ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 106 66538 265232 210427 2026-11-04T15:00:53Z হানিফ আলী 1925 265232 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ভোগ |Language=as |Volume= |Edition= |Author=ৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=ৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা |Address=যোৰহাট |Year=1924 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="প্ৰকাশন" 3="মুদ্ৰণ" 4="উছৰ্গা" 5="উপহাৰ" 6="যোৰনি" 7="prpbengalicurrency" 7="6" 8="সূচীপত্ৰ" 9="2" 109="বিজ্ঞাপন" 11="2" 12="4" /> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} q8qt5v1rq44sbnufp6ziki1bao3rj4t 265234 265232 2026-11-04T15:05:44Z হানিফ আলী 1925 265234 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=ভোগ |Language=as |Volume= |Edition= |Author=ৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=ৰোষেশ্বৰ শৰ্ম্মা |Address=যোৰহাট |Year=1924 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=C |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="প্ৰকাশন" 3="মুদ্ৰণ" 4="উছৰ্গা" 5="উপহাৰ" 6="যোৰনি" 7="prpbengalicurrency" 7="6" 8="সূচীপত্ৰ" 9="1" 10="3" 109="বিজ্ঞাপন" 11="2" 12="4" /> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} p54rmzb6e4gpwsj00n93otrr0lwikot 104 68706 265423 186649 2026-11-05T08:16:35Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৬০)|}}</noinclude>পুৰি মাৰিছে; কোনোমতে জীৱটো কলপ কলপকৈ আছে, তাতে আকৌ এইখন বিপদ। শুনি মোৰ কণ্ঠত ধাতু নাই আজি বিপাঙ্গত পেলাই ঈশ্বৰে জীৱটি হানি কৰে বুলিহে আছিলোঁ। সেই দেখিহে বোলো মৰে৷-জীওঁ-সোঁ-আধিকৈ এবাৰ লাগিয়ে চামনে কি? অ! এইটো কি অ? অভিয়ে ওলালহি নে কি? পলা! পলা! উঃ! ৰাম ৰাম! নহয়! নহয়! গছজোপাহে। আজি চকুত চলিহাই ধৰিলে। গোটেইখন ছঁয়া-মঁয়াহে দেখিছোঁ। ইয়াত এনেকৈ সৰহ পৰ থাকিব নোৱাৰি; কেনেবাকৈ ওলাবহি পাৰে। অস্ত্ৰৰ অগ্নিয়ে চকু জলক-তপক লগাই দিলে। এতিয়া কলৈ যাওঁ? কেনি যাওঁ? কেনেকৈ যাওঁ? নহয়, এই মৰা শ দুটাৰ মাজতে মৰা ভাও জুৰি পৰি জিৰাই লওঁ। প্ৰাণ অমূল্য ধন; তাক অনাহকত হেৰুওৱা টান। পিচে দেখি শুনি বিকল্প এটা উপায় কৰি ইয়াৰপৰা যাব লাগে। <center>[ মাজতে মৰা ভাও জুৰি পৰি থাকে ]</center> {{gap}}১ সৈন্য—উঃ! প্ৰাণ যায়! পা— নী – পা – <center>[ এটা গৰখীয়া লৰাৰ প্ৰবেশ ]</center> {{gap}}গৰখীয়া— হেৰ কমল, ধিতাই, লিগিৰা, পাহৰাম, বেগাই আহ। চুঙ্গাটোতে পানী এচুঙ্গা লৈ আহিবি। <center>[ চুঙ্গা লৈ চাৰিট৷ গৰখীয়াৰ প্ৰবেশ ]</center> {{gap}}২ সৈন্য – আই! মৰিলোঁ। পা—নী— {{Float right|[ মুখত পানী দিয়ে ]}}<noinclude></noinclude> fm1ntxebfmidcggk04fj5pii16dwdsu 104 68707 265425 186650 2026-11-05T08:20:07Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265425 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||( ৬১ )|}}</noinclude>{{gap}}১ম গৰখীয়া—হেৰ চাচোন ! ইমান খুন্দি তেনেই তাও কৰিলে হবলা; নাকে কাণে তেজ ওলাইছেহে তেজ ওলাইছে৷ {{gap}} ২য় গৰখীয়া—এঃ! তোৰ চকু তালৈকেহে গৈছে। মূৰত সেই ধোন্দটো যে দেখাই নাই। চাচোন, তেজেৰে ঠাই- খন ৰঙ্গাহৈ গল। {{gap}}৪ৰ্থ গৰখীয়া—হেৰ! ডুবৰি আৰু আৰৈ–চাউল চোবাই লগাই দে; এতিয়াই তেজ ৰব। {{gap}}৫ম লৰা—তহঁতৰ কপালত চকু নাই। হেৰ! এইটোৰ মূৰটো যে তেনেই দুফাল হৈ আছে!বেগাই আহ। গামোচাৰে শকতকৈ বান্ধ এটাকে দিওঁ। {{gap}}৩য় গৰখীয়া—হেৰ! কিন্তু ইয়াত কেহটালি কৰা কিন্তু ভাল হোৱা নাই। কোনোবা কেনিবাৰপৰা কিন্তু ওলাবহি পাৰে। টাঙ্গোন ধৰাজন কিন্তু পালেহি যে কিন্তু এক কোবে কিন্তু এটাইকে সামৰিব। {{gap}}৪ৰ্থ লৰা—এঃ! আমি তালৈকে ৰণ কৰিবলৈ আহিছোঁ জানো? বোলোঁ মানুহ কেজন আধামৰা হৈ আছে; লালিলে পালিলে জীয়েবা। {{gap}}৩য় গৰখীয়া—তেওঁ কিন্তু তাকেহে সুধিবহি। পলালে কিন্তু পাচে পাচে কিন্তু খেদিও মাৰে। তেৰা ভকতক কিন্তু আগেয়ে কিন্তু দেখা নাই হবলা? সেইহে কিন্তু তই কিন্তু তেনেকৈ কৈছ৷<noinclude></noinclude> 8jx73ugee339eqjn7g33jt1z64zx6vg 104 68717 265378 186660 2026-11-05T05:16:51Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh|| (৬৯) |}}</noinclude>এৰিব। কাৰো হাক-ৱচন নুশুনে। এতিয়া উপায় কি? এই কথাত যে সন্মতি দিব নোৱাৰি। [ ফুটাই ] মহাৰাজ ছলে-বলে-কৌশলে শত্ৰু নিপাত কৰা উচিত, সঁচা; কিন্তু, মহ মাৰিবলৈ বন্দুকৰ আৱশ্যক কি? সিংহই ইন্দুৰৰ ৰণত ভয় পায়নে? প্ৰথম বাৰ নহয়, দ্বিতীয় বাৰ নহয়, তৃতীয় বাৰ তাৰ অৱশ্যে প্ৰাণদণ্ড হৱ। তথাপি যদি ইন্দুৰৰ হাতত সিংহৰ অপমান হয়, তেন্তে সিংহে তাক অত্যাচাৰ নকৰি নিজৰ মান নিজে ৰাখে। বিশেষ ইন্দুৰক অত্যাচাৰ কৰিলে সিংহৰ অলপো পৌৰষ নাই। এতেকে, মহাৰাজ! অভিৰ লগত আৰু ৰণ কৰিবৰ আৱশ্যক নাই। সামান্য বালকক অন্যায় যুদ্ধত মাৰি মিছাতে কলঙ্কভাগা হয় কিয়? ধৈৰ্য্য গাম্ভীৰ্য্যাদিই মহাত্মাৰ লক্ষণ। আপোনাৰ নিচিনা পুৰুষ যদি অধৈৰ্য্য হয়, তেন্তে ধৈৰ্য্য ধৰিব কোনে? {{gap}}দুৰ্য্যোধন—কি আচৰিত! আপোনালোকৰ কোনোজনেই মোৰ হিত নিচিন্তে; ইমান দিন পুহি পালি ৰখা মিছা হল। ছলে বলে-কৌশলে শত্ৰু বিনাশ কৰাতো আপোনালোকৰ আপত্তি। ইয়াতকৈ দুখৰ কথা আৰু কি আছে? এতিয়া বুজা গল আপোনালোক পেটেৰে পাণ্ডৱৰ ফলীয়া! <center>শকুনিৰ প্ৰবেশ—</center> {{gap}}শকুনি—মহাৰাজ! আজি সৈন্যৰ মাজত হাহাকাৰ৷ শত্ৰু বধৰ কোনে৷ উপায় চিন্তা নকৰিলে আজি কাৰো ৰক্ষা নাই।<noinclude></noinclude> ghivbrhqv2wimrx2my0nynhx15gg2dm 104 68718 265379 186661 2026-11-05T05:19:39Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||( ৬৮ )|}}</noinclude>{{gap}}কৃপ—এৰা; শুভস্য শীঘ্ৰং। গহৰি কৰিলে বিপদ হে বাঢ়ে। কিন্তু মহাৰাজ! এই বালক শত্ৰু যে সহজে নিপাত হব এনে বোধ নহয়। ইমান দন যুদ্ধ কৰিছোঁ কিন্তু অৰ্জ্জুনৰ বাহিৰে আন কাৰো ইয়াৰ নিচিনা যুদ্ধ-শক্তি দেখা নাই। যেনে অৰ্জ্জুন তেনে অভিমন্যু। তাৰ এতিয়া বয়স নিচেই কম। ডাঙ্গৰ হলে যে সি কি কৰিব কোৱা টান। হয় স্বৰ্গকে মৰ্ত্ত্যলৈ আনিব, নহলে মৰ্ত্ত্যকে স্বৰ্গলৈ নিব। এতিয়া তাক নাশ কৰিব পাৰিলেহে ভবিষ্যতে আমা- লোকৰ জীৱনৰ আশা; নহলে তাৰ হাতত সকলোটি মৰিব লাগিব। {{gap}}দুৰ্য্যোধন—মই এই কথা আগেয়ে সিদ্ধান্ত কৰি থৈছোঁ। একে সময়তে সপ্তৰথী আগুৰি অভিৰ লগত যুদ্ধ কৰা যাওক। নহলে ইয়াক মাৰিবৰ আন উপায় নেদেখোঁ। {{gap}}দ্ৰোণ—কি কয়? সপ্তৰথী লগ লাগি অন্যায় যুদ্ধত অভিক মাৰিলে কুখ্যাতি ৰাখিবৰ ঠাই ত্ৰিভুবনত হব নে? এনে কাজ কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰি : আৰু এনে পাপৰ পৰা নিস্তাৰ হোৱাৰ কোনো সম্ভৱ নাই। অন্য উপায় বিচাৰক। এই গৰ্হিত পাপ কাৰ্য্যত ম‍ই মত দিব নোৱাৰোঁ। {{gap}}কৃপ–[ মনে মনে ] এই পাপিষ্ঠৰ আশ্ৰয়ত থাকি অন্যায় যুদ্ধত বালক অভিক বধ কৰিব লগীয়াত পৰিলোঁ! ছিঃ! ছিঃ! আমাৰ নিচিনা দুৰ্কপলীয়া আৰু কোন আছে? ই যেতিয়া এই কথা মনত ভাবিছে তেতিয়া তাক কৰিছে<noinclude></noinclude> 1suyt01pc1if2uw6hgqw7kl2l76o1um 104 68719 265380 186662 2026-11-05T05:20:18Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude>এৰিব। কাৰো হাক-ৱচন নুশুনে। এতিয়া উপায় কি? এই কথাত যে সন্মতি দিব নোৱাৰি। [ ফুটাই ] মহাৰাজ ছলে-বলে-কৌশলে শত্ৰু নিপাত কৰা উচিত, সঁচা; কিন্তু, মহ মাৰিবলৈ বন্দুকৰ আৱশ্যক কি? সিংহই ইন্দুৰৰ ৰণত ভয় পায়নে? প্ৰথম বাৰ নহয়, দ্বিতীয় বাৰ নহয়, তৃতীয় বাৰ তাৰ অৱশ্যে প্ৰাণদণ্ড হৱ। তথাপি যদি ইন্দুৰৰ হাতত সিংহৰ অপমান হয়, তেন্তে সিংহে তাক অত্যাচাৰ নকৰি নিজৰ মান নিজে ৰাখে। বিশেষ ইন্দুৰক অত্যাচাৰ কৰিলে সিংহৰ অলপো পৌৰষ নাই। এতেকে, মহাৰাজ! অভিৰ লগত আৰু ৰণ কৰিবৰ আৱশ্যক নাই। সামান্য বালকক অন্যায় যুদ্ধত মাৰি মিছাতে কলঙ্কভাগা হয় কিয়? ধৈৰ্য্য গাম্ভীৰ্য্যাদিই মহাত্মাৰ লক্ষণ। আপোনাৰ নিচিনা পুৰুষ যদি অধৈৰ্য্য হয়, তেন্তে ধৈৰ্য্য ধৰিব কোনে? {{gap}}দুৰ্য্যোধন—কি আচৰিত! আপোনালোকৰ কোনোজনেই মোৰ হিত নিচিন্তে; ইমান দিন পুহি পালি ৰখা মিছা হল। ছলে বলে-কৌশলে শত্ৰু বিনাশ কৰাতো আপোনালোকৰ আপত্তি। ইয়াতকৈ দুখৰ কথা আৰু কি আছে? এতিয়া বুজা গল আপোনালোক পেটেৰে পাণ্ডৱৰ ফলীয়া! <center>শকুনিৰ প্ৰবেশ—</center> {{gap}}শকুনি—মহাৰাজ! আজি সৈন্যৰ মাজত হাহাকাৰ৷ শত্ৰু বধৰ কোনে৷ উপায় চিন্তা নকৰিলে আজি কাৰো ৰক্ষা নাই।<noinclude></noinclude> je5a22nqb2ku18o6nwmqy3fgepl9rrn 104 68720 265381 186663 2026-11-05T05:22:36Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh|| ( ৭০ )|}}</noinclude>{{gap}}দুৰ্য্যোধন—মামা! ভাল যুক্তি কৰা হৈছে। আপো- নাৰ মত লৱলৈহে ৰৈ আছোঁ। {{gap}}শকুনি—বাপা! কি উপায় কৰিছা সোনকালে কোৱা; পলম নকৰিবা। {{gap}}দুৰ্য্যোধন—মামা! সপ্তৰথী বেৰি অভিক মাৰাৰ বাহিৰে আন উপায় নেদেখোঁ। {{gap}}শকুনি—মোৰ ভাগিনহে হয়। বৰ সুন্দৰ উপায়। শুভস্য শীঘ্ৰং; এতিয়া যাবহে লাগে। {{gap}}দুৰ্য্যোধন—মামা! গুৰু দ্ৰোণ আৰু কৃপাচাৰ্য্য ইয়াত সন্মত নহয়; সেই দেখিহে ইমান পৰ ৰৈ আছোঁ। {{gap}}শকুনি—[ এফলীয়াকৈ ] কেনেকৈ হব? অৰ্জ্জুন যে তেওঁৰ প্ৰিয় শিষ্য। তেওঁৰ পুতেককনো আকৌ কোন সতে মাৰে? এতিয়া লাগে যদি শ্লোকে পদে আহিব অধৰ্ম্মৰ কথা পাতি পণ্ডিতালি দেখুৱাব। অধৰ্ম্ম হব বুলি আমাক . ভয় খুৱাব। পিছে সিপিনে তেওঁৰ প্ৰিয় শিষ্যৰ অধৰ্ম্মফেৰাত চকু পৰিছিল জানো? শিখণ্ডীক আগত থৈ বাণ মাৰি- লেহে মাৰিলে! ইমান অন্যায়, ইমান অধৰম! বাপুৱে জানো তেতিয়া কথাষাৰি কৈছিল? পাণ্ডৱলৈ এওঁলোকৰ ভয় আৰু ভক্তি দুয়োটি আছে। মাথোন পেটৰ দায়ত পৰি মুখেৰে আমাৰ ফালে তুতুৱাই। এওঁলোকে মাথোন চুকত থাকি বুকত কামুৰিছে। বলেই নাই যদি সেনাপতি মাৰি যুধিষ্ঠিৰক ধৰি দিম বুলি শপত খাইছিল কিয়? ভিতৰি কিবা এটা ‘মতলব’ আছে।<noinclude></noinclude> hjq8y7gt9djh3034m4kc43doum4oq71 104 68721 265383 186664 2026-11-05T05:25:28Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৭১)|}}</noinclude>{{gap}}দুৰ্য্যোধন—গুৰুদেৱ! মোৰ যুক্তি অনুসাৰে কাজ কৰি- বনে নকৰে কওক। গহৰি কৰিবৰ সময় নাই। {{gap}}শকুনি—[ এফলীয়াকৈ ] গহৰি কৰিলেনো বাপুৰ কি হানি হব খুজিছে? হানি হলে মহাৰাজৰহে হব। আধা- পখৰালৈ মন্ত্ৰ কেইফাকি মাতিলেই হল! তেওঁৰনো চিন্তা কি? মাথোন মৰণ হৈছে আমাৰ। সিপিনে অভিকো সৰুৱাব লাগে, ইপিনে দুৰ্য্যোধনৰো মন সন্তুষ্ট কৰিব লাগে; বাপুৰ দোধোৰমোৰ। নহলেনো বাৰু এপাট কাঁড় খায়ে ঢলি পৰেনে? ইপিনে আকৌ কৰ্ণক তেওঁ অৰ্দ্ধৰথী বুলিহে কয়! এইদৰে তো বামুণে দিনে দিনে আমাক ডুবাই আনিছে। টানি কলে লাগে যদি এতিয়া টিকনি জোকাৰি গুচি যাব- লৈকে ওলাব। বাৰু, এবাৰ মিঠা কথাৰে চোৱা যাওক। ( ফুটাই ) গুৰুদেৱ! সোনকালে এটা উপায় নকৰিলে আজি অভিয়ে আটাইকে মাৰিছে যাব। আপুনি থাকোঁতেনো আমি কাৰ ওচৰত কান্দিম? যেনে তেনে ইয়াক আজি নামাৰিলে নহয়। {{gap}}দ্ৰোণ—বিধিমতে তোমাৰ হিত চিন্তা কৰি শেহত এই মহা পাতকৰ ভাগী হব লগাত পৰিলোঁ। বাৰু; অভিক মাৰিলেই যদি তোমাৰ অভীষ্ট সিদ্ধি হয়, তেন্তে তোমাৰ মত অনুসাৰেই কাৰ্য্য কৰা হব। অধিক বাক্য ব্যয় কৰাৰ সকাম নাই। {{gap}}কৃপ–[ মনে মনে ] এই দুৰাত্মাৰ ঘৰত থাকিলে যে<noinclude></noinclude> e7meuovi4d1epcqrmjg5ps7kgce48w7 104 68722 265386 186665 2026-11-05T05:28:51Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||( ৭২ )|}}</noinclude>এনে মহা পাপত পৰি মৰিব লাগিব, তাক সপ্নতো ভাবা নাছিলোঁ। [ ফুটাই ] মহাৰাজ! তাৰ নিমিত্তে চিন্তা কি? সপ্তৰথী একত্ৰ হৈ ৰণ কৰিলে অভি অৱশ্যে সংহাৰ হব। {{gap}}- শকুনি—[এফলীয়াকৈ ] অভি!এইবাৰ কিন্তু ব্যাধৰ জালত পৰিলা। কেইজনক প্ৰবোধ দিবা? (ফুটাই) মহাৰাজ এই সিংহৰ পোৱালীৰ পৰাক্ৰম কম নহয়। ভালকৈ মন দি যুজিব। সি অকলে কুৰুক্ষেত্ৰত খলকনি লগালে। তাৰ আগত আমি চৰাই-চিৰিকতি : তৃণ-কুটা। সৈন্যৰ তো কথাই নাই। তাৰ আগত নিৰ্ভয়ে থিয় হৈ ৰণ কৰে এনে এজনো বীৰ আপোনাৰ ফৈদত নাই। পাশা খেলাৰ পৰা মোৰ ওপৰত তাৰ কোপটো টান। কেনেবাকৈ নাক, কাণ কাটি দুৰ্গতি কৰে বুলিহে ভয়। কিন্তু আটাইবোৰে লগ লাগি ৰণ কৰিলে কাৰো মৰিবৰ ভয় নেথাকে। এতিয়া ব'লা যাওঁ। {{gap}}দ্ৰোণ [ মনে মনে } এই কুৰবুধীয়াই সকলে৷ অনিষ্টৰ মূল। (ফুটাই) তেন্তে মহাৰাজ! বলক। <center>⸻</center><noinclude></noinclude> i89ixzlk6jskakjgsbl5dwmqdvss0pd 265387 265386 2026-11-05T05:29:09Z Mousumi.Das 1654 265387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||( ৭২ )|}}</noinclude>এনে মহা পাপত পৰি মৰিব লাগিব, তাক সপ্নতো ভাবা নাছিলোঁ। [ ফুটাই ] মহাৰাজ! তাৰ নিমিত্তে চিন্তা কি? সপ্তৰথী একত্ৰ হৈ ৰণ কৰিলে অভি অৱশ্যে সংহাৰ হব। {{gap}}শকুনি—[এফলীয়াকৈ ] অভি!এইবাৰ কিন্তু ব্যাধৰ জালত পৰিলা। কেইজনক প্ৰবোধ দিবা? (ফুটাই) মহাৰাজ এই সিংহৰ পোৱালীৰ পৰাক্ৰম কম নহয়। ভালকৈ মন দি যুজিব। সি অকলে কুৰুক্ষেত্ৰত খলকনি লগালে। তাৰ আগত আমি চৰাই-চিৰিকতি : তৃণ-কুটা। সৈন্যৰ তো কথাই নাই। তাৰ আগত নিৰ্ভয়ে থিয় হৈ ৰণ কৰে এনে এজনো বীৰ আপোনাৰ ফৈদত নাই। পাশা খেলাৰ পৰা মোৰ ওপৰত তাৰ কোপটো টান। কেনেবাকৈ নাক, কাণ কাটি দুৰ্গতি কৰে বুলিহে ভয়। কিন্তু আটাইবোৰে লগ লাগি ৰণ কৰিলে কাৰো মৰিবৰ ভয় নেথাকে। এতিয়া ব'লা যাওঁ। {{gap}}দ্ৰোণ — [ মনে মনে } এই কুৰবুধীয়াই সকলে৷ অনিষ্টৰ মূল। (ফুটাই) তেন্তে মহাৰাজ! বলক। <center>⸻</center><noinclude></noinclude> tadgtl58j0jjd8o4pcj8tnrmsvxt9ip 104 68723 265388 186666 2026-11-05T05:32:18Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude> <center>{{Xx-larger|দ্বিতীয় গৰ্ভাঙ্ক।}}</center> <center>{{X-larger|বেহুৰ মাজ ৷}}</center> <center>অভিমন্যু।</center> <center>[ সপ্তৰথীৰ প্ৰবেশ ]</center> <center>{{X-larger|খাম্বাজ—ঢিমা তেতলা}}</center> {{Block center|<poem> ধ্যানে কৃষ্ণ, জ্ঞানে কৃষ্ণ, কৃষ্ণনাম কৰিছোঁ সাৰ। যি নামৰ গুণে পাপী, হয় ভৱ-নদী পাৰ। কৃষ্ণ আমাৰ জগৎগুৰু, কৃষ্ণ বাঞ্ছা কল্পতৰু, আমি পাপী কৃপা কৰা [ ২ ] তুমি গুণাধাৰ। </poem>}} {{gap}}অভি [ মনে মনে ] ই কি আচৰিত! ভীমসেন বা অন্যান্য সেনাপতিসকলৰ কোনো এজনকো নেদেখোঁ; তেওঁলোক বোধ হয় বেহুৰ ভিতৰলৈ সোমাব নোৱাৰিলে; জয়দ্ৰথে বাট এৰি নিদিলে হৱলা? উঃ! আজি সিংহৰ পোৱালী হৈ ব্যাধৰ জালত পৰিলোঁ। অদৃষ্টৰ লিখন খণ্ডাবলৈ টান। এজন এজনকৈ সমুখ যুদ্ধত সকলোকে পৰাস্ত কৰিলোঁ৷ একেলগে সকলোকে পৰাস্ত কৰা সহজ নহয়; সেই বুলিয়ে ভীত বা নিৰুৎসাহ হম নে? মই সেই ত্ৰিভুবন-বিজয়ী, গাণ্ডীবধাৰী অৰ্জ্জুনৰ পুত্ৰ আৰু জগৎবন্ধু শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভাগিন হৈ যদি সামান্য সপ্তৰথীক দেখি নিৰুৎসাহ হওঁ, তেন্তে মোৰ কলঙ্ক ৰাখিবৰ ঠাই ত্ৰিভুবনত নহব। তেন্তে; মই অৰ্জ্জুনৰ পুত্ৰও মিছা৷<noinclude></noinclude> o82qzcu2clm0td4xlfetl255z4n6vf1 104 68724 265390 186667 2026-11-05T05:34:28Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৭২)|}}</noinclude>এনে মহা পাপত পৰি মৰিব লাগিব, তাক সপ্নতো ভাবা নাছিলোঁ। [ ফুটাই ] মহাৰাজ! তাৰ নিমিত্তে চিন্তা কি? সপ্তৰথী একত্ৰ হৈ ৰণ কৰিলে অভি অৱশ্যে সংহাৰ হব। {{gap}}শকুনি — [ এফলীয়াকৈ ] অভি! এইবাৰ কিন্তু ব্যাধৰ জালত পৰিলা। কেইজনক প্ৰবোধ দিব৷? (ফুটাই) মহাৰাজ এই সিংহৰ পোৱালীৰ পৰাক্ৰম কম নহয়। ভালকৈ মন দি যুজিব। সি অকলে কুৰুক্ষেত্ৰত খলকনি লগালে। তাৰ আগত আমি চৰাই-চিৰিকতি : তৃণ-কুটা। সৈন্যৰ তো কথাই নাই। তাৰ আগত নিৰ্ভয়ে থিয় হৈ ৰণ কৰে এনে এজনো বীৰ আপোনাৰ ফৈদত নাই॥ পাশা খেলাৰ পৰা মোৰ ওপৰত তাৰ কোপটো টান। কেনেবাকৈ নাক, কাণ কাটি দুৰ্গতি কৰে বুলিহে ভয়। কিন্তু আটাইবোৰে লগ লাগি ৰণ কৰিলে কাৰো মৰিবৰ ভয় নেথাকে। এতিয়া ব'লা যাওঁ। {{gap}}দ্ৰোণ–[ মনে মনে ] এই কুৰবুধীয়াই সকলো অনিষ্টৰ মূল। (ফুটাই) তেন্তে মহাৰাজ! বলক। <center>⸻ </center><noinclude></noinclude> k1tkukn2fyqglfo15yw8a1mr3tjaxnt 104 68725 265391 186668 2026-11-05T05:35:01Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude> <center>{{Xx-larger|দ্বিতীয় গৰ্ভাঙ্ক।}}</center> <center>{{X-larger|বেহুৰ মাজ ৷}}</center> <center>অভিমন্যু।</center> <center>[ সপ্তৰথীৰ প্ৰবেশ ]</center> <center>{{X-larger|খাম্বাজ—ঢিমা তেতলা}}</center> {{Block center|<poem> ধ্যানে কৃষ্ণ, জ্ঞানে কৃষ্ণ, কৃষ্ণনাম কৰিছোঁ সাৰ। যি নামৰ গুণে পাপী, হয় ভৱ-নদী পাৰ। কৃষ্ণ আমাৰ জগৎগুৰু, কৃষ্ণ বাঞ্ছা কল্পতৰু, আমি পাপী কৃপা কৰা [ ২ ] তুমি গুণাধাৰ। </poem>}} {{gap}}অভি [ মনে মনে ] ই কি আচৰিত! ভীমসেন বা অন্যান্য সেনাপতিসকলৰ কোনো এজনকো নেদেখোঁ; তেওঁলোক বোধ হয় বেহুৰ ভিতৰলৈ সোমাব নোৱাৰিলে; জয়দ্ৰথে বাট এৰি নিদিলে হৱলা? উঃ! আজি সিংহৰ পোৱালী হৈ ব্যাধৰ জালত পৰিলোঁ। অদৃষ্টৰ লিখন খণ্ডাবলৈ টান। এজন এজনকৈ সমুখ যুদ্ধত সকলোকে পৰাস্ত কৰিলোঁ৷ একেলগে সকলোকে পৰাস্ত কৰা সহজ নহয়; সেই বুলিয়ে ভীত বা নিৰুৎসাহ হম নে? মই সেই ত্ৰিভুবন-বিজয়ী, গাণ্ডীবধাৰী অৰ্জ্জুনৰ পুত্ৰ আৰু জগৎবন্ধু শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভাগিন হৈ যদি সামান্য সপ্তৰথীক দেখি নিৰুৎসাহ হওঁ, তেন্তে মোৰ কলঙ্ক ৰাখিবৰ ঠাই ত্ৰিভুবনত নহব। তেন্তে; মই অৰ্জ্জুনৰ পুত্ৰও মিছা৷<noinclude></noinclude> o82qzcu2clm0td4xlfetl255z4n6vf1 104 68726 265392 186669 2026-11-05T05:37:15Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৭৪)|}}</noinclude>আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভাগিনও মিছা। তাতকৈ যুদ্ধত মৰাও ভাল কাজেই বিপদৰ সময়ত ধৈৰ্য্য ধৰাহে উচিত; কাৰণ:- {{Block center|<poem> বিপদি ধৈৰ্য্যমথাভ্যূদয়ে ক্ষমা। সদসি বাকপটুতা যুধি বিক্ৰমঃ। যশসিচাভিৰুচিৰ্য্যসনং শ্ৰুতৌ। প্ৰকৃতিসিদ্ধমিদং হি মহাত্মনঃ। </poem>}} {{gap}}[ ফুটাই ] মহাৰাজ! মোৰ হাতত পৰাস্ত হৈ আপো- নালোকো ক্ৰমে চাৰি বাৰ পলাল, তথাপি আকৌ আহিবলৈ লাজ নালাগিলনে? আপোনালোকৰ জীৱন ধিক; শতবাৰ ধিক! মই যদিও বয়সত বালক, তথাপি ৰণ-কৌশলত আপোনালোকতকৈ বহুত প্ৰাচীন। আজি মোৰ হাতৰপৰা প্ৰাণ লৈ যাব পাৰিব বুলি আশা নকৰিব। আপোনাৰ লাজ - থকা হলে ইমান পৰে নদী বা অগ্নিকুণ্ডত ঝাপ দি মৰিল হেতেন। সপ্তৰথী মিলি অন্যায় যুদ্ধত মোক পৰাস্ত কৰিব পাৰিব বুলি আশা কৰিছে হয়, কিন্তু সি কেতিয়াও হব নোৱাৰে। পতঙ্গ দেখি সিংহে ভয় খাইনে? মই সপ্তৰথীক তৃণবৎ জ্ঞান কৰোঁ। যদি আপোনালোকৰ জীৱ- নত অলপো আশা আছে, তেন্তে মোৰ হাতত পৰাজয় স্বীকাৰ কৰি ঘৰলৈ যাওক; নহলে এইপাট শৰেৰে এতি- য়াই সকলোৰে প্ৰাণদণ্ড কৰিম। {{gap}}দুৰ্য্যোধন—কি কলি নিৰ্ব্বোধ! আমাৰ প্ৰাণদণ্ড কৰিবি ইমান সাহ? কি ক'ম; লৰা বুলি মৰমত ইমান পৰলৈ<noinclude></noinclude> lwfc5bhq0050b06e0u0fzkyypw9mi1h 104 68727 265399 186670 2026-11-05T05:53:24Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude>বাট চাই আছোঁ! নহলে কেতিয়াবাই তোক মাৰি পেলালোঁ হেতেন। তোক নমৰাটোহে ভুল; সেই কাৰণে সপ্তৰথী লগ লাগি আজি তোক বধ কৰিহে যাম বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰি আহিছোঁ বালক বুলি আৰু ক্ষমা কৰা নাযায়। {{gap}}অভি—থিক; অপোনালোকে সপ্তৰথী লগ লাগি অভিক মৰম দেখাবলৈহে আহিছে। ধিক আপোনাৰ বীৰত্ব, ধিক আপোনাৰ মান! আপোনাক কুলাঙ্গাৰ নুবুলি থাকিব নোৱাৰিলোঁ॥ আপোনাক খণ্ড খণ্ড কৰি কাটিলেও মনৰ দুখ নুগুচে। আপুনি মাথোন মনুষ্য জনম লৈ পশুবৎ আচৰণ কৰিছে। পৃথিবী অপাণ্ডৱা কৰি ভাৰতত একছত্ৰী ৰজা হব লৈ যি আশা কৰিছে, তাক এৰি পেলাওক। পাণ্ডৱ বৰ্ত্তমান থাকোঁতে, অভিৰ দেহত জীৱন থাকোঁতে, সি কেতিয়াও হব নোৱাৰে। মই যে এই দুৰ্জ্জয় ধনু-শৰ ধৰিছোঁ, ই কেৱল কৌৰৱ নিৰ্ব্বংশ কৰিবলৈহে। কুৰুকুল নিশ্চয় নিৰ্ব্বংশ হব। নহলে এনে দুৰ্বুদ্ধি হব কিয়? অনাথ-নাথ, শ্ৰীমধুসূদন, ত্ৰিলোক-ঈশ্বৰ আৰু সৰ্ব্ব-জীৱ উদ্ধাৰকৰ্ত্তা হৰিৰ লগত বাদ! আৰু কি ৰক্ষা আছে? সেই কৃষ্ণপৰায়ণ ধৰ্ম্মৰাজ, ভীম অৰ্জ্জুনাদি পাণ্ডৱৰ হাতত আপুনি অৱশ্যে উচান হব। কথাতে কয় বোলে মৰণ কালত জীৱৰ বিপৰীত বুদ্ধি। আপুনি মোক নিতান্ত বালক বুলি অগ্ৰাহ্য কৰিছিল; কিন্তু দেখিলেনে, যে আপোনাৰ কিমান সেনাপতিক ম‍ই অকলৈ বিনাশ কৰিলোঁ? আপোনাৰ নিচিনা কাপুৰুষ, বিশুদ্ধ কুৰুকুলত জন্ম লৈ বংশৰ<noinclude></noinclude> 6s0uuxgr6ndgml32cpt6atgrof0u92x 104 68728 265402 186671 2026-11-05T05:56:51Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265402 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৭৬)|}}</noinclude>কুখ্যাতি আনাত মোৰ যি লাগ লাগিছে তাক কি কম! আহক বাৰু। কাৰ কিমান ক্ষমতা চোৱা যাওক। অৰ্জ্জুন- পুত্ৰ অভিক সহজে বিনাশ কৰিব পাৰিব বুলি নাভাবিব। যদি হয় তেন্তে মোৰ বাহুবলো মিছা আৰু ধনুৰ্ব্বাণো মিছা। {{gap}}দুৰ্য্যোধন — কি? বালক সৰুমুখত বৰ কথা ৷ আহ চোন চাওঁ, কোনে কাক মাৰিব পাৰে ৷ যোধাৰুসকল ! কি চাইছা ? ইয়াক এতিয়াই বধ কৰা৷ {{gap}}জয়দ্ৰথ — যি আজ্ঞা মহাৰাজ। আৰু বিলম্ব কৰা উচিত নহয়। ইয়াক এতিয়াই মাৰা ভাল। [ অভিৰ প্ৰতি ] অৰ্জ্জুনপুত্ৰ! তই বালক হৈ ইমান গৰ্ব্ব কৰ! এতিয়াই তোৰ গৰ্ব্ব খৰ্ব্ব হব। আহ; যুদ্ধ দে। <center>[ যুদ্ধ আৰু সপ্তৰথীৰ পলায়ন ]</center> {{gap}}অভি—হে কৃষ্ণ, দীনবন্ধু, দীননাথ! এই বিপদৰপৰা ৰক্ষা কৰা। তোমাৰ প্ৰিয় ভৃত্য অভি, অন্যায় যুদ্ধত প্ৰাণ হেৰুৱায়; চৰমকালত তোমাৰ শ্ৰীচৰণ দৰ্শন দি অভয় দান কৰা। তোমাৰ সেই অভয় পদত যেন মোৰ অচলা ভক্তি থাকে! এই কামনা প্ৰভো! দয়াময়; হে শমনদমন, জগ- ত্তাৰণ, বিপদভঞ্জন হৰি : আৰু যেন এই মৰ্ত্ত্যভূমিত জন্ম লব নালাগে। দয়াময়! দয়া কৰি দাসৰ এই অভিলাষ পূৰ্ণ কৰা।<noinclude></noinclude> hrs6b2zrp2s4wil75o5e79mtch0a1si 104 68729 265421 186672 2026-11-05T08:08:44Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||( ৭৭ )|}}</noinclude>{{Block center|<poem> {{gap|4em}}খাম্বাজ—একতালা। মিনতি কৰিছোঁ কৰজোৰ কৰি কৰা কৃপা হৰি অধম জনে; মনৰ আন্ধাৰে পৰি আমি নৰ, কত অপৰাধ কৰিছোঁ ঈশ্বৰ, ক্ষমিবা সিসব দোষ অজ্ঞানৰ, দয়া কৰি হৰি আপন গুণে৷ তজু পদে হৰি এই নিবেদন, পৰ হিতে যেন সদা থাকে মন, পৰৰ কাৰণ সদা কান্দে মন, নাই অন্য বাঞ্ছা আমাৰ মনে॥ </poem>}} <center>[ সপ্তৰথীৰ প্ৰবেশ ]</center> {{gap}}অভি—কি সেনাপতিসকল! আকৌ আহিছে। আপো- নালোকৰ অলপো ঘৃণা নাই, লজ্জা না, ভয় নাই! আপোনালোকৰ জীৱন ধিক! বীৰত্ব শতবাৰ ধিক! বাৰে ২ মোৰ হাতত পৰাস্ত হৈও লাজত মৰি যোৱা নাই! বালক বুলি ইমান দম্ভালি কৰিছিল, এতিয়া সেই দৰ্প কলৈ গল? পলায়ন ধৰ্ম্ম বীৰৰ নহয়; শিয়াল কুকুৰ আদি দুৰ্ব্বল পশুৰহে। চন্দ্ৰ, সূৰ্য্য, অগ্নি, বৰুণ, যম, পুৰন্দৰ সকলো সাক্ষী; এইবাৰ নপলাব। আপোনালোকে এই বীৰত্বেৰে পাণ্ডৱক পৰাস্ত কৰি দুৰ্যোধনক ৰাজ্য দিম বুলি প্ৰবোধ দিছে! ক্ষন্তেক ৰব। আজি সকলোকে একে লগে বিনাশ কৰোঁ।<noinclude></noinclude> 6xw00qx7g5v5adnpbt41aqrypmliwzu 265422 265421 2026-11-05T08:08:58Z Mousumi.Das 1654 265422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||( ৭৭ )|}}</noinclude>{{Block center|<poem> {{gap|2em}}খাম্বাজ—একতালা। মিনতি কৰিছোঁ কৰজোৰ কৰি কৰা কৃপা হৰি অধম জনে; মনৰ আন্ধাৰে পৰি আমি নৰ, কত অপৰাধ কৰিছোঁ ঈশ্বৰ, ক্ষমিবা সিসব দোষ অজ্ঞানৰ, দয়া কৰি হৰি আপন গুণে৷ তজু পদে হৰি এই নিবেদন, পৰ হিতে যেন সদা থাকে মন, পৰৰ কাৰণ সদা কান্দে মন, নাই অন্য বাঞ্ছা আমাৰ মনে॥ </poem>}} <center>[ সপ্তৰথীৰ প্ৰবেশ ]</center> {{gap}}অভি—কি সেনাপতিসকল! আকৌ আহিছে। আপো- নালোকৰ অলপো ঘৃণা নাই, লজ্জা না, ভয় নাই! আপোনালোকৰ জীৱন ধিক! বীৰত্ব শতবাৰ ধিক! বাৰে ২ মোৰ হাতত পৰাস্ত হৈও লাজত মৰি যোৱা নাই! বালক বুলি ইমান দম্ভালি কৰিছিল, এতিয়া সেই দৰ্প কলৈ গল? পলায়ন ধৰ্ম্ম বীৰৰ নহয়; শিয়াল কুকুৰ আদি দুৰ্ব্বল পশুৰহে। চন্দ্ৰ, সূৰ্য্য, অগ্নি, বৰুণ, যম, পুৰন্দৰ সকলো সাক্ষী; এইবাৰ নপলাব। আপোনালোকে এই বীৰত্বেৰে পাণ্ডৱক পৰাস্ত কৰি দুৰ্যোধনক ৰাজ্য দিম বুলি প্ৰবোধ দিছে! ক্ষন্তেক ৰব। আজি সকলোকে একে লগে বিনাশ কৰোঁ।<noinclude></noinclude> 2cxv6ttu9po6qijxzqw33ndabe4jh6e 104 69073 265353 187043 2026-11-04T23:44:29Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{Block center/s}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{larger|ভেম।}}}} <poem>ভাই অসমীয়া,{{Float right|4=3em|ভেম এৰি দিয়াঁ,}} ::::উঠি-পৰি তুমি কামত ধৰাঁ। আগৰ সময়,{{Float right|4=3em|পালে জানা লয়-}} ::::উন্নতিৰ তুমি লগত লৰাঁ। মিছা যহ এৰাঁ,{{Float right|4=3em|গেলা-গপ ফেৰা,}} ::::ৰঙ্গা থঙ্গা আৰু তামূলী-পিৰা। উঠি লৰ ধৰাঁ,{{Float right|4=3em|মন ওখ কৰাঁ—}} ::::কিয়নো এনেই লাগা ঠিহিৰা। চক-লগা গাৰু,{{Float right|4=3em|মেৰ-ঢৰা আৰু,}} ::::এৰি পেলাবৰ বতৰ হল। নহলে সঁচাই,{{Float right|4=3em|উটি যাবা ভাই,}} ::::নোৱাৰাঁ ৰাখিব পানীৰ ধল। চোৱাঁ কল্-কল্,{{Float right|4=3em|উন্নতিৰ ধল,}} ::::ফেনে ফোতোকাৰে আহিছে সেয়া। নাওখনি যায়,{{Float right|4=3em|উঠা গিৰিসাই,}} ::::ভেম পাতি ৰই থকাটো বেয়া। কৰাঁ খৰ-পোচ,{{Float right|4=3em|কিয় খোৱা কোঁচ,}} ::::বেগাই নাওত পেলোৱাঁ ভৰি। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> gwss7s4stofb5714entv0e635t5hm9b 104 69074 265354 187044 2026-11-04T23:54:38Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ১৭ )|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>ওফন্দিছে ধল,{{Float right|4=3em|কৰি টলবল—}} ::::ৰলেই তোমাক নিব মুচৰি। এতেকতে ভাই,{{Float right|4=3em|দিয়াঁ আঁতৰাই,}} ::::গাব পৰা তুমি গেঠেলা ভেম। লোৱাঁ ৰণ-ঢাল,{{Float right|4=3em|চোকা তৰোৱাল,}} ::::নেথাকিবা আৰু ধৰি গেৰেম। এৰি থই বৈয়াঁ,{{Float right|4=3em|জাপি সৰুদৈয়া,}} ::::মুগা চুৰিয়াৰ ভোটোৰা ফেৰ। লোৱা বেগী জাঠি,{{Float right|4=3em|বৈয়া বুকু ডাঠি,}} ::::দিয়া কঁকালত টঙ্গালি-মেৰ। ফিতাহি নকৰাঁ,{{Float right|4=3em|এৰা পাটিঢৰা,}} ::::আৰু চক্‌লগা লোধোমা গাৰু। একো নেথাকিব,{{Float right|4=3em|লোকে কাঢ়ি নিব,}} ::::ৰণত নহবা যদি জিকাৰু। খহোৱাঁ নকৰি,{{Float right|4=3em|অলপো গহৰি,}} ::::লিহিৰি সউকা হাতৰ পৰা। যুঁজলই ভাই,{{Float right|4=3em|বলাঁ আগুৱাই,}} ::::ভলুকা-টোকোণ জোকাৰি লৰাঁ। নাহিবাহে হটি—{{Float right|4=3em|পেলোৱাঁ হাঁচটি,}} ::::খহোৱাঁ মূৰৰ লাহৰি পাগ। বীৰ-সাজ লই,{{Float right|4=3em|যুঁজা ভালকই,}} ::::হোৱাঁ ভাই তুমি ৰণত আগ। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 4vgi4nriyric278l4ko0fsg5rdy0xah 104 69075 265355 187045 2026-11-05T00:03:11Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ১৮ )|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>লোৱাঁ কথা ফেৰি{{Float right|4=3em|মিছা ভেম এৰি,}} :::হুৰি-পুৰি ভাই কামত ধৰাঁ। কৰাঁ কাম-কাজ,{{Float right|4=3em|নাই তাত লাজ,}} :::কিয়নো এনেই ফিতাহি কৰা। কি আছে তোমাৰ,{{Float right|4=3em|ফুটা কৰি সাৰ,}} :::কিয়নো ইদৰে মাৰা গণ্ডপ। লাও-টুকৰীয়া,{{Float right|4=3em|হলা অসমীয়া,}} :::নেভাবা নিজৰ কথা অলপ। নিজৰ বিলাই,{{Float right|4=3em|এবাৰ নেচাই,}} :::যেনে গঙ্গাটোপ আছা ওফন্দি। হায় অসমীয়া,{{Float right|4=3em|বুদ্ধি নাইকিয়া,}} :::হলা ফিতাহিৰ নিকিনা বন্দী। এতেকতে ভাই,{{Float right|4=3em|টানি ঘুপুৰাই,}} :::উঘালা ভেমৰ জেৰেপা শিপা। কৰা তুমি কাম,{{Float right|4=3em|লই হৰিনাম;}} :::——দয়ালু হৰিয়ে কৰিব কৃপা। </poem> {{center|{{Rule|4em}}}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 6v9b0783em3e4t5yz9r76t1cf6oy0n2 104 74797 265393 206297 2026-11-05T05:39:27Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265393 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Center|[[File:আনন্দৰাম বৰুৱা (page 1 crop).jpg|400px]]}} {{Right|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ।{{gap|10em}}}}<noinclude></noinclude> rmwwz247d5943l075i30urdwcjcxik4 265394 265393 2026-11-05T05:44:31Z হানিফ আলী 1925 265394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:আনন্দৰাম বৰুৱা (page 1 crop).jpg|500px|center]] |width=500 |item1= দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ। |x1 =390 |y1 =660 }}<noinclude></noinclude> bnni3m8giiarf9321fvj443rs4ivyo0 104 76569 265228 264422 2026-11-04T14:45:56Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265228 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:কঃ পন্থাঃ (page 3 crop).jpg|500px|center]] |width=500 |item1= {{center|{{Xx-larger|উছৰ্গা।}}<br/>⸻}} |x1 =210 |y1 =105 |item2= পিতাস্বৰ্গ পিতা ধৰ্ম্ম পিতাহি পৰমং তপ:<br/>পিতৰি প্ৰীতিমাপন্নে প্ৰিয়ন্তে সৰ্ব্ব দেৱতা। |x2 =130 |y2 =280 |item3= <center>'''শ্ৰী-ল-শ্ৰীযুত শিৱনাথ শৰ্ম্মা'''<br/>পিতৃদেৱৰ শ্ৰীচৰণেষু—</center> |x3 =160 |y3 =450 }}<noinclude></noinclude> bziki9po8y6pzg38angem1fintwao5c 104 76572 265220 210323 2026-11-04T14:18:55Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{Block center|width=400px| {{dtpl||বিষয়|১|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/প্ৰহলাদ|প্ৰহলাদ]]|১|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/কংশ|কংশ ]]|১০|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/সতী|সতী]]|১২|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/শ্ৰীকৃষ্ণ|শ্ৰীকৃষ্ণ]]|২১|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/বিশ্বামিত্ৰ|বিশ্বামিত্ৰ]]|২৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/ধ্ৰুব|ধ্ৰুব]]|৩৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/গঙ্গা|গঙ্গা]]|৩৯|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/ভীষ্ম|ভীষ্ম]]|৪৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/অশ্বত্থামাৰ দণ্ড|অশ্বত্থামাৰ দণ্ড]]|৫০|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/জড় ভৰত|জড় ভৰত]]|৫৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/দেবযানী|দেবযানী]]|৬৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/দ্ৰৌপদী|দ্ৰৌপদী]]|৭৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/সাবিত্ৰী|সাবিত্ৰী]]|৮৪|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/নল-দময়ন্তী|নল-দময়ন্তী]]|৯০-১০০|dottext=}} }}<noinclude></noinclude> rg0rc7z4hdije1je4c3f62ujowpyxyl 265221 265220 2026-11-04T14:19:51Z হানিফ আলী 1925 265221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{Block center|width=400px| {{dtpl||বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/প্ৰহলাদ|প্ৰহলাদ]]|১|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/কংশ|কংশ ]]|১০|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/সতী|সতী]]|১২|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/শ্ৰীকৃষ্ণ|শ্ৰীকৃষ্ণ]]|২১|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/বিশ্বামিত্ৰ|বিশ্বামিত্ৰ]]|২৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/ধ্ৰুব|ধ্ৰুব]]|৩৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/গঙ্গা|গঙ্গা]]|৩৯|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/ভীষ্ম|ভীষ্ম]]|৪৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/অশ্বত্থামাৰ দণ্ড|অশ্বত্থামাৰ দণ্ড]]|৫০|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/জড় ভৰত|জড় ভৰত]]|৫৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/দেবযানী|দেবযানী]]|৬৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/দ্ৰৌপদী|দ্ৰৌপদী]]|৭৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/সাবিত্ৰী|সাবিত্ৰী]]|৮৪|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/নল-দময়ন্তী|নল-দময়ন্তী]]|৯০-১০০|dottext=}} }} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 5vd1n4a5z82q6w5j6ccxgkbjyzguov7 265222 265221 2026-11-04T14:21:00Z হানিফ আলী 1925 265222 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী।}}}} {{Block center|width=500px| {{dtpl||বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/প্ৰহলাদ|প্ৰহলাদ]]|১|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/কংশ|কংশ ]]|১০|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/সতী|সতী]]|১২|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/শ্ৰীকৃষ্ণ|শ্ৰীকৃষ্ণ]]|২১|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/বিশ্বামিত্ৰ|বিশ্বামিত্ৰ]]|২৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/ধ্ৰুব|ধ্ৰুব]]|৩৫|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/গঙ্গা|গঙ্গা]]|৩৯|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/ভীষ্ম|ভীষ্ম]]|৪৩|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/অশ্বত্থামাৰ দণ্ড|অশ্বত্থামাৰ দণ্ড]]|৫০|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/জড় ভৰত|জড় ভৰত]]|৫৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/দেবযানী|দেবযানী]]|৬৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/দ্ৰৌপদী|দ্ৰৌপদী]]|৭৭|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/সাবিত্ৰী|সাবিত্ৰী]]|৮৪|dottext=}} {{dtpl||[[ভোগ/নল-দময়ন্তী|নল-দময়ন্তী]]|৯০-১০০|dottext=}} }} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 0hce2lvvpm12y5hcugu67pni4mp0kik 104 76577 265164 210328 2026-11-04T12:05:58Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{rh||প্ৰহ্লাদ।|৫}} {{Rule|30em}} বিষ্ণুক ভক্তি কৰিবলৈ আওকান কৰে। এই কথা শুনা মাত্রেই পিতাকে প্রহ্লাদক কোলাৰ পৰা আচাৰ মাৰি পেলাই দিলে। ৰাক্ষসবোৰক কলে, “ই মোক এৰি ভ্ৰাতৃ বৈৰী বিষ্ণুক আপোন বুলিছে। ইয়াক মাৰি পেলাহঁক৷’’ ৰাক্ষসবোৰে অনেক চেষ্টা কৰিও প্রহ্লাদক মাৰক চাৰি মাখি চালকে ছিঙ্গিব নোৱাৰিলে। প্রহ্লাদে বিষ্ণুৰ নাম লৈ বহি থাকিল। তেতিয়া দঁতাল হাতী বোৰৰ আগত মাৰিবলৈ পেলাই দিলত দঁতাল হাতী বোৰে দাতেৰে ভিৰ দিয়াত সিহঁতৰ দাত ভাগিল। সাপক কামুৰিবলৈ দিয়াত সিহঁতৰো দাঁত ভাগিল। টেটুত শিল বান্ধি পানীত পেলাই দিলত, শিল ওপঙ্গি ৰল। পর্ব্বতৰ টিঙ্গৰ পৰা পেলাই দিলতো প্রহ্লাদে কেৰেপ নকৰিলে। মাটিত গাঁত খানি পুতি থ’লে, জ্বলা জুইত পেলাই দিলে, তথাপি প্রহ্লাদক মাৰিব নোৱাৰিলে! এতিয়া পিতাকে বুঝিব পাৰিলে যে পুতেকেই তেওঁৰ মৰণৰ কাৰণ হ’ল। এই ভাবি মৌন হৈ ৰ’ল । ষণ্ডামাৰ্কই ৰজাক বেজাৰ মনেৰে থকা দেখি কলে, ‘‘মহাৰাজ আপুনি ত্ৰৈলোক্যৰ ৰজা । এনে এটা সামান্য কথাত চিন্তা কৰা অযুগুত। কিয়নো ই এতিয়া কেচুৱা লৰা। ইয়াকঃ- {{Block center|<poem>“বৰুণৰ পাশে বান্ধি থৈয়ো কত কাল, আপুনি বয়স হৈলে বুদ্ধি হৈব ভাল”,</poem>}} {{gap}}এই কথাত ৰজাই উশাহ পাই আকৌ যণ্ডামাৰ্কৰ হাতত পুতেকক গতাই দিলে। প্রহ্লাদ কিন্তু আগৰ দৰেই থাকিল<noinclude></noinclude> jui45yjao81aso6g0omca6cyf1kznm3 104 76578 265250 210329 2026-11-04T15:58:16Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{rh|৬|ভোগ।|}} {{Rule|30em}} শিক্ষকৰ ওচৰত দৈত্যশাস্ত্ৰ পঢ়ে, শিক্ষক আঁতৰি গলেই বিষ্ণুৰ উপাসনা কৰে আৰু লৰাবোৰক কয়। {{Block center|<poem>“অসাৰ সংসাৰ নাই ইহাত বিশ্বাস৷ জানি হৰি ভকতিক কৰিয়ো অভ্যাস।”</poem>}} {{gap}}দৈত্য শিশু বোৰো লাহে লাহে প্ৰহ্লাদৰ ফলীয়া হ’ল৷ এজন দৈত্যশিশুৱে এদিন প্রহ্লাদক সুধিলে, তেওঁ অন্তঃপুৰত থাকি ভক্তি কৰ পৰা শিকিলে? তেতিয়া তেওঁ কলে, ‘‘পিতা তপস্যা কৰিবলৈ গৈ বহুত দিন উভটি নহাত আইক ইন্দ্ৰই হৰি নিলে। বাটত যাওঁতে আয়ে চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া নাৰদ আহি এৰুৱাই দি এজন ঋষিৰ আশ্ৰমত থলেগৈ। আৰু পিতৃতূল্য নাৰদে আইক বিষ্ণু ভক্তি দিলে। মই তেতিয়া তেওঁৰ গৰ্ভত থাকি সকলো কথা শুনি আছিলোঁ। আয়ে পিতাক পাই সকলো কথা পাহৰিলে, মোৰ কিন্তু মনত আছে । এতিয়াও তোমালোকে বিষ্ণু ভক্তি কৰা। তপ, জপ, যজ্ঞ সকলো মিছা। ভক্তি কৰিবলৈ দেৱ দ্বিজ বা ঋষি হ’ব নেলাগে ৷ বহুত শাস্ত্ৰও জানিব নেলাগে। অকল ভক্তিতেই হে নাৰায়ণ সন্তুষ্ট হয়। এই কথা শুনি সকলোৱেই বিষ্ণু ভক্ত হ’ল। ষণ্ডামাৰ্কই আৰু পঢ়াব নোৱাৰা হ'ল। পণ্ডিতে আহি ৰজাক গোচৰ দিলেহি। {{gap}}প্ৰহ্লাদক ওচৰলৈ মাতি আনি ৰজাই খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি, ধৰি গৰ্জ্জনি মাৰি কলে, ‘‘মই ত্ৰৈলোক্যৰ ৰজা। ত্ৰিদশ মোৰ ভয়ত কঁপি থাকে। কেচুৱা লৰা এটাই ইমান দম্ভালি<noinclude></noinclude> guc6zwhgf8e5firvzc6onx8y0i6gxq7 104 76579 265365 210330 2026-11-05T04:08:43Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{rh||প্ৰহ্লাদ।|৭}} {{Rule|30em}} কব, আজি তোৰ মূৰ খাম।’’ প্রহ্লাদে তলকা মাৰি শুনি থাকি লাহেকৈ উত্তৰ দিলে, “পিতা ! প্রভু চক্ৰপাণি সবাতকৈও ডাঙৰ, তোমাৰ মোৰ কথাই নাই, ব্ৰহ্মা আদিয়েও তেওঁৰ চৰণ সেৱে। ত্ৰৈলোক্য গোটেই তেওঁৰ মায়া। তেওঁৰেই সকলো ইয়াকে জানি অসুৰ প্রবৃত্তি এৰি তেওঁৰ শৰণ লোৱাঁ। তেহে পৰকালৰ গতি পাবা ৷ তেতিয়া ৰজাই ক’লে,‘‘মই জানিলো তোৰ মৰিবৰ মন গ’ল ৷ মোতকৈ আৰু ঈশ্বৰ কোন আছে? বাৰু মই এতিয়া তোক খণ্ড খণ্ড কৰি কাটি পেলাওঁ। চাওঁ বাৰু তোৰ হৰিয়ে ৰাখক। আৰু হৰি যদি জগতৰ ঈশ্বৰ সি ক’ত আছে মোক ক।’’ {{gap}}তেতিয়া প্ৰহ্লাদে ক’লে, {{Block center|<poem>“সবাতে আছন্ত জগৎ স্বামী ক্ষতিক স্তম্ভে দেখোহোঁ আমি,”</poem>}} {{gap}}এইকথা দৈত্যপতিয়ে শুনিয়েই দাঁত মূৰ কামুৰি আসনৰ পৰা জাপ মাৰি পৰি বিম্বা-শবদে গৈ খঙৰ কোবত ওচৰত থকা। স্তম্ভটো একে ভূকুয়ে ভাঙ্গি পেলালে। {{gap}}স্তম্ভৰ ভিতৰৰ পৰা সিংহনাদ কৰি নৃসিংহ অৱতাৰ হৈ হিৰণ্যকশিপুক আঠুৰ ওপৰত লৈ নখেৰে চিৰি মাৰি পেলালে। এওঁক মাৰিলত দেৱতা সকলেও সন্তোষ পালে। তেতিয়া সকলোবোৰ দেৱতা আহি নৃসিংহৰূপী বিষ্ণুক ক্রোধ সামৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলেহি সিমানতো তেওঁৰ খঙ মাৰ নোযোৱা দেখি লক্ষ্মী দেবীক স্বামীৰ খঙ মাৰ নিয়াবলৈ মাতি আনি-<noinclude></noinclude> 9ch65gm1segthvfovbh8c1cw6x6m5aj 104 76580 265419 210331 2026-11-05T07:25:02Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{rh|৮|ভোগ।|}} {{Rule|30em}} লেগৈ। লক্ষ্মীযে আহি ভয়ঙ্কৰ ৰূপ দেখি আঁতৰৰে পৰা উলটি,লৰ মাৰিলে। {{gap}}তেতিয়া প্রহ্লাদক ব্ৰহ্মাই বিষ্ণুৰ খঙ মাৰ নিয়াবলৈ ক’লে ৷ প্রহ্লাদে ব্ৰহ্মাৰ বচন মতে লাহে লাহে তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ মাটিত দীঘল দি কৰযোৰ কৰি চৰণত ধৰি পৰি আছে। নৃসিংহই বহুত পৰৰ পাচত হাঁহি পেলালে আৰু নিজহাতে প্ৰহ্লাদক কোলাত তুলি ললে। প্রহ্লাদে তেতিয়া অনেক কাকুতি কৰিলেঃ- {{Block center|<poem> কিবা স্তুতি নতি{{gap|4em}}কৰিবোহোঁ আমি {{gap|3em}}অসুৰ ক্ৰুৰ স্বভাৱ। ভয়ঙ্কৰ কোপ{{gap|4em}}দেখিয়া তোমাৰ {{gap|3em}}প্রভু ভয় মোৰ নাই। সংসাৰ চক্ৰৰ{{gap|4em}}নিকাৰ দেখিয়া {{gap|3em}}সদায় খাতু উৰাই।</poem>}} এইদৰে বহুবিধ স্তুতি কৰি প্ৰহ্লাদ পৰি আছে। তেতিয়া নৰসিংহৰ খঙ মাৰ গ’ল আৰু প্রহ্লাদক কলে, “তোমাৰ ভক্তিত মই তুষ্ট হৈছোঁ। এতিয়া কি বৰ লাগে লোৱাঁ”?তেতিয়া প্রহ্লাদে ক’লে- {{Block center|<poem>“তোমাৰ অকাম ভৃত্য আমি তুমিও নিষ্কাম মোৰ দ্বামী”</poem>}} {{gap}}এই কথা শুনি নৃসিংহই বৰ সন্তোষ পাই গদ গদ মাতেৰে ক’লে, “তোমাৰ নিচিনা ভক্তক একো বৰ দিব নেলাগে।<noinclude></noinclude> lriefgshxxvy59o376pem12gn90320i 104 76670 265225 264436 2026-11-04T14:31:56Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265225 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:ইন্দীবৰ বৰুৱা (page 1 crop).jpg|400px|center]] |width=400 |item1= {{center|{{Xx-larger|উপহাৰ পিঠি—}}}} |x1 =110 |y1 =120 |item2= .............. চিন স্বৰূপে<br/>শ্ৰী ......................... ৰ হাতত<br/>{{gap}}সাদৰে দিলোঁ।&nbsp;&nbsp;ইতি |x2 =150 |y2 =290 |item3= <center>তোমাৰ<br/>শ্ৰী ......................</center> |x3 =200 |y3 =390 }}<noinclude></noinclude> czvgcbnmjhm1pq9bq6983w1audjkdw0 104 77091 265342 211280 2026-11-04T17:58:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১৮ মাতৃজাতি স্বামীৰ লগত মিলি-জুলি থাকে, জীৱসা হয় আকৌ পুত্ৰ জন্মোৰা সুখ অনুভৱ কৰিব পাৰে। হে যাজক সকলক পালন কৰোত৷ অগ্নি! আমি (বৰ কন্যা) জীয়াই থাকোতে স্বৰ্গ-মৰ্ত্তত যি বোৰ মঙ্গল (শুভ) আছে আৰু স্বৰ্গ-মৰ্ত্তত জন্ম৷ গো হিৰণ্য প্ৰভৃতি যি বোৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰসিদ্ধ ঐশ্বৰ্য্য আছে সেই আটাইবোৰকেই তুমি আমাক দিয়া, হে জোতিৰ্ম্ময় সকলৰ অধিৰাজ অগ্নি! আপুনি আমালোকক আমালোকৰ শুভ-গন্তব্য পথ দেখুৱাবলৈ আহক; আমাৰ মৃত্যু আঁতৰি থাওক; মোক্ষ উপস্থিত হওক; যমে আমাক অভয় দান ককৰ। মুঠৰ ওপৰত আপুনি আহিলে আমাৰ এইবোৰ আঁতৰি যাব। হে মৃত্যু যম! আন দেৱতাই কৰিব নোৱাৰা হিংসাপথ ত্যাগ কৰি অহিংসাৰ পথলৈ আহা। প্ৰাণীসকলৰ সকলো আচৰণকেই দেখিবলৈ নাইব৷ শুনিৱলৈ পোৱা৷ ধৰ্ম্মৰাজ, তোমাক ম‍ই বিনীত ভাৱে ইয়াকে কওঁ যেন আমাৰ এজাবিলাকক ( আত্মীয় সকলক ) হিংস৷ নকৰা, আকৌ মোৰ এই আহুতিৰ দ্বাৰা সন্তুষ্ট হৈ মোৰ পুত্ৰ প্ৰভৃতিকো যেন আখৈৰ হোম শাস্ত্ৰমতে ছোৱালীজনীয়ে লাগে, কিন্তু তিৰোতাই হোম কৰা ব্যৱহাৰ নথকাত, বৰে সেই হোম কন্যাৰ সলনি কৰে। ওঁমৰ্য্যমনদেবং কন্যামগ্নিমযক্ষত সনোহৰ্য্যমা তোমাত বাজে হিংসা নকৰা। নিজে কৰিব আমাৰ দেশত তাৰ মন্ত্ৰ :- - দেবঃ প্ৰেতো মুঞ্চতু মা পতেঃ স্বাহা ইদমগ্নয়ে। ওঁ মিয়ং নাৰ্ষ্য পত্ৰুতে<noinclude></noinclude> dzxrn66hhowre70lis6uxfpw3xdel4j 265343 265342 2026-11-04T18:20:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|১৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>স্বামীৰ লগত মিলি-জুলি থাকে, জীৱবৎসা হয় আকৌ পুত্ৰ জন্মোৱা সুখ অনুভৱ কৰিব পাৰে। হে যাজক সকলক পালন কৰোত৷ অগ্নি। আমি (বৰ কন্যা) জীয়াই থাকোঁতেস্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত যি বোৰ মঙ্গল (শুভ) আছে আৰু স্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত জন্ম৷ গো হিৰণ্য প্ৰভৃতি যি বোৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰসিদ্ধ ঐশ্বৰ্য্যআছে সেই আটাইবোৰকেই তুমি আমাক দিয়া, হেজোতিৰ্ম্ময় সকলৰ অধিৰাজ অগ্নি। আপুনি আমালোকক আমালোকৰ শুভ-গন্তব্য পথ দেখুৱাবলৈ আহক; আমাৰ মৃত্যু আঁতৰি থাওক; মোক্ষ উপস্থিত হওক; যমে আমাক অভয় দান কৰিব। মুঠৰ ওপৰত আপুনি আহিলে আমাৰ এইবোৰ আঁতৰি যাব। হে মৃত্যু যম। তোমাত বাজে আন দেৱতাই কৰিব নোৱাৰা হিংসাপথ ত্যাগ কৰি অহিংসাৰ পথলৈ আহা। প্ৰাণীসকলৰ সকলো আচৰণকেই দেখিবলৈ নাইব৷ শুনিৱলৈ পোৱা৷ ধৰ্ম্মৰাজ, তোমাক ম‍ইবিনীত ভাৱে ইয়াকে কওঁ যেন আমাৰ এজাবিলাকক( আত্মীয় সকলক ) হিংস৷ নকৰা, আকৌ মোৰ এই আহুতিৰ দ্বাৰা সন্তুষ্ট হৈ মোৰ পুত্ৰ প্ৰভৃতিকো যেন হিংসা নকৰা। {{gap}}আখৈৰ হোম শাস্ত্ৰমতে ছোৱালীজনীয়ে নিজে কৰিবলাগে, কিন্তু তিৰোতাই হোম কৰা ব্যৱহাৰ আমাৰ দেশতনথকাত, বৰে সেই হোম কন্যাৰ সলনি কৰে। তাৰ মন্ত্ৰ :- {{gap}}ওঁমৰ্য্যমনদেবং কন্যা মগ্নিমযক্ষত সনোহৰ্য্যমাতোমাত বাজে দেবঃ প্ৰেতো মুঞ্চতু মা পতেঃ স্বাহা ইদমগ্নয়ে।ওঁ মিয়ং নাৰ্ষ্যুপত্ৰুতে<noinclude></noinclude> ibwzzmf6d84z65dnnc2oos3zmwojgxm 265344 265343 2026-11-04T18:21:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 265344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|১৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>স্বামীৰ লগত মিলি-জুলি থাকে, জীৱবৎসা হয় আকৌ পুত্ৰ জন্মোৱা সুখ অনুভৱ কৰিব পাৰে। হে যাজক সকলক পালন কৰোত৷ অগ্নি। আমি (বৰ কন্যা) জীয়াই থাকোঁতেস্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত যি বোৰ মঙ্গল (শুভ) আছে আৰু স্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত জন্ম৷ গো হিৰণ্য প্ৰভৃতি যি বোৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰসিদ্ধ ঐশ্বৰ্য্যআছে সেই আটাইবোৰকেই তুমি আমাক দিয়া, হেজোতিৰ্ম্ময় সকলৰ অধিৰাজ অগ্নি। আপুনি আমালোকক আমালোকৰ শুভ-গন্তব্য পথ দেখুৱাবলৈ আহক; আমাৰ মৃত্যু আঁতৰি থাওক; মোক্ষ উপস্থিত হওক; যমে আমাক অভয় দান কৰিব। মুঠৰ ওপৰত আপুনি আহিলে আমাৰ এইবোৰ আঁতৰি যাব। হে মৃত্যু যম। তোমাত বাজে আন দেৱতাই কৰিব নোৱাৰা হিংসাপথ ত্যাগ কৰি অহিংসাৰ পথলৈ আহা। প্ৰাণীসকলৰ সকলো আচৰণকেই দেখিবলৈ নাইব৷ শুনিবলৈ পোৱা৷ ধৰ্ম্মৰাজ, তোমাক ম‍ইবিনীত ভাৱে ইয়াকে কওঁ যেন আমাৰ এজাবিলাকক( আত্মীয় সকলক ) হিংস৷ নকৰা, আকৌ মোৰ এই আহুতিৰ দ্বাৰা সন্তুষ্ট হৈ মোৰ পুত্ৰ প্ৰভৃতিকো যেন হিংসা নকৰা। {{gap}}আখৈৰ হোম শাস্ত্ৰমতে ছোৱালীজনীয়ে নিজে কৰিব লাগে, কিন্তু তিৰোতাই হোম কৰা ব্যৱহাৰ আমাৰ দেশত নথকাত, বৰে সেই হোম কন্যাৰ সলনি কৰে। তাৰ মন্ত্ৰ :- {{gap}}ওঁমৰ্য্যমনদেবং কন্যা মগ্নিমযক্ষত সনোহৰ্য্যমাতোমাত বাজে দেবঃ প্ৰেতো মুঞ্চতু মা পতেঃ স্বাহা ইদমগ্নয়ে।ওঁ মিয়ং নাৰ্ষ্যুপত্ৰুতে<noinclude></noinclude> aapbt6o1dk50aui0vymfg0wol028i57 265345 265344 2026-11-04T18:22:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 265345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|১৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>স্বামীৰ লগত মিলি-জুলি থাকে, জীৱবৎসা হয় আকৌ পুত্ৰ জন্মোৱা সুখ অনুভৱ কৰিব পাৰে। হে যাজক সকলক পালন কৰোত৷ অগ্নি। আমি (বৰ কন্যা) জীয়াই থাকোঁতেস্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত যি বোৰ মঙ্গল (শুভ) আছে আৰু স্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত জন্ম৷ গো হিৰণ্য প্ৰভৃতি যি বোৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰসিদ্ধ ঐশ্বৰ্য্যআছে সেই আটাইবোৰকেই তুমি আমাক দিয়া, হেজোতিৰ্ম্ময় সকলৰ অধিৰাজ অগ্নি। আপুনি আমালোকক আমালোকৰ শুভ-গন্তব্য পথ দেখুৱাবলৈ আহক; আমাৰ মৃত্যু আঁতৰি থাওক; মোক্ষ উপস্থিত হওক; যমে আমাক অভয় দান কৰিব। মুঠৰ ওপৰত আপুনি আহিলে আমাৰ এইবোৰ আঁতৰি যাব। হে মৃত্যু যম। তোমাত বাজে আন দেৱতাই কৰিব নোৱাৰা হিংসাপথ ত্যাগ কৰি অহিংসাৰ পথলৈ আহা। প্ৰাণীসকলৰ সকলো আচৰণকেই দেখিবলৈ নাইব৷ শুনিবলৈ পোৱা৷ ধৰ্ম্মৰাজ, তোমাক ম‍ইবিনীত ভাৱে ইয়াকে কওঁ যেন আমাৰ এজাবিলাকক( আত্মীয় সকলক ) হিংস৷ নকৰা, আকৌ মোৰ এই আহুতিৰ দ্বাৰা সন্তুষ্ট হৈ মোৰ পুত্ৰ প্ৰভৃতিকো যেন হিংসা নকৰা। {{gap}}আখৈৰ হোম শাস্ত্ৰমতে ছোৱালীজনীয়ে নিজে কৰিব লাগে, কিন্তু তিৰোতাই হোম কৰা ব্যৱহাৰ আমাৰ দেশত নথকাত, বৰে সেই হোম কন্যাৰ সলনি কৰে। তাৰ মন্ত্ৰ :- {{gap}}ওঁমৰ্য্যমনদেবং কন্যা মগ্নিমযক্ষত সনোহৰ্য্যমাতোমাত বাজে দেবঃ প্ৰেতো মুঞ্চতু মা পতেঃ স্বাহা ইদমগ্নয়ে। ওঁ মিয়ং নাৰ্ষ্যুপত্ৰুতে{{nop}}<noinclude></noinclude> md6grkzqvuv08ydoh7jskmvgpumvxca 265356 265345 2026-11-05T02:23:47Z Jyoti Chiring 2949 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>স্বামীৰ লগত মিলি-জুলি থাকে, জীৱবৎসা হয় আকৌ পুত্ৰ জন্মোৱা সুখ অনুভৱ কৰিব পাৰে। হে যাজক সকলক পালন কৰোতা অগ্নি! আমি (বৰ কন্যা) জীয়াই থাকোঁতে স্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত যি বোৰ মঙ্গল (শুভ) আছে আৰু স্বৰ্গ-মৰ্ত্ত্যত জন্মা গো হিৰণ্য প্ৰভৃতি যি বোৰ প্ৰসিদ্ধ প্ৰসিদ্ধ ঐশ্বৰ্য্য আছে সেই আটাইবোৰকেই তুমি আমাক দিয়া, হে জোতিৰ্ম্ময় সকলৰ অধিৰাজ অগ্নি! আপুনি আমালোকক আমালোকৰ শুভ-গন্তব্য পথ দেখুৱাবলৈ আহক; আমাৰ মৃত্যু আঁতৰি থাওক; মোক্ষ উপস্থিত হওক; যমে আমাক অভয় দান {{SIC|ককৰ|কৰক}}। মুঠৰ ওপৰত আপুনি আহিলে আমাৰ এইবোৰ আঁতৰি যাব। হে মৃত্যু যম! তোমাত বাজে আন দেৱতাই কৰিব নোৱাৰা হিংসাপথ ত্যাগ কৰি অহিংসাৰ পথলৈ আঁহা। প্ৰাণীসকলৰ সকলো আচৰণকেই দেখিবলৈ নাইবা শুনিবলৈ পোৱা ধৰ্ম্মৰাজ, তোমাক ম‍ই বিনীত ভাৱে ইয়াকে কওঁ যেন আমাৰ প্ৰজা- বিলাকক( আত্মীয় সকলক ) হিংসা নকৰা, আকৌ মোৰ এই আহুতিৰ দ্বাৰা সন্তুষ্ট হৈ মোৰ পুত্ৰ প্ৰভৃতিকো যেন হিংসা নকৰা। {{gap}}আখৈৰ হোম শাস্ত্ৰমতে ছোৱালীজনীয়ে নিজে কৰিব লাগে, কিন্তু তিৰোতাই হোম কৰা ব্যৱহাৰ আমাৰ দেশত নথকাত, বৰে সেই হোম কন্যাৰ সলনি কৰে। তাৰ মন্ত্ৰঃ- {{gap}}ওঁমৰ্য্যমনদেবং কন্যামগ্নিমযক্ষত সনোহৰ্য্যমা দেবঃ প্ৰেতো মুঞ্চতু মা পতেঃ স্বাহা ইদমগ্নয়ে। ওঁ মিয়ং নাৰ্য্যুপব্ৰূতে<noinclude></noinclude> 5sqvdj9t84fvvj4q5pxzv6lxq7b6oit 104 77095 265347 211284 2026-11-04T18:26:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি 2 বিয়াৰ সম্বন্ধ— ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰায় প্ৰত্যেক সমাজতে এই বিবাহৰ সম্বন্ধ দৰা কন্যাৰ বাপেক মাক প্ৰভৃতি গুৰুজনে ঠিক কৰে। দৰা কন্যাৰ এই বিষয়ে পূৰ্ব্বে পৃথক মত নাছিল, এতিয়৷ যদিও শিক্ষাৰ গুণত হব ধৰিছে। আগৰ দিনত পাশ্চাত্য দেশতো এনে নিয়ম আছিল, কিন্তু এতিয়া সেই নিয়মৰ ব্যতিক্ৰম হৈছে। স্ত্ৰী-স্বাধীনতা আৰু স্ত্ৰী-শিক্ষা বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে সেইবিলাক দেশত দৰা-কন্যাইহে নিজৰ লক্ষ্মী বাছি লয়। কিন্তু যি বয়সত ডেকা-গাভৰুৱে নিজৰ জীৱনৰ লগৰী বাছি লয়, তেতিয়৷ সংসাৰৰ অভিজ্ঞতা নথকাই বহুত ক্ষেত্ৰতে সেই বিয়া স্থায়ী নহয়; আৰু তাৰ ফলত সেইবিলাক দেশত বিবাহ ভঙ্গৰ মোকদম৷ বছৰে হাজাৰ হাজাৰ হয়। আমেৰিকা প্ৰভৃতি বহুত পাশ্চাত্য দেশত আজিকালি আৰু এবিধ নতুন বিবাহ প্ৰথাৰ প্ৰচলন হৈছে, সেই মতে বিবাহ কাৰ্য সম্পন্ন হোৱাৰ আগতে ডেকা-গাভৰুৱে পৰীক্ষাৰ নিমিত্তে কিছুদিন একেলগে বাস কৰে তাৰ পিছত যদি দুয়ো ভাবে যে তেওঁলোকৰ মন মিলিছে, তেনে হলে বিয়া পাতে, নহলে তেওঁলোকে ছিগাছিগি হৈ আৰু আন লগৰী পৰীক্ষা কৰে। আগেয়ে ইংলণ্ড প্ৰভৃতি দেশতো এবাৰ বিয়া হৈ গলে, সেই বিয়া ছেদ কৰা বৰ টান আছিল কিন্তু দিনক দিনে আজিকালি সহজ হব লাগিছে, আৰু তাৰ ফলত সেই বিলাক ঠাইত আজিকালি দিনক দিনে পাৰিবাৰিক শান্তি<noinclude></noinclude> l0h8pbylhreb826ptx13wks909vuq04 265350 265347 2026-11-04T18:36:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|২৩}}</noinclude>{{gap}}বিয়াৰ সম্বন্ধ— ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰায় প্ৰত্যেক সমাজতে এই বিবাহৰ সম্বন্ধ দৰা কন্যাৰ বাপেক মাক প্ৰভৃতি গুৰুজনে ঠিক কৰে। দৰা কন্যাৰ এই বিষয়ে পূৰ্ব্বে পৃথক মত নাছিল, এতিয়৷ যদিও শিক্ষাৰ গুণত হব ধৰিছে। আগৰ দিনত পাশ্চাত্য দেশতো এনে নিয়ম আছিল, কিন্তু এতিয়াসেই নিয়মৰ ব্যতিক্ৰম হৈছে। স্ত্ৰী-স্বাধীনতা আৰু স্ত্ৰী-শিক্ষা বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে সেইবিলাক দেশত দৰা-কন্যাইহে নিজৰ লক্ষ্মী বাছি লয়। কিন্তু যি বয়সত ডেকা-গাভৰুৱে নিজৰ জীৱনৰ লগৰী বাছি লয়, তেতিয়৷ সংসাৰৰ অভিজ্ঞতা নথকাই বহুত ক্ষেত্ৰতে সেই বিয়া স্থায়ী নহয়; আৰু তাৰফলত সেইবিলাক দেশত বিবাহ ভঙ্গৰ মোকদম৷ বছৰে হাজাৰ হাজাৰ হয়। {{gap}}আমেৰিকা প্ৰভৃতি বহুত পাশ্চাত্য দেশত আজিকালি আৰু এবিধ নতুন বিবাহ প্ৰথাৰ প্ৰচলন হৈছে, সেই মতে বিবাহ কাৰ্য সম্পন্ন হোৱাৰ আগতে ডেকা-গাভৰুৱে পৰীক্ষাৰ নিমিত্তে কিছুদিন একেলগে বাস কৰে তাৰ পিছত যদি দুয়োভাবে যে তেওঁলোকৰ মন মিলিছে, তেনে হলে বিয়া পাতে,নহলে তেওঁলোকে ছিগাছিগি হৈ আৰু আন লগৰী পৰীক্ষা কৰে। আগেয়ে ইংলণ্ড প্ৰভৃতি দেশতো এবাৰ বিয়া হৈ গলে,সেই বিয়া ছেদ কৰা বৰ টান আছিল কিন্তু দিনক দিনে আজিকালি সহজ হব লাগিছে, আৰু তাৰ ফলত সেইবিলাক ঠাইত আজিকালি দিনক দিনে পাৰিবাৰিক শান্তি<noinclude></noinclude> qsuvgukwgxrtjorudvvg9iepj7nle4e 104 86368 265395 255060 2026-11-05T05:48:11Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{gap}}LIFE OF ANUNDORAM BOROOAH B.A., I.C.S., Barrister-at-Law by Suryyakumar Bhuyan M.A., B. L., Professor of English, Cotton College, Gauhati, Assam, and Examiner in English and Assamese to the Calcutta University. {{Dhr|10em}} {{center|{{Xxxx-larger|'''আনন্দৰাম বৰুৱা।'''}}}} {{Dhr|3em}} {{center|{{larger|জীৱন-চৰিত।}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> tvhbne73tyv37zhnws52mn2714tsn3c 104 86526 265169 265163 2026-11-04T13:31:33Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265169 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৪৩}}</noinclude>যানৰ যিহে তীব্ৰ বেগ হয়তো দুই বজাতে গুৱাহাটী পাইছে আৰু হয়তো তিনিবজাতে উভতি পাবহি। গতিকে আধাঘণ্টা সময় চহৰত ঘূৰি তিনিবজাত ফিল্ডলৈ যোৱাৰ স্থিৰ কৰি বৰ বেগেৰে মটৰ চলাই দিলে। উধামুধাকৈ আধাঘণ্টা ঘূৰি ফুৰি কোনো লাভ নহল। ঠিক তিনি বজাৰ লগে লগে উগ্ৰই আকাশী যান নমোৱা ফিল্ডৰ এচুকত মটৰ ৰখালে। তেওঁৰ অনুমান ঠিক হল। উগ্ৰই এইবোৰ কথাত অসাধ্য সাধন কৰিব পাৰে। তিনিমিনিট পিছতে উগ্ৰৰ আকাশী যানে সোঁ সোঁ কৰে ক'লা আকাশত শব্দ তুলি ক'লা অতিকায় চৰাই এটাৰ দৰে ফিল্ডৰ ওপৰেৰে এপাক ঘূৰিলে। কেপ্টেনে দুবাৰ লাইট জ্বলাই নুমাই সঙ্কেত দিয়াৰ লগে লগে ফিল্ডত নমালত মটৰ লৈ কেপ্টেন ওচৰ পালেগৈ। {{gap}}মালতীৰ বাতৰি সংক্ষেপতে উগ্ৰক কৈ তেওঁক তেতিয়াই ওভোতাই পঠাই দুয়োজনে মটৰত উঠি বহিল। কেপ্টেনে জেপৰ পৰা মালতীয়ে লিখা চিঠিখন উলিয়ালত টৰ্চ লাইটৰ পোহৰত দুয়োজনে পঢ়ি শেষ কৰি অলপ সময়লৈ নিমাত হৈ থাকিল। তাৰ পিছত দলপতিয়ে কলে “চলোৱা ভাইচাহাব, সময় মূল্যবান।” {{gap}}কেপ্টেনে মটৰ চলাই দিলে। {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|- পাচ-}}'''}} {{gap}}কেপ্টেন ওলাই যোৱাৰ লগে লগে দাৰোগাই ভাবিলে যে মালতীৰ প্ৰভাব বিজতৰীয়াৰ ওপৰত বাৰুকৈয়ে আছে। সেই ক্ষেত্ৰত এই অসময়তো এওঁ বিজতৰীয়াৰ ওচৰলৈ নিশ্চয় যাব পাৰে। গতিকে তাৰ পূৰ্ব্বেই অন্ততঃ কাম দেখুওৱা হিচাবে কিছু কৰ্ত্তব্য তৎক্ষণাত কৰা ভাল।<noinclude></noinclude> hnrqoxyd3nuwujssfo6g90r953bj0a6 104 86548 265174 237495 2026-11-04T13:39:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265174 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>যদি দস্যুহঁতৰ মটৰখনৰ পায় তেতিয়াহলেতো দাও মাৰিলেই, নাপালেও অন্ততঃ ওপৰৱালা নিশ্চয় সন্তুষ্ট হব। তাকে ভাবি চাৰিজনক তাতে পহৰা দি থাকিবলৈ হুকুম দি বাকীকেজনৰ সৈতে মটৰত উঠি পোনেই থানালৈ গল। সহকাৰী এজনক আদেশ দিলে যে তেওঁ লগতে গৈ ডিব্ৰুগড়ৰ চহৰৰ পৰা ওলাই যোৱা আটাই কেইটা ৰাস্তাৰ মূৰত পহৰা ৰাখি বাহিৰ ওলাই যাব খোজা মটৰবোৰ ৰখাই চাব লাগে। বিশেষকৈ যি মটৰৰ নম্বৰ প্লেটত সাত সংখ্যাটো থাকে সেইখন জব্দ কৰিবই লাগে। সহকাৰীয়ে চিপাহী কিছুমান লৈ ততালিকে ট্ৰাক এখনেৰে আদেশ পালন কৰিবলৈ গল। {{gap}}মালতীৰ পোৰ্টফোলিও বেগটো দাৰোগাই লৈ আহিছিল। কাকতকেইখন আকৌ এবাৰ উলিয়ালে। ঘড়ীলৈ চালে, তিনি বাজিবলৈ পোন্ধৰ মিনিট আছে। দাৰোগাই হামি এটা মাৰিলে। চিগাৰেট এটা জ্বলালে। চকু মুদ খাই যাব খোজে। আকৌ হামি আহিল। কাকতবোৰ বেগটোত সুমাই লৈ থিয় হৈ ভাবিলে তিনি ঘণ্টাত এঘুমটি ভালকৈ হব। পুৱা চাহ টোপা খাই গাত বল বান্ধি নামবোৰ পঢ়ি চাই সেই মতে দেখা কৰিলেও কোনো পলাই নাযায়। এতেকে... {{gap}}ইপিনে ফিল্ডৰ পৰা আলিত মটৰ উঠাৰ লগে লগে দলপতিয়ে কলে “অইন কথা পিছতো হব। প্ৰথমে আমি বিলাসক লগ ধৰি কেইটামান বিষয়ে জানিব লাগে ভাই চাহাব। বিলাসৰ ঘৰ বিচাৰি উলিয়াব পাৰিবানে?" {{gap}}কেপ্টেনে উত্তৰ দিলে “পাৰিবই লাগিব ককাইদেও। চেষ্টা কৰি চাওঁগৈ বলক। আমোলাপটিৰ এচুকত তেওঁৰ ঘৰটো বুলি লিখিছিল মালতীয়ে। আৰু পহৰা দি থকা মানুহজন এশ ফুটমান আঁতৰত আলিৰ দাঁতিত থকা বকুল গছ এজোপাৰ আঁৰত থিয় হৈ থকা<noinclude></noinclude> 19mnahcfi633kd26tdr6ljie9kj4do4 104 86549 265191 237496 2026-11-04T13:46:19Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৪৫}}</noinclude>দেখিছিল। গতিকে ঘৰটো ম‍ই নিজ চকুৰে দেখাৰ দৰে লাগিছে।” বুলি মটৰ বেগেৰে চলাই দিলে। {{gap}}কেবাটাও ভাজ ঘূৰি গৈ দুশ ফুটমান দূৰত থকা সমুখৰ তিনি আলিৰ চুকটোৰ বাওঁহাতেৰে ঘূৰিলেই আমোলাপটিৰ ভিতৰ সোমাব পাৰিব। এনেতে সেইফালৰ পৰা মটৰ এখন বেগেৰে আহি বিপৰীত ফাললৈ লৰ মাৰিলে। পথালি ভাবেৰে কেপ্টেনৰ মটৰৰ সমুখেৰে পাৰ হৈ যোৱাবাবে নম্বৰ প্লেট চাবলৈ সুবিধা নহল যদিও কেপ্টেনৰ চকু উজ্জ্বল হৈ উঠিল। “পাইছো ককাইদেউ, সৌখন।” বুলি মটৰৰ স্পীড আৰু বঢ়াই দি বাওঁহাতৰ সলনি সোঁ হাতেৰে মটৰ ঘূৰাই দিলে। কোনোমতেহে মটৰ নৰ্দ্দমাত নপৰি ৰক্ষা পৰিল। সাৱধান হৈ থকা বাবে দলপতিয়ে খুন্দা নোখোৱাকৈ থাকিল। ইতিমধ্যে আগৰ মটৰখনে বেছি ব্যৱধানলৈ গৈছিল আৰু বাওঁফালে ঘূৰিছিল যদিও তাৰ পাছফালখন নজৰত পৰিল। কেপ্টেনৰ মটৰেও কেই চেকেণ্ডমানতে সেইপিনেৰে মুখ ঘূৰালে। দুয়ো মটৰৰ ব্যৱধান আৰু অলপ বাঢ়িল। আগৰখনে আকৌ সোঁফালে ঘূৰিল। তাৰ নেজ দেখে যদিও দলপতিয়ে নম্বৰ চাবলৈ কোনোমতে সুবিধা নাপাই সন্দেহজনক কিবা শব্দ উচ্চাৰণ কৰা শুনি দৃঢ় ভাবে কেপ্টেন কলে “নম্বৰ নেদেখিলেও লোকচান নাই। এইখনেই সেই মটৰ ককাইদেও,মোৰ চকুৱে ভুল নকৰে।” আকৌ স্পীড বঢ়ালে কিন্তু বৰ চেষ্টা কৰিও ওচৰ চপাব নোৱাৰিলে। আকৌ দুটা ভাজ ঘূৰি নৈৰ পাৰৰ ৰাস্তাৰ ফালে ওলাল। কিন্তু গড়াখহনীয়াই ঠায়ে ঠায়ে ৰাস্তাৰ ওচৰলৈ খহাই নিয়াত সেইপিনে বন্ধ কৰি দিছে। {{gap}}ব্ৰেক ধৰি মটৰ ৰাখি তৎক্ষণাত মটৰ ঘূৰাই ললে। আগৰ মটৰ নেদেখিলেও হতাশ নহৈ আকৌ জোৰেৰে চলাই দিলে। অলপ দূৰ যোৱাৰ পিছত মাজ বাটতে ৰৈ থকা পুলিচ পহৰাই দূৰৰ পৰাই<noinclude></noinclude> 7n5vyjkrj9hwtdft3mdde22p3fqw0s3 104 86550 265200 237497 2026-11-04T13:50:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>টোকোন দাঙি মটৰ আগুৱাবলৈ বাধা দিয়াত সিহঁতৰ ওচৰ পাই মটৰ ৰখালে। সিহঁতৰ পৰা জানিলে যে কোনো মটৰ চহৰৰ বাহিৰ হবলৈ নিদিয়ে। আটাইবোৰ বাটৰ মূৰত দাৰোগাই পুলিচ পহৰা ৰাখিছে। আৰু সকলো মটৰ খানাতালাচ কৰিবও কৈছে। {{gap}}সিহঁতৰ কথা শুনি কেপ্টেনে ভালেই পালে আৰু বিজতৰীয়াৰ নামেই যে ইমান সোনকালে এই কাম কৰিছে তাৰবাবে মনতে হাঁহিলে। তাৰে এজনক চিনি পাই নিজৰ মুখত টৰ্চৰ পোহৰ পেলাই কলে এঘণ্টা আগেয়ে তুমি ডাক বঙলাত মোক দেখা নাছিলানে? মই বাহিৰ ওলাই যাব অহা নাই। সেই মটৰখনহে বিচাৰি ফুৰিছো। ” {{gap}}পহৰাটোৱে কেপ্টেনক চিনি পাই উভতি যাবলৈ দি আগৰ ঠাইত থিয় হলগৈ। মটৰ ঘূৰাই লৈ অলপ আঁতৰি কেপ্টেনে কলে “বিজতৰীয়াৰ নামেই কাম কৰিছে ককাইদেও। মটৰ ওলাই যাব নোৱাৰে গতিকে আমাৰ কাম উজু হল। এতিয়া আপোনাক ডাকবঙলাৰ কোঠা এটা লৈ শুৱাই থৈ মই ওলাই যাওঁগৈ। আপুনি এঘুমটি মাৰিব বলক।” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “মইতো গুৱাহাটীত তিনিঘণ্টা বৰ আৰামেৰে শুই আহিলো। টোপনিৰ আৱশ্যক তোমাৰহে ভাইচাহাব। তদুপৰি টেলিফোনতে তুমি যি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলা তাকে শুনি ম‍ই তোমাক অকলে এৰি দিব নোৱাৰো। আৰু এটা কথা—হঠাৎ উত্তেজিত হৈ টেলিফোনতে তুমি সেইবোৰ কথা কৈ বৰ অন্যায় কৰিছা। ভিতৰৰ জ্বলা জুই কুৰাত বাহিৰৰ বতাহ লাগিব দিলে কেতিয়াবা সেয়েই দাবাগ্নি মূৰ্ত্তি ধৰি নিজকে পুৰি মাৰিবলৈ পলম নহব।” {{gap}}“ক্ষমা কৰিব গোসাঁই। আপোনাৰ নিচিনা ধীৰ স্থিৰ ভাবে মন সংযত কৰি থাকিবলৈ বহুত চেষ্টা কৰিছো যদিও মালতীৰ ক্ষেত্ৰত<noinclude></noinclude> tonsare2gyh50ljgsmsthwtxgo33ipg 104 86551 265213 237500 2026-11-04T13:59:47Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৪৪}}</noinclude>হঠাতে পাহৰি গৈছিলো। এতিয়াৰ পৰা আপোনাৰ উপদেশ মানি নিশ্চয় চলিম। কিন্তু মই এতিয়াই কৈ থলো গোসাঁই, মালতীক উদ্ধাৰ কৰিলেও সেই নৰপশু নিশাৰ ভূতক উপযুক্ত শাস্তি নিদিওঁ মানে মোৰ অন্তৰৰ জুই নুমুমায়।” {{gap}}দলপতিৰ মুখৰ হাঁহি আজি ক'ৰবাত লুকাইছে। কথাবোৰ শান্ত ভাবেৰে কৈছে যদিও সেয়ে যেন কিবা এটা সাংঘাতিক ভাবৰ প্ৰকাশ কৰিছে। চিগাৰেটত দীঘলকৈ এহোপা মাৰি কলে "মালতীি ভনীৰ প্ৰতি আমাৰ আটাইৰে এই চেনেহ অটুত থাকক, মই তাকেহে বাঞ্ছা কৰো। ডাঃ ৰায় গুৱাহাটী পোৱাহি নাই। পাৰ্থ, হেমিল্টন আৰু মাধৱে উগ্ৰৰ মূখে খখ্ৰ পালে যে কি ৰূপ ধৰে তাক কোৱা নাযায়। উগ্ৰগতিয়ে ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তি ধৰিছিল যদিও মোৰ উপদেশ মানি চলৰ্ বুলি কথা দিছে। যি নহওক, সম্প্ৰতি বিলাসৰ ঘৰলৈ মটৰ চলোৱা তাৰ পিছত অন্য কৰ্ত্তব্য স্থিৰ কৰিম। " {{gap}}ভিতৰত তিৰোতা মানুহৰ কন্দাকতা আৰু আন মানুহৰ কথা বাৰ্ত্তাৰ গোলমাল শুনি নঙলাত মটৰ ৰাখি অনুমানতে বুজিলে সেইটোৱেই বিলাসৰ ঘৰ। দুয়োজনে জাপমাৰি মটৰৰ পৰা নামি ঘৰৰ ভিতৰলৈ গল। চুবুৰীয়া চাৰিজন আৰু বুঢ়ী দুজনী গোটখাইছে বিলাসৰ ঘৈণীয়েকে মাটিতে বহি কান্দি আছে। বাকীবোৰে প্ৰবোধ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। দুয়োজনে ঘটনাটো বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল তাৰে এজনক সুধি জানিব পাৰিলে তেতিয়ালৈকে কোনেও পুলিচত খবৰ দিয়াও নাই। দলপতিয়ে আগ বাঢ়ি গৈ মৰমৰ মাতেৰে নীৰলাক কলে যে এতিয়াই পুলিচ আনি বিলাসক বিচাৰি অনাই দিব। কিন্তু তাৰ আগেয়ে ঘটনাটো কি ঘটিছিল সোনকালে কব লাগে। {{gap}}দলপতিৰ চেনেহ বচন শুনি তেতিয়াহে নীৰলাই মূৰ তুলি তেওঁৰ মুখলৈ চালে। সাম্য-সৌম্য দয়ালু মূৰ্ত্তি দেখি অন্তৰখনে ততালিকে<noinclude></noinclude> ioul759py1gi8gpqb00dkptwmgynf0f 265214 265213 2026-11-04T14:00:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 265214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৪৭}}</noinclude>হঠাতে পাহৰি গৈছিলো। এতিয়াৰ পৰা আপোনাৰ উপদেশ মানি নিশ্চয় চলিম। কিন্তু মই এতিয়াই কৈ থলো গোসাঁই, মালতীক উদ্ধাৰ কৰিলেও সেই নৰপশু নিশাৰ ভূতক উপযুক্ত শাস্তি নিদিওঁ মানে মোৰ অন্তৰৰ জুই নুমুমায়।” {{gap}}দলপতিৰ মুখৰ হাঁহি আজি ক'ৰবাত লুকাইছে। কথাবোৰ শান্ত ভাবেৰে কৈছে যদিও সেয়ে যেন কিবা এটা সাংঘাতিক ভাবৰ প্ৰকাশ কৰিছে। চিগাৰেটত দীঘলকৈ এহোপা মাৰি কলে "মালতীি ভনীৰ প্ৰতি আমাৰ আটাইৰে এই চেনেহ অটুত থাকক, মই তাকেহে বাঞ্ছা কৰো। ডাঃ ৰায় গুৱাহাটী পোৱাহি নাই। পাৰ্থ, হেমিল্টন আৰু মাধৱে উগ্ৰৰ মূখে খখ্ৰ পালে যে কি ৰূপ ধৰে তাক কোৱা নাযায়। উগ্ৰগতিয়ে ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তি ধৰিছিল যদিও মোৰ উপদেশ মানি চলৰ্ বুলি কথা দিছে। যি নহওক, সম্প্ৰতি বিলাসৰ ঘৰলৈ মটৰ চলোৱা তাৰ পিছত অন্য কৰ্ত্তব্য স্থিৰ কৰিম। " {{gap}}ভিতৰত তিৰোতা মানুহৰ কন্দাকতা আৰু আন মানুহৰ কথা বাৰ্ত্তাৰ গোলমাল শুনি নঙলাত মটৰ ৰাখি অনুমানতে বুজিলে সেইটোৱেই বিলাসৰ ঘৰ। দুয়োজনে জাপমাৰি মটৰৰ পৰা নামি ঘৰৰ ভিতৰলৈ গল। চুবুৰীয়া চাৰিজন আৰু বুঢ়ী দুজনী গোটখাইছে বিলাসৰ ঘৈণীয়েকে মাটিতে বহি কান্দি আছে। বাকীবোৰে প্ৰবোধ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। দুয়োজনে ঘটনাটো বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল তাৰে এজনক সুধি জানিব পাৰিলে তেতিয়ালৈকে কোনেও পুলিচত খবৰ দিয়াও নাই। দলপতিয়ে আগ বাঢ়ি গৈ মৰমৰ মাতেৰে নীৰলাক কলে যে এতিয়াই পুলিচ আনি বিলাসক বিচাৰি অনাই দিব। কিন্তু তাৰ আগেয়ে ঘটনাটো কি ঘটিছিল সোনকালে কব লাগে। {{gap}}দলপতিৰ চেনেহ বচন শুনি তেতিয়াহে নীৰলাই মূৰ তুলি তেওঁৰ মুখলৈ চালে। সাম্য-সৌম্য দয়ালু মূৰ্ত্তি দেখি অন্তৰখনে ততালিকে<noinclude></noinclude> dt05tnboukk1fx26k39vmzpn8tbt4ib 265215 265214 2026-11-04T14:00:57Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|অজান আততায়ী||৪৭}}</noinclude>হঠাতে পাহৰি গৈছিলো। এতিয়াৰ পৰা আপোনাৰ উপদেশ মানি নিশ্চয় চলিম। কিন্তু মই এতিয়াই কৈ থলো গোসাঁই, মালতীক উদ্ধাৰ কৰিলেও সেই নৰপশু নিশাৰ ভূতক উপযুক্ত শাস্তি নিদিওঁ মানে মোৰ অন্তৰৰ জুই নুমুমায়।” {{gap}}দলপতিৰ মুখৰ হাঁহি আজি ক'ৰবাত লুকাইছে। কথাবোৰ শান্ত ভাবেৰে কৈছে যদিও সেয়ে যেন কিবা এটা সাংঘাতিক ভাবৰ প্ৰকাশ কৰিছে। চিগাৰেটত দীঘলকৈ এহোপা মাৰি কলে "মালতীি ভনীৰ প্ৰতি আমাৰ আটাইৰে এই চেনেহ অটুত থাকক, মই তাকেহে বাঞ্ছা কৰো। ডাঃ ৰায় গুৱাহাটী পোৱাহি নাই। পাৰ্থ, হেমিল্টন আৰু মাধৱে উগ্ৰৰ মূখে খখ্ৰ পালে যে কি ৰূপ ধৰে তাক কোৱা নাযায়। উগ্ৰগতিয়ে ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তি ধৰিছিল যদিও মোৰ উপদেশ মানি চলৰ্ বুলি কথা দিছে। যি নহওক, সম্প্ৰতি বিলাসৰ ঘৰলৈ মটৰ চলোৱা তাৰ পিছত অন্য কৰ্ত্তব্য স্থিৰ কৰিম। " {{gap}}ভিতৰত তিৰোতা মানুহৰ কন্দাকতা আৰু আন মানুহৰ কথা বাৰ্ত্তাৰ গোলমাল শুনি নঙলাত মটৰ ৰাখি অনুমানতে বুজিলে সেইটোৱেই বিলাসৰ ঘৰ। দুয়োজনে জাপমাৰি মটৰৰ পৰা নামি ঘৰৰ ভিতৰলৈ গল। চুবুৰীয়া চাৰিজন আৰু বুঢ়ী দুজনী গোটখাইছে বিলাসৰ ঘৈণীয়েকে মাটিতে বহি কান্দি আছে। বাকীবোৰে প্ৰবোধ দিবলৈ চেষ্টা কৰিছে। দুয়োজনে ঘটনাটো বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল তাৰে এজনক সুধি জানিব পাৰিলে তেতিয়ালৈকে কোনেও পুলিচত খবৰ দিয়াও নাই। দলপতিয়ে আগ বাঢ়ি গৈ মৰমৰ মাতেৰে নীৰলাক কলে যে এতিয়াই পুলিচ আনি বিলাসক বিচাৰি অনাই দিব। কিন্তু তাৰ আগেয়ে ঘটনাটো কি ঘটিছিল সোনকালে কব লাগে। {{gap}}দলপতিৰ চেনেহ বচন শুনি তেতিয়াহে নীৰলাই মূৰ তুলি তেওঁৰ মুখলৈ চালে। সাম্য-সৌম্য দয়ালু মূৰ্ত্তি দেখি অন্তৰখনে ততালিকে<noinclude></noinclude> d3kmopl6ct7c0vl4a6d2s6xb6vzldfq 104 86552 265216 237501 2026-11-04T14:01:08Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>অজান আততায়ী নজৰ আপোনজন জ্ঞান কৰিলে। মনত দৃঢ় বিশ্বাস হল যে গিৰিয়েকক 'নশ্চয় উদ্ধাৰ কৰি আনি দিব। উচুপি উচুপি কোনোমতে কলে যে তওঁৰ মুখত টৰ্চ লাইটৰ পোহৰ পৰাত সাৰ পাই চিঞৰ মাৰি দিয়ে। সই চিঞৰত গিৰিয়েকে সাৰ পাই আনখন বিছনাৰ পৰা জাপ মাৰি নামি আহে। সেই মুহূৰ্ত্ততে ভূতৰ দৰে মূৰ্ত্তি এটাই বিলাসক গবা চাৰি ধৰে আৰু আন এটাই মুখত সোপা দিয়ে। গিযিয়েকে তাক নাঠি মাৰি বগৰাই দিয়া দেখি টৰ্চ লৈ থকাটোৱে বিলাসব মূৰত আঘাত কৰে। তেওঁ অচেতন যেন হোৱাত তিনিওটা মুভিয়ে দাঙি বাহিৰ উলিয়াই লৈ যায়। নীৰলাই ইমান সময়লৈ বাহ্যজ্ঞান লুপ্ত হোৱাৰ দৰে ৰৈ চাই আছিল। বিলাসক লৈ যাব ধৰা দেখি তেতিয়াহে জ্ঞান পাই সিহঁতৰ পাছে পাছে চিঞৰি বাহিৰলৈ ওলায় যায়। তাই আগ চোতাল পাওঁতে সিহঁতে বিলাসক মটৰৰ পাছৰ ছাঁটত তুলি দুজনে তাতে উঠি বহে আৰু আনজনে মটৰ চলাই তৎক্ষণাত নেদেখা হৈ যায়। তাইৰ কান্দোন শুনি চুবুৰীয়াকেজন সাৰপাই আহি তাইক আগ চোতালৰ পৰা তুলি আনি ভিতৰৰ বাৰাণ্ডাত বহুৱাই থয়। দলপতিয়ে বুজিলে যে ইয়াৰ বেছি তাইৰ পৰা জনাৰ উপায় নাই। আকৌ এবাৰ তাইক সান্ত্বনা দি এতিয়াই পুলিচ লৈ আহিব বুলি কৈ কেপ্টেনৰ সৈতে ওলাই গল। থানাৰ সম্মুখত মটৰ ৰখালত দলপতিয়ে মটৰত বহি থাকি কেপ্টেনক থানালৈ পঠিয়ালে। থানাৰ চাৰ্জত থকা অফিচাৰজনক ঘটনাৰ কথা কোৱাত প্ৰথমে এজাহাৰ দিবলৈ কলে। নীলাৰ হৈ কেপ্টেনে লিখি দিয়াত অফিচাৰে কেপ্টেনক নানা প্ৰশ্ন সুধিবলৈ ধৰিলে যেন তেওঁহে চুৰ কৰি উঠি তালৈ গৈছে। কেপ্টেনৰ খং উঠিছিল যদিও তাক দমন কৰি শান্ত মাতেৰে কলে যে ডাক বঙলাত দাৰোগাই কোৱা মতে মালতীক বিচাৰিবলৈ গৈ সেই ঘৰত কন্দাকতা শুনি খবৰ লৈ ঘটনাটো জানিব পাৰিছে। আৰু নীলাৰ<noinclude></noinclude> avwgkmaailhiqagc9qb4bx5dj0bjzlb 265233 265216 2026-11-04T15:04:46Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৪৮||অজান আততায়ী}}</noinclude>নিজৰ আপোনজন জ্ঞান কৰিলে। মনত দৃঢ় বিশ্বাস হল যে গিৰিয়েকক নিশ্চয় উদ্ধাৰ কৰি আনি দিব। উচুপি উচুপি কোনোমতে কলে যে তেওঁৰ মুখত টৰ্চ লাইটৰ পোহৰ পৰাত সাৰ পাই চিঞৰ মাৰি দিয়ে। সেই চিঞৰত গিৰিয়েকে সাৰ পাই আনখন বিছনাৰ পৰা জাপ মাৰি নামি আহে। সেই মুহূৰ্ত্ততে ভূতৰ দৰে মূৰ্ত্তি এটাই বিলাসক গবা মাৰি ধৰে আৰু আন এটাই মুখত সোপা দিয়ে। গিৰিয়েকে তাক লাঠি মাৰি বগৰাই দিয়া দেখি টৰ্চ লৈ থকাটোৱে বিলাসৰ মূৰত আঘাত কৰে। তেওঁ অচেতন যেন হোৱাত তিনিওটা মূৰ্ত্তিয়ে দাঙি বাহিৰ উলিয়াই লৈ যায়। নীৰলাই ইমান সময়লৈ বাহ্যজ্ঞান লুপ্ত হোৱাৰ দৰে ৰৈ চাই আছিল। বিলাসক লৈ যাব ধৰা দেখি তেতিয়াহে জ্ঞান পাই সিহঁতৰ পাছে পাছে চিঞৰি বাহিৰলৈ ওলায় যায়। তাই আগ চোতাল পাওঁতে সিহঁতে বিলাসক মটৰৰ পাছৰ ছীটত তুলি দুজনে তাতে উঠি বহে আৰু আনজনে মটৰ চলাই তৎক্ষণাত নেদেখা হৈ যায়। তাইৰ কান্দোন শুনি চুবুৰীয়াকেজন সাৰপাই আহি তাইক আগ চোতালৰ পৰা তুলি আনি ভিতৰৰ বাৰাণ্ডাত বহুৱাই থয়। {{gap}}দলপতিয়ে বুজিলে যে ইয়াৰ বেছি তাইৰ পৰা জনাৰ উপায় নাই। আকৌ এবাৰ তাইক সান্ত্বনা দি এতিয়াই পুলিচ লৈ আহিব বুলি কৈ কেপ্টেনৰ সৈতে ওলাই গল। থানাৰ সম্মুখত মটৰ ৰখালত দলপতিয়ে মটৰত বহি থাকি কেপ্টেনক থানালৈ পঠিয়ালে। থানাৰ চাৰ্জত থকা অফিচাৰজনক ঘটনাৰ কথা কোৱাত প্ৰথমে এজাহাৰ দিবলৈ কলে। নীৰলাৰ হৈ কেপ্টেনে লিখি দিয়াত অফিচাৰে কেপ্টেনক নানা প্ৰশ্ন সুধিবলৈ ধৰিলে যেন তেওঁহে চুৰ কৰি উঠি তালৈ গৈছে। কেপ্টেনৰ খং উঠিছিল যদিও তাক দমন কৰি শান্ত মাতেৰে কলে যে ডাক বঙলাত দাৰোগাই কোৱা মতে মালতীক বিচাৰিবলৈ গৈ সেই ঘৰত কন্দাকতা শুনি খবৰ লৈ ঘটনাটো জানিব পাৰিছে। আৰু নীৰলাৰ<noinclude></noinclude> szhjk3jovpwm3qc6ohikzilhiltfvdr 104 86553 265235 237502 2026-11-04T15:09:39Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৪৯}}</noinclude>পক্ষৰ পৰা আহিবলৈ কোনো মানুহ নথকাত থানাত বাতৰি দিবলৈ আহিছে। {{gap}}মালতীক বিচাৰিবলৈ দাৰোগাই কেপ্টেনক ভাৰ দিয়া বুলি শুনি অফিচাৰৰ সুৰ সলনি হল। কলে যে তেওঁ এতিয়া এজাহাৰখন বহীত এন্ট্ৰি কৰি থব আৰু পুৱা টাউন দাৰোগা নাইবা আন কোনোবা এজন তদন্তলৈ যাব। {{gap}}হঠাৎ কেপ্টেনে উচ্চাৰণ কৰিলে “পুৱালে লক্ষ্মণ মৰে খাতাত তিনি মাহ” বুলি বহাৰ পৰা উঠি আকৌ কলে “মোৰ কৰ্ত্তব্য ম‍ই কৰিলো। আপোনাৰ কৰ্ত্তব্য আপুনি বুজে।” {{gap}}তেওঁ খোজ লোৱা দেখি কিবা ভাবি অফিচাৰে কলে “আপুনি এখন্তেক ৰ'ব। চিপাহীৰে সৈতে সহকাৰী এজনক আপোনাৰে সৈতে পঠিয়াই দিওঁ, আপুনি ঘৰ দেখুৱাই দিবগৈ।” বুলি থিয় হৈ পহৰাত থকা চিপাহীটোক মাতি আন এজনক মাতি আনিবলৈ কলে। {{gap}}কেপ্টেনে ওলাই গৈ মটৰত উঠি বহি দলপতিৰ লগত কথা পাতি থাকিল। কিছু সময়ৰ মূৰত কনিষ্টবল চাৰিজনৰ সৈতে আন এজনে পুলিচ ভানত উঠিলত আগে আগে মটৰ চলাই দিলে। {{gap}}তেওঁলোক দুজনে যেতিয়া ডাক বঙলা পালেহি তেতিয়া পূৱে পোহৰ হৈছে। মেনেজাৰক মাতি দলপতিয়ে ছদ্ম নামত আৰু কেপ্টেনে নিজ নামত ষোল্ল আৰু সোতৰ নম্বৰ কোঠা ভাড়া লৈ সোমাল। দুয়োটা কোঠাৰ মাজত দুৱাৰ এখন থকা দেখি ভালেই পালে। বাথৰূমত গা ধুই দুয়োজনে একেলগে উপাসনাত বহিল। উপাসনা অন্তত ব্ৰেকফাষ্টৰ অৰ্ডাৰ দি সাজপাৰ পিন্ধি সাজু হল। খোৱা শেষ কৰি দলপতিয়ে কলে "ভাই চাহাব, তুমি মালতীৰ মটৰখন ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিবা কিন্তু মই মটৰ এখন পাওঁ ক'ত? পোৱাহলে দিনত আমি একেলগে ঘূৰি সময় নষ্ট নকৰো।"<noinclude></noinclude> fhs3y37zv8isb02ncecov6g1ycl276w 104 86554 265237 237505 2026-11-04T15:20:19Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265237 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫০||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}“কোনো চিন্তা নাই ককাইদেও। যান-বাহন-যোগনীয়াৰৰ এজেন্ট ইয়াত আছে আৰু প্ৰোপ্ৰাইটৰো আছো। এখন কিয় দৰ্কাৰ হলে দুখনো আনি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰোঁ।” {{gap}}“ব'লা তেনেহলে প্ৰথমে তাকেই লওঁগৈ। যাওঁতে মটৰতে ভবিষ্যত কৰ্ম্মপন্থাৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিম।” দুয়োজনে ওলাই গৈ মটৰত উঠি বহিল। কেপ্টেনে মটৰ চলাই দিলে। {{gap}}দুপৰীয়া বাৰ বজাৰ লগে লগে দুয়োজনে দুফালৰ পৰা মটৰেৰে আহি ডাক বঙলাত উপস্থিত হল। উভয়ে নিজ নিজ কোঠাৰ তলা খুলি ভিতৰ সোমাল। উভয়ে নিমাত। মূখ গম্ভীৰ। নীৰৱ ভাষাৰে উভয়ে উভয়ৰ অসাফল্যৰ কথা বুজালে। যন্ত্ৰ চালিতৰ দৰে দলপতিৰ কোঠালীত দুয়ো দুখন চকীত বহি চিগাৰেট হুপিবলৈ ধৰিলে। দলপতিয়ে বেল বজালত খানচামা তালৈ আহি চালাম দিলে। তাক খানা অনিবলৈ আদেশ দি দলপতিয়ে কেপ্টেনৰ মুখলৈ চাই থাকিল। কেপ্টেনৰ চকুৰ দৃষ্টি মজিয়াত। অলপ পিছতে খানা আহিলত দুয়োজনে বাথৰূমত মুখ হাত ধুই আহি বহিল। দলপতিৰ অন্তৰত যি ভাবেই নাথাকক মুখ প্ৰফুল্ল হৈছে। স্বভাৱ সুলভ হাঁহি মাৰি কলে “গোমথা মাৰি নাথাকিবা কেপ্টেন। খোৱাৰ সময়ত প্ৰফুল্ল মনেৰে খাব লাগে। তাৰ পিছত আৰাম কৰি টোপনি যোৱা। শুই উঠি আকৌ নতুন বল বুদ্ধিৰে আৰম্ভ কৰা যাব।” {{gap}}কেপ্টেনে টেবিলৰ আনফালে মুখামুখি কৈ ৰহি মুখখন পাৰ্য্যমানে পোহৰ কৰি কলে “আপোনাৰ অতুল বুদ্ধি-কৌশল আৰু শাৰীৰিক শক্তিৰ নিচিনাই মনোবলো অসীম ককাইদেও। এই সদা প্ৰফুল্ল মুখ দেখিলে কোনে কব যে আপোনাৰ অন্তৰৰ দাবাগ্নি শিখা লক লক কৰি জিভা মেলি জ্বলিব লাগিছে। আপোনাক শতবাৰ সেৱা গোসাঁই।”<noinclude></noinclude> 6rvrdy65n59pd1mi63x6bjrndh15xmi 104 86555 265238 237506 2026-11-04T15:30:04Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৫১}}</noinclude>{{gap}}দলপতিয়ে কলে "মোৰ স্তুতি কৰাৰ আবশ্যক নকৰে আৰু। শতবাৰ সেৱা গ্ৰহণ কৰিব লাগিলেও মোৰ পক্ষে আধ্যা পৰিব ভাই চাহাব। তুমি মোতকৈ কোনো গুণে কম নোহোৱা, বৰং এখোপ চৰা বুলিহে মই ভাবো। যি নহওক, উভয়ৰ গুণানুকীৰ্ত্তন কৰি থাকিলে কোনো লাভ নহয়। খোৱা, আৰম্ভ কৰা।” {{gap}}কেপ্টেনে কলে "পৰাজয়ৰ গ্লানিয়ে যে পেটত আভোক কৰিচে ককাইদেও..... ...” {{gap}}বাধা দি দলপতিয়ে কলে "পৰাজয় হোৱানো ক'ত দেখিলা? আমি এতিয়া তদন্ত আৰম্ভহে কৰিছো। যুঁজত জাপ দিয়াই নাই দেখোন? তেনেকথা নাভাবিবা কেপ্টেন। 'পা-ফু'ৰ পৰাজয় শব্দটো শুনোতেই কাণত হুলে বিন্ধে।” {{gap}}“আপোনাৰ বলেই দধ্ৰ বল। আপোনাৰ আদেশ শিৰোধাৰ্য্ গোসাঁই। সম্প্ৰতি এটা কথা শুনক; ইয়াৰ পুলিচ চাহাৰ মিঃ টকী মোৰ পুৰণি বন্ধু। দেখা কৰিবলৈ গৈছিলো। মালতী আৰু বিলাসৰ ঘটনা কলো। তেওঁ সম্ভব অসম্ভব নানা ৰকমব হুকুম জাৰি কৰি গোটেইখন তোলপাৰ লগাই দিছে।" {{gap}}ইষৎ হাঁহি দলপতিয়ে কলে "বেচেৰাহঁতৰ খাটনি বহুত বাঢ়িব, ধমক খাব আৰু আমাৰ কামত হয়তো অলপ বাধাৰ সৃষ্টি কৰিব, তাৰ বাহিৰে কিবা লাভ হব জানো? যি নহওক, তেওঁক জনোৱাটো নিশ্চয় তোমাৰ কৰ্ত্তব্য।” {{gap}}“লাভো অলপ হৈছে ককাইদেও। সেই সাত সংখ্যাটো নম্বৰব প্লেটৰ মাজত থকা মটৰ কিমানখন আছে আৰু কাৰ নামত ৰেজেষ্ট্ৰি কৰা আছে তাৰে তালিকা এখন তৈয়াৰ কৰাই আবেলি মোক দিব বুজিছে।” {{gap}}“এৰা” বুলি দলপতিয়ে অলপ ভাবি কলে "সেইখন হয়তো কামত<noinclude></noinclude> 4c2d468dcw50hrkc0hczug54mh6czjr 104 86556 265240 237507 2026-11-04T15:38:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265240 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫২||অজান আততায়ী}}</noinclude>লাগিব পাৰে কিন্তু সেই ৰাস্তাৰে ঘূৰিলে আমাৰ কামত পলম হবলা। তথাপি ভালেই বুলি ভাবিছো। কেচু খান্দোতে সময়ত সাপো বাহিৰ হয় বুলি কয়।” {{gap}}“আৰু এটা কথা আছে ককাইদেও কিন্তু বৰ গোপন। টকীয়ে মোকহে কৈছে। আজিৰ ডাকত তেওঁ আৰু ডিটেকটিভ ইনস্পেক্টৰ ভোলা বৰুৱাই বেনামী নোটিচৰ কপি একোখনকৈ পাইছে যে পোন্ধৰ অক্টোবৰ তাৰিখে ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীৰ তহবিল দিন দুপৰতে লুটপাত কৰা হব। অ'ৰিজিনেল নোটিচখন কোম্পানীৰক মেনেজিং ডিৰেক্টৰ আশমান সিঙে পাইছিল। সাধাৰণ কাকতত টাইপ কৰা। সেইখনো সিঙে এচ পি চাহাবক দি সহায় বিচাৰিছে। আজি বাৰ অক্টোবৰ গতিকে নিৰ্দ্দিষ্ট তাৰিখলৈ আৰু তিনি দিনহে সময় আছে।” {{gap}}“ৰেকৰ্ড চুৰি” বুলি দলপতিয়ে কলে "তাৰ পিছত লুটপাতৰ নোটিচ! কিবা বুজিলানে ভাইটি?” {{gap}}“ওঁহো, ম‍ই কোনো কথা তৰ্কিবকে পৰা নাই। পুলিচ চাহাব বৰ ব্যস্ত হৈ উঠি কৈছে যে এই কাম 'পা-ফু' দলৰ।” বুলি মুখ টিপি হাঁহি কেপ্টেনে সুধিলে "আপুনি কি বুজিলে ককাইদেও, কওকচোন?” {{gap}}“মই কিয় কব লাগে? বুজিবলৈ চেষ্টা কৰিলে তুমিও বুজিব পাৰিবা। মোৰ বিশ্বাস সকলো বুদ্ধিবান মানুহেই পাৰিব। থাওক বাৰু; কোৱাচোন লুটপাত হব নিদিবলৈ পুলিচে কি সাৱধানতা অৱলম্বন কৰিব খুজিছে?” {{gap}}"দিনে নিশাই পহৰা দিয়াৰ পৰা আৰম্ভ কৰি চোৰাংচোৱা ৰাখি যিমান দূৰ পাৰে সকলো বন্দবস্ত কৰিব বুলি কলে। পুলিচ বিষয়া মানে অ',চিৰ পৰা ওপৰৰ আটাইকেজনে চাহাবৰ বঙলাত মিটিং কৰিছিল। 'পা-ফু' দলৰ এই কাম বুলি স্থিৰ কৰি মিঃ ভেভিডকো<noinclude></noinclude> 0766amez4cz9g9w0fog66zg50xlsxpa 104 86557 265243 237508 2026-11-04T15:44:47Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265243 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৫৩}}</noinclude>জনাইছে। তাৰ পিছৰ কথা কালিলৈ হয়তো জানিব পৰা হব ককাইদেও।” {{gap}}দুয়োজনৰ খোৱা হৈছিল। দলপতিয়ে কলে “বেছ, কালিলৈ জানিলেও হব। নাজানিলেও কোনো লোকচান নাই। আমাৰ নিজৰ কামতহে বেছিকৈ ব্যস্ত থকা ভাল হব। এতিয়া শোৱাগৈ যোৱা। চাৰি বজাত উঠি তালিকাখন আনিবাগৈ দেই।” {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|—ছয়—}}'''}} {{gap}}সেইদিনাখনেই। পুৱা দহ বজাত মালতীয়ে সাৰ পালে। চকু মেলিবৰ ইচ্ছা নহল, মূৰটো যেন পাতল লাগিছে, গাটো বৰ দুৰ্ব্বল, লৰচৰ কৰিবৰ ইচ্ছা নাই। মুখখন বতিয়াও বতিয়াও লাগিছে। পেটৰ নাড়ী-ভুৰি যেন ওলাই আহিব খোজে। তদুপৰি কিবা এটা উৎকট গোন্ধে আটাইতকৈ বেছি কষ্ট দিবলৈ ধৰিছে। আকৌ টোপনি যাবলৈ চেষ্টা কৰি অলপ সময় চকু মুদি পৰি থাকিল কিন্তু টোপনি নাহে। দুবাৰ মান ওকালি আহিল। চকু মেলিলে, দেখি আচৰিত হল যে নিজৰ ঘৰ নহয়। ভাবিলে, তেন্তে আস্পাতাল নেকি? তেওঁৰ কিবা অসুখ হোৱাতো মনত নপৰে। তথাপি হঠাৎ কেতিয়াবাৰ পৰা কিবা টান নৰিয়াত ভূগিছে বুলি সন্দেহ কৰি সুঁৱৰিবলৈ চেষ্টা কৰিলে। কোনো কথা মনত নপৰিল। হঠাতে মনত পৰিল ডিব্ৰুগড়লৈ অহা কথা, তাৰ পিছত লাহে লাহে আটাইবোৰ ঘটনা মনত পৰিল।<noinclude></noinclude> d5djwxe45buspklita8mergtrnlx7u2 104 86558 265246 237509 2026-11-04T15:49:46Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}শেষত কালি নিশাৰ ঘটনাটো স্পষ্টকৈ মনত পৰিল। তেতিয়া নিশা কিমান নাজানে। মালতীয়ে কিবা এটা শব্দ শুনি সাৰপাই চকু মেলিলে। ভয়ত চিঞৰি মুছকঁচ যোৱা বিধৰ ছোৱালী মালতীচ নহয়। গতিকে নিচিঞৰি আত্মৰক্ষাৰ চেষ্টা কৰিলে। বাউসীত আঁৰি লোৱা অৱস্থাত ভেনিটী বেগটো আছিল আৰু তাৰ ভিতৰত থকা অকণমান বেজীটো শক্তিশেলেৰে পূৰ্ণ হৈও আছিল। কিন্তু আন্ধাৰত কাকো নেদেখি শক্তিশেল প্ৰয়োগ কবিবলৈ সুবিধা নাপাব বুলি ভাবি তৎক্ষণাৎ গাৰুৰ তলত লুকাই থোৱা শক্তিশালী ক্ষুদ্ৰ ৰিভলভাৰটোকে উলিয়াই সাজু হবলৈ চেষ্টা কৰি শোৱা অৱস্থাতে গাৰুৰ তললৈ হাত আগবঢ়াই দিলে। মনৰ ভাব আছিল তেওঁ এইভাবে থাকিয়ে আততায়ীৰ অজ্ঞাতসাৰে সশস্ত্ৰ হৈ যুঁজ কৰিব। কিন্তু কাৰ্য্যক্ষেত্ৰত তাৰ ওলোটাহে হল। {{gap}}আততায়ীয়ে ভালকৈ জানে যে মালতীৰ দৰে নিৰ্ভিকা মহিলা এগৰাকীয়ে অকলশৰে ডাকবঙলাত থাকিলে নিশ্চয় অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ আদি কিবা লগত ৰাখিবই আৰু ৰাতি সেইবোৰ নিৰাপদে ৰখা আৰু হাত মেলিলেই পোৱা ঠাই গাৰুৰ তল। মালতীয়ে দেখা নাছিল যদিও সিহঁতে আন্ধাৰত মালতীক দেখিছিল আৰু নিচেই ওচৰ পাইছিলহি। মালতীয়ে গাৰুৰ তললৈ হাত মেলোতেই জাপ মাৰি এজনে গাৰ ওপৰতে পৰি দুয়োহাতত বজ্ৰমুঠিৰে চেপি ধৰিলে। মালতীয়ে মুক্ত হবলৈ প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰিলে যদিও তাৰ মুঠিৰ পৰা হাত উলিয়াবলৈ সুবিধা নাপালে আৰু উঠি বহিবলৈও সুবিধা নহল। সেইদৰেই যিমান দূৰ পাৰে তাৰ লগত যুঁজিলে। লথিয়ালে, কামুৰিবলৈ চেষ্টা কৰি তাৰ কোনো অঙ্গ মুখেৰে ঢুকি নাপাই গাৰ সকলো শক্তি প্ৰয়োগ কৰি বগৰাই দিবলৈ চেষ্টা কৰিলে আৰু কৃতকাৰ্য্যও হল। সি মজিয়াত পৰিল তাৰ বন্ধনত থাকি মালতী তাৰ বুকুৰ ওপৰত পৰিল। কিন্তু<noinclude></noinclude> gv5y6pyrmkd7krvxsbxv00vsbgiwx3u 104 86559 265251 237510 2026-11-04T15:58:21Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৫৫}}</noinclude> সেই মুহূৰ্ত্ততে আন কোনোবাই মালতীৰ নাকেমুখে তুলাৰ সোপা দিলে। তেওঁ বুজিলে যে ক্লোৰোফৰ্ম। তাৰ পিছত কি হল মনত নপৰে। .. মালতীয়ে উঠি বহিল। সোঁ হাতখনত লোৰ শিকলীৰে বান্ধি খাটৰ খুৰাত তলা লগাই থোৱা আছে। বাওঁহাতখন মুকলি হৈ আছে। তাৰেই গাৰ কানিকাপোৰ ভালকৈ লৈ আকৌ ওকালি মাৰিলে। তাৰ পাছত এবাৰ বতিয়ালে। নিৰ্জ্জীৱৰ দৰে আকৌ বিছনাত বাগৰি পৰিল। অলপ পিছতে আকৌ এবাৰ বতিয়াই সুস্থ যেন বোধ কৰিলে। পেট আৰু মূৰৰ অসুখ যেন আৰু নায়েই কেৱল গাটো অৱশ লাগিছে। বমি কৰাৰ সময়ত ভৰি পথানৰ ফালে মজিয়াত পৰি থকা নিজৰ ভেনিটী বেগটো দেখি মনত বৰ ৰং পালে। শৰীৰতো যেন শক্তিৰ সঞ্চাৰ হল। মনতে ভাবিলে যে শত্ৰুৱে সেইটো কেৱল স্নো-পাউদাৰ আদি তিৰোতাৰ অতি লাগতীয়াল সামগ্ৰী থকা বেগ বুলি ভাবি নিশ্চয় অৱজ্ঞাতে পেলাই থৈ গৈছে, খানাতলাচ কৰি চোৱা নাই। আৰু যদিহে চাইছে তথাপি নিশ্চয় তাৰ চোৰাং জেপখন আবিষ্কাৰ কৰিব নোৱাৰিলে। তাতেই মালতীৰ অপৰাজেয় অস্ত্ৰ সঞ্চিত আছে। ততালিকে বেগটো আনি শক্তিমতী হবলৈ ইচ্ছা হল। কিন্তু হাতেৰে পোৱা দূৰৰ কথা ভৰিৰেও ঢুকি নাপালে। {{gap}}কোঠাটোৰ একমাত্ৰ দুৱাৰখন মেলি কম বয়সীয়া তিৰোতা এজনী সোমাই আহিল। চেহেৰাখন যাৰপৰ নাই ক'লা। নাকে-কাণে সোণৰ ৰিং। ডিঙিত সোণৰ মাদুলী গঁথা মণি। পিন্ধনত ৰঙা শাৰী। মূৰৰ খোপাটো কাণৰ ওপৰত গুজি থোৱা। হাতত চাহৰ কেটলী, পিয়লা আৰু কেক-বিস্কুট চাৰিটা। হাহি নামাৰিলেও ক'লা ওঠৰ মাজেৰে চক্‌চকীয়া বগা দাঁতবোৰ দেখা যায়। মালতীৰ পৰা অলপ দূৰত থিয় হৈ হাতৰবোৰ মূৰ শিতানৰ ফালে থকা সৰু টুলখনৰ ওপৰত থৈ তাই হাতেৰে দেখুৱাই খাবলৈ ইঙ্গিত দিলে। মালতীয়ে তাইৰ<noinclude></noinclude> o2lsz9xjjlf5snf789cnubu0yh6os3g 265252 265251 2026-11-04T15:58:53Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 265252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৫৫}}</noinclude>সেই মুহূৰ্ত্ততে আন কোনোবাই মালতীৰ নাকেমুখে তুলাৰ সোপা দিলে। তেওঁ বুজিলে যে ক্লোৰোফৰ্ম। তাৰ পিছত কি হল মনত নপৰে। .. মালতীয়ে উঠি বহিল। সোঁ হাতখনত লোৰ শিকলীৰে বান্ধি খাটৰ খুৰাত তলা লগাই থোৱা আছে। বাওঁহাতখন মুকলি হৈ আছে। তাৰেই গাৰ কানিকাপোৰ ভালকৈ লৈ আকৌ ওকালি মাৰিলে। তাৰ পাছত এবাৰ বতিয়ালে। নিৰ্জ্জীৱৰ দৰে আকৌ বিছনাত বাগৰি পৰিল। অলপ পিছতে আকৌ এবাৰ বতিয়াই সুস্থ যেন বোধ কৰিলে। পেট আৰু মূৰৰ অসুখ যেন আৰু নায়েই কেৱল গাটো অৱশ লাগিছে। বমি কৰাৰ সময়ত ভৰি পথানৰ ফালে মজিয়াত পৰি থকা নিজৰ ভেনিটী বেগটো দেখি মনত বৰ ৰং পালে। শৰীৰতো যেন শক্তিৰ সঞ্চাৰ হল। মনতে ভাবিলে যে শত্ৰুৱে সেইটো কেৱল স্নো-পাউদাৰ আদি তিৰোতাৰ অতি লাগতীয়াল সামগ্ৰী থকা বেগ বুলি ভাবি নিশ্চয় অৱজ্ঞাতে পেলাই থৈ গৈছে, খানাতলাচ কৰি চোৱা নাই। আৰু যদিহে চাইছে তথাপি নিশ্চয় তাৰ চোৰাং জেপখন আবিষ্কাৰ কৰিব নোৱাৰিলে। তাতেই মালতীৰ অপৰাজেয় অস্ত্ৰ সঞ্চিত আছে। ততালিকে বেগটো আনি শক্তিমতী হবলৈ ইচ্ছা হল। কিন্তু হাতেৰে পোৱা দূৰৰ কথা ভৰিৰেও ঢুকি নাপালে। {{gap}}কোঠাটোৰ একমাত্ৰ দুৱাৰখন মেলি কম বয়সীয়া তিৰোতা এজনী সোমাই আহিল। চেহেৰাখন যাৰপৰ নাই ক'লা। নাকে-কাণে সোণৰ ৰিং। ডিঙিত সোণৰ মাদুলী গঁথা মণি। পিন্ধনত ৰঙা শাৰী। মূৰৰ খোপাটো কাণৰ ওপৰত গুজি থোৱা। হাতত চাহৰ কেটলী, পিয়লা আৰু কেক-বিস্কুট চাৰিটা। হাহি নামাৰিলেও ক'লা ওঠৰ মাজেৰে চক্‌চকীয়া বগা দাঁতবোৰ দেখা যায়। মালতীৰ পৰা অলপ দূৰত থিয় হৈ হাতৰবোৰ মূৰ শিতানৰ ফালে থকা সৰু টুলখনৰ ওপৰত থৈ তাই হাতেৰে দেখুৱাই খাবলৈ ইঙ্গিত দিলে। মালতীয়ে তাইৰ<noinclude></noinclude> 3g83gza5oyvthnwpw2kgrabxg36n8wx 104 86560 265253 237511 2026-11-04T16:05:13Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>মূৰৰ পৰা ভৰিলৈকে আকৌ এবাৰ নিৰীক্ষণ কৰি একেদৰে পৰি থাকিল। মানুহজনীয়ে আকৌ দুবাৰ আঙুলিৰে নিৰ্দেশ দিয়াতো খোৱা বস্তুৰ ফালে নাচাই নিৰ্ব্বিকাৰ ভাবেৰে পৰি থকা দেখি তাই ভাবিলে যে মালতীৰ চেতনা হয়তো ভালকৈ অহা নাই। এইবাৰ মালতীৰ বাওঁহাতখনত ধৰি অলপ জোকাৰি দি মুখেৰে ফিচিক কৰে হাঁহি আগদাঁত কেইটা উলিয়াই ক'লে “চাহ খোৱা।” {{gap}}মালতীৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধি হল। মানুহজনীৰ চেহেৰা আৰু খোপাটো দেখি চাহ বাগিচাৰ পৰা অনা বুলি বুজিব পাৰিছিল। কথা নকৈ বাৰে বাৰে হাতেৰে নিৰ্দেশ দিয়াত ভাবিছিল হয়তো বোবা। এতিয়া বুজিলে যে বোবা নহয়, তাইৰ গৰাকীৰ ইচ্ছামতেহে কথা কোৱা নাছিল। দুটা মাথো শব্দ কৈছে যদিও অসমীয়া ভালকৈ জানে বুলি বুজিব পাৰি আততায়ীৰ সম্পৰ্কেও ধাৰণা এটা কৰি ললে। তথাপি একেদৰে পৰি থকা দেখি মানুহজনীয়ে এইবাৰ বেছি জোৰেৰে মালতীৰ হাত জোকাৰি দি কলে “গৰম চাহ এপিয়লা খাই ললে ভাল পাবা। সোনকালে খোৱা।” {{gap}}মালতীয়ে ভাও জুৰি কথমপি মাত এষাৰ উলিয়াই কলে “বাওঁ হাতেৰে কেনেকৈ খাম?” {{gap}}মানুহজনীয়ে কলে “মই বহুৱাই দিওঁ, বহিলে ভাল পাবা আৰু খাবও পাৰিবা।” বুলি গাত ধৰি বহুৱাই দিলে। {{gap}}মালতীয়ে আকৌ বাগৰি পৰি কলে “মূৰ ঘূৰাইছে। মই বাথৰূমলৈ যাব লাগে। মুখ-হাত ধুব লাগিব।” {{gap}}মানুহজনীয়ে কিবা অলপ ভাবি কলে “তোমাৰ পাছফালে এইটো বাথৰূম। খাটখন মই দুৱাৰৰ ওচৰলৈ ঠেলি দিম। তুমি বাথৰূমৰ পৰা আহা। তাত পানীকলো আছে।” {{gap}}মালতীয়ে কলে “এইদৰে বান্ধিথোৱা অহস্থাত মই নাযাওঁ। বাওঁ<noinclude></noinclude> hg8y38wgjfh5xcpcwgtem45p9jjt05m 104 86561 265256 237512 2026-11-04T16:11:20Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৫৭}}</noinclude>হাতেৰে কোনো কাম কৰিব নোৱাৰো, কালি যুঁজ কৰোতে ভাগিছে হবলা। ম‍ই নাখাওঁ। তুমি সেইবোৰ লৈ যোৱা।” {{gap}}মানুহজনী অলপ বিব্ৰত হল। সৰুকৈ কলে "তোমাক নুখুৱালে চাহাৱে মোক খং কৰিব, ধমক দিব, মাৰিবও পাৰে। মই খুৱাই দিম খোৱা।” {{gap}}"চাহাব? চাহাব কোন? নাম কি?” মানুহজনীয়ে অসহায় ভাবে এবাৰ চাৰিওফালে চাই মালতীৰ কাণৰ কাষলৈ মুখ আনি সৰুকৈ কলে "আমাৰ চাহাব। নাম কব নাপায় নহয়। কথা কোৱাও মানা। কেৱল তোমাৰ মুখ দেখি কিবা মৰম লাগিলতহে মই কথা কৈছোঁ।” {{gap}}মালতীয়ে সুধিলে “হয় নেকি? মানা কিয়? নালগে বাক। তোমাৰ নাম কি বাই? তাক কোৱাত জানো কিবা আপত্তি আছে? কোৱা বাই?” {{gap}}“তোমাৰ লগত কথা পতা বুলি তুমি কাৰো আগত নোকোৱা যদি... " {{gap}}“তোমাৰ শপত কেতিয়াও নকওঁ। আনৰ আগত কলেনো মোৰ কি লাভ হব? তোমাৰ নিচিনা গঢ়নৰ মোৰ বাইদেও এগৰাকী আছিল। তাকে মনত পৰিহে ম‍ই তোমাক বাই বুলিছোঁ। মোৰ নাম মালতী। তুমি মোক মালতী বুলিয়ে মাতিবা। ” {{gap}}মানুহজনীয়ে দুবাৰমান মালতীৰ মুখলৈ আৰু দুবাৰমান দুৱাৰৰ ফাললৈ চাই হুমুনিয়াহ কাঢ়িলে। কওঁ নকওঁ কৰি শেষত কলে “মোৰ নাম কলী কিন্তু আমাৰ নদী চাহাবে আৰু অইন সকলোৱে মোক ক'লীমেম বুলি মাতে। মালতীয়ে সুধিলে “নদী চাহাব? নদী চাহাবৰ ভাল নামটো কি কোৱাচোন?”<noinclude></noinclude> 35jla9k66ziqh6tjp0dgnuo0xd2xzpy 104 86562 265276 237513 2026-11-04T16:19:51Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265276 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>৫৮ অজান অতিতায়ী {{gap}}তেতিয়াহে কলীয়ে নিজৰ ভুল বুজিব পাৰি ভয়তে শেঁতা পৰিল। চকু দুটা কপালত উঠিল। কথাষাৰ বুজিব পাৰি মালতীয়ে মনত ৰং পালে যদিও প্ৰকাশ নকৰি গহীন ভাবেৰে কলে "তোমাৰ কোনো ভয় নাই বাই। ম‍ই কাৰো আগত নকওঁ। পিছে তুমি এতিয়া সেইবোৰ লৈ যোৱা মই নাখাওঁ।” {{gap}}কলীৰ মনৰ ভয় নাতৰিল। মালতীক বাৰে বাৰে খাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। শেষত মালতীয়ে কলে “তুমি দেখিছাই বাই যে মই বমি কৰিছোঁ। বাথৰূমলৈ নগলে পেট উখহিব। আকৌক বতিয়াম। যদি খাব লাগে শিকলিডাল খুলি দিয়া।” {{gap}}আকৌ এবাৰ কলীমেমৰ চকু কপালত উঠিল। ভয়ে ভয়ে কলে “নদী চাহাবে মোক কাটিব।” {{gap}}মালতীয়ে কলে “তেনেহলে তুমি যোৱাগৈ। মোৰ মূৰ ঘূৰাইছে, ম‍ই এতিয়া শুম। দিগদাৰ নিদিবা বাই।” মালতীয়ে চকু মুদিলে। {{gap}}কলীমেম বিবুধিত পৰিল। এবাৰ ওলাই যাবলৈ খোজ ললে। তাৰ পিছত কিবা ভাবি পিয়লাত চাহ বাকি মালতীৰ মুখৰ ওচৰত ধৰিলে। চাহৰ গোন্ধ পাই মালতীয়ে ইচ্ছা কৰি ওকালি মাৰিলত পিয়লাটো ট্ৰেৰ ওপৰত থৈ বাহিৰ ওলাই যাবলৈ দুৱাৰৰ ওচৰ পালেগৈ। তাৰ পৰা কিবা ভাবি উভতি আহি চাহৰ সজুলিৰে সৈতে ট্ৰেখন তুলি লৈ দুখোজ মান দিলে। মালতীৰ আধা জপোৱা চকুৱে সকলো লক্ষ্য কৰি আছিল। আকৌ এবাৰ ওকালি মাৰি কলে “বৰ গোন্ধাইছে বাই মোৰ বেগটো তুলি আনি ইয়াতে দি যাবানে?” তাকে শুনি ট্ৰেখন থৈ বেগটো আনি দিলত আকৌ মালতীয়ে কলে "বাই, তুমি এতিয়া যোৱাগৈ। মোক আৰু দিগদাৰ নিদিবা দেই।” {{gap}}মেমে কলে “নুখুৱাকৈ গলে চাহাবে মোক..." {{gap}}বাধা দি মালতীয়ে কলে “তুমি এনেকুৱা ঠাইত, এনেকুৱা অৱস্থাত<noinclude></noinclude> ayk99hth380yb4hsgn1mxbsdhf0mgb8 104 91291 265301 247730 2026-11-04T16:26:50Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৫৯}}</noinclude>খাব পাৰা নে বাই? বাৰু কোৱাচোন তোমালোকে সকলোকে জন্তুৰ দৰে এনে ব্যৱহাৰ কৰা নেকি?” {{gap}}ক’লীয়ে ক'লে “চাহাবে মোক কাটিব। বাৰু খুলি দিবলৈ হুকুম দিয়ে যদি চাবিটো ম‍ই খুজি আনোগৈ ৰ’বা।” {{gap}}“তুমি চাহাবৰ মাৰ খাবও নালাগে, মোক খুলি দিবও নালাগে। কেৱল মোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দি যোৱা——সকলোকে এনেকুৱা কৰা নেকি?” {{gap}}“ওঁহো, অইনক ইয়াত বেছি সময় নাৰাখেই। তোমাক কিয় ৰাখিছে নাজানো। এৰা, এইদৰে কোনে খোৱাবোৱা কৰিব পাৰে?মই সুধি আহো ৰ'বা।” বুলি কৈ বেগাই ওলাই গৈ দুৱাৰখন বাহিৰৰ পৰা বন্ধ কৰি থৈ গল। তাৰে অলপ পাছতে আকৌ সোমাই আহি হাঁহি মাৰি কলে “মই চাহাবক কৈ দিলো— এইদৰ কোনে খাব পাৰে? তেওঁ তোমাক মুকলি কৰি দিবলৈ কৈছে আৰু যদি কোনো গোলমাল নকৰা তেনেহলে বান্ধি নথয়। পলাবতো নোৱাৰা, বাহিৰৰ দুৱাৰ বন্ধ আৰু ৰখীয়াও আছে।” তাৰ পিছত মালতীৰ কাণৰ কাষলৈ মুখ আনি ফুচফুচাই কলে “এইখন দুৱাৰৰ বাহিৰত চাহাব চুপি আছে। কথা পতা শুনিলে মোক কাটিব।” বুলি কৈ মালতীৰ হাতৰ শিকলীৰ তলা খুলি দিলে। {{gap}}বাওঁহাতেৰে ধৰি সোঁহাতখন অতি কষ্টেৰে কেবাবাৰো কোঁচাই মেলি অলপ সুস্থিৰ হলত মালতীয়ে কলে “চাহাবক কবা, পলাব পাৰিলেও মালতীয়ে চাহাবৰ লগত দেখা নকৰাকৈ পলাই নাযায়। এতিয়া যোৱা, যদি খুৱাবলৈ ইচ্ছা আছে তেন্তে গৰম চাহ আনাগৈ। এইবোৰ চেঁচা হল। মই বাথৰূমৰ পৰা আহো।” বুলি কলত ক'লীমেমে সেইবোৰ তুলি লৈ ওলাই গল। যোৱাৰ সময়ত দুৱাৰখন বাহিৰৰ পৰা বন্ধ কৰি থৈ গল। {{gap}}বহুত পৰৰ মূৰত মালতীয়ে ওলাই আহি দেখিলে যে ক'লীমেমে<noinclude></noinclude> o0nor9btd6ojmk5h1t8gsl0o34ozirq 104 91292 265321 247732 2026-11-04T16:32:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬০||অজান আততায়ী}}</noinclude>চাহ জলপান লৈ থিয় হৈ আছে। তাইৰ সহায়ত একমাত্ৰ লোৰ খাটখন একমাত্ৰ খিড়িকীখনৰ ওচৰলৈ নি তাতে বহি সেইবোৰ খাই বহুত পৰিমাণে সুস্থ হল। ক'লীমেমক দুই চাৰি আষাৰ কথা শুধিলে যদিও তাই চকু দুটা ডাঙৰ কৰি দুৱাৰৰ ফালে চাই নিমাত হৈ থাকিল। খোৱা হলত বাচনবোৰ লৈ ওলাই গৈ বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰ বন্ধ কৰি দিলত মালতীয়ে পোন প্ৰথমে নিজৰ ভেনিটীবেগটো মেলি চালে। তাৰ সকলো বস্তু ঠিকমতে আছে দেখি বুজিলে যে আততায়ীয়ে সেইটো মেলি চোৱা নাছিল। মুখত পাওদাৰ আদি ঘহি মনটো অলপ প্ৰফুল্ল হলত চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ভাবিবলৈ বিশেষ একোৱেই নাই। কিয়নো শত্ৰুৰ কৱলৰ পৰা মুক্ত হবলৈ চেষ্টা কৰাৰ কোনো উপাই নাই।। কেৱল শত্ৰুৱে কি উদ্দেশ্য লৈ তেওঁক অপহৰণ কৰি আনি বন্দীশালত থলে আৰু ‘পা-ফু’ৱে কিবা উপায় কৰিব পাৰেনে নোৱাৰে টোৱেই তেওঁৰ প্ৰধান চিন্তা হ'ল। শত্ৰুৰ পৰিচয় বা উদ্দেশ্যৰ বিষয়ে মালতীয়ে কোনো গম পোৱা নাছিল গতিকে কোনো শুংসূত্ৰ জনাই অথবা দলৰ হাতত পৰাকৈ ৰাখি থৈ আহিব নোৱাৰিলে যদিও তেওঁ এটা বিষয়ত নিঃসন্দেহ যে এই ঘটনাৰ কথা বিজুলী বেগেৰে দলৰ কাণত নপৰাকৈ নাথাকে আৰু মালতীৰ অপহৰণৰ কথা শুনিলে আটাইকেজনে ভাত-পানী এৰি তেওঁক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ আত্মজাহ দিব। দলৰ এগৰাকী হিচাবে তো কথাই নাই, তদুপৰি আটাইকেজনৰ চেনেহৰ ভনী মালতীৰ বিপদত প্ৰত্যেকে জুইত জাপ দিয়াত দৰে নিজেও বিপদ বৰণ কৰে। এনেকি এনেকুৱা ধীৰ-স্থিৰ মেধাৱী অথচ কূট-কৌশলী, চালাক-চতুৰ দলপতীয়েও সিবাৰ মালতীৰ কাৰণে নিজে বন্দী হৈ 'পা-ফু' দলৰ অস্তিত্ব লোপ কৰিব ধৰিছিল। <ref>এই কাহিনী এই চিৰিজৰ ৮ম সংখ্যা শক্তিশেলত বৰ্ণোৱা আছে।</ref><noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> 4s6g5n6qb5785e3xvj79zgulxpcop0j 104 91356 265332 247933 2026-11-04T16:37:00Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৬১}}</noinclude>{{gap}}মালতীয়ে নিজকে নিজে গৌৰৱান্বিত বোধ কৰিলে। বহল হিয়াখন কৃতজ্ঞতাৰে ওপচি পৰিল। গালেৰে চকুৰ পানী বাগৰি গল। মনত পৰিল দলপতীয়ে কোৱা—'আইটী, আমি সকলোৱে আইৰ পূজাৰী আৰু পূজাৰ বলি হিচাবে নিজৰ নিজৰ জীৱন উচৰ্গা কৰিছো। এতেকে বলিশালত ডিঙিটো আগবঢ়াই দিবলৈ সকলোৱে সদায় সাজু হৈ থাকিব লাগিব। মালতীয়েও অসমী আইৰ পদতলত প্রতিজ্ঞা কৰিছিল আৰু সদায় সাজু হৈ আছে। তদুপৰি দ্বিতীয় বাৰলৈ সুযোগ পাই নিজকে ধন্য মানিলে । মনৰ দুৰ্ব্বলতা বা ভয় তেওঁৰ নাই। অসহায় হলেও জীৱ-জন্তুৰ দৰে তেওঁ মৃত্যু বৰণ নকৰে—এই কথা ঠিক। সাহসৰ অভাৱ মালতীৰ নাই । উপস্থিত ক্ষেত্ৰত লাগে ধৈর্য্য আৰু কৌশল । ‘দেখা-যাওক' বুলি চিন্তা কৰিবলৈ এৰি মালতী নিজৰ খাটখনৰ ওপৰত থিয় হল । {{gap}}তেওঁ দেখিলে যে কোঠাটো দুমহলা যদিও পাছফালৰ চোতালত থকা ঘৰ এটা বাগৰি পৰিবলগীয়া অৱস্থাত ৰৈ আছে। পাছৰ ফালে একোকে দেখা নাযায়। ঘৰৰ ৰংটো দেখি বুজিবলৈ বাকী নাথাকে যে সেইটো পাগঘৰ আছিল। আধাবগৰা অৱস্থাৰ পৰা বুজিব পাৰি যে পাছফাল ডোখৰ নৈয়ে খহাই নিছে। এতিয়া খৰালি-মাহ। নৈৰ পানীৰ শব্দ নাই কিন্তু অলপ দূৰৈৰ পৰা অহা মানুহৰ নানা ৰকমৰ ক্ষীণ মাত বিলাকে নৈৰ কথাকে বুজায় । অৱশ্যে হালি থকা ঘৰটোৰ পাছফালে পানীত পৰা কিবা এটা বস্তুৰ শব্দৰ পৰা বুজিলে যে সেইখিনিতে নিশ্চয় গৰা এটাও আছে। তেওঁৰ বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে গৰা-খহনীয়াৰ ভয়ত কোনোবা চহকী মানুহে এই ঘৰ এৰি পলাইছে আৰু সেয়েই এই বন্দীশাল সৃষ্টিৰ সুবিধা হৈছে। দুয়োফালৰ চুবুৰীয়া বিলাকো হয়তো পলাইছে অথবা কোনো চুবুৰীয়া হয়তো নাছিলেই। খিৰিকীৰে কোনো ফালে দেখা নাযায় ।<noinclude></noinclude> hqvwhla9fxqpzarxolpq9db06g8tzs8 104 91404 265396 255065 2026-11-05T05:48:55Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{Rule|}}</noinclude>{{dhr}} {{gap}}Mr. Borooah's Sanskrit scholarship is as profound and accurate as it is extensive. We are proud of him as a nation, and we earnestly hope and trust that our brightest youths may follow his noble though very arduous path. {{right|—The Lahore Tribune. 19-8-1887.}} {{dhr}} {{center|✷{{gap|4em}}✷{{gap|4em}}✷{{gap|4em}}✷{{gap|4em}}✷}} {{gap}}এত প{{বঙালী ৰী}}ক্ষা ও প্ৰতিযোগিতা{{বঙালী ৰী}} মধ্যেও আনন্দ{{বঙালী ৰা}}ম প্ৰকৃত পণ্ডিত হইয়াছিলেন; এই বাক্য-বাহাদু{{বঙালী ৰী}}{{বঙালী ৰ}} অন্তঃসা{{বঙালী ৰ}}–শূন্য আওয়াজে{{বঙালী ৰ}} দিনে তিনি বিদ্যোন্নতিৰ জন্য নিঃশব্দে অতি প্ৰভূত প{{বঙালী ৰি}}শ্ৰম কৰিতেন!...... আনন্দ{{বঙালী ৰা}}মে আড়ম্ব{{বঙালী ৰ}} ছিল না, ‘আসল ইস্পাত’ ছিল। এজলাসে{{বঙালী ৰ}} অগণিত ‘আদব কায়দা{{বঙালী ৰ}}’ এবং সে{{বঙালী ৰে}}ষ্টা{{বঙালী ৰ}} অতলস্পৰ্শ কূপমধ্যে অনব{{বঙালী ৰ}}ত পতিত থাকিয়াও আনন্দ{{বঙালী ৰা}}ম বড়ুয়া সাহিত্যানুৰাগী ছিলেন, স্বদেশীয় সাহিত্যে{{বঙালী ৰ}} সেবক ছিলেন, সংস্কৃত সাহিত্যে{{বঙালী ৰ}} অত্যন্ত অনুগত উপাসক ছিলেন। {{Right|—শ্ৰীঠাকু{{বঙালী ৰ}}দাস মুখাৰ্জ্জী। ‘সাহিত্য’—১ম বৰ্ষ।}} {{dhr}} {{center|✷{{gap|4em}}✷{{gap|4em}}✷{{gap|4em}}✷{{gap|4em}}✷}} {{dhr}} <poem>Cut is the branch that might have grown full ::::::::::::straight, And burnt is Apollo’s laurel bough, That sometimes grew within this learned man.</poem> {{Right|—Marlowe—“Faustus.”}}<noinclude></noinclude> kvto7chl1jo57f4ib18ulh4c86o3j5t 104 92561 265420 253458 2026-11-05T08:03:59Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||( ৬ )|}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|'''মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ বংশাৱলী।'''}}}} {{Custom rule|sp|40|tl|20|tr|20|sp|40}} {{Tree chart/start|align=center}} {{Tree chart||||||A1 |A1= দুৰ্গাচৰণ (মাণিকচন্দ্ৰ)|||||}} {{Tree chart|||,|-|-|-|+|-|-|-|.|}} {{Tree chart||B1||B2||B3||B1=দামোদৰ|B2=মাটীখোৱা |B3=পৰশুৰাম।|||||}} {{Tree chart|||!|}} {{Tree chart||C1|C1=দুখীয়া বৰকাকতী।||||||}} {{Tree chart|||!|||||||}} {{Tree chart||D1 |D1=সহজানন্দ বৰকাকতি। ||||}} {{Tree chart|||!||||}} {{Tree chart||E1 ||E1=দশৰথ বৰকাকতী।||||}} {{Tree chart|||!||||||||||||}} {{Tree chart||F1 |F1=কমললোচন।||||}} {{Tree chart|||!||||}} {{Tree chart||H1 |H1=বন্ধুৰাম মজিন্দাৰ বৰুৱা।|||||}} {{Tree chart|||!||||||}} {{Tree chart||I1 |I1=ৰঘুনাথ মজিন্দাৰ বৰুৱা।|||||||}} {{Tree chart||,|^|-|-|v|-|-|-|.|||||}} {{Tree chart|J1 ||J2 ||J3 ||J1=গৰ্গাৰাম বৰুৱা |J2=কিমাৰাম |J3=দণ্ডিৰাম|||}} {{Tree chart||,|^|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|.|}} {{Tree chart|K1||K2||K3||K4||K5 ||K6||K7 ||K1=পৰশু |K2=জানকী|K3=আনন্দৰাম |K4=মণি|K5=আত্মা|K6=অমৃত|K7=কেশবৰাম |}} {{Tree chart/end}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> cjgepudl44pz6wn3b1z47qaedud9czf 265424 265420 2026-11-05T08:17:29Z হানিফ আলী 1925 265424 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||( ৬ )|}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|'''মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ বংশাৱলী।'''}}}} {{Custom rule|sp|40|tl|20|tr|20|sp|40}} {{Tree chart/start|align=center}} {{Tree chart||||||A1 |A1= দুৰ্গাচৰণ (মাণিকচন্দ্ৰ)|||||}} {{Tree chart|||,|-|-|-|+|-|-|-|.|}} {{Tree chart||B1||B2||B3||B1=দামোদৰ|B2=মাটীখোৱা |B3=পৰশুৰাম।|||||}} {{Tree chart|||!|}} {{Tree chart||C1|C1=দুখীয়া বৰকাকতী।||||||}} {{Tree chart|||!|||||||}} {{Tree chart||D1 |D1=সহজানন্দ বৰকাকতি। ||||}} {{Tree chart|||!||||}} {{Tree chart||E1 ||E1=দশৰথ বৰকাকতী।||||}} {{Tree chart|||!||||||||||||}} {{Tree chart||F1 |F1=কমললোচন।||||}} {{Tree chart|||!||||}} {{Tree chart||H1 |H1=বন্ধুৰাম মজিন্দাৰ বৰুৱা।|||||}} {{Tree chart|||!||||||}} {{Tree chart||I1 |I1=ৰঘুনাথ মজিন্দাৰ বৰুৱা।|||||||}} {{Tree chart||,|^|-|-|v|-|-|-|.|||||}} {{Tree chart|J1 ||J2 ||J3 ||J1=গৰ্গাৰাম বৰুৱা |J2=কিমাৰাম |J3=দণ্ডিৰাম|||}} {{Tree chart||,|^|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|v|-|-|-|.|}} {{Tree chart|K1||K2||K3||K4||K5 ||K6||K7 ||K1=পৰশু |K2=জানকী|K3=[[লেখক:আনন্দৰাম বৰুৱা|আনন্দৰাম]] |K4=মণি|K5=আত্মা|K6=অমৃত|K7=কেশবৰাম |}} {{Tree chart/end}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> mzc4fenq1616gxub6hj8bocno3loh13 104 93016 265400 255066 2026-11-05T05:54:18Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265400 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|'''আনন্দৰাম বৰুৱা।'''}}}} {{custom rule|c|6|sp|40|do|7|fy1|40|do|7|sp|40|c|6}} {{center|{{X-larger|জীৱনচৰিত।}}}} {{Dhr|3em}} {{center|<poem>{{larger|ৰচোঁতা}} {{Xx-larger|শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা এম্-এ, বি-এল্।}}</poem>}} {{Dhr|3em}} {{center|“शूर्पचद्दोषमुत्‌सृज्य गुणं गृहृन्ति साधवः।”}} {{Dhr|3em}} {{center|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ।}} {{Dhr|1em}} {{center|{{larger|''All Rights Reserved.''}}}} {{Dhr|3em}} {{Right|বেচ ১॥৹ মাথোন}} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> 9ogl9sgu0k0ncr6vq8x926g7ok0jpcz 104 93065 265372 264708 2026-11-05T04:38:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> সুখ্যাতিৰে পাচ কৰি চকাৰী বৃত্তি লৈ যোৱাটোৱেই তেওঁ সঙ্কল্প কৰিলে। ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা ৰমেশচন্দ্ৰৰ দৰে প্ৰতিদ্বন্দ্বী তেওঁৰ বিএ মহলাত কোনো নাছিল। গতিকে তেওঁৰ ইচ্ছা কাৰ্য্যত সফল হবলৈ একো বিঘিনি নজন্মিল। {{Gap}}১৮৬৯ খৃষ্টাব্দৰ জানুৱাৰী মাহত বিশ্ববিদ্যালয়ত তৃতীয় স্থান অধিকাৰ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱাই বি-এ মহলাত উত্তীৰ্ণ হয়,—১ম কাৰ্ত্তিকচন্দ্ৰ মিত্ৰ, ২য় ত্ৰৈলোক্যনাথ বসু। {{gap}}বি-এ পৰীক্ষাত তৃতীয় স্থান অধিকাৰ কৰিছিল বুলিও সকলোৱে আনন্দৰামকহে সেই বছৰৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট ছাত্ৰ বুলি ধৰিছিল। প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰ অধ্যক্ষ মিঃ জেইনচ্ চাট্‌ক্লিফ্‌, চাহাবে বঙ্গৰ শিক্ষাবিভাগৰ শাসনকৰ্তা মিঃ হেনৰী উদ্ৰৰ লগত বৰুৱাক সেই বুলিহে চিনাকী কৰি দিয়ে। মিঃ উদ্ৰই বৰুৱাৰ লগত কথা-বাৰ্তা পাতি বৰ মোহ যায় আৰু এই প্ৰতিভাশালী তৰুণ ছাত্ৰটিক সেই কালৰ ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল লৰ্ড মেয়োৰ লগত চিনাকী কৰি দিয়ে। {{gap}}নিজৰ প্ৰতিভা-শক্তিৰ বলেৰে মিঃ বৰুৱাই ষ্টেইট্‌ স্কলাৰৰ্চিপ আৰু গিলক্ৰাইষ্ট স্কলাৰচিপ লাভ কৰে। এই দুই বৃত্তিৰ মোট মূল্য আছিল মাহে প্ৰায় ৪০০ টকা। {{gap}}১৮৬৮ চনত ভাৰত গৱৰ্ণমেন্টে বৃত্তি দি বিলাতলৈ শিক্ষাৰ কাৰণে লৰা পঠিওৱাৰ ব্যৱস্থা কৰে। বি-এ পৰীক্ষাৰ লগে লগে সেই বৃত্তিৰ পৰীক্ষা হোৱাৰ নিয়ম আছিল। এই পৰীক্ষাত সৰ্ব্বপ্ৰথম হোৱা ছাত্ৰ- কহে বিলাতলৈ যোৱা বৃত্তি দিয়া হৈছিল।তাৰ কাৰণে স্বতন্ত্ৰৰীয়া পৰীক্ষক নিযুক্ত হৈছিল। ১৮৬৯ চনৰ জানুৱাৰী মাহত প্ৰথম বৃত্তি- পৰীক্ষা হয়। ইয়াৰ পৰীক্ষক আছিল ডাক্তাৰ অগিলভি, চেণ্ডাৰ্চ", উদ্ৰ, বিবি, টনি আৰু মিট্‌কেল চাহাব। বাৰু কাৰ্ত্তিকচন্দ্ৰ মিত্ৰ সেইবাৰ বি-এ পৰীক্ষাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰিছিল। তেৱোঁ এই বৃত্তি-পৰীক্ষাত<noinclude></noinclude> 0z527h53pfup04l7ul4yxd6ww07wd7f 104 93098 265401 255148 2026-11-05T05:55:43Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265401 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|প্ৰকাশক—গ্ৰন্থকাৰ; গুৱাহাটী, আসাম।}}}} {{Dhr|2em}} {{Rule|}} {{center|{{Xxx-larger|দ্বিতীয় তাঙ্গৰণৰ নিবেদন।}}}} {{Dhr}} {{gap}}অসমীয়া ৰাইজ, অসমৰ শিক্ষাবিভাগ আৰু কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ কৰ্ত্তৃপক্ষসকলৰ অনুগ্ৰহত অতি কম সময়ৰ ভিতৰতে “আনন্দৰাম বৰুৱাৰ” দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ উলিয়াব লগাত পৰিল। সেই বাবে সেই সকলোলৈকে কৃতজ্ঞতাৰ শৰাই আগ বঢ়াইছোঁ। দ্বিতীয় তাঙ্গৰণত কিছু নতুন কথা যোগ দিয়া হৈছে, আৰু ওপৰঞ্চি খনো আগতকৈ বঢ়োৱা হৈছে। অসমীয়া ৰাইজে আগৰ মৰমৰ চকুৰে “আনন্দৰাম বৰুৱাক” চাব এই আশাৰে দ্বিতীয় তাঙ্গৰণ প্ৰকাশ কৰা গল। এই খিনিতে বৰ শোকেৰে কব লগাত পৰিছে যে মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নুমলীয়া ভায়েক শ্ৰীযুত কেশবৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়া আৰু এই সংসাৰত নাই। মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ জীৱনচৰিত প্ৰকাশ কৰাত তেখেতৰ পৰা পোৱা উৎসাহে এই গুৰু কামত মোক বৰ উদগনি দিছিল। {| {{ts|wa|mc}} | width=35% |{{center|<poem>কলিকতা,<br>৫৫নং চেণ্ট্ৰাল এভিনিউ।<br>২০—১০—১৯২৪ খৃঃ</poem>}} | width=15% rowspan=4| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center>{{larger|শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।}}</center>{{gap|1em}} |} {{Rule|}} {{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{larger|P}}RINTED {{larger|B}}Y {{larger|K}}. {{larger|C}}. {{larger|N}}EOGI, {{X-larger|NABABIBHAKAR PRESS,}} ''91-2, Machuabasar Street, Calcutta.'' </poem>}}<noinclude></noinclude> rvf3nfzy1uof97lom9crh72ni4yvcel 104 93119 265348 254646 2026-11-04T18:29:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮০|আনন্দৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> জন্ম গ্ৰহণ কৰি, আৰু তাত শিক্ষা লাভ কৰি, গৱৰ্ণমেণ্ট চাকৰিৰ কাৰণে আকাঙ্ক্ষা কৰি আৰু সেই চেষ্টাতে কৃতকাৰ্য্য হোৱা মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই সংস্কৃত চৰ্চ্চাৰ কাৰণে হেপাহ আৰু আগ্ৰহ নেৰিছিল।” {{Gap}}১৮৯০ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ১৮ তাৰিখে কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বছেৰেকীয়া অধিবেশন বা কনভোকেচেন বহে। আনন্দৰাম বৰুৱা এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এজন মুখিয়াল সদস্য আছিল, তেওঁৰ মৃত্যুত মিঃ বৰুৱাৰ দেশপূজ্য গুৰু ইউনিভাৰ্চিটিৰ ভাইচ-চেঞ্চেলাৰ চাৰ (তেতিয়া ডাক্তাৰ ) গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ে তেখেতৰ বক্তৃতাত কৈছিল, “মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱা এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এজন সুপ্ৰসিদ্ধ গ্ৰাজুয়েট্‌ আছিল, আৰু চিভিল চাৰ্ভিচৰ সভ্যৰূপেও তেওঁ কম জনাজাত নাছিল। তেওঁৰ চকাৰী বিষয়ৰ এনে দায়িত্বপূৰ্ণ কামৰ উপৰিও তেওঁ অগাধ পাণ্ডিত্য পূৰ্ণ গ্ৰন্থ সূচনা আৰু প্ৰণয়ন কৰিব পাৰিছিল। আৰু ই বৰ দুখৰ কথা যে তেওঁৰ অকাল মৃত্যুয়ে সেই প্ৰস্তাবিত কাম সম্পাদন কৰিবলৈ তেওঁক সুবিধা নিদিলে। " {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুত বঙ্গৰ খ্যাতনামা লেখক ঠাকুৰদাস মুখোপাধ্যায়ে মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে “সাহিত্য”ত এটি প্ৰবন্ধ লিখে। ভাৰতৰ উধৰপৰা মুধলৈকে সকলোৱে স্বীকাৰ কৰিছিল যে এনে একনিষ্ঠ সাহিত্যসেবীৰ অকাল মৃত্যুত ভাৰতমাতৃৰ বাস্তুবিকে এটি বিষম দুৰ্ঘটনা ঘটিছে।<noinclude></noinclude> 00clxtfeg4guxxkn696zhws5i28jpg0 265349 265348 2026-11-04T18:31:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮০|আনন্দৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> জন্ম গ্ৰহণ কৰি, আৰু তাত শিক্ষা লাভ কৰি, গৱৰ্ণমেণ্ট চাকৰিৰ কাৰণে আকাঙ্ক্ষা কৰি আৰু সেই চেষ্টাতে কৃতকাৰ্য্য হোৱা মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই সংস্কৃত চৰ্চ্চাৰ কাৰণে হেপাহ আৰু আগ্ৰহ নেৰিছিল।” {{Gap}}১৮৯০ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ১৮ তাৰিখে কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বছেৰেকীয়া অধিবেশন বা কনভোকেচেন বহে। আনন্দৰাম বৰুৱা এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এজন মুখিয়াল সদস্য আছিল, তেওঁৰ মৃত্যুত মিঃ বৰুৱাৰ দেশপূজ্য গুৰু ইউনিভাৰ্চিটিৰ ভাইচ-চেঞ্চেলাৰ চাৰ (তেতিয়া ডাক্তাৰ ) গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ে তেখেতৰ বক্তৃতাত কৈছিল, “মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱা এই বিশ্ববিদ্যালয়ৰ এজন সুপ্ৰসিদ্ধ গ্ৰাজুয়েট্‌ আছিল, আৰু চিভিল চাৰ্ভিচৰ সভ্যৰূপেও তেওঁ কম জনাজাত নাছিল। তেওঁৰ চকাৰী বিষয়ৰ এনে দায়িত্বপূৰ্ণ কামৰ উপৰিও তেওঁ অগাধ পাণ্ডিত্য পূৰ্ণ গ্ৰন্থ সূচনা আৰু প্ৰণয়ন কৰিব পাৰিছিল। আৰু ই বৰ দুখৰ কথা যে তেওঁৰ অকাল মৃত্যুয়ে সেই প্ৰস্তাবিত কাম সম্পাদন কৰিবলৈ তেওঁক সুবিধা নিদিলে। " {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুত বঙ্গৰ খ্যাতনামা লেখক ঠাকুৰদাস মুখোপাধ্যায়ে মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে “সাহিত্য”ত এটি প্ৰবন্ধ লিখে। ভাৰতৰ উধৰপৰা মুধলৈকে সকলোৱে স্বীকাৰ কৰিছিল যে এনে একনিষ্ঠ সাহিত্যসেবীৰ অকাল মৃত্যুত ভাৰতমাতৃৰ বাস্তুবিকে এটি বিষম দুৰ্ঘটনা ঘটিছে। {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> ru1naxnj78zzeo3akigjkwh3ibkgblf 104 93122 265351 254649 2026-11-04T18:39:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ।|৮৩}}</noinclude> গতিকে তেওঁৰ সাহিত্যচৰ্চাত বিষম বিঘিনি ঘটিব, আৰু হৃদয়ত তেওঁ যি উচ্চ আদৰ্শ ৰোপণ কৰিছিল, সিও চুৰমাৰ হৈ যাব। তেওঁৰ জ্ঞানাৰ্জনতকৈ আন কাৰোবাক হৃদয়ৰ সিংহাসনত বহুৱাবলৈ তেওঁ ইচ্ছুক নাছিল। সেইদেখি তেওঁক কোনোবাই বিবাহৰ কথা প্ৰস্তাব কৰিলে, তেওঁ তেওঁৰ গ্ৰন্থাৱলীৰ ফালে আঙ্গুলিয়াই ইয়াকে মাথোন কৈছিল,—“এই গ্ৰন্থাৱলীয়েই মোৰ ভাৰ্য্যা, মই কোনো শৰীৰিণী ভাৰ্য্যাত বিবাহ কৰি দ্বিপত্নীকৰ নাম লৰ নোখোজোঁ।” {{gap}}মিঃ বৰুৱাই যে বিয়াৰ সপোন মনলৈ কেতিয়াও অনা নাছিল এই কথা কোনেও ভাবিব নালাগে। বিলাতৰ পৰা চিভিলিয়ান হৈ দেশলৈ উভতি অহাৰ কিছুদিনৰ পাচত মিঃ বৰুৱাই তেওঁৰ এজন অন্তৰঙ্গ বন্ধুক এগৰাকী সুন্দৰী যুবতীৰ এখনি ছবি বা ফটো দেখুৱাই কৈছিল, – “এৱেঁই মোৰ অভিপ্ৰেত পত্নী”। মিঃ বৰুৱাৰ সমসাময়িক শ্ৰীযুক্ত বলীনাৰায়ণ বৰা ডাঙ্গৰীয়াৰ পৰা আমি এই কথা জানিব পাৰিছোঁ। কিন্তু এই ভাবী পত্নীক মিঃ বৰুৱাই বিবাহ নকৰিলে কিয় আমি কব নোৱাৰোঁ। বোধ কৰোঁ লাহে লাহে মিঃ বৰুৱাই যিদৰে সাহিত্যচৰ্চ্চাত মন পাৰিবলৈ ধৰিলে, সংসাৰী হোৱাৰ বাসনা তেওঁৰ অন্তৰৰ পৰা একেবাৰে অন্তৰ্দ্ধান হল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ অৱস্থা আনৰ চকুত-লগা আছিল, পয়োভৰ সুখ্যাতি আৰু এই অক্ষুণ্ণ যৌৱন। এনে স্থলত বঙ্গৰ সম্ভ্ৰান্ত কণ্যাৱন্তসকলে মিঃ বৰুৱাক বিবাহবন্ধনত বান্ধিবলৈ বিশেষ যত্ন কৰিছিল। আমি শুনিছোঁ তেওঁলোকে বৰুৱাৰ চিত্ত আকৰ্ষণ কৰিবলৈ আৰু মিঃ বৰুৱাৰ লগত অবাধে ফুৰিবলৈ নিজৰ দুহিতাসকলক গাড়ীত তুলি মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছিল; কিন্তু বৰুৱাই অপূৰ্ব্ব শক্তিৰে চিত্ত সংযম কৰিছিল, আৰু কেতিয়াও এই মায়াবিনীসকলৰ ফান্দত নপৰিছিল। আমি শুনিছোঁ মৃত্যুৰ দুবছৰ কি তিনিবছৰ পূৰ্ব্বে এজন অসমীয়া ডাঙ্গৰীয়াই স্ব-কন্যাক আনন্দৰামক বিয়া দিব খুজিছিল, আৰু এই অৰ্থে সেই কন্যাক বোলে<noinclude></noinclude> l9kut7cvmmqfbhb5cql4efc1inxbxro 104 93125 265352 254652 2026-11-04T19:11:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> যোৱাটো অতি শঙ্কাজনক কথা, কাৰণ আমাৰ হাতত কোনো প্ৰমাণ- মূলক ঘটনা নাই। কিন্তু এটা কথা, —মিঃ বৰুৱাৰ অবস্থাত কিমান ডাঙ্গৰীয়াই চৰিত্ৰ বজাই ৰাখিব পাৰিলেহেঁতেন সেইটোহে ভাবিব লগীয়া। তদুপৰি যি সকলৰ মাথোন চৰিত্ৰহীনতাহে আছে, মিঃ বৰুৱাৰ দৰে এনে মাহাত্ম্য, জ্ঞানলিপ্সা, আৰু এনে প্ৰতিভা নাই, আৰু জগতক একো দি থৈ যাব পৰা নাই, সেই সকলক তেনেহলে আমি কিদৰে বিচাৰ কৰিম? প্ৰতিভা আৰু চৰিত্ৰ এই দুইটি কথাৰ সম্পৰ্ক কি, সি এতিয়াও মীমাংসা সাপেক্ষ হৈ আছে, কোনেও খাতাং সিদ্ধান্তত উপনীত হব পৰা নাই। শ্ৰীকৃষ্ণ আৰু মহাদেৱৰ চৰিত্ৰ আমি কেনেকৈ বিচাৰ কৰিম? ধৰ্ম্মযাজক ইউৰোপৰ বন্দনীয় চেণ্ট, আগষ্টাইন, কবি বাইৰণ, জগদ্বিখ্যাত দাৰ্শনিক ৰুছো, ছপেনহাৱাৰ তেওঁলোকৰ চৰিত্ৰৰ কাৰণে তেনেহলে মানব সভ্যতাৰ বুৰঞ্জীৰ পৰা একেবাৰে বাদ দিব লাগিব। কিন্তু এইটো বিশেষ মহিমাৰ কথা যে কোনো প্ৰকাৰ সাম্প্ৰতিক মনোবিকাৰে আনন্দৰামক তেওঁৰ মহৎ উদ্দেশ্যৰ পৰা খন্তেকলৈকো পিছলাব নোৱাৰিছিল। {{gap}}তাহানি বিদ্যাসাগৰ ডাঙ্গৰীয়াক এজন মানুহে আহি কৈছিল যে বঙ্কিমচন্দ্ৰ এজন বৰ অসচ্চৰিত্ৰৰ মানুহ। বিদ্যাসাগৰে সুধিলে, —“বঙ্কিম- চন্দ্ৰই মুঞ্চিপৰ কাম কৰে,ইয়াৰ মাজত ৰাশি ৰাশি উপন্যাস লিখে, অসচ্চৰিত্ৰ হবলৈ তেওঁ আজৰি পায় ক'ত?” আমিও সেইদৰে সোধোঁ মিঃ বৰুৱাই সুখ্যাতিৰে ম্যাজিষ্ট্ৰেটৰ কাম কৰিছিল, বিৰাট আকাৰৰ আলোচনা আৰু তথ্যপূৰ্ণ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিছিল, ইয়াৰ ভিতৰত অসচ্চৰিত্ৰ হবলৈ তেওঁ আজৰি পাইছিল ক'ত? কোনো মানুহৰ প্ৰতিভাৰ সমাদৰ কৰিবলৈ গলে আমি তেওঁক নিকটকটীয়া বিধি-বান্ধনিৰে বিচাৰ কৰিব নালাগে, বাস্তৱ জগতৰ পাকচক্ৰত পেলাই আমাৰ ন্যায়-অন্যায়ৰ সূক্ষ্ম বিচাৰৰ মাপকাঠি দাল দাঙ্গি ধৰিব লাগে; নহলে, আমি আমাৰ আদৰ্শৰ জোনবেলি ঢুকি পাবলৈ হলে গ্ৰীচৰ দাৰ্শনিক ডায়জিনিচৰ দৰে দিন<noinclude></noinclude> nuyx2yewnskkwey1j995h7gvrohdh1t 104 93126 265357 254653 2026-11-05T02:29:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ।|৮৭}}</noinclude> দুপৰীয়া হাতত লণ্ঠন লৈ নগৰৰ আলিয়ে আলিয়ে সৰ্ব্বাঙ্গদোষহীন আদৰ্শ পুৰুষজন বিচাৰি ফুৰিব লাগিব, আৰু বিফলমনোৰথ হৈ ম্লানমুখে ঘৰলৈ উভতিব লাগিব। কল্যাণৰ কথা যে আনন্দৰাম বিষকুম্ভপয়োমুখ পৰহিংসুক নৰাকাৰ পশু নাছিল। {{gap}}সচৰাচৰ দেখা যায় যি সকল চিন্তাপ্ৰিয়, যি সকলে মানসিক সুখৰ আগত ঐহিক সুথক একেবাৰে তৃণ জ্ঞান কৰে তেওঁলোকে নিজৰ চিন্তা ৰাজ্যত ফুৰিয়েই অপাৰ আনন্দ পায়, আনৰ সঙ্গলৈ আহি নিজৰ চিন্তাৰ প্ৰবাহত ব্যাঘাত জন্মাবলৈ তেওঁলোকে ইচ্ছা নকৰে। সেই দেখি এজন দাৰ্শনিকে কৈছে,—“যি সকলে নিৰ্জনতা ভাল পায়, তেওঁলোক হয় পশু, নহয় দেৱতা।” আনন্দৰাম বৰুৱায়ো এই ধৰণৰ নিৰ্জ্জনপ্ৰিয় আছিল। তেওঁ মানুহৰ সঙ্গতকৈ নিজৰ পুথিপাজি লৈয়েই থাকিবলৈ ভাল পাইছিল। কিন্তু সেই বুলি কোনো মানুহ গলে যে তেওঁ অনাদৰ কৰিছিল এনে নহয়। এজন গাঁৱলীয়া ভদ্ৰলোকক স্বয়ং শিৱসাগৰ জিলাৰ বৰচাহাবৰ সম্মুখত মিঃ বৰুৱাই কেনেকৈ নিৰ্ভীক ভাবে সমাদৰ কৰিছিল সেই কাহিনী পাঠকসকলৰ নিশ্চয় মনত আছে। তেওঁ ঐশ্বৰ্য্য আৰু বিভূতিৰ মাজত থাকিও যে এইদৰে বৈৰাগ্য ধৰ্ম্ম ৰক্ষা কৰিব পাৰিছিল ই বিশেষ গৌৰৱৰ কথা। প্ৰফেচাৰ চেচিল বেণ্ডেলেও কৈছে,— “মিঃ বৰুৱাই নীৰলে থাকিবলৈ বৰ ভাল পাইছিল। আৰু কাৰো আগত পেটৰ কথা খুলি নকৈছিল।” নবীন সেনেও তেওঁৰ "আমাৰ জীবনত” কৈছে যে মিঃ বৰুৱা বৰ শান্তিপ্ৰিয় আছিল। {{Gap}}মিঃ বৰুৱাৰ চাহাবীয়না মেজাজ একতিলো নাছিল, কোনো মানুহ তেওঁৰ ওচৰলৈ গলে তেওঁ বৰ আদৰ সমাদৰ কৰিছিল, আৰু কথাবাৰ্ত্তাত এনে বিভোৰ হৈছিল তেওঁ যে এজন জিলাৰ বৰচাহাৰ সেইটো তেওঁ এক প্ৰকাৰে পাহৰি গৈছিল। মানুহৰ লগত তেওঁ আনৰ ব্যৱসায় বা বিশেষ ৰুচিৰ বিষয়ে আলাপ কৰিছিল, কোনো মহাজন বা দোকানী গলে<noinclude></noinclude> 0ede04fcpg41lrz7q1w8h1fjxhqzyw1 104 93127 265358 254654 2026-11-05T02:38:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> তেওঁৰ লগত নিঃ বৰুৱাই বাণিজ্য-ব্যৱসায়ৰ মেল পাতিবলৈ ভাল পাইছিল, উকীল গলে তেওঁৰ লগত ওকালতিৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল। এই বিষয়ে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অভ্যাস আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ নিচিনা আছিল। কোনো নিৰাশ্ৰয় মানুহ গলে মিঃ বৰুৱাই তেওঁক কামে কাজে থাপি উপাৰ্জনৰ এটা বাট উলিয়াই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ আৰু এটি গুণ আছিল যে তেওঁ নিজৰ অন্তৰৰ কথা কাকো ভাঙ্গি নকৈছিল। মিঃ পালিতে এই গুণৰ বিষয়ে আমাক বৰকৈ ডাঠি বাৰে বাৰে কৈছিল। বহুতে এই গুণটিৰ মোল নুবুজি তাক কপট বুলি কয়। কিন্তু আমি কওঁ ই এট মহৎ গুণ, নিজৰ কথা প্ৰগলভভাৱে আনৰ আগত বলকি ফুৰিলে আনে হয়তো তাক প্ৰকৃত মৰ্ম্মত গ্ৰহণ নকৰিবও পাৰে; বিশেষতঃ যিসকল পুৰুষ সমস ময়িক সকল তকৈ এখোপ বেচি উন্নত, তেওঁলোকৰ কথা আন মানুহে প্ৰকৃত অৰ্থত গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি অৰ্থান্তৰ কৰি গালি বিকৰ্থনা কৰে। মিঃ বৰুৱা আছিল নীৰৱ কৰ্ম্মবীৰ, তেওঁ নিজৰ ঢোল পিতাই আনৰ চিন্তা- কৰ্ষণৰ চেষ্টা নকৰিছিল। নিজৰ স্বাভাবিক গুণ আৰু সম্পাদিত কাৰ্যাৱলীৰ পৰা তেওঁ মানুহৰ আদৰ পাইছিল। {{gap}}কিন্তু ইয়াৰ এটা অনিষ্টও আছে! মিঃ বৰুৱাই নিজৰ মনৰ কথা বন্ধু-বান্ধবৰ আগত খুলি কোৱাহেঁতেন আজি আমি তেওঁৰ জীৱনৰ আহিলা-সম্বলৰ কাৰণে হেবাথুৰি খাই ফুৰিব নেলাগিলে হয়। মিঃ ৰমেশ- চন্দ্ৰ দত্ত বিলাতলৈ গৈ চিভিলিয়ান হৈ আহিল। দেশলৈ উভতি “ইউৰোপত তিনি বছৰ” নামে এখনি আত্মচৰিত লেখিলে, কিন্তু তেওঁৰ বন্ধু আনন্দৰামে বিলাতত কি কৰিছিল সেই বিষয়ে একো চিন-মোকামেই নোহোৱাত পৰিল। কিন্তু আমি খাতাংকৈ একো কোৱা উচিত নহয়, কি জানি সময় পোৱা হলে মিঃ বৰুৱাই নিজৰ আত্মজীৱনচৰিত লিখিলেই হেঁতেন। তেওঁৰ অকাল মৃত্যুতে জীৱনৰ সকলো বাসনা বিলুপ্ত হ'ল।<noinclude></noinclude> 6idy9auz8in3bm26ton9zb7afvultek 265361 265358 2026-11-05T03:06:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> তেওঁৰ লগত মিঃ বৰুৱাই বাণিজ্য-ব্যৱসায়ৰ মেল পাতিবলৈ ভাল পাইছিল, উকীল গলে তেওঁৰ লগত ওকালতিৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল। এই বিষয়ে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অভ্যাস আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ নিচিনা আছিল। কোনো নিৰাশ্ৰয় মানুহ গলে মিঃ বৰুৱাই তেওঁক কামে কাজে থাপি উপাৰ্জনৰ এটা বাট উলিয়াই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ আৰু এটি গুণ আছিল যে তেওঁ নিজৰ অন্তৰৰ কথা কাকো ভাঙ্গি নকৈছিল। মিঃ পালিতে এই গুণৰ বিষয়ে আমাক বৰকৈ ডাঠি বাৰে বাৰে কৈছিল। বহুতে এই গুণটিৰ মোল নুবুজি তাক কপট বুলি কয়। কিন্তু আমি কওঁ ই এট মহৎ গুণ, নিজৰ কথা প্ৰগলভভাৱে আনৰ আগত বলকি ফুৰিলে আনে হয়তো তাক প্ৰকৃত মৰ্ম্মত গ্ৰহণ নকৰিবও পাৰে; বিশেষতঃ যিসকল পুৰুষ সমস ময়িক সকল তকৈ এখোপ বেচি উন্নত, তেওঁলোকৰ কথা আন মানুহে প্ৰকৃত অৰ্থত গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি অৰ্থান্তৰ কৰি গালি বিকৰ্থনা কৰে। মিঃ বৰুৱা আছিল নীৰৱ কৰ্ম্মবীৰ, তেওঁ নিজৰ ঢোল পিতাই আনৰ চিন্তা- কৰ্ষণৰ চেষ্টা নকৰিছিল। নিজৰ স্বাভাবিক গুণ আৰু সম্পাদিত কাৰ্যাৱলীৰ পৰা তেওঁ মানুহৰ আদৰ পাইছিল। {{gap}}কিন্তু ইয়াৰ এটা অনিষ্টও আছে! মিঃ বৰুৱাই নিজৰ মনৰ কথা বন্ধু-বান্ধবৰ আগত খুলি কোৱাহেঁতেন আজি আমি তেওঁৰ জীৱনৰ আহিলা-সম্বলৰ কাৰণে হেবাথুৰি খাই ফুৰিব নেলাগিলে হয়। মিঃ ৰমেশ- চন্দ্ৰ দত্ত বিলাতলৈ গৈ চিভিলিয়ান হৈ আহিল। দেশলৈ উভতি “ইউৰোপত তিনি বছৰ” নামে এখনি আত্মচৰিত লেখিলে, কিন্তু তেওঁৰ বন্ধু আনন্দৰামে বিলাতত কি কৰিছিল সেই বিষয়ে একো চিন-মোকামেই নোহোৱাত পৰিল। কিন্তু আমি খাতাংকৈ একো কোৱা উচিত নহয়, কি জানি সময় পোৱা হলে মিঃ বৰুৱাই নিজৰ আত্মজীৱনচৰিত লিখিলেই হেঁতেন। তেওঁৰ অকাল মৃত্যুতে জীৱনৰ সকলো বাসনা বিলুপ্ত হ'ল।<noinclude></noinclude> 013gjhvjd37q1jexk47gs7u1yyx37ab 265362 265361 2026-11-05T03:07:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৮৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> তেওঁৰ লগত মিঃ বৰুৱাই বাণিজ্য-ব্যৱসায়ৰ মেল পাতিবলৈ ভাল পাইছিল, উকীল গলে তেওঁৰ লগত ওকালতিৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল। এই বিষয়ে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অভ্যাস আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ নিচিনা আছিল। কোনো নিৰাশ্ৰয় মানুহ গলে মিঃ বৰুৱাই তেওঁক কামে কাজে থাপি উপাৰ্জনৰ এটা বাট উলিয়াই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ আৰু এটি গুণ আছিল যে তেওঁ নিজৰ অন্তৰৰ কথা কাকো ভাঙ্গি নকৈছিল। মিঃ পালিতে এই গুণৰ বিষয়ে আমাক বৰকৈ ডাঠি বাৰে বাৰে কৈছিল। বহুতে এই গুণটিৰ মোল নুবুজি তাক কপট বুলি কয়। কিন্তু আমি কওঁ ই এট মহৎ গুণ, নিজৰ কথা প্ৰগলভভাৱে আনৰ আগত বলকি ফুৰিলে আনে হয়তো তাক প্ৰকৃত মৰ্ম্মত গ্ৰহণ নকৰিবও পাৰে; বিশেষতঃ যিসকল পুৰুষ সমস ময়িক সকলতকৈ এখোপ বেচি উন্নত, তেওঁলোকৰ কথা আন মানুহে প্ৰকৃত অৰ্থত গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি অৰ্থান্তৰ কৰি গালি বিকৰ্থনা কৰে। মিঃ বৰুৱা আছিল নীৰৱ কৰ্ম্মবীৰ, তেওঁ নিজৰ ঢোল পিতাই আনৰ চিন্তা- কৰ্ষণৰ চেষ্টা নকৰিছিল। নিজৰ স্বাভাবিক গুণ আৰু সম্পাদিত কাৰ্যাৱলীৰ পৰা তেওঁ মানুহৰ আদৰ পাইছিল। {{gap}}কিন্তু ইয়াৰ এটা অনিষ্টও আছে! মিঃ বৰুৱাই নিজৰ মনৰ কথা বন্ধু-বান্ধবৰ আগত খুলি কোৱাহেঁতেন আজি আমি তেওঁৰ জীৱনৰ আহিলা-সম্বলৰ কাৰণে হেবাথুৰি খাই ফুৰিব নেলাগিলে হয়। মিঃ ৰমেশ- চন্দ্ৰ দত্ত বিলাতলৈ গৈ চিভিলিয়ান হৈ আহিল। দেশলৈ উভতি “ইউৰোপত তিনি বছৰ” নামে এখনি আত্মচৰিত লেখিলে, কিন্তু তেওঁৰ বন্ধু আনন্দৰামে বিলাতত কি কৰিছিল সেই বিষয়ে একো চিন-মোকামেই নোহোৱাত পৰিল। কিন্তু আমি খাতাংকৈ একো কোৱা উচিত নহয়, কি জানি সময় পোৱা হলে মিঃ বৰুৱাই নিজৰ আত্মজীৱনচৰিত লিখিলেই হেঁতেন। তেওঁৰ অকাল মৃত্যুতে জীৱনৰ সকলো বাসনা বিলুপ্ত হ'ল।<noinclude></noinclude> iakjxyrsi7jvygwqllyinel3wtu1fms 104 93130 265366 265052 2026-11-05T04:09:42Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৭২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> সৰলমতি বৰুৱাৰ দৃঢ় বিশ্বাস আছিল যে কৰুণাময় পৰমেশ্বৰৰ অনুগ্ৰহত কিজানি তেওঁৰ জীৱন ৰক্ষা হব পাৰে; সেই দেখি তেওঁ উইল কৰিবলৈ একোপধ্যে মান্তি নহল। তেতিয়া চাৰ তাৰকনাথ পালিত কিংকৰ্ত্তব্যবিমূঢ় হৈ আনন্দৰামৰ কোনো আত্মীয়ক টেলিগ্ৰাম দি মতাই অনাটোৱে ঠিক কৰিলে। কিন্তু কাৰো নাম ধাম ঠিকনা আদি নজনাত পালিত ডাঙ্গৰীয়া বৰ বিপাঙত পৰিল। {{gap}}গুৱাহাটীৰ বি-এন দে কোম্পানীৰ স্বত্বাধিকাৰী বীৰনৃসিংহ দে তেতিয়া কলিকতাত আছিল। তাৰকনাথে তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ মিঃ বৰুৱাৰ কোনো আত্মীয়-কুটুম্ব আছেনে নাই সুধিলে। বীৰনৃসিংহ বাবুয়ে একো কব নোৱাৰাত তেওঁলোকৰ গুৱাহাটীয়া দোকানৰ স্বত্বাধিকাৰী তেতিয়া কলিকতাত বাস কৰোঁতা বাবু গোপালচন্দ্ৰ বানাৰ্জীক সুধিলে। গোপাল বাবুয়ে কলে,—“আনন্দৰাম বৰুৱাৰ প্ৰকাণ্ড পৰিয়াল। তেওঁলোকৰ বংশ পৰিয়ালৰে গুৱাহাটী ভৰি আছে।” মিঃ পালিতে সুধিলে, “তাৰ ভিতৰত মুখিয়াল মানুহ কোন?” গোপাল ববুয়ে আনন্দৰামৰ খুৰা সম্বন্ধী বেণুধৰ বৰুৱা উকীলৰ নাম কলে। তাৰকনাথে ঘৰলৈ আহি বেণুধৰলৈ এখনি টেলিগ্ৰাম দিলে। বেণুধৰে বিশেষ কাৰণত ঘৰ এৰিব নোৱাৰাত কলিকতাত পঢ়া ভতিজাক ৰত্নধৰ বৰুৱালৈ টেলিগ্ৰাম কৰিলে। বেণুধৰৰ টেলিগ্ৰাম ৰত্নধৰ বৰুৱাই পোৱাতহে কলিকতাৰ অসমীয়া ছাত্ৰ সকলে মিঃ বৰুৱাৰ টান নৰীয়া বুলি ভু পালে। {{Gap}}মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই যেতিয়া লাহে লাহে গম পাই আহিল যে তেওঁক বিশ্বব্ৰহ্মাণ্ডৰ সন্মিলিত যত্নেও কালৰ কবলৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰে, তেডিয়া তেওঁ উইল কৰিবলৈ সন্মতি প্ৰকাশ কৰিলে। চাৰ পালিতে হাইকোৰ্টৰ এটৰ্ণি মিঃ এন্‌, চি, বোস ডাঙ্গৰীয়াক মাতি আনিবলৈ গল। মিঃ বোসে আছি উইলৰ ওপৰৰ কিয়াষাৰ কথা লিখি বৰুৱাৰ মনৰ ভাবৰ কাৰণে বৰুৱাৰ মুখলৈ চালে। অগত্যা উইল কৰিব লগীয়া হোৱাত<noinclude></noinclude> rmgydfbsby74ii1fnpb6stthcv2sn3a 104 93131 265367 265133 2026-11-05T04:15:38Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||নৰীয়া আৰু মৃত্যু।|৭৩}}</noinclude>শোকত মিঃ বৰুৱাৰ দুধাৰি চকুলো দুগালে বৈ গল। এই হৃদয়বিদাৰক দৃশ্য দেখি মিঃ বোসে আৰু এই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাক বেচিকৈ দেখিবলৈ ভাল নেপালে। তেওঁ —“বাৰু কাইলৈ উইল কৰা হব” বুলি সেইদিনাখনৰ কাৰণে কাগজ পত্ৰ সামৰিলে। তাৰ পিছদিনা পুৱাৰ পৰা মিঃ বৰুৱাৰ অৱস্থা টান হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। অসমীয়া ছাত্ৰসকলে মাথোন তাৰ আগদিনাহে মিঃ বৰুৰাৰ এনে শকত নৰীয়াৰ কথা ভূ পায়। তেওঁলোকে সেইদিনা পুৱা মিঃ বৰুৱাক দেখা কৰিবলৈ যায়। বৰুৱাৰ তেতিয়া বেচি চেতনা নাই। তেওঁ অতি কষ্টে ছাত্ৰসকলৰ লগত হাত জোকাৰিলে, আৰু প্ৰত্যেক জনৱে পৰিয়ালৰ চিনাকী দিয়াত সেই ছাত্ৰ কিজনকো চিনি পালে। তাৰ ভিতৰত মজিন্দাৰ বৰুৱাৰ বংশৰ স্বৰ্গীয় হলধৰ বৰুৱাৰ পুতেক নগাঁৱৰ সৰ্ব্বপ্ৰথম বি-এল উকীল ৰত্নধৰ বৰুৱা আছিল। তেওঁক মিঃ বৰুৱাই বিশেষকৈ চিনি পালে। ডাক্তাৰসকলে তেতিয়াও বৰুৱাক চিকিৎসা কৰি আছিল। ৰত্নধৰ বৰুৱাই মিঃ বৰুৱাক সুধিলে, "আমি সদৌ অসমীয়া ছাত্ৰই আপোনাৰ শুশ্ৰূষা কৰিবলৈ পালে বৰ সুখী হম।” তাৰ উত্তৰত মিঃ বৰুৱাই কলে,—“সি তোমালোকৰ ইচ্ছা, মই তোমালোকক কেতিয়াও একো উপকাৰ কৰা নাই, তোমালোকক কোনো কথা অনুৰোধ কৰিবলৈ মোৰ একো অধিকাৰ নাই।” {{gap}}এইদৰে মিঃ বৰুৱাৰ খবৰ বাতৰি লৈ অসমীয়া ছাত্ৰসকলে খোৱা- বোৱা কৰিবলৈ নিজৰ মেচলৈ উভতি গল। মিঃ তাৰকনাথ পালিতে ভাবিছিল সেইদিনা বেমাৰ উক দিছে, আকৌ ভাল হব। গতিকে, তেওঁৰ জৰুৰি মোকৰ্দমা থকাত তেওঁ হাইকোৰ্টলৈ গ'ল। মিঃ পালিতে হাইকোৰ্টৰ পৰা আহি দেখে যে মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনবন্তিৰ শেষ কণিকা নুমাবলৈ আৰু সৰহ পৰ নাই! মিঃ পালিতে তুৰন্তে অসমীয়া ছাত্ৰসকল থকা মেছলৈ বৰুৱাৰ আগন্তক মৃত্যুৰ কথা জনাই বাতৰি পঠিয়ালে।<noinclude></noinclude> siun7fn09mgl95k67r11gdzs0opiyd6 104 93132 265368 265138 2026-11-05T04:17:26Z হানিফ আলী 1925 265368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৭৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> সেইদিনা ১৮৮৯ চনৰ জানুয়াৰী মাহৰ ১৯ তাৰিখ শুকুৰবাৰ, ১৮১০ শকাব্দৰ ৫ মাঘ। আসাম ছাত্ৰাবাসৰ ছাত্ৰসকল নৌ পাওঁতেই ভাৰত-গৌৰৱ দুখুনী অসমমাতৃৰ আঁচলৰ মাণিক পণ্ডিতপ্ৰবৰ মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱা অনন্তলোকলৈ প্ৰয়াণ কৰিলে। তেতিয়া আবেলি প্ৰায় দুটামান বজা। মৃত্যুৰ সময়ত আনন্দৰামৰ বয়স একুৰি উনৈচ বছৰ পূৰা হোৱা নাছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাচত তেওঁৰ বিয়োগ বাতৰি গোটেই কলিকতা বিয়াপি পৰিল। মৃত্যুৰ পাচত সন্ধিয়া পাঁচ মান বজাত অসমীয়া ছাত্ৰসকল আহি মিঃ পালিতৰ ঘৰ পালেহি। য'ত যি অসমীয়া ছাত্ৰ আছিল সকলোটিয়ে মিঃ বৰুৱাৰ শেষ দৃশ্য চাবলৈ লৰ মাৰিলে। তেওঁলোকে দেখিলে মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰশান্ত সৌম্য মূৰ্ত্তি অচেতন অৱস্থাত পৰি আছে। মিঃ বৰুৱাই সেইদিনা পুৱাও খৌৰ কৰ্ম্ম কৰিছিল, তেওঁৰ প্ৰাণহীন দেহটি সচেতন দৰে দেখা গৈছিল। ছাত্ৰসকলে বিদেশীক মৃতদেহ চুবলৈ নিদিলে; এনে কি মিঃ পালিতেও সেই দেহ চুব নোৱাৰিলে। মৃতদেহ শ্মশানলৈ নিয়াৰ আয়োজন হ'ল, মিঃ পালিতে নিতৌ পায়জামা পাটলুন ব্যবহাৰ কৰিছিল, কিন্তু মৃতদেহৰ লগত যাবৰ কাৰণে তেওঁ সেই দিনা ওচৰৰ গোলা এখনৰপৰা এখন চুৰিয়া কিনি আনি পিন্ধিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মৃতদেহ এখনি শুক্ল বস্ত্ৰেৰে ঢাকি থোৱা হৈছিল। এজন বঙ্গালী ভদ্ৰলোকে সেই বস্ত্ৰ উদঙ্গাই মিঃ বৰুৱাৰ মুখৰ ফালে উদ্দেশ্য কৰি কলে, — "সৌৱা চোৱা বঙ্গৰ গৌৰৱ অন্তিম শয্যাত শায়িত।” এই কথাষাৰ শুনি আমাৰ এজন অসমীয়া ডেকাই গৰ্জি উঠি কলে, — “বঙ্গ গৌৰব নহয়, এয়া অসমৰ গৌৰৰ অনন্ত নিদ্ৰাত নিমগন। ” এইদৰে মৃতকৰ মৰাদেহ সন্মুখত লৈ বাগবিতণ্ডা কৰি থকা দেখি কলিকতাৰ আৰ্মহাষ্ট্ৰ ষ্ট্ৰীটৰ এজন সম্ভ্ৰান্ত বঙ্গালী থিকাদাৰে কৈ উঠিল, — “নহয়, এয়া এজন ভাৰত গৌৰৱ মহাপুৰুষ অনন্ত নিদ্ৰাত নিমগন।"<noinclude></noinclude> liwrx8vfb1tvvlqv2njwzr1bu70qufj 104 93133 265338 265140 2026-11-04T17:05:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||নৰীয়া আৰু মৃত্যু।|৭৫}}</noinclude> {{gap}}বাস্তৱিক, মিঃ বৰুৱাৰ অকাল মৃত্যুত গোটেই ভাৰতবৰ্ষে চকুলো টুকিব লগাত পৰিল, কাৰণ তেওঁ অকল বঙ্গ বা অসমৰ কাৰণে যে খাটিছিল এনে নহয়, আৰু এই দুই প্ৰদেশৰ বাবে যি কাম কৰিছিল। সেই কাম তেওঁ ম্যাজিষ্ট্ৰেট্‌ ৰূপেহে সম্পাদন কৰিছিল, তাৰ কাৰণে চকাৰৰ ঘৰৰ পৰা দৰ্ম্মহ। খাইছল, গতিকে আমি তেওঁক অসম বা বঙ্গ- দেশৰ পোনপতীয়া উপকাৰক বুলি কব নোৱাৰো। কিন্তু ভাৰত মাতৃৰ কাৰণে তেওঁ যিদৰে নিজৰ শৰীৰৰ অবস্থালৈ কটাক্ষ নকৰি অবিশ্ৰান্ত ভাবে পৰিশ্ৰম কৰিছিল, সেই পৰিশ্ৰমে তেওঁৰ কাৰণে অমূল্য যশস্যাৰ শি আৰ্জন কৰিছে। অতীতৰ গৌৰবাধিকাৰিণী এতিয়া অনাদৃতা সংস্কৃত ভাষাৰ কাৰণে আনন্দৰামৰ দৰে কোনে এনে একাণপতীয়াকৈ খাটি নিজৰ জীৱন পাত কৰিছে? গতিকে তেওঁক ভাৰত গৌৰব হুবুলি আৰু কি বুলিব পাৰি? {{Gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মৃতদেহ মহাসমাৰোহেৰে অসমীয়া ছাত্ৰসকলে বহন কৰি জাহ্নবী-তীৰত কালিঘাট মহাশ্মশানত স্থাপন কৰিলেগৈ। মিঃ পালিত ঘৰৰপৰা মৃতদেহ লৈ যাওঁতে ৰাতি প্ৰায় দহমান বাজেগৈ, আৰু মাজনিশা গৈ কালিঘাটৰ শ্মশান পোৱা হয়। মিঃ বৰুৱাৰ আত্মীয় ৰত্নধৰ বৰুৱাই মুখাগ্নি অৰ্পণ কৰে। চাওঁতে চাওঁতে মহাশ্মশানৰ মহা অগ্নিৰ গৰ্ভত মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পবিত্ৰ দেহাবশেষ বিলীন হৈ গল। লগত যোৱা সমূহ ৰাইজে মৃতকৰ অস্থি আদি গঙ্গাত বিসৰ্জন কৰি স্নান মুখেৰে নিজ নিজ ঘৰলৈ উভতি আহিল। {{gap}}আনন্দৰামৰ মৃত্যুৰ পিছ দিনা তেওঁৰ বৈমাত্ৰ ভাই কেশৱৰাম বৰুৱা গৈ পালেগৈ। মিঃ বৰুৱাৰ ধন আদি কেবাটাও বেঙ্কত আছিল। মিঃ তাৰকনাথ পালিতে ইমান যত্ন কৰিও সেই টকাৰ একো উৱাদিহ উলিয়াব নোৱাৰিলে। স্বৰ্গীয় মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱাই মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাচত কলিকতালৈ গৈ মিঃ বৰুৱাৰ বিপুল সম্পত্তি ধ্বংসৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ<noinclude></noinclude> hykgw5xt9totg8k152r1m9jd4x9kpva 265369 265338 2026-11-05T04:23:05Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||নৰীয়া আৰু মৃত্যু।|৭৫}}</noinclude> {{gap}}বাস্তৱিক, মিঃ বৰুৱাৰ অকাল মৃত্যুত গোটেই ভাৰতবৰ্ষে চকুলো টুকিব লগাত পৰিল, কাৰণ তেওঁ অকল বঙ্গ বা অসমৰ কাৰণে যে খাটিছিল এনে নহয়, আৰু এই দুই প্ৰদেশৰ বাবে যি কাম কৰিছিল। সেই কাম তেওঁ ম্যাজিষ্ট্ৰেট্‌ ৰূপেহে সম্পাদন কৰিছিল, তাৰ কাৰণে চকাৰৰ ঘৰৰ পৰা দৰ্ম্মহা খাইছল, গতিকে আমি তেওঁক অসম বা বঙ্গ- দেশৰ পোনপতীয়া উপকাৰক বুলি কব নোৱাৰো। কিন্তু ভাৰত মাতৃৰ কাৰণে তেওঁ যিদৰে নিজৰ শৰীৰৰ অবস্থালৈ কটাক্ষ নকৰি অবিশ্ৰান্ত ভাবে পৰিশ্ৰম কৰিছিল, সেই পৰিশ্ৰমে তেওঁৰ কাৰণে অমূল্য যশস্যাৰাশি আৰ্জন কৰিছে। অতীতৰ গৌৰবাধিকাৰিণী এতিয়া অনাদৃতা সংস্কৃত ভাষাৰ কাৰণে আনন্দৰামৰ দৰে কোনে এনে একাণপতীয়াকৈ খাটি নিজৰ জীৱন পাত কৰিছে? গতিকে তেওঁক ভাৰত গৌৰব নুবুলি আৰু কি বুলিব পাৰি? {{Gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মৃতদেহ মহাসমাৰোহেৰে অসমীয়া ছাত্ৰসকলে বহন কৰি জাহ্নবী-তীৰত কালিঘাট মহাশ্মশানত স্থাপন কৰিলেগৈ। মিঃ পালিত ঘৰৰপৰা মৃতদেহ লৈ যাওঁতে ৰাতি প্ৰায় দহমান বাজেগৈ, আৰু মাজনিশা গৈ কালিঘাটৰ শ্মশান পোৱা হয়। মিঃ বৰুৱাৰ আত্মীয় ৰত্নধৰ বৰুৱাই মুখাগ্নি অৰ্পণ কৰে। চাওঁতে চাওঁতে মহাশ্মশানৰ মহা অগ্নিৰ গৰ্ভত মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পবিত্ৰ দেহাৱশেষ বিলীন হৈ গল। লগত যোৱা সমূহ ৰাইজে মৃতকৰ অস্থি আদি গঙ্গাত বিসৰ্জন কৰি ম্লান মুখেৰে নিজ নিজ ঘৰলৈ উভতি আহিল। {{gap}}আনন্দৰামৰ মৃত্যুৰ পিছ দিনা তেওঁৰ বৈমাত্ৰ ভাই কেশৱৰাম বৰুৱা গৈ পালেগৈ। মিঃ বৰুৱাৰ ধন আদি কেবাটাও বেঙ্কত আছিল। মিঃ তাৰকনাথ পালিতে ইমান যত্ন কৰিও সেই টকাৰ একো উৱাদিহ উলিয়াব নোৱাৰিলে। স্বৰ্গীয় মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱাই মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাচত কলিকতালৈ গৈ মিঃ বৰুৱাৰ বিপুল সম্পত্তি ধ্বংসৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ<noinclude></noinclude> c5qqdn305t5ellkjh657r8y2i7d9d2z 104 93134 265339 254661 2026-11-04T17:11:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৭৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> বৰ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ কিমান কৃতকাৰ্য্য হল আমি কব নোৱাৰো। পাচত ৺আত্মাৰাম বৰুৱাও কলিকাতালৈ আছে। মিঃ পালিত আৰু মিঃ মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ যত্নত মাথোন ৪০০০০ মান টকা মিঃ বৰুৱাৰ ভায়েকহঁতৰ হাতত পৰিল। কিন্তু সেই টকা আৰু বহৰমপুৰৰ বহু- মূলীয়া বাগানবাৰীখনো অৱশেষত কেনেবাকৈ লোপ পালে। মিঃ বৰুৱাৰ এটি প্ৰকাণ্ড পুথিৰ ভঁড়াল আছিল। আমি শুনিছোঁ তাৰ ভিতৰত তেওঁৰ হাতে লিখা অপ্ৰকাশিত ভালেমান বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ আছিল। তাৰ ভিতৰত এখন বৃহৎ অভিধান আয়োজন কৰাৰ প্ৰমাণো পোৱা যায়। কিন্তু এই বহুমূলীয়া গ্ৰন্থশালাৰ গ্ৰন্থাৱলী অৱশেষত ওজন হিচাবে পুৰণা কিতাপ বেচা দোকানিবিলাকক বিক্ৰী কৰা হল। মিঃ বৰুৱা আৰু মিঃ পালিতে গোট খাই দুয়ো দুটি বহুমূলীয়া সোণৰ ঘড়ী কিনিছিল। সেই সোণৰ ঘড়ী কলৈ গল তাৰ একো ভুতং নোহোৱা হ'ল। মিঃ বৰুৱাৰ কিছুমান ৰূপৰ কাটা চামুচ আৰু থালপিয়লা আছিল। ভাত এ-বি অৰ্থাৎ মিঃ বৰুৱাৰ নাম খোদিত কৰা আছিল। এই পাতবোৰ বহুত দিনলৈকে ভায়েক স্বৰ্গীয় কেশবৰামৰ হাতত আছিল। {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> q92albepbkxs3ggm20cc1yt4f8vwqi2 265370 265339 2026-11-05T04:27:53Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৭৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude>বৰ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁ কিমান কৃতকাৰ্য্য হল আমি কব নোৱাৰো। পাচত ৺আত্মাৰাম বৰুৱাও কলিকাতালৈ আহে। মিঃ পালিত আৰু মিঃ মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ যত্নত মাথোন ৪০০০০৲ মান টকা মিঃ বৰুৱাৰ ভায়েকহঁতৰ হাতত পৰিল। কিন্তু সেই টকা আৰু বহৰমপুৰৰ বহুমূলীয়া বাগানবাৰীখনো অৱশেষত কেনেবাকৈ লোপ পালে। মিঃ বৰুৱাৰ এটি প্ৰকাণ্ড পুথিৰ ভঁড়াল আছিল। আমি শুনিছোঁ তাৰ ভিতৰত তেওঁৰ হাতে লিখা অপ্ৰকাশিত ভালেমান বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ আছিল। তাৰ ভিতৰত এখন বৃহৎ অভিধান আয়োজন কৰাৰ প্ৰমাণো পোৱা যায়। কিন্তু এই বহুমূলীয়া গ্ৰন্থশালাৰ গ্ৰন্থাৱলী অৱশেষত ওজন হিচাবে পুৰণা কিতাপ বেচা দোকানিবিলাকক বিক্ৰী কৰা হল। মিঃ বৰুৱা আৰু মিঃ পালিতে গোট খাই দুয়ো দুটি বহুমূলীয়া সোণৰ ঘড়ী কিনিছিল। সেই সোণৰ ঘড়ী কলৈ গল তাৰ একো ভুভতং নোহোৱা হ'ল। মিঃ বৰুৱাৰ কিছুমান ৰূপৰ কাটা চামুচ আৰু থালপিয়লা আছিল। তাত এ-বি অৰ্থাৎ মিঃ বৰুৱাৰ নাম খোদিত কৰা আছিল। এই পাত্ৰবোৰ বহুত দিনলৈকে ভায়েক স্বৰ্গীয় কেশবৰামৰ হাতত আছিল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 4crou2eaqr7xewcur71zuh0c1auf2ew 104 93142 265364 254678 2026-11-05T03:47:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ।|৯১}}</noinclude>অৰ্থাৎ :— জানকীবাম নামেৰে মোৰ এজন চেনেহৰ সহোদৰ আছিল। তেওঁ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰৰ সন্তান আৰু পিতৃৰ অধিকতৰ প্ৰিয় পুত্ৰ আছিল। তেওঁ অঙ্ক, শব্দ আৰু ইতিহাসত বিশেষ পাৰদৰ্শী, আৰু দেশৰ হিতৰ কামৰ নিমিত্তে সদাই উত্ৰাৱল অছিল। তেওঁ এখনি ঐতিহাসিক গ্ৰন্থ ৰচনা আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু তাক শেষ কৰিবলৈ নৌপাওঁতেই জগত- পিতা পৰমেশ্বৰৰ ইচ্ছাত যৌবন পাৰ হওঁতেই ১৯১৭ সংবং চনত স্বৰ্গী হ'ল। তেওঁৰ স্মৃতিৰক্ষাৰ্থে তেওঁৰ নামেৰে বচিত এই ব্যাখ্যা ১৯৩৪ সংবতৰ আহিনৰ শৰ দিন যোৱাত গুৰুবাৰ পঞ্চমী তিথিৰ দিনা সমাপ্ত হ'ল। কৰুণাময় পৰমেশ্বৰক স্তুতি কৰিছোঁ আৰু বিদ্বান মণ্ডলীকো স্তুতি কৰিছোঁ যেন সকলো দোষৰ নাৰ্জ্জনা হয়। জানকীৰাম এজন বৰ বুদ্ধিৰ মানুহ আছিল। তেওঁ গুৱাহাটীৰ হাই স্কুলৰ দ্বিতীয় শিক্ষকৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ যদিও কোনো পৰীক্ষা পাচ কৰা নাছিল, আসামৰ কমিচনাৰ জেনেৰেল জেনকিঞ্চ, চাহাবে এই বুলি তেওঁক চাৰ্টিফিকেট্‌ দিছিল,— “জানকীৰাম ডি-এ উপাধিধাবী নহয়, কিন্তু অন্যান্য বি-এতকৈয়ো তেওঁ বেচি বিদ্বান। জানকীবান পিতাকৰ সোঁহাত যেন আছিল, সেই দেখি তেওঁ বৰ প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত জানকীৰামৰ বয়স মাত্ৰ ২১ বছৰ। ইজন সহোদৰ মণিৰামৰ নামে মিঃ বৰুৱাই নিজৰ ছসাথানাব নাম থয়, আৰু তেওঁক শিক্ষাৰ কাৰণে বিলাতলৈ পঠিয়ায়, কিন্তু মণিবাম বিকৃতমস্তিষ্ক হৈ দেশলৈ উভতি আহে, আৰু পৰশুৰামৰ মৃত্যুৰ কিছু দিনৰ মূৰতে ২২ বছৰ মান বয়সত উত্তৰ গুৱাহাটীত তেওঁৰ লোকান্তৰ ঘটে। প্ৰায় দেখা যায়, বংশৰ কোনো এজনে ডাঙ্গৰ পদবী পালে তেওঁ তেওঁৰ কম সৌভাগ্যবস্ত আত্মীয়-কুটুম্বৰ নাম পৰ্য্যস্ত লৰলৈ ঘিণ কৰে।<noinclude></noinclude> a1i5sfsuwbo6x7xvwz00dssvgf8ugo3 265371 265364 2026-11-05T04:28:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ।|৯১}}</noinclude>অৰ্থাৎ :— {{gap}}জানকীৰাম নামেৰে মোৰ এজন চেনেহৰ সহোদৰ আছিল। তেওঁ প্ৰাগ্‌জ্যোতিষপুৰৰ সন্তান আৰু পিতৃৰ অধিকতৰ প্ৰিয় পুত্ৰ আছিল। তেওঁ অঙ্ক, শব্দ আৰু ইতিহাসত বিশেষ পাৰদৰ্শী, আৰু দেশৰ হিতৰ কামৰ নিমিত্তে সদাই উত্ৰাৱল অছিল। তেওঁ এখনি ঐতিহাসিক গ্ৰন্থ ৰচনা আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু তাক শেষ কৰিবলৈ নৌপাওঁতেই জগত- পিতা পৰমেশ্বৰৰ ইচ্ছাত যৌৱন পাৰ হওঁতেই ১৯১৭ সংবৎ চনত স্বৰ্গী হ'ল। তেওঁৰ স্মৃতিৰক্ষাৰ্থে তেওঁৰ নামেৰে ৰচিত এই ব্যাখ্যা ১৯৩৪ সংবতৰ আহিনৰ বাৰ দিন যোৱাত গুৰুবাৰ পঞ্চমী তিথিৰ দিনা সমাপ্ত হ'ল। কৰুণাময় পৰমেশ্বৰক স্তুতি কৰিছোঁ আৰু বিদ্বান মণ্ডলীকো স্তুতি কৰিছোঁ যেন সকলো দোষৰ নাৰ্জ্জনা হয়। {{gap}}জানকীৰাম এজন বৰ বুদ্ধিৰ মানুহ আছিল। তেওঁ গুৱাহাটীৰ হাইস্কুলৰ দ্বিতীয় শিক্ষকৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ যদিও কোনো পৰীক্ষা পাচ কৰা নাছিল, আসামৰ কমিচনাৰ জেনেৰেল জেনকিঞ্চ চাহাবে এই বুলি তেওঁক চাৰ্টিফিকেট্‌ দিছিল,— “জানকীৰাম ডি-এ উপাধিধাৰী নহয়, কিন্তু অন্যান্য বি-এতকৈয়ো তেওঁ বেচি বিদ্বান। {{Gap}}জানকীৰাম পিতাকৰ সোঁহাত যেন আছিল, সেই দেখি তেওঁ বৰ প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত জানকীৰামৰ বয়স মাত্ৰ ২১ বছৰ। ইজন সহোদৰ মণিৰামৰ নামে মিঃ বৰুৱাই নিজৰ ছপাখানাৰ নাম থয়, আৰু তেওঁক শিক্ষাৰ কাৰণে বিলাতলৈ পঠিয়ায়, কিন্তু মণিৰাম বিকৃতমস্তিষ্ক হৈ দেশলৈ উভতি আহে, আৰু পৰশুৰামৰ মৃত্যুৰ কিছু দিনৰ মূৰতে ২২ বছৰ মান বয়সত উত্তৰ গুৱাহাটীত তেওঁৰ লোকান্তৰ ঘটে। {{gap}}প্ৰায় দেখা যায়, বংশৰ কোনো এজনে ডাঙ্গৰ পদবী পালে তেওঁ তেওঁৰ কম সৌভাগ্যৱন্ত আত্মীয়-কুটুম্বৰ নাম পৰ্য্যস্ত লবলৈ ঘিণ কৰে।<noinclude></noinclude> 50lz2t98sqbn7bayygk6dido3tohckn 104 93143 265373 254679 2026-11-05T04:45:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> এনে কি এজ্‌লাসত বহি থকা কৃতী পুত্ৰই দৰিদ্ৰ বাপেকক অচিনাকীৰ ভাও ধৰি চাপৰাচিৰ হতুৱাই নিৰ্য্যাতন কৰি খেদি দিয়াৰ গল্পটো ৰসিক- প্ৰবন্ধ শ্ৰীযুত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ অনুগ্ৰহত অসমত সুপৰিচিত হৈছে। কিন্তু ইপিনে আনন্দৰামৰ ফালে চাওক, তেওঁ জিলাৰ বৰ চাহাব হৈয়ো নিজ সহোদৰৰ নাম গ্ৰন্থাৱলীত চিৰস্মৰণীয় কৰি থৈ গৈছে। মিঃ বৰুৱা আজীৱন বিদেশত থাকিব লগীয়া হোৱাত স্বজাতি ভ্ৰাতৃবৃন্দৰ কাৰণে বৰকৈ তেওঁৰ প্ৰাণটো পুৰিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ দয়াগুণৰ কথা আমি আগেয়ে অলপ উনুকিয়াই আহিছোঁ। তেওঁ মফচললৈ গলে সদাই লগত দুগাড়ীমান দাইল-চাউল বস্ত্ৰ আদি লৈ গৈছিল, বাটত যাওঁতে কোনো অন্নক্লিষ্ট অনাশ্ৰিত মানুহ পালে সিহঁতক সেই বস্তু বিলাই দিছিল। নোয়াখালীবাসীয়ে আজি- লৈকে সাধুকথাৰ দৰে মিং বৰুৱাৰ দয়াগুণৰ কথা কৈ থাকে। কিন্তু তেওঁ অবিবেচক দানী নাছিল, তেওঁ ভাবি-চিন্তিহে মানুহক সহায় কৰিছিল, কাৰণ বহুতে দাৰিদ্ৰ্যৰ ভাও ধৰি মানুহৰ কৰুণাৰ প্ৰাৰ্থী হব পাৰে। আনন্দৰামে বহুত দুখীয়া ছাত্ৰক সহায় কৰিছিল, কিন্তু অপব্যয় হয় বুলি কালৈকো ৫।১০ টকাৰ সৰহ নপঠাইছিল। তেওঁৰ আত্মীয় কুটুম্ব সকলে শ্ৰাদ্ধ সকামত দৰ্কাৰ বুলি তেওঁৰ ওচৰত হাত পাতিলে তেওঁ পৰাপক্ষত সহায় কৰিবলৈ পাচ নুহুহঁকিছিল। তেওঁৰ মাতৃ- পক্ষৰ একমাত্ৰ বংশধৰ আছিল শ্ৰীযুত পোনাৰাম বৰুৱা। তেওঁৰ অবস্থা ভাল নাছিল। বৰুৱাই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ভৰণপোষণৰ কাৰণে পোনাৰামলৈ তিনি মাহে এশ টকাকৈ পঠিয়াইছিল। এবাৰ “ আসাম নিউজ”ৰ সম্পাদক স্বৰ্গীয় কালীৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই “ৰিপুঞ্জয়” নামে কিতাপ এখনি প্ৰকাশ কৰি আনন্দৰামলৈ একপি পঠিয়াইছিল। আনন্দৰামে পোনাৰামলৈ এখনি কাৰ্ড লিখি পঠালে যেন কালীৰাম বৰুৱাৰ কিতাপৰ বেচ পাঁচ শিকি দি এখনি ৰচিদ লৈ তাক মিঃ<noinclude></noinclude> 0iupy3swbv9z7tjdgt0njl6u8ed4a22 265374 265373 2026-11-05T04:48:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> এনে কি এজ্‌লাসত বহি থকা কৃতী পুত্ৰই দৰিদ্ৰ বাপেকক অচিনাকীৰ ভাও ধৰি চাপৰাচিৰ হতুৱাই নিৰ্য্যাতন কৰি খেদি দিয়াৰ গল্পটো ৰসিক- প্ৰবন্ধ শ্ৰীযুত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ অনুগ্ৰহত অসমত সুপৰিচিত হৈছে। কিন্তু ইপিনে আনন্দৰামৰ ফালে চাওক, তেওঁ জিলাৰ বৰ চাহাব হৈয়ো নিজ সহোদৰৰ নাম গ্ৰন্থাৱলীত চিৰস্মৰণীয় কৰি থৈ গৈছে। মিঃ বৰুৱা আজীৱন বিদেশত থাকিব লগীয়া হোৱাত স্বজাতি ভ্ৰাতৃবৃন্দৰ কাৰণে বৰকৈ তেওঁৰ প্ৰাণটো পুৰিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ দয়াগুণৰ কথা আমি আগেয়ে অলপ উনুকিয়াই আহিছোঁ। তেওঁ মফচললৈ গলে সদাই লগত দুগাড়ীমান দাইল-চাউল বস্ত্ৰ আদি লৈ গৈছিল, বাটত যাওঁতে কোনো অন্নক্লিষ্ট অনাশ্ৰিত মানুহ পালে সিহঁতক সেই বস্তু বিলাই দিছিল। নোয়াখালীবাসীয়ে আজিলৈকে সাধুকথাৰ দৰে মিং বৰুৱাৰ দয়াগুণৰ কথা কৈ থাকে। কিন্তু তেওঁ অবিবেচক দানী নাছিল, তেওঁ ভাবি-চিন্তিহে মানুহক সহায় কৰিছিল, কাৰণ বহুতে দাৰিদ্ৰ্যৰ ভাও ধৰি মানুহৰ কৰুণাৰ প্ৰাৰ্থী হব পাৰে। আনন্দৰামে বহুত দুখীয়া ছাত্ৰক সহায় কৰিছিল, কিন্তু অপব্যয় হয় বুলি কালৈকো ৫।১০ টকাৰ সৰহ নপঠাইছিল। তেওঁৰ আত্মীয় কুটুম্ব সকলে শ্ৰাদ্ধ সকামত দৰ্কাৰ বুলি তেওঁৰ ওচৰত হাত পাতিলে তেওঁ পৰাপক্ষত সহায় কৰিবলৈ পাচ নুহুহঁকিছিল। তেওঁৰ মাতৃ- পক্ষৰ একমাত্ৰ বংশধৰ আছিল শ্ৰীযুত পোনাৰাম বৰুৱা। তেওঁৰ অবস্থা ভাল নাছিল। বৰুৱাই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ভৰণপোষণৰ কাৰণে পোনাৰামলৈ তিনি মাহে এশ টকাকৈ পঠিয়াইছিল। এবাৰ “ আসাম নিউজ”ৰ সম্পাদক স্বৰ্গীয় কালীৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই “ৰিপুঞ্জয়” নামে কিতাপ এখনি প্ৰকাশ কৰি আনন্দৰামলৈ একপি পঠিয়াইছিল। আনন্দৰামে পোনাৰামলৈ এখনি কাৰ্ড লিখি পঠালে যেন কালীৰাম বৰুৱাৰ কিতাপৰ বেচ পাঁচ শিকি দি এখনি ৰচিদ লৈ তাক মিঃ<noinclude></noinclude> sdxqpj0d8kawmekli976g2tik6gjngg 265389 265374 2026-11-05T05:33:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> এনে কি এজ্‌লাসত বহি থকা কৃতী পুত্ৰই দৰিদ্ৰ বাপেকক অচিনাকীৰ ভাও ধৰি চাপৰাচিৰ হতুৱাই নিৰ্য্যাতন কৰি খেদি দিয়াৰ গল্পটো ৰসিক- প্ৰবন্ধ শ্ৰীযুত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ অনুগ্ৰহত অসমত সুপৰিচিত হৈছে। কিন্তু ইপিনে আনন্দৰামৰ ফালে চাওক, তেওঁ জিলাৰ বৰ চাহাব হৈয়ো নিজ সহোদৰৰ নাম গ্ৰন্থাৱলীত চিৰস্মৰণীয় কৰি থৈ গৈছে। মিঃ বৰুৱা আজীৱন বিদেশত থাকিব লগীয়া হোৱাত স্বজাতি ভ্ৰাতৃবৃন্দৰ কাৰণে বৰকৈ তেওঁৰ প্ৰাণটো পুৰিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ দয়াগুণৰ কথা আমি আগেয়ে অলপ উনুকিয়াই আহিছোঁ। তেওঁ মফচললৈ গলে সদাই লগত দুগাড়ীমান দাইল-চাউল বস্ত্ৰ আদি লৈ গৈছিল, বাটত যাওঁতে কোনো অন্নক্লিষ্ট অনাশ্ৰিত মানুহ পালে সিহঁতক সেই বস্তু বিলাই দিছিল। নোয়াখালীবাসীয়ে আজিলৈকে সাধুকথাৰ দৰে মিঃ বৰুৱাৰ দয়াগুণৰ কথা কৈ থাকে। কিন্তু তেওঁ অবিবেচক দানী নাছিল, তেওঁ ভাবি-চিন্তিহে মানুহক সহায় কৰিছিল, কাৰণ বহুতে দাৰিদ্ৰ্যৰ ভাও ধৰি মানুহৰ কৰুণাৰ প্ৰাৰ্থী হব পাৰে। আনন্দৰামে বহুত দুখীয়া ছাত্ৰক সহায় কৰিছিল, কিন্তু অপব্যয় হয় বুলি কালৈকো ৫।১০ টকাৰ সৰহ নপঠাইছিল। তেওঁৰ আত্মীয় কুটুম্ব সকলে শ্ৰাদ্ধ সকামত দৰ্কাৰ বুলি তেওঁৰ ওচৰত হাত পাতিলে তেওঁ পৰাপক্ষত সহায় কৰিবলৈ পাচ নুহুহঁকিছিল। তেওঁৰ মাতৃ- পক্ষৰ একমাত্ৰ বংশধৰ আছিল শ্ৰীযুত পোনাৰাম বৰুৱা। তেওঁৰ অবস্থা ভাল নাছিল। বৰুৱাই তেওঁৰ পৰিয়ালৰ ভৰণপোষণৰ কাৰণে পোনাৰামলৈ তিনি মাহে এশ টকাকৈ পঠিয়াইছিল। এবাৰ “ আসাম নিউজ”ৰ সম্পাদক স্বৰ্গীয় কালীৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই “ৰিপুঞ্জয়” নামে কিতাপ এখনি প্ৰকাশ কৰি আনন্দৰামলৈ একপি পঠিয়াইছিল। আনন্দৰামে পোনাৰামলৈ এখনি কাৰ্ড লিখি পঠালে যেন কালীৰাম বৰুৱাৰ কিতাপৰ বেচ পাঁচ শিকি দি এখনি ৰচিদ লৈ তাক মিঃ<noinclude></noinclude> q6qp700c22wwscgby1zcyabu6qnqtt5 104 93159 265418 265054 2026-11-05T07:22:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> পৰা যথেষ্ট সহানুভূতি আৰু উদগনি লাভ কৰে, তেওঁৰ উদগনি পাই মিঃ বৰুৱাই দুগুণ উৎসাহেৰে কামত আগ বাঢ়িবলৈ ধৰে। {{Gap}}১৮৭৮ চনৰ মে মাহত মিঃ বৰুৱাৰ অভিধানৰ দ্বিতীয় খণ্ড প্ৰকাশিত হয়। এই গ্ৰন্থৰ লগত এখনি “উচ্চ সংস্কৃত ব্যাকৰণ” ইংৰাজী ভাষাত লিখি সংযুক্ত কৰি দিয়ে। পাচলৈ এই ব্যাকৰণ সুকীয়াকৈ ছপা হয়। {{gap}} প্ৰথম খণ্ড অভিধান প্ৰকাশ হোৱাত মিঃ বৰুৱালৈ নানা ৰকম সমালোচনা আৰু মতামত আহে। বিশেষতঃ তেওঁৰ শব্দৰ শ্ৰেণী-বিভাগত কোনোৱে আপত্তি কৰে। নিঃ বৰুৱাই দ্বিতীয় খণ্ড অভিধানৰ পাতনিত সেইবোৰ অভিমত খণ্ডাবলৈ যত্ন কৰে। ৰাইজে যি আগ্ৰহেৰে তেওঁৰ অভিধানখনি গ্ৰহণ কৰিছে, মিঃ বৰুৱাই এই ঠাইতে তেওঁলোকলৈ ধন্যবাদৰ শৰাই আগবঢ়ায়। {{Gap}} ১৮৮০ চনত মিঃ বৰুৱাৰ অভিধানৰ তৃতীয় খণ্ড প্ৰকাশিত হয়। এই খণ্ডৰ লগতে “ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰাচীন ভূগোল” নামে এখনি বচনাৰে সৈতে প্ৰাচীন ঠাইবোৰৰ নামৰ এখনি লিষ্ট সংযুক্ত থাকে। {{Gap}}পিতৃমাতৃলৈ আনন্দৰামৰ বৰ স্নেহ আছিল। তেওঁলোকে কৃতী সন্তানৰ কীৰ্ত্তিলাভ চাই আনন্দ পাবলৈ সৰহদিন সংসাৰত জীয়াই নেথাকিল। আনন্দবানে তেওঁৰ এই সৰ্ব্বপ্ৰথম গ্ৰন্থ অৰ্থাৎ অভিধান খনি পিতৃমাতৃৰ উদ্দেশ্যে এইদৰে মৰমিয়াল ভাষাৰে উছৰ্গা কৰে,— “মোৰ প্ৰিয়তম মাতৃ আৰু পিতৃ দুৰ্লেভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰাম বৰুৱাৰ পবিত্ৰ স্মৃতিৰ উদ্দেশ্যে পৰিচিত প্ৰশংসা, পুত্ৰৰ স্নেহ আৰু শিৰ কৃতজ্ঞতাৰে সৈতে ভক্তিভাৱে এই গ্ৰন্থ উছৰ্গা কৰিলোঁ।” {{Gap}}চিভিলিয়ান মিঃ বৰুৱাৰ এই ব্যৱহাৰোপযোগী সংস্কৃত অভিধান খনি প্ৰকাশিত হোৱাত পণ্ডিতসমাজে তাক বৰ সমাদৰেৰে গ্ৰহণ কৰিবলৈ ধৰিলে। উচ্চশিক্ষিত ভাৰতবাসী সকলে সংস্কৃত ভাষা আৰু সাহিত্যৰ ফালে সাধাৰণতঃ মন কাণ নিদিয়ে, এনে স্থলত চিভিল চাৰ্ভিচৰ গুৰুভাবা-<noinclude></noinclude> hfoemmmcbwdmgshywrt86h8ooetarsu 104 93160 265426 254696 2026-11-05T08:25:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান।|১০৯}}</noinclude> ক্ৰান্ত বিষয়া হৈও যে মিঃ বৰুৱাই ইমান কম আজৰিৰ ভিতৰত উৎকট পৰিশ্ৰম কৰি এনে বিৰাট্ গ্ৰন্থ সংকলন কৰিছে, সেইবাবে তেওঁ পণ্ডিত- মণ্ডলীৰ বিশেষ শলাগৰ পাত্ৰ হল। {{gap}} ভাৰতৰ তদানীন্তন গৱৰ্ণৰ জেনেৰল মহামতি লৰ্ড নৰ্থব্ৰুক অসমৰ বন্ধু। তেওঁ অসমলৈ আহি ইয়াৰ দুৰৱস্থাৰ বিষয়ে গমি-পিতি চাই যায়, আৰু অসমক বঙ্গদেশৰ পৰা আঁতৰাই চিফ কমিচনাৰৰ তলত স্থাপন কৰে। অসমীয়াৰ বন্ধু লৰ্ড নৰ্থব্ৰুুকে মিঃ বৰুৱালৈ এই মৰ্ম্মে পত্ৰ লিখিলে, — “এইটো বৰ হিতৰ বিষয় যে ভাৰতৰ শিক্ষিত সন্তানসকলে দেশৰ উন্নত ভাষাবোৰৰ অনুশীলনত মন পাৰিছে।” {{gap}}সংস্কৃত ভাষাৰ মহাৰথী আচাৰ্য্য ভট্ট মোক্ষমূলাৰে অক্সফোৰ্ডৰ পৰা মিঃ বৰুৱালৈ লিখি পঠিয়ালে,— “ আপোনাৰ অভিধানথনি সংস্কৃত ইংৰাজী অভিধানৰ মাথোন ওভোতা সংস্কৰণ নহয়, আপুনি প্ৰত্যেকটো শব্দকে স্বকীয়কৈ ধৰিছে, আৰু প্ৰত্যেক ইংৰাজী শব্দৰ যথাসম্ভৱ উপযুক্ত সংস্কৃত প্ৰতিশব্দ দিয়াত আপোনাৰ এই দুই ভাষাৰ বচনভঙ্গীত যে কেনে বিস্তৃত জ্ঞান সেইটো ভালকৈ ফুটি ওলাইছে। আৰু আপুনি সংস্কৃত গ্ৰন্থকাৰ সকলৰ শব্দ প্ৰয়োগৰ উদাহৰণৰ কাৰণে যিবোৰ বাক্য তুলি দিছে তাৰ পৰা কিতাপখনৰ উপকাৰিতা বৰকৈ বাঢ়িছে, আৰু কিতাপ খনক পাণ্ডিত্য পূৰ্ণ কৰি তুলিছে।” {{gap}}আচাৰ্য্য মোক্ষলাৰে এইদৰে এখনি ঘৰুৱা চিঠিত মাত্ৰ বৰুৱাদেৱৰ গ্ৰন্থৰ গুণগান কৰিয়েই সত্ত্বষ্ট নেথাকিল, তেওঁ বিলাতৰ 'একেডেমী' নামে ওখশ্ৰেণীৰ কাকতত মিঃ বৰুৱাৰ অভিধানক আশ্ৰয় কবি এটি প্ৰবন্ধ লিখে, তাৰ সাৰ মৰ্ম্ম এই,— {{gap}}"মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই তেওঁৰ ইংৰাজী সংস্কৃত অভিধান খনি সমাপ্ত কৰাত আমি তেওঁলৈ আনন্দ আৰু শলাগৰ শৰাই আগবঢ়াইছোঁ। তেওঁৰ অভিধানৰ প্ৰথম আৰু দ্বিতীয় খণ্ড প্ৰকাশিত হওঁতে আমি দেখুৱাই<noinclude></noinclude> jvlkynj1vvr35v08xv1q9zauzzyf9wm 104 93161 265427 254697 2026-11-05T08:33:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১১০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> আহিছোঁ এনে গ্ৰন্থ সংকলন কৰা কিমান শকত কাম। এতিয়াও আমি বিনা সংকোচে কওঁ যে ইউৰোপীয় সংস্কৃত পণ্ডিতৰ পক্ষে এনে কাম হাতত লোৱা আৰু ভাৱ সম্পাদনত কৃতকাৰ্য্য হোৱা একপ্ৰকাৰে অসম্ভৱ হলহেঁতেন। এখনি সংস্কৃত-ইংৰাজী অভিধান ওলোট পালোট কৰিলেই যে এখনি ইংৰাজী সংস্কৃত অভিধান নহয় এই কথাষাৰ বোধ কৰোঁ এতিয়ামানে সকলো পণ্ডিতে বুজি পাইছে। যদিচ আমাৰ এতিয়ালৈকে এখনিও ভাল ইংৰাজী-গ্ৰীক অভিধান নাই, আমি আচৰিত মানিব নেলাগে যে বহু সংস্কৃত গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰা সংস্কৃতজ্ঞ পণ্ডিত সকলেও এনে কাম হাতত লোৱা নাই। আনন্দৰাম বৰুৱাব এই গ্ৰন্থখনিয়ে এই বিভাগৰ সংস্কৃত চৰ্চ্চাৰ এটি সুন্দৰ সূচনা কৰিছে। তেওঁৰ সংস্কৃত অভিধান খনিত ইংৰাজী শব্দ আৰু বাক্যৰ সুন্দৰ সংস্কৃত প্ৰতিশব্দ দিয়া হৈছে। কিন্তু এটাইতকৈ টান কথা এইটো যে ভালেমান ইংৰাজী ভাষাত প্ৰচলিত ভাৱ সংস্কৃত সাহিত্যত অপৰিচিত; ভাব নিমিত্তে এনে নতুন শব্দ সৃষ্টি কৰিব লাগে যে ভাবে সেইবোৰ ভাব যথাসম্ভৱ প্ৰকাশ কৰে। এই শব্দ বা পৰিভাষা সৃষ্টি-প্ৰথা আধুনিক ভাষাবোৰত ঘাইকৈ সংস্কৃতৰ সাহায্যৰে চলিব লাগিছে। গতিকে বিলাতৰ নিডোল টেম্পোলৰ ব্যাৰিষ্টাৰ মিঃ বৰুৱাৰ নিচিনা এজন পণ্ডিতে তেনে সুন্দৰ ইংৰাজী ভাববোৰৰ কাৰণে যথাসম্ভৱ ভাৰতীৰ প্ৰতিশব্দ উলিওৱাত ইউৰোপীয় বহুবিজ্ঞ সংস্কৃতজ্ঞ পণ্ডিততকৈ বেচি পাকৈত হোৱাটো সম্ভব। মিঃ বৰুৱাৰ অভিধান সেই বিভাগৰ সংস্কৃত চৰ্চ্চাৰ এটি সুন্দৰ সূচনা কৰিছে। মিঃ বৰুৱাই তৃতীয় খণ্ডত “ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভুগোল” আৰু “ভৌগোলিক নামৰ সংস্কৃত ব্যাখ্যা” নামে ভূমিকা সংযুক্ত কৰি দিছে। এই দুয়োখনি গ্ৰন্থ ইউৰোপৰ সংস্কৃতজ্ঞ পণ্ডিতসকলে কৃতজ্ঞভাবে গ্ৰহণ কৰিব। ” {{Gap}}স্বনামখ্যাত কৃষ্ণদাস পাল সম্পাদিত “হিন্দু পেট্ৰিয়ট” কাগজতো বৰুৱাৰ গ্ৰন্থৰ বিশেষ প্ৰশংসা প্ৰকাশিত হয়। “ইংলিচমেন” নামে কাগজত<noinclude></noinclude> dn2wezdas8r8xv3kleo20d1eicxn81g 265428 265427 2026-11-05T08:34:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265428 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১১০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> আহিছোঁ এনে গ্ৰন্থ সংকলন কৰা কিমান শকত কাম। এতিয়াও আমি বিনা সংকোচে কওঁ যে ইউৰোপীয় সংস্কৃত পণ্ডিতৰ পক্ষে এনে কাম হাতত লোৱা আৰু ভাৱ সম্পাদনত কৃতকাৰ্য্য হোৱা একপ্ৰকাৰে অসম্ভৱ হলহেঁতেন। এখনি সংস্কৃত-ইংৰাজী অভিধান ওলোট পালোট কৰিলেই যে এখনি ইংৰাজী সংস্কৃত অভিধান নহয় এই কথাষাৰ বোধ কৰোঁ এতিয়ামানে সকলো পণ্ডিতে বুজি পাইছে। যদিচ আমাৰ এতিয়ালৈকে এখনিও ভাল ইংৰাজী-গ্ৰীক অভিধান নাই, আমি আচৰিত মানিব নেলাগে যে বহু সংস্কৃত গ্ৰন্থ অধ্যয়ন কৰা সংস্কৃতজ্ঞ পণ্ডিত সকলেও এনে কাম হাতত লোৱা নাই। আনন্দৰাম বৰুৱাব এই গ্ৰন্থখনিয়ে এই বিভাগৰ সংস্কৃত চৰ্চ্চাৰ এটি সুন্দৰ সূচনা কৰিছে। তেওঁৰ সংস্কৃত অভিধান খনিত ইংৰাজী শব্দ আৰু বাক্যৰ সুন্দৰ সংস্কৃত প্ৰতিশব্দ দিয়া হৈছে। কিন্তু এটাইতকৈ টান কথা এইটো যে ভালেমান ইংৰাজী ভাষাত প্ৰচলিত ভাৱ সংস্কৃত সাহিত্যত অপৰিচিত; ভাব নিমিত্তে এনে নতুন শব্দ সৃষ্টি কৰিব লাগে যে ভাবে সেইবোৰ ভাব যথাসম্ভৱ প্ৰকাশ কৰে। এই শব্দ বা পৰিভাষা সৃষ্টি-প্ৰথা আধুনিক ভাষাবোৰত ঘাইকৈ সংস্কৃতৰ সাহায্যৰে চলিব লাগিছে। গতিকে বিলাতৰ নিডোল টেম্পোলৰ ব্যাৰিষ্টাৰ মিঃ বৰুৱাৰ নিচিনা এজন পণ্ডিতে তেনে সুন্দৰ ইংৰাজী ভাববোৰৰ কাৰণে যথাসম্ভৱ ভাৰতীৰ প্ৰতিশব্দ উলিওৱাত ইউৰোপীয় বহুবিজ্ঞ সংস্কৃতজ্ঞ পণ্ডিততকৈ বেচি পাকৈত হোৱাটো সম্ভব। মিঃ বৰুৱাৰ অভিধান সেই বিভাগৰ সংস্কৃত চৰ্চ্চাৰ এটি সুন্দৰ সূচনা কৰিছে। মিঃ বৰুৱাই তৃতীয় খণ্ডত “ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভুগোল” আৰু “ভৌগোলিক নামৰ সংস্কৃত ব্যাখ্যা” নামে ভূমিকা সংযুক্ত কৰি দিছে। এই দুয়োখনি গ্ৰন্থ ইউৰোপৰ সংস্কৃতজ্ঞ পণ্ডিতসকলে কৃতজ্ঞভাবে গ্ৰহণ কৰিব। ” {{Gap}}স্বনামখ্যাত কৃষ্ণদাস পাল সম্পাদিত “হিন্দু পেট্ৰিয়ট” কাগজতো বৰুৱাৰ গ্ৰন্থৰ বিশেষ প্ৰশংসা প্ৰকাশিত হয়। “ইংলিচমেন” নামে কাগজত<noinclude></noinclude> 5c2nacdaqp0bk6mk424rbh0lavw8nnf 104 93164 265340 254705 2026-11-04T17:21:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৭৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> এজন সুপ্ৰসিদ্ধ সংস্কৃত পণ্ডিত আছিল আৰু সংস্কৃত সাহিত্যৰ উন্নতিৰ কাৰণে প্ৰাণপণে পৰিশ্ৰম কৰিছিল। তেওঁৰ অকালমৃত্যুত গোটেই ভাৰতবাসীয়ে মৰ্মান্তিক শোক অনুভব কৰিছে।” {{gap}}আনন্দৰামৰ বন্ধু ৰমেশচন্দ্ৰ দত্তই ১৮৮৯ চনত প্ৰকাশিত তেওঁৰ “প্ৰাচীন ভাৰতৰ সভ্যতা” নামে গ্ৰন্থত কৈছিল, “মোৰ দেশবাসীৰ ভিতৰত ধৰ্ম্মসংস্কাৰক ৰাজা ৰামমোহন ৰায় আৰু দয়ানন্দ সৰস্বতীয়ে সংস্কৃত সাহিত্যৰ ফালে মন মেলিছে, আৰু বঙ্গীয় চিভিল চাৰ্ভিচৰ বিষয়া মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই এখনি মনোৰম ইংৰাজী সংস্কৃত অভিধান প্ৰণয়ন কৰিছে, আৰু এখনি অতি প্ৰকাণ্ড সংস্কৃত ব্যাকৰণ ৰচনা কৰাত নিযুক্ত আছে।” এই কথা খিনি মিঃ ৰমেশচন্দ্ৰ দত্তই ১৮৮৮ চনৰ আগষ্ট মাহত কিতাপৰ পাতনিত লিখিছিল, কিন্তু গ্ৰন্থখন প্ৰকাশিত হোৱাৰ আগেয়েই মিঃ বৰুৱাৰ লোকান্তৰ ঘটে। তেওঁ আনন্দৰামৰ লৰাকালৰ বন্ধু, আৰু আনন্দৰামক ইমান স্নেহ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ প্ৰতিভাৰ ইমান সমাদৰ কৰিছিল যে আনন্দৰামৰ জৰিয়তে গোটেই অসমীয়া জাতিৰ প্ৰতি তেওঁৰ শ্ৰদ্ধাভক্তি বাঢ়িছিল। কোনো অসমীয়াৰ লগত বিবাহসূত্ৰে নিজক বান্ধিবলৈ তেওঁ বৰ হেপাহ কৰিছিল। সেইদেখি তেওঁ অতি আগ্ৰহেৰে তেওঁৰ দ্বিতীয় কন্যাক অসমীয়া ইঞ্জিনিয়াৰ মিঃ বলীনাৰায়ণ বৰাক বিবাহ দিছিল। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নিচিনা এনে এজন কৃতী বাল্যবন্ধুৰ মৃত্যুকথা শুনি মিঃ ৰমেশচন্দ্ৰ দত্তই অতি মৰ্মান্তিক দুখ পালে। ওপৰত টুকি দিয়া কথাখিনিৰ পাদটীকাত "প্ৰাচীন ভাৰতৰ সভ্যতা" গ্ৰন্থ ৰমেশচন্দ্ৰই লিখিছে — " ওপৰৰ কথা কিষাৰ লিখাৰ পাচত গ্ৰন্থকাৰে এই পূজনীয় সংস্কৃত পণ্ডিত গৰাকীৰ হৃদয়বিদাৰক মৃত্যু- বাতৰি পাইছে। তেওঁৰ অকাল মৃত্যুত সংস্কৃত পাণ্ডিত্যৰ এনে এটি ক্ষতি হৈছে যাৰ সহজে প্ৰতিকাৰ নহব। আৰু এই বৰ্ত্তমান গ্ৰন্থকাৰৰ পক্ষে মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুশোক বিশেষ ব্যক্তিগত ভাবৰ, কলিকতা আৰু<noinclude></noinclude> eg7dlqg8zem4f6vwdurh4bwfnz19i88 104 93165 265341 254706 2026-11-04T17:53:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||শোক প্ৰকাশ।|৭৯}}</noinclude> ইংলণ্ডৰ সেই কলেজৰ ছাত্ৰ জীবনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰায় কুৰি বছৰৰ ওপৰ মই মিঃ বৰুৱাৰে সৈতে বন্ধুত্ব শুথ ভোগ কৰিছিলোঁ।” বৰুৱাব বিগাতৰ বন্ধু আৰু ব্ৰটিছ মিউজিয়মৰ প্ৰাচ্যবিভাগৰ অধ্যক্ষ প্ৰফেচাৰ চেচিন বেণ্ডেলে ১৮৮৯ চনৰ জুলাই মাহত “টুবনাৰ্চ ৰিকৰ্ড” নামে ই বাজী পত্ৰিকাৰ ২৪৫ নং সংখ্যাত পণ্ডিতপ্ৰবৰ আনন্দ- ৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে এখনি চমু জীবনী আৰু সমালোচনী লিখে।তাত তেওঁ কয়, – “আন্দাজ ১৮৮৪ চনত মই আনন্দৰানক বিলাতত লগ পাওঁ। তেওঁ বৰ নীৰৱপন্থী আৰু শান্তিপ্ৰিয় মানুহ মাছিল। তেওঁৰ জীবনৰ পৰা আনি এইটো দৃষ্টান্ত পাওঁ যে গবৰ্ণমেণ্টৰ চাকৰিতে হওঁক বা আন ঠাইতে হওঁক কিছুমান নিম্নমাধীন কৰ্ত্তব্যৰ শিল্পে আমাৰ সাহিত্য চৰ্চ্চাৰ প্ৰবৃত্তি একেবাৰে লুপ্ত কবিব নোৱাৰে, যদিহে মানুহজন সেই বিষয়ে প্ৰকৃতপক্ষে একনিষ্ঠ হয়। যিমান দূৰ দেখা গৈছে ভাৰত গবৰ্ণমেণ্টৰ চিভিল চাৰ্ভিচত থকা মানুহে দেশব সাহিত্য আৰু বিজ্ঞানৰ উন্নতিৰ কাৰণে অতি কম কৰিব পাৰিছে, মাথোন ইয়াৰ ব্যতিৰেক কিছুমান শিক্ষাবিভাগৰ মানুহতহে দেখা যায়। থক। বাবটি (১৬টি?) বহুমূলীয়৷ বছৰে সুপ্ৰসিদ্ধ মৃত সকলৰ ভিতৰত শাসন- কিন্তু আনন্দৰামৰ চাকৰিত কৰ্ত্তা কোলব্ৰুক আৰু ব'ৰ্ণেল, আৰু জীবিত সকলৰ ভিতৰত প্ৰিয়াৰচন ফিট আৰু আব-চি টেম্পোনেৰে সৈতে সমানধৰ্ম্মা বুলি মিঃ বৰুৱাক প্ৰমাণ কৰিছে। পাশ্চাত্য শিক্ষাই ভাৰতৰ মহা অনিষ্ট কৰিছে বুলি আমি নিতৌ গোচৰ শুনিবলৈ পাওঁ যে আগৰ শিক্ষাপদ্ধতি লোপ পাবলৈ ধৰিছে, তাৰ ঠাইত ঈশ্ববক নমনা বাহিৰে-বংচং-ভিতৰি-কোৱা-ভাতুৰীয়া শিক্ষা দেশত প্ৰচলিত হইছে; ইয়াৰ পৰিণাম স্বৰূপে আগব পণ্ডিত- সকলৰ সন্মানযোগ্য মুৰ্ত্তিৰ ঠাইত ইংৰাজী আক ভাৰতীয় দুয়োৰে বিদ্ৰূপৰ পাত্ৰ কুৰি শতিকাৰ “বাবু” নামে সেই অদ্ভুত জন্তুৰ সৃষ্টি হৈছে। কিন্তু এই “বাবুণী” শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰস্থান বঙ্গদেশৰ ওচৰত<noinclude></noinclude> aycj2lb1b0lv952c77nfc5ohh5p8zxz 265346 265341 2026-11-04T18:22:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||শোক প্ৰকাশ।|৭৯}}</noinclude> ইংলণ্ডৰ সেই কলেজৰ ছাত্ৰ জীবনৰ পৰা আৰম্ভ কৰি প্ৰায় কুৰি বছৰৰ ওপৰ মই মিঃ বৰুৱাৰে সৈতে বন্ধুত্ব সুখ ভোগ কৰিছিলোঁ।” {{gap}}বৰুৱাৰ বিলাতৰ বন্ধু আৰু বৃটিছ মিউজিয়মৰ প্ৰাচ্যবিভাগৰ অধ্যক্ষ প্ৰফেচাৰ চেচিন বেণ্ডেলে ১৮৮৯ চনৰ জুলাই মাহত “টুবনাৰ্চ ৰিকৰ্ড” নামে ইংৰাজী পত্ৰিকাৰ ২৪৫ নং সংখ্যাত পণ্ডিতপ্ৰবৰ আনন্দ- ৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে এখনি চমু জীবনী আৰু সমালোচনী লিখে। তাত তেওঁ কয়, — “আন্দাজ ১৮৮৪ চনত মই আনন্দৰামক বিলাতত লগ পাওঁ। তেওঁ বৰ নীৰৱপন্থী আৰু শান্তিপ্ৰিয় মানুহ আছিল। তেওঁৰ জীবনৰ পৰা আমি এইটো দৃষ্টান্ত পাওঁ যে গৱৰ্ণমেণ্টৰ চাকৰিতে হওঁক বা আন ঠাইতে হওঁক কিছুমান নিয়মাধীন কৰ্ত্তব্যৰাশিয়ে আমাৰ সাহিত্য চৰ্চ্চাৰ প্ৰবৃত্তি একেবাৰে লুপ্ত কৰিব নোৱাৰে, যদিহে মানুহজন সেই বিষয়ে প্ৰকৃতপক্ষে একনিষ্ঠ হয়। যিমান দূৰ দেখা গৈছে ভাৰত গৱৰ্ণমেণ্টৰ চিভিল চাৰ্ভিচত থকা মানুহে দেশৰ সাহিত্য আৰু বিজ্ঞানৰ উন্নতিৰ কাৰণে অতি কম কৰিব পাৰিছে, মাথোন ইয়াৰ ব্যতিৰেক কিছুমান শিক্ষাবিভাগৰ মানুহতহে দেখা যায়। কিন্তু আনন্দৰামৰ চাকৰিত থকা বাৰটি (১৬টি?) বহুমূলীয়া বছৰে সুপ্ৰসিদ্ধ মৃত সকলৰ ভিতৰত শাসন- কৰ্ত্তা কোলব্ৰুক আৰু ব'ৰ্ণেল, আৰু জীবিত সকলৰ ভিতৰত প্ৰিয়াৰচন ফিট আৰু আৰ-চি টেম্পোলৰে সৈতে সমানধৰ্ম্মা বুলি মিঃ বৰুৱাক প্ৰমাণ কৰিছে। পাশ্চাত্য শিক্ষাই ভাৰতৰ মহা অনিষ্ট কৰিছে বুলি আমি নিতৌ গোচৰ শুনিবলৈ পাওঁ যে আগৰ শিক্ষাপদ্ধতি লোপ পাবলৈ ধৰিছে, তাৰ ঠাইত ঈশ্বৰক নমনা বাহিৰে-ৰং-চং-ভিতৰি-কোৱা-ভাতুৰীয়া শিক্ষা দেশত প্ৰচলিত হইছে; ইয়াৰ পৰিণাম স্বৰূপে আগৰ পণ্ডিত- সকলৰ সন্মানযোগ্য মুৰ্ত্তিৰ ঠাইত ইংৰাজী আক ভাৰতীয় দুয়োৰে বিদ্ৰূপৰ পাত্ৰ কুৰি শতিকাৰ “বাবু” নামে সেই অদ্ভুত জন্তুৰ সৃষ্টি হৈছে। কিন্তু এই “বাবুণী” শিক্ষাৰ কেন্দ্ৰস্থান বঙ্গদেশৰ ওচৰত<noinclude></noinclude> hzy09pptnih7n6lym84lsebvrxs64ec 104 93221 265398 255056 2026-11-05T05:49:38Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>843{{Img float | file =আনন্দৰাম বৰুৱা (page 5 crop).jpg | width = 450px | align = center | cap =}} {{Right|<u>Life of Anundoram Borooah</u><br/> By Suryyakumar Bhuyan}}<noinclude></noinclude> c903sbjicg7p7jwlu4pmw7pdj0i80s8 104 93222 265409 255058 2026-11-05T06:21:48Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 265409 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:আনন্দৰাম বৰুৱা (page 8 crop).jpg|500px|center]] |width=500 |item1= {{center|{{Xx-larger|'''উছৰ্গা।'''}}}} |x1 =210 |y1 =130 |item2= {{Custom rule|sp|40|col|6|c|6|col|6|sp|40}} |x2=190 |y2=160 }} পৰমাবাধ্য পূজনীয় দেউতা শ্ৰীযুত ৰবিলাল ভূঞা ডাঙ্গৰীয়াৰ চৰণকমলত সন্তানব ভক্তিস্নেহৰ ক্ষুদ্ৰ চিনস্বৰূপে স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ এই জীবনচৰিত খনি অৰ্পণ কৰিলোঁ।<noinclude></noinclude> 0gb4t2q15p52l9r9xgc78go7rqzsbua 265416 265409 2026-11-05T07:08:40Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265416 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:আনন্দৰাম বৰুৱা (page 8 crop).jpg|500px|center]] |width=500 |item1= {{center|{{Xxx-larger|'''উছৰ্গা।'''}}}} |x1 =210 |y1 =140 |item2= {{Custom rule|sp|40|col|6|c|6|col|6|sp|40}} |x2=190 |y2=180 |item3= {{center|পৰমাবাধ্য পূজনীয় দেউতা<br/>{{larger|শ্ৰীযুত ৰবিলাল ভূঞা ডাঙ্গৰীয়াৰ}}}} |x3=150 |y3=240 |item4= {{center|চৰণকলমত <br/>সন্তানৰ ভক্তিস্নেহৰ ক্ষুদ্ৰ চিনস্বৰূপে}} |x4=160 |y4=300 |item5= {{Xx-larger|স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ}} |x5=150 |y5=370 |item6= {{center|এই জীৱনচৰিত খনি<br/>অৰ্পণ কৰিলোঁ।}} |x6=200 |y6=420 }}<noinclude></noinclude> bd4y5xer00laroehsf92qmbdwjd76eg 265417 265416 2026-11-05T07:09:39Z হানিফ আলী 1925 265417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:আনন্দৰাম বৰুৱা (page 8 crop).jpg|500px|center]] |width=500 |item1= {{center|{{Xxx-larger|'''উছৰ্গা।'''}}}} |x1 =210 |y1 =140 |item2= {{Custom rule|sp|40|col|6|c|6|col|6|sp|40}} |x2=190 |y2=180 |item3= {{center|পৰমাবাধ্য পূজনীয় দেউতা<br/>{{larger|শ্ৰীযুত ৰবিলাল ভূঞা ডাঙ্গৰীয়াৰ}}}} |x3=150 |y3=240 |item4= {{center|চৰণকলমত <br/>সন্তানৰ ভক্তিস্নেহৰ ক্ষুদ্ৰ চিনস্বৰূপে}} |x4=160 |y4=300 |item5= {{Xx-larger|স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ}} |x5=140 |y5=370 |item6= {{center|এই জীৱনচৰিত খনি<br/>অৰ্পণ কৰিলোঁ।}} |x6=200 |y6=420 }}<noinclude></noinclude> rnyryyrkkpt0aokvjskfsa4nikecwmg 104 93227 265226 255111 2026-11-04T14:33:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{gap}}“সোমপ্ৰকাশ” পত্ৰিকাত প্ৰকাশ হয়, —“সৰু গ্ৰন্থখনিত যিমান দূৰ সামঞ্জস্য হব পাৰে তাৰ ত্ৰুটি হোৱা নাই। ইয়াত মেঘদূত, কুমাৰসম্ভব, ৰঘুবংশ, আৰু ভট্টিকাব্যৰ টীকাকাৰ সকলৰ সমালোচনা আছে; ইয়াৰ তৰ্কবিলাক অতি সাৰুৱা আৰু যুক্তিসিদ্ধ। লেখক এজন প্ৰসিদ্ধ কৃতবিদ্য পুৰুষ। তেওঁ ইউৰোপৰ বিদ্বান সমাজত বিশেষ পৰিচিত। বৰ্ত্তমান গ্ৰন্থ খনি অতি উত্তম হৈছে।” {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> hfetdc2kwj6snxami1rrje5ncmov34r 104 93543 265224 255722 2026-11-04T14:27:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{gap}}'''(1) Calcutta Gazette.''' {{gap}} It is a critical dissertation on the age and dramatic works of Bhavabhuti. It is an original work and dis- plays considerable erudition and research. {{gap}}''' (2) Sir Charles Bayley.''' {{gap}} Interesting contribution to the history of Sanskrit literature. {{gap}} 5. On a Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language. {{gap}} '''(1) Prospectus of the work issued by Mr. Borooah.''' {{gap}} In course of publication a Comprehensive Sanskrit- Grammar in 12 volumes, royal octavo. Its object will be to simplify the rules of Grammar as far as possible, to examine their historical growth and illustrate them fully from the existing literature both ancient and modern, and to offer a complete commentary on all the Vedas. {{gap}} 1-2. The preface will comprise the first two volumes of about 1,000 pages each. {{gap}} The Astadhyayi Sutras, Vartika Sutras, Unadi Sutras, Phit Sutras, Linganushasana Sutras, will be quoted, translated, and examined, with extracts from the Shiksha and Vedic Pratishakshyas. The Vedic vocabulary (Nirghantu) and Yaska's views (Nirukta) with Devaraja's explanations (Nirvacana) will be fully reproduced and in the material parts compared with the explanations of Vedic commentators. Panini will be still further illus- trated by complete exhibition of his Ganapatha and<noinclude></noinclude> elps97iaoaqqdi8ew6piybz0xj2ch3d 104 93544 265223 255723 2026-11-04T14:22:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|২০৭}}</noinclude> reproduction of material parts of Patanjali, Vamana, and Bhattaji Dikshita and where necessary compared with classical commentators and occasionally with modern grammarians. {{gap}}3. The third volume will treat of letters and their changes, It will be prefaced with Nanartha-sangraha or practical arrangement and examination of Amara, Hem Chandra, Medini, Vishwa, Trikanda Shesa, Haravali, Anekartha, Halayudha and Avyaya Kosas. It will consist of about 1,000 pages. {{Gap}}4-6. The fourth to sixth volume will treat of (1) roots, (2) Primary and (3) Secondary derivatives. Each volume will consist of about 1, 000 pages. {{gap}}7. The seventh volume will treat of verbs, and will consist of about 1,000 pages. It will be prefaced with alphabetical arrangement and historical examination of roots as given by Sanskrit authorities. (1) Panini's Dhatupatha (2) Nirghantu and its commentaries (3) Kavikalpadruma. {{gap}}8. The eigth volume will comprise three parts (1) Compounds, (2) Declension and (3) Syntax. It will consist of about 1,000 pages. {{Gap}}9. The ninth volume will treat of accent and will consist of about 500 pages. {{gap}}10. The tenth volume will treat of prosody and will consist of about 500 pages. It will be prefaced with translation and examination of Pingala Sutras as explained by Halayudha and as regards vedic metres with further exhibition of the views of Shaunaka as explained by Sayana. It will be supplemented by the<noinclude></noinclude> aidir7w11ur6kl27o37d4nbv8olob3d 104 93545 265219 255724 2026-11-04T14:10:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265219 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|২০৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> first publication of Narayana Bhatta's commentary on the Vritta Ratnakara. {{gap}} 11. The eleventh volume will consist of explanatory tables and will consist of about 500 pages. It will be issued in two parts, the first part with the first published volume and the second part with the last volume. {{gap}}12. The twelth Volume will be the Index and will consist of about 2,000 pages royal octavo or 1,000 pages royal quarto. {{gap}} 13. The work will be published in complete volumes. The volume on Prosody will be first published followed by the volume on Verbs. {{gap}}'''(2) Prof. F. Max Muller's''' Appreciation of the Scheme. {{Gap}}I wonder whether your great scheme of a Comprehen- sive Grammar of the sanskrit Language is advancing. I confess, I felt almost overwhelmed by the grandeur of it, but if only you carry some portion of it, you will have done a very useful work. {{Gap}}It is a great undertaking and will require for its completion a long life, a long purse. and long patience ⸺Oxford. {{Gap}}'''6.''' Mr. Borooah's edition of Amara's Namalinga- nusasanam. {{Gap}}'''(1) The Indian Spectator''', The 18th Septem- ber, 1887. {{Gap}}We cannot too much admire the immense industry which Mr. Borooah has brought to bear on this 'magnum opus' of the immortal Amara.<noinclude></noinclude> ojuom2mqi0vduwmnmxnbdore0tnnu60 104 93546 265218 255725 2026-11-04T14:04:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|২০৯}}</noinclude> {{gap}}'''(2) Principal Mohes Ch. Nyaratna C.I.E.''' {{gap}}Mr. Borooah will by this work bring under another deep obligation all students of Sanskrit. {{Gap}}'''(3) Prof. F. Max Muller.''' {{gap}}It does you very great honour. {{Gap}}'''(4) Prof. D. R. Bhandarkar''', M. A. P.H. D. in the Indian Antiquary, October 1912. {{Gap}}The importance of Khiraswami's Commentary will be patent to any one who reads Anundoram Borooah's preface to his partially published edition of the Nama- linganusasanam. {{center|'''⸻'''}} {{center|'''APPENDIX-No. V.'''}} {{center|'''Mr. Borooah's Autobiograpical Utterances.'''}} {{Gap}}'''৫। মিঃ বৰুৱাৰ আত্মবিষয়ক বাক্য আৰু কবিতাৱলী।''' {{gap}}'''1.Mr. Borooah's love of the Sanskrit Language.''' {{Gap}}To me, Sanskrit is dearer than any other language. Its music has charms which no words can express. Its capability of representing every form of human thought in most appropriate language is probably not rivalled, certainly not surpassed by any other language. Most touching scenes have been drawn in heart-rend- ing words. Most noble images have been clothed in<noinclude></noinclude> hc2hrn2fkm9875atpuih7wt3gcgx8dt 104 93561 265333 255763 2026-11-04T16:42:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৭৭}}</noinclude> 'seventies was for a long time the only book of that type by an Indian. To the third volume of this Dictionary Mr Borooah prefixed a long introduction on "The Ancient Geography of India" and an appen- dix of "Geographical Names rendered in Sanskrit." Along with Sir Alexander Cunningham's monumental work on the subject, Mr. Borooah's is regarded as the most valuable; and I have seen editors and commen- tators of Sanskrit texts quote Mr. Borcoah's authority in tracing the identity of places mentioned in our ancient classics. The well-known editor of Sanskrit classics Rai Bahadur Bibhubhusan Goswami M.A. has added a summary of Mr. Borooahs' "Ancient Geography of India" to his excellent edition of Kalidasa's ''Meghadutam.'' {{Gap}}Prof. Max Muller has said about Mr. Borooah's work in the Academy of the 13th August 1881,- "Mr. Borooah has added to the third volume of his ''English-Sanskrit Dictionary'' a long and important contribution on the Ancient Geography of India, and an Appendix of Geographical names rendered in Sanskrit, both of which will be gratefully received by Sanskrit scholars in Europe." Prof. Cecil Bendall has remarked in Trübner's Record, no. 245, 1889,⸺ "Not content with commencing such a ''magnum opus'' as a dictionary, he added to its second and third volumes two new and original works vis: his "Higher Sanskrit Grammar" and a list of Sanskrit Geographical names illustrated by a valuable prefatory essay. Both are thoroughly original works, and rather suffer by<noinclude></noinclude> s7h2170boutk2invyp5idea1klwt57q 104 93562 265331 255764 2026-11-04T16:35:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> being united with the dictionary.The latter is, I believe, still a unique contribution to Indian research." {{gap}}It is to be regretted that the existence of such a book on the ancient geography of India has not come to the knowledge of Mr. Majumdar, deeply read as he is in Indian antiquities. We hope in future discussions he will not omit Mr. Borooah's most note-worthy contribution on the subject. {{Gap}}Here we may add that we agree with Prof. Bendall when he says that the value of Mr. Borooah's Geography of Ancient India has suffered by being united with the dictionary. His Higher Sanskrit Grammar was published separately during Mr. Borooah's life-time. Could not the lovers of Sanskrit learning, and the various organisations existing all over the country for its promotion and research, see their way to reprint and publish separately Mr. Borooah's "Geography of Ancient India" and thus rescue from oblivion this most valuable contribution by an Indian to the ancient geography of the land of his ancestors?-S. K Bhuyan. {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> 6esndhr4lybx70ww1y6wi7s9y6fge0v 104 93563 265305 255765 2026-11-04T16:27:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|4.আসাম বান্ধৱ। ২ বছৰ, ৩য় সংখ্যা।}} {{center|{{Xxxx-larger|আনন্দৰাম বৰুৱা।}}}} গহীন পুৱতী নিশা, ক'তো সাৰসুৰ নাই, সকলে৷ জনপ্ৰাণী নিদ্ৰাৰ কোলাত অচেতন হৈ পৰি আছে। এনেতে মই হঠাতে 'সাৰ পালোঁ। সাৰ পায়ে, আজিৰ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ তিথি উপলক্ষে আনন্দোৎসৱৰ কথাকে গুণাগঁথা কৰিবলৈ ধৰিলোঁ। এই বিষয়ে ভালেমান পৰ ভাবিচিন্তি আছোঁ, এনেতে দেখিলো মোৰ মুৰশিতানত এগৰাকী বৃদ্ধা মহিলা। তেওঁৰ মুখৰ গঢ়গতিলৈ চাই এনেহে অনুমান হয় যেন, কালত তেওঁ এজনা সুশ্ৰী গাভৰু আছিল, যাৰ ৰূপত দৰ্শক মাত্ৰেই ভোল গৈছিল। তেওঁ বয়সত বৃদ্ধা, কিন্তু মুখত তেওঁৰ লাৱণ্য-সনা জেউতি এতিয়াও বিদ্যমান। তেওঁক দেখা মাত্ৰকে তেওঁলৈ মোৰ অগাধ ভক্তি জন্মিল। কিন্তু তেওঁ মোৰ অচিনাকী হোৱাৰ গতিকে খস্তেক পৰ আচৰিত হোৱাৰ দৰে তেওঁৰ পিনে ৰ লাগি চাই আছোঁ, এনেতে তেওঁ মোৰ অন্তৰৰ ভাবগতি বুজিব পাৰি লাহৰীমাতেৰে ক'লে, — “তুমি মোক দেখি তধা লাগিছা কেলেই? আহা, তোমাক মই মোৰ ঘৰলৈ লৈ যাওঁ। তাত হৰেক ৰকমৰ মূৰ্ত্তি দেখা পাবা।” ময়ো তেওঁৰ কথাতে সম্মত হৈ তেওঁৰ পিচে গিচে যাবলৈ ধৰিলোঁ। সেই সময়ত মোৰ মনত কিবা এটা উগুল-থুগুল ভাবে খেলিমেলি খন লগাবলৈ ধৰিলে। মোৰ মনত বৰ কৌতূহল হল, —এওঁনো কোন? মোক নো এইদৰে মাতি অনাৰ উদ্দেশ্য কি? মনত হে এই দৰে ভাবিছোঁ, কিন্তু তেওঁক সুধিবলৈ মোৰ সাহ হোৱা নাই। {{gap}}যাহক, এনে উৎকণ্ঠাৰ সৈতেই ম‍ই তেওঁৰ অনুসৰণ কৰি ভালেমান দূৰ আহিলোঁ। সৰ্বশেহত, এটি সুৰম্য কাৰেংঘৰ পাই তাতে আমি<noinclude></noinclude> ralle485swvioo56776566l3ghhx098 104 93564 265337 255766 2026-11-04T17:00:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> দুয়ো সোমালোঁ। সেই ঘৰটোৰ বৰ্ণনা ভাষাৰে কৰাটো এক প্ৰকাৰে চাবলৈ গলে সুকঠিন, কবিৰ কল্পনা হাকুটীবেও এনে ঘৰ ঢুকি পাইছেনে ঘৰটো অতি পুৰণি যেন লাগে, নাই, তাক আমি ডাঠি কব নোৱাঁবো। কিন্তু তাৰ সঁজুলিবোৰ এনে আটিল যে পুৰণি বুলি ততকে ধৰিব নোৱাৰি। সেইঘৰৰ পদুলিমুখ পায়েই মোৰ লগৰ বৃদ্ধা গৰাকীয়ে ক’লে,—“এৰে মোৰ ঘৰ, আহাঁ৷” সেই ঘৰটো সোমায়েই মই ভাবিলোঁ, মাহা, কেনে দিপলিপ, ঘটি, ” আৰু খনিকৰৰ গুণ বথানিবলৈ ধৰিলোঁ। ঘৰটোৰ ভিতৰত নানা ৰকমৰ মূৰ্ত্তি, খেনো সোনৰ, থেনোটো ৰূপৰ থেনোটো তামৰ ইত্যাদি। মূৰ্ত্তি অসংখ্য, কিন্তু সোনৰ মূৰ্ত্তিৰ সংখ্যা নিচেই তাকৰ। সেই মূৰ্ত্তিবোৰৰ মাজত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মুৰ্ত্তিটো চিনি পাই মোৰ মন উলাহতে নাচিবলৈ ধৰিলে, সেই মুৰ্ত্তিটোৰ ফলিত তলত দিয়া সংস্কৃত পদ দুফাঁকি অঙ্কিত আছিল। — কোবিদস্য গিৰি দৈব্যামগধিগুণবাৰিধেঃ। শ্ৰীমদানন্দবামস্য হৈনী মূৰ্ত্তিবিৰাজতে। যা কীৰ্ত্তিঃ স্থাপিতা তেন বিমথ্য কাব্যসাগৰম্। সা মেদিন্যাং প্ৰতিভাতি যাবচ্ছন্দ্ৰ দিবাকৰম্॥ সেই মূৰ্ত্তিবোৰৰ ভিতৰত নহাকবি বাল্মিকী, ব্যাস, কালিদাস, ভৱভূতি, মাঘ, বৰাহমিহিৰ, পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশ প্ৰভৃতি সংস্কৃত সাহিত্যসেৱক- এনে পুৰুষসকলৰ ভিতৰত আনন্দৰাম সকলৰ এটি এটি সোনৰ মূৰ্ত্তি। বৰুৱাই শাৰী পুৰুৱা দেখি মই আচৰিত সানি সেই বৃদ্ধা গবাকীত সুধিলোঁ, - – “আই, আনন্দৰাম বৰুৱাৰ প্ৰতিমুত্তিয়ে ইয়াত ঠাই পালে কেনেকৈ?” মোৰ কথা শুনি তেওঁ সুললিত সুখেৰে কবলৈ ধৰিলে, – “বোপা, তেওঁ- লোক মোৰ যেনে সজপুত্ৰ তোমাৰ আনন্দৰামো মোৰ তেনে সজপুত্ৰ। মই অতীজৰে পৰা খ্যাতিমতী। মোৰ এনে এসময় আছিল, যেতিয়া মোৰ সস্তানসকলে পূজাদিৰ দ্বাৰা মোক অৰ্চ্চনা কৰিছিল। তেতিয়া ম‍ই আন<noinclude></noinclude> rjkxzavxk83uzc4f4r2jvmbqquxkgt2 104 93569 265236 255771 2026-11-04T15:11:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৮৫|}}</noinclude> he did his work in the class remarkably well. There was no problem in Mathematics simple or difficult, set by me in the class, which Mr. Borooah failed to solve. He was quick in arriving at his solutions and they were generally simple and ingenious. The first-year class in the Presidency College that year was a splendid class, containing many very brilliant students, such as the late Mr. R. C. Dutta, the late Babu Kartik Chandra Mitra (who afterwards obtained the Premchand Roy- chand studentship and was for many years a leading pleader of Midnapur), Babu Trailokyanath Bose, for many years a leader of the Dacca Bar, Mr. B. L. Gupta, and Babu Umakali Mukherji, one of the leading Vakils of the High Court. Of these Babu Kartikchandra Mitra, Trailokyanath Bose and Umakali Mukherji were exceedingly good in my subject; ''and Mr. Borooah was unquestionably the brightest of this bright band of young students.'' It is worthy of note that his class fellows never grudged to admit his superior merit. It is a matter of deep regret that his brilliant career of public service was cut off so early. {{gap}}'''2. Mr. Bolinarayan Borah '''C.E. (Ret.) Formerly Executive Engineer, Assam, in a letter to the Author, dated Rothiemay, Darjeeling, November 19, 1919. {{Gap}}I am in receipt of your letter of the 14th. instant, in which you ask me to contribute whatever reminiscen- ces I have of the late Mr. A. Borooah, towards the compilation of his biography that you have undertaken, as you are under the impression that I was a close friend of his, and that therefore I was in a position.<noinclude></noinclude> 2c0o9bf9lxdv25l230eg4ex906x66yh 104 93570 265231 255772 2026-11-04T14:58:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265231 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৮৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> to tell you many things about him. Excuse me saying that you are mistaken in both these respects. I was no personal friend of Mr. A. Borooah, indeed I hardly ever came in contact with him; and consequently I can tell you very little about him that is not well- known to any body else. He was too great a genius and a too sedentary worker to be a close friend of any man. {{Gap}}I met him in school days in Assam for two or three years, but we hardly exchanged a word, as he had the habit of being rather reserved, exclusive, and too atten- tive to his books, which unfortunately I was not. Since he left Assam after passing the Entrance Examination in 1864, we never met again. I was not in Calcutta when he was there, I was not in England when he was there. His service was mostly in Bengal, and mine in Assam. So, except for a little correspondence on business matters, I had never come across him. But I knew that he had a great aptitude for Sanskrit studies, for he was known to have been able to recite from memory the whole of Amarkosha even at the early age of 12 or 14. He had an aptitude for Mathematics also; for he stood first in Mathematics in 1866 at the First Arts Examination of the Calcutta University, and I believe first too in the Indian Civil Service Examina- tion in 1870.In 1869 he won the State Scholarship of £200 a year tenable for 3 years, and the Gilchrist Scholarship of £100 a year tenable for 5 years in England, having stood first in the respective competitive examinations.<noinclude></noinclude> dvjz2utqbt7u67b7t9rh2d0xd8pm5g9 104 93571 265230 255773 2026-11-04T14:54:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265230 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৮৭}}</noinclude> {{Gap}}Mr. Borooah continued his Sanskrit studies even after he had entered Government Service, and his monu- mental work, the Sanskrit Dictionary, besides other Sanskrit works on Grammar, will for all time remain as standing evidence of his genius and industry in the philological line. It was in his contemplation to take in hand a Comprehensive Dictionary of all the Dialects of Bengal, when his career was cut short by an all too early and sudden death. {{gap}}He never married. Being wedded to literature alone, he devoted to it all his talents, all his capacity for work, all his energy and all his leisure. But let it not be supposed that he never meant to marry. For even so early as at the age of 24, on his return from England he was said to have shewn to a friend the portrait of what he called his "intended bride". But literature, his second love, seems to have displaced all other ties from his mind. This singleness of purpose was the great characteristic of Mr. Borooah. The industry and applica- tion which it demanded made him lead a too sedentary life. He sought little recreation, relief, change and variety. He burnt his candle at both ends, and had naturally to pay the inevitable penalty. His life was a meteoric flash and blaze, which burnt up the substance in its lightning course, dazzling mankind for a moment, and disappearing for ever from view. {{Gap}}From the above it may perhaps appear to many that this great man was a mere machine, that cannot be credited as having a soul and human sympathy, a mere word-making and figure-calculating machine. But<noinclude></noinclude> atpi9kn85eow9b3ran13l96mquuwn8f 104 93573 265227 255775 2026-11-04T14:41:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৮৯}}</noinclude> intended to live and work after retirement from service. After satisfying all these claims, the little village of North Gauhati, where he had his parental home will not have left much for her share. Nevertheless he was first an Assamese, and next all else, and it is an Assamese gentleman at last that has now first undertaken to write his biography, in spite of all the claims of all the scholars from London to Berhampur. {{Gap}}Thanking you, Mr. Bhuyan, for your courtesy in referring to me for any information I could possibly give you towards the compilation of your biography, and regretting very much that, not having ever come in personal contact with its subject, my contribution is necessarily poor and futile. {{Gap}}'''3. Prof. Cecil Bendall.''' M. A., Keeper of Oriental Books, British Museum, London, in ''The Trubner's Record'', No 245. 1889. {{Gap}} I have been asked to contribute a notice of the life of Anundoram Vaduya (Borooah). His death is announ- ced in the ''Indian Magazine'' for March, as having been caused by fever and paralysis, but I cannot hear of any obituary notices by his friends, such as might have been expected to appear in the Indian press. I under- stand that he died as long ago as the beginning of January last. Pending fuller information from such quarters, I venture to subjoin the few facts of his life that I have been able to ascertain together with some notice of the useful works by which his name will be long remembered among Sanskritists. {{Gap}}The deceased scholar was born in 1850, being the<noinclude></noinclude> rot76kg2qbdmt4g37k2hl1gsvxjp6ox 265229 265227 2026-11-04T14:52:59Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265229 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৮৯}}</noinclude> intended to live and work after retirement from service. After satisfying all these claims, the little village of North Gauhati, where he had his parental home will not have left much for her share. Nevertheless he was first an Assamese, and next all else, and it is an Assamese gentleman at last that has now first undertaken to write his biography, in spite of all the claims of all the scholars from London to Berhampur. {{Gap}}Thanking you, Mr. Bhuyan, for your courtesy in referring to me for any information I could possibly give you towards the compilation of your biography, and regretting very much that, not having ever come in personal contact with its subject, my contribution is necessarily poor and futile. {{Gap}}'''3. Prof. Cecil Bendall.''' M. A., Keeper of Oriental Books, British Museum, London, in ''The Trubner's'' ''Record'', No 245. 1889. {{Gap}} I have been asked to contribute a notice of the life of Anundoram Vaduya (Borooah). His death is announ- ced in the ''Indian Magazine'' for March, as having been caused by fever and paralysis, but I cannot hear of any obituary notices by his friends, such as might have been expected to appear in the Indian press. I under- stand that he died as long ago as the beginning of January last. Pending fuller information from such quarters, I venture to subjoin the few facts of his life that I have been able to ascertain together with some notice of the useful works by which his name will be long remembered among Sanskritists. {{Gap}}The deceased scholar was born in 1850, being the<noinclude></noinclude> k1s5b8pmvj9y54ywd9hgy5uh366zj6i 104 93577 265239 255802 2026-11-04T15:34:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৯৭}}</noinclude> not to record our deep sense of regret for that loss (Reynolds......Kabiruddin Ahamed). {{Gap}}Mr. Anundoram Borooah was a distinguished graduate of this University, and a no less distinguished member of the Civil Service. Amidst the engrossing duties of this office, he could find time to plan and partly execute literary works af profound scholarship, and it is a matter of no small regret that untimely death prevented him from completing them. {{Gap}}'''3. The Hindu Patriot''', the 21st. January 1889. {{Gap}}We deeply regret to announce the death of Mr. Anundoram Boropah. C. S. on Friday last from fever and paralysis. He was a highly cultured man and his scholastic attainments were well known through the country. His Sanskrit Grammar and Dictionary were worthy of a scholar, who had made this branch of knowledge a special study. As a distinguished public officer he enjoyed the confidence of Govt. and the good opinion of the people and gave satisfaction wherever he went. He rose to be a District Magistrate when his career was unfortunately cut short. His early death is a loss to this country in general and to his service. {{Gap}}'''4. The Indian Mirror''', the 22nd January 1889. {{Gap}}We deeply regret to hear of the death of Mr. A. Borooah, C. S. on Friday last in Calcutta. The number of covenanted civilians among our countrymen is not very large and Mr. Borooah's loss is a great one indeed. He was a distinguished Sanskrit Scholar and did much to further the cause of Sanskrit learning. His prema- ture death is mourned by the whole native community.<noinclude></noinclude> jh4mzushyvjuxo0qnfof3us50oyt4ol 104 93584 265249 255809 2026-11-04T15:57:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{RH||ওপৰঞ্চি।|১৯৩}}</noinclude> Brahmins; but I question whether the average European student is in a positiou to study these writers as they deserve. Here, then, was a good and new departure worthy of imitation by Sanskritists, in all lands, and especially in India. Vaduya's remaining works are devoted to the sides of Sanskrit study in which he evidently felt most interest, lexicography, grammar and ars poetica. To the first mentioned class belongs the work which he was publishing at the time of his death, a new edition of the Amarkosha, with several unpublished com- mentaries, while with the second and third we may rank his Dhatu-Vritti-Sara published in 1886, his collections of and the extensive work on Prosody which he published in 1882, under the somewhat eccentric title of Volume the Tenth of a projected Comprehensive Sanskrit Grammar. These substantial volumes, each carefully planned and worked out, might well have occupied the leisure of even a far less busy man for a good twenty years. But it is not only on the extent of this good scholar's work that I would insist. There is something also in its method and spirit that demand our attention. We often hear complaints of the effect of Western education in India; that the old learning is passing away and giving place to an ungodly and bastard veneer of European instruction (I fear I must proudly call it education), tending to replace the grand old figure of the Pandit of old, by that terrible production of the nineteenth century known as the Bábù, the butt of ১৩<noinclude></noinclude> 1idbxz3lok4sxkayevkbgtuj0bh7cal 265268 265249 2026-11-04T16:17:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৯৩}}</noinclude> Brahmins; but I question whether the average European student is in a positiou to study these writers as they deserve. Here, then, was a good and new departure worthy of imitation by Sanskritists, in all lands, and especially in India. {{Gap}}Vaduya's remaining works are devoted to the sides of Sanskrit study in which he evidently felt most interest, lexicography, grammar and ''ars poetica''. To the first mentioned class belongs the work which he was publishing at the time of his death, a new edition of the Amarkosha, with several unpublished com- mentaries, while with the second and third we may rank his Dhatu-Vritti-Sara published in 1886, his collections of and the extensive work on Prosody which he published in 1882, under the somewhat eccentric title of Volume the Tenth of a projected Comprehensive Sanskrit Grammar. These substantial volumes, each carefully planned and worked out, might well have occupied the leisure of even a far less busy man for a good twenty years. {{Gap}}But it is not only on the extent of this good scholar's work that I would insist. There is something also in its method and spirit that demand our attention. We often hear complaints of the effect of Western education in India; that the old learning is passing away and giving place to an ungodly and bastard veneer of European instruction (I fear I must proudly call it education), tending to replace the grand old figure of the Pandit of old, by that terrible production of the nineteenth century known as the Bábù, the butt of<noinclude></noinclude> 0w2d28solkct61pppqeu57fftb4eq1t 104 93585 265247 255810 2026-11-04T15:53:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৯৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> satire both European and native as well. Yet Anundo- ram Vaduyá, born near, and educated in Bengal, the hot-bed of 'Bábu-dom', a secker and a successful seeker of Government employ, the chief prize of this curious educational compromise, never lost his interest in the problems of Sanskrit scholarship. {{Gap}}Evidently well-grounded in Panini (and where, I would ask the advocates of English education for India, can we find a finer educational instrument then the great Indian Grammars studied in the light of modern research?) Vaduya brought to bear on the criticism of Sanskrit texts, something of the spirit of what we understand by classical scholarship. He neither discus- ses the old scholiasts and grammarians with the slavish obsequiousness of a mere follower of tradition nor yet ignores them like the uninitiated foreign critic, but rather weighs one with another and adjusts the results by the standard of modern research. {{Gap}}Such seems to me the character of Vaduya's work, and it is because I so strongly feel the value of his example to all of us oriental students, whether European or native, that I have ventured to draw out this notice to greater length than I had at first intended. {{center|'''Notes and Postscript.'''}} {{Gap}}Dhatu-Vritti-Sara.— {{Gap}}The title-page of this work is somewhat obscure. It runs thus: ''Dhatu- Vritti-Sara with extracts from Ramanatha's Monorama-from the Dhatukosa of Anudoram Borooah. What is this Dhatukosha?'' A<noinclude></noinclude> 9khyuirzqfs9a38xned7pufph20uckc 265248 265247 2026-11-04T15:55:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৯৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> satire both European and native as well. Yet Anundo- ram Vaduyá, born near, and educated in Bengal, the hot-bed of 'Bábu-dom', a secker and a successful seeker of Government employ, the chief prize of this curious educational compromise, never lost his interest in the problems of Sanskrit scholarship. {{Gap}}Evidently well-grounded in Panini (and where, I would ask the advocates of English education for India, can we find a finer educational instrument then the great Indian Grammars studied in the light of modern research?) Vaduya brought to bear on the criticism of Sanskrit texts, something of the spirit of what we understand by classical scholarship. He neither discus- ses the old scholiasts and grammarians with the slavish obsequiousness of a mere follower of tradition nor yet ignores them like the uninitiated foreign critic, but rather weighs one with another and adjusts the results by the standard of modern research. {{Gap}}Such seems to me the character of Vaduya's work, and it is because I so strongly feel the value of his example to all of us oriental students, whether European or native, that I have ventured to draw out this notice to greater length than I had at first intended. {{center|'''Notes and Postscript.'''}} {{Gap}}Dhatu-Vritti-Sara.— {{Gap}}The title-page of this work is somewhat obscure. It runs thus: ''Dhatu- Vritti-Sara with extracts from Ramanatha's Monorama-from the Dhatukosa of Anudoram Borooah.'' What is this Dhatukosha? A<noinclude></noinclude> 4acixtfwyy8beyd5yhl44istvqjk5uq 104 93586 265244 255811 2026-11-04T15:47:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৯৭}}</noinclude> projected work of Anudoram's? It is curious that neither the Sanskrit title-page, nor the colophon of the book mentions it. I should be obliged if any friend of the deceased Scholar would inform me on this point, in order that the work may be properly catalogued in the "Supplementary Sanskrit Catalogue," which I am preparing for the British Museum. A post card sent to me at the British Museum, London, or to the Editor of this Journal would be of service. Cannot Anuudo- ram's friend also let us know in what condition his unfinished works and other papers have been left? Babu.— {{Gap}}Europen readers, who do not know what a 'Babu' is (and I have been often asked) should read the exqui- sitely humorous discription of him im Aberigh Mackay's "Twenty-one Days in India" or Jiva Chandra Basu's "The Hindoos As They Are." How little other Hindus covet the title may be seen from a postscript to a business letter coming from a Bombay correspondent, whom I had wrongly addressed as "Babu"-"Please do not address me as Babu, I am not a Bengali." {{Gap}}(Sd.)'' Cecil Bendall'', British Museum, July 1889. {{Gap}}'''4. The Lahore Tribune''', the 19th. August 1887. {{gap}}Mr. Borooah's Sanskrit scholarship is as profound and accurate as it is extensive. We are proud of him as a nation and we earnestly hope and trust that our brightest youths may follow his noble, though very arduous path.<noinclude></noinclude> ayk3260lgigekd164fmgtgbtto75qma 265245 265244 2026-11-04T15:47:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৯৭}}</noinclude> projected work of Anudoram's? It is curious that neither the Sanskrit title-page, nor the colophon of the book mentions it. I should be obliged if any friend of the deceased Scholar would inform me on this point, in order that the work may be properly catalogued in the "Supplementary Sanskrit Catalogue," which I am preparing for the British Museum. A post card sent to me at the British Museum, London, or to the Editor of this Journal would be of service. Cannot Anuudo- ram's friend also let us know in what condition his unfinished works and other papers have been left? Babu.— {{Gap}}Europen readers, who do not know what a 'Babu' is (and I have been often asked) should read the exqui- sitely humorous discription of him im Aberigh Mackay's "Twenty-one Days in India" or Jiva Chandra Basu's "The Hindoos As They Are." How little other Hindus covet the title may be seen from a postscript to a business letter coming from a Bombay correspondent, whom I had wrongly addressed as "Babu"-"Please do not address me as Babu, I am not a Bengali." {{Gap}}(Sd.)'' Cecil Bendall'', British Museum, July 1889. {{Gap}}'''4. The Lahore Tribune''', the 19th. August 1887. {{gap}}Mr. Borooah's Sanskrit scholarship is as profound and accurate as it is extensive. We are proud of him as a nation and we earnestly hope and trust that our brightest youths may follow his noble, though very arduous path. {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> ogh4hbzdcv51cqf2p6u0cpjws48r9mu 104 93587 265241 255812 2026-11-04T15:40:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|APPENDIX—NO III.}}}} {{center|{{Xxxx-larger|Obituary Notices on Mr. Borooah.}}}} {{center|{{Xxxx-larger|২। মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাচত শোকপ্ৰকাশক মন্তব্য। }}}} {{Gap}}'''1. Mr. Romesh Chunder Dutt''', I. c. s, C. I. E. in the Preface to his "Civilisation of Ancient India."- "Amongst my countrymen the great reformer Raja Ramamohan Ray and Dayananda Saraswati turned their attention to Sanskrit Literature.........and lastly my learned friend Mr. Anundoram Borooah of the Bengal Civil Service has published a handy and excellent English-Sanskrit Dictionary and is now engaged in a Sanskrit Grammar of formidable size and erudition. —13-8-1888. {{Gap}}Mr. Dutt adds in a footnote to this passage.- Since the above lines were written, the author has received the sad intelligence of the death of the talented scholar. His untimely death is a loss to Sanskrit Scholarship in this country which will not be easily remedied. To the present writer the sorrow is of a personal nature, as he enjoyed the friendship of the deceased for twenty years, and more,-since the old College days in this country and in England. {{Gap}}'''2. Dr. Gurudas Banerjee''', M. A. D. L. as Vice- Chancellor of the Calcutta University, in his Convocation Speech, 1890.⸺ {{Gap}}During the year under review we lost by death or retirement eleven of our colleagues in the Senate and the brief retrospect of the past would be incomplete if I were<noinclude></noinclude> d7i85pn1un0gudpa8fl7gnc0hdbpcdj 265242 265241 2026-11-04T15:40:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|'''APPENDIX—NO III.'''}} {{center|{{Xxxx-larger|Obituary Notices on Mr. Borooah.}}}} {{center|{{Xxxx-larger|২। মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাচত শোকপ্ৰকাশক মন্তব্য। }}}} {{Gap}}'''1. Mr. Romesh Chunder Dutt''', I. c. s, C. I. E. in the Preface to his "Civilisation of Ancient India."- "Amongst my countrymen the great reformer Raja Ramamohan Ray and Dayananda Saraswati turned their attention to Sanskrit Literature.........and lastly my learned friend Mr. Anundoram Borooah of the Bengal Civil Service has published a handy and excellent English-Sanskrit Dictionary and is now engaged in a Sanskrit Grammar of formidable size and erudition. —13-8-1888. {{Gap}}Mr. Dutt adds in a footnote to this passage.- Since the above lines were written, the author has received the sad intelligence of the death of the talented scholar. His untimely death is a loss to Sanskrit Scholarship in this country which will not be easily remedied. To the present writer the sorrow is of a personal nature, as he enjoyed the friendship of the deceased for twenty years, and more,-since the old College days in this country and in England. {{Gap}}'''2. Dr. Gurudas Banerjee''', M. A. D. L. as Vice- Chancellor of the Calcutta University, in his Convocation Speech, 1890.⸺ {{Gap}}During the year under review we lost by death or retirement eleven of our colleagues in the Senate and the brief retrospect of the past would be incomplete if I were<noinclude></noinclude> pravuw4ubirqfvxou7jcbmyn8sfgcad 4 94678 265382 264393 2026-11-05T05:23:04Z Mousumi.Das 1654 265382 wikitext text/x-wiki # [[সদস্য:JyotiPN|JyotiPN]] ([[সদস্য বাৰ্তা:JyotiPN|বাৰ্তা]]) ১৬:৩৬, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:হানিফ আলী|হানিফ আলী]] ([[সদস্য বাৰ্তা:হানিফ আলী|বাৰ্তা]]) ১৬:৪৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Nilotpal Hazarika123|Nilotpal Hazarika123]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nilotpal Hazarika123|বাৰ্তা]]) ১৭:২০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ]] ([[সদস্য বাৰ্তা:প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ|বাৰ্তা]]) ১৭:০৫, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] ([[সদস্য বাৰ্তা:নৰুনা বৰুৱা|বাৰ্তা]]) ১৭:১৩, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) #[[সদস্য:Rishiraj Dutta01|Rishiraj Dutta01]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Rishiraj Dutta01|বাৰ্তা]]) ১৮:৪০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) #[[সদস্য:যদুমণি|যদুমণি]] ([[সদস্য বাৰ্তা:যদুমণি|বাৰ্তা]]) ১৯:০০, ২৮ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Ishanjyotibora|Ishanjyotibora]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Ishanjyotibora|বাৰ্তা]]) ১০:৫৬, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) #[[সদস্য:পৱন বৰ্মন|পৱন বৰ্মন]] ([[সদস্য বাৰ্তা:পৱন বৰ্মন|বাৰ্তা]]) ১১:২২, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:দিম্পল দাস|দিম্পল দাস]] ([[সদস্য বাৰ্তা:দিম্পল দাস|বাৰ্তা]]) ১২:২৭, ৩১ অক্টোবৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Rumi Borah~aswiki|Rumi Borah~aswiki]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Rumi Borah~aswiki|বাৰ্তা]]) ০৫:৩৮, ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ (IST) #[[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Jyoti Chiring|বাৰ্তা]]) ০৮:২০, ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ (IST) #[[সদস্য:Dipankar Das|Dipankar Das]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Dipankar Das|বাৰ্তা]]) ০৯:৫২, ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ (IST) # [[সদস্য:Mousumi.Das|Mousumi.Das]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Mousumi.Das|বাৰ্তা]]) ১০:৫৩, ৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ (IST) lb8ysftyqxyx4t9x9ebipcuad5n1lgm 104 95026 265165 264832 2026-11-04T12:57:56Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265165 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৯৭}}</noinclude>কামৰ এটা উপায় অনুবাদ বা ভাঙনি। যি যি দেশৰ পণ্ডিত সকলে ন ন কথা উলিয়াই পুথি প্ৰকাশ কৰি জগতৰ জ্ঞানৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰিছে, সেই পুথি বোৰ আমাৰ ভাষালৈ অনুবাদ কৰিব লাগিব। অনুবাদ কৰা সাহিত্য উন্নতিৰ এটা ঘাই কাম। পৃথিবীৰ উন্নত সাহিত্য বোৰলৈ চালেই ইয়াৰ প্ৰমান পোৱা যায়। ভিন্ ভিন্ সাহিত্যই পৰস্পৰৰ অনুবাদৰ দ্বাৰাই উদ্‌গতি সাধন কৰে। যি ভাষাই এইদৰে অনুবাদৰ সহায়েৰে জগতৰ জ্ঞানৰ ভৰাল নিজৰ কৰি লব নোৱাৰে, সেই ভাষা জগতত তিষ্টিব নোৱাৰে। যদি অসমীয়া সাহিত্যক নামাৰি জীয়াই ৰাখিব খোজে, তেন্তে ভিন্‌ ভিন্‌ দেশৰ জগৎ‍ বিখ্যাত অমূল্য গ্ৰন্থবোৰ অনুবাদ কৰি ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব লাগিব। জগতৰ আন আন উন্নত সাহিত্যই যি বাটেৰে গৈছে, সেই বাট অসমীয়া সাহিত্যৰো শক্তি অনুসাৰে লব লাগিব। এই সাহিত্য সভায়ো কিছুমান তেনে ধৰণৰ পুথি বাচি লৈ অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰিলে, অসমীয়া সাহিত্যৰ অশেষ কল্যাণ সাধন কৰা হব। আজি কালি বিজ্ঞানৰ যুগ। জগতত উন্নতিশীল সাহিত্যবোৰ হাজাৰ হাজাৰ বৈজ্ঞানিক পুথিৰে চহকী। যি সাহিত্যত বিজ্ঞানৰ পুথি নাই, সেই সাহিত্য অঙ্গহীন। সি কালৰ সোঁতত লয় পাব। এই ক্ষেত্ৰতে৷ অনুবাদেই অবলম্বন। {{gap}}মাউৰৰ সময়ত সাধাৰণ স্বাস্থ্য বিধি সৰল পুথি বিনা মূল্যে বিলায় দি আৰু কলেৰা, বসন্ত আদি ব্যাধি বোৰ কেনেকৈ বিয়পি পৰে আৰু কি উপায়েৰে তাৰ প্ৰতিকাৰ কৰিব পাৰি, এই বোৰ কথা ছায়া চিত্ৰৰ সহায়েৰে ৰাইজক বুজাই দিব পাৰিলেহে স্বদেশৰ বা স্বজাতিৰ উন্নতি কৰা হব। আসাম সাহিত্য সভাই অসমীয়া ৰাইজৰ এই অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈকো গাত লব লাগে। এই বিষয়ে প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰিলেই কৰ্ত্তব্য শেষ নহব। ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি একানপতীয়াকৈ লাগিব লাগিব।<noinclude></noinclude> 5n1qmnsjngpc99c809zzq7af2zy98k7 265166 265165 2026-11-04T12:58:19Z Jyoti Chiring 2949 265166 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৯৭}}</noinclude>কামৰ এটা উপায় অনুবাদ বা ভাঙনি। যি যি দেশৰ পণ্ডিত সকলে ন ন কথা উলিয়াই পুথি প্ৰকাশ কৰি জগতৰ জ্ঞানৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰিছে, সেই পুথি বোৰ আমাৰ ভাষালৈ অনুবাদ কৰিব লাগিব। অনুবাদ কৰা সাহিত্য উন্নতিৰ এটা ঘাই কাম। পৃথিবীৰ উন্নত সাহিত্য বোৰলৈ চালেই ইয়াৰ প্ৰমান পোৱা যায়। ভিন্ ভিন্ সাহিত্যই পৰস্পৰৰ অনুবাদৰ দ্বাৰাই উদ্‌গতি সাধন কৰে। যি ভাষাই এইদৰে অনুবাদৰ সহায়েৰে জগতৰ জ্ঞানৰ ভৰাল নিজৰ কৰি লব নোৱাৰে, সেই ভাষা জগতত তিষ্টিব নোৱাৰে। যদি অসমীয়া সাহিত্যক নামাৰি জীয়াই ৰাখিব খোজে, তেন্তে ভিন্‌ ভিন্‌ দেশৰ জগৎ‍ বিখ্যাত অমূল্য গ্ৰন্থবোৰ অনুবাদ কৰি ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব লাগিব। জগতৰ আন আন উন্নত সাহিত্যই যি বাটেৰে গৈছে, সেই বাট অসমীয়া সাহিত্যৰো শক্তি অনুসাৰে লব লাগিব। এই সাহিত্য সভায়ো কিছুমান তেনে ধৰণৰ পুথি বাচি লৈ অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰিলে, অসমীয়া সাহিত্যৰ অশেষ কল্যাণ সাধন কৰা হব। আজি কালি বিজ্ঞানৰ যুগ। জগতত উন্নতিশীল সাহিত্যবোৰ হাজাৰ হাজাৰ বৈজ্ঞানিক পুথিৰে চহকী। যি সাহিত্যত বিজ্ঞানৰ পুথি নাই, সেই সাহিত্য অঙ্গহীন। সি কালৰ সোঁতত লয় পাব। এই ক্ষেত্ৰতে৷ অনুবাদেই অবলম্বন। {{gap}}মাউৰৰ সময়ত সাধাৰণ স্বাস্থ্য বিধি সৰল পুথি বিনা মূল্যে বিলায় দি আৰু কলেৰা, বসন্ত আদি ব্যাধি বোৰ কেনেকৈ বিয়পি পৰে আৰু কি উপায়েৰে তাৰ প্ৰতিকাৰ কৰিব পাৰি, এই বোৰ কথা ছায়া চিত্ৰৰ সহায়েৰে ৰাইজক বুজাই দিব পাৰিলেহে স্বদেশৰ বা স্বজাতিৰ উন্নতি কৰা হব। আসাম সাহিত্য সভাই অসমীয়া ৰাইজৰ এই অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈকো গাত লব লাগে। এই বিষয়ে প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰিলেই কৰ্ত্তব্য শেষ নহব। ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি একানপতীয়াকৈ লাগিব লাগিব।{{nop}}<noinclude></noinclude> gwd5hf9fryf2y1mhgr371gmqslhmaqq 265217 265166 2026-11-04T14:03:09Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265217 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৯৭}}</noinclude>কামৰ এটা উপায় অনুবাদ বা ভাঙনি। যি যি দেশৰ পণ্ডিত সকলে ন ন কথা উলিয়াই পুথি প্ৰকাশ কৰি জগতৰ জ্ঞানৰ উৎকৰ্ষ সাধন কৰিছে, সেই পুথি বোৰ আমাৰ ভাষালৈ অনুবাদ কৰিব লাগিব। অনুবাদ কৰা সাহিত্য উন্নতিৰ এটা ঘাই কাম। পৃথিবীৰ উন্নত সাহিত্য বোৰলৈ চালেই ইয়াৰ প্ৰমান পোৱা যায়। ভিন্ ভিন্ সাহিত্যই পৰস্পৰৰ অনুবাদৰ দ্বাৰাই উদ্‌গতি সাধন কৰে। যি ভাষাই এইদৰে অনুবাদৰ সহায়েৰে জগতৰ জ্ঞানৰ ভৰাল নিজৰ কৰি লব নোৱাৰে, সেই ভাষা জগতত তিষ্টিব নোৱাৰে। যদি অসমীয়া সাহিত্যক নামাৰি জীয়াই ৰাখিব খোজে, তেন্তে ভিন্‌ ভিন্‌ দেশৰ জগৎ‍ বিখ্যাত অমূল্য গ্ৰন্থবোৰ অনুবাদ কৰি ৰাইজৰ আগত প্ৰকাশ কৰিব লাগিব। জগতৰ আন আন উন্নত সাহিত্যই যি বাটেৰে গৈছে, সেই বাট অসমীয়া সাহিত্যৰো শক্তি অনুসাৰে লব লাগিব। এই সাহিত্য সভায়ো কিছুমান তেনে ধৰণৰ পুথি বাচি লৈ অনুবাদ কৰি প্ৰকাশ কৰিলে, অসমীয়া সাহিত্যৰ অশেষ কল্যাণ সাধন কৰা হব। আজি কালি বিজ্ঞানৰ যুগ। জগতত উন্নতিশীল সাহিত্যবোৰ হাজাৰ হাজাৰ বৈজ্ঞানিক পুথিৰে চহকী। যি সাহিত্যত বিজ্ঞানৰ পুথি নাই, সেই সাহিত্য অঙ্গহীন। সি কালৰ সোঁতত লয় পাব। এই ক্ষেত্ৰতে৷ অনুবাদেই অবলম্বন। {{gap}}মাউৰৰ সময়ত সাধাৰণ স্বাস্থ্য বিধি সৰল পুথি বিনা মূল্যে বিলায় দি আৰু কলেৰা, বসন্ত আদি ব্যাধি বোৰ কেনেকৈ বিয়পি পৰে আৰু কি উপায়েৰে তাৰ প্ৰতিকাৰ কৰিব পাৰি, এই বোৰ কথা ছায়া চিত্ৰৰ সহায়েৰে ৰাইজক বুজাই দিব পাৰিলেহে স্বদেশৰ বা স্বজাতিৰ উন্নতি কৰা হব। আসাম সাহিত্য সভাই অসমীয়া ৰাইজৰ এই অভাৱ পূৰণ কৰিবলৈকো গাত লব লাগে। এই বিষয়ে প্ৰস্তাৱ উত্থাপন কৰিলেই কৰ্ত্তব্য শেষ নহব। ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি একানপতীয়াকৈ লাগিব লাগিব।{{nop}}<noinclude></noinclude> nwlvg6wo0prk3pvl8l7jccfvgc0bsa4 104 95027 265167 264833 2026-11-04T13:13:50Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265167 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৯৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}বিশুদ্ধ সাহিত্যত বাজে বিজ্ঞানাদি বিষয়ক অইন পুথি অনুবাদ কৰিবলৈ আমাৰ কিয় ভাৰতীয় আন আন ভাষাতো শব্দৰ নাটনি পৰে। সৰল ৰসায়ন বা বিজ্ঞান পুথি এখন লিখিব লাগিলেই, এই সমস্যা আহি পৰে। কিন্তু বিজ্ঞানৰ পুথিত যি শব্দ ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে, সেইবোৰ আমাৰ ভাষাত সুমুৱাই লোৱাত মোৰ মতে কোনে৷ আপত্তি থকা উচিত নহয়। শব্দবোৰ প্ৰথমে কিছুদিন কঠুৱা যেন লাগিব পাৰে, কিন্তু কিছুমান দিনৰ পিছত কাণত সহজ লাগিব। আমাৰ ঘৰুৱা আৰু ৰাজহুৱা জীৱনত অজস্ৰ ফাৰ্চী শব্দ সোমাইছে, কিন্তু সেইবোৰ অবাধে আমি ব্যৱহাৰ কৰি যাব লাগিছোঁ। দোকান, বাকী, হিচাব, ওৱালিশ, মুন্ফা, দেৱানী, ফৌজদাৰী আদি শব্দই মোৰ কথাৰ প্ৰমাণ। বৈজ্ঞানিক পৰিভাষিক শব্দ এক ভাষাৰ পৰা আন ভাষাত সুমুৱাই লোৱা প্ৰথা আমাৰ দেশত আগৰ দিনৰ পৰাই চলি আহিছে। সংস্কৃতৰ জ্যোতিষ শাস্ত্ৰৰ ভালেমান শব্দ গ্ৰীক ভাষাৰ পৰা আহিছে। সেইবোৰ এনে ভাৱে সংস্কৃতত সোমাই গৈছে যে এতিয়া দুয়ো ভাষা নজনা পণ্ডিত সকলে সেইটো কবই নোৱাৰে। আপোনালোকৰ কৌতুহ’ল নিবাৰণ কৰিবলৈ এখনি শব্দৰ তালিকাৰ পৰা কিছুমান শব্দ তুলি দিলোঁ। যেনে, সং, কোন, হোৰা, কেন্দ্ৰ, দ্ৰেক্কান, হেলি, জামিত্ৰ ইত্যাদি শব্দৰ অক্ষান্তৰ ৰূপ মাথোন। আমাৰ জ্যৌতিষী পণ্ডিত সকলে অবাধে এইবোৰ শব্দ ব্যৱহাৰ কৰি চলি আহিছে। আমাৰ ভাষাতো আমি বৰ্তমানেও কেতবোৰ ইংৰাজী শব্দ সুমুৱাই গৈছোঁ যেনেঃ- টেলিগ্ৰাফ, পোষ্টাফিচ, ইষ্টেচন, ৰেল ইত্যাদি বৈজ্ঞানিক পুথিতো যদি আমি একে প্ৰণালীৰেই শব্দবোৰ সুমুৱাই লওঁ তেনেহলে হানি কি? অৱশ্য কি ৰূপ আৰু কি আকাৰত শব্দ লোৱা যাব পাৰে, সেইটো বিবেচনাৰ কথা। কেতবোৰ বিশেষজ্ঞ লোকৰ দ্বাৰ সেইটো সহজে কৰি লব পাৰি। ব্যক্তিগত ভাৱে এজন লিখকৰ পৰা নহৈ সাহিত্য সভাৰ দৰে এটি জাতীয় অনুষ্ঠানৰ পৰা পাৰিভাষিক শব্দৰ তালিকা প্ৰস্তুত হলে<noinclude></noinclude> 8107odo42yt78dm7xq9d1a4z222gtj3 104 95028 265168 264834 2026-11-04T13:25:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265168 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৯৯}}</noinclude>সেইটো অসঙ্কোচে জাতীয় পাৰিভাষিক ভাষা বুলি স্বীকৃত হব পাৰিব। {{gap}}কি সাহিত্য, কি সমাজ, কি ৰাজনীতি, এটাইবোৰ কামতে বুৰঞ্জী জ্ঞানৰ আৱশ্যক। আমি অতীত কালত কেনে আছিলে৷, তাক জানিবলৈ হেপাহ মানুহৰ চিৰকাল থাকিব। অতীতত আমাৰ দেশৰ অৱস্থা কেনে আছিল, বৰ্ত্তমানত কেনে হৈছে, তাক ভালকৈ নাজানিলে, কোনো কামতে হাত দিব নোৱাৰি। মৃত প্ৰায় পতিত জাতিৰ একমাত্ৰ সঞ্জীৱনী সুধা হৈছে, সেই জাতিৰ অতীত বুৰঞ্জীৰ উদ্ধাৰ আৰু অধ্যয়ন। দেশাত্মবোধ জগাবৰ এটাইতকৈ ভাল উপায় হৈছে বুৰঞ্জী জনা। আমাৰ দেশৰ স্বদেশ প্ৰেমিক বীৰ সকলৰ {{SIC|বীৰত্ম|বীৰত্ব}} কাহিনীৰে আপোনাৰ মনত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ নকৰাকৈ নোৱাৰে। সেই কাৰণেই বোধকৰোঁ মহাত্মা তিলকে শিৱাজীৰ উৎসৱৰ পুনৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিছিল। সৰহ কব নালাগে আসাম যে মুঠেই এশ বছৰৰ আগেয়ে স্বাধীন ৰাজ্য আছিল এই কথা ভাবিলে মনতে আপোনাৰ হিয়া আনন্দত উপচি নুঠেনে? আপুনি অন্তৰত বল নাপাৰনে? {{gap}}জাতীয় জীৱনত অনুকুল চিন্তাৰ প্ৰৱাহ ববলৈ ধৰিলে, বিশুদ্ধ বায়ু পানীৰ সংযোগত শ্যামল শস্য হোৱাৰ দৰে সুচিন্তা আৰু মহদ্ভাৱৰ স্ফুৰণ হয়। দেশ বিদেশৰ বুৰঞ্জীত ইয়াত অলেখ পটন্তৰ আছে। শ্ৰীযুত ৰবিন্দ্ৰ ঠাকুৰ আজি জগতপূজ্য কবি। আপোনালোকে বোধকৰো স্বীকাৰ কৰিব যে তেখেতৰ কল্পনাৰ প্ৰধান প্ৰেৰণা ভাৰতৰ বেদ, উপনিষদ, পুৰাণ, ইতিহাস, কবীৰ, তুলসীদাস আদি সন্ত সকলৰ সহস্ৰ চিন্তা প্ৰৱাহৰ পৰা উদ্ভুত। {{gap}}কিন্তু এইটোও নকৈ নোৱাৰি যে কেতিয়াবা প্ৰতিভা প্ৰতিকূল অৱস্থা অতিক্ৰম কৰিও ফুটি উঠে। যিহক মোৰ প্ৰতিপাদ্য বিষয় এইটোহে ঘৰুৱা জীৱনৰ দৰে জাতীয় জীৱনো ভাৱ সঙ্কুল নহলে চিন্তা বা প্ৰতিভাৰ স্ফুৰণ সহজে হৈ নুঠে। শুনোতা নহলে বক্তা নোলায়, জাতিৰ ভিতৰত<noinclude></noinclude> qgubw2eeutydea643qvuxpyezvqhaxi 104 95029 265170 264835 2026-11-04T13:35:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265170 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>ভাৱ প্ৰৱণতা বা ভাৱ গ্ৰাহীতা নহলে ভাবুক বা চিন্তাশীল মানুহৰ অভ্যুদ্বয় নহয়। মোৰ বিশ্বাস জাতিৰ ভিতৰত এই চিন্তা প্ৰৱণতা বা ভাৱগ্ৰাহীতা ওপজোৱা সাহিত্য সভাৰ নিচিনা অনুষ্ঠানৰ প্ৰধান কাম। {{gap}}এই উদ্দেশ্য সফল কৰিবলৈ সাহিত্য সভাই আমাক দেশ বিদেশৰ নানান প্ৰতিভাশালী পুৰুষ সকলৰ মনৰ সংসৰ্গলৈ আনিব লাগে। তেওঁলোকৰ অমূল্য গ্ৰন্থৰাজিৰ অনুবাদ বা সেইটো সম্প্ৰতি অসম্ভৱ হলে তেওঁলোকৰ ভাৱৰাশিৰ সংগ্ৰহ আদি প্ৰকাশ কৰাব লাগে। জগতৰ ডাঙৰ বীৰ, চিন্তাশীল মনস্বী আৰু স্বদেশ প্ৰেমিক পুৰুষ সকলৰ জীৱন চৰিত উলিয়াব লাগে। উন্নত জাতি সকলৰ বুৰঞ্জী বিশেষকৈ তেওঁলোকে কি কি আদৰ্শ আগত লই আৰু কি কি প্ৰণালী অবলম্বন কৰি ডাঙৰ আৰু উন্নত হ’ল, এই কথা পোন পটীয়াকৈ সৰল ভাৱে লিখাই উলিয়ালে আমাৰ অশেষ কল্যাণ হব। আমাৰ ভাষাত এতিয়াও গ্যাৰিবাল দি নেপ’লীয়ন, চিজাৰ হ্যানিবাল এনেকি ৰাণা প্ৰতাপ, শিৱাজী, চিলাৰায় আদি আমাৰ জগত বৰেন্য বীৰ পুৰুষ সকলৰ চৰিতাভাস পৰ্য্যন্ত নাই। ইংৰাজী নজনাৰ ভিতৰত কম মানুহেই এওঁলোকৰ নাম শুনিছে। আধুনিক উন্নত জাতি ইংৰাজ, জাৰ্ম্মাণ, আমেৰিকা, জাপান আদি কেনেকৈ ইমান ডাঙৰ হ’ল সেইবোৰ বিবৰণ আমাৰ ভাষাত পাবলৈ নাই। {{gap}}সেইদৰে বিখ্যাত মনস্বী লেখক আৰু ভাবুক সকলে কি ত্যাগ, কি চেষ্টাৰ ভিতৰেদি সাধনাত সফল হ’ল, এই বোৰ নাজানিলে আমাৰ জাতীয় মন টনকীয়াল হৈ উঠিব নোৱাৰে। সাহিত্য শব্দটোৱেই এটা সমষ্টি বা সংহতি বুজায়। সমাজ বা জাতিক অতিক্ৰম কৰি কোনো সাহিত্য হবই নোৱাৰে। সেই কাৰণে নাট, উপন্যাস, গীত, কবিতা, আদি জাতীয় বা সামাজিক ৰীতি-নীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ, চলন-ফুৰণ, গৌৰৱ বা হীনতা ইত্যাদি কথালৈহে বৰ্ত্তিব পাৰে, সাহিত্যৰ কথা বস্তু, ৰসৰ স্ফুৰণ ইত্যাদি সাজ-সজুলি আমাৰ সমাজৰ আভ্যন্তৰিক জীৱন প্ৰৱাহৰ পৰা<noinclude></noinclude> nzwg9nbop23ggemes4qb74vci6vdilk 104 95099 265429 264957 2026-11-05T08:42:12Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{Block right|'''মাতৃ পূজাৰ অৰ্ঘ্য—২'''}} {{Dhr|3em}} {{X-larger|পম্পিয়াইৰ}} {{Xxx-larger|{{vertical text|'''প্ৰ ল য় কা হি নী'''}}}} {{Dhr|12em}} {{Float Left|দাম এটকা}} {{Float Right|{{larger|'''শ্ৰীলক্ষেশ্বশৰ্ম্মা'''}}}}<noinclude></noinclude> 8xgrme60n9xb7rlgira5ei4mue6dl79 265430 265429 2026-11-05T08:43:26Z হানিফ আলী 1925 265430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{Block right|'''মাতৃ পূজাৰ অৰ্ঘ্য—২'''}} {{Dhr|3em}} {{X-larger|পম্পিয়াইৰ}} {{Xxxx-larger|{{vertical text|'''প্ৰ ল য় কা হি নী'''}}}} {{Dhr|12em}} {{Float left|দাম এটকা}} {{Float right|{{larger|'''শ্ৰীলক্ষেশ্বশৰ্ম্মা'''}}}}<noinclude></noinclude> 6vb3ndup5j52yajj2hnyr0rp3oxa34g 265431 265430 2026-11-05T08:45:01Z হানিফ আলী 1925 265431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{Block right|'''মাতৃ পূজাৰ অৰ্ঘ্য—২'''}} {{Dhr|3em}} {{X-larger|পম্পিয়াইৰ}} {{Xxxx-larger|{{vertical text|'''প্ৰ ল য় কা হি নী'''}}}} {{Dhr|20em}} {{Float left|দাম এটকা}} {{Float right|{{larger|'''শ্ৰীলক্ষেশ্বশৰ্ম্মা'''}}}}<noinclude></noinclude> 48jd0w9teac1vdq6d8b0lnn2akgqc3t 104 95110 265334 265032 2026-11-04T16:43:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬২||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}সেইদৰে কিমান সময় থিয় হৈ আছিল মালতীয়ে কব নোৱাৰে। দুৱাৰ মেলা শব্দ শুনি ঘূৰি চাই দেখিলে যে ক'লীমেমে ভাত-পানী লৈ আহিছে। আকৌ বিছনাত বহি সুধিলে "এতিয়াই চাহ খাইছো আকৌ ভাত আনিলা বাই?” {{gap}}ক'লীমেমে চকুদুটা ডাঙৰকৈ মেলি দুৱাৰৰ ফালে ঘূবাই ইঙ্গিত দি কলে "বাৰ বাজিল।” {{gap}}“অ” বুলি উচ্চাৰণ কৰি কোনো কথা নকৈ মালতীয়ে ভাত খাবলৈ ধৰিলে। {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|-সাত-}}'''}} {{gap}}কেপ্টেনে বিছনাত বাগৰ দিলত দলপতিয়ে কেপ্টেনৰ নিচিনাকৈ সাজপাৰ লৈ কেপ্টেনৰ নামৰ ভিজিটিং কাৰ্ড কেখনমান জেপত সুমাই লৈ নিজ কোঠালীৰ দুৱাৰত তলা লগাই ওলাই গৈ মটৰত উঠি বহিল। পোনতে তেওঁ ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীৰ অফিচলৈ গল। মেনেজাৰ কামেশ্বৰৰ লগত দেখা কৰি যান-বাহন-যোগনীয়াৰৰ গৰাকী বুলি পৰিচয় দি মেনেজিং ডিৰেক্টৰ আশমান সিঙৰ লগত দেখা কবিবলৈ ইচ্ছা জনালে। তাৰ উত্তৰত কামেশ্বৰে কলে বোলে চেক্ৰেটৰী মিচ্ এম, বৰা চাৰে দহবজাত তালৈ অহা কথা আছিল আৰু মিঃ সিঙে তেওঁলৈ বাটচাই বাৰ বজালৈ ৰৈ আছিল। পিছে মিচ্ বৰা নহা দেখি টেলিফোনেৰে তেওঁক মাতি শুধিব খুজিছিল কিন্তু টেলিফোনত কোনো উত্তৰ নাপাই মিঃ সিং ঘৰলৈ গৈছে। বাৰ বজাৰ পৰা<noinclude></noinclude> mcadee8ah7ir0pzudwnk5ejvr5skg37 104 95111 265335 265033 2026-11-04T16:50:20Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৬৩}}</noinclude>দুই বজালৈ তেওঁৰ দিবা নিদ্ৰাৰ সময়। যদি দেখা কৰিব খোজে দুই বজাৰ পিছত গলে ঘৰতে লগ পাব পাৰে। {{gap}}দলপতিয়ে ঘৰীলৈ চাই কলে "বাক সেয়ে হব। দুই বাজিবলৈ বেছি সময় নাই। পিছে মেনেজাৰ, কণ্ট্ৰাক্ট চহী কৰাৰ কি হব? ফৰম পূৰণ কৰিছে নেকি?” {{gap}}“নাই কৰা। আগেয়ে বন্দবস্ত ঠিক হওক। টাইপ কৰি ততালিকে ফৰম পূৰ্ণ কৰি দিব পৰা হব। আমাৰ কোম্পানীৰ হৈ মেনেজিং ডিৰেক্টৰে চহী কৰিব। সম্প্ৰতি আপুনি আমাৰ প্ৰস্তাৱত সন্মত আছে নে নাই জানিব খোজো।” {{gap}}দলপতিয়ে থিয় হৈ কলে “মোৰ মতামত জনোৱাৰ আগেয়ে মেনেজিং ডিৰেক্টৰৰ লগত অলপ কথা পাতিবৰ আৱশ্যক গতিকে তেওঁক লগ ধৰোগৈ।” {{gap}}দলপতিয়ে আশমান সিঙৰ নঙলাত মটৰ ৰখাই ভিতৰ সোমাই গল। বাহিৰৰ বাৰাণ্ডাত থকা লগুৱা এটাক দেখি কেপ্টেনৰ কাৰ্ড খন সিঙৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে। অলপ পাছতে আশমান সিং ওলাই আহি তেওঁৰ লগত হেণ্ডশ্যেক কৰি আদৰি নি বহুৱালে। আশমান সিঙেই প্ৰথমে কথা আৰম্ভ কৰিলে “মিঃ সেন....” {{gap}}দলপতিয়ে শুদ্ধ কৰি দিলে সেনটো মোৰ উপাধি নহয় মিঃ সিং। মোৰ নাম ভীমসেন। কোনো উপাধি নাই, {{gap}}“হয় নেকি? বেছ কওঁ শুনক, ডাঙৰীয়া, আপোনাৰ চেক্ৰেটৰী মিচ্ এম, বৰা কোনে৷ কামৰ মানুহ নহয়। চাৰে দহবজাত নগৈ মোৰ ডেৰ ঘণ্টা সময় নষ্ট কৰিছে। ইপিনে দেখিছো ব্যৱসায় চলোৱাৰ বাবে উপযুক্ত বুদ্ধিও তেওঁৰ মগজুত নাই। গতিকে তেওঁৰ পৰা আপোনাৰ ব্যৱসায়ৰ উন্নতি আশা কৰিব নোৱাৰে। বিশেষকৈ এইবোৰ তিৰোতা মানুহৰ কাম নহয়। তাতে আকৌ<noinclude></noinclude> otktj9lo2zxfdazsj92liski17mveew 104 95115 265171 2026-11-04T13:38:11Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন গোটাব লাগে । নহলে সাহিত্য সুন্দৰ, স্বাভাৱিক আৰু মৰ্ম্মস্পর্শী হবই নোৱাৰে। অৱশ্য এইটে কোৱা মোৰ উদ্দেশ্য নহয় যে চলিত সামাজিক বা জাতীয় ভাৱক প..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন গোটাব লাগে । নহলে সাহিত্য সুন্দৰ, স্বাভাৱিক আৰু মৰ্ম্মস্পর্শী হবই নোৱাৰে। অৱশ্য এইটে কোৱা মোৰ উদ্দেশ্য নহয় যে চলিত সামাজিক বা জাতীয় ভাৱক পিছ পেলাই কোনো সাহিত্য হব নোৱাৰে। এইবোৰ সাহিত্যক আমি আদার্শাত্মক সাহিত্য বুলি কম । + এইটো কলে বৰ বঢ়াই কোৱা নহব যে, বৰ্ত্তমান কালত আমাৰ দেশত সাহিত্য ধেমালিৰ বস্তুহে হৈ আছে, সাধনাৰ বস্তু হোৱা নাই । আজিকালিৰ দিনত সাহিত্য প্ৰচাৰৰ মেডিয়াম হৈছে মাহেকীয়া আলোচনাৰ কাকত৷ আমাৰ দেশত মাহেকীয়া কাকত ওলাই আছে, মৰি আছে। কোনো খন থিতাপি লাগি থাকিব পৰা নাই। ইয়াৰ প্রধান কারণ চিন্তাশীল লেখক আৰু সহানুভুতি দেখুৱা পঢ়োতাৰ অভাৱ । কিন্তু ইয়াৰ লগতে এইটোও উল্লেখ যোগ্য যে আগতকৈ আজিকালি ভালেমান পুথি দিনে দিনে প্রকাশ হব ধৰিছে। এইটো আশাপূর্ণ কথা যে আমাৰ দেশৰ শিক্ষিত সম্প্রদায়ে লেখা পঢ়া আদি মানসিক বস্তুৰ ফালে ধাউতি দেখুৱাব লাগিছে । কিন্তু বেচি ভাগ কিতাপৰ ৰচনাতেই লৰালৰিৰ ছবি একোটা পৰি থাকে । ৰচনাত লেখকে যিমান খিনি চিন্তা আৰু পৰিশ্ৰম কৰা উচিত আছিল তিমান খিনি কৰা নাই যেন লাগে । এইটোও মন কৰিব লগীয়া যে কিতাপ প্ৰৱন্ধ ৰচনা কৰাত যি চিন্তা আৰু পৰিশ্ৰম লাগে বুলি কৈছোঁ, সেইটো প্ৰায়েই স্বেচ্ছাকৃত হব নোৱাৰে । ঠাৰি পানীৰ ওপৰত যিমান খিনি ওলাই থাকে, পানীৰ তলত তাতকৈ বেছি সোমাই থাকে। আমাৰ গ্ৰন্থকাৰ সকলৰ লেখাত যিমান খিনি বিদ্যাবৰ্ত্তা সৌন্দৰ্য্যজ্ঞান ৱা ভাষাৰ ওপৰত আধিপত্য প্রকাশ পায়, তেওঁলোকৰ অন্তৰত তাতোকৈ বেছি জ্ম, থাকিব লাগে । কিন্তু সাধাৰণতঃ যিবোৰ কিতাপ আমাৰ ভাষাত প্ৰকাশ হৈছে, সেইবোৰে গ্ৰন্থকাৰ সকলৰ এই গুৰুভাৰৰ পৰিচয় নিদিয়ে বহু গ্ৰন্থকাৰৰ পক্ষে এখনৰ পিছত আৰু এখন গ্রন্থ লিখিবৰ ভাৱ আৰু ভাষা নাইকীয়া হেন হয়। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ পঢ়া আৰু ফুলৰ C<noinclude></noinclude> ff1h5dk1eff675enox4gz4unfqhlzlk 265360 265171 2026-11-05T03:04:19Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১০১}}</noinclude>গোটাব লাগে। নহলে সাহিত্য সুন্দৰ, স্বাভাৱিক আৰু মৰ্ম্মস্পৰ্শী হবই নোৱাৰে। অৱশ্য এইটো কোৱা মোৰ উদ্দেশ্য নহয় যে চলিত সামাজিক বা জাতীয় ভাৱক পিছ পেলাই কোনো সাহিত্য হব নোৱাৰে। এইবোৰ সাহিত্যক আমি আদাৰ্শাত্মক সাহিত্য বুলি কম। {{gap}}এইটো কলে বৰ বঢ়াই কোৱা নহব যে, বৰ্ত্তমান কালত আমাৰ দেশত সাহিত্য ধেমালিৰ বস্তুহে হৈ আছে, সাধনাৰ বস্তু হোৱা নাই। আজিকালিৰ দিনত সাহিত্য প্ৰচাৰৰ মেডিয়াম হৈছে মাহেকীয়া আলোচনাৰ কাকত। আমাৰ দেশত মাহেকীয়া কাকত ওলাই আছে, মৰি আছে। কোনো খন থিতাপি লাগি থাকিব পৰা নাই। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ চিন্তাশীল লেখক আৰু সহানুভুতি দেখুৱা পঢ়োতাৰ অভাৱ। কিন্তু ইয়াৰ লগতে এইটোও উল্লেখ যোগ্য যে আগতকৈ আজিকালি ভালেমান পুথি দিনে দিনে প্ৰকাশ হব ধৰিছে। এইটো আশাপূৰ্ণ কথা যে আমাৰ দেশৰ শিক্ষিত সম্প্ৰদায়ে লেখা পঢ়া আদি মানসিক বস্তুৰ ফালে ধাউতি দেখুৱাব লাগিছে। কিন্তু বেচি ভাগ কিতাপৰ ৰচনাতেই লৰালৰিৰ ছবি একোটা পৰি থাকে। ৰচনাত লেখকে যিমান খিনি চিন্তা আৰু পৰিশ্ৰম কৰা উচিত আছিল তিমান খিনি কৰা নাই যেন লাগে। এইটোও মন কৰিব লগীয়া যে কিতাপ প্ৰৱন্ধ ৰচনা কৰাত যি চিন্তা আৰু পৰিশ্ৰম লাগে বুলি কৈছোঁ, সেইটো প্ৰায়েই স্বেচ্ছাকৃত হব নোৱাৰে। পদ্মফুলৰ ঠাৰি পানীৰ ওপৰত যিমান খিনি ওলাই থাকে, পানীৰ তলত তাতকৈ বেছি সোমাই থাকে। আমাৰ গ্ৰন্থকাৰ সকলৰ লেখাত যিমান খিনি বিদ্যাবৰ্ত্তা সৌন্দৰ্য্যজ্ঞান বা ভাষাৰ ওপৰত আধিপত্য প্ৰকাশ পায়, তেওঁলোকৰ অন্তৰত তাতোকৈ বেছি জমা থাকিব লাগে। কিন্তু সাধাৰণতঃ যিবোৰ কিতাপ আমাৰ ভাষাত প্ৰকাশ হৈছে, সেইবোৰে গ্ৰন্থকাৰ সকলৰ এই গুৰুভাৰৰ পৰিচয় নিদিয়ে। বহু গ্ৰন্থকাৰৰ পক্ষে এখনৰ পিছত আৰু এখন গ্ৰন্থ লিখিবৰ ভাৱ আৰু ভাষা নাইকীয়া হেন হয়। ইয়াৰ প্ৰধান কাৰণ পঢ়া আৰু<noinclude></noinclude> 3ucsd5955ce88ws8r9ykvcp30cdieaz 104 95116 265172 2026-11-04T13:38:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন চিন্তাৰ অভাৱ ৷ গ্ৰন্থ আৰু প্ৰৱন্ধ আদি প্ৰণয়ন কৰিবলৈয়ো কঠোৰ পঢ়া আৰু চিন্তাৰ আৱশ্যক হয়। আমাৰ পঢ়া শুনাত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কেৱল কেৱল ইউনিভাৰ্চি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265172 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন চিন্তাৰ অভাৱ ৷ গ্ৰন্থ আৰু প্ৰৱন্ধ আদি প্ৰণয়ন কৰিবলৈয়ো কঠোৰ পঢ়া আৰু চিন্তাৰ আৱশ্যক হয়। আমাৰ পঢ়া শুনাত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কেৱল কেৱল ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰীক্ষা পাচ কৰিবলৈকেহে লাগে। স্কুল বা কলেজৰ পৰা ওলাই আহি অইন কাম কৰাৰ লগে লগে, তেওঁলোকে গ্ৰন্থ ৰচনা আদি কানত হাত দিয়ে। সাহিত্য সাধনাত যে পৰীক্ষা পাচ কৰাতকৈ বেছি পঢ়া শুনা লাগে সেইটো তেওঁলোকে নাভাবে। সামাজিক বা ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত দেশ সেৱা কৰিবলৈ যেনেকৈ ত্যাগ আৰু কঠোৰ সংযম লাগে, সাহিত্যৰ ভিতৰেদিও দেশ সেৱা কৰিবলৈকো ত্যাগ আৰু পৰিশ্রম লাগে । যেনেকৈ প্ৰকৃত দানৰ নিমিত্তে ধন আৰু মন দুয়োৰো প্রাচার্য্য লাগে, সাহিত্যৰ ভিতৰেদি যি দান তাৰ নিমিত্তে জ্ঞান আৰু মনৰ উৎকৰ্ষ সাধন আৱশ্যক । প্রত্যেক সাহিত্যিকেই নিজে নিজে কেতবোৰ বিশ্ববরেন্য কবি বা গ্ৰন্থকাৰৰ পুস্তকাৱণী ভালকৈ পঢ়ি নিজৰ মন উদাৰ কৰিব লাগে । তেওঁলোকৰ ভাৱ আৰু ভাষাৰ প্ৰণালী পৰ্য্যবেক্ষণ কৰি নিজ নিজ মন গঢ়ি লব লাগে । লগে লগে ভ্রমণ, চিন্তা, পৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থা আদিৰ বিশ্লেষণ কৰি মানৱ চৰিত্রৰ জটিল ৰহস্যবোৰ হৃদয় মঙ্গল কৰিব লাগে । এই থিনি সমল গোটাই লই সাহিত্য ক্ষেত্ৰত অৱতীর্ণ হলে ভাষা অৱলীলা গতি আৰু ভাৱৰ অফুৰন্ত প্ৰৱাহৰ পৰিচয় ছত্রে ছত্রে ফুটি ওলাব । সেইদৰে দকৈ মন এবাৰ দকৈ নাদ খান্দি ললে পানীৰ অভাৱ নহয়, আহি থাকে । প্রত্যেক চহাই ললে ভাৱ আৰু ভাষা আপোন৷ আপুনি উন্নত জাতিৰ সাহিত্যতেই ভাৱ আৰু ভাষাৰ এটি ক্রম বিকাশ পোৱা যায় । ইয়াৰ কাৰণ এক যুগৰ লেখক সকলে, আগৰ যুগৰ লেখক সকলে য'ত শেষ কৰে, তাৰ পৰা আৰম্ভ কৰে । দ্বিতীয়তঃ জাতীয় জীৱন ক্রম বিকাশশীল আৰু সাহিত্য জাতীয় জীৱনৰ অনুৰূপ হোৱাৰ কাৰণেই ইরাতে৷ বিকাশৰ বেলেগ বেলেগ স্তৰ দেখিবলৈ পোৱা যায় ৷<noinclude></noinclude> 0q8qwd7xw39smmrp2lxcxivkl4rb1pe 265363 265172 2026-11-05T03:15:21Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>চিন্তাৰ অভাৱ। গ্ৰন্থ আৰু প্ৰৱন্ধ আদি প্ৰণয়ন কৰিবলৈয়ো কঠোৰ পঢ়া আৰু চিন্তাৰ আৱশ্যক হয়। আমাৰ পঢ়া শুনাত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কেৱল কেৱল ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰীক্ষা পাচ কৰিবলৈকেহে লাগে। স্কুল বা কলেজৰ পৰা ওলাই আহি অইন কাম কৰাৰ লগে লগে, তেওঁলোকে গ্ৰন্থ ৰচনা আদি কামত হাত দিয়ে। সাহিত্য সাধনাত যে পৰীক্ষা পাচ কৰাতকৈ বেছি পঢ়া শুনা লাগে সেইটো তেওঁলোকে নাভাবে। সামাজিক বা ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত দেশ সেৱা কৰিবলৈ যেনেকৈ ত্যাগ আৰু কঠোৰ সংযম লাগে, সাহিত্যৰ ভিতৰেদিও দেশ সেৱা কৰিবলৈকো ত্যাগ আৰু পৰিশ্ৰম লাগে। যেনেকৈ প্ৰকৃত দানৰ নিমিত্তে ধন আৰু মন দুয়োৰো প্ৰাচাৰ্য্য লাগে, সাহিত্যৰ ভিতৰেদি যি দান তাৰ নিমিত্তে জ্ঞান আৰু মনৰ উৎকৰ্ষ সাধন আৱশ্যক। {{gap}}প্ৰত্যেক সাহিত্যিকেই নিজে নিজে কেতবোৰ বিশ্ববৰেন্য কবি বা গ্ৰন্থকাৰৰ পুস্তকাৱলী ভালকৈ পঢ়ি নিজৰ মন উদাৰ কৰিব লাগে। তেওঁলোকৰ ভাৱ আৰু ভাষাৰ প্ৰণালী পৰ্য্যবেক্ষণ কৰি নিজ নিজ মন গঢ়ি লব লাগে। লগে লগে ভ্ৰমণ, চিন্তা, পৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থা আদিৰ বিশ্লেষণ কৰি মানৱ চৰিত্ৰৰ জটিল ৰহস্যবোৰ হৃদয় মঙ্গল কৰিব লাগে। এই খিনি সমল গোটাই লই সাহিত্য ক্ষেত্ৰত অৱতীৰ্ণ হলে ভাষা অৱলীলা গতি আৰু ভাৱৰ অফুৰন্ত প্ৰৱাহৰ পৰিচয় ছত্ৰে ছত্ৰে ফুটি ওলাব। দকৈ নাদ খান্দি ললে পানীৰ অভাৱ নহয়, সেইদৰে দকৈ মন এবাৰ চহাই ললে ভাৱ আৰু ভাষা আপোনা আপুনি আহি থাকে। প্ৰত্যেক উন্নত জাতিৰ সাহিত্যতেই ভাৱ আৰু ভাষাৰ এটি ক্ৰম বিকাশ পোৱা যায়। ইয়াৰ কাৰণ এক যুগৰ লেখক সকলে, আগৰ যুগৰ লেখক সকলে য’ত শেষ কৰে, তাৰ পৰা আৰম্ভ কৰে। দ্বিতীয়তঃ জাতীয় জীৱন ক্ৰম বিকাশশীল আৰু সাহিত্য জাতীয় জীৱনৰ অনুৰূপ হোৱাৰ কাৰণেই ইয়াতো বিকাশৰ বেলেগ বেলেগ স্তৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়।<noinclude></noinclude> p1k0d8x8zwvkran7luoq6p5bztzqurn 104 95117 265173 2026-11-04T13:38:49Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১.৩ ইউৰোপীয় সাহিত্যিক সকলে প্রথমতেই গ্রীক আৰু লেটিন ভাষাৰ সাহিত্যবোৰৰ মূল ভাষ৷ আৰু অনুবাদ পঢ়ি লয় । আমাৰ দেশৰ সাহিত্যিক সকলেও অতি কম পক্ষে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১.৩ ইউৰোপীয় সাহিত্যিক সকলে প্রথমতেই গ্রীক আৰু লেটিন ভাষাৰ সাহিত্যবোৰৰ মূল ভাষ৷ আৰু অনুবাদ পঢ়ি লয় । আমাৰ দেশৰ সাহিত্যিক সকলেও অতি কম পক্ষেও ৰামায়ণ মহাভাৰত আৰু ভাগৱত আদি কেতবোৰ সংস্কৃত পুৰণি গ্ৰন্থ পঢ়ি লোৱা উচিত। সংস্কৃত জনাবোৰে মূল ভাষাত আৰু নজনাবোৰে আমাৰ ভাষাত থকা অনুবাদ গ্ৰন্থযোৰ পঢ়ি লৈ নিজৰ আৰু আন আন দেশৰ শ্ৰেষ্ঠ লেখক সকলৰ গ্ৰন্থবোৰ আয়ত্ত কৰি ললে আমাৰ বৰ্ত্তমান সাহিত্যত আমি যিবোৰ দোষৰ কথা উনুকিয়াইছোঁ, সেইবোৰ ততালিকে নাইকীয়া হব । গুৱালপাৰা জিলাৰ অধিবাসী যে অসমীয়া নহয়, তাক কোৱা শুন নাই, কিন্তু তেওঁলোকৰ ভাষা যে অসমীয়া নহর এই কথা প্রতিপন্ন কৰাবৰ বিশেষ চেষ্টা চলিছে, তাক স্পষ্টকৈ দেখা যায়। খুৰীত বহা যোৱা সাহিত্য সভাৰ অভ্যর্থনা সমিতিৰ সভাপতি মেছপাৰাৰ জমিদাৰ শ্ৰীযুত ৰবিন্দ্ৰনাৰায়ণ চৌধুৰী ডাঙৰীয়াই তেওঁৰ অভিভাষণত কোৱা “মোৰ ভাষা অসমীয়া নহয়” এই কথাকে খামুছি ধৰি আৰু তাকেই বিশেষ প্রমাণ স্বৰূপ দাখিল কৰি গুৱালপাৰা জিলাত বঙ্গলা ভাষা চলোৱা উচিত বুলি কিছু গন্য-মান্য লোকে প্রজা সাধাৰণৰ ভিতৰত আন্দোলন কৰা কথা আমি দেখিছোঁ আৰু শুনিছো । ষি মন কৰে তেওঁ বঙ্গালী শিক্ষাত বা কোৱাত কাৰো আপত্তি কৰা উচিত নহয়। কিন্তু গুৱালপাৰা জিলাৰ অধিবাসী সকলৰ মাতৃভাষা বঙ্গলা বুলি কলে' তাত আমি দুৰ্ঘোৰ প্ৰতিবাদ নকৰি নোৱাৰিম ৷ শ্ৰীযুত ৰবিন্দ্ৰনাৰায়ণ চৌধুৰীয়েও তেওঁৰ মাতৃভাষা বঙ্গালা বুলি কোৱা৷ নাছিল । বঙল৷ ভালকৈ কব নোৱাৰা, ইংৰাজীতে চিঠি পত্র লিখা অনেকে লৰা ছোৱালীৰ সৈতে হিন্দুস্থানী বা ইংৰাজীতে কথা বাৰ্ত্তা কোৱা বহুতো ভাৰতবাসী আছে বুলি সকলোৱে জানে। সেই দেখিয়েই তেওঁবিলাক ইংৰাজ বুলি বা তেওঁবিলাকৰ মাতৃভাষা বঙ্গলা বা হিন্দী নহয় বুলি কোৱা শুনা নাযায় । দুই চাৰিদিন ৰিলাতত ৰাস কৰা ভাৰতবাসীয়ে<noinclude></noinclude> 57w2oc1gsj8ovc1j59jl9c3gursmvwy 265375 265173 2026-11-05T04:50:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১০৩}}</noinclude>{{gap}}ইউৰোপীয় সাহিত্যিক সকলে প্ৰথমতেই গ্ৰীক আৰু লেটিন ভাষাৰ সাহিত্যবোৰৰ মূল ভাষা আৰু অনুবাদ পঢ়ি লয়। আমাৰ দেশৰ সাহিত্যিক সকলেও অতি কম পক্ষেও ৰামায়ণ মহাভাৰত আৰু ভাগৱত আদি কেতবোৰ সংস্কৃত পুৰণি গ্ৰন্থ পঢ়ি লোৱা উচিত। সংস্কৃত জনাবোৰে মূল ভাষাত আৰু নজনাবোৰে আমাৰ ভাষাত থকা অনুবাদ গ্ৰন্থবোৰ পঢ়ি লৈ নিজৰ আৰু আন আন দেশৰ শ্ৰেষ্ঠ লেখক সকলৰ গ্ৰন্থবোৰ আয়ত্ত কৰি ললে আমাৰ বৰ্ত্তমান সাহিত্যত আমি যিবোৰ দোষৰ কথা উনুকিয়াইছোঁ, সেইবোৰ ততালিকে নাইকীয়া হব। {{gap}}গুৱালপাৰা জিলাৰ অধিবাসী যে অসমীয়া নহয়, তাক কোৱা শুনা নাই, কিন্তু তেওঁলোকৰ ভাষা যে অসমীয়া নহয় এই কথা প্ৰতিপন্ন কৰাবৰ বিশেষ চেষ্টা চলিছে, তাক স্পষ্টকৈ দেখা যায়। ধুবুৰীত বহা যোৱা সাহিত্য সভাৰ অভ্যৰ্থনা সমিতিৰ সভাপতি মেছপাৰাৰ জমিদাৰ শ্ৰীযুত ৰবিন্দ্ৰনাৰায়ণ চৌধুৰী ডাঙৰীয়াই তেওঁৰ অভিভাষণত কোৱা “মোৰ ভাষা অসমীয়া নহয়” এই কথাকে খামুছি ধৰি আৰু তাকেই বিশেষ প্ৰমাণ স্বৰূপ দাখিল কৰি গুৱালপাৰা জিলাত বঙ্গলা ভাষা চলোৱা উচিত বুলি কিছু গন্য-মান্য লোকে প্ৰজা সাধাৰণৰ ভিতৰত আন্দোলন কৰা কথা আমি দেখিছোঁ আৰু শুনিছো। যি মন কৰে তেওঁ বঙ্গালী শিক্ষাত বা কোৱাত কাৰো আপত্তি কৰা উচিত নহয়। কিন্তু গুৱালপাৰা জিলাৰ অধিবাসী সকলৰ মাতৃভাষা বঙ্গলা বুলি কলে তাত আমি দুৰ্ঘোৰ প্ৰতিবাদ নকৰি নোৱাৰিম। শ্ৰীযুত ৰবিন্দ্ৰনাৰায়ণ চৌধুৰীয়েও তেওঁৰ মাতৃভাষা বঙ্গালা বুলি কোৱা নাছিল। বঙলা ভালকৈ কব নোৱাৰা, ইংৰাজীতে চিঠি পত্ৰ লিখা অনেকে লৰা ছোৱালীৰ সৈতে হিন্দুস্থানী বা ইংৰাজীতে কথা বাৰ্ত্তা কোৱা বহুতো ভাৰতবাসী আছে বুলি সকলোৱে জানে। সেই দেখিয়েই তেওঁবিলাক ইংৰাজ বুলি বা তেওঁবিলাকৰ মাতৃভাষা বঙ্গলা বা হিন্দী নহয় বুলি কোৱা শুনা নাযায়। দুই চাৰিদিন বিলাতত বাস কৰা ভাৰতবাসীয়ে<noinclude></noinclude> 0rhexr3b132vgeuikcbusnh40firrwh 104 95118 265175 2026-11-04T13:39:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "FY দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ইংলণ্ডক হোম বোলা মাজে সময়ে শুনা গৈছিল, কিন্তু আজিকালি সেই বিষয়ে আত্মসম্মান বোধ হীন বুলিয়েই হয় । সৰুৰে পৰা বিদেশী ভাষা শিক্ষা সমুলি মাতৃ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>FY দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ইংলণ্ডক হোম বোলা মাজে সময়ে শুনা গৈছিল, কিন্তু আজিকালি সেই বিষয়ে আত্মসম্মান বোধ হীন বুলিয়েই হয় । সৰুৰে পৰা বিদেশী ভাষা শিক্ষা সমুলি মাতৃভাষা নজনা স্বর্গীয় কবি মাইকেল মধুসুদন দত্তয়ো যদি আদহীয়া বয়সত মাতৃভাষা শিকা উচিত বুলি ভাবিছিল, পণ্ডিত ৰাখি মাতৃভাষা শিকিছিল আৰু শিকি বঙ্গ সাহিত্যৰ জেউতি চৰাই বঙ্গ জননীৰ মুখ উজ্জ্বল কৰিব পাৰিছিল অসমীয়া নজন৷ মাতৃবৎসল গুৱালপাৰাবাসী সকলেও এদিন মাতৃভাষা শিকি এদিন অসমীয়া সাহিত্যৰ শ্ৰীবৃদ্ধি কৰি অসম মাতৃৰ চকুলো মছিব তাত মোৰ সন্দেহ নাই। এই সঙ্গ কামত প্রান্তবাসী আৰু ভাৰতবাসীৰে৷ সহায় পাম বুলি আশা বঙ্গালী আৰু অসমীয়াৰ ভিতৰত ক্ষুদ্র স্বার্থ কৰিছোঁ। আসাম প্রবাসী ঘটিত বিৰোধ নাই বুলি কলে সচাত নৰব । কিন্তু জাতীয়তা জ্ঞানৰ লগে লগে ক্ষুদ্র স্বার্থ লই পাব আৰু প্রাদেশিক অধিকাৰৰ সামঞ্জস্য হৈ সাম্য মৈত্রীভাৱ হব বুলি মোৰ বিশ্বাস আসাম জননীৰ বৰ্ত্তমান দুর্ভাগ্য আৰু দুৰাৱস্থা দেখি জনদিয়েক প্রান্তবাসীৰ পৰামৰ্শত গুৱালপাৰা আৰু ধুবুৰীবাসী কেইজন মান সুযোগ্য পুত্ৰয়ো আজি তেওঁক এৰি সুভগা বঙ্গ জননীৰ ওচৰ চাবলৈ মন মেলিছে । মাতৃভাৱেৰে তেওঁ বিলাকক সাৱটি ধৰি আসাম আইৰ অন্তৰত বই থকা চেনেহৰ নিজৰাৰ পৱিত্ৰ ধাৰা দেখুৱাই তেওঁলোকক ঘৰ এৰি অঘৰী নহবলৈ সাহিত্য সভাৰ জৰিয়তে কাকুতি মিনতি কৰিব লাগিব। যদিও তেওঁ বিলাকে বঙ্গ জননীৰ সম্পদ লৈ চাই দুখত ত্ৰিয়মান আইক এৰি থবলৈ ওলাইছে তথাপি আইৰ সাদৰি মাত শুনিবলৈ তেওঁলোকৰ হিয়া পমি যাব, তেওঁলোকেই আগ বাঢ়ি আইৰ লাজ, আইৰ দুখ গুচাবৰ কাৰণে অহে পুৰুষাৰ্থ কৰিব বুলি মোৰ ধ্ৰুৱ বিশ্বাস । সাহিত্য সভাই আসাম জননীৰ সাদৰি মাত গুৱালপাৰা, ধুবুৰী, নহয় কুচবিহাৰ, ৰংপুৰ আদি ঠাইৰ আইক এৰি যোৱা পাহৰি থকা পুত্ৰ সকলকো শুনাব লাগিব । মৰম<noinclude></noinclude> ps8gfifo61vo8l58z5zgggocra3jdpr 265376 265175 2026-11-05T05:04:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>ইংলণ্ডক হোম বোলা মাজে সময়ে শুনা গৈছিল, কিন্তু আজিকালি সেই বিষয়ে আত্মসম্মান বোধ হীন বুলিয়েই হয়। সৰুৰে পৰা বিদেশী ভাষা শিক্ষা সমুলি মাতৃভাষা নজনা স্বৰ্গীয় কবি মাইকেল মধুসুদন দত্তয়ো যদি আদহীয়া বয়সত মাতৃভাষা শিকা উচিত বুলি ভাবিছিল, পণ্ডিত ৰাখি মাতৃভাষা শিকিছিল আৰু শিকি বঙ্গ সাহিত্যৰ জেউতি চৰাই বঙ্গ জননীৰ মুখ উজ্জ্বল কৰিব পাৰিছিল অসমীয়া নজনা মাতৃবৎসল গুৱালপাৰাবাসী সকলেও এদিন মাতৃভাষা শিকি এদিন অসমীয়া সাহিত্যৰ শ্ৰীবৃদ্ধি কৰি অসম মাতৃৰ চকুলো মছিব তাত মোৰ সন্দেহ নাই। এই সজ কামত প্ৰান্তবাসী আৰু ভাৰতবাসীৰো সহায় পাম বুলি আশা কৰিছোঁ। আসাম প্ৰবাসী বঙ্গালী আৰু অসমীয়াৰ ভিতৰত ক্ষুদ্ৰ স্বাৰ্থ ঘটিত বিৰোধ নাই বুলি কলে সচাত নৰব। কিন্তু জাতীয়তা জ্ঞানৰ লগে লগে ক্ষুদ্ৰ স্বাৰ্থ লই পাব আৰু প্ৰাদেশিক অধিকাৰৰ সামঞ্জস্য হৈ সাম্য মৈত্ৰীভাৱ হব বুলি মোৰ বিশ্বাস। {{gap}}আসাম জননীৰ বৰ্ত্তমান দুৰ্ভাগ্য আৰু দুৰাৱস্থা দেখি জনদিয়েক প্ৰান্তবাসীৰ পৰামৰ্শত গুৱালপাৰা আৰু ধুবুৰীবাসী কেইজন মান সুযোগ্য পুত্ৰয়ো আজি তেওঁক এৰি সুভগা বঙ্গ জননীৰ ওচৰ চাবলৈ মন মেলিছে। মাতৃভাৱেৰে তেওঁ বিলাকক সাৱটি ধৰি আসাম আইৰ অন্তৰত বই থকা চেনেহৰ নিজৰাৰ পৱিত্ৰ ধাৰা দেখুৱাই তেওঁলোকক ঘৰ এৰি অঘৰী নহবলৈ সাহিত্য সভাৰ জৰিয়তে কাকুতি মিনতি কৰিব লাগিব। যদিও তেওঁ বিলাকে বঙ্গ জননীৰ সম্পদলৈ চাই দুখত ত্ৰিয়মান আইক এৰি থবলৈ ওলাইছে তথাপি আইৰ সাদৰি মাত শুনিবলৈ তেওঁলোকৰ হিয়া পমি যাব, তেওঁলোকেই আগ বাঢ়ি আইৰ লাজ, আইৰ দুখ গুচাবৰ কাৰণে অহো পুৰুষাৰ্থ কৰিব বুলি মোৰ ধ্ৰুৱ বিশ্বাস। সাহিত্য সভাই আসাম জননীৰ সাদৰি মাত গুৱালপাৰা, ধুবুৰী, নহয় কুচবিহাৰ, ৰংপুৰ আদি ঠাইৰ আইক এৰি যোৱা পাহৰি থকা পুত্ৰ সকলকো শুনাব লাগিব। মৰম<noinclude></noinclude> mjc12z81wrmufv53ud3iqb6t3r3wvni 104 95119 265176 2026-11-04T13:39:35Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১০৫ চেনেহ বিলাই তেওঁবিলাকক স্বদেশলৈ আই মাতৃৰ কোলালৈ আনিব লাগিব। সাদৰি মাত কাতৰ, আহৱান, চন্দ বন্ধা গ্রন্থগীত আদি শতমুখী সাহিত্য সাধানাৰ দ্বা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১০৫ চেনেহ বিলাই তেওঁবিলাকক স্বদেশলৈ আই মাতৃৰ কোলালৈ আনিব লাগিব। সাদৰি মাত কাতৰ, আহৱান, চন্দ বন্ধা গ্রন্থগীত আদি শতমুখী সাহিত্য সাধানাৰ দ্বাৰাই দেশ বিদেশ প্লাৱিত কৰিব লাগিব। আসাম মাতৃৰ চেনেহে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ হিয়৷ ওপচাই গঙ্গা যমুনাক হিয়াত সাৱটি লই সমুদ্ৰৰ বিশাল বক্ষ উত্ৰাৱল কৰি তুলিব লাগিব। তেহে আই মাতৃৰ মুখ উজ্জ্বল হব । তেহে সাহিত্য সভাৰ সার্থকতা হব । তেহে এই আসামতেই দেৱাঃ মৰণমিচ্ছন্তি এই ঋষি বাক্যৰ সার্থকতা প্রতি পন্ন হব । “নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰাম ফুকন ইংৰাজী ১৯৩৬ চনত “নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰামে এইদৰে মত প্ৰকাশ কৰিছিল :—স্বৰ্গীয় নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ ডাঙৰীয়া বয়সত মোতকৈ পাঁচ বছৰ মানে ডাঙৰ । মই ১৮৯৬ চনত কলিকতালৈ গৈয়ে তেখেতক লগ পাওঁ ৷ মই ইডেন হিন্দু হোষ্টেলত থাকি প্রেচিডেঞ্চি কলেজত পঢ়ো, তেখেতে ল পঢ়ে গৰমৰ বন্ধত হোষ্টেল বন্ধ হয়, কিন্তু মই ঘৰলৈ নাহি থকা ঠাই বিচৰাত বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই তেখেতৰ লগত থাকিবলৈ সাদৰে নিমন্ত্ৰণ জনালে আৰু বৰ আদৰেৰে ৰাখিলে । তেতিয়াৰে পৰা তেখেতৰ লগত মোৰ বিশেষ জনা-শুনা, কিন্তু বয়সত ডাঙৰ গুণে সেই সময়ত তেখেতৰ লগত মোৰ বন্ধুতা হোৱা নাছিল, বৰং শ্রদ্ধা আৰু ভক্তি কৰি চলিছিলোঁ আৰু তেখেতৰ মৰম চেনেহ পাইছিলোঁ । তেখেতে ল পাছ কৰি গুৱাহাটীলৈ উভতি আহি ওকালতি আৰম্ভ কৰিলে । মই গলোঁ বিলাতলৈ । বিলাতৰ পৰা উভতি আহি লই হাইকোর্ট ত প্ৰেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰি কলিকতাতে ৰলোঁ, তেওঁ ইয়াতে ওকালতি কৰি থাকিল । মই যেতিয়া গুৱাহাটীলৈ উভতি আহিলোঁ, তেখেতে হাইকোর্টৰ এড ভোকেট হৈ তাতে প্রেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰিলে, প্ৰায়ে লগ পোৱাপোরি হয়, আৰু উভয় পক্ষৰ বন্ধুৰ গ্ৰীৱতে আমাৰ সম্বন্ধ বন্ধুত্বত পৰিণত হয় । 0<noinclude></noinclude> ijevaj3iyxsuyl65sfrzfu5hdximaip 265377 265176 2026-11-05T05:16:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>চেনেহ বিলাই তেওঁবিলাকক স্বদেশলৈ আই মাতৃৰ কোলালৈ আনিব লাগিব। সাদৰি মাত কাতৰ, আহ্ৱান, চন্দ বন্ধা গ্ৰন্থগীত আদি শতমুখী সাহিত্য সাধানাৰ দ্বাৰাই দেশ বিদেশ প্লাৱিত কৰিব লাগিব। আসাম মাতৃৰ চেনেহে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ হিয়৷ ওপচাই গঙ্গা যমুনাক হিয়াত সাৱটি লই সমুদ্ৰৰ বিশাল বক্ষ উত্ৰাৱল কৰি তুলিব লাগিব। তেহে আই মাতৃৰ মুখ উজ্জ্বল হব। তেহে সাহিত্য সভাৰ সাৰ্থকতা হব। তেহে এই আসামতেই দেৱাঃ মৰণমিচ্ছন্তি এই ঋষি বাক্যৰ সাৰ্থকতা প্ৰতি পন্ন হব। {{center|{{x-larger|“নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰাম ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৬ চনত “নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰামে এইদৰে মত প্ৰকাশ কৰিছিলঃ—স্বৰ্গীয় নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ ডাঙৰীয়া বয়সত মোতকৈ পাঁচ বছৰ মানে ডাঙৰ। মই ১৮৯৬ চনত কলিকতালৈ গৈয়ে তেখেতক লগ পাওঁ। মই ইডেন হিন্দু হোষ্টেলত থাকি প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত পঢ়ো, তেখেতে ল পঢ়ে গৰমৰ বন্ধত হোষ্টেল বন্ধ হয়, কিন্তু মই ঘৰলৈ নাহি থকা ঠাই বিচৰাত বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই তেখেতৰ লগত থাকিবলৈ সাদৰে নিমন্ত্ৰণ জনালে আৰু বৰ আদৰেৰে ৰাখিলে। তেতিয়াৰে পৰা তেখেতৰ লগত মোৰ বিশেষ জনা-শুনা, কিন্তু বয়সত ডাঙৰ গুণে সেই সময়ত তেখেতৰ লগত মোৰ বন্ধুতা হোৱা নাছিল, বৰং শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি কৰি চলিছিলোঁ আৰু তেখেতৰ মৰম চেনেহ পাইছিলোঁ। তেখেতে ল পাছ কৰি গুৱাহাটীলৈ উভতি আহি ওকালতি আৰম্ভ কৰিলে। মই গলোঁ বিলাতলৈ। বিলাতৰ পৰা উভতি আহি লই হাইকোৰ্ট ত প্ৰেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰি কলিকতাতে ৰলোঁ, তেওঁ ইয়াতে ওকালতি কৰি থাকিল। মই যেতিয়া গুৱাহাটীলৈ উভতি আহিলোঁ, তেখেতে হাইকোৰ্টৰ এড ভোকেট হৈ তাতে প্ৰেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰিলে, প্ৰায়ে লগ পোৱাপোৱি হয়, আৰু উভয় পক্ষৰ বন্ধুৰ জৰীয়তে আমাৰ সম্বন্ধ বন্ধুত্বত পৰিণত হয়।<noinclude></noinclude> svd3yndfupxrb64bgcver4yqu410obg 104 95120 265177 2026-11-04T13:39:59Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১০৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন মোৰ মই ১৮৯৬ চনৰ পৰাই কংগ্ৰেছত যোগ দিওঁ । ম‍ই গুৱাহাটীলৈ অহাৰে পৰ৷ কংগ্ৰেছত যোগ দিয়াৰ সুবিধা কমিল। কিন্তু বৰদলৈ ডাঙৰীয়া কলিকতাত থাকি কং..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265177 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১০৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন মোৰ মই ১৮৯৬ চনৰ পৰাই কংগ্ৰেছত যোগ দিওঁ । ম‍ই গুৱাহাটীলৈ অহাৰে পৰ৷ কংগ্ৰেছত যোগ দিয়াৰ সুবিধা কমিল। কিন্তু বৰদলৈ ডাঙৰীয়া কলিকতাত থাকি কংগ্ৰেছত যোগ দিবলৈ সুবিধা আৰু সুযোগ পালে । শেহত কংগ্ৰেছে অসহযোগ পন্থা গ্ৰহণ কৰাত বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই সেই সেই পন্থ| লৈ অসমত অসহযোগ মন্ত্ৰত দীক্ষা দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে । দীক্ষা ললে পোনতে ডেক৷ উকীল শ্ৰীযুত গোপীনাথ বৰদলৈ, মৌলবী তৈয়ৱউল্লা, শ্ৰীযুত কালিপ্রসাদ বৰুৱা আৰু জনদিয়েক ডেকাই । তেতিয়া প্রেক্বটিছ ভাল দৰে চলিছে; তদুপৰি মই ল কলেজৰ শিক্ষক ৷ দাঁতে পাচে সেই আন্দোলনত মই যোগ দিন। নাছিলে।। সেই কথালৈ বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই প্ৰায়ে মোক ঠাট্টা বিদ্রূপ কৰে আৰু সেই বাবেই মই তেওঁৰ পৰা আতঁৰি চলিছিলোঁ, ফলত ম‍ই এবছৰ সেই আন্দোলনত যোগ দিয়৷ নাছিলোঁ । এদিন তেওঁ মোৰ ঘৰলৈ আহি যোগ দিবলৈ বিশেষকৈ অনুৰোধ কৰিলে আৰু কলে “মই যথেষ্ঠ চেষ্টা কৰি চালোঁ, কিন্তু আপুনি যোগ নিদিলে মই অকলে এই আন্দোলন চলোৱা অসম্ভৱ, দিয়ে যদি যোগ দিয়ক, নহলে ময়ে। এৰি দিম”। কথা যি দৰে কলে মোৰ মনত লাগিল । মই প্রতিশ্রুতি দিলো যে ভাবি-চিন্তি তিনি দিনৰ মুৰত সমিধান দিন। তেখেতৰ পৰা বিশেষ উদগণি নোপোৱ হলে সম্ভৱতঃ মোৰ অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দিয়া নহলহেতেন । যোগ দিওৱা বাবে মই তেখেতৰ ওচৰত ঋণী । তেওঁৰ ঐকান্তিকতা আৰু আগ্রহ মোৰ এতিয়াও মনত আছে, আৰু মনত আছে আগেয়ে বিদ্রূপ কৰি মোক তেওঁৰ ফলীয়া কৰিবৰ চেষ্টা কৰা বাবে তেওঁৰ অকপত আক্ষেপ । তিনি দিনৰ দিন৷ মোক পুনৰ লগ ধৰিলে আৰু ডিঙিত সাৱটি ধৰি কাৰ্য্যত যোগ দিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে, নরো মান্তি হলো। সেই দিনাৰে পৰা কৰ্ম্মক্ষেত্ৰত মই তেওঁৰ অনুগামী হ'লো । মই অনুগামী হ'লে৷ হয় কিন্তু কাৰ্য্যত তেখেতে লোক সদায় সকলো কথাতে আগবঢ়াই দি চলিছিল, 6<noinclude></noinclude> hven93dft1ewnxzmqv2xvnf6ce3lqp9 265384 265177 2026-11-05T05:28:18Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>১০৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন {{gap}}মই ১৮৯৬ চনৰ পৰাই কংগ্ৰেছত যোগ দিওঁ। ম‍ই গুৱাহাটীলৈ অহাৰে পৰা কংগ্ৰেছত যোগ দিয়াৰ সুবিধা কমিল। কিন্তু বৰদলৈ ডাঙৰীয়া কলিকতাত থাকি কংগ্ৰেছত যোগ দিবলৈ সুবিধা আৰু সুযোগ পালে। শেহত কংগ্ৰেছে অসহযোগ পন্থা গ্ৰহণ কৰাত বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই সেই সেই পন্থা লৈ অসমত অসহযোগ মন্ত্ৰত দীক্ষা দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। দীক্ষা ললে পোনতে ডেকা উকীল শ্ৰীযুত গোপীনাথ বৰদলৈ, মৌলবী তৈয়ৱউল্লা, শ্ৰীযুত কালিপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু জনদিয়েক ডেকাই। মোৰ তেতিয়া প্ৰেকৃটিছ ভাল দৰে চলিছে; তদুপৰি মই ল কলেজৰ শিক্ষক। সাতে পাচে সেই আন্দোলনত মই যোগ দিয়া নাছিলোঁ। সেই কথালৈ বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই প্ৰায়ে মোক ঠাট্টা বিদ্ৰূপ কৰে আৰু সেই বাবেই মই তেওঁৰ পৰা আতঁৰি চলিছিলোঁ, ফলত ম‍ই এবছৰ সেই আন্দোলনত যোগ দিয়া নাছিলোঁ। এদিন তেওঁ মোৰ ঘৰলৈ আহি যোগ দিবলৈ বিশেষকৈ অনুৰোধ কৰিলে আৰু কলে “মই যথেষ্ঠ চেষ্টা কৰি চালোঁ, কিন্তু আপুনি যোগ নিদিলে মই অকলে এই আন্দোলন চলোৱা অসম্ভৱ, দিয়ে যদি যোগ দিয়ক, নহলে ময়ো এৰি দিম”। কথা যি দৰে কলে মোৰ মনত লাগিল। মই প্ৰতিশ্ৰুতি দিলো যে ভাবি-চিন্তি তিনি দিনৰ মুৰত সমিধান দিন। তেখেতৰ পৰা বিশেষ উদগণি নোপোৱা হলে সম্ভৱতঃ মোৰ অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দিয়া নহলহেতেন। যোগ দিওৱা বাবে মই তেখেতৰ ওচৰত ঋণী। তেওঁৰ ঐকান্তিকতা আৰু আগ্ৰহ মোৰ এতিয়াও মনত আছে, আৰু মনত আছে আগেয়ে বিদ্ৰূপ কৰি মোক তেওঁৰ ফলীয়া কৰিবৰ চেষ্টা কৰা বাবে তেওঁৰ অকপত আক্ষেপ। তিনি দিনৰ দিনা মোক পুনৰ লগ ধৰিলে আৰু ডিঙিত সাৱটি ধৰি কাৰ্য্যত যোগ দিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে, ময়ো মান্তি হলো। সেই দিনাৰে পৰা কৰ্ম্মক্ষেত্ৰত মই তেওঁৰ অনুগামী হ’লো। মই অনুগামী হ’লো হয় কিন্তু কাৰ্য্যত তেখেতে লোক সদায় সকলো কথাতে আগবঢ়াই দি চলিছিল,<noinclude></noinclude> 014l62vfcct8nh5mkl0irpk4u9b16y8 265385 265384 2026-11-05T05:28:44Z Jyoti Chiring 2949 265385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}মই ১৮৯৬ চনৰ পৰাই কংগ্ৰেছত যোগ দিওঁ। ম‍ই গুৱাহাটীলৈ অহাৰে পৰা কংগ্ৰেছত যোগ দিয়াৰ সুবিধা কমিল। কিন্তু বৰদলৈ ডাঙৰীয়া কলিকতাত থাকি কংগ্ৰেছত যোগ দিবলৈ সুবিধা আৰু সুযোগ পালে। শেহত কংগ্ৰেছে অসহযোগ পন্থা গ্ৰহণ কৰাত বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই সেই সেই পন্থা লৈ অসমত অসহযোগ মন্ত্ৰত দীক্ষা দিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। দীক্ষা ললে পোনতে ডেকা উকীল শ্ৰীযুত গোপীনাথ বৰদলৈ, মৌলবী তৈয়ৱউল্লা, শ্ৰীযুত কালিপ্ৰসাদ বৰুৱা আৰু জনদিয়েক ডেকাই। মোৰ তেতিয়া প্ৰেকৃটিছ ভাল দৰে চলিছে; তদুপৰি মই ল কলেজৰ শিক্ষক। সাতে পাচে সেই আন্দোলনত মই যোগ দিয়া নাছিলোঁ। সেই কথালৈ বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই প্ৰায়ে মোক ঠাট্টা বিদ্ৰূপ কৰে আৰু সেই বাবেই মই তেওঁৰ পৰা আতঁৰি চলিছিলোঁ, ফলত ম‍ই এবছৰ সেই আন্দোলনত যোগ দিয়া নাছিলোঁ। এদিন তেওঁ মোৰ ঘৰলৈ আহি যোগ দিবলৈ বিশেষকৈ অনুৰোধ কৰিলে আৰু কলে “মই যথেষ্ঠ চেষ্টা কৰি চালোঁ, কিন্তু আপুনি যোগ নিদিলে মই অকলে এই আন্দোলন চলোৱা অসম্ভৱ, দিয়ে যদি যোগ দিয়ক, নহলে ময়ো এৰি দিম”। কথা যি দৰে কলে মোৰ মনত লাগিল। মই প্ৰতিশ্ৰুতি দিলো যে ভাবি-চিন্তি তিনি দিনৰ মুৰত সমিধান দিন। তেখেতৰ পৰা বিশেষ উদগণি নোপোৱা হলে সম্ভৱতঃ মোৰ অসহযোগ আন্দোলনত যোগ দিয়া নহলহেতেন। যোগ দিওৱা বাবে মই তেখেতৰ ওচৰত ঋণী। তেওঁৰ ঐকান্তিকতা আৰু আগ্ৰহ মোৰ এতিয়াও মনত আছে, আৰু মনত আছে আগেয়ে বিদ্ৰূপ কৰি মোক তেওঁৰ ফলীয়া কৰিবৰ চেষ্টা কৰা বাবে তেওঁৰ অকপত আক্ষেপ। তিনি দিনৰ দিনা মোক পুনৰ লগ ধৰিলে আৰু ডিঙিত সাৱটি ধৰি কাৰ্য্যত যোগ দিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে, ময়ো মান্তি হলো। সেই দিনাৰে পৰা কৰ্ম্মক্ষেত্ৰত মই তেওঁৰ অনুগামী হ’লো। মই অনুগামী হ’লো হয় কিন্তু কাৰ্য্যত তেখেতে লোক সদায় সকলো কথাতে আগবঢ়াই দি চলিছিল,<noinclude></noinclude> fbjg1w3ohmy2c0zw672ji4dzmc341qc 104 95121 265178 2026-11-04T13:40:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "$ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন মোৰ প্ৰতি তেখেতৰ স্নেহ সদার অটুত আছিল । বহুতে ভাবিব পাৰে আৰু বোধ কৰে। কিছুমানে ভাবিছিলো যে এচেরি নির্বাচন লৈ আমাৰ ভিতৰত মনোমালিন্য বৈ গৈছিল,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265178 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>$ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন মোৰ প্ৰতি তেখেতৰ স্নেহ সদার অটুত আছিল । বহুতে ভাবিব পাৰে আৰু বোধ কৰে। কিছুমানে ভাবিছিলো যে এচেরি নির্বাচন লৈ আমাৰ ভিতৰত মনোমালিন্য বৈ গৈছিল, কিন্তু সেইটো সৰ্ব্বতো ভাৱে মিছা । তেখেত দিল্লীত থাকোতে, মই তালৈ যাব লগীরা হ'ল । ৈ পায়ে তেখেতক লগ পালো। দেখা গানে সারট মাৰি ধৰি কিমান যে সমাদৰ জনালে তাক ভাবিলে শোকে খুন্দা মাৰি ধৰে। যদিও অকমান কথাতে তেখেতৰ টিকিচাই খং উঠিছিল, সেই খং খন্তেকীরা নিমিষতে হুনাই যার। যদিও কৰ্ম্মত স্বভাৱ দৃঢ় আৰু ধীৰ, প্ৰকৃতিত তেখেত শিশু-সদৃশ আছিল । শত্রু হওক মিত্র হওক নিজৰ দুখ নিবেদন কৰিলেই পমি গৈছিল। শত্রুভাৱে তেখেতক জয় করা টান আছিল, কিন্তু মিত্ৰভাৱে তেখেতক বশ কৰি ৰখা অতি সহজ আছিল ৷ তাৰে সুবিধা লৈ কিছুমান লোকে তেখেতক নোৰ পৰা আতৰাই ৰাখিবৰ চেষ্টাও কৰিছিল। ভাৱ প্ৰৱনতা তেখেতৰ অত্যাধিক পৰিমাণে আছিল আৰু তেখেতৰ অন্তঃকরণ খনো অতিশয় সৰণ আৰু উচ্চাৰণৰ আছিল বুলিয়েই স্পষ্ট কথা কৈ সময়ত অনেকৰ বিৰক্তি ভাগনো হৈছিল । কিন্তু উদাৰতাত শত্রুকে। জন্ন কৰিব পৰা শক্তি ভগৱন্তে তেখেতক দিছিল । তেওঁ একনিষ্ঠ দেশ-সেৱক আছিল, তাত কাৰোঁ সন্দেহ থাকিব নোৱাৰে । নিজৰ নত প্রৱৰ্ত্তীবৰ ইচ্ছা কৰিলে তেখেতৰ মতৰ প্ৰতিবাদ নকৰি তেওঁৰ মতরেই গোষকতা কৰিব লাগে, তেতিয়া অতি সহজেই তেওঁক নিজ নতলৈ আনিব পৰা সহজ হয় । আর্থিক অৱস্থা বিষয়ে তেখেত উদাসীন আছিল । কালিলৈ কি হ'ব এই কথা তেখেতে অকনো নাভাবিছিল । অসহযোগ আনেন চলি থাকোঁতে আৰু বিশেষকৈ ১৯৩০ চনৰ আন্দোলনৰ অনাত মই তেখেতক বিশেষকৈ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ। কাউঞ্চিনলৈ গৈ গ্রহণ কৰিবলৈ । মই বাহিৰত থাকিন, তেখেতে ভিতৰত থাকি মহায় কৰিব, এৱে মোৰ অভিপ্ৰায়<noinclude></noinclude> ij6h4lusixmln3ktx0pykldh2uvcgri 265397 265178 2026-11-05T05:49:29Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১০৭}}</noinclude>মোৰ প্ৰতি তেখেতৰ স্নেহ সদায় অটুত আছিল। বহুতে ভাবিব পাৰে আৰু বোধ কৰোঁ কিছুমানে ভাবিছিলো যে এচেমব্লি নিৰ্ব্বাচন লৈ আমাৰ ভিতৰত মনোমালিন্য ৰৈ গৈছিল, কিন্তু সেইটো সৰ্ব্বতো ভাৱে মিছা। তেখেত দিল্লীত থাকোতে, মই তালৈ যাব লগীৰা হ’ল। গৈ পায়ে তেখেতক লগ পালোঁ। দেখা পায়ে সাৱট মাৰি ধৰি কিমান যে সমাদৰ জনালে তাক ভাবিলে শোকে খুন্দা মাৰি ধৰে। যদিও অকমান কথাতে তেখেতৰ টিকিচাই খং উঠিছিল, সেই খং খন্তেকীয়া নিমিষতে নুমাই যায়। যদিও কৰ্ম্মত স্বভাৱ দৃঢ় আৰু ধীৰ, প্ৰকৃতিত তেখেত শিশু-সদৃশ আছিল। শত্ৰু হওক মিত্ৰ হওক নিজৰ দুখ নিবেদন কৰিলেই পমি গৈছিল। শত্ৰুভাৱে তেখেতক জয় কৰা টান আছিল, কিন্তু মিত্ৰভাৱে তেখেতক বশ কৰি ৰখা অতি সহজ আছিল। তাৰে সুবিধা লৈ কিছুমান লোকে তেখেতক মোৰ পৰা আতৰাই ৰাখিবৰ চেষ্টাও কৰিছিল। ভাৱ প্ৰৱনতা তেখেতৰ অত্যাধিক পৰিমাণে আছিল আৰু তেখেতৰ অন্তঃকৰণ খনো অতিশয় সৰল আৰু উচ্চধৰণৰ আছিল বুলিয়েই স্পষ্ট কথা কৈ সময়ত অনেকৰ বিৰক্তি ভাজনো হৈছিল। কিন্তু উদাৰতাত শত্ৰুকো জয় কৰিব পৰা শক্তি ভগৱন্তে তেখেতক দিছিল। তেওঁ একনিষ্ঠ দেশ-সেৱক আছিল, তাত কাৰোঁ সন্দেহ থাকিব নোৱাৰে। নিজৰ মত প্ৰৱৰ্ত্তাবৰ ইচ্ছা কৰিলে তেখেতৰ মতৰ প্ৰতিবাদ নকৰি তেওঁৰ মতৰেই পোষকতা কৰিব লাগে, তেতিয়া অতি সহজেই তেওঁক নিজ মতলৈ আনিব পৰা সহজ হয়। আৰ্থিক অৱস্থা বিষয়ে তেখেত উদাসীন আছিল। কালিলৈ কি হ’ব এই কথা তেখেতে অকনো নাভাবিছিল। অসহযোগ আন্দোলন চলি থাকোঁতে আৰু বিশেষকৈ ১৯৩০ চনৰ আন্দোলনৰ সময়ত মই তেখেতক বিশেষকৈ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ কাউঞ্চিনলৈ গৈ মন্ত্ৰীপদ গ্ৰহণ কৰিবলৈ। মই বাহিৰত থাকিম, তেখেতে ভিতৰত থাকি সহায় কৰিব, এয়ে মোৰ অভিপ্ৰায়<noinclude></noinclude> 10caoyie31omaau12greg0s4340cd9m 104 95122 265179 2026-11-04T13:40:35Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১০৮ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন আছিল, কিন্তু তাত মান্তি নহৈ মোকেই যাবলৈ কয়। বহুতো তৰ্কৰ্ভুক্তিৰ পিছত নই বাবলৈ সন্মত হোৱাত অলপ পৰ ভাবি গুণি থাকি কলে “আমি বুঢ়া দুজন নোযো..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১০৮ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন আছিল, কিন্তু তাত মান্তি নহৈ মোকেই যাবলৈ কয়। বহুতো তৰ্কৰ্ভুক্তিৰ পিছত নই বাবলৈ সন্মত হোৱাত অলপ পৰ ভাবি গুণি থাকি কলে “আমি বুঢ়া দুজন নোযোৱাই ভাল, দেখোচোন ক'ৰ পানী ক’লৈ যায়” । মরো নেই কথাতেই মান্তি হবলৈ বাধ্য হলোঁ। কংগ্রেছক অসমলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰাৰ সময়ত মই উপস্থিত নাছিলোঁ । আগ ৰণুৱা হৈ কংগ্ৰেছ আনে তেখেতেই । মই অসমৰ অৱস্থালৈ চাই নিমন্ত্রণ প্রত্যাখ্যান কৰিবলৈ “বৰৱলৈ” আৰু “চলিহা” ডাঙৰীয়াক বিশেষ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ। কিন্তু বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই অটল অচল দৃঢ় প্রতিজ্ঞ, কংগ্ৰেছৰ লগত মৰে৷ যদিও দিও ভাল কিন্তু কংগ্ৰেছ পাতিবই লাগিব । এই প্রতিজ্ঞাৰ পৰা ভঙাই ভুলায়ো বিচলিত কৰিব নোৱাৰিলোঁ । পৰিনামত আমাৰ কি দুৰৱস্থা হৈছিল তাক সকলোৱে জানে ৷ দেশৰ কাৰণে আত্মত্যাগ কৰিব পৰা মানুহ যদি অসমত আছে, তেন্তে সেই সকলৰ অগ্রগণ্য নবীনচন্দ্র আছিল বুলি ভাঠি কব পাৰো । যথাৰ্থতে তেখেত কৰ্ম্মবীৰ আছিল । শৰীৰৰ বল নাই, স্বাস্থাৰ পিনে দৃষ্টি নাই, পথ্যাপথাৰ বিচাৰ নাই, পৰিবাৰ সচ্ছন্দতাৰ পিনে লক্ষ্য নাই, একনিষ্ঠ দেশ-সেৱক আছিল নবীনচন্দ্ৰ । নটৰ দুৰ্ঘটনা হোৱাৰ পিছত এদিন কোনোবাই সহানুভুতি প্রকাশ কৰিবৰ মনেৰে “বুঢ়া বয়সত এইদৰে মটৰ চলোৱা ভাল নহয়” এই বুলি কলে, কোৱা মাত্ৰকে অগ্নিশয়৷ হৈ কৈ উঠিল ৷ কিহৰ বুঢ়া ? “বুঢ়াৰ লক্ষণ কি দেখিছা” তোমাৰ দৰে জুহালত বহি টি লৈ থাকিলেহে হব, মই নোৱাৰে। তেনেকৈ চলিব । বিচনাত পৰি থকাতকৈ মৃত্যুও ভাল এই কথা মৃত্যু শৰ্য্যাত শুই শুই নোক কৈছিল ! কোনে ভাবিছিল ভগৱন্তে তাতেই তথাস্তু বুলিব ! অসমৰ দুৰ্কপাল ! এনে সনয়ত এনেরা বীৰ সন্তান তিৰোহিত হ'ল । বৰ্তমান সময়ত চকু ফুৰাই চালে দেখা যায় যেন বিধাতাই দেশ মাতৃকাৰ ওচৰত এতোক প্ৰদেশৰ শ্ৰেষ্ঠ দান বিচাৰিছে । দাতাকর্ণ ই<noinclude></noinclude> plgmul6ixkeuny2qyk9gr43k4y2rv3b 265406 265179 2026-11-05T06:15:03Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265406 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>আছিল, কিন্তু তাত মান্তি নহৈ মোকেই যাবলৈ কয়। বহুতো তৰ্কযুক্তিৰ পিছত মই যাবলৈ সন্মত হোৱাত অলপ পৰ ভাবি গুণি থাকি কলে “আমি বুঢ়া দুজন নোযোৱাই ভাল, দেখোচোন ক’ৰ পানী ক’লৈ যায়”। ময়ো সেই কথাতেই মান্তি হবলৈ বাধ্য হলোঁ। কংগ্ৰেছক অসমলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰাৰ সময়ত মই উপস্থিত নাছিলোঁ। আগ ৰণুৱা হৈ কংগ্ৰেছ আনে তেখেতেই। মই অসমৰ অৱস্থালৈ চাই নিমন্ত্ৰণ প্ৰত্যাখ্যান কৰিবলৈ “বৰদলৈ” আৰু “চলিহা” ডাঙৰীয়াক বিশেষ অনুৰোধ কৰিছিলোঁ। কিন্তু বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই অটল অচল দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞ, কংগ্ৰেছৰ লগত মৰো যদিও সিও ভাল কিন্তু কংগ্ৰেছ পাতিবই লাগিব। এই প্ৰতিজ্ঞাৰ পৰা ভঙাই ভুলায়ো বিচলিত কৰিব নোৱাৰিলোঁ। পৰিনামত আমাৰ কি দুৰৱস্থা হৈছিল তাক সকলোৱে জানে। দেশৰ কাৰণে আত্মত্যাগ কৰিব পৰা মানুহ যদি অসমত আছে, তেন্তে সেই সকলৰ অগ্ৰগণ্য নবীনচন্দ্ৰ আছিল বুলি ডাঠি কব পাৰো। যথাৰ্থতে তেখেত কৰ্ম্মবীৰ আছিল। শৰীৰৰ বল নাই, স্বাস্থ্যৰ পিনে দৃষ্টি নাই, পথ্যাপথ্যৰ বিচাৰ নাই, পৰিবাৰ সচ্ছন্দতাৰ পিনে লক্ষ্য নাই, একনিষ্ঠ দেশ-সেৱক আছিল নবীনচন্দ্ৰ। মটৰ দুৰ্ঘটনা হোৱাৰ পিছত এদিন কোনোবাই সহানুভুতি প্ৰকাশ কৰিবৰ মনেৰে “বুঢ়া বয়সত এইদৰে মটৰ চলোৱা ভাল নহয়” এই বুলি কলে, কোৱা মাত্ৰকে অগ্নিশয়া হৈ কৈ উঠিল। কিহৰ বুঢ়া? “বুঢ়াৰ লক্ষণ কি দেখিছা” তোমাৰ দৰে জুহালত বহি উম লৈ থাকিলেহে হব, মই নোৱাৰোঁ তেনেকৈ চলিব। বিচনাত পৰি থকাতকৈ মৃত্যুও ভাল এই কথা মৃত্যু শৰ্য্যাত শুই শুই মোক কৈছিল! কোনে ভাবিছিল ভগৱন্তে তাতেই তথাস্তু বুলিব! অসমৰ দুৰ্কপাল! এনে সনয়ত এনেকুৱা বীৰ সন্তান তিৰোঁহিত হ’ল। {{gap}}বৰ্তমান সময়ত চকু ফুৰাই চালে দেখা যায় যেন বিধাতাই দেশ মাতৃকাৰ ওচৰত প্ৰত্যেক প্ৰদেশৰ শ্ৰেষ্ঠ দান বিচাৰিছে। দাতাকৰ্ণ ই<noinclude></noinclude> 4m2g7e083c261tcaudt8a6jhqq5xubn 104 95123 265180 2026-11-04T13:40:57Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১০৯ নিজ পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আয়ে তেখেতক শ্রেষ্ঠ দান কপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ সুযোগ্য পুত্ৰ বীৰ নবীনক ! শোকাতুৰা জননী আজি রিমানা, কিন্তু দানৰ গৌৰৱত ধন্যা । কৰ্ম্মনিষ্ট নহৰ দেহা ধাতু ধৰিত্ৰীৰ কোলাত লৈ অক্ষয়কীত্তি নবীনচন্দ্রই মাতৃকোলাত আশ্ৰয় ললে। তেখেতৰ পূণাত্মাই অসমক ধন্য পৰিত্ৰ আৰু শ্ৰীসম্পন্না কৰি ৰাখক এয়েই আমাৰ কামনা, এয়েই আমাৰ প্ৰাৰ্থনা । তেখেতৰ পূণ্য স্মৃতি ৰক্ষাৰ কাৰণে সদৌ অসমবাসীয়ে যত্ন কৰা উচিত । তিৰোতাৰ সমস্যাত “তৰুণ” “তিৰোতাৰ অধিকাৰ” :- আদি যুগত স্ত্রী-পুরুষ হয়ো সমান আছিল আৰু সৰ্ব্ব বিষয়তে সমান অধিকাৰ আছিল। কিন্তু যুগ পৰিবৰ্ত্তনৰ লগে লগে স্বার্থপর মুনিহে প্রির সহৰীক হ্যায্য অধিকার পৰা ক্ৰমে বঞ্চিত কৰি নিজ অধিকাৰ প্ৰৱৰ্ত্তাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু সেই অন্তায় কাৰ্য্যৰ ফলত প্ৰিয়তমা পত্নী গৃহাৱৰুদ্ধা শিক্ষা শৃষ্ঠা, গৃহকাৰ্যা পৰিছালনৰতা সেৱাদাসী আৰু স্বামীৰ ক্রীড়া পুতলিত পৰিণত হ'ল । মুনিহ বীৰে অজান ভাৱে প্ৰতিপন্ন কৰিলে যে তিৰোতাৰ কৰ্ত্তব্য পুৰুষক গৃহকাৰ্য পৰিচালনাত সহায় কৰা আৰু সৰ্ব্বপ্ৰকাৰে পুৰুষ আদর্শ, উপদেশ মানি তেওঁলোকৰ মন যোগাই চলা । সৰল তিৰোতাই পুৰুষৰ এই প্ৰৱঞ্চনাত সহজে ভোল গ'ল ! কবিয়ে গালে পছম বুলি পৰি বন্দী হ'ল ভোমোৰা কি ভোগ, কি ভোল, ভোল ! কবিয়ে আকৌ গালে কনাকৈলে ৰেন্ত কেনেকৈ উৰিবি কাইটে বিন্ধিব পাৱ। সুখসৰোঁ নৰত পাৰি দি যাওঁতে মাজতে বুৰালি নাওঁ । আজি পুৰুষ নিজ স্বার্থ যুদ্ধত মত্ত, তিৰোতাৰ হুমুনিয়াহে পুৰুষৰ কঠিন হিরাত নিক্ষণ ঘাট প্রতিবটি কৰি উভটি আহি ভগা হিরাতেই লয় পায় ।<noinclude></noinclude> cnu9zt0i2lg86rskfblrf8ponxas88p 265411 265180 2026-11-05T06:33:52Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১০৯}}</noinclude>নিজ পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আয়ে তেখেতক শ্ৰেষ্ঠ দান স্বৰূপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ সুযোগ্য পুত্ৰ বীৰ নবীনক! শোকাতুৰা জননী আজি ম্ৰিয়মানা, কিন্তু দানৰ গৌৰৱত ধন্যা। কৰ্ম্মনিষ্ট নশ্বৰ দেহা ধাতৃ ধৰিত্ৰীৰ কোলাত লৈ অক্ষয়কীত্তি নবীনচন্দ্ৰই মাতৃকোলাত আশ্ৰয় ললে। তেখেতৰ পূণ্যত্মাই অসমক ধন্য পবিত্ৰ আৰু শ্ৰীসম্পন্না কৰি ৰাখক এয়েই আমাৰ কামনা, এয়েই আমাৰ প্ৰাৰ্থনা। তেখেতৰ পূণ্য স্মৃতি ৰক্ষাৰ কাৰণে সদৌ অসমবাসীয়ে যত্ন কৰা উচিত। {{center|{{X-larger|তিৰোতাৰ সমস্যাত “তৰুণ”}}}} '''“তিৰোতাৰ অধিকাৰ”'''ঃ- আদি যুগত স্ত্ৰী-পুৰুষ দুয়ো সমান আছিল আৰু সৰ্ব্ব বিষয়তে সমান অধিকাৰ আছিল। কিন্তু যুগ পৰিবৰ্ত্তনৰ লগে লগে স্বাৰ্থপৰ মুনিহে প্ৰিয় সহচৰীক ন্যায্য অধিকাৰৰ পৰা ক্ৰমে বঞ্চিত কৰি নিজ অধিকাৰ প্ৰৱৰ্ত্তাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু সেই অন্যায় কাৰ্য্যৰ ফলত প্ৰিয়তমা পত্নী গৃহাৱৰুদ্ধা শিক্ষা শূণ্যা, গৃহকাৰ্যা পৰিছালনৰতা সেৱাদাসী আৰু স্বামীৰ ক্ৰীড়া পুতলিত পৰিণত হ’ল। {{gap}}মুনিহ বীৰে অজান ভাৱে প্ৰতিপন্ন কৰিলে যে তিৰোঁতাৰ কৰ্ত্তব্য পুৰুষক গৃহকাৰ্য্য পৰিচালনাত সহায় কৰা আৰু সৰ্ব্বপ্ৰকাৰে পুৰুষ আদৰ্শ, উপদেশ মানি তেওঁলোকৰ মন যোগাই চলা। সৰল তিৰোতাই পুৰুষৰ এই প্ৰৱঞ্চনাত সহজে ভোল গ’ল! কবিয়ে গালে পদুম বুলি পৰি বন্দী হ’ল ভোমোৰা কি ভোল, কি ভোল, ভোল! কবিয়ে আকৌ গালে কনাকৈলে ৰেনু কেনেকৈ উৰিবি কাইটে বিন্ধিব পাৱ। সুখসৰোঁবৰত পাৰি দি যাওঁতে মাজতে বুৰালি নাওঁ। আজি পুৰুষ নিজ স্বাৰ্থ যুদ্ধত মত্ত, তিৰোতাৰ হুমুনিয়াহে পুৰুষৰ কঠিন হিয়াত নিস্ফল ঘাট প্ৰতিঘাত কৰি উভটি আহি ভগা হিয়াতেই লয় পায়।{{nop}}<noinclude></noinclude> heixz0old7vwy2jiwivir4955imkrwy 265413 265411 2026-11-05T06:34:42Z Jyoti Chiring 2949 265413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১০৯}}</noinclude>নিজ পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আয়ে তেখেতক শ্ৰেষ্ঠ দান স্বৰূপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ সুযোগ্য পুত্ৰ বীৰ নবীনক! শোকাতুৰা জননী আজি ম্ৰিয়মানা, কিন্তু দানৰ গৌৰৱত ধন্যা। কৰ্ম্মনিষ্ট নশ্বৰ দেহা ধাতৃ ধৰিত্ৰীৰ কোলাত লৈ অক্ষয়কীত্তি নবীনচন্দ্ৰই মাতৃকোলাত আশ্ৰয় ললে। তেখেতৰ পূণ্যত্মাই অসমক ধন্য পবিত্ৰ আৰু শ্ৰীসম্পন্না কৰি ৰাখক এয়েই আমাৰ কামনা, এয়েই আমাৰ প্ৰাৰ্থনা। তেখেতৰ পূণ্য স্মৃতি ৰক্ষাৰ কাৰণে সদৌ অসমবাসীয়ে যত্ন কৰা উচিত। {{center|{{X-larger|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত “তৰুণ”}}}} '''“তিৰোঁতাৰ অধিকাৰ”'''ঃ- আদি যুগত স্ত্ৰী-পুৰুষ দুয়ো সমান আছিল আৰু সৰ্ব্ব বিষয়তে সমান অধিকাৰ আছিল। কিন্তু যুগ পৰিবৰ্ত্তনৰ লগে লগে স্বাৰ্থপৰ মুনিহে প্ৰিয় সহচৰীক ন্যায্য অধিকাৰৰ পৰা ক্ৰমে বঞ্চিত কৰি নিজ অধিকাৰ প্ৰৱৰ্ত্তাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু সেই অন্যায় কাৰ্য্যৰ ফলত প্ৰিয়তমা পত্নী গৃহাৱৰুদ্ধা শিক্ষা শূণ্যা, গৃহকাৰ্যা পৰিছালনৰতা সেৱাদাসী আৰু স্বামীৰ ক্ৰীড়া পুতলিত পৰিণত হ’ল। {{gap}}মুনিহ বীৰে অজান ভাৱে প্ৰতিপন্ন কৰিলে যে তিৰোঁতাৰ কৰ্ত্তব্য পুৰুষক গৃহকাৰ্য্য পৰিচালনাত সহায় কৰা আৰু সৰ্ব্বপ্ৰকাৰে পুৰুষ আদৰ্শ, উপদেশ মানি তেওঁলোকৰ মন যোগাই চলা। সৰল তিৰোতাই পুৰুষৰ এই প্ৰৱঞ্চনাত সহজে ভোল গ’ল! কবিয়ে গালে পদুম বুলি পৰি বন্দী হ’ল ভোমোৰা কি ভোল, কি ভোল, ভোল! কবিয়ে আকৌ গালে কনাকৈলে ৰেনু কেনেকৈ উৰিবি কাইটে বিন্ধিব পাৱ। সুখসৰোঁবৰত পাৰি দি যাওঁতে মাজতে বুৰালি নাওঁ। আজি পুৰুষ নিজ স্বাৰ্থ যুদ্ধত মত্ত, তিৰোতাৰ হুমুনিয়াহে পুৰুষৰ কঠিন হিয়াত নিস্ফল ঘাট প্ৰতিঘাত কৰি উভটি আহি ভগা হিয়াতেই লয় পায়।{{nop}}<noinclude></noinclude> 479ba67jn70pvrcj2mk0tm796ye429g 104 95124 265181 2026-11-04T13:41:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "330 দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ধৰা হয় । এই পুৰুষৰ অন্যায় বিধানত, অবাধ অত্যাচাৰত অপ্রতিহত স্বেচ্ছাচাৰিতাত তিৰোঁতাৰ বল, মেধা প্রতিভা, দীপ্তি, কান্তি ক্রমে লোপ পাই আক আগ্র..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>330 দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ধৰা হয় । এই পুৰুষৰ অন্যায় বিধানত, অবাধ অত্যাচাৰত অপ্রতিহত স্বেচ্ছাচাৰিতাত তিৰোঁতাৰ বল, মেধা প্রতিভা, দীপ্তি, কান্তি ক্রমে লোপ পাই আক আগ্রহ শূন্য নিৰাশ জীৱন নিমাতে চকুলো টুকি নিয়াবলৈ বাধ্য হয়। সহার নাই, সহানুভুতি নাই, কিন্তু ইচ্ছায়-অনিচ্ছায়, মাতৃত্বর সম্পূর্ণ দায়িত্ব গ্রহণ কৰিবই লাগিব । এনে অৱস্থাত তিৰোতাৰ জীৱন হয় নিবাশাতে জঁই পৰি যাই, নহয় অশান্ত মনে বিদ্ৰোহী হৈ উশৃঙ্খল গতি ধৰে বহুমূলীয়া স্ত্রী জীৱন ব্যৰ্থ হৈ যায়। সম্পত্তিৰ অধিকাৰী অহঙ্কাৰী পুরুষে সম্পত্তিহীন৷ তিৰোতাক অৱহেলা কৰি চলা সহজ হয় আক স্বাধীনতা বিহীনা স্ত্রী-পুৰুষৰ হাৱৰ সম্পত্তিৰ ভিতৰত বিচাৰ মতে তিৰোতাক তিনি ভাগত ভাগ কৰা চলোৱা, দ্বিতীয়তে লৰা-ছোৱালীক আপডাল কৰা, অনিচ্ছার স্বামীর কাম প্রবৃত্তি চৰিষ্কাৰ্থ কৰা ৷ কাৰ্যক্ষমা, সহৃদয়া, প্রতিভাশালী তিৰোভাই এই ধিক্কত জীৱন নিরাব লাগিছে তার সম্বাদ কোনে লৈছে ? এই অবিচাৰৰ অনুমাত্র প্রতিবাদ কৰা মাত্রই আত্মাভিমানী, মদগব্বী, স্বাৰ্থপৰ মুনিহে তিৰোতাক ব্যভিচাৰৰ অপবাদ দি সমাজৰ পৰা বাহিৰ কৰি দি নিঃসহায় জীৱন বিষময় কৰি দিয়ে । এয়ে তিৰোতাৰ প্রকৃত অৱস্থা । পুরুষে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰৰ ভাৰ লবনে ? তিৰোতাই পুৰুষৰ মুখলৈ চাই কৃপাপ্রার্থী হৈ ৰৈ থাকিবনে নিজেই প্ৰতিকাৰৰ চেষ্টা কৰিব ? “ফুকনৰ” নাৰী-তত্ত্ব হয়। প্রথম ঘৰ তৃতীয়তে ইচ্ছায়- কত শত বুদ্ধিমতী, “জীৱনসঙ্গিনী” :- তিৰোতা কেৱল শয্যাশারিণি বা কাম চৰিতাৰ্থত খেলাৰ পুতলি বা ভোগবিলাসৰ বস্তু নহয় । আচলতে “পূজার্হী গৃহদ্বীপ্তয়” অর্থাৎ পূজাৰ যোগ্য | স্বৰূপা ধৰ্ম্ম অর্থ কাম মোক্ষ এই চতুৰ্ব্বৰ্গ সাধনৰ তেওঁবিলাক আৰু গৃহৰ সহায় কাৰিণী<noinclude></noinclude> 6irs46bab841kh35h8nd1pldv0v5stn 265511 265181 2026-11-05T11:10:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265511 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}পুৰুষৰ অন্যায় বিধানত, অবাধ অত্যাচাৰত অপ্ৰতিহত স্বেচ্ছাচাৰিতাত তিৰোঁতাৰ বল, মেধা প্ৰতিভা, দীপ্তি, কান্তি ক্ৰমে লোপ পাই আৰু আগ্ৰহ শূন্য নিৰাশ জীৱন নিমাতে চকুলো টুকি নিয়াবলৈ বাধ্য হয়। সহায় নাই, সহানুভুতি নাই, কিন্তু ইচ্ছায়-অনিচ্ছায়, মাতৃত্বৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিবই লাগিব। এনে অৱস্থাত তিৰোতাৰ জীৱন হয় নিৰাশাতে জঁই পৰি যাই, নহয় অশান্ত মনে বিদ্ৰোহী হৈ উশৃঙ্খল গতি ধৰে বহুমূলীয়া স্ত্ৰী জীৱন ব্যৰ্থ হৈ যায়। সম্পত্তিৰ অধিকাৰী অহঙ্কাৰী পুৰুষে সম্পত্তিহীনা তিৰোতাক অৱহেলা কৰি চলা সহজ হয় আৰু স্বাধীনতা বিহীনা স্ত্ৰী-পুৰুষৰ স্থাৱৰ সম্পত্তিৰ ভিতৰত ধৰা হয়। এই বিচাৰ মতে তিৰোতাক তিনি ভাগত ভাগ কৰা হয়। প্ৰথম ঘৰ চলোৱা, দ্বিতীয়তে লৰা-ছোৱালীক আপডাল কৰা, তৃতীয়তে ইচ্ছায়- অনিচ্ছায় স্বামীৰ কাম প্ৰবৃত্তি চৰিতাৰ্থ কৰা। কত শত বুদ্ধিমতী, কাৰ্যক্ষমা, সহৃদয়া, প্ৰতিভাশালী তিৰোতাই এই ধিক্কৃত জীৱন নিয়াব লাগিছে তাৰ সম্বাদ কোনে লৈছে? এই অবিচাৰৰ অনুমাত্ৰ প্ৰতিবাদ কৰা মাত্ৰই আত্মাভিমানী, মদগৰ্ব্বী, স্বাৰ্থপৰ মুনিহে তিৰোতাক ব্যভিচাৰৰ অপবাদ দি সমাজৰ পৰা বাহিৰ কৰি দি নিঃসহায় জীৱন বিষময় কৰি দিয়ে। এয়ে তিৰোঁতাৰ প্ৰকৃত অৱস্থা। পুৰুষে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰৰ ভাৰ লবনে? তিৰোঁতাই পুৰুষৰ মুখলৈ চাই কৃপাপ্ৰাৰ্থী হৈ ৰৈ থাকিবনে নিজেই প্ৰতিকাৰৰ চেষ্টা কৰিব? {{center|{{X-larger|“ফুকনৰ” নাৰী-তত্ত্ব}}}} '''“জীৱনসঙ্গিনী”''' :- তিৰোতা কেৱল শয্যাশায়িণি বা কাম চৰিতাৰ্থত খেলাৰ পুতলি বা ভোগবিলাসৰ বস্তু নহয়। তেওঁবিলাক আচলতে “পূজাৰ্হা গৃহদ্বীপ্তয়” অৰ্থাৎ পূজাৰ যোগ্য। আৰু গৃহৰ স্বৰূপা ধৰ্ম্ম অৰ্থ কাম মোক্ষ এই চতুৰ্ব্বৰ্গ সাধনৰ সহায় কাৰিণী<noinclude></noinclude> 5r3tsivc1henx54vfynv8wm5gr06sfo 104 95125 265182 2026-11-04T13:41:41Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১১ প্রজা সৃষ্টিৰ আৰু প্ৰজা পালনৰ অধিষ্টাত্রী দেবী। বাই-ভনী প্রীতি, মাতৃ-স্নেহ, ৰমণীৰ প্ৰেম মনুষ্যত্ব বিকাশৰ প্রধান উপাদান । সেই শক্তি রূপা জ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১১ প্রজা সৃষ্টিৰ আৰু প্ৰজা পালনৰ অধিষ্টাত্রী দেবী। বাই-ভনী প্রীতি, মাতৃ-স্নেহ, ৰমণীৰ প্ৰেম মনুষ্যত্ব বিকাশৰ প্রধান উপাদান । সেই শক্তি রূপা জগমোহিনী শিক্ষা শূন্য কৰি গৃহাভ্যন্তৰত অৱদ্ধ কৰি পৰিচাৰিক৷ বা কাম-বিলাসিনী কৰি ৰখা পাপতেই আজি আমাৰ এনে দেশা । যেতিয়ালৈকে লাঞ্চিত মাতৃ জাতিৰ অপমান দূৰ কৰিব পৰা নাযায়, যেতিয়ালৈকে অনুচৰী শ্ৰীক সহচৰী কৰা নহব, বিতশ্রদ্ধা কাম পত্নীক বেতিয়ালৈকে পৰম শ্রদ্ধাস্পদা সহধর্মিনী কৰি লোৱা নহব, তেতিয়ালৈকে আমাৰ উদ্ধাৰ নাই । নিজে শিক্ষা লাভ কৰি তেওঁলোকক উপযুক্ত শিক্ষা দিয়াই মুক্তিৰ একমাত্র পন্থা । স্বামী গত প্রাণ৷ ঘৈণীয়ে আবেগ পূর্ণ হিরা৷ লৈরো অলপ লাজৰ কাৰণে অলপ সঙ্কোচৰ কাৰণে, আত্ম প্রকাশ কৰিব নোৱাৰাৰ গতিকে স্বামীৰ মনস্তুষ্টি সাধিব নোৱাৰে । দোষ কেৱল একপক্ষৰ বুলিলে সচা কোৱা নহব । কাৰো দোষ নহলেও দুয়ো দুয়োকো বুজাৰ ভুলত, ভালকৈ বুজিবৰ চেষ্টাৰ অভাৱত, দুটি মধুময় জীৱন লাহে লাহে নিৰাশাত জঁই পৰি যায় ৷ দোষ ধৰিবলৈ বিশেষ একো নাই, খুজিবলৈ দিবলৈ একো নাই, তথাপি কিবা যেন দিয়া নাই, কিবা যেন পোৱা নাই এই ভাবেই জীৱনৰ উজ্বলতা হৰণ কৰি নিয়ে । অকনমান ভুল, এধামান ভ্রান্তি এখুদমান উদাসীনতা, এচিকুটমান অৱহেলাৰ কাৰণে কাম-কলা কুশলা, কামোন্মাদীনি কার্প দর্পী পহা স্বামী চিত্ত বিভ্রান্ত কাৰিণী প্রিয়তমা প্রণয়িণী নহৈ কেৱল ৰন্ধন পৰিবেশন নিপুন গৃহপৰিচালনৰতা, ভৃত্য নিসুদনা পৰিজন সমাদৃতা গৃহিনী হৈ মন্থৰ গতিত আগ্রহ শূন্য দীর্ঘ জীৱন অতিবাহিত কৰে, কিন্তু বসন্তৰ মধুৰ সমাগমত কলিয়া ভোমোৰাৰ সুমধুৰ গুঞ্জন গীতত কুলিৰ মৌ সনা মাতত, মলয়াৰ শীতল পৰশত যেনেকৈ পাতৰ বুকুত লুকাই থকা কোমল কলিটি ধীৰে ফুলি উঠে অন্তৰৰ গোটেই সৌন্দর্য্য, গোটেই সুগন্ধি গোটেই মধু উপযাচি বিলায় দিয়ে, সেইদৰে লাজত জঁই পৰা, পৰশত পমি যোৱা অজান<noinclude></noinclude> 6chmpyurc8aq3jqufo0enqijr4ofvm8 265512 265182 2026-11-05T11:36:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১১}}</noinclude>প্ৰজা সৃষ্টিৰ আৰু প্ৰজা পালনৰ অধিষ্টাত্ৰী দেবী। বাই-ভনী প্ৰীতি, মাতৃ-স্নেহ, ৰমণীৰ প্ৰেম মনুষ্যত্ব বিকাশৰ প্ৰধান উপাদান। সেই শক্তি ৰূপা জগমোহিনী শিক্ষা শূন্য কৰি গৃহাভ্যন্তৰত অৱৰূদ্ধ কৰি পৰিচাৰিকা বা কাম-বিলাসিনী কৰি ৰখা পাপতেই আজি আমাৰ এনে দুৰ্দ্দশা। যেতিয়ালৈকে লাঞ্চিত মাতৃ জাতিৰ অপমান দূৰ কৰিব পৰা নাযায়, যেতিয়ালৈকে অনুচৰী স্ত্ৰীক সহচৰী কৰা নহব, বিতশ্ৰদ্ধা কাম পত্নীক যেতিয়ালৈকে পৰম শ্ৰদ্ধাস্পদা সহধৰ্ম্মিনী কৰি লোৱা নহব, তেতিয়ালৈকে আমাৰ উদ্ধাৰ নাই। নিজে শিক্ষা লাভ কৰি তেওঁলোকক উপযুক্ত শিক্ষা দিয়াই মুক্তিৰ একমাত্ৰ পন্থা। স্বামী গত প্ৰাণা ঘৈণীয়ে আবেগ পূৰ্ণ হিয়া লৈয়ো অলপ লাজৰ কাৰণে অলপ সঙ্কোচৰ কাৰণে, আত্ম প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰাৰ গতিকে স্বামীৰ মনস্তুষ্টি সাধিব নোৱাৰে। দোষ কেৱল একপক্ষৰ বুলিলে সচা কোৱা নহব। কাৰো দোষ নহলেও দুয়ো দুয়োকো বুজাৰ ভুলত, ভালকৈ বুজিবৰ চেষ্টাৰ অভাৱত, দুটি মধুময় জীৱন লাহে লাহে নিৰাশাত জঁই পৰি যায়। দোষ ধৰিবলৈ বিশেষ একো নাই, খুজিবলৈ দিবলৈ একো নাই, তথাপি কিবা যেন দিয়া নাই, কিবা যেন পোৱা নাই এই ভাবেই জীৱনৰ উজ্বলতা হৰণ কৰি নিয়ে। অকনমান ভুল, এধামান ভ্ৰান্তি এখুদমান উদাসীনতা, এচিকুটমান অৱহেলাৰ কাৰণে কাম-কলা কুশলা, কামোন্মাদীনি কন্দৰ্প দৰ্পা পহা স্বামী চিত্ত বিভ্ৰান্ত কাৰিণী প্ৰিয়তমা প্ৰণয়িণী নহৈ কেৱল ৰন্ধন পৰিবেশন নিপুন গৃহপৰিচালনৰতা, ভৃত্য নিসুদনা পৰিজন সমাদৃতা গৃহিনী হৈ মন্থৰ গতিত আগ্ৰহ শূন্য দীৰ্ঘ জীৱন অতিবাহিত কৰে, কিন্তু বসন্তৰ মধুৰ সমাগমত কলিয়া ভোমোৰাৰ সুমধুৰ গুঞ্জন গীতত কুলিৰ মৌ সনা মাতত, মলয়াৰ শীতল পৰশত যেনেকৈ পাতৰ বুকুত লুকাই থকা কোমল কলিটি ধীৰে ফুলি উঠে অন্তৰৰ গোটেই সৌন্দৰ্য্য, গোটেই সুগন্ধি গোটেই মধু উপযাচি বিলায় দিয়ে, সেইদৰে লাজত জঁই পৰা, পৰশত পমি যোৱা অজান<noinclude></noinclude> 2whgzos6lec8ee5gpky8hf0gkdmei1u 104 95126 265183 2026-11-04T13:42:02Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১১২ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ভয়ত বুকু কপা কওঁ কওঁ বুলি কব নোৱাৰা অজলী সঙ্গিনীটিক চেনেহ পৰশত বিকশিত কৰিব লাগিব, প্রীতি আৰু প্রেমপূর্ণ শুৱলা মাতেৰে মুগ্ধ কৰি আদৰ সম্ভা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১১২ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ভয়ত বুকু কপা কওঁ কওঁ বুলি কব নোৱাৰা অজলী সঙ্গিনীটিক চেনেহ পৰশত বিকশিত কৰিব লাগিব, প্রীতি আৰু প্রেমপূর্ণ শুৱলা মাতেৰে মুগ্ধ কৰি আদৰ সম্ভাষণেৰে মোহিত কৰি, ধীৰে লাজ আবৰণ আতৰাই বুকু সাৱটি ললে ৰাণীৰ অন্তৰৰ অনন্ত সৌন্দৰ্য্য উদ্ভাসিত হৈ জগতক দীপ্তিমন্ত কৰিব । প্রণয় আলিঙ্গনৰ প্ৰেমস্পর্শত অন্তনিহিত অক্ষর অমৃত ধাৰা উচ্ছাসিত আৰু প্ৰৱাহি কৰি দেহ মন প্ৰাণ শান্ত শীতল কৰি দিব, তেতিয়া দম্পতি জীৱন সাৰ্থক হন। সংসাৰ অক্ষয় আনন্দৰ আধাৰ হব ; পৃথিবীত স্বৰ্গৰাজ্য স্থাপিত হব । পৰৰ দুঃখ পতিয়াব শিকিবা, তেহে তোমাৰ দুঃখ লাঘব হব । “তৰুণৰামৰ” হাতী চিকাৰ ইংৰাজী ১৯৩৭ চনত হঠাৎ খবৰ পালে। দীপৰত হাতী নামিছে । দীপৰ এখন ডাঙৰ বিল গুৱাহাটীৰ পৰা ন মাইল মান দূৰত । খবৰ পায়েই অলপ বয়-বস্তু লৈ মটৰেৰে যাত্ৰা কৰিলোঁ চাৰি মান বজাত ৷ স্থানীয় চিকাৰী বলবাহাদুৰৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি বাতি হাতী নোজোকাই পুৱাতে পৰ্ব্বতলৈ বিচাৰি যোৱাকে ঠিক কৰিলে। আৰু সেইমতে কাউৰীয়ে কা নৌকৰোতেই বলবাহাদুৰক পঠিয়ালোঁ খবৰ লবলৈ। এঘাৰটামান বজাত উভতি আহি খবৰ দিলে হাতী পোৱা বুলি চাৰি মাইল মান দূৰত পৰ্ব্বতৰ ওপৰত । কিন্তু খবৰ দিয়াৰ লগে লগে ক'লে যে বাট অতি দুর্গম নাই বুলিয়েই হয়। হাবি ভাঙি বাট উলিয়াই যাব লাগিব, হাতীয়ে দেখিলে পোলোৱা টান ইত্যাদি, ইত্যাদি কথা কৈ । ম‍ই পৰ্ব্বতলৈ হাতী বিচাৰি যোৱাত উৎসাহ দিয়া দেখা নগ'ল । এবেলি ভাবিলে। পৰ্ব্বতলৈ যোৱা আশাঁ এৰি দি ৰাতি বিলতে টর্চ দি কিবা কৰিব পাৰিনে চাও, আকৌ ভাবিলে। বিলত হাতে হাতে লগ পোৱা টান । দূৰৈৰ পৰা<noinclude></noinclude> ngwf5onpcus2bu23es53sjkp63i1hjh 265513 265183 2026-11-05T11:46:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265513 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>ভয়ত বুকু কপা কওঁ কওঁ বুলি কব নোৱাৰা অজলী সঙ্গিনীটিক চেনেহ পৰশত বিকশিত কৰিব লাগিব, প্ৰীতি আৰু প্ৰেমপূৰ্ণ শুৱলা মাতেৰে মুগ্ধ কৰি আদৰ সম্ভাষণেৰে মোহিত কৰি, ধীৰে লাজ আবৰণ আঁতৰাই বুকুত সাৱটি ললে ৰমণীৰ অন্তৰৰ অনন্ত সৌন্দৰ্য্য উদ্ভাসিত হৈ জগতক দীপ্তিমন্ত কৰিব। প্ৰণয় আলিঙ্গনৰ প্ৰেমস্পৰ্শত অন্তনিহিত অক্ষয় অমৃত ধাৰা উচ্ছাসিত আৰু প্ৰৱাহি কৰি দেহ মন প্ৰাণ শান্ত শীতল কৰি দিব, তেতিয়া দম্পতি জীৱন সাৰ্থক হব। সংসাৰ অক্ষয় আনন্দৰ আধাৰ হব; পৃথিবীত স্বৰ্গৰাজ্য স্থাপিত হব। পৰৰ দুঃখ পতিয়াব শিকিবা, তেহে তোমাৰ দুঃখ লাঘব হব। {{center|{{X-larger|“তৰুণৰামৰ” হাতী চিকাৰ}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৭ চনত হঠাৎ খবৰ পালো দীপৰত হাতী নামিছে। দীপৰ এখন ডাঙৰ বিল গুৱাহাটীৰ পৰা ন মাইল মান দূৰত। খবৰ পায়েই অলপ বয়-বস্তু লৈ মটৰেৰে যাত্ৰা কৰিলোঁ চাৰি মান বজাত। {{gap}}স্থানীয় চিকাৰী বলবাহাদুৰৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি ৰাতি হাতী নোজোকাই পুৱাতে পৰ্ব্বতলৈ বিচাৰি যোৱাকে ঠিক কৰিলোঁ আৰু সেইমতে কাউৰীয়ে কা নৌকৰোতেই বলবাহাদুৰক পঠিয়ালোঁ খবৰ লবলৈ। এঘাৰটামান বজাত উভতি আহি খবৰ দিলে হাতী পোৱা বুলি চাৰি মাইল মান দূৰত পৰ্ব্বতৰ ওপৰত। {{gap}}কিন্তু খবৰ দিয়াৰ লগে লগে ক’লে যে বাট অতি দুৰ্গম নাই বুলিয়েই হয়। হাবি ভাঙি বাট উলিয়াই যাব লাগিব, হাতীয়ে দেখিলে পোলোৱা টান ইত্যাদি, ইত্যাদি কথা কৈ। ম‍ই পৰ্ব্বতলৈ হাতী বিচাৰি যোৱাত উৎসাহ দিয়া দেখা নগ’ল। এবেলি ভাবিলোঁ পৰ্ব্বতলৈ যোৱা আশাঁ এৰি দি ৰাতি বিলতে টৰ্চ দি কিবা কৰিব পাৰিনে চাও, আকৌ ভাবিলোঁ বিলত হাতে হাতে লগ পোৱা টান। দূৰৈৰ পৰা<noinclude></noinclude> 5ta9r6g295t33ippjnk3gxnabbb233u 104 95127 265184 2026-11-04T13:43:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১৩ গুলিয়াই হাতী মৰা সম্ভৱ হব পাৰে কিন্তু ঠাইতে বগৰাব নোৱাৰিলে হাতী বিচাৰি পোৱা টান । হাতী মৰাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰি শেহত যোৱাকে ঠিক কৰিলোঁ। দু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265184 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১৩ গুলিয়াই হাতী মৰা সম্ভৱ হব পাৰে কিন্তু ঠাইতে বগৰাব নোৱাৰিলে হাতী বিচাৰি পোৱা টান । হাতী মৰাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰি শেহত যোৱাকে ঠিক কৰিলোঁ। দুপৰীয়া বাৰমান বজাত বলবাহাদুৰ, মাধৱ, এজন নিৰি আৰু ম‍ই দুৰ্গা, শ্রীহৰি বুলি খোজ ললোঁ । দুপৰীয়া ৰদত চাৰি নাইল খোজ কাঢ়ি গোৰোৱাদি ঘাম বৈ গ'ল । তাৰ পিছত পৰ্ব্বতৰ পিনে বাট দেখুৱালে, আমিও চিকাৰীৰ পাছ ললোঁ । থিয় পৰ্ব্বত, বাট নাই ; বাঁহ আৰু বেতৰ মাজেদি বাট উলিয়াই যাব লাগে । তপৰি বাঁহৰ শুকাণ পাত পৰি ঠাই অতি পিছল হৈ আছিল, এঠাইত খোজ দিলে ছিটিকি আন ঠাইত পৰে গৈ । মৰণত শৰণ দি ডণ্ডি ধৰি লাহে লাহে পৰ্ব্বত বগাবলৈ ধৰিলোঁ। মাজে মাজে ৰৈ ৰৈ হাতীয়ে বাঁহ ভঙাৰ শব্দলৈ কাণ কৰিব লগীয়া হৈছিল । দূৰত এইদৰে দুমাইলমান বোৱাৰ পিছত মটৰ কৰে বাঁহ ভঙাৰ শব্দ শুনিলোঁ ৷ আমি যোৱা বাটেই হাতী অহ৷ উমান পাই ঠাইতে গছৰ আৰ লৈ খাপ ললোঁ । দুই মিনিটমান যোৱাৰ পিছতে পাঁচ হাতমান এটা হাতী দেখিলোঁ। আকাৰহে দেখিলোঁ, প্ৰকাৰ দেখা নাপালে ।। মৰাৰ ঠিক কৰি কপাল ঘুন আদি আচল মৰাৰ ঠাই বিচাৰোঁতেই দেখিলোঁ নিপোটল লোদোৰ পোদোৰ পোৱালী হাতী এটা, দেখি তাতেই টাপ নাৰি ৰ'লো । কিন্তু পোৱালীৰ পাছতেই ডাঙৰ মাকজনী দেখি বুকু চিৰিং কৈ গ'ল । অতি সাৱধানে চুচৰি আতঁৰ হৈ বাট এৰি দিলোঁ । নাকে গোৱালীয়ে আমাৰ ওচৰতে আমালৈ আওকাণ কৰি যাবলৈ ধৰিলে । এখন্তেক পিছত দেখিলোঁ আমি থকা ঠাইৰ চাৰিউপিনে সকৱে ডাঙৰে মাইকী-পোৱালীয়ে গন্ধবটা মান হাতী আমি নাগতে পৰিলোঁ । নানাবিলেও গছাত প্রাণ যাব এই আশঙ্কাতেই গা কপিবলৈ ধৰিলে, ইষ্ট দেৱতাৰ নাম স্মৰণ কৰি বগুৱাবাই কোনোমতে এজোপা ডাঙৰ কাৰ্বাহৰ ভিতৰত সোমালোগৈ । সত্তরতঃ আমাক দেখা নাপালে আৰু খেদি<noinclude></noinclude> eb187e3jbmiv33wdjv1a99ew5wrcn6v 104 95128 265185 2026-11-04T13:43:33Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১১৪ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন দেখিছিল যদিও নিঃশঙ্কামনে আমাক আওকাণ কৰি ওপৰৰ সমান ঠাইলৈ গ’ল আমাৰোঁ কণ্ঠত ধাতু আহিল। লাহে লাহে বাঁহৰ নাগৰ পৰা ওলাই হাতী কেনি গ'ল চাবৰ মনেৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১১৪ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন দেখিছিল যদিও নিঃশঙ্কামনে আমাক আওকাণ কৰি ওপৰৰ সমান ঠাইলৈ গ’ল আমাৰোঁ কণ্ঠত ধাতু আহিল। লাহে লাহে বাঁহৰ নাগৰ পৰা ওলাই হাতী কেনি গ'ল চাবৰ মনেৰে আমিও ওপৰলৈ গ'লোঁ । দেখিলো হস্তী সপৰিবাৰে সমান ঠাইত উঠি জিৰনি লৈছে ৷ গণি চালোঁ তিনি জনী মাক বাকী চৈধ্যটা পোৱালী। আকৌ ফটো কেমেৰ৷ মনত পৰিল। দন্তাল বা মখনা লগত নাছিল। চিকাৰীয়ে কলে দন্তালটো লগত নাথাকে, এমাইলমান অতঁৰে আতঁৰে ফুৰে, কিন্তু পাছ নেবে। দন্তাল অহাৰ আশাতে পুনৰ খাপ ল'লোঁ। মানুহ যি দৰে সবাৰো শত্ৰু মানুহৰো শত্ৰুৰ অন্ত নাই। সময় আৰু সুবিধা পাই বিহ পৰুৱা মহ । ( একোটা কপৌ চৰাইৰ সমান) ডাহ সকলোৱে শত্রু শালিবলৈ ধৰিলে। কামোৰত সৰ্ব্বশৰীৰ দমলা দমল নিলে । কাঁইটৰ আছোবত ৰঙালী বিহুৰ বিহুৱান গাব তেজেৰে ৰাঙলী কৰিলে। কিন্তু আশাৰ অন্ত নাই । দত্তালৰ ছবিটিয়ে পৃথিবীৰ আন চিন্তা দূৰ কৰি দুখ ভাগৰ পাহৰাই ৰাখিলে। বেলি মাৰ যোৱালৈকে দত্তালৰ ৰূপ ধ্যান কৰি অন্যমনা হৈ খাপ ল'লো দন্তানে সৎসঙ্গ বিচাৰি আন কেনিবা গ'ল । দুখে ভাগৰে সাজে সন্ধ্যায় কেম্প পালোহি । বাটে বাটে পুনৰ সঙ্কল কৰিলোঁ দত্তাল ককাইক বিছাৰি উলিয়াগরে পাপিচ, লা ধরি প্রীতি-মস্তানন জনাবই লাগিব, এনেতে শ্ৰীযুত চন্দ্ৰকমল বে সরকরা ডাঙৰীয়ান ডাক পাবন টেলিগ্রাফেৰে ৷ যোৰহাট কছাৰীত চিকাৰ ওলোর বুলি । খাৰ পায়েই পুনৰ দুৰ্গা, শ্রীহৰি বুলি যাত্ৰা কৰিলোঁ বোবহাটলৈ, সতাকৈ কবলৈ হলে আজি পাঁচ দিনে জत- চাই মতো দাগৰ শোভন সুন্দৰ দিব্য মূৰ্ত্তি মনৰ পৰা জাতবার পর নাই, ইরাকেই সম্ভৱতঃ বোলে যায়। বা মোহ । শ্ৰীযুত বেজবর। ডাঙৰীয়াৰ টেলিগ্ৰাক পাই হাতী মৰাৰ চিন্ত খন্তেকলৈ আঁতৰাই থৈ যোৰহাট গোৱাৰ কথা আগেরে লিখা হৈছে ।<noinclude></noinclude> mkdcmbroyke67c6pdue1wto5e1vpcvt 104 95129 265186 2026-11-04T13:43:57Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১৫ মোকদমা আপোছ কৰি তিন দিন মানতে উভতি গুৱাহাটী পালোহি । পায়েই খবৰ পালে৷ হাতী দীপৰত মাজে সময়ে নামিয়েই আছে, কিন্তু মোৰ ছোৱালীৰ বিয়া, লোকেল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১৫ মোকদমা আপোছ কৰি তিন দিন মানতে উভতি গুৱাহাটী পালোহি । পায়েই খবৰ পালে৷ হাতী দীপৰত মাজে সময়ে নামিয়েই আছে, কিন্তু মোৰ ছোৱালীৰ বিয়া, লোকেল বোর্ডৰ নিৰ্বাচন আৰু উপৰুৱা কামে হাতীৰ চিন্তা কিছু পৰিমাণে আঁতৰাই ৰাখিবলৈ বাধা কৰিছিল। ইপিনে সচিতে থাকি হাতীৰ কথা মনত পৰিয়েই আছিল ৷ দুই জুন তাৰিখত চেয়াৰমেন নিৰ্বাচন শেষ হ'ল। তাৰ পিছ দিনাই আকৌ দীপৰ পালোগৈ ৷ বজাতে বিলৰ পাৰত যঁতাল ককাই যোৱাৰ আগ দিনা আবেলি চারিমান চৰি থকা সম্বাদ গালে।। নেই কাৰণে উভতি নাহি তাতে খাপ লোৱাৰ হিৰ কৰিলোঁ । কেম্প অর্থাৎ থকা ঠাই শ্ৰীমান তাবাক মিকিৰৰ টোল । ঘাই ঘৰত লৰা তিৰোতালৈ তাবাক বাস কৰে তদুপৰি তেওঁৰ আন ঘৰ চাইটা । এটা গোহালি ঘৰ, এটা ঢেকিশাল তাকে। বতাহে বগৰাই থৈছে, এটা ভাল ঘৰ আৰু এটা খালি বান্ধিবৰ কাৰণে চাল নিছাই কাঠৰ খুটা লগাইছে । দুই পিনৰ বেৰ সমুলি নাই দক্ষিণৰ বেৰ আছে কিন্তু সিও নাম মাত্র, বদ বৰষুণ বিমানে পাৰে পৰে। উপায়ান্তৰ নেদেখি আমাৰ তাতেই বন্ধাৰ কাৰবাৰ কৰি বামুণ থকাৰোঁ ব্যৱস্থা কৰা হ'ল। মোৰ ভাগত পৰিল ভৰাল ঘৰ। ভৰাল বাদ দি কেশ খাটখন কোনো মতে পাতির পৰা অলপ মুকলি ঠাই আছিল। তিন পিনে বেৰ নাই, গশ্চিনৰ বদ পরে। বতাহ বৰষুণ আহিলে বিচনা সামৰি বই থাকিব লাগে । চিকাৰ কৰিবৰ হলে আদিতে কষ্ট স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব, তাকে ভাবি তাতেই থকা ঠিক কৰিলোঁ । চিকাৰী পঠিয়াই খবৰ ললোঁ। বিলত সেই দিনা ৰাতি হাতী ননা নাই । বিলত নানামিলে পৰ্ব্বতত বিচাৰি উলিওৱা টান । কাৰণ গজ ৰাজৰ দৈনিক ভ্ৰমণৰ সীমা দহ-পন্ধৰ মাইলৰ ভিতৰত তিন দিন খাপ লৈ একে। সঠিক খবৰ নাপাই ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ ১৬<noinclude></noinclude> 5fdf7fw4jwno2lokoo1lsd3zm3tldzb 104 95130 265187 2026-11-04T13:44:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১১৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ঘৰ পাই হাতীৰ কথাকে কৈ থাকোতেই শ্রীমান তাবাক আহি ওলাল হি—“হাতী নামিছে, ঘৰৰ ওচৰতে আছে, এতিয়াই গলে নিশ্চয় পাব” । আকৌ টালি-টোপোলা বান্ধি বাব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১১৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ঘৰ পাই হাতীৰ কথাকে কৈ থাকোতেই শ্রীমান তাবাক আহি ওলাল হি—“হাতী নামিছে, ঘৰৰ ওচৰতে আছে, এতিয়াই গলে নিশ্চয় পাব” । আকৌ টালি-টোপোলা বান্ধি বাবলৈ ওলালোঁ । এনেতে মনত এটা কথা খেলালে, “ডিপুটী কমিশনাৰক কৈ হাতী মৰাৰ অনুমতি নিব পাৰিলে দাঁত জোৰ ফৰেষ্টক জমা নিদিয়াকৈ নিব পাৰি, এবাৰ সুধি চালে বেরা নহয়” । ইয়াকে ভাবি ৰাতি ন মান বজাত ডি, চিৰ বঙলা পালো গৈ । তেওঁ মোচাফিৰ মানুহ ; বহি 'ৰেডিও', শুনি আছে। খবৰ দিনত হঠাতে অহাৰ লিখি দিলে । ওলাই আহি ভিতৰলৈ মাতি নিলে আৰু ইমান ৰাতি কাৰণ সুধিলে । সকলে৷ কোৱাত হাতী মাৰিবলৈ অনুমতি অনুমতি লৈ উভতি আহিয়েই আকৌ দুর্গা, দুর্গা বুলি দহ মান বজাত যাত্ৰা কৰিলোঁ । এখাৰ মান বজাত নাৱৰীয়াক কাবৌ কাকুতি কৰি কোনোমতে পাৰ হলোঁ। কেশ পাওঁতে এটা মান বাজিল ৷ সেই দিন ওৰে দিনটো বিচনাত বহি শুই গজ ৰাজৰ মূৰ্ত্তি ধ্যান কৰি কটোৱা হ'ল—কাৰণ বোকা পানীৰ কাৰণে ফুৰা-চকাৰ ঠাই সমুলি নাই । তাৰ পিছ দিনাও কৰ্ম্ম শূন্য হৈ কটাবলগীয়া হ'ল, কাৰণ গজেন্দ্ৰৰ আগমন সেই দিনাও আমাৰ ফালে নহল । তিন দিনৰ দিনা পুৱা চিকাৰীয়ে খবৰ আনিলে “ওচৰতে হাতী লগ পালোঁ, কেম্পৰ পৰা দুমাইল মান গলেহ পাব” । শুনিয়েই সাজ-পাৰ পিন্ধি, গুলি বন্দুক লৈ ওলালোঁ । গৈ দেখো, হাতী যি ঠাইত আছিল তাত নাই । খোজ কাঢ়ি হুমাইল মান গলো, কিন্তু ঘাঁহ পাত নাখাই যি দৰে পোন চিন পালোঁ তাৰ পৰা বুজিলোঁ আজি গজেন্দ্ৰক লগ বাট ধৰি যোৱাৰ পোৱা টান হব ৷ গতিকেই উভতি আহিলোঁ। তাত সেই দৰে বন্দী হৈ থকা অসম্ভৱ “ হ'ল। তিন দিন খাপি নাপাই দুখে ভাগৰে গধুলি ছয় মান বজাত আমাৰ কেম্প পালোহি । গৈ খবৰ পালোঁ হাতী আহিছিল কিন্তু অলপতে<noinclude></noinclude> m6nha2blu8mmdrrqbttwnsf9kw7owd3 104 95131 265188 2026-11-04T13:44:35Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১৭ পৰ্ব্বতলৈ গ'ল। ৰাতি পৰ্ব্বতত হাতী বিচৰা অসম্ভৱ, গতিকেই শোৱাকে হিৰ কৰি বিচনাত পৰিলোঁ, কিন্তু সেই দিনা নিদ্ৰা-দেৱীক আৰাধনাতো তুষ্ট কৰিব নোৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১১৭ পৰ্ব্বতলৈ গ'ল। ৰাতি পৰ্ব্বতত হাতী বিচৰা অসম্ভৱ, গতিকেই শোৱাকে হিৰ কৰি বিচনাত পৰিলোঁ, কিন্তু সেই দিনা নিদ্ৰা-দেৱীক আৰাধনাতো তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলোঁ । পুৱা চাৰি বজাত চিকাৰী দুজনক জগাই তেওঁলোককো এটুপি চাহ খুৱাই যাত্ৰা কৰিলোঁ । খোজ দিওতেই বৰষুণ কণিয়ালে, তালৈ আওকাণ কৰি বলবাহাদুৰ, তাৰাক আৰু মই ৰাওনা হলোঁ । অলপ দূৰ যাওতেই বৰষুণ কলহৰ কাণে ঢালিবলৈ ধৰিলে। তাবাক চিকাৰীয়ে যাবলৈ নিষেধ কৰিলে আৰু কলে “এই বৰষুণত পৰ্ব্বত বগোৱা অসম্ভৱ হব, হাতী লগ পালেও মৰা টান হব আৰু দেখিলে পলাবৰ উপায় নাথাকিব । ” মোৰ হলে সঙ্কল্প দৃঢ়। পাওঁ নাপাওঁ কিছুদূৰ যানেই । বলবাহাদুৰে মোৰ মুখলৈ চাই সেই ভাৱ অনুমান কৰি যোৱাত সন্মতি দিলে, মই আগ বাঢ়িলো। ছাতিকে লাখুটি কৰি লৈ পৰ্ব্বত বগাবলৈ ধৰিলো । বাটত হাবি নাই, কিন্তু পৰ্ব্বতীয়া মাটি অতি পিছল, আন ঠাইত পৰেগৈ। হাতীৰো অৱস্থা তদ্রূপ বুলি ভৰি পিছলাৰ চিন দেখি অনুমান হৈছিল । খোজ চাই দুমাইলমান যোৱাৰ পিছত এটি মাইকী ভালুকে দুটি শিশু সন্তান লৈ সৰি পৰা কঠাল খোৱাৰ অভিপ্ৰায়ে গছৰ তলত থকা লগ পোৱা গ'ল । বৰষুণত তিতি থকা ঋক্ষ-পৰিবাৰৰ অৱস্থা আমাৰ দৰেই । আমাৰ আশা হাতী পাম, তেওঁলোকৰ আশা কঠাল সৰি পৰিব । ইমান ওচৰতে পালোঁ, মৰা হলে ঋক্ষ-মাতৃক ঠাইতে ৰখোৱা টান হ'লহেতেন, কিন্তু হাতী পোৱাৰ আশাই মৰাৰ ইচ্ছা বোধ নকৰিলে। ঋক্ষ-পৰিবাৰে বাট এৰি দিলে ৷ হাতীৰ খোজতে খোজ দি আমিও আকৌ যাবলৈ ধৰিলোঁ । ডেৰ মাইলমান যোৱাৰ পিছত হাতীয়ে বাট এৰি অবাট ললে আমিও মৰণত শৰণ লৈ পাছ ললোঁ ৷ ধাৰাষাৰ বৰষুণ দীঘল আৰু ঘন তৰাণি, আঠুৱাণি বোকাপানী, ৰাট নাই। এনেয়ে যোৱা অসম্ভৱ, কিন্তু হাতীয়ে বাট কৰি দি গ'ল 0<noinclude></noinclude> 10ql4o7ffap1h10kyxzco3892dfzt6n 104 95132 265189 2026-11-04T13:44:53Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন পোৱাৰ পিছত বাঁহ ভঙ্গা সেই বাটেৰেই আমিও পাছে পাছে গলো। শব্দ পালোঁ ৷ বুকুৱে চিৰা খুন্দিবলৈ ধৰিলে । এখন্তেক কাণ পাতি শুনিলোঁ ৷ শব্দলৈ চাই কোন আছ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন পোৱাৰ পিছত বাঁহ ভঙ্গা সেই বাটেৰেই আমিও পাছে পাছে গলো। শব্দ পালোঁ ৷ বুকুৱে চিৰা খুন্দিবলৈ ধৰিলে । এখন্তেক কাণ পাতি শুনিলোঁ ৷ শব্দলৈ চাই কোন আছে অনুমান কৰিলোঁ । এতিয়া পাছ এবি হাতীৰ বাঁওফলীয়া হলে। পৰি হৰি কানোমতে এডোখৰ ওখ ঠাইত উঠিলো। এটা সৰু টিলা তাতে উঠি আকৌ শব্দলৈ কাণ পাতিলে ৷ ৷ লাহে লাহে বাঁহ ভাঙি আমাৰ পিনে অহাৰ উমান পালোঁ । বাঁহ গছৰ আৰ লৈ গজেন্দ্ৰৰ আগমন প্রতীক্ষা কৰিলে।। চাওঁতেই চাওঁতেই ওলালহি পচিশ হাতমান দূৰৈত, আমাতকৈ তলত ি দেখিলোঁ মাৰিবলৈ দিয়া দাঁতাল জনেই হয় । তাত আৰু দুটা দঁতাল আছে। দেখিলে। তলমূৰকৈ অহাত মৰাৰ আচল ঠাই বিন্ধা) দেখা নাযায় অথচ তেতিয়াই লগৰ চিকাৰীক কলে৷ “তুমি ভাল দৰে শুনিলে নিশ্চয় মূৰ দাঙি শব্দৰ পান” । যি কলো সেয়েই হ'ল । হয়, কিন্তু আপোন মনে ( অর্থাৎ কপাল, কুম বা কাণৰ নামাৰিলে আমাক এৰি যায় । এটা চাপৰি বজাই দিয়া হঠাৎ শব্দ পিনে চাব আৰু তেতিয়া হলে সুবিধা চাপৰিব শব্দ শুনি আমাৰ পিনে মূৰ দাঙি চাই দেখিবৰ মনেৰে খোজ লব ধৰোতেই এক “গুলি মাৰিলোও। ঠিক ভূচুঙত মৰাৰ সুবিধা নাপালোঁ, কপালত পৰিল ঠাইতে আঠু ললে । আৰু গুলি নমৰা হলেও চলিল হেতেন কিন্তু ঠিকক সঠিক কৰিবৰ মনেৰে আকৌ এগুলি মাৰিলোঁ ৷ বুজিলোঁ আগৰ গুলিতেই গজেন্দ্রই মূক্তি লভিছিল। আমি আছি দেখো গজেন্দ্ৰৰ দেহ ক্ষত বিক্ষত, তাৰ মানে সমনীয়া দাঁতালৰ লগত যুদ্ধ চলিছিল নিশ্চয় আৰু দেখিলোঁ হাতীটো আচলতে দঁতাল নহয় মখনাহে দাঁত ছুটি কিন্তু মোটা । এই বেলি কিন্তু কেমেৰা এৰা নাই । থিয় পৰ্ব্বতত নিজকে টানি নিয়া গতিকেই ডাঙৰ কেমেৰা নিয়া অসম্ভৱ। কিন্তু কেমেৰা নিবই লাগিব, সেই গতিকে সৰু কেনেৰা এটি পানী নপৰাকৈ টোপোলা বান্ধি<noinclude></noinclude> 0swzwcby4cx90x8wqcblqzokd344qbf 104 95133 265190 2026-11-04T13:46:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তরুণৰাম ফুকন ১১৯ নিছিলো। হাতী ধরাশায়ী হোৱা নাত্রকেই কেমেৰা উলিয়ালোঁ । ই কাতি সিকাতি কবি কত প্ৰকাৰে চালো কিন্তু তাত কোনো মতেই হাতীৰ ছাঁ পেলাব নোৱাৰিলোঁ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265190 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তরুণৰাম ফুকন ১১৯ নিছিলো। হাতী ধরাশায়ী হোৱা নাত্রকেই কেমেৰা উলিয়ালোঁ । ই কাতি সিকাতি কবি কত প্ৰকাৰে চালো কিন্তু তাত কোনো মতেই হাতীৰ ছাঁ পেলাব নোৱাৰিলোঁ । দোসালপিটা বৰষুণ আৰু বাহ-তলৰ অন্ধকাৰ কেমেৰা আনিও নন। যেন হ'ল কপাল ! কাল বিলম্ব নকৰি ঘৰলৈ উলতিলোঁ। বাটত আহোতে পাট- লুঙৰ ভিতৰত কটং করে কিহবাই কানোৰা যেন পালোঁ । কাপোৰ ওচাই চাওঁ দহটামান জোক কেনি সোমাল, কেতিয়া সোমাল, একো গমকে ধৰিব নোৱাৰিলোঁ । জোকলৈ মোৰ ভয় নাই নহলে নিশ্চয় মূৰ্চ্ছা গ'লোহেতেন। কাপোৰ গুচাই লৈ লগুৱাটোৰ সহায়ত জোক টানি এৰুৱা হ'ল । বৰষুণ কমিল, কিন্তু তেৰ সোঁত ববলৈ ধৰিলে। ঘৰ পাই গা পা ধুই ওলালোঁ । তথাপি তেজ আৰু কোনোমতেই বন্ধ নহয় অন্ততঃ দুসেরমান তেজ গ'ল টিচাৰ আয়োডিন, কেহৰাজ ই-সি কত কি দিলোঁ, তেজ কোনোমতেই নৰয় । শেষত তাৰে এজন যিকিবে এটা দৰৱ দিলে, তাকে দিয়াত বহুত পৰৰ মুৰত তেজ ৰ'ল । দৰৱটো হৈছে কাপোৰ পুৰি তাৰ চাই তেজ ওলোৱা ঠাইত দিয়া আৰু অলপ পৰ হোৱা হলে ডাক্তৰ মাতিব লগীয়া হ'লহেতেন । হাতী মৰা খবৰ ঘৰলৈ পঠিয়াই মোৰ লগুৱা শ্ৰীমান কুঁহিৰামক দাত কাটিবলৈ পঠিয়ালোঁ। দাঁত কাটি উলিওয়া হাতী মৰাৰ প্ৰায় সমানেই কাম টান । কুঁহিৰামক নিজে আগত থাকি শিকাই লৈছিলোঁ । নহলে দাঁত উলিয়াওতে বহুতো পলম হয় আৰু দাঁতও নষ্ট হয় । দাঁত লৈ ঘৰ পালোহি। ঘৰ পাই শুনিলোঁ, লৰাহঁতে হাতী চাবলৈ গ'ল আকমৰ৷ হাতী চালেও, কিন্তু এনে দুৰ্গম ঠাইলৈ দুনাই নাযাও বুলি শপত খাই আহিল । মই হলে যাবলৈ ভৰি দাঙিয়েই আছো খবৰ আহিলেই হয় । “ভৰিলে দেশ, মৰিলে স্বৰ্গ” —ফুকন -<noinclude></noinclude> 0h2w7lmc9qtb9b46q2t720va02uh4ib 104 95134 265192 2026-11-04T13:47:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১০ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন যক্ষ৷ ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰত তৰুণৰাম ফুকন যক্ষ৷ ৰোগ যে অতি ভয়ঙ্কৰ আৰু সাংঘাটিক তাক আজিকালি অলপ জনাবুজা মানুহেও জন৷ হৈছে। এই ৰোগৰ সঞ্চাৰ হল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১০ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন যক্ষ৷ ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰত তৰুণৰাম ফুকন যক্ষ৷ ৰোগ যে অতি ভয়ঙ্কৰ আৰু সাংঘাটিক তাক আজিকালি অলপ জনাবুজা মানুহেও জন৷ হৈছে। এই ৰোগৰ সঞ্চাৰ হলে তাৰ পৰা ৰক্ষ৷ পৰা টান বুলি প্ৰায় মানুহৰে বিশ্বাস আৰু তাৰ প্ৰমাণো যথেষ্ঠ পোৱা যায় ৷ ডাক্তৰ কবিৰাজেও এই ৰোগ দুৰাৰোগ্য নহয় বুলি উন্নত আৰু সভ্য জগতত প্ৰমাণিত হৈছে। যক্ষা ৰোগৰ বিষয়ে বিশেষ শিক্ষা প্রাপ্ত ডাক্তৰ সকলে মুক্তকণ্ঠে এই সত্য স্বীকাৰ কৰিছে । কলেৰ৷ প্লেগ, কেনছাৰ, বসন্ত আদি ৰোগতকৈ ই বেছি সাংঘাটিক নহয় । ৰোগ সঞ্চাৰৰ আশঙ্কা বা প্ৰমাণ পোৱা মাত্রেই এই ৰোগৰ চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিলে, শতকৰ ৷ ৯০ জনক ভাল কৰিব পাৰি বুলি কলেও বিশেষ বঢ়াই কোৱা নহব। কিন্তু এই ৰোগৰ নিদান বৰ জটিল আৰু ইয়াৰ পৰীক্ষা বৰ টান । ৰোগৰ সঞ্চাৰৰ আদিতে পানী লগা, কাঁহ, সাধাৰণ জ্বৰ, পেটৰ অসুখ, সঞ্চিত গ্ৰহণী আদি সাধাৰণ ৰোগৰ লক্ষণ প্রকাশ পায় আৰু সেই ৰোগৰ চিকিৎসাত সাময়িক উপশম পোৱা দেখিলে, ৰোগী আৰু চিকিৎসক উভয়েই আশ্বাস পাই আন ৰোগৰ কথা নাভাবে আৰু বিশেষতঃ যক্ষাৰ কথা মনলৈ নানে । কেতিয়াবা ডাক্তৰে উল্লেখ কৰিলেও ৰোগীয়ে সেই কথা শুনি ভাল নাপায় আৰু অলপ ডাঠকৈ কোৱা যেন দেখিলে ডাক্তৰ সলোৱাও দেখা যায়। প্রায়ে পানী লাগি থাকিলে, মাজে মাজে ঘুহঘহীয়া জ্বৰ হোৱা দেখিলে উচিতমতে খাই বৈ থকাতো ক্ষীণাই গলে, ওজনত শৰীৰৰ ভাৰ কমিলে যক্ষ্মা ৰোগৰ বাবে পৰীক্ষা কৰা নিতান্ত আৱশ্যক। এই পৰীক্ষাৰ কাৰণে যক্ষ্মা ৰোগৰ অনুসন্ধানত পাৰ্গত ডাক্তৰ লাগে আৰু লাগে ভাল<noinclude></noinclude> mfyy5676p8w7u120j31n9tii3j6lee6 104 95135 265193 2026-11-04T13:48:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২১ এনে নহলে অনুবীক্ষণ আক অন্তৰদৰ্শী জ্যোতি ( এক্সৰে ) প্রকাশক যন্ত্র । বুকুত চুঙা দি বা আন প্ৰকাৰে ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা সম্ভৱ নহয় । অসমত দিনক দিনে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265193 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২১ এনে নহলে অনুবীক্ষণ আক অন্তৰদৰ্শী জ্যোতি ( এক্সৰে ) প্রকাশক যন্ত্র । বুকুত চুঙা দি বা আন প্ৰকাৰে ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা সম্ভৱ নহয় । অসমত দিনক দিনে এই ৰোগ বাঢ়িব ধৰিছে, তাত কোনো সন্দেহ নাই, তাকো সকলোৱে জানে । আন কথাকে নকওঁ, গুৱাহাটীৰ দৰে সদৰ ঠাইৰ চৰকাৰী ডাক্তৰখানা এখনত এক্সৰে যন্ত্ৰ এটিও নাই । তাৰ কাৰণ গবর্ণমেণ্ট উদাসীন আৰু সেই উদাসীনতাৰ মূল কাৰণ, অসমত ভালকৈ খোৱ৷ পিন্ধা, থকা মিলাৰ সুবিধা পোৱ৷ ইংৰাজ সকলক সেই ৰোগে ছুৰ পৰা নাই। দুটি এটিৰ স্বাস্থ্যলৈ চাই অলপ সন্ধেহ উপস্থিত হলেই, তেওঁলোকে চিকিৎসাৰ কাৰণে ভিয়েনা আদি ঠাইৰ সেই ৰোগৰ তত্ত্ববিদ ডাক্তৰৰ ওচৰ পায়গৈ, মৰণ কেৱল দুখীয়া অসমীয়াৰ । চিকিৎসাৰ কথাকে নকওঁ, ৰোগ নির্ণয় হয় মানে ৰোগীৰ মৃত্যু সুনিশ্চিত হয়। আৰু ইতিমধ্যে নিৰপৰাধী পৰিয়ালৰ দুই এটিকে৷ ব্যাধিগ্রস্ত কৰি থয়। অফিছৰ কৰ্ম্মচাৰীৰ ভিতৰতে বহুতে নজনাতে আৰু কিছুমানে জানি ও সত্য গোপন কৰি কোনোমতে কাম চলাই থাকে, কিন্তু সহকর্মী সকলে ঘনিষ্ট ভাৱে কাম কৰিব লগীয়া হোৱাত তেওঁ লোকৰোঁ ৰোগ সঞ্চাৰৰ আশঙ্কা বাঢ়ি যায়। এই ৰোগৰ কীটান্ত আছে। শৰীৰ দুৰ্ব্বল পালেই তাৰ এঠাইত সেই কাঁটান্তরে আশ্রয় লর। আশ্রয় লওতেই ধৰিব পাৰিলে কীটামু মাৰা বা গুচোৱাৰ সহজ উপায় আছে। ধৰিব নোৱাৰিলে বা মাৰিব নোৱাৰিলে ওপৰৰ পৰা খাই খাই লাহে লাহে তললৈ সোমাই গৈ ক্ৰমে সংখ্যা বঢ়ায় আৰু শেহত ঠাই বহলাই লয় । আদিতে কাঁহ, কঁক, সানাহ্য জ্বর ইত্যাদি হয় আৰু বিশ্রান লৈ সেই ৰোগৰ চিকিৎসা কৰিলে ভাল গায় আৰু পুনৰ নিজ কামত প্রবৃত্ত হয়। কিন্তু কাঁটাৱে নিজ কাৰ্য্য কৰিয়েই থাকে। সেই অৱস্থাত ৰোগীয়ে নিঃসন্দেহে ঘৰে পৰে চলাচল কৰি থাকে আৰু থু আৰু নিশ্বাস প্রশ্বাসত কীটানু আনত প্ৰৱেশ ৰায়, কাৰণ ই<noinclude></noinclude> 4kbcn6kxmh75hb8mm410cgtqip9p78p 104 95136 265194 2026-11-04T13:48:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তরুণরা ন সংক্রামক ব্যাধি। এই আদি অৱস্থাতেই ৰোগীক সকলোৱে ভয় কৰি চলা উচিত । কলেৰা আদি ৰোগ হোৱ৷ মাত্রেই প্রকাশ পায়, গতিকেই তাৰ চিকিৎসা সহজ সাধ্য আৰু হয় ভাল,..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265194 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তরুণরা ন সংক্রামক ব্যাধি। এই আদি অৱস্থাতেই ৰোগীক সকলোৱে ভয় কৰি চলা উচিত । কলেৰা আদি ৰোগ হোৱ৷ মাত্রেই প্রকাশ পায়, গতিকেই তাৰ চিকিৎসা সহজ সাধ্য আৰু হয় ভাল, নহয় মৃত্যু আনৰ প্ৰাণৰ আশঙ্কা সৰহ দিন নাথাকে, কিন্তু যক্ষ্মা ৰোগৰ কথা সুকীরা। ই অজাচিত ভাৱে আশ্রয় লয় আৰু অজাচিত ভাৱেই নিজৰ আৰু লোকৰ মনত সন্দেহ উপস্থিত নকৰাকৈ কাৰ্য্য কৰে, শেষত ভয়ঙ্কৰ বিকট মূৰ্ত্তি ধৰি ওলায় । যক্ষ্মা ৰোগ অতি ভয়ঙ্কৰ কাৰণ এই ৰোগৰ সঞ্চাৰ হলে কোনো দিন যে ৰোগ বা ৰোগীৰ অন্ত পৰিব নিশ্চয়তা নাই । এবছৰ, দুবছৰ, তিনি বছৰ প্ৰায়ে চলা দেখা যায়, কিন্তু দহ বছৰলৈকে চলাও প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। আত্মীয় স্বজন বন্ধু বান্ধৱৰ ভিতৰত চলা চল কৰি ফুৰিব পৰা হৈয়ো বহু দিন থাকে, সেই অৱ হাত ৰোগ সঞ্চাৰৰ আশা বহুত পৰিমাণে থাকে । কিন্তু ডাক্তৰি মতে ই কলেরা, টাইফয়েড, বসন্ত আনকি হুপিং কঁফ, শিরাল গালা, ইনফ্লুয়েঞ্জা আদি ৰোগতকৈ সংক্রামক নহয়। অলপ সাৱধানকৈ চলিলে যক্ষ্মা ৰোগীক নিঃসন্দেহে নিজ ঘৰতে ৰাখি চিকিৎসা কৰাব পাৰি, কেৱল ৰোগী নিজেই ভালদৰে অনুভৱ বৰি। লাগে যে, তেওঁ সেই ৰোগ গ্ৰন্থ । এই কথা আচলতে অনুভৱ কৰা ৰোগীৰ সংখ্যা খুব কম। ফলত লৰা ছোৱালীৰ লগত খেলি নেলি ফুৰে য'তে ত'তে থু পেলায়। এই ৰোগী। থু মল-মুত্ৰ আদিত কীটানু থাকে আৰু তাৰ পৰা ৰোগৰ সঞ্চাৰ হয় আৰু সেই ৰোগ গ্ৰস্ত লোকৰ নিশ্বাস প্রশবাসতো কাঁটা থাকে। গতিকেই যক্ষ্মা ৰোগী ঘৰত থাকিলে তেওঁৰ থকা কোঠালী বেলে। কৰি দিয়া নিতান্ত উচিত। তালৈ লৰা-ছোৱালীক বৰকৈ অহাযোৱা কৰিব দিয়া উচিত নহয় । সেই কোঠালীত থু আদি পেলোৱাৰ সুকীয়া বন্দোবস্ত কৰিব লাগে, সেই বিলাক সাৱধানে গুচাই পাত্র ভাল দৰে পৰিষ্কাৰ ৰখা<noinclude></noinclude> iml16cpvr7nn6yhojwro72y8yc1zli0 104 95137 265195 2026-11-04T13:49:02Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২৩ উচিত। থকা ঠাই নিতৌ কীটানু মাৰক ফিনাইল আদি পৰিষ্কাৰক বস্তুৰে ধুব লাগে, নিজৰ কাপোৰ সদায় পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখিব লাগে আৰু লাগে শোৱা কোঠালীত সদায..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২৩ উচিত। থকা ঠাই নিতৌ কীটানু মাৰক ফিনাইল আদি পৰিষ্কাৰক বস্তুৰে ধুব লাগে, নিজৰ কাপোৰ সদায় পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখিব লাগে আৰু লাগে শোৱা কোঠালীত সদায় বতাহ চলাচলৰ ব্যৱস্থা । ৰ'দ পেলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰিলেতো অতি উত্তম হয়। ৰোগীয়ে সৰহ ভাগ ঘৰত নাথাকি, বাহিৰৰ ৰ'দ বতাহ লগা ঠাইত থাকিব পাৰিলে ৰোগীৰ বিশেষ উপকাৰ হয় । সূৰ্য্যৰ উত্তাপে ৰোগীৰ শৰীৰত কীটানু মাৰকৰ বিশেষ ক্ৰিয়া কৰে, গতিকেই সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি সেই ৰোগৰ পক্ষে বিশেষ উপকাৰী । সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি যথেষ্ট পৰিমাণে পোৱাৰ সুবিধা নাথাকিলে যন্ত্ৰৰ দ্বাৰাই সেই ধৰণৰ ৰশ্মি প্ৰস্তুত কৰাই শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰাব লাগে । এই ৰোগৰ আন নাম ক্ষর ৰোগ কাৰণ ৰোগ সঞ্চাৰৰ লগে লগে শৰীৰ বলবীৰ্য্য লাহে লাহে ক্ষয় পায়। সেই অৱস্থাত সহবাস সৰ্ব্বতো ভাৱে বৰ্জ্জনীয়। ধাতু ক্ষয় এই ৰোগৰ মূল কাৰণ আৰু ৰোগ সামান্ত হলেও ধাতু ক্ষয় সুনিশ্চিত প্রাণ নাশক । ৰোগী নিজেই এই বিষয়ে সাৱধান হোৱা উচিত আৰু আনে ও দঢ়াই কৈ সাৱধান কৰি দিয়া উচিত। ৰোগ আচলতে নহলেও ৰোগ হৈছে বুলি ধৰি লৈ চলিব পৰাই এই বিষয়ে উত্তম ব্যৱস্থা ৷ এই C ৰোগ নহলেও তাৰ চিকিৎসা কৰিলে বা সেই ৰোগৰ পথ্যাদি খালে উপকাৰত বাহিৰে অপকাৰ নহর । ৰোগী সেই ৰোগ হোৱা বুলি আরে বিশ্বাস কৰিব নোখোজে । গতিকেই সেই বিষয়ে সাৱধান নহয় আৰু লাগি ভাগি চিকিংসা নকৰাৰ ফলত বেমাৰ বাঢ়ি গৈ থাকে । যেতিয়া সকলোৱে জন৷ হয়, তেতিয়া ৰোগ প্রশমনৰ উপায় নাথাকে। আহাৰ-বিহাৰ আদি সৰ্ব্ব বিষয়তে অতি সাৱধানে চলা-ফিৰা খোৱা-মিলাই এই ৰোগ নিবাৰণৰ আৰু মুক্তি পোৱাৰ প্ৰধান উপায় । গতিকেই শৰীৰ শক্তি ৰক্ষাৰ কাৰণে পুষ্টিকৰ ১৭<noinclude></noinclude> 5mx0jy44fslcu9ql3gnifo212ibas6y 104 95138 265196 2026-11-04T13:49:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন খাদ্য খোৱা অতি আৱশ্যক । সহজে হজম হোৱা আৰু স্বাস্থ্যকৰ খা পৰিষ্কাৰ মুক্ত বায়ু আৰু সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি সেই ৰোগ গ্ৰস্ত ৰোগীৰ পক্ষে 0 প্রাণদায়ক, লগে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন খাদ্য খোৱা অতি আৱশ্যক । সহজে হজম হোৱা আৰু স্বাস্থ্যকৰ খা পৰিষ্কাৰ মুক্ত বায়ু আৰু সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি সেই ৰোগ গ্ৰস্ত ৰোগীৰ পক্ষে 0 প্রাণদায়ক, লগে লগে যথেষ্ট পৰিমাণে বিশ্রামৰে৷ বিশেষ আৱশ্যক । চিকিৎসাধীন ৰোগীৰ শৰীৰৰ উত্তাপ অর্থাৎ জ্বৰ আছেনে নাই তাক সততে পৰীক্ষা কৰি হ্ৰাস বৃদ্ধিৰ পৰিমাণ লিখি ডাক্তৰক দেখুৱা উচিত । সপ্তাহত এদিনকৈ শৰীৰৰ ওজন লোৱাও আৱশ্যক । উপযুক্ত খাঙ্কৰ অভাৱত আৰু অযথা আৰু অতিৰিক্ত বীৰ্য্যক্ষয়ৰ পৰিমানত এই ৰোগ জন্মে। ক্ষীণ আৰু দুৰ্বল শৰীৰত কীটানু প্ৰৱেশ কৰিলে স্থান বিচাৰি লৈ অধিকাৰ বিস্তাৰ কৰা সহজ হয়, কিন্তু সুস্থ আৰু সৱণ শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিলেও দীর্ঘজীবি হব নোৱাৰে । সময়ত আপুনি নাশ পায় আৰু মাৰাও সহজ হয়। ৰোগৰ অনুমাত্র সন্দেহ হলেই সাৱধান হোৱা উচিত, ৰোগ আচলতে হওকে বা নহওকেই । লৰা-ছোৱালীৰ প্ৰথমতে পারে গ্ৰেণ্ডত আক্ৰমন কৰে। বয়সস্থ মানুহৰ হাও ফাও আদিত ধরে। ইউৰোপ আৰু আনেৰিকাত প্ৰায় স্কুলৰ লৰাকে টিউবারকুলিন পৰিমানত কীটানু থকাৰ আশঙ্কা বয়সস্থ লোকৰ হাও ফাও কীটানু ইনজেক্‌শন দিয়া হয় আৰু তাৰ জন্মিলে এক্সৰেৰে পৰীক্ষা কৰে । আক্ৰমন কৰা প্ৰমান পালে আৰু ঔষধৰ দ্বাৰাই ৰোগৰ প্ৰকোপ নিবাৰণ কৰিব নোৱাৰিলে, আজি কালি অস্ত্ৰৰ দ্বাৰাই চিকিৎসা কৰি বহুতক ভাল কৰা দেখা যায় । অস্ত্ৰৰ দ্বাৰাই কীটানুগ্ৰস্ত হাও ফাওৰ কাৰ্য্য বন্ধ ৰখা হয় আৰু তাৰ ফলত তাত থকা কাঁটানু খাদ্যৰ অভাৱত মৰে। কেতিয়াবা কেতিয়াবা কাঁটান্তগ্রস্ত স্থান কাটি উলিয়াই দিয়ে। কিন্তু ইয়াকে কৰিবলৈ হলে বিশ্ৰামৰ বিশেষ আৱশ্যক । নিজ ঘৰত বিশ্ৰাম পোৱা টান, সেই কাৰণে পৰীক্ষা আৰু বিশ্ৰানৰ কাৰণে স্বাস্থ্য-নিবাসৰ আৱশ্যক । আমেৰিকাত ২৪০টা টি, বি অর্থাৎ যক্ষ্মা ৰোগৰ হাস্পতাল আৰু ৰোগী<noinclude></noinclude> 0x4nwwuve8oz5rlggxxyvusc6i78wrd 104 95139 265197 2026-11-04T13:49:47Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২৫ নিবাস আছে আৰু ততি ৯৫,০০০ জন ৰোগী থাকিবৰ ব্যৱস্থা আছে । ভাৰতবৰ্ষত এহেজাৰ ৰোগী থকাৰ ব্যৱস্থাও নাই বুলিলে হয়, যদিও ভাৰতত প্ৰতি বছৰে ৬০,০০০ হা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২৫ নিবাস আছে আৰু ততি ৯৫,০০০ জন ৰোগী থাকিবৰ ব্যৱস্থা আছে । ভাৰতবৰ্ষত এহেজাৰ ৰোগী থকাৰ ব্যৱস্থাও নাই বুলিলে হয়, যদিও ভাৰতত প্ৰতি বছৰে ৬০,০০০ হাজাৰ ৰোগী থকাৰ প্ৰমান পোৱা গৈছে, নোপোৱাৰতো লেখ জোখেই নাই। ধৰ্মপুৰ আদি পঞ্জাৱৰ নান৷ ঠাইত এই ৰোগীৰ স্বাস্থ্য নিবাস আছে । বোম্বাই প্ৰদেশৰ মিৰাজ নামে ঠাইত এটি সুন্দৰ যহ্মা ৰোগীৰ নিবাস আছে । তাত বৰ্ত্তমান বৈজ্ঞানিক মতে অস্ত্র চিকিৎসা কৰা হয় আৰু বহুতে৷ ৰোগী সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য হৈ ঘৰলৈ উভতি অহা প্ৰমান পোৱা গৈছে । বঙ্গ দেশতো যদিৱপুৰত ইয়াৰ স্বাস্থা-নিবাস আছে আৰু চৰকাৰ পক্ষৰ পৰা চিকিৎসাৰ উপায় কৰিবৰ চেষ্টা চলিছে, নাই মাত্ৰ তাৰ চিন-চাব দুৰ্ভগীয়া অসমত ! ন শাসনতন্ত্রলৈ চোৱা কংগ্ৰেছ অকংগ্রেছ সভ্য সকলে এই মাৰাত্মক ব্যাধিব নিবাৰণৰ উপায় চিন্তি দুথীয়৷ অসমীয়াক এই ভয়ঙ্কৰ ব্যাধিৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ যত্ন কৰা উচিত । “অসম কাউঞ্চিল” আৰু “ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত” তৰুণ ফুকন ইংৰাজী ১৯১৯ চনৰ প্ৰথম খন গবর্ণমেন্ট অব ইণ্ডিয়া এক্ট অনুসারে তরুণবামে যথাক্রমে কামৰূপ জিলাৰ জনসাধাৰণৰ পৰা অসম কাউঞ্চিালৈ সদৌ অসমবাসীৰ মাজৰ পৰা ভাৰত আইন ব্যৱস্থা পৰিষদত কংগ্ৰেছৰ তৰফৰ পৰা অনেকবাৰ সভ্য নিৰ্ব্বাচিত হয়। “জননী জন্মভূমিশ্চ স্বর্গাদপি গবিরসী” এই মূল মন্ত্ৰেৰে দীক্ষিত হৈ তেখেতে সৰ্ব্বতোভাৱে অসমবাসীৰ মঙ্গলৰ কাৰণে অসমৰ প্ৰাপ্য দাবী কৰি দুয়ো আইন ব্যৱস্থা পৰিষদতে অকলশৰে গবর্ণমেণ্টৰ বিৰুদ্ধে প্রাণপণে যুদ্ধ কৰে । তেখেতৰ তেজস্বী বাক্‌শক্তিত পৰিষদৰ সভ্য সকলে তব নানিব লগীয়া হৈছিল ।<noinclude></noinclude> diqyk5rjl2m4t4ks5pfgbmpalac5omt 104 95140 265198 2026-11-04T13:50:06Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১২৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন কেন্দ্ৰীয় পৰিষদত ফুকন ডাঙৰীয়াই ভালকৈ বুজাই দিলে যে অসমতো আন ভাৰতীয় নেতাসকলৰ লগত সমানে আসন লব পৰা মানুহ আছে। অসমৰ আৰ্থিক অৱস্থা, অসমৰ ন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১২৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন কেন্দ্ৰীয় পৰিষদত ফুকন ডাঙৰীয়াই ভালকৈ বুজাই দিলে যে অসমতো আন ভাৰতীয় নেতাসকলৰ লগত সমানে আসন লব পৰা মানুহ আছে। অসমৰ আৰ্থিক অৱস্থা, অসমৰ ন্যায্য দাবী, ৰাজনৈতিক বন্দীসকলৰ মুক্তি আৰু অসমৰ উঠি অহা ডেকা বিলাকৰ হিতার্থে সৰ্ব্বোতোভাৱে তেখেতে যথাসাধ্য চেষ্টা কৰিছিল । তৰুণৰামে ৰাজনৈতিক আৰু আইন ব্যৱস্থা পৰিষদত মাতৃ-ভক্তিৰ যি জ্বলন্ত প্রমান দিলে, তাৰ নিমিত্তে অসমী আই আজি ধন্যা । ইংৰাজী ১৯৩৪ চনত ভাৰত গবৰ্ণৰ জেনেৰেল'ৰ ইণ্ডিয়ান লেজিচলেটিভ এচেমব্লিৰ সদস্য নির্ব্বাচনৰ কাৰণে অসমত এক মহান ধুমুহা বতাহৰ গণ্ডগোলৰ আবিৰ্ভাৱ হৈ উঠে। স্বতন্ত্ৰ দলৰ পৰা তৰুণৰাম ফুকন আৰু কংগ্ৰেছ পক্ষৰ পৰা কৰ্ম্মবীৰ নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে আইন ব্যৱস্থা পৰিষদৰ মেম্বৰ পদৰ প্ৰাৰ্থী হয় । এই বিষয়ে সদৌ অসমবাসীয়ে কঠোৰ ভাৱে কল্পনা জল্পনা কৰিব লগীয়াত পৰে । “তৰুণ-নবীনে” প্রাণপনে যুদ্ধ কৰিলে ৷ অৱশেষত কংগ্ৰেছ প্রার্থীয়ে বিপুল ভোটাধিক্যত জয় লাভ কৰে ৷ ইংৰাজী ১৯৩৫ চনৰ দ্বিতীয় খন গবর্ণমেণ্ট অৱ ইণ্ডিয়া এই অনুযায়ী অসম এচেমপ্লিৰ সভ্য পদৰ নিৰ্ব্বাচন সম্পর্কে কামৰূপ জিলাৰ ৰঙিয়া অঞ্চলত এক ভয়ঙ্কৰ ধুমুহা বতাহৰ দলদোপ হেন্দোলদোপৰ ঢেউ ববলৈ ধৰিলে। অসম জন সঙ্ঘৰ পৰা প্ৰৱীন নেতা তৰুণৰাম ফুকন আৰু কংগ্ৰেছী দলৰ পৰা শ্ৰীযুত সিদ্ধিনাথ শৰ্ম্মা উকীল ডাঙৰীয়াই অসম এচেমব্লিৰ মেম্বৰ পদৰ প্ৰাৰ্থী হয় । এই বিষয়লৈ অসম প্ৰাদেশিক কংগ্ৰছৰ মেধাবি লোক সকলে বিশেষ ভাৱে চিন্তা কৰিব লগাত পৰে ৷ ইংৰাজী ১৯৩৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত সদৌ অসমৰ বাছকবনীয়া কংগ্ৰেছ সৈনীক সকলে বিপুল সমাৰোহে সভ্য নিৰ্ব্বাচন সম্পর্কীয় সংগ্ৰাম কৰে । অৱশেষত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰে জয় হয় । ইয়াৰ পিছতো ফুকন ডাঙৰীয়াই যথাক্রমে গুৱাহাটী লোকেলবোর্ড আৰু মিউনিচিপালবোৰ্ডৰ মেম্বৰ নিৰ্বাচন ক্ষেত্ৰতো<noinclude></noinclude> 3egzupfpc299ivcp95gn3fv71efh8gy 104 95141 265199 2026-11-04T13:50:30Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২१ কংগ্ৰেছৰ বিপক্ষে সভ্যপদৰ প্রার্থী হয়। এই দুই সভ্য নিৰ্ব্বাচন প্রত্যেকতে কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰে জয় হয়। কংগ্রেছ ত্যাগ কৰাৰ ফলত প্রত্যেক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265199 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২१ কংগ্ৰেছৰ বিপক্ষে সভ্যপদৰ প্রার্থী হয়। এই দুই সভ্য নিৰ্ব্বাচন প্রত্যেকতে কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰে জয় হয়। কংগ্রেছ ত্যাগ কৰাৰ ফলত প্রত্যেক নির্বাচন ক্ষেত্ৰত দেশভক্ত ফুকনে অসীম পাণ্ডিত্য দেখাই পৰাজয় হৈ নিজে মহান গৌৰৱ কৰিছিল, এই পৰাজয়ত অসম কংগ্ৰেছৰ মান গৌৰৱ ভাৰত বিয়পি সিলিকি উঠিছিল। ইংৰাজী ১৯৩৮ চনৰ কোনো এক শুভক্ষণত আকৌ তৰুণৰাম ফুকনে কংগ্ৰেছত পূর্ণ মাত্রাই যোগ দি অসম জননীৰ অক্ষয় কীৰ্ত্তিৰ প্ৰতিভা ভালকৈ উজ্বলাইছিল । গুৱাহাটী “লোকেল” আৰু “মিউনিচিপাল বোর্ডত” তৰুণ ফুকন তৰুণৰামে যথাক্রমে গুৱাহাটী লোকেল বোর্ড আৰু মিউনিচিপাল বোৰ্ডত অনেকবাৰ জনসাধাৰণৰ মাজৰ পৰা সভ্য নিৰ্বাচিত হয় । নিজৰ যোগ্যতাৰ বলত তেখেতে প্রত্যেক বোৰ্ডৰে চেয়াম্যানৰ আসন লাভ কৰে। বোর্ডৰ চেয়াম্যান হৈ ফুকনে শাসন সংস্কাৰ কৰি সুন্দৰৰূপে প্ৰত্যেক বোর্ড পৰিচালনা কৰে আৰু লগে লগে শিক্ষা বিস্তাৰ, ডিস্পেনচেৰী, নদি, পুখুৰী, গানীৰ ক'ল, দলং, যাতায়াতৰ, সুবিধা, স্বাস্থ্য প্রভৃতিৰ বিষয়ে ৰাইজৰ হকে সৰ্ব্বতোভাৱে চেষ্টা কৰে। যাতে সৰ্ব্বসাধাৰণৰ উপকাৰ হয়, তাৰ বাবে তেখেতে সদায় চকু ৰাখিছিল। বোৰ্ডৰ কল্যাণার্থে তেওঁ যথেষ্ঠ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল । এনেকুৱা এজন দয়ালু, গৰোপকাৰী আৰু স্বার্থত্যাগী মহাপুৰুষৰ মৃত্যুত ৰাইজৰ অপূৰণীয় ক্ষতি হ'ল, তাক কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি। সুযশৰ কাম বিলাকে বোর্ডত তৰুণ ফুকনৰ সুখ্যাতি চিৰকাল ৰই থাকিব । জননীৰ সেৱাত, “তৰুণ” কলিকতাৰ পৰ৷ গুচি আহি গুৱাহাটীত নিগাজিকৈ বহাৰ পিছত, তৰুণ ফুকনে দেশৰ নানাবিধ কামত যোগ দিছিল। বিশেষকৈ ইংৰাজী<noinclude></noinclude> 3qv54ohiok4dha9eytmjoxdg638dhvt 104 95142 265201 2026-11-04T13:50:51Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৯১৪ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনলৈকে প্ৰায় পচিশ বছৰ কাল তেখেতে জননীৰ সেৱাত জলন্ত ত্যাগৰ পৰিচয় দি গ'ল । কামৰূপ একা-ডেমি হাইস্কুল :– অসমৰ ভূতপূৰ্ব্ব শিক্ষ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৯১৪ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনলৈকে প্ৰায় পচিশ বছৰ কাল তেখেতে জননীৰ সেৱাত জলন্ত ত্যাগৰ পৰিচয় দি গ'ল । কামৰূপ একা-ডেমি হাইস্কুল :– অসমৰ ভূতপূৰ্ব্ব শিক্ষা বিভাগৰ ডাইৰেক্টৰ চাহাব কানিংহামে অসহযোগ আন্দোলনৰ সময়ত এখন শিক্ষ৷ বিভাগৰ চাৰ্ক লাৰ জাৰি কৰিছিল। অসমীয়া প্ৰজা সকলে এই চাৰ্ক লাৰ আদেশ গ্রহণ কৰিবলৈ কঠিন পাই অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে সুকীয়া হাইস্কুল স্থাপন কৰে, গুৱাহাটীত ১৯৩০ চনত কনিৰূপ একা-ডেমি হাইস্কুল প্রতিষ্ঠিত হয় । আন আন সহকৰ্ম্মী সকলৰ লগত তৰুণৰামে যথা সাধ্য চেষ্টা কৰিছিল । বানপানীৰ উপদ্ৰৱ :—ইংৰাজী ১৯২৯ আৰু ১৯৩৪ চনত নগাঁও জিলাত আৰু ১৯৩০ চনত কামৰূপ জিলাত হোৱা বানপানীত কষ্ট পোৱা প্ৰজা, জীৱ-জন্তু আদিৰ দুখ মোচনৰ অৰ্থে ফুকন ডাঙৰীয়াই প্ৰাণ-পনে চেষ্টাও কৰিছিল আৰু তেখেতে দেশ-বিদেশৰ পৰা বহুতো অর্থ সংগ্রহ কৰি বিপদ গ্রস্ত মানুহক সকলো বিষয়ে সহায় কৰিছিল । কানি আন্দোলনত : অসমত কানীয়াৰ সংখ্যা ক্রমান্বয়ে বেছি হৈ অহাত অসমীয়া ৰাইজৰ বিশেষ অনিষ্ট হয় আৰু কংগ্ৰেছে এই বিষয়ে কঠোৰ চিন্তা কৰিব লগাত পৰে । ইংৰাজী ১৯২২ চনত তৰুণৰামে কংগ্ৰেছৰ পক্ষৰপৰা অসমৰ নানা ঠাই ঘুৰি-পকি ৰাইজৰ মাজত গৱৰ্ণমেণ্টৰ বিৰুদ্ধে সুন্দৰ বক্তৃতা দি ফুৰিছিল । এই চিনতে গবর্ণমেণ্টে অসমত কানি প্রচলন সম্পর্কে তদন্ত কৰিবলৈ কংগ্ৰেছৰ পক্ষৰ পৰা সমিতি নিযুক্ত কৰিছিল। মিঃ ভোঃ চি, এফ. এনদ্রুজ আছিল, ইয়াৰ সভাপতি ৷ দেশহিতৈষী তৰুণ ফুকনে এই সমিতিৰ সদস্য হৈ 'যথেষ্ট কাম কৰি অসমবাসীৰ শলাগৰ পাত্ৰ হয় ৷ ইংৰাজী ১৯৩৪ আৰু ১৯৩৮ চনত তেখেতে অসমৰ কানি প্ৰচলন বিষয়ে “কানি যে মহা বিষ” এই মহা বিষে অসমীয়া জাতিৰ প্ৰধান<noinclude></noinclude> ho51aj48kha0x6ttr9d02t5iu048c9n 104 95143 265202 2026-11-04T13:51:10Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২৯ ধ্বংসৰ কাৰণ তাৰ সুন্দৰ ব্যাখ্যা অসমীয়া ৰাইজক ভালদৰে বুজাই দিছিল । ১৯৩৯ চনত অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্রী সভায়ো অসনৰ কানি নিবাৰণৰ যথাসা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১২৯ ধ্বংসৰ কাৰণ তাৰ সুন্দৰ ব্যাখ্যা অসমীয়া ৰাইজক ভালদৰে বুজাই দিছিল । ১৯৩৯ চনত অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্রী সভায়ো অসনৰ কানি নিবাৰণৰ যথাসাধ্য চেষ্টা কৰিছিল । ইয়াৰ বাহিৰেও তৰুণৰামে গুৱাহাটী সোণাৰাম হাইস্কুলৰ প্ৰেচিডেন্ট কটন কলেজ, কলেজিয়েট স্কুল, উইভিং স্কুল, কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি শিল্প সমিতি, কৃষক সম্মিলন প্ৰভৃতিৰ কাৰ্য্যকৰী সমিতিৰ সভ্য নিযুক্ত আছিল । অসমত বিশ্ব-বিদ্যালয়, মিউজিয়াম, হাইকোর্ট, মেডিকেল কলেজ, প্রতিষ্ঠাৰ্থে অসমৰ পৰা বঙাল খেদা আন্দোলন, ছিলেট বিচ্ছেদ, অসমীয়া স্ত্রী শিক্ষা, অস্পৃশ্যতা বৰ্জ্জন আদি অসমীয়াৰ সকলো জাতীয় আন্দোলনতে দেশভক্ত ফুকন প্রধান সেনাপতি আছিল। তেখেতৰ মৃত্যুত আজি এই সকলোবোৰ আন্দোলন প্ৰাণহীন হৈ পৰাৰ দৰে হৈছে ৷ ফুকন ডাঙৰীয়াৰ স্বভাৱ, চৰিত্ৰ, চেষ্টা, পৰোপকাৰ, সৎসাহ, পৰাক্ৰম, শক্তি, দেশৰ মঙ্গল, পৰিশ্ৰম, যত্ন, বদান্ততা, জ্ঞান-গৌৰৱ প্ৰভৃতিৰ বিষয়ে অসমবাসীয়ে কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰে। সেই জন মহাপুৰুষৰ গুণ গৌৰৱ আৰু জ্ঞান গৰিমাপূর্ণ ত্যাগৰ চিনাকি দিবলৈ ভাষ৷ বিচাৰি পোৱা টান । জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত “তৰুণৰাম” আত্মনিয়োগ কৰিছিল তৰুণৰাম জাতীয় যুদ্ধত ভাৰত মাতৃৰ যি সকল সুসন্তানে নিজৰ ব্যক্তিগত সকলো স্বার্থ বলি দি দেশ আৰু দহৰ হকে ফুকনেই সেই সকলৰ অন্যতম আছিল । আইৰ উজ্জলৰত্ন “তকণৰ” মৃত্যুত আজি সেই কাৰণেহে চেনেহী অসম গোটেই দেশ জুৰি শোকা হৈ পৰিছে। অসম জন্মভূমিৰ গৌৰৱত সুমেৰুৰ সমান উচ্চশিৰ দেখুৱা প্রজ্জ্বলিত নায়ক আছিল ফুকন । সচাকৈ তেওঁ আছিল আমাৰ - অসমৰ এজন মুকুট বিহীন ৰজা । তেজত নেতৃত্বৰ বীজলৈ তৰুণৰাম<noinclude></noinclude> srzmyfvv45oop0fzwkgzlszspdmaif8 104 95144 265203 2026-11-04T13:51:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন আমাৰ দেশলৈ আহিছিল । জীৱন জুৰি সুখে দুখে বিপদে আপদে ৰাষ্ট্ৰ সঙ্কট, আৰু ৰাষ্ট্ৰ বিপ্লৱৰ নামত জাতীয় জীৱন ৰথৰ বহু জৰী ধৰি মৰণৰ দিনালৈকে দেশক সাৱ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন আমাৰ দেশলৈ আহিছিল । জীৱন জুৰি সুখে দুখে বিপদে আপদে ৰাষ্ট্ৰ সঙ্কট, আৰু ৰাষ্ট্ৰ বিপ্লৱৰ নামত জাতীয় জীৱন ৰথৰ বহু জৰী ধৰি মৰণৰ দিনালৈকে দেশক সাৱটি বাট দেখুৱাই নিয়া কঠোৰ কৰ্ত্তব্যৰ পৰা পিছ নহুহকি আৰু অন্তৰৰে যি সময়ত পথ যি দেশৰ উন্নতিৰ সোবাট বুলি তেওঁ নিজে বিশ্বাস কৰিছিল, তাতে অসীম দৃঢ়তাৰে আৰু অগাঢ় বিশ্বাসেৰে ঠির দি শেষ দিনালৈকে সমুহৰ নেতৃত্ব তেওঁ কৰি গ'ল । তেজত নেতৃত্বৰ বীজলৈ, মনত নেতৃত্ব মহাবল লৈ, বুকুত নেতৃত্বৰ বাহ, কণ্ঠত কৌটি প্ৰেৰণা দিবপৰা বাণী লৈ তৰুণৰাম জন্ম হৈছিল, জীৱনৰ মাজেদি এই সৰ্ব্বোতোমুখী প্রতিভাৰ পছন পূর্ণ বিকাশ দি, মৰণকো জয় কৰি ফুকন আজি মৃত্যঞ্জরী আত্মা হৈ, অশৰিৰী হ'ল ৷ দিনটিরা ক্ষন্তেকীয়া জীৱনৰ খেলা সামৰি ফুকন ভাৰত বুৰঞ্জীৰ খিলঞ্জীয়া জীৱনৰ কাৰেঙত আজি, নিগাজীকৈ প্রতিষ্ঠিত হ'ল । জনমত তৰুণৰামে যি গৌৰৱ লৈ আহিছিলে মৰণত সেই গৌৰৱ দেশ বাসীকে উপহাৰ দি গ'ল ৷ আজি যদি অসন এখন পূর্ণরাষ্ট্র হ'লহেতেন আৰু স্বাধীন দেশ খনে যদি কোনো প্ৰথম শ্ৰেণীৰ বিদেশীৰ ৰা বৰ সৈতে কোনোবা এটি সূক্ষ্ম আৰু অতি গুৰুতৰ ৰাষ্ট্ৰ সম্বন্ধীয় পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে কৃতকাৰ্য্যতাৰে মীমাংসা কৰিবলগীয়া হ'লহেতেন আৰু অননৰে ফালৰপৰা কোনো লোকে আন দেশৰ মেধাৱী ৰাজনীতিজ্ঞৰ ওপৰত নিজৰ ব্যক্তিত্বৰে নিজৰ বুদ্ধি মত্তাৰ প্রভাৱেৰে নিজৰ ৰাজনৈতিক সোঁত প্রতিসোঁত বিষয় বিচক্ষণ অভিজ্ঞতাৰে আৰু নিজৰ আনে একো পধ্যে নিবাৰিব বা প্রতিশোধ কৰিব নোৱাৰ| সূক্ষ্ম আন পৈণত যুক্তি আৰু লোকক সেও মনাই শৰণ লগাব পৰা তৰ্কৰ প্রভাৱৰে আমাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বার্থ সম্পূর্ণে বজাই ৰাখি, কোনো আৰ নথকা মীমাংসাত উপনীত হৈ আন জাতীয় বিজ্ঞ জনৰ ওপৰত নিজৰ ব্যক্তিত্বৰ প্রভাৱেৰে সাঁচ বহুৱাই কাৰ্য্য সুসম্পন্ন কৰি আহিবৰ আৱক হ'লহেতেন, তেন্তে তাৰ কাৰণে আৰু তাকে সুসমাধা<noinclude></noinclude> n1yi5wq6xikr18bcti8hi0f1zwjd0pk 104 95145 265204 2026-11-04T13:52:15Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩১ কৰিব পৰা যদি কোনোবা আমাৰ দেশত আটাইতকৈ উপযুক্ত লোক আছিল, তেন্তে নিঃসন্দেহে তেওঁ তৰুণৰান ফুকনেই ! অসমৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ এই অসীম ক্ষমতাৱন্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩১ কৰিব পৰা যদি কোনোবা আমাৰ দেশত আটাইতকৈ উপযুক্ত লোক আছিল, তেন্তে নিঃসন্দেহে তেওঁ তৰুণৰান ফুকনেই ! অসমৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ এই অসীম ক্ষমতাৱন্ত পুৰুষ জনেই বিশ্বৰ ৰাজনৈতিক মেলত পতিয়ন নিরাব পৰা যুক্তিৰে আৰু উপস্থিতিৰেই ব্যক্তিত্বৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব পৰা গুণেৰে ঠিয় হব পৰা লোক 'আছিল। ৰূপে, গুণে, শৌর্য্যে, বীর্য্যে, জ্ঞান গৰিমাই বুদ্ধি নেধাৰে এওঁৱেই অসমীয়াৰ প্ৰধান প্রতিনিধি হিচাবে মহাজাতিৰ মহামেলত বহি অসমীয়াৰ যশৰ গীত দহৰ মুখেৰে ফুটাই গোৱাই আহিব পৰা নিখুত পুৰুষ আছিল । অসমীয়াৰ ভিতৰত ৰাজনীতিৰ ভিতৰ বাহিৰ তলানলা ভালকৈ বুজ৷ আৰু তাৰ দ তৰাং পান৷ ভালকৈ চিনিৰ পৰ৷ আৰু গভীৰ পানীৰ তলিলৈকে মনিব আক ডক। চাকনৈয়৷ কাটি সাঁতুৰি তলিলৈকে বুৰমাৰি সকলোৰে তখন লব আৰু বুজিব পৰা শিয়ান কুটবুধিয়া ৰাজনৈতিকৰ কুট আৰু বৈতৰ্কৰ কুৱলী ফালি কথাৰ স্বৰূপ চাব পৰা লোকে৷ আমাৰ দেশত কুকনেই আছিল। সেই কাৰণেই তৰুণৰামৰ জীৱনত মৰণৰ আৰ কাপোৰ পৰাত আজি দেশখনে ক্ষন্তেক থমকি ভাবিব লগীয়াত পৰিছে আৰু এশ বছৰেও ফুকনৰ গুণৰে গুণী, ফুকনৰ ব্যক্তিত্বৰ দৰে ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন আৰু এজন প্রিয়তম নেতা হৈ জনমা লোক অসমে সোনকালে পাবনে নাপাই । অসনীয়। জাতিৰ এতিয়া৷ জীৱন যুজ জিনা নিৰ্ভৰ কৰিছে বিশেষকৈ অসমীয়াই এতিয়া নিজে গম পাইছে বিচক্ষণ নেতৃত্বৰ ওপৰতহে । অসমীয়াৰ সকলো উন্নতিৰ সমল সজুলি আছে বুলি । অসমীয়াৰ উন্নতিৰ কাৰণে প্ৰৱল ইচ্ছাও বৰ্ত্তমান আৰু উন্নতিৰ বাটেদি খোজ দিবলৈকো গাত বলে৷ পাইছে যথেষ্ঠ কিন্তু অসমীয়াৰ আৱশ্যক হৈছে সূক্ষ্মদর্শী, দূৰদৰ্শী, কাৰ্য্যপটু, স্বার্থত্যাগী আৰু ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন অতি মানৱ প্ৰায় নেতাৰ জাতিক, জনতাক সদার নেতৃত্বই লাগিবই। নেতাৰ ওপৰতেই বেচিভাগ<noinclude></noinclude> tqz60i1g3no4p2hmmubd4dxfcwyu2wu 104 95146 265205 2026-11-04T13:52:39Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন জাতিৰ ভবিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰে। সেই কাৰণেই তরুণ ফুকনৰ আজি অসমত অভাৱ হৈছে, তেখেতে আজি অসমক এজন নেতাৰ লগৰ নেতাহীন কৰি গৈছে আৰু অসমক যোগ্যৱান মানুহৰ দ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265205 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন জাতিৰ ভবিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰে। সেই কাৰণেই তরুণ ফুকনৰ আজি অসমত অভাৱ হৈছে, তেখেতে আজি অসমক এজন নেতাৰ লগৰ নেতাহীন কৰি গৈছে আৰু অসমক যোগ্যৱান মানুহৰ দুখীয়া কৰি থৈ গৈছে । যেতিয়াই আমি যি জাতিলৈ বা যুগলৈ চকু দিও তাতে দেখিবলৈ পাওঁ সংসাৰৰ আকোৱা পকোৱা বাটেদি বাট বুলি বাট হেৰুৱাই, কোনো চৌআলিৰ মুৰত, জীৱন আশাৰ টোপোলাৰ মেটমৰা ভাৰ কান্ধত লৈ, আগত নিৰাশাৰ নৈ দেখি, নাইবা হতাশৰ মহা সমূদ্ৰৰ গৰ্জ্জন শুনি বিবুদ্ধি বিচুৰ্ত্তি আৰু বেবুৱা। কোন বাটেদি গৈ নিজৰ লক্ষ্যস্থান, বা গম্যস্থান পাবগৈ তাক কব নোৱাৰি আৰু চিনিব নোৱাৰি বিমোৰ হৈ কৌটি কৌটি মানুহ পথভ্রান্ত হৈ বিচলিত হৈ ঘুৰি ফুৰিছে বা মুৰে কপালে হাত দি নিজৰ আশাকে আসন পাতি বহি হাহুমুনিয়াহ চাৰিছে। সদায় এনে অৱস্থাত দেখে৷ একো একোজন ক্ষণজন্মা পুরুষ উপজি' দেশক নিজৰ লক্ষ্যলৈ লৈ গৈছে । এষাৰি মুখৰ প্ৰেৰণাময়ী বাণীৰে লাখো প্ৰাণীৰ প্ৰাণত আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছে, এবাবি উদ্দীপনা বাণীৰে দেশক জীয়াই জীৱন যুঁজত জিনাই মানুহৰ অগ্রগামী অভিযান জয়শ্রীমণ্ডিত কৰিছে । আচল নেতাৰ অভাৱত কত জনতা, কত দেশ, কত জাতি তলমুৰ হৈ পৰি যাত্ৰীৰ গছকত ত্রাহি ত্রাহি সুনৰিছে আকৌ কত দেশ, কত জাতিয়ে নেতৃত্বৰ প্ৰেৰণাত আৰু প্ৰভাৱত মৰণকো জিনি দিগ্‌বিজয়ী হৈ বিজয় লক্ষ্মীক আদৰি আনি নিজ মন্দিৰত থাপনাত থাপি হীৰা খটোৱা সোণৰ মুকুট পিন্ধাই পৃথিবীত উচ্চশিৰ । কিন্তু বঞ্চিত এই পুরুষ সিংহ সকলো জাতিৰ সকলো সময়তে ভাগ্যত নঘটে। বাৰ ঘটিছে তাৰে ভাগ্য মন্দিৰত জয় শঙ্খ বাজি উঠিছে, ষোড়শপচাবে দেশ মাতৃৰ পূজা চলিব লাগিছে, দেশ আৰু তাৰ নিৰ্ম্মাণি আৰু প্রসাদ পাই দেশবাসী ধন্য সুখী আৰু গৌৰৱদীপ্ত হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ পূজাৰ পত্ৰ, দীপ ধুপৰ গন্ধাৱলীয়ে দশোদিশ আমোলাই তুলিছে।<noinclude></noinclude> m66ctokj1z5yxrw4s5y5saqcxj9iapl 104 95147 265206 2026-11-04T13:53:00Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ভাৰতৰ ভাগ্য আকাশতো আজি ক্ষণ জন্মা নেতৃত্বৰ অভ্যুদয় হৈছে। অসমৰোঁ সেই ভাগ্য হৈছিল তেনে নেতা পাই ৷ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক পাই। নিজৰ জীৱন সংসাৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ভাৰতৰ ভাগ্য আকাশতো আজি ক্ষণ জন্মা নেতৃত্বৰ অভ্যুদয় হৈছে। অসমৰোঁ সেই ভাগ্য হৈছিল তেনে নেতা পাই ৷ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক পাই। নিজৰ জীৱন সংসাৰী সুখ, সংসাৰিক ভবিষ্যত পন কৰি তেখেতে ভাৰত সভাত অসমীয়ালৈ আহল-বহল ঠাই উলিয়াই দি গ'ল । নিজৰ বুদ্ধি মেধা আৰু ব্যক্তিত্বৰ গুণেৰে ভাৰত বাসীক দেখুৱাই গ'ল, অসমীয়াৰ মাজতো বাছক বনিয়া মানুহ আছে, অসমীয়া মানুহো ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশ বাসীৰ সমকক্ষক । মানুহতে সৰ্ব্ব গুণ বিৰাজ কৰ৷ দৃষ্টান্ত আছিল সৰ্ব্বগুণাকৰ নেতা । তেখেতকে তেখেতৰ বহু গুণ বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ, এখন দেশৰ কোনো ক্ষেত্ৰত, সেই সেই ক্ষেত্ৰৰ নেতা ওলোৱা বৰ টান হয় ৷ কিন্তু এজন কমেই। কিন্তু তৰুণৰান ফুকন অকল ৰাজনৈতিক নেতা বুলিলে, সহিমা ক্ষুণ্ণ কৰা হব । ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সুপণ্ডিত তৰুণ ফুকন, এজন ৰাজনীতি বিশাৰদ তপস্বী বক্তা, সাহিত্যৰ প্রধান সেৱক, জাতীয় ললিত কলাৰ প্ৰতি প্ৰগাঢ় অনুৰাগ আৰু তাৰ উন্নতিৰ কাৰণে যত্ন পৰ, দেশৰ শাৰীৰিক উন্নতি বিধানত তৎপৰ দেশৰ উচ্চ শিক্ষা, লোক শিক্ষাৰ কাৰণে ব্যগ্ৰ, জাতিৰ শৌৰ্য্য বিৰ্য্য জগাই, জাতিৰ মানুহৰ পৌৰুষৰ জীৱন্ত মূৰ্ত্তি স্বৰূপ মৃগয়া মুগ্ধ ফুকন ধৰ্ম্মলৈ মালিয়ান নোহোৱা ভক্তিৰে তেখেতে জাতিৰ সভ্যতাৰ সকলো বিভাগতে ৰাজনীতি, সমাজনীতি, অৰ্থনীতি, শাৰিৰীক উন্নতি জাতীয় কৃষ্টি, সাহিত্য সঙ্গীত, কৃষি, শিল্প আৰু ললিত কলা সকলো বিষয়তে ব্যুৎপত্তি, আগ্রহ থকা আৰু এই বিলাক বিষয়ে অধ্যয়ন অনুশীলন কৰোতা আৰু উৎসাহ দিওতা তৰুণৰাম অকল ৰাজনৈতিক নেতা বুলিলে হিমালয় পৰ্ব্বতৰ মাথোন কোনোবা এটা শিৰক হিমালয় বোলাৰ দৰেহে হব। তেজস্বী সকলৰ জীৱন চৰিত্র উপযুক্ততা আমাৰ ধাৰণাৰ ফালৰ পৰাই পৰ্যাবেক্ষণ কৰি তেওঁ লোকলৈ কতাক্ষপাত কৰোহঁক । ইয়াৰ কাৰণেই আমাৰ মাজত ডাঙৰ ৰাজনৈতিক<noinclude></noinclude> 2xyp4oxjys8hn95mycheoitrvd0uvwf 104 95148 265207 2026-11-04T13:54:23Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "80 দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন কবি, দার্শনিক সাহিত্যিক, বৈজ্ঞানিক, আৰু । শিল্পী সকলক আমি বুজিব পৰা কাৰ্যাৱলীৰ বাবে মুৰত তুলি লৈ আমাৰ খৰা মনে ঢুকি নোপোৱা তেওঁ লোকৰ কাৰ্যাৱল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>80 দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন কবি, দার্শনিক সাহিত্যিক, বৈজ্ঞানিক, আৰু । শিল্পী সকলক আমি বুজিব পৰা কাৰ্যাৱলীৰ বাবে মুৰত তুলি লৈ আমাৰ খৰা মনে ঢুকি নোপোৱা তেওঁ লোকৰ কাৰ্যাৱলীৰ বাবে আৰু তেওঁ লোকৰ জীৱনৰ কিছুমান বিচিত্র ব্যৱহাৰ আমি বুজিব নোৱাৰৰ বাবে আমাৰ কাৰণে নাভূত নাশত আৰু অদ্ভূত যেন হৈ পৰে । তাৰ বাবে মুখ বিকতাই তেওঁ লোকৰ সেই বিচিত্ৰ কাৰ্য্যৰ বিষয়ে দকৈ গমি পিটকি চাবলৈ নগৈয়েই একোটা অবাঞ্ছনীয় মন্তবাবে তেওঁ লোকৰ গৌৰৱ মুকুট লৈ আলান্ধু ছটিয়াও । সাধারণ জনতাই এনে ঠেক মন৷ আৰু ভ্রান্তি মূলক ব্যৱহাৰ সদাই বিশিষ্ট সকলৰ ওপৰত সকলৰ ওপৰত কৰি আহিছে আৰু কৰি থাকিবও। থাকিলেই বা । জন সাধাৰণে কাৰোবাক ভুল বুজিলে বা নুবুজিলে, পাহৰিলে বা নাগনিলে সেই বিশিষ্টতা কমিব জানো । মহতৰ মহত্ব কমির জানো। বেলিটোক পৃথিবীৰ পৰা উদ্ভূত হোৱা ডাৱৰে গৈ ঢাকিলে পৃথিবীৰ নানুহে হে বেলিটোক আধা দেখা বা নেদেখা হয়। কিন্তু উদ্ধতৰ বিমানৰ বেলিটোক সেই ডাৱৰে দূৰেৰ পৰা কাৰোবাৰ কাৰণে আৰ কৰিলে, বেলি বিশ্ব জগতৰ আগত উজ্জ্বল হৈ থাকে, বেলিৰ ওচৰলৈ ডাৱৰ যাব পাৰে জানো ? পৃথিবীৰ নিজৰ গৰ্ভৰ কলা ভাৱৰ বেলিৰ আগত তৰি বেলিক আৰু কৰি নিজকে মাথোন বেলিৰ তাপ আৰু পোহৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰে, নোৱাৰে, বেলিটিক মলিয়ন কৰিবও নোৱাৰে ! বেলিটোক ঢাকিবও লোকৰ দেশ বিষয়ক তরুন ফুকনৰ শেষ ভাগত দেশৰ এদল কাৰ্য পদ্ধতিত সমুলি বিশ্বাস নথকাত আৰু তেওঁ লোকৰ অন্তঃকৰণেৰে আন কাৰ্য্য পদ্ধতি বিশ্বাস কৰাত তেখেতৰ দেশৰ ৰাজহুৱা জীৱনৰ ভাগ লওতা বহুতৰেই সতে ভালকৈ ৰাহি নাহিছিলে। তাৰ বাবে তেখেতে নিজেকে মাজে সময়ে ৰাজহুৱা জীৱনৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখি, দেশৰ সেই সকলো তেওঁক সোঁ বাট বুলি ভবা দেশৰ উন্নতিৰ বাটেদিয়েই নিশ্চয়<noinclude></noinclude> tvcxyamw7n97xac0y21lw49tvzcluxg 104 95149 265208 2026-11-04T13:54:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩৫ সেই হলেও এদিন নহয় এদিন বাট বুলিবহি বুলি দৃঢ় বিশ্বেস কৰি, দিনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিল আৰু তেওঁৰ মত এদিন ফলিয়াও দেখি গ'ল । এদিন তৰুণ ফুকনৰ সবি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩৫ সেই হলেও এদিন নহয় এদিন বাট বুলিবহি বুলি দৃঢ় বিশ্বেস কৰি, দিনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিল আৰু তেওঁৰ মত এদিন ফলিয়াও দেখি গ'ল । এদিন তৰুণ ফুকনৰ সবিতা-সম-প্রভ ব্যক্তিত্বই অসমৰ সকলোৰে তেওঁলৈ শ্ৰদ্ধাত মুৰ দোৱাই ৰাখিছিল, অসমৰে নহয় ভাৰবৰ্ষৰে । গোটেই ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা এই দৰে সন্মান অর্জা লোক আমাৰ ভিতৰত ফুকনৰ আগতে আছিল মাথোন স্বর্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱা, তাৰ দ্বিতীয়তে তৰুণৰাম ভাৰত বিশ্ৰত হৈ অসমীয়াৰ কপালত গৌৰৱৰ সোণৰ সেন্দুৰৰ ৰেখা জিলিকালে। ভাৰতৰ মেধাবী ৰাজনৈতিক ডাঙৰীয়া সকলৰ সতে সমানে আগ ভাগ পাই ৰঙা থঙাত বহিবলৈ আসন পালে ফুকনেই । তৰুণৰামৰ গৌৰৱৰ পোহৰে অসম জননীৰ মুখ উজলিলে, ভাৰতবৰ্ষই. অত যুগ যুগান্তৰৰ পাছত এই পোহৰতে ভালকৈ অসমৰ মুখ দেখি চিনিব পাৰিলে । তরুণ ফুকন আৰু নবীন বৰদলৈ আছিল দুজন অসম জাতীয় 1 বীৰ ৷ তরুণ ফুকন-নবীন দলৈ, দেশে দেশে মিটিং কৰে । গাৱলীয়া ছোৱালী আৰু গাৱলীয়া তিৰোঁতাৰো গীতৰ ভিতৰত সোমাই যোৱা, জাতীয় জীৱনৰ হাৰে হিমজুৱে প্ৰৱেশ কৰি মচিব নোৱাৰা ধৰণে অসমীয়াৰ মনত আসন গ্রহণ কৰা অসহযোগ আন্দোলনৰ বীৰদ্বয় ফুকন - বৰদলৈ চাৰে তিনি বছৰৰ আগা পিচাকৈ অমৰ ধামলৈ প্ৰয়ান কৰিলে । ফুকন-বৰদলৈ অসমৰ এই নতুন যুগৰ জাতীয় বীৰ, জাতীয় আশা- আকাঙ্ক্ষা, সাহস-বীৰত্ব শক্তি সামৰ্থ্যৰ প্রতীক। জাতি বর্ণ সম্প্রদায় নির্বিশেষে সকলোৱে এই কথা স্বীকাৰ কৰে । চহৰত থক। উচ্চ তৰপৰ কেই জন মানৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা হয়তো সহজ, কিন্তু শিক্ষিত নগৰীয়াৰ পৰা গাৱঁৰ ৰায়তলৈ সকলোৰে মনত ঠাই অধিকাৰ কৰা সকলোৰে পক্ষে সহজ নহয়। বেলি মাৰৰ পিছত অন্য কোনোৱে এই দৰে একত্ৰিত অসমৰ জাতীয় বীৰৰ আসন গ্রহণ কৰিব পৰা নাই। অসমী আইৰ<noinclude></noinclude> g1q8ne7ohohji01qzpzcdadbavzfr5w 104 95150 265209 2026-11-04T13:54:57Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৩৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন শ্রেষ্ঠ দান হিচাবেই স্বদেশৰ হকে আত্ম বলি দান কৰিলে দেশভক্ত তরুণ ফুকনে । তৰুণৰান আছিল আমাৰ অসমৰ কৰ্ণধাৰ জাতীয়তা নাওঁৰ গুৰিয়াল 1 তেনে এজন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১৩৬ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন শ্রেষ্ঠ দান হিচাবেই স্বদেশৰ হকে আত্ম বলি দান কৰিলে দেশভক্ত তরুণ ফুকনে । তৰুণৰান আছিল আমাৰ অসমৰ কৰ্ণধাৰ জাতীয়তা নাওঁৰ গুৰিয়াল 1 তেনে এজন গুৰিয়ালক আমি এই সন্ধিক্ষণত অকালতে হৰুৱাই থমকি লব লগাত পৰিছোঁ । চাৰিও ফালে হুৱা-দুৱা ধুৱলি-কুৱলি তেওঁৰ গুণ বখানি বিশেষত্ব গৰিমা, গৌৰৱৰ বৰ্ণনা দি শেষ কৰিব নোৱাৰি । কিন্তু এইটো ঠিক যে, ভাৰতৰ কুমাৰিকাৰ পৰা কাশ্মিৰলৈকে গুজৰাটৰ পৰা শদিয়ালৈকে ইমুৰৰ পৰা সিমূৰলৈকে গৈ অসমীয়া নামে চিনাকি দিবলৈ গলে, প্রথমে কব লাগিব তৰুণৰাম ফুকনৰ দেশৰ পৰা আহিছোঁ বুলি। যেতিয়া বলৈকে গৈছে ফুকনে অসমৰ নাম বশ গৌৰৱ বঢ়াই আহিছে । তেখেতে অসমক ডাঙৰ কৰি গ'ল । কৰিব পাৰিলেনে নাই সি ভাবির লগীরা কথা। অসমে ফুকনক ডাঙৰ, বিধতাই দেশ মাতৃকার বিচাৰিছে । দাতাকর্ণ ই নিজ ওচৰত প্ৰত্যেক প্ৰদেশৰ শ্ৰেষ্ঠ দান পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আৱে তেখেতৰ শ্ৰেষ্ঠ দান স্বৰূপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ গৌৰৱৰ সুযোগ্য পুত্ৰ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক । আই মোৰ অসম 'নিচলা অসম দুখিনী অসম আমাৰ দেশৰ দুখ বেজাৰ গুচাম বুলি ভৰপুৰ যৌৱনৰ আৰম্ভণতে তরুণ ফুকনে যি আদর্শ দৃঢ় সঙ্কল্পেৰে গঢ়ি আনিছিল তাক তৰ চেঙিয়াৰ ডেকাৰ গঞ্জনা উনৈছত বা বিলোৱা৷ লেখকৰ ব্যঞ্জনা, পতনুৱা মতাৱলম্বী । কাকতৰ ককৰ্থনাই ৰাজনৈতিক জোৱাৰ শাঁটাৰ সোঁতত উটাই দিও এজুলিমানো কক্ষচ্যুৎ কৰিব নোৱাৰিলে । স্বৰাজ সংগ্ৰামত জাপ দি পৰি নিকাৰ ভুঞ্জি তৰুণৰামে দেশভক্ত নাম পাইছিল যেনেকৈ, সেই স্বৰাজৰে ভেটি কংগ্ৰেছ মিলিত মন্ত্রীসভা প্রতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্দ্যোগ খাচিয়া জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ প্ৰসিদ্ধ চিশং নগৰীত অবিশ্ৰান্ত চেষ্টাৰ বল দি দেশ ভক্ত নামৰ সাৰ্থক কৰিছিলও তেনেকৈ ।<noinclude></noinclude> ojzn03ervh2l97rwlm39cnwaphqbvfl 104 95151 265210 2026-11-04T13:55:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩৭ অসম প্ৰদেশৰ যোৰহাট টা কোম্পানীৰ চেনীমৰা ক্লাৱত সন্ধিয়া মেল বহিছে । তালৈকে নবীন বৰদলৈ, তৰুণ ফুকন দুয়োজনে নিমন্ত্রিত, অসমৰ সোঁহাত, বাওহা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩৭ অসম প্ৰদেশৰ যোৰহাট টা কোম্পানীৰ চেনীমৰা ক্লাৱত সন্ধিয়া মেল বহিছে । তালৈকে নবীন বৰদলৈ, তৰুণ ফুকন দুয়োজনে নিমন্ত্রিত, অসমৰ সোঁহাত, বাওহাত নবীন-তরুণ দুয়ো সাত শত্ৰুৰ মাজত যাৰ অত্যাচাৰ ব্যভিচাৰৰ বিৰুদ্ধে দেখা দেখিয়ে বৃটিছৰ আদালতত ভয়ঙ্কৰ যুদ্ধ চলি আছে। ক্লাৱৰ অধ্যক্ষৰ ফালৰ পৰা কোৱা হ'ল নন্‌কো-অপাৰেচনৰ বাখ্যা কৰিব লাগে। স্বাভাৱিক স্পষ্টবাদিতা সুলভ বাক্যেৰে কৰ্ম্মবীৰ নবীন চন্দ্র গর্জ্জি উঠিল ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা বৃটিছৰ আধিপত্য উঠাই দি তাৰ তাৰ ঠাইত ভাৰতীয়ৰ আধিপত্য স্থাপন কৰাটোৱেই অসহযোগ আন্দোলনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য । তাৰ পিছত পাল পৰিল দেশভক্ত ফুকন ডাঙৰীয়াৰ । তেওঁ মিহি নাতেৰে বৃটিছ মেম্বাৰ বৃন্দক সম্বোধন কৰি কলে আপোনা ভাৰতবৰ্ষত আছেহি আলহী স্বৰূপে । আমাৰ ঘৰবোৰ ধুলিয়ে মাকতিয়ে জাৱাৰ জোঠবে দম খাই কেঁঞাৰ গোলাৰ দৰে জগলি মোহন হৈ আছে ৷ আমি চোন আমাৰ ঘৰখন পৰিষ্কাৰ কৰি লওঁহক। আপোনালোকে বাহিৰতে অলপ থিয় দি থাওঁক । আমাৰ ঘৰখনৰ আবৰ্জ্জন৷ বোৰ গুচাই লা পাৰিলেই আপোনালোকৰ দেৱ৷ শুশ্রূষাত ত্রুটি নকৰোঁ । কৰ্ম্মবীৰ নদীনৰ স্পষ্ট বাক্য শুনি চাহার বিলাকৰ মুৰৰ ঘিউ উতলি গৈছিল, যদিও চাণক্য নীতিত সুপণ্ডিত দেশভক্ত তৰুণৰামৰ সুৰবৰাহী ভাবাই শান্তিবাৰি ছটিয়াই তাক চেঁচা কৰি পেলালে। এই খিনিতে ফুকনৰ দূৰদৰ্শীতাৰ ভাল প্ৰমাণ হৈছিল। বৰ্ত্তমান অনদীরাই অদ্বিতীয় নেতা তৰুণৰাম ফুকনৰ নেতৃত্ব মানি চলিবলৈ অপাৰ হ'ল ৷ আজি এই গৰাকী মহাপুৰুৰ মহা প্ৰৱানৰ পিছত নুহুৰ্ত্ততে গোটেই অসম দেশ হুৱাৱা লাগিছে, অসমীয়া নাত্রেই ইনাই বিনাই কালিন লাগিছে । i ফুকনে ভাৰত মাতৃপূজাৰ এই আসমুদ্র হিমাচল জোৰ, মন্দিৰটোত অনী আইৰ ফালৰ পৰা ঢাকি এগছ আগবঢ়াই ভাৰতী আইৰ বেদীৰ ওচৰত ধৰি ভাৰতী আইৰ বেদীৰ এচুক গোহৰালে। আজিও সেই<noinclude></noinclude> hdppymg54rpyfe8i20llg5omegt467q 104 95152 265211 2026-11-04T13:55:36Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "১৩৮ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন শলিতা গছি জ্বলিব লাগিছে । অসমৰ সৌভাগ্য ফুকনৰ পিছত সেই চাকিত তেল যোঁগাওত। অসমীরা দুই চাৰিজন ওলাইছে আৰু সেই ভাবতি পূজাৰ বাতি অখণ্ডকৈ জ্বলা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>১৩৮ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন শলিতা গছি জ্বলিব লাগিছে । অসমৰ সৌভাগ্য ফুকনৰ পিছত সেই চাকিত তেল যোঁগাওত। অসমীরা দুই চাৰিজন ওলাইছে আৰু সেই ভাবতি পূজাৰ বাতি অখণ্ডকৈ জ্বলাই ৰাখিব পাৰিছে। অসমীয়াৰ এই ভাৰতি আইৰ বেদীত দিয়া চাকিত তেল লুইতৰ পানীৰ দৰে মুশুকুৱাকৈয়ে পৰি থাওঁক আৰু তাৰ শলিতা ডাল নেজাল তৰাটোৰ নেজৰ দৰে দীঘল হৈ তাৰ মুৰত নেজাল তৰাটোৰ দৰে উজ্জ্বল দীপ শিখা নুনুমুৱাকৈ জ্বলি থাওঁক । যি গছি শলিতা তরুণ ফুকনে জ্বলাই দি গ'ল তাক অসমীয়া পো-পোৱালীয়ে দুগুণে তিনি গুণে উজলাই উজলাই যুগে যুগে জ্বলাই ৰাখক। অসমী আইৰ আশীৰ্ব্বাদ লৈ কাললৈ নুমোৱা ফুকনৰ স্মৃতি লীলা জুই কুৰাই চিৰকাললৈ অসমত পোহৰ বিলাই থাকোক । “গান্ধি-জয়ন্তীত” তৰুণ ইংৰাজী ১৯৩৯ চনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে সত্যানুসন্ধিস্থ, অহিংসাৰ সাধক, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্রগুরু, যুগৱিতাৰ মহাত্মা গান্ধিয়ে ৭০ বছৰৰ ডেওনা পাৰ হৈ ৭১ বছৰত ভৰি দিয়ে । মহাত্মা গান্ধিৰ সত্যান্বেষণৰ ধাৰ৷ আৰু তাৰ ফল অহিংসা নীতি জগতলৈ এটা বিৰাট দান । তেওঁৰ এই নীতিয়েহে মানুহক মানুহ কৰি তুলিব । তেওঁ কর, পাশবিকতা, কোনো ক্ষেত্ৰতে মনুষ্যোচিত গুণ বুলি পৰিগণিত হব নোৱাৰে। মানুহ প্ৰকৃততে সত্যাগ্রহী আৰু ইয়াতেই তাৰ মানৱত্ব । এই দেখিয়েই তেওঁ কয়, কি ধৰ্ম্মনীতি, কি সমাজ-নীতি, কি ৰাজনীতি মানুহৰ জীৱনৰ কৰ্ম্মৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে এই অহিংসানীতিৰ দ্বাৰাই কাম সমাধা কৰা দৰকাৰ। জীৱন এক আৰু তাৰ নিয়ন্ত্রিত কৰিবলৈ, উপযুক্ত রকমে প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধৰ্ম্মনীতি, ৰাজনীতি আদিৰ সৃষ্টি । গতিকে ইয়াৰ কোনোটোৰে সনস্ত্য | বেলেগ বেলেগ সমাধান কৰিব নোৱাৰি,<noinclude></noinclude> 02a7tq4xexxjx4tiruzdi6f8r3wjj06 104 95153 265212 2026-11-04T13:55:54Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩৯ আৰু সেই সমস্যা সমাধানত বেলেগ বেলেগ নীতি হিংসা আৰু অহিংস। প্রয়োগ কৰিব নোৱাৰি ব । তেওঁ উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে, মানুহৰ শক্তি থাকে অন্তৰত কামনা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ১৩৯ আৰু সেই সমস্যা সমাধানত বেলেগ বেলেগ নীতি হিংসা আৰু অহিংস। প্রয়োগ কৰিব নোৱাৰি ব । তেওঁ উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে, মানুহৰ শক্তি থাকে অন্তৰত কামনাত নহয়, সহজ সত্য কুটনৈতিক মিছাত নহয় ৷ 'কৰ্ম্মৰ উদ্দেশৰ লগত কৰ্ম্ম-প্ৰণালীৰ ওচৰ সম্বন্ধ আৰু মানুহে বিচাৰে উদ্ভাবলৈ নামিবলৈ নহয় ৷ মানুহ এই দৰে উধাবলৈ হলে তাক লাগে চিন্তাৰ স্বাধীনতা আৰু বাহ্যিক অভাৱহীনতা কিন্তু তাৰ বাহ্যিক অভাৱ বেছি নহয়, যথা সম্ভৱ কম। সেই বুলি উদাহৰণ স্বৰূপে, আধুনিক বিজ্ঞানৰ সুফল বোৰ ভোগ ভোগ নকৰিবলৈ তেওঁ কোৱা নাই কিন্তু এই বোৰ সকলোবে সুবিধাৰ বাবে ব্যৱহৃত হব লাগিব । ভাৰতবৰ্ষ খেতি প্রধান দেশ, গতিকে ইরাত সেরেই উপযোগী কিন্তু মহাসমৰৰ শতকৰা ৯০ জন লোকেই খেতিয়ক । নীতি, যি এই লোক সকলৰ মঙ্গল কৰিব আৰু এই বাবেই খাদিৰ প্ৰচাৰ আৱশ্যক। ভাৰতত যন্ত্ৰ শিল্পৰ আৱশ্যকতা আছে, অৱস্থা সৃষ্টি কৰিবৰ বাবে নহয়। এই বাবেই তেওঁ হব খেতিয়ক । আকৌ দলিত, লাঞ্ছিত যিবোৰ, সেই বোৰোঁ “হৰিজন” । সমগ্ৰ মানৱৰ কল্যানেই তেওঁৰ সাধনাৰ বস্তু । তেওঁ এজন খেতিয়ক ঋষি । খোজে এজন এই দৰেই তেওঁ এতিয়াও সত্য অন্বেষণ পথৰ পথিক হৈ চলিছে । বাটত তেওঁ যি অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে, তাকেই তেওঁ দিছে দেশবাসীক বিশ্বাসীক । তেওঁৰ বিশ্বাস, যি কাম এজনৰ বাবে সাধ্য হয়, সেই কাম অন্য সকলোৰে বাৰেও সাধ্য হব আৰু এই বিশ্বাস লৈয়েই তেওঁ দেশবাসীক তেওঁৰ অহিংসনীতিত দীক্ষিত কৰিছে কিন্তু দেশে তেওঁক সমগ্ৰভাৱে গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছে নে নাই, সন্দেহৰ কথা। ভারতে তথা পৃথিবীয়ে যেতিয়া এই সত্য উপলব্ধি কৰিব, তেতিয়াহে পৃথিৱীলৈ শান্তি আহিব বুলি আশা কৰিব পাৰি ৷ ধ্বংসেৰে শান্তি আনিব খোজাটো ব্যর্থ চেষ্টা মাথোন ।<noinclude></noinclude> bqu91nxqauepzan91stmbfdjovxpdyi 104 95154 265254 2026-11-04T16:08:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265254 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা ( কাব্য ) বচোতা শ্ৰীদেবেন্দ্ৰনাথ চক্ৰবৰ্ত্তী প্ৰথম তাঙ্গৰণ যোৰহাট ১৮৫২ শক সহ সংৰক্ষিত ] ঝে-মাধোন হয় অন<noinclude></noinclude> o4hpailxpnrnnu498c0watn0c9igogj 104 95155 265255 2026-11-04T16:08:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰকাশক গ্ৰন্থকাৰ প্ৰিন্টাৰ প্ৰতাপচন্দ্ৰ তালুকদাৰ দি এচিয়াটিক প্ৰিন্টিং ঃ ওৱৰ্ক ঃ যোৰহাট<noinclude></noinclude> 9s71js5htvttywbuxmhv46to29rb7g1 104 95156 265257 2026-11-04T16:12:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265257 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>উছৰ্গা যাৰ জঠৰৰ পৰা জনম লভিলোঁ— যাৰ স্নেহ যতনত ইমানটি হলো; স্বৰ্গীয়া জননী সেই জয়ন্তী দেৱীৰ— পৰিত্ৰ নামত “পঞ্চ-কথা” উছগিলোঁ। -দেবেন্দ্ৰ-<noinclude></noinclude> ch8u2ie0bpkksxhqpx0zwg6t0mg6d3z 104 95157 265258 2026-11-04T16:13:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude><noinclude></noinclude> hcnu63dwpoyckcr0y0sth22m5snmell 104 95158 265259 2026-11-04T16:13:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>নিবেদন। পৌৰাণিক আৰু ঐতিহাসিক যুগৰ পাঁচ গৰাকী আদৰ্শ সতীৰ জীৱন-কাহিনী ছাত্ৰ ও ছাত্ৰীসকলৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰাই এই ক্ষুদ্ৰ কাব্য খনিব উদ্দেশ্য—সেই উদ্দেশ্যত লিখক কিমান কৃতকাৰ্য হৈছে সেইটো ৰাইজৰ বিচাৰ্য। পূজনীয় শ্ৰীযুত পূৰ্ণানন্দ শৰ্ম্মা বি- এল ককাইদেৱে আদিব পৰা অন্তলৈকে কৰিতা কেইটি সংশোধন কৰি দিছিল আক আহি-কাকত খিনিও চাই দিছিল। শ্ৰীদেবেন্দ্ৰনাথ চক্ৰবৰ্ত্তী শুধৰণী ঃ–৫২ পিঠিৰ ১১ শাৰীত “গুপ্ত দুব পূৰ্ণ”ৰ ঠাইত “গুপ্ত দুৰভীষ্ট পূৰ্ণ” হব।<noinclude></noinclude> 4t34duom1rbe1og6zyagx5dqit3e28s 104 95159 265260 2026-11-04T16:15:18Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265260 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১। সাৱিত্ৰী ২। দময়ন্তী ৩। সীতা ৪। দ্ৰৌপদী ৫। জয়মতী চী ... ... ৩৮ ৫৯<noinclude></noinclude> qy9836mw509762xqoi0451mgsn348cd 104 95160 265261 2026-11-04T16:15:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা সাৱিত্ৰী সাবিত্ৰি! অশ্বপতি মহীপালে পূৰ্ব পুণ্য ফলে- লভিছিল তোমা হেন ভাগ্যে কন্যা ধন; কিনো ৰূপ, কিনো গুণ, কৰি আহৰণ- সৃষ্টি-কৰ্তা জনে তব কৰিলে গঠন। যথা সময়ত তব যৌৱনৰ ৰূপ — দেখি ৰজা অশ্বপতি অতিকে চিন্তিত; ৰূপে-গুণে অতুলন পৱিত্ৰ চৰিত— তব-যোগ্য বৰ কোন আছে পৃথিবীত।<noinclude></noinclude> c0qr0miu8ovlw34lhgg9x4cdivomj4a 104 95161 265262 2026-11-04T16:16:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা সাৱিত্ৰী (কিন্তু) সঙ্গিনীৰ সনে তুমি ভ্ৰমোতে এদিন — দেখোঁতেই বাচি ললা মুনিৰ পজাত : সৰ্বব স্থলক্ষণ যুক্ত জতা বহুধাৰী— মনে মনে যিজনক স্থাপিলা হিয়াত। ছানৎসেন পুত্ৰ সিটি পিতৃ আশ্ৰমত— অন্ধ পিতা-মাতা সেৱা জীৱনৰ ব্ৰত : তেওঁৰেহে ৰূপ-ৰাশি, তেওঁকে মনতে ভাবি- প্ৰকাশিলা মনোভাৱ পিতৃৰ আগত। ( কিন্তু ) নাৰদৰ মুখে শুনি পিতৃয়ে তোমাৰ — অমত প্ৰকাশি কলে লোৱা অন্য আশ; ৰূপে-গুণে যদি যোগ্য ছামৎসেন সুত— হ'ব সত্যবান কিন্তু বছৰান্তে নাশ।<noinclude></noinclude> ih6zwzeqrrmd6f2t751ss4ipx0u76sa 104 95162 265263 2026-11-04T16:16:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সাৱিত্ৰী পঞ্চ-কথা জন্মিলে অৱশ্যে মৃত্যু বিধিৰ বিধান- নেবাধিবা বুলি তুমি কলা পিতৃ-প্ৰতি; এবাৰ অপিলে৷ যাৰ চৰণত প্ৰাণ— অল্পায়ু যদিও হয় তেৱেঁ মোৰ পতি। কাকুতি মিনতি কৰি বঢ়াই বুজাই— ধৰি পিতৃ-চৰণত অনুমতি ল’লা; ৰজাৰ নন্দিনী হই সুখ ভোগ এৰি— সত্যৱান-বৰি তুমি বনৱাসী হ'লা। লাভ কৰি তোমাহেন বধূ সুলক্ষণা— ধন্য হ'ল, অন্ধ তব শ্বশুৰ শ্বাশুৰী; দেৱ-তুল্য ভাৱ কৰি ভকতি ভাৱেৰে— তুষিছিলা দুয়োজনে সেৱাৰ্চ্চনা কৰি।<noinclude></noinclude> kk4zb8apz1q15720qdtmkzvz33z9nz7 104 95163 265264 2026-11-04T16:16:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265264 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা সাৱিত্ৰী দুখে সুখে সকলোৰে সমভাগী হই— স্বামী সত্যবান-পদ সেৱি দিনে ৰাতি; স্বামীয়েহে ধৰ্ম্ম-কৰ্ম্ম সুখ শান্তি বুলি-- স্বামী-মন্ত্ৰ জপি তুমি হ'লা চিৰ ব্ৰতী। বিধিৰ বিধান কোনে কৰিব খণ্ডন— নাৰদ মুনিৰ কথা হাততে ফলিলে চাওঁতে চাওঁতে হ'ল বছৰৰ শেষ—— তোমাৰ স্বামীক আহি কালে হৰি নিলে। দুখে সুখে সঙ্গী সেই এক মাত্ৰ গতি দেখি মৃত পতি হায়! বিয়াকুল হ'ল৷; মৃতকৰ মৃত-দেহা আকোৱালি লই— শোকাশ্ৰুৰে সতী তুমি জগত বোৱালা। 8<noinclude></noinclude> h6pd11bllx1ejxowqbofd13pdgxmqjy 104 95164 265265 2026-11-04T16:17:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সাৱিত্ৰী পঞ্চ-ক্যা তোমাহেন পতিপ্ৰিয়া অবলাৰ দুখ— সহিব নোৱাৰি যমে দিলে দশন; তোমাৰ স্তুতিত তুষ্ট হ'ল মৃত্যুপতি— সত্যবানে পালে প্ৰাণ সভীৰ গৌৰব। ধন্য৷ পতি-প্ৰাণা সতী সতীত্ব বলেৰে— মৃত্যুপতি তুষ্ট কবি পতিক জীয়ালা; ‘পতি-ভক্তি' সাধনাত সিদ্ধি লাভ কৰি- তোমাৰ আদৰ্শ দেৰি। উজলাই থলা। ! 1<noinclude></noinclude> 77m9zo4jdtglp0e8mo248vy461tqqej 104 95165 265266 2026-11-04T16:17:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা দময়ন্তী দময়ন্তি! বিদৰ্ভ ৰজাৰ তুমি সাধনাৰ ধন আলাসৰ লাৰু হেন আছিলা জিয়াৰী; - ৰূপে, গুণে অতুলন জেউতাঁ চৰাই- শোভিছিলা ৰাজ-পুৰী বিনন্দীয়া কৰি। যৌৱনৰ লিখনীয়ে তোমাৰ অঙ্গত— সুনিৰ্ম্মল আভাসানি যেতিয়া আঁকিলে; মানৱ সামান্য অতি স্বৰ্গৰো দেৱতা- ৰূপ-ৰাশি চাই সৱে আচৰিত হলে।<noinclude></noinclude> 011kk9jwwoa1du0owhflrb5uoz763hi 104 95166 265267 2026-11-04T16:17:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265267 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দময়ন্তী পঞ্চ-ক্যা ভাবিলে কতনো হেৰ|! পিতৃয়ে তোমাৰ — দেখি শুনি উপযুক্ত বিবাহ সময়; "সৰ্বন সুলক্ষণ যুক্ত সমান ৰূপেৰে — ; কোন তব সমতুল্য যোগাবৰ হয়”। 12 11. (কিন্তু) যিদিনা হংসৰ মুখে নিষাদাধিপতি— নলৰ বাতৰি তুমি সকলো শুনিলা; তেওঁকেছে যোগ্য ভাবি কায়ননোবাক্যে- পতি বুলি অন্তৰত তেওঁকে স্থাপিলা। - নলেও তোমাৰ শুনি হংসৰ মুখেৰে -- ৰূপ, গুণ, লক্ষণৰ সকলো বাতৰি; ভাবি ভাবি তোমাকেহে আঁকিলে হিয়াত- “প্ৰিয়-পত্নী হবা” বুলি কত আশা কৰি। - 9<noinclude></noinclude> ttt0ejj0hyv050uocmfywk2sl3mx0hz 104 95167 265269 2026-11-04T16:18:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা দময়ন্তী নেজানি তোমাৰ ভাৱ ৰজাই যেতিয়া--- সয়ম্বৰ মহাসভা আহ্বান কৰিলে; ইন্দ্ৰাদি দেৱতা কুল, নল আদি ৰজা-- তোমাৰেহে প্ৰাৰ্থী হই সকলো আহিলে। নলৰ অপূৰ্ব ৰূপ দেখি দেৱকুল— “নলক বৰিবা” বুলি নিশ্চয় জানিলে; নলৰ আকৃতি ধৰি সকলো দেৱতা— এনুৱা ছলনা কৰি সভাত বহিলে। শত নল-ৰূপী সেই দেৱৰ মাজতো--- অন্তৰত আঁকি থোৱা পতি বাচি ললা; দেৱতাকো তুচ্ছ কৰি নলৰ ডিঙিত— আনন্দেৰে দেৱি! তুমি বৰ-মাল্য দিলা।<noinclude></noinclude> 7z0qlzs7dnjgr3p9cgogs0hwg615m6h 104 95168 265270 2026-11-04T16:18:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265270 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দময়ন্তী পঞ্চ-ক্যা (কিন্তু) বৰিলা নলক শুনি বঞ্চি দেৱ-কুল---- দেৱতা দ্বাপৰ, কলি হ'ল কষ্ট অতি ঘটালে বিপদ হায়! নলৰ, তোমাৰ — বৰষি ক্ৰোধৰ বৃষ্টি উভয়ৰ প্ৰতি। । ৰাজ্য-লোভে পুষ্কৰক তব স্বামী সতে— আবস্থায় “গণ-পাশা” কলি দেৱতাই; ধন, জন, ৰাজ্য-ভোগ সকলোকে নাশি . কৰিলে স্বামীক তব বনৱাসী হায়। স্বামীৰ দুখত মজি টুকি চকু পানী- ধন্যা সতি! বাৰাসী স্বামী-সঙ্গী হ'লা ৰাতি দিনে সেৱি পদ ইন্ট দেৱতাৰ— সকলো দুখৰ ভাগ খুব পাতি ললা।<noinclude></noinclude> sl8d85zpmv5h0dmf6b3lfgo4kfynrd4 104 95169 265271 2026-11-04T16:18:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা শোক, ভাগায় সেই তোমাৰ কাহিনী- মনত পৰিলে দেৰি! চকুপানী বয়; নোৱাৰি বৰ্ণাব আজি বৰ্ণনা অতীত-- বেজাৰে আৱৰি ধৰে কণ্ঠ-কদ্ধ হয়। নেভাবি নিজৰ কথা, তব দুখ দেখি— প্ৰিয়পতি নল হ'ল অতি অসহন; বঢ়ালে বুজালে কত স্বামীয়ে তোমাক বন এৰি পিতৃ-ৰাজ্যে যাবৰ কাৰণ। তথাপি নগলা তুমি পতি-সঙ্গ এবি- “স্বামী নোৰ ধৰ্ম্ম-কৰ্ম্ম” ইয়াকেহে কলা; এক নন, এক প্ৰাণে টুকি চকু-পানী— তেওঁৰে পৱিত্ৰ পদ চুউৱায় দিলা।<noinclude></noinclude> qqhy71wjfc8105r9xutm0c2pf2dyglq 104 95170 265272 2026-11-04T16:19:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>Page পঞ্চ-ক্যা কিজানি স্বামীয়ে নিজে বনব নাজত— কবি অনাথিনী পাছে তিয়াগি পলায়; তেনে ভয় কৰি তুমি কৰিলা আৱদ্ধ- তোমাৰ এখনি বস্ত্ৰ স্বামীকে। পিন্ধাই। ; ( কিন্তু ) সকলো বিফল হ'ল কলিব কোপত— বুদ্ধি-হত হ'ল হায়! স্বামীৰ তোমাৰ; মায়াৰ বান্ধোনে তুমি যিমানে বান্ধিলা --- -দেখিলে তিমানে তেওঁ সকলো অসাৰ। এদিন যেতিয়া তুমি কোলাত স্বামীৰ — - নিদ্ৰা গলা ভাগৰত অচেতন হই; পিন্ধন দুয়োৰে সেই বস্ত্ৰৰ বান্ধোন— খডেগৰে বিচ্ছেদি তেওঁ গল এৰি থই। ১১<noinclude></noinclude> ho1gxrz56vobp2pm8m3m0d72ncjnjkg 104 95171 265273 2026-11-04T16:19:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা নিৰি নিস্তব্ধময় অৰণ্য মাজত – Fast তোমাৰ যেতিয়া দেৱি! নিদ্ৰা ভঙ্গ হ'ল; নেদেখি স্বামীৰ মুখ, চকুৰ আগত - হলা উন্মাদিনী টুকি নয়নব জল। “স্বামী তুমি কেনি গলা, কতনো লুকাল৷” কান্দি-কাতি এনে দৰে হ'লা পাগলিনী; অৰণ্যৰ আদিৱাসী হিংস্ৰ জন্তুৱেও--- টুকিছিল চকু-পানী শুনি তেনে ধ্বনি। ইমান দুখতো মজি পিতৃ ৰাজ্য লই—- পতি প্ৰাণা সতী তুমি তথাপি নগলা; গিৰি, গুহা, নদ-নদী, গহন কাননে— ভ্ৰমি ভ্ৰমি স্বামীকেহে বিচাৰি ফুৰিলা। ১২<noinclude></noinclude> lu81n5shzsguatyodh4sn6bs5rl8fq2 104 95172 265274 2026-11-04T16:19:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>: পঞ্চ-ক্যা অনাহাৰ অনিদ্ৰাৰে ভ্ৰমি বাতি দিন— স্বানীৰ সম্ভেদ তুমি যেতিয়া নেপালা; পথিকৰ লগ পাই পিতৃ ৰাজ্য লই-- উপায় বিহিনা হই কান্দি কাতি গলা। পিতৃৰ ৰাজ্যত থাকি অচলা সুখতো— ধন্য তব “পতি-চিন্তা” নগল আঁতৰি; একান্ত অধীৰা হই পতিৰ কাৰণে— পঠিয়াই দিল৷ চৰ তেওঁকে বিচাৰি। এনেদৰে চেষ্টা কৰি পতি-দেৱতাৰ--- নেপায় সঠিক কোনো সম্বাদ বাতৰি; নিৰুদ্দেশ স্বামী-প্ৰতি নেৰি তেও আশা- পঠিয়ালা পুনু চৰ এটি বুদ্ধি কৰি।<noinclude></noinclude> klwbeor4lrhxi53bstm9xyt0r422aus 104 95173 265275 2026-11-04T16:19:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা “কিজানি তোমাৰ শুনি স্বয়ম্বৰ-কথা— দেখা দিব পাৰে” বুলি স্বামীয়ে ভাবিলা; মনে-প্ৰাণে ভাবি মাত্ৰ তেওঁৰে চৰণ-- দেখুৱাই এই ভাৱ প্ৰকাশ কৰিলা। নল-পতি, নল-গতি, নলব কাৰণে— কৰি তুমি এনে ভাৱে অন্যায় আচাব; দূত-মুখে বাজ্যে ৰাজ্যে নিমন্ত্ৰি বজাক-- স্বয়ম্বৰ বাৰ্তা নিজে কৰিল৷ প্ৰচাৰ। 4 অযোধ্যাৰ ঋতুপৰ্ণ ৰজাৰ সাৰথি— অজ্ঞাত স্বামীৰো জ্ঞাত এই বাৰ্তা হলে; তোমাৰ গৰ্হিত বীতি সহিব নোৱাবি— তেতিয়া নিজকে তেওঁ নিজে ধিকাৰিলে। ১৪<noinclude></noinclude> fhx78cx0u1ebr2ybi7y5dtf3uaj16oe 104 95174 265277 2026-11-04T16:20:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প-কথা কত শত ৰজা আহি তোমাৰ আশাতে- পুলু হ'ল উপনীত বিদৰ্ভ ৰাজ্যত; ঋতুপন বজা-সনে সাৰথি স্বৰূপে—- পালে আহি তব নলো যথা সময়ত। বিহৰ কাৰণে তুমি অৰাতি আচৰি— সকলো ৰজাক আনি একত্ৰ কৰিলা সেই তব প্ৰাণ-পতি আৰাধ্য দেৱতা— সাবধি জনৰ বুজ দাসী মুখে পালা। গোপনে ওচৰ চাপি অজ্ঞাত স্বানীব— ‘অন্যায় ৰুনা খুজি' প্ৰাৰ্থনা কৰিলা; দুখে, শোকে জৰ্জ্জৰিত তাপিত প্ৰাণত— তেওঁকে পুনৰ লভি চিৰশান্তি পালা। ১৫<noinclude></noinclude> t2o095ibwn404qddhpf6hyk9zejhjoo 104 95175 265278 2026-11-04T16:20:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা দময়ন্তী ধন্যা বুদ্ধিমতী সতী অজ্ঞাত স্বামীক— কত চেষ্টা কৰি হায়! উদ্ধাৰ কৰিল৷; কষ্ট কলি দেৱতাৰো ভোগ উকলিল - নষ্ট-ৰাজ্য স্বামী সতে পুনৰ লভিলা। আজিও জ্যোতিৰে ভৰি জ্বলি আছে দেৰি- মহান আদৰ্শ তব সতীত্ব চানেকি : বিশাল বিস্তৃত এই সৃষ্টি থাকে মানে— থাকিব অনন্ত কাল ধৰাত জিলিকি। ১৬<noinclude></noinclude> po3ixibgxoxmu5mbg82pzrf9rn04inx 104 95176 265279 2026-11-04T16:20:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা সীতা সীতা! অযোনি-সম্ভৱ। কন্যা অতি মৰমৰ - মিথিলাৰ ৰাজ-ঋষি জনক ৰজাৰ; ৰূপে গুণে চব৷ হই স্নেহৰ ডোলেৰে -- বান্ধিছিলা তুমি দেৰি! প্ৰাণ পিতাৰাৰ। অয্যোধ্যাৰ অধিপতি দশৰথ-পুত্ৰ— স্থলক্ষণযুক্ত বাম পূজ্য মানবৰ; পিতাৰাৰ বাক্য পালি হৰ-ধনু ভাঙ্গি- তেৱেঁ হল অধিকাৰী তোমাৰ প্ৰাণৰ।<noinclude></noinclude> 6cs2vwg87ugbutvxcvgcfadd2xfmn7m 104 95177 265280 2026-11-04T16:21:10Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা সীতা তুমি নেনে ভাগ্যৱতী ৰানো ভাগ্যৱান— “পতি-পত্নী” দুয়োজন সমানে মিলিলাঁ : . তেনে হেন স্কোৱামীৰ লাভ কৰি পদ-- স্বৰ্গীয় বিল সুখ তুমি দেৰি! পালাঁ। এনেদৰে স্বামী সতে অযোধ্যা-ৰাজ্যত --- শান্তিময় জীৱনেৰে থাকি কিছু দিন; হঠাতে দিলেহি দেখা বিপদে তোমাক— ভাগ্য-আকাশত হ'ল সুখ-ৰবি লীন। অযোধ্যাৰ ৰাজ্যভাৰ বুঢ়া বয়সত- নোৱাৰি পালিব নিজে স্বশুৰে তোমাৰ ; মনস্থ কৰিলে তেওঁ যুৱৰাজ পাতি— ৰামক দিব অচিৰে কিছু ৰাজ্য ভাৰ। ১৮<noinclude></noinclude> tr5b8hdx2m1x9lebzfg49s59yet0i52 104 95178 265281 2026-11-04T16:21:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>2 সীতা পঞ্চ-কন্যা (কিন্তু) অভিযোক তব স্বামী যুৱৰাজ-পদ--- দিবৰ মনেৰে স্থিৰ যিদিনা কৰিলে ; খন্তেকতে আগ দিন৷ কৈকেয়ী ৰাণীয়ে— দশৰথৰ প্ৰাণত বিহ ঢালি দিলে। এই বিপদৰ আদি একমাত্ৰ কুঁজী— দাসী মন্থৰাই হ'ল অনৰ্থৰ মূল; কূট পৰামৰ্শ দানে বঢ়াই বুজাই— ভৰতৰ আয়েকক কৰিলে বিভোল। “বাম হলে যুৱৰাজ ৰামৰ জননী— সতিনী কৌশল্যা তব সৰ্ব্বে-সৰ্ব্বা হ'ব;” এনেদৰে মহুৰাই কলে কৈকেয়ীক— তেওঁৰে আদেশ তুমি পালিব লাগিব? ১৯<noinclude></noinclude> ltu1w8hy74b20ikmtkp305iuzlhm1zu 104 95179 265282 2026-11-04T16:21:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা সীতা মন্থৰাব কূট বুদ্ধি মানি কৈকেয়ীয়ে— জন্মালে ব্যাঘাত হায়! শুভ কৰমত; কান্দি কাতি বেজাৰেৰে লই ছুটি বৰ— নিজৰ স্বামীক তেওঁ পেলালে বান্ধত। ভৰতক যুৱৰাজ পাতিবৰ হকে— প্ৰথম বৰেৰে ৰাণী দিহা কৰি ললে; আনটিৰে কৈকেয়ীয়ে তব প্ৰিয় পতি— চৌধ বৰ্ষ বনৱাস ৰামক বিহিলে। শোক মগ্ন পিতাকক নিজ মাতৃ সনে— বুজাই অনেক ৰামে লই অনুমতি; কৈকেয়ীৰ আশা পূৰ্ণ কৰিবৰ হকে কৰিলে তপস্বী বেশে বনলই গতি।<noinclude></noinclude> 2rjalz4nr3h50a5sc6kv6qzmwk8f8w5 104 95180 265283 2026-11-04T16:22:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা পঞ্চ-ক্যা ৰজাৰ তৃতীয়া পত্নী সুমিত্ৰা - নন্দন- লক্ষ্মণ দেৱব তব অতি মৰমৰ : নামানি প্ৰৰোধ কাৰো চকুপানী টুকি— তেৱোঁ গল বনলই লগত ৰামৰ। স্বামীয়ে পৰম গুৰু সতী ৰমণীৰ— তেনে স্বামী-দুখ দেখি অসহনী হ'লা; মিনতিৰে শাহুৱাৰ অনুমতি লই— ভূমিয়ো স্বামীৰ সতে বনলই গলাঁ। ৰাম গল বনলই শহুৰ তোমাৰ— - বুৰি শোক সাগৰত নেপালে উত্ৰাণ; পুত্ৰ-শোকে দগ্ধ হই “ৰাম, ৰাম” কৰি — এই বেজ্ঞাৰতে তেওঁ হেৰুৱালে প্ৰাণ।<noinclude></noinclude> efaqwmqxn0q2y1ipxpk5dbm3jh9qznd 104 95181 265284 2026-11-04T16:22:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা সীতা প্ৰাকৃতিক সৌন্দৰ্যৰ “পঞ্চৱটী বন”— নিবীড় নিস্তব্ধ যদি, মনোমোহা অতি; দেৱৰ লক্ষ্মণ সতে সেৱি স্বামী-পদ--- তাতেই কবিল। ৱাস স্বামীৰ সহিতি। ; ( কিন্তু ) এনে অৱস্থাতো থাকি বনৰ মাজত— সুখযে দূৰৰ কথা, দুখকেহে পাল।; সতী ধৰ্ম্ম পালি তুমি সতীত্ব বলেৰে- কত বিপদক হায়! নূব পাতি ললাঁ। ৰাক্ষস কুলৰ ৰজা ৰাৱণৰ ভণী— শূৰ্পনখা ৰাক্ষসীয়ে এদিন বনত; আচম্বিতে লগ পাই ৰাম, লক্ষ্মণক—— দুয়োটিৰে ৰূপ দেখি পৰিলে মোহত।<noinclude></noinclude> novbiuqg5e3j9a07aacpop5bif2d50s 104 95182 265285 2026-11-04T16:22:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা পঞ্চ-কৰা “বাম” তব স্বোৱামীক আৰু “লক্ষ্মণ” ববি মন কৰি প্ৰাৰ্থনা কৰিলে : মুশুনি ৰাক্ষসী কথা ভাই দুয়োজনে— ঘৃণা কৰি অৱজ্ঞাৰে নিবাশা কৰিলে। অন্তৰৰ আশ পূৰ্ণ যেতিয়া নহ'ল— পঙে, লাজে বাক্ষসীয়ে পালে অপমান : ধৰি নহা ঘোৰ মূৰ্ত্তি তোমাক তেতিয়া – গিলিবৰ মন কৰি হ'লে আগুৱান। শূৰ্পনখা ৰাক্ষসীৰ এনুৱা আচাৰ- সহিব নোৱাৰা হ'ল দেখি ত’ব পতি; লক্ষ্মণৰ হতুৱাই কাটি নাক, কাণ- সমুচিত শাস্তি দিলে কৰালে দুৰ্গতি। 20<noinclude></noinclude> 5b1f4daeseigjcs44dros1diq1j7ldx 104 95183 265286 2026-11-04T16:22:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা সীতা নাক, কাণ হেৰুৱাই সকলো বাতৰি— দিলে গই কান্দি কাতি ৰাৱণ আগত; তোমাৰ ৰূপৰ কথা নীচ বাক্ষসীয়ে- কই কই ৰাৱণক পেলালে মোহত। নিজ ভনীটিৰ দেখি বিলাই বিঘিনি— ৰাক্ষসৰ পতি হ'ল বিবশ ক্ৰোধতে; ৰাম, লক্ষ্মণৰ আৰু তোমা কথা ভাবি- কৰিলে মন্ত্ৰণ৷ তেওঁ নাৰীচৰ সতে। ( পিচে ) প্ৰকৃতি দেৱীৰ তুমি ৰেহ-ৰূপ চাই— থাকোঁতে সোৰামী সতে পঁজাৰ মুখত; আচম্বিতে দেখ। পালা অতীব সুন্দৰ— সোণৰ হৰিণা এটি চকুৰ আগত।<noinclude></noinclude> nwv9rlmtnowlrtw7agurzq61h0044dl 104 95184 265287 2026-11-04T16:23:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা নেদেখা নুশুনা কতো সোণেৰে সজোৱা – হৰিণাৰ ৰূপ দেখি মোহত পৰিল৷; মোহতে আকুল হই “ধৰি দিয়।” বুলি— অনুবোধি সোৱাধীক পঠিয়াই দিলাঁ। মায়াৰ হৰিণ সিটি মাৰীচ ৰাক্ষস- বাৰণব আদেশত নৃগ-ৰূপ ধৰি; তোমাৰ পতিক ধৰা নিদি দূৰলই--- নিলে আঁতৰাই হায়! নানা ছল কবি॥ এপৰ দুপৰ কৰি গ'ল কত পব —— ৰাম তব স্বামী গুৰু যেবে নুলটিলে; তোমাৰ তেতিয়া দেৰি! নানা ভাৱ আহি অন্তৰত মহা চিন্তা উপনীত হলে।<noinclude></noinclude> mefgk4thwp3mol2crvwapqs1igywsyo 104 95185 265288 2026-11-04T16:23:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা -- বঢ়াই বুজাই কত পতিক উদ্দেশি - লক্ষ্যণক তুমি তেৱে দিল৷ পঠিয়াই : একাকিনী হই হায়! বন্য কুটীৰত — সীতা নিজৰ বিপদ নিজে আনিলা চপাই। বান, লক্ষ্মণৰ বিনে অকলসৰীয়া— ৰাৱণ ৰজাই দেখি তোমাক বনত; ৰাক্ষসী নায়াৰে ধৰি সন্ন্যাসীৰ বেশ- উপনীত হ'ল তব পঁজাৰ মুখত। ভণ্ড সন্ন্যাসীক সেই চিনিব নোৱাৰি — যথাবিধি অতিথিক আদৰি তুষিলা; “কোন তেওঁ, জন-শূন্য মহা অৰণ্যত— ভ্ৰমিছে ইদৰে কিয়” সিকথা সুধিলাঁ। ২৬<noinclude></noinclude> hshnwivjdxbxpv09skowmt1q5ruep58 104 95186 265289 2026-11-04T16:23:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা A পঞ্চ-কন্যা নিজৰ গৌৰব গাই ৰাক্ষস-পতিয়ে-- তোমাৰ আগত নিজ দিলে পৰিচয়; সকলো পাহৰি গল তব ৰূপ দেখি – কলে আৰু নানা কথা আত্মহাৰা হই। “জানকী সুন্দৰী কিয় এনে ৰূপ লই— মিছাতে ভুগিছা দুখ ৰামৰ কাৰণে; 'অতি কদাকাৰ ৰাম, অযোগ্য তোমাৰ”— এনে ভাৱে পতি-নিন্দা কৰিলে ৰাৱণে। ইমানতো নীচমতি পাপী নিশাচৰে— নুগুনি পাছৰ কথা কলে তোমা প্ৰতি; “হে জানকী! ভঙ্গ। মোক, তিয়াগি ৰামক খণ্ডিব নিশ্চয় তেবে সকলে। দুৰ্গতি।” 29<noinclude></noinclude> absnoow3cj4uv62mygm1sypxv1fqy5j 104 95187 265290 2026-11-04T16:23:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা স্বামী-গুক নিন্দা তুমি সহিব নোৱাৰি - ঘৃণা কৰি ৰাৱণক কৰিল। উত্তৰ; “শ্যামল সুন্দৰ তনু বাম মোৰ পতি— কদাকাৰ নোহে মোৰ দেৱতা প্ৰাণৰ।” ( কিন্তু ) অবল। তিৰোতা দেখি আশ্ৰয় বিহীনা- —নাই তেনে বিপদত কোনোতো সহায় নুশুনি নেমানি একো তোমাক বাৰণে— নিজ ৰাজ্য লঙ্কালই হৰি নিলে হায় অভীষ্ট-সিদ্ধিৰ হেতু কত প্ৰলোভনে— ৰাৱণে তোমাৰ ভাৱ ঘূৰাৱ নোৱাৰি; বাখিলে আৱদ্ধ কৰি অশোক বনত — নানা ভয় দেখুৱাই, নানা ছল কৰি। ;<noinclude></noinclude> j1wzilqivx6dr3iqhevx0b7ae9mjush 104 95188 265291 2026-11-04T16:24:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা নায়াবী নৃগক বধি লক্ষ্মণৰ সতে— পঞ্চ-ক্যা ; প্ৰাণ পতি ৰাম যেৱে উলটি আহিলে নেদেখি তোমাক হায়! বন্য-কুটিৰত দোৰ্ঘোৰ শোকত তেওঁ মৰ্ম্মাহত হলে। ভাগ্যক ধিয়াই ৰামে টুকি চকু পানী- ভ্ৰনি বনে বনে কত ফুৰিলে বিচাৰি; তোমা হেন পতি-প্ৰিয়া সতী ৰাণীৰ— বিচ্ছেদৰ তীব্ৰ জ্বালা সহিব নোৱাৰি। ( কিন্তু ) ৰাৱণে তোমাক দেৱি! হৰি নিয়া কথা- যদিও গোপন সিটি বনৰ মাজত; তথাপি তোমাৰ সেই মৰ্ম্মাহত বাৰ্ত্তা— জটায়ু পক্ষীয়ে দিলে ৰামৰ আগত।<noinclude></noinclude> cu0ad4ry4qdrutq2773glh3cd04h2rq 104 95189 265292 2026-11-04T16:24:32Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা সীতা সহায়-সম্বল-হীন মহা অৰণ্যত-- তোমাৰ উদ্ধাৰ হেতু নেদেখি উপায়; ইঠাই সিঠাই কৰি বনে বনে ঘূৰি --- ফুৰিলে কতনো ৰামে বিচাৰি সহায়। কিষ্কিন্ধ্যাৰ আদিবাসী বান্দৰৰ ৰজা —- সুগ্ৰীৱৰে তেওঁ পাছে মিতিৰালি পাতি; ৰাক্ষসৰ অধিপতি ৰাৱণৰ সতে— যুঁজিবৰ মন কৰি গোটালে শকতি। বান্দৰৰ সহায়তে ৰঘুপতি ৰামে বংশ সহ ৰাৱণক কৰিলে সংহাৰ; যাতনাৰ অন্ত হ'ল তেতিয়া তোমাৰ - অশোক-বনৰ পৰা লভিল। উদ্ধাৰ।<noinclude></noinclude> q2zxuy85ucrbsdxu1r6eh7kjv44wk03 104 95190 265293 2026-11-04T16:24:50Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা যদিও তোমাক দেৱি! কৰিলে উদ্ধাৰ — তথাপি শঙ্কাৰ ভাৱে ৰামক জিনিলে : “ৰাক্ষসৰ কবলত থাকি তত দিন-- কিজানি সতীৰ প্ৰাণ কলুষিত হলে।” তোমাৰ সতীত্ব-জ্যোতি চাবৰ কাৰণে— “অগনি-পৰীক্ষা” ৰামে কৰি আয়োজন : জ্বলালে তুৰন্তে হায়! মহত অগনি-- আলোকিত চাৰি দিশ পৃথিবী গগণ। ( কিন্তু ) পতি-গুক আদেশতে তুচ্ছ কৰি ভয়- প্ৰজ্বলিত অগনিত প্ৰৱেশ কৰিলাঁ; নিজ সতীত্বৰ বলে চিত্তি স্বামী-পদ- অক্ষত দেহাটি লই পুনু দেখা দিল।। L ৩১<noinclude></noinclude> sox6e0uve20gb3liv8vygaa0v5hrom6 104 95191 265294 2026-11-04T16:25:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা সীতা ধন্য সীতা! ধন্য তব অপূৰ্ব মহিমা- স্ব-চক্ষে নিৰখি সৱে জয় গান গালে; নিস্কলঙ্কা তোমা হেন পত্নীক তেতিয়া — ৰামেও নিঃশঙ্ক মনে গ্ৰহণ কৰিলে। পতি-পৰায়ণা স্ত্ৰীৰ নাই কোনো ভয়— মহা মহা বিপদতো ৰক্ষ। হয় প্ৰাণ; প্ৰজ্বলিত অগ্নিয়েও দহিব নোৱাৰে— তুমিয়ে তুমিয়ে তাৰ জ্বলন্ত প্ৰমাণ। ইমানতে আঁতবিলে দুখ, কষ্ট আদি— বনৱাস নিৰ্যাতন, চৌধ বছৰৰ; ৰামেও পুনৰ পালে পিতৃ-ৰাজ্য-ভাৰ- তুমিও দেখিল। মুখ খন্তেক সুখৰ। ৩২<noinclude></noinclude> 3pe0hz832qrbmz89rzbyjkxdpagc59m 104 95192 265295 2026-11-04T16:25:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা পঞ্চ-কথা প্ৰজাৰ পৰা প্ৰিয় হ'ল “বাম” ৰজা — হ'লাঁ তুমি অধিশ্ববী অযোধ্যা ৰাজ্যৰ; এনে সুখ-সন্তোষৰ ভিতৰতো হায়- হঠাতে ঘূবিল চক্ৰ দুনাই ভাগ্যৰ। সতীত্ব পৰীক্ষা কবি নিঃশঙ্ক মনেৰে – যদিওবা ৰামে তোমা' গ্ৰহণ কৰিলে : ; তথাপি তোমাৰ দেৰি! নিছা অপবাদ-- অযোধ্যাৰ ঘৰে ঘৰে প্ৰচাৰিত হলে। উপায় বিহীন হ'ল ৰামচন্দ্ৰ ৰজা- শুনি নানাভবছৰ কলঙ্ক-বাতৰি; প্ৰজাৰ সন্তোষ হকে সগৰ্ভা তোমাক — বনত থোৱালে হায়! ছল-বুদ্ধি কবি।<noinclude></noinclude> bn0ygv4dxjbdj38p8uze6meszu5fxud 104 95193 265296 2026-11-04T16:25:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা সীতা হিংস্ৰ জন্তু ভৰপুৰ মহা অৰণ্যতো— সাধ্বী সতী ৰাণীৰ নাই একো ভয়; ঈশ্বৰৰ মহিমাই তেনে অৱস্থাতো— কৰিলে তোমাক ৰক্ষা আঁতৰালে ভয়। মহামুনি বাল্মীকিয়ে ফুৰোঁতে হঠাত্‌— দেখি সেই অৱস্থাত তোমাক বনত; নোৱাৰি সহিব তেওঁ সমাদবি আনি— নিজ তনয়াৰ দৰে থলে আশ্ৰমত। স্নেহত পালিতা হৈয়ো মুনি-আশ্ৰমত-- নিজৰ ভাগ্যক দুষি কাল কটোৱালা; যিজন স্বামীয়ে হলে কৰিলে বৰ্জ্জন— সিজনৰ সুখ চিন্তি দুখ পাহৰিলাঁ। ৩৪<noinclude></noinclude> ld4vr08d31dk4colxt4wretq3myadzz 104 95194 265297 2026-11-04T16:25:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা যথা সময়ত তব সেই আশ্ৰাতে- - পঞ্চ-কন্যা লৱ আৰু কুশ দুটি পুত্ৰ জন্ম হ'ল : দুয়োটিয়ে পিতৃ-তুল্য মুনিৰ শিক্ষাত — সময়ত সৰ্ব্ব-বিদ্যা সুনিপুণ হ'ল। অযোধ্যাৰ একচ্ছত্ৰ অধিপতি ৰামে- ' অশ্বমেধ মহা যজ্ঞ যেতিয়া পাতিলে; বাল্মীকি মুনিব সতে লৱ, কুশ গই— ৰামায়ণ গান কবি যজ্ঞত শুনালে। অমৃত বৰ্ষা মাত, সুমধুৰ গান-- মুগ্ধ হ'ল ৰাম শুনি দুয়োটি লৰাৰ; বাল্মীকিক সুধি তেওঁ সন্তানৰ সতে— সকলো বাতৰি পালে জানকি! তোমাৰ। ৩৫<noinclude></noinclude> ebnql620yeno6uypdx8buygzw05lno4 104 95195 265298 2026-11-04T16:26:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা 831 “কলঙ্ক বিহীনা সীতা পতি-প্ৰাণ৷ সতী”— বাল্মীকিয়ে ক'লে তেবে ৰামৰ আগত; “নিদিবা মিছাতে দুখ আঁকোৱালি লোৱাঁ মিছাতে এৰিল৷ তুমি অৰণ্য-মাজত”। “জানোঁ মই সীতা কেনে?” মুনিৰ কথাত বেজাব মনেৰে ৰামে দিলে সমিধান; “আপোনাৰ বাক্য মানি গ্ৰহণ কৰিম – প্ৰজাব সাক্ষাতে দিলে সতীত্ব প্ৰমাণ।” নিৰাশ্ৰয়া ৰমণীক দিওঁতা আশ্ৰয়- বাল্মীকি মুনিয়ে বুজি ৰামৰ অন্তৰ; অযোধ্যাত পিছদিনা পৰীক্ষাৰ বাবে— উপনীত কৰিলেহি তোমাক পুনৰ! 80<noinclude></noinclude> m26a4q1g8rq7n7kbe09xo3egl7rskbj 104 95196 265299 2026-11-04T16:26:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সীতা পঞ্চ-ক্যা তুমিয়ো তেতিয়া দেৱি! স্বামী বাক্য পালি অদ্ভূত সতীৰ শক্তি প্ৰকাশ কৰিল।; স্বামীকেহে ভাবি মাত্ৰ প্ৰজাব সাক্ষাত — মেদিনী-গৰ্ভত সতী আশ্ৰয় লভিল।। মহিমা প্ৰকাশ কৰি এনে ভাৱে তুমি— যদিওবা নিৰুদ্দেশ হৈয়ে৷ গুছি গল। : তথাপি তথাপি সীতা! পতি ভকতিৰ চানেকিটি এবি থই “অমৰত্ব” পাল৷।<noinclude></noinclude> 4l55ryxmmfznmjkw3whopip1tf0x5mk 104 95197 265300 2026-11-04T16:26:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা দ্ৰৌপদী দ্ৰৌপদি! পঞ্চালৰ অধীশ্বৰ দ্ৰুপদ ৰজাব— সৰ্ববস্থলক্ষণী তুমি প্ৰাণব নন্দিনী; ৰমণী কুলৰ শ্ৰেষ্ঠা ৰূপে বিভূষিতা— আছিল৷ সকলো গুণে লক্ষ্মী-স্বৰূপিনী। যেতিয়া দ্ৰুপদ ৰজা তোমাৰ পিতৃয়ে— বিবাহৰ উপযুক্তা দেখিলে তোমাক; ভাবি থলে মনে-প্ৰাণে যোগ্য বৰ তব — পাণ্ডুৰ মধ্যম পুত্ৰ বীৰ অৰ্জ্জুনক।<noinclude></noinclude> 2f0u1z5fqdl9zkxi0uyi4rs3jmh30az 104 95198 265302 2026-11-04T16:27:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-কথা ( কিন্তু ) জটু-গৃহ-দহনত মৃত্যু হোৱা বাৰ্ত্তা— প্ৰচাৰিত হ'ল যেৱে পঞ্চ পাণ্ডবৰ; অন্তৰত সাঁচি থোৱা অৰ্জ্জুনৰ কথা- শুনি জঁয় পৰি গ'ল ৰজা দ্ৰুপদৰ। “লক্ষ্য-বিন্ধা” প্ৰথা কৰি সত্পাত্ৰ বাচি-- অৰ্পিবৰ হ’কে তেবে মনস্থ কৰিলে; পিতাৰে তেতিয়া এই উৎসৱৰ বাবে- আহ্বানি নৃপতি বৃন্দ নিমন্ত্ৰণী দিলে। ( কিন্তু ) ভাগ্যত যি আছে লিখা নহয় অন্যথা — তুমি ভাগ্যৱতী পাল। বৰো ভাগ্যবান; পিতাৰাৰ অন্তৰৰো বহু দিন ধৰি – সিদ্ধি হ'ল অভিলাষ -- বিধিৰ বিজ্ঞান। §<noinclude></noinclude> jc1qazla7o91o8n38ve3ambnha8ljjv 104 95199 265303 2026-11-04T16:27:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা দ্ৰৌপদী জটু-গৃহ-দহনত বক্ষা পোৱা সেই— অৰ্জ্জুন সাক্ষাত হ'ল গুপ্ত ৱেশ ধৰি; হেলাৰঙ্গে ধনু ধৰি লভিলে তোমাক --- নৃপতি কুলক বঞ্চি “লক্ষ্য-ভেদ” কৰি। গুপ্ত-ৱাসী, গুপ্ত-ৱেশী অকল অৰ্জ্জুনে কৰিলে যদিও লাভ নিজ বাহু-বলে; মাতৃৰ আদেশ ক্ৰমে পাঁচোজন ভায়ে— নিঃশঙ্ক মনেৰে পত্নী তোমাক বৰিলে। “যুধিষ্ঠিৰ, ভীমসেন, অৰ্জ্জুন, নকুল— সহদেৰ” – ৰূপে-গুণে দেৱৰ সমান; বৰি এই পাঁচোজন দেৱ-তুল্য স্বামী- সমভাৱে তুষ্ট কৰি সপিল৷ পৰাণ। 8¢<noinclude></noinclude> 9l5kaibxz1jioji82ddnwdpzyuohglu 104 95200 265304 2026-11-04T16:27:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ সোৱানীৰ তব এনুৰা কাহিনী— কুক-সমাজত যেৱে হ'ল প্ৰচাৰিত : জটু-গৃহ দাহ কৰি নোৱাৰি নাব্বি দুষ্টমতি দুৰ্য্যোধন হ'ল আচৰিত। হযোধন-পিতৃ বৃদ্ধ অন্ধ ধৃতৰাষ্টে – শুনি পাণ্ডৱৰ কথা পালে অতি লাজ : তোমাসনে পাঁচোজন সমাদৰি আনি— ন্যায়মতে ভাগ কৰি দিলে অৰ্দ্ধ-ৰাজ। ক্ৰুবাতি দুৰ্য্যোধনে যিহৰ কাৰণে— চিন্তিছিল পাণ্ডৱৰ বিনাশ উপায়; অন্ধ ৰজা কথা মতে পঞ্চপতি তব—— হ'ল অধীশ্বৰ সেই অঙ্ক-ৰাজ্য পায়।<noinclude></noinclude> gs3fsdcy8zg8tycqzhr6wgqm0rmn4m6 104 95201 265306 2026-11-04T16:27:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কহ্যা দ্ৰৌপদী ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ নগৰত ৰাজধানী পাতি— পাঁচোজন তোমা সনে কৰিলে বসতি; ৰীতিমতে পালি প্ৰজা নিজৰ ৰাজাৰ-- গুণ, যশ, গৌৰৱেৰে লভিলে সুখ্যাতি। স্বামী-প্ৰাণ, স্বামী-ধ্যান, স্বামীতেহে গতি-- স্বামীৰ সুখত সুখী হ'ল। ভাগাৰতি! অন্তৰৰ ভক্তি ঢালি তেনে স্বামী-পদ- শ্ৰদ্ধাৰে পূজিল। তুমি পতি-প্ৰাণা সতী। তেনে তব ইষ্টগুৰু পাণ্ডুপুত্ৰগণে- যজ্ঞ ৰাজসূয় যেবে পাতিলে মহত; নিজ গুণে, ধনে, জনে-অসীম প্ৰতাপে- লভিলে যশস্য। সবে পূৰ্ণ গৌৰৱত। - ৪২<noinclude></noinclude> n6rr081tq33bpqyhif466cfkq26j9uc 104 95202 265307 2026-11-04T16:28:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-কথা ( কিন্তু ) প্ৰজাপ্ৰিয় পাণ্ডৱৰ ঐশ্বৰ্য্য, বিভূতি— ইন্দ্ৰপস্থ নগৰৰ শোভা বিতোপন; পাণ্ডৱৰ চিৰশত্ৰু ধৃতৰাষ্ট্ৰ-পুত্ৰে- হিংসা জৰ্জ্জবিত হ'ল দুষ্ট দুৰ্যোধন। ‘কি উপায়ে বাজ্য-ভোগ, সুখ, শান্তি নাশি- পঞ্চ পাণ্ডৱক পুনু কৰিব ভিথাৰী;' এনে ভাৱনাত মত্ত হ'ল নীচমতি— পাণ্ডৱৰ ধ্বংস হেতু উপায় বিচাৰি। অনেক মন্ত্ৰণা কৰি শকুনিৰ সতে কুট পাশা খেলাবৰ কৰিলে উপায়; পিতাকৰ আজ্ঞা লই ৰজা দুৰ্যোধনে—- পঞ্চ পাণ্ডৱক তেৱে আনিলে মতাই। QS<noinclude></noinclude> av70b8x8vjyruwheiekwsodslgr94p1 104 95203 265308 2026-11-04T16:28:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা দ্ৰৌপদী তব পঞ্চ স্কোৱানীৰ জ্যেষ্ঠ যুধিষ্ঠিৰ — পাণ্ডৱৰ ৰজা সিটি ধৰ্ম্মৰ মুকতি; পাতিলে পাশাৰ খেল শকুনিৰ সতে— বুজিব নোৱাৰি তেওঁ তেনে কূট-নীতি। নিপুণ শকুনি কূট পাশাৰ খেলত – হাঁহি মুখে ললে পাশা অনৰ্থৰ মূল; ; ৰা দুৰ্যোধন-আশা পূৰ্ণ কৰি তেওঁ— তোমাসনে কন্দুৱালে পাণ্ডৱৰ কুল। ধন, জন, ৰাজ্য-ভোগ, ঐশ্বৰ্য্য, বিভূতি— ধৰ্ম্ম-প্ৰাণ যুধিষ্ঠিৰে সকলো হাৰিলে; নিজ আৰু চাৰিভাই, তোমাকে৷ শেহত— কৰি পণ কৌৰৱৰ দাসত্ব লভিলে। 88<noinclude></noinclude> biaro0wy4v0zu4qn0amhwoddosbwpev 104 95204 265309 2026-11-04T16:28:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-কথা বিধিৰ লিখন যিটো খণ্ডন নহয়— ভাগ্যৰ বিপাক হেতু হল। দাসী তুমি; কৌৰৱৰ দাস হ'ল ভাগ্যৰ কলতে— আৰাধ্য দেৱতা তব পাঁচোক্তন স্বামী। ; হ'ল মহা আনন্দিত দুষ্ট দুৰ্যোধন--- যেৱে হল। দাসী ভুমি স্বামীৰ সহিত : আচৰিলে তোমা-প্ৰতি কতনো অনীতি— ত্যাজি ধৰ্ম্ম-ভয় তেওঁ নহই কুন্ঠিত। তেওঁৰে আদেশ পাই পাপী দুঃসাশনে -- অসহন অত্যাচাৰ কত কি কৰিলে : হিতা-হিত জ্ঞান এৰি মুক্তকেশ ধৰি— ৰাজ-সভালই আনি অপমান দিলে। ৪৫.<noinclude></noinclude> 3q5vklsdwsf728wimmxgs0v1syq8ait 104 95205 265310 2026-11-04T16:28:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265310 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা দ্ৰৌপদী পাই এনে অপমান ভাগ্যক ধিয়াই – কান্দিল। কতনো দেৰি! টুকি অশ্ৰুজল; কুললক্ষ্মী কান্দোনত মৌন সভাসদ-- দুৰ্যোধন দুঃসাশন হৰষিত হ'ল। ইমানতো দুঃসাশনে পশুৰ দৰেৰে— বস্ত্ৰহীনা কৰিবৰ অভিপ্ৰায় কৰি; গুৰুজন সাক্ষাতত 'দাসী' সম্বোধনে- টানিলে পিন্ধন তব কাপোৰত ধৰি। যুধিষ্ঠিৰ, ভীম আদি পাঁচোজন তব — আৰাধ্য দেৱতা ‘স্বামী' ভাষাৰ স্থল; কৌৰৱৰ দাস গুণে সহিলে নীৰৱে— তোমাৰ দুৰ্গতি দেখি টুকি অশ্ৰু-জল। ৪৬<noinclude></noinclude> lyibet59quh7btxxch8pb5xiziufx0e 104 95206 265311 2026-11-04T16:29:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-কথা একান্ত অধীৰমনে পাপীৰ পীড়াত – স্মবিল। বিভূৰ পদ হই নিৰূপায়; হ'ল 'লাজ-বক্ষ।' 'তব তেনে বিপদত – প্ৰভুৱে কৰিলে আহি সতীক সহায়। তোমাৰ সকলো কথা কান্দোনৰ ধ্বনি পৰিলে যেতিয়া বৃদ্ধ ধৃতৰাষ্ট্ৰ-কাণ; ওচৰত মাতি আনি অমঙ্গল ভাৰি- কবিলে তোমাক তেওঁ আশ্বাস প্ৰদান। তুমিও তেতিয়া দেৱি! অন্ধ শহুৰাৰ — কাকূতি মিনতি কৰি চৰণ-ধৰিল৷; স্বামীৰ দাসত্ব আৰু হেৰোৱা ৰাজত্ব— ঘূৰাই পাবৰ হকে প্ৰাৰ্থনা কৰিল।। 89<noinclude></noinclude> 446t6ciqpfjg0r4gx3m0shjef0u0ifs 104 95207 265312 2026-11-04T16:29:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা দ্ৰৌপদী এৰাব নোৱাৰি তেওঁ তোমাৰ প্ৰাৰ্থনা- পাণ্ডৱক তোমা সনে কৰিলে মোচন : তেওঁৰে আদেশনতে স্বামীৰ লগত — নিজ ৰাজ্য পাই দেৰি! কৰিল। গমন। অন্ধবাজে স্বামী সনে যদিও তোমাক পাশাৰ পণব পৰা কৰিলে মোচন; তথাপি অন্ধৰ পুত্ৰ দুৰ্যোধন প্ৰতি— এই কথা অতিশয় হলে অসহন। বঢ়াই বুজাই কত অন্ধ পিতাকক— কুটিল চলনা কৰি মোহত পেলালে; পাশা খেলাৰৰ হকে পুন্ডু পাণ্ডৱক আদ বাট পাওঁতেই মতাই অনালে।<noinclude></noinclude> 3d2ns7yoge3b3g4i44vu5zbyrjte98q 104 95208 265313 2026-11-04T16:29:50Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-ক্যা ইবেলি পাশাৰ পণ অতি বিপৰীত— কঠোৰ বিধান—“ তেৰ বৰ্ষ বনৱাস ; এ'বৰ্ষ অজ্ঞাতবাস, হ'ব তাৰ মাজে- পাণ্ডৱে কৰিব পিছে, আপোন-প্ৰকাশ” ধৃতৰাষ্ট্ৰ-আজ্ঞা পাই বজা যুধিষ্ঠিৰে – পণ কৰি পাশা-গেল পাতিলে দুনাই; শকুনিব ছলনাত হই পৰাজিত--- দুৰ্ভাগ্যত বনৱাসী হ'ল পাঁচে৷ ভাই। যুধিষ্ঠিৰ বিনে তব চাৰিজন পতি— খঙত অধীৰ হ'ল, পালে অপমান; সমস্বৰে কেউজনে প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে -- পাপাচাৰী কৌৰৱৰ শাস্তিৰ বিধান। :<noinclude></noinclude> 570ef1gzju44wq5tfrb2ginyiresmhb 104 95209 265314 2026-11-04T16:30:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা দ্ৰৌপদী কুন্তীদেৱী আয়েকক বুজাই অনেক— দয়াশীল বিদুৰৰ আশ্ৰয়ত থই; জননী-চৰণ বন্দি মেলানি মাগিলে – পাঁচোজনে বনলই বিষাদিত হই। পুত্ৰ-শোকে সন্তাপিতা পূজ্যা শাহুৱাব --- তুমিও চৰণ সেৱি অনুমতি ললাঁ; গহন বনত স্বামী শুশ্ৰূষাৰ হেতু— ভিক্ষাৰিণী বেশে সাজি বনলই গল। . কিন্তু ) বনৰ মাজতো হায়! বনৱাসী হই- ক্ৰৰ কৌৰৱৰ পৰা নাপাল। নিস্তাৰ; দুখতো সুখেৰে বঞ্চি পতি-সেৱা কৰি- সহিলা সতীৰ দৰে যাতনা অপাৰ। 0°<noinclude></noinclude> cit6xbnufe5jgt02fk9p7ozjlt04n2t 104 95210 265315 2026-11-04T16:30:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ- কথা তোমাসনে পাণ্ডৱক নাশিবৰ মনে— নীচমতি দুৰ্য্যোধনে চিন্তিলে অহিত; মহামুনি দুৰ্ব্বাসাক প্ৰাৰ্থনাৰে বান্ধি গঠিয়ালে বনলই শিষ্যৰ সহিত। এবাব নোৱাৰি কথা সশিষ্যে দুৰ্বাসা -- বনৰ মাজত গই হ'ল উপনীত; ক্ষুধাত আতুৰ হই নাজ-নিশা কাল— খুৱালে মহৎ ভয় স্বামী-সগনিত। গহীন দুপব ৰাতি শুন্য পাকস্থালী— খুদ কণহীন পঁজা বনৰ মাজত; হুভুঞ্জালে শিষ্য-সহ ক্ষুধাৰ্ত্ত মুনিক— পতিসকলৰ স'তে পৰিব৷ শাপত! ৫১<noinclude></noinclude> b2qagk9pqqsbtyjiv09fg9h83y0ke28 104 95211 265316 2026-11-04T16:30:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা দ্ৰৌপদী " অন্নৰ চকত মাথোঁ কণা এটি পাই— উপায় বিহীনা হই তাকে তুলি ললাঁ; বিপদ-বাণ হৰি মনতে ধিয়াই— সেই অন্নকণাটিকে ভক্তিৰে ভগালাঁ। ধন্যা পতি-প্ৰাণা সতী, মহিমা তোমাৰ—— নহ'ল৷ বঞ্চিতা তুমি প্ৰভূ-ককণাৰ; ক্ষুদ্ৰ এটি কণিকাৰে ঋষি দুৰ্বাসাক – সশিষ্যে তুষিল। দেৰি! লভিলা উদ্ধাৰ। নহ'ল যেতিয়া হায়! পঞ্চ-পাণ্ডবৰ— দুৰ্বৰাসাৰ সহায়তো অনিষ্ট সাধন; গুপ্ত দুৰ পূৰ্ণ কৰিবৰ হেতু— চিন্তিলে উপায় পুনু দুষ্ট দুৰ্য্যোধন। ৫২<noinclude></noinclude> 4pwsk8iwxk51cmbferl3ln41kebwqh2 104 95212 265317 2026-11-04T16:31:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-ক্যা “তোমাক হৰণ কৰি আনিব পাৰিলে— পাণ্ডু-পুত্ৰগণে প্ৰাণ কিজানি এৰিব; ” দুষ্ট অভিসন্ধি পিছে পাঙে দুৰ্য্যোধনে- “সিন্ধুৰাজ জয়দ্ৰথে তোমাক হবিব”। ৰজাৰ আদেশ পালি নাভাবি নুগুণি— দুষ্টমতি জয়দ্ৰথ বনলই গলে; ভীমাৰ্জ্জন পতি তব মহা পৰাক্ৰমী— জয়দ্ৰথ পাপীষ্ঠক ঘোৰ শাস্তি দিলে। স্বামী-পদ সেৱা কৰি বনৰ মাজত—- এনে অশান্তিত দেৰি! বহু যাতনাত; কটায় স্বামীৰ সতে বাৰটি বছৰ— পাল। পুনু লগ সিটি বছৰ অজ্ঞাত। 00<noinclude></noinclude> cj8c06bmw8mdhfxlzliic172lyvntya 104 95213 265318 2026-11-04T16:31:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা দ্ৰৌপদী বিৰাট ৰজাৰ যেবে আশ্ৰয়ত তব— পঞ্চ পতি অজ্ঞাতত কৰিলে বসতি; তুমিয়ো তেতিয়া দেৱি! সৈবিন্ধীৰ বেশে— কৰিল৷ তাতেই ৱাস স্বামীৰ সহিতি। ( কিন্তু ) তাতোযে তোমাৰ দুখ নপৰিলে এব— বিৰাটৰ সেনাপতি কীচকৰ পৰা; সতীৰ সতীত্ব সিটো নাশিবৰ হকে—— উপায় চিন্তিলে, হ'ল আপোন-পাহৰা। লাহে লাহে কীচকৰ নীচ আচৰণ- অসহন হ'ল যেবে, বিপদ বুজিল | মনে মনে বীৰ পতি ভীমৰ কাণত— সকলো প্ৰকাশ কৰি সহায় খুজিল।। 08<noinclude></noinclude> o467llf2v5bq0uuyghqvwkd9p1tee0l 104 95214 265319 2026-11-04T16:31:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-ক্যা তোমাৰ দুখত দুখী হই ভীমবীৰে— ছল কবি কীচকক কবিলে নিধন; সাৰি এইদৰে হাত বিপদৰ পৰা — ভয়ব অন্তত হ'ল।, আনন্দিত মন। গুপ্তভাৱে আশ্ৰয়ত বিৰাট ৰজাৰ— থাকি কিছুদিন হ'ল অজ্ঞাত মোচন; ধন্যা পতিব্ৰতা সতী, গতিৰ সহিতে— তেৰটি বছৰ সবে কৰিল৷ পূৰণ। পাশাৰ পণৰ পৰা মুক্তি-লাভ কৰি— যুধিষ্ঠিৰ, ভীম আদি স্বামীয়ে তোমাৰ; পাহৰিলে মনকষ্ট পঠালে বাতৰি — কৌৰৱক খুজি পুনু পিতৃ-ৰাজ্য-ভাৰ। ৫৫<noinclude></noinclude> kra1f40zjcv5p2wrbcnd5ujbhtvis5x 104 95215 265320 2026-11-04T16:31:53Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা ইমান যাতনা দিয়ে! দুৰ্ম্মতি ৰজাৰ— কঠুৱা হিয়াত তেও দয়া নুপজিলে; দ্ৰৌপদী ভ্ৰাতৃ ভাৱে পাণ্ডৱক নিদি ৰাজ্যভাৰ নিজৰ বিপদ নিজে চপাই আনিলে। ( কিন্তু ) নাপাই ৰাজ্যৰ ভাৰ, নেদেখি উপায় - মহা সমাৰোহ কৰি যুদ্ধ আৰম্ভিলে; ; বিৰাট, পাঞ্চাল আদি আত্মীয় ৰজাই— পাণ্ডৱৰ পক্ষ লই সহায় কৰিলে। সিংহ বিক্ৰমেৰে যুজি স্বামীয়ে তোমাৰ—- দুৰ্য্যোধন দুষ্ট আদি কৰিলে সংহাৰ; হ'ল কুৰুকুল ধ্বংশ মহ৷ সমৰত— অশান্তিও আঁতৰিলে তোমাৰ হিয়াৰ ৫৬<noinclude></noinclude> h68jtyjf5e6tbl424j5glin3vwh5l5t 104 95216 265322 2026-11-04T16:32:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্ৰৌপদী পঞ্চ-ক্যা “যথা ধৰ্ম্ম তথা জয়” শাস্ত্ৰৰ বচন— থাকিলে ধৰ্ম্মক পালি নাই একো ভয়; ধৰ্ম্মব বলতে দেৱি! পাপীক পৰাজি— পাণ্ডৱ সকলে যুদ্ধে লভিলে বিজয়। দুৰ্য্যোধন আঁতৰিলে কুলব কণ্টক— পাণ্ডু-পুত্ৰ গণ হ'ল সসাগবা-পতি; তুমিও তেতিয়া দেৰি! অধীশ্বৰী হই--- কৰিল। আনন্দ মনে শান্তিৰে বসতি। দেৱবো দেৱতা তৰ পাঁচোজন পতি— বহুকাল ৰাজ্য ভুগি পালি প্ৰজাগণ; আত্মাব সদ্‌গতি হেতু যথা সময়ত — সশৰীৰে স্বৰ্গলই কবিলে গমন। 57<noinclude></noinclude> hs0v5zmdppsy03obck5cmazmd0ql07x 104 95217 265323 2026-11-04T16:32:40Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা জীৱনে, মৰণে পতি একমাত্ৰ গতি— তুমিও তেতিয়া সেই স্বামী-সঙ্গী হ'ল৷; স্বামী-প্ৰাণ, স্বামী-ধ্যান, স্বামীৰ-সাক্ষাতে-- নশ্বৰ মানৱী দেহা পথতে এৰিল।। ( কিন্তু ) প্ৰাণৰ অন্ততে৷ যিটো সুখ্যাতি ৰাখিল৷ হ'ল সিটি ৰাণীৰ শিৰ মুকুট; চিৰকাল পৃথিবীত থাকিব জিলিকি- “সতীত্ব মহান কীৰ্ত্তি” ধৰাৰ বুকুত। ৫৮<noinclude></noinclude> 2mbsuofpwels7wjanyhpylus3ih2gox 104 95218 265324 2026-11-04T16:33:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "পঞ্চ-কন্যা জয়মতী জয়মতি ! আহোম কুলব তুমি পতিপ্রিয়া সতী লাঙি গদাপাণি তব প্ৰাণৰ দেৱতা ; লাই ও লেচাই দুটি বীৰ কোঁৱৰৰ — চেনেহতে পমি যোৱা জন্মদাত্রী মাতা । চুলিকফা স্ব..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা জয়মতী জয়মতি ! আহোম কুলব তুমি পতিপ্রিয়া সতী লাঙি গদাপাণি তব প্ৰাণৰ দেৱতা ; লাই ও লেচাই দুটি বীৰ কোঁৱৰৰ — চেনেহতে পমি যোৱা জন্মদাত্রী মাতা । চুলিকফা স্বৰ্গদেৱে ষড়যন্ত্ৰ কৰি — নিজ-স্বাৰ্থ পূৰণৰ কৰি অভিপ্ৰায় ; তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰাণ বিনাশৰ হকে কল্পনা যেতিয়া কৰি হ'ল অন্ধপ্ৰায় । ৫৯<noinclude></noinclude> clks12i25fxx7740t3kym3cdx9o7nrv 265325 265324 2026-11-04T16:33:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কন্যা জয়মতী জয়মতি! আহোম কুলব তুমি পতিপ্ৰিয়া সতী লাঙি গদাপাণি তব প্ৰাণৰ দেৱতা; লাই ও লেচাই দুটি বীৰ কোঁৱৰৰ — চেনেহতে পমি যোৱা জন্মদাত্ৰী মাতা। চুলিকফা স্বৰ্গদেৱে ষড়যন্ত্ৰ কৰি — নিজ-স্বাৰ্থ পূৰণৰ কৰি অভিপ্ৰায়; তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰাণ বিনাশৰ হকে কল্পনা যেতিয়া কৰি হ'ল অন্ধপ্ৰায়। ৫৯<noinclude></noinclude> bnho94bhbj2p3mnnmqsn5gfu5dm6z9i 104 95219 265326 2026-11-04T16:33:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা জয়মতী জানি তুমি মৰ্মাহত সেই অভিসন্ধি— স্বামী-প্ৰাণ ৰক্ষ। হেতু চিন্তান্বিত হ'লাঁ; গুপ্তভাৱে ৰাজ্য ত্যাগি যাবৰ কাৰণে ধৈৰ্য্য ধৰি কত কথা স্বামীক বুজালাঁ। গদাপাণি স্বামী তেবে তোমাৰ কথাতে — চকুপানী টুকি টুকি নিজে বাধ্য হ'ল; দুটি সন্তানক থই কোলাত তোমাৰ— বেশছন কৰি হায়! ৰাজ্য এৰি গল। গদাপাণি নিৰুদ্দেশ বাতৰি শুনিও— নীচ চুলিকফা ৰজা প্ৰমাদ গণিলে; বাজ্যে ৰাজ্যে, বনে বনে তেওঁকে উদ্দেশি— দলে বলে গুপ্তচৰ পঠিয়াই দিলে।<noinclude></noinclude> ajhea3nlwhcnh7i19iqabig9df4q8rv 104 95220 265327 2026-11-04T16:33:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>জয়মতী পঞ্চ-ক্যা “কত আছে কেনি গল” যেতিয়া বজাই— নেপালে সঠিক কোনো সম্বাদ বাতৰি; জানা স্বামী কথা বুলি সুধিলে তোমাক— নানা ভয় দেখুৱাই ঘোৰ মূৰ্ত্তি ধৰি। স্বামীৰ সম্বাদ তুমি বজাৰ আগত— নাজানোঁ একোকে বুলি সদৰ্পে জনালাঁ; জপি জপি পতি-মন্ত্ৰ পতিপ্ৰাণা সতী— দৃঢ় কৰি এক-বাক্যে মনক বান্ধিলাঁ। পতিৰ গুপুত বাৰ্ত্তা লুকুৱাল। ভাবি— তোমাক ৰজাই ঘোৰ শাস্তি প্ৰদানিলে; নবঘাতী চাওডাঙে ৰাজ আজ্ঞা মতে— অমানুষ অত্যাচাৰ কত আৰম্ভিলে। ৬১<noinclude></noinclude> ralh1ptwx3jc7mljsbxs6tafayv7s4x 104 95221 265328 2026-11-04T16:33:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-কথা জয়মতী উস্ কি ভীষণ শাস্তি বৰ্ণনা অতীত! ভাবিলে এবাৰ দেহা ৰোমাঞ্চিত হয়; স্বামীৰ মঙ্গল হকে তাকো যে সহিলাঁ— দিনে দিনে কত শাস্তি আঁকোৱালি লই। নগাপৰ্বতত থকা গদাপাণি কাণ- এনে সৰ্ম্মাহত বাৰ্ত্তা যিদিনা পৰিলে; সহিব নোৱাৰি তেওঁ ছদ্মৱেশ ধৰি - তোমাৰ আগত আহি উপস্থিত হলে। “কোৱা জয়া! স্বামী-কথা কত আছে তেওঁ এনে অত্যাচাৰ সহি নাথাকিবাঁ হেৰা;” আৰু ক'লে ছদ্মৱেশী স্বামীয়ে তোমাক- “এটি কথা কই মাত্ৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰাঁ।” ৬২<noinclude></noinclude> 33zhp49jbg4sd2267xgwojo0agz3j42 104 95222 265329 2026-11-04T16:34:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>জয়মতী বিহৰ কাৰণে তুমি সকলো বিপদ- পঞ্চ-ক্যা তুচ্ছ কবি মৃত্যু-ভয় মূৰত থাপিলাঁ; তেনে অৱস্থাত প্ৰাণপতি দেৱতাৰ— কৰুণ বুজনি শুনি আচৰিত হলাঁ। কিজানি স্বামীয়ে তব শত্ৰুৰ হাতত- নিজে ধৰা দিয়ে বুলি অতি ভয় পাল। : “নকওঁ স্বানীৰ কথা ঘোৰাঁ যোৱা গুচি ”-- এনেদৰে মিছা-ক্ৰোধে স্বামী-প্ৰতি কল॥ কথাৰ বান্ধোন তব নোৱাৰি লৰাব— ছদ্মৱেশী গদাপাণি বৰ দুখী হ'ল; তোমাৰ উদ্ধাৰ হকে বিচাৰি সহায়- ভীষণ শাস্তিৰ স্থল এৰি গুচি গল। ৬৩<noinclude></noinclude> ie4ysaqpolk0rr8vyead2sa3qaovd5l 104 95223 265330 2026-11-04T16:34:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চ-ক্যা জয়মতী চোৰাত, চাতা আদি ইয়াৰ পাছতো— বাতি-দিন ধাৰাসাৰে শাস্তিকে সহিল।; স্বামী- নাম জপি তুমি স্বামীৰ বাতৰি তথাপি নকলা হায়! মৃত্যুকে বৰিলাঁ। ধন্যা জয়া! ধন্যা তুমি পতিব্ৰতা সতী— নিজে মৃত্যু আঁকোৱালি পতিক বাখিল); তোমাৰ সতীত্ব-কীৰ্ত্তি, মহান্ আদৰ্শ— কৰি অমৰণ দেৱি! পৃথিবীত থলা। ৬৪ 3<noinclude></noinclude> 2f69jwws1ufll77q6ncmp3slc7iblt4 104 95224 265336 2026-11-04T16:51:10Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>৬৪ অজান আততায়ী তেওঁ একেবাৰে প্ৰগতিশীলা। লোকৰ পইচাৰে ধুনপেচ মাৰি মটৰত উঠি হাৱা খাই ফুৰাৰ বাহিৰে এই বিলাক আপ-টু-ডেট, লেডী অইন কামৰ উপযুক্ত বুলি মই নাভাবো। যি নহওক, আপুনি নিজে আহি ভাল কৰিছে। আপোনাৰ লগত কথা পাতি যাতে উভয় পক্ষৰে লাভ হয় তাৰ বন্দবস্ত কৰিব পাৰিম। তেওঁক হবলা গুৱাহাটীলৈ পঠিয়াই দিলে, মিঃ প্ৰপ্ৰাইটৰ?" “যাবও পাৰে মই কব নোৱাৰো। পোৱা নাই। তেওঁৰ কাম বহুত। কোনোবা ঠাইলৈও যাব পাৰে। কিয়নো মই আহি তেওঁক লগ সেইবোৰ কামত হয়তো অইন আচৰিত হৈ সিঙে সুধিলে "আপোনাৰ অনুমতি নোলোৱাকৈ? “অনুমতিৰ প্ৰশ্নই নুঠে। কিয়নো ব্যৱসায়ৰ কামত তেওঁ ইয়ালৈ আহিছে। ইয়াৰ কৰ্ত্তব্য তেওঁ যিমতে সম্পন্ন কৰে কৰি থাকক। তাত আমাৰ কবলগীয়া একো নাই। দুদিনতে তেওঁ আমাক ভোলা টকাৰ অৰ্ডাৰ পঠিয়াইছে।” “কি! ডেৰ লাখ?” “এৰা, কিন্তু তাকেই বৰ ডাঙৰ বুলি নাভাবিব। আমি তাতকৈ বহুত বেছি আশা কৰিছিলো। যি নহওক, আপোনাৰ কোম্পানীৰ লগত তেওঁ কোনো বন্দবস্তুলৈ আহিব নোৱাৰা বাবে হঠাৎ ম‍ই আহিলো।” সেই সময়তে গাহৰি মাৰ্কা ডেকা তালৈ সোমাই আহিলত সিঙে তেওঁক বহিবলৈ কলে। দলপতিয়ে মূৰৰ পৰা ভৰিলৈ এবাৰ নিৰীক্ষণ কবি সিঙলৈ চাই কলে "তেনেহলে মই আন এসময়ত আহিম মিঃ সিং। আপোনাৰ সময় কেতিয়া হব কওকচোন?” সিঙে কলে "বাক ম‍ই নিজে গৈ আপোনাক লগ ধৰিলে কেনে হব বাৰু?”<noinclude></noinclude> scilx39crpfk0yjnu0hvuz5zgmemc7y 265403 265336 2026-11-05T06:00:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265403 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>তেওঁ একেবাৰে প্ৰগতিশীলা। লোকৰ পইচাৰে ধুনপেচ মাৰি মটৰত উঠি হাৱা খাই ফুৰাৰ বাহিৰে এই বিলাক আপ-টু-ডেট্ লেডী অইন কামৰ উপযুক্ত বুলি মই নাভাবো। যি নহওক, আপুনি নিজে আহি ভাল কৰিছে। আপোনাৰ লগত কথা পাতি যাতে উভয় পক্ষৰে লাভ হয় তাৰ বন্দবস্ত কৰিব পাৰিম। তেওঁক হবলা গুৱাহাটীলৈ পঠিয়াই দিলে, মিঃ প্ৰপ্ৰাইটৰ?" {{gap}}“যাবও পাৰে মই কব নোৱাৰো। কিয়নো মই আহি তেওঁক লগ পোৱা নাই। তেওঁৰ কাম বহুত। সেইবোৰ কামত হয়তো অইন কোনোবা ঠাইলৈও যাব পাৰে। {{gap}}আচৰিত হৈ সিঙে সুধিলে "আপোনাৰ অনুমতি নোলোৱাকৈ? {{gap}}“অনুমতিৰ প্ৰশ্নই নুঠে। কিয়নো ব্যৱসায়ৰ কামত তেওঁ ইয়ালৈ আহিছে। ইয়াৰ কৰ্ত্তব্য তেওঁ যিমতে সম্পন্ন কৰে কৰি থাকক। তাত আমাৰ কবলগীয়া একো নাই। দুদিনতে তেওঁ আমাক ডেৰলাখক টকাৰ অৰ্ডাৰ পঠিয়াইছে।” {{gap}}“কি! ডেৰ লাখ?” {{gap}}“এৰা, কিন্তু তাকেই বৰ ডাঙৰ বুলি নাভাবিব। আমি তাতকৈ বহুত বেছি আশা কৰিছিলো। যি নহওক, আপোনাৰ কোম্পানীৰ লগত তেওঁ কোনো বন্দবস্তুলৈ আহিব নোৱাৰা বাবে হঠাৎ ম‍ই আহিলো।” {{gap}}সেই সময়তে গাহৰি মাৰ্কা ডেকা তালৈ সোমাই আহিলত সিঙে তেওঁক বহিবলৈ কলে। দলপতিয়ে মূৰৰ পৰা ভৰিলৈ এবাৰ নিৰীক্ষণ কৰি সিঙলৈ চাই কলে "তেনেহলে মই আন এসময়ত আহিম মিঃ সিং। আপোনাৰ সময় কেতিয়া হব কওকচোন?” {{gap}}সিঙে কলে "বাৰু ম‍ই নিজে গৈ আপোনাক লগ ধৰিলে কেনে হব বাৰু?”<noinclude></noinclude> 14urqoqrhmb0bjj1rihxrpqfzn3w4ba 104 95225 265359 2026-11-05T03:02:36Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>{{Xxxx-larger|{{center|গুণাভিৰাম বৰুৱা}}}} {{center|{{X-larger|পাতনি}}}} {{gap}}তোমালোকে গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ নাম শুনিছা নহয়? আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ দৰে তেওঁৰ পিছতে এৱো অসমৰ এজন ডাঙৰ মানুহ। ডাঙৰ মানুহ বুলিলে তোমালোকে অকল শকত-দীঘল মানুহকে বুজা জানো? ডাঙৰ বিদ্যা-বুদ্ধি থাক ওখ মনৰ মহৎ কাৰ্য্য কৰা মানুহেইহে প্ৰকৃত ডাঙৰ মানুহ। গুণাভিৰাম বৰুৰাও এখন এনে লোক আছিল। {{gap}}তোমালোকে ভাৰতবৰ্ষ বা অসমৰ বুৰঞ্জী পঢ়িছা চাগৈ। তাত অনেক বীৰ,ৰজা আৰু মহাপুৰুষৰ কথা পঢ়িব পোৱাঁ। গুণাভিৰাম তেনে বীৰ, ৰজা বা মহাপুৰুষ নাছিল। তথাপি এওঁৰ জীৱন চৰিত্ৰ তোমালোকে জনা উচিত। সৰহ কি, তেনে বীৰ ৰজা আৰু মহাপুৰুষৰ জীৱনীতকৈ এনে লোকৰ জীৱনী সাধাৰণতে সৰহ কাজুৱা। কিয়নো আমি আলেকজেণ্ডাৰ, চিলাৰায় বা লাচিতৰ দৰে বীৰ হব নোৱাৰিবও পাৰো;অশোক, নৰনাৰায়ণ, আকবৰ বা ৰুদ্ৰসিংহৰ নিচিনা ৰজা হবৰ সুবিধাও সকলোৰে ভাগ্যত নঘটা অসম্ভৱ নহয়;যীশুখৃষ্ট, মহম্মদ বা শঙ্কৰ-দেৱৰ দৰে মহাপুৰুষ পৃথিবীত ঘনাই ঘনাই নোলোৱা স্বাভাবিক;কিন্তু আনন্দৰাম, গুণাভিৰাম বা হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ নিচিনা ডাঙৰ মানুহ আমি সকলোৱেই যত্ন কৰিলে হব পাৰোহক। দূৰ দেশৰ বা অতীত কালৰ মহাপুৰুষসকলৰ লগত আমাৰ অৱস্থাৰ বহুত লৰ; আৰু সময় শক্তিৰো বহুত প্ৰভেদ থাকিব পাৰে। তেওঁলোকে যেনে একোটা আচৰিত কাম কৰি গৈছে তেনে আচৰিত কামৰ সুযোগ সকলোৰে<noinclude></noinclude> 11bjwqzkfw0bq4wqhqavm1z3u0tn6en 104 95226 265404 2026-11-05T06:05:51Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265404 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৬৫}}</noinclude>{{gap}}দলপতিয়ে কলে “মোক লগ পোৱা টান। বহুত ঠাইলৈ যাবলগীয়া আছে। আপুনি যেতিয়াই কয় তেতিয়াই আহিম।” {{gap}}“ভাল কথা। তেনেহলে গধূলিলৈ আপোনাক ডিনাৰৰ নিমন্ত্ৰণ কৰিলো। ঠিক সাত বজাৰ সময়ত আহিলে সুবিধা হব।” {{gap}}“বেছ”, বুলি থিয় হলত আশমানেও থিয় হৈ হাত আগবঢ়াই দিলে। তাৰ পিছত কলে "এওঁ এন. বৈশ্য, আমাৰ কোম্পানীৰ অন্যতম ডিৰেক্টৰ। হেৰা বৈশ্য, এখেত যান-বাহন যোগনীয়াৰৰ প্ৰ'প্ৰাইটৰ মিঃ ভীমসেন।” উভয়ে নমস্কাৰ বিনিময় কৰিলত দলপতি তাৰপৰা ওলাই গৈ মটৰত উঠি বহিল। {{gap}}ইপিনে কেপ্টেনে দলপতিৰ আদেশ মতে বিছনাত পৰি চকু দুটা মুদিছিল যদিও মূৰত ধনঞ্জয় বায়ু লৈ চিন্তাত কোনোবা ৰাজ্য পাইছিলগৈ। হঠাতে “কেপ্টেন ককাইদেও মই আহিলো” মাত শুনি জাপমাৰি উঠি বহি মালতীৰ সলনি সমুখতে থিয় হৈ থকা মাধৱক দেখি নিজৰ ভুল বুজিব পাৰিলে যদিও মাধবক কোনো কথা জানিব নিদি কলে “আহা ভাইটি। তুমি উত্ৰাৱল হৈছা বুলি মই বুজিছোঁ। প্ৰথমে সেই কোঠাত ককাইদেওক লগ ধৰাগৈ।” {{gap}}“দুৱাৰত তলা লগোৱা আছে কেপ্টেন ককাইদেও। {{gap}}“হয় নেকি? বাৰু, ন-ভকত তুমি অলপ সময় ইয়াতে বহাদেই। মই এপাক মাৰি আহো। পিছত কথা পতিম।” বুলি কৈ উত্তৰলৈ বাট নাচাই ওলাই গৈ মটৰত উঠি বহিল। {{gap}}তিনিবজাৰ সময়ত দুফালৰ পৰা দুখন মটৰত দুজন কেপ্টেন আহি মটৰ ৰখালত মাধৱ ওলাই আহি কলে "দুজন কেপ্টেন ককাইদেও। কোনজন আচল ........” {{gap}}“চুপ, ন-ভকত,” বাধা দি দলপতিয়ে কলে “ভিতৰলৈ বলা তাতে কথা পাতিম। আমাৰ সোণৰ আশ্ৰম কাৰ হাতত ন-ভকত?”<noinclude></noinclude> c58msjnm56jh3fjaojt75nts5trzngj 104 95227 265405 2026-11-05T06:10:39Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265405 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}“উগ্ৰ ভাইটিক কোনো প্ৰৱন্ধে সম্মত কৰি সকলো ভাৰ দি আহিছো ককাইদেও।" {{gap}}তিনিওজন বহিলত দলপতিয়ে কলে "মালতীৰ বিপদৰ কথা শুনি তুমি ধৈৰ্য্য হেৰুৱাবা বুলি মই জানো। পিছে ভাইটি মই আৰু কেপ্টেন উপস্থিত আছো যেতিয়া তুমি নিশ্চিন্ত মনেৰে আশ্ৰমৰ পূজা-সেৱাৰ কাম চলাই থকাহে উচিত আছিল। উগ্ৰগতিৰ কাম বহুত। যি নহওক, এতিয়া সেইবোৰ এৰি ঘটনাৰ কথা শুনা—” বুলি দলপতিয়ে সকলো ঘটনা বৰ্ণাই শেষত কলে "সমূলি অধৈৰ্য্য নহবা ন-ভাই। তুমি এতিয়াই কস্মোপলিটান হোটেলৰ আলহী হোৱাগৈ। তাত থাকি সন্দেহজনক কিবা দেখিলে আমাক জনাবা, বুজিছা? ” {{gap}}মাধৱে কলে “বুজিছো ককাইদেও। মোৰ কৰ্ত্তব্য ঠিকমতে পালন কৰিম।” {{gap}}কেপ্টেনলৈ চাই দলপতিয়ে কলে "তোমাক এঘুমটি মাৰিব কৈছিলো, ভাইচাহাব কিন্তু ম‍ই যোৱাৰ পিছতে নিশ্চয় ওলাই গলা, নহয় নে?” {{gap}}“শুই থকা শিয়ালে হাঁহ ধৰিব নোৱাৰে ককাইদেও ” বুলি হাঁহি মাৰি কেপ্টেনে কলে “চকু মুদি পৰি আছিলো, টোপনি নাহিলেও আৰু আধাঘণ্টামান হয়তো সেইদৰে থাকিলোহেঁতেন। কিন্তু ন-ভকত আহি চক্‌ খুৱাই দিলে। কৰ্ত্তব্য ফেৰা সমাপন কৰি আহিলো। মটৰৰ নম্বৰ বোৰৰ তালিকা আনিছো। মাজত সাত সংখ্যাটো থকা বাৰখন মটৰ আছিল। তাৰ ভিতৰত চাৰিখন অচল।বাকী আঠখনৰ চাৰিখনৰ বডি বেলেগ। এতিয়া যি চাৰিখন থাকিল তাৰে দুখন বিচাৰি পালো যদিও সন্দেহৰ বাহিৰ। বাকী দুখন বিচাৰি পোৱা নাই, ককাইদেও।* {{gap}}“ইতিমধ্যে বহুত সংক্ষেপ কৰি ল'লা দেখোন ভাইচাহাব। তোমাৰ ৰাস্তাও পোন কৰিলা বুলিহে মোৰ বিশ্বাস।”<noinclude></noinclude> lrj4b8hwfk8zmbrhpe01sqs85b2dbsg 104 95228 265407 2026-11-05T06:15:39Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265407 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৬৭}}</noinclude> {{gap}}"পোন হোৱা নাই ককাইদেও। এখনৰো মালিক চহৰৰ নহয় আৰু কালি সেই দুখন মটৰ ইয়ালৈ অহাৰো কোনো প্ৰমাণ সংগ্ৰহ কৰিব পৰা নাই। অথচ পুলিচ পহৰাৰ বাবে সেই মটৰখন বাহিৰ ওলাই যাবও পৰা নাই। তেনেহলে অনুমান কৰা জানো ঠিক নহব যে সেইখন মটৰ হয়তো ইয়াতে আছিল আৰু এতিয়াও আছে আৰু তাক লুকাই থবৰ বাবে গেৰেজো আছে। * {{gap}}“ওঁ...তাৰ পিছত, কেপ্টেন?” {{gap}}কেপ্টেনে উত্তৰ দিলে “গতিকে এই দুজন চহৰৰো মানুহ আৰু বাহিৰৰো মানুহ। অথবা বাহিৰৰ হলেও চহৰত প্ৰায় ভাগে থাকে আৰু মটৰ লুকাই ৰাখিবলৈ ঠাই আছে।” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “ইমান ঘূৰণীয়াকৈ খোজ নাকাঢ়ি তুমি আৰু পোন বাট লোৱাৰ উপায় আছিল হবলা? ” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “নাই ককাইদেও। আপুনি যি কব খুজিছে ম‍ই আগধৰিয়ে সেই বাটেৰে গৈ চালো। সেই গাড়ী দুখন হাত বাগৰিছে। গতিকে এতিয়া যাৰ ব্যবহাৰত আছে হয়তো তাৰ নাম ৰেজেষ্ট্ৰি বুকত নিমিলিব। তদুপৰি আন এটা মস্কিল এই যে সাত সংখ্যাটো সোঁমাজত থকা বুলি মোৰ অনুমানহে। আগৰফালে নাইবা শেষৰ ফালে একোটাকৈ সংখ্যা এৰি যদি হয় তেনেহলে প্ৰকৃত গৰাকীৰ নাম উলিয়াব জানো পাৰিম?” {{gap}}হাঁহিমাৰি দলপতিয়ে কলে “তোমাৰ বুদ্ধি মোতকৈ চোকা বুলি ইতিপূৰ্ব্বে কেবাবাৰো প্ৰমাণ পাইছো, ভাইচাহাব ধন্যবাদ। মিছাকৈ তোমাক বুদ্ধি দিব খুজিছিলো। তুমি কেউপিনে ভাবি চাইহে কাম কৰিছা।" {{gap}}হাতযোৰ কৰি কেপ্টেনে কলে "লাজ নিদিব গোসাঁই, আপোনাৰ আগত আমি তৃণ-কুটা।”<noinclude></noinclude> 87kgfymwkb6ezbf1iyogewi5a1kl1fs 104 95229 265408 2026-11-05T06:21:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265408 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৬৮||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}“ঈশ্বৰে কৰক, তোমাৰ অনুমান মতে সাত সংখ্যাটো যেন ঠিক সোঁমাজৰ হয়। তাৰ পিছত আৰু কিবা শুংত্র পালা নেকি কেপ্টেন ?” {{gap}}“মটৰখনে কালি হঠাতে আমাৰ চকুৰ আগতে অন্তৰ্দ্ধান হোৱা ঠাইলৈ আকৌ গৈছিলো ককাইদেও । গৰা খহনীয়াই ৰাস্তাৰ অলপ খহোৱা বাবে সেইৰাস্তা বন্ধ কৰি দিছে। গতিকে উভতি আহিছো। আন কোনো শুংসূত্ৰ পোৱা নগল ৷ আপুনি কলৈ গৈছিল ককাইদেও ?” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “মই কামেশ্বৰক লগ ধৰি উঠি আশমান সিঙৰ তালৈ গৈছিলো। মোক পাই তেওঁ ভালেই পালে। মালতীৰ মূৰ্খামিৰ কথা বৰ্ণালে । শেষত ব্যৱসায়ৰ কথা আৰম্ভ কৰিব ধৰোতে হঠাত ডেকা এজন বাহিৰৰ পৰা আহিল ৷ তাক দেখি সিঙৰ মনোভাব বুজি কলো যে ব্যৱসায়ৰ কথা পিছত সময়মতে পাতিম। সিঙে বৰ ভাল পালে আৰু সন্ধ্যা সাত বজাত ডিনাৰলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰি তেতিয়া আলোচনা কৰিব বুলি কৈছে।” {{gap}}“কিন্তু ককাইদেও, মালতীৰ, পোর্টফোলিও বেগ পুলিচৰ হাতত। সকলো ফাইল তাতেহে আছে।” {{gap}}“সেই বিষয়ে তোমাৰ কোনো চিন্তা নাই। মই চলাই দিব জানিম ৷ আন এটা বাতৰি শুনা কেপ্টেন, যিজন ডেকা তালৈ আহিছিল সিয়েই মালতীয়ে বৰ্ণোৱ৷ গাহৰি মাৰ্কা বুলি ম‍ই অনুমান কৰিব খোজো ভাইচাহাব। সিঙে চিনাকি কৰি দিলে যে তাৰ নাম এন বৈশ্য। সিও সিঙৰ কোম্পানীৰ এজন ডিৰেক্টৰ।” {{gap}}কেপ্টেনে কলে "ঠিক মতে নাজানিলে আপুনি কেতিয়াও অনুমানতে স্থিৰ নকৰে বুলি জানো । এই কথা ঠিক যে সিয়েই গাহৰিমাৰ্কা ৷ {{gap}}ইমান সময়ৰ মূৰত মাধৱে মাত লগালে “তাক চিনি পোৱাৰ কিবা আন উপায় আছেনে ককাইদেও ?”<noinclude></noinclude> 8vu73r8u6jqit5rph6isq7rupvf5dva 104 95230 265410 2026-11-05T06:29:02Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265410 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৬৯}}</noinclude> {{gap}}দলপতিয়ে হাঁহি মাৰি কলে "কিয়, তাক খেদিব খোজা নেকি ন-ভকত? অৱশ্যে চিন এটা আছে—তাৰ নাকৰ বাওঁফালে ক'লা তিল এটা আছে। কিন্তু তুমি শিয়াল খেদাৰ কোনো আৱশ্যক নেদেখো ভাইটি—বোলে মাৰিলি শিয়াল খাবি কি? তুমি পলম নকৰি এতিয়াই হোটেললৈ যোৱাগৈ ন-ভকত!” {{gap}}থিয় হৈ মাধৱে উত্তৰ দিলে "ভাল ককাইদেও মই ওলালো।” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “অলপ ৰ'বা ন-ভকত, মই তোমাক মটৰেৰে তাত থৈ আহিমগৈ। পাৰ্থসিং আৰু হেমিল্টনক তুমি লগ পাইছিলা নেকি?” {{gap}}সেই সময়তে ডাক বঙলাৰ নঙলাত মটৰৰ হৰ্ণ বাজিল। তাকে শুনি মাধৱে কলে “সেয়া মিঃ হেমিল্টনৰ মটৰ কেপ্টেন ককাইদেও। মোক এৰি তেওঁলোক মটৰেৰে আহিছিল। ম‍ই প্লেনেৰে আহি আগেয়ে পালোহি।” {{gap}}বাৰাণ্ডালৈ ওলাই গৈ কেপ্টেনে দুয়োজনকে তালৈ আনিলত সকলো কথা কৈ দলপতিয়ে কলে “শুনা ভাইসকল, কতো একো শুংশুত্ নাই তথাপি আততায়ীক বিচাৰি উলিয়াবই লাগিব। মালতীয়ে অভিযান আৰম্ভ কৰিলে কাৰ বিৰুদ্ধে আমিতো নাজানোৱেই তেওঁ নিজেও নাম নাজানে। এতিয়া প্ৰথমে উদ্ধাৰ কৰিব লাগে মালতী আৰু বিলাসক। লগে লগে নাম নজনা দুৰ্ব্বৃত্ত......." {{gap}}বাধা দি কেপ্টেনে কলে “সেই ভাৰ মোৰ ওপৰত গোসাঁই। আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদত মই তাক...” {{gap}}“ৰ’বা কেপ্টেন” বুলি দলপতিয়ে পাৰ্থ সিঙক কলে “শুনা ভাইটি, তুমিতো বিজ্ঞানৰ আবিষ্কাৰেৰে আমাক ৰক্ষা কৰি আছা। পিছে সম্প্ৰতি তুমি এটা নতুন আবিষ্কাৰ কৰিব লাগে। বিজ্ঞানৰ নহয়<noinclude></noinclude> 8t3v3ryzmtdk50tbnuhqefqv78uu3c1 104 95231 265412 2026-11-05T06:34:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭০||অজান আততায়ী}}</noinclude>দেই—বেনামী নোটিচৰ। তাৰে কপি এখন কেপ্টেনে তোমাক আনি দিব। {{gap}}পাৰ্থ সিঙে কলে “আপোনাৰ আদেশ পালন কৰিম গোসাঁই।” {{gap}}“কেপ্টেন, তুমি মাধৱক হোটেলত নমাই দি তোমাৰ বন্ধুৰ পৰা বেনামী নোটিচ এখন আনি পাৰ্থৰ হাতত দিবাহি তাৰ পিছত এওঁলোক দুজন পূৰবী হোটেলত থাকিবগৈ।” {{gap}}মাধৱে সৈতে কেপ্টেন ওলাই গল। বাকী তিনজনে কথা পাতিবলৈ ধৰিলে। {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|-আঠ-}}'''}} {{gap}}মটৰত মাধৱে সুধিলে “কেপ্টেন ককাইদেও, আমাৰ দলপতি গোসাঁয়ে মোক পঠিয়ালে কস্মোপলিটান হোটেল আৰু তেওঁলোক দুজনক পঠিয়ালে পূৰবী হোটেললৈ। চকু ৰাখিবলৈ দিলে সঁচা কিন্তু বিতংকৈ কোনো কথা নকলে। পাৰ্থ ককাইদেওক বাৰু আবিষ্কাৰৰ ভাৰ দিলে। কিন্তু ইয়াতে তিনিওজনক থোৱা হলেহে বোধকৰো আমাৰ কামৰ বেছি সুবিধা হলহেঁতেন। ইয়াৰ ভিতৰত কি ৰহস্য আছে কওকচোন।” {{gap}}“শুনা ন-ভাই” কেপ্টেনে কলে "দলপতিৰ তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ ওচৰত আমি কোন ছাৰ? বোধকৰো দেৱেও নুবুজে। ঘটনা আৰু অনুসন্ধানৰ বিষয়ে আমি সকলোৱে সমানে জানো কিন্তু ইতিমধ্যে তেখেতে নিশ্চয় কিবা ফুট পাইছে। কথাতে কয় নহয়, মুখ দেখিলে গৰ্ভ দেখা পায়, বুলি। তেখেতো সেয়ে, অথচ বিতংকৈ সুধিবও নোৱাৰা। ”<noinclude></noinclude> lk3tsenjivq2ayu9zg81l4w0i6m54cz 104 95232 265414 2026-11-05T06:39:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৭১}}</noinclude>{{gap}}“হয় কেপ্টেন ককাইদেও। তেখেতৰ মহিমা অপাৰ। নিজকে অকৰ্ম্মণ্য বুলি প্ৰমাণ কৰা হব বুলি বিতংকৈ কোনো কথা সুধিব নোৱাৰিলো। আপুনি অলপ উপদেশ দিয়া হলে বৰ ভাল পালোহেঁতেন।" {{gap}}"জানাই নহয় ভাইটি, দলপতিৰ উপস্থিতিত আৰু তেখেতৰ নিৰ্দেশ বা আদেশৰ ওপৰত মোৰ কোনো হাত নাই। অৱশ্যে মনত কিবা সন্দেহ থাকিলে সমুখত তৰ্ক কৰিবৰ অধিকাৰ সকলোৰে আছে। গতিকে নিজ বুদ্ধি বিবেচনাৰে তুমি কাম কৰাগৈ আৰু সন্দেহজনক কিবা দেখিলেই পলম নকৰি তৎক্ষণাত জনাবলৈ নাপাহৰিবা দেই।” {{gap}}হোটেলৰ দুৱাৰ মুখত মটৰ ৰাখিলত মাধৱে "ভাল ককাইদেও, মোৰ মনত থাকিব।” বুলি কৈ নামি গল। {{gap}}কেপ্টেনে তাৰ পৰা পোনেই মিঃ টকীৰ বঙলালৈ গৈ নিজৰ উদ্দেশ্যৰ কথা জনালে যে মালতীৰ অপহৰণৰ লগত ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীলৈ দিয়া নোটিচৰ কিবা সাদৃশ্য আছে নে নাই তাকে আবিষ্কাৰ কৰিবলৈ নোটিচখন অলপ সময়ৰ বাবে তেওঁক লাগে। তাৰ উত্তৰত এচ, পি, চাহাবে কলে যে তেনেকুৱা কিবা ৰহস্য থকা বুলি তেওঁ নাভাবে। কিয়নো এনেকুৱা অপহৰণৰ ঘটনা আজি দুবছৰত তিনিটা হৈ গৈছে। দুৰ্ব্বৃত্তৰ দল এটা আছে কিন্তু বহু চেষ্টা কৰিও সিহঁতক এতিয়ালৈকে ধৰিব পৰা নাই। যদি মালতীক মুকলি কৰি দিয়াৰ বাবে পণ হিচাবে কিবা টকা খোজে তাক নিদি সোনকালে তেওঁক জনাবলৈও কেপ্টেনক উপদেশ দিলে। অৱশ্যে কেপ্টেনক অসন্তুষ্ট নকৰি নোটিচখনো দিলে। {{gap}}ভীমসেনে তেতিয়াহে বুজিলে যে মালতী কেনে ধৰণৰ শগানৰ হাতত পৰিছে। অলপ ভাবি ক্ৰুৰ হাঁহি এটা মাৰি কলে “লাখ<noinclude></noinclude> 7ztc7kl7yh5rnc5lalmmdcwtj1t3x9n 104 95233 265415 2026-11-05T06:44:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭২||অজান আততায়ী}}</noinclude>দিও মালতীক মুকলি কৰি অনাৰ সামৰ্থ্য আছে বন্ধু কিন্তু পাই-পইচা এটাও নিদিওঁ জানিবা। নিজ বুদ্ধি আৰু দৰকাৰ হলে তোমাৰ শক্তিৰে মালতীক উদ্ধাৰ কৰিম।" {{gap}}আগেয়ে কোৱাৰ দৰে সকলো ৰকমৰ সাহায্য দি পুলিচ চাহাবে সহায় কৰিব বুলি আকৌ এবাৰ দোহাৰিলত তেওঁক ধন্যবাদ দি বিদায় লৈ কেপ্টেন ওলাই গৈ মটৰত উঠি বহিল। পূৰবী হোটেল পাবলৈ আৰু কেইগজ্‌মান বাকী, আলিতে পাৰ্থ সিঙে হাত দাঙিলত মটৰ ৰখালে। {{gap}}ওচৰলৈ আহি পাৰ্থ সিঙে জনালে "আপুনি যাতে আমাৰ লগত কথা পতা কোনেও দেখা নাপায় তাৰ বাবে গোসাঁয়ে সাৱধান কৰি দিয়া বাবে মই ইয়াতে বাটচাই আছো কেপ্টেন ককাইদেও।” {{gap}}পুলিচ চাহাবৰ পৰা অনা নোটিচৰ কপিটো পাৰ্থ সিঙৰ হাতত দি কেপ্টেনে পাৰ্থ সিঙক মটৰৰ ভিতৰত বহুৱাই লৈ মিঃ টকীৰ লগত পতা কথা বাৰ্ত্তাৰ বিষয়ে বিতংকৈ বৰ্ণাই উঠি কলে "এইবাৰ ককাইদেওৰ কথাবোৰ মোৰ মনত সাঁথৰ যেন লাগিছে ভাইটি। যি নহওক, তোমাক কাকতখন দিলো। মোৰ কৰ্ত্তব্য এতিয়া কৰোগৈ।” বুলি কৈ পাৰ্থক নমাই দি মটৰ চলাই দিলে। গধূলি হবলৈ তেতিয়া বেছি পলম নাছিল। আগনিশা সাত-নম্বৰী-মটৰখন যি ঠাইত নেদেখা হৈছিল ঠিক সেই ঠাইলৈ গৈ মটৰ ৰাখি কেপ্টেন নামি গল। দুমিনিট যোৱাৰ পিছত দেখিলে যে মিউনিচিপালিটীয়ে বাট বন্ধ বুলি লিখি থৈ খুটি মাৰি দিছে যদিও তাৰ দাতিৰে সৰু মটৰ নিব পৰা যায়। আৰু বালিৰ ওপৰত চকাৰ দাগো আছে। মনত অলপ উৎসাহ পাই কেপ্টেন আগবাঢ়িল। আৰু দুশ গজমান গৈ যে ওখ আলিৰ আৰু কোনো চিন চাবেই নাই। সকলো ব্ৰহ্মপুত্ৰই বুকুত সামৰি লৈছে। তেওঁৰ মনটো বেয়া লাগিল।<noinclude></noinclude> p1ucb2xpdvrctzhg7cao9kxvvuzgr81 104 95234 265432 2026-11-05T10:27:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265432 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>নূতন প্ৰাথমিক স্কুলপাঠ্য সৰস্বতী হাতে লেখা কাপি পি প্ৰথম খণ্ড আকাৰ ১০”x২”—পৃষ্ঠা ৪৮—মূল্য / ১০ নূতন প্ৰাথমিক স্কুলপাঠ্য সৰস্বতী হাতেৰ লেখা কপি পি দ্বিতীয় খণ্ড আকাৰ ১০” × ২” “পৃষ্ঠা ৪৮—মূল্য / ১০ ইংৰাজী বৰ্ণমালা লিখিবাৰ জন্য উল্লিখিত দুইখণ্ড কাপি পি ‘ইম্পিৰিয়াল কাপি বুকেৰ’ লেখাৰ আদৰ্শে প্ৰস্তুত হইয়াছে ম্যাকমিলান এণ্ড কোম্পানি লিমিটেড ২৯৪ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিকাতা<noinclude></noinclude> s7wzrq805kla1h6tqs7nrqitcr82q38 104 95235 265433 2026-11-05T10:27:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>নীতিমালা ৪০৭১/নাঃপুঃ ১২.৪, এন 3328 দ্বিতীয় ভাগ 88 পাপ্পুঃ 15:34 ম্যাকমিলান এও কোম্পানি লিমিটেড, ২৯৪ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিক ১৯২৫<noinclude></noinclude> lxt01agop4fbksahvkw273l9mwy9876 104 95236 265434 2026-11-05T10:27:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পাতনি এই কিতাপ খনি পঢ়াশলীয়া ছাত্ৰৰ উপযোগী কৰি কৰা হৈছে। ইয়াৰ পৰা যদি ছাত্ৰসকলৰ অলপমানো উপকাৰ হয় তেনেহলে পৰিশ্ৰম সফল হল বুলি ধৰা হব। পদ্য লিখা সকলো মানুহৰে আৰু সকলো সময়ৰে কাম নহয়। ইয়াত দিয়া পদ্য কেহটি জনদিয়েক সুবিখ্যাত অসমীয়া পদ্য লিখাৰুৰ কিতাপৰ পৰা অনুমতি লৈ তুলি দিয়া হৈছে। পদ্যৰ তলত দিয়া নামৰ পৰাই তেখেত সকলৰ চিনাকী পাব পদ্য কেইটি ইয়াত ছপাবলৈ অনুগ্ৰহ কৰি অনুমতি দিয়াৰ বাবে এই চলতে তেখেত সকলৰ শলাগ লোৱা হল। ৪০৭১/অ শ্ৰীৰামেশ্বৰ বৰুৱা 1<noinclude></noinclude> 442qj1zz3xmdz72f12ca5xi13f9wl05 104 95237 265435 2026-11-05T10:27:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সূচীপত্ৰ। B বিষয় বিদ্যা (Learning)— পদ্য এটি সত্যবাদী লৰা (A truthful boy) সত্য (Truth)—পা চুৰ নকৰিবা (Do not steal) লোভ (Covetousness ) — পদ্য এটা ধোবা আৰু ঘৰিয়াল ( A washerman and a crocodile) পুনঃ পুনঃ চেষ্টা (Try, Try, Try again) শ্ৰম (Diligence) - — প্য .... এটি বৰ সাৱধান লৰা ( A very careful boy)... এটা বৃঢ়া ভাটৌ আৰু এটা অসাৱধান লৰা (An old parrot and a careless boy) ভাল লৰা (A good boy) — পদ্য পঢ়াশালিলৈ যোৱা (Going to school) প্ৰিয় ছাত্ৰ (A favourite student) — পদ্য এটা দয়ালু লৰা আৰু এটা কণা মানুহ (A kind boy and a blind man) দয়া (Kindness) ... বেয়া কথা নকবা (Do not speak evil words) গালি (Calling names ) — পদ্য জৰ্জ ওৱাছিংটন (George Washington ) ⠀ ⠀ পিঠি 8 19 ১৪ ১৯ ২৫ ২৮ 2 2 2 2 २<noinclude></noinclude> 7j0dgh3duncwlm4kfhszarzknncl5cg 104 95238 265436 2026-11-05T10:28:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বিষয় নোৱাৰোঁ (1 cannot)—প্য এযোৰ কপৌ আৰু এটা চিকাৰী (A pair of dove and a fowler) ... বাল্য-শিক্ষাৰ ফল (The effect of early education) বেয়া লৰা (A bad boy) — পদ্য এজনী ধুন পেঁচ মৰা কাউৰী (A vain crow) ধুন-পেঁচ (Vanity)— পদ্য এটা সন্ন্যাসী মেকুৰী (A sanyasi cat) কেতিয়া কাক চিনি (Tests for knowing persons and things)-পদ্য ... ... ফৰিং আৰু পৰুৱা ( The grasshopper and the ant) " পখিলা (The butterfly)—পদ্য ... “লাকলৈ গছ ৰোৱা (Planting trees for others) মে (The bee) — পদ্য ... ৰজা বচা পশুবিলাক (The beasts choosing their king) মুকুতা (The pearl) এলাহ (Idleness) — পদ্য ভোটৌ আৰু ৰজাৰ কথা (The story of a king and a parrot) শিয়াল আৰু বগলী ( A crane and a fox) সৰু আৰু বৰ (The big and the small ) লাভৰ আধা (Half the profit) -পদ্য দুটা মূৰ্খ ছাগলিৰ কথা (A story of two foolish goats) দুটা জ্ঞানী ছাগলিৰ কথা (A story of two wise goats) খঙ্গ (Anger)–পদ্য আৰু ... মি (I and we ) ন (oral teaching) — পা পিঠি ৩৬ ৩৮ ৪১ 88 80 ৪৮ 8° 88 ৫৫ ৬১ ৬৩ ৬৬ ৬৬ ৬৯ 9° 2 2 %<noinclude></noinclude> g8tg7wut9fzez5i76k996gf168knvni 104 95239 265437 2026-11-05T10:28:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আসান সাহিত্য সভা লাইভেৰী। নং তাৰিখ--- 2912/21 288 নীতিমালা • দ্বিতীয় ভাগ বিদ্যা অহে মোৰ প্ৰিয় লৰ৷ উপদেশ ধৰা, কায়মনোবাক্যে তুমি বিদ্যা শিক্ষা কৰা। বিদ্যা শিক্ষা কৰিবৰ এই হে সময়, ধেমালিত কাল হৰ৷ উচিত নহয়। এতিয়া কৰিলে কাল ধেমালিত হানি, বিদ্যাধন উপাৰ্জ্জন কৰিবা কাহানি? সৰু কালে বিদ্যা আৰ্জি যিটে নলৱয়, কেতিয়াও তাৰ সুখ নহয় নহয়। সুখী আছে ভদ্ৰ যদি হব খোজা মনে, বিদ্যা উপাৰ্জ্জন কৰি লোৱা প্ৰাণপণে। বিদ্যাৰ সমান ধন নাই সংসাৰত; অন্য ধন নোহে সম বিদ্যাৰ লগত। বিদ্যাৰ সুগুণ দেখা কেনে বিপৰীত; দান কৰিলে হে বৃদ্ধি হয় যথোচিত। 1<noinclude></noinclude> 4pm3k3id9me69sokfdg707th6884jqc 104 95240 265438 2026-11-05T10:29:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ २ ] অন্য ধন চোৰে নিব পাৰে অনায়াসে, দুৰ্জ্জনে ধনৰ লোভে প্ৰাণকো বিনাশে॥ বিদ্যাধন হৰে এনে কোনো লোক নাই; সহোদৰ সবে অংশ বিদ্যাৰ নাপায়। সৰু কালে অৰ্জ্জি তুমি লোৱা বিদ্যাধন; তেহে সুখনন্তোষত যাব ই জীৱন। ৺ বলদেৱ মহন্ত। এটি সত্যবাদী লৰা মহাৰাষ্ট্ৰ দেশৰ কোনো এখন পঢ়াশালিত কিছুমান দুষ্ট, লৰা আছিল। নিহঁতে পঢ়ি থাকোঁতে সুহুৰিয়াবলৈ বৰ ভাল পাইছিল। পঢ়াশালিত সুহুৰিওৱা নিয়মৰ বাহিৰ; সেই দেখি শিক্ষকে সিহঁতক তেনে কাম কৰিবলৈ বাধা দিছিল। লৰা এদিন লৰাবিলাকে মনে মনে অঙ্ক কৰি আছে; পঢ়াশালিত অলপো গণ্ডগোল হোৱা নাই; এনেতে সিহঁতৰ ভিতৰৰ কোনোবা এটা লৰাই হঠাৎ এটা সৰুকৈ সুহুৰি মাৰিলে বিলাক শিক্ষকৰ ভয়ত ইটোৰ মুখলৈ সিটোৱে চোৱাচুই কৰি তব লাগিল। শিক্ষকে সিহঁতৰ ওচৰলৈ আহি কোনে সুহুৰিয়ালে সকলোৱে নিজে নিজে আলৈ মাতিলে। বুলি শুধিলে।<noinclude></noinclude> rf01ex32kqmdz4daa4gat6zn0f55x2e 104 95241 265439 2026-11-05T10:29:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 3 ] এনেতে দুটা লৰাই একে আষাৰেই কলে “গোপালে সুহুৰিয়ালে।” গোপালৰ বয়স তেতিয়া দহ বছৰ মাথোন। সি মিছা কথা কৈছিল আৰু শ্ৰেণীৰ ভিতৰত সুহুৰিয়ায় বুলি সকলোৱে জানিছিল। শিক্ষকে লৰাদুটাৰ কথা শুনি হাতত বেত লৈ গোপালক ওচৰলৈ আহিবলৈ কলে। গোপালে “মই নহওঁ, মই নহওঁ, ম‍ই নাই কৰা” বুলি কাওঁ-বাওঁ কৰিবলৈ ধৰিলে। শিক্ষকে তাৰ কথালৈ কাণ নকৰি দুনাই দুনাই সুধিবলৈ ধৰিলে; তত্ৰাচ সি সৈ নললে। তেতিয়া শিক্ষকৰ বৰ খং উঠিল আৰু গোপালক ধৰি লৈ বেত দিবলৈ সাজু হল। শিক্ষকৰ খং দেখি আটাইবোৰ লৰা ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে। এনেতে কণলৰ৷ নামেৰে এটি সৰু লৰাই শিক্ষকৰ ওচৰলৈ আহি কলেহি “মহাশয়, গোপালক নামাৰিব, সি সুহুৰিওৱা নাই, মইহে সুহুৰিয়াইছিলোঁ; অঙ্ক কৰি থাকোঁতে অকস্মাৎ মোৰ মুখৰ পৰা সুহুৰি ওলাল। এতিয়া ম‍ই বৰ লাজ পাইছে৷ আৰু আগলৈ এনে কাম কেতিয়াও নকৰোঁ বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছো।” এই কথা কৈ সি নিজে কোব লবলৈ হাত মেলি দিলে। তাৰ কথাত বৰ মৰম লাগি শিক্ষকে কলে “মই তোমাৰ নিচিনা এটা ভাল লৰাক মাৰিব নোৱাৰোঁ। তোমাৰ কথাত মোৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বান হৈছে। তুমি যে নিজৰ দোষ নিজে স্বীকাৰ কৰিলা আৰু এনে দৰে সদাই দুষ্টালি কৰি থকা আৰু আজি শাস্তি পাব লগা গোপালকে৷ শাস্তিৰ পৰা ৰাখিলা, ই এটি<noinclude></noinclude> dyep86p3ar6q22rvunr8iln62hdx2my 104 95242 265440 2026-11-05T10:29:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>| 8 J তোমাৰ মহৎ গুণ। আজিৰ দৰে সঁচা কথা কবলৈ কেতিয়াও ভয় নকৰিবা। ইয়াকে কৰিলেই তুমি সময়ত এজন ডাঙ্গৰ মানুহ হব পাৰিবা।” এই বুলি তেওঁ দুয়োটা লৰাকে এৰি দিলে। কণলৰাও অৱশেষত সঁচাৰ্স চকৈয়ে বৰ ডাঙ্গৰ মানুহ হলগৈ। এতেকে সঁচা কথা কলে লোকে সকলোৰে আদৰ পায়; আৰু সত্যবাদী মানুহৰ কতো পৰাজয় নাই। ি সত্য সত্য পথে যাবা শিশু! সত্য কথা ক’বা, অসত্য কথাক তুমি মুখত নানিবা। সত্যক মানিবা তুমি মনে কৰি সাৰ; তেনেহলে আয়ু, যশ বাঢ়িব তোমাৰ। ৰূপ কুল ধন বিদ্যা থাকোক সুগুণ, মিথ্যাবাদী হ'লে হয় সকলো দুগুণ। বলদেব মহন্ত। চুৰ নকৰিবা ভাৰতবৰ্ষৰ দক্ষি ণফালে থকা কানাড়া দেশৰ কোনো এখন গাৱঁত ৰমা আৰু গোবিন্দ নামে দুটা লৰা আছিল। তেওঁবিলাক দুয়ো বৰ বন্ধু আছিল। সদাই পঢ়াশালিলৈ যাওঁতে কোনেও<noinclude></noinclude> 0xxcyo30lfbb6r9c7my9r0eubeclzty 104 95243 265441 2026-11-05T10:29:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 5 ] কাৰো লগ নেৰিছিল। পঢ়াশালিতে৷ দুয়ো একেলগে বহিছিল আৰু ছুটী হোৱা মাত্ৰকে ঘৰলৈ দুয়ো একে লগে আহিছিল। এদিন পঢ়াশালিৰ পৰ৷ ঘৰলৈ ওভতোতে আলিৰ কাষৰ এখন বাগিচাৰ মাজেদি দুয়ো কথা পাতি আহি আছে, এনেতে<noinclude></noinclude> 8cqat9efho3f8kxrx40zyaec10efj2d 104 95244 265442 2026-11-05T10:30:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ " ] দোঁ খাই লাগি থকা এজোপা সেন্দুৰী আম তেওঁবিলাকৰ চকুত পৰিল। একেই পক৷ আমৰ দিন, তাতে থাউকাল ভুলিে আম জোপাত ডালে ডালে লনালনে আমি লাগি সেন্দুৰীয়া হৈ পকি ওলমি থকা দেখি গোবিন্দ আম জোপাৰ তলত থমক খাই ৰলহি আৰু সি একেৰাহে ওপৰলৈ চাবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া ৰমা আৰু গোবিন্দৰ ভিতৰত এনে দৰে তৰ্কাতৰ্কি হল :— ; বমা।—গোবিন্দ, কেলেই থমক খাই লাহি; বেলি হৈছে, ভোকো লাগিছে, ঘৰলৈ যাওঁ আহা। গোবিন্দ।–ৰমা, ওপৰলৈ চোৱাচোন, কেনেকৈ আমবোৰ লাগি পকি আছে! সেন্দুৰী আমবোৰ দেখি মোৰ হলে জিভাৰ পানী ওলাব লাগিছে। ৰমা, মোৰ দেখোন ভৰি আৰু আগলৈ নচলে। ৰমা, অন্ততঃ তোমালৈ এটা আৰু মোলৈ এটা আম ছিঙ্গি আনি দুয়ো খাওঁহঁক! ৰমা।—–কি কোৱা গোবিন্দ, আম গছজোপা জানো আমাৰ? তুমি নাজানানে, যি বস্তু নিজৰ নহয় তাক দাঙ্গি ধৰাটো বৰ অন্যায়? গোবিন্দ।–ই–হ্, এওঁ বৰ ধৰ্ম্মযুধিষ্ঠিৰ ওলালহি। আম জোপাত ইমানবোৰ আম আছে, তাৰ পৰা৷ এটা বা দুটা আম আনিলে গিৰিহতৰ কি ক্ষতি হব? ৰমা।—বিশেষ ক্ষতি একো নহব হয়, কিন্তু লোকৰ বস্তু আনিবু খুজিছ৷ যেতিয়া তুমি চোৰ। গোবিন্দ।—মই চোৰ! ম‍ই কাৰবাৰ টকা চুৰ কৰিছোনে<noinclude></noinclude> ahbj1tkwpz37deczn5gdjdoxml0jfcq 104 95245 265443 2026-11-05T10:30:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 9 ] কি? গছৰ পৰা এটা কি দুটা আম ছিঙ্গি আনিলেই ম‍ই চোৰ হমনে কি? ৰমা!—গোবিন্দ, এনে বলিয়ালি নবকিবা। চোৰ কাক বোলে? যি পৰৰ বস্তু আনে বা লয় তাকেই চোৰ বোলে, বস্তুটে৷ লাগে তামোল এটাই হওক বা হাতী এটাই হওক। গোবিন্দ।—মইহে বলিয়ালি বকিছো। তুমি কব খোজানে, যে তামোল এটা যি হাতী এটাওঁ সি? ৰমা।—মই কোৱ৷ নাই যে তামোল এটাই হাতী এটাই একে। ইয়াকেহে কৈছে৷! যে তামোল এটা চুৰ কৰাকে। লোকে চোৰ বোলে, হাতী এটা চুৰ কৰাকে৷ চোৰ বোলে। আমালোকৰ গুৰুদেৱে আমাক সদাই এই বিষয়ে উপদেশ দিব লাগিছে। মই যিমান জানো, তুমিও সিমান জানা। সেই কাৰণে, গোবিন্দ, ঘৰলৈ গুচি আহা; লোকৰ আমলৈ আৰু চকু নিদিবা। গোবিন্দ।—তুমি আজি মোক এটা শিকনি দিলা। সঁচা কথা, কিতাপত পাইছোঁ, লোকৰ বস্তু মাটিযেন দেখিব লাগে। আজিৰ পৰা আৰু লোকৰ বস্তুলৈ মোহ নকৰোঁ। বলা, যাওঁহক। এই বুলি ৰম৷ আৰু গোবিন্দ দুয়ো ঘৰলৈ গুচি গল, আৰু সেই দিনাৰে পৰা গোবিন্দে ৰমাই যিহকে কয় তাকে শুনিবলৈ ধৰিলে!!<noinclude></noinclude> cn61t8ci8ow0ujr4phn6294zoxc4wii 104 95246 265444 2026-11-05T10:30:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>লোভ লোভেই কৰিছে কথা, যত লাগে মানে; লোভৰ নিমিত্তে কোনো, মৰি গৈছে প্ৰাণে। লোভতেই যায় কাৰো, মান, লাজ, কুল; লোভেই কৰিছে কাৰো, বংশকে নিৰ্ম্মল। লোভৰ নিমিত্তে কোনো, পৰে ফাটকত; লোভৰ নিমিত্তে চাল, ছিগিছে কোবত। সজ্জনে নকৰে লোভ, তাকে দেখি শুনি; উপাৰ্জ্জন কৰি খায়, যি পাৰে আপুনি। ঈশ্বৰচৰণ বিনে চিন্তাকে নকৰে; পৰৰ দ্ৰব্যক সদা, লোষ্ট্ৰ জ্ঞান কৰে। তেনেকুৱা মহাত্মাৰ, বিপদ নহয়; সি কাৰণে সি সবক, বোলে সদাশয়। বলদেৱ মহন্ত। এটা ধোব৷ আৰু ঘৰিয়াল মহীচুৰ দেশত এখন গাওঁ আছে; সেই গাওঁৰ মাজেদি কাভেৰী নামে নৈ এখন বৈ গৈছে। বাৰিষা নৈখন বৰ দ হয় আৰু তাৰ দুয়ো পাৰ পানীৰে বুৰি যায়। সেই নৈখনত বহুত ঘঁৰিয়াল থাকে।<noinclude></noinclude> jhvri0x3974liny4zxhvf8af62t5f7a 104 95247 265445 2026-11-05T10:30:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[a] সেই গাৱঁতে নদাই নামেৰে এটা ধোবা আছিল; সি সদায় সেই নৈখনতে কাপোৰ ধোৱে। এদিন সি কাপোৰ ধুই, পাৰত শুকাবলৈ মেলি দি, পানীত থকা শিল এচটাৰ ওপৰত মনে মনে বহি আছিল। এনেতে তাৰ মনত এটা কুবুদ্ধি খেলালে।<noinclude></noinclude> dbiemsy2gjjl3pte8qacoqj1e5atqor 104 95248 265446 2026-11-05T10:31:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ১০ ] সি ৰং চাবৰ মনেৰে মিচাকৈয়ে “ঘৰিয়ালে খালে ঔ হেৰ, ঘৰিয়ালে ধৰিলে ঔ!” বুলি চিঞৰিবলৈ ধৰিলে। গাৱঁৰ মানুহবিলাকে তাৰ টেটুফলা চিঞৰ শুনি, য'ৰ কাম ত’তে এৰি থৈ, গাই পতি হাতত দা, কটাৰী লৈ, তাক সহায় কৰিবলৈ সেই ঠাইত উপস্থিত হলহি। নিহঁতক দেখি ধোবা টোৱে হাত চপৰিয়াই হাঁহিবলৈ ধৰিলে। সকলো গঞাই বৰ অপমান পাই গুচি গল। তাৰ কথা দেখি তাৰ পাচ দিনা ধোবাটোৱে কাপোৰ আছাৰি থাকোঁতে সঁচাসচিকৈয়ে এটা ঘৰিয়াল আহি ওলালহি। সি তেতিয়া গাৰ বলেৰে “ঘঁৰিয়ালে ধৰিলে ঔ, ঘঁৰিয়ালে খালে ঔ!” বুলি চিঞৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু গাৱঁৰ মানুহবিলাকে সি আগদিনাৰ দৰে ধেমালি কৰিছে বুলি ভাবি, তাক সহায় কৰিবলৈ কোনো এটাও নাহিল! ঘঁৰিয়ালে তাক ঠেঙ্গত ধৰি পানীৰ তললৈ সুমাই খাই পেলালে। এতেকে ধেমালিতো কেতিয়াও মিছা কথা নকব৷। পুনঃ পুনঃ চেষ্টা কাশী হিন্দুবিলাকৰ এখনি তীৰ্থ স্থান। ইয়াত বহুত শিৱ কাশীকে মন্দিৰ আছে। অনেক হিন্দুৱে এই ঠাইলৈ গৈ তীৰ্থ কৰে, আৰু মৃতক সকলৰ সদ্‌গতিৰ অৰ্থে পিণ্ড দিয়ে। বাৰাণসী বা বেনাৰচো বলে। 1<noinclude></noinclude> pyu0cleudqq2x7w24almkcavjlix8af 104 95249 265447 2026-11-05T10:31:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[>>] এই কাশীতে এসময়ত গঙ্গা নামেৰে এটা সৰু লৰা আছিল। সি সদায় পঢ়াশালিলৈ যায়, কিন্তু সি বৰ চোকা বুদ্ধিৰ লৰা নহয়। সাহিত্য, ব্যাকৰণ, ভূগোল, বুৰঞ্জী আদি জানে, অঙ্ক বিষয়টো হলে নিচেইকৈ নাজানে। এদিন শিক্ষকে পাঁচশৰীয়া অঙ্ক এটা যোগ কৰিবলৈ দিলে। সকলো লৰাই অঙ্কটো ফলিত শুদ্ধকৈ কৰি আনি শিক্ষকক দেখুৱালেহি, আৰু সেই লগতে গঙ্গায়ো অঙ্কটো কৰি আনিলে হয় কিন্তু তাৰ উত্তৰ ভুল হ'ল। অধ্যাপকে কলে “তোমাৰ অঙ্ক নহল, তুমি তোমাৰ ঠাইলে গৈ আকৌ কৰা গৈ।” গঙ্গাই তাৰ ভুল উত্তৰ মোহাৰি পেলাই আকৌ নকৈ কৰিলে আৰু অঙ্ক হ'ল বুলি কলে। শিক্ষকে চাবলৈ ফলিখন খুজি নি দেখিলে যে, অঙ্ক হোৱা নাই; আকৌ ভুলকেহে কৰিলে। তেওঁ তেতিয়া কলে “তোমাৰ অঙ্ক হোৱা নাই, উত্তৰ ভুল হৈছে, মোহাৰি আকৌ নকৈ কৰাগৈ। গঙ্গাই উত্তৰ দিলে –“মহাশয়, মই আৰু এই অঙ্কটো নকৰোঁ ইমান টান অঙ্ক মই কৰিব নোৱাৰোঁ, আৰু মোৰ চেষ্টাও সফল। নহয়।” শিক্ষকে কলে “হবই নোৱাৰে, আটাইবোৰ লৰাই কৰিব পাৰিলে কেৱল তুমিহে নোৱাৰিলা | হলে সকলোৰে পক্ষে টান হ'লহেঁতেন নহয়। অঙ্ক টান হোৱা, এতেকে এইটো অঙ্ক টান নুবুলিবা, যোৱা, আকৌ এবাৰ চেষ্টা৷ কৰাগৈ। লৰালৰিকৈ নকৰিবা, ভাবি চিন্তি লাহে লাহে সতৰ্কভাবে কৰিবা, অঙ্ক নিশ্চয় শুদ্ধ হব।” এই বুলি কলত গঙ্গা আকৌ তাৰ ঠাইলৈ গল, আৰু ভুল<noinclude></noinclude> 731hcfobxrnu683rwanovxzkgv3vqn2 104 95250 265448 2026-11-05T10:31:31Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ১২ ] উত্তৰ মোহৰি পেলাই পুনৰাই কৰিবলৈ লাগিল। এই বাৰা গঙ্গাই অঙ্কটো বৰ সাবধানে লাহে লাহে কৰি আনি শিক্ষকক দেখুৱালেহি। . . শিক্ষকে কলে, “এৰা, এইবাৰ হ'ল দেখোন। গঙ্গা! যদি তুমি কোনো কাম প্ৰথম বাৰ কৰিব নোৱাৰা INDIA তেন্তে আকৌ চেষ্টা কৰবা, আৰু সেই কাম হৈ নুঠেগৈ মানে চেষ্টা কৰিবলৈ কেতিয়াও ত্ৰুটি নকৰিবা। ‘মই কৰিব নোৱাৰে৷' এই কথাষাৰ কেতিয়াও মুখলৈ নানিবা; কৰা, “এইটো মই কৰিমেই কৰিম।” . মনত ৰং লাগি গঙ্গাই হাঁহি পেলালে, আৰু তাৰ ঠাইলৈ উভতি গ'ল। সেই দিনাৰ পৰা সি যেই সেই কামতে<noinclude></noinclude> 74ba17io1tdl6107xb18zskdeav8qe0 104 95251 265449 2026-11-05T10:31:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ১৩ ] নেৰা-নেপেৰাকৈ লাগিবলৈ ধৰিলে। শিক্ষকৰ উপদেশ সাৰোগত কৰি যেই সেই কাম নহয় মানে সি নেৰা হ'ল, আৰু অলপ দিনৰ ভিতৰতে বৰ চোকা বুদ্ধিৰ ল'ৰা হৈ উঠিল। যেতিয়া কোনো টান কাম কৰিবৰ হয়, সি তেতিয়া শিক্ষকৰ উপদেশ মনত পেলাই পুনঃ পুনঃ চেষ্টা কৰি কামটো কৰি তোলে। এতেকে পুনঃ পুনঃ চেষ্টাৰ অসাধ্য একো নাই। শ্ৰম সুৰৰ চোকা ৰ'দ আওকাণ কৰি’ গইছে চোৱাঁহি নৌৱা পৰুৱাটো লৰি। ভঁৰালত সাঁচিছেহি বস্তু লাগে মানে, সুখেৰে জাৰত বহি খাবৰ কাৰণে। পৰুৱাই মানুহক দেখায় শ্ৰমেৰে, এলাহত পৰি যাতে আয়ুস নহৰে।<noinclude></noinclude> e1sley7dopv8x7mivk7ial5qvpm09ly 104 95252 265450 2026-11-05T10:31:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ >8 মানুহৰ পৰমায়ু নিচেই তাকৰ, এতেকে পূৰাব লাগে ইচ্ছা ঈশ্বৰৰ। শ্ৰীদুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা এটি বৰ সাৱধান লৰা সকলো মানুহেই সকলো বিষয়তে অতি সাৱধান হব লাগে। যি মানুহ অতি সাৱধান তেওঁৰ পক্ষে কোনো কামেই অসম্ভব নহয়। মানুহ যিমান সাৱধান হয় তেওঁ সিমান উন্নতিৰ বাটত আগুৱাব পাৰে। কথা কোৱাত সাৱধান, কাম কৰাত সাৱধান, খোৱা-পিন্ধাত সাৱধান লোক সকলোৰে প্ৰিয়পাত্ৰ হয় আৰু তেওঁৰ ওপৰত মানুহৰ বিশ্বাস বহে। এসময়ত হাইদৰাবাদ ৰাজ্যত এটি বৰ দুখীয়া লৰা আছিল। তেওঁৰ কেওঁকিছু নথকাত নিজেই খেতিবাতি চলাই, ঘৰৰ বনবাৰি কৰি খাই মেলি বৰ কষ্টেৰে এখন পঢ়াশালিত পঢ়িছিল। টকাসিকাৰ যোগাৰ কৰিব নোৱাৰি শ্ৰেণীচেৰেক পঢ়িয়েই তেওঁ পঢ়াশালি এৰিলে আৰু কামকাজ এটা বিচাৰিবলৈ ধৰিলে। সেই সময়তে এজন ডাঙ্গৰ সদাগৰে এজন কেৰাণী বিচাৰি জাননী দিলে। সেই লৰাটিয়ে গম পাই নিজৰ কাপোৰ-কানি কেডোখৰ নিজে ধুই লৈ, তাকে ভালকৈ পিন্ধি উৰি সদাগৰ জনৰ<noinclude></noinclude> hptpa27xtiy0zfs7u66aa7k0rdmgu6o 104 95253 265451 2026-11-05T10:32:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ১৫ ] ওচৰলৈ গল। সদাগৰক দেখা পাই ভক্তি ভাৱেৰে প্ৰণাম কৰি নিজৰ সকলো কথা জনালে। সদাগৰে তেতিয়া সুধিলে “তুমি আগে পিচে কৰাত কাম কৰিছিলানে?” লৰাটিয়ে “নাই কৰ৷” বুলি উত্তৰ দিলে। তেতিয়া সদাগৰে “তোমাক নালাগে, মোক আগেপিচে কাম কৰা মানুহ হে লাগে” বুলি লৰাটিক বিদায় দিলে। লৰাটিয়েও আগৰ দৰেই প্ৰণাম জনাই, সদাগৰৰ পৰা বিদায় লৈ মনত বৰ বেজাৰেৰে উলটি আহিল।<noinclude></noinclude> ibn4julecdkvjobp5ttcfxcudmsmh27 104 95254 265452 2026-11-05T10:32:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ১৬ ] লৰাটি ওলাই আহি সদাগৰৰ চোতালত এটা ফুটি গজাল পৰি থকা দেখি বুটলি ললে। গজালটোৰ ওচৰতে চোলাৰ গুদাম এটা দেখিলে; তাকো তুলি ললে। সদাগৰজনে খিড়িকীয়েদি লৰাটোৰ গঢ় গতি চাই আছিল। বস্তু কেইটা তুলি লোৱা দেখি মনে মনে ভাবিলে “লৰাটো বৰ সাৱধান; ফুটি গজালটোলৈকে৷ যেতিয়া সি চকু দিছে, আন বস্তুবিলাকৰ সাৱধান ভালকৈ লব পাৰিব।” এনে দৰে ভাবি চাকৰ এটাক পঠিয়াই তেওঁ লৰাটোক দুনাই মতাই নিয়ালে। “কিবা জগৰ লগালে৷” বুলি লৰাটিৰ মনত প্ৰথমতে সন্দেহ হৈছিল, কিন্তু “অন্যায় নকৰিলে মানুহৰ কতো ভয় নাই” এই ভাবে তেওঁৰ মনত সাহ দিলে আৰু তেওঁ নিৰ্ভয়ৰূপে সদাগৰৰ ওচৰত থিয় হৈ আকৌ চেলাম দিলেগৈ। সদাগৰে তেতিয়া সাৱধান স্বভাৱৰ কাৰণে লৰাটিক প্ৰশংসা ক ৰ সেই দিনাৰ পৰা কামত নিযুক্ত কৰিলে। লৰাটিয়েও অতি সতৰ্ক হৈ ভালকৈ কাম কৰিবলৈ ধৰলে আৰু অলপ দিনৰ ভিতৰতে কামত সুখ্যাতি লাভ কৰিলে। তেওঁৰ কাম দেখি সদাগৰে মনত সন্তোষ পালে আৰু লাহে লাহে এপদ “পদকৈ তুলি নি শেহত দোকানৰ প্ৰধান কৰ্ম্মচাৰী পাতিলেগৈ। লৰাটিয়ে কামত সুখ্যাতি লাভ কৰিলে আৰু বহুত ধন আৰ্জ্জিলে। অৱশেষত সেই টকাকে নিয়ম মতে চলাই সদাগৰ জনতকৈও তেওঁ ডাঙ্গৰ সদাগৰ হলগৈ। টকা পায়ো লৰাটিয়ে কেতিয়াও অসাৱধান হৈ টকাৰ অসদ্ব্যৱহাৰ নকৰিছিল।<noinclude></noinclude> bl7scbn961m5ui27ovlz82jbn5e7jvz 104 95255 265453 2026-11-05T10:33:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>I [ 17 ] এটা বুঢ়া ভাঁটো আৰু এটা অসাৱধান লৰা দিচাং মুখত, ৰূপাই নামেৰে সৰু লৰা এটাৰ এটা ভাঁটৌ আছিল। সেই ভাঁটৌটো তাক তাৰ দদায়েকে দিছিল। সি তাক বৰ ভাল পাইছিল আৰু লজ৷ এটাত সুমাই ৰাখিছিল। ভাঁটোঁটোৱে খাবাৰ নিমিত্তে সি সদাই গছৰ গুটি আদি আনি তাক দিছিলহি। কেতিয়াবা কেতিয়াবা সি সজাৰ পৰা ভাঁটৌটো উলিয়াই আনি তাৰ আঙ্গুলিৰ ওপৰত বহুৱায়। লৰাটোৱে তাক মৰম কৰে কাৰণে ভাঁটোঁটোৱেও লৰাটোক বৰ ভাল পায় আৰু কেতিয়াও তাক নোখোটে 1<noinclude></noinclude> 52ytsxz4jtnc2lcg4a22hhrh112glcj 104 95256 265454 2026-11-05T10:33:19Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>I ১৮ } ৰূপাইৰ মাকে ভাঁটৌটোক কিছুমান কথা কবলৈ শিকালে। অতি দোকমোকতে সি কয় “ৰূপাই, ৰূপাই, উঠা, পঢ়াশালিলৈ যোৱাহি। ৰূপাই ককাই, তোমাৰ কিতাপ ফলি লৈ পঢ়াশালিলৈ সোনকালে যোৱা।” ভাটৌটোৱে কোৱামতেই ৰূপায়েও লৰালৰিকৈ উঠি হাতত কিতাপ লৈ পঢ়িবলৈ যায়। পঢ়াশালিৰ পৰা আহি খোৱা বস্তু আনি ৰূপায়ে সদায় ভাঁটোঁটোক দিয়েহি। এদিন এটা সমনীয়া লৰা পঢ়াশালিৰ পৰা অহাৰ পাচত ৰূপাইক চিলা উৰুৱাবলৈ মাতি নিবলৈ আহিল। ৰূপাইৰ মনতো বৰ ৰং লাগিল। সি লৰাটোৰ লগতে গল আৰু বহুত পৰলৈকে ধেমালি কৰিয়েই থাকিলগৈ। সি যেতিয়া ঘৰ পালেহি তেতিয়৷ গধূলি হল, সেই দিনা আৰু সি ভাটৌটোক খাৱলৈ দিবলৈ পাহৰিলে। পাচ দিনা পুৱাও ৰূপাই আগৰ দৰে পঢ়াশালিলৈ গল। সেই দিন অইন এটা লৰাই এটা নতুন লাটিম আনি পঢ়াশালিৰ পৰা ঘৰ নৌ পাওঁতেই ৰূপাইক বাটতে ঘূৰাবলৈ মাতিলে। ৰূপায়ে বহুত পৰলৈকে তাৰ লগতে খেলিবলৈ ধৰিলে। সেই দিনাও চৰাইটোক খাবলৈ একোকে দিয়া নহল। তিন দিনৰ দিনা চৰাইটোলৈ ৰূপাইৰ মনত পৰিল। সি তাক কল এটা খাবলৈ দিবলৈ লৈ গল; কিন্তু গৈ দেখে যে বেছেৰ৷ ভাটৌটো সজাৰ ভিতৰতে মৰি আছে। চৰাইটো বুঢ়া আৰু বৰ দুৰ্বল আছিল, তাতে তিন দিন একোটিকে খাবলৈ<noinclude></noinclude> fbbffgmafy0op33brua9h009t5h04nk 104 95257 265455 2026-11-05T10:33:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ১৯ ] নেপালে; সাতে মৰি থাকিল। যেতিয়া চৰাইটো মৰি থকা দেখিলে তেতিয়া ৰূপায়ে উচুপি উচুপি কান্দিবলৈ ধৰিলে। কান্দিলে আৰু কি হব! মৰা ভাটৌক জীয়াব পৰা শক্তি কাৰ আছে! অসাৱধান হোৱাৰ ফল ৰূপায়ে হাতে হাতে পালে। এতেকে ঘৰুৱা জীৱজন্তুক মৰম কৰিবা। তাহাতলৈ কেতিয়াও আওকাণ নকৰিবা। ভাল লৰা যি ল'ৰাই শুনে সদা, শিক্ষকৰ বাণী; যাৰ বাক্যে সন্তোষিত, জনক জননী। ভাই ভগিনীক স্নেহ, কৰে অকপটে; দাস বা দাসীকো বেয়া নোবোলে সততে। কাৰে৷ সঙ্গে কেতিয়াও, দন্দ নকৰয়; সবাৰো আগত সদা, মিষ্ট কথা কয়। 5 লগৰীয়া বালকক ভ্ৰাতৃ যেন দেখে; F কাৰো প্ৰতি ক্ৰোধ ভাৱ মনত নাৰাখে<noinclude></noinclude> 0jdcsddynwyae49g1258tg3wkjxjb5g 104 95258 265456 2026-11-05T10:33:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265456 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 20 ] বৃদ্ধ, কুব্জ, খঞ্জক নকৰে উপহাস; মনোযোগ কৰি কৰে, পাঠক অভ্যাস। বাটে, ঘাটে বেয়া কথা, ৰটিই নুফুৰে; সকলো প্ৰাণীক সদা দয়াকেহে কৰে। সৰ্বক্ষণ গুৰুবাক্য, কৰয় স্মৰণ; পাঠ্য পুথি ৰাখে, কৰি পৰম যতন। প্ৰতিদিনে পাঠালয়ে, সময়তে যায়; এলাহৰ বশীভূত কদাপি নহয়। পৰ দ্ৰব্য কেতিয়াও, চুৰি কৰি নানে; বেয়া কাৰ্য্য বিলাকক, ঘৃণা কৰে মনে। এনেকুৱা ব্যৱহাৰী, যিটো লৰা হয়; তাক ভাল ল'ৰ৷ বোলে, যত সদাশয়। ৺বলদেৱ মহন্ত।<noinclude></noinclude> rcl2u5eivokslqqex6r90v7la1ko3cg 104 95259 265457 2026-11-05T10:34:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ১ ] পঢ়াশালিলৈ যোৱ৷ দক্ষিণ ভাৰতৰ পূবফালে সাগৰৰ কাষত থকা এডোখৰ প্ৰদেশৰ নাম কানাড়া; তাৰ প্ৰধান নগৰ মেঙ্গেলোৰ। মেঙ্গেলোৰ সাগৰৰ দাঁতিত। নেই মেঙ্গেলোৰ নগৰত এজনী বাঁৰী মানুহৰ এটা সৰু লৰা আৰু এজনী সৰু ছোৱালী আছিল। লৰাটোৰ নাম আনন্দ, আৰু ছোৱালীজনীৰ নাম কমলা। আনন্দ ডাঙ্গৰ, কমলা সৰু; সিহঁত দুয়ো ককায়েক-ভনীয়েক। সিহঁত সদাই পঢ়াশালিলৈ যায়, আনন্দ আগত আৰু কমলা পিচত হয়। এদিন আনন্দই এটা হাতৰ কাষলতিৰ তলত কিতাপ আৰু<noinclude></noinclude> c3zosqvzzc80fxgraep5718m38zpdjk 104 95260 265458 2026-11-05T10:34:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>1. ] আনটো হাতৰ কাষলতিৰ তলত ছাতিটো সুমাই লৈ আৰু কমলাই ককায়েকৰ পিচে পিচে বগল এটাত কিতাপফলিখিনি ভৰাই লই দুয়ো পঢ়াশালিলৈ গৈছিল। পঢ়াশালিলৈ যোৱাৰ আগতে সিহঁতৰ ভিতৰত তলত দিয়া কথাবাৰ্ত্তাবিলাক হৈছিলঃ- কমলা।—“আই! পঢ়াশালিলৈ যাবৰ সময় হ'ল, মোৰ মূৰ আঁচুৰি নিদিয়ানে?" মাক।—“আইকণ! ইমান খৰ-পোচ কৰিছা কেলেই? মই আজি তোমাৰ চুলিৰ চেং বান্ধি ঠিককৈ দিব নোৱাৰোঁ, খালি মাথোন, তেল সানি ফণীয়াই খোপা বান্ধিহে দিব পাৰিম। আজি তুমি বেলিকৈ উঠিলা; সেই কাৰণে এতিয়া চেং বান্ধি- বলৈ সময় নহব।” কমলা।—“বাৰু আই, চুলি আঁচুৰি দিলেই হব। আই, আনন্দ কলৈ গল? পঢ়াশালিলৈ নাযায় নে কি? পিছে আজি তেওঁ মোৰে সৈতে মাক।—“এৰা আইকণ, সি আকৌ কালি ক'ৰবাত পৰি কাপোৰত বোকাপানী লগাই পিন্ধিব নোৱাৰাকৈ আনিলে। আজি হেনো সেইবোৰ কানিকাপোৰেৰে পঢ়াশালিলৈ যাব তাক দিবলৈ আন কাপোৰো নাই। কি কৰিম, নোৱাৰে। কাপোৰ নাপাই সি ভিতৰত কান্দি আছে গৈ।” কমলা!—“হওঁতে সঁচা; আই, কালি আমাৰ অধ্যাপকে তেওঁক ময়লা কাপোৰ কানি পিন্ধি পঢ়াশালিলৈ যাবলৈ হাক দিছিল।”<noinclude></noinclude> 346gk9d95zl4gw1je2bw3y8omwgryzz 104 95261 265459 2026-11-05T10:34:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 23 ] মাক।—“এইফালে আহ, আনন্দ, তোৰ কিতাপ কতা?” আনন্দ।—“মোৰ কিতাপ বিচাৰিকে পোৱা নাই। আই! কালি মোৰ কিতাপসোপা আলমাৰিৰ -নহয়, আজি দেখোন তাত নাই।” ভিতৰতে থৈছিলোঁ কমলা।—“সেইটো মিছা, তুমি কালি তাত কেতিয়াও কিতাপ ফলি থোৱা নাই! তুমি কালি পঢ়াশালিৰ পৰা ঘৰলৈ আহি, লৰালৰিকৈ ঢুকতে কিতাপবোৰ পেলাই থৈ ধেমালি কৰিবলৈ গুচি যোৱা নাইনে? আৰু ধেমালি কৰি ধূলিবালি লগাই তোমাৰ কাপোৰ কানি ময়লা কৰ৷ নাই নে? সে’য়া দেখোন তোমাৰ কিতাপ চুকতে পাৰি আছে।” ; মাক।—“আনন্দ, তই বৱ বেয়া লৰা; কিতাপনো সেইদৰে দলিয়াই পেলাই থয় নে? কিতাপ বুলিলে তাক কেনে মৰম কৰি লব থৰ লাগে। কিতাপত সৰস্বতী থাকে বুলি নাজান নে? পঢ়াশালিৰ পৰা আহিলি, কিতাপবোৰ ভালকৈ নথৈ সাৰি পেলোৱা জাবৰৰ দৰে পেলাই দিলিহি। সেই দৰে থলে জানো তোৰ বিদ্যা হব? পঢ়াশলীয়া ছাতৰ বুলিলেই কিতাপ পবিত্ৰ ভাৱে আদৰ সাদৰকৈ চুব চাব লাগে। ৰাতিপুৱা শুই উঠিয়েই হাত মুখ ধুই পাঠ আওৰাব লাগে, তাৰ পিচত পঢ়াশালিলৈ গৈ তাৰ পৰা ছুটী হলে ঘৰলৈ আহি জাজলপান খাই অলপ ধেমালিধুমুলা কৰিব লাগে, আৰু বেলি বহোঁতেই ঘৰ সোমাই কিতাপ লৈ পঢ়িবলৈ ধৰিব লাগে। তেহে লৰাই উন্নতি কৰিব পাৰে। তোৰ নিচিনাকৈ কিতাপ থোৱাৰ ঠিকনা<noinclude></noinclude> niogbok8jvalo1l7kfuckzp9m8y9znu 104 95262 265460 2026-11-05T10:34:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ] নোহোৱা, আৰু ঘৰ পাই কিতাপ মেলি নোচোৱা লৰাই কি পঢ়িব পাৰিব? পঢ়াশালিলৈ যাব লাগে গৈছ মাথোন।” এইবিলাক কথাত আনন্দই বৰ লাজ পালে, আৰু কান্দি- বলৈ এৰি লৰালৰিকৈ কিতাপ ফলি লৈ পঢ়াশালিলৈ গ'ল। কমলাই পাচত লৰি লৰি ককায়েকৰ লগকে ধৰিব নোৱাৰা হ'ল। ঘণ্টা বা সময়তে লৰা-ছোৱালী দুয়োটি পঢ়াশালিৰ দুৱাৰ মুখ পালেগৈ, কথমপি হে তেওঁবিলাকৰ নেই দিনা বেলি নহল। সেই দিনাৰ পৰা আনন্দৰ জ্ঞান হ'ল, আৰু, সি নিয়ম মতে কিতাপ ফলি লৈ পঢ়াশুনা কৰিবলৈ ধৰিলে। প্ৰিয় ছাত্ৰ যি ছাত্ৰই শিক্ষকৰ উপদেশ ধৰে যত্ন কৰি সৰ্ব্বদায় লেখা পঢ়া কৰে॥ ধেমালিত নকটায় অমূল্য সময়। অতি যতনেৰে নিজ পাঠ শিকি লয়। কলৈকো নিনিয়ে মন শিক্ষা সময়ত। নেথাকে নুফুৰে দুষ্ট ল'ৰাৰ লগত পাঠ শিকি শিক্ষকক সদা তুষ্ট কৰে। কাৰে৷ সৈতে কেতিয়াও বিবাদ নকৰে<noinclude></noinclude> 44l0vuu4xfy59zoh8iihrq7nhsjsbts 104 95263 265461 2026-11-05T10:34:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 25 j যি ছাত্ৰই কেতিয়াও অসত্য নকয়। নিজে দোষ কৰিলেও লুকাই নথয়। শিক্ষকৰ আজ্ঞা বাণী নকৰে লঙ্ঘন। শিক্ষকৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ জানিবা সিজন॥ শ্ৰীধনাই বৰা। এটা দয়ালু লৰা আৰু এটা কণা মানুহ কানাড়া দেশৰ মেঙ্গালোৰ জিলাত এটা দুখীয়া কণা মানুহ আছিল। সি ওপজাৰেপৰা কণা আছিল। সি মাথোন গান গাব<noinclude></noinclude> cadmymcxrj2y75qdp5u2asy04kjgmj5 104 95264 265462 2026-11-05T10:35:10Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ২৬ ] আৰু টোকাৰী বজাব পাৰিছিল। নি ঘৰে ঘৰে গৈ, শুনি শুনি, শিকা গানবোৰ গাইছিল। তালৈ মৰম লাগি, মানুহে দুই চাৰিটা পইচা দিছিল আৰু তাৰেই সি পেট প্ৰবৰ্ত্তাই আছিল। সি এদিন ওচৰৰ গাৱঁৰ আলি এটাৰ কাষৰ মানুহ এঘৰত ভোজ হোৱাৰ কথা শুনি টোকাৰীটো লৈ, সদায় হাতত লৈ ফুৰোৱা লাখুটিডালেৰে খপিয়াই খপিয়াই ভোজলৈ যাবলৈ ধৰিলে। কোনো মানুহ বাটেদি যোৱা গম পালেই সি সেই গাৱলৈ যোৱা আলি কোনটো বুলি সুধি লৈছিল। তিনটা কি চাৰিটা দুষ্ট লৰা নেই বাটেদি গৈছিল। কণা মানুহটোৱে সিহঁত যোৱা গম পাই সুধিলে “ভাইটিহঁত, এইটো বাটেই ভোজ হোৱা মানুহঘৰলৈ যাব পাৰিনে?” লৰাকেইটাই কলে “হয়, ককাই, আমাৰ লগত আহা, আমি তোমাক বাট দেখুৱাই দিম।” কণা মানুহটোৱে সিহঁতৰ কথাত বিশ্বাস কৰি পিচে পিচে যাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু সিহঁতে তাক অইন আলি এটাই দি নি এখন মুকলি পথাৰত এৰিলেগৈ। সিহঁতে চাপৰি বজাই হাঁহিবলৈ ধৰিলে। তাৰ পিচত সেই গাৱঁতে মল্ল নামেৰে এটি দয়ালু লৰা আছিল। তেওঁ সেই বাটেই ঘৰলৈ গৈছিল। বাটৰ দাঁতিৰ পথাৰত সেই কণা মানুহটো দেখি আৰু সেই দুষ্ট লৰা কেইটাই তাক ঠগাৰ কথা বুজিব পাৰি কলে “ককাই, মোৰে সৈতে আহা, মই তোমাক বাট দেখুৱাই দিম।” এই বুলি কৈ তেওঁ তাৰ লাখুটি ডালৰ মূৰ এটাত ধৰি ভোজ হোৱা ঠাইলৈকে তাক লৈ গল।<noinclude></noinclude> kr9rqf25r1u1yurz44gfbxy5zeou8mg 104 95265 265463 2026-11-05T10:35:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 27 ] তেওঁৰ জেপত দুটা পইচা আছিল, তাকে৷ তেওঁ কণা মানুহটোক দিলে। সি মল্লৰ ব্যৱহাৰত বৰ সন্তুষ্ট হৈ কলে “বোপা, দুখীয়া কণা মগনীয়াক পুতৌ কৰা বাবে ঈশ্বৰে তোমাৰ মঙ্গল কৰক।” এই বুলি কৈ কণা মানুহটো ভোজ খাবলৈ তাতে থাকিল। মল্লই তেতিয়৷ সুধিলে “ককাই, তোমাক আকৌ ৰাজ আলিবাঁটত থৈ আহিবগৈ লাগিবনে? লাগে যদি মই ঘৰৰ -পৰা আহোগৈ।” কণা মানুহটোৱে কলে “বোপা, তুমি আৰু দুখ পাব নালাগে, মই খুপি খুপি যাবগৈ পাৰিম।” এই দৰে কোৱাত মল্ল ঘৰলৈ গুচি গল, কিন্তু কণাৰ দুঃখ দেখি মনত বৰ বেজাৰ পালে। এতেকে কণা খোঁৰাক দেখিলে মল্লৰ দৰে সকলোৱেই মৰম কৰা উচিত। দয়া গুচোৱা গুচোৱা বোপা! সৰু ভৰিখানি, পৰুৱা-পিপৰা নেমাৰিব৷ গছকত। পৃথিবীৰ চোৱাচোন অজলা পৰাণী, বিচাৰি খাইছে নিজে বিশ্ব সংসাৰত। 5°<noinclude></noinclude> gmbvqkquia1zilcwejsokx9f5rmooo6 104 95266 265464 2026-11-05T10:35:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ] গৰাকী যিজন প্ৰভু এই জগতৰ, তেওঁৰ আকাশী চকু আছে সকলোতে। পৰুৱা পিপৰা বোৰো পৱিত্ৰ হাতৰ, মহিমা প্ৰকাশ কৰে সকলো কামতে। কাঠচিত হই তেন্তে অবাবত কিয়, মাৰিব খুজিছা নেই ক্ষুদ্ৰ প্ৰাণীবোৰ। স্ৰজিছে পৰমেশ্বৰে যিবিলাক জীৱ, যুগুত নহয় দুখ দিয়া সেই বোৰ। দয়া ধৰ্ম্ম শিকা তোমালোকে লৰাহঁত। পৰুৱা পিপৰা বুলি নকৰিবা ঘিণ; দয়া নাই যাৰ হায়! কঠুৱা বুকত, সুখেৰে নেযায় তাৰ সংসাৰত দিন। শ্ৰীদুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা বেয়া কথা নকব। কামৰূপ জিলাৰ কামাখ্যা পাহাৰৰ ওপৰৰ ৰাম নামেৰে এটা কোমল বয়সীয়া হিন্দুস্থানী লৰা সদায় পঢ়াশালিত উপস্থিত থাকে। তাৰ বয়স তেতিয়া ৮ বছৰ মাথোন বাপেক মাকৰ তাৰ বাহিৰে সন্তানসন্ততি আৰু একো নাছিল। এই বাবে ৰাম তেওঁবিলাকৰ আলানৰ লাৰু হৈছিল। এদিন অধ্যাপকে ৰামৰ চৰিত্ৰ বেয়া হৈছে বুলি তাৰ বাপেকমাকলৈ<noinclude></noinclude> ivqwu0r7x7t8qtpdqpf4sh1z7fcuyfn 104 95267 265465 2026-11-05T10:36:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 29 ] খবৰ দিলে। পাচ দিনা ৰাতিপুৱা জলপান খাই কালতিৰ তলত কিতাপ ফলি আৰু হাতত পেন্‌চিল লৈ ৰাম যাবলৈ ওলাইছে, এনেতে বাপেকে ৰামক মাতি আনি কলে “বোপা, অলপ ৰবা তোমাক এটা কথা সুধিব লগা আছে।” ৰামক নো বাপেকে কি সুধিব খুজিছে, তাক শুনিবৰ মনেৰে মাকো ভিনা ওলাই আহিল। বাপেকে কলে “বোপা ৰাম, কালি মোলৈ খবৰ দিছে বোলে তুমি হেনে<noinclude></noinclude> 6km8hqzlu8ff1bflzfj281zmrwrihqg 104 95268 265466 2026-11-05T10:36:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>এটা ] বেয়া কাম কৰিলা? কথাটো শুনি মই মনত বৰ দুখ পাইছো। তুমি নো কি কৰিছিল৷ কোৱাচোন?” বাপেকৰ কথা শুনি ৰামে কান্দি কান্দি কবলৈ ধৰিলে “পিতাদেউ, ম‍ই পঢ়াশালিত অইন একো বেয়া কাম কৰা নাই। মই গোবিন্দৰ কিতাপ এটা মাটিত পেলোৱাত সি মোক বহুত গালি শপনি পাৰিলে, তাতে ময়ো ওভোতাই তাক গালি পাৰিলে৷ হয়। তাতে যদি মোৰ গাত দোষ হৈছে কব নোৱাৰোঁ; অধ্যাপকেও হওঁতে দুইকো বৰ খং কৰিলে।” এই . এই কথা শুনি বাপেকে ৰামৰ মুখলৈ চাই কলে “বোপা তুমি যথাৰ্থতে গৰ্হিত কাম কৰিলা। তোমাৰ শিক্ষকে মোক এটো জানিবলৈ দি ভাল কৰিলে। যাকে তাকে ওভোতাই গালি পৰাতে৷ নিতান্ত চৰিত্ৰহীন লোকৰ কাম। ভাল লৰাৰ মুখত কেতিয়াও গালি নোলায়। বেয়া কথা মুখত ওলোৱাটোৱেই বেয়া লোকৰ চিন। বোপা, এই বাৰৰ পৰা তুমি এনেকুৱা বেয়া কথা নকবা। কিতাপত লিখা আছে “গালি শুনি গালি দিলে কন্দল বাঢ়য়, জ্ঞানী লোকে উভয়কে অশিষ্ট বোলয়।” তেতিয়৷ মাকেও ৰামক ভাললৈ বুজনি দি কলে “বোপা, উপস্থিত স্থিতাদেৱেৰাই যি কৈছে সি সঁচা কথা। তোমাৰ পিতাদেৱেৰাই বাপেক মাকৰ তী কাৰবাক গালি শপনি পৰা শুনিছানে? তুমি হলে এই বাবে ৰাম তেওঁবিল৷ কৰিছা। এতিয়াৰ পৰা তুমি যি উপদেশ পাইছা অধ্যাপকে ৰামৰ চৰিত্ৰ বেয়া টান কৰিবা, তাৰ অন্যথা আচৰণ নকৰিবা।”<noinclude></noinclude> 5uy5cp8k8bwui8oya0rx7et2mubuyf0 104 95269 265467 2026-11-05T10:37:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৩৫ ] নোৱাৰোঁ৷ “নোৱাৰোঁ” কথাটি বোপা! বেয়া কথা বৰ; কদাপি নহয় সিটে। কথা পুৰুষৰ এলেহুৱা যিটো হয়, * নোৱাৰো এলেহুৱা হৈ কিয় তেনেহলে তুমি কিয় সিটোৱে কয়, “নোৱাৰে৷” বুলিবা? জীৱন ধৰিবা? /: মতা নাম পাবলৈ যদি কৰা মন, তেনেহলে নুবুলিবা “নোৱাৰে৷” বচন। দহ জনে পাৰে যিটো, ৪০৭১/অঃ তুমিও পাৰিবা সিটো, হেন জানি সাহ কৰি প্ৰাণ টাকি কৰ৷; একে বাৰে নোৱাৰিলে এশ বাৰে কৰা। মহম্মদ চোলেমন খা থকা<noinclude></noinclude> mg4rzubyybc2g2dqn63qsypl1psquyn 104 95270 265468 2026-11-05T10:37:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>“গালি [৩৬ ] এজোৰ কপৌ আৰু এটা চিকাৰী নগাৱঁৰ কলঙ্, সুঁতিৰ পাৰৰ এখন হাবিত এজোপা আঁহত গছত এজোৰ কপৌকপৌৱনীয়ে বাহ লৈছিল। সিহঁত অনেক দিনৰপৰা তাতে সুখেৰে খাই-বই পোৱালি তুলি তালি আছিল।<noinclude></noinclude> 0anp3f8iw26evtqf1bz2e70n6wneuv0 104 95271 265469 2026-11-05T10:38:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 9 ] এদিন সেই হাৰিলৈকে এটা চৰাই চিকাৰী আহিল। সি তাৰ কান্ধত এখন ধেনু আৰু এখন জাল, আৰু হাতত এডাল কাঁৰ লৈ আহিছিল। তাক দেখা পোৱা মাত্ৰেই চৰাইবোৰ যেনি পায় তেনি উৰি গুচি যায় দেখি, সি সেই দিনা একো মাৰিব নোৱাৰিলে অৱশেষত সি আহি সেই আঁহত গছ জোপাৰ তলত থিয় হলহি। ওপৰলৈ চাই দুটা কপৌ একে ঠাইতে বহি থকা দেখিলে। সি ততালিকে তাৰ ধেনুত কাঁৰ জুৰিলে আৰু কপৌ দুটা মাৰিবৰ নিমিত্তে সাজু হল। বেছেৰা চৰাই দুটি বৰ বিপদত পৰিল। ওপৰলৈ উৰি যাবলৈকে৷ মূৰৰ ওপৰতে এটা শেন দেখা পালে। সেই কাৰণে সিহঁত উৰি নগল। উৰি যোৱা হলে শেনটোৱে নিশ্চয় ধৰিলে হেঁতেন। জীৱন ৰক্ষাৰ কোনো উপায় নেদেখি সিহঁতে চকু মুদি সৰ্ব্ব- কৰ্ত্তা ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰিলে। চিকাৰীয়ে কাৰটো মৰা মাত্ৰকে গছ জোপাৰ তলত থকা গাত এটাৰ পৰা ফেঁটী সাপ এটা ওলাই আহি তাৰ ভৰিত খোঁট মাৰি দিলেহি। ভয়ত উচপ খোৱাত তাৰ লক্ষ্য ভ্ৰষ্ট হল আৰু কাৰ গৈ কপোত নালাগি ওপৰত থকা শেনটোতহে লাগিলগৈ। চিকাৰীটো সাপৰ বিষত মৰি থাকিল আৰু ঈশ্বৰৰ কৃপাত কপৌজোৰ ৰক্ষা পৰল। এতেকে ঈশ্বৰে যাক ৰক্ষা কৰে তাৰ ওচৰলৈ বিপদ চাপিব<noinclude></noinclude> 37ihzys5pebx2xco1vrv9olbjqajm5r 104 95272 265470 2026-11-05T10:38:31Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[৩৮] নোৱাৰে। তেনে ঈশ্বৰলৈ সদায় ভক্তি ৰাখি তেওঁক পুৱা গধূলি প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে। বাল্যশিক্ষাৰ ফল 5 এজোৰ ভাটৌ চৰাই এখন গাৱঁৰ এঘৰ মানুহৰ পৰা উৰি গৈ বিন্ধ্যা পৰ্ব্বতৰ এজোপা বৰ গছত বাহ সাজি বহু দিন আছিল। . সিহঁতৰ দুটি পোৱালি হল। . মাক বাপেকে সিহঁতৰ নাম ৰাম আৰু লক্ষ্মণ ৰাখিলে। বাপেক যেতিয়া আহাৰ বিচাৰি যায় মাকে তেতিয়া পোৱালি দুটাক কথা কবলৈ<noinclude></noinclude> 9o95bmcnlquf3y462q7t3tn5f1p1e4q 104 95273 265471 2026-11-05T10:38:45Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[৩৯] শিকায়। এদিন বাপেকমাক দুয়ো নথকাত এটা ব্যাধ নেই ঠাই পালেহি। সি জাল পাতি সেই ভাটৌ পোৱালি দুটাক ধৰিলে। সি সিহঁতক নগৰলৈ লৈ গল আৰু তাতে বেচিলে। ৰামক এজন ধাৰ্ম্মিক বামুণে কিনিলে। বামুণজন ধনী আছিল আৰু তেওঁ বাটৰুৱা মানুহবিলাকক মৰম কৰিছিল। তেওঁ বাটৰুৱা মানুহক ঘৰলৈ মাতি আনি গাখীৰ চেনিৰে ভাত খুৱাই মিঠা কথাৰে সোধা-পোছা কৰিছিল। লক্ষ্মণ এটা দুষ্টৰ হাতত পৰিল। সি বৰ নিৰ্দ্দয় আৰু কাঠচিতীয়া মানুহ আছিল। তাৰ ঘৰলৈ অহা মগনীয়াবোৰক সি বহুত বেয়া গালি পাৰি, অইন কি, মাৰি ধৰি, খেদি দিছিল। যেতিয়া বুঢ়া ভাটোঁজোৰ বাহলৈ উলটি আহিল, সিহঁতে পোৱালিহাল নেদেখি মনত বৰ বেজাৰ পালে। নিজৰ বাহ এৰি, দুয়ো গোটেই দেশখনতে পোৱালি বিচাৰি উৰি উৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। অৱশেষত সিহঁত সেই নগৰলৈ আহিল, আৰু ৰামক বামুণৰ ঘৰত এটা সজাৰ ভিতৰত আৰু লক্ষ্মণক দুষ্ট মানুহটোৰ ঘৱত এটা সজাৰ ভিতৰত দেখিবলৈ পালে। ঘৰত এটিও মানুহ নাছিল; এই ছেগতে বুঢ়া ভাটৌজোৰ সিহঁতৰ সজাত পাৰিলগৈ, আৰু ঠোঁটেৰে দুৱাৰ মোকোলাই পোৱালি হাল উলিয়াই লৈ উৰি গুচি গল। তাৰ পাচত সিহঁতে আন এখন হাবিত থাকিবলৈ ললে; আৰু তাত কিছুমান দিন নিৰাপদে থকাৰ পিচত বুঢ়া ভাটোঁজোৰ<noinclude></noinclude> 2qi482829mo2v8gt431j6pgz409yxpz 104 95274 265472 2026-11-05T10:39:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 8. মৰিল। তেতিয়া পোৱালি ভাঁটৌহাল বেলেগ হল। ৰামে হাবিৰ মাজৰ এজোপা আম গছত বাহ সাজিলে আৰু লক্ষ্মণে অলপ দূৰৈত থকা এখন নৈৰ পাৰ এজোপা গছত বাহ সাজিলে। এদিন এজন বামুণ ৰদে ৰদে বহু দূৰ ফুৰি ভাগৰ লাগি গা ধুৱলৈ নৈত নামিল; লক্ষ্মণে তেওঁক দেখা মাত্ৰকে “মাৰৌ, ধৰৌ, টানি আন, কোবা” এই বুলি চিঞৰিবলৈ ধৰিলে। দুষ্ট মানুহটোৰ ঘৰত থাকোতে সি যিবোৰ গালি শিকিছিল সোপাকে তেতিয়া পাৰিবলৈ ধৰিলে। বেছেৰা বামুণৰ ভয় লাগিল আৰু তেওঁ সেই ঠাই এৰি হাবিত সোমালগৈ। ভাগ্যক্ৰমে বামুণে বামে বাহ লোৱা গছজোপাৰ তল 'পালেগৈ। তেওঁক দেখা পোৱা মাত্ৰকেই ৰামে কলে “ঈশ্বৰে ভালে কুশলে ৰাখক, আহক, বহক; গাখীৰ আনা, ভাত আনা, আমাক আশীৰ্ব্বাদ কৰক।” বামুণে তেনে মাত শুনি বৰ ৰং পালে আৰু কলে “এইটো ভাল জাতৰ চৰাই আৰু ই সদ্যৱহাৰ জানে। ম‍ই এই গছজোপাৰ তলতে অলপ শোওঁ। এই বুলি বামুণ তাতে শুলে। ৰামে ভাল লগৰীয়াৰ লগত থাকি ভাল ব্যৱহাৰ, ভাল কথা শিকিলে, আৰু লক্ষ্মণে বেয়া লগৰীয়াৰ লগত থাকি বেয়া আচৰণ আৰু বেয়া কথা শিকিলে। এতেকে সকলোৱেই ভালৰ লগত থাকিবলৈ যত্নবান হক লাগে।<noinclude></noinclude> c58ocgcbaeap0xsvg3ut3fycmg5yb0k 104 95275 265473 2026-11-05T10:39:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>1 [ ৪১ ] বেয়া লৰা যি লৰাই পিতৃমাতৃ-আজ্ঞা উলঙ্ঘয়। ভাল কথা শিকালেও মন্দ ভাবি লয় | দুষ্টৰ সঙ্গত কৰে সদাই বসতি। দিনে দিনে বাঢ়ে যাৰ কুকৰ্ম্মত মতি || যি লৰাৰ মন নাই আপোন পাঠত। আলোচে কুকথা মাত্ৰ সদাই মনত॥ মিছা কথা বিনে যিটে সঁচা নাহি কয়। দেখিলেই পৰ দ্ৰব্য চুৰ কৰি লয়॥ সি লৰাৰ বিদ্যাবুদ্ধি কদাপি নহয়। বেয়া লৰা বুলি তাক সকলোৱে কয়॥ শ্ৰীধনাই বৰা এজনী ধূনপেঁচ মৰা কাউৰী লক্ষীপুৰ জিলাৰ সদৰ ঠাই ডিব্ৰুগৰত সময়ত এজন বৰ ধনী মানুহ আছিল। তেওঁ বহুত টকা ভাঙ্গি ঘৰ দুৱাৰবোৰ ধুনীয়াকৈ সজাই লৈছিল। ঘৰৰ শোভা বঢ়াবৰ কাৰণে ম'ৰা চৰাই এটাও কিনি আনি বৰ আপডাল কৰি ৰাখিছিল। মৰা- টোৱে ঘৰৰ চাৰিও ফালে ইফাল-সিফালকৈ, ফুৰিছিল আৰু কেতিয়াবা কেতিয়াবা ঘৰৰ ছালত ৰ'দ লৈও সময় কটাইছিল। যেতিয়া বেলি ওলায়, ম'ৰাই তাৰ নেজ মেলি চালি ধৰে।<noinclude></noinclude> n5gq0f3ciaav5qiai9pqog9pdwcvna3 104 95276 265474 2026-11-05T10:40:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৪২ ] সেই ঠাইত সকলো তাৰ নেজত থকা ধুনীয়া চকবিলাকত বেলিৰ জেউতি পৰি সোণ জিলিকা দি জিলিকিবলৈ ধৰে। মানুহে ম’ৰাৰ এনে মনমোহা চালি দেখি বাটত ৰৈ তালৈ চাই থাকে আৰু এনে কথা কোৱা মেলা কৰে “কেনে ধুনীয়া চৰাইটি! সঁচাকৈয়ে ইয়েইহে সকলে৷ চৰাইতকৈ শুৱনি।” এজনী ভোদ৷ কাউৰীয়েও ওচৰতে গছ এজোপাৰ ডাল এটাত পৰি ম'ৰাৰ ৰেহ ৰূপ চাই আছিল। মানুহবিলাকে ম'ৰা চৰাইটিক কেনেকৈ শলাগিছিল তাকে৷ তাই শুনি আছিল। মনে ভাবিবলৈ ধৰিলে, “কি তাকে শুনি তাই মনে আচৰিত! আটাইবোৰ মানুহে ম'ৰাক হে শলাগিছে, মোক কেৱে নশলাগে।” . চুটি বুধিৰ কাউৰীয়ে এবেলা বেলি ইয়াকে<noinclude></noinclude> 54dgy6irp9219op0acctyfqezcjj82h 104 95277 265475 2026-11-05T10:40:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265475 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[80] ; ভাবি থাকি শেষত কলে “অঁ, মই জানিছোঁ : ন'ৰাৰ নেজত বৰ ধুনীয়া পাখি আছে; নেই দেখি সকলোৱে তাক ভাল পায়। যদি মোৰো নেজত তাৰ দৰে ধুনীয়া পাখি থাকিলহেঁতেন তেনেহলে মোকো সকলোৱে শলাগিলেহেঁতেন। পাচ দিন৷ তাই ইফালেসিফালে ম'ৰাৰ সৰি পৰা পাখি বিচাৰিবলৈ ধৰিলে। শেষত ক’তো নাপাই সেই চহকী মানুহ জনৰ বাৰিলৈ গল। তাতো অইন ঠাইত পাখি বিচাৰি নাপাই, কোঠালী 'এটাৰ ভিতৰত ম'ৰা চৰাইৰ পাখিৰে সজা ভগা বিচনী এখন দেখা পাই, তাই ভিতৰলৈ সোমাই, তাকে লৈ গুচি গল। বিচনীৰ পৰা পাখিবোৰ এটা এটাকৈ আটাই- বোৰ নোলোকাই, তাই নিজৰ পাখিৰ তলত ঠোঁটেৰে খোঁচ মাৰি মাৰি সুমুৱাই ললে। শেহত নিজৰ নেজলৈকে ঘূৰি-পাকি চাই কলে “ময়ো এটা ম'ৰা চৰায়েই হলোঁ।” তাকে · ভাবি তাই ম’ৰাৰ ওচৰলৈ উৰি গৈ ম’ৰাক “ভাইটি” বুলি মাত লগালে। ম’ৰাই তাইৰ মাত শুনি খঙ্গত জলি পকি উঠি পাৰেমানে খুঁটিবলৈ ধৰিলে আৰু খুঁটি খুঁটিয়েই আধা মৰা কৰিলে। আন আন কাউৰীবোৰেও তাকে দেখি তাইক খুঁটিবলৈ ধৰিলে। অৱশেষত তাই মৰা প্ৰায় হৈ হাবিলৈ পলাই গল আৰু তাতে তাইৰ বাকী কেইটা দিন অকলে অকলে কটাব লগাত পৰিল। আচলতে আমি যিটো পাব নোৱাৰোঁ তাক বিচাৰি লৈ মিছাতে লোকৰ আগত দেখুৱাবলৈ গলে এই কাউৰীৰ নিচিনা দশা হব।<noinclude></noinclude> 17c0z6ny9vtdcvoxutx5oksqwjuw7j9 104 95278 265476 2026-11-05T10:40:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 88 ] ধুন-পেঁচ ধুন-পেঁচ মৰা মিছা গুণ নেথাকিলে, দেখিলে মানুহে তাক থঁৰা-ধুন বোলে। ফতুৱা মানুহে ধুন মাৰি মনে মনে, ময়েহে ডাঙ্গৰ বুলি আপোনাক জানে। x ম’ৰাৰ সুৱলা ৰূপ দেখিবা · যেতিয়া, মনত বেজাৰ তাৰ লাগিব তেতিয়া। ৰঙ-চঙ পোচাকেয়ে ধুন-পেঁচ এৰি, ভদ্ৰতা ৰাখিব নিকা কাপোৰেৰে পাৰি। সাধাৰণ কাপোৰৰ বেচ অল্পীয়া, নিকা হক মাথোঁ সেয়ে আমাৰ ধুনীয়া।<noinclude></noinclude> bip3jesr9wj3xzxmizzxrn8on0ni34d 104 95279 265477 2026-11-05T10:41:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 45 ] ভদ্ৰতা থাকিব তাতে গুণ যদি থাকে, আদৰ কৰিব তেওঁ দেখে যদি লোকে। ঐ দুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা এটা সন্ন্যাসী মেকুৰী কামৰূপৰ পলাশবাৰীৰ ওচৰৰ এখন গাঁৱত এটা মেকুৰী আছিল। সি বুঢ়া হলত নিগনি ধৰিব নোৱাৰা হল। পেটৰ ভোকত থাকিব নোৱাৰি এদিন ভঁৰালৰ ভিতৰ সোমাই চকু মুদি তাতে পৰি থাকিল। নিগনিবোৰে মেকুৰীটোৰ তেনে অৱস্থা দেখি সাহ পালে আৰু মেকুৰীটোৰ ওপৰেদিয়েই লৰি ধাপৰি ফুৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু মেকুৰীটোৱে অলপো কাতিকুতাকে নকৰিলে। সেই দিনা এটা পোৱালি নিগনিয়ে মেকুৰীটোক সুধিলে “ডাঙ্গৰীয়া, আপুনি এসময়ত আমাৰ লগৰীয়াবোৰক ধৰি ধৰি খাইছিল। কিন্তু এতিয়া দেখোন আমাক নধৰে আৰু আমাৰ একো হানিও 'নকৰে, ইয়াৰ নো কাৰণ কি?” বুঢ়া মেকুৰী- টোৱে অলপকৈ চকু মেলি কলে “আগে পিচে ম‍ই বহুত নিগনি মাৰিছিলে৷ সঁচা, কিন্তু এই জীৱ বধ কৰা পাপে মোক মনত বৰ বেজাৰ দিছে। ম‍ই এতিয়া বুঢ়া হইছো, সেই বাবে এই<noinclude></noinclude> 1vkyaamg8jzz6exnfh5irtfsl76c7hh 104 95280 265478 2026-11-05T10:41:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[85] পাপৰ পৰা মুক্তি পাবলৈ চেষ্টা কৰিছো। সেই কাৰণে মই আৰু নিগনি নামাৰোঁ বুলি শপত খাইছো। কাইলৈ ৰাতি পুৱাই সন্ন্যাসী হৈ কাশীলৈ যাম আৰু তাতে গঙ্গা স্নান কৰি পাপ ক্ষয় কৰিমগৈ। তেনে কৰিলে জানোচা বাকী দিনকেইটা সুখেৰে কটাব পাৰোঁৱেই।” এই কথা শুনা মাত্ৰকে আটাইবোৰ নিগনিয়ে কলে, “হে সাধু সন্ন্যাসী, আমাকে৷ লগতে লৈ যাওক। শুনিছো কাশীলৈ বহুত মানুহ যায় আৰু তাত বহুত খোৱা বস্তুও পোৱা যায়। ইয়াত থকা বৰ টান হৈছে। আপোনাৰ লগত গলে তেওঁ তাত ভালকৈ খাবলৈ আৰু থাকিবলৈ পাম।”<noinclude></noinclude> 6up4ek33uwpuzyah2nqryh0qbqosgof 104 95281 265479 2026-11-05T10:41:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[89] এই কথাত মেকুৰীয়ে নিগনিবোৰক কাশীলৈ লৈ যাবলৈ মন কৰিলে। পিচ দিনা ৰাতিপুৱাই মেকুৰীটোৱে ডিঙ্গিত এধাৰ মালা পিন্ধি হাতত লাখুটি এডাল আৰু কমণ্ডলু এটা লৈ নিগনিবোৰেৰে সৈতে কাশীলৈ যাত্ৰা কৰিলে। পিচে ৰাতি হলত সিহঁত এখন আহল বহল পথাৰত জিৰালে। মেকুৰীয়ে আন্ধাৰতো দেখে, সেই কাৰণে একেবাৰেই আন্ধাৰ হলত মনে মনে সি দুটা কি তিনটা নিগনি মাৰি খাই থলে। এই দৰে এসপ্তাহ মান সিঁহত গৈ আছিল। পিচে এটা নিগনিয়ে দিনে দিনে নিগনিবোৰৰ সংখ্যা কমি অহা দেখি, আৰু আন্ধাৰ হলে নিগনিৰ চিঞৰ বাখৰ শুনি, বাকী থকা নিগনিবোৰক কলে “আমি কেতিয়াও কাশী নাপাওঁগৈ, এই মেকুৰীটোৱে আমাক নিশ্চয় ছলিছে। আমাৰ লগৰীয়াবোৰক যি কৰিলে কৰিলে, এতিয়৷ আমাক মাৰিবলৈ নৌ পাওঁতেই আমি নাৰি যাওঁহক বল।” এই কথা শুনি নিগনিবোৰ লৰি লৰি গৈ হাবিৰ গাঁতত সোমালগৈ আৰু তাকে কৰি জীৱন ৰক্ষা কৰিলে। এতেকে শত্ৰুৰ মুখৰ পৰা মিঠা কথা শুনিলেও কেতিয়াও তাক বিশ্বাস কৰিব নালাগে।<noinclude></noinclude> 94tknj03juma8u9s5liy28fykz6al43 104 95282 265480 2026-11-05T10:41:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৪৮ ] কেতিয়া কাক চিনি বজালেই কাঁহ পাত্ৰ, ভগা:ভাল চিনি; সাক্ষী কলে চিনি লোক, কত দূৰ জ্ঞানী। ভাল কৰি চিনি পায়, বিবাহৰ পৰে; পিতা মাতা প্ৰতি ভক্তি, পুত্ৰে কেনে কৰে। পুৰিলেই চিনি ভাল, বেয়া ৰূপ সোণ; বিপদত চিনি মিত্ৰে কেনে কৰে গুণ। কথা কলে চিনি লোক মূৰ্খ নে পণ্ডিত সাধুক চিনিবা লেন দেন কৰি বিত। ব্যৱহাৰে চিনি যাৰ, মনে আছে দয়৷ পঢ়া আৰম্ভতে চিনি, লৰা ভাল বেয়া। ; ; বলদেৱ মহন্ত ফৰিং আৰু পৰুৱা এদিন এটা ফৰিঙে ফলে ফুলে জকমকাই থকা এখন পথাৰত ধেমালি কৰি ফুৰ ছল। এনে সময়তে এটা পৰুৱা খুদ চাউ এটা লৈ সেই ফালেদি গৈছিল। খুদটো পৱাটোতকৈ গধুৰ আছিল। সি কোনো মতেৰেহে খুদটো কেঁকোজেকোকৈ<noinclude></noinclude> no6hdmvcteoq0zf8s1va935h0qohhb9 104 95283 265481 2026-11-05T10:42:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265481 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>{{Note|}}[ ৪৯ ] তাৰ গাঁতলৈ চোঁচোৰাই নিব পাৰিছিল। ফৰিঙে পৰুৱাটোক দেখি মাত লগালে “ককাই, কিয়নো ইমান টান কাম কৰিছ? আহ, ধেমালি কৰোঁ, আহ। চাচোন কেনে ৰ'দ পৰিছে। কেনেকুৱাকৈ ফুলবোৰ ফুলি আছে। ঠাইডোখৰ বৰ ভাল লাগিছে। আহ, ককাই, খুদটো এৰি দে, ধেমালি কৰে৷ আহ।” পৰুৱাই কলে “নহয় ককাই, ম‍ই বাৰিষাৰ নিমিত্তে আহাৰ গোটাইছো। ম‍ই এতিয়া ধেমালি কৰিলে, তেতিয়া অনাহাৰে মৰিব লাগিব নহয়।” কৰিঙে কলে “জধামূৰ্খ, এতিয়া যি পাইছ তাকে পেট ভৰাই খাই ল আৰু ধেমালি কৰ; বাৰিষালৈ ভাবি মূৰ ঘুমাব লাগিছে কেলেই? : বাৰিষা বা কেতিয়াকৈ আহে?”<noinclude></noinclude> ocwxb6ejmctt3immry3sj1yn1qdmiq6 104 95284 265482 2026-11-05T10:42:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265482 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 5. ] ফৰিঙৰ তেনে ডাঙ্কোপ মৰ৷ কথা লৈ আওকাণ কৰি পৰুৱাটোৱে তাৰ নিজৰ কাম কৰিয়েই থাকিল। ডাঙ্গৰ ঢাপ এটাৰ তলতে তাৰ আহল-বহল ভাল গাঁত এটা আছিল। নি সেই গাঁতটোকে তাৰ নিজৰ আৰু পোৱালিবিলাকৰ নিমিত্তে বাৰিষাৰ আহাৰেৰ পূৰাই থলে। লাহে লাহে বাৰিয়া আহিল; ফৰিঙৰ থাকিবলৈ ঠাই নোহাৱাত পৰণ। তাৰ খাবলৈকো একো নাইকিয়া হল। সকলো ঠাইবোৰ পানীৰে ভৰি পৰিল। বেছেৰ। ফৰিঙ নিৰুপায় হৈ ভোকত মৰি থাকিল। কিন্তু পৰুৱা আৰু তাৰ পোৱালি বিলাকৰ থাকিবৰ কাৰণে শুকান ঠাই আৰু খাবৰ কাৰণে বহুত পৰিমাণে আহাৰ আছিল। বহুত দিনৰ আগৰেপৰা সাঁচি থোৱা শস্যকে সিঁহতে ৰং মনেৰে খাই লৈ থাকিল। এতেকে যেতিয়া তোমাৰ সৰহকৈ হয় তেতিয়া নাটনিৰ সময়লৈ অলপ অচৰপ সাঁচি ৰাখি থবা। তেহে তুমি দুঃখত পৰিব নালাগিব। “চোৱাচোন পখিলা কেনেনো শুৱনি, কেনেনো ধুনীয়া তাৰ পখিলাটি পাখি—দুইখানি।<noinclude></noinclude> j06kdfua1q2fbqqcwkbc0kemsalca5g 104 95285 265483 2026-11-05T10:42:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265483 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>S [ ৫১ ] কেতিয়াবা ওপৰত আকউ তলত, এটা এৰি বহিছেহি আনটো ফুলত। ধৰা তাক বাইদেও কৰি যেনে তেনে। পৰিছেহি গোলাপত পাখি মেলি কেনে। তাক লবলই মোৰ বৰ মন যায় ধৰি দিয়া বাইদেও যাবগৈ পলাই।” “নোৱাৰোঁ ধৰিব তাক সোণাই হেৰেই, পাখি-দুইখান হ’ব আহ ৰ তেনেই। এবাৰ যদিহে দিওঁ হাতত তোমাৰ, নাথাকে অকণো শোভা হ'ব চূৰ মাৰ।” “দিয়া তেন্তে বাইদেও ষক গই উৰি,<noinclude></noinclude> 9gm3ilai49fkr41em8wy4s1hszlnq1l 104 95286 265484 2026-11-05T10:43:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265484 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 22 ] সহিব নোৱাৰে৷ ম‍ই যায় যদি মৰি। ধুনীয়া পখিলাটিক নকৰিবা বেয়া, বপুৰি অকণমানি কেনে ধেমেলীয়া।” শ্ৰীদুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা লোকলৈ গছ ৰোৱা এসময়ত এজন ৰাজপুত ৰজাই মৃগয়ালৈ যাওঁতে বুঢ়া মানুহ এটাই এজোপা গছ ৰুই থকা দেখিলে। ৰজাই তেওঁৰ লগত থকা বিষয়াবিলাকক মাতি কলে “এই বুঢ়া মানুহটো কেনে অকৰা; মূৰ্খ! সি এতিয়াও ডেকা হৈয়ে আছে বুলি ভাবিছে হবলা আৰু এইজোপা গছৰ গুটি খাবলৈ পাম বুলি জীয়াই থকাৰ আশা কৰিছে হব পায়!” ৰজাৰ কথাত সকলো বিষয়াবিলাকে হাঁহিবলৈ ধৰিলে। ৰজাই বুঢ়াটোক মাতি আনি সুধিলে তোৰ বয়স কিমান হৈছে?” বুঢ়াই উত্তৰ দিলে “স্বৰ্গদেউ, মোৰ বয়স আশী বছৰ হৈছে, তথা- পিতে৷ মই বলী আৰু সুস্থ হৈ আছে৷।”তেতিয়া ৰজাই কলে“তই আৰু কিমান দিন জীয়াই থাকিবি? তই যি গছৰ গুটি খাবলৈ নেপাৰ সেই গছ ৰুই মিছাকৈয়ে কেলেই ইমান দুখ কৰিছ?”<noinclude></noinclude> t92b034aymu78lrdzn8euvt83tasc0p 104 95287 265485 2026-11-05T10:43:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265485 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৩ ] বুঢ়াই তেতিয়া কলে “স্বৰ্গদেউ, মই 'এই গছৰ গুটি খাবলৈ নাপাওঁ বুলি জানিছো কিন্তু পূৰ্ব্বপুৰুষসকলে যি কাম কৰি গৈছে আমিও সেই কাম কৰা উচিত। তেওঁবিলাকে গছ ৰুইছিল, এতিয়া আমি সেই গছৰ গুটি খাবলৈ পাইছোঁ, সেই দৰে মোৰ লৰাছোৱালী আৰু নাতি পুতিয়ে যাতে এই গছৰ গুটি খাবলৈ পায় তাকে ভাবিয়েইহে মই এতিয়া এই গছজোপা ৰুইছো।”<noinclude></noinclude> eng71hgknl2xeh2oj7beoaqezo0s8kg 104 95288 265486 2026-11-05T10:43:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265486 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ (8 ] ৰজাই তাৰ কথা শুনি বৰ ৰং পালে আৰু তেতিয়াই তাক দহ টকা ৰূপ বঁটা দিলে। তেতিয়া বুঢ়া মানুহটেৱে৷ হাঁহি হাঁহি নিজেকে নিজে কলে “কোনে কব পাৰে যে মই এই গছজোপা অনাহকত ৰুইছো? এই গছজোপা ৰোৱা দিনাই তাৰ গুটি- স্বৰূপে মই এই দহ টকা ৰূপ পালোঁ।” এতেকে যি যেনে কাম কৰে সি তাৰ তেনে ফল পায়। লোকে খাব বুলিয়েই যে শক্তি থাকোঁতে গছৰ পুলি কব নালাগে এনে কথা নিৰ্ব্বোধৰ বাহিৰে জ্ঞানীলোকে কেতিয়াও নকয় আৰু নাভাবে। মৌ পৰিশ্ৰমী সৰু সৰু মাখিমউ বোৰে, কেনেকৈ সদাই চোৱা, কাম কৰি ফুৰে; ফুলি থকা ফুলবোৰ বিচাৰি বিচাৰি, গোটায় ফুলৰ মউ কেনে শ্ৰম কৰি! মউ-সিত৷ পাৰি দেহি, কেনে যতনেৰে, সাঁজিছে মউৰ চাক কিমান বুধিৰে! দুখেৰে ফুলৰ মউ যিমান গোটায়, সোপাকে যতন কৰি থয়হি ভৰায়।<noinclude></noinclude> muu2g271jdhae17zwnt23vanw6rljyr 104 95289 265487 2026-11-05T10:43:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 5 ] ৰাখিলোঁ মনত মই এতিয়াৰ পৰা, শ্ৰম আৰু বুধিৱেই হয় কাম কৰা। এলেহুৱা হই, মই বন নকৰিলে, অমূল্য সময় যাব তেনেই বিফলে। প্ৰথম বয়স মই নিয়াম পঢ়াত, ধেমালি কৰম যাতে স্বাস্থ্য থাকে গাত। তেনেহলে আগলই নেথাকে জঞ্জাল, সুখেৰে নিয়াম মোৰ হলে বুঢ়া কাল। শ্ৰীদুৰ্গা প্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা ৰজা বচ৷ পশুবিলাক বৰদ৷ ৰাজ্যৰ কোনো এখন অৰণ্যত সকলো জাতৰ পশু -আছিল। সেই বনৰ পৰাজ সিংহ মৰাত সকলো বিলাক “পশুৱেই বিধবা সিংহিনীক সেবা জনাবলৈ আৰু ন ৰজা এজন - বাচি লবলৈ একে ঠাইতে গোট খালে। সিংহৰ এটা সৰু পোৱালি আছিল। কিন্তু সি সৰু বাবে এই বনৰ নিয়মানুসাৰে সকলোবিলাক পশুৰ ওপৰত ৰজা হৈ =ৰাজপাট খাব নোৱাৰে। সেই বাবেই অন্যান্য পশুবিলাকৰ ভিতৰত উখনাউখনি লাগিল। নাহৰফুটুকী বাঘে কলে “মই হে ৰজা হোৱা উচিত<noinclude></noinclude> 9a2r47jhp7p4do09ix0j9zkc8pryvpy 104 95290 265488 2026-11-05T10:43:54Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265488 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৫৬ ] কিয়নো সকলে৷ জন্তুৰ ভিতৰত গয়েছে সিংহৰ ওচৰ চাপিক পাৰে॥” ভালুকে কলে “মই নাহৰফুটুকী বাঘতকৈ বলী আৰু খঙ্গাল, আৰু ইপিনে ম‍ই গছত উঠিব পাৰোঁ; এতেক মই হে ৰজা হব লাগে।”<noinclude></noinclude> a8zn9mqg0wfyov1au3fw7wm4d4szf4j 104 95291 265489 2026-11-05T10:44:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265489 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৫৭ ] ঘোৰাই কলে “মই বৰ বেগাই লৰিব পাৰোঁ আৰু ম‍ই সকলোতকৈ ধুনীয়া। এতেকে মইনো কিয় ৰজা হব নোৱাৰিম?” পহুৱে কলে “মই ঘোৰাতকৈও বেগাই লৰিব পাৰোঁ। এতেকে তোমালোকে মোক ৰজা পাতা।” শিয়ালে কলে “মই বৰ টেঙ্গৰ, মোক ঠগোঁতা কোনো - নাই। মোক ৰজা পাতিলে মই তোমালোকৰ অশেষ উপকাৰ নাধি দিম।” বান্দৰে কলে “মই বৰ চালাক চতুৰ। ম‍ই গছতো উঠিব পাৰোঁ আৰু অইন পশুতকৈ মোৰ গঢ়টো মানুহেৰে নৈতে বেচি মিলে। এতেকে মোৰ ৰজা হবৰ সম্পূৰ্ণ স্বত্ব আছে। ভাটোৱে কলে “মই মানুহৰ দৰে কথা কব পাৰোঁ, ইপিনে উৰিবও পাৰোঁ। তেনে স্থলত তোমালোকেনো মোক কিয় ৰজা নাপাতা?” বান্দৰে আৰু ভাটোৱে সিহঁত মানুহৰ নিচিনা বুলি কোৱাত সকলোবিলাক পশুৱেই হাঁহিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া সকলোবিলাক পশুৱেই গৰমিল কৰি হাতীক বলী, ডাঙ্গৰ, দীঘল আৰু জ্ঞানী দেখি হাতীকে ৰজা পাতিবলৈ মত দিলে। হাতীয়েও সেই দিনাৰ পৰা ৰজা হৈ নিয়ম মতে ৰাজ্য শাসন কৰিলে। এতেকে যি, যি কামৰ উপযোগী নহয়, সি সেই কামলৈ আকাঙ্ক্ষা কৰিব নালাগে।<noinclude></noinclude> 8x3szc926mlffz02crurcqhljpdyi6z 104 95292 265490 2026-11-05T10:44:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265490 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৫ ] মুকুতা এদিন ৰাৰিষা বতৰত ৰাতিপুৱা পছিম ফালৰপৰা এডোখৰ কলা ডাৱৰ আহি গোটেই আকাশখন ছানি পেলালে। অলপ বেলিৰ পিচতে মেঘ ডোখৰৰ পৰা টপটপকৈ বৰষুণ সাগৰৰ পানীৰ ওপৰত পৰিবলৈ ধৰিলে। তাৰে এটোপাল বৰষুণে আকাশৰ পৰা নামি আহোঁতে বাটে বাটে এনে কথাবোৰ ভাবি মনত খেদ কৰি আহিছিল, – “হায়! এই সাংসাৰত মই একেবাৰেই অকামিলা! মই ইমান সৰু আৰু নিশকতীয়া যে মোক কোনেও উলটিয়েই নাচাব; সকলোৱেই মোলৈ অৱহেলা কৰিহে যাব!” ; বৰষুণ অনা দেখি সেই দিন সাগৰৰ সামুকবোৰে মুখ মেলি মেলি আকাশলৈ চাই আছিল। এনেতে মনত খেদ কৰি<noinclude></noinclude> rpxcoerwn8zbyhd1civuak3l8n6hzdm 104 95293 265491 2026-11-05T10:44:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৫৯ ] অহা বৰষুণ-টোপাল, মুখ মেলি থকা এটা শামুকৰ পেটত সোমাল। শামুকৰ মুখ ততালিকে জাপ গল। এই দৰে কেইদিনমান গলত বৰষুণটোপাল শামুকৰ পেটৰ ভিতৰত এটি ধুনীয়া মুকুতা হৈ পৰিলগৈ। এদিন কেইটামান জালোৱাই সেই শামুকটো থকা সাগৰতে জাল পাতিলেগৈ। শামুকটো জালত কামোৰ খাই লাগিল আৰু লগতে বামলৈ উঠিল। জালোৱা এটাই শামুকটো গছক মাৰি ভাঙ্গি চাই তাৰ ভিতৰত থকা মুকুতাটো পালে। সি মুকুতাটো নি এজন বণিয়াক দেখুৱালত তেওঁ ৰূপ এশ দি লৈ থলে। বণিয়াই মুকুতাটে৷ পাই অইন ধুনীয়া বাখৰ আৰু হীৰাৰ লগত এধাৰ গলপতাত খুৱাই, গলপতাধাৰ নি সেই দেশৰ ৰজাক বেচিলেগৈ। ৰজাই মণি ধাৰ ৰাণীক পিন্ধিবলৈ দিলে। এতিয়া চোৱাচোন, সেই অকণমান বৰষুণ টোপালে এটা ধুনীয়া মুকুতা হৈ ৰূপবতী ৰাণীৰ ডিঙ্গিত থাকি থাকি জিলিকিবলৈ ধৰিলে আৰু সকলোৰে পৰা আদৰ সাদৰ পালে। এতেকে ইচ্ছা কৰিলে আৰু ঈশ্বৰৰ অনুগ্ৰহ হলে অকণমান বস্তু এটিও এটা ডাঙ্গৰ বহুমূলীয়া বস্তু হবগৈ পাৰে।<noinclude></noinclude> hza3nrpmxw9mhnok1g510ybme0cwnye 104 95294 265492 2026-11-05T10:44:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265492 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৬. ] এলাহ এলাহেই মানুহৰ শতুৰু প্ৰধান, এলাহতে পৰি হয় আপদ যিমান। মানুহে সোৰোপা বোলে এলাহ থাকিলে, নোৱাৰে সুখীয়া হব এলেহুৱা হলে 1 এলাহৰ বন্দী হয় যি জনৰ মন, বনবাৰি এৰি থাকে দুখত মগন। I সংসাৰত কোনো মতে উধাব নোৱাৰে; দিন নিয়ে এলাহতে অনেক কষ্টেৰে আনে যদি বন কৰে সিটে থাকে বহি, খঙ্গ কৰি ডাবি দিলে তাকো থাকে সহি মিছাতে নিয়ায় দিন নেভাবে এফেৰি, অইনৰ ওপৰতে থাকে আশা কৰি। সকলো কামকে থয় মনত এঙাই; “আজি থক, কৰ৷ হব কাইলৈ পুৱাই।” বিদ্যাক এঙাই থলে পোৱা বৰ টান 1 নেপায় এলাহে যাতে হবা সাৱধান। শ্ৰীদুৰ্গাপ্ৰসাদ মজিন্দাৰ বৰুৱা<noinclude></noinclude> 4znq7wroe44eduzsj26lq0wvbtm5z5r 104 95295 265493 2026-11-05T10:45:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265493 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৬১ ] ভাঁটৌ আৰু ৰজাৰ কথা এসময়ত এটা মানুহে এটা ভাঁটো চৰাই পুহিছিল। নেই মানুহজনে পোহনীয়া ভাটৌটোক “তাত সন্দেহ নাই” এই কথাষাৰকে খৰচি মাৰি কবলৈ শিকাইছিল। যদি কেতিয়া বা কোনোৱে ভাটৌটোক কথা বোধে, সি উত্তৰ কৰে “তাত সন্দেহ নাই” এই কথাৰ বাহিৰে ভাঁটোঁটোৱে অইন একো কব নাজানে। এদিন গিৰিহঁত জনে ভাঁটৌ- টোক ৰজাৰত বেচিবলৈ লৈ গল; আৰু তাৰ দাম এশ টাক৷ কৰিলে। সামান্য চৰাইটোৰ দাম এশ টকা কৰাত কোনোৱেই তাক নিকিনিলে। অৱশেষত, বজাৰ ভাগিবৰ সময়ত এজন ৰজা আহি ভাঁটোটোৰ দাম সুধিলে; কিন্তু চৰাইটোৰ দাম এশ টকা বুলি শুনি ৰজাই আচৰিত হৈ কলে, “তুমি এটা সামান্য ভাঁটৌৰ দাম এশ টক৷ কৰা! এইটে। চৰাইৰ দাম এশ টকা হব পাৰেনে? ” বজাৰ কথা শুনি, গিৰিহঁতে উত্তৰ কৰিলে, “মহাৰাজ! মোক নুসুধি ভাঁঢোঁক সুধিলেহ<noinclude></noinclude> 93lt76c3y0s7gsrpn74lx75xtxvpkle 104 95296 265494 2026-11-05T10:45:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>{{Ref|}}[ 2 ] দামৰ ঠিক পাব।” ৰজাই ভাঁটৌৰ ওচৰলৈ গৈ সুধিলে, “ভাঁটৌ! তোমাৰ দাম প্ৰকৃততে এশ টকা হয় নে?” ৰজাৰ প্ৰশ্নত ভাঁটৌৱে কেৰাহিকৈ চাই উত্তৰ কৰিলে, “তাত সন্দেহ নাই। ৰজাই ভাঁটোৰ কথাত সন্তোষ পাই, এশ টকা দি ভাটৌটো লৈ গুচি গ'ল। ৰজাই ভাঁটৌক তেওঁৰ নগৰলৈ নি—“তাত সন্দেহ নাই” এই কথাৰ বাহিৰে অইন কথা কোৱলৈ অনেক যত্ন কৰিলে, কিন্তু ভাঁটোৱে পূৰ্ব্বে শিকা কথাৰ বাহিৰে অইন একো কথা কব নোৱাৰিলে। ৱজাই ভাটৌৰ “তাত সন্দেহ নাই” কথাষাৰ সদায় শুনি আমনি লাগি কলে “মই এই সামান্য ভাঁটৌটো এশ টকা দি কিনি আনাটো মোৰ মূৰ্খালি নহয় নে? ” ৰজাৰ কথা শুনি ভাঁটৌৱে মাত লাগালে “তাত সন্দেহ নাই।” ভাঁটৌৰ শলাগনি শুনি ৰজাই তেতিয়। নাহাঁহি থাকিব নোৱাৰিলে। এতেকে আগেয়ে ভাবি চিন্তি নোচোৱাকৈ একে৷ কাম ৰিব নালাগে। এবাৰ ভালকৈ পৰীক্ষা কৰি চাইহে অচিন বস্তু লব লাগে।<noinclude></noinclude> pdj55cw5ockhfcoutazo3agcoqtj3bt 104 95297 265495 2026-11-05T10:45:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265495 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৬৩ ] শিয়াল আৰু বগলী একদিন এটা শিয়ালে এটা বগলীক লগ পাই খাবলৈ নিমন্ত্ৰণ কবিলে। বগলীয়ে শিয়ালৰ মৰমত বৰ সন্তুষ্ট হৈ অতি আগ্ৰ হেৰে সেই নিমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰলে। বগলী সেই দিনা বৰ গম্ভীৰ ভাৱেৰে শিয়ালৰ গাঁতলৈ নাজি-পাৰি গল; সি মনেতে ভাবিলে “আজি শিয়াল বন্ধুৰ তাত পেট ভৰাই খামগৈ।” যথা সময়ত নিয়মিতৰূপে খোৱা বস্তু বগলীৰ আগত আনি দিলেহি। চুৰুহা এনে দৰে তৈয়াৰ কৰা৷ হৈছিল যে গোন্ধত বগলীৰ মুখৰ পানী টোপাটোপে ববলৈ ধৰিলে কিন্তু দুখৰ বিষয় শিয়ালোটেৱে চুৰুহাখানি এটা মেলাহি পাত্ৰত ঢালি দিলে যাতে বগলীয়ে তাত তাৰ ঠোঁটৰে৷ আগটো মাত্ৰ জুবুৰিায়ব পাৰে আৰু প্ৰতিবাৰে কেৱল কেটোপমান চুহা বগলীৰ মুখৰ ভিতৰলৈ যায়। দুয়ো একেলগে খাবলৈ বহিল; শিয়ালে লৰালৰিকৈ চুৰুহাখিনি Marke চেলেকি খাবলৈ ধ.ৰলে আৰু তৎক্ষণাৎ ওৰ পেলালে। মাজে মাজে কটা ঘাত চেঙ্গাতেল দিয়াৰ দৰে "আলহীয়, খাবলৈ কেনে পাইছে” বুলি সুধিবলৈ ধৰিলে।<noinclude></noinclude> 8infe7pw8bbee9j5p2p7hx2rqmr6bo2 104 95298 265496 2026-11-05T10:46:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265496 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৬৪ ] বগলীয়ে দেখিলে যে শিয়ালটোৱে তাক লঘু কৰিবৰ নিমিত্তেহে মাতিলে! তেতিয়৷ সি তাৰ আগত বেয়া পোৱাৰ ভাব নেদেখুৱাই কলে যে ভোজ বৰ ভাল হৈছিল আৰু তেওঁ খাই বৰ তৃপ্তি লাভ কৰিলে। পিচ দিন৷ বগলীৰ ঘৰত ভোজ খাৰলৈ শিয়ালটোক বগলীয়ে টানি ধৰিলে, আৰু কোনো মতেই এৰাব নোৱাৰি নিমন্ত্ৰণ গ্ৰহণ কৰিবলৈ শিয়ালো বাধ্য হল। তেতিয়া বগলীটো, শিয়ালটোৰ মৰণৰ বাবে তাৰ নথৈ শলাগ লৈ ঘৰলৈ গল আৰু ঘৰত যি আছিল তাৰেই সি পেট শাত কৰিলেগৈ। পিচ দিনা শিয়ালটো বগলীৰ ঘৰলৈ গল আৰু মনে মনে ভাবিবলৈ ধৰিলে, “এই বগলীটি বাস্তবিকতে নিচেই নিৰ্জ্জু প্ৰাণী তেওঁ মোক কেতিয়াও মোৰ নিচিনাকৈ লাজ নিদিয়ে, আৰু মোক খুৱাবলৈ যদি তেওঁৰ ভাল ভাল বস্তু নাথাকিলহেঁতেন তেনেহলে তেওঁ মোক ভোজলৈ কেতিয়াও মাতি নাহিল হেঁতেন।” বগলীৰ ঘৰত কেনে সুন্দৰ সোৱাদ বস্তুবিলাক খাবলৈ পাব এই কথা ভাবি শিয়ালে বগলীৰ চোতালত কল্ মটিয়াবলৈ ধৰিলে। বগলীয়ে খোৱাবস্তুবিলাক অতি সৰু সৰুকৈ কুটিলে আৰু ঠেক-ডিঙ্গীয়া পাত্ৰ এটাত ভৰাই থলে, যাতে শিয়ালটোৱে খাবলৈ পাওক চাৰি নাকৰ আগটোকে সুমুৱাব নোৱাৰে। বস্তু বোৰ আগত দি বগলীয়ে শিয়ালক কলে –“প্ৰিয় বন্ধু, ঘৰত খোৱাদি খোৱা। আশা কৰোঁ বস্তুবোৰ খাবলৈ বেয়া হব নাপায়।”<noinclude></noinclude> 7c5vxw4wntdj4krtsu3qh54gvaq1ysb 104 95299 265497 2026-11-05T10:46:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265497 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 5 ] ইপিনে বগলীটোৱে সেই ঠেক ডিঙ্গীয়া পাত্ৰটোৰ ভিতৰত তাৰ ঠোঁট সুমাই চোহাচোহে খাবলৈ লাগিল। শিয়ালটোৱে লোভ সামৰিব নোৱাৰি পাত্ৰ- টোৰ বাহিৰ ফালে গা চেলেকি - বলৈ ধৰিলে। তেতিয়া বগলীয়ে মিচিকাই হাঁহি কলে “তোমাৰ ভোক দেখি মই বৰ সন্তোষ আৰু আশা কৰোঁ পালো; কালি তোমাৰ ঘৰত মই যেনে- ৰূপে আহাৰ কৰিলোঁ, তুমিও আজি মোৰ ঘৰত তেনেৰূপে আহাৰ কৰিব পোৱা।” ভোক লাগিলে শিয়ালৰ বৰ খং উঠে। শিয়ালে:খঙ্গত জলি পকি বগলীক কলে “অইন এসময়ত তোমাক মই যথেষ্ট শাস্তি দিম।” বগলীয়ে তাক আগ-দিনৰ কথা মনত পেলাই কলে “তুমি যদি লোকে তোমাক লাজ দিলে সহিব নোৱাৰা তেনে- হলে তুমিও লোকক কেতিয়াও লাজ দিবলৈ নেচাবা।” এই কথাত শিয়াল মৰণান্তিক হৈ ঠোঁতমোত চেলেকি ঘৰলৈ উলটি গুচি গল। ৫<noinclude></noinclude> fenp4uzkctgpdwp69w08fr6v95u95zr 104 95300 265498 2026-11-05T10:46:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১। [ ৬ ] সৰু আৰু বৰ মান পালে বৰ বশ মৰমৰ দ্বাৱা বশ মানীৰ হেৰালে মান সৰুৱে নেপালে বেথা ২। তাকে বুজি ডাঙ্গৰক সৰুক কৰিবা বেথা জানিবা নিশ্চয় ; সৰু লোক হয়। দুখ পায় বৰ; নেচাপে ওচৰ কৰিবা সম্মান; দেখিবা যিমান। লোকৰ মনত তেন্তে সোমাব পাৰিবা ; য'তে ত'তে সকলোৰে মৰম লভিবা! মহম্মদ সোলেমন খাঁ লাভৰ আধা ভাৰতবৰ্ষৰ দক্ষিণপূবকোণে থকা বঙ্গোপসাগৰৰ পৰা ভালেমান দূৰৈত নদীয়া জিলাত এজন সম্ভ্ৰান্ত ভদ্ৰলোকৰ ঘৰ আছিল। এসময়ত তেওঁ নিজৰ বিয়া পাতিছিল। সেই উপলক্ষে দেশৰ নিয়ম অনুসৰি ভোজ খুৱাবলৈ তেওঁ তেওঁৰ সকলো ইষ্ট-মিত্ৰ, কুটুম্বক মাতিলে আৰু চাউল, পাত, মাংস -আদি ভোজৰ উপকৰণ প্ৰায় বিলাক বস্তুৱেই যো-যা কৰিলে; কিন্তু সাগৰত বৰ ঢৌ উঠাত মাছ বিচাৰি নাপালে। দৈবাৎ<noinclude></noinclude> dlaf19vzgxeo9sl08wmsofvn390gmog 104 95301 265499 2026-11-05T10:46:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265499 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 7 ] ভোজৰ দিনা ৰাতিপুৱাই এটা দুখীয়া মাছমৰীয়াই এটা ডাঙ্গৰ ভাল ৰৌ মাছ লৈ আহিল। মাছ অনা দেখি বাটত দেখা সকলো মানুহেই আনন্দিত হয় আৰু তৎক্ষণাৎ ভদ্ৰলোক জনৰ ওচৰত ভেটাই দিবলৈ তাক লৈ গল। ভদ্ৰলোক জনৰ দুৱৰীটোৱে বাটতে আগভেটা দি ধৰিলে আৰু যেতিয়ালৈকে সি যি পাব তাৰ আধা তাক দিব বুলি স্বীকাৰ নকৰিলে তেতি- য়ালৈকে তাক এৰি নিদিলে। ভদ্ৰলোকজনৰ ওচৰ পালত তেওঁ সুধিলে “হেৰ মাছমৰীয়া, আজি তই মোক এনে আটকত এই মাছটো আনি দিয়াৰ বাবে মই তোক তোৰ জীৱনত নোপোৱা এটা বঁটা দিম। বাৰু! কচোন, তই এই মাছটোৰ দাম কিমান<noinclude></noinclude> r34pkmfrp5aie74br0oelsaeari6g5b 104 95302 265500 2026-11-05T10:46:50Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265500 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৬ ] কৰিছ?” মাছমৰীয়াই উত্তৰ কৰিলে “দেউতা, এই মাছৰ বেচ মোক পিঠি উদঙ্গাই এশ বেত দিব লাগে, তাৰ এটা কম হলেও মই মাছ দিব নেৱাৰে৷!” মাছমৰীয়াৰ উত্তৰত সকলোৱেই কাঁহ পৰি জীণ যোৱাদি জীণ গৈ স্তম্ভিত হল; কিন্তু মাছৰ বৰ দৰ্কাৰ, কোনোমতে মাছটো নললেই নহয়। নেই দেখি ভদ্ৰলোক জনে তাৰ পিঠিত এশ বেতৰ কোব লাহে লাহে মাৰিবলৈ আদেশ কৰিলে। পঞ্চাশটা কোব মৰাৰ পিচত মাছমৰীয়াই মাত লাগালে—“ৰবা, ৰবা, এই বেপাৰত মোৰ আৰু এজন ভাগী আছে। তেওঁক ইয়াৰ আধা দিবই লাগিব।” ভদ্ৰলোকজন আচ- ৰিত হৈ কলে “হেৰ, সংসাৰত তোৰ নিচিনা জবা মূৰ্খ আৰু কোনোবা আছেনে? সি ক'ত আছে কচোন, তাক এতিয়াই অনোৱা যাওক।” মাছমৰীয়াই মাত লগালে “দেউতা, তাক বিচাৰিবলৈ বহুত দূৰ যাব নালাগে; সি দুৱৰী স্বৰূপে অপোনাৰ দুৱাৰতে আছে”। সি তেতিয়া ভাঙ্গি পাতি সকলো কথা কলে! ভদ্ৰলোকজনে তেতিয়াই তাক ধৰাই অনালে আৰু তাৰ লাভৰ আধা ভাগ পঞ্চাশটা বেতৰ কোব পিঠ উদঙ্গাই লৈ টানকৈ মাৰালে। সি দুৱৰী হৈ গিৰিহঁতৰ অহিত চিন্তাৰ বাবে তাক তেতিয়াই কামৰ পৰা বৰখাস্ত কৰি খেদাই দিলে। তাৰ পিচত মাছমৰীয়াটোক বঁটা বকচিচ দি বিদায় দিলে। দুৱৰীটোৰ নিচিনা নিমখ খাই নিমখ হাৰাম কৰা মানুহৰ এনে শাস্তি হোৱাই উচিত।<noinclude></noinclude> 04xn9pkufecpnidedkaiynq1uivet8y 104 95303 265501 2026-11-05T10:47:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265501 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬৯] দুটা মুৰ্খ ছাগলিৰ কথা ছিলঙৰ এটা পাহাড়ৰ ওচৰত দুটা মতা ছাগলি চৰি ফুৰি ছিল। এদিন দুয়ো আলচ পাতি পাহাড়ৰ ওপৰৰ কুমলীয়া ঘাঁহ -খাবলৈ বুলি দুয়ো দুটা বাটেদি উঠিবলৈ গল। বেঁকা-বেঁকী বাটেদি গৈ একেটা পাহাড়ত নুঠি দুয়ো দুটা পাহাড়ত উঠিল গৈ। অলপ বেলিৰ পাচত সিহঁত দুয়োৰে৷ দেখাদেখি হ’ল! কিন্তু সিহঁত দুয়োৰে সমুখত এটি দ জুৰি থকাত পাৰ হৈ একে লগ হব নোৱাৰিলে। জুৰিৰ দাঁতিয়ে দাঁতিয়ে দুয়ো অলপ দূৰ গৈ থাকি, সৰু কাঠ এডাল সাঁকোৰ নিচিনাকৈ জুৰিৰ ওপৰত পৰি থকা দেখা পালেগৈ। সাঁকো দেখি সিহঁত ইপাৰ-সিপাৰ হৈ চৰিবলৈ ইচ্ছা<noinclude></noinclude> 0dkh45z8zwcp6r2f6hu5ymsz5onch7w 104 95304 265502 2026-11-05T10:47:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 90 ] কৰি দুয়ো দুমূৰৰ পৰা সাঁকোত উঠিল গৈ। এটাই ইটোক কলে, “তই পিচে পাৰ হবি, ম‍ই আগধৰি পাৰ হওঁ!” সিটোৱে ইটোক কলে, “তয়েই পিচে পাৰ হবি, মই আগধৰি পাৰ হওঁ!”” এই দৰে দুয়ো অনিয়া-অঁনি কৰি থাকি সাঁকোৰ ওপৰেদি বগাই দুয়ো জুৰিৰ মাজ পালেহি; কিন্তু সিহঁতে সিমানতো কাকো কোনেও বাট এৰি নিদি জুৰিৰ মাজতে যুঁজ পাতিলে। অলপ পৰ যুঁজ কৰি থাকোঁতেই ভৰি পিচলি পানীত পৰি দুয়োটা উটি গল। যদি উটা-পুটা নকৰি সিহঁত এটা এটাকৈ সাঁকো পাৰ হ'লহেঁতেন, তেনেহলে পানীত পৰি সিহঁত কেতিয়াও মৰিব নালাগিলহেঁতেন। এতেকে অহঙ্কাৰত মত্ত হৈ কোনো কাম কৰিব নালাগে। বুজি-বাজি কাম কৰিলে বিপদৰ পৰা সাৰিব পাবি। নেই ভোদা ছাগলি দুটাৰ দৰে অবুজন কাম কৰাটো মূৰ্খতাৰ চিন। দুটা জ্ঞানী ছাগলিৰ কথা দুটা ছাগলি পৰ্ব্বতত ফুৰি থাকোঁতে এদিন এটা নিচেই সৰু ঠেক বাটত হঠাতে দুয়োটা মুখামুখি হ'লহি। সেই বাট ইমান সংকীৰ্ণ যে এটা ছাগলিৰ বাহিৰে সৰহকৈ কেতিয়াও নিৰাপদে অহা-যোৱা কৰিব নোৱাৰে; ইপিনে উভতি যাবলৈকো ঘুৰিব নোৱাৱে। সেই বাটটোৰ একাষে এটা থিয় শিল আৰু আন<noinclude></noinclude> dj41y900z8ay98kvz2bvobk9wxkxtwb 104 95305 265503 2026-11-05T10:47:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265503 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[95] ফালে এখন দ নৈ আছিল! তেনে বিপদত পৰি এই ছাগলি দুটাই সেই ভোদা ছাগলি হালৰ নিচিনাকৈ ঠেলাঠেলি নাইবা যুঁজ পতা হলে কেতিয়াও সিহঁত সাৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন। কিন্তু সিহঁত মনত অহঙ্কাৰ নকৰি বিপদৰ পৰা ৰক্ষা পাবৰ মনেৰে অলপ বেলি বাটৰ মাজতে থিৰেজুৰে থাকি ভাবিবলৈ ধৰিলে। অৱশেষত এটাই বাটৰ মাজতে আঠুকাঢ়ি শুলে, আনটো শোৱ৷ ছাগলিটোৰ ওপৰেদি বগাই গুচি গ'ল। বুদ্ধিৰ বলেৰেই সিহঁতে অনেক সময়ত অনেক বিপদৰ পৰা হাত সাৰি পৰ্ব্বতৰ কুমলীয়া ঘাঁহ খাই ফুৰিবলৈ ধৰিলে। মৰ৷ কাললৈকে কোনো বিপদে সিহঁতক পৰাস্ত কৰিব নোৱাৰিলে।<noinclude></noinclude> 3fw36xm34oauc7nl1jr1iexu6hzwgsk 104 95306 265504 2026-11-05T10:47:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265504 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 2 ] এতেকে বুদ্ধিয়েই হে বল। যি ভাবি-চিন্তি কাম কৰে তাক বিপদে পাব নোৱাৰে; যি তাকে নকৰে তাৰ পদে পদে বিপদ। খঙ্গ ন’কৰিবা খঙ্গ শিশু, কাৰো ওপৰত; জগৰৰ মূল খঙ্গ, খ্যাত জগতত। খঙ্গৰ নিমিত্তে কোনো প্ৰাণেই মৰিছে; খঙ্গতেই কতলোকে আনকো মাৰিছে। যি দেশৰ লোকবোৰ বৰ খঙ্গিয়াল; সিহঁতৰ কেতিয়াও, নুগুচে জঞ্জাল। খঙ্গতেই থান থান, হয় পৰিবাৰ; খঙ্গতেই কতলোকে, বয় দুখ ভাৰ:। খঙ্গতেই চেনেহৰ, জৰি ছিগি যায় ; খঙ্গতেই কটাকটি, কৰে ভাই ভাই। খঙ্গতেই ওৰ পৰে ধনৰ ভাণ্ডাৰ; ৰজাৰো খঙ্গৰ হেতু যায় ৰাজ্যভাৰ। প্ৰিয় ল'ৰা! তুমি হিত উপদেশ ধৰা প্ৰাণপণে খঙ্গ শত্ৰু উপশান্ত কৰা। ; ৺বলদেব মহন্ত<noinclude></noinclude> pwr98xfwt44g1857uy1jf108ev4skiv 104 95307 265505 2026-11-05T10:47:53Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ 3 ] মই আৰু আমি জাজিৰ পৰা মাছখোৱা গড়েদি ধনাই আৰু মনাই নামেৰে দুজন বন্ধুৱে শিৱসাগৰলৈ গৈ থাকোতে, গৌৰীলাগৰৰ ওচৰত আলিখাৱৈত পৰি থকা ধন এমোন৷ হঠাৎ দেখা পালে। দুয়ো মোনাটো লবলৈ লৰি গল, কিন্তু ধনায়ে আগহৈ গৈ ধনৰ মোনাটো তুলি ললে আৰু কলে “পৰমেশ্বৰ তুমি ধন্য,আজি মোৰ<noinclude></noinclude> bnapa93i4efnf6cxn5ukrtnls1ygy4x 104 95308 265506 2026-11-05T10:48:10Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[98] কপাল বৰ ভাল। আগে-পাছে মই আলি বাটত এটা পইচাও পোৱা নাই; তেনেস্থলত আজি যে মই এমোনা ধন পালে৷ তাতকৈ আৰু ভাগ্যৰ কথা কিবা আছেনে?” এনেতে মনায়ে মাত লগালে “তুমি ‘মই’ বুলি কৈছ৷ কিয়? আমাৰ দুইৰে৷ কপাল ভাল বুলি কোৱাহে তোমাৰ উচিত আছিল। আমি দুয়ো জানো মোনাটো দেখা নাই। এতেকে আমি দুয়ো এই ধনৰ ভাগী নহওঁনে? ধনায়ে কলে “নহয়, সেই কথা হব নোৱাৰে, আগেয়ে মই পালোঁহি সেই বাবে ধনমোনা কেবল মোৰহে; আন কেঁও ইয়াৰ গৰাকী হব নোৱাৰে। ইয়াত তোমাৰ ভাগ নাই।” ইয়াকে শুনি মনায়ে একোকে নকলে। দুয়ো যাবলৈ ধৰিলে। অলপ পাচতে পহুগড়ৰ ওচৰত এজন মানুহ ঘোৰাত উঠি তেওঁবিলাকৰ পাচে পাচে নেই বাটেদি অহা দেখা পালে। অশ্বাৰোহীজন মোটোহা বলী মানুহ; তেওঁৰ হাতত তৰোৱাল এখনো আছিল। লাহে লাহে অশ্বাৰোহীজন তেওঁবিলাকৰ ওচৰ পালেহি আৰু ধনাইৰ হাতত মোনাটো দেখিয়েই তেওঁৰ হাতত ধৰি কলে “চোৰ, মোৰ লগত থানালৈ আহ। মই মোৰ ঘোঁৰাটো গৌৰীসাগৰৰ পুখুৰীত পানী খুৱাবলৈ নিওঁতে এই মোনাটো আলিখাৱৈত থৈ গৈছিলোঁ। এনেতে তই ছেগ চাই মোনাটো লৈ আহিলি!” ধনায়ে তেতিয়া মনাইলৈ চাই কলে “হায়, হায়, কি দুৰ্ভাগ্য! আমি কি বিপদত পৰিলোঁ এতিয়া আমাৰ উপায় কি হব? মনায়ে তেতিয়া কলে “আমি বুলি এতিয়া নকবা; তুমিহে: মোনাটো পাই অনিছা, .<noinclude></noinclude> f33h2xtpb3bs1v7ktim16vwic0jdmvx 104 95309 265507 2026-11-05T10:48:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265507 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>[ ৭৫ ] মই অনা নাই। আৰু মই ধনৰ ভাগী নহওঁ যেতিয়া দোষৰ ভাগী কিয় হম?” এই বুলি কোৱাত ধনাইক অশ্বাৰোহী জনে ধৰি লৈ গল আৰু যথা সময়ত বিচাৰ হৈ তাৰ যথেষ্ট শাস্তি হল। এতেকে আমি আমাৰ বন্ধুবান্ধৱক যদি আমাৰ সম্পদৰ ভাগ নিদিওঁ, তেন্তে বিপদত পৰি তেওঁলোকৰ সহায়লৈ আশা কৰা মিছা। নীতি বচন বিপদ ঘটিলে কৰে যি জনে উদ্ধাৰ, জানিবা পৰম বন্ধু তেৱে ই তোমাৰ! যি জনে নকৰি একো নিন্দা মাথো কৰে, মূৰুখেহে সিজনক বন্ধু বুলি ধৰে। স্বভাৰতে চিন্তে হিত; পিতৃ, মাতৃ, মিত্ৰ, এই তিনি জনে কাৰ্য্য কাৰণত, পৰ আহি হয়, বন্ধু বুলি পৰিচিত। শ্ৰীৰোহিতাস্ব দত্ত ও শ্ৰীদেবানন্দ ভড়ালি<noinclude></noinclude> sw9yyg3byr94fqkf6pj1oh6l2qxunqn 104 95310 265508 2026-11-05T10:48:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আসমীয়া কপি বুক ৬ খণ্ডত প্ৰকাশিত সূচী। ১ম খণ্ড। পোন আৰু বেকা ৰেখা, আঁকোৰা আৰু তিনি কোণীয়া আৰু পাঁচকোণীয়া যুতিয়া আখৰ : ( ২য় " ৩য় " ৫ম ৬ষ্ঠ " আঁকুৰি দিয়া পাঁচ কোণীয়া জুটিয়া আৰু থিয় আখৰ। সৰল আৰু বেকাৰেখাও জু টিয়া আখৰ। এটা বা তাতকৈ বেচি অৰ্দ্ধ বৃত্তাকাৰ আখৰ স্বৰবৰ্ণৰ পৰা নিয়া আকাৰ; ং, ঃ, শব্দ আৰু বাক্য। e ; স্বৰবৰ্ণ থকা জু টিয়া আখৰ, জুটিয়া আখৰ থকা শব্দ আৰু বাক্য। ৪০৭১/অঃ বেচ প্ৰত্যেক খনত ১০ দুই পয়চা। ম্যাকমিলান এণ্ড কোং লিমিটেড, ২৯৪ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিকাতা Printed at the KOHINOOR PRINTING WORKS, Calcutta.<noinclude></noinclude> 03v2upf95mjd0uqb0nmtj0whcqyppec 104 95311 265509 2026-11-05T10:48:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ভূ-চিত্ৰাবলী আকাৰ—সওয়া বাৰ ইঞ্চি X পৌনে দশ ইঞ্চি—মূল্য ১ সূচী ১। বাঙ্গালা প্ৰেসিডেন্সি ১১। বাঙ্গালা, ব্ৰহ্মদেশ ও আসাম ২। ভাৰতবৰ্ষ –প্ৰাকৃতিক ১২। ৩। ভাৰতবৰ্ষ—ৰাজনৈতিক মাদ্ৰাজ, মহীশূৰ, সিংহল প্ৰভৃতি ৪। ভাৰতবৰ্ষ—বাৰ্ষিক বৃষ্টি পাতেৰ গড় পৰিমাণ ৫। ভাৰতবৰ্ষ—ৰেল পথ এবং ১৩। ব্ৰহ্মদেশ (দক্ষিণ) ১৪। পৃথিবী—মাৰ্কেটৰেৰ এবং ১৫। জেসন অনুসাৰে অঙ্কিত উৎপন্ন ও শিল্পজাত দ্ৰব্য ১৬। এশিয়া—ৰাজনৈতিক ৬। ভাৰতবৰ্ষ—অৰণ্যভুমি ১৭। এশিয়া-প্ৰকৃতিক ৭। ভাৰতবৰ্ষ—লোকসংখ্যা ১০। বৃটেন ও বৃটিশ সাগৰ ৮। পঞ্জাব, কাশ্মীৰ, উত্তৰ ১৯। ইউৰোপ পশ্চিম সীমান্ত প্ৰদেশ প্ৰভৃতি ২০। আফ্ৰিকা ৯। বোম্বাই, ৰাজপুতানা, ২১। উত্তৰ আমেৰিকা মধ্যভাৰত প্ৰভৃতি ২২। দক্ষিণ আমেৰিকা ১০। বাঙ্গালা, বিহাৰ, যুক্ত- ২৩। অষ্ট্ৰেলিয়া প্ৰদেশ, মধ্যদেশ প্ৰভৃতি ২৪। নিউজীলণ্ড<noinclude></noinclude> i4urxfedfwnm8jmg4z7p5deby9hpeof 104 95312 265510 2026-11-05T10:49:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অসমীয়া পঢ়াশালীবিলাকত ব্যৱহাৰ কৰিব পৰা কিতাপ : অসমীয়া প্ৰথম পাঠ (ৰঙীণ ছবিৰে সৈতে ) অসমীয়া লৰাসখি . নিম্ন প্ৰাইমেৰী পাঠ (প্ৰথম ভাগ ) ঐ (দ্বিতীয় ভাগ ) নীতিমালা দ্বিতীয় ভাগ ঐ তৃতীয় ভাগ চতুৰ্থ ভাগ ঐ পঞ্চম ভাগ ... 25 Jo 1/5 ... ... 126. .... Te ho ... অসমীয়া সাহিত্য প্ৰবেশ ব্যাকৰণ— শ্ৰীশনিৰাম বৰা কত স্কুল জ্যামিতি—প্ৰথম ভাগ, হল আৰু ষ্টিভেন্স প্ৰণীত শিক্ষকৰ হাতৰ পুথি—প্ৰাইমেৰী স্কুলৰ নিমিত্তে – জে. এ. ৰিচী, এম. এ. কৃত শিক্ষক সহচৰ প্ৰথম খণ্ড—ভাৰতবৰ্ষীয় পঢ়াশালীৰ শিশুশ্ৰেণীৰ উপযোগী পৰম্পৰ সংশ্লিষ্ট পাঠেৰে সৈতে প্ৰকৃতি পাঠ, তৃতীয় আৰু চতুৰ্থ মান, জে. এ. টেলৰ কৃত ঐ আৰু শ্ৰীগোলাপ চন্দ্ৰ বৰুৱা দ্বাৰ৷ অনূদিত পঞ্চম মান বিজ্ঞান পাঠ, ষষ্ঠ ও সপ্তম মান ঐ ঐ নতুন স্বাস্থ্য পাঠ ( স্বাস্থ্যবান আৰু ধনবান দেশ ) –ই. মাৰ্সডেন ও বি. কে. বৰুৱা কৃত ভাৰতবৰ্ষৰ বুৰঞ্জী বিষয়ক পাঠ ( ছাত্ৰৰ তাঙৰণ ) প্ৰবেশিকা ভাৰত বুৰঞ্জী—শ্ৰীবসন্তকুমাৰ বৰুৱা, বি. এ. দ্বাৰা প্ৰণীত ... ভু-বৃত্তান্ত, আসামৰ সবিশেষ বিবৰণেৰে সৈতে, ৰায় বাহাদুৰ শ্ৰীঅঘোৰ নাথ অধিকাৰী কৃত। প্ৰথম ভাগ ৩য় ও চতুৰ্থ মানৰ নিমিত্তে ঐ দ্বিতীয় ভাগ, ৫ম, ৬ষ্ঠ আৰু ৭ম মানৰ নিমিত্তে ঐ সমগ্ৰ পুস্তক .... ম্যাকমিলান এও কোং লিমিটেড ২৯৪ নং বহুবাজাৰ ষ্ট্ৰীট, কলিকাতা 102 So 12. So 119 = ... 11 Assamese Story Readers - Book II— 4 Annas,<noinclude></noinclude> r9eifps78tznquej834x3sm4aef4loc