ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.10 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 12115 255150 30702 2026-07-09T20:18:51Z JyotiPN 1603 255150 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" /></noinclude>{{Img float | file =ৰূপালীম (page 5 crop).jpg | width = 450px | align = center | cap =}}<noinclude></noinclude> 0k3sc7xydlgntj9a86s4zeu3dpl8rsq 255153 255150 2026-07-09T20:21:56Z JyotiPN 1603 255153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" /></noinclude>{{Img float | file =ৰূপালীম (page 5 crop).jpg | width = 400px | align = center | cap =}}<noinclude></noinclude> 8we1xjp44wq4zjs8yb0xgdi2vy0hn19 104 12121 255151 30743 2026-07-09T20:20:35Z JyotiPN 1603 255151 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" /></noinclude>{{Dhr|10em}} <center>{{Xx-larger|{{Xxxx-larger|'''ৰূপালীম্‌'''}}}} </center> {{Dhr|8em}}<noinclude></noinclude> 3sxds8dakqq7l9ouuda8quc7vderaua 104 12126 255154 30841 2026-07-09T20:23:15Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255154 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Joli" />{{rh|প্ৰথম অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|৩}}</noinclude>{{gap}}ৰূকমী ছোৱালীৰ কণ্ঠসুৱদিৰে সানমিহলি হৈ সাঙ্গীতিক স্বৰবোৰ শুৱলা শব্দৰ বোকাছত উঠি সেই ঠাইডোখৰৰ চাৰিওফালে উৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। লাহে লাহে সৰু টুলুঙা নাও এখনত এজনী দীপলিপ বসন্তৰ কুঁহিপাতৰ দৰে কুমলীয়া ৰূকমী ছোৱালী— ওঁঠ দুটা মিচিকি হাঁহিৰে বোলাই, সেই শিলটোৰ ওচৰতে নাও চপালেহি। আঁঠুমূৰীয়া চিত্ৰবিচিত্ৰ মেখেলা। বুকত চিত্ৰবিচিত্ৰ মেৰণি। গাত এখন বগা পাতল সূতাৰ কাপোৰ। মায়াব’ই আথেবেথে আগবাঢ়ি গৈ সুধিলে— '''মায়াব’।''' {{smaller|( সুৰীয়া মাতেৰে )}} ৰূপালীম্‌! আজি ইমান বেলি কিয়? মোৰ পেঁপা বজাওঁতে ওঁঠ বিষালে। '''ৰূপালীম্‌।''' {{smaller|( নাৱৰপৰা নামি হাঁহি )}} তোমাৰ পেঁপাৰ মাতবোৰে উৰি উৰি গৈ মোক আগভেটি ধৰি আহিবলৈ নিদিয়ে— সিহঁতৰ মাজে মাজে বাট ফালি আহোঁতে বেলি হ’ল আকৌ। {{smaller|( হাঁহে। )}} '''মায়াব’।''' তেন্তে মই আৰু পেঁপা নবজাওঁ। <center>{{smaller|( মনটো বৰ বেজাৰ কৰে। )}}</center> '''ৰূপালীম্‌।''' বজাবা মায়াব’— বাৰু মায়াব’। তুমি পেঁপাটোক কিমান মৰম কৰা? '''মায়াব’।''' খুব ভাল পাওঁ— পেঁপাটো নহ’লে মই এখন্তেকো থাকিব নোৱাৰোঁ। '''ৰূপালীম্‌।''' তেনে পেঁপাটোৰ সতে তুমি থাকা। মই যাওঁগৈ। <center>{{smaller|( ওফোন্দ পাতি যাব ধৰে। )}}</center> '''মায়াব’।''' {{smaller|( ৰূপালীম্‌ৰ বাউসীত ধৰি )}} কেলেই যাবাগৈ ৰূপালীম্‌? '''ৰূপালীম্‌।''' কেলৈ নেযাম? মই নহ’লে তুমি গোটেই দিনটো অকলে থাকিব পাৰা, গোটেই নিশাটেও পাৰা, কিন্তু পেঁপাটো নহলে নোৱাৰা। তেন্তে তুমি মোক পেঁপাটোৰ সমানকে মৰম নকৰা? {{nop}}<noinclude></noinclude> 6cpoymou4vjm4wqr8d9oj5b011pxxwr 104 12257 255187 30911 2026-07-09T20:55:30Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৬২|ৰূপালীম্‌|[ষষ্ঠ অঙ্ক}}</noinclude>'''মণিমুগ্ধ।''' {{smaller|(গম্ভীৰ হৈ দাৰ্শনিকতাৰে)}} পোহৰ হ’ল—এৰা পোহৰ হ’ল। {{smaller|কক্ষটোৰপৰা লাহে লাহে উঠি যায়। লিগিৰীজনীয়ে মণিমুগ্ধৰ এনে আচৰণ চাই বিস্ময় মানি থাকে। কোঠাৰ বাহিৰৰপৰা খিৰিকীয়েদি পুৱতিৰ প্ৰথম কিৰণ সোমাই আহিছিল। সেই পূব গগণৰ পোহৰৰ ফালে মণিমুগ্ধ খিড়িকীমুখত ৰৈ ৰ’ লাগি চাই আছিল। এটা বিমল আনন্দ অনুভৱ কৰিবলৈ ধৰে। এনেতে ৰূপালীম্‌ থিয় হয়।}} '''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌! ক্ষমা কৰিবা। যোৱা, তুমি মুক্ত। {{smaller|ৰূপালীম্‌ তাৰপৰা লাহে লাহে এখুজি-দুখুজিকৈ ওলাই যায়। বাহিৰৰপৰা দূৰণিৰ বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ পুৱতিৰ বন্দনা-গীত শুনা-নুশুনাকৈ উটি আহে। মণিমুগ্ধই গীত শুনি দুৱাৰেদি তলৰ খটখটীয়েদি নামি গুচি যায়গৈ। }} <center>'''—ঃগীতঃ—'''</center> {{Block center/s}}<poem>জয় আলোকময় অনাদি-অনন্তপ্ৰসাৰী বিশ্বজীৱন জ্যোতি। জয় জয় সুন্দৰ সত্য সনাতন চিৰ প্ৰশান্ত বিশ্বপতি॥ কোটি বিশ্বব্যাপক হে মহামনাধীপ বিশ্বজীৱন জ্যোতি। প্ৰণতি প্ৰণতি প্ৰণতি॥ </poem>{{Block center/e}} {{center|'''ঐক্যতান'''}}<noinclude></noinclude> pxr3mr0hi3jiei4049vntjwtmic4p5p 104 12258 255155 30849 2026-07-09T20:25:40Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255155 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১২|ৰূপালীম্‌|[দ্বিতীয় অঙ্ক}}</noinclude>{{smaller|{{gap}}মায়াব’ হাতত ধনু-কাঁৰ লৈ তালৈ উধাতু খাই সোমাই আহে। সোঁহাতত তাৰ মিত্‌, তেজেৰে ৰাঙলী। সোমাই আহি জুনাফা আৰু ৰূপালীমৰ ফালে চাই নমত-নোবোলাকৈ থাকে।}} {{gap}}{{smaller|জুনাফাই মায়াব’লৈ চাই ভৰিৰপৰা মূৰলৈকে পৰ্য্যবেক্ষণ কৰি হাতেৰে বাঘৰ মূৰটো কাণত ধৰি দাঙে আৰু তাক ভালকৈ চায়। এবাৰ বাঘৰ ফালে এবাৰ মায়াব’লৈ চাই সন্তোষেৰে মূৰ জোকাৰে। }} {{gap}}{{smaller|ৰেণথিয়াঙে লৰালৰিকৈ তালৈ সোমাই আহি থাপ মাৰি জুনাফাৰ হাতৰপৰা বাঘৰ মূৰটো আনি মায়াব’ক কয়। ৰূপালীম্‌ ভয় খাই কেখোজমান পাছলৈ গৈ ঘৰৰ দুৱাৰ মুখত ৰয়গৈ।'' }} '''ৰেণথিয়াং।''' {{smaller|( মায়াব’ক )}} কাপুৰুষ! লোকৰ চিকাৰ আনি বীৰ বোলাইছ? <center>{{smaller|[ তাচ্ছিল্যৰ হাঁহি মাৰি তাৰপৰা যাবলৈ ধৰোঁতেই মায়াব’ই হাতত থাপ মাৰি ধৰে। ]}}</center> '''মায়াব’।''' তাৰ মানে? '''ৰেণথিয়াং।''' তাৰ মানে আৰুনো কি? লোকৰ শৰত পৰা বাঘৰ মূৰটো নিজৰ বুলিবলৈ অলপো সঙ্কোচ লগা নাইনে? '''মায়াব’।''' তুমি মিছা কৈছা। '''ৰেণথিয়াং।''' সাৱধানে কথা কবি। মই কোন নেজান হবলা? '''মায়াব’।''' :- তুমি যিয়েই হোৱা নেলাগে, মূৰটো কেতিয়াও তোমাৰ হ’ব নোৱাৰে। {{gap}}{{smaller|[ মায়াব’ই তাৰ হাতৰপৰা মূৰটো কাঢ়ি আনে। ৰেণথিয়াঙেও তাৰপৰা কাঢ়ি আনিবলৈ যায়। ইয়াৰপৰাই দুয়োৰে মাজত মৰামৰি লাগে। ৰেণথিয়াং আহত হৈ মাটিত পৰি যায়। সেহাই সেহাই উঠি মায়াব’ৰ ফালে খাওঁ খাওঁ মূৰ্তিৰে চাই তাৰপৰা ওলাই যায়। ]}} '''জুনাফা।''' {{smaller|( আচৰিত হৈ মায়াব’ৰ ওচৰলৈ আহি )}} মায়াব’! এইবোৰৰ মানে কি? {{nop}}<noinclude></noinclude> 5ebk4n8iekh00ejmuv0rpvbl02x7b7n 104 12259 255185 30912 2026-07-09T20:53:12Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|ষষ্ঠ অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|৬১}}</noinclude>'''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌! ৰূপালীম! মৰ্ম্মৰ মূৰ্ত্তিৰ আঁৰত আৰু নিশাৰ জীৱলগা ৰূপ লুকাই নথবা। আন্ধাৰ নিশাৰ হিম-চেঁচা সৰোবৰৰ পানীত স্পন্দন আৰু পুলকবিহীন পদুমৰ দৰে নৰবা। আহাঁ! তোমাৰ ৰূপৰ লহৰ তুলি তোমাৰ সৌন্দৰ্য্যৰ নিজৰাটি তোমাৰ শুৱলা অমৃতোপম কণ্ঠৰ শুৱদিৰে সান-মিহলি কৰি মোৰ ওপৰেদি বোৱাই দি মোক ৰূপৰ ধলেৰে ঢৌৱাই নিয়া। আহাঁ— ৰূপালীম্‌! {{smaller|[ৰূপালীম্‌ মণিমুগ্ধৰ ফালে লাহে লাহে আগবাঢ়ি আহে। কিন্তু যন্ত্ৰৰ দৰে বাহ্যিক জ্ঞানশূন্য হৈ আগবাঢ়ি অহাৰ লগে লগে শেঁতা হৈ যাবলৈ ধৰে। এটা ত্ৰাসত ৰূপালীমৰ মুখ বিকৃত হৈ যায়।] }} '''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌! {{gap}} {{smaller|ৰূপালীমে মাতিব নোৱাৰে, ওঠখন মাথোন কঁপে। মণিমুগ্ধই ৰ লাগি চাই লাহে লাহে উঠি ৰূপালীমৰ ওচৰলৈ যায় আৰু লাহে লাহে ধৰি বহি ৰূপালীমক তীব্ৰভাৱে চায়। ৰূপালীমে সেইদৰে চাই থাকে। এতিয়া ৰূপালীম্‌ একেবাৰে বিবৰ্ণা—থৰ্‌ থৰ্‌ কৰে কঁপিবলৈ ধৰে। ৰূপালীমৰ চকুযোৰ একেবাৰে মৰা মানুহৰ দৰে থৰ হয়। ৰূপালীম্‌ পৰি যাব ধৰে। মণিমুগ্ধই থাপ মাৰি ৰাখে। মণিমুগ্ধই শয্যাত বহুৱাই দি সতৃষ্ণ নয়নৰে ৰূপালীমলৈ চাই মুগ্ধ হৈ থাকে। এবাৰ হাতখন আগবঢ়াই বুকুৰ কাপোৰখন উদঙাবলৈ আঙুলিৰে কাপোৰখন চুই হাত কোচাই আনে। তাৰ পিছত বহুত পৰ থৰ হৈ চাই পাছ হুহকি তাৰপৰা আহি আসনত বহি থুতৰিত হাত দি ভাবিবলৈ ধৰে। এনেতে হঠাৎ জ্বলি থকা প্ৰদীপটো বতাহৰ ছাটিত নুমাই যায়। কেৱল আনটো খোটালিৰপৰা অহা কোমল পোহৰে কোঠাটো আন্ধাৰ-পোহৰুৱা কৰি থয়। মণিমুগ্ধ স্তব্ধ হৈ বহি থাকে। কিছুপৰৰ পিছত এজনী লিগিৰী আহি থিয় হয়। }} '''মণিমুগ্ধ।''' ৰাতি কিমান পৰ? '''লিগিৰী।''' শেষ হ’ল, পোহৰ হ’ল।<noinclude></noinclude> mvvgxhb49ubvog6jb2bqnpy6wvruqtu 255188 255185 2026-07-09T20:55:51Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|ষষ্ঠ অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|৬১}}</noinclude>'''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌! ৰূপালীম! মৰ্ম্মৰ মূৰ্ত্তিৰ আঁৰত আৰু নিশাৰ জীৱলগা ৰূপ লুকাই নথবা। আন্ধাৰ নিশাৰ হিম-চেঁচা সৰোবৰৰ পানীত স্পন্দন আৰু পুলকবিহীন পদুমৰ দৰে নৰবা। আহাঁ! তোমাৰ ৰূপৰ লহৰ তুলি তোমাৰ সৌন্দৰ্য্যৰ নিজৰাটি তোমাৰ শুৱলা অমৃতোপম কণ্ঠৰ শুৱদিৰে সান-মিহলি কৰি মোৰ ওপৰেদি বোৱাই দি মোক ৰূপৰ ধলেৰে ঢৌৱাই নিয়া। আহাঁ— ৰূপালীম্‌! {{smaller|[ৰূপালীম্‌ মণিমুগ্ধৰ ফালে লাহে লাহে আগবাঢ়ি আহে। কিন্তু যন্ত্ৰৰ দৰে বাহ্যিক জ্ঞানশূন্য হৈ আগবাঢ়ি অহাৰ লগে লগে শেঁতা হৈ যাবলৈ ধৰে। এটা ত্ৰাসত ৰূপালীমৰ মুখ বিকৃত হৈ যায়।] }} '''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌! {{gap}} {{smaller|ৰূপালীমে মাতিব নোৱাৰে, ওঠখন মাথোন কঁপে। মণিমুগ্ধই ৰ লাগি চাই লাহে লাহে উঠি ৰূপালীমৰ ওচৰলৈ যায় আৰু লাহে লাহে ধৰি বহি ৰূপালীমক তীব্ৰভাৱে চায়। ৰূপালীমে সেইদৰে চাই থাকে। এতিয়া ৰূপালীম্‌ একেবাৰে বিবৰ্ণা—থৰ্‌ থৰ্‌ কৰে কঁপিবলৈ ধৰে। ৰূপালীমৰ চকুযোৰ একেবাৰে মৰা মানুহৰ দৰে থৰ হয়। ৰূপালীম্‌ পৰি যাব ধৰে। মণিমুগ্ধই থাপ মাৰি ৰাখে। মণিমুগ্ধই শয্যাত বহুৱাই দি সতৃষ্ণ নয়নৰে ৰূপালীমলৈ চাই মুগ্ধ হৈ থাকে। এবাৰ হাতখন আগবঢ়াই বুকুৰ কাপোৰখন উদঙাবলৈ আঙুলিৰে কাপোৰখন চুই হাত কোচাই আনে। তাৰ পিছত বহুত পৰ থৰ হৈ চাই পাছ হুহকি তাৰপৰা আহি আসনত বহি থুতৰিত হাত দি ভাবিবলৈ ধৰে। এনেতে হঠাৎ জ্বলি থকা প্ৰদীপটো বতাহৰ ছাটিত নুমাই যায়। কেৱল আনটো খোটালিৰপৰা অহা কোমল পোহৰে কোঠাটো আন্ধাৰ-পোহৰুৱা কৰি থয়। মণিমুগ্ধ স্তব্ধ হৈ বহি থাকে। কিছুপৰৰ পিছত এজনী লিগিৰী আহি থিয় হয়। }} '''মণিমুগ্ধ।''' ৰাতি কিমান পৰ? '''লিগিৰী।''' শেষ হ’ল, পোহৰ হ’ল। {{nop}}<noinclude></noinclude> q2veltw01e70razw9jeei66pnw0nccp 104 12260 255157 30823 2026-07-09T20:27:29Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255157 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" />{{rh|দ্বিতীয় অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|১৩}}</noinclude>'''মায়াব’।''' {{smaller|( সেহাই সেহাই )}} আজি তিনিদিন এই বাঘটোৰ পাছে পাছে ফুৰিছোঁ। আজি কিন্তু সি মোৰ শৰৰ পৰা সাৰিব নোৱাৰিলে। ঘাইল হৈ বাঘটোৱে হাবি-বন মহটিয়াবলৈ ধৰিলে। আৰু এডাল কৰবাৰ কাঁৰ সোঁ-সোঁকৈ আহিল। বাঘৰ গাৰপৰা দূৰেদি গৈ গছ এজোপাত বিন্ধ খাই ৰ’লগৈ। মই ছল চাই গৈ বাঘৰ মূৰত ঘাপ শোধালোঁগৈ। মূৰটো হাতত লৈয়ে দেখিলোঁ এই মানুহটোৱে হাতত ধনু-কাঁৰেৰে অলপ দূৰতে ৰৈ আছে। মূৰ হাতত লৈ গুচি আহিলোঁ। তাৰ পিছত এই ঘটনা। <center>{{smaller|[এনেতে ৰূপালীম্‌ লৰ মাৰি মায়াব’ৰ ওচৰলৈ আহে।]}}</center> '''ৰূপালীম্‌।''' মায়াব’! মায়াব’! তুমি বাঘটোৰ মূৰটো কেলৈ কাটিলা? '''মায়াব’।''' এনেয়ে। '''ৰূপালীম্‌।''' পিছে, তাৰ পোৱালিবোৰক কোনে খুৱাব? সিহঁত মৰি যাব নহয়? '''মায়াব’।''' যোৱাচোন ৰূপালীম্‌, পানী অলপমান আনাগৈ। মোৰ বৰ পিয়াহ লাগিছে। '''ৰূপালীম্‌।''' বাৰু মায়াব’। পিছে বাঘৰ পোৱালিকিটাও তুমি আনিবা দেই। মই সিহঁতক খাবলৈ দিম, নহ’লে সিহঁতে অকলে অকলে হাবিত কান্দি কান্দি ঘূৰি ফুৰিব। আনিবা দেই। <center>{{smaller|[ভিতৰলৈ পানী আনিবলৈ যায়। ]}}</center> '''জুনাফা।''' মায়াব’! সঁচাকৈয়ে তই চিকাৰ কৰিব পাৰ! ৰূপালীমক তই পোহপাল দিব পাৰিবি। '''মায়াব’।''' তেন্তে তুমি মোৰ লগত ৰূপালীমক বিয়া দিবা? '''জুনাফা।''' ওঁ। {{smaller|( এই বুলি জুনাফাই মনতে অলপ চিন্তা কৰে। )}} {{nop}}<noinclude></noinclude> axpqiujdhda71l0j7mosfxegnbvty4c 104 12266 255158 30883 2026-07-09T20:28:35Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255158 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" />{{rh|দ্বিতীয় অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|১৭}}</noinclude>'''জুনাফা।''' {{smaller|( খঙত বলিয়া হৈ ককালৰ মিত উলিয়াই )}} নহয়— নহয়— তহঁতকো শুদাই নেৰিছোঁ। {{gap}} {{smaller|[জুনাফাই মিত্‌ ঘূৰাবলৈ ধৰে। ৰেণথিয়াং আঁতৰ হয়। মণিমুগ্ধই ইঙ্গিত দিয়ে আৰু সেনাবোৰে মিত্‌ উলিয়াই জুনাফাক বেঢ়ি ধৰে। এনেতে ৰূপালীমে উধাতু খাই আহি কয়।] }} '''ৰূপালীম্‌।''' নামাৰিবি। নামাৰিবি। <center>{{smaller|[চাংঘৰৰ ভিতৰৰপৰা ওলাই আহি সিহঁতৰ মাজত পৰেহি। আটাইবোৰ ক্ষান্ত হয়। ]}}</center> '''ৰূপালীম্‌।''' {{smaller|( হুক্‌-হুক্‌ কৰে কান্দি )}} নামাৰিবা, নামাৰিবা। মোৰ আপুৱে তোমালোকৰ কি জগৰ কৰিলে বাৰু? {{smaller|( জুনাফাৰ মুখলৈ চাই হুক্‌-হুক্‌কৈ কান্দি )}} আপু! আপু! অ’ আপু! — {{smaller|( মায়াব’লৈ চাই হুক্‌-হুক্‌কৈ কান্দি মায়াব’ৰ ওচৰলৈ গৈ তেজ দেখি ভয়ত চিঞৰি )}} আপু!— আপু!— মায়াব’ৰ কি হ’ল?— মায়াব’— মায়াব’! <center>{{smaller|[ৰূপালীমে মায়াব’ৰ মুখৰ তেজ মচি দিবলৈ ধৰে। মায়াব’ পৰি থাকে। জুনাফাই অপমানত জৰ্জ্জৰিত হৈ কয় ]}}</center> '''জুনাফা।''' শক্তিৰ অধিকাৰ! শক্তিৰ অধিকাৰ!! এৰা, শক্তিৰেই অধিকাৰ— বলীৰেই অখণ্ড প্ৰতাপ। {{gap}} {{smaller|ইমান সময় মণিমুগ্ধ মন্ত্ৰমুগ্ধৰ দৰে ৰূপালীমৰ ফালে চাই আছিল। মণিমুগ্ধ তেনেকৈ তন্ময় হৈ চাই থাকোঁতে ৰেণথিয়াঙে কাণে কাণে কিবা কলেহি তাতে মণিমুগ্ধৰ টোপনি ভঙা যেন হ’ল। }} '''মণিমুগ্ধ।''' অৱশ্যে, অৱশ্যে, এই মুকুতা যদিও শামুকৰ পেটত উপজিছে, ইয়াত ইয়াৰ ঠাই নহয়। ই ৰাজকাৰেঙৰহে উপযোগী। এই ৰূপহীজনী কোন? '''জুনাফা।''' কোন? কেলৈ আমাক শাস্তি বিহি হেপাহ পলোৱা নাইনে? এতিয়া আজলী ছোৱালী— {{nop}}<noinclude></noinclude> dwda9hb1xxvzcgera4zfwzig9qfared 104 12613 255186 30972 2026-07-09T20:53:40Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৬০|ৰূপালীম্|[ষষ্ঠ অঙ্ক}}</noinclude>'''মণিমুগ্ধ।''' অৱশ্যে নামাৰো। মোৰ কথা এটাৰ বাহিৰে দুটা নহয়। {{gap}}{{smaller|মণিমুগ্ধ ৰূপালীমৰ ফালে উঠি আহিল আৰু ৰূপালীমে মণিমুগ্ধৰ মুখলৈ ভয়ে ভয়ে চাই পাছ হুহকি আঁতৰি গৈ দূৰত থিয় হৈ ৰ’লগৈ। বৰ সশঙ্কিত হৈ আসন্ন কিবা বিপদৰ আশঙ্কাত শেঁতা পৰি গৈছে। মণিমুগ্ধই হাঁহি হাঁহি পাছ হুহকি আহি নিজৰ আসনত বহি, ভালকৈ আউজি ৰূপালীমৰ ফালে ৰ’ লাগি চাবলৈ ধৰে। একেবাৰে তন্ময়—যেনিবা এজন শিল্পীয়ে নিজে গঢ়া মূৰ্ত্তিটোলৈ চাইহে ভোল গৈ আছে। লিগিৰী এজনীয়ে ফটিকা আনি দিয়ে। মণিমুগ্ধই সেইদৰেই অন্যমনস্ক হৈ ৰয় আৰু মন্ত্ৰৰ দৰে নিজৰ মুখলৈ নি ফুলৰ মৌ চোহা দি—চুহি চুহি বাটিৰে ফটিকা খাবলৈ ধৰে। ৰূপালীমে শিলামূৰ্ত্তিৰ দৰে নামাতি-নুবুলি, নাহাঁহি-নাকান্দি মণিমুগ্ধলৈ ৰ’ লাগি চাই আছিল। তাইৰ মুখত কোনোভাৱেই প্ৰকাশ পোৱা নাছিল। মণিমুগ্ধই লাহে লাহে তাৰপৰা উঠি ৰূপালীমলৈ চাই চাই এবাৰ উঠি সপোনৰ কিবা ছবি ধৰিবলৈ যোৱাদি ৰূপালীমৰ ওচৰলৈ যাব খোজে—আৰু অলপ ৰৈ ৰূপালীমৰ গাত হাত দিব খোজে। ৰূপালীমে জিকাৰ মাৰি উঠে। ৰূপালীমৰ মুখ আৰু বিবৰ্ণ হৈ যায়। মণিমুগ্ধই হাঁহি আকৌ বহেহি আৰু কয়। }} '''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌! পখিলা নপৰা ফুলৰ পাহিৰ দৰে ভোমোৰাৰ পাখিৰ বাতেই তুমি শিয়ৰি উঠিছা? <center>{{smaller|(এনেতে লিগিৰীয়ে ফটিকা যাচে। মণিমুগ্ধই আমনি পোৱা যেন হয়।)}} </center> '''মণিমুগ্ধ।''' লিগিৰী! থৈ দে সকলো যতনাই ইয়াতে, থৈ তহঁত যাগৈ। মোক আৰু সঙ্গীত নালাগে। মই এতিয়া সঙ্গীততকৈও সুৱলা ৰূপালীমৰ মাত শুনিম। সকলোবোৰ বন্তি নুমাই দে। ৰূপালীমৰ ৰূপেই—মোৰ কোঠা—জোনালীকৈ ৰাখিব। যাগৈ। {{gap}} {{smaller|লাহে লাহে আটাইবিলাক ওলাই যায়। এটা এটাকৈ গছাবোৰ লিগিৰীবিলাকে নুমাই যায়। মাথোঁ এটা গছা ৰূপালীম্‌ থিয় হৈ থকা ঠাইত জ্বলি থাকে। তাৰ পোহৰে ৰূপালীমক প্ৰতিভাত কৰি ৰাখে। মণিমুগ্ধই ছাঁয়ামূৰ্ত্তিৰ দৰে তাতে বহি থাকে। ভিতৰৰপৰা বীণাৰ মৃদু গুঞ্জন ধ্বনি আহিবলৈ ধৰে।}} {{nop}}<noinclude></noinclude> samit2djtrwsjchmgv6ncic8v03l2y1 104 12643 255182 30979 2026-07-09T20:51:18Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|ষষ্ঠ অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|৫৯}}</noinclude>'''ৰেণথিয়াং।''' {{smaller|(বাহিৰৰপৰা)}} প্ৰভু! বন্দীসকল উপস্থিত। <center>{{smaller|(ৰেণথিয়াঙে বন্দী জুনাফা, মায়াব’, ইতিভেনক তালৈ লৈ আহে।)}} </center> '''মণিমুগ্ধ।''' উপস্থিত কৰাহি। '''ৰূপালীম্‌।''' আপু! আপু! {{gap}}{{smaller|জুনাফাক সাৱট মাৰি ধৰেগৈ আৰু জুনাফায়ো সাৱটি ধৰি চুমা খায়। ৰূপালীমে জুনাফাৰ বুকুত মূৰটো গুজি সোমাই থাকে।}} '''মণিমুগ্ধ।''' বন্দীসকল! তোমালোকক মুক্তি দিয়া হৈছে। '''ইতিভেন।''' কিয়? '''মণিমুগ্ধ।''' {{smaller|(ইতিভেনলৈ কটাক্ষ কৰি)}} ৰূপালীমে তোমালোকৰ মুক্তিৰ সলনি মোক নিজৰ দেহা উপহাৰ দিছে। <center>{{smaller|(আটাইবিলাক বন্দীয়ে ‘কি?’ বুলি গৰ্জ্জি উঠে।)}}</center> '''জুনাফা।''' ৰূপালীম! সঁচানে? '''ৰূপালীম্‌।''' ( আনন্দেৰে ) সঁচা। '''জুনাফা।''' ( খঙত ) অসতী! {{gap}} {{smaller|(ৰূপালীমক নিজৰ গাৰ পৰা আচাৰ মাৰি দূৰলৈ মাৰি পঠিয়ায়। ৰূপালীমে দূৰত উফৰি পৰেগৈ। জুনাফাৰ আচৰণৰ অৰ্থ বুজিব নোৱাৰি ৰূপালীম্‌ অবাক হৈ থাকে।)}} '''মণিমুগ্ধ।''' ৰেণথিয়াং! তুৰন্তে এই বন্দীবোৰক ইয়াৰপৰা আঁতৰাই নে। {{gap}}{{smaller|ৰেণথিয়াঙে তিনিওকো আজোৰ মাৰি লৈ যায়। ইতিভেনে আঙুলি দাঙি কিবা কবলৈ প্ৰয়াস পায়, কিন্তু ৰেণথিয়াঙে মুখত হাতেৰে সোপা দি আজুৰি তাৰপৰা লৈ যায়। বন্দীবোৰক তাৰপৰা আঁতৰাই নিয়াৰ পিছতে ৰূপালীম্‌ উধাতু খাই আহে।}} '''ৰূপালীম্‌।''' সিহঁতক ক’লৈ লৈ গ’লগৈ? '''মণিমুগ্ধ।''' এৰি দিবলৈ। সিহঁত সকলোকে আকৌ ঘৰলৈ পঠাই দিব। '''ৰূপালীম্‌।''' তেন্তে আৰু কাকো নামাৰা? {{nop}}<noinclude></noinclude> bm692svdx2gpxthcl2bec6716vwskk4 104 12644 255183 30985 2026-07-09T20:51:45Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>'''ৰূপালীম্‌।''' তেনে নকৰিবা। কেলৈ মাৰি পেলোৱাবা? তোমাক মোৰ বুঢ়া আপুৱে একো কৰা নাই—নামাৰিবা—মায়াব’ বৰ ভাল—আপু বৰ বুঢ়া মানুহ— '''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌। তুমি মোক কৈছা, কিন্তু মই কিয় তোমাৰ কথা ৰাখিম? তুমি মোৰ এটা সামান্য কথাকে ৰাখিবলৈ মান্তি নোহোৱা— '''ৰূপালীম্‌।''' কি—? কি—? কি কথা—? কোৱা—। '''মণিমুগ্ধ।''' কি কথা? তোমাৰ এই সোণাময় শৰীৰটো মোক নিজ মনেৰে দান কৰিবলৈ—তোমাৰ ৰূপ উপভোগ— <center>{{smaller|(ৰূপালীমে মণিমুগ্ধৰ ফালে তীব্ৰভাৱে চাবলৈ ধৰে।)}}</center> '''মণিমুগ্ধ।''' বুজিছা?—যদি এই শৰীৰ মোক দান কৰা, তেতিয়াহলে তোমাৰ মায়াব’ক এৰি দিম... <center>{{smaller|[ৰূপালীম্‌ উঠি মণিমুগ্ধৰ ওচৰলৈ আহি]}}</center> '''ৰূপালীম্‌।''' সঁচাকৈয়ে? সঁচাকৈয়ে—এৰি দিবা? মোৰ বুঢ়া আপুকো? '''মণিমুগ্ধ।''' সকলোকে—তোমাৰ দেশৰ সকলো মানুহক। '''ৰূপালীম্‌।''' তেনে তাকে কৰা, তাকে কৰা। তুমি মোক যি কৰিবলৈ কোৱা মই তাকে কৰিম। মই তাকে কৰিম। সিহঁতক এৰি দিয়া। সিহঁতক এতিয়াই এৰি দিয়া। '''মণিমুগ্ধ।''' সঁচাকৈয়ে কৈছানে? '''ৰূপালীম্‌।''' সঁচাকৈয়ে—সঁচাকৈয়ে—মই শপত খাইছোঁ। মায়াব’ৰ শপত। সিহঁতক এৰি দিয়া—এৰি দিয়া। '''মণিমুগ্ধ।''' বাৰু, তেন্তে কোনো কথা নাই। সিহঁত সকলোৱে মুক্তি পাব। ৰেণথিয়াং! যোৱা, বন্দীবোৰক ইয়ালৈ লৈ আহাঁগৈ। {{gap}} {{smaller|ৰেনথিয়াং সাউৎকৈ ওলাই খায়। ৰূপালীমে কি কৰোঁ কি নকৰোঁকৈ তাতে জলকা লাগি ৰৈ থাকে আৰু মণিমুগ্ধই এঢোক দুঢোককৈ ফটিকা পিবলৈ ধৰে।}} {{nop}}<noinclude></noinclude> bd30v3ny0pc2m7g9jzz3xuenflvrd5k 104 12716 255180 31016 2026-07-09T20:49:42Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Bhaskarjyoti Bhuyan" /></noinclude>'''ৰেণথিয়াং।''' হৈছে প্ৰভু! '''মণিমুগ্ধ।''' তাই এই বাতৰি কেনেভাৱে গ্ৰহণ কৰিছে? '''ৰেণথিয়াং।''' শুনি তাই মূৰ্চ্ছাপ্ৰায়। তাৰ পিছত অবিৰল কান্দিব লাগিছে। সেই কান্দোন এতিয়াও মাৰ যোৱা নাই। '''মণিমুগ্ধ।''' সুন্দৰ হৈছে। চকুপানীৰ বাৰিষাৰে কোমল হোৱা অন্তৰৰ মাটিত মই চাহ কৰি মোৰ বাসনাৰ কঠীয়া পেলাবৰ উপযুক্ত সময় হৈছে। লৈ আহ ৰূপালীমক— সুন্দৰকৈ সজাই ফুল-চন্দনেৰে। {{smaller|ৰেণথিয়াং ওলাই যায়।মণিমুগ্ধই দীঘলকৈ হুমুনিয়াহ পেলাই এঢোক ফটিকা খাই, দাৰ্শনিক কলাবিশাৰদৰ সৌন্দৰ্য্যপিপাসু দৃষ্টিৰে চাৰিওফালে চাই লয়, আপোন মনে নিজেই অলপ হাঁহি হাঁহি কয়। }} '''মণিমুগ্ধ।''' কি সুন্দৰ ৰূপালীম্‌—কেনে কোমল তাইৰ মাংস-পেশীবোৰ,—কেনে গোলাপৰ পাহিৰ দৰে নিমজ তাইৰ গাৰ ছাল। বিদ্যাধৰীসকল! বজোৱা—সুন্দৰ সুৱদি বেহাগ—মোৰ প্ৰাণ বিৰহত ব্যাকুল হৈ পৰক। আকৌ বজোৱা কামোদ—মোৰ বাসনাৰ ৰঙা গোলাপ এপাহ এপাহকৈ ফুলি উঠক। তাৰ তীব্ৰ সুৰভিৰ মাদকতাত মই মতলীয়া হৈ ৰূপালীমক দুগুণ সুন্দৰী দেখোঁ। আৰু মোক আনি দিয়া মিছৰী-হাছিছ—তাৰ অলপ সেৱন কৰি—সকলোকে সপোনৰ মায়াবী খোঁটালিলৈ লৈ যাওঁ। {{gap}} {{smaller|এজনী লিগিৰীয়ে সৰু টেমাত হাছিছ দিয়ে। মণিমুগ্ধই মুখত লৈ এবাটি ফটিকা হাতত লয়। লাহে লাহে সপোনবলিয়া হৈ আহে। শয্যাত বহি বাদিকাবোৰক ইঙ্গিত দিয়াত সিহঁতে ঝঙ্কাৰি ঝঙ্কাৰি বীণাত মূৰ্চ্ছনা দিবলৈ ধৰে।}} '''মণিমুগ্ধ।''' বজোৱা, মূৰ্চ্ছনা আৰু মূৰ্চ্ছনাৰ লগে লগে মোৰো ৰূপৰ পিয়াহ তাৰ ছন্দেৰে সমন্বয় ৰাখি বাঢ়ি বাঢ়ি তন্দ্ৰালোকে তাৰ প্ৰাণলৈ উঠি যাওক আৰু তাৰ স্বৰৰ দৰে তীব্ৰ হৈ পৰক। {{nop}}<noinclude></noinclude> fmu2p917m5zkpyg0o77c4diogzydoo6 104 12742 255181 31015 2026-07-09T20:50:15Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Bhaskarjyoti Bhuyan" /></noinclude><center> {{Xx-larger|'''ষষ্ঠ অঙ্ক'''}}<br/> {{X-larger|'''মণিমুগ্ধৰ প্ৰাসাদৰ এটা সুসজ্জিত কোঠা'''}}<br/> '''সময়—নিশা '''</center> {{gap}} {{smaller|কক্ষটো দীঘল—বহুদূৰলৈকে গৈছে। তাৰ সিফালে গোটেই দেৱাল ঘূৰি এখন বিৰাট গবাক্ষ। সেইফালেদি বহু-দূৰলৈকে বিস্তৃত সুন্দৰ ফুলনি দেখা গৈছে। ৰাতি কক্ষটোত গছাই গছাই শ শ প্ৰদীপ জ্বলোৱা হৈছে। মঞ্চৰ সমুখ ভাগত এখন সুন্দৰ পালঙ্ক পতা আছে। মণিমুগ্ধই অতিকৈ শুভ্ৰ শুৱনি সাজ-পাৰ পিন্ধি শয্যাত আৰামকৈ বহি ফটিকা খাব লাগিছে। শয্যাৰ একাষে দহজনীমান ছোৱালীয়ে হাতত বীণা কৰতাল আৰু বাঁহী লৈ ঐক্যতানত বাজনা বজাব লাগিছে। এজনী লিগিৰীয়ে ফটিকা বাকি খুৱাব লাগিছে।}} '''মণিমুগ্ধ।''' লিগিৰী! ৰেণথিয়াং— <center>{{smaller|[এজনী লিগিৰী সেৱা জনাই ওলাই যায় আৰু অলপ পৰৰ পিছতে ৰেণথিয়াঙৰ সৈতে সোমাই আহে।]}}</center> '''ৰেণথিয়াং।''' প্ৰভু! '''মণিমুগ্ধ।''' বন্দীবোৰক প্ৰাণদণ্ডৰ কাৰণে সাজু কৰা হৈছে নে? '''ৰেণথিয়াং।''' হয় প্ৰভু। ঘাতকবোৰ সাজু হব ধৰিছে। মাজনিশা এটা এটাকৈ প্ৰাণদণ্ড পোৱা বন্দীবোৰক হত্যা কৰা হব আৰু তাৰ পিছতে বাকী থকা ৰূকমী গাঁওবোৰ সমূলঞ্চে ধ্বংস কৰি ৰূকমী কাৰেংটোতে জুই দিয়া হব। '''মণিমুগ্ধ।''' বাৰু। আৰু গাঁও-ভুঁই পুৰিব নালাগে। কাৰেঙো একো নকৰিবি। ৰূপালীমক এই আদেশৰ কথা জনোৱা হৈছে নে নাই। {{nop}}<noinclude></noinclude> apyfozre0is5t6ruubwsly7pa3nctml 104 13001 255176 31055 2026-07-09T20:45:42Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Joli" />{{rh|৪৮|ৰূপালীম্‌|[পঞ্চম অঙ্ক}}</noinclude>'''ৰজা।''' অৱশ্যে তেনে কাম কৰিব নোৱাৰি। মণিমুগ্ধই আমাক জীয়াই জীয়াই পুতি থব। '''৪ৰ্থ বিষয়া।''' তেন্তে প্ৰভু! এইদৰে আৰু কিমান দিন অৰণ্যত বাস কৰিব লাগিব? যি এটা মানুহ আহাৰ আৰু ফটিকাৰ কাৰণে পঠোৱা হৈছিল সিও— '''ৰজা।''' ফটিকা—ফটিকা—উস্‌—এটোপা পালেই প্ৰাণ ৰক্ষা হয়। ক’তা, ৰিমু দেখোন উভতি নাহিল। '''১ম বিষয়া।''' প্ৰভু! ৰিমুলৈ বাট চাই বহি থকাৰ সকাম নাই। তাৰ বহুতো বিপদ হোৱা সম্ভৱ আছে। '''ৰজা।''' আছেতো। আমাৰ ফটিকা বিচাৰি যাওঁতে কোনোবা তিৰোতাই তাক বশ কৰিবও পাৰে। '''২য় বিষয়া।''' প্ৰভু! সি তিৰোতা দেখি ভোল যোৱা বিধৰ মানুহ নহয়। '''ৰজা।''' হে:! সি ভোল নগলে কি হ’ল? তিৰোতাতো তাক দেখি ভোল যাব পাৰে আৰু এবাৰ এজনী তিৰোতাৰ চকুত যদি সি পৰিল— '''৪ৰ্থ বিষয়া।''' হয়, হয়। পৰা মাত্ৰকেই তিৰোতাই যে তাক ডিঙিত গছক মাৰি ধৰিব, ইও ধুৰুপ। '''ৰজা।''' আৰু সি বেটিহঁতৰ কোমল তলুৱা চেলেকিবলৈ পাই আমাৰ টেকেলি কাতি কৰি থৈ তিৰোতাৰ মৰমৰ বাঁতি জ্বলাব। হা: হা: হা:! কিন্তু মই ফটিকা এটোপা নেপালেহে এতিয়া শৰীৰৰ সতে সম্বন্ধ ছিঙিব লাগিব। কি উপায়? উস্‌! মোৰ মূৰটো ঘূৰাইছে আৰু গাৰ জোৰাবোৰ সোলোকা সোলাকা লাগিছে। {{smaller|ৰূকমী ৰজা লাহে লাহে কলমটিয়াই কলমটিয়াই ঢলি পৰি যায় আৰু গছৰ গাতে চেপেটা দি লালকাল দি থাকে। বাকী বিষয়া কেইজনেও হামি হুমুনিয়াহ চাৰি হামিয়াই-হেকটিয়াই বহি বাৰে বাৰে ডিঙি মেলি মেলি}}<noinclude></noinclude> or1qi54xm63g3l64febc64ic48amwis 104 13002 255177 31053 2026-07-09T20:46:06Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255177 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Joli" /></noinclude><center> {{Xx-larger|'''পঞ্চম অঙ্ক'''}} <br/> {{X-larger|'''প্ৰান্ত-দেশৰ সীমাৰ ওচৰৰ এখন অগাধ জাৰণি'''}} <br/> '''সময়—দিনৰ ভৰ দুপৰ''' </center> {{gap}} {{smaller|জাৰণিৰ মাজৰ এজোপা বৰ গছৰ তলৰ এডোখৰ মুকলি ঠাই। বৰ ডাঠ হাবি দেখি তালৈ ৰ’দৰ পোহৰ বৰকৈ সৰকিব পৰা নাই। সেয়েহে ঠাইডোখৰ এন্ধাৰ-পোহৰুৱা। কিছু দূৰত জাৰণিৰ মাজে মাজে দুই এঠাইত চকামকা ৰ’দৰ চিক্‌মিকনি দেখা গৈছিল। বৰ গছৰ তলত ক্ষীণাই শুকাই বৌদ্ধ ভিক্ষুৰ সাজেৰে ৰূকমী ৰজা গছৰ গাত আউজি বহি আছে। তেওঁৰ দুয়োকাষে লেৰেলা চেপেটা বৌদ্ধ সন্ন্যাসীৰ সাজে চাৰিজন ৰূকমী বিষয়া।সিহঁতে ভোক-পিয়াহত কলমটিয়াব লাগিছে। }} '''ৰূকমী ৰজা।''' {{smaller|(বৰ কাতৰ আৰু হতাশ হৈ)}} ৰাজ্য গ’ল—ৰাজভোগ গ’ল। বন-খাৰধিও নিমিলা হ’ল। লাওপানী ফটিকাতো দূৰৰ কথা, শেষত এতিয়া প্ৰাণ যায় যায়। কি উপায়? '''১ম বিষয়া।''' নিৰূপায় প্ৰভু! মোৰ কণ্ঠটো শুকালেই, এতিয়া অণ্ঠ শুকালে বিপদ। দেখাদেখিকৈয়ে গছৰ পাত আৰু শিপা চোবাই কিমান দিন? '''ৰজা।''' বিদ্ৰোহ—বিদ্ৰোহ—এতিয়া দেখিছোঁ—শৰীৰৰ অঙ্গ-প্ৰত্যঙ্গও বিদ্ৰোহী হবগৈ। '''২য় বিষয়া।''' প্ৰভু! মোৰ মনেৰে ওচৰৰ কোনো বৌদ্ধ মঠত আশ্ৰয় লোৱাৰ বাহিৰে আন একো উপায় নাই। '''তৃতীয় বিষয়া।''' সেয়ে হলে মণিমুগ্ধৰ সৈন্যৰ হাতত পৰিব লাগিব। তেতিয়া প্ৰাণৰ সংশয়। {{nop}}<noinclude></noinclude> medwv6y0nflq3rnx63hz76cnfd68ijp 104 13004 255172 31037 2026-07-09T20:42:47Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255172 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Joli" />{{rh|৪৬|ৰূপালীম্‌|[চতুৰ্থ অঙ্ক}}</noinclude>'''মণিমুগ্ধ।''' লিগিৰী। {{smaller|(লিগিৰী এজনী সোমাই আহে।)}} চন্তৰী দুটা মাত। <center>{{smaller|[লগিৰী ওলাই যায় আৰু চন্তৰী দুটা সোমাই আহে।]}}</center> '''মণিমুগ্ধ।''' চন্তৰী! এইক ভালকৈ বান্ধি— মোৰ বন্দীশালত থৈ দেগৈ। <center>{{smaller|[চন্তৰী আহি ইতিভেনক ধৰি বাহিৰলৈ উলিয়াই নিব খোজে।]}}</center> '''ইতিভেন।''' (চিঞৰি কয়) তোক মই ঘিণ কৰোঁ। ঘিণ কৰোঁ — '''মণিমুগ্ধ।''' ইতিভেন! মই তোমাক ভাল পাওঁ। '''ইতিভেন।''' বৰ্ব্বৰ! ঘিণ কৰোঁ—মই তোক ঘিণ কৰোঁ। <center>{{smaller|[টানি চন্তৰীয়ে উলিয়াই নিয়ে।]}}</center> '''মণিমুগ্ধ।''' মই তোমাক ভাল পাওঁ। বৰ ভাল পাওঁ। {{gap}} {{smaller|তাৰ পিছত মণিমুগ্ধই কোঠাটোৰ মাজতে জলকা লাগি ৰৈ থাকে। লিগিৰীয়ে দুৱাৰখন জপাই দিয়ে। লাহে লাহে মণিমুগ্ধ আহি এবাটি ফটিকা লৈ খায়। এনেতে দূৰৈত খিৰিকীয়েদি গাওঁ পোৰা জুইৰ শিখা উজ্জ্বল হৈ জ্বলি উঠে আৰু তলত কোঢ়াল হয়। মণিমুগ্ধই ফটিকাৰ বাটিৰপৰা আৰু এঢোক খায়গৈ। খিড়িকী দুৱাৰত ভৰি বহলকৈ মেলি কঁকালত হাত দি দূৰৰ জুই চাই ৰৈ এবাৰ পিশাচৰ দৰে হাঁহি কয়।}} '''মণিমুগ্ধ।''' {{smaller|(ডাঙৰকৈ কয়)}} তিৰোতাৰ ঈৰ্ষাৰ জুইত এটা জাতি জহি যাব লাগিছে। {{smaller|(সাউৎকৈ ঘূৰি)}} হাঃ হাঃ হাঃ! <center>{{larger|'''ঐক্যতান'''}}</center><noinclude></noinclude> d0ecyf46tjggwx8f7ps9f02ugkktcbq 104 13005 255173 30987 2026-07-09T20:43:20Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Joli" /></noinclude>মূৰটো নিজৰ কোলাৰ ওপৰত তুলি বৰ উদ্বিগ্ন হৈ মাজে মাজে জোকাৰে। মণিমুগ্ধ সংজ্ঞা উভতি আহে আৰু ইতিভেন বুলি সেহাই মাতে। '''ইতিভেন৷''' মণিমুগ্ধ! মণিমুগ্ধ। মই আছোঁ তোমাৰ ওচৰতে- '''মণিমুগ্ধ৷''' ইতিভেন! এঢোক ফটিকা দিয়া। <center>{{smaller|[ইতিভেনে ততাতৈয়াকৈ মুখত ফটিকা অলপ বাকি দিয়ে। ফটিকা খাই মণিমুগ্ধ কিছু সুস্থ হয়।]}}</center> '''মণিমুগ্ধ৷''' ইতিভেন! বৰ দুখ দিলা। তুমি বৰ নিষ্ঠুৰা—তুমি মোক ভাল নোপোৱা ইতিভেন? '''ইতিভেন৷''' (হুকহুকাই কান্দিবলৈ ধৰে) মণিমুগ্ধ! বৰ ভাল পাওঁ—বৰ ভাল পাওঁ। তোমাক বৰ ভাল পাওঁ। <center>{{smaller|[মণিমুগ্ধক সাৱটি ধৰি মূৰত চুমা খাই গালখন মূৰত লগাই কান্দি থাকে। ]}}</center> '''মণিমুগ্ধ৷''' ময়ো তোমাক বৰ ভাল পাওঁ। '''ইতিভেন৷''' তেন্তে আৰু তুমি ৰূপালীমকৰ কথা নকবা। তাইক আৰু ইয়ালৈ নানিবা। '''মণিমুগ্ধ৷''' কিন্তু ৰূপালীমৰ ৰূপ — ৰূপালীম্‌ সুন্দৰী — '''ইতিভেন৷''' (মণিমুগ্ধৰ মূৰটো কোলাৰপৰা নমাই থৈ) তুমি — তুমি — তুমি ৰূপালীমক ইয়ালৈ আনিব নোৱাৰা। '''মণিমুগ্ধ৷''' নহয়—ৰূপালীমৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিব নোৱাৰিলে মোৰ জীৱন অসাৰ্থক। তোমাক মই ভাল পাওঁ। '''ইতিভেন৷''' তোমাকো মই এইবাৰ ৰূপালীমক লগ পোৱাৰ আগতে শেষ কৰিম। {{gap}} {{smaller|[ইতিভেনে আকৌ সোণৰ শিকলি আগটোৰে মণিমুগ্ধক মাৰিবলৈ উদ্যত হওঁতেই মণিমুগ্ধই থিতাতে উঠি ইতিভেনৰ হাতত থাপ মাৰি ধৰি দুই হাতেৰে ইতিভেনক চোচোৰাই টানি আনে আৰু ইতিভেনে হাত-ভৰি এচাৰিবলৈ ধৰে। মণিমুগ্ধই কোনো মতেহে ধৰি ৰাখে। ]}} {{nop}}<noinclude></noinclude> 82yyh288vob2cv2uv2gkt6oq8ih9scm 104 13006 255170 30939 2026-07-09T20:39:35Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255170 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪৪|ৰূপালীম্‌|[চতুৰ্থ অঙ্ক}}</noinclude>'''মণিমুগ্ধ।''' যি অধিকাৰত তুমি মোৰ নগৰ অৱৰোধ কৰিছিলা। '''ইতিভেন।''' ৰূপালীমক কি কৰিলা? '''মণিমুগ্ধ।''' ৰূপালীম্‌ ইয়াৰপৰা পলাই গৈছে। আকৌ ধৰি আনি দিবলৈ কৈছোঁ। '''ইতিভেন।''' কিয়? ৰূপালীমক কি কৰিবা? '''মণিমুগ্ধ।''' মোৰ কুঁৱৰী— '''ইতিভেন।''' {{smaller|(শয্যাত ঠেকেচা খাই বহি)}} কুঁৱৰী? তোমাৰ কুঁৱৰী! '''মণিমুগ্ধ।''' অৱশ্যে মোৰ। '''ইতিভেন।''' তাইক তোমাৰ কুঁৱৰী কৰিব নোৱাৰা। '''মণিমুগ্ধ।''' কিয়? '''ইতিভেন।''' তাই মান্তি নহয়। {{smaller|মণিমুগ্ধই খিলখিলাই হাঁহিবলৈ ধৰে আৰু এঢোক ফটিকা খাই আকৌ হাঁহিবলৈ ধৰে। এনেতে ৰূকমী আৰু প্ৰান্তদেশী সৈন্যবোৰৰ মহাসমৰ হয়। বিকট চিঞৰ আৰু কোলাহল হবলৈ ধৰে। ইতিভেন উত্তেজিত হয়।}} '''মণিমুগ্ধ।''' শুনিছা মোৰ সৈন্যই তোমাৰ ৰূকমী বীৰসকলক কেনেকৈ দংশি নিব লাগিছে? আৰু অলপ সময়। তাৰ পিছত সকলো নিতাল মাৰিব। নিস্তব্ধতা হলে মই মোৰ অন্তৰৰ কথা তোমাক কম ভাঙি-পাতি। তেতিয়া বুজিবা মই তোমাক কিমান ভাল পাওঁ। {{smaller|ইতিভেন খঙত একো নাই হৈ নিজকে বন্ধা সোণৰ শিকলিডালেৰে মণিমুগ্ধক অতৰ্কিতে বৰ টানকৈ কোব মাৰে। সেই কোব মণিমুগ্ধৰ মূৰত লাগি হো-হোকৈ তেজ ববলৈ ধৰে। মণিমুগ্ধ শয্যাত বাগৰি পৰি যায়। লাহে লাহে মূৰ্চ্ছা যোৱা যেন হয়। ইতিভেনে থৰ লাগি চকু টেলেকা কৰি চাই থাকে। তাৰ পিছত মণিমুগ্ধক মূৰ্চ্ছা যোৱা যেন দেখি বিহ্বল হৈ মণিমুগ্ধৰ বাউসীত ধৰি জোকাৰি লৰালৰিকৈ পানী আনি মূৰত চকুত দিবলৈ ধৰে। বৰ উত্ৰাৱল আৰু বিচেষ্ট হৈ পৰে। তাৰ পিছত মণিমুগ্ধৰ}}<noinclude></noinclude> 4d5qo62p3f62a32q9qdrow70eh72rm3 104 13007 255171 30938 2026-07-09T20:40:14Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|চতুৰ্থ অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|৪৩}}</noinclude>বিচাৰোঁ যতনাই দিবলৈ। তাৰ বাহিৰে সকলো প্ৰাসাদ নিস্তব্ধ। বুজিছ? মাত্ৰ মোৰ খিড়িকী-দুৱাৰৰ তলৰপৰা নিশাৰ নিশাটো আহি থাকিব লাগিব—মৃদু সঙ্গীতৰ গুঞ্জন-ধ্বনি! বুজিলি? দে ফটিকা। '''ৰেণথিয়াং।''' {{smaller|( আচৰিত হৈ )}} ৰূকমী সৈন্যই দেখোন নগৰ বেঢ়ি থৈছে। '''মণিমুগ্ধ।''' {{smaller|( চিঞৰি দাবী দি )}} মূৰ্খ! অপদাৰ্থ! মোৰ ইমান সৈন্য-সামন্ত থাকোঁতেও সেই চিন্তা মোক কৰিবলৈ দিছ? যা! এফালৰপৰা সকলোকে নিৰ্মূল কৰ। ধ্বংস কৰ। অৱশিষ্টক বন্দী কৰ। ৰূকমীৰ ৰাজ্য ৰাতিৰ ভিতৰতে পুৰি ভস্ম কৰ। এখনো গাঁও যাতে বাকী নাথাকে। যা, মই খিৰিকীৰপৰা ৰূকমীৰ কাৰেং দাহ কৰা, জুইৰ ৰঙা, নীলা শিখাবোৰ দেখিব লাগিব। {{smaller|(ৰেণথিয়াং যাব ধৰে)}} অ’ আৰু শুন—ৰূপালীমক জীয়াই জীয়াই মোৰ আগত আনি দিব লাগিব, কোনো অঙ্গত ঘূণ নলগাকৈ—যা। {{smaller|আটাইবোৰ ওলাই যায়। ৰেণথিয়াং ওলাই গৈ দুৱাৰ জপাব খোজোঁতেই ইতিভেন বাঘিনীৰ দৰে হুকৰি গৈ দুৱাৰত বিচেষ্ট হৈ দুৱাৰত ভুকুৱাবলৈ ধৰে। মণিমুগ্ধই গহীন হৈ ইতিভেনক বান্ধি থোৱা শিকলিডালত ধৰি একে আজোৰে পেলাই দিয়ে। ইতিভেনে ততালিকে উঠি ফোপাবলৈ ধৰে।}} '''ইতিভেন।''' তোমাৰ অভিপ্ৰায়? '''মণিমুগ্ধ।''' তোমাক সাৱটি ধৰি খিৰিকীয়েদি তোমাৰ ৰূকমী গাঁও ধ্বংস কৰা জুইৰ শিখা চোৱা— '''ইতিভেন।''' তেন্তে সঁচাকৈয়ে—আমাৰ গাঁওবোৰ পুৰিব নেকি? '''মণিমুগ্ধ।''' নুপুৰি ন’কৈ সাজিবলৈ মই ইমানবোৰ সৈন্য যাবলৈ কৈছোঁনে? '''ইতিভেন।''' কি অধিকাৰত পুৰিবা? {{nop}}<noinclude></noinclude> ro0ad69491uxp4kybi4cc7i6oomrslz 104 13009 255167 30958 2026-07-09T20:36:40Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255167 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|চতুৰ্থ অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|৪১}}</noinclude>'''ইতিভেন।''' এতিয়া আৰু প্ৰণয়ৰ আখৰা কৰা প্ৰয়োজন নেদেখোঁ। মোৰ বন্দীশাললৈ যাবলৈ প্ৰস্তুত হোৱা। '''মণিমুগ্ধ।''' সেই স্বৰ্গলৈ যাবলৈ মোৰ বাসনা সদায়। '''ইতিভেন।''' ব্যঙ্গ নকৰিবা। {{gap}} {{smaller|এনেতে ৰেণথিয়াং মুক্ত অস্ত্ৰেৰে জাপ মাৰি সোমাই আহি ইতিভেনক থাপ মাৰি ধৰি পেলায় আৰু ৰেণথিয়াঙৰ পাছত বহুত সৈন্য সোমাই বাকীবোৰৰ সতে যুঁজিবলৈ ধৰে। ইতিভেনৰ দলত সকলোবোৰ ঘাটি দুৱাৰেদি পাছ হুহকি ওলাই যায় আৰু ৰেণথিয়াঙৰ সৈন্যই সিহঁতক হেঁচুকি লৈ যায়গৈ। কোঠালিটোত থাকিল কেৱল মণিমুগ্ধ আৰু ৰেণথিয়াঙৰ হাতত বন্দী ইতিভেন। ৰেণথিয়াঙে ইতিভেনৰ গাৰপৰা সকলো অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ খুলি লয় আৰু নিজৰ কাষলতিৰ মোনাৰপৰা এডাল সোণৰ শিকলি উলিয়াই তাৰে এটা হাতত বান্ধি আনটো মূৰ মণিমুগ্ধৰ হাতত দি ৰেণথিয়াং দুৱাৰমুখলৈ যায়।}} '''ৰেণথিয়াং।''' প্ৰভু। দাসৰ দোষ ক্ষমা কৰিব। বন্ধু ভাবেৰে আপোনাৰ ভাবী পত্নী বুলি নগৰৰ দুৱৰীয়ে বাট এৰি দিলে— সসম্ভ্ৰমে। কিন্তু এওঁলোকে আমাৰ ৰাজ্য আক্ৰমণৰ উদ্দেশ্যেহে আহিছে। '''মণিমুগ্ধ।''' সেইটো মই ভালকৈ বুজিছোঁ। কিন্তু মোৰ বিনা আদেশত নগৰৰ দুৱাৰ কিয় মুকলি কৰি দিছিল? '''ৰেণথিয়াং।''' অতি গুপ্তভাৱে দুৰ্গ কেনেবাকৈ পাৰ হৈ দুৰ্গৰ দুৱাৰ মুকলি কৰিলে। '''মণিমুগ্ধ।''' গুপ্তভাৱে? অপদাৰ্থ! যোৱা দোষীবোৰক উপযুক্ত শাস্তি আৰু আক্ৰমণকাৰী সকলোকে বন্দী আৰু আক্ৰমণকাৰীৰ দেশলৈ গৈ সিহঁতৰ গাঁও-ভূঁই, নগৰ-চহৰ সকলো জুই লগাই দাহ কৰা। <center>{{smaller|[ ইতিভেন শিয়ঁৰি উঠে। ]}}</center> '''ৰেনথিয়াং।''' প্ৰভু! তাৰ কাৰণে আপুনি নিশ্চিন্ত হৈ থাকক, আৰু<noinclude></noinclude> 0a066xu48iicpxcr68wtiyeldifazbi 104 13010 255168 30954 2026-07-09T20:37:04Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255168 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪০|ৰূপালীম্‌|[ চতুৰ্থ অঙ্ক}}</noinclude>{{smaller|ভ্ৰুকুটি কৰি চাই কুটিল হাঁহি মাৰি হাত বাউল দি ইতিভেনক শয্যালৈ মাতে। জয়ঢোল বৰকাঁহ জীণ পৰে কিন্তু বাহিৰত গোলমাল চলি থাকে।}} '''মণিমুগ্ধ।''' ইতিভেন! তোমাক স্বাগত-সম্ভাষণ জনাইছোঁ। ইমান নিশাৰ অতিথি তুমি। বাটত বোধকৰোঁ তোমাৰ একো অসুবিধা হোৱা নাই? লিগিৰী! যা সোনকালে অতিথিসকলৰ শুশ্ৰষাৰ দিহা কৰগৈ। আহাঁ ইতিভেন! আসন লোৱাহি। তোমাৰ মোৰ প্ৰতি আগ্ৰহত মই বৰ মুগ্ধ হৈছোঁ। আহাঁ— '''ইতিভেন।''' মণিমুগ্ধ! পৰিহাস থোৱা! মনত ৰাখিবা এতিয়া তুমি মোৰ বন্দী— '''মণিমুগ্ধ।''' এতিয়াহে নে? যিদিনাই তোমাৰ সতে মোৰ প্ৰথম সাক্ষাৎ সেই দিনাৰপৰাই মই তোমাৰ চিৰবন্দী। অ’ আকৌ এপাক শিকলি মেৰাই তুমি নিঃসন্দহ হবলৈ আহিছা? '''ইতিভেন।''' মণিমুগ্ধ! ধৈৰ্য্যৰ সীমা আছে। '''মণিমুগ্ধ।''' অৱশ্যে—অৱশ্যে। মোৰ বুজাৰ ভুল হ’ল। প্ৰণয়ত পৰা সুন্দৰীসকলে মিলনৰ কাৰণে যে ধৈৰ্য্য বেলি ধৰিব নোৱাৰে তাক মই জানো। ইতিভেন! মোৰ সতে মিলন হবলৈ তোমাৰ ইমান হেপাহ! কিন্তু ইতিভেন! মই ভাবিছিলোঁ যে সামজিক ৰীতিমতে বিয়া পতালৈকে তুমি এখন্তেক ধৈৰ্য্য ধৰিব পাৰিবা বুলি— '''ইতিভেন।''' মণিমুগ্ধ! আৰু বেছি কথা নকবা। ফটিকাৰ ৰাগীত তুমি এতিয়াও যে মোৰ হাতত বন্দী তাক উপলব্ধি কৰিব পৰা নাই আৰু তোমাৰ কথাত সঁচাকৈয়ে ভোল নেযাওঁ বুলিও নিশ্চয়কৈয়ে জানিবা। '''মণিমুগ্ধ।''' ইতিভেন! চিৰকালেই মই তোমাৰ বন্দী। তুমিতো আগেয়ে মোত ভোল যোৱা নাছিলা। মইহে ভোল গৈছিলোঁ। এতিয়াও ভোল গৈয়েই আছোঁ। {{nop}}<noinclude></noinclude> q9b9b8ye9dz66njmwaqmah4pns38u7p 104 13016 255169 30917 2026-07-09T20:38:32Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255169 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৩৪|ৰূপালীম্‌|[চতুৰ্থ অঙ্ক}}</noinclude>পাবা—জোন-বেলি বৰণীয়া, এন্ধাৰত জিলিকা মেজাংকৰী, কিংখাপ চাতোনৰ মাজত সদায় শুৱনী হৈ থাকিবা। ছাঁতে শুকুৱা মচলিনৰ ওৰণী, আৰু মনোময় অলঙ্কাৰ পাবা। সোণ, ৰূপ, হীৰা, পোৱাল, নানা মৰকত পদ্মৰাগ মণিৰ গহনা শৰায়ে শৰায়ে পিন্ধিবলৈ পাবা। দিনে-ৰাতিয়ে কত লিগিৰীয়ে তোমাৰ আলপৈচান ধৰিব। তাৰ উপৰি সুন্দৰ লনি ডেকা কোঁৱৰ মণিমুগ্ধৰ চেনেহ, ধাউতি আৰু মৰমে তোমাক আতোলতোলাই ৰাখি থব—তেতিয়া আৰু তোমাৰ বেজাৰ নেথাকিব। হাঁহিৰে থাকিব মুখত, বুকত—তুমি কিমান সুখত থাকিবলৈ পাবা। সঁচাকৈয়ে মই মিছা কোৱা নাই। তুমি এতিয়া হাঁহি-মাতি ভালকৈ থাকা। এতিয়া মণিমুগ্ধ ইয়ালৈ আহিব নহয়। তুমি এনেকৈ থকা দেখিলে মণিমুগ্ধই কি বুলি ভাবিব? '''ৰূপালীম্‌।''' মণিমুগ্ধ কেলৈ আহিব? ইয়ালৈ এতিয়া কেলৈ আহিব? '''লিগিৰী।''' চোৱাচোন বাৰু আঁকৰীজনীলৈ, বোলে আকৌ কেলৈ আহিব! আহিলে গম পাবা নহয়— {{smaller|( কাণে কাণে কিবা কয়। )}} '''ৰূপালীম্‌।''' {{smaller|( কান্দি উত্ৰাৱল হৈ )}} নহয়, নহয়—নোৱাৰে—নোৱাৰে। {{smaller|( লিগিৰীৰ গাত ধৰি )}} মই কি কৰিম— কি কৰিম? মই মৰি যাম, মই—মৰি—যাম। মায়াব’! মায়াব’! মই মৰি যাম। মই মৰি—যাম। {{smaller|( নিজৰ বুকুত মুখ সুমাই কান্দিবলৈ ধৰে। )}} {{gap}}{{smaller|সোঁফালৰ দুৱাৰ মুকলি হয়। মণিমুগ্ধ হাতত এটা সোণৰ গিলাছ লৈ সোমাই আহি থমকি ৰৈ—আধা চকু মেলি খিড়িকীৰ দুৱাৰমুখৰ ৰূপালীমলৈ চাই থাকে। লিগিৰীজনীয়ে থিয় দিয়ে আৰু অলপ পৰ ৰৈ মণিমুগ্ধ তেনেকৈ থিয় হৈ থকা দেখি লাহেকৈ দুৱাৰেদি ওলাই যায়গৈ।}} '''মণিমুগ্ধ।''' {{smaller|( এখোজ আগবাঢ়ি আহি )}} ৰুপালীম্‌! এনে জোনাক সুৱদী নিশালৈ আবতৰীয়া বেজাৰৰ ডাৱৰ কিয় মাতিছা? {{nop}}<noinclude></noinclude> jf4fou5hooxf9j3clbele9ryhrnn4u6 104 13021 255165 30898 2026-07-09T20:34:32Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255165 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|তৃতীয় অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|২৯}}</noinclude>দুৰ্ব্বলতাক আশ্ৰয় কৰি কৰ্ত্তব্যবিমুখ হৈছে—তেতিয়াই তিৰোতাই কৰ্ত্তব্য সোঁৱৰাই দিবলৈ ওলাই আহিছে। আজি ময়ো তাকে কৰিবলৈ ওলাই আহিছোঁ। পুৰুষৰ নেতাক আমাৰ ৰক্ষাৰ ভাৰ দি নিচিন্ত হৈ বহি আছিলোঁ। সেই পুৰুষ যেতিয়া আমাৰ সন্মান ৰাখিবলৈ অপাৰগ—অৱশ্যে ওলাই আহিম। কোৱাঁ ৰূকমী বীৰসকল! মোৰ ই উপযুক্ত হৈছে নে নাই? '''সকলোৱে।''' {{smaller|( একেবাক্যে )}} উপযুক্ত হৈছে। উপযুক্ত হৈছে। অতি উপযুক্ত হৈছে! '''ইতিভেন।''' তেন্তে ৰূকমী বীৰসকল! ওলোৱা—ৰূকমী জাতিৰ অপমানৰ প্ৰতিশোধ লবলৈ—ৰূকমী জাতিৰ মান ৰাখিবলৈ—ৰূকমী ৰূপহীৰ সতীত্ব ৰাখিবলৈ। তোমালোকৰ ৰজা যদি অসমৰ্থ—তেন্তে মই তোমালোকক বাট দেখুৱাই নিম। ৰূকমী ৰাইজসকল! তোমালোক এই অভিযানৰ বাবে সাজু নে? '''সকলো।''' সাজু। সাজু। '''কিছুমান।''' আমি প্ৰতিশোধ লম। '''ৰজা।''' দেখিছোঁ—দেখিছোঁ—সকলো বিদ্ৰোহী। নিমিষতে—চকুৰ পচাৰতে—তিৰোতাৰ ৰাজ্য-বিস্তাৰ। সকলো দেখিছোঁ উলটিল বুদ্ধিৰ ঠাইত মূৰ্খতাৰ প্ৰকোপ—বিবেচনাৰ ঠাইত—অবিবেচনাই বৰপাগ মাৰি বহিল। গিয়ানক টঙনিয়াই অগিয়ানে খুঁটি পুতিলেহি। নহয়— নহয়, এনে কাম হ’ব নোৱাৰে। ইতিভেন! ইতিভেন! মূৰ্খালি—মূৰ্খালি—যা—যা—ভিতৰ সোমা! '''ইতিভেন।''' ককাই! তুমি ৰজাৰ উপযুক্ত নোহোৱা। তুমি পিতৃ-পিতামহৰ এই সিংহাসন কলঙ্কিত কৰিছা। যোৱা—তুমি সিংহাসনৰপৰা নামি যোৱা। {{nop}}<noinclude></noinclude> t5k45umaqui00cu2k1ux87hqmwfhefr 104 13024 255162 30894 2026-07-09T20:32:06Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255162 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২৬|ৰূপালীম্‌| [ তৃতীয় অঙ্ক}}</noinclude>'''ৰজা।''' {{smaller|( অলপ কুমলি )}} ইতিভেন ভনীটি! তোৰ ভুল হৈছে। ভাবি চাচোন, মণিমুগ্ধক আমি কি কৰিব পাৰোঁ—আৰু বিশেষতে যেতিয়া মণিমুগ্ধ আমাৰ মিত্ৰ। তাৰ উপৰি তোক বিয়া কৰাবলৈ বিচাৰিছে— '''ইতিভেন।''' তেনে স্বামী মই নবৰোঁ। মোক বিয়া কৰাবলৈ ওলাই মোৰ জাতিৰ এজনী সামান্য দৰিদ্ৰ ছোৱালীৰ সোণ যেন গাৰ বৰণ দেখিয়েই যি এনে নীচ আচৰণ কৰিবলৈকো সঙ্কোচ নকৰিলে, তেনে পুৰুষক মই ঘিণ কৰোঁ। হাঁহি উঠা কথা নকবা। '''ৰজা।''' বাৰু পিছে আমিনো কি কৰিব পাৰোঁ? এনে প্ৰতাপী ৰজাক আমি এই নিশকতীয়া প্ৰাণী কেইটাই কি কৰিব পাৰোঁ? '''ইতিভেন।''' একো কৰিব নোৱাৰিলেও মণিমুগ্ধৰ শিলৰ দুৰ্গৰ লোহাৰ দুৱাৰত মূৰ খুন্দিয়াই মৰিবগৈতো পাৰিম? '''ৰজা।''' ‘স্ত্ৰী বুদ্ধি প্ৰলয়ঙ্কৰী’—শাস্ত্ৰৰ বচন। ইতিভেন! তহঁতৰ বুদ্ধিয়ে ৰান্ধনীঘৰৰ মাৰলী কেইডালকে ঢুকি নেপায়গৈ। এতিয়া তেনে কটীয়া বুদ্ধিৰে ৰজাৰ বৰচ’ৰাৰ মূধচ চুবলৈ আহিছ! '''ইতিভেন।''' ককাই! '''ৰজা।''' {{smaller|( খঙত মুখ বিকটাই )}} ককাই! কিহৰ ককাই একাই? সোমা ভিতৰ {{smaller|( আঙুলিৰে নিৰ্দ্দেশ দিয়ে।)}} '''ইতিভেন।''' নোসোমাওঁ! {{smaller|( গোঙোৰা হৈ থাকে ) }} '''ৰজা।''' নোসোমাৱ? '''ইতিভেন।''' নোসোমাওঁ। {{gap}} {{smaller|লাহে লাহে তালৈ ভালেমান প্ৰজাৰ সমাগম হবলৈ ধৰে। ৰূকমী ৰজা অলপ পৰ টলকা মাৰি তাৰ পিছত কেইবাটিমান ফটিকা খাই আগতকৈ একোব চৰে —}}<noinclude></noinclude> mk0344fx9o65cwfvpczcfrcoppsnd8g 255164 255162 2026-07-09T20:33:28Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২৬|ৰূপালীম্‌| [ তৃতীয় অঙ্ক}}</noinclude>'''ৰজা।''' {{smaller|( অলপ কুমলি )}} ইতিভেন ভনীটি! তোৰ ভুল হৈছে। ভাবি চাচোন, মণিমুগ্ধক আমি কি কৰিব পাৰোঁ—আৰু বিশেষতে যেতিয়া মণিমুগ্ধ আমাৰ মিত্ৰ। তাৰ উপৰি তোক বিয়া কৰাবলৈ বিচাৰিছে— '''ইতিভেন।''' তেনে স্বামী মই নবৰোঁ। মোক বিয়া কৰাবলৈ ওলাই মোৰ জাতিৰ এজনী সামান্য দৰিদ্ৰ ছোৱালীৰ সোণ যেন গাৰ বৰণ দেখিয়েই যি এনে নীচ আচৰণ কৰিবলৈকো সঙ্কোচ নকৰিলে, তেনে পুৰুষক মই ঘিণ কৰোঁ। হাঁহি উঠা কথা নকবা। '''ৰজা।''' বাৰু পিছে আমিনো কি কৰিব পাৰোঁ? এনে প্ৰতাপী ৰজাক আমি এই নিশকতীয়া প্ৰাণী কেইটাই কি কৰিব পাৰোঁ? '''ইতিভেন।''' একো কৰিব নোৱাৰিলেও মণিমুগ্ধৰ শিলৰ দুৰ্গৰ লোহাৰ দুৱাৰত মূৰ খুন্দিয়াই মৰিবগৈতো পাৰিম? '''ৰজা।''' ‘স্ত্ৰী বুদ্ধি প্ৰলয়ঙ্কৰী’—শাস্ত্ৰৰ বচন। ইতিভেন! তহঁতৰ বুদ্ধিয়ে ৰান্ধনীঘৰৰ মাৰলী কেইডালকে ঢুকি নেপায়গৈ। এতিয়া তেনে কটীয়া বুদ্ধিৰে ৰজাৰ বৰচ’ৰাৰ মূধচ চুবলৈ আহিছ! '''ইতিভেন।''' ককাই! '''ৰজা।''' {{smaller|( খঙত মুখ বিকটাই )}} ককাই! কিহৰ ককাই একাই? সোমা ভিতৰ {{smaller|( আঙুলিৰে নিৰ্দ্দেশ দিয়ে।)}} '''ইতিভেন।''' নোসোমাওঁ! {{smaller|( গোঙোৰা হৈ থাকে )}} '''ৰজা।''' নোসোমাৱ? '''ইতিভেন।''' নোসোমাওঁ। {{gap}} {{smaller|লাহে লাহে তালৈ ভালেমান প্ৰজাৰ সমাগম হবলৈ ধৰে। ৰূকমী ৰজা অলপ পৰ টলকা মাৰি তাৰ পিছত কেইবাটিমান ফটিকা খাই আগতকৈ একোব চৰে —}} {{nop}}<noinclude></noinclude> 35s3d7f09tbba2t5ukp864oak5md3p7 104 13025 255163 30891 2026-07-09T20:32:33Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255163 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|তৃতীয় অঙ্ক]|ৰূপালীম্‌|২৫}}</noinclude>'''ৰজা।''' বিচাৰ কৰোঁ নকৰোঁ—সেইটো মোৰ কথা। মই ৰজা। তই আকৌ এইবোৰত হাত দিবলৈ আহিছ কিয়? তোৰ কাম— অন্তেষপুৰৰ কাম চোৱা। '''ইতিভেন।''' সেইবোৰ মোৰ কাম বুলি মই জানো। কিন্তু তোমাৰ কৰ্ত্তব্য যেতিয়া তুমি পাহৰিবা, তাক মই সোঁৱৰাই দিবলৈ আহিবই লাগিব। '''ৰজা।''' বাৰু তেন্তে ভাল কথা। এতিয়া মোৰ মনত পৰিল। তই ভিতৰলৈ যা। '''ইতিভেন।''' তুমি আগতে বুঢ়াৰ বিষয়ে মীমাংসা কৰা, তেহে মই যাম। '''ৰজা।''' {{smaller|( খঙেৰে )}} ইতিভেন! কথা শুন—মই বিচাৰ কৰি খতম কৰি থৈছোঁ! মণিমুগ্ধৰ বিৰুদ্ধে আমাৰ একো কৰিবলৈ নাই। বুঢ়া গৈ ঘৰৰ জুইশালত জুই ফুৱাই ফটিকা খাই থাককগৈ। '''ইতিভেন।''' অ’, এয়া তোমাৰ বিচাৰৰ ৰায় হ’ল! ই ৰজাৰ বিচাৰ হোৱা নাই। ৰূকমী জাতিৰ ৰজাৰ আচৰণ হোৱা নাই। মদপী, তিৰোতাসেৱী কাপুৰুষৰহে উপযুক্ত আচৰণ হৈছে। '''ৰজা।''' {{smaller|( খঙতে গৰ্জি উঠি )}} ইতিভেন! ইতিভেন! তই মোৰ ভনী হৈ মোক এনে কথা কৱ? মোৰ আদেশ, এতিয়াই ভিতৰ সোমা। চন্তৰী! এই বুঢ়াক এতিয়াই ইয়াৰপৰা গুৰিয়াই গুৰিয়াই খেদি দে। '''ইতিভেন।''' সাৱধান চন্তৰী! বুঢ়াৰ গাত কোনেও আঙুলি নলগাবি। তুমিও ৰজাৰ কাৰণে অনুপযুক্ত। '''ৰজা।''' মই ৰজাৰ কাৰণে অনুপযুক্ত! তেন্তে উপযুক্ত কোন? তই? ইতিভেন! তই বিদ্ৰোহ কৰিছ। '''ইতিভেন।''' অৱশ্যে বিদ্ৰোহ। {{nop}}<noinclude></noinclude> 9g46qf32wmllm53rs783ewgto31lbbt 104 13026 255161 30889 2026-07-09T20:31:16Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255161 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২৪|ৰূপালীম্‌|[তৃতীয় অঙ্ক}}</noinclude>দৰে আন মানুহে বুকুৰ ছোৱালী কাঢ়ি নিবহি—তুমি আমাৰ ৰজা হৈ—ৰক্ষক হৈ—আমাক ৰাখিব নোৱাৰা? '''ৰজা।''' বুঢ়া! সাৱধানে কথা কবি। এতিয়াও মোৰ ভাবিব পৰা—বিবেচনা কৰিব পৰা শক্তি আছে। এতিয়াই ইয়াৰ পৰা আঁতৰ হ। '''জুনাফা।''' তেন্তে মই বিমুখ হৈ উভতি যাব লাগিব? তেন্তে মই মোৰ ৰজাৰপৰা একো বিচাৰ নাপাওঁ? '''ৰজা।''' নাপাৱ। একো নাপাৱ। এই চন্তৰী! এই বুঢ়াক ইয়াৰপৰা দূৰ কৰি থৈ আহগৈ। '''জুনাফা।''' তেনহলৈ আৰু কাৰ ওচৰলৈ যাম? ৰূকমী ৰাজ্যত আজি বিচাৰ নাই! বিচাৰ নাই!! <center>{{smaller|( ভিতৰৰপৰা হঠাৎ ইতিভেনৰ প্ৰৱেশ।)}}</center> '''ইতিভেন।''' বুঢ়া! ৰূকমী ৰাজ্যত এতিয়াও বিচাৰ আছে। ৰ’বা। {{gap}}{{smaller|( ইতিভেনক দেখি সকলো বৰ আচৰিত হয়। ৰূকমী ৰজাই বিস্ময়েৰে ইতিভেনৰ মুখলৈ কিছু পৰ চাই থাকে—ৰূকমী ৰজাৰ ৰাগী কৰবালৈ যায়। )}} '''ৰজা।''' ইতিভেন। ইনো তোৰ কেনে আচৰণ? '''ইতিভেন।''' {{smaller|( অবিচলিত মাতেৰে )}} একো আচৰিত হবলগীয়া নহয়। '''ৰজা।''' একো নহয়? ইতিভেন? <center>{{smaller|( ইতিভেনে একো নামাতি ৰৈ থাকে। )}}</center> '''ৰজা।''' ইতিভেন! তই ওলাই অহাৰ কি আৱশ্যক? '''ইতিভেন।''' হৈছে দেখিহে ওলাই আহিছোঁ। '''ৰজা।''' তোৰ একো আৱশ্যক নাই। ভিতৰৰ মানুহ ভিতৰলৈ যা। '''ইতিভেন।''' তুমি বুঢ়াৰ বিষয়ে বিচাৰ নকৰামানে মই ভিতৰলৈ নেযাওঁ। {{nop}}<noinclude></noinclude> mf414wunxof2pe0bxfnr9ckezewmt7e 104 13028 255160 30887 2026-07-09T20:30:14Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255160 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২২|ৰূপাlলীম্‌|[তৃতীয় অঙ্ক}}</noinclude>বিলাকৰ ৰূপত জেউতি ঢালি দিয়ে। ফটিকাই স্ফূৰ্তিৰ ৰস। লিগিৰী! আৰু এবাটি— ডাঙৰ বাটি—ডাঙৰ বাটি— {{gap}} {{smaller|লিগিৰীয়ে ফটিকা যাচে আৰু ৰজাই পিবলৈ ধৰে। নাচনীয়াৰবিলাকে আনন্দত কিৰীলি পাৰি নানা বাংকৰা-বিংকৰা কথা চিঞৰে। গীতৰ ৰোলত আৰু মতলীয়াবোৰৰ কোঢ়ালৰ প্ৰতাপত কাৰো মাত কেৱে নুশুনা হয়। সিহঁতেনো কোঢ়ালত কি গীত গাইছে—তাক বুজিবৰ সাধ্য নাই। জুনাফা আৰু মায়াব’ দুয়ো ডিঙিত ধৰাধৰিকৈ হেলাই-হেপাই আহি তাত ওলায়। সেইখিনি পায়েই জুনাফাই হাওহাওকৈ কান্দি তাতে ধাচ্‌কৈ লুটি খাই পৰে। গীত নিমাত হয় আৰু মতলীয়াবোৰৰ কোঢ়াল মাৰ যায়।}} '''ৰজা।''' {{smaller|( অতিপাত বিৰক্তিৰে )}} এইটো আকৌ কি? হেৰ’ এই গীত-মাতৰ মাজত হাউৰিয়াই মৰিছহি কিয়? '''জুনাফা।''' প্ৰভু! প্ৰভু! মোৰ সৰ্ব্বনাশ হ’ল। ৰাখক মোক! মোক—ৰাখক!! '''ৰজা।''' {{smaller|( আগতকৈয়ো বিৰক্তিৰে )}} ৰাখিব লাগে—এতিয়া এই সময়তহে তোক ৰাখিবলগীয়া হ’ল? ইহঁত ইয়ালৈ আহিবলৈ পালে কেনেকৈ? চন্তৰীবোৰেও ফটিকা খাইছে নেকি সৰহকৈ? '''জুনাফা।''' আপুনি আমাৰ ৰজা—আমাৰ সকলো ভৰসা। আপোনাৰ ওচৰলৈ আহিছোঁ, ৰাখক। '''ৰজা।''' হেৰ’! ৰজা হলোঁ বুলিয়েইনো ফটিকাটোপাও শাতিৰে খাব নিদিয়নে? ৰজা হলোঁ বুলিয়েইনো ৰং-তমচাও নকৰিমনে? মই ৰজা নহৈ যেনিবা প্ৰজাৰ কিনা গোলামহে! বাৰু—তোৰনো কি ৰাখিব লাগে? তোৰ হ’ল কি? ফটিকাৰ কলহৰ তলি ফুটিল নেকি? '''জুনাফা।''' প্ৰভু! মোৰ একেজনী ছোৱালী— তাইক মোৰ হাতৰপৰা কাঢ়ি লৈ গ’ল। '''ৰজা।''' {{smaller|( মূৰ্ত্তি সলাই )}} ছোৱালী? ছোৱালী নিলে? কোনে? {{nop}}<noinclude></noinclude> feukjmcn6u0g9jlq6mllbwujsod5tra 0 13579 255149 172369 2026-07-09T20:11:53Z JyotiPN 1603 255149 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = | next = [[/পাতনি|পাতনি]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=1 to=1/> {{page break|label=}} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=2 to=2/> {{page break|label=}} {{Auxiliary Table of Contents| #[[/পাতনি /]] #[[/প্ৰথম অঙ্ক/]] #[[/দ্বিতীয় অঙ্ক /]] #[[/তৃতীয় অঙ্ক/]] #[[/চতুৰ্থ অঙ্ক /]] #[[/পঞ্চম অঙ্ক /]] #[[/ষষ্ঠ অঙ্ক /]] #[[/সপ্তম অঙ্ক /]] }} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:নাটক]] rc636ppkfdv9yg12tymunahklqrmzja 104 31195 255257 69274 2026-07-09T23:52:02Z JyotiPN 1603 255257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="SlowPhoton" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{Img float | file =Aswakranta Devalayar Itibritta Hem Chandra Sarma Shashi Mohan Bhattacharyya 1982 Jayanta Sarma Collection (page 4 crop).jpg | width = 250px | align = center | cap =}} {{Dhr}} {{center|{{X-larger|উৎসৰ্গ}}}} {{Dhr}} {{gap}}যি গৰাকী সুসাহিত্যিক, শিক্ষাবিদ, সমাজকৰ্মী, সংগঠক আৰু ধৰ্মপ্ৰাণ মহান ব্যক্তিৰ দিহা পৰামৰ্শ আৰু অনুপ্ৰেৰণাৰ ফলত অশ্বক্ৰান্ত দেৱালয়ৰ ইতিবৃত্তই পোহৰৰ মুখ দেখা পালে, সেইজনা শ্ৰদ্ধাভাজন, অসম সাহিত্য সভাৰ প্ৰাক্তন সভাপতি গিৰিধৰ শৰ্মাদেৱৰ পৱিত্ৰ স্মৃতিত এই ক্ষুদ্ৰ পুথিখনি উৎসৰ্গ কৰা হ'ল। {{Dhr|4em}}<noinclude></noinclude> ogttr8pa7dfw51sfjam01ccwcg6udxu 104 31211 255258 70999 2026-07-09T23:55:34Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৬|অশ্বক্ৰান্ত দেৱালয়ৰ ইতিবৃত্ত|}}</noinclude>কৰিছে প্ৰথমে পানী, ওপৰত পুনী, ভেকুলী, কাছক ধৰিত্ৰী হিচাপে, অনন্তনাগৰ সহস্ৰফণা, ওচৰত পঞ্চ নাগকন্যাদি। অনন্তশয্যাত বিষ্ণুৰ নাৰায়ণ ৰূপ আৰু নাভিকমলত ব্ৰহ্মা, পদসেৱাত লক্ষ্মী আৰু উৰ্দ্ধত মহামায়া দুৰ্গা। ওচৰত মধূকৈতভ বিৰাজমান॥ {{Img float | file =Aswakranta Devalayar Itibritta Hem Chandra Sarma Shashi Mohan Bhattacharyya 1982 Jayanta Sarma Collection (page 20 crop).jpg | width = 450px | align = center | cap =অনন্তশায়ী নাৰায়ণ}} {{gap}}মূল বিগ্ৰহ কূৰ্ম জনাৰ্দন আৰু অনন্তশয্যাত নাৰায়ণৰ উপৰিও নামৰ দেৱালয়ত<noinclude></noinclude> 3162cujrd330ih6xw1tzp7puygea3kp 104 31215 255259 71014 2026-07-10T00:03:45Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১০|অশ্বক্ৰান্ত দেৱালয়ৰ ইতিবৃত্ত|}}</noinclude>{{gap}}মন্দিৰৰ গাত বিষ্ণুৰ দশৱতাৰৰ মূৰ্তি খোদিত কৰা আছে। বাহিৰফালে খাজকটা আৰু ১৫′ ফুটমান ওপৰৰপৰা ক্ৰমে জোঙা। ভিতৰখন মিহি আৰু দিনতে আন্ধাৰ হৈ থাকে। বৰ্তমানে অৱশ্যে ইয়াত বিজুলী বাতিৰ ব্যৱস্থা কৰা হৈছে। ইয়াৰ চাৰিওফালে ওপৰত বাৰটা অংগমঠ আছে। মন্দিৰটোৰ ব্যাস ১২′ ফুটমান আৰু ওখ ৩০′ ফুটমান হ’ব। {{Img float | file =Aswakranta Devalayar Itibritta Hem Chandra Sarma Shashi Mohan Bhattacharyya 1982 Jayanta Sarma Collection (page 24 crop).jpg | width = 350px | align = center | cap =নাম দেৱালয় অশ্বক্ৰান্ত}} {{gap}} উত্তৰফালে ঘাই মন্দিৰৰ গাতে লাগি আছে ভোগধনী ঘৰ। ইয়াতে গোসাঁইৰ কাৰণে ভোগ ৰন্ধা হয়। ভোগধনী ঘৰৰ লগতে বিলনী ঘৰ। ভোগধনী ঘৰৰ এটি বিশেষত্ব এই যে, ইয়াত স্ত্ৰীসকলৰ প্ৰৱেশ নিষেধ। তিৰোতাসকলক আন এটি কেঠালিতহে ভোগ খাবলৈ দিয়া হয়। মন্দিৰৰ প্ৰৱেশদ্বাৰ দক্ষিণফালে এটি বাটচ’ৰাৰ মাজেৰে। মন্দিৰৰ চাৰিওফালে কিছু আঁতৰেৰে প্ৰাচীন ইটাৰ এখন ডাঠ প্ৰায় ১ ১/২ মিটাৰ ওখ বেৰ আছে। কিন্তু বৰ্তমানে এই বেৰখন মাজে মাজে ভাঙি ছিঙি গৈছে। বেৰখনৰ দক্ষিণফালে মন্দিৰৰ চৌহদৰ বাহিৰলৈ অহা-যোৱা কৰিবলৈ এখন খট্‌খটি আছে। এই খট্‌খটিৰ ২৮ টা খোপ আছে। ওপৰ দেৱালয়ৰ পাহাৰখনৰপৰা নামনিলৈ উঠা-নমা কৰিবলৈও এখন খট্‌খটি আছে। এই খট্‌খটিখনৰ ৯৮ টা খোপ আছে। এই খট্‌খটিখন পিছত বন্ধা। আগতে হেনো এটি শিলাময় বাটহে আছিল। এই খট্‌খটিৰ তলমূৰত দুইকাষে দুটা অংগমঠ আছে। অংগমঠ দুটাৰ গাত গণেশৰ মূৰ্তি খোদিত কৰা আছে। খট্‌খটিখনৰ ওপৰত এটি শিৱলিংগও আছিল। স্বৰ্গদেউ শিৱসিংহই প্ৰথমে এই দুজনা গোসাঁইক প্ৰণাম জনাইহে, বিষ্ণুক সেৱা জনাইছিল। {{nop}}<noinclude></noinclude> 1m25zrqgyuhyfi9g5njd5uibgt9u06m 104 31234 255260 71040 2026-07-10T00:06:09Z JyotiPN 1603 255260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||অশ্বক্রান্ত দেৱালয়ৰ ইতিবৃত্ত|২৯}}</noinclude>ধৰিছিল। প্ৰথমতে কঁহৰা গাঁওতে এওঁলোক বাস কৰি দেৱালয়ৰ মাটি ভোগ কৰিছিল। {{gap}} (৬) সোণাৰী— এওঁলোকে দেৱালৰত বিগ্ৰহৰ কাৰণে আৱশ্যক হোৱা অলংকাৰ পাতি গঢ়ি দিব লাগিছিল। {{gap}} (৭) আঠপৰীয়া— দেৱালয়ৰ ঘৰ-দুৱাৰ সাৰা-মচা, চৌহদ পৰিষ্কাৰে ৰখা, পূজাৰ যা-যোগাৰ কৰা, এওঁলোকৰ কাম। তদুপৰি দিন-ৰাতি আঠোপৰে দেৱালয়ত পহৰা দিব লাগিছিল। কেতিয়া কিবা আশংকা বা বিপদ দেখিলে ওচৰ- চুবুৰীয়াক জান দিয়াৰ বাবে আঠপৰীয়াই জয়ঢাক বজাই দিব লাগিছিল। {{gap}} ইয়াৰ উপৰি দলৈগৰাকী কৰবালৈ যাব লগা হ'লে লগত নিয়াৰ আৰু পাইক চলোৱাৰ কাৰণে আৰু দলৈৰ কিছুমান কাম-কাজ কৰাৰ কাৰণে ক্ৰমে চিকদাৰ আৰু ঠাকুৰীয়া, দলৈগৰাকীয়ে নিজাকৈ নিয়োগ কৰিব পাৰিছিল। চিকদাৰ আৰু ঠাকুৰীয়া ভঁৰালী ফৈদৰপৰা লোৱা হৈছিল। {{gap}} উল্লেখিত সকলো ফৈদকে দেৱলায়ৰ কামত সহায় কৰি দিয়া বাবদ আধা খাজনাতে দেৱালয়ৰ মাটি (নিষ্পিখেৰাজ) ভোগ কৰিবলৈ দিয়া হৈছিল। অৱশ্যে কামৰ মৰ্যাদা আৰু দায়িত্ব অনুপাতে মাটিৰ পৰিমাণে কম-বেছি আছিল। নগদ টকাৰে দৰমহা বা বাট্টা দিয়াৰ ব্যৱস্থা সেই সময়ত নাছিল। {{gap}} অশ্বক্ৰান্ত দেৱালয়ৰ সোণাৰীক দিয়া তামৰ ফলি এখনো পোৱা হৈছে। ফলিখনৰ কথাবোৰ এনেধৰণৰ— {{gap}} অশ্বক্ৰান্তৰ সোণাৰীক দিয়া তামৰ ফলি— <center>'''শ্ৰীৰাম''' <br/> '''শ্ৰীশ্ৰীঅশ্বক্ৰান্ত'''</center> {{Block center/s}}<poem> ৭ স্বস্তি নিজ ভুজ মন্দৰাদ্ৰি মথিতাৰাতি ৰত্ন ৰত্নাকৰ কাম সৌমাৰেশ্বৰ স্বৰ্গ নাৰায়ণদেৱ শ্ৰীশ্ৰী প্ৰমত্ত সিংহ নিৰ্দে সত গুণিগণ গণনাগ্ৰ গণ্য মন্ত্ৰি প্ৰবৰ শ্ৰীযুত্তৰুণ দুৱৰাবৃঁহৎফুক্‌কনে ন প্ৰাগ্দত্ত চকি হট্টাদিদান ত্যাগ প্ৰ মান তাম্ৰ পত্ৰিকেয়ং— কামৰূপদেসৰ বড়ুৱা বড কায়স্থ ও চৌধাৰি </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hn57ek5ugwrjxfo2ivmtjjrbb2kgv4b 104 31235 255261 70836 2026-07-10T00:10:47Z JyotiPN 1603 255261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৩০|অশ্বক্রান্ত দেৱালয়ৰ ইতিবৃত্ত|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem> ও পাটোৱাৰি ও তালুকদাৰ ঠাকু— ৰিয়া আনো সকলে সাবধানে জা— নিবেক সৰু বঙ্গেসৰ পৰ গণাৰ মাটি পৰ্ব্বত গাঞঁৰ কৈল্যান ও ৰামভদ্ৰ এহি দুই সোনাৰিক ভাই ভাগি সহি ত ৺৺ ৰ পূন্যে চকি হাট ফাট দা ন খুত আদানি কৰি ৺ ৰ দেৱাল য়ত পত্ৰ মোহৰ কৰি আগে দিচিল সেই প্ৰত্ৰ জিৰ্ন্নহৈল কাৰণ সম্প্ৰতি তাম্ৰপট্টক পত্ৰ কৰি দিয়া গঁল ইহাৰ কৰকাটল পদ পঞ্চক বেঠ বেগাৰ চোৰ চিলনা ধু মূসি মাড়েসা জলকৰ জবক্ষাৰ চকি হাট ঘাট ফাট দান খুত দণ্ড বন্ধ সৰ্ব্ব বাব পৰিত্যাগ গ হৈল ইতি শক ১৬৭১ তাৰি ৮ মাঘ। </poem>{{Block center/e}} {{center|'''বৰ্তমানৰ দেৱালয় : চৰকাৰৰ নতুন পদ্ধতিত—'''}} {{gap}} দেৱালয় সম্পৰ্কে স্বৰ্গদেউসকলৰ ৰীতি-নীতি ইংৰাজসকলেও মানি লৈছিল। বিশেষকৈ ব্ৰহ্মোত্তৰ, দেৱোত্তৰ সা-সম্পতিবোৰৰ দানপত্ৰ যথাযথভাৱে স্বীকাৰ কৰিছিল। শিৱসিংহই অশ্বক্ৰান্ত দেৱালয়লৈ দিয়া মাটি-বাৰীৰ দান সম্পূৰ্ণৰূপে বাহাল ৰখা হৈছিল আৰু দানপত্ৰও মানি লৈছিল। কিন্তু বৃটিছ যোৱাৰ সময়লৈকে দেৱালয়ৰ আটাইখিনি সা-সম্পত্তি নাছিল; তাৰে কিছু অংশ হ্ৰাস পাইছিল। ৰাজ সিংহাসনৰদৰে, দলৈ পদটোলৈও মাজে সময়ে হেতা-ওপৰা লগাৰ ফলত, কেতিয়াবা আন লোকৰ সৈতে দেৱালয়ৰ লগা মেল-মোকৰ্দমাৰ ব্যয় পূৰণাৰ্থে, কেতিয়াবা আকৌ মন্দিৰ-গৃহ নিৰ্মাণ বা মেৰামতিৰ খৰছ উলিয়াবলৈ যাওঁতে, দেৱালয়ৰ সা-সম্পত্তিৰ অনেকখিনি হ্ৰাস পাইছিল। {{nop}}<noinclude>{{Rule|}} {{gap}} * সৰু বঙ্গেসৰ = সৰু বংগৰ মৌজা। বৰ্তমান পুব+পশ্চিমবংগৰ মাটি পৰ্বত শুৱালকুচিৰ এটা চুবুৰী।<br/></noinclude> okbdoelaia4jco1acwubl7h41r0ndmi 0 58304 255152 155399 2026-07-09T20:21:15Z JyotiPN 1603 255152 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌]] | next = [[ৰূপালীম্‌/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=3 to=4/> {{page break|label=}} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=5 to=5/> {{page break|label=}} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=6 to=6/> {{page break|label=}} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=7 to=8/> {{page break|label=}} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=9 to=9/> {{page break|label=}} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=11 to=12/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:ৰূপালীম]] cv2l77p0ajmirnqa0xmplqkrkz69msa 0 58307 255189 212141 2026-07-09T20:56:36Z JyotiPN 1603 255189 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/পাতনি|পাতনি]] | next = [[ৰূপালীম্/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=13 to=22/> {{page break|label=}} 7yueaaevbl2raq5ecuya6ulio08dh33 255190 255189 2026-07-09T20:56:59Z JyotiPN 1603 added [[Category:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 255190 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/পাতনি|পাতনি]] | next = [[ৰূপালীম্/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=13 to=22/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] a9qc0ycwi79fupfuaedxv9eip7k0jqr 0 58309 255156 213884 2026-07-09T20:26:35Z JyotiPN 1603 255156 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=23 to=32/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:ৰূপালীম]] [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] r7yy157j91656r9c9538vqhj6gqhi4i 255191 255156 2026-07-09T20:57:34Z JyotiPN 1603 removed [[Category:ৰূপালীম]]; added [[Category:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 255191 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/প্ৰথম অঙ্ক|প্ৰথম অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=23 to=32/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 67u7pih3pysxlyjqj3bl9h43tsvdifo 0 58323 255159 155419 2026-07-09T20:29:18Z JyotiPN 1603 255159 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=33 to=43/> {{page break|label=}} [[শ্ৰণী:ৰূপালীম]] ct0vez13rzxx4dekgb26ncupkyfqeym 255192 255159 2026-07-09T20:58:03Z JyotiPN 1603 added [[Category:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 255192 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/দ্বিতীয় অঙ্ক|দ্বিতীয় অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=33 to=43/> {{page break|label=}} [[শ্ৰণী:ৰূপালীম]] [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] shkkdhib6ja71z3ofmzhn1dz0v7phu8 0 58326 255166 155439 2026-07-09T20:35:55Z JyotiPN 1603 255166 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=44 to=58/> {{page break|label=}} [[শ্ৰণী:ৰূপালীম]] 9ykrg8yj9gnm2zm7iwht0b9m4uh3sau 255193 255166 2026-07-09T20:58:54Z JyotiPN 1603 255193 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/তৃতীয় অঙ্ক|তৃতীয় অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=44 to=58/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] p4flpiq2cj725vr4hvmq23rm56zxo17 0 58333 255174 155449 2026-07-09T20:44:50Z JyotiPN 1603 255174 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=59 to=66/> {{page break|label=}} sv8ue0kqvgb4divr6gcthptidh4l38o 255175 255174 2026-07-09T20:45:15Z JyotiPN 1603 added [[Category:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 255175 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/চতুৰ্থ অঙ্ক|চতুৰ্থ অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=59 to=66/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] eq8j2ov3im0yj9jeayug5rz64vnqiev 0 58340 255184 155463 2026-07-09T20:52:32Z JyotiPN 1603 255184 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/সপ্তম অঙ্ক|সপ্তম অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=67 to=74/> {{page break|label=}} [[শ্ৰণী:ৰূপালীম]] 8r7wb1fp9i4oh3nz7jrwyfpp8y13ck4 255194 255184 2026-07-09T21:00:20Z JyotiPN 1603 255194 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/পঞ্চম অঙ্ক|পঞ্চম অঙ্ক]] | next = [[ৰূপালীম্‌/সপ্তম অঙ্ক|সপ্তম অঙ্ক]] | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=67 to=74/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 88edq5ncwvx9jax80rmx71qoo4w6nx3 0 58351 255178 155479 2026-07-09T20:48:46Z JyotiPN 1603 255178 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৩৮ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] | next = | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=75 to=77/> {{page break|label=}} 73plj757wgkr8va8ml0gznvp6dz9bkc 255179 255178 2026-07-09T20:49:03Z JyotiPN 1603 added [[Category:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 255179 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৩৮ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] | next = | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=75 to=77/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] r22w70b4odeae7d302shauakqy6ofr9 255195 255179 2026-07-09T21:00:59Z JyotiPN 1603 255195 wikitext text/x-wiki {{header | title = ৰূপালীম্‌ | author = জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালা | year = ১৯৬৭ | translator = | section = | previous = [[ৰূপালীম্‌/ষষ্ঠ অঙ্ক|ষষ্ঠ অঙ্ক]] | next = | notes = }} <pages index="ৰূপালীম.djvu" from=75 to=77/> {{page break|label=}} [[শ্ৰেণী:জ্যোতিপ্ৰসাদ আগৰৱালাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 2yr9iuha9qgmmlpra76siq7dgf32tmh 106 66632 255255 189797 2026-07-09T23:39:38Z JyotiPN 1603 255255 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ৰাইনা আৰু শিয়ালৰ সাধু |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=সুৰেন গোস্বামী |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=আঁক-বাক |Address=গুৱাহাটী |Year=2020 |Key= |ISBN=978-93-85934-97-1 |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰকাশন" 4="মুদ্ৰণ" 5to6="পাতনি" 7="5" 68="বেটুপাত" 67="-" /> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[শ্ৰেণী:OTRS অনুমতি নিশ্চিত হোৱা গ্ৰন্থৰ সূচী]] [[শ্ৰেণী:সাধু]] eddifplpxbab097e2ggu4senbcc7lpp 255256 255255 2026-07-09T23:39:56Z JyotiPN 1603 added [[Category:২০২০ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 255256 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ৰাইনা আৰু শিয়ালৰ সাধু |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=সুৰেন গোস্বামী |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=আঁক-বাক |Address=গুৱাহাটী |Year=2020 |Key= |ISBN=978-93-85934-97-1 |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="-" 3="প্ৰকাশন" 4="মুদ্ৰণ" 5to6="পাতনি" 7="5" 68="বেটুপাত" 67="-" /> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[শ্ৰেণী:OTRS অনুমতি নিশ্চিত হোৱা গ্ৰন্থৰ সূচী]] [[শ্ৰেণী:সাধু]] [[শ্ৰেণী:২০২০ চনত প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ]] 4pwrdho5w0bciy2vjw41um6g424qotp 104 69310 255254 188302 2026-07-09T23:37:14Z JyotiPN 1603 255254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude><center><poem>{{Xxx-larger|ৰাইনা আৰু শিয়াল}} {{larger|(ন-পুৰণি সাধু)}} {{Dhr|12em}} {{Xx-larger|সুৰেন গোস্বামী}} </poem></center> {{Dhr|12em}} {{center|{{X-larger|আঁক-বাক}}}}<noinclude></noinclude> ctleazphlcyzpdosf37musgqe45oiw0 106 79777 255241 253402 2026-07-09T22:48:42Z JyotiPN 1603 255241 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=মাতৃ |Language=as |Volume= |Edition= |Author=লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=বৰকটকী কোম্পানী |Address=যোৰহাট |Year=1934 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="বিজ্ঞাপন" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 5="উছৰ্গা" 6="-" 7to9="ভূমিকা" 10="-" 11="1" 114to116="-" 4="মুদ্ৰণ" /> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{Table| title=[[মাতৃ/১|১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১১|১]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/২|২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১৯|৯]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৩|৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/২৭|১৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৪|৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৩৭|২৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৫|৫]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৫|৩৫]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৬|৬]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৮|৩৮]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৭|৭]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৫০|৪০]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৯|৯]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৬৩|৫৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১০|১০]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭২|৬২]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১১|১১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭৭|৬৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১২|১২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৮৪|৭৪]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৩|১৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৯৩|৮৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৪|১৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১০২|৯২]]}} }} |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{WSPRC2025}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} esxlbr8bjgqsin0zd41ncg8a3nm44pt 255264 255241 2026-07-10T09:10:57Z JyotiPN 1603 255264 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=মাতৃ |Language=as |Volume= |Edition= |Author=লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=বৰকটকী কোম্পানী |Address=যোৰহাট |Year=1934 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="বিজ্ঞাপন" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 5="উছৰ্গা" 6="-" 7to9="ভূমিকা" 10="-" 11="1" 114to116="-" 4="মুদ্ৰণ" /> |Volumes= |Remarks={{AuxTOC| {{Table| title=[[মাতৃ/১|১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১১|১]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/২|২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১৯|৯]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৩|৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/২৭|১৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৪|৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৩৭|২৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৫|৫]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৫|৩৫]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৬|৬]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৮|৩৮]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৭|৭]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৫০|৪০]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৯|৯]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৬৩|৫৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১০|১০]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭২|৬২]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১১|১১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭৭|৬৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১২|১২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৮৪|৭৪]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৩|১৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৯৩|৮৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৪|১৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১০২|৯২]]}} }} |Notes={{GLAMNSJ}}<br/> {{WSPRC2025}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} l2avzdxq70zhkw64a34vpbt2fy7ag4d 104 80898 255207 236148 2026-07-09T21:36:51Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="40%" | | width="10%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |পম্পিয়াৰ প্ৰলয় কাহিনী || ... || ১৲ |- |মেঘনাদ বধ|| ... || ১৲ |- |চিত্রদর্শন|| ... || ১৷৷৹ |- |সাধনা|| ... || ২৲ |- |ময়না|| ... || ১৷৹ |- |পাণিপথ|| ... || ১৷৹ |- |শ্রীকৃষ্ণ আদ্যলীলা|| ... || ৩৲ |- |শ্রীকৃষ্ণ মধ্যলীলা|| ... ||৩৷৷৹ |- |ফুল|| ... ||৸৹ |- |নৱৰত্ন|| ... ||৸৹ |- |লিয়েৰ|| ... ||৷৹ |- |অথেল’|| ... || ৷৹ |- |মহাভাৰতৰ মৌ-বিচনী|| ... || ৷৷৴৹ |- |আলিবাবা আৰু দুকুৰী ডকাইত|| ... ||৷৹ |- |Anglo Assamese pronouncing|| || |- |Dictionary.|| ... ||৪৷৷৹ |- |হাঁহি-ধেমালি ( Boy Scout) || ... ||৷৹ |} {{Rule|35em}} {{center|<poem>{{X-larger|বৰকটকী কোম্পানী যোৰহাট ।}}</poem>}}<noinclude></noinclude> bp2iwb7f0wtdaseic1ojmaka68i7svr 104 80899 255196 236082 2026-07-09T21:07:53Z JyotiPN 1603 255196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|2em}} <u>{{Right|{{larger|'''মাতৃ-পুজাৰ অৰ্ঘ্য়ৰ দ্বিতীয় পুথি'''}}}}</u> {{Dhr|3em}} {{center|<poem>{{Xxxx-larger|'''মাতৃ'''}} {{X-larger|'''(উপন্য়াস)'''}} {{Dhr|4em}} {{X-larger|'''শ্ৰীলক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা'''}} {{Dhr|6em}} প্ৰকাশক—{{X-larger|'''বৰকটকী কোম্পানী।'''}} {{larger|যোৰহাট, আসাম।}} {{larger|১৯৩৪}} </poem>}} {{Right|{{smaller|মূল্য় ॥৵০ অনা।}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> sn6nq093yhm66fuuzafxhfa5v6p3yp0 104 80900 255197 236083 2026-07-09T21:11:56Z JyotiPN 1603 255197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{X-larger|“মাতৃ-পূজাৰ অৰ্ঘ্য”ৰ কাৰ্য্য়কাৰকসকলঃ—}} <poem>শ্ৰীলক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা বি-এল। শ্ৰীৰোহিনীকান্ত বৰুৱা এম্‌-এছ্‌-ছি, বি-এল। শ্ৰীবিৰিঞ্চিকুমাৰ বৰুৱা বি-এ ( সম্পাদক )।</poem> {{Dhr|13em}} {{Block right|{{center|যোৰহাট অন্নদা প্ৰিণ্টিং-হাউচত<br/> শ্ৰীসতীশ চন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰীৰ দ্বাৰা ছাপা হ’ল।}}}}<noinclude></noinclude> ixvjijwnueo3qfqeh1qfjfy6jp82yly 255198 255197 2026-07-09T21:12:44Z JyotiPN 1603 255198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{X-larger|“মাতৃ-পূজাৰ অৰ্ঘ্য”ৰ কাৰ্য্য়কাৰকসকলঃ—}} {{Dhr}} <poem>::শ্ৰীলক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা বি-এল। ::শ্ৰীৰোহিনীকান্ত বৰুৱা এম্‌-এছ্‌-ছি, বি-এল। ::শ্ৰীবিৰিঞ্চিকুমাৰ বৰুৱা বি-এ ( সম্পাদক )।</poem> {{Dhr|13em}} {{Block right|{{center|যোৰহাট অন্নদা প্ৰিণ্টিং-হাউচত<br/> শ্ৰীসতীশ চন্দ্ৰ ব্ৰহ্মচাৰীৰ দ্বাৰা ছাপা হ’ল।}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> pjs7y9tsr6p4snev5ricipii2vsh9qa 104 80901 255206 236323 2026-07-09T21:34:45Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:মাতৃ (উপন্যাস) (page 5 crop).jpg|400px|center]] |width=400 |item1= {{center|<poem>{{larger|'''৺মাতৃ দেৱীৰ {{SIC|উদ্দেশে|উদ্দেশ্যে}}''' '''পুত্ৰৰ তৰ্পণ'''}}</poem>}} |x1 =150 |y1 =280 }}<noinclude></noinclude> 1fhlhmabh7nte6bcdl05sjswhasrs9n 104 80912 255211 253346 2026-07-09T21:46:07Z JyotiPN 1603 255211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৮|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>পাব। আৰু তিৰাতো জনীকো আপুনি জানো এই ৰৌ-ৰৌ নৰকৰ পৰা তুলি নধৰে? তাই থাকে অকলশৰে। তাইৰ পিতাক ধনী মানুহ আছিল। পিতাক মৰিবৰ সময়ত পলক মতাই নি তাৰ হতুৱাই অন্ত্যেষ্টি ক্ৰিয়া সমাধা কৰায়। তেতিয়াৰেপৰা ছোৱালীজনীৰ লগত পলৰ সদ্ভাৱ হয়। তাইৰ ককায়েক এজন আছে, ভনীয়েকক এই সম্পত্তিবোৰ এৰি দি তেওঁ আতৰত থাকে। এই সুযোগ পাই ছোৱালীজনীয়ে অসজ উপায়ে দিন নিয়াইছে....।” {{gap}}এনেতে যেন তেওঁৰ আগত থিয়দি থকা মানুহ গৰাকীয়ে সুধিলে “এইবিলাক কথা সঁচা জানো? বীছপৰ আগত ক’বলৈ জানোচা পিচত কেৰঘেহোৱাঁ?” {{gap}}“হায় প্ৰভু, মোৰ পলৰ কি গতি হ’ল!” এইবুলি তেওঁ হাত দুখনিৰে চকু দুটা ঢাকি ধৰিলে। ততালিকে চকুৰ আগত যেন দেখিবলৈ পালে পলে তাৰ প্ৰেয়সীৰ হাত দুখনি টেপা মাৰি লৈ জুইৰ কাষত বহি প্ৰেমালাপ কৰিছে। চকু দুটা টানকৈ মুদি জিকাৰ মাৰি দিলে “হায় প্ৰভু, কি গতি হ’ল!” {{center|✷{{gap}} {{gap}}✷{{gap}} {{gap}}✷{{gap}} {{gap}}✷{{gap}} {{gap}}✷{{gap}} {{gap}}✷}} {{gap}}সাত শতুৰুৰ মূৰত নেখেলোৱা কথা মাকৰ মূৰত খেলায় কাৰণেই হ’বলা আজি অজ্ঞাতসাৰে পুতেকৰ চৰিত্ৰৰ ওপৰত এগৰাকী বিধবা তিৰোতাই এনেকুৱা কলঙ্কৰ ছাই মাকতি সানি আহুকলীয়া সন্দেহ জাল তৰিলে! {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> 7obrxqku13ah6zxx4tvaeqwg963a225 104 80934 255214 253327 2026-07-09T21:49:59Z JyotiPN 1603 255214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৩০|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>এনেকৈ সোৰোপালি কৰিলে কাম নচলে। আপোনাসকল জাগ্ৰত হওক। যি মানুহৰ এই সময়টোত আজৰি নাই তেওঁলোকক মই ইয়ালৈ আহিবলৈ কোৱা নাই। গাৱঁৰ জীয়ৰীবিলাক, সৰু লৰাছোৱালী আৰু বুঢ়া মেঠা সকলৰ এই সময়ত একো কাম নেথাকে। মই ইয়াৰ পৰা ঘৰমুৱা হওঁতে এনেকুৱা নিষ্কৰ্ম্মা প্ৰাণী বহুতক পদূলি বাটত ৰৈ দোকমোকালিৰ হেঙুলীয়া সুৰুযক আদৰিবলৈ জোপ লৈ থকা দেখিবলৈ পাওঁ। সিহঁতে জানো এই দিনটোৰ আৰম্ভনি সময়তে ঈশ্বৰৰ উপাসনা কৰি ল’ব নেপায়। ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিলে আপোনালোকৰ দৰিদ্ৰতা গুচিব, কুপ্ৰথা আৰু প্ৰলোভনে আপোনালোকক বশ কৰিব নোৱাৰিব। সেইদেখি ৰাইজ সকল, আপোনালোকে আৰু পলম কৰি বৃথাতে সময় নষ্ট নকৰিব। আজিৰ পৰা আমি সকলোটি গোট খাই একেলগে উপাসনা কৰিম যাতে ঈশ্বৰে আমাক সততে সজ মতি বুদ্ধি দি সংসাৰত চলাই লৈ ফুৰে। আৰু আমাৰ ভিতৰত যি সকলে বেমাৰত কষ্ট ভুগি দিন নিয়াইছে। তেওঁলোকৰ আৰোগ্যৰ কাৰণেও আমি ঈশ্বৰৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা জনাম।” {{gap}}পলৰ বক্তৃতা শেষ হোৱাৰ লগে লগে গোটেই সমাজ নিস্তব্ধ হ’ল। নিলগত শিল ভঙ্গা টঙ্‌ৰ টঙ্‌ৰ শব্দ ভালকৈ শুনা গৈছিল। এনেতে এগৰাকী মানুহে আগবাঢ়ি আহি পলৰ মাকৰ আগত নীৰলে ক’লে “নিকডিমাছৰ অন্তিম সময়। মৰণৰ আগতে তেওঁৰ জীৱনৰ পাপ পুণ্যৰ সোঁৱৰণ<ref>মৃত্যুৰ সময়ত হিন্দু সকলে যেনেকৈ প্ৰায়শ্চিত্ত হৈ পাপ আচৰণ বিলাকৰ ফল স্বৰুপে ভয়াবহ নৰকৰ পৰা অব্যাহতি পাবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰে খৃষ্টীয় সকলেও সেইদৰে অন্তিম সময়ত জীৱনৰ সকলো পাপ প্ৰলোভন আৰু অন্যায় আচৰণ ধৰ্ম্মযাজকৰ আগত ব্যক্ত কৰি ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ কামনা কৰে। ইয়াকে ceremony of confession বোলে।</ref> কৰাবলৈ পল শীঘ্ৰে যাব লাগে।” {{nop}}<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> 42i4uhn481zzio27gr2l3y6phj7rpau 104 80935 255215 253325 2026-07-09T21:50:43Z JyotiPN 1603 255215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৩১}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}“পল, আগেয়ে তই অলপ পানী-দুনি খাই হে তেনেহ’লে তালৈ যাবি। নহয় জানো?” এই বুলি মাকে সুধিলে হয় কিন্তু পলে নেদেখা আৰু নুশুনা ভাও ধৰিয়ে থাকিল। মাক পুতেক দুয়োৰে মন আছিল একোটি বস্তুতে—এগনিছৰ হাতত সমৰ্পণ কৰা চিঠি ডুখৰি। কিন্তু কোনোজনে এই বিষয়ে উলিয়াবলৈ সুবিধা পোৱা নাই। পলে যেনেকৈ সোধো সোধো বুলিও লাজত সুধিব নোৱাৰিলে তাৰ মাকেও কওঁ কওঁ বুলি ক’ব পৰা নাই। {{gap}}গাৰ সাজ-পাৰ খিনি সোলোকাই লৰা-লৰিকৈ পল গুচি গ’ল। এণ্টিয়কাছে কাপোৰবিলাক সামৰি সুতৰি পাভটি এখনৰ ওপৰত তুলি থ’লে। {{gap}}মাকৰ পোৰাপেট নহয় পুতেকৰ দুখ দেখি নস’লে। “নোখোৱা নোবোৱাকৈয়ে লৰাটো গুচি গ’ল। আই ঐ দেহি, সি খোৱাৰ পিচত যদি তাক ক’লোহেঁতেন!” এন্টিয়কাছে টপৰাই মাত লগালে, “নহয় আই, ধৰ্ম্মযাজক বুলিলে সকলো কাম এনেকৈয়ে কৰিবই লাগিব। বাৰু, পলৰ মোৰ ওপৰত খঙ্‌ উঠিছিল নে কি? মইতেওঁৰ কথাবিলাকলৈ যে মন নিদিওঁ এনে নহয়, পিচে সেই বুঢ়া মেঠা মানুহ বিলাকে হাঁ-কৰি নুবুজানুশুজাকৈয়ে তেওঁৰ কথাবিলাক কাণ পাতি শুনি থকা দেখি হাঁহি সামৰিব নোৱাৰিলোঁ। মই আপোনাক বাজি ধৰি ক’ব পাৰোঁ মাৰ্ক পানীজাই কেৱল বছেৰেকত দুদিনহে তাৰ মুখ খনকে ভালকৈ ধোৱে। এদিন ইষ্টাৰত আন দিন বড়দিনত। আপুনি চাই থাকিব আজিৰপৰা সিহঁত নিয়ম মতে ইয়ালৈ আহিব। কিয়নো পলে কৈছিল নিতৌ ইয়ালৈ আহি উপাসনা কৰিলে সিহঁতৰ দৰিদ্ৰতা গুচিব।” {{gap}}“এৰা, দৰিদ্ৰতা মানে সিহঁতে জানো বুজিব পাৰিছে যে অধ্যাত্মিক দৰিদ্ৰতাৰ কথা হে পলে কৈছিল” এইদৰে কৈ পলৰ মাকে প্ৰকাশ কৰিলে<noinclude></noinclude> iu6jeaby4nw2w46x72d9lbj63ldl9tf 104 80937 255212 236167 2026-07-09T21:47:38Z JyotiPN 1603 255212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ|৩৩}} {{Rule|}}</noinclude>বলী পচোৱা বতাহেহে তাৰ মনৰ শান্তি ভঙ্গ কৰিছিল। আহাৰ পাতি যতনাই থৈ মাক পলৰ কোঠাটোৰ ভিতৰ সোমাল। সুগন্ধি বস্তুবিলাকৰ গোন্ধ পালতে বেচেৰীৰ আকৌ গা চাটি ফুটি কৰিবলৈ ধৰিলে। পল শোৱা গাৰুটোৰ গিলিপটো তেতিয়াও টেপটেপিয়াহৈ আছিল। সেমেকা গিলিপটো সোলোকাই শুকান এটা লগাব খোজোতে তেওঁৰ মনত আজি পোন প্ৰথমে এই প্ৰশ্ন খেলালে—“ধৰ্ম্মযাজকবিলাকে নো বিয়া কৰিব নেপায় কেলেই? এই সম্প্ৰদায়ৰ মানুহবিলাকেনো গৃহস্থালি কৰিলে কি হয়?” {{gap}}এই প্ৰশ্নৰ লগে লগে এগ্‌নিছৰ অতুলনীয় সম্পত্তি, আৰু প্ৰকাণ্ড অট্টালিকাবিলাকলৈ তেওঁৰ মনত পৰিল। {{gap}}“তেওঁলোকে যেতিয়া শাস্ত্ৰব্যাখা কৰিবলৈ ধৰিব কেউপিনে ল’ৰা- ছোৱালীবিলাকে আগুৰি ধৰিব। কোনোটোৱে বগুৱা বাই কোলাত উঠিব, কোনোটোৱে চিকুটিৰ, কোনোটোৱে কান্দিব। দেখিবলৈ হওঁতে বাৰু হ’ব। ধৰ্ম্মযাজকৰ ঘৈণীয়েক থকাৰ কথা শুনিলে মানুহৰ হাঁহিত পেটু নাড়ী ছিগিব। যেতিয়া গিৰীয়েক ঘৈণীয়েক ফুৰিবলৈ যাব তেতিয়া দূৰৈৰপৰা সাইলাখ দুজনী গাভৰু ছোৱালী যেন দেখা যাব; আৰু মৰিবৰ সময়ত ঘৈণীয়েকে গিৰীয়েকৰ আগতে নিজৰ পাপ কাৰ্য্যবিলাকৰ সোৱঁৰণ কৰিলেই হব।” {{gap}}“কেলেই, যদি মই মৰো তেতিয়া জানো পলৰ আগতে সোৱঁৰণ নকৰিম?” {{gap}}“নহয় আই আপুনি যে পলৰ মাক। মাকৰ কথা সুকীয়া; আপোনাৰ পলে বিয়া কৰাব পৰা ছোৱালী জানো এই ৰাজ্যত আছে? অ’ হওঁতে হয় নিকডিমাছৰ নাতিনী ছোৱালী এটি আছে। এহাতে বপুৰী {{SIC|বোব|বোবা}}। আনহাতে লেঙ্গুৰী।” {{nop}}<noinclude>{{Left|{{gap}}—৩}}</noinclude> hmq3ppidmkko9cibknw5qvt40utxa7v 104 80938 255213 236168 2026-07-09T21:48:42Z JyotiPN 1603 255213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৩৪|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}“এগ্‌নিছ থাকোতে ছোৱালীৰ কথা ভাবিব লাগিছেনে?” {{gap}}"ওঁহো, ওঁহো, নহয় আই। এগনিছ দেখাত বৰ কুৰূপ, তাৰোপৰি তাই অহঙ্কাৰী, বয়সতো বুঢ়ী। পলে তাইক নিশ্চয় ভাল নেপায় আৰু......" এনেতে কটপ্ কটপ্ কৰে বাহিৰত কাৰোবাৰ ভৰি বাজিল। দুয়ো কাণ পাতি সেই শব্দ শুনি থাকিল। কথা বতৰাৰো ওৰ পৰিল। {{Dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> s14nbfzva6zw7s6cclxfw6e42k2p6hr 104 80939 255216 236297 2026-07-09T21:52:40Z JyotiPN 1603 255216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৩৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|'''( ৫ )'''}} {{gap}}পল ৰাতিপুৱাৰ আহাৰ খাবলৈ বহিল। মাকে আতৌ পুতৌকৈ ভালৰো ভাল বস্তুখিনি যতনাই দিলে। এণ্টিয়কাছে অতপৰ ভয় কৰি আছিল কিজানি পলে আজি তাক দেখিলেই অগ্নিশৰ্ম্মা হৈ পৰে। কিন্তু, দৰাচলতে পলৰ খঙ্ নুঠিছিল। এণ্টিয়াছক দেখিয়েই তাকো মাতি নি লগতে খুৱাবলৈ ধৰিলে। {{gap}}খোৱা-বোৱা শেষ হ’লত পলে এন্টিয়কাছক ক’লে “আবেলি বেলা তই পঢ়া দিবলৈ আহিবি। লেটিন পঢ়াত সোৰোপালি কৰিলে নহয়। সেইদেখি মন পুতি পঢ়াত লাগিবি। মোৰ হাতত থকা ব্যাকৰণখনো কেইবা শতিকাৰ আগৰে। সেই কাৰণে ময়ো এখন নতুন ব্যাকৰণ গোটাই লম।” {{gap}}তাৰ পিচত নিকডিমাছৰ অন্ত্যেষ্টিৰ কাৰণে অঞ্জন আৰু অন্যান্য লাগতিয়াল বস্তু যুগুত কৰি ৰাখিবলৈ দিহা দি এণ্টিয়কাছক বিদায় দিলে। পলে বাতৰি-কাকতখন চকুৰ আগতে লৈ অলপ সময় পঢ়াৰ ভাও জুৰিলে। মাকৰ চকুৱে চকুৱে পৰে বুলি সি বহুত সময় তললৈ মূৰ কৰিয়ে থাকিল। মাকে তাৰ মনৰ কথা ঢুকি পাইছিল সঁচা কিন্তু কি বুলি নো তেওঁ চিঠিখন দিয়াৰ কথা পলৰ আগত উলিয়াব তাকে ভাবিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}বহুত পৰ টলকা মাৰি থকাৰ পিচত মাকে ক’লে “পল, চিঠিখন মই এগনিছৰ হাতে হাতে দিলোঁ। তাই তেতিয়া ফুলনিৰ মাজত জুৰ লৈছিল।” {{nop}}<noinclude></noinclude> kmxmu2zt4u7f2mbo0jic9dxqo8is244 104 80940 255217 236304 2026-07-09T21:54:15Z JyotiPN 1603 255217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৩৬|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}“ভাল হল” এই বুলি কৈ পলে বাতৰি-কাকতখনলৈকে চাই থাকিল। মাকে আকৌ ক’বলৈ ধৰিলে “চিঠিখন তাইৰ হাতত দিয়াশআন কেৱে নেদেখিলে। অকলশৰীয়াকৈ থাকোতেই এগনিছক দিলোগৈ। মই সুধিলে৷ কিবা উত্তৰ পামনে কি? তাই অলপ পৰ ৰ’বলৈ কলে। তাৰ পিচত চিঠিখন খুলি চায়েই তেনেই বিমৰ্ষ হ’ল তাইৰ মুখখন কেহেৰাজ বটা যেন হল। চকুৰ ঠাৰেৰেই মোক বিদায় দিলে।” {{gap}}“ভাল হ’ল আৰু বখানিৰ নেলাগে” এই বুলি কওঁতে পলৰ মুখখন দেখি মাকে বুজিব পাৰিছিল বপুৰাৰ অন্তৰত শোকজুই কিমান প্ৰকোপেৰে জ্বলি উঠিছিল। “এই বিষয়ে আৰু মোক একো কথা নকবি। কৱ যদি কালি ৰাতিৰ দৰে আজিও গুচি যাম” {{gap}}এইদৰে কৈয়েই একে চাবেই থিয় হৈ পল ওলাই গুচি গল। মাকেও থৰ্ থৰ্‌কৈ কঁপি আখল সোমাল। বেচেৰীৰ হুঁচ তৎ হৰিল। কিজানিবা আকৌ পলে নিষেধ্য প্ৰণয়ৰ জৰীৰে নিজক সাঙুৰি পেলায়! {{center|✷{{gap}} {{gap}}✷{{gap}} {{gap}}✷{{gap}} {{gap}}✷{{gap}} {{gap}}✷}} {{gap}}গিৰ্জ্জাঘৰৰ ভিতৰ সোমাই পলে ধক্ ধক্‌ কৰে শুকুলা বৰণৰ হলৌ চোলাটো পিন্ধিলে। হাতত এটি ৰূপৰ খুৰীত অঞ্জনৰ কাৰণে তেল ল’লে। এণ্টিয়কাছে মূৰৰে পৰা ভৰিলৈকে ৰঙা কাপোৰ পিন্ধি হাতত এটি সোণ খতোৱা ছাতি পলৰ ওপৰত দাঙি ধৰিলে। নিমিষতে অলেখ সৰু সৰু লৰাই সিহঁত দুয়োকে বেঢ়ি পেলালে। এণ্টিয়কাছে হাতত এটা ঘণ্টা লৈ টঙ্গৰ্ টঙ্গৰ্ কৰে বজাবলৈ ধৰিলে। আৰু এখুজি দুখুজিকৈ সিহঁতে নিকডিমাছৰ ঘৰৰ ফালে খোজ ললে। মৃতকৰ সৎকাৰ কৰিবলৈ যোৱা যাত্ৰীসকলৰ যিহে গহীন মুখ সেই গহীনতাই নিজ‍ম মাজনিশাৰ নিস্তব্ধতাকো চেৰ পেলাব পাৰে। {{nop}}<noinclude></noinclude> q1oiegm9aldnoat4vc3363zbxfx1c02 104 80941 255218 236169 2026-07-09T21:55:07Z JyotiPN 1603 255218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৩৭}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}পল আৰু তেওঁৰ সহযাত্ৰীসকল দলে বলে গৈ নিকডিমাছৰ ঘৰ সোমাল। ইটো কুঠৰিৰ পিচত সিটো কুঠৰি মেলি চাই দেখে নিকডিমাছ ঘৰত নাই। সকলো মানুহ আচৰিত হল। ইফালে সিফালে বিচাৰ কৰিলে হয় কিন্তু কোনেও নিকডিমাছ অন্তিম শয্যাৰ পৰা ক’লৈ গ’ল একো উৱাদিহ উলিয়াব নোৱাৰিলে। নিকডিমাছৰ নাতিনীয়েক ছোৱালীজনীয়ে ককাকৰ কাৰণে ঔষধ আনিবলৈ ওচৰ-চুবুৰীয়া গাওঁ এখনলৈ গৈছিল। এনেতে উলটি আহি ঘৰ শূন্য দেখি তাই হুৱাদুৱা লগালে। গোটেই গাৱঁতে তোলপাৰ লাগিল—নিকডিমাছ মৃত্যু শয্যাৰ পৰা নাইকিয়া হ’ল। এজাক সৰু লৰাই আঙুলি টোৱাঁই দেখুৱালে “সৌ পৰ্ব্বত পাৰ হৈ তেওঁ বামলৈ গৈছে।” {{gap}}ছোৱালীজনীয়ে ততালিকে সেই ফাললৈ মুখ কৰি বিম্বাশবদে লৰিবলৈ ধৰিলে। পল আৰু এণ্টিয়কাছ গীৰ্জ্জাঘৰলৈ উভতি আহিল। গাৱঁৰ বুঢ়া মেঠা লোকসকলে জুম বান্ধি এই অমঙ্গলীয়া ঘটনাৰ কথাকে কোৱা-কুই কৰিবলৈ ধৰিলে। কোনোবাজন বয়সিয়াল লোকে হয়তো এই বুলিয়ে সান্ত্বনা দিলে— “ঈশ্বৰৰ ৰাজ্যত কত কি ঘটনা ঘটিব পাৰে। আমাৰ নিচিনা পথালি-চকুৱা মনিচে তাৰ কি উমান পাওঁ?” {{gap}}চকুৰ পচাৰতে এই বাতৰি লৰাৰ পৰা বুঢ়ালৈকে সকলোৰে কাণত পৰিল। সকলোৰে মুখত একোষাৰ কথা “শোৱা পাটীৰে পৰা বেমাৰী মানুহ জন ক’ত লুকাল?” দৰাচলে ই আচৰিত হ’বৰ কথাই। {{Dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> 7daaz0mld7ifk4weo1mue0yhcobqncl 104 80944 255219 236106 2026-07-09T21:56:06Z JyotiPN 1603 255219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪০|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|'''{{larger|(৭)'''}}}} {{gap}}আগত ঠেৰেঙ্গা লাগি পৰি থকা নিকডিমাছৰ শ-টোলৈ চাই পলে মনে মনে ভাবিছে— “এয়েই মৰণ। অতদিন যি মৃত্যুক ভয় কৰি আছিল সি আজি যমদূতৰ হাতত পৰিল। তাৰ দেহাটো এতিয়া চৌপাশে পৰি থকা শিলা এডোখৰৰ নিচিনা হ’ল। ডেৰকুৰি বা দুকুৰি বছৰৰ পিচত মোৰো জানো একে দশা নহব? অ’ এতিয়া প্ৰায় সাঁজ লাগিবৰ হলেই। আজি ৰাতিও বেচেৰীয়ে মোৰ কাৰণে জানো বাট চাই থাকে.....” {{gap}}পল উচাঁপ খাই উঠিল। আৰু ক’তা নিকডিমাছে এতিয়াও উশাহ লৈ থকাৰ চিন পাইছে। শেষ সময়ত প্ৰাণ বায়ুয়ে দেহা সঁজাটোৰ বান্ধোন ছিঙি সহজে এৰি যাব পৰা নাই হবলা। সেয়ে হ’লে পল আজি উভতি যাওতে ৰাতি পুৱাবই তাত সংশয় নাই। {{gap}}“আজি গোটেই ৰাতি ইয়াতে মই থাকিবই লাগিব। এৰাতিলৈ এগনিছক নেদেখি থাকিব পাৰিলেও মই ৰক্ষা পাওঁ। কিয়নো ইয়াৰ পিচত আৰু মন বান্ধিবলৈ সহজ হয়।” {{gap}}আকাশত সেন্দুৰী ৰহনৰ বোল সানি সুৰুয দেৱতাই মেলানি মাগিছে। পৰ্ব্বতীয়া শিলৰ চপৰাবিলাকৰ ছাঁ বিলাকো দীঘল হৈ পৰিছে। বতাহত হালিজালি লেউসেউ হৈ থকা গছৰ জোপাবিলাকেও দীঘল ছাঁ পেলাইছে। মুনিচুনি বেলা, গাৰ নোমো দেখা নেযায়। বাহিৰত যেনেকৈ আন্ধাৰ পোহৰৰ হেতা-ওপৰা লাগিছে পলৰ মনতো তেনে। তাৰ মনটো দুপিনৰ পৰা দুগছ শকত জৰীয়ে সমানে সমানে এনেকৈ টানি নিছে যে কোন পক্ষই আগুৱাই টানিছে তাক বুজিবই নোৱাৰি। {{nop}}<noinclude></noinclude> aasrpbkolryc8frilh396q0lsyxsepi 104 80945 255220 253332 2026-07-09T21:56:39Z JyotiPN 1603 255220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৪১}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}"মানুহজনে এতিয়া কথা-বতৰা ক’ব নোৱাৰে। সেই দেখি মৰণ কালৰ লেপ দিবৰ <ref>হিন্দুবিলাকৰ মৃতকক মাহ হালধিৰে গা ধুওৱাৰ নিচিনা ই এটি ৰীতি।</ref> সময় হ’ল। তাৰ শৱটো নিয়াবলৈকো দিহা কৰি থৈ যাব লাগে। ৰাতিটো জানোচা ইয়াতে ........” এই বুলি মনতে সি আধা ভবাকৈয়ে ৰ’ল। এনে কঠুৱা কথা একাষাৰ বাৰু তাৰ মনে স’ব কেনেকৈ। {{gap}}ইয়াৰ পিচত ৰূপৰ খুৰীটোৰ পৰা বাকি লৈ পলে মানুহটোৰ প্ৰথমে কপালত তেলৰ লেপ দিলে। তাৰ পৰা ক্ৰমে হাতৰ তলুৱা দুখনি আৰু দুই ভৰিত অঞ্জন সানিলে। পলৰ কাম তেন্তে এক ৰকমে শেষ হ’লেই! {{gap}}মাৰ যোৱা সুৰুযৰ সোণালী জেউতিয়ে আকৌ এবেলি পঁজাটোৰ ভিতৰলৈ ভুমুকি মাৰি মেলানি মাগিলে। এটি নৰমনিচেও জীবন সন্ধিয়াত বহি শেষ বাৰলৈ হেঁপাহেৰে সৌন্দৰ্য্যৰে ভৰা সংসাৰ খনলৈ চাই পঠিয়ালে। পলে মনে মনে ভাবিলে — “মই উভতি যাব লাগিব। অথবা ইয়াত পৰ দি থকাৰ একো প্ৰয়োজন নাই” বাহিৰলৈ ওলাই আহি ক’লে “আৰু সৰহ পৰ নাই। চিপ্ টানেহে লাগে।” আন এজন মানুহে মাত লগালে “আলাইচতহে এনে কৰিছে।” {{gap}}পলে ক’লে “কেইপৰমান জীয়াই থাকিবও পাৰে। কিন্তু তথাপি এতিয়াৰে পৰা দিহা যুগুতি কৰাহে ভাল।” ইয়াৰ লগতে ক’ব খুজিছিল “ওৰে ৰাতি মই ইয়াতে থাকিবই লাগিব” কিন্তু মুখত নুফুটিল। আন্ধাৰ হোৱাৰ লগে লগে তাৰ মনৰ পৈশাচিক বাসনাবিলাকো দোপত দোপে লহ্ পহ্ কৈ বাঢ়ি আহিছিল। নীৰলে এই কথা সি লক্ষ্য<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> tma8sh08yqi2em6kq2l5ab1h5imk22g 104 80947 255221 236141 2026-07-09T21:57:24Z JyotiPN 1603 255221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৪৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}চকু চাওঁতেই নিশাৰ অন্ধকাৰে তেওঁলোকক আগুৰি পেলালে। দূৰৈত এটা কাঠৰ মেজিত জুই লগাই এজুম মানুহে ৰং ধেমালি কৰি উৎসৱ পতা তেওঁলোকৰ চকুত পৰিল। পলে এই মানুহবিলাকৰ কুসংস্কাৰবোৰ দেখি নিজকে নিজে দুষি ক’লে “হায় মই নিজে যি বিধৰ্ম্মী হলোৱেই তাৰ লগে লগে এই নিৰীহ প্ৰজাবিলাকৰো দোষৰ ভাগী হৈছোঁ। দয়ালু ঈশ্বৰে সকলোটিকে পৰিত্ৰাণ কৰক!” {{gap}}পলৰ মনত খেলাইছিল সি যেন বীৰৰ দৰে এতিয়া তাৰ নৈতিক সাহ প্ৰকাশ কৰি দেখুৱাব, আৰু সি ততালিকে সিহঁতৰ আগলৈ আহি নিজৰ পাপ ব্যভিচাৰৰ কথা প্ৰকাশ কৰি পেলাব আৰু অনুতাপত উৱঁলি যোৱা তাৰ অন্তৰখন সিহঁতৰ আগত খুলি দেখুৱাব। তেতিয়া সিহঁতে বুজিব যে পাপত লীন হৈছিল বুলিও পলে সততে বিবেকৰ বাণীলৈ আও কাণ কৰা নাছিল। প্ৰকৃতিৰ অদম্য প্ৰেৰণাতহে কেতিয়াবা তাৰ দুৰ্ব্বল হৃদয়ে পৰাজয় মানিছিল, আৰু দুখোজ এখোজ সি পিছল খাইছিল। {{gap}}এনেতে তাৰ ক্ষীণ বিবেকে কাণত যেন ফুচফুচাই কৈ গ’ল “মানুহবিলাকে উছৱ পাতি আনন্দ পাইছে তাত তুমি হক৷ বাধা নকৰিবা। ই সিহঁতৰ বিশ্বাসৰ কথা। খৃষ্টীয় ধৰ্ম্মই অনুমোদন নকৰিলে বুলিয়েই সিহঁতক এটা আমোদৰ পৰা তুমি বঞ্চিত কৰিলে গৰ্হিত কাম কৰিবা। সিহঁতে তোমাক ভগৱানৰ অংশ বুলি ভাবি ঈশ্বৰক হে স্তুতি কৰিছে। এনে স্থলত তোমাৰ দুৰ্ব্বলতা বিবৰি কৈ মহিমাময় জনৰ বন্দনাত কলঙ্ক নানিবা।" {{gap}}আকৌ এবাৰ হিয়াৰ তলিৰ পৰা যেন বিবেকৰ ককৰ্থনা তাৰ কাণত পৰিলহি। ছিঃ ছিঃ সি তাৰ পুণ্য জীৱনৰ কি বিলৈ কৰিলে!<noinclude></noinclude> i0o8r7lr25c8o78rdqveped0zf7aaxe 104 80949 255222 236130 2026-07-09T21:58:40Z JyotiPN 1603 255222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৪৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{hwe|ফটাই|চটফটাই}} থকা এই মানুহৰ জুমটোৰ সোঁমাজতে ধীৰ গম্ভীৰ হৈ এটা ঘোঁৰাৰ পিঠিত বহি আছে—সিহঁতৰ ধৰ্ম্মযাজক পল। দেহি ঐ পল নো সিহঁতৰ কিমান আদৰৰ ধন। পলেই জানো সিহঁতৰ মনত জ্ঞান আৰু ধৰ্ম্মৰ কুমলীয়া গুটি সিচি দিয়া নাই? পলৰ অবিহনে সিহঁত ৰখীয়া নথকা ভেৰা নহয় জানো? {{gap}}এনেতে ডাঢ়ি চুলি পকা বুঢ়া এজনে পলৰ আঠুত ধৰি সমাজৰ ফাললৈ মুখ কৰি ক’লে “ৰাইজ সকল, আপোনালোকক মই থিৰাং কৈ কৈছো এওঁ স্বয়ং ঈশ্বৰৰ অংশ। তেওঁক আমি বন্দনা কৰো আহক।” {{gap}}ঠিক ইয়াৰ পিচতে আনি এজন মানুহে ফটিকাৰ গিলাচটো পললৈ হাত মেলি আগ বঢ়াই দিলে৷ পলে ফটিকাখিনি মুখত দিবলৈহে পালে ভয়ত তাৰ দাঁতবিলাক কঁপিবলৈ ধৰিলে; কিয়নো জুইৰ পোহৰ পাই ফাকুবৰণীয়া ফটিকাখিনি ফটিকা হৈ নেথাকিল, ই তেতিয়া তেনেই জীয়া তেজ যেন হ’ল! {{gap}}তাৰ পিচত কেইজনমান বুঢ়া মানুহ লগত লৈ পল নিজৰ ঘৰলৈ উভতি আহিল। ধিমিক ধামাক কৈ জ্বলি থকা বন্তিগছৰ পোহৰত তেওঁলোক নীৰলে বহিল। তাৰ পিচত বাৰ ভচহু কথা কৈ মানুহখিনিয়ে পলক সন্তোষ দিবলৈ যত্ন কৰিলে। নিকডিমাছে কোনদিনা চিকাৰ কৰিবলৈ যাওঁতে নিষ্ঠুৰ ভাবে গাভিণী হৰিণাক কঁড়িয়াইছিল, কোন দিনা জাল পাতি আজলী শহাপহু ধৰিছিল, এই সকলো কথা সিহঁতে বখানিবলৈ লাগিল। এজনে ক’লে, “ইস্ কি ক’বা দেও, ইমান নিমৰমিয়াল মানুহ! জালত লাগি শহাপহুটোৱে ভৰিটো কু-টি কু-টি তাৰ পৰা মুকলি হৈ গ’ল। এইদৰে অধৰ্ম্ম কৰি নো নিকডিমাছে ধন গোটাই কি সাৰ্থক<noinclude></noinclude> em0z4glw9d1kn9f2689qchjiqbzqx9h 104 80952 255223 236144 2026-07-09T22:00:21Z JyotiPN 1603 255223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪৮|মাতৃ|}} {{Rule|}}</noinclude>হয়, পলৰ আজি প্ৰাণৰ স্পন্দন লোপ পাইছে, নিৰ্জীৱতাৰ সকলো লক্ষণ প্ৰকাশ পালে। তাৰ আজি প্ৰকৃততে মৃত্যু!! {{gap}}পলে এগনিছক চকুৰ আগতে যেন দেখা পালে। তেতিয়াই সি ককৰ্থনা কৰি তাইক ক’বলৈ ধৰিলে “এগনিছ তুমি মোক আকোঁৱালি ধৰি কৈছিলা নহয় যে আমি দুয়ো জীৱনে মৰণে একেডালি প্ৰাণৰ সূতাৰেই গঁঠা। এতিয়া জানো তুমি মোক পাহৰি পেলাই মোৰ বুকুত শেল মাৰিব পোৱাঁ? তোমাৰে মোৰে মাজত ইমান কটকটীয়া মৰমৰ বান্ধোন জানো তুমি এতিয়া হেলাৰাঙে ছিঙি সুখ পাইছাঁ?" {{Gap}}আৰু কিবা ভাবিব খুজিছিল। এনেতে আকৌ তাৰ মনত পৰিল “মোক ভূতে পাইছে, তাত আৰু সংশয় নাই।” সি ভাবিলে ৰিপুৰ ওচৰত আৰু দুনাই সি শিৰ নোদোৱাঁয়। দুৰ্জ্জয় কাম পিশাচক সি সি নিৰ্ম্মূল কৰিহে এৰিব। শৰীৰৰ তেজৰ শেষ বিন্দুলৈকে দি হলেও সি সংযমৰ আৰ্হি দেখুৱাব। এইদৰে মনটো ডাঠ কৰি লৈ সি হাতত বন্তি গছ লৈ শোৱা কোঠালৈ গ’ল। যাওঁতে জুহালৰ ওচৰতে মাকক বহি থকা দেখা পালে। মাকৰ কাযতে শুই আছিল এণ্টিয়কাছ। তাক দেখিয়েই পলে শুধিলে “আই, লৰাটোনো আজি আমাৰ ঘৰত থাকিল কিয়?” {{Gap}}মাকে কথাষাৰৰ উত্তৰ নিদিয়াকৈ পলক শুবলৈ পঠিয়াব {{SIC|পৰিলেই|পাৰিলেই}} ৰক্ষা পৰে। তেওঁৰ এতিয়া বিশ্বাস হৈছিল যেন পলৰ উত্তেজনা শীতল পৰিছে। সি আৰু দুনাই অসত্যৰ পথত চলিবলৈ আগ নেবাঢ়ে। কিন্তু এনেতে এণ্টিয়কাছে ঘপৰাই উঠি আগতে তাক হাক দি থোৱা সত্ত্বেও কৈ দিলে “মই আপোনাক লগ পাবলৈকে আহিছিলোঁ। আইতাই আপোনাক মাতি পঠিয়াইছিল।” পলৰ মাকে খঙ্‌ কৰি<noinclude></noinclude> 0purck48cptpz0gzg622q65vm3gcwwc 104 80958 255224 236165 2026-07-09T22:02:20Z JyotiPN 1603 255224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৫২|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}পাটীত পৰি এখন জাৰ কাপোৰেৰে গা, কাণ, মূৰ ঢাকি শুই থাকিল। এতিয়া পল আহিলেও তাৰ ভৰিব খোজৰ শব্দ তেওঁ নুশুনে। সেইদেখি তেওঁ নিৰ্ভয়ে টোপনি যাব। {{gap}}কিন্তু ইমানতো তেওঁৰ অন্তৰ শিয়ৰি উঠিল! তেওঁৰ যেন পোণাকণক দুষ্ট নিশাচৰে পাই তাৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে কুপথলৈ টানি নিছে। কি আপদীয়া সংসাৰখন য’ত অস্যতৰ ভুৱা দি মানুহৰ জীয়াতু চুহি খাই পৈশাচিক অনুচৰহঁতে আনন্দত কিৰিলি পাৰে? অ পলে হওঁতে এতিয়াও সিহঁতৰ হাতৰ পৰা গা-এৰা দি গুচি আহিব পাৰে। নাহিব নো কেলেই? পিশাচহঁতে পলৰ নিচিনা জ্ঞানী লৰা এটাৰ চকুত ধূলি মাৰি কিমান পৰ তিষ্ঠিব? দেহি ঐ আশাৰ প্ৰদীপ গছি নুমালেও নুনুমায়; আকৌ ভমককৈ জলিহে উঠে। {{Dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> 2nlvrh2sqakdqgw9lmokjji285fsjvk 104 80960 255230 236322 2026-07-09T22:12:13Z JyotiPN 1603 255230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৫৪|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>বুজিও নুবুজে ক্ষন্তেকলৈ সিহঁতৰ ঘৰত অতিথি হোৱা মানুহজন ঈশ্বৰৰে অংশ! {{gap}}ইয়াৰ পিচত দুয়োৰো ভিতৰত কথা-বতৰা চলিল। পলে ক’লে “এন্টিয়কাছ দিনক দিনে বুজন হৈ আহিছে। এনে সময়তে আপোনালোকে তাৰ ভবিষ্যৎ জীৱনৰ দিহা-পোহা নকৰিলে বেয়া হব পাৰে। তাক যদি বেপাৰ বাণিজ্য কৰাত দিব খুজিছে তেন্তে এতিয়াই মূৰ গুজিবলৈ এৰি দিনক। আৰু যদিহে তাক পুৰোহিত কৰিম বুলিয়ে ভাবি আছে তেনে হ'লে এই কামৰ দায়ীত্বৰ ভাৰ সি বলে পাৰিব নে নোৱাৰে এতিয়া ভালকৈ গমিপিটি চাওক।” {{gap}}এন্টিয়কাছে মুখ মেলিছিল কিন্তু তাৰ মাকে ক’বলৈ ধৰা দেখি সি সেমেনা-সেমেন কৰি থাকিল। তিৰোতাগৰাকীয়ে এই চলতে তেওঁৰ গিৰিহঁতৰ যশ-গুণ গাবলৈ ধৰিলে আৰু নিজতকৈ বয়সীয়া মানুহ এজনক তেওঁ পতি বৰণ কৰাৰ কাৰণটো উনুকিয়াই থ’লে। “আপুনি বোধকৰোঁ জানে, আমাৰ তেখেততকৈ এই ভাৰস্তত সাধুলোক আৰু নাই। তেখেতে মোৰ আৰু পলৰ যেনে দৰে যত্ন লয় তেনে দ’ৰেই নিজৰ কামো সমাধা কৰে। দেউতাকতকৈ কামিলা মানুহ এই ছোৱা দেশত নাই। এই গাৱঁৰ মানুহবিলাক কেনে এলেহুৱা আৰু অবালচন্দ হৈ পৰিছে। মই সেই কাৰণে দঢ়াই দঢ়াই কৈছো বোলো এন্টিয়কাছে তাৰ বাপেকৰ ব্যৱসায়তে লাগক। তাতেই তাৰ উন্নতি হ’ব। এন্টিয়কাছে তাৰ নিজৰ ইচ্ছাৰে যিহকে বাচি লয় তাকে ল’ব পাৰে। সি যদি একো কাম-কাজ নকৰি কেৱল বহিয়ে থাকে তেনে হ’লেও আমাৰ এই বয়-বস্তু খিনিকে চলাই মেলি তাৰ গোটেই জীবন সুখেৰে খাব পাৰিব। কিন্তু তাৰ যদি কোনোটোতে মন নবহে তেনেহ’লে নিজৰ পথ সি নিজে বাচি লক। সি যদি এঙ্গেৰুৱা হ’ব খুজিছে, {{SIC|এঙ্গৰুৱা|এঙ্গেৰুৱা}} হক।<noinclude></noinclude> ehyhcee7gj6q833zn7ta4m5znybcnsk 104 80964 255229 231704 2026-07-09T22:11:05Z JyotiPN 1603 255229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Gitartha.bordoloi" />{{rh|৫৮|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}তিৰোতা মানুহজনীয়ে অতপৰে পলৰ কথালৈ কাণ দি আছিল। তাই সোণ ৰূপৰ গহনাবিলাক জনক্ জনক্‌কৰে লিৰিকি-বিদাৰি আছে। কোনটো অলঙ্কাৰ কোন বুট়ীয়ে সোঁতা দি কেইঅনা পইছা ধাৰলৈ নিছিল এই সকলো হিচাব তাইৰ আঙুলিৰ আগতে। এতিয়া পলৰ কথাবিলাক শুনিলত তাই ভাবিলে “এণ্টিয়কাছ পুৰোহিত হলে এদিন হয়তো পলক এই গাৱঁৰপৰা উলিয়াই দিবও পাৰে। এই কাৰণেই হ’বলা পলে তাক ইমানকৈ হকা-বধা কৰিছে। নতুবা পলে নিশ্চয় টকা ধাৰে খুজিবলৈ এইবিলাক উপায় সাজিছে মাথোন। বাৰু তাঁৰ ফাকটি কিমান পৰ লুকাই থাকিব? এইয়া এতিয়াই ধাৰৰ কথা কয়হে লাগে।” ইয়াৰ পিচত গহনা পাতি আৰু চিকা ৰূপখিনি পেৰাত ভৰাই থৈ দিলে। {{gap}}ইয়াৰ পিচত এবাৰ ঘপহ কৰে পল যাবলৈ ওলাল। এন্টিয়কাছে কিন্তু পল গুচি যোৱাত ভাগ নেপালে। “আপুনি গ’লেই নে কি?” এই দৰে সোধাৰ লগে লগে মাকক সঙ্কেত দি এন্টিয়কাছে ক’লে যে পলৰ নিচিনা মানুহক শুদা মুখে যাবলৈ দিয়াটো ভাল নহয়। মাকেও দেখিলে কথা কিবাটোহে। তাই অতপৰে আশা পালি আছিল পলক তাইৰ ধৰুৱা কৰি ল’বলৈহে। কিন্তু ক’তা পলে চোন ধনৰ কথা নকলেই। বৰঞ্চ পলে এন্টিয়কাছক শুনাই গ’লহি হে পুৰোহিতৰ কামটো বাঢ়ৈৰ কামৰ নিচিনা নহয়। সি যি হ’ল এতিয়া পলক তাই আদৰ-সাদৰ কৰিলেহে ভাল হ’ব। {{gap}}“অ আপুনি যাবলৈকে ওলাল হবলা। পিচে এঢোকা ফটিক খালেহে ভাল পাম।” পলে হাত মেলি ফটিকাৰ বাটিটো তুলি ল’লে। “আজি মই যি সুৰাপান কৰিম ই যেন এই গাৱঁৰ ভবিষ্যৎ পুৰোহিত এন্টিয়কাছৰ কল্যাণ কৰক।” {{nop}}<noinclude></noinclude> fdrpu1yj8ywrk6wxmt3pfzqowrfpm5o 104 80965 255228 253359 2026-07-09T22:07:02Z JyotiPN 1603 255228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ|৫৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}ফটিকা খোৱা শেষ হৈছে মাথোন এনেতে চকু চাওঁতেই পলৰ মুখ ঢেল ঢেল কৰে শেঁতা পৰি আহিল। দুৱাৰৰ সিপিনেদি সি কিবা ভূত পিশাচ দেখা পালেনে কি? {{gap}}কিচ্‌ কিচ্‌ কৰে ক’লা মানুহৰ প্ৰতিকৃতি এটা পথাৰৰ সোঁমাজেদি লৰি আহি ফোপাই-জোপাই সুৰাৰ দোকানৰ আগতে ৰোৱা পলে দেখা পালে। {{gap}}তাই এগনিছৰে এজনী লিগিৰী। তাইক দেখিলতে পলৰ চুলিৰ আগে জীউ গ’ল। তাই ফুচ্‌ফুচকৰে এণ্টিয়কাছৰ মাকৰ কাণত কি কৈছিল পলে সেইফালে আৰু মুখকে নকৰিলে। কেনেবাকৈ তাৰ পৰা আঁতৰিব পাৰিলেই যেন পলে নিস্তাৰ পায়। {{gap}}লিগিৰীজনীয়ে ফুটাই ফুটাই ক’বলৈ লাগিলে “তেওঁ ততালিকে ঢাঁচ্‌কৰে মাটিত পৰিল। আৰু তেওঁৰ নাকৰ পৰা লেল্‌ পেল্‌ নিছিগাকৈ তেজৰ ধাৰ ববলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ মূৰৰ কোনোৱা ঠাইত নিশ্চয় ঘুণ লাগিছে। আৰু এতিয়ালৈকে তেজ ৰখাব পৰা নাই। আপোনাৰ হাতত থকা পুৰণি নামঘৰৰ সঁচাৰ কাঠীটো <ref>সেই গাৱঁত প্ৰবাদ আছে বোলে ‘ছেণ্ট মেৰী অব ইজিপ্ট’ নামেৰে পুৰণা কলীয়া নামঘৰ এটিৰ সঁচাৰ কাঠীত তেজ ৰখাব পৰা গুণ আছে। এই নামঘৰটো ভাগিছিগি গ’ল। কিন্তু সঁচাৰ কাঠীখিনি আদৰকৈ ৰখা হৈছে।যেতিয়া কোনো মানুহৰ এৱাঁ ভাগে বা নাকে মুখে তেজ ওলায় তেতিয়া এই সঁচাৰটো মানুহজনৰ গাত লগাই দিলে উপশম হয়।</ref> মোক দিয়ক। ইয়াকে নিদিলে তেওঁৰ তেজ ৰখাবৰ উপাই নাই।” {{gap}}কথা কেই আষাৰ কাণত পৰিলত পলে ভাবিলে “মোক এগনিছৰ ওচৰলৈ নিবলৈ এইবিলাক চেলু। এই তিৰোতা গৰাকীৰে সৈতে সিহঁতে কিবা ফন্দি পাতি মোক তালৈ নিওৱাৰ বুধি সাজিছে”। {{nop}}<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> m6blsim0fr56uaxck7067qc8cp4gg8f 104 80966 255227 236057 2026-07-09T22:06:35Z JyotiPN 1603 255227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৬০|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}কিন্তু চকুৰ পচাৰতে পলৰ অভিমানৰ ভেঁটা ভাগি গল। বেচেৰাৰ মনে নস’লে। মন উগুল-থুগুল লাগিল। লিগিৰীজনীয়ে কোৱা কথা মিছা নহয়। মিছা কথা কবলৈ বেটী এজনীৰ ওপৰত এগ্‌নিছৰ নিচিনা মানুহে কেতিয়াও ভাৰ দিয়া নাই। এগনিছৰ যে অসুখ হৈছে তাত সংশয় নাই। পলে যেন তাৰ চকুৰ আগতে তেজেৰে লুতুৰি পুতুৰি হৈ থকা এগনিছৰ শেঁতা মুখখনি দেখিবলৈ পালে! আৰু তাইৰ এই বিপৰ্য্যয় কৰাৰ গুৰিতে জানো পলেই জগৰীয়া নহয়? তাইৰ আলসুৱা শৰীৰত সিয়েই জানো এই বিষম আঘাত কৰা নাছিল? {{gap}}ইয়াৰ পিচত পলে সুধিলে “এগনিছৰ নো এই দুৰ্ঘটনা হ’বলৈ পালে কেনেকৈ?” ছোৱালী জনীয়ে পলৰ মুখলৈ চাই কবলৈ ধৰিলে “মই জুৰিলৈ পানী আনিবলৈ গৈছিলো। ঘূৰি আহি দেখিলো তেওঁ দুৱাৰ-ডলিতে পৰি আছে। নাকে মুখে তেজৰ চেকুৰা বান্ধিছে। অলপ পৰৰ পিচত তেজ ৰ’ল কিন্তু তেওঁৰ মুখ খন ঢেলা হ’ল। কোনো মতেই তেওঁ খোৱা-বোৱা নকৰে। আজি গধূলিৰ পৰা আকৌ নাকৰ তেজ ব’বলৈ ধৰিছে। ৰৈ ৰৈ তেওঁ একো একোটা জিকাৰ মাৰে। এতিয়া আহিবৰ সময়ত ঠেৰেঙ্গা লাগি জঠৰ হৈ তেওঁ পৰি থকা দেখা পাই আহিছোঁ। এই বিলাক দেখি শুনি ভয়ত মোৰ পেটতে হাত ভৰি লুকাইছে। আন মটামানুহ বুলিবলৈকো কোনো জনপ্ৰাণী নাই”! {{gap}}এইদৰে কৈ তাই এণ্টিয়কাছে আনি দিয়া সঁচাৰ একোছা হাতলৈ ললে। আৰু পলৰ চকুলৈ এবাৰ যেনেহে হেঁপাহেৰে চাই পঠিয়ালে যেন তাইৰ পিচে পিচে পল এখুজি দুখুজিকৈ আগ বাঢ়িব। {{hws|এণ্টিয়|এণ্টিয়কাছৰ}}<noinclude></noinclude> iznk27bgs73hx4gdj61u40q10orhq74 104 80974 255231 236121 2026-07-09T22:13:28Z JyotiPN 1603 255231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৬৮|মাতৃ ৷|}} {{Rule|}}</noinclude>আজি এগনিছৰ শোৱনি ঘৰলৈ যোৱা দুৱাৰখন মুকলি হৈয়ে আছে। অলপ পিচতে দুৱাৰৰ ঘটঘটনি শুনি ঘূৰি চাই দেখিলে আউলি জাউলি চুলিৰে বেচেৰী এগনিছ এখুজি দুখুজিকৈ আগবাঢ়ি আহিছে। আতুৰত পৰা মানুহৰ দৰে তাই বিৱৰণ পৰিছে। জিৰণিঘৰ সোমায়েই তাই দুৱাৰ জপালে। ঢলং পলং কৰি খোজকাঢ়োতে তাই এবাৰ মাটিত পৰিব খুজিছিল। এনেতে পল তাইৰ ওচৰলৈ আগবাঢ়ি গৈ হাত দুখনি মেলি সহায় কৰিব খুজিছিল; কিন্তু এগনিছৰ গাত ধৰিবলৈ তাৰ মনত সাহ নুপজিল। {{gap}}“এতিয়া কেনে পাইছা?” এইদৰে পলে লাহেকৈ সুধিলে। কিন্তু এগনিছে মুখেৰে নেমাতিলে। গোটেই গা থৰ্‌থৰ্‌ কৰে কঁপিছিল, আৰু হাতদুখনেৰে দুৱাৰত ভেজা দি কোনোমতেহে বেচেৰী থিয় হৈ আছিল। অলপপৰ নিতাল মাৰি থকাৰ পিচত পলে আকৌ কলে, “এগনিছ, আমি হিয়াত বল বান্ধিব লাগিব।” {{gap}}এগনিছে নিশকতীয়া চকুযুৰিৰে পলৰ ফাললৈ চাই ক’লে “তেনে- হলে আপুনি আহিলে বা কিয়?” {{gap}}“তোমাৰ নৰীয়া বুলি বাতৰি পাইছিলোঁ।” {{gap}}এগনিছে ছেদেলী-ভেদেলী হৈ ওলমি থকা চুলিবোৰ হাতেৰে ওপৰলৈ তুলিলে। {{gap}}“তাৰ কাৰণে মই আপোনাক কেতিয়াও মাতি পঠিওৱা নাই।” {{gap}}“এৰা এগনিছ, সিমানতো মই জানো তোমাৰ খবৰ লবলৈ অহাটো উচিত নহয়? এতিয়া তোমাক দেখি সুখ পাইছো। লিগিৰীজনীয়ে তোমাৰ যিমান টান বুলি কৈছিল শুনি মই আতুৰ হৈছিলোঁ।” {{nop}}<noinclude></noinclude> lh42hhreccqr5i3n5gtjoe3truf9jst 104 80975 255232 236123 2026-07-09T22:14:20Z JyotiPN 1603 255232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৬৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}পলে শেষ কৰিবলৈ নৌ পাওঁতেই আকৌ এগনিছে ক’লে “আপোনাক মই কেতিয়াও মতা নাই যেতিয়া আপুনি অহাটো ঠিক হোৱা নাই। বাৰু আপুনি যেতিয়া আহিছে আপোনাক সুধিব খুজিছোঁ—এই কাম কৰিবলৈ আপোনাক কিহে পাইছিল? কেলেই কৰিলে? ...... কেলেই এনেকুৱা কৰিলে ভাঙ্গি কওক।” ইয়াৰ পিচত হাতত ধৰি পলক তাইৰ শোৱা পাটীৰ ওচৰলৈ বাট দেখুৱাই দিলে। {{gap}}এগনিছক স্পৰ্শ কৰিবলৈ পলে ভয় কৰিছিল। টুকুৰাটুকুৰকৈ ভাঙ্গি আকৌ আলফুলকৈ জোৰা লগাই থোৱা তাই এটি পুতলা। পলৰ হাতৰ পৰশ পালেই নিমিষতে এই প্ৰতিমাখনি থান্‌বান হ’ব। এই ভয়তহে পলে এগনিছৰ শৰীৰ স্পৰ্শ কৰিবলৈ অতপৰে শঙ্কা কৰিছিল। অকল সেয়েই নহয়। পলে বঢ়িয়াকৈ বুজিছিল যে আৰু এদোপ উজাই গলেই সংযমৰ শিকলি সি টানি ধৰিব নোৱাৰিব। সেইদেখি এগনিছক হাতেৰে ছুলে তাৰ পতন হবলৈ সৰহ সময় নেথাকে। চাকিৰ পোহৰত এগনিছৰ মুখখন এবাৰ ভালকৈ নিৰীক্ষণ কৰিলে, তাইৰ ওঁঠ দুটি সূৰ্য্যৰ তাপত ডেই যোৱা গোলাপৰ পাহিৰ দৰে বিৱৰ্ণ পৰিছে; চকুযুৰি বহুত তললৈ সোমাই গৈছে, গালৰ মাজৰ হাড় কেডোখৰ ওখ হৈ জিলিকিছে। একুৰি বছৰ আগুৱাই যোৱা হলে তাই যিমান বুঢ়ী হলহেঁতেন আজি এদিনৰ দুখ-কষ্টয়ে সিমান কৰিলে। সিমানতো কঁপি থকা ওঁঠ দুটি আৰু উচুপি উচুপি কন্দা মুখখনি যি দৰে তাই যতন কৰি লুকুৱাব খুজিছিল তাৰ ভিতৰেদি শিশুৰ মধুৰতা জিলিকি পৰিছিল। তাইৰ এখনি হাত পাটীখনৰ ওপৰত পৰি আছিল। আৰু সেই হাতখনি যেন পলৰ হাতৰ পৰশ পাবলৈ আকুল হৈছিল। কিন্তু সেই হাতখনিৰ ওপৰত আলফুলকৈ নিজৰ হাতখনি বুলাবলৈ পলৰ সাহস নহ’ল। দুয়োটি হাত একেলগ হোৱা হলেই এটি জীৱনৰ বান্ধোন<noinclude></noinclude> qw1mjn15ccukq72ypt2fm1ff28y6wdl 104 80977 255201 237438 2026-07-09T21:22:45Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৭১}}</noinclude>এতিয়া পল মনে মনে থাকোঁতে তাই লাহেকৈ মূৰটো জোকাৰি ক’লে “ওহোঁ নহয়, নহয়, আপুনি কোৱা কথা সঁচা নহয়।” {{gap}}মুখখন অলপ কাষ চপাই নি পলে সুধিলে “তুমিনো আচল কথাটো কি বুলি ভাবিছাঁ?” {{gap}}“আপুনি বাৰু গ’ল ৰাতি এইদৰে নকলে কিয়? ৰাতি আপুনিয়ে ময়ে যেতিয়া প্ৰেমালাপত আপোন পাহৰা হৈ আছিলোঁ তেতিয়া এনে শান্ত শিষ্ট উপদেশ দি মোৰ তেজ চেঁচা নকৰিলে কিয়? তেতিয়া বাৰু আপুনি বেলেগ ধৰণৰ সত্য দেখা পাইছিল নহয় জানো? আপোনাৰ পেটৰ কথা মই বুজিব পাৰিছো। আপোনাৰ আইতাকে, নহলে আন কোনো মানুহে মোৰ লগত আপোনাৰ কি সম্বন্ধ ঘটিছে তাক বুজিব পাৰিছে। আৰু এতিয়া আপুনি লোকনিন্দাৰ ভয়ত মোক সংযমৰ শিকনি দিবলৈ আহিছে। আপোনাক যি ভয়ে মোৰ পৰা নিলগ কৰিব খুজিছে সি ঈশ্বৰপ্ৰেমৰ পৰা ওপজা ভয় নহয়।” {{gap}}এগনিছৰ কথাখিনিয়ে পলক থকাসৰকা কৰিলে। পাৰিলে সি তাইৰ গাত বাৰুকৈয়ে হাত দিয়ে। তাৰ পিচত খঙ্‌ মাৰ নিয়াবলৈ তাইৰ নিশকতীয়া হাতখনি সি মুচৰি পেলালে। তাকে কৰি একে চাবে থিয় হৈ ক’লে “মোৰ আয়ে মোক সতৰ্ক কৰি দিয়া কথাষাৰ মই মিছা মাতিব নোখোজো। মোৰ আয়ে যি কেআষাৰ কথা কৈ মোক বুজনি দিলে সেই কথা কেই আষাৰ মোৰেই বিবেক-বাণী। তোমাৰ জানো বিবেক বোলা বস্তুটো একেবাৰে লোপ পালে?” {{gap}}“বিবেকবাণী? সাঁচাকৈয়ে মোৰো এটা বিবেক বোলা শক্তি আছে। ভাল বেয়া বিচাৰ কৰিবৰ মোৰো ক্ষমতা আছে। মই কেচুৱা হৈ থকা নাই। মোৰ বিবেকেও মোক কাণে কাণে কৈছে যে আপোনাৰ কথাত ভোল গৈ মই অন্যায় কৰিছিলো। আৰু আপোনাক<noinclude></noinclude> lcjr4zvq0jerkddhiut6s1qiwl6aye4 104 80978 255202 237439 2026-07-09T21:26:40Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৭২|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>ইয়ালৈ সোমাবলৈ দিয়া দিয়া মোৰ ভুল হৈছে। যি জনা ঈশ্বৰে আপোনাক এতিয়া নৈতিক সাহ দিলে তেওঁনো প্ৰথমতে আপোনাৰ চকু মুকলি কৰি নিদিলে কিয়? মই কোনো দিনা আপোনাৰ পঁজাত ভৰি দিয়া নাছিলো। কিন্তু আপুনি মোৰ বৰঘৰৰ ভিতৰ সোমাই লৰাৰ পুতলাৰ দৰে মোক হাতত তুলি লৈ আপোনাৰ অভিৰুচিমতে ধেমালিৰ সঙ্গিনী কৰি ললে। আৰু এতিয়া মই কৰিম কি? মোক এই কথা বুজাই দিয়ক। আপোনাৰ কথা মই পাহৰিব নোৱাৰো ৷ আপুনি গ’ল ৰাতি যেনেকৈ মোৰ লগত পলাই যাবলৈ পাঙিছিল সেইদৰে যাবই লাগিব নহলে........” {{gap}}“নহলে কি হ’ব?” {{gap}}এগনিছে আৰু সমিধান নিদিলে। তাই কেৱল থক্ থক্ কৰে কঁপিছিল। সংসাৰ-সুখৰ লাহৰি মূৰতিখন ভাগি যোৱাৰ লগে লগে তাই বাউলী হ’ল। তাইৰ মুখত এতিয়া কোন মুহূৰ্ত্তত কি কথা ফুটে তাই নিজে তাৰ বুজ নেপায়। {{gap}}পলেও মাতিব নোৱাৰিলে। তাই তাৰ বিষয়ে যি কথা কলে তাত জানো অলপো ভাঁজ আছে? সি তাইক যেনেকৈ বুজনি দিব খুজিছিল, তাত সঁচাতকৈ মিছাৰ ভাগ সৰহ। তাই এতিয়া তাৰ হাত দুখানি এনেকৈ শলখা মাৰি ধৰি আছে যে তাৰ বিপুল শকতিয়েও পৰাভৱ মানিছে। {{gap}}এনেতে এগনিছে ইখন হাতেৰে দুয়োটি চকু ঢাকি লৈ ধীৰে ধীৰে ক’লে “হে দয়াময়! তুমি যদি দৰাচলতে বিৰাজ কৰিছা, তেনেহলে এনেকৈ এৰা এৰি হবলৈকে আমাক মিলনৰ সুযোগ দিছিলা কিয়?” তাৰ পিচত পলৰ মুখলৈ চাই কলে “আপোনাৰ অন্তৰত মোৰ প্ৰতি চেনেহ অটুট আছে। সেই দেখিয়েহে আপুনি আজি মোৰ ওচৰলৈ<noinclude></noinclude> ft500l90ydlb1czag190jfm4lpez3w7 104 80979 255203 237440 2026-07-09T21:29:03Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ|৭৩}} {{Rule|}}</noinclude>আহিছিল। অ’ আপুনি হবলা ভাবিছিল যে মই আপোনাৰ পেটৰ কথা বুজা নাই! মই বঢ়িয়াকৈ জানো মোৰ প্ৰতি আপোনাৰ যি প্ৰীতি তাক একোৱে লঘু কৰিব নোৱাৰে।” {{gap}}এগনিছে ইয়াৰ পিচত চকু-লোৰে তিতি থকা গাল দুখানিৰে সৈতে পলৰ মুখৰ ওচৰলৈ মুখখনি চপাই নিলে। চকুৱেদি অবিৰত পানীৰ ধাৰ বৈ থকা কাৰণে পলৰ চকুযুৰি বন্তিৰ পোহৰত চিক্‌মিকাই আছিল। দৃষ্টিশক্তিহীন অন্ধলা চকুযোৰেৰে আকৌ এবাৰ এগনিছৰ মুখলৈ চাই পঠিয়াওঁতে দেখিবলৈ পালে যে অতপৰে তাৰ সমুখত থকা মুখখন এগনিছৰ নহয় সেই সুন্দৰ মুখখন প্ৰণয়ৰ অধিষ্ঠাত্ৰী ৰতি দেবীৰ নিজা। ইয়াৰ পিচত এগনিছক সাবটি ধৰি পলে তাইৰ ৰূপহ গালত এটি সাদৰী চুমাৰ ৰেখা বহুৱাই দিলে। আৰু এনেকৈয়ে সেই ৰাতি দুটি ডেকা-গাভৰুৱে পৱিত্ৰ প্ৰণয়ৰ গৌৰৱ অক্ষুণ্ণ ৰাখিলে। {{Dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> k3d2fyd1mrl4vdwu2ile29tzazd7g7q 104 80980 255233 236328 2026-07-09T22:17:54Z JyotiPN 1603 255233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৭৪|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|{{larger|'''(১২)'''}}}} {{gap}}বাস্তৱ জগতলৈ এই মুহূৰ্ত্তত পলৰ লক্ষ্য নাই। প্ৰণয়ৰ সোণালী ৰহনে তাৰ গোলাপী গালত বোল সানি দি ক্ষন্তেকলৈ তাক পৃথিবীৰ দুখ-সোঁৱৰণৰ পৰা মুক্ত কৰিলে। অলপ পিচত যেতিয়া তাৰ চেতনা হ’ল তেতিয়া এগনিছৰ মুখৰ পৰা নিজৰ মুখখন আঁতৰাই আনিলে। যি মোহিনী-বাণক সি হেলাৰাঙে কাটিছোঁ বুলি ভাবিছিল সেই অদৃশ্য শকতিয়েই আকৌ তাক জয় কৰিলে। আৰু আকৌ এবাৰ এগনিছে ফুচ্ ফুচ্ কৰে কোৱা তাৰ কাণত পৰিল “মই জানিছিলো আপুনি আকৌ মোৰ ওচৰলৈ আহিব।” {{gap}}এনে কথা শুনিবলৈ আৰু পলৰ মন নগল। এগনিছে তেতিয়া তাৰ বাউসিতে মূৰটো থৈ লাহেকৈ আউজিছিল। এনেতে পলে এহাতেৰে এগনিছৰ মুখখন আলফুলকৈ জপাই ধৰিলে আৰু ইটো হাতেৰে তাইৰ আউলি জাউলি হৈ থকা চুলিবোৰ সমানকৈ দিলে। তাৰ তুলনাত তাই এধানমান নহয় জানো? তাৰ শকত হাতৰ মুঠিত বেচেৰীয়ে জানো পৰাভৱ নেমানি থাকিব পাৰে? কিন্তু এই নিশকতীয়া পৰাণীটিয়ে তাৰ বিশাল দেহটো কেনেকৈ পৰিচালনা কৰিবলৈ বল লভিছে? এজনী সামান্য বালিকাই তাৰ মনোৰাজ্যখন কেনেকৈ অধিকাৰ কৰিছে? তাইৰ শৰীৰ ক্ষুদ্ৰ হ’লেও তাৰ ভিতৰত দুৰ্জ্জয় শকতি নিহিত আছে। এই শকতিয়েই পলক সাগৰৰ অথাউনীয়া তলিলৈ চোঁচোৰাই নিব পাৰে, পুণ্য প্ৰদেশৰ উচ্চ শিখৰলৈকো তুলি নিব পাৰে; অথবা চকুৰ পচাৰতে তাক চিন্তাশক্তিবিহীন জড়যন্ত্ৰলৈকে৷ পৰিণত কৰিব পাৰে। সি যেতিয়া পৰ্ব্বত পাহাৰ ভ্ৰমি ফুৰিছে, তেতিয়া তাই নিজৰ ঘৰত বিশ্ৰাম লভি<noinclude></noinclude> da8b9aone7sde0rogw250ntx07xcrmn 104 80982 255210 236582 2026-07-09T21:42:32Z JyotiPN 1603 255210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৭৬|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>জীৱনেৰে একে লগে গাঁথিলো।” প্ৰতি আখৰেই যেন পলৰ অন্তৰৰ গভীৰ প্ৰদেশ ভেদ কৰি আহিছিল। আকৌ সি ক’বলৈ ধৰিলে “আমি ইটিয়ে সিটিক প্ৰীতিৰসত বুৰাই অনেক দিন এনেকৈয়ে কটাইছোঁ। দুৰ্জ্জয় ধুমুহাই সাগৰ ফালি ছিৰি পেলোৱা দৰে আমাৰ দুখনি অন্তৰো কত ঘাত প্ৰতিঘাতৰ আশ্ৰয় হৈছে। এগনিছ, তুমি মোৰ আতমা সদৃশ। এনে অৱস্থাত তোমাৰ হাতত মোৰ আতমাটি শোধাই দিয়াতকৈ আৰু অইন কি প্ৰতিদান যাচিব পাৰোঁ?” {{gap}}পল থমক্‌ খাই ৰ’ল। এগনিছৰ মুখ দেখি সি গম পালে যে, তাৰ কথাখিনি তাই বুজিব পৰা নাই। {{gap}}ইয়াৰ পিচত এগনিছে পলৰ মুখলৈ চাই ক’লে “আপুনি মোৰ আগত দুনাই মিছা নেমাতিব। কালি ৰাতি যে আমি দুয়ো ইয়াৰ পৰা গুচি যাবলৈ আলচ কৰিছিলোঁ তাত আপোনাৰ মত নে অমত তাকেহে মাথোন মোক কওক। এইদৰে ইয়াত থাকিলে আমাৰ জীৱন সুখৰ নহয় ধুৰুপ।” অলপ পৰ টকা মাৰি থাকি আকৌ তাই খঙৰ মূৰ্ত্তি ধৰি ক’লে “ই ধুৰূপ। দুয়ো যদি একেলগে থাকিব লাগে তেনে হ’লে ইয়াৰ পৰা আমি আঁতৰিব লাগিব। মোৰ যিখিনি ধন সোণ আৰু সম্পত্তি আছে তাৰেই আমাৰ উভৈনদী হ’ব। মোৰ ককাইদেউ আৰু আপোনাৰ আইতাকেও পিচত এই কথা শুনিলে আমাক ভালহে বুলিব কিয়নো তেওঁলোকে বুজিব পাৰিব যে আমি লুক্ ঢাক্‌ নকৰি সত্যৰ পোন-পটিয়েদি চলিব খুজিছোঁ। এতিয়াৰ দৰে থাকি আমি সুখ নেপাওঁ। নহয়, এইদৰে থকা আমাৰ কাৰণে অশোভন হ’ব। সোনকালে মাথোন মোক কওক। আপোনাৰ মত নে অমত?” {{gap}}“এগনিছ।” {{nop}}<noinclude></noinclude> kui7zusznrkndtycuumuvqtw8m3avo2 104 80983 255209 236583 2026-07-09T21:42:09Z JyotiPN 1603 255209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৭৭}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}"তোমাৰ লগত মই গুচি যাব নোৱাৰোঁ।” {{gap}}“তেনেহ’লে আপুনি মোৰ কাষলৈ নাহোঁ বুলি আকৌ আহিছিল কেলেই? এতিয়াও ইয়াৰ পৰা গুচক। মোৰ ওচৰত নাথাকিব।” {{gap}}পল আঁতৰিব নোৱাৰিলে। তাইৰ গোটেই শৰীৰত কঁপনি উঠা দেখিবলৈ পাই পলৰ আশঙ্কা হ’ল। তাই আকৌ ক’লে “আপুনি গুচি যাওক। আপোনাক মই মাতি পঠিওৱা নাই। আমি যদি নিৰ্ভীকেই হ’ব লাগে তেনেহ’লে আপুনি মোৰ ওচৰলৈ দুনাই আহিছিল কেলেই? আকৌ মোৰ মুখ আপোনাৰ চুমাৰ সাঁচেৰে ৰাঙলী কৰিলে কেলেই? অ আপুনি যদি মোক খেলৰ পুতলা বুলি ধৰিছিল তেনে আজি সেই ভুল ধৰা পৰিল। নিশা মোৰ ওচৰলৈ আহি দিনৰ ভিতৰত মোলৈ অৱজ্ঞাসূচক পত্ৰ লিখি থাকিলে মোৰ গা নুজুৰায়। আজি ৰাতি আপুনি আহিছে। কাইলৈ ৰাতিও আপোনাক ম‍ই ইয়াত পাম, তাৰ পিচ ৰাতিও পাম আৰু সেইদৰেই শেহত আপুনি মোক বাউলী নকৰাকৈ নেৰে। মই হ’লে এনেবিলাক কথা সহ্য নকৰোঁ, মই কেতিয়াও নাহোঁ। আপুনি কৈছে আমি নিৰ্ভীক আৰু নিৰ্ম্মল হব লাগে। কিন্তু এই কথা আপুনি ইয়াৰ আগেয়ে মোক কোৱা নাছিল। আপুনি মোক বিপদত পেলালে। চকু চাওঁতেই আপুনি ইয়াৰপৰা আঁতৰি যাওক, যাতে কাইলৈ দোকমোকালিত উঠি আপোনাক লগ পাবলৈ মই আশা নকৰোঁ।” {{gap}}“হায় বিধি!” এইদৰে কৈয়েই পলে তাৰ দুখৰ বোজা পাতলাবলৈ এটি হুমুনিয়াহ কাঢ়িছিল। এনেতে তাই আকৌ ক’লে “আপুনি হ’বলা ভাবিছে কেচুৱাৰ নিচিনাকৈ মোক ভুৱা দিব পাৰিব। মই প্ৰকৃততে বুঢ়ী হলোঁ আৰু আপুনিয়ে মাথোন কেইপৰ মানৰ ভিতৰতে মোক এনে কৰিলে। আপুনি ভাবিছিল যে এইদৰে থাকোঁতেই এদিন<noinclude></noinclude> 404a6fc28l5p9fcap6ixlp2cigjeuk9 104 80984 255208 237441 2026-07-09T21:41:24Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৭৮|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>এটি উপযুক্ত পাত্ৰৰ লগত মোৰ বিয়া হব আৰু এই বিয়াৰ পিচতো আপোনাৰে মোৰে অবৈধপ্ৰীতি অটুট থাকিব। আৰু এনেকৈয়ে ফাঁকতি কৰি আপোনাৰ সাধুতাৰ পৰিচয় দিব। এয়ে যদি আপোনাৰ মনৰ আচল কথা তেনেহলে মোৰ প্ৰকৃত ৰূপ আপুনি দেখি পোৱা নাই। গ’ল নিশা আপুনি কৈছিলে ‘আমি দুয়ো গুচি যাওঁ ব’লা; আঁতৰলৈ গৈ তাত আমি দুয়ো সংসাৰ পাতি সুখেৰে থাকিম।’ কিন্তু আজি আপোনাৰ মুখত ঈশ্বৰপ্ৰিয় আৰু ত্যাগশীল পুৰুষৰ উপদেশ শুনি ম‍ই তবধ মানিছোঁ। এইখিনিতেই তেনেহলে আমাৰ এৰা এৰি হ’ল। মোৰ লগত যাবলৈ অনিচ্ছা কৰাৰ পিচত আপুনি এই গাৱঁত থাকিবলৈ আশা নোটোপালিব। এই নিশাৰ ভিতৰতে আপুনি ইয়াৰ পৰা নিলগীয়া কোনোবা প্ৰদেশলৈ গুচি যাওক, নতুবা আপোনাক দৰ্শন লভিবলৈ আৰু এই বালিকাৰ অভিলাষ নাই। আৰু সিমানতো যদি আপুনি কাইলৈ পুৱাৰ ঈশ্বৰ উপাসনাত যোগ দিয়ে, তেনেহলে মই বেদীৰ ওপৰত থিয় হৈ সমাজৰ ফাললৈ মুখ কৰি কৈ দিম “এখেত আপোনালোকৰ সাধু পুৰুষ। দিনৰ বেলা তেখেতে সাধুৰ বেশ ধৰে আৰু ৰাতি হলে নিৰাশ্ৰয়া, অৰক্ষিতা বালিকাৰ ওচৰলৈ গৈ সিহঁতক পাপ আৰু অধৰ্ম্মৰ পথলৈ টানি আনে।” {{gap}}মিছাতে তাৰ হাতখনেৰে এগনিছৰ মুখ জপাই থবলৈ পলে যত্ন কৰি চালে। সি তাইৰ মূৰটো ধৰি বুকুত চেপা মাৰি ধৰিলে। আৰু এনেতে তাৰ মাকে কোৱা কথা আযাৰ মনত পৰিল—“সেই বুঢ়া পুৰোহিতটোৱে তোমাকে মোকে অলপতে ইয়াৰপৰা খেদাই দিম বুলি ক’লে।” {{gap}}এগনিছে পলৰ হাতৰপৰা এৰাই যাবলৈ মৰোঁ জীওঁ সোঁ আধিকৈ এবাৰ আজোৰ মাৰিলে। পলে তাইক সাবটি ধৰি কাণৰ ওচৰলৈ<noinclude></noinclude> nuedgkp35l0epvet5po6qcwfbob4lz3 104 80985 255234 237442 2026-07-09T22:21:40Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৭৯}} {{Rule|}}</noinclude>মুখখন নি ক’লে “এগনিছ, তুমি তেনেই বাউলী হ’লা। মই কি কৈছোঁ কাণ পাতি শুনা। তোমাৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ মই উপায় সজা নাই। তোমালৈ মোৰ অসীন চেনেহ। আগতকৈয়ো এতিয়া শত গুণে তোমাক মই বেচিকৈ ভাল পাওঁ। আৰু এতিয়া জানো মই তোমাক এৰি থৈ ক’ৰবালৈ যাব খুজিছোঁ। ম‍ই তোমাৰ ওচৰ চুবুৰীয়া হৈয়ে থাকিম। আৰু তোমাৰ আত্মাৰ উন্নতি সাধি তোমাৰ প্ৰতি মোৰ পবিত্ৰ চেনেহৰ চিনাকি দিম। গ’ল নিশা আৰু এই মুহূৰ্ত্তৰ ভিতৰত মই কিমান কষ্ট ভুগিছোঁ তাৰ তুমি ভু নোপোৱা। জুয়ে আগুৰি ধৰা বিপন্ন লোকৰ দৰে মই আতুৰ হৈ পলাই যাব খুজিলোঁ, কিন্তু সেই অগনিয়ে মোক পুৰিবলৈ নেৰিলে। আজি মই কত ৰকমে মোৰ মনক সামৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। কত ঠাই ভ্ৰমিলোঁ, কত ৰকমে মনোনিবেশ কৰিলোঁ কিন্তু সিমানতো তোমালৈ পাহৰি থাকিবলৈ হিয়াত বল নহল। আকৌ তোমাৰ কাষলৈ মই উলটি আহিলোঁ। সাদৰি এগনিছ, আৰু তাকে নকৰি মই শান্তি নেপালোঁ। ..... {{gap}}“তুমি শুনিছানে? ম‍ই তোমাৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতকতা নকৰোঁ। আন কি তোমাক পাহৰিবলৈ মই ইচ্ছা নকৰোঁ, কিন্তু এগনিছ, আমি দুয়োটি নিষ্পাপী হব লাগিব, আমাৰ প্ৰণয় বান্ধোন চিৰকলীয়া কৰিব লাগিব। তেনেহলেহে আমাৰ প্ৰীতি-সম্ভাষা উচিত হ’ব। এগনিছ, মই কোৱা কথা তুমি ভালকৈ বুজিব পাৰিছোঁ বুলি কোৱাঁ।” {{gap}}আকৌ এবেলি এগনিছে এনে টানকৈ আজোৰ মাৰিলে যে পলে আৰু তাইক আকোৱালি ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে। তাই পোন হৈ বহিল আৰু তাইৰ শুৱনি চুলিবোৰ আউলি জাউলি হৈ তাইৰ মুখৰ চাৰিওফালে সিঁচৰতি হৈ পৰিল। এই মুহূৰ্ত্তত তাইৰ মনত প্ৰতি-<noinclude></noinclude> 2nqc3vn9c7rtb0ljo8q4mouy6bg44qd 255235 255234 2026-07-09T22:22:26Z JyotiPN 1603 255235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৭৯}} {{Rule|}}</noinclude>মুখখন নি ক’লে “এগনিছ, তুমি তেনেই বাউলী হ’লা। মই কি কৈছোঁ কাণ পাতি শুনা। তোমাৰ অনিষ্ট কৰিবলৈ মই উপায় সজা নাই। তোমালৈ মোৰ অসীন চেনেহ। আগতকৈয়ো এতিয়া শত গুণে তোমাক মই বেচিকৈ ভাল পাওঁ। আৰু এতিয়া জানো মই তোমাক এৰি থৈ ক’ৰবালৈ যাব খুজিছোঁ। ম‍ই তোমাৰ ওচৰ চুবুৰীয়া হৈয়ে থাকিম। আৰু তোমাৰ আত্মাৰ উন্নতি সাধি তোমাৰ প্ৰতি মোৰ পবিত্ৰ চেনেহৰ চিনাকি দিম। গ’ল নিশা আৰু এই মুহূৰ্ত্তৰ ভিতৰত মই কিমান কষ্ট ভুগিছোঁ তাৰ তুমি ভু নোপোৱা। জুয়ে আগুৰি ধৰা বিপন্ন লোকৰ দৰে মই আতুৰ হৈ পলাই যাব খুজিলোঁ, কিন্তু সেই অগনিয়ে মোক পুৰিবলৈ নেৰিলে। আজি মই কত ৰকমে মোৰ মনক সামৰি ৰাখিবলৈ চেষ্টা কৰিলোঁ। কত ঠাই ভ্ৰমিলোঁ, কত ৰকমে মনোনিবেশ কৰিলোঁ কিন্তু সিমানতো তোমালৈ পাহৰি থাকিবলৈ হিয়াত বল নহল। আকৌ তোমাৰ কাষলৈ মই উলটি আহিলোঁ। সাদৰি এগনিছ, আৰু তাকে নকৰি মই শান্তি নেপালোঁ। ..... {{gap}}“তুমি শুনিছানে? ম‍ই তোমাৰ প্ৰতি বিশ্বাসঘাতকতা নকৰোঁ। আন কি তোমাক পাহৰিবলৈ মই ইচ্ছা নকৰোঁ, কিন্তু এগনিছ, আমি দুয়োটি নিষ্পাপী হব লাগিব, আমাৰ প্ৰণয় বান্ধোন চিৰকলীয়া কৰিব লাগিব। তেনেহলেহে আমাৰ প্ৰীতি-সম্ভাষা উচিত হ’ব। এগনিছ, মই কোৱা কথা তুমি ভালকৈ বুজিব পাৰিছোঁ বুলি কোৱাঁ।” {{gap}}আকৌ এবেলি এগনিছে এনে টানকৈ আজোৰ মাৰিলে যে পলে আৰু তাইক আকোৱালি ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে। তাই পোন হৈ বহিল আৰু তাইৰ শুৱনি চুলিবোৰ আউলি জাউলি হৈ তাইৰ মুখৰ চাৰিওফালে সিঁচৰতি হৈ পৰিল। এই মুহূৰ্ত্তত তাইৰ মনত {{hws|প্ৰতি|প্ৰতিশোধৰ}}<noinclude></noinclude> hwnyqr12qgcz6wwzxgg64ejh31qzxgi 104 80986 255236 237443 2026-07-09T22:25:55Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৮০|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{hwe|শোধৰ|প্ৰতিশোধৰ}} ভাব উপজিল আৰু চকু মুদি ওঠ দুখন টানকৈ জপাই তাই পলৰ ওপৰত হিংসা ভাব চৰিতাৰ্থ কৰিবলৈ মনে মনে পাঙিলে। তাইৰ খঙাল মূৰ্ত্তি দেখাতকৈ নিৰবে থকা দেখিলে ভয় লাগে। সেই-দেখি তাই নিটাল মাৰি থকা দেখা পালত পলৰ আশঙ্কা হল। তাইৰ হাত দুখনি আকৌ তাৰ হাতৰ ওপৰত তুলি ললে। কিন্তু এই সময়ত চাৰিও খনি হাত একে মুঠ হলেও তাত প্ৰণয়ৰ লহৰি নুঠে। এতিয়া প্ৰণয়ৰ আবেগত ইটি হাতে সিটি হাতক আদৰ কৰিবলৈ আগ নাবাঢ়ে। {{gap}}“এগনিছ, মই যি যথাৰ্থ কথা কলো তুমি বুজিব পৰা নাই। এতিয়া যোৱাঁ ৰাতিটোৰ কাৰণে জিৰণি লোৱাগৈ। কাইলৈ ৰাতিপুৱা আমি দুয়োৰে এটি নতুন জীৱন আৰম্ভ হব। ম‍ই তোমাৰ প্ৰতি যেনেকৈ বন্ধুভাব কৰিম সেইদৰেই ভাতৃভাবো ৰাখিম আৰু ইটিয়ে সিটিৰ সহায় সাৰথি হম। মোৰ জীৱন তোমাৰ কাৰণেই উচৰ্গিলো, তুমি যেনেকৈয়ে ভাল পোৱা তাৰ ব্যৱহাৰ কৰা। অন্তিম কাললৈকে মই তোমাৰ সহ-যাত্ৰী হম, আৰু মৰণৰ পিচতো অনন্ত কাললৈ আমাৰ মিত্ৰতা সজীৱ হৈ থাকিব।” {{gap}}এনে প্ৰকাৰৰ অনুনয় বিনয় শুনিলতো এগনিছৰ শৰীৰ জুৰ নপৰিল। বেজাৰত জুৰুলা হোৱা তাইৰ মুখখনিলৈ চাই পলে যি দেখিলে ভয়ত তাৰ গা শিয়ৰি উঠিল। সি তাইৰ হাত দুখনিত তাৰ মুখ খন লগাই এটি চুমা খালে। কোনোবাই তাক এই বেশত দেখালৈকো সি আজি কেৰেপ নকৰে। আৰু তাৰ পিচত এগনিছৰ ভৰিত আঠু কাঢ়ি বেচেৰীৰ শোক পাতলাবলৈ যত্ন কৰিলে। ইয়াৰ আগেয়ে কেতিয়াও সি আজিৰ দৰে মনৰ মলিনতা দূৰ কৰিব পৰা নাছিল। আজিৰ দৰে কোনো দিন সি পাৰ্থিব জীৱনলৈ কটাক্ষ কৰিবলৈ সাহস<noinclude></noinclude> tc0bbb7riggbtcjjrdz8gqor803yo2s 104 80987 255237 237444 2026-07-09T22:29:07Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৮১}} {{Rule|}}</noinclude>নকৰিছিল। কিন্তু ইমানতো তাৰ অন্তৰাত্মা কিহৰ কাৰণে ভয়ত বিহ্বল হৈছিল? {{gap}}এনেতে পলে ক’লে "এগনিছ তুমি সংযমশীল হোৱাত অতিশয় ৰং পাইছোঁ। আমি যি সংগ্ৰাম মুখ পাতি লৈছিলো আজি সেই সমৰত জয়ী হলোঁ। এতিয়া তুমি শোৱাঁ, মই ঘৰলৈ আহিলো। কাইলৈ ৰাতিপুৱা” এই বুলি ভয়ে ভয়ে তাইৰ কাষ চাপি আকৌ ক’লে “কাইলৈ ৰাতিপুৱা নামঘৰলৈ আহিবা। তাত একেলগে উপাসনা কৰি ঈশ্বৰক তুষ্ট কৰিম।” {{gap}}তাই এবাৰ চকু মেলি পলৰ মুখলৈ চাই আকৌ চকু মুদিলে! মৃত্যুশয্যাত পৰি থকা বেমাৰীয়ে যেনেকৈ বহলকৈ চকু মেলি তাৰ পিচত সেই চকুযুৰি চিৰ কাললৈ মুদে সেইদৰে এগনিছেও তাইৰ শেষ চাৱনিৰে যেন কতনো কাকুতি জনালে! {{gap}}“নহয় আপুনি আজি ৰাতিৰ ভিতৰতে এনে এঠাইলৈ গুচি যাব যাতে আপোনাক মই দুনাই দেখিবলৈ নেপাওঁ।” {{gap}}এগনিছে এনে কঠুৱা আদেশ দি ইয়াৰ পিচত পলক বিমোৰত পেলালে। পলেও বুজিছিল যে এগনিছৰ খঙ মাৰ নৌ যাওঁতেই তাইৰ লগত উত্তৰ কাটিবলৈ যোৱাটো মিছা। সেই কাৰণে ক্ষন্তেক পৰ মনে মনে থাকি তাৰ পিচত ধীৰে ধীৰে কলে “এইদৰে যাবলৈ মই গাত লব নোৱাৰো। কাইলৈ পুৱাৰ ঈশ্বৰ উপাসনাত মই যোগ দিম। আৰু তুমিও তালৈ আহিবা। যদি দৰ্কাৰ হয় তাৰ পিচতো মই যাব পাৰিম।” {{gap}}“তেনেহলে কাইলৈ ৰাতিপুৱা গোটেই সমাজৰ আগতে আপোনাৰ কুযশ বখানিম।” {{nop}}<noinclude>{{Left|{{gap|4em}}৬}}</noinclude> 387tts34g5b723sunbs6w0kvhs4j5pq 104 80988 255238 237445 2026-07-09T22:33:50Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৮২|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}“যদি সেয়ে হয় তেনেহলে ইয়াকো ভগবানৰ ইচ্ছা বুলি ধৰিম। এগনিছ্‌ তুমি যে এনে কাৰ্য্য নকৰা তাক ম‍ই ভালকৈয়ে জানো। আজি ৰাতিটোৰ কাৰণে তোমাক আৰু আমনি নকৰো। মই এতিয়া আহিলোঁ।” {{gap}}সিমানতো সি যাব নোৱাৰিলে। তাইৰ লেউসেউ আৰু চিকমিকাই থকা চুলিবোৰলৈ চাই সি থিয় হৈ ৰল। তাইৰ কেনে আদৰৰ চুলিৰ খোপাটি? এই চুলিবোৰ লিৰিকি বিদাৰিয়েই সি কেনেকৈ অতুল আনন্দ উপভোগ কৰিছিল? কিন্তু আজি সেই চুলিখিনি আহত হোৱা সৈনিকৰ মূৰত আটি দিয়া ক’লা কাপোৰৰ বান্ধোন যেনহে লাগিল। {{gap}}এইবাৰেই শেষবাৰলৈ সি তাইক নাম কাঢ়ি মাতিলে “এগনিছ আমি জানো এইদৰে এৰা এৰি হ’ব পাৰোঁ? তুমি আগবাঢ়ি আহা, তোমাৰ হাতৰ লগত মোৰ হাত স্পৰ্শ কৰোৱা আৰু তাৰ পিচত দুৱাৰ মেলি দিয়া।” {{gap}}তাই থিয় হ’ল কিন্তু পলৰ হাত নুছুলে। দুৱাৰ ডলিৰ ওচৰলৈ গৈ তাই পল ওলাই যাবৰ কাৰণে বাট চাই ৰল। {{gap}}পলে মনতে ভাবিলে “মইনো এতিয়া কি কৰিব পাৰোঁ?” সি কিন্তু বঢ়িয়াকৈ জানিছিল যে এগনিছক সন্তুষ্ট কৰিবলৈ একেটি মাথোন উপায় আছে—তাইৰ ওচৰত সৈমান হব লাগিব। তাৰ পিচত অধৰ্ম্মৰ জীয়াজুইত জাঁপ দি পাপৰ বোকা সানিব লাগিব। এই অধৰ্ম্মলৈ সি জীয়াই থাকোতে মন নেমেলে। ইয়াকে সৰোগত কৰি সি এখোজো পিচুৱাই নগৈ তল-মূৰ কৰি থিয় হৈ আছিল। তাৰ পিচত যেতিয়া ওপৰলৈ মুখ কৰি ঘূৰি চায় তেতিয়া এগনিছক তাত দেখা নাপালে। তাই কোনোবা মুহূৰ্ত্তত আঁতৰি গ’ল আৰু আন্ধাৰ ঘৰটোৰ মাজত অদৃশ্য হ’ল। {{Dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> kccgozbm92hkfn4luobsq2a5r2i9irn 104 80989 255242 253401 2026-07-09T22:57:59Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৮৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|{{larger|'''(১৩)'''}}}} {{gap}}পলে আকৌ ঘৰৰ পিৰালিত ভৰি দিলেহি। এতিয়া বিপদ পাৰ হৈ গ’ল। অন্ততঃ তাৰ শঙ্কা গুচিল। {{gap}}সি মাকৰ দুৱাৰ-ডলিত অলপ ৰৈ মনতে ভাবিলে, এগনিছৰ লগত দেখা হোৱা আৰু তাই সমাজৰ মাজত তাক লাজ দিবলৈ হুমিওৱাৰ বাতৰিটো মাকক নোকোৱা ভাল নহব। মাক কিন্তু তেতিয়া টোপনিত। সেই দেখি সি আৰু নৰল। পুতেকৰ আৰু একো বিপদৰ আশঙ্কা নাই যেন ভাবি তেওঁ নিৰ্ভয়ে শুব লাগিছে। {{gap}}নিৰ্ভয়! সি তাৰ কোঠালীৰ কেউফালে চকু ফুৰাই ললে, যেন সি বহুত দিনৰ মূৰত বিপদীয়া যাত্ৰাৰ পৰাহে উভতি আহি ঘৰ পাইছেহি। ঘৰ তেনেই নিজম, সকলো বস্তু য’ত থাকিব লাগে তাতে আছে। জানোচা সেই শান্তি ভঙ্গ হয় এই ভয়ত সি কাপোৰ সলাওঁতেও হাতত সাৰে ভৰিত সাৰেহে ইফাল সিফাল কৰিছিল। ডাঁৰত থকা কাপোৰবোৰৰ ছাঁ বেৰত পৰিছিল; কিন্তু কাপোৰবোৰৰ ছাঁত কৈও ক’লা, তাৰ ওপৰতে কাঠৰ হাঁকোটা এটাত থোৱা তাৰ টুপীটো। চোলাটোৰ হাত দুটা ওলমি পৰি আছে, যেন বৰ ভাগৰতহে। এই আটাইবোৰ বস্তুৱেই তেজমাংশহীন ক’লা ভূত যেন হৈ তাৰ মনত ভয় সুমাই দিছিল। যি পাপৰ পৰা সি আজি নিজকে আঁতৰাইছে, অথচ আকৌ কাইলৈ সংসাৰৰ যাত্ৰাত যি পাপে তাৰ পাচ লবলৈ খাপ লৈ আছে, এইটো যেন তাৰেই ছাঁ। {{nop}}<noinclude></noinclude> ig16img0ptqr1kdgimc4xwembcjnbnx 104 80990 255243 253361 2026-07-09T23:01:01Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৮৪|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}অলপ সময় পাৰ হল, তেতিয়াও সেই ভুতে তাক এৰা নাই। এতিয়াও বিপদ যোৱা নাই, আৰু এনিশা বাকী। সাগৰ–যাত্ৰীৰ ঢৌ ধুমুহাৰ শেষ যেন এতিয়াও হোৱা নাই। বৰ ভাগৰ লাগিছিল টোপনিয়েও হেচা মাৰি ধৰিছিল; তথাপি এটা অসহ্য চিন্তাই তাক পাটীত পৰিবলৈ নাইবা চকী এখনত বহ জিৰাবলৈকে আজৰি দিয়া নাছিল। সি এনি তেনি ঘুৰ্ম্মুটিয়াই ফুৰিছিল, নিচেই অকণ অকণ অলাগতিয়াল কামবোৰ কৰি সি লাহে লাহে এটা এটা কৈ বাকছ মেলি ভিতৰত নো কি আছে চাই ফুৰিছিল। {{gap}}আৰ্চীখনৰ ওচৰেদি যাওঁতে তাত তাৰ ছাঁটোত চকু পৰিল। সি দেখিলে, তাৰ মুখ শেঁতা পৰিছে, ওঁঠ দুটা ৰঙ্গা আৰু চকু দুটা সোমোৱা। “নিজক ভালকৈ চাই ল, পল" এই বুলি সি ছাঁটোক কলে। তাৰপিচত চাকিৰ পোহৰ দাপোণত ভালকৈ পৰক বুলি সি এবাৰ পাচ হুঁহকি আহিল। দাপোণৰ মূৰ্ত্তিটোও লগে লগে পাচ হুঁহকি গল যেন সি পলৰপৰা আঁতৰ হব খুজিছে। দাপোণত পৰা ছাঁটোৰ চকুৰ মনি দুটা বহল হৈ যোৱা দেখি তাৰ মনত আচৰিত ধাৰণা হল যেন দাপোণত দেখাটোহে প্ৰকৃত ‘পল’। দাপোণৰ পল্‌ মিছাকথীয়া পল্‌ নহয়। তাৰ শেঁতাপৰা মুখ খনত পাচদিনাৰ সকলো শঙ্কা অঁকা আছিল। {{gap}}ইয়াৰ পিচত সি মনে মনে সুধিলে “নিৰাপদ যেতিয়া হোৱা নাই ভাও ধৰি থাকিলে কি লাভ হব? আজি ৰাতিৰ ভিতৰতে মই তাইক লগত লৈ গুচি যাম। তেনেহলে সকলো আলৈ-আহুকালৰ ওৰ পৰিব।” {{gap}}শোৱা পাটীৰ ওপৰত ধোবাং জুৰি পৰি সি চকু দুটি মুদিলে আৰু মুখখন গাৰুটোৰ তললৈ সুমুৱালে। আৰু তাৰ বিবেকৰ কথাবিলাক<noinclude></noinclude> 3va9xndbgw4ogfxmvxh6f41zgnv6xiv 104 80991 255244 237449 2026-07-09T23:04:06Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ|৮৫}} {{Rule|}}</noinclude>এবাৰ দকৈ ভাবি চাব খুজিলে। “এৰা আজি ৰাতিয়েই যাব লাগিব। ভগবান যীশুৱেও দঢ়াই দঢ়াই কৈছে বোলে আমি নিন্দা অপবাদৰ হাত সাৰিবলৈ যত্ন কৰিব লাগে। আইতাক টোপনিৰ পৰা তুলি কথাষাৰ কওঁ। তেওঁ জানোচা মোৰ লগতে যাবলৈ সৈমান হয়। কেচুৱা কালতে এদিন তেওঁ মোক এই গাৱঁলৈ যেনেকৈ আনিছিল আজি হয়তো আকৌ সেইদৰে অইন দেশলৈ তেৱেঁই মোক লৈ যাব। আকৌ নতুন প্ৰদেশলৈ গৈ নতুনকৈ মোৰ গৃহস্থালি ধৰ্ম্ম আচৰণ কৰিম।” {{gap}}কিন্তু এইবিলাক আলচা কথাহে। মনেখনা পুখুৰিত পানী নোলায়। তাৰ চিন্তা ভাৱনাৰো ফল নধৰিলে। কিয়নো দৰাচলে এইদৰে তাৰ আইতাকক ভাঙ্গি কবলৈ আৰু তাৰ পিচত এগনিছৰ লগত কোনোবা দূৰ দেশলৈ গুচি যাবলৈ তাৰ হিয়াত সাহ নাই। আৰু সিনো বাৰু এইখন কৰিব লাগিছে কেলেই? এগনিছে যেনেকৈ ভয় দেখুৱাইছে আচলতে তাই সেইদৰে আচৰণ নকৰে ই ধুৰূপ। তেন্তে সি গুচি যোৱাৰ প্ৰয়োজন নাই। দুনাই এগনিছৰ ওচৰলৈ গৈ অধৰ্ম্ম আচৰিবলৈকো সি আৰু নেযায়। কিয়নো আজি ৰাতি সি কামুকতাক জয় কৰি আহিছে। গতিকে এগনিছৰ লগত পৰি ইয়াৰ পিচত পাপ আৰ্জ্জন কৰাৰ ভয়ো তাৰ আজি গুচিল। {{gap}}কিন্তু আকৌ এবাৰ তাৰ মন উলাহত নাচিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}“নহয় পল তুমি যাব লাগিব। আইতাৰৰ টোপনি ভাঙ্গি দুয়ো একেলগে গুচি যোৱা। তোমাক এইদৰে কোনে কৈছে তুমি জনা নাইনে কি? এয়া মই এগনিছ হে। তুমি হ’বলা ভাবিছা যে তোমাক মই ভাবুকিহে দিলো? মই হলে তোমাক ইয়াৰ পৰা তুৰন্তে যাবলৈহে কওঁ। মোৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পালোঁ বুলি তুমি মিছা আশা কৰিছাঁ। মই তোমাৰ শৰীৰ ভেদি আছোঁ। তোমাৰ শৰীৰৰ<noinclude></noinclude> nofy4afox3bfksjkk2yqpdfwc2pa5yt 104 80992 255245 253339 2026-07-09T23:09:05Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৮৬|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>মই প্ৰেতাংশ<ref>মানুহৰ এহাতে যেনেকৈ সজ কামলৈ ধাউতি হয় আনহাতে পাপ আচৰিবলৈকো মন উধায়। এপিনেদি যেনেকৈ নৈতিক বল লভিবলৈ মানুহৰ হাবিয়াস আনপিনে পাপৰ জুইত পুৰি মৰিবলৈকো ভয় নোপজে। শৰীৰৰ ভিতৰত দুটি ঘাই শকতিয়ে এইদৰে সততে টনা আজোৰা কৰি মানুহৰ নৈতিক ৰাজ্যখন গঢ়ি তোলে। যি অংশই অসৎ পথলৈ মানুহক চোচোৰাই নিব খোজে তাকে ইয়াত প্ৰেতাংশ বুলি কোৱা হৈছে।</ref> মাথোন। তুমি ইয়াতে থাকা যদি এক মুহূৰ্ত্তলৈকো মই তোমাক শুদায় নেৰো। তোমাৰ ভৰিৰ তলত ময়ে ছাঁ হৈ ফুৰিম। তোমাৰ আৰু আইতাৰৰ ভিতৰত ময়ে অন্তৰায় হ’ম আৰু আন কি তোমাৰ পৰমাত্মাৰ আচল ৰূপ তোমাৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখিম। ইমান অনিষ্ট কৰিবলৈ মই আগ বাঢ়িম, পল। সেইদেখি শীঘ্ৰে ইয়াৰ পৰা আঁতৰা।” {{gap}}তেতিয়া সি তাইক সান্ত্বনা দি ক’লে “ওঁ মই যামেই। ম‍ই এতিয়াই যাওঁ আমি দুয়ো একেলগেই যাম। তুমি মোৰ শৰীৰ প্ৰবেশ কৰিবা। মোক আৰু আমনি নকৰিবা। আমি দুয়ো একেলগে সময়ৰ পাখি লগা ডেউকাত উৰি উৰি অনন্তৰ ফাললৈ উধাই গুচি যাম গৈ। আমাৰ চাৰিচকুৰ প্ৰথমতে যেতিয়া মিলন হয় আৰু যেতিয়া তোমাৰ ওঁঠত মোৰ ওঁঠৰ পৰশ কৰি চুমাৰ ৰহন দিছিলোঁ। তেতিয়া আমি দুয়োৰো হিয়া একেলগ হোৱা নাছিল আৰু আমাৰ সম্বন্ধ ইমান ওচৰ নহৈছিল। তেতিয়া আমি ইটি সিটিৰ শতুৰু আছিলো। কেৱল এতিয়াহে আমি দুয়ো সঁচাসঁচিকৈ একেলগ হ’লো। তোমাৰ অশ্ৰদ্ধা, আৰু মোৰ সহিষ্ণুতা, ত্যাগ আৰু সংযমৰ ভিতৰেদি হে এতিয়া যথাৰ্থতে মিলন হ’ল।” {{nop}}<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> mqpnnbvhpxsf9ki5acemi3v5u15znqn 104 80993 255246 237476 2026-07-09T23:13:37Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৮৭}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}দুখ ভাগৰে তাৰ গোটেই শৰীৰ অৱশ কৰিলে। জোনৰ পোহৰত শেঁতা পৰা পোহৰৰ লহৰিবিলাকেও যেন তাৰ কাৰণে শোকৰ গীত ৰচনা কৰিছিল। তাৰ অন্তৰৰ দুখৰ বোজাটো দেখি যেন প্ৰকৃতিয়েওক মুখ আমোলাই পেলালে। এনেতে টোপনিয়ে তাৰ চেতনা হৰণ কৰি কোনোবা ধুপুৰিলৈ লৈ গ’ল। ওৰে দিনৰ শ্ৰমৰ অন্তত তাৰ হাত ভৰিবিলাকে বিশ্ৰাম লভিলে আৰু ভয় সংশয় দুখ-শোক আৰু স্মৰণ শক্তি লোপ পোৱাৰ লগে লগে শীতল পাটীত পৰি সি ৰাতিটোৰ বাকীখিনি সময়ৰ কাৰণে দেহ শাঁত কৰা টোপনিৰ আশ্ৰয় ল’লে। {{gap}}দেওবাৰৰ দিনা গীৰ্জ্জাঘৰত উপাসনা অইন দিনাতকৈ পলমে হয়। পলে কিন্তু সদায় একে সময়তে গীৰ্জ্জালৈ যায়। সেইদেখি তাৰ মাকে আন দিনৰ জোখাতে তাক মাত লগালে। {{gap}}সি কেইঘণ্টামান ভালকৈয়ে শুলে। টোপনিত সমাজিক এটাও দেখা নাই। সাৰ পালত তাৰ মূৰটো শুদা শুদা লাগিল। তাৰ আকৌ শুই থাকিবৰ বৰ ইচ্ছা হ’ল কিন্তু ইফালে দুৱাৰত মাকে খুন্দিয়াবই লাগিছে। গীৰ্জ্জালৈ যাবলগীয়া কথা তেতিয়াহে তাৰ মনত পৰিল। ভয়তে আধামৰা যেন হৈ তেতিয়াই সি খোজ ললে। {{gap}}তাৰ একেটা মাথোন চিন্তা “এগ্‌নিছে গীৰ্জ্জালৈ আহি ৰাইজৰ মাজতে মোক দুৰ্যশ দিবহি।” {{gap}}কেনেকৈ কব নোৱাৰি, টোপনিতে তাৰ মনত দৃঢ় ধাৰণা হল যে তাই কথা মতে কাম কৰিবই। {{gap}}সি কঁপি কঁপি চকীখনত থপক্‌ কৰে বহিল। তাৰ দুচকুৱে ধুৱলি কুৱলি দেখিলে। এই দুৰ্যশটো এতিয়াও গুচাব পাৰিনে নোৱাৰি, সি ভাবিলে। নৰিয়া পৰাৰ ভাও জুৰি গীৰ্জ্জালৈ নোযোৱাকৈ জানো থাকিব নোৱাৰি? দিন পালে খেণ পায়, বুলি কয়। ইতি মধ্যে এগ্‌নিছৰ<noinclude></noinclude> 5dpjemotkerwbdvhkdlk9mdgfsmnm9b 104 80994 255247 237488 2026-07-09T23:18:50Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৮৮|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>বুজাই বৰাই শাঁত পেলাবলৈ চেষ্টাও কৰিব পাৰি। কিন্তু আগদিনাৰ মানসিক যন্ত্ৰণাখিনি পুনৰ ভোগ কৰিব খোজা কথাটোৱে তাৰ মনত শান্তি নিদিলে। {{gap}}সি থিয় হ’ল। গাৰ ঠেৰেঙ্গা ভাঙ্গিবলৈ সি ঘৰৰ মজিয়াতে গোৰোহনি এটা মাৰিলে। তাৰ পিচত সি কাপোৰ-কানি পিন্ধি টঙ্গালিডাল আঁটি ললে। খিড়িকীখন মেলি যেতিয়া সি বাহিৰলৈ মূৰ উলিয়াই চালে যিহে ৰমক্ জমক্ প্ৰকৃতিৰ শোভা। ক্ষন্তেকতে তাৰ মনৰ সকলো দুখ ভাগৰ তল পৰিল। কিন্তু তাৰ অন্তৰৰ আওহতীয়া কোণত লুকাই থকা অশান্তিৰ ভাববিলাক নিমিষতে আকৌ মূৰ জোকাৰি উঠিল। উপায় নেপাই পলে আকৌ মূৰটো ভিতৰলৈ সুমুৱাই থ’লে। তাৰ ঘৰটোৰ ভিতৰত গপ্‌ গপীয়া গৰম আৰু তাত অলেখ সুগন্ধি বস্তু ছটিয়াই থোৱা কাৰণে গোটেইখন মলমলাই আছিল। যি ভয়ে তাক জুৰুলা কৰিছিল সেই ভয়েই আকৌ তাৰ অন্তৰ দহিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}সি ততালিকে মাকৰ ওচৰলৈ গুচি গল। আৰু যাওঁতে মাককনো কি ক’ব তাৰে গুণাগথা কৰিলে। {{gap}}তাৰ মাকে “ছুঃ ছুঃ” কৰি ৰান্ধনি ঘৰলৈ সোমোৱা হাঁহ পোৱালিবিলাক খেদোৱা শব্দ তাৰ কাণত পৰিছিল। আৰু সিহঁতে ডেউকা মেলি ঢপ্‌ ঢপ্‌ কৰে ইফালে সিফালে লৰি যোৱা সি শুনিবলৈ পালে। অলপ আঁতৰত থকা ফুলনিৰ সুগন্ধ ভাঁহি আহি তাৰ মনত আনন্দ দিছিল। আৰু তপতে তপতে খাবলৈ প্ৰস্তুত কৰি থোৱা কফিৰ ভাঁপ তাৰ ভাল লাগিছিল। দুই ঢাপৰ মাজত থকা লুঙলুঙীয়া বাটটোৱেদি চৰাবলৈ নিয়া ছাগলিৰ ডিঙ্গিৰ টিলিঙাৰ শব্দই তাৰ কাণত অমৃত বৰষিছিল। তাৰ লগে লগে এন্টিয়কাছে একেৰাহে ঘণ্‌টা বজাই গাঁৱৰ মানুহবিলাকক উপাসনা কৰিবলৈ মাতিছিল। {{nop}}<noinclude></noinclude> azv8skvmfv81003lndorowqquagh6nd 104 80995 255248 253363 2026-07-09T23:23:37Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ।|৮৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}আন দিনাৰ দৰে গীৰ্জ্জালৈ গৈ উপাসনাত যোগদিয়াত আজি কোনেও তাক হাতত ধৰা নাছিল। কিন্তু সিমানতো তাৰ বুকুৰ পৰা ভয় নাতৰিল। এখোজ আগুৱাবলৈ বা এখোজ পিচুৱাবলৈকো তাৰ সাহ ন’হল। দুৱাৰ-ডলিত থিয় হৈ থাকোতে তাৰ মনত এনেহে লাগিল সি যেন কোনোবা, স্বৰগ ফুটোৱা পৰ্ব্বতৰ আওগৰীয়া টিঙত উঠিলেগৈ; তাৰ ওপৰলৈ উধাবলৈকো ঠাই নাই, তলত ৰিণিকি ৰিণিকি দেখালৈকে কেৱল শূইন। এনে দোমোজাতে সি অলপ পৰ কটালে। তেতিয়া তাৰ বুকুখনে ধুৰ্‌ফুৰ্‌ ধাৰ্ ফাৰ্ কৰিবলৈ ধৰিলে ঠিক জানিবা কোনোবা বোৱঁতী নৈৰ সুঁতিত কাও বাও কৰি থকা মানুহ এটিহে! {{gap}}তাৰ জীৱনৰ যি এটি চাকনৈয়া পৰিছিল সেই চাকনৈয়াৰ আশৰিশ্‌ ঘূৰণত সি তধানধা খালে। তাৰ অন্তৰ তেনেই নিৰাশাত বুৰ গৈছিল। এতিয়ানো সি কৰিব কি! দুৱাৰখন জপাই খট্‌খটিৰ ওপৰতে আগৰাতি তাৰ মাক বহি থকাৰ দৰে আজি সি নিজে ধেৰাই মেৰাই পৰিল। যি সমস্যাৰ সমাধান কৰিবলৈ গৈ সি অতখিনি মানসিক যন্ত্ৰণা ভুগিছে তাৰ আৰু সমাধান কৰিবলৈ আশা সি এৰিলে। এতিয়া সি ৰৈ আছিল জানোচা কোনোবাই তাক হাতত ধৰি নি তাৰ সহায় সাৰথি হয়। {{gap}}সেইখিনিতে তাৰ মাকে লগ পালেহি। তেওঁক দেখিয়েই পল গিৰিস্‌কৰে থিয় হ’ল আৰু মনৰ দুখ বেজাৰ পাতল হোৱা যেন পালে। কিন্তু তাৰ মাকে জানো তাক কিবা নতুন বুদ্ধি দিব পাৰিব? তেওঁ সেই আগেয়ে কোৱা কথাকেহে দুনাই ক’ব। এই কথা মনলৈ অহাৰ লগে লগে সি আকৌ দোমোজাত পৰিল। {{gap}}তাক দেখিলতে তেওঁৰ মুখখনি শেঁতা পৰিল। {{nop}}<noinclude></noinclude> rb75ws9b9v88whwdbayb8s2vngeqxdd 104 80996 255249 237490 2026-07-09T23:26:54Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৯০|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}“পল, তই ইয়াত কৰিছ কি? তোৰ গা বেয়া লাগিছেনে কি? এই বুলি তেওঁ সুধিলতে পলে দুখোজমান আগবাঢ়ি দুৱাৰখনৰ ওচৰলৈ গৈ কলে “আইতা, কালি ৰাতি মই তোৰ টোপনি নেভাঙিলোঁ। কিয়নো তেতিয়া নিশা বহুত হৈছিল। মই তাইক চাবলৈ গৈছিলোঁ ...”। {{gap}}ক্ষন্তেকলৈ দুয়ো নিমাত হৈ থাকোঁতে সেই নিস্তব্ধতা ভেদি ঘনাই ঘনাই বজা গীৰ্জাৰ ঘণ্টাৰ কোব তেওঁবিলাকৰ কাণত পৰিছিল। {{gap}}পলে আকৌ ক’লে “এগনিছৰ বিশেষ একো অসুখ হোৱা নাই। মোৰ ওপৰত তাই খঙ্ কৰিছে আৰু তুৰন্তে এই প্ৰদেশ এৰি গুচি যাবলৈ মোক আদেশ দিছে। তাকে নকৰিলে তাই গীৰ্জ্জালৈ আহি সমাজৰ আগতে মোৰ কেলেঙ্কাৰি জনাম বুলি হুমিয়াইছে।” {{gap}}তাৰ আইতাক মনে মনে ৰ’ল। কিন্তু তেওঁ যে এতিয়াও অচল অটল হৈ আছে তেওঁৰ মুখ দেখিয়েই পলে বুজিব পাৰিছিল। {{gap}}“এগনিছে কৈছিল বোলে এই ৰাতিৰ ভিতৰতে মই গুচি যাব লাগে। যদি মই নেযাওঁ তেনেহলে ৰাতিপুৱা তাই গীৰ্জ্জালৈ আহিব....তাইলৈ মই ভয় কৰা নাই। তাইযে সঁচাকৈয়ে গীৰ্জ্জালৈ আহিব সেই কথা মই বিশ্বাসকে কৰিব পৰা নাই।” {{gap}}বাহিৰলৈ যোৱা দুৱাৰখন মেলিলতে সোণালী ৰ’দৰ পোহৰে গোটেই ঘৰ উজ্জ্বল কৰি পেলালে। আৰু এই ৰ’দৰ পোহৰে যেন পল আৰু তাইৰ আইতাক দুয়োকে বাহিৰলৈ আদৰি মাতিলে। {{gap}}পলৰ আইতাকে অতপৰে এটি কথাও কোৱা নাছিল। এতিয়া তেওঁৰ গোটেই গাত কঁপনি উঠিল। কিন্তু মনটো ঢিলাই নিদি তেওঁ স্থিৰ প্ৰকৃতি ধৰিলে। তেওঁ শোৱনি ঘৰলৈ সোমাই গৈ সাজ-কাপোৰ পিন্ধিলে আৰু পলৰ লগতে গীৰ্জ্জালৈ যাবলৈ ওলাল। যোৱাৰ সময়ত পিয়াপি দি ফুৰা হাঁহ পোৱালিবিলাক একে ঠাইতে গোটাই<noinclude></noinclude> 4c9s6a17w9obsf5iyyurtgihohqotd3 104 80997 255250 237491 2026-07-09T23:29:31Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ ।|৯১}} {{Rule|}}</noinclude>থুপাই থ’লে আৰু কফি তৈয়াৰ কৰা পানীৰ টেকেলীটো জুইৰ ওপৰৰ পৰা নমাই থ’লে। আৰু তেওঁৰ ৰিহাৰ আচলেৰে মুখখন ঢাকি তেওঁৰ যে কঁপনি উঠিছিল তাকে নেদেখুৱাবলৈ যত্ন কৰিছিল। তাৰ পিচত এখোজ দুখোজকৈ গীৰ্জাঘৰৰ ফালে মুখ কৰি আগুৱাই গ’ল! যাওতে বাটত গাঁৱৰ বুঢ়ী মানুহবিলাকে তেওঁক যেতিয়া সম্ভাষা জনাইছিল তেওঁ কেৱল মূৰ দুপিয়াই তাৰ প্ৰত্যুত্তৰ দিছিল। কিয়নো তেওঁৰ মুখৰ আকৃতি দেখিলে তেওঁৰ যে অন্তৰত কিবা এপাট শেলে বিন্ধিছে তাক সহজেই অনুমান কৰিব পাৰিব। {{Dhr}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> ss48z8tgzk92exeq4y9x41khot59e8f 104 80998 255239 253364 2026-07-09T22:39:16Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৯২|মাতৃ|}} {{Rule|}}</noinclude>{{center|'''(১৪)'''}} {{gap}}পল গীৰ্জাঘৰ পালেগৈ। {{gap}}উপাসনা কৰা ঠাইত ভালেখিনি মানুহ জুম বান্ধি আছিল। তাৰে কিছুমানে নিজে কৰা পাপৰ পৰা মুক্ত হ’বৰ কাৰণে পৰাচিত হ’বলৈ বাট চাই আছিল। {{gap}}পলৰ অন্তৰত জুই কুৰাই দহিবলৈ এৰা নাই। সি আসনত বহিবলৈ যাওঁতে তাৰ গাৰ হলৌ চোলাটোৱে এগনিছ বহা আসনখনত ঘহনা খাই গৈছিল। এগনিছ যিখন আসনত বহে সেইখন সিহঁতৰ সাতাম পুৰুষীয়া আসন। সেই আসনতে বহি তাইৰ উপৰিপুৰুষ সকলেও উপাসনা কৰিছিল। পলে সেই ঠাই টুকুৰাৰপৰা তাৰ বহা ঠাই কিমান নিলগ হ’ব চকুৰ উমানেৰে মনে মনে জোখ ল’লে। {{gap}}“এগনিছে মোৰ কেলেঙ্কাৰি জনাজাত কৰি মোক মাধ মাৰ সোধাবলৈ থিয় দিয়াৰ আগতে মই মণিকূটত সোমাই আহিব পাৰোঁ।” এই বুলি মনে কৈ সি মণিকূটৰ<ref>গীৰ্জ্জাঘৰৰ একোঠাত পুৰোহিতৰ সাজপাৰ আৰু অন্যান্য সজুলি থোৱা ঘৰক মনিকুট (Sacristy) বোলা হৈছে।</ref> ভিতৰ সোমাল। {{gap}}এণ্টিয়কাছে ততালিকে পলৰ ওচৰলৈ গৈ পলক সাজপাৰ সলাবলৈ সহায় কৰিলে। আগৰাতি এণ্টিয়কাছৰ ওপৰত গধুৰ জীৱনৰ বোজা দিয়া কাৰণে যেন আজি তাৰ মুখখন আৰু চকুযুৰি আগতকৈ গহীন হৈছিল। কিন্তু সেই গম্ভীৰতা বেচি পৰ নেথাকিল। ৰাতিপুৱাৰ উছৱত তাৰ মন আনন্দেৰে উপচি পৰিল, আৰু তাৰ মুখতো<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> ku8u82tzwud2re3er16c9vzwa3pdh0f 104 80999 255240 237493 2026-07-09T22:43:25Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ|৯৩}} {{Rule|}}</noinclude>হাঁহি বিৰিঙ্গিলে তেনেতে পলৰ হাতখন থৰক্ বৰক্ কৰে কপি থকা দেখিবলৈ পালত তাৰ পেটত কিবা ভয়ৰ সঞ্চাৰ হৈছিল। আৰু ওপৰলৈ চাই পলৰ শেঁতা পৰা মুখখন দেখিলত তাৰো মনত কিবা আশঙ্কা উপজিছিল। সি সুধিলে “আপোনাৰ অসুখ হৈছেনে কি?” {{gap}}পলে মূৰটো লৰাই একো অসুখ হোৱা নাই বুলি ঈঙ্গিত দিলে কিন্তু সিমানতো পলৰ অসুখ নহৈছিল বুলি এন্টিয়কাছে ভাবিব নোৱাৰিলে। পলৰ মনত এনেহে লাগিছিল যেন তাৰ মুখখন তেজস্বী পুৰুষৰদৰে তেজী হৈ পৰিল। কিন্তু ইমানতো এগছি আশাৰ প্ৰদীপ ছেগ চাই লহ পহ কৰে বাঢ়ি উঠিছিল। {{gap}}“মই ঢাঁচ্ কৰে মাটিত পৰি মৰণৰ আশ্ৰয় ল’ম। মোৰ হিয়া ফাটি যাব। আৰু সেয়ে হ’লে সকলো দুখ-দৈন্যৰো ওৰ পৰিব!” {{gap}}পল তেতিয়া আকৌ গীৰ্জ্জাঘৰৰ ভিতৰ সোমাল। তাৰ মাকে কোন মানুহ কেতিয়া ভিতৰ সোমাইছে তাৰ হিচাপ লৈ থকা দেখিবলৈ পালে। দেখাত মাক গভীৰ আৰু তেওঁৰ মুখৰ আকৃতি দেখিলে তেওঁ যে ধৈৰ্য্যতা আৰু সৎ সাহস লভিছে এনে লাগিছিল। {{gap}}কিন্তু বেচেৰা পলৰ আৰু সাহ নজন্মিল। তাৰ অন্তৰত উমি উমি জলি থকা আশাৰ প্ৰদীপটি মাথোন বাকী আছিল। ই কোনো পাৰ্থিব সুখৰ আশা নহয়। বৰঞ্চ ই জীৱনৰ মেলানি মাগিবলৈ কৰা আশা হে। {{gap}}ইয়াৰ পিচত পলে গীৰ্জ্জাঘৰৰ এচুকত জীৱনৰ পাপ পুণ্যৰ সোৱঁৰণ কৰিবলৈ বাট চাই থকা তিৰোতাসকলৰ ওচৰলৈ গ’ল। আৰু এখন আঁৰ কাপোৰৰ ভিতৰেদি ফুচফুচাই কোৱা তেওঁবিলাকৰ পাপ আৰু অধৰ্ম্মৰ কাৰ্য্যবিলাকৰ কথা আৰু মাজে সময়ে হুমুনিয়াহ একোটা পলৰ<noinclude></noinclude> kxaouoodpcg0e56x44a7y83d80jbywz 104 81003 255205 237494 2026-07-09T21:34:12Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255205 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||মাতৃ|৯৭}} {{Rule|}}</noinclude>যি ঘিণ কৰাৰ ভাব দেখুৱাইছিল, তাৰ ভিতৰত পবিত্ৰ প্ৰেমৰ নিঝৰা লুকাই আছিল। {{gap}}ইয়াৰ পিচত জলযোগৰ সময় হ’ল। যীশুৰ পৱিত্ৰ স্মৃতিৰে তৰ্পণ কৰা ফটিকাৰ যি কেই টোপ পলৰ পেটলৈ গৈছিল তাৰ ফলত শৰীৰত সি তেজ, বল আৰু মনত উছাহ লভিছিল। {{gap}}সি যেতিয়া এখোজ দুখোজ কৈ তিৰোতা মানুহবিলাকৰ ফাললৈ আগ বাঢ়ি গ’ল তেতিয়া এগনিছ সিহঁতৰ মাজত মূৰ জিলিকা হৈ আছিল। বেচেৰী এগনিছেও শিৰ দোঁৱাই ভক্তিভাৱে প্ৰণাম কৰিছিল। সম্ভৱতঃ তাই বুকু ডাঠ কৰি সাহ লভিবৰ কাৰণেহে এইদৰে ঈশ্বৰক খাটিছিল। ইয়াকে দেখি পলে হিয়াত বল বান্ধিবলৈ সাজু হৈছিল। কিন্তু শুচি তৰ্পণেৰে পবিত্ৰ কৰা ফটিকাৰ বাটিটো আগ বঢ়াই তিৰোতাসকলৰ ওঁঠত লগাই দিওঁতে তাৰ হাত দুটি ঠক্ ঠক্ কৰে কঁপি থকা দেখা পোৱা গৈছিল। {{gap}}তাৰ পিচত স্তোত্ৰপাঠৰ সময় আহিল। গাৱঁৰ এজন মুখিয়াল বুঢ়াই পুৰণা কলীয়া পদ ঘোষাৰে ৰচনা কৰা স্তব গাবলৈ ধৰিলে। আৰু তেওঁৰ লগে লগে সমজুৱা সকলে কীৰ্ত্তন কৰিলে। {{gap}}স্তোত্ৰটো একেবাৰে আদি যুগত ৰচনা কৰা। তাত পোন প্ৰথমে ঈশ্বৰ প্ৰেমেৰে অনুপ্ৰাণিত হোৱা অৰণ্যবাসী মানুহৰ ঈশ্বৰ ভক্তিৰ তত্ত্ব উল্লেখ কৰা আছিল। এইবিলাক শুনাৰ পিচত এগনিছৰ বহুত পুৰণি কথা মনলৈ আহিল। বুঢ়াবুঢ়ীবিলাকে জাউৰিয়ে জাউৰিয়ে কৰা কীৰ্ত্তনে তাইৰ মানস পটত মানুহ জাতিৰ অতীত বুৰঞ্জীৰ মনোৰম চিত্ৰ মুদ্ৰিত কৰিলে। {{gap}}তেতিয়৷ তাই ভাবিলে, ইমান ডাঙৰ সমাজখনৰ আগতে তাই বাৰু কোন সতেৰে পলৰ নামত চেকা ঘঁহিব। এই গাঁৱৰ মানুহ<noinclude>{{Left|{{gap|4em}}—৭}}</noinclude> lhg9ygx1tbhyyzbv3kp2j9uyw3thau5 104 81004 255204 236586 2026-07-09T21:30:37Z JyotiPN 1603 255204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৯৮|মাতৃ।|}} {{Rule|}}</noinclude>বিলাকেই তাইক আজিলৈকে নিষ্কলঙ্কিনী আৰু পুন্যশীলা বুলি আখ্যা দি আহিছে।এনে স্থলত তাইনো বাৰু কোন সাহেৰে তাই নিজৰ সুযশ এৰি দুৰ্যশ চপাই ল’ব? {{gap}}তাই এতিয়া ভালকৈ বুজিলে যে পলৰ ওপৰত তাই যি শাস্তি বিহে সেই শাস্তি তাই নিজেও ভূগিব লাগিব। কিয়নো পলৰ লগ পাই তাই নিজেও অধৰ্ম্মৰ বোকাত নামিলে। পল আৰু এগনিছ দুয়ো একেলগে পাপ আচৰণ কৰিছে। আৰু এতিয়া শাস্তি ভুগিবৰ সময়তে সিহঁতে দুয়ো একেলগে একে শাস্তি ভূগিব লাগিব। গাৱঁৰ বুঢ়া, বুঢ়ী আৰু লৰাছোৱালী বিলাকে জাত লগাই গোৱা কীৰ্ত্তনৰ সুৰৰ ভিতৰেদি দয়ালু ভগৱন্ত পুৰুষজনে ইয়াৰ পিচত তাইক বোধ দি ক’ল যে তাই যি কাম কৰিবলৈ আগবাঢ়িছে তাক কৰোঁতে সতৰ্ক হোৱা উচিত আৰু তাই এতিয়া মুকুতি লভিবলৈ হেঁপাহ কৰাহে তাইৰ প্ৰধান কাম। {{gap}}কীৰ্ত্তনৰ সুললিত ধ্বনিয়ে তাইৰ অকলশৰীয়া জীৱনৰ সৰু সুৰা কথাবিলাকো এটি এটিকৈ মনত পেলালে। প্ৰথমতে কেচুৱা, তাৰ পিচত এজনী বুজন ছোৱালী। তাৰ পিচত কেনেকৈ গাভৰু হ’লহি এই সকলো কথা মনত পৰিল। আৰু দিনৰ পিচত দিনকৈ কেনেকৈ তাই সততে তাইৰ উপৰি পুৰুষ সকলে হাতৰ কিলাকুটি আৰু ভৰিৰ আঠুৰে ঘঁহি ঘঁহি মলিন কৰা এই আসনখনত বহি উপাসনা কৰি কাল কটাইছে এইবিলাক কথাও তাই এটি এটিকৈ সুৱঁৰিলে। এই উপাসনা কৰা ঘৰটো দৰাচলতে তাইৰ বংশৰ যাউতিযুগীয়া সম্পত্তি। তাইৰ কোনোবা এজন আজু ককাকে এই ঘৰটো নিৰ্ম্মান কৰালে। আৰু মানুহে কয় বোলে তাইৰ কোনোবা এজন উপৰি পুৰুষে দুৰ্দ্দান্ত<noinclude></noinclude> cw64wz760hw536hm2sjp1ji8acv5zrq 106 84018 255262 226206 2026-07-10T00:56:33Z JyotiPN 1603 255262 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=সৰাপাহি |Language=as |Volume= |Edition= |Author=প্ৰভাত হালৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher= |Address= |Year= |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{ভাৰতীয় ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন নৱেম্বৰ ২০২২}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 3w6pecxms01o0fv3c5g75ufz0yyybnu 255263 255262 2026-07-10T00:59:29Z JyotiPN 1603 255263 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=সৰাপাহি |Language=as |Volume= |Edition=১ম |Author=প্ৰভাত হালৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=প্ৰভাত হালৈ |Address=বিলেশ্বৰ |Year=2017 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist /> |Volumes= |Remarks= |Notes={{ভাৰতীয় ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন নৱেম্বৰ ২০২২}} |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 81v1a10pyzigg65ehqlrnozielxz94u 0 92525 255225 253357 2026-07-09T22:03:26Z JyotiPN 1603 255225 wikitext text/x-wiki {{header | title = মাতৃ | author = লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৪ | translator = | section = | previous = [[মাতৃ/৬|৬]] | next = [[মাতৃ/৮|৮]] | notes = | categories = }} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=50 to=62/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} n2ksazypgrb3ms24525ylgav2h6u8e4 255226 255225 2026-07-09T22:05:36Z JyotiPN 1603 255226 wikitext text/x-wiki {{header | title = মাতৃ | author = লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৪ | translator = | section = | previous = [[মাতৃ/৬|৬]] | next = [[মাতৃ/৯|৯]] | notes = | categories = }} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=50 to=62/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} ejo8j0mzinioucxs8zg4dla14vizr2f 0 92532 255199 253400 2026-07-09T21:13:53Z JyotiPN 1603 255199 wikitext text/x-wiki {{header | title = মাতৃ | author = লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৪ | translator = | section = | previous = | next = [[মাতৃ/১|১]] | notes = | categories = }} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=1 to=1/> {{page break|label=}} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=3 to=9/> {{page break|label=}} {{AuxTOC| {{c|{{xx-larger|'''সূচীপত্ৰ'''}}}} {{Table| title=[[মাতৃ/১|১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১১|১]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/২|২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১৯|৯]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৩|৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/২৭|১৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৪|৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৩৭|২৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৫|৫]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৫|৩৫]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৬|৬]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৮|৩৮]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৭|৭]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৫০|৪০]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৯|৯]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৬৩|৫৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১০|১০]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭২|৬২]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১১|১১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭৭|৬৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১২|১২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৮৪|৭৪]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৩|১৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৯৩|৮৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৪|১৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১০২|৯২]]}} }} {{PD-India}} tpw4b33mjoujdh677ftwudfso8smgov 255200 255199 2026-07-09T21:16:09Z JyotiPN 1603 255200 wikitext text/x-wiki {{header | title = মাতৃ | author = লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৪ | translator = | section = | previous = | next = [[মাতৃ/১|১]] | notes = | categories = }} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=1 to=1/> {{page break|label=}} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=3 to=3/> {{page break|label=}} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=4 to=4/> {{page break|label=}} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=5 to=5/> {{page break|label=}} <pages index="মাতৃ (উপন্যাস).pdf" from=7 to=9/> {{page break|label=}} {{AuxTOC| {{c|{{xx-larger|'''সূচীপত্ৰ'''}}}} {{Table| title=[[মাতৃ/১|১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১১|১]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/২|২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১৯|৯]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৩|৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/২৭|১৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৪|৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৩৭|২৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৫|৫]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৫|৩৫]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৬|৬]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৪৮|৩৮]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৭|৭]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৫০|৪০]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/৯|৯]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৬৩|৫৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১০|১০]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭২|৬২]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১১|১১]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৭৭|৬৭]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১২|১২]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৮৪|৭৪]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৩|১৩]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/৯৩|৮৩]]}} {{Table| title=[[মাতৃ/১৪|১৪]]| page=[[পৃষ্ঠা:মাতৃ (উপন্যাস).pdf/১০২|৯২]]}} }} {{PD-India}} 3lqzxfygrvcswskvucj765ge4js7kav 104 93017 255139 255115 2026-07-09T17:55:32Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 255139 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(৭)}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|গ্ৰন্থকাৰৰ নিবেদন।}} }} {{Gap}}স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনচৰিত ৰচনা সঙ্কল্প কৰা আজি কেবা বছৰো হল। ইমান দিন সেই সংকল্পক কাৰ্য্যলৈ পৰিণত কৰিবলৈ নোৱাৰাৰ প্ৰধান কাৰণ স্বৰ্গীয় মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনৰ সকলো ঘটনা আমি ভাল মতে গোটাব পৰা নাছিলোঁ। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনচৰিত্ৰৰ আহিলা-সম্বল আদি সংগ্ৰহ কৰাৰ পিচতো তাক জুকিয়াই এটি সম্বন্ধ-লগা বিবৰণ ৰচনা কৰাৰ কাৰণে সুবিধা মতে অবসৰ পোৱা নাছিলোঁ। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ সকলো কথা প্ৰকাশ কৰাত কিমান পৰিশ্ৰম হৈছে সেইটো ৰাইজৰ বিচাৰৰ তলতীয়া। বিশেষতঃ আমাৰ অসমত এনে এজন মানুহ নেপালোঁ যি আনন্দৰামৰ বিষয়ে ধাৰাবাহিকৰূপে জানে। আমি আৰু এটা অসুবিধাত পৰিছিলোঁ—আনন্দৰাম বৰুৱাই তেওঁৰ সংক্ষিপ্ত জীৱনৰ ভিতৰতে অকল মাথোঁন এঠাইত বাস নকৰিছিল। চৰকাৰী কাৰ্য্যৰ অনুৰোধত তেওঁ আসামৰ বাহিৰেও বঙ্গৰ নানান ঠাইত ভ্ৰমি ফুৰিব লাগিছিল। গতিকে তেওঁৰ জীৱনৰ কীৰ্ত্তি-কাহিনী নানান ঠাইত সিঁচৰিত হৈ পৰি আছে, তাক সংগ্ৰহ কৰি জুকিয়াই লিখোঁতে আমাৰ যথাসাধ্য পৰিশ্ৰম হৈছে। তাৰ উপৰিও আনন্দৰাম বৰুৱাই নিজৰ কথা কাৰো আগত খুলি নকৈছিল, তাৰপৰা তেওঁৰ জীৱনৰ বহুত কাহিনী লুপ্ত হৈছে। বৰ্ত্তমান জীৱনচৰিতত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সমুদায় গ্ৰন্থৰ আমি সৰল ভাবে সকলোৱে বুজিব পৰাকৈ পৰিচয় নিবলৈ যত্ন কৰিছোঁ। তেওঁৰ সকলো গ্ৰন্থ সংগ্ৰহ কৰাতো আমাৰ অশেষ পৰিশ্ৰম হৈছে। {{gap}}এই পৰিশ্ৰমৰ মূলত এটি কথাই আমাক বৰকৈ উদগাইছিল। তাহানি বচ্‌ওৱেলে সুপ্ৰসিদ্ধ ইংৰাজ সাহিত্যিক ডাক্তাৰ জন্‌চনৰ জীৱনী<noinclude></noinclude> ahyzplfrw85rm8v0c4ndehgpb6rxy2v 104 93019 255128 254447 2026-07-09T14:42:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255128 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৯}}</noinclude> মুখ উজ্জল কৰোঁতা কেইজন মহাত্মাই আমাৰ মাজত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছে? আনন্দৰামৰ সুখ্যাতি ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ শিক্ষাকেন্দ্ৰত বৰকৈ প্ৰচাৰিত। তেওঁৰ দ্বাৰা অসমক সভ্য জগতে চিনিব পাৰিছে। কিন্তু আমাৰ দেশৰ এনেহে দুৰ্ভাগ্য যে এই মহাপুৰুষৰ আমি এতিয়াও এখনি জীৱনচৰিত উলিয়াব পৰা নাই। এই পাপৰ কাৰণে আনন্দৰামৰ দৰে দ্বিতীয় জন মহাপুৰুষ এই পৰিমিতে অসমত জন্ম গ্ৰহণ কৰা নাই। সেই পাপৰ এতিয়াও প্ৰায়শ্চিত্ত হোৱা নাইনে? অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পৰম হিতৈষী স্বৰ্গীয় লম্বোদৰ বৰাই আনন্দৰাম ঢুকুৱাৰ পিচত তেওঁৰ জীৱনচৰিত লিখিবলৈ আহিলাপাতি গোটাই লৈছিল। আনন্দৰামৰ প্ৰায় সমসাময়িক স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াই যদি সেই জীৱনচৰিত সম্পূৰ্ণ কৰি যাব পাৰিলেহেঁডেন তেন্তে অসমীয়া জাতিৰ পৰম উপকাৰ হল- হেঁতেন, তাৰ লগে লগে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ বহুতো ঘটনা ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ হলহেঁতেন। স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াৰ অন্যান্য উচ্চ সংকল্পৰ লগে লগে সেই সংকল্প ও কাণৰ গৰ্ভত লীন হল। বিশেষ দুখৰ বিষয় এই যে লম্বোদৰ বৰাৰ মৃত্যুৰ পিচত আন কোনো উদ্যোগী অসমীয়াই সেই কাম হাতত নললে। আনন্দৰামৰ স্মৃতি তেতিয়াও অসমীয়া ৰাইজৰ অন্তৰত সজাগ আছিল। {{gap}}বৰ্ত্তমান জীৱনী সংকলনত আমি নানান ঠাইৰ নানান মানুহৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা লৈছোঁ, কিন্তু তাৰ ভিতৰত যিবোৰ সম্ভৱপৰ আৰু মিঃ বৰুৱাৰ আন আন কথাৰ লগত ৰজিতা খায় সেইবোৰকহে ঘাইকৈ এই জীৱনচৰিত্ৰত ঠাই দিছোঁ।� {{Gap}}আনন্দৰামৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ আহিলা-সম্বল আৰু উদগনি দি সহায় কৰোতাসকলৰ ভিতৰত সৰ্ব্ব প্ৰথমতে স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দো- পাধ্যায়ৰ নাম লব লগীয়া। ১৯১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ২৩ তাৰিখে আমি পূজ্যপাদ বন্দোপাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াৰপৰা তেওঁৰ প্ৰিয়তম শিষ্য মিঃ<noinclude></noinclude> 9xend9r742wu7ze5b7vtvgvplw8okn7 255129 255128 2026-07-09T14:42:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 255129 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৯}}</noinclude> মুখ উজ্জল কৰোঁতা কেইজন মহাত্মাই আমাৰ মাজত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছে? আনন্দৰামৰ সুখ্যাতি ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ শিক্ষাকেন্দ্ৰত বৰকৈ প্ৰচাৰিত। তেওঁৰ দ্বাৰা অসমক সভ্য জগতে চিনিব পাৰিছে। কিন্তু আমাৰ দেশৰ এনেহে দুৰ্ভাগ্য যে এই মহাপুৰুষৰ আমি এতিয়াও এখনি জীৱনচৰিত উলিয়াব পৰা নাই। এই পাপৰ কাৰণে আনন্দৰামৰ দৰে দ্বিতীয় জন মহাপুৰুষ এই পৰিমিতে অসমত জন্ম গ্ৰহণ কৰা নাই। সেই পাপৰ এতিয়াও প্ৰায়শ্চিত্ত হোৱা নাইনে? অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পৰম হিতৈষী স্বৰ্গীয় লম্বোদৰ বৰাই আনন্দৰাম ঢুকুৱাৰ পিচত তেওঁৰ জীৱনচৰিত লিখিবলৈ আহিলাপাতি গোটাই লৈছিল। আনন্দৰামৰ প্ৰায় সমসাময়িক স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াই যদি সেই জীৱনচৰিত সম্পূৰ্ণ কৰি যাব পাৰিলেহেঁডেন তেন্তে অসমীয়া জাতিৰ পৰম উপকাৰ হল- হেঁতেন, তাৰ লগে লগে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ বহুতো ঘটনা ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ হলহেঁতেন। স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াৰ অন্যান্য উচ্চ সংকল্পৰ লগে লগে সেই সংকল্প ও কাণৰ গৰ্ভত লীন হল। বিশেষ দুখৰ বিষয় এই যে লম্বোদৰ বৰাৰ মৃত্যুৰ পিচত আন কোনো উদ্যোগী অসমীয়াই সেই কাম হাতত নললে। আনন্দৰামৰ স্মৃতি তেতিয়াও অসমীয়া ৰাইজৰ অন্তৰত সজাগ আছিল। {{gap}}বৰ্ত্তমান জীৱনী সংকলনত আমি নানান ঠাইৰ নানান মানুহৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা লৈছোঁ, কিন্তু তাৰ ভিতৰত যিবোৰ সম্ভৱপৰ আৰু মিঃ বৰুৱাৰ আন আন কথাৰ লগত ৰজিতা খায় সেইবোৰকহে ঘাইকৈ এই জীৱনচৰিত্ৰত ঠাই দিছোঁ। {{Gap}}আনন্দৰামৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ আহিলা-সম্বল আৰু উদগনি দি সহায় কৰোতাসকলৰ ভিতৰত সৰ্ব্ব প্ৰথমতে স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দো- পাধ্যায়ৰ নাম লব লগীয়া। ১৯১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ২৩ তাৰিখে আমি পূজ্যপাদ বন্দোপাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াৰপৰা তেওঁৰ প্ৰিয়তম শিষ্য মিঃ<noinclude></noinclude> ltaoa8mpm7oo4lun43ekldmogl7hc4z 255130 255129 2026-07-09T14:43:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 255130 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|৯}}</noinclude> মুখ উজ্জল কৰোঁতা কেইজন মহাত্মাই আমাৰ মাজত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছে? আনন্দৰামৰ সুখ্যাতি ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ শিক্ষাকেন্দ্ৰত বৰকৈ প্ৰচাৰিত। তেওঁৰ দ্বাৰা অসমক সভ্য জগতে চিনিব পাৰিছে। কিন্তু আমাৰ দেশৰ এনেহে দুৰ্ভাগ্য যে এই মহাপুৰুষৰ আমি এতিয়াও এখনি জীৱনচৰিত উলিয়াব পৰা নাই। এই পাপৰ কাৰণে আনন্দৰামৰ দৰে দ্বিতীয় জন মহাপুৰুষ এই পৰিমিতে অসমত জন্ম গ্ৰহণ কৰা নাই। সেই পাপৰ এতিয়াও প্ৰায়শ্চিত্ত হোৱা নাইনে? অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পৰম হিতৈষী স্বৰ্গীয় লম্বোদৰ বৰাই আনন্দৰাম ঢুকুৱাৰ পিচত তেওঁৰ জীৱনচৰিত লিখিবলৈ আহিলাপাতি গোটাই লৈছিল। আনন্দৰামৰ প্ৰায় সমসাময়িক স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াই যদি সেই জীৱনচৰিত সম্পূৰ্ণ কৰি যাব পাৰিলেহেঁডেন তেন্তে অসমীয়া জাতিৰ পৰম উপকাৰ হল- হেঁতেন, তাৰ লগে লগে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ বহুতো ঘটনা ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ হলহেঁতেন। স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াৰ অন্যান্য উচ্চ সংকল্পৰ লগে লগে সেই সংকল্প ও কাণৰ গৰ্ভত লীন হল। বিশেষ দুখৰ বিষয় এই যে লম্বোদৰ বৰাৰ মৃত্যুৰ পিচত আন কোনো উদ্যোগী অসমীয়াই সেই কাম হাতত নললে। আনন্দৰামৰ স্মৃতি তেতিয়াও অসমীয়া ৰাইজৰ অন্তৰত সজাগ আছিল। {{gap}}বৰ্ত্তমান জীৱনী সংকলনত আমি নানান ঠাইৰ নানান মানুহৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা লৈছোঁ, কিন্তু তাৰ ভিতৰত যিবোৰ সম্ভৱপৰ আৰু মিঃ বৰুৱাৰ আন আন কথাৰ লগত ৰজিতা খায় সেইবোৰকহে ঘাইকৈ এই জীৱনচৰিত্ৰত ঠাই দিছোঁ। {{Gap}}আনন্দৰামৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ আহিলা-সম্বল আৰু উদগনি দি সহায় কৰোঁতাসকলৰ ভিতৰত সৰ্ব্ব প্ৰথমতে স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দো- পাধ্যায়ৰ নাম লব লগীয়া। ১৯১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ২৩ তাৰিখে আমি পূজ্যপাদ বন্দোপাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াৰপৰা তেওঁৰ প্ৰিয়তম শিষ্য মিঃ<noinclude></noinclude> 4sl5s2lf6jpa5sjnotpw24diioogwku 255131 255130 2026-07-09T15:08:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 255131 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|(৯)}}</noinclude> মুখ উজ্জল কৰোঁতা কেইজন মহাত্মাই আমাৰ মাজত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছে? আনন্দৰামৰ সুখ্যাতি ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ শিক্ষাকেন্দ্ৰত বৰকৈ প্ৰচাৰিত। তেওঁৰ দ্বাৰা অসমক সভ্য জগতে চিনিব পাৰিছে। কিন্তু আমাৰ দেশৰ এনেহে দুৰ্ভাগ্য যে এই মহাপুৰুষৰ আমি এতিয়াও এখনি জীৱনচৰিত উলিয়াব পৰা নাই। এই পাপৰ কাৰণে আনন্দৰামৰ দৰে দ্বিতীয় জন মহাপুৰুষ এই পৰিমিতে অসমত জন্ম গ্ৰহণ কৰা নাই। সেই পাপৰ এতিয়াও প্ৰায়শ্চিত্ত হোৱা নাইনে? অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পৰম হিতৈষী স্বৰ্গীয় লম্বোদৰ বৰাই আনন্দৰাম ঢুকুৱাৰ পিচত তেওঁৰ জীৱনচৰিত লিখিবলৈ আহিলাপাতি গোটাই লৈছিল। আনন্দৰামৰ প্ৰায় সমসাময়িক স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াই যদি সেই জীৱনচৰিত সম্পূৰ্ণ কৰি যাব পাৰিলেহেঁডেন তেন্তে অসমীয়া জাতিৰ পৰম উপকাৰ হল- হেঁতেন, তাৰ লগে লগে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ বহুতো ঘটনা ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ হলহেঁতেন। স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াৰ অন্যান্য উচ্চ সংকল্পৰ লগে লগে সেই সংকল্প ও কাণৰ গৰ্ভত লীন হল। বিশেষ দুখৰ বিষয় এই যে লম্বোদৰ বৰাৰ মৃত্যুৰ পিচত আন কোনো উদ্যোগী অসমীয়াই সেই কাম হাতত নললে। আনন্দৰামৰ স্মৃতি তেতিয়াও অসমীয়া ৰাইজৰ অন্তৰত সজাগ আছিল। {{gap}}বৰ্ত্তমান জীৱনী সংকলনত আমি নানান ঠাইৰ নানান মানুহৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা লৈছোঁ, কিন্তু তাৰ ভিতৰত যিবোৰ সম্ভৱপৰ আৰু মিঃ বৰুৱাৰ আন আন কথাৰ লগত ৰজিতা খায় সেইবোৰকহে ঘাইকৈ এই জীৱনচৰিত্ৰত ঠাই দিছোঁ। {{Gap}}আনন্দৰামৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ আহিলা-সম্বল আৰু উদগনি দি সহায় কৰোঁতাসকলৰ ভিতৰত সৰ্ব্ব প্ৰথমতে স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দো- পাধ্যায়ৰ নাম লব লগীয়া। ১৯১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ২৩ তাৰিখে আমি পূজ্যপাদ বন্দোপাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াৰপৰা তেওঁৰ প্ৰিয়তম শিষ্য মিঃ<noinclude></noinclude> g59brhqu35q08vm7utxgqk3ok56f1dz 255140 255131 2026-07-09T17:59:48Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255140 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{center|(৯)}}</noinclude>মুখ উজ্জল কৰোঁতা কেইজন মহাত্মাই আমাৰ মাজত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছে? আনন্দৰামৰ সুখ্যাতি ভাৰত আৰু ইউৰোপৰ শিক্ষাকেন্দ্ৰত বৰকৈ প্ৰচাৰিত। তেওঁৰ দ্বাৰা অসমক সভ্য জগতে চিনিব পাৰিছে। কিন্তু আমাৰ দেশৰ এনেহে দুৰ্ভাগ্য যে এই মহাপুৰুষৰ আমি এতিয়াও এখনি জীৱনচৰিত উলিয়াব পৰা নাই। এই পাপৰ কাৰণে আনন্দৰামৰ দৰে দ্বিতীয় জন মহাপুৰুষ এই পৰিমিতে অসমত জন্ম গ্ৰহণ কৰা নাই। সেই পাপৰ এতিয়াও প্ৰায়শ্চিত্ত হোৱা নাইনে? অসমীয়া ভাষা আৰু সাহিত্যৰ পৰম হিতৈষী স্বৰ্গীয় লম্বোদৰ বৰাই আনন্দৰাম ঢুকুৱাৰ পিচত তেওঁৰ জীৱনচৰিত লিখিবলৈ আহিলাপাতি গোটাই লৈছিল। আনন্দৰামৰ প্ৰায় সমসাময়িক স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াই যদি সেই জীৱনচৰিত সম্পূৰ্ণ কৰি যাব পাৰিলেহেঁতেন তেন্তে অসমীয়া জাতিৰ পৰম উপকাৰ হলহেঁতেন, তাৰ লগে লগে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনৰ বহুতো ঘটনা ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ হলহেঁতেন। স্বৰ্গীয় বৰা ডাঙ্গৰীয়াৰ অন্যান্য উচ্চ সংকল্পৰ লগে লগে সেই সংকল্পও কালৰ গৰ্ভত লীন হল। বিশেষ দুখৰ বিষয় এই যে লম্বোদৰ বৰাৰ মৃত্যুৰ পিচত আন কোনো উদ্যোগী অসমীয়াই সেই কাম হাতত নললে। আনন্দৰামৰ স্মৃতি তেতিয়াও অসমীয়া ৰাইজৰ অন্তৰত সজাগ আছিল। {{gap}}বৰ্ত্তমান জীৱনী সংকলনত আমি নানান ঠাইৰ নানান মানুহৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা লৈছোঁ, কিন্তু তাৰ ভিতৰত যিবোৰ সম্ভৱপৰ আৰু মিঃ বৰুৱাৰ আন আন কথাৰ লগত ৰজিতা খায় সেইবোৰকহে ঘাইকৈ এই জীৱনচৰিতত ঠাই দিছোঁ। {{Gap}}আনন্দৰামৰ জীৱনৰ কাহিনীৰ আহিলা-সম্বল আৰু উদগনি দি সহায় কৰোঁতাসকলৰ ভিতৰত সৰ্ব্ব প্ৰথমতে স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দোপাধ্যায়ৰ নাম লব লগীয়া। ১৯১২ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ২৩ তাৰিখে আমি পূজ্যপাদ বন্দোপাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াৰপৰা তেওঁৰ প্ৰিয়তম শিষ্য মিঃ<noinclude></noinclude> aekgvqls8effgovh7dhhqnlgwpkod26 104 93027 255142 254873 2026-07-09T19:22:39Z JyotiPN 1603 255142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ।}}}} {{block center|width=440px| {{dtpl | | {{larger|বিষয়।}} | {{larger|পিঠি}} | dottext =}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/গ্ৰন্থকাৰৰ নিৱেদন|গ্ৰন্থকাৰৰ নিৱেদন]] |৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{center|{{larger|জীৱন-কাহিনী।}}}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/আৰম্ভণ|আৰম্ভণ]]|১ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/পূৰ্ব্বপুৰুষ আৰু লৰাকাল|পূৰ্ব্বপুৰুষ আৰু লৰাকাল]] |১৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/কলিকাতাৰ কলেজত|কলিকাতাৰ কলেজত]] |২৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/বিলাতত|বিলাতত]] |৩৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/শিবসাগৰত ম্যাজিষ্ট্ৰেট|শিবসাগৰত ম্যাজিষ্ট্ৰেট]] |৪১ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/বঙ্গৰ নানা ঠাইত|বঙ্গৰ নানা ঠাইত]] |৪৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/নোয়াখালীত ম্যাজিষ্ট্ৰেট|নোয়াখালীত ম্যাজিষ্ট্ৰেট]] |৫৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/নৰীয়া আৰু মৃত্যু|নৰীয়া আৰু মৃত্যু]] |৭০ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/শোক প্ৰকাশ|শোক প্ৰকাশ]] |৭৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ|ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ]] |৮১-৯৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{center|{{larger|সাহিত্য-প্ৰতিভা।}}}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা|আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা]] |৯৮ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰিচয়|গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰিচয়]] |১০৬-১৫৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান|ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান]] |১০৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/উচ্চ সংস্কৃত ব্যাকৰণ|উচ্চ সংস্কৃত ব্যাকৰণ]] |১১৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভূগোল|ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভূগোল]] |১১৫ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} }}<noinclude>{{block center/e}}</noinclude> ggkh8jshx1amv2wnmc59fkcooa8cswp 104 93029 255143 254457 2026-07-09T19:43:09Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 255143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|আনন্দৰাম বৰুৱা}}}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{Xx-larger|আৰম্ভণ।}}}} {{Dropinitial|চি|margin-left=1em}}ভিলিয়ান আনন্দৰাম বৰুৱা ইহসংসাৰৰ পৰা বিদায় লোৱা আজি ভালেমান বছৰ অতীত হল, তেওঁৰ বিষয়ে জানিব লগীয়া ঘাই কথাখিনি এতিয়াও ৰাইজৰ আগত সম্পূৰ্ণ হৈ ওলোৱা নাই। সেইদেখি পোন প্ৰথমতে বৰ দুখেৰে কব লগাত পৰিছে যে আজিলৈকে কোনেও তেওঁৰ জীৱনী লিখিবলৈ আগ বঢ়া নাই। আমাৰ অসমত এতিয়াও বহুত মানুহ আছে যি সৰুৰে পৰা আনন্দৰামক দেখিছে, তেওঁৰ লগত একে-লগে পঢ়িছে, মাজিষ্ট্ৰেট্‌ হৈ থাকোঁতে তেওঁৰ লগত নানান প্ৰকাৰে ঘনিষ্ঠতা ৰাখিছিল, শেহত অগ্নিৰ গৰ্ভত তেওঁৰ দেহা বিসৰ্জ্জন কৰিছিল, তত্ৰাচ তেওঁলোকৰ কোনো জনে যে এই কামত আগ বঢ়া নাই ইহে বৰ দুখৰ কথা। বঙ্গালী লেখক {{SIC|স্বগায়|স্বৰ্গীয়}} ঠাকুৰদাস মুখোপাধ্যায়ে “বৰুৱা ঢুকুৱাৰ মাহচেৰেকৰ পাচত ‘সাহিত্যত’ এই বিষয়ে আক্ষেপ কৰিছিল; আজি ইমান বছৰ হল সেই আক্ষেপৰ প্ৰতিধ্বনি দেশময় শুনা গৈছে, তত্ৰাচ সেই আক্ষেপৰ ওপৰত প্ৰতীকাৰৰ পাৰিজাত ফুল আজিলৈকে ফুলি উঠা নাই। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ দুৰ্ভাগ্য তেওঁ পুৰাণ-প্ৰসিদ্ধ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত জন্ম লৈছিল, তেওঁৰ জন্ম হব লাগিছিল ভাৰতৰ আন কোনো গুণীৰ গুণ বুজা উন্নত দেশত, তেতিয়া তেওঁ যথাযথ সম্মান পালেহেঁতেন, আনন্দৰামৰ গৌৰৱ বাণীত দেশবাসীৰ প্ৰাণ মতলীয়া হলহেঁতেন। {{nop}}<noinclude></noinclude> 6fvae5lpro1o4jr7b4pay4h4kp46z7x 104 93030 255144 254458 2026-07-09T19:50:12Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 255144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude>{{gap}}ইয়াৰ কাৰণ এটা হব পাৰে। বহুতৰ মনত আক্ষেপ আনন্দৰাম বৰুৱাই জাতকুল এৰি বিলাতলৈ গৈ চিভিলিয়ান হল, বিদেশত মাজিষ্ট্ৰেট্‌ হৈ নিজৰ ধনৰ মোনা পূৰ কৰিলে, নিজৰ মাতৃভাষা অসমীয়া সাহিত্য এৰি সংস্কৃতৰ চৰ্চ্চা কৰিলে, এনেকি ভূলে-চুকেও অসমীয়া সাহিত্য বা অসমীয়া জাতিৰ কোনোবিধ মঙ্গল সাধি নগল। এনে স্থলত তেওঁৰ জীৱন চৰিত আমাৰ আৰ্হিস্থল হব পাৰে কেনেকৈ? তেওঁৰ জীৱন চৰিত লিখি আমি তেওঁক পূজা কৰিম কেলেই? এইবোৰ কাৰণত আনন্দৰাম বৰুৱাই অসমীয়াৰ স্মৃতিফলিত আজি পূৰ্ণহতীয়া সম্ভাষণ পোৱা নাই, যি সম্ভাষণ পাইছে তাৰ গতি ভেকস্ৰোত গতি, সি গঙ্গাস্ৰোত গতি নহয়। কিন্তু আমি সোধোঁ, ওপৰত উনুকিউৱা কাৰণত যে আনি তেওঁৰ যথাযথ পূজা কৰা নাই, সেইবোৰ কাৰণ তেওঁৰ পূজাৰ অনুকূল নে প্ৰতিকূল। {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱা একুৰি-উনৈশ বছৰ কাল এই সংসাৰত জীয়াই আছিল, এই কালৰ ভিতৰত তেওঁ অসমৰ দেখাতে একো উপকাৰ সাধি নগল ইও সঁচা। ব্যবস্থাপক সভাত মিউনিচিপালিটিৰ টেক্স্‌ কমাবলৈ বা আন কোনো প্ৰস্তাৱ মেলি গবৰ্ণমেণ্টক অনুৰোধ কৰা নাছিল ই সঁচা, কিন্তু সেই বুলি তেওঁৰ অসামান্য গুণৰাশিৰ কিবা বঢ়া-টুটা হ’লনে? তেওঁ আছিল সাহিত্য-আকাশৰ পূৰ্ণচন্দ্ৰ, সাহিত্যৰ অমিয়া পান কৰোঁতে তেওঁৰ আতমা বিভোৰ আছিল; শঙ্কা আৰু প্ৰতিদ্বন্দিতা–সমাকুল ৰাষ্ট্ৰীয়ক্ষেত্ৰত থিয় হবলৈ তেওঁৰ প্ৰবৃত্তি বা অৱসৰ হয় কেনেকৈ? তেওঁ নিজেই এবাৰ আক্ষেপ কৰি কৈছিল,— “ৰজাঘৰীয়া কথা লৈ অনৰ্থক খোৱা-কামোৰা নকৰি আমাৰ নেতাসকলে যদি সংস্কৃত সাহিত্যৰ বহুমূলীয়া ৰত্ন-ৰাজি পোহৰলৈ অনাৰ কামত মন-প্ৰাণ ঢালে তেনেহলে দেশৰ পৰম উপকাৰ হয়।” বৰুৱাই এনেদেৰে কোৱাৰ পৰা আমি ভাবিব নালাগে যে তেওঁ ৰাষ্ট্ৰনৈতিক দলৰ মানুহক কোনো প্ৰকাৰে ভাল নেপাইছিল। ওপৰত কোৱা কথাযাৰৰ ভিতৰত থকা ভাব বা তাৎপৰ্য্যহে আমি গ্ৰহণ<noinclude></noinclude> s8prqh8y384bh7ngwv5ijdxpw4cr538 104 93045 255141 254473 2026-07-09T19:21:29Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 255141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|পূৰ্ব্বপুৰুষ আৰু লৰাকাল।}}}} {{gap}}অসমীয়াৰ গৌৰবমণি পণ্ডিতপ্ৰবৰ চিভিলিয়ান আনন্দৰাম বৰুৱাই কামৰূপৰ উত্তৰ গুৱাহাটীৰ মজিন্দাৰ বৰুৱা বংশক উজ্জ্বল কৰি থৈ গৈছে। এই বংশৰ আদি-পুৰুষ মানিকচন্দ্ৰই চুখাম্‌ফা খোৰাৰজাৰ দিনত বৰকাকতিৰ বাব লৈ উজনীৰ গড়গাৱঁত বাস কৰিছিল। তেওঁৰ নাম পূৰ্ব্বে দুৰ্গাচৰণ বহু আছিল। তেওঁ গৌতম ঋষি গোত্ৰৰ মানুহ আছিল। {{gap}}১৪৭৭ শকৰ আহাৰ মাহত কোচবেহাৰব ৰজা নৰনাৰায়ণে আমাৰ স্বৰ্গদেৱলৈ কেচুৰ বসেৰে লিখি এখনি চিঠি দিয়ে। কিন্তু পাত্ৰ-মন্ত্ৰী কোনেও সেই চিঠিৰ আখৰ মাতিব নোৱাৰিলে, পাচত দুৰ্গাচৰণে চাকিৰ পোহৰ গুচাই, আন্ধাৰত সেই চিঠি পঢ়িবলৈ ধৰিলে। কেচুৰ ৰসেৰে লিখা আখৰ আন্ধাৰত জিলিকি উঠিল। ইয়াকে দেখি স্বৰ্গদেৱ খোৰাৰজাই দুৰ্গাচৰণৰ বুদ্ধিক বৰকৈ প্ৰশংসা কৰিলে, আৰু তেওঁক মজিন্দাৰ খিতাপ দিলে। আৰু কোনেও মনিব নোৱাৰা আখৰ তেওঁ বুদ্ধি লগাই মাণিক হেন উজ্জ্বল কৰি পঢ়িব পৰাৰ গতিকে তেওঁৰ নাম মাণিকচন্দ্ৰ থলে। ইয়াৰ উপৰিও বজাৰ ঘৰৰ পৰা তেওঁ মাটী আৰু বন্দীবেটী পালে; আৰু আগলৈ সেই বংশৰ কোনো মানুহে ডাঙ্গৰ অপৰাধ কৰিলেও প্ৰাণদণ্ড নেপায় এনে ভাবৰ অনুগ্ৰহৰ কাকত দিলে। মাণিকচন্দ্ৰৰ জীৱনত যে এই বুদ্ধিৰ পৰিচয় পালোঁ সেই বুদ্ধি তেওঁৰ সতি-সন্ততিৰ গাত পূৰ্ণমাত্ৰা জিলিকিছিল। মাণিকচন্দ্ৰৰ তিনটি পুতেক, দামোদৰ বৰুৱা, মাটিথোৱা আৰু পৰশুৰাম। দামোদৰৰ সন্তান দুখীয়া বৰকাকতি, তেওঁৰ সহজানন্দ, সহজানন্দৰ সন্তান দশৰথ, দশৰথৰ সন্তান কমললোচন,<noinclude>{{Left|{{gap|5em}}২}}</noinclude> fssh5uvzkeejsyhteo6wqfg5i9kyezn 104 93098 255145 254597 2026-07-09T20:04:20Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 255145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|প্ৰকাশক—গ্ৰন্থকাৰ; গুৱাহাটী, আসাম।}}}} {{Dhr|2em}} {{Rule|65em}} {{center|{{Xxx-larger|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণৰ নিবেদন।}}}} {{Dhr}} {{gap}}অসমীয়া ৰাইজ, অসমৰ শিক্ষাবিভাগ আৰু কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৰ্ত্তৃপক্ষসকলৰ অনুগ্ৰহত অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে “আনন্দৰাম বৰুৱাৰ” দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ উলিয়াব লগাত পৰিল। সেই বাবে সেই সকলোলৈকে কৃতজ্ঞতাৰ শৰাই আগ বঢ়াইছোঁ। দ্বিতীয় তাঙ্গৰণত কিছু নতুন কথা যোগ দিয়া হৈছে, আৰু ওপৰঞ্চি খনো আগতকৈ বঢ়োৱা হৈছে। অসমীয়া ৰাইজে আগৰ মৰমৰ চকুৰে “আনন্দৰাম বৰুৱাক” চাব এই আশাৰে দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ প্ৰকাশ কৰা গল। এই খিনিতে বৰ শোকেৰে কব লগাত পৰিছে যে মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নুমলীয়া ভায়েক শ্ৰীযুত কেশবৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়া আৰু এই সংসাৰত নাই। মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ জীৱনচৰিত প্ৰকাশ কৰাত তেখেতৰ পৰা পোৱা উৎসাহে এই গুৰু কামত মোক বৰ উদগনি দিছিল। {| {{ts|wa|mc}} | width=50% |{{center|<poem>কলিকতা,<br>৫৫নং চেণ্ট্ৰাল এভিনিউ।<br>২০—১০—১৯২৪ খৃঃ}}</poem>}} | width=3% rowspan=2| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center>শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।</center>{{gap|1em}} |} {{Rule|64em}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{larger|P}}RINTED {{larger|B}}Y {{larger|K}}. {{larger|C}}. {{larger|N}}EOGI, {{X-larger|NABABIBHAKAR PRESS,}} 91-2, Machuabasar Street, Calcutta. </poem>}}<noinclude></noinclude> nc0w6elx4mv1l4jzaw05kvtqcmamfsq 255146 255145 2026-07-09T20:04:52Z JyotiPN 1603 255146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|প্ৰকাশক—গ্ৰন্থকাৰ; গুৱাহাটী, আসাম।}}}} {{Dhr|2em}} {{Rule|45em}} {{center|{{Xxx-larger|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণৰ নিবেদন।}}}} {{Dhr}} {{gap}}অসমীয়া ৰাইজ, অসমৰ শিক্ষাবিভাগ আৰু কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৰ্ত্তৃপক্ষসকলৰ অনুগ্ৰহত অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে “আনন্দৰাম বৰুৱাৰ” দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ উলিয়াব লগাত পৰিল। সেই বাবে সেই সকলোলৈকে কৃতজ্ঞতাৰ শৰাই আগ বঢ়াইছোঁ। দ্বিতীয় তাঙ্গৰণত কিছু নতুন কথা যোগ দিয়া হৈছে, আৰু ওপৰঞ্চি খনো আগতকৈ বঢ়োৱা হৈছে। অসমীয়া ৰাইজে আগৰ মৰমৰ চকুৰে “আনন্দৰাম বৰুৱাক” চাব এই আশাৰে দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ প্ৰকাশ কৰা গল। এই খিনিতে বৰ শোকেৰে কব লগাত পৰিছে যে মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নুমলীয়া ভায়েক শ্ৰীযুত কেশবৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়া আৰু এই সংসাৰত নাই। মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ জীৱনচৰিত প্ৰকাশ কৰাত তেখেতৰ পৰা পোৱা উৎসাহে এই গুৰু কামত মোক বৰ উদগনি দিছিল। {| {{ts|wa|mc}} | width=50% |{{center|<poem>কলিকতা,<br>৫৫নং চেণ্ট্ৰাল এভিনিউ।<br>২০—১০—১৯২৪ খৃঃ}}</poem>}} | width=3% rowspan=2| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center>শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।</center>{{gap|1em}} |} {{Rule|45em}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{larger|P}}RINTED {{larger|B}}Y {{larger|K}}. {{larger|C}}. {{larger|N}}EOGI, {{X-larger|NABABIBHAKAR PRESS,}} 91-2, Machuabasar Street, Calcutta. </poem>}}<noinclude></noinclude> fhoz6b83pm74zmorrv979ap3lpyf8ac 255147 255146 2026-07-09T20:06:30Z JyotiPN 1603 255147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|প্ৰকাশক—গ্ৰন্থকাৰ; গুৱাহাটী, আসাম।}}}} {{Dhr|2em}} {{Rule|40em}} {{center|{{Xxx-larger|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণৰ নিবেদন।}}}} {{Dhr}} {{gap}}অসমীয়া ৰাইজ, অসমৰ শিক্ষাবিভাগ আৰু কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৰ্ত্তৃপক্ষসকলৰ অনুগ্ৰহত অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে “আনন্দৰাম বৰুৱাৰ” দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ উলিয়াব লগাত পৰিল। সেই বাবে সেই সকলোলৈকে কৃতজ্ঞতাৰ শৰাই আগ বঢ়াইছোঁ। দ্বিতীয় তাঙ্গৰণত কিছু নতুন কথা যোগ দিয়া হৈছে, আৰু ওপৰঞ্চি খনো আগতকৈ বঢ়োৱা হৈছে। অসমীয়া ৰাইজে আগৰ মৰমৰ চকুৰে “আনন্দৰাম বৰুৱাক” চাব এই আশাৰে দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ প্ৰকাশ কৰা গল। এই খিনিতে বৰ শোকেৰে কব লগাত পৰিছে যে মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নুমলীয়া ভায়েক শ্ৰীযুত কেশবৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়া আৰু এই সংসাৰত নাই। মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ জীৱনচৰিত প্ৰকাশ কৰাত তেখেতৰ পৰা পোৱা উৎসাহে এই গুৰু কামত মোক বৰ উদগনি দিছিল। {| {{ts|wa|mc}} | width=25% |{{center|<poem>কলিকতা,<br>৫৫নং চেণ্ট্ৰাল এভিনিউ।<br>২০—১০—১৯২৪ খৃঃ</poem>}} | width=3% rowspan=2| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center>শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।</center>{{gap|1em}} |} {{Rule|40em}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{larger|P}}RINTED {{larger|B}}Y {{larger|K}}. {{larger|C}}. {{larger|N}}EOGI, {{X-larger|NABABIBHAKAR PRESS,}} 91-2, Machuabasar Street, Calcutta. </poem>}}<noinclude></noinclude> 5zx1r7moagiz47rox52bkyl18bwmlnm 255148 255147 2026-07-09T20:09:31Z JyotiPN 1603 255148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|প্ৰকাশক—গ্ৰন্থকাৰ; গুৱাহাটী, আসাম।}}}} {{Dhr|2em}} {{Rule|40em}} {{center|{{Xxx-larger|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণৰ নিবেদন।}}}} {{Dhr}} {{gap}}অসমীয়া ৰাইজ, অসমৰ শিক্ষাবিভাগ আৰু কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৰ্ত্তৃপক্ষসকলৰ অনুগ্ৰহত অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে “আনন্দৰাম বৰুৱাৰ” দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ উলিয়াব লগাত পৰিল। সেই বাবে সেই সকলোলৈকে কৃতজ্ঞতাৰ শৰাই আগ বঢ়াইছোঁ। দ্বিতীয় তাঙ্গৰণত কিছু নতুন কথা যোগ দিয়া হৈছে, আৰু ওপৰঞ্চি খনো আগতকৈ বঢ়োৱা হৈছে। অসমীয়া ৰাইজে আগৰ মৰমৰ চকুৰে “আনন্দৰাম বৰুৱাক” চাব এই আশাৰে দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ প্ৰকাশ কৰা গল। এই খিনিতে বৰ শোকেৰে কব লগাত পৰিছে যে মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নুমলীয়া ভায়েক শ্ৰীযুত কেশবৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়া আৰু এই সংসাৰত নাই। মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ জীৱনচৰিত প্ৰকাশ কৰাত তেখেতৰ পৰা পোৱা উৎসাহে এই গুৰু কামত মোক বৰ উদগনি দিছিল। {| {{ts|wa|mc}} | width=35% |{{center|<poem>কলিকতা,<br>৫৫নং চেণ্ট্ৰাল এভিনিউ।<br>২০—১০—১৯২৪ খৃঃ</poem>}} | width=15% rowspan=4| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center>{{larger|শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।}}</center>{{gap|1em}} |} {{Rule|40em}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{larger|P}}RINTED {{larger|B}}Y {{larger|K}}. {{larger|C}}. {{larger|N}}EOGI, {{X-larger|NABABIBHAKAR PRESS,}} 91-2, Machuabasar Street, Calcutta. </poem>}}<noinclude></noinclude> 2zl1pzv0e8pxi0qbge9e0q032exys58 104 93231 255132 2026-07-09T15:09:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১২৮ আনন্দৰাম বৰুৱা। প্ৰাচীন ভাৰতৰ ভৌগোলিক মীমাংসা কৰাতো বিশেষ লাগতিৰাল। মলয়াচল, বিন্ধ্য, মাল্য, কাবেৰী, নীলগিবি আদি ঠাইৰ যথাযথ নিৰ্দেশ কৰি- বলৈ ইন্নাত সহায় পোৱা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 255132 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১২৮ আনন্দৰাম বৰুৱা। প্ৰাচীন ভাৰতৰ ভৌগোলিক মীমাংসা কৰাতো বিশেষ লাগতিৰাল। মলয়াচল, বিন্ধ্য, মাল্য, কাবেৰী, নীলগিবি আদি ঠাইৰ যথাযথ নিৰ্দেশ কৰি- বলৈ ইন্নাত সহায় পোৱা যায়। মিঃ বৰুৱাৰ মতে ভবভূতিৰ প্ৰথম নাটকখনি এই কাৰণে লাগতিয়াল যে, ইন্নাৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰাচীন সামাজিক অৱস্থা, ঘাইকৈ তিৰুতাসকলৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে জানিব পাৰি। এতিয়াৰ দৰে তেতিয়াও তিৰুতাসকলৰ সুকাস্না টোল আছিল, বয়সস্থা মহিলাসকলে ৰাইজৰ আগত মুকলিভাবে ওলাই-সোমাই নুঙ্কুৰিছিল, এতিয়াৰ দৰে তেতিয়াও নাৰীসমাজ পুৰুষৰ সমকক্ষ নাছিল। ভবভূতিৰ দ্বিতীয় বামিক নাটক হৈছে উত্তৰৰাচৰিত ইয়াক মহাবীৰচৰিত্ৰৰ উপসংহাৰ বুলিলেও সৰহ কোৱা নহয়। এই নাটক খনিত সীতাৰ বনবাসৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দ্বাদশ বছৰৰ পাচত ৰানৰ সৈতে সীতাৰ পুনৰ্লিন, আৰু অযোধ্যাৰ সিংহাসনত সপত্নীক বানৰ আৰোহণ আদি বনত থাকোতে লৱকুশ নামে সীতাৰ দুটি সকলো বৃত্তান্ত অঙ্কিত হৈছে। পুত্ৰসন্তান লাভ, বাল্মীকিৰ ওচৰত লৱকুশৰ ধনুৰ্ব্বিদ্যা শিক্ষা আদি দৃশ্য অতি মনোমোহাকৈ নাটকত বৰ্ণিত হৈছে। ভবভূতিৰ নাটকৰ বিশেষত্ব এই যে, মূল ৰামায়ণৰ আখ্যানত ৰামৰ সৈতে সীতাৰ মিলন সংঘটিত হোৱা নাই, বাম আৰু তেওঁৰ প্ৰজা অমাত্যবৰ্গৰ সম্মুখত সীতা বসুমতীৰ গৰ্ভত প্ৰবেশ কৰে, কিন্তু ভবভূতিয়ে ৰাম সীতাৰ পুনৰ্মিলন ঘটাইছে। অযোধ্যা- বাসী সীতাৰ সতীত্বৰ বিষয়ে নিশ্চিন্ত আৰু সন্দেহহীন হোৱাত ৰামে অতি আনন্দেৰে সন্তান সহ সীতাক পুনৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু উভয়ে মহাসুখে প্ৰজা পালন কৰে। মিঃ বৰুৱাৰ মতে এই নাটকখনি বেচি ঘটনাসম্বলিত নহয়, ইয়াক নাট্যিক বা অঙ্কীয় কাব্য বুলিলেহে ঠিক হয়। ই নাট্য সাহিত্যৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট গ্ৰন্থৰ শাৰীত সোমাব নোৱাৰে। তথাপি ইয়াৰ ভাষা বৰ<noinclude></noinclude> isj6ntkrf3bl5xspor9zwdtnbuz6rli 104 93232 255133 2026-07-09T15:10:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই। ১২৯ মনোহাৰী, ইন্নাৰ বিষয় বা আখ্যানভাগ বব হৃদয়গ্ৰাহী আৰু চৰিত্ৰ বিলাকো ভালকৈ ফুটি ওলাইছে। ভবভূতিৰ তৃতীয় নাটক হৈছে মালতী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 255133 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই। ১২৯ মনোহাৰী, ইন্নাৰ বিষয় বা আখ্যানভাগ বব হৃদয়গ্ৰাহী আৰু চৰিত্ৰ বিলাকো ভালকৈ ফুটি ওলাইছে। ভবভূতিৰ তৃতীয় নাটক হৈছে মালতীমাধব। ইয়াৰ আখ্যানভাগ কবিৰ নিজৰ কল্পনা- প্ৰস্থত। সংস্কৃত সাহিত্যত ভবভূতিৰ মালতীমাধবৰ ঠাই অতি ওথ। ইয়াৰ আখ্যানৰ সাৰাংশ এই। — পদ্মাৱতী নগৰৰ ৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ কন্যা মালতী। বিদৰ্ভৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ পুতেক মাধব পদ্মাৱতী নগবত ছাত্ৰৰূপে থাকোতে মালতীৰ প্ৰণয়াকাঙ্ক্ষী হয়। মালতী আৰু মাধবৰ প্ৰণয়ৰ কাহিনীৰ লগে লগে মাধৱৰ বন্ধু মকবদ আৰু ৰজাৰ বন্ধু নন্দনৰ ভইনীয়েক মদয়ন্তিকাৰ প্ৰেমচিত্ৰও অঙ্কিত হৈছে। ৰজাৰ ইচ্ছা মালতীয়ে নন্দনক বিয়া কৰায়। পিতাকৰ আগত দাঙ্গি ধৰাত মালতীৰ পিতাকে কয়, “নিজৰ কন্যাৰ বজাই এই প্ৰস্তাব মালতীৰ ওপৰত মহাৰাজৰ যথেষ্ট অধিকাৰ আছে।” এই বচনৰ অৰ্থ দুটি। ইন্নাৰ পৰা ৰজাৰ প্ৰস্তাবত মন্ত্ৰীৰ সম্মতি অসম্মতি দুয়োকে পোনাব পাৰি। কাপালিক অঘোৰঘণ্ট আৰু কাপালিকী কপালকুণ্ডলাৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী কিছুক্ষণলৈ মাধবৰ হস্তাস্তব হয়। মালতী আৰু নন্দনৰ বিবাহৰ আয়ো- জন চলিব লাগিছে। মাধবৰ বন্ধু মকবন্দই চক্ৰান্ত কৰি সকলো আয়ো- জনৰ উদ্দেশ্য ব্যৰ্থ কৰি দিলে। নক বন্দই মালতীৰ সাজপাৰ পিন্ধি দবাৰ লগত মালতীৰূপে বিবাহিতা হল। অবশেষত বুদ্ধৰক্ষিতা আৰু অব- লোকিতা নামে দুগৰাকী বৌদ্ধ সন্ন্যাসিনীৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী আৰু মাধবৰ শুভমিলন সম্পন্ন হন। মিঃ বৰুৱাব মতে মালতীমাধব প্ৰকৰণ ভবভূতিৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ নাটক। নাটকৰ আদিৰ পৰা অন্তলৈকে ঘাই ভাব হৈছে প্ৰণয়, আৰু ভবভূতিৰ এই প্ৰণয়-অঙ্কন অতি সুনিৰ্ম্মল, বিশুদ্ধ আৰু অম্লীলতাবজ্জিত হৈছে। মালতী- মাধবৰ পৰস্পৰ প্ৰণয় বব মুপবিত্ৰভাৱে আঁকি দেখুৱা হৈছে। মালতী- মাধব নাটকত উচ্চবংশৰ মহিলাসকলৰ বিবাহৰ সাজসজ্জাৰ ভাল বৰ্ণনা<noinclude></noinclude> 8z8itqthsxo8b83o0hs5mbrbfl7uh8t 104 93233 255134 2026-07-09T15:10:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৩০ আনন্দৰাম বৰুৱা। পোৱা যায়। শুৱনী যুবতীসকলক বলি দিয়াৰ যে এটা প্ৰথা দেশত প্ৰচলিত আছিল, এই নাটকৰ পঞ্চম অঙ্কৰ পৰা ভালকৈ জানিব পাৰি। এই তিনিখন নাটক সুকীয়াকৈ আলোচ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 255134 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>১৩০ আনন্দৰাম বৰুৱা। পোৱা যায়। শুৱনী যুবতীসকলক বলি দিয়াৰ যে এটা প্ৰথা দেশত প্ৰচলিত আছিল, এই নাটকৰ পঞ্চম অঙ্কৰ পৰা ভালকৈ জানিব পাৰি। এই তিনিখন নাটক সুকীয়াকৈ আলোচনা কৰাৰ পাচত মিঃ বৰুৱাই ভবভূতিৰ কাব্যৰ লক্ষণবিলাক ভালকৈ বিবৰি কৈছে। ভাষাৰ সৌন্দৰ্যৰ কাৰণে ভবভূতি সংস্কৃত সাহিত্যত অনব। তেওঁৰ ভাষাৰ তিনটি গুণ— বিশুদ্ধতা, প্ৰাঞ্জলতা আৰু তেজস্বিতা। আক্ষেপৰ বিষয় এই যে এই প্ৰতিভাশালী কবিঘ্নে বোধ কৰে'। জীবিতাবস্থাত ইমান সমাদৰ নেপাই- ছিল। কবিয়ে মালতীমাধবৰ এঠাইত কবলৈ বাধ্য হৈছিল,- যে নাম কে চিদিহ নঃ প্ৰথয়ন্ত্যবজ্ঞাং জানন্তি তে কিমপি তান্ প্ৰতি নৈষ যত্নঃ। উৎপৎস্যভেঽস্তি মম কোঽপি সমানধৰ্ম্মা কালো হায়ং নিৰবধিবিপুলা চ পৃথ্বী! অৰ্থাৎ- যি সকলে মোৰ প্ৰতি অবজ্ঞাস্থাপন কৰিছে তেওঁলোকে মোৰে সৈতে জানে কি? তেওঁলোকৰ কাৰণে মোৰ এই যত্ন নহয়। সমানগুণৰ মানুহ আগলৈ কৰবাত ওলাব, বা এতিয়াও কৰবাত আছে, কাৰণ কাল অনন্ত আৰু জগত অতি বিপুল। মহাকবিৰ ভবিষ্যদ্বাণী সফল হল। কবিৰ বাঞ্ছিত এই সমাধা পুৰুষ আনন্দৰামৰ কলেবৰ লৈ খৃষ্টীয় ঊনবিংশ শতিকাত ভাৰতত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। আনন্দবামে যি আবেগপূৰ্ণ ভাষাবে ভবভূতি-সম্পৰ্কীয় এই বহুমূলীয়া ৰচনাখনি সমাপ্ত কৰে তাৰ পৰা এই কথাষাৰ ভালকৈ উপলব্ধি কৰিব পাৰি। “মোৰ ওচৰত সংস্কৃতৰ দৰে কোনো ভাষা ইমান প্ৰিয় নহয়। ইয়াব ঝঙ্কাৰ আৰু লালিত্যৰ এনে এটি মোহিনী শক্তি আছে যাক ভাষাৰে বৰ্ণাব নোৱাৰি। সকলো ধৰণৰ ভাৰ সুন্দৰ উপযুক্ত ভাষাবে বৰ্ণাব পৰা যি শক্তি সংস্কৃতত আছে, সেই শক্তিক জগতৰ আন কোনো ভাষাই চেৰ<noinclude></noinclude> 5m2h32gycup1oefao4p9w76e3yubm8i 104 93234 255135 2026-07-09T15:11:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই। ১৩১ লাব নোৱাৰে। হৃদয়বিদাৰিণী ভাষাৰে অতি মৰ্ম্মান্তিক দৃখ ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে, অতি উন্নত তেজস্বী ভাষাবে অতি সমুন্নত চিত্ৰ আ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 255135 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই। ১৩১ লাব নোৱাৰে। হৃদয়বিদাৰিণী ভাষাৰে অতি মৰ্ম্মান্তিক দৃখ ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে, অতি উন্নত তেজস্বী ভাষাবে অতি সমুন্নত চিত্ৰ আঁকি দেখুৱা হছে, আৰু অতি ভয়ঙ্কৰ চিত্ৰ আদিও ভয় উদ্ৰেক কৰিব পৰা শব্দাৱলীৰে শঙ্কিত হৈছে। আৰু ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভাষাক উন্নত কৰোঁতা আৰু বহিত্যক চহকী কৰোতাসকলৰ ভিতৰত অগ্ৰগামী হৈছে, – আমাৰ কৰি শৈবাক্ কাশ্যপভট্ট ভবভূতি শ্ৰীকণ্ঠ :” কাগজ পত্ৰেও এই কিতাপখনি বিশেষভাবে প্ৰশংসিত হৈছিল। ইপ্ৰসিদ্ধ “কলিকাত। গেজেটে” এই বুলি কৈছিল,— "মিঃ বৰুৱাৰ এই | কিতাপখনি ভবভূতিব কাল আৰু নাটকাৱণীৰ বিষয়ে সমালোচনাপূৰ্ণ এখনি গধুৰ তথ্য গ্ৰন্থ।” বৰলাট চাহাবৰ প্ৰাইভেট চেক্ৰেটাৰী মিঃ এচ, চি বেইলী (পাচলৈ চাৰ ) চাহাবে কয়,— “এই কিতাপখনি সংস্কৃত সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত এখনি মনোমোহা গ্ৰন্থ।” -<noinclude></noinclude> 0bfrkouk6aw5tdxr6q4l6ew4n4lqy54 104 93235 255136 2026-07-09T17:38:53Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255136 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|'''ধাতুকোষ বা ধাতুপাঠ।'''}}}} {{gap}}{{larger|'''Dhatukosa or Dhatupath'''}}, alphabetically arranged with copious extracts from Madhava, Durga, Vopadeva and others, 1888. {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ধাতুকোষ বা ধাতুপাঠ গ্ৰন্থত সকলো সংস্কৃত ধাতুৰ বৰ্ণানুক্ৰমে নাম আৰু অৰ্থ আছে। তাৰ লগে লগে মাধব, দুৰ্গাসিংহ আৰু বোপদেৱ আদি বৈয়াকৰণিক সকলৰ গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰা সাৰ টোকা আছে।<noinclude></noinclude> 6g28bq895vf8u9zr6w2qsvvn9erdbem 255137 255136 2026-07-09T17:44:23Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 255137 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|'''ধাতুকোষ বা ধাতুপাঠ।'''}}}} {{gap}}{{larger|'''Dhatukosa or Dhatupath'''}}, alphabetically arranged with copious extracts from Madhava, Durga, Vopadeva and others, 1888. {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ধাতুকোষ বা ধাতুপাঠ গ্ৰন্থত সকলো সংস্কৃত ধাতুৰ বৰ্ণানুক্ৰমে নাম আৰু অৰ্থ আছে। তাৰ লগে লগে মাধব, দুৰ্গাসিংহ আৰু বোপদেৱ আদি বৈয়াকৰণিক সকলৰ গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰা সাৰ টোকা আছে। {{Img float | file =আনন্দৰাম বৰুৱা (page 177 crop).jpg | width = 250px | align = center | cap =}}<noinclude></noinclude> izrobyf85g5z92kyofpk1klcvqki05s 104 93236 255138 2026-07-09T17:50:37Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 255138 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh|২১৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude>বিষয় আ{{বঙালী ৰ}} এই সমস্ত কাৰ্য্য অতি অল্পকালে{{বঙালী ৰ}} মধ্যে সুসম্পন্ন ক{{বঙালী ৰি}}য়া, আনন্দ{{বঙালী ৰা}}ম অল্প বয়সে কৃতীত্ব লাভ কৰিয়াছিলেন ইহা তাঁহাৰ প্ৰতিভা ও পৰিশ্ৰমেৰ পৰিচায়ক। কিন্তু এই সকল গুণেৰ জন্য, —এ সকল গুণ মহদ্‌গুণ হইলেও তাহা{{বঙালী ৰ}} জন্য আম{{বঙালী ৰা}} আনন্দ{{বঙালী ৰা}}মে{{বঙালী ৰ}} কথা উত্থাপন ক{{বঙালী ৰি}} নাই। আমৰা আনন্দৰামেৰ কথা উত্থাপন কৰিয়াছি এই জন্য যে, এত বাৰম্ভ ও বাহ্যাড়ম্বৰেৰ মধ্যে, এত পৰীক্ষা ও প্ৰতিযোগীতাৰ মধ্যেও আনন্দৰান প্ৰকৃত পণ্ডিত হইয়াছিলেন; -এই বাক্য বাহাদুৰীৰ অন্তঃসাৰ শূন্য আওয়াজেৰ দিনে, তিনি বিদ্যোন্নতিৰ জন্য নিঃশব্দে অতি- প্ৰভূত পৰিশ্ৰম কৰিতেন। আমৰা আনন্দৰামেৰ কথা কৰিয়াছি এই জন্য যে আনন্দৰামে আড়ম্বৰ ছিল না, "আসল ইসপাত ছিল; এজলাসেৰ অগণিত ‘আদব কায়দ্বাৰ' ও "সেয়েষ্টাৰ” অতলস্পৰ্শ কুগ মধ্যে অনবৰত পতিত থাকিয়াও আনন্দৰাম বড়ুয়া সাহিত্যানুৰাগী ছিলেন, স্বদেশীয় সাহিত্যেৰ সেবক ছিলেন, – সংস্কৃত সাহিত্যেৰ অত্যন্ত অনুগত উপাসক ছিলেন। এই কাৰণেই বলা বাহুল্য, আনন্দৰামেৰ এতাধিক উল্লেখ কৰিয়াছি। তিনি অকালে, আমাদেৰ দুৰ্ভাগ্যক্ৰনে, কালগ্ৰাসে নিপতিত হইয়াছেন, কাজেই স্বোপাৰ্জিত সাহিত্যসম্পদ তত অধিক ৰাখিয়া যাইতে পাৰেন নাই, কিন্তু সামান্য যাহা কিঞ্চিং ৰাখিয়া গিয়াছেন, তাহা হইতেই তাঁহাৰ শক্তিৰ পৰিমাণ ও পৰিশ্ৰমেৰ প্ৰভূত্ততা উপলব্ধি কৰা যাইতে পাৰে। ১৮৬৯ সালে ১৮৫০ খৃঃ অব্দে গৌহাটী নগৰে আনন্দৰাম বড়ুয়া জন্মগ্ৰহণ কৰিয়া- ছিলেন। তিনি গৰ্গৰাম বড়ুয়া ও হল ভীদেবীৰ পুত্ৰ। কলিকাতা প্ৰেসিডেন্সী কলেজ হইতে বি, এ পাস কৰিয়া সিবিল সাৰ্বিস' পৰীক্ষা প্ৰদানাৰ্থে আনন্দৰাম ইংলণ্ডে গমন কৰেন ও ৰাজকাৰ্য্যে প্ৰবৃত্ত হন। আনন্দৰাম দ্বাদশ (১৬) বৎসৰ কাল মহা সম্মানেৰ সহিত বেঙ্গল গবৰ্ণমেন্টেৰ বিবিধ কাৰ্য্য সম্পাদন কৰিয়া পৰলোক গমন কৰেন।<noinclude></noinclude> car58e7qejdrjnu4yw8p4y86qsec5rm 14 93237 255251 2026-07-09T23:34:00Z JyotiPN 1603 Created blank page 255251 wikitext text/x-wiki phoiac9h4m842xq45sp7s6u21eteeq1 255252 255251 2026-07-09T23:34:20Z JyotiPN 1603 added [[Category:GLAM]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 255252 wikitext text/x-wiki [[শ্ৰেণী:GLAM]] 3tl92nrlcq3rqjodxvc576ytbhq6gl0 14 93238 255253 2026-07-09T23:35:18Z JyotiPN 1603 "[[শ্ৰেণী:প্ৰকাশক]]" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 255253 wikitext text/x-wiki [[শ্ৰেণী:প্ৰকাশক]] fk36zgeom3p7xc41h8kb3qrcdrey1bm