ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.8 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 69777 254350 188751 2026-06-28T03:16:40Z BabulB 104 254350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="-chanakyakdas" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|উছৰ্গা}}}} {{block center|width=380px|{{gap}}অকালতে ১৯২৮ খ্ৰীষ্টাব্দৰ জানুৱাৰী মাহত শদিয়াত আমা-ডিমা ছটি ল’ৰা-ছোৱালী এৰি পতিৰ আগত আমাক সকলোকে কন্দুৱাই বৈকুণ্ঠ হোৱা মোৰ পৰম সাদৰী সৰু-মাজিউ জীয়াৰী স্বৰ্গীয় মৃণালিনী আইটীৰ নামত এই পুথি উচৰ্গা কৰিলোঁ। যা বাচা! ককায়েৰ দুজন আৰু নিচেই সৰু-ভায়েৰজনৰ লগত মিলি-জুলী স্বৰগৰ ফুল স্বৰগতে থাকিবি। কালপ্ৰাপ্ত হ’লে আমিও যাম আৰু তাত তহঁতক লগ পামগৈ। {{Right|{{larger|ৰজনীকান্ত বৰদলৈ}}}}}}<noinclude></noinclude> 3e8vn4p6ozsw1xmlm10npvy4x45qm3o 104 71621 254345 195007 2026-06-28T02:39:17Z BabulB 104 254345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh||ৰহদৈ লিগিৰী|১১}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}ৰজাক বেঢ়ি চাওতাসকলৰ ভিতৰত আমাৰ ৰহদৈয়ো দয়াৰামৰ কাষতে থিয় হৈ আছিল। সুক্ষণতে হওক বা কুক্ষণতে হওক দৈবাৎ ৰজাৰ চকু ৰহদৈৰ ওপৰত পৰিল। ৰহদৈৰ মনোমোহা ৰূপ আৰু লাৱণ্যত আকৃষ্ট হৈ ৰজাই একেথৰে কিছুবেলি ৰহদৈৰ ফাললৈ চাই তেওঁৰ কাষতে মাটিত আঁঠু লৈ বহি থকা তেওঁৰ সখি সতাইক আনে নুশুনাকৈ কেতখিনি কিবা-কিবি ক'লে। সতায়ে মূৰ দূপিয়াই শলাগিলে। বেলি দুপৰ হ'লত ৰজাই সভা ভংগ কৰি কাৰেঙলৈ সোমাল, ডাঙৰীয়াসকল আৰু আন আন মানুহো ঘৰা-ঘৰি গ'ল। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|নৱম অধ্যায়}}}} {{center|{{larger|ৰজা আৰু সত্ৰাম}}}} {{gap}}আগবেলা পূজা চাই উঠি ভাটিবেলা ৰজা চন্দ্ৰকান্ত সিংহে তেওঁৰ ভিতৰুৱা ৰংচৰাত বহিলহি। সতাই অলপ আগখিনিতে আহি বহি আছিল। আসনত বহিয়েই ৰজাই সত্ৰামক সুধিলে— “পিছত সখি, কোৱাচোঁ সেই ছোৱালীজনীৰ নাম-ধাম আঁতিগুৰি কি?” {{gap}}সত্ৰাম—— স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰ! তাইৰ নাম ৰহদৈ। ঘৰ মাজুলীৰ কমলাবীৰ গাঁৱত। বাপেকৰ নাম ৰতিকান্ত। সি কমলাবাৰীৰ সেৱক। জাতত সোণাৰি কলিতা। তাইৰ তলত এটা ভায়েক মাথোন আছে। তাই মাক-বাপেকৰ একেজনী জীয়ৰী। {{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহ— সখি! ছোৱালীজনী এতিয়াও গাভৰু হৈ উঠা নাই যেন লাগে। তথাপি তাই এতিয়াই দেখিবলৈ ইমান ধুনীয়া। গাভৰু হৈ উঠিলে তাই কেনেকুৱা স্বৰ্গৰ দীপলিপ অপেশ্বৰীৰ দৰে হ'ব ক'বই নোৱাৰি। তাই সাধাৰণ মানুহৰ পঁজাঘৰত থকা লায়েকৰ নহয়। মোৰ কাৰেঙেহে তাইক শুৱায়। সেই দেখি সখি! মোৰ বৰ ইচ্ছা হৈছে তাইক মোৰ হাতধৰী লিগিৰী কৰি ৰাখোঁ। {{gap}}সত্ৰাম— স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰে তাইৰ ৰূপৰ বিষয়ে যি কৈছে সেইটো সঁচা। পিছত তাইক সদায় লিগিৰী কৰিয়েই ৰাখিবনে? {{gap}}ৰজা— নহয়। তাই গাভৰু হৈ উঠিলে তাইক বিয়া কৰাই ৰাণী পাতিম। {{gap}}সত্ৰাম— স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰে কৰোঁ বুলিলে যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পাৰে। পিছত বন্দীয়ে কথা এটা জনাব খোজোঁ। {{gap}}ৰজা— জনোৱা ম‍ই শুনিম। {{gap}}সৰাম— স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰ। কথাটো এই— তাই দীপলিপ অপেশ্বৰী হ'লেও সামান্য কাঁড়ী পাইকৰহে জীয়ৰী। এনেয়ে আমাৰ আপই সদায় স্বৰ্গদেৱৰ ওপৰত <section end="B" /><noinclude></noinclude> lgvvj1g6umrbajs83efz2a43jr11ui3 254346 254345 2026-06-28T02:45:53Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 254346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||ৰহদৈ লিগিৰী|১১}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}ৰজাক বেঢ়ি চাওতাসকলৰ ভিতৰত আমাৰ ৰহদৈয়ো দয়াৰামৰ কাষতে থিয় হৈ আছিল। সুক্ষণতে হওক বা কুক্ষণতে হওক দৈবাৎ ৰজাৰ চকু ৰহদৈৰ ওপৰত পৰিল। ৰহদৈৰ মনোমোহা ৰূপ আৰু লাৱণ্যত আকৃষ্ট হৈ ৰজাই একেথৰে কিছুবেলি ৰহদৈৰ ফাললৈ চাই তেওঁৰ কাষতে মাটিত আঁঠু লৈ বহি থকা তেওঁৰ সখি সতাইক আনে নুশুনাকৈ কেতখিনি কিবা-কিবি ক'লে। সতায়ে মূৰ দূপিয়াই শলাগিলে। বেলি দুপৰ হ'লত ৰজাই সভা ভংগ কৰি কাৰেঙলৈ সোমাল, ডাঙৰীয়াসকল আৰু আন আন মানুহো ঘৰা-ঘৰি গ'ল। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|নৱম অধ্যায়}}}} {{center|{{larger|ৰজা আৰু সৎৰাম}}}} {{gap}}আগবেলা পূজা চাই উঠি ভাটিবেলা ৰজা চন্দ্ৰকান্ত সিংহে তেওঁৰ ভিতৰুৱা ৰংচৰাত বহিলহি। সতাই অলপ আগখিনিতে আহি বহি আছিল। আসনত বহিয়েই ৰজাই সৎৰামক সুধিলে—“পিছত সখি, কোৱাচোঁ সেই ছোৱালীজনীৰ নাম-ধাম আঁতিগুৰি কি?” {{gap}}সৎৰাম—স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰ! তাইৰ নাম ৰহদৈ। ঘৰ মাজুলীৰ {{SIC|কমলাবীৰ|কমলাবাৰীৰ}} গাঁৱত বাপেকৰ নাম ৰতিকান্ত। সি কমলাবাৰীৰ সেৱক। জাতত সোণাৰি কলিতা। তাইৰ তলত এটা ভায়েক মাথোন আছে। তাই মাক-বাপেকৰ একেজনী জীয়ৰী। {{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহ— সখি! ছোৱালীজনী এতিয়াও গাভৰু হৈ উঠা নাই যেন লাগে। তথাপি তাই এতিয়াই দেখিবলৈ ইমান ধুনীয়া। গাভৰু হৈ উঠিলে তাই কেনেকুৱা স্বৰ্গৰ দীপলিপ অপেশ্বৰীৰ দৰে হ'ব ক'বই নোৱাৰি। তাই সাধাৰণ মানুহৰ পঁজাঘৰত থকা লায়েকৰ নহয়। মোৰ কাৰেঙেহে তাইক শুৱায়। সেই দেখি সখি! মোৰ বৰ ইচ্ছা হৈছে তাইক মোৰ হাতধৰী লিগিৰী কৰি ৰাখোঁ। {{gap}}সৎৰাম— স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰে তাইৰ ৰূপৰ বিষয়ে যি কৈছে সেইটো সঁচা। পিছত তাইক সদায় লিগিৰী কৰিয়েই ৰাখিবনে? {{gap}}ৰজা—নহয়। তাই গাভৰু হৈ উঠিলে তাইক বিয়া কৰাই ৰাণী পাতিম। {{gap}}সৎৰাম— স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰে কৰোঁ বুলিলে যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পাৰে। পিছত বন্দীয়ে কথা এটা জনাব খোজোঁ। {{gap}}ৰজা— জনোৱা ম‍ই শুনিম। {{gap}}সৎৰাম— স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰ। কথাটো এই—তাই দীপলিপ অপেশ্বৰী হ'লেও সামান্য কাঁড়ী পাইকৰহে জীয়ৰী। এনেয়ে আমাৰ আপই সদায় স্বৰ্গদেৱৰ ওপৰত <section end="B" /><noinclude></noinclude> tfpgstrzjs5whigisxfmlmgb4vvlmay 254347 254346 2026-06-28T02:46:43Z BabulB 104 254347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||ৰহদৈ লিগিৰী|১১}}</noinclude><section begin="A" />{{gap}}ৰজাক বেঢ়ি চাওতাসকলৰ ভিতৰত আমাৰ ৰহদৈয়ো দয়াৰামৰ কাষতে থিয় হৈ আছিল। সুক্ষণতে হওক বা কুক্ষণতে হওক দৈবাৎ ৰজাৰ চকু ৰহদৈৰ ওপৰত পৰিল। ৰহদৈৰ মনোমোহা ৰূপ আৰু লাৱণ্যত আকৃষ্ট হৈ ৰজাই একেথৰে কিছুবেলি ৰহদৈৰ ফাললৈ চাই তেওঁৰ কাষতে মাটিত আঁঠু লৈ বহি থকা তেওঁৰ সখি সতাইক আনে নুশুনাকৈ কেতখিনি কিবা-কিবি ক'লে। সতায়ে মূৰ দূপিয়াই শলাগিলে। বেলি দুপৰ হ'লত ৰজাই সভা ভংগ কৰি কাৰেঙলৈ সোমাল, ডাঙৰীয়াসকল আৰু আন আন মানুহো ঘৰা-ঘৰি গ'ল। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|নৱম অধ্যায়}}}} {{center|{{larger|ৰজা আৰু সৎৰাম}}}} {{gap}}আগবেলা পূজা চাই উঠি ভাটিবেলা ৰজা চন্দ্ৰকান্ত সিংহে তেওঁৰ ভিতৰুৱা ৰংচৰাত বহিলহি। সতাই অলপ আগখিনিতে আহি বহি আছিল। আসনত বহিয়েই ৰজাই সৎৰামক সুধিলে—“পিছত সখি, কোৱাচোঁ সেই ছোৱালীজনীৰ নাম-ধাম আঁতিগুৰি কি?” {{gap}}সৎৰাম—স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰ! তাইৰ নাম ৰহদৈ। ঘৰ মাজুলীৰ {{SIC|কমলাবীৰ|কমলাবাৰীৰ}} গাঁৱত বাপেকৰ নাম ৰতিকান্ত। সি কমলাবাৰীৰ সেৱক। জাতত সোণাৰি কলিতা। তাইৰ তলত এটা ভায়েক মাথোন আছে। তাই মাক-বাপেকৰ একেজনী জীয়ৰী। {{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহ—সখি! ছোৱালীজনী এতিয়াও গাভৰু হৈ উঠা নাই যেন লাগে। তথাপি তাই এতিয়াই দেখিবলৈ ইমান ধুনীয়া। গাভৰু হৈ উঠিলে তাই কেনেকুৱা স্বৰ্গৰ দীপলিপ অপেশ্বৰীৰ দৰে হ'ব ক'বই নোৱাৰি। তাই সাধাৰণ মানুহৰ পঁজাঘৰত থকা লায়েকৰ নহয়। মোৰ কাৰেঙেহে তাইক শুৱায়। সেই দেখি সখি! মোৰ বৰ ইচ্ছা হৈছে তাইক মোৰ হাতধৰী লিগিৰী কৰি ৰাখোঁ। {{gap}}সৎৰাম—স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰে তাইৰ ৰূপৰ বিষয়ে যি কৈছে সেইটো সঁচা। পিছত তাইক সদায় লিগিৰী কৰিয়েই ৰাখিবনে? {{gap}}ৰজা—নহয়। তাই গাভৰু হৈ উঠিলে তাইক বিয়া কৰাই ৰাণী পাতিম। {{gap}}সৎৰাম—স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰে কৰোঁ বুলিলে যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পাৰে। পিছত বন্দীয়ে কথা এটা জনাব খোজোঁ। {{gap}}ৰজা—জনোৱা ম‍ই শুনিম। {{gap}}সৎৰাম—স্বৰ্গদেউ ঈশ্বৰ। কথাটো এই—তাই দীপলিপ অপেশ্বৰী হ'লেও সামান্য কাঁড়ী পাইকৰহে জীয়ৰী। এনেয়ে আমাৰ আপই সদায় স্বৰ্গদেৱৰ ওপৰত <section end="B" /><noinclude></noinclude> nlilhwq8yqse18r04ax7iqgdlc81qum 104 71622 254348 195008 2026-06-28T02:47:54Z BabulB 104 254348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Himashree Borah" />{{rh|১২|ৰহদৈ লিগিৰী|}}</noinclude>ক্ষমতা চলাই থাকে, তাতে আকৌ যদি সাধাৰণ কাঁড়ী পাইকৰ জীয়ৰী এজনীক ৰাণী পাতে তেন্তে মহা অনৰ্থ ঘটাব পাৰে। {{gap}}ৰজা— কি! আমাৰ দেখোন উপৰিপুৰুষ “শিৱসিংহ ৰজাই নটৰ জীয়ৰী ফুলেশ্বৰীকো বিয়া কৰাই ৰাণী পাতিছিল— তেতিয়া দেখোন ডাঙৰীয়াসকলে শিৱসিংহ ৰজাক একো কৰিব নোৱাৰিছিল। এতিয়া ম‍ই এইক বিয়া কৰাই ৰাণী পাতিলেনো কি জগৰ লাগিব? সত্ৰাম— স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰ! সেই কালত ডাঙৰীয়া তিনিজন ইমান প্ৰভাৱশালী ' নাছিল। ৰজা তেওঁবিলাকৰ আজ্ঞামতে চলা নাছিল। পিছত এতিয়া যে স্বৰ্গদেৱে বুঢ়াগোঁহাইৰ হাকে বচনে চলিব লগা হৈছে। ৰজা— মোৰো এই কথাতেহে বেজাৰ। বুঢ়াগোঁহায়ে সদায় মোক সকলো কথাতে তাৰ তলতীয়া কৰি ৰাখিব খোজে। আই-দেউতা তাৰ ফলীয়া হোৱাত মোৰ উপায় নোহোৱা হৈছে। মোৰ অতিকৈ বেজাৰ-বিৰক্তি হৈছে। মই আৰু বুঢ়াগোঁহাইক নামানো। সখি! তুমি মোৰ সহায় থাকিলে আৰু গুৱাহাটীৰ বৰফুকন আৰু ৰাইজ মোৰ ফলীয়া থাকিলে পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহাইক দিনক দিনে অপমান দি লঘু-লাঞ্ছনা কৰি তাৰ গৰ্ব খৰ্ব কৰিহে এৰিম। পিছত সদ্যহতে ম‍ই এই ছোৱালীজনীক আজিয়েই ধৰাই আনি কাৰেঙত লিগিৰীস্বৰূপে ৰাখিব খোজোঁ, তুমি কেনে বোলা? সত্ৰাম— স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰে যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পাৰে; কিন্তু তেনেকুৱা কৰিলে জানোচা আপ আৰু আপুৰ ফৈদে ৰাইজৰ সহায় আৰু বল পাই আমাক মস্কিলত পেলায়। সেই দেখি বন্দীয়ে জনাওঁ স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰে সদ্যহতে তাইক পূজা চাই ঘৰলৈ উলটি যাবলৈ দিয়ক। পিছত বন্দীয়ে মানুহ পঠিয়াই তাইৰ মাক-বাপেকক কিছু ধন-বিত দি তাইক কিনি অনাৰ দৰে আনি স্বৰ্গদেৱক সোধাম। ৰজা— তেন্তে সখি! সেইদৰেই হওক। তুমি পলম নকৰিবা৷ পুৰা এমাহৰ ভিতৰত মোক তাইক আনি দিব লাগে। সত্ৰাম— ভাল স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰ এতিয়া উঠিলোহে। দশম অধ্যায় দয়াৰামৰ প্ৰস্তাৱ ৰজাঘৰৰ দুৰ্গোৎসৱ চাই বিজয়াৰ দিনা ব্ৰহ্মপুত্ৰত দেৱীৰ বিসৰ্জন চাই, মাজুলীৰ পৰা অহা ডেকা-গাভৰু, ল'ৰা-ছোৱালী এইবিলাকেই আগৰ দৰে নাৱে নাৱে গীত- পদ গাই নৈ পাৰ হৈ সিপাৰ পালেগৈ। আৰু ঘাটে ঘাটে নাওবিলাক বান্ধি থৈ<noinclude></noinclude> doazb30aifm5acnefl02jow6ximcqef 254349 254348 2026-06-28T02:57:05Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 254349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|১২|ৰহদৈ লিগিৰী|}}</noinclude><section begin="A" />ক্ষমতা চলাই থাকে, তাতে আকৌ যদি সাধাৰণ কাঁড়ী পাইকৰ জীয়ৰী এজনীক ৰাণী পাতে তেন্তে মহা অনৰ্থ ঘটাব পাৰে। {{gap}}ৰজা—কি! আমাৰ দেখোন উপৰিপুৰুষ “শিৱসিংহ ৰজাই নটৰ জীয়ৰী ফুলেশ্বৰীকো বিয়া কৰাই ৰাণী পাতিছিল—তেতিয়া দেখোন ডাঙৰীয়াসকলে শিৱসিংহ ৰজাক একো কৰিব নোৱাৰিছিল। এতিয়া ম‍ই এইক বিয়া কৰাই ৰাণী পাতিলেনো কি জগৰ লাগিব? {{gap}}সৎৰাম—স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰ! সেই কালত ডাঙৰীয়া তিনিজন ইমান প্ৰভাৱশালী নাছিল। ৰজা তেওঁবিলাকৰ আজ্ঞামতে চলা নাছিল। পিছত এতিয়া যে স্বৰ্গদেৱে বুঢ়াগোঁহাইৰ হাকে বচনে চলিব লগা হৈছে। {{gap}}ৰজা—মোৰো এই কথাতেহে বেজাৰ। বুঢ়াগোঁহায়ে সদায় মোক সকলো কথাতে তাৰ তলতীয়া কৰি ৰাখিব খোজে। আই-দেউতা তাৰ ফলীয়া হোৱাত মোৰ উপায় নোহোৱা হৈছে। মোৰ অতিকৈ বেজাৰ-বিৰক্তি হৈছে। মই আৰু বুঢ়াগোঁহাইক নামানো। সখি! তুমি মোৰ সহায় থাকিলে আৰু গুৱাহাটীৰ বৰফুকন আৰু ৰাইজ মোৰ ফলীয়া থাকিলে পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহাইক দিনক দিনে অপমান দি লঘু-লাঞ্ছনা কৰি তাৰ গৰ্ব খৰ্ব কৰিহে এৰিম। পিছত সদ্যহতে ম‍ই এই ছোৱালীজনীক আজিয়েই ধৰাই আনি কাৰেঙত লিগিৰীস্বৰূপে ৰাখিব খোজোঁ, তুমি কেনে বোলা? {{gap}}সৎৰাম—স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰে যি ইচ্ছা তাকে কৰিব পাৰে; কিন্তু তেনেকুৱা কৰিলে জানোচা আপ আৰু আপুৰ ফৈদে ৰাইজৰ সহায় আৰু বল পাই আমাক মস্কিলত পেলায়। সেই দেখি বন্দীয়ে জনাওঁ স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰে সদ্যহতে তাইক পূজা চাই ঘৰলৈ উলটি যাবলৈ দিয়ক। পিছত বন্দীয়ে মানুহ পঠিয়াই তাইৰ মাক-বাপেকক কিছু ধন-বিত দি তাইক কিনি অনাৰ দৰে আনি স্বৰ্গদেৱক সোধাম। {{gap}}ৰজা— তেন্তে সখি! সেইদৰেই হওক। তুমি পলম নকৰিবা। পুৰা এমাহৰ ভিতৰত মোক তাইক আনি দিব লাগে। {{gap}}সৎৰাম— ভাল স্বৰ্গদেৱ ঈশ্বৰ এতিয়া উঠিলোহে। <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|দশম অধ্যায়}}}} {{center|{{larger|দয়াৰামৰ প্ৰস্তাৱ}}}} {{gap}}ৰজাঘৰৰ দুৰ্গোৎসৱ চাই বিজয়াৰ দিনা ব্ৰহ্মপুত্ৰত দেৱীৰ বিসৰ্জন চাই, মাজুলীৰ পৰা অহা ডেকা-গাভৰু, ল'ৰা-ছোৱালী এইবিলাকেই আগৰ দৰে নাৱে নাৱে গীত-পদ গাই নৈ পাৰ হৈ সিপাৰ পালেগৈ। আৰু ঘাটে ঘাটে নাওবিলাক বান্ধি থৈ <section end="B" /><noinclude></noinclude> 79vk7o260003ag0u9aa3gw0y2w9w0c1 104 84218 254365 226966 2026-06-28T05:06:08Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}উচ্চতা অনুমানৰ কাৰণে ভৰিৰপৰা মূৰলৈকে নৰেশ্বৰৰ দেহটোলৈ এবাৰ চাই ড্ৰাইভাৰে সমৰ্থন কৰি কলে, “হয় হয়, মোৰ এই পেণ্ট ছয় মাহত চুটি হৈ গ'ল।” উত্তৰৰ লগে লগে ড্ৰাইভাৰে তাৰ নিজৰ পেণ্টটোৰ দীৰ্ঘতালৈ আঙুলিয়ালে। {{gap}}দৰ্জ্জিয়ে তাচ্ছিল্যৰে ড্ৰাইভাৰৰ ভাজ নোহোৱা পুৰণি পেণ্টটোলৈ নাকসিকতাই চাওঁ নেচাওঁকৈ চাই কলে, “সেইটো অৰ্ডিনেৰি দেশী জিন। আমি মাঞ্চেষ্টাৰি জিন দিম; খুব লাষ্টিং কৰিব।” {{gap}}দেশী বস্তু যে সাধাৰণ, মূল্যহীন, নৰেশ্বৰেও বুজি পায়। দৰ্জ্জিৰ প্ৰত্যুত্তৰত ড্ৰাইভাৰৰ মুখত চুঙা চাই সোপা পৰাত নৰেশ্বৰে মনে মনে কৌতুক অনুভৱ কৰিলে। জোখ-মাপ শেষ কৰি কলে, “সাত দিনৰ পিছত ৰেডি কৰি থম, দৰ্কাৰ হলে আমাৰ মানুহে বাগিছাত চাহাবৰ বঙলাত দি আহিবগৈ।” {{gap}}ডেলিভাৰি ক'ত দিব লাগিব সুধিবলৈ দৰ্জ্জি মেমচাহাবৰ ওচৰলৈ আহিল। অহা সপ্তাহত মেমচাহাবে নিজেই লৈ যাবহি বুলি জনালে। {{gap}}তাৰ পিছত বাগিছামুৱা ওভোটা যাত্ৰা আৰম্ভ হ’ল।<noinclude></noinclude> jpkv6y38lk56pqhtib5pijpsrvt5ayr 104 84219 254368 252654 2026-06-28T05:11:10Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{center|'''আঠ'''}} {{gap}}“এই মোৰ পইচাটো বিচাৰি দিবি?” {{gap}}মেমচাহাবৰ কুঠৰিলৈ যাবলৈ বহু সময় আছে দেখি নৰেশ্বৰ শুই উঠি বাটলৈ ওলাইছিল। অন্যমনস্কভাৱে অলপ দূৰ আগ বাঢ়োতেই কথাষাৰ শুনি ঘূৰি চালে। ভৰিৰ আঙুলিৰে কাষৰ বন লিৰিক বিদাৰি ছোৱালী এজনীয়ে কিবা বিচৰা যেন অনুমান হ’ল। সিদিনা পুৱা লগ পোৱা সেই বগী ছোৱালীজনী—চনিয়া। নৰেশ্বৰে মুখ ঘূৰাই চোৱাত ছোৱালীজনীয়ে আকৌ মাতিলে, “এই খিনিতে পইচা এটা পৰিল, বিচাৰি দিবি?” {{gap}}তাতকৈ বয়সত সৰু ছোৱালী এজনীয়ে তই বুলি সম্বোধন কৰাত নৰেশ্বৰে প্ৰথমে অপমান বোধ কৰিছিল। গোঙোৰা মুখ খনৰে অলৰ-অচৰ হৈ থিয় দি থকা দেখি ছোৱালীজনীয়ে পুনৰ অনুনয় কৰিলে, “এই, আহ না বিচাৰি দে; নহলে ঘৰত মাৰিব!” {{gap}}ছোৱালীজনীৰ কৰুণ আহ্বানত নৰেশ্বৰৰ ভেম ভাগিল। তাইৰ অকণ অকণ হাঁহি থকা চকু দুটাই নিজৰ ভনীয়েক আলতীলৈ মনত পেলাই দিলে। মুহূৰ্ত্ততে মুখৰ বৰণ সিমলু-ফুলীয়া কৰি নৰেশ্বৰে চনিয়াৰ কাষ চাপি সৰল বিশ্বাসৰে সুধিলে, “কোন খিনিত পৰিল?” {{gap}}“এই খিনিতে।” ভৰিৰ আঙুলিৰে চনিয়াই ঠাইডোখৰ দেখুৱাই দিলে। {{gap}}মূৰ তুলি থকা বন বোৰৰ গৰ্ব্ব ভৰিৰে মোহাৰি তললৈ মূৰ কৰি নৰেশ্বৰে বিচাৰিলে। {{nop}}<noinclude>{{center|৯৩}}</noinclude> 3nkwqq2qzvsd52q150r3a4oah01qdhu 104 84220 254370 252656 2026-06-28T05:14:26Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“ভৰিৰে গছকি কত পাবি?” চনিয়াই নিজে বনৰ ওপৰত আঠু লৈ হাতেৰে বনৰ মাজত খেপিয়াবলৈ লাগিল। চনিয়াৰ নিৰ্দ্দেশত নৰেশ্বৰেও তাইক অনুসৰণ কৰিলে। {{gap}}ক্ষন্তেক পিছতে বহা অৱস্থাত থকা নৰেশ্বৰক চনিয়াই, পিছপিনৰ পৰা হঠাতে ঠেলা মাৰি দিলে; নৰেশ্বৰৰ মূৰটোয়ে মাখনৰ দৰে কোমল দুবৰিদৰাক স্পৰ্শ কৰিলে। হি হি কৰি চনিয়াই হাঁহিলে; নৰেশ্বৰে চকু পোন্দোৱাকৈ থিয় হ’ল। চনিয়াই ওচৰ চাপি সুধিলে, “দুখ পালি নে কি?” {{gap}}নৰেশ্বৰে মৌন ব্ৰত আৰম্ভ কৰিলে। {{gap}}“বল বল, মাছ চাওঁ গৈ।” {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘূৰি বঙলাৰ পিনে খোজ বঢ়ালে। চনিয়াই তাৰ হাতত আজুৰি কলে, “খং নকৰিবি। বল বল দলঙা চাওঁ গৈ। ৰাতি বৰষুণ হৈ গৈছে; আজি চাগৈ বহুত মাছ লাগিছে।” চিনাকী মানুহৰ দৰেই তাৰ হাতখনত বলেৰে আজোৰ এটা মাৰিলে। চকুত ছোৱালীজনীৰ যাদু—নৰেশ্বৰে নেযাওঁকৈও পিছে পিছে গল। {{gap}}“লখু আজি নাহিল?” {{gap}}“তাৰ জ্বৰ।” {{gap}}“ভায়েৰহঁত কলৈ গল?” {{gap}}“স্কুলত পঢ়িবলৈ।” {{gap}}“ইমান ৰাতি পুৱাই স্কুল হয়নে?” {{gap}}“বাগিছাৰ স্কুল খুব ৰাতি পুৱাই বহে।” {{nop}}<noinclude>{{center|৯৪}}</noinclude> cyon4dp6wv3rkptto7kqygakhg96pnw 104 84221 254371 252657 2026-06-28T05:18:12Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“তই স্কুলত নপঢ়?” {{gap}}“ধ্যেৎ, ছোৱালীয়ে স্কুলত কিয় পঢ়িব? তহঁতৰ গাৱঁত পঢ়েনে কি?” {{gap}}কথা পাতি পাতি দুয়ো নৈৰ যুঁৱলি পালেগৈ। {{gap}}“আহ সাতোৰো।” {{gap}}“ওহোঁ।” {{gap}}“তই সাতুৰিব নেজান?” {{gap}}“নেজানিম কেলৈ?” {{gap}}“ভয় কৰিছ? নদীৰ সোঁতে উটাই লৈ যাব? ভয় নাই, মই লগত থাকিম।” হি হি কৈ হাঁহিলে। {{gap}}“ভয় কিয় কৰিম? তই লগ নহলেও মই সাতুৰিব পাৰো।” {{gap}}“অকলে সাঁতুৰিবলৈ বৰ সাহ দেখোন?” {{gap}}নৰেশ্বৰে তলকিবই নোৱাৰিলে—চনিয়াই তাক পানীত গতা মাৰি নিজেও ধপচ্কৈ পৰিল। অলপ দূৰ সাঁতুৰি আগুৱাই গৈ নৰেশ্বৰক চিঞৰিলে—“কাপোৰ তিতিলেই; ৰৈ আছ কিয়? আহ আহ, চাওঁ কোনে সিপাৰৰপৰা আগেয়ে সাঁতুৰি আহিব পাৰে।” {{gap}}নৰেশ্বৰ আগ নবঢ়া দেখি চনিয়াই পুনৰ মাতিলে, “এই কলৰ পানীত চাহাবেহে গা ধোৱে। জেঠিৰ দৰে চাহাবৰ বঙলাত বগাবলৈ পাই একে দিনে চাহাব হৈ গলি?” চিলনী সাঁতোৰ দি চনিয়া পিছুৱাই আহিল। {{gap}}নদীৰ পাৰত জন্ম; নদীৰ লগত নৰেশ্বৰৰ নাড়ীৰ সংযোগ<noinclude>{{center|৯৫}}</noinclude> 4ptonvx26h464pudo6kobtrhdel0cuf 104 84222 254372 226970 2026-06-28T07:10:15Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>আছে; চনিয়াৰ উপহাসে তাৰ অন্তৰত প্ৰতিযোগিতাৰ ভাব জন্মালে। ভাল সাঁতুৰিব পাৰে বুলি গাৱঁত নৰেশ্বৰৰ নাম যশ আছে। সাধাৰণ কুলি ছোৱালী এজনীয়ে তাক প্ৰতিযোগিতালৈ আহ্বান কৰাত, তাৰ শুই থকা পৌৰুষত্ব সাৰ পাই উঠিল; দুই হাত পানীত পেলাই সি চনিয়াক পিছ পেলাবলৈ গা এৰি দিলে। বৰশীত যেন পুঙা ওপঙিল; চনিয়াই ডুব মাৰি বহু দূৰৈত গৈ সিহুৰ দৰে মূৰ তুলিলে। নৰেশ্বৰ চনিয়াৰ ওচৰে গ’ল, কিন্তু অলপ পিছত সিপাৰৰপৰা সাঁতুৰি আহি নৰেশ্বৰ পাৰত উঠিলহি। {{gap}}চনিয়াই এখামোচ বালি তাৰ গালৈ দলিয়াই দিলে। সাক্ষাত মুহূৰ্ত্তৰপৰা ছোৱালীজনীয়ে তাক অপমান আৰু মলিয়ন কৰিবলৈকে চেষ্টা কৰি আছে। ক্ৰোধ— অপমান—বিৰক্তিত নৰেশ্বৰে তাইলৈ পোন্দোৱাকৈ চালে; জ্যামিতিৰ চিত্ৰৰ দৰে তিতা কাপোৰৰ মাজেদি ওলাই পৰা চনিয়াৰ দেহাৰ ৰেখাত চকু পৰাত নৰেশ্বৰ অপ্ৰতিভ হ’ল। সদ্য প্ৰসৱা তিৰোতাৰ স্তনৰ দৰে স্নেহেৰে ভৰপূৰ ছোৱালীজনীৰ চকুৰ দৃষ্টিয়ে নৰেশ্বৰৰ গোমোথাভাব উৰুৱাই দিলে। ওন্দোলাই অনা দুচপৰা মেঘৰ সংঘৰ্ষত বিজুলীৰ চিক্‌মিকনিয়ে দেখা দিলে; হাঁহি হাঁহি নৰেশ্বৰ পুনৰ নদীত জপিয়াই পৰিল; সিয়ো বালি এখামোচ লৈ চনিয়াৰ গালৈ ফাকুগুৰি ছটিওৱাৰ দৰে ছটিয়ালে। চনিয়াৰ মুখৰ হাঁহি আঘাত পায়ো দুগুণে উজ্জ্বলিল—পুৱাৰ বেলিটোৰ দৰে উজ্জ্বল, অথচ উত্তাপবিহীন। দুয়ে৷ আকৌ পাৰত উঠিল। গাৰ পানী<noinclude>{{center|৯৬}}</noinclude> ct0wj5lc6ro0ukq6cvcqfij94b3ei3g 104 84223 254373 252660 2026-06-28T07:15:29Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}নিগৰি শেষ হোৱাৰ লগে লগে নৰেশ্বৰে উভতিবলৈ খোজ দি চনিয়াক সুধিলে, “দলঙা নুতুলিলি দেখোন?” {{gap}}“ধ্যেৎ মাছ চাবলৈ এতিয়াও বাকী আছে? কোন ৰাতিতেই চাই নিলো।” {{gap}}অনৰ্থক টানি আনি লঘু-লাঞ্ছনা কৰাত নৰেশ্বৰৰ পুনৰ চকুয়ে-মুখে ক্ৰোধৰ চিন ওলাল। সি দ্ৰুতগতিৰে খোজ ললে; চনিয়াও কিন্তু তাৰ কাষে কাষে গ’ল — গাৰপৰা বাগৰি অহা পানী টোপালৰ দৰে। {{gap}}“এই, তই খং কৰিছনেকি? ৰাতিপুৱাই নৈত সাঁতুৰিলে গা গৰম লাগে।” নতুন তথ্য এটাহে যেন তাই প্ৰকাশ কৰিলে। {{gap}}অলপ দূৰ নীৰৱে গৈ নৰেশ্বৰে সুধিলে, “মাছ চাবলৈ লখুও আহিছিল?” {{gap}}“আহিছিলতো; নহলে কোনে দলঙা টানিব?” {{gap}}“লখুৰ জ্বৰ হোৱা নাই?” {{gap}}“কুলি লৰাৰ ইমান সোনকালে জ্বৰ হলে পইচা কামাই কৰিব কেনেকৈ?” {{gap}}“তই মোক ফাঁকি দিছিলি কিয়?” {{gap}}“ধেমালি কৰিলোঁ; নহলে তই মোৰ লগত সাঁতুৰিবলৈ আহিলিহেঁতেন জানো?” {{gap}}“তোৰ ভায়েৰহঁতো আহিছিল?” {{gap}}“মোৰ ভাই নহয়; দুখু টিপু লখুৰ ভাই; তাহাতো আহিছিল।” {{nop}}<noinclude>{{center|৯৭}}</noinclude> fa3v7xwpm6q1zsg0p90smw5iaycnwum 104 84224 254374 252723 2026-06-28T07:19:49Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“স্কুললৈ যোৱা নাই?” {{gap}}“ধ্যেৎ, কুলিৰ লৰা স্কুললৈ যাব কিয়? স্কুললৈ গলে মাক-বাপেকক ঘিণাবলৈহে শিকিব।” {{gap}}“তোৰ যে পইচা হেৰাইছে বুলিছিল – মিছা?” সন্দেহৰ চকুৰে নৰেশ্বৰে সুধিলে। {{gap}}“পইচা থাকিলেহে হেৰাব, পইচা পাম কত?” {{gap}}“তেনেহলে কি বিচাৰিছিলি?” {{gap}}“তই একেবাৰে গাৱঁলীয়া; একো নুবুজ।” {{gap}}অলপ ৰৈ মিচিককৈ হাঁহি মৰি কলে, “তোকেই বিচাৰিছিলো।” মহৰ দৈৰ দৰে বগা দাঁত কেইটা উলিয়াই হি হি কৈ হাঁহি চনিয়াই দুপ-দাপ কৈ লৰ মাৰিলে; দুদিনৰ চিনাকী ছোৱালী জনীৰ অদ্ভুত কথা-কাণ্ড দেখি নৰেশ্বৰ বিবুধি হল। {{gap}}সিও লৰালৰিকৈ তিতা গাৰেই বঙলাৰ পিনে খোজ ললে। {{center|'''নয়'''}} {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ ত্যাগ কৰা তিনি মাহৰ পিছৰ কাহিনী— {{gap}}গাৱঁৰ নামঘৰৰ সমুখত বেলগছ জোপা; বেলজোপাৰ চাৰিওকাষত ওখকৈ প্ৰকাৰে ঘূৰণীয়া বেদী এটা সজাই দিছিল গাৱঁৰ মধু দোকানীয়ে—পূণ্য সঞ্চয় কৰিবলৈ। বিলাতি মাটি লেপোতেই পাঠশালাৰ লৰাৰ হাতৰ আখৰৰে ডাঙৰ ডাঙৰকৈ লিখা হৈছিল স্বৰ্গীয় আদৰ কলিতানীৰ উদ্দেশ্যে। মানুহে কয় গিৰিয়েকৰ খুন্দা-কিল খায়ে খায়ে মধুদোকানীৰ ঘৈণীয়েক মৰিল। বেদীৰ ওপৰৰ বিলাতি মাটি ঠায়ে ঠায়ে এৰাইছে—<noinclude>{{center|৯৮}}</noinclude> ayw33juzo50c2528457mi6a3s5z0mf2 104 84225 254375 252704 2026-06-28T07:24:35Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>গাৱঁৰ লৰা-ছোৱালীয়ে পাকা বেল থকথকাই ভঙাত। কোনো কোনো দুষ্ট লৰাই ইচ্ছা কৰিয়েই তাৰেপৰা পকা এৰুৱাই চৰাইলৈ দলিয়ায়। কোনোবাই বাধা দিলে কয়, “এস্ মধু দোকানীয়েও আকৌ পুণ্য সঞ্চয় কৰে। তাৰ জীৱনটো গল কম ওজনত বস্তু বেচি, গাৱঁৰ মানুহক গেলা-পচা খুৱায়।” {{gap}}কেইদিনমানৰপৰা সেই বেদীতে ডেকা বৈৰাগী এজনে আশ্ৰয় লৈছেহি। দুখন মান মলিয়ন কাপোৰ, এটা টোকাৰী—এয়ে বৈৰাগীৰ সম্বল। বৈৰাগীৰ টোকাৰীৰ টুং টাং শুনি প্ৰথমে গাৱঁৰ লৰা ছোৱালীয়ে উৎসুক হৈ ওচৰ চাপিছিল। ইটো সিটোক কৈ বৈৰাগীয়ে চাহ এবাতি, কলকুঁহিয়াৰ দুটামানৰ যোগাৰ কৰি প্ৰথম দিনটো কটালে। কিন্তু এটা দিন পাৰ নৌ হওঁতেই বৈৰাগীৰ গুণ-কীৰ্ত্তন গোটেই গাৱঁতে প্ৰচাৰিত হল; গাঁৱৰ ডেকা-বুঢ়া হৰিনাম শুনিবলৈ বৈৰাগীৰ কাষ চাপিল। লাহে লাহে বুঢ়ী-ডেকেৰী, বোৱাৰী-জীয়ৰী সকলোৱে অৱসৰ বুজি বৈৰাগীৰ ওচৰত হৰিকথা শুনিবলৈ আহিল। {{gap}}লগৰ দুই-চাৰিটা লৰা লগত লৈ প্ৰেমই বেলজোপাৰ তলত কল-পাতৰে সৰুসুৰাকৈ ৰভা এখন সাজি দিলে—গৃহত্যাগী বৈৰাগীয়ে নামঘৰত বহি নাম-কীৰ্ত্তন কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে; জাতি-কুল নজনা বৈৰাগীক নাম ঘৰত সোমাবলৈ দিবলৈ কোনো কোনেয়ে আপত্তিও কৰিলে। প্ৰতিদিন দুপৰীয়া সন্ধিয়া বৈৰাগীলৈ কাৰ ঘৰৰপৰা সাজ-প্ৰসাদ আহিব — প্ৰেম আৰু তাৰ লগৰীয়াহঁতে দিহা লগাই দিলে। নিতৌ সন্ধিয়া গীত-মাতৰ<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> 4sibfppxyi60jd3zu9nqxsqvvy1te9i 104 84226 254376 252724 2026-06-28T07:28:54Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>অন্তত বৈৰাগীয়ে শাস্ত্ৰৰ আলোচনা কৰে। বৈৰাগীৰ সমুখত শাস্ত্ৰ এখন থাকে হয়—কিন্তু পুথিৰ পাত নেমেলাকৈ বৈৰাগীয়ে ধৰ্ম ব্যাখ্যা কৰিব পাৰে৷ {{gap}}নৰেশ্বৰে ঘৰ এৰাৰপৰা দেৱেশ্বৰৰ মনত শান্তি নাই৷ বিশেষ প্ৰয়োজন নহলে দেৱেশ্বৰে গাৱঁত ওলাই সোমাই নুফুৰে, আগৰদৰে নামঘৰ, ৰাজহুৱা সবাহলৈকো বৰকৈ নেযায়। বৈৰাগীৰ শাস্ত্ৰ ব্যাখ্যা শুনিবলৈ প্ৰেমই খাটনি ধৰাত দেৱেশ্বৰেও এদিন সন্ধিয়া যোগ দিলেহি। বৈৰাগীয়ে নিমাই-সন্ন্যাসৰ গীত এটা গোৱাৰ পিছত ধৰ্ম্ম কথা আলোচনা প্ৰসঙ্গত কলে, “সংসাৰী মানুহে শান্তি বিচাৰেনে সুখ বিচাৰে? ধনী-দুখী সকলোৱেই সুখহে বিচাৰে—লৰা-ছোৱালীৰ সুখ, মাটী-বাৰীৰ সুখ, টকা-পইচাৰ সুখ বিচাৰোঁতেই সংসাৰী জনৰ জীৱনটো হেলাতে নেযাইনে?” বৈৰাগীয়ে চাৰিওপিনে চকুফুৰাই চালে; যাৰ যাৰ চকুত তেওঁৰ দৃষ্টি পৰিল, তেওঁলোকে মূৰ জোকাৰি ‘হয় হয়' কৰিলে। {{gap}}“পিছে, সংসাৰত কেইজন মানুহে প্ৰকৃত সুখৰ মুখ দেখিছে? সুখ বিচাৰি সকলো বলিয়া হৈছোঁ। কিন্তু সুখ পাইছোঁ কত? কোনোয়ে সুখ হেৰুৱাইছে অকালতে স্বামী-তিৰোতাৰ বিয়োগত; কাৰোবাৰ সন্তান থাকিও নথকা—কুষ্ঠ ৰোগীৰ দৰে কুলাঙ্গাৰ পুত্ৰই মাক-বাপেকৰ জীৱন অসুখী কৰিছে; কাৰোবাৰ ভোগ কৰিবৰ ইচ্ছা আছে অথচ টকা-পইচাৰ সংস্থান নাই; কাৰে৷ অৰ্থ-সম্পত্তিৰে ভৰপূৰ ঘৰ-<noinclude>{{center|১০০}}</noinclude> l0bprqwh9klm76unwzc4l5sjxj4kpex 104 84389 254377 252725 2026-06-28T07:32:30Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>কিন্তু দুখ; খাওঁতা কোনো নাই। সেইহে শাস্ত্ৰত কৈছে সুখ আকাশৰ চন্দ্ৰটোৰ দৰে; কেচুৱাই জোনটো হাত মেলি পাবলৈ চেষ্টা কৰে—কিন্তু পাব নোৱাৰে। সংসাৰী মানুহে কেচুৱাৰ দৰে সুখ সুখ বিচাৰি মিছাতে হামৰাও কাঢ়ি মৰে।” শুৱলা উপমাটোৰ প্ৰয়োগত শুনোতাসকলৰ মুখত তৃপ্তিৰ চিন বিৰিঙিল। “হৰি, হৰি, কেনে ৰজিতা খুৱাই কথাষাৰ ব্যাখ্যা কৰিছে।” প্ৰশংসাত গদ গদ হৈ আগশাৰীত বহা দেৱেশ্বৰে মূৰ দুপিয়ালে। {{gap}}“সুখ মায়া-মৃগৰ পিছত লৰোঁতে লৰোঁতে আমি পাওঁ কি? মায়া-মৃগৰ মৃত্যুৰ লগতে আমাৰ জীৱনলৈ আহে দুখ। সেইহে কৈছোঁ জীৱৰ জীৱন দুখেই আচ্ছন্ন কৰি থৈছে। জন্মৰপৰা মৃত্যুলৈকে সকলোৱে দুখকেই পাইছো। মহাভাৰত-ৰামায়ণ শাস্ত্ৰই মানুহৰ জীৱনত দুখেই যে প্ৰধান সত্য তাকে দেখুৱা নাইনে? সসাগৰা পৃথিবীৰ ৰজা হৈয়ো কৌৰৱৰ দুখ; ঈশ্বৰ পুৰুষ শ্ৰীকৃষ্ণক সখা পায়ো পাণ্ডৱৰ দুখ; অৱতাৰ পুৰুষ ৰামৰ দুখ; পৃথিবীৰ জননী আই-মাতৃ সীতাৰ দুখ। দুখ নাই পোৱা বুলি আপোনালোকৰ কোনো জনে কব পাৰিবনে?” {{gap}}বৈৰাগীয়ে কঠোৰ মাতেৰে প্ৰশ্নটো কৰি শুনোতাসকললৈ পুনৰ চকু তুলি চালে; কাৰো মুখত তু-তা শব্দ নাই; সেই অস্বস্তিকৰ নিস্তব্ধতায়ে যেন প্ৰশ্নটোৰ সমিধান দিলে। মুখৰ আগত উ উ কৈ ঘূৰি থকা মউ-গুটিটো কান্ধৰ গামোছাৰে<noinclude>{{center|১০১}}</noinclude> hj12qr7ywu7ivizl832grby0v4fom1j 104 84390 254378 252726 2026-06-28T07:35:40Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>সুখ-দুখৰপৰা পৰিত্ৰাণ পাবলৈ গীতা শাস্ত্ৰই বৈৰাগ্য ধৰ্ম্ম অৱলম্বনৰ উপদেশ দিছে। ঈশ্বৰ পুৰুষৰ নিজা অমৃত মুখনিসৃত গীতাৰ বাণীত আছে”—মুখখন গীতাৰ অনাসক্তি ভাবৰে যোগাৱস্থাত পৰিণত কৰি বৈৰাগীয়ে এটাৰ পিছত এটা গীতাৰ শ্লোক আওৰাই তাৰ দীঘল ব্যাখ্যা জুৰিলে। ৰাতি পলম হোৱাত এজন দুজনকৈ ৰাইজ ঘৰলৈ যাবলৈ উঠিল। ওৰে ৰাতি শাস্ত্ৰ ব্যাখ্যা শুনি থাকিলে কিজানিবা পুৱা হাললৈ ওলোৱা পলম হয় এয়ে আশঙ্কা। {{gap}}বৈৰাগীৰ মাতটো শুৱলা নহয়। কথাখিনিও পৰিপাটিকৈ কব পৰা নাই—তথাপি ব্যাখ্যা শুনি দেৱেশ্বৰৰ ভাল লাগিল। ঠিক যেন তেওঁৰ অন্তৰৰ অশান্তি দূৰ কৰিবলৈহে বৈৰাগীয়ে ব্যাখ্যা কৰিছিল; বৈৰাগীয়ে যি কলে, দেৱেশ্বৰে তাতোকৈ অধিক অৰ্থ সংযুক্ত কৰি হৃদয়ঙ্গম কৰিলে। সেই দিনাৰপৰা দেৱেশ্বৰে সদায় সন্ধিয়া বৈৰাগীৰ হৰি-কথা শুনিবলৈ যোগ হ'ল। সন্ধিয়া অকলশৰীয়াকৈ ঘৰত এৰি থৈ আহিবলৈ টান পাই আলতীকো পিছদিনা লগত আনিলে। আলতী আইসকলৰ শাৰীত বহিল – একেবাৰে সমুখৰ শাৰীত। বৈৰাগীৰ চেহেৰা দেখিয়েই আলতীৰ গাটো বিছাই ডকাৰ দৰে বিজবিজাবলৈ ধৰিলে। গোনামহ’ৰ দৰে শৰীৰ; ডবহা ডবহা হাত ভৰি, নাকটো ওপৰ মুৱা — দূৰৈৰপৰা নাকৰ ফুটা দুটা দেখি। চেলাউৰিৰ ভোবোকাৰ নোমবোৰ দীঘলেই নহয়, ঘন ডাঠ। এই বলিষ্ঠ মানুহটোৱে গলধনত পাহকটা দীঘল<noinclude>{{center|১০২}}</noinclude> sojgdtyxdhqbf5gpz8yeoc6i75oyd5p 104 84391 254379 252727 2026-06-28T07:40:06Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>চুলি মেলি গীত গাওঁতে তিৰোতাৰ মাত অনুকৰণ কৰিবলৈ যোৱাত আলতীৰ বিসদৃশ লাগিল। গীত গাওঁতে বৈৰাগীৰ চকু দুবাৰ এবাৰ আলতীৰ চকুত নপৰাকৈ থকা নাছিল। প্ৰত্যেক বাৰেই বিৰক্তিত আলতীয়ে চকু ঘূৰাই নিলে। হৰি-কথাৰ অন্তত ঘৰলৈ ওভোভোতে বাটত আলতীক বাপেকে প্ৰশান্ত মনৰে সুধিলে, “আলতী, কেনে শুনিলি? শুৱলা ব্যাখ্যা কৰে নহয়? ডেকা বয়সতে ইমান তত্ত্বকথা বুজে। সি জন্মত নিশ্চয় সাধক পুৰুষ আছিল।” {{gap}}আলতীয়ে একো নেমাতিলে। বাপেকৰ কথাত আলতীৰ মুখখন ৰাতিৰ অন্ধকাৰৰ লগত এক হৈ গ’ল। জীয়েকৰ প্ৰত্যুত্তৰ নেপাই দেৱেশ্বৰে ভাবিলে ছোৱালী মানুহ, শাস্ত্ৰ-কথা তাই কি বুজিব? লগত অনাই ভুল হ’ল। {{gap}}সাতদিন মানৰ পিছত এদিন পুৱাতে প্ৰেম ওলালহি। বৈৰাগীৰ ৰাতিৰপৰা জ্বৰ; বেলৰ তলতে বেহুচ হৈ পৰি আছে। কন্দৰ্প কবিৰাজে আহি চাই গৈছে—নেমুনিয়া চেমুনিয়া হব পাৰে; কাৰোবাৰ ঘৰলৈ নিব লাগে। প্ৰেমৰ নিজৰ ঘৰলৈকে নিবৰ ইচ্ছা; কিন্তু জাতি-কূল নজনা মানুহক বাপেকে ঘৰ সুমুৱাবলৈ নিদিয়ে। বেলৰ তলতে পৰি থাকিব লগা হলে বৈৰাগী নিজীয়ে। তেতিয়া ৰাইজকহে শাওয়ে ছুব। মুখৰ কথা প্ৰেমক শেষ কৰিবলৈ নিদি দেৱেশ্বৰে লৰালৰিকৈ কলে,—“এস্, কিয় চিন্তা কৰিব লাগিছে? তহঁত ডেকাহঁতে ডাং-ডোলা কৰি আমাৰ ঘৰলৈ এতিয়াই লৈ আহগৈ।” {{nop}}<noinclude>{{center|১০৩}}</noinclude> i3aquqt34vvqm0goug5xx0hk3mtwxeq 104 84392 254380 227784 2026-06-28T07:42:50Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude> {{gap}}হাতত সোতাটো লৈ কাষেদিয়েই আলতী গৈছিল— “আলতী তই কি কৱ?” বাপেকে আলতীৰ পিনে মূৰ তুলি সুধিলে। {{gap}}“কিহৰ?” আলতী থিয় দি ৰ’ল। {{gap}}“বৈৰাগীৰ বোলে বৰ জ্বৰ। প্ৰেমক কৈছোঁ বৈৰাগীক আমাৰ তালৈকে লৈ আহক। ককায়েৰৰ পৰি থকা বিছনাতে থাকিব পাৰিব।” {{gap}}“সেইবোৰ বাটৰ জেং ঘৰত নুসুমুৱাই ভাল।” কথাষাৰ কৈয়ে প্ৰেমৰ চকুলৈ খন্তেক চাই ৰ’ল। {{gap}}“নহয়, নহয়, আলতী; ম‍ইহে তহঁতৰ ঘৰলৈ অনাৰ কথা কৈছোঁ।” {{gap}}“তুমিনো আকৌ নলগা জেঙত লাগিবলৈ গৈছা কিয়? ইয়ালৈ আনিলে বেমাৰী মানুহ জনক সেৱা-শুশ্ৰূষা কৰিব কোনে?” আলতীৰ উত্তৰত কঠোৰতা। {{gap}}“সেইবোৰ কথা তই ভাবিবই নেলাগে। গাৱৰ লৰাবোৰ কিবা নোহোৱা হলনে? সকলোৱে পাল পাতি পৰ দিব। তোৰ গাতে সকলো বোজা পৰিব বুলি ভয় নেখাবি।” {{gap}}“আই, তিৰোতাৰ সেৱাই ধৰ্ম্ম। ছোৱালী হৈ শুশ্ৰূষা কৰিব লাগিব, স্ত্ৰী হৈ সেৱা কৰিব লাগিব, মাক হৈ মৰম কৰিব লাগিব। অসহায় অনাশ্ৰয়ক সেৱা কৰিবলৈ পোৱা ভাগ্যৰ কথাহে।” দেৱেশ্বৰে সেৱাধৰ্ম্মৰ প্ৰবচন আওৱালে। {{gap}}অনুমতি প্ৰাৰ্থনাৰ দৃষ্টিৰে আলতীলৈ চাই প্ৰেমই কলে,—<noinclude>{{center|১০৪}}</noinclude> loe05ft7oshkia3rakk98dzvi2ewb79 104 84393 254381 252728 2026-06-28T07:46:15Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>“আলতী তই একোকেই কৰিব নেলাগে; আমিয়েই সকলো কৰিম। তই কেৱল বিছনাখন যতনাই থবি।” {{gap}}বৈৰাগীক আনি নৰেশ্বৰৰ বিছনাত শুওৱা হ’ল। বৈৰাগীৰ মাজতে হেৰোৱা পুতেকক ঘূৰাই পোৱাৰ আনন্দই দেৱেশ্বৰক মুহি পেলালে। দেৱেশ্বৰে কন্দৰ্প কবিৰাজক আনি চিকিৎসাৰ ব্যৱস্থা কৰালে; ঔষধ-পাতি যি লাগে নিজৰ পইচাৰে সংগ্ৰহ কৰিলে। প্ৰেমই লগৰীয়াহঁতৰ লগত পাল পাতি ৰাতি-ৰাতি পৰ দিয়ে। ঔষধ-পাতি, পথ্য খুওৱা ভাৰ অনিচ্ছা স্বত্বেও আলতীৰ গাতে পৰিল। প্ৰেমই মাজে মাজে সোধেহি,—“আলতী, দুপৰীয়াৰ বড়িটো মাৰিছিলিনে; নাই মৰা যদি মাৰি খুৱাবি।” {{gap}}“এইমাত্ৰ বেমাৰীৰ গু-মুত পেলাই গা-তিয়াই ৰান্ধনী ঘৰত সোমাবলৈ আহিছোঁহে, এতিয়া বড়ি-চড়ি মাৰি খুৱাবৰ মোৰ সময় নাই। তুমিয়েই খুৱাই যোৱা।” বিৰক্তিত আলতীয়ে কয়। {{gap}}“পিতায়ে গৰু কেইটা পালত সুমুৱাই দি আহিবলৈ কৈছে; পলম হলে বুঢ়াৰ খঙে মূৰ চুলিৰ আগ পাবগৈ। তই হেলা নকৰিবি, খুৱাবি। চাউল খচা পানীহে তেও অনুপান।” {{gap}}আলতীৰ সমৰ্থনলৈ বাট নেচাই প্ৰেম অন্তৰ্দ্ধান হয়। আলতীয়ো বাধ্য হৈ ৰান্ধনী ঘৰৰপৰা গৈ বাহি বিছনাত বেমাৰীক ঔষধ-পাতি খুৱাই আকৌ গা তিয়াই ৰন্ধা-বঢ়াত লাগেহি। বেমাৰীৰ পথ্য সুকীয়া। ৰান্ধিবও লাগে সুকীয়া চৰুত। পুৰণা জহা চাউলৰ ভাত, মগু মাহৰ ডাইল, মাগুৰ {{nop}}<noinclude>{{center|১০৫}}</noinclude> k40u30g3hkgkn8a5ivbnlk1cmvj7k1i 104 84394 254382 252729 2026-06-28T07:49:01Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254382 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>মাছৰ লগত কোৰোলালতি পাতৰ-জোল। নিজে হাতত ধৰি খুৱাই মুখ ধুৱাই দিব লাগে। সন্ধিয়াৰ লগে লগে বেমাৰীৰ কোঠাত ধূনা জ্বলাব লাগে, বৈৰাগীয়ে বিছনাতে শুই শুই জপ কৰে। আলতীয়ে নিজেই বুজিব নোৱাৰে, কেনেকৈ আপোনা-আপুনি আহি এই কামবোৰ তাইৰ দৈনন্দিন কৰ্ত্তব্যৰ অন্তৰ্ভুক্ত হল। বেমাৰীক আল-পৈচান ধৰিবলৈ প্ৰেমই দি থকা নিৰ্দেশবোৰে তাইৰ মন তিক্ততাৰে ভবাই পেলায়। তথাপি বেমাৰীৰ ঔষধ-পাতি খুওৱাত, পথ্য তৈয়াৰত, শুশ্ৰূষা কৰাত আলতীয়ে তিলমানো ব্যতিক্ৰম নকৰে। বাপেকৰ উপদেশ—“সেৱাই তিৰোতাৰ ধৰ্ম্ম।” {{gap}}আদেশ দিয়া ছোৱালী আলতী নাছিল; আদেশ পালন কৰিহে তাই সুখী। মাকৰ মৃত্যুৰপৰাই তাই সম্পূৰ্ণভাৱে বাপেকৰ ওপৰত নিৰ্ভৰশীল। কেৱল সেৱা-শুশ্ৰূষা কৰি বাপেকৰ মন যোগাই চলাতে তাইৰ আনন্দ নাছিল; বাপেকৰ আদেশ নিৰ্দেশ সন্তোষ দিয়াকৈ পালন কৰিব পাৰিলে নিজকে সৌভাগ্যৱতী বুলি ভাবিছিল। দেৱেশ্বৰৰ যি বিষয়ত ৰাপ, তায়ো তাতেই ৰাপ বহুৱাইছিল; দেৱেশ্বৰে যাক ভাল পাইছিল তায়ো তাকে ভাল পাবলৈ শিকি বাপেকৰ লগত সমসুখী হৈছিল। প্ৰথম সাক্ষাতৰ পৰাই বৈৰাগীৰ শাস্ত্ৰ-জ্ঞানত দেৱেশ্বৰ মোহিত হৈছিল; বৈৰাগী আৰোগ্য হোৱাৰ লগে লগেই দেৱেশ্বৰে তেওঁৰ কাষত বহি ধৰ্ম্ম কথা আলোচনা কৰিছিল। দিনে দিনে বাপেকৰ মুখত প্ৰশংসা শুনি আলতীৰ<noinclude>{{center|১০৬}}</noinclude> sw60rkwmtrn39pwaa9gdrzy5jpcgmuz 104 84395 254383 252730 2026-06-28T07:51:37Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>বিপৰীত-ধৰ্ম্মী মনটো অনিচ্ছুকভাৱেই এখোজ দুখোজকৈ বৈৰাগীলৈ আকৰ্ষিত হোৱা স্বাভাৱিক; মাধ্যাকৰ্ষণ নিয়মৰ দৰে নৰ-নাৰীৰ আকৰ্ষণ-বিকৰ্ষণ সহজ ধৰ্ম্ম। পাটীত পৰি থকা বৈৰাগীৰ মুখত তাই শান্ত গহীন দেৱেশ্বৰৰ মুখখনৰ ছবিটো দেখিছিল। চাওঁতে চাওঁতে বাপেকৰ দৰে বৈৰাগীৰো কঠোৰ আদেশ—অনুৰোধ নহয়, পালন কৰিবলৈ পাই আলতী মহা সুখী হল। {{gap}}বৈৰাগী বিছনাতে আওজি বহিব পৰা হৈছে। আলতীয়ে গাখীৰৰ বাতিটো হাতত তুলি দি মুখ মছিবলৈ গামোছাখন ধৰি আছে; ওচৰতে টুল এখনত বহি প্ৰেমই ইটো সিটো কথা সুধি আছে। {{gap}}“বৈৰাগী, এইবাৰ আলতীয়েহে তোমাক ৰক্ষা কৰিলে। আলতীৰে মোৰে বিয়ালৈকে তুমি হলে থাকিব লাগিব; গাওঁ এৰি যাব নোৱাৰা।” আলতীয়ে অপ্ৰসন্নভাৱে প্ৰেমলৈ চালে; প্ৰেমই গৰুৰ দৰে হাঁহিলে। কথাটোলৈ ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি বৈৰাগীয়ে গাখীৰ খিনি কোঁট কোঁটকৈ পি খংমুৱাকৈ মাতিলে, “আলতী, বাতিটো ধৰ্।” {{gap}}আলতীয়ে সুৰ-সুৰকৈ আহি বাতিটো হাতত লৈ নিজৰ গাৰ চাদৰৰ আচলৰে ঘৰুৱা মানুহৰ দৰে সৰ লাগি থকা বৈৰাগীৰ ডাঠ ওঠ দুটা মছি দিলে। বিষণ্ণ মুখৰে প্ৰেমই নিঃশব্দে বৈৰাগীলৈ চালে; সেই চাহনিয়ে গালি পাৰি কব খুজিছিল, “নিমকহাৰাম কৰবাৰ; ইমান আলপৈচান ধৰাতো<noinclude>{{center|১০৭}}</noinclude> iz9ulstm3u9fv1d0pu222e4cvlcn4tk 104 84396 254384 252732 2026-06-28T07:56:41Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>ভাল মুখৰে তাইক মাত এষাৰ মাতিব নোৱাৰ! ল বাৰু, এই কেইদিনেই সুখ কৰি ল; বিয়াৰ পিছত তোৰ আগত আলতীক ওলাবলৈকে দিম হবলা?” {{gap}}বৈৰাগী লাহে লাহে আৰোগ্যৰ পথলৈ আহিলে; বাহিৰ ভিতৰ ওলাই সোমাই ফুৰিব পৰা হৈছে। বৈৰাগীৰ আৰোগ্যত দেৱেশ্বৰৰো আনন্দ; গাৱঁৰ নামঘৰত শৰাই আগবঢ়োৱা হৈছে। সকলোৱে কোৱাকুই কৰে—দেৱেশ্বৰৰ ওপৰত ভগৱানৰ অশেষ কৰুণা, সেইহে কুলাঙ্গাৰ পুতেকৰ ঠাইত দামোদৰ সাক্ষাত পুত্ৰ লাভ কৰিলে। আইসকলৰ মুখে মুখে আলতীৰো প্ৰশংসা। দিন নাই ৰাতি নাই, বিৰাম নাই বিশ্ৰাম নাই—বেচেৰী বৈৰাগীৰ আলপৈচানতে লাগি আছে। ঘিণ-ঘাণ নোহোৱাকৈ গু-মুতৰ চৰিয়া পেলায়, হগা-মুতা কাপোৰ ধোৱে। আই-বোপাইকো আজিকালি পেটৰ পোৱালীয়ে এনেদৰে সেৱা-শুশ্ৰূষা প্ৰতিপাল নকৰে। অপদাৰ্থ প্ৰেমৰো ভাগ্য কম নহয়—আলতীৰ দৰে গুণী-জ্ঞানী ছোৱালী এজনীক তিৰোতা বাবলৈ পাব। {{gap}}বৈৰাগীৰ শৰীৰ পূৰ্ব্বৰ দৰে টনকিয়াল হ’ল; বেমাৰৰ দূৰ্ব্বলতা নাই। গাৱঁৰ মানুহৰ ইচ্ছা বৈৰাগী যেন গাৱঁতে থাকে। গৃহী মানুহ দেৱেশ্বৰৰ ঘৰত থাকিবলৈ যদি আপত্তি, গঞাই মিলি জুলি ঘৰ এটা বান্ধি দিব। বৈৰাগী মান্তি হোৱা নাই; একে ঠাইতে সৰহ দিন থকা বৈৰাগীৰ ধৰ্ম্ম নহয়; একে ঠাইতে সৰহ দিন থাকিলে সংসাৰলৈ মায়া বাঢ়ে। এই গাৱঁত<noinclude>{{center|১০৮}}</noinclude> ahzs5jk2id9l630uwudhath248noj4y 104 84397 254385 252740 2026-06-28T07:59:28Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>তেওঁ অধিক দিন থাকিল; সেয়েহে প্ৰভুয়ে বেমাৰৰ যোগেদি গাওঁ এৰিবলৈ নিৰ্দেশ দিলে। {{gap}}“বন্ধন মুক্ত হৈ অহা পুৰুষ; ইয়াত পুনৰ কিয় বন্ধনত জৰিত হব। মহাপুকষে কৈ যোৱা নাইনে? {{Block center|<poem>এ ভৱ গহন বন{{float right|4=3em|আতি মোহপাশে ছন্ন}} :::::তাতে হামু হৰিণ বেঢ়াই। ফন্দিলো মায়াৰ পাশে{{float right|4=3em|কাল ব্যাধে ধায়া আসে}} :::::কাম-ক্ৰোধ কুত্তা খেদি খাই॥ হৰাইলো চেতন হৰি{{float right|4=3em|নজানো কি মতে তৰি}} :::::গুণিতে দগধ ভৈল জীৱ। লোভ মোহ দুহো বাঘ{{float right|4=3em|সততে নছাড়ে লাগ}} :::::ৰাখু ৰাখু সদাশিৱ॥”</poem>}} {{gap}}এজন ভক্তই গলগলীয়া মাতৰে মহাপুৰুষৰ গীত আওৰালে—বৈৰাগীৰ আপত্তি সমৰ্থন কৰি। {{gap}}বৈৰাগীয়ে গাওঁ এৰি যাব শুনি গঞাঁৰ মনত দুখ; গোটেই গাৱঁত বিষাদৰ প্ৰতিচ্ছবি। {{gap}}বৈৰাগীৰ ওচৰলৈ আহোঁতে পুৱা প্ৰথমতে প্ৰেম‍ই বাতৰিটো পালে। দেৱেশ্বৰে পিছ চোতালত পীৰা এখন পাৰি মূৰে কপালে হাত দি বহি আছিল। দেৱেশ্বৰ স্বল্পভাষী, নিৰ্লিপ্ত মানুহ—অসীম ধৈৰ্য্য শক্তি, আশ্চৰ্য্যভাৱে কঠোৰ। চকুত তেওঁৰ পানী এটোপা নাই।<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> by0914k7gr75y79et23phnrp9wz064v 104 84398 254386 252745 2026-06-28T08:02:40Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>{{gap}}“ভগৱানৰ অভিশাপ, পূৰ্ব্বপুৰুষৰ দুষ্কৃতিৰ ফল মই ভোগ কৰিব লগা হল। প্ৰভু, কিমান কষ্ট দিয়া, দি থাকা; এই জন্মতে সকলো পাপৰ প্ৰায়শ্চিত্ত হওক। অহা জন্মত আৰু শাস্তি ভোগ কৰিবলৈ নথবা।” {{gap}}প্ৰেমই হুক্-হুক্‌কৈ কান্দিছে, দেৱেশ্বৰৰ কোনো কথাই তাৰ কাণত পৰা নাই। {{gap}}“তই কান্দিছ কিয়? প্ৰেম, তই নেকান্দিবি; তোৰ পিতায়েৰে মোৰ ছোৱালী নিবলৈ আপত্তি কৰিয়েই আছিল। ভালেই হ’ল, এতিয়া পিতায়েৰৰ পছন্দমতে ছোৱালী এজনী আনি ঘৰ-সংসাৰ কৰ। আলতীক নিয়াহেঁতেন বুঢ়া বয়সত পিতায়েৰে মিছাতে মনোকষ্ট পালেহেঁতেন।” দেৱেশ্বৰে দীঘল নিশ্বাস পেলালে। {{gap}}কান্দি কান্দিয়েই প্ৰেমই কলে, “নাই, নাই, নিজ ইচ্ছাৰে আলতী কেতিয়াও যোৱা নাই। নিশ্চয় তাইক মন্ত্ৰ-তন্ত্ৰ কৰিলে। নিদ্ৰা-বাণ মাৰি কব নোৱাৰাকৈ তাইক টোপনিতে পলুৱাই লৈ গৈছে।” {{gap}}দেৱেশ্বৰে মাথোন, প্ৰভু, প্ৰভু বুলি হা-হুতাশ ত্যাগ কৰিলে। {{gap}}“তুমি চিন্তাই নকৰিবা; ম‍ই তাইক ঘূৰাই আনিমেই আনিম। আলতী নহলে মই কাৰ সৈতে ঘৰ সংসাৰ কৰিম?” সৰু লৰাৰ দৰে প্ৰেমই কেঁকুৰিলে। {{gap}}“নেকান্দিবি, নেকান্দিবি, যি হব লগা হ’ল; তাই ঘূৰি<noinclude>{{rh||১০৯|}}</noinclude> 0js2107q2npjtjvnjtxnvbxsest41ek 104 84399 254387 252747 2026-06-28T08:06:15Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|সেউজী পাতৰ কাহিনী}}</noinclude>আহিলেও মই ঘৰ সোমাবলৈ নিদিওঁ।” কথাষাৰ সঁচাকৈয়ে কৈছেনে—দেৱেশ্বৰৰ নিজৰে সন্দেহ হ’ল। {{gap}}লোকৰ বেয়া বতৰা বতাহৰ লগত উৰে। প্ৰেমৰ মুখৰ পৰাই মুহূৰ্ত্তৰ ভিতৰতে গোটেই গাৱঁতে ঘটনাটো ৰাষ্ট্ৰ হ’ল। প্ৰেমই মানুহৰ ঘৰে ঘৰে কেনেবাকৈ কোনোবাই বৈৰাগী আৰু আলতীক পুৱতি নিশা কৰবাত দেখিছিল নে সুধি ফুৰিলে। সহানুভূতি দেখুৱাবলৈ মানুহৰে দেৱেশ্বৰৰ ঘৰ উবুৰি খাই পৰিল; প্ৰেমৰ বাপেক মহীধৰেই প্ৰথম ওলালহি- ঔৎসুক্যত। {{gap}}“চেহেৰা-পাতি দেখিয়েই মনে ধৰিছিল— কৰবাৰ ভণ্ড, বিৰাল-তপস্বী; মতলবতহে ইয়ালৈ আহিছিল। তুমিও ভাল তাক ঘৰ লগায়ে বিপদ চপাই ললা।” মহীধৰে উপযাচি মন্তব্য কৰিলে। {{gap}}নিজৰ ভুলৰ কাৰণেই যে এই মাৰাত্মক বিপদ ঘটিল—দেৱেশ্বৰে বঢ়িয়াকৈ উপলব্ধি কৰিছিল। গতিকে কাৰো প্ৰতি তেওঁৰ খং-ক্ষোভ নাই; কাৰোৰপৰা সহানুভূতিয়েও আশা কৰা নাই। দৰাচলতে মানুহে সহানুভূতি দেখুৱাবলৈ বিপদত পৰা জনৰ ওচৰলৈ নাহে; আহে দুৰ্ভগীয়া জনক পুতৌ কৰি নিজে আনন্দ অনুভৱ কৰিবলৈ; নিজৰ বিপদহীন সৌভাগ্যৰ অৱস্থাৰ গৰ্ব্বই এই সহানুভূতিৰ মাজেদি আত্মপ্ৰকাশ লভে। চাৰিওপিনে আগুৰি থকা মতা-তিৰোতাই নিজৰ ভিতৰতে নিজে আলোচনা কৰিলে— মন্তব্যও দিলে। দেৱেশ্বৰে কাৰো<noinclude>{{rh||১১১|}} {{gap}}</noinclude> g39wo79670fiiibe5zym6fniz1sodln 104 92418 254353 254290 2026-06-28T03:51:28Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা ✦ ৪১|}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|'''জয়ন্তী গোঁহাই দলে'''}}}} {{gap}}গোহাঁই দলে— উপাধিটো দেখিয়েই সকলোৰে মনত নিশ্চয় প্ৰশ্ন উঠিব ‘গোহাঁই দলে’ কেনেকৈ মিচিং হ’ল? পৃথিৱীত হয়তো এনে কোনো নিৰ্দিষ্ট জাতি নাই যি Assismilation বা আত্মীকৰণ হোৱা নাই। কাৰণ মানৱ জাতিৰ ইতিহাসেই হৈছে প্ৰবজন আৰু আত্মীকৰণৰ ইতিহাস। সুদূৰ ব্ৰহ্মদেশৰ পৰা আহি আহোমসকলে নিজা ধৰ্ম, ভাষা এৰি অসমীয়া ভাষা সৰ্বান্তকৰণে গ্ৰহণ কৰি ইতিহাসৰ পাতনি তৰাৰ দৰে মিচিংসকলৰ তেনেধৰণৰ অনেক ইতিহাস সাক্ষী হৈ আছে। আনকি মিচিংসকলৰ মাজতেই থকা অনেক ব্যক্তিৰ মাজত এতিয়াও বৈজ্ঞানিকভাৱে জিন পৰীক্ষা কৰিলে অইন কথাটো বাদেই মংগোলীয় প্ৰজাতিৰ লোক হিচাপেও হয়তো প্ৰমাণিত নহ’ব পাৰে। যি কি নহওক গোলাঘাট জিলাৰ প্ৰথম মেট্ৰিকুলেট আৰু ইণ্টাৰমেডিয়েট পাছ কৰা মিচিং মহিলাগৰাকীয়েই হৈছে জয়ন্তী গোহাঁই দলে। '''‘জয়ন্তী গোহাঁই দলে’ কেনেকৈ হ’ল?''' {{gap}}গোলাঘাট জিলাৰ (সেইসময়ত শিৱসাগৰ জিলা) ন-ভঙা মিচিং গাঁৱত ১৯৪২ চনৰ ১ মাৰ্চ তাৰিখে জয়ন্তী গোহাঁই দলেৰ জন্ম হৈছিল। পিতৃৰ নাম আছিল মহেশ্বৰ বুঢ়াগোহাঁই আৰু মাতৃ কুচৌ পেগু। তেওঁৰ পিতৃ মৰঙীখোৱা বুঢ়াগোহাঁই বংশৰ ল’ৰা আছিল। সেই সময়ত তেওঁৰ মোমায়েক সোণাবৰ পেগু গাওঁবুঢ়া হোৱাৰ লগতে আঢ্যৱন্ত খেতিয়ক আছিল। সোণাবৰৰ কেইবাটাও হাতী আছিল বাবে অসমৰ বাহিৰেও নাগালেণ্ড, অৰুণাচল আদি অনেক ঠাইৰ মানুহৰ লগত বন্ধুত্ব গঢ়ি তুলিব পাৰিছিল। সেইসময়ত মিচিং গাঁওবোৰত কলগছ নাছিল আৰু সেয়ে হাতীবোৰৰ খাদ্যৰ বাবে মৰঙীলৈ লৈ যোৱা হৈছিল। মৰঙীত মহেশ্বৰ বুঢ়াগোহাঁয়ে হাতীৰ মালিক সোণাবৰৰ লগতে মাউতবোৰৰ লগতো সু-সম্পৰ্ক বৰ্তাই ৰাখিছিল বাবে মাজে-সময়ে ন-ভঙালৈ অহা-যোৱা কৰিছিল। মহেশ্বৰৰ দেউতাকৰ<noinclude></noinclude> 7kvsnr3uzp9c1l0xudzyd46pjrokcdx 104 92419 254354 254291 2026-06-28T03:56:54Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||৪২ ✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}}</noinclude>কেইবা গৰাকীও পত্নী আছিল। এবাৰ কিবা কাৰণত মাহী মাকৰ লগত বাক্-বিতণ্ডা হোৱাত তেওঁ ন–ভঙালৈ গুচি আহে। সেইসময়ত ন-ভঙাৰ মিচিং লোকসকল শিক্ষাৰ পোহৰৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আছিল আৰু সেয়ে মহেশ্বৰে গাঁওখনৰ লোকসকলক অ-আ-ক-খ শিকোৱাৰ লগতে স্বাক্ষৰ কৰিবলৈকো বহুতক শিকাইছিল। কালক্ৰমত সোণাবৰৰ ভনীয়েক কুচৌ পেগুৰ লগত মহেশ্বৰৰ প্ৰেমৰ সম্পৰ্ক গঢ়ি উঠাত দুয়ো বিবাহ পাশত আৱদ্ধ হয়। বহুদিন ধৰি সোণাবৰৰ ঘৰতে থকাৰ পিছত মহেশ্বৰ আৰু কুচৌৱে চাৰিঘৰীয়াত নিজে হাবি ভাঙি প্ৰায় বিশ বিঘামান মাটিত খেতি কৰিবলৈ ল’লে। দুয়োৰে সাংসাৰিক জীৱনৰ চিনস্বৰূপে বাপাও, মনেশ্বৰ, নগেন, বগী, পদুমী, সাৱিত্ৰী, জয়ন্তী আৰু মালিতাৰ জন্ম হৈছিল। তিনিজন ককায়েক, তিনিগৰাকীকৈ বায়েক আৰু এগৰাকী কনিষ্ঠা ভনীয়েকৰ সৈতে এক সুন্দৰ সোণালী শৈশৱ জয়ন্তীয়ে পাৰ কৰিছিল। সেইসময়ত জয়ন্তীৰ এজন খুড়াক গৌৰী চন্দ্ৰ গোহাঁয়ে গোলাঘাটৰ কাছাৰীত তৰণিৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ অবিবাহিত আছিল বাবে ককায়েকৰ ল’ৰা-ছোৱালীকেইটাকে নিজৰ সন্তানৰ মৰ্য্যদা দি গোলাঘাটৰ নিউ ক্ৰচৰোডৰ ওচৰত অধিবক্তা বিপিন ফুকনৰ মাটিত এটা ঘৰ সাজি মনেশ্বৰ, নগেন, জয়ন্তী আৰু মালিতাক থাকিবলৈ দি পঢ়াৰ সুবিধা কৰি দিছিল। জয়ন্তী গোহাঁয়ে গোলাঘাট মিছন স্কুলৰ পৰা ১৯৫৮ চনত মেট্ৰিক পাছ কৰাৰ বিপৰীতে ১৯৫৯ চনত দেৱৰাজ ৰয় মহাবিদ্যালয়ৰ পৰা কলা শাখাত ইণ্টাৰমেডিয়েট পাছ কৰিছিল। মিছন স্কুলত পঢ়ি থকাৰ সময়ত ডেৰগাঁৱৰ চিকাৰী ঘাটলৈ বাছত আহি মহাত্মা গান্ধীৰ অস্থি বিসৰ্জনৰ কাৰ্যসূচী চোৱাৰ কথা মনত আছে বুলি তেওঁৰ মুখৰ পৰা জানিব পৰা গৈছে। বিদ্যালয়-মহাবিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত অৱস্থাত তেওঁ ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰত প্ৰতিভাৰো পৰিচয় দিছিল। কিয়নো মহাবিদ্যালয় সপ্তাহত তেওঁ ১০০ মিটাৰ, ২০০ মিটাৰ, ৪০০ মিটাৰ দৌৰ প্ৰতিযোগিতাত সদায়েই প্ৰথম হৈছিল। আনকি কলেজত পঢ়ি থকাৰ সময়ত গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়ৰ অধীনত হোৱা আন্তঃমহাবিদ্যালয় ক্ৰীড়া প্ৰতিযোগিতাতো অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ সুযোগ লাভ কৰিছিল। {{gap}}ক্ৰীড়াক্ষেত্ৰৰ উপৰি তেওঁ গীত-নৃত্য আৰু অভিনয়ো কৰিছিল। মিছন স্কুলত পঢ়াৰ সময়ত গোলাঘাটৰ দণ্ডধৰ ছোৱালী হাইস্কুলত প্ৰতি দেওবাৰে সংগীতৰ<noinclude></noinclude> 1v5gr77xvyoq95dgtskwz05kofotzvf 104 92420 254355 254292 2026-06-28T04:00:37Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা ✦ ৪৩|}}</noinclude>বিদ্যালয় এখন সেইসময়ত চলিছিল। সেই সংগীত বিদ্যালয়তে এসৰাজ (Esraj) বজোৱাৰ উপৰি তেওঁ অভিনয়ো কৰিছিল। বিদ্যালয়ত অধ্যয়নৰত অৱস্থাত ‘গোলাঘাট এমেচাৰ হল’ত নাটকত তেওঁ অভিনয় কৰি দৰ্শকৰ যথেষ্ট প্ৰশংসা লাভ কৰিছিল। '''চাকৰি জীৱন :''' {{gap}}কলেজীয়া জীৱনৰ শিক্ষা (বিশেষকৈ স্নাতক ডিগ্ৰী) গ্ৰহণ কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰি জয়ন্তী গোহাঁই দলেই শিক্ষকতা বৃত্তিত আত্মনিয়োগ কৰিলে। ১৯৬০ চনত বাঁহগুৰি মধ্য ইংৰাজী বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰিবলৈ ল’লে। দুবছৰমান পিছতেই বিদ্যালয়খনে চৰকাৰী সাহায্যও লাভ কৰাৰ ফলত একমাত্ৰ ইণ্টাৰমেডিয়েট আছিল বাবে প্ৰধান শিক্ষক পদতো তেওঁ অধিষ্ঠিত হ’ল। একে সময়তে দুৰ্গাপূজা উপলক্ষে দেৰগাঁও টাউন ক্লাবে আয়োজন কৰা নাট সমাৰোহত ফণী শৰ্মাৰ ভোগজৰা নাটকত অভিনয় কৰা বাবে দেৰগাঁও কমল দুৱৰা মহাবিদ্যালয়ৰ অধ্যক্ষ নীলপদ্ম ফুকনে টাউন ক্লাবৰ সদস্য হিচাপে তেওঁক মনোনীত কৰে। দেৰগাঁও টাউন ক্লাবৰ সদস্যসকলৰ ভিতৰত দেৰগাঁও বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয়ৰ প্ৰধান শিক্ষক যোগেশ্বৰ হাজৰিকাও আছিল। যোগেশ্বৰ হাজৰিকাৰ পৰামৰ্শ মৰ্মে ১৯৬৩ চনৰ ০২ এপ্ৰিল তাৰিখে তেওঁ ইংৰাজী বিষয়ৰ শিক্ষয়িত্ৰী হিচাপে দেৰগাঁও বালিকা উচ্চ মাধ্যমিক বিদ্যালয় যোগদান কৰে। গোলাঘাট মিচন স্কুলত পঢ়াৰ বাবে জয়ন্তী গোহাঁই দলেৰ ইংৰাজী উচ্চাৰণ অতি উন্নত আছিল আৰু সেই কথা সমগ্ৰ দেৰগাঁওবাসীয়েই স্বীকাৰ কৰে। ভূগোল বিষয়ৰ প্ৰতি অত্যন্ত উৎসাহী আছিল বাবেই ভূগোল বিষয়তো তেওঁ বিদ্যালয়ত পাঠদান কৰিছিল। মধ্য ইংৰাজী শাখাৰ উপৰি মাজে মাজে উচ্চ মাধ্যমিক শাখাতো পাঠদান কৰিবলগীয়া হৈছিল। {{Gap}}জয়ন্তী গোঁহাই দলেই পাঠদানৰ উপৰি ছাত্ৰীসকলৰ নিয়মানুবৰ্তিতা, দেশপ্ৰেম আদিৰ প্ৰতি শ্ৰদ্ধা জনাই তুলিবৰ বাবে ৰাষ্ট্ৰীয় শিক্ষাৰ্থী বাহিনীৰ (NCC) দায়িত্বও পালন কৰিছিল। মহাৰাষ্ট্ৰৰ নাগপুৰত তিনিমাহ প্ৰশিক্ষণ লৈ তেওঁ তৃতীয় বিষয়া হিচাপে ৰেংক লাভ কৰি পুনৰ মধ্যপ্ৰদেশৰ গোৱালিয়ৰৰ পৰাও তিনিমাহ<noinclude></noinclude> 72d15taudk6zo1mpy97jaladcwejqm9 104 92421 254356 254293 2026-06-28T04:06:15Z JyotiPN 1603 254356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|| ৪৪ ✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}}</noinclude>প্ৰশিক্ষণ লৈ উত্তীৰ্ণ হৈ অহাৰ পিছত NCC ৰ দ্বিতীয় বিষয়া হিচাপে কেবাবছৰো কাৰ্য্যনিবাহ কৰে। পুনৰ গোৱালিয়ৰত গৈ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি প্ৰথম বিষয়া (1st Officer, NCC) হিচাপে দায়িত্ব লৈ ছাত্ৰীসকলক পৰিচালনা কৰিছিল। দেশপ্ৰেম, দেশৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা, দেশৰ অখণ্ডতা ৰক্ষা কৰা, আমি সকলো ভাৰতীয় আদি শ্লোগান দি ছাত্ৰীসকলক দেৰগাঁও আৰক্ষী প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ শিবিৰ আদিত অংশগ্ৰহণ কৰাত নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল। চন, তাৰিখ, বছৰ আদিৰ কথা মনত নাই যদিও মহাৰাষ্ট্ৰৰ কানহানত অসমৰ হৈ দেৰগাঁও বালিকা বিদ্যালয়ৰ এটি দল নিৰ্বাচিত হৈ তাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পোৱাটো তেওঁৰেই কৃতিত্ব বুলি ক’ব লাগিব। '''সামাজিক দায়বদ্ধতা :''' {{gap}}দেৰগাঁৱৰ প্ৰায়বোৰ সামাজিক কামবোৰত জয়ন্তী গোঁহাই দলেক জড়িত থকা দেখা যায়। দেৰগাঁও টাউন ক্লাৱ, দেৰগাঁও কেন্দ্ৰীয় বিহু সন্মিলন, দেৰগাঁও মিচিং কৗবাং আদিত জড়িত হোৱা বাবেই তেওঁক দেৰগাঁও অঞ্চলৰ কেইবাটাও সংগঠনে ইতিমধ্যে সম্বৰ্দ্ধনা জনাইছে। ছাত্ৰ সন্থাৰ আন্দোলনৰ সময়ত ৰাজপথলৈ ওলাই গৈ ধৰ্ণা কাৰ্য্যসূচীও পালন কৰিছিল আৰু সেইসময়ৰ ছাত্ৰসন্থাৰ প্ৰতিটো কাম-কাজতে তেওঁ সহযোগ কৰিছিল। ২০০০ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী আগৰণুৱা নাৰীৰ সৈতে যোৱা ৩০ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে দেৰগাঁৱস্থিত তেওঁৰ বাসগৃহত কেইটামান সাক্ষাৎকাৰৰ দৰে প্ৰশ্ন কৰিছিলো। সেইকেইটা হৈছে— {{Playscript|gap=10| প্ৰথম প্ৰশ্নঃ ১)| আপোনাৰ দেউতাক যিহেতু বুঢ়াগোহাঁই ফৈদৰ লোক। আপুনি উপাধি গোহাঁই লিখে—আপোনাৰ পৰিচয় কি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলে :| মই গোহাঁই লিখো যদিও মোৰ ভাই, ককাই, বাই-ভনী সকলোৱে ‘দলে’ লিখে। সেইকাৰণে মই মিচিং বুলিহে নিজকে পৰিচয় দিওঁ—অৰ্থাৎ মই হাড়ে হিমজুৱে মিচিং।}} {{Playscript/s|gap=10| দ্বিতীয় প্ৰশ্ন : ২)| গোলাঘাট জিলাৰ দৰে জিলা সদৰত থাকি আপুনি পঢ়িবলৈ}}<noinclude>{{Playscript/e}}</noinclude> c8rhgvhsjdvrfmldzux5afa0g5mwrnu 254362 254356 2026-06-28T04:34:01Z JyotiPN 1603 254362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|| ৪৪ ✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}}</noinclude>প্ৰশিক্ষণ লৈ উত্তীৰ্ণ হৈ অহাৰ পিছত NCC ৰ দ্বিতীয় বিষয়া হিচাপে কেবাবছৰো কাৰ্য্যনিবাহ কৰে। পুনৰ গোৱালিয়ৰত গৈ প্ৰশিক্ষণ গ্ৰহণ কৰি প্ৰথম বিষয়া (1st Officer, NCC) হিচাপে দায়িত্ব লৈ ছাত্ৰীসকলক পৰিচালনা কৰিছিল। দেশপ্ৰেম, দেশৰ প্ৰতি দায়বদ্ধতা, দেশৰ অখণ্ডতা ৰক্ষা কৰা, আমি সকলো ভাৰতীয় আদি শ্লোগান দি ছাত্ৰীসকলক দেৰগাঁও আৰক্ষী প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰ, ৰাষ্ট্ৰীয় পৰ্যায়ৰ শিবিৰ আদিত অংশগ্ৰহণ কৰাত নেতৃত্ব প্ৰদান কৰিছিল। চন, তাৰিখ, বছৰ আদিৰ কথা মনত নাই যদিও মহাৰাষ্ট্ৰৰ কানহানত অসমৰ হৈ দেৰগাঁও বালিকা বিদ্যালয়ৰ এটি দল নিৰ্বাচিত হৈ তাত অংশগ্ৰহণ কৰিবলৈ পোৱাটো তেওঁৰেই কৃতিত্ব বুলি ক’ব লাগিব। '''সামাজিক দায়বদ্ধতা :''' {{gap}}দেৰগাঁৱৰ প্ৰায়বোৰ সামাজিক কামবোৰত জয়ন্তী গোঁহাই দলেক জড়িত থকা দেখা যায়। দেৰগাঁও টাউন ক্লাৱ, দেৰগাঁও কেন্দ্ৰীয় বিহু সন্মিলন, দেৰগাঁও মিচিং কৗবাং আদিত জড়িত হোৱা বাবেই তেওঁক দেৰগাঁও অঞ্চলৰ কেইবাটাও সংগঠনে ইতিমধ্যে সম্বৰ্দ্ধনা জনাইছে। ছাত্ৰ সন্থাৰ আন্দোলনৰ সময়ত ৰাজপথলৈ ওলাই গৈ ধৰ্ণা কাৰ্য্যসূচীও পালন কৰিছিল আৰু সেইসময়ৰ ছাত্ৰসন্থাৰ প্ৰতিটো কাম-কাজতে তেওঁ সহযোগ কৰিছিল। ২০০০ চনৰ ২৯ ফেব্ৰুৱাৰী তাৰিখে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰা এইগৰাকী আগৰণুৱা নাৰীৰ সৈতে যোৱা ৩০ আগষ্ট ২০১৮ তাৰিখে দেৰগাঁৱস্থিত তেওঁৰ বাসগৃহত কেইটামান সাক্ষাৎকাৰৰ দৰে প্ৰশ্ন কৰিছিলো। সেইকেইটা হৈছে— {{Playscript|gap=10| প্ৰথম প্ৰশ্ন : ১)| আপোনাৰ দেউতাক যিহেতু বুঢ়াগোহাঁই ফৈদৰ লোক। আপুনি উপাধি গোহাঁই লিখে—আপোনাৰ পৰিচয় কি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলে :| মই গোহাঁই লিখো যদিও মোৰ ভাই, ককাই, বাই-ভনী সকলোৱে ‘দলে’ লিখে। সেইকাৰণে মই মিচিং বুলিহে নিজকে পৰিচয় দিওঁ—অৰ্থাৎ মই হাড়ে হিমজুৱে মিচিং।}} {{Playscript/s|gap=10| দ্বিতীয় প্ৰশ্ন : ২)| গোলাঘাট জিলাৰ দৰে জিলা সদৰত থাকি আপুনি পঢ়িবলৈ}}<noinclude>{{Playscript/e}}</noinclude> 8p6oafx93zrwupb85mgfuxb3p7xp03m 104 92422 254357 253120 2026-06-28T04:21:32Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা ✦ ৪৫|}} {{playscript/s}}</noinclude>{{playscript/e|gap=10|আগবাঢ়ি যোৱাটো আজিৰ সময়তো মিচিং সমাজত বিৰল। অৰ্থাৎ নিচেই কম সংখ্যক অভিভাৱকেহে নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক সৰুতেই মাক-দেউতাকৰ চকুৰ পৰা আঁতৰত ৰাখি পঢ়ায়। এইক্ষেত্ৰত আপুনি কাৰপৰা অনুপ্ৰেৰণা পাইছিল?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলে :| মোৰ খুৰাদেউ গৌৰীচন্দ্ৰ গোহাঁই গোলাঘাটৰ কৰ্টত তৰণিৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ আমাক ভতিজা-ভতিজীৰ পৰিৱৰ্তে নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালী বুলিয়েই সকলোৰে আগত পৰিচয় দিছিল। তেওঁ যিহেতু বিয়া-বাৰু কৰোৱা নাছিল আৰু সেয়েহে আমাক প্ৰতিটো খোজতে তেওঁ অনুপ্ৰেৰণা দিছিল।}} {{Playscript|gap=10| তৃতীয় প্ৰশ্ন : ৩)| খুড়াদেৱে জীৱনত দিয়া আদৰ্শকে আপুনি গ্ৰহণ কৰি থাকিলে নে অইন কিবা কাৰণত আপুনি সাংসাৰিক জীৱনত প্ৰৱেশ নকৰিলে?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলে :| খুড়াৰ আদৰ্শ বুলি নহয়। বিয়া বাৰুৰ প্ৰস্তাৱ মোলৈ বহুত আহিছিল। দেৰগাঁও আৰক্ষী প্ৰশিক্ষণ কেন্দ্ৰত প্ৰশিক্ষণৰত অৱস্থাত অহা অনেক মিচিং ডেকা বিশেষকৈ D.S.P. ৰেংকৰ ল’ৰাও আগবাঢ়ি আহিছিল। কিন্তু মোৰ দাদা-বাইদেউ আৰু ভণ্টিৰ ল’ৰা-ছোৱালী কেইবাজনকো প্ৰাথমিক বিদ্যালয়ৰ পৰাই দায়িত্ব ল’বলগীয়া হোৱাত সাংসাৰিক জঞ্জালত সোমাবলৈ আৰু ইচ্ছা নগ’ল। কাৰণ ম‍ই আঁতৰি গ’লেই সিহঁতক চোৱা-চিতা কৰা কোনো নহ’ব বুলি ভাবিলো।}} {{Playscript|gap=10| চতুৰ্থ প্ৰশ্ন : ৪)| মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি আপোনাৰ ধাৰণা কি?}} {{Playscript/s|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলে :| মিচিং নাৰী স্বাভাৱিকতে আজলী। আমাৰ দিনত ঘৰৰ বাহিৰলৈকে ওলাবলৈ মিচিং গাভৰুৱে ভয় কৰিছিল। বৰ্তমান তুলনামূলকভাৱে আগবাঢ়িছে বুলি ক’ব লাগিব। এতিয়াৰ}}<noinclude>{{Playscript/e}}</noinclude> 8k1fufb75726cmtcyzr8g16hq4vmnrp 104 92423 254358 253122 2026-06-28T04:28:06Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪৬|✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}} {{playscript/s}}</noinclude>{{playscript/e|gap=10|মিচিং নাৰীয়ে স্বামীৰ অনুপস্থিতিতে স্কুটী লৈ নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক বিদ্যালয়ত অনা-নিয়া কৰিব পৰা হৈছে। ই বহুত ভাল কথা।}} {{Playscript|gap=10| পঞ্চম প্ৰশ্ন তথা <br/>শেষ প্ৰশ্নঃ ৫)| মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি পৰামৰ্শ দিব নেকি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলেঃ| আগৰ দিনত মিচিং নাৰী কৰ্মী আছিল। কুকুৰা ডাক দিয়াৰ লগে লগেই ভাত ৰান্ধি পথাৰৰ কাম কৰিও ঘৰত আহি সকলোকে খুৱাই-বোৱাই আলপৈচান ধৰিছিল। আজিকালি তেনেকুৱা নাৰী নেদেখা হৈছো। যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সমাজৰ আৰু নাৰীৰো পৰিৱৰ্তন দেখা পাইছো। যিমান আগবাঢ়িলেও জাতিগত বৈশিষ্ট্য বা পৰম্পৰাক ধৰি ৰখাটো উচিত।}}<noinclude></noinclude> jiknp823m2l1br106pdifu0wewehmd3 254360 254358 2026-06-28T04:32:25Z JyotiPN 1603 254360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪৬|✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}} {{playscript/s}}</noinclude>{{playscript/e|gap=10|মিচিং নাৰীয়ে স্বামীৰ অনুপস্থিতিতে স্কুটী লৈ নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক বিদ্যালয়ত অনা-নিয়া কৰিব পৰা হৈছে। ই বহুত ভাল কথা।}} {{Playscript|gap=10| পঞ্চম প্ৰশ্ন তথা|}} {{Playscript|gap=10|শেষ প্ৰশ্নঃ ৫)|মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি পৰামৰ্শ দিব নেকি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলে :|আগৰ দিনত মিচিং নাৰী কৰ্মী আছিল। কুকুৰা ডাক দিয়াৰ লগে লগেই ভাত ৰান্ধি পথাৰৰ কাম কৰিও ঘৰত আহি সকলোকে খুৱাই-বোৱাই আলপৈচান ধৰিছিল। আজিকালি তেনেকুৱা নাৰী নেদেখা হৈছো। যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সমাজৰ আৰু নাৰীৰো পৰিৱৰ্তন দেখা পাইছো। যিমান আগবাঢ়িলেও জাতিগত বৈশিষ্ট্য বা পৰম্পৰাক ধৰি ৰখাটো উচিত।}}<noinclude></noinclude> 0n4nkur4hsetdqrownf14vilhtpdv9i 254361 254360 2026-06-28T04:32:46Z JyotiPN 1603 254361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪৬|✦ মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}} {{playscript/s}}</noinclude>{{playscript/e|gap=10|মিচিং নাৰীয়ে স্বামীৰ অনুপস্থিতিতে স্কুটী লৈ নিজৰ ল’ৰা-ছোৱালীক বিদ্যালয়ত অনা-নিয়া কৰিব পৰা হৈছে। ই বহুত ভাল কথা।}} {{Playscript|gap=10| পঞ্চম প্ৰশ্ন তথা|}} {{Playscript|gap=10|শেষ প্ৰশ্ন : ৫)|মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি পৰামৰ্শ দিব নেকি?}} {{Playscript|gap=10| জয়ন্তী গোহাঁই দলে :|আগৰ দিনত মিচিং নাৰী কৰ্মী আছিল। কুকুৰা ডাক দিয়াৰ লগে লগেই ভাত ৰান্ধি পথাৰৰ কাম কৰিও ঘৰত আহি সকলোকে খুৱাই-বোৱাই আলপৈচান ধৰিছিল। আজিকালি তেনেকুৱা নাৰী নেদেখা হৈছো। যুগৰ পৰিৱৰ্তনৰ লগে লগে সমাজৰ আৰু নাৰীৰো পৰিৱৰ্তন দেখা পাইছো। যিমান আগবাঢ়িলেও জাতিগত বৈশিষ্ট্য বা পৰম্পৰাক ধৰি ৰখাটো উচিত।}}<noinclude></noinclude> bdb5p5x55bjjmsq6uszxwpv1ulk8mlb 104 92430 254364 253109 2026-06-28T05:04:35Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 254364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা ✦ ৫১| }}</noinclude>তুলিবৰ বাবে পুৱা তিনি বজাতেই পাটী এৰি পথাৰত ধান ৰোৱা, ধান কটা, ঘৰৰ বাহিৰে ভিতৰে চোৱা, আলহীক শুশ্ৰূষা কৰা আদি কাম নিয়াৰিকৈ কৰিবলগা হৈছিল। বিদ্যালয়ত শিক্ষকতা কৰাৰ উপৰি ঘৰখন অধিক টনকিয়াল কৰিবৰ বাবে নিজাববীয়াকৈ গাহৰিও পুহিছিল। শিক্ষকতা কৰাৰ লগতে দুজন পুত্ৰক তেজপুৰ ডনবক্স’ স্কুলত পঢ়াইছিল। ডাঙৰজনী জী গাঁৱতে পঢ়ুওৱাৰ বিপৰীতে কনিষ্ঠা জী পপী কুটুমক তেজপুৰ গাৰ্লছ স্কুলত পঢ়াইছিল। বৰ্তমান ডাঙৰজন ল’ৰা গুৱাহাটীতে আৰক্ষী বিষয়া হোৱাৰ বিপৰীতে দ্বিতীয় জন পুত্ৰ শৈলেনে কেবিনেত মন্ত্ৰী এজনৰ Project consultant হিচাপে কাৰ্য্যনিৰ্বাহ কৰি আছে। বৰ জী অৰুণা এজন আৰক্ষী বিভাগৰ পত্নী হোৱাৰ বিপৰীতে পপীয়েও ৰাষ্ট্ৰীয় জৰীপ বিভাগৰ কৰ্মচাৰীলৈ বিবাহ হৈছে। ২০০৩ চনত পদ্মাৱতীৰ স্বামী চেনীৰাম কুটুমে ইহলীলা সম্বৰণ কৰাত তেতিয়াৰ পৰা সৰুপুত্ৰ শৈলেনৰ লগতেই গুৱাহাটীত থাকিবলৈ লৈছে। ২০১৭ চনৰ মে’ মাহৰ ১০ তাৰিখে গোলাঘাট জিলাৰ এইগৰাকী বিশিষ্টা মিচিং নাৰীৰ সৈতে গুৱাহাটীৰ বেলতলাত কথোপকথন হোৱাৰ সৌভাগ্য হৈছিল। সাক্ষাৎকাৰৰ দৰে আমাৰ মাজত হোৱা কথোপকথন আছিল এনেধৰণৰ — {{Playscript|gap=10|প্ৰথম প্ৰশ্ন :| সমগ্ৰ বিশ্বৰ লগতে আমাৰ ভাৰতবৰ্ষ তথা অসমৰ মিচিংসকলৰ মাজতো সম্প্ৰতি নাৰী সবলীকৰণ বিষয়টোৱে চৰ্চা লাভ কৰিছে। মিচিং নাৰীৰ ক্ষেত্ৰত সবলীকৰণ আপুনি দেখা পাইছেনে?}} {{Playscript/s|gap=10|পদ্মাৱতী পেগু কুটুম :|অইন জাতি-জনগোষ্ঠীৰ তুলনাত মিচিং নাৰী এতিয়াও পিছপৰা বুলিয়েই ক’ব পাৰি। এটা সময়ত শহুৰেক শাহুৱেকহঁতে আনকি পিতৃ-মাতৃয়েও নাৰীসকলক বিদ্যালয়লৈ যাবলৈ নাইবা সভা-সমিতি আদিত যাবলৈ বাধা দিছিল। এতিয়া মিচিং নাৰী শিক্ষিত হোৱাৰ ফলত গাঁও অঞ্চলতো কিছু পৰিমাণে আগবঢ়া হৈছে এইটো ভাল কথা। অৱশ্যে মিচিংসকলৰ ভিতৰতে ধেমাজি, চিলাপথাৰ, জোনাই আদিত যিদৰে নাৰীসকলৰ জাগৰণ}}<noinclude>{{Playscript/e}}</noinclude> 3zq8qgl6xps3318x69h8xw62dq2r6an 104 92431 254366 253107 2026-06-28T05:09:15Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 254366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৫২|মিচিং নাৰীকণ্ঠ গোলাঘাট জিলাৰ অগ্ৰণী মিচিং নাৰীৰ জীৱন গাথা|}} {{Playscript/s}}</noinclude>{{Playscript/e|gap=10|হৈছে সেই অনুপাতে গোলাঘাট, গহপুৰ, বিশ্বনাথ আদিত জাগৰণ কম।}} {{Playscript|gap=10|দ্বিতীয় প্ৰশ্ন :|তেতিয়াৰ মিচিং নাৰী আৰু এতিয়াৰ মিচিং নাৰীৰ মাজত কিবা পাৰ্থক্য দেখিছে নেকি?}} {{Playscript|gap=10|পদ্মাৱতী পেগু কুটুম :| তেতিয়াৰ নাৰীসকল শিক্ষিত নাছিল বাবে ল’ৰা-ছোৱালীক স্কুললৈ পঠিওৱা নাছিল। ল’ৰাতকৈ ছোৱালীক গুৰুত্ব কম দিছিল। ছোৱালীক পঢ়ালে আনৰ ঘৰলৈ যাব, আনক ধনী কৰিব, সেইকাৰণে পঢ়াব নালাগে বুলি কৈছিল। মোৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰতেই কওঁ যে মাতৃদেৱীয়ে মাছ মাৰিবলৈ, কেঁচুৱা বোকোচাত ল’বলৈ পথাৰলৈ লৈ গৈছিল। মই স্কুল নগ’লে মা-হঁতে খুউব ভাল পাইছিল। মই লুকাই চুৰকৈ হ’লেও স্কুললৈ গৈছিলো।}} {{Playscript|gap=10|তৃতীয় প্ৰশ্ন :|বৰ্তমান মিচিং নাৰীৰ স্থান সমাজত কেনে বুলি ভাৱে?}} {{Playscript|gap=10|পদ্মাৱতী পেণ্ড কুটুম :|আগতকৈ বহুত ভাল হৈছে। আৰু বেছি স্থান ওপৰত হ’ব লাগে বুলি ভাবো।}} {{Playscript|gap=10|চতুৰ্থ প্ৰশ্ন : |মিচিং নাৰীৰ প্ৰতি আপোনাৰ পৰামৰ্শ?}} {{Playscript|gap=10|পদ্মাৱতী পেণ্ড কুটুম :|ঘৰখন চোৱাৰ উপৰি মা-দেউতাকক সন্মান জনাব লাগে, ল’ৰা-ছোৱালীৰ যত্ন ল’ব লাগে।}}<noinclude></noinclude> 9exeb3o95bx395dgumc3met17ervq4m 104 92616 254344 253517 2026-06-27T17:13:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 254344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||দীন-দুখী|৩৯}}</noinclude> হাওঁফাওঁ পৰীক্ষা কৰি বেমাৰ ভাল কৰাৰ নিয়ম তেতিয়া প্ৰথম প্ৰচলন। ডাক্তৰ আহি ফঁটিনৰ বুকত ষ্টেটিস্কোপ্‌ দি পৰীক্ষা কৰি নিতৌ গুচি যায়। কোনো আশ্বাস নিদিয়ে। ডাক্তৰৰ শেষ উপদেশ—বেমাৰীৰ কোনো বাসনাই এতিয়া অপূৰণ থকা অনুচিত। ফঁটিনৰ অন্তিম-বাসনা —কজেটক লাগে। মেয়ৰে ধন পঠিয়াইছে, চিঠিৰ, উপৰি চিঠি দিছে,—কিন্তু কজেট নাই। টেনাৰ্ডিয়েহঁতে বাৰে কুৰি আহুকালৰ কথা উলিয়াই কজেটক পঠিওৱা নাই। মৰনোন্মুখী সন্তান-বৎসলা জননীয়ে কজেট আজি আহিব, কালি আহিব কৰি শেষ মুহূৰ্ত্তৰ শেষ-বাসনা লৈ কাতৰ-প্ৰাণেৰে মেয়ৰৰ ফালে চাই আছে। মেয়ৰে বিষণ্ণ গম্ভীৰ নয়নৰ তপত চকুলো চকুফাটি বাহিৰ ওলাবলৈ নিদিয়াকৈ হেঁচা মাৰি ধৰি সেই কাতৰ-দৃষ্টিৰ সমিধান আশ্বাসৰ ওপৰত আশ্বাস দি আহিছে। {{gap}}ফঁটিনৰ বিচনাৰ কাষলৈ আহি ফঁটিনৰ লগত দুষাৰ-চাৰি আষাৰ কথা পাতি তাইক উছাহ দি, আশ্বাস দি যোৱা মেয়ৰৰ আজি-কালি দৈনিক কাম। ফঁটিনেও সেই সময়লৈ সদায় উৎকণ্ঠিত হৈ দুৱাৰ মুখলৈ চাই ৰৈ থাকে। {{gap}}ফটিনৰ শিতানৰ মূৰত ক্ৰচ-বিদ্ধ যীশুৰ পট এখনি অঁৰা আছিল। ফটিনে পুৱা-গধূলি সেই পট খনলৈ চাই দিনৌ একো একোটি সেৱা জনাইছিল।মেয়ৰে প্ৰায়ে ফঁটিনৰ বিছনাৰ কাষত বহি বহুত সময় তন্ময় তদ্‌গদ্ হৈ থাকে—সেই পটখনৰ ফাললৈ চায়। কিন্তু তেতিয়া তেওঁৰ চকু পট খনৰ ওপৰত থাকেনে ফঁটিনৰ ওপৰত থাকে একো তত ধৰিব নোৱাৰি। {{gap}}ফঁটিনৰ মৰণ-শয্যা যেনিবা বাৎসল্য প্ৰেমৰ ক্ৰচ! {{gap}} জুলাই মাহ। পুৱা ভাটি দিছিল। উজ্জ্বল প্ৰভাতৰ হিৰণ- কিৰণৰ ওপৰত ক'লা মেঘে অকস্মাতে তাৰ মলিন আৱৰণ তৰি দি চাৰিওফালে অন্ধকাৰ কৰি আনিছিল। {{gap}} টেনাৰ্ডিয়েহঁতে নিজে কজেটক পঠিয়াই দিয়া সুদূৰ পৰাহত<noinclude></noinclude> mw7k01hv4zg2pldk90133wro3rj0lug 104 92958 254363 254266 2026-06-28T04:37:59Z JyotiPN 1603 254363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{| align="center" width="80%" |{{center|{{Xx-larger|'''সূচীপত্ৰ'''}}}} |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/প্ৰমিলা মেদক কামান|প্ৰমিলা মেদক কামান]] || {{ts|ar}} |১৩-১৭ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/বগীমলা মৰাং|বগীমলা মৰাং]] || {{ts|ar}} |১৮-২১ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/কণিকী মিৰিয়ণী|কণিকী মিৰিয়ণী]] | {{ts|ar}} |২২-২৬ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/প্ৰকাশী কামান মেদক|প্ৰকাশী কামান মেদক]] || {{ts|ar}} |২৭-২৯ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/নীলিমা পাঠৰী মেদক|নীলিমা পাঠৰী মেদক]] || {{ts|ar}} |৩০-৩৫ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/গোলাপী পেগু দলে|গোলাপী পেগু দলে]] | {{ts|ar}} |৩৬-৪০ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/জয়ন্তী গোঁহাই দলে|জয়ন্তী গোঁহাই দলে]] | {{ts|ar}} |৪১-৪৬ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/পদ্মাৱতী পেগু কুটুম|পদ্মাৱতী পেগু কুটুম]] || {{ts|ar}} |৪৭-{{SIC|৪৮|৫২}} |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/ৰেৱতী শইকীয়া পেগু|ৰেৱতী শইকীয়া পেগু]] || {{ts|ar}} |৫৩-৫৭ |- ||✦ [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/ডালিমী লইং|ডালিমী লইং]] | {{ts|ar}} |৫৮-৬২ |}<noinclude></noinclude> i2u35isauzrfa84ql0udd7su3e1mdh8 0 92987 254351 254258 2026-06-28T03:42:30Z JyotiPN 1603 254351 wikitext text/x-wiki {{header | title = মিচিং নাৰীকণ্ঠ | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০১৯ | translator = প্ৰশান্ত পূজাৰী | section = | previous = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/প্ৰকাশী কামান মেদক|প্ৰকাশী কামান মেদক]] | next = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/গোলাপী পেগু দলে|গোলাপী পেগু দলে]] | notes = | categories = }} <pages index="মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf" from=31 to=36/> [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] gbbt735mw0ac5y94mpkastyrmv0vrun 104 93000 254342 2026-06-27T16:24:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "তৃতীয় আধ্যা। ৫ ৫ হুয়া ত্ৰাস। ঝঙ্কাৰন্তে শিৰৰ কেশৰ। উৰায় সবে বিমান স্বৰ্গৰ। খলকে সাগৰ শ্বাস লাগি। বেগত পৰ্ব্বত পৰে ভাগি॥ নৃসিংহৰ চৰণৰ গতি। টলবল কৰে বসুমতী॥ চক্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 254342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তৃতীয় আধ্যা। ৫ ৫ হুয়া ত্ৰাস। ঝঙ্কাৰন্তে শিৰৰ কেশৰ। উৰায় সবে বিমান স্বৰ্গৰ। খলকে সাগৰ শ্বাস লাগি। বেগত পৰ্ব্বত পৰে ভাগি॥ নৃসিংহৰ চৰণৰ গতি। টলবল কৰে বসুমতী॥ চক্ষুৰ ৰশ্মিৰ ভৈল ছন্ন। নিষ্প্ৰভ সমস্ত গ্ৰহগণ॥” তলত দিয়া, ক্ষীৰ সাগৰৰ আৰু তাৰ মাজৰ ত্ৰিকুট পৰ্ব্বতৰ - কবিত্বপূৰ্ণ বৰ্ণনা পঢ়িলে মুগ্ধ হব লাগে। ক্ষীসাগৰৰ মাঝে ত্ৰিকুট পৰ্ব্বত। প্ৰকাশন্তে আছে তিনি লোকত বেকত। সুবৰ্ণ ৰজত লোহা জ্বলে তিনি শৃঙ্গ। চক্ষুত জমক লাগে দেখিতে বিৰিঙ্গ। আন যত শৃঙ্গ ৰত্নে কৰে তিৰিমিৰি। দশোদিশ প্ৰকাশিয়া শোভে শুক্ল গিৰি॥ অযুত যোজন যুৰি জ্বলে গিৰিবৰ। উচ্ছ্বত দেখিয়া দশ হাজাৰ প্ৰহৰ। ক্ষীৰ সাগৰৰ ঢউ চৌভিতি উথলে। পথালে পৰ্ব্বত সুশীতল দুগ্ধজলে। থানে থানে আছে ভূমি অনেক উদ্যান। ফুলে জকমক গন্ধে নাহিকে সমান॥ নদী নদ অশেষ বিশেষ সৰোবৰ। স্ফটিক নিৰ্ম্মল জল দেখি মনোহৰ। বিদ্যাধী সবে তাত নাযি কৰে স্নান। পখালি শৰীৰ বহে সুগন্ধিত ঘ্ৰাণ॥ পৰম অমুল্য গন্ধ উথলে সদায়। দশ দিশ যুৰি তাৰ গন্ধ বহি যায়। দেখি সুশোভন বন নব উপবনে। যাত নিতে ক্ৰীড়ে দেৱ দিব্য নাৰীগণে॥ শাল তাল তমাল মন্দাৰ পাৰ্জিাত। চম্পক অশোক আনো পুষ্প অসংখ্যাত। আম, জাম, নেবু, জ্বৰা, জামীৰ খাজুৰী। বেল নাৰিকল তাল তাম্বুল পাকড়ি। অগুৰু চন্দন পদ্ম সৰল সোণাৰু আনো যত তক সব যেন কল্পতৰু॥ ছয় ঋতু এক স্থানে বসন্ত উদয়। বহয় মলয় বায়ু আমোদিত মন। ভ্ৰমৰে গুঞ্জৰে কুলি পঞ্চ নৃত্য গীত কৰে তৈত পূৰয়। অপেসৰ<noinclude></noinclude> 05ss33pisg2hzhnpjn3ak2t13fy94bn 104 93001 254343 2026-06-27T16:25:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ Created blank page 254343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude><noinclude></noinclude> bcuh9mb5covbnddmhzanjrrhm035ck7 0 93002 254352 2026-06-28T03:44:43Z JyotiPN 1603 "{{header | title = মিচিং নাৰীকণ্ঠ | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০১৯ | translator = প্ৰশান্ত পূজাৰী | section = | previous = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/নীলিমা পাঠৰী মেদক|নীলিমা পাঠৰী মেদক]] | next = মিচিং নাৰীকণ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 254352 wikitext text/x-wiki {{header | title = মিচিং নাৰীকণ্ঠ | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০১৯ | translator = প্ৰশান্ত পূজাৰী | section = | previous = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/নীলিমা পাঠৰী মেদক|নীলিমা পাঠৰী মেদক]] | next = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/জয়ন্তী গোঁহাই দলে|জয়ন্তী গোঁহাই দলে]] | notes = | categories = }} <pages index="মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf" from=37 to=41/> [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 4hw049zdw0qtd257ozil5zz6sisb1vv 0 93003 254359 2026-06-28T04:30:44Z JyotiPN 1603 "{{header | title = মিচিং নাৰীকণ্ঠ | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০১৯ | translator = প্ৰশান্ত পূজাৰী | section = | previous = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/গোলাপী পেগু দলে|গোলাপী পেগু দলে]] | next = মিচিং নাৰীকণ্ঠ/পদ্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 254359 wikitext text/x-wiki {{header | title = মিচিং নাৰীকণ্ঠ | author = তৰুণ লয়িং | year = ২০১৯ | translator = প্ৰশান্ত পূজাৰী | section = | previous = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/গোলাপী পেগু দলে|গোলাপী পেগু দলে]] | next = [[মিচিং নাৰীকণ্ঠ/পদ্মাৱতী পেগু কুটুম|পদ্মাৱতী পেগু কুটুম]] | notes = | categories = }} <pages index="মিচিং নাৰীকণ্ঠ.pdf" from=42 to=47/> [[শ্ৰেণী:তৰুণ লয়িঙৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 3vkpieg37uurndgwkbd55jkei2pf27w 14 93004 254367 2026-06-28T05:10:26Z BabulB 104 "[[শ্ৰেণী:প্ৰকাশ বৰ্ষ অনুসৰি গ্ৰন্থ]]" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 254367 wikitext text/x-wiki [[শ্ৰেণী:প্ৰকাশ বৰ্ষ অনুসৰি গ্ৰন্থ]] qe89ymkq8qbo3b7a0t4ei7vy8r8fs6b 14 93005 254369 2026-06-28T05:11:46Z BabulB 104 "[[শ্ৰেণী:প্ৰকাশক অনুসৰি গ্ৰন্থ]]" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 254369 wikitext text/x-wiki [[শ্ৰেণী:প্ৰকাশক অনুসৰি গ্ৰন্থ]] 73ujuidyvmm7w1wimc42n0vq6xk23x4