ৱিকিউৎস
aswikisource
https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4
MediaWiki 1.47.0-wmf.1
first-letter
মাধ্যম
বিশেষ
বাৰ্তা
সদস্য
সদস্য বাৰ্তা
ৱিকিউৎস
ৱিকিউৎস বাৰ্তা
চিত্ৰ
চিত্ৰ বাৰ্তা
মিডিয়াৱিকি
মিডিয়াৱিকি আলোচনা
সাঁচ
সাঁচ বাৰ্তা
সহায়
সহায় বাৰ্তা
শ্ৰেণী
শ্ৰেণী বাৰ্তা
লেখক
লেখক আলোচনা
পৃষ্ঠা
পৃষ্ঠা আলোচনা
সূচী
সূচী আলোচনা
প্ৰকাশক
প্ৰকাশক আলোচনা
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
শ্ৰেণী:সৌৰভ কুমাৰ চলিহাৰ সাহিত্যকৰ্ম
14
60698
249528
160665
2026-05-08T15:12:47Z
BabulB
104
249528
wikitext
text/x-wiki
[[শ্ৰেণী:লেখক অনুসৰি সাহিত্যকৰ্ম]]
cbnut7b69fv7nn1fyqe68kzit25pmw6
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৩
104
67245
249562
183033
2026-05-09T09:29:52Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249562
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|8em}}
{{center|দ্বিতীয় ভাগ}}
{{Dhr|8em}}<noinclude></noinclude>
i0ah0e0gcb5afb328uehu8inf23kq11
249563
249562
2026-05-09T09:30:14Z
BabulB
104
249563
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{Dhr|8em}}
{{larger|{{center|দ্বিতীয় ভাগ}}}}
{{Dhr|8em}}<noinclude></noinclude>
6f9t3txfhqpmtlub08v2dknwmtwo2yk
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৪
104
67246
249564
183034
2026-05-09T09:30:32Z
BabulB
104
/* লিখা নথকা */
249564
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="0" user="BabulB" /></noinclude><noinclude></noinclude>
b43rr2jowf39j7n00bvknd5piln9lww
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৫
104
67247
249565
183035
2026-05-09T09:38:59Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249565
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|'''ষষ্ঠ অধ্যায়'''}}
{{gap}}পৃথিবীৰ আন আন দেশৰ পুৰণি কালৰ লোক সকলৰ দৰে আহোম বিলাকেও দেৱতাৰ বংশ বুলি কয়। এইটে৷ কেৱল সি সকলৰ অপ্ৰসিদ্ধ বংশাবলী প্ৰসিদ্ধ কৰিবলৈ প্ৰকাশ কৰা ঠাৱৰ হয়। আহোম বিলাকে যেই কি নকওক তেওঁ বিলাক যে অসম দেশৰ পূব ফালৰ পৰ্ব্বতৰ মানুহ ইয়াত সন্দেহ নাই। আহোম বিলাকৰ বুৰঞ্জীত তেওঁ বিলাকৰ আদিৰ বিষয়ে যিৰূপ কথা আছে, তাৰ সাৰ এই। কোনো এক সময়ত স্বৰ্গদেৱ অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰ ৰজাই স্বৰ্গত থাকি মনতে ভাবিলে, বোলে সকলে৷ দেৱতাৰ সন্তান পৃথিবীত আছে, তেওঁৰ নাই, আৰু তেওঁৰ বংশ যেন ৰজা হয়। এই বুলি আপোনাৰ পুত্ৰ থেনখামক মতাই আনি পৃথিবীলৈ পাঁচিলে। তেওঁ নগই তেওঁৰ দুই পুতেক খুলুঙ্গ আৰু খুন্লাইক আজ্ঞা কৰিলে। সেই দুজন কোঁৱৰে আজ্ঞা অনুসাৰে পৃথিবীলৈ নামি আহিবলৈ স্বীকাৰ কৰাত স্বৰ্গদেৱে সন্তোষমনে নিজ নাতিয়েক দুজনক পাঁচি দিলে লাউখ অৰ্থাৎ বিশ্বকৰ্ম্মাই নিৰ্ম্মাণ কৰা চোমদেৱ (এক দেবতাৰ যন্ত্ৰ) হেঙ্গদান (খড়্গ) কাইচেন্ মুঙ্গ নামে দুযুড়ি কুকুৰা দি কলে, বোলে খুলুঙ্গ ডাঙ্গৰ হোৱাত ৰজা আৰু খুন্লাই সৰু হোৱাত মন্ত্ৰী হব। চোমদেৱ দেৱতাক প্ৰতি দিনে আৰু বছৰে বছৰে যেনেকৈ পূজা কৰিব লাগে তাৰো বিধান ক’লে। সেই হেঙ্গদানখান, খান খাম্ফা, অৰ্থাৎ আদ্যা শক্তি গোসানীৰ। সেই হেঙ্গদান সদাই আপোনাৰ আসনৰ ওচৰতে থব লাগে। কাটিবলগীয়া কোনো মানুহক তাক সেৱা কৰালে ধাৰৰ ফাল যদি সমুখ হয়, তেনেহলে তাক কাটিব লাগে আৰু সেয়ে নহলে নালাগে। যদি কোনো আবৰি মানুহ থাকে তালৈ সেই হেঙ্গদান টোৱালেই সি বশবৰ্ত্তী হব। কাইচেঙ্গ মুঙ্গ কুকুৰা দুযুড়ি মাৰি ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চাবলৈ আৰু সেই মঙ্গল মতে চলিবলৈ পাখী মঙ্গল কৰ্ম্মত পিন্ধিবলৈ ও মূৰ আৰু ডৌকা দুখন খাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। খুন্ত্তম্ অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ, খুন্বান অৰ্থাৎ সূৰ্য্যৰ দুটি পুতেকক লগত মন্ত্ৰী কৰি দিলে, আৰু দেৱতাৰ পণ্ডিত লাউখ্ৰি, অৰ্থাৎ বৃহস্পতিৰ পূজাক্জিৰ সন্তানকো সেই খুলুঙ্গ খুন্লাইৰ<noinclude></noinclude>
dvk6aokutm8twsgvkvem3wqzxakixv9
249569
249565
2026-05-09T09:45:30Z
BabulB
104
249569
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|'''ষষ্ঠ অধ্যায়'''}}
{{gap}}পৃথিবীৰ আন আন দেশৰ পুৰণি কালৰ লোক সকলৰ দৰে আহোম বিলাকেও দেৱতাৰ বংশ বুলি কয়। এইটে৷ কেৱল সি সকলৰ অপ্ৰসিদ্ধ বংশাবলী প্ৰসিদ্ধ কৰিবলৈ প্ৰকাশ কৰা ঠাৱৰ হয়। আহোম বিলাকে যেই কি নকওক তেওঁ বিলাক যে অসম দেশৰ পূব ফালৰ পৰ্ব্বতৰ মানুহ ইয়াত সন্দেহ নাই। আহোম বিলাকৰ বুৰঞ্জীত তেওঁ বিলাকৰ আদিৰ বিষয়ে যিৰূপ কথা আছে, তাৰ সাৰ এই। কোনো এক সময়ত স্বৰ্গদেৱ অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰ ৰজাই স্বৰ্গত থাকি মনতে ভাবিলে, বোলে সকলে৷ দেৱতাৰ সন্তান পৃথিবীত আছে, তেওঁৰ নাই, আৰু তেওঁৰ বংশ যেন ৰজা হয়। এই বুলি আপোনাৰ পুত্ৰ থেনখামক মতাই আনি পৃথিবীলৈ পাঁচিলে। তেওঁ নগই তেওঁৰ দুই পুতেক খুন্লুঙ্গ আৰু খুন্লাইক আজ্ঞা কৰিলে। সেই দুজন কোঁৱৰে আজ্ঞা অনুসাৰে পৃথিবীলৈ নামি আহিবলৈ স্বীকাৰ কৰাত স্বৰ্গদেৱে সন্তোষমনে নিজ নাতিয়েক দুজনক পাঁচি দিলে লাউখ অৰ্থাৎ বিশ্বকৰ্ম্মাই নিৰ্ম্মাণ কৰা চোমদেৱ (এক দেবতাৰ যন্ত্ৰ) হেঙ্গদান (খড়্গ) কাইচেন্ মুঙ্গ নামে দুযুড়ি কুকুৰা দি কলে, বোলে খুলুঙ্গ ডাঙ্গৰ হোৱাত ৰজা আৰু খুন্লাই সৰু হোৱাত মন্ত্ৰী হব। চোমদেৱ দেৱতাক প্ৰতি দিনে আৰু বছৰে বছৰে যেনেকৈ পূজা কৰিব লাগে তাৰো বিধান ক’লে। সেই হেঙ্গদানখান, খান খাম্ফা, অৰ্থাৎ আদ্যা শক্তি গোসানীৰ। সেই হেঙ্গদান সদাই আপোনাৰ আসনৰ ওচৰতে থব লাগে। কাটিবলগীয়া কোনো মানুহক তাক সেৱা কৰালে ধাৰৰ ফাল যদি সমুখ হয়, তেনেহলে তাক কাটিব লাগে আৰু সেয়ে নহলে নালাগে। যদি কোনো আবৰি মানুহ থাকে তালৈ সেই হেঙ্গদান টোৱালেই সি বশবৰ্ত্তী হব। কাইচেঙ্গ মুঙ্গ কুকুৰা দুযুড়ি মাৰি ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চাবলৈ আৰু সেই মঙ্গল মতে চলিবলৈ পাখী মঙ্গল কৰ্ম্মত পিন্ধিবলৈ ও মূৰ আৰু ডৌকা দুখন খাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। খুন্ত্তম্ অৰ্থাৎ চন্দ্ৰ, খুন্বান অৰ্থাৎ সূৰ্য্যৰ দুটি পুতেকক লগত মন্ত্ৰী কৰি দিলে, আৰু দেৱতাৰ পণ্ডিত লাউখ্ৰি, অৰ্থাৎ বৃহস্পতিৰ পূজাক্জিৰ সন্তানকো সেই খুলুঙ্গ খুন্লাইৰ<noinclude></noinclude>
jh4rszhp8f27m04wiy21xsj2g5falw4
পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/৬৬
104
67248
249568
183036
2026-05-09T09:44:57Z
BabulB
104
249568
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Nitul Kakoti090" />{{rh|৬২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>লগতে পঠালে। খুন্লুঙ্গ আৰু খুন্লাইএ মন্ত্ৰী আৰু লগৰ লোক সকলে
সইতে হৰ্ষমনে ৪৯০ শকত সোণৰ জখলাৰে স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি
মুঙ্গৰিঙ্গ মুঙ্গৰাম্ নামে এক অৰাজক ঠাইত ওলালহি। পৃথিবী পাই
কুকুৰাৰ বিচাৰ কৰাত নাপাই দুয়ো ভায়েক বৰ বেজাৰ অসন্তোষ কৰি
থাকোঁতেই লঙ্গে৷ নামে মানুহ এটাই জনালে বোলে, পঠালে পাহৰি এৰি
অহা বস্তু আনিব পাৰে৷ আৰু তাৰ অৰ্থে খেহ (চীন) দেশখান পুৰস্কাৰ
স্বৰূপ পাবলৈকে৷ আশা কৰোঁ। তাতে তেওঁ বিলাকে সন্মত হই লঙ্গোকে
স্বৰ্গ লৈ পঠালে। লঙ্গোৰ মুখে ই সকলো কথা শুনি ইন্দ্ৰে বেজাৰ কৰি
সেই কুকুৰ৷ ও হেঙ্গদান আৰু ঢাক পঠালে। লঙ্গোয় আহি ইন্দ্ৰব ক্ৰোধৰ
কথা জনালে, আৰু কলে বোলে “কাইচোঙ্গ মুঙ্গক” মাৰি তাৰ মঙ্গহখনি
খাব। ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চাব, পাখী পিন্ধিব আৰু মূৰটো আৰু ডৌকা দুখন
সি অৰ্থাৎ লঙ্গোয়ে খাব। আৰু চীন ডাঙ্গৰ দেশ, তাক বশ কৰি পালিবলৈ
সমৰ্থ হবৰ নিমিত্তে হেঙ্গদানখনো সেই লঙ্গোয়ে লব। এই আজ্ঞা পাই
খুলুঙ্গ খুনলাইএ সেইৰূপে আচৰিলে। কুকুৰাৰ ঠেঙ্গেবে মঙ্গল চোৱাত
খুলুঙ্গৰ ফালে জয় হোৱা পালে। লঙ্গোত্ৰ ডেউকা খালে আৰু হেঙ্গদান
ললে।
খুলুঙ্গ খুন্লাইএ সেই মুঙ্গৰিঙ্গ মুংৰামতে নগৰ কৰি আয়ুবৰ বাটৰ
থাপি খুলুঙ্গ ৰজা আৰু খুন্লাই যুবৰাজ হই থাকিল। খুন্লাইৰ দুষ্ট বুদ্ধিত
মতি হই আয়ুবৰ গছৰ শিপাত সোণৰ গুণা মেৰাই থলে৷ আৰু খুলুঙ্গক
কলে বোলে ৰজা হব লাগিলে সেই গছত চিন উলিয়াব লাগে। খুলুঙ্গে
একে৷ চিন উলিয়াব নোৱাৰিলে কিন্তু খুন্লাইএ উলিয়ালে। আৰু কলে
বোলে “ময় হে মূল ৰজা তুমি দুৱলীয়াহে।” খুন্লাইয়ে আন আন লোকে
সইতে পৰামৰ্শ কৰি খুন্লুঙ্গৰ প্ৰতি দ্ৰোহ আচৰিবলৈ ধৰাত্ খুন্লুঙ্গে
চোমদেৱক চুৰকৈ লই ইন্দ্ৰৰ তলৈ গৈ সকলে৷ কথা জনোৱাত খুলুঙ্গক মুং
খুং মুজাও দেশত ৰজা হই থাকিবলৈ কলে। খুন্লাইক শাপ দি সেই
* কোনো কোনো মতে সোণৰ শিকলীৰে আৰু কাৰো মতে লোৰ জখলাৰে থুলুঙ্গ
খুনলাই নামি অহা প্ৰসিদ্ধ।<noinclude></noinclude>
felmqmabuovttapyk20o3dgc7ipliu8
249570
249568
2026-05-09T09:52:41Z
BabulB
104
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
249570
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|৬২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>লগতে পঠালে। খুন্লুঙ্গ আৰু খুন্লাইএ মন্ত্ৰী আৰু লগৰ লোক সকলে সইতে হৰ্ষমনে ৪৯০ শঁকত সোণৰ<ref>কোনো কোনো মতে সোণৰ শিকলীৰে আৰু কাৰো মতে লোৰ জখলাৰে থুন্লুঙ্গ খুনলাই নামি অহা প্ৰসিদ্ধ।</ref> জখলাৰে স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি মুঙ্গৰিঙ্গ মুঙ্গৰাম্ নামে এক অৰাজক ঠাইত ওলালহি। পৃথিবী পাই কুকুৰাৰ বিচাৰ কৰাত নাপাই দুয়ো ভায়েক বৰ বেজাৰ অসন্তোষ কৰি থাকোঁতেই লঙ্গো নামে মানুহ এটাই জনালে বোলে, পঠালে পাহৰি এৰি অহা বস্তু আনিব পাৰোঁ আৰু তাৰ অৰ্থে খেহ (চীন) দেশখান পুৰস্কাৰ স্বৰূপ পাবলৈকো আশা কৰোঁ। তাতে তেওঁ বিলাকে সন্মত হই লঙ্গোকে স্বৰ্গলৈ পঠালে। লঙ্গোৰ মুখে ই সকলো কথা শুনি ইন্দ্ৰে বেজাৰ কৰি সেই কুকুৰ৷ ও হেঙ্গদান আৰু ঢাক পঠালে। লঙ্গোয় আহি ইন্দ্ৰৰ ক্ৰোধৰ কথা জনালে, আৰু কলে বোলে “কাইচোঙ্গ মুঙ্গক” মাৰি তাৰ মঙ্গহখনি খাব। ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চাব, পাখী পিন্ধিব আৰু মূৰটো আৰু ডৌকা দুখন সি অৰ্থাৎ লঙ্গোয়ে খাব। আৰু চীন ডাঙ্গৰ দেশ, তাক বশ কৰি পালিবলৈ সমৰ্থ হবৰ নিমিত্তে হেঙ্গদানখনো সেই লঙ্গোয়ে লব। এই আজ্ঞা পাই খুন্লুঙ্গ খুনলাইএ সেইৰূপে আচৰিলে। কুকুৰাৰ ঠেঙ্গেবে মঙ্গল চোৱাত খুন্লুঙ্গৰ ফালে জয় হোৱা পালে। লঙ্গোএ ডেউকা খালে আৰু হেঙ্গদান ললে।
{{gap}}খুন্লুঙ্গ খুন্লাইএ সেই মুঙ্গৰিঙ্গ মুংৰামতে নগৰ কৰি আয়ুবৰ বাট্বৰ থাপি খুন্লুঙ্গ ৰজা আৰু খুন্লাই যুবৰাজ হই থাকিল। খুন্লাইৰ দুষ্ট বুদ্ধিত মতি হই আয়ুবৰ গছৰ শিপাত সোণৰ গুণা মেৰাই থলে। আৰু খুন্লুঙ্গক কলে বোলে ৰজা হব লাগিলে সেই গছত চিন উলিয়াব লাগে। খুন্লুঙ্গে একে৷ চিন উলিয়াব নোৱাৰিলে কিন্তু খুন্লাইএ উলিয়ালে। আৰু কলে বোলে “ময় হে মূল ৰজা তুমি দুৱলীয়াহে।” খুন্লাইয়ে আন আন লোকে সইতে পৰামৰ্শ কৰি খুন্লুঙ্গৰ প্ৰতি দ্ৰোহ আচৰিবলৈ ধৰাত খুন্লুঙ্গে চোমদেৱক চুৰকৈ লই ইন্দ্ৰৰ তলৈ গৈ সকলে৷ কথা জনোৱাত খুন্লুঙ্গক মুং খুং মুজাও দেশত ৰজা হই থাকিবলৈ কলে। খুন্লাইক শাপ দি সেই<noinclude>{{Rule|}}</noinclude>
6os5t4rytgvvvwf88abc5tmrpwdszzt
সদস্য:BabulB/পৰীক্ষাগাৰ-১
2
74720
249567
249330
2026-05-09T09:44:01Z
BabulB
104
249567
wikitext
text/x-wiki
# Hanging indent [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১০৮]]
# Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]]
# Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]]
# dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]]
# ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]#
# বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]]
# জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]]
#কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]]
#সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]]
#নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]]
# Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]]
* বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS
* বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn
* স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6
* সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ
*প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371
*চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]]
চাইটনটিচৰ নমুনা
<div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;">
অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক।
</div>
{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%"
|-
| width="50%" |
| width="10%" style="text-align:right" |
|-
|বনফুল || … ||
| style="text-align:right" |১
|}
;মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ
# দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী
# কোঁৱৰ বিদ্ৰোহৰ সূচী ঠিক কৰিবলগীয়া আছে।
;তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ
# [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed)
# [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]]
# [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]]
# [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]]
;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে
# [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]]
# [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]]
;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই
# [[বুদ্ধদেৱ]]
==প্ৰকাশকৰ তথ্য নথকা পৃষ্ঠা==
# [[চিকাৰ কাহিনী]]
#[[সূচী:কাম-ৰূপ - ডিম্বেশ্বৰ নেওগ.djvu]]
# [[সাধনা]]
# [[নিবেদন]]
# [[বৈদেহী-বিচ্ছেদ]]
# [[আসাম বুৰন্জি পুথি]]
# [[অমূল্য ৰত্ন]]
==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ==
#[[অৰণ্য কাণ্ড]]
#[[গল্প সংকলন]]
#[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]]
==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ==
# [[সূচী:আদৰণি সম্ভাষণ.pdf]]
ncvs149349x33fmsj3ky79lj0nlc5rq
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/১৬
104
84879
249529
232822
2026-05-08T18:13:32Z
Pranamikaadhikary
2157
249529
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||৯}}</noinclude>বাবে বহুতৰ মুখত "স্কুলে নিস্কুলং ভবেৎ” কথাৰ
শুনিবলৈ পোৱা গৈছিল। এই কুসংস্কাৰৰ বশবৰ্ত্তী হৈ
কোনো ভদ্রলোকে স্কুললৈ লৰা নপঠাইছিল । মাষ্টৰ জনে
ঘৰে ঘৰে গৈ নানা প্ৰকাৰে বৰাই বুজাই ও গৃহস্থ সকলৰ
মন ঘূৰাব নোৱাৰিছিল। এনেতে ক্ষীণকায় অথচ ডাঠ মনৰ
ইন্দীবৰে পোনতে স্কুললৈ গৈ বাট দেখুৱাই দিয়াতহে
আন আন ভদ্র সন্তান পঢ়িবলৈ গৈছিল ।
{{gap}}মাষ্টৰ জনৰ সৌজন্য, সচ্চৰিত্ৰ আৰু সুশিক্ষাৰ গুণত
লাহে লাহে স্কুলঘৰ ছাতৰেৰে ভৰপুৰ হ'ল । তেতিয়া
তেওঁ চোকা লৰা চাই “মণিটৰ” পাতি স্কুলৰ কাৰ্য্য
সুকলমে চলাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু অতি দুখেৰে কব লগা
হ'ল যে এই স্কুল মাথোন দুবছৰ চলি বন্ধ হ'ল । এই
দুবছৰতে চেঙেলীয়া ইন্দীবৰে যি ফেৰা ইংৰাজী শিকিলে
তেওঁৰ ইংৰাজী আখৰেই চিনাকী দিয়ে। শিক্ষক আৰু
ছাতৰৰ মাজত কেনে সদ্ভাৱ আছিল তাৰে দৃষ্টান্ত এটা
দিয়া যক!—
{{gap}}শিবসাগৰ নগৰৰ ভিতৰত সেই সময়ত আগৰদিনীয়া
বহুত মৈদাম আছিল। সেই মৈদাম বোৰত সম্ভ্রান্ত
আহোম ডাঙ্গৰীয়া সকলৰ শবোৰ অনেক ধন সোণ লগত
দি পোতা দস্তুৰ আছিল । এইবোৰ ধন বস্তু উলিয়াই লবৰ<noinclude></noinclude>
8237nxahwgfvne8bdnkxjxb85pab1s1
249530
249529
2026-05-08T18:13:51Z
Pranamikaadhikary
2157
249530
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||৯}}</noinclude>বাবে বহুতৰ মুখত "স্কুলে নিস্কুলং ভবেৎ” কথা-
শুনিবলৈ পোৱা গৈছিল। এই কুসংস্কাৰৰ বশবৰ্ত্তী হৈ
কোনো ভদ্রলোকে স্কুললৈ লৰা নপঠাইছিল । মাষ্টৰ জনে
ঘৰে ঘৰে গৈ নানা প্ৰকাৰে বৰাই বুজাই ও গৃহস্থ সকলৰ
মন ঘূৰাব নোৱাৰিছিল। এনেতে ক্ষীণকায় অথচ ডাঠ মনৰ
ইন্দীবৰে পোনতে স্কুললৈ গৈ বাট দেখুৱাই দিয়াতহে
আন আন ভদ্র সন্তান পঢ়িবলৈ গৈছিল ।
{{gap}}মাষ্টৰ জনৰ সৌজন্য, সচ্চৰিত্ৰ আৰু সুশিক্ষাৰ গুণত
লাহে লাহে স্কুলঘৰ ছাতৰেৰে ভৰপুৰ হ'ল । তেতিয়া
তেওঁ চোকা লৰা চাই “মণিটৰ” পাতি স্কুলৰ কাৰ্য্য
সুকলমে চলাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু অতি দুখেৰে কব লগা
হ'ল যে এই স্কুল মাথোন দুবছৰ চলি বন্ধ হ'ল । এই
দুবছৰতে চেঙেলীয়া ইন্দীবৰে যি ফেৰা ইংৰাজী শিকিলে
তেওঁৰ ইংৰাজী আখৰেই চিনাকী দিয়ে। শিক্ষক আৰু
ছাতৰৰ মাজত কেনে সদ্ভাৱ আছিল তাৰে দৃষ্টান্ত এটা
দিয়া যক!—
{{gap}}শিবসাগৰ নগৰৰ ভিতৰত সেই সময়ত আগৰদিনীয়া
বহুত মৈদাম আছিল। সেই মৈদাম বোৰত সম্ভ্রান্ত
আহোম ডাঙ্গৰীয়া সকলৰ শবোৰ অনেক ধন সোণ লগত
দি পোতা দস্তুৰ আছিল । এইবোৰ ধন বস্তু উলিয়াই লবৰ<noinclude></noinclude>
8h8cdznh1dfpukvmigplw8r9d632v2p
249531
249530
2026-05-08T18:15:04Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249531
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||৯}}</noinclude>বাবে বহুতৰ মুখত "স্কুলে নিস্কুলং ভবেৎ” কথা-ষাৰ
শুনিবলৈ পোৱা গৈছিল। এই কুসংস্কাৰৰ বশবৰ্ত্তী হৈ
কোনো ভদ্ৰলোকে স্কুললৈ লৰা নপঠাইছিল। মাষ্টৰ জনে
ঘৰে ঘৰে গৈ নানা প্ৰকাৰে বৰাই বুজাই ও গৃহস্থ সকলৰ
মন ঘূৰাব নোৱাৰিছিল। এনেতে ক্ষীণকায় অথচ ডাঠ মনৰ
ইন্দীবৰে পোনতে স্কুললৈ গৈ বাট দেখুৱাই দিয়াতহে
আন আন ভদ্ৰ সন্তান পঢ়িবলৈ গৈছিল।
{{gap}}মাষ্টৰ জনৰ সৌজন্য, সচ্চৰিত্ৰ আৰু সুশিক্ষাৰ গুণত
লাহে লাহে স্কুলঘৰ ছাতৰেৰে ভৰপুৰ হ’ল। তেতিয়া
তেওঁ চোকা লৰা চাই “মণিটৰ” পাতি স্কুলৰ কাৰ্য্য
সুকলমে চলাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু অতি দুখেৰে কব লগা
হ’ল যে এই স্কুল মাথোন দুবছৰ চলি বন্ধ হ’ল। এই
দুবছৰতে চেঙেলীয়া ইন্দীবৰে যি ফেৰা ইংৰাজী শিকিলে
তেওঁৰ ইংৰাজী আখৰেই চিনাকী দিয়ে। শিক্ষক আৰু
ছাতৰৰ মাজত কেনে সদ্ভাৱ আছিল তাৰে দৃষ্টান্ত এটা
দিয়া যক!—
{{gap}}শিবসাগৰ নগৰৰ ভিতৰত সেই সময়ত আগৰদিনীয়া
বহুত মৈদাম আছিল। সেই মৈদাম বোৰত সম্ভ্ৰান্ত
আহোম ডাঙ্গৰীয়া সকলৰ শবোৰ অনেক ধন সোণ লগত
দি পোতা দস্তুৰ আছিল। এইবোৰ ধন বস্তু উলিয়াই লবৰ<noinclude></noinclude>
d6jvdx4f27lldqjntmara7cumhw9e8w
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/১৭
104
84880
249532
232823
2026-05-08T18:16:48Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249532
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১০||ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}</noinclude>আশাত বহুত অসমীয়া মানুহে মৈদামবোৰ খানিবলৈ
ধৰিছিল। এদিন এজাক অসমীয়া কুলিৰ শ্ৰেণীৰ মানুহে মৈদাম
এটা খানোতে তাৰে এটি ততালিকে গাঁতত খহি পৰি
মৰিল আৰু দুটিমান অজ্ঞান হৈ পৰি গল; এনে কাণ্ড
দেখি বাকী মানুহবোৰ ফিৰিঙতি ওফৰাৰ দৰে যেনিয়ে
পায় তেনিয়ে ভাগিল। অজ্ঞান হৈ থকা মানুহ কিটাক
পানীদুনি দি যত্ন কৰাত হে জ্ঞান পালে। এই কথা
নগৰময় ৰাষ্ট্ৰ হলত স্কুলৰ মাষ্টৰ জনাই ছাতৰবোৰক এনে
দুৰ্ঘটনা হোৱাৰ কাৰণ সুধিলে। বহুত ছাতৰে দেশৰ
চলিত সংস্কাৰ মতে ধনগুলৈয়ে মাৰিলে বুলি কলে; কিন্তু
ইন্দীবৰে কথা ভাবি মনে মনে থকা দেখি মাষ্টৰে তেওঁক
সুধিলে; তেতিয়৷ তেওঁ গহীনাই কবলৈ ধৰিলে।
মৈদামত মৰা শ পোতা আছিল৷ সেই শ জহি খহি গৈ
জকাটোহে তাত ৰৈছিল। কুলিবোৰে খানি উজাৰি দিয়াত
তাৰ ভিতৰত সোমাই থকা বিষাক্ত বায়ু ওলাইছিল। সেই
বায়ু যিটো মানুহে পোনতে উশাহ ললে সিয়েই মৰিল
আৰু ওচৰৰ কিটাই অলপ চাট পোৱা বাবে উশাহ বিৰুধ
হৈ পৰি গৈছিল। যত্ন নকৰা হ’লে সিহঁতো মৰিল
হেতেন। এনে যুক্তিসঙ্গত উত্তৰ শুনি মাষ্টৰ জনে বৰ
সন্তোষ পাই লৰালৰিকৈ মাচিয়াৰ পৰা উঠি আহি চেঙে-<noinclude></noinclude>
gmm7yaws4xray3bil1n302ip3nsjaeb
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/১৮
104
84881
249533
249504
2026-05-08T18:18:50Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249533
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||১১}}</noinclude><section begin="A" />লীয়া ইন্দীবৰক সাবট মাৰি ধৰিলেহি। তেতিয়াহে
সকলো ছাতৰে কথাটোৰ মূল কাৰণ জানিব পাৰিলে।
{{gap}}আসামত হাইজাত পৰি বা আই ওলাই মৰা
মানুহ গাঁৱলীয়া লোকে কেতিয়াবা কেতিয়াবা পুতি থয়;
পাছে সুথিল সময় হলে শটো খানি উলিয়াই খৰি দিয়া
নিয়ম আছে। এইটো কি ভয়ানক দস্তুৰ ওপৰৰ দৃষ্টান্তৰ
পৰাই ভালকৈ হৃদয়ঙ্গম হব। এতেকে স্বাস্থ্যবিধান মতে
এই নিয়ম একেবাৰে উঠাই দিয়া উচিত হৈছে।
<section end="A" />
<section begin="B" />{{center|{{X-larger|স্কুল এৰাৰ পৰা বিবাহ কৰালৈকে।}}}}
{{gap}}স্কুল উঠি গলত ইন্দীবৰে পঢ়া অভ্যাস এৰা
নাছিল। তেওঁ কলিকতাৰ পৰা তত্ত্ববোধিনী পত্ৰিকা,
উচিত বক্তা, সুলভ সমাচাৰ আদি বঙ্গলা কাকত আৰু
কিতাপ অনাই পঢ়ি তেওঁৰ কোমল মনক নানা ভাবেৰে
পূৰ্ণ কৰিছিল আৰু মাজে সময়ে কাছাৰী ঘৰলৈও অহা
যোৱা কৰি চাকৰীৰ আশাও ৰাখিছিল।
{{Left|{{larger|আসামত প্ৰথম ইংৰাজৰ কাছাৰী—}}}}
{{gap}}সেই দিনত কাছাৰীত আমোলাসকল বহা
তক্তাপোছ আৰু তাৰ ওপৰত তুলি পাটি পৰা আছিল। তাৰ
ওপৰত ডাঙ্গৰ গাৰুত আউজি বা পেট তললৈ কৰি বা
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
hqqjrwlypc1fnuwy7ery604xl29jzly
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/১৯
104
84882
249534
232826
2026-05-08T18:21:38Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249534
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১২||ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}</noinclude>বহি আঁঠুত কাকত লৈ আমোলালোকে পাখিৰ বা খাগৰীৰ
কাপেৰে বাৰে বঙ্গলুৱা ভাষাৰে লিখা পঢ়া কৰি নিজ নিজ
কাম চলাইছিল। পোনতে তেওঁ চাৰি টকা দৰ্ম্মহাত
শিকানবিছ সোমায়। তেতিয়া কোনো কোনো জনে টাঙ্গনিও
খাইছিল আৰু কাছাৰীতো কাম কৰিছিল। পাছে হুকুম
শুনালে যে এনে বিধৰ লোকে হয় টাঙ্গনিলৈ যক নহয়
কাছাৰীত সোমক; দুইটা কামত থাকিব নোৱাৰে। সেই
হুকুম মতে তেওঁ টাঙ্গনি এৰি দিলে।
{{Left|{{larger|ইন্দীবৰৰ প্ৰথম বিবাহ :—}}}}
{{gap}}১৮৪৯ খৃষ্টাব্দত বৰ প্ৰতাপী সকলোৱে জনাজাত
মণিৰাম দেৱানৰ বৰ জীয়েকেৰে বিবাহ স্থিৰ হয় আৰু দুই
ঘৰৰ জয়জয়তে এই বিয়া অতি সমাৰোহেৰে সমাধা হয়।
ইতি পূৰ্ব্বে এনে বিয়া শিৱসাগৰত হোৱা নাছিল বুলিলেও
অত্যুক্তি নহয়। নানা বিধৰ দ্ৰব্য বস্তু, অলঙ্কাৰ পাতি,
ম’হ গৰুৰ কথাই নাই, লগত বেটী এজনী পৰিমিত দিছিল।
সেই বেটীৰ নাম পাভৈ আছিল। কিন্তু কবলৈ শোক লাগে
দুই তিনি বছৰ গৃহবাস কৰাৰ পাছত দেৱানৰ আতোলতোল
ফুল আইদেৱত বাত ব্যাধিয়ে দেখা দি তেওঁৰ হাতভৰি
কোঙা কৰি অতি কুৰূপা আৰু সম্পূৰ্ণ অকৰ্ম্মা কৰি<noinclude></noinclude>
d2hbwbch497sq371tqbz0ahbmundk3r
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/২০
104
84895
249535
249508
2026-05-08T18:23:34Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249535
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা৷|১৩|}}</noinclude><section begin="A" />পেলালে। তেওঁৰ দুটী ছোৱালী হোৱাৰ পাছত
ইন্দীবৰে পুনৰ দাৰ পৰিগ্ৰহ কৰিব লগা হল।
{{gap}}এই বাৰ চাৰিং কাকতী গাঁৱৰ প্ৰসিদ্ধ ধনী মানী
পৃথুবৰ কাকতী ৰাইডঙ্গীয়া ফুকনৰ ৰূপেশ্বৰী নামে
জীয়েক এজনা বিয়া কৰে। এই জনাই মৰা লৰা এটা
পাই সূতীকা জ্বৰত প্ৰাণত্যাগ কৰে।
তাৰ পাছ বছৰ দেৱানক ৰাজবিদ্ৰোহত পেলাই মাৰে। সেই বছৰতে
ইন্দীবৰে মৃত ঘৈণীয়েকৰ মাহী মাকৰ জীয়েক সোণেশ্বৰীক
বিয়া কৰায়। এওঁৰ ফালৰ পাঁচোটা লৰা আৰু দুজনী
ছোৱালী থাকে।
<section end="A" />
<section begin="B" />{{Left|{{larger|'''চিপাহী বিদ্ৰোহৰ এছাট—'''}}}}
মণিৰাম দেৱান বৰ চহকী, বিচক্ষণ, কাৰ্য্যদক্ষ,
সাহসী পুৰুষ আছিল। তেওঁ আসামত নুপজি ভাৰতৰ
অন্য ঠাইত বা ইউৰোপত জন্ম লোৱা হলে এজন প্ৰসিদ্ধ
ৰাজনীতিজ্ঞ পুৰুষ বুলি চিনাকী দিব পাৰিলেহেঁতেন।
{{Left|{{larger|'''আসামৰ প্ৰথম চাহ খেতিয়ক'''—}}}}
তেঁৱেই আসামত চাহ গছ উলিয়াই নিজে চেংলুং
আৰু চেনিমৰা নামে দুখন বাগিচা খুলিছিল।
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
colngpf0mxrja1ajptz35vsiddrjb64
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/২১
104
84908
249536
232828
2026-05-08T18:26:52Z
Pranamikaadhikary
2157
249536
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" />{{rh|১৪||ইন্দীৱৰ বৰুৱা ।}}</noinclude>
{{Left|{{larger|শিৱসাগৰত চীনা মানুহৰ সতি-সন্ততি—}}}}
{{gap}}বাগিচা চলাবৰ নিমিত্তে তেওঁ চীনদেশৰ পৰা মানুহ অনাইছিল আৰু সেই কেইজন চীনা মানুহে অসমীয়া মাইকী ৰাখি শিৱসাগৰত বাস কৰিছিল। সিহঁতৰ সতি-সন্ততি এতিয়াও বৰ্ত্তমান।
{{Left|{{larger|দেৱানৰ ঢাকা আ{{বঙালী ৰ}}ু কলিকতা যাত্ৰা—}}}}
{{gap}}দেৱানৰ বাতৰ বেমাৰ আছিল। সেই বেমাৰ চোৱাবলৈ তেওঁ এবাৰ ঢাকালৈ গৈছিল। পুনৰ সেই বেমাৰে বৰকৈ ধৰাত তেওঁ কলিকতালৈ যায় আৰু কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহ ৰজাইয়ো তেওঁক তেওঁৰ বিষয় গবৰ্ণৰ জেনেৰলক জনাবলৈ কটকী কৰি পঠাইছিল।
{{Left|{{larger|কলিকতাত দেৱান আ{{বঙালী ৰ}}ু চিপাহী বিদ্ৰোহ—}}}}
{{gap}}তেওঁ তাত থাকোঁতেই ৫৭ চনৰ চিপাহী বিদ্ৰোহ উপস্থিত হয় আৰু সেই ঘটনাই কলিকতাত হুলস্থূল লগোৱাত ইংৰাজ লোকৰ বিষম সঙ্কট হেন বুজি তেওঁ যোৰহাটত থকা মহাৰাজ কন্দৰ্পেশ্বৰ সিংহলৈ সকলো কথা বৰ্ণাই চিঠি-লিখা সম্ভৱ।
{{gap}}পাছে সেইবোৰ চিঠি অহা, পুলিচৰ দাৰোগা জনাই গম পাই চিঠিবোৰ আটক কৰি নি জিল্লাধিপতি হল্ৰইড<noinclude></noinclude>
jvsbv1ku4pwrkcy42a4mqga9jnazwop
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/২৩
104
85085
249537
232846
2026-05-08T18:28:53Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249537
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৬||ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}</noinclude>কৰিলে আৰু দহ বাৰ জনক দুই তিনি বছৰলৈ
বন্দীশালত ভৰালে। এই দৰে অসমীয়া বৰমূৰীয়া চকুগজা
লোক সকলক মষীমূৰ কৰি গোটেই জাতিটোক গৰকি
ললে। অনেক ভদ্ৰ সন্তানক ধৰি আনি চাহাবৰ হতুৱাই
ধম্কি দিয়াই দেৱানৰ বিৰুদ্ধে সাক্ষী দিয়াবলৈ
দাৰোগাজনে বৰ চেষ্টা কৰিছিল; কিন্তু তেওঁলোকে অলপো
ভয় নকৰি কলে “সাত পুৰুষ নৰকত পেলাই আমি মিছা
কথা কব নোৱাৰোঁ; হজুৰৰ যি ইচ্ছা তাকে কৰক।”
তেতিয়াহে সেই সকলক দুই তিনি বছৰলৈ ফাটৰু
দিছে। এনে দিনো আছিল যে অসমীয়া ভদ্ৰ সন্তানে
মিছা সাক্ষী দি চাহাব খাটনীয়াৰ নহৈ হাঁহি হাঁহি
ফাটকৰ দুখ যন্ত্ৰনা সহিছিল। হায়! আৰু সেই দিন
নাই।
{{gap}}মীল চাহাবৰ ৰিপৰ্টত দেৱানৰ কথা বৰ বেয়াকৈ
লিখিছে। তেওঁক ফাঁচি দিয়াৰ সেই এটা কাৰণ বুলি
বও পাৰি। নচেৎ বিদ্ৰোহৰ কোনো লক্ষণ দেখা
নগৈছিল।
{{gap}}Mrs. A. K. Gurney এ তেওঁৰ Fifty years'
mission work in Assam ত লেখিছে :— যেতিয়া
আচামী লোকে সুবিচাৰৰ প্ৰাৰ্থনা কৰে তেতিয়া কাপ্তান<noinclude></noinclude>
t3a2aej8pyv96jnufqatzh5t89v19by
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/২৪
104
85086
249538
232849
2026-05-08T18:30:30Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249538
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||১৭}}</noinclude>হলৰইড চাহাবে কলে, "Hanging first, trial
afterwards."
{{Left|{{larger|আসামত “দত্ত” উপাধি –}}}}
{{gap}}মণিৰাম দেৱান কলিকতালৈ যাওঁতে লগত ৰান্ধনি
লগুৱা আদি পাঁচ ছটা মানুহ নি বৰ আয়মেৰে আছিল।
তাত বহুত ডাঙ্গৰ বঙ্গালী ভদ্ৰলোকে তেওঁক দেখা
কৰিবলৈ আহিছিল। তেওঁলোকে তেওঁৰ বৰ্ণ, সোধাত কায়স্থ
বুলি কলে; কোন শ্ৰেণীৰ বোলাত তেওঁ কব নোৱাৰিলে।
তেতিয়া পিতাকৰ নাম সোধাত, ৰামদত্ত দোলাষৰীয়া
বৰুৱা বোলা মাত্ৰকে তেওঁলোকে “দত্ত” বংশীয় বুলি
ধৰি ললে। এই দৰে আসামত “দত্ত” উপাধি ওলোৱাত
ব্ৰাহ্মণেতৰ সকলো জাতৰ মানুহে “দত্ত” লেখিবলৈ ধৰিলে।
পোনতে ইংৰাজী শিকা বঙ্গালী ডেকাদলে যেনেকৈ খৃষ্টান
হবলৈ ধৰিছিল, ঠিক সেই দৰে, প্ৰথমতে অসমীয়া ডেকা
সকলেও বঙ্গালী বোলাবলৈ বৰ হাবিলাষ কৰিছিল।
পাছে যেতিয়া আমনি লাগি ওভতনি পৰিল তেতিয়াহে
বৰা, শইকীয়া, বৰুৱা, ফুকন আদি বিচাৰি লৈ পুনৰ
অসমীয়া হলহি।
{{gap}}ওপৰত নাম দিয়া বিদ্ৰোহত পৰা মানুহৰ ভিতৰত<noinclude></noinclude>
g386jykuh4fuv26rsf5tme6udgxp79e
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/২৫
104
85087
249539
232848
2026-05-08T18:32:10Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249539
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৮||ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}</noinclude>দেৱান ইন্দীবৰৰ শহুৰেক আৰু দুতিৰাম বৰুৱা
দদায়েক হয়। এই বাবে ৰাতি পুলিছে কথা
শুনিবলৈ আহি ঘৰৰ পাছ ফালে জোপ লৈ থাকি
তেওঁলোকৰ থৰজুগুটি হেৰুৱাইছিল।
তেতিয়া তেওঁ
কাছাৰীত নিগাজি কামত ভৰ্ত্তি হৈছিল ।
{{gap}}থৰ্ন্টন নামে ছোট চাহাবে এদিন কথাৰ চেগত
তেওঁৰ আগত চিয়াৰেৰে কলে যে চাহাবে পাছ দিন৷ বৰ
অপ্রিয় কাম কৰিবলৈ দেৱানৰ ঘৰলৈ যাব লগা হৈছে।
ইন্দীবৰে কথাটো বুজিব পাৰি শহুৰেকৰ ঘৰত সাৱধান
কৰি দিয়াতহে দেৱানৰ পৰিয়ালৰ মণিপুৰীয়া নিৰ্ব্বাসিত
পৰিয়ালৰ<ref>এই পৰিয়ালৰ লৈ লৈ থৈ থৈ হোৱা কথা শ্রদ্ধাম্পদ
হৰিবিলাস আগৰৱালাৰ পৰা শুনা হৈছিল।</ref> হাজাৰীবাগ জেলত যি দশা হৈছিল তেনে হবলৈ নাপালে ।
{{gap}}এদিন তেওঁ দুতিৰাম বৰুৱাৰ জ্যেষ্ঠ পুত্র প্রিয়লাল
বৰুৱাৰ ঘৰলৈ যাওঁতে প্রিয়লাল বৰুৱাক বন্ধু এজনাৰে
কথা পাতি বহি থকা পালে; তেতিয়া প্রিয়লালে উঠি
আহি ককায়েকক ভিতৰলৈ মাতি নি অলপ বিশ্বাসী কথা
পাতিলে। এই কাৰ্য্যত বন্ধুজনাই অসন্তুষ্ট হৈ চাহাবক
লগালেগৈ যে দুই ভাই ককায়েকে কিবা মন্ত্রণা কৰিছে।<noinclude></noinclude>
06fck23ciz3f2jy2uzw57c99rdv82wf
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/২৬
104
85088
249540
232851
2026-05-08T18:33:30Z
Pranamikaadhikary
2157
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249540
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||১৯}}</noinclude>এই সময়ত কাৰো কথা লগাব পাৰিলে লগনীয়া জনৰ
উন্নতি হৈছিল আৰু ইজন মহা বিপদত পৰিছিল।
{{gap}}এনেতে জামিনতী পত্ৰ আহি চাহাবৰ হাতত পৰে।
তেতিয়া বন্ধুজনক চাহাব বাহাদুৰে কলে যে এনে মহা-বিপদৰ বেলা আপোন তেজমঙ্গহৰ মানুহে সহায় নকৰিলে
আন কোনে আগ বাঢ়িব; এই বুলি চাহাবে কথাটো
পাতলাই পেলালে।
{{gap}}এই সময়ত তেওঁৰ সেই বন্ধুজনেই কোনো কোনো
মানুহৰ বিৰুদ্ধে চাহাবক লগাই খাটনীয়াৰ হবলৈ ইন্দীবৰক
লগ ধৰিছিল। তেওঁ পিতাকক সুধিহে উত্তৰ দিব বুলি
কলে। সেই মতে তেওঁ গধূলি নিৰলে পিতাকৰ ওচৰত
এই কথা উলিয়ালে; তেতিয়া পিতাকে তেওঁক বুজালে
বোলে :—পৰশ্ৰীকাতৰ স্বাৰ্থান্ধ মানুহে শহুৰেৰ দদায়েৰ
আৰু আন আন মুখাল অসমীয়াক দমাবৰ অভিপ্ৰায়ে
চক্ৰান্ত কৰি বিদ্ৰোহৰ ঢক এটা তুলিছে; এনে স্থলত
তইনো কাৰ কথা লগাই খাটনীয়াৰ হব খুজিছ? বাপা!
এনেবোৰ গৰ্হিত ধৰ্ম্মবিৰুদ্ধ কাম কৰিলে কোনো কালে
কাৰো মঙ্গল নহয় বুলি কৈ তলৰ দৃষ্টান্তটি দিলে :—
{{Left|{{larger|দবৈ সাহোনৰ কথা :—}}}}
{{gap}}গুৱাহাটীৰ ফালে দবৈ সাহোন নামে এখন ঠাই<noinclude></noinclude>
klrvquoo3pvth6romw1svrbw0odnz7n
249566
249540
2026-05-09T09:41:37Z
BabulB
104
249566
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||১৯}}</noinclude>এই সময়ত কাৰো কথা লগাব পাৰিলে লগনীয়া জনৰ উন্নতি হৈছিল আৰু ইজন মহা বিপদত পৰিছিল।
{{gap}}এনেতে জামিনতী পত্ৰ আহি চাহাবৰ হাতত পৰে। তেতিয়া বন্ধুজনক চাহাব বাহাদুৰে কলে যে এনে মহা-বিপদৰ বেলা আপোন তেজমঙ্গহৰ মানুহে সহায় নকৰিলে আন কোনে আগ বাঢ়িব; এই বুলি চাহাবে কথাটো পাতলাই পেলালে।
{{gap}}এই সময়ত তেওঁৰ সেই বন্ধুজনেই কোনো কোনো মানুহৰ বিৰুদ্ধে চাহাবক লগাই খাটনীয়াৰ হবলৈ ইন্দীবৰক লগ ধৰিছিল। তেওঁ পিতাকক সুধিহে উত্তৰ দিব বুলি কলে। সেই মতে তেওঁ গধূলি নিৰলে পিতাকৰ ওচৰত এই কথা উলিয়ালে; তেতিয়া পিতাকে তেওঁক বুজালে বোলে:—পৰশ্ৰীকাতৰ স্বাৰ্থান্ধ মানুহে শহুৰেৰ দদায়েৰ আৰু আন আন মুখাল অসমীয়াক দমাবৰ অভিপ্ৰায়ে চক্ৰান্ত কৰি বিদ্ৰোহৰ ঢক এটা তুলিছে; এনে স্থলত তইনো কাৰ কথা লগাই খাটনীয়াৰ হব খুজিছ? বাপা! এনেবোৰ গৰ্হিত ধৰ্ম্মবিৰুদ্ধ কাম কৰিলে কোনো কালে কাৰো মঙ্গল নহয় বুলি কৈ তলৰ দৃষ্টান্তটি দিলে :—
{{Left|{{larger|'''দবৈ সাহোনৰ কথা''':—}}}}
{{gap}}গুৱাহাটীৰ ফালে দবৈ সাহোন নামে এখন ঠাই<noinclude></noinclude>
d3vchyplwxw8z766iqdcc2b0wdc4u5c
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/১
104
85107
249525
233706
2026-05-08T12:22:24Z
BabulB
104
249525
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{overfloat image
| image = [[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 1 crop).jpg|400px|center]]
|width=300
|item1= {{center|{{Xxx-larger|ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}}}
|x1 =100
|y1 =130
|item2= {{center|{{X-larger|শ্ৰীউপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা।}}}}<br/>
|x2 =95
|y2 =280
}}
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
2uj2eiweip6uqolrnp4hyo1jn8ol5wa
249526
249525
2026-05-08T12:22:44Z
BabulB
104
249526
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{overfloat image
| image = [[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 1 crop).jpg|400px|center]]
|width=300
|item1= {{center|{{Xxx-larger|ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}}}
|x1 =100
|y1 =130
|item2= {{center|{{X-larger|শ্ৰীউপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা।}}}}<br/>
|x2 =95
|y2 =310
}}
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
kzcrcxmhtbqe1jba6ovxn3hqcpsva37
249527
249526
2026-05-08T12:23:10Z
BabulB
104
249527
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{overfloat image
| image = [[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 1 crop).jpg|400px|center]]
|width=300
|item1= {{center|{{Xxx-larger|ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}}}
|x1 =100
|y1 =130
|item2= {{center|{{X-larger|শ্ৰীউপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা।}}}}<br/>
|x2 =95
|y2 =350
}}
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
qku9rh1rtaa3z7gvzx20yw9rpw7yk1q
249541
249527
2026-05-08T18:44:13Z
JyotiPN
1603
249541
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{overfloat image
| image = [[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 1 crop).jpg|400px|center]]
|width=350
|item1= {{center|{{Xxx-larger|'''ইন্দীবৰ বৰুৱা।'''}}}}
|x1 =90
|y1 =120
|item2= {{center|{{X-larger|'''শ্ৰীউপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা।'''}}}}<br/>
|x2 =95
|y2 =320
}}
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
r2i1grwzcc9c035lvqgt6ylkcetyalw
249542
249541
2026-05-08T18:45:46Z
JyotiPN
1603
249542
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{overfloat image
| image = [[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 1 crop).jpg|400px|center]]
|width=350
|item1= {{center|{{Xxx-larger|'''ইন্দীবৰ বৰুৱা।'''}}}}
|x1 =80
|y1 =120
|item2= {{center|{{X-larger|'''শ্ৰীউপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা।'''}}}}<br/>
|x2 =75
|y2 =320
}}
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
7yq2b2ancjhq82xfavdlc2hraph0n3d
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/২
104
85108
249543
232862
2026-05-08T18:47:55Z
JyotiPN
1603
249543
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{Dhr|2em}}
[[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 2 crop).jpg|center|250px]]
{{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude>
56vxwfsni1qc7caiwpwomj3g38pxd2g
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৩৩
104
85116
249510
232890
2026-05-08T12:00:07Z
BabulB
104
249510
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|২৬||ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}</noinclude><section begin="A" />বঙ্গলা দেশলৈ গৈছিল। প্ৰিয়ালালে পঢ়ি শুনি ঘৰলৈ উলটি
আহি কিছু দিন ডেপুটী ইনস্পেক্টৰি কাম কৰি শেহত
গোৱালপাৰাৰ ডেপুটী কমিচনৰৰ আফিচত চুপৰিণ্টেণ্ডেণ্ট
থাকি গুৱাহাটীত ঢুকায়। এওঁ দুবাৰ বিয়া কৰিছিল;
কিন্তু কোনো সতি সন্তান নাছিল।
{{gap}}তাতে তেওঁৰ সহোদৰ লক্ষ্মীলাল চুপৰিন্টেণ্ডেণ্টৰ
পৰা মুন্সেফ হৈ কিছু দিন কাম কৰি ছুটি লৈ, বংশপৰিয়াল
বিচাৰি শিৱসাগৰলৈ আহোঁতে ১৮৭৯ চনত তেজপুৰৰ
ঘাটতে হঠাৎ মৃত্যু হয়। এওঁৰ দুই পুত্ৰ, জ্যেষ্ঠ ৰায়
বাহাদুৰ কনকলাণ বৰুৱা আৰু কনিষ্ঠ মহেন্দ্ৰলাল বৰুৱা।
দুইজনে গুৱাহাটীত নিগাজী ঘৰবাৰী কৰি আছে।
দুইৰো অনেক সতিসন্তান হৈছে। মীনধৰে ঘৰলৈ উলটি
আহিব নোৱাৰিলে; তেওঁ গঙ্গাৰ পাৰতে দেহত্যাগ
কৰিলে।
<section end="A" />
<section begin="B" />{{center|{{X-larger|বাইভনীভাইহঁত।}}}}
{{gap}}ইন্দীবৰৰ সহোদৰ ভাই চাৰিজন আৰু বৈমাত্ৰেয়
ভাই এজন। তেওঁৰ পাছৰ দুজনে বিদ্ৰোহ বীভিষিকাৰ
দুই এক বছৰৰ আগেয়ে ঈডেন চাহাৰৰ লগত কাম
কৰিবলৈ ডিব্ৰুগড়লৈ যায়।
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
nqj0ubkzjc8t47hbv4cz7q63tkksrex
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৩৮
104
85121
249512
233084
2026-05-08T12:04:40Z
BabulB
104
249512
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||৩১}}</noinclude><section begin="A" />ছিল; কিন্তু অনেক দুৰ্দ্দৈব কাৰণত লাগি সেই আশা
পূৰণ হৈ নুঠিল।
{{gap}}ইন্দীবৰৰ বাপেক ঢুকুৱা বাতৰি পাই আসামৰ সেই
কালৰ কমিচনৰ আৰু উত্তৰপূৰ্ব্ব প্ৰান্তৰ গবৰ্ণৰজেনেৰেল
বাহাদুৰৰ এজেণ্ট জেনেৰেল জেনকিন্স চাহাবে দুখ প্ৰকাশ
কৰি যিখন চিঠি লেখি এওঁৰ সৰু ভায়েক ৰত্নধৰলৈ এশ
টকা নিজে পঠাই কোনো চিন্তা নকৰিবলৈ কৈ যেনে
সান্ত্বনা দিছিল, পঢ়িলে তেতিয়াৰ চাহাব আৰু আজি
কালিৰ চাহাবৰ ভিতৰত কিমান প্ৰভেদ উত্তমৰূপে
বুজিব পাৰি। এই চিঠিখন বিচাৰি পোৱা নগল;
লিখকে—সেই চিঠি নিজে পঢ়িবলৈ পাইছিল।
<section end="A" />
<section begin="B" />{{center|{{x-larger|কাছাৰীত কাম কৰা দিন।}}}}
{{gap}}আগৈয়ে কোৱা হৈছে যে ইন্দীবৰে পোনতে কাছাৰীত
চাৰি টকা দৰ্ম্মহাত শিক্ষানবিছ সোমায়; পাছে নিজৰ
চৰিত্ৰবল আৰু কাৰ্য্যতৎপৰতাৰ গুণে খলপাখলপে
ওপৰলৈ উঠি পিতাক ঢুকাবৰ কিছু পূৰ্ব্বে তেতিয়াৰ দিনৰ
অতি হাবিলাষৰ চিৰস্তাদাৰী পদ পালে। দেৱানী
চিৰস্তাদাৰী কাণৰ পৰা পূজ্যতম দীননাথ বেজবৰুৱা
মুন্সেফ হোৱাত এই কাম খালি হৈছিল আৰু অধস্থ
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
pa0zcsdn05rl9de339pcy906ryl54ep
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৪৪
104
85127
249514
233224
2026-05-08T12:07:19Z
BabulB
104
249514
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||৩৭}}</noinclude><section begin="A" />পাছে কাম এৰি পেন্সন লৈ ঘৰত বহি থাকোতে
“জীৱনাদৰ্শ” নামে এখনি চৰিত্ৰ পুথি লিখি লিখকলৈ পঠোৱাত
লিখকে ছাপা কৰাই উলিয়াইছিল! সেই পুস্তিকাত
কিছুমান অসমীয়া ডাঙ্গৰ মানুহৰ চকুত লগা জীৱনৰ ঘটনা
গোটাদিয়েক সংগ্ৰহ কৰি মোটামুটিকৈ লিখিছিল। সেই
পুস্তিকা নীলকুমুদ বৰুৱা নামে ওলাইছিল অর্থাৎ ইন্দীবৰ
মানে নীলকুমুদ। কামত থাকোঁতে তেওঁৰ মানুহৰ ভিতৰত:
—নদাই টেকেলা, গঙ্গী ঠাকুৰ, বটু বাপু, ঘীন গগৈ আদি
অনেক ৰকমৰ মানুহে তেওঁৰ পৰা ৰীতিমত আর্থিক
সহায় পাইছিল। তেওঁৰ সহায় খুজিবলৈ অহা কোনো
মানুহে কেতিয়াও ৰিক্ত হস্তে উভতি যাব নালাগিছিল।
{{Rule|5em}}
<section end="A" />
<section begin="B" />{{center|{{X-larger|লোকেল বোর্ডৰ মেম্বৰ ৷}}}}
{{gap}}১৮৮৪ চনত মহামতি লৰ্ড ৰীপন চাহাব বাহাদুৰে
ভাৰতবাসীক স্বায়ত্ব-শাসন শিকাবৰ অৰ্থে যি লোকেল
চেল্ফ গবর্ণমেণ্ট ৰিজলিউশ্যন উলিয়াইছিল, সেই মতে
জিল্লাই জিল্লাই লোকেল বোর্ড থাপনা হৈছিল। লোকেল
বোৰ্ডৰ হাতত গাঁৱৰ আলি পদূলি, নাদ-পুখুৰী, আৰু
পঢ়াশালীবিলাক চাবৰ ভাৰ দিছিল।
{{nop}}
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
gl05kamj0p1ek3qfgx0shv1k6izzyvs
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৪৮
104
85131
249518
233567
2026-05-08T12:11:18Z
BabulB
104
249518
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|8em}}
[[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 48 crop).jpg|center|420px]]<noinclude></noinclude>
ij2z65visifv4yhkx05zog7jfuqj3l5
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৪৯
104
85132
249516
233704
2026-05-08T12:10:23Z
BabulB
104
249516
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||৪১}}</noinclude><section begin="A" />চিত হৈ যিদৰে কাৰ্য্য চলালে কৰদাতা সকলৰ বিশেষ উপকাৰ হয় সেই দৰে কাৰ্য্য কৰিব পৰা নাই ৷
{{Rule|5em}}
<section end="A" />
<section begin="B" />{{center|{{x-larger|তেওঁৰ লৰাছোৱালী মখা।}}}}
{{gap}}দেৱানৰ জীয়েকৰ দুজনী ছোৱালী থাকে। এজনীৰ
নাম মুক্তালতা, আন জনীৰ নাম গুঞ্জলতা। মুক্তালতাকে
যোৰহাটৰ দোলাশৰীয়া বৰুৱাৰ পুতেক মহীচন্দ্ৰলৈ দিছিল ৷
দুজনী ছোৱালী হোৱাৰ পাছত এওঁ বাৰী হয় আৰু অতি
দুখে কষ্টে শিৱসাগৰত থাকি ১৯১৩ চনত পৰলোকগতি
কৰিলে । ইজনী ঢেকীয়ালৰ বনৰ বাঘকঁপা চৰমনাথ
দাৰোগাৰ পুতেক হৰকান্তলৈ দিয়া হৈছিল । এওঁ দুটা
লৰা থৈ কিছুদিন বাঁৰী ভাত খাই ১৯২২ চনত মৰে।
তেওঁলোকৰ মাক ১৮১৩ চনত ঢুকায় ৷
{{gap}}ৰাইডঙ্গীয়া ফুকনৰ জীয়েকৰ পাচোঁটা লৰা আৰু
দুজনী ছোৱালী থাকে। (১) এই চৰিত্ৰ লিখক, (২)
যোগেন্দ্রনাথ (৩) মহেন্দ্রনাথ (৪) দেবেন্দ্রনাথ (৫) নগেন্দ্ৰনাথ।
লেখক ওপজোতে উসাহ নাইকিয়া হৈ উপজিছিল,
পাছে. অনেক যত্ন কৰাতহে আধা ঘণ্টা মানৰ মুৰত জ্ঞান
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
c9c4hn71b3oq06uja247f182k76j3pa
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৫৮
104
85502
249519
233665
2026-05-08T12:13:59Z
BabulB
104
249519
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৫০||ইন্দীবৰ বৰুৱা।}}</noinclude><section begin="A" />{{Block center|<poem>যোৰহাটৰ দলনিত পোনা মেলি গলা।
মৰমৰ পুত্ৰ কন্যা কাক সমৰ্পিলা॥
সদা গেৰি দিওঁ আমি পিতৃ পিতৃ বুলি।
তথাপি তোমাৰ হিয়া নগল বিদৰি॥
বিনা মেঘে বজ্ৰপাত পৰিল আমাত।
শুনিয়া তোমাৰ মৃত্যু চোৰৰ হাতত॥
হে বিধি! হলা তুমি এনে নিদাৰুণ।
বাটতে হৰিলা কিয় দুখীয়াৰ ধন॥
বৃথা জন্ম সংসাৰত পিতৃহীনা জন।
শোকাগ্নিয়ে দহি থাকে সদা মোৰ মন॥</poem>}}
{{Rule|5em}}
<section end="A" />
<section begin="B" />{{center|{{X-larger|শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ।}}}}
{{gap}}যদিও বা ইন্দীবৰে একাদিক্ৰমে তিনিবাৰ বিয়া
কৰাইছিল, তিনিও পৰিবাৰ তেওঁৰ আগতে মৰিছে। তদুপৰি
তেওঁ সময়ে সময়ে পো জী জোৱাই নাতি নুতি আদি
পৰিবাৰভুক্ত অনেকক হেৰুৱাই দাৰুণ শোক সন্তাপ
পাইছিল। তেওঁ নাতি দীৰ্ঘ নাতি খৰ্ব্ব আঁটিল বান্ধৰ মানুহ
আৰু তেওঁৰ মুখত গুটি সাঁচৰ চিন্ আছিল। ৩৫ পয়ত্ৰিশ
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
77il38771ldigu33m69at01ocjdzuyn
পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৬৩
104
85507
249521
233672
2026-05-08T12:17:08Z
BabulB
104
249521
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|ইন্দীবৰ বৰুৱা।||৫৫}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}এই জন৷ ডেপুটী কমিচনৰ চাহাবেই ইন্দীবৰ বৰুৱাই
দেখা কৰিবলৈ যাওঁতে এদিন কৈছিল যে তেওঁৰ লৰা
এটাই খৱৰৰ কাকতত লিখে। সেইবাবে তেওঁৰ অন্য
চাকৰীয়া লৰাক অনুগ্ৰহ দেখুৱাব নোৱাৰে।
<section end="A" />
<section begin="B" />{{center|{{x-larger|গাধোৱাৰ বেলিকা গোৱা স্তোত্র।}}}}
{{center|(১)}}
{{Block center|<poem>মধু দানৱ দাৰণ দেৱ বৰং
বৰ বাৰিজ লোচন চক্ৰধৰং৷
ধৰণী ধৰ ধাৰণ ধ্যেয় পৰং
পৰমাৰ্থ বিদ্যা শুভ নাশ কৰং।
কৰ চূর্ণিত চেদিপ ভূৰি ভগং,
ভগভূষণ কোৰ্চ্চিত পাদ যুগং ।
যুগ নায়ক নাগৰ বেশ ৰুচিং,
ৰুচিৰাংশ পিধান শৰীৰ শুচিং।
শুচি চামৰ বায়ু নিসেব্য তনুং,
তনু মধ্যগ দেহ সুবেশহনুং।
হনুমন্ত হৰীশ সহায় ৰতং,
ৰতিৰাঙ্গ পৰায়ণ শত্ৰু নতং।</poem>}}
<section end="B" /><noinclude></noinclude>
ctu72eygxn622lzv2o4ym0htbgeas4b
ইন্দীবৰ বৰুৱা
0
85543
249524
249499
2026-05-08T12:21:14Z
BabulB
104
249524
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous =
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/বংশ আৰু সৰু কাল|বংশ আৰু সৰু কাল]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=1 to=2/>
{{page break|label=}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=3 to=7/>
{{page break|label=}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=69 to=69/>
{{page break|label=}}
{{PD-India}}
[[শ্ৰেণী:জীৱনী]]
[[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠাৰ প্ৰয়োজন থকা পাঠ্য]]
sv2q9i8fw01thc26tlj84otiyjmnb6x
249544
249524
2026-05-08T18:53:48Z
JyotiPN
1603
249544
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous =
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/বংশ আৰু সৰু কাল|বংশ আৰু সৰু কাল]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" include=1/>
{{page break|label=}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" include=2/>
{{page break|label=}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" include=4/>
{{page break|label=}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" include=5/>
{{page break|label=}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" include=6/>
{{page break|label=}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" include=7/>
{{page break|label=}}
{{PD-India}}
[[শ্ৰেণী:জীৱনী]]
[[শ্ৰেণী:উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]]
h4rvad24lq7z38pox3gtok6h3gt4wo5
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮০
104
89694
249549
244471
2026-05-09T05:35:33Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249549
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|তুমি বিনে কেও নাই ৷}}}}
{{Block center|<poem>নীল আকাশত ৰূপহী জোনায়ে
{{gap|4em}}তোমাৰে মহিমা ঘোষে,
সন্ধিয়া তৰাই উজলি উজলি
{{gap|4em}} তোমাৰেই মন তোষে ৷
ঊষাৰ হাঁহিটি সন্ধ্যাৰ ছবিটি
{{gap|4em}} তোমাৰেই যশ গাই,
দিয়েহি বুজনি এই সংসাৰত
{{gap|4em}} তুমি বিনে কেও নাই ৷
ৰিব্ ৰিব্কৈ মলয়া পৱনে
{{gap|4em}} তোমাৰে জাননী দিয়ে,
তযু গুণ গাই গায়ক চৰায়ে
{{gap|4em}} মন প্রাণ হৰি নিয়ে।
নানা ফুল ফুলি সদা হালি জালি
{{gap|4em}} তোমাৰেই গুণ গাই,
কয় যেন কথা এই সংসাৰত
{{gap|4em}} তুমি বিনে কেও নাই ।</poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
lxlajk184jchn3y6b3jj1vz0zf1ya3q
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮১
104
89695
249550
244852
2026-05-09T05:38:51Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249550
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ ।|৭৩}}
{{rule|}}</noinclude>
{{center|<poem>তোমাৰ গুণতে বলিয়া ভোমোৰা
{{Gap|5em}}সদা গুণ্ গুণ্ কৰে,
তোমাৰ গুণতে মতলীয়া নদী
{{Gap|5em}} কুল্ কুল্ তান ধৰে।
অচল পৰ্ব্বত আপোন পাহৰা
{{Gap|5em}}তোমাৰ মহিমা গুণি,
তযু মহিমাৰ ভাবত বিভোল
{{Gap|5em}}সমাধিত বহা জ্ঞানী।
তোমাৰ মহিমা বুজিছে যি জনে
{{Gap|5em}} সুখী সেয়ে সৰ্ববদায়,
স্বৰগ মৰত বিশ্ব ব্ৰহ্মাণ্ডত
{{Gap|5em}} তুমি বিনে কেও নাই।</poem>}}
{{Gap}}[ অৰ্থ :-ঘোষে = কীৰ্ত্তন কৰে গায়; উজলি=জিলিকি; তোষে= সন্তুষ্ট কৰে উষাৰ=পুৱাৰ; তযু=তোমাৰ; তান=সুৰ; অচল = চলিব নোৱাৰা : সমাধিত = ধ্যানত, তপস্থাত ব্ৰহ্মাণ্ড =জগত ]
{{center|ব্যাকৰণ – অব্যয়।}}
{{gap}}পদবোৰৰ ৰূপ অৰ্থাৎ গঢ় সলনি হৈ থাকে। “ভাত,” এইটো বিশেষ্য পদ। ইয়াক আমি অনেক ৰূপেৰে ব্যৱহাৰ কৰোঁ, যেনে—'''ভাত''' খালো; '''ভাতক''' নিঘিণাবা; '''ভাতত''' অৰুচি;<noinclude></noinclude>
daja19vy50acreg4bgw6mx11os15n60
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৬৯
104
89761
249545
244495
2026-05-09T02:38:33Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249545
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|স্বৰগ পুৰী।}}}}
{{Block center|<poem>{{gap|4em}}নাহৰ মদাৰ জুপি জুপি
{{gap|4em}} ডালে ডালে ফুলৰ থুপি,
ফুলে ফুলে মাখি মৌয়ে ফুৰে উড়ি উড়ি,
সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী।
{{gap|4em}} নিজান বনক ৰজনজনাই
{{gap|4em}} পৰে পৰে বনৰ চৰাই
ঢৌৱায় য'ৰে সুধীৰ পৱন ৰঙ্গৰ আৰাও জুৰি,
সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী।
{{gap|4em}} মেঘৰ কোলাত জোনৰ হাঁহি
{{gap|4em}} যায় জিলিকি মনক মোহি,
য'ত জোনাকত ৰঙ্গত আমি নাচোঁ ঘূৰি ঘূৰি,
সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী।
{{gap|4em}} কাণে কাণে বতাহী বাই
{{gap|4em}} পকা ধানক কথা শিকায়,
জিৰ্ জিৰ্ জিৰ্ নাচে ধানে বহল পথাৰ জুৰি,
সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰ্গ পুৰী।
{{gap|4em}}ঘৰে ঘৰে হাঁহি মুখ
{{gap|4em}}মৰম বেথা চেনেহ সুখ,
দুখ নেমানে দেহে আমাৰ য'ত উমলি ফুৰি,
সেয়ে আমাৰ গাঁও মৰমৰ সোণৰ স্বৰগ পুৰী।</poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
d2r8y3mrw7c1mgrob2rrf2fwrur9w6f
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮৩
104
89775
249552
249164
2026-05-09T05:44:24Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249552
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>
{{center|{{Xx-larger|আক্বৰ্ বাদ্চা।}}}}
[[File:নতুন পাঠ (page 83 crop).jpg|center|250px]]
{{gap}}পোনৰ জনা মোগল বাদ্চাৰ নাম বা-বৰ্। তেওঁৰ পাচত, তেওঁৰ পুতেক হুমায়ুণ্ ৰাজপাটত উঠিল। এই দুই গৰাকী ৰজা সাহিয়াল্ সুদক্ষ আৰু সৰব্ৰহী পুৰুষ আছিল। হুমায়ুণৰ পুতেকেই সুবিখ্যাত মহামতি আক্বৰ্ বাদ্চা।
{{gap}}আক্বৰ্ বাদ্চা জ্ঞানী, সদাশয় আৰু দয়ালু ৰজা আছিল। ৰাজপাটত উঠোতে তেওঁৰ বয়স ১৪ বছৰেই পূৰ হোৱা নাছিল। তেতিয়াৰে পৰা ৪৯ বছৰ কাল তেওঁ অতি ভালেৰে আৰু সুখ্যাতিৰে ৰাজত্ব কৰিলে।{{nop}}<noinclude></noinclude>
1344qms6a62nptc4g8trzh4vmm4w1mr
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮৮
104
89781
249553
244862
2026-05-09T05:52:57Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249553
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{Rh|৮০|নতুন পাঠ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>
{{gap}}( ১ ) আলি, দলং, পুল, আৰু নৈৰ মথাৱৰি ন-কৈ কৰোৱা, আৰু পুৰণিবোৰ ভালে ৰখা।
{{gap}}( ২ ) নিকা খোৱা পানীৰ দিহা কৰা।
{{gap}}(৩) প্ৰজাৰ স্বাস্থ্য ৰক্ষা কৰা।
{{gap}}( ৪ ) স্কুল পঢ়াশালী চলাই দেশত শিক্ষা প্ৰচাৰ কৰা।
{{Gap}}এইবিলাক কামকে নগৰৰ ভিতৰত মিউনিচিপোলিটীয়ে, আৰু বাজ ঠাইত হ'লে ল’কেল্ বৰ্ডে কৰায়।
{{gap}}এই দুইখন সভা ৰাইজৰ মানুহে চলায়। তাত খৰচ কৰিবলৈ ধনো ৰাইজেহে যোগায়। ৰাইজে ভোট দি, তালৈ মেম্বৰ বাছি দিব লাগে। মেম্বৰ মানে সভাৰ সভ্য। সেই মেম্বৰ সকলেই, সভাত বহি আলচ কৰি, য'ত যি কৰিব লাগে, তাক কৰিবলৈ দিহা দিয়ে। এইবোৰ ৰাইজৰ অতি লাগতিয়াল কাম। সেই বাবে, যাকে তাকে ভোট দিয়াটো অযুগুত; যোগ্য মানুহ চাইহে ভোট দিব লাগে। মেম্বৰবোৰ অযোগ্য হ'লে, এই লাগতিয়াল ৰাজহুৱা কামবোৰ ভাল দৰে হ'ব নোৱাৰে।
{{gap}}মিউনিচিপেলিটী চলাবলৈ নগৰৰ মানুহে টেক্স, অৰ্থাৎ কৰ দিব লাগে। ল'কেল্ ব'ৰ্ডৰ খৰচৰ বাবেও, ৰাইজে মাটিৰ খাজনাৰ লগতে কৰ শোধায়। দুই ঠাইতে, সেই ধনৰ উপৰি, চৰ্চাৰেও যি পাৰে ধন দি সহায় কৰে।
{{gap}}দেশৰ আলি-পদূলি, পুল-দলং, আৰু স্কুল পুখুৰীকে আদি কৰি বস্তুবোৰ সকলো ৰাইজৰ ৰাজহুৱা সম্পত্তি, আৰু<noinclude></noinclude>
3asabbsce6ii8a48drs39dk63p4ymje
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১০৭
104
89785
249557
244433
2026-05-09T06:36:11Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249557
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|ভাৰতবৰ্ষ আৰু অসম।}}}}
{{gap}}বহুত ডাঙৰ দেশ লগালগি বা ওচৰা-ওচৰিকৈ থাকিলে তাকে মহাদেশ বোলে। এতেকে, মহাদেশ মানে অতি ডাঙৰ দেশ। পৃথিৱীত পাঁচখন মহাদেশ আছে— এচিয়া, ইউৰোপ, আফ্ৰিকা, আমেৰিকা আৰু ওচনিয়া। তাৰ ভিতৰৰে এচিয়া মহাদেশত, ভাৰতবৰ্ষ বুলিবৰ এখন ডাঙৰ দেশ আছে। তাৰ উত্তৰ সীমাত পৃথিৱীৰ সকলো পৰ্ব্বততকৈ ডাঙৰ নগাধিৰাজ হিমালয় পৰ্ব্বতে পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ জুৰি আছে; আৰু পূব পশ্চিম আৰু দক্ষিণ, এই তিনিও ফালে ইয়াক সাগৰে বেৰি ধৰি ৰক্ষা কৰিছে।
{{gap}}এই ভাৰতবৰ্ষত ৩৫ কোটি মানুহ আছে। অৰ্থাৎ গোটেই পৃথিৱীৰ যিমান মানুহ, তাৰ পাঁচ ভাগৰ এভাগ অকল ভাৰতবৰ্ষতে আছে।
{{gap}}ভাৰতবৰ্ষক গোটেই পৃথিৱীৰ চানেকি বুলিব পাৰি। ইয়াৰ দৰে, আন কোনো দেশতে পৰ্ব্বত, নদ, নদী, হ্ৰদ, মৰুভূমি, নানা প্ৰকাৰৰ খনি আৰু একাদিক্ৰমে ছয় ঋতু একে ঠাইতে পোৱা নেযায়।
{{gap}}ভাৰতবৰ্ষ অতি প্ৰাচীন আৰু সুসভ্য দেশ। পৃথিৱীৰ আনবোৰ দেশৰ মানুহ অতি অসভ্য থকা কালতো, এই দেশৰ মানুহ সুসভ্য, জ্ঞানী আৰু সকলো প্ৰকাৰে উন্নত আছিল। পোন প্ৰথমতে ইয়াতেহে সকলো প্ৰকাৰৰ জ্ঞান আৰু বিদ্যাৰ<noinclude></noinclude>
pzbpn6ztd0rbsy291lrkfs1gz9eo6g6
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮৯
104
89789
249554
244440
2026-05-09T06:04:23Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249554
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|৮১}}
{{Rule|}}</noinclude>নিজা ধনেৰে কৰা। তাক নিজৰ বস্তু বুলি সকলোৱে আপডাল্ কৰিব লাগে। এইবোৰ বস্তু নষ্ট হ’লে, আমাৰ নিজৰেহে হানি হয়।
{{gap}}[ অৰ্থ : — প্ৰচাৰ কৰা = চলতি কৰা, প্ৰচলিত কৰা; আপডাল্ = প্ৰতিপাল ]
{{Dhr|1em}}
{{center|ব্যাকৰণ কাল।}}
{{gap}}কাল মানে সময়। কোনো কথা যি সময়ত ঘটে, বা কোনো কাৰ্য্য যি সময়ত কৰা হয়, তাকে তাৰ কাল বোলে।
{{gap}}ল’ৰাই '''উমলিছিল''' বুলিলে, অথনি, কালি বা তাৰো আগৰ কালৰ কথা বুজায়; অৰ্থাৎ ল’ৰাই যেতিয়া ধেমালি কৰিছিল, সেই কালটো অতীত হৈ গল বুলি জানি।
{{gap}}ল'ৰাই '''উমলিব''' বুলিলে, বুজা যায় যে অথনিকৈ, কাইলৈ বা তাৰো পাচলৈ যি কাল আহিব, তাৰ কথাহে কৈছে; অৰ্থাৎ ল’ৰাই পাচলৈ বা ভবিষ্যতলৈ ধেমালি কৰিব বুলি জানি।
{{gap}}ল’ৰাই '''উমলিছে''' বুলিলে, অৰ্থ হ’ব যে ল’ৰাই এতিয়াই উমলি আছে; অৰ্থাৎ এতিয়া বৰ্ত্তমানতে যিটো কাল চলি আছে, সেই কালতে ধেমালি কৰা বুলি জানি। ল’ৰাই '''ওমলে''' বুলিলেও তাকে বুজাব।<noinclude></noinclude>
f168w891tv9l3w5wa28t7ifhygocw6h
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৯০
104
89790
249555
244442
2026-05-09T06:17:51Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249555
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮২|নতুন পাঠ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}সেই দৰেই, '''“খাইছিলোঁ"''' বা '''"খালো”''' বুলিলে, আগেয়ে খোৱা
বুজায়; '''“খাম”''' বুলিলে আগলৈ খোৱা বুজায়; আৰু '''“খাইছো”''' বা '''“খাওঁ”''' বুলিলে, এই কালতে খোৱা বুজায়।
{{center|⸺:•:⸺}}
{{xx-larger|{{center|আচৰিত।}}}}
{{Block center|<poem>
এই যে পৃথিৱীখন এয়ে আচৰিত,
কিমান বহল আৰু ডাঙ্গৰ কিমান!
নদ নদী জান জুৰি পৰ্ব্বত সাগৰ
আচৰিত পৃথিৱীৰ বস্তু সকলোটি।
কত তৰহৰ প্ৰাণী আছে পৃথিৱীত,
উদ্ভিদৰ কত জাত লেখ নাই তাৰ,
যেতিয়া এফালে দিন, ৰাতি আন ফালে,<ref>* আমাৰ ইয়াত দিন হ’লে আমেৰিকাত ৰাতি হয়, আৰু ইয়াত ৰাতি হ’লে তাত দিন হয়।</ref>
জাৰ জহ্ গছ লতা ভিন্ দেশে দেশে।
নিয়মেৰে চিৰকাল পৃথিৱী চলিছে
নিয়মেৰে দুই পষ ঘূৰি ঘূৰি আহে,
ঋতুৰ পাচত ঋতু নিয়মেৰে হয়
নিয়মৰ কেনি ক’তো নাই হেৰ্ ফেৰ্।</poem>}}<noinclude>{{Rule|}}
<references /></noinclude>
0erjntvalxaot5ub3jabj0xz2vlg234
249571
249555
2026-05-09T09:54:41Z
BabulB
104
249571
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮২|নতুন পাঠ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}সেই দৰেই, '''“খাইছিলোঁ"''' বা '''"খালো”''' বুলিলে, আগেয়ে খোৱা
বুজায়; '''“খাম”''' বুলিলে আগলৈ খোৱা বুজায়; আৰু '''“খাইছো”''' বা '''“খাওঁ”''' বুলিলে, এই কালতে খোৱা বুজায়।
{{center|⸺:•:⸺}}
{{xx-larger|{{center|আচৰিত।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>এই যে পৃথিৱীখন এয়ে আচৰিত,
কিমান বহল আৰু ডাঙ্গৰ কিমান!
নদ নদী জান জুৰি পৰ্ব্বত সাগৰ
আচৰিত পৃথিৱীৰ বস্তু সকলোটি।
কত তৰহৰ প্ৰাণী আছে পৃথিৱীত,
উদ্ভিদৰ কত জাত লেখ নাই তাৰ,
যেতিয়া এফালে দিন, ৰাতি আন ফালে,<ref>* আমাৰ ইয়াত দিন হ’লে আমেৰিকাত ৰাতি হয়, আৰু ইয়াত ৰাতি হ’লে তাত দিন হয়।</ref>
জাৰ জহ্ গছ লতা ভিন্ দেশে দেশে।
নিয়মেৰে চিৰকাল পৃথিৱী চলিছে
নিয়মেৰে দুই পষ ঘূৰি ঘূৰি আহে,
ঋতুৰ পাচত ঋতু নিয়মেৰে হয়
নিয়মৰ কেনি ক’তো নাই হেৰ্ ফেৰ্।</poem><noinclude>{{Block center/e}}
{{Rule|}}
<references /></noinclude>
hetr8435k9pd0j08l5082aym40ozdyj
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৯১
104
89791
249572
244444
2026-05-09T09:57:34Z
BabulB
104
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249572
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||নতুন পাঠ।|৮৩}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সদায় বসন্তে আহি গোলাপ ফুলায়
কোমল কুঁহিৰ মালা তৰুক পিন্ধায়,
পূবত ৰাঙলী বেলি দিনৌ ওলায়
শুকুলা জোনৰ কলা নীলা আকশত।
আচৰিত গছ লতা আচৰিত প্ৰাণী
জীৱন মৰণ দুয়ো আচৰিত অতি,
আচৰিত কেউফালে নিয়ম প্ৰণালী,
পৃথিৱীখনেই এক বস্তু আচৰিত।
অসীম শূন্যত ঘূৰে ভৰা অগণন
পৃথিৱী মাথোন তাৰে এটি মাত্ৰ তৰা,
সকলোকে লই এই বিশ্ব চৰাচৰ
কিমান ডাঙৰ তেনে, কেনে আচৰিত!
এই যে বিশাল বিশ্ব আচৰিত এনে
আদি নাই অন্ত নাই, নাই পাৰাপাৰ,
ইয়াক ৰচোঁতা জন কিমান ডাঙৰ
অনাদি অনন্ত কেনে, কেনে আচৰিত!</poem>
{{Block center/e}}
অৰ্থ:— তৰহৰ = ৰকম, হেৰফেৰ, = লৰচৰ্, বঢ়া টুটা; ভকৰু=গছক; কলা = চন্দ্ৰৰ দিনেপতি বঢ়া বা টুটা ভাগ; প্ৰণালী = বন্ধা ৰীতি; অগণন = অলেখ; বিশ্ব চৰাচৰ = গোটেই জগত; বিশাল=অতি ডাঙৰ; পাৰাপাৰ = ইপাৰ সিপাৰ ]<noinclude></noinclude>
9p8k4pl8py69yoazp3mxrtiflkj2aqf
249573
249572
2026-05-09T09:57:47Z
BabulB
104
249573
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||নতুন পাঠ।|৮৩}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সদায় বসন্তে আহি গোলাপ ফুলায়
কোমল কুঁহিৰ মালা তৰুক পিন্ধায়,
পূবত ৰাঙলী বেলি দিনৌ ওলায়
শুকুলা জোনৰ কলা নীলা আকশত।
আচৰিত গছ লতা আচৰিত প্ৰাণী
জীৱন মৰণ দুয়ো আচৰিত অতি,
আচৰিত কেউফালে নিয়ম প্ৰণালী,
পৃথিৱীখনেই এক বস্তু আচৰিত।
অসীম শূন্যত ঘূৰে ভৰা অগণন
পৃথিৱী মাথোন তাৰে এটি মাত্ৰ তৰা,
সকলোকে লই এই বিশ্ব চৰাচৰ
কিমান ডাঙৰ তেনে, কেনে আচৰিত!
এই যে বিশাল বিশ্ব আচৰিত এনে
আদি নাই অন্ত নাই, নাই পাৰাপাৰ,
ইয়াক ৰচোঁতা জন কিমান ডাঙৰ
অনাদি অনন্ত কেনে, কেনে আচৰিত!</poem>
{{Block center/e}}
অৰ্থ:— তৰহৰ = ৰকম, হেৰফেৰ, = লৰচৰ্, বঢ়া টুটা; ভকৰু=গছক; কলা = চন্দ্ৰৰ দিনেপতি বঢ়া বা টুটা ভাগ; প্ৰণালী = বন্ধা ৰীতি; অগণন = অলেখ; বিশ্ব চৰাচৰ = গোটেই জগত; বিশাল=অতি ডাঙৰ; পাৰাপাৰ = ইপাৰ সিপাৰ ]<noinclude></noinclude>
4ntwx3vh4fry58si92ck8igijpgdhg7
249574
249573
2026-05-09T09:58:07Z
BabulB
104
249574
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{rh||নতুন পাঠ।|৮৩}}
{{Rule|}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>সদায় বসন্তে আহি গোলাপ ফুলায়
কোমল কুঁহিৰ মালা তৰুক পিন্ধায়,
পূবত ৰাঙলী বেলি দিনৌ ওলায়
শুকুলা জোনৰ কলা নীলা আকশত।
আচৰিত গছ লতা আচৰিত প্ৰাণী
জীৱন মৰণ দুয়ো আচৰিত অতি,
আচৰিত কেউফালে নিয়ম প্ৰণালী,
পৃথিৱীখনেই এক বস্তু আচৰিত।
অসীম শূন্যত ঘূৰে ভৰা অগণন
পৃথিৱী মাথোন তাৰে এটি মাত্ৰ তৰা,
সকলোকে লই এই বিশ্ব চৰাচৰ
কিমান ডাঙৰ তেনে, কেনে আচৰিত!
এই যে বিশাল বিশ্ব আচৰিত এনে
আদি নাই অন্ত নাই, নাই পাৰাপাৰ,
ইয়াক ৰচোঁতা জন কিমান ডাঙৰ
অনাদি অনন্ত কেনে, কেনে আচৰিত!</poem>
{{Block center/e}}
[অৰ্থ:— তৰহৰ = ৰকম, হেৰফেৰ, = লৰচৰ্, বঢ়া টুটা; ভকৰু=গছক; কলা = চন্দ্ৰৰ দিনেপতি বঢ়া বা টুটা ভাগ; প্ৰণালী = বন্ধা ৰীতি; অগণন = অলেখ; বিশ্ব চৰাচৰ = গোটেই জগত; বিশাল=অতি ডাঙৰ; পাৰাপাৰ = ইপাৰ সিপাৰ ]<noinclude></noinclude>
lebccepfion8w3632baiwnjap4y3114
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১১০
104
89794
249558
244450
2026-05-09T06:42:21Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249558
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০২|নতুন পাঠ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}[অৰ্থঃ—নগাধিৰাজ=পৰ্ব্বতৰ ৰজা, অৰ্থাৎ বৰ ডাঙৰ পৰ্ব্বত; একাদিক্ৰমে = এটাৰ পাচত এটাকৈ, পাল পতি; চৰ্চ্চা =আলোচনা; অতুল = তুলনা নথকা; আদৰ্শ = চানেকি ]
{{center|——::——}}
{{center|{{xx-larger|ভাৰতত ইংৰাজ।}}}}
{{gap}}মোগলৰ পাচত ভাৰতত ইংৰাজৰ ৰাজত্ব হ’ল। ইউৰোপ মহাদেশৰ সিমূৰে সাগৰৰ মাজত ইংলণ্ড নামেৰে সৰু দেশ এখন আছে। ইংৰাজবিলাক সেই দেশৰ মানুহ। মোগল ৰজাৰ
দিনত, তাৰে কিছুমানে ভাৰতবৰ্ষত বেহা-বেপাৰ কৰি আছিলহি।
{{gap}}আউৰঞ্জেৰৰ পাচৰ বাদচাসকলৰ দিনত, মোগল সাম্ৰাজ্য ভাগি ছিগি প্ৰায় অন্ত হ’ল, আৰু দেশৰ কেউফালে ভয়ঙ্কৰ অশান্তি হ’বলৈ ধৰিলে। সেই সময়তে, অনেক ঠাইত সেই
বেপাৰীসকলেই, নিজৰ বেহা-বেপাৰ ৰক্ষা কৰিবৰ কাৰণেই দেশৰো শান্তি ৰক্ষা কৰিব লগীয়া হ’ল। তেতিয়াৰে পৰা, সেই দৰেই না না কাৰণত, ক্ৰমে দেশগোটেইখন ইংৰাজ জাতিৰ হাতত
পৰিলগৈ। শেহত, ইংলণ্ডত ৰাণী ভিক্টৰিয়াই ৰাজত্ব কৰা কালতে, তেওঁকে “মহাৰাণী ভাৰতেশ্বৰী” খিতাপ্ দি, ভাৰতৰো সম্ৰাজ্ঞী পতা হ’ল। তেতিয়াৰে পৰা ভাৰতবৰ্ষত ইংৰাজৰ ৰাজত্ব আৰম্ভ হল।<noinclude></noinclude>
1cp7mbe26k2kj0vuwydphu4dj3ow3kv
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/১১৫
104
89795
249559
244452
2026-05-09T06:48:00Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249559
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|১০৭}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}১৯৩৬ চনৰ ১০ ডিচেম্বৰ তাৰিখে মহাৰাজ অষ্টম এডোৱাৰ্ডে নিজ ইচ্ছাৰে ৰাজপদ আৰু সিংহাসন পৰিত্যাগ কৰিলে। তেতিয়াৰে পৰা তেওঁৰ বৰ জন ভায়েক জৰ্জ্জ কোৱঁৰে ষষ্ঠ জৰ্জ্জ্ নাম লৈ ৰাজত্ব কৰিছে। এতিয়া তেৱেঁই ভাৰতবৰ্ষৰো সম্ৰাট।
{{gap}}[ অৰ্থ :-সাম্ৰাজ্ঞী = মহাৰাণী; প্ৰতিনিধি = সলনি; শান্তিপ্ৰিয় = শান্তিৰে থাকিবলৈ ভাল পোৱা; দৰ্বাৰ = ৰাজসভা; অধীশ্বৰ = গৰাকী
{{center|বুৰঞ্জীৰ প্ৰশ্ন।}}
{{gap}}(১) মহাৰাণীৰ পাচত যিজন ৰজা হৈছিল, তেওঁ মহাৰাণীৰ কি হয়? তেওঁৰ নাম কি?
{{gap}}(২) ইংলণ্ডৰ কোন ৰজাৰ দিনত, ইউৰোপৰ মহাৰণ লাগিছিল?
{{gap}}(৩) এতিয়া যি জন ভাৰতৰ সম্ৰাট, তেওঁৰ নাম কি?
{{Rule|4em}}<noinclude></noinclude>
mvasm57wsllet3mqa4m5r651si48mvd
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৭৭
104
89798
249547
244854
2026-05-09T02:49:58Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249547
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{Rh||নতুন পাঠ।|৬৯}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}( ২ ) শ্বিলং নগৰ খাচিয়া পাহাৰত; সেয়ে অসমৰ ৰাজধানী; তালৈ গুৱাহাটীৰ পৰা ৬৪ মাইল; তাত বৰ জাৰ; তাতে অসমৰ গভৰ্ণৰ থাকে; তেৱেঁই অসম দেশ শাসন কৰে।
{{gap}}( ৩ ) ইংৰাজ বিলাক বিলাতৰ মানুহ্; তেওঁলোকৰ ৰজাই ভাৰতৰো সম্ৰাট। তেখেত লণ্ডন নগৰত থাকে। ইংৰাজ ৰাজ্যত তাতকৈ ডাঙৰ নগৰ নাই; তাৰে নাম্নাচ্ কলিকতা;সিও
এখন ডাঙৰ নগৰ।
{{gap}}(৪) ওপৰৰ “আহোম" পাঠৰ সৰ্ব্বনাম পদবোৰ বাছি বাছি কৈ যোৱাঁ।
{{center|'''⸻:•:⸻'''}}
{{center|{{Xx-larger|ভালমানুহ।}}}}
{{gap}ভালমানুহ কাক বোলে? ভাল কাপোৰ-কানি পিন্ধিলেই ভালমানুহ হয় বুলি, তোমালোকে ভাবিব পাৰা।
কিন্তু সেইটো মিছা কথা। অকল সাজ-পাৰেই মানুহক ভালমানুহ বোলাব নোৱাৰে। ভালমানুহ হ'বলৈ হ'লে, মানুহৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ ভাল হ'ব লাগে। সেয়ে নহলে, অকল পিন্ধা-উৰাৰ গুণতে, কোনো জনা-বুজা লোকে কাকো ভালমানুহৰ লেখত নলয়।
{{gap}}(১) ভালমানুহে মিছা কথা নকয়। সেই দেখি, ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, সদায় সঁচা কথা ক'ব লাগে।<noinclude></noinclude>
bmhdajsq0hibh64l5u7m3if0egq26a1
249548
249547
2026-05-09T05:06:40Z
BabulB
104
249548
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{Rh||নতুন পাঠ।|৬৯}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}(২) শ্বিলং নগৰ খাচিয়া পাহাৰত; সেয়ে অসমৰ ৰাজধানী; তালৈ গুৱাহাটীৰ পৰা ৬৪ মাইল; তাত বৰ জাৰ; তাতে অসমৰ গভৰ্ণৰ থাকে; তেৱেঁই অসম দেশ শাসন কৰে।
{{gap}}(৩) ইংৰাজ বিলাক বিলাতৰ মানুহ্; তেওঁলোকৰ ৰজাই ভাৰতৰো সম্ৰাট। তেখেত লণ্ডন নগৰত থাকে। ইংৰাজ ৰাজ্যত তাতকৈ ডাঙৰ নগৰ নাই; তাৰে নাম্নাচ্ কলিকতা;সিও
এখন ডাঙৰ নগৰ।
{{gap}}(৪) ওপৰৰ “আহোম" পাঠৰ সৰ্ব্বনাম পদবোৰ বাছি বাছি কৈ যোৱাঁ।
{{center|'''⸻:•:⸻'''}}
{{center|{{Xx-larger|ভালমানুহ।}}}}
{{gap}}ভালমানুহ কাক বোলে? ভাল কাপোৰ-কানি পিন্ধিলেই ভালমানুহ হয় বুলি, তোমালোকে ভাবিব পাৰা।
কিন্তু সেইটো মিছা কথা। অকল সাজ-পাৰেই মানুহক ভালমানুহ বোলাব নোৱাৰে। ভালমানুহ হ'বলৈ হ'লে, মানুহৰ স্বভাৱ চৰিত্ৰ ভাল হ'ব লাগে। সেয়ে নহলে, অকল পিন্ধা-উৰাৰ গুণতে, কোনো জনা-বুজা লোকে কাকো ভালমানুহৰ লেখত নলয়।
{{gap}}(১) ভালমানুহে মিছা কথা নকয়। সেই দেখি, ভালমানুহ হ'ব খুজিলে, সদায় সঁচা কথা ক'ব লাগে।<noinclude></noinclude>
s9xpglm50j7ye62mub7eb69y7jc3nie
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৯২
104
89994
249556
244935
2026-05-09T06:29:28Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249556
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৪|নতুন পাঠ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{center|ব্যাকৰণ – তিনি কাল।}}
{{gap}}ক্ৰিয়া পদবিলাকৰ পৰাই কাল বুজা যায়। (১) হৰি আহিছিল, (২) হৰি আহিব, (৩) হৰি আহিছে; এই তিনি ফাকি কথাত, '''“আহিছিল”''', '''“আহিব”''', আৰু '''“আহিছে”,''' এয়ে ক্ৰিয়া পদ। তাৰে পৰা হৰি অহাৰ সময়টো বুজা যায়।'''"আহিছিল”''' বোলোতে যোৱা কাল, অৰ্থাৎ অতীত কালত অহা বুজায়;'''“আহিব”''' বুলিলে পাচলৈ অৰ্থাৎ ভবিষ্যতলৈ অহা বুজায়; আৰু '''“আহিছে”''' বুলিলে এতিয়াই অৰ্থাৎ বৰ্ত্তমানতে অহাটো বুজায়।
{{gap}}সেই দৰেই কালো তিনি বিধ— (১) ভূত বা অতীত কাল, (২) ভবিষ্যৎ কাল, আৰু ( ৩ )বৰ্ত্তমান কাল।
{{gap}}যি কাল অতীত হৈ গ'ল,তাক '''ভূত বা অতীত কাল''' বোলে। যি কাল পাচলৈ আহিব, তাক '''ভবিষ্যৎ কাল''' বোলে। সম্প্ৰতি চলি থকা কালক '''বৰ্ত্তমান কাল''' বোলে।
{{gap}}দিছিলোঁ, দিলোঁ, শুনিছিল, পঢ়িছিল। :—এইবোৰ ভূত ৱা অতীত কালৰ ক্ৰিয়া; কাৰণ এইবোৰত অতীত বা যোৱা কালৰ কথা কৈছে।
{{gap}}দিম, শুনিব, পঢ়িবা— এইবোৰত ভবিষ্যৎ বা আগলৈ অহা কালৰ কথা কৈছে; সেই দেখি, এইবোৰ ভবিষ্যৎ কালৰ ক্ৰিয়া।
{{gap}}দিছোঁ, দিওঁ, শুনিছে, শুনে, পঢ়িছাঁ, পঢ়া—এইবোৰ বৰ্ত্তমান কালৰ ক্ৰিয়া; কাৰণ, এইবোৰে এই চলি থকা বৰ্ত্তমান কালতে দিয়া শুনা বা পঢ়াৰ কথা কৈছে।
{{center|⸺:•:⸺}}<noinclude></noinclude>
bs2prch6mcuwwro55wwaa1166quvv7v
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৮২
104
90353
249551
245511
2026-05-09T05:42:18Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
249551
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৭৪|নতুন পাঠ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>ভাততে তেল পৰিল; ভাতে জুৰিব; ভাতৰ নিসনি; ভাতলৈ আঞ্জা লাগে।
{{gap}}তই, তেওঁ, তুমি, মই, এইবোৰ সৰ্ব্বনাম পদ। ইয়াৰে৷ ৰূপ সলনি হয়। "তই" পদৰ পৰাই, "তোক," "তোৰ," "তোলৈ," এইবোৰ পদ হৈছেগৈ। "তেওঁ" পদৰ পৰাও, "তেওঁক," "তেওঁৰ," "তেওঁলৈ," এইবোৰ পদ ওলাইছে। সেই দৰেই, "তুমি" আৰু "মই" পদৰ পৰাও "তোমাক" "তোমাৰ" "তোমালোকে," "মোক," "মোৰ," "আমি," "আমাৰ", এনেবোৰ পদ হয়গৈ।
{{gap}}এই দৰেই ক্ৰিয়াৰো ৰূপ সলনি হয়। "খা," এইটো ক্ৰিয়া পদ। তাৰে ৰূপ সলনি হোৱাত, "খালোঁ," "খোৱা," "নেখাও" "নেখালে" আদি পদবোৰ হৈছে।
{{gap}}পাচে কিছুমান পদ আছে, সিহঁত বিশেষ্য, ক্ৰিয়া, বিশেষণ বা সৰ্ব্বনাম নহয়, আৰু সিহঁতৰ ৰূপো সলনি নহয়। "কিন্তু," "বাৰু" "আৰু" এই পদ তিনটালৈকে চোৱা। ইয়াৰ ৰূপ কেতিয়াও সলনি নহয়। মানুহে "কিন্তুলৈ" "বাৰুলৈ" বা "আৰুলৈ" বা "কিন্তুক" "বাৰুক" বা "আৰুক" বুলিও নকয়। সকলোৱে অকল "কিন্তু," "বাৰু" বা "আৰু" হে বোলে। ইহঁতৰ ৰূপ সদায় একে দৰেই থাকে; আকাৰ ইকাৰ এটাও নলৰে বা লগত আন আখৰো লগ নেলাগে। এনেকুৱাবোৰ পদেই অব্যয় পদ।
{{gap}}যিবোৰ পদ অন্য পদৰ শাৰীত নপৰে, আৰু যিবোৰৰ ৰূপ সদায় একেদৰেই থাকে, তাকে '''অব্যয় পদ''' বোলে।
{{gap}}আদি, এতেকে, তেওঁ, তথাপি, গতিকে, তেন্তে, বা, যদি, কিন্তু, আৰু, বাৰু, এইবোৰ অব্যয় পদ। অব্যয় পদ আৰু ভালেমান আছে; সেইবোৰ শিক্ষকৰ মুখে শিকি ল'বা।
{{Rule|4em}}<noinclude></noinclude>
2ritynchcnucm8282iqxwrgxzpqh7gx
পৃষ্ঠা:নতুন পাঠ.pdf/৭৫
104
91543
249546
249163
2026-05-09T02:45:11Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */
249546
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||নতুন পাঠ।|৬৭}}
{{Rule|}}</noinclude>বেদ, বেদান্ত, মহাভাৰত, ৰামায়ণ, এইবোৰ তেওঁলোকেই লিখি থৈ যোৱা পুথি।
{{gap}}আৰ্য্যই বহুকাল ৰাজত্ব কৰিলে। তাৰ পাচত পূৰ্ব্বে তেওঁলোক অহা বাটেই সোমাই আহি আন এজাতিয়ে তেওঁলোকক হৰুৱাই ভাৰতত ৰাজ্য পাতিলেহি। তেওঁলোক পাঠান জাতিৰ মছলমান মানুহ। আৰ্য্যেৰে সৈতে তেওঁলোকৰ অনেক ৰণ লাগিছিল।
[[File:নতুন পাঠ (page 75 crop).jpg|center|250px]]
{{center|পৃথ্বীৰাজ।}}
{{gap}}সেই দিনত আৰ্য্য জাতিক হিন্দুহে বুলিছিল। পঞ্জাৱ প্ৰদেশৰ সিন্ধু নৈৰ পৰাই এই নাম হ’ল, আৰু আজিলৈকে থাকি গ’ল। পৃথ্বীৰাজ সেই কালৰ এজন নামজ্বলা হিন্দু ৰজা আছিল। তেওঁ পাঠানে সৈতে বৰ সাহেৰে ৰণ কৰি<noinclude></noinclude>
3icfob0nvn164lv5z1kt19dk12hlp1h
ইন্দীবৰ বৰুৱা/চিপাহী বিদ্ৰোহৰ এচাট
0
91628
249511
2026-05-08T12:00:15Z
BabulB
104
"{{header | title = ইন্দীবৰ বৰুৱা | author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা | year = ১৯২৪ | translator = | section = | previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/স্কুল এৰাৰ পৰা বিয়া কৰালৈকে|স্কুল এৰাৰ পৰা বিয়া কৰালৈকে]] | next = ই..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249511
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/স্কুল এৰাৰ পৰা বিয়া কৰালৈকে|স্কুল এৰাৰ পৰা বিয়া কৰালৈকে]]
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/বাইভনী আৰু ভায়েকহঁত|বাইভনী আৰু ভায়েকহঁত]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=20 to=33 fromsection=B tosection=A/>
phj393pd8tdn8lqvjjtn07efe7pnm86
ইন্দীবৰ বৰুৱা/বাইভনী আৰু ভায়েকহঁত
0
91629
249513
2026-05-08T12:04:49Z
BabulB
104
"{{header | title = ইন্দীবৰ বৰুৱা | author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা | year = ১৯২৪ | translator = | section = | previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/চিপাহী বিদ্ৰোহৰ এচাট|চিপাহী বিদ্ৰোহৰ এচাট]] | next = ইন্দীবৰ বৰুৱা/কা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249513
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/চিপাহী বিদ্ৰোহৰ এচাট|চিপাহী বিদ্ৰোহৰ এচাট]]
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/কাচাৰীত কাম কৰা দিন|কাচাৰীত কাম কৰা দিন]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=33 to=38 fromsection=B tosection=A/>
n47q34cidtj9cx3a85sysjv58ra12y8
ইন্দীবৰ বৰুৱা/কাচাৰীত কাম কৰা দিন
0
91630
249515
2026-05-08T12:07:40Z
BabulB
104
"{{header | title = ইন্দীবৰ বৰুৱা | author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা | year = ১৯২৪ | translator = | section = | previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/বাইভনী আৰু ভায়েকহঁত|বাইভনী আৰু ভায়েকহঁত]] | next = ইন্দীবৰ বৰুৱা/লো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249515
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/বাইভনী আৰু ভায়েকহঁত|বাইভনী আৰু ভায়েকহঁত]]
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/লোকেল বৰ্ডৰ মেম্বৰ|লোকেল বৰ্ডৰ মেম্বৰ]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=38 to=44 fromsection=B tosection=A/>
7j9g4v6ihtpw9ovvbl2mrv1x6a3q8uw
ইন্দীবৰ বৰুৱা/লোকেল বৰ্ডৰ মেম্বৰ
0
91631
249517
2026-05-08T12:10:51Z
BabulB
104
"{{header | title = ইন্দীবৰ বৰুৱা | author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা | year = ১৯২৪ | translator = | section = | previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/কাচাৰীত কাম কৰা দিন|কাচাৰীত কাম কৰা দিন]] | next = ইন্দীবৰ বৰুৱা/লৰা ছো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249517
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/কাচাৰীত কাম কৰা দিন|কাচাৰীত কাম কৰা দিন]]
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/লৰা ছোৱালীমখা|লৰা ছোৱালীমখা]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=44 to=49 fromsection=B tosection=A/>
5x0kj0mlobw2gz2ifpsp4vig78qq8gn
ইন্দীবৰ বৰুৱা/লৰা ছোৱালীমখা
0
91632
249520
2026-05-08T12:14:18Z
BabulB
104
"{{header | title = ইন্দীবৰ বৰুৱা | author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা | year = ১৯২৪ | translator = | section = | previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/লোকেল বৰ্ডৰ মেম্বৰ|লোকেল বৰ্ডৰ মেম্বৰ]] | next = ইন্দীবৰ বৰুৱা/শেহকাল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249520
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/লোকেল বৰ্ডৰ মেম্বৰ|লোকেল বৰ্ডৰ মেম্বৰ]]
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ|শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=49 to=58 fromsection=B tosection=A/>
8pbs0tfv3701z1qtsp3ob5erf37jhqi
ইন্দীবৰ বৰুৱা/শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ
0
91633
249522
2026-05-08T12:17:22Z
BabulB
104
"{{header | title = ইন্দীবৰ বৰুৱা | author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা | year = ১৯২৪ | translator = | section = | previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/লৰা ছোৱালীমখা|লৰা ছোৱালীমখা]] | next = ইন্দীবৰ বৰুৱা/গাধোৱা সময়ত গোৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249522
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/লৰা ছোৱালীমখা|লৰা ছোৱালীমখা]]
| next = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/গাধোৱা সময়ত গোৱা স্তোত্ৰ|গাধোৱা সময়ত গোৱা স্তোত্ৰ]]
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=58 to=63 fromsection=B tosection=A/>
b4wnqm5xj6j7sumijoqcuhe4tsvlv2x
ইন্দীবৰ বৰুৱা/গাধোৱা সময়ত গোৱা স্তোত্ৰ
0
91634
249523
2026-05-08T12:18:55Z
BabulB
104
"{{header | title = ইন্দীবৰ বৰুৱা | author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা | year = ১৯২৪ | translator = | section = | previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ|শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ]] | next = | notes = | categories = }} <pages index="ইন্দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249523
wikitext
text/x-wiki
{{header
| title = ইন্দীবৰ বৰুৱা
| author = উপেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা
| year = ১৯২৪
| translator =
| section =
| previous = [[ইন্দীবৰ বৰুৱা/শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ|শেহকাল আৰু চৰিত্ৰ]]
| next =
| notes =
| categories =
}}
<pages index="ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf" from=63 to=68 fromsection=B />
aucdj3kg4xy62wsq8rnbjplk8jtmzmr
পৃষ্ঠা:গোলাম.pdf/২০
104
91635
249560
2026-05-09T07:15:44Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১২ ছবি..... গোলাম ক'লা চোঁৱৰখন নিষ্পন্দ। সোণৰ পাপৰিখন যেন মই এতিয়া লাহে লাহে মেলি ধৰিলোঁ। ভিতৰত এখন স্বচ্ছ ঘূৰণীয়া পৰ্দা, যেন অবিশ্ৰান্ত জলধাৰাৰ স্পৰ্শত ঝলমল। তাৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল
249560
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১২
ছবি.....
গোলাম
ক'লা চোঁৱৰখন নিষ্পন্দ। সোণৰ পাপৰিখন যেন মই এতিয়া লাহে লাহে মেলি
ধৰিলোঁ। ভিতৰত এখন স্বচ্ছ ঘূৰণীয়া পৰ্দা, যেন অবিশ্ৰান্ত জলধাৰাৰ স্পৰ্শত ঝলমল।
তাৰ পিছপিনে এটা বগা, স্বচ্ছ হ্ৰদ, লুণীয়া তাৰ পানীৰ স্বাদ। এই পানীৰ সিপাৰে সেই
ঘূৰণীয়া ক'লা মণি, য'ত মই মোক দেখিছিলোঁ, এখন ঘূৰণীয়া নীলা পৰ্দাৰ মাজত এটা
ছিদ্ৰ, ওপৰৰ আৰু তলৰ কিছুমান পেশী টনাই ঢিলাই যিটো তুমি সৰু ডাঙৰ কৰিছিলা।
তাৰ সিপিঠিত এখন পৰিষ্কাৰ বগা পৰকলা, ক্যুব্জপৃষ্ঠ, যাৰ তৰপে তৰপে মোৰ মুখৰপৰা
অহা পোহৰ ক্ৰমাগত ভাঁজ খাইছিল। তাৰ পিছত আকৌ পানী, কিন্তু এইবাৰ আৰু লুণীয়া
নহয়, ডাঠ, সান্দ্ৰ, যেন ৰাশি ৰাশি ভঙা কাঁচেৰে ভৰা। আৰু তাৰ শেষত এইয়া এখন
গোলাকাৰ তেজৰঙা আকাশ, উজ্জ্বল হালধীয়া এটা সূৰ্য্যৰ ওপৰেদি একাবেকা ৰক্তবৰ্ণ
ৰেখা, যেন কোনো উন্মাদ শিল্পীয়ে অঁকা সূৰ্য্যাস্তৰশ্মিৰ পট। বস্তুতঃ, সেইবোৰ তেজৰেই
ধমনী, সেই হালধীয়া সূৰ্য্যটোৰ প্ৰদেশতেই মোৰ মুখখন তুমি জীৱনত প্ৰথমবাৰ দেখিছিলা,
আজি, অলপ আগতে, কিয়নো সূক্ষ্ম সিৰাৰে বুটা দিয়া সেই গোলাকাৰ পদাৰ্থনেই তোমাৰ
অক্ষিপট, দণ্ড আৰু শঙ্কু-আকৃতি অসংখ্য কোষেৰে লিপা। কিন্তু সেই মুহূৰ্তত যদি মই
ইয়ালৈ সাঁতুৰি আহিব পাৰিলোহেঁতেন, মই আৰু বিস্মিত নহ'লোহেঁতেন, কিয়নো মই
দেখিলোহেঁতেন তোমাৰ চকুৰ মণিত মই মোক যিদৰে দেখিছিলোঁ, সেই মোৰ আচ্ছন্ন
মুখ তোমাৰ অক্ষিপটত পৰা নাই— তাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত, সম্পূৰ্ণ ওলোটা, মোৰ ভৰি
ওপৰৰ পিনে, মোৰ মূৰটো তললৈ।
এৰা, মোৰ হাঁহি উঠিলহেঁতেন; তোমাৰো হাঁহি উঠিলহেঁতেন।
কিন্তু তুমি হঁহা নাছিলা, কাৰণ তেনেকৈ তুমি মোক একেবাৰেই দেখা নাছিলা।
তোমাৰ অক্ষিপটৰ কোষবোৰত, তাৰ দণ্ড আৰু শত্ৰুবোৰত সেই মুহূৰ্ততে কত কি ঘটিছিল,
কত বিদ্যুৎপ্ৰবাহ, কত ৰসায়ন, তাৰ তুমি একো নাজানা, সেই ক্ষণিকতে আলোকৰ স্নায়ুবোৰে
কেতিয়া কেনেকৈ মোৰ এই হাস্যকৰ বিম্বটো তোমাৰ মূৰৰ পিছপিনে, তোমাৰ মগজুৰ
প্ৰান্তলৈ ভহাই লৈ গ'ল আৰু তাত কিহে তাক নিমিষতে পুনৰ পোন কৰি দিলে, তুমি তাৰ
কোনো সঁহাৰি নাপালা, তুমি মাথোঁ দেখিলা মই আচৰিত হৈ তোমাৰ চকুলৈ চাই আছোঁ।
তুমি কি বুজিছিলা, সেই মুহূৰ্তত তুমি কি ভাবিছিলা, মই ক'ব নোৱাৰোঁ। তোমাৰ চকুত
মই কি দেখা পোৱা বুলি ভাবি তোমাৰ শিহৰণ জাগিছিল, মই ক'ব নোৱাৰোঁ, কিন্তু মই
তাত মোক নিজকেই দেখিছিলোঁ। আৰু সেই নিমিষো এতিয়া বহু দূৰত, বিগত, লুপ্ত,
হয়তো সম্পূৰ্ণ বিস্মৃত। বা হয়তো, সম্পূৰ্ণ বিস্মৃত নহয়, তোমাৰ মগজুৰ লক্ষ কোটি
স্নায়ুকোষৰ ক'ৰবাত এতিয়াও সঞ্চিত, যেনেকৈ হেনো সেই কোষবোৰত সঞ্চিত হৈ<noinclude></noinclude>
5i0rx266xqsylp7gn7cxkcwsjuq859b
249561
249560
2026-05-09T07:17:44Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
249561
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২|গোলাম|}}</noinclude>
ছবি...
{{gap}}ক'লা চোঁৱৰখন নিষ্পন্দ। সোণৰ পাপৰিখন যেন মই এতিয়া লাহে লাহে মেলি
ধৰিলোঁ। ভিতৰত এখন স্বচ্ছ ঘূৰণীয়া পৰ্দা, যেন অবিশ্ৰান্ত জলধাৰাৰ স্পৰ্শত ঝলমল।
তাৰ পিছপিনে এটা বগা, স্বচ্ছ হ্ৰদ, লুণীয়া তাৰ পানীৰ স্বাদ। এই পানীৰ সিপাৰে সেই
ঘূৰণীয়া ক'লা মণি, য'ত মই মোক দেখিছিলোঁ, এখন ঘূৰণীয়া নীলা পৰ্দাৰ মাজত এটা
ছিদ্ৰ, ওপৰৰ আৰু তলৰ কিছুমান পেশী টনাই ঢিলাই যিটো তুমি সৰু ডাঙৰ কৰিছিলা।
তাৰ সিপিঠিত এখন পৰিষ্কাৰ বগা পৰকলা, ক্যুব্জপৃষ্ঠ, যাৰ তৰপে তৰপে মোৰ মুখৰপৰা
অহা পোহৰ ক্ৰমাগত ভাঁজ খাইছিল। তাৰ পিছত আকৌ পানী, কিন্তু এইবাৰ আৰু লুণীয়া
নহয়, ডাঠ, সান্দ্ৰ, যেন ৰাশি ৰাশি ভঙা কাঁচেৰে ভৰা। আৰু তাৰ শেষত এইয়া এখন
গোলাকাৰ তেজৰঙা আকাশ, উজ্জ্বল হালধীয়া এটা সূৰ্য্যৰ ওপৰেদি একাবেকা ৰক্তবৰ্ণ
ৰেখা, যেন কোনো উন্মাদ শিল্পীয়ে অঁকা সূৰ্য্যাস্তৰশ্মিৰ পট। বস্তুতঃ, সেইবোৰ তেজৰেই
ধমনী, সেই হালধীয়া সূৰ্য্যটোৰ প্ৰদেশতেই মোৰ মুখখন তুমি জীৱনত প্ৰথমবাৰ দেখিছিলা,
আজি, অলপ আগতে, কিয়নো সূক্ষ্ম সিৰাৰে বুটা দিয়া সেই গোলাকাৰ পদাৰ্থনেই তোমাৰ
অক্ষিপট, দণ্ড আৰু শঙ্কু-আকৃতি অসংখ্য কোষেৰে লিপা। কিন্তু সেই মুহূৰ্তত যদি মই
ইয়ালৈ সাঁতুৰি আহিব পাৰিলোহেঁতেন, মই আৰু বিস্মিত নহ'লোহেঁতেন, কিয়নো মই
দেখিলোহেঁতেন তোমাৰ চকুৰ মণিত মই মোক যিদৰে দেখিছিলোঁ, সেই মোৰ আচ্ছন্ন
মুখ তোমাৰ অক্ষিপটত পৰা নাই— তাৰ সম্পূৰ্ণ বিপৰীত, সম্পূৰ্ণ ওলোটা, মোৰ ভৰি
ওপৰৰ পিনে, মোৰ মূৰটো তললৈ।
{{gap}}এৰা, মোৰ হাঁহি উঠিলহেঁতেন; তোমাৰো হাঁহি উঠিলহেঁতেন।
{{gap}}কিন্তু তুমি হঁহা নাছিলা, কাৰণ তেনেকৈ তুমি মোক একেবাৰেই দেখা নাছিলা।
তোমাৰ অক্ষিপটৰ কোষবোৰত, তাৰ দণ্ড আৰু শত্ৰুবোৰত সেই মুহূৰ্ততে কত কি ঘটিছিল,
কত বিদ্যুৎপ্ৰবাহ, কত ৰসায়ন, তাৰ তুমি একো নাজানা, সেই ক্ষণিকতে আলোকৰ স্নায়ুবোৰে
কেতিয়া কেনেকৈ মোৰ এই হাস্যকৰ বিম্বটো তোমাৰ মূৰৰ পিছপিনে, তোমাৰ মগজুৰ
প্ৰান্তলৈ ভহাই লৈ গ'ল আৰু তাত কিহে তাক নিমিষতে পুনৰ পোন কৰি দিলে, তুমি তাৰ
কোনো সঁহাৰি নাপালা, তুমি মাথোঁ দেখিলা মই আচৰিত হৈ তোমাৰ চকুলৈ চাই আছোঁ।
তুমি কি বুজিছিলা, সেই মুহূৰ্তত তুমি কি ভাবিছিলা, মই ক'ব নোৱাৰোঁ। তোমাৰ চকুত
মই কি দেখা পোৱা বুলি ভাবি তোমাৰ শিহৰণ জাগিছিল, মই ক'ব নোৱাৰোঁ, কিন্তু মই
তাত মোক নিজকেই দেখিছিলোঁ। আৰু সেই নিমিষো এতিয়া বহু দূৰত, বিগত, লুপ্ত,
হয়তো সম্পূৰ্ণ বিস্মৃত। বা হয়তো, সম্পূৰ্ণ বিস্মৃত নহয়, তোমাৰ মগজুৰ লক্ষ কোটি
স্নায়ুকোষৰ ক'ৰবাত এতিয়াও সঞ্চিত, যেনেকৈ হেনো সেই কোষবোৰত সঞ্চিত হৈ<noinclude></noinclude>
8phps60xof4skt84xihrl4jy7nzgmle