ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 8 2314 265550 264306 2026-11-05T14:53:58Z BabulB 104 265550 wikitext text/x-wiki <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 12px; border: 3px solid #ccc;"> {{larger|অসমীয়া ৱিকিউৎসত অহা ১ নৱেম্বৰৰপৰা ১৫ নৱেম্বৰলৈ '''[[ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নভেম্বৰ, ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ, ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচনৰ সহযোগত আয়োজিত এই প্ৰতিযোগিতাত আপুনিও অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক।}} </div> oxm34e22z7fm7qt5twy2ku6xmeqvjep 104 66125 265629 179025 2026-11-06T11:45:28Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude>{{gap}}শকুনি—শোক পালে বুলি কোন্বাই কাৰবাক ধন, মান এৰি দিব পাৰেনে? হায়! হায়! ইয়ালৈকে তুমি ক্ষত্ৰিয় কুলত জন্ম লৈছিলা? চিঃ! ই সামান্য লাজৰ কথা নহয়। {{gap}}কৰ্ণ--বাস্তুবীক, এই লাজ ৰাখিবলৈ পৃথিবীত ঠাই নহব। গোটেই জগত জুৰি কলঙ্ক থাকিব।, {{gap}}দুৰ্য্যোধন–মামা ! এতিয়ানো কাক সেনাপতি কৰা উচিত? কোনে পাণ্ডৱক ধৰি দি মোৰ হিয়াৰ শাল উভালিব? {{gap}}শকুনি–মোৰ মনেৰে গুৰু দ্ৰোণকে সেনাপতি পাতা ভাল৷ কিয়নো তেওঁ পাণ্ডৱৰ অস্ত্ৰ-গুৰু। পাণ্ডৱে কেতিয়াও তেওঁক পৰাস্ত কৰিবি নোৱাৰে; সিহঁত নিশ্চয় দ্ৰোণৰ হাতত মৰিৰ। {{gap}}কৰ্ণ–অতি সজ প্ৰস্তাব। ই নিশ্চয় বহু বিবেচনাৰ ফল। দ্ৰোণাচাৰ্ধ আপোনাৰ অন্নেৰে প্ৰতিপানিত, গতিকে তেওঁ প্ৰাণপণে আপোনাৰ হিত চেষ্টা কৰিব; পাণ্ডৱ দ্ৰোণৰ শিষ্য৷ এতেকে পাণ্ডৱৰ পৰাজয় ধুৰুপ৷ এতিয়া যোৱা যাওক। গহৰি কৰাৰ সকাম, নাই। সোনকালে দ্ৰোণক সেনাপতি পদত বৰণ কৰোগৈহঁক। {{gap}}শকুনি–[স্বগতঃ] যি ভীষ্মই পৰশুৰামক পৰাস্ত কৰিছিল যাৰ নামত সুৰাসুৰ, যক্ষৰক্ষ, গন্ধৰ্ব্ব আদি কম্পমান, সেই ভীষ্ম দুৰ্য্যোধনৰ সেনাপতি হৈ এটি পাণ্ডৱকো হানি নকৰিলে! পাণ্ডৱলৈ তেওঁৰ ইমান মৰম! ইমান স্নেহ! নিজৰ প্ৰাণকে বলি দিলে। সম্প্ৰতি বাপুৰো মন পোৱা টান হৈছে৷ এওঁৰো<noinclude></noinclude> 0q2dx80m1tapki0b30d3fwopkw2dbby 104 66126 265630 179026 2026-11-06T11:51:11Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude>পাণ্ডৱলৈ স্নেই কম নহয়; বিশেষত অৰ্জ্জুন তেওঁৰ প্ৰিয় শিষ্য। নহলে আনবোৰ শিষ্যক খৰি পানী আনিবলৈ পঠিয়াই মনে মনে অৰ্জ্জুনক নানা বিধ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ শিকাই নে ? ছিঃ! বৰ ভুলটো কৰিলোঁ। কৰ্ণকহে সেনাপতি পতা উচিত আছিল! তেওঁৰনো আকৌ মন পাওঁ কেনেকৈ ? যুদ্ধ নৌ আৰম্ভ হওতেই কলাচাঁদে মন্ত্ৰ শিকাই থৈ গৈছে। “তুমি কুম্ভীৰ বৰ পে৷” বুলি কৈ গৈছে নহয়। <center>দ্ৰোণৰ প্রবেশ ।</center> {{gap}}ফুটাই–এইয়া তত ওলালহিয়েই৷ {{gap}}দ্ৰোণ — মহাৰাজ ! আপুনি ইমান চিন্তাকুল হৈছে কিয় ? আপোনাৰ এনে অৱস্থা দেখি মোৰ মনত বৰ দুখ লাগিছে। সোনকালে আপোনাৰ চিন্তাৰ কাৰণ কৈ নিৰ্ভাবনা কৰক৷ {{gap}}দুৰ্য্যোধন—(প্ৰণিপাত কৰি) গুৰুদেৱ ! কবলৈ আৰু কি আছে ! আপুনি সকলো কথা জানেই৷ ইমান দিনৰ মূৰত্‌ জানিলো যে পিতামহ ভীষ্মে যেতিয়া অৰ্জ্জুনৰ শৰত প্রাণ এৰিলে তেতিয়াই কুৰুকুল নিৰ্ববংশ হল৷ গতিকে মোৰ মনৰ আশা মনতে ৰল । ইমান সোনকালে যে পিতামহৰ কাল হব, সি মোৰ সপ্নৰো অগোচৰ আছিল৷ {{gap}}শকুনি–বাপা ! মিছা কথাত অনুতাপ কৰা ভাল নহয়৷ এতিয়া আহা, গুৰু দ্ৰোণক সেনাপতি কৰি ৰণলৈ যাওহঁক৷ {{gap}}দ্ৰোণ–মহাৰাজ ! এজন সেনাপতিৰ মৰণত আপুনি ইমান ব্যাকুল হৈছে কিয় ? এতিয়াও সেনাপতি পদৰ উপ-<noinclude></noinclude> n0w186bkbi3pa8td0zwyigopqm1rnm7 265631 265630 2026-11-06T11:51:50Z Mousumi.Das 1654 265631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude>পাণ্ডৱলৈ স্নেই কম নহয়; বিশেষত অৰ্জ্জুন তেওঁৰ প্ৰিয় শিষ্য। নহলে আনবোৰ শিষ্যক খৰি পানী আনিবলৈ পঠিয়াই মনে মনে অৰ্জ্জুনক নানা বিধ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ শিকাই নে ? ছিঃ! বৰ ভুলটো কৰিলোঁ। কৰ্ণকহে সেনাপতি পতা উচিত আছিল! তেওঁৰনো আকৌ মন পাওঁ কেনেকৈ ? যুদ্ধ নৌ আৰম্ভ হওতেই কলাচাঁদে মন্ত্ৰ শিকাই থৈ গৈছে। “তুমি কুম্ভীৰ বৰ পে৷” বুলি কৈ গৈছে নহয়। <center>দ্ৰোণৰ প্রবেশ ।</center> {{gap}}[ফুটাই]–এইয়া তত ওলালহিয়েই৷ {{gap}}দ্ৰোণ — মহাৰাজ ! আপুনি ইমান চিন্তাকুল হৈছে কিয় ? আপোনাৰ এনে অৱস্থা দেখি মোৰ মনত বৰ দুখ লাগিছে। সোনকালে আপোনাৰ চিন্তাৰ কাৰণ কৈ নিৰ্ভাবনা কৰক৷ {{gap}}দুৰ্য্যোধন—(প্ৰণিপাত কৰি) গুৰুদেৱ ! কবলৈ আৰু কি আছে ! আপুনি সকলো কথা জানেই৷ ইমান দিনৰ মূৰত্‌ জানিলো যে পিতামহ ভীষ্মে যেতিয়া অৰ্জ্জুনৰ শৰত প্রাণ এৰিলে তেতিয়াই কুৰুকুল নিৰ্ববংশ হল৷ গতিকে মোৰ মনৰ আশা মনতে ৰল । ইমান সোনকালে যে পিতামহৰ কাল হব, সি মোৰ সপ্নৰো অগোচৰ আছিল৷ {{gap}}শকুনি–বাপা ! মিছা কথাত অনুতাপ কৰা ভাল নহয়৷ এতিয়া আহা, গুৰু দ্ৰোণক সেনাপতি কৰি ৰণলৈ যাওহঁক৷ {{gap}}দ্ৰোণ–মহাৰাজ ! এজন সেনাপতিৰ মৰণত আপুনি ইমান ব্যাকুল হৈছে কিয় ? এতিয়াও সেনাপতি পদৰ উপ-<noinclude></noinclude> ffw8rddexsimxa9d1vaqw11ickfkejt 104 68708 265605 186651 2026-11-06T06:52:09Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude> {{gap}}১ম গৰখীয়া—এৰা হয়! ব'ল, আমাৰ সেই গছতললৈকে ব'ল। ইহঁতকো দাঙ্গি লৈ যাওঁহক। <center>[ তিনিওকো দাঙ্গি লৈ গৰখীয়াহঁতৰ প্ৰস্থান |</center> <center>{{Xx-larger|পঞ্চম গৰ্ভাঙ্ক।}}</center> <center>{{Xxxx-larger|গছ-তল}}</center> <center>[পাঁচজন গৰখায়া। আধামৰা চিপাহী দুজন আৰু মৰা ভাও জুৰ৷ শকুনি।]</center> <center>গীত গাই গাই কলিয়াৰ প্ৰবেশ।</center> কলিয়া — {{Block center|<poem> নাগেশ্বৰৰ পাতে, {{gap|2em}}আয়া বুলি মাতে; গোসাই ঘৰৰ কামি, খিতাপ কৰোঁ আমি; সুৱালকুচীয়া তাঁতী, বাৰাং বাছে ৰাতি; বাৰাঙ্গত লাগিল কাণা ঐ মোৰ ধিতৈ তাৰা। ঝাপ মাৰি চেৰালোঁ মানৰ বেৰা; {{gap|4em}}গুৱাহাটী গৰগাওঁ {{gap|4em}}কথা দেখি তল যাওঁ, {{gap|3em}}মানহঁত বহিছে আগেদি যাওঁ। </poem>}} হেৰ ৰাঙ্গলী! যাব দিছনে? ঘুৰি আহ, ঘুৰি, আহ।<noinclude></noinclude> sr93ohhgfvqlpr2trd8g9yi2z5vbtwj 104 68709 265606 186652 2026-11-06T06:54:53Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৬৩)|}}</noinclude>যাওক বাপেকে; কাৰবাৰ ধান খালেহে মজা ওলাব। সিহঁতে এইদৰে ধিতিঙ্গালি কৰি ফুৰিব; ম‍ই অকলৈ গৰু আগচিম? যা গৈ— {{gap}}১ম গৰখীয়া—হেৰ কলিয়া! চুঙ্গাত পানী আছেনে? {{gap}}কলিয়া—এৰা; মই গৰুও আগচিম আৰু তহঁতে খাবলৈ পানীও আনিম। তহঁতে এই দৰে গা ঘেলাই ফুৰিবি। মোক ঘৰ-গোলামতো পাইছ নহয়? হেৰ কাপোৰেৰে বেৰি এইটো কি আনিছ? মোকো এটা দিবিনে? {{gap}}১ম গৰখীয়া—ওঁ। চুঙ্গাচেৰেক পানী আনগৈ, যা। দিম বাৰু। [পানী আনিবলৈ যায়] {{gap}}১ম সৈন্য—উঃ! ম-ৰি-লোঁ। ৰা-ম-ৰা- {{gap}}৩য় গৰখীয়া—মই কিন্তু কৈছিলোঁ নহয়! বোলোঁ কিন্তু ধঁপাত চোবাই লগাই দে। মোৰ কথা কিন্তু তহঁতে পানীয়ে মৰা বাও যেন কিন্তু দেখিলি। এতিয়া কিন্তু ইমান যত্ন কৰা কিন্তু মিছা হল। <center>[পানী লৈ কলিয়াৰ প্ৰবেশ ]</center> {{gap}}৪ৰ্থ লৰা—[শকুনিলৈ আঙ্গুলিয়াই] হেৰ! এইটোৰ নাকত নিশ্বাস আছে। পানী দে। সেই দুটা সিফলীয়া হলেই। [পানী দিয়ে] {{gap}}কলিয়া—এঃ! তহঁতে নেদেখিলি। আজি যি মজা ওলাইছিল! এই গছজোপাৰ ওখ ডালটোতে উঠি মই চাই আছিলোঁ৷ সচাকৈ কৈছোঁ ভাইহঁত, আজিৰ কথা কাৰখানা<noinclude></noinclude> 89jynb231dm0ntmt2ijlr8mf2g4uu8w 104 68712 265607 186655 2026-11-06T06:57:57Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৬৪)|}}</noinclude>বেলেগ। গোটেইখন পিঁয়াপি দি ফুৰিছোঁ। সেই তহঁতৰ বগা দমৰাটো চৰি চৰি গৈ এজোপা বনৰ ওচৰ পাইছিল গৈ; মই বোলোঁ লৈ আহোঁ। পিচে সি লেজ থিয় কৰি সিফালৰ পৰা দৌড়। সেই জোপাটোতে কিজানি একুৰিমান চিপাহী লুকাই আছিল। গৰুৱে জৰ জৰ কৰি দিলত বেচাৰি- হঁতে তৰানৰা ছিঙ্গি দৌৰ দিলে। কলৈ পলাব, ক'ত লুকাব তত্‌ নাই। ম‍ই হাত চাপৰি বাই দিলত এটাইখন লেবাই পৰি কেনিবাদি গল, কৱই নোৱাৰিলোঁ। তহঁতে নেদেখিলি আজি; তেজেৰে নদী বইছে নহয়! দেখিলেই ভয় লাগে। মৰা মানুহ, হাতী, ঘোঁৰা, ৰথ, ৰথী জাজি উটাদি উটি ফুৰিছে। শিয়াল কুকুৰৰ ধেমালি কি চাবি? দেখিয়ে মই ভয় খাই পৰি গলোঁ। ভালেখিনি পৰৰ মূৰতহে উঠি চকু মুদি কোনো মতে গছৰ গুৰি পাইছোঁহি। {{gap}}২য় গৰখীয়া——মই বাপেকে এই লৰুডালেৰে এজাকক খেদি থৈ আহিছোঁ। আজি কিবা বোলে সেই অভি নে কি নামেৰে লৰাটোৱে নাম ৰাখিলে; 'চাবাইচ'৷ হেৰ ! ষোল বছৰীয়া লৰাটোৱে আজি বাপেকে এটাইখনকে নকৰিবৰ চকৰি কৰিলে৷ {{gap}}৩য় গৰখীয়া—হেৰ! কিন্তু মনে মনে থাক। ৰজাক কিন্তু চৰ্চ্চিব নেপায়। বেমাৰীৰ ওচৰত কিন্তু হাই উৰুমি কৰিলে কিন্তু বেমাৰে চল পায়। <center>[ এজন বাটৰুৱাৰ প্ৰবেশ ]</center><noinclude></noinclude> 2e4pclgh4wbajn15qg1agkolmnbzoqp 265608 265607 2026-11-06T06:58:16Z Mousumi.Das 1654 265608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৬৪)|}}</noinclude>বেলেগ। গোটেইখন পিঁয়াপি দি ফুৰিছোঁ। সেই তহঁতৰ বগা দমৰাটো চৰি চৰি গৈ এজোপা বনৰ ওচৰ পাইছিল গৈ; মই বোলোঁ লৈ আহোঁ। পিচে সি লেজ থিয় কৰি সিফালৰ পৰা দৌড়। সেই জোপাটোতে কিজানি একুৰিমান চিপাহী লুকাই আছিল। গৰুৱে জৰ জৰ কৰি দিলত বেচাৰি- হঁতে তৰানৰা ছিঙ্গি দৌৰ দিলে। কলৈ পলাব, ক'ত লুকাব তত্‌ নাই। ম‍ই হাত চাপৰি বাই দিলত এটাইখন লেবাই পৰি কেনিবাদি গল, কৱই নোৱাৰিলোঁ। তহঁতে নেদেখিলি আজি; তেজেৰে নদী বইছে নহয়! দেখিলেই ভয় লাগে। মৰা মানুহ, হাতী, ঘোঁৰা, ৰথ, ৰথী জাজি উটাদি উটি ফুৰিছে। শিয়াল কুকুৰৰ ধেমালি কি চাবি? দেখিয়ে মই ভয় খাই পৰি গলোঁ। ভালেখিনি পৰৰ মূৰতহে উঠি চকু মুদি কোনো মতে গছৰ গুৰি পাইছোঁহি। {{gap}}২য় গৰখীয়া—মই বাপেকে এই লৰুডালেৰে এজাকক খেদি থৈ আহিছোঁ। আজি কিবা বোলে সেই অভি নে কি নামেৰে লৰাটোৱে নাম ৰাখিলে; 'চাবাইচ'৷ হেৰ ! ষোল বছৰীয়া লৰাটোৱে আজি বাপেকে এটাইখনকে নকৰিবৰ চকৰি কৰিলে৷ {{gap}}৩য় গৰখীয়া—হেৰ! কিন্তু মনে মনে থাক। ৰজাক কিন্তু চৰ্চ্চিব নেপায়। বেমাৰীৰ ওচৰত কিন্তু হাই উৰুমি কৰিলে কিন্তু বেমাৰে চল পায়। <center>[ এজন বাটৰুৱাৰ প্ৰবেশ ]</center><noinclude></noinclude> 35zo26xwo0yi3fbpjsdnd3a7yvd6wco 104 68713 265610 186656 2026-11-06T07:00:35Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৬৫)|}}</noinclude>{{gap}}বাটৰুৱা–হেৰ! বাপাহঁত! বৰবৰুৱাৰ হাটলৈ কেনি যায়? [ সকলোৱে নিমাত ] আও! আজি কালি দেশখন গুচিল। মূৰৰ চোকোৰা নোযোৱা লৰা কেইপাটৰ ইমান গপ। কথাষাৰ কবলৈকে টান পালে। <center>[ গুচি যায় ]</center> {{gap}}১ম গৰখীয়া—মই কিন্তু জানিছোঁ। আজি দিন ভাল নহয়। ৰাতিপুৱা শুই উঠি জানো কাৰ মুখ দেখিছিলোঁ? চাহঁতচোন সৌ দুটি লাল পাগুৰি গা ঘেলাই ঘেলাই আমাৰ ফাললৈকে আহিছে হবলা? {{gap}}৩য় লৰা—এৰা; কিন্তু লাহে লাহে আঁতৰাহে ভাল। {{gap}}২য় লৰা—আহক; তাৰ বাপেকে একেপাট থিয় কিলতে বহুৱাই থম। {{gap}}৪ৰ্থ লৰা—হেৰ! ইমান ভয় কৰিছনে? মোৰ তেও এই লৰুডাল আছেছে। একে কোবে চেঙ্গালতি পাৰি যাব। {{gap}}৫ম লৰা——মোৰ হাতত চাপৰা দলি এটি থক মাথোন। একে দলিতে দুইৰো বেল-মূৰ ভাঙ্গিহে এৰিম৷ {{gap}}৬ষ্ঠ লৰা—হেৰ? ' ফুটানি’ নকৰিবি। দেখা নাইনে? সিহঁতে মদখাই, গা ঘেলাই চকু তেলেকা-তেলেকিকৈ আহিছে। ধৰি লৈ গলে কি কৰিবি? {{gap}}৩য় লৰা—পলা, কিন্তু পলা— <center>[সকলোৱে লৰ মাৰে আৰু শকুনি উঠি বহে]</center><noinclude></noinclude> 2wvj9lmpgvlz2h59nmm5uptwr4rplnq 104 68714 265615 186657 2026-11-06T08:05:43Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৬৬)|}}</noinclude><center>দুজন চিপাহীৰ প্ৰবেশ—</center> {{gap}}১ম চিপাহী–আৰে! মিল, গিয়া, হ্যায়; হাম্ ঠিক সমজাতা হ্যায়। {{gap}}২য় চিপাহী—তোম কাণা হ্যায়। ৰাজাকা মামা ইচ- মাফিক ৰহেগা? মাটিমে বথকে? {{gap}}১ম চিপাহী — অলবাট ৰহেগা। হিয়াপৰ তো কৈ নকৰ লোক নেই হ্যায়। কুৰ্চ্চি দেনেকো আস্তে। {{gap}}২য় চিপাহী—আৰে! হিয়াপৰ্ গৰখীয়ালোক ৰহা হ্যায়। ক্যাজানি এইথ বস্তিকা কোন্ আদমি হোগা। [ওচৰ চাপি] মামাজি হনেচে লৰাই কৰকে উচিক বদন্‌মে খুন উন্‌ নেই লাগতা হায়? অউৰ এতনা দূৰ ভাগা হ্যায় ক্যাহে? {{gap}}১ম চিপাহী—চুপ ৰহ। তুম বৰা বুৰ্ব্বক আদমি হ্যায়! [চেলাম দি] হুজুৰ, খোদাবন্দ, চেলাম। মহাৰাজ সাব্‌কো আভি বলায়া। {{gap}}শকুনি—বাৰু বল। [ মনে মনে ] ভাল কথা হল। মৰা ভাও জুৰি পৰি থকা এইকেটাই দেখিলেই। এতিয়া মানুহৰ আগত নকলেই ভাল। <center>⸻</center><noinclude></noinclude> tbagbt7jpjnj5oxs6ogh06c7oo7gkc3 104 68715 265620 186658 2026-11-06T09:03:56Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude><center> {{Xxx-larger|'''চতুৰ্থ অঙ্ক।'''}} {{Xx-larger|'''প্ৰথম গৰ্ভাঙ্ক।'''}} {{X-larger|কৌৰৱ ছাউনী।}}</center> <center>দ্ৰোণ, কৃপ আৰু দুৰ্য্যোধন।</center> {{gap}}দুৰ্য্যোধন — উঃ! কি পৰিতাপ! পাণ্ডৱ যুদ্ধত জয় হব নোৱাৰিলোঁ! গুৰু দ্ৰোণাচাৰ্যৰ সকলো কল-কৌশল মিছা হল। মহাৰথীসকল আজি সামান্য বালকৰ হাতত পৰাস্ত হল! আমাৰ জীৱন ধিক! আমাৰ বাহুবল ধিক! আমাৰ ৰাজত্ব শতবাৰ ধিক! অৰ্জ্জুন পুত্ৰ অভিয়ে দেৱতাৰ অভেদ্য চক্ৰবেহু ভেদ কৰি আমাৰ এনে দুৰ্গতি কৰিব, এই কথা সপোনতো ভবা নাছিলো। যি হওক এতিয়া শত্ৰুবধৰ উপায় কি? ছলে-বলে-কৌশলে ইয়াক মাৰাই যুগুত, নহলে সি আমাৰ এটাইকে মাৰিহে যাব। যিবা জল-পিণ্ডৰ আশা আছিল তাৰ মূলতো কুঠাৰ মাৰিলে! উঃ! এই কোমল বয়সতে ইয়াৰ ইমান প্ৰতাপ। [ দ্ৰোণলৈ চাই ] গুৰুদেৱ মই মনে মনে এটি প্ৰস্তাৱ কৰিছোঁ৷ তাত আপোনালোকৰ মত কি? শত্ৰুক যেনে তেনে বধ কৰা উচিত হয়নে নহয়? {{gap}}দ্ৰোণ—এৰা, শত্ৰুক যেনেকৈ হয় মাৰা উচিত; তাত আকৌ আমাৰ অসন্মতি কি?<noinclude></noinclude> 8r095zq2t86aiizxogf0he7k9h0xi2p 265621 265620 2026-11-06T09:04:12Z Mousumi.Das 1654 265621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude><center> {{Xxx-larger|'''চতুৰ্থ অঙ্ক।'''}}<br/> {{Xx-larger|'''প্ৰথম গৰ্ভাঙ্ক।'''}}<br/> {{X-larger|কৌৰৱ ছাউনী।}}</center> <center>দ্ৰোণ, কৃপ আৰু দুৰ্য্যোধন।</center> {{gap}}দুৰ্য্যোধন — উঃ! কি পৰিতাপ! পাণ্ডৱ যুদ্ধত জয় হব নোৱাৰিলোঁ! গুৰু দ্ৰোণাচাৰ্যৰ সকলো কল-কৌশল মিছা হল। মহাৰথীসকল আজি সামান্য বালকৰ হাতত পৰাস্ত হল! আমাৰ জীৱন ধিক! আমাৰ বাহুবল ধিক! আমাৰ ৰাজত্ব শতবাৰ ধিক! অৰ্জ্জুন পুত্ৰ অভিয়ে দেৱতাৰ অভেদ্য চক্ৰবেহু ভেদ কৰি আমাৰ এনে দুৰ্গতি কৰিব, এই কথা সপোনতো ভবা নাছিলো। যি হওক এতিয়া শত্ৰুবধৰ উপায় কি? ছলে-বলে-কৌশলে ইয়াক মাৰাই যুগুত, নহলে সি আমাৰ এটাইকে মাৰিহে যাব। যিবা জল-পিণ্ডৰ আশা আছিল তাৰ মূলতো কুঠাৰ মাৰিলে! উঃ! এই কোমল বয়সতে ইয়াৰ ইমান প্ৰতাপ। [ দ্ৰোণলৈ চাই ] গুৰুদেৱ মই মনে মনে এটি প্ৰস্তাৱ কৰিছোঁ৷ তাত আপোনালোকৰ মত কি? শত্ৰুক যেনে তেনে বধ কৰা উচিত হয়নে নহয়? {{gap}}দ্ৰোণ—এৰা, শত্ৰুক যেনেকৈ হয় মাৰা উচিত; তাত আকৌ আমাৰ অসন্মতি কি?<noinclude></noinclude> 1feibhqc077elab40l7qqhla4k53l9r 265622 265621 2026-11-06T09:04:30Z Mousumi.Das 1654 265622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" /></noinclude><center> {{Xx-larger|'''চতুৰ্থ অঙ্ক।'''}}<br/> {{X-larger|'''প্ৰথম গৰ্ভাঙ্ক।'''}}<br/> {{X-larger|কৌৰৱ ছাউনী।}}</center> <center>দ্ৰোণ, কৃপ আৰু দুৰ্য্যোধন।</center> {{gap}}দুৰ্য্যোধন — উঃ! কি পৰিতাপ! পাণ্ডৱ যুদ্ধত জয় হব নোৱাৰিলোঁ! গুৰু দ্ৰোণাচাৰ্যৰ সকলো কল-কৌশল মিছা হল। মহাৰথীসকল আজি সামান্য বালকৰ হাতত পৰাস্ত হল! আমাৰ জীৱন ধিক! আমাৰ বাহুবল ধিক! আমাৰ ৰাজত্ব শতবাৰ ধিক! অৰ্জ্জুন পুত্ৰ অভিয়ে দেৱতাৰ অভেদ্য চক্ৰবেহু ভেদ কৰি আমাৰ এনে দুৰ্গতি কৰিব, এই কথা সপোনতো ভবা নাছিলো। যি হওক এতিয়া শত্ৰুবধৰ উপায় কি? ছলে-বলে-কৌশলে ইয়াক মাৰাই যুগুত, নহলে সি আমাৰ এটাইকে মাৰিহে যাব। যিবা জল-পিণ্ডৰ আশা আছিল তাৰ মূলতো কুঠাৰ মাৰিলে! উঃ! এই কোমল বয়সতে ইয়াৰ ইমান প্ৰতাপ। [ দ্ৰোণলৈ চাই ] গুৰুদেৱ মই মনে মনে এটি প্ৰস্তাৱ কৰিছোঁ৷ তাত আপোনালোকৰ মত কি? শত্ৰুক যেনে তেনে বধ কৰা উচিত হয়নে নহয়? {{gap}}দ্ৰোণ—এৰা, শত্ৰুক যেনেকৈ হয় মাৰা উচিত; তাত আকৌ আমাৰ অসন্মতি কি?<noinclude></noinclude> qy7s5n7hshkqzz27qt4f0saqbk4bqvq 104 68716 265628 186659 2026-11-06T11:40:00Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||(৬৮)|}}</noinclude>{{gap}}কৃপ—এৰা; শুভস্য শীঘ্ৰং। গহৰি কৰিলে বিপদ হে বাঢ়ে। কিন্তু মহাৰাজ! এই বালক শত্ৰু যে সহজে নিপাত হব এনে বোধ নহয়। ইমান দন যুদ্ধ কৰিছোঁ কিন্তু অৰ্জ্জুনৰ বাহিৰে আন কাৰো ইয়াৰ নিচিনা যুদ্ধ-শক্তি দেখা নাই। যেনে অৰ্জ্জুন তেনে অভিমন্যু। তাৰ এতিয়া বয়স নিচেই কম। ডাঙ্গৰ হলে যে সি কি কৰিব কোৱা টান। হয় স্বৰ্গকে মৰ্ত্ত্যলৈ আনিব, নহলে মৰ্ত্ত্যকে স্বৰ্গলৈ নিব। এতিয়া তাক নাশ কৰিব পাৰিলেহে ভবিষ্যতে আমা- লোকৰ জীৱনৰ আশা; নহলে তাৰ হাতত সকলোটি মৰিব লাগিব। {{gap}}দুৰ্য্যোধন—মই এই কথা আগেয়ে সিদ্ধান্ত কৰি থৈছোঁ। একে সময়তে সপ্তৰথী আগুৰি অভিৰ লগত যুদ্ধ কৰা যাওক। নহলে ইয়াক মাৰিবৰ আন উপায় নেদেখোঁ। {{gap}}দ্ৰোণ—কি কয়? সপ্তৰথী লগ লাগি অন্যায় যুদ্ধত অভিক মাৰিলে কুখ্যাতি ৰাখিবৰ ঠাই ত্ৰিভুবনত হব নে? এনে কাজ কেতিয়াও কৰিব নোৱাৰি : আৰু এনে পাপৰ পৰা নিস্তাৰ হোৱাৰ কোনো সম্ভৱ নাই। অন্য উপায় বিচাৰক। এই গৰ্হিত পাপ কাৰ্যত ম‍ই মত দিব নোৱাৰোঁ। {{gap}}কৃপ— [ মনে মনে ] এই পাপিষ্ঠৰ আশ্ৰয়ত থাকি অন্যায় যুদ্ধত বালক অভিক বধ কৰিব লগীয়াত পৰিলোঁ! ছিঃ! ছিঃ! আমাৰ নিচিনা দুৰ্কপলীয়া আৰু কোন আছে? ই যেতিয়া এই কথা মনত ভাবিছে তেতিয়া তাক কৰিহে<noinclude></noinclude> r25pv9r3o8d1rf90i1aknjfrzc9q1v2 104 71638 265558 262965 2026-11-05T15:36:07Z BabulB 104 265558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|শলাগনি।}}}} {{gap}}ফুলকলি কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চাই সুখ পালোঁ। এনেই কবিতা শক্তিৰ অভাৱ, তাতে সময়ৰ নাটনি, গতিকে কবিতাবোৰৰ ভাৱ বা মাত্ৰালৈ বিশেষ চকু দিব পোৱা নগল। মুঠতে লিখকৰ প্ৰথম উদ্যমতে সংসাৰৰ নানা লেঠাত যে তেওঁ এই কবিতা পুথিখনি লিখি উলিয়াব পাৰিছে, এইবাবে তেওঁ আমালোকৰ সকলোৰে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। আশা কৰোঁ ভবিষ্যতে তেওঁ আৰু ভাল ভাল কবিতা লিখি আমালোকক সুখ দিব পাৰিব। {{right |align=center |শ্ৰীকামেশ্বৰ দাস বি. এচ্‌ চি<br/>৩০<nowiki>|</nowiki>১০<nowiki>|</nowiki>১৫ বজালী।{{gap}} |offset=5em}} {{gap}}মই এই কবিতাৰ কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চালোঁ। কেইটিমান পদ্য পঢ়ি {{SIC|বাৰ|বৰ}} ভাল পালোঁ। কিছুমান পদ্যত মাত্ৰাবিলাক থিক হোৱা নাই। গ্ৰন্থকাৰ এজন ন-লিখাৰু; তেওঁ এইদৰে পদ্য লিখাৰ অভ্যাস ৰাখিলে ভবিষ্যতে তেওঁ ভাল পদ্য লিখিব পাৰিব তাৰ সন্দেহ নাই। গ্ৰন্থকাৰে মোক তেওঁৰ লিখা বিলাক কাটিকুটি ঠিক কৰি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। কিন্তু পদ্য কাটিকুটি থিৰ কৰা সহজ কথা নহয়। সেই গুণে মই ঠায়ে ঠায়ে দুই এক শব্দ বা সাৰি পৰিবৰ্ত্তন কৰাত বাহিৰে বিশেষ একো কৰিব নোৱাৰিলোঁ। আমাৰ ভাষাত ভালে বেয়াই যিমান কিতাপ ওলাই সিমানেই মঙ্গল। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>গৌহাটী<br>৬।১০।১৫</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>শ্ৰীহেমন্দ্ৰ গোস্বামী।</center>{{gap|1em}} |} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> t82u9fp7f19gfjfg8hoyrab7y1q7phj 265559 265558 2026-11-05T15:38:38Z BabulB 104 265559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|শলাগনি।}}}} {{gap}}ফুলকলি কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চাই সুখ পালোঁ। এনেই কবিতা শক্তিৰ অভাৱ, তাতে সময়ৰ নাটনি, গতিকে কবিতাবোৰৰ ভাৱ বা মাত্ৰালৈ বিশেষ চকু দিব পোৱা নগল। মুঠতে লিখকৰ প্ৰথম উদ্যমতে সংসাৰৰ নানা লেঠাত যে তেওঁ এই কবিতা পুথিখনি লিখি উলিয়াব পাৰিছে, এইবাবে তেওঁ আমালোকৰ সকলোৰে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। আশা কৰোঁ ভবিষ্যতে তেওঁ আৰু ভাল ভাল কবিতা লিখি আমালোকক সুখ দিব পাৰিব। {Block right|{{center|<poem>শ্ৰীকামেশ্বৰ দাস বি. এচ্‌ চি ৩০।১০।১৫ বজালী</poem>}}}} {{Dhr|1em}} {{gap}}মই এই কবিতাৰ কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চালোঁ। কেইটিমান পদ্য পঢ়ি {{SIC|বাৰ|বৰ}} ভাল পালোঁ। কিছুমান পদ্যত মাত্ৰাবিলাক থিক হোৱা নাই। গ্ৰন্থকাৰ এজন ন-লিখাৰু; তেওঁ এইদৰে পদ্য লিখাৰ অভ্যাস ৰাখিলে ভবিষ্যতে তেওঁ ভাল পদ্য লিখিব পাৰিব তাৰ সন্দেহ নাই। গ্ৰন্থকাৰে মোক তেওঁৰ লিখা বিলাক কাটিকুটি ঠিক কৰি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। কিন্তু পদ্য কাটিকুটি থিৰ কৰা সহজ কথা নহয়। সেই গুণে মই ঠায়ে ঠায়ে দুই এক শব্দ বা সাৰি পৰিবৰ্ত্তন কৰাত বাহিৰে বিশেষ একো কৰিব নোৱাৰিলোঁ। আমাৰ ভাষাত ভালে বেয়াই যিমান কিতাপ ওলাই সিমানেই মঙ্গল। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>গৌহাটী<br>৬।১০।১৫</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>শ্ৰীহেমন্দ্ৰ গোস্বামী।</center>{{gap|1em}} |} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> roo8htth76liprd0k2kx0clcak26iju 265560 265559 2026-11-05T15:40:05Z BabulB 104 265560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|শলাগনি।}}}} {{gap}}ফুলকলি কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চাই সুখ পালোঁ। এনেই কবিতা শক্তিৰ অভাৱ, তাতে সময়ৰ নাটনি, গতিকে কবিতাবোৰৰ ভাৱ বা মাত্ৰালৈ বিশেষ চকু দিব পোৱা নগল। মুঠতে লিখকৰ প্ৰথম উদ্যমতে সংসাৰৰ নানা লেঠাত যে তেওঁ এই কবিতা পুথিখনি লিখি উলিয়াব পাৰিছে, এইবাবে তেওঁ আমালোকৰ সকলোৰে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। আশা কৰোঁ ভবিষ্যতে তেওঁ আৰু ভাল ভাল কবিতা লিখি আমালোকক সুখ দিব পাৰিব। {{Block right|{{center|<poem>শ্ৰীকামেশ্বৰ দাস বি. এচ্‌ চি ৩০।১০।১৫ বজালী</poem>}}}} {{Dhr|1em}} {{gap}}মই এই কবিতাৰ কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চালোঁ। কেইটিমান পদ্য পঢ়ি {{SIC|বাৰ|বৰ}} ভাল পালোঁ। কিছুমান পদ্যত মাত্ৰাবিলাক থিক হোৱা নাই। গ্ৰন্থকাৰ এজন ন-লিখাৰু; তেওঁ এইদৰে পদ্য লিখাৰ অভ্যাস ৰাখিলে ভবিষ্যতে তেওঁ ভাল পদ্য লিখিব পাৰিব তাৰ সন্দেহ নাই। গ্ৰন্থকাৰে মোক তেওঁৰ লিখা বিলাক কাটিকুটি ঠিক কৰি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। কিন্তু পদ্য কাটিকুটি থিৰ কৰা সহজ কথা নহয়। সেই গুণে মই ঠায়ে ঠায়ে দুই এক শব্দ বা সাৰি পৰিবৰ্ত্তন কৰাত বাহিৰে বিশেষ একো কৰিব নোৱাৰিলোঁ। আমাৰ ভাষাত ভালে বেয়াই যিমান কিতাপ ওলাই সিমানেই মঙ্গল। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>গৌহাটী<br>৬।১০।১৫</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>শ্ৰীহেমন্দ্ৰ গোস্বামী।</center>{{gap|1em}} |} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> lyxbr287lw5t657moydhmzobe8ch37p 265561 265560 2026-11-05T15:40:37Z BabulB 104 265561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|শলাগনি।}}}} {{gap}}ফুলকলি কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চাই সুখ পালোঁ। এনেই কবিতা শক্তিৰ অভাৱ, তাতে সময়ৰ নাটনি, গতিকে কবিতাবোৰৰ ভাৱ বা মাত্ৰালৈ বিশেষ চকু দিব পোৱা নগল। মুঠতে লিখকৰ প্ৰথম উদ্যমতে সংসাৰৰ নানা লেঠাত যে তেওঁ এই কবিতা পুথিখনি লিখি উলিয়াব পাৰিছে, এইবাবে তেওঁ আমালোকৰ সকলোৰে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। আশা কৰোঁ ভবিষ্যতে তেওঁ আৰু ভাল ভাল কবিতা লিখি আমালোকক সুখ দিব পাৰিব। {{Block right|{{center|<poem>শ্ৰীকামেশ্বৰ দাস বি. এচ্‌ চি ৩০।১০।১৫ বজালী</poem>}}}} {{Dhr|1em}} {{gap}}মই এই কবিতাৰ কিতাপখনি আদ্যোপান্ত পঢ়ি চালোঁ। কেইটিমান পদ্য পঢ়ি {{SIC|বাৰ|বৰ}} ভাল পালোঁ। কিছুমান পদ্যত মাত্ৰাবিলাক থিক হোৱা নাই। গ্ৰন্থকাৰ এজন ন-লিখাৰু; তেওঁ এইদৰে পদ্য লিখাৰ অভ্যাস ৰাখিলে ভবিষ্যতে তেওঁ ভাল পদ্য লিখিব পাৰিব তাৰ সন্দেহ নাই। গ্ৰন্থকাৰে মোক তেওঁৰ লিখা বিলাক কাটিকুটি ঠিক কৰি দিবলৈ অনুৰোধ কৰিছিল। কিন্তু পদ্য কাটিকুটি থিৰ কৰা সহজ কথা নহয়। সেই গুণে মই ঠায়ে ঠায়ে দুই এক শব্দ বা সাৰি পৰিবৰ্ত্তন কৰাত বাহিৰে বিশেষ একো কৰিব নোৱাৰিলোঁ। আমাৰ ভাষাত ভালে বেয়াই যিমান কিতাপ ওলাই সিমানেই মঙ্গল। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>গৌহাটী<br>৬।১০।১৫</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|3|r}} | {{ts|ar}} |<center>'''শ্ৰীহেমন্দ্ৰ গোস্বামী।'''</center>{{gap|1em}} |} {{Dhr|1em}}<noinclude></noinclude> c7i0nr0cr2osa82q3rduath14pbds1x 106 73069 265534 264328 2026-11-05T14:03:27Z হানিফ আলী 1925 265534 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী |Language=as |Volume= |Edition= |Author=লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱা |Address=নগাওঁ |Year=1930 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=V |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="প্ৰকাশন" 3="উচৰ্গা" 4="—" 5to7="পূজাৰ সমল" 8="—" 9to12="আগকথা" 13="1" 153="সম্পাদকৰ টোকা" 154="শুধৰণি" 155to158="—"/> |Volumes= |Remarks= |Notes={{GLAMNTF}} |Width= |Css= |Header={{rh|{{{PAGENUM}}}|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী|{{{PAGENUM}}}}} |Footer= }} [[শ্ৰেণী:গল্প]] lbwyub4mq8xzgmul1hcfoajt7veo9n3 104 76578 265593 265250 2026-11-06T04:19:31Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৬|ভোগ।|}} {{Rule|30em}}</noinclude>শিক্ষকৰ ওচৰত দৈত্যশাস্ত্ৰ পঢ়ে, শিক্ষক আঁতৰি গলেই বিষ্ণুৰ উপাসনা কৰে আৰু লৰাবোৰক কয়।— {{Block center|<poem>“অসাৰ সংসাৰ নাই ইহাত বিশ্বাস৷ জানি হৰি ভকতিক কৰিয়ো অভ্যাস।”</poem>}} {{gap}}দৈত্য শিশু বোৰো লাহে লাহে প্ৰহ্লাদৰ ফলীয়া হ’ল৷ এজন দৈত্যশিশুৱে এদিন প্রহ্লাদক সুধিলে, তেওঁ অন্তঃপুৰত থাকি ভক্তি কৰ পৰা শিকিলে? তেতিয়া তেওঁ কলে, ‘‘পিতা তপস্যা কৰিবলৈ গৈ বহুত দিন উভটি নহাত আইক ইন্দ্ৰই হৰি নিলে। বাটত যাওঁতে আয়ে চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া নাৰদ আহি এৰুৱাই দি এজন ঋষিৰ আশ্ৰমত থলেগৈ। আৰু পিতৃতূল্য নাৰদে আইক বিষ্ণু ভক্তি দিলে। মই তেতিয়া তেওঁৰ গৰ্ভত থাকি সকলো কথা শুনি আছিলোঁ। আয়ে পিতাক পাই সকলো কথা পাহৰিলে, মোৰ কিন্তু মনত আছে । এতিয়াও তোমালোকে বিষ্ণু ভক্তি কৰা। তপ, জপ, যজ্ঞ সকলো মিছা। ভক্তি কৰিবলৈ দেৱ দ্বিজ বা ঋষি হ’ব নেলাগে ৷ বহুত শাস্ত্ৰও জানিব নেলাগে। অকল ভক্তিতেই হে নাৰায়ণ সন্তুষ্ট হয়। এই কথা শুনি সকলোৱেই বিষ্ণু ভক্ত হ’ল। ষণ্ডামাৰ্কই আৰু পঢ়াব নোৱাৰা হ'ল। পণ্ডিতে আহি ৰজাক গোচৰ দিলেহি। {{gap}}প্ৰহ্লাদক ওচৰলৈ মাতি আনি ৰজাই খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি, ধৰি গৰ্জ্জনি মাৰি কলে, ‘‘মই ত্ৰৈলোক্যৰ ৰজা। ত্ৰিদশ মোৰ ভয়ত কঁপি থাকে। কেচুৱা লৰা এটাই ইমান দম্ভালি<noinclude></noinclude> j2f60vs36ef0s6dnj2cjxbztjvg6vh5 265594 265593 2026-11-06T04:19:48Z হানিফ আলী 1925 265594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>শিক্ষকৰ ওচৰত দৈত্যশাস্ত্ৰ পঢ়ে, শিক্ষক আঁতৰি গলেই বিষ্ণুৰ উপাসনা কৰে আৰু লৰাবোৰক কয়।— {{Block center|<poem>“অসাৰ সংসাৰ নাই ইহাত বিশ্বাস৷ জানি হৰি ভকতিক কৰিয়ো অভ্যাস।”</poem>}} {{gap}}দৈত্য শিশু বোৰো লাহে লাহে প্ৰহ্লাদৰ ফলীয়া হ’ল৷ এজন দৈত্যশিশুৱে এদিন প্রহ্লাদক সুধিলে, তেওঁ অন্তঃপুৰত থাকি ভক্তি কৰ পৰা শিকিলে? তেতিয়া তেওঁ কলে, ‘‘পিতা তপস্যা কৰিবলৈ গৈ বহুত দিন উভটি নহাত আইক ইন্দ্ৰই হৰি নিলে। বাটত যাওঁতে আয়ে চিঞৰি চিঞৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া নাৰদ আহি এৰুৱাই দি এজন ঋষিৰ আশ্ৰমত থলেগৈ। আৰু পিতৃতূল্য নাৰদে আইক বিষ্ণু ভক্তি দিলে। মই তেতিয়া তেওঁৰ গৰ্ভত থাকি সকলো কথা শুনি আছিলোঁ। আয়ে পিতাক পাই সকলো কথা পাহৰিলে, মোৰ কিন্তু মনত আছে । এতিয়াও তোমালোকে বিষ্ণু ভক্তি কৰা। তপ, জপ, যজ্ঞ সকলো মিছা। ভক্তি কৰিবলৈ দেৱ দ্বিজ বা ঋষি হ’ব নেলাগে ৷ বহুত শাস্ত্ৰও জানিব নেলাগে। অকল ভক্তিতেই হে নাৰায়ণ সন্তুষ্ট হয়। এই কথা শুনি সকলোৱেই বিষ্ণু ভক্ত হ’ল। ষণ্ডামাৰ্কই আৰু পঢ়াব নোৱাৰা হ'ল। পণ্ডিতে আহি ৰজাক গোচৰ দিলেহি। {{gap}}প্ৰহ্লাদক ওচৰলৈ মাতি আনি ৰজাই খাওঁ খাওঁ মূৰ্তি, ধৰি গৰ্জ্জনি মাৰি কলে, ‘‘মই ত্ৰৈলোক্যৰ ৰজা। ত্ৰিদশ মোৰ ভয়ত কঁপি থাকে। কেচুৱা লৰা এটাই ইমান দম্ভালি<noinclude></noinclude> 5jjpyb4ilp7sbvsrzi946gpgtquykns 104 76579 265595 265365 2026-11-06T04:21:07Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh||প্ৰহ্লাদ।|৭}} {{Rule|}}</noinclude>কব, আজি তোৰ মূৰ খাম।’’ প্রহ্লাদে তলকা মাৰি শুনি থাকি লাহেকৈ উত্তৰ দিলে, “পিতা ! প্রভু চক্ৰপাণি সবাতকৈও ডাঙৰ, তোমাৰ মোৰ কথাই নাই, ব্ৰহ্মা আদিয়েও তেওঁৰ চৰণ সেৱে। ত্ৰৈলোক্য গোটেই তেওঁৰ মায়া। তেওঁৰেই সকলো ইয়াকে জানি অসুৰ প্রবৃত্তি এৰি তেওঁৰ শৰণ লোৱাঁ। তেহে পৰকালৰ গতি পাবা ৷ তেতিয়া ৰজাই ক’লে,‘‘মই জানিলো তোৰ মৰিবৰ মন গ’ল ৷ মোতকৈ আৰু ঈশ্বৰ কোন আছে? বাৰু মই এতিয়া তোক খণ্ড খণ্ড কৰি কাটি পেলাওঁ। চাওঁ বাৰু তোৰ হৰিয়ে ৰাখক। আৰু হৰি যদি জগতৰ ঈশ্বৰ সি ক’ত আছে মোক ক।’’ {{gap}}তেতিয়া প্ৰহ্লাদে ক’লে, {{Block center|<poem>“সবাতে আছন্ত জগৎ স্বামী ক্ষতিক স্তম্ভে দেখোহোঁ আমি,”</poem>}} {{gap}}এইকথা দৈত্যপতিয়ে শুনিয়েই দাঁত মূৰ কামুৰি আসনৰ পৰা জাপ মাৰি পৰি বিম্বা-শবদে গৈ খঙৰ কোবত ওচৰত থকা। স্তম্ভটো একে ভূকুয়ে ভাঙ্গি পেলালে। {{gap}}স্তম্ভৰ ভিতৰৰ পৰা সিংহনাদ কৰি নৃসিংহ অৱতাৰ হৈ হিৰণ্যকশিপুক আঠুৰ ওপৰত লৈ নখেৰে চিৰি মাৰি পেলালে। এওঁক মাৰিলত দেৱতা সকলেও সন্তোষ পালে। তেতিয়া সকলোবোৰ দেৱতা আহি নৃসিংহৰূপী বিষ্ণুক ক্রোধ সামৰিবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিলেহি সিমানতো তেওঁৰ খঙ মাৰ নোযোৱা দেখি লক্ষ্মী দেবীক স্বামীৰ খঙ মাৰ নিয়াবলৈ মাতি আনি-<noinclude></noinclude> dvu82g1v9k7bh898cz03ptj30pmk02w 104 76580 265596 265419 2026-11-06T04:23:17Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>লেগৈ। লক্ষ্মীযে আহি ভয়ঙ্কৰ ৰূপ দেখি আঁতৰৰে পৰা উলটি,লৰ মাৰিলে। {{gap}}তেতিয়া প্রহ্লাদক ব্ৰহ্মাই বিষ্ণুৰ খঙ মাৰ নিয়াবলৈ ক’লে ৷ প্রহ্লাদে ব্ৰহ্মাৰ বচন মতে লাহে লাহে তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ মাটিত দীঘল দি কৰযোৰ কৰি চৰণত ধৰি পৰি আছে। নৃসিংহই বহুত পৰৰ পাচত হাঁহি পেলালে আৰু নিজহাতে প্ৰহ্লাদক কোলাত তুলি ললে। প্রহ্লাদে তেতিয়া অনেক কাকুতি কৰিলেঃ- {{Block center|<poem> কিবা স্তুতি নতি{{gap|4em}}কৰিবোহোঁ আমি {{gap|3em}}অসুৰ ক্ৰুৰ স্বভাৱ। ভয়ঙ্কৰ কোপ{{gap|4em}}দেখিয়া তোমাৰ {{gap|3em}}প্রভু ভয় মোৰ নাই। সংসাৰ চক্ৰৰ{{gap|4em}}নিকাৰ দেখিয়া {{gap|3em}}সদায় খাতু উৰাই।</poem>}} এইদৰে বহুবিধ স্তুতি কৰি প্ৰহ্লাদ পৰি আছে। তেতিয়া নৰসিংহৰ খঙ মাৰ গ’ল আৰু প্রহ্লাদক কলে, “তোমাৰ ভক্তিত মই তুষ্ট হৈছোঁ। এতিয়া কি বৰ লাগে লোৱাঁ”?তেতিয়া প্রহ্লাদে ক’লে- {{Block center|<poem>“তোমাৰ অকাম ভৃত্য আমি তুমিও নিষ্কাম মোৰ দ্বামী”</poem>}} {{gap}}এই কথা শুনি নৃসিংহই বৰ সন্তোষ পাই গদ গদ মাতেৰে ক’লে, “তোমাৰ নিচিনা ভক্তক একো বৰ দিব নেলাগে।<noinclude></noinclude> 7medrssrvees4omvaxdihjbhk6syzbw 104 76582 265553 210333 2026-11-05T15:05:20Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude><center>{{Xxxx-larger|'''কংশ।'''}}</center> {{gap}}মথুৰাত উগ্ৰসেন নামে এজন ৰজা আছিল। তেওঁৰ কংশ নামে এজন পুতেক আছিল। এওঁ জৰাসন্ধ ৰজাৰ অস্তি আৰু প্ৰাপ্তি নামে দুজনী ছোৱালী বিয়া কৰালে। এওঁ সৰুৰে পৰা খঙাল আৰু দুষ্ট আছিল। তেওঁৰ দৰেই জৰাসন্ধ শশুৰেকক পাই এওঁৰ দৌৰাত্ম্য দুগুণে চৰিল। এওঁ আনকি পিতাককো অনেক কষ্ট দিছিল। সকলো মানুহক দুখ দিয়াৰ সীমা নৰল। এনেতে এওঁৰ ভনীয়েক দৈৱকীক বসুদেৱলৈ বিয়া দিলে । {{gap}} বিয়াৰ দিনাই আকাশৰ পৰা দৈববাণী শুনিলে, "কংশ! দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰই তোমাক মাৰিব।" এই কথা শুনিয়েই ভনীয়েকক মাৰি পেলাব খুজিছিল কিন্তু অনেকে বৰাই বুজাই হে তেতিয়া ৰাখিলে। বিয়াৰ পাচত বসুদেৱ-দৈৱকীক বন্দীশালত সুমাই থলে। সময়ত এটা এটাকৈ সাতোটা লৰা হল। সাতোওটাক কংশই ওপজা মাত্রেই নি মাৰি পেলোৱালে। ইতি মধ্যে উগ্ৰসেনক বন্দী কৰি কংশ ৰজা হল। {{gap}}ভাদ মাহৰ কৃষ্ণা অষ্টমীৰ দিনা দুপৰ ৰাতি ৰোহিনী নক্ষত্ৰত শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম হয়। সেই সময়ত ভয়ানক শিল বৰষুণ হৈছিল। পালী পহৰীয়া আটাই বোৰৰ টোপণি<noinclude></noinclude> b7bsltdm3bjgj25lk2kny05qj8my74y 265598 265553 2026-11-06T04:36:59Z হানিফ আলী 1925 265598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{Dhr|2em}} <center>{{Xxx-larger|কংশ।}}</center> {{gap}}মথুৰাত উগ্ৰসেন নামে এজন ৰজা আছিল। তেওঁৰ কংশ নামে এজন পুতেক আছিল। এওঁ জৰাসন্ধ ৰজাৰ অস্তি আৰু প্ৰাপ্তি নামে দুজনী ছোৱালী বিয়া কৰালে। এওঁ সৰুৰে পৰা খঙাল আৰু দুষ্ট আছিল। তেওঁৰ দৰেই জৰাসন্ধ শশুৰেকক পাই এওঁৰ দৌৰাত্ম্য দুগুণে চৰিল। এওঁ আনকি পিতাককো অনেক কষ্ট দিছিল। সকলো মানুহক দুখ দিয়াৰ সীমা নৰল। এনেতে এওঁৰ ভনীয়েক দৈৱকীক বসুদেৱলৈ বিয়া দিলে । {{gap}} বিয়াৰ দিনাই আকাশৰ পৰা দৈববাণী শুনিলে, "কংশ! দৈৱকীৰ অষ্টম পুত্ৰই তোমাক মাৰিব।" এই কথা শুনিয়েই ভনীয়েকক মাৰি পেলাব খুজিছিল কিন্তু অনেকে বৰাই বুজাই হে তেতিয়া ৰাখিলে। বিয়াৰ পাচত বসুদেৱ-দৈৱকীক বন্দীশালত সুমাই থলে। সময়ত এটা এটাকৈ সাতোটা লৰা হল। সাতোওটাক কংশই ওপজা মাত্রেই নি মাৰি পেলোৱালে। ইতি মধ্যে উগ্ৰসেনক বন্দী কৰি কংশ ৰজা হল। {{gap}}ভাদ মাহৰ কৃষ্ণা অষ্টমীৰ দিনা দুপৰ ৰাতি ৰোহিনী নক্ষত্ৰত শ্ৰীকৃষ্ণৰ জন্ম হয়। সেই সময়ত ভয়ানক শিল বৰষুণ হৈছিল। পালী পহৰীয়া আটাই বোৰৰ টোপণি<noinclude></noinclude> 9njs3k4oiy463chudsvnce3xluh7pmv 104 76584 265602 210335 2026-11-06T05:40:46Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{Xxx-larger|সতী।}}</center></noinclude>{{gap}}স্বায়ম্ভুব মুনিৰ ভাৰ্য্যাৰ নাম শতৰূপা। তেওঁলোকৰ আকুতি, দেবপুতি আৰু প্ৰসুতি নামে তিনটি ছোৱালী হয়। প্রসুতিক দক্ষলৈ বিয়া দিয়ে । এওঁলোকৰ ষোলজনী ছোৱালী হয়। নিচেই নুমলীয়াটীৰ নাম সতী। এওঁক ব্ৰহ্মাৰ কথামতে মহাদেৱলৈ বিয়া দিয়ে। মহাদেৱৰ গাত বাঘৰ ছাল মূৰত জঁট ডিঙ্গিত মানুহৰ মূৰৰ মালা। কঁকালত লেংটি কাষলটিৰ তলত ভাঙ্গ খোৱা সজুলীৰ এটা জোলোঙ্গা;—তেওঁৰ ঘৰ নাই দুৱাৰ নাই,আপোন নাই,পৰ নাই যতে ৰাতি ততে কাটি। {{gap}}এদিন ভৃগু ঋষিয়ে এটা বৰ ডাঙ্গৰ যজ্ঞ পাতিছিল। সেই যজ্ঞলৈ ব্ৰাহ্মণ দেৱতা আদি সকলোকে মাতিছিল। সদাশিৱও বাদ পৰা নাছিল। যজ্ঞৰ দিনা সকলোবোৰ গৈ সভাত বহি থকাৰ পাচত দক্ষ সেই সভাত সোমালগৈ। এওঁক দেখি ব্ৰহ্মা আৰু বিষ্ণুৰ বাহিৰে আটায়ে বহাৰ পৰা থিয় হৈ যথাবিহিত সন্মান কৰিলে কিন্তু মহাদেৱে শহুৰেকক মান কৰক চাৰি তেওঁৰ ফাললৈ চকুৰেই নেচালে। শহুৰৰ এনে অনাদৰ দক্ষই সহিব নোৱাৰিলে। তেওঁৰ জোঁৱায়েকলৈ বৰ খঙ উঠিল আৰু সভাৰ আগতে শিৱক এইদৰে গালিপাৰি-<noinclude></noinclude> er0q8jsr5iiw8ntvoehkw000o4ju97b 104 76585 265603 210336 2026-11-06T06:32:18Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||সতী।|১৩}} {{Rule|}}</noinclude>বলৈ ধৰিলে।—"সভাসদ সকল! চাওকচোন শিৱ কেনে নিলাজ। ই, ইয়াত থাকি আপোনালোকৰো মান হানি কৰিছে। চাওক চোন এই নাঙ্গঠা, লেতেৰা অঘৰীটোৱে কোনেও নকৰা কাম বোৰ কেনেকৈ কৰি ফুৰে। সি এই বিষয় দুখ পাওক চাৰি আনন্দ হে পায়। মোৰ সাবিত্রীৰ নিচিনা সতীক এই মদাহীটোলৈ ব্রহ্মাৰ খাটিৰত বিয়া দিলোঁ। ই এতিয়া মোৰ শিষ্য। ই মোক কি কৰিব লাগিছিল আৰু কি কৰিছে। ইয়ালৈ মোৰ ছোৱালী নিদিলো জানিবা শূদিৰক বেদ জ্ঞান দিলোঁ। ই স্মশানৰ মানুহ, মদখাই পৰি থাকিব লাগে, এই জ্ঞানী মণ্ডলীলৈ ইয়াক কোনে মাতিছিল?” এই দৰে উধাই মুধাই পাৰে মানে শিৱক গালি পাৰিবলৈ ধৰিলে। শঙ্কৰৰ খঙ্গ উঠক চাৰি এই বোৰ কথালৈ কাণ সাৰেই নহল। দক্ষৰ খং ইমান বেচিকৈ উঠিছিল যে তেওঁ আৰু তাত থাকিব নোৱাৰি ঘৰলৈ উলটি গল। এওঁ যোৱাৰ পাচত সদাশিৱৰ ফলীয়া জন চেৰেক লোকেৰে দক্ষৰ ফলীয়া জন চেৰেকেৰ কাজিয়া লাগিল। ক্রমাৎ উভয় দলৰে মৰা-মৰি লাগে যেন হল। কথা বিষম দেখি সদাশিৱই তেওঁৰ ফলীয়া কেজনক লগত লৈ কৈলাশলৈ গুচি গল। {{gap}}দক্ষৰ ঘৰতো খঙ মাৰ নগল। শিৱক কি উপায়ে অপমান কৰিব পাৰে সেই কথা দিনে ৰাতিয়ে ভাবিবলৈ ধৰিলে। দৈবাৎ এদিন ব্রহ্মা আহি দক্ষক কলেহি,—যদি তেওঁ এটা যজ্ঞ পাতি সকলোবোৰ দেবতা বামুণ আনি খুৱাব পাৰে তেনে<noinclude></noinclude> 1tluhgbswg4fi2sjabwx7astbggkmsr 104 76671 265624 210422 2026-11-06T09:17:20Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|১৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>হলে তেওঁক সকলো ৰজাৰ ওপৰত চক্রবর্ত্তী ৰজা পাতিব। দক্ষই যিহকে বিচাৰিছিল তাকে পালে। {{gap}}ব্ৰহ্মাৰ কথামতে বাজপেয় যজ্ঞ শেষ কৰি বৃহষ্পতি যজ্ঞ আৰম্ভ কৰিলে। ইয়াত সকলো দেৱ দেৱতা মিতিৰ কুটুম লৰা ছোৱালী, অঙ্গহি বঙ্গহী সকলোলৈকে ভাগ থলে কিন্তু নথলে অকল সতী আৰু মহাদেৱলৈ। নাৰদক মানুহ মতাৰ ভাৰ দিলে। তেওঁক কলে স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্যৰ ভিতৰত কোনো দেৱতা ব্ৰাহ্মণেই বাদ নপৰে যেন। কিন্তু সতীয়ে যেন এই কথাৰ ভূকে নেপায়। নাৰদে আনন্দ মনেৰে এই কামৰ ভাৰ ললে, আৰু দক্ষৰ আগত সতীৰ ঘৰ নোসোমাওঁ বুলিও কৈ থলে। {{gap}}নাৰদে মানুহক কাজিয়া জগাই ভাল পায়, সেইবাবেই হব পাই পোন প্রথমেই সতীৰ ঘৰতেই সদাশিৱই নেদেখাকৈ সোমাল আৰু সকলো কথা ভাঙ্গি পাতি কলে। এই কথা কিন্তু শঙ্কৰে নজনা ভাবতে থাকিল । {{gap}}যজ্ঞৰ দিন পৰিল, লাহে লাহে এটি দুটিকৈ মানুহ যোৱা দেখি সতীৰ মন উগুলঠুগুল লাগিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}লাহে লাহে মহাদেৱৰ ওচৰ চাপি সতীয়ে কবলৈ ধৰিলে। “নাথ! পিতাই মহাযজ্ঞ পাতিছে। ভালৈ যাওঁহক বলক।তাত আমাক ভাল ভাল কাপোৰ আৰু অলঙ্কাৰ দিব। আই বাইহঁতক বহুত দিনৰ মূৰত দেখি আনন্দ পাম। চাওক চোণ সৌৱা অনেক নিলগীয়া মানুহো তালৈ গৈছে।” তেতিয়া<noinclude></noinclude> 7u4gb4h351e2vgms2pesuujcwe2sfo3 104 77096 265575 211285 2026-11-05T18:04:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|২৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>আৰু দাম্পত্য প্ৰণয় কমি গৈ দেশত ঘোৰ অশান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে। {{gap}}ডেকা-গাভৰুৱে উদ্দাম যৌৱন কালত জীৱনৰ লগৰীকযি চকুৰে চাব আৰু যি পৰীক্ষাৰে বিচাৰ কৰিব, বয়সস্থ অভিজ্ঞগুৰুজনসকলে তেনে চকুৰে আৰু তেনে পৰীক্ষাৰে পৰীক্ষানকৰে। পাশ্চাত্য দেশৰ লগত অমিল বাবে আমাৰ এইনিয়ম পাশ্চাত্য ভাৱাপন্ন বহুতে নিন্দা কৰে; কিন্তু আমাৰএই দস্তুৰ বেয়া হলে, আমাৰ ইয়াত গিৰীয়েক-ঘৈণীয়েক-বিলাকৰ ভিতৰত সত্তাৱ বৰ কম দেখিলোহেঁতেন কিন্তুপ্ৰকৃতপক্ষে তেনে অসদ্ভাৱ আমি বৰ কমকৈ দেখোঁ। আমাৰভিতৰত যে গিৰীয়েক-ঘৈণীয়েকৰ ভিতৰত মনত অমিল নাই,সেইটো নহয়; কিন্তু যিবোৰ দেশত ডেকা-গাভৰুৱে নিজৰজীৱনৰ লগৰী নিজে বাছি লয়, সেইবোৰ দেশতকৈপৰিমাণে কম। {{gap}}এই বিষয়ে ভাৰতবৰ্ষত বহুদিন বাস কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ কথা ভালকৈ বোধগম্য হোৱা এগৰাকী পাশ্চাত্য মহিলাই লিখিছে—"The Indian woman is 9 times out of 10 quite content with the choice of others. There are indeed few happier households than Indianones or rather one should use the past tense.Since the Indian girls are beginning to readnovels and would ere long grasp fact that lovemakes the world go round by turning people's{{nop}}<noinclude></noinclude> r9itbdi5n29ut90soi4ig1q2qfgyh4e 265576 265575 2026-11-05T18:05:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 265576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|২৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>আৰু দাম্পত্য প্ৰণয় কমি গৈ দেশত ঘোৰ অশান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে। {{gap}}ডেকা-গাভৰুৱে উদ্দাম যৌৱন কালত জীৱনৰ লগৰীকযি চকুৰে চাব আৰু যি পৰীক্ষাৰে বিচাৰ কৰিব, বয়সস্থ অভিজ্ঞ গুৰুজন সকলে তেনে চকুৰে আৰু তেনে পৰীক্ষাৰে পৰীক্ষানকৰে। পাশ্চাত্য দেশৰ লগত অমিল বাবে আমাৰ এইনিয়ম পাশ্চাত্য ভাৱাপন্ন বহুতে নিন্দা কৰে; কিন্তু আমাৰএই দস্তুৰ বেয়া হলে, আমাৰ ইয়াত গিৰীয়েক-ঘৈণীয়েক-বিলাকৰ ভিতৰত সত্তাৱ বৰ কম দেখিলোহেঁতেন কিন্তুপ্ৰকৃতপক্ষে তেনে অসদ্ভাৱ আমি বৰ কমকৈ দেখোঁ। আমাৰভিতৰত যে গিৰীয়েক-ঘৈণীয়েকৰ ভিতৰত মনত অমিল নাই,সেইটো নহয়; কিন্তু যিবোৰ দেশত ডেকা-গাভৰুৱে নিজৰজীৱনৰ লগৰী নিজে বাছি লয়, সেইবোৰ দেশতকৈপৰিমাণে কম। {{gap}}এই বিষয়ে ভাৰতবৰ্ষত বহুদিন বাস কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ কথা ভালকৈ বোধগম্য হোৱা এগৰাকী পাশ্চাত্য মহিলাই লিখিছে—"The Indian woman is 9 times out of 10 quite content with the choice of others. There are indeed few happier households than Indianones or rather one should use the past tense.Since the Indian girls are beginning to readnovels and would ere long grasp fact that lovemakes the world go round by turning people's{{nop}}<noinclude></noinclude> jn6yhs2uu0j29mgzi2k0kjrf5yyzvyx 265577 265576 2026-11-05T18:06:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 265577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|২৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>আৰু দাম্পত্য প্ৰণয় কমি গৈ দেশত ঘোৰ অশান্তিৰ সৃষ্টি হৈছে। {{gap}}ডেকা-গাভৰুৱে উদ্দাম যৌৱন কালত জীৱনৰ লগৰীকযি চকুৰে চাব আৰু যি পৰীক্ষাৰে বিচাৰ কৰিব, বয়সস্থ অভিজ্ঞ গুৰুজন সকলে তেনে চকুৰে আৰু তেনে পৰীক্ষাৰে পৰীক্ষানকৰে। পাশ্চাত্য দেশৰ লগত অমিল বাবে আমাৰ এইনিয়ম পাশ্চাত্য ভাৱাপন্ন বহুতে নিন্দা কৰে; কিন্তু আমাৰএই দস্তুৰ বেয়া হলে, আমাৰ ইয়াত গিৰীয়েক-ঘৈণীয়েক-বিলাকৰ ভিতৰত সত্তাৱ বৰ কম দেখিলো হেঁতেন কিন্তু প্ৰকৃতপক্ষে তেনে অসদ্ভাৱ আমি বৰ কমকৈ দেখোঁ। আমাৰ ভিতৰত যে গিৰীয়েক-ঘৈণীয়েকৰ ভিতৰত মনত অমিল নাই, সেইটো নহয়; কিন্তু যিবোৰ দেশত ডেকা-গাভৰুৱে নিজৰ জীৱনৰ লগৰী নিজে বাছি লয়, সেইবোৰ দেশতকৈ পৰিমাণে কম। {{gap}}এই বিষয়ে ভাৰতবৰ্ষত বহুদিন বাস কৰি ভাৰতবৰ্ষৰ কথা ভালকৈ বোধগম্য হোৱা এগৰাকী পাশ্চাত্য মহিলাই লিখিছে—"The Indian woman is 9 times out of 10 quite content with the choice of others. There are indeed few happier households than Indianones or rather one should use the past tense.Since the Indian girls are beginning to readnovels and would ere long grasp fact that lovemakes the world go round by turning people's{{nop}}<noinclude></noinclude> 1g8mfmjq3o3k72jwkzoy1pgg7e5lajz 104 77100 265570 211289 2026-11-05T17:22:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>26- মাতৃজাতি ভক্তই চণ্ডীৰ ওচৰত তেওঁৰ মনত সন্তোষ দিব পৰা আৰু তেওঁৰ মন আৰু চিত্ত বৃত্তিৰ দৰে যাৰ চিত্ত বৃত্তি তেনে তিৰোতা হে প্ৰাৰ্থনা কৰে, কেৱল “ৰূপৱতী” নহয়। আমাৰ শাস্ত্ৰমতে তিৰোতাৰ লক্ষণ দিলোঁ, এতিয়া পাশ্চাত্য পণ্ডিতসকলে তিৰোতা কেনে হব লাগে বুলি কয় চোৱা। স্যাৰ হেনৰী টেইলৰ মতে প্ৰকৃত ঘৈণীৰ গাত এনেবোৰ গুণ থাকিব লাগিব, যি গুণৰ বলত তেওঁ ঘৰখন আচলতে শান্তিপূৰ্ণ বিশ্ৰামৰ ঠাই কৰিব পাৰে, আৰু সেই হেতুকে তেওঁ গিৰীয়েকক ঘৰুৱা সুবিধা অসুবিধাৰ চিন্তাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব লাগিব, আৰু যাতে গিৰীয়েকৰ সেইবাবে ধাৰ নালাগে তাৰো যত্ন কৰিব লাগিব। ঘৈণীয়েক গিৰীয়েকৰ ৰুচিসম্পন্না আৰু তেওঁৰ চকুত ভাল লগা হব লাগিব। “যি ঘৰলৈ আহি গিৰীয়েকে বাহিৰৰ অশান্তি আৰু পৰিশ্ৰমৰ পৰা জিৰণি লব পাবে, তেনে আনন্দৰ আৰু শান্তিৰ যদি ঘৰখন ঘৈণীয়েকে কৰিব নোৱাৰে, তেনেহলে ভগৱানে সেই হতভাগাক ৰক্ষা কৰক, কাৰণ তেওঁ গৃহহীন।” স্মাইল্‌ছ, এই বিলাকৰ পৰা বুজিব৷' যে প্ৰকৃত ঘৈণীৰ গাত কি কি গুণ থাকিব লাগিব। এই বিষয়ত পাশ্ছাত্য আৰু আমাৰ শাস্ত্ৰীয় মত বিশেষ তাৰতম্য নাই। সতীত্ব— ফুলৰ সুগন্ধ যেনে, তিৰোতাৰ সতীত্বও তেনে। মদাৰ ফুল আৰু ঘূতি ফুলৰ ভিতৰত যি তফাৎ সতীত্বহীন।<noinclude></noinclude> pbk1mpz82gf2im173ra65vwfm535t7v 265573 265570 2026-11-05T17:48:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|২৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>{{gap}}ভক্তই চণ্ডীৰ ওচৰত তেওঁৰ মনত সন্তোষ দিব পৰা আৰু তেওঁৰ মন আৰু চিত্ত বৃত্তিৰ দৰে চিত্ত বৃত্তিতেনে তিৰোতা হে প্ৰাৰ্থনা কৰে, কেৱল “ৰূপৱতী” নহয়। {{gap}}আমাৰ শাস্ত্ৰমতে তিৰোতাৰ লক্ষণ দিলোঁ, এতিয়া পাশ্চাত্য পণ্ডিতসকলে তিৰোতা কেনে হব লাগে বুলিকয় চোৱা। {{gap}}স্যাৰ হেনৰী টেইলৰ মতে প্ৰকৃত ঘৈণীৰ গাত এনেবোৰগুণ থাকিব লাগিব, যি গুণৰ বলত তেওঁ ঘৰখন আচলতে শান্তিপূৰ্ণ বিশ্ৰামৰ ঠাই কৰিব পাৰে, আৰু সেই হেতুকে তেওঁ গিৰীয়েকক ঘৰুৱা সুবিধা অসুবিধাৰ চিন্তাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব লাগিব, আৰু যাতে গিৰীয়েকৰ সেইবাবে ধাৰ নালাগে তাৰো যত্ন কৰিব লাগিব। ঘৈণীয়েক গিৰীয়েকৰ ৰুচিসম্পন্না আৰু তেওঁৰ চকুত ভাল লগা হব লাগিব। {{gap}}“যি ঘৰলৈ আহি গিৰীয়েকে বাহিৰৰ অশান্তি আৰু পৰিশ্ৰমৰ পৰা জিৰণি লব পাৰে, তেনে আনন্দৰ আৰু শান্তিৰ যদি ঘৰখন ঘৈণীয়েকে কৰিব নোৱাৰে, তেনেহলে ভগৱানে সেই হতভাগাক ৰক্ষা কৰক, কাৰণ তেওঁ গৃহহীন।” স্মাইল্‌ছ {{gap}}এই বিলাকৰ পৰা বুজিব৷' যে প্ৰকৃত ঘৈণীৰ গাত কিকি গুণ থাকিব লাগিব। এই বিষয়ত পাশ্ছাত্য আৰু আমাৰ শাস্ত্ৰীয় মত বিশেষ তাৰতম্য নাই {{gap}}সতীত্ব— ফুলৰ সুগন্ধ যেনে, তিৰোতাৰ সতীত্বও তেনে।মদাৰ ফুল আৰু ঘূতি ফুলৰ ভিতৰত যি তফাৎ সতীত্বহীনা।<noinclude></noinclude> 78jr7ejnoelccopj8pv9ylmxdre7v0l 265574 265573 2026-11-05T17:49:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|২৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>{{gap}}ভক্তই চণ্ডীৰ ওচৰত তেওঁৰ মনত সন্তোষ দিব পৰা আৰু তেওঁৰ মন আৰু চিত্ত বৃত্তিৰ দৰে চিত্ত বৃত্তিতেনে তিৰোতা হে প্ৰাৰ্থনা কৰে, কেৱল “ৰূপৱতী” নহয়। {{gap}}আমাৰ শাস্ত্ৰমতে তিৰোতাৰ লক্ষণ দিলোঁ, এতিয়া পাশ্চাত্য পণ্ডিতসকলে তিৰোতা কেনে হব লাগে বুলিকয় চোৱা। {{gap}}স্যাৰ হেনৰী টেইলৰ মতে প্ৰকৃত ঘৈণীৰ গাত এনেবোৰগুণ থাকিব লাগিব, যি গুণৰ বলত তেওঁ ঘৰখন আচলতে শান্তিপূৰ্ণ বিশ্ৰামৰ ঠাই কৰিব পাৰে, আৰু সেই হেতুকে তেওঁ গিৰীয়েকক ঘৰুৱা সুবিধা অসুবিধাৰ চিন্তাৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব লাগিব, আৰু যাতে গিৰীয়েকৰ সেইবাবে ধাৰ নালাগে তাৰো যত্ন কৰিব লাগিব। ঘৈণীয়েক গিৰীয়েকৰ ৰুচিসম্পন্না আৰু তেওঁৰ চকুত ভাল লগা হব লাগিব। {{gap}}“যি ঘৰলৈ আহি গিৰীয়েকে বাহিৰৰ অশান্তি আৰু পৰিশ্ৰমৰ পৰা জিৰণি লব পাৰে, তেনে আনন্দৰ আৰু শান্তিৰ যদি ঘৰখন ঘৈণীয়েকে কৰিব নোৱাৰে, তেনেহলে ভগৱানে সেই হতভাগাক ৰক্ষা কৰক, কাৰণ তেওঁ গৃহহীন।” স্মাইল্‌ছ {{gap}}এই বিলাকৰ পৰা বুজিব৷' যে প্ৰকৃত ঘৈণীৰ গাত কিকি গুণ থাকিব লাগিব। এই বিষয়ত পাশ্ছাত্য আৰু আমাৰ শাস্ত্ৰীয় মত বিশেষ তাৰতম্য নাই {{gap}}সতীত্ব— ফুলৰ সুগন্ধ যেনে, তিৰোতাৰ সতীত্বও তেনে।মদাৰ ফুল আৰু ঘূতি ফুলৰ ভিতৰত যি তফাৎ সতীত্বহীনা।{{nop}}<noinclude></noinclude> 6pxqivmj218n0rjqr827hibz2d85pty 104 79531 265545 230605 2026-11-05T14:47:44Z BabulB 104 265545 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xxxx-larger|'''অলকা'''}}}} {{Dhr|20em}} {{center|{{Xx-larger|'''শ্ৰীৰত্নকান্ত বৰকাকতী'''}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> itjibk9r1rgxbakmbqppuw5owvkp5t6 104 79532 265546 230607 2026-11-05T14:48:12Z BabulB 104 265546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xxxx-larger|'''অলকা'''}}}} {{Dhr|20em}} {{center|{{X-larger|'''শ্ৰীৰত্নকান্ত বৰকাকতী'''}}}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> jh6o20apv60ucvhyl3w22hxsnrmlfqf 104 79534 265547 230609 2026-11-05T14:49:24Z BabulB 104 265547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|পাতনি}}}} {{gap}}আজি পোন্ধৰ বছৰ মানৰ আগেয়ে নাটক আকাৰত লিখি থোৱা দৃশ্য কেইটামান পৰি আছিল। জনদিয়েক বন্ধুৰ চেপাত পৰি তাকে এখন নাটক বুলি চেপি উলিয়াবৰ মন গʼল। ফলত এইখন নাটকেই হলনে নাই তাহানিৰ বিখ্যাত বঙ্গীয় লেখক ৺কালীপ্ৰসন্ন ঘোষ বিদ্যাসাগৰে কোৱাৰ দৰে “না মিষ্টি না-টক” অৰ্থাৎ নহয় মিঠা নহয় টেঙা কিবা এটাই হল তাক নাট্য ৰসজ্ঞ পণ্ডিত সাহিত্যৰ ৰথী সাৰথীসকলে বিচাৰ কৰি এটা “ৰায়” নিশ্চয় দিব। ৰচোঁতাৰ ফালৰ পৰা কʼবলগা ইমানেই যে “প্ৰগতি”ৰ গতিত অসমীয়া সাহিত্যই লৰ ধৰিছে যেনেকৈ তৰা-নৰা ছিঙি, তালৈ চাই এইখন সাহিত্যৰ দুৰ্গতিৰ গড় খাৱৈতহে পৰি থাকিব যেন পাওঁ। কাৰণ প্ৰথমতঃ ইয়াৰ আখ্যানটোৱেই “মডাৰ্ণ” (Modern) নহয়, সুদূৰ অতীতৰ এটা পুৰণি ঘটনা। দ্বিতীয়তঃ ঘটনা অতীতৰ হলেও বৰ্ণনা বৰ্ত্তমানৰ নহয়,—মানুহৰ দাঁত চুলি সৰি পকি বুঢ়া হৈ গলেও দেশ দস্তুৰ মতে কৃত্ৰিম দাঁত আৰু কলপ লগাই ডেকা হৈ থকাৰ সুসভ্য চেষ্টা এটাও নাটক খনত প্ৰকাশ পোৱা নাই। তৃতীয়তঃ ইয়াৰ বিষয় বস্তুটোও পুৰণিও পুৰণি আও পুৰণি, আনকি এই যুগৰ সাহিত্যৰ সাত ঢাপৰ বাজ। বৰ্ত্তমান যুগ-সাহিত্যৰ বিষয় হেনো মানৱতাহে, তাত অতিমানৱ (Superman) কিম্বা ঈশ্বৰ বা অতিপুৰুষ বা পৰম পুৰুষলৈ হেনো অকণো ঠাই নাই। ইত্যাদি কথা ভাবি চিন্তিয়েই অসমীয়া সাহিত্যৰ এই দুৰ্ঘোৰ অবাস্তৱ বাস্তৱবাদৰ দিনতো কিতাপখনৰ নামকৰণ কৰা হল “অলকা” {{nop}}<noinclude></noinclude> 2i0gzng9e1zcurpgha6t9wm8wrs87hg 104 79537 265548 231577 2026-11-05T14:51:22Z BabulB 104 265548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" />{{rh||{{X-larger|প্রকাশন পৰ্ষদ্‌}}|}}</noinclude>{{gap}}বিভিন্ন বিষয়ৰ আবশ্যকীয় গ্রন্থ, প্রণয়ন সম্পাদন আৰু প্রকাশৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ বাহিৰেও অসমৰ ন পুৰণি গ্রন্থকাৰসকলক গ্রন্থ প্রকাশত আৰ্থিক সাহায্য যোগোৱাৰ উদ্দেশ্যে অসম চৰকাৰে এখন প্রকাশন পৰ্ষদ্‌ (Publication Board) প্রতিষ্ঠা কৰে ১৯৫৮ চনৰ শেষ ভাগত। চলিত বছৰৰ পৰা প্রকাশন পৰ্ষদৰ কাম আৰম্ভ হৈছে। {{gap}}শিশু সাহিত্য, বিজ্ঞান, দৰ্শন, সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ আলোচনা আদি বিবিধ বিষয়ৰ গ্রন্থ প্রণয়ন, অনুবাদ আৰু সম্পাদনাৰ কাম বৰ্ত্তমান প্ৰকাশন পৰ্ষদৰ হাতত লৈছে। প্রকাশন পৰ্ষদৰ প্রথম প্রকাশ ৰূপে চক্ৰৱৰ্ত্তী ৰাজা গোপাল আচাৰীৰ মহাভাৰতৰ অসমীয়া অনুবাদ, আৰু অসম ছাত্র সন্মেলনৰ প্রথম অধিবেশনৰ পৰা চৈধ্য জনা সভাপতিৰ অভিভাষণ “ভাষামালা” অলপতে প্রকাশ হব । {{gap}}ইয়াৰ বাহিৰে প্রকাশন পৰ্ষদে প্রথম পৰ্যায়ত বিভিন্ন বিষয়ৰ,সৰু-বৰ একৈশখন পুথি প্রকাশৰ বাবে গ্ৰন্থকাৰ সকললৈ আৰ্থিক সাহাৰ্য্য আগ বঢ়াইছে। {{gap}}“অলকা” প্রকাশন পৰ্ষদৰ পৰা আৰ্থিক সাহায্য পোৱা পুথি সমূহৰ ভিতৰৰে এখন। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>গুৱাহাটী ।<br>২৪।১২।৫৮</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center> Sd/- '''শ্ৰীবিশ্ব নাৰায়ণ শাস্ত্ৰী'''<br/>সচিব,প্রকাশন পর্ষদ, অসম<br/>গুৱাহাটী</center>{{gap|1em}} |}<noinclude></noinclude> s31803ox9laq529r2qqryrchwey4wb5 265549 265548 2026-11-05T14:51:47Z BabulB 104 265549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Babulbaishya" />{{rh||{{X-larger|প্রকাশন পৰ্ষদ্‌}}|}}</noinclude>{{gap}}বিভিন্ন বিষয়ৰ আবশ্যকীয় গ্রন্থ, প্রণয়ন সম্পাদন আৰু প্রকাশৰ ব্যৱস্থা কৰাৰ বাহিৰেও অসমৰ ন পুৰণি গ্রন্থকাৰসকলক গ্রন্থ প্রকাশত আৰ্থিক সাহায্য যোগোৱাৰ উদ্দেশ্যে অসম চৰকাৰে এখন প্রকাশন পৰ্ষদ্‌ (Publication Board) প্রতিষ্ঠা কৰে ১৯৫৮ চনৰ শেষ ভাগত। চলিত বছৰৰ পৰা প্রকাশন পৰ্ষদৰ কাম আৰম্ভ হৈছে। {{gap}}শিশু সাহিত্য, বিজ্ঞান, দৰ্শন, সাহিত্য-সংস্কৃতিৰ আলোচনা আদি বিবিধ বিষয়ৰ গ্রন্থ প্রণয়ন, অনুবাদ আৰু সম্পাদনাৰ কাম বৰ্ত্তমান প্ৰকাশন পৰ্ষদৰ হাতত লৈছে। প্রকাশন পৰ্ষদৰ প্রথম প্রকাশ ৰূপে চক্ৰৱৰ্ত্তী ৰাজা গোপাল আচাৰীৰ মহাভাৰতৰ অসমীয়া অনুবাদ, আৰু অসম ছাত্র সন্মেলনৰ প্রথম অধিবেশনৰ পৰা চৈধ্য জনা সভাপতিৰ অভিভাষণ “ভাষামালা” অলপতে প্রকাশ হব । {{gap}}ইয়াৰ বাহিৰে প্রকাশন পৰ্ষদে প্রথম পৰ্যায়ত বিভিন্ন বিষয়ৰ,সৰু-বৰ একৈশখন পুথি প্রকাশৰ বাবে গ্ৰন্থকাৰ সকললৈ আৰ্থিক সাহাৰ্য্য আগ বঢ়াইছে। {{gap}}“অলকা” প্রকাশন পৰ্ষদৰ পৰা আৰ্থিক সাহায্য পোৱা পুথি সমূহৰ ভিতৰৰে এখন। {| {{ts|wa|mc}} | width=30% |<center>গুৱাহাটী ।<br>২৪।১২।৫৮</center> | width=3% rowspan=2| {{brace2|4|r}} | {{ts|ar}} |<center> Sd/- '''শ্ৰীবিশ্ব নাৰায়ণ শাস্ত্ৰী'''<br/>সচিব, প্রকাশন পর্ষদ, অসম<br/>গুৱাহাটী</center>{{gap|1em}} |}<noinclude></noinclude> axcm3l7f2qylv91vr715d3t7dclwfoi 104 79538 265551 230776 2026-11-05T14:57:50Z BabulB 104 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|কৃতজ্ঞতা প্রকাশ}}}} {{gap}}'অসম প্ৰকাশন ব'ৰ্ডৰ' অনুগ্রহ-উদগনি আৰু আর্থিক সাহায্য লাভ কৰাত “অলকা”ই ভালেমান দিনৰ মূৰত পোহৰ দেখা পালে — ৰাইজৰ আগলৈ ওলাই গা দেখুৱাব পাৰিলে । সেই বাবে এই লেখক উক্ত 'প্রকাশন ব'ৰ্ডৰ' ওচৰত কৃতজ্ঞ থাকিল । ইতি— {{Block right|{{center|<poem>'''শ্ৰীৰত্নকান্ত বৰকাকতী''' . নগাওঁ,—৮৷১২৷৫৯</poem>}}}} {{center|{{xx-larger|কৃতজ্ঞতা প্রকাশ}}}} {{gap}}ইমান দিনৰ মূৰত অলকাই পোহৰ দেখা পোৱাত মাননীয় অসম গবর্ণমেণ্টলৈ এই লেখকৰ অন্তৰ ভৰা শলাগৰ শৰাই আগ বঢ়োৱা হ'ল । গবর্ণমেণ্টৰ প্ৰকাশন বোৰ্ডৰ নিচিনা এটা অনুষ্ঠান নথকা হলে যে এই ক্ষুদ্র কিতাপখন আৰু লগতে আন আন লেখকৰ কিতাপ কেইখনমানও যে কিমান দিন আৰু আন্ধাৰতে পৰি থাকিলহেঁতেন তাৰ ঠিকনা নাই । ইতি— {{Block right|{{center|<poem>বিনীত— . শ্ৰীৰত্নকান্ত বৰকাকতী নগাওঁ, ৯।৩।৬০</poem>}}}}<noinclude></noinclude> ei64zu43vb5qb23vb2sniyqpq6ofibt 265552 265551 2026-11-05T14:58:50Z BabulB 104 265552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="BabulB" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|কৃতজ্ঞতা প্রকাশ}}}} {{gap}}'অসম প্ৰকাশন ব'ৰ্ডৰ' অনুগ্রহ-উদগনি আৰু আর্থিক সাহায্য লাভ কৰাত “অলকা”ই ভালেমান দিনৰ মূৰত পোহৰ দেখা পালে — ৰাইজৰ আগলৈ ওলাই গা দেখুৱাব পাৰিলে । সেই বাবে এই লেখক উক্ত 'প্রকাশন ব'ৰ্ডৰ' ওচৰত কৃতজ্ঞ থাকিল । ইতি— {{Block right|{{center|<poem>'''শ্ৰীৰত্নকান্ত বৰকাকতী''' . নগাওঁ,—৮৷১২৷৫৯</poem>}}}} {{center|{{xx-larger|কৃতজ্ঞতা প্রকাশ}}}} {{gap}}ইমান দিনৰ মূৰত অলকাই পোহৰ দেখা পোৱাত মাননীয় অসম গবর্ণমেণ্টলৈ এই লেখকৰ অন্তৰ ভৰা শলাগৰ শৰাই আগ বঢ়োৱা হ'ল । গবর্ণমেণ্টৰ প্ৰকাশন বোৰ্ডৰ নিচিনা এটা অনুষ্ঠান নথকা হলে যে এই ক্ষুদ্র কিতাপখন আৰু লগতে আন আন লেখকৰ কিতাপ কেইখনমানও যে কিমান দিন আৰু আন্ধাৰতে পৰি থাকিলহেঁতেন তাৰ ঠিকনা নাই । ইতি— {{Block right|{{center|<poem>বিনীত— . '''শ্ৰীৰত্নকান্ত বৰকাকতী''' নগাওঁ, ৯।৩।৬০</poem>}}}}<noinclude></noinclude> s7idyievz7equu2a5hmp4a0b1t1c1sr 104 79545 265527 232149 2026-11-05T13:36:41Z পৱন বৰ্মন 3812 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265527 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>{{hanging indent|3em|অগ্নি—( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ?মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে,বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত }} {{hanging indent|3em|—অলকা সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ?কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ?}} {{hanging indent|3em|অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত ।}} {{hanging indent|3em|অলকা —পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ?}} {{hanging indent|3em|অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ?}} {{hanging indent|3em|অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম।}} {{hanging indent|3em|—( চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম!}} {{hanging indent|3em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|3em|অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|3em|—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|3em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !}}<noinclude></noinclude> mq1acjsvfsdt54bff1dwwvc63pq8up7 265529 265527 2026-11-05T13:41:41Z পৱন বৰ্মন 3812 265529 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>{{hanging indent|2em|অগ্নি—( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ?মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে,বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত }} {{hanging indent|2em|—অলকা সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ?কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত ।}} {{hanging indent|2em|অলকা —পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম।}} {{hanging indent|2em|—অগ্নি(চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম!}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !}}<noinclude></noinclude> cw353r4kb70e9o2ip4sv7xl66yr3vyv 265530 265529 2026-11-05T13:42:39Z পৱন বৰ্মন 3812 265530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>{{hanging indent|2em|অগ্নি—( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ?মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে,বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত }} {{hanging indent|2em|—অলকা সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ?কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত ।}} {{hanging indent|2em|অলকা —পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম।}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—(চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম!}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !}}<noinclude></noinclude> lnz6lynzv7mdgpqy2k0rnl7r9ncknor 265531 265530 2026-11-05T13:44:52Z পৱন বৰ্মন 3812 265531 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>{{hanging indent|2em|অগ্নি—( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ?মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে,বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত }} {{hanging indent|2em|—অলকা সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ?কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত ।}} {{hanging indent|2em|অলকা —পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম।}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—(চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম!}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !}}<noinclude></noinclude> ta446smcfr8iofz0xd04gwkwy18ck5t 265532 265531 2026-11-05T13:45:53Z পৱন বৰ্মন 3812 265532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>{{hanging indent|2em|অগ্নি—( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ?মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে,বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত }} {{hanging indent|2em|অলকা—সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ?কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত ।}} {{hanging indent|2em|অলকা —পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম।}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—(চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম!}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !}}<noinclude></noinclude> k693feu0obixijk73yg6hhkj9sq93fp 265564 265532 2026-11-05T15:59:19Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 265564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>{{hanging indent|2em|অগ্নি—( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ?মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে,বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত }} {{hanging indent|2em|অলকা—সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ?কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত ।}} {{hanging indent|2em|অলকা —পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম।}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—(চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম!}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !}}<noinclude></noinclude> 0145je3f2t3jbfejolcvm954tnmyn2p 265611 265564 2026-11-06T07:20:08Z পৱন বৰ্মন 3812 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>{{hanging indent|2em|অগ্নি—( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ?মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে,বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত }} {{hanging indent|2em|অলকা—সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ?কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত ।}} {{hanging indent|2em|অলকা —পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ?}} {{hanging indent|2em|অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম।}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—(চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম!}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !}}<noinclude></noinclude> k693feu0obixijk73yg6hhkj9sq93fp 265627 265611 2026-11-06T09:20:06Z হানিফ আলী 1925 [[Special:Contributions/পৱন বৰ্মন|পৱন বৰ্মন]] ([[User talk:পৱন বৰ্মন|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/265611|265611]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 265627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" />{{rh|৬||[ অলকা}}</noinclude>[ অলকা - অগ্নি – ( ওচৰত ফুলি থকা নাহৰ ফুললৈ আঙুলিয়াই ) মূল ? মূলৰ দৰ্কাৰ কি ? এই নাহৰ ফুলৰ গছৰ মাটি-তলত জানিবা মূল আছে, কিন্তু মানুহক মুগ্ধ কৰিছে কিহে অলকা ? এই ফুলবিলাকৰ সৌন্দৰ্য্যই, লাহ-বিলাহে, বতাহত ভাহি অহা সিহঁতৰ সৌৰভে হে, তাৰ শিপা ডালে তো নহয় । এই' সৌন্দৰ্য্যৰ কি সম্বন্ধ মূলৰ লগত ? অলকা—সম্বন্ধ নিশ্চয় আছে। মূল উঘলিলে ফুল ফুলিব জানো ? কলিতে লেবেলি শুকাই নেযাব নে বাৰু ? অগ্নি –সৌন্দৰ্য-বিকাশৰ লগত মূলৰ এক প্ৰকাৰ সম্বন্ধ থাকিলেও, সৌন্দর্য্য উপভোগৰ লগত যে মূলৰ একো সম্বন্ধ নাই, মূলতে আছে মাত্র পঞ্চভূত । অলকা—পঞ্চভূতৰ নো মূল কি ? অগ্নি –তেন্তে তোমাৰ মূলৰো বাৰু মূল কি ? অলকা—মূলেই মূল, মূল হীন ফুল কেৱল আকাশ কুসুম। - ( চমকি উঠি ) আকাশ কুসুম ! — তেন্তে ঈশ্বৰ বিহীনে এই জগত খনেই আকাশ কুসুম ! অগ্নি - অলকা—আকাশ কুসুম ! অগ্নি —এই গছ লতা, জীৱ জন্তু, চৰাই চিৰিকতি সকলো আকাশ কুসুম ! অলকা—আকাশ কুসুম ! অগ্নি –তেন্তে অগ্নিব এই শৰীৰ, মন, জীৱন যৌৱন সকলো আকাশ কুসুম !<noinclude></noinclude> 2dmpxb3uqb9kmve1fh1c5ns5ml4brqx 104 79546 265538 217520 2026-11-05T14:23:34Z পৱন বৰ্মন 3812 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|[৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও——অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। )}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{Hanging indent|2em|(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু}}<noinclude></noinclude> oj2k30k14s2obvdwqz9ubmgt7uw95ws 265541 265538 2026-11-05T14:35:04Z পৱন বৰ্মন 3812 265541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|[৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও——অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|}} {{gap}}{{gap}}(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। )}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{hanging indent/s|2em}}{{gap}}{{gap}}(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> f25rfeziyg449ofaa9un8x3a1ycdxvj 265542 265541 2026-11-05T14:37:25Z পৱন বৰ্মন 3812 265542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|[৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও——অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|}} {{gap}}(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। ) {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{hanging indent/s|2em}}{{gap}}(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> tgaqelafgbqmr84ptxhhic2nvsmsxk4 265543 265542 2026-11-05T14:40:33Z পৱন বৰ্মন 3812 265543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|[৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও—অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|}} {{gap}}(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। ) {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{hanging indent/s|2em}}{{gap}}(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> ldss3x11zzeqffn29ogsph10nzhuzo9 265544 265543 2026-11-05T14:41:45Z পৱন বৰ্মন 3812 265544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও—অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|}} {{gap}}(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। ) {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{hanging indent/s|2em}}{{gap}}(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> 8kz6zn5nf0iqe6yxpaeap3l4l1mp3y5 265562 265544 2026-11-05T15:52:44Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 265562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও—অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|}} {{gap}}(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। ) {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{hanging indent/s|2em}}{{gap}}(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> o6te7u6o09bttr8jhd2o8sqdq56abla 265612 265562 2026-11-06T07:21:34Z পৱন বৰ্মন 3812 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="পৱন বৰ্মন" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও—অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|}} {{gap}}(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। ) {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{hanging indent/s|2em}}{{gap}}(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> 8kz6zn5nf0iqe6yxpaeap3l4l1mp3y5 265625 265612 2026-11-06T09:19:23Z হানিফ আলী 1925 [[Special:Contributions/পৱন বৰ্মন|পৱন বৰ্মন]] ([[User talk:পৱন বৰ্মন|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/265612|265612]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 265625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|৭}}</noinclude>{{Hanging indent|2em|অলকা—আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও—অলকা,অনিন্দ্যসুন্দৰী,তুমিও আকাশ কুসুম}} {{Hanging indent|2em|অলকা—(লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|2em|অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম !}} {{Hanging indent|}} {{gap}}(অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰৱেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। ) {{Hanging indent|2em|মাধৱী— আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—আমাৰো কম ভাগ্য নহয় ।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী— অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ৰ'বাচোন ৰ’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় )}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি– ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে।}} {{Hanging indent|2em|মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ?}} {{Hanging indent|2em|অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিম বুলি হে কৈছিলোঁ ।}} {{Hanging indent|2em|অগ্নি—কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই ।}} {{hanging indent/s|2em}}{{gap}}(কুলি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাৰু<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> o6te7u6o09bttr8jhd2o8sqdq56abla 265626 265625 2026-11-06T09:19:38Z হানিফ আলী 1925 265626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" />{{rh|১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য]|৭}}</noinclude>১ম অঙ্ক : ৩ দৃশ্য ] তালকা—আকাশ কুসুম ! অগ্নি —বিনা ঈশ্বৰে তেন্তে অত ৰূপে-গুণে যৌৱনৰ সীন্দৰ্য্যেৰে টলমল, তুমিও—— তুমিও তুমিও——তুমিও তুমিও আকাশ কুসুম অলকা অলকা, (লাজকুৰীয়া ভাৱে ) আকাশ কুসুম ! অনিন্দ্যসুন্দৰী, অগ্নি তেন্তে অগ্নিৰ অতদিন ধৰি এই হৃদয় দহন, অগ্নিৰ এই তোমালৈ অগ্নিময় অনিদ্র প্রণয়, সিও আকাশ কুসুম ! অলকা—( লাহেকৈ ) আকাশ কুসুম ! - ( অগ্নিকুমাৰলৈ এবাৰ কেৰাহিকৈ চাই তলমুৰ কৰি থৰ লাগে, কাষত কলহ লৈ মাধৱীৰ প্ৰবেশ। মাধবী অহা দেখি অলকাই যোৱাৰ ভাৱত খোজ কাঢ়ে। ) মাধৱী — আজি বৰ ভাগ্য, কুমাৰক দেখা পালোঁ। অগ্নি —আমাৰো কম ভাগ্য নহয় । মাধৱী—অলকা সখীনো ক'লৈ লৰ মাৰিছা ? ব'বাচোন ব’বা একেলগেই যাম । ( অলকা থমকি ৰয় ) - অগ্নি – ( ব্যঙ্গ ভাৱে ) অলকাৰ বোলে মোক মাতিবৰ আৱ্যকেই নাই, সেইদেখি গুচি গৈছে। মাধৱী—হয় নে সখী, তুমি নো ইমান অশিষ্টা হব পোৱা নে ? অলকা—অশিষ্টা কি ? আৱশ্যক হলে মাতিন বুলি হে কৈছিলোঁ ।। অগ্নি –কথা একেই, আৱশ্যক হলে মাতিব, এনেয়ে নামাতে। অর্থাৎ মাতিবৰ আৱশ্যকেই নাই । ( কুপি চৰাইটোৱে আকৌ মাতে) সেই কুলিটোৱে বাক<noinclude>{{hanging indent/e}}</noinclude> fmiubdarybc6oa64nxutbqeg8rqlek1 104 82089 265569 221916 2026-11-05T17:02:57Z Dipankar Das 3292 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Dipankar Das" />{{rh|২|ব্যথাৰ সুৰ।|}}</noinclude> অবিবাহিতা। তাইৰ বুঢ়া পিতাক আছিল পবীনহঁতৰ ঘৰৰ ওচৰৰ। ভাগ্যৰ বিপৰ্য্যয়ত সংসাৰৰ আটাইবোৰকে হেৰুৱাই সেই বুঢ়াই একমাত্ৰ ছোৱালী অৰুনাক লগত লৈ পবীনৰ লগতে এই ষ্টেচনত কাম কৰিবলৈ আহে। পবীনৰো ঘৰৰ ফালে আৰু কোনো নাই। ছ’বছৰ চাকৰি কৰাৰ পিচত বুঢ়াই ইহলীলা সংবৰন কৰে। সি মৰিবৰ আজি প্ৰায় এবছৰ হ’ল। মৰিবৰ সময়ত সি পবীনক কাষলৈ মাতি আনি কৈছিল, “বোপা, ধৰ্ম্মসাক্ষী কৰি অৰুণাক তোমাৰ ওচৰত এৰিলোঁ, তাইৰ যেন অনাথিতি নহয়। তোমাৰ সহায়ত তাইৰ এটি সুব্যৱস্থা হব,, এই আশালৈহে মই শান্তিৰে মৰিব পাৰিম।” সিও সেই ভাৰ লৈছিল। অন্তিম শয্যাত মুমূৰ্ষু বৃদ্ধৰ এই শেষ অনুৰোধ প্ৰায় তাৰ মনত পৰে। কেতিয়াবা সি আকৌ পাহৰিও যায়। {{gap}}অৰুণা বেচ ধুনীয়া। যৌৱনৰ মাধুৰ্য্যই তাইক আৰু মনোমোহা কৰি তুলিছে। পবীনৰ চেষ্টা আৰু যত্নৰ ফলত তাই এই সাত বছৰৰ ভিতৰতে লেখা, পঢ়া, গান আৰু ঘৰৰ দৰকাৰী কামবোৰ ভালমতেই শিকিছে। ভদ্ৰ ঘৰৰ শিক্ষিতা ছোৱালীৰ লগত তাইৰ পাৰ্থক্য বিশেষ নাই বুলি কব পাৰি। তাৰ সঙ্গহীন জীৱনত তায়ে সঙ্গী, তায়ে বন্ধু। হাবিৰ মাজৰ সুৰ সুৰীয়া বাটেদি দুয়ো একেলগে ফুৰিবলৈ যায়, দুয়ো একেলগে বহি গান গায়, কিতাপ পঢ়ে, কেতি- য়াবা আকৌ দুয়ো একেলগে ৰান্ধিবলৈ ধৰে। এনেকৈ‌ে<noinclude></noinclude> 9q1gz52jxxshaffqjnlsm1xj5gz694s 104 86477 265536 245081 2026-11-05T14:17:08Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>'''Azan Atatayee—''' An Asamese Novel by Premnarayan Published by Shri M. K. Dutta, M. A.; Mani Manik Prakash, Gauhati. 1st Published July 1959. Two thousand copies. Price Rs. 2:00 No.<br/> {{gap}}Cover composition and drawing by Shri Karuna Kumar Medhi, B. A.<br/> {{gap}}Printed by Sri R. G. Basak, Sreekanta Press 75, Baithakkhana Road, Calcutta-9 <poem> প্ৰকাশ কৰিছে '''শ্ৰীএম, কে, দত্ত, এম. এ.''' '''মণি-মাণিক প্ৰকাশ''' গুৱাহাটী প্ৰথম প্ৰকাশ জুলাই ১৯৫৯ বেটুপাত ৰচনাত '''শ্ৰীকৰুণাকুমাৰ, মেধি; বি.এ.''' গুৱাহাটী ছপা কৰিছে '''শ্ৰী আৰ, জি, বসাক''' '''শ্ৰীকান্ত প্ৰেছ''' ৭৫ বৈঠকখানা ৰোড কলিকাতা—৯ '''মূল্য—দুটকা''' সৰ্ব্ব স্বত্ব সংৰক্ষিত</poem><noinclude></noinclude> hwix7exdi7ddty2spg6bafor41tgcic 104 93015 265580 254443 2026-11-06T01:04:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> equivalents for English ideas than even the most learned of Sanskrit scholars in Europe. {{gap}}We see, therefore, that Mr. Borooah's English- Sanskrit Dictionary, even when examined by so severe a test as we have applied supplies us generally with useful suggestions, and will form a safe and solid founda- tion for future labors in the same direction. Mr. Borooah has added to his third volume a long and important introduction "On the Ancient Geography of of India" and an Appendix of "Geographical Names Rendered in Sanskrit" both of which will be gratefully received by Sanskrit scholars in Europe. {{Gap}}'''(4) The Hindu Patriot''', 6th. August, 1877. {{gap}}Mr. A. Borooah has undertaken a gigantic task- an English-Sanskrit Dictionary, and he deserves all praises for the patience and perseverance with which he is pursuing it. We have the first volume of the great work before us. It has been prepared with much care and labour. In the preface the author has set forth the plan upon which he has proceeded. He has classified English words under three heads. The present volume which consists of 580 pages is brought down to words commencing with the letter F. {{Gap}}'''(5) The Englishman''', 6:h. August, 1877. {{Gap}}Mr. A. Borooah's English-Sanskrit Dictionary will be of great service to students. He has adopted in our opinion the wise course of giving, in many cases the authorities for the rendrings he selects. The object of translating from English into Sanskrit is to gain an<noinclude></noinclude> 9cj6sacchq0xoes5v79u0wyyu3y4vx1 104 93020 265616 254448 2026-11-06T08:55:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|(১০)}}</noinclude> বৰুৱাৰ কলেজীয়া জীৱনৰ ঘাই কথাখিনিৰ আভাস পাওঁ। আজি চাৰ গুৰুদাস বন্দোপাধ্যায় আৰু ইহসংসাৰত নাই, তেওঁৰ পৱিত্ৰ নামৰ উদ্দেশ্যে কৃতজ্ঞতাৰ অঞ্জলি আগবঢ়ালোঁ। (2)<ref> (২) আলোচনী - ৯ম বছৰ, প্ৰথম সংখ্যাত প্ৰকাশিত এই লিখকৰ “স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ লগত এঘন্টা" প্ৰবন্ধ চাওক। </ref>� {{Gap}}তাৰ পিচত কলিকতাৰ ব্যাৰিষ্টাৰ কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দানশীল পৃষ্টপোষক মিঃ বৰুৱাৰ আজীৱন বন্ধু বঙ্গৰ দাতাকৰ্ণ স্বৰ্গীয় চাৰ তাৰকনাথ পালিতক মিঃ বৰুৱাৰ জীবনকাহিনীৰ বাবে আমি ১৯১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ১২ তাৰিখে দেখা কবিবলৈ যাওঁতে, মিঃ পালিত তেতিয়া শয্যাগত, তেওঁ মানুহক প্ৰায় দেখা নিদিছিল আৰু ঘৰৰপৰাই প্ৰায় বাহিৰ নহৈছিল, এনেকি কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে বিশেষকৈ পতা কনভোকেছন- লৈ গৈ তেওঁক দানকৰা ডি-এল উপাধি আনিবলৈকো তেওঁ সমৰ্থ নাছিল। কিন্তু আমি দেখা কৰিবলৈ যাওঁতে ভিজিটিং কাৰ্ডত আনন্দৰামৰ জীৱনস্মৃতিৰ নিমিত্ত তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছোঁ বুলি লিখিলোঁ, তেওঁ তুৰন্তে আমাক তেওঁৰ শয্যাৰ ওচৰলৈ মাতি নিলে। তেওঁৰ শৰীৰ অবশ থকা সত্বেও প্ৰিয় বন্ধু মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে যিখিনি কথা মনত আছিল, আমাক তেওঁ আদ্যোপান্ত কলে। তেওঁৰ পৱিত্ৰ আত্মাৰ উদ্দেশ্যে আমি কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। {{Gap}}১৯১৭ চনৰ জুন মাহত এটি বিশেষ কামত যোৰহাটৰপৰা ছিলঙলৈ যাব লগীয়া হোৱাত গুৱাহাটীত এবেলা এনিশা থাকিব লগাত পৰোঁ। সেইদিনা জুন মাহৰ ৯ তাৰিখ, শনিবাৰ। গুৱাহাটী পানবজাৰৰ সনাতন ধৰ্ম্মসভা মন্দিৰৰ ওচৰত এটি ঘৰত চলৎশক্তিৰহিত হৈ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বাল্যকালৰ শিক্ষাগুৰু স্বগীয় চন্দ্ৰমোহন গোস্বামী ডাঙৰীয়া বাস কৰিছিল, তেওঁৰ বয়স তেতিয়া চাৰি কুৰি চাৰি বছৰ। তেওঁক বৃটিচৰ আমোলৰ অসমৰ জীৱন্ত বুৰঞ্জী বুলিলেও সৰহ কোৱা নহয়। তেওঁৰ ওচৰত অসমৰ {{rule|}}<noinclude></noinclude> og8s9alhntixvoi76lmgn0do0l3qnei 265617 265616 2026-11-06T08:55:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|(১০)}}</noinclude> বৰুৱাৰ কলেজীয়া জীৱনৰ ঘাই কথাখিনিৰ আভাস পাওঁ। আজি চাৰ গুৰুদাস বন্দোপাধ্যায় আৰু ইহসংসাৰত নাই, তেওঁৰ পৱিত্ৰ নামৰ উদ্দেশ্যে কৃতজ্ঞতাৰ অঞ্জলি আগবঢ়ালোঁ। (2)<ref> (২) আলোচনী - ৯ম বছৰ, প্ৰথম সংখ্যাত প্ৰকাশিত এই লিখকৰ “স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ লগত এঘন্টা" প্ৰবন্ধ চাওক। </ref> {{Gap}}তাৰ পিচত কলিকতাৰ ব্যাৰিষ্টাৰ কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ দানশীল পৃষ্টপোষক মিঃ বৰুৱাৰ আজীৱন বন্ধু বঙ্গৰ দাতাকৰ্ণ স্বৰ্গীয় চাৰ তাৰকনাথ পালিতক মিঃ বৰুৱাৰ জীবনকাহিনীৰ বাবে আমি ১৯১৩ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ১২ তাৰিখে দেখা কবিবলৈ যাওঁতে, মিঃ পালিত তেতিয়া শয্যাগত, তেওঁ মানুহক প্ৰায় দেখা নিদিছিল আৰু ঘৰৰপৰাই প্ৰায় বাহিৰ নহৈছিল, এনেকি কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ে বিশেষকৈ পতা কনভোকেছন- লৈ গৈ তেওঁক দানকৰা ডি-এল উপাধি আনিবলৈকো তেওঁ সমৰ্থ নাছিল। কিন্তু আমি দেখা কৰিবলৈ যাওঁতে ভিজিটিং কাৰ্ডত আনন্দৰামৰ জীৱনস্মৃতিৰ নিমিত্ত তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছোঁ বুলি লিখিলোঁ, তেওঁ তুৰন্তে আমাক তেওঁৰ শয্যাৰ ওচৰলৈ মাতি নিলে। তেওঁৰ শৰীৰ অবশ থকা সত্বেও প্ৰিয় বন্ধু মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে যিখিনি কথা মনত আছিল, আমাক তেওঁ আদ্যোপান্ত কলে। তেওঁৰ পৱিত্ৰ আত্মাৰ উদ্দেশ্যে আমি কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। {{Gap}}১৯১৭ চনৰ জুন মাহত এটি বিশেষ কামত যোৰহাটৰপৰা ছিলঙলৈ যাব লগীয়া হোৱাত গুৱাহাটীত এবেলা এনিশা থাকিব লগাত পৰোঁ। সেইদিনা জুন মাহৰ ৯ তাৰিখ, শনিবাৰ। গুৱাহাটী পানবজাৰৰ সনাতন ধৰ্ম্মসভা মন্দিৰৰ ওচৰত এটি ঘৰত চলৎশক্তিৰহিত হৈ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বাল্যকালৰ শিক্ষাগুৰু স্বগীয় চন্দ্ৰমোহন গোস্বামী ডাঙৰীয়া বাস কৰিছিল, তেওঁৰ বয়স তেতিয়া চাৰি কুৰি চাৰি বছৰ। তেওঁক বৃটিচৰ আমোলৰ অসমৰ জীৱন্ত বুৰঞ্জী বুলিলেও সৰহ কোৱা নহয়। তেওঁৰ ওচৰত অসমৰ {{rule|}}<noinclude></noinclude> paeg0ex9hz83w28tyx34crkolank37m 104 93021 265618 254449 2026-11-06T09:02:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|( ১১ )}}</noinclude> আগৰ তৰপৰ যিসকল পুৰুষে নাম ৰাখি গৈছে বা নাম থব লাগিছে তেওঁলোক সকলোৱে শিক্ষা লাভ কৰিছে। {{gap}}তেওঁৰ নিচিনা সৰ্ব্বশাস্ত্ৰবিশাৰদ পণ্ডিত অসমত দুৰ্লভ। আমি তেওঁৰপৰা আনন্দৰামৰ লৰাকাল, আনন্দৰামৰ ককায়েকহঁত আৰু পিতৃ গৰ্গৰামৰ বিষয়ে ভালেখিনি কথা পালোঁ। আজি গোস্বামী ডাঙৰীয়া ইহসংসাৰত নাই, তেওঁৰ পবিত্ৰ আত্মাৰ উদ্দেশ্যে আমি কৃতজ্ঞতাৰ অঞ্জলি অৰ্পণ কৰিলোঁ। {{gap}}তাৰ পাচত অসমত বহুত দিন ডিপুটি কমিচনাৰ কাম কৰি অৱসৰ প্ৰাপ্ত চিভিলিয়ান মিঃ জে ডি এণ্ডাৰ্চন বৰ্ত্তমানে কেম্ব্ৰিজ আৰু লণ্ডন ইউনিভাৰ্চিটিৰ বঙ্গালী আৰু অসমীয়া ভাষাৰ অধ্যাপক। তেওঁ অসমীয়া প্ৰজাক কি দৰে ভাল পাইছিল, আৰু অসমৰ ইতিবৃত্ত অনুসন্ধানত কিদৰে মন মেলিছিল, আৰু অসমৰ ৰাইজক সেইবোৰ কামত কিদৰে উৎসাহ দিছিল তাক প্ৰায় সকলোৱে জানে। তাহানি আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে স্বৰ্গীয় ঠাকুৰদাস মুখোপাধ্যায় ৰচিত প্ৰথম ভাগ ''সাহিত্য''ত প্ৰকাশিত এটি প্ৰবন্ধত পাইছিলোঁ যে কেম্ব্ৰিজব মিঃ চেচিল বেণ্ডেলে স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে এটি ইংৰাজী প্ৰবন্ধ লিখিছিল। এই প্ৰৱন্ধৰ কাৰণে কলিকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজ আৰু ইম্পীৰিয়েল লাইব্ৰেৰীত কাকত-পত্ৰ বিচাৰি মই চলাঠ কৰিলোঁ, কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ মোৰ পৰিশ্ৰম সাৰ্থক নহল। তাৰ অলপ আগতে মিঃ জে.ডি এণ্ডাৰ্চন ''ইণ্ডিয়ান ষ্পেকটেটাৰ'' নামে কাগজত এটি প্ৰৱন্ধ লিখোঁতে মিঃ বৰুৱাৰ নাম উল্লেখ কৰিছিল। তাৰেপৰা মই অনুমান কৰিলোঁ মিঃ এণ্ডাৰ্চন চাহাবে মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে নিশ্চয় আৰু কথা জানে। সেই দেখি এই মৰ্ম্মে ১৯১৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ আদিতে ম‍ই মিঃ এণ্ডাৰ্চনলৈ এখনি চিঠি লিখিলোঁ,—“স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনী লিখিবলৈ আয়োজন কৰিছোঁ। ইণ্ডিয়ান স্পেকটেটাৰ কাগজৰপৰা অনুমান কৰিব পাৰিলোঁ<noinclude></noinclude> 471ezjfw8qjro77f2494wjr05bw4wg5 265619 265618 2026-11-06T09:03:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|( ১১ )}}</noinclude> আগৰ তৰপৰ যিসকল পুৰুষে নাম ৰাখি গৈছে বা নাম থব লাগিছে তেওঁলোক সকলোৱে শিক্ষা লাভ কৰিছে। {{gap}}তেওঁৰ নিচিনা সৰ্ব্বশাস্ত্ৰবিশাৰদ পণ্ডিত অসমত দুৰ্লভ। আমি তেওঁৰপৰা আনন্দৰামৰ লৰাকাল, আনন্দৰামৰ ককায়েকহঁত আৰু পিতৃ গৰ্গৰামৰ বিষয়ে ভালেখিনি কথা পালোঁ। আজি গোস্বামী ডাঙৰীয়া ইহসংসাৰত নাই, তেওঁৰ পবিত্ৰ আত্মাৰ উদ্দেশ্যে আমি কৃতজ্ঞতাৰ অঞ্জলি অৰ্পণ কৰিলোঁ। {{gap}}তাৰ পাচত অসমত বহুত দিন ডিপুটি কমিচনাৰ কাম কৰি অৱসৰ প্ৰাপ্ত চিভিলিয়ান মিঃ জে ডি এণ্ডাৰ্চন বৰ্ত্তমানে কেম্ব্ৰিজ আৰু লণ্ডন ইউনিভাৰ্চিটিৰ বঙ্গালী আৰু অসমীয়া ভাষাৰ অধ্যাপক। তেওঁ অসমীয়া প্ৰজাক কি দৰে ভাল পাইছিল, আৰু অসমৰ ইতিবৃত্ত অনুসন্ধানত কিদৰে মন মেলিছিল, আৰু অসমৰ ৰাইজক সেইবোৰ কামত কিদৰে উৎসাহ দিছিল তাক প্ৰায় সকলোৱে জানে। তাহানি আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে স্বৰ্গীয় ঠাকুৰদাস মুখোপাধ্যায় ৰচিত প্ৰথম ভাগ ''সাহিত্য''ত প্ৰকাশিত এটি প্ৰবন্ধত পাইছিলোঁ যে কেম্ব্ৰিজৰ মিঃ চেচিল বেণ্ডেলে স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে এটি ইংৰাজী প্ৰবন্ধ লিখিছিল। এই প্ৰৱন্ধৰ কাৰণে কলিকাতাৰ প্ৰেচিডেন্সী কলেজ আৰু ইম্পীৰিয়েল লাইব্ৰেৰীত কাকত-পত্ৰ বিচাৰি মই চলাঠ কৰিলোঁ, কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ মোৰ পৰিশ্ৰম সাৰ্থক নহল। তাৰ অলপ আগতে মিঃ জে.ডি এণ্ডাৰ্চন ''ইণ্ডিয়ান ষ্পেকটেটাৰ'' নামে কাগজত এটি প্ৰৱন্ধ লিখোঁতে মিঃ বৰুৱাৰ নাম উল্লেখ কৰিছিল। তাৰেপৰা মই অনুমান কৰিলোঁ মিঃ এণ্ডাৰ্চন চাহাবে মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে নিশ্চয় আৰু কথা জানে। সেই দেখি এই মৰ্ম্মে ১৯১৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ আদিতে ম‍ই মিঃ এণ্ডাৰ্চনলৈ এখনি চিঠি লিখিলোঁ,—“স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনী লিখিবলৈ আয়োজন কৰিছোঁ। ইণ্ডিয়ান স্পেকটেটাৰ কাগজৰপৰা অনুমান কৰিব পাৰিলোঁ<noinclude></noinclude> 45leusmric3lzgt78fyl78px4v3x6wn 104 93022 265623 254450 2026-11-06T09:10:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|( ১২ )}}</noinclude> আপুনি মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে বহুত কথা জানে। অনুগ্ৰহ কৰি সেইবোৰ কথা মোলৈ যেন লিখি পঠিয়ায়। আৰু শুনিছোঁ কেম্ব্ৰিজৰ অধ্যাপক মিঃ চেচিল বেণ্ডেলে কোনো এখন ইংৰাজী কাকতত মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে এটি প্ৰবন্ধ লিখিছিল। কিন্তু দুৰ্ভাগ্য বশতঃ সেই বহুমূলীয়া প্ৰবন্ধটি মই আজিলৈকে বিচাৰি উলিয়াব পৰা নাই। আপোনালোকৰ কেম্ব্ৰিজ বিশ্ববিদ্যালয়ৰ লাইব্ৰেৰীত কোনো কিতাপৰ অভাব নাই। অধ্যাপক বেণ্ডেলে লিখা প্ৰৱন্ধটি মই ক'ত কিৰূপে পাম তাৰ এটি উপায় দিলে মই কৃতাৰ্থ মানিন। ” মিঃ এণ্ডাৰচনে ১৯১৪ চনৰ জানুৱাৰী মাহৰ ২০ তাৰিখে এই চিঠিৰ উত্তৰ দিয়ে, আৰু লগতে মিঃ বেণ্ডেলৰ প্ৰৱন্ধটি পঠিয়াই এই দৰে লিখে,—“মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সৈতে সাক্ষাৎ হোৱা মোৰ ভাগ্যত নঘটিছিল। তেওঁ বঙ্গদেশত চাকৰি কৰিছিল, আৰু তেতিয়া ম‍ই অসমত চাকৰি কৰিছিলোঁ। অৱশ্যে তেওঁৰ পাণ্ডিত্য আৰু পৰিশ্ৰমৰ কথা আমাৰ জনা আছিল, আৰু তেওঁৰ অকাল মৃত্যুত আমি আটায়ে দুঃখ প্ৰকাশ কৰিছিলোঁ।” (৩) <ref> (৩) “I never had the privilege of meeting A B. He was in Bengal, while I was in Assam. We all of course knew of his learning and industry, and regretted his untimely end."-(Sd).J. D. Anderson I. C. S. Retired. Brooklands Avenue, Cambridge. 20.1.1914 </ref> {{gap}}অধ্যাপক চেটিল চেণ্ডেলৰ প্ৰৱন্ধটিৰে এই গ্ৰন্থ ৰচনাত আমাক ভালে- খিনি সহায় কৰিছে। এই ঠাইতে আমি মিঃ এণ্ডাৰচন চাহাবলৈ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। {{gap}}অৱসৰ পোৱা এক্‌জিকিউটিভ ইঞ্জীনিয়াৰ মিঃ বলীনাবায়ণ বৰা ডাঙ্গৰীয়াই তেখেতৰ দাৰ্জিলিঙত থকা শান্তি আশ্ৰমৰ পৰা আমালৈ মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে এখনি অতি সুন্দৰ ভাষাত জীৱনস্মৃতি লিখি পঠিয়াই দিছে। তাৰ অসমীয়া ভাঙ্গনি আমি জীৱনচৰিতত দিছোঁ, আৰু মূল {{Rule|}}<noinclude></noinclude> 3taxfyayuamz1w9j5o9niaotgaewjg3 104 93027 265540 255142 2026-11-05T14:24:00Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ।}}}} {{block center|width=440px| {{dtpl | | {{larger|বিষয়।}} | {{larger|পিঠি}} | dottext =}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/গ্ৰন্থকাৰৰ নিৱেদন|গ্ৰন্থকাৰৰ নিৱেদন]] |৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{center|{{larger|জীৱন-কাহিনী।}}}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/আৰম্ভণ|আৰম্ভণ]]|১ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/পূৰ্ব্বপুৰুষ আৰু লৰাকাল|পূৰ্ব্বপুৰুষ আৰু লৰাকাল]] |১৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/কলিকাতাৰ কলেজত|কলিকাতাৰ কলেজত]] |২৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/বিলাতত|বিলাতত]] |৩৪ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/শিবসাগৰত ম্যাজিষ্ট্ৰেট|শিবসাগৰত ম্যাজিষ্ট্ৰেট]] |৪১ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/বঙ্গৰ নানা ঠাইত|বঙ্গৰ নানা ঠাইত]] |৪৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/নোয়াখালীত ম্যাজিষ্ট্ৰেট|নোয়াখালীত ম্যাজিষ্ট্ৰেট]] |৫৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/নৰীয়া আৰু মৃত্যু|নৰীয়া আৰু মৃত্যু]] |৭০ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/শোক প্ৰকাশ|শোক প্ৰকাশ]] |৭৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ|ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ]] |৮১-৯৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{center|{{larger|সাহিত্য-প্ৰতিভা।}}}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা|আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা]] |৯৮ | dottext = ...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰিচয়|গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰিচয়]] |১০৬-১৫৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান|ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান]] |১০৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/উচ্চ সংস্কৃত ব্যাকৰণ|উচ্চ সংস্কৃত ব্যাকৰণ]] |১১৩ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভূগোল|ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভূগোল]] |১১৫ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} }}<noinclude>{{block center/e}}</noinclude> 74li5ln4wm23eyr3yzzcvxzobpyio0o 104 93028 265539 254855 2026-11-05T14:23:45Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{center|(১৮)}}</noinclude>{{block center|width=440px| {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ভৱভূতিৰ মহাবীৰ চৰিত|ভৱভূতিৰ মহাবীৰ চৰিত]] |১১৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীৰ সহচৰ|সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীৰ সহচৰ]] |১২০ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ভৱভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই|ভৱভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই]] |১২৫ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ|সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ]] |১৩২ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | {{gap}}[[আনন্দৰাম বৰুৱা/দশম খণ্ড—ছন্দঃপ্ৰকৰণ|(ক) দশম খণ্ড—ছন্দঃপ্ৰকৰণ]] |১৩৭ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | {{gap}}[[আনন্দৰাম বৰুৱা/তৃতীয় খণ্ড—নানাৰ্থ সংগ্ৰহ|(খ) তৃতীয় খণ্ড—নানাৰ্থ সংগ্ৰহ]] |১৪১ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/বামণ বাগভট আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ|বামণ বাগভট আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ]] |১৪৯ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ধাতুবৃত্তিসাৰ|ধাতুবৃত্তিসাৰ]] |১৫১ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন|অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন]] |১৫২ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/ধাতুকোষ বা ধাতুপাঠ|ধাতুকোষ বা ধাতুপাঠ]] |১৫৬ | dottext = ...{{gap|5em}}...{{gap|5em}}...}} }} {{center|{{larger|ওপৰঞ্চি।}}}} {{block center|width=440px| {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে গ্ৰন্থকাৰৰ অন্যান্য প্ৰৱন্ধাৱলী|১। মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে গ্ৰন্থকাৰৰ অন্যান্য প্ৰৱন্ধাৱলী]] |১৫৭ | dottext = ...}} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/মিঃ বৰুৱাৰ জীৱন আৰু প্ৰতিভাৰ সমাদৰ সমালোচনা |২। মিঃ বৰুৱাৰ জীৱন আৰু প্ৰতিভাৰ সমাদৰ সমালোচনা ]] |১৮৪ | dottext = }} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাচত শোক প্ৰকাশক মন্তব্য |৩। মিঃ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাচত শোক প্ৰকাশক মন্তব্য ]] |১৯৬ | dottext = }} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/মিঃ বৰুৱাৰ গ্ৰন্থাবলীৰ বিষয়ে মতামত|৪। মিঃ বৰুৱাৰ গ্ৰন্থাবলীৰ বিষয়ে মতামত। ]] |১৯৮ | dottext = }} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/মিঃ বৰুৱাৰ আত্মবিষয়ক বাক্য আৰু কবিতাবলী |৫। মিঃ বৰুৱাৰ আত্মবিষয়ক বাক্য আৰু কবিতাবলী ]] |২০৯ | dottext = }} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/বঙ্গালী ভাষাত মিঃ বৰুৱাৰ সমাদৰ |৬। বঙ্গালী ভাষাত মিঃ বৰুৱাৰ সমাদৰ ]] |২১৪ | dottext = }} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে গীত |৭। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে গীত ]] |২২৯ | dottext = }} {{dtpl | | [[আনন্দৰাম বৰুৱা/মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনৰ ঘটনাপঞ্জী |৮। মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনৰ ঘটনাপঞ্জী ]] |২৩১ | dottext = }} {{dtpl | |{{gap|1em}} [[আনন্দৰাম বৰুৱা/“আনন্দৰাম বৰুৱাৰ” বিষয়ে মতামত |“আনন্দৰাম বৰুৱাৰ” বিষয়ে মতামত ]] |২৩৪ | dottext = }} }} {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> elbherjoojn318jwcojnptxz4rwm427 104 93127 265591 265362 2026-11-06T04:09:52Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{rh|৮৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude>তেওঁৰ লগত মিঃ বৰুৱাই বাণিজ্য-ব্যৱসায়ৰ মেল পাতিবলৈ ভাল পাইছিল, উকীল গলে তেওঁৰ লগত ওকালতিৰ বিষয়ে কথা পাতিছিল। এই বিষয়ে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ অভ্যাস আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ নিচিনা আছিল। কোনো নিৰাশ্ৰয় মানুহ গলে মিঃ বৰুৱাই তেওঁক কামে কাজে থাপি উপাৰ্জনৰ এটা বাট উলিয়াই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ আৰু এটি গুণ আছিল যে তেওঁ নিজৰ অন্তৰৰ কথা কাকো ভাঙ্গি নকৈছিল। মিঃ পালিতে এই গুণৰ বিষয়ে আমাক বৰকৈ ডাঠি বাৰে বাৰে কৈছিল। বহুতে এই গুণটিৰ মোল নুবুজি তাক কপট বুলি কয়। কিন্তু আমি কওঁ ই এট মহৎ গুণ, নিজৰ কথা প্ৰগলভভাৱে আনৰ আগত বলকি ফুৰিলে আনে হয়তো তাক প্ৰকৃত মৰ্ম্মত গ্ৰহণ নকৰিবও পাৰে; বিশেষতঃ যিসকল পুৰুষ সমস ময়িক সকল তকৈ এখোপ বেচি উন্নত, তেওঁলোকৰ কথা আন মানুহে প্ৰকৃত অৰ্থত গ্ৰহণ কৰিব নোৱাৰি অৰ্থান্তৰ কৰি গালি বিকৰ্থনা কৰে। মিঃ বৰুৱা আছিল নীৰৱ কৰ্ম্মবীৰ, তেওঁ নিজৰ ঢোল পিতাই আনৰ চিন্তা- কৰ্ষণৰ চেষ্টা নকৰিছিল। নিজৰ স্বাভাবিক গুণ আৰু সম্পাদিত কাৰ্যাৱলীৰ পৰা তেওঁ মানুহৰ আদৰ পাইছিল। {{gap}}কিন্তু ইয়াৰ এটা অনিষ্টও আছে! মিঃ বৰুৱাই নিজৰ মনৰ কথা বন্ধু-বান্ধবৰ আগত খুলি কোৱাহেঁতেন আজি আমি তেওঁৰ জীৱনৰ আহিলা-সম্বলৰ কাৰণে হেবাথুৰি খাই ফুৰিব নেলাগিলে হয়। মিঃ ৰমেশচন্দ্ৰ দত্ত বিলাতলৈ গৈ চিভিলিয়ান হৈ আহিল। দেশলৈ উভতি “ইউৰোপত তিনি বছৰ” নামে এখনি আত্মচৰিত লেখিলে, কিন্তু তেওঁৰ বন্ধু আনন্দৰামে বিলাতত কি কৰিছিল সেই বিষয়ে একো চিন-মোকামেই নোহোৱাত পৰিল। কিন্তু আমি খাতাংকৈ একো কোৱা উচিত নহয়, কি জানি সময় পোৱা হলে মিঃ বৰুৱাই নিজৰ আত্মজীৱনচৰিত লিখিলেই হেঁতেন। তেওঁৰ অকাল মৃত্যুতে জীৱনৰ সকলো বাসনা বিলুপ্ত হ'ল।<noinclude></noinclude> bzabrn3iwpwfcjld87oddknnjwa4qwb 104 93136 265565 254663 2026-11-05T16:05:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০২|আনন্দৰাম বৰুৱা ।|}}</noinclude> it represents was familiar to the ancient Hindus or not. For instance we doubt whether the Sanskrit word, which he gives for bank at which being literally translated is a "house of wealth" covers exactly the same ground as the modern English term. Some of his translations remind us of our perplexed struggles in school-boy days to describe the battle of Sinope in Latin hexameters. Why should 'asp, require any Sans- krit equivalents? If the Egyptian spice denoted by that name is found in India (a matter of which we must plead the most profound ignorance) it would sure- ly be better to give some more precise equivalents than অতিবিষালুঃক্ষুদ্ৰসৰ্পভেদঃ" "Ativissaluh Khudra Sarpa Veda',— a small species of serpent of a very venomons character. We prefer the clown's description of his 'worm' which is equally scientific and more amusing. {{gap}}But no doubt, the more lazy and youthful students of Sanskrit will demand a Sanskrit equivalent for every word they find in the piece given them to translate. Our only doubt is as to whether the gentleman deserves much consideration. The author has however shown a tender sympathy towards their needs and many a fortu- nate recipient of coustomary donations will bless his names. But it must be admitted that the work will be very useful to those who study Sanskrit with other ends in view than the acquisition of Govt. prizes. Writing makes an accomplished man in Sanskrit as in every other language, and those who wish to acquire an accomplish- ed knowledge of Sanskrit cannot do better than provide themselves with Mr. Anundoram Borooah's work.<noinclude></noinclude> flff4nm62cy5dgnl4jydfj2cohl5mf5 265566 265565 2026-11-05T16:06:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০২|আনন্দৰাম বৰুৱা ।|}}</noinclude> it represents was familiar to the ancient Hindus or not. For instance we doubt whether the Sanskrit word, which he gives for bank at which being literally translated is a "house of wealth" covers exactly the same ground as the modern English term. Some of his translations remind us of our perplexed struggles in school-boy days to describe the battle of Sinope in Latin hexameters. Why should 'asp, require any Sans- krit equivalents? If the Egyptian spice denoted by that name is found in India (a matter of which we must plead the most profound ignorance) it would sure- ly be better to give some more precise equivalents than অতিবিষালুঃক্ষুদ্ৰসৰ্পভেদঃ" "Ativissaluh Khudra Sarpa Veda',— a small species of serpent of a very venomons character. We prefer the clown's description of his 'worm' which is equally scientific and more amusing. {{gap}}But no doubt, the more lazy and youthful students of Sanskrit will demand a Sanskrit equivalent for every word they find in the piece given them to translate. Our only doubt is as to whether the gentleman deserves much consideration. The author has however shown a tender sympathy towards their needs and many a fortunate recipient of coustomary donations will bless his names. But it must be admitted that the work will be very useful to those who study Sanskrit with other ends in view than the acquisition of Govt. prizes. Writing makes an accomplished man in Sanskrit as in every other language, and those who wish to acquire an accomplish- ed knowledge of Sanskrit cannot do better than provide themselves with Mr. Anundoram Borooah's work.<noinclude></noinclude> rxdp9tv2p9hfgs0n3zmciu0bfx0ilc3 104 93142 265537 265371 2026-11-05T14:21:49Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" />{{Rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ।|৯১}}</noinclude>অৰ্থাৎ :— {{gap}}জানকীৰাম নামেৰে মোৰ এজন চেনেহৰ সহোদৰ আছিল। তেওঁ প্ৰাগ্‌জ্যোতিষপুৰৰ সন্তান আৰু পিতৃৰ অধিকতৰ প্ৰিয় পুত্ৰ আছিল। তেওঁ অঙ্ক, শব্দ আৰু ইতিহাসত বিশেষ পাৰদৰ্শী, আৰু দেশৰ হিতৰ কামৰ নিমিত্তে সদাই উত্ৰাৱল অছিল। তেওঁ এখনি ঐতিহাসিক গ্ৰন্থ ৰচনা আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু তাক শেষ কৰিবলৈ নৌপাওঁতেই জগত- পিতা পৰমেশ্বৰৰ ইচ্ছাত যৌৱন পাৰ হওঁতেই ১৯১৭ সংবৎ চনত স্বৰ্গী হ'ল। তেওঁৰ স্মৃতিৰক্ষাৰ্থে তেওঁৰ নামেৰে ৰচিত এই ব্যাখ্যা ১৯৩৪ সংবতৰ আহিনৰ বাৰ দিন যোৱাত গুৰুবাৰ পঞ্চমী তিথিৰ দিনা সমাপ্ত হ'ল। কৰুণাময় পৰমেশ্বৰক স্তুতি কৰিছোঁ আৰু বিদ্বান মণ্ডলীকো স্তুতি কৰিছোঁ যেন সকলো দোষৰ মাৰ্জ্জনা হয়। {{gap}}জানকীৰাম এজন বৰ বুদ্ধিৰ মানুহ আছিল। তেওঁ গুৱাহাটীৰ হাইস্কুলৰ দ্বিতীয় শিক্ষকৰ কাম কৰিছিল। তেওঁ যদিও কোনো পৰীক্ষা পাচ কৰা নাছিল, আসামৰ কমিচনাৰ জেনেৰেল জেনকিঞ্চ চাহাবে এই বুলি তেওঁক চাৰ্টিফিকেট্‌ দিছিল,— “জানকীৰাম ডি-এ উপাধিধাৰী নহয়, কিন্তু অন্যান্য বি-এতকৈয়ো তেওঁ বেচি বিদ্বান। {{Gap}}জানকীৰাম পিতাকৰ সোঁহাত যেন আছিল, সেই দেখি তেওঁ বৰ প্ৰিয়পাত্ৰ আছিল। মৃত্যুৰ সময়ত জানকীৰামৰ বয়স মাত্ৰ ২১ বছৰ। ইজন সহোদৰ মণিৰামৰ নামে মিঃ বৰুৱাই নিজৰ ছপাখানাৰ নাম থয়, আৰু তেওঁক শিক্ষাৰ কাৰণে বিলাতলৈ পঠিয়ায়, কিন্তু মণিৰাম বিকৃতমস্তিষ্ক হৈ দেশলৈ উভতি আহে, আৰু পৰশুৰামৰ মৃত্যুৰ কিছু দিনৰ মূৰতে ২২ বছৰ মান বয়সত উত্তৰ গুৱাহাটীত তেওঁৰ লোকান্তৰ ঘটে। {{gap}}প্ৰায় দেখা যায়, বংশৰ কোনো এজনে ডাঙ্গৰ পদবী পালে তেওঁ তেওঁৰ কম সৌভাগ্যৱন্ত আত্মীয়-কুটুম্বৰ নাম পৰ্য্যস্ত লবলৈ ঘিণ কৰে।<noinclude></noinclude> eidwrf4b3lvs72u6om3zgy760htbou9 104 93150 265613 254686 2026-11-06T07:52:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা।|৯৯}}</noinclude> আলোচনা হবলৈ ধৰিলে তেতিয়া তাৰ পৰা অমুল্য ৰত্নৰাজি ওলাল। ভাষাবিদ পণ্ডিত সমাজে সংস্কৃত ধাতু আৰু শব্দাৱলী আলোচনা কৰি এইটো কথা ভালকৈ সিদ্ধান্ত কৰিলে যে গোটেই জগতত প্ৰচলিত ভাষাৰ আদি মূল একে, আৰু সংস্কৃত মৌলিক ধাতু আৰু শব্দবোৰে সেই আদি ভাষাৰ যিমান কাষ চাপিছে গ্ৰীক্, লেটিন আদি ভাষাই সিমান চাপিব পৰা নাই। সংস্কৃতৰ ঋগ্বেদ আৰু মাৰ্য্য-ইৰানী ভাষাৰ জেন্দা-ভেষ্টা নামে দুই গ্ৰন্থৰ ভাষাই সেই আদি ভাষাৰ একেবাৰে কাষ চাপিছে। দেই আদি ভাষাৰ পৰা ওলোৱা সকলো ভাষাৰ মাজতে এনে এটি সম্বন্ধ আছে যে অলপ যত্ন কৰিলেই এই আৰ্য ভাষাৰ এটি মৌলিক শব্দ লৈ পৃথিবীৰ অন্যান্য আৰ্য ভাষাৰ সেই শব্দৰ ৰূপান্তৰৰ লগত ৰিজালে, এটি শৃঙ্খলাবদ্ধ নিয়ম বা প্ৰণালী উলিয়াব পাৰি। গ্ৰীম্‌ নামে এজন জাৰ্মান পণ্ডিতে এই সম্বন্ধ বা ভাষাসূত্ৰৰ এটি প্ৰণালী আবিষ্কাৰ কৰি থৈ গৈছে; আৰু বপ্, নামে অন্য এজন জাৰ্মান সংস্কৃতজ্ঞই সকলো আৰ্য্য ভাষা আলোচনা কৰি তাৰ সাদৃশ্য উলিয়াই তুলনা-মূলক ভাষা-বিজ্ঞানৰ অৱতাৰণা কৰি থৈছে। অৱশেষত ভট্ট মোক্ষমূলাৰে বহুত গবেষণা কৰি এইটো ঠাৱৰ কৰিলে যে আমাৰ হিন্দু আৰু জগতৰ অন্যান্য দেশৰ দেৱদেৱী বিলাকৰ পৌৰাণিক গল্প, কিম্বদন্তী আদিত ৰূপক মিহলি আছে, আৰু তেনেকুৱা সকলো গল্পকে একে সম্বন্ধলৈ ভাঙ্গিব পাৰি।আচাৰ্য্য মোক্ষমুলাৰে ইয়াকে দেখি তুলনামূলক পুৰাণ-বিজ্ঞান আৱিষ্কাৰ কৰিলে। {{Gap}}এই দৰে প্ৰাচীন সংস্কৃত ভাষা আৰু সাহিত্যৰ আলোচনাৰ পৰা বিশ্ব-সাহিত্যৰ বিশেষ উপকাৰ হৈছে। আনন্দৰামে এই সংস্কৃত সাহিত্যৰ আশ্ৰয়ীভূত দ্বিতীয় শ্ৰেণীৰ সাহিত্য আলোচনাত মন ঢালি দিলে। সংস্কৃত নাটক, সংস্কৃত কাব্য, সংস্কৃত শব্দশাস্ত্ৰ, সংস্কৃত ব্যাকৰণ, সংস্কৃত অলঙ্কাৰ আৰু সংস্কৃত ছন্দঃশাস্ত্ৰ বিশেষ ভাবে আলোচনা কৰি আনন্দৰামে জগতৰ সংস্কৃতজ্ঞ পণ্ডিত আৰু সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীৰ উপকাৰাৰ্থে তাৰ পৰা<noinclude></noinclude> l37f63ums5kslofe3gr48hv40zx6pmr 104 93151 265614 254687 2026-11-06T08:00:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> তেওঁ অপূৰ্ব্ব ৰত্নৰাজি উলিয়াইছিল। ভাৰতৰ প্ৰাচীন পদ্ধতিৰ নৈষ্ঠিক শ্ৰেণীৰ পণ্ডিত সকলৰ ভিতৰত আনন্দৰামতকৈও বেছি সংস্কৃতজ্ঞ লোক থকাতো অসম্ভৱ নহয়। কিন্তু সেই পণ্ডিত সকলৰ বিশ্লেষণ, সমালোচনা আৰু তুলনা কৰিব পৰা শক্তি নিচেই কম। আনন্দৰামে সংস্কৃত সাহিত্য মথি তাক শ্ৰেণীবদ্ধ কৰি পাশ্চাত্য পণ্ডিত সমাজৰ আগত দাঙ্গি ধৰিছিল। এই কাৰণেই আনন্দৰামৰ বিশেষ সুখ্যাতি। {{gap}}কিন্তু আনন্দৰামৰ এই আলোচনাত কোনো দাম্ভিকতা বা সাহসবাদিত্ব নাছিল। তেওঁ কেতিয়াও নকৈছিল তেওঁৰ মতেই খাতাং মত, তাক আৰু লৰচৰ কৰিব নোৱাৰি। তেওঁ যি কথা কৈছিল তাক সদাই যুক্তিৰে সমৰ্থন কৰিছিল। নিজব ছন্দঃশাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থখনিত মানিব লগীয়া নীতিৰূপে প্ৰথম পিঠিত এই শ্লোক ফাঁকি তেওঁ টুকি দিছে।— {{Block center|<poem>“যুক্তিযুক্তমুপাদেয়ং বচনং বালকাদপি। অন্যৎ তৃণমিব ত্যাজ্যমপ্যুক্তং পদ্মজন্মনা!"</poem>}} {{gap}}অৰ্থাৎ, সৰু লৰাৰ যুক্তিযুক্ত বচনো উপাদেয়, কিন্তু স্বয়ং ব্ৰহ্মাৰ দ্বাৰা কথিত হলেও অযুক্তিকৰ বচনো তৃণৰ দৰে তেজিব লগীয়া। {{gap}}আনন্দৰামে তেওঁৰ গোটেই সাহিত্য আলোচনাত এই নীতিকে মানি চলিছিল। তেওঁ যুক্তিৰ ইমান বশবৰ্ত্তী আৰু পক্ষপাতী আছিল' যে কোনো বিষয়ে এজন ডাঙ্গৰ শাস্ত্ৰকাৰ হলেই যে তেওঁৰ সকলো মত বিশুদ্ধ আৰু নিৰ্ভুল হব সেইটো তেওঁ স্বীকাৰ নকৰিছিল। মল্লিনাথৰ টীকাৰ ঠায়ে ঠায়ে ভুল-ভ্ৰান্তি আসোঁৱাহ দেখুৱাই তাক তেওঁ যুক্তিৰে খণ্ডাবলৈ যত্ন কৰিছিল। পণ্ডিত তাৰানাথ তৰ্কবাচস্পতিৰ “বাচস্পতা অভিধান” যে একেবাৰে নিৰ্ভুল সেইটো সকলোৱে স্বীকাৰ কৰিছিল, কিন্তু কাৰো বিষয়ে আনন্দৰামৰ কোনো অন্ধবিশ্বাস নাছিল। এনে কি পণ্ডিত ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিহাসাগৰ, পণ্ডিত জীৱানন্দ বিদ্যাসাগৰ বি, এ, আদিৰ গ্ৰন্থাৱলী<noinclude></noinclude> g8tdyumlrgqsrqqima90of6t7swctqy 104 93214 265585 265132 2026-11-06T01:54:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|ভবভূতিৰ মহাবীৰচৰিত।}}}} {{center|'''জানকীৰামভাষ্য টীকা সম্বলিত।'''}} {{Gap}}'''Bhavabhuti's Mahaviracharitam.''' edited by Mr. A. Barooah, with his commentary called Janakirama- bhasya, and a Sanskrit-English Glossary. 1877. {{gap}}১৮৭৭ চনৰ অভাবৰ মাহত মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই স্বৰচিত টীকাৰে সৈতে সম্পাদিত কৰি মহাকবি ভবভূতিৰ ‘মহাবীৰচৰিত’ নাটকৰ এটি সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। সকলো সংস্কৃত কবিৰ ভিতৰত ভবভূতি আনন্দৰামৰ প্ৰিয়তম কবি আছিল। শ্ৰীকণ্ঠ ভবভূতিৰ ভাষাৰ তেজস্বিতা আৰু প্ৰাঞ্জলতা গুণৰ কাৰণে আনন্দৰাম বৰুৱা বিশেষ বিমুগ্ধ হৈছিল। মিঃ বৰুৱাই তেওঁৰ সকলো গ্ৰন্থৰ ভাষাতে যে এই প্ৰাঞ্জলতা লাভ কৰিছিল, ইয়াৰ মূল কাৰণ বশ্যবাক্ ভবভূতিৰ গ্ৰন্থাদিৰ ঘনাই অধ্যয়ন আৰু কবিলৈ অতিৰিক্ত অনুৰাগ আৰু ভক্তি। {{gap}}মহাকবি ভবভূতি তিনিখন সংস্কৃত নাটকৰ গ্ৰন্থকাৰ — মহাবীৰচৰিত, উত্তৰচৰিত আৰু মালতীমাধব। পণ্ডিত ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰে উত্তৰ- চৰিত্ৰ, আৰু ৰামকৃষ্ণ গোপাল ভাণ্ডাৰকাৰে মালতীমাধব সুন্দৰ টীকাৰে সম্পাদিত কৰি প্ৰকাশ কৰে। কিন্তু সেই পৰিমিতে মহাবীৰ চৰিত্ৰৰ দৰে এখনিও ভাল সংস্কৰণ ওলোৱা নাছিল। ১৮৪৩ চনত বিলাতৰ হেৰী ত্ৰিথেনে এটি সংস্কৰণ উলিয়ায়, আৰু ১৮৫৭ চনত সুপ্ৰসিদ্ধ সংস্কৃত পণ্ডিত তাৰানাথ তৰ্কবাচস্পতি মহোদয়ে এটি সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। কিন্তু তাত বিষদভাবে শব্দাৰ্থ আৰু টীকা ব্যাখ্যা থাকিলেও ভবভুতিৰ নাটকত থকা প্ৰাকৃত অংশৰ টীকা ভাঙ্গনি নথকাত শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বৰ মস্কিল<noinclude></noinclude> 2gp8pw46lqamrllr2efy034wkmsvxvb 104 93506 265519 255664 2026-11-05T12:47:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265519 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৬১}}</noinclude> sity and Principal of the University College, London, once remarked, "Mr. Borooah was the most inquisitive student that I have ever come across." Mr. Borooah passed the I. C. S. Examination in 1871, was called to the Bar in the subsequent year, and is said to have passed also the B. Sc. examination of the London Uni- versity. He stood first in mathematics in the Civil Service Examination. During his stay in England Mr. Borooah contracted intimacy with the late Sir Taraknath Palit KT., D.L. (then Mr.), and it ceased only with the death of Mr. Borooah.It may be noted here that Mr. Borooah was the first Assamese graduate, the first Assamese Barrister and the first Assamese Civilian, and that up to the present time no other Assamese has been successful in the open competition for the I. C. S. {{Gap}}Mr. Borooah returned to India in the autumn of 1872, and was appointed Assistant Commissioner of the Sibsagar District in his own province, Assam. After a year of service in Assam Mr. Borooah secured transfer to Bengal where he passed the remaining years of his life. His short stay in Sibsagar was marked by his scholastic habits, and his independence of attitude for which he had occasional misunderstanding with his superiors. His usual dress was the old-fashioned aristo- cratic ''Chouhan and chapkan'', and he used to have a book by his side even in the court which he read in the intervals of his magisterial functions. {{gap}}Mr. Borooah served as an Assistant Magistrate in several places in Bengal; and when after a prolonged agitation which had as its great patron and supporter<noinclude></noinclude> 69l832kh5c624836e9v51f2v3co2wi2 104 93507 265554 255665 2026-11-05T15:12:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৬২|আনন্দৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> Sir William Hunter, Indian Civilians were first en trusted with the charge of districts, Mr. Borooah and Mr. R. C. Dutt were eventually appointed District Magistrates and Collectors. And as is always the case, when Indians are given fair opportunities to prove their mettle they respond magnificently, Mr. Borooah and Mr. Dutt discharged their duties without any hitch or trouble, and thereby paved the path for the Indians in securing the highest responsible posts under the Government. {{gap}}Mr. Borooah did not allow his literary zeal to be damped by the heavy reponsibilities of a Magistrate's duties; there issued forth from his pen every year books after books, lexicons, grammars, editions of old Sanskrit texts, and compilations from old Sanskrit authors. In 1881, Mr. Borooah projected the compilation of a com- prehensive Grammar of the Sanskrit Language in twelve volumes, of one thousand pages each, and to be able to consult the oriental books and manuscripts of the British Museum, London, he look two years' furlough from November 1881, and sailed for England. He carried on his investigations in England, and in this under- taking his great helpers were Prof.Cicil Bendall, the Keeper of Oriental books in the British Museum, Mr. Nicholson, the Bodlian Librarian at Oxford, and Dr. Reinhold Rost the learned Librarian of the India Office. After collecting sufficient materials Mr. Borooah returned to India in October 1883. {{Gap}}In 1885 Mr. Borooah was appointed Fellow of the Calcutta University, and was attached to the Faculty<noinclude></noinclude> o7tqzkimpij9el6qvuye7mroifb3s84 104 93508 265555 255666 2026-11-05T15:17:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৬৩}}</noinclude> of Arts. Two years after he was placed for the second time in charge of the Noakhali District in Bengal; and there by his learning, benevolence, sympathetic treat- ment of the people, and various acts of public utility Mr. Borooah won the hearts of the people. Schools and markets were established in Mr. Borooah's name, and tanks, were dug in the interior parts of Bengal and named after him. The learned ''Burra Saheb'' of Noakhali used to place at his gate always a man with a few baskets of rice, and any beggar would have his share at any hour of the day. When Mr. Borooah went out to the ''Mofussil'' he had with him an additional cart loaded with provisions and food which he distributed among the needy folks as they clustered round to catch a glimpse of the Indian magistrate. All this sounds romantic and legendary, but it was for this reason that Mr. Borooah's name has spread an irresistible charm over the hearts of the people of Bengal. Mr. Borooah helped many poor students with books and money, and educated a meritorious Bengali student even in England. He had a staff of erudite Sanskrit Pundits whom he paid handsomely. This learned ''congerie'' of orthodox ''Pundits'' helped Mr. Borooah in the mechanical portions of his literary endeavours. As an official too he won the trust and confidence of the Government. {{Gap}}In the winter of 1888 Mr. Borooah became ill. A sudden attack of paralysis, aggravated by an ill- advised sea-bath, disabled him, and he took leave for three months. He went to Calcutta, lived at the Ballygunge residence of his old friend Sir Taraknath<noinclude></noinclude> p2b2a9d26hyk46la59um0hyflb9m8rm 104 93511 265584 255669 2026-11-06T01:49:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৬৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> ......It is a great undertaking and will require for its completion a long life, a long purse and long patience." {{gap}}Mr. Borooah did not live to complete this great literary project. The remaining years of his life were spent in publishing scholarly editions of ''Saraswati- Kanthabharanam, Amara's Namalinganusasanam ''with the commentary of kiroswami, '' Dhatukosh and Dhatuvrittisara.'' {{gap}}Besides these Sanskrit works Mr. Borooah had arranged to compile a Dialectal Dictionary of the Bengali language, and had for this purpose negotiated with the Government of Bengal for its help and cooperation. {{gap}}Mr. Borooah was a Sanskrit poet of no mean order. In his edition of ''Mahavira-Charitam'' he has added towards the end of each Act a few autobiographical verses in Sanskrit. These scattered lines, and his Invocation to the Sanskrit Muse prefixed to the second volume of his Dictionary show how this eminent Indian Sanskritist had assimilated the rhythm and melody of the language of his forefathers. {{gap}}'''Conclusion.''' Mr. Borooah's useful career was cut short by his untimely death; but his indefatigable exertions on behalf of Sanskrit learning will always be an example to the rising generations of India. His earnestness of purpose is best manifested in his con- firmed bachelorhood.As a member of the Indian Civil Service, enjoying the highest emoluments and honour open to an Indian, Mr. Borooah could have lived a life of ease and comfort. But Mr. Borooah whose<noinclude></noinclude> lq4m1oh13c2ldj7mlosfeys4tt9wg97 104 93515 265515 255673 2026-11-05T12:02:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265515 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{gap}}'''2. The Cotton College Magazine''' Vol. II, April 1924. No. 3. '''Anundoram Borooah in English Verse.''' {{gap}}Prof. P. Seshadri M. A. of the Benares Hindu University came upon a well-nigh forgotten volume of English Verse, which for the light it throws on Anglo- Indian life deserves to rank with Mr. Rudyard Kip ling's ''Departmental Ditties'' and ''Barrack-Room Ballads.'' All admirers of the late Mr. Anundoram Borooah are indebted to Prof. Seshadri for communicating to them the fact that ''Divers Ditties, chiefly written in India'' by Mr. Alec Macmillan M. A., I. C. S. (Retired) has a humorous poetical skit or serio-comic poem on the great India Sanskritist. {{Gap}}The poem ''Anundoram Borooah'' which is the first piece in the volume is styled by the author 'a rhapsody in rhyme', and it does not, like the average critical notices of Mr. Borooah, deal with his scholarly and administrative attainments. The absence of any in- evitable reference to the same may be explained by the fact that the poem was written soon after Mr. Borooah was selected to the Indian Civil Service in the open competition of 1871, when he was only an 'untried horse,' and when the vast potentialities of his life had not yet blossomed forth into action. The couplet from Byron which is printed immediately after the title of the poem is very aptly chosen,— {{center|Phoebus what a name,}} {{center|To fill the speaking trump of future fame.}}<noinclude></noinclude> ogfc8b2ssiehaikbi51qcckxpyyo9wj 265516 265515 2026-11-05T12:04:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{gap}}'''2. The Cotton College Magazine''' Vol. II, April 1924. No. 3. '''Anundoram Borooah in English Verse.''' {{gap}}Prof. P. Seshadri M. A. of the Benares Hindu University came upon a well-nigh forgotten volume of English Verse, which for the light it throws on Anglo- Indian life deserves to rank with Mr. Rudyard Kip ling's ''Departmental Ditties'' and ''Barrack-Room Ballads.'' All admirers of the late Mr. Anundoram Borooah are indebted to Prof. Seshadri for communicating to them the fact that ''Divers Ditties, chiefly written in India'' by Mr. Alec Macmillan M. A., I. C. S. (Retired) has a humorous poetical skit or serio-comic poem on the great India Sanskritist. {{Gap}}The poem ''Anundoram Borooah'' which is the first piece in the volume is styled by the author 'a rhapsody in rhyme', and it does not, like the average critical notices of Mr. Borooah, deal with his scholarly and administrative attainments. The absence of any in- evitable reference to the same may be explained by the fact that the poem was written soon after Mr. Borooah was selected to the Indian Civil Service in the open competition of 1871, when he was only an 'untried horse,' and when the vast potentialities of his life had not yet blossomed forth into action. The couplet from Byron which is printed immediately after the title of the poem is very aptly chosen,— {{Block center|<poem>Phoebus what a name, To fill the speaking trump of future fame.</poem>}}<noinclude></noinclude> ebla9um1tv8wkoh6ws1l976sufsi2tu 265517 265516 2026-11-05T12:05:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265517 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{gap}}'''2. The Cotton College Magazine''' Vol. II, April 1924. No. 3. '''Anundoram Borooah in English Verse.''' {{gap}}Prof. P. Seshadri M. A. of the Benares Hindu University came upon a well-nigh forgotten volume of English Verse, which for the light it throws on Anglo- Indian life deserves to rank with Mr. Rudyard Kipling's ''Departmental Ditties'' and ''Barrack-Room Ballads.'' All admirers of the late Mr. Anundoram Borooah are indebted to Prof. Seshadri for communicating to them the fact that ''Divers Ditties, chiefly written in India'' by Mr. Alec Macmillan M. A., I. C. S. (Retired) has a humorous poetical skit or serio-comic poem on the great India Sanskritist. {{Gap}}The poem ''Anundoram Borooah'' which is the first piece in the volume is styled by the author 'a rhapsody in rhyme', and it does not, like the average critical notices of Mr. Borooah, deal with his scholarly and administrative attainments. The absence of any in- evitable reference to the same may be explained by the fact that the poem was written soon after Mr. Borooah was selected to the Indian Civil Service in the open competition of 1871, when he was only an 'untried horse,' and when the vast potentialities of his life had not yet blossomed forth into action. The couplet from Byron which is printed immediately after the title of the poem is very aptly chosen,— {{Block center|<poem>Phoebus what a name, To fill the speaking trump of future fame.</poem>}}<noinclude></noinclude> 46i4737wsw703ne3w74uciakdimfupo 104 93516 265604 255674 2026-11-06T06:32:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৭১}}</noinclude> {{gap}}Our poet is not much concerned with the great success of Mr. Borooah in the I. C. S. Examination. His theme is somewhat accidental, the poet is struck by the sonorous character of the name Anundoram Borooah, which to him is a 'weird sound', 'the name of doom', 'the name of fear.' From morn till night the poet is haunted by 'this king of sounds, uncouth and queer',— {{Block center|<poem>Tis not the strain that thrills the air, At midnight when the bulbul sings, 'Tis not the name of damsel fair,......... Know then, that it's nothing more or less, Than what seven syllables express, The name of that late passed C. S.</poem>}} {{Right|Anundoram Borooah!}} {{gap}}When the doors of the Indian Civil Service were opened for competition to Indians, Dutts, Chatterjis and Ghoses alternated with Colvins, Lawrences and Elliotts, but who ever thought that such a name as Anundoram Borooah would blazon in the I. C. S. list? {{Gap}}The poet-magistrate is seated on his judgment chair' at the court, sifting the truth from out of the evidences and depositions of contending parties. The eerie name pursues him there, and adieu to peti- tions, judgments and orders! {{Block center|<poem>I try how large, how small-hand suits The letters of that wondrous name, How flourished capitals become The signature Anundoram.</poem>}} {{Gap}}The poet goes home and retires to bed, still haunted<noinclude></noinclude> ijabswytietgcejqqe2v3oxzfeac12w 104 93548 265583 255727 2026-11-06T01:42:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|২১১}}</noinclude> {{Gap}}'''3. Mr. Borooah's Sanskrit Poem addressing the Sanskrit Language.''' {{Gap}}Prefixed to his English Sanskrit Dictionary, Vol. II. {{center|'''মুখবন্ধঃ—বাণীবন্দনা।'''}} {{Block center|<poem>যস্যামাদিকবি পবিত্ৰচৰিতং বামস্য দিবাং ব্যধা‍ৎ যস্যাশ্চিত্ৰৰসা বিচিত্ৰ ৰচনা বাভাতি কাদম্বৰী। যা ভাষ্যে গহনাং ধিয়ং বিতনুতেহভীশং পৰাং শাঙ্কৰে জীবাৎ সাপ্ৰলয়ং সমুজ্জলতৰা সংস্কাৰপূতা গিৰা॥ ১ যস্যৈ শুদ্ধবিবুদ্ধসৌগতমতং পৃথ্বা মহদ্ধাৰ্য্যতে ৰেমে তৈযুববংশভূষণমতীবানন্দয়িত্ৰ্য্যা যয়া। যা শৰ্ম্মন্যক বীশচিত্তমহৰদগ্ৰন্থেন তেন ক্ষণাৎ সানো ভাৰতভাৰতী শ্ৰুতিসুধাং সৰ্ব্বত্ৰ কীৰ্যাৎ সদা॥ ২ যামাশ্ৰিত্য বপা বিদেশজনিনোদাভাবি শাস্ত্ৰং নবং ভিন্নানাং বচসাং প্ৰদৰ্শ্য সুতৰাং সম্বন্ধসাৰং ষ্ফুটম্‌। আৰ্য্যাণাং বিষয়ে নিবস্ত মহিমাহন্যাৰ্যৈবিদানীন্তনৈব্‌ উৎথাসীষ্ট পুনস্তমামতিৰুচা সাৰ্য্যা গিবা মঞ্জুলা॥ ৩ যেযাং ধীনয়মাৰ্গণৈভু জবলৈঃ সৰ্ব্বত্ৰ ভূঃ সন্নতা যেষাং বিশ্বজনীনদৰ্শনগুণৈঃ সৰ্ব্বা: কলাঃ পোষিতাঃ। যেযামাগ্ৰহসংভূতা জয়তি যা পৌৰাতনী ভাৰতী তেষাং দ্বীপভুবাং ততো দৃঢ়তৰা ভূয়াদ্ৰতিৰ্ভূয়সী। তেষাং প্ৰাধান্যজুষ্টং বিবিধগুণযুতং বঙ্গবন্ধুং সমীক্ষ্য বঙ্গানাং শাসিতাবং নববিধিবিধিনা ভাৰতীং স্যোতয়ন্তম। ভাৰত্যা জ্ঞানলব্ধান্নতিশয়সৰলং সংস্কৃতং শব্দবোধম্ বঙ্গেধেতং নিযুক্তস্তমুপ সহৃদয়ং নেড়নং নাহৰামি॥ ৫</poem>}} {{center|শ্ৰীআননন্দৰাম বৰুৱা।}}<noinclude></noinclude> kgmzdr1fp1ld02tt4hhmfzb2bnbvozc 104 93564 265609 265337 2026-11-06T06:58:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> দুয়ো সোমালোঁ। সেই ঘৰটোৰ বৰ্ণনা ভাষাৰে কৰাটো এক প্ৰকাৰে চাবলৈ গলে সুকঠিন, কবিৰ কল্পনা হাকুটীৰেও এনে ঘৰ ঢুকি পাইছেনে নাই, তাক আমি ডাঠি কব নোৱাঁৰো। ঘৰটো অতি পুৰণি যেন লাগে, কিন্তু তাৰ সঁজুলিবোৰ এনে আটিল যে পুৰণি বুলি ততকে ধৰিব নোৱাৰি। সেইঘৰৰ পদুলিমুখ পায়েই মোৰ লগৰ বৃদ্ধা গৰাকীয়ে ক’লে,—“এয়ে মোৰ ঘৰ, আহাঁ৷” সেই ঘৰটো সোমায়েই মই ভাবিলোঁ, "আহা, কেনে দিপ্‌লিপ্‌, ঘৰটি, ” আৰু খনিকৰৰ গুণ বখানিবলৈ ধৰিলোঁ। ঘৰটোৰ ভিতৰত নানা ৰকমৰ মূৰ্ত্তি, খেনো সোনৰ, খেনোটো ৰূপৰ খেনোটো তামৰ ইত্যাদি। মূৰ্ত্তি অসংখ্য, কিন্তু সোনৰ মূৰ্ত্তিৰ সংখ্যা নিচেই তাকৰ। সেই মূৰ্ত্তিবোৰৰ মাজত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মুৰ্ত্তিটো চিনি পাই মোৰ মন উলাহতে নাচিবলৈ ধৰিলে, সেই মুৰ্ত্তিটোৰ ফলিত তলত দিয়া সংস্কৃত পদ দুফাঁকি অঙ্কিত আছিল। — {{Block center|<poem>কোবিদস্য গিৰি দৈব্যামগধিগুণবাৰিধেঃ। শ্ৰীমদানন্দৰামস্য হৈমী মূৰ্ত্তিবিৰাজতে। যা কীৰ্ত্তিঃ স্থাপিতা তেন বিমথ্য কাব্যসাগৰম্। সা মেদিন্যাং প্ৰতিভাতি যাবচ্ছন্দ্ৰদিবাকৰম্॥</poem>}} {{Gap}}সেই মূৰ্ত্তিবোৰৰ ভিতৰত মহাকবি বাল্মিকী, ব্যাস, কালিদাস, ভৱভূতি, মাঘ, বৰাহমিহিৰ, পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশ প্ৰভৃতি সংস্কৃত সাহিত্যসেৱক- সকলৰ এটি এটি সোনৰ মূৰ্ত্তি। এনে পুৰুষসকলৰ ভিতৰত আনন্দৰাম বৰুৱাই শাৰী পুৰুৱা দেখি মই আচৰিত সানি সেই বৃদ্ধা গৰাকীত সুধিলোঁ, —“আই, আনন্দৰাম বৰুৱাৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তিয়ে ইয়াত ঠাই পালে কেনেকৈ?” মোৰ কথা শুনি তেওঁ সুললিত সুখেৰে কবলৈ ধৰিলে, — “বোপা, তেওঁলোক মোৰ যেনে সজপুত্ৰ তোমাৰ আনন্দৰামো মোৰ তেনে সজপুত্ৰ। মই অতীজৰে পৰা খ্যাতিমতী। মোৰ এনে এসময় আছিল, যেতিয়া মোৰ সস্তানসকলে পূজাদিৰ দ্বাৰা মোক অৰ্চ্চনা কৰিছিল। তেতিয়া ম‍ই আন<noinclude></noinclude> oy1q94exlsyzqpcnmes41o8xkihy1zh 104 93574 265581 255778 2026-11-06T01:08:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৯০|আনন্দৰাম বৰুৱা |}}</noinclude> second son of Gargaram Vaduya and his wife Durlabheswari, of Gauhati (Gawhatty) in Assam. Of his family and caste I have no means at hand of ascertaining any further facts, though I think that his caste-name is not uncommon in Assam. I may here note, in passing that my transcription of his name is taken from the Nagari title page of his edition of the Mahaviracharita, where his name appears as बरुआ {{gap}}I have never heard the name pronounced by an Assami, but probably 'Borooah' is about as misleading as 'Oude' and the other popular' spellings to which the average resident in India clings with such tenacity. He was educated at Presidency College, Calcutta, and graduated B. A. at the Calcutta University in 1869. {{gap}}Proceeding to England as a candidate for the Civil Service, for which he was selected in 1870, he matri- culated at the London University in the same year, and entered as a student of the middle Temple, and in 1872 was called to the Bar. He revisited England at least once, for I met him in London about 1884. His man- ner with strangers at least was very reserve and retiring. {{Gap}}Of his career as a civilian, which he commenced in Bengal in 1872, I have little or nothing to say. At the time of his death he was Joint Magistrate and Deputy Collector of Jessore. But I cannot forbear to remark that his life gives us all an example, whether in government service or out of it, to show that a mass of routine work need not crush out literary activity when a man is really in earnest. As a rule the Civil Service of India has done little for the literature and<noinclude></noinclude> ctln5v80wjaph1htmbj7sr2d9wz8rpb 104 93575 265582 255777 2026-11-06T01:14:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|১৯১}}</noinclude> science of the country, the exceptions to this being chiefly men in the Educational Department. But certainly, Anundoram Vaduya's twelve well-spent years of service <ref>Mr. Barooah was at the time of his death Offg. District Magis trate and Collector, Noakhali. He had then completed 16 years of Service Author. </ref> show him to have been a kindred spirit with administrators like Colebrooke and Burnell among the illustrious dead, and the small band of living workers like Grierson, Fleet and R. C. Temple. Vaduya's first work appeared in May, 1877, and from its Preface we find that it was commenced about 1873 and announced in March, 1876. This was his "Practical English-Sans- krit Dictionary", a most original and truly practical work. Not content with commencing with such a magnum opus as a dictionary, he added to its second and third volumes two new and original works, viz., his "Higher Sanskrit Grammar" and a list of Sanskrit geographical names, illustrated by a valuable prefatory essay. Both are thoroughly original works, and rather suffer by being united with the Dictionary; the latter is I believe still a unique contribution to Indian research, though only a small one, the great value of the former (now published separately) may be seen from the frequent references to it in Dr. J. S. Speijer's recent work on the same subject. {{Gap}}In the same year, 1877, appeared the edition of Bhababhuti's Mahaviracharita already referred to in passing, which was followed in 1878 by the essay on Bhababhuti intended to have formed a part of the same {{rule|}}<noinclude></noinclude> l0eoqax93xcc4zlpyk62q7qe5y6x9x4 104 93578 265578 255803 2026-11-06T00:55:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|APPENDIX-No IV.}}}} {{center|{{Xxxx-larger|Opinions on Mr. Borooah's Works.}}}} {{center|{{Xxxx-larger|৩। মিঃ বৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলীৰ বিষয়ে মতামত।}}}} {{gap}}I. On Mr. Borooah's English-Sanskrit Dictionary, in 3 Volumes. {{Gap}}'''(1) Lord Northbrooke''', Viceroy and Governor- General of India. {{Gap}}It is of much importance that the study of the learned languages of India should be cultivated by men of education in that country. {{Gap}}'''(2) Prof. F. Max Mullar''' in a letter to Mr. Borcoah. {{Gap}}"Your work is evidently not simply a Sanskrit English Dictionary mechanically inverted, but you have treated each word independently, and by giving the nearest approach to each English word in Sanskrit, you have shown your familiarity with the idioms of both languages. The passages from Sanskrit writers, illustrative of the employment of Sanskrit words, are extremely useful and give to your work a really scholar- like character." {{Gap}}'''(3) Prof. Max Muller''' in "The Academy" of 13th August, 1881. {{Gap}}We heartily congratulate Mr. Anundoram Borooah, on the completion of his English-Sanskrit Dictionary. We have dwelt on former occasions, when noticing the<noinclude></noinclude> 3gfgndg2ss1w6kn2s2y1xghorcr1ruu 104 93579 265579 255804 2026-11-06T00:59:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৯৯}}</noinclude> appearance of his first and second volumes, on the great difficulties of such an undertaking, and we have no hesitation in saying that it would be almost impossible for a European Sanskrit scholar to undertake such a work and carry it through successfully. That an English-Sanskrit Dictionary cannot be produced by the simple process of putting a Sanskrit-English Dictionary topsy-turvy is well known by this time to all scholars. But if we are still without a good English-Greek Dictionary, we need not wonder that Sanskrit scholars, even those whose reading has been most extensive, shrink from attempting such a work for English and Sanskrit. Mr. Anundoram Borooah's work is a most credible beginning in this branch of Sanskrit scholarship, and contains a number of very happy renderings of English words and phrases. But the great difficulty consists in this, that so many ideas are utterly unknown in Sanskrit literature, and words have actually to be framed which if they do not render the original ideas exactly approximate at all events sufficiently near to become in time their proper equivalents. This process of inventing new words goes constantly in the modern languages of India, chiefly by the aid of Sanskrit and hence a scholar like Mr. Anundoram Borooah, who is a Barrister-at-law of the Middle Temple, and at the same time a pleader at Calcutta,<ref> Mr. Borooah was not a "Pleader at Calcutta" as Prof. Max Muller supposed. He was a member of the Indian Civil Service from Sept. 1872 to Jan. 1889.-Author. </ref> is more likely to hit on possible Indian {{Rule|}}<noinclude></noinclude> mur8zkrrfk8nflx40pqpgf3bnu5gkum 104 93588 265567 255813 2026-11-05T16:37:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|২০৩}}</noinclude> {{gap}}'''(6) Prof. V. S. Apte.''' in the Preface to his English- Sanskrit Dictionary. {{Gap}}The Dictionary of this sort are two in number. One by Mr. Monier Williams and the other by Mr. A. Borooah of Calcutta. Their prices are prohibitively high. Mr. A. Borcoah's work is eminently practical: it abounds with quotations from several standard authors; the readings are generally happy and the work has at least a classical appearance. The fondness for giving quotations has induced the writer to give several quota- tions for illustrating such words as গম,ইতি,তত্ৰ, etc. of the meaning of which there is no doubt nor is any confirmation needed. But one great defect of his otherwise very useful work is that it gives too few equivalents. He has pursued the course of referring one word to another, but, this is in some cases, carried to such an extent that when a word as directed is referred to another, that again is referred to some other word of a synonymous nature, which in its turn is referred to another, till the reader returns to the original word apparently without having his labour rewarded. A study of Mr. A. Borooah's work is a good treat for an advanced scholar, but will not, I believe, satisfy the student. From consideration like that I thought I should be doing some service to the Sanskrit reading public if I compiled an English-Sanskrit Dictionary adapted to the wants of the students....... It now remains for me to do the grateful duty of acknowledging my obligations to those that have assisted me in the preparation of the Dictionary in one form or another.<noinclude></noinclude> 88lhcxrxoea9oty772751yfr17d5mbt 104 93589 265568 255814 2026-11-05T16:47:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২০৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> Foremost amongst them stand the work of Mr. Borooah and Prof. Williams both of which I have most fre- quently consulted. Monier Williams' Dictionary though inferior in several respects to Mr. Borooah's, has several happy readings of short words and expressions, especially where ideas purely English have to be clothed in a Sanskrit grab, and I have freely referred to the learned Prof's valuable renderings. But my acknowledgements are chiefly due to Mr. Borooah from whose work I have derived much substantial assistance, in the suggestions of equivalent words and phrases, more particularly from his numerous quotations, from such works as were not accessible, to me or being accessible I had no time to go through them. {{gap}}2.On Mr. Borooah's edition of Bhavabhuti's Mahaviracharitam. {{Gap}}'''(1) Mahamahopadhye Mohes Ch. Nyaratna''' C. I. E. Principal, Sanskrit College, Bengal. {{gap}}I have carefully gone over the first two acts of the drama and I can honestly say that the manner in which you have discharged the duties of Editor and Commen- tator has afforded me the greatest pleasure. Your notes are full of the most interesting matter, and display an amount of Sanskrit learning that would be credible to any Sanskrit scholar. {{Gap}}There are some points in which I can-not agree with you and there are also what I consider to be minor blemishes in the book. But I can have no hesitation in saying that your edition of 'Virácharita' is the most valuable that we possess. I have this year introduced<noinclude></noinclude> eeurv0ah7bcb72afdit4r3uolrayam3 4 94358 265586 264924 2026-11-06T02:34:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265586 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] (নৰুনা বৰুৱা) #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]] #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]] #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] sljaa5wp28oranq3yjpj4amrjqvyjay 265587 265586 2026-11-06T02:39:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265587 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] (নৰুনা বৰুৱা) #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]] #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] (মৌচুমী দাস) #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]] #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] od9z1rivql0eglcqtyu7b0o3xgjwaw1 10 94387 265556 262431 2026-11-05T15:29:16Z BabulB 104 265556 wikitext text/x-wiki * {{ডাউনলোড|ফুল-কলি}} ''[[ফুল-কলি]]''; [[লেখক:কালীপ্ৰসন্ন দাস]] (১৯২১) * {{ডাউনলোড|ফুল-কলি}} ''[[ফুল-কলি]]''; [[লেখক:কালীপ্ৰসন্ন দাস]] (১৯২১) * {{ডাউনলোড|বিপ্লবী বাহিনী}} ''[[বিপ্লবী বাহিনী]]''; [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] (১৯৫৩, ১ম সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|নলদময়ন্তী নাটক}} ''[[নলদময়ন্তী নাটক]]''; [[লেখক:মহেন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য্য]] (১৯৩১, ১ম সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|কামত কৃতিত্ব লভিবৰ সঙ্কেত}} ''[[কামত কৃতিত্ব লভিবৰ সঙ্কেত]]''; [[লেখক:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা]] (১৯৬৪, নতুন সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ}} ''[[মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ]]''; [[লেখক:সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা]] (১৯৫৬, ১ম সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|গ্ৰাম-সেৱা}} ''[[গ্ৰাম-সেৱা]]''; [[লেখক:মোহনদাস কৰমচাঁদ গান্ধী]] (১৯৫৫, ১ম সংস্কৰণ) cwo8lx435ul2w7ce0za9j64ag9jucr0 265557 265556 2026-11-05T15:30:59Z BabulB 104 265557 wikitext text/x-wiki * {{ডাউনলোড|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী}} ''[[পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]]''; [[লেখক:লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা]] (১৯৩০) * {{ডাউনলোড|ফুল-কলি}} ''[[ফুল-কলি]]''; [[লেখক:কালীপ্ৰসন্ন দাস]] (১৯২১) * {{ডাউনলোড|বিপ্লবী বাহিনী}} ''[[বিপ্লবী বাহিনী]]''; [[লেখক:প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত]] (১৯৫৩, ১ম সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|নলদময়ন্তী নাটক}} ''[[নলদময়ন্তী নাটক]]''; [[লেখক:মহেন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য্য]] (১৯৩১, ১ম সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|কামত কৃতিত্ব লভিবৰ সঙ্কেত}} ''[[কামত কৃতিত্ব লভিবৰ সঙ্কেত]]''; [[লেখক:লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা]] (১৯৬৪, নতুন সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ}} ''[[মীৰজুমলাৰ অসম আক্ৰমণ]]''; [[লেখক:সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা]] (১৯৫৬, ১ম সংস্কৰণ) * {{ডাউনলোড|গ্ৰাম-সেৱা}} ''[[গ্ৰাম-সেৱা]]''; [[লেখক:মোহনদাস কৰমচাঁদ গান্ধী]] (১৯৫৫, ১ম সংস্কৰণ) em1sdzr1oug6u9itcs7h560wqi8n5gl 104 94827 265521 264319 2026-11-05T13:01:56Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265521 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||[ ॥৵৹ ]|}}</noinclude>লিখকে ইচ্ছা কৰা নাছিল। কিয়নো তাকে কৰা হ'লে পাঠক সমাজে ‘আমাৰ দেশত এনে প্ৰথা’ ‘ৰোম দেশত তেনে প্ৰথা ইত্যাদি দুই চাৰি কথাৰে আচাৰ ব্যৱহাৰ তুলনা কৰিবলৈ সুবিধা নেপালেহেঁতেন। {{gap}}চৰিত্ৰ বিশ্লেষণৰ ফালৰ পৰা চালে ই অতি আটোম্ টোকাৰিকৈ সজোৱা এখনি চিত্ৰ। খ্ৰীষ্টীয় ধৰ্ম্মৰ উন্নত নীতিসম্পদে (Ethical code) তেতিয়া ধৰ্ম্ম জগতৰ মুখ ভালকৈ পোহৰোৱা নাছিল। কেৱল দুই চাৰি জনে চেগাচোৰোকাকৈহে এই ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰিছিল৷ পুৰণিকলীয়া মূৰ্ত্তি পূজা তেতিয়া পাপ ব্যভিচাৰৰ আভৰণত মৃতপ্ৰায় হৈছিল। এই পুথিত আমি কেৱল এধানিমান সুৰুঙা এটিয়েদিহে খ্ৰীষ্টৰ ছবি দেখিবলৈ পাওঁ। ইন্দ্ৰিয় সুখৰ চৰমপন্থী ৰোমান্ আৰু গ্ৰীক সকলে এই ধৰ্ম্মক তেতিয়া ইতিকিং কৰা দেখি সেই কাৰণে আমি বিস্ময় নেমানো। এনেকৈ কেৰোণে ধৰা সমাজত খ্ৰীষ্টৰ উপদেশে গা নুজুৰায়। শান্ত আৰু নিৰ্জ্জু হ'বলৈ ক'লে সিহঁতৰ গা সুত্ নেলাগে। ইন্দ্ৰিয়ৰ সুখ বিধানত দিনে ৰাতিয়ে জলাকলা হোৱা অন্ধলাহঁতক লাগে শৰীৰ তপতোৱা আমোদ-উছৱ, তাৰ বাহিৰে একোৱে সিহঁতৰ তেজৰ পিৰপিৰণি মুগুচায়। এই বিধৰ বিলাসৰ হেঁপেহুৱা লোক কেবা জনকো আমি এই আখ্যানটিত দেখা পাওঁ। ক্লডিয়াছ আৰু ছলাষ্টৰ কথাই নাই, আন কি গ্লকাছো এই বিধৰ লোক। {{gap}}আৰবেছেছক কি বিশেষণ দিলে শুৱনি হ'ব ঠাৱৰোৱা টান। কেৱল মিছৰৰ জীয়াভূত বুলি নিৰ্দেশ কৰিলে তেওঁৰ সুতীক্ষ্ম মেধা শক্তিলৈ আওকাণ কৰা হ'ব। এহাতে যেনেকৈ ধৰ্ম্মৰ ফাঁকতি কৰি ইন্দ্ৰিয় পৰিচৰ্য্যাৰে নিজৰ পশুবৃত্তিৰ সেৱা কৰিছে, আন হাতে তেওঁৰ চোকা বুদ্ধি আৰু পাণ্ডিত্যৰো খ্যাতি আছে। সেয়ে নোহোৱা হ'লে লাখে লাখে প্ৰজাক ভুৱা দি ৰখা সহজ নহ'লহেঁতেন। এপিনেদি তেওঁ<noinclude></noinclude> cwdfflwin3mphtle91fxht6i8pkpp8x 104 94828 265522 264320 2026-11-05T13:09:15Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265522 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||[ ॥৶৽ ]|}}</noinclude>যেনেকৈ নীতি গৰ্হিত জীৱন কটাইছে, আন পিনে শাস্ত্ৰ অধ্যয়ন আৰু দূৰ দৃষ্টিৰে দহৰ আগত নিজক ডাঙৰ বোলাব পাৰিছে। তেওঁৰ শাৰীৰিক গঠন যেনে আঁটিল, তেওঁৰ চিন্তাৰ ধাৰাও তেনে নিমজ আৰু তঁহা নথকা। যি কাম সম্ভৱ যেন দেখে তাক কৰিবলৈ তেওঁ মন পুতি লাগে। তেতিয়া কোনো ধৰণৰ মানসিক দুৰ্ব্বলতা বা বাধা বিঘিনিয়ে তেওঁক পিছুৱাই ৰাখিব নোৱাৰে। ইমান অদম্য তেওঁৰ সাহ! ইমান কঠোৰ তেওঁৰ প্ৰতিজ্ঞা! {{gap}}নিডীয়াৰ নিচিনা আশাশুধীয়া পৰাণী সততে আমি দেখা নাপাওঁ। বেচেৰীৰ দুচকু কণা, কিন্তু বুদ্ধিত তাই পৰি-মৰা নহয়। তাইৰ কেৱল একেটি মাথোণ হাবিয়াহ্—গ্লকাছৰ হকে তাই কেনেকৈ জীৱন পাত কৰিব পাৰে। সেইদেখি যিদিনা গ্লকাছ আৰু আইয়োণৰ মিলন পথৰ কণ্টক গুচিল, তাইকো আমি জীৱন-লীলা সাং কৰা দেখিবলৈ পাওঁ। গ্লকাছক মৰণৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰিছে—তাতেই বপুৰীৰ ধৰম্ কৰম্ শেষ হ'ল। ইয়াৰ পিছত কিজানিবা আইয়োণৰ মানত তাই চকুৰ কুটা দাঁতৰ শূল হয়, সেইদেখি দুয়োটি প্ৰণয়ীক অবাধে সংসাৰ-যাত্ৰা কৰিবলৈ এৰি দি তাই অদৃশ্য হ'ল। নিডীয়াৰ চৰিত্ৰত মাথোন একেটি চেকা ৰ'ল; তাই গ্লকাছক আহুদি খুৱালে। প্ৰণয়ৰ আবেগে যেতিয়া তাইক আকুল কৰিলে, বিবেচনাতকৈ প্ৰীতিসম্ভাষা যেতিয়া বলৱতী হ'ল, তেতিয়া এদিনলৈ বেচেৰীক আত্মসংযম হেৰুওঁৱা দেখিলে আমি তধা নেলাগো। ফুলৰ প্ৰতি তাইৰ সদ্ভাৱ, ফুলগছলৈ তাইৰ মৰম, এই বিলাক দেখিলে তাইক আমি ফুলকুৱৰী বুলি সম্বোধন কৰিব খোজোঁ; আৰু মহাকবি কালিদাসে শকুন্তলাৰ উদ্দেশে লিখা কবিতা ফাঁকি আমাৰ মনলৈ আহে— {{Block center|<poem>পাতুং ন প্ৰথমং ব্যৱস্যতি জলং যুস্মাস্বপীতেষু বা। নাদত্তে প্ৰিয়মণ্ডনাহপি ভবতাং স্নেহেন যা পল্লৱম্॥</poem>}}<noinclude></noinclude> 2yb0bfvcad3zth2gw26e5y7kricumnm 104 94830 265563 264386 2026-11-05T15:53:41Z BabulB 104 265563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|'''{{Xx-larger|প্ৰথম ভাগ}}'''}} {{center|{{X-larger|( ১ )}}}} {{center|{{X-larger|পম্পিয়াই চহৰৰ দুজন ভদ্ৰলোক}}}} {{gap}}“কিহে ডায়মেড্, আজি ৰাতি গ্লকাছৰ ঘৰত ভোজ খাবলৈ যাবানে কি?” {{gap}}“নাই ক্লডিয়াছ, গ্লকাছে মোক মতা নাই। শুনিছোঁ বোলে পম্পিয়াইৰ ভিতৰত গ্লকাছৰ ঘৰৰ ভোজতকৈ আৰু ভাল ভোজ নহয়। ” এই বুলি কৈ ডায়মেড্ মনে মনে থাকিলে। {{gap}}ক্লডিয়াছ আৰু ডায়মেড দুয়োজন ভৰবয়সীয়া সম্ভ্ৰান্ত লোক। ক্লডিয়াছ দেখাত চাপৰ কিন্তু শুৱনি। {{gap}}“হওঁতে হয়, কিন্তু মোৰ মনেৰে গ্লকাছৰ তাত মদৰ ওৱাদানি কম। গ্লকাছে কয় যে মদ সৰহকৈ খালে পিছদিনা ভাল নেলাগে। সেইদেখি তেওঁ যিমান পাৰে তাক কমাবলৈ যত্ন কৰে। ” {{gap}}“তাৰ নিশ্চয় অন্য কিবা কাৰণ আছে। মই ভাবোঁতে গ্লকাছে কোনোমতে ওঁঠ কাটি মুখ ৰঙাকৈ আছে। সেইদেখিহে তেওঁ হাত ধৰি চলে।” {{gap}}“ওঁ তো সেই দেখিহে তেওঁ আমাৰ ইমান আপোন। যিমান দিনলৈকে তেওঁৰ মদেৰে পিয়লা চপচপীয়া কৰি ৰাখিব সিমান<noinclude></noinclude> es41rq0ps7ugzrt321mlhvi7jsk2n1h 104 94899 265523 264497 2026-11-05T13:17:01Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265523 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৪৮|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী|৪৮}}</noinclude>{{Block center|<poem>...পিয়লা তোমাৰ &nbsp;&nbsp;থাকোতে সময় ভৰাইলোৱা জীৱনৰ মধু শুকালে এবাৰ &nbsp;&nbsp;আৰু জানো তাক দুনাই পোৱা?{{gap}}{{Float right|(দুৱৰা)}}</poem>}} {{gap}}সেই দেখিয়েই মই তোমাক কওঁ তোমাৰ সৌন্দৰ্য্য হাতত থাকোতেই তাৰ সজ ব্যৱহাৰ কৰা, প্ৰেয়সীৰ গোলাপী মুখলৈ চাই কোৱাঁ— {{Block center|<poem>“ধৰাঁ প্ৰিয়তম প্ৰাণৰ পিয়লা &nbsp;&nbsp;জীৱন মদিৰা ভৰাই দিয়া অতীত ভবিষ্য শোক দুখ ভয় &nbsp;&nbsp;আজিৰ ভাবনা উটাই নিয়া অতীত ভবিষ্য ভাবিলে কি হ'ব &nbsp;&nbsp;ভাৱনাৰ দেখো বিৰাম নাই! ঢালা সুৰা ঢালা পিয়লা ভৰাই &nbsp;&nbsp;প্ৰতি নিমিষতে সময় যায়।”{{gap}}{{Float right|(দুৱৰা)}}</poem>}} {{gap}}জ্ঞানী সকলে সৃষ্টি প্ৰকৰণৰ নানান্ ব্যাখ্যা কৰি কাল কটাবৰ প্ৰয়াস কৰিছে কৰক, তুমি আৰু এই বিশ্বৰ শিকলিৰে বন্ধা পুতলা হৈ আন কি বিশেষ লাভ কৰিবলৈ বাঞ্ছা কৰিবা? {{Block center|<poem>বহি নিৰলাত নিয়তিৰ খেলা &nbsp;&nbsp;বুৰোৱাঁ পিয়লা হাতত লই ভাগ্যৰ পুতলা আমি সকলোটি &nbsp;&nbsp;তাৰ সইতে আজি ওমলা গই!{{gap}}{{Float right|(দুৱৰা)}}</poem>}} {{gap}}এপিছাইডিছ মোহিনী বাণত পৰিল। আৰবেছেছৰ মধুৰ কথাত তেওঁ মন্ত্ৰৰ বশ সৰ্পৰাজ যেন হ'ল৷ ইহাতে দেহ শাঁত্‌ কৰা যি হে উদ্বোধিনী সঙ্গীতে এপিছাইডিছক আত্মহাৰা কৰি পেলালে! সঙ্গীতৰ<noinclude></noinclude> ign4neoh7jg2dljcfmcufknaoo473ot 104 94901 265524 264499 2026-11-05T13:25:42Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265524 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৫০|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী|৫০}}</noinclude>সেইদেখি তেওঁ উছাহ দি কবলৈ ধৰিলে। “প্ৰাণ জুৰ নপৰে মানে সুৰা পান কৰাঁ, এপিছাইডিছ। লাজ কৰিবৰ সকাম নাই, কিয়নো এতিয়া তোমাৰ জীৱনৰ প্ৰথম পুৱা। তোমাৰ শৰীৰত এতিয়া তপত তেজৰ সোঁত বৈছে। দুদিনৰ পিছত কি হবা, ম‍ই দেখুৱাওঁ চোৱা...” {{gap}}এই বুলি তেওঁ এখন আঁৰকাপোৰ দাঙি যি দৃশ্য দেখুৱালে ভয়ত এপিছাইডিছৰ শিৰ কোঁচ খাই আহিল। মদন আৰু ৰতিৰ দুয়োকাষে দুখনি প্ৰতিমা, তাৰ মাজতে এটা মৰা মানুহৰ জঁকা। যিহে ঘিণলগা মূৰ্ত্তি! লাওখোলাটো ধক্‌ ধক্ কৰে বগা, চকুদুটাৰ ঠাইত পোক পূঁজেৰে ভৰা গাঁত দুটা, কামি-হাৰ বিলাক ডালি ডালি হৈ আছে—দাঁতবিলাক নিকটাই থকা দৃশ্যটো অতি ভয়লগা। {{gap}}এপিছাইডিছ ভয়ত কোঁচমোচ থোৱা দেখি আৰবেছেছে তেওঁক বুজনি দি ক’লে। “বাছা ভয় নেখাবা৷ আমি কিমান অল্পায়ু আৰু দুদিনৰ পিছত আমাৰ দশা কি তাকেহে দেখুৱালোঁ। এই পিশাচ যেন মৰা মানুহৰ জঁকাটোৰ মুখৰ পৰাও যেন একেষাৰ কথাকেই শুনো— {{Block center|<poem>... পিয়লা তোমাৰ &nbsp;&nbsp;&nbsp;থাকোতে সময় ভৰাই লোৱাঁ জীৱনৰ মধু শুকালে এবাৰ &nbsp;&nbsp;&nbsp;আৰু জানো তাক দুনাই পোৱাঁ?”</poem>}} {{gap}}এই বুলি কৈয়েই তেওঁ আঁৰকাপোৰেৰে দৃশ্যটো ঢাকি পেলালে। কেই গৰাকী মান শুৱনী গাভৰুৱে গীত গাই আহি এপিছাইডিছৰ হাতত ধৰি তেওঁক ভোল নিয়ালে। এপিছাইডিছে ভাবিলে “মই এতিয়া শান্তি পাইছোঁ; আজি মোৰ জ্ঞান লাভ হ'ল!”<noinclude></noinclude> o0tykz3oeoritv5n62pvklhqjjsma31 265525 265524 2026-11-05T13:26:04Z হানিফ আলী 1925 265525 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh|৫০|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী|৫০}}</noinclude>সেইদেখি তেওঁ উছাহ দি কবলৈ ধৰিলে। “প্ৰাণ জুৰ নপৰে মানে সুৰা পান কৰাঁ, এপিছাইডিছ। লাজ কৰিবৰ সকাম নাই, কিয়নো এতিয়া তোমাৰ জীৱনৰ প্ৰথম পুৱা। তোমাৰ শৰীৰত এতিয়া তপত তেজৰ সোঁত বৈছে। দুদিনৰ পিছত কি হবা, ম‍ই দেখুৱাওঁ চোৱা...” {{gap}}এই বুলি তেওঁ এখন আঁৰকাপোৰ দাঙি যি দৃশ্য দেখুৱালে ভয়ত এপিছাইডিছৰ শিৰ কোঁচ খাই আহিল। মদন আৰু ৰতিৰ দুয়োকাষে দুখনি প্ৰতিমা, তাৰ মাজতে এটা মৰা মানুহৰ জঁকা। যিহে ঘিণলগা মূৰ্ত্তি! লাওখোলাটো ধক্‌ ধক্ কৰে বগা, চকুদুটাৰ ঠাইত পোক পূঁজেৰে ভৰা গাঁত দুটা, কামি-হাৰ বিলাক ডালি ডালি হৈ আছে—দাঁতবিলাক নিকটাই থকা দৃশ্যটো অতি ভয়লগা। {{gap}}এপিছাইডিছ ভয়ত কোঁচমোচ থোৱা দেখি আৰবেছেছে তেওঁক বুজনি দি ক’লে। “বাছা ভয় নেখাবা৷ আমি কিমান অল্পায়ু আৰু দুদিনৰ পিছত আমাৰ দশা কি তাকেহে দেখুৱালোঁ। এই পিশাচ যেন মৰা মানুহৰ জঁকাটোৰ মুখৰ পৰাও যেন একেষাৰ কথাকেই শুনো— {{Block center|<poem>... পিয়লা তোমাৰ &nbsp;&nbsp;&nbsp;থাকোতে সময় ভৰাই লোৱাঁ জীৱনৰ মধু শুকালে এবাৰ &nbsp;&nbsp;&nbsp;আৰু জানো তাক দুনাই পোৱাঁ?”</poem>}} {{gap}}এই বুলি কৈয়েই তেওঁ আঁৰকাপোৰেৰে দৃশ্যটো ঢাকি পেলালে। কেই গৰাকী মান শুৱনী গাভৰুৱে গীত গাই আহি এপিছাইডিছৰ হাতত ধৰি তেওঁক ভোল নিয়ালে। এপিছাইডিছে ভাবিলে “মই এতিয়া শান্তি পাইছোঁ; আজি মোৰ জ্ঞান লাভ হ'ল!” {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> qhzc2zae0c3d9eisv8wwcom6vurh0wr 104 94931 265526 264583 2026-11-05T13:29:14Z হানিফ আলী 1925 265526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude> <center>'''শংকৰদেৱৰ লিখা আৰু দৰ্শন'''</center> {{gap}}শংকৰদেৱৰ প্ৰভাৱ আৰু অৱদান অবিহনে অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি- সাহিত্যৰ আলোচনা কৰাটো অভাৱনীয়। যদিও ৫০০ বছৰৰো আগতে সৰ্বভাৰতীয় 'ভক্তি' ধর্ম তেওঁৰ নিজৰ সংশোধনমূলক উদ্যমেৰে বৈষ্ণৱী ধৰ্মৰ ৰূপত অসমত সুমুৱালে, কিন্তু অকল সেই ধৰ্মৰ প্ৰসাৰতাই তেওঁক অমৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন। যদিও তেওঁৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মই সমাজত চলিত শ্রেণী প্রথা, জীৱ-জন্তুৰ বলিদান, প্রভেদকামী (Discriminatory) প্ৰথা আৰু দৃঢ় কুসংস্কাৰ আদিৰ বিপৰীতে এক নতুন মূল্যবোধ (Value sense) আনিছিল, তথাপি গোটেই সমাজখনক তেওঁৰ চিন্তাধাৰালৈ সলনি কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। দৰাচলতে যিসকলে তেওঁৰ শ্ৰেণীবিহীন সমাজ আৰু মূৰ্তিবিহীন ধৰ্মৰ কথাত ভয় খাই উঠিছিল, সেইসকলে অতি কৌশলেৰে এই প্ৰতিভাশালী লোকক নিজৰ মাতৃভূমি এৰি পশ্চিমলৈ ভটিয়াই যাবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। তাৰ প্ৰমাণ উজনিৰ মাজুলীৰ সত্ৰৰ পৰা ক্ৰমশঃ পশ্চিমলৈ গৈ শেষত কোচবিহাৰত পতা মধুপুৰ সত্ৰ। আজি পৃথিৱীৰ খ্ৰীষ্টিয়ান, মুছলমান, হিন্দু, বৌদ্ধধৰ্মী মানুহৰ সংখ্যাৰ তুলনাত মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম পালন মানুহৰ সংখ্যা তেনেই তাকৰ। {{gap}}অথচ শংকৰদেৱৰ জীৱন, তেওঁৰ বহুমুখী অৱদান তেওঁৰ ধৰ্মীয় শিক্ষা তথা অৱদানতকৈ বহু বেছি আৰু চিৰঞ্জয়ী। তেওঁক ভাৰতৰ, অসমৰ বহুতেই আজিও ভালকৈ বুজি নাপায়। সদৌ পৃথিৱীত তেওঁৰ জীৱন দৰ্শন তথা তেওঁৰ বৰঙণি এতিয়াও অচিনাকি৷ শংকৰদেৱ শ্বেইক্সপীয়েৰৰ সমসাময়িক আৰু শ্বেইক্সপীয়েৰৰ দৰেই প্ৰতিভাশালী। অথচ শ্বেইক্সপীয়েৰৰ তুলনাত শংকৰদেৱৰ বহুমুখী প্রতিভা অতুলনীয়। পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱ আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ বিশ্বজোৰা প্ৰসাৰৰ বাবে শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাম পৃথিৱীত জনাজাত। শংকৰদেৱে পশ্চিমত জন্ম লোৱা হ'লে নতুবা ইংৰাজীভাষী লোক হোৱা<noinclude>{{rh||বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ◆ ১৯৭|}}</noinclude> j5cqqywjx6dqlmt30sm9c9kvn3dosx2 104 95005 265520 264711 2026-11-05T12:55:44Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265520 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{overfloat image | image = [[File:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী (page 3 crop).jpg|500px|center]] |width=500 |item1= মাতৃদেৱীৰ শ্ৰীচৰণত<br/>{{gap|4em}}চেনেহৰ আঁজলি। |x1 =200 |y1 =300 }}<noinclude></noinclude> 8lluytd7asb8fgy4pgudg4gy629uaof 104 95108 265528 265028 2026-11-05T13:37:29Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|শুধৰণি পাত}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="20%" | | width="10%" | | width="40%" | | width="30%" style="text-align:right" | |- |পিঠি আৰু শাৰী|| ||ভুল | style="text-align:right" |শুধৰণি |- |২। || শিক্ষাৰ কাল || || … | style="text-align:right" |২ |- | ৩। || বিলাত খৰচ ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} |- | ৪। || বিলাত যাত্ৰা || ... || style="text-align:right" |৪ |- | ৫। || বেৰিষ্টাৰিত || || |- |৬। || ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত || || … | style="text-align:right" |৬ |- |৭। || বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত || || … | style="text-align:right" |৭ |- |৮। || অসমীয়াৰ মাজত || || … | style="text-align:right" |৮ |- |৯। || সংসাৰি জঞ্জালত || || … | style="text-align:right" |৯ |- |১০। || সামাজিকত || || … | style="text-align:right" |১০ |- |১১। || বিধবা বিবাহত || || … | style="text-align:right" |১২ |- |১২। || সহানুভুতিত || || … | style="text-align:right" |১৩ |- |১৩। || অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৪। || অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত || … || style="text-align:right" |১৫ |- |১৫। || আৰ্ল ল কলেজত || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৬। || অসম এচোচিয়েচনত || … || style="text-align:right" |১৭ |- |১৭। || অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত || || … | style="text-align:right" |২০ |- |১৮। || মনোমহা অসমত || || … | style="text-align:right" |২৩ |- |১৯। || অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত || || … | style="text-align:right" |২৬ |- |২০। || কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতী || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- | || কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত || … || style="text-align:right" |২৮ |- |২১। || ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত || || … | style="text-align:right" |৩৮ |- |}<noinclude></noinclude> c6tff2hzuniuh0dr5g0vu6cu54l41kt 265533 265528 2026-11-05T14:01:21Z হানিফ আলী 1925 265533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{X-larger|শুধৰণি পাত}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="20%" | | width="30%" | | width="30%" style="text-align:right" | |- |পিঠি আৰু শাৰী|| ||ভুল | style="text-align:right" |শুধৰণি |- |১৭&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৯) || ||দুগুনে | style="text-align:right" |দুগুণে |- |"&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(২০) || ||ছাড়ি | style="text-align:right" |কাঢ়ি |- |২৩&nbsp;&nbsp;&nbsp;(১৭) || ||খেৰৰ শনি | style="text-align:right" |খেৰ্ শণী |- |২৮&nbsp;&nbsp;&nbsp;(১৭) || ||আহি…সোমালেহি | style="text-align:right" |সোমালেহি |- |৩৩&nbsp;&nbsp;&nbsp;(২২) ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} || | style="text-align:right" | |- |৩৮&nbsp;&nbsp;&nbsp;(২১) ||ঠিয় | style="text-align:right" |থিয় |- |৭০&nbsp;&nbsp;&nbsp;(২৩) || || | style="text-align:right" | |- |৩৪&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৩) ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} ||ৰ'-লাগি | style="text-align:right" |ৰ-লাগি |- |৮৪&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৩) || || | style="text-align:right" | |- |৩৬&nbsp;&nbsp;&nbsp;(১৪) ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} ||অধ্যাত্মিক | style="text-align:right" |আধ্যাত্মিক |- |৩৭&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৯) || || | style="text-align:right" | |- |৩৮&nbsp;&nbsp;&nbsp;(২৪) || ||আহি…পোৱাহি | style="text-align:right" |আহি…পোৱা |- |৪০&nbsp;&nbsp;&nbsp;(২৩) || ||নিৰ্ষ্যাতন | style="text-align:right" |নিৰ্য্যাতন |- |৫১&nbsp;&nbsp;&nbsp;(১১) || ||পূজাৰী | style="text-align:right" |পূজাৰি |- |৫৫&nbsp;&nbsp;&nbsp;(১৮) || ||যন্ত্ৰনা | style="text-align:right" |যন্ত্ৰণা |- |৬১&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৮) || ||গেছে | style="text-align:right" |গৈছে |- |৬৪&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৮) || ||সোমাব | style="text-align:right" |সোমাবলৈ |- |৭০&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৮) || ||ভিখাৰিনী | style="text-align:right" |ভিখাৰিণী |- |৮০&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৯) || ||হাৰ মানিলোঁ | style="text-align:right" |হুৰিলোঁ |- |৮৮&nbsp;&nbsp;&nbsp;(১১) || ||দুৱাৰ দলি | style="text-align:right" |দুৱাৰ ডলি |- |৮৯&nbsp;&nbsp;&nbsp;(৭) || ||কি | style="text-align:right" |দি |- |"&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(১২) || ||দালি দালি | style="text-align:right" |ডালি ডালি |- |"&nbsp;&nbsp;&nbsp;&nbsp;(২০) || ||ফাঁচি | style="text-align:right" |ফাঁচী |- |}<noinclude></noinclude> pjqnhrp0zm06wsfrcdxjo52x1zkrgzo 104 95127 265514 265184 2026-11-05T12:00:33Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265514 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৩}}</noinclude>গুলিয়াই হাতী মৰা সম্ভৱ হব পাৰে কিন্তু ঠাইতে বগৰাব নোৱাৰিলে হাতী বিচাৰি পোৱা টান। হাতী মৰাৰ লোভ সামৰিব নোৱাৰি শেহত যোৱাকে ঠিক কৰিলোঁ। দুপৰীয়া বাৰমান বজাত বলবাহাদুৰ, মাধৱ, এজন মিকিৰ আৰু ম‍ই দুৰ্গা, শ্ৰীহৰি বুলি খোজ ললোঁ। দুপৰীয়া ৰদত চাৰি মাইল খোজ কাঢ়ি গোৰোৱাদি ঘাম বৈ গ‘ল। তাৰ পিছত পৰ্ব্বতৰ পিনে বাট দেখুৱালে, আমিও চিকাৰীৰ পাছ ললোঁ। থিয় পৰ্ব্বত, বাট নাই; বাঁহ আৰু বেতৰ মাজেদি বাট উলিয়াই যাব লাগে। তদুপৰি বাঁহৰ শুকাণ পাত পৰি ঠাই অতি পিছল হৈ আছিল, এঠাইত খোজ দিলে ছিটিকি আন ঠাইত পৰে গৈ। মৰণত শৰণ দি ডণ্ডি ধৰি লাহে লাহে পৰ্ব্বত বগাবলৈ ধৰিলোঁ। মাজে মাজে ৰৈ ৰৈ হাতীয়ে বাঁহ ভঙাৰ শব্দলৈ কাণ কৰিব লগীয়া হৈছিল। {{gap}}এইদৰে দুমাইলমান বোৱাৰ পিছত মটৰ কৰে বাঁহ ভঙাৰ শব্দ শুনিলোঁ। আমি যোৱা বাটেই হাতী অহা উমান পাই ঠাইতে গছৰ আৰ লৈ খাপ ললোঁ। দুই মিনিটমান যোৱাৰ পিছতে পাঁচ হাতমান দূৰত এটা হাতী দেখিলোঁ। আকাৰহে দেখিলোঁ, প্ৰকাৰ দেখা নাপালোঁ। মৰাৰ ঠিক কৰি কপাল কুম আদি আচল মৰাৰ ঠাই বিচাৰোঁতেই দেখিলোঁ নিপোটল লোদোৰ পোদোৰ পোৱালী হাতী এটা, দেখি তাতেই টাপ মাৰি ৰ’লো। কিন্তু পোৱালীৰ পাছতেই ডাঙৰ মাকজনী দেখি বুকু চিৰিং কৈ গ’ল। অতি সাৱধানে চুচৰি আতঁৰ হৈ বাট এৰি দিলোঁ। মাকে পোৱালীয়ে আমাৰ ওচৰতে আমালৈ আওকাণ কৰি যাবলৈ ধৰিলে। এখন্তেক পিছত দেখিলোঁ আমি থকা ঠাইৰ চাৰিউপিনে সৰুৱে-ডাঙৰে মাইকী-পোৱালীয়ে পন্ধৰটামান হাতী আমি মাজতে পৰিলোঁ। নামাৰিলেও গছকত প্ৰাণ যাব এই আশঙ্কাতেই গা কঁপিবলৈ ধৰিলে, ইষ্ট দেৱতাৰ নাম স্মৰণ কৰি বগুৱাবাই কোনোমতে এজোপা ডাঙৰ কাকবাঁহৰ ভিতৰত সোমালোগৈ। সম্ভৱতঃ আমাক দেখা নাপালে আৰু খেদি<noinclude></noinclude> js32k4tmv28uv0f60k371mpe27r5c1h 104 95128 265518 265185 2026-11-05T12:19:48Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265518 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>দেখিছিল যদিও নিঃশঙ্কামনে আমাক আওকাণ কৰি ওপৰৰ সমান ঠাইলৈ গ’ল আমাৰোঁ কণ্ঠত ধাতু আহিল। লাহে লাহে বাঁহৰ মাজৰ পৰা ওলাই হাতী কেনি গ’ল চাবৰ মনেৰে আমিও ওপৰলৈ গ’লোঁ। দেখিলো হস্তী সপৰিবাৰে সমান ঠাইত উঠি জিৰনি লৈছে। গণি চালোঁ তিনি জনী মাক বাকী চৈধ্যটা পোৱালী। আকৌ ফটো কেমেৰা মনত পৰিল। দন্তাল বা মখনা লগত নাছিল। চিকাৰীয়ে কলে দন্তালটো লগত নাথাকে, এমাইলমান আতঁৰে আতঁৰে ফুৰে, কিন্তু পাছ নেৰে। দন্তাল অহাৰ আশাতে পুনৰ খাপ ল’লোঁ। মানুহ যি দৰে সবাৰো শত্ৰু মানুহৰো শত্ৰুৰ অন্ত নাই। সময় আৰু সুবিধা পাই বিহ পৰুৱা মহ। ( একোটা কপৌ চৰাইৰ সমান) ডাহ সকলোৱে শত্ৰু শালিবলৈ ধৰিলে। কামোৰত সৰ্ব্বশৰীৰ দমলা দমল নিলে। কাঁইটৰ আছোঁৰত ৰঙালী বিহুৰ বিহুৱান গাৰ তেজেৰে ৰাঙলী কৰিলে। কিন্তু আশাৰ অন্ত নাই। দত্তালৰ ছবিটিয়ে পৃথিবীৰ আন চিন্তা দূৰ কৰি দুখ ভাগৰ পাহৰাই ৰাখিলে। বেলি মাৰ যোৱালৈকে দত্তালৰ ৰূপ ধ্যান কৰি অন্যমনা হৈ খাপ ল’লো দন্তানে সৎসঙ্গ বিচাৰি আন কেনিবা গ’ল। দুখে ভাগৰে সাজে সন্ধ্যায় কেম্প পালোহি। বাটে বাটে পুনৰ সঙ্কল্প কৰিলোঁ দত্তাল ককাইক বিছাৰি উলিয়াবয়ে লাগিব, লগ ধৰি প্ৰীতি-সম্ভাষণ জনাবই লাগিব, এনেতে শ্ৰীযুত চন্দ্ৰকমল বেজবৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ ডাক পৰিল টেলিগ্ৰাফেৰে। যোৰহাট কছাৰীত চিকাৰ ওলোৱা বুলি। খবৰৰ পায়েই পুনৰ দুৰ্গা, শ্ৰীহৰি বুলি যাত্ৰা কৰিলোঁ যোৰহাটলৈ, সচাকৈ কবলৈ হলে আজি পাঁচ দিনে ছব-জজ চাহাবৰ মুখলৈ চাই চায়ো দন্তালৰ শোভন সুন্দৰ দিব্য মূৰ্ত্তি মনৰ পৰা আতৰাব পৰা নাই, ইয়াকেই সম্ভৱতঃ বোলে যায়া বা মোহ। {{gap}}শ্ৰীযুত বেজবৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ টেলিগ্ৰাক পাই হাতী মৰাৰ চিন্তা খন্তেকলৈ আঁতৰাই থৈ যোৰহাট যোৱাৰ কথা আগেয়ে লিখা হৈছে।<noinclude></noinclude> 91stz7rtop5a1g42lpgq9a3h7to1ha0 104 95129 265588 265186 2026-11-06T03:45:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৫}}</noinclude>{{gap}}মোকৰ্দ্দমা আপোছ কৰি তিন দিন মানতে উভতি গুৱাহাটী পালোহি। পায়েই খবৰ পালো হাতী দীপৰত মাজে সময়ে নামিয়েই আছে, কিন্তু মোৰ ছোৱালীৰ বিয়া, লোকেল বোৰ্ডৰ নিৰ্বাচন আৰু উপৰুৱা কামে হাতীৰ চিন্তা কিছু পৰিমাণে আঁতৰাই ৰাখিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। ইপিনে সচিতে থাকি হাতীৰ কথা মনত পৰিয়েই আছিল। {{gap}}দুই জুন তাৰিখত চেয়াৰমেন নিৰ্বাচন শেষ হ’ল। তাৰ পিছ দিনাই আকৌ দীপৰ পালোগৈ। যোৱাৰ আগ দিনা আবেলি চাৰিমান বজাতে বিলৰ পাৰত দঁতাল ককাই চৰি থকা সম্বাদ পালোঁ। সেই কাৰণে উভতি নাহি তাতে খাপ লোৱাৰ স্থিৰ কৰিলোঁ। কেম্প অৰ্থাৎ থকা ঠাই শ্ৰীমান তাবাক মিকিৰৰ টোল। ঘাই ঘৰত লৰা তিৰোঁতালৈ তাবাক বাস কৰে তদুপৰি তেওঁৰ আন ঘৰ চাইটা। এটা গোহালি ঘৰ, এটা ঢেকিশাল তাকো বতাহে বগৰাই থৈছে, এটা ভৰাল ঘৰ আৰু এটা খালি বান্ধিবৰ কাৰণে চাল নিছাই কাঠৰ খুটা লগাইছে। দুই পিনৰ বেৰ সমুলি নাই দক্ষিণৰ বেৰ আছে কিন্তু সিও নাম মাত্ৰ, ৰদ বৰষুণ যিমানে পাৰে পৰে। উপায়ান্তৰ নেদেখি আমাৰ তাতেই ৰন্ধাৰ কাৰবাৰ কৰি বামুণ থকাৰোঁ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। মোৰ ভাগত পৰিল ভৰাল ঘৰ। ভৰাল বাদ দি কেম্প খাটখন কোনো মতে পাতিব পৰা অলপ মুকলি ঠাই আছিল। তিন পিনে বেৰ নাই, পশ্চিমৰ ৰদ পৰে। বতাহ বৰষুণ আহিলে বিচনা সামৰি বহি থাকিব লাগে। চিকাৰ কৰিবৰ হলে আদিতে কষ্ট স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব, তাকে ভাবি তাতেই থকা ঠিক কৰিলোঁ। {{gap}}চিকাৰী পঠিয়াই খবৰ ললোঁ। বিলত সেই দিনা ৰাতি হাতী নমা নাই। বিলত নানামিলে পৰ্ব্বতত বিচাৰি উলিওৱা টান। কাৰণ গজ ৰাজৰ দৈনিক ভ্ৰমণৰ সীমা দহ-পন্ধৰ মাইলৰ ভিতৰত তিন দিন খাপ লৈ একো সঠিক খবৰ নাপাই ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ<noinclude></noinclude> 0cg46hszu68wgfvsw73gq9mh9ctxkag 265589 265588 2026-11-06T03:46:08Z Jyoti Chiring 2949 265589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৫}}</noinclude>{{gap}}মোকৰ্দ্দমা আপোছ কৰি তিন দিন মানতে উভতি গুৱাহাটী পালোহি। পায়েই খবৰ পালো হাতী দীপৰত মাজে সময়ে নামিয়েই আছে, কিন্তু মোৰ ছোৱালীৰ বিয়া, লোকেল বোৰ্ডৰ নিৰ্বাচন আৰু উপৰুৱা কামে হাতীৰ চিন্তা কিছু পৰিমাণে আঁতৰাই ৰাখিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। ইপিনে সচিতে থাকি হাতীৰ কথা মনত পৰিয়েই আছিল। {{gap}}দুই জুন তাৰিখত চেয়াৰমেন নিৰ্বাচন শেষ হ’ল। তাৰ পিছ দিনাই আকৌ দীপৰ পালোগৈ। যোৱাৰ আগ দিনা আবেলি চাৰিমান বজাতে বিলৰ পাৰত দঁতাল ককাই চৰি থকা সম্বাদ পালোঁ। সেই কাৰণে উভতি নাহি তাতে খাপ লোৱাৰ স্থিৰ কৰিলোঁ। কেম্প অৰ্থাৎ থকা ঠাই শ্ৰীমান তাবাক মিকিৰৰ টোল। ঘাই ঘৰত লৰা তিৰোঁতালৈ তাবাক বাস কৰে তদুপৰি তেওঁৰ আন ঘৰ চাইটা। এটা গোহালি ঘৰ, এটা ঢেকিশাল তাকো বতাহে বগৰাই থৈছে, এটা ভৰাল ঘৰ আৰু এটা খালি বান্ধিবৰ কাৰণে চাল নিছাই কাঠৰ খুটা লগাইছে। দুই পিনৰ বেৰ সমুলি নাই দক্ষিণৰ বেৰ আছে কিন্তু সিও নাম মাত্ৰ, ৰদ বৰষুণ যিমানে পাৰে পৰে। উপায়ান্তৰ নেদেখি আমাৰ তাতেই ৰন্ধাৰ কাৰবাৰ কৰি বামুণ থকাৰোঁ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। মোৰ ভাগত পৰিল ভৰাল ঘৰ। ভৰাল বাদ দি কেম্প খাটখন কোনো মতে পাতিব পৰা অলপ মুকলি ঠাই আছিল। তিন পিনে বেৰ নাই, পশ্চিমৰ ৰদ পৰে। বতাহ বৰষুণ আহিলে বিচনা সামৰি বহি থাকিব লাগে। চিকাৰ কৰিবৰ হলে আদিতে কষ্ট স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব, তাকে ভাবি তাতেই থকা ঠিক কৰিলোঁ। {{gap}}চিকাৰী পঠিয়াই খবৰ ললোঁ। বিলত সেই দিনা ৰাতি হাতী নমা নাই। বিলত নানামিলে পৰ্ব্বতত বিচাৰি উলিওৱা টান। কাৰণ গজ ৰাজৰ দৈনিক ভ্ৰমণৰ সীমা দহ-পন্ধৰ মাইলৰ ভিতৰত তিন দিন খাপ লৈ একো সঠিক খবৰ নাপাই ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ।{{nop}}<noinclude></noinclude> 7ihjsrfg8qontytshure51gua9hofjf 104 95130 265590 265187 2026-11-06T04:02:38Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>ঘৰ পাই হাতীৰ কথাকে কৈ থাকোতেই শ্ৰীমান তাবাক আহি ওলাল হি—“হাতী নামিছে, ঘৰৰ ওচৰতে আছে, এতিয়াই গলে নিশ্চয় পাব”। {{gap}}আকৌ টালি-টোপোলা বান্ধি যাবলৈ ওলালোঁ। এনেতে মনত এটা কথা খেলালে, “ডিপুটী কমিশনাৰক কৈ হাতী মৰাৰ অনুমতি নিব পাৰিলে দাঁত জোৰ ফৰেষ্টক জমা নিদিয়াকৈ নিব পাৰি, এবাৰ সুধি চালে বেয়া নহয়”। {{gap}}ইয়াকে ভাবি ৰাতি ন মান বজাত ডি, চিৰ বঙলা পালো গৈ। তেওঁ মোচাফিৰ মানুহ; বহি ‘ৰেডিও’, শুনি আছে। খবৰ দিলত ওলাই আহি ভিতৰলৈ মাতি নিলে আৰু ইমান ৰাতি হঠাতে অহাৰ কাৰণ সুধিলে। সকলো কোৱাত হাতী মাৰিবলৈ অনুমতি লিখি দিলে। অনুমতি লৈ উভতি আহিয়েই আকৌ দুৰ্গা, দুৰ্গা বুলি দহ মান বজাত যাত্ৰা কৰিলোঁ। এঘাৰ মান বজাত নাৱৰীয়াক কাবৌ কাকুতি কৰি কোনোমতে পাৰ হলোঁ। কেম্প পাওঁতে এটা মান বাজিল। সেই দিন ওৰে দিনটো বিচনাত বহি শুই গজ ৰাজৰ মূৰ্ত্তি ধ্যান কৰি কটোৱা হ’ল—কাৰণ বোকা পানীৰ কাৰণে ফুৰা-চকাৰ ঠাই সমুলি নাই। তাৰ পিছ দিনাও কৰ্ম্ম শূন্য হৈ কটাবলগীয়া হ’ল, কাৰণ গজেন্দ্ৰৰ আগমন সেই দিনাও আমাৰ ফালে নহল। তিন দিনৰ দিনা পুৱা চিকাৰীয়ে খবৰ আনিলে “ওচৰতে হাতী লগ পালোঁ, কেম্পৰ পৰা দুমাইল মান গলেই পাব”। শুনিয়েই সাজ-পাৰ পিন্ধি, গুলি বন্দুক লৈ ওলালোঁ। গৈ দেখো, হাতী যি ঠাইত আছিল তাত নাই। খোজ কাঢ়ি দুমাইল মান গলো, কিন্তু ঘাঁহ পাত নাখাই যি দৰে পোন বাট ধৰি যোৱাৰ চিন পালোঁ তাৰ পৰা বুজিলোঁ আজি গজেন্দ্ৰক লগ পোৱা টান হব। গতিকেই উভতি আহিলোঁ। তাত সেই দৰে বন্দী হৈ থকা অসম্ভৱ হ’ ল। তিন দিন খাপি নাপাই দুখে ভাগৰে গধুলি ছয় মান বজাত আমাৰ কেম্প পালোহি। গৈ খবৰ পালোঁ হাতী আহিছিল কিন্তু অলপতে<noinclude></noinclude> quoa25povk2sib80t6tterxjh8ae85i 104 95131 265592 265188 2026-11-06T04:12:29Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৭}}</noinclude>{{gap}}পৰ্ব্বতলৈ গ’ল। ৰাতি পৰ্ব্বতত হাতী বিচৰা অসম্ভৱ, গতিকেই শোৱাকে স্থিৰ কৰি বিচনাত পৰিলোঁ, কিন্তু সেই দিনা নিদ্ৰা-দেৱীক আৰাধনাতো তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলোঁ। {{gap}}পুৱা চাৰি বজাত চিকাৰী দুজনক জগাই তেওঁলোককো এটুপি চাহ খুৱাই যাত্ৰা কৰিলোঁ। খোজ দিওতেই বৰষুণ কণিয়ালে, তালৈ আওকাণ কৰি বলবাহাদুৰ, তাবাক আৰু মই ৰাওনা হলোঁ। অলপ দূৰ যাওতেই বৰষুণ কলহৰ কাণে ঢালিবলৈ ধৰিলে। তাবাক চিকাৰীয়ে যাবলৈ নিষেধ কৰিলে আৰু কলে “এই বৰষুণত পৰ্ব্বত বগোৱা অসম্ভৱ হব, হাতী লগ পালেও মৰা টান হব আৰু দেখিলে পলাবৰ উপায় নাথাকিব। ” মোৰ হলে সঙ্কল্প দৃঢ়। পাওঁ নাপাওঁ কিছুদূৰ যামেই। বলবাহাদুৰে মোৰ মুখলৈ চাই সেই ভাৱ অনুমান কৰি যোৱাত সন্মতি দিলে, মই আগ বাঢ়িলো। ছাতিকে লাখুটি কৰি লৈ পৰ্ব্বত বগাবলৈ ধৰিলো। বাটত হাবি নাই, কিন্তু পৰ্ব্বতীয়া মাটি অতি পিছল, আন ঠাইত পৰেগৈ। হাতীৰোঁ অৱস্থা তদ্ৰূপ বুলি ভৰি পিছলাৰ চিন দেখি অনুমান হৈছিল। খোজ চাই দুমাইলমান যোৱাৰ পিছত এটি মাইকী ভালুকে দুটি শিশু সন্তান লৈ সৰি পৰা কঠাল খোৱাৰ অভিপ্ৰায়ে গছৰ তলত থকা লগ পোৱা গ’ল। বৰষুণত তিতি থকা ঋক্ষ-পৰিবাৰৰ অৱস্থা আমাৰ দৰেই। আমাৰ আশা হাতী পাম, তেওঁলোকৰ আশা কঠাল সৰি পৰিব। ইমান ওচৰতে পালোঁ, মৰা হলে ঋক্ষ-মাতৃক ঠাইতে ৰখোৱা টান হ’লহেতেন, কিন্তু হাতী পোৱাৰ আশাই মৰাৰ ইচ্ছা বোধ নকৰিলে। ঋক্ষ-পৰিবাৰে বাট এৰি দিলে। হাতীৰ খোজতে খোজ দি আমিও আকৌ যাবলৈ ধৰিলোঁ। ডেৰ মাইলমান যোৱাৰ পিছত হাতীয়ে বাট এৰি অবাট ললে আমিও মৰণত শৰণ লৈ পাছ ললোঁ। {{gap}}ধাৰাষাৰ বৰষুণ দীঘল আৰু ঘন তৰাণি, আঠুৱাণি বোকাপানী, বাট নাই। এনেয়ে যোৱা অসম্ভৱ, কিন্তু হাতীয়ে বাট কৰি দি গ’ল<noinclude></noinclude> 61vgxuipd07t072mufjq2k142tv8sla 104 95132 265597 265189 2026-11-06T04:35:48Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>সেই বাটেৰেই আমিও পাছে পাছে গলো। পোৱাৰ পিছত বাঁহ ভঙ্গা শব্দ পালোঁ। বুকুৱে চিৰা খুন্দিবলৈ ধৰিলে। এখন্তেক কাণ পাতি শুনিলোঁ। শব্দলৈ চাই কোন আছে অনুমান কৰিলোঁ। এতিয়া পাছ এৰি হাতীৰ বাঁওফলীয়া হলোঁ পৰি হৰি কানোমতে এডোখৰ ওখ ঠাইত উঠিলো। এটা সৰু টিলা তাতে উঠি আকৌ শব্দলৈ কাণ পাতিলোঁ। লাহে লাহে বাঁহ ভাঙি আমাৰ পিনে অহাৰ উমান পালোঁ। বাঁহ গছৰ আৰ লৈ গজেন্দ্ৰৰ আগমন প্ৰতীক্ষা কৰিলোঁ। চাওঁতেই চাওঁতেই ওলালহি পচিশ হাতমান দূৰৈত, আমাতকৈ তলত। দেখিলোঁ মাৰিবলৈ দিয়া দাঁতাল জনেই হয়। তাত আৰু দুটা দঁতাল আছে। দেখিলোঁ হয়, কিন্তু আপোন মনে তলমূৰকৈ অহাত মৰাৰ আচল ঠাই (অৰ্থাৎ কপাল, কুম বা কাণৰ বিন্ধা) দেখা নাযায় অথচ তেতিয়াই নামাৰিলে আমাক এৰি যায়। লগৰ চিকাৰীক কলো “তুমি ভাল দৰে এটা চাপৰি বজাই দিয়া হঠাৎ শব্দ শুনিলে নিশ্চয় মূৰ দাঙি শব্দৰ পিনে চাব আৰু তেতিয়া হলে সুবিধা পাম”। যি কলো সেয়েই হ’ল। চাপৰিৰ শব্দ শুনি আমাৰ পিনে মূৰ দাঙি চাই দেখিবৰ মনেৰে খোজ লব ধৰোতেই এক গুলি মাৰিলোও। ঠিক ভূচুঙত মৰাৰ সুবিধা নাপালোঁ, কপালত পৰিল ঠাইতে আঠু ললে। আৰু গুলি নমৰা হলেও চলিল হেতেন কিন্তু ঠিকক সঠিক কৰিবৰ মনেৰে আকৌ এগুলি মাৰিলোঁ। বুজিলোঁ আগৰ গুলিতেই গজেন্দ্ৰই মূক্তি লভিছিল। আমি আহি দেখো গজেন্দ্ৰৰ দেহ ক্ষত বিক্ষত, তাৰ মানে সমনীয়া দাঁতালৰ লগত যুদ্ধ চলিছিল নিশ্চয় আৰু দেখিলোঁ হাতীটো আচলতে দঁতাল নহয় মখনাহে দাঁত ছুটি কিন্তু মোটা। {{gap}}এই বেলি কিন্তু কেমেৰা এৰা নাই। থিয় পৰ্ব্বতত নিজকে টানি নিয়া গতিকেই ডাঙৰ কেমেৰা নিয়া অসম্ভৱ। কিন্তু কেমেৰা নিবই লাগিব, সেই গতিকে সৰু কেমেৰা এটি পানী নপৰাকৈ টোপোলা বান্ধি<noinclude></noinclude> 0a444z372gi6l7330h3axynw5auys6c 104 95133 265599 265190 2026-11-06T04:47:50Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৯}}</noinclude>নিছিলোঁ। হাতী ধৰাশায়ী হোৱা মাত্ৰকেই কেমেৰা উলিয়ালোঁ। ই কাতি সিকাতি কৰি কত প্ৰকাৰে চালো কিন্তু তাত কোনো মতেই হাতীৰ ছাঁ পেলাব নোৱাৰিলোঁ। দোসালপিটা বৰষুণ আৰু বাঁহ-তলৰ অন্ধকাৰ কেমেৰা আনিও ননা যেন হ’ল কপাল! {{gap}}কাল বিলম্ব নকৰি ঘৰলৈ উলতিলোঁ। বাটত আহোঁতে পাট- লুঙৰ ভিতৰত কটং কৰে কিহবাই কামেৰা যেন পালোঁ। কাপোৰ ওচাই চাওঁ দহটামান জোক কেনি সোমাল, কেতিয়া সোমাল, একো গমকে ধৰিব নোৱাৰিলোঁ। জোকলৈ মোৰ ভয় নাই নহলে নিশ্চয় মূৰ্চ্ছা গ’লোহেতেন। কাপোৰ গুচাই লৈ লগুৱাটোৰ সহায়ত জোক টানি এৰুৱা হ’ল। বৰষুণ কমিল, কিন্তু তেজৰ সোঁত ববলৈ ধৰিলে। ঘৰ পাই গা পা ধুই ওলালোঁ। তথাপি তেজ আৰু কোনোমতেই বন্ধ নহয় অন্ততঃ দুসেৰমান তেজ গ’ল টিন্চাৰ আয়োডিন, কেহৰাজ ই-সি কত কি দিলোঁ, তেজ কোনোমতেই নৰয়। শেষত তাৰে এজন মিকিৰে এটা দৰৱ দিলে, তাকে দিয়াত বহুত পৰৰ মুৰত তেজ ৰ’ল। দৰৱটো হৈছে কাপোৰ পুৰি তাৰ চাই তেজ ওলোৱা ঠাইত দিয়া আৰু অলপ পৰ হোৱা হলে ডাক্তৰ মাতিব লগীয়া হ’লহেতেন। {{gap}}হাতী মৰা খবৰ ঘৰলৈ পঠিয়াই মোৰ লগুৱা শ্ৰীমান কুঁহিৰামক দাঁত কাটিবলৈ পঠিয়ালোঁ। দাঁত কাটি উলিওয়া হাতী মৰাৰ প্ৰায় সমানেই কাম টান। কুঁহিৰামক নিজে আগত থাকি শিকাই লৈছিলোঁ। নহলে দাঁত উলিয়াওতে বহুতো পলম হয় আৰু দাঁতও নষ্ট হয়। {{gap}}দাঁত লৈ ঘৰ পালোহি। ঘৰ পাই শুনিলোঁ, লৰাহঁতে হাতী চাবলৈ গ’ল আকমৰা হাতী চালেও, কিন্তু এনে দুৰ্গম ঠাইলৈ দুনাই নাযাও বুলি শপত খাই আহিল। মই হলে যাবলৈ ভৰি দাঙিয়েই আছোঁ খবৰ আহিলেই হয়। {{center|{{X-larger|“তৰিলে দেশ, মৰিলে স্বৰ্গ”}}}} {{Right|—ফুকন—}}<noinclude></noinclude> 5013assrusxpiovx4ljck5d4ubtp70i 104 95134 265600 265192 2026-11-06T05:03:52Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১ৃ২০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|যক্ষ৷ ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰত<br/> তৰুণৰাম ফুকন}} }} {{gap}}যক্ষা ৰোগ যে অতি ভয়ঙ্কৰ আৰু সাংঘাটিক তাক আজিকালি অলপ জনাবুজা মানুহেও জনা হৈছে। এই ৰোগৰ সঞ্চাৰ হলে তাৰ পৰা ৰক্ষা পৰা টান বুলি প্ৰায় মানুহৰে বিশ্বাস আৰু তাৰ প্ৰমাণো যথেষ্ঠ পোৱা যায়। ডাক্তৰ কবিৰাজেও এই ৰোগ দুৰাৰোগ্য নহয় বুলি উন্নত আৰু সভ্য জগতত প্ৰমাণিত হৈছে। যক্ষা ৰোগৰ বিষয়ে বিশেষ শিক্ষা প্ৰাপ্ত ডাক্তৰ সকলে মুক্তকণ্ঠে এই সত্য স্বীকাৰ কৰিছে। কলেৰা প্লেগ, কেনছাৰ, বসন্ত আদি ৰোগতকৈ ই বেছি সাংঘাটিক নহয়। {{gap}}ৰোগ সঞ্চাৰৰ আশঙ্কা বা প্ৰমাণ পোৱা মাত্ৰেই এই ৰোগৰ চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিলে, শতকৰা ৯০ জনক ভাল কৰিব পাৰি বুলি কলেও বিশেষ বঢ়াই কোৱা নহব। কিন্তু এই ৰোগৰ নিদান বৰ জটিল আৰু ইয়াৰ পৰীক্ষা বৰ টান। ৰোগৰ সঞ্চাৰৰ আদিতে পানী লগা, কাঁহ, সাধাৰণ জ্বৰ, পেটৰ অসুখ, সঞ্চিত গ্ৰহণী আদি সাধাৰণ ৰোগৰ লক্ষণ প্ৰকাশ পায় আৰু সেই ৰোগৰ চিকিৎসাত সাময়িক উপশম পোৱা দেখিলে, ৰোগী আৰু চিকিৎসক উভয়েই আশ্বাস পাই আন ৰোগৰ কথা নাভাবে আৰু বিশেষতঃ যক্ষাৰ কথা মনলৈ নানে। {{gap}}কেতিয়াবা ডাক্তৰে উল্লেখ কৰিলেও ৰোগীয়ে সেই কথা শুনি ভাল নাপায় আৰু অলপ ডাঠকৈ কোৱা যেন দেখিলে ডাক্তৰ সলোৱাও দেখা যায়। প্ৰায়ে পানী লাগি থাকিলে, মাজে মাজে ঘুহঘহীয়া জ্বৰ হোৱা দেখিলে উচিতমতে খাই বৈ থকাতো ক্ষীণাই গলে, ওজনত শৰীৰৰ ভাৰ কমিলে যক্ষ্মা ৰোগৰ বাবে পৰীক্ষা কৰা নিতান্ত আৱশ্যক। এই পৰীক্ষাৰ কাৰণে যক্ষ্মা ৰোগৰ অনুসন্ধানত পাৰ্গত ডাক্তৰ লাগে আৰু লাগে ভাল<noinclude></noinclude> 9sr4hl2m107mcb9cx8xs0ov0f8b5z5f 265601 265600 2026-11-06T05:06:17Z Jyoti Chiring 2949 265601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰত<br/> তৰুণৰাম ফুকন}} }} {{gap}}যক্ষা ৰোগ যে অতি ভয়ঙ্কৰ আৰু সাংঘাটিক তাক আজিকালি অলপ জনাবুজা মানুহেও জনা হৈছে। এই ৰোগৰ সঞ্চাৰ হলে তাৰ পৰা ৰক্ষা পৰা টান বুলি প্ৰায় মানুহৰে বিশ্বাস আৰু তাৰ প্ৰমাণো যথেষ্ঠ পোৱা যায়। ডাক্তৰ কবিৰাজেও এই ৰোগ দুৰাৰোগ্য নহয় বুলি উন্নত আৰু সভ্য জগতত প্ৰমাণিত হৈছে। যক্ষা ৰোগৰ বিষয়ে বিশেষ শিক্ষা প্ৰাপ্ত ডাক্তৰ সকলে মুক্তকণ্ঠে এই সত্য স্বীকাৰ কৰিছে। কলেৰা প্লেগ, কেনছাৰ, বসন্ত আদি ৰোগতকৈ ই বেছি সাংঘাটিক নহয়। {{gap}}ৰোগ সঞ্চাৰৰ আশঙ্কা বা প্ৰমাণ পোৱা মাত্ৰেই এই ৰোগৰ চিকিৎসা আৰম্ভ কৰিলে, শতকৰা ৯০ জনক ভাল কৰিব পাৰি বুলি কলেও বিশেষ বঢ়াই কোৱা নহব। কিন্তু এই ৰোগৰ নিদান বৰ জটিল আৰু ইয়াৰ পৰীক্ষা বৰ টান। ৰোগৰ সঞ্চাৰৰ আদিতে পানী লগা, কাঁহ, সাধাৰণ জ্বৰ, পেটৰ অসুখ, সঞ্চিত গ্ৰহণী আদি সাধাৰণ ৰোগৰ লক্ষণ প্ৰকাশ পায় আৰু সেই ৰোগৰ চিকিৎসাত সাময়িক উপশম পোৱা দেখিলে, ৰোগী আৰু চিকিৎসক উভয়েই আশ্বাস পাই আন ৰোগৰ কথা নাভাবে আৰু বিশেষতঃ যক্ষাৰ কথা মনলৈ নানে। {{gap}}কেতিয়াবা ডাক্তৰে উল্লেখ কৰিলেও ৰোগীয়ে সেই কথা শুনি ভাল নাপায় আৰু অলপ ডাঠকৈ কোৱা যেন দেখিলে ডাক্তৰ সলোৱাও দেখা যায়। প্ৰায়ে পানী লাগি থাকিলে, মাজে মাজে ঘুহঘহীয়া জ্বৰ হোৱা দেখিলে উচিতমতে খাই বৈ থকাতো ক্ষীণাই গলে, ওজনত শৰীৰৰ ভাৰ কমিলে যক্ষ্মা ৰোগৰ বাবে পৰীক্ষা কৰা নিতান্ত আৱশ্যক। এই পৰীক্ষাৰ কাৰণে যক্ষ্মা ৰোগৰ অনুসন্ধানত পাৰ্গত ডাক্তৰ লাগে আৰু লাগে ভাল<noinclude></noinclude> mfxo1xkssu63pufdiq13dfv3d2jjsny 0 95313 265535 2026-11-05T14:09:11Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী | author = লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা | year = ১৯৩০ | translator = | section = | previous = | next = | notes = | categories = }} <pages index="পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf" from=1 to=3/> {{page break|label=}} <pages inde..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265535 wikitext text/x-wiki {{header | title = পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী | author = লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মা | year = ১৯৩০ | translator = | section = | previous = | next = | notes = | categories = }} <pages index="পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf" from=1 to=3/> {{page break|label=}} <pages index="পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf" from=5 to=7/> {{page break|label=}} <pages index="পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf" from=9 to=154/> {{page break|label=}} {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:গল্প]] [[শ্ৰেণী:বিৰিঞ্চি কুমাৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ]] [[শ্ৰেণী:লক্ষেশ্বৰ শৰ্ম্মাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠাৰ প্ৰয়োজন থকা পাঠ্য]] c3zb1d6867lujyfd0la4t60dg6sl34k 104 95314 265571 2026-11-05T17:32:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৭৩}}</noinclude>অলপ থিয় হৈ চালে দূৰলৈ —বহুদূৰলৈ। ওপৰত শূন্য আকাশ তলত নৈৰ বালি আৰু পানী। ভাৰাক্ৰান্ত মন লৈ উভতি খোজ ললে। {{gap}}আলিৰ দুয়োকাষে ঘৰৰ চিন আছে কিন্তু ঘৰবোৰ নাই। বাৰীৰ গছ-গছনি দুই চাৰিডাল আছে। আৰু আছে দালান দুই এটা কিন্তু তাৰো মানুহ বিলাক প্ৰাণ লৈ পলাইছে। কোনোটোতে মানুহ নাই বুলিয়েই তেওঁৰ বিশ্বাস হল। তথাপি এই পিনেৰে মটৰ কোনে আনিছিল? বেছিদিন আগেয়ে অনা হলেতো বালিৰ ওপৰত টায়াৰৰ দাগ কেতিয়াও থাকিব নোৱাৰে। তেওঁৰ সোঁফালে থকা আধা খহোৱা দুমহলাটোলৈ চকু পৰিল। ভিতৰৰ ফালে পোহৰ। ইলেকট্ৰিক লাইট এইফালে বন্ধ কৰি দিছে। কিন্তু চাকি অথবা লেম ভিতৰফালে জ্বলাইছে। সেই ঘৰৰ পদূলিত থিয় হল। কাৰো কতো সাৰ সুৰু নাই। বাহিৰৰ দুৱাৰ খিৰিকী বন্ধ। {{gap}}লাহে লাহে তেওঁ দুৱাৰৰ ওচৰলৈ গল। কাণ পাতি কিবা শুনিবলৈ চেষ্টা কৰিলে কিন্তু একোকে নুশুনিলে। নিৰব-নিস্তব্ধ। এবাৰ ভাবিলে মাতিব, তাৰ পিছতে মত সলনি কৰি নমতাকে স্থিৰ কৰি চাৰিওফালে এবাৰ চোৱাৰে স্থিৰ কৰিলে। আন্ধাৰ যদিও জোনাকৰ বাবে চৌহদৰ আগফালটো দেখাত অসুবিধা নহল। পাছফাল বুলিবলৈতো নায়েই। নৈয়ে সামৰি লৈছে। সমুখৰ ফুল বাগিছাত থকা ফুল গছবোৰে অযত্নত জঙ্গলে সৈতে মিতালি পাতি আলিৰ ফালৰ পৰা একোকে নেদেখা কৰিছে। তাৰ পিছতে মাধবীলতাৰ বেৰখন আৰু দেখি আচৰিত হল যে সেইবোৰৰ পাছফালে এটা পকী মটৰ গেৰেজ। জঙ্গলৰ দাঁতিয়েদি থকা ঘাঁহনিৰ ওপৰেৰে গৈ তেওঁ গেৰেজৰ দুৱাৰ মুখ পালে। তাতে থিয় হৈ দেখিলে যে গেৰেজৰ পাছফালৰ আৰু দালানৰ চোতাল একেখন<noinclude></noinclude> qc43rxtfj7kzbtekqca56m07u0s8toi 104 95315 265572 2026-11-05T17:32:31Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "S অজান আততায়ী গেৰেজৰ দুৱাৰত তলা এটা লগোৱা আছিল যদিও বন্ধ কৰা ছিল। তেওঁ তলাটো উলিয়াই মাটিত থলে। তাৰ পিছত শাহেকৈ দুৱাৰখন অলপ ফাক কৰি ভিতৰ দেখা বডিৰ মটৰখন তাতে দেখি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>S অজান আততায়ী গেৰেজৰ দুৱাৰত তলা এটা লগোৱা আছিল যদিও বন্ধ কৰা ছিল। তেওঁ তলাটো উলিয়াই মাটিত থলে। তাৰ পিছত শাহেকৈ দুৱাৰখন অলপ ফাক কৰি ভিতৰ দেখা বডিৰ মটৰখন তাতে দেখি কেপ্টেনৰ সোমাল। আগনিশা মনটো বৰ প্ৰফুল্ল জেপবোৰত অপত্যা হ'ল। নম্বৰ প্লেটৰ আখৰ আন্ধাৰত দেখা নাযায়। বচাৰি দেখিলে যে অকনমানি টৰ্চটো জেপত অনা নাই। চিগাৰেট জ্বলোৱা লাইটাৰটো জ্বলাই নম্বৰ চালে। নম্বৰ প্লেটৰ ধূলি মাকতিৰ মাজত জিলিকি উঠা সাত সংখ্যাটে৷ দেখি অন্তৰ্থনে আনন্দতে নাচি উঠিল। তেতিয়াই গৈ দলপতিক বাতৰিটো জনোৱাৰ ইচ্ছা হল। ঘৰীলৈ চাই দেখিলে যে সাত বাজিছে। মনত পৰিল দলপতি আশমান সিঙৰ ঘৰ পাইছেগৈ। গতিকে দলপতিক খবৰ দিবলৈ গলে হয়তো বা দুঘণ্টামান সময়-বাটচাই নষ্ট কৰিব লাগিব। তদুপৰি শুংসূত্ৰ পাইছে যেতিয়া উত্তেজিত মনটোৱে পিছ হুহকি নগৈ যিমানদূৰ পাৰে অগ্ৰসৰ হৈ মালতীক উদ্ধাৰৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈহে উচতাই দিলে। নিজৰ অকলশৰীয়া কথাটোৰ বিষয়ে ভাবিলে যে কলিৰ ভীম ‘পা-ফু' দলৰ কেপ্টেন ভীমসেনে এনেকুৱা ক্ষুদ্ৰ ইত-দস্যু-তস্কৰ গুণ্ডা-বদমাচ দলৰ দহ বাৰ জনকে পৰোৱা নকৰে। দুই বাহুৰে দুখন মটৰ টানি ৰাখিব পৰা শক্তিশালী হাত দুখনৰ পেশীবোৰে কঠিনাক্বতি ধৰিলে। নিৰ্ভীক মনটো তাতোকৈ টান হৈ উঠিল। নিজৰ মনতে উচ্চাৰণ কৰিলে—'পা-ফু' দলৰ কেপ্টেন ভীৰ কাপুৰুষ নহয়, অসাধ্য সাধন কৰিব পাৰে। দুৰ্ব্ব ত্তৰ নাক-কাণ কাটি শান্তি দিবই লাগিব। দলপতিক খবৰ দিলে নিশ্চয় এনেকুৱা ইতৰ কাম কৰিবলৈ অনুমতি নিদিব। মনৰ হিংস্ৰ ভাবটো উঠিল—এয়ে সুযোগ। মুৰ দাঙি আৰু কোনো গুংত্ৰ পোৱা যায় নেকি তাকে চাবলৈ কোনো<noinclude></noinclude> f70fcwr0mutpozgv2d719s7l92xc0ep