ৱিকিউদ্ধৃতি
aswikiquote
https://as.wikiquote.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4
MediaWiki 1.47.0-wmf.24
first-letter
মাধ্যম
বিশেষ
বাৰ্তা
সদস্য
সদস্য বাৰ্তা
ৱিকিউদ্ধৃতি
ৱিকিউদ্ধৃতি বাৰ্তা
চিত্ৰ
চিত্ৰ বাৰ্তা
মিডিয়াৱিকি
মিডিয়াৱিকি আলোচনা
সাঁচ
সাঁচ বাৰ্তা
সহায়
সহায় বাৰ্তা
শ্ৰেণী
শ্ৰেণী বাৰ্তা
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
শিক্ষা
0
653
27741
18694
2026-10-26T17:12:22Z
Pranamikaadhikary
18
27741
wikitext
text/x-wiki
বহল অৰ্থত '''শিক্ষা''' হ’ল ব্যক্তিৰ মন, চৰিত্ৰ বা শাৰীৰিক ক্ষমতাত গঠনমূলক প্ৰভাৱ পেলোৱা যিকোনো কাৰ্য বা অভিজ্ঞতা।কাৰিকৰী অৰ্থত শিক্ষা হ’ল সেই প্ৰক্ৰিয়া যাৰ দ্বাৰা সমাজে ইচ্ছাকৃতভাৱে নিজৰ সঞ্চিত জ্ঞান, দক্ষতা, মূল্যবোধক এটা প্ৰজন্মৰ পৰা আন এটা প্ৰজন্মলৈ প্ৰেৰণ কৰে। আধ্যাত্মিক আৰু বৌদ্ধিক দুয়োটা দিশতে মানুহৰ মনক তীক্ষ্ণ কৰাৰ এক মাধ্যম হৈছে শিক্ষা। ই এক দুধাৰি তৰোৱাল যিটো হয় মানৱ জাতিৰ প্ৰগতিৰ বাবে বা ইয়াৰ ধ্বংসৰ বাবে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰি। সেইবাবেই মানৱ জাতিৰ স্বাৰ্থত আমাৰ শিক্ষা বিকশিত কৰাটো আমাৰ অহৰহ আকাংক্ষা আৰু প্ৰচেষ্টা হৈ আহিছে।
==উদ্ধৃতিসমূহ==
* শিক্ষাৰ কোনো লক্ষ্য নাই৷ ই অন্য বস্তুৰহে লক্ষ্য।
** [[এণ্ড্ৰিউ এবট]]<ref>“Welcome to the University of Chicago,” Aims of Education Address, September 26, 2002</ref>
* শিক্ষা সমৃদ্ধৰ বাবে এক অলংকাৰ, দুৰ্ভগীয়াৰ বাবে আশ্ৰয়।
** [[ডেম'ক্ৰিটাছ]]<ref>Tr. Kathleen Freeman, ''Ancilla to the Pre-Socratic Philosophers: A Complete Translation of the Fragments in Diels,'' Fragmente der Vorsokratiker'','' 1948.</ref>
* আমি সন্মুখীন হোৱা প্ৰতিটো সমস্যা, প্ৰতিটো প্ৰত্যাহ্বানৰ বিষয়ে চিন্তা কৰক। প্ৰত্যেকৰে সমাধান শিক্ষাৰ পৰা আৰম্ভ হয়।
** [[জৰ্জ এইচ. ডব্লিউ. বুশ্ব]]<ref>[https://wdr.doleta.gov/SCANS/whatwork/whatwork.pdf What Work Requires of Schools] (1991)</ref>
* শিক্ষা অবিহনে আমি শিক্ষিত লোকক গুৰুত্বসহকাৰে লোৱাৰ এক ভয়ংকৰ আৰু মাৰাত্মক বিপদত পৰিছোঁ।
** [[জি. কে. চেষ্টাৰটন]]<ref>''Collected Works: Volume XXVII: The Illustrated London News 1905-1907'', ed. Lawrence J. Clipper (San Francisco, CA: Ignatius Press, 1986), p. 71</ref>
* পঢ়া-শুনাত বেছি সময় কটাব পৰাটো অলসতা, অলংকাৰৰ বাবে সেইবোৰ অত্যধিক ব্যৱহাৰ কৰাটো আৱেগ, আৰু তাৰ নিয়মৰ দ্বাৰা সম্পূৰ্ণৰূপে বিচাৰ কৰাটো এজন পণ্ডিতৰ হাস্যৰস।
** [[ফ্ৰান্সিছ বেকন]]<ref>Bacon's Essays (1892) p. 128</ref>
* শিক্ষাৰ ঘাই শিপাডাল বৰ তিতা কিন্তু ইয়াৰ ফলাফল বৰ সোৱাদ৷
** [[এৰিষ্ট’টল]]৷<ref name="শি">{{cite book | title=উদ্ধৃতি অভিধান | publisher=বাণী মন্দিৰ | author=বৰা, ৰক্তাভ জ্যোতি | authorlink=শিক্ষা | year=২০০৩}}</ref>
* শিক্ষাই জ্ঞান, জ্ঞানেই শক্তি৷
** [[ছক্ৰেটিছ]]৷<ref name="শি"/>
* নৈতিকতা শিক্ষাৰ মেৰুদণ্ড হোৱা উচিত৷ শিক্ষাৰ যোগেদি ব্যক্তিৰ নৈতিক চৰিত্ৰ গঠনত গুৰুত্ব দিব লাগে৷
** [[প্লেটো]]৷<ref name="শি"/>
* মানুহৰ শাৰিৰীক, মানসিক আৰু আধ্যাত্মিক উৎকৰ্ষ সাধন কৰাই হৈছে শিক্ষা৷
** [[মহাত্মা গান্ধী]]৷<ref name="শি"/>
* পুথিগত আৰু মুখস্থ কৰা বিদ্যাতকৈ হাতে-কামে কৰি অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা অৰ্জন কৰা শিক্ষা বেছি ফলপ্ৰসূ আৰু দীৰ্ঘস্থায়ী হয়৷
** [[জ্যাঁ জেকছ্ ৰুছো]]৷<ref name="শি"/>
* মানুহৰ ভিতৰত যি পূৰ্ণতা গুপ্তভাবে আছে তাৰ বিকাশেই শিক্ষাৰ লক্ষ্য৷
** [[স্বামী বিবেকানন্দ]]৷<ref name="শি"/>
* ব্যক্তিৰ জীৱনক বঢ়াই সৰ্বব্যাপক শক্তিৰে সৈতে সংযুক্ত কৰা, মানুহ আৰু প্ৰকৃতিৰ মাজত এক শক্তি বিৰাজ কৰা আৰু একক উপলব্ধি কৰাই শিক্ষা লক্ষ্য৷
** [[ফ্ৰৱেল]]৷<ref name="শি"/>
* আমাক এনে শিক্ষা লাগে, যাৰ দ্বাৰা আমাৰ সৎ চৰিত্ৰ গঠন হয়৷ যাৰ দ্বাৰা মানসিক বল বৃদ্ধি হয়, যাৰ দ্বাৰা বুদ্ধিমত্তা প্ৰসাৰিত হ’ব আৰু যাৰ সহায়ত আমি নিজৰ ভৰিত থিয় দি আত্মনিৰ্ভৰশীল হ’ব পাৰোঁ৷
** [[স্বামী বিবেকানন্দ]]৷<ref name="শি"/>
* সৰ্বসাধাৰণৰ মংগলেই শিক্ষাৰ মূখ্য উদ্দেশ্য হোৱা উচিত৷ প্ৰত্যেকেই নৈতিক উন্নতি কৰিব পৰা শিক্ষা লাভ কৰক৷ শিক্ষা সমাজৰ আদি মূল৷ ই মানুহৰ চিন্তা জ্ঞান আৰু কৰ্মনিপুণ কৰাত সহায় কৰে৷ শিক্ষা সঞ্জীৱনী অমৃত সদৃশ৷
** ড° জাকিৰ হুছেইন৷
* শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য মন প্ৰশস্ত কৰা, চিন্তাশক্তি বঢ়োৱা, শিক্ষাৰ্থীক নানা ভাৱ দি ভৱিষ্যৎ জীৱন যুদ্ধত দেশৰ আৰু জগতৰ কল্যাণ সাধনত সৰ্বোতপ্ৰকাৰে যোগ্যবান কৰি তোলা৷
** [[তৰুণৰাম ফুকন]]৷<ref name="শি"/>
* নিচেই কেঁচুৱা অৱস্থাৰ পৰা মৃত্যুৰ সময়লৈকে এজন ব্যক্তিৰ ওপৰত ক্ৰিয়া কৰা সকলো প্ৰভাৱেই শিক্ষাৰ অন্তৰ্ভূক্ত৷
** শিক্ষাবিদ ডামভিল৷<ref name="শি"/>
* শিক্ষাৰ ক্ষেত্ৰত পাঠ্যপুথিৰ জ্ঞানতকৈ বাস্তৱ অভিজ্ঞতাৰ জ্ঞান বেছি মূল্যবান৷
** জন হেনৰিক পেষ্টলজি৷<ref name="শি"/>
* (আব্ৰাহাম লিংকনে তেওঁৰ পুত্ৰৰ শিক্ষকলৈ পুত্ৰক কি শিক্ষা দিয়াটো তেওঁ বিচাৰে, সেই সম্বন্ধে লিখা চিঠি) সকলো মানুহেইযে সত্যবাদী আৰু ন্যায়পৰায়ণ নহয় সেইকথা মোৰ ল’ৰাটোৱে জানিব লাগিব৷ সেইকথা মই জানো৷ কিন্তু আপুনি মোৰ ল’ৰাটোক এই কথাও জনাব লাগিব যে এই পৃথিৱীত যিমান দগাবাজ আছে সিমান ভাল মানুহো আছে; যিমান স্বাৰ্থপৰ ৰাজনীতিক আছে ঠিক সিমানেই আছে মানুহৰ সেৱাত নিজক উছৰ্গা কৰা নেতা৷ আপুনি তাক এই কথা শিকাব লাগিব যে, প্ৰত্যেক মানুহৰ যদি এজন শত্ৰু আছে, ঠিক তেনেকৈ তেওঁৰ এজন বন্ধুও আছে৷ যদি পাৰে, তেন্তে আপুনি তাক আৰু এটা কথা শিকাব৷ সেই কথাটো তাৰ মনত দলৈকে সুমুৱাই নিবলৈ কিছু সময় লাগিব, সেই কথা মই জানো৷ কিন্তু আপুনি চেষ্টা নকৰাকৈ নাথাকিব৷ আপুনি তাক এই শিক্ষা দিব যে, হেৰাই পোৱা বা বকচিচ্ পোৱা হিচাপে পোৱা পাঁচটা ডলাৰতকৈ নিজে কষ্ট কৰি আৰ্জন কৰা এটা ডলাৰৰ মূল্য বহুত বেছি৷ আপুনি তাক হেৰুৱাবলৈ আৰু হাৰিবলৈ শিক্ষা দিব; লগতে জয়ৰ আনন্দ উপভোগ কৰিবলৈকো শিকাবলৈ নাপাহৰিব৷ যদি পৰে, খেয়াল আৰু কুৰ্চুট-কপট আদি কু-প্ৰবৃত্তিবোৰৰ পৰা তাৰ মনটোক মুক্ত কৰিবলৈ আপুনি চেষ্টা কৰিব৷ মানুহৰ মুখত সন্তোষৰ হাঁহি বিৰিঙি উঠাৰ ৰহস্য কি, সেই কথা আপুনি তাক শিকাব৷ যদি পাৰে আপুনি তাক কিতাপৰ বিস্ময়ৰ আভাস দিবলৈ চেষ্টা কৰিব৷ কিন্তু সি যাতে মাজে-সময়ে নিৰলে আকাশত উৰি ফুৰা চৰাইবোৰৰ, ৰ’দত উমলি ফুৰা মৌমাখিবোৰৰ আৰু সেউজীয়া পাহাৰত জকমকাই ফুলি থকা ফুলবোৰৰ অনন্ত ৰহস্যৰ ধ্যান কৰিব পাৰে, তাৰ কাৰণে তাক অলপ সময় দিব৷ পঢ়াশালিত তাক এই শিক্ষা দিব যে প্ৰতাৰণা কৰাতকৈ অকৃতকাৰ্য হোৱাটো বেছি সন্মানজনক৷ সি নিজে যিবোৰ চিন্তা কৰে বা সত্য বুলি ভাবে সেইবোৰক বিশ্বাস কৰিবলৈ তাক শিক্ষা দিব৷ তাক এই শিক্ষাও দিব যে আন সকলোৱে তাৰ কথা ভুল বুলি ক’লেও সি যেন সহজে বিচলিত নহয়৷ ভদ্ৰ মানুহৰ লগত ভদ্ৰ হ’বলৈ আৰু অভদ্ৰৰ প্ৰতি কঠোৰ হ’বলৈ তাক শিক্ষা দিব৷ আনৰ প্ৰচাৰত ভোল গৈ জুম বান্ধি চিঞৰ-বাখৰ কৰা মানুহক অনুসৰণ নকৰিবলৈ আপুনি মোৰ ল’ৰাটোক মনোবল দিব লাগিব৷ সকলো মানুহৰ কথা মনোযোগ দি শুনিবলৈ আপুনি তাক শিক্ষা দিব; কিন্তু তাক এই শিক্ষাও দিব যাতে সি শুনা কথাবোৰ সত্যৰ চালনিৰে চালি-জাৰি চাই কেৱল মংগলজনক কথাবোৰহে গ্ৰহণ কৰিব পাৰে৷ যদি পাৰে, বিষাদে তাক গ্ৰাস কৰি ধৰাৰ সময়তো তাক হাঁহিবলৈ শিকাব; তাক এইকথাও শিকাব যে কান্দিবলৈ মানুহে লাজ কৰিব নালাগে৷ নিন্দুকক নিন্দা কৰিবলৈ আৰু ছলাহী কথাত ভোল নাযাবলৈ তাক শিক্ষা দিব৷ আটাইতকৈ বেছি দাম দিব খোজাজনক তাৰ শৰীৰৰ আৰু মগজুৰ শক্তি বিক্ৰী কৰিবলৈ তাক শিক্ষা দিব; কিন্তু লগতে তাক এই শিক্ষাও দিব, যাতে সি কেতিয়াও তাৰ হৃদয় আৰু আত্মা বিক্ৰী কৰিবলৈ ৰাজী নহয়৷ উন্মত্ত জনতাৰ নিন্দাবাদক উপেক্ষা কৰি নিজৰ মতত অটল হৈ থাকিবলৈ আৰু অন্যায়ৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ কৰিবলৈ আপুনি তাক শিক্ষা দিব৷ তাক আপুনি মৰম কৰিব; কিন্তু সেই বুলি তাক প্ৰশ্ৰয় নিদিব৷ এই কথা মনত ৰাখিব যে, জুইত লোহা ভালকৈ গলোৱাৰ পিছতহে সি তীখাত পৰিণত হয়৷ আপুনি তাক এই শিক্ষা দিব যে ধৈৰ্য নেহেৰুৱাবলৈ সাহস লাগে আৰু সাহসী হ’বলৈ ধৈৰ্য লাগে৷ নিজকে পৰিপূৰ্ণভাৱে বিশ্বাস কৰিবলৈ আপুনি তাক শিক্ষা দিব, কাৰণ কেৱল তেতিয়াহে সি মানৱজাতিকো পৰিপূৰ্ণভাৱে বিশ্বাস কৰিব পাৰিব৷ আপোনাক মই এটা বিৰাট দায়িত্ব দিলো৷ কিমানখিনি কৰিবলৈ আপোনাৰ শক্তিয়ে কুলায়, সেইকথা আপুনিহে জানিব৷ আপুনি চেষ্টা কৰিব....... সি যে ইমান ভাল এটা অকণমানি ল’ৰা, মোৰ পুত্ৰটি৷
** [[আব্ৰাহাম লিংকন]]৷<ref name="শি"/>
* যাৰ দ্বাৰা মানুহে বিদ্যা আদি গুণবোৰ আহৰণ কৰে আৰু অবিদ্যা আদি দোষবোৰ ত্যাগ কৰি সুখী হয়, সেয়ে শিক্ষা৷
** [[স্বামী দয়ানন্দ সৰস্বতী]]৷<ref name="শি"/>
* শিক্ষা হ’ল জাতিৰ মেৰুদণ্ড৷ এই মেৰুদণ্ড ভাঙিলে জাতিৰ উন্নতিৰ সকলো পথেই অৱৰুদ্ধ হয়৷
** [[ৰাজা ৰামমোহন ৰায়]]৷<ref name="শি"/>
* যি শিক্ষাই ল’ৰা-ছোৱালীক পৰৱৰ্তী জীৱনত শাৰিৰীক পৰিশ্ৰমৰ বাবে অকামিলা কৰি তোলে, সেই শিক্ষা কোনো শিক্ষা নহয়৷ সমাজৰ পৰিৱেশ চাইহেশিক্ষানীতি আৰু পদ্ধতি হোৱা উচিত৷ লিখিব জানিলেই বাপঢ়িব জানিলেই শিক্ষা লাভ কৰা হৈছে বুলি ভবাটু ভুল, যদিহে সেই শিক্ষাই এজন ল’ৰাৰ হাত-ভৰি, নাক-কাণ আদি ইন্দ্ৰিয়ক কামবোৰ মগজুৰে ভালদৰে ডুকি পোৱা কৰি নোতোলে৷
** [[বাগ্মীবৰ নীলমণি ফুকন]]৷<ref name="শি"/>
==উৎস==
{{Reflist}}
[[শ্ৰেণী:বিষয়বস্তু]]
acdkjjhr8d3z1qbexk081q3fceskusu
গণতন্ত্ৰ
0
3569
27734
2026-10-26T16:51:05Z
Pranamikaadhikary
18
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
27734
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
oz17td0tsoybiwjsjgqcpd931q4d2ue
27735
27734
2026-10-26T16:53:25Z
Pranamikaadhikary
18
27735
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
2tu6jou5rfkrypq8d8cl3sg1yu39vm9
27736
27735
2026-10-26T17:00:39Z
Pranamikaadhikary
18
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
27736
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
#প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব।
প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
7hr5do8bwku70zur0f3xcs3cqb8lsjn
27737
27736
2026-10-26T17:03:01Z
Pranamikaadhikary
18
/* উদ্ধৃতি */
27737
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
* প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনাত "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ'' (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৩
tvj7tf17heingr3rmwt3wtz2f5j6wzx
27738
27737
2026-10-26T17:07:27Z
Pranamikaadhikary
18
/* উদ্ধৃতি */
27738
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
* প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনাত "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ'' (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৩
* ধনীসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজত্বক যিমানেই ধন সঞ্চয়ৰ প্ৰসাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সিমানেই দৰিদ্ৰৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত ইয়াক বিয়পাই দিয়াৰ আঁচনি লোৱা হ’ব। '''পূৰ্বৰ সময়ৰ জ্ঞানে [[শিক্ষা]] আৰু [[স্বাস্থ্যসেৱা|জনস্বাস্থ্য]]ৰ বাবে, [[বীমা]], সংগ, আৰু সঞ্চয়ৰ বাবে, স্বাৰ্থৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰমৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কিমান কম কাম কৰিছিল, আৰু এই প্ৰজন্মত কিমানখিনি সফলতা লাভ কৰা হৈছে, সেইটো দেখি, এই নিৰ্দিষ্ট বিশ্বাসৰ কাৰণ আছে যে এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু গণতন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই বৃথা চেষ্টা কৰা। [[স্বাধীনতা]], গণৰ বাবে [[সুখ]] নহয়; আৰু প্ৰতিষ্ঠানবোৰ কোনো উদ্দেশ্য নহয় বৰঞ্চ এটা মাধ্যম।'''
তেওঁলোকে বিচৰা বস্তুটো হৈছে সংশয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী স্বাৰ্থৰ বাধাক ঝাড়ু দি আঁতৰাই পেলাবলৈ আৰু কিছু পৰিমাণে তেওঁলোকৰ অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ যথেষ্ট শক্তি। তেওঁলোকৰ অৰ্থ হ’ল যে যি শক্তিশালী হাতখনে এতিয়ালৈকে মহান ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিছে, ধৰ্মসমূহ ৰক্ষা কৰিছে আৰু জাতিসমূহৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিছে, সেই শক্তিশালী হাতখনে জীৱন ৰক্ষা কৰি তেওঁলোকক সহায় কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে মানুহে জীয়াই থকা কিছুমান বস্তুৰে অন্ততঃ দান কৰিব। '''সেইটোৱেই আধুনিক গণতন্ত্ৰৰ কুখ্যাত বিপদ। সেইটোৱেই ইয়াৰ [[উদ্দেশ্য]] আৰু ইয়াৰ [[শক্তি]]।''' আৰু এই ভাবুকিপূৰ্ণ ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে আন নিৰ্ভীকসকলক আঘাত কৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ কোনো লাভ নহয়। আটাইতকৈ ডাঙৰ সুখৰ নীতিয়ে ইয়াক ইতিবাচকভাৱে নিশ্চিত কৰে। সমতাৰ নীতিটো সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰতো ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰতো সিমান সহজে প্ৰয়োগ কৰাৰ উপৰিও সাধাৰণ আইনৰ পৰা ৰেহাই পোৱা, আৰু সাধাৰণ ইচ্ছাৰ পৰা স্বাধীন ব্যক্তি বা ব্যক্তিৰ গোটৰ অস্তিত্বৰ বিৰোধিতা কৰে; আৰু এই নীতি, যে কৰ্তৃত্ব চুক্তিৰ বিষয়, ৰজাৰ বিৰুদ্ধে ভাল হ'ব পাৰে, কিন্তু সাৰ্বভৌম জনসাধাৰণৰ বিৰুদ্ধে নহয়, কাৰণ চুক্তিত দুটা পক্ষক বুজোৱা হয়।
m4i24ce381vrzl1rsnxaqjlfap7yafd
27739
27738
2026-10-26T17:08:22Z
Pranamikaadhikary
18
/* উদ্ধৃতি */
27739
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
* প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনাত "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ'' (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৩
* ধনীসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজত্বক যিমানেই ধন সঞ্চয়ৰ প্ৰসাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সিমানেই দৰিদ্ৰৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত ইয়াক বিয়পাই দিয়াৰ আঁচনি লোৱা হ’ব। '''পূৰ্বৰ সময়ৰ জ্ঞানে [[শিক্ষা]] আৰু [[স্বাস্থ্যসেৱা|জনস্বাস্থ্য]]ৰ বাবে, [[বীমা]], সংগ, আৰু সঞ্চয়ৰ বাবে, স্বাৰ্থৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰমৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কিমান কম কাম কৰিছিল, আৰু এই প্ৰজন্মত কিমানখিনি সফলতা লাভ কৰা হৈছে, সেইটো দেখি, এই নিৰ্দিষ্ট বিশ্বাসৰ কাৰণ আছে যে এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু গণতন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই বৃথা চেষ্টা কৰা। [[স্বাধীনতা]], গণৰ বাবে [[সুখ]] নহয়; আৰু প্ৰতিষ্ঠানবোৰ কোনো উদ্দেশ্য নহয় বৰঞ্চ এটা মাধ্যম।''' তেওঁলোকে বিচৰা বস্তুটো হৈছে সংশয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী স্বাৰ্থৰ বাধাক ঝাড়ু দি আঁতৰাই পেলাবলৈ আৰু কিছু পৰিমাণে তেওঁলোকৰ অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ যথেষ্ট শক্তি। তেওঁলোকৰ অৰ্থ হ’ল যে যি শক্তিশালী হাতখনে এতিয়ালৈকে মহান ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিছে, ধৰ্মসমূহ ৰক্ষা কৰিছে আৰু জাতিসমূহৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিছে, সেই শক্তিশালী হাতখনে জীৱন ৰক্ষা কৰি তেওঁলোকক সহায় কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে মানুহে জীয়াই থকা কিছুমান বস্তুৰে অন্ততঃ দান কৰিব। '''সেইটোৱেই আধুনিক গণতন্ত্ৰৰ কুখ্যাত বিপদ। সেইটোৱেই ইয়াৰ [[উদ্দেশ্য]] আৰু ইয়াৰ [[শক্তি]]।''' আৰু এই ভাবুকিপূৰ্ণ ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে আন নিৰ্ভীকসকলক আঘাত কৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ কোনো লাভ নহয়। আটাইতকৈ ডাঙৰ সুখৰ নীতিয়ে ইয়াক ইতিবাচকভাৱে নিশ্চিত কৰে। সমতাৰ নীতিটো সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰতো ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰতো সিমান সহজে প্ৰয়োগ কৰাৰ উপৰিও সাধাৰণ আইনৰ পৰা ৰেহাই পোৱা, আৰু সাধাৰণ ইচ্ছাৰ পৰা স্বাধীন ব্যক্তি বা ব্যক্তিৰ গোটৰ অস্তিত্বৰ বিৰোধিতা কৰে; আৰু এই নীতি, যে কৰ্তৃত্ব চুক্তিৰ বিষয়, ৰজাৰ বিৰুদ্ধে ভাল হ'ব পাৰে, কিন্তু সাৰ্বভৌম জনসাধাৰণৰ বিৰুদ্ধে নহয়, কাৰণ চুক্তিত দুটা পক্ষক বুজোৱা হয়।
tnorrkdf2jz4stjov54zp2n6dmf52ld
27740
27739
2026-10-26T17:09:44Z
Pranamikaadhikary
18
/* উদ্ধৃতি */
27740
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
* প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",ৰ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৩
* ধনীসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজত্বক যিমানেই ধন সঞ্চয়ৰ প্ৰসাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সিমানেই দৰিদ্ৰৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত ইয়াক বিয়পাই দিয়াৰ আঁচনি লোৱা হ’ব। '''পূৰ্বৰ সময়ৰ জ্ঞানে [[শিক্ষা]] আৰু [[স্বাস্থ্যসেৱা|জনস্বাস্থ্য]]ৰ বাবে, [[বীমা]], সংগ, আৰু সঞ্চয়ৰ বাবে, স্বাৰ্থৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰমৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কিমান কম কাম কৰিছিল, আৰু এই প্ৰজন্মত কিমানখিনি সফলতা লাভ কৰা হৈছে, সেইটো দেখি, এই নিৰ্দিষ্ট বিশ্বাসৰ কাৰণ আছে যে এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু গণতন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই বৃথা চেষ্টা কৰা। [[স্বাধীনতা]], গণৰ বাবে [[সুখ]] নহয়; আৰু প্ৰতিষ্ঠানবোৰ কোনো উদ্দেশ্য নহয় বৰঞ্চ এটা মাধ্যম।''' তেওঁলোকে বিচৰা বস্তুটো হৈছে সংশয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী স্বাৰ্থৰ বাধাক ঝাড়ু দি আঁতৰাই পেলাবলৈ আৰু কিছু পৰিমাণে তেওঁলোকৰ অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ যথেষ্ট শক্তি। তেওঁলোকৰ অৰ্থ হ’ল যে যি শক্তিশালী হাতখনে এতিয়ালৈকে মহান ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিছে, ধৰ্মসমূহ ৰক্ষা কৰিছে আৰু জাতিসমূহৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিছে, সেই শক্তিশালী হাতখনে জীৱন ৰক্ষা কৰি তেওঁলোকক সহায় কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে মানুহে জীয়াই থকা কিছুমান বস্তুৰে অন্ততঃ দান কৰিব। '''সেইটোৱেই আধুনিক গণতন্ত্ৰৰ কুখ্যাত বিপদ। সেইটোৱেই ইয়াৰ [[উদ্দেশ্য]] আৰু ইয়াৰ [[শক্তি]]।''' আৰু এই ভাবুকিপূৰ্ণ ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে আন নিৰ্ভীকসকলক আঘাত কৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ কোনো লাভ নহয়। আটাইতকৈ ডাঙৰ সুখৰ নীতিয়ে ইয়াক ইতিবাচকভাৱে নিশ্চিত কৰে। সমতাৰ নীতিটো সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰতো ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰতো সিমান সহজে প্ৰয়োগ কৰাৰ উপৰিও সাধাৰণ আইনৰ পৰা ৰেহাই পোৱা, আৰু সাধাৰণ ইচ্ছাৰ পৰা স্বাধীন ব্যক্তি বা ব্যক্তিৰ গোটৰ অস্তিত্বৰ বিৰোধিতা কৰে; আৰু এই নীতি, যে কৰ্তৃত্ব চুক্তিৰ বিষয়, ৰজাৰ বিৰুদ্ধে ভাল হ'ব পাৰে, কিন্তু সাৰ্বভৌম জনসাধাৰণৰ বিৰুদ্ধে নহয়, কাৰণ চুক্তিত দুটা পক্ষক বুজোৱা হয়।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মে’ৰ গণতন্ত্ৰ"ৰ ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৪
j77c07muqvq6qxq0tfdsh7nmnaunx38
27742
27740
2026-10-26T17:20:16Z
Pranamikaadhikary
18
/* উদ্ধৃতি */
27742
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
* প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",ৰ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৩
* ধনীসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজত্বক যিমানেই ধন সঞ্চয়ৰ প্ৰসাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সিমানেই দৰিদ্ৰৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত ইয়াক বিয়পাই দিয়াৰ আঁচনি লোৱা হ’ব। '''পূৰ্বৰ সময়ৰ জ্ঞানে [[শিক্ষা]] আৰু [[স্বাস্থ্যসেৱা|জনস্বাস্থ্য]]ৰ বাবে, [[বীমা]], সংগ, আৰু সঞ্চয়ৰ বাবে, স্বাৰ্থৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰমৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কিমান কম কাম কৰিছিল, আৰু এই প্ৰজন্মত কিমানখিনি সফলতা লাভ কৰা হৈছে, সেইটো দেখি, এই নিৰ্দিষ্ট বিশ্বাসৰ কাৰণ আছে যে এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু গণতন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই বৃথা চেষ্টা কৰা। [[স্বাধীনতা]], গণৰ বাবে [[সুখ]] নহয়; আৰু প্ৰতিষ্ঠানবোৰ কোনো উদ্দেশ্য নহয় বৰঞ্চ এটা মাধ্যম।''' তেওঁলোকে বিচৰা বস্তুটো হৈছে সংশয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী স্বাৰ্থৰ বাধাক ঝাড়ু দি আঁতৰাই পেলাবলৈ আৰু কিছু পৰিমাণে তেওঁলোকৰ অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ যথেষ্ট শক্তি। তেওঁলোকৰ অৰ্থ হ’ল যে যি শক্তিশালী হাতখনে এতিয়ালৈকে মহান ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিছে, ধৰ্মসমূহ ৰক্ষা কৰিছে আৰু জাতিসমূহৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিছে, সেই শক্তিশালী হাতখনে জীৱন ৰক্ষা কৰি তেওঁলোকক সহায় কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে মানুহে জীয়াই থকা কিছুমান বস্তুৰে অন্ততঃ দান কৰিব। '''সেইটোৱেই আধুনিক গণতন্ত্ৰৰ কুখ্যাত বিপদ। সেইটোৱেই ইয়াৰ [[উদ্দেশ্য]] আৰু ইয়াৰ [[শক্তি]]।''' আৰু এই ভাবুকিপূৰ্ণ ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে আন নিৰ্ভীকসকলক আঘাত কৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ কোনো লাভ নহয়। আটাইতকৈ ডাঙৰ সুখৰ নীতিয়ে ইয়াক ইতিবাচকভাৱে নিশ্চিত কৰে। সমতাৰ নীতিটো সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰতো ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰতো সিমান সহজে প্ৰয়োগ কৰাৰ উপৰিও সাধাৰণ আইনৰ পৰা ৰেহাই পোৱা, আৰু সাধাৰণ ইচ্ছাৰ পৰা স্বাধীন ব্যক্তি বা ব্যক্তিৰ গোটৰ অস্তিত্বৰ বিৰোধিতা কৰে; আৰু এই নীতি, যে কৰ্তৃত্ব চুক্তিৰ বিষয়, ৰজাৰ বিৰুদ্ধে ভাল হ'ব পাৰে, কিন্তু সাৰ্বভৌম জনসাধাৰণৰ বিৰুদ্ধে নহয়, কাৰণ চুক্তিত দুটা পক্ষক বুজোৱা হয়।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মে’ৰ গণতন্ত্ৰ"ৰ ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৪
* '''গণতন্ত্ৰৰ এটা ব্যাপক অসুবিধা হৈছে সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ [[অত্যাচাৰ]] বা সঁচাকৈয়ে ক’বলৈ গ’লে সেই [[দল]], সদায় সংখ্যাগৰিষ্ঠ নহয়, যিয়ে বলপূৰ্বক বা প্ৰৱঞ্চনাৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচন কঢ়িয়াই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সফল হয়।''' সেই বিন্দুটো ভাঙি পেলোৱাটোৱেই হ’ল বিপদটো ৰোধ কৰা। প্ৰতিনিধিত্বৰ সাধাৰণ ব্যৱস্থাই বিপদটোক স্থায়ী কৰি ৰাখে। অসমান ভোটাৰে সংখ্যাগৰিষ্ঠতাক কোনো নিৰাপত্তা প্ৰদান নকৰে। সমান ভোটাৰে সংখ্যালঘুক একো নিদিয়ে। পঁয়ত্ৰিশ বছৰৰ আগতে আঙুলিয়াই দিয়া হৈছিল যে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ হ’ল আনুপাতিক প্ৰতিনিধিত্ব। ই গভীৰভাৱে গণতান্ত্ৰিক, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি পায়, যিসকলৰ অন্যথা চৰকাৰত কোনো মাত নাথাকিলহেঁতেন; আৰু ই মানুহক ইমানেই ষড়যন্ত্ৰ কৰি সমতাৰ ওচৰলৈ লৈ যায় যে কোনো ভোট অপচয় নহ'ব, আৰু প্ৰতিজন ভোটাৰে [[যুক্তৰাজ্যৰ সংসদ|সংসদ]] নিজৰ মতামতৰ সদস্যক অনাত অৰিহণা যোগাব।
8ehgyyit3h7no1v0us8wsi2mm3th52k
27743
27742
2026-10-26T17:21:24Z
Pranamikaadhikary
18
/* উদ্ধৃতি */
27743
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
* প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",ৰ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৩
* ধনীসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজত্বক যিমানেই ধন সঞ্চয়ৰ প্ৰসাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সিমানেই দৰিদ্ৰৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত ইয়াক বিয়পাই দিয়াৰ আঁচনি লোৱা হ’ব। '''পূৰ্বৰ সময়ৰ জ্ঞানে [[শিক্ষা]] আৰু [[স্বাস্থ্যসেৱা|জনস্বাস্থ্য]]ৰ বাবে, [[বীমা]], সংগ, আৰু সঞ্চয়ৰ বাবে, স্বাৰ্থৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰমৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কিমান কম কাম কৰিছিল, আৰু এই প্ৰজন্মত কিমানখিনি সফলতা লাভ কৰা হৈছে, সেইটো দেখি, এই নিৰ্দিষ্ট বিশ্বাসৰ কাৰণ আছে যে এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু গণতন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই বৃথা চেষ্টা কৰা। [[স্বাধীনতা]], গণৰ বাবে [[সুখ]] নহয়; আৰু প্ৰতিষ্ঠানবোৰ কোনো উদ্দেশ্য নহয় বৰঞ্চ এটা মাধ্যম।''' তেওঁলোকে বিচৰা বস্তুটো হৈছে সংশয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী স্বাৰ্থৰ বাধাক ঝাড়ু দি আঁতৰাই পেলাবলৈ আৰু কিছু পৰিমাণে তেওঁলোকৰ অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ যথেষ্ট শক্তি। তেওঁলোকৰ অৰ্থ হ’ল যে যি শক্তিশালী হাতখনে এতিয়ালৈকে মহান ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিছে, ধৰ্মসমূহ ৰক্ষা কৰিছে আৰু জাতিসমূহৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিছে, সেই শক্তিশালী হাতখনে জীৱন ৰক্ষা কৰি তেওঁলোকক সহায় কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে মানুহে জীয়াই থকা কিছুমান বস্তুৰে অন্ততঃ দান কৰিব। '''সেইটোৱেই আধুনিক গণতন্ত্ৰৰ কুখ্যাত বিপদ। সেইটোৱেই ইয়াৰ [[উদ্দেশ্য]] আৰু ইয়াৰ [[শক্তি]]।''' আৰু এই ভাবুকিপূৰ্ণ ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে আন নিৰ্ভীকসকলক আঘাত কৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ কোনো লাভ নহয়। আটাইতকৈ ডাঙৰ সুখৰ নীতিয়ে ইয়াক ইতিবাচকভাৱে নিশ্চিত কৰে। সমতাৰ নীতিটো সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰতো ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰতো সিমান সহজে প্ৰয়োগ কৰাৰ উপৰিও সাধাৰণ আইনৰ পৰা ৰেহাই পোৱা, আৰু সাধাৰণ ইচ্ছাৰ পৰা স্বাধীন ব্যক্তি বা ব্যক্তিৰ গোটৰ অস্তিত্বৰ বিৰোধিতা কৰে; আৰু এই নীতি, যে কৰ্তৃত্ব চুক্তিৰ বিষয়, ৰজাৰ বিৰুদ্ধে ভাল হ'ব পাৰে, কিন্তু সাৰ্বভৌম জনসাধাৰণৰ বিৰুদ্ধে নহয়, কাৰণ চুক্তিত দুটা পক্ষক বুজোৱা হয়।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মে’ৰ গণতন্ত্ৰ"ৰ ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৪
* '''গণতন্ত্ৰৰ এটা ব্যাপক অসুবিধা হৈছে সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ [[অত্যাচাৰ]] বা সঁচাকৈয়ে ক’বলৈ গ’লে সেই [[দল]], সদায় সংখ্যাগৰিষ্ঠ নহয়, যিয়ে বলপূৰ্বক বা প্ৰৱঞ্চনাৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচন কঢ়িয়াই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সফল হয়।''' সেই বিন্দুটো ভাঙি পেলোৱাটোৱেই হ’ল বিপদটো ৰোধ কৰা। প্ৰতিনিধিত্বৰ সাধাৰণ ব্যৱস্থাই বিপদটোক স্থায়ী কৰি ৰাখে। অসমান ভোটাৰে সংখ্যাগৰিষ্ঠতাক কোনো নিৰাপত্তা প্ৰদান নকৰে। সমান ভোটাৰে সংখ্যালঘুক একো নিদিয়ে। পঁয়ত্ৰিশ বছৰৰ আগতে আঙুলিয়াই দিয়া হৈছিল যে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ হ’ল আনুপাতিক প্ৰতিনিধিত্ব। ই গভীৰভাৱে গণতান্ত্ৰিক, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি পায়, যিসকলৰ অন্যথা চৰকাৰত কোনো মাত নাথাকিলহেঁতেন; আৰু ই মানুহক ইমানেই ষড়যন্ত্ৰ কৰি সমতাৰ ওচৰলৈ লৈ যায় যে কোনো ভোট অপচয় নহ'ব, আৰু প্ৰতিজন ভোটাৰে [[যুক্তৰাজ্যৰ সংসদ|সংসদ]] নিজৰ মতামতৰ সদস্যক অনাত অৰিহণা যোগাব।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",ৰ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৫
rkxdi0ujxn403ta3v7c8lfvwk4rvyqm
27744
27743
2026-10-26T17:21:50Z
Pranamikaadhikary
18
+[[শ্ৰেণী:সমল]]; +[[শ্ৰেণী:বিষয়বস্তু]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]
27744
wikitext
text/x-wiki
'''গণতন্ত্ৰ''' ( আক্ষৰিক অৰ্থত "মানুহৰ দ্বাৰা শাসন") দেশসমূহত নাগৰিকে ভোটদান কৰি নিজৰ ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব পৰা চৰকাৰৰ এক ব্যৱস্থা। প্ৰত্যক্ষ গণতন্ত্ৰত সামগ্ৰিকভাৱে নাগৰিকে এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে আৰু প্ৰতিটো বিষয়ত পোনপটীয়াকৈ ভোটদান কৰে। প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰত নাগৰিকে নিজৰ মাজৰ পৰা প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচন কৰে। এই প্ৰতিনিধিসকলে বৈঠকত মিলিত হৈ এটা শাসকীয় সংস্থা গঠন কৰে, যেনে বিধায়িনী দল। সাংবিধানিক গণতন্ত্ৰত সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ক্ষমতা প্ৰতিনিধিত্বমূলক গণতন্ত্ৰৰ কাঠামোৰ ভিতৰত ব্যৱহাৰ কৰা হয়, কিন্তু সংবিধানে সংখ্যাগৰিষ্ঠক সীমিত কৰে আৰু সংখ্যালঘুক সাধাৰণতে কিছুমান ব্যক্তিগত অধিকাৰৰ সকলো উপভোগৰ জৰিয়তে, যেনে- বাক স্বাধীনতা, বা সংগঠনৰ স্বাধীনতাৰ দ্বাৰা সুৰক্ষা দিয়ে। "গৰিষ্ঠতাৰ শাসন"ক সাধাৰণতে গণতন্ত্ৰ বুলি কোৱা হয়।
==উদ্ধৃতি==
* প্ৰকাশ্য স্বীকৃতিপ্ৰাপ্ত অসুবিধাটো হ’ল যে গণতন্ত্ৰই ৰাজতন্ত্ৰ বা অভিজাত শ্ৰেণীতকৈ নিজকে বজাই ৰাখিবলৈ কোনো প্ৰকাৰে কম ত্যাগ নকৰে, আৰু ৰজা আৰু সম্ভ্ৰান্ত লোকসকলে লাভ কৰিব নোৱাৰা প্ৰতিনিধিত্ব অভাৰৰাইড কৰিবলৈ, প্ৰতিৰোধ আৰু বিচ্যুতিৰ সকলো বল বাতিল কৰিবলৈ, শক্তি আৰু যুক্তিযুক্ততাৰে চেষ্টা কৰে আৰু জনমত, গণভোট বা ককাছৰ দ্বাৰা সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ ইচ্ছাৰ বাবে মুক্ত খেল নিশ্চিত কৰে। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণৰ ওপৰত কাৰো ক্ষমতা নাথাকিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে কোনোৱেই নিজৰ ক্ষমতাক সংযত কৰিব নোৱাৰিব বা এৰাই চলিব নোৱাৰিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি যে জনসাধাৰণক নিজৰ ভাল লগা কামটো কৰিবলৈ বাধ্য কৰাব নোৱাৰিব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হৈছে যে তেওঁলোকে যিটো ভাল নাপায় সেয়া কেতিয়াও সহ্য কৰিব নালাগিব। প্ৰকৃত গণতান্ত্ৰিক নীতি, যে প্ৰতিজন মানুহৰ স্বাধীন ইচ্ছা যিমান পাৰি বাধাহীন হ’ব, তাৰ অৰ্থ এইটোৱেই লোৱা হয় যে সামূহিক জনসাধাৰণৰ স্বাধীন ইচ্ছা একোতে বান্ধ খাই নাথাকিব। ধৰ্মীয় সহনশীলতা, ন্যায়িক স্বাধীনতা, কেন্দ্ৰীকৰণৰ ভয়, ৰাষ্ট্ৰৰ হস্তক্ষেপৰ প্ৰতি ঈৰ্ষা, সুৰক্ষাৰ পৰিৱৰ্তে স্বাধীনতাৰ বাধা হৈ পৰে, যেতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ কেন্দ্ৰীভূত শক্তি জনসাধাৰণৰ হাতত ব্যৱহাৰ কৰা হয়। গণতন্ত্ৰই কেৱল সৰ্বোচ্চ বুলি দাবী কৰে, ওপৰৰ কৰ্তৃত্ববিহীন, কিন্তু তলত স্বাধীনতা অবিহনে নিৰপেক্ষ; ট্ৰাষ্টী নহয়, নিজৰ মালিক হ’বলৈ। জগতৰ পুৰণি শাসকসকলক নতুন এজনৰ সৈতে বিনিময় কৰা হয়, যি চাতুৰী আৰু প্ৰতাৰণা কৰাও হ’ব পাৰে, কিন্তু যাক বিনষ্ট কৰা বা প্ৰতিহত কৰাটো অসম্ভৱ, আৰু যাক ছিজাৰৰ বস্তু আৰু লগতে ঈশ্বৰৰ বস্তুও দিব লাগিব। জয় কৰিবলগীয়া শত্ৰু এতিয়া ৰাষ্ট্ৰৰ নিৰপেক্ষতাবাদ নহয়, প্ৰজাৰ স্বাধীনতাহে।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",ৰ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৩
* ধনীসকলৰ দীৰ্ঘদিনীয়া ৰাজত্বক যিমানেই ধন সঞ্চয়ৰ প্ৰসাৰত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সিমানেই দৰিদ্ৰৰ ক্ষমতালৈ অহাৰ পিছত ইয়াক বিয়পাই দিয়াৰ আঁচনি লোৱা হ’ব। '''পূৰ্বৰ সময়ৰ জ্ঞানে [[শিক্ষা]] আৰু [[স্বাস্থ্যসেৱা|জনস্বাস্থ্য]]ৰ বাবে, [[বীমা]], সংগ, আৰু সঞ্চয়ৰ বাবে, স্বাৰ্থৰ আইনখনৰ বিৰুদ্ধে শ্ৰমৰ সুৰক্ষাৰ বাবে কিমান কম কাম কৰিছিল, আৰু এই প্ৰজন্মত কিমানখিনি সফলতা লাভ কৰা হৈছে, সেইটো দেখি, এই নিৰ্দিষ্ট বিশ্বাসৰ কাৰণ আছে যে এক বৃহৎ পৰিৱৰ্তনৰ প্ৰয়োজন আছিল, আৰু গণতন্ত্ৰৰ প্ৰয়োজন হোৱা নাই বৃথা চেষ্টা কৰা। [[স্বাধীনতা]], গণৰ বাবে [[সুখ]] নহয়; আৰু প্ৰতিষ্ঠানবোৰ কোনো উদ্দেশ্য নহয় বৰঞ্চ এটা মাধ্যম।''' তেওঁলোকে বিচৰা বস্তুটো হৈছে সংশয় আৰু প্ৰতিদ্বন্দ্বী স্বাৰ্থৰ বাধাক ঝাড়ু দি আঁতৰাই পেলাবলৈ আৰু কিছু পৰিমাণে তেওঁলোকৰ অৱস্থা উন্নত কৰিবলৈ যথেষ্ট শক্তি। তেওঁলোকৰ অৰ্থ হ’ল যে যি শক্তিশালী হাতখনে এতিয়ালৈকে মহান ৰাষ্ট্ৰ গঠন কৰিছে, ধৰ্মসমূহ ৰক্ষা কৰিছে আৰু জাতিসমূহৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিছে, সেই শক্তিশালী হাতখনে জীৱন ৰক্ষা কৰি তেওঁলোকক সহায় কৰিব, আৰু তেওঁলোকৰ বাবে মানুহে জীয়াই থকা কিছুমান বস্তুৰে অন্ততঃ দান কৰিব। '''সেইটোৱেই আধুনিক গণতন্ত্ৰৰ কুখ্যাত বিপদ। সেইটোৱেই ইয়াৰ [[উদ্দেশ্য]] আৰু ইয়াৰ [[শক্তি]]।''' আৰু এই ভাবুকিপূৰ্ণ ক্ষমতাৰ বিৰুদ্ধে আন নিৰ্ভীকসকলক আঘাত কৰা অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ কোনো লাভ নহয়। আটাইতকৈ ডাঙৰ সুখৰ নীতিয়ে ইয়াক ইতিবাচকভাৱে নিশ্চিত কৰে। সমতাৰ নীতিটো সম্পত্তিৰ ক্ষেত্ৰতো ক্ষমতাৰ ক্ষেত্ৰতো সিমান সহজে প্ৰয়োগ কৰাৰ উপৰিও সাধাৰণ আইনৰ পৰা ৰেহাই পোৱা, আৰু সাধাৰণ ইচ্ছাৰ পৰা স্বাধীন ব্যক্তি বা ব্যক্তিৰ গোটৰ অস্তিত্বৰ বিৰোধিতা কৰে; আৰু এই নীতি, যে কৰ্তৃত্ব চুক্তিৰ বিষয়, ৰজাৰ বিৰুদ্ধে ভাল হ'ব পাৰে, কিন্তু সাৰ্বভৌম জনসাধাৰণৰ বিৰুদ্ধে নহয়, কাৰণ চুক্তিত দুটা পক্ষক বুজোৱা হয়।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মে’ৰ গণতন্ত্ৰ"ৰ ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৪
* '''গণতন্ত্ৰৰ এটা ব্যাপক অসুবিধা হৈছে সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ [[অত্যাচাৰ]] বা সঁচাকৈয়ে ক’বলৈ গ’লে সেই [[দল]], সদায় সংখ্যাগৰিষ্ঠ নহয়, যিয়ে বলপূৰ্বক বা প্ৰৱঞ্চনাৰ দ্বাৰা নিৰ্বাচন কঢ়িয়াই নিয়াৰ ক্ষেত্ৰত সফল হয়।''' সেই বিন্দুটো ভাঙি পেলোৱাটোৱেই হ’ল বিপদটো ৰোধ কৰা। প্ৰতিনিধিত্বৰ সাধাৰণ ব্যৱস্থাই বিপদটোক স্থায়ী কৰি ৰাখে। অসমান ভোটাৰে সংখ্যাগৰিষ্ঠতাক কোনো নিৰাপত্তা প্ৰদান নকৰে। সমান ভোটাৰে সংখ্যালঘুক একো নিদিয়ে। পঁয়ত্ৰিশ বছৰৰ আগতে আঙুলিয়াই দিয়া হৈছিল যে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰ হ’ল আনুপাতিক প্ৰতিনিধিত্ব। ই গভীৰভাৱে গণতান্ত্ৰিক, কাৰণ ইয়াৰ দ্বাৰা হাজাৰ হাজাৰ লোকৰ প্ৰভাৱ বৃদ্ধি পায়, যিসকলৰ অন্যথা চৰকাৰত কোনো মাত নাথাকিলহেঁতেন; আৰু ই মানুহক ইমানেই ষড়যন্ত্ৰ কৰি সমতাৰ ওচৰলৈ লৈ যায় যে কোনো ভোট অপচয় নহ'ব, আৰু প্ৰতিজন ভোটাৰে [[যুক্তৰাজ্যৰ সংসদ|সংসদ]] নিজৰ মতামতৰ সদস্যক অনাত অৰিহণা যোগাব।
**[[লৰ্ড এক্টন]], তেওঁৰ পৰ্যালোচনা "ইউৰোপত ছাৰ এৰস্কিন মেৰ গণতন্ত্ৰ",ৰ''দ্য কোৱাৰ্টাৰলি ৰিভিউ''ত (জানুৱাৰী ১৮৭৮), পৃ. ৭৫
[[শ্ৰেণী:সমল]]
[[শ্ৰেণী:বিষয়বস্তু]]
5cgx8qsfjsilgfmusq1f1z4qj896oi0
ইছলাম ধৰ্ম
0
3570
27745
2026-10-27T07:30:39Z
MomineenApp
1276
"= ইছলাম ধৰ্ম = '''ইছলাম''' (আৰবী: الإسلام) হৈছে এক একেশ্বৰবাদী [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]। [[ইহুদী ধৰ্ম|ইহুদী]] আৰু [[খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম]]ৰ সৈতে ইয়াৰ ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক আছে। ইছ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
27745
wikitext
text/x-wiki
= ইছলাম ধৰ্ম =
'''ইছলাম''' (আৰবী: الإسلام) হৈছে এক একেশ্বৰবাদী [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]। [[ইহুদী ধৰ্ম|ইহুদী]] আৰু [[খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম]]ৰ সৈতে ইয়াৰ ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক আছে। ইছলামৰ অনুসাৰীসকলক '''মুছলমান''' বোলা হয়; তেওঁলোকে এক [[ঈশ্বৰ]]ত বিশ্বাস কৰে, যাক আৰবী ভাষাত '''আল্লাহ''' (''Allah'') বুলি কোৱা হয়। "ইছলাম" শব্দৰ অৰ্থ সাধাৰণতে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ প্ৰতি আত্মসমৰ্পণ বা সমৰ্পণ বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, ঈশ্বৰে বিভিন্ন [[নবী]]ৰ জৰিয়তে মানুহক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু [[মুহাম্মদ]] (ছাঃ) হৈছে শেষ নবী।
বিশ্বকোষীয় বা ৱিকিপিডিয়াৰ নীতি অনুসৰি ধৰ্মীয় বিষয়বস্তু বৰ্ণনা কৰোতে নিৰপেক্ষ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়—যেনে, "মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি…"। ইছলাম ধৰ্মীয় শিক্ষাৰ মুখ্য উৎস হ'ল পৱিত্ৰ '''[[কুৰআন]]''' আৰু নবী মুহাম্মদৰ জীৱন-আচৰণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত '''[[ছুন্নাহ]]''' আৰু '''[[হাদীছ]]'''।
== ১. নবী মুহাম্মদ আৰু ইছলামৰ আৰম্ভণি ==
নবী মুহাম্মদ প্ৰায় '''৫৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত মক্কাত''' জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ইছলামীয় পৰম্পৰা অনুসৰি, '''৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত''' তেওঁ মক্কাৰ ওচৰৰ হিৰা গুহাত প্ৰথম ঐশী বাণী লাভ কৰে।
'''৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দত''' মুহাম্মদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলে মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। এই ঐতিহাসিক গমনক '''[[হিজৰা]]''' (''Hijra'') বোলা হয়, যিটো ইছলামৰ ইতিহাসৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সন্ধিক্ষণ। মুহাম্মদৰ ওফাত '''৬৩২ খ্ৰীষ্টাব্দত মদিনাত''' হয়।
== ২. কুৰআন, হাদীছ আৰু ছুন্নাহ ==
* '''কুৰআন:''' ইছলামৰ পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, এইগ্ৰন্থৰ বাণীসমূহ ফেৰেস্তা জিব্ৰাইলৰ জৰিয়তে নবী মুহাম্মদলৈ প্ৰকাশিত হৈছিল। কুৰআনত সৰ্বমুঠ '''১১৪টা অধ্যায়''' আছে, যিবোৰক '''[[ছুৰা]]''' (''Surah'') বুলি কোৱা হয়।
* '''হাদীছ আৰু ছুন্নাহ:''' হাদীছ হৈছে নবী মুহাম্মদৰ বাণী, কৰ্ম আৰু অনুমোদনৰ সংৰক্ষিত বিৱৰণ। অন্যদিকে, '''ছুন্নাহ''' বুলিলে নবীৰ আদৰ্শ জীৱন-পদ্ধতি আৰু আচৰণক বুজোৱা হয়।
== ৩. ইছলামৰ পাঁচটা স্তম্ভ ==
ইছলাম ধৰ্মৰ মূল ভিত্তি হৈছে পাঁচটা প্ৰধান স্তম্ভ:
# '''[[শ্বাহাদা]]''' (''Shahada'') — এক ঈশ্বৰৰ (আল্লাহ) একত্ববাদ আৰু মুহাম্মদ যে তেওঁৰ নবী, সেই কথাৰ ওপৰত অন্তৰেৰে বিশ্বাস আৰু স্বীকাৰোক্তি দিয়া।
# '''[[নামাজ]]/ছালাত''' (''Salah'') — দৈনিক পাঁচৱক্তা নিৰ্ধাৰিত প্ৰাৰ্থনা পালন কৰা।
# '''[[জাকাত]]''' (''Zakat'') — সামৰ্থ্যৱান ব্যক্তিয়ে দৰিদ্ৰ আৰু প্ৰয়োজনীয় লোকৰ কল্যাণৰ বাবে বাধ্যতামূলক দান আগবঢ়োৱা।
# '''[[ৰোজা]]/ছাওম''' (''Sawm'') — ৰমজান মাহত সুবহে ছাদিকৰ পৰা সূৰ্যাস্তলৈ পানাহাৰ আৰু অন্যান্য সংযমৰ মাধ্যমেৰে উপবাস পালন কৰা।
# '''[[হজ]]''' (''Hajj'') — শাৰীৰিক আৰু আৰ্থিকভাৱে সামৰ্থ্য থকা প্ৰতিজন মুছলমানৰ বাবে জীৱনত অন্তত এবাৰ মক্কালৈ তীৰ্থযাত্ৰা কৰা।
== ৪. বিশ্বাসৰ ছটা মূল বিষয় (ঈমান) ==
ছুন্নী ধৰ্মতত্ত্ব অনুসৰি ইছলামৰ মূল বিশ্বাসৰ ছটা ভাগ আছে:
* আল্লাহৰ একত্ববাদৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* ফেৰেস্তাসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* নবী আৰু ৰাচুলসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* আখিৰাত বা শেষ বিচাৰৰ দিনৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* তাকদীৰ বা ভাগ্যৰ ভাল-বেয়া আল্লাহৰ তৰফৰ পৰাই নিৰ্ধাৰিত বুলি বিশ্বাস।
== ৫. প্ৰধান শাখা: ছুন্নী আৰু ছিয়া ==
ইছলামৰ দুটা প্ৰধান শাখা হৈছে '''[[ছুন্নী ইছলাম|ছুন্নী]]''' (''Sunni'') আৰু '''[[ছিয়া ইছলাম|ছিয়া]]''' (''Shia'')। ঐতিহাসিকভাৱে নবী মুহাম্মদৰ ওফাতৰ পিছত মুছলমান সমাজৰ নেতৃত্ব কোনে ল’ব, সেই প্ৰশ্নক কেন্দ্ৰ কৰি এই মতভেদৰ সূত্ৰপাত হৈছিল:
* '''ছুন্নী মুছলমানসকলে''' প্ৰথম চাৰিজন খলিফাক—[[আবু বকৰ]], [[উমৰ ইবন আল-খাত্তাব|উমৰ]], [[উছমান ইবন আফফান|উছমান]] আৰু [[আলী ইবন আবু তালিব|আলী]]—নবীৰ পিছৰ বৈধ খলিফা হিচাপে মানি লয়।
* '''ছিয়া মুছলমানসকলে''' আলী আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ নেতৃত্বৰ বিশেষ অধিকাৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
== ৬. ইছলামৰ ইতিহাস আৰু বিস্তাৰ ==
নবীৰ ওফাতৰ পিছৰ কালছোৱাক '''[[ৰাছিদুন খিলাফত]]''' (৬৩২–৬৬১ খ্ৰীষ্টাব্দ) বুলি কোৱা হয়, যি সময়ত ইছলামৰ পৰিসৰ আৰব উপদ্বীপৰ বাহিৰলৈ বিস্তৃত হৈছিল। তাৰ পিছত ক্ৰমে '''[[উমাইয়া খিলাফত]]''' (৬৬১–৭৫০) আৰু '''[[আব্বাছীয় খিলাফত]]''' (৭৫০–১২৫৮) ইছলামী ইতিহাসৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ যুগ হিচাপে পৰিচিত। মক্কাৰ '''[[কাবা]] শৰীফ''' আৰু '''[[মদিনা]]''' ইছলাম ধৰ্মৰ সৰ্বোচ্চ পৱিত্ৰ স্থান।
== ৭. হিজৰি পঞ্জিকা ==
ইছলামীয় বা [[হিজৰি পঞ্জিকা]] সম্পূৰ্ণৰূপে চন্দ্ৰ-ভিত্তিক আৰু ইয়াত ১২টা মাহ থাকে। বছৰৰ দৈৰ্গ্য প্ৰায় ৩৫৪ বা ৩৫৫ দিন হোৱাৰ বাবে গ্ৰেগৰীয় সৌৰ পঞ্জিকাত ৰমজান বা ঈদৰ তাৰিখসমূহ প্ৰতি বছৰে সলনি হৈ থাকে। হিজৰি চনৰ গণনা ৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ হিজৰাৰ ঘটনাৰ পৰা আৰম্ভ হয়, যাক সংক্ষেপে '''AH''' বুলি লিখা হয়।
gebbfsajeba3dqghj7743vzz8z8h5oi
27746
27745
2026-10-27T07:33:52Z
MomineenApp
1276
/* ইছলাম ধৰ্ম */
27746
wikitext
text/x-wiki
= ইছলাম ধৰ্ম =
'''ইছলাম''' (আৰবী: الإسلام) হৈছে এক একেশ্বৰবাদী [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]। [[ইহুদী ধৰ্ম|ইহুদী]] আৰু [[খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম]]ৰ সৈতে ইয়াৰ ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক আছে। ইছলামৰ অনুসাৰীসকলক '''মুছলমান''' বোলা হয়; তেওঁলোকে এক [[ঈশ্বৰ]]ত বিশ্বাস কৰে, যাক আৰবী ভাষাত '''আল্লাহ''' (''Allah'') বুলি কোৱা হয়। "ইছলাম" শব্দৰ অৰ্থ সাধাৰণতে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ প্ৰতি আত্মসমৰ্পণ বা সমৰ্পণ বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, ঈশ্বৰে বিভিন্ন [[নবী]]ৰ জৰিয়তে মানুহক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু [[মুহাম্মদ]] (ছাঃ) হৈছে শেষ নবী।
বিশ্বকোষীয় বা ৱিকিপিডিয়াৰ নীতি অনুসৰি ধৰ্মীয় বিষয়বস্তু বৰ্ণনা কৰোতে নিৰপেক্ষ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়—যেনে, "মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি…"। ইছলাম ধৰ্মীয় শিক্ষাৰ মুখ্য উৎস হ'ল পৱিত্ৰ '''[[কুৰআন]]''' আৰু নবী মুহাম্মদৰ জীৱন-আচৰণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত '''[[ছুন্নাহ]]''' আৰু '''[[হাদীছ]]'''।
== ১. নবী মুহাম্মদ আৰু ইছলামৰ আৰম্ভণি ==
নবী মুহাম্মদ প্ৰায় '''৫৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত মক্কাত''' জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ইছলামীয় পৰম্পৰা অনুসৰি, '''৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত''' তেওঁ মক্কাৰ ওচৰৰ হিৰা গুহাত প্ৰথম ঐশী বাণী লাভ কৰে।
'''৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দত''' মুহাম্মদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলে মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। এই ঐতিহাসিক গমনক '''[[হিজৰী]]''' (''Hijri'') বোলা হয়, যিটো ইছলামৰ ইতিহাসৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সন্ধিক্ষণ। মুহাম্মদৰ ওফাত '''৬৩২ খ্ৰীষ্টাব্দত মদিনাত''' হয়।
== ২. কুৰআন, হাদীছ আৰু ছুন্নাহ ==
* '''কুৰআন:''' ইছলামৰ পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, এইগ্ৰন্থৰ বাণীসমূহ ফেৰেস্তা জিব্ৰাইলৰ জৰিয়তে নবী মুহাম্মদলৈ প্ৰকাশিত হৈছিল। কুৰআনত সৰ্বমুঠ '''১১৪টা অধ্যায়''' আছে, যিবোৰক '''[[ছুৰা]]''' (''Surah'') বুলি কোৱা হয়।
* '''হাদীছ আৰু ছুন্নাহ:''' হাদীছ হৈছে নবী মুহাম্মদৰ বাণী, কৰ্ম আৰু অনুমোদনৰ সংৰক্ষিত বিৱৰণ। অন্যদিকে, '''ছুন্নাহ''' বুলিলে নবীৰ আদৰ্শ জীৱন-পদ্ধতি আৰু আচৰণক বুজোৱা হয়।
== ৩. ইছলামৰ পাঁচটা স্তম্ভ ==
ইছলাম ধৰ্মৰ মূল ভিত্তি হৈছে পাঁচটা প্ৰধান স্তম্ভ:
# '''[[শ্বাহাদা]]''' (''Shahada'') — এক ঈশ্বৰৰ (আল্লাহ) একত্ববাদ আৰু মুহাম্মদ যে তেওঁৰ নবী, সেই কথাৰ ওপৰত অন্তৰেৰে বিশ্বাস আৰু স্বীকাৰোক্তি দিয়া।
# '''[[নামাজ]]/ছালাত''' (''Salah'') — দৈনিক পাঁচৱক্তা নিৰ্ধাৰিত প্ৰাৰ্থনা পালন কৰা।
# '''[[জাকাত]]''' (''Zakat'') — সামৰ্থ্যৱান ব্যক্তিয়ে দৰিদ্ৰ আৰু প্ৰয়োজনীয় লোকৰ কল্যাণৰ বাবে বাধ্যতামূলক দান আগবঢ়োৱা।
# '''[[ৰোজা]]/ছাওম''' (''Sawm'') — ৰমজান মাহত সুবহে ছাদিকৰ পৰা সূৰ্যাস্তলৈ পানাহাৰ আৰু অন্যান্য সংযমৰ মাধ্যমেৰে উপবাস পালন কৰা।
# '''[[হজ]]''' (''Hajj'') — শাৰীৰিক আৰু আৰ্থিকভাৱে সামৰ্থ্য থকা প্ৰতিজন মুছলমানৰ বাবে জীৱনত অন্তত এবাৰ মক্কালৈ তীৰ্থযাত্ৰা কৰা।
== ৪. বিশ্বাসৰ ছটা মূল বিষয় (ঈমান) ==
ছুন্নী ধৰ্মতত্ত্ব অনুসৰি ইছলামৰ মূল বিশ্বাসৰ ছটা ভাগ আছে:
* আল্লাহৰ একত্ববাদৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* ফেৰেস্তাসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* নবী আৰু ৰাচুলসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* আখিৰাত বা শেষ বিচাৰৰ দিনৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* তাকদীৰ বা ভাগ্যৰ ভাল-বেয়া আল্লাহৰ তৰফৰ পৰাই নিৰ্ধাৰিত বুলি বিশ্বাস।
== ৫. প্ৰধান শাখা: ছুন্নী আৰু ছিয়া ==
ইছলামৰ দুটা প্ৰধান শাখা হৈছে '''[[ছুন্নী ইছলাম|ছুন্নী]]''' (''Sunni'') আৰু '''[[ছিয়া ইছলাম|ছিয়া]]''' (''Shia'')। ঐতিহাসিকভাৱে নবী মুহাম্মদৰ ওফাতৰ পিছত মুছলমান সমাজৰ নেতৃত্ব কোনে ল’ব, সেই প্ৰশ্নক কেন্দ্ৰ কৰি এই মতভেদৰ সূত্ৰপাত হৈছিল:
* '''ছুন্নী মুছলমানসকলে''' প্ৰথম চাৰিজন খলিফাক—[[আবু বকৰ]], [[উমৰ ইবন আল-খাত্তাব|উমৰ]], [[উছমান ইবন আফফান|উছমান]] আৰু [[আলী ইবন আবু তালিব|আলী]]—নবীৰ পিছৰ বৈধ খলিফা হিচাপে মানি লয়।
* '''ছিয়া মুছলমানসকলে''' আলী আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ নেতৃত্বৰ বিশেষ অধিকাৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
== ৬. ইছলামৰ ইতিহাস আৰু বিস্তাৰ ==
নবীৰ ওফাতৰ পিছৰ কালছোৱাক '''[[ৰাছিদুন খিলাফত]]''' (৬৩২–৬৬১ খ্ৰীষ্টাব্দ) বুলি কোৱা হয়, যি সময়ত ইছলামৰ পৰিসৰ আৰব উপদ্বীপৰ বাহিৰলৈ বিস্তৃত হৈছিল। তাৰ পিছত ক্ৰমে '''[[উমাইয়া খিলাফত]]''' (৬৬১–৭৫০) আৰু '''[[আব্বাছীয় খিলাফত]]''' (৭৫০–১২৫৮) ইছলামী ইতিহাসৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ যুগ হিচাপে পৰিচিত। মক্কাৰ '''[[কাবা]] শৰীফ''' আৰু '''[[মদিনা]]''' ইছলাম ধৰ্মৰ সৰ্বোচ্চ পৱিত্ৰ স্থান।
== ৭. হিজৰি পঞ্জিকা ==
ইছলামীয় বা [[হিজৰি পঞ্জিকা]] সম্পূৰ্ণৰূপে চন্দ্ৰ-ভিত্তিক আৰু ইয়াত ১২টা মাহ থাকে। বছৰৰ দৈৰ্গ্য প্ৰায় ৩৫৪ বা ৩৫৫ দিন হোৱাৰ বাবে গ্ৰেগৰীয় সৌৰ পঞ্জিকাত ৰমজান বা ঈদৰ তাৰিখসমূহ প্ৰতি বছৰে সলনি হৈ থাকে। হিজৰি চনৰ গণনা ৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ হিজৰাৰ ঘটনাৰ পৰা আৰম্ভ হয়, যাক সংক্ষেপে '''AH''' বুলি লিখা হয়।
fbqcsyptaxzrhyb9prbnj2xn5pa4rno
27747
27746
2026-10-27T07:35:03Z
MomineenApp
1276
/* ইছলাম ধৰ্ম */
27747
wikitext
text/x-wiki
= ইছলাম ধৰ্ম =
'''ইছলাম''' (আৰবী: الإسلام) হৈছে এক একেশ্বৰবাদী [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]। [[ইহুদী ধৰ্ম|ইহুদী]] আৰু [[খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম]]ৰ সৈতে ইয়াৰ ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় সম্পৰ্ক আছে। ইছলামৰ অনুসাৰীসকলক '''মুছলমান''' বোলা হয়; তেওঁলোকে এক [[ঈশ্বৰ]]ত বিশ্বাস কৰে, যাক আৰবী ভাষাত '''আল্লাহ''' (''Allah'') বুলি কোৱা হয়। "ইছলাম" শব্দৰ অৰ্থ সাধাৰণতে ঈশ্বৰৰ ইচ্ছাৰ প্ৰতি আত্মসমৰ্পণ বা সমৰ্পণ বুলি ব্যাখ্যা কৰা হয়। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, ঈশ্বৰে বিভিন্ন [[নবী]]ৰ জৰিয়তে মানুহক পথ প্ৰদৰ্শন কৰিছে আৰু [[মুহাম্মদ]] (ছাঃ) হৈছে শেষ নবী।
বিশ্বকোষীয় বা ৱিকিপিডিয়াৰ নীতি অনুসৰি ধৰ্মীয় বিষয়বস্তু বৰ্ণনা কৰোতে নিৰপেক্ষ ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়—যেনে, "মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি…"। ইছলাম ধৰ্মীয় শিক্ষাৰ মুখ্য উৎস হ'ল পৱিত্ৰ '''[[কুৰআন]]''' আৰু নবী মুহাম্মদৰ জীৱন-আচৰণৰ সৈতে সম্পৰ্কিত '''[[ছুন্নাহ]]''' আৰু '''[[হাদীছ]]'''।
== ১. নবী মুহাম্মদ আৰু ইছলামৰ আৰম্ভণি ==
নবী মুহাম্মদ প্ৰায় '''৫৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত মক্কাত''' জন্মগ্ৰহণ কৰিছিল। ইছলামীয় পৰম্পৰা অনুসৰি, '''৬১০ খ্ৰীষ্টাব্দত''' তেওঁ মক্কাৰ ওচৰৰ হিৰা গুহাত প্ৰথম ঐশী বাণী লাভ কৰে।
'''৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দত''' মুহাম্মদ আৰু তেওঁৰ অনুগামীসকলে মক্কাৰ পৰা মদিনালৈ প্ৰব্ৰজন কৰে। এই ঐতিহাসিক গমনক '''[[হিজৰী পঞ্জিকা|হিজৰী]]''' (''Hijri'') বোলা হয়, যিটো ইছলামৰ ইতিহাসৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ সন্ধিক্ষণ। মুহাম্মদৰ ওফাত '''৬৩২ খ্ৰীষ্টাব্দত মদিনাত''' হয়।
== ২. কুৰআন, হাদীছ আৰু ছুন্নাহ ==
* '''কুৰআন:''' ইছলামৰ পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থ। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, এইগ্ৰন্থৰ বাণীসমূহ ফেৰেস্তা জিব্ৰাইলৰ জৰিয়তে নবী মুহাম্মদলৈ প্ৰকাশিত হৈছিল। কুৰআনত সৰ্বমুঠ '''১১৪টা অধ্যায়''' আছে, যিবোৰক '''[[ছুৰা]]''' (''Surah'') বুলি কোৱা হয়।
* '''হাদীছ আৰু ছুন্নাহ:''' হাদীছ হৈছে নবী মুহাম্মদৰ বাণী, কৰ্ম আৰু অনুমোদনৰ সংৰক্ষিত বিৱৰণ। অন্যদিকে, '''ছুন্নাহ''' বুলিলে নবীৰ আদৰ্শ জীৱন-পদ্ধতি আৰু আচৰণক বুজোৱা হয়।
== ৩. ইছলামৰ পাঁচটা স্তম্ভ ==
ইছলাম ধৰ্মৰ মূল ভিত্তি হৈছে পাঁচটা প্ৰধান স্তম্ভ:
# '''[[শ্বাহাদা]]''' (''Shahada'') — এক ঈশ্বৰৰ (আল্লাহ) একত্ববাদ আৰু মুহাম্মদ যে তেওঁৰ নবী, সেই কথাৰ ওপৰত অন্তৰেৰে বিশ্বাস আৰু স্বীকাৰোক্তি দিয়া।
# '''[[নামাজ]]/ছালাত''' (''Salah'') — দৈনিক পাঁচৱক্তা নিৰ্ধাৰিত প্ৰাৰ্থনা পালন কৰা।
# '''[[জাকাত]]''' (''Zakat'') — সামৰ্থ্যৱান ব্যক্তিয়ে দৰিদ্ৰ আৰু প্ৰয়োজনীয় লোকৰ কল্যাণৰ বাবে বাধ্যতামূলক দান আগবঢ়োৱা।
# '''[[ৰোজা]]/ছাওম''' (''Sawm'') — ৰমজান মাহত সুবহে ছাদিকৰ পৰা সূৰ্যাস্তলৈ পানাহাৰ আৰু অন্যান্য সংযমৰ মাধ্যমেৰে উপবাস পালন কৰা।
# '''[[হজ]]''' (''Hajj'') — শাৰীৰিক আৰু আৰ্থিকভাৱে সামৰ্থ্য থকা প্ৰতিজন মুছলমানৰ বাবে জীৱনত অন্তত এবাৰ মক্কালৈ তীৰ্থযাত্ৰা কৰা।
== ৪. বিশ্বাসৰ ছটা মূল বিষয় (ঈমান) ==
ছুন্নী ধৰ্মতত্ত্ব অনুসৰি ইছলামৰ মূল বিশ্বাসৰ ছটা ভাগ আছে:
* আল্লাহৰ একত্ববাদৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* ফেৰেস্তাসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* পৱিত্ৰ ধৰ্মগ্ৰন্থসমূহৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* নবী আৰু ৰাচুলসকলৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* আখিৰাত বা শেষ বিচাৰৰ দিনৰ ওপৰত বিশ্বাস;
* তাকদীৰ বা ভাগ্যৰ ভাল-বেয়া আল্লাহৰ তৰফৰ পৰাই নিৰ্ধাৰিত বুলি বিশ্বাস।
== ৫. প্ৰধান শাখা: ছুন্নী আৰু ছিয়া ==
ইছলামৰ দুটা প্ৰধান শাখা হৈছে '''[[ছুন্নী ইছলাম|ছুন্নী]]''' (''Sunni'') আৰু '''[[ছিয়া ইছলাম|ছিয়া]]''' (''Shia'')। ঐতিহাসিকভাৱে নবী মুহাম্মদৰ ওফাতৰ পিছত মুছলমান সমাজৰ নেতৃত্ব কোনে ল’ব, সেই প্ৰশ্নক কেন্দ্ৰ কৰি এই মতভেদৰ সূত্ৰপাত হৈছিল:
* '''ছুন্নী মুছলমানসকলে''' প্ৰথম চাৰিজন খলিফাক—[[আবু বকৰ]], [[উমৰ ইবন আল-খাত্তাব|উমৰ]], [[উছমান ইবন আফফান|উছমান]] আৰু [[আলী ইবন আবু তালিব|আলী]]—নবীৰ পিছৰ বৈধ খলিফা হিচাপে মানি লয়।
* '''ছিয়া মুছলমানসকলে''' আলী আৰু তেওঁৰ বংশধৰসকলৰ নেতৃত্বৰ বিশেষ অধিকাৰত গুৰুত্ব আৰোপ কৰে।
== ৬. ইছলামৰ ইতিহাস আৰু বিস্তাৰ ==
নবীৰ ওফাতৰ পিছৰ কালছোৱাক '''[[ৰাছিদুন খিলাফত]]''' (৬৩২–৬৬১ খ্ৰীষ্টাব্দ) বুলি কোৱা হয়, যি সময়ত ইছলামৰ পৰিসৰ আৰব উপদ্বীপৰ বাহিৰলৈ বিস্তৃত হৈছিল। তাৰ পিছত ক্ৰমে '''[[উমাইয়া খিলাফত]]''' (৬৬১–৭৫০) আৰু '''[[আব্বাছীয় খিলাফত]]''' (৭৫০–১২৫৮) ইছলামী ইতিহাসৰ গুৰুত্বপূৰ্ণ যুগ হিচাপে পৰিচিত। মক্কাৰ '''[[কাবা]] শৰীফ''' আৰু '''[[মদিনা]]''' ইছলাম ধৰ্মৰ সৰ্বোচ্চ পৱিত্ৰ স্থান।
== ৭. হিজৰি পঞ্জিকা ==
ইছলামীয় বা [[হিজৰি পঞ্জিকা]] সম্পূৰ্ণৰূপে চন্দ্ৰ-ভিত্তিক আৰু ইয়াত ১২টা মাহ থাকে। বছৰৰ দৈৰ্গ্য প্ৰায় ৩৫৪ বা ৩৫৫ দিন হোৱাৰ বাবে গ্ৰেগৰীয় সৌৰ পঞ্জিকাত ৰমজান বা ঈদৰ তাৰিখসমূহ প্ৰতি বছৰে সলনি হৈ থাকে। হিজৰি চনৰ গণনা ৬২২ খ্ৰীষ্টাব্দৰ হিজৰাৰ ঘটনাৰ পৰা আৰম্ভ হয়, যাক সংক্ষেপে '''AH''' বুলি লিখা হয়।
jolnljibxtdaidcsugv0xourvxjbqce
আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম
0
3571
27748
2026-10-27T07:50:17Z
MomineenApp
1276
"= আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম = '''আব্ৰাহামীয় ধৰ্মসমূহ''' হৈছে সেইসমূহ একেশ্বৰবাদী ধৰ্ম যিসমূহৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন মধ্যপ্ৰাচ্যত হৈছিল আৰু যিসকলে পিতৃপুৰুষ বা নবী ইব্ৰাহিম (আৰবী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
27748
wikitext
text/x-wiki
= আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম =
'''আব্ৰাহামীয় ধৰ্মসমূহ''' হৈছে সেইসমূহ একেশ্বৰবাদী ধৰ্ম যিসমূহৰ উৎপত্তি প্ৰাচীন মধ্যপ্ৰাচ্যত হৈছিল আৰু যিসকলে পিতৃপুৰুষ বা নবী ইব্ৰাহিম (আৰবী ভাষাত: ''इब्राहिम'' / হিব্ৰু ভাষাত: ''אברהם'', ইংৰাজী: Abraham) ৰ বংশ বা আধ্যাত্মিক পৰম্পৰাক অনুসৰণ কৰে। এই ধৰ্মসমূহে একমাত্ৰ ঈশ্বৰৰ (আল্লাহ / ঈশ্বৰ) একত্ববাদত বিশ্বাস কৰে।
বিশ্বকোষীয় বা ৱিকিউদ্ধৃতিৰ নীতি অনুসৰি ধৰ্মীয় বিষয়বস্তু বৰ্ণনা কৰোতে নিৰপেক্ষ আৰু তথ্যভিত্তিক ভাষা ব্যৱহাৰ কৰা হয়।
== প্ৰধান আব্ৰাহামীয় ধৰ্মসমূহ ==
বিশ্বত মূলতঃ তিনিটা প্ৰধান আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম আছে, যিবোৰৰ বিশ্বজুৰি কোটি কোটি অনুগামী আছে:
* '''[[ইহুদী ধৰ্ম]]''' (Judaism): এইটো আটাইতকৈ পুৰণি আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম। ইয়াৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ হৈছে তানাখ বা হিব্ৰু বাইবেল, আৰু ইয়াৰ অনুগামীসকলক ইহুদী বোলা হয়।
* '''[[খ্ৰীষ্টান ধৰ্ম]]''' (Christianity): যীশু খ্ৰীষ্টৰ শিক্ষা আৰু জীৱনৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি প্ৰতিষ্ঠিত এই ধৰ্মটোৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ হৈছে বাইবেল (পুৰণি নিয়ম আৰু নতুন নিয়ম)।
* '''[[ইছলাম ধৰ্ম|ইছলাম]]''' (Islam): সপ্তম শতিকাত আৰব উপদ্বীপত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা এই ধৰ্মটোৰ পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ হ'ল কুৰআন, আৰু ইয়াৰ অনুগামীসকলক মুছলমান বোলা হয়। ইছলাম ধৰ্মৰ মতে মুহাম্মদ (ছাঃ) হৈছে শেষ নবী।
== ঐতিহাসিক আৰু ধৰ্মীয় বৈশিষ্ট্য ==
* '''একেশ্বৰবাদ:''' সকলো আব্ৰাহামীয় ধৰ্মই কেৱল এজনমাত্ৰ সৃষ্টিকৰ্তা ঈশ্বৰত বিশ্বাস কৰে।
* '''নবী আৰু বাৰ্তাবাহকসকল:''' এই ধৰ্মসমূহত ইব্ৰাহিম (আব্ৰাহাম)ৰ উপৰিও নুহু (নোহ), মুছা (মোজেজ), দাঊদ (ডেভিদ), ইছা (যীশু) আদি বিভিন্ন নবী বা পয়গম্বৰসকলক শ্ৰদ্ধা কৰা হয়।
* '''পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ:''' ঈশ্বৰৰ বাণী বা নিৰ্দেশনাৱলীসমূহ গ্ৰন্থৰ আকাৰে সংৰক্ষিত হোৱাৰ ওপৰত এই ধৰ্মসমূহত বিশেষ গুৰুত্ব দিয়া হয়।
* '''নৈতিকতা আৰু বিচাৰ দিন:''' মানবজাতিৰ কৰ্মৰ হিচাপ আৰু পৰৱৰ্তী জীৱন বা শেষ বিচাৰৰ দিন (আখিৰাত / স্বৰ্গ-নৰক)ৰ ওপৰত সকলোবোৰ ধৰ্মতে বিশ্বাস কৰা হয়।
== সম্পৰ্ক ==
এই তিনিওটা ধৰ্মৰ মাজত ঐতিহাসিকভাৱে গভীৰ ধৰ্মীয় আৰু সাংস্কৃতিক সাদৃশ্য আছে, যিহেতু ইহুদী ধৰ্মৰ ইতিহাসৰ পৰাই খ্ৰীষ্টান আৰু ইছলাম ধৰ্মৰ ধাৰণা আৰু নবীসকলৰ ধৰ্মীয় ইতিহাস ক্ৰমে বিকশিত হৈছে।
5kx54mbnx0ay3h53c5iv6plgdns0zr0
ঈশ্বৰ
0
3572
27749
2026-10-27T08:15:31Z
MomineenApp
1276
"= ঈশ্বৰ = '''ঈশ্বৰ''' হৈছে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা, পালক আৰু নিয়ন্ত্ৰক বুলি বিশ্বাস কৰা পৰম সত্তা। বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু দৰ্শনত ঈশ্বৰক বিভিন্ন নামেৰে (যেনে- আল্লাহ, ভ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
27749
wikitext
text/x-wiki
= ঈশ্বৰ =
'''ঈশ্বৰ''' হৈছে বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৃষ্টিকৰ্তা, পালক আৰু নিয়ন্ত্ৰক বুলি বিশ্বাস কৰা পৰম সত্তা। বিভিন্ন ধৰ্ম আৰু দৰ্শনত ঈশ্বৰক বিভিন্ন নামেৰে (যেনে- আল্লাহ, ভগৱান, গড আদি) পূজা বা স্মৰণ কৰা হয়।
== বিখ্যাত উক্তি আৰু বাণী ==
* "ঈশ্বৰে কাকো দুখ নিদিয়ে, মানুহেই নিজৰ কৰ্মৰ ফল পায়।" — পৱিত্ৰ কুৰআনৰ শিক্ষাৰ সাৰাংশ
* "য’ত ধৰ্ম্ম, ত’ত জয়।" — মহাভাৰত
* "ঈশ্বৰ এক আৰু অদ্বিতীয়।" — উপনিষদ
== ইয়াকো চাওক ==
* [[ইছলাম ধৰ্ম]]
* [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]
* [[ধৰ্ম]]
qy01yv0cjbkedhis0gfwya89n4xopad
নবী
0
3573
27750
2026-10-27T08:16:36Z
MomineenApp
1276
"= নবী = '''নবী''' (আৰবী: نبي, বহুবচন: انبياء - ''আম্বিয়া'') বুলি ইছলাম ধৰ্ম তথা আব্ৰাহামীয় ধৰ্মসমূহত সেইসকল পৱিত্ৰ পুৰুষক বুজোৱা হয়, যিবিলাকে ঈশ্বৰ বা আল্লাহৰ বাৰ্তা বা ঐশী ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
27750
wikitext
text/x-wiki
= নবী =
'''নবী''' (আৰবী: نبي, বহুবচন: انبياء - ''আম্বিয়া'') বুলি ইছলাম ধৰ্ম তথা আব্ৰাহামীয় ধৰ্মসমূহত সেইসকল পৱিত্ৰ পুৰুষক বুজোৱা হয়, যিবিলাকে ঈশ্বৰ বা আল্লাহৰ বাৰ্তা বা ঐশী বাণী মানুহৰ ওচৰলৈ কঢ়িয়াই আনিছিল।
== বিখ্যাত উক্তি আৰু বাণী ==
* "প্ৰতিজন নবীয়েই নিজৰ জাতিৰ বাবে পথ-প্ৰদৰশক হিচাপে প্ৰেৰিত হৈছিল।" — ইছলামীয় পৰম্পৰা
* "জ্ঞান অৰ্জন কৰা প্ৰতিজন মুছলমান পুৰুষ আৰু নাৰীৰ ওপৰত বাধ্যতামূলক।" — নবী মুহাম্মদ (ছাঃ)
== ইয়াকো চাওক ==
* [[ইছলাম ধৰ্ম]]
* [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]
* [[কুৰআন]]
* [[ঈশ্বৰ]]
o8hkat3a7oo2dxlq6fsw6tknj8ic0p1
কুৰআন
0
3574
27751
2026-10-27T08:17:43Z
MomineenApp
1276
"= কুৰআন = '''কুৰআন''' (আৰবী: القرآن, আক্ষৰিক অৰ্থত "পঢ়া" বা "পাঠ") হৈছে ইছলাম ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, এইগ্ৰন্থখন হৈছে ঈশ্বৰৰ (আল্লাহ) পক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
27751
wikitext
text/x-wiki
= কুৰআন =
'''কুৰআন''' (আৰবী: القرآن, আক্ষৰিক অৰ্থত "পঢ়া" বা "পাঠ") হৈছে ইছলাম ধৰ্মৰ কেন্দ্ৰীয় পৱিত্ৰ গ্ৰন্থ। মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি, এইগ্ৰন্থখন হৈছে ঈশ্বৰৰ (আল্লাহ) পক্ষৰ পৰা শেষ নবী মুহাম্মদ (ছাঃ)-ৰ ওচৰলৈ ফেৰেস্তা জিব্ৰাইলৰ (গাব্ৰিয়েল) জৰিয়তে প্ৰায় ২৩ বছৰ ধৰি ক্ৰমে অৱতীৰ্ণ হোৱা পৱিত্ৰ বাণী।
== পৰিচয় আৰু গঠন ==
কুৰআন আৰবী ভাষাত অৱতীৰ্ণ হৈছিল আৰু ইয়াৰ মূল পাঠ আজিলৈকে অপৰিৱৰ্তিতভাৱে সংৰক্ষিত হৈ আছে।
* কুৰআনৰ সৰ্বমুঠ অধ্যায় বা অংশক **ছুৰা** (Surah) বোলা হয়।
* ইয়াৰ সৰ্বমুঠ ছুৰাৰ সংখ্যা হৈছে **১১৪টা**।
* প্ৰতিটো ছুৰাত কেইবাটাও আয়াত বা শ্লোক থাকে।
* এই গ্ৰন্থখনে মানৱ জাতিৰ বাবে পথ-প্ৰদৰ্শন, নৈতিকতা, আইন আৰু আধ্যাত্মিক শিক্ষা প্ৰদান কৰে।
== বিখ্যাত উক্তি আৰু বাণী ==
* "নিশ্চয়ই কঠিনতাৰ লগত সহজতা আছে।" — ছুৰা আল-ইনশ্বিৰাহ (আয়াত ৫-৬)
* "হে আমাৰ প্ৰভু! আমাক ইহকালত কল্যাণ দান কৰা আৰু পৰকালতো কল্যাণ দান কৰা আৰু আমাক অগ্নিৰ যন্ত্ৰণাৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।" — ছুৰা আল-বাকাৰা (আয়াত ২০১)
* "যি জনে কোনো এটা প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিলে, তেও যেন সমগ্ৰ মানৱজাতিকেই ৰক্ষা কৰিলে।" — ছুৰা আল-মাইদাহ (আয়াত ৩২)
* "নিশ্চয়ই স্মৰণ কৰা যে আল্লাহৰ স্মৰণতেই মনলৈ শান্তি আহে।" — ছুৰা আৰ-ৰা'দ (আয়াত ২৮)
== ইয়াকো চাওক ==
* [[ইছলাম ধৰ্ম]]
* [[নবী]]
* [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]
* [[ঈশ্বৰ]]
86zmyd8qmfggvv1hwp8910tkmc2brv0
মুহাম্মদ
0
3575
27752
2026-10-27T08:22:06Z
MomineenApp
1276
"= মুহাম্মদ (ﷺ) = '''মুহাম্মদ ibn আব্দুল্লাহ''' (আৰবী: محمد بن عبد الله; প্ৰায় ৫৭০ – ৬৩২ খ্ৰীষ্টাব্দ) হৈছে ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি আল্লাহৰ তৰফৰ পৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
27752
wikitext
text/x-wiki
= মুহাম্মদ (ﷺ) =
'''মুহাম্মদ ibn আব্দুল্লাহ''' (আৰবী: محمد بن عبد الله; প্ৰায় ৫৭০ – ৬৩২ খ্ৰীষ্টাব্দ) হৈছে ইছলাম ধৰ্মৰ প্ৰতিষ্ঠাপক আৰু মুছলমানসকলৰ বিশ্বাস অনুসৰি আল্লাহৰ তৰফৰ পৰা মানৱজাতিৰ বাবে প্ৰেৰিত শেষ নবী বা বাৰ্তাবাহক। মুছলমানসকলে তেওঁৰ নামৰ পিছত সন্মান প্ৰদৰ্শনৰ্থে **ﷺ** (صلى الله عليه وسلم - ছালাল্লাহু আলাইহি ওয়া সাল্লাম) ব্যৱহাৰ কৰে।
== সংক্ষিপ্ত পৰিচয় ==
* **জন্ম:** ৫৭০ খ্ৰীষ্টাব্দ (হস্তী বৰ্ষ), মক্কা, আৰব।
* **ওফাত:** ৬৩২ খ্ৰীষ্টাব্দ, মদিনা, আৰব।
* **মাতৃ:** আমিনা বিনতে ৱাহাব
* **পিতৃ:** আব্দুল্লাহ ইবন আব্দুল মুত্তালিব
* **ধৰ্মীয় ভূমিকা:** ইছলাম ধৰ্মৰ মূল প্ৰচাৰক, কুৰআনৰ বাৰ্তাবাহক আৰু মানবজাতিৰ বাবে আদৰ্শ জীৱন-পদ্ধতিৰ প্ৰতিষ্ঠাপক।
== বিখ্যাত উক্তি আৰু বাণী (হাদীছ) ==
* "কৰ্মৰ ফল নিয়ট বা উদ্দেশ্যৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰতিজন মানুহেই তেওঁৰ উদ্দেশ্য অনুসৰি ফল পাব।" — ছহীহ বুখাৰী
* "তোমাৰ ভাইৰ মুখলৈ চাই মুচকুচ কৰাটোও একপ্ৰকাৰৰ সদকা (দান)।" — তিৰমিজী
* "সেইজন লোক আটাইতকৈ উত্তম, যাৰ চৰিত্ৰ সৰ্বোত্তম।" — তিৰমিজী
* "জ্ঞান অৰ্জন কৰা প্ৰতিজন মুছলমান পুৰুষ আৰু নাৰীৰ ওপৰত বাধ্যতামূলক।" — ইবনে মাজাহ
* "তোমালোকে নিজৰ মাজত শান্তি আৰু প্ৰেম বৰ্তাই ৰাখা; দুখীয়া আৰু অনাথসকলৰ প্ৰতি দয়াশীল হোৱা।" — বিদায় হজ্জৰ ভাষণ
== ইয়াকো চাওক ==
* [[কুৰআন]]
* [[নবী]]
* [[ইছলাম ধৰ্ম]]
* [[আব্ৰাহামীয় ধৰ্ম]]
* [[ঈশ্বৰ]]
1lkxf5jhkb88reephdim0da14zxljr9