ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.1 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk সাঁচ:Border/doc 10 7432 249319 18383 2026-05-07T07:36:14Z JyotiPN 1603 249319 wikitext text/x-wiki {{Documentation subpage}} <!-- Categories go at the bottom of this page and interwikis go in Wikidata. --> == Usage == This specialized template creates a box to display text or combined text/images in; it creates a border around whatever you would like. Each property has a default so you do not need to define the setting if what you want is already the default. You can embed other templates within this one (e.g. {{tl|rule}} or {{tl|sc}} or even another {{tl|border}}) Note: If you place images inside this box, be sure to define it so that the box is larger than the image. === Basic template === This template is without the optional parameters. <pre>{{border|Your content here}}</pre> <pre> {{border/s}} [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{uc|{{Mc}}Carty & Davis,}} No. 171, {{uc|Market Street.}} {{rule|3em}} 1834. {{border/e}} </pre> {{border/s}} [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{uc|{{Mc}}Carty & Davis,}} No. 171, {{uc|Market Street.}} {{rule|3em}} 1834. {{border/e}} }} === Full template === This template includes all optional parameters. Note that you may need to delete unused parameters for the template to work correctly. <pre style="white-space: pre-wrap;">{{border |2= |3= |4= |5= |6= |7= |8= |9= |style= | Content }}</pre> <pre style="white-space: pre-wrap;">{{border |maxwidth= |bstyle= |bthickness= |color= |bgcolor= |align= |position= |padding= |style= | Content }}</pre> === Parameters === {{plainlist| *{{parameter|1}}: whatever goes in the box *{{parameter|maxwidth}} (2): ''maximum'' width of the content area in pixels or percentage (default: null/full width) :*Note: You probably don't want 100% as it doesn't mean 100% of that "section" of the page. It means 100% of the ''screen size''. So, if you choose 100%, it will end up going off the screen as the screen size will be added to the size of the navigation bar on the left. If you want it to just fill the content area of the screen, leave the option empty. :*Note 2: Maximum width is used so that the box is responsive to screen sizes smaller that won't allow the box to fit without scrolling right. ie. mobile browsers *{{parameter|bstyle}} (3): border style (default: solid) :*Options: solid, dotted, dashed, double, groove, ridge, inset, outset :*Note: If you choose a border such as double but a thickness of 1px, it will still appear to be a single border because it is only 1px thick. Therefore, for the non-solid borders it is recommended to choose a value greater than 1px. *{{parameter|bthickness}} (4): border thickness in pixels (default: 1px) *{{parameter|color}} (5): border color (default: #000000, black) *{{parameter|bgcolor}} (6): background color (default: #FFFFFF, white) :*Note: You can define the color in plain English (e.g. ''white'') or hexadecimal (e.g. ''#FFFFFF''). See [[:w:Web_colors#HTML_color_names|Web Colors]] for more information. *{{parameter|align}} (7): alignment within the box (default: left) :*Options: left, center, right, justify *{{parameter|position}} (8): alignment of the box (default: center) :*Options: left, center, right *{{parameter|padding}} (9): padding, the space between the border and the content inside it, in pixels (default: 5px) *{{parameter|style}}: CSS, which will override any styles defined before it }} == Examples == === Default === <pre> {{border| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px||link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} === Example 1 === <pre> {{border|maxwidth=200px|bstyle=dashed|bthickness=5px|color=black|align=center| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border|maxwidth=200px|bstyle=dashed|bthickness=5px|color=black|align=center| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} === Example 2 === <pre> {{border|maxwidth=400px|color=black|position=right|padding=40px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{right|{{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET.}} }} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border|maxwidth=400px|color=black|position=right|padding=40px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{right|{{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET.}} }} === Example 3 === <pre> {{border|maxwidth=25%|bthickness=2px|color=#FF0000|bgcolor=aqua|position=left| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border|maxwidth=25%|bthickness=2px|color=#FF0000|bgcolor=aqua|position=left| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} === Example 4 === <pre> {{border|maxwidth=400px|bstyle=ridge|bthickness=10px|color=navy|bgcolor=#66FF99|align=center|padding=20px|style=border-radius:25px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border|maxwidth=400px|bstyle=ridge|bthickness=10px|color=navy|bgcolor=#66FF99|align=center|padding=20px|style=border-radius:25px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} === "Double Border" === ==== Standard ==== There are two ways to make a double border. One is to use the standard "double border" feature of CSS. It is simple and only requires that parameter 3 be equal to ''double''. Here is what this will look like: <pre> {{border|maxwidth=400px|bstyle=double|bthickness=8px|align=center|padding=20px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border|maxwidth=400px|bstyle=double|bthickness=8px|align=center|padding=20px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} <pre> {{border|maxwidth=400px|bstyle=double|bthickness=20px|align=center|padding=20px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border|maxwidth=400px|bstyle=double|bthickness=20px|align=center|padding=20px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }} <includeonly>{{#ifeq:{{SUBPAGENAME}}|sandbox| <!-- Categories go here and interwikis go in Wikidata. --> [[Category:Special effects templates|{{PAGENAME}}]] [[Category:Formatting templates|{{PAGENAME}}]] }}</includeonly> ==== Creative / Controllable ==== However, for more control, you may wish to use a border within another border: <pre> {{border|maxwidth=400px|bthickness=2px|position=center|padding=7px| {{border|bthickness=5px|bgcolor=#FFEFD5|align=center|padding=20px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }}}} </pre> {{larger|'''Displays as:'''}} {{border|maxwidth=400px|bthickness=2px|position=center|padding=7px| {{border|bthickness=5px|bgcolor=#FFEFD5|align=center|padding=20px| [[File:Philadelphia blackletter.svg|125px|link=|alt=Philadelphia:]] {{Mc}}CARTY & DAVIS, No. 171, MARKET STREET. {{rule|3em}} 1834. }}}} <includeonly>{{#ifeq:{{SUBPAGENAME}}|sandbox|| <!-- Categories go here and interwikis go in Wikidata. --> [[Category:বিশেষ প্ৰভাৱ সাঁচ|{{PAGENAME}}]] [[Category:বিন্যাস সাঁচ|{{PAGENAME}}]] }}</includeonly> cjctgaq0wns6qew59giv1ah9rzpn6hz পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/১ 104 65190 249218 220475 2026-05-06T16:48:01Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xxxx-larger|আসাম-ভূগোল}} পঢ়াশালিবিলাকৰ ব্যৱহাৰৰ নিমিত্তে। {{Xx-larger|শ্ৰীশিৱনাথ ভট্টাচাৰ্য্য দ্বাৰা}} {{larger|সংগৃহিত ও প্ৰকাশিত।}} ডিব্ৰুগড়। ঊনবিংশ তাঙ্গরণ। {{Xx-larger|কলিকাতা,}} ৪ নং জগন্নাথ দত্তৰ লেন, লক্ষ্মীবিনাস প্ৰেছত শ্ৰীবিজয়কৃষ্ণ দাস দ্বাৰা ছপা হ'ল। ১৯২৬ মূল্য চাৰি অন৷ মাথোন।</poem>}} {{Right|{{larger|মূল্য চাৰি অনা মাথোন}}}} {{Left|{{illegible}} reserved}}<noinclude></noinclude> ik6rout3a1n3teyxdmpuv2uctkmpk0m পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/৪ 104 67068 249222 220251 2026-05-06T16:52:48Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(২)}} {{center|{{smaller|১৮২৭ খ্ৰীষ্টাব্দত আসাম দেশ ইংৰাজৰ দখল হয়।}}}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}{{larger|প্ৰথম প্ৰমাণ}}:— যেতিয়া কোনো জাহাজ দূৰৰ পৰা পাৰলৈ আহি থকা দেখা যায়, তেতিয়া পাৰত থকা মানুহে আগেয়ে সেই জাহাজৰ কেৱল মাস্তুল টোহে দেখিবলৈ পায়। পাচে জাহাজখন যিমান ওচৰ চাপি আহে, ক্ৰমে তাৰ সকলো অংশ দেখিবলৈ পায়। পৃথিবী ঘূৰণীয়া নহৈ চাৰি চুকীয়া বা চেপেট৷ হোৱা হলে গোটেইখন জাহাজ একেবাৰেই দেখা পালেহেঁতেন। এই দৰেই কোনো জাহাজ পাৰৰ পৰা গলে, পাৰত থকা মানুহে তেতিয়া প্ৰথমে জাহাজৰ তলি, তাৰ পাচত মাজ, তাৰ পাচত মাস্তুলটীও দেখা নেপায়। [[File:আসাম-ভূগোল (page 4 crop).jpg|200px|center]] {{gap}}{{larger|দ্বিতীয় প্ৰমাণ}} :—প্ৰথমে মাগেলীনে, তাৰ পাচত ড্ৰেক, কুক্ আদি নাৱৰীয়া পণ্ডিত সকলে জাহাজত উঠি, প্ৰথমে যি ঠাইৰ পৰা গৈছিল কোনো ফালে জাহাজৰ মুখ নুঘূৰোৱাকৈ কিছুমান দিনৰ পাচত<noinclude></noinclude> mgvdy4ij4almibr5l4ldlom3sehqzmw পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/৫ 104 67069 249224 220231 2026-05-06T16:54:47Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(৩)}} {{center|{{smaller|বগীকুৱঁৰীৰ নামেই মেটেকাৰ বগীদল।}}}} {{Rule|}}</noinclude> গোটেইখন পৃথিবী ঘূৰি আহি আকৌ আগৰ ঠাইতে ওলাইছিলহি। পৃথিবী ঘূৰণীয়া নহৈ আন প্ৰকাৰৰ হোৱা হলে তেওঁবিলাকে কেতিয়াও সেইদৰে যোৱা ঠাইত আকৌ ওলাব নোৱাৰিলেহেঁতেন। {{gap}}{{larger|তৃতীয় প্ৰমাণ}} :— যেতিয়া চন্দ্ৰগ্ৰহণ হয়, তেতিয়া পৃথিবীৰ ছাঁ চন্দ্ৰৰ ওপৰত পৰে; সেই ছাঁ ঘূৰণীয়া দেখা যায়। যি বস্তু যেনে তাৰ ছাঁটোও তেনে। পৃথিবী ঘূৰণীয়া নোহোৱা হলে, তাৰ ছাঁটো কেতিয়াও ঘূৰণীয়৷ নহলহেঁতেন। {{gap}}{{larger|চতুৰ্থ প্ৰমাণ}} :—একে সময়তে গোটেইখন পৃথিবী পোহৰ নহয়। পৃথিবী ঘূৰণীয়া নহৈ চোতাল খনৰ নিচিন৷ সমান হোৱ৷ হলে, গোটেইখন পৃথিবী একে সময়তে পোহৰ হ’লহেঁতেন। {{Rule|5em}} {{center|{{Xx-larger|পৃথিবীৰ গতি।}}}} {{gap}}প্ৰথমে দেখোঁতে এনে অনুমান হয় যে, পৃথিবী খন একে ঠাইতে থিৰ হৈ আছে, কিন্তু স্বৰূপাৰ্থত সি নহয়।<noinclude></noinclude> ph4gemrymy1ijhe0x1p5xj5nfkgmiq0 249229 249224 2026-05-06T17:02:00Z BabulB 104 249229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(৩)}} {{center|{{smaller|বগীকুৱঁৰীৰ নামেই মেটেকাৰ বগীদল।}}}} {{Rule|}}</noinclude> গোটেইখন পৃথিবী ঘূৰি আহি আকৌ আগৰ ঠাইতে ওলাইছিলহি। পৃথিবী ঘূৰণীয়া নহৈ আন প্ৰকাৰৰ হোৱা হলে তেওঁবিলাকে কেতিয়াও সেইদৰে যোৱা ঠাইত আকৌ ওলাব নোৱাৰিলেহেঁতেন। {{gap}}{{larger|তৃতীয় প্ৰমাণ}} :— যেতিয়া চন্দ্ৰগ্ৰহণ হয়, তেতিয়া পৃথিবীৰ ছাঁ চন্দ্ৰৰ ওপৰত পৰে; সেই ছাঁ ঘূৰণীয়া দেখা যায়। যি বস্তু যেনে তাৰ ছাঁটোও তেনে। পৃথিবী ঘূৰণীয়া নোহোৱা হলে, তাৰ ছাঁটো কেতিয়াও ঘূৰণীয়৷ নহলহেঁতেন। {{gap}}{{larger|চতুৰ্থ প্ৰমাণ}} :—একে সময়তে গোটেইখন পৃথিবী পোহৰ নহয়। পৃথিবী ঘূৰণীয়া নহৈ চোতাল খনৰ নিচিন৷ সমান হোৱ৷ হলে, গোটেইখন পৃথিবী একে সময়তে পোহৰ হ’লহেঁতেন। {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}} {{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|পৃথিবীৰ গতি।}}}} {{gap}}প্ৰথমে দেখোঁতে এনে অনুমান হয় যে, পৃথিবী খন একে ঠাইতে থিৰ হৈ আছে, কিন্তু স্বৰূপাৰ্থত সি নহয়।<noinclude></noinclude> 37c98zr3b4rnk2xayinoxwka50bcbxl পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/৬ 104 67070 249230 220252 2026-05-06T17:03:18Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(৪)}} {{center|{{smaller|খ্ৰীঃ ১৮১৬ চনত মান আসামত পোনেই সোমায়হি।}}}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}পৃথিবী একে ঠাইতে থিৰহৈ থকা নাই। সি আলাসত থাকি, এটা নিৰূপিত হাঁহ কনিৰ নিচিনা ঘূৰণীয়া বাটত সদাই পশ্চিমৰ পৰা পূব মুখে ঘূৰিব লাগিছে। এই প্ৰকাৰে ঘূৰি ঘূৰি সূৰ্য্যক প্ৰদক্ষিণ কৰিছে। পৃথিবীয়ে যি বাটেদি সূৰ্য্যক প্ৰদক্ষিণ কৰিছে, তাক কক্ষ ৰেখা বোলে। {{gap}}পৃথিবী যে ঘূৰিছে তাৰ প্ৰমাণ এই :— {{gap}}'''১ম প্ৰমাণ'''—ৰেলত নাইবা জাহাজত উঠি যাওঁতে বোধ হয় যেন দুয়ো ফালৰ গছগছনিবিলাক পিছ ফালে বেগেৰে লৰি গৈছে। কিন্তু আমি যে গৈছোঁ তেনে বোধ নহয়, সেই দৰে এই পৃথিবীত থাকিও আমি সূৰ্য্যক হে যোৱা দেখোঁ; আমি যে গৈছোঁ তাক বুজিব নোৱাৰোঁ। {{gap}}'''২য় প্ৰমাণ'''—এটা ৰেবাব টেঙ্গাৰ ওপৰত এটা পৰুৱা তুলি সেই টেঙ্গাৰ মাজেদি এডাল শলা সুমুৱাই সেই শলাডাল দুয়ো মূৰে ধৰি ঘূৰালে যেনেকৈ টেঙ্গাৰ পিঠিত থক৷ পৰুৱাই ঘূৰা নুঘূৰা একো গম নেপাই তাত নিৰ্ভয় মনেৰে ভ্ৰমণ কৰে; সেই দৰে আমিও এই ডাঙ্গৰ পৃথিবীত থাকি ইফাল সিফাল<noinclude></noinclude> rdsksttogl9voi44ja24qryqcuoctn7 পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/৭ 104 67071 249231 220238 2026-05-06T17:07:11Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(৫)}} {{center|{{smaller|ৰূপসিং চিপাহীয়ে বদনচন্দ্ৰক ছলেৰে বধ কৰে।}}}} {{Rule|}}</noinclude> কৰি ফুৰিছোঁ, পৃথিবী যে ঘুৰিছে তাৰ একে৷ গম নেপাওঁ। {{gap}}'''৩য় প্ৰমাণ'''—পৃথিবীৰ মাধ্যাকৰ্ষণ নামেৰে এটা শক্তি আছে। এই শক্তিয়ে পৃথিবীতে থকা সকলো বস্তুকে কামোৰ মাৰি ধৰি ৰাখিছে, সেই বাবে পৃথিবী ঘূৰাতো পৃথিবীত থকা বস্তুবিলাক খহি নপৰে। {{gap}}পৃথিবীৰ গতি দুবিধ আহ্নিক আৰু বাৰ্ষিক। চৌবিশ ঘণ্টাত পৃথিবীয়ে আপোন কক্ষেদি পশ্চিমৰ পৰা পূব মুখে ঘূৰে, তাক আহ্নিক বা দিনীয়া গতি বোলে। এই গতি দ্বাৰা দিন আৰু ৰাতি হয়। ঘূৰি থাকোঁতে পৃথিবীৰ যি অংশ যেতিয়া সূৰ্য্যৰ ফাললৈ পৰে, তেতিয়া সেই ফালে দিন আৰু আন ফালে ৰাতি হয়। {{gap}}৩৬৫ দিন ৬ ঘণ্টাত পৃথিবীয়ে সূৰ্য্যৰ চাৰিওপিনে এবাৰহে ঘূৰে; ইয়াকে পৃথিবীৰ বাৰ্ষিক বা বছেৰেকীয়া গতি বোলে। এই গতিৰ দ্বাৰা গ্ৰীষ্ম, বৰ্ষা প্ৰভৃতি ঋতুবোৰৰ পৰিবৰ্ত্তন হয়। {{center|পৃথিবীৰ কাল্পনিক বিভাগ।}} {{gap}}পণ্ডিত সকলে পৃথিবীৰ ওপৰত কেইটামান<noinclude></noinclude> b31c6s7zgjbtf479nn5bhlqzcj0fbaq পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/৮ 104 67072 249232 220459 2026-05-06T17:09:09Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(৬)}} {{center|{{smaller|খ্ৰীঃ ১৮১৮ চনত মানে অসম দেশ ২য় বাৰ আক্ৰমণ কৰে।}}}} {{Rule|}}</noinclude> ৰেখা কল্পনা কৰিছে আৰু তাৰ পৰিধিক (ঘূৰণীয়া জোখটোক) ৩৬০ ভাগে ভাগ কৰিছে। [[File:আসাম-ভূগোল (page 8 crop).jpg|centre|280px]] {{gap}}'''মেৰুদণ্ড''' :— -পৃথিবীৰ ঠিক সোঁমাজেদি যদি উত্তৰ মেৰুৰ পৰা দক্ষিণ মেৰুলৈ এডালি শলা কৰা যায়, তেনেহলে সেই শলা ডালিকে মেৰুদণ্ড বোলে। {{gap}}'''বিষুব ৰেখা''' :—উত্তৰ আৰু দক্ষিণ মেৰুৰ পৰা সমদূৰত্ব অৰ্থাৎ গোলকৰ ঠিক সোঁমাজত “যি ঘূৰণীয়া আঁকে পূবা-পশ্চিমাকৈ পৃথিবীক বেঢ়ি আছে, তাৰ নাম বিষুব ৰেখা বা নিৰক্ষ ৰেখা।” এই ৰেখাই পৃথিবীক উত্তৰা দক্ষিণাকৈ সমানে দুভাগ কৰিছে। {{gap}}'''অক্ষৰেখা''' :—বিষুব ৰেখাৰ উত্তৰে আৰু দক্ষিণে<noinclude></noinclude> lqqphfw0ni1gdkrwftbqk68p3nefwcy পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/৯ 104 67073 249233 220463 2026-05-06T17:11:54Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(৭)}} {{center|{{smaller|খ্ৰীঃ ১৮২১ চনৰ পৰা অসমত মানৰ দিন হয়।}}}} {{Rule|}}</noinclude> দুয়োফালে যিবিলাক ঘূৰণীয়া আঁকে পূবা-পশ্চিমাকৈ পৃথিবীক ব্যাপি আছে, সেই বিলাকক অক্ষৰেখা বোলে। {{gap}}'''দ্ৰাঘিমা''' :—যিবিলাক ঘূৰণীয়া আঁকে উত্তৰা-দক্ষিণাকৈ থাকি বিষুব ৰেখাৰ ওপৰেদি গৈ দুয়ো মেৰুক স্পৰ্শ কৰিছে, সেই ৰেখাবিলাকক দ্ৰাঘিমা বোলে। {{gap}}'''মেপ''' :—কাগজত গোটেইখন পৃথিবীৰ বা তাৰ কোনো এক অংশৰ যি নক্সা অঁকা যায়, তাক ভূচিত্ৰ বা মেপ বোলে। মেপৰ ওপৰ ফালক উত্তৰ, তল ফালক দক্ষিণ, সোঁহাতে পূব আৰু বাওঁ হাতে পশ্চিম বুলি ধৰিব লাগে। {{center|'''⸻'''}} {{center|{{x-larger|পৃথিবীৰ জল ও স্থলৰ বিবৰণ।}}}} {{Multicol}} {{gap}}পৃথিবীৰ ওপৰ ভাগত জল আৰু স্থল দুয়োবিধ আছে। স্থলতকৈ জল অনেক বেচি; অৰ্থাৎ এভাগ স্থল আৰু তিনি ভাগ জল। আকৃতি অনুসাৰে জল ভাগৰ বেলেগ বেলেগ নাম {{Multicol-break}} <center> {| class="wikitable" |- | স্থল|| জল |- | জল|| জল |} </center> {{Multicol-end}}<noinclude></noinclude> axt8i9ohsap17d30q41x8axc2i454w6 পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/১০ 104 67074 249235 220246 2026-05-06T17:17:15Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(৮)}} {{center|{{smaller|খ্ৰীঃ ১৮২৪ চনত মানৰ লগত বৃটিচৰ ৰণ লাগে।}}}} {{Rule|}}</noinclude> এই :—মহাসাগৰ, সাগৰ, উপসাগৰ, প্ৰণালী, নৈ, উপনৈ, শাখানৈ, হ্ৰদ, বিল ইত্যাদি। {{gap}}'''মহাসাগৰ'''—যি লুণীয়া জলভাগে গোটেইখন পৃথিবীক বেঢ়ি আছে, তাক মহাসাগৰ বোলে। যেনে—প্ৰশান্ত মহাসাগৰ, আটলাণ্টিক মহাসাগৰ ইত্যাদি। {{gap}}'''সাগৰ'''—মহাসাগৰতকৈ সৰু লুণীয়া পানী ভাগক সাগৰ বোলে। যেনে— আৰব সাগৰ, চীন সাগৰ ইত্যাদি। {{gap}}'''দ্বৈপ সাগৰ'''—যি সাগৰত অনেক দ্বীপ থাকে, তাক দ্বৈপসাগৰ বোলে। যেনে–ভাৰত দ্বৈপসাগৰ। {{gap}}'''উপসাগৰ'''—যি পানী ভাগৰ প্ৰায় চাৰিওপিনে মাটি আছে, তাক উপসাগৰ বোলে। যেনে—ওবি উপসাগৰ, পাৰস্য উপসাগৰ। {{gap}}'''প্ৰণালী'''—যি ঠেক পানীয়ে দুফালে দুডোখৰ বহল পানীক লগ লগায়, তাক প্ৰণালী বোলে। যেনে—পক্‌ প্ৰণালী, অম্মজ্, বেৰিং প্ৰণালী ইত্যাদি। {{gap}}'''হ্ৰদ'''—চাৰিও ফালে থলেৰে বেঢ়া স্বভাবৰ পৰা<noinclude></noinclude> 2m9utdbb3kylategosczi2503ca64k0 পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/১১ 104 67075 249237 220248 2026-05-06T17:19:42Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />(৯) {{center|{{smaller|আগৰ দিনত পুৰুষানুক্ৰমে বিষয় চলিছিল।}}}} {{Rule|}}</noinclude> হোৱ৷ পানী ভাগক হ্ৰদ বা বিল বোলে। যেনে— আৰল হ্ৰদ, ভীম পৰা বিল ইত্যাদি। {{gap}}'''নদী'''—যিবিলাক পানী পৰ্ব্বত, হ্ৰদ, নিজৰা আদিৰ পৰা ওলাই শোঁত বলি গৈ অনেক দেশ নগৰ ইত্যাদিৰ মাজেদি বৈ গৈ সাগৰত বা হ্ৰদত পৰিছে, তাক নদী বা নৈ বোলে। যেনে—ব্ৰহ্মপুত্ৰ, গঙ্গা, সিন্ধু ইত্যাদি। {{gap}}'''উপনৈ'''—যি নৈ পৰ্ব্বত আদিৰ পৰা ওলাই কোনো নদীত পৰে, তাক সেই নৈৰ উপনৈ বোলে। যেনে—ধনশিৰী, মানাহা, সোৱণশিৰী ইত্যাদি। {{gap}}'''শাখা নৈ'''—যি নৈ আন কোনো নৈৰ পৰা ফাটি আহি সাগৰত বা আকৌ নৈতে পৰিছে, তাক শাখা নৈ বা সূঁতী বোলে। যেনে—খেৰকটীয়াসূঁতী, ঘুণাসূঁতী ইত্যাদি। {{gap}}নৈ ওলোৱা ঠাইক ‘আগ’ আৰু পৰা ঠাইক ‘মুখ’ বোলে। যেনে— ককিলা মুখ, দিখৌমুখ ইত্যাদি। {{gap}}নৈ পাৰৰ যিবিলাক ঠাইত জাহাজ আদি বন্ধা<noinclude></noinclude> c46lm6ymnsvhumkvwnm3muocmol5fjc পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/১২ 104 67076 249238 220249 2026-05-06T17:22:07Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(১০)}} {{center|{{smaller|১৮৬০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা আসামত আফু খেতি ৰহিত কৰে।}}}} {{Rule|}}</noinclude> হয়, তাক ঘাট বোলে। যেনে— দিচাংঘাট, শিকাৰীঘাট ইত্যাদি। {{gap}}পানীৰ কোনো কোনো ঠাইত জাহাজ বা নাও আদি ৰাখি মানুহ, বস্তু আদি নমায়, তোলে বা পাৰ কৰে, তাকো ঘাট বোলে। যেনে—আমগুৰিঘাট, বলীয়াঘাট ইত্যাদি। {{gap}}'''জলপ্ৰপাত'''—ওখ ঠাইৰ পৰা থিয়ে থিয়ৈ পানী পৰিলে তাক জলপ্ৰপাত বোলে। যেনে— নায়েগেৰা, বিডন্‌ফলস্ ইত্যাদি। {{Rule|5em}} {{center|{{X-larger|পৃথিবীৰ স্থলৰ বিবৰণ।}}}} {{gap}}আকৃতি অনুসৰি স্থলভাগৰ পৃথক্ পৃথক্ নাম এই—যেনে—মহাদেশ, দেশ, প্ৰদেশ, ৰাজধানী, দ্বীপ, উপদ্বীপ, যোজক ইত্যাদি। {{gap}}'''মহাদেশ'''—যি ডাঙ্গৰ স্থলভাগত অনেক দেশ আছে, তাক মহাদেশ বোলে। যেনে—ইউৰোপ, আফ্ৰিকা ইত্যাদি। {{gap}}'''দেশ'''—মহাদেশৰ একোটা অংশক দেশ বোলে। যেনে—ভাৰতবৰ্ষ, চীন, আৰব, পাৰস্য ইত্যাদি।<noinclude></noinclude> sxadm25b9fcm2vqhrsb5u3p54m5317e 249254 249238 2026-05-07T03:52:52Z BabulB 104 249254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{center|(১০)}} {{center|{{smaller|১৮৬০ খ্ৰীষ্টাব্দৰ পৰা আসামত আফু খেতি ৰহিত কৰে।}}}} {{Rule|}}</noinclude>হয়, তাক ঘাট বোলে। যেনে— দিচাংঘাট, শিকাৰীঘাট ইত্যাদি। {{gap}}পানীৰ কোনো কোনো ঠাইত জাহাজ বা নাও আদি ৰাখি মানুহ, বস্তু আদি নমায়, তোলে বা পাৰ কৰে, তাকো ঘাট বোলে। যেনে—আমগুৰিঘাট, বলীয়াঘাট ইত্যাদি। {{gap}}'''জলপ্ৰপাত'''—ওখ ঠাইৰ পৰা থিয়ে থিয়ৈ পানী পৰিলে তাক জলপ্ৰপাত বোলে। যেনে— নায়েগেৰা, বিডন্‌ফলস্ ইত্যাদি। {{Rule|5em}} {{center|{{X-larger|পৃথিবীৰ স্থলৰ বিবৰণ।}}}} {{gap}}আকৃতি অনুসৰি স্থলভাগৰ পৃথক্ পৃথক্ নাম এই—যেনে—মহাদেশ, দেশ, প্ৰদেশ, ৰাজধানী, দ্বীপ, উপদ্বীপ, যোজক ইত্যাদি। {{gap}}'''মহাদেশ'''—যি ডাঙ্গৰ স্থলভাগত অনেক দেশ আছে, তাক মহাদেশ বোলে। যেনে—ইউৰোপ, আফ্ৰিকা ইত্যাদি। {{gap}}'''দেশ'''—মহাদেশৰ একোটা অংশক দেশ বোলে। যেনে—ভাৰতবৰ্ষ, চীন, আৰব, পাৰস্য ইত্যাদি।<noinclude></noinclude> 1veexa8caarzzd3qwc7ycgqremdb0cl পৃষ্ঠা:আসাম-ভূগোল.pdf/৩ 104 81042 249220 220222 2026-05-06T16:50:11Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|<poem>{{larger|পঢ়াশলীয়া ল’ৰাৰ}} {{Xxxx-larger|আসাম-ভূগোল।}}</poem>}} {{gap}}যি পুথি পঢ়িলে পৃথিবীৰ নাইবা তাৰ কোনো এক অংশৰ বিবৰণ জানিব পাৰি, তাক ‘ভূগোল’ বোলে। {{gap}}যি পুথি পঢ়িলে আসাম দেশৰ বিবৰণ জানিব পাৰি, তাক ‘আসাম ভূগোল’ বোলে। {{gap}}‘ভূ’ মানে পৃথিবী, ‘গোল’ মানে ঘূৰণীয়া, পৃথিবীৰ, আকৃতি ঘূৰণীয়া, সেই দেখি পৃথিবীক ভূগোল বোলে। {{gap}}পৃথিবীৰ আকৃতি ঘূৰণীয়া, ৰেবাব টেঙ্গাটে৷ যেনে দুয়ো মূৰ অলপ ছাপ খোৱা, পৃথিবীৰ আকৃতিও ঠিক তেনেকুৱা। {{gap}}পৃথিবীৰ আকৃতি যে ঘূৰণীয়া তাৰ গোটাচাৰেক প্ৰমাণ এই:—<noinclude></noinclude> j5rgpb37ot2nqalzoiemlic954ca27g সূচী:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf 106 85175 249206 248823 2026-05-06T16:43:59Z Pranamikaadhikary 2157 249206 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header={{rh||কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}} |Footer= }} fsluw1rya22ntipf0mtz5ow42vb5gi1 249262 249206 2026-05-07T04:01:45Z BabulB 104 249262 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{c|{{xx-larger|'''সূচীপত্র'''}}}} {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা।|আগকথা।]]| page=[[পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/৫|৫]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/৮|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/১৭|১৭]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:অসমৰ বুৰঞ্জী গোহাঞি বৰুৱা.djvu/২২|২২]]}} }} }} hoo4ag45ur7e5p9ld0s5j4tqmyjt4q4 249263 249262 2026-05-07T04:08:42Z BabulB 104 249263 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{c|{{xx-larger|'''সূচীপত্র'''}}}} {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা।|আগকথা।]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} nj3wfpvmu5y6g1bgzszqamuuusyxd1r 249264 249263 2026-05-07T04:10:33Z BabulB 104 249264 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2to3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{c|{{x-larger|'''সূচীপত্র'''}}}} {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা।|আগকথা।]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} m26iyb2htutqce05k4p876u3gdvngv3 249265 249264 2026-05-07T04:11:29Z BabulB 104 249265 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2to3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{c|{{x-larger|'''সূচীপত্র'''}}}} {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} nq4osvo0aysnuop4p7fb96a0xyvfxjg 249269 249265 2026-05-07T04:24:17Z BabulB 104 249269 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2to3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{c|{{x-larger|'''সূচীপত্র'''}}}} {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৫|৴৹]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 1psk3cocuc5re5d7pxn4eha9d6mq5xe 249297 249269 2026-05-07T04:50:09Z BabulB 104 249297 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ |Language=as |Volume= |Edition=দ্বিতীয় |Author=সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1956 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2to3="প্ৰকাশন" 4="সূচী" 5="নিবেদন" 6="সূচী" 7="নিবেদন" 8="নিবেদন" 9="নিবেদন" 10="নিবেদন" 11="নিবেদন" 12="নিবেদন" 13="নিবেদন" 14="নিবেদন" 15="নিবেদন" 16="উচৰ্গা" 17="—"18="1"/> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৫|৴৹]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 5aunycx8p9yzwz3o3an8hfq5kj4rk8n সূচী:তৰুণৰাম ফুকন.pdf 106 85734 249190 241822 2026-05-06T16:21:35Z BabulB 104 249190 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তৰুণৰাম ফুকন |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=গোপীনাথ বৰদলৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=ৱাইড ইণ্ডিয়া কোং |Address=কলিকতা |Year=1940 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2to4="-" 5="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 6="প্ৰকাশন" 7to8="ভূমিকা" 9to10="শুধৰণি" 11to12="-" 13="ছবি" 14="-" 15="1" 85="৭১" 86="৭২" 119="১০৫" 120="১০৬" 142="শেষ পৃষ্ঠা" 71="ছবি" 72="-" 105="ছবি" 106="-" 138to141="-" /> |Volumes= |Remarks={{Auxiliary Table of Contents|width=300px| * [[তৰুণৰাম ফুকন/ভূমিকা|ভূমিকা]] * [[তৰুণৰাম ফুকন/শুধৰণি|শুধৰণি]] * [[তৰুণৰাম ফুকন/ছবি|ছবি]] * [[তৰুণৰাম ফুকন/১ম অধ্যায়|১ম অধ্যায়]] * [[তৰুণৰাম ফুকন/২য় অধ্যায়|২য় অধ্যায়]] * [[তৰুণৰাম ফুকন/৩য় অধ্যায়|৩য় অধ্যায়]] * [[তৰুণৰাম ফুকন/৪ৰ্থ অধ্যায়|৪ৰ্থ অধ্যায়]] * [[তৰুণৰাম ফুকন/৫ম অধ্যায়|৫ম অধ্যায়]] }} |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{AWPRC2026}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} gzsufgjebvnnamumy92peoezp83iycy পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১৪ 104 87091 249141 238484 2026-05-06T11:59:36Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>দেশক ৰজাই কোনো দেশক প্ৰজাই শাসন কৰে। কোনো দেশত বৰ জাৰ, আৰু কোনো দেশ বৰ গৰম; আৰু এঠাইত ঈশ্বৰক এক দৰে পূজা কৰে, এঠাইত বা আন দৰে পূজা কৰে। আৰু ইয়াত নানা দেশত না না বিধৰ গছ, বন, ফুল, পহু, চৰাই, কীট, পতঙ্গ, ধাতু ইত্যাদি বস্তু হয়। এই সকলো কথা তোমালোকে জানিবলৈ পুৰুষাৰ্থ কৰিব পোৱাঁ; কিয়নো, তাৰপৰা অনেক উপকাৰ হয়; আৰু তোমালোক গিয়ানী হ'বও পাৰিবা। {{gap}}সকলো দেশৰ মানুহৰ অৱস্থা একে নহয়; অৰ্থাৎ আমি যেনেকৈ থাকোঁ, আন দেশৰ মানুহেও তেনেকৈ নেথাকে। এই দেশৰ মানুহে আৰু গাৰো মিকিৰ ইত্যাদি পৰ্ব্বতীয়া জাতিয়ে সমান নহয়। আমি সিহঁততকৈ সকলো কথাতে ভাল। তেনেকৈ পৃথিৱীত সভ্য আৰু অসভ্য, দুই প্ৰকাৰৰ মানুহ আছে। যি দেশ অসভ্য, তাৰ মানুহবোৰে না না দৰে পহু, চৰাই, মাছ ইত্যাদি ধৰি, তাকে খাই জীৱন ধাৰণ কৰে। সিহঁতে খেতি কৰিব নেজানে। সিহঁতৰ ঘৰবোৰ পঁজাৰ নিচিনা; মাটি, বতা, গছৰ ছাল ইত্যাদিৰে সাজে; থাকিবলৈ অতি অসুখ। সিহঁতৰ অনেক নাঙ্গঠ হৈ ফুৰে। পৃথিৱীৰ ভালেমান ঠাইত এই অসভ্য মানুহবিলাক থাকে। {{gap}}[অৰ্থ :—অদ্যাপিও= আজিও; কীট= পোক; পতঙ্গ = ফৰিঙ্গৰ দৰে পাখি থকা পোক; ধাতু = সোণ, ৰূপ, লো আদি বস্তু; ইত্যাদি = ইয়াকে]<noinclude></noinclude> efakdmb41p9pk6r3dzzsfmfwwisxcp3 249142 249141 2026-05-06T12:00:29Z Jyoti Chiring 2949 249142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>দেশক ৰজাই কোনো দেশক প্ৰজাই শাসন কৰে। কোনো দেশত বৰ জাৰ, আৰু কোনো দেশ বৰ গৰম; আৰু এঠাইত ঈশ্বৰক এক দৰে পূজা কৰে, এঠাইত বা আন দৰে পূজা কৰে। আৰু ইয়াত নানা দেশত না না বিধৰ গছ, বন, ফুল, পহু, চৰাই, কীট, পতঙ্গ, ধাতু ইত্যাদি বস্তু হয়। এই সকলো কথা তোমালোকে জানিবলৈ পুৰুষাৰ্থ কৰিব পোৱাঁ; কিয়নো, তাৰপৰা অনেক উপকাৰ হয়; আৰু তোমালোক গিয়ানী হ'বও পাৰিবা। {{gap}}সকলো দেশৰ মানুহৰ অৱস্থা একে নহয়; অৰ্থাৎ আমি যেনেকৈ থাকোঁ, আন দেশৰ মানুহেও তেনেকৈ নেথাকে। এই দেশৰ মানুহে আৰু গাৰো মিকিৰ ইত্যাদি পৰ্ব্বতীয়া জাতিয়ে সমান নহয়। আমি সিহঁততকৈ সকলো কথাতে ভাল। তেনেকৈ পৃথিৱীত সভ্য আৰু অসভ্য, দুই প্ৰকাৰৰ মানুহ আছে। যি দেশ অসভ্য, তাৰ মানুহবোৰে না না দৰে পহু, চৰাই, মাছ ইত্যাদি ধৰি, তাকে খাই জীৱন ধাৰণ কৰে। সিহঁতে খেতি কৰিব নেজানে। সিহঁতৰ ঘৰবোৰ পঁজাৰ নিচিনা; মাটি, বতা, গছৰ ছাল ইত্যাদিৰে সাজে; থাকিবলৈ অতি অসুখ। সিহঁতৰ অনেক নাঙ্গঠ হৈ ফুৰে। পৃথিৱীৰ ভালেমান ঠাইত এই অসভ্য মানুহবিলাক থাকে। {{gap}}[অৰ্থ :—অদ্যাপিও= আজিও; কীট= পোক; পতঙ্গ = ফৰিঙ্গৰ দৰে পাখি থকা পোক; ধাতু = সোণ, ৰূপ, লো আদি বস্তু; ইত্যাদি = ইয়াকে<noinclude></noinclude> h8nduvw9costxhq0bsdhq0dnfiyhdyf পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১৫ 104 87093 249143 241224 2026-05-06T12:03:52Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|৭}} {{Rule|}}</noinclude>আদি কৰি আৰু অনেক; পুৰুষাৰ্থ= যত্ন; গিয়ানী = জ্ঞানী; জীৱন ধাৰণ কৰে = জীয়াই থাকে ] {{center|'''ব্যাকৰণ—কৰ্ত্তা, ক্রিয়া।'''}} {{gap}}আমি যিবোৰ কথা কওঁ, তাত মাথোন কিবা ক'ৰা বা নকৰাৰ কথা কওঁহক ; ন'হলে, কিবা থকা নথকাৰ, বা কিবা হোৱা নোহোৱাৰ কথা কওঁ। [[File:নতুন পাঠ (page 15 crop).jpg|center|220px]] {{gap}}'''মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে'''—ইয়াত কাৰ কথা কৈছো ?— মেকুৰীৰ ; আৰু সেয়ে গাখীৰ খাইছে বুলিছোঁ। অর্থাৎ মেকুৰীয়ে কি কৰিছে তাক কৈছোঁ। {{gap}}'''গাখীৰ নাই'''—কিহৰ কথা ক'লে। ? — গাখীৰৰ । গাখীৰৰ কথা কি ক'লোঁ ?—গাখীৰ নাই বুলিলোঁ। অর্থাৎ‍ গাখীৰ নথকাৰ কথা ক'লোঁ। {{nop}}<noinclude></noinclude> geb4ot1c7lj6j6zodd0dcuyxw0sslm4 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১৭ 104 87137 249155 238540 2026-05-06T12:35:29Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249155 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ ।|৯}} {{Rule|}}</noinclude>সেই অতীজ কালৰে পৰা, কামৰূপৰ নৰকাসুৰ ৰজাৰ নাম জনাজাত হৈ আহিছে। পোন প্ৰথমতে তেৱেঁই গুৱাহাটীৰ নীলাচল পৰ্বতত কামাখ্যা-দৌল সজাই দিছিল। তেওঁৰ শ্ৰীকৃষ্ণই সৈতে ৰণ লাগিছিল; আৰু সেই ৰণতে তেওঁ হানি পৰিল। {{gap}}তেতিয়া শদিয়াৰ অঞ্চলত ভীষ্মক ৰজাই আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰউত্তৰ পাৰে বাণ ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁলোকো প্ৰতাপী ৰজা আছিল। ভীষ্মকৰ জীয়েক ৰুক্মিণীক শ্ৰীকৃষ্ণই, আৰু বাণৰ জীয়েক উষাক শ্ৰীকৃষ্ণৰ নাতিয়েক অনিৰুদ্ধ কোৱঁৰে বিয়া কৰাইছিল। ভীষ্মকৰ ৰাজ্যক কুণ্ডিল আৰু বাণৰ ৰাজ্যক শোণিতপুৰ বুলিছিল। এতিয়াৰ তেজপুৰেই আগৰ শোণিতপুৰ আছিল; শোণিত মানে তেজ। {{gap}}নৰকাসুৰৰ পুতেক ভগদত্তও বৰ ডাঙৰ ৰজা আছিল। তেওঁৰ জীয়েক ভানুমতী মহাভাৰতত লিখা দুৰ্য্যোধন ৰজালৈ পৰিছিল। কুৰু-পাণ্ডৱৰ ৰণ লাগোতে, ভগদত্তই বহুত সৈন্য-সামন্ত লগত নি, দুৰ্য্যোধনৰ ফলীয়া হৈ ৰণ কৰিছিলগৈ। সেই ৰণতে, তেওঁক অৰ্জ্জুনে বধ কৰিলে। {{gap}}ভগদত্তৰ বহু কালৰ পাচত, কামৰূপত ভাস্কৰবৰ্ম্মা নামেৰে এগৰাকী ডাঙৰ ৰজা হৈছিল। তেওঁ বৰ জ্ঞানী, ধৰমী, প্ৰতাপী আৰু নামজ্বলা ৰজা আছিল। নৰকাসুৰ আৰু ভগদত্তৰ দৰেই তেওঁকো আন আন দেশৰ ৰজায়ো আগ শাৰীৰ ৰজা বুলি সন্মান কৰিছিল। তেওঁৰ দিনতো কামৰূপ বৰ প্ৰসিদ্ধ দেশ আছিল।<noinclude></noinclude> le04h87b4f2smuhj3g2k3p6u0dcrru4 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১৬ 104 88309 249153 241231 2026-05-06T12:14:59Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}'''বৰষুণ হ'ব'''—ইয়াত বৰষুণৰ কথা ক'লোঁ; আৰু সেয়ে হোৱাৰ কথা ক'লোঁ। {{gap}}মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে বোলোঁতে, কোনে কি কাৰ্য্য কৰিছে, তাক কোৱা হ'ল । কাৰ্য্যটো কৰিছে কোনে?— মেকুৰীয়ে। মেকুৰীয়ে কি কাৰ্য্য কৰিছে ?—'''গাখীৰ খাইছে'''। কাৰ্য্যটো বা ক্ৰিয়াটো হ'ল গাখীৰ খোৱা ; আৰু তাৰে কৰোঁতা বা কৰ্ত্তা হ'ল মেকুৰী। {{gap}}তেনেহলে কথাখিনি দুভাগ কৰিব পাৰি; এভাগ কর্ত্তা বা কৰোঁতাৰ কথা, আৰু ইভাগ কাৰ্য্য বা ক্ৰিয়াৰ কথা । তলত তাকে ঘৰ পাতি দুভাগকৈ দেখুওৱা হৈছে :- {| class="wikitable" style="text-align: center;" width=90% |+ |- ! কৰ্ত্তা বা কৰোঁতাৰ ভাগৰ কথা !! ক্ৰিয়া বা কাৰ্য্যৰ ভাগৰ কথা |- | মেকুৰীয়ে || গাখীৰ খাইছে |} {{center|{{X-larger|পুৰণি কালৰ কথা।}}}} {{gap}}আমাৰ এই অসম দেশখনক পুৰণি কালত কামৰূপ বুলিছিল । কামৰূপ বৰ ডাঙৰ দেশ আছিল । এই দেশে এফালে হিমালয় পর্ববতৰ পৰা,সিফালে সাগৰলৈকে জুৰি আছিল । এতিয়াৰ গুৱাহাটীক তেতিয়া প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ বুলিছিল । ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত, এই দুখন বৰ পুৰণি পুথি । এই পুথিত কামৰূপৰ কথা লিখা আছে । গতিকে, ই পুৰাতনীয়৷ দেশ। কামৰূপত অনেক প্রতাপী ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল ।<noinclude></noinclude> r7kji7edkjvinlmu4zctarht8scagvr 249159 249153 2026-05-06T12:55:56Z Jyoti Chiring 2949 249159 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}'''বৰষুণ হ'ব'''—ইয়াত বৰষুণৰ কথা ক'লোঁ; আৰু সেয়ে হোৱাৰ কথা ক'লোঁ। {{gap}}মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে বোলোঁতে, কোনে কি কাৰ্য্য কৰিছে, তাক কোৱা হ'ল । কাৰ্য্যটো কৰিছে কোনে?— মেকুৰীয়ে। মেকুৰীয়ে কি কাৰ্য্য কৰিছে ?—'''গাখীৰ খাইছে'''। কাৰ্য্যটো বা ক্ৰিয়াটো হ'ল গাখীৰ খোৱা ; আৰু তাৰে কৰোঁতা বা কৰ্ত্তা হ'ল মেকুৰী। {{gap}}তেনেহলে কথাখিনি দুভাগ কৰিব পাৰি; এভাগ কর্ত্তা বা কৰোঁতাৰ কথা, আৰু ইভাগ কাৰ্য্য বা ক্ৰিয়াৰ কথা । তলত তাকে ঘৰ পাতি দুভাগকৈ দেখুওৱা হৈছে :- {| class="wikitable" style="text-align: center;" width=90% |+ |- ! কৰ্ত্তা বা কৰোঁতাৰ ভাগৰ কথা !! ক্ৰিয়া বা কাৰ্য্যৰ ভাগৰ কথা |- | মেকুৰীয়ে || গাখীৰ খাইছে |} {{center|{{Xx-larger|পুৰণি কালৰ কথা।}}}} {{gap}}আমাৰ এই অসম দেশখনক পুৰণি কালত কামৰূপ বুলিছিল । কামৰূপ বৰ ডাঙৰ দেশ আছিল । এই দেশে এফালে হিমালয় পর্ববতৰ পৰা,সিফালে সাগৰলৈকে জুৰি আছিল । এতিয়াৰ গুৱাহাটীক তেতিয়া প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ বুলিছিল । ৰামায়ণ আৰু মহাভাৰত, এই দুখন বৰ পুৰণি পুথি । এই পুথিত কামৰূপৰ কথা লিখা আছে । গতিকে, ই পুৰাতনীয়৷ দেশ। কামৰূপত অনেক প্রতাপী ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল ।<noinclude></noinclude> gjz2fnesa76jlwujxqg58d7p912wr9f পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১৮ 104 88310 249156 241230 2026-05-06T12:51:38Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249156 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}এতিয়া আগৰ সেই কামৰূপ ৰাজ্য নাই। পাচৰ কাললৈ সি ভাগি ছিগি গৈ নোহোৱা হ'ল। সম্প্ৰতি শদিয়াৰ পৰা ধুবুৰীলৈকে, অকল এই ছোৱা দেশহে একে থুপতে আছেগৈ। দাঁতি কাষৰৰ ঠাইবোৰ আন দেশে দেশে সোমাই চামিল হৈ গ'ল। আজিকালি গুৱাহাটী আৰু বৰপেটা, মুঠতে এই দুটা মহকুমাকেহে কামৰূপ বোলে। [অৰ্থ :— পুৰাতনীয়া = পুৰণি, প্ৰতাপী= ক্ষমতাৱন্ত; অতীজ= অতি পুৰণি; হানি পৰিল= মৰিল; প্ৰসিদ্ধ= জনাজাত ] {{center|'''ব্যাকৰণ—উদেশ্য আৰু বিধেয়।'''}} {{gap}}ওপৰত কৈ অহা কৰ্ত্তা বা কৰোঁতাৰ ভাগক উদ্দেশ্য বোলে; আৰু ক্ৰিয়া বা কাৰ্য্যৰ ভাগক বিধেয় বোলে। তলত আৰু কেইফাকি মান কথা সেই দৰেই ভগাই দেখুওৱা হৈছে:— {| class="wikitable" style="text-align: center;" width=90% |+ |- ! কৰ্ত্তাৰ ভাগ বা উদ্দেশ্য!! ক্ৰিয়াৰ ভাগ বা বিধেয় |- | গাখীৰ || নাই |- | বৰষুণ|| হ'ব |- | বগী মেকুৰীয়ে || তপত গাখীৰ খাইছে |- | এই জনী মেকুৰীয়ে || পনীয়া গাখীৰ নেখায় |- | কামৰূপ|| বৰ ডাঙৰ দেশ আছিল |}<noinclude></noinclude> q65it16tciexsttrv1e5m5ydx0vmw1i পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১৯ 104 88313 249158 241236 2026-05-06T12:54:47Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249158 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|বাৰ মাহী।}}}} {{Block center/s}} <poem>বহাগৰ বিহু খাই ভাল পাওঁ মই বিহু দেখি মন মোৰ ৰঙিয়াল হয়। আম কলি ভৰি থকা বাৰীবোৰ দেখি জেঠলৈ বাট চাওঁ দিন বাৰ লেখি। আহাৰত জাক পাতি উড়ি যায় বগ মন যায় লওঁ যেন সিহঁতৰে লগ। শাওণৰ বৰষুণ চাই থাকোঁতেই খৰালিৰ চিন পায় ভাদ সোমালেই। শুধ্ বগা ডাৱৰৰ চমকা চমক আহিনত উটি যায় ৰমক্‌-জমক্। কাতি আহি সোমালেই ধানে মেলে গুটি কুঁৱলি পৰেহি আৰু দিন হয় চুটি। আঘোণত কেচা সোণ ধানক চপায়, ভাল পাওঁ মিলি জুলি ন-খোৱা খাই। পুহত বিচাৰোঁ কেনি আছে জুইশাল, বুঢ়ী আয়ে সাধু কয়, শুনি লাগে ভাল। মাঘতেহে মহা সুখ চিৰা পিঠা ল’ই বিহু খাও ৰংমনে ঘৰে ঘৰে গ'ই। ফাগুনত বনে বনে মৌ-গুটি উড়ি গুণ্ গুণ্ গীত গায় ফুলে ফুলে পৰি। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4xygjkcnurj56z0qmgyo7w8b7hqjipm পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২০ 104 88318 249160 241250 2026-05-06T13:05:33Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249160 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>চ'ত মাহ যাব খোজে বছৰ শেহত জিলিকে ৰাঙলী পাত নাহৰ গছত। গুচি যায় এবছৰ মাহ মাহ হ'ই মাহো যায় দিনে দিনে পল-খেন্ কৈ। সেই দেখি আহাঁ আমি লিখা-পঢ়া কৰোঁ পঢ়ি শুনি ডাঙৰৰ লগ ভাগ ধৰোঁ।</poem> {{Block center/e}} {{Rule|5em}} {{center|{{Xx-larger|পিতৃ-হত্যাৰ পৰাচিত।}}}} {{gap}}কামৰূপৰ এছোৱাত শেহৰ কাললৈ আৰিমত্ত নামেৰে এজন ৰজা আছিল। তেওঁৰ বিষয়ে এটা ভাল জানিব লগীয়া কথা আছে। {{gap}}আৰিমত্ত ৰজাই, চিনি নোপোৱাত, পিতাকক হত্যা কৰিছিল। নিজ হাতে পিতৃক বধ কৰাত, তেওঁৰ মনত দাৰুণ অনুতাপে ঠাই ল'লে। তেওঁ দ'মাই ৰূপ-সোণ দি বামুণ মাতি পৰাচিত হ'ল। কিন্তু পিতৃবধৰ পৰাচিতৰ ধন দেখি, তাক কোনো বামুণে গ্ৰহণ নকৰিলে। {{gap}}লওঁতা মানুহ নোলালত তেওঁ শেহত ৰূপ- সোণবোৰ নাওত ভৰোৱাই, মাজ নৈত বুৰোৱাই দিয়ালে। নৈয়েও<noinclude></noinclude> 7hsfvvfy3xpbz90z7rfi313og2zys32 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২১ 104 88319 249162 241382 2026-05-06T13:09:10Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249162 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|১৩}} {{Rule|}}</noinclude>তাক ধলত উটাই নি, পাৰলৈ তুলি থ'লে। সেই ধন তাতে মাটিৰ তলত পোট খাই থাকিল। {{gap}}তাৰ পাচত, ফেঙ্গুৱা নামেৰে আন এজন ৰজাৰে আৰিমত্ত ৰজাৰ ৰণ লাগিছিল। সেই ৰণতে ফেঙ্গুৱাৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হ'ল। তেওঁৰ পুতেকৰ নাম ৰত্নসিংহ, আৰু ৰাণীৰ নাম ৰত্নমালা আছিল। {{gap}}এতিয়া কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰতে, আৰিমত্ত ৰজাৰ দিনৰ গড় এটা আছে। তাক বৈদ্যগড় বোলে। তাতে ফেঙ্গুৱাগড় বোলা আৰু এটা গড়ো আছে। সেইটো ফেঙ্গুৱা ৰজাই বন্ধোৱা। [অৰ্থঃ—হত্যা= বধ; দাৰুণ = দুৰ্ঘোৰ; অনুতাপ = বেয়া কাম কৰাৰ বাবে পাচত লগা বেজাৰ] {{center|ব্যাকৰণ—কৰ্ত্তা কৰ্ম্ম, ক্ৰিয়া।}} {{gap}}ওপৰত পাই আহিছাঁ, “মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে” এই কথা ফাকিত দুভাগ আছে :— ::::কৰ্ত্তাৰ ভাগ—- — মেকুৰীয়ে, ::::ক্ৰিয়াৰ ভাগ——গাখীৰ খাইছে। {{gap}}গাখীৰ খাইছে, এই কথা ক্ৰিয়াৰ ভাগত পৰিল। ইয়াকো আকৌ দুভাগ কৰিব পাৰি; এভাগ ক্ৰিয়াৰ, আৰু, ইভাগ কৰ্ম্মৰ। মেকুৰীয়ে কি কৰিছে?— খাইছে; “খাইছে” হ'ল ক্ৰিয়া, অৰ্থাৎ<noinclude></noinclude> t72w56a6n9g33wkpt8qnujjg7qumv54 249165 249162 2026-05-06T13:26:13Z JyotiPN 1603 249165 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|১৩}} {{Rule|}}</noinclude>তাক ধলত উটাই নি, পাৰলৈ তুলি থ’লে। সেই ধন তাতে মাটিৰ তলত পোট খাই থাকিল। {{gap}}তাৰ পাচত, ফেঙ্গুৱা নামেৰে আন এজন ৰজাৰে আৰিমত্ত ৰজাৰ ৰণ লাগিছিল। সেই ৰণতে ফেঙ্গুৱাৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁৰ পুতেকৰ নাম ৰত্নসিংহ, আৰু ৰাণীৰ নাম ৰত্নমালা আছিল। {{gap}}এতিয়া কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰতে, আৰিমত্ত ৰজাৰ দিনৰ গড় এটা আছে। তাক বৈদ্যগড় বোলে। তাতে ফেঙ্গুৱাগড় বোলা আৰু এটা গড়ো আছে। সেইটো ফেঙ্গুৱা ৰজাই বন্ধোৱা। :[অৰ্থঃ—হত্যা = বধ; দাৰুণ = দুৰ্ঘোৰ; অনুতাপ = বেয়া কাম কৰাৰ বাবে পাচত লগা বেজাৰ] {{center|ব্যাকৰণ—কৰ্ত্তা কৰ্ম্ম, ক্ৰিয়া।}} {{gap}}ওপৰত পাই আহিছাঁ, “মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে” এই কথা ফাকিত দুভাগ আছে :— ::::::::::::::::::::কৰ্ত্তাৰ ভাগ— —মেকুৰীয়ে, ::::::::::::::::::::ক্ৰিয়াৰ ভাগ— —গাখীৰ খাইছে। {{gap}}গাখীৰ খাইছে, এই কথা ক্ৰিয়াৰ ভাগত পৰিল। ইয়াকো আকৌ দুভাগ কৰিব পাৰি; এভাগ ক্ৰিয়াৰ, আৰু, ইভাগ কৰ্ম্মৰ। মেকুৰীয়ে কি কৰিছে?— খাইছে; “খাইছে” হ’ল ক্ৰিয়া, অৰ্থাৎ<noinclude></noinclude> t8k68hki37pt2vwv9j32o9yy3fdk6zu 249166 249165 2026-05-06T13:26:40Z JyotiPN 1603 249166 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|১৩}} {{Rule|}}</noinclude>তাক ধলত উটাই নি, পাৰলৈ তুলি থ’লে। সেই ধন তাতে মাটিৰ তলত পোট খাই থাকিল। {{gap}}তাৰ পাচত, ফেঙ্গুৱা নামেৰে আন এজন ৰজাৰে আৰিমত্ত ৰজাৰ ৰণ লাগিছিল। সেই ৰণতে ফেঙ্গুৱাৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁৰ পুতেকৰ নাম ৰত্নসিংহ, আৰু ৰাণীৰ নাম ৰত্নমালা আছিল। {{gap}}এতিয়া কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰতে, আৰিমত্ত ৰজাৰ দিনৰ গড় এটা আছে। তাক বৈদ্যগড় বোলে। তাতে ফেঙ্গুৱাগড় বোলা আৰু এটা গড়ো আছে। সেইটো ফেঙ্গুৱা ৰজাই বন্ধোৱা। :[অৰ্থঃ—হত্যা = বধ; দাৰুণ = দুৰ্ঘোৰ; অনুতাপ = বেয়া কাম কৰাৰ বাবে পাচত লগা বেজাৰ] {{center|ব্যাকৰণ—কৰ্ত্তা কৰ্ম্ম, ক্ৰিয়া।}} {{gap}}ওপৰত পাই আহিছাঁ, “মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে” এই কথা ফাকিত দুভাগ আছে :— ::::::::::::::কৰ্ত্তাৰ ভাগ— —মেকুৰীয়ে, ::::::::::::::ক্ৰিয়াৰ ভাগ— —গাখীৰ খাইছে। {{gap}}গাখীৰ খাইছে, এই কথা ক্ৰিয়াৰ ভাগত পৰিল। ইয়াকো আকৌ দুভাগ কৰিব পাৰি; এভাগ ক্ৰিয়াৰ, আৰু, ইভাগ কৰ্ম্মৰ। মেকুৰীয়ে কি কৰিছে?— খাইছে; “খাইছে” হ’ল ক্ৰিয়া, অৰ্থাৎ<noinclude></noinclude> 5h0ueszupskkkn3b3688imb51ovbpsp 249167 249166 2026-05-06T13:27:11Z JyotiPN 1603 249167 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|১৩}} {{Rule|}}</noinclude>তাক ধলত উটাই নি, পাৰলৈ তুলি থ’লে। সেই ধন তাতে মাটিৰ তলত পোট খাই থাকিল। {{gap}}তাৰ পাচত, ফেঙ্গুৱা নামেৰে আন এজন ৰজাৰে আৰিমত্ত ৰজাৰ ৰণ লাগিছিল। সেই ৰণতে ফেঙ্গুৱাৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁৰ পুতেকৰ নাম ৰত্নসিংহ, আৰু ৰাণীৰ নাম ৰত্নমালা আছিল। {{gap}}এতিয়া কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰতে, আৰিমত্ত ৰজাৰ দিনৰ গড় এটা আছে। তাক বৈদ্যগড় বোলে। তাতে ফেঙ্গুৱাগড় বোলা আৰু এটা গড়ো আছে। সেইটো ফেঙ্গুৱা ৰজাই বন্ধোৱা। :[অৰ্থঃ—হত্যা = বধ; দাৰুণ = দুৰ্ঘোৰ; অনুতাপ = বেয়া কাম কৰাৰ বাবে পাচত লগা বেজাৰ] {{center|ব্যাকৰণ—কৰ্ত্তা কৰ্ম্ম, ক্ৰিয়া।}} {{gap}}ওপৰত পাই আহিছাঁ, “মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে” এই কথা ফাকিত দুভাগ আছে :— ::::::::::কৰ্ত্তাৰ ভাগ— —মেকুৰীয়ে, ::::::::::ক্ৰিয়াৰ ভাগ— —গাখীৰ খাইছে। {{gap}}গাখীৰ খাইছে, এই কথা ক্ৰিয়াৰ ভাগত পৰিল। ইয়াকো আকৌ দুভাগ কৰিব পাৰি; এভাগ ক্ৰিয়াৰ, আৰু, ইভাগ কৰ্ম্মৰ। মেকুৰীয়ে কি কৰিছে?— খাইছে; “খাইছে” হ’ল ক্ৰিয়া, অৰ্থাৎ<noinclude></noinclude> i4itgup9hs9jxb6fg6qke1hfs1ceoj0 249168 249167 2026-05-06T13:28:19Z JyotiPN 1603 249168 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|১৩}} {{Rule|}}</noinclude>তাক ধলত উটাই নি, পাৰলৈ তুলি থ’লে। সেই ধন তাতে মাটিৰ তলত পোট খাই থাকিল। {{gap}}তাৰ পাচত, ফেঙ্গুৱা নামেৰে আন এজন ৰজাৰে আৰিমত্ত ৰজাৰ ৰণ লাগিছিল। সেই ৰণতে ফেঙ্গুৱাৰ হাতত তেওঁৰ মৃত্যু হ’ল। তেওঁৰ পুতেকৰ নাম ৰত্নসিংহ, আৰু ৰাণীৰ নাম ৰত্নমালা আছিল। {{gap}}এতিয়া কামৰূপ জিলাৰ ৰঙ্গিয়াৰ ওচৰতে, আৰিমত্ত ৰজাৰ দিনৰ গড় এটা আছে। তাক বৈদ্যগড় বোলে। তাতে ফেঙ্গুৱাগড় বোলা আৰু এটা গড়ো আছে। সেইটো ফেঙ্গুৱা ৰজাই বন্ধোৱা। :[অৰ্থঃ—হত্যা = বধ; দাৰুণ = দুৰ্ঘোৰ; অনুতাপ = বেয়া কাম কৰাৰ বাবে পাচত লগা বেজাৰ] {{center|ব্যাকৰণ—কৰ্ত্তা কৰ্ম্ম, ক্ৰিয়া।}} {{gap}}ওপৰত পাই আহিছাঁ, “'''মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে'''” এই কথা ফাকিত দুভাগ আছে :— ::::::::::কৰ্ত্তাৰ ভাগ— —মেকুৰীয়ে, ::::::::::ক্ৰিয়াৰ ভাগ— —গাখীৰ খাইছে। {{gap}}গাখীৰ খাইছে, এই কথা ক্ৰিয়াৰ ভাগত পৰিল। ইয়াকো আকৌ দুভাগ কৰিব পাৰি; এভাগ ক্ৰিয়াৰ, আৰু, ইভাগ কৰ্ম্মৰ। মেকুৰীয়ে কি কৰিছে?—খাইছে; “'''খাইছে'''” হ’ল ক্ৰিয়া, অৰ্থাৎ<noinclude></noinclude> mwue96gqdji4lqnhzgtog96aapq4aog পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২২ 104 88320 249240 242411 2026-05-07T02:38:50Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>মেকুৰীয়ে খোৱা কামটো। কি খাইছে?—গাখীৰ; “গাখীৰ” হ'ল কৰ্ম্ম, অৰ্থাৎ খোৱা বস্তুটো। {{gap}}তেনেহলে, “মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে” এই কথা ফাকিতে তিনটা কথা জানিলো :— [ ১ ] কোনে কাম কৰিছে? মেকুৰীয়ে; [ ২ ] মেকুৰীয়ে কি কাম কৰিছে? – খাইছে; [৩] কি খাইছে?— গাখীৰ। এতেকে ওপৰৰ কথা ফাকিত '''মেকুৰী''' হ'ল কৰ্ত্তা, '''গাখীৰ''' হ'ল কৰ্ম্ম, '''খাইছে''' হ’ল ক্ৰিয়া। {{gap}}'''“মই ভাত খাম”'''—ইয়াত '''মই''' হ'ল কৰ্ত্তা, ভাত হ'ল কৰ্ম্ম, আৰু '''খাম''' হ'ল ক্ৰিয়া। তলত আৰু কেইফাঁকি মান কথা এইদৰে তিনি ভাগ কৰি ফঁহিয়াই দেখুওৱা হৈছে:— {| class="wikitable" style="text-align: center;" width=90% |+ |- ! কৰ্ত্তা!! কৰ্ম!!ক্ৰিয়া |- | মই || ভাত|| খালোঁ |- | তেওঁ|| কিতাপ|| পঢ়িছে |- | বগী মেকুৰীয়ে|| তপত গাখীৰ ||খাইছে |- | আৰিমত্ত ৰজাই|| পিতাকক|| হত্যা কৰিছিল |} {{gap}}ৰত্নাৱলী পুথি মাধৱদেৱে লিখিছিল {| class="wikitable" style="text-align: center;" width=90% |+ |- | মাধৱদেৱে || ৰত্নাৱলী পুথি||লিখিছিল |}<noinclude></noinclude> 1i1m94gppd1w64uixqu9vqlsro9kgrh পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২৪ 104 88321 249242 245257 2026-05-07T02:44:33Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৬|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>[[File:নতুন পাঠ (page 24 crop).jpg|250px|center]] {{gap}}সেই দৰেই, মেকুৰী আৰু বাঘ দুয়ো একে জাতিৰ জন্তু। মেকুৰী সৰু আৰু ঘৰচীয়া, বাঘ ডাঙৰ আৰু বনৰীয়া। ইয়াৰ বাহিৰে, আনবোৰ কথাত দুয়ো একে। দুইৰো একে ঠগ; কেতবোৰ মেকুৰীৰ গাটোও বাঘৰ দৰেই আঁচ্ আঁচ্ নতুৰা ফুটুকা-ফুটুকী। দুয়ো আন জন্তু মাৰি তাৰ মঙ্গহ খায়। জন্তু ধৰিবলৈকো দুয়ো একে দৰেই চো লয়, আৰু একে বেহাৰেই গৰাহ মাৰি ধৰেগৈ। দুয়ো বাহেৰে পোৱালী পায়। গতিকে, বাঘ আৰু মেকুৰী দুয়ো মেকুৰী জাতিৰ জন্তু। {{gap}}ছাগলী, ভেৰা-ছাগলী, মেৰ-ছাগলী, পহু, এইবোৰ আন এজাতিৰ জন্তু। ইহঁত আটাইবোৰৰ গাৰ সাজ, খাৱন থাকন, শোৱন, বিয়ন, আৰু আন গতি-গোত্ৰ ও ছাগলীৰ দৰে। সেই দেখি, এইবোৰ জন্তু ছাগলীৰ শ্ৰেণীত পৰে। {{gap}}কুকুৰ, শিয়াল, ৰাং-কুকুৰ, কুকুৰ-নেচিয়া বাঘ, এইবোৰ কুকুৰ- জাতীয় জন্তু; কাৰণ ইহঁত সকলোৰে কুকুৰে সৈতে একে লক্ষণ।<noinclude></noinclude> 6l688m5ugiifwptlphlkyi4o9rtgqc1 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২৫ 104 88322 249243 244498 2026-05-07T02:48:29Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|১৭}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}চৰাইৰ ভিতৰতো, পাৰ, কপৌ, হাইঠা, পৰ্ঘুমা আদি কিছুমানৰ একে গঢ়, একে স্বভাৱ, একে লক্ষণ। সেই দেখি সিহঁত একে জাতিৰ। {{gap}}মাছৰো শ’ল, শাল, চেঙা, চেঙেলী, এইবোৰ এজাতিৰ; আৰু চিতল, খঁৰীয়া, কান্ধুলি, এইবোৰ আন এজাতিৰ। সেই দৰেই আন আন জাতিও আছে। {{gap}}[ অৰ্থ :- ঘৰচীয়া = পোহনীয়া; জাতি= জুৰ স্বভাৱৰ; দুৰন্ত = দুষ্ট, ভয় লগা; লক্ষণ = গতি ] {{center|( ২ )}} {{gap}}এই দৰেই, গছ-গছনিৰো জাতি বিজাতি আছে। বাঁহ আৰু বজাল দুয়ো দুবিধ গছ; কিন্তু সিহঁত একে জাতিৰ। কিয়নো, দুইকো ওখ মাটি লাগে; দুইৰো শিপাৰ পৰা গাঁজ মেলে; দুয়ো গাঁঠি ধৰি বাঢ়ি যায়; দুইৰো পাত আৰু জেংবোৰ একে প্ৰকাৰৰ। {{gap}}তামোল, টকৌ, ছেৱা, নাৰিকল, খাজুৰ, তাল, এই- বোৰক তাল জাতীয় গছ বোলে। ইহঁতৰ গছ, পাত, গুটি, শিপা, গজন, সকলোবোৰেই তাল গছৰ দৰে। আটাইবোৰ গৰম দেশত আৰু ওখ মাটিতহে হয়; ইহঁতৰ সাৰ নেথাকে, আৰু ডালো নেমেলে; গা-গছডাল পাব মেলি পোলোঙা হৈ বাঢ়ি যায়।<noinclude>{{Right|২}}</noinclude> dc0ovh96uconxosf120snfpx85i56jb পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২৬ 104 88323 249244 244389 2026-05-07T02:53:08Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}নেমু, সুমথিৰা, চকলা, ৰেবাব, জবা আদি অনেক টেঙ্গাৰ গছ একে জাতিত পৰে। সিহঁতৰ পাতবোৰ একে ঠগৰ; গছৰ সাজটোও একে; গছত কাঁইট হয়। এইবোৰ গছত যি টেঙ্গা লাগে, তাত একে দিহাৰেই বাকলি, বাদু, ফুটা আৰু গুটি থাকে। এতেকে, এইবোৰ নেমু-জাতীয় গছ। {{gap}}কেঁতুৰি আৰু হালধী দুইবিধ একে জাতিৰ। সিহঁতৰ পাতো একে ৰকমৰ আৰু গুৰিতো মাটিৰ তলত একে দৰেই ঠেঙ্গুলি বাঢ়ে; দেখাতো একো প্ৰভেদ নাই। {{gap}}মগু মাহে মাটি মাহেও একে জাতিৰ। কাৰণ, সিহঁতৰ গছ, ফুল, ছেই, সকলোবোৰ একে প্ৰকাৰৰ, আৰু আনবোৰ লক্ষণো একে। সেই দৰেই বুট মাহ, মটৰ মাহ, লেছেৰা মাহ, এইবোৰ আন এজাতিৰ। এইবোৰ গছে একে দৰেই লতাৰ দৰে বগাই গৈ ছেই মেলে। জিকা, ভোল, ধুন্দুলি, এইবোৰ গছেও লতা বগাই যায়; কিন্তু সিহঁতে ছেই নেমেলে, তিনিওৰো একে প্ৰকাৰেই গুটি লাগে আৰু আন গতি-গোত্ৰও একে। সেই বাবে সিহঁত আন এজাতিৰ। {{gap}}জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ভিতৰত, এই দৰেই অনেক প্ৰকাৰৰ জাতি আছে। {{center|[অৰ্থ :—প্ৰভেদ=লৰ]}} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 156xpbgtq07zfd5d9ostb8ua3qqkccg 249245 249244 2026-05-07T02:56:08Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৮|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude> {{gap}}নেমু, সুমথিৰা, চকলা, ৰেবাব, জবা আদি অনেক টেঙ্গাৰ গছ একে জাতিত পৰে। সিহঁতৰ পাতবোৰ একে ঠগৰ; গছৰ সাজটোও একে; গছত কাঁইট হয়। এইবোৰ গছত যি টেঙ্গা লাগে, তাত একে দিহাৰেই বাকলি, বাদু, ফুটা আৰু গুটি থাকে। এতেকে, এইবোৰ নেমু-জাতীয় গছ। {{gap}}কেঁতুৰি আৰু হালধী দুইবিধ একে জাতিৰ। সিহঁতৰ পাতো একে ৰকমৰ আৰু গুৰিতো মাটিৰ তলত একে দৰেই ঠেঙ্গুলি বাঢ়ে; দেখাতো একো প্ৰভেদ নাই। {{gap}}মগু মাহে মাটি মাহেও একে জাতিৰ। কাৰণ, সিহঁতৰ গছ, ফুল, ছেই, সকলোবোৰ একে প্ৰকাৰৰ, আৰু আনবোৰ লক্ষণো একে। সেই দৰেই বুট মাহ, মটৰ মাহ, লেছেৰা মাহ, এইবোৰ আন এজাতিৰ। এইবোৰ গছে একে দৰেই লতাৰ দৰে বগাই গৈ ছেই মেলে। জিকা, ভোল, ধুন্দুলি, এইবোৰ গছেও লতা বগাই যায়; কিন্তু সিহঁতে ছেই নেমেলে, তিনিওৰো একে প্ৰকাৰেই গুটি লাগে আৰু আন গতি-গোত্ৰও একে। সেই বাবে সিহঁত আন এজাতিৰ। {{gap}}জীৱ-জন্তু আৰু উদ্ভিদৰ ভিতৰত, এই দৰেই অনেক প্ৰকাৰৰ জাতি আছে। [অৰ্থ :—প্ৰভেদ=লৰ] {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> bg1bevnyi3w0dtg043ea5iie2d85xho পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২৭ 104 88324 249246 244380 2026-05-07T03:00:08Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|আহোম}}।}} {{gap}}মান দেশৰ ফালে তাহানি টাই নামেৰে এজাতি মানুহ আছিল। তাৰে চুকাফা নামেৰে কোঁৱৰ এজনে, নগা পৰ্ব্বতেদি সসৈন্যে সোমাই আহি, কামৰূপৰ উজনি খণ্ডত এখন ৰাজ্য পাতিছিল। তেওঁলোকক এই দেশৰ মানুহে আহোম বুলিছিল। আমাৰ দেশৰ আহোম কুলৰ মানুহবোৰ সেই টাই জাতিৰে নাতি-পুতি। {{gap}}তেতিয়া আগৰ কামৰূপ ৰাজ্য ভাগি ছিগি যোৱাত, দেশৰ ঠায়ে ঠায়ে বৰাহী, মটক আৰু মৰাণে ৰাজত্ব কৰিছিল। আহোমবোৰ সাহিয়াল, বলী আৰু যুঁজাৰু মানুহ আছিল। তেওঁলোকে সেই ৰজাবোৰক ৰণত হৰুৱাই, নিজৰ ৰাজ্য ক্ৰমে বহলাই গ'ল। এইদৰে বাঢ়ি বাঢ়ি, আহোমৰ ৰাজ্য পাচলৈ এখন ডাঙ্গৰ ৰাজ্য হৈ পৰিলগৈ। {{gap}}চুকাফাই আহোমৰ আদি ৰজা। তেওঁৰে সৈতে ৩৯ জনা আহোম ৰজাই অসমত ৰাজত্ব কৰিলে। নিচেই শেহৰ গৰাকীৰ নাম পুৰন্দৰ-সিংহ। আহোমে ৬০০ বছৰ অসমৰ ৰাজপাট খালে। {{gap}}আহোমৰ ভাষা, আচাৰ, ব্যৱহাৰ,ধৰ্ম্ম, সকলোবোৰ ইয়াৰ মানুহেৰে পৃথক আছিল। পাচে তেওঁলোকৰ মানুহ লেখত নিচেই তাকৰ গুণে, তেওঁলোকে এই দেশৰে ভাষা লৈ ইয়াৰে ছোৱালী বিয়া কৰাই, ইয়াতে নিগাজীকৈ বহি<noinclude></noinclude> rus7cfrpqbi5e8aw8galo27zkd4c5ud পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২৮ 104 88326 249247 244384 2026-05-07T03:02:45Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২০|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{Rule|}} গ'ল। শেহত হিন্দু ধৰ্ম্মও লৈ, আহোম এই দেশৰ হিন্দুৰ লগত মিলি পৰিল। {{gap}}আহোম ৰজাসকলক স্বৰ্গদেৱ বুলিছিল। তাৰ অৰ্থ স্বৰ্গৰ দেৱতা। তেওঁলোকৰ আদি পুৰুষ স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহিছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। {{gap}}[ অৰ্থ :-সসৈন্যে = সৈন্যেৰে সৈতে; ক্ৰমে = লাহে লাহে; আদি ৰজা = প্ৰথম ৰজা; ৰাজপাট = ৰজা বহা সিংহাসন; ৰাজপাট খালে = ৰাজত্ব কৰিলে; পৃথক = সুকীয়া; প্ৰবাদ = আগৰ দিনৰে পৰা শুনি অহা কথা ] {{center|'''বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন।'''}} {{gap}}(১) আহোমৰ প্ৰথম জনা আৰু শেহৰ জনা ৰজাৰ নাম কি আছিল? {{gap}}(২) আহোমে 'অসমত কিমান দিন ৰাজ্য কৰিলে? {{gap}}( ৩ ) আহোমৰ মুঠতে ৰজা কেই গৰাকী হৈছিল? {{center|⸻*⸻}}<noinclude></noinclude> 2ku0ew3qmxbovbte2ggo70zjt6vi2wh পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২৩ 104 88391 249241 245162 2026-05-07T02:40:47Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{X-larger|'''জীৱ-জন্তু-উদ্ভিদৰ জাতি।'''}}}} {{center|( ১ )}} [[File:নতুন পাঠ (page 23 crop).jpg| left|200px]]{{gap}}এইটো এবিধ জন্তুৰ ছবি। এই বিধ জন্তু আমাৰ দেশত নাই। আফ্ৰিকা দেশৰ এবিধ বনৰীয়া জন্তু। ইয়াক ঘোঁৰাৰ দৰে দেখি; কিন্তু ই ঘোঁৰা নহয়; ইয়াক জেব্ৰা বোলে। {{gap}}জেব্ৰা ঘোঁৰাতকৈ চাপৰ, আৰু তাৰ গাত কাপ্ কাপ্‌​কৈ আঁচ থাকে। ঘোঁৰা ঘৰচীয়া আৰু জাতি; জেব্ৰা বনৰীয়া, চেঙ্গা আৰু বৰ দুৰন্ত জন্তু। {{gap}}কিন্তু, আনবোৰ কথাত এই দুবিধ জন্তুৰ বৰ মিল আছে৷ দুইৰো গাৰ আৰু মুখৰ একে ঠগ; একে দৰেই গলধনত দীঘল নোম আৰু ঠেঙ্গত খুৰা আছে; দুইৰো ঠেঙ্গবোৰ দীঘল আৰু লাহী; দুয়ো একেদৰে চেকুৰে; আৰু দুয়ো অকল ঘাঁহকেহে খায়। সেই দেখি, একে শ্ৰেণীৰ বা একে জাতিৰ জন্তু। ইহঁতক ঘোঁৰা জাতিৰ বোলে। {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> b4g5wzzsn1r5cxnhsm5cw49p86319jn পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩৬ 104 89719 249302 244306 2026-05-07T04:59:04Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||'''দিকৰাই-মুখৰ যুদ্ধ ৷'''|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}গুৰিৰে পৰা তেৰ জনা ৰজাৰ পাচত, স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজা আহোম ৰাজপাটত উঠিল। তেওঁৰ দিনত ভাটীৰ পাঠান ৰজাই টুৰ্ব্বক সেনাপতিক অসম দেশ ল’বলৈ পঠাইছিল। কলিয়াবৰত অসমীয়া ফৌজেৰে সৈতে টুৰ্ব্বকৰ ৰণ লাগিল। সেই বাৰ বৰগোহাঁইকে আদি কৰি, আমাৰ ফালৰ আঠ জন সেনাপতি ৰণত পৰিল। টুৰ্ব্বকে কলিয়াবৰৰে পৰা নামনি ছোৱা দেশ দখল কৰি উভতি গ’ল। {{gap}}ইছোৱা দেশো ল’বৰ মনেৰে, পাঁচ বছৰৰ মূৰত, টুৰ্ব্বক সেনাপতি আকৌ সসৈন্যে কলিয়াবৰ পালেহি। এই বাৰ ৰণলৈ ৰজাই কণচেং বৰপাত্ৰ ডাঙৰীয়াক ঘাই সেনাপতি পাতি পঠিয়াইছিল। তেওঁ অতি সুযোগ্য লোক আছিল। সম্বন্ধত তেওঁ ৰজাৰ সতিয়ৈ ভায়েক হয়। তেওঁ অনেক সৈন্যেৰে তুৰন্তে গৈ, দিকৰাই-মুখত পাঠানহঁতক আগভেটি ধৰিলে। দুই পক্ষৰ তয়াময়া যুদ্ধ লাগিল। সেই যুদ্ধকে দিকৰাই-মুখ যুদ্ধ বোলে। {{gap}}পূৰ্ব্বে ৰণত হানি পঁৰা বৰগোহাঁই ডাঙৰীয়াৰ ভাৰ্য্যা মূলা গাভৰুও এই যুদ্ধলৈ গৈছিল। গাভৰুদেৱে গিৰীয়েকক মৰাৰ হৈ, হেঁপাহ গুচাই হোৰ তুলিলে। তেওঁ অসীম সাহেৰে যুজ কৰি, জাক জাক পাঠানক মষিমূৰ কৰিলে। তেওঁৰ বিক্ৰমত বিপক্ষ সৈন্য পিঁয়াপি দিছিল।বহুত শত্ৰু<noinclude></noinclude> s9lvts57167eah67trhymdxadoobq4m পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩৭ 104 89721 249303 244316 2026-05-07T05:02:20Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৯}} {{Rule|}}</noinclude>বধ কৰি শেহত মূলা গাভৰুও ৰণত পৰিল। এনে সাহৰ বাবেই, তেওঁৰ নাম আমাৰ দেশত আজিলৈকে জিলিকি আছে। {{gap}}এই ৰণত কণচেং ডাঙৰীয়াই পাঠানক বিষম ৰূপে হৰুৱালে। তেওঁ নিজ হাতে টুৰ্ব্বক সেনাপতিৰ শিৰশ্ছেদ কৰিলে; আৰু পাঠান সৈন্যক হুৰাই নি কৰতোৱা নৈৰ সিপাৰ কৰি খেদি থৈ আহিলগৈ। শত্ৰুৰ অনেক চিপাহী বন্দী হৈ এই দেশতে ৰৈ গ’ল; আৰু হাতী, ঘোঁৰা, গুলি, বন্দুক আদি ভালেমান আহিলা-পাতিও থকি গ’ল। {{gap}}[অৰ্থ:—=ৰণৰ সৈন্যবোৰ, কটক; সুযোগ্য=উপযুক্ত, পাকৈত্; তুৰন্তে = অতি শীঘ্ৰে;তয়াময়া =ঘোৰতৰ; অসীম = অপাৰ; মষিমুৰ= তেনেই বিনাশ বা নষ্ট;বিক্ৰমত = প্ৰতাপত; পিঁয়াপি দিছিল=পলাই ছিন্‌ ভিন্‌ হৈছিল; শিৰশ্ছেদ কৰিলে = মূৰ কাটি পেলালে ] {{center|—:•:—}}<noinclude></noinclude> s09s5fl8bj4uzna3p5sj5e8gy34w54j 249306 249303 2026-05-07T05:05:13Z BabulB 104 249306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৯}} {{Rule|}}</noinclude>বধ কৰি শেহত মূলা গাভৰুও ৰণত পৰিল। এনে সাহৰ বাবেই, তেওঁৰ নাম আমাৰ দেশত আজিলৈকে জিলিকি আছে। {{gap}}এই ৰণত কণচেং ডাঙৰীয়াই পাঠানক বিষম ৰূপে হৰুৱালে। তেওঁ নিজ হাতে টুৰ্ব্বক সেনাপতিৰ শিৰশ্ছেদ কৰিলে; আৰু পাঠান সৈন্যক হুৰাই নি কৰতোৱা নৈৰ সিপাৰ কৰি খেদি থৈ আহিলগৈ। শত্ৰুৰ অনেক চিপাহী বন্দী হৈ এই দেশতে ৰৈ গ’ল; আৰু হাতী, ঘোঁৰা, গুলি, বন্দুক আদি ভালেমান আহিলা-পাতিও থকি গ’ল। {{gap}}[অৰ্থ:—ফৌজ্=ৰণৰ সৈন্যবোৰ, কটক; সুযোগ্য=উপযুক্ত, পাকৈত্; তুৰন্তে = অতি শীঘ্ৰে;তয়াময়া =ঘোৰতৰ; অসীম = অপাৰ; মষিমুৰ= তেনেই বিনাশ বা নষ্ট;বিক্ৰমত = প্ৰতাপত; পিঁয়াপি দিছিল=পলাই ছিন্‌ ভিন্‌ হৈছিল; শিৰশ্ছেদ কৰিলে = মূৰ কাটি পেলালে ] {{center|—:•:—}}<noinclude></noinclude> tmz3equdh9dm914u9ehq4vchuv9sp5i পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৬৬ 104 89755 249169 244366 2026-05-06T13:35:09Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249169 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude> {{center|{{X-larger|আব্‌দুল মজিদ্‌।}}}} [[File:নতুন পাঠ (page 66 crop).jpg|left|150px]] {{gap}}তোমালোকে আব্‌দুল মজিদ্ বেৰিষ্টাৰ চাহাবৰ নাম শুনিব পোৱাঁ। তেওঁ আমাৰ দেশৰ এগৰাকী চোকা বুদ্ধিৰ পুৰুষ আছিল। অকল নিজৰ বুদ্ধি আৰু চৰিত্ৰৰ গুণতে তেওঁ দেশৰ এজন নামজ্বলা ডাঙৰ লোক হ’ৱ পাৰিছিল। {{gap}}মজিদ্ চাহাব্ যোৰহাট নগৰৰ বালিবাটত উপজিছিল। তেওঁৰ পিতৃ মৌলবী মহম্মদচাই মৌজাদাৰী কাম কৰিছিল। তেওঁ পুতেকৰ পঢ়া-শুনাত বৰ যত্নবান আছিল। {{gap}}মজিদে যোৰহাটৰ চৰ্কাৰী হাইস্কুলৰপৰা এণ্ট্ৰেন্স্‌ (আজিকালিৰ মেট্টি কুলেচন্) পৰীক্ষাত উঠি, বৃত্তি পাই কলিকতাত পঢ়িবলৈ গৈছিল। সেই স্কুলৰপৰা পোন প্ৰথমতে তেৱেঁইহে সেই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈছিল। কলিকতাত চাৰি বছৰ মন পুতি পঢ়ি-শুনি বি, এ, মহলাত তেওঁ তৃতীয় হৈ উঠিল; আৰু বিলাতত পঢ়িবলৈ যাবৰ কাৰণে সৰহীয়াকৈ বৃত্তি পালে। তেতিয়া বিলাতলৈ গৈ, তাতো পৰীক্ষাত উঠি, তেওঁ বেৰিষ্টাৰ হৈ আহিলগৈ।{{nop}}<noinclude></noinclude> q7wioy9f06acf3udmjlftivp7eahvka পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/২৯ 104 89764 249267 244501 2026-05-07T04:21:49Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sushmita Lekharu" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|তেওঁৰ কাম।}}}} {{Block center|<poem>সৰু বৰ জীৱ জন্তু চৰাই চৃকতি {{gap}}হাতী ঘোঁৰা পৰুৱা পিপৰা, বাঘ ঘোং বালিচাহী কেকোৰা কুমটি {{gap}}তেৱেঁ সকলোকে নিজে কৰা। গোলাপক কাঁইটেৰে তেৱেঁ সৰজিছে {{gap}}ফুলকলি তেৱেঁই ফুলায়, ফুলৰ গোন্ধেৰে তেওঁ সুবাসিত কৰি {{gap}}ফুলনিক ৰাখিছে সদায়। টিপচীৰ পাখি দুটি তেওঁৰে স্ৰজন {{gap}}আলাসতে তাৰে উড়ি যায়, তেওঁৰে আদেশ পালি গছত কুলিয়ে {{gap}}নিতে কুউ কুউ গীত গায়। ওখ হিমালয়-টিঙ্গে তেওঁৰে আজ্ঞাতে {{gap}}শূইনতে আছে থিয় হই, গঙ্গা সিন্ধু ব্ৰহ্মপুত্ৰ অতীজৰে পৰা {{gap}}আছে কুল্-কুল্ কৈ বৈ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> mgh91lysgxhiwduz5zg49ksk1xyns27 249268 249267 2026-05-07T04:22:13Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|তেওঁৰ কাম।}}}} {{Block center|<poem>সৰু বৰ জীৱ জন্তু চৰাই চৃকতি {{gap}}হাতী ঘোঁৰা পৰুৱা পিপৰা, বাঘ ঘোং বালিচাহী কেকোৰা কুমটি {{gap}}তেৱেঁ সকলোকে নিজে কৰা। গোলাপক কাঁইটেৰে তেৱেঁ সৰজিছে {{gap}}ফুলকলি তেৱেঁই ফুলায়, ফুলৰ গোন্ধেৰে তেওঁ সুবাসিত কৰি {{gap}}ফুলনিক ৰাখিছে সদায়। টিপচীৰ পাখি দুটি তেওঁৰে স্ৰজন {{gap}}আলাসতে তাৰে উড়ি যায়, তেওঁৰে আদেশ পালি গছত কুলিয়ে {{gap}}নিতে কুউ কুউ গীত গায়। ওখ হিমালয়-টিঙ্গে তেওঁৰে আজ্ঞাতে {{gap}}শূইনতে আছে থিয় হই, গঙ্গা সিন্ধু ব্ৰহ্মপুত্ৰ অতীজৰে পৰা {{gap}}আছে কুল্-কুল্ কৈ বৈ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hy1w8a9ymzzn697emrikqg7g8l9lkea 249275 249268 2026-05-07T04:31:58Z Jyoti Chiring 2949 249275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|তেওঁৰ কাম।}}}} {{Block center|<poem>সৰু বৰ জীৱ জন্তু চৰাই চৃকতি {{gap|2em}}হাতী ঘোঁৰা পৰুৱা পিপৰা, বাঘ ঘোং বালিচাহী কেকোৰা কুমটি {{gap|2em}}তেৱেঁ সকলোকে নিজে কৰা। গোলাপক কাঁইটেৰে তেৱেঁ সৰজিছে {{gap|em}}ফুলকলি তেৱেঁই ফুলায়, ফুলৰ গোন্ধেৰে তেওঁ সুবাসিত কৰি {{gap|em}}ফুলনিক ৰাখিছে সদায়। টিপচীৰ পাখি দুটি তেওঁৰে স্ৰজন {{gap|em}}আলাসতে তাৰে উড়ি যায়, তেওঁৰে আদেশ পালি গছত কুলিয়ে {{gap|em}}নিতে কুউ কুউ গীত গায়। ওখ হিমালয়-টিঙ্গে তেওঁৰে আজ্ঞাতে {{gap|em}}শূইনতে আছে থিয় হই, গঙ্গা সিন্ধু ব্ৰহ্মপুত্ৰ অতীজৰে পৰা {{gap|em}}আছে কুল্-কুল্ কৈ বৈ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 5tczyqjmromthetyqhfiji5pz130bc7 249276 249275 2026-05-07T04:33:00Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|তেওঁৰ কাম।}}}} {{Block center|<poem>সৰু বৰ জীৱ জন্তু চৰাই চৃকতি {{gap|2em}}হাতী ঘোঁৰা পৰুৱা পিপৰা, বাঘ ঘোং বালিচাহী কেকোৰা কুমটি {{gap|2em}}তেৱেঁ সকলোকে নিজে কৰা। গোলাপক কাঁইটেৰে তেৱেঁ সৰজিছে {{gap|2em}}ফুলকলি তেৱেঁই ফুলায়, ফুলৰ গোন্ধেৰে তেওঁ সুবাসিত কৰি {{gap|2em}}ফুলনিক ৰাখিছে সদায়। টিপচীৰ পাখি দুটি তেওঁৰে স্ৰজন {{gap|2em}}আলাসতে তাৰে উড়ি যায়, তেওঁৰে আদেশ পালি গছত কুলিয়ে {{gap|2em}}নিতে কুউ কুউ গীত গায়। ওখ হিমালয়-টিঙ্গে তেওঁৰে আজ্ঞাতে {{gap|2em}}শূইনতে আছে থিয় হই, গঙ্গা সিন্ধু ব্ৰহ্মপুত্ৰ অতীজৰে পৰা {{gap|2em}}আছে কুল্-কুল্ কৈ বৈ। </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> g67seko3n51674ff1wtz6s69rsvfgtj পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩০ 104 89765 249272 244503 2026-05-07T04:30:08Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২২|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>নদ নদী গছ লতা পৰ্ব্বত সাগৰ {{gap|2em}}আকাশৰ জোন বেলি তৰা, আদি অন্ত মধ্য নাই বিশ্ব চৰাচৰ {{gap|2em}}সকলোকে তেৱেঁ নিজে কৰা। গছৰ সুৱদি গুটি তেওঁৰে স্ৰজন {{gap|2em}}তৃপ্তি আমি পাওঁ তাকে খাই, সসাগৰা পৃথিৱীত আছে কিবা কোৱাঁ {{gap|2em}}য’ত তেওঁ হাত দিয়া নাই? অনাদি অনন্ত তেওঁ, তেওঁৰ কামৰ {{gap|2em}}সাধ্য কাৰ কৰিব বৰ্ণনা, তোমাত আমাত এই সমস্ত বিশ্বত {{gap|2em}}জুৰি ভাই আছে সেই জনা। </poem>}} {{gap}}[ অৰ্থ :-সুবাসিত=সুগন্ধি, শূইনতে = শূন্যতে, অৰ্থাৎ আলাসতে; বিশ্ব= জগত; চৰাচৰ = সমস্ত; তৃপ্তি= সন্তোষ; সসাগৰা = সাগৰে সৈতে; অনাদি = আদি নথকা; অনন্ত = অন্ত নোহোৱা; সাধ্য = শক্তি; বৰ্ণনা = বিৱৰণ ] {{center|ব্যাকৰণ—পদ।}} {{gap}}আমি গুটীয়া কথাবোৰ জোৰা দি, একো ফাকি কথা কওঁ। '''“মেকুৰীয়ে গাখীৰ খাইছে,”''' এই কথা ফাকিত তিনটা<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> p5fux5jqyfao4q1dso3fsmv85x3l7d6 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩১ 104 89766 249279 244511 2026-05-07T04:37:50Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৩}} {{Rule|}}</noinclude>গুটীয়া কথা আছে– ( ১ ) '''মেকুৰীয়ে''' (২) '''গাখীৰ''' (৩) '''খাইছে।'''<br/> {{gap}}'''“চুকাফাই আহোমৰ আদি ৰজা”'''; এই ফাকি কথাত এই কেইটা কথা আছে–(১) '''চুকাফাই''' (২) '''আহোমৰ''' (৩) '''আদি''' (৪) '''ৰজা।''' {{gap}}এই দৰেই গুটীয়া কথাবোৰ জোৰা দিয়েই, আমি সকলো কথা কওঁ আৰু লিখোঁ। এই দৰে কথাৰ ফাকিয়ে পতি যিবোৰ গুটীয়া কথা থাকে, তাকে একো একোটা '''পদ''' বোলে। {{gap}}ওপৰৰ “তেওঁৰ কাম” পাঠৰ প্ৰথম চাৰি শাৰীত কেইটা পদ আছে, চাই চাই কৈ যোৱা। {{center|⸺•⸺}} {{center|{{Xx-larger|বামুণী-কোৱঁৰ।}}}} {{gap}}চুকাফাৰে সৈতে সাত জনা ৰজাৰ পাচত, বামুণী-কোঁৱৰ অসম দেশৰ ৰজা হ’ল। সৰুতে বামুণৰ ঘৰত উঠা বাবে, সেইটো তেওঁৰ উপলুঙা নাম থাকি গ’ল। তেওঁৰ পিতৃ-ৰজা চুতীয়া ৰাজ্যত ৰণ কৰিবলৈ গৈছিল। সেই জনা ৰজাৰ দুগৰাকী ৰাণী আছিল। ৰজাই বৰ ৰাণীক ৰাজ্যৰ ভাৰ দি সৈন্য সামন্ত লৈ, চুতীয়া ৰাজ্যলৈ যাত্ৰা কৰিলে। {{gap}}তেতিয়া সৰু কুঁৱৰীৰ গাত লেঠা আছিল। আগলৈ তেওঁৰ সন্তান ৰজা হয় বুলি, বৰ কুঁৱৰীয়ে সতিনী খেপত তেওঁৰ<noinclude></noinclude> fr7gchlea2lv8wc9t7qm60lmy4trnsg পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩২ 104 89767 249282 244514 2026-05-07T04:42:07Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২৪|নতুন পাঠ।|}} {{Rule|}}</noinclude>মিছাতে বেয়া বদ্‌নাম ৰটালে; আৰু তাৰ বাবেই প্ৰাণ দণ্ডৰ শাস্তি বিহিলে। ঘাই মন্ত্ৰী বুঢ়াগোহাঁই ডাঙৰীয়া অতি টিমক লোক আছিল; তেওঁ ভিতৰি সম্ভেদ বুজি, নিৰ্দোষী সৰু কুঁৱৰীক মনে মনে পলুৱাই পঠিয়ালে; আৰু তেওঁক ৰাজ-দণ্ডত বধ কৰালোঁ বুলি ইফালে ঢক্ ফুটাই দিলে। ৰজা ৰণ জিকি ঘূৰি আহিল; কিন্তু তেওঁ ঢুকালত ৰাজ- পাট উদং হ’ল। ৰজাৰ ভায়েক এজন আছিল; তেওঁক অযোগ্য গুণে, ডাঙৰীয়াসকলে ৰজা নেপাতিলে। গতিকে, কিছু কাললৈ ৰাজপাট উদঙ্গেই আছিল। এনেতে সৰু কুঁৱৰীৰ গৰ্ভৰ সন্তানৰ বাতৰি ওলাল। {{gap}}সৰু কুঁৱৰী দূৰৰ বামুণ এঘৰত পলাই আছিলগৈ। তাতে ল’ৰা এটি প্ৰসৱ কৰি তেওঁ ঢুকালত, বামুণেই লৰাটি তুলি তালি ডাঙৰ কৰিছিল। এই বাৰ্ত্তা শুনি ডাঙৰীয়া- সকলে বুজ কৰি, তেৱেঁই সৰু ৰাণীৰ সন্তান বুলি প্ৰমাণ পালে। তেতিয়া তেওঁক নগৰলৈ আনি, শিঙ্গৰি ঘৰত তুলি বিধিৱতে আৰু সমাৰোহেৰে ৰজা পতা হ’ল। {{gap}}বামুণী-কোঁৱৰে সেই বামুণ ঘৰো লগতে তুলি আনিছিল। মানুহৰ মুখত তেওঁৰ বামুণী কোঁৱৰ নামেই জনাজাত হৈ ৰ’ল। তেওঁ ৯ বছৰ ৰাজপাট খালে! {{gap}}[ অৰ্থ :- সম্ভেদ = সাঁচা-মিছাৰ মৰ্ম্ম; প্ৰসৱ = জন্ম; শিঙ্গৰি ঘৰ= আহোম ৰজাৰ অভিষেকৰ ঘৰ; বিধিৱতে = প্ৰচলিত নিয়ম মতে; সমাৰোহেৰে = উৎসৱেৰে ]<noinclude></noinclude> 2ofs9rpwrzq3rgeprf7gzw0w8lbawn4 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮৩ 104 89775 249164 244412 2026-05-06T13:21:19Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude> {{center|{{X-larger|আক্‌বৰ্‌ বাদ্‌চা।}}}} [[File:নতুন পাঠ (page 83 crop).jpg|center|250px]] {{gap}}পোনৰ জনা মোগল বাদ্‌চাৰ নাম বা-বৰ্‌। তেওঁৰ পাচত, তেওঁৰ পুতেক হুমায়ুণ্‌ ৰাজপাটত উঠিল। এই দুই গৰাকী ৰজা সাহিয়াল্‌ সুদক্ষ আৰু সৰব্‌ৰহী পুৰুষ আছিল। হুমায়ুণৰ পুতেকেই সুবিখ্যাত মহামতি আক্‌বৰ্‌ বাদ্‌চা। {{gap}}আক্‌বৰ্‌ বাদ্‌চা জ্ঞানী, সদাশয় আৰু দয়ালু ৰজা আছিল। ৰাজপাটত উঠোতে তেওঁৰ বয়স ১৪ বছৰেই পূৰ হোৱা নাছিল। তেতিয়াৰে পৰা ৪৯ বছৰ কাল তেওঁ অতি ভালেৰে আৰু সুখ্যাতিৰে ৰাজত্ব কৰিলে।{{nop}}<noinclude></noinclude> isqs0xvj8x4y06bdzg48swui78xfqcq পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩৫ 104 89788 249301 244438 2026-05-07T04:54:16Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৭}} {{rule|}}</noinclude>খেতি কৰিছে, আৰু তাৰে পৰা কেনে সুখেৰে আছে আৰু চহকী হৈছে, তাক তোমালোকে চকুৰ আগতে দেখি আছা। লিখা-পঢ়া জনা বুধিয়ক মানুহে মন দি, আৰু গা-লাগি ধৰিলে, চাহ খেতিৰ দৰেই আনবোৰ খেতিও বহলাই আৰু বেহা লগাই কৰিব পাৰে; আৰু তাৰে পৰা ধনী মানীও হব পাৰে। {{Gap}}কোনো ব্যৱসায়ৰ পৰাই পোনতে সৰহকৈ ধন ঘটিব নোৱাৰি। যেই সেই ব্যৱসায়কে মানুহে পোনতে সৰুকৈহে ত'ৰি লয়; আৰু পাচত তাকে ক্ৰমে বহলাই নি ডাঙৰ কৰেগৈ। খেতি-খোলাও প্ৰথমতে অলপীয়াকৈ জুৰি ল'ব লাগে; আৰু তাকে লাহে লাহে বহলাই নি ডাঙৰ পাতিবগৈ পাৰি। {{gap}}লিখিব পঢ়িব নজনা চহা মানুহে এইবোৰ কথাৰ মৰ্ম্ম নেপায়, আৰু দিহা লগাই কাম-কায কৰিবও নেজানে। কিন্তু লিখা-পঢ়া শিকি জনা-বুজা হোৱা লোকে খেতিত ধৰিলে, আৰু তাতে মন পুতি লাগিলে, খেতিৰে পৰা নিজৰ উন্নতি আৰু লোকৰো উপকাৰ কৰিব পাৰে। [ অৰ্থ :-ব্যৱসায় - বৃত্তি; উৎপন্ন = আৰ্জ্জন; ৰাজহি-ততহি = খোৱা পিন্ধাত বাজে, ৰাজহ আৰু অন্য কামত লগা ধনৰ লেঠা; ত’ৰি= আৰম্ভ কৰি; জুৰি= আৰম্ভ কৰি; মৰ্ম্ম = অৰ্থ, আওভাও ] {{center|ব্যাকৰণৰ প্ৰশ্ন}} {{center|পদ কেই বিধ আছে, আৰু তাৰ নাম কি কি?}} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> jpeaqvxjcz3iqsqn65dfec52sj0h102 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩৩ 104 89960 249284 244867 2026-05-07T04:44:37Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|২৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|ব্যাকৰণ —পদৰ নাম।}} {{gap}}পদ কাক বোলে! তাক পাই আহিছাঁ। পদ পাঁচ বিধৰ আছে:—(১) বিশেষ্য পদ, (২) ক্ৰিয়া পদ, (৩) বিশেষণ পদ, (৪) সৰ্ব্বনাম পদ, (৫) অব্যয় পদ। {{gap}}কেউবিধৰে কথা পাচত বিতঙ্গে পাবা। এতিয়া এই নাম পাঁচোটা মুখত আওৰাই থোৱাঁ। {{Custom rule|sp|20|co|6|fy1|40|co|6|sp|20}} {{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|'''খেতি।'''}}}} [[File:নতুন পাঠ (page 33 crop).jpg|center|300px]] {{gap}}জীৱিকাৰ অৰ্থে খেতি বৰ ভাল ব্যৱসায়। অতীজৰে পৰা ই সভ্য মানুহৰ কাম। হাবিয়ে-বননিয়ে পৰ্ব্বতে-পাষণ্ডে থকা নাঙঠা বা আধা নাঙ্গঠা অসভ্যবোৰ মানুহে খেতি খোলা কৰিবৰ ভু নেপায়।<noinclude></noinclude> gof3vb3zocn54g6z5sx4dbp1sj5fhd3 পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩৪ 104 89961 249289 244931 2026-05-07T04:48:09Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{Rh|২৬|নতুন পাঠ।|}} {{rule|}}</noinclude> আমাৰ দেশৰ প্ৰায় আটাইবোৰ মানুহৰ খেতিয়েইহে মাত্ৰ জীৱিকাৰ ঘাই উপায়। কোনোৱে নিজ হাতে খেতি কৰি, কোনোৱে মানুহ ধৰি খেতি কৰাই, কোনোৱে বা লোকক মাটি লগাই, খেতিৰ ওপৰতেহে খাই আছে; আৰু খেতিৰে উৎপন্ন বেচি, তাৰে পৰাহে ৰাজহি-ততহিও মাৰিছে। কোনোৱে আকৌ লোকৰ খেতিতে হাল-কোৰ বাই, বা মহৰি কেৰাণী কাম কৰি, ধন ঘটি খাইছে। {{gap}}অসম দেশৰ মাটি সাৰুৱা; আৰু ইয়াত সদায় নিয়মীয়াকৈ বৰষুণ হয়। সেই দেখি এই দেশত খেতি- বাতি কৰিবলৈ অতি সুচল আছে। ইয়াত অনেক প্ৰকাৰৰ খেতি হয়; যেনে ধান, কুঁহিয়াৰ, মাহ, সৰিয়হ, চাহ, মৰা- পাট, আলু, কপাহ, বিবিধ ফল, তামোল-পাণ, শাক-পাচলি, আৰু এৰী-মুগা ইত্যাদি। {{gap}}ভালকৈ খেতি-বাতি কৰিলে মানুহৰ খোৱা-পিন্ধাত কষ্ট নহয়; আৰু মানুহ সুখেৰে, নিজঞ্জালে আৰু মানেৰে থাকিব পাৰে। তেনে মানুহ স্বাধীন,অৰ্থাৎ লোকৰ তলতীয়া নহয়; সেই বাবে তেওঁলোকে নিজৰ ইচ্ছামতে চলি, মনৰ সুখেৰে থাকিব পাৰে। নিজে শ্ৰম কৰি বা বুদ্ধি খটাই, স্বাধীন ব্যৱসায় কৰি খোৱা বাবে, তেনে মানুহক সকলোৱে সন্মান কৰে। {{gap}}খেতি-খোলা কৰিয়েই মানুহ চহকীও হ'ব পাৰে। আমাৰ দেশত চাহ খেতি কৰা চাহাববোৰে কেনেকুৱা ডাঙৰ<noinclude></noinclude> s10b68n9366axnzkqxcliaborv7a2ob পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৩৮ 104 90371 249305 245550 2026-05-07T05:03:55Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{X-larger|ল'ৰা-চৰাইৰ মেল।}}}} [[File:নতুন পাঠ (page 38 crop).jpg|300px|center]] {{Block center/s}} {{Overfloat left|ল'ৰা—}}<poem>আহ তোক পোহোঁ হেৰ ধুনীয়া চৰাই সোণৰ সজাত তোক ৰাখিম সুমাই। খাবলৈ দিম নিতে কলে ভাতে সানি পিয়াহ লাগিলে দিম গাখীৰ নিপানী।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> ewwj1t36fr9fcz2af1yf9dd4h9byeo2 পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭ 104 91388 249286 248654 2026-05-07T04:47:39Z BabulB 104 249286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{X-larger|'''তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ'''}}}} {{gap}}{{larger|'''সোণৰ ভোগজৰাত চূণৰ আঁক—'''}}অসম ৰাজ্যৰ অধিপতি মহাৰাজ লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মুখধোৱা সোণৰ ভোগজৰা, দেওব্রহ্মাই তাক চাব-চুব নোৱাৰে। এদিনাখন স্বৰ্গদেৱে সেই ভোগজৰাতে এটা চূণৰ আঁক দেখিলে। মৰাণৰ হাতত বন্দী হৈ লাঞ্ছনা-অপমান পোৱাৰে দিন ধৰি স্বৰ্গদেৱৰ গা চঁকি আছিল। ভোগজৰাত চূণৰ আঁক দেখি স্বৰ্গদেৱে ভাবিলে— কোনোবাই তন্ত্ৰ-মন্ত্ৰৰ সহায়েৰে তেওঁৰ অনিষ্ট সাধিবৰ মনেৰে এনে কুকৃত্য কৰিছে। স্বৰ্গদেৱৰ তামূলী-লিগিৰী লংকলী আৰু জৰাধৰা লিগিৰা মোহন, এই দুয়ো মাথো ভোগজৰা বাজৰপৰা ভিতৰলৈ অনা-নিয়া কৰিছিল। ইয়াৰ ভিতৰত লংকলী লিগিৰী স্বৰ্গদেৱৰ চেঙ্গেৰালি কালৰে পৰা আসৈ পোৱা তিৰোতা। স্বৰ্গদেৱে নিজে আগত থাকি উজনী চাউডাঙ্গৰ চ’ৰাতে ঘট পৰীখা কৰি চালে, পৰীখাত লংকলী লিগিৰী পৰিল। তায়ে ৰং কৰি কোনোখান কৰিছে বুলি আৰু আগৰে মন-বুদ্ধি পোৱা মানুহ দেখি স্বৰ্গদেৱে কুকৃত্য যেন নুবুজি একো নামাতি-নুবুলি মনে-মনে থাকিল। {{gap}}ৰূপহী আৰু চান্দমতী নামে স্বৰ্গদেৱৰ আৰু দুজনী লিগিৰী আছিল। ৰূপহীৰ বাপেক আছিল স্বৰ্গদেৱে দয়া কৰা লুকুমাই লৰা গঙ্গাৰাম। চান্দ লিগিৰীক স্বৰ্গদেৱে মৰম কৰি সোণৰ<noinclude></noinclude> lc8bqf2za3pz5r4kbf55c5ja1u3keen পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৭৪ 104 91469 249191 249076 2026-05-06T16:26:44Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|৫৭}}</noinclude>নিচিনো, এতিয়া দেখিলে চিনো। পাচে মই তাত সুধিলোঁ, “ফুকনে কেলৈ পঠাইছে?” {{gap}}“সি বোলে—“তিপমীয়া গোহাঁইদেৱে পঠাইছে, দেৱে বিদেশী গোসাঁইৰ তলৈ অহাযোৱা কৰে নকৰে?” {{gap}}“মই বোলোঁ— “মই অহাযোৱা নকৰোঁ। বিদেশী গোসাঁই অনেক কাল স্বৰ্গদেৱৰ ইঠাইতে আছে, বা-বতৰাটো জানিবলৈ কোনো সময়ত মানুহ-দুনুহটো পঠাওঁ, আমালৈকো নিৰ্ম্মালি কাৰণ দি কোনো সময়ত মোৰ ব্ৰাহ্মণ পঠায়।” {{gap}}“এনেতে সি বোলে,—“দেৱে মন্ত্ৰ লোৱা আছে নাই?” {{gap}}“মই বোলোঁ—“মই আহোমৰ লৰা, আমাৰ কি মন্ত্ৰ? আমি বিষয় বৰখীত পৰি আছোঁ, মন্ত্ৰ ললে অথনি মন্ত্ৰ জপিবলৈ ধৰিম, এনেতে লৰা মাতিব, তিৰতা মাতিব, বিলতীয়াও কোনো আৰাৱ কৰিব, স্বৰ্গদেৱৰ ঠাইৰ পৰাও শীঘ্ৰে যাব দিব, এতেকে কিকৈ মন্ত্ৰ সিদ্ধ কৰিম? এতেকে আমি আহোমৰ লৰা, আমাৰ বাসনা সেই সকলো ভাগৱত ধৰ্ম্মতে প্ৰৱৰ্ত্তিছোঁ আমি একেৰাজী হৈ। আমাক আহোমৰ লৰা কেলেই মন্ত্ৰ পাচে?” {{gap}}“এনেতে সেই বামুণে কলে বোলে, – “তিপমীয়া গোহাঁয়ে কব দিছে বোলে আমাৰ বিদেশী গোসাঁইতে ডাঙ্গৰীয়া মন্ত্ৰ লক, এতেকে ভাল। সকলো ভাই-ককাই যেন হওঁ। বৰগোহাঁইৰ পেট পায়ে আছোঁ, আৰু ভিতৰুৱাল ফুকন, খাৰঘৰীয়া ফুকন, ঢেকিয়াল বৰুৱা আমি সকলো ভাই-ককাই যেন। এতেকে<noinclude></noinclude> hrezmfywgqdiesjwit8k5060rpdn2yn পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৭৫ 104 91470 249192 249077 2026-05-06T16:28:53Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৫৮|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>ডাঙ্গৰীয়া মন্ত্ৰ ললে সকলো ভাই-ককাই যেন হওঁ, সংশয়ো দূৰ হয়।” {{gap}}“পাচে মোৰ খং উঠি বামুণক খেদাই পঠালোঁ। পাচে ম‍ই কোঢ়া ভট্টাচাৰ্য্যত কৈ পঠালোঁ,—“বোলোঁ বাপু, ফুকনত কবি, গুৱাহাটীখনো ওপৰজনায়ে থাকিল, মৰঙ্গীখনো তেনেই থাকিল, শদীয়াও নিৰ্ব্বীজ হোৱা নাই, বাৰে-চিৰিঙ্গৰো চিত্তৰ কেনে তাকো পাইছোঁ। তাতে বিশেষ তিপমীয়া গোহাঁইৰ তৰ পৰা দেখো এইবোৰ কয়। এতেকে ফুকনে এনে কথা বোৰত শ্ৰেষ্টা নকৰে কিয়? এনেবোৰত যদি ফুকনে শ্ৰেষ্টা নকৰে আমাৰ বিষয়ত কি কাৰ্য্য? বিষয় এৰি ঘৰ সোমাই থকাহে উচিত।” {{gap}}“এইৰূপে ফুকনলৈ কৈছোঁ, আৰু ফুকনলৈ কলোঁ বোলো—“এই বামুণটি দেখো আচল! ফুকনে আৰে কিয় কথাবাৰ্ত্তা হয়? আন কাললৈ কথা নহব, দোষ পৰিব।” {{gap}}“আৰু এই কথাটি বামুণে মোত কবৰ চৰাইদেৱলৈ আমি যাবৰ দহদিন কি এপষৰ আগ।” পাচে স্বৰ্গদেৱে এইৰূপে শুনি থাকিল। {{gap}}পাচে স্বৰ্গদেৱে তিপমীয়া গোহাঁইক অকাৰণত দণ্ডবন্ধ কৰিছে বুলি কোনো সকলে ভিতৰি বোলমাত কৰে বুলি শুনি পুনৰ্ব্বাৰ স্বৰ্গদেৱে সহিতাক আগলৈকে নি সভা বিদ্যমানে সুধিব দিলত বৰবৰুৱা ফুকন সকলেও সভা বিদ্যমানে তিপমীয়া গোহাঁইদেৱে স্বৰ্গদেৱক দ্ৰোহ কৰিব খোজা কথা সহিতাই দিয়া লেখা শুনি সহিতাকো সভালৈকে আনি সুধি সকলেও কৈছে—<noinclude></noinclude> 5lupywrdj6y0irx3iy8c9cwwskwi043 পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৭৬ 104 91471 249193 249078 2026-05-06T16:30:24Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249193 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|৫৯}}</noinclude>“পূৰ্ব্বাপৰেও এনে কথা ঘনা-ঘুনা শুনিয়েই দণ্ড-বন্ধ কৰি গৈছে। সম্প্ৰতি প্ৰমাণে সৈতে সহিতায়ে কৈছে বোলে,—“বেজৰ হাতে দৰব খালে উপায় আছে, আৰু গোহাঁইদেৱটি (লোকনাথ) বাৰে বছৰীয়া হলেই ৰজা পাতে, এতেকে আমাৰ কথা গুচে। বলেৰে ই কাৰ্য্য নকৰিলে অপেক্ষা কৰাত কাৰ্য্য নষ্টহে।” এতেকে ইমান প্ৰমাণতো কি সোধ আছে? যি সকলে অনা দোষত তিপমীয়া গোহাঁইদেৱক দণ্ডবন্ধ কৰি খেদিলে বুলি বোলামতা কৰে, এতেকে আমাৰ মতেৰে, সেই সকলেও স্বৰ্গদেৱৰ দ্ৰোহী।” পাচে এই কাকত আনি স্বৰ্গদেৱত যোগোৱা হল। {{gap}}বচাত থকা কালত দলৈৰ নাতিয়েক তিপমীয়া ফুকনে স্বৰ্গদেৱৰ ভৰালৰ পৰা দ্ৰব্য আদি নি তিপমীয়া গোহাঁইৰ তলৈ মানুহ পঠাইছিল। ক’লা কাপোৰ গাত লোৱা তিনিটা মানুহক তিপমীয়া গোহাঁইৰ বচাৰ ঘৰৰ কাষৰত ফুৰা দেখা পাই আন মানুহে স্বৰ্গদেৱত গোচৰ দিলে। তিপমীয়া ফুকনক বন্দী কৰি সোধাত তেওঁ আসৈ মাতিলে। স্বৰ্গদেৱে চাউডাঙ্গৰ হাতত দিম বুলি ভাবিছিল, পাচত সৰুজনা ন-গোসাঁই গঙ্গেশ্বৰে মাতিলত তিপমীয়া ফুকনক এৰি দিলে। বচাত থকাটো আপদ-শূন্য নহয় যেন ভাবি স্বৰ্গদেৱে তিপমীয়া গোহাঁইক মানুহ তিনি ফৈদ দি হিলৈচ’ৰা নাওত তুলি নামৰূপলৈ নি তাতে পাতিলে। বচাত থকা তিপমীয়া গোহাঁইৰ লগৰ মানুহবোৰক কোৱাই বামুণক কলহ আৰি খেদিলে, আৰু<noinclude></noinclude> 1wjsx55v7hzsdxanr8cxhrtv7iv2dfh পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৭৭ 104 91472 249194 249082 2026-05-06T16:32:01Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249194 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬০|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>লিগিৰাবোৰক কাণ খুলি খেদিলে। আৰু চৰিয়া হৈ চাই ফুৰিবলৈ দোলকাষৰীয়া দুটা, কুকুৰচোৱা দুটা আৰু বৰবৰুৱাৰ টেকেলা দুটা পাচিলে। {{gap}}{{larger|'''কলিতা ফুকনৰ দ্ৰোহ—'''}}স্বৰ্গদেৱে সহিতাক সভালৈকে আনি তাইৰ হাতৰ লেখা শুনোৱাই আৰু তাইৰ মুখেৰে সকলো কথা কৈ বৰবৰুৱা আৰু বিষয়া সকলক বুজাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল যে তিপমীয়৷ গোহাঁইদেৱ প্ৰকৃতপক্ষে দোষী। সভাস্থ সকলে দোষী বুলি মত দিলেও বহুতে বিশ্বাস কৰিছিল যে স্বৰ্গদেৱে অনিবন্ধে তিপমীয়া গোহাঁইদেৱক দণ্ডবন্ধ কৰিছে, আৰু চা-চৰিয়া-মুখৰ কথাও কলিতাৰ শিকনিৰ ফলহে,— ইয়াকে বহুতে ভিতৰি সন্দেহ কৰিছিল। তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াই এবাৰ স্বৰ্গদেৱক জনাইছিল,—“স্বৰ্গদেৱে নজনাকৈ আমি নোবোলাকৈ কলিতাই তিপমীয়া গোহাঁইক এনেখন কৰিলে, আগলৈ স্বৰ্গদেৱৰ বংশচ্ছেদ হল। ৰাজ্যে বোলে,—কলিতা ফুকনে এটাইকে মৰাই দেশ ভাঙ্গিলে। তেওঁ যে স্বৰ্গদেৱে ভাল পাইছে আমাৰ কি হৈছে?” {{gap}}এই কলিতা ফুকন খনিকৰ ভূঞাৰ লৰা আছিল, নাম কেকেৰু। তেওঁ বৰগোহাঁইৰ বিলতীয়া পাইক আছিল, আৰু হাজৰিকা পদ পাইছিল। ১৬৯১ শকৰ চ’তৰ সংক্ৰান্তিৰ নিশা হুচৰি গোৱা ছলেৰে মৰাণক উপান্ত কৰা কাৰ্য্যত কলিতাৰ কাৰ্য্যক্ষমতা আৰু উপস্থিত বুদ্ধিৰ ভাল প্ৰমাণ পোৱা গৈছিল।{{nop}}<noinclude></noinclude> gulka8t8ivlmfxj1nng69wqjvc4t1uz পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৭৮ 104 91473 249195 249083 2026-05-06T16:34:06Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|৬১}}</noinclude>স্বৰ্গদেৱে এই আপাহতে ডাঙ্গৰীয়া সকলৰ পৰামৰ্শ মতে কলিতাক কাথৰ ভৰালী বৰুৱা পাতিলে। বৰুৱা হলেও কলিতাক মানুহে ফুকন বুলিহে সম্বোধন কৰিছিল। কলিতা ফুকন বৰ চতুৰ বিষয়া আছিল, অলপদিনৰ ভিতৰতে তেওঁ স্বৰ্গদেৱৰ প্ৰিয়পাত্ৰ হল। ১৬৯৩ শকত ভূধৰ সিংহ আৰু ভদ্ৰসেন বৰবৰুৱাৰ বিদ্ৰোহ ধৰি দিলত তেওঁলোক দুয়োজনক স্বৰ্গদেৱে বধ কৰিলে। ভদ্ৰসেন বৰবৰুৱাৰ পুতেক চোলাধৰা ফুকনো বিদ্ৰোহত লিপ্ত আছিল। তেওঁকো চোলাধৰা ফুকনৰ বিষয় গুচাই শাস্তি দিয়া হল। কলিতাক এই চোলাধৰা ফুকনৰ বাব দিয়াবৰ নিমিত্তে ডাঙ্গৰীয়া ফুকন সকলে তামূলী ফুকনক পঠিয়াই স্বৰ্গদেৱক কোৱালে,— {{gap}}“কলিতা ফুকন যাক বোলে ই হিন্দুৰ লৰা। ইয়ে যি যি কাৰ্য্য কৰিছে ভাল আহোমে অনেক পুৰুষ স্বৰ্গদেৱৰ খাই-পিন্ধি থকাতো এনে কাৰ্য্য কৰিব পৰা নাই। এতেকে আমাৰ লগৰ ইয়ো এটা। এতেকে চোলাধৰা ভাণ্ডাৰখন আৰু দিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ।” পাচে এইৰূপে তামূলী ফুকনে স্বৰ্গদেৱত কলত স্বৰ্গদেৱে কাথবৰুৱাৰ মেলৰ পৰা গুচাই সেইদিনায়ে কলিতা ফুকনক চোলাধৰা ফুকন পাতিব দিলে। {{gap}}কলিতাই ডাঙ্গৰ বিষয় পাই আৰু ৰজাৰ বিশেষ প্ৰিয়পাত্ৰ হৈ পুৰাতন আহোম বিষয়া-সকলক অনিষ্ট কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। স্বৰ্গদেৱৰ দ্ৰোহী বুলি ভালেমানক কটাই-মৰাই বিষয়ৰ পৰা ভাঙ্গি খেদি শাস্তি দিয়ালে, আৰু নিজেও<noinclude></noinclude> gadx4wwhazosu7mqeur73kyfryuf2o7 পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৭৯ 104 91474 249196 249084 2026-05-06T16:35:49Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬২|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>ৰাজপয়োভৰেৰে ফুৰা-চকা কৰিবলৈ ধৰিলে। তাতে বাইলুং বৰগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়া অসন্তুষ্ট হৈ কলিতা ফুকনক শাস্তি দিয়াবৰ কাৰণে স্বৰ্গদেৱক কলে,— {{gap}}“ই স্বৰ্গদেৱক কিবা খুৱাই-বুৱাই স্বৰ্গদেৱকো ভুলালে। আমাৰ বৰগোহাঁইৰ বাঁহক এয়ে স্বৰ্গদেৱৰ দ্ৰোহী যেন এটা ভাব কৰিলে, দুৱৰাৰ বাঁহক স্বৰ্গদেৱৰ দ্ৰোহী কৰিলে, লেচেঙ্গিয়াল বাঁহক দ্ৰোহী কৰিলে। যি কেইঘৰ অৱশেষ আছে ইয়াকো আমি তাক মাৰিব খুজিছোঁ বুলি স্বৰ্গদেৱত কৈছে, তেহে আমাক কটাব-মৰাব পাৰিব। আৰু স্বৰ্গদেৱৰ বংশৰ ইয়েই নিৰ্ব্বংশীকাৰী লোক। তিপমীয়া গোহাঁইক যে এনে অনিবন্ধে দণ্ড কৰায়, আগে-পাচে এনেকৈ কাক দণ্ড কৰায়? এতেকে, মোকে, খাৰঘৰীয়া ফুকনকে, গন্ধীয়া বৰুৱাকে, এই কেইটাকে গুচাই লবলৈহে মন্ত্ৰণাকৈ আমি মাৰিব খুজিছোঁ বুলি স্বৰ্গদেৱত কয়, তেহে আমাক গুচাই এদিন স্বৰ্গদেৱক ধৰি আপুনি ৰজা হব, বুলিব,—“মই আগৰো ভূঞাৰ লৰা, ৰজা হব পাওঁ,” এনে কৰিব। এতেকে স্বৰ্গদেৱে আমাক গুচাই তাকে ৰাখক, অথবা স্বৰ্গদেৱৰ পুৰাতন ভৃত্য একোঘৰৰ একোটা বুলি যদি স্বৰ্গদেৱে আমাক ৰাখিছে তাক স্বৰ্গদেৱে আজিয়েই আমাক দিয়ক। সি মোৰ ভাগৰ খনিকৰৰ লৰা।” খাৰঘৰীয়া ফুকনে বোলে, “আমাক স্বৰ্গদেৱে বিদায় দিয়ক, সত্ৰ-সভা ফুৰি নিলগত মৰোঁগৈ। তেও হিন্দুত সেৱা কৰি মৰিব নোৱাৰোঁ।” {{gap}}ওপৰত কোৱাৰ দৰে বৰগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই পুনঃ-পুনঃ<noinclude></noinclude> 7a3wdn5k0lft4bzej4cnwwweqo36tq0 পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮০ 104 91475 249197 249087 2026-05-06T16:37:17Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|৬৩}}</noinclude>কবলৈ ধৰিলে,—“তিপমীয়া গোহাঁইদেৱক আমি দণ্ড কৰিবলৈ কোৱা নাই।” {{gap}}এইখিনিতে এটা বিষম সমস্যা উপস্থিত হল। শাওণৰ ২৬ দিন যাওঁতে বৰচ’ৰাত তিপমীয়া গোহাঁইৰ বিচাৰ হৈছিল। ডাঙ্গৰীয়াসকল তেতিয়ালৈকে বৰচ’ৰালৈ নহাত কলিতা ফুকনে বৰুৱা ফুকন সকলক দ্ৰোহৰ আদ্যোপান্ত কথা ভাঙ্গি কৈছিল। বৰুৱা ফুকনে তিপমীয়া গোহাঁই দোষী বুলি স্বীকাৰ কৰে। তাৰ পাচত ডাঙৰীয়াসকল চ’ৰাত আহি বহিছিলহি। তেওঁলোকেও দ্ৰোহৰ সকলো কথা শুনি বৰুৱা ফুকনৰ সিদ্ধান্তকে সমৰ্থন কৰিছিল। ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ সিদ্ধান্তৰ কথা কলিতা ফুকন, কাম বৰুৱা, লাখৰ তামূলী লিগিৰা আৰু নগা মজুন্দাৰে গৈ স্বৰ্গদেৱক কৈছিলগৈ। বৰচ’ৰাত হোৱা বিচাৰৰ সকলো কথা, কাৰ কি মত, কাকতত লিখি থোৱা হৈছিল। নগা মজুন্দাৰে সেই কাকত স্বৰ্গদেৱৰ আগত মাতি শুনাইছিল। কলিতা ফুকনৰ বিৰুদ্ধে অভিযোগ কৰা সময়ত বাইলুং বৰগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই কলে,—“তিপমীয়া গোহাঁইদেৱক আমি দণ্ড কৰিবলৈ কোৱা নাই।” বৰগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াৰ কথা নপতিয়াবলৈ কাৰ সাধ্য? তেওঁৰ কথা পতিয়াবলৈ গলে বৰচ’ৰাৰ কথা-বাৰ্ত্তা স্বৰ্গদেৱত কোৱা কলিতা ফুকন, কাম, লাখৰ, নগা, এই চাৰিজন মিছাত পৰে। এই বিষয় লৈ স্বৰ্গদেৱ বিদ্যমানে মেল বহিল। {{gap}}বৰগোহাঁয়ে কলে বোলে,—“স্বৰ্গদেৱ, তিপমীয়া গোহাঁই-<noinclude></noinclude> 2cre4rujy8dls1z75xcp32hla65sejj পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮১ 104 91476 249198 249089 2026-05-06T16:40:27Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬৪|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>দেৱৰ কথা আমি দণ্ড কৰিবলৈ কোৱা নাই। এই বৰচ’ৰাৰ কথাকে আমি যি কওঁ তাকে স্বৰ্গদেৱক নকয়। এতেকে স্বৰ্গদেৱে ইয়াতে বুজিবহে লাগে। আমাক কয় বোলে, “অমুক অমুকখনি স্বৰ্গদেৱৰ মনস্থ, স্বৰ্গদেৱে বুলিছে।” স্বৰ্গদেৱত কয় বোলে, “ডাঙ্গৰীয়াসকলে অমুকক অমুক কৰিবলৈ বুলিছে, স্বৰ্গদেৱে কৰিব লাগে, নকৰিলেও নহয়, পূৰ্ব্বাপৰে ডাঙ্গৰীয়াসকলে যি জনায় স্বৰ্গদেৱ সকলে কৰি গৈছে,” স্বৰ্গদেৱত কয় এইৰূপ। এইৰূপ টোটক-নাটক লগাই কটাই-মৰাই সাং কৰিলে। স্বৰ্গদেৱে তিপমীয়া গোহাঁইতে প্ৰমাণ লওক।” {{gap}}পাচে স্বৰ্গদেৱে মজুন্দাৰক মাতি গোহাঁইবোৰেনো কি কৈ {{SIC|আহিহিল|আহিছিল}}? বোলে, – “মজুন্দাৰ কাকত মাত, যদি গোহাঁইবোৰে তিপমীয়া গোহাঁইক দণ্ড কৰিবলৈ নাই বোলা তইনো কিয় কহি?” {{gap}}পাচে মজুন্দাৰে কাকত এখন লৈ বোলে,—“স্বৰ্গদেৱ, বন্দীয়ে কবলগা নাই। পূৰ্ব্বাপৰ দেৱতাসকলে চা-চৌখামত তিনিটা-চাইটা দিয়ে, সকলো এনেহে হব লাগে। যদি এটা মুখলৈ চায় এটাকো চাব। যদি কোনোটোৱে পাহৰিয়ে ভুলি কয় সিটে সোৱঁৰাব। এনে সন্দিগ্ধত থাকি তিনটা-চাইটা দিয়ে। এতিয়াও স্বৰ্গদেৱৰ পূৰ্ব্বাপৰৰ আদৰ্শক লৈ লাখৰ ১, কামবৰুৱা ১, শিৱনাথ ১, বন্দীৰে সৈতে চাৰিকো চৌখাম কৰিবলৈ বুলিছিলে। কলিতা ফুকনে ডাঙ্গৰীয়া সকলোৰে কথা হৈ বহি আছিল। এতেকে স্বৰ্গদেৱে যিৰূপ আজ্ঞা কৰিছিল বন্দীহঁতে<noinclude></noinclude> p5lcteuexff0jryh32d4rg8ehm3vjwv পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮২ 104 91477 249201 249090 2026-05-06T16:42:02Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|৬৫}}</noinclude>গৈ তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়া বৰুৱা ফুকনত কৈছিল গৈ। ডাঙ্গৰীয়া বৰুৱা ফুকনে যি কৈছিল স্বৰ্গদেৱত কৈছিলোঁহি। এতেকে যি কাকত শুনে স্বৰ্গদেৱৰ বন্দীয়েহে লেখা। তথাপি তেতিয়া কোৱা বৰুৱা ফুকনসকল আছে। দেৱতাৰ বন্দী বৰুৱা কওক।” {{gap}}পাচে বৰবৰুৱা বোলে,—“বৰগোহাঁইদেৱ, তেতিয়া আমি তিপমীয়া গোহাঁইদেৱক দণ্ড কৰিবলৈ কৈ পঠাইছোহঁক।” পাচে বৰগোহাঁয়ে বোলে,—নহয়, বৰুৱা, আমি বোলা নাই। তোমালোকে আগেই গোটাই থৈছিলা কথা। আমি পাচেহে জানোহি। পাচে আমাত সুধিলত আমি এনেয়ে বুলিলোঁ, স্বৰ্গদেৱৰ ঘৰৰ কথা, আমি কি বুলিম? স্বৰ্গদেৱেহে বোলোঁতা। পাচলৈকো চাব লাগে, এনেকৈহে বুলিলোঁ।” পাচে বৰবৰুৱাই বোলে,—“জানোতো দেৱ।” পাচে এইৰূপ বোলামতা কৰিয়েই স্বৰ্গদেৱৰ গুৰিৰ পৰা তিনি জনা ডাঙ্গৰীয়া বৰুৱা ফুকন উঠি আহি চ’ৰাত বহিলহি। {{gap}}পাচে স্বৰ্গদেৱে ডাঙ্গৰীয়াসকলে নোকোৱা কথা স্বৰ্গদেৱক জনোৱা দাইত নগা মজুন্দাৰক বিষয়ৰ পৰা গুচাব খুজিছিল, কিন্তু বৰবৰুৱাই মজুন্দাৰৰ পক্ষ সমৰ্থন কৰি কলে,—“আমি যিহকে কৈ পঠাইছোঁ মজিন্দাৰে সেইৰূপে স্বৰ্গদেৱত কৈছে গৈ! মজুন্দাৰত কোনটো দোষ হল?” ইয়াকে শুনি স্বৰ্গদেৱে মজুন্দাৰক কলে,—“বাৰু যা, মই তোক মজুন্দাৰ ভঙা নাই। ডাঙ্গৰীয়াসকলে যে ভাল নাপালে এতেকেহে তেনেকৈ বুলিলোঁ।” {{nop}}<noinclude></noinclude> ihu58w94ckti9gtcl9jw1q0v50g4bqp পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৩ 104 91478 249204 249091 2026-05-06T16:43:25Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|৬৬|কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|}}</noinclude>{{gap}}কলিতা ফুকনৰ ব্যৱহাৰত নানান প্ৰকাৰৰ অপমান আৰু অসন্তোষ পাই বাইলুং বৰগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই কলিতাক শাস্তি দিয়াৰ চেষ্টা কৰিছিল। স্বৰ্গদেৱে কলিতাক ভিতৰি বৰ মৰম কৰিছিল, আৰু তেওঁক ৰক্ষা কৰিবলৈ পাৰ্য্যমানে চেষ্টা কৰিছিল। কিন্তু ডাঙ্গৰীয়াসকলে বৰ টানকৈ ধৰাত স্বৰ্গদেৱে ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ কথামতে কাম কৰিবলৈ বাধ্য হল। ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ পৰামৰ্শ মতে স্বৰ্গদেৱে কলিতা ফুকনক বিষয়ৰ পৰা গুচাই তামোলবাৰীলৈ খেদিলে। তাতে থাকি কলিতাই কিছু দ্ৰোহ আচৰিছিল। পাচে স্বৰ্গদেৱে ডাঠ চাই মানুহ পঠিয়াই কলিতাক ধৰি আনিলে। বাটত আহোঁতে কলিতা ফুকনক ৰংদলৈ শ‍ইকীয়াই হত্যা কৰিলে। তামোলবাৰীত থাকোঁতে কলিতা ফুকনে স্বৰ্গদেৱলৈ এখন লেখা দি কৈছিল বোলে,—“তিপমীয়া গোহাঁইদেৱে বচাৰপৰা পলাই বৰগোহাঁইৰ লগত সোমাই স্বৰ্গদেৱক ধৰিব খুজিছে।” সঁচানে মিছা ইয়াৰ প্ৰমাণ বুজিবলৈ স্বৰ্গদেৱে দোলাকাষৰীয়া বৰা এটা আৰু কুকুৰাচোৱা বৰা এটা বচালৈ পঠালে। সিহঁতে আহি কলে বোলে, “তিপমীয়া গোহাঁইদেৱ বচাৰ ঘৰতে আছে।” {{gap}}{{larger|'''নামৰূপত তিপমীয়া গোহাঁইৰ মৃত্যু—'''}}বচাত থাকিলে তিপমীয়া গোহাঁইদেৱে মানুহৰ কথা শুনি দ্ৰোহ আচৰিব পাৰে, সেইদেখি স্বৰ্গদেৱে গোহাঁইদেৱক নামৰূপলৈ খেদিলে। ৰাজেশ্বৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ কালুগঞা আইকুঁৱৰীদেৱ বৰকোলাত<noinclude></noinclude> cy7u1hytrp9hy9ow60fxo92tk3sy1nw সূচী:গোলাম.pdf 106 91517 249310 249119 2026-05-07T05:45:25Z JyotiPN 1603 249310 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=গোলাম |Language=as |Volume= |Edition=নতুন সংস্কৰণ |Author=সৌৰভ কুমাৰ চলিহা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=লয়াৰ্চ বুক ষ্টল |Address=গুৱাহাটী |Year=1923 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks={{পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৫}} |Notes={{GLAMSKCFS}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[শ্ৰেণী:OTRS]] rq9bcpv4ni961gj370zacqkfrg1vueq পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১ 104 91520 249176 249121 2026-05-06T13:43:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>''{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''গোলাম'''}}}}'' {{larger|'''( সাহিত্য অকাডেমি পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত )'''}}</poem>}} {{Dhr|10em}} {{center|{{Xx-larger|'''সৌৰভ কুমাৰ চলিহা'''}}}} {{Dhr|10em}} [[File:গোলাম (page 1 crop).jpg|100px|center]] {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> a1n90mfqgr8i927gux24tjvfmas5go4 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২ 104 91521 249177 249122 2026-05-06T13:44:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249177 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{larger|'''GOLAM'''}} '''''(Slave)''''': a collection of Assamese short stories by Saurav Kumar Chaliha. Published by Lawyer's Book Stall, (a unit of LBS Publications), Panbazar, Guwahati 781001. '''Reprint, 2023''' {{Rule|}} {{center|<poem>{{larger|'''Published by'''}} '''Lawyer's Book Stall''' Panbazar, Guwahati-781001, Assam, India Telephone: +91 361-2543799; 99571 87355 Email: GUWAHATI@LBSBOOKS.COM Web: WWW.LBSBOOKS.COM</poem>}} {{center|© Author}} {{center|<poem>'''First Edition''': 1974 '''First Lawyer's Edition''' : 1993 '''Reprint''' : 1998, 2015 '''First Paperback Edition''' : 2017 '''Reprint''' : 2021, 2023</poem>}} {{center|'''ISBN''': 978-81-7331-374-5}} {{center|Printed and bound in India}} All rights reserved. No part of this work may be copied, adapted, abridged or translated, stored in any retrieval system, computer system, photographic or other system or transmitted in any form by any means whether electronic, mechanical, optical, photographic or otherwise without prior written permission of the publisher and the copyright holder. {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> oig6jlu5indiofboyavqitfxbu6babs পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৩ 104 91522 249223 249123 2026-05-06T16:53:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{Right|{{Xxxx-larger|'''গো'''}}}} {{Right|{{Xxxx-larger|'''লা'''}}}} {{Right|{{Xxxx-larger|'''ম'''}}}} {{Rule|30em}} {{center|{{X-larger|'''সৌৰভ কুমাৰ চলিহা'''}}}}<noinclude></noinclude> tttqu29mwvet82qij366t9p2it9phf2 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৫ 104 91524 249309 249127 2026-05-07T05:44:51Z JyotiPN 1603 249309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude><poem>{{larger|'''গোলাম'''}} আৰু অন্যান্য কাহিনী</poem> {{Rule|25em}} <center> {| |- |{{center|{{X-larger|'''সূচীপত্ৰ।'''}}}} |- | {{gap|10em}}|| || পৃষ্ঠা |- |[[গোলাম/ঘৰুৱা ঘটনা|১। ঘৰুৱা ঘটনা ]] {{gap|10em}}|| || ১-১০ |- |[[গোলাম/ষ্টুডিঅ’ত |২। ষ্টুডিঅ’ত ]] {{gap|10em}}|| || ১১-১৩ |- |[[গোলাম/আৱাজ |৩। আৱাজ ]] {{gap|10em}}|| || ১৪-৩৪ |- |[[গোলাম/চেলুনত|৪। চেলুনত ]] {{gap|10em}}|| || ৩৫-৪৩ |- |[[গোলাম/প্ৰাণৰ কথা |৫। প্ৰাণৰ কথা ]] {{gap|10em}}|| || ৪৪-৫১ |- |[[গোলাম/লাখটকীয়াত |৬। লাখটকীয়াত ]] {{gap|10em}}|| || ৫২-৫৭ |- |[[গোলাম/প্ৰস্তুতি|৭। প্ৰস্তুতি ]] {{gap|10em}}|| || ৫৮-৬৫ |- |[[গোলাম/ভ্ৰমণ-বিৰতি |৮। ভ্ৰমণ-বিৰতি ]] {{gap|10em}}|| || ৬৬-৭৬ |- |[[গোলাম/জাহাজত |৯। জাহাজত ]] {{gap|10em}}|| || ৭৭-৮৭ |- |[[গোলাম/বে’থ’ফেন্ |১০। বে’থ’ফেন্ ]] {{gap|10em}}|| || ৮৮-৯৩ |- |[[গোলাম/গোলাম |১১। গোলাম ]] {{gap|10em}}|| || ৯৪-১০২ |} </center><noinclude></noinclude> lo26w66yofsc8hzzal9u2fb9xap432u পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭ 104 91526 249311 249129 2026-05-07T05:46:19Z হানিফ আলী 1925 249311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|5em}} {{box|align=center|border size=2px|radius=100px|text align=center|{{hanging indent|'''আকৰ:''' ঘৰুৱা ঘটনা (মণিদীপ, ৩য় ব. ১ম সং, নভে. ১৯৬২); ষ্টুডিঅ’ত (অসম মেডিকেল কলেজ আলোচনী ৬৫/৬৬, প্ৰকাশ:১৯৬৮); আৱাজ (প্ৰথম ৰচনা:১৯৫০, পৰিৱৰ্তিত ৰূপত:অসম বাতৰি পূজা সং.১৬/১০/৬৬; ৰবিশঙ্কৰৰ অনুষ্ঠান চেতাৰ-বাদকৰ নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ প্ৰকাশিত বৰ্ণনা); চেলুনত (সমকালীন ২য় ব. ১ম সং. অকো, ১৯৬৭); প্ৰাণৰ কথা (জনমভূমি ৰঙালী বিহু পৰিপুৰিকা ১৪/৪/৬৭); প্ৰস্তুতি (আকাশবাণী ৫/১০/৭১, আকাশী ৭/১১/৭১, অন্তৰঙ্গ ২য় সং. এপ্ৰিল ১৯৭২); ভ্ৰমণ-বিৰতি (সংলাপ ২য় সং. এপ্ৰিল ১৯৭২; ভিত্তি : ‘ষ্টেট্‌ছমেন্’ কাকতৰ এটা সৰু টিপ্পনী); জাহাজত (দৈনিক অসম ৰঙালী বিহু পৰিপূৰিকা ৩০ চত ১৮৯০ শক); বে’থ’ফে’ন (জনমভূমি ১৯/৪/৭২); গোলাম (আৱাহন, ৪ৰ্থ সং ১৬৬৯/৭০ [?])}}}} {{Dhr|5em}}<noinclude></noinclude> l5xdcghx831zo259m7jffvvp2jxeo1l 249318 249311 2026-05-07T06:51:04Z JyotiPN 1603 249318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|5em}} {{box|align=center|border size=2px|radius=110px|text align=center|{{hanging indent|'''আকৰ:''' ঘৰুৱা ঘটনা (মণিদীপ, ৩য় ব. ১ম সং, নভে. ১৯৬২); ষ্টুডিঅ’ত (অসম মেডিকেল কলেজ আলোচনী ৬৫/৬৬, প্ৰকাশ:১৯৬৮); আৱাজ (প্ৰথম ৰচনা:১৯৫০, পৰিৱৰ্তিত ৰূপত:অসম বাতৰি পূজা সং.১৬/১০/৬৬; ৰবিশঙ্কৰৰ অনুষ্ঠান চেতাৰ-বাদকৰ নিজৰ অভিজ্ঞতাৰ প্ৰকাশিত বৰ্ণনা); চেলুনত (সমকালীন ২য় ব. ১ম সং. অকো, ১৯৬৭); প্ৰাণৰ কথা (জনমভূমি ৰঙালী বিহু পৰিপুৰিকা ১৪/৪/৬৭); প্ৰস্তুতি (আকাশবাণী ৫/১০/৭১, আকাশী ৭/১১/৭১, অন্তৰঙ্গ ২য় সং. এপ্ৰিল ১৯৭২); ভ্ৰমণ-বিৰতি (সংলাপ ২য় সং. এপ্ৰিল ১৯৭২; ভিত্তি : ‘ষ্টেট্‌ছমেন্’ কাকতৰ এটা সৰু টিপ্পনী); জাহাজত (দৈনিক অসম ৰঙালী বিহু পৰিপূৰিকা ৩০ চত ১৮৯০ শক); বে’থ’ফে’ন (জনমভূমি ১৯/৪/৭২); গোলাম (আৱাহন, ৪ৰ্থ সং ১৬৬৯/৭০ [?])}}}} {{Dhr|5em}}<noinclude></noinclude> tbhdg6mls9v3o5zn0pxhzn1cdei9mb8 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১১০ 104 91528 249154 249132 2026-05-06T12:29:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 249154 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>102 গোলাম এইপিনৰপৰা ডিপ্লমা এখন আনিবলৈ পঠিয়াম। আৰু এয়া ফাউ ম্যুলাৰে সিহঁতৰ হতুৱাই কিবা লোকৰ ঘৰ পৰিষ্কাৰ কৰাৰ কথা ক'ব ধৰিছে। বুদ্ধি-টুদ্ধি একেবাৰেই নাই? তুষাৰপাত শেষ হ'লে-বা বৰং, বৰষুণ এৰিলে – মোৰ চহৰখনৰ ৰাস্তা-ঘাট নলা-নৰ্দমাই কিদৰে আত্মপ্ৰকাশ কৰিব, আমাৰ আই ওলোৱা গলিটো আৰু পিছপিনৰ বিলৰ পাৰৰ ৰিফিউজি কলনিৰ চালি ঘববোৰ কি ৰূপত প্ৰকট হৈ উঠিব (গোন্ধবোৰৰ কথা উহাই ৰাখিলোঁ) তাৰ বৰ্ণনাৰে এটা 'অউফ্‌জাচ্' লিখি মই অৱশ্যেই ভদ্ৰমহিলাক দিব নোৱাৰোঁ, কাৰণ তিমানখিনি জাৰ্মান ভাষাজ্ঞান আচলতে মোৰ নাই- যিটো বৰ্ণনা লিখি দিছোঁ সেইটো- · সহজেই অনুমেয় ‘সৰল জাৰ্মান শিক্ষা' নামৰ এখন পুৰণি জাৰ্মান-ইংৰাজী কিতাপৰপৰা তস্কৃত, 'আমাৰ চহৰত বৰফ’— মাথোঁ নামবোৰ সলাই দিছোঁ, 'আমাৰ চহৰৰ’ ঠাইত ‘গুৱাহাটী’বহুৱাই দিছোঁ।<noinclude></noinclude> p84wbdsl4dkvbtjsecl8pq6egmoxkue 249221 249154 2026-05-06T16:52:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০২|গোলাম|}}</noinclude> এইপিনৰপৰা ডিপ্লমা এখন আনিবলৈ পঠিয়াম। আৰু এয়া ফাউ ম্যুলাৰে সিহঁতৰ হতুৱাই কিবা লোকৰ ঘৰ পৰিষ্কাৰ কৰাৰ কথা ক'ব ধৰিছে। বুদ্ধি-টুদ্ধি একেবাৰেই নাই? তুষাৰপাত শেষ হ'লে-বা বৰং, বৰষুণ এৰিলে – মোৰ চহৰখনৰ ৰাস্তা-ঘাট নলা-নৰ্দমাই কিদৰে আত্মপ্ৰকাশ কৰিব, আমাৰ আই ওলোৱা গলিটো আৰু পিছপিনৰ বিলৰ পাৰৰ ৰিফিউজি কলনিৰ চালি ঘববোৰ কি ৰূপত প্ৰকট হৈ উঠিব (গোন্ধবোৰৰ কথা উহাই ৰাখিলোঁ) তাৰ বৰ্ণনাৰে এটা 'অউফ্‌জাচ্' লিখি মই অৱশ্যেই ভদ্ৰমহিলাক দিব নোৱাৰোঁ, কাৰণ তিমানখিনি জাৰ্মান ভাষাজ্ঞান আচলতে মোৰ নাই- যিটো বৰ্ণনা লিখি দিছোঁ সেইটো- · সহজেই অনুমেয় ‘সৰল জাৰ্মান শিক্ষা' নামৰ এখন পুৰণি জাৰ্মান-ইংৰাজী কিতাপৰপৰা তস্কৃত, 'আমাৰ চহৰত বৰফ’— মাথোঁ নামবোৰ সলাই দিছোঁ, 'আমাৰ চহৰৰ’ ঠাইত ‘গুৱাহাটী’বহুৱাই দিছোঁ।<noinclude></noinclude> lhs3819f12ru1j7r1p38qym0tg6r78h পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯ 104 91529 249296 249133 2026-05-07T04:49:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxx-larger|ঘৰুৱা ঘটনা}}}} {{center|[মঞ্চৰ ওপৰত অশোক বৰঠাকুৰ। বস্তু-বাহানিৰে ঠাহ খোৱা কোঠালি]}} {{gap}}অসম্ভৰ—অসম্ভৱ—অসম্ভৱ [চাৰিওপিনে চায়, আগুৱাই আহে, বস্তু–বাহানিত বাৰে বাৰে ধাক্কা খায়] এইটো মানুহ থকা ঘৰ নে মৰাপাটৰ গুদাম! ইয়াত মানুহ থাকে! আৰু কিমান বাৰ ক’ম—ভট্টক আৰু কিমান বাৰ ক’ম, হয় মোক ভেকেণ্ট হোৱা ডাঙৰ ৰুমটো দিয়ক—বা ষ্ট’ৰ ৰুমটোকে ৰিপেয়াৰ কৰাই দিয়ক, ইমানবোৰ বস্তু-বাহানি লৈ কি দম বন্ধ হৈ ম‍ই ইয়াত মৰা পৰিম! নাই, ভট্টই কিয় শুনিব—লেণ্ডলৰ্ড্‌ জাতটোৱেই সেই, ভট্টও লেণ্ডলৰ্ডহে তেও, তেওঁ কিয় ভাড়াতীয়াৰ সুবিধা-অসুবিধালৈ চাব—ৰেগুলাৰ ভাড়া পাইছে, কোনো ট্ৰাবল্‌ নাই, আৰামচে আছে, মোক ডাঙৰ আহল-বহল ৰুমটোৱেই বা একে ভাড়াতে দিব কিয়, ষ্ট’ৰ ৰুমটোকেই বা মেৰামত কৰাই দিব কিয়— কিহৰ গৰজ, ভট্টৰ কিহৰ গৰজ! [কথা কৈ কৈ জেপৰ পৰা কলমডাল উলিয়ায় আৰু অন্যমনস্ক হৈ চকী এখনত ধাক্কা খায়, বিৰক্ত হয়] ইম্‌-পচিবল। ইম্‌-পচিবল্‌! [বহিবলৈ ঠাই এডোখৰ বিচাৰে, কিন্তু চকীবোৰত কিতাপ, কাগজ, বটল ইত্যাদি ভৰ্তি, আৰু বিছনাখনতো। খঙতে ধাক্কা খোৱা চকীখনৰপৰা কিতাপপত্ৰ দলিয়াই পেলায় আৰু চকীখনত বহি মজিয়াৰ ওপৰৰ পুৰণি টাইপৰাইটাৰৰ ওপৰত এখন ভৰি আৰু মজিয়াৰ ওপৰৰ ৰেডিঅ’টোৰ ওপৰত আনখন ভৰি মেলি দিয়ে, কলমডাল মুখত দিয়ে। চিন্তান্বিতভাবে] ইম্‌-পচিবল! সঁচাকৈয়ে ইম্‌-পচিবল্‌, সঁচাকৈয়ে আৰু নোৱাৰি, এই ঘৰত আৰু এসপ্তাহ থাকিলে ম‍ই উশাহ বন্ধ হৈ মৰি থাকিম, কাগজত হেডলাইন ওলাব “ইয়ং মেন্‌ ফাউণ্ড ডে’ড্ ইন্‌ ৰুম : অক্সিজেন ট্ৰেজেদি ইন্‌ চিটি ফ্লেট’। নাই, নাই, তেনেকৈ বিখ্যাত হ’বৰ সময় মোৰ এতিয়াও হোৱা নাই, ইয়ংমেন্ ইন্‌ কুয়ে’শ্বন্ উইল্‌ বি ফাউণ্ড ষ্টিল গয়িং ষ্ট্ৰং ফৰ্‌ এনাদাৰ হানড্ৰেড্‌ ইয়াৰ্‌চ্‌। ৰ’দ-বতাহ সোমাব পৰা ঘৰ এটালৈ যাব লাগিব, এই ঘৰটোৱে মোক নোজোৰে—অ, অ, মই মনস্থিৰ কৰিলোঁ, [কলমডাল খোলে] এতিয়াই ভট্টলৈ লিখিম—এতিয়াই ভট্টক ন’টিচ দিম, মই এই ঘৰ এৰিলোঁ [হাত বঢ়াই টেবুলত পেডটো বিচাৰে, বহুতো বস্তু, তাৰ ভিতৰত এটা টৰ্চলাইট আৰু এচ্‌ট্টে আৰু কিবাকিবি—সিঁচৰতি হৈ পৰে, অৱশেষত পেড্‌টো চকীৰ কুচনৰ তলৰ পৰা টানি বাহিৰ কৰে] বাচ, আৰু কোনো<noinclude></noinclude> k5cimc4d3hg17oariy14y81xb9mmabd পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০ 104 91530 249298 249137 2026-05-07T04:50:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২|গোলাম|}}</noinclude>কথা নাই, ডিচাইডে’ড্‌, ৱান্স ফৰ্‌ অল্। বাচ, দেট্‌চ্‌ ফাইনেল—[লিখিব আৰম্ভ কৰে, কলমত চিয়াঁহী নোলায়] ধেৎ। [কলম জোকাৰে] কি কাণ্ড! কোনো এটা কাম যদি—! [চিয়াঁহীৰ দোৱাত বিচাৰে, অসংখ্য বটল, দৰৱ...., টানে আৰু বিৰক্ত হৈ ঠেলি দিয়ে, প্ৰতিটো বটলৰ লগে লগে গালি পাৰে—“ধেৎ” “ৰাবিচ!” “ইম্পচিব্‌ল!”, “নুইচে’ন্স্‌”, “ধেৎ!” “ঘৰ নে জংগল! কাজিৰঙা .... নহয়, নহয়, আফ্ৰিকা, আফ্ৰিকা।” আৰু অৱশেষত বিছনাৰ তলৰপৰা চিয়াঁহীৰ দোৱাতটো উলিয়ায়, কলম জুবুৰিয়ায়, লিখে, পঢ়ে] ডিয়াৰ চাৰ—দূৰ! কিহৰ ডিয়াৰ চাৰ..........ভট্টাচাৰ্য্য ডাঙৰীয়া, অত্যন্ত দুখেৰে সৈতে আপোনাক জনাবলগীয়া হৈছোঁ যে মই এই ঘৰটোৰ দখল এৰি দিয়াৰ সিদ্ধান্ত কৰিলোঁ। ডাঙৰ ৰুমটো খালী হ’লে একে ভাড়াতে মোক দিয়াৰ কথা দিছিলে, বা অন্ততঃ ষ্ট’ৰ ৰুমটোকে ৰিপেয়াৰ কৰাই দিব বুলি আপুনি এচিয়’ৰেন্স—নহয় [কাটে] প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিলে, কিন্তু আজিলৈকে মই এই ঠেক ৰুমটোতে ঘৰ আৰু প্ৰাইভেট অফিচ দুয়োটোৰে কাম চলাবলগীয়া হৈ আহিছে। আপুনি জানে, ডাঙৰ ৰুমটোৰ কাৰণে এ’ক্সট্ৰা—অধিক—ত্ৰিশ টকা ভাড়া দিয়াৰ মোৰ সামৰ্থ্য নাই—অৰিজিনেলি—প্ৰথম প্ৰথম—তেনেকুৱা কোনো চুক্তি নাছিল, আপোনাৰ এইটোও অবিদিত নহয় যে মোৰ প্ৰাইভেট অফিচত কাম বঢ়াৰ লগে লগে বস্তু-বাহানিও বাঢ়ি গৈছে, এই ঘৰত আৰু বস্তু-বাহানি কুলোৱা মোৰ পক্ষে সম্ভৱ নহয়। আজি ছমাহ ধৰি ষ্ট’ৰ ৰুমটো মেৰামতি কৰাই দিবলৈ অনুৰোধ কৰি কৰি আজিলৈকে কোনো ফল নাপালোঁ। গতিকে অত্যন্ত দুখেৰে সৈতে মই জনাবলৈ বাধ্য হৈছোঁ যে ..... {{gap}}[টেলিফোন বাজে। চক খাই উঠে, বিৰক্ত হয়, উঠে, ইপিনে সিপিনে চায়, কোনো টেলিফোন চকুত নপৰে। অ’ভাৰকোটটো দাঙি চায়, বিছনাৰ চাদৰ দাঙি চায়, তাৰ পিছত মজিয়াৰ তাঁৰ এডালত উজুটি খায়, গালি পাৰে, তাঁৰডালেৰে হাত বুলাই বুলাই গৈ টেবুলৰ তলৰ লেতেৰা কাপোৰৰ দ’ম এটাৰ পৰা এখন এখনকৈ কাপোৰ দলিয়ায় আৰু টেলিফোনটো উদ্ধাৰ কৰে] এঃ ধোবাটোৰ কাপোৰ জমা হৈহে গৈছে—বেটাৰ আহিম আহিম বুলি আৰু টিকনিৰে পাত্তা নাই— ইহঁতৰ যদি কাৰবাৰ কিবা কথাৰ ঠিক আছে [টেলিফোন বাজিয়েই থাকে] অল্‌ৰাইট্‌, অল্‌ৰাইট্‌— [কাণত লয়] হেল—হেল—হেল—কাণ্ট্‌হিয়াৰ্‌ইউ—স্পীক্‌ আপ্‌—হেল, ইয়েচ্‌ ইয়েচ্‌, টু-জিৰ’-নাইন, ইয়েচ্, অশোক স্পীকিং, কোন, অ’, বিদ্যুৎ, কি হ’ল? কি, পৰেশবাবুৰ ঘৰটো খালী হৈছে? খালী হৈছে। আজিৰপৰা? হোৱাট্ এ’ বিট্‌ অফ্ গুড্‌লাক! মই এইমাত্ৰ ভট্টলৈ নটিচ দি চিঠি লিখিব ধৰিছিলোঁ। ৰিয়ে’লি, এই ঘৰটোত আৰু নোৱাৰি, সাংঘাতিক কন্‌জে’চ্‌চন্‌—ঘৰ আৰু প্ৰাইভেট্‌ অফিচ একেলগে—যাক, পৰেশবাবুৰ ঘৰটোলৈকে–নিশ্চয়, নিশ্চয়—সোণত সুৱগা—কি? আজিয়েই শিফ্‌ট্‌ কৰিব লাগিব? আজিয়েই? পাঁচটাৰ আগেয়ে? আজি পাঁচ বজাৰ আগেয়ে? কিয়? কিহৰ ইমান লৰালৰি? অ’, সুৰেন দত্তই ঘৰটো লওঁ বুলিছে? অ—<noinclude></noinclude> lh7otmg91bnnx1pzpwmnzrigmh6s3yw পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১১ 104 91531 249157 249138 2026-05-06T12:53:05Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249157 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||ঘৰুৱা ঘটনা|৩}}</noinclude>বুজিছোঁ—বুজিছোঁ—অ, হয় কথাটো—তেওঁ গৈ পোৱাৰ আগেয়েই অকুপাই কৰিব লাগিব। অ, অ, ঠিক কথা, তই ঠিকেই কৈছ, সুৰেন দত্তই পৰেশবাবুক হয়তো ডবল ভাড়া অফাৰ কৰি বহিব টকাৰ—গৰম—অ, ঠিক, মই যেনেতেনে সুৰেন দত্ত গৈ পোৱাৰ আগেয়ে ঘৰটো দখল কৰিব লাগিব—আজি পাঁচটাৰ আগেয়ে, তই ঠিক জান? ধেৎ, বৰ শ্বৰ্ট্‌ নটিচ্ হয় অ’, পাঁচটাৰ ভিতৰতে ম‍ই মোৰ এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন কেনেকৈ পেক্‌ কৰিম [কৰুণভাৱে কোঠাটোলৈ চায়, টেবুলৰ ঘণ্টাটো টিপে, কোনেও উত্তৰ নিদিয়ে, ফোনৰ মুখত হাত দি চিঞৰে] কাঞ্চা! কা—ঞ্চা—আ! ইডিয়ট্, দৰ্কাৰৰ সময়ত যদি কাৰবাক—[চেষ্টা এৰি দিয়ে, পুনৰ ফোনত কথা কয়] অ, মই বুজিছোঁ চিটুৱেচন্‌টো―অ, যেনেকৈ হওক পাঁচটাৰ ভিতৰত শ্বিফ্‌ট্‌ কৰিবই লাগিব [দেৱালৰ ঘড়িটোলৈ চায়, কিছু সময় শুনে, এবাৰ আকৌ নিষ্ফল ঘণ্টা টিপে] অ, বাৰু মই সামৰো যিমানদূৰ পাৰো—আৰু চা, এতিয়া ট্ৰাক্-চ{{বঙালী ৰা}}ক ঠিক কৰিবৰ সময় নাই, তোৰ গাড়ীখন লৈ যিমান সোনকালে পাৰ আহি যা—তাতেই যিখিনি বস্তু নিব পাৰোঁ নিম—পেট্ৰল নাই? কি পেট্ৰল নাই? পেট্ৰল লৈ আহ–অ’–পইচা–ধেৎ—অ, বাৰু— বাৰু—তেনেহ’লে তই গাড়ীখনত পেট্ৰল লৈ যিমান সোনকালে পাৰ আহি যা, মই ইতিমধ্যে পেক্ কৰোঁ— কাঞ্চাটোও নাই—অকলে নাই, বজাৰলৈ পঠোৱা নাই—অ, নক’বি আৰু ৰবিন্সন ক্ৰুচ’ৰ দৰে, ফেৰাডেও নাই—কি ক’লি? ফ্ৰাইডে’? ফেৰাডে’ নহয়? বেছ, বেছ, ফ্ৰাইডে’। কিন্তু ফেৰাডে’ তেনেহ'লে কোন আছিল? বাৰু—বাৰু—কোন, পৰেশবাবু নেকি? অ—নিশ্চয় কথা হ’ম—দে তেওঁক—হেল—ইয়েচ—মই অশোক বৰঠাকুৰে কৈছোঁ–অ—বিদ্যুতে ঠিকেই কৈছে, হয়, তাতেই কথা হ’ম—বিদ্যুতে কোৱাৰ দৰেই—হয়, মই এতিয়াই যাব ধৰিছোঁ—আপুনি ইতিমধ্যে কাকো ভাৰা দি নিদিব কিন্তু—অনিশ্চয়, নিশ্চয়, আপোনাৰ লগততো সেইখিনি আণ্ডাৰষ্টেণ্ডিং কিমান দিনৰ পৰাই—আছে—হয়—কৈ কৈছে? হয়-বাৰু, বাৰু— ভাল [ফোনটো নমাই থয়, নিশ্বাস এৰে, হয়তো ৰুমাল উলিয়াই কপালৰপৰা ঘামো মচে—আৰু বিপন্নৰ দৰে কোঠালিটো চায়, তাৰ পিছত দেৱাল ঘড়িটো চায়] পাঁচ বজাৰ আগেয়ে?! এই তামাম সংসাৰ?! ডিয়াৰ্‌ মি। [ব্যতিব্যস্ত হৈ ঘণ্টা টিপে] কাঞ্চা! কা—ঞ্চা—আ! ষ্টুপিড! মই বাৰু এতিয়া অকলে এই আস্তাবলখন কেনেকৈ সামৰোঁ, [ব্যতিব্যস্ত হৈ ট্ৰাঙ্ক টানে, চুটকেচ খোলে; বেগ লুটিয়াই খালী কৰে, আৰু আলনাৰপৰা, বিছনাৰপৰা, টেবুলৰপৰা, চকীৰ হাতলৰপৰা, কামিজ-পেণ্ট-টাই ধুতী-ৰুমাল যত যি পায় বাকচত ভৰাব ধৰে, ঘামি উঠে, সকলো বেচিজিল হৈ যায়, পুনৰ টেলিফোন বাজে] হোৱাট্ এ’ নুইচেন্স্‌! [ফোন তোলে] হেল? কোন? মুক্তিয়াৰ বাবু? অ, মই অশোক বৰঠাকুৰ। ভট্টই ফোন কৰিব কৈছে? ষ্ট’ৰ ৰুমটো ৰিপেয়াৰ কৰাৰ কথা? নে’ভাৰ্‌ মাইণ্ড, মোৰ এতিয়া সময় নাই—মই পাঁচটাৰ ভিতৰত নতুন ঘৰ ল’ব লাগে—পেক্‌ কৰিছোঁ—<noinclude></noinclude> om5k8m695v87yzj273id6se4kboaou9 249299 249157 2026-05-07T04:50:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঘৰুৱা ঘটনা|৩}}</noinclude>বুজিছোঁ—বুজিছোঁ—অ, হয় কথাটো—তেওঁ গৈ পোৱাৰ আগেয়েই অকুপাই কৰিব লাগিব। অ, অ, ঠিক কথা, তই ঠিকেই কৈছ, সুৰেন দত্তই পৰেশবাবুক হয়তো ডবল ভাড়া অফাৰ কৰি বহিব টকাৰ—গৰম—অ, ঠিক, মই যেনেতেনে সুৰেন দত্ত গৈ পোৱাৰ আগেয়ে ঘৰটো দখল কৰিব লাগিব—আজি পাঁচটাৰ আগেয়ে, তই ঠিক জান? ধেৎ, বৰ শ্বৰ্ট্‌ নটিচ্ হয় অ’, পাঁচটাৰ ভিতৰতে ম‍ই মোৰ এই বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডখন কেনেকৈ পেক্‌ কৰিম [কৰুণভাৱে কোঠাটোলৈ চায়, টেবুলৰ ঘণ্টাটো টিপে, কোনেও উত্তৰ নিদিয়ে, ফোনৰ মুখত হাত দি চিঞৰে] কাঞ্চা! কা—ঞ্চা—আ! ইডিয়ট্, দৰ্কাৰৰ সময়ত যদি কাৰবাক—[চেষ্টা এৰি দিয়ে, পুনৰ ফোনত কথা কয়] অ, মই বুজিছোঁ চিটুৱেচন্‌টো―অ, যেনেকৈ হওক পাঁচটাৰ ভিতৰত শ্বিফ্‌ট্‌ কৰিবই লাগিব [দেৱালৰ ঘড়িটোলৈ চায়, কিছু সময় শুনে, এবাৰ আকৌ নিষ্ফল ঘণ্টা টিপে] অ, বাৰু মই সামৰো যিমানদূৰ পাৰো—আৰু চা, এতিয়া ট্ৰাক্-চ{{বঙালী ৰা}}ক ঠিক কৰিবৰ সময় নাই, তোৰ গাড়ীখন লৈ যিমান সোনকালে পাৰ আহি যা—তাতেই যিখিনি বস্তু নিব পাৰোঁ নিম—পেট্ৰল নাই? কি পেট্ৰল নাই? পেট্ৰল লৈ আহ–অ’–পইচা–ধেৎ—অ, বাৰু— বাৰু—তেনেহ’লে তই গাড়ীখনত পেট্ৰল লৈ যিমান সোনকালে পাৰ আহি যা, মই ইতিমধ্যে পেক্ কৰোঁ— কাঞ্চাটোও নাই—অকলে নাই, বজাৰলৈ পঠোৱা নাই—অ, নক’বি আৰু ৰবিন্সন ক্ৰুচ’ৰ দৰে, ফেৰাডেও নাই—কি ক’লি? ফ্ৰাইডে’? ফেৰাডে’ নহয়? বেছ, বেছ, ফ্ৰাইডে’। কিন্তু ফেৰাডে’ তেনেহ'লে কোন আছিল? বাৰু—বাৰু—কোন, পৰেশবাবু নেকি? অ—নিশ্চয় কথা হ’ম—দে তেওঁক—হেল—ইয়েচ—মই অশোক বৰঠাকুৰে কৈছোঁ–অ—বিদ্যুতে ঠিকেই কৈছে, হয়, তাতেই কথা হ’ম—বিদ্যুতে কোৱাৰ দৰেই—হয়, মই এতিয়াই যাব ধৰিছোঁ—আপুনি ইতিমধ্যে কাকো ভাৰা দি নিদিব কিন্তু—অনিশ্চয়, নিশ্চয়, আপোনাৰ লগততো সেইখিনি আণ্ডাৰষ্টেণ্ডিং কিমান দিনৰ পৰাই—আছে—হয়—কৈ কৈছে? হয়-বাৰু, বাৰু— ভাল [ফোনটো নমাই থয়, নিশ্বাস এৰে, হয়তো ৰুমাল উলিয়াই কপালৰপৰা ঘামো মচে—আৰু বিপন্নৰ দৰে কোঠালিটো চায়, তাৰ পিছত দেৱাল ঘড়িটো চায়] পাঁচ বজাৰ আগেয়ে?! এই তামাম সংসাৰ?! ডিয়াৰ্‌ মি। [ব্যতিব্যস্ত হৈ ঘণ্টা টিপে] কাঞ্চা! কা—ঞ্চা—আ! ষ্টুপিড! মই বাৰু এতিয়া অকলে এই আস্তাবলখন কেনেকৈ সামৰোঁ, [ব্যতিব্যস্ত হৈ ট্ৰাঙ্ক টানে, চুটকেচ খোলে; বেগ লুটিয়াই খালী কৰে, আৰু আলনাৰপৰা, বিছনাৰপৰা, টেবুলৰপৰা, চকীৰ হাতলৰপৰা, কামিজ-পেণ্ট-টাই ধুতী-ৰুমাল যত যি পায় বাকচত ভৰাব ধৰে, ঘামি উঠে, সকলো বেচিজিল হৈ যায়, পুনৰ টেলিফোন বাজে] হোৱাট্ এ’ নুইচেন্স্‌! [ফোন তোলে] হেল? কোন? মুক্তিয়াৰ বাবু? অ, মই অশোক বৰঠাকুৰ। ভট্টই ফোন কৰিব কৈছে? ষ্ট’ৰ ৰুমটো ৰিপেয়াৰ কৰাৰ কথা? নে’ভাৰ্‌ মাইণ্ড, মোৰ এতিয়া সময় নাই—মই পাঁচটাৰ ভিতৰত নতুন ঘৰ ল’ব লাগে—পেক্‌ কৰিছোঁ—<noinclude></noinclude> 34tptehqc1iknmrrybrdcvf66bjl95j পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১২ 104 91532 249161 249139 2026-05-06T13:08:21Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249161 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh|8|গোলাম|}}</noinclude>হয়, পেক্‌ কৰিছোঁ—ভাড়া আপোনাৰ হাতত দি যাম এজ্‌ ইউজুৱেল্‌—এ’ক্সকিউজ মি—মোৰ এতিয়া সময় নাই—পাঁচটাৰ ভিতৰত—ষ্ট’ৰ ৰুমৰ মেৰামতিৰ আৰু কোনো দৰ্কাৰ—[হাঁহে] নাই, নাই, খং কৰিম কিয়, খং কৰিম কিয়, হয়, এইবোৰ ৰিপেয়াৰ্‌ ৱৰ্ক কিছু সময় লয়েই, হয়,—কি ক’লে? ৰোম ৱাজ্‌ নট্‌ বিল্ট্‌ ইন্‌ এ’ ডে’? হয়, ভট্টই ঠিকে কৈছে [মুখ ভেঙুচায়] বঢ়িয়া আৰ্গুমেণ্ট্‌, তেখেতে ঠিকেই কৈছে, ৰোম্‌ ৱাজ্‌ নট্‌ বিল্ট্‌ ইন্‌ এ’ ডে’—তেনেস্থলত অশোক বৰঠাকুৰৰ নগণ্য ষ্ট’ৰ-ৰুম—নাই, নাই কাটিং মাৰিব খোজা নাই—বাৰু, বাৰু, ভাড়াটো আপোনাক দি যাম এজ্‌ ইউজুৱেল—বাৰু বাৰু—হয় [ফোন থয়] উঃ, কি মানুহ! [পুনৰ কাপোৰ-কানি টনাত লাগে, মাজে মাজে সন্ত্ৰস্ত হৈ ঘড়ি চায়] টাইম্‌ ফ্লাইজ্‌, টাইম্‌ ফ্লাইজ্‌, [বিছনাৰ তলৰপৰা এখন চকা-ভগা জীৰ্ণ পেৰাম্বুলেটৰ টানি বাহিৰ কৰি আনে] টাইম্‌ ইজ্ আউট অফ্ জয়ণ্ট্‌ [ৰৈ যায়, স্তম্ভিত হৈ “প্ৰেম” খনলৈ চায়] হোৱাট্ ইজ দিচ্? এইখন ক’ৰপৰা আহিল? মোৰেই জানো? [চিন্তা কৰে] আঃ, ভাইমনৰ বিয়াৰ আগৰ বছৰ..... মাণিকী বাইদেউহঁত যেতিয়া আহিছিল— বাবলুৰ “প্ৰেম্‌”—চকাটো ভাঙি গৈছিল—মোক নতুন চকা এটা খুৱাই পঠিয়াই দিবলৈ কৈছিল.... ধেৎ, কি লাজৰ কথা আজিলৈকে আৰু সেইখন মেৰামত কৰোৱাই নহ’ল—অৱশ্যেই, ব্যস্ত মানুহ ম‍ই [“প্ৰেম”ত হাত দিয়ে] মামৰে ধৰিছে নেকি? অবিশ্বাস্য। ভে’হিক্‌ল্‌খন চলে নে? [নচলে, চকা ভগা]—প্ৰকৃতিৰ নিয়ম—ৰ’দ—বতাহ—পানী–মামৰ—ৱে’ৰ্‌ এণ্ড্‌ টিয়েৰ্—এড্‌বিথিং ইজ্ আউট অফ্ জয়ট্, টাইম্‌ ইজ্— [সময়ৰ কথা মনত পৰে, ঘড়ি চায়, ব্যস্ত হৈ উঠে] কিন্তু এইখন জানো মই পেক্‌ কৰাৰ কিবা যাষ্টিফিকেচন্–বালুও ডাঙৰ হৈছে [“প্ৰেম্‌”খন আধা চোঁচৰাই আধা বগৰাই কোঠাৰ বাহিৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে] ব'ল্‌ অন্, দাও ডাৰ্ক এই্ ডীপ ব্লু অ' (ocean), ৰ'ল। [নিশ্বাস টানে] যাক, এটা বস্তু কমিল যিহওক [বিচিত্ৰ ধৰণৰ কাপোৰ ট্ৰাঙ্ক আৰু চুটকেচৰ ভিতৰলৈ দলিয়ায়, দুই এটা ছিঙা অৱস্থা- নোহোৱা কামিজ আৰু গেঞ্জি আৰু এটা পুৰণি কোট দলিয়াই পেলায়] এই “প্ৰেম”খন নো বাৰু ম‍ই অতদিনে থৈ দিছিলোঁ কিয়? কিয় আৰু। মাণিকী বাইদেউৰ, বাৰ বস্তু কাৰণেই, অফ্ কচ্। ভাল চেণ্টিমেন্টে কাণ্ড-কাৰখানা! চেণ্টিমেণ্টেল ..... চেণ্টিমেণ্টেল...... [ভাবে, ফোন তোলে] হেল? হেল? টু ডাব্‌ ৱান্ প্লীজ,? এনগেইজড্? অ' থে ইউ [ফোন নমাই থয়] নে'—হোৱাট্? ইয়াৰ পিছত কি? অ' মোৰ দাড়ি খুৰোৱা সৰঞ্জাম [ব্লেড, আইনা আদি সামৰে (আইনাত এবাৰ চাই লয় গালতে হাত দি, দাড়ি খুৱাব লাগিব নেকি......] ইচ্, অতবোৰ মামৰে ধৰা ব্ৰেডনো ই কাঞ্চাই দেখা নাই নে? এইবোৰ আৰু লগত ভাব বান্ধি লৈ গে কি কৰিম? নাই, এইবোৰ বিসৰ্জন দিয়াহে কথা [খিৰিকিবে পেলাই দিয়ে] নেক্সট? অ' মোৰ জোতা, চেণ্ডেল, যাৱতীয় ফুটৱেৰ্! [বিছনাৰ তলৰপৰা, আঁঠুৱাৰ ওপৰৰপৰা, দুৱাৰৰ চুকৰপৰা সম্ভৱ অসম্ভৱ সকলো ঠাইৰপৰা জোতা-<noinclude></noinclude> byagxokold4x2sb6f10o4pd2nja5r7b 249189 249161 2026-05-06T16:08:40Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|8|গোলাম|}}</noinclude>হয়, পেক্‌ কৰিছোঁ—ভাড়া আপোনাৰ হাতত দি যাম এজ্‌ ইউজুৱেল্‌—এ’ক্সকিউজ মি—মোৰ এতিয়া সময় নাই—পাঁচটাৰ ভিতৰত—ষ্ট’ৰ ৰুমৰ মেৰামতিৰ আৰু কোনো দৰ্কাৰ—[হাঁহে] নাই, নাই, খং কৰিম কিয়, খং কৰিম কিয়, হয়, এইবোৰ ৰিপেয়াৰ্‌ ৱৰ্ক কিছু সময় লয়েই, হয়,—কি ক’লে? ৰোম ৱাজ্‌ নট্‌ বিল্ট্‌ ইন্‌ এ’ ডে’? হয়, ভট্টই ঠিকে কৈছে [মুখ ভেঙুচায়] বঢ়িয়া আৰ্গুমেণ্ট্‌, তেখেতে ঠিকেই কৈছে, ৰোম্‌ ৱাজ্‌ নট্‌ বিল্ট্‌ ইন্‌ এ’ ডে’—তেনেস্থলত অশোক বৰঠাকুৰৰ নগণ্য ষ্ট’ৰ-ৰুম—নাই, নাই কাটিং মাৰিব খোজা নাই—বাৰু, বাৰু, ভাড়াটো আপোনাক দি যাম এজ্‌ ইউজুৱেল—বাৰু—বাৰু—হয় [ফোন থয়] উঃ, কি মানুহ! [পুনৰ কাপোৰ-কানি টনাত লাগে, মাজে মাজে সন্ত্ৰস্ত হৈ ঘড়ি চায়] টাইম্‌ ফ্লাইজ্‌, টাইম্‌ ফ্লাইজ্‌, [বিছনাৰ তলৰপৰা এখন চকা-ভগা জীৰ্ণ পেৰাম্বুলেটৰ টানি বাহিৰ কৰি আনে] টাইম্‌ ইজ্ আউট অফ্ জয়ণ্ট্‌ [ৰৈ যায়, স্তম্ভিত হৈ “প্ৰেম” খনলৈ চায়] হোৱাট্ ইজ দিচ্? এইখন ক’ৰপৰা আহিল? মোৰেই জানো? [চিন্তা কৰে] আঃ, ভাইমনৰ বিয়াৰ আগৰ বছৰ..... মাণিকী বাইদেউহঁত যেতিয়া আহিছিল— বাবলুৰ “প্ৰেম্‌”—চকাটো ভাঙি গৈছিল—মোক নতুন চকা এটা খুৱাই পঠিয়াই দিবলৈ কৈছিল.... ধেৎ, কি লাজৰ কথা আজিলৈকে আৰু সেইখন মেৰামত কৰোৱাই নহ’ল—অৱশ্যেই, ব্যস্ত মানুহ ম‍ই [“প্ৰেম”ত হাত দিয়ে] মামৰে ধৰিছে নেকি? অবিশ্বাস্য। ভে’হিক্‌ল্‌খন চলে নে? [নচলে, চকা ভগা]—প্ৰকৃতিৰ নিয়ম—ৰ’দ—বতাহ—পানী–মামৰ—ৱে’ৰ্‌ এণ্ড্‌ টিয়েৰ্—এভ্‌ৰিথিং ইজ্ আউট অফ্ জয়ণ্ট্‌, টাইম্‌ ইজ্— [সময়ৰ কথা মনত পৰে, ঘড়ি চায়, ব্যস্ত হৈ উঠে] কিন্তু এইখন জানো মই পেক্‌ কৰাৰ কিবা যাষ্টিফিকেচন্–বাব্‌লুও ডাঙৰ হৈছে [“প্ৰেম্‌”খন আধা চোঁচৰাই আধা বগৰাই কোঠাৰ বাহিৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে] ৰ’ল্‌ অন্, দাও ডাৰ্ক এণ্ড্‌ ডীপ ব্লু অ’চন (ocean), ৰ’ল্‌। [নিশ্বাস টানে] যাক, এটা বস্তু কমিল যিহওক [বিচিত্ৰ ধৰণৰ কাপোৰ ট্ৰাঙ্ক আৰু চুটকেচৰ ভিতৰলৈ দলিয়ায়, দুই এটা ছিঙা অৱস্থা-নোহোৱা কামিজ আৰু গেঞ্জি আৰু এটা পুৰণি কোট দলিয়াই পেলায়] এই “প্ৰেম্‌”খন নো বাৰু ম‍ই অতদিনে থৈ দিছিলোঁ কিয়? কিয় আৰু। মাণিকী বাইদেউৰ, বাব্‌লুৰ বস্তু কাৰণেই, অফ্ কৰ্চ্‌। ভাল চেণ্টিমেণ্টেল্‌ কাণ্ড-কাৰখানা! চেণ্টিমেণ্টেল্‌..... চেণ্টিমেণ্টেল.....[ভাবে, ফোন তোলে] হেল? হেল? টু ডাব্‌ল্‌ ৱান্ প্লীজ,? এন্‌গেইজ্‌ড্‌? অ’—থেঙ্ক্‌ ইউ [ফোন নমাই থয়] নে’ক্স্‌ট্‌—হোৱাট্? ইয়াৰ পিছত কি? অ’ মোৰ দাড়ি খুৰোৱা সৰঞ্জাম [ব্লেড্‌, আইনা আদি সামৰে (আইনাত এবাৰ চাই লয় গালতে হাত দি, দাড় খুৱাব লাগিব নেকি)......] ইচ্, অতবোৰ মামৰে ধৰা ব্লে’ডনো ই কাঞ্চাই দেখা নাই নে? এইবোৰ আৰু লগত ভাৰ বান্ধি লৈ গে কি কৰিম? নাই, এইবোৰ বিসৰ্জন দিয়াহে কথা [খিৰিকিৰে পেলাই দিয়ে] নে’ক্সট? অ’ মোৰ জোতা, চেণ্ডেল, যাৱতীয় ফুটৱেৰ্! [বিছনাৰ তলৰপৰা, আঁঠুৱাৰ ওপৰৰপৰা, দুৱাৰৰ চুকৰপৰা সম্ভৱ অসম্ভৱ সকলো ঠাইৰপৰা জোতা-<noinclude></noinclude> o9hsjk94d02s4r8b3ny0l002iyfrqzt 249300 249189 2026-05-07T04:50:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|8|গোলাম|}}</noinclude>হয়, পেক্‌ কৰিছোঁ—ভাড়া আপোনাৰ হাতত দি যাম এজ্‌ ইউজুৱেল্‌—এ’ক্সকিউজ মি—মোৰ এতিয়া সময় নাই—পাঁচটাৰ ভিতৰত—ষ্ট’ৰ ৰুমৰ মেৰামতিৰ আৰু কোনো দৰ্কাৰ—[হাঁহে] নাই, নাই, খং কৰিম কিয়, খং কৰিম কিয়, হয়, এইবোৰ ৰিপেয়াৰ্‌ ৱৰ্ক কিছু সময় লয়েই, হয়,—কি ক’লে? ৰোম ৱাজ্‌ নট্‌ বিল্ট্‌ ইন্‌ এ’ ডে’? হয়, ভট্টই ঠিকে কৈছে [মুখ ভেঙুচায়] বঢ়িয়া আৰ্গুমেণ্ট্‌, তেখেতে ঠিকেই কৈছে, ৰোম্‌ ৱাজ্‌ নট্‌ বিল্ট্‌ ইন্‌ এ’ ডে’—তেনেস্থলত অশোক বৰঠাকুৰৰ নগণ্য ষ্ট’ৰ-ৰুম—নাই, নাই কাটিং মাৰিব খোজা নাই—বাৰু, বাৰু, ভাড়াটো আপোনাক দি যাম এজ্‌ ইউজুৱেল—বাৰু—বাৰু—হয় [ফোন থয়] উঃ, কি মানুহ! [পুনৰ কাপোৰ-কানি টনাত লাগে, মাজে মাজে সন্ত্ৰস্ত হৈ ঘড়ি চায়] টাইম্‌ ফ্লাইজ্‌, টাইম্‌ ফ্লাইজ্‌, [বিছনাৰ তলৰপৰা এখন চকা-ভগা জীৰ্ণ পেৰাম্বুলেটৰ টানি বাহিৰ কৰি আনে] টাইম্‌ ইজ্ আউট অফ্ জয়ণ্ট্‌ [ৰৈ যায়, স্তম্ভিত হৈ “প্ৰেম” খনলৈ চায়] হোৱাট্ ইজ দিচ্? এইখন ক’ৰপৰা আহিল? মোৰেই জানো? [চিন্তা কৰে] আঃ, ভাইমনৰ বিয়াৰ আগৰ বছৰ..... মাণিকী বাইদেউহঁত যেতিয়া আহিছিল— বাবলুৰ “প্ৰেম্‌”—চকাটো ভাঙি গৈছিল—মোক নতুন চকা এটা খুৱাই পঠিয়াই দিবলৈ কৈছিল.... ধেৎ, কি লাজৰ কথা আজিলৈকে আৰু সেইখন মেৰামত কৰোৱাই নহ’ল—অৱশ্যেই, ব্যস্ত মানুহ ম‍ই [“প্ৰেম”ত হাত দিয়ে] মামৰে ধৰিছে নেকি? অবিশ্বাস্য। ভে’হিক্‌ল্‌খন চলে নে? [নচলে, চকা ভগা]—প্ৰকৃতিৰ নিয়ম—ৰ’দ—বতাহ—পানী–মামৰ—ৱে’ৰ্‌ এণ্ড্‌ টিয়েৰ্—এভ্‌ৰিথিং ইজ্ আউট অফ্ জয়ণ্ট্‌, টাইম্‌ ইজ্— [সময়ৰ কথা মনত পৰে, ঘড়ি চায়, ব্যস্ত হৈ উঠে] কিন্তু এইখন জানো মই পেক্‌ কৰাৰ কিবা যাষ্টিফিকেচন্–বাব্‌লুও ডাঙৰ হৈছে [“প্ৰেম্‌”খন আধা চোঁচৰাই আধা বগৰাই কোঠাৰ বাহিৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে] ৰ’ল্‌ অন্, দাও ডাৰ্ক এণ্ড্‌ ডীপ ব্লু অ’চন (ocean), ৰ’ল্‌। [নিশ্বাস টানে] যাক, এটা বস্তু কমিল যিহওক [বিচিত্ৰ ধৰণৰ কাপোৰ ট্ৰাঙ্ক আৰু চুটকেচৰ ভিতৰলৈ দলিয়ায়, দুই এটা ছিঙা অৱস্থা-নোহোৱা কামিজ আৰু গেঞ্জি আৰু এটা পুৰণি কোট দলিয়াই পেলায়] এই “প্ৰেম্‌”খন নো বাৰু ম‍ই অতদিনে থৈ দিছিলোঁ কিয়? কিয় আৰু। মাণিকী বাইদেউৰ, বাব্‌লুৰ বস্তু কাৰণেই, অফ্ কৰ্চ্‌। ভাল চেণ্টিমেণ্টেল্‌ কাণ্ড-কাৰখানা! চেণ্টিমেণ্টেল্‌..... চেণ্টিমেণ্টেল.....[ভাবে, ফোন তোলে] হেল? হেল? টু ডাব্‌ল্‌ ৱান্ প্লীজ,? এন্‌গেইজ্‌ড্‌? অ’—থেঙ্ক্‌ ইউ [ফোন নমাই থয়] নে’ক্স্‌ট্‌—হোৱাট্? ইয়াৰ পিছত কি? অ’ মোৰ দাড়ি খুৰোৱা সৰঞ্জাম [ব্লেড্‌, আইনা আদি সামৰে (আইনাত এবাৰ চাই লয় গালতে হাত দি, দাড় খুৱাব লাগিব নেকি)......] ইচ্, অতবোৰ মামৰে ধৰা ব্লে’ডনো ই কাঞ্চাই দেখা নাই নে? এইবোৰ আৰু লগত ভাৰ বান্ধি লৈ গে কি কৰিম? নাই, এইবোৰ বিসৰ্জন দিয়াহে কথা [খিৰিকিৰে পেলাই দিয়ে] নে’ক্সট? অ’ মোৰ জোতা, চেণ্ডেল, যাৱতীয় ফুটৱেৰ্! [বিছনাৰ তলৰপৰা, আঁঠুৱাৰ ওপৰৰপৰা, দুৱাৰৰ চুকৰপৰা সম্ভৱ অসম্ভৱ সকলো ঠাইৰপৰা জোতা-<noinclude></noinclude> d1ob9a1spstdnl0cgy4avub8wk1q385 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১৩ 104 91533 249307 249140 2026-05-07T05:31:10Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||ঘৰুৱা ঘটনা|৫}}</noinclude>চেণ্ডেল-চপ্পল-মিলিটাৰীবুট (ভাল, বেয়া, ছিগা, জৰাজীৰ্ণ, চিক্‌চিকীয়া, ৰং-নোহোৱা) বাহিৰ কৰে, দুযোৰমান খবৰৰ কাগজেৰে মেৰিয়ায়, কিছুমান পুৰণি জোতাৰ ফিটা দাঙি ধৰে, শুঙি চায়, নাক কোঁচায়, তাৰ পিছত এযোৰ অৱস্থা নোহাৱা চেণ্ডেল-শ্বু চকুৰ সমুখত দাঙি ধৰে, বিভ্ৰান্ত] এইযোৰ কেতিয়াৰ? অ’ এইযোৰ। যিযোৰ কিনিবৰ দিনা প্ৰথম দীপালীৰ লগত চিনাকি হৈছিল—অ’ সেইযোৰেই—যিযোৰ কিনাৰ দিনা তাইৰ লগত প্ৰথমে চিনাকি হৈছিলোঁ—ইচ্, কি চেণ্টিমেণ্টেলেই নাছিলোঁ—আজিলৈকে পেলাই দিব পৰা নাই [মনস্থিৰ কৰে] যিহওক, অতীত মৰিল গ’ল তাৰ কথা অন্ত হ’ল মনৰ পৰাই তাক কৰা বিসৰ্জন/হা, কবিয়ে ক’বৰ দৰে, অতীতক যোৱাহে পাহৰি [এটা ভঙ্গী দি জোতাযোৰ খিৰিকিৰে বাহিৰলৈ নিক্ষেপ কৰে, লগে লগে আৰু আন কিছুমান জোতা] ইচ্, দস্তুৰমত বাটা কোম্পানী হৈ আছে ৰুমটো, অশোক বৰঠাকুৰ পাদুকালয় আন্‌লিমিটে’ড্‌ [জোতাৰ ফিটাবোৰ পুনৰ তুলি লয়, ভাবে]—অ’, এইবোৰ, এইবোৰ মাই পেলাই নিদি সাঁচি থ’বলৈ কৈছিল, মাই কৈছিল কুটা এডালো দলিয়াই পেলাব নাপায়, জোতাৰ ফিটা তো জোতাৰ ফিটা! মাই কৈছিল, “যাক ৰাখিবি, সি ৰাখিব।” যাক ৰাখিবি, সি ৰাখিব, হা ভাল প্ৰভাৰ্ব্—কিন্তু এইবোৰেৰে ম‍ই আৰু কি কৰিম—চেণ্টিমে’ণ্টেল্‌ হৈ থাকিলেই হ’ব নে? [পুনৰ মনস্থিৰ কৰে, ফিটাবোৰ গুলী পকাই ৱেষ্ট্ পেপাৰ বাস্কেটত পেলাই দিয়ে] মাই আৰু নিশ্চয় এশ বছৰ আগৰ জোতাৰ ফিটা কঢ়িয়াই থাকিবলৈ কোৱা নাই, সেইটো এব্‌চাৰ্ড [জোতাবোৰ চিজিল লাগি আহে, হঠাৎ এযোৰ কাঠৰ খৰম হাতলৈ আহে] গুৰ্ড্‌ গুড্‌! [চিন্তা কৰে, কপাল কোঁচায়] আঃ! কল্প জেঠাদেউৰ খৰম, পুৱাৰ ট্ৰেইন ধৰিবলৈ লৰালৰি কৰোঁতে পাহৰি এৰি গ’ল, হাঁ, এতিয়া মনত পৰিছে [হঠাৎ কৌতূহলী] এই বস্তুটো বাৰু পিন্ধে কেনেকৈ মানুহে? হাইহিল পিন্ধে ছোৱালীবোৰে বাৰু বুজিলোঁ, সিহঁত প্ৰাণীয়েই বেলেগ—কিন্তু মতা মানুহে বাৰু কেনেকৈ এনেকুৱা এটা ক্লাম্‌জি বস্তু [সকলো পাহৰি গৈ চেণ্ডেলযোৰ খুলি খৰমযোৰ পিন্ধে আৰু খটপ্‌ খটপকৈ খোজ কাঢ়ি চায়, মুখত বুঢ়া মানুহৰ ভাব এটা আনিবৰ চেষ্টা কৰে আৰু কল্প জেঠাদেউৰ কথা অনুকৰণ কৰিবৰ চেষ্টা কৰে] বুজিছ অশোক, এইবোৰ কথাৰ তহঁতে এতিয়াও ভু পাবৰ নৌ, আমিহে বুজোঁ ... বোলো লুইতেহে জানে বঠা কিমানলৈ বয়... যাক, এইযোৰৰ বিষয়েও চেণ্টিমেণ্টেল্‌ হোৱাৰ আৰু দৰ্কাৰ নাই, কল্প জেঠাদেউ কাহানিবাই [নীৰৱ হৈ যায়] যিহওক, here goes! [খিৰিকিৰে নিক্ষেপ] অ’ এইটো থাকিল [প্ৰাগৈতিহাসিক অ’ভাৰকোট এটা হাতত তুলি লয়] আঃ, দেউতাৰ কোটটো। যাক কয় এটা বাপতি সাহোন, এৰা, এটা বাপতি সাহোন par excellence—দেউতাৰ কোট তথা ঘৰৰ সকলোৰে কোট—ইচ্, দেউতাৰ ইমান মৰমৰ কোটটো আছিল, এইটো বাৰু মই এতিয়া কেনেকৈ এৰোঁ, ভাৰ বান্ধিয়েই বা লৈ যাওঁ কেনেকৈ, কমতো গধুৰ নহয়—অ, গধুৰ হ’বতো, বছৰৰ পিছত বছৰ এইটোৱেই ঘৰৰ<noinclude></noinclude> 25u7xfx0f0dbqeo3lt8vd08jfzjzutp পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০১ 104 91534 249144 2026-05-06T12:11:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বে'থ'ফে'ন ৯৩ তেনেকুৱা স্বতঃস্ফূর্তভাবে অশ্রুসজল নহয়, মোৰ সত্তা আৰু তেনেকুৱা নিস্পন্দ নহয়” সংগীতজ্ঞ বন্ধুৱে ক'লে, “এনেকুৱা ঘটিছে বুলিতো জনা নাছিলোঁ, তেওঁৰ শ্ৰৱণশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বে'থ'ফে'ন ৯৩ তেনেকুৱা স্বতঃস্ফূর্তভাবে অশ্রুসজল নহয়, মোৰ সত্তা আৰু তেনেকুৱা নিস্পন্দ নহয়” সংগীতজ্ঞ বন্ধুৱে ক'লে, “এনেকুৱা ঘটিছে বুলিতো জনা নাছিলোঁ, তেওঁৰ শ্ৰৱণশক্তি ঘূৰাই পাইছিল বুলিতো শুনা নাছিলোঁ।” “নাই,” মই ক'লোঁ, “কিয়নো এই অস্ত্ৰোপচাৰটোৰ কথা সেই সময়ৰ চিকিৎসাবিজ্ঞানে জনা নাছিল, তেতিয়াও বেটাৰী-চালিত শ্ৰৱণ-যন্ত্ৰ ওলোৱা নাই, ৰঞ্জন ৰশ্মি ওলোৱা নাই- - আৰু তাৰ বাবে হয়তো আমি কৃতজ্ঞ – কাৰণ, তেওঁৰ কাৰণে আমাৰ হিয়া কান্দে, কিন্তু এই সংগীত কি আমি হেৰুৱাব পাৰোঁ?”<noinclude></noinclude> mw3p2f5lbn1w56syicpr3gb1f10iqob 249170 249144 2026-05-06T13:36:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249170 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||বে'থ'ফে'ন|৯৩}}</noinclude> তেনেকুৱা স্বতঃস্ফূর্তভাবে অশ্রুসজল নহয়, মোৰ সত্তা আৰু তেনেকুৱা নিস্পন্দ নহয়” {{Gap}}সংগীতজ্ঞ বন্ধুৱে ক'লে, “এনেকুৱা ঘটিছে বুলিতো জনা নাছিলোঁ, তেওঁৰ শ্ৰৱণশক্তি ঘূৰাই পাইছিল বুলিতো শুনা নাছিলোঁ।” {{Gap}}“নাই,” মই ক'লোঁ, “কিয়নো এই অস্ত্ৰোপচাৰটোৰ কথা সেই সময়ৰ চিকিৎসাবিজ্ঞানে জনা নাছিল, তেতিয়াও বেটাৰী-চালিত শ্ৰৱণ-যন্ত্ৰ ওলোৱা নাই, ৰঞ্জন ৰশ্মি ওলোৱা নাই- আৰু তাৰ বাবে হয়তো আমি কৃতজ্ঞ – কাৰণ, তেওঁৰ কাৰণে আমাৰ হিয়া কান্দে, কিন্তু এই সংগীত কি আমি হেৰুৱাব পাৰোঁ?”<noinclude></noinclude> f62wyc4djwy0ual1rdr52k9waepyik3 249172 249170 2026-05-06T13:39:53Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249172 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||বে’থ’ফে’ন|৯৩}}</noinclude>তেনেকুৱা স্বতঃস্ফূর্তভাবে অশ্রুসজল নহয়, মোৰ সত্তা আৰু তেনেকুৱা নিস্পন্দ নহয়–” {{Gap}}সংগীতজ্ঞ বন্ধুৱে ক’লে, “এনেকুৱা ঘটিছে বুলিতো জনা নাছিলোঁ, তেওঁৰ শ্ৰৱণশক্তি ঘূৰাই পাইছিল বুলিতো শুনা নাছিলোঁ।” {{Gap}}“নাই,” মই ক’লোঁ, “কিয়নো এই অস্ত্ৰোপচাৰটোৰ কথা সেই সময়ৰ চিকিৎসাবিজ্ঞানে জনা নাছিল, তেতিয়াও বেটাৰী-চালিত শ্ৰৱণ-যন্ত্ৰ ওলোৱা নাই, ৰঞ্জন–ৰশ্মি ওলোৱা নাই—আৰু তাৰ বাবে হয়তো আমি কৃতজ্ঞ—কাৰণ, তেওঁৰ কাৰণে আমাৰ হিয়া কান্দে, কিন্তু এই সংগীত কি আমি হেৰুৱাব পাৰোঁ?”{{nop}}<noinclude></noinclude> 6hj0vbqcupdrdy436jzr7xijclwwpsp পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০২ 104 91535 249145 2026-05-06T12:11:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম “নভেম্বৰ ডিছেম্বৰ মাহত যেতিয়া গুৱাহাটীত বৰফ পৰিব আৰম্ভ কৰে, সৰু ল'ৰা- ছোৱালীবোৰৰ বৰ আনন্দ হয়। ৰাস্তা, ঘৰৰ চাল, ফুল আৰু গছ-গছনি, যানবাহন সকলো বৰফত ঢাক খাই বগা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম “নভেম্বৰ ডিছেম্বৰ মাহত যেতিয়া গুৱাহাটীত বৰফ পৰিব আৰম্ভ কৰে, সৰু ল'ৰা- ছোৱালীবোৰৰ বৰ আনন্দ হয়। ৰাস্তা, ঘৰৰ চাল, ফুল আৰু গছ-গছনি, যানবাহন সকলো বৰফত ঢাক খাই বগা হৈ পৰে। গোটেই চহৰৰ ওপৰত যেন এখন অবিচ্ছিন্ন বগা আৱৰণ । গোটেই পৃথিৱীত যেন স্বচ্ছ বগা পোহৰ। পুখুৰীবোৰৰ পানীও কেতিয়াবা গোট মাৰে। গজাল লগোৱা বুট আৰু ৰং-বিৰং টুপী পিন্ধি সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে চিঞৰ বাখৰ কৰি কৰি সিহঁতৰ স্কী, শ্লে'জ গাড়ী আৰু চকা লগোৱা ৰ'লাৰ স্কে'টাৰবোৰ লৈ পৰম উৎসাহেৰে বাহিৰ হৈ পৰে। সিহঁতে ইটোৱে সিটোৰ গালৈ বৰফৰ বল দলিয়াই হাঁহি-হাঁহি অধীৰ হৈ বৰফত পিছল খাই খাই পৰে। চহৰৰ হেলনীয়া ঠাইবোৰত এতিয়া সিহঁতে স্কী দৌবে। ৰঞ্জু আৰু অঞ্জুৰ ঘৰৰ সমুখৰ সৰু সাঁতোৰা পুখুৰীটোৰ পানী গোট মাৰিছে আৰু তাৰ ওপৰত ওৰে ৰাতি বৰফ পৰি পাৰৰ লগত প্ৰায় সমান হৈ গৈছে। অঞ্জু আৰু ৰঞ্জুৱে মহা স্ফূৰ্তিৰে ব'লাব-স্কেটিং কৰি পুখুৰীটো পাৰ হৈছে। ঘৰৰ সমুখৰ হেলনীয়াডোখৰ বরফে ঢাকি সমান কৰি দিয়াত রুণুমীৰ বৰ সুবিধা হৈছে। তাই সৰু ভণ্টিজনীক কাঠৰ চকা লগোৱা বাকচটোত বহুৱাই লৈ হুৰ্‌ হুকৈ তললৈ নামি গৈছে। আমি আটায়ে জেকেটৰ বুতামবোৰ ডিঙিলৈকে মাবি লৈ বৰফ চাবলৈ বাহিৰ হৈছোঁ। পুৱাৰ তীক্ষ্ণ সিসিৰীয়া বতাহে আমাৰ গালত আৰু অনাবৃত কাণত বেজীয়ে বিন্ধাৰ দৰে বিন্ধিছে। তুলাৰ দৰে পাতল চটা চটা বৰফ আমাৰ গালে-মুখে আৰু কাপোৰত পৰি গলি যাব ধৰিছে। সৌৱা, ল'ৰাহঁতে প্ৰকাণ্ড এটা 'বৰফৰ মানুহ' সাজিব ধৰিছে। সৌৱা, বৰফেৰে বগা হৈ পৰা গেটখন খুলি হে' বৰুৱা ৰাস্তালৈকে ওলাল। তেওঁ গলত টানকৈ এখন নীলা ৰঙৰ মালাৰ মেৰুৱাই লৈছে। হে' বৰুৱাই ঘৰব সমুখত পাৰ্ক কৰি থোৱা তেওঁৰ মটৰগাড়ীখন বিচাৰিছে, কিন্তু গাড়ীখনৰ ওপৰত বৰফ পৰি চাৰিওপিনে এটা এস্কিম'সকলৰ ইঘৰৰ দৰে হৈ পৰিছে। আস্‌, এতিয়া বাৰু তেওঁ কেনেকৈ গাড়ীৰ ভিতৰ সোমাব ? সৌৱা, ফ্রাউ ববলা বাহিবলৈ আহি হে' বৰুৱাক হাত জোকাৰি জোকাবি বিদায় দিছে আৰু চিঠিৰ<noinclude></noinclude> 6igz6niaigr1trojlmfhoc4xudui2hg 249171 249145 2026-05-06T13:38:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 249171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|গোলাম }}</noinclude> {{Gap}}“নভেম্বৰ ডিছেম্বৰ মাহত যেতিয়া গুৱাহাটীত বৰফ পৰিব আৰম্ভ কৰে, সৰু ল'ৰা- ছোৱালীবোৰৰ বৰ আনন্দ হয়। ৰাস্তা, ঘৰৰ চাল, ফুল আৰু গছ-গছনি, যানবাহন সকলো বৰফত ঢাক খাই বগা হৈ পৰে। গোটেই চহৰৰ ওপৰত যেন এখন অবিচ্ছিন্ন বগা আৱৰণ । গোটেই পৃথিৱীত যেন স্বচ্ছ বগা পোহৰ। পুখুৰীবোৰৰ পানীও কেতিয়াবা গোট মাৰে। গজাল লগোৱা বুট আৰু ৰং-বিৰং টুপী পিন্ধি সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে চিঞৰ বাখৰ কৰি কৰি সিহঁতৰ স্কী, শ্লে'জ গাড়ী আৰু চকা লগোৱা ৰ'লাৰ স্কে'টাৰবোৰ লৈ পৰম উৎসাহেৰে বাহিৰ হৈ পৰে। সিহঁতে ইটোৱে সিটোৰ গালৈ বৰফৰ বল দলিয়াই হাঁহি-হাঁহি অধীৰ হৈ বৰফত পিছল খাই খাই পৰে। চহৰৰ হেলনীয়া ঠাইবোৰত এতিয়া সিহঁতে স্কী দৌবে। ৰঞ্জু আৰু অঞ্জুৰ ঘৰৰ সমুখৰ সৰু সাঁতোৰা পুখুৰীটোৰ পানী গোট মাৰিছে আৰু তাৰ ওপৰত ওৰে ৰাতি বৰফ পৰি পাৰৰ লগত প্ৰায় সমান হৈ গৈছে। অঞ্জু আৰু ৰঞ্জুৱে মহা স্ফূৰ্তিৰে ব'লাব-স্কেটিং কৰি পুখুৰীটো পাৰ হৈছে। ঘৰৰ সমুখৰ হেলনীয়াডোখৰ বরফে ঢাকি সমান কৰি দিয়াত রুণুমীৰ বৰ সুবিধা হৈছে। তাই সৰু ভণ্টিজনীক কাঠৰ চকা লগোৱা বাকচটোত বহুৱাই লৈ হুৰ্‌ হুকৈ তললৈ নামি গৈছে। আমি আটায়ে জেকেটৰ বুতামবোৰ ডিঙিলৈকে মাবি লৈ বৰফ চাবলৈ বাহিৰ হৈছোঁ। পুৱাৰ তীক্ষ্ণ সিসিৰীয়া বতাহে আমাৰ গালত আৰু অনাবৃত কাণত বেজীয়ে বিন্ধাৰ দৰে বিন্ধিছে। তুলাৰ দৰে পাতল চটা চটা বৰফ আমাৰ গালে-মুখে আৰু কাপোৰত পৰি গলি যাব ধৰিছে। সৌৱা, ল'ৰাহঁতে প্ৰকাণ্ড এটা 'বৰফৰ মানুহ' সাজিব ধৰিছে। সৌৱা, বৰফেৰে বগা হৈ পৰা গেটখন খুলি হে' বৰুৱা ৰাস্তালৈকে ওলাল। তেওঁ গলত টানকৈ এখন নীলা ৰঙৰ মালাৰ মেৰুৱাই লৈছে। হে' বৰুৱাই ঘৰব সমুখত পাৰ্ক কৰি থোৱা তেওঁৰ মটৰগাড়ীখন বিচাৰিছে, কিন্তু গাড়ীখনৰ ওপৰত বৰফ পৰি চাৰিওপিনে এটা এস্কিম'সকলৰ ইঘৰৰ দৰে হৈ পৰিছে। আস্‌, এতিয়া বাৰু তেওঁ কেনেকৈ গাড়ীৰ ভিতৰ সোমাব ? সৌৱা, ফ্রাউ ববলা বাহিবলৈ আহি হে' বৰুৱাক হাত জোকাৰি জোকাবি বিদায় দিছে আৰু চিঠিৰ<noinclude></noinclude> 33qokmfd0gs9p3c2ez84c618nhl90le 249173 249171 2026-05-06T13:42:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 249173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|গোলাম }}</noinclude> {{Gap}}“নভেম্বৰ ডিছেম্বৰ মাহত যেতিয়া গুৱাহাটীত বৰফ পৰিব আৰম্ভ কৰে, সৰু ল'ৰা- ছোৱালীবোৰৰ বৰ আনন্দ হয়। ৰাস্তা, ঘৰৰ চাল, ফুল আৰু গছ-গছনি, যানবাহন সকলো বৰফত ঢাক খাই বগা হৈ পৰে। গোটেই চহৰৰ ওপৰত যেন এখন অবিচ্ছিন্ন বগা আৱৰণ । গোটেই পৃথিৱীত যেন স্বচ্ছ বগা পোহৰ। পুখুৰীবোৰৰ পানীও কেতিয়াবা গোট মাৰে। গজাল লগোৱা বুট আৰু ৰং-বিৰং টুপী পিন্ধি সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে চিঞৰ বাখৰ কৰি কৰি সিহঁতৰ স্কী, শ্লে'জ গাড়ী আৰু চকা লগোৱা ৰ'লাৰ স্কে'টাৰবোৰ লৈ পৰম উৎসাহেৰে বাহিৰ হৈ পৰে। সিহঁতে ইটোৱে সিটোৰ গালৈ বৰফৰ বল দলিয়াই হাঁহি-হাঁহি অধীৰ হৈ বৰফত পিছল খাই খাই পৰে। চহৰৰ হেলনীয়া ঠাইবোৰত এতিয়া সিহঁতে স্কী দৌৰে। ৰঞ্জু আৰু অঞ্জুৰ ঘৰৰ সমুখৰ সৰু সাঁতোৰা পুখুৰীটোৰ পানী গোট মাৰিছে আৰু তাৰ ওপৰত ওৰে ৰাতি বৰফ পৰি পাৰৰ লগত প্ৰায় সমান হৈ গৈছে। অঞ্জু আৰু ৰঞ্জুৱে মহা স্ফূৰ্তিৰে ৰ'লাৰ-স্কেটিং কৰি পুখুৰীটো পাৰ হৈছে। ঘৰৰ সমুখৰ হেলনীয়াডোখৰ বরফে ঢাকি সমান কৰি দিয়াত ৰুণুমীৰ বৰ সুবিধা হৈছে। তাই সৰু ভণ্টিজনীক কাঠৰ চকা লগোৱা বাকচটোত বহুৱাই লৈ হুৰ্‌ হুকৈ তললৈ নামি গৈছে। আমি আটায়ে জেকেটৰ বুতামবোৰ ডিঙিলৈকে মাৰি লৈ বৰফ চাবলৈ বাহিৰ হৈছোঁ। পুৱাৰ তীক্ষ্ণ সিসিৰীয়া বতাহে আমাৰ গালত আৰু অনাবৃত কাণত বেজীয়ে বিন্ধাৰ দৰে বিন্ধিছে। তুলাৰ দৰে পাতল চটা চটা বৰফ আমাৰ গালে-মুখে আৰু কাপোৰত পৰি গলি যাব ধৰিছে। সৌৱা, ল'ৰাহঁতে প্ৰকাণ্ড এটা 'বৰফৰ মানুহ' সাজিব ধৰিছে। সৌৱা, বৰফেৰে বগা হৈ পৰা গেটখন খুলি হে' বৰুৱা ৰাস্তালৈকে ওলাল। তেওঁ গলত টানকৈ এখন নীলা ৰঙৰ মালাৰ মেৰুৱাই লৈছে। হেৰ' বৰুৱাই ঘৰৰ সমুখত পাৰ্ক কৰি থোৱা তেওঁৰ মটৰগাড়ীখন বিচাৰিছে, কিন্তু গাড়ীখনৰ ওপৰত বৰফ পৰি চাৰিওপিনে এটা এস্কিম'সকলৰ ইঘৰৰ দৰে হৈ পৰিছে। আস্‌, এতিয়া বাৰু তেওঁ কেনেকৈ গাড়ীৰ ভিতৰ সোমাব ? সৌৱা, ফ্রাউ বৰুৱা বাহিৰলৈ আহি হে' বৰুৱাক হাত জোকাৰি জোকাৰি বিদায় দিছে আৰু চিঠিৰ<noinclude></noinclude> boy9xxxoz9glklbk300j1lw56hicosf 249174 249173 2026-05-06T13:42:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249174 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|গোলাম }}</noinclude> {{Gap}}“নভেম্বৰ ডিছেম্বৰ মাহত যেতিয়া গুৱাহাটীত বৰফ পৰিব আৰম্ভ কৰে, সৰু ল'ৰা- ছোৱালীবোৰৰ বৰ আনন্দ হয়। ৰাস্তা, ঘৰৰ চাল, ফুল আৰু গছ-গছনি, যানবাহন সকলো বৰফত ঢাক খাই বগা হৈ পৰে। গোটেই চহৰৰ ওপৰত যেন এখন অবিচ্ছিন্ন বগা আৱৰণ । গোটেই পৃথিৱীত যেন স্বচ্ছ বগা পোহৰ। পুখুৰীবোৰৰ পানীও কেতিয়াবা গোট মাৰে। গজাল লগোৱা বুট আৰু ৰং-বিৰং টুপী পিন্ধি সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে চিঞৰ বাখৰ কৰি কৰি সিহঁতৰ স্কী, শ্লে'জ গাড়ী আৰু চকা লগোৱা ৰ'লাৰ স্কে'টাৰবোৰ লৈ পৰম উৎসাহেৰে বাহিৰ হৈ পৰে। সিহঁতে ইটোৱে সিটোৰ গালৈ বৰফৰ বল দলিয়াই হাঁহি-হাঁহি অধীৰ হৈ বৰফত পিছল খাই খাই পৰে। চহৰৰ হেলনীয়া ঠাইবোৰত এতিয়া সিহঁতে স্কী দৌৰে। ৰঞ্জু আৰু অঞ্জুৰ ঘৰৰ সমুখৰ সৰু সাঁতোৰা পুখুৰীটোৰ পানী গোট মাৰিছে আৰু তাৰ ওপৰত ওৰে ৰাতি বৰফ পৰি পাৰৰ লগত প্ৰায় সমান হৈ গৈছে। অঞ্জু আৰু ৰঞ্জুৱে মহা স্ফূৰ্তিৰে ৰ'লাৰ-স্কেটিং কৰি পুখুৰীটো পাৰ হৈছে। ঘৰৰ সমুখৰ হেলনীয়াডোখৰ বরফে ঢাকি সমান কৰি দিয়াত ৰুণুমীৰ বৰ সুবিধা হৈছে। তাই সৰু ভণ্টিজনীক কাঠৰ চকা লগোৱা বাকচটোত বহুৱাই লৈ হুৰ্‌ হুকৈ তললৈ নামি গৈছে। আমি আটায়ে জেকেটৰ বুতামবোৰ ডিঙিলৈকে মাৰি লৈ বৰফ চাবলৈ বাহিৰ হৈছোঁ। পুৱাৰ তীক্ষ্ণ সিসিৰীয়া বতাহে আমাৰ গালত আৰু অনাবৃত কাণত বেজীয়ে বিন্ধাৰ দৰে বিন্ধিছে। তুলাৰ দৰে পাতল চটা চটা বৰফ আমাৰ গালে-মুখে আৰু কাপোৰত পৰি গলি যাব ধৰিছে। সৌৱা, ল'ৰাহঁতে প্ৰকাণ্ড এটা 'বৰফৰ মানুহ' সাজিব ধৰিছে। সৌৱা, বৰফেৰে বগা হৈ পৰা গেটখন খুলি হে' বৰুৱা ৰাস্তালৈকে ওলাল। তেওঁ গলত টানকৈ এখন নীলা ৰঙৰ মালাৰ মেৰুৱাই লৈছে। হেৰ' বৰুৱাই ঘৰৰ সমুখত পাৰ্ক কৰি থোৱা তেওঁৰ মটৰগাড়ীখন বিচাৰিছে, কিন্তু গাড়ীখনৰ ওপৰত বৰফ পৰি চাৰিওপিনে এটা এস্কিম'সকলৰ ইঘৰৰ দৰে হৈ পৰিছে। আস্‌, এতিয়া বাৰু তেওঁ কেনেকৈ গাড়ীৰ ভিতৰ সোমাব ? সৌৱা, ফ্রাউ বৰুৱা বাহিৰলৈ আহি হেৰ' বৰুৱাক হাত জোকাৰি জোকাৰি বিদায় দিছে আৰু চিঠিৰ<noinclude></noinclude> i7c1q2b2bmy53sz0t3h254f2n9bkk4k 249175 249174 2026-05-06T13:42:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 249175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|গোলাম }}</noinclude> {{Gap}}“নভেম্বৰ ডিছেম্বৰ মাহত যেতিয়া গুৱাহাটীত বৰফ পৰিব আৰম্ভ কৰে, সৰু ল'ৰা- ছোৱালীবোৰৰ বৰ আনন্দ হয়। ৰাস্তা, ঘৰৰ চাল, ফুল আৰু গছ-গছনি, যানবাহন সকলো বৰফত ঢাক খাই বগা হৈ পৰে। গোটেই চহৰৰ ওপৰত যেন এখন অবিচ্ছিন্ন বগা আৱৰণ । গোটেই পৃথিৱীত যেন স্বচ্ছ বগা পোহৰ। পুখুৰীবোৰৰ পানীও কেতিয়াবা গোট মাৰে। গজাল লগোৱা বুট আৰু ৰং-বিৰং টুপী পিন্ধি সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে চিঞৰ বাখৰ কৰি কৰি সিহঁতৰ স্কী, শ্লে'জ গাড়ী আৰু চকা লগোৱা ৰ'লাৰ স্কে'টাৰবোৰ লৈ পৰম উৎসাহেৰে বাহিৰ হৈ পৰে। সিহঁতে ইটোৱে সিটোৰ গালৈ বৰফৰ বল দলিয়াই হাঁহি-হাঁহি অধীৰ হৈ বৰফত পিছল খাই খাই পৰে। চহৰৰ হেলনীয়া ঠাইবোৰত এতিয়া সিহঁতে স্কী দৌৰে। ৰঞ্জু আৰু অঞ্জুৰ ঘৰৰ সমুখৰ সৰু সাঁতোৰা পুখুৰীটোৰ পানী গোট মাৰিছে আৰু তাৰ ওপৰত ওৰে ৰাতি বৰফ পৰি পাৰৰ লগত প্ৰায় সমান হৈ গৈছে। অঞ্জু আৰু ৰঞ্জুৱে মহা স্ফূৰ্তিৰে ৰ'লাৰ-স্কেটিং কৰি পুখুৰীটো পাৰ হৈছে। ঘৰৰ সমুখৰ হেলনীয়াডোখৰ বরফে ঢাকি সমান কৰি দিয়াত ৰুণুমীৰ বৰ সুবিধা হৈছে। তাই সৰু ভণ্টিজনীক কাঠৰ চকা লগোৱা বাকচটোত বহুৱাই লৈ হুৰ্‌ হুকৈ তললৈ নামি গৈছে। আমি আটায়ে জেকেটৰ বুতামবোৰ ডিঙিলৈকে মাৰি লৈ বৰফ চাবলৈ বাহিৰ হৈছোঁ। পুৱাৰ তীক্ষ্ণ সিৰসিৰীয়া বতাহে আমাৰ গালত আৰু অনাবৃত কাণত বেজীয়ে বিন্ধাৰ দৰে বিন্ধিছে। তুলাৰ দৰে পাতল চটা চটা বৰফ আমাৰ গালে-মুখে আৰু কাপোৰত পৰি গলি যাব ধৰিছে। সৌৱা, ল'ৰাহঁতে প্ৰকাণ্ড এটা 'বৰফৰ মানুহ' সাজিব ধৰিছে। সৌৱা, বৰফেৰে বগা হৈ পৰা গেটখন খুলি হে' বৰুৱা ৰাস্তালৈকে ওলাল। তেওঁ গলত টানকৈ এখন নীলা ৰঙৰ মালাৰ মেৰুৱাই লৈছে। হেৰ' বৰুৱাই ঘৰৰ সমুখত পাৰ্ক কৰি থোৱা তেওঁৰ মটৰগাড়ীখন বিচাৰিছে, কিন্তু গাড়ীখনৰ ওপৰত বৰফ পৰি চাৰিওপিনে এটা এস্কিম'সকলৰ ইঘৰৰ দৰে হৈ পৰিছে। আস্‌, এতিয়া বাৰু তেওঁ কেনেকৈ গাড়ীৰ ভিতৰ সোমাব ? সৌৱা, ফ্রাউ বৰুৱা বাহিৰলৈ আহি হেৰ' বৰুৱাক হাত জোকাৰি জোকাৰি বিদায় দিছে আৰু চিঠিৰ<noinclude></noinclude> 07brgahn4x07qtkf7ezpo2ktmt7r3cu 249308 249175 2026-05-07T05:41:51Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude> {{center|{{Xx-larger|গোলাম}} }} {{Gap}}“নভেম্বৰ ডিছেম্বৰ মাহত যেতিয়া গুৱাহাটীত বৰফ পৰিব আৰম্ভ কৰে, সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ বৰ আনন্দ হয়। ৰাস্তা, ঘৰৰ চাল, ফুল আৰু গছ-গছনি, যানবাহন সকলো বৰফত ঢাক খাই বগা হৈ পৰে। গোটেই চহৰৰ ওপৰত যেন এখন অবিচ্ছিন্ন বগা আৱৰণ। গোটেই পৃথিৱীত যেন স্বচ্ছ বগা পোহৰ। পুখুৰীবোৰৰ পানীও কেতিয়াবা গোট মাৰে। গজাল লগোৱা বুট আৰু ৰং-বিৰং টুপী পিন্ধি সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে চিঞৰ বাখৰ কৰি কৰি সিহঁতৰ স্কী, শ্লে’জ গাড়ী আৰু চকা লগোৱা ৰ’লাৰ স্কে’টাৰবোৰ লৈ পৰম উৎসাহেৰে বাহিৰ হৈ পৰে। সিহঁতে ইটোৱে সিটোৰ গালৈ বৰফৰ বল দলিয়াই হাঁহি-হাঁহি অধীৰ হৈ বৰফত পিছল খাই খাই পৰে। চহৰৰ হেলনীয়া ঠাইবোৰত এতিয়া সিহঁতে স্কী দৌৰে। ৰঞ্জু আৰু অঞ্জুৰ ঘৰৰ সমুখৰ সৰু সাঁতোৰা পুখুৰীটোৰ পানী গোট মাৰিছে আৰু তাৰ ওপৰত ওৰে ৰাতি বৰফ পৰি পাৰৰ লগত প্ৰায় সমান হৈ গৈছে। অঞ্জু আৰু ৰঞ্জুৱে মহা স্ফূৰ্তিৰে ৰ’লাৰ-স্কেটিং কৰি পুখুৰীটো পাৰ হৈছে। ঘৰৰ সমুখৰ হেলনীয়াডোখৰ বৰফে ঢাকি সমান কৰি দিয়াত ৰুণুমীৰ বৰ সুবিধা হৈছে। তাই সৰু ভণ্টিজনীক কাঠৰ চকা লগোৱা বাকচটোত বহুৱাই লৈ হুৰ্‌ হুৰ্‌কৈ তললৈ নামি গৈছে। আমি আটায়ে জেকেটৰ বুতামবোৰ ডিঙিলৈকে মাৰি লৈ বৰফ চাবলৈ বাহিৰ হৈছোঁ। পুৱাৰ তীক্ষ্ণ সিৰ্‌সিৰীয়া বতাহে আমাৰ গালত আৰু অনাবৃত কাণত বেজীয়ে বিন্ধাৰ দৰে বিন্ধিছে। তুলাৰ দৰে পাতল চটা চটা বৰফ আমাৰ গালে-মুখে আৰু কাপোৰত পৰি গলি যাব ধৰিছে। সৌৱা, ল’ৰাহঁতে প্ৰকাণ্ড এটা ‘বৰফৰ মানুহ’ সাজিব ধৰিছে। সৌৱা, বৰফেৰে বগা হৈ পৰা গেটখন খুলি হে’ৰ্‌ বৰুৱা ৰাস্তালৈকে ওলাল। তেওঁ গলত টানকৈ এখন নীলা ৰঙৰ মাফ্‌লাৰ মেৰুৱাই লৈছে। হে’ৰ্‌ বৰুৱাই ঘৰৰ সমুখত পাৰ্ক কৰি থোৱা তেওঁৰ মটৰগাড়ীখন বিচাৰিছে, কিন্তু গাড়ীখনৰ ওপৰত বৰফ পৰি চাৰিওপিনে এটা এস্কিম’সকলৰ ইগ্লুঘৰৰ দৰে হৈ পৰিছে। আস্‌, এতিয়া বাৰু তেওঁ কেনেকৈ গাড়ীৰ ভিতৰ সোমাব? সৌৱা, ফ্ৰাউ বৰুৱা বাহিৰলৈ আহি হে’ৰ্‌ বৰুৱাক হাত জোকাৰি জোকাৰি বিদায় দিছে আৰু চিঠিৰ<noinclude></noinclude> 4kfi68dyfejgtg0vmovzxsl7otia5z9 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০৩ 104 91536 249146 2026-05-06T12:11:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম ৯৫ বাকচটো চাব খুজিছে চিঠি আহিছে নেকি? কিন্তু চিঠিৰ বাকচটোও একেবাৰে বগা হৈ বৰফৰ তলত ঢাক খাই আছে। ফ্ৰাউ বৰুৱাই তেওঁৰ এপ্ৰনখনত হাত ঘঁহি গৰম কৰি লৈ চিঠিৰ বাকচটোৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম ৯৫ বাকচটো চাব খুজিছে চিঠি আহিছে নেকি? কিন্তু চিঠিৰ বাকচটোও একেবাৰে বগা হৈ বৰফৰ তলত ঢাক খাই আছে। ফ্ৰাউ বৰুৱাই তেওঁৰ এপ্ৰনখনত হাত ঘঁহি গৰম কৰি লৈ চিঠিৰ বাকচটোৰ পৰা বৰবোৰ চুঁচি পেলাব ধৰিলে ......... মোৰ জাৰ্মান ৰচনাখনৰ এইখিনিলৈ জোৰে জোৰে পঢ়ি ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তেওঁৰ ঘূৰণীয়া কাঁচৰ প্ৰাচীন চছমাযোৰ খুলি ক'লে, “চমৎকাৰ, চমৎকাৰ। ব্যাকৰণৰ ভুল এটাও নাই যেন লাগিছে। অতি প্রশংসনীয়। হু”, তাৰ পিছত অলপ অনিশ্চয়তাৰে ক'লে, “কিন্তু, আপোনালোকৰ দেশত আমাৰ ইয়াৰ দৰেই বৰফ পৰে বুলিতো জনা নাছিলোঁ।” ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে মেজৰ কিতাপপত্ৰৰ মাজত থকা ডাঙৰ গোলকটো তর্জনীৰে পাক্ দি ভাৰতবৰ্ষখন উলিয়ালে আৰু পুনৰ চছমাযোৰ পিন্ধি জুমি চালে। “ঠিকেই – তলেবে বিষুর ৰেখা গৈছে—গ্রীষ্মমণ্ডল—অসম — অসম — আখ্ এই যে, গৌহাটী — গৌহাটী ক'ত, গৌহাটী দেখোন—” “এই গোলকটোত দিয়া নাই হ'বলা”, মই লৰালৰিকৈ ক'লো “এই যে এইখিনিত শ্বিলং—ৰাজধানী — পাহাৰৰ ওপৰত, বেছ ঠাণ্ডা — তাৰ ঠিক তলতে গৌহাটী — ”, ফ্রাউ ম্যুলাৰৰ প্ৰশ্নটো এৰাবলৈ গৈ মই সোৎসাহে শ্বিলং পাহাৰৰ বৰ্ণনা এটা আৰম্ভ কৰিলোঁ । খাছীয়া মানুহৰ ঠাই, অকোৱা পকোৱা পাহাৰী ৰাস্তা, বেভেৰিয়াৰ পাহাৰ অঞ্চলৰ গাঁৱৰ দৰে। নিজৰা আৰু কুৰুং, আৰু সৰল গছ, আপোনালোকৰ 'টামে’-গছবোৰৰ দৰে, ডাঙৰ ডাঙৰ জলপ্রপাত আছে, তাৰপৰা বিজুলী উৎপন্ন কৰা হয়। আবহাৱা চেঁচা বা মৃদু, গ্রীষ্মকালীন শৈলবিহাৰৰ জনপ্ৰিয় ঠাই। ভৈয়ামৰপৰা মটৰ গাড়ীৰে প্ৰায় এশ কিলমিটাৰ । কিন্তু ৰাস্তা এমুখীয়া, এইটো অৱশ্যে কিছু অসুবিধাজনক, যদিও— - ‘আ? আ’?’ ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তেওঁৰ বেচামাল শুভ্ৰ চুলিৰে ঢাক খোৱা মূৰটো দুপিয়াই দুপিয়াই সাগ্রহে (কিন্তু যেন অলপ আচৰিত হৈ) মোৰ কথা শুনিলে, আৰু তাৰ মাজে মাজে নীলা পেন্সিলেৰে মোব ৰচনাখনত ঠায়ে ঠায়ে দাগ দিব ধৰিলে । যিখন ব্যৱসায়- চালনা (বা ব্যৱসায় প্রশাসন) প্ৰতিষ্ঠানত 'কাম শিকিবৰ বাবে ম‍ই জার্মানী আহি পাইছোঁ, তেওঁলোকে মোক “পেডাগগিশ্বে 'চ্ ইনষ্টিট্যুট (অর্থাৎ শিক্ষা ইস্কুল)-ৰ এই ভদ্রমহিলাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিচ্ছে, জার্মান ভাষাজ্ঞানৰ পৰীক্ষা এটা দিবৰ কাৰণে। এতিয়ালৈকে ম‍ই শিক্ষানবিশহে হৈ আছোঁ ৷ এই পৰীক্ষাটোত উত্তীৰ্ণ হ'লে তেওঁলোকে মোক নিয়মীয়াভাৱে ‘বেআম্‌টাৰ্‌’ বা কৰ্মচাৰীৰূপে নিয়োগ কৰিব। প্ৰশিক্ষণ শেষ হ'লে এখন 'ডিপ্লমা' দিব। ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে ক'লে যে তেওঁ জাপান আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ বিষয়ে বহুত কিবাকিবি পঢ়িছে, বিশেষকৈ ভাৰতবৰ্ষলৈ এবাৰ যোৱাৰ তেওঁৰ খুব ইচ্ছা আছে, ঈশ্বৰে কৰিলে,<noinclude></noinclude> 5lr9z4zxliinui9fdsymsd3pyujc4q7 249178 249146 2026-05-06T13:45:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 249178 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম ৯৫ বাকচটো চাব খুজিছে চিঠি আহিছে নেকি? কিন্তু চিঠিৰ বাকচটোও একেবাৰে বগা হৈ বৰফৰ তলত ঢাক খাই আছে। ফ্ৰাউ বৰুৱাই তেওঁৰ এপ্ৰনখনত হাত ঘঁহি গৰম কৰি লৈ চিঠিৰ বাকচটোৰ পৰা বৰবোৰ চুঁচি পেলাব ধৰিলে ...." মোৰ জাৰ্মান ৰচনাখনৰ এইখিনিলৈ জোৰে জোৰে পঢ়ি ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তেওঁৰ ঘূৰণীয়া কাঁচৰ প্ৰাচীন চছমাযোৰ খুলি ক'লে, “চমৎকাৰ, চমৎকাৰ। ব্যাকৰণৰ ভুল এটাও নাই যেন লাগিছে। অতি প্রশংসনীয়। হু”, তাৰ পিছত অলপ অনিশ্চয়তাৰে ক'লে, “কিন্তু, আপোনালোকৰ দেশত আমাৰ ইয়াৰ দৰেই বৰফ পৰে বুলিতো জনা নাছিলোঁ।” ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে মেজৰ কিতাপপত্ৰৰ মাজত থকা ডাঙৰ গোলকটো তর্জনীৰে পাক্ দি ভাৰতবৰ্ষখন উলিয়ালে আৰু পুনৰ চছমাযোৰ পিন্ধি জুমি চালে। “ঠিকেই – তলেবে বিষুর ৰেখা গৈছে—গ্রীষ্মমণ্ডল—অসম — অসম — আখ্ এই যে, গৌহাটী — গৌহাটী ক'ত, গৌহাটী দেখোন—” “এই গোলকটোত দিয়া নাই হ'বলা”, মই লৰালৰিকৈ ক'লো “এই যে এইখিনিত শ্বিলং—ৰাজধানী — পাহাৰৰ ওপৰত, বেছ ঠাণ্ডা — তাৰ ঠিক তলতে গৌহাটী — ”, ফ্রাউ ম্যুলাৰৰ প্ৰশ্নটো এৰাবলৈ গৈ মই সোৎসাহে শ্বিলং পাহাৰৰ বৰ্ণনা এটা আৰম্ভ কৰিলোঁ । খাছীয়া মানুহৰ ঠাই, অকোৱা পকোৱা পাহাৰী ৰাস্তা, বেভেৰিয়াৰ পাহাৰ অঞ্চলৰ গাঁৱৰ দৰে। নিজৰা আৰু কুৰুং, আৰু সৰল গছ, আপোনালোকৰ 'টামে’-গছবোৰৰ দৰে, ডাঙৰ ডাঙৰ জলপ্রপাত আছে, তাৰপৰা বিজুলী উৎপন্ন কৰা হয়। আবহাৱা চেঁচা বা মৃদু, গ্রীষ্মকালীন শৈলবিহাৰৰ জনপ্ৰিয় ঠাই। ভৈয়ামৰপৰা মটৰ গাড়ীৰে প্ৰায় এশ কিলমিটাৰ । কিন্তু ৰাস্তা এমুখীয়া, এইটো অৱশ্যে কিছু অসুবিধাজনক, যদিও— ‘আ? আ’?’ ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তেওঁৰ বেচামাল শুভ্ৰ চুলিৰে ঢাক খোৱা মূৰটো দুপিয়াই দুপিয়াই সাগ্রহে (কিন্তু যেন অলপ আচৰিত হৈ) মোৰ কথা শুনিলে, আৰু তাৰ মাজে মাজে নীলা পেন্সিলেৰে মোব ৰচনাখনত ঠায়ে ঠায়ে দাগ দিব ধৰিলে । যিখন ব্যৱসায়- চালনা (বা ব্যৱসায় প্রশাসন) প্ৰতিষ্ঠানত 'কাম শিকিবৰ বাবে ম‍ই জার্মানী আহি পাইছোঁ, তেওঁলোকে মোক “পেডাগগিশ্বে 'চ্ ইনষ্টিট্যুট (অর্থাৎ শিক্ষা ইস্কুল)-ৰ এই ভদ্রমহিলাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিচ্ছে, জার্মান ভাষাজ্ঞানৰ পৰীক্ষা এটা দিবৰ কাৰণে। এতিয়ালৈকে ম‍ই শিক্ষানবিশহে হৈ আছোঁ ৷ এই পৰীক্ষাটোত উত্তীৰ্ণ হ'লে তেওঁলোকে মোক নিয়মীয়াভাৱে ‘বেআম্‌টাৰ্‌’ বা কৰ্মচাৰীৰূপে নিয়োগ কৰিব। প্ৰশিক্ষণ শেষ হ'লে এখন 'ডিপ্লমা' দিব। ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে ক'লে যে তেওঁ জাপান আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ বিষয়ে বহুত কিবাকিবি পঢ়িছে, বিশেষকৈ ভাৰতবৰ্ষলৈ এবাৰ যোৱাৰ তেওঁৰ খুব ইচ্ছা আছে, ঈশ্বৰে কৰিলে,<noinclude></noinclude> 2zj8w1z7ky9k2ps8dorgton9dmz222d 249179 249178 2026-05-06T14:16:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||গোলাম|৯৫}}</noinclude> বাকচটো চাব খুজিছে চিঠি আহিছে নেকি? কিন্তু চিঠিৰ বাকচটোও একেবাৰে বগা হৈ বৰফৰ তলত ঢাক খাই আছে। ফ্ৰাউ বৰুৱাই তেওঁৰ এপ্ৰনখনত হাত ঘঁহি গৰম কৰি লৈ চিঠিৰ বাকচটোৰ পৰা বৰবোৰ চুঁচি পেলাব ধৰিলে ...." {{Gap}}মোৰ জাৰ্মান ৰচনাখনৰ এইখিনিলৈ জোৰে জোৰে পঢ়ি ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তেওঁৰ ঘূৰণীয়া কাঁচৰ প্ৰাচীন চছমাযোৰ খুলি ক'লে, “চমৎকাৰ, চমৎকাৰ। ব্যাকৰণৰ ভুল এটাও নাই যেন লাগিছে। অতি প্রশংসনীয়। হু”, তাৰ পিছত অলপ অনিশ্চয়তাৰে ক'লে, “কিন্তু, আপোনালোকৰ দেশত আমাৰ ইয়াৰ দৰেই বৰফ পৰে বুলিতো জনা নাছিলোঁ।” ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে মেজৰ কিতাপপত্ৰৰ মাজত থকা ডাঙৰ গোলকটো তর্জনীৰে পাক্ দি ভাৰতবৰ্ষখন উলিয়ালে আৰু পুনৰ চছমাযোৰ পিন্ধি জুমি চালে। “ঠিকেই – তলেৰে বিষুৱ ৰেখা গৈছে—গ্রীষ্মমণ্ডল—অসম — অসম — আস্‌ এই যে, গৌহাটী — গৌহাটী ক'ত, গৌহাটী দেখোন—” “এই গোলকটোত দিয়া নাই হ'বলা”, মই লৰালৰিকৈ ক'লো “এই যে এইখিনিত শ্বিলং—ৰাজধানী — পাহাৰৰ ওপৰত, বেছ ঠাণ্ডা — তাৰ ঠিক তলতে গৌহাটী — ”, ফ্রাউ ম্যুলাৰৰ প্ৰশ্নটো এৰাবলৈ গৈ মই সোৎসাহে শ্বিলং পাহাৰৰ বৰ্ণনা এটা আৰম্ভ কৰিলোঁ । খাছীয়া মানুহৰ ঠাই, অকোৱা পকোৱা পাহাৰী ৰাস্তা, বেভেৰিয়াৰ পাহাৰ অঞ্চলৰ গাঁৱৰ দৰে। নিজৰা আৰু কুৰুং, আৰু সৰল গছ, আপোনালোকৰ 'টামে’-গছবোৰৰ দৰে, ডাঙৰ ডাঙৰ জলপ্রপাত আছে, তাৰপৰা বিজুলী উৎপন্ন কৰা হয়। আবহাৱা চেঁচা বা মৃদু, গ্রীষ্মকালীন শৈলবিহাৰৰ জনপ্ৰিয় ঠাই। ভৈয়ামৰপৰা মটৰ গাড়ীৰে প্ৰায় এশ কিলমিটাৰ । কিন্তু ৰাস্তা এমুখীয়া, এইটো অৱশ্যে কিছু অসুবিধাজনক, যদিও— {{gap}}‘আ? আ’?’ ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তেওঁৰ কোমল শুভ্ৰ চুলিৰে ঢাক খোৱা মূৰটো দুপিয়াই দুপিয়াই আগ্রহে (কিন্তু যেন অলপ আচৰিত হৈ) মোৰ কথা শুনিলে, আৰু তাৰ মাজে মাজে নীলা পেন্সিলেৰে মোৰ ৰচনাখনত ঠায়ে ঠায়ে দাগ দিব ধৰিলে । যিখন ব্যৱসায়- চালনা (বা ব্যৱসায় প্রশাসন) প্ৰতিষ্ঠানত 'কাম শিকিবৰ বাবে ম‍ই জার্মানী আহি পাইছোঁ, তেওঁলোকে মোক “পেডাগগিশ্বে'চ্ ইনষ্টিট্যুট" (অর্থাৎ শিক্ষা ইস্কুল)-ৰ এই ভদ্রমহিলাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিছে, জার্মান ভাষাজ্ঞানৰ পৰীক্ষা এটা দিবৰ কাৰণে। এতিয়ালৈকে ম‍ই শিক্ষানবিশহে হৈ আছোঁ ৷ এই পৰীক্ষাটোত উত্তীৰ্ণ হ'লে তেওঁলোকে মোক নিয়মীয়াভাৱে ‘বেআম্‌টাৰ্‌’ বা কৰ্মচাৰীৰূপে নিয়োগ কৰিব। প্ৰশিক্ষণ শেষ হ'লে এখন 'ডিপ্লমা' দিব। {{gap}}ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে ক'লে যে তেওঁ জাপান আৰু ভাৰতবৰ্ষৰ বিষয়ে বহুত কিবাকিবি পঢ়িছে, বিশেষকৈ ভাৰতবৰ্ষলৈ এবাৰ যোৱাৰ তেওঁৰ খুব ইচ্ছা আছে, ঈশ্বৰে কৰিলে,<noinclude></noinclude> 6kqb59p5lagrwljak9465d6kqkh9x14 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০৪ 104 91537 249147 2026-05-06T12:12:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৯৬ গোলাম দেশখন চাবলৈ : তেওঁৰ ল'ৰা-ছোৱালীহালকো — গ্ৰেটশ্বেন্ আৰু ফ্ৰীচ—লগত নিব খোজে প্ৰাচ্যৰ ৰূপকথা যেন লগা দেশবোৰ দেখুৱাবলৈ (ডিপ্লমা আনিবলৈ নহয়)। ভদ্ৰমহিলা প্ৰৌঢ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৯৬ গোলাম দেশখন চাবলৈ : তেওঁৰ ল'ৰা-ছোৱালীহালকো — গ্ৰেটশ্বেন্ আৰু ফ্ৰীচ—লগত নিব খোজে প্ৰাচ্যৰ ৰূপকথা যেন লগা দেশবোৰ দেখুৱাবলৈ (ডিপ্লমা আনিবলৈ নহয়)। ভদ্ৰমহিলা প্ৰৌঢ়া, কিন্তু এতিয়াও সকলো বস্তুতে আপাতদৃষ্টিত অপাৰ কৌতূহল। 'না ইয়া, হে' অমুক, আপোনাৰ ৰচনাখনে মোক আচৰিত কৰিছে, ম‍ই ক'বলৈ বাধ্য হৈছোঁ। আপোনাৰ জাৰ্মান শুধৰণিখিনি আৰু বাক্যচনাখিনি যদিও মোটামুটি চলনসই হৈছে, তাত এনেকুৱা দুই এটা প্ৰাথমিক ভুল ৰৈ গৈছে যে শুনিলে আমাৰ ইস্কুলৰ ল'ৰাই হাঁহি মৰিব। অথচ ৰচনাখন- ”, ভদ্ৰমহিলাৰ ৰঙা মৰমিয়াল মুখখনত হতবুদ্ধিৰ ছাঁ পৰিল, – “না ইয়া, মুঠৰ ওপৰত, ভালেই। যাক, আপোনাৰ লগত পৰিচয় হৈ ভাল লাগিল”, ভদ্ৰমহিলাই মেজৰ কাষত থকা বাল্টিটোৰ পৰা দুটুকুৰামান কয়লা উনুনত পেলাই দাও ডালেৰে খুচি দিলে, আৰু হঠাৎ বোধহয় তেওঁৰ মনত পৰিল যে মই গ্ৰীষ্মমণ্ডলৰপৰা আহিছোঁ, “ইয়াত বোধহয় আপুনি প্ৰথম প্ৰথম বৰ ঠাণ্ডা পাইছিল, নহয়? অৱশ্যে আপোনাৰ বচনাত যিটো বৰ্ণনা—”, ভদ্ৰমহিলাৰ মুখত পুনৰ এটা বিভ্ৰান্তিৰ ৰেখা ফুটি উঠি মিলি গ'ল, “কোঠাটো গৰম হৈছে নে এতিয়া? বৰ বেছি গৰম হৈছে যদি, কোটটো খুলি ল'ব পাৰে – ” - - “ধন্যবাদ, ফাউ ন্যূলা”, ম‍ই ক'লোঁ আৰু অনুমতি পাই কোটটো খুলি চকীখনৰ পিঠিত ওলোমাই থ'লোঁ। ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তলমূৰ কৰি মোৰ কাগজকেইখিলাত আৰু কেইটামান দাগ মাৰিলে আৰু কিবা এটা মন্তব্য লিখি লিখি ক'লে, “বাৰু কওকচোন, এই ‘ব্যৱসায় চালনা’ ব্যাপাবটো—মই অৱশ্যে এইবোৰ কথা একো নাজানো এই ব্যৱসায়-চালনা' বিষয়টো আপোনালোকৰ দেশত এতিয়াও বিকাশ কৰা হোৱা নাই নেকি? মানে, আপুনি ইয়াৰ ডিপ্লমাখনৰ কাৰণে যে ইমানদূৰ আহিবলগীয়াত পৰিল — মানে”, ভদ্ৰমহিলাই মুৰটো তুলি এটা বিব্ৰত হাঁহি মাৰিলে – “মানে, মইতো শুনো আমাৰ ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ প্ৰথা আৰু কায়দা-কৌশল ইউৰোপৰ আন দেশবোৰৰপৰাই বিভিন্ন, এছিয়াৰ লগততো তেনেহ'লে নিশ্চয় বহুখিনি অমিল হ'বই। এই ডিপ্লমাখন লৈ তেনেহ'লে আপোনাৰ দেশৰ কি লাভ —?” - এইটোৰ আৰু কি উত্তৰ দিব পাৰি? কিবাকৈ ডিপ্লমাখন লৈ দেশলৈ যাম আৰু দেশৰ মানুহৰ সমুখত সেইখন জোকাৰিম। জাৰ্মানীৰ ডিপ্লমা-পদোন্নতি অনিবাৰ্য্য। প্ৰথম কেইবছৰ মাটি কিনিব নোৱাৰোঁ, হয়তো গাড়ীও কিনিব নোৱাৰোঁ; কিন্তু ঘূৰি আহিছো<noinclude></noinclude> afwro3u9lt4xehoxl0hfmigxx63p51n 249180 249147 2026-05-06T14:22:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯৬|গোলাম|}}</noinclude> দেশখন চাবলৈ : তেওঁৰ ল'ৰা-ছোৱালীহালকো — গ্ৰেটশ্বেন্ আৰু ফ্ৰীচ—লগত নিব খোজে প্ৰাচ্যৰ ৰূপকথা যেন লগা দেশবোৰ দেখুৱাবলৈ (ডিপ্লমা আনিবলৈ নহয়)। ভদ্ৰমহিলা প্ৰৌঢ়া, কিন্তু এতিয়াও সকলো বস্তুতে আপাতদৃষ্টিত অপাৰ কৌতূহল। 'না ইয়া, হেৰ' অমুক, আপোনাৰ ৰচনাখনে মোক আচৰিত কৰিছে, ম‍ই ক'বলৈ বাধ্য হৈছোঁ। আপোনাৰ জাৰ্মান শুধৰণিখিনি আৰু বাক্যৰচনাখিনি যদিও মোটামুটি চলনসই হৈছে, তাত এনেকুৱা দুই এটা প্ৰাথমিক ভুল ৰৈ গৈছে যে শুনিলে আমাৰ ইস্কুলৰ ল'ৰাই হাঁহি মৰিব। অথচ ৰচনাখন- ”, ভদ্ৰমহিলাৰ ৰঙা মৰমিয়াল মুখখনত হতবুদ্ধিৰ ছাঁ পৰিল, – “না ইয়া, মুঠৰ ওপৰত, ভালেই। যাক, আপোনাৰ লগত পৰিচয় হৈ ভাল লাগিল”, ভদ্ৰমহিলাই মেজৰ কাষত থকা বাল্টিটোৰ পৰা দুটুকুৰামান কয়লা উনুনত পেলাই দণ্ড ডালেৰে খুচি দিলে, আৰু হঠাৎ বোধহয় তেওঁৰ মনত পৰিল যে মই গ্ৰীষ্মমণ্ডলৰপৰা আহিছোঁ, “ইয়াত বোধহয় আপুনি প্ৰথম প্ৰথম বৰ ঠাণ্ডা পাইছিল, নহয়? অৱশ্যে আপোনাৰ ৰচনাত যিটো বৰ্ণনা—”, ভদ্ৰমহিলাৰ মুখত পুনৰ এটা বিভ্ৰান্তিৰ ৰেখা ফুটি উঠি মিলি গ'ল, “কোঠাটো গৰম হৈছে নে এতিয়া? বৰ বেছি গৰম হৈছে যদি, কোটটো খুলি ল'ব পাৰে – ” {{Gap}}“ধন্যবাদ, ফাউ ম্যুলাৰ”, ম‍ই ক'লোঁ আৰু অনুমতি পাই কোটটো খুলি চকীখনৰ পিঠিত ওলোমাই থ'লোঁ। {{gap}}ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে তলমূৰ কৰি মোৰ কাগজকেইখিলাত আৰু কেইটামান দাগ মাৰিলে আৰু কিবা এটা মন্তব্য লিখি লিখি ক'লে, “বাৰু কওকচোন, এই ‘ব্যৱসায় চালনা’ ব্যাপাৰটো—মই অৱশ্যে এইবোৰ কথা একো নাজানো এই ব্যৱসায়-চালনা' বিষয়টো আপোনালোকৰ দেশত এতিয়াও বিকাশ কৰা হোৱা নাই নেকি? মানে, আপুনি ইয়াৰ ডিপ্লমাখনৰ কাৰণে যে ইমানদূৰ আহিবলগীয়াত পৰিল — মানে”, ভদ্ৰমহিলাই মুৰটো তুলি এটা বিব্ৰত হাঁহি মাৰিলে – “মানে, মইতো শুনো আমাৰ ব্যৱসায়-বাণিজ্যৰ প্ৰথা আৰু কায়দা-কৌশল ইউৰোপৰ আন দেশবোৰৰপৰাই বিভিন্ন, এছিয়াৰ লগততো তেনেহ'লে নিশ্চয় বহুখিনি অমিল হ'বই। এই ডিপ্লমাখন লৈ তেনেহ'লে আপোনাৰ দেশৰ কি লাভ —?” {{Gap}}এইটোৰ আৰু কি উত্তৰ দিব পাৰি? কিবাকৈ ডিপ্লমাখন লৈ দেশলৈ যাম আৰু দেশৰ মানুহৰ সমুখত সেইখন জোকাৰিম। জাৰ্মানীৰ ডিপ্লমা-পদোন্নতি অনিবাৰ্য্য। প্ৰথম কেইবছৰ মাটি কিনিব নোৱাৰোঁ, হয়তো গাড়ীও কিনিব নোৱাৰোঁ; কিন্তু ঘূৰি আহিছো<noinclude></noinclude> avome4fnbteqcx0ox0qwsubwfludpvy পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০৫ 104 91538 249148 2026-05-06T12:12:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম ১৭ তো! ৰাম, শ্যাম, যদু সকলো ‘ঘুৰি আহিছে' বিচিত্ৰ অসিলাত বিচিত্ৰ উপলক্ষে ছলে বলে কৌশলে, নহ'লে জীৱন বৃথা, নহ'লে জীৱন ধিক্, গতিকে ময়েই বা এবিম কি দুখত? নিজৰ মাটি থকাহ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম ১৭ তো! ৰাম, শ্যাম, যদু সকলো ‘ঘুৰি আহিছে' বিচিত্ৰ অসিলাত বিচিত্ৰ উপলক্ষে ছলে বলে কৌশলে, নহ'লে জীৱন বৃথা, নহ'লে জীৱন ধিক্, গতিকে ময়েই বা এবিম কি দুখত? নিজৰ মাটি থকাহেঁতেন বন্ধক দিলোহেঁতেন, মেধাৱী হোৱাহেঁতেন বৃত্তি যোগাৰ কৰিব পাৰিলোহেঁতেন। সেইবোৰ নহ'ল যেতিয়া প্ৰচুৰ তেলকেই দিছো “যত চব ইয়ে” মানুহক, ঘৰৰ চাকৰিটোৰ পৰা বেতনহীন ছুটীকেই লৈছোঁ, আৰু অৱশেষত এতিয়া এয়া ম‍ই ইয়াত! আৰু কোনোমতে এইকেইটা মাহ কটাই....... কিন্তু এইবোৰ কথা ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে বুজিয়েই নাপাব। সংক্ষেপে ক'লো, “চাকৰিৰ সুবিধা হয়।” “অ'?” ভদ্ৰমহিলাই নুবুজাৰ দৰে ক'লে। তাৰ পিছত যেন এই দুৰ্বোধ্য কথাবোৰৰ পালা শেষ কৰিবলৈকে কাগজকেইখিলা ৰূপ কৰি আঁতৰাই থ'লে আৰু ক'লে “বাৰু, আপোনাৰ ভাষা-পৰীক্ষাৰ ৰিপ'ৰ্টটো মই আজিয়েই পঠিয়াই দিয়াৰ চেষ্টা কৰিম। অভিনন্দন।” পাছ কৰিছোঁ তেনেহ'লে! “ধন্যবাদ, ফ্ৰাউ মালাৰ! ” ভদ্ৰমহিলাই ক'লে যে ইয়াৰ পিছত “ৰীমান্ উল্ট ৰীমান্” কোম্পানীয়ে মোৰ কি কৰে তেওঁক জানিব দিলে তেওঁ সুখী হ'ব। “নিশ্চয় জনাম”, মই ক'লো—একেজপেই ডেৰশ মাৰ্ক দৰমহা বাঢ়িব আৰু কোটটো তুলি লোৱাৰ দৰে কৰি চকীৰ পৰা উঠিবৰ উপক্ৰম কৰিলোঁ। = “যি হওক” ফ্লাউ ম্যুলাৰে হাতঘড়ি চাই ক'লে— “মোৰ পৰৱৰ্তী পৰীক্ষাৰ্থীজন আহে মানে প্ৰায় কুৰি মিনিট সময় আছে এতিয়াও – ইৰাণী ল'ৰা, তেল পাইপ-লাইন ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰশিক্ষণ ল'বলৈ আহিছে। একেবাৰেই কেঁচা, বোধহয় মই ঘৰত কৰি আনিব দিয়া কামখিনিৰ একোৱেই.....”, ভদ্ৰমহিলাই পুনৰ ঘড়ি চালে — “আমাৰ ইনষ্টিটিউট এঘাৰটাৰ কফি বিৰতিৰ সময় হৈছে–এ–আপোনাকো এপিয়লা যাচিব পাৰো নে? (“ধন্যবাদ, ফ্ৰাউ মালা”.....যাওক, এই ভাষা পৰীক্ষাৰ ঝামেলাটো পাৰ হ'ল যেতিয়া আৰু ছমাহৰ ভিতৰত কাম শেষ কৰি আপুনি ঘৰ পাবগৈ পাৰিব, ঈশ্বৰে কৰক। আপোনাৰ বোধহয় ইয়াত ইমান দূৰত ঘৰলৈ মনত পৰি থাকে—অ' ভাল কথা, ঘৰত আপোনাৰ কোন কোন আছে? ঘৰৰপৰা আহিবৰ দিনাৰ দৃশটো মনত পৰিল। সেই মাহ ধাৰাসাৰ বৰষুণ নামিছিল—<noinclude></noinclude> jhq9kj58r5p9fyt0183ts9ksmn1duea 249181 249148 2026-05-06T14:33:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||গোলাম|৯৭}}</noinclude> তো! ৰাম, শ্যাম, যদু সকলো ‘ঘুৰি আহিছে' বিচিত্ৰ অচিলাত বিচিত্ৰ উপলক্ষে ছলে বলে কৌশলে, নহ'লে জীৱন বৃথা, নহ'লে জীৱন ধিক্, গতিকে ময়েই বা এবিম কি দুখত? নিজৰ মাটি থকাহেঁতেন বন্ধক দিলোহেঁতেন, মেধাৱী হোৱাহেঁতেন বৃত্তি যোগাৰ কৰিব পাৰিলোহেঁতেন। সেইবোৰ নহ'ল যেতিয়া প্ৰচুৰ তেলকেই দিছো “যত চব ইয়ে” মানুহক, ঘৰৰ চাকৰিটোৰ পৰা বেতনহীন ছুটীকেই লৈছোঁ, আৰু অৱশেষত এতিয়া এয়া ম‍ই ইয়াত! আৰু কোনোমতে এইকেইটা মাহ কটাই...... {{gap}}কিন্তু এইবোৰ কথা ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে বুজিয়েই নাপাব। সংক্ষেপে ক'লো, “চাকৰিৰ সুবিধা হয়।” “অ'?” ভদ্ৰমহিলাই নুবুজাৰ দৰে ক'লে। তাৰ পিছত যেন এই দুৰ্বোধ্য কথাবোৰৰ পালা শেষ কৰিবলৈকে কাগজকেইখিলা ৰূপ কৰি আঁতৰাই থ'লে আৰু ক'লে “বাৰু, আপোনাৰ ভাষা-পৰীক্ষাৰ ৰিপ'ৰ্টটো মই আজিয়েই পঠিয়াই দিয়াৰ চেষ্টা কৰিম। অভিনন্দন।” {{gap}} পাছ কৰিছোঁ তেনেহ'লে! {{gap}} “ধন্যবাদ, ফ্ৰাউ মালাৰ! ” ভদ্ৰমহিলাই ক'লে যে ইয়াৰ পিছত “ৰীক্‌মান্ উল্ট ৰীক্‌মান্” কোম্পানীয়ে মোৰ কি কৰে তেওঁক জানিব দিলে তেওঁ সুখী হ'ব। {{gap}} “নিশ্চয় জনাম”, মই ক'লো—একেজপেই ডেৰশ মাৰ্ক দৰমহা বাঢ়িব আৰু কোটটো তুলি লোৱাৰ দৰে কৰি চকীৰ পৰা উঠিবৰ উপক্ৰম কৰিলোঁ। {{gap}} “যি হওক” ফ্লাউ ম্যুলাৰে হাতঘড়ি চাই ক'লে— “মোৰ পৰৱৰ্তী পৰীক্ষাৰ্থীজন আহে মানে প্ৰায় কুৰি মিনিট সময় আছে এতিয়াও – ইৰাণী ল'ৰা, তেল পাইপ-লাইন ৰক্ষণাবেক্ষণৰ প্ৰশিক্ষণ ল'বলৈ আহিছে। একেবাৰেই কেঁচা, বোধহয় মই ঘৰত কৰি আনিব দিয়া কামখিনিৰ একোৱেই.....”, ভদ্ৰমহিলাই পুনৰ ঘড়ি চালে — “আমাৰ ইনষ্টিটিউট এঘাৰটাৰ কফি বিৰতিৰ সময় হৈছে–এ–আপোনাকো এপিয়লা যাচিব পাৰো নে? (“ধন্যবাদ, ফ্ৰাউ ম্যুলাৰ”.....যাওক, এই ভাষা পৰীক্ষাৰ ঝামেলাটো পাৰ হ'ল যেতিয়া আৰু ছমাহৰ ভিতৰত কাম শেষ কৰি আপুনি ঘৰ পাবগৈ পাৰিব, ঈশ্বৰে কৰক। আপোনাৰ বোধহয় ইয়াত ইমান দূৰত ঘৰলৈ মনত পৰি থাকে—অ' ভাল কথা, ঘৰত আপোনাৰ কোন কোন আছে? {{gap}} ঘৰৰপৰা আহিবৰ দিনাৰ দৃশটো মনত পৰিল। সেই মাহ ধাৰাসাৰ বৰষুণ নামিছিল—<noinclude></noinclude> d15j7ylysjotmrhmf7sb29tcimzg83m পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০৬ 104 91539 249149 2026-05-06T12:12:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৯৮ গোলাম প্ৰায় অবিশ্ৰান্ত, আৰু চহৰৰ ভিতৰ অঞ্চলত থকা আমাৰ ঘৰটোৰ পৰা যিটো ঠেক ৰাস্তা— - - মটৰ নাযায়, বিক্সাও নাযায় — ডাঙৰ ৰাস্তালৈ ওলাই আহিছে, সেইটো এটা স্ৰোতস্বিনী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249149 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৯৮ গোলাম প্ৰায় অবিশ্ৰান্ত, আৰু চহৰৰ ভিতৰ অঞ্চলত থকা আমাৰ ঘৰটোৰ পৰা যিটো ঠেক ৰাস্তা— - - মটৰ নাযায়, বিক্সাও নাযায় — ডাঙৰ ৰাস্তালৈ ওলাই আহিছে, সেইটো এটা স্ৰোতস্বিনী। নদীবিশেষত পৰিণত হৈছিল। গতিকে আমাৰ অফিচৰ শুদা-ভৰি বয়’টোৰ হাততে বাকচ- পত্ৰ দি মই আৰু মোৰ ভাইটোৱে জোতা-মোজা খুলি ট্ৰাউজাৰৰ ঠেং কোঁচাই লৈ 'খাল’টো অতিক্ৰম কৰিবলৈ সাজু হৈছিলোঁ। ভনী দুজনী যদিও সেই গলিছোৱাৰে সদায় মেখেলা চাদৰ কোঁচাই চেণ্ডেল হাতত লৈ ইস্কুললৈ অহা-যোৱা কৰে, সেইদিনা মই তাইহঁতক মোব লগে লগে ডাঙৰ ৰাস্তালৈ ওলাই আহিব নিদিলোঁ। প্ৰথম কাৰণ, ডাঙৰ ৰাস্তাত ম‍ই টেক্সিত উঠিলে দুয়োজনীয়ে ভে-ভেকৈ কান্দিব আৰম্ভ কৰিব, অত্যন্ত বিব্ৰতকাৰী পৰিস্থিতি আৰু ফলত বেচ কিছু দেৰিও হৈ যাব। দ্বিতীয়তে, বৰষুণৰ লগে লগে ঘৰৰ বেৰে মজিয়াই সৰু সৰু ভেকুলী, শামুক, বহু বিচিত্ৰ পোক-পতঙ্গ আৰু বহুবিধ বিভিন্নাকৃতি বিছাও ওলাইছে, দুয়োজনীকে বিছাই ডাকিছে, হাত দুখনত ৰঙা দবৰাদবৰি দাগ, বিছাই-ডকাৰ অব্যৰ্থ মহৌষধ কাণত দুইথোপা চূণ লগাই দুয়োজনী একেবাৰে জধলা হৈ আছে। তৃতীয়তঃ আমাৰ অঞ্চলটোৰ পিছপিনে শুকান বিলটোৰ পাৰত যিবোৰ অজ্ঞাতকুলশীল উদ্বাস্তু মানুহে কাঠৰ থবক-বৰক চকী-মেজ বনোৱা চালি বা পচা আলু-পিয়াঁজৰ দ'ম বা চোৰাই প্লাষ্টিকৰ মাল, মনিবেগ, গগছ আৰু হাৱাই চপ্পলৰ ব্যৱসায় ভৰি বহি গৈছে নিৰ্বিকাৰ আৰু অপ্ৰতিহত, সিহঁতৰ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক বিলটোৰ দাঁতিতেই শাৰী পাতি উলংগ হৈ বহি যোৱা কেতিয়াবা দেখিছোঁ (ডাঙৰবোৰে কি কৰে সেইটো এটা ৰহস্য!), আৰু এতিয়া বৰষুণৰ সোঁতত সেইপিনৰ পানী বৈ আমাৰ এই গলিটোলৈকো আহিছে, তাৰ অৱশ্যম্ভাৱী গাঁতবোৰত নানাবকমৰ সন্দেহজনক বস্তু থেকেচা লাগি জমা হৈছে, আৰু ফলত উদ্ভৱ হোৱা বিভিন্ন গোন্ধৰ মাজত এটা সেমেকা যেন কিকম...... নাই, সিহঁতৰ ভৰিত ঘাঁ হৈ যাব! মাক সেৱা কৰিলোঁ, দেউতাক সেৱা কৰিলোঁ আৰু বিদায় দিব অহা বয়সীয়া কেইজনমানক। মাই চাদৰৰ আঁচলেৰে চকু মচিছে আৰু নাকেৰে সোৎ সোৎ কৰিছে বোধকৰোঁ পাকঘৰৰ বেৰকেইখন নানা অন্ধ্ৰ-ৰন্ধ্ৰৰ ছিদ্ৰেৰে পানী পৰি জেকা হোৱাই মাব পানী লাগিছে। শোৱা ঘৰটোবো চালখনত এটা ফুট ওলাই পানী সোমাইছে (বৰষুণ বতৰ আৰম্ভ হ'লেই মাৰ জাজ বেয়া হ'ব আৰম্ভ কৰে, বাচন-ধোৱা পকীডোখৰৰ চাৰিওপিনে পঙ্ককুণ্ড হৈ কাম-কৰা ছোৱালীজনী সেইপিনে যব নোৱাৰা হয়, চুৱা কাঁহী-বাটি দ’ম হৈ পাকঘৰত পৰি থাকে) আক পৰ্দাখন খামুচি ধৰি মাই কন্দা কটাৰ মাজে মাজে একোবাৰ<noinclude></noinclude> ld0szgghl1jzwl2msiwpmbjr7tjw05e 249239 249149 2026-05-06T19:20:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|৯৮|গোলাম|}}</noinclude> প্ৰায় অবিশ্ৰান্ত, আৰু চহৰৰ ভিতৰ অঞ্চলত থকা আমাৰ ঘৰটোৰ পৰা যিটো ঠেক ৰাস্তা— মটৰ নাযায়, বিক্সাও নাযায় — ডাঙৰ ৰাস্তালৈ ওলাই আহিছে, সেইটো এটা স্ৰোতস্বিনী। নদীবিশেষত পৰিণত হৈছিল। গতিকে আমাৰ অফিচৰ শুদা-ভৰি বয়’টোৰ হাততে বাকচ- পত্ৰ দি মই আৰু মোৰ ভাইটোৱে জোতা-মোজা খুলি ট্ৰাউজাৰৰ ঠেং কোঁচাই লৈ 'খাল’টো অতিক্ৰম কৰিবলৈ সাজু হৈছিলোঁ। ভনী দুজনী যদিও সেই গলিছোৱাৰে সদায় মেখেলা চাদৰ কোঁচাই চেণ্ডেল হাতত লৈ ইস্কুললৈ অহা-যোৱা কৰে, সেইদিনা মই তাইহঁতক মোব লগে লগে ডাঙৰ ৰাস্তালৈ ওলাই আহিব নিদিলোঁ। প্ৰথম কাৰণ, ডাঙৰ ৰাস্তাত ম‍ই টেক্সিত উঠিলে দুয়োজনীয়ে ভে-ভেকৈ কান্দিব আৰম্ভ কৰিব, অত্যন্ত বিব্ৰতকাৰী পৰিস্থিতি আৰু ফলত বেচ কিছু দেৰিও হৈ যাব। দ্বিতীয়তে, বৰষুণৰ লগে লগে ঘৰৰ বেৰে মজিয়াই সৰু সৰু ভেকুলী, শামুক, বহু বিচিত্ৰ পোক-পতঙ্গ আৰু বহুবিধ বিভিন্নাকৃতি বিছাও ওলাইছে, দুয়োজনীকে বিছাই ডাকিছে, হাত দুখনত ৰঙা দবৰাদবৰি দাগ, বিছাই-ডকাৰ অব্যৰ্থ মহৌষধ কাণত দুইথোপা চূণ লগাই দুয়োজনী একেবাৰে জধলা হৈ আছে। তৃতীয়তঃ আমাৰ অঞ্চলটোৰ পিছপিনে শুকান বিলটোৰ পাৰত যিবোৰ অজ্ঞাতকুলশীল উদ্বাস্তু মানুহে কাঠৰ থবক-বৰক চকী-মেজ বনোৱা চালি বা পচা আলু-পিয়াঁজৰ দ'ম বা চোৰাই প্লাষ্টিকৰ মাল, মনিবেগ, গগলছ আৰু হাৱাই চপ্পলৰ ব্যৱসায় ভৰি বহি গৈছে নিৰ্বিকাৰ আৰু অপ্ৰতিহত, সিহঁতৰ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক বিলটোৰ দাঁতিতেই শাৰী পাতি উলংগ হৈ বহি যোৱা কেতিয়াবা দেখিছোঁ (ডাঙৰবোৰে কি কৰে সেইটো এটা ৰহস্য!), আৰু এতিয়া বৰষুণৰ সোঁতত সেইপিনৰ পানী বৈ আমাৰ এই গলিটোলৈকো আহিছে, তাৰ অৱশ্যম্ভাৱী গাঁতবোৰত নানাৰকমৰ সন্দেহজনক বস্তু থেকেচা লাগি জমা হৈছে, আৰু ফলত উদ্ভৱ হোৱা বিভিন্ন গোন্ধৰ মাজত এটা সেমেকা যেন কিৰকম...... নাই, সিহঁতৰ ভৰিত ঘাঁ হৈ যাব! {{gap}}মাক সেৱা কৰিলোঁ, দেউতাক সেৱা কৰিলোঁ আৰু বিদায় দিব অহা বয়সীয়া কেইজনমানক। মাই চাদৰৰ আঁচলেৰে চকু মচিছে আৰু নাকেৰে সোৎ সোৎ কৰিছে— বোধকৰোঁ পাকঘৰৰ বেৰকেইখন নানা অন্ধ্ৰ-ৰন্ধ্ৰৰ ছিদ্ৰেৰে পানী পৰি জেকা হোৱাই মাৰ পানী লাগিছে। শোৱা ঘৰটোৰো চালখনত এটা ফুট ওলাই পানী সোমাইছে (বৰষুণ বতৰ আৰম্ভ হ'লেই মাৰ জাজ বেয়া হ'ব আৰম্ভ কৰে, বাচন-ধোৱা পকীডোখৰৰ চাৰিওপিনে পঙ্ককুণ্ড হৈ কাম-কৰা ছোৱালীজনী সেইপিনে যব নোৱাৰা হয়, চুৱা কাঁহী-বাটি দ’ম হৈ পাকঘৰত পৰি থাকে) আৰু পৰ্দাখন খামুচি ধৰি মাই কন্দা কটাৰ মাজে মাজে একোবাৰ<noinclude></noinclude> bqe5jy6cfi6edvtvgvbkz1tyxqubbpq পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০৭ 104 91540 249150 2026-05-06T12:13:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম ৯৯ সন্ত্ৰস্ত হৈ শুদা ভৰি দুখনলৈ চাইছে (কেবেলুৱাৰ প্ৰতি মাৰ বৰ ভয় দেখিলেই বোলে গাটো বি-ৰি কৰি উঠে, আৰু এই সময়ত ঘৰৰ মজিয়াত অসংখ্য কেৰেলুৱা এক্সপ্ৰেছ যাতায়া..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249150 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম ৯৯ সন্ত্ৰস্ত হৈ শুদা ভৰি দুখনলৈ চাইছে (কেবেলুৱাৰ প্ৰতি মাৰ বৰ ভয় দেখিলেই বোলে গাটো বি-ৰি কৰি উঠে, আৰু এই সময়ত ঘৰৰ মজিয়াত অসংখ্য কেৰেলুৱা এক্সপ্ৰেছ যাতায়াত কৰে—ভৰিত কিবা লগা যেন পালেই মাই 'ঔ আই, এইডাল কি ঔ!' বুলি চিঞৰি জাঁপ মাৰি উঠে)। দেউতাৰ চটিৰ ভিতৰত মোজা পিন্ধা ভৰি, দেউতাই মোক বিদায়কালীন উপদেশ, নিষেধাজ্ঞা আৰু নিৰ্দেশখিনি দিছে(দেউতা অৱসবপ্ৰাপ্ত শিক্ষক), হাতত হোকাটো, দেউতাৰ মাতটো কক্ষ। দেউতাৰ বাতৰ বিষ আছে, এই বতৰত মেজাজ ইস্কুলৰ মাষ্টৰণীৰ দৰে খিটখিটীয়া হৈ থাকে, তাতে এই সময়ত এন্ধাৰমুৱা, জেকা আৰু ঠেক কোঠাটোৰ ভিতৰত বস্তুতঃ, ঘৰটোৰ সৰ্বত্ৰ — মহে কো কো কৰি থাকে কাণৰ কাষত, য'তে বহে ত'তে উৰহে কামোৰে, থাকি থাকি আমাক গালি পাবে “পাণৰপৰা চূণখিনি খহিলেই”, আৰু হাতেৰে গোটেই গাটো খজুৱাই খজুৱাই চকীখনত বহি হোকা টানি থাকে। মই অনুমান কৰিছোঁ যে ম‍ই যোৱাৰ পিছত, ভণ্টীহঁত আৰু অন্যান্য মানুহবোৰ আঁতৰাৰ পিছত যেতিয়া মাই দেউতাক অকলশৰে আম কাটি আনি দিব আৰু চাহকাপ সমুখত থ'ব, তেতিয়াহে দেউতাৰ কৰ্কশ কণ্ঠ কিঞ্চিৎ কুমলিব। কিন্তু বেছি সময়লৈ নহয়, কিয়নো চাহৰ কাপটোৰ য'তে মুখ দিব যাব তাতে এটা মাখি আহি পৰিব, আৰু আম কেইচকলাৰ ওপৰত ৰাজ্যৰ ভেনামাখি ডেন্ ভেন্‌ কৰিব আৰম্ভ কৰিব ক'ৰবাৰপৰা। আজি সন্ধিয়া দেউতা ক'লৈকো নোলায় (জলাশয় অতিক্ৰম কবি যাবই বা কেনেকৈ?) লেমটো জ্বলাই কপাল কোচাই 'অসম বাণী' পঢ়িব : বৰষুণৰ প্ৰকোপত অমুক ঠাইত খেতি নষ্ট হৈছে, বানপানী, বানপানী, বানপানী। অমুক ঠাইত অনাটন, তমুক ঠাইত মৰক আৰু তমুক ঠাইত মহামাৰী। গতিকে চাউলৰ দাম আৰু বাঢ়িব। বৰষুণত বাস্তা খহিছে, দলং ভাঙিছে, চহৰৰ ৰাস্তা অগম্য, বাছ ষ্টেশ্যন আৰু ৰেল ষ্টেশ্যনৰ ভিতৰত মহাসাগৰৰ সৃষ্টি হোৱাৰ ফলত যাত্ৰী উঠিব পৰা নাই, ৰিক্সাৱালা পলাই ফাৎ- ৰেল বন্ধ, ডাক, তাঁৰ বন্ধ, পৰিবহণ স্থগিত। ঘৰ হেৰোৱা আৰু খেৰৰ চালি হেৰোৱা মানুহৰ ভিৰ, ইত্যাদি পৌনঃপুনিক কাহিনী—আৰু স্থানীয় জিলা পুথিভঁৰালত 'মধুগুঞ্জন' কৃষ্টি সংস্থাৰ উদ্যোগত ‘বৰ্ষামঙ্গল' উৎসৱ উদ্বোধন কৰিব একাডেমী পুৰস্কাৰপ্ৰাপ্ত বিশিষ্ট ....... মোৰ ভাই নীৰেন কলেজত পঢ়ে, সিও 'মধুগুঞ্জন'সী অন্যতম ভ্ৰমৰ, অলপ ৰোমাণ্টিক টাইপ। মোক বিমানপোতত থৈ আহি সি কি কৰিব সেইটোও ম‍ই অনুমান কৰিব পাৰিছোঁ। মটৰ গাড়ীয়ে ছিটিকোৱা বোকাপানীৰে চেক লগা পায়জামাটো দুহাতেৰে দাঙি দাঙি সি মিউনিছিপালিটিক জহান্নামে যাব কৈ আমাৰ গলিটো সোমাব। গলিৰ প্ৰায়<noinclude></noinclude> 8hkk7ccxftf389vx2n97yi05mdqh6x7 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০৮ 104 91541 249151 2026-05-06T12:13:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম মুখতে মাণিকবাবুৰ নতুন ঘৰটো, মাণিকবাবু ৱাৰ্ড কাউন্সিলাৰ। সেইখিনিত অভ্যাসমতে এবাব ক্ৰুদ্ধদৃষ্টি হানি সি এবাৰ মাণিকবাবুৰ মুণ্ডপাত কৰিব (কিয়নো অঞ্চলটোৰ ভিত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249151 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম মুখতে মাণিকবাবুৰ নতুন ঘৰটো, মাণিকবাবু ৱাৰ্ড কাউন্সিলাৰ। সেইখিনিত অভ্যাসমতে এবাব ক্ৰুদ্ধদৃষ্টি হানি সি এবাৰ মাণিকবাবুৰ মুণ্ডপাত কৰিব (কিয়নো অঞ্চলটোৰ ভিতৰত মাথোঁ উক্ত ৱাৰ্ড কাউন্সিলাৰৰ ঘৰৰ সমুখৰপৰা বাহিৰ ওলোৱা গলিখিনিয়েই কিবা ৰহস্যময় কাৰণত পকা আৰু গমনসাধা)। সামাজিক কৰ্তব্য শেষ; এইবোৰ সৰু কথা। তাৰ পিছত কোনোমতে ঘব সোমাই সি পায়জামা আৰু জহৰ কুৰ্তাটো খুলিব, ভৰিখন ধুই ভণ্টীৰ ছেণ্ডেলযোৰ পিন্ধিব, ভণ্টীক খুজি চাহ একাপ খাব আৰু তাৰ ৰুমত সোমাব। 'বৰ্ষামঙ্গল'ৰ প্ৰয়োজনমত সি তাৰ কিতাপ শ্বেত থকা তাৰ 'সঞ্চয়িতা' নামৰ মোটা কবিতাৰ কিতাপখন টানিব নে নাটানে ক'ব নোৱাৰো (মেজাজ লৈ কথা), য'ত কোৱা হৈছে যে আমাৰ দেশৰ শ্যামগম্ভীৰ নৱযৌৱনা বৰ্ষা সুন্দৰ, অপৰূপ, ইয়াৰ তুলনা নাই, এনেকুৱা দিনত যেতিয়া 'বাহিৰত জল ঝৰে অনিৰ্বাৰ নিভৃত নিৰ্জন চাৰিধাৰ — আমি ডেকা ল'ৰা- ছোৱালীবোৰে দুজনে মুখামুখি বহি গভীৰ দুখত দুখী হৈ পৰস্পৰৰ মুখলৈ চকু স্থিৰ কৰি চাই থাকিব লাগে বেকুবৰ দৰে (বোধহয় বাহিৰলৈ ওলোৱাটো অসম্ভৱ কাৰণেই)। (আৰু আমাৰ নিজৰ চকু-নাকবোৰ এতিয়া আমি পকেটত ভৰাই থ'ব পাৰোঁ, কিয়নো বিলাতৰ মানুহে এই কবিৰ তাৰিফ কৰিছে যেতিয়া, তেওঁৰ কথাই নিশ্চয় সঁচা : আমাৰ দেশখন ইমান সুন্দৰ, ইমান পৰিষ্কাৰ, ইমান সৌম্যস্তব্ধ সমাহিত শান্তিৰে ভৰা আৱেশবিহ্বল স্বপ্নপুৰী; বৰ্ষা নামিলে প্ৰতিটো চহৰ প্ৰতিখন গাঁও, প্ৰতিটো ৰাস্তা, প্ৰতিখন জংগল আৰু পৰিষ্কাৰ আৰু সুন্দৰ আৰু অপৰূপ হৈ পৰে, ইয়াৰ তুলনা যে নাই!)। অৱশ্যে তাৰ পৰৱৰ্তী সমস্যাটো হ'ব মোৰ ৰচনাখনৰ দৰে : সৌৱা নীৰেন দত্ত ডিষ্টিক্ট লাইব্ৰেৰীলৈ যাবলৈ ঘৰৰপৰা ওলাইছে..... আস্‌, তেওঁ বাৰু আজি সন্ধিয়া কেনেকৈ তেওঁৰ মননজীৱীৰ পোছাকৰ পাৰিপাট্য বজাই ৰাখি ডাঙৰ ৰাস্তাত উপনীত হ'ব? - কফিত চুমুক দি পৰিতৃপ্ত হ'লো। আঃ। অৱশেষত মোৰ সপোন সঁচা হৈ আহিব ধৰিছে। অহা মাহত ঘৰলৈ তিনি-চাৰিশ মাৰ্ক যি পাৰো পঠিয়াব লাগিব। দেউতাৰ ৰুমটোৰ ব্ৰেৰকেইখন আৰু মাৰ পাকঘৰৰ ফুটা চালিখন মেৰামত কৰাই লওক কিছু কিছু - ঘবলৈ গৈ মাণিকবাবুক কৈ-মেলি পাৰিলে ঘৰৰ সমুখৰপৰা কিছুদুৰ পকা কৰাই লৈ বন্ধ নৰ্দমা দুটা কটাই দিয়াব (পাৰিলে ঢাকি দিয়াৰ) চেষ্টা এটা দিম (চেষ্টা এটা! - ভণ্টীহঁতৰ আৰু আমাৰ নহ'লে বৰ অসুবিধা হয়।) অঞ্চলটোৰ বাকীখিনি অৱশ্যেই মোৰ চেষ্টাৰ মুল্লুকত নপৰে। চব কাম কি এজনেই কৰিব? ইমান 'কাঠ-খেৰ পুৰি' জাৰ্মানীলৈ আহিছোঁ কি ঘৰলৈ গৈ ৰাজ্যৰ মানুহৰ কথা ভাবি মৰিবৰ বাবে? মই কি গৰ্দভ?<noinclude></noinclude> tus6z25aq5ofjvkdcmlpz184zp2kz3u পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০৯ 104 91542 249152 2026-05-06T12:13:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম ইৰাণী ল'ৰাজনৰ আহিবৰ সময় হৈ আহিল। ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে চকীৰপৰা উঠি কৰমৰ্দন কৰিলে আৰু পুনৰ্বাৰ নকৈ নোৱাৰিলে যে “তোমাৰ চহৰখনৰ এটা বৰ্ণনা”, যিটো ম‍ই জাৰ্মান ভাষাত লি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249152 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম ইৰাণী ল'ৰাজনৰ আহিবৰ সময় হৈ আহিল। ফ্ৰাউ ম্যুলাৰে চকীৰপৰা উঠি কৰমৰ্দন কৰিলে আৰু পুনৰ্বাৰ নকৈ নোৱাৰিলে যে “তোমাৰ চহৰখনৰ এটা বৰ্ণনা”, যিটো ম‍ই জাৰ্মান ভাষাত লিখি আনি দিলোঁ, সেইটো 'আউফাজাচ্’– সেইটো ৰচনা তেওঁৰ বাবে একেবাৰে আশাতীত হৈছে, সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভুল আৰু একেবাৰে পকা হাতৰ বৰ্ণনা। এনেকুৱা বুলি জনাহেঁতেন তেওঁ মোক আৰু অলপ দীঘল (আৰু কঠিন) কাম দিলেহেঁতেন, যেনে ধৰক —এই বিষয়বস্তুটোকেই যদি লোৱা যায় বৰফ গলিব আৰম্ভ কৰাৰ আপোনাৰ চহৰখনৰ অৱস্থা কেনেকুৱা হয় তাৰে এটা বৰ্ণনা— মই মনে মনে প্ৰমাদ গণিলোঁ, কিন্তু মিচিকিয়াই হাঁহিলোঁ। “বোধহয় মোটামুটি আমাৰ ইয়াৰ দৰেই, আপোনাব এই 'আউফজাচ্’টো পঢ়ি যি ধাৰণা হৈছে’, ফ্ৰাউ ম্যুলাবে তেওঁৰ বগা চুলিবোৰৰ মাজেৰে আঙুলি চলাই চলাই লাহে লাহে ভাবি ভাবি ক'লে, “বৰফ গলিছে, ঘৰৰ ৰঙা চালবোৰ, বস্তুবোৰৰ অবয়ব, গছ- গছনি, ৰাস্তা-ঘাটৰ ওপৰৰ পৰা বৰফৰ আৱৰণ আঁতৰি গৈছে, নিজ নিজ ৰূপত আকৌ আত্মপ্ৰকাশ কৰিব আৰম্ভ কৰিছে, পুনৰ যানপ্ৰবাহ আৰু জীৱনৰ চাঞ্চল্য..... অৱশ্যে ধূলিয়ে বোকাই গলিত বৰফপানীৰে ৰাস্তাঘাট কিছু লেতেৰা হৈছে প্ৰথম প্ৰথম, ৰাস্তাত ঠায়ে ঠায়ে ডোঙা বান্ধিছে। যদিও অৱশ্যে, সোনকালেই বৰফ চুচি নিয়া গাড়ীবোৰ আহিব, কেইঘণ্টামান পিছতেই পুনৰ সকলো আগৰ দৰে পৰিষ্কাৰ হৈ যাব। (ৰাজহুৱা পৰিচ্ছন্নতাৰ ভাৰ চহৰ-পিতাসকলেই লৈছে, সেইবিষয়ে আৰু যিহওক আজি আৰু নাগৰিক চিন্তিত হ'ব নালাগে)। অৱশ্যে কিছুমান ৰাস্তাত সেই আহুকলীয়া গাড়ীবোৰ সোমাব নোৱাৰে, তাত আমি নিজেই নিজৰ ব্যৱস্থা কৰি ল'ব ইমানদিনে জানিছোঁ, ঈশ্বৰক ধন্যবাদ। এই ধৰক, মোৰ ঘৰটো, ক্লিন্কাচ্‌গাচে বোলা ঠেক গলি এটাৰ ভিতৰত—সেই পিনে কেতিয়াবা গৈছে নে? য়াকবি-গীৰ্জাৰ কাষেৰে সোমাই গৈছে—তাত এই গাড়ীবোৰ নাযায়, আমাৰ ঘৰৰ সমুখৰ বৰফখিনি মোৰ ল'ৰা-ছোৱালী দুটায়েই কোব মাৰি চাফা কৰি দিয়ে। দুকাষৰ দুঘৰ মানুহৰ ঘৰত আকৌ তেনেকুৱা কৰ্মঠ মানুহ নাই, বুঢ়া-বুঢ়ী থাকে, সেইবাবে মোৰ গ্ৰেট্‌শ্বে 'নৃ আৰু ফ্ৰীচক কৈছোঁ, তহঁতেই এই দুঘৰ মানুহৰ সমুখৰ বৰফখিনিও পৰিষ্কাৰ কৰি দিবি.... যিহওক, বোধকৰোঁ আপোনালোকৰ সিপিনেও — ” মিচিকি হাঁহিটো কোনোমতে বজাই ৰাখি সামান্য মূৰ দুপিয়াই দুপিয়াই শুনি গ'লো। . ভৱিষ্যতে যদি মোৰ ল'ৰা-ছোৱালী হয়, তেনেহ'লে মোৰ ‘গ্ৰেটশ্বেন্‌ জনীক পাৰিলে এইপিনৰপৰা উভতি যোৱা কোনো ল'ৰা এটাৰ লগত বিয়া দিম, আৰু মোৰ 'ফ্ৰীচ'কো<noinclude></noinclude> ghq4kf2yusylag7dyfxi3q58sucbd8e পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৭৫ 104 91543 249163 2026-05-06T13:15:59Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249163 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||নতুন পাঠ।|৬৭}}</noinclude>বেদ, বেদান্ত, মহাভাৰত, ৰামায়ণ, এইবোৰ তেওঁলোকেই লিখি থৈ যোৱা পুথি। {{gap}}আৰ্য্যই বহুকাল ৰাজত্ব কৰিলে। তাৰ পাচত পূৰ্ব্বে তেওঁলোক অহা বাটেই সোমাই আহি আন এজাতিয়ে তেওঁলোকক হৰুৱাই ভাৰতত ৰাজ্য পাতিলেহি। তেওঁলোক পাঠান জাতিৰ মছলমান মানুহ। আৰ্য্যেৰে সৈতে তেওঁলোকৰ অনেক ৰণ লাগিছিল। [[File:নতুন পাঠ (page 75 crop).jpg|center|250px]] {{center|পৃথ্বীৰাজ।}} {{gap}}সেই দিনত আৰ্য্য জাতিক হিন্দুহে বুলিছিল। পঞ্জাৱ প্ৰদেশৰ সিন্ধু নৈৰ পৰাই এই নাম হ’ল, আৰু আজিলৈকে থাকি গ’ল। পৃথ্বীৰাজ সেই কালৰ এজন নামজ্বলা হিন্দু ৰজা আছিল। তেওঁ পাঠানে সৈতে বৰ সাহেৰে ৰণ কৰি<noinclude></noinclude> e8eqnqlk5kfj1b4910q1lb12m4jfa0a পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৬৮ 104 91544 249182 2026-05-06T14:34:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬০ গোলাম নাছিল। অফিচৰ সকলোৰে ভিতৰত অশ্বিনী বৰুৱায়েই আজিলৈকে কাৰোপৰা টকা ধাৰ কৰি পোৱা নাই; হিচাবী, মিতব্যয়ী মানুহ, সকলোকে তেওঁ টকা ধাৰে দিয়েহে, তাগিদা ও নিদিয়ে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬০ গোলাম নাছিল। অফিচৰ সকলোৰে ভিতৰত অশ্বিনী বৰুৱায়েই আজিলৈকে কাৰোপৰা টকা ধাৰ কৰি পোৱা নাই; হিচাবী, মিতব্যয়ী মানুহ, সকলোকে তেওঁ টকা ধাৰে দিয়েহে, তাগিদা ও নিদিয়ে কেতিয়াও কাকো। তেওঁৰ জোতাযোৰ চিকচিক কৰিছে (মুখ চাব পাৰি), লাইটটোৰ তলত তেওঁৰ পৰিষ্কাৰ ইস্ত্ৰি-নভগা কাপোৰৰ বগা শাৰ্ট ঝক্‌ঝক্ কৰিছে, পৰিপুষ্ট নিৰুদ্বেগ হাঁহিমুখ, অফিচত অকস্মাৎ অকস্মাৎ একোটা অভাৱনীয় হাস্যৰস কৰি হাঁহিৰ জোৱাৰ তুলি দিয়ে। কাৰোপৰা এটা চিগাৰেটো খুজি খোৱাৰ দৰ্কাৰ হোৱা নাই তেওঁৰ আজিলৈকে। তেওঁৰ আকৌ কি সংকট উপস্থিত হ'ল এই সন্ধিয়াখন— মানুহক বোধহয় যেনে দেখা যায় তেনে বুলি স্থিৰ সিদ্ধান্ত কৰি থাকিব নালাগে কেতিয়াও, ৰমেন কলিতাই ভাবিলে। “অ', হেৰা, আমাৰ বৰুৱা আহিছে—”। ভিতৰলৈ চাই তেওঁ ক'লে, আৰু হাতত তামোলৰ বটাটো লৈ সলজ্জ হাঁহিৰে কলিতানী সোমাই অহাৰ লগে লগে সপ্ৰতিভ মিলিটাৰী কেডেটৰ দৰে খটপ্‌কৈ থিয় দি উঠি অশ্বিনী বৰুৱাই নমস্কাৰ কৰিলে, কাণৰপৰা কাণলৈ তেওঁৰ মুখত হাঁহি বিৰিঙি গ'ল : “ভাল আপোনাৰ? সেই কঁকালৰ বিষটো ভাল পাইছে এতিয়া? তেতিয়াতকৈ পিছে আপোনাৰ হেল্‌থ্ বহুখিনি ইমপ্ৰুভ কৰিছে দেই (কলিতানীয়ে পুনৰ সলজ্জ হাঁহিলে) – অ' এইজনী মামণি নেকি? চাওঁ চাওঁ ভণ্টি, মাৰ পিছ পিনে লুকাইছা কিয়, বাঃ ইমান লাজ নে, আহাছোন আহা মইহে, জিম্‌লিৰ পাপা―অ, বেচ, এইহে ভাল ছোৱালী, বাঃ, ইমান ডাঙৰজনী হৈ গ'লা ইতিমধ্যে, বেচ, বেচ, মই আকৌ যেতিয়া আহিম ইম্মানখিনি হৈ যাব লাগিবদেই (হাতেৰে এটা উচ্চতা দেখুৱালে)—নোৱাৰিবা? এঃ, কিয় নোৱাৰিবা? কি কৈছে? ভাতেই নাখায়? অ, ইহঁতৰ কেতিয়া যে ভোক লাগে, কেতিয়া যে নালাগে — হয়, সৰু ল'ৰা-ছোৱালীক ৰেগুলালি খুওৱা বৰ দিগ্‌দাৰ, আমাৰ ইহঁত দুটাক লৈতো মিনু হাৰাশাস্তি — ভাইটি ক'ত? অ', খেলি অহাই নাই এতিয়াও—?” “তেওঁলোকক লৈ আহিবচোন এদিন – ”, কলিতানীয়ে ক'লে। “অ, মিনুয়েও আহোঁ আহোঁ কৰিয়েই থাকে, মইহে দহটা লেঠাত লৈ আহিব পৰা নাই আজিলৈকে। দোষ মোবেই। যি হওক, এইবাৰ এদিন যেনে তেনে—” “হেৰা, বৰুৱাক চাহ-টাহকে এ টুপি—” “অ, আনিছোঁ—ভাল, কথা হওক দেই—” কলিতানী আৰু মামণি যোৱাৰ পিছত ৰমেন কলিতাই ক'লে, “আজি আকৌ .<noinclude></noinclude> 45cou1ydicooo1duj4zjosd4tcdhqnt পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৬৯ 104 91545 249183 2026-05-06T14:34:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰস্তুতি ৬১ জানে নহয়— শনিবাৰ, ভট্টক বা আকৌ পায় নে নাপায়—শনিবাৰে তেওঁ গধূলি ফ্লাশ্ খেলিব যায়, —অ ভট্টৰ কথা ওলাওঁতে মনত পৰিল, যোৱা দুটা প্ৰিমিয়াম্‌ লে তো হৈছিল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰস্তুতি ৬১ জানে নহয়— শনিবাৰ, ভট্টক বা আকৌ পায় নে নাপায়—শনিবাৰে তেওঁ গধূলি ফ্লাশ্ খেলিব যায়, —অ ভট্টৰ কথা ওলাওঁতে মনত পৰিল, যোৱা দুটা প্ৰিমিয়াম্‌ লে তো হৈছিলেই, আপোনাৰ দৰ্কাৰ বুলি পৰহি জনাহেঁতেন নহয় বন্ধই ৰাখিলোহেঁতেন, একেলগে নে’টোৰ লগত অহামাহৰ পে' পালেই দি দিব পৰা গ'লহেঁতেন — কি নো আক, আঠ অনা পইচা ফাইন্‌ হ'লহেঁতেন, সেইহে আৰু – যাক, বাই দি ৱে, ভট্টৰ তালৈ ওলাইছে হয়, কিন্তু তেওঁ আকৌ ইন্সিঅ'ৰ কৰাৰ কথা ক'ব, চাব।” ভট্ট বীমাৰো এজেণ্ট। অশ্বিনী বৰুৱাই জোৰে জোৰে হাঁহিলেঃ “নাই, নাই, ভট্টই আজিকালি সেই চেষ্টা বাদ দিছে, বুজি পাইছে, ইউ কান্ট্ গেট ব্লাড্‌ আউট্‌ অফ্‌ ষ্টন—” “কিন্তু আপুনিতো সঁচাকৈয়ে ষ্ট' নহয়, আপোনাৰ বহুত ব্লাড্‌ আছে।” “অ, ব্লাডে ভৰ্তি। মই এটা ব্লাডি ফে’ল', হেঃ হেঃ হেঃ—” “ধেৎ, সেই চে’ন্সত কোৱা নাই কিন্তু হয় দেই, আপুনিও ইন্সিঅ'ৰ এটা কৰি পেলাবই পাৰে, ভট্ট আমাৰ কলীগ, এটা চাইড্ বিজিনেছ্ কৰিছে, গতিকে আমি অফিচৰ চবে তেওঁৰ তাতেই ইন্সিঅ'ৰে’প্ কৰিছোঁ, কৰিলে আপুনিও অৱশ্যেই তেওঁৰ তাতেই কৰিব। আৰু, আপোনাকতো আৰু বুজাব নালাগে কিয় ইন্সিয় ৰে'ল্‌ কৰিব লাগে, ফেমিলি থকা মানুহ ল'ৰা-ছোৱালী ডাঙৰ হ'ব ধৰিছে, আমাৰতো আজিলৈকে পেন্‌শান্ গ্ৰেচুইটি একোৰে কোনো ফিক্সেশ্যন্ নহ'ল,” অভ্যাসবশতঃ কলিতাৰ কথা অন্যপিনে গুচি গ'ল, “আৰু বা এনেকৈ আৰু কেই বছৰ ঘূৰায়, যোৱা এপ্ৰিলতেই আমি এচচিয়েশ্যনৰ তৰফৰ পৰা ডেপুটি চেক্ৰেটাৰীক যিখন মে'মৰেণ্ডাম্‌ দিছিলোঁ, তাৰোতো কোনো — ”, হঠাৎ কলিতাই গম পালে যে তেওঁ ফালৰি কাটি গৈছে, এইবোৰ আলোচনা অফিচতহে চলে, ঘৰত নহয়, “অ, কি কৈছিলোঁ— আপোনাৰ মোৰ ল'ৰা ডাঙৰ হ'ব ধৰিছে, সিহঁতৰ এডুকেশ্যনৰ খৰচ আছে, ছোৱালী ডাঙৰ হ'ব ধৰিছে, সিহঁতৰ বিয়া দিয়াৰ সমস্যা আছে, ইলিঅ'ৰে’স্ এটা— চে', ফিফটিন ইয়াব্ পলিচি এটা — অৱশ্যে, ভট্টই নিশ্চয় আপোনাক ইন্‌ ডিটেইল্‌চ চব বুজাই কৈছেই, তাৰ পিছত, সকলোতকৈ ডাঙৰ কথা, ধৰকচোন — ঈশ্বৰে নকৰক- আজি বাদে কালি যদি আপোনাৰ ভাল বেয়া কিবা এটা হয়—" হঠাৎ সোঁহাতৰ তলুৱাখন কলিতাৰ চকুৰ আগত দাঙি ধৰি অশ্বিনী বৰুৱাই ক'লে, “মোৰ লাইফ্-লাইন্ডাল দীঘল আছে—” “কি? অ’— ”, ৰমেন কলিতা অলপ অনিশ্চয় হৈ পৰিল, কি ক'ব তৎক্ষণাৎ ভাবি নাপালে।<noinclude></noinclude> rxbnn06vxr3ruk53ro23gziyqtz4ikg পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭০ 104 91546 249184 2026-05-06T14:34:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬২ গোলাম “তাৰ উপৰি”, হাঁহি এটা মাৰি অশ্বিনী বৰুৱাই ক'লে, “প্ৰভিজতো মই একেবাৰে নকবাও নহয়, প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ডত টকা থওঁ মাহে মাহে, সিদিনা প'ষ্ট্ অফিচত কিউমুলেটিভ্ টাইম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249184 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬২ গোলাম “তাৰ উপৰি”, হাঁহি এটা মাৰি অশ্বিনী বৰুৱাই ক'লে, “প্ৰভিজতো মই একেবাৰে নকবাও নহয়, প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ডত টকা থওঁ মাহে মাহে, সিদিনা প'ষ্ট্ অফিচত কিউমুলেটিভ্ টাইম ডিপ'জিট এটাও খুলিছোঁ, মীনুৰ নামত শ্বেয়াৰ কেইটামানো লৈ থৈছোঁ — ” “অ', শ্বেয়াব্ কিনিছে? ক'ৰ? “চাহ বাগানৰ। কিয়, ইণ্টাৰেষ্টেড্?” “অ”, অলপ অনিশ্চয়ভাৱে ৰমেন কলিতাই ক'লে, “অ, দুটামান শ্বেয়াৰ ক'ৰবাত ল'ব পাৰিলেতো ভালেই বোধহয় — এই ধৰক ডাঙৰ কোনো কেমিকেল্‌চৰ কোম্পানী, বা আপোনাৰ কিবা টেক্সটাইল গ্ৰুপৰ—” - “অ, টি গাৰ্ডেনৰ শ্বেয়াৰ্ অৱশ্যে ময়েই আপোনাক লোৱাই দিব পাৰিম বেচ, সোমবাৰে অফিচলৈ মই ৰিলিভেণ্ট, পেপাখিনি লৈ যাম—” “অ', নিব নেকি? বৰ ভাল হয়...... তবু, মই আকৌ ক'ম, ইন্সিঅ'ৰে'লৰ দৰে একো হ'ব নোৱাৰে। আপুনি আকৌ এবাৰ ভাবি চাওক।” “নহয়, বুজিছে, ইন্সিঅ'ৰে'সব টকা দৰ্কাৰৰ সময়ত উলিওৱা বৰ ঝামেলা, নিজৰ আৰ্জনৰ টকা, জমা হৈ আছে, অথচ লগাৰ সময়ত হাতত নাপায়, এইটো এটা অসহ্য কথা। হোৱেৰেজ্‌, প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ডৰ টকা আপুনি যেতিয়াই লাগে ড্ৰ কৰিব পাৰে, অৰ্ডাৰটো আহোঁতে তিনিদিনৰ বেছিতো লগা নাই আজিলৈকে। ভট্টই কৈ থাকে, ইন্সিঅ'ৰ কৰিলে প্ৰিমিয়ামৰ টকাৰ চিক্সটি পাৰ্চেণ্ট ইন্‌কাম টেক্সৰপৰা ৰেহাই পাম— সেইটো হয়, কিন্তু প্ৰভিডেণ্ট ফাণ্ডৰোতো চিক্সটি পাৰ্চেণ্ট ম‍ই ৰেহাই পাওঁ টেক্সৰপৰা, গতিকে কথাটো একেই হ'ল।” “হয়, কিন্তু ইন্সিঅ’ব্ কৰিলে যে আপনাৰ লাইফৰ ৰিস্কটোও কাভাৰ্ড হ'ল, যদি হঠাৎ আপোনাৰ কিবা এটা হ'ব লাগিল— বুজিলোঁ, আপোনাৰ আয়ুৰেখাডাল দীঘল, কিন্তু বহুত অন্যৰকম কথাওতো আছে।” “যেনে? অ, অ, আছে অৱশ্যে”, অশ্বিনী বৰুৱাই স্বীকাৰ কৰিলে, “এক্সিডেণ্ট হ’ব পাবে কিবা, হয়তো হাতদুখন ভাঙি বাকী জীৱন বিছনাত পৰি থাকিবলগীয়া হ'ল – আঃ, সেইৰকম কিবা যদি হয়েই—” “অ, তৰ্কৰ খাতিৰত ধৰিলোঁ, তেনেকুৱা কিবা এটা, তেতিয়া —?” -<noinclude></noinclude> qi1vg5lc2dh889xtzv5q1ag93x5bcnu পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭১ 104 91547 249185 2026-05-06T14:35:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰস্তুতি ৬৩ অশ্বিনী বৰুৱাই সোঁহাতৰ তৰ্জনীটো ওপৰৰ পিনে টোৱালে আৰু হাঁহি ক'লে, “তেৰাই চাব।” “অ’, তেৰাই? হু। কিন্তু নিয়মটো কি, জানে? নিয়মটো এই : আপুনি যদি নিজে কিবা চ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰস্তুতি ৬৩ অশ্বিনী বৰুৱাই সোঁহাতৰ তৰ্জনীটো ওপৰৰ পিনে টোৱালে আৰু হাঁহি ক'লে, “তেৰাই চাব।” “অ’, তেৰাই? হু। কিন্তু নিয়মটো কি, জানে? নিয়মটো এই : আপুনি যদি নিজে কিবা চেষ্টা-চৰিত্ৰ কৰে, তেবায়ো লাগিভাগি সহায় কবি দিব। কিন্তু আপুনি যদি একো নকৰি বহি থাকে, তোয়ো একো নকৰে, বাচ্। ” “অ', নিয়মটো সেইটো নেকি? বেচ্ তো, হাঃ হাঃ হাঃ— যাক, ময়ে! তেনেহ'লে নিয়মটোৰ ভিতৰতেই আছোঁ, খালি লাইফ ইন্সিঅ'ৰেহে কৰা নাই— তাৰ কাৰণ আছে, ভেলিড্‌ কাৰণ— বাকী চবতো কৰিছোয়েই, জি পি. এফ্‌ খুলিছোঁ, চি.টি.ডি. খুলিছোঁ, ঘৰটো কম্‌প্লিট্ হ'লে ভাড়া দিম, শ্বেয়াৰ্‌ কিনিছোঁ— চাওক কলিতা, ইমান নিয়ম-চিয় ভাবি মৰিব নোৱাৰি, এটা মাত্ৰ লাইফ্, কেইদিনেই বা বাচিম, ইমান ভৱিষ্যতৰ কথা ভাবি থাকিব পাৰি নে – লাইফ-লাইনে কৈছে বহুত দিন বাচিম, বাচ্, এনাফ্। সাৱধানে চলোঁ, হিচাবী মানুহ মই, হুচিয়াৰ মানুহ, ডিজেল ট্ৰাকৰতো কথাই নাই গৰুৰ গাড়ী আহিছে নে নাই চাইহে ৰাস্তা পাৰ হওঁ, গতিকে ড্ৰামাটিক এক্সিডেন্ট্ কিবা যে আছে ভাগ্যত, মনে নধৰে। ৰেগুলাৰ্‌ লাইফ্, নিয়মমতে ঠিক সময়ত খাওঁ শোওঁ, বাহী বস্তু নাখাওঁ, অত্যধিক মদ খাই লীভা নষ্ট নকৰোঁ, চিগাৰেটডাল খাওঁ, তাকো ৰাতি খোৱাৰ পিছত কেতিয়াও নাখাওঁ, মোৰ হাৰ্ট-কেন্সাৰ, লাং- কেন্সাৰ, ব্লাড-কেন্সাৰ কিবা হ'ব পাৰে বুলি ভাবেনে কেতিয়াবা? নট্‌ এ’ ছাস্‌, কলিতা, নট্‌ এ’ ছাল্‌!” অশ্বিনী বৰুৱাই তেওঁৰ চিগাৰেটডাল ছাইদানীত নুমাই থ'লে। ৰমেন কলিতাই তেওঁৰ চিগাৰেটডালৰ শেষ টুকুৰাটো দুই আঙুলিৰ মাজত ধৰি অশ্বিনী বৰুৱাৰ মুখলৈ চিন্তান্বিতভাৱে চাই ৰ'ল। ঠিকেই, বৰুৱাৰ কেন্সাৰ হ'ব বুলি কল্পনা কৰিব নোৱাৰি। সঁচাকৈয়ে হুচিয়াৰ মানুহ (তেওঁ নিজে কোৱাৰ দৰে), কোনো বাজে খবচ নকৰে, হিচাবী মানুহ ভাবিব নোৱাৰি যে এইজন মানুহ কোনো সংকটত জড়িত হৈ খীণাই-শুকাই যাব, কোনো সাংঘাতিক দুৰ্ঘটনাত পঙ্গু হৈ পৰি থাকিব (অবশ্যে এক্সিডেন্ট ইজ এক্সিডেন্ট, তবুও! আয়ুৰেখা হয়তো সঁচাকৈয়ে সুদীৰ্ঘ, লাইটৰ পোহৰত সুপুষ্ট তেজৰঙা মুখ, সঁচাকৈয়ে এজন “ব্লাডি” মানুহ (এটা অৰ্থত), চুলি সমুখত সামান্য দুই এডাল যাব আৰম্ভ কৰিছে, কিন্তু এতিয়াও ঘন, কিচ্ কিচ্ ক'লা, দাঁত এটাও বেয়া হোৱা নাই, ঝলমল হাঁহি- অ, তেওঁ ইমান ভাবি থাকিব নোৱাৰে, কেইদিনেই বা পৃথিৱীতে থাকিব, স্ফূৰ্তিত আছে— অফিচৰ ডেকা এচিষ্টেণ্ট সঞ্জীৱ কাকতি, ল'বাটো সদায় আমন-জিমনকৈ মূৰ গুজি কাম<noinclude></noinclude> 6skacfw7q29xbzex0cwv9bjqxkbrois পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭২ 104 91548 249186 2026-05-06T14:35:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬৪ গোলাম - কৰি থাকে, সঞ্জীৱ কাকতিৰ পিঠিত এদিন অশ্বিনী বৰুৱাই প্ৰচণ্ড এট থাপ্পৰ মাৰি দি কৈছে, “কি হে ব্ৰাডাৰ, ইমান বিষণ্ণ বদন কিহৰ? প্ৰেমে চেমে পৰিছা নেকি, হাঃ হাঃ হাঃ আ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬৪ গোলাম - কৰি থাকে, সঞ্জীৱ কাকতিৰ পিঠিত এদিন অশ্বিনী বৰুৱাই প্ৰচণ্ড এট থাপ্পৰ মাৰি দি কৈছে, “কি হে ব্ৰাডাৰ, ইমান বিষণ্ণ বদন কিহৰ? প্ৰেমে চেমে পৰিছা নেকি, হাঃ হাঃ হাঃ আমাক চোৱা আমাক চোৱা, আমাৰ কিমান প্ৰব্লেম্‌, ফেমিলিৰ লেঠা, তবু কি স্ফুৰ্তিত আছোঁ! ডেকা ল'বা, বেছেলৰ মানুহ, এ'ন্‌জয় কৰি লোৱা, এন্‌জয় কৰি লোৱা, সময় যাবই, আৰু কেইদিন। আমি হ'ব লাগিছিল তোমালোকৰ দৰে ইয়ং বেছেল — আ বেছে হৈতো আছিলোয়েই পঘাছিঙা গৰুৰ দৰে মহানন্দে অনাই বনাই, মাইহে লগালে লেঠা শেষ পৰ্য্যন্ত, বিয়া কৰ্, বিয়া কৰ, মৰাৰ আগেয়ে বোৱাৰীজনীৰ মুখখন চাই যাব দে— মা বুঢ়ী হৈছিলতো, তাতে বিধৱা মানুহ — 'মৰাৰ আগেয়ে মোৰ এই বাসনাটো পূৰা বোপাই—', যেনেকুৱাহে কৰিব ধৰিলে, কি আৰু কৰা যায়, ট্ৰেডিশ্যন্ ইজ্ ট্ৰেডিশান, শেষ হৈ গ'ল দাং-বলা জীৱন – ” 33 - দাং-বৰলা জীৱন শেষ হৈ গৈ তেওঁৰ যে কিবা অপকাৰ হৈছে, সেইটো অৱশ্যে কোনেও ক'ব নোৱাৰে। তেওঁৰ স্ত্ৰী সুন্দৰী, তেওঁৰ নিজৰ স্বাস্থ্য আৰু ভাল হৈছে, হাঁহিটো আৰু খুলিছে; স্কুটাৰ এখন কিনিছে, স্ত্ৰী-পুত্ৰ-কন্যা স্কুটাৰখনত ঠাহ খুৱাই বহাই লৈ সশব্দে চহবময় ঘূৰি ফুৰিছে হৈ হৈ কৰি। অফিচত তেওঁৰ সামাজিক কাৰ্যকলাপৰ আগ্ৰহ আৰু বাঢ়িছে, প্ৰায় অকলেই আয়োজন কৰি ফুৰিছে আজি এচ চিয়েশ্যন, কালি ভেৰাইটি-শ্ব’, পৰহি পিকনিক্‌ “তথাপি”, ৰমেন কলিতাই আকৌ ক'লে, “বিস্কুটো কভাব্ কৰে ইন্সিঅ'ৰেলে, সেইটো ডাঙৰ কথা।” “নাঃ, কষ্টৰ টকা হাতছাড়া হৈ যোৱাটোও এটা ৰি নিজৰ টকা পানীত পেলাব পাৰিনে তেনেকৈ?” “বাঃ, টকা হাতছাড়া হৈ যাব কিয়? (টকা যাব পাৰে একমাত্ৰ যদি কোনোবাই চুইচাইড় কবে)। পলিচিখন মেছি 'ব্ হ'লেইতো আপুনি টকা পাই যাব ব’নাচ্-টনাচ্ লৈ। মেছিঅ ' যদি নহয়-ও, আপুনি হঠাৎ মৰি গ'ল ধৰক, আপোনাৰ ন’মিনিয়ে— আপোনাৰ ৱাইফে বা যোনেই নহওক — লগে লগে টকাটো পাই গ'ল। হঠাৎ যদি আপুনি ট্ৰেইন্‌ এক্সিডেণ্টত মৰে বা আপুনি খুন হয় ক'ৰবাত – মই কথাটোহে কৈছোঁ দেই— কোনো কথা নাই, যিমান প্ৰিমিয়াম বাকী আছে থাকক, পূবা টকাটোৱেই আপোনাব ন’মিনিয়ে পাই গ'ল—” -<noinclude></noinclude> gd018stcx8ilhuy3p9eexr6hn4oj3x3 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৩ 104 91549 249187 2026-05-06T14:35:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰস্তুতি ৬৫ “এঃ, কলিতা, নহয় দিয়ক মোৰ এক্সিডেন্ট—” অশ্বিনী বৰুৱাই পাতলভাৱে ক'লে। “অ, নহ'লেতো ভালেই। নে চাবে'ল্‌ ডে'থ, মানে - " “স্বাভাৱিক মৃত্যু, ইউজুৱেল ডেথ”, অশ্বিন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰস্তুতি ৬৫ “এঃ, কলিতা, নহয় দিয়ক মোৰ এক্সিডেন্ট—” অশ্বিনী বৰুৱাই পাতলভাৱে ক'লে। “অ, নহ'লেতো ভালেই। নে চাবে'ল্‌ ডে'থ, মানে - " “স্বাভাৱিক মৃত্যু, ইউজুৱেল ডেথ”, অশ্বিনী বৰুৱাই সহায় কৰি দিলে। “অ, স্বাভাৱিক মৃত্যু, মানে আপুনি বুঢ়া হৈ মবিল, বা কিবা বেমাৰ-আজাৰ হৈ মৰিল, মুঠতে, পলিচিৰ টকা দিয়া শেষ নহওঁতেও যদি আপোনাৰ স্বাভাবিক মৃত্যু ঘটে” “সেইটো মই ক'ব নোৱাৰোঁ—”, হঠাৎ অশ্বিনী ববৱাই কৈ পেলালে অলপ অধৈৰ্য্যভাৱে, আৰু লগে লগে একমুহূৰ্ত চুপ মাৰি গ'ল, তাৰ পিছত লৰালৰিকৈ ক'লে, “অঃ, চাহ আনিলেই?” - কলিতানীয়ে ট্ৰেখন লৈ সোমাব ধৰিছিল। হতভম্ব হৈ ৰমেন কলিতাই অশ্বিনী বৰুৱাৰ অপ্ৰস্তুত হাঁহিমুখৰ পিনে চাই ৰ'ল।<noinclude></noinclude> porm9ctwe3a5jqowic79frjgjaq4qrf পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৪ 104 91550 249188 2026-05-06T14:35:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভ্ৰমণ-বিৰতি এই যে অৰ্থহীন ধ্বংসলীলা, এই যে কাণ্ডজ্ঞানহীন মাথা ফাটাফাটি, য'তে ত'তে যি কোনো অচিলাত এই ট্ৰাম বাছত অগ্নিসংযোগ, এই যে চাৰিওপিনে থাকি থাকি অকস্মাৎ একোটা দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভ্ৰমণ-বিৰতি এই যে অৰ্থহীন ধ্বংসলীলা, এই যে কাণ্ডজ্ঞানহীন মাথা ফাটাফাটি, য'তে ত'তে যি কোনো অচিলাত এই ট্ৰাম বাছত অগ্নিসংযোগ, এই যে চাৰিওপিনে থাকি থাকি অকস্মাৎ একোটা দাঙ্গা-হাঙ্গামা উৎক্ষিপ্ত, চাৰিওপিনে মৰিয়া হৈ মানুহ দৌৰিছে, এই যে তাকস্মাৎ সুদীৰ্ঘ চাইবেনধ্বনি আৰু পুলিচৰ গাড়ী, লাঠি আৰু টিয়া-গেচ আৰু গুলীৰ হিড়িক, সেই যে বুঢ়া মানুহটো ৰাস্তাত মুখ থেকেচা খাই পৰিল, সেই যে সৰু ল'ৰাটোৰ ভৰিত গুলী লাগি বিকট চিৎকাৰ কৰি ফুটপাথত চিটিকি পৰিল – এইবোৰ, এইবোৰ চাবলৈ ম‍ই - বাৰে বাৰে কিয় ইয়ালৈ আহো, এইবোৰৰ মই কোনো যুক্তি বিচাৰি নাপাওঁ, তথাপি কিয় ইয়ালৈ ঘূৰি ঘূৰি আহো, এইবোৰৰ মই কোনো মানে নেদেখোঁ, এইবোৰ ম‍ই সহ্য কৰিব নোৱাৰোঁ, মোৰ কাম আছে, মই ব্যস্ত মানুহ, কিন্তু অকস্মাৎ লালঝাণ্ডাৱালা যুৱক দলৰ হাতত মোব টেক্সি আটক, মোৰ সমস্ত কাম পণ্ড, আমাৰ ট্ৰাম হঠাৎ ৰৈ গ'ল, হাজাৰ হাজাৰ শ্ল'গান-চিঞৰা উদণ্ড মানুহে ট্ৰাম ঘেৰি ধৰিলে, ক'ৰপৰা আহিল পেট্ৰলৰ টিং, ক'ৰপৰা আহিল মস্ত মস্ত ইটা আৰু লোহাৰ ডাণ্ডা, কি যে হৈ গ'ল চাওঁতে চাওঁতে দ্ৰুতবেগে, দপদপ্‌কৈ ট্ৰাম জ্বলিছে, ধোঁৱা আৰু জুইৰ মাজেৰে চিঞৰ-বাখৰ লগাই মানুহ ছত্ৰভঙ্গ দিছে, চাৰিওপিনৰ দোকানবোৰৰ দৰজা দুমদাম বন্ধ হৈ গ'ল, কাৰ মূৰত লাঠিৰ ঘা পবিল, ক'ৰ কাচ ঝন্‌ঝন্‌কৈ ভাঙি পৰিল, বিশৃঙ্খল, বিশৃঙ্খল, ‘পালান পালান মশাই কি দেখছেন—' - - “মোৰ ছাতি মোৰ ছাতিটো থাকি গ'ল – যাঃ”, হঠাৎ ৰৈ গৈ পিছপিনে চাই চাই শীলাই ক'লে। “ছাতি? পাগল নেকি? বলা বলা - ক'লৈ নিবা—” মোৰ হাতত টানি প্ৰায় দৌৰি দৌৰি শীলাই কিছুদূৰৰ ফাৰ্মাচী এখনৰ সমুখত হাজিৰ কবালে— “এইখনেই, ম‍ই চিনি পাওঁ”, শীলাই ক'লে, আৰু দুয়ো দুৱাৰমুখত ৰৈ ফোপা ধৰিলোঁ। ক্ষীণকায় এজন চছমা পিন্ধা ডেকা ল'ৰাই লোহাৰ কলাপ্‌চিল্‌ গেটখন বন্ধ কৰিব ধৰিছিল, শীলাই চিঞৰি উঠিল, “বব—ব — এক মিনিট — প্লীজ- -<noinclude></noinclude> q6h0w1y1cikc5mdhvfngd2hsq2pqxnt পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/১ 104 91551 249199 2026-05-06T16:40:36Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249199 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>'''{{Xxxx-larger|দিল্লী দায়েৰী}}''' '''(১০।৯।৪৭ তাৰিখৰ পৰা প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা)''' '''{{larger|(১ম খণ্ড)}}''' {{Dhr|4.5em}} '''{{x-larger|এম্, কে, গান্ধী}}''' '''{{larger|অনুবাদক—ললিত বৰুৱা}}''' {{Dhr|4.5em}} '''{{X-larger|বিজয় প্রকাশ ভৱন}}''' '''হয়ৰগাওঁ : নগাওঁ'''</poem>}} {{Dhr|1.5em}}<noinclude></noinclude> jy06yapo6drbnmkb0q03bi3s55xsiw8 249200 249199 2026-05-06T16:41:07Z BabulB 104 249200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>'''{{Xxxx-larger|দিল্লী দায়েৰী}}''' '''(১০।৯।৪৭ তাৰিখৰ পৰা প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা)''' '''{{larger|(১ম খণ্ড)}}''' {{Dhr|5em}} '''{{x-larger|এম্, কে, গান্ধী}}''' '''{{larger|অনুবাদক—ললিত বৰুৱা}}''' {{Dhr|5em}} '''{{X-larger|বিজয় প্রকাশ ভৱন}}''' '''হয়ৰগাওঁ : নগাওঁ'''</poem>}} {{Dhr|1.5em}}<noinclude></noinclude> q1emy8b5nljsf7rwe0dlhkyldzdgsda 249207 249200 2026-05-06T16:44:16Z BabulB 104 249207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>'''{{Xxxx-larger|দিল্লী দায়েৰী}}''' '''(১০।৯।৪৭ তাৰিখৰ পৰা প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা)''' {{Dhr|1em}} '''{{larger|(১ম খণ্ড)}}''' {{Dhr|5em}} '''{{x-larger|এম্, কে, গান্ধী}}''' '''{{larger|অনুবাদক—ললিত বৰুৱা}}''' {{Dhr|5em}} '''{{X-larger|বিজয় প্রকাশ ভৱন}}''' '''হয়ৰগাওঁ : নগাওঁ'''</poem>}} {{Dhr|1.5em}}<noinclude></noinclude> g7nz8mqnojil1al4cb5h4xom972ycuw 249209 249207 2026-05-06T16:44:34Z BabulB 104 249209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>'''{{Xxxx-larger|দিল্লী দায়েৰী}}''' '''(১০।৯।৪৭ তাৰিখৰ পৰা প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা)''' {{Dhr|0.5em}} '''{{larger|(১ম খণ্ড)}}''' {{Dhr|5em}} '''{{x-larger|এম্, কে, গান্ধী}}''' '''{{larger|অনুবাদক—ললিত বৰুৱা}}''' {{Dhr|5em}} '''{{X-larger|বিজয় প্রকাশ ভৱন}}''' '''হয়ৰগাওঁ : নগাওঁ'''</poem>}} {{Dhr|1.5em}}<noinclude></noinclude> gdd52nj3kkdfsg89h6znz2orrej1071 249210 249209 2026-05-06T16:45:01Z BabulB 104 249210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>'''{{Xxxx-larger|দিল্লী দায়েৰী}}''' '''(১০।৯।৪৭ তাৰিখৰ পৰা প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা)''' {{Dhr|0.3em}} '''{{larger|(১ম খণ্ড)}}''' {{Dhr|5em}} '''{{x-larger|এম্, কে, গান্ধী}}''' '''{{larger|অনুবাদক—ললিত বৰুৱা}}''' {{Dhr|5em}} '''{{X-larger|বিজয় প্রকাশ ভৱন}}''' '''হয়ৰগাওঁ : নগাওঁ'''</poem>}} {{Dhr|1.5em}}<noinclude></noinclude> 0c3k3r9ip9ofud8ckexzgbefg1lljn7 249219 249210 2026-05-06T16:48:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 249219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} {{center|<poem>'''{{Xxxx-larger|দিল্লী দায়েৰী}}''' '''(১০।৯।৪৭ তাৰিখৰ পৰা প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা)''' {{Dhr|0.3em}} '''{{larger|(১ম খণ্ড)}}''' {{Dhr|5em}} '''{{x-larger|এম্, কে, গান্ধী}}''' '''{{larger|অনুবাদক—ললিত বৰুৱা}}''' {{Dhr|5em}} '''{{X-larger|বিজয় প্রকাশ ভৱন}}''' '''হয়ৰগাওঁ : নগাওঁ'''</poem>}} {{Dhr|1.5em}}<noinclude></noinclude> jft6k1epzlv4twmunndfnf1wuqkzeuu পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৫ 104 91552 249202 2026-05-06T16:42:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভ্ৰমণ-বিৰতি ৬৭ ল'ৰাজনে এবাৰ সচকিতভাৱে আমাৰ পিনে চালে আৰু ভিতৰৰ পিনে চাই ক'লে, “মেয়েছেলে আছে " “ভেতৰে আসতে দাও”, ভিতৰৰপৰা এটা মোটা গলাই ক'লে।. ল'ৰাজনে গোটখন আৰু এক ইঞ্চ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভ্ৰমণ-বিৰতি ৬৭ ল'ৰাজনে এবাৰ সচকিতভাৱে আমাৰ পিনে চালে আৰু ভিতৰৰ পিনে চাই ক'লে, “মেয়েছেলে আছে " “ভেতৰে আসতে দাও”, ভিতৰৰপৰা এটা মোটা গলাই ক'লে।. ল'ৰাজনে গোটখন আৰু এক ইঞ্চিমান মেলি ধৰি একাষৰীয়া হৈ থিয় দিলে, মই ইতস্ততঃ কৰিব ধৰিলোঁ, শীলাই মোৰ হাতত এটা টান মাৰি ক'লে, “আহা আহা তুমি আৰু ইয়াত বাহিৰত ৰৈ থাকি বীৰত্ব কৰিব নালাগে --- আহা না”, আৰু ম‍ই শীলাৰ পাছে পাছে কোঁচখাই কোনোমতে ভিতৰ সোমালোঁ, সোমাওঁতে সোমাওঁতে এবাৰ লৰালৰিকৈ দূৰলৈ চাই পঠিয়ালোঁ—দূৰত ট্ৰামখন তেতিয়াও দপদপকৈ জ্বলিছে, তাৰ লগত আৰু দুখনমান মটৰগাড়ী জ্বলিছে, জুইৰ ইতস্ততঃ ৰঙচুৱা শিখা এতিয়াও মনিব পাৰি, বাশি ৰাশি ক'লা ধোঁৱা, এতিয়াও চাইৰেন বাজি চলিছে, ঠং ঠং ঘণ্টাৰ শব্দ দূৰৰপৰা মাজে মাজে ক্ষীণ আৰু মাজে মাজে উচ্চ, ফায়াৰ ব্ৰীগেডৰ গাড়ী, হ’জ্-পাইপ খুলিব ধৰিছে, প্ৰকাণ্ড বহল ৰাস্তা মেজিকৰ দৰে জনহীন, ৰাস্তাময় শিলগুটি আৰু ইটা আৰু কাঁচ আৰু চিটিকি পৰা চাইকেল আৰু ঠেলাগাড়ী, কোনোবাই হাৱাই চেণ্ডেল আৰু কোনোবাই ব্ৰীফকে 'চ ৰাস্তাত পেলাই থৈ পলাইছে, জ্বলন্ত যানকেইখনৰ চাৰিওকাষে মাথোঁ খাকী পোছাক আক বগা পোছাক, চাৰিওপিনৰ চাতবোৰৰ পৰা বাৰাণ্ডাবোৰৰপৰা খিৰিকিবোৰৰপৰা কৌতূহলী সন্ত্ৰ মুখৰ জুম, সমস্ত যান প্ৰবাহ বন্ধ, কোনোবাই হুইচেল মাৰিছে, অইন সকলো গণ্ডগোল অকস্মাৎ বিলুপ্ত— ফাৰ্মাচীৰ ঔষধবোৰৰ মাজত ধুতী আৰু গেঞ্জি পিন্ধা এজন তপামূৰীয়া মানুহ, বোধহয় মালিক, তেওঁ বহিব দিলে আৰু শীলাৰ পিনে চাই ক'লে, “ট্ৰামত আছিলা? ” “হয়” “কি হৈছে গম পালা কিবা? ” “না—ই, একো বুজিয়েই নাপালোঁ, কথা নাই, বাৰ্তা নাই, অল্‌ অফ্ এ' চাড়ন দেখোন — ” “অ, সেইৰকমেই হয়”, তেওঁ ক'লে, “কোন ক'ত ক্ষেপি আছে কিচ্ছু বুজাৰ উপায় নাই আজি-কালি, দুম্‌কৈ হঠাৎ ফাটি পৰে। হৰদমতো আজি-কালি সেয়ে ঘটিছে—সাবা দেশ ক্ষেপি গৈছে—" তেওঁ আৰু বাক্যব্যয় নকৰি হাতৰ চছমাযোৰ পিন্ধি লৈ খবৰৰ কাগজ এখনত মন দিলে, বোধহয় এনেকুৱা ঘটনা তেওঁৰ অভ্যাস হৈ গৈছে। কেটেঙা ডেকা ল'ৰাজনে টুল এখনত বহি দৰজাৰ ফাঁকেৰে বাহিৰলৈ চাই ৰ'ল আৰু ক'ল্ড-ক্ৰীমৰ বিজ্ঞাপনৰ আইনা<noinclude></noinclude> lvctcvyoszx0bc5twttmsvt9rhdqtg1 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৬ 104 91553 249203 2026-05-06T16:43:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৬৮ গোলাম এখনত চাই শীলাই চুলি ঠিক কৰিব ধৰিলে আৰু বেগৰপৰা ক্ষুদ্ৰ কমাল এখন উলিয়াই মুখৰ ঘাম টুকিব ধৰিলে। পঢ়োতে পঢ়োতে মানুহজনৰ মূৰত কিবা এটা খেলালে, তেওঁ মুখ তুলি ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৬৮ গোলাম এখনত চাই শীলাই চুলি ঠিক কৰিব ধৰিলে আৰু বেগৰপৰা ক্ষুদ্ৰ কমাল এখন উলিয়াই মুখৰ ঘাম টুকিব ধৰিলে। পঢ়োতে পঢ়োতে মানুহজনৰ মূৰত কিবা এটা খেলালে, তেওঁ মুখ তুলি মোৰ মুখৰ পিনে চাই কিবা এটা ভাবিলে, তাৰ পিছত ক'লে, “চাৰা দেশ ক্ষেপি গৈছে— ডে’থ্ ইউশ্, বুঝলেন না? ” “ডে’থ্ উইশ্?” মই আচৰিত হৈ ক'লোঁ। “আছে, আছে, আছে, হঠাৎ অলি-গলি-খুপৰি-গুটিৰপৰা জাক জাক মানুহ আৱিৰ্ভাৱ হৈ মৰিয়া হৈ গোলাগুলি বোমা-বাৰুদৰ মাজলৈ উন্মত্ত হৈ ছুটি গৈছে, জানে যি কোনো মুহূৰ্তত নিজেও মৰি যাব পাৰে – ডে'থ্ উইশ্ ছাড়া আৰ কি? ” “অঃ, আপুনি সেইটো কৈছে?” মই সৌজন্যৰ খাতিৰত ক'লো। “অ— আৰু আমাৰো চবৰে বোলে মৰিবৰ এটা বাসনা থাকে মনে মনে, চব সময় থাকে— চাইকলজিৰ কথা দেই, মোৰ কথা নহয়— সেইটোও এটা কলিকতা চহৰত যেন বাসনা পূৰ্ণ কৰাৰ চৰ এৰে'ঞ্জমেন্ট্ কৰি থোৱা আছে— কোন মুহূৰ্তত এই মৃত্যুৰ বাসনা পূৰ্ণ হৈ যায় কোনো পাত্তা নাই— চলোতে চলোতে ৰাস্তাৰ মোৰ ঘূবিলে, আহি সোমাল ক'ৰবাৰপৰা পিঠিত ইয়া লম্বা ছুৰী, মাথাত আহি পৰিল ক'ৰবাৰপৰা লাঠিৰ পিট্টন, ভৰিৰ তলতে ফুটিল ক'ৰবাৰ এটা বোমা-বুম্‌-বাচ্ দি এণ্ড, ডে'থ-উইশ ফুলফিলড়— ” মানুহজনে চছমাযোৰ খুলি এটা ভঙ্গী দিলে আৰু আমাৰ পিনে চালে। কি ক'ম ভাবি নাপালোঁ। খবৰৰ কাগজখন জাপিব আৰম্ভ কৰি তেওঁ আকৌ ক'লে, “তবে, অলপ মডিফিকেশ্যন্ দৰ্কাৰ থিয়ৰিটোৰ, এই ডে'থ্-উইবোৰ অকল নিজৰ নিজৰ ডে’থ্-উইশ নহয়, অন্য মানুহৰো ডে'খ্-উইশো বটে। অৰ্থাৎ, নিজেও মৰি যোৱা যদি দৰ্কাৰ হয়, আৰু তোমাক-মোক যাকে পোৱা তাকো মাৰি পেলোৱা বৰং কোৱা যায়, গিফ্‌ট্-অফ্‌- ডে’থ্, মৃত্যু উপহাৰ দিয়াৰ ইচ্ছা, বুঝলেন না? তা, এতিয়া তোমালোকে যাবা কেনেকৈ বুলি ভাবিছা?” ডেকা ল'ৰাজনে ক'লে যে ৰাস্তাত এতিয়া দুই এজন মানুহ চুচুক-চামাককৈ ওলাব আৰম্ভ কৰিছে, দুই এখন গাড়ীও চলিব আৰম্ভ কৰিছে। এইখিনি ৰাস্তা কোনোমতে পাৰ হৈ যাব পাৰিলে মদন ষ্ট্ৰীটৰ মোৰত টেক্সি পোৱা যাব— প্ৰায় আৰু পাঁচ মিনিটমান এনেকৈ বহি বলোঁ, তাৰ পিছত তেওঁলোকক ধন্যবাদ জনাই সন্তৰ্পণে আকৌ বাহিৰ ওলালোঁ। তেতিয়াও ৰাস্তা জনহীন, মাথোঁ ফাৰ্মাচীখনৰ পোনে পোনে এজন অকলশৰীয়া কনিষ্টবল হাতত লাঠি লৈ, উৎকণ্ঠিতভাৱে ঘৰবোৰৰ<noinclude></noinclude> trd7iy96571hye0b07n2c34wo3b92pa পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৭ 104 91554 249205 2026-05-06T16:43:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভ্ৰমণ-বিৰতি ৬৯ চাতলৈ চাইছে (না জানি ক'ৰ এচিড় বা হয়তো আহি পৰিব মূৰত অতৰ্কিতে), কাষেৰে হুচ্ হুচ্ কৰি দুখন গাড়ী পাৰ হৈ গ'ল, এখনৰ উইস্ক্ৰীনত লিখা : “প্ৰেছ”, আৰু ইখনৰ কাঁচ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249205 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভ্ৰমণ-বিৰতি ৬৯ চাতলৈ চাইছে (না জানি ক'ৰ এচিড় বা হয়তো আহি পৰিব মূৰত অতৰ্কিতে), কাষেৰে হুচ্ হুচ্ কৰি দুখন গাড়ী পাৰ হৈ গ'ল, এখনৰ উইস্ক্ৰীনত লিখা : “প্ৰেছ”, আৰু ইখনৰ কাঁচত কাগজ মাৰি হাতেৰে লিখা : “ইমাৰ্জেন্সি।” - “ইমাৰ্জেন্সি। ইমাৰ্জেন্সি!” — বিৰক্তভাৱে কৈ উঠিলোঁ, “তোমালোকৰ এই ব্লাডি চহৰখনত চব্বিশ ঘণ্টা ইমাৰ্জেন্সি—কিহৰ ইমান ইমাৰ্জেন্সি? কি ইমাৰ্জেন্সি? ইমাৰ্জেন্সি মানে কি?” “বাঃ, ইমাৰ্জেন্সি মানে নাজানা -- জন্ম, মৃত্যু, বিবাহ — ” “আ, ক'ৰবাত আৰু এটা বাচ্ছাৰ জন্ম হৈছে, কোৱা? হৰবখৎ তো আমাৰ দেশত সেয়ে হৈছে, পিল্‌ পিল্‌ মানুহ, এইটো এটা ইমাৰ্জেন্সি? কোনোবা মৰিব ধৰিছে? কাৰোবাৰ বিয়াৰ লগ্ন পাৰ হৈ যায়? এইবোৰ কি—” “আঃ, তুমি থামা, আৰু বকি থাকিব নালাগে—এতিয়া ৰাস্তাৰ মোৰ পৰ্যন্ত কেনেকৈ চে'ফুলি যাব পাৰো সেইটো খেয়াল কৰা”, অলপ বিৰক্ত হৈ শীলাই ক'লে, “তোমাক লৈ আৰু সঁচাকৈয়ে নোৱাৰি — তোমাক লৈ ভাল ঝামেলা মোৰ, নিজেতো চহৰৰ ৰাস্তাঘাট একো জানিবই নোখোজা, খালি ক্ৰিটিচাইজ ক্ৰিটিচাইজ—তুমিও যে কি ৰকম!”, দুয়ো বন্ধ দোকানবোৰৰ কাষে কাষে থাকি বেগ দিব ধৰিলোঁ, কমালেৰে ঘাম টুকি টুকি ফোঁপাই ফোঁপাই শীলাই ক'লে, “ইমান যে তুমি এই চহৰখন বেয়া পোৱা, কিয় বাৰে বাৰে ইয়ালৈ আহি থাকা—তোমাক ম‍ই কেতিয়া মূৰৰ শপত দিছোঁ দিল্লীলৈ অহা-যোৱা কৰোঁতে মোক দেখা কৰি যাবা বুলি — চোজাচুজি দিল্লীলৈ গুচি গ'লেই পাবা – আজিলৈকে এটা - ৰাস্তা তোমাক চিনাই দিব নোৱাৰিলোঁ—এখন ট্ৰামো চিনি নাপালা কোনখন ক'লৈ যায়— মইহে তোমাক ধৰিবান্ধি ঘূৰাই লৈ ফুৰিব লাগে— কিয় ইয়ালৈ আহি থাকা মিছামিছি . যাঃ, তোমাৰ লগত পৰি আজি মোৰ এটাও কাম নহ'ব যেন পাইছোঁ—” শীলাৰ বহুত কাম। চৌৰঙ্গীলৈ গৈ ৰাতিৰ কাৰণে চিনেমাৰ টিকেট কৰিব লাগে; তাৰ পিছত পাৰ্ক-ষ্ট্ৰীটৰ দোকান এখনৰ পৰা কিবা চে' এটা কিনিব লাগে (বোলে অইন ক'তো সেইটো চেণ্ট নাপায়); তাৰ পিছত তাৰ কাষৰ কিবা এখন চমৎকাৰ নিৰ্জন দোকান বোলে সিহঁতে আৱিষ্কাৰ কৰিছে সিদিনা, তাত বহি বহি দুটা মিল্ক-শ্বে' ..... ৰাতি চিনেমাঘৰৰ সমুখত টেক্সিত বহি লৈ শীলাই ড্ৰাইভাৰক কোন পিনে যাব ক'লে বুজি নাপালোঁ, পাৰ্কষ্ট্ৰীটৰ পৰিচিত নিয়ন-ঔজ্জ্বল্য আৰু পৰিষ্কাৰ-ভূষণ সুপুষ্ট মুখবোৰ পাছত পেলাই থৈ কি চব আচহুৱা ৰাস্তাৰে টেক্সি যাব ধৰিলে, যেন চহৰতল....... টেক্সিৰ পৰা মুখ উলিয়াই মই হঠাৎ কৈ উঠিলোঁ, “বাঃ, বেচ জাগাতো এইখিনি!” মুখত ৰাতিৰ শীতল বতাহ বিবৃৰিকৈ মাৰিছে, টেক্সি দ্ৰুতবেগে চলিছে। মসৃণ<noinclude></noinclude> mvenly3t8wrejx72xpx159p7phy1opq পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৮ 104 91555 249208 2026-05-06T16:44:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "१० গোলাম বহল ৰাস্তা, এনেকুৱা জনবিৰল, যেন কলিকতা চহৰৰ অংশ নহয়, ট্ৰাম-বাচৰ ঘৰ্ঘৰ যেন কাণত নালাগে, হৈ-হাল্লা নাই, ফেৰীৱালাৰ চিৎকাৰ নাই, ৰাজনীতিৰ শ্ল'গান নাই, ভিক্ষাবী ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>१० গোলাম বহল ৰাস্তা, এনেকুৱা জনবিৰল, যেন কলিকতা চহৰৰ অংশ নহয়, ট্ৰাম-বাচৰ ঘৰ্ঘৰ যেন কাণত নালাগে, হৈ-হাল্লা নাই, ফেৰীৱালাৰ চিৎকাৰ নাই, ৰাজনীতিৰ শ্ল'গান নাই, ভিক্ষাবী নাই, ৰিফিউজি নাই— দুয়োকাষে ওখ ওখ গছৰ পাছপিনে ঢাক খোৱা ঘৰ, ঘৰবোৰৰ সমুখত বহল কম্পাউণ্ড, অনুমান কৰিব পাৰি ল'ৰা- -ছোৱালীয়ে খেলে, পৰিয়ালে গ্ৰুপ ফট' তোলে, সবুজ ঘাঁহনি, অ'ত ত'ত একোটা ঘৰৰ সমুখত একোখন গাড়ী পাৰ্ক কৰি থোৱা আছে, মাথোঁ মাজে মাজে স্বচ্ছন্দ দ্ৰুতবেগে একোখন গাড়ী পাৰ হৈ গৈছে, ওখ ওখ ফ্লৰি'চেণ্ট লাইটবোৰৰ তলত ৰাতিৰ ৰাস্তা মুকলি, বিস্তীৰ্ণ, ইমান শান্ত, ইমান-- অ-সভ্য..... শীলাই চকিতে এবাৰ মোৰ মুখৰ পিনে চালে। মই ক'লো, “আচ্ছা, ইয়ে কৌন ৰাস্তা চৰ্দাৰজী?” শীলাই কৈ উঠিল, “এইটো বোধহয় আমীৰ আলি এভিন্যু – ” পাঞ্জাবী ড্ৰাইভাৰে এবাৰ ঘূৰি চাই মুৰ দুপিয়ালে : “হা, হোগা — চৈয়দ আমীৰ আলি এভিনিউ—” “আমীৰ আলি এভিনিউ ......এইটো কলিকতা হয়তো?” মই ক'লোঁ— 'অ, কলিকতাতেই যদি থাকিব লাগে, এনেকুৱা এটা ৰাস্তাত থাকিলে হয়তো বৰ বেয়া নালা অলসভাৱে ক’লোঁ “অ, ইয়াত ঘৰ টৰ কিবা এটা কৰিব পাৰিলে – ” চালে। " শীলাই এবাৰ লৰালৰিকৈ মোৰ মুখৰ পিনে চালে, আৰু তাৰ পিছত সমুখলৈ “ইয়াত এটা ঘৰ কৰিবা?” তাইৰ কণ্ঠত আগ্ৰহ, অবিশ্বাস। মৃদু হাঁহিলোঁ৷ “ইয়াত? হাঃ – থাকো সূৰ্য সেন ষ্ট্ৰীটৰ হোটেলত .....ট্ৰে কৰো অ'ভাক্ৰাউডে’ড ৰেলগাড়ীৰ ভিৰত.... আগে গুৱাহাটীতেই মাটি এটুকুৰা কৰোচোন - “গৌহাটীত মাটি কবিবা?” — শীলাই লৰালৰিকৈ সুধিলে। - “হ'ব, হ'ব কেতিয়াবা কোনে জানে”, পাতলভাৱে ক'লোঁ, “বহুদিন জীয়াই থাকিম —বহুত সময় ওলাব।” কৃত্ৰিম চিন্তাৰ সুৰত শীলাই ক'লে, “হঠাৎ যদি আকৌ তোমাৰ ডে’থ্-উইশ্ আহি যায়?” “ডেথ্-উইশ্?” তাইৰ চকুলৈ চালোঁ, “এতিয়া? এতিয়াই? তুমি নাজানা? পাগল নেকি?” শীলাই জানে, সেই ঢব চাইকলজিৰ সময় এতিয়া নহয় এনেকি এইখন চহৰতো<noinclude></noinclude> mcqf9fh9bg8o1h1yqbpmky1z21wsg5b পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৭৯ 104 91556 249211 2026-05-06T16:45:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভ্ৰমণ-বিৰতি ৭১ নহয়, য'ত ম‍ই থাকিব খোজাৰ কথা শুনি হয়তো তাই আচৰিত হৈছে। অ, শীলাই জানে, কলিকতাত এৰাতি থাকিলেই মোৰ ধাৰণা হয় পলাওঁ, পলাওঁ, ইমান কক্ষতা, ইমান দৈন্য, ইমান দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভ্ৰমণ-বিৰতি ৭১ নহয়, য'ত ম‍ই থাকিব খোজাৰ কথা শুনি হয়তো তাই আচৰিত হৈছে। অ, শীলাই জানে, কলিকতাত এৰাতি থাকিলেই মোৰ ধাৰণা হয় পলাওঁ, পলাওঁ, ইমান কক্ষতা, ইমান দৈন্য, ইমান দুৰ্গন্ধ, ইমান আবৰ্জনা, ইমান দুখ-দাৰিদ্ৰ, ইমান ভিব, ট্ৰামে-বাছে মৰিয়া হৈ ওলমি ওলমি লক্ষ লক্ষ মানুহ প্ৰাণপণে চুটিছে, ধুতী ছিঙি গৈছে, চেণ্ডেল চিটিকি গৈছে, মেজাজ বিড়ি গৈছে সৰ্বক্ষণ, কাবো পিনে কাৰো চাবৰ অৱকাশ নাই একদণ্ড, ইমাৰ্জেন্সি, ইমাৰ্জেন্সি, ৰাস্তাত ভিৰ ঠেলি উশাহ ল'ব নোৱাৰি, ফুটপাথত খোজ দিব নোৱাবি, দিনত ভিক্ষাৰী, বেমাৰী, ফেৰীৱালা, বেকাৰ, গুণ্ডা, শ্ল'গানৱালা, ৰিফিউজি ফেমিলি ৰাস্তাৰ ওপৰতে ৰান্ধা-বাঢ়া-নিত্যকৰ্ম, ৰাতি খোজ দিব নোৱাৰি হাজাৰ হাজাৰ মানুহ ফুটপাথত দীঘল দি 'শুই আছে, খালি মানুহ-মানুহ মানুহ মানুহ গিজ গিজ গিজ গিজ, যিপিনেই চাওঁ চিনেমা- থিয়েটাৰ-ৰাস্তা-ৰেষ্টুৰেণ্ট-অফিচ-ফুটবল ফিল্ড সৰ্বত্ৰ অকথ্য ভিৰ, ঠগবাজি, গোলমাল, গালাগালি, হাঙ্গামা, কপালৰ ৰেখা থূপ খাই থাকে, মেজাজ ত্যক্ত হৈ থাকে, কি দৈত্যাকা এখন অসভ্য চহৰ— ইমান ইমান মানুহ চাবাজীৱন ইয়াত কেনেকৈ আছে, ইয়াত কি মানুহ থাকিব পাৰে— মইতো খালি দিল্লীলৈ অহা-যোৱাৰ পথত কোনোমতে এৰাতি- দুৰাতি থাকোঁ—যাক কয় ‘ব্ৰে’ক্-জাৰ্নি' কৰোঁ, বা ভ্ৰমণ-বিবতি দিওঁ আৰু পলাওঁ- “কোনে জানিছিল”, মই নিজমনে ক'লোঁ, “ইয়াত লুকাই আছিল এনেকুৱা গছেৰে আৱৰা আমীৰ আলি এভিন্যু – ” এটা “দুদিনৰ বাবে আহা”, অভিযোগৰ সুৰত শীলাই ক'লে, “শিয়ালদহত নামি হাওড়াত উঠা, হাওড়াত নামি শিয়ালদহলৈ দৌৰা, খালি লেতেৰা ঘিঞ্জি ঠাইবোৰত অকলে অকলে ঘূৰা, সেইবোৰ ঠাইত গ’লেতো তোমাৰ বেয়া লাগিবই, খালি আপত্তি কৰা- ― কতবাৰ কৈছোঁ, দুই-চাৰিদিন থাকি যোৱা, তোমাক কত ঠাই দেখুৱাব পাৰিম, ম‍ই জানো তোমাৰ পছন্দ হ’বই হ'ব, তোমাৰ ভাল নালাগি নোৱাৰে, মইতো জানো—” ছোৱালী হষ্টেলটোৰ সমুখত টেক্সিৰপৰা নামি শীলাই ক'লে, “তুমি আৰু নামিব নালাগে, এইখন টেক্সিতে হোটেললৈ যোৱা — ৰাস্তা-ঘাট একোতো চিনি নোপোৱা—” “ৰবা, ববা, ময়োতো নামো আগে--” “নহয়”, বাধা দি শীলাই ক'লে, “বহুত ৰাতি হৈছে, তুমি আৰু ট্ৰাম-বাছ বিচাৰি ৰাস্তাত যাকে তাকে সুধি ফুৰিব নালাগে— এইখনত বেক, কৰা—” . “দুৰ! মোক কি বুলি ভাবিছা—”, জাপমাৰি টেক্সিৰপৰা নামিলোঁ আৰু মিটাৰটোৰ কাষলৈ গৈ জুমি চাবৰ উপক্ৰম কৰিলোঁ। “নহয়, এনেকুৱা কৰিছা কিয়”, শীলা হঠাৎ ব্যস্ত হৈ উঠিল, “মোৰোতো ৰাতি হৈছে— হষ্টেলত কি বা কয় আজি— তুমি এতিয়া এইখনতে যোৱা, লক্ষীটি—” লগে<noinclude></noinclude> 37fwtdmjdkauogbirjd1bo34q9f6tjs পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮০ 104 91557 249212 2026-05-06T16:45:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "গোলাম লগে তাই হঠাৎ লাজ পোৱাৰ দৰে জিভা কাটিলে। নিশ্চুপ হৈ থিয় দি ৰ'লোঁ, এনেকুৱা কথা তাইৰ মুখত এই প্ৰথম। সেই কেই মুহূৰ্তৰ নিস্তব্ধতাত বুজিব পাৰিলোঁ হষ্টেলৰ ভিতৰত ক'ৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোলাম লগে তাই হঠাৎ লাজ পোৱাৰ দৰে জিভা কাটিলে। নিশ্চুপ হৈ থিয় দি ৰ'লোঁ, এনেকুৱা কথা তাইৰ মুখত এই প্ৰথম। সেই কেই মুহূৰ্তৰ নিস্তব্ধতাত বুজিব পাৰিলোঁ হষ্টেলৰ ভিতৰত ক'ৰবাত এটা ৰেডিঅ'ত টুং টাংকৈ চেতাৰ বাজিছে, আৰু ক'ৰবাত দূৰত, ডাঙৰ ৰাস্তাত, ৰিক্সা এখন ঠুং ঠুং শব্দ কৰি পাৰ হৈ গৈছে। দুৰ্বলভাৱে এবাৰ তাইৰ পিনে চাই টেক্সিৰ দুৱাৰখন মেলি পুনৰ নিঃশব্দে বহি পৰিলোঁ। “চাব্‌-কো শিয়ালদা লে যানা —”, শীলাই টেক্সি-ড্ৰাইভাৰক ক'লে। ড্ৰাইভাৰ সমুখৰ পিনে নিৰ্বিকাৰভাবে চাই গুম্‌ হৈ বহি আছিল, গাড়ীৰ ইঞ্জিন বন্ধ হোৱা নাই, মূৰ জোকাৰিলে আৰু গীয়াৰত হাত দিলে। অকস্মাৎ মোৰ সম্বিত ফিৰিল, দেখিলোঁ হষ্টেলৰ পৰিচিত অবয়বটো পিছুৱাই যাব ধৰিছে, লৰালৰিকৈ ক'লোঁ, “কালি আহিম—” “অ, কিন্তু পাঁচটাৰ পিছত। পুৱা ম‍ই শিপ্ৰাহঁতৰ লগত আকৌ ভবানীপুৰ যাব লাগিব। 'পাঁচটাৰ পিছত—” - মনে মনে এটা চেপা উত্তেজনা অনুভৱ কৰি বহি ৰ'লো, আৰু টেক্সি আহি চি.আই.টি ৰ'ডৰ মোৰ পোৱাৰ লগে লগে চিঞৰি উঠিলোঁ, “চৰ্দাৰ্জী, ৰুখিয়ে ৰুখিয়ে – ” নামিলোঁ, ভাড়া মিটাই দিলোঁ আৰু ক'লোঁ, “ও যো বিশ নম্বৰ আতা হ্যায়, শিয়ালদা - যায়েগা না —?” “জীহা” - জাঁপ মাৰি ট্ৰামখনত উঠিলোঁ। কোনো কাৰণ নাছিল, মাথো মনত হঠাৎ এটা বিৰাট স্ফূৰ্তি, এটা বেপৰোৱা উল্লাস, আৰু হয়তো — লগে লগে কিবা এটা জেদ ঃ তাই কি মোক ইমান অপদাৰ্থ পাইছে, ৰাতি নিজে নিজে ট্ৰাম ধৰি হোটেল ওলাবগৈও নোৱাৰিম? ছোৱালীবোৰৰো যে একোটা কাণ্ড! আৰু জেদটোৰ লগে লগে কি যেন এটা আকাংক্ষা, কি যেন এটা দেখিম ট্ৰামৰ খিৰিকিৰপৰা, যিটো টেক্সিৰপৰা নেদেখোঁ — ট্ৰাম প্ৰায় শূন্য, বিস্তৰ খালী ছাঁট, খিৰিকি এখনৰ কাষত বহিলোঁ, ক্লেং ক্লেং-কৈ ট্ৰাম চলিব ধৰিলে, দোকান-পাট বন্ধ হ'ব ধৰিছে, ৰাস্তা জনবিৰল আৰু যানবিৰল হৈ আহিছে, খিৰিকিৰ কাষেৰে মাজে মাজে একোখন ট্ৰাম পাৰ হৈ গৈছে— ক্লেং – ক্লেং- ঠায়ে ঠায়ে দোকানশাৰী অন্ধকাৰ, ঠায়ে ঠায়ে হঠাৎ উজ্জ্বল আলোক, এটা চিনেমাহলৰপৰা মানুহ ওলাইছে, ট্ৰামৰ তাঁৰত ঘৰ্ষণ লাগি নীলা নীলা স্ফূলিংগ (এতিয়া মন কৰিব পাৰি আকৌ নিৰ্জন ৰাস্তা, মাজে মাজে একোখন নিয়ন-বিজ্ঞাপন, জ্বলিছে নুমাইছে, অকস্মাৎ মেটেকা-ভৰ্তি এটা পুখুৰী, ৰাতিৰ লাইটৰ পোহৰত ৰাস্তাটো ইমান বহল, ইমান ঘিচি-মিটি ট্ৰাম-লাইনৰ কাটাকাটি—লাইটৰ পোহৰত এতিয়া ঝক্‌ঝক্‌ কৰিছে — হা, এইবাৰ ৰাস্তাটো<noinclude></noinclude> ae8zcgj7c54b5c9cl2p488604rvjbfw পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮১ 104 91558 249213 2026-05-06T16:46:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভ্ৰমণ-বিৰতি - - ৭৩ অলপ অলপ চিনি পাব ধৰিছোঁ – ক্লেং – হঠাৎ ট্ৰামখন এটা ধাক্কা মাৰি ৰৈ গ'ল — ট্লিং—ষ্টপ নেকি? অ’নহয়—সমুখত বোধহয় কিবা হৈছে— খিৰিকিৰে মুখ উলিয়াই দেখিলো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভ্ৰমণ-বিৰতি - - ৭৩ অলপ অলপ চিনি পাব ধৰিছোঁ – ক্লেং – হঠাৎ ট্ৰামখন এটা ধাক্কা মাৰি ৰৈ গ'ল — ট্লিং—ষ্টপ নেকি? অ’নহয়—সমুখত বোধহয় কিবা হৈছে— খিৰিকিৰে মুখ উলিয়াই দেখিলোঁ এইখিনি ঠাই মই চিনি পাওঁ — কেইবাদিনো টেক্সি নাপাই খোজ কাঢ়ি কাঢ়ি এইপিনে পাৰ হৈছোঁ— 'হামাম্‌' চাবোনৰ এখন ডাঙৰ হৰ্ডিং, তাৰ তলত গথিক আখৰেৰে লিখা ঃ এচ্.পি.শ্ব (পি.) লিমিটেড, কনফেশ্যানাৰ্চ এণ্ড জেনেৰেল অৰ্ডাৰ চাপ্লায়াচ্, তাৰ খিৰিকিত য'ত দেখা যায় কে’কৰ ট্ৰে আৰু জেম-জেলি-মাখন-পনীব, তাৰ শ্বাটা নমোৱা, কিন্তু তলত দুই ইঞ্চিমান খোলা, ভিতৰত এতিয়াও লাইট জ্বলিছে, আধাআধি দেখা যায় এখন ট্ৰে'ত এটা অকলশৰীয়া ব্ৰিটেনিয়া বিস্কুটৰ পেকেট বহি আছে, হাঁহি-উঠা, দুখ-লাগা! দোকানখনৰ বাৰাণ্ডাত কেইখনমান ঠেলাগাড়ী আউজাই থোৱা আছে (দিনত নাথাকে), বাৰাণ্ডাৰ ওপৰত হিন্দুস্থানী মজুৰ জাতীয় কেইটামান মানুহ বহি লৈ খৈনী মাৰি মাৰি গল্প কৰিছে, বাৰাণ্ডাৰ খুঁটা আৰু কাষব লাইট প'ষ্টটোত ৰছী বান্ধি কোনোবাই এখন সৰু আঁঠুৱা তৰিছে—— মনত পৰিল (কেতিয়াবা খাবৰো মন গৈছে) বাৰাণ্ডাখনৰ সমুখত দিনৰ প্ৰখৰ ৰ'দত এটা মানুহে বহি বহি পকৌড়ী আৰু বেগুনী ভাজি থাকে, তাৰ কাষত এখন ঠেং নোহোৱা মানুহ এটাই ৰাস্তাৰ হাইড্ৰেণ্টটোৰপৰা মাজে মাজে আজলি লৈ পানী খায় আৰু মাটিত পৰি শুই থাকে, বেগুনী কিনা মানুহবোৰৰ কোনোবাই কেতিয়াবা কিবা তাৰ হাতত পেলাই দি যায়, পেট ওলোৱা কেঁচুৱা এটা কোলাত লৈ এজনী কণা ভিক্ষাৰিণী হাতত টিন এটা ধৰি থিয় দি থাকে, আৰু সিহঁতক আৰবি কেলেণ্ডাৰ কিছুমান জোকাৰি জোকাৰি ৰুক্ষ চেহেৰাৰ হাফ-পেন্ট পিন্ধা মানুহ এটাই ৰ'দত ঘামি জামি চাবাদিন কিবা চিঞৰে এটা মাত্ৰ বাক্য বাৰে বাবে -- বাক্যটো কি আজিলৈকে ম‍ই স্পষ্ট ধৰিব নোৱাৰিলোঁ—বেগুনীৱালাৰ ধোঁৱাই থকা চুলাটো এতিয়া ক'তো নাই (নিশ্চয় অন্য ক'ৰবাত শোৱে, ৰাতি এই ঠাইখিনি জৰুল ঠেলাৱালাকেইটাৰ দখল) — আৰু বিস্কুটৰ পেকেটটো— আঃ –ইমান নিঃসঙ্গ, তাৰ লগৰ আটাইবোৰ পেকেট গ'ল, বেচেৰা ইহে ৰৈ গ'ল এই ৰাতি এই খিৰিকিত অকলে, কোনে তাৰ হিচাব ৰাখে কিন্তু অৱশ্যেই, বিভিন্ন মানুহৰ বিভিন্ন খাতাত তাৰ পূৰা হিচাব আছে — মেনুফেছাৰাৰ্, চাপ্লায়া, এজেণ্ট, দোকানী- তাৰপৰা কেই পইচা লাভ হৈ কোনে কিমান পাব কড়া-ক্ৰান্তি হিচাপ কৰি থোৱা আছে- আৰু কালি হয়তো ইও নাথাকিব, কোন গোমস্তাৰ হাত পাৰ হৈ কোন গৃহিণীৰ শ্বপিংবেগত সোমাই কাৰ খোৱাটেবুলৰ প্লে'টৰপৰা কাৰ ৰসনা পৰিতৃপ্ত কৰি — ংি—ট্ৰামখন আকৌ - চলিব আৰম্ভ কৰিছে— ক্লেং-ক্লেং – ডে’থ্ উইশ্, হাঃ! — যেন মই সৰু ল'বা, ট্ৰামত উঠি ৰাতি ঘৰলৈ যাবও নোৱাৰোঁ—কি যে ভাবে-- মোৰ মুখত ছাঁ আৰু পোহৰ মোব মুখত পোহৰ আৰু ছাঁ— লক্ষ্মীটি—অ, চেষ্টা কৰিলে এই জঘন্য চহৰতো কিজানি মেজাজ খুশ্ ৰাখি ভ্ৰমিব পাৰি –হয়তো চাৰাজীৱন থাকিও যাব পাৰি এখন অকলশৰীয়া বিমা -<noinclude></noinclude> s6ryth7mtimsickbnnjdras2e1k708x পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮২ 104 91559 249214 2026-05-06T16:46:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "98 গোলাম - পাৰ হৈ যাব ধৰিছে—ঠুং ঠুং— “আমীৰ আলি এভিন্যু ” — বেচ ৰাস্তাটো – ক্লেং- ক্লেং—লক্ষ্মীটি—লক্ষ্মীটি— পিছদিনা পুৱা বাচত যাওঁতে যাওঁতে কাগজত পঢ়িলো যে মাৰ্ক্স..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>98 গোলাম - পাৰ হৈ যাব ধৰিছে—ঠুং ঠুং— “আমীৰ আলি এভিন্যু ” — বেচ ৰাস্তাটো – ক্লেং- ক্লেং—লক্ষ্মীটি—লক্ষ্মীটি— পিছদিনা পুৱা বাচত যাওঁতে যাওঁতে কাগজত পঢ়িলো যে মাৰ্ক্সবাদী আৰু চচিয়েলিষ্ট দুই পাৰ্টিৰ দুটা শোভাযাত্ৰাৰ মাজত প্ৰথমে কথা-কাটাকাটি, তাৰ পিছত হাতাহাতি, তাৰ পিছত চহৰৰ ইতস্ততঃ ভাসমান ভবঘূৰে লোকৰ আৱিৰ্ভাৱ ঘটি কালিৰ হাংগামাটোৰ উদ্ভৱ হৈছিল, ৭ জন আহত, পুলিচৰ গুলীত ৩ জন নিহত..... প্ৰতিবাদত মাৰ্ক্সবাদী, ফৰৱাৰ্ড ব্লক আৰু আৰ.এচ.পি.য়ে ২৫ তাৰিখে “বন্ধৰ” আহ্বান দিছে, কিন্তু কংগ্ৰেছ, জনসংঘ, কমিউনিষ্ট আদি অন্য পাৰ্টিবোৰে তাৰ ঘোৰ বিৰোধিতা কৰিছে, গতিকে আশংকা কৰা যায় ২৫ তাৰিখে আৰু কিছুমান বিপৰ্য্যয়.... যাক্, ২৫ তাৰিখে ম‍ই দিল্লীত, ইহঁত যেনেকৈ মৰে মৰক..... মাজৰ পৃষ্ঠাত ৰেলৰ ৱেগনৰপৰা চাউল আৰু চেনি চুৰ কৰি ধৰা পৰা ল'ৰা কেইটামানৰ এখন ছবি দিছে, দলপতি যেন লগিল একমূৰ ঝাড়া চুলিৰে ছিঙা গেঞ্জি পিন্ধা এটা পোন্ধৰ- ষোল বছৰীয়া ল'ৰা, চকুযোৰ চঞ্চল, হুচিয়াৰ, সন্দিগ্ধ, তাৰ মুখৰ কক্ষ মলিনতাৰ তলত প্ৰথম-যৌৱনৰ দ্যুতি প্ৰায় সম্পূৰ্ণ লুক্কায়িত, মুখখন কিছু সময় চাই ব'লোঁ.... হাওড়া ষ্টেশ্যনলৈ গৈ দিল্লীৰ থাৰ্ড-ক্লাচ শিপাৰ এটা ল'লোঁ, আৰু উভতি যাওঁতে বাছৰ ওপৰৰ পৰা ধৰমতলাৰ কাষৰ দোকান এখনৰ খিৰিকিত লেডীজ ছাতি কিছুমান দেখি মনত খেলালে নামো নেকি, কিন্তু বাছ পাৰ হৈ গ'ল, বহি ৰ'লোঁ, ভাবিলোঁ আবেলিমানে....গৰিয়াহাটাৰ মোৰত বাছৰপৰা নামিলোঁ, বন্ধু এজনক দেখা কৰিব আছে, তাৰ লগত খাই বৈ ঘূবি আহোঁতে ভাগ্যক্ৰমে এখন টেক্সি জুটি গ'ল, প্ৰায় চাৰে বাৰটা বাজিছে.... প্ৰচণ্ড ৰ'দ... হাতব কাগজখন মেলি ৰেগন-ব্ৰে'কাৰ্‌ ল'ৰাটোৰ মুখখন আকৌ এবাৰ চালোঁ, আচৰিত হৈ মনত খেলালে তাৰ মুখখন ক্ষীণ নহয়, ভঙা নহয়, অভুক্ত নহয়, বেচ গোলমাল সুপুষ্ট সতেজ মুখ—কিন্তু কেনেকৈ, কেনেকৈ, অলসভাবে মোৰ মনত খেলাই গ'ল, নিশ্চয় কোনো মাক বায়েকে তাৰ আগত কাঁহী সজাই নিদিয়ে কোনো শান্ত ঘৰুৱা কোঠাত..... হঠাৎ টেক্সিৰ বেগ কমি গ'ল, সমুখত মানুহৰ জুম, উত্তেজিত কথা কাটাকাটি, এচ.পি.শ্ব. কনফেকশ্যনাৰ্চৰ দোকানখন পাৰ হ'ব ধৰিছোঁ, পোন হৈ বহিলোঁ, চাইনবৰ্ডখন বেঁকা হৈ ওলমি পৰিছে, বেগুনীৱালাটা নাই, তাৰ চুলাটো মাটিত গড়াগড়ি গৈছে, তাৰ কয়লাবোৰ কাষত সিঁচৰতি হৈ পৰিছে, এচ.পি.শ্বৰ আৰু ওচৰ কাষৰৰ লোহাব কপাটবোৰ বন্ধ, কাঁচৰ শ্ব' কে 'চবোৰ কোনোবাই ভাঙি থৈ গৈছে, ৰাস্তাত কাঁচৰ টুকুৰা ছড়াছড়ি গৈছে, মানুহবোৰে ডেও দি দি ঠাইখিনি পাৰ হৈছে। কণা ভিক্ষাৰিণীজনী নাই, ঠেং নোহোৱা মানুহটো নাই, হাইড্ৰেটোৰপৰা পানী কল্ককৈ ফুটপাথত উপচি গৈছে, কেলেণ্ডাৰ বিক্ৰীৰ অবিৰাম চিঞৰটো আজি স্তব্ধ...... পলাল? মৰিল? গ্ৰেপ্তাৰ হ'ল?.... জোতাৰ দোকানখনৰ ভঙা শ্ব'-কেচ'ত এযোবা জোতা নাই, এচ.পি.শ্ব'ৰ ভঙা<noinclude></noinclude> 2az4s0h5h0th5jt5xvb1sq7urgoztzr পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮৩ 104 91560 249215 2026-05-06T16:46:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভ্ৰমণ-বিৰতি শ্ব’-কেচ'ত মোচৰ-খোৱা কাঠৰ ট্ৰে'বোৰ বিপৰ্য্যস্ত, কালি বাতিৰ একমাত্ৰ বিস্কুটৰ পেকেটটো অদৃশ্য.....পুলিচে ভিৰ ঠেলিবৰ চেষ্টা কৰিছে, এখন পুলিচ জীপ আৰু ৱায়াৰল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভ্ৰমণ-বিৰতি শ্ব’-কেচ'ত মোচৰ-খোৱা কাঠৰ ট্ৰে'বোৰ বিপৰ্য্যস্ত, কালি বাতিৰ একমাত্ৰ বিস্কুটৰ পেকেটটো অদৃশ্য.....পুলিচে ভিৰ ঠেলিবৰ চেষ্টা কৰিছে, এখন পুলিচ জীপ আৰু ৱায়াৰলেচ্ ভেন, মটৰ চাইকেলত উপবিষ্ট ট্ৰেফিক-চাৰ্জেন্ট এজনে মোৰ টেক্সিখনক কিবা এটা নিৰ্দেশ দিছে, এজন খাকী-পিন্ধা চাব ইন্সপেক্টৰে হাত জোকাৰিজোকাৰি জুমটোক উদ্দেশ্য কবি কিবা কৈছে..... টেক্সিৱালাই গীয়া বদলাই পুনৰ স্পীড্ ল'ব আৰম্ভ কৰিলে, এবাৰ ঘূৰি চাই প্ৰায় স্বগতোক্তি কৰাৰ দৰে ক'লে, “এইটো ৰাস্তাত চালা ষ্টুডেণ্টৰ হামলা চলিছেতো চলিছেই— আজি পুৱা সাত-পাৰ্টি ষ্টুডেন্ট্-ফ্ৰন্ট্ এই পিনে বিক্ষোভ কৰি যোৱাৰ কথা আছিল— বাপেৰ পয়সায় খেয়ে দিব্যি মজা লুছে শালাৰা— চে’কশ্যন্ হান্ড্ৰেড ফৰ্টি ফ'ৰ্‌ দি ঠাণ্ডা কৰি দিলেই পাৰে – ” ......কিন্তু টেক্সিৱালাৰ বাব। কথাবোৰ মোৰ কাণত সোমাৱা নাই.... চকু মুদিছে..... যেন মধ্যাহ্নৰ প্ৰখৰ ব'দ শেষ হৈছে, সন্ধিয়াৰ অন্ধকাৰত কোনো একখণ্ড পানীৰ কাষেৰে টেক্সি চুটিছে (যেন পলাইছোঁ, হয়তো নদী, হয়তো কোনো লে’কৰ পাৰ..... পানীত লাইটবোৰৰ প্ৰতিবিম্ব ঢৌ খেলি খেলি দীঘল হৈ হৈ বিয়লি গৈছে— “এইয়া আকৌ ক'লৈ আনিলা?” – মই কৈছোঁ। - “তোমাৰ জানাৰ দৰ্কাৰ নাইতো”, শীলাই কৈছে, “পছন্দ হয় নে নহয় কোৱা – টেক্সিৰ আন্ধাৰত তাইৰ মুখ মনিব নোৱাৰি, মাথোঁ ৰাস্তাৰ লাইটে মাজে মাজে টেক্সিৰ ভিতৰত একছোপ পোহৰ পেলাই আকৌ অন্ধকাৰ কৰি গৈছে, কিন্তু তাইৰ কাপোৰৰপৰা কিবা এটা নতুন চে'ণ্টৰ মৃদু সুগন্ধিয়ে টেক্সিৰ ভিতৰখন ভবাই পেলাইছে- “অ, ভালেই.....”, মই ক'লোঁ। টেক্সিৰ কাষে কাষে এখন স্কুটাৰত এহাল ডেকা- গাভৰু চলিছে, বোধহয় এংল’-ইণ্ডিয়ান, বতাহত সিহঁতৰ চুলিবোৰ আৰু ছোৱালীজনীৰ স্কাৰ্টখন ফটফট্‌কৈ উৰিছে... শ্ব’-কে’চৰ বিস্কুটৰ পেকেটটো হঠাৎ আকৌ চকুৰ আগত ভাহি উঠিব খুজি মিলি গ'ল-- সকলো হিচাব-পত্ৰৰ গণ্ডগোল ঘটাই পেকেটটো হাত বাগৰি বাগৰি এতিয়া ক'ত — কোন ফুটপাথৰ কোন চোবাইমালৰ দোকানত....বা হয়তো, সঁচাকৈয়ে খালে কোনোবাই, হয়তো গোগ্ৰাসে, হয়তো এটা নতুন সোৱাদ, এটা আচহুৱা সোৱাদ..... স্কুটাৰ্থন আগুৱাই গৈ অদৃশ্য হৈ গ'ল.....ম‍ই ক'লোঁ, “অ, ভালেইতো.....ইয়াতো কিজানি থাকিব পাৰি ঘৰ-চৰ এটা পালে-অৱশ্যে,” একমুহূৰ্ত ৰ'লোঁ, তাৰ পিছত মৰিয়াৰ দৰে ধাঁ কৰি কৈ পেলালোঁ, “অৱশ্যে অকল মোৰ পছন্দ হ'লেইতো নহ'ব” ভাগ্য ভাল, টেক্সিৰ ভিতৰত আন্ধাৰ, কোনেও কাৰো মুখ মনিব নোৱাৰিলোঁ। ছাঁটত খেপিয়াই কেপিয়াই শীলাৰ হাত এখন বিচাৰিলোঁ, যেন অনুভৱ কৰিলোঁ হাতখন চুলেই গম পাই যাম তাইৰ মুখখন ৰঙা পৰি গ'ল নে শেঁতা পৰি গ'ল (কিন্তু অৱশ্যেই,<noinclude></noinclude> 1npmvd60kqkhe7yyd33dhxbimk953js পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮৪ 104 91561 249216 2026-05-06T16:47:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৭৬ টেক্সিত আৰু কোনো নাছিল) - গোলাম “জানা শীলা, তোমাৰ সেই ফাৰ্মাচীৰ মানুহজনৰ কথা কালিৰ পৰা মাজে মাজে মনত পৰি আছে— আমাৰ ডে’থ্ উইশৰ কথা—চাইকলজিষ্টে আমাৰ আত্মাৰ ভিতৰত ঘ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৭৬ টেক্সিত আৰু কোনো নাছিল) - গোলাম “জানা শীলা, তোমাৰ সেই ফাৰ্মাচীৰ মানুহজনৰ কথা কালিৰ পৰা মাজে মাজে মনত পৰি আছে— আমাৰ ডে’থ্ উইশৰ কথা—চাইকলজিষ্টে আমাৰ আত্মাৰ ভিতৰত ঘুকটি ঘুকটি কি বাহিৰ কৰিছে ক'ব নোৱাৰোঁ, কিন্তু এই যে আমি ঘৰৰ কথা কৈছোঁ, এয়া কি মৰিবৰ বাবে কোনে এতিয়া মৰিব খোজে” - আন্ধাৰত শীলাই কোনো উত্তৰ নিদি বহি ৰ'ল, মই চঞ্চল হৈ উঠিলোঁ, ম‍ই ভাবি নাপালোঁ তাইক কেনেকৈ বুজাম যে ফাৰ্মাচীৰ মানুহজনে ভুল কৰিছে, তেওঁ বুজা নাই এই সকলোবোৰ সত্ত্বেও কিয় এই মানুহবোৰে এই চহৰখনৰ মায়া এৰিব পৰা নাই, কিয় অকস্মাৎ মোৰ কোঁচখোৱা কপালৰ ৰেখা মাৰ গৈছে— তাইৰ হাতখন বিচাৰিলে ম‍ই আকৌ চঞ্চল হৈ উঠিলোঁ, মই বুজিলোঁ মই এইবোৰ একো নোৱাৰিম, হয়তো ম‍ই সদায় কৰাৰ দৰে আকৌ মাথোঁ এটা দীঘল বক্তৃতা দি বহি.... ধাৱমান টেক্সিৰ ভিতৰলৈ আমাৰ মুখত পানীৰপৰা চেঁচা বতাহ মাৰিছে, সমুখত এখন এম্বেচেডৰ গাড়ীয়ে বেগ কমাই আনিছে, তাৰ ৰঙা বেকলাইট দুটা জ্বলিছে আৰু নুমাইছে, সেইপিনে একদৃষ্টে চাই ম‍ই কৈ গ’লো, “এই যে ক্ষণে ক্ষণে হাঙ্গামা, খুন-জখম-মৃত্যু, ধাৰণা হয় যেন সকলো মৰিবলৈ উদ্যত, মাৰিবলৈ উন্মুখ—এই মিছা মিছা ঘটনা ইমান ব্যাপক, ইমান বিভিন্ন ৰূপত মিনিটে মিনিটে চকুৰ আগত আহি পৰে, এনেকুৱা এখন ভুৱা নাটক, মনত নেখেলায় যে এই ধ্বংসলীলাৰ পাছফালে আছে জীয়াই থাকাবে দুৰ্বাৰ হেঁপাহ — এই মহানগৰীৰ হৈ-হাল্লা, পুৱাৰপৰা ৰাতিলৈ এই অজস্ৰ অজস্ৰ মানুহ ট্ৰামে-বাছে ওলমি ওলমি জীৱিকাৰ সন্ধানত ছুটিছে, সৰ্বত্ৰ ৰাস্তাই-ঘাটে অলিয়ে-গলিয়ে জীৱন সংগ্ৰামৰ প্ৰচণ্ড আৱাজ, অথচ আমাৰ মনত নেখেলায় যেই জীয়াই থাকাৰে কথা কৈছে— হয়তো মাৰিবলৈ উন্মাদ হৈ জনতাৰ মাছলৈ খেদি গৈছোঁ হাতত ছুৰী লৈ, এনেতে ৰাইফেল লৈ দলে দলে পুলিচ আহিছে, নিজৰ প্ৰাণৰ মায়া তেতিয়া প্ৰথম কথা হৈ উঠিছে, পলাইছোঁ, পাগলৰ দৰে ছুটি পলাইছোঁ - মোৰ প্ৰাণটো বচাব লাগিব, য'ত যি পাওঁ লুটপাত কৰি গোগ্ৰাসে গিলি ল'ব লাগিব, প্ৰাণটো চলাই থাকিব লাগিব, – আজি যেনেকৈ আমি মৰাৰ কথা ভাবিব নোৱাৰোঁ, আৰু কত কি যেন আমাৰ কৰিবলগীয়া আছে, জীয়াই থকাৰ উদ্দাম বাসনা, খোৱা, প্ৰেম কৰা, ঘব কৰা, কতকমৰ ইচ্ছা, কত পৰিকল্পনা, অ, চাৰিওপিনৰ এই হাল্লা-গুল্লাই হৰ- দিন যি কৈছে সেইটো এই নহয় যে মৰিব লাগে, মাৰিব লাগে, এই অশান্তিয়ে বাৰে বাৰে কৈছে এতিয়াও যাবৰ হোৱা নাই, বহু ঘটনা ঘটিবলৈ আছে, বহু কাম বাকী আছে, এতিয়াও যাবৰ হোৱা নাই, জীয়াই থাকিব লাগিব, যেনেকৈ পাৰোঁ যিমানদিন পাৰোঁ জীয়াই থাকিব লাগিব, জীয়াই থাকিব লাগিব —” -<noinclude></noinclude> k4f9p9epj7a8nonkiarwve1rfmk8ty7 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮৫ 104 91562 249217 2026-05-06T16:47:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জাহাজত [ঢং ঢং ঢং ঢং] – কেইটা বাজিল? ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ— —ময়ো ঠিক গন্তি নকৰিলোঁ। এঘাৰটাই বোধহয়। মোৰ ঘড়িত এঘাৰটা বাজি পাঁচ মিনিট গৈছে, ম‍ই সদায় ঘড়িটো পাঁচ মিনিট ফাষ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জাহাজত [ঢং ঢং ঢং ঢং] – কেইটা বাজিল? ধৰিবই নোৱাৰিলোঁ— —ময়ো ঠিক গন্তি নকৰিলোঁ। এঘাৰটাই বোধহয়। মোৰ ঘড়িত এঘাৰটা বাজি পাঁচ মিনিট গৈছে, ম‍ই সদায় ঘড়িটো পাঁচ মিনিট ফাষ্ট্ ৰাখো ইচ্ছা কৰিয়েই— —এ, মোৰটো আকৌ নিজ খুচিমতে কেতিয়াবা ফাষ্ট্ৰ যায়, কেতিয়াবা শ্ল' যায়, কোনো ধৰা বন্ধা নিয়ম নাই। এতিয়া, ফ এগ্‌-জাম্প মোৰ ঘড়িত বাজিছে দহটা পঁচিশ। ইয়াৰ অৰ্থ, নটা পঁচিশৰ পৰা এঘাৰটা পঁচিশৰ ভিতৰত যিকোনো টাইম হ’ব পাৰে। অথচ কালি ৰাতি আকাশবাণীৰ নিউজৰ লগত মিলাইছোঁ, চাবিও দিছোঁ আজি পুৱা—মানে, আকাশত সূৰ্য্য নাথাকিলে কাৰো বুজাৰ সাধ্য নাই পুৱা নে গধূলি, দিন নে ৰাতি। মানে— —মানে আপোনাৰ ঘড়িটো আচল টাইমৰ এক ঘণ্টা ইফালে বা এক ঘণ্টা সিফালে, এই দুই লিমিটৰ মাজত টিক্ টিক্ কৰে? —সাধাৰণতে। সাধাৰণতে। মানে, জেনেৰেলি। কিন্তু তেনেকুৱা কোনো ধৰাবন্ধা নিয়ম নাই। ঠাণ্ডা দিনতো মোৰ ঘড়ি কেতিয়াবা শ্ল' যায়, গৰমৰ দিনতো কেতিয়াবা ফাষ্ট্ যায়, কোনো বিজ্ঞানৰ নিয়ম-চিয়ম সি নামানে। তাৰ কচ্ এই্ ৰেণ্ডলেশ্যন্স একেবাৰে দোচোৰা। আৰু মাত্ৰ এক ঘণ্টাৰ হেৰফেৰ বুলিও কোনো কথা নাই, চব্বিশ চেকেণ্ডৰ পৰা চব্বিশ ঘণ্টালৈকে যিকোনো ইণ্টাৰ্ভে শ’-ফাষ্ট্ হ'ব পাৰে। এদিন পুৱা উঠি দেখো ৰেডিঅ'ত চাৰে ছয়টাৰ ‘নীতি-বচন' আৰম্ভ হৈছে আৰু মোৰ ঘড়িতো ঠিক চাৰে-ছয়টা বাজিছে। বাঃ, ইমান একিউৰে...... অৱশ্যে, একমিনিট পিছতেই বুজি পালোঁ কি ব্যাপাৰ — – কি ব্যাপাৰ? - —মানে, সেই ৰেলগাড়ীৰ জ'টো। জানে বোধহয়, সেই জ'টো? ঘগ্ৰাপাৰ<noinclude></noinclude> j1r37xunyptedxswfikncusizogrb7i পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮৬ 104 91563 249225 2026-05-06T16:59:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৭৮ গোলাম ষ্টেচনত বোলে ট্ৰেইন সদায় এক ঘণ্টা, দুই ঘণ্টা দেৰি কৰি আহে, কেতিয়াবা সাত আঠ ঘণ্টা লেইট্‌ হয়। পেচেঞ্জাৰবোৰে এদিন ৰে'লৱেৰ জেনেৰেল মেনেজাৰলৈ মস্ত এখন কমপ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৭৮ গোলাম ষ্টেচনত বোলে ট্ৰেইন সদায় এক ঘণ্টা, দুই ঘণ্টা দেৰি কৰি আহে, কেতিয়াবা সাত আঠ ঘণ্টা লেইট্‌ হয়। পেচেঞ্জাৰবোৰে এদিন ৰে'লৱেৰ জেনেৰেল মেনেজাৰলৈ মস্ত এখন কমপ্লেইন্ট দিলে। জি.এম. নিজে ইনভেষ্টিগে'ট্‌ কৰিবলৈ আহিল। ঘগ্ৰাপাৰ ষ্টেচনৰ প্লেটফৰ্মত ভৰি দিছে মাত্ৰ, আঠটা দহৰ ধুৱী পেচেঞ্জাৰ আহি ইন্‌ কৰিলে, আৰু জি.এমে ঘড়ি চাই দেখে, ঠিক আঠটা দহ। ষ্টেচন-মাষ্টৰক ক'লে, কিয়, ট্ৰেইনতো ঠিকেই ইন্‌-টাইম্‌ আহিছে, মিছামিছি কিয় ইমানবোৰ কমপ্লেইন্— ষ্টেচন মাষ্টৰে তেতিয়া মূব খজুৱাই খজুৱাই ক'লে, 'হয় চাব, পিছে এইখন যোৱাকালিৰহে ট্ৰেইন — —অ', সেইটো 'জ’ক্’? সেইটো আৰু কোনে শুনা নাই? কিন্তু ঘগ্ৰাপাৰ কিয় হ'ব? মই পঢ়িছিলো যে স্পেইন নে ইটালীৰ কোনোবা ষ্টেচনতহে বোলে— —নহয়, অৰিজিনেলি ঘগ্ৰাপাব। নে কৈঠালকুছি, পাহৰিলোঁ। তাৰ পিছতহে ট্ৰেডিশানটো আপোনাৰ স্পেইন বা ইটালীলৈ গৈছে। ভাল কথা এঠাইত ৰৈ নাথাকে। যাক, কি কৈছিলোঁ— কবে —আপোনাৰ ঘড়িটো চব্বিশ চেকেণ্ডৰ প্ৰা চব্বিশ ঘণ্টাৰ অগাপিছা কৰি টিক্ টিক্ —অ। অৱশ্যে — ঠিক টিক্ টিক্ কৰে বুলি আৰু ক'ব নোৱাৰি। আগেয়ে সুন্দৰ টিক্ টিক্ কৰিছিল স্মুথলি, কাণৰ কাযত নিলেহে শুনা যায়। আজিকালি – কেতিয়াবা ৰাতি গাৰুৰ তলত ঘড়িটো থাকিলে হঠাৎ মাজবাতি শুনো ক'ৰবাত যেন হাতুৰী পিটিছে ঠক্‌ ঠক্‌ ঠক্‌ ঠক্‌ –তাৰ পিছত টোপানি যাওঁ, টিক্ টিক্ টিক্ টিক্ ঠক্ ঠক্ ঠক্‌ ঠক্‌ তাৰ পিছত হঠাৎ শুনো যেন মোৰ কাণৰ তলত এটা পিয়ান' বাজিছে— টুং টুং টুং টুং টিক্ ঠক্ ঠিক্ ঠক্ — মানে, পিয়ান', ঘড়ি আৰু হাতুৰী, চব একেলগে। এটা মাল্টি পাপাছ ঘড়ি— - —যাক কয় বহুমুখী প্ৰতিভা? -এবা, খালী টাইমটোহে সি ঠিকমতে— —কি ঘড়ি আপোনাৰ? —ওমেগা। খাঁটি ছুইছ ঘড়ি, মেইড্ ইন্‌ ছুইজাৰলেণ্ড, লিখাই আছে। —লিখাতো বহুত কথাই থাকে— ষ্টেইন্‌লে চ্ ষ্টি, শ্বক প্ৰুফ, ৱাটাৰ প্ৰুফ, এণ্টি মেগনেটিক্, টুয়েন্টি জুয়েল...... মোবো তা ছুইছ ঘড়ী, ফেভাব্ লয়া, ক'ত, মোৰ তা আজি আঠ বছৰ হ'ল, কেতিয়াওতো কোনো গণ্ডগোল – . কেতিয়াবা দোকানত ভাল কবিব দিছিল নে?<noinclude></noinclude> rtndlz3f6h1jci4krcxf7b8ybg1pa8m পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৩৫ 104 91564 249226 2026-05-06T17:01:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আৱাজ ২৭ ধোঁৱা ওলাব আৰম্ভ কৰিছে.... কেটলিটোৰ হেণ্ডেলডাল ইমান গৰম হয়, কিমান দিনৰপৰা কৈ আছে যেন এটা বেত-মেবোৱা হেণ্ডেলৰ কেটলিকে ...... তেওঁ এবাৰ আহি সুধিব ও নোৱাৰে নেকি গা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৱাজ ২৭ ধোঁৱা ওলাব আৰম্ভ কৰিছে.... কেটলিটোৰ হেণ্ডেলডাল ইমান গৰম হয়, কিমান দিনৰপৰা কৈ আছে যেন এটা বেত-মেবোৱা হেণ্ডেলৰ কেটলিকে ...... তেওঁ এবাৰ আহি সুধিব ও নোৱাৰে নেকি গা বেয়া লাগিছে নেকি, দিনটো অফিচ কৰি আহিছে, মুখ শেঁতা পৰি আহিছে, তেওঁ দেখাই নাপায় নেকি... আগেয়ে দেখোন তাইৰ সামান্য কিবা এটা হ'লেই...... আৰু আজিহে অফিচত তেওঁলোকে চুপাৰিন্টেন্‌ডেণ্টৰ ৰুমটোত পাৰ্টিশ্যন বহুৱাবলৈ পালে, ওৰে দিন তাৰ বেৰবোৰত শিৰীষ কাগজ ঘঁহিছে, ইমান ভাগৰ-লগা ঘিচিঘিচিঘিচিঘিচি শব্দ, শুনিলেই দাঁত শিৰশিৰাই যায়, ওৰে দিন তাকে ঘঁহি আছে ঘঁহি আছে তাইৰ কাণৰ কাষতে ঘিচিঘিচিঘিচিঘিচি ঘিচিঘিচিঘিচিঘিচি...... হঠাৎ পানীৰ বকবক বন্ধ হৈ একটানা সুৰত কেটলিত পানী ফুটিব ধৰিলে, ভমক্ ভমক্‌ নকৰি এডাল দীঘল বগা ৰিবনৰ দৰে মুখৰপৰা স্থিৰগতিত ধোঁৱা ওলাব ধৰিছে, তাই যেন সম্বিত ঘূৰাই পালে, পাকঘৰৰ গৰম আৰু গণ্ডগোল যেন হঠাৎ বহুখিনি কমি গ'ল, আৰু তাই বুজিব পাৰিলে কপালৰ গাঁঠি থোপা কৰি তাই ইমান সময় ভঁৰালঘৰৰপৰা অহা উচ্চস্বৰ আলোচনাৰ কেইটামান বিক্ষিপ্ত শব্দ শুনিছে আৰু সেইবোৰ সঠিকভাৱে সংস্থাপন কৰিব পৰা নাই, আৰু অৱশ্যেই শিৰীষ কাগজ ঘঁহাৰ জঘন্য শব্দখিনিৰ কাৰণেই হয়তো তাই আজি অফিচত সকলোকে ইমান বদমেজাজেৰে......আঃ, অতপৰে তাই কথাখিনিৰ আঁত ধৰিব পাৰিছে মোটামুটি (তেওঁলোকৰ এটা পুৰণি আলোচনা), যেন ধোঁৱাৰ মাজেৰে এখন অস্পষ্ট ছবি তাই কল্পনা কৰি ল'ব পাৰিছে : এটা গঁৰাল, তাৰ ভিতৰত এজাক এন্দুৰ পোৱালি, শব্দযন্ত্ৰীয়ে এটা চিগনেল-জেনেৰেটৰ টিপিছে, মটৰচাইকেলৰ ইঞ্জিন ষ্টাৰ্ট লোৱাৰ দৰে ৩০-চেকেণ্ডজোৰা এটা ফট্‌ফট্‌ শব্দ ('আহা!', শব্দযন্ত্ৰীয়ে ডায়েল এটা চাই কৈছে, ‘প্ৰায় ১০০ ডেচিবে'ল!), প্ৰথমে একো নহ'ল, তাৰ পিছত শব্দটো শুনিলেই এন্দুৰ পোৱালিবোৰ ত্ৰস্ত হৈ ছট্‌ফট্‌ কৰি উঠিল, তাৰ পিছত সিহঁতৰ সৰহভাগেই লুটিবাগৰ খাই মৰি থাকিল...... গঁৰালৰ ভিতৰত এজনী গৰ্ভৱতী এন্দুৰী, বগা দীঘল কোট পিন্ধা এজন বৈজ্ঞানিকে বাহিৰৰপৰা নিৰীক্ষণ কৰিছে আৰু মাজে মাজে আঙুলি এটা দাঙিছে, লগে লগে শব্দযন্ত্ৰীয়ে ঘণ্টা এটা বজাই দিছে ঢং কৰি, এন্দুৰীজনী চক্‌ খাই ছটফটাই উঠিছে, এটা এ’ক্স-ৰে যন্ত্ৰই তাইৰ পেটৰ ছবি ল’লে, এটা উজ্জ্বল লাইটৰ বিপৰীতে এ’ক্স- ৰে’ প্লেটখন ধৰি বৈজ্ঞানিকে জুমি জুমি চাইছে, তেওঁ কৈছে (পৰম হৰ্ষেৰে) “আঃ, যি ভাবিছিলোঁ সেয়ে ফেটাচ্ ডেমেইজ্‌ড্—ভ্ৰুণ নষ্ট হৈ গৈছে (শব্দযন্ত্ৰীয়েও জুমি জুমি চাই পৰম আগ্ৰহেৰে কৈছে “পিট্টি! পিট্টি!”)—মানুহৰ ক্ষেত্ৰতো সেয়ে হয়, আমি জানো, -<noinclude></noinclude> egqqw77k6koa1l8d39psc4qys5n18u1 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১০০ 104 91565 249227 2026-05-06T17:01:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৯২ গোলাম বিভৱৰ সৃষ্টি কৰে, ফলত বিদ্যুৎপ্ৰবাহ উৎপন্ন হয়— আঃ, এই যে দেখা যায় অন্তঃকৰ্ণ, তাৰ বিবৰৰ ভিতৰত সেয়া ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অতিৰিক্ত কেইডালমান হাড় গজিব আৰম্ভ ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৯২ গোলাম বিভৱৰ সৃষ্টি কৰে, ফলত বিদ্যুৎপ্ৰবাহ উৎপন্ন হয়— আঃ, এই যে দেখা যায় অন্তঃকৰ্ণ, তাৰ বিবৰৰ ভিতৰত সেয়া ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ অতিৰিক্ত কেইডালমান হাড় গজিব আৰম্ভ কৰিছে, যাক কোৱা হয় 'কলিয়া অষ্ট 'ক্লে'ৰচিচ্' (ostosclerosis), যাৰ ফলত কাণৰ পৰ্দাত পৰা শব্দতবঙ্গবোৰ স্নায়ু প্ৰবাহত পৰিণত হোৱাত ব্যাঘাত জন্মে, যাৰ ফলত সেই প্ৰবাহ গৈ মস্তিষ্ক নাপায়— চিন্তিত নহ'ব (চিকিৎসকে কৈছে), চিন্তিত নহ'ব, হে’ৰ্‌ কাপেলাইষ্টাৰ (বা হে'ৰ হঅৰ্গানিষ্ট, বা তেনেকুৱা কিবা), এই হাড়কেইডাল আঁতৰাই দিলেই সকলো ঠিক হৈ যাব, এটা সৰু 'অস্ত্ৰোপচাৰ কৰিলেই আকৌ স্নায়ুপ্ৰবাহ আগৰ দৰে চলিব, একো ডাঙৰ কথা নহয় — বাৰু আপোনাৰ কেতিয়াবা টাইফয়ড হৈছিল নেকি?- - আৰু এনেকৈ, এটা সৰু সহজ অস্ত্ৰোপচাৰৰ ফলত সংগীতজ্ঞৰ শ্ৰৱণ-ক্ষমতা পুনৰ উভতি আহিল, তেওঁ শুনিলে দূৰত যেন কোনোবাই বাঁহীত দীঘল, দ টান দিছে, তেওঁৰ বুকু কঁপি উঠিল, ভয়ে ভয়ে তেওঁ চকু মেলিলে — আৰু, আঃ, কি স্বস্তি! দূৰত সঁচাকৈয়ে মুখত বাঁহীটো লগাই,..... ধৰণী ইমান বাঙময়, বিশ্বপ্ৰকৃতি ইমান মনোৰম, মানুহ ইমান সুন্দৰ — - আমিও আশ্বস্ত হৈছো, তেনেহ'লে, কাৰণ তেতিয়া তেওঁৰ মাত্ৰ সাতাইশ বছৰ বয়স, ইমান কম বয়সত ৰক্ত চলাচল-জনিত ৰোগ ইমান ধ্বংসকাৰী নহয়, 'চিফিলিচ'ৰ দ্বাৰা শ্ৰৱণৰ এনেকুৱা প্ৰবল ক্ষতিও সংঘটিত হ'ব নোৱাৰে – খুব সম্ভৱ তেওঁৰ টায়ফয়ডেই হৈছিল, ভিয়েনাৰ অভিজ্ঞ চিকিৎসকজনে অনুমান কৰাৰ দৰেই, যাৰ ফলত উদ্ভৱ হোৱা হাড়কেইডাল গুচাবলৈ লাগে মাথোঁ এটা অস্ত্ৰোপচাৰ বা সিও যদি নহয়, ৰঞ্জন ৰশ্মিৰে আৰু ভালকৈ চোৱা কি হৈছে, তত্ত্ব যদি ছিঙিছে, কৃত্ৰিম তত্ত্ব সংযোগ কৰি দিয়া, কাণৰ পৰ্দা যদি ফাটিছে সেইখন সলাই দিয়া, অতিশাব্দিক ঢৌৰে চিলাই কৰি দিয়া, কাণত বেটাৰীচালিত 'হিয়াবিং এইড' বা শ্ৰৱণ-যন্ত্ৰ এটা সুমুৱাই লোৱা, সৰৱ পৃথিৱী আকৌ চেতনাত ধৰা দিব, কিমান সহজ- তৰুণ সংগীতজ্ঞ আৰু নিঃসংগ নহয়, তেওঁৰ পৰিচ্ছদ চৌখিন আৰু পৰিপাটি, তেওঁৰ চকুত আগ্ৰহৰ ঔজ্জ্বল্য, তেওঁৰ আঙুলিৰ ইচাৰাত তেওঁৰ কাষলৈ আহিছে খ্যাতি, যশ, অৰ্থ, ৰাজসন্মান, আনুগত্য, বন্ধুত্ব, সুন্দবী নাবী, প্ৰেম, পৰিণয়, গাৰ্হস্থ্য জীৱন, ভোগ- বিলাস আৰু আমোদ-আহ্লাদ, তেওঁৰ জীৱনৰ ছন্দে ছন্দে ঝলমল পুলক, তেওঁৰ জীৱন পূৰ্ণ তেওঁৰ সত্ত্বাৰ স্তৰে স্তৰে আৰু বিষাদৰ আচ্ছাদন নাই— = আৰু এই পূৰ্ণতা, এই পৰিপূৰ্ণ পুলক — ইয়াৰ ফল কি? ইয়াৰ ফল তেওঁৰ এই ইমানটা চনাটা; এই ইমানটা চিম্ফনী — ভাল, আৰু দহজনৰ নানানটা চিম্ফনীৰ দৰেই সুশ্ৰাব্য বেছ ভাল, বেছ কুশলী, বিষাদ আৰু কৰুণা আৰু সংগ্ৰামৰ আভাসো আছে, কিন্তু কি কেইটামান সুব যেন নাই, কি কেইটামান ধ্বনি যেন অতিৰিক্ত আছে, আৰু মোৰ চকু আৰু<noinclude></noinclude> rljzcntsjw71vnsul3vx8vlx6fygute পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৯ 104 91566 249228 2026-05-06T17:01:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বে'থকে’ন ৯১ ভায়লিন-চনাটা, ইমানটা কোৱাটেট, ইত্যাদি, ইত্যাদি আৰু আমাৰ কৃষ্টিৰ অমূল্য সম্পদ, এই ন-টা চিম্ফনী, ইয়াৰ ফল আজি দুশ বছৰৰ পিছত তোমাৰ এই অশ্ৰুসজল চকু, তোমাৰ এই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বে'থকে’ন ৯১ ভায়লিন-চনাটা, ইমানটা কোৱাটেট, ইত্যাদি, ইত্যাদি আৰু আমাৰ কৃষ্টিৰ অমূল্য সম্পদ, এই ন-টা চিম্ফনী, ইয়াৰ ফল আজি দুশ বছৰৰ পিছত তোমাৰ এই অশ্ৰুসজল চকু, তোমাৰ এই নিস্পন্দ দেহ, তোমাৰ কোঠালিৰ তৰসিত কিন্তু স্তব্ধ বিস্মিত বায়ুমণ্ডল, তোমাৰ নিজৰ ভিতৰত তুমি লীণ গৈছা—সমালোচকে কৈছে, হাইড়ন্‌ আৰু মৎচাৰ্টে সংগীতক যি ওখ বেদীত স্থাপন কৰি থৈ গৈছিল, তেওঁ সংগীতক তাৰ পৰা নমাই আনিলে, সংগীতৰ মসৃণতা কোমলতা তেওঁ খণ্ডবিখণ্ড কৰি তাক জীৱনব খহটা কক্ষ কঠিনতাৰ সাঁচত গঢ় দিলে, সংগীতক তেওঁ জীৱনৰ চাকনৈয়াত নিমজ্জিত কৰি দিলে – তেওঁৰ কাৰণে আমাৰ হিয়া কান্দে, কিন্তু এই সংগীত আমি হেৰুৱাব নোৱাৰোঁ-” “যুক্তিহীন নিৰানন্দ?”, মই ক'লোঁ, “অকাৰণ? হয়তো সম্পূৰ্ণ যুক্তিহীন, সম্পূৰ্ণ অকাৰণ নহ'বও পাৰে। আমি শুনিছোঁ যে তেওঁ সম্ভৱতঃ ৰক্ত-চলাচলৰ দোষৰ ফলত বধিৰ হৈছিল, বা হয়তো ‘চিফিলিচ্’ জাতীয় যৌনৰোগৰ ফলত তেওঁ শ্ৰৱণশক্তি হেৰুৱাইছিল—অসম্ভৱ নহয়, কাৰণ তেওঁ অসতৰ্ক অবিবেচক শিল্পী মানুহ, জীৱনীশক্তি প্ৰবল, দেহৰ তাড়না প্ৰচণ্ড, উদ্দাম যৌৱন বেপৰোৱা, তেওঁৰ যৌনৰোগ হোৱা অসম্ভৱ নহয়— আৰু ওঠৰ শতিকাত তাৰ তেনেকুৱা প্ৰতিষেধৰ ব্যৱস্থাও হয়তো নাছিল। আকৌ আমি কল্পনা কৰোঁ, তেনেহ'লে, ভিয়েনাৰ ৰাস্তাত তৰুণ সংগীতজ্ঞ, এতিয়াও ত্ৰিশ বছৰ পূৰ্ণ হোৱা নাই, তেওঁ বুজি পাইছে যে উচ্চ স্বৰবোৰ তেওঁৰ কাণে সঠিকভাৱে ধৰিব নোৱাৰা হৈ আহিছে, কিন্তু তেওঁ এতিয়া ভিয়েনাত, যিখন চহৰ চিকিৎসা-বিজ্ঞানৰো এটি প্ৰাণকেন্দ্ৰ (শাৰীৰিক আৰু মানসিক উভয় বিধৰেই)। কল্পনা কৰোঁ তেনেহ'লে, চিকিৎসকৰ কক্ষত বধিব সংগীতজ্ঞ, তেওঁৰ দুষ্ট কাণৰ ওপৰত বিখ্যাত শৰীৰতাত্ত্বিকৰ সন্ধানী পৰকলাৰ মাজেৰে উজ্জ্বল লণ্ঠনৰ পোহৰশ্মি। আমি জানো, কৰ্ণেন্দ্ৰিয়টোক চিকিৎসকসকলে তিনিটা ভাগত ভাগ কৰিছে— বহিঃকৰ্ণ, যিখিনি মূৰৰ বাহিৰত থাকে, শব্দ সংগ্ৰহ কৰি ভিতৰৰ টিম্পানিক মেস্ত্ৰেইন্ বা কৰ্ণপদালৈ পঠিয়াই দিয়ে, শব্দৰ ঢৌৱে সেই পৰ্দাখনত কঁপনি তোলে; মধ্য-কৰ্ণ, এখন ঘূৰণীয়া আৰু এখন ডিম্বাকৃতি ‘খিবিকি' থকা এটা গাঁত বা বিবৰ, যাৰ ভিতৰত থকা তিনিভাল হাড়ে হাতুৰী মৰাৰ দৰে লৰচৰ কৰি এই কঁপনিবোৰ প্ৰেৰণ কৰে ভিতৰৰ পিনৰ ডিম্বাকৃতি ‘খিৰিকি’খনলৈ; এইখন খিৰিকিৰ পাছপিনে আছে অন্তঃকৰ্ণ বা “বেহু” বা কাণৰ ভিতৰৰ অংশটো, হাড়ৰ দেৱালেৰে আৱৰা এটা বিবৰ, যাৰ ভিতৰৰ তৰল পদাৰ্থবোৰৰ মাজেদি এই কঁপনি আগবাঢ়ে আৰু শামুকৰ দৰে কুণ্ডলীযুক্ত নলী এটাৰ তৰল পদাৰ্থত কঁপনি তোলে—এই কুণ্ডলীকেইটাৰ নাম 'কলিয়া — আৰু তাৰপৰা শ্ৰৱণ-স্নায়ুৰে বিদ্যুৎ প্ৰবাহৰ ৰূপত মস্তিষ্কলৈ যায়, তাত সেই প্ৰবাহবোৰে আমাৰ চেতনাত শব্দৰ ৰূপ লয়। কিছুমান ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ তন্তুৱে লৰচৰ কৰি কাণৰ ভিতৰত বৈদুতিক-<noinclude></noinclude> pamnshqhjo4rs7aq80j1x57r12bsmz1 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮৭ 104 91567 249234 2026-05-06T17:13:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জাহাজত ৭৯ —নাই দিয়া — মানে, আ, দিছিলোঁ, এইটো যোৱা বছৰ —কত দিছিলে? —কত দিছিলোঁ? দোকানত দিছিলোঁ—মানে, ক'ব নোৱাৰোঁ, মোৰ ভাগিনটোৱে ক'ৰবাত ভাল কৰাই আনিছে। তাৰ খাতিব থকা কোন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জাহাজত ৭৯ —নাই দিয়া — মানে, আ, দিছিলোঁ, এইটো যোৱা বছৰ —কত দিছিলে? —কত দিছিলোঁ? দোকানত দিছিলোঁ—মানে, ক'ব নোৱাৰোঁ, মোৰ ভাগিনটোৱে ক'ৰবাত ভাল কৰাই আনিছে। তাৰ খাতিব থকা কোনোবা চিনাকি দোকান বোলে— পইচাও বহুত কম ল'লে। P —আ, চিনাকি দোকান? তাকে কওক। অচিনাকি দোকানত কেতিয়াবা বস্তু ভাল কৰিব দি পাইছে নে? মোৰটো দিছিলোঁ অচিনাকি দোকানত। এদিন ফাঁচীবজাৰেৰে যাওঁতে যাওঁতে ‘ছুপাৰ্ ৱাছ কোম্পানী' নে কি ছাইনবৰ্ড এখন দেখি হঠাৎ কি খেয়াল হল, ধাঁ কৰি সোমাই গ'লোঁ-- —ছুপাৰ্‌? ফাঁচীবজাৰত? —বা ছুপাৰ্ব; বা ‘ছাব্লাইম্’। বা ‘ছুইণ্ডলাৰ্‌’। হোৱাট্ ডাজ ইট্‌ মেটা? এনিৱে, তাত সিহঁতে কি যে বদলালে, কি যে খুলি ৰাখিলে, তাৰ পিছৰ পৰাই ৰাতি ৰাতি হাতুৰী আৰু পিয়ান' শুনো......একেবাৰে নিৰীহ নিষ্পাপ নিৰ্ভেজাল মুখৰ কেটেঙা মানুহ এজন দোকানৰ কাউণ্টাৰত বহি আছিল, মোৰ ঘড়ীটো লৈ বিনা বাক্যব্যয়ে চিধাই বটালি মাৰি সাফৰখন খুলি পেলালে, চেপেনা এডালেৰে ক'ৰবাৰ পৰা স্প্ৰিং এডাল ক্ৰিংকৈ টানি বাহিৰ কৰি দিলে, চকুত সেই সৰু ক'লা চুঙাটো লগাই মস্ত পাৱাৰফুল লাইট এটা জ্বলাই মস্ত বৈজ্ঞানিক দৰে জুমি জুমি চালে, তাৰ পিছত ক'লে, ইচ্, আপোনাৰতো দেখিছোঁ হেয়াৰ্-স্প্ৰিং ডালেই খাৰাপ হৈ গৈছে, হেয়াৰ স্প্ৰিংডাল প্ৰেক্টিকেলি নায়েই — মই ক'লোঁ, 'হয় নেকি? এতিয়া কি কৰিব লাগিব?', তেওঁ ক'লে— - —হেয়াৰ্-স্প্ৰিং নাই? হেয়াৰ্-স্প্ৰিং নোহোৱাকৈ আপোনাৰ ঘড়ি চলি আছিল? কি কাণ্ড! আৰু আপুনিও তাকে মানি ল'লে? —কিয়, হেয়াৰ্-স্প্ৰিং নহ'লে ঘড়ি নচলে নেকি? ম‍ই কি জানো! —শুনক, আপোনাক এটা ঘটনা কওঁ। “গল্প কিন্তু সঁচা”। মোৰ মামা— মোৰ গিৰিজা মামাই এবাব চিটি বাছব পাৰ্মিট লৈছিল। গিৰিজা মামাকতো জানেই—মূৰৰ গোটেইকেইটা বল্টু ঢিলা। বাছ-মটৰগাড়ী এই চবৰ কথা তেওঁ একেবাৰে কিছু নাজানে, কিন্তু কোনোবাই পৰামৰ্শ দিলে যে চিটি বাছৰ লাইন চলাব লাগে, খুব ভাল বিজিনেছ,- বাচ, লৈ ল'লে চিটি বাছৰ পাৰ্মিট। এক মাহৰ ভিতৰতে ড্ৰাইভাৰ-হেণ্ডিমেনে পইচা-টইচা খাই মামাৰ বিজনেছব হালুৱা বাহিৰ কৰি দিলে। এদিন ড্ৰাইভাব আৰু হেণ্ডিমেনে আহি মামাক কয় কি— 'ছাৰ, অলপ টকা লাগিব, ডাইনেমাটো হেবাল। 'মামাই কলৈ, 'ডাইনেমা -<noinclude></noinclude> ssv11wcofmjifje2h03wn0rfhzkro3z 249236 249234 2026-05-06T17:17:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 249236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|জাহাজত|৭৯}}</noinclude> —নাই দিয়া — মানে, আ, দিছিলোঁ, এইটো যোৱা বছৰ— —কত দিছিলে? —কত দিছিলোঁ? দোকানত দিছিলোঁ—মানে, ক'ব নোৱাৰোঁ, মোৰ ভাগিনটোৱে ক'ৰবাত ভাল কৰাই আনিছে। তাৰ খাতিৰ থকা কোনোবা চিনাকি দোকান বোলে— পইচাও বহুত কম ল'লে। —আ, চিনাকি দোকান? তাকে কওক। অচিনাকি দোকানত কেতিয়াবা বস্তু ভাল কৰিব দি পাইছে নে? মোৰটো দিছিলোঁ অচিনাকি দোকানত। এদিন ফাঁচীবজাৰেৰে যাওঁতে যাওঁতে ‘ছুপাৰ্ ৱাছ কোম্পানী' নে কি ছাইনবৰ্ড এখন দেখি হঠাৎ কি খেয়াল হল, ধাঁ কৰি সোমাই গ'লোঁ— —ছুপাৰ্‌? ফাঁচীবজাৰত? —বা ছুপাৰ্ব; বা ‘ছাব্লাইম্’। বা ‘ছুইণ্ডলাৰ্‌’। হোৱাট্ ডাজ ইট্‌ মেটা? এনিৱে, তাত সিহঁতে কি যে বদলালে, কি যে খুলি ৰাখিলে, তাৰ পিছৰ পৰাই ৰাতি ৰাতি হাতুৰী আৰু পিয়ান' শুনো......একেবাৰে নিৰীহ নিষ্পাপ নিৰ্ভেজাল মুখৰ কেটেঙা মানুহ এজন দোকানৰ কাউণ্টাৰত বহি আছিল, মোৰ ঘড়ীটো লৈ বিনা বাক্যব্যয়ে চিধাই বটালি মাৰি সাফৰখন খুলি পেলালে, চেপেনা এডালেৰে ক'ৰবাৰ পৰা স্প্ৰিং এডাল ক্ৰিংকৈ টানি বাহিৰ কৰি দিলে, চকুত সেই সৰু ক'লা চুঙাটো লগাই মস্ত পাৱাৰফুল লাইট এটা জ্বলাই মস্ত বৈজ্ঞানিক দৰে জুমি জুমি চালে, তাৰ পিছত ক'লে, ইচ্, আপোনাৰতো দেখিছোঁ হেয়াৰ্-স্প্ৰিং ডালেই খাৰাপ হৈ গৈছে, হেয়াৰ স্প্ৰিংডাল প্ৰেক্টিকেলি নায়েই — মই ক'লোঁ, 'হয় নেকি? এতিয়া কি কৰিব লাগিব?', তেওঁ ক'লে— - —হেয়াৰ্-স্প্ৰিং নাই? হেয়াৰ্-স্প্ৰিং নোহোৱাকৈ আপোনাৰ ঘড়ি চলি আছিল? কি কাণ্ড! আৰু আপুনিও তাকে মানি ল'লে? —কিয়, হেয়াৰ্-স্প্ৰিং নহ'লে ঘড়ি নচলে নেকি? ম‍ই কি জানো! —শুনক, আপোনাক এটা ঘটনা কওঁ। “গল্প কিন্তু সঁচা”। মোৰ মামা— মোৰ গিৰিজা মামাই এবাব চিটি বাছব পাৰ্মিট লৈছিল। গিৰিজা মামাকতো জানেই—মূৰৰ গোটেইকেইটা বল্টু ঢিলা। বাছ-মটৰগাড়ী এই চবৰ কথা তেওঁ একেবাৰে কিছু নাজানে, কিন্তু কোনোবাই পৰামৰ্শ দিলে যে চিটি বাছৰ লাইন চলাব লাগে, খুব ভাল বিজিনেছ,- বাচ, লৈ ল'লে চিটি বাছৰ পাৰ্মিট। এক মাহৰ ভিতৰতে ড্ৰাইভাৰ-হেণ্ডিমেনে পইচা-টইচা খাই মামাৰ বিজনেছব হালুৱা বাহিৰ কৰি দিলে। এদিন ড্ৰাইভাব আৰু হেণ্ডিমেনে আহি মামাক কয় কি— 'ছাৰ, অলপ টকা লাগিব, ডাইনেমাটো হেবাল। 'মামাই কলৈ, 'ডাইনেমা -<noinclude></noinclude> ovbbe9hgv4puf48wipckj1nqos5ah3v পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮৮ 104 91568 249248 2026-05-07T03:51:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮০ গোলাম হেৰাল? ডাইনেমা কি? গাড়ীত কিবা ডাইনেমাও থাকে নেকি?” “হয় ছাৰ, ডাইনেমাটো ক'ৰবাত খুলি পৰিল, কোনোমতে কালি লাইন মাৰিছোঁ। 'মামায়ো আৰু উচ্চবাচ্য নকৰি টকা বাহিৰ ক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৮০ গোলাম হেৰাল? ডাইনেমা কি? গাড়ীত কিবা ডাইনেমাও থাকে নেকি?” “হয় ছাৰ, ডাইনেমাটো ক'ৰবাত খুলি পৰিল, কোনোমতে কালি লাইন মাৰিছোঁ। 'মামায়ো আৰু উচ্চবাচ্য নকৰি টকা বাহিৰ কৰি দিলে। 'ডাইনেমা' ছাড়াই মামাৰ গাড়ী চলি আছিল, ভাবক। কোনোবা হাতুড়ে ডাক্তৰে যদি মামাক কয়, “এঃ, আপোনাৰ দেখোন হাৰ্টটো নায়েই –ইচ্ ইচ্, হাৰ্ট এটা ফিট্‌ কৰি লওক”, মামাই ভাবিব ঠিকেই হাৰ্ট নোহোৱাকৈ জীয়াই থকা বৰ ভাল কথা নহয়, ডাক্তৰে যি কয় যিমান টকা লাগে বেফিকিৰ কৰি দিব। এই হ'ল মোৰ গিৰিজা মামা! এতিয়া দেখিছোঁ, আপুনি গিৰিজা মামাতকৈ কোনো গুণে কম..... হুঁ। আৰু কি বেয়া হৈছিল? —নাই তেতিয়া আৰু একো বেয়া হোৱা নাছিল, ঠিকেই আছিল। কি খেয়াল হল, ভাবিলোঁ ঘড়ীটো বহুত দিন অভাৱ্হলিং কৰা নাই, এবাৰ অভাৰ্‌হলিং কৰাই লওঁ— ঘড়ি জানো অভাৰ্‌হলিং কৰে? মটৰ গাড়ীহে অভাৰ্হলিং কৰে? - —হা? আই মিন্—ভাবিলোঁ, ঘড়িটো অয়লিং কৰাই লওঁ। ঠিক, অয়লিংয়েই হ'ব- কিবা ইস্প্ৰিং-টিস্প্ৰিং খুলি কিবা তেলত জুবুবিয়াই থয়, দেখিছোঁ। তেল দিলে বোলে ঘড়িব ভাল হয়, ঘড়িৰ মেশিনাৰীবোৰে ভাল পায়। - -তেল দিলে কোনে বেয়া পায়? —কি কৈছে? অ, অ, সেইটোওতো এটা কথা, হেঃ হেঃ। অৱশ্যে, ঘড়িটো বিলাততো দুবাৰমান অইয়লিং কৰাইছোঁ, কেতিয়াও এনেকুৱা হোৱা নাই। আমাৰ ইয়াতহে এবাৰ তেওঁলোকৰ হাতত এৰি দিয়াৰ পিছৰ পৰাই— —অ', বিলাতত কিনা ঘড়ি? - —নহয় — বিলাতত কিনা নহয়। বিলাতলৈ যাওঁতে এডেনত কিনা। চোৰাই মাল। এডেন, জানেইতো, ফ্ৰী প'ৰ্ট— কাষ্টম্‌ছ্ ডিউটি নাই, চব ফ্ৰী — অগুনতি চোৰাই বস্তুৰ দামাদামি। নহ'লে ভাবক, ওমেগা ঘড়ি এটানো এক পাউণ্ডত পায় নে? - —এক পাউণ্ড মানে, তেৰ টকা? কয় কি! -অ। আহিবৰ সময়তো তাতে এটা ৰলিফ্লেক্স কেমেৰা কিনিব ধৰিছিলোঁ মোৰ ভতিজা এটাৰ কাৰণে— কিমান দাম কৰিছিল জানে? প্ৰায় চাৰে পাঁচ পাউণ্ড প্ৰায়- আপোনাৰ, বাসত্তৰ টকা। পিছে লবালবিতে কিনাহে নহ'ল। পুতলা কিনোতেই গ'ল। টকা— —বাসত্তৰ টকা! টকা? অ, এডেনত টকাও চলে — হবেক কিচিমৰ কাৰেন্সি চলে, পাউণ্ড, ফ্ৰাঙ্ক, ডলাৰ,<noinclude></noinclude> meo5uvgxzqyeifijv6ybjhf2gd78vw7 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৮৯ 104 91569 249249 2026-05-07T03:52:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বাকচত। জাহাজত -বেছ সুবিধাতো? আৰু কি কিনিলে? ৮১ —নাই, খালী পুতলা। বিলাতৰ পৰাও খালী পুতলাই বোজাই কৰি আনিলোঁ —কিয়, দেশত কি পুতলাৰ ব্যৱসায় কৰোঁ বুলি সিদ্ধান্ত— —নহয়,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বাকচত। জাহাজত -বেছ সুবিধাতো? আৰু কি কিনিলে? ৮১ —নাই, খালী পুতলা। বিলাতৰ পৰাও খালী পুতলাই বোজাই কৰি আনিলোঁ —কিয়, দেশত কি পুতলাৰ ব্যৱসায় কৰোঁ বুলি সিদ্ধান্ত— —নহয়, মানে বহুত দিন থাকিলোঁতো বিদেশত, মাজে মাজে চিঠি-পত্ৰত পাওঁ, অমুকৰ এটা ল'ৰা হৈছে, তমুকৰ এজনী ছোৱালী হৈছে, আমাৰ দাদকেইজনৰেইতো অৱশেষত কেইটা হ'ল- ডাঙৰ বাপু, ডাঙৰ মাই, সৰু বাপু, সৰুমাই, নাওবাপু, ভালবাপু শেষ পৰ্যন্ত চব গোলমাল হৈ খিচিৰি হৈ গ'ল — বন্ধু-বান্ধৱবিলাকৰো কাৰ যে কেতিয়া বিয়া হ'ল, ল'ৰা-ছোৱালী হ'ল - নাঃ, ভাবিলোঁ এসোপা পুতলাই লৈ যোৱা যাওক, বাচ্ছাবোৰক এটা এটা দি আকৌ আগৰ সম্বন্ধবোৰ নতুনকৈ আৰম্ভ কৰিম - —গুড্‌ আইডিয়া। মোৰ গিৰিজা মামাওতো একদম নিৰ্বিকাৰ গতিত — ভদ্ৰলোকে ফেমিলি প্লেনিং ট্ৰেনিঙৰ নামেই শুনা নাই....... হয় দেই কথাটো, শেষলৈ হিচাব ৰখা টান হৈ পৰে। এবাৰ ম‍ই কলিকতাৰ পৰা ট্ৰেইনেৰে আহোতে আলিপুৰদুৱাৰ ষ্টেচনত হৈ চৈ লগাই বাকচ-বিছনা টনা-টনি লগাই মস্ত এটা ফেমিলি নামিছিল, গিৰীয়েক, ঘৈণীয়েক, একদঙ্গল সৰু সৰু ল'ৰা-ছোৱালী, আৰু এক পৰ্বত মালপত্ৰ। ঘৈণীয়েকে কম্পাৰ্টমেণ্টৰ চাবিওপিনৰ পৰা ল'ৰা-ছোৱালীবোৰ সামৰি আনি মানুহৰ হেতা-ওপৰাৰ মাজত এটা এটাকৈ গিৰীয়েকক গতাইছে, আৰু মালবিলাকো গতাইছে, চাৰিওপিনে ভিৰ, হুলস্থূল। ‘এই যে ছোট প্যাট্ৰাটা', ঘৈণীয়েকে কৈছে। 'নিলাম', গিৰীয়েকে কৈছে। ‘এই নাও টিফিন কেৰিয়াৰ'— 'পেলাম'। 'এই নাও পিসীমাৰ দেওয়া সুটকেস আৰ জলেৰ কুঁজো - 'পেলাম, পেলাম'। এই নাও ‘মন্টু’– 'নিলাম'। 'এই যে নাও পিন্টু', 'নিলাম'। 'এই যে নাও ‘নান্টু’–‘নিলাম'। ‘এই যে নাও ঘেণ্টু’——‘ঘেন্টু'? ঘেন্টুটা আবাৰ কবে হ'ল? ...... এই ৰকম কাৰবাৰ। - - হয়, কাৰবাৰ এই ৰকমেই। জাহাজত আহোঁতে আহোঁতে মনত পেলাবৰ চেষ্টা কৰিলোঁ ঃ মীৰা বাইদেউৰ নন্দেকৰ ডাঙৰ ছোৱালীজনীৰ নাম আছিল বোধহয় জুনজুনি, ল'ৰাটোৰ বোধহয় জুনজুন। মনমা হ'ল বাসন্তীৰ দুই নম্বৰ ছোৱালীজনী, হোৱেৰেজ্‌ মনিমা হ'ল যতীনৰ এক নম্বৰ কেঁচুৱাজনীৰ নাম- নে ভাইচ্ ভাৰ্চা? জুনজুন ডাঙৰ নে জুনজুনি ডাঙৰ?..... ক'ত যে কাক কি বুলি মাতি কাক কাৰ বাচ্ছা বনাই উল্টাপাল্টা লগাই এটা কেলেংকাৰীৰ সৃষ্টি কৰিম ভাবি ভাবি জাহাজতে কেতিয়াবা ৰাতি দুশ্চিন্তাত টোপনি নহা হ'ল, যিমানেই ঘৰৰ কাষ চাপিব ধৰিলোঁ। লগৰ বন্ধু-বান্ধৱবোৰক ইমান দিন পিছত লগ পাম, ভাবি ভালো লাগিছে, আত্মীয়-কুটুম্বসকলকো লগ পাম আকৌ, আৰু<noinclude></noinclude> nrj3kxtwm0om2yy4lejaf1nz3wtugcm পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯০ 104 91570 249250 2026-05-07T03:52:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮২ গোলাম - ইপিনে আকৌ, দেশলৈ যাবলৈ বেয়াও লাগিছে : কাগজত যি পঢ়ো, দেশৰ পৰা অহা মানুহৰ মুখত যি শুনো দেশৰ অৱস্থা কাহিল, গিজ গিজ মানুহ হৈছে, আমাৰ চহৰখনৰ বোলে নৰককুণ্ডৰ লগত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৮২ গোলাম - ইপিনে আকৌ, দেশলৈ যাবলৈ বেয়াও লাগিছে : কাগজত যি পঢ়ো, দেশৰ পৰা অহা মানুহৰ মুখত যি শুনো দেশৰ অৱস্থা কাহিল, গিজ গিজ মানুহ হৈছে, আমাৰ চহৰখনৰ বোলে নৰককুণ্ডৰ লগত কম্পিটিশ্যন চলিছে, চাকৰিও নাই, খোৱাবস্তুও নাই, যি আছে তাৰ সকলোতে হেনো কিবা কিবি মিহলোৱা থাকে— 'প্ৰটন্‌' বুলি কি এটা বস্তু আছিল, অণু পৰমাণুত থাকে? চকুৰে নেদেখি? —প্ৰটন? অ', প্ৰটন। প্ৰটন জানো। প্ৰটন এটা পজিটিভ ছাৰ্জৱালা ক্ষুদ্ৰ কণিকা, এটমৰ ভিতৰত থাকে। —ঠিক। শুনিছোঁ, আমাৰ দেশত বোলে প্ৰটিন বোলা বস্তুটো সেই প্ৰটন বোলা অকণমান এটমিক বস্তুটোৰ দৰে হৈ গৈছে—মানে, দেশত কোনেও আৰু তাক দেখা নাপায়। কাব'হাইড্ৰেটৰো সেই একেই অৱস্থা। বিৰাট এখন খিচিমিছি দেশ— উভতিবৰ বিন্দুমাত্ৰ ইচ্ছা যোৱা নাই, হে প্ৰভু জাহাজখন অলপ লাহে লাহে যাব দিয়া..... পট্ চৈয়দ এবি ছুৱেজ কেনেলৰ মাজেৰে যেতিয়া জাহাজ গৈ আছে আস্তে আস্তে, আমি পেছেঞ্জাৰবোৰে ডে’কত বহি বহি দুই পাবৰ গাঁও আৰু মৰুভূমি আৰু তাল গছেই নে খেজুৰ গছেই সেই কিবাকিবিবিলাক চাই চাই ব'ৰ্ড হৈ গৈছোঁ, ঠিক কৰি পেলালো, কেনেলৰ সিটো মূৰে যেতিয়া জাহাজ গৰ্ট ছুৱেজত ব'ব, নিশ্চয় ফ্ৰি পৰ্ট, পাৰোমানে পুতলাকে কিনিম, জাহাজত সকলো বস্তুৰ দাম সস্তা, জানে বোধহয়, খাঁটি ইংলিচ চিগাৰেট বিলাততকৈও সস্তা, বিশুদ্ধ স্কচ্ হুইস্কী, ইটালীয়ান্ মাৰ্টিনি-ভাট, আমেৰিকান জীন, ডেনমাৰ্কৰ লাগাৰ, মিউনিকৰ বীয়াৰ। 'বাৰত বহি বহি দগৰি বীয়াৰকে খাই ল'লোঁ, দেশত আৰু ক'ত পাম— শুনো তো যে দুমাহে তিনিমাহে চিভিল-চাৰ্জেনক ঘুচ দি পাৰ্মিট ল'ব লাগিব, অন্যথাই আঢ়ৈ গুণ দাম দি ব্লেক মাৰ্কেটৰ বদ্দি মাল। জাহাজত বহুত ভাবতীয়ও আছিল, ডিগ্ৰী লৈ অহা বঙালী ছাত্ৰ, টেইনিং লৈ অহা পাঞ্জাবী আৰু মাদ্ৰাজী মানুহ, সিন্ধি নাইলন্-বেপাৰী আৰু হবেক কিচিমৰ। কিছুমান পৰিয়ালো আছিল, ল'ৱাৰ্‌ ডে’কত একপাল ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয় সৰু ল'ৰা-ছোৱালী দৌৰাদৌৰি কৰি থাকে, সিহঁতৰ লগত ‘কয়ট্' খেলি আৰু স্কিপিং কৰি কোনোমতে কিছু সময় কটালোঁ, লাউঞ্জত বহি বহি টোপনিয়াই (তাতো হাল্লা, নানাৰকম মানুহে লাউঞ্জত আড্ডা পাতে, তাচ খেলে, ইংৰাজ ছোৱালী এজনীয়ে মাজে মাজে পিয়ানটোত মান্ধাতাৰ যুগৰ ভিয়েনিজ ৰাজ্ বজাবৰ চেষ্টা কবে-টোপনিওৱা আৰু হৈ নুঠে-মিউনিক্ বীয়াৰ বিচাৰি 'বাৰ লৈ ঢাপলি মেলোঁ...... প'ৰ্ট ছুৱেজৰ বাহিৰত জাহাজ লংগৰ কৰাৰ লগে লগে — ছুবেজ নে এডেন? এডেন বুলিহে ক'লে? -এডেন বুলি ক'লোঁ নেকি? ছুৰেজ বা এডেন, হোৱাট্ ডাজ ইট্‌ মেটাব্? একেই<noinclude></noinclude> 9a7ojv1ifxzt8tgmy9g1hzevycy9k55 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯১ 104 91571 249251 2026-05-07T03:52:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জাহাজত - ৮৩ কথা। মানে, ছুৱেজ খাল পাৰ হৈ ৰে'ড়-ছী, আমাৰ ভূগোলৰ সেই লোহিত সাগব, অসম্ভৱ গৰম, পুতলা কিনাৰ প্লেনটো ঠিক কেতিয়া যে আহিল – ছুৰেজ বন্দব পাব হৈ বেড-ছীব গৰমত আৰু দু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জাহাজত - ৮৩ কথা। মানে, ছুৱেজ খাল পাৰ হৈ ৰে'ড়-ছী, আমাৰ ভূগোলৰ সেই লোহিত সাগব, অসম্ভৱ গৰম, পুতলা কিনাৰ প্লেনটো ঠিক কেতিয়া যে আহিল – ছুৰেজ বন্দব পাব হৈ বেড-ছীব গৰমত আৰু দুৰ্ভাৱনাত টোপনি নহা অৱস্থাতেই, নে ছুৰেজ পোৱাব আগেয়েই, আজি আৰু হুবহু মনত পেলাই কি লাভ-লোকচান কওক? মুঠতে, এটা খিচিমিচি বন্দৰ, সাত ৰাজ্যৰ মানুহৰ ভিৰ, হৈ-হাল্লা, অজস্ৰ মাল-বস্তুৰ বজাৰবন্দৰৰ নামটো ছুবেজেই হওক বা এডেনেই হওক। ঘটনাটো শুনক। হা, বন্দৰৰ বাহিৰত জাহাজ লংগৰ কৰাৰ লগে লগে নানান বয়বস্তু লৈ সেই ফ'ৰ টুৱেণ্টী আৰব বেপাৰীবোৰৰ নাওবিলাক আহি জাহাজ ঘেৰি ধৰিলে, আৰু জাহাজৰ পৰা বন্দৰলৈ খেৱা মৰা মটৰ-বটি। কালৈকো নবৈ মই অকলেই এখন মটৰ ব'টত উঠি বন্দৰ পালেগৈ। ওচৰৰ বজাৰৰ যত দোকান, অলি- গলি টাকুৰি ঘূৰাদি ঘূৰিলোঁ, খালী পুতলাকেই কিনিলোঁ। অসম্ভৰ সস্তা, বিলাততকৈও সস্তা— যিবোৰ পুতলা লণ্ডনৰ ৰিজেণ্ট ষ্ট্ৰীটৰ মস্ত পুতলাৰ দোকানখনত এক পাউণ্ডতকৈ কম নহয়, ইয়াত সেইবোবেই এক শিলিং, দুই শিলিং, এনেকুৱা। মাজে মাজে আমাৰ জাহাজৰ আন কিছুমান মানুহক লগ পালোঁ, বঙালী, পাঞ্জাবী, মাদ্ৰাজী, ইউৰোপীয়, চবে বেলেগ বেলেগ দল বান্ধি গোটেই বন্দৰ পিয়াপি দি ঘূৰিব ধৰিছে, তেওঁলোকৰ কোনেও অৱশ্যে তেনেকৈ পুতলা বিচৰা নাই, মোৰ হাতত শহা পহু, হেলিকপ্টাৰ, ডনেল্ড ডাক্‌ এইবোৰ দেখি তেওঁলোক আচৰিত ঃ কি দাদা, এই বয়েসে আবাৰ পুতুল খেলতে বসলেন? আৰে ইয়াৰ, আপতো চব খিলৌনাহি ঝুলি মে ডালা, আৰে ভাইচাহাব, কোই কামেবা উমেৰা ভি তো ডালিয়ে কমচ্ েকম...... এটা কাপোৰৰ মোনা কিনি চব তাতে ঠাহি ভৰালোঁ, ভাবিলোঁ, সঁচাই, এইবাৰ এটা “কামেৰা-উমেৰা”ৰ খবৰ কৰা যাওক, এনেতে চকুত পৰিল হব’ক, দেখিয়েই বুজিলোঁ নিকিনিলে ৰক্ষা নাই। —হব'? কি হব'? —কৈছোঁ। এটা পুতলা। এই ৰকম : এটা বহুৱা, মানে এটা চাৰ্কাছৰ ক্লাউন, বহি আছে, দিলখোলা হাঁহিমুখ, তাৰ নাম হব'। নাকটোত এটা গোল ৰঙা থোপা লগোৱা, গাল দুখনো ৰঙা, দেখিলেই মৰম লাগে, ছেক্‌কাটা পেটাৰ্ণৰ পেণ্টত টাপলি মৰা, জোতাতো টাপলি মৰা। হব'ৰ হাতত এখন একৰ্ডিয়ন, হব'ৰ সমুখত এটা বান্দৰ, ধোঁৱা ৰঙৰ, বহি আছে, তাৰ দুই হাতে (বা ভৰিত, যিয়েই কওক) দুপাট তাল। গোটেই কাণ্ডটোৰ নাম “ হব' দি একৰ্ডিয়ন প্লেয়াৰ্।” একাষে এটা সৰু ছুইচ আছে, ছুইচটো টিপি দিলে হবই একৰ্ডিয়নখন বজাব ধৰে : পেঁ পোঁ পে পোঁ-আৰু লগে লগে বান্দৰটোৱে তাল দুখন বজাব ধৰে : ঢং ঢং ঢং ঢং। মেইড্ ইন জাপান। কিমান দাম? দোকানীয়ে ক'লে পঁচিশ টকা (বাই দি ৰে, পিছত কলিকতাৰ ৰাছেল ষ্ট্ৰীটৰ খেলনাৰ দোকান এখনত হব'ক দেখিছোঁ, দাম ক’লে<noinclude></noinclude> cf8k2x6m4b2y5ls45it1u2udm0jd480 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯২ 104 91572 249252 2026-05-07T03:52:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮৪ গোলাম তেসত্তৰ টকা!)। ইতিমধ্যে মোৰ পইচা শেষ হৈ আহিছে। 'দহ টকা হ'ব?' দোকানীয়ে হাঁহে। বাৰ টকা হ'ব? দোকানীয়ে আৰু বেছি হাঁহে। অৱশেষত প্ৰচুৰ হেলিঙৰ শেষত পোন্ধৰ টকাত দাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৮৪ গোলাম তেসত্তৰ টকা!)। ইতিমধ্যে মোৰ পইচা শেষ হৈ আহিছে। 'দহ টকা হ'ব?' দোকানীয়ে হাঁহে। বাৰ টকা হ'ব? দোকানীয়ে আৰু বেছি হাঁহে। অৱশেষত প্ৰচুৰ হেলিঙৰ শেষত পোন্ধৰ টকাত দাম ঠিক হ'ল। এনেতে দেখিলোঁ জাহাজৰ সহযাত্ৰীবোৰে অসংখ্য বস্তুৰে বোজাই হৈ জেটিৰ পিনে ছুটাছুটি আৰম্ভ কৰি দিছে, মাজতে এবাৰ মুখাৰ্জী বোলা ল'ৰাজন ৰ'ল, ‘এ কি মশাই, ওসব পুতুল টুতুল ছাড়ুন এখন, চলুন চলুন জাহাজ ছেড়ে দিচ্ছে—' আৰু মোৰ বাবে নৰৈ হস্তদন্ত হৈ বেগ দিলে। ইচ্, জাহাজ এৰিবৰ হ'লেই নেকি? লৰালৰিকৈ টকা উলিয়ালোঁ, জাহাজ যায়, সোনকালে পেক্‌ কৰা, জাহাজ যায়, জাহাজ যায়। আৰব দোকানীয়ে যাক কয় আকৰ্ণবিস্তৃত হাঁহি মাৰি কয়, কোনো ভয় নাই, জাহাজ ইমান সহজে নাযায়, 'ভয় নাখাব, চব পেছেঞ্জাবেই শেষৰ পিনে এইৰকম দৌৰাদৌৰি আৰম্ভ কৰে— ‘বেটাৰী কিন্তু এ’ক্সট্টা। বেটাৰীৰ কাৰণে আৰু এক টকা লাগিব'। বেটাৰী? মোৰ অৱস্থা আপোনাৰ গিৰিজা মামাৰ দৰে হ'ল। বেটাৰী আছে নেকি ইয়াত? ‘হা, এই যে'— দোকানীয়ে হব'ৰ ভৰিৰ তলৰ সৰু পাট এচটা ঠেলি চাৰিটা টৰ্চ-লাইটৰ বেটাৰী বাহিৰ কৰিলে। —আচ্ছা দিয়া দিয়া, তাড়াতাড়ি কৰা, ম‍ই জেটিৰ পিনে চাই চায়েই অধৈৰ্যভাৱে ক'লোঁ, আৰু মানুহটোৱে এটা সন্তুষ্টিৰ হাঁহি মাৰি (মানে, বুজিছেই, মোৰ জাহাজ যোৱা ভয়ৰ সুবিধা ল'লে, ঝানু চাইক'লজিষ্ট) অ, হাঁহি মাৰি ইফালৰ পৰা সিফালৰ পৰা পেকিং কাগজ, কাৰ্ডবৰ্ডৰ বাকচ, বছী টানি মেৰুৱাই “এই যে কম্‌ প্লিট্‌” বুলি এটা চালাম মাৰি মোব হাতত পেকেটটো ঠেকেচ্‌কৈ গুজি দিলে, মই বিলাতৰ অভ্যাস মতে “থেংক ইউ” বুলি চিঞৰ এটা মাৰি এহাতে কাপোৰৰ মোনাটো আনহাতে “হব’দি একৰ্ডিয়ন প্লেয়াৰ”ৰ বাকচটা খামুচি ধবি জেটিব পিনে দৌৰ দিলোঁ। মোৰ দৰেই দেৰি হৈ যোৱা কেইজনমান মানুহে তেতিয়া আবব নাৱৰীয়া এটাৰ লগত উত্তেজিতভাৱে জাহাজলৈ কিমান পিয়েস্তাত নে কিমান টকাত নিব দাদৰি কৰিব লাগিছে, তেওঁলোকৰ অসংখ্য চামান, আৰু ম‍ই জাঁপ মাৰি নৌকাত উঠি ক’লোঁ, “লেচ্ গে’ট টটু দি ব’ট্‌ ফাৰ্ষ্ট, দামদৰ পিছতো হ'ব, হেৰা লৈ ব'লা, লৈ ব'লা”, এই বুলি বহি গ'লোঁ, আমাৰ জাহাজখনে তেতিয়া ভোঁভোঁকৈ গুৰুগম্ভীৰ হুইচেল মাৰিব আৰম্ভ কৰিছে, মাস্তলৰপৰা ধোঁৱা ওলাব ধৰিছে, জাহাজৰ ডে’কত অসংখ্য মানুহ আৰু জাহাজৰ ভিতৰত ক'ৰবাত এটা ঘণ্টা বাজিব ধৰিছে। নাও এবি দিলে— “জোবে, জোৰে” আৰু কোনোমতে গৈ যেতিয়া নাওখন জাহাজ পালে, তেতিয়া খালা চীবোৰে জাহাজৰ গেংৱে উঠাবৰ উপক্ৰম কৰিছে, যেয়ে যি পাৰে আৰব নাৱৰীয়াটোৰ হাতত গুজি দি ‘গেংৱে ত জাঁপ মাৰি উঠি ওপৰলৈ দৌৰিলোঁ-মস্ত বিশৃঙ্খলা আৰু এক মিনিট দেৰি হ'লেই কি যে হ'লহেঁতেন.......বিৰাট কনফিউশ্যন.......জাহাজ এৰি দিলে।<noinclude></noinclude> g65bicukpnht4sx0k9yfm2atlyb9yzx পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৩ 104 91573 249253 2026-05-07T03:52:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জাহাজত ৮৫ ডেকত বিৰাট “বজাৰ”। চবেই নিজৰ নিজৰ ঐশ্বৰ্য্যভাণ্ডাৰ খুলি বহি গৈছে, খৰচৰ হিচাব কৰিছে, ইজনে সিজনৰ বস্তুবোৰ চাইছে, উত্তেজিত আলোচনা। সক ডাঙৰ মজলীয়া চামৰা প্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জাহাজত ৮৫ ডেকত বিৰাট “বজাৰ”। চবেই নিজৰ নিজৰ ঐশ্বৰ্য্যভাণ্ডাৰ খুলি বহি গৈছে, খৰচৰ হিচাব কৰিছে, ইজনে সিজনৰ বস্তুবোৰ চাইছে, উত্তেজিত আলোচনা। সক ডাঙৰ মজলীয়া চামৰা প্লাষ্টিক আৰু ফ’ম্‌-লে’ডাৰৰ ছুটকেছ, এটাচিকে 'চ, ব্ৰী-কে’ছ, ছিল্ক আৰু নাইলনৰ হকে কিচিমৰ কাপোৰ, টেৰিলিনৰ ছুট (তেতিয়া আমাৰ দেশত টেবিলিন নতুন বস্তু, আজিৰ দৰে ইমান ব্যাপক হৈ পৰা নাই) ডিনাৰ ছেট, লাইটাৰ, বহু ৰকমৰ কেমেবা (ক’ডাক, বলিফ্লেক্স, নিকন, আচাহি-প্টেণ্টাক্স, হাছেলৱাড়) ফিলিপ্‌ছ আৰু ব্ৰাউন শেভিং মেশ্বিন, ছুইডিছ টাইপৰাইটাৰ, ককটেইল ছেট, অজস্ৰ সক ডাঙৰ গোল চেপেটা ঘড়ি (এনেকি এটা ‘কাকু-ক্লক’-যত “কুলি” চৰাই এটা ওলাই আহি যেইটা বাজে তিমানবাৰ কুকু-কুকু কৈ চিঞৰি আকৌ অন্তৰ্ধান হৈ যায়); ইলেকট্ৰিক ট 'ষ্টাৰ হীটাৰ, নানা ৰকমৰ ছুভেনি- মণি, গহনা, ছবি, সোণৰ ক্ৰছ, টাইপিন, ফ্ৰেঞ্চ পাৰ্ফিউম, বাইন'কুলাৰ, মুভি- কেমেৰা, এটা ৰিভলভাৰৰ আকৃতিৰ চিগাৰেট কেছ ('হেগুছ্ আপ' বুলি তাৰ মালিকে ট্ৰিগাৰ্টো টিপি দিলে, গুলীৰ দৰে ওলাই আহিল এডাল চিগাৰেট!) ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ ৰেডিঅ', ৰেডিঅ'গ্ৰাম, ৰেকৰ্ড প্লেয়াৰ, শ্বে'ফাৰ্ছ আৰু পাৰ্কাৰ কল, হাতী দাঁতৰ স্ফিংচ, ফাৰাঅ'ৰ মূৰ্তি, হাতীদাঁতৰ উট, এনেকি হাতীদাঁতৰ এটা “ইজিপটিয়ান বুদ্ধ” পৰ্য্যন্ত..... স্কাৰ্ফ আৰু তিৰোতা মানুহৰ মূৰত বন্ধা কাপোৰ, এখন ইলেকট্ৰনিক গীটাৰ (এজন বঙালী ল'ৰা, ভাল বজায়) – এনেকি এখন “ বোখাৰা”ৰ দলিচা আৰু এটা সৰু চিলাইকল পৰ্য্যন্ত (ভাগ্য ভাল, কোনেও এটা ৰেফ্ৰিজাৰেটৰ বা এখন পেৰাম্বুলেটৰ উঠাই লৈ অহা নাই!).... মোৰতো এইচব একো নাই, মই ডে'কৰ এচুকত বহি লৈ চিনাকি সৰু ল'ৰা- ছোৱালীকেইটা থূপ খুৱাই লৈ মোৰ ভাণ্ডাৰটো মেলিলোঁ — চাবি দিলোঁ, বগা শহাপহু এটা গোটেই ডে’কৰ মানুহবোৰৰ মাজত ক্ৰিং-ক্ৰিং-ক্ৰিংকৈ জাপ মাৰি মাৰি ঘূৰিব ধৰিলে। চাবি দিলোঁ, ৱাল্ট ডিজনিৰ কাৰ্টুনৰ দৰে কুকুৰ এটাই ভুক ভুক কবি মেকুৰী এটা খেদি লৈ গ'ল, মেকুৰীটোৱে মিউ মিউ কৰি মিকি মাউছৰ দৰে নিগনি এটা খেদি লৈ গ'ল, কুকুৰ- মেকুৰী-নিগনি একেখিনি ঠাইতে ঘূৰি ঘূৰি মেৰপাক খায়, ভয়তে নিগনিটোৱে ছুঁইক- ছুইক্‌ কৰে! চাবি দিলোঁ, এজনী বেলেৰিনাই নাচিলে। এখন হেলিকপ্টাৰ, ঘৰৰ ৰৰৰ - কৈ মানুহবোৰৰ মূৰৰ ওপৰেদি ছোঁ মাৰি গ'ল। জাহাজ আৰু 'ইয়ট' নাও, মটৰ গাড়ী, ৰেলৰ ইঞ্জিন আৰু স্পেইট্‌শ্বিপ্। ‘জাইৰ’স্কপ্ বোলা এবিধ লাটুম, বোঁ বোঁকৈ ঘূৰে। হবেক ৰঙৰ ঘৰ-বনোৱা টুকুৰা আৰু মাল-তোলা ক্ৰেইন। এখন স্লেজ গাড়ীত ৰঙা পোছাক পিন্ধা ছান্টাক্লজ, মস্ত বগা দাঢ়ি, কাষলতিত বৰদিনৰ উপহাৰৰ জোলোঙা, ৰুডলফ্‌ দি ৰে'ড ন’জড্ বেইণ্ডিয়াৰ”ৰ টিউনটো টুং টুংকৈ বাজে আৰু স্লেজখন চলে। পেঙ্গুইন চৰাই। কাপোৰৰ হাতী, শুঁড় জোকাৰে। ৰবৰৰ জিৰাফ, ডিঙি মেলি দিয়ে। এজনী চাৰ্কাছৰ ‘এক্ৰবেট্‌’ ছোৱালী, পেটত চকা এটা ঘূৰাই মহানন্দে 'হুলা-প্’নাচে... ল'ৰা-ছোৱালীবোৰে<noinclude></noinclude> tvrht5nqplxvvjzb98d4rhq6ob2xmij পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৪ 104 91574 249255 2026-05-07T03:53:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৮৬ গোলাম কিৰিলি পাৰি হাঁহে, মাইকী মানুহবোৰে “চাও চাও মই এবাৰ দিও” বুলি কিবা এটা তুলি লৈ চাবি দি দিয়ে, এটা আচল কেঁচুৱাৰ ছাইজৰ কাপোৰৰ পুতলা এক ভদ্ৰমহিলাৰ হাতত পৰিল, হ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৮৬ গোলাম কিৰিলি পাৰি হাঁহে, মাইকী মানুহবোৰে “চাও চাও মই এবাৰ দিও” বুলি কিবা এটা তুলি লৈ চাবি দি দিয়ে, এটা আচল কেঁচুৱাৰ ছাইজৰ কাপোৰৰ পুতলা এক ভদ্ৰমহিলাৰ হাতত পৰিল, হাতেৰে হেঁচা দিলে, চকু পিৰিক-পাৰাক কৰি পুতলাটোৱে এবাৰ হাঁহে এবাৰ কান্দে, তেওঁলোকো হাঁহি হাঁহি বাগৰি পৰিব খোজে....লাহে লাহে ডে’কৰ গোটেইবোৰ মানুহে কেমেৰা-ট্ৰেঞ্জিষ্টৰ-নাইলন্-টেপ-ৰেকৰ্ডাৰ এৰি এজন দুজনকৈ মোৰ পুতলাবোৰৰ চাৰিওপিনে ভিৰ কৰিব ধৰিলে, চবকেই এবাৰ ইটো চাবি দিব লাগে, সিটো পকাই দিব লাগে.....মস্ত এট্ৰেকশ্যন...মই তেতিয়া ক'লো, “লে’ডীজ এণ্ড জেমে’ন, এতিয়া আমি আমাৰ ‘পুতলাপুৰী'ৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ আকৰ্ষণটো স্বচক্ষে দেখিম –লে'ডীজ্ এণ্ড জেণ্টমে'ন, পৃথিৱীৰ আটাইতকৈ চতুৰ দুজন শিল্পীক চাবলৈ এতিয়া প্ৰস্তুত হওক- এই যে (যাদুকৰৰ দৰে বাকচটো খুলি হব'ক দাঙি ধৰিলোঁ)— হব' দি একৰ্ডিয়ন্‌ প্লে'য়াৰ আৰু হব'ৰ অনুগত ভৃত্য, পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ প্ৰতিভাকুশলী তাল-বাদক-এক আক অদ্বিতীয়— ছিম্পি!” চাৰিওপিনে এটা গুঞ্জন বিয়পি গ'ল — কোনোবা ভদ্ৰমহিলাই ক'লে “অ’হাউ ছুইট!” – কোনোবাই ক'লে, “অ’এইট্‌ হি কিউট্‌?” কোনোবাই ক’লে, “আহ্হা, ক্যায়চা খুপচুৰৎ ক্লাউন্‌ খিছা—”, কোনোবাই ক'লে, “এই সেৰেছে ৰে, এখন— "..... এতিয়া, লে’ডীজ্‌ এন্‌ জেন্টলমে’ন্‌, এই যে ছুইচটো দেখিছে—' সমস্ত ডে’ক যাক কয় কাঁহ পৰি জীণ গ'ল, পিন্‌-ড্ৰপ্ ছাইলেন্স, স্মিথ্ জন্স আৰু ব্ৰাউন, কাপুৰ, মাথুৰ আৰু মালহোত্ৰা, মেহৰোত্ৰা, মুখাৰ্জী, বেনাৰ্জী আৰু চেটাৰ্জী চবে, থৰ হৈ হব' আৰু ছিম্পিৰ পিনে ৰুদ্ধ নিশ্বাসে চাই আছে। “এই যে ছুইচটো দেখিছে, এইটো ম‍ই এতিয়া টিপি দিম, আৰু তেতিয়া — কিন্তু, আপোনালোকে নিজে দেখিব কি ঘটে, এতিয়াই-ৰান্-টু-থ্ৰি-” আৰু নাটকীয়ভাৱে হাতখন এটা ভঙ্গী দি নমাই আনি ছুইচটো টিপি দিলোঁ : ক্লিক্! একো নঘটিল। হব'ই দুয়োহাতে একৰ্ডিয়নখন যেনেকৈ ধৰি আছিল তেনেকৈয়ে ধৰি মুখত অকবাৰ হাঁহিটো লৈ বহি থাকিল, ছিম্পিয়ে দুই হাতে তাল দুপাট যেনেকৈ ধৰি আছিল, তেনেকৈয়ে ধৰি বহি থাকিল...... মোৰ দৰেই এক মুহূৰ্ত চব আচৰিত্ৰ, তাৰ পিছত কোনোবাই “বু—!” বুলি চিঞৰি উঠিল, মাইকী মানুহবোৰে মোৰ পিনে মহা পুতৌৰ চাৱনি মাবি “এ—” বুলি নিৰাশভাৱে আক্ষেপৰ গুণগুণনি তুলি উঠিল, কোনোবাই হাঃ হাঃকৈ হাঁহিব ধৰিলে, “ব্ৰাভ! ব্ৰাভ! ৱণ্ডাৰফুল! ৱণ্ডাৰফুল! — মাইৰি, দেখাল বটে একটা— বাহাব্বা, ক্যায়চা চটকদাৰ খেল দেখায়া আপনে- ..মই ঘামি-জামি কাণে মূৰে ৰঙা চঙা পৰি ....... —কি হ'ল নো? -<noinclude></noinclude> gjmojr2z8zer0gxhe6kb3x3mz5kyo6y পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৫ 104 91575 249256 2026-05-07T03:53:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "জাহাজত ৮৭ —হ'ব আৰু কি! দোকানীয়ে মোক দেখুৱাবলৈ বেটাৰীকেইটা সেই যে বাহিৰ কৰিছিল, জাহাজলৈ বুলি লৰালৰি কৰোঁতে কোন সুযোগত হাতচাফাই মাৰি সি সেই কেইটা আৰু পুতলাটোৰ ভিতৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জাহাজত ৮৭ —হ'ব আৰু কি! দোকানীয়ে মোক দেখুৱাবলৈ বেটাৰীকেইটা সেই যে বাহিৰ কৰিছিল, জাহাজলৈ বুলি লৰালৰি কৰোঁতে কোন সুযোগত হাতচাফাই মাৰি সি সেই কেইটা আৰু পুতলাটোৰ ভিতৰত নুসুমুৱালে। অথচ, দাম দিবলৈতো ৰাজীও হৈছিলোঁ। অথচ, মাত্ৰ এক টকাৰ ব্যাপাৰ। —এঃ ট্ৰেজিক! ট্ৰেজিক! ভাল শিক্ষা হ'ল, কি কয়? —শিক্ষা হ'ল? কি শিক্ষা হ'ল? নহয়, নহয়, শিক্ষা টিক্ষা নহয় — এইবোৰ কাণ্ডতো আমাৰ দেশত হৰদম হৈ আছে, নতুন কথা কি। বহুত দিন বাহিৰত থাকি পাহৰি গৈছিলোঁ এই মাত্ৰ। শিক্ষা খালী এইটোয়েই হ'ল—মানে ঠিক শিক্ষা নহয় — মনত পেলাই দিলে, সোঁৱৰাই দিলে। —কি সোঁৱৰাই দিলে?- - -যে ঘৰৰ ওচৰ চাপিছোঁ। কালি আবেলি আৰব সাগৰত সোমাম। আৰু সময় নাই। হব' আৰু ছিম্পিক লৈ তৎক্ষণাৎ তলৰ “বা”টোত গৈ বহিলোঁ, কাউণ্টাৰত হব আৰু হিম্পিক আথেবেথে বহালোঁ মোৰ সমুখত, সিহঁতক ক'লো, “চা হব', চা ছিম্পি, তহঁতক পাছত নতুন বেটাৰী লগাই দিম, যিমান ইচ্ছা একৰ্ডিয়ন বজাবি, যিমান ইচ্ছা তাল বজাবি, কিন্তু এই কেইঘণ্টা আৰু মোক তহঁতে দিগদাৰ নকৰিবি। মই এই কেই ঘণ্টা বিশুদ্ধ বস্তু আস্বাদন কৰি ল'ম – দেখিলিতো কেনেকুৱা কাণ্ড, কেনেকুৱা বস্তু পাবিগে আমাৰ তাত—ল, তহঁতেও অলপ লঅ', তহঁতে আকৌ শ্ব' দিব লাগিব, বেছি ষ্ট্ৰং বস্তু তহঁতক নিদিওঁ, স্কচ্ তহঁতৰ বাবে ঠিক নহ'ব”, এই বুলি হব'ৰ সমুখত এক গিলাচ সোণালী ৰঙৰ স্বচ্ছ মিউনিক্-বীয়াৰ থ'লোঁ। “ল, সন্দেহৰ একো নাই, প্ৰচুৰ কাৰ্বহাইড্ৰেট আছে— মিউনিকৰ ব্ৰিৱাৰিৰপৰা যেনেকৈ আহিছে ঠিক সেই বস্তুটোৱেই তহঁতক দিছো। চিয়াৰ্ছ—”<noinclude></noinclude> k4zowd5134ghw8yrmnchpjwc3tnfvdx পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৬ 104 91576 249257 2026-05-07T03:54:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বেথ’ফে’ন সংহত তিনিটা ধ্বনিৰ মৃদু উত্থান আৰু পতন, প্ৰধানতঃ দুখ আছে, এই সংগীতে যেন কৈছে, কিন্তু আনন্দৰ ব্যগ্ৰ অন্বেষণো আছে, থাকি থাকি উচ্ছ্বসিত হৈ চাৰিটা সুৰৰ এই আনন্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বেথ’ফে’ন সংহত তিনিটা ধ্বনিৰ মৃদু উত্থান আৰু পতন, প্ৰধানতঃ দুখ আছে, এই সংগীতে যেন কৈছে, কিন্তু আনন্দৰ ব্যগ্ৰ অন্বেষণো আছে, থাকি থাকি উচ্ছ্বসিত হৈ চাৰিটা সুৰৰ এই আনন্দ-ঝৰ্ণা, দুৰ্দৈব আৰু অদৃষ্টৰ অন্ধ অন্যায় আছে, কিন্তু মুক্তিৰ সংগ্ৰামো সতত আছে, অবিচলিত সুৰ-সোপানৰ সুদৃঢ় আৰোহণ, প্ৰচেষ্টাৰ শেষত বিজয়ৰ অৱশ্যম্ভাৱী ভেৰী-নিনাদ বা হয়তো বিজয় আৰু উল্লাস আৰু তিমান সুনিশ্চিত নহয়, সুৰ-সোপান এতিয়াও সুদৃঢ় আৰু অবিচলিত কিন্তু অৱৰোহী, দমিত, কিয়নো অদৃষ্ট নিৰ্মম, যুক্তিহীন— বাজনাৰ শেষ মূৰ্ছনা মাৰ গ'ল, সঙ্গীতজ্ঞ বন্ধুৱে ক'লে, “কোৱা। ” “প্ৰধানতঃ দুখ আছে,” ক'ৰবাত শুনা বাক্য এটা উদ্ধৃত কৰি ম‍ই ক'লো, “কিন্তু সেই দুখ ভেদ কৰি আনন্দৰ ইঙ্গিতো আছে – ” “সুখৰ সন্ধান—?” “সংগীত সমালোচকে কৈছে, এয়া জীৱনৰ সাৰ্বজনীন পৰিস্থিতি, এয়া তাৰ সাংগিতিক অভিব্যক্তি। তেওঁ সংগীতত ৰূপায়িত কৰিলে তোমাৰ মোৰ হৃদয়জ্বালা আৰু তোমাৰ- মোৰ হাঁহি। অন্যায় আছে, অবিচাৰ আছে, অকাৰণ দুৰ্ভাগ্য, যুক্তিহীন কষ্ট, কিন্তু, অ, জীৱন আছে, যৌৱন আছে, অবিচল কঠোৰ প্ৰচেষ্টা আছে, উঠিব লাগিব, উঠিব লাগিব, অদৃষ্টক উলংগ কৰি বীৰত্বৰ মৰ্যাদালৈ উঠিব লাগিব —” “প্ৰধানতঃ, প্ৰাণশক্তি?” “ঠিক। প্ৰাণশক্তি। কল্পনা কৰা, তেনেহ'লে, ভিয়েনাৰ ৰাস্তাৰ তৰুণ সংগীতজ্ঞ, বাইশ বছৰ বয়স, ওঠৰ শতিকাৰ চৌখিন ঝলমল পৰিচ্ছন্ন পোছাক, “লে’ছ্‌” দিয়া চোলা, সু-বিন্যস্ত কেশ, লাস্যময় সবল দেহ, সংবেদী সাগ্ৰহ মুখ, সুদীপ্ত বিশ্বাসভৰা চকু। আহিছে জন্মস্থান বন্‌ চহৰৰ পৰা, ইতিমধ্যেই এবাৰ ভিয়েনালৈ আহি গৈছে, ইতিমধ্যেই মৎচাৰ্টক লগ পাইছে, তেওঁৰ পৰা সংগীত শিকাৰ সৌভাগ্য ঘটিছে, হাইড্‌ন্‌ আৰু চালিয়াৰীৰ পৰা সংগীত শিকিছে, ইতিমধ্যেই তেওঁ কৃতী পিয়ান’বাদক, ইতিমধ্যেই তেওঁৰ প্ৰথম চিম্ফনীটো<noinclude></noinclude> l7jia3p1rzan95elqh4br0a0wsyhr25 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৭ 104 91577 249258 2026-05-07T03:54:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "বে'থ'ফে'ন - ৮৯ প্ৰচাৰ হৈ তেওঁলৈ আনিছে প্ৰশংসা আৰু খ্যাতি — কিন্তু বন্ এখন সৰু চহৰ, এখন গুৰুত্বহীন চহৰ। জয় কৰিব লাগিব সংগীত-জগতৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ ভিয়েনা, জয় কৰিব লাগিব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বে'থ'ফে'ন - ৮৯ প্ৰচাৰ হৈ তেওঁলৈ আনিছে প্ৰশংসা আৰু খ্যাতি — কিন্তু বন্ এখন সৰু চহৰ, এখন গুৰুত্বহীন চহৰ। জয় কৰিব লাগিব সংগীত-জগতৰ প্ৰাণকেন্দ্ৰ ভিয়েনা, জয় কৰিব লাগিব বিশ্ব, তেওঁব তান্তবত উদ্দাম উচ্চ অভিলাব, স্ফূৰ্তিবান আৰু স্ফূৰ্তিপ্ৰিয় আৰু কিছু অহংকাৰ আৰু কিছু অহমিকা, তেওঁৰ সমগ্ৰ দেহে-মনে প্ৰচণ্ড শক্তিৰ অনুভূতি। লাগে খ্যাতি, যশ, সন্মান, অৰ্থ, খিতাপ, গৌৰৱ, ৰজা-বাণী-ডিউক-কাউণ্টৰ লগত চলাফিৰা, আৰু কমনীয় নাৰী, প্ৰেম, সুখৰ গাৰ্হস্থ্য-জীৱন। নতুন নতুন সুৰধ্বনি, অভূতপূৰ্ব লয়, অশ্ৰুতপূৰ্ব হাৰ্মনি সকলো ঈশ্বৰৰ দান, পৃথিৱীৰ কৌটি কৌটি মানুহৰ মাজত মাথোঁ তেওঁকেই বাছি বাছি ঈশ্বৰে দিছে কালোত্তৰ সৃষ্টিপ্ৰতিভা, যি সুৰৰ উঠা-নমাত তোমাৰ ৰক্ত-প্ৰবাহ দ্ৰুতত হ'ব, তুমি শুনিবা অনন্তৰ ভাষা আৰু তুমি পাবা বিশ্বপ্ৰকৃতিৰ আনন্দ-আভাস, তোমাৰ নিজৰ ভিতৰত তুমি লীণ যাবা। ভিয়েনা মোৰ, পৃথিৱী মোৰ, ম‍ই যিহকে বিচাৰোঁ মোৰ, মই যাকে বিচাৰোঁ, মোৰ। মোৰ! - —কিন্তু এইয়া কি? এইয়া কি? তুমি কৈছা, দূৰত ভেৰাৰখীয়াই গান গাইছে? দূৰত কোনোবাই বাঁহী বজাইছে? কিন্তু ম‍ই শুনা নাই কিয়? মোৰ কাণত তাৰ তৰংগই ধৰা নাই কিয়? মোৰ কি হ'ব ধৰিছে, মোৰ কি হ'ব ধৰিছে? অ, তেওঁ ক্ৰমাৎ বধিৰ হৈ যাব ধৰিছে, তেওঁ, যাক ঈশ্বৰে কৌটি কৌটি মানুহৰ মাজৰপৰা পৃথক কৰি উলিয়াই অভিনৱ অন্তৰস্পৰ্শী সংগীত-সৃষ্টিৰ বৰ দিছে, তেওঁৰ শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয়—বাছি বাহি তেওঁবেই শ্ৰৱণেন্দ্ৰিয় — বিকল হৈ যাব ধৰিছে, কাণ দুখনৰ প্ৰয়োজনীয়তা তোমাৰ মোৰ দৰে সাধাৰণ মানুহতকৈ যাৰ শত-সহস্ৰ গুণ বেছি। ঈশ্বৰৰ এইটো কি ধৰণৰ উপহাস, অদৃষ্টৰ এইটো কি ধৰণৰ নিৰ্মম ৰসিকতা? – কল্পনা কৰা, তেনেহ'লে, ভিয়েনাৰ ৰাস্তাত তৰুণ সংগীতজ্ঞ, এতিয়াও ডেৰকুৰি বছৰ পূৰ্ণ হোৱা নাই (কিন্তু ইতিমধ্যেই দিশে দিশে বিখ্যাত), অপৰিচ্ছন্ন অপৰিপাটি পোছাক, অযত্ন-মলিন মুখ, কক্ষ চুলি, লাস্যহীন গধুৰ পদক্ষেপ, দীপ্তিহীন চকুত ইতৰ সন্দেহ, কোনোবাই কিজানি তেওঁক ঠগাব খুজিছে, কোনোবাই কিজানি তেওঁক হেয়জ্ঞান কৰিছে, কোনোবাই কিজানি তেওঁক হাঁহিছে, অদমনীয় ক্ৰোধ, সামন্যতম কথাতে মানুহক কৰ্কশ গালি-গালাজ কৰিছে, সামান্যতম কথাতে খোৱা বস্তুৰেই কাঁহীখন কাৰোবাৰ গালৈ দলিয়াই দিছে— চিকিৎসকে কৈছে, নিৰল ঠাইলৈ যাওক, ভিয়েনাৰ উপকণ্ঠৰ হাইলিগেনষ্টা গাঁৱৰ নিজৰ কোঠালিত লুকাই লুকাই তেওঁ মনৰ গোপন বেদনা কাগজৰ ওপৰত লিপিবদ্ধ কৰিছে – 'হে মোৰ সংগীজন, তোমালোকে যেতিয়া ভাবা মোৰ বন্ধুভাব নাই, মোক খিটখিটীয়া বা এনেকি মানুহ-বিদ্বেষী বুলি বৰ্ণনা কৰা, তোমালোকে মোৰ প্ৰতি কি অবিচাৰ কৰা। কিয়নো তোমালোকেতো নাজানা, কি গোপন কাৰণত মোক তোমালোকৰ তেনেকুৱা যেন লাগে!<noinclude></noinclude> 6l3gj7t2bqqf33nf6izqjranxf911fv পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৯৮ 104 91578 249259 2026-05-07T03:54:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৯০ গোলাম যদিও মোৰ প্ৰকৃতি আছিল আৰেগময় আৰু উচ্ছ্বাসপূৰ্ণ, এনেকি সমাজে দিয়া আমোদ- প্ৰমোদো আছিল মোৰ প্ৰিয়, অতি শীঘ্ৰেই ম‍ই বাধ্য হ'লোঁ নিজক আঁতৰাই নিবলৈ, নিঃসংগ জীৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৯০ গোলাম যদিও মোৰ প্ৰকৃতি আছিল আৰেগময় আৰু উচ্ছ্বাসপূৰ্ণ, এনেকি সমাজে দিয়া আমোদ- প্ৰমোদো আছিল মোৰ প্ৰিয়, অতি শীঘ্ৰেই ম‍ই বাধ্য হ'লোঁ নিজক আঁতৰাই নিবলৈ, নিঃসংগ জীৱন যাপন কৰিবলৈ...... মানুহক মই কোৱা অসম্ভৱ, 'জোৰে কোৱা ম‍ই কলা। যিটো ইন্দ্ৰিয় অইন মানুহতকৈ মোৰেই হ'ব লাগিছিল চমৎকাৰ, যিটো ইন্দ্ৰিয় মোৰেই আছিল পৰম পূৰ্ণভাৱে বিকশিত, কেনেকৈ ম‍ই স্বীকাৰ কৰিব পাৰোঁ সেই ইন্দ্ৰিয়ৰে ত্ৰুটি। কি লজ্জা, যেতিয়া মোৰ কাযতে ৰৈ এজনে দূৰত বাঁহী বজা শুনিছে, আৰু মই একোকে শুনা নাই। এনেবোৰ ঘটনাই মোক নৈৰাশ্যৰ চৰম প্ৰান্তলৈ লৈ আহিছে আৰু অলপ এনেকুৱা কিবা ঘটিব লাগিছিল, মই মোৰ জীৱনটোকেই শেষ কৰি দিলোহেঁতেন” – হাইলিগে'নষ্টা গাঁৱৰ সংগোপন নিৰ্জনতাত নিঃসংগ স্বেচ্ছানিৰ্বাসিত ৰোগজীৰ্ণ ক্ৰুদ্ধ সংগীতজ্ঞ‍ই বহি বহি এইবোৰ লিখিলে, সম্ভ্ৰান্তবংশীয় শিক্ষাৰ্থী আৰু গুণমুগ্ধ ভক্ত আৰু প্ৰশংসামুখৰ সুধীবৃন্দৰ একদা-ঈপ্সিত পৰিবেশ এতিয়া বহু দূৰত, জীৱনত আৰু তেওঁৰ পোৱাৰ আশা নাই যিবোৰ বস্তু তেওঁৰ পৰম (হয়তো চৰম) কাম্য-বন্ধুত্ব, প্ৰীতি, প্ৰেম, পৰিণয়, গৃহ- সংসাৰ-তেওঁৰ দেহ ভগ্ন আৰু অপৰিষ্কাৰ, তেওঁৰ কোঠালিত পূতিগন্ধ আৰু তেওঁৰ বিছনাত পোক, কাকো তেওঁ তেওঁৰ যত্ন ল'ব নিদিয়ে, কাকো তেওঁ বিশ্বাস নকৰে, মানুহে তেওঁক এৰাই ফুৰে, সৰু ল'ৰা-ছোৱালীয়ে তেওঁক দেখিলে ভয় পায়, আগেয়েই (পঁচিশ বছৰ বয়সতেই) তেওঁৰ বিবাহৰ প্ৰস্তাৱ প্ৰত্যাখ্যাত (তেতিয়াও তেওঁ সম্পূৰ্ণ বধিৰ হৈ 'যোৱা নাই), আৰু আজি তেওঁ সেইবোৰব কল্পনাও কৰিব নোৱাৰে, নাৰী তেওঁৰ সান্নিধ্যৰ পৰা পলাই যায়...... বিশ্বৰ ধ্বনি-প্ৰাচুৰ্যৰ পৰা বিচ্ছিন্ন ভগ্নহৃদয় সংগীতজ্ঞ জপৰা চুলি লৈ অকলে অকলে বনানীত ঘূৰি ফুৰিছে, ফুল ফুটিছে, চৰায়ে গান গাইছে, গছ-গছনি-বন- বীথিকাত মৰ্মৰধ্বনি, কুলু কুলু সুৰে নিজৰা বৈ গৈছে চিত্তচঞ্চল, সন্ধিয়া দূৰত গাঁৱৰ পান্থশালাত নাচৰ বাজনা বাজিছে প্ৰাণপ্ৰাচুৰ্যেৰে ঝলমল, দলে দলে ডেকা-গাভৰু সেইপিনে বাৰিত হৈছে— কিন্তু এইবোৰ তেওঁৰ কাণে শুনা নাই, হয়তো তেওঁৰ আত্মাই শুনিছে, তেওঁৰ সমস্ত শৰীৰ-মন, সমস্ত সত্ত্বা মোচৰ দি উঠিছে। জীৱনৰ এই যুক্তিহীন নিৰানন্দ আৰু ধৰণীৰ এই বিচিত্ৰ আনন্দধ্বনি তেওঁৰ কলমৰ মুখেৰে তেওঁৰ আঙুলি-চালনাত নৃত্য কৰি কৰি কেতিয়াবা বা দীৰ্ঘশ্বাস এবি কেতিয়াবা বা অসহ্য কাতৰ যন্ত্ৰণাত চিৎকাৰ কবি, প্ৰতিবাদ কবি, উলংঘা কৰি সবৱ হৈ উঠিছে। তেওঁৰ এই নিঃসঙ্গতা, তেওঁৰ মনৰ এই দৈন্য, তেওঁৰ সত্বাৰ এই অপূৰ্ণতা—ইয়াৰ উদ্দেশ্য কি আছিল? ইয়াৰ উদ্দেশ্য আছিল, জীৱনৰ কৰুণা আৰু বিষাদ, জীৱনৰ আনন্দ আৰু অভীপ্সা যেন আমি সংগীতত পাওঁ, মানৱ জীৱনৰ অন্যায় আৰু অপূৰ্ণতাৰ প্ৰতিবাদ যেন আমি সংগীতত পাওঁ ইয়াৰ ফল তেওঁৰ এই ইমানটা পিয়ান'-চনাটা, ইমানটা -<noinclude></noinclude> 33skqzi9fq28boattt60ubqhpe5fghh পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৬৭ 104 91579 249260 2026-05-07T03:55:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰস্তুতি ৫৯ “পোন্ধৰ বিশ? গুড়, গুড়। হ’ব দিয়ক। কি যে কথা এটা আছে, বিন্দু বিন্দু জলবিন্দু লগ লাগিয়েই তো মহাসাগৰ — ভট্টৰ তাতো এটা ট্ৰাই দিওঁ—” - “অ, ভট্টৰ তাত পাব পাৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰস্তুতি ৫৯ “পোন্ধৰ বিশ? গুড়, গুড়। হ’ব দিয়ক। কি যে কথা এটা আছে, বিন্দু বিন্দু জলবিন্দু লগ লাগিয়েই তো মহাসাগৰ — ভট্টৰ তাতো এটা ট্ৰাই দিওঁ—” - “অ, ভট্টৰ তাত পাব পাৰে। তেওঁতো সদায় চলভেন্ট। যাঃ, এনে নো হ'ব লাগে নে, আপুনিও আহি ওলাল এই মাহৰ শেষতহে। আজিতো আপোনাৰ — ”, ৰমেন কলিতাই কেলেণ্ডাৰখনৰ পিনে চালে। “আঠাইশ তাৰিখ” অশ্বিনী বৰুৱাই হাঁহি এটা মাৰি ক'লে, “এক তাৰিখলৈ আৰু তিনিটা ধুনীয়া দিন।” “অ”, ভট্টৰ তাত পাব পাৰে। তেওঁ তো সদায় চভেন্ট্। যাঃ, এনে নো হ'ব লাগে নে, আপুনিও আহি ওলাল এই মাহৰ শেষতহে। আজিতো আপোনাৰ – ”, ৰমেন কলিতাই কেলেণ্ডাৰখনৰ পিনে চালে। “আঠাইশ তাৰিখ” অশ্বিনী বৰুৱাই হাঁহি এটা মাৰি ক'লে, “এক তাৰিখলৈ আৰু তিনিটা ধুনীয়া দিন।” “অ”, অলপ কুণ্ঠিতভাৱে ৰমেন কলিতাই ক’লৈ, “কালি আকৌ ৰবিবাৰ --- আচ্ছা, আপোনাৰ খুব আৰ্জেণ্ট নেকি? সোমবাৰে হ'লে হ'ব নে? মানে, মোৰ বেঙ্কত কিবা এটা বেলেন্স্ থাকিব পাবে — মষ্ট আনলাইকুলি যদিও, অ'ভাড়া থকাৰহে সম্ভাৱনা বেছি ” “নাই থেংক ইউ, বেঙ্কত মোৰো কিবা এটা থাকিব লাগে, পিছে আজি ৰাতিহে মোক টকাটো লাগিছিল। ভাল লেঠা এটা হ'ল- হাঃ হাঃ, ক'ম বাৰু পিছত—” (জানিবলৈ ৰমেন কলিতাৰ কৌতূহল হ'ল, কিন্তু পিছত ক'ব বুলি কৈছে যেতিয়া, একো নুসুধিলে আচ্ছা, দেখা যাক ক'ত কি সুবিধা হয়। বেয়া নাপাব দেই— আচ্ছা, যাওঁ — ” “এই, ৰব, ৰব, ক'ত যায়? বহক, বহুক, বহকচোন অলপ, চাহ একাপতো অন্ততঃ — “অ', আচ্ছা, ঠিক আছে— অশ্বিনী বৰুৱা আকৌ বহিল লাইটটোৰ তলত, ৰমেন কলিতাই ফেখন এক ঘাত বঢ়াই দি চিগাৰেটৰ পেকেট এটা খুলি আগুৱাই দিলে, আৰু অশ্বিনী বৰুৱাৰ মুখৰ চিগাৰেটডাল জ্বলাই দি নিজেও একমুখ ধোঁৱা এৰি ধোঁৱাৰ মাজেৰে অশ্বিনী বৰুৱাৰ পিনে অলপ বিবুদ্ধিৰ দৰে চালে। খুব সাৰ্বজনীন পৰিস্থিতি, কিন্তু এইটো তেওঁ আশা কৰা<noinclude></noinclude> 0nh4nbcqm7d502dix53cq50zofxzmhu পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৬৬ 104 91580 249261 2026-05-07T03:55:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "প্ৰস্তুতি “কলিতা, পঞ্চাশটামান টকা ধাৰ দিব পাৰে?” “পঞ্চাশ? পঞ্চাশ টকাতো এতিয়া—এ, আপুনি পৰহি মানেও কোৱা হ'লে –” অলপ আচৰিত হৈ ৰমেন কলিতাই অশ্বিনী বৰুৱাৰ পিনে চালে : বহ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>প্ৰস্তুতি “কলিতা, পঞ্চাশটামান টকা ধাৰ দিব পাৰে?” “পঞ্চাশ? পঞ্চাশ টকাতো এতিয়া—এ, আপুনি পৰহি মানেও কোৱা হ'লে –” অলপ আচৰিত হৈ ৰমেন কলিতাই অশ্বিনী বৰুৱাৰ পিনে চালে : বহু মানুহে তেওঁৰপৰা টকা ধাৰ খোজে, কিন্তু বৰুৱাই ধাৰ খোজা আজি এই প্ৰথম। অশ্বিনী বৰুৱাই ৰমেন কলিতাৰ পিনে প্ৰশ্নসূচকভাবে চাই ৰ'ল, গতিকে তেওঁ কথাটো ব্যাখ্যা কৰি দিলে : “পৰহিলৈকে হাতত টকা যথেষ্টই আছিল, আঢ়ৈশৰো ওপৰ হ'ব। পিছে সেই দিনাই ভট্টই ৰিমাইণ্ড কৰি দিলে যে দুটা প্ৰিমিয়াম বাকী আছে, দি দিলোঁ। ভতিজাটোৰ মেচ-ডিউজ লাগে—সি চিঠি এখন দিছিলে ভাবিলোঁ হাতত টকা থাকোঁতেই কিছু পঠিয়াই দিওঁ; তাৰ পিছত আমাৰ তেওঁ জোতা এযোৰ কিনিম কিনিমকৈ আছিল— আগৰযোৰ বোলে আৰু ভদ্ৰসমাজত নিব নোৱাৰা অৱস্থা হৈছে— আজিকালি জোতাৰো যি দাম দেখিলোঁ, বাপ্‌বে! তাৰ পিছত — " হঠাতে এটা মিচিকি হাঁহি মাৰি অশ্বিনী বৰুৱাই ট্ৰেফিক পুলিচৰ দৰে হাত এখন দাঙি ক’লে, “হট্!” তাৰ পিছত চকীৰ পৰা উঠিল, “হ'ব দিয়ক। বুজিছোঁ। এবাউট টাৰ্নহে কৰোঁ আৰু”, ঘূবিবৰ উপক্ৰম কৰিলে, “আব—ফবৱাৰ্ড মাৰ্ছ। নেট্‌ ষ্টপ্~ আমাৰ দ্বিজেন ভট্ট। আপোনাৰ তাতে প্ৰথম ট্ৰাই এটা দি চালোঁ আৰু, ড’ট্ মাই দেই—” - “হে হে হে”, ৰমেন কলিতা ব্যস্ত হৈ উঠিল, “ব’ব ৰ'ব, কত মাৰ্ছ কবে, বহক, বহক। হেঃ, ম‍ই মাইণ্ড কৰিম কি, মোবহে বেয়া লাগিছে, কিমানদিনৰ মূৰত আহিল, এইখিনিও হে’ৰ্ কবিব নোৱাৰিলোঁ, ধেৎ, আপুনিহে একো মাইও নকৰিব। ৰ'ব, পিছে আপুনি মোকতো কথা শেষ কবিবই নিদিলে, কৈছিলোঁ কি, বোধহয় পোন্ধব বিশমান দিব পাৰিম নেকি, যদি আপোনাৰ কামত আহে—"<noinclude></noinclude> 7kvy01fqdz522fhxlhe8k5o3j2pbtts কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা 0 91581 249266 2026-05-07T04:19:34Z BabulB 104 "{{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249266 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ ]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=7 to=15 /> qng1y3l0kz4coysfk436bdgsipxqdx4 249277 249266 2026-05-07T04:33:05Z BabulB 104 249277 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ ]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=18 to=24 /> oiddun18t8bg8g1169eazw5a9nfc169 249283 249277 2026-05-07T04:42:24Z BabulB 104 249283 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন |গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন ]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ ]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=18 to=24 /> nqckxdyj4sw9hjt94igxlrh87ydpgpx কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন 0 91582 249270 2026-05-07T04:26:16Z BabulB 104 "{{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249270 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ ]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=7 to=15 /> qng1y3l0kz4coysfk436bdgsipxqdx4 249271 249270 2026-05-07T04:27:57Z BabulB 104 249271 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=18 to=24 /> 16ofmuu1ccgihnhzs15tqzrhsefive9 249273 249271 2026-05-07T04:31:03Z BabulB 104 249273 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=7 to=15 /> i1lmoofq5nfji2cjtzx17fcxztgaut0 249274 249273 2026-05-07T04:31:30Z BabulB 104 249274 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=5 to=5 /> <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=7 to=15 /> jcpkva8bsxy7g743eu3pdzdef8cuu5s কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ 0 91583 249278 2026-05-07T04:35:28Z BabulB 104 "{{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা |আগকথা ]] | next = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ |তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249278 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা |আগকথা ]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ |তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ ]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=25 to=46 /> rtb6dyvum5648xrsjoplplwnppmuhur কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ 0 91584 249280 2026-05-07T04:37:52Z BabulB 104 "{{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ ]] | next = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249280 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ |ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ ]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি |ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি ]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=47 to=87 /> ffvr7qt4tpupjlc5t97j3af2lvapblx কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি 0 91585 249281 2026-05-07T04:39:35Z BabulB 104 "{{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ |তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ ]] | next = | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249281 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ |তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ ]] | next = | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=88 to=99 /> oipnqxsbyha5ycntsvcm3ib48i342jt কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ 0 91586 249285 2026-05-07T04:46:09Z BabulB 104 "{{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" fro..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249285 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=1 to=1 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=2 to=3 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=4 to=4 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=6 to=6 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=16 to=16 /> {{page break|label=}} {{PD-India}} ndy8gbe4ckba3mg7yhjlqvxm09cwu9v 249294 249285 2026-05-07T04:49:01Z BabulB 104 249294 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=1 to=1 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=2 to=3 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=4 to=4 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=6 to=6 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=16 to=16 /> {{page break|label=}} {{AuxTOC| {{c|{{x-larger|'''সূচীপত্র'''}}}} {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৫|৴৹]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} {{PD-India}} q6du7kvbkd8mxfac8ef9r56u7z88677 249295 249294 2026-05-07T04:49:38Z BabulB 104 249295 wikitext text/x-wiki {{header | title = কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ | author = সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা | translator = | section = | previous = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ|বেটুপাত]] | next = [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]] | year = | notes = }} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=1 to=1 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=2 to=3 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=4 to=4 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=6 to=6 /> {{page break|label=}} <pages index="কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf" from=16 to=16 /> {{page break|label=}} {{AuxTOC| {{block center|width=300px}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন|গ্ৰন্থাকাৰৰ নিবেদন]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৫|৴৹]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/আগকথা|আগকথা]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/১৮|১]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ|ভূধৰসিংহ গোহাঁইৰ ষড়যন্ত্ৰ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/২৫|৮]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ|তিপমীয়া গোহাঁইৰ দ্ৰোহ]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৪৭|৩০]]}} {{Table| title=[[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ/ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি|ৰঙ্গাই বৰমৰাণৰ কীৰ্ত্তি]]| page=[[পৃষ্ঠা:কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ.pdf/৮৮|৭১]]}} }} {{PD-India}} diu9kfwy8pwdvi6u2ciacndx1qirl61 পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৩৬ 104 91587 249287 2026-05-07T04:47:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "২৮ গোলাম মেটানিটি ৱাৰ্ড সদায় বাস্তাৰ হাল্লাৰপৰা দূৰত ৰাখিব লাগে, নিয়মেই আছে— গৰ্ভধাৰণৰ শেষৰ পিনে গণ্ডগোলে আঘাত কৰিলে মাকৰ হৃদস্পন্দন দ্ৰুততৰ হয়, লগে লগে মাকৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>২৮ গোলাম মেটানিটি ৱাৰ্ড সদায় বাস্তাৰ হাল্লাৰপৰা দূৰত ৰাখিব লাগে, নিয়মেই আছে— গৰ্ভধাৰণৰ শেষৰ পিনে গণ্ডগোলে আঘাত কৰিলে মাকৰ হৃদস্পন্দন দ্ৰুততৰ হয়, লগে লগে মাকৰ গৰ্ভৰ ভূণটোৰো হৃদস্পন্দন বাঢ়ি যায়, ভ্ৰূণ-হানিৰ প্ৰবল সম্ভাৱনা....” ... নিজৰ অজ্ঞাতেই তাই তাইৰ পেটত হাত দিলে, হঠাৎ তাইৰ মুখত এটা মৃদু হাঁহি খেলি গ'ল, তাই কপালৰ ঘামখিনি মচি পেলালে আৰু ষ্টভটো নুমাই দিলে, অকস্মাৎ তাইৰ কপালৰ ৰেখাবোৰ অদৃশ্য হৈ গ'ল, মুখখন স্নিগ্ধতাৰে ভৰি পবিল— যেতিয়া স্মিতমুখে তাই ট্ৰে'খন লৈ তেওঁলোকৰ ওচৰলৈ আহিল, তেতিয়া মূষিক- প্ৰসংগ বন্ধ হৈছে, দুয়ো ভৰি মেলি দি আউজি বহি টে’প ৰেকৰ্ডাৰত মৃদু ভলিউমত কিবা এটা ক্লাচিকেল বাজনা শুনিছে, শান্ত সৌম্য পৰিৱেশ .....কাপটো তুলি লৈ তাইৰ মুখলৈ চাই তেওঁ অলপ আচৰিত হৈ গ'ল, কিয় আচৰিত হৈ গ'ল তেওঁ ঠিক ধৰিব নোৱাৰিলে, হঠাৎ তাইৰ শেঁতা হাতখনৰ আঙুলি এটাত চকু পৰিল, সিদিনা কেটলিৰপৰা গৰম পানীৰ চিটিকনি পৰি পুৰি গৈছিল, তেওঁ লবালৰিকৈ মলম লগাই দিছিল, এতিয়া ঘাটো শুকাইছে..... হঠাৎ তেওঁৰ মনত খেলালে, কিয় তেওঁ আচৰিত হৈ গৈছিল। অফিচৰপৰা তাই ঘূৰি আহোঁতে তেওঁ তাইক চকামকাকৈ এবাৰ দেখিছিল, মুখখনত বিৰক্তি, বিতৃষ্ণা আৰু ভাগৰ—কিন্তু তেওঁলোক দুয়ো তেতিয়া ব্যস্ত হৈ আছিল (ভাবি এতিয়া তেওঁৰ লাজ লাগিল..... আৰু এতিয়া, এই কেইমিনিটমানৰ ভিতৰতে তাইৰ মুখখন ইমান শান্ত, ইমান তাজা, ইমান স্নিগ্ধ....... তেওঁৰ ভাবি আৰু লাজ লাগিল, বেত নেমেৰোৱা কেটলিটোৰ হেণ্ডেলডাল, গৰম হ'লে ইমান গৰম হয়, তাই চাদৰখনেৰে বা কাগজৰ সোপা বনাই ধৰিব লাগে, কিমান দিনৰপৰা কৈ আছে তেওঁক, এটা বেত-মেৰোৱা কেটলি......বিৰক্তিকৰ, এই সাধাৰণ কথাবোৰ আমাৰ দেশত ইমান অৱহেলিত, কোনেও অলপো ভাবি নাচায় যে অলপ কিটিপ খটুৱাই ল'লেই দৈনন্দিন জীৱনযাত্ৰা কিমান সহজ হৈ পৰে, কিমান গেবাৰী-খাটনিৰপৰা গৃহিণীসকলে ৰক্ষা পায়.... তেওঁ কল্পনা কৰিলে বগা এখন পিন্ধি তাই এটা অত্যাধুনিক বগা পেনেলিং দিয়া বেৰৰ পাকঘৰত কাম কৰিছে (যেনেকুৱা পাকঘৰৰ ছবি তেওঁ পাশ্চাত্যৰ আলোচনীত আৰু বোলছবিত দেখিছে)...... খোৱাবস্তু টাটকা ৰাখি ধুনীয়া বেফ্ৰিজাবেটৰ চলিছে, বৈদ্যুতিক ছুৰীয়ে আলুৰ বাকলি এৰুৱাই দিছে, বৈদ্যুতিক কৰতে মাছ-মাংস কাটি দিছে, বৈদ্যুতিক ঘোটনীয়ে কণী ঘুটি দিছে, বৈদ্যুতিক মিক্সাবে কফি গুড়ি কবি গৰম কৰি চেনি-গাখীৰ মিহলাই ঘুটি দিছে, চেন্ট্ৰিফিউগেল প্ৰক্ষালকে কাঁহী-বাটি জোকাৰি জোকাৰি ধুই শুকুৱাই দিছে, তাই মাথোঁ বুতাম টিপিছে,<noinclude></noinclude> lalf5kj3csbz4ip9z8tdp332asy018u পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৩৭ 104 91588 249288 2026-05-07T04:48:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আৱাজ ডায়েল ঘূৰাইছে, চুইচ বন্ধ কৰিছে আৰু কাষৰ বহা কোঠাৰপৰা শোৱা-কোঠাৰপৰা ভেকুৱাম-ক্লিনাৰে মজিয়া আৰু কাৰ্পেট পৰিষ্কাৰ কৰাৰ দীঘল একটানা সুহুৰি ভাহি আহিছে— আৰু (কা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৱাজ ডায়েল ঘূৰাইছে, চুইচ বন্ধ কৰিছে আৰু কাষৰ বহা কোঠাৰপৰা শোৱা-কোঠাৰপৰা ভেকুৱাম-ক্লিনাৰে মজিয়া আৰু কাৰ্পেট পৰিষ্কাৰ কৰাৰ দীঘল একটানা সুহুৰি ভাহি আহিছে— আৰু (কাপটো তেওঁ থক্‌ কৰি নমাই থ'লে), তাই আলাদিনৰ আশ্চৰ্য প্ৰদীপৰ দৈত্যই যোগান ধৰা পাকঘৰৰপৰা ওলাই আহিছে চিনিব নোৱাৰি, মুখৰ স্নিগ্ধতা বিলুপ্ত, যেন কিমান জীৰ্ণ, ক্লান্ত, চুলি বিপৰ্য্যস্ত, মুখভৰা বিৰক্তি, চকুৰ কোণত ক'লা দাগ, ওঁঠ চেপা, ওচৰ চাপিব ভয় লাগে— “আঃ, বাট্ নে’চ্ছাৰেলি নে’হাবেলি”, শব্দযন্ত্ৰীয়ে বুজাই দিলে, “ভাবি চাওক, এই আল্ট্ৰমডাৰ্ণ কিচ্ছেঅ ত নয়জ-লেভেল কি বিৰাট......তাৰ প্ৰতিটো যন্ত্ৰত একোটাকৈ মটৰ ঘুৰিছে তাৰ নিজ নিজ শব্দেৰে বিভিন্ন ফ্ৰিকুয়েন্সিত, গতিকে বিভিন্ন নয়জ-লেভেলত বিভিন্ন সুৰৰ শব্দই ঘৰ-পাকঘৰ ভৰ্তি কৰি ৰাখিছে, হিচাপ কৰি পোৱা গৈছে যে এই শব্দৰ তীব্ৰতা ডেশ-দুশ ডেচিবে' -কাণৰ সহ্য সীমাতকৈ বেছি—এই শব্দ এখন ডাঙৰ জে- বিমানৰ ওচৰৰ শব্দৰ বা তীখা-কাৰখানাৰ ভিতৰৰ শব্দতকৈও বেছি...... যন্ত্ৰদানৱে কি কোনো মূল্য নোলাৱাকৈ গৃহিণীসকলক ইমান কাম কৰি দিব আৰু সেয়েই কি তেওঁলোকৰ সংসাৰত ঘৰুৱা পৰিৱেশ ঠায়ে ঠায়ে ইমান ভঙ্গুৰ, দাম্পত্য কলহৰ প্ৰৱণতা ইমান বেছি...”। কি সৌভাগ্য, তেওঁ ভাবিলে, যে এনেকুৱা অতি-আধুনিক পাকঘৰত তাই সোমাব নালাগে......সুসমঞ্জস ক্লাচিকেল বাদ্যৰ সাৱলীল উঠা-নমা কেতিয়া শেষ হৈ টে’পত এটা ৰক্-বাদ্য বাজিছে (ইলেক্ট্ৰনিক গীটাৰ, ঢোল, বিবৰ্ধিত পিয়ান', চেক্সফ'ন্) ঝন্‌ঝন্ খট্‌ খট্ ঝিনিক্ ঝিনিক্ লাল্লা লাল্লা হুইট্‌ হুইট্‌ ঝন্‌ঝন্‌ ঝন্‌ঝন্ — মূৰৰ ভিতৰত যেন অফিচৰ দেৱাল - চোছা শিৰীষ কাগজ ঘৰ্ষণ, কপালৰ গাঁঠিবোৰ যেন পুনৰ থুপ খাই উঠিব খুজিছে..... ঘিচিঘিচিঘিচিঘিচি ঘিচিঘিচিঘিচিঘিচি....... তাই একাষৰীয়াকৈ তেওঁক মৃদুকণ্ঠে ক'লে, “বহুদিন আমি ফুৰিব যোৱা নাই—আজি মূৰটো ইমান বিষাইছে— ব'লা এবাৰ আমাৰ বেঞ্চিখনত গৈ বহো — ” আৰু শব্দযন্ত্ৰীয়ে হঠাৎ কৈ উঠিল, “কি হ'ল দিদ্দি? বাজনাটো বৰ জোৰে দিছোঁ? অ, অলপ বেছি লাউড্ড হৈছে ঠিক—১১৪ ডেচিবে'ল – কিন্তু চাওঁচোন, আমাৰ মিনিনয়জে ইয়াৰ কিমানখিনি শোষণ কৰিব পাৰে—” “অলপ কমাই দিয়ক”, তেওঁ ক'লে। শব্দযন্ত্ৰীয়ে মৃদু হাঁহিলে আৰু কোঠালিৰ সিমূৰলৈ গৈ ভলিউমটো কমাই দিলে, “কিন্তু দি ৰকিং কমেট্‌চ্' গ্ৰুপে এই এশ ডেৰশ ডেচিবে'ল<noinclude></noinclude> 5b9ddycsjba87uxol40yjrmfz259l5j পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৩৮ 104 91589 249290 2026-05-07T04:48:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৩০ গোলাম জোৰতে ৰক্ বজায়— মিনমিনীয়া বাজনা ডেকা ল'ৰা-ছোৱালীয়ে ভাল নাপায় – জোৰ লাগে, শক্তি লাগে, জব্বৰ কাণ ফাটি যোৱা বীট্‌ লাগে তেওঁলোকে কয় যে সংগীত অকল কাণৰ নহয়,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৩০ গোলাম জোৰতে ৰক্ বজায়— মিনমিনীয়া বাজনা ডেকা ল'ৰা-ছোৱালীয়ে ভাল নাপায় – জোৰ লাগে, শক্তি লাগে, জব্বৰ কাণ ফাটি যোৱা বীট্‌ লাগে তেওঁলোকে কয় যে সংগীত অকল কাণৰ নহয়, আত্মাৰ বাবে –এইয়া তেওঁলোকৰ চ'ল-মিউজিক, আত্মাৰ বাজনা- অৱশ্যে"; শব্দযন্ত্ৰীয়ে অকস্মাৎ এটা বেঁকা হাঁহি মাৰিলে, “এইটো সিহঁতক বুজোৱা মস্কিল যে আত্মাৰ কাৰণে যিটো বস্তু ভাল, কাণৰ বাবে সেইটো ভাল নহ'বও পাৰে— পিট্টি ইট্‌ ইজ্, কিন্তু বয়জ্ উইল, বি বয়—আঃ, দিদ্দি, এতিয়া চাউণ্ড-লেভেলটো টলাৰে হৈছে নে? জানে, দিদ্দিয়ে ভাবে আমাৰ এইবোৰ চব খেলা, আৰ পুতলা — ” ব্যগ্ৰকণ্ঠে ফিচফিচাই তাই ক'লে, “যাবা?” “— মিয়া ইলেক্ট্ৰনিক টয়জ্—অনলি টয়জ্—" - আত্মাৰ বাবে ভাল, কাণৰ বাবে ভাল নহয় — মিনিয়জে কিমান শুহিব পাৰে — বয়জ্‌ উইল বি বয়জ্জ্‌..... পুতলা – মিয়া টয়জ ..... যাবা?..... মাথোঁ পুতলা? অ'লি টয়জ? অন্যমনস্কভাৱে তেওঁ ক'লে, “মিনিনয়জ” শব্দযন্ত্ৰী যোৱাৰ পিছত তেওঁ টেবুলৰ কাষত বহি শব্দৰ তীব্ৰতা আৰু শক্তি পৰিমাণৰ সংখ্যাৰ লিষ্টিখন বুজি চাবৰ চেষ্টা কৰিলে, কিন্তু মন নবহিল। তাই আজি আমাৰ বেঞ্চিখনলৈ যাবৰ হেঁপাহ কৰিছিল, তেওঁৰ মনত খেলাব ধৰিলে, তাইব নিবাশ মুখখন বাৰে বাৰে মনত পৰিব ধৰিলে। উপেক্ষিত চিত্ৰনাট্যখন চকুত পৰিল (তাই সদায় জাৰি-জোকাৰি থৈছে কাৰণেই হয়তো আজিলৈকে উইয়ে ধৰা নাই, তেওঁ ভাবিলে) আৰু কাষলৈ টানি ল'লে। অলপ পিছতে চিত্ৰনাট্যখনৰ ওপৰতে মূৰ থৈ তেওঁ টোপনি গ'ল। তেওঁ সপোন দেখিলে যে তেওঁ প্ৰেছত প্ৰুফ চাব ধৰিছে, প্ৰুফ চোৱাত বাৰে বাৰে ভুল হৈছে, তাই আজি বহুদিনৰ মূৰত একেলগে ফুৰিব যাব খুজিছিল, তেওঁৰ বাৰে বাৰে মনত পৰিছে আৰু চাৰিওপিনে ঘূৰি ঘূৰি শব্দযন্ত্ৰীয়ে হাতত “নয়জ-মিটাৰ” এটা লৈ জোখ ল'ব ধৰিছে : ঘটলং ঘটলং ঘটলং ক্ৰীট ক্ৰীট ক্ৰী—ক্লক্― (“তীব্ৰতাৰ মান ৯০ ডেচিবে’ল”, শব্দযন্ত্ৰীয়ে ক'লে)। এনেতে হঠাৎ তাই সমুখত আহি ওলাল, তাইৰ লগত তাইৰ অফিচৰ শব্দখিনি ও লৈ আহিল ঃ কেঁ কোঁ কেঁ কোঁ—ঘৰৰ্ ঘৰ্ ঘৰ্ ঘৰ্ — কেঁ কোঁ কেঁ কোঁ— ঘৰ ঘৰ্ ঘৰ্ ঘৰ্ — ক্ৰিং ক্ৰিং— হেল' হেল' খট্‌ খট্ খট্ খট্—ক্লিং—খট্ খট্ খট্ - - - -<noinclude></noinclude> 9f84pbrl01byrm4hvx5hu1u7iqq273u পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৩৯ 104 91590 249291 2026-05-07T04:48:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আবাজ ৩১ খটখটখটাখট্—ক্লিং—আৰু “নয়জ মিটাৰ”টোৰ কাঁটাডাল লৰি গ'ল (“আহা! ৫০ ডেচিবে’ল!”)। তাই হাতৰ বেগটো প্ৰুফবোৰৰ ওপৰত নমাই থৈ তেওঁৰ কাণে কাণে ফিচফিচাই (২০ ডেচিবে'ল) ক'ল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আবাজ ৩১ খটখটখটাখট্—ক্লিং—আৰু “নয়জ মিটাৰ”টোৰ কাঁটাডাল লৰি গ'ল (“আহা! ৫০ ডেচিবে’ল!”)। তাই হাতৰ বেগটো প্ৰুফবোৰৰ ওপৰত নমাই থৈ তেওঁৰ কাণে কাণে ফিচফিচাই (২০ ডেচিবে'ল) ক'লে, এওঁক এতিয়া এবা, বলা আমি ইয়াৰপবা যাওঁ, বহুদিন আমি ফুৰিব যোৱা নাই, ব'লা আজি এবাৰ আমাৰ বেঞ্চিখনত গৈ বহোঁ। শব্দযন্ত্ৰীক তাতে এবি দুয়ো ব্যস্ত ৰাস্তা (৬০-৭০ ডেচিবে'ল) পাৰ হৈ ফিল্ডৰ ভিতৰত গৈ সোমাল, নিৰ্জন, সন্ধিয়া হৈছে, আন্ধাৰ হৈ আহিছে, সন্ধিয়াৰ আলোছায়া, দূৰৰ অট্টালিকাটোৰ খিৰিকিত লাইট জ্বলিছে, গছৰ পাতত মৃদু মৰ্মৰধ্বনি (২০ ডেচিবে’ল)। তেওঁলোক বেঞ্চিখনত গৈ বহিল, ফিল্ডৰ এমূৰৰপৰা স্পষ্ট হৈ উঠিব ধৰিলে পেট্ৰমাক্সৰ পোহৰত শ্ৰমিক নেতাজনে উদাত্তকণ্ঠে বক্তৃতা দিছে (শব্দশক্তি এৰিছে চেকেণ্ডত প্ৰায় ১০,০০০ আৰ্গ), আৰু বক্তৃতাৰ ফাকে ফাকে অট্টালিকাটোৰ খিৰিকিৰপৰা হীট-চংটোৰ ক্ষীণ সুব ভাহি আহিছে (৩৫ ডেচিবে’ল) আৰু তাৰ পিছত অকস্মাৎ ঃ নিস্তব্ধ। পৰিপূৰ্ণ স্তব্ধতা (শূন্য ডেচিবে’ল!)। “হাঃ হাঃ হাঃ, বিউটিফুল্স, নহয়?” – কাযতে কোনোবাই ক'লে। আচৰিত হৈ তেওঁলোকে দেখিলে তেওঁলোক দুয়োৰে মাজত বেঞ্চিত কেতিয়া আহি উৰুৰ ওপৰত ভৰি ওলোমাই শব্দযন্ত্ৰী বহি গৈছে, বেঞ্চিব সমুখত এটা পৰিচিত অবয়ব, আধা অন্ধকাৰত তাৰ ডায়েল আৰু বুতামবোৰ চিক চিক কৰিছে, বঁ বঁ কৈ চুঙাৰ দৰে এটা বস্তু তাৰ ওপৰভাগত ঘূবিছে : মিনিনয়জ। মাথোঁ, ভঁৰালঘৰৰ সক মডেলাকৃতি মিনিনয়জটো নহয়, এটা প্ৰকাণ্ড – আপেক্ষিকভাৱে এটা দৈত্যাকাৰ—মিনিনয়জ। শব্দযন্ত্ৰী উঠি এবাৰ মিনিনয়জৰ চাৰিওপিনে ধীৰে ধীৰে প্ৰদক্ষিণ কৰিলে, তাৰ পিছত কলেজৰ প্ৰফেছাৰৰ ভঙ্গীত মিনিনয়জব বুতাম এটাত হাত থৈ থিয় দিলে। “লেডডীজ এন্‌ জেন্টেলমেন”, শব্দযন্ত্ৰীয়ে পৰম আত্মসন্তুষ্ট কণ্ঠে ক'ব ধৰিলে, “যিটো বস্তু আজি আমি ইয়াত প্ৰদৰ্শন কৰিব ওলাইছোঁ, সেইটো মিনিনয়জৰ প্ৰথম স্তবব ৱৰ্কিং মডেল, প্ৰথম প্ৰট'টাইপ। মিনিনয়জ-ৱান্। আমি এতিয়াই দেখিলোঁ প্ৰথম ট্ৰায়েলত ই সুন্দৰ কাম দিছে- ইঃ, ভাবিবই নোৱাৰি! তাই কি উঠিল—বিশ্বাসেই নহয়— ভাবিবই নোৱাৰি? শব্দযন্ত্ৰী যেন মৰ্মাহত হ'ল— বিশ্বাস নহয়? ইয়াৰ পিছতো বিশ্বাস নহয়, দিদ্দি? অৱশ্যে স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব, মিনিনয়জ এতিয়াও নিখুঁত নহয়, আমি বিচৰা বস্তু এতিয়াও মিনিনয়জে দিব পৰা নাই। আমি জানো, সংগীত আৰু অসংগীত (বা গোলমাল) দুয়োবিধেই শব্দ, দুয়োবিধেই কঁপনি, আৰু মিনিনয়জত দুয়োবিধ কঁপনিয়েই<noinclude></noinclude> ornjyofr8fbf4gn68rptos9zyls04wp পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৪০ 104 91591 249292 2026-05-07T04:48:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "৩২ গোলাম ধৰা পৰিছে, মিনিনয়জে দুয়োবিধ শব্দৰ ঢৌকে শোষণ কৰি লৈছে, সংগীত আৰু অসংগীত কোনো পাৰ্থক্য কৰা নাই। গতিকে দৰ্শকৰ সকলো গণ্ডগোল বন্ধ হৈ যাব, মাথোঁ ৰবিশঙ্কৰৰ চেত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>৩২ গোলাম ধৰা পৰিছে, মিনিনয়জে দুয়োবিধ শব্দৰ ঢৌকে শোষণ কৰি লৈছে, সংগীত আৰু অসংগীত কোনো পাৰ্থক্য কৰা নাই। গতিকে দৰ্শকৰ সকলো গণ্ডগোল বন্ধ হৈ যাব, মাথোঁ ৰবিশঙ্কৰৰ চেতাৰ বাজি থাকিব— এই আশা মিনিনয়জে এতিয়াও পূৰাব পৰা হোৱা নাই। কিন্তু আমি মনত ৰাখিব লাগিব, লেডীজ এন জেন্টেলমেন, যে এইটো মিনিনয়জ-ৰান মিনিনয়জ-টুত আমি নিশ্চয় পৰ্যাবৃত্তিহীন কঁপনিবোৰ, অৰ্থাৎ গণ্ডগোল, ছেকি উলিয়াই দি মাথোঁ পৰ্য্যাবৃত্তি থকা সংগীতৰ কঁপনিবোৰ — সেইটো কি ঘূৰিছে? তেওঁ শব্দযন্ত্ৰীৰ বাক্যস্ৰাবৰ মাজতে বাধা দি কৈ উঠিল। কি? অ’, এইটো? এইটো অবভিয়াচলি আমাৰ চাউণ্ড কালেক্টটো। শব্দৰ সংগ্ৰাহক। আমি জানো, শব্দৰ ঢৌ আকৰৰপৰা চতুৰ্দিশে বিয়পি যায়, এই চুঙাটোৱে চাৰিওপিনে ঘুৰি ঘূৰি যিমান পাবে শব্দতবঙ্গ সংগ্ৰহ কৰি আনিছে, ৰাডাৰৰ এৰিয়েলৰ দৰে। অৱশ্যে, স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব এইটো এটা অতি কক্ষ, অতি ক্ৰুড্ ব্যৱস্থা। কিন্তু আমি জানো, এইটো ট্ৰায়েল মাত্ৰ। এইটো মিনিনয়জ-বান্। আমি আশা কৰিছোঁ মিনিনয়জ-টুত ইয়াৰ পৰিবৰ্তে — কি হ'ল দিদ্দি? গা বেয়া লাগিছে? আধা অন্ধকাৰতো তেওঁলোকে ধৰিব পাৰিলে তাইৰ মুখখন বিবৰ্ণ হৈ যাব ধৰিছে। বিহ্বলৰ দৰে চাৰিওপিনে চাই চাই বৈ বৈ তাই নিশ্বাস লোৱাৰ চেষ্টা কৰিছে, তাই বিমূঢ় দৰে কৈ উঠিল, কেনেকুৱা লাগিছে— কেনেকুৱা লাগিছে— কেনেকুৱা আচহুৱা আচহুৱা লাগিছে—কিয় এনেকুৱা লাগিছে—এইখন জানো আমাৰ ফিল্ডখন—আৰু মোৰ মাতটো মোৰ মাতটো এনেকুৱা হৈছে কিয়— মোৰ মাতটো ম‍ই নিজেই নিচিনা নিচিনা যেন লাগিছে কিয়— কি হৈছে অ', সেইটো!—আশ্বস্ত হৈ শব্দযন্ত্ৰীয়ে ক'লে— সেইটো একো নহয়, মাত্ৰ আপোনাৰ মাতৰপৰা ৫০০ চাইকল কঁপনিৰ তলব ধ্বনিবোৰ মিনিনয়জে ফিল্টাৰ কৰি উলিয়াই দিছে, সেইকাৰণেই। আমি জানো, লেডডীজ্ এন্ জেন্টেলমেন, যে যদিও মানুহৰ মাতত খাদৰ ধ্বনিবিলাকত শক্তিৰ পৰিমাণ বেছি, আচলতে ওখ ধ্বনিবোৰহে কণ্ঠস্বৰ বুজিবলৈ অপৰিহাৰ্য—খাদৰ ধ্বনিবোৰ বাদ দিব পাৰি, যিটো কৰিলে শতকৰা ৬০ ভাগ শক্তি কণ্ঠস্বৰৰপৰা আঁতৰাই পেলাব পৰা যায়। ১০০০ ৰ পৰা ৪০০০ চাইলৰ শব্দৰ প্ৰতি আমাৰ কাণ আটাইতকৈ বেছি সচেতন, ৫০০ চাইক্লব তলব ধ্বনিবোৰ কাটি দিলে একো লোকচান নহয়, আৰু মাথো শতকৰা ৪০ ভাগ শব্দশক্তিহে শ্ৰোতাৰ কাণে শুনিবলগীয়া<noinclude></noinclude> cprt0s54iix9pqsqxzxg3blf6ldbaqx পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/৪১ 104 91592 249293 2026-05-07T04:48:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আবাজ হয়। অৱশ্যে - কি? তেওঁ চিঞৰি উঠিল---কি? আপোনাৰ দিদ্দিৰ মাত কাটি দিছে? ভেৰি চৰ্বি—শব্দযন্ত্ৰীয়ে ক'লে— কিন্তু মিনিনয়জৰ থিয়ৰি মতে, আমি জানো— হেং মিনিনয়জৰ থিয়ৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আবাজ হয়। অৱশ্যে - কি? তেওঁ চিঞৰি উঠিল---কি? আপোনাৰ দিদ্দিৰ মাত কাটি দিছে? ভেৰি চৰ্বি—শব্দযন্ত্ৰীয়ে ক'লে— কিন্তু মিনিনয়জৰ থিয়ৰি মতে, আমি জানো— হেং মিনিনয়জৰ থিয়ৰি! — তেওঁ ক'লে, তাৰ পিছত স্বগতোক্তি কৰাৰ দৰে তেওঁৰ কণ্ঠস্বৰ কোমল হৈ নামি গ'ল — আপুনি নাজানে, এই মাত ম‍ই কি আগ্ৰহেৰে শুনো, প্ৰেছৰ গোলমালৰ মাজত এই মাত মোৰ কাণত বাজে? আপুনি দেখা নাই, তাই কথা ক'লে মই কিদৰে ৰ লাগি তাইৰ ওঁঠলে চাই থাকোঁ, কেনেকৈ ম‍ই বাথৰুমৰ বাহিৰত কাণ পাতি থিয় দি থাকো? মোৰ ইমান মৰমৰ মাতটো আপুনি বিকৃত কবি দিব খুজিছে, এইটোৱে কি আমি প্লেন কৰিছিলোঁ, ইয়াৰ কাৰণেই কি আমি ইমান কষ্ট কৰি মিনিনয়জ সাজিছিলোঁ, তাৰ পিছত অকস্মাৎ তেওঁৰ স্বৰ পুনৰ উচ্চলৈ উঠিল (অৱশ্যে তাৰো বোধহয় শতকৰা ৬০ ভাগ শক্তি ইতিমধ্যে ফিল্টাৰ হৈ গৈছে), তেওঁ চিঞৰি উঠিল---- কি আস্পৰ্ধা! কি আস্পৰ্ধা। তাইৰ মুখখনৰ শেঁতা ভাবটো কাটি গৈ লাহে লাহে অস্পষ্ট মধুৰ হাঁহিৰে ভৰি উঠিব ধৰিলে, শব্দযন্ত্ৰী থতমত খাই আচৰিত হৈ মিনিনয়জৰপৰা হাত এবি দি এখোজ পিছুৱাই গ'ল। তেওঁ কৈ উঠিল, “বাট্-বাট্-লিছন্-লিছন্—”, আৰু তাই নিজকে নিজে যেন ক'ব ধৰিলে, নাই, এইখন ফিল্ড আৰু ভাল নালাগিব, ইয়ালৈ আৰু কেতিয়াও আহিবৰ মন নাযাব — চিনাকি শব্দবোৰ নাথাকিলে আৰু ইয়াত বহি কি ভাল লাগিব — তুমি ঠিকেই কৈছিলা, মাথোঁ গান শুনিবলৈহে জানো মানুহৰ জন্ম হৈছে...... - - তেওঁ মিনিনয়জৰ লীভাৰ এডালত হাত দিলে, শব্দযন্ত্ৰীয়ে চিঞৰি উঠিল, কি কৰে? কি কৰে? সেইডাল হেঁচা নিদিব—খুব ডেল্লিকেলি বেল্লেন্স কৰি থোৱা আছে— হেঁচা নিদিব, হেঁচা নিদিব— চব খুলি যাব, মিনিনয়জ ভাঙি যাব—এৰি দিয়ক, এৰি দিয়ক — শব্দযন্ত্ৰী দৌৰি আহি তেওঁক গবামাৰি ধৰিলে, কিন্তু তেওঁ লগে লগে তেওঁক প্ৰচণ্ড এটা জোকাৰ মাৰি মাটিত পেলাই দিলে, শব্দযন্ত্ৰী কিংকৰ্তব্যবিমূঢ়ৰ দৰে চাই ৰ'ল। তেওঁ আলফুলকৈ লীভাৰডাল ধৰিলে, তাৰ পিছত ক্ষিপ্ৰভাৱে হেঁচি দিলে, মিনিনয়জৰ গহ্বৰত ঝন্-ঝন্-ঝনাৎ কৰি কিবা এটা খহি পৰিল, তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ বিস্ময়বিস্ফাৰিত চকুৰ সমুখত মেজিকৰ দৰে মিনিনয়জে ইহলীলা সম্বৰণ কৰিব ধৰিলে : ইস্কুপ-নাট-বল্টু<noinclude></noinclude> kmz2xdnkw9d4lb4ts32bupefcjdm4tj পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/২ 104 91593 249304 2026-05-07T05:03:44Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "{{Dhr|1.5em}} DELHI DIARY - Assamese Version (Part 1) Prayer speeches from 10. 9. 47 to 9. 11. 47 Published by Vijoy Prakash Bhawan, P. O. Haibargaon, Nowgong, Assam. Price Rs 2.50n. P. {{Dhr|5em}} প্রথম প্রকাশ— জুন, ১৯৫৮ {{Dhr|3em}} বেচ ২৷৷৹ {{Dhr|5em}} {{center|<poem>মুদ্রক : শ্ৰীকালীচৰণ পাল {{larger|নবজীৱন প্ৰেছ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} DELHI DIARY - Assamese Version (Part 1) Prayer speeches from 10. 9. 47 to 9. 11. 47 Published by Vijoy Prakash Bhawan, P. O. Haibargaon, Nowgong, Assam. Price Rs 2.50n. P. {{Dhr|5em}} প্রথম প্রকাশ— জুন, ১৯৫৮ {{Dhr|3em}} বেচ ২৷৷৹ {{Dhr|5em}} {{center|<poem>মুদ্রক : শ্ৰীকালীচৰণ পাল {{larger|নবজীৱন প্ৰেছ}} ৬৬ গ্রে ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}<noinclude></noinclude> 30sppw5trg85dyf0t37q1uo0w46uh9f 249322 249304 2026-05-07T08:00:12Z BabulB 104 249322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} DELHI DIARY - Assamese Version (Part 1) Prayer speeches from 10. 9. 47 to 9. 11. 47 Published by Vijoy Prakash Bhawan, P. O. Haibargaon, Nowgong, Assam. Price Rs 2.50n. P. {{Dhr|5em}} {{center|প্রথম প্রকাশ— জুন, ১৯৫৮}} {{Dhr|3em}} {{center|বেচ ২৷৷৹}} {{Dhr|5em}} {{center|<poem>মুদ্রক : শ্ৰীকালীচৰণ পাল {{larger|নবজীৱন প্ৰেছ}} ৬৬ গ্রে ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}<noinclude></noinclude> 5n4ch4mb6obdzp8piwzqeku9ahykqq9 249323 249322 2026-05-07T08:00:28Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|1.5em}} DELHI DIARY - Assamese Version (Part 1) Prayer speeches from 10. 9. 47 to 9. 11. 47 Published by Vijoy Prakash Bhawan, P. O. Haibargaon, Nowgong, Assam. Price Rs 2.50n. P. {{Dhr|5em}} {{center|প্রথম প্রকাশ— জুন, ১৯৫৮}} {{Dhr|3em}} {{center|বেচ ২৷৷৹}} {{Dhr|5em}} {{center|<poem>মুদ্রক : শ্ৰীকালীচৰণ পাল {{larger|নবজীৱন প্ৰেছ}} ৬৬ গ্রে ষ্ট্রীট, কলিকতা-৬</poem>}}<noinclude></noinclude> iameef8nyzj9f913qyz62njqlbnryty পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১৮ 104 91594 249312 2026-05-07T05:57:08Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১০|গোলাম|}}</noinclude>কোঠাটোলৈ চায়] হেল? বিদ্যুৎ? এতিয়াও ওলোৱা নাই? ভাল হৈছে, তই আহিব নালাগে। অ [চিঞৰে] তই আহিব নালাগে। ম‍ই ঘৰ নসলাওঁ। অ [চিঞৰে] মই ঘৰ নসলাওঁ। অ—ঠিকেই শুনিছ। মই আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ—কি আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ জান? কি আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ জান? মই আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ যে মোৰ ঘৰত আচলতে ঠাইৰ অভাৱ নাই—আচলতে ঠাইৰ কোনো অভাৱ নাই। ৰবিন্সন ক্ৰুচ’ৰ লগত মোৰ পাৰ্থক্য [সিমূৰে সম্ভৱতঃ ভালদৰে শুনা নাই, চিঞৰে] মই কৈছোঁ যে ৰবিন্সন ক্ৰুচ’ৰ লগত মোৰ পাৰ্থক্য এয়ে যে ৰবিন্সন্‌ ক্ৰুচ’ই লগত ভাৰ বান্ধি লৈ ফুৰা বস্তুবোৰ তেওঁৰ কামত আহিছিল—আমি [চিঞৰে] আমি আজিকালি—আমি অলাগতিয়াল বস্তু কিছুমান কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ—জীৱন বহু জটিল—শুনা নাই? [চিঞৰে] আমি ব্যতিব্যস্ত হৈ অলাগতিয়াল বস্তু কিছুমান কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ―অ, তই আহিব নালাগে, মোক এই ঘৰটোৱে জুৰিব, ম‍ই ইয়াতে থাকিলোঁ। <ref>শুনা কাহিনী এটাৰপৰা পৰীক্ষামূলক একাংকিকা হিচাপে নাটিকাখন কৰা হৈছে। এই জাতীয় ঘটনা এটা হেনো সঁচাকৈয়ে এজনৰ ঘটিছিল, কিন্তু মানুহজনৰ গল্প কোৱাৰ অভ্যাস আছে, গতিকে ঘটনাটো সঁচা নে ক’ৰবাৰ পুৰণি গল্প, লিখকৰ জনা নাই। {{gap}}মঞ্চত চৰিত্ৰ এজন (টেলিফোনটো ধৰিলে দুজন), আৰু মঞ্চত প্ৰথমতে বস্তু ভৰ্তি, খালী ঠাই প্ৰায় নায়েই—সংলাপৰ উদ্ভাৱনাৰ (improvisation) কাৰণে কিন্তু মঞ্চত ঠাই আছে বিস্তৰব।</ref><noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> ghtely7ges2iy3u5jgeanq61as86lmx 249313 249312 2026-05-07T05:58:07Z JyotiPN 1603 249313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|১০|গোলাম|}}</noinclude>কোঠাটোলৈ চায়] হেল? বিদ্যুৎ? এতিয়াও ওলোৱা নাই? ভাল হৈছে, তই আহিব নালাগে। অ [চিঞৰে] তই আহিব নালাগে। ম‍ই ঘৰ নসলাওঁ। অ [চিঞৰে] মই ঘৰ নসলাওঁ। অ—ঠিকেই শুনিছ। মই আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ—কি আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ জান? কি আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ জান? মই আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ যে মোৰ ঘৰত আচলতে ঠাইৰ অভাৱ নাই—আচলতে ঠাইৰ কোনো অভাৱ নাই। ৰবিন্সন ক্ৰুচ’ৰ লগত মোৰ পাৰ্থক্য [সিমূৰে সম্ভৱতঃ ভালদৰে শুনা নাই, চিঞৰে] মই কৈছোঁ যে ৰবিন্সন ক্ৰুচ’ৰ লগত মোৰ পাৰ্থক্য এয়ে যে ৰবিন্সন্‌ ক্ৰুচ’ই লগত ভাৰ বান্ধি লৈ ফুৰা বস্তুবোৰ তেওঁৰ কামত আহিছিল—আমি [চিঞৰে] আমি আজিকালি—আমি অলাগতিয়াল বস্তু কিছুমান কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ—জীৱন বহু জটিল—শুনা নাই? [চিঞৰে] আমি ব্যতিব্যস্ত হৈ অলাগতিয়াল বস্তু কিছুমান কঢ়িয়াই লৈ ফুৰিছোঁ―অ, তই আহিব নালাগে, মোক এই ঘৰটোৱে জুৰিব, ম‍ই ইয়াতে থাকিলোঁ। <ref>শুনা কাহিনী এটাৰপৰা পৰীক্ষামূলক একাংকিকা হিচাপে নাটিকাখন কৰা হৈছে। এই জাতীয় ঘটনা এটা হেনো সঁচাকৈয়ে এজনৰ ঘটিছিল, কিন্তু মানুহজনৰ গল্প কোৱাৰ অভ্যাস আছে, গতিকে ঘটনাটো সঁচা নে ক’ৰবাৰ পুৰণি গল্প, লিখকৰ জনা নাই।<br/> {{gap}}মঞ্চত চৰিত্ৰ এজন (টেলিফোনটো ধৰিলে দুজন), আৰু মঞ্চত প্ৰথমতে বস্তু ভৰ্তি, খালী ঠাই প্ৰায় নায়েই—সংলাপৰ উদ্ভাৱনাৰ (improvisation) কাৰণে কিন্তু মঞ্চত ঠাই আছে বিস্তৰব।</ref><noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> 2tc8557tiqjsy5wa9bcouwcfeyfvhcw পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১৪ 104 91595 249314 2026-05-07T06:01:10Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>- গোলাম সকলোৰে গুদামঘৰ হৈ পৰা নাই জানো, ওলাওঁতে সোমাওঁতে যাৰ যি জমা থ'বলগীয়া আছে চব তো কোটটোৰ পকেটতেই গম্ভীৰচে পেলাই দি – বাপ্! কম ভাবী হোৱা নাই - ইয়াৰ পকেটে পকেটে লাইনিঙৰ ভিতৰত অন্ধ্ৰে ৰন্ধ্ৰে কি যে নাই দেবা ন জানন্তি কুতো মনুষ্যা [খুঁচৰি খুঁচৰি কোটটোৰ জেপবোৰৰপৰা বস্তুবোৰ বাহিৰ কৰে, পুৰণি ফটোৰপৰা আৰম্ভ কৰি.....] এইখন কাৰ ফটো? অ', মাণিকী বাইদেউ আৰু বালু, বাব্‌লুৰ ১॥ বছৰ বয়সত তোলা—এইয়া দেখোন আমাৰ ৰোহিণী, মেডিকেল কলেজৰ সমুখত প'জ . দিছে। আমাৰ মেডিকেল ষ্টুডেণ্ট ৰোহিণী— [কিতাপ এখন টানি উলিয়ায়] Functions of a Complex Variable – Murder in Mombasa - হাঃ —— সৰল স্বপ্নফল বিদ্যা — হেঃ – Adventures of Sherlock Holmes — লখিমীৰ ৰন্ধাবঢ়া — গুপ্তপ্ৰেচ ডাইৰেক্টৰী পঞ্জিকা ১৩৫৫ — শ্ৰীমদ্ভাগৱতগীতা [পাত এটা লুটিয়ায়] সঞ্জয় উবাচ— হু— যদা যদা হি ধৰ্মস্য গ্লানিৰ্ভবতি — [ এটা মৰা মেকুৰী] গুড় হেভচ্! আৰু কি যে আছে ভগৱন্ত বস্তুৱেহে জানে [বুটাম, থাৰ্মমিটাৰ, ভঙা কেমেৰা, চিনামাটিৰ পুতলা, বেলুন, তুলসীৰ মালা, ৰবৰৰ বল.....বলটো বাম্প কৰি কৰি কৰবালৈ গুচি যায়] — অসম্ভৱ- অসম্ভৱ—ইনক্ৰেডিব্ল– [পুনৰ ফোনৰ ধ্বনি। উঠায়] হেল? কোন? বিদ্যুৎ? আহিব ধৰিছ? বেছ, বেছ। কি? অ, মই পেক্ কৰিব ধৰিছোঁ—নাই, কাঞ্চাটো নাই— অ, তই আহ, আহ, সোনকালে আহ, পাঁচটা বাজিবই -- কি কৈছ? অ, ৰবিন্সন ক্ৰুচ'ৰ দৰে, ঠিক, মাত্ৰ এতিয়ালৈকে ফেৰাডে – মানে ফ্ৰাইডে'ৰ পাত্তা নাই, ক'ৰবাত বিড়ি খাই বহি আছে চিয়'! অ, তই আহ [ফোন থয়] অ, তাৰ পিছত.... তাৰ পিছত..... ইয়েচ্, মোৰ কাগজ- পত্ৰ [লণ্ডভণ্ড কৰি কাগজ-পত্ৰ টানে মেলে, সবিয়ায়, ফাইলত ভৰায়, ৱে'ষ্ট-পে'পাৰ- বাস্কেটত দলিয়ায় ] ৰাম ৰাম, ইমান কাগজ ঘৰটোত জমা হৈ আছিল বুলি ভাবিব কাৰ সাধ্য? আচৰিত, আচৰিত! টিটাগড় পে’পাৰ-মিলত দিনে কিমান কাগজ তৈয়াৰ হয়? তাৰ এদিনৰ তৈয়াৰী কাগজেৰে বোলে পৃথিৱীৰ চাৰিওপিনে ইমান পাক (কিমান পাক? মেবাব পাবি হ'ব পাবে, কিন্তু মোৰ ইয়াৰ কাগজবোৰ এখনৰ পাছত এখন জোৰা লগালে একেবাৰে জোনবাই পাবগৈ, ৰিটাৰ্ণ-ট্ৰিপলৈও জুবিব জৰুৰ! চিঠি..... চিঠি....অ' এইখন মাৰ চিঠি, কল্যাণীয় বাপু, আজি দুসপ্তাহ তোমাৰ কোনো চিঠি-পত্ৰ নাপাই বৰ চিন্তা হৈ আছে.... তোমাৰ পেটৰ অসুখৰ কাৰণে পঠোৱা থেকেৰাখিনি পাইছা নে নাই। তাবো কোনো খবৰ নাপাওঁ ..... [নীৰৱে শেষ কৰি জেপত ভৰায়] এইবোৰ নো কেনেকৈ পেলাই দিব পাৰি—এইবোৰ বিয়াৰ চিঠি নেকি?..... শ্ৰীশ্ৰীপজাপতয়ে নমঃ, সবিনয় নিবেদন, অহা বহাগৰ ১৮ তাৰিখ (ইং ১৪ এপ্ৰিল) মোৰ নুমলীয়া কন্যা শ্ৰীমতী..... Dear Sir, with reference to your leter no. P / 11/27/D dated..... তোমাৰ তেজ- পৰীক্ষাৰ ৰিপোৰ্টটো পঠিয়ালে..... বোহিণীয়ে মেডিকেল পঢ়াকে ঠিক কৰিলে..... মাৰ্কস্বীখন -<noinclude></noinclude> p6135pgf6fxktvryz05x75lgfca37bu পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১৫ 104 91596 249315 2026-05-07T06:01:37Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>ঘৰুৱা ঘটনা 9 বেজিষ্ট্ৰি কৰি পঠিয়াবা..... বালুক ক্লাচ থ্ৰীত নাম লগাই দিছে...... [ ৰৈ যায়, নীলা ফিটাৰে বন্ধা জাপ এটা খোলে, ভয়ে ভয়ে পঢ়ে] কালি ওৰে নিশা মোৰ টোপনি অহা নাই, তুমি কলেজ শেষ হ'বৰ সময়ত কোৱা কথাকেইটা বাৰে বাৰে ওৰে ৰাতি মনত পৰি আছে.... আবেলি যেনে তেনে এবাৰ আহি বাবা [কথাখিনিৰ পুনৰাবৃত্তি কবে, স্বয়ংক্ৰিয়ভাৱে অন্যমনস্ক হৈ টেলিফোনটো তুলি লয়, চিঠিখনৰ পিনে চাই অন্যমনস্কভাৱে কয়] টু ডাব্‌ল ৱা প্লীজ [হঠাৎ সতৰ্ক হৈ ফোনটো সশব্দে নমাই থয়] নাই—নাই—দীপালীক আৰু ফোন কৰাৰ কোনো মানে নহয়—অতীতক যোৱাহে পাহবি, ইত্যাদি [পুনব কাগজ বাছি ধৰে, মজিয়াত এটা স্তূপ জমা হয়, টেবুলত আন এটা] মস্কিল হ'ল এয়ে যে পুৰণি মায়াবোৰ থাকি যায়, সেইবোৰ ভালুকৰ সাঙিব দৰে গলত ওলমি থাকে, এৰিবও নোৱাৰিব, লৈ ফুৰাবলৈও কষ্ট—মাৰ চিঠিবোৰো এৰিব নোৱাৰোঁ, দেউতাৰ কোটটোও এবি নোৱাৰোঁ, দীপালীৰ ছবিখনো এৰিব নোৱাৰোঁ, বাবলুৰ [দেৰাজৰপৰা এটা ফিডিং-বটল হাতলৈ আহে] বস্তুবোৰো এৰিব নোৱাৰোঁ—দিনে দিনে ঝামেলা বাঢ়ি যায়, সকলো শেষ হৈ যোৱা খতম হৈ যোৱা বস্তু গলত বান্ধি লৈ ফুৰিব লাগে [এটা পুৰণি বাদ্য-যন্ত্ৰ, আঙুলিত লাগি টুং কৈ এটা শব্দ হয়] য'তে বিচাৰোঁ পুৰণি দিনৰ কিবা এটা ভুতংকৈ চকুৰ আগত জাঁপ মাৰি ওলাই আহে [এখন পুৰণি টেনিচ ৰেকেট আৰু এযোৰ গগলচ, হাতত লৈ চিন্তা কৰে] ইংৰাজীত কি এটা কথা আছিল – অ, skeleton in the cupboard আলমাৰীৰ ভিতৰৰ জঁকা—বন্ধ পেৰাব ভিতৰত তাহানিখনৰ কঙ্কাল [এটা হট্ৰাটাব- বেগ খিৰিকিৰে দলিয়ায়] ভাল বাক্যটোয়েই উলিয়াইছে—;keleton in the cupboard [এখন ট্ৰাইচাইকেল টানি বাহিৰ কৰে। কাগজ, কলম, পেঞ্চিল, হাৰিকেন লেম, পেট্টমাক্স] অ', ভাইমনৰ বিয়াৰ সেই পেট্টমাক্সটো – কি কাণ্ড! [কিবা এটা ঘটনা মনত পৰে, হাঁহে..... পুৰণি শূন্য চিগাৰেটৰ টিন, দিয়াচলাইৰ বাহ, টিন (একোটা হাতলৈ আহে আৰু মুখ বিকৃত কৰে, বটল.....এই সকলোৰে মাজত মুখৰ বিস্ফোৰণবোৰ বন্ধ নহয় : বিৰক্তি, বিস্ময়, অবিশ্বাস......এবাৰ এটা চাবি দিয়া শহাপহু পায়, চাবি দিয়ে, শহাপহুটো জঁপিয়াই জঁপিয়াই গুচি যায়, বিমুগ্ধ হৈ চায়। ৰয়, ঘড়ি চায়, পুনৰ কাগজ সামৰে, অসংখ্য কেলেণ্ডাৰ, কিছুমান মেৰিয়াই থোৱা] ট্ৰিবিউনৰ কেলেণ্ডাৰ – বান্দৰ বয় বিড়িৰ কেলেণ্ডাৰ—বাঃ, বঢ়িয়া ছবি, এপিনে নাৰ্গিচ এপিনে জৱাহৰলাল মাজতে বিড়িৰ পেকেট— ১৯৪৯ চনৰে—ইউনাইটেড হোমিও হল — ১৯৪৩ চনব কেলেণ্ডাৰ — শৰ্ম্মা বুক এজেন্সি—১৯৫০ চনৰ— [কেলেণ্ডাৰবোৰ থুপ কৰে, দিয়াচলাই বিচাৰে, জুই লগাই দিয়ে] বাঢ়িয়া চিম্বলিক ব্যপাৰ! অতীতক দাহ কৰি পেলালোঁ, পুৰি পেলালোঁ— বেচ চিম্বলিক্‌ কাণ্ড–ধোঁৱাই খাব অৱশ্যে কিছু [নাকত ধোঁৱাই ধৰে। টেলিফোন বাজে] হেল? হয়, অশোক বৰঠাকুৰ। অ' মুক্তিয়াৰ বাবু? আঃ – চৰি, এতিয়া সময় নাই—ঘৰত জুই দিছোঁ— - -<noinclude></noinclude> ovzgygq12sq8m6bf24rz4c9sgsjqwsu পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১৬ 104 91597 249316 2026-05-07T06:46:30Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>গোলাম - নহয়, নহয়, ঘৰত জুই লগোৱা নাই, অতীতক পুৰি পেলাইছোঁ — [অগ্নিকাণ্ডৰ পিনে চায় ] যোৱা দহ হাজাৰ বছৰৰ কেলেণ্ডাৰ-সংকলন –কি? ৰিপ'ৰ্ট কৰি দিব? ভট্টক? হাঃ হাঃ হাঃ, ভয় খাইছে কিয়, ভয় খাইছে কিয়, ভট্টৰ ঘৰৰ কোনো ক্ষতি নহয়, ভয় নাই, ভয় নাই—কমটোৰ একো নহয় — ৰুম্ ৰাজ নট্‌ বিল্ট ইন্‌ এ' ডে', ভট্টক কৈ দিব, কম্‌ ৰাজ্ নট্‌ বিল্ট ইন্‌ এ' ডে', হাঃ হাঃ হাঃ [ সোল্লাসে ফোন নমাই থয়] হাঃ হাঃ হাঃ, ভাল উত্তৰটো পাইছে এতিয়া ভট্টই, ৰুম্ ৰাজ নট্‌ বিল্ট ইন্‌ এ' ডে' [হঠাৎ সজাগ হৈ উঠে] সময় নাই— সময় নাই--- পাঁচটা বাজিল — হাৰি আপ্, হাৰি আপ্‌ [এটা বন্ধ বাকচ টানি বাহিৰ কৰে, বিভ্ৰান্ত] এইটো আকৌ কি? এইটো ক'ত আছিল? [হাতেৰে চুই চায়, তাৰ পিছত শুঙি চায়, তাৰ পিছত ভয়ে ভয়ে কাণ এখন লগাই বাকচটোৰ ভিতৰৰপৰা কিবা শব্দ শুনিবৰ চেষ্টা কৰে, অৱশেষত মৰসাহ কৰি টান মাৰি খুলি পেলায়] আঃ, আৰু এটা তাহানিৰ দিনৰ কঙ্কাল, অতীতৰ জঁকা, skeleton in the cupboard [বাকচটোৰ ভিতৰৰপৰা এপদ এপদকৈ থিয়েটাৰৰ পোছাক, নকল দাড়ি-গোফ, ঢাল-তৰোৱাল আদি বাহিৰ কৰে ] এনেকুৱা কিবা এটা বাকচৰ কাণ্ড এখন চিনেমাতে আছে দেখোন? অ —ঠিক এনেকুৱা কাও.....তাঃ, এসময়ত, অতীতত — সৌ তাহানিখনৰ মোৰ থিয়েটাৰৰ উৎসাহ — তাহানিৰ থিয়েটাৰ কৰা চখৰ জঁকা..... [মূবত এটা মুকুট পিন্ধে, হাতত এখন তৰোৱাল লয়, হঠাৎ পুৰণি কথা মনত পৰে, ৰজাৰ দৰে ভঙ্গী দিয়ে] আঃ, মনত পৰিছে, মনত পৰিছে “আলেকজেণ্ডাৰ আৰু দস্যু।” হা – “আলেকজেণ্ডাৰ আৰু দস্যু।” [অভিনয় কৰে ঃ ] তয়ে কি সেই থ্ৰেচীয় দস্যু যাৰ অত্যাচাৰ শুনো প্ৰজাগণ মুখে এত বাৰম্বাৰ? [মুকুট খোলে, তৰোৱাল থয়, ৰজাৰ ঠাইত চকী এখন থয়; আৰু চকীখনৰ সমুখলৈ গৈ এযোৰ প্ৰকাণ্ড গোফ লগাই লৈ চকীখনৰ উদ্দেশ্যে কয়?] কোনে বোলে দস্যু মোক আদ্যন্ত নাজানি গ্ৰেচীয় কুলজ মই বীৰ চূড়ামণি। [পুনৰ আগৰ ঠাইলৈ আহে, চকীখন গুচায়, পুনৰ আলেকজেণ্ডাৰ হয় ঃ ] বীৰ চূড়ামণি? কি! কি! বীৰ চূড়ামণি? পাষণ্ড দস্যু তই অমঙ্গল খনি নগৰে নগৰে তই অগণি জ্বলালি হবিয়া প্ৰজাব ধন দাৰিদ্ৰে ডুবালি- [আকৌ দস্যুব ভাওঃ ]<noinclude></noinclude> 0dcvy6xwnn600652cm90tutt5oq46lm পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/১৭ 104 91598 249317 2026-05-07T06:47:05Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 249317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>ঘৰুৱা ঘটনা ক্ষান্ত হোৱা মহাৰাজ! অযথা কুৎসা ৰটনাৰ আগে 'গ্ৰেচীয় কুলজ এই বীৰে মাথোঁ এই ভিক্ষা মাগে— - - - [টেলিফোন বাজে। গোফ খুলি টেলিফোনলৈ দৌৰে] হেল? No, no, চৰি —ৰং নাম্বাৰ [ ফোন থয়। পুনৰ ফোন বাজে] হেল? ইয়েচ — অ', বিদ্যুৎ, কি হ'ল, তই এতিয়াও ঘৰতে আছে? কিয়? আলহী আহিছে? কোন আলহী? বিদায় কৰ, বিদায় কৰ, সোনকালে বিদায় কৰ, পাঁচটা বাজিবই এতিয়াই – বাক বাৰু, যিমান সোনকালে পাৰ- মোৰ প্ৰায় হৈ আহিছে—নাই, ফ্ৰাইডে' এতিয়াও নিৰুদ্দেশ—বহুত স্কেলিটন্‌ ইন দি কাবাৰ্ড আৱিষ্কাৰ কৰিছোঁ- - এইমাত্ৰ আমাৰ পুৰণি ড্ৰামাটিক্-চচাইটিৰ কষ্টিউমবোৰ আৱিষ্কাৰ কৰিলোঁ—চব পুৰণি দিনৰ কঙ্কাল, আজিও লগত লৈ ফুৰিছোঁ —আৰু বা কমটোত কি কি আছে কোনে জানে—অ বাৰু, তই আহ, আহ – সোনকালে [ফোনটো নমাই থয় কাবাৰ্ড খুলিব খোজে, ৰৈ যায়] সঁচাসঁচিকৈয়ে এটা কাবাৰ্ড! এটা সঁচাসঁচি কাবাৰ্ড! যদি ইয়াত সঁচাকৈ এটা স্কে’'লিটন্‌ ওলাই যায়? ধেৎ— মোৰ মাথা খাৰাপ হৈ যাব ধৰিছে ইয়াত কেনেকৈ [কাবাৰ্ডটো টান মাৰি খোলে, আঁকা এটা হুৰমূৰকৈ ওলাই গায়ে-মূৰে পৰে। স্তম্ভিত অবিশ্বাস; ভাবে; মুখ উদ্ভাসিত হয়] অ’– ৰোহিণীৰ স্কেলিটন্‌টো, অ’- ৰোহিণীৰ সেই মেডিকেল ষ্টুডেণ্টৰ দিনৰ সেই স্কে’লিটন্‌টো— ধেত্তেৰি, এক্কেবাৰে ভয় খুৱাই দিলে৷ নাই নাই, আৰু সময় নাই [ঘড়ি চায়] পাঁচটা বাজিল—পাঁচটা বাজিল— clear the decks, clear the decks—এইবাৰ ফাইনেল পেকিং – তাড়াতাড়ি— তাড়াতাড়ি— [ব্যতিব্যস্ত হৈ বস্তু-বাহানি সামৰিব ধৰে, আৰু অদকাৰীবোৰ বাহিৰলৈ দলিয়াব ধৰে, একোটা শূন্য বটল তোলে, নামটো পঢ়ে ঃ “কলিভাৰ অয়,” “দুলালেৰ তালমিছৰি,”“হে’ৱাৰ্ডচ মল্ট হুইস্কি,”“ভিটামিন্‌ বি কম-প্লেক্স..... আৰু দলিয়ায়। তেনেদৰে টিনবোৰ পঢ়ে : “ফাৰেক্স বেবী ফুড্‌,” “ফ্লিট্”, “কাউ ব্ৰেণ্ড কণ্ডেড মিল্ক”..... আৰু দলিয়ায়, আৰু ঘড়ি চায়, আৰু চিঞৰেঃ “ইম্পচিল্‌,”ইন-ক্ৰেডিবল,” “Here goes!, " “সময় নাই! সময় নাই!” “Hurry! Hurry!” “পাঁচটা বাজিল, পাঁচটা বাজিল”.. ভগা টুল, স্প্ৰিং-ভগা চকী, ঠেং-নোহোৱা টেবুল, এটা বহুবিকৃত ছাতি, এটা পুৰণি বাদ্যযন্ত্ৰ নমাই থয়, আৰু ক্ৰমে ক্ৰমে কোঠালিৰ ঠাহ-খোৱা পৰিস্থিতি বদলি যায়, টেবুল-আলনা- বিছনা-মজিয়া-কিতাপৰ ৰেক্ ইত্যাদি সকলোতে বিস্তৰ খালী ঠাই ওলাই পৰে, দুটামান পুৰণি বা আৰু লাইটৰ শ্বে’ড্‌ লৈ একমুহূৰ্ত ভাবে, তাৰ পিছত সেইবোৰ নদলিয়াই নমাই থয়, জঁকাটো এবাৰ সামৰিব চেষ্টা কৰে, অবাক হৈ কোঠাটোলৈ চায় আৰু টেলিফোনলৈ দৌৰে, উত্তেজিতভাবে টেলিফোনটো উঠাই লয়] হেল— হেল—ৰান্ অ’ নাইন্ এ' (109A) প্লীজ—এ'ক্সটে’নন এ’, ইয়েচ— [ৰয়, আৰু সবিস্ময়ে সানন্দে<noinclude></noinclude> 5lcbvplj4gwntro5dabcjealdqk9uf3 সাঁচ:Border/s 10 91599 249320 2026-05-07T07:47:14Z JyotiPN 1603 "{{#invoke:Border|border_start}}<noinclude> example wikitext content {{border/e}} {{documentation|Template:Border/doc}}</noinclude>" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249320 wikitext text/x-wiki {{#invoke:Border|border_start}}<noinclude> example wikitext content {{border/e}} {{documentation|Template:Border/doc}}</noinclude> 8y63ol7v0yl6rf2no24n0ivs6cxvi4e সাঁচ:Border/e 10 91600 249321 2026-05-07T07:49:40Z JyotiPN 1603 "<includeonly></div></includeonly><noinclude> {{documentation}} </noinclude>" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249321 wikitext text/x-wiki <includeonly></div></includeonly><noinclude> {{documentation}} </noinclude> 4svdptpks693oo75dst5prxxduoz5on পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৩ 104 91601 249324 2026-05-07T08:01:56Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "আগ কথা মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৱলী বিভিন্ন প্রাদেশিক ভাষাত যেনেকৈ প্ৰচাৰ হৈছে, অসমীয়া ভাষাত হোৱা নাই । দিল্লী দায়েৰী মহাত্মাৰ দিল্লীত দিয়া প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>আগ কথা মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৱলী বিভিন্ন প্রাদেশিক ভাষাত যেনেকৈ প্ৰচাৰ হৈছে, অসমীয়া ভাষাত হোৱা নাই । দিল্লী দায়েৰী মহাত্মাৰ দিল্লীত দিয়া প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা। ইংৰাজী কিতাপখনত ১০।৯৪৭ৰ পৰা ৩০।১।৪৮ তাৰিখ ( তিৰোভাৱ দিবস ) পর্যন্ত আছে। কিন্তু ভাঙনিত ছপাৰ কলেৱৰ ডাঙৰ হয় দেখি আমি দুইখণ্ড কৰি প্ৰথম খণ্ড ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াই দিলোঁ । অনুবাদত ভুল ত্রুটি যে বহুত হৈছে তাক আমি জানো ৷ আমাৰ মনৰ হেঁপাহ আৰু কাৰ্য্যক্ষমতাতকৈ বিদ্যাৰ পৰিসৰ অতিশয় সংকীর্ণ। সেইবাবে সুধীসকলে আমাক দোষ ত্রুটি আঙুলিয়াই দিলে কৃতার্থ মানিম অসমীয়া খণ্ড ছপাবলৈ অনুমতি দিয়া বাবে আমি নৱজীৱন ট্রাষ্টলৈ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ । {{Block right|<poem>বিনীত ললিত বৰুৱা</poem>}}<noinclude></noinclude> 1ppecdrr5046qhqmv9uw0xwv3nr59x8 249325 249324 2026-05-07T08:02:25Z BabulB 104 249325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>আগ কথা মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৱলী বিভিন্ন প্রাদেশিক ভাষাত যেনেকৈ প্ৰচাৰ হৈছে, অসমীয়া ভাষাত হোৱা নাই । দিল্লী দায়েৰী মহাত্মাৰ দিল্লীত দিয়া প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা। ইংৰাজী কিতাপখনত ১০।৯৪৭ৰ পৰা ৩০।১।৪৮ তাৰিখ ( তিৰোভাৱ দিবস ) পর্যন্ত আছে। কিন্তু ভাঙনিত ছপাৰ কলেৱৰ ডাঙৰ হয় দেখি আমি দুইখণ্ড কৰি প্ৰথম খণ্ড ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াই দিলোঁ । অনুবাদত ভুল ত্রুটি যে বহুত হৈছে তাক আমি জানো ৷ আমাৰ মনৰ হেঁপাহ আৰু কাৰ্য্যক্ষমতাতকৈ বিদ্যাৰ পৰিসৰ অতিশয় সংকীর্ণ। সেইবাবে সুধীসকলে আমাক দোষ ত্রুটি আঙুলিয়াই দিলে কৃতার্থ মানিম অসমীয়া খণ্ড ছপাবলৈ অনুমতি দিয়া বাবে আমি নৱজীৱন ট্রাষ্টলৈ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ । {{Block right|<poem>{{center|বিনীত}} {{center|ললিত বৰুৱা}}</poem>}}<noinclude></noinclude> pxpgue0gr2jls7niekpsgmim4jxdcmn 249326 249325 2026-05-07T08:03:12Z BabulB 104 249326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>আগ কথা মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৱলী বিভিন্ন প্রাদেশিক ভাষাত যেনেকৈ প্ৰচাৰ হৈছে, অসমীয়া ভাষাত হোৱা নাই । দিল্লী দায়েৰী মহাত্মাৰ দিল্লীত দিয়া প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা। ইংৰাজী কিতাপখনত ১০।৯৪৭ৰ পৰা ৩০।১।৪৮ তাৰিখ ( তিৰোভাৱ দিবস ) পর্যন্ত আছে। কিন্তু ভাঙনিত ছপাৰ কলেৱৰ ডাঙৰ হয় দেখি আমি দুইখণ্ড কৰি প্ৰথম খণ্ড ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াই দিলোঁ । অনুবাদত ভুল ত্রুটি যে বহুত হৈছে তাক আমি জানো ৷ আমাৰ মনৰ হেঁপাহ আৰু কাৰ্য্যক্ষমতাতকৈ বিদ্যাৰ পৰিসৰ অতিশয় সংকীর্ণ। সেইবাবে সুধীসকলে আমাক দোষ ত্রুটি আঙুলিয়াই দিলে কৃতার্থ মানিম অসমীয়া খণ্ড ছপাবলৈ অনুমতি দিয়া বাবে আমি নৱজীৱন ট্রাষ্টলৈ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ । {{Block right|<poem>{{center|বিনীত<br/>ললিত বৰুৱা}}</poem>}}<noinclude></noinclude> nrqetduw8rt7yre4coqkzzk7xss050z 249327 249326 2026-05-07T08:06:59Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 249327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{x-larger|'''আগ কথা'''}} {{gap}}মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৱলী বিভিন্ন প্রাদেশিক ভাষাত যেনেকৈ প্ৰচাৰ হৈছে, অসমীয়া ভাষাত হোৱা নাই। দিল্লী দায়েৰী মহাত্মাৰ দিল্লীত দিয়া প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা। ইংৰাজী কিতাপখনত ১০।৯।৪৭ৰ পৰা ৩০।১।৪৮ তাৰিখ (তিৰোভাৱ দিবস) পর্যন্ত আছে। কিন্তু ভাঙনিত ছপাৰ কলেৱৰ ডাঙৰ হয় দেখি আমি দুইখণ্ড কৰি প্ৰথম খণ্ড ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াই দিলোঁ। অনুবাদত ভুল ত্রুটি যে বহুত হৈছে তাক আমি জানো। আমাৰ মনৰ হেঁপাহ আৰু কাৰ্য্যক্ষমতাতকৈ বিদ্যাৰ পৰিসৰ অতিশয় সংকীর্ণ। সেইবাবে সুধীসকলে আমাক দোষ ত্রুটি আঙুলিয়াই দিলে কৃতার্থ মানিম। {{gap}}অসমীয়া খণ্ড ছপাবলৈ অনুমতি দিয়া বাবে আমি নৱজীৱন ট্রাষ্টলৈ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। {{Block right|<poem>{{center|বিনীত{{gap}}<br/>ললিত বৰুৱা{{gap}}}}</poem>}}<noinclude></noinclude> o6xu5n4xto2igix703mpcunjiyl51rp 249328 249327 2026-05-07T08:07:17Z BabulB 104 249328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{x-larger|'''আগ কথা'''}}}} {{gap}}মহাত্মা গান্ধীৰ ৰচনাৱলী বিভিন্ন প্রাদেশিক ভাষাত যেনেকৈ প্ৰচাৰ হৈছে, অসমীয়া ভাষাত হোৱা নাই। দিল্লী দায়েৰী মহাত্মাৰ দিল্লীত দিয়া প্ৰাৰ্থনা সভাৰ বক্তৃতা। ইংৰাজী কিতাপখনত ১০।৯।৪৭ৰ পৰা ৩০।১।৪৮ তাৰিখ (তিৰোভাৱ দিবস) পর্যন্ত আছে। কিন্তু ভাঙনিত ছপাৰ কলেৱৰ ডাঙৰ হয় দেখি আমি দুইখণ্ড কৰি প্ৰথম খণ্ড ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াই দিলোঁ। অনুবাদত ভুল ত্রুটি যে বহুত হৈছে তাক আমি জানো। আমাৰ মনৰ হেঁপাহ আৰু কাৰ্য্যক্ষমতাতকৈ বিদ্যাৰ পৰিসৰ অতিশয় সংকীর্ণ। সেইবাবে সুধীসকলে আমাক দোষ ত্রুটি আঙুলিয়াই দিলে কৃতার্থ মানিম। {{gap}}অসমীয়া খণ্ড ছপাবলৈ অনুমতি দিয়া বাবে আমি নৱজীৱন ট্রাষ্টলৈ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। {{Block right|<poem>{{center|বিনীত{{gap}}<br/>ললিত বৰুৱা{{gap}}}}</poem>}}<noinclude></noinclude> 1humykbsdqq2u83m1r7lzakjn055ezu পৃষ্ঠা:দিল্লী দায়েৰী.pdf/৪ 104 91602 249329 2026-05-07T08:08:00Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "মুখবন্ধ এই ৪০০ পিঠীয়া কিতাপখনত যোৱা চাৰে চাৰিবছৰে প্রার্থনান্তত দিয়া মহাত্মা গান্ধীৰ বক্তৃতা সংগৃহীত হৈছে। নামটোত ইঙ্গিত দিয়া মতে এই কিতাপখন মহাত্মা দিল্লী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 249329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="BabulB" /></noinclude>মুখবন্ধ এই ৪০০ পিঠীয়া কিতাপখনত যোৱা চাৰে চাৰিবছৰে প্রার্থনান্তত দিয়া মহাত্মা গান্ধীৰ বক্তৃতা সংগৃহীত হৈছে। নামটোত ইঙ্গিত দিয়া মতে এই কিতাপখন মহাত্মা দিল্লীত থকা কালৰ ১৯৪৭ চনৰ ১০ চেপ্তেম্বৰৰ পৰা ১৯৪৮ চনৰ ৩০ জানুৱাৰীলৈকে দিনলিপি । সকলোৱে জানে যে যি বিলাক ঘটনাই বহুতো জীৱন, অজস্ৰ সা-সম্পত্তি আৰু সবাৰে৷ উপৰি ইমান নৈতিক আৰু আধ্যাত্মিক মূল্যৰ বিনাশ ঘটালে, সেই ঘটনাসমূহত মহাত্মা ব্যথিত হৈ পৰিছিল। ইয়াৰ পাতে পাতে আছে মহাত্মাৰ ভিতৰি ভিতৰি জ্বলা বাগাগ্নি আৰু তাক নিৰ্ব্বাপিত কৰি মানৱ জীৱনৰ মূল্য আৰু জীবন যাপনৰ মানদণ্ডৰ পুনৰ স্থাপন কৰি আমাক সঞ্জীৱিত কৰিবলৈ কৰা তেখেতৰ মহান প্রচেষ্টাৰ কথা ৷ তেখেতৰ অন্যান্য লেখনি আৰু বক্তৃতা সমূহৰ দৰেই ইয়াতো বহল ক্ষেত্ৰৰ বিষয়-বস্তু সম্বন্ধে আলোচিত হৈছে। কিন্তু আটাইতকৈ লেখত লবলগীয়া আৰু তাৎপর্যপূর্ণ ভাষণসমূহ হল—বিভিন্ন শ্ৰেণীৰ লোকৰ মাজত—বিশেষকৈ হিন্দু, মুছলমান আৰু শিখৰ মাজত—শান্তি আৰু সম্প্ৰীতিৰ ভাব অনা বিষয়ে। আমাৰ জীৱন আৰু কাৰ্য্যৰ আটাইতকৈ শোকলগা কথা হল যে— তেওঁ যি উদ্দেশ্য সাধনৰ হকে যত্ন কৰিছিল তাক লাভ কৰি-<noinclude></noinclude> exe7gt2ntrjmtfppcstrjyt6uw7uyry