ৱিকিউৎস
aswikisource
https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4
MediaWiki 1.48.0-wmf.1
first-letter
মাধ্যম
বিশেষ
বাৰ্তা
সদস্য
সদস্য বাৰ্তা
ৱিকিউৎস
ৱিকিউৎস বাৰ্তা
চিত্ৰ
চিত্ৰ বাৰ্তা
মিডিয়াৱিকি
মিডিয়াৱিকি আলোচনা
সাঁচ
সাঁচ বাৰ্তা
সহায়
সহায় বাৰ্তা
শ্ৰেণী
শ্ৰেণী বাৰ্তা
লেখক
লেখক আলোচনা
পৃষ্ঠা
পৃষ্ঠা আলোচনা
সূচী
সূচী আলোচনা
প্ৰকাশক
প্ৰকাশক আলোচনা
TimedText
TimedText talk
Module
Module talk
Event
Event talk
পৃষ্ঠা:ভোগ.pdf/২
104
76567
264291
210318
2026-10-31T10:34:24Z
যদুমণি
4400
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264291
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{Xxxx-larger|'''ভোগ।'''}}
{{Dhr|10em}}
<center>{{X-larger|'''শ্ৰীৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা বি-এ, বি,টি'''}}
{{larger|'''শিক্ষক,গভৰ্ণমেণ্ট হাই-স্কুল।'''<br/>
'''যোৰহাট'''}}<br/>
{{Dhr|10em}}
Published by the author.
</center>
{{Dhr|10em}}
{{Right|বেচ ǁ• আঠ অনামাত্ৰ}}<noinclude></noinclude>
bjqsmqoms25ot9hi2xp8ulgfy6y1jqu
264295
264291
2026-10-31T11:14:11Z
যদুমণি
4400
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
264295
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="যদুমণি" /></noinclude>{{Xxxx-larger|'''ভোগ।'''}}
{{Dhr|10em}}
<center>{{X-larger|'''শ্ৰীৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা বি-এ, বি,টি'''}}
{{larger|'''শিক্ষক,গভৰ্ণমেণ্ট হাই-স্কুল।'''<br/>
'''যোৰহাট'''}}<br/>
{{Dhr|10em}}
Published by the author.
</center>
{{Dhr|10em}}
{{Right|বেচ ǁ• আঠ অনামাত্ৰ}}<noinclude></noinclude>
hmv4la4yj5a6uq8i7d6roygokt3yyjt
পৃষ্ঠা:ভোগ.pdf/৩
104
76568
264292
210319
2026-10-31T10:47:38Z
যদুমণি
4400
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264292
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude><center>
{{Dhr|15em}}
{{Rule|}}
প্ৰিণ্টাৰ - শ্ৰীৰাজেন্দ্ৰ লাল সৰকাৰ<br/>
{{larger|'''কাত্যায়নী মেসিন প্ৰেস'''}}<br/>
৩৯।১ নং শিৱনাৰায়ণ দাসেৰ লেন, কলিকাতা।
{{Rule|}}
{{Dhr|15em}}<noinclude></noinclude>
dc7pm0nncr73csatwtvb77b08g3mmk3
264296
264292
2026-10-31T11:15:02Z
যদুমণি
4400
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
264296
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="যদুমণি" /></noinclude><center>
{{Dhr|15em}}
{{Rule|}}
প্ৰিণ্টাৰ - শ্ৰীৰাজেন্দ্ৰ লাল সৰকাৰ<br/>
{{larger|'''কাত্যায়নী মেসিন প্ৰেস'''}}<br/>
৩৯।১ নং শিৱনাৰায়ণ দাসেৰ লেন, কলিকাতা।
{{Rule|}}
{{Dhr|15em}}<noinclude></noinclude>
e85d09nuw4n7dfmyv90y1u31csv1t21
পৃষ্ঠা:ভোগ.pdf/১
104
76669
264290
210420
2026-10-31T10:13:07Z
যদুমণি
4400
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */
264290
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude><center>{{Xxxx-larger|'''ভোগ'''}}
{{Dhr|30em}}
{{X-larger|'''শ্ৰীৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা।'''}}
</center><noinclude></noinclude>
na8s6bpcm8fuxvhsllbqy0p8j5r9vjf
264294
264290
2026-10-31T11:13:20Z
যদুমণি
4400
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */
264294
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="যদুমণি" /></noinclude><center>{{Xxxx-larger|'''ভোগ'''}}
{{Dhr|25em}}
{{X-larger|'''শ্ৰীৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা।'''}}
</center><noinclude></noinclude>
hrnxhezbma51s0qzv1na9pvfgp84xie
পৃষ্ঠা:বুৰঞ্জীৰ বাণী.pdf/৩৮
104
85223
264233
233043
2026-10-30T16:07:17Z
নৰুনা বৰুৱা
4110
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264233
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|২৮|বুৰঞ্জীৰ বাণী|}}</noinclude>
সকলে গজৰাঞ্জিৰ কুম নেদেখুৱাইছিল পঁচা, কিন্তু তেওঁলোকৰ
যৌৱনৰ পয়োভৰেৰে কাশ্মীৰ-সৈন্যৰ চিত্ত চঞ্চল কৰিছিল।
স্ত্ৰীৰাজ্যৰ অধীশ্বৰীয়ে ললিতাদিত্যৰ ওচৰলৈ যাওঁতে তেওঁৰ
অঙ্গৰ কম্পন আদি বিকাৰ দেখি কোনেও স্থিৰ কৰিব নোৱাৰি-
ছিল যে এই বিকাৰ অনুৰাগ নে ভয়ৰপৰা প্ৰসূত।” কিছুমান
বুৰঞ্জী লিখকে স্ত্ৰী-প্ৰাধান্য বা মেটী য়াৰ্কি-প্ৰথা প্ৰচলিত
জয়ন্তীয়া আৰু খাচিয়া ৰাজ্যকে এই স্ত্ৰীৰাজ্য বুলি ঠাৱৰ
কৰিছে, খেনোৰ মতে এই ৰাজ্যক প্ৰমীলাৰ দেশো বোলা হয়।
{{Gap}}ৰাজতৰঙ্গণীৰ মতে মেঘবাহনে কামৰূপৰ বৰুণ-ছত্ৰ
কাশ্মীৰলৈ লৈ যায়, আৰু তেওঁ দিগ্বিজয়-যাত্ৰাত এই ছত্ৰ
ব্যৱহাৰ কৰাৰ কথাও উল্লেখ আছে। কিন্তু বাণ-বিৰচিত
হৰ্ষ-চৰিতৰ মতে খৃষ্টীয় সপ্তম শতিকাত এই ছত্ৰ কুমাৰ
ভাস্কৰবৰ্ম্মাৰ সম্পত্তি হৈ আছিল। সম্ৰাট হৰ্ষবৰ্দ্ধনৰ মিত্ৰতা
প্ৰাৰ্থী ভাস্কৰবৰ্ম্মাৰ দূত হংসবেগে নিয়া উপহাৰৰ ভিতৰত
‘আভোগ' নামে এই ছাত্ৰ সৰ্বপ্ৰধান সামগ্ৰী আছিল আৰু
হংসবেগে এই ছত্ৰৰ অলৌকিক মহিমা বিশেষ উৎসাহেৰে
বৰ্ণনা কৰিছিল। এই ছত্ৰৰ প্ৰভাবৰ কথা শুনি হৰ্ষবৰ্ধনে
কৈছিল,—“এনে এটা অমূল্য উপহাৰৰ প্ৰতিদান আমৰণ
মিত্ৰতাৰ বাহিৰে আন কি হব পাৰে?”
{{Gap}}ফেব্ৰুৱাৰী, ১৯৩২ চन।
{{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude>
4i9g0psf5os56dj0dp5m8ja2d2eclyi
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/১৯৩
104
92767
264180
263112
2026-10-30T12:24:57Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264180
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|১৮১}}</noinclude>যাবলৈ ওলাল। আজি গধূলিকৈ ৭নং ৰুদি হোম আৰ্ম্মত থাকিমগৈ। এসপ্তাহৰ ভিতৰতে লণ্ডন পামগৈ। কজেট। ৪ জুন।” বিশুদ্ধ প্ৰেমতকৈ আৰু স্বৰ্গীয় বস্তু কি হব পাৰে? এই প্ৰাণী দুটিৰ প্ৰেম ইমান নিৰ্ম্মল আছিল যে, ইটিয়ে আনটিৰ হাতৰ আখৰ কিটিও ইমান দিনে চিনি পোৱা নাছিল। মেৰিয়াছে চিঠিখনত লুটিয়াই বগৰাই চুমা খালে। আনন্দত চকু দুটি চল্চলীয়া হৈ আহিল। প্ৰেমৰ মহা দাবানলত নিজৰ ব্যৰ্থ জীৱন আহুতি দিবলৈ মেৰিয়াছ সাজু হৈ আহিছিল;
কিন্তু চিঠিখন পাই জানো কি এক সুকোমল আকৰ্ষণৰ টান পৰিল—মেৰিয়াছে আকৌ এবাৰ সতৃষ্ণনয়নে পৃথিৱীৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। কজেটৰ কৰুণ নয়ন দুটি মনত পৰিল। কজেটলৈ মনত পৰি মেৰিয়াছ কিজানি এখন্তেকলৈ হলেও মৰিবলৈ পিছ হুঁহকি আছিল। কিন্তু এই আকৰ্ষণ বেচি পৰ তম্ভিব নোৱাৰিলে। মেৰিয়াছৰ মন ক্ৰমশঃ আকৌ দৃঢ় হৈ আহিল। মেৰিয়াছ মৰিবই লাগিব। কিন্তু সি মৰাৰ আগতে দুটা কাম কৰি যাব। কজেটক, তাৰ জীৱনৰ জীৱন কজেটক, শেষ বিদায় জনাই যাব, আৰু, পাৰে যদি, মৃত্যুৰ মুখত দেও দি ফুৰা তাৰ পিতৃ-বন্ধু টেনাৰ্ডিয়েৰ পুতেক গেভৰকক আসন্ন বিপদৰ গৰাহৰ পৰা এৰুৱাই থৈ যাব। মেৰিয়াছে তাৰ জেপৰপৰা সৰু বহী এখন উলিয়ালে। তাৰে কাগজখন ফালি লৈ পেঞ্চিল এডালেৰে লেখিবলৈ ধৰিলে। “আমাৰ বিয়া অসম্ভৱ। ককাদেউতাই সন্মতি নিদিলে। মোৰো ধন সম্পত্তি নাই, তোমাৰো নাই। মই তোমালোকৰ ঘৰলৈ গৈছিলোঁ; তোমাক দেখা নেপালোঁ। মোৰ প্ৰতিজ্ঞাৰ কথা মনত থাকিব পায়। মই প্ৰতিজ্ঞা ৰাখিলোঁ, মৰিবলৈ ওলাইছোঁ। মই তোমাক ভাল পাওঁ। যেতিয়া তুমি চিঠিখন পাবা তেতিয়া অশৰীৰী মই তোমাৰ কাষত থিয় হৈ তোমাৰ আশীষ কামনা কৰিম। ”
কাগজখন জাপি ওপৰৰ ঠিকনা লিখিছে—“মেডমজেল কজেট ফকলভেন্ট! মছিয়ৰ ফকলভেন্টৰ ঘৰ। ৭ নং ৰুদিলা হোম আৰ্ম্ম।” তাৰ পাছত তাৰ বহীটোৰ প্ৰথম পাতটোত লিখিলে—<noinclude></noinclude>
qlcv89xnr45vz4btc9jp5tgcav549j6
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/১৯৫
104
92769
264183
263771
2026-10-30T12:34:16Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264183
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|১৮৩}}</noinclude>এটি জীৱনসৰ্ব্বস্ব প্ৰিয় বস্তুৰ হানি মানুহৰ চৰম অগ্নি-পৰীক্ষা। কজেট ভেলজঁৰ জীৱনৰ একমাত্ৰ সম্বল। কজেট যে ভেলজঁক এৰি যাবলৈ ওলাল! গভীৰ চিন্তা ভাবনাৰ মাজত মানুহৰ এনে কিছুমান শাৰীৰিক পৰিচালনা হয়, যিবোৰ কথা মানুহজনে একো তত ধৰিব নোৱাৰে। ভেলজঁ ই এই চিন্তা ভাবনাৰ মাজতে কব নোৱাৰাকৈয়ে যন্ত্ৰ চালিতৰ দৰে ঘৰৰ বাহিৰ হল আৰু অলপ সময়ৰ ভিতৰতে আহি তেওঁ জপনা মুখত থকা বেঞ্চখনৰ ওপৰত বহি পৰিল। ভেলজঁই তাত এইদৰে কিমান পৰ বহি আছিল কব নোৱাৰে। তেতিয়া বাট পদূলিত এটি প্ৰাণীও দেখিবলৈ নাই।
{{gap}}ভেলজঁ বহি থকা অৱস্থাত কোনো মানুহে দেখা পোৱা হলেও কোনেও মানুহ বুলি চিনি নেপালেহেঁতেন। ভেলজঁ অলৰ অচৰ হৈ বেঞ্চখনৰ ওপৰত এটা প্ৰস্তৰ মূৰ্ত্তিৰ দৰে বহি আছিল। কাষৰৰ চেণ্ট-পলৰ গীৰ্জ্জাৰ ঘৰিত টং টং কৰে ১১ বাজিল। দূৰতে থাকি থাকি যুদ্ধৰ কামানে
গুৰুম্ গুৰুম্ শব্দ কৰি নৈশ নিস্তব্ধতা ভেদি টোপনিত অচেতন হৈ থকা মানুহকো চকখুৱাই তুলিলে। ভেলজঁৰ হলে সাৰ-সুৰ নহল। এনেতে এটি লৰা আহি গছ-বন্তিৰ চিকিমিকি পোহৰত ঘৰৰ গাত থকা নম্বৰবোৰ জুমি-জামি চাবলৈ ধৰিলে। লৰাটো ফোপাই জোপাই আহিছিল। লৰাটো ভেলজঁৰ কাষেদি পাৰ হৈ যাওঁতে তাৰ ঘনাই ঘনাই লোৱা উশাহ-নিশাহত ভেলজঁৰ চেতনা আহিল। তেওঁ লাহেকৈ মূৰ দাঙি লৰাটোৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। লৰাটোক ঘৰৰ নম্বৰ
বিচাৰি ফুৰা দেখি ভেলজঁই তাক ‘কি বিচাৰিছা’ বুলি সোধাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰিলে, কিহবাই তেওঁক বলেৰে কোৱাই দিলে “ তোমাক কি লাগে?” লৰাটো গেভ’ৰক। “তোমাক কি লাগে?” “একো নেলাগে আপুনি এইফালেই থাকে নে কি? “থাকো। কেলেই?” “সাত নম্বৰ ঘৰ কোনটো?” “কি সাত নম্বৰ ঘৰ?” কথাষাৰ শুনি গেভৰকৰ থোতা-মোজা লাগিল। জানোচা সি কব নলগা ভিতৰুৱা কথা সোপাকে কৈ দিলে। প্ৰত্যুৎপন্নমতি ভেলজঁই তৎক্ষণাত প্ৰশ্ন কৰিলে “তুমি<noinclude></noinclude>
0bpwbnp7a6uegxzsqsg5uq3mt4vsxzb
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/১৯৬
104
92770
264184
263779
2026-10-30T12:41:12Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264184
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৮৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>এখন চিঠি লৈ আহিছা নহয়নে? মই চিঠিখনলৈকে ৰৈ আছোঁ।” “তোমালৈ? তুমি পুৰুষ হে।” “চিঠিখন মেড্মজেল কজেটলৈ নহয়নে?” “কজেট? হব পায়।” “তেনেহলে চিঠিখন মোৰ হাতত দিয়া।” “তেনে তুমি মই যুদ্ধৰপৰা আহিছো বুলি গম পাইছা”? “কেলেই নেপাম”। গেভৰ’কে চিঠিখন উলিয়াই ভেলজঁৰ হাতত দি কলে “তোমাক দেখোতে সাধু মানুহ যেন লাগিছে। বাৰু মই যাওঁহে।” গেভৰক নেদেখা হবলৈ পাওঁতে কি নৌপাওঁতেই ভেলজঁই চিঠিখন
পঢ়ি পেলালে। চিঠিখনৰ এফাকি কথাই ভেলজঁক এক অপূৰ্ব্ব শান্তি দান কৰিলে; ভেলজঁই যেন স্বস্তিৰ নিশ্বাস পেলালে। “মই মৰিবলৈ ওলাইছো যেতিয়া তুমি চিঠিখন পাবা” ঘনে ঘনে ভেলজঁৰ চকুত স্পষ্টৰ পাছত আৰু স্পষ্ট হৈ জিলিকি উঠিল। ভেলজঁৰ মনত কিবা এটা নজনাবিধৰ আনন্দই লুকা-ভূমুকা কৰিবলৈ ধৰিলে। যিটো মানুহে কজেটক তেওঁৰ বুকৰপৰা আজুৰি এৰুৱাই নিবলৈ বিচাৰিছিল সি মৰিবলৈ ওলাইছে। কজেট তেনেহলে তেওঁৰ একচেতীয়া সম্পত্তি হৈ থাকিব। ভেলজঁৰ চকুৰ আগত আকৌ এখনি সুন্দৰ সুখৰ ভৱিষ্যত মুকলি হল। তাত আপদ নাই, বিপদ নাই; আছে কেৱল কজেটৰ হাঁহি ভৰা মুখ আৰু ভেলজঁৰ বিমল আনন্দৰ দুকূলডকা ঢৌ। ভেলজঁই ঘৰৰ ফালে খোজ ললে। ভেলজঁ ভিতৰ সোমাইছে, মাথোন এনেতে
কাণত পৰিল বৰতোপৰ শব্দ – গুৰুম্ গুৰুম্ গ্ৰাম! ভেলজঁ থিয় হৈ ৰৈ থাকিল। কিবা এটা সুঁৱৰি তেওঁৰ শৰীৰ শিয়ৰি উঠিল। এঘণ্টাৰ পাছতে এজন বয়সিয়াল মানুহক নেশ্যনেল গাৰ্ডৰ পোছাক পিন্ধি হাতত বন্দুক লৈ ৰু দি হোম আৰ্ম্মৰপৰা ওলাই অহা দেখা গ’ল। তেওঁৰ সাজ কাপোৰ দেখি বুজিব পাৰি যে তেওঁ যুদ্ধ ক্ষেত্ৰলৈ ওলাইছে? মানুহজন ঘৰৰ বাহিৰ ওলায়ে বেগাবেগিকৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ ফালে খোজ ললে। মানুহজন জঁ ভেলজঁ। এই মাজ নিশা তেওঁ যুদ্ধক্ষেত্ৰলৈ গল কিয়?
{{center|⸻}}<noinclude></noinclude>
flg2j9ctt1ae452fdoncizkop7l0lzq
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/১৯৭
104
92771
264185
263798
2026-10-30T12:47:11Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264185
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}}
{{center|{{larger|দ্বাবিংশ অধ্যায়}}}}
ৰাতি পুৱাই আহিল। পুৱাৰ উজ্জ্বল পোহৰত ৰাতিৰ আন্ধাৰত শাম কাটি অহা যুজৰ বেগ আকৌ দুগুণ তেজেৰে চলিবলৈ ধৰিলে। পুৱাৰ ফটফটীয়া পোহৰত যুঁজাৰুহঁতৰ মুখ জিলিকি উঠিল। আঁতৰৰপৰাই কোন কেনি ক’ত আছে ভালকৈ ধৰিব পৰা হল। ভেলজঁক যুদ্ধক্ষেত্ৰত উদাসীন ভাৱে অকাই-পকাই ফুৰা দেখা গল। তেওঁৰ উদাস দৃষ্টি আৰু চলন ফুৰনৰ গতি দেখি যুঁজ কৰিবলৈ অহা যেন নেলাগিল। গেভৰোকে দেৱালৰ ওপৰত উঠি অসংখ্য গুলীৰ মাজত থিয় হৈ মহা উলাহেৰে প্ৰহৰীৰ কাম কৰিব লাগিছে। মৰণলৈ তাৰ ভ্ৰূক্ষেপেই নাই। মেৰিয়াছে আঁতৰপৰা দেৱালৰ ওপৰত থিয় হৈ থকা গেভৰোক প্ৰহৰীক দেখি আচৰিত হল। কাষ চাপি ৰাতি দিয়া চিঠিখনৰ কথা সুধিলত সি ৰাতিয়ে চিঠিখন তিৰুতা গৰাকীক লগ নেপাই পুৰুষজনৰ হাততে দি আহিলে বুলি কৈ আকৌ ততাতৈয়াকৈ নিজৰ কামত লাগি গল। মেৰিয়াছৰ মনত বৰ বেজাৰ লাগিল। সি কোনোমতেই এই লৰাটোৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলে। পাৰে কেনেকৈ? তাৰ
দেশপ্ৰাণ কোমল হিয়াত যে জীৱনৰ মমতা একেবাৰেই নাই। সি মৰণৰ লগত লুকা-লুকি খেলিবলৈ ধৰিলে। মানুহে তাৰ অসীম সাহস দেখি আচৰিত হৈ পৰিল। গুলীৰ পাছত গুলী আহিল। তাৰ ভু নাই। তাৰ চকু শত্ৰুৰ গতি-বিধিৰ ওপৰত মাথোন। শেষত শত্ৰুৱে হুৰহুৰ্, শব্দেৰে তালৈকে লক্ষ্য কৰি গুলী কৰিলে। সি বাগি-বুগা দিবলৈ ধৰিলে। শত্ৰুৰ লক্ষ্য ব্যৰ্থ কৰি তাৰ উলাহ আকৌ দোপত দোপে চৰি আহিল! কিন্তু সি কিমান পৰ আৰু এইদৰে মৰণৰ লগত
লুকা-ভুমুকা খেলিব? শেষত এটা গুলী আহি তাৰ গাত লাগিল। তাক বহি যোৱা দেখা গল। গোটেই ৰণ-থলী জুৰি বিপ্লৱবাদীৰ মাজত এটা হাহাঁকাৰৰ ধ্বনি শুনা গল। কিন্তু গেভৰোক বহি থকা মানুহ<noinclude></noinclude>
tfi1pd9929stwxgj0zomch40phhz4sr
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/১৯৯
104
92773
264186
263807
2026-10-30T12:55:05Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264186
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|১৮৭}}</noinclude>মেৰিয়াছ যুঁজত নিমগ্ন হৈ ঘূৰি ফুৰিছিল আৰু উদাস-প্ৰাণ ভেলজঁই দূৰে দূৰে থাকি মেৰিয়াছৰ কাৰ্য্য-কলাপ চাই সময় কটাইছিল। এইদৰে ঘূৰি ফুৰোতে এবাৰ ভেলজঁ গৈ হঠাৎ, জাভেয়াৰক বন্ধ কৰি থোৱা মদৰ দোকানখন ওলালগৈ। ওচৰত কোনো নাই। দেখা মাত্ৰকে দুয়ো দুইকো চিনি পালে।
{{Gap}}দুয়ো দুইৰে৷ ফালে একেৰাহে চাবলৈ ধৰিলে। ভেলজঁৰ হাতত তেওঁৰ প্ৰধান শত্ৰু জাভেয়াৰ! পিস্তলটো খাঁজি লৈ ভেলজঁই মাত দিলে “চিনি পাইছা মোক?” জাভেয়াৰে নিৰ্ভীক ভাৱে উত্তৰ দিলে “এতিয়া প্ৰতিশোধ ল”। ভেলজঁই জেপৰপৰা কটাৰী এখন উলিয়াই ললে। জাভেয়াৰে ভেলজঁক আজীৱন নিৰ্য্যাতন কৰি আহিছে। কটাৰীখন উলিওৱা দেখি জাভেয়াৰে কলে — “এই কটাৰীখনেৰে ৰেপি ৰেপি কাটিলেহে তোৰ দৰে মানুহক বেচি শুৱাব।” ভেলজঁই একো নেমাতি জাভেয়াৰৰ কাষ চাপি গল। ভেলজঁক ওচৰ চপা দেখি জাভেয়াৰৰ তালুৱেদি জীৱ গল।
ভেলজঁই কটাৰীখনেৰে জাভেয়াৰৰ বান্ধিবোৰ কাটি পেলালে। বান্ধবোৰ কটা শেষ হলত মাত দিলে “জাভেয়াৰ তুমি মুক্ত।” জাভেয়াৰ স্তম্ভিত হৈ পৰিল। জাভেয়াৰ যে ভেলজঁৰ চিৰ শত্ৰু।
{{Gap}}জাভেয়াৰে সপোনতো ভাবিব নোৱাৰে যে ভেলজঁ হেন দস্যুৱে ইমান সুবিধা পায়ো এনেদৰে বিনা প্ৰতিশোধে, অক্ষত শৰীৰে তাৰ প্ৰধান শত্ৰুক এৰি দিব। জাভেয়াৰ ভেবা লাগি ভেলজঁৰ ফালে চাই থাকিল। ভেলজঁ ই মাত দিলে “মোৰ বিশ্বাস নহয় মই যে আৰু যুদ্ধক্ষেত্ৰৰপৰা উভতি যাব পাৰিম! যদি কেনেবাকৈ ওভতোঁহে মোক ফকল্ভেণ্ট নামেৰে ৭নং ৰু দিলা হোম আৰ্ম্মত বিচাৰিলেই পাবা।” কথাষাৰ কৈয়ে ভেলজঁ যুদ্ধক্ষেত্ৰত সোমাল। জাভেয়াৰে বিস্ময় বিমুগ্ধ হৈ যুদ্ধক্ষেত্ৰ এৰি নগৰৰ ভিতৰৰ ফালে খোজ ললে। যাওঁতে বাটে বাটে ভাবি গৈছিল “ভেলজঁৰ অন্তৰ ইমান মহৎ, ইমান উদাৰ নে?”<noinclude></noinclude>
5co3w1ybrb4lnxa9ksafot9re5topaj
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২০৪
104
92778
264187
263812
2026-10-30T13:08:34Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264187
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৯২|দীন-দুখী|}}</noinclude>দিলে – “কি ভাবিছাঁ, ছাবিটো দেখিলা নহয়। মোক কি দিবা দিয়া।” ভেলজ ই জেপত হাত ভৰালে। ভেলজঁৰ জেপত সদায় ধন থাকে। তেওঁৰ বিষাদপূৰ্ণজীৱনৰ অশেষ অভিজ্ঞতাই তেওঁক সদায় হাতত ধন ৰাখিবলৈ এটা নিয়ম বান্ধি দিছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ আজি তেওঁৰ হাত খালি। ৰাতি সৈনিকৰ সাজ-পাৰ পিন্ধিবৰ সময়ত লৰালৰিৰ বেগত তেওঁ ধন লবলৈ পাহৰি আহিল। ব্ৰেষ্ট-কোটৰ জেপত মাথোন কেতিয়াবাই ভৰাই থোৱা কেই ফ্ৰাঁ মান ধন আছিল। তাকে তেওঁ
টেনাৰ্ডিয়েৰ হাতত গুজি দিলে। টেনাৰ্ডিয়েই কলে – “ইয়ালৈকে মানুহটো মাৰিলা।” কিন্তু ভিতৰি তাৰ বিশ্বাস নহল। সি এখুজি দুখুজিকৈ কাষ চাপি মেৰিয়াছ আৰু ভেলজঁৰ জেপকেটা লুটিয়াই
বগৰাই চাবলৈ ধৰিলে। জেপ চাই থাকোতেই ভেলজঁই কব নোৱাৰাকৈ সি মেৰিয়াছৰ চোলাটোৰ কাপোৰ এডোখৰ ফালি লৈ তাৰ জেপত সুমুৱাই থলে। উদ্দেশ্য এই কাপোৰ ডোখৰ লৈয়ে সি আগলৈ দুয়োকে আৱশ্যক হলে ধৰা পেলাব পাৰিব। জেপ চোৱা শেষ হলত সি মাত লগালে—“সঁচা, আৰু একো নাই।” এইবুলি সি আধা ভাগৰ কথা ওলায় বুলি লৰালৰিকৈ খালৰ দুৱাৰখন মেলি কবলৈ ধৰিলে – “যোৱা, যোৱা; বেগাই ওলাই যোৱা।” অচেতন মেৰিয়াছক কান্ধত তুলিলৈ
ভেলজ খালৰপৰা ওলাই আহিল। ভিতৰৰপৰা টেনাৰ্ডিয়েই দুৱাৰ বন্ধ কৰি দিলে। ক্ষন্তেকৰ পাছতে ভেলজঁ ৰ চকুৰপৰা তেওঁৰ ভীষণ ত্ৰাণকৰ্ত্তা অদৃশ্য হৈ পৰিল। ভেলজঁ চীন নৈৰ পাৰত মুকলি বতাহত মুকলি মনেৰে থিয় হল। টেনাৰ্ডিয়েৰ ইয়ালৈ অহাৰ সকাম কি? ভেলজঁই মেৰিয়াছক কান্ধৰপৰা নমাই বালিৰ ওপৰত শুৱাই দিলে। অন্ধকাৰ, দুৰ্গন্ধ, ক্লান্তি আদিৰ পৰা মুক্ত হৈ তেওঁ এক উদাৰ আকাশৰ তলত আকৌ মুক্ত ভাৱে উশাহ নিশাহ লবলৈ ধৰিলে। তেওঁ যেন এক পুনৰ্জন্ম লাভ কৰিলে। নিশাৰ সাদৰী হাতে তেওঁৰ মূৰৰ ওপৰত অসীম অনন্তৰ সকলো সুখ বিতৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। তেওঁ ভাবত বিভোৰ হৈ পৰিল। এই অসীম কৰুণাৰ বাবে ভেলজঁই এবাৰ<noinclude></noinclude>
murzav4lgfd7kj7ho1a66z4hnx7unfg
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২০৫
104
92779
264188
263811
2026-10-30T13:33:35Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264188
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{Rh||দীন-দুখী|১৯৩}}</noinclude>আকাশৰ ফালে মূৰ দাঙি চাই জানিও-নজনা জনৰ উদ্দেশে মূৰ নোদোৱাই থাকিব নোৱাৰিলে। হৃদয়ৰ অসীম কৃতজ্ঞতা জনাই ভেলজঁ গদ্ গদ্ হৈ পৰিল। নিশা গহীন হৈ আহিল। ভেলজঁই ইফালে সিফালে ঘূৰি-পকি চাই পানীলৈ নামি গল। হাতৰ আজঁলিত পানী ভৰাই আনি মেৰিয়াছৰ মুখত ঢালি দিলেহি। পানী পায়ো মেৰিয়াছৰ চকুৰ পতাযুৰিয়ে অকণো কাতি-কুতা নকৰিলে। ভেলজঁই আকৌ পানী আনিবলৈ বুলি পানী-যুৱলি পালেগৈ। মেৰিয়াছে তেতিয়াও আগৰ দৰেই উশাহ নিশাহ মাথোন লৈ আছিল। ভেলজঁই পানী লবলৈ বুলি অলপ কুজা হৈ পানীত হাত জুবুৰিয়াইছে মাথোন, এনেতে কোনোবাই আহি তেওঁৰ কান্ধত হাত দিয়া যেন তেওঁ গম পালে।
পানী আজলি তুলি নানি তেওঁ থিয় হৈ উভতি চাই পঠিয়ালে। পুলিচৰ পোছাক পিন্ধা এটা ওখ মানুহ তেওঁৰ পাছতে সতৰ্কভাৱে থিয় হৈ আছে। ভেলজঁই দেখা মাত্ৰকে মানুহটো চিনি পেলালে। মানুহটো পুলিচ ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ। এটা বিপদৰপৰা উদ্ধাৰ পাই আহি দুখোজ যাবলৈ নৌপাওঁতেই আকৌ এক নতুন বিপদ। ভেলজই এই বাৰ জাভেয়াৰৰ হাতত পৰি বিপদ তেওঁৰ জীৱনৰ স্বতঃসিদ্ধ বুলি ধৰি ললে। জাভেয়াৰে ভেলজঁক চিনি নেপালে। জাভেয়াৰে মাত দিলে—“তই কোন?” “জঁ ভেলজঁ।” জাভেয়াৰ চক্ খাই উঠিল। ওচৰ চাপি জুমি-জামি চাবলৈ ধৰিলে। ভেলজঁই কলে “ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ, মই এতিয়া তোমাৰ হাতত। তথাপি পুৱাৰেপৰা মোক
তোমাৰ বন্দী বুলিয়েই ভাবি আহিছো। মই তোমাক ফাঁকি দিবলৈ মোৰ ঠিকনা দিয়া নাছিলোঁ। মোক বন্দী কৰা; কিন্তু তুমি মোৰ এটা প্ৰাৰ্থনা ৰাখিব লাগিব।” “তই ইয়াত কি কৰিছ? সেইটো কোন মানুহ?” “তাৰ কথাকে মই কব খুজিছোঁ। মোক যি ইচ্ছা তাকে কৰাঁ, কিন্তু মানুহটোকে তাৰ ঘৰত থৈ আহিবলৈ মোক সময় দিয়াঁ।” “ই যুদ্ধ ক্ষেত্ৰত আছিল, ইয়াকে সিহঁতে মেৰিয়াছ বুলি মাতিছিল। তই তাক যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা লৈ আহিছ।” “ওঁ, মই ইয়াক ৬নং ৰু দে ফিল্<noinclude></noinclude>
ea31phqffrne9rvehm9pxfg60bivwjv
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২০৬
104
92780
264189
264090
2026-10-30T13:39:02Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264189
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৯৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>কেলভেয়াৰত তাৰ ককাকৰ ঘৰত থৈ আহোগৈ।” এই বুলি ভেলজঁই মেৰিয়াছৰ জেপৰ পৰা বহীখন উলিয়াই জাভেয়াৰক ঠিকনাটো দেখুৱাই দিলে। জাভেয়াৰে অলপমান পৰ নিটাল মাৰি
থাকি “গাড়োৱান, গাড়োৱান” বুলি ৰিঙিয়াবলৈ ধৰিলে। অলপ আতঁৰতে এখন ভেৰোণীয়া গাড়ী আছিল। মাত শুনি গাড়োৱান গাড়ী লৈ জাভেয়াৰৰ ওচৰত হাজিৰ হলহি। মেৰিয়াছক ধৰাধৰিকৈ গাৰীত তুলি পাছৰ বহা ঠাই ডোখৰত শুৱাই দিলে। আগৰ ঠাই ডোখৰত ওচৰা-ওচৰিকৈ জাভেয়াৰ আৰু ভেলজঁ দুয়ো বহি পৰিল। জাভেয়াৰে গাড়োৱানক আদেশ দিলে “৬নং ৰু দে ফিল কেলভেয়াৰ।” গাড়ী চলিবলৈ ধৰিলে। গাড়ীৰ ভিতৰত কাৰো মাত-বোল নাই। মেৰিয়াছ অচেতন, ভেলজঁ চিন্তান্বিত, জাভেয়াৰ প্ৰস্তৰ-প্ৰায়। বাট পদূলিও জন মানৱ শূন্য। গোটেইখন কাঁহপৰি জীণ যোৱা। গাড়ীখন গৈ থাকোঁতে অ’ত ত’ত থকা গছ-বন্তি বোৰৰ পোহৰ আহি এই বিষাদৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তিকেট৷ মাজে মাজে পোহৰাই দি গহীন নিশাটো আৰু গহীনাই তুলিছিল। গাড়ী আহি নিৰ্দ্দিষ্ট স্থানত থিয় দিলে। জাভেয়াৰে গাড়ীৰপৰা নামি গৈ দুৱাৰত শব্দ কৰিলে। দৰোৱান দুৱাৰ মেলি ওলাই আহিল। জাভেয়াৰে সুধিলে —“এইটো জিল্ নৰমেণ্ডৰ ঘৰ হয়নে?” “হয়, কি লাগে?” “ তেওঁৰ নাতিয়েকক যুদ্ধক্ষেত্ৰৰপৰা লৈ আহিছোঁ। ধৰ, ভিতৰলৈ লৈ বল।” বাহিৰৰ কথা-বাৰ্ত্তা শুনি বুঢ়াৰ জীয়েকো সাৰ পাই নামি আহিল। আটাইখনে ধৰাধৰিকৈ মেৰিয়াছক ভিতৰলৈ লৈ গল। বুঢ়াক টোপনি ভাঙি বাতৰি দিবলৈ কাৰো সাহ নহল। মেৰিয়াছক বাহিৰৰ কোঠা এটাতে ভালকৈ শুৱাই মেলি চাকৰ-নাকৰহঁত ডাক্তৰ বিচাৰি পিয়াপি দিলে। ভেলজঁ আৰু জাভেয়াৰ নামি আহি আকৌ গাড়ীত উঠিল। গাড়োৱানে গাড়ী চলাব খোজোঁতেই ভেলজঁই জাভেয়াৰক কলে “ইন্সপেক্টৰ জাভেয়াৰ, মোৰ আৰু এটা কথা ৰাখাঁ। মোক এক
মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণে ঘৰলৈ যাবলৈ দিয়া, তাৰ পাছত তোমাৰ যি ইচ্ছা<noinclude></noinclude>
iuzyf22l2y69x1juaf7d2q5tz2zrfi2
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২০৭
104
92781
264190
263768
2026-10-30T13:43:37Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264190
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{Rh|১৯৫|দীন-দুখী|}}</noinclude>তাকে কৰিবা।” জাভেয়াৰে অলপমান পৰ তলকা মাৰি থাকি গাড়োৱানক হুকুম দিলে— “৭নং ৰু দি লা হোম আৰ্ম্ম।” গাড়ী ভেলজৰ ঘৰমুৱা হল। দুই জন আকৌ নিমাত আৰু চিন্তান্বিত
ভেলজ ই ভাবিছিল—ঘৰলৈ গৈ তেওঁ কি কৰিব। যি কাম আৰম্ভ কৰিছিল তাক তেওঁ শেষ কৰি আহিব। কজেটক মেৰিয়াছৰ বাতৰি দিব, কজেটৰ কাৰণে তেওঁৰ আৰু যি কৰিব লগীয়া আছে তাক সমাধা কৰিব। জাভেয়াৰে কি ভাবিছিল? জাভেয়াৰে কি ভাবিছিল জাভেয়াৰে নিজেই নেজানে। গাড়ী-আহি ভেলজৰ ঘৰৰ আগত থিয় হল। জাভেয়াৰ ভেলজ দুয়ো গাড়ীৰপৰা নামি গল। জাভিয়াৰে গাড়ীৰপৰা নামিয়ে গাড়োৱানক সুধিলে—“তোৰ কেৰেয়া কিমান হল?” “ইন্সপেক্টৰ ডাঙৰীয়া! ৭ ঘণ্টা ১৫ মিনিটৰ গাড়ী কেৰেয়া, তাৰ উপৰি সেই মৰা মানুহ জনৰ তেজ লাগি মোৰ গাড়ীৰ দলিচাখন নষ্ট হৈ গৈছে।” “মুঠতে তোক এতিয়া কি লাগে? " ৮০ ফ্ৰাঁ।" জাভেয়াৰে জেপৰপৰা ৪টা নেপলিয়ান মোহৰ উলিয়াই গাড়োৱানটোৰ হাতত দি তাক বিদায় দিলে। গাড়োৱানে ছেলাম দি নিমিষতে গাড়ী লৈ তাৰপৰা আঁতৰ হৈ পৰিল। গাড়ী-যোৱা দেখি ভেলজ ই ভাবিলে তেওঁক ইন্সপেক্টৰে থানালৈ খোজ কঢ়াই নিবৰ মন কৰিছে। জঁ ভেলজঁই ঘৰৰ কাষ চাপি দুৱাৰত ঢকিয়াবলৈ ধৰিলে। দাৰোৱান আহি দুৱাৰ মেলি দিলে। ভেলজ ভিতৰ সোমাব খুজিয়ে উভতি জাভেয়াৰৰ মুখৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। মনৰ ভাব যদি অবিশ্বাস কৰে, জাভেয়াৰেও তেওঁৰ লগে লগে ভিতৰলৈ সোমাই আহিব পাৰে! ভেলজঁৰ চাৱনৰ অৰ্থ বুজি জাভেয়াৰ উত্তৰ দিলে “তই সোমাই যা, মই ভিতৰ নোসোমাওঁ; ইয়াতে ৰৈ থাকিম।” ভেলজঁ আচৰিত হল। কাৰণ আছামীক এনেভাৱে এৰি দিয়া জাভেয়াৰৰ পক্ষে সম্পূৰ্ণ নতুন ঘটনা। ভেলজঁই ভাবি ভাবি ভিতৰ সোমাল। অলপ গৈয়ে ভাগৰ মাৰিবলৈকে নে নাই কিবা এটা ভাবিবলৈকে, অলপ ৰৈ পৰিল। খিড়িকীয়েদি মুখ উলিয়াই বাহিৰৰ ফালে চাই পঠিয়ালে<noinclude></noinclude>
cmx6dk29prslsqddcueu5c3h8r5g36c
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২০৮
104
92782
264191
255780
2026-10-30T13:56:10Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264191
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৯৬|দীন-দুখী|}}</noinclude>চায়ে তেওঁ আচৰিত হৈ পৰিল। জাভেয়াৰ থকা ঠাইত নাই। জ ভেলজঁ ভিতৰ সোমাই যোৱা মাত্ৰকে জাভেয়াৰ ততালিকে তাৰপৰা গুচি আহিল। তললৈ মূৰ কৰি কিবা এটা ভাবি ভাবি তেওঁ
উদ্দেশ্যবিহীন ভাৱে বাটে বাটে খোজ ললে। জীৱনত এই প্ৰথমবাৰ জাভেয়াৰে পাছলৈ হাত কৰি তলমুৱা হৈ খোজ কাঢ়িলে। জাভেয়াৰৰ দুটা ভঙ্গী আছিল। যেতিয়া তেওঁ স্থিৰ-সঙ্কল্প হৈছিল,
তেতিয়া তেওঁ বুকুৰ ওপৰত ইখনৰ ওপৰত সিখন হাত দি থিয় দিছিল। যেতিয়া তেওঁ বিমোৰ হৈছিল, তেতিয়া তেওঁৰ হাত দুখনে পাছফালে ঠাই পাইছিল। জাভেয়াৰক আটায়ে প্ৰথমটো ভঙ্গী অনুসৰণ কৰা দেখা পাইছিল, কিন্তু শেহৰটো ভঙ্গীত তেওঁক কোনেও ক’তো দেখা নাছিল। জাভেয়াৰে ভেলজঁক মুক্তি দি গুচি আহিল। জাভেয়াৰে ভেলজঁক মুক্তি দিলে কিয়? ভেলজঁ জাভেয়াৰৰ প্ৰাণ দান দিওঁতা। ভেলজঁৰ ওচৰত জাভেয়াৰ তাৰ জীৱনৰ কাৰণে ধৰুৱা। সেই ঋণ পৰিশোধ কৰিবলৈ হলে- জাভেয়াৰে ভেলজঁক মুক্তি দিব লাগিব। জাভেয়াৰে তাকেই কৰিলে। ভেলজ যেই ভিতৰ সোমাই গল জাভেয়াৰে ভেলজঁক মুক্তি দি তাৰ পৰা মনে মনে গুচি আহিল। কিন্তু জাভেয়াবে কৰিলে কি? যাৰ জীৱন কৰ্ত্তব্যৰ ওপৰতেই প্ৰতিষ্ঠিত, যি এদিনলৈকো এখোজো কৰ্ত্তব্যৰ পৰা পিছ হু হুহকি অহা নাই, সেই জাভেয়াৰে ইমান এটা ডাঙ্গৰ কৰ্ত্তব্যৰ পৰা ভ্ৰষ্ট হল কেনেকৈ? আইনৰ চকুত বহুত দোষে দোষী, পলৰীয়া আছামী, ভীষণ দস্যু ভেলজক তেওঁ এৰি দিলে কেনেকৈ? জাভেয়াৰৰ অৱস্থা আজি বৰ্ণনাৰ অতীত। ভেলজঁ হেন দস্যু
এটাৰপৰা নিজৰ জীৱন ধাৰে লোৱা আৰু সেই ধাৰ পৰিশোধ কৰিবলৈ গৈ কৰ্ত্তব্যভ্ৰষ্ট হোৱাতকৈ
জাভেয়াৰৰ পক্ষে আৰু বেচি লাজ অপমানৰ কথা আৰু একো হব নোৱাৰে। কিন্তু উপায় নাই। যেনে তেনে উপায়েৰে জাভেয়াৰ ভেলজঁৰ ওচৰত ঋণী আৰু সেই ঋণ যেনে তেনে উপায়েৰে পৰিশোধ<noinclude></noinclude>
o2kq80n7s202emmxxv34woqbms9tgjx
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২০৯
104
92783
264194
255781
2026-10-30T14:08:07Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264194
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|১৯৭}}</noinclude>কৰিবই লাগিব। জাভেয়াৰ ভাবি ভাবি আচৰিত হৈ পৰিল। ভেলজঁ হেন দস্যুৱে সুবিধা পায়ো তাৰ চিৰশত্ৰু জাভেয়াৰক বিনা প্ৰতিশোধে এৰি দিলে কিয়? ভেলজঁক এৰি দি জাভেয়াৰ দাৰুণ অপমানত জঁই পৰি আহিল। কৰ্ত্তব্যৰ তুলনাত জাভেয়াৰে নিজক কোনোমতেই ভেলজঁ তকৈ ওখ আসন দিব নোৱাৰিলে! ভেলজঁ দস্যু, সেই দস্যুক তেওঁ হাতত পায়ো মুক্তি দিছে। সেই মুক্তিও নিজৰ প্ৰাণৰ বিনিময়ে। জাভেয়াৰে আইন লঙ্ঘন কৰিলে; আছামীক পায়ো এৰি থৈ আহিল; এটা দুৰ্দ্দান্ত কয়দীক মুক্তি দিলে। ইয়াতকৈ জাভেয়াৰে আৰু কি ডাঙৰ অন্যায় কৰিব পাৰে। জাভেয়াৰে এনে অন্যায় সহ্য কৰে কেনেকৈ? এই অন্যায়ৰ প্ৰতিকাৰ কৰিবই লাগিব। প্ৰতিকাৰ কৰিবলৈ হলে ভেলজঁক পুনৰাই গ্ৰেপ্তাৰ কৰি আনি ফাটেক দিব লাগিব। তেতিয়া
মাজ নিশা পাৰ হৈ গৈছিল। চাৰিওপিনে ঘোপমৰা এন্ধাৰ। নিজৰ গাটোকে নিজে দেখা নেপায়। আকাশ মেঘে ঢাকি পেলাইছে। ‘ছাইট’ৰ ঘৰ বিলাকত ক’তো এগছো চাকি নাই। বাটপদূলিবোৰ
জন-প্ৰাণী হীন মৰিশালিৰ দৰে। নটাৰডেম আৰু পেলেছ অৱ জষ্টিচৰ উচ্চ প্ৰাচীৰবিলাক নিশাৰ এন্ধাৰত নিশাৰেই সহচৰী যেন দেখা গৈছিল। ভীষণ ৰজনীৰ গহীন আন্ধাৰৰ মাজত তীব্ৰভাৱে
জ্বলি থকা চীন নৈৰ পুলৰ ওপৰৰ ৰঙা বন্তি গছৰ ক্ষীণ পোহৰত দূৰে দূৰে থকা নৈৰ ওপৰৰ দলঙবোৰ একো একোটা বিকট দানৱী মূৰ্ত্তি ধৰি বিকট নিশাটো আৰু বিকট কৰি তুলিছিল। বাৰিষাৰ চীন নৈ ফেনে-ফোটোকাৰে ওফন্দি উঠিছে। চীন নৈৰ ওপৰৰ দলঙ এখনৰ
হেঙাৰত আঁউজি চকুৰ আগত শত সহস্ৰ চাকনৈয়া লৈ জাভেয়াৰ চিন্তাত আকুল। চাকনৈয়া উঠিছে গৈছে; আদি-অন্ত নাই। চীন নৈৰ তৰ্জ্জন-গৰ্জ্জন আৰু ভীষণ অন্ধকাৰৰ বাহিৰে তাত আন একো নাই। চকুত চীননৈৰ হেন্দোলদোপ, কাণত পানীৰ ৰাওৰাৱনি। জাভেয়াৰে একান্ত মনে এই প্ৰকৃতিৰ প্ৰলয়ঙ্কৰী ৰূপৰ ফালে চাবলৈ ধৰিলে। কিছুমান বেলিৰ পাছত হঠাৎ মূৰৰ টুপিটো সোলোকাই পুলৰ ওপৰত<noinclude></noinclude>
ejv8vbvm0es0at71x0s8gxhmuqqwkap
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১০
104
92784
264196
253713
2026-10-30T14:09:37Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264196
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৯৮|দীন-দুখী|}}</noinclude>থলে। তাৰ পাছ মুহূৰ্ত্ততে দীঘল কলা আকৃতি এটা নৈৰ ফালে হাউলি কুজা হৈ বৰ বেগেৰে আন্ধাৰত মিলি যোৱা যেন দেখা গল। পানীত জপং কৰে এটা শব্দ উঠিল। সেই শব্দও ক্ষন্তেকৰ ভিতৰতে মাৰ গল। আগৰ দৰে তৰ্জ্জন গৰ্জ্জন কৰি চীন নৈৰ চাকনৈয়া ঘুৰিবলৈ ধৰিলে। ৰাতিৰ আন্ধাৰৰ বাহিৰে কত কোন অদৃশ্য হল কোনেও একো গম ধৰিব নোৱাৰিলে।
{{center|⸻}}<noinclude></noinclude>
bfpget27klhw8xb0se5x4r109eymc6j
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১১
104
92785
264204
263056
2026-10-30T14:18:10Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264204
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}}
{{center|{{larger|ত্ৰয়োবিংশ অধ্যায়}}}}
{{gap}}মেৰিয়াছক আনি যেতিয়া ঘৰ পোৱায়হি তেতিয়া ৰাতি দুপৰ। লগুৱা-লিগিৰীহঁতে তাক বিছনা এখনত শুৱাই থৈয়ে জাকেই ডাক্তৰ বিচাৰি দিহা দিহি লৰ মাৰিলে। নৰিয়া পৰ দিবলৈ নৰিয়াৰ ওচৰত থাকিল অকল মাথোন বুঢ়াৰ জীয়েক আণ্ট, জিল নৰমেণ্ড। এনেই তিৰোতা মানুহ অকলশৰীয়া, তাতে আকৌ মৰে মৰে হৈ থকা নৰিয়া। কথা একেষাৰ সুধিবলৈকো লগ-ভাগ নাই। বেচাৰীয়ে কৰে কি? ওপৰ মহলাৰ শোৱা খোটালিত পিতাক জিল নৰমেণ্ড শুই আছিল। কিন্তু বুঢ়াক জগাবলৈ সাহ হোৱা নাই। একেই বুঢ়াই বয়সে-ভাগৰে দুখে-বেজাৰে অস্থি-চৰ্ম্ম-সাৰ হৈ ভেলৰ মাজত কথমপি প্ৰাণটো মাথোন সুমুৱাই থৈছে; তাতে যদি তেওঁৰ জীৱনৰ একমাত্ৰ সম্বল মেৰিয়াছৰ এই কৰুণ দৃশ্য চকুত পৰিব লগা হয় তেনেহলে বুঢ়াৰ জহি-খহি যোৱা হিয়া একেবাৰে চূণচাত হৈ পৰিব। বপুৰী নিৰুপায়। চিন্তা আৰু ভয়ত অত্ৰাহিত। এবাৰ বাটলৈ কাণ উনাই, এবাৰ নৰিয়াৰ মুখলৈ চাই উচপিচকৈ সময় খেদাবলৈ ধৰিলে। একো একোবাৰ মেৰিয়াছৰ মুখলৈ ৰ লাগি চাই থাকি জিকাৰ মাৰি মাৰি উঠে; একো একোবাৰ আকৌ নিজক নিজে কৈ যায় ‘তেজ খোৱাই গোটেইখনকে বধি থৈহে যাব।’ ৰাতি পুৱাই অহাৰ লগে লগে ডাক্তৰ আহি জিল নৰমেণ্ডৰ ঘৰ সোমাল। মেৰিয়াছ তেতিয়াও অচেতন। নৰিয়াৰ অৱস্থা দেখি ডাক্তৰ বিচলিত হৈ পৰিল। অচেতন অৱস্থাৰপৰা চেতনা অনা দৈৱৰহে কাম। তথাপি ডাক্তৰে যথাসাধ্য চেষ্টা কৰিবলৈ গাত ললে। ডাক্তৰে বেমাৰীৰ খা-পা বিলাক ধুৱাই পখলাই দৰৱ-জাতি লগাবৰ দিহা কৰিছে। আণ্ট জিল্ নৰমেণ্ডৰ জীয়েক আৰু চাকৰ-নাকৰ হঁতে থৰ লাগি একাষৰীয়া হৈ চাই আছে। গোটেই ঘৰ কাঁহ পৰি জীণ যোৱা। এনেতে দুৱাৰ মেলাৰ শব্দ হল। দুৱাৰ মেলাৰ লগে লগে<noinclude></noinclude>
lyyfmfa50a8ho0cpacuhk3pa6nz8jp4
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১২
104
92786
264208
263287
2026-10-30T14:25:09Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264208
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২০০|দীন-দুখী|}}</noinclude>শেতা মুখেৰে দীঘল বুঢ়া মানুহ এজন আহি কোঠাৰ দুৱাৰ মুখত উপস্থিত হল, বুঢ়াজন মেৰিয়াছৰ ককাক, বুঢ়া জিল নৰমেণ্ড। যোৱা দুদিনৰ যুঁজৰ গোলমালে গোৰা ৰাজতন্ত্ৰবাদী জিল্ নৰমেণ্ডক বৰ অথিৰ-অবিৰ কৰি তুলিছে। ভাবনা-চিন্তাত দুই নিশা শুব পৰা নাই। যোৱা
নিশা পুৱতীয়া বেলিকা মাথোন চিলমিলকৈ অকণমান টোপনি আহিছিল। কোঠাৰ দুৱাৰদলিত ভৰি দিয়ে বিছনাৰ ওপৰত ক্ষত-বিক্ষত দেহেৰে মৰাশৰ দৰে ঠেৰেঙা হৈ পৰি থকা মেৰিয়াছক দেখি বঢ়া ভয়-বিস্ময়ত শিয়ৰি উঠিল। যতে থিয় হৈছিল ততে বজ্ৰাহতৰ দৰে থৰ হৈ ৰল।
ভৰিৰ তলুৱাৰ পৰা মূৰৰ চুলিলৈকে তেওঁৰ গোটেই গা জিন্ জিনাবলৈ ধৰিলে। ঢেলা চকুযোৰ পানীৰে চল্চলীয়া হৈ আহিল। কুম ওলোৱা মুখখন নিমিষৰ ভিতৰতে মৰা মানুহৰ লাও খোলাটোৰ দৰে হৈ পৰিল। নিৰ্ব্বাক নিষ্পন্দ হৈ বুঢ়াই মেৰিয়াছৰ ফালে স্থিৰ দৃষ্টিৰে চাই থাকিল।
বুঢ়াৰ গাত বগলি পাখি যেন ঢক্ঢক্ কৰে বগা দীঘল ছোলা, মূৰত পকা চুলি, মুখ মৰা মানুহৰ দৰে শেতা। চকু দুটা স্থিৰ, অপলক্ একেথৰে সতৃষ্ণ ভাৱে মেৰিয়াছৰ ফালে চাই আছে—ঠিক্ যেন কোনো প্ৰেতাত্মাই অন্তিমশয্যাত পৰি থকা তাৰ অতদিনৰ সঙ্গী পাৰ্থিব শৰীৰটোৰ ফালেহে বৰ হেপাঁহ আৰু দুখেৰে মায়া-মমতাত ভোল গৈ শেষবাৰলৈ চাই লৈছে। কিছুমান বেলি এনেভাৱে চাই থকাৰ পাছত শোকাতুৰ বুঢ়াৰ হিয়া ভাগি-ছিগি মাত ওলাল “মেৰিয়াছ।” লগুৱা
এটাই বুঢ়াৰ কাষ চাপি আহি মাত দিলে — “ তেওঁ যুঁজ কৰিবলৈ গৈ এনে হল, দেউতা।” বুঢ়াই বুকু চপৰিয়াই কৈ গল “গ’ল, গল! মোৰ ওপৰত প্ৰতিশোধ লৈ সি গুচি গল। মোৰ ওপৰত মোৰ ওপৰত খঙ সাৰিবলৈকে সি জ্বলা জুইত জাপ দিলেগৈ। আহ্, হাহা! তেজ খোৱা! এই বেশেৰে আজি মোৰ ঘৰলৈ উভতি আহিছ?” বুঢ়া থৰক্ বৰক্ কৰি ভিতৰ সোমাই মেৰিয়াছৰ কাষ চাপি গল। আধা ফুটা আধা ভগা মাতেৰে বুঢ়া গৰ্জ্জি উঠিল “নিষ্ঠুৰ! পিশাঁচ! তোৰ মনত এয়েহে আছিল।” বুঢ়াক শোকে খুন্দা মাৰি ধৰিলে।<noinclude></noinclude>
42wubtwy34nyimitrifdo933aqlhmd5
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১৩
104
92787
264213
263288
2026-10-30T14:36:31Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264213
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২০১}}</noinclude>মাত নোলোৱা হৈ আহিল। তথাপি বুঢ়াই অসহনীয় আবেগত কৈ গল, কথাবোৰ অস্পষ্টৰপৰা অস্পষ্ট হৈ উঠিল; ঠিক্ যেন মৰণৰ অতল তলিৰপৰা ওপৰলৈ আহোঁতে আহোঁতেহে দীঘল বাটত পৰি কথাবোৰ ক্ষীণতকৈয়ো ক্ষীণ হৈ পৰিছে। “মৰ, মৰ! মই একো বেজাৰ নকৰোঁ,
ময়ো মৰিম! তই যেতিয়া এনে নিৰ্দয় ভাৱে আত্মহত্যা কৰিবলৈ ভাল পালি, মইনো তোৰ হকে কান্দিলে কি হব? শুনিছনে নৰঘাতী!” ঠিক এই সময়তে মেৰিয়াছৰ চকু দুটা অলপ-অলপকৈ মেল খাই আহিল। চকুমেলি মেৰিয়াছে আচৰিত হৈ অৱশ দৃষ্টিৰে বুঢ়াৰ ফালে ৰ লাগি চাই থাকিল। বুঢ়াই চিঞৰি উঠিল “মেৰিয়াছ? মোৰ পোনা মেৰিয়াছ, তই জীয়াই আছ? তই চকু মেলিছ? মোলৈ চাইছ? চাওঁ মোৰ সোণ, চাওঁ ঐ! হে দয়াময়!” বুঢ়াক আবেগৰ ঢকে ধৰি মাটিত বগৰাই পেলাই দিলে। তেওঁ সেই পিনে মুচকচ্ গ’ল। জীৱন-মৰণৰ মাজত এইদৰে মেৰিয়াছৰ বহুত দিন পাৰ হৈ গল। কেবা সপ্তাহলৈকে তাৰ বৰ জ্বৰ উঠিছিল। এই জ্বৰৰ মাজত সি ক্ৰমান্বয়ে প্ৰলাপ বকিছিল, প্ৰলাপৰ মাজত প্ৰায়ে তাৰ মুখত কজেটৰ নাম শুনা গল, মেৰিয়াছৰ লগতে বুঢ়া জিল্ নৰমেণ্ডো আধামৰা বুঢ়া মেৰিয়াছৰ কাষৰপৰা নুঠা হল। ভগা বুকু লৈ তাৰ ওচৰতে হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়ি আশা উৎকণ্ঠাত পৰি থাকে। মেৰিয়াছক ককাকৰ ঘৰলৈ অনা দিনাৰেপৰা এজন পকা মূৰীয়া বুঢ়াই জপনা মুখলৈ আহি নিতৌ ৰেমাৰীৰ খা-খবৰ লৈ যায়হি। কোনো দিনা বুঢ়াজন দুবাৰ কৈয়ো আহে। বুঢ়াজন সদায় আহে, অথচ ভিতৰ নোসোমায়, চাকৰ নাকৰহঁতকে সুধি মেলি গুচি যায়। কথাষাৰ লাহে লাহে গৈ বুঢ়া জিল্ নৰমেণ্ডৰ কাণত পৰিল। ক্ৰমান্বয়ে চাৰি মাহ গল। এই চাৰি মাহৰ ভিতৰত বেমাৰীৰ ওপৰত কোনেও একো আশা কৰা নাছিল। শেহত ছেপ্তেম্বৰ মাহৰ ৭ তাৰিখৰ দিনা ডাক্তৰে বুঢ়াক
নিৰ্ভয় দি কলে “বেমাৰী ভাললৈ আহিছে আৰু ভয় নাই। দুমাহৰ ভিতৰতে তেওঁ উঠিব বহিব পাৰিব।” বুঢ়াৰ মুখলৈ পানী আহিল,<noinclude></noinclude>
hahlw2sk43rpivx023qp4718d3ez0ki
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১৪
104
92788
264217
263405
2026-10-30T14:44:12Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264217
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২০২|দীন-দুখী|}}</noinclude>পোৰা হিয়া খন শাঁত পৰি গল। এই আদৰ সাদৰ স্নেহ-শুশ্ৰূষাৰ মাজতো মেৰিয়াছৰ মনত শান্তি দেখা নগৈছিল। সি সদায় মৌন। কিবা এটা নিৰ্দ্দিষ্ট ভাব নাই যে তাক হেঁচা মাৰি ধৰি আছে।
জ্বৰৰ বিকাৰত সি কজেটৰ বিষয়ে কত কি প্ৰলাপ বকিছিল! এতিয়াতো জ্বৰ আৰু প্ৰলাপ যোৱাৰ পাছৰেপৰা সি এদিনো কজেটৰ নাম মুখত অনা নাই। তেন্তে কিহৰ ভাবনা? তাৰ মন
মৰা কিয়?
{{gap}}মানুহে ভাবিছিল সি কজেটৰ কথা পাহৰি গল। কিন্তু আচলতে কথা সেইটো নহয়। কজেট কত আছে; কেনেকৈ আছে সি একো কব নোৱাৰে। সেই কাৰণেই তাৰ মনত শান্তি নাই, মুখ সদায় বিষাদ মলিন। কজেটক পাহৰা দূৰে থক কজেটৰ ভাবনাতে তাৰ দিন-ৰাতি একাকাৰ হৈ পৰিছিল। কজেট তাৰ দিনৰ ভাৱনা ৰাতিৰ সপোন আছিল। সি কজেটৰ চিন্তাত আস্থিৰ হৈ পৰিল। যুদ্ধৰ দিনাৰপৰাই সি কজেটৰ কথা একো নেজানে। যুদ্ধ ক্ষেত্ৰৰ গোটেই খিনি ঘটনা তাৰ স্মৃতি-পটত এচটা কলা মেঘৰ দৰে থিয় দি সকলো কথা ঢাকি পেলালে। ইপনিন্ গেভৰোক টেনাৰ্ডিয়ে আৰু আন আন সমৰ যাত্ৰী বন্ধুবিলাকৰ সকলোৱেই তাৰ স্মৃতিৰ চকুত ৰণ প্ৰাঙ্গনৰ ধোঁৱাৰ লগত চিন্চাব নোহোৱাকৈ অদৃশ্য হৈ পৰিল। কোন কেনি আহিল, কোন কেনি গ’ল, সি একো তত ধৰিব নোৱাৰিলে। গোটেইখন তাৰ মনত এটা প্ৰকাণ্ড স্বপ্ন হৈ পৰিল। মছিঅ’ৰ ফকল্ভেণ্টৰ আকস্মিক ৰণ যাত্ৰাই সেই সপোন ৰাজ্য আৰু কুহেলিকাময় কৰি তুলিলে। সি আঁতি-গুৰি উলিয়াব নোৱৰা হ’ল। নিজৰ জীৱনৰ ঘটনাও তাৰ মনত সপোন কাহিনী হৈ পৰিল। কোনে কেনেকৈ তাক যুদ্ধক্ষেত্ৰৰপৰা আনি ককাকৰ ঘৰত পেলালেহি সি কাৰোপৰা একো জানিবলৈ নেপালে। ঘৰৰ কোনো মানুহে তাক লৈ অহা মানুহকেটা চিনি
নেপায়। সুধিলে কয়, তাক কোনোবা মানুহ দুটাই গাড়ী এখনত তুলি লৈ আহিছিল। এই দুৰ্ভেদ্য জটিল ৰহস্যৰ মাজত পৰি মেৰিয়াছ<noinclude></noinclude>
pmfdtzwqgmmif5l6pp1rmsylqogy71e
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১৫
104
92789
264219
263570
2026-10-30T14:52:32Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264219
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২০৩}}</noinclude>একেবাৰে দিগবিদিগ্ হেৰুৱাই জ্ঞান-শূন্য হৈ পৰিছিল। কিন্তু এই ভীষণ ৰহস্যৰ মাজতো এটা লক্ষ্য—এটা প্ৰতিজ্ঞা এটা প্ৰবল বাসনাৰ ওচৰত মেৰিয়াছে তাৰ সকলো ভাৱনা চিন্তা কেন্দ্ৰীভূত কৰি পেলালে; সেইটিয়ে তাৰ ভৱিষ্যত জীৱনত একমাত্ৰ ব্ৰত হৈ আন সকলো ৰহস্য তল
পেলাই দিলে। সেই লক্ষ্য, সেই প্ৰতিজ্ঞা আৰু বাসনা হৈছে - কজেট আৰু কজেটক পোৱা। দিনক দিনে মেৰিয়াছ ভাল হৈ উঠিল। গাৰ বল শক্তি, শ্ৰীবৃদ্ধি আকৌ চাপি আহিছে। এদিন বুঢ়াই মেৰিয়াছৰ ওচৰতে বহি মেৰিয়াছৰ ফালে একেৰাহে চাই আছে, জীয়েকে ইটো সিটোকৈ দৰবৰ চিচা-গিলাচবোৰ মেজৰ ওপৰত সজাব লাগিছে। বুঢ়াই লাহেকৈ নাতিয়েকৰ হাত এখন নিজৰ হাতলৈ দাঙি লৈ মাত লগালে “মেৰিয়াছ! দুটা ভালকৈ খা। তেহে গাত বেগেতে বল
শক্তি পাবি।” মেৰিয়াছে আকাশ পাতাল ভাবি গাৰুত আওজানি লৈ বিছনাত আধা-শোৱা অৱস্থাত পৰি আছিল। বুঢ়াৰ কথাশুনি মেৰিয়াছে বুঢ়াৰ ফালে চাই পঠিয়াই আকৌ কাতি হৈ শুই পৰিল।
বুঢ়াই গাত হাত ফুৰাই মাত দিলে— “মেৰিয়াছ!” বুঢ়াৰ সাদৰী সুৰত মেৰিয়াছৰ মন নাচি উঠিল। বিছনা-চাদৰত খামোচ মাৰি ধৰি সি লাহেকৈ বিছনাৰ ওপৰতে উঠি ককাকৰ মুখৰ ফালে ক্ষন্তেক চায়ে আকৌ চকুনমাই লাহে লাহে মাত দিলে “মই কথা এষাৰ কব —” “কি কথা। ক।” “মই বিয়া”—বুঢ়াই ঢেকঢেক কৰে হাঁহিবলৈ ধৰিলে—“ অ’, অ’! সেই কথা? সেই কথা মই
আগেয়েই বুজিলোঁ, একো কথা নাই। সেই ছোৱালীজনী তই পাবি, ভয় নাই।” মেৰিয়াছ অবাক আৰু আচৰিত। বুঢ়াই কৈ গল “তই সেই ছোৱালীজনী পাবি। অঃ,ছোৱালীজনী বৰ ৰূপহী। তাই সদায় বুঢ়া এটাৰ বেশ ধৰি তোৰ খবৰ লৈ যায়হি, মই ভু পাইছোঁ। তাই ৭নং ৰুদি হোম আৰ্ম্মত থাকে। একো কথা নাই। তাইৰ লগতে তোৰ বিয়া হব। মই ভাবিলোঁ, তইনো মোক কিয়
ভাল নেপাৱ! কি কৰিলেনো তই গৰুৱে মোক ভাল পাবি। ঘপ্<noinclude></noinclude>
b9c40antimn7zol4c248xffira451ae
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১৬
104
92790
264222
263755
2026-10-30T14:57:52Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264222
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২০৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>কৰে মনত পৰিল—সেই কজেটকণিক যদি তাক আনি দিওঁ সি মোক ভাল নেপাই নোৱাৰে। হাঃ হাঃ! তই ভাবিছিলি কজেটৰ নাম শুনিলেই মই খঙত বলিয়া হৈ যাম? নহয়, নহয়! কজেট! সুন্দৰী ছোৱালী। বিয়া! বৰ ভাল কথা। মোক আৰু কি লাগিছে? তই বিয়া কৰা সুখী হ। সেয়ে মোৰ পৰম সুখ। তোৰ বাহিৰে মোৰ আৰু আছে কোন?” বুঢ়াই কথাষাৰ কৈয়েই ফেকুৰি উঠিল। হাড় ওলোৱা বুকুত মেৰিয়াছৰ মূৰটো সুমুৱাই লৈ বুঢ়াই উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ ধৰিলে। বুঢ়াৰ বুকুত মূৰ থৈ মেৰিয়াছে কান্দি উঠিল। দুটি প্ৰাণৰ ৰুদ্ধ স্নেহ মন্দাকিনী একেলগে বুকু জুৰাই বাগৰি গল। বিমল স্নেহ-আনন্দৰ কি অতুলন দৃশ্য। মেৰিয়াছে মাত দিলে— “ককাদেউতা?” “মোক তেনে তই ভাল পাৱ! তেনে তেনে আকৌ “ককাদেউতা বুলি মাত।” এটি অবাক অথচ ভাবপূৰ্ণ আৰু ভাষাপূৰ্ণ মুহূৰ্ত্ত নামি আহিল। কোনেও একো কব নোৱাৰিলে। দুয়ো দুইৰো চকুলৈ চাই ৰৈ থাকিল। অলপমান বেলিৰ পাছত বুঢ়াৰ মাত ওলাল “মোক ককাদেউতা বুলিছ? মোৰ ওপৰত আৰু খঙ নাই?” মেৰিয়াছ বুঢ়াৰ সাবটৰপৰা ওলাই আহিল। তলমূৰকৈ কলে—“মই এতিয়া ভাল হৈছো। তাইক চাব খোজো, ককাদেউতা!” “ভাল কথা কাইলৈ মাতি পঠিয়াম”। “ককাদেউতা!” “কি, ক”। “আ—”। “আজিয়ে? একো কথা নাই। আজিয়ে। তই মোক তিনিবাৰ ককাদেউতা বুলিলি। তাৰ উপযুক্ত মূল্য পাবি। তাইক মই আজিয়ে মতাই পঠিয়াম, তই চিন্তা নকৰিবি।”
{{gap}}কজেট মেৰিয়াছৰ আকৌ দেখা দেখি হল। এই মিলন দৃশ্য মানৱৰ চকুৰ আগত দাঙি ধৰিব নোৱাৰি। ঘৰৰ ঘৰোৱাল কজেট আহিবলৈ বাট চাই বহি আছিল। নিৰূপিত সময়ত কজেট আহি জিল্ নৰমেণ্ডৰ ঘৰ সোমাল। কজেটৰ পাছে পাছে গম্ভীৰ প্ৰকৃতিৰ পকামূৰীয়া বুঢ়া এজনো সোমাই আহিল। বুঢ়াৰ মুখত মিচিকিয়া হাঁহি, কিন্তু, হাঁহিটো যেন লক্ষ্যহীন, বিষাদ-মলিন। বুঢ়াজন মছিঅ’ৰ : ফকল ভেণ্ট,—<noinclude></noinclude>
j1hmq4974z1a1gx5smx20vkjrv8lxhu
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১৭
104
92791
264223
263770
2026-10-30T15:05:18Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264223
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২০৫}}</noinclude>জঁ ভেলজঁ। তেওঁৰ গাত এটি সুন্দৰ কলা সাজ। বুঢ়া ভিতৰ সোমোৱাৰ লগে লগে দাৰোৱানটোৱে ফুচফুচাই ঘৈণীয়েকক কলে –“মানুহজন দেখা দেখা যেন লাগিছে অ”। বুঢ়াৰ কাষলতিৰ তলত এটা কাগজৰ টোপোলা। জিল্ নৰমেণ্ডৰ জীয়েকে লিগিৰীক সুধিলে— “এই মানুহজনে সদায় কাষলতিৰ তলত কিতাপ লৈ ফুৰাই নে কি?” এই মহিলাগৰাকীয়ে কিতাপ সমূলঞ্চে ভাল নেপায়। জীয়েকৰ কথা শুনি বুঢ়া পিতাকে মাত লগালে—“ তেওঁ সাধু মানুহ, হাতৰপৰা কিতাপ পুথি নেৰেই। কোনো দোষৰ কথা নহয়। এইটো সন্ত সাধুসকলৰ ৰীতি।” বুঢ়াই ফকল্ভেল্টক অভিবাদন কৰি মাত দিলে “মছি অ’ৰ ট্ৰাঞ্চলেভেল্ট” বুঢ়াই ফকল্ভেল্টক পাহৰি ট্ৰাঞ্চলেভেল্ট বোলা নাছিল, সৰু মানুহৰ নাম মনত নৰখা যেন দেখুওৱাটো ডাঙৰ মানুহৰ এটা ধুন! “মছিঅ’ৰ ট্ৰাঞ্চলেভেল্ট মই মোৰ নাতি মছিঅ’ৰ লা বেৰণ মেৰিয়াছ পন্টমাৰ্ছিৰ কাৰণে আপোনাৰ এই মহিলা গৰাকীৰ পাণি প্ৰাৰ্থনা কৰোঁ।” ফকলভেল্টে সন্মতি জনাই মূৰ দোৱালে। সমাগত মণ্ডলীৰ অন্তৰৰ নিভৃত কোণত মিলন সঙ্গীত পঞ্চমত বাজি উঠিল। বুঢ়া জিল নৰমেণ্ডে তেওঁৰ হাত দুখন দাঙি কজেট আৰু মেৰিয়াছক আশীৰ্ব্বাদ কৰি কলে “এতিয়া তোমালোকে
পৰস্পৰ্ক পূজা কৰিবলৈ অনুমতি পালা।” বুঢ়াই কথাষাৰ দোহাৰিবৰ আৱশ্যক নহল। খন্তেকৰ ভিতৰতে মিলন-যাগত প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাই মান-অভিমান, বেজাৰ-আনন্দৰ পূৰ্ণাহুতি দিবলৈ ধৰিলে। এই হোমৰ পূত গন্ধ, প্ৰেমিক প্ৰেমিকাৰ বাহিৰে আনে অনুভৱ কৰা টান।
{{Gap}}কজেটে মুখত ঊষাৰ ৰাঙলি হাঁহি লৈ অভিমানৰ সুৰেৰে মেৰিয়াছক সম্বোধন কৰিলে—“তোমাক এইদৰে যুজ কৰিবলৈ কিহে পাইছিল? এই চাৰি মাহ তোমাক দেখা নাই। তোমাৰ এনেদৰে যুজলৈ যোৱা বৰ অন্যায়। তুমি বৰ দুষ্ট! মইনো বাৰু তোমাক কি কৰিছিলোঁ।?”
মেৰিয়াছে চকুত বিজুলী লৈ নিমাত হৈ বহি থাকিল। জিল নৰমেণ্ডে এই চাকৈ চাকোৱা হালিৰ আনন্দ দেখি ৰঙত আপোন পাহৰা হৈ<noinclude></noinclude>
4xsheufw0d8jo8ndmc9lto195xr2oms
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১৮
104
92792
264241
263780
2026-10-30T16:31:36Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264241
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২০৬|দীন-দুখী|}}</noinclude>জীয়েকক কলে “চা, চা; সিহঁতৰ মনত কিমান আনন্দ!”আল্টজিল নৰমেণ্ডে অতদিনৰ মূৰত এই অন্ধকাৰ গৃহত আশা-আনন্দৰ পোহৰ দেখি ভেবা লাগি চাই আছিল। প্ৰেমৰ বিজয় দুন্দুভিয়ে ৫৭ বছৰ বয়সীয়া বুঢ়ীৰ কাণ তাল মাৰি ধৰিছিল, বুঢ়াৰ কথা কাণত নোসোমাল। আনন্দত
মতলীয়া বুঢ়াই কৈ গল —“কজেট দীপ লিপ সুন্দৰী। এই এধানিমান ছোৱালীটীক বেৰনেছ্ কৰি তাইৰ ৰূপৰ অপমান কৰা হৈছে। তাই হব লাগিছিল ৰাজৰাণী। কি ৰূপহ চকুৰ চেলাউৰি যুৰি! সোণহঁত, তোমালোকে এইদৰে দিক্বিদিগ পাহৰি ইটিয়ে সিটিক ভাল পোৱা। প্ৰেমত নিৰ্ব্বোধ হৈ পৰাঁ; আন সকলো পাহাৰ থোৱাঁ। প্ৰেম মানুহৰ চকুত মূৰ্খালি, কিন্তু ঈশ্বৰৰ চকুত চৰম জ্ঞান। কি দুখৰ কথা! মোৰ সৰহ ভাগ সম্পত্তি মই দান-দক্ষিণাত উৰাই দিলোঁ। মই মৰিলে তহঁতলৈ বেচি একো থৈ যাব নোৱাৰিম; বৰ দুখ থাকি যাব।” এনেতে এটি ধীৰ গম্ভীৰ কণ্ঠস্বৰ শুনা গল—“মাড্মজেল ফেকলভেন্ট ছশ হেজাৰ ফ্ৰাঁৰ অধিকাৰিণী।” সকলোৱে অবাক হৈ চাই পঠিয়ালে। কথাষাৰ জঁ ভেলজঁৰ। ইমান পৰ তেওঁ নিমাত হৈ এই সুখী মানৱ দুটিৰ ফালে অনিমিষ নেত্ৰেৰে চাই বিভোৰ হৈ বহি আছিল। বুঢ়া জিল নৰমেণ্ডে আচৰিত হৈ মাত দিলে—“ছ শ হেজাৰ ফ্ৰাঁ।” ভেলজঁই কাষলতিৰ তলৰ পৰা কাগজৰ টোপোলাটো উলিয়াই মেজৰ ওপৰত থলে। এই টোপোলাটোকে আন্ট জিলনৰ মেণ্ডে কিতাপ বুলি ভাবিছিল। কাগজৰ টোপোলাটো মোকলাই
ভেলজঁই কিছুমান নোট উলিয়াই লেখিবলৈ ধৰিলে। জিল্ নৰমেণ্ডে হাঁহি হাঁহি কবলৈ ধৰিলে— “এইটো দেখোন বৰ ডাঙৰ কিতাপ! ” জঁ ভেলজঁই ছপাঁথিয়ৰ বিচাৰৰ পাছত জেলৰপৰা পলাই আহি তেওঁ মছিঅৰ মেলেন হৈ উপাৰ্জন কৰা ছশ হেজাৰ ফ্ৰাঁ ধন বেঙ্কৰ পৰা উলিয়াই আনিছিল। সেই ধনখিনি আকৌ পুলিচৰ হাতত ধৰা পৰি জেললৈ যোৱাৰ সম্ভাৱনা দেখি ম’ফেয়াৰ মেল’ৰ হাবিত পুতি থৈ দিছিল। আকৌ পুলিচৰ হাতত ধৰা পৰি তেওঁ কিছুমান দিন জেল<noinclude></noinclude>
280d4lpvosq423cl9miazt4brnim61n
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২১৯
104
92793
264245
263783
2026-10-30T16:38:23Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264245
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২০৭}}</noinclude>খটাৰ পাছত জাহাজৰপৰা সাগৰত জপিয়াই পৰি পলাই আহিবৰে পৰা ধনখিনি সদায় কাষলতি তলতে লৈ ফুৰিছিল। সেই ধনেই এতিয়া কজেটৰ যৌতুক সম্পত্তি। বিয়াৰ দিন ঠিক্ হল। ডাক্তৰে ফেব্ৰুৱাৰী মাহত মেৰিয়াছক বিয়া কৰিবলৈ অনুমতি দিলে। এতিয়া ডিছেম্বৰ। আৰু দুমাহ বাকী। সুখৰ দিন আহে আৰু যায়। মেৰিয়াছ-কজেটে সময়ৰ একো ততকে ধৰিব নোৱাৰিলে। সিহঁতে অকল মাথোন বুজিলে সিহঁত দিনক দিনে স্বৰ্গৰ ফাললৈ উঠি যাবলৈ ধৰিছে। এই অভাৱনীয় পৰিবৰ্ত্তনত সিহঁত বিমুগ্ধ নোহোৱা হলে স্তম্ভিত হৈ পৰিলেহেতেন। মাজে মাজে মেৰিয়াছে কজেটক সোধে, — “কজেট, তুমি কিবা তত ধৰিব পাৰিছানে? ” কজেটে চমুকৈ উত্তৰ দিয়ে—“ঈশ্বৰৰ কৰুণা!” কজেটৰ বিয়াৰ কাৰণে ভেলজঁই এটা এটাকৈ সকলো কাৰ্য্য সুকলমে সমাধা কৰি পেলালে। নিজে এসময়ত মেয়ৰৰ কাম কৰি আহিছে। আইন-কানুন তেওঁৰ সকলো জনা আছিল। অজ্ঞাত-কুলশীলা কজেটৰে সৈতে ফ্ৰান্সৰ পূৰণিকলীয়া সম্ভ্ৰান্ত বংশৰ মেৰিয়াছৰ বিয়া দিবলৈ আইনৰ চকুত যত যি দোষ হব পাৰে সকলোখিনি তেওঁ নিৰ্ব্বিঘ্নে আঁতৰ কৰিলে।
ক’তো অকণো আসোঁৱাহ নথকাকৈ সকলো কাম নিষ্পত্তি কৰি দিলে। কজেটৰ সঁচা পৰিচয় দিলে আইনমতে এই বিয়া সিদ্ধ নহব পাৰে। এই কাৰণে তেওঁ কজেটক নিজৰ ছোৱালী বুলি চিনাকি নিদি তেওঁৰ ককায়েক কন্ভেণ্টৰ মালী ফকল্ভেণ্টৰ ছোৱালী বুলি চিনাকি দিলে। তাইৰ বৰ্ত্তমান মাক বাপেক কেও নাই। এই বংশটোৰ এতিয়া আন কোনো নাই, তেওঁ আৰু কজেট মাথোন বাকী। কনভেন্টৰ ভগ্নী মণ্ডলীয়ে এই বিষয় সাক্ষী দিলে। কজেটৰ যৌতুক ধনখিনি কোনো এজন মৃত আত্মীয়ই কজেটৰ কাৰণে থৈ যোৱা বুলি কৈ সকলোৰে সংশয় ছেদ কৰি পেলালে। ভাবিবৰ কাৰো মনত অকণো ছা নেথাকিল। কজেটে শুনিলে তাই যিটি-বুঢ়াক অতদিনে ‘পিতা’ বুলি আহিছে সেই বুঢ়া তাইৰ প্ৰকৃত পিতাক নহয়। এই কথাষাৰে আন<noinclude></noinclude>
koa2eule4zypz26xk30myl9upth2bmq
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২০
104
92794
264250
263799
2026-10-30T16:45:53Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264250
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২০৮|দীন-দুখী|}}</noinclude>সময়ত হোৱা হলে কজেটৰ মনত বৰ আঘাত দিলেহেঁতেন। কিন্তু কজেট এতিয়া আনন্দৰ ভৰ দুপৰত। কথাষাৰে তাইৰ মনত এছটা কলা মেঘ সৃষ্টি কৰিলে সঁচা, কিন্তু সেই মেঘ খন্তেকতে আঁতৰি পৰিল। তাইৰ অসীম আনন্দৰ মাজত এই ক্ষুদ্ৰ বিষাদ নিমিষতে কৰবাত বিলীন হৈ পৰিল। তাইৰ যে মেৰিয়াছ আছে! বুঢ়া গল, ডেকা আহিল। জীৱনৰ গতিয়েই যে এই! তাৰ উপৰিও কজেট সৰুৰে পৰা জটিল ৰহস্যৰ ওপৰতেই ডাঙৰ-দীঘল হৈ আহিছে। ৰহস্যপূৰ্ণ শৈশৱৰ ওপৰত প্ৰতিষ্ঠিত হোৱা জীৱনৰ প্ৰত্যেক মানুহেই সাধাৰণতে এনে কিছুমান কথাৰ কাৰণে উদাস হবলৈ বাধ্য হয়। কজেটো এই ৰহস্যৰ প্ৰতি উদাস হৈ পৰিল। নহলে যে দিগ্ বিদিগ, হেৰুৱাব লাগিব! তথাপি তাই ভেলজঁক আগৰদৰেই একেটা সুৰতে ‘পিতা’ বুলি সম্বোধন কৰিলে। দৰা কন্যাৰ দিনে দেখা-দেখি হয়। ফকল্ভেন্টৰ লগত কজেট মেৰিয়াছৰ
ঘৰলৈ আহে। তাতে দুয়ো লগ হয়। সৰলচিতীয়া শুভাকাঙ্ক্ষী ফকল্ভেন্টক দেখি মেৰিয়াছৰ মনত কিবা এটা নজনা ভাবে ঠাই লবলৈ ধৰিলে। তাৰ মনত শত শহস্ৰ প্ৰশ্নৰ ঢৌ উঠিল। বুঢ়াৰ গঢ়-গতিত সি কিবা এটা ৰহস্য মেৰখাই থকা যেন পালে। সেই ৰহস্য ভেদ্ কৰিব নোৱাৰি সময়ে সময়ে সি নিজৰ স্মৰণ শক্তিকে অবিশ্বাস কৰিব লগাত পৰিল। তাৰ স্মৃতিৰ মাজত যোৱা ৪ মাহৰ জ্বালা যন্ত্ৰণাই এটা খাল খানি থৈ গল, সেই খালত পৰি তাৰ জীৱনৰ বহুত ঘটনা চিন চাব নোহোৱাকৈ হেৰাই পৰিছে। সি নিজক নিজে সুধিবলৈ ধৰিলে সি ফকল্ভেণ্টক যুদ্ধক্ষেত্ৰত সঁচাকৈয়ে দেখিছিলনে? সময়ে সময়ে মেৰিয়াছে দুই হাতে মুখ ঢাকি সেই অস্পষ্ট অতীতৰ মাজেদি তাৰ কল্পনাৰ ৰেখাডালি স্মৃতিৰ লেখনীৰে টানি লৈ যাবলৈ চেষ্টা কৰে। তেতিয়া তাৰ চকুৰ আগত যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ বিষাদ অভিনয়ৰ অভিনেতাসকল এটা এটাকৈ আহি থিয় দিয়েহি। প্ৰহৰী গেভৰোকৰ গান তাৰ কাণত বাজি উঠে ইপনিনৰ চেচা কপালত দিয়া চুমাটিৰ স্পৰ্শ তাৰ ওঁঠ দুটাই অনুভব কৰে। কমফেয়াৰ এঞ্চোৰাছহঁত তাৰ চকুৰ আগত ঘূৰি ফুৰে। তাৰ<noinclude></noinclude>
5gpex0gk4courcxp8owgb2d7gpkhw4c
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২১
104
92795
264252
263800
2026-10-30T16:50:53Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264252
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২০৯}}</noinclude>পাছত আটইবোৰ এটাৰ পাছত এটাকৈ অদৃশ্য হৈ পৰে। মছিঅৰ ফকল্ভেন্টেও লাহে লাহে গৈ এই অদৃশ্য প্ৰাণীবিলাকৰ ভিতৰৰে এটা অশৰীৰী প্ৰাণী হৈ পৰিল। শেহত সি কজেটৰ কাষত স-শৰীৰে বহি থকা এই ধীৰ গম্ভীৰ বুঢ়াকে যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ সেই ফকল্ভেন্ট বুলি বিশ্বাস কৰিবলৈ টান পোৱা হল। যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ ফকল্ভেন্ট তাৰ মনত এটা সপোনৰ ছবি যেন হৈ আহিল। তথাপি সি বুঢ়াক একো সুধিব নোৱাৰিলে। এই জটিল ঘটনাৰ আকৰ্ষণী শক্তি ইমান টান আছিল যদিও ই মেৰিয়াছক আন আন ভাবনাৰ বান্ধৰ পৰা ছিঙি এৰুৱাই আনিব নোৱাৰিলে। বিয়াৰ দিন যিমানে ওচৰ চাপি আহিল সিমানে তাৰ মন বেছি উদ্বিগ্ন হৈ আহিল। এই শুভদিনত সি দুজন মানুহৰ ওচৰত হিয়া ভৰা কৃতজ্ঞতা জনাই নতশিৰ হব লাগিব। সি তেওঁলোকৰ ওচৰত চিৰজীৱনৰ কাৰণে ঋণী। এই দুজন মানুহৰ প্ৰথম জন টেনাৰ্ডিয়ে; তেওঁ তাৰ পিতাকৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰিছিল।
আন জন তাক যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা আনি ককাকৰ ঘৰত থোৱা অচিন শুভাকাঙ্ক্ষী। সমাজৰ চকুত, পৃথিবীৰ ওচৰত, দস্যু হলেও টেনাৰ্ডিয়ে তাৰ চিৰ পূজনীয়। টেনাৰ্ডিয়েক বিচাৰিবলৈ সি মানুহ পাচিলে, ধন খৰচ কৰিলে কিন্তু টেনাৰ্ডিয়ে নোলাল। অচিন শুভাকাঙ্ক্ষীজনৰ শুং বিচাৰি মেৰিয়াছে তাক ৰাতি লৈ অহা গাড়ীখনৰ গাৰোৱানটোৰ গুৰি পালেগৈ। কিন্তু গাৰোৱানটোৱে একো সঠিক বাতৰি দিব নোৱাৰিলে। সি তাৰ গাড়ীত অহা মানুহকো চিনি নেপায়। সি এজন পুলিছ কৰ্ম্মচাৰীৰ আদেশমতে চীন নৈৰ পাৰৰ পৰা মৰা মানুহ এটাৰে সৈতে বন্দীএটাক তুলি লৈ আহিছিল। বন্দীটো চীন নৈৰ পাৰৰ খাল এটাৰ পৰা কান্ধত মৰা মানুহটো লৈ ওলাই আহিছিল। তাৰ পাছত মেৰিয়াছে পুলিছ আপিছতো ভু ললে, কিন্তু ফল একো নহল। মেৰিয়াছে ভাবনাৰ ওৰ নেপালে। কোন মানুহটোৱে তাক কান্ধত লৈ খালৰ পৰা ওলাই আহিছিল। খালৰ মাজেদি যুদ্ধক্ষেত্ৰৰ পৰা ইমান দূৰ বাট তাক ভাৰ বৈ লৈ আহিবলৈ কাৰ, ইমান নিস্বাৰ্থ স্নেহ? এনে স্নেহ-<noinclude></noinclude>
qlme4nxw956w606xoxlxzwdlihhgg3e
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২২
104
92796
264253
263801
2026-10-30T16:56:51Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264253
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১০|দীন-দুখী|}}</noinclude>পৰায়ণজনক সি ঋণ নোশোধালে যে তাৰ এই হেন সুখময় ভবিষ্যত জীৱনৰ ওপৰত অমঙ্গলৰ ছাঁ পৰি ৰব? পিতৃৰ জীৱনদাতা আৰু প্ৰাণ ৰক্ষা কৰোতাজনৰ দেনা-পাওনা শোধ নকৰাকৈ অম্লানবদনে নতুন জীৱনৰ নতুন সোপানত ভৰি দিয়া তাৰ পক্ষে অসম্ভৱ হৈ উঠিল। এদিনা
গধূলি জ’ভেলজঁৰ আগত মেৰিয়াছে এই জটিল ঘটনাৰ কথা উনুকিয়াই কবলৈ ধৰিলে—“এই মানুহজনক মই ইমান চেষ্টা কৰিও উলিয়াব নোৱাৰিলোঁ। যদি মই তেওঁক পালোঁহেতেন।” ভেলজই কথাষাৰ শুনিও নুশুনা ভাও জুৰিলে। ভেলজঁৰ উদাসীনতা দেখি মেৰিয়াছৰ খঙ উঠিল। সি চিঞৰি চিঞৰি কবলৈ ধৰিলে, “সেই মানুহজন যেয়ে হক তেওঁ দেৱতা। আপুনি জানেনে তেওঁ কি কৰিছিল? তেওঁ মোক কান্ধত লৈ নিশ্চয় তিনি চাৰি মাইল বাট খালৰ গেলা গোন্ধৰ মাজেদি খপিয়াই জপিয়াই যাব লগাত পৰিছিল। কিহৰ কাৰণে? সেই মৰা শটোক ৰক্ষা কৰিবলৈ। সেই মৰা শটো আজি স্বয়ং মই, মোক কান্ধত তুলি লৈ তেওঁ কিজানি ভাবিছিল এতিয়াও ইয়াৰ গাত ঢিমিকি ঢিমিকি জীৱটো জ্বলি আছে। এই জীৱন ফিৰিঙতিটো নুনুমুৱাকৈ ৰাখিবলৈ মোৰ জীৱনো বলি দিম। আহাহা! সেই ফিৰিঙতিৰ কাৰণে তেওঁ কিজানি এবাৰ নহয় দুবাৰ নহয়, কুৰি-পঁচিশ বাৰ জ্বলা জুইত জাপ দিছিল। প্ৰত্যেক খোজেই যে একোটা বিপদ আছিল। উম! কজেটৰ এই ছশ হেজাৰ ফ্ৰাঁ ধন যদি মোৰ হলহেঁতেন।” ভেলজঁই মেৰিয়াছৰ
কথাৰ ওপৰতে মাত দিলে “কিয়? সেই ধন তোমাৰ নহলে কাৰ হব? নিশ্চয় তোমাৰ ধন। ” “তেন্তে সেই ধন দি মই মানুহটোক বিচাৰি উলিয়াম?” ভেলজঁ নিৰুত্তৰ হৈ বহি থাকিল। মেৰিয়াছে এটা ঘটনাৰো ৰহস্য ভেদ কৰিব নোৱাৰিলে। টেনাৰ্ডিয়েক বিচাৰি উলিযাব নোৱাৰিলে,
তাৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰোতা জনৰ নাম-গোন্ধকে নেপালে; তাৰ ওপৰতে আকৌ দুজন ফকল্ভেণ্টৰ জটিল ৰহস্য। এই ফকল্ভেন্ট জানো সেই যুদ্ধ ক্ষেত্ৰত দেখা ফকলভেন্ট নহয়। বিষম চিন্তাত পৰি সি জঁ ভেলজঁক এই বিষয়ে প্ৰশ্ন কৰাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰি<noinclude></noinclude>
60sjzucd429uccziz255h1tkruc99ow
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৩
104
92797
264254
263115
2026-10-30T17:05:06Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264254
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২১১}}</noinclude>লাহেকৈ প্ৰশ্ন কৰি পেলালে —আপুনি ৰু ফেলা চান গ্ৰেবী স্ট্ৰীটটো ভালকৈ চিনি পায়নে”? জঁ ভেলজঁই গহীন-গম্ভীৰভাৱে উত্তৰ কৰিলে “চিনি পোৱ৷ দূৰৰ কথা, মই তাৰ নামকে শুনা নাই।” উত্তৰ শুনি মেৰিয়াছে ভাবিলে “মই নিশ্চয় ভ্ৰম কৰিছোঁ। বোধকৰোঁ দুয়োজন মানুহে হুবহু একে দেখিহে মোৰ মনত এনে ভাবনা হৈছিল।” সেই দিনাৰে পৰা মেৰিয়াছে ফকল্ভেন্টৰ কথা ভাবিবলৈ এৰি দি নিজৰ জীৱন-দাতা আৰু পিতৃৰ প্ৰাণৰক্ষকক বিচাৰি উলিয়াবলৈ একাণপতীয়া ভাৱে মনোযোগ দিবলৈ ধৰিলে। বিয়াৰ দিন একেবাৰে ওচৰ চাপিল। দৰা কন্যাৰ কাৰণে পৰিপাটিকৈ ঘৰ সজালে। ভাল ভাল আহিলাপাতিৰে দৰা কন্যাৰ খোটালি ৰম্যপুৰী হৈ উঠিল। ভেলজঁকো আটায়ে নেৰা নেপেৰাকৈ ধৰিলে, বিয়াৰ পাছত ভেলজঁয়ো আহি নৰমেণ্ডৰ ঘৰতে থাকিব লাগিব; দূৰৈত অকলে থকাৰ কোনো সকাম নাই। উদাৰ আকাশৰ তলত ফেব্ৰুৱাৰী মাহৰ ১৬ তাৰিখৰ নিশাটি বৰ মঙ্গলময় হৈ উঠিছিল। এই নিশাটি মেৰিয়াছ কজেটৰ পৰিণয় ৰজনী। সেই দিনা গোটেই দিনটো বৰষুণ—যেন স্বৰ্গৰ পৰা দেৱতাসকলে আশীৰ্ব্বাদহে বৰ্ষণ
কৰিছিল। এনে ৰঙ হৰিষৰ মাজতো প্ৰেমিক-প্ৰেমিকাই সদায়েই তেওঁলোকৰ ভাগ্য আকাশত এচমকা ক’লা মেঘ দেখা পায়। জগতৰ চকুত কিন্তু সেইবোৰ কোনো ৰকমেই ধৰা নপৰে। বিয়াখন চেণ্টপল্ গীৰ্জ্জা ঘৰত সমাধা হৈছিল। নগৰৰ মেয়ৰ আৰু ধৰ্ম্মযাজকৰ আগত নৱ-দম্পতীয়ে সামাজিক প্ৰথামতে যথাবিহিত শপত ললে। ছৰ্কাৰৰ ঘৰৰ দলিলপত্ৰ ছহি কৰি বিয়া আইন সঙ্গত কৰিলে। পৰিণয়ৰ চৰম নিদৰ্শন স্বৰূপে আঙঠি সলালে। গীৰ্জ্জা ঘৰত বেদীৰ আগত আঁঠু লৈ ঈশ্বৰক সাক্ষী কৰি ইটিয়ে সিটিক হিয়া যাচি মঙ্গলময় পৰমেশ্বৰৰ ওচৰত
প্ৰণিপাত জনালে। বিয়াৰ কাৰ্য্য সমাধা হল। দুয়ো হাতত ধৰা ধৰিকৈ গীৰ্জ্জাৰ পৰা ওলাই আহিল, তেওঁলোকক আদৰি নি ঘৰত থবলৈ বিবাহ- যাত্ৰীসকলে গীৰ্জ্জাৰ মুখত দুফালে দুশাৰী হৈ ঠিয় দি আছিল। ক’লা সাজ পাৰ পিন্ধা মেৰিয়াছ আৰু বগা সাজ পাৰ পিন্ধা কজেট যেতিয়া<noinclude></noinclude>
lgl5i67cib8l39tc6ocgsewd8v6jrdt
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৪
104
92798
264257
263432
2026-10-30T17:10:54Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264257
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১২|দীন-দুখী|}}</noinclude>হাতত ধৰাধৰিকৈ গীৰ্জ্জাৰ পৰা ওলাই আহে, তেতিয়া তেওঁলোকৰ সুখৰ বিমল আনন্দৰ জ্যোতি দেখি দৰ্শকবৃন্দ স্বৰ্গীয় ভাবত তন্ময় তদগদ হৈ পৰিছিল। কজেটে মেৰিয়াছৰ হাতত ধৰি দৰ্শকবৃন্দৰ মাজত ঠিয় হৈয়ো সপোন-দিঠক একো ঠিক্ কৰিব নোৱাৰিছিল। তাই ভেবালাগি এবাৰ মেৰিয়াছৰ ফালে চাইছিল, এবাৰ মানুহৰ জুমৰ ফালে চাইছিল। এবাৰ আকৌ আকাশৰ ফালে চাইছিল। তাইৰ চকুৰ দৃষ্টি দেখি বোধ হৈছিল, তাই যেন এই সুখ-সপোনৰ পৰা সাৰ পায় বুলি ভয় কৰিছিল। এই উদ্বিগ্ন অথচ আশ্চৰ্য্য ভাবৰ প্ৰতিবিম্বটিয়ে কজেটৰ ওপৰত এক অপূৰ্ব্ব সৌন্দৰ্য্যৰ জেউতি চৰাই দিছিল। বিয়াৰ কেইদিনমানৰ আগতে ভেলজঁৰ এটা ঘটনা হল। তেওঁ সোহাতৰ বুঢ়া আঙুলিটো নিজে ইচ্ছা কৰিয়ে অলপ কাটি ললে। আৰু তাত ফটা কানি মেৰিয়াই হাতখন কাপোৰ এখনত বান্ধি বাউসীত ওলোমাই লৈ ফুৰিবলৈ ধৰিলে। হাতখন তেওঁ কজেটকে
নেদেখুৱায়। ফলত তেওঁক বিয়াৰ দলিল পত্ৰ বোৰত ছহি কৰিবলৈ কোনেও পেৰি নধৰিলে। জিল্ নৰমেণ্ডে আৰু আন আন মানুহৰ ছহিতেই দলিলৰ কাম শেষ হৈ গল! সন্ধিয়া দৰা কন্যা আহি ঘৰ সোমাল। ভিতৰত বিয়াৰ ভোজৰ আয়োজন। ভেলজঁ দলিলপত্ৰ আদি ছহি কৰাত নাহিল যদিও কোনো কামতে অনুপস্থিত থকা নাই। আন আন মানুহৰ লগতে তেৱোঁ জিল্ নৰমেণ্ডৰ চৰাত একাষে বহি পৰিল। কজেটে ইমান পৰ ভেলজঁৰে কথা পতা নাছিল! ভেলজঁৰ চকুত পৰা মাত্ৰকে তাই সাউৎকৰে উঠি তেওঁৰ কাষ পালেগৈ। বুঢ়াক সাবটি ধৰি দুষ্টালিৰ হাঁহিমাৰি আতৌ পুতৌ কৈ প্ৰশ্ন কৰিলে “এতিয়া তোমাৰ ভাল লাগিছেনে?” ভেলজঁ ই উত্তৰ দিলে “লাগিছে।” “তেন্তে হাঁহা আকৌ।” ভেলজঁই হাঁহিবলৈ ধৰিলে। সুখে সুখৰ লগ বিচাৰে। এনেতে খোৱাৰ জাননী পৰিল। সকলো খাবলৈ উঠিল। মেৰিয়াছ গল, জিল্ নৰমেণ্ড গল; কজেট গল, আলহী দুলহী বন্ধু-বান্ধৱ সকলো খাবলৈ গল।<noinclude></noinclude>
ft8vbf0ksmr6gmoynsrswn738r88ff6
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৫
104
92799
264262
255617
2026-10-30T17:16:55Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264262
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২১৩}}</noinclude>কেৱল নগল জঁ-ভেলজ। তেওঁ আঙুলিৰ বিষত জ্বৰ উঠিছে বুলি কোনোবা এটাৰ আগত বাতৰি পঠিয়াই জিল্ নৰমেণ্ডৰ ঘৰৰ পৰা গুচি আহিল। ভোজৰ পাতত বাপেকক নেপাই কজেটৰ মনত বেজাৰ লাগিল। কিন্তু আনন্দৰ মহা দুকুল-ডকা দিনত এনে সৰু সুৰা দুখৰ ঠাই ক’ত? কজেট আৰু মেৰিয়াছে সেই সময়ত আনন্দৰ এনে উচ্চশিৰত উঠিছিল গৈ যে তাৰ পৰা দূৰ দূৰনিৰ সৰু খলা বমা অকণো ধৰিব নোৱাৰিলে। খোৱা-বোৱাৰ পাছত নাচ-গান হল। নাচ-গানৰ শেষত সকলো ঘৰাঘৰি গল। দৰা-কন্যা শতেক শুভইচ্ছা শিৰত লৈ ভিতৰ সোমাল। ক্ষন্তেকৰ পাছতে ৰঙ-ধেমালিৰ সকলো ধুমুহা মাৰ গল, গোটেই খন নিজম্ হৈ পৰিল। তেতিয়া মাজ নিশা। মাজ নিশাৰ অলপ পাছতে জিল্ নৰমেণ্ডৰ বিলাসভবন দেৱতাৰ পবিত্ৰ মন্দিৰত পৰিণত হৈ পৰিল। ইয়াতে আমি ৰৈ পৰোঁ। আৰু আগবাঢ়িব নোৱাৰোঁ। কাৰণ এই পূত পৱিত্ৰ স্থানত প্ৰবেশ কৰিবৰ অধিকাৰ আমাৰ নাই। পৰিণয়ৰ ৰাতি মঙ্গল কামনা কৰিবলৈ প্ৰজাপতি নিজে আহি নৱদম্পতীৰ দুৱাৰ দলিত থিয় দিয়েহি। প্ৰেম যজ্ঞৰ পৱিত্ৰ বেদীৰ কাষত ভাষা ঢুকাই যায়, মন অলৌকিক ভাবত দোঁ খাই পৰে।
{{Gap}}জঁ ভেলজ আহি তেওঁৰ ঘৰ সোমাল। মনটো বিষাদৰ ডাৱৰে ছানি পেলাইছে। ভিতৰ সোমাই ভেলজই এডাল মমবাতি জ্বলাই বিছনাৰ ওপৰত বহি পৰিল। সেই একেই ঘৰ একেই দুৱাৰ; তথাপি এটাইবোৰ নতুন যেন লাগিল। গোটেই ঘৰখন যেন উদঙ। নিজৰ ভৰিৰ শব্দতে নিজে চক্খাই উঠিল। তেওঁ লাহেকৈ উঠি বিছনাৰ ওচৰত থকা আলমাৰিটোৰ কাষ পালেগৈ। আলমাৰিটো মেলি কাপোৰৰ টোপোলা এটা আনি তাৰ পৰা কিছুমান কাপোৰ উলিয়ালে। এই কাপোৰ খিনিকে পিন্ধি আজি দহ বছৰৰ আগতে কজেট মফেয়াৰ মেলৰ হোটেলৰ পৰা তেওঁৰ লগত গুচি আহিছিল। জোতা, মোজা, ছোলা ৰুমাল আটাইবোৰ আছে। জোতা যোৰ কজেটৰ<noinclude></noinclude>
56lmf3zlmcahpwfdhnxzw8lbyd4t5eo
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৬
104
92800
264265
262149
2026-10-30T17:23:15Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264265
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১৪|দীন-দুখী|}}</noinclude>সৰু ভৰি কেইটিত এতিয়াও খাব।মোজা যুৰি দীঘলে ভেলজঁৰ হাত খনতকৈ বেছি দীঘল নহয়। মোজাযুৰিত কজেটৰ ভৰিৰ সাঁচ এতিয়াও বাৰুকৈ ধৰিব পাৰি। এই বস্তুখিনিৰ আটাইবোৰেই
ক’লা ৰঙৰ। ভেলজঁই মফেয়াৰ মেললৈ যাওঁতে নিজে এই বোৰ কজেটলৈ বুলি কিনি লৈ গৈছিল। তেওঁ বিছনা খনৰ ওপৰত বস্তুবোৰ ঠায়ে ঠায়ে সজাই গল। ভেলজই সাজটো ঘূৰাই-পকাই চাবলৈ ধৰিলে। কজেট তেতিয়া ওখই কিমান খিনি আছিল, তাই কেনেকৈ কাষত পুতলাটো লৈছিল, কোনটো জেপত তেওঁ খৃষ্টমাছৰ ৰাতি দিয়া লুই মোহৰটো লৈ ফুৰিছিল, কেনেকৈ হাঁহি হাঁহি হোটেল এৰি তাই তেওঁৰ লগত গুচি আহিছিল, এটা এটাকৈ তেওঁ সকলো কথা কালিক আজি কৰি চকুৰ আগত আঁকিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া যে কজেটৰ তেওঁৰ বাহিৰে আপোন বুলিবলৈ পৃথিবীত কেও নাছিল। চাওঁতে চাওঁতে বুঢ়াৰ দেখিলেই ভক্তি হোৱা পকা মূৰটো বিছনাত পৰি গ’ল। কজেটৰ কাপোৰকানিখিনিত তেওঁ মুখখন পুতি পেলালে। কোনোবাই তেতিয়া ওপৰ মহলাত অহা-যোৱা কৰা হলে গম পালেহেতেন তলৰ কোঠাত কোনোবাই বিষমভাৱে ফেকুঁৰি উঠিছে। ভেলজঁই গোটেই ৰাতি যুজ কৰিয়ে কটালে। এই যুজেই তেওঁৰ মনত জীৱনৰ শেষ যুজ যেন লাগিল। তেওঁ নিজক নিজে সুধিলে—কজেট আৰু মেৰিয়াছৰ এই সুখ আনন্দ
তেওঁ কেনেভাৱে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব? কজেটৰ সুখ আৰু আনন্দই তেওঁৰ জীৱনৰ যে লক্ষ্য আছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ লক্ষ্য ভেদ হল। তেওঁ কজেটক সুখী কৰিলে। এতিয়া তেওঁ কি কৰিব? কজেটে মেৰিয়াছক বিচাৰিছিল, তেওঁ মেৰিয়াছক আনিদিলে। মেৰিয়াছ এতিয়া কজেটৰ; কজেট এতিয়া মেৰিয়াছৰ। সিহঁতে সকলো পাইছে, প্ৰেম-প্ৰতিদান সকলো হৈছে; আন কি ধনসম্পত্তিও যথেষ্ট চাপিছে। সকলোবোৰ যে তেওঁ নিজ হাতেই কৰি দিছে। কজেট মেৰিয়াছে এখনি শান্তিৰ ৰাজ্য পাতিছে; তেওঁ এতিয়া তাত সোমোৱা উচিত<noinclude></noinclude>
gd342ldfcrdzmo7yho86u0y2fhozrjk
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৭
104
92801
264275
262156
2026-10-31T02:26:16Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264275
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২১৫}}</noinclude>নে? তেওঁ যে পলৰীয়া কয়দী। তেওঁ সোমালে যে শান্তিৰ ৰাজ্যখনি ছাৰখাৰ হৈ যাব। কিন্তু নোসোমালেও যে নোৱাৰে। কজেট যে তেওঁৰ প্ৰাণৰ প্ৰাণ! কজেট নহলে যে তেওঁ এখন্তেকো
জীয়াই নেথাকে। কিয়? তেৱেঁই যে কজেটক নি নিজ হাতে মেৰিয়াছৰ হাতত সঁপি দিছে। কজেটৰ সুখেই যে তেওঁৰ জীৱনৰ চৰম উদ্দেশ্য আছিল। কজেটৰ সুখৰ কাৰণে তেওঁ জানি-শুনিও যে নিজক বিলাই দিছে। তেন্তে কজেটৰ সুখ তেওঁৰ অসহনীয় কিয়? নহয়। কজেটৰ সুখ হক; কজেটৰ সুখেই তেওঁৰ প্ৰাণৰ চেষ্টা, হৃদয়ৰ পুৰুষাৰ্থ, মনৰ প্ৰবল ইচ্ছা। কজেটৰ ওপৰত তেওঁৰ স্বত্ব কোনেও কাঢ়ি নিব নোৱাৰে। তেওঁ কজেটৰ সেই একে বাপেকেই থাকিল। তেওঁৰ কজেট আছে যেতিয়া কিহৰ বেজাৰ, কিহৰ দুখ? তেন্তে? তেন্তে তেওঁ লুপ্ত অতীতক ভবিষ্যতলৈ টানি নিব লাগিব; কোনেও তেওঁৰ অতীত কাহিনীৰ এটি কথাও ঘুণাক্ষৰেও গম পাব নালাগিব। তেওঁ মুখত মুখা পিন্ধি কজেট মেৰিয়াছৰ লগতে সেই সুখৰ জুহালৰ কাষত বহি জুই ফুৱাব। তেতিয়া তেওঁৰ অশান্তি নেথাকে নহয়? নেথাকে নে থাকিব? তেওঁৰ মুখা পিন্ধাটো উচিত হবনে? তেওঁ কয়দীৰ শিকলি পিন্ধা ভৰিৰে সেই গৌৰৱপূৰ্ণ নিষ্কলঙ্ক চ’ৰাত ঠিয় দিয়াটো ন্যায় হবনে? এই সৰল-হৃদয় পৱিত্ৰ প্ৰাণী দুটিৰ হাত কেখনি তেওঁৰ কলঙ্কিত হাতেৰে সাবটি ধৰা উচিত
হবনে? ইহঁতৰ উজ্জ্বল ভাগ্য আকাশত তেওঁৰ পোৰাকপলীয়া ভাগ্যৰ ডাৱৰ পেলাই দিয়াটো উচিত হবনে? নহয়, নহয়, এশবাৰ নহয়। তেনেহলেযে কজেটৰ সুখৰ লতাডালি হঠাৎ কোনোবা দিন শুকাই পৰিব। সেইটো হবলৈ তো তেওঁ দিব নোৱাৰে। সেয়ে হব লাগিলে তেওঁ অতবোৰ কৰি নকৰি কৰিলে কি? তেনেহলে তেওঁ কি কৰা উচিত? তেনেহলে তেওঁ কৰা উচিত— কজেটক সুখী হবলৈ এৰি দি নিজক বিসৰ্জ্জন দিয়া। নিজে থাকিবলৈ গলে তেওঁ কজেটৰ
পৰা আঁতৰি থাকিব নোৱাৰে। কজেটৰ ওচৰত থাকিলে কজেটৰ<noinclude></noinclude>
14d86k02cv12ol1dtr87ps4e6jmvv6v
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৮
104
92802
264276
253732
2026-10-31T02:27:37Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */
264276
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১৬|দীন-দুখী|}}</noinclude>ধ্বংস অনিবাৰ্য্য। এইদৰে ভাবোঁতে ভাবোঁতে গোটেই ৰাতিটো তেওঁ উজাগৰেই শেষ কৰিলে। যেতিয়া তেওঁৰ ভাৱনা শেষ হয়, তেতিয়া পুৱা ৯ বাজিল। তেওঁ বিছনাত পৰি থাকোঁতে মানুহে দেখা হলে মৰা নে জীয়া, একো ঠিক্ কৰিব নোৱাৰিলে হেতেঁন। ভাবনাৰ অন্তত যেতিয়া তেওঁ একেচাবে উঠি কজেটৰ কাপোৰ খিনিত ওপৰাউপৰিকৈ চুমা খাবলৈ ধৰিলে তেতিয়াহে তেওঁক জীয়াই থকা যেন দেখা গল।
{{center|⸻}}<noinclude></noinclude>
pjtao3u2a8u8uwnslaj4xtuw7ag74j5
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২২৯
104
92803
264277
263381
2026-10-31T02:33:13Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264277
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{center|{{larger|চতুৰ্বিংশ অধ্যায়}}}}</noinclude>{{gap}}নৱদম্পতীৰ সুখৰ দীঘল ঘুমটিলৈ সম্মান জনাই বাহী বিয়াৰ দিনা জিল নৰমেণ্ড ভৱন দুপৰ বেলিকালৈকে নিজঞ্জাল। নিজৰ নিজৰ কোঠাত সকলো নিশাৰসাৰ হৈ পৰি আছে। দুপৰৰ আগ ভাগতে জঁ-ভেলজঁ আহি জিল্ নৰমেণ্ডৰ ঘৰ ওলাল। তেতিয়াও চৰাত মানুহ বহাহি নাই। লগুৱা এটাৰ আগত মেৰিয়াছলৈ বাতৰি দি বুঢ়া বাহিৰতে ঠিয় দিলে। বুঢ়াৰ চকু এনেয়ে গাতত সোমোৱা তাতে নিশাৰ নিশাটো উজাগৰে থকাত আৰু সোমাই পৰিছিল। অলপৰ পাছতে হাঁহি মুখ, নিজম কপাল আৰু তিৰবিৰ, চকুৰে মেৰিয়াছ আহি বুঢ়াৰ আগত ঠিয় দিলেহি। মেৰিয়াছৰো ৰাতি টোপনি নাই। বুঢ়াক অভ্যৰ্থনা কৰি মেৰিয়াছে মাত লগালে— “দেউতা দেখোন বৰ সোনকালে আহিল? এতিয়া বাৰহে বাজিছে; কজেট শুয়ে আছে।” মেৰিয়াছ আৰু ভেলজঁৰ ভিতৰত ইমানদিন অপ্ৰীতিৰ এটা বৰ ওখ ঢাপ পৰি আছিল। আজি আনন্দৰ কোবাল সোঁতত সেই ঢাপ খহি তাৰ চিন্-চাবো নাইকিয়া হৈ গল। সি আপোনপাহৰা হৈ কৈ গল “আপোনাক লগ পাই মোৰ বৰ ৰঙ লাগিছে। কালি ভোজৰ ঘৰত নেদেখি কিমান দুখ পালোঁ। হাতখন কেনে পাইছে? ভাল হৈছে, নহয়নে? কজেটে ময়ে কালি আপোনাৰ কথাকে পাতিছিলো। তাই
যে আপোনাক কিমান ভাল পায়। আপুনি নেপাহৰিব আপুনি আহি আজিৰ পৰা আমাৰ লগত থাকিবলৈ লব লাগিব। নহলে আমি নেৰো। কজেটৰ লগত আপোনাৰ কাজিয়া হৈ যাব। ককাদেউতাৰ লগত আপুনি বৰ ৰঙেৰে সময় নিয়াব পাৰিব। মই কাছাৰীলৈ গলে আপুনি কজেটক হাতত ধৰি তাহানিখন লক্সেমবাৰ্গত ফুৰাবলৈ নিয়াদি ফুৰাবলৈ লৈ যাব। অ, আপুনি আজি ইয়াতে খাব লাগিব।”<noinclude></noinclude>
bhobnyq5hmsfldbuga5r3h9w95jlrf9
264278
264277
2026-10-31T02:34:21Z
Jyoti Chiring
2949
264278
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Dhr|4em}}
{{center|{{larger|চতুৰ্বিংশ অধ্যায়}}}}
{{gap}}নৱদম্পতীৰ সুখৰ দীঘল ঘুমটিলৈ সম্মান জনাই বাহী বিয়াৰ দিনা জিল নৰমেণ্ড ভৱন দুপৰ বেলিকালৈকে নিজঞ্জাল। নিজৰ নিজৰ কোঠাত সকলো নিশাৰসাৰ হৈ পৰি আছে। দুপৰৰ আগ ভাগতে জঁ-ভেলজঁ আহি জিল্ নৰমেণ্ডৰ ঘৰ ওলাল। তেতিয়াও চৰাত মানুহ বহাহি নাই। লগুৱা এটাৰ আগত মেৰিয়াছলৈ বাতৰি দি বুঢ়া বাহিৰতে ঠিয় দিলে। বুঢ়াৰ চকু এনেয়ে গাতত সোমোৱা তাতে নিশাৰ নিশাটো উজাগৰে থকাত আৰু সোমাই পৰিছিল। অলপৰ পাছতে হাঁহি মুখ, নিজম কপাল আৰু তিৰবিৰ, চকুৰে মেৰিয়াছ আহি বুঢ়াৰ আগত ঠিয় দিলেহি। মেৰিয়াছৰো ৰাতি টোপনি নাই। বুঢ়াক অভ্যৰ্থনা কৰি মেৰিয়াছে মাত লগালে— “দেউতা দেখোন বৰ সোনকালে আহিল? এতিয়া বাৰহে বাজিছে; কজেট শুয়ে আছে।” মেৰিয়াছ আৰু ভেলজঁৰ ভিতৰত ইমানদিন অপ্ৰীতিৰ এটা বৰ ওখ ঢাপ পৰি আছিল। আজি আনন্দৰ কোবাল সোঁতত সেই ঢাপ খহি তাৰ চিন্-চাবো নাইকিয়া হৈ গল। সি আপোনপাহৰা হৈ কৈ গল “আপোনাক লগ পাই মোৰ বৰ ৰঙ লাগিছে। কালি ভোজৰ ঘৰত নেদেখি কিমান দুখ পালোঁ। হাতখন কেনে পাইছে? ভাল হৈছে, নহয়নে? কজেটে ময়ে কালি আপোনাৰ কথাকে পাতিছিলো। তাই
যে আপোনাক কিমান ভাল পায়। আপুনি নেপাহৰিব আপুনি আহি আজিৰ পৰা আমাৰ লগত থাকিবলৈ লব লাগিব। নহলে আমি নেৰো। কজেটৰ লগত আপোনাৰ কাজিয়া হৈ যাব। ককাদেউতাৰ লগত আপুনি বৰ ৰঙেৰে সময় নিয়াব পাৰিব। মই কাছাৰীলৈ গলে আপুনি কজেটক হাতত ধৰি তাহানিখন লক্সেমবাৰ্গত ফুৰাবলৈ নিয়াদি ফুৰাবলৈ লৈ যাব। অ, আপুনি আজি ইয়াতে খাব লাগিব।”<noinclude></noinclude>
60hzkpz8mc83eq5kdylhegcmlqbnrux
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২৩০
104
92804
264279
263387
2026-10-31T02:44:09Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264279
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২১৮|দীন-দুখী|}}</noinclude>ভেলজঁই মাত দিলে— “মই আপোনাক কথা এটা কৈ যাবলৈহে আহিলোঁ। মই এটা ডাগী চোৰ।” কথা বিশ্বাস কৰিবলৈ মনৰ যেনেকৈ এটা সীমা আছে, কথা শুনিবলৈকো কাণৰো তেনেকৈয়ে এটা সীমা আছে। “মই এটা ডাগী চোৰ” এই কথাষাৰ মেৰিয়াছৰ কাণত সোমাইও নোসোমাল। মেৰিয়াছে শুনিলে, বুঢ়াই কথা এষাৰ কৈছে; কিন্তু কি কথা সি শুনা নাই; বুজা নাই। সি মুখ মেলি অবাক হৈ ৰৈ থাকিল। ভেলজঁই তেওঁৰ হাতৰ আঙুলিৰ বান্ধ সোলোকাই মেৰিয়াছক আঙুলিটো দেখুৱাই কলে— “মোৰ আঙুলিত একো হোৱা নাছিল। আপোনাৰ বিয়াৰ কিছুমান কামৰ পৰা আঁতৰি থকা মোৰ উচিত আছিল। মই ছল—চক্ৰান্ত কৰি আঁতৰি থাকিলোঁ। আঙুলিৰ
ঘা মোৰ ফাকি। নহলে মই বিয়াৰ দলিল-পত্ৰত ছহি কৰি দলিলখন আইন-বিৰুদ্ধ কৰিব লগাত পৰিলোঁহেঁতেন।” “তাৰ মানে?” “মানে মই ফাটেক খাটিছিলো।” “আপুনি দেখিছোঁ মোক বলিয়া কৰিব।” “মছিঅ’ৰ পন্টমাছি মই ডকাইতি কৰি ১৯ বছৰ কাৰাবাসত পৰিছিলোঁ। তাৰ পাছত দ্বিতীয়বাৰ ডকাইতি কৰাৰ দোষত মোৰ যাবজ্জীৱন কাৰাদণ্ড হয়। বৰ্ত্তমান মই পলৰীয়া কয়দী।" মেৰিয়াছে বিশ্বাস নকৰিবলৈ প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰিলে; কিন্তু তাৰ চেষ্টা কামত নেলাগিল, সি ঘাটি
খাবলৈ বাধ্য হল। সি যেন কিবা এটা নুবুজা কথা বুজিব পাৰিলে, আৰু সিও যেন অতিমাত্ৰাত। নিমিষৰ ভিতৰতে ভাগ্য আকাশ জুৰি তাৰ চকুৰ আগত কঠোৰ নিয়তিয়ে সংহাৰ মূৰ্ত্তিৰে দেখা দিলেহি। সি ভয়ত দুখোজ পাছ হুঁহকি উত্ৰাৱলভাৱে কবলৈ ধৰিলে “কক্ কক্; নৰব। আপুনি কজেটৰ পিতাক!” ভেলজঁই ধীৰ স্থীৰ গম্ভীৰ কণ্ঠেৰে উত্তৰ দিলে—“মোৰ নিচিনা মানুহৰ শপত আইনে গ্ৰাহ্য নকৰে। তথাপি আপোনাক বিশ্বাস কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলোঁ। আপুনি বিশ্বাস
কৰক। মই কজেটৰ পিতাক? ঈশ্বৰ সাক্ষী! মই কজেটৰ পিতাক নহওঁ। মছিঅৰ লা বেৰণ পন্টমাৰ্ছি। মই ফেভৰাল্ছৰ এটা নিমাখিত হজুৱা। কাঠ কাটি জীৱিকা নিৰ্ব্বাহ কৰিছিলোঁ। মোৰ নাম ফেক্লভেন্ট<noinclude></noinclude>
sp1bipmjtt208y6t5qqq6bpzxgcv6ss
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২৩১
104
92805
264280
263397
2026-10-31T02:49:53Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264280
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২১৯}}</noinclude>নহয়— জঁ ভেলজঁ। মই কজেটৰ একো নহওঁ। আপুনি মোক বিশ্বাস কৰক। তাৰ প্ৰমাণ? মই কৈছোঁ যেতিয়া ময়ে তাৰ প্ৰমাণ।” মেৰিয়াছে ভেলজঁৰ ফালে চাই পঠিয়ালে। তেওঁৰ মুখ মলিন; অথচ নিৰ্ভীক, প্ৰশান্ত এনে নিৰ্ভীকতাত আৰু প্ৰশান্ততাত অসত্যই ঠাই পাব নোৱাৰে। “মই বিশ্বাস কৰিলো।” জঁ-ভেলজঁই কবলৈ ধৰিলে— “মই কজেটৰ কি? সংসাৰ পথত ক্ষন্তেকলৈ লগ পোৱা এটা পথিক মাথোন; আৰু একো নহওঁ। দহবছৰৰ আগতে কজেটৰ অস্তিত্ব সম্বন্ধেও মোৰ কোনো ধাৰণা নাছিল। সঁচা, মই তাইক বৰ ভাল পাওঁ। কিয় জানেনে? বুঢ়া মানুহে কেচুৱাৰে পৰা দেখা লৰা ছোৱালীহঁতক ভাল পায়। তাই মাউৰী আছিল, বাপেকো নাই, মাকো নাই। তাইৰ মোক লগা হৈছিল। সেই হে মই তাইক বুকত আঁকোৱালি ধৰিলোঁ। আজি ইমানদিন তাইৰ হাতত ধৰি বাট বুলি আহিছিলোঁ, আৰু নহয়। আজিৰ পৰা তাইৰ লগত মোৰ এৰাএৰি। আমি দুয়ো আজিৰ পৰা বেলেগ পথৰ পথিক। তাই এতিয়া বেৰনেছ পন্টমাৰ্ছি, আৰু মই —?
সেই যে ছয়লাখ ফ্ৰাঁ যৌতুক, সেই বিষয়ে আপোনাৰ মনত সন্দেহ হব পাৰে; সন্দেহৰ কোনো কাৰণ নাই। কজেটলৈ বুলি সেই ধন মোৰ হাতত থৈ গৈছিল। কোনে থৈ গৈছিল—তাক জানিবৰ কোনো সকাম নাই। তাইৰ ধন তাইক ঘূৰাই দিছোঁ। আৰু মোৰ কব লগা নাই।” “মোক এইবোৰ কথা কবৰ কি সকাম আছিল? কোনে আপোনাক বল কৰিছিল? নিজৰ গুপুত কাহিনী নিজতে গুপুত ৰাখিব পাৰিলেহেঁতেন। আপোনাকতো এতিয়া কোনেও বিচাৰি ফুৰা নাই, খেদি ফুৰা নাই, পিছ লোৱা নাই।” “কিয় কলোঁ মই? আপুনি কৈছে—কোনেও মোক বিচাৰি ফুৰা নাই, খেদি ফুৰা নাই, পিছ লোৱা নাই। নহয়, লৈছে। মোৰ পিছ লৈছে, মোক বিচাৰি ফুৰিছে, খেদি ফুৰিছে। কোনে? মই নিজে। মই নিজে নিজক খেদি ফুৰিছোঁ, নিজে নিজক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিছো; নিজে নিজক নি ফাচি কাঠত তুলি দিছোঁ। নিজে নিজক যেতিয়া ধৰে, তেতিয়া আৰু এৰাবৰ উপায় নাই। এই বান্ধ<noinclude></noinclude>
evaud8du77zkzyptvuwaasx05cbgjpv
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২৩২
104
92806
264281
263399
2026-10-31T02:56:47Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264281
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২২০|দীন-দুখী|}}</noinclude>বৰ টান বান্ধ।” এই বুলি বুঢ়াই নিজৰ ডিঙিটোত খামোচ মাৰি ধৰি মেৰিয়াছৰ কাষলৈ টানি লৈ গৈ কলে—“চক এই খামোচৰ পৰা মই এৰাই যাব নোৱাৰিমনে? পাৰিম। কিন্তু বিবেকৰ হাত সম্পূৰ্ণ বিভিন্ন হাত, তাৰ হাতৰ পৰা এৰাবৰ সাধ্য মোৰ নাই। যদি সুখী হব খোজে কৰ্ত্তব্য চিনি নলব। যেতিয়াই কৰ্ত্তব্য চিনিব, তেতিয়াই সকলো শেষ। মানুহে কয়, কৰ্ত্তব্য চিনা এটা শাস্তি। কিন্তু মই কওঁ, ই শাস্তি নহয়। কৰ্ত্তব্য চিনাৰ উপযুক্ত পুৰস্কাৰ আছে। কৰ্ত্তব্যই আপোনাক নৰকত পেলাব পাৰে সচাঁ, কিন্তু নৰকতো আপুনি ঈশ্বৰৰ উপস্থিতি অনুভৱ কৰিব পাৰিব। যেই কৰ্তব্য চিনিব, সেই সুবিমল শান্তি নামি আহিব। মছিঅৰ পন্টমাৰ্ছি। মই ঠগ নহওঁ; প্ৰবঞ্চক নহওঁ, অতি সৰল মানুহ। আজি আপোনাৰ চকুত মই বহুতো তললৈ নামি গৈছোঁ যদিও নিজৰ চকুত মই ক্ৰমান্বয়ে ওপৰলৈ উঠি গৈ আছো। মই কাৰাদণ্ড দণ্ডিত ঘৃণ্য দস্যু হলেও বিবেকৰ আজ্ঞাধীন। মই মোৰ কথা ৰাখিব পাৰিলোঁ, ইয়াতকৈ মোৰ আৰু সন্তোষৰ কথা কি হব পাৰে! মছিঅৰ পণ্টমাৰ্ছি! এই বুঢ়া মূৰৰ ওপৰেদি জীৱনৰ বহুতো ধুমুহা পাৰ হৈ গৈছে, মই সেইবোৰ” বুঢ়া অলপ থমকি ৰল। সেপ ঢুকি লৈ আকৌ কলে—“যাৰ মূৰৰ ওপৰত বিপদৰ এনে গধুৰ শিল পৰো পৰো হৈ আছে আনক অতৰ্কিত ভাৱে সেই বিপদৰ ভাগী কৰিবলৈ তাৰ কোনো অধিকাৰ নাই। ফেকল্ভেন্টে মোক তাৰ নাম ধাৰে দিব পাৰে, কিন্তু সেই নাম ধাৰ কৰিবলৈ মোৰ কি স্বত্ব আছে? নামেই মানুহ, মানুহেই নাম। মিছানামৰ সচাৰকাঠি লৈ সতৰ্কিত শঙ্কিত ভাৱে সমাজৰ তলা মেলি সৰল নিৰ্ম্মল মানৱৰ লগত দিন কটোৱাতকৈ আৰু ঘৃণনীয় কথা কি হব পাৰে? তেজ মঙহকো মিছা কৰি ভেশচন কৰাতকৈ আৰু কি লাজৰ কথা আছে? তাতকৈ নিজে নিজে আচুৰি-বাকুহি বুকু ফালি নিজৰ তেজ নিজে পি থকাই বহুত বহুত ভাল। সেইহে
মই স্বইচ্ছাৰে আহিছো আপোনাক মোৰ পৰিচয় দিবলৈ।” বুঢ়াই বৰ কষ্টেৰে উশাহ টানিলে। উশাহৰ গতি থিৰ হোৱাৰ পাছত আকৌ<noinclude></noinclude>
3m86v4yxfm4z5wz4rerl0m52di5015o
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২৩৩
104
92807
264282
263402
2026-10-31T03:03:11Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264282
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দীন-দুখী|২২১}}</noinclude>আৰম্ভ কৰিলে “প্ৰথমতে পেটৰ পোৰণিত তত নেপাই ৰুটি চুৰ কৰিছিলোঁ জীয়াই থাকিবলৈ বুলি। আজি কিন্তু জীয়াই থাকিবলৈ নাম চুৰ নকৰোঁ।” “জীয়াই থাকিবলৈ? জীয়াই থাকিবলৈ সেইটো
নামৰ দৰ্কাৰ নাই।“ "বুজিছোঁ, বুজিছোঁ” বুলি বুঢ়াই তেওঁৰ দোখাই পৰামূৰটো দুপিয়াই দুপিয়াই বলিয়াৰ দৰে তলংভটং কৰি ঘূৰাবলৈ ধৰিলে। অলপ পৰ নিমাত নিতাল হৈ থাকি মেৰিয়াছৰ কাষচাপি মাত দিলে “মই একো নকলোঁ, ভাল কথা, মই জঁ ভেলজ নহৈ মছিঅ’ৰ ফেকল্ভেণ্ট হৈয়েই থাকিলোঁ; মই আপোনালোকৰ ঘৰৰে এটা হৈ পৰিলোঁ। নাচে-ভোজে গানে-ভাৱনায় মই সদায় আপোনালোকৰ লগত। পাছত, পাছত? এদিন হঠাৎ পুলিছে আহি টেটুত টেপা মাৰি ধৰি লৈ গল; তেতিয়া?” “তেনে কথা কিয় কয়?” “নহয়, মই কৈ ভালেই কৰিলোঁ। আপোনাৰ সুখ হক। আপোনালোক অমিয়াপুৰীত থক। এটা ঘৃণিত নগণ্যপ্ৰাণীৰ আত্মপ্ৰকাশৰ কথা ভাবি মনত দুখ নিদিব। এটা পাষণ্ড মই, আপোনাৰ আগত ঠিয় হবৰো যোগ্য নহওঁ।” মেৰিয়াছ থিয় হৈ ভেলজঁৰ ফালে হাত আগবঢ়াই দিলে; কিন্তু ভেলজঁৰ হাত আগবাঢ়ি নাহিল। মেৰিয়াছে নিজেই ভেলজঁৰ হাতখন দাঙি ললে। ভেলজঁৰ হাত তেতিয়া শিল যেন চেঁচা। হাতখন দাঙি লৈ মেৰিয়াছে কলে, “ককাদেউতাৰ বহুতো বন্ধু আছে, মই আপোনাৰ দোষ ক্ষমা কৰাম।” “কোনো দৰ্কাৰ নাই। মই আজিৰ পৰা মৰা। সেয়ে যথেষ্ট। মৰামানুহক পুলিছে ধৰিবও নোৱাৰে শাস্তিও দিব নোৱাৰে। মৰামানুহ নীৰলে গেলি-পচি যাব। ক্ষমা আৰু মৃত্যু একে কথা।” বুঢ়াই মেৰিয়াছৰ হাতৰ পৰা নিজৰ হাতখন এৰুৱাই আনি ধীৰ-গম্ভীৰ ভাৱে কৈ গল, “কৰ্ত্তব্য, কৰ্ত্তব্যই মোৰ প্ৰধান বন্ধু। কৰ্ত্তব্যই মোৰ শেষ আশ্ৰয়। মোক এটি ক্ষমা লাগে; সেই ক্ষমা মোৰ বিবেকৰ ওচৰত।” এনেতে কোঠাৰ দুৱাৰ মেল্ খালে। কজেটৰ সৰু মূৰটিয়ে দুৱাৰৰ মাজেদি ভূমুকি মাৰিলে। তাইৰ চুঁলিতাৰ ধুনীয়াকৈ আউলি-জাউলি হৈ আছিল।<noinclude></noinclude>
5wscg9kqnyb87ixbosxliaz7iwwmjgm
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২৩৪
104
92808
264283
263696
2026-10-31T03:08:33Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264283
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|২২২|দীন-দুখী|}}</noinclude>চকুযুৰি তেতিয়াও টোপনিৰ ভৰত উখহা। চৰায়ে বাঁহৰ পৰা মূৰ উলিওৱাদি দুৱাৰৰ মাজেদি মূৰ উলিয়াই কজেটে হাঁহি হাঁহি মাত দিলে। হাঁহিটি নতুনকৈ ফুলি অহা এপাহি গোলাপ ফুলৰ পৰাহে যেন আহিছিল। “মই বাজি ৰাখিম তোমালোকে ৰাজনীতিৰ কথা পাতিছা। মোৰ ওচৰলৈ নগৈ ইয়াত এইদৰে ৰাজনীতিৰ কথা পতা তোমালোকৰ বৰ ডাঙৰ অপৰাধ।” জঁ ভেলজঁ শিয়ৰি উঠিল। মেৰিয়াছে থোকা- থুকিকৈ মাত দিলে, “কজেট”। আৰু একো কব নোৱাৰিলে। মেৰিয়াছ
আৰু ভেলজঁৰ মুখ শুকাই আহিল, যেন দুয়ো সচাকৈয়ে কিবা এটি ডাঙৰ জগৰৰ জগৰীয়া। কজেটে চোৰ ধৰা পেলালে। চকুত স্বৰ্গৰ জেউতি লৈ বিজয়দৰ্পে কবলৈ ধৰিলে, “মই তোমালোকক হাতে হাতে ধৰা পেলাইছোঁ, পিতাই “বিবেকে কৰ্ত্তব্য কৰিছে” বুলি কোৱা মই তেও
শুনিলোঁহে। সেইবোৰ ৰাজনীতিৰ কথা। সেইবোৰ কথা মই ইয়াত পাতিবলৈ নিদিওঁ। বিয়াৰ পাছদিনাই ৰাজনীতিৰ কথা উলিওঁৱা কোনো মানুহৰ উচিত নহয়।” মেৰিয়াছে উত্তৰ দিলে “নহয়, কজেট! আমি কাৰবাৰৰ কথা পাতিছোঁ। আমি তোমাৰ ধনখিনিনো কি কাৰবাৰত লগাব পাৰো তাকেহে পৰামৰ্শ কৰিছোঁ।” “ তোমালোকে মোক ভিতৰলৈ নেমাতিলা। মই গলে বেয়া পাবা যেন দেখিছোঁ। তেও মই যাম।” ভেলজঁই এটা কথাও নকলে। কজেটে ভেলজঁৰ ফালে চাই কবলৈ ধৰিলে— “ প্ৰথমতে পিতা। তুমি মোৰ কাষলৈ আহি মোক চুমা এটি দিয়াহি। তুমি মোৰ হৈ মাতিবা ছাৰি, মোক কথা একাষাৰো সোধা নাই। এনেকুৱা পিতানো কৰবাত থাকিব পাৰে নে? আহা মোক ততালিকে চুমা দিয়াহি।” কজেট ভেলজঁৰ ফালে আগবাঢ়ি গল। ভেলজঁও এখোজ আগলৈ আহিল। কজেটে কপালখন আগবঢ়াই দিলে, ভেলজঁই কজেটক এটা চুমা দিলে। কজেটে পিছহুঁহকি মাত দিলে—“পিতা। তোমাৰ গা ইমান চেচাঁ! হাতখন বিষাইছিল?
হাত ভাল হল।”
{{gap}}“ৰাতি টোপনি অহা নাই?“ আহিছিল।” “মনত বেজাৰ কৰিছা?”<noinclude></noinclude>
49luthwh1xs6w0e0kym4wcidxwcy1mc
পৃষ্ঠা:দীন-দুখী.pdf/২৩৫
104
92809
264284
263697
2026-10-31T03:15:52Z
Jyoti Chiring
2949
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264284
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|দীন-দুখী|২২৩|}}</noinclude>“নাই কৰা।” “দিয়া, মোক আকৌ চুমা দিয়াঁ। দিয়াঁ। তোমাৰ গা মূৰ ভালে থাকিলে, তুমি ভালকৈ শুলে খালে, ৰঙ মনে থাকিলে মই তোমাক কেতিয়াও খং নকৰোঁ।” ভেলজঁই আকৌ কজেটৰ কপালত চেনেহৰ নিৰ্মালি চুমাৰ ফোট থাপি দিলে। কজেটৰ কপালখনি স্বৰ্গীয়
জ্যোতিৰে জ্যোতিৰ্ম্ময় হৈ আছিল। “হাঁহাঁ, পিতা!” জঁ ভেলজঁই আদেশ পালন কৰিলে, কিন্তু সেই হাঁহি মানুহৰ হাঁহি যেন নেলাগিল। “মই এতিয়া ইয়াতে থাকিম।” মেৰিয়াছে মাত লগালে “নহয় আমাৰ অলপ কাম আছে।” “বাৰু, মই গুচি যাম। তুমি একেবাৰে বাঘৰ দৰে গুজৰি উঠিছা। পিতা, তুমি মোৰ হকে একো নেমাতা। তুমি, পিতা আৰু তুমি দুয়ো চোৰ। ৰ’বা, মই ককাদেউতাক লগাই দিওঁগৈ।” কজেট কোঠাৰ বাহিৰ ওলাল। কিন্তু মুহূৰ্ত্তৰ পাছতে আকৌ তাইৰ
গোলাপ পাহিৰ নিচিনা সুন্দৰ মুখখনিয়ে দুৱাৰৰ মাজেদি বিজুলী মাৰিলে। তাই কৈ গল, “মোৰ হলে খঙ উঠিছে!” দুৱাৰ বন্ধ হল। মেৰিয়াছে নিজে নিজে কৈ গল “কজেট, যেতিয়া তুমি শুনিবা!” কথাষাৰ কাণত পৰা মাত্ৰকে ভেলজ চক খাই উঠিল। মেৰিয়াছৰ কাষ চাপি কবলৈ ধৰিলে “সঁচা, সঁচা, সঁচা! আপুনিটো কজেটক কবই। এটা কাম কৰিবলৈ এটা মানুহৰ গাত যথেষ্ট বল থাকিব পাৰে, কিন্তু সেই বুলি আন এটা কাম কৰিবলৈকো যে বল থাকিব এনে নহয়। মেৰিয়াছ! মই আপোনাক খাটিলোঁ, শপত খক-এইবোৰ কথা কজেটৰ কাণত নেপেলাব। ফাটেকিয়াল! ফাটেকিয়াল কি? আপুনিতো তাইক বুজাই কব লাগিব! উস! তাহানি তাই এদিন এজাক ফাটেকিয়াল দেখিছিল। তাই ভয়ত, — হে প্ৰভু?” দুইহাতে মুখ ঢাকি ভেলজঁ অথিৰ অবিৰ হৈ চকি এখনত বহি পৰিল। কান্দোনৰ শব্দ শুনা নগল যদিও, তেওঁৰ বাউসী দুটা উঠা নমা কৰাৰ পৰা বুজিব পৰা গল যে তেওঁ কান্দিছে। অবাক চকু পানীয়ে হিয়া ভাঙি দিয়ে। মেৰিয়াছে মাথোন শুনিলে ভেলজঁই কান্দি-কান্দি কৈছে, “অঃ প্ৰভু, মোক এতিয়াই
মাৰি নিয়ঁ৷। ” মেৰিয়াছে ওচৰ চাপি মাত দিলে—“আপুনি চিন্তা নকৰিব,<noinclude></noinclude>
888mv8a5wsjl0i880yge632lxoog30f
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/২৩
104
94323
264197
263386
2026-10-30T14:10:48Z
JyotiPN
1603
264197
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|১১}}
{{Rule|}}</noinclude>কৃষ্ণা দশমী, পুহৰ শুক্লা দ্বিতীয়া, মাঘৰ কৃষ্ণা দ্বাদ শী ফাগুণৰ শুক্লা চতুৰ্থী, চতৰ কৃষ্ণা দ্বিতীয়া, তিথিক মাসদগ্ধা বা মহাদগ্ধা বোলে। ইয়াত সৌৰ মাস ধৰিবহে লাগে। মাস দগ্ধাত জন্মিলে শিশুৰ মৃত্যু
হয়; বিবাহ কৰালে বিধবা হয়, যাত্ৰা কৰিলে মৃত্যু ঘটে, বিদ্যাৰম্ভ কৰিলে মূৰ্খ হয়, বেপাৰ কৰিলে মূল
ধন নাশ হয়, গৰ্ভাধানত গৰ্ভনাশ হয়, মাসদগ্ধাত কোনো শুভকৰ্ম্ম কৰাই ভাল নহয়।
{{center|{{Xx-larger|গ্ৰহপ্ৰকৰণ।}}}}
{{gap}}ৰবি, চন্দ্ৰ, মঙ্গল, বুধ, বৃহস্পতি, শুক্ৰ, শনি, ৰাহু, কেতু, সোম, বুধ, বৃহস্পতি, শুক্ৰ সৌম্য বা শুভগ্ৰহ; ৰবি, মঙ্গল, শনি, ৰাহু আৰু কেতু পাপ বা ক্ৰুৰ গ্ৰহ। বুধ পাপ গ্ৰহৰ লগত থাকিলে পাপ বুলি গণ্য হয়। ৰবি স্থিৰ, চন্দ্ৰ চৰ, মঙ্গল উগ্ৰ, বুধ মিশ্ৰ, বৃহস্পতি লঘু, শুক্ৰ মৃদু, শনি, ৰাহু, আৰু কেতু তীক্ষ্ণগণীয়। পূবৰ অধিপতি ৰবি, অগ্নিকোণৰ অধিপতি শুক্ৰ, দক্ষিণৰ মঙ্গল, নৈঋত কোণৰ ৰাহু, পশ্চিমৰ শনি, বায়ুকোণৰ চন্দ্ৰ, উত্তৰৰ বুধ, ঐশান্য কোনৰ গুৰু।
{{gap}}দিশৰ অধিপতি—। পূবৰ অধিপতি বুধ আৰু গুৰু; দক্ষিণৰ অধিপতি ৰবি আৰু মঙ্গল, পশ্চিমৰ<noinclude></noinclude>
3gypme1sm5meflx66vz6jpq0xv8j0w7
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/২৬
104
94338
264198
263393
2026-10-30T14:11:58Z
JyotiPN
1603
264198
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৪|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|দিনৰ বাৰ বেলা আৰু কাল বেলা।}}}}
{{gap}}দিনমান যত দণ্ড হয় তাক আঁঠ ভাগ কৰিলে ভাগত যিমান দণ্ড পল হয়, সেই অনুসাৰে—ৰবিবাৰে চতুৰ্থ ভাগ বাৰবেলা, পঞ্চম ভাগ কাল বেলা। এই নিয়মে সোমবাৰে সপ্তম আৰু দ্বিতীয় ভাগ। মঙ্গলবাৰে দ্বিতীয় আৰু ষষ্ঠ ভাগ। বুধবাৰে পঞ্চম আৰু তৃতীয় ভাগ। বৃহস্পতিবাৰে অষ্টম আৰু সপ্তম ভাগ। শুক্ৰবাৰে তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ ভাগ। শনিবাৰে ষষ্ঠ ভাগ বাৰবেলা, প্ৰথম আৰু অষ্টম ভাগ কাল বেলা।
{{center|{{Xx-larger|নিশাৰ বাৰ বেলা আৰু কাল বেলা।}}}}
ৰাত্ৰিমানৰ যত দণ্ড হয় তাক আঁঠ ভাগ কৰিলে ভাগত যিমান দণ্ড পল হয় সেই অনুসাৰে, ৰবিবাৰে চতুৰ্থভাগ বাৰ বেলা, ষষ্ঠভাগ কাল বেলা। এই নিয়মে, সোমবাৰে সপ্তম আৰু চতুৰ্থ ভাগ। মঙ্গলবাৰে দ্বিতীয় ভাগ। বুধবাৰে পঞ্চম আৰু সপ্তম ভাগ। বৃহস্পতিবাৰে অষ্টম আৰু পঞ্চম ভাগ। শুক্ৰবাৰে তৃতীয় ভাগ। শনিবাৰে ষষ্ঠ ভাগ বাৰ বেলা, প্ৰথম আৰু অষ্টম ভাগ কাল বেলা। বাৰ বেলা বাৰৰ<noinclude></noinclude>
h26ai1nbpbi7066ofjayovsg8pi8wb9
ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬
4
94358
264212
264053
2026-10-30T14:36:05Z
JyotiPN
1603
/* নিয়মাৱলী */
264212
wikitext
text/x-wiki
{{Infobox recurring event
| name = <!--Uses page name if omitted-->
| native_name =
| native_name_lang =
| logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]]
| logo_alt =
| logo_caption =
| logo_size =
| image =
| image_size =
| alt =
| caption ={{Left|}}
| status = আৰম্ভ হোৱা নাই।
| genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা
| date =
| begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬
| ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬
| frequency = ১৫ দিনীয়া
| venue =
| location = অনলাইন
| coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} -->
| country = অসম, ভাৰত
| years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence -->
| first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work -->
| founder_name =
|
| last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} -->
| prev =
| next =
| participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস
| attendance =
| capacity =
| area =
| budget =
| activity =
| leader_name =
| patron =
| organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/>
* [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]]
| filing =
| people =
| member =
| sponsor =
| website = <!-- {{URL|example.com}} -->
| footnotes =
}}
অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব।
==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য==
* অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা।
* ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা।
* নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা।
* অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা।
* অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা।
==আয়োজক==
* [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]
* [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]]
==বিৱৰণ==
===নিয়মাৱলী===
* প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব।
* প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব।
* প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব।
* ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব।
* অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব।
===সময়===
*<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark>
==বঁটা আৰু সন্মান==
* প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা
* দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা
* তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা
* উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব।
* বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ
* প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব।
==কিতাপৰ তালিকা==
#[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]]
#[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]]
#[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]]
#[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]]
#[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]]
#[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]]
#[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]]
#[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]]
#[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]]
#[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]]
#[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]]
#[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]]
#[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]]
#[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]]
#[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]]
#[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]]
#[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]]
#[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]]
#[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]]
#[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]]
#[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]]
==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা==
=== অংশগ্ৰহণ কৰক ===
<div style="text-align:center; ">
{{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}}
</div></div>
{{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}}
==বিচাৰক==
* [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]]
* [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]]
==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক==
https://wscontest.toolforge.org/c/394
==ফলাফল==
{|class="wikitable"
|+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল]
! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ
|-
| প্ৰথম স্থান || || ||
|-
| দ্বিতীয় স্থান || || ||
|-
| তৃতীয় স্থান || || ||
|-
| rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| ||
|-
| || ||
|}
[[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]]
[[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]]
a53jq1bfq02x3f6kf06bo59ujqxnoat
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৩০
104
94371
264199
263403
2026-10-30T14:13:24Z
JyotiPN
1603
264199
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|১৮|সৰল জ্যোতিষ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>ৰাশি সিংহৰ বশ্য নহয়। মেষ ৰাশি বৃষৰ, বিছা ৰাশি কৰ্কটৰ বশ্য। লগ্ন আৰু লগ্নৰ চতুৰ্থ, সপ্তম,
দশম, ৰাশিৰ নাম কেন্দ্ৰ; লগ্নৰ পঞ্চম আৰু নৱম ৰাশিৰ নাম ত্ৰিকোণ।
{{gap}}মেষত পাপগ্ৰহ থাকিলে প্ৰতিপদ তিথি; বৃষত পাপগ্ৰহ থাকিলে দ্বিতীয়া তিথি; মিথুনত পাপগ্ৰহ
থাকিলে তৃতীয়া তিথি; কৰ্কটত পাপগ্ৰহ থাকিলে চতুৰ্থী তিথি মেষ, বৃষ, মিথুন, কৰ্কট, এই চাৰিওটা
ৰাশিত যদি পাপগ্ৰহ থাকে তেতিয়া পঞ্চমী তিথি দূষিত হয়। এই দৰেই সিংহ আদি ৰাশিটো এই
নিয়মে তিথি দূষিত হলে সেই দূষিত তিথিত বিবাহাদি মাঙ্গলিক কৰ্ম্ম কৰিবলৈ ভাল নহয়।
{{center|{{Xx-larger|ৰাশি পৰ্য্যায়।}}}}
{{gap}}সাতাইছটা নক্ষত্ৰেৰে ৰাশি চক্ৰ হয়। প্ৰতি ৰাশিত নক্ষত্ৰৰ নটা পাদ থাকে। ঋ ৯ আকাৰৰ
লগত, দীৰ্ঘস্বৰ হ্ৰস্ব স্বৰৰ লগত, দন্ত্য স তালব্য শৰ লগত পৰিব।
{{gap}}চু চে চো ল অশ্বিনী, লি লু লে লো ভৰণী, অ কৃত্তিকা মেষ ৰাশিৰ। ই উ এ কৃত্তিকা,<noinclude></noinclude>
sfstrj7x9rm0t0h06w5kcva4c89mhwy
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৩১
104
94372
264200
263404
2026-10-30T14:14:02Z
JyotiPN
1603
264200
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ।|১৯}}
{{Rule|}}</noinclude>ও ব বি বু ৰোহিণী, বে বো মৃগশিৰা বৃষৰাশি। ক কি মৃগশিৰা, কু ঘ ঙ ছ আৰ্দ্ৰা, কে কো হ
পুনৰ্ব্বসু, মিথুন ৰাশি। হি পুনৰ্ব্বসু, হু হে হো ড পুষ্যা, ডি ডু ডে ডো অশ্লেষা কৰ্কট ৰাশি। ম মি মু মে মঘা, মো ট টি টু পূৰ্ব্বফল্গুণী, টে উত্তৰ ফল্গুণী সিংহ ৰাশি। টো প পি উত্তৰ ফল্গুণী, পুষ ণ ঠ হস্তা, পে পো চিত্ৰা কন্যাৰাশি। ৰ ৰি চিত্ৰা, ৰু ৰে ৰো ত স্বাতী, তি তু তে বিশাখা তুলাৰাশি। তো বিশাখা, ন নি নু নে অনুৰাধা, নো য যি যু জ্যেষ্ঠা, বিছা ৰাশি। যে যো ভ ভি মূলা, ভু ঢ় ফ ধ পূৰ্ব্বাষাঢ়া ভে উত্তৰাষাঢ়া ধনু ৰাশি। ভো জ জি উত্তৰষাঢ়া জু জে জো খ অভিজিৎ, খি খু খে খো
শ্ৰবনা, গ গি ধনিষ্ঠা, মকৰ ৰশি। গু গে ধনিষ্ঠা, গো শ শি শু শতভিষা, শে ষো দ পূৰ্ব্বভাদ্ৰ পদ
কুম্ভ ৰাশি। দি পূৰ্ব্বভাদ্ৰ পদ, দু থ ঝ ঞ উত্তৰভাদ্ৰ পদ, দে দো চ চি ৰেবতী মীন ৰাশি।
{{gap}}ৰাশি সকলৰ লগ্ন পৰিমান—মেষ আৰু মীন ৰাশিৰ লগ্ন পৰিমান ৩ দণ্ড ৪৫ পল।
বৃষ আৰু কুম্ভৰ ৪।১৫ পল। মিথুন আৰু মকৰৰ ৫ দণ্ড।<noinclude></noinclude>
jyzres1kql3ys3l3hpmyhasjqodconl
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৩২
104
94373
264181
263406
2026-10-30T12:26:57Z
JyotiPN
1603
264181
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২০|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>কৰ্কট আৰু ধনুৰ ৫|৪৫ পল। সিংহ আৰু বিছাৰ ৫|৪৫ পল। কন্যা আৰু তুলাৰ ৫|৩০ পল। স্থূল
মতে লগ্নমান, মেষ আৰু মীনৰ ৩|৪৭ পল। বৃষ-কুম্ভৰ ৪।১৭ পল। মিথুন-মকৰৰ ৫|৬ পল। কৰ্কট-ধনুৰ ৫|৪০ পল। সিংহ-বিছাৰ ৫|৪১ পল কন্যা-তুলাৰ ৫|২৯ পল।
{{gap}}ৰবি ভুক্তি উলিয়াবলৈ হ’লে যি ৰাশিৰ যিমান লগ্ন পৰিমান (দণ্ড পল) আছে, তাত দুইৰে পূৰণ কৰিলে দণ্ডটো পল, পলটো বিপল হয়। যেনে:— মেষ ৰাশিৰ ৩|৪৫ পল আছে, দুইৰে যদি পূৰণ
কৰা, তেন্তে ৭ পল ৩০ বিপল ৰবিভুক্তি হব। অৰ্থাৎ মেষ ৰাশিৰ পৰিমানটো দিনে ৭ পল ৩০
বিপল কৈ পৰিব। এই দৰে সকলো ৰাশিৰে ৰবিভুক্তি কৰিব লাগে। যি ৰাশিত ৰবি উদয় হয় তাৰ
সপ্তমৰাশিত ৰবি অস্ত হয়। যেনে:— বহাগ মাহত ৰবি মেযত উদয় হয়, মেষৰ তুলা সপ্তম ৰাশি বাবে
ৰবি তুলাত অস্ত হয়। বহাগ মাহত দিনৰ লগ্ন চাবলৈ হলে মেষৰ পৰা তুলা পৰ্য্যন্ত চাব লাগে, নিশাৰ হলে তুলাৰ পৰা মেষলৈ চাব লাগে। এই দৰে বৃষাদি ৰাশিৰো লগ্ন নিৰুপণ কৰিব লাগে।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
cyus5e4ekz4md0m0gdwxnmyf1uqo8tr
264201
264181
2026-10-30T14:14:24Z
JyotiPN
1603
264201
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|২০|সৰল জ্যোতিষ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>কৰ্কট আৰু ধনুৰ ৫|৪৫ পল। সিংহ আৰু বিছাৰ ৫|৪৫ পল। কন্যা আৰু তুলাৰ ৫|৩০ পল। স্থূল
মতে লগ্নমান, মেষ আৰু মীনৰ ৩|৪৭ পল। বৃষ-কুম্ভৰ ৪।১৭ পল। মিথুন-মকৰৰ ৫|৬ পল। কৰ্কট-ধনুৰ ৫|৪০ পল। সিংহ-বিছাৰ ৫|৪১ পল কন্যা-তুলাৰ ৫|২৯ পল।
{{gap}}ৰবি ভুক্তি উলিয়াবলৈ হ’লে যি ৰাশিৰ যিমান লগ্ন পৰিমান (দণ্ড পল) আছে, তাত দুইৰে পূৰণ কৰিলে দণ্ডটো পল, পলটো বিপল হয়। যেনে:— মেষ ৰাশিৰ ৩|৪৫ পল আছে, দুইৰে যদি পূৰণ
কৰা, তেন্তে ৭ পল ৩০ বিপল ৰবিভুক্তি হব। অৰ্থাৎ মেষ ৰাশিৰ পৰিমানটো দিনে ৭ পল ৩০
বিপল কৈ পৰিব। এই দৰে সকলো ৰাশিৰে ৰবিভুক্তি কৰিব লাগে। যি ৰাশিত ৰবি উদয় হয় তাৰ
সপ্তমৰাশিত ৰবি অস্ত হয়। যেনে:— বহাগ মাহত ৰবি মেযত উদয় হয়, মেষৰ তুলা সপ্তম ৰাশি বাবে
ৰবি তুলাত অস্ত হয়। বহাগ মাহত দিনৰ লগ্ন চাবলৈ হলে মেষৰ পৰা তুলা পৰ্য্যন্ত চাব লাগে, নিশাৰ হলে তুলাৰ পৰা মেষলৈ চাব লাগে। এই দৰে বৃষাদি ৰাশিৰো লগ্ন নিৰুপণ কৰিব লাগে।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
a5tc43u5b1qqe4kam48ca8fxntgqsdx
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৩৩
104
94374
264202
263407
2026-10-30T14:14:58Z
JyotiPN
1603
264202
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ।|২১}}
{{Rule|}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|গোচৰত গ্ৰহ শুদ্ধি কথন।}}}}
{{gap}}মানুহৰ জন্মৰাশিৰ পৰা যদি ৰবি তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম আৰু একাদশ ৰাশিত থাকে, তেতিয়া ৰবি
শুভ হয়। দ্বিতীয়, পঞ্চম, আৰু নৱম ৰাশিত থাকিলে, সেই মাহৰ ১৩ দিনৰ বাহিৰে ৰবি শুভ। ইয়াৰ বাহিৰে অন্যৰাশিত অশুভ
{{gap}}চন্দ্ৰ জন্ম ৰাশিত আৰু তৃতীয়, ষষ্ঠ, সপ্তম, দশম, আৰু একাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। শুক্ল পক্ষত দ্বিতীয়, পঞ্চম, নৱম, ৰাশিত চন্দ্ৰ থাকিলেও শুভ।
{{gap}}মঙ্গল জন্মৰাশিৰ পৰা তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম, একাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। বুধ জন্মৰাশিৰ পৰা দ্বিতীয়, চতুৰ্থ, ষষ্ঠ, অষ্টম, দশম, একাদশ, আৰু দ্বাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। বৃহস্পতি জন্মৰাশিৰ পৰা দ্বিতীয়, পঞ্চম, নৱম, আৰু একাদশ, ৰাশিত থাকিলে শুভ। শুক্ৰ জন্ম, দ্বিতীয়, তৃতীয়, চতুৰ্থ, পঞ্চম, অষ্টম, নৱম, একাদশ আৰু দ্বাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। শনি জন্মৰাশিৰ পৰা তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম আৰু একাদশ ৰাশিত থাকিলে শুভ। ৰাহু আৰু কেতু তৃতীয়, ষষ্ঠ, দশম আৰু একাদশ ৰাশিত
থাকিলে শুভ।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
01k3n5wxylg9jn6p6cgsfi1pftiv30d
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৩৭
104
94558
264203
263420
2026-10-30T14:16:20Z
JyotiPN
1603
264203
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ।|২৫}}
{{Rule|}}</noinclude>পৰা ১ | ২ | ৪ | ৭ | ৮ | ৯ | ১০ | ১১ | বুধৰপৰা ৩ | ৫ | ৬ | ১০ | ১৯ | ১২ | গুৰুৰ পৰা ৫ | ৬ | ৯ | ১১ | শুক্ৰৰ পৰা ৬ | ৭ | ১২ | শনিৰ শৰা ১ | ২ | ৪ | ৭ | ৮ | ৯ | ১০ | ১১ | লগ্নৰ পৰা ৩ | ৪। ৬ | ১০ | ১১ | ১২ |
চন্দ্ৰৰ:—জন্ম কালৰ ৰবি আদি গ্ৰহৰ পৰা কৰ্ম্ম কালৰ চন্দ্ৰলৈ চাব। ৰবিৰ পৰা ৩ | ৬ | ৭ | ৮ |
১০ | ১১ | চন্দ্ৰৰ পৰা ১ | ৩ | ৬ | ৭ | ১০ | ১১ | মংগলৰ পৰা— ২ | ৩ | ৫। ৬ | ৯ | ১০ | ১১ | বুধৰ পৰা ১। ৩ | ৪ | ৫ | ৭ | ৮ | ১০ | ১১ | গুৰুৰ পৰা ১ | ২ | 8 | ৭ | ৮ | ১০ | ১১ | শুক্ৰৰ পৰা ৩ | ৪ | ৫ |৭ | ৯ | ১০ | ১১ | শনিৰ পৰা ৩ | ৫ | ৬ | ১১ | লগ্নৰ পৰা ৩ | ৬ | ১০ | ১১ |
গুৰুৰ :—জন্মকালৰ ৰবি আদি গ্ৰহৰ পৰা কৰ্ম্মকালৰ গুৰুলৈ চাব। ৰবিৰ পৰা ১ | ২ | ৩ | ৪ | ৭ | ৮ | ৯ | ১০ | ১১ | চন্দ্ৰৰ পৰা ২ | ৫ | ৭ | ৯ | ১১ | মঙ্গলৰ পৰা ১ | ২ | ৪ | ৭ | ৮ | ১০ | ১১ | বুধৰ পৰা ১ | ২ | ৪ | ৫ | ৬ | ৯ | ১০ | ১১ | গুৰুৰ পৰা ১ | ২ | ৩ | ৪ | ৭ | ৮ | ১০ | ১১<noinclude>{{Left|{{gap}}৩}}</noinclude>
b949kh6g0ftv54nma3rw7u0g6dcn8de
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৪১
104
94562
264259
263426
2026-10-30T17:11:39Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* বৈধকৰণ হৈছে */
264259
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|২৯}}
{{Rule|}}</noinclude>বহুৱাব। একে ডাল আকঁতে যদি বৰ কন্যাৰ জন্ম নক্ষত্ৰ পৰে তেনে হলৈ নাড়ী অশুভ হয়।
বেলেগ আকঁত পৰিলে শুভহয়। বুজিবৰ কাৰন তলত নাড়ী চক্ৰ লিখা হ’ল। যেনে—:
{{Img float
| file =সৰল জ্যোতিষ (page 41 crop).jpg
| width = 400px
| align = center
| cap =}}
তাৰা চোৱাৰ নিয়ম—। বৰৰ জন্ম নক্ষত্ৰৰ পৰা কন্যাৰ জন্ম নক্ষত্ৰলৈ লেখ কৰি জন্ম, সম্পৎ, ইত্যাদি ওপৰত লিখা নিয়মেৰে তাৰা চাব লাগে। জন্ম, সম্পৎ, ক্ষেম, সাধক, মিত্ৰ, অতি মিত্ৰ, তাৰা হ’লে ভাল; বিপৎ, প্ৰত্যৰি, বধ, তাৰা হ’লে বেয়া? বৰ কন্যাৰ ৰাশিৰ অধিপতি গ্ৰহ দুই জনৰ ওপৰত লিখা মতে মিত্ৰ, সম, শত্ৰু, চাব। পৰম্পৰ মিত্ৰ হ’লে ভাল, সম হ’লে মধ্যম, শত্ৰু হলে বেয়া বৰ আৰুকন্যাৰ<noinclude></noinclude>
pbo4zwfa7ox76dsmtlnpimtoill9fe2
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫১
104
94595
264258
263422
2026-10-30T17:11:10Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* বৈধকৰণ হৈছে */
264258
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৩৯}}
{{Rule|}}</noinclude>গৃহ প্ৰবেশ কৰিলে পুত্ৰ মৃত্যু হয়, চূড়াকৰণ কৰিলে ৰোগ হয়, উপনয়ন হ’লে মৃত্যু হয়, পুংসবন কৰিলে শূলৰোগ হয়।
{{gap}}প্ৰতি প্ৰসব।——যুত যাত্ৰি বেধ হ’লেও যদি চন্দ্ৰ মূলত্ৰিকোনী (বৃষ ৰাশিত চন্দ্ৰ থাকিলে মূল-
ত্ৰিকোনী) হয়, যদি কৰ্কটত থাকে, শুক্লপক্ষৰ একাদশী আদিৰ চন্দ্ৰ হয়, মিথুন, সিংহ, কন্যা, তুলা,
ধনু, মীণ ৰাশিত থাকিলে; বুধ গুৰু শুক্ৰ এই তিনি জনৰ এজনে চন্দ্ৰক দৃষ্টি কৰিলে যুত যামিত্ৰ
বেধৰ দোষ গুচে।
{{center|সপ্ত শলাকা চক্ৰ।}}
{{Img float
| file =সৰল জ্যোতিষ (page 51 crop).jpg
| width = 400px
| align = center
| cap =}}<noinclude></noinclude>
2cr954z9egjoxy9ekw7knxcbyyvb6p9
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/২৮
104
94612
264256
263423
2026-10-30T17:10:40Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* বৈধকৰণ হৈছে */
264256
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৬|সৰল জ্যোতিষ|}}</noinclude>{{center|{{Xx-larger|ৰাশি প্ৰকৰণ।}}}}
মেষ, বৃষ, মিথুন, কৰ্কট, সিংহ কন্যা, তুলা, বিছা, ধনু, মকৰ, কুম্ভ, মীন এই বাৰটি ৰাশি।
{{center|{{Xx-larger|ৰাশি চক্ৰ।}}}}
{{Img float
| file =সৰল জ্যোতিষ (page 28 crop).jpg
| width = 450px
| align = center
| cap =}}<noinclude></noinclude>
ptqjr8oehzeds9gg23dozlci1ih6tzd
ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল
4
94678
264285
264054
2026-10-31T05:26:36Z
Ishanjyotibora
1642
264285
wikitext
text/x-wiki
# [[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ১৬:৩৬, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] ([[সদস্য বাৰ্তা:হানিফ আলী|বাৰ্তা]]) ১৬:৪৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Nilotpal Hazarika123|Nilotpal Hazarika123]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nilotpal Hazarika123|বাৰ্তা]]) ১৭:২০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|বাৰ্তা]]) ১৭:০৫, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ১৭:১৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:Rishiraj Dutta01|Rishiraj Dutta01]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Rishiraj Dutta01|বাৰ্তা]]) ১৮:৪০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:যদুমণি|যদুমণি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:যদুমণি|বাৰ্তা]]) ১৯:০০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]])
sfxcf7t2hcfotkqua864odqlhdoikhy
264286
264285
2026-10-31T05:26:46Z
Ishanjyotibora
1642
264286
wikitext
text/x-wiki
# [[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ১৬:৩৬, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] ([[সদস্য বাৰ্তা:হানিফ আলী|বাৰ্তা]]) ১৬:৪৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Nilotpal Hazarika123|Nilotpal Hazarika123]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nilotpal Hazarika123|বাৰ্তা]]) ১৭:২০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|বাৰ্তা]]) ১৭:০৫, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ১৭:১৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:Rishiraj Dutta01|Rishiraj Dutta01]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Rishiraj Dutta01|বাৰ্তা]]) ১৮:৪০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:যদুমণি|যদুমণি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:যদুমণি|বাৰ্তা]]) ১৯:০০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১০:৫৬, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
qgb0w71uemhys24ow8h2xbkdg90n4px
264287
264286
2026-10-31T05:52:11Z
পৱন বৰ্মন
3812
264287
wikitext
text/x-wiki
# [[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ১৬:৩৬, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] ([[সদস্য বাৰ্তা:হানিফ আলী|বাৰ্তা]]) ১৬:৪৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Nilotpal Hazarika123|Nilotpal Hazarika123]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nilotpal Hazarika123|বাৰ্তা]]) ১৭:২০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|বাৰ্তা]]) ১৭:০৫, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ১৭:১৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:Rishiraj Dutta01|Rishiraj Dutta01]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Rishiraj Dutta01|বাৰ্তা]]) ১৮:৪০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:যদুমণি|যদুমণি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:যদুমণি|বাৰ্তা]]) ১৯:০০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১০:৫৬, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:পৱন বৰ্মন|পৱন বৰ্মন]] ([[সদস্য বাৰ্তা:পৱন বৰ্মন|বাৰ্তা]]) ১১:২২, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
jo2z1n47ppj6rlssk8pf33m6opa0jes
264288
264287
2026-10-31T06:58:07Z
দিম্পল দাস
3774
264288
wikitext
text/x-wiki
# [[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ১৬:৩৬, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] ([[সদস্য বাৰ্তা:হানিফ আলী|বাৰ্তা]]) ১৬:৪৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Nilotpal Hazarika123|Nilotpal Hazarika123]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nilotpal Hazarika123|বাৰ্তা]]) ১৭:২০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|বাৰ্তা]]) ১৭:০৫, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ১৭:১৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:Rishiraj Dutta01|Rishiraj Dutta01]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Rishiraj Dutta01|বাৰ্তা]]) ১৮:৪০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:যদুমণি|যদুমণি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:যদুমণি|বাৰ্তা]]) ১৯:০০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১০:৫৬, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
#[[সদস্য:পৱন বৰ্মন|পৱন বৰ্মন]] ([[সদস্য বাৰ্তা:পৱন বৰ্মন|বাৰ্তা]]) ১১:২২, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
# [[সদস্য:দিম্পল দাস|দিম্পল দাস]] ([[সদস্য বাৰ্তা:দিম্পল দাস|বাৰ্তা]]) ১২:২৭, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
grs4aruhesftnm9p6v6gl403oyq64gx
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫৪
104
94684
264179
264074
2026-10-30T12:23:51Z
JyotiPN
1603
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264179
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪২|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>তাৰা শুভ হলে ৰবি আৰু চন্দ্ৰৰ বিহিত প্ৰতিকাৰ কৰি বিবাহ কৰাব পাৰে।
{{gap}}আদ্য ঋতুৰ শুভাশুভ কথন —ৰবিবাৰে প্ৰথম ঋতু হলে কন্যা বিধবা, সোমবাৰে পতিব্ৰতা,
মঙ্গলবাৰে বেশ্যা বুধবাৰে সুখিনী, বৃহস্পতি বাৰে স্বামীৰ কল্যান কাৰিণী, শুক্ৰবাৰে সন্তানবতী, শনি
বাৰে বন্ধ্যা হয়।
মাস ফল —বহাগত কন্যাৰ ঋতুহলে প্ৰিয়বাদিনী, জেঠত বিধবা, আহাৰত ধনবতী, শাওনত সন্তান মৰে, ভাদত ৰোগিণী, আহিনত কন্যা মৰে। কাতিত কুল নাশিনী, আঘোণত ধৰ্ম্ম চাৰিণী, পুহত বিধবা, মাঘত ধৰ্ম্ম চাৰিনী, ফাগুনত পুত্ৰৱতী, চতত উন্মাদিনী হয়।
{{gap}}যোগৰ কথা।—শুক্ল পক্ষত; কৃত্তিকা, ৰোহিণীৰ পূৰ্ব্বাৰ্দ্ধত পতিহিতা যোগ হয়। ৰোহিণীৰ শেষাৰ্দ্ধ মৃগশিৰাত কান্তা যোগ হয়। ৬| ৭| ৮| ৯| ১০| ১২| এই কেইটা নক্ষত্ৰত বেশ্যা যোগ হয়। ১৩| ১৪| ১৫| ১৬ এই কেইটা নক্ষত্ৰত পতিহীনা (যাগ হয়। ১৭| ১৮| ১৯| ২০ ২১ ২২| ২৩<noinclude></noinclude>
bctd9s6wp5hpyn5kf615ufxawehiq7a
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫৩
104
94685
264182
264073
2026-10-30T12:28:49Z
JyotiPN
1603
/* বৈধকৰণ হৈছে */
264182
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৪১}}
{{Rule|}}</noinclude>শূন্য। সপ্তশলাকা বেধত যি কন্যাৰ বিবাহ হয়, সেই কন্যাই বিবাহত পিন্ধা কাপোৰেৰেই স্বামীৰ শ্মশান ভূমিলৈ যাব লগা হয়। অৰ্থাৎ সপ্তশলাকা বেধত বিবাহ হলে কন্যা বিধবা হয়।
{{gap}}তিথি বাৰ আদি সকলো ভাল, কেৱল লগ্ন অশুভ, তেতিয়া গোধূলী যোগত বিবাহ কৰাব পাৰে।
আঘোণ, মাঘ আৰু ফাগুনত পশ্চিম ফালে ৰশ্মী নাইকিয়া হৈ ঘূৰণীয়া ৰঙ্গা বেলি হোৱা সময়কে গোধূলী বেলে। জেঠ আহাৰত বেলি আধা পৰিব লাগে, বহাগ মাহত বেলি পৰিব নেলাগে, ফাগুন মাহত বেলি মাৰ যাব লাগে, ইয়াকে গোধূলী যোগ বোলে। আঘোন আৰু মাঘ মাহত গোধূলী যোগত বিবাহ হলে কন্যা বিধবা হয়।
{{gap}}বিবাহৰ শুদ্ধি কথন। —বৰ কন্যাৰ বিবাহত ৰবি, গুৰু, চন্দ্ৰ, তাৰা, এই চাৰিটা শুভ হব লাগে।
প্ৰধানতঃ বৰৰ ৰবি কন্যাৰ চন্দ্ৰ শুভ হব লাগে। আনবিলাক বামবেধ বা অষ্টবৰ্গত শুভ হলেও বা নহলেও প্ৰতিকাৰ কৰি বিবাহ কৰাব পাৰে। যদি বৰৰ ৰবি কন্যাৰ চন্দ্ৰ কোনো প্ৰকাৰেই ভাল নহয়,
অথচ বিবাহ কৰাবই লাগে, তেতিয়া গুৰু, চন্দ্ৰ,<noinclude></noinclude>
8tuapyrzcksd5mno8cy1t94gsu7v968
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫৫
104
94686
264192
264075
2026-10-30T13:58:40Z
JyotiPN
1603
/* বৈধকৰণ হৈছে */
264192
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ।|৪৩}}
{{Rule|}}</noinclude>এই কেইটা নক্ষত্ৰত সুভগা যোগ হয়। ২৪। ২৫। ২৬ এই কেইটা নক্ষত্ৰত দুৰ্ভগা যোগ হয়। ২৭। ১। ২ এই কেইটা নক্ষত্ৰত দুঃশীলা যোগ হয়। কৃষ্ণ পক্ষত।— ৩। ৪। ৫ নক্ষত্ৰত পতিহিতা যোগ। ৬। ৭। ৮। ৯। ১০। ১১। ১২ নক্ষত্ৰত কান্তা যোগ। ১৩। ১৪। ১৫। ১৬ নক্ষত্ৰত বেশ্যা যোগ। ১৭। ১৮ ১৯ ২০ নক্ষত্ৰত পতিহীনা যোগ। ২১। ২২। ২৩ নক্ষত্ৰত সুভগা যোগ। ২৪। ২৫। ২৬ নক্ষত্ৰত দুৰ্ভগা যোগ। ২৭।১। ২ নক্ষত্ৰত দুঃশীলা যোগ। পতিহিতা, কান্তা, সুভগা যোগ ভাল, এই কেইটা যোগত ৭ দিন মাত্ৰ ব্ৰত কৰিব লাগে। বেশ্যা, পতিহীনা, দুৰ্ভগা, দুঃশীলা যোগ বেয়া। বেশ্যা যোগৰ ১৬ দিন ব্ৰত, ৰবিৰ হোম, হংস যুগল প্ৰতিকাৰ, পতিহীনা যোগৰ তিনিমাহ ব্ৰত, শনিৰ হোম, কৃষ্ণ ছাগ দান, দুৰ্ভগা যোগৰ ১২ দিন ব্ৰত, শুক্ৰৰ হোম, কাছ প্ৰতিকাৰ। দুঃশীলা যোগৰ ত্ৰিপক্ষ ব্ৰত, মঙ্গলৰ হোম, পাৰ ১ জোৰ প্ৰতিকাৰ। বাৰ অশুভ হলে ধান প্ৰতিকাৰ, মাস অশুভ হলে সবৰ্ণ প্ৰতিকাৰ, ৰিক্তা তিথি হলে চাউল প্ৰতিকাৰ। দীৰ্ঘব্ৰত কৰিব নোৱাৰিলে<noinclude></noinclude>
otu6ml1h93ppa18l895tbbc15ay693j
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫৬
104
94687
264193
264076
2026-10-30T14:03:17Z
JyotiPN
1603
/* বৈধকৰণ হৈছে */
264193
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪৪|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>সাত দনিৰ অন্তত প্ৰায়শ্চিত হব পাৰে।
{{gap}}গৰ্ভাধান।—ৰবি, মঙ্গল, বৃহস্পতি বাৰ উত্তম, সোম, শুক্ৰবাৰ মধ্যম। নন্দা আৰু ভদ্ৰা তিথি
উত্তম। জয়া আৰু পূৰ্ণা তিথি মধ্যম। মৃগশিৰা পুনৰ্ব্বসু, পুষ্যা, পূৰ্ব্বফল্গুণী, হস্তা, চিত্ৰা, বিশাখা,
অনুৰাধা, পুৰ্ব্বষাঢ়া, শ্ৰবণা, পূৰ্ব্বভাদ্ৰপদ আৰু ৰোহিণী, এই বিলাক নক্ষত্ৰ প্ৰশস্ত। বুধ, শনি বাৰে আৰু ৰিক্তা তিথি আৰু ষষ্ঠী, অষ্টমী, চতুৰ্দ্দশী আমাবাস্যা, পূৰ্ণিমা আৰু সংক্ৰান্তিৰ দিনা গৰ্ভাধান
নিষেধ। গৰ্ভাধানত পুৰুষৰ চন্দ্ৰ তাৰা শুভ হ’ব লাগে।
{{gap}}পঞ্চামৃত ভক্ষণ।—স্ত্ৰীৰ গৰ্ভৰ পঞ্চম মাসত পঞ্চামৃত খুৱাব লাগে। মঙ্গল, বৃহস্পতি, শুক্ৰবাৰে
ৰিক্তা, নন্দা, আৰু দ্বাদশীৰ বাহিৰে তিথিত; মিথুন, কন্যা, আৰু তুলাৰ লগ্নত, ৰোহিণী, মৃগশিৰা,
আৰ্দ্ৰা, পুণৰ্ব্বসু, পূষ্যা, মঘা, পূৰ্ব্বফল্গুণী, উত্তৰফল্গুণী, হস্তা, চিত্ৰা, স্বাতী, পূৰ্ব্বাষাঢ়া, পূৰ্ব্বভাদ্ৰপদ, উত্তৰভাদ্ৰপদ, আৰু শতভিষা নক্ষত্ৰত স্ত্ৰীৰ চন্দ্ৰ তাৰা শুভ হ’লে পঞ্চামৃত খুৱাব। (দৈ, এৱাঁ, ঘিউ,
চেনি, মৌ, এই পাঁচ বিধকে পঞ্চামৃত বোলে)।
{{nop}}<noinclude></noinclude>
lb6ukavlxxx10ur3883l6u98vzwgq2i
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫৭
104
94688
264195
264077
2026-10-30T14:08:13Z
JyotiPN
1603
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264195
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ।|৪৫}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}সীমন্তোন্নয়ন —গৰ্ভৰ ছয় বা আঁঠ মাহত স্ত্ৰীৰ সীমন্তোন্নয়ন কৰিব লাগে। ৰবি, মঙ্গল, বৃহস্পতিবাৰে, নন্দা আক ভদ্ৰা তিথিত, ৰোহিণী মঘা, হস্তা, স্বাতী, অনুৰাধা, মূলা, অশ্বিনী, আৰ্দ্ৰা, পুনৰ্ব্বসু, পুষ্যা, পূৰ্ব্বফল্গুণী, পূৰ্ব্বাষাঢ়া, পূৰ্ব্বভাদ্ৰপদ, উত্তৰফল্গুনী, উত্তৰাষাঢ়া, উত্তৰভাদ্ৰপদ, ৰেৱতী, এই বিলাক নক্ষত্ৰত সিংহ, কন্যা, বিছা, আৰু মীনৰাশিৰ লগ্নত, স্ত্ৰীৰ চন্দ্ৰ তাৰা শুভ হ’লে সীমত্তোন্নয়ন কৰিব। ৰিক্তাৰ বাহিৰে তিথিত সোম শুক্ৰবাৰে, মেষ আৰু মকৰৰ বাহিৰে ৰাশিৰ লগ্নতো
সীমন্তোন্নয়ন হ’ব পাৰে। সীমন্তোন্নয়নৰ ৬। ৮ মাহ মুখ্য কাল। অন্য কালত কৰিলে কাল শুদ্ধ হ’ব লাগে।
{{center|{{Xx-larger|জতিভদ্ৰাদি।}}}}
{{gap}}ওপজা লৰা ছোৱালীৰ ভাল বেয়া। —কোন ৰাশিৰ লগ্ন স্থিৰ নহ’লে তলত লিখা দ্ৰেক্কান দ্বাৰা স্থিৰ কৰিব পাৰি। মেষ, কৰ্কট, তুলা, আৰু মকৰৰ লগ্নত জাত বালকৰ পিতৃ বিদেশত থাকে;<noinclude></noinclude>
j9je2goncmk08xyl9fwt0ef51kjhkrc
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫৮
104
94689
264205
264078
2026-10-30T14:21:54Z
JyotiPN
1603
/* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264205
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh|৪৬|সৰল জ্যোতিষ।|}}
{{Rule|}}</noinclude>বৃষ, সিংহ, বিছা, আৰু কুম্ভৰ লগ্নত নিজ ঘৰত, মিথুন, কন্যা, ধনু, আৰু মীনৰ লগ্নত পিতৃ প্ৰসব
গৃহৰ বাহিৰে থাকে। লগ্ন, চতুৰ্থ, সপ্তম, আৰু দশম ৰাশিত যিমান গ্ৰহ থাকে, সিমান প্ৰসব গৃহৰ
দুৱাৰ হয়। মেষ সিংহ ধনুৰ লগ্নত জাত বালকৰ পূৰ্ব্বশিৰ, বৃষ কন্যা মকৰৰ লগ্নত দক্ষিণ শিৰ, কৰ্কট
বিছা মীনৰ লগ্নত উত্তৰ শিৰ, মিথুণ তুলা, কুম্ভৰ লগ্নৰ পশ্চিম শিৱ হয়।
{{gap}}মেষাদি বাৰটা ৰাশি মেষৰ পৰা যুগ্ম অযুগ্মলৈ লিখিলে যদি যুগ্মাৰাশিত লগ্ন হয়, তেতিয়া উপপ্ৰ
সূতি বিধবা, অযুগ্মৰাশিত হ’লে সধবা হয়। মেষ, কৰ্কট, বিছা, কুম্ভৰ লগ্নত প্ৰসব হোৱা ঘৰ পূৰ্ব্বদ্বাৰ।
মিথুন, তুলা, ধনু, মীনৰ লয়ত উত্তৰ দ্বাৰ বৃষ কন্যাৰ লগ্নত পশ্চিম দ্বাৰ। সিংহ মকৰ ৰাশিৰ লগ্নত দক্ষিণ দ্বাৰ গৃহত প্ৰসব হয়।
{{gap}}যিঘৰত বালক জন্ম হয়, সেই ঘৰৰ পূবে, মেষ, বৃষ; অগ্নিকোণত মিথুন; দক্ষিণে কৰ্কট, সিংহ; নৈঋত কোনত কন্যা; পশ্চিমত তুলা, বিছা; বায়ু কোণত ধনু; উত্তৰত মকৰ কুম্ভ, ঈশান কোণত<noinclude></noinclude>
i6xtg02scf9a6iuc68t06i3j38ayodj
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৭
104
94777
264206
2026-10-30T14:23:46Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264206
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh||৷৹|}}</noinclude>বিষয়
নিৰ্ঘণ্ট।
পৃষ্ঠাঙ্ক।
২৯
5
৩৩
৩৪
60
বৰ্ণ বা জাতি বিচাৰ...
নাড়ী বা সৰ্পকাৰ যোগ...
বিষম সপ্তক যোৰা ...
নব পঞ্চক ষড়ন্টক দ্বিদ্বাদশ যোগ। --
পতিছা পত্নীহা চোৱাৰ নিয়ম...
বিবাহৰ দিন বিচাৰ
বিবাহৰ নক্ষত্ৰ...
নবাংশ কৰাৰ নিয়ম...
সুত চিবুক যোগ....
দশ যোগ ভঙ্গ...
প্ৰতি প্ৰসব...
যুত যাত্ৰি বেধ ...
শপ্ত শলাকা বেধ...
বিবাহৰ শুদ্ধি...
আতঋতুৰ শুভাশুভ...
যোগৰ কথা...
গৰ্ভাধান...
পঞ্চ মৃত্...<noinclude></noinclude>
46twsws3x07oh7zw55p1ln38zkmwbm0
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৮
104
94778
264207
2026-10-30T14:24:46Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264207
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh||৷৴৹|}}</noinclude>
বিষয়
নিৰ্ঘণ্ট।
পৃষ্ঠাঙ্ক।
জাত ভদ্ৰাদি...
80
গ্ৰহ দৃষ্টি...
ৰাহু কেতুৰদৃষ্টি...
গ্ৰহৰ উচ্চ নীচাদি...
মুল ত্ৰিকোণ...
দ্বাদশ ৰাশিৰ ভাব...
পতাকী চক্ৰ...
৫ ১
x
৫৩
08
দিনৰ ঘামাৰ্দ্ধাধিপতি দণ্ডাধিপতি...
দণ্ডাধিপতিৰ কথা..
নিশাৰ যাগাদ্ধাধিপতি-দণ্ডাধিপতি... ৫৫
গণ্ড যোগ...
গণ্ড শান্তি...
জাৰজ যোগ...
ভাল ভঙ্গ যোগ...
ষ৬ বৰ্গ, ক্ষেত্ৰ হোৰা ট্ৰেক'ন...
নবাংশ দ্বাদশাংশ ত্ৰিংশাশ....
ৰবিৰিষ্টি, চন্দ্ৰবিষ্টি...
মঙ্গল বিষ্টি, বুধ ·িষ্টি...
বৃহস্পতি, শুক্ৰ, শনি, ৰাহুৰিষ্টি...
৫৭
PY
৫৯
৬১<noinclude></noinclude>
8n587lgpyalcyny2y9e9yxzmz26jue0
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৯
104
94779
264209
2026-10-30T14:25:49Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264209
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh||৷৵৹|}}</noinclude>বিষয়
100
নিৰ্ঘণ্ট।
পৃষ্ঠাঙ্ক।
৬
কেতুৰিষ্টি, দ্ৰোণ ৰিষ্টি....
লগ্ন ৰাশি অধিপতিৰ ৰিষ্টি...
শুভগ্ৰহৰ ৰিষ্টি...
৬৬
পাপগ্ৰহ ৰিষ্টি, শিশুৰিষ্টি, পিতৃৰিষ্টি....৬৬
মাতৃৰিষ্টি, ৰিষ্টিভঙ্গ যোগ...
শুভযোগ...
9,
অন্যান্য যোগ...
१১
পাপ যোগ...
৭২
অপুত্ৰক পত্নীহা, নপুংসক ৰোগ...
१৩
ছেদাদি যোগ, তীৰ্থমৃত্যু যোগ...
98
তিৰোতা মানুহৰ কোষ্ঠী ফল...
বেশ্যা যোগ...
৭৬
বন্ধ্যা, উত্তম যোগ...
৭৬
অষ্টোত্তৰী দশা...
99
অন্তৰ্দশা বিভাগ আৰু ফল...
৭৯
কেতু পতাকী...
কেতু কুণ্ডলী, গুৰু কুণ্ডলী...
সাধাৰণ আয়ুদৰ নিয়ম...
জাত পুৰুষ, অন্নপ্ৰাশন...
97
79<noinclude></noinclude>
kseor8p9uudpx3st3671j4mdq0tvlru
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/১০
104
94780
264210
2026-10-30T14:26:51Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264210
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh||৷৶৹|}}</noinclude>বিষয়
চূড়া কৰণ ...
নিৰ্ঘণ্ট।
পৃষ্ঠাঙ্ক।
কৰ্ণবেধ ...
৯১
বিদ্যাৰম্ভ ...
৯১
উপনয়ণ...
অনধ্যায় তিথি...
৯৩
বাৰী আৰু ভেঁটি চোৱাৰ নিয়ম...
১৪
ভেঁটিৰ অধিপতি, ভেঁটিৰ আয়ব্যয়•••
৯৫
বাৰীৰ ভাগ, গৃহাৰম্ভ ...
৯৭
ঘৰলোৱা...
ষোৰোণ পিন্ধোৱাৰ দিন...
১৯
ছালবোৱাৰ দিন...
কঠিয়া পৰা, ধানৰোৱা...
ধান দোৱা, যাত্ৰাৰ দিন....
ৰোগোৎপত্তিৰ শুভাশুভ...
ৰোগৰ ভোগ কাল, ত্ৰিপুষ্কৰ যোগ
গ্ৰহণে সুজা বা নুহুভা...
উৎপাতত মণ্ডল চোৱাৰ নিয়ম...
26
300
906
বেলা আৰু নক্ষত্ৰ মণ্ডলৰ ভাল বেয়া ১০৪.
সময় নিৰূপণ....
- Do<noinclude></noinclude>
co9szraf74yyun8akesbcv95ktz99r1
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/১১
104
94781
264211
2026-10-30T14:27:52Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264211
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{rh||॥৹|}}</noinclude>
বিষয়
নিৰ্ঘণ্ট।
ভূমিকম্প'ৰ শুভাশুভ...
প্ৰশ্নক্ৰমে ৰোগীৰ শুভাশুভ...
প্ৰশ্ন দ্বাৰা পুত্ৰ কন্য। জ্ঞান...
প্ৰশ্ন ক্ৰমে শুভাশুভ জ্ঞান...
অশুভগ্ৰহৰ শান্তি...
পৃষ্ঠাঙ্ক।
১০৫
১০৬
305
গ্ৰহৰ দান বা প্ৰতিকাৰ...
যিকাঠেৰে যি গ্ৰহৰ হোম...
গ্ৰহদোষত যাক খুৱাব লাগে...
সংক্ৰান্তিৰ শান্তি...
সৰ্ব্বৌষধি...
১.৭
১০৭
১০৭<noinclude></noinclude>
r9jukwcbzbp0bdmtug0ao3nx3c8oflr
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৮
104
94782
264214
2026-10-30T14:37:58Z
JyotiPN
1603
/* লিখা নথকা */
264214
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude>
c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৭
104
94783
264215
2026-10-30T14:38:09Z
JyotiPN
1603
/* লিখা নথকা */
264215
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="0" user="JyotiPN" /></noinclude><noinclude></noinclude>
c4vssvh8k90qs1o5skxsnkdos1t2ii5
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৬
104
94784
264216
2026-10-30T14:42:54Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264216
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|(8)}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>তই কি জগত কৰ্ত্তা তোৰ কৰ্ত্তা নাই।
কৰ্তা থকা হলে কিয়, পাবি এনে ঠাই॥
যদি তোৰ কৰ্ত্তা আছে প্ৰতি ফল পাবি।
কুকৰ্ম্মৰ ফল তই নিশ্চয় ভুগিবি॥
মাকৰ বুকৰ পৰা পুত্ৰ নিয় কাঢ়ি।
মৰিবি মৰিবি তই পুত্ৰ শোকে পুৰি॥
ঘূৰি গোপালক কই ধৰি আকোৱালি।
মাতে গৰখীয় ই, কিয় শোৱা অত বেলি॥
শ্ৰীদাম সুদাম দাম সুৱল বালকে।
মাতিব লাগিছে আহি বহি চোতালতে॥
ইমান টোপনী বাছা সাৰ নাই গাত।
মাতে আহি লৰা হতে উঠি দিয়া মাত॥
গৰখীয়াবোৰ দেখোঁ তোৰ মৰমৰ।
মাতিছে নেমাত কিয় পৰা চোতালৰ॥
কৃষ্ণ কৃষ্ণ বুলি সবে চিঞৰি ফুৰিছে।
মাত নলগোৱা বাছা কোনে কি বুলিছে॥
এদিন মাখন চোৰ বুলি বান্ধিছিলো।
দুষ্ট লৰা বুলি বহু গালি পাৰিছিলো॥
আৰু বাপা! কেতিয়াও একো কোৱা নাই।
উঠা বাছা চন্দ্ৰ মুখে বোলা আই আই॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
8s9qx8nsq1gm6ffirwkpsoos1alw33v
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৫
104
94785
264218
2026-10-30T14:47:39Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264218
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|(৩)}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>আহাঁ! বাছা কোলাত্ উঠা আই বুলি বুলি
ধুলি গুচাই কোলাত্ লওঁ দুয়ো হাতে তুলি
ক্ষীৰ সৰ ননী লাৰু আৰু কোনে খাব।
মাই বুলি মাতি কোনে আমনি লগাব॥
যশোদাৰ ভৰা ঘৰ আজি সুদা হ’ব।
নিষ্ঠুৰ যমে যে মোৰ লৰা কাঢ়ি নিব॥
এনেকুৱা দুৰ্ভাবনা অভাগীৰ মনে।
সপোনতো হোৱা নাই হাঁয় কোনো দিনে॥
ভুকু ভুকুৱাই কয়, যা জীব ওলায়।
মৰা লৰা আগে লই কিয় আছ চাই॥
শিলো ফাটে এনে দুখ সহিব নোৱাৰি।
অভাগীৰ দেহে আছ কিনে৷ আশা কৰি॥
পূৰ্ব্বে কাৰোবাক পুত্ৰ শোক দি আহিলো
নতুবা কোনোৰ ল’ৰা কাঢ়ি আনিছিলো॥
সেয়েহে কৃষ্ণক মোৰ অল্প আয়ু কৰি।
যশোদাক মাৰে এই পুত্ৰ শোকে পুৰি॥
হাঁয়। বিধি কলৈ গলি দেখাদে এবাৰ।
সহিব নোৱাৰা দুখ চাহি যশোদাৰ॥
বিধি হই কি অবিধি এনে অবিচাৰ।
মাক বাপেকক থই পুত্ৰৰ সংহাৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
hr3mfcs632ncr52by2wvk9jasihxvic
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৩
104
94786
264220
2026-10-30T14:52:34Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264220
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|'''শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন।'''}}}}
{{Dhr|1em}}
{{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xx-larger|শ্ৰীকৃষ্ণৰ মুৰ্চ্ছা আৰু যশোদাৰ শোক।}}}}
{{Dhr|1em}}
{{Block center/s}}<poem>
কৃষ্ণচন্দ্ৰে টোপনীৰ পৰা সাৰ পাই।
পিন্ধিছে কাপোৰ খোপা বান্ধিছে উজাই॥
মনে মনে ভাবে মোক চিন্তিছে ৰাধাই।
বিষম কষ্টেৰে ভ্ৰষ্টা অপবাদ পাই॥
ৰাধিকাক কলঙ্ক সাগৰে পাৰ কৰি।
সফল কৰিম নাম দয়াময় হৰি॥
এইদৰে মনতে ভাবিছে শ্ৰীহৰিয়ে।
মাকে আহি বাছা বুলি ধৰি চুমা দিয়ে॥
কয় হাত মুখ ধোৱাঁ আহি ক্ষীৰ খোৱাঁ।
হোৱাঁ পানী ধোৱাঁ বেগে বেলিহল চোৱাঁ
হাত মুখ ধুই আহি বেগেতে কৃষ্ণই।
ক্ষীৰ সৰ ননী লই বহে খাবলই॥
গাঁই বগী কাজলীয়ে এনে সময়ত।
হাম্বা হাম্বা কৰি মাতে গোহালি ঘৰত॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
gjpjvax71bnautyek48yogt7vtz9409
264221
264220
2026-10-30T14:53:17Z
JyotiPN
1603
264221
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{X-larger|{{Xxxx-larger|'''শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন।'''}}}}}}
{{Dhr|1em}}
{{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xx-larger|'''শ্ৰীকৃষ্ণৰ মুৰ্চ্ছা আৰু যশোদাৰ শোক।'''}}}}
{{Dhr|1em}}
{{Block center/s}}<poem>
কৃষ্ণচন্দ্ৰে টোপনীৰ পৰা সাৰ পাই।
পিন্ধিছে কাপোৰ খোপা বান্ধিছে উজাই॥
মনে মনে ভাবে মোক চিন্তিছে ৰাধাই।
বিষম কষ্টেৰে ভ্ৰষ্টা অপবাদ পাই॥
ৰাধিকাক কলঙ্ক সাগৰে পাৰ কৰি।
সফল কৰিম নাম দয়াময় হৰি॥
এইদৰে মনতে ভাবিছে শ্ৰীহৰিয়ে।
মাকে আহি বাছা বুলি ধৰি চুমা দিয়ে॥
কয় হাত মুখ ধোৱাঁ আহি ক্ষীৰ খোৱাঁ।
হোৱাঁ পানী ধোৱাঁ বেগে বেলিহল চোৱাঁ
হাত মুখ ধুই আহি বেগেতে কৃষ্ণই।
ক্ষীৰ সৰ ননী লই বহে খাবলই॥
গাঁই বগী কাজলীয়ে এনে সময়ত।
হাম্বা হাম্বা কৰি মাতে গোহালি ঘৰত॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
1mdsxe5apxns0tm9ud6da6jqyl50llw
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৪
104
94787
264224
2026-10-30T15:32:28Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264224
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|(২)}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
জান দিছে বেলি হল ওলোৱা গোপাল।
আহি পালে গৰখীয়া ব্ৰজৰ ছৱাল॥
বেলিহোৱা দেখাপাই হাতে লই বেণু।
ওলাল চাৰিব গৰু যশোদাৰ কাণু॥
আদৰেৰে কয় মাকে মোৰ বাচা ধন।
ইবেশে দেখুৱা বাছা এবাৰ নাচন॥
জননীৰ কথাশুনি নাছে শ্যাম কায়।
ভৰিত নুপূৰ বাজে মুখে বাঁহী বায়॥
ত্ৰিভঙ্গ ভঙ্গীৰে নাচে শ্ৰীনন্দ নন্দনে।
দেখি অতি পৰিতোষ জননীৰ মনে॥
নাচোঁতে নাচোঁতে বৰ ঘামিলে কপাল।
মূৰ্চ্ছা হৈ পৰিগল নন্দৰ দুলাল॥
নন্দ নন্দৰানী দুয়ো কৰে হাঁহাঁকাৰ।
পুত্ৰ শোকে জ্ঞান শূন্য হল যশোদাৰ॥
হায়ঁ! হায়ঁ! কিনোহল ইকি সৰ্ব্বনাশ।
বাছাৰ জীবনে আৰু কি আছে বিশ্বাস॥
হাঁয় বিধি কোন পাপে এনে শোক দিলি।
দানকৰি পুত্ৰনিধি কিয় কাঢ়ি নিলি॥
কিয় অভাগিনী মই নাচিবলৈ কলো।
কিয়নো ৰাক্ষসী দৰে দয়া শূন্য হলো॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
1nmy957ze840x7pkfqgrxrz2122dbot
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/২
104
94788
264225
2026-10-30T15:36:39Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264225
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xx-larger|'''পাতনি।'''}}}}
{{Dhr|1em}}
{{Block center/s}}
<poem>গুণী জ্ঞানী সমাজক কৰিছোঁ বিনয়।
কলঙ্ক ভঞ্জন যেন সকলোৱে লয়॥
গুণীয়ে গুণহে দেখে দোষ নিবিচাৰে।
কলঙ্ক ভঞ্জন লিখোঁ সেই ভৰসাৰে॥
ভাষান্তৰ কিম্বা কোনো পুথিৰ নকল।
নহয় ইখন মোৰ ৰচিত কেৱল॥
বঙ্গালী ভাষাৰে লিখা কলঙ্ক ভঞ্জন।
লিখোঁতাৰ বাটে বাটে কৰিছোঁ গমন॥
ঠায়ে ঠায়ে বিচাৰিলে বহু দোষ পাব।
কৃপাকৰি সেই দোষ মোক দেখুৱাব॥
নাই মোৰ বিদ্যা বুদ্ধি নাই একো গুণ।
পুথি বিৰচনে মই নহওঁ নিপুন॥
অনুগ্ৰহ কৰি যেন ক্ষমি মোৰ দোষ।
উচ্ছাহ দি সকলোৱে লভিব সন্তোষ॥
সৰকাৰ শ্ৰীমহেন্দ্ৰ নাথ নিবেদন।
গুৱাহাটী প্ৰদেশৰ কৰিব গ্ৰহণ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
sytdlbejr2t3l2ip25fyndrvjocsi99
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১
104
94789
264226
2026-10-30T15:45:54Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264226
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xxx-larger|শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জনা}}}}
{{Dhr|2em}}
{{center|{{larger|( অসমীয়া ভাষাত পদ্য )}}}}
{{Dhr|2em}}
{{Block center/s}}
<poem>শ্ৰীমহেন্দ্ৰ নাথ সৰকাৰ দ্বাৰা ৰচিত।
::::::গুৱাহাটী, আসাম।
শ্ৰীযুত চাৰু চন্দ্ৰ শৰ্ম্মা ঠাকুৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত।
:::::::::চিংলিজান হেলেম।
{{gap}}“গুণীয়ে আনন্দ লভে গুণীৰ লগত।
{{gap}}নিৰ্গুণীয়ে কিতো পাব গুণী ওচৰত।
{{gap}}অলিয়ে বনৰ পৰা পৰে পদুমত।
{{gap}}নেযাই ভেকুলী তেওঁ থাকিও লগত॥”
::::::::::হিতোপদেশ।
{{gap}}বেচ ৷৵ ছয় অনা মাথোঁন।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
d4daqvbfh9ljtcrkmkzcs5wbms7jjdo
264227
264226
2026-10-30T15:46:20Z
JyotiPN
1603
264227
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xxx-larger|শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জনা}}}}
{{Dhr|2em}}
{{center|{{larger|( অসমীয়া ভাষাত পদ্য )}}}}
{{Dhr|2em}}
{{Block center/s}}
<poem>শ্ৰীমহেন্দ্ৰ নাথ সৰকাৰ দ্বাৰা ৰচিত।
::::::গুৱাহাটী, আসাম।
শ্ৰীযুত চাৰু চন্দ্ৰ শৰ্ম্মা ঠাকুৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত।
:::::::::চিংলিজান হেলেম।
{{gap}}“গুণীয়ে আনন্দ লভে গুণীৰ লগত।
{{gap}}নিৰ্গুণীয়ে কিতো পাব গুণী ওচৰত।
{{gap}}অলিয়ে বনৰ পৰা পৰে পদুমত।
{{gap}}নেযাই ভেকুলী তেওঁ থাকিও লগত॥”
::::::::::হিতোপদেশ।
{{gap}}বেচ ৷৵ ছয় অনা মাথোঁন।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
sdf5b7efhuudzc27zi507xxp0ti4gkc
264270
264227
2026-10-30T17:41:55Z
JyotiPN
1603
264270
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xxx-larger|শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন।}}}}
{{Dhr|2em}}
{{center|{{larger|( অসমীয়া ভাষাত পদ্য )}}}}
{{Dhr|2em}}
{{Block center/s}}
<poem>শ্ৰীমহেন্দ্ৰ নাথ সৰকাৰ দ্বাৰা ৰচিত।
::::::গুৱাহাটী, আসাম।
শ্ৰীযুত চাৰু চন্দ্ৰ শৰ্ম্মা ঠাকুৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত।
:::::::::চিংলিজান হেলেম।
{{gap}}“গুণীয়ে আনন্দ লভে গুণীৰ লগত।
{{gap}}নিৰ্গুণীয়ে কিতো পাব গুণী ওচৰত।
{{gap}}অলিয়ে বনৰ পৰা পৰে পদুমত।
{{gap}}নেযাই ভেকুলী তেওঁ থাকিও লগত॥”
::::::::::হিতোপদেশ।
{{gap}}বেচ ৷৵ ছয় অনা মাথোঁন।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
0922lfn9tt78rhz84r9jvujzdtgoz8b
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১২
104
94790
264228
2026-10-30T15:47:04Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264228
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>জগত জননী হই,
(9)
দয়াময়ী নাম লই,
ভাল দয়া প্ৰকাশিলা আই।
নাই তোৰ দয়া ময়া,
মিছা নাম মহামায়া,
তাৰা নাম ধৰিছ। মিছাই।
নাম ধৰ তই কালী,
নিমলে দিয় কালী,
বাহিৰে ভিতৰে তোৰ কালী।
লোকে বোলে ৰক্ষা কালী, গুচায় মনৰ কালী,
মিছা কথা সবে চতুৰালী।
দক্ষ যজ্ঞে তই সতী,
ৰাখিলি বিশেষ খ্যাতি,
পিতৃ বধি পাষাণ হৃদয়া।
অম্লৰ যুঁজত কালী,
স্বামী বুকে থিয় দিলি,
নিলাজী পাষাণী নিয়া।
তোৰ গিৰিয়েৰ হৰে
ভিক্ষা কৰে ঘৰে ঘৰে
গাত সানি শ্মশানৰ ছাই।
ভূত প্ৰেত লগৰীয়া,
ঘৰ বাৰী নাইকিয়া,
সদা থাকে কানি ভাঙ্গ খাই।
জীব জন্তু মাতিবৰ,
অধিকাৰী সেই হৰ,
সৰল বিশ্বাস মনে,
তথাপিও তহঁতক মই।
বলই আছিলো অভয়!
তব পূজা আৰাধনে,<noinclude></noinclude>
hpwgtqd3jb4ke4f6y32ei143cpeeg5r
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৯
104
94791
264229
2026-10-30T15:52:57Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264229
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ৫ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
শোকাতুৰা জননীৰ একো জ্ঞান নাই।
তথাপিতো চুমা খাই নুঠ নে কানাই।
বুলি মাতে ঘনে ঘনে কয় হায় বাছা।
হাত দি দেখিছে গাত পানী যেন চেচা
জীবনৰ ধন মোৰ অমূল্য ৰতন।
ৰক্ষা কৰা ৰক্ষা চণ্ডি দুখুনীৰ ধন॥
অভাগাক মাৰি নিয়া, পুত্ৰ দান দিয়া।
বাছা বিনে যশোদাৰ ফাটি যাই হিয়া</poem>{{Block center/e}}
{{center|{{Xx-larger|যশোদাৰ ভগবতী স্তব।}}}}
{{Block center/s}}<poem>বহু যাগ যজ্ঞ কৰি, {{gap|4em}}পূজা কৰি হৰ গৌৰী,
{{gap|4em}}পুত্ৰধন পালে৷ অভাগিনী।
আপোন কৰম ফলে, {{gap|4em}}হৰণ কৰিলে কালে,
{{gap|4em}}দয়া কৰা পতিত পাবনি॥
আছিলো সন্তান হীনা, {{gap|4em}} যি দুঃখ সন্তান বিনা,
{{gap|4em}}সহজে সিদুখো সহিছিলো।
কিয় জপতপ কৰি, {{gap|4em}}পুত্ৰবৰ ভিক্ষা কৰি,
{{gap|4em}}এই পুত্ৰ গৰ্ভে ধৰিছিলো॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
tv2rhjxixgsxsgpzjqw8ojxn2w8l22c
264230
264229
2026-10-30T15:55:18Z
JyotiPN
1603
264230
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ৫ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
শোকাতুৰা জননীৰ একো জ্ঞান নাই।
তথাপিতো চুমা খাই নুঠ নে কানাই।
বুলি মাতে ঘনে ঘনে কয় হায় বাছা।
হাত দি দেখিছে গাত পানী যেন চেচা
জীবনৰ ধন মোৰ অমূল্য ৰতন।
ৰক্ষা কৰা ৰক্ষা চণ্ডি দুখুনীৰ ধন॥
অভাগাক মাৰি নিয়া, পুত্ৰ দান দিয়া।
বাছা বিনে যশোদাৰ ফাটি যাই হিয়া</poem>{{Block center/e}}
{{Dhr|1em}}
{{Custom rule|sp|20|str|10|col|6|col|6|str|10|sp|20}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xx-larger|যশোদাৰ ভগবতী স্তব।}}}}
{{Block center/s}}<poem>বহু যাগ যজ্ঞ কৰি, {{gap|4em}}পূজা কৰি হৰ গৌৰী,
{{gap|5em}}পুত্ৰধন পালে৷ অভাগিনী।
আপোন কৰম ফলে, {{gap|4em}}হৰণ কৰিলে কালে,
{{gap|5em}}দয়া কৰা পতিত পাবনি॥
আছিলো সন্তান হীনা, {{gap|4em}} যি দুঃখ সন্তান বিনা,
{{gap|5em}}সহজে সিদুখো সহিছিলো।
কিয় জপতপ কৰি, {{gap|4em}}পুত্ৰবৰ ভিক্ষা কৰি,
{{gap|5em}}এই পুত্ৰ গৰ্ভে ধৰিছিলো॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
lggqxwjuzikukkrfeytfqzaj9h4j5pk
264231
264230
2026-10-30T15:56:48Z
JyotiPN
1603
264231
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ৫ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
শোকাতুৰা জননীৰ একো জ্ঞান নাই।
তথাপিতো চুমা খাই নুঠ নে কানাই॥
বুলি মাতে ঘনে ঘনে কয় হাঁয় বাছা।
হাত দি দেখিছে গাত পানী যেন চেচা॥
জীবনৰ ধন মোৰ অমূল্য ৰতন।
ৰক্ষা কৰা ৰক্ষা চণ্ডি দুখুনীৰ ধন॥
অভাগাক মাৰি নিয়া, পুত্ৰ দান দিয়া।
বাছা বিনে যশোদাৰ ফাটি যাই হিয়া॥</poem>{{Block center/e}}
{{Dhr|1em}}
{{Custom rule|sp|20|str|10|col|6|col|6|str|10|sp|20}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xx-larger|যশোদাৰ ভগবতী স্তব।}}}}
{{Block center/s}}<poem>বহু যাগ যজ্ঞ কৰি, {{gap|4em}}পূজা কৰি হৰ গৌৰী,
{{gap|5em}}পুত্ৰধন পালে৷ অভাগিনী।
আপোন কৰম ফলে, {{gap|4em}}হৰণ কৰিলে কালে,
{{gap|5em}}দয়া কৰা পতিত পাবনি॥
আছিলো সন্তান হীনা, {{gap|4em}} যি দুঃখ সন্তান বিনা,
{{gap|5em}}সহজে সিদুখো সহিছিলো।
কিয় জপতপ কৰি, {{gap|4em}}পুত্ৰবৰ ভিক্ষা কৰি,
{{gap|5em}}এই পুত্ৰ গৰ্ভে ধৰিছিলো॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
17ymlfg4uu4arsc28zudvupva9bz13d
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৫৯
104
94792
264232
2026-10-30T16:00:05Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264232
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৪৭}}
{{Rule|}}</noinclude>মীন ৰাশি বিভাগ কৰাত যি ৰাশিত লগ্ন হয়, গৃহৰ সেই স্থানতে বালক জন্ম হয়।
{{gap}}সূৰ্য্য উদয়ৰ পৰা বা অস্ত হোৱাৰ পৰা যিমান দণ্ডত জন্ম হয়, তাৰ আধা লব। ৰবি যি নক্ষত্ৰত থাকে সেই নক্ষত্ৰৰ সংখ্যাৰ লগত দণ্ডাৰ্দ্ধ যোগ কৰিলে যি অঙ্ক হয়, অঙ্কনুসাৰে যি অঙ্ক, সেই অঙ্ক মতে যি নক্ষত্ৰ, সেই নক্ষত্ৰ মতে যি ৰাশি হয় সেই ৰাশিতে লগ্ন হব। দণ্ডৰ আধা আৰু নক্ষত্ৰ সংখ্যাক যোগ কৰিলে, যদি আঠাইশ সংখ্যাৰ অধিক হয়, তেন্তে তাৰ পৰা ২৭ বাদ দিলে যি অঙ্ক থাকে সেই অঙ্ক লব।
{{gap}}চন্দ্ৰ আৰু ৰাশিৰ অধিপতি গ্ৰহ যি ৰাশিত থাকে তাতে বা তাৰ পঞ্চম নৱমত, নাইবা চন্দ্ৰ আৰু ৰাশ্যাধিপতি গ্ৰহৰ সপ্তম স্থানৰ পঞ্চম নৱম ৰাশিত লগ্ন হয়।
{{gap}}চন্দ্ৰৰ লগত শুভগ্ৰহ থাকিলে বা শুভগ্ৰহে চন্দ্ৰক দেখিলে প্ৰসূতিৰ অকস্টে প্ৰসব হয়। পাপ গ্ৰহ
লগত থাকিলে বা পাপ গ্ৰহে দেখিলে প্ৰসূতিৰ প্ৰসবত কষ্ট হয়।<noinclude></noinclude>
o9k2n9d7bsmpde12u7sghxxodqkumkp
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬০
104
94793
264234
2026-10-30T16:07:23Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264234
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৮|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}সন্দেহ থাকিলেহে দ্ৰেক্কানেৰে লগ্নৰ পৰীক্ষা কৰিব লাগে। জন্ম সময় ঠিক থাকিলে দ্ৰেক্কানতে
নিৰ্ভৰ কৰিব নেলাগে।
{{gap}}গ্ৰহ সকলৰ দৃষ্টিৰ কথা।⸺ ৰবি আদি গ্ৰহ যি ৰাশিত থাকে সেই ৰাশিৰ পৰা তৃতীয়, দশম,
ৰাশিত পাদ দৃষ্টি; পঞ্চম, নৱম ৰাশিত অৰ্দ্ধ দৃষ্টি; চতুৰ্থ, অষ্টম ৰাশিত ত্ৰিপাদ দৃষ্টি; সপ্তম ৰাশিত:
পূৰ্ণ দৃষ্টি হয়। মঙ্গল গ্ৰহে চতুৰ্থ, অষ্টম ৰাশিত; গুৰুৱে পঞ্চম, নৱম ৰাশিৰ; শনিয়ে তৃতীয় দশম,
ৰাশিত; পূৰ্ণ দৃষ্টিৰ ফল দিয়ে। যি ৰাশিত গ্ৰহ থাকে সেই ৰাশিত আৰু দ্বিতীয়, ষষ্ঠ, একাদশ, দ্বাদশ, ৰাশিত গ্ৰহে দৃষ্টি নকৰে।
{{gap}}ৰাহু কেতুৰ দৃষ্টিৰ কথা।⸺ ৰাহু কেতু যি ৰাশিত থাকে সেই ৰাশিৰ পৰা বক্ৰভাবে (মীনাদি ক্ৰমেৰে ) পঞ্চম, সপ্তম, নৱম, দ্বাদশ, ৰাশিত পূৰ্ণ দৃষ্টি; দ্বিতীয় দশম, ৰাশিত ত্ৰিপাদ দৃষ্টি; তৃতীয়, চতুৰ্থ, ষষ্ঠ, অষ্টম ৰাশিত অৰ্দ্ধ দৃষ্টি কৰে।
{{gap}}গ্ৰহৰ উচ্চ নীচাদি — মেষত ৰবি, বৃষত চন্দ্ৰ, মকৰত মঙ্গল, কন্যাত বুধ, কৰ্কটত বৃহস্পতি, মীনত<noinclude></noinclude>
twd23yop50lpz2b3jb4xj6udxh6jkql
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬১
104
94794
264235
2026-10-30T16:14:21Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264235
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৪৯}}
{{Rule|}}</noinclude>শুক্ৰ, তুলাত শনি, মিথুনত ৰাহু, ধনুত কেতু থাকিলে উচ্চ বা তুঙ্গী বোলে। উচ্চৰ সপ্তম ৰাশিক নীচ
বোলে। অৰ্থাৎ মেযত ৰবি থাকিলে উচ্চহয়, যদি ৰবি মেষত নাথাকি তুলাত থাকে তেতিয়া নীচ হয়।
এইদৰে অন্য বিলাক গ্ৰহৰো। ৰাশিৰ পৰিমাণটোক ৩০ ভাগ কৰিলে ভাগত যিমাণ পৰে, তাৰে প্ৰথম দহ ভাগ ৰবিৰ উচ্চাংশ, বাকী ২০ ভাগ সূচ্চাংশ। এইদৰে বন্দ্ৰৰ তিনি ভাগ, মঙ্গলৰ ২৮ ভাগ, বুধৰ ১৫ ভাগ, গুৰুৰ ৫ ভাগ, শুক্ৰৰ ৭ ভাগ, শনিৰ ২০ ভাগ, ৰাহু কেতুৰ ২০ ভাগ উচ্চাংশ হয়। ৰবিয়ে ভোগ কৰা ৰাশিৰ ৩০ ভাগৰ ১ ভাগত ১ দিন, এইদৰে চন্দ্ৰ ভোগ্য ৰাশিৰ ভাগত ৪ দণ্ড ৩০ পল, মঙ্গলৰ ১ দিন ৩০ দণ্ড, বুধৰ ৫৬ দণ্ড, গুৰুৰ ১২ দিন, শুক্ৰৰ ২১ দণ্ড ২০ পল, শনিৰ ১মাহ, ৰাহু কেতুৰ ১৪ দিন ৪০ দণ্ড ভাগত পৰে।
{{gap}}নীচাংশত উচ্চাংশৰ দৰেই হয়, উচ্চাংশৰ শেহভাগক সূচ্চ বোলে, নীচৰ শেহ ভাগক সুনীচ বোলে। সূচ্চাংশত গ্ৰহ থাকিলে গ্ৰহে পূৰ্ণ বল দিয়ে, নীচত থাকিলে গ্ৰহ দুৰ্বল হয়।
{{center|(৫)}}<noinclude></noinclude>
2nv7wwwbdluokan2gpreaixmjnsm0s3
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১৪
104
94795
264236
2026-10-30T16:23:16Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264236
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ৯ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
আত্নহত্যা মহাপাপ কৰিব নেপায়।
কিন্তু পুত্ৰ শোক আৰু সহা বৰ দায়॥
হাতযুৰি কয় নন্দে ক্ষমা নাৰায়ণ।
বিপদৰ পৰা ৰাখা ব্ৰহ্ম সনাতন॥
মৰিম কলহ বান্ধি আপোন গলত।
যাওঁ এই বুৰ মাৰোঁ যমূনা জলত॥
এই বুলি নন্দৰাজে পাগলৰ প্ৰায়।
যমুনা নদীৰ পিনে লৰ মাৰি যায়॥
হাতে ধৰি উপানন্দে নোৱাৰে ৰাখিব।
কয়, কিয়, ৰাখ ধৰি, নোৱাৰোঁ সহিব।
ইপোৰা জীবনে মোৰ কোন প্ৰয়োজন।
নাৰাখোঁ জীবন ভাই! বিনে কৃষ্ণ ধন॥
জ্বলিছে পুৰিছে মোৰ গোটেই শৰীৰ।
তেওঁ পোৰা জীৱ কিয় নহয় বাহিৰ॥
নন্দ নন্দৰাণী আৰু কান্দে উপানন্দে।
ব্ৰজ নৰনাৰী সবে মহা নিৰানন্দে॥</poem>{{Block center/e}}
{{center|{{Xx-larger|গৰখীয়া বিলাকৰ শোক।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>গৰখীয়া সকলোৱে কৃষ্ণ কৃষ্ণ বোলে।
কান্দিছে আকুল হই নন্দৰ চোতালে॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
d6f6a2kc1e6q8vq4f1umni4aei8tblm
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬২
104
94796
264237
2026-10-30T16:25:07Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264237
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫০|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}গ্ৰহৰ মূল ত্ৰিকোন।⸺ ৰবি সিংহত, চন্দ্ৰ বৃয়ত মঙ্গল মেষত, বুধ কন্যাত, গুৰু ধনুত, শুক্ৰ তুলাত, শনি কুম্ভত, ৰাহু কুম্ভত, কেতু সিংহ ৰাশিত থাকিলে মূলত্ৰিকোনী হয়। ৰবিৰ ২০ ভাগ, চন্দ্ৰৰ ২৭ ভাগ, মঙ্গলৰ ১২ ভাগ, বুধৰ ১০ ভাগ, গুৰুৰ ১০ ভাগ, শুক্ৰৰ ১৫ ভাগ, শনিৰ ২০ ভাগ, মূলত্ৰিকোণাংশ হয় গ্ৰহ ৰাশিৰ উচ্চভাগত থাকিলে পূৰ্ণ বল দিয়ে। মূল ত্ৰিকোণী বা নিজ ৰাশিত থাকিলে মধ্যম বল দিয়ে। মিত্ৰ গ্ৰহে দেখিলে বা মিত্ৰ গ্ৰহৰ ৰাশিত থাকিলে নৰম বল দিয়ে।
{{gap}}লগ্নাদি দ্বাদশ ৰাশিৰ ভাব। — লগ্নত সমৰ্থ, অসমৰ্থাদিৰ বিষয়। দ্বিতীয়ত অৰ্থ, আৰু মিত্ৰ।
তৃতীয়ত বিক্ৰম, আৰু ভ্ৰাতৃ। চতুৰ্থত বন্ধু, আৰু সুখ। পঞ্চমত বুদ্ধি, মন্ত্ৰনা, পুত্ৰ। ষষ্ঠত হিংসা
খুন আৰু শত্ৰু। সপ্তমত কামনা, স্ত্ৰী, বীৰ্য্য। অষ্টমত পাপ, আয়ুষ, মৰণ। নৱমত ধৰ্ম্ম, ভাগ্য। দশমত সন্মান, অধিপতি, কৰ্ম্ম। একাদশত প্ৰাপ্তি আৰু উৎপন্ন। দ্বাদশত মন্ত্ৰনা আৰু ব্যয়ৰ বিষয়
চাব লাগে। লগ্নাদি দ্বাদশৰাশিত সেই স্থানৰ<noinclude></noinclude>
05y71pixvpx5ju8n2843nkk9o64e5wv
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬৩
104
94797
264238
2026-10-30T16:25:49Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264238
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৫১}}
{{Rule|}}</noinclude>সৰল জ্যোতিষ।
৫ ১
অধিপতি বা সৌম্যগ্ৰহ থাকিলে অথবা দৃষ্টি কৰিলে
শুভ ফল দিয়ে, বিপৰীত হলে ক্ষতি কৰে।
ষষ্ঠ, অষ্টম, দ্বাদশ, ৰাশিত পাপগ্ৰহ থাকিলে বা
দৃষ্টি কৰিলে শুভ ফল দিয়ে।
মিথুন বৃষ মেষ
৩৯ ১৭ ১৬
কৰ্কট৫-
সিংহ ৮-
কথা ২
-8 मौन
-৩ কুত্ত
- ১৪ মকব
তুলা বিছা
ধ
পতাকী চক্ৰ।—থিয় আৰু পথালিকৈ তিনটা
তিনটা ৰেখা আঁকিব, সেই ৰেখা কেইটাক চুকিয়া-
চুকিকৈ ৰেখা দি এটাই কেয়োটা ৰেখাক যোগ<noinclude></noinclude>
6fqgiuaswvi1fh2atzgcmx7hzdd10jl
264239
264238
2026-10-30T16:27:08Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* সমস্যা থকা */
264239
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="2" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৫১}}
{{Rule|}}</noinclude>সৰল জ্যোতিষ।
৫ ১
অধিপতি বা সৌম্যগ্ৰহ থাকিলে অথবা দৃষ্টি কৰিলে
শুভ ফল দিয়ে, বিপৰীত হলে ক্ষতি কৰে।
ষষ্ঠ, অষ্টম, দ্বাদশ, ৰাশিত পাপগ্ৰহ থাকিলে বা
দৃষ্টি কৰিলে শুভ ফল দিয়ে।
মিথুন বৃষ মেষ
৩৯ ১৭ ১৬
কৰ্কট৫-
সিংহ ৮-
কথা ২
-8 मौन
-৩ কুত্ত
- ১৪ মকব
তুলা বিছা
ধ
পতাকী চক্ৰ।—থিয় আৰু পথালিকৈ তিনটা
তিনটা ৰেখা আঁকিব, সেই ৰেখা কেইটাক চুকিয়া-
চুকিকৈ ৰেখা দি এটাই কেয়োটা ৰেখাক যোগ<noinclude></noinclude>
fp542j6y293jh73e7ou099pqqwpc5gg
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১৫
104
94798
264240
2026-10-30T16:29:35Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264240
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|(১০)}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
শ্ৰীদাম সুদাম আদি মাটীত বাগৰি।
চিঞৰি কান্দিছে কলৈ গলি বংশীধাৰি॥
দেখা দে জীবন কানু লুলুকাবি ভায়।
তোৰ দৰে বন্ধু আৰু গৰখীয়া নাই॥
সউ দেখা ধেনুগণে ঊৰ্দ্ধমুখ হই
কান্দিছে আফুট মাতে কৃষ্ণ কৃষ্ণ কই॥
প্ৰতিজ্ঞা কৰিলো আমি নচৰাও ধেনু।
লগত নাযাৱ মানে তই শ্যামতনু॥
তই যদি এৰি গলি আমাত কিকাম।
বুজিলো বিধতা হল গৰখীয়াৰ বাম॥
উঠা কৃষ্ণ! উঠা দাদা। হাঁহি কথা কওঁ।
গৰখীয়াৰ তয় দাদা একোয়ে নহও॥
যদি তই উঠি মাত নিদিয় কানাই।
জগতে দেখিব আজি ব্ৰজৰ বিলাই॥
যশোদা মাৱে কি মাথোঁ পুত্ৰ হেৰুৱাব।
ঘৰে ঘৰে তোৰ শোকে অনল জ্বলিব॥
মাতৃ পিতৃ ভক্তি শ্ৰদ্ধা সকলোকে এৰি।
নিশ্চয় মৰিম আজি যমুনাত পৰি॥
ৰখীয়াৰ তয় কেনে মৰমৰ ধন।
দেখি আচৰিত হ’ব জগতৰ জন॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
h17qmsvvsu8qi7jh5zu1s51784ubzhq
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১৬
104
94799
264242
2026-10-30T16:34:50Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264242
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|(১১)}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ভক্তি প্ৰেম শ্ৰদ্ধা তিনো একে লগ কৰি।
মনত যিভাব হয় হেৰা বংশীধাৰি॥
সেই ভাবে আমি তোক কৰোঁ দৰশন।
নিশ্চয় জানিবি তয় ৰখীয়া জীৱন॥
কৃষ্ণহীন প্ৰাণ ভাই! নোৱাৰোঁ ৰাখিব।
কৃষ্ণশূন্য ব্ৰজ আৰু নোৱাৰোঁ দেখিব॥
দেখা দদ৷! দেখা এই বলাইৰ দশা।
শোকত অজ্ঞান নাই জীৱনৰ আশা॥
সাধক সুদামে চোৱাঁ ওপৰলৈ চাই!
পাগলৰ দৰে কয় কৃষ্ণ আৰু নাই॥
মেঘ বৰণীয়া কৃষ্ণ লুকালে মেঘত।
মনিব নোৱাৰি সউ নীলা আকাশত॥
কপটী আকাশো আজি নীলা হৈ ৰ’ল।
সকলোকে নীলা দেখোঁ, কৃষ্ণ কলৈ গল॥
বগাহোৱাঁ হে আকাশ! নীলাৰঙ্গ এৰি।
বগা আকাশত দেখা পাম নীলা হৰি॥
নেপাওঁ ইয়াত ৰলে আকাশলৈ যাওঁ।
কিজানি তালৈ গ’লে তাতে দেখাপাওঁ॥
এইবুলি উৰিবলৈ ধৰোঁতে সুদাম।
পৰিলে আচাৰ খাই ধৰিলে শ্ৰীদাম॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
3byeqewyfmzimvtw51kvcumxhdio2lc
264243
264242
2026-10-30T16:35:41Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264243
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|(১১)}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ভক্তি প্ৰেম শ্ৰদ্ধা তিনো একে লগ কৰি।
মনত যিভাব হয় হেৰা বংশীধাৰি॥
সেই ভাবে আমি তোক কৰোঁ দৰশন।
নিশ্চয় জানিবি তয় ৰখীয়া জীৱন॥
কৃষ্ণহীন প্ৰাণ ভাই! নোৱাৰোঁ ৰাখিব।
কৃষ্ণশূন্য ব্ৰজ আৰু নোৱাৰোঁ দেখিব॥
দেখা দদা! দেখা এই বলাইৰ দশা।
শোকত অজ্ঞান নাই জীৱনৰ আশা॥
সাধক সুদামে চোৱাঁ ওপৰলৈ চাই!
পাগলৰ দৰে কয় কৃষ্ণ আৰু নাই॥
মেঘ বৰণীয়া কৃষ্ণ লুকালে মেঘত।
মনিব নোৱাৰি সউ নীলা আকাশত॥
কপটী আকাশো আজি নীলা হৈ ৰ’ল।
সকলোকে নীলা দেখোঁ, কৃষ্ণ কলৈ গল॥
বগাহোৱাঁ হে আকাশ! নীলাৰঙ্গ এৰি।
বগা আকাশত দেখা পাম নীলা হৰি॥
নেপাওঁ ইয়াত ৰলে আকাশলৈ যাওঁ।
কিজানি তালৈ গ’লে তাতে দেখাপাওঁ॥
এইবুলি উৰিবলৈ ধৰোঁতে সুদাম।
পৰিলে আচাৰ খাই ধৰিলে শ্ৰীদাম॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
r8g5uwnmupldkvgdgl9o7hmzs89jdoq
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১০
104
94800
264244
2026-10-30T16:37:36Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264244
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{center|( ৬ )}}</noinclude>পুত নৰকৰ পৰা,
উদ্ধাৰ পুত্ৰৰ পৰা,
আছে এই শাস্ত্ৰৰ বিধান।
অভাগী কৃষ্ণৰ মাক,
পূজা কৰি বৰদাক,
বৰ মাগি ললে।
পুত্ৰদান॥
হায়! হায়! দুৰদৃষ্ট,
সহিব নোৱাৰো কষ্ট,
নৰকে যাতনা এনে নাই।
কদাপী নহয় এনে,
পুত্ৰ শোক জালা যেনে,
দিয়া দুৰ্গা নৰকে পঠাই
পুত নৰকলৈ যাম,
নৰক যাতনা পাম,
যশোদাৰ নাই তাত ভয়।
অসহ্য দুখৰ পৰা,
আই মোক ৰক্ষা কৰা,
পুত্ৰ শোকে দহিছে হৃদয়।
নাৰীহই মাক হোৱা, এনে পুত্ৰ শোক পোৱা,
কি যে দুখ জানে সেই জনী।
এই যশোদাৰ দৰে,
যি জনীৰ পুত্ৰ মৰে,
আনে কিনো বুজিব জননি।
ভালে আছে ৰজা নাৰী, নমৰে শোকত পুৰি,
মোক দুৰ্গা কিয় পুত্ৰ দিলি।
কেনেকুৱা চতুৰালী,
দুখ হাৰি হে মা কালি,
দান কৰি পুত্ৰ কাঢ়ি নিলি।<noinclude></noinclude>
ne9jtt0aoajjgmzsqh3vyvo6lp1opmn
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬৪
104
94801
264246
2026-10-30T16:38:26Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264246
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫২|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>কৰিব। থিয়কৈ দিয়া ৰেখা তিনটাৰ সোঁ হাতৰ ফালে থকা ৰেখাটোৰ পৰা মেষ বৃষ আদি ৰাশি ১২ টা বহুৱাই দিব। মেষ আদি ৰাশি কেইটাত ক্ৰমেৰে ১৬। ১৭। ৩৯। ৫। ৮। ২। ২০। ৬। ১০। ১৪। ৩। ৪। এই অঙ্ক কেইটা বহুৱাই দিব। যিদিনা লৰা জন্ম হয় সেই দিনাৰ যি যি ৰাশিত যি যি গ্ৰহ থাকে সেই গ্ৰহ বিলাক পতাকীৰ মেষাদি ৰাশিত বহুৱাই দিব। যি ৰাশিৰ লগ্ন তাকো বহুৱাব। বুজিবৰ কাৰণ পতাকী চক্ৰ আঁকি দিয়া হল।
যি ৰাশিত লগ্ন থাকে, সেই ৰাশিৰ বাম দক্ষিণ আৰু সন্মুখ ৰেখাত গ্ৰহ থাকিলে অঙ্কানুসাৰে দিন বা মাহ নাইবা সিমান বছৰত সেই সেই গ্ৰহৰ ৰিষ্টি হয়। যেনেঃ— মেষত লগ্ন, মেষৰ বামৰেখা কন্যা, দক্ষিণ
ৰেখা মীন, সম্মুখ ৰেখা, ধনু আৰু মেষ। কন্যাত যদি গ্ৰহ থাকে ২ অঙ্কত অৰ্থাৎ দুই দিন দুইমাহ
দুই বছৰত সেই গ্ৰহৰ ৰিষ্টি অৰ্থাৎ পীড়া হব। এইদৰে মীনত গ্ৰহ থাকিলে ৪ অঙ্কত ধনু বা মেষত
গ্ৰহ থাকিলে ১০ আৰু ১৬ অঙ্কত ৰিষ্টি হয়। কৰ্কটৰ দক্ষিণ আৰু সন্মুখৰ মুঠ অঙ্ক ১৯ এইদৰে<noinclude></noinclude>
kq7we9ysm8pmdkal3qripv5l2lr46pr
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১৩
104
94802
264247
2026-10-30T16:38:33Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264247
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{center|( ৮ )}}</noinclude>যদি ইচ্ছা মাৰিবৰ,
কিয়দিলি পুত্ৰবৰ,
কি দোষত দোষী গোৱালিণী।
দেখা দেখা দেখা আই,
প্ৰাণ পুৰি হল ছাই,
মৰালৰা লই নন্দৰাণী॥
বৰদুখে দিলে৷ গালি,
ৰক্ষাকৰা ৰক্ষাকালি,
বনমালী জীয়াই দে মোৰ।
তই আই জগদ্ধাত্ৰী,
জগত্ৰ ৰক্ষা কত্ৰী
পতিত পাবণী নাম তোৰ॥
নন্দৰাজে পুত্ৰ শোকে হাঁহাকাৰ কৰে।
শোকত আকুল হৈ শিল হানে মূৰে।
জীয়া অন্ধৰ নয়ন মনী নিৰ্দ্ধনৰ ধন।
মাৰ বাপেৰৰ বাচা আছে আৰু কোন॥
তই বিনে অন্ধকাৰ দেখিছো জগত।
বিষৰ নিচিনা সবে চকুৰ আগত।
কোনে আৰু পিতা পিতা কৰি সম্বোধন
জুৰাব তাপিত মন হেৰ বাচা ধন॥
পীতাম্বৰ বাঁহী, চূড়া, সবে পৰি ৰল।
ভুল ভাবো নীলমনি গোচাৰণে গল॥
যায় প্ৰাণ আৰু দুখ সহিব নোৱাৰে।।
জুই বা পানীত পৰি পৰাণ সংহাৰে৷<noinclude></noinclude>
pbpx5lqxyjmxu7369d3embljgcested
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/২০
104
94803
264248
2026-10-30T16:42:07Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264248
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xxx-larger|'''চিকিৎসালৈ বৈদ্যৰ আগমন।'''}}}}
{{Block center/s}}
<poem>এনেকুৱা অসময়, মঙ্গল বাতৰি কয়,
ব্ৰজৰ বালক একজনে।
যমুনাৰ পূব পাৰে, গই আছে লাহে ধাৰে,
বৈদ্য এক গহীন গমনে।
মই পৰিচয় হলোঁ ভাঙ্গি সকলোকে কলো,
কলে মই চাবগই পাৰো।
কোনেও নমতা কই, নিজে নিজে যাঁচি গই,
কি দৰেনো চিকিৎসাকে কৰো॥
শুনি নন্দে লৰি গই, বৈদ্য যোৱা দেখা পাই,
যোৰ হাতে বোলে বৈদ্যৰাজ।
মোৰ নাম নন্দৰাই, সৌৱা ঘৰদেখা যায়,
পোৰা জীৱনত নাই কাজ॥
নন্দৰ কপাল পোৰা, আছিলে একেটী ল’ৰা,
ৰাতিপুৱা হল অচেতন।
কৰিলোঁ বহুত দাক, একোতে নহল বাৰু,
দান মাগোঁ জীবন ৰতন॥
নন্দক বৈদ্যই কয়, কিকৰিম মহাশয়,
সুখ দুখ দাতা নাৰায়ণ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
pzflk521u3oq4d0ttyq0gq1ovrb79xd
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬৫
104
94804
264249
2026-10-30T16:43:25Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264249
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৫৩}}
{{Rule|}}</noinclude>সিংহৰ ১৭ কন্যাৰ ৩৬ তুলাৰ ২৬ বিছাৰ ১৭ ধনুৰ ২৯ মকৰৰ ২৬ কুম্ভৰ ১৭ মীনৰ ২৯ মুঠ অঙ্ক হয়। কেতিয়াবা মুঠ অঙ্কতো ৰিষ্টি হয়।
{{gap}}শুভগ্ৰহৰ দণ্ডত জন্ম হলে আৰু সেই শুভগ্ৰহেই পতাকীত যদি লগ্নক বেধ কৰে তেতিয়া লৰাৰ শুভ হয়। পাপগ্ৰহৰ দণ্ডত জন্ম হলে আৰু পাপগ্ৰহে বেধ কৰিলে লিখিত অঙ্কানুসাৰে দিন বা মাসাদিত
লৰাৰ পীড়া হয়। বেধকৰা গ্ৰহ যদি অতি বলবান হয় তেতিয়া লিখিত অঙ্কৰ দিনত মধ্যম বলৰ হলে
মাহত নৰম বলৰ হলে বছৰত ৰিষ্টি হয়। ৰবি মঙ্গল শনি ৰাহু আৰু কেতুৰ পতাকী বেধ হলে
লৰাৰ পীড়া বেছি কৰে; সোম বুধ গুৰু শুক্ৰৰ বেধত পীড়া অলপ হয়।
{{gap}}দিনৰ যামাৰ্দ্ধাধিপতি আৰু দণ্ডাধিপতি।⸺ দিন-মানৰ দণ্ডপলক আঁঠ ভাগ কৰিলে যামাৰ্দ্ধ হয়। প্ৰতি যামাৰ্দ্ধত এজনকৈ গ্ৰহ অধিপতি হয়। যি দিনাৰ অধিপতি যি যামাৰ্দ্ধৰ আবশ্যক সেই দিনাৰ
যি বাৰ হয়, প্ৰথম যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতি সেই জনা গ্ৰহেই হব। দ্বিতীয় যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতি প্ৰথম
যামাৰ্দ্ধাধিপতিৰ ষষ্ঠ জনা গ্ৰহ হব। তৃতীয় যামাৰ্দ্ধত<noinclude></noinclude>
9hweh59mtkq4u2oplzrtx7su8za4p8g
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬৬
104
94805
264251
2026-10-30T16:49:12Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264251
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৪|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>অধিপতি দ্বিতীয় যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতিৰ ষষ্ঠ জনা গ্ৰহ হব। এইদৰে অন্যবোৰ যামাৰ্দ্ধতো, যামাৰ্দ্ধৰ অধি-
পতি গণনাত ৰাহুকেতুক লব নালাগে, ৰবি আদি শনি পৰ্য্যন্তহে। ৰবিবাৰৰ দিনা প্ৰথম যামাৰ্দ্ধৰ
অধিপতি ৰবি, দ্বিতীয়ৰ শুক্ৰ, তৃতীয়ৰ বুধ, চতুৰ্থৰ সোম বা চন্দ্ৰ, পঞ্চমৰ শনি, ষষ্ঠৰ গুৰু, সপ্তমৰ
মঙ্গল অষ্টমৰ ৰবি হয়। এইদৰেই অন্যবিলাক বাৰতো।
{{gap}}দণ্ডাধিপতিৰ কথা —যামাৰ্দ্ধৰ দণ্ড পলক চাৰি ভাগ কৰিব। যি গ্ৰহৰ যামাৰ্দ্ধ প্ৰথম ভাগ সেই
গ্ৰহৰে হব। দ্বিতীয় ভাগ প্ৰথম ভাগৰ অধিপতি গ্ৰহৰ যি অঙ্ক সেই অঙ্কৰ আধাত যি অঙ্ক হয় সেই
অঙ্কানুসাৰে যি গ্ৰহ হয় সেই গ্ৰহৰ হব। তৃতীয় চতুৰ্থ ভাগো এইদৰেই। আধা লোৱাত যদি অঙ্ক নেথাকি শূন্য থাকে তেতিয়া ৰাহুৰ হব; ৰাহুৰ অঙ্ক ৮ লব। ভগ্নাঙ্ক থাকিলে ভগ্নভাগ এৰি দিব। যেনে ৩ অঙ্কৰ ১॥ অঙ্ক নলৈ ১ লব ১ অঙ্কৰ আধা নলৈ শূন্য লব। শূন্যৰ ঠাইত ৮ অঙ্ক লব। যেনে— ৰবিৰ যামাৰ্দ্ধত প্ৰথম ভাগ ৰবিৰ। ৰবিৰ অঙ্ক ১ একৰ আধা ভগ্নাঙ্ক এৰি শূন্য লোৱাত দ্বিতীয় ভাগৰ<noinclude></noinclude>
46oh4qeyk5q0gxby5mb3zhsh3tdum65
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬৭
104
94806
264255
2026-10-30T17:10:04Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264255
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৫৫}}
{{Rule|}}</noinclude>অধিপতি ৰাহু। ৰাহুৰ অঙ্ক ৮ আঁঠৰ আধা ৪ বাবে তৃতীয় ভাগৰ বুধ, বৃধৰ ৪ অঙ্কৰ আধা ২ বাবে
চতুৰ্থ ভাগ চন্দ্ৰ বা সোমৰ। এই দৰে অন্য গ্ৰহৰ যামাৰ্দ্ধতো দণ্ডাধিপতি ওলাই যাব। ৰবিৰ যামাৰ্দ্ধত
ৰবি, ৰাহু, বুধ চন্দ্ৰ ক্ৰমে দণ্ডাধিপতি হয়।
{{gap}}চন্দ্ৰৰ যামাৰ্দ্ধত চন্দ্ৰ, ৰবি, ৰাহু, বুধ মঙ্গলৰ যামাৰ্দ্ধত মঙ্গল ৰবি ৰাহুবুধ, বুধৰ যামাৰ্দ্ধত বুধ চন্দ্ৰ ৰবি ৰাহু, গুৰুৰ যামাৰ্দ্ধত গুৰু চন্দ্ৰ ৰবি ৰাহু, শুৰুৰ যামাৰ্দ্ধত
শুক্ৰ মঙ্গল ৰবি ৰাহু, শনিৰ যামাৰ্দ্ধত শনি মঙ্গল ৰবি ৰাহু দণ্ডাধিপতি হয়।
{{gap}}নিশাৰ যামাৰ্দ্ধাধিপতি আৰু দণ্ডাধিপতি। — দিনৰ দৰেই ৰাত্ৰিমানৰ দণ্ডপলকো আঁঠ ভাগ কৰিব
লাগে। সেই দিনাৰ যি বাৰ, প্ৰথম যামাৰ্দ্ধ এই বাৰৰে হ'ব। দ্বিতীয় যাামাৰ্দ্ধৰ অধিপতি, প্ৰথম যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতিৰ পঞ্চম গ্ৰহ হ'ব। তৃতীয় যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতি দ্বিতীয় যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতিৰ পঞ্চমগ্ৰহ হ'ব। এই দৰে চতুৰ্থাদি যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতিতো হ'ব। ৰবিবাৰে নিশা প্ৰথম যামাৰ্দ্ধৰ অধিপতি ৰবি, দ্বিতীয়ৰ গুৰু, তৃতীয়ৰ চন্দ্ৰ, চতুৰ্থৰ<noinclude></noinclude>
bz594146zkro6s6weeb5cq46dtu06q7
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬৮
104
94807
264260
2026-10-30T17:16:22Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264260
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৬|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>শুক্ৰ, পঞ্চমৰ মঙ্গল, ষষ্ঠৰশনি, সপ্তমৰ বুধ, অষ্টমৰ ৰবি, এই দৰেই অন্যবিলাক বাৰতো।
{{gap}}দণ্ডাধিপতিৰ কথা —যামাৰ্দ্ধৰ দণ্ড পলক চাৰি ভাগ কৰিলে ভাগত যি পৰে প্ৰথম ভাগ যাৰ যামাৰ্দ্ধ সেই জন গ্ৰহৰে হব। দ্বিতীয় ভাগ, প্ৰথম জনৰ ষষ্ঠ জন গ্ৰহৰ হব। তৃতীয় ভাগ, দ্বিতী জন গ্ৰহৰ ষষ্ঠ জন গ্ৰহৰ হব। চতুৰ্থ ভাগ, তৃতীয় জন গ্ৰহৰ ষষ্ঠ জন গ্ৰহৰ হব। যেনে :—ৰবিৰ যামাৰ্দ্ধত
প্ৰথম ভাগ ৰবিৰ, দ্বিতীয় ভাগ শুক্ৰৰ, তৃতীয় ভাগ বুধৰ, চতুৰ্থ ভাগ চন্দ্ৰৰ। চন্দ্ৰৰ যামাৰ্দ্ধত প্ৰথম
চন্দ্ৰৰ, দ্বিতীয় শনিৰ, তৃতীয় গুৰুৰ, চতুৰ্থ মঙ্গলৰ। মঙ্গলৰ যামাৰ্দ্ধত প্ৰথম মঙ্গলৰ, দ্বিতীয় ৰবিৰ, তৃতীয় শুক্ৰৰ, চতুৰ্থ বুধৰ। বুধৰ যামাৰ্দ্ধত প্ৰথম বুধৰ, দ্বিতীয় চন্দ্ৰৰ, তৃতীয় শনিৰ, চতুৰ্থ গুৰুৰ। গুৰুৰ
যামাৰ্দ্ধত প্ৰথম গুৰুৰ, দ্বিতীয় মঙ্গলৰ, তৃতীয় ৰবিৰ, চতুৰ্থ শুক্ৰৰ। শুক্ৰৰ যামাৰ্দ্ধত প্ৰথম শুক্ৰৰ, দ্বিতীয় বুধৰ, তৃতীয় চন্দ্ৰৰ, চতুৰ্থ শনিৰ। শনিৰ যামৰ্দ্ধত প্ৰথম শনিৰ, দ্বিতীয় গুৰুৰ, তৃতীয় মঙ্গল, চতুৰ্থ ৰবিৰ।<noinclude></noinclude>
t6fukbjirgz2ifonvt7onay0tvigmig
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/২৬
104
94808
264261
2026-10-30T17:16:52Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264261
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>ৰাণীক আসন আনি বহিবলৈ দিলে।
মিঠা মাতে সোধে আই! কিয়নো আহিলে॥
যশোদাই কয় মোৰ পুৰিছে কপাল।
মূৰ্চ্ছা গই জ্ঞানহীন আমাৰ গোপাল॥
বৈদ্যে আহি কলে বহু কৰি গণা পঢ়া।
সতীয়ে আনিলে পানী যমুনাৰ পৰা॥
তাৰে মাৰি গোপালক ঔষধ খুৱালে।
ৰক্ষাপাব বাছা মোৰ এই কথা কলে॥
এতেকে আহিলোঁ সতি! তোমাৰ ওচৰে।
মাৰ জীয়েৰৰ গুণ বিদিত সংসাৰে॥
গোপালৰ জীৱদান কৰি গুণবতি।
যশোদাক ৰক্ষা কৰা ৰাখা নিজ খ্যাতি॥
জটীলাই দুখ কৰি কয় ৰাজ ৰাণী।
বৰ দুখ পালোঁ এই কুসম্বাদ শুনি॥
আশীৰ্ব্বাদ কৰোঁ ভাল হক নীলমণি।
গুচোক আজিৰ পৰা সকলো বিঘিনি॥
এই বুলি জটীলাই ভিতৰলৈ গৈ।
জীয়েক লগত মাকে নানা কথ৷ কয়॥
গোপাল মৰিল শুনি কুটীলাই কয়।
মৰক মৰক কৃষ্ণ পাপী দুৰাশয়॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
szjd90k3rqgaqunq83j2hl1iq410b5h
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/২৭
104
94809
264263
2026-10-30T17:22:32Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264263
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ২২ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
আমাৰ পৰম শত্ৰু নন্দৰ নন্দন।
সি মৰিলে ৰক্ষা পৰে এই বৃন্দাবন॥
তাৰ কীৰ্ত্তি বৃন্দাবনে সকলোৱে জানে।
কোনেও নেপাই ভাল স্বভাবৰ গুণে॥
আমি কিয় পানী আনি জীয়াম শত্ৰুক।
মহাঅপকাৰী দুষ্ট যশোদা সুতক॥
সিমৰিলে ৰাধিকাৰ কলঙ্ক গুচিব।
কৃষ্ণ কলঙ্কিনী বুলি কোনেও নকব॥
মাকে কয় শুন আই মই যিটোকওঁ।
কৃষ্ণৰ কাৰণে একো দুঃখীত নহওঁ॥
সিমৰিলে গুচে হয় আপদ আমাৰ।
কিন্তু এটি কথা আই! আছে ভাবিবৰ॥
তই মই সতী বুলী সকলোৱে কয়।
আনিব নগলে পানী অপযশ হয়॥
নিশ্চয় সকলে কব সতী হোৱা হলে।
পানী আনি শ্ৰীকৃষ্ণক কিয় নিজীয়ালে॥
অবশ্যেই কিবা দেখি মনে মনে জানি।
পানী আনিবলৈ নাহিল সেই দুই জনী॥
যদি আমি আনো পানী কলঙ্ক নহ’ব।
সতী বুলি সকলোৱে পৰিচয় পাব॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
q7mqh6vy00wq3oz0s9me1qzhm9dghll
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৬৯
104
94810
264264
2026-10-30T17:22:53Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264264
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||সৰল জ্যোতিষ|৫৭}}
{{Rule|}}</noinclude>{{gap}}পাপগ্ৰহৰ দণ্ডত লৰা জন্ম হলে ৰিষ্টি হয়, শুভগ্ৰহৰ দণ্ডত জন্ম হলে শুভ হয়। শুভগ্ৰহৰ দণ্ডত কৰ্ম্ম আৰম্ভ কৰিলে কৰ্ম্ম সিদ্ধি হয়। পাপগ্ৰহৰ দণ্ডত কৰ্ম্ম আৰম্ভ কৰিলে কৰ্ম্ম নিষ্ফল হয়। পাপ
গ্ৰহৰ দণ্ডত বালক জন্ম হলে, লগ্নত পাপগ্ৰহ থাকিলে কেন্দ্ৰ আৰু ত্ৰিকোণতো যদি পাপগ্ৰহ থাকে তেতিয়া বালক মৃত্যু হয়। যদি কেৱল পাপগ্ৰহৰ দণ্ডত জন্ম লগ্ন আৰু কেন্দ্ৰ ত্ৰিকোণত শুভগ্ৰহ থাকে তেতিয়া বালক নমৰে। পাপগ্ৰহ যদি দণ্ডাধিপতি হৈ পতাকীত্ত লগ্নত বেধকৰে তেতিয়াও লৰাৰ মৃত্যু
হয়। যদিহে পাপগ্ৰহৰ দণ্ডত জন্ম মাত্ৰ কিন্তু পাপগ্ৰহ লগ্নত নেথাকে আৰু বেধো নকৰে শুভগ্ৰহৰ
বল অধিক থাকে তেতিয়া সবাৰ শুভ হয়।
{{center|'''{{X-larger|গণ্ড যোগ।}}'''}}
{{gap}}অশ্বিনী মূলা মঘা নক্ষত্ৰৰ আদি তিন দণ্ড, অশ্লেষা জ্যেষ্ঠা ৰেবৰ্তী নক্ষত্ৰৰ শেহ ৫ দণ্ডত বালক জন্ম হ'লে গণ্ড যোগ হয়। জ্যেষ্ঠা মূলা নক্ষত্ৰৰ গণ্ডক দিবা গণ্ড অশ্নেষা মঘা নক্ষত্ৰৰ গণ্ডক
নিশা গণ্ড, অশ্বিনী ৰেবতী নক্ষত্ৰৰ গণ্ডক সন্ধ্যাগণ্ড,<noinclude></noinclude>
2kb2wkrpf94vwp12nvrus13rzcvudwq
পৃষ্ঠা:সৰল জ্যোতিষ.pdf/৭০
104
94811
264266
2026-10-30T17:26:57Z
প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ
3437
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264266
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৮|সৰল জ্যোতিষ|}}
{{Rule|}}</noinclude>বোলে । সন্ধ্যাগণ্ডত লৰা জন্ম হ'লে নিজক, নিশাগণ্ডত মাকক, দিবাগণ্ডত বাপেকক বিনাশ কৰে । গণ্ড যোগ হোৱা বালকক পৰিত্যাগ কৰিব লাগে। পৰিত্যাগ কৰিব নোৱাৰিলে বাপেকে ছয় মাহ পৰ্য্যন্ত সেই ল'ৰাক দৰ্শন নকৰিব । দিবা গণ্ডত যদি কন্যা, নিশা গণ্ডত যদি ল'ৰা জন্ম হয়, তেতিয়া গণ্ডদোষ নহয় । দিবা গণ্ডত যদি নিশাৰ ভাগত জন্ম, নিশা গণ্ডত যদি দিনৰ ভাগত জন্ম হয় তেতিয়াও গণ্ডদোষ নহয় ।
{{gap}}গণ্ড যোগৰ শান্তি । —চাৰি কলহ পানীত কুঙ্কুম চন্দন গুড় গোৰোচনা দিব, তাতে অলপ ঘিঁউ দিব, সেই জলেৰে সহস্ৰাক্ষ মন্ত্র পাঠ কৰি দিবাগণ্ডত জন্ম হোৱা বালকক পিতৃৰে সৈতে, নিশা
গণ্ডত জন্ম হোৱা বালকক মাতৃৰে সৈতে, সন্ধ্যাগণ্ডত জন্ম হোৱা বালকক পিতৃ মাতৃ দুয়োৰে সৈতে
স্নান কৰাব ৷ ঘিউৰে ভৰা কাঁহৰ পাত্ৰ, সোণ আৰু ধেনুদান কৰিব। গ্ৰহৰ পূজা, হোম কৰাব । মূলা নক্ষত্ৰৰ প্ৰথম পাদত জন্ম হ'লে পিতৃৰ বিনাশ, দ্বিতীয় পাদত পিতৃমাতৃৰ পীড়া, তৃতীয় পাদত
ধননাশ, চতুর্থ পাদত সৰ্ব্বসম্পদ হয় । অশ্লেষাৰ<noinclude></noinclude>
ojyhdb9hw3bt9i2ohlhkf9w8v2i6k4i
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/২৮
104
94812
264267
2026-10-30T17:35:38Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264267
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ২৩ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
জীয়েকে মাকক কয় সচাঁ ক’লা আই।
যোৱাহে যুগুত বাচে বাচোক কানাই॥
নগ’লে কলঙ্ক হব এইভয়ে যাওঁ।
নহ’লে আপদ কৃষ্ণ, কিয়নো জীয়াওঁ॥
এই ভাবি তেতিয়াই ৰাণীৰ লগত।
উপস্থিত হল আহি নন্দৰ ঘৰত॥</poem>{{Block center/e}}
{{Dhr|1em}}
{{Custom rule|sp|20|sp|20|col|6|str|10|col|6|sp|20|sp|20|}}
{{Dhr|1em}}
{{center|{{Xxx-larger|জটীলা কুটীলা সতীৰ অহঙ্কাৰ।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>তিৰোতাৰ মাজে গই জটীলাই কয়।
অসতীৰ বাচি থকা উচিত নাহয়॥
জীৱাৰী বোৱাৰী কোনো না আনিলে পানী॥
নিজে নিজে আপোনাৰ দোষ জানি জানি॥
কাৰো যদি সাহ আছে এতিয়াও যোৱা।
পানী আনি আপোনাৰ কলঙ্ক গুচোৱা॥
ব্ৰাহ্মণ ক্ষত্ৰিয় বৈশ্য গোপ শূদ্ৰ জাতি।
যিবিলাকে বৃন্দাবনে কৰিছাঁ বসতি॥
তাৰ মাজে কোনো যদি আছাঁ সতী নাৰী।
ওলোঁৱা আনিব পানী লই ফুটা জাৰি॥
ইন্দ্ৰাণী ব্ৰহ্মাণী দুৰ্গা লক্ষ্মী সৰস্বতী।
ৰম্ভা তিলোত্তমা আৰু উৰ্ব্বশী ও ৰতী॥
</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
l598f1a11hc92vhnfjs0qtuw7gatzrk
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/২৩
104
94813
264268
2026-10-30T17:37:39Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264268
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{center|(১৮)}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
যেনেদৰে ইচ্ছা কৰা,
পৰীক্ষা কৰিব পাৰা,
পাপ থাকে ভুঞ্জিব দুৰ্গতি।
পাপ কৰে মনে মনে, ভালবেয়া নিজে জানে,
কাৰো আগে কোনেও নকয়।
অমুকী অমুকী ভাল, শুনি আছো চিৰকাল,
আজি পালে৷ তাৰ পৰিচয়।
নিমাতী যিমান তিৰি,
প্ৰকাশ্যে বা গুপ্তকৰি,
সকলোৱে পৰশিছে পাপে।
নাইবা নমাতে কিয়,
কাৰ সাধ্য হ’ক ঠিয়,
সতীয়ে কি পৰীক্ষালৈ কঁপে।
নিশ্চয় ব্ৰজৰ নাৰী,
সকলোৱে ভ্ৰষ্টাচাৰী,
সতী হলে নামাতি কি কয়?
ভ্ৰষ্টা অপবাদ লই,
কিকাম জীয়াই ৰই,
মৰিলে কলঙ্ক দূৰ হয়।
কোনেও নামাতা চেনি, কোন ৰাঙ্গ কোনে সোন,
ৰাঙ্গৰ চিনাকী সবে দিলা।
ৰূপৰ ভৰাল লই,
মানুহক দেখাবলই,
সাজি পাৰি সবে আহিছিলা।
অসতীৰ মুখ চাই,
জীবনত কাজ নাই,
ব্ৰজপুৰী নাৰী হীনা কৰ।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
0udrbnir3d7ujgw6b57vl8xqggj9ewv
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/১৭
104
94814
264269
2026-10-30T17:40:45Z
JyotiPN
1603
ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264269
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" />{{center|( ১২ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
তথাপিতো সুদামৰ গাত নাই তত্।
মন প্ৰাণ সঁপি দিছে কৃষ্ণ চৰণত॥
ব্ৰজৰ ৰখীয়াবোৰ সবে এই দৰে।
কান্দিছে কৃষ্ণৰ শোকে বিষাদ অন্তৰে।
কৃষ্ণভক্ত সাধুগণ কৃষ্ণৰ সমান।
ভক্তক ভকতি কৰে নিজে ভগবান॥
এতেকে প্ৰণমে৷ মই ভক্ত সকলক।
ভক্তি ভাবে ব্ৰজবাসী গোপ বালকক
শ্ৰীদাম সুদাম দাম সুবলাদি কৰি।
কৃষ্ণভক্তে সেৱকক ৰাখা দায়া কৰি॥</poem>{{Block center/e}}
-00-
{{center|{{larger|শ্ৰী}}{{Xxx-larger|কৃষ্ণৰ চিকিৎসা।}}}}
{{Block center/s}}
<poem>বৃন্দাবন মথুৰাত,
ওজাআছে যিঠানত,
একে একে সকলো মাতিলে।
কোনো জাৰে মন্ত্ৰমাতি, কোনোৱে দৰব জাতি,
কোনোৱে মূৰত ভৰণ দিলে॥
ৰামওজা নাড়ীধৰি, ক’লে দেখে। চেষ্টা কৰি,
ধৰা এটি নীলকণ্ঠ বৰি
একতোলা পৰিমানে,
আদা মউ অনুপানে</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
g2jc04zw87pjxvbcor7yt5mfqqu958z
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/২৯
104
94815
264271
2026-10-30T17:47:39Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264271
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|}( ২৪ )}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
ইবোৰত কৈয়ো বঢ়া আছে ৰূপবতী।
যিৰূপত মোহ যাই নিজে ৰতিপতি॥
সোনৰ প্ৰতিমা সবে ব্ৰজৰ সুন্দৰী।
সকলোৱে গিল্টিকৰা নাই সতী নাৰী॥
বৰলাজ কিনো কাজ মানুষী শৰীৰে।
নাৰীকুলে কালিদিলি উপজি সংসাৰে।
জানকী সাবিত্ৰী সতী ভুবনে বখানে।
জটীলা কুটীলা নাম বহুতে নাজানে।
দেখিব জগতে আজি কোন হয় সতী।
কোন সাধ্বী পতিব্ৰতা গুণে গুণবতী॥
জটীলা কুটীলা কিম্বা সাবিত্ৰী জানকী।
কেশ সেতু পাৰ হৈ দিওগৈ চিনাকী॥
হাজাৰ বিন্ধাৰ জাৰি কাষে কৰি লই।
কাৰ সাধ্য আনে পানী সেতু পাৰ হই॥
সাবিত্ৰী জানকী সতী নাম লোপ হব।
জটীলা কুটীলা সতী সকলে পূজিব॥
জটীলাৰ বৰ কথা সহিব নোৱাৰি।
মালতীয়ে কয় শুনা হে জটীলা খুৰি॥
কিনো বৰ কথা কওঁ কৰি অহঙ্কাৰ।
আগে গৈ পানী আন সেতু হৈ পাৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
c4ise9bsm8vmxcotyqlw2y6k0xlujc0
264272
264271
2026-10-30T17:47:58Z
JyotiPN
1603
264272
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ২৪ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
ইবোৰত কৈয়ো বঢ়া আছে ৰূপবতী।
যিৰূপত মোহ যাই নিজে ৰতিপতি॥
সোনৰ প্ৰতিমা সবে ব্ৰজৰ সুন্দৰী।
সকলোৱে গিল্টিকৰা নাই সতী নাৰী॥
বৰলাজ কিনো কাজ মানুষী শৰীৰে।
নাৰীকুলে কালিদিলি উপজি সংসাৰে।
জানকী সাবিত্ৰী সতী ভুবনে বখানে।
জটীলা কুটীলা নাম বহুতে নাজানে।
দেখিব জগতে আজি কোন হয় সতী।
কোন সাধ্বী পতিব্ৰতা গুণে গুণবতী॥
জটীলা কুটীলা কিম্বা সাবিত্ৰী জানকী।
কেশ সেতু পাৰ হৈ দিওগৈ চিনাকী॥
হাজাৰ বিন্ধাৰ জাৰি কাষে কৰি লই।
কাৰ সাধ্য আনে পানী সেতু পাৰ হই॥
সাবিত্ৰী জানকী সতী নাম লোপ হব।
জটীলা কুটীলা সতী সকলে পূজিব॥
জটীলাৰ বৰ কথা সহিব নোৱাৰি।
মালতীয়ে কয় শুনা হে জটীলা খুৰি॥
কিনো বৰ কথা কওঁ কৰি অহঙ্কাৰ।
আগে গৈ পানী আন সেতু হৈ পাৰ॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
3wy8sswts8gxq0m2dtsv2237ysmtel2
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৩০
104
94816
264273
2026-10-30T17:52:26Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264273
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ২৫ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
যেনে অহঙ্কাৰ তোৰ নাই লাজ ভয়।
মনে হয় এনে গঁপ ৰবৰ নহয়॥
সাবিত্ৰী জানকী নিন্দা সহজে কৰিলি।
নিজমুখে আপোনাৰ গুণ বখানিলি॥
দৰ্পহাৰী নাৰায়ণ নাজাননে আই।
মনে মনে আন পানী নকৰিবি হাই॥
পানী আনি পাচে তই বৰ কথা কবি।
সংসাৰতে তিৰোতাৰ মূৰত উঠিবি॥
এতিয়াও আনিবলৈ যোৱা নাই জল।
আগেয়ে কৰিলি সীতা সাবিত্ৰীক তল॥
যি সীতা সাবিত্ৰী সতী দেৱতায়ো পূজে।
ক্ষুদ্ৰ গোৱালিনী তাৰ মহিমা কি বুজে॥
মালতীৰ কথা শুনি কুটীলাই কয়।
চৰে সৰুৱাম দাঁত কাক কৰো ভয়॥
দৰ্পহাৰী ভগবান আতৰত ৰব।
বুঢ়ী মাৰে পানী আনি কৃষ্ণক জীয়াব॥
আমাক বুলিব সতী সহিব নোৱাৰি।
নিজে নিজে হতভাগী মৰ জ্বলী পুৰি।
হাই দণ্ড শুনি ব্যস্ত হই যশোমতী।
কুটীলাৰ হাতে ধৰি বোলে ক্ষমা সতী॥
</poem><noinclude>{{Block center/e}}
{{Left|[ ৩ ]}}</noinclude>
nh7eaa9ztg3slm5n5soh09qolb2i3c8
পৃষ্ঠা:শ্ৰীৰাধাৰ কলঙ্ক ভঞ্জন.pdf/৫৫
104
94817
264274
2026-10-30T17:59:31Z
JyotiPN
1603
/* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল।
264274
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{center|( ৫০ )}}
{{Block center/s}}</noinclude><poem>
বাদুৱাণী ৰাধিকাই পানী আনি দিব।
তাৰে সেই মূৰ্খ বৈদ্যে কৃষ্ণক জীয়াব॥
তাৰ কথা শুনি আই ৰাধাক নিনিবা।
দোষী শ্ৰীৰাধাক আৰু দোষী নকৰিবা॥
যশোদাই বিনয়েৰে কয় জটীলাক।
যাবলৈ নিষেধ কিয় কৰা ৰাধিকাক॥
ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা আই বুজিব নোৱাৰি।
কিবা জানি ৰাধিকাই হয় সতী নাৰী॥
পৰীক্ষাত উঠিবলৈ পাৰে যদি তাই।
ইয়াৰ সমান আৰু ভাল কথা নাই॥
বেটাৰ বোৱাৰী ৰাধা, সতী যদি হয়।
তাৰ সমনীয়া সুখ, একোৱে নহয়॥
যশোদাৰ নানৰূপ প্ৰবোধ বচনে।
ৰাধিকাক যাব দিলে, বিৰস বদনে॥
শ্ৰীৰাধাক লই গই বেজৰ ওচৰে।
কয় এই কমলিনি, সতী ব্ৰজ পুৰে॥
সেতু সাজি সোনকালে, দিয়া মহাশয়।
নামানে প্ৰবোধ মনে কি জানি কি হয়॥
গণনা হওক সচাঁ ৰাধা হক সতী।
কৰোক ঈশ্বৰে কৃপা, গুচোক দুৰ্গতি॥</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude>
o3copdn1mkrryx9ei1ll05gorwdd5fj
সূচী আলোচনা:মাতৃজাতি.pdf
107
94818
264289
2026-10-31T08:07:17Z
Nilotpal Hazarika123
3917
/* মাতৃজাতি */ নতুন অনুচ্ছেদ
264289
wikitext
text/x-wiki
== মাতৃজাতি ==
এই কিতাপখন মই সম্পাদনা কৰিব লৈছোঁ, মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নভেম্বৰ, ২০২৬
[[সদস্য:Nilotpal Hazarika123|Nilotpal Hazarika123]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nilotpal Hazarika123|বাৰ্তা]]) ১৩:৩৭, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
an7w66mz1rozfmr5k0s1mx6f0a6ny5f
সূচী আলোচনা:ভোগ.pdf
107
94819
264293
2026-10-31T11:12:30Z
যদুমণি
4400
/* ভোগ */ নতুন অনুচ্ছেদ
264293
wikitext
text/x-wiki
== ভোগ ==
এই কিতাপখন মই সম্পাদনা কৰিব লৈছোঁ, মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নভেম্বৰ, ২০২৬
[[সদস্য:যদুমণি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:যদুমণি|বাৰ্তা]]) ১৬:৪২, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST)
t8wqxtg02d5rumyixisuzd0xbze159q