ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 8 2314 265835 265550 2026-11-07T05:49:20Z BabulB 104 265835 wikitext text/x-wiki <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 12px; border: 3px solid #ccc;"> {{larger|অসমীয়া ৱিকিউৎসত ১ নৱেম্বৰৰপৰা ১৫ নৱেম্বৰলৈ '''[[ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নভেম্বৰ, ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ, ২০২৬]]''' চলি আছে। ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেচনৰ সহযোগত আয়োজিত এই প্ৰতিযোগিতাত আপুনিও অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক।}} </div> b71adzf4om3xj3866d6k1kbyo738i13 104 65215 265651 175957 2026-11-06T16:02:10Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||প্রথম অঙ্ক।|৫}} {{Playscript/s}}</noinclude>{{Playscript/e|পিছে পৰে য'লকে যাব খোজা, পঠাই দিম। তোমাৰ মাৰাৰ সমাধিৰ ব্যৱস্থাও কৰি দিম। মই ৰাজপুত, তোমাৰ মাৰাক ছুব নোৱাৰোঁ; পৰ৷ হলে এতিয়াই সকলো ব্যৱস্থা কৰিলোঁহেঁতেন। এতিয়াও বাৰু একো কথা নাই, দুৱাৰ মাৰি মোৰ লগত বলা, মানুহ দুনুহ লৈ আহি সকলোবোৰ মই কৰিমহি।}} {{playscript|gap=4.5|আনাৰ।—|( যাবলৈ উঠি মাকৰ মুখলৈ চাই) মা! আম্মাজান! আজি মোৰ ইকি হল মা? তোমাক কি কৰি থৈ গুছি যাব খুজিছোঁ মই? মৰুভূমি পৰ্ব্বত প্ৰান্তৰতো যাৰ শান্তিময় কোলাত মূৰ থৈ নিশ্চিন্ত মনে আৰাম কৰি আছিলোঁ, অনন্ত দুখ যাতনা শোক-সন্তাপৰ মাজতো যাৰ পৱিত্ৰ বেহেস্তি স্নেহে এতেকাল মোক অমৰাৰ শান্তি উপভোগ কৰাই আছিল; এতেদিনৰ খেল ধেমালীৰ লগৰীয়াক —শত গৌৰবৰ ইৰাণকো, যাৰ মুখলৈ চাই এতে দিন পাহৰি আছিলোঁ, আজি মোৰ সেই কলেজাৰ আম্মাজানক চিৰ জনমলৈ এৰি থৈ, এইদৰে মাটিত পেলাই থৈ যাবলৈ ওলাইছোঁ। হায়, হায়! এয়ে মোৰ নছিবত আছিল? মা, মা!}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|বলা, বলা মোৰ মা! ৰাতি হৈ আহিছে, পলম কৰিলে আজি আৰু মাৰাৰ একো দিহা কৰিব নোৱাৰিম। শোক কৰিছা? কৰি কৰিবা কি? এইয়ে সংসাৰ, অকল তোমাৰেই নহয়, সকলোৰে মাক মৰে, মোৰো যে মা মৰিল, মা! বলা ——পলম কৰিলে কাম নহব; শোক কৰিবলৈ বহুতো সময় পাবা।}} {{playscript|gap=4.5|আনাৰ।—|আম্মা!}}<noinclude></noinclude> cg9akayfwyb1rbunsm3omkgdljqpzh4 265659 265651 2026-11-06T16:21:18Z দিম্পল দাস 3774 265659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||প্রথম অঙ্ক।|৫}} {{Playscript/s}}</noinclude>{{Playscript/e||gap=4|পিছে পৰে য'লকে যাব খোজা, পঠাই দিম। তোমাৰ মাৰাৰ সমাধিৰ ব্যৱস্থাও কৰি দিম। মই ৰাজপুত, তোমাৰ মাৰাক ছুব নোৱাৰোঁ; পৰ৷ হলে এতিয়াই সকলো ব্যৱস্থা কৰিলোঁহেঁতেন। এতিয়াও বাৰু একো কথা নাই, দুৱাৰ মাৰি মোৰ লগত বলা, মানুহ দুনুহ লৈ আহি সকলোবোৰ মই কৰিমহি।}} {{playscript|gap=4.5|আনাৰ।—|( যাবলৈ উঠি মাকৰ মুখলৈ চাই) মা! আম্মাজান! আজি মোৰ ইকি হল মা? তোমাক কি কৰি থৈ গুছি যাব খুজিছোঁ মই? মৰুভূমি পৰ্ব্বত প্ৰান্তৰতো যাৰ শান্তিময় কোলাত মূৰ থৈ নিশ্চিন্ত মনে আৰাম কৰি আছিলোঁ, অনন্ত দুখ যাতনা শোক-সন্তাপৰ মাজতো যাৰ পৱিত্ৰ বেহেস্তি স্নেহে এতেকাল মোক অমৰাৰ শান্তি উপভোগ কৰাই আছিল; এতেদিনৰ খেল ধেমালীৰ লগৰীয়াক —শত গৌৰবৰ ইৰাণকো, যাৰ মুখলৈ চাই এতে দিন পাহৰি আছিলোঁ, আজি মোৰ সেই কলেজাৰ আম্মাজানক চিৰ জনমলৈ এৰি থৈ, এইদৰে মাটিত পেলাই থৈ যাবলৈ ওলাইছোঁ। হায়, হায়! এয়ে মোৰ নছিবত আছিল? মা, মা!}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|বলা, বলা মোৰ মা! ৰাতি হৈ আহিছে, পলম কৰিলে আজি আৰু মাৰাৰ একো দিহা কৰিব নোৱাৰিম। শোক কৰিছা? কৰি কৰিবা কি? এইয়ে সংসাৰ, অকল তোমাৰেই নহয়, সকলোৰে মাক মৰে, মোৰো যে মা মৰিল, মা! বলা ——পলম কৰিলে কাম নহব; শোক কৰিবলৈ বহুতো সময় পাবা।}} {{playscript|gap=4.5|আনাৰ।—|আম্মা!}}<noinclude></noinclude> 8mu7s3zofv8nolt9g8g3j9h20wbqe18 265660 265659 2026-11-06T16:21:43Z দিম্পল দাস 3774 265660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||প্রথম অঙ্ক।|৫}} {{Playscript/s}}</noinclude>{{Playscript/e|gap=4|পিছে পৰে য'লকে যাব খোজা, পঠাই দিম। তোমাৰ মাৰাৰ সমাধিৰ ব্যৱস্থাও কৰি দিম। মই ৰাজপুত, তোমাৰ মাৰাক ছুব নোৱাৰোঁ; পৰ৷ হলে এতিয়াই সকলো ব্যৱস্থা কৰিলোঁহেঁতেন। এতিয়াও বাৰু একো কথা নাই, দুৱাৰ মাৰি মোৰ লগত বলা, মানুহ দুনুহ লৈ আহি সকলোবোৰ মই কৰিমহি।}} {{playscript|gap=4.5|আনাৰ।—|( যাবলৈ উঠি মাকৰ মুখলৈ চাই) মা! আম্মাজান! আজি মোৰ ইকি হল মা? তোমাক কি কৰি থৈ গুছি যাব খুজিছোঁ মই? মৰুভূমি পৰ্ব্বত প্ৰান্তৰতো যাৰ শান্তিময় কোলাত মূৰ থৈ নিশ্চিন্ত মনে আৰাম কৰি আছিলোঁ, অনন্ত দুখ যাতনা শোক-সন্তাপৰ মাজতো যাৰ পৱিত্ৰ বেহেস্তি স্নেহে এতেকাল মোক অমৰাৰ শান্তি উপভোগ কৰাই আছিল; এতেদিনৰ খেল ধেমালীৰ লগৰীয়াক —শত গৌৰবৰ ইৰাণকো, যাৰ মুখলৈ চাই এতে দিন পাহৰি আছিলোঁ, আজি মোৰ সেই কলেজাৰ আম্মাজানক চিৰ জনমলৈ এৰি থৈ, এইদৰে মাটিত পেলাই থৈ যাবলৈ ওলাইছোঁ। হায়, হায়! এয়ে মোৰ নছিবত আছিল? মা, মা!}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|বলা, বলা মোৰ মা! ৰাতি হৈ আহিছে, পলম কৰিলে আজি আৰু মাৰাৰ একো দিহা কৰিব নোৱাৰিম। শোক কৰিছা? কৰি কৰিবা কি? এইয়ে সংসাৰ, অকল তোমাৰেই নহয়, সকলোৰে মাক মৰে, মোৰো যে মা মৰিল, মা! বলা ——পলম কৰিলে কাম নহব; শোক কৰিবলৈ বহুতো সময় পাবা।}} {{playscript|gap=4.5|আনাৰ।—|আম্মা!}}<noinclude></noinclude> dgromfx5ak4lmu0llkt3e1dg3pnehef 104 65216 265658 175958 2026-11-06T16:20:19Z দিম্পল দাস 3774 /* সমস্যা থকা */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬|গুলেনাৰ ।|}}</noinclude>{{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।-}} {{center|<poem>গীত। তুমি যে মা মোৰ মাতৃ জাতি। হলাই লাগে বৈৰী কন্যা বৈৰী মাতৃ, শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰী জগদ্ধাত্ৰী। সেই ৰূপ সেই গৰণ,{{gap}}সেই মোহন কাঞ্চন বৰণ, শিৰত লমনে বুকুত থম, তুমি যে মা মোৰ মাতৃ জাতি। {{X-larger|( পট পৰে )}}</poem>}} <center>-*-</center> <center>{{Xx-larger|দ্বিতীয় দৃশ্য।}} {{larger|মন্দিৰ।}} ( অমৰসিংহ, লক্ষ্মীদাস আৰু আনাৰ। )</center> {{playscript|gap=4.5|অমৰসিংহ।|—বাৰু, সেইবোৰ বুজিলোঁ। তুমি দেখিছোঁ ৰাজ তোমাৰ দেশ ক'ত?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|উদয়পুৰ।}} {{playscript|gap=4.5|অমৰসিংহ।|—তোমাৰ নাম?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|লক্ষ্মীদাস।}} {{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|লক্ষ্মীদাস! ক'ত? তোমাৰ নাম পূৰ্ব্বে শুন৷ মোৰ মনত নপৰে?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|মাতৃভূমিৰ এটা দীনহীন সন্তান মই, অতি নগণ্য, মোৰ নাম কুমাৰ বাহাদুৰৰ কাণত নপৰাটোৱেই সম্ভৱ।}}<noinclude></noinclude> eg9hm4i8zokh58eeofjfu1awmieh38c 265662 265658 2026-11-06T16:27:55Z দিম্পল দাস 3774 265662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="দিম্পল দাস" />{{rh|৬|গুলেনাৰ ।|}}</noinclude>{{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—}} {{center|<poem>গীত। তুমি যে মা মোৰ মাতৃ জাতি। হলাই লাগে বৈৰী কন্যা বৈৰী মাতৃ, শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰী জগদ্ধাত্ৰী। সেই ৰূপ সেই গৰণ,{{gap}}সেই মোহন কাঞ্চন বৰণ, শিৰত লমনে বুকুত থম, তুমি যে মা মোৰ মাতৃ জাতি। {{X-larger|( পট পৰে )}}</poem>}} <center>{{Custom rule|sp|20|str|10|sp|20}}</center> <center>{{Xx-larger|দ্বিতীয় দৃশ্য।}} {{larger|মন্দিৰ।}} ( অমৰসিংহ, লক্ষ্মীদাস আৰু আনাৰ। )</center> {{playscript|gap=4.5|অমৰসিংহ।|—বাৰু, সেইবোৰ বুজিলোঁ। তুমি দেখিছোঁ ৰাজ তোমাৰ দেশ ক'ত?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|উদয়পুৰ।}} {{playscript|gap=4.5|অমৰসিংহ।|—তোমাৰ নাম?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|লক্ষ্মীদাস।}} {{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|লক্ষ্মীদাস! ক'ত? তোমাৰ নাম পূৰ্ব্বে শুন৷ মোৰ মনত নপৰে?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|মাতৃভূমিৰ এটা দীনহীন সন্তান মই, অতি নগণ্য, মোৰ নাম কুমাৰ বাহাদুৰৰ কাণত নপৰাটোৱেই সম্ভৱ।}}<noinclude></noinclude> g4byx8f5qea3g6awmoil8s8sa60sbve 104 65217 265667 175959 2026-11-06T16:41:19Z দিম্পল দাস 3774 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="দিম্পল দাস" />{{rh||প্রথম অঙ্ক।|৭}}</noinclude>{{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|উদয়পুৰৰ মানুহ হোৱা হলে এই মন্দিৰটো ইয়াত থকা তুমি নিশ্চয় জানিলাহেঁতেন।}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|জানোঁ মই যুৱৰাজ কিন্তু—}} {{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|তেনে এনে দুৰ্য্যোগ কালত ইয়াত আহি আশ্ৰয় নলৈ, উপত্যকাৰ পাৰ হৈ গৈছিল৷ কিয়?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|আপুনি যে ইয়াত আহি আছেহি মই জনা নাছিলোঁ। আপোনালোকে এতিয়াও কমলমীৰ ত্যাগ কৰা নাই বুলি ভাবিছিলোঁ।}} {{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|আমি কমলমীৰ এৰি অহা নাই সঁচা। সকলোখিনি তাতেই আছে। মই হে মাথো দুদিনলৈ বুলি ইয়ালৈ আহিছোঁ। বাৰু এতিয়া বোধ হয় তুমি আগতকৈ অলপ বাৰু পাইছা? যোৱা, এতিয়া তোমালোকে বিশ্ৰাম কৰাগৈ, পুৱা পুনৰ দেখা হব।}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|তাৰ পূৰ্ব্বে মোৰ প্ৰাৰ্থন৷ এটি শুনিলে পৰম উপকৃত হম—কুমাৰ বাহাদুৰ!}} {{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|কি? কোৱা—}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|এই অভাগী মাউৰী ছোৱালীটিৰ যদি আপুনি উপায় এটা কৰি দিলেহেঁতেন।}} {{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|কি উপায়?}} {{playscript|gap=4|লক্ষ্মী।—|এই আশ্ৰয়হীনা দুখিনী বালিকাক আশ্ৰয় একনি যদি দিলেহেঁতেন! কুমাৰ বাহাদুৰৰ এই ফেৰা কৃপা হলে বুঢ়া দাসে চিন্তাৰ হাত সাৰে।}} {{playscript|gap=4.5|অমৰ।—|আশ্ৰয়? আমি বৰ্ত্তমান যি অৱস্থাত আছোঁ, তাক দেখোঁ তুমি নিজেই জানা? শত্ৰুৰ খেদাত পৰ্ব্বত, কানন, মৰুভূমিত কেতিয়া কেনে অৱস্থাত, কি বিপদত পৰোঁ তাৰ স্থিৰতা নাই;}}<noinclude></noinclude> jan2mjswdoj5e7rxpk25y422ngcuyk9 104 69076 265792 187046 2026-11-06T23:54:02Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265792 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{Block center/s}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{larger|খিয়াল}}}} {{Dhr|1em}} <poem>হেৰা হেৰা অসমীয়া,{{Float right|4=3em|কথালই কাণ দিয়াঁ,}} ::থিয়ালৰ কেঁৰা চকু পেলোৱাঁ উঘালি। আপোনাৰ ভাই বুলি,{{Float right|4=3em|একেলগে মিলি-জুলি,}} ::মৰমেৰে স্বজাতিক ধৰাঁ আকোৱালি। দেখিছা তোমাৰ ভাই,{{Float right|4=3em|দুৰ্দ্দশাৰ সীমা নাই,}} ::তথাপি কিয়নো তুমি নোলোৱা বুজনি। লাগিল তোমাৰ গাত,{{Float right|4=3em|লেতেৰা শনিৰ হাত,}} ::কৰাঁ তাক জাৰি-ফুকি খেদাই দূৰণি। আপোন-পেটীয়া হ‍ই,{{Float right|4=3em|কিয় থাকা এনেকই,}} ::খিয়ালৰ ভঁহা-চকু মেলা টল্ টল্। স্বজাতি হিংসিলে ভাই,{{gap}}নিজৰো কল্যাণ নাই, ::পাব নাশ আপোনাৰো জ্ঞান বুদ্ধি বল। লোকক কৰি খিয়াল,{{gap}} চিন্তা আপোনাৰ ভাল- ::এনেকুৱা নীচ তুমি কেনেকই হলা! বীৰ-পুৰুষৰ দৰে,{{Float right|4=3em|গমহ-গমহ কৰে,}} ::উন্নতিৰ বাটে ভাই খোজ ধৰি বলাঁ। লই সৰিয়হ-ছাটি,{{Float right|4=3em|বিহলঙ্গনীৰ আঁটি,}} ::আঁতৰোৱা গাৰপৰা খিয়াল-পিশাচ। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> eh7ju0anbbqzouvve3dccl53s1rur2n 104 69077 265793 187047 2026-11-07T00:06:30Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265793 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ২০ )|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>ভাঙ্গি ভোট- জলকীয়া,{{Float right|4=3em|চকুত মোহাৰি দিয়াঁ,}} ::গাত দিয়াঁ চোৰাভৰ সেৰা-পতা সাঁচ। খিয়াল হুটাহ-যুত,{{Float right|4=3em|অধম ডলুৱা ভুত,}} ::কত মানুহক কৰে খাই নাইকিয়া। নিদিবা ভুতক ঠাই,{{Float right|4=3em|কোনো মতে আঁতৰাই,}} ::দূৰ হাবিলই তাক পঠিয়াই দিয়াঁ। তাৰ ঠাই খাল, বিল,{{Float right|4=3em|পৰ্ব্বতৰ বৰ শিল,}} ::দলনি, পিতনি, জান, মৰিশালি, জুৰি, মৰি-নই, এৰা-ঘৰ,{{Float right|4=3em|বৰ গুহা পৰ্ব্বতৰ,}} ::এঠা-বৰ, জৰী আৰু আঁহতৰ গুৰি। দিয়াঁ লগ এৰুৱাই,{{Float right|4=3em|তুমি তাক পঠিয়াই}} ::ভুতৰ ৰাজ্যৰ বাজ মানুহ-সমাজ। লগত থাকিব যাৰ,{{Float right|4=3em|খুলি খুলি খাব তাৰ,}} ::সোমাই বুকত-থকা আমঠুৰ মাজ। সকলোৱে মিলি-জুলি,{{Float right|4=3em|হেলাৰঙ্গে বাট বুলি,}} ::উন্নতিৰ পোনে ভাই হাঁহি হাঁহি বৈয়াঁ। স্বদেশৰ চিন্তি হিত,{{Float right|4=3em|কাম কৰাঁ নিত নিত,}} ::নববা মিছাতে তুমি খিয়ালৰ খৈয়া। সকলোৰে হিত সাধি,{{Float right|4=3em|খিয়ালৰ হাক বাধি,}} ::কৰম-থলীত আগ হোৱাঁ অসমীয়া। ইটে সিটে হাত ধৰি,{{Float right|4=3em|বলাঁ হঁহা-মতা কৰি —}} ::খিয়ালৰ কিয় ভাই হোৱা বহটীয়া। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> gaoaa3rb4xhfxw2vadrrbkmn6q4c13n 104 69078 265794 187048 2026-11-07T00:14:46Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265794 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ২১ )|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>অকলে নোৱাৰা যাব,{{Float right|4=3em|ভৰিটি পিচল খাব,}} ::কৰম-থলীৰ বাট জেকা জেলুকীয়া। পৰিয়াল বঙ্গহক,{{Float right|4=3em|স্বজাতিৰ মানুহক,}} ::কৰি লোৱাঁ ভাই তুমি বাট-লগৰীয়া। কৰম-যজ্ঞত লাগে,{{Float right|4=3em|কত বস্তু ভাগেভাগে,}} ::কুশ, তিল আৰু ফুল কতনো দুবৰি— কাপোৰৰ নাই ওৰ,{{Float right|4=3em|পঞ্চামৃত কতবোৰ,}} ::আৰই চাউল আৰু কত আঁম-খৰি। অকলে তোমাৰ ভাই,{{Float right|4=3em|কৰিবৰ শক্তি নাই,}} ::এই পাঁচি দিহা-পোহা কৰম-যজ্ঞৰ। ই কথাটি জানি লই,{{Float right|4=3em|স্বজাতিৰে মিল হই,}} ::মাতি আনি লোৱাঁ তুমি সহায় লগৰ। হেৰা হেৰা ভাই মোৰ,{{Float right|4=3em|গুণি চাই কথাবোৰ,}} ::পেলোৱাঁ মনৰপৰা খিয়াল গুচাই। আনেৰে মিতালি পাতি,{{Float right|4=3em|লগে-ভাগে হাঁহি-মাতি,}} ::উন্নতিৰ বাটে বৈয়াঁ অসমীয়া ভাই। </poem> {{center|{{Rule|4em}}}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> f2jbzy8kgy5s3mt0lg79z7hku5gbabd 265795 265794 2026-11-07T00:15:59Z Rumi Borah~aswiki 1522 265795 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ২১ )|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>অকলে নোৱাৰা যাব,{{Float right|4=3em|ভৰিটি পিচল খাব,}} ::কৰম-থলীৰ বাট জেকা জেলুকীয়া। পৰিয়াল বঙ্গহক,{{Float right|4=3em|স্বজাতিৰ মানুহক,}} ::কৰি লোৱাঁ ভাই তুমি বাট-লগৰীয়া। কৰম-যজ্ঞত লাগে,{{Float right|4=3em|কত বস্তু ভাগেভাগে,}} ::কুশ, তিল আৰু ফুল কতনো দুবৰি— কাপোৰৰ নাই ওৰ,{{Float right|4=3em|পঞ্চামৃত কতবোৰ,}} ::আৰই চাউল আৰু কত আঁম-খৰি। অকলে তোমাৰ ভাই,{{Float right|4=3em|কৰিবৰ শক্তি নাই,}} ::এই পাঁচি দিহা-পোহা কৰম-যজ্ঞৰ। ই কথাটি জানি লই,{{Float right|4=3em|স্বজাতিৰে মিল হই,}} ::মাতি আনি লোৱাঁ তুমি সহায় লগৰ। হেৰা হেৰা ভাই মোৰ,{{gap}}গুণি চাই কথাবোৰ, ::পেলোৱাঁ মনৰপৰা খিয়াল গুচাই। আনেৰে মিতালি পাতি,{{gap}}লগে-ভাগে হাঁহি-মাতি, ::উন্নতিৰ বাটে বৈয়াঁ অসমীয়া ভাই। </poem> {{center|{{Rule|4em}}}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hupgq7qai9dyhrsmgu2stossinjsrpm 106 70607 265843 191240 2026-11-07T06:19:04Z হানিফ আলী 1925 পেজলিষ্ট 265843 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন |Language=as |Volume= |Edition= |Author=বনমালী বৰ্ম্মন |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher= |Address=গুৱাহাটী |Year=1940 |Key= |ISBN= |DLI= |IA=id2964-deshbhaktatarunramphukon-barmanbanmali-biography/mode/2up |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1to2="নিবেদন" 3="উছৰ্গা" 4to6="সূচীপত্ৰ" 7="পাতনি" 8="2" 9="3" 10="4" 8to11="prpbengalicurrency" 11="5" 12="-" 13="1" 174="বিজ্ঞাপন" /> |Volumes= |Remarks= |Notes= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} 5qoqnjntcgwf6l5pe07dn6mrwtwwec5 104 76586 265863 210337 2026-11-07T07:26:19Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265863 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|১৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>জোলোঙ্গাটোৱে বাঘছাল খনে জাৰি জোকাৰিলৈ থিয় হ’ল। জতাৰ পৰা বীৰভদ্ৰ নামে এটা যক্ষ উলিয়ালে আৰু অনেক ভূত, প্রেত লগত লৈ “বববম্” বববম্‌ বুলি দক্ষৰ ঘৰৰ ফালে খোজ ললে। বহুত আতৰৰে পৰা ভূত প্রেত বোৰৰ চিঞঁৰ বাখৰ শুনিবলৈ পালে আৰু অলপ পাচত ধুলি উৰাই শিৱই অনুচৰে সৈতে ৰভাতল পালেহি সদাশিৱই পোনেই সতীৰ মৰাশ দাঙ্গি কানলৈ ললে। অনুচৰ সকল কুহিয়াৰনিত হাতী সোমোৱাৰ দৰে এপিনৰ পৰা যজ্ঞত থকা দেৱতা বামুণ সকলক মাৰি নিবলৈ ধৰিলে। যি সাৰিলে পলাই সাৰিলে। মহাদেৱে কোঢ়ালৰ মাজতে চিঞঁৰি বীৰভদ্ৰক দক্ষক মাৰি পেলাবলৈ কলে। বীৰভদ্ৰই হাঁহৰ দৰে মুচৰি মূৰ ছিঙ্গি জুইত পুৰি পেলালে। ইফালে সদাশিৱৰ ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তী দেখি দেৱতা সকল ভয় খাই বিষ্ণুৰ ওচৰ পালে গৈ। ব্ৰহ্মা বিষ্ণু আৰু মুখিয়াল দেবতা সকল গৈ মহাদেৱক অনেক কাকুতি মিনতি কঁৰিলত তেওঁৰ খঙ মাৰ গল আৰু কলে, দক্ষৰ নিচিনা লৰা মতীয়া লোকৰ দোষ ধৰা দূৰে থাওক মই সেইটো কথা মনতো অনা নাই। মই কেৱল মূৰ্খক হে জ্ঞান দিছোঁ বাৰু দক্ষ,আকৌ আগৰ নিচিনা হওক। মূৰটো জুইত পুৰি পেলালে সেইবাবে ছাগৰ মূৰ এটা খুৱাই দিবা। সামান্য লোক সকলো আগৰ দৰে হক। আৰু বিষ্ণু আগত থাকি যজ্ঞ শেষ কৰক। {{gap}}এই বুলি কৈয়েই সতীক কানত লৈ গোটেই পৃথিবী<noinclude></noinclude> ksgqmizww3t7iguzpqm4nu81w7ldsdi 104 76587 265864 210338 2026-11-07T07:40:08Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265864 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||সতী।|১৯}} {{Rule|}}</noinclude>ভ্ৰমণ কৰিবলৈ লাগিল। বিষ্ণুৱে উপায় নেপাই সদাশিৱই গম নোপোৱাকৈ সুদৰ্শনেৰে সতীৰ দেহাটা ডোখৰ ডোখৰ কৈ কাটি যাবলৈ ধৰিলে। এই দৰেই একাৱন্ন খণ্ড কৰি সতীক কাটে। যত এই বোৰ পৰিলে এতিয়া সেই আটাই বোৰেই একোখন পীঠ। কামাখ্যাও এক পীঠ বা তীর্থস্থান ইয়াত সতীৰ যোনী পৰিছিল সেইবাবেই মহাপীঠ। {{gap}}ইয়াৰ, পাচত সতীয়ে হিমালয় ৰজাৰ মহিষী মেনকাৰ গৰ্ভত গৌৰী নাম লৈ জন্ম হয়। সদাশিৱই হৰ ৰূপ ধৰি এওঁক বিয়া কৰায়। এই দুজনা স্বামী স্ত্ৰীৰ এনে মৰম আৰু ভক্তি দেখিয়েই আজিও লোকে দৰা ছোৱালীক “হৰগৌৰী” বসতি কৰক বুলি আশীর্ব্বাদ দিয়ে।<noinclude>{{Css image crop |Image = ভোগ.pdf |Page = 27 |bSize = 405 |cWidth = 189 |cHeight = 122 |oTop = 423 |oLeft = 123 |Location = center |Description = }}</noinclude> sex1z33ba8djx0tvtaryeycnk83efo0 104 76591 265877 210342 2026-11-07T09:07:36Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>ঘৰলৈ উভতি নাহি তাতে ৰাজ্য পাতি ৰজা হৈ থাকে। সেই ৰাজ্যই হেনো বৰ্ত্তমান কেঞাৰ দেশ, সেই পূৰ্ব্ব প্ৰথামতে এতিয়াও কেঁঞাই মূৰ খুৰাব লাগে। বৰ্তমান গোটেইটো মূৰ নুখুৰাই মাজে মাজে খুৰাই বুলি ইয়াত জন প্ৰবাদ প্ৰচলিত। ৰুক্মিণীৰ গৰ্ভত প্ৰদ্যুম্নকে আদি কৰি দহোটা লৰা হয়। {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণই পঞ্চ পাণ্ডৱক বৰ ভাল পাইছিল। অৰ্জ্জুনৰ লগত সখী বান্ধাইছিল। দ্ৰৌপদীৰ স্বয়ম্বৰত শ্ৰীকৃষ্ণ উপস্থিত আছিল। অৰ্জ্জুনে লক্ষ্য ভেদ কৰি দ্ৰৌপদীক পোৱাৰ পাচত ছদ্মবেশী ভীমাৰ্জ্জুনৰ সৈতে যেতিয়া আন আন ৰজাৰ যুজ লাগে, শ্ৰীকৃষ্ণ মধ্যস্থ হৈ যুজ এৰুৱাই দিয়ে। যুধিষ্ঠীৰে ৰাজসূয় যজ্ঞ কৰোতে শ্ৰীকৃষ্ণ নিজে ইন্দ্ৰপ্ৰস্থত উপস্থিত থাকি যাতে যজ্ঞ সুকলমে হয় তাৰ কাৰবাৰ কৰিছিল যজ্ঞ আৰম্ভৰ পূৰ্বতে ভীমাৰ্জ্জুনে সৈতে জৰাসন্ধ ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ বন্দী ৰজা সকলক মুকলি কৰি দিবলৈ কয় নাইবা তেওঁলোক তিনি জনৰ ভিতৰত এজনেৰে সৈতে যুজ কৰিবলৈ কয়। জৰাসন্ধই ভীমকে শকত যেন দেখি, তেওঁৰে সৈতে যুজ কৰে, আৰু যুজত জৰাসন্ধ মৰে। আৰু ৰজা সকলক মুকলি কৰি দি যজ্ঞলৈ গুচি আহে। ভীষ্মৰ কথা মতে অৰ্চ্চনাৰ অৰ্ঘ সকলোতকৈ আগত শ্ৰীকৃষ্ণক দিয়াত শিশুপালৰ খঙ উঠি শ্ৰীকৃষ্ণক নিন্দা কৰে আৰু শ্ৰীকৃষ্ণই সুদৰ্শনেৰে শিশুপালক কাটি পেলায়।<noinclude></noinclude> crsfrqaoar8xfl24qesbaj4bg7uhe96 104 76592 265871 210343 2026-11-07T08:38:22Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|২৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণৰ ইচ্ছামতে অৰ্জ্জুনে সুভদ্ৰাক চুৰ কৰি আনে, খাণ্ডৱ দাহনত সহায় কৰাৰ বাবে অগ্নিয়ে সুদৰ্শন চক্ৰ আৰু কৌমুদকী গদা দিয়ে। উত্তৰাৰ সৈতে অভিমন্যুৰ বিয়াত শ্ৰীকৃষ্ণই নিজে আগত থাকি বিয়াৰ কাৰ্য্য শেষ কৰোৱায় তাৰে পিচত দুৰ্য্যোধনৰে সৈতে মিত মাত কৰাবৰ কাৰন হস্তিনালৈ পাণ্ডৱৰ পক্ষৰ দূত পঠিয়াই তেওঁ দ্বাৰকালৈ গুচি যায়। শেষত শ্ৰীকৃষ্ণই নিজেও কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুজ নহবৰ কাৰন অনেক চেষ্টা কৰি দুৰ্য্যোধনৰ মন ঘূৰাব নোৱাৰি ঘৰলৈ গুচি যায়। যুজ লগা ঠিক হোৱাত অৰ্জ্জুন আৰু দুৰ্য্যোধন দুয়ো এওঁক বিচাৰি ঘৰলৈ যায়। শ্ৰীকৃষ্ণই টোপনি ভাও ধৰি শুই থাকে। আত্মাভিমানী দুৰ্য্যোধনে মূৰৰ ফালে থকা আসনত আৰু অৰ্জ্জুনে ভৰিৰ ফালে থকা আসনত বহে। সাৰ পাই পূৰ্ব্বৰ কথা মতে শ্ৰীকৃষ্ণই পাণ্ডৱৰ পক্ষ লয় আৰু অৰ্জ্জুনৰ ৰথৰ সাৰথি হয়। দুৰ্য্যোধনক মন ভাল লগাবলৈ তেওঁ নিজে কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুজত অস্ত্ৰ নধৰো বুলি কলে আৰু দুৰ্য্যোধনৰ কথা মতে এক অৰ্ব্বুদ নাৰায়ণী সেনা তেওঁক দিলে। {{gap}}কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুজৰ মাজত অৰ্জ্জুনে জ্ঞাতি বধৰ ভয়ত যুজ নকৰো বুলি ধনুশৰ পেলাই দিয়াত শ্ৰীকৃষ্ণই অনেক প্ৰকাৰ বুজনি দি তেওঁক যুজ কৰিবলৈ মান্তি কৰায়। এই বুজনি বোৰেই জগত বিখ্যাত শ্ৰীমদ্ভগবদ্ গীতা। তৃতীয় আৰু নৱম দিনা পাণ্ডৱ হাৰে যেন দেখি, নিজেও শৰত জৰ্জ্জৰিত হৈ<noinclude></noinclude> r7xdvnotozs9pnpgeimly6za9u3fan5 265872 265871 2026-11-07T08:38:45Z যদুমণি 4400 265872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|২৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণৰ ইচ্ছামতে অৰ্জ্জুনে সুভদ্ৰাক চুৰ কৰি আনে, খাণ্ডৱ দাহনত সহায় কৰাৰ বাবে অগ্নিয়ে সুদৰ্শন চক্ৰ আৰু কৌমুদকী গদা দিয়ে। উত্তৰাৰ সৈতে অভিমন্যুৰ বিয়াত শ্ৰীকৃষ্ণই নিজে আগত থাকি বিয়াৰ কাৰ্য্য শেষ কৰোৱায় তাৰে পিচত দুৰ্য্যোধনৰে সৈতে মিত মাত কৰাবৰ কাৰন হস্তিনালৈ পাণ্ডৱৰ পক্ষৰ দূত পঠিয়াই তেওঁ দ্বাৰকালৈ গুচি যায়। শেষত শ্ৰীকৃষ্ণই নিজেও কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুজ নহবৰ কাৰন অনেক চেষ্টা কৰি দুৰ্য্যোধনৰ মন ঘূৰাব নোৱাৰি ঘৰলৈ গুচি যায়। যুজ লগা ঠিক হোৱাত অৰ্জ্জুন আৰু দুৰ্য্যোধন দুয়ো এওঁক বিচাৰি ঘৰলৈ যায়। শ্ৰীকৃষ্ণই টোপনি ভাও ধৰি শুই থাকে। আত্মাভিমানী দুৰ্য্যোধনে মূৰৰ ফালে থকা আসনত আৰু অৰ্জ্জুনে ভৰিৰ ফালে থকা আসনত বহে। সাৰ পাই পূৰ্ব্বৰ কথা মতে শ্ৰীকৃষ্ণই পাণ্ডৱৰ পক্ষ লয় আৰু অৰ্জ্জুনৰ ৰথৰ সাৰথি হয়। দুৰ্য্যোধনক মন ভাল লগাবলৈ তেওঁ নিজে কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুজত অস্ত্ৰ নধৰো বুলি কলে আৰু দুৰ্য্যোধনৰ কথা মতে এক অৰ্ব্বুদ নাৰায়ণী সেনা তেওঁক দিলে। {{gap}}কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুজৰ মাজত অৰ্জ্জুনে জ্ঞাতি বধৰ ভয়ত যুজ নকৰো বুলি ধনুশৰ পেলাই দিয়াত শ্ৰীকৃষ্ণই অনেক প্ৰকাৰ বুজনি দি তেওঁক যুজ কৰিবলৈ মান্তি কৰায়। এই বুজনি বোৰেই জগত বিখ্যাত শ্ৰীমদ্ভগবদ্ গীতা। তৃতীয় আৰু নৱম দিনা পাণ্ডৱ হাৰে যেন দেখি, নিজেও শৰত জৰ্জ্জৰিত হৈ<noinclude></noinclude> quhm6kloafz9kfuea8xjqw5vgwe8vkt 104 76593 265870 210344 2026-11-07T08:27:24Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||শ্রীকৃষ্ণ।|২৫}} {{Rule|}}</noinclude>অৰ্জ্জুনক ককাকে সৈতে অলপ কমাই যুজ কৰা যেন দেখি ভীষ্মক মাৰিবলৈ নিজেই খেদা মাৰি গৈছিল;কিন্তু অৰ্জ্জুনে ওভোটাই আনে। ভগদত্তৰ বৈষ্ণবাস্ত্ৰবাণ অৰ্জ্জুনে কাটিব নোৱাৰাত শ্রীকৃষ্ণই নিজে বুকু পাতিলয়। সকলো বিষয়তে শ্রীকৃষ্ণৰ সহায়ত পাণ্ডৱে যুজত জিকে। অশ্বথামাই উত্তৰাৰ গর্ভ নষ্ট কৰিব খোজাত শ্রীকৃষ্ণই সেই গর্ভস্থ সন্তান ৰক্ষা কৰে। {{gap}}শ্রীকৃষ্ণই অলেখ যুজ কৰিব লগীয়া হৈছিল, কেতিয়াবা জ্ঞাতি কুটুমৰ কাৰণ, কেতিয়াবা দুষ্টৰ অত্যাচাৰৰ পৰা ঋষি মুণি সকলক ৰক্ষা কৰিবলৈ অনেক যুজ কৰিছিল! কংশ,জৰাসন্ধ,পঞ্চজন,কালযৱন,শিশুপাল,শৃগাল,বানাসুৰ,হংস ডিম্বক,নৰকাসুৰ,নিকুম্ভ আদি অনেক বীৰ শ্রীকৃষ্ণৰ হাতত মৰিল। এওঁ কিন্তু নিজে যুজ কৰো বুলি কাৰো লগত কৰা নাই। নোৱাৰাত হে এই বোৰক মাৰিছে। বৰঞ্চ হাতে প্রাণীবধ নহয় তাৰে হে সদায় চেষ্টা কৰিছিল। {{gap}}নিজৰ ভিতৰত কাজিয়া লাগি যেতিয়া যদুবংশ নষ্ট হল, তেতিয়৷ শ্রীকৃষ্ণই দাৰুকক হস্তিনালৈ অৰ্জ্জুনক আনিবলৈ পঠিয়াই বসুদেৱক ব্ৰজ আৰু তাত থকা তিৰুতা সকলক গতাই দি নিজে বনলৈ গৈ এজোপা গছৰ তলত বহি যোগ আৰম্ভ কৰিবলৈ লাগিল। এই দৰে থাকোতেই জৰা নামে এটা ব্যাধে হৰিণ বুলি শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভৰিতে শৰ মাৰি দিলে আৰু তাৰ বিষতে শ্রীকৃষ্ণই প্রাণ ত্যাগ কৰিলে,—অর্জ্জুনে শ্রীকৃষ্ণক জীয়াই থাকোতে নেপালেহি।<noinclude></noinclude> j0meofosu9c8nl1qrjuewe57yis2yh4 104 76672 265632 210423 2026-11-06T12:38:19Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||সতী।|১৫}} {{Rule|}}</noinclude>মহাদেৱে কলে, “প্রিয়ে পিতাৰাই যে যজ্ঞ পাতিছে তুমি কেনেকৈ জানিছা। যদিওবা জানিছা আমাক তো মতা নাই। এনে স্থলত আমি কেনেকৈ যাম?” তেতিয়া সতীয়ে কলে। —“মই মাইকী মানুহ মই সেইবোৰ কথাৰ বুজ নেপাওঁ। মাকৰ ঘৰলৈ নেমাতিলেইবা গলে নো কি হব”? তেতিয়া আকৌ সদাশিৱই মিচিকীয়া হাঁহি মাৰি কলে “সতী তাহানি যে ভৃগু মুণিৰ যজ্ঞত মোক গালি পৰাৰ কথা কৈছিলোঁ মনত আছেনে? আজি তাৰেহে প্রতিশোধ লব খুজিছে। গোটেই সংসাৰক মাতিবলৈ নেপাহৰিলে অকল তোমাক আৰু মোক হে পাহৰিলে বুলি তুমি কব খোজানে? ইফালে আকৌ তুমি তেওঁলোকৰ নুমলীয়া জীয়েক। অৱশ্যে পিতাৰাৰ মোৰ প্ৰতি অন্তঃকৰণ শুদ্ধ বুলি জনা হলে নমতাকৈয়ো যাব পাৰিলা হেঁতেন কিন্তু তেওঁ মোক বেয়া পায় যে এই কথা খোলা খুলিকৈ কৈছে। মোৰ কাৰণে তোমাকো এৰিছে। শাস্ত্ৰত আছে বিদ্যা, তপস্যা, ধন, স্বাস্থ্য, বয়স আৰু কুল এই ছটা সজলোকৰ গাত থাকিলে ভাল আৰু অসজলোকৰ গাত থাকিলে বেয়া হে হয়। এতিয়া পিতাৰাৰ এই বোৰ গুণ থাকি বিবেক শক্তিহে নষ্ট কৰিছে। এনে স্থলত তুমি তালৈ গলে অপমান হে পাবা। মোৰ কথা শুনা, তুমি যাব নেলাগে। এই কথা শুনি সতীয়ে কলে “পিতাৰ ওচৰত মান অপমান কি? মই কাবৌ কৈ মাতিছোঁ মোক আইৰ ওচৰলৈ যাবলৈ অনুমতি<noinclude></noinclude> r28kwaxgrwescdw5ssoput5dpyuc65x 104 76673 265633 210424 2026-11-06T12:51:08Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|১৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>দিয়ক। মোৰ মন বৰ উত্ৰাৱল হৈছে। তেতিয়া মহাদেৱে আকৌ কলে “মোক অপমান দিয়াৰ কথা ভাবিছোঁৱা; ভাতৰ তিতা খাব পাৰি মাতৰ তিতা খাব পাৰিনে? যি দিব থব নোৱাৰে যালৈ ভয় নাই যাৰ পৰা একো আশা কৰিব নোৱাৰি তাক কোনে খাটিৰ কৰে। এতিয়া এবাৰ মোৰ অৱস্থালৈ মন কৰি এই আশা এৰি দিয়া। {{gap}}সতী এতিয়া বিমোৰত পৰিল, এফালে গিৰিয়েকৰ হাক বচন ইফালে মাকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ হেপাহ! এই দুয়োটা ভাবে খুণ্ডিয়া খুণ্ডি কৰিবলৈ ধৰিলে। এখোজ আগলৈ দিয়ে এখোজ পাচলৈ দিয়ে শেহত মাকৰ ঘৰলৈ যোৱাকে স্থিৰ কৰিলে। মহাদেৱলৈ হাক দিয়াৰ কাৰণে বৰ খঙ উঠিল আৰু এক ভয়ঙ্কৰ মূৰ্ত্তি ধৰি ঘৰৰ পৰা ওলাল। মহাদেৱে একো উপায় নেপাই আগতে দীঘল দি পৰিল,সতীয়ে খঙ আৰু বেজাৰত নিজকে নিজে পাহৰি তেওঁৰ বুকত ভৰি দিয়েই গুচি গল। মহাদেৱে তেতিয়া জনচেৰেক অনুচৰক পাচত পঠিয়াই দিলে। সতীয়ে আৰু উলটি নেচাই পোনে পোনেই পিতাকে যজ্ঞ কৰি থকা ৰভা পালেগৈ। {{gap}}যজ্ঞত পিতাকে সতীক দেখিও নেদেখা ভাও ধৰিলে,আয়েক আৰু বায়েক হঁতে আদৰ সাদৰ কৰিছিল কিন্তু সেইবোৰলৈ তেওঁ কান নকৰি যজ্ঞত সদাশিৱৰ ভাগ আছেনে নাই এইটো কথাহে চাই ললে। {{gap}}যজ্ঞত ভাগ নেদেখি পিতাকক তাৰ কাৰণ সুধিলত<noinclude></noinclude> lbsoztvvif4spivfhrvvia5dxdjdxny 104 76674 265637 210425 2026-11-06T14:45:02Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||সতী।|১৭}} {{Rule|}}</noinclude>পিতাকে মহাদেৱক আগতকৈও বেচিকৈ গালি পাৰিবলৈ ধৰিলে। সদাশিৱৰ ইফালে যজ্ঞত ভাগ নাই আনফালে সভাস্থলত মহাগুৰু স্বামীৰ এনে নিন্দা শুনি সতীৰ খঙ আগতকৈও দুগুণে জ্বলিল। খঙত চকুৱেদি ফিৰিঙ্গতি ওলাল। এই ফিৰিঙ্গতিৰ পৰা কিছুমান ভূত প্রেত ওলাই দক্ষক মাৰিব খুজিলে কিন্তু সতীয়ে হাক দি ৰাখিলে। তাৰ পাচত সতীয়ে পিতাকক আধাফুটা মাতেৰে এই বুলি ক'লে “পিতা এই পৃথিবীত যাতকৈ ডাঙ্গৰ নাই যাৰ প্ৰিয় অপ্রিয়,শত্রু মিত্র নাই,যাৰ নাম উচ্চাৰণ কৰিলে লোকে স্বৰ্গলৈ যাব পাৰে যাক সকলোৱে পূজা কৰিলে,সি নোপজে আৰু নমৰে তেওঁৱেই মোৰ স্বামী মোৰ এই মহাগুৰুক আপুনি আঁতৰৰ পৰা সামান্য যেন দেখি এনেদৰে অৱহেলা কৰিলে আৰু মোৰ আগতে মদপী নাঙ্গটা ম্লেচ আদি বুলি গালি পাৰিছে, অতএব আপুনি অতি নীচ আৰু অসৎ। যত স্বামীৰ নিন্দা হয় সেই ঠাই এৰিব লাগে বা নিন্দা কৰা জনৰ জিভা কাঢ়িব লাগে বা সেই ঠাইতে প্রাণত্যাগ কৰিব লাগে। —এইয়ে পতিব্রতা ধৰ্ম্ম—এতিয়া আপুনি মোৰ পিতা অতএব প্রাণত্যাগ কৰাহে যুগুত, “এই বুলি জন্মে জন্মে সদাশিৱই যেন তওঁৰ স্বামী হয় এই কথা ভাবি তেওঁ প্ৰাণত্যাগ কৰিলে।” {{gap}}সতীৰ এইদৰে মৰা দেখি সকলো অবাক হল, অনেকে অনেক ভাল বেয়া কথা কবলৈ লাগিল। ইফালে এই বাতৰি নিমিষতে মহাদেৱৰ ওচৰ পালেগৈ, মহাদেৱে শুনিয়েই ডাঙৰ<noinclude></noinclude> reb20ag4a7gta1q4x21qx42mp0fg3z1 104 77105 265824 211294 2026-11-07T04:59:08Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265824 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৩৩ এইবিলাকৰ পৰা দেখা যায় যে যি তিৰোতাই সদায় কায়মনোবাক্যে পতিক সন্তুষ্ট ৰাখে - যি তিৰোতাৰ স্বামীয়েই সকলে৷ তেৱেঁই সতী, সাধ্বী, পতিব্ৰতা, তেওঁৰেই চৰণধূলিৰ দ্বাৰা পৃথিবী পৱিত্ৰ হয়। সতীত্ব ৰক্ষা তিৰোতাৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্ত্তব্য— যি সতীত্বই তিৰোতাক দেৱীত পৰিণত কৰে, সেই সতীত্ব কেনে বস্তু তাক বহলাই নকলেও হব। মূল্যহীন বস্তু কেৱে চকু নকৰে কিন্তু বহুমূলীয়া বস্তুৰ ভয় পদে পদে, অসাৱধান হলে হেৰুৱাব পাৰা, তাৰ ওপৰত চোৰ, ডকাইত, ঠগ-কন্দীয়ক আছেই। তোমাৰ বহুমূলীয়া গহনা, কাপোৰ-কানি বৰ সাৱধানে ৰাখা, কিন্তু সতীত্ব-ৰত্ন তাতোকৈ বেছি যত্ন আৰু সাৱধানে ৰক্ষা কৰিব লাগে; কাৰণ ই তাতকৈ বহুগুণে মূল্যৱান। ধন-সোণ এবাৰ হেৰুৱালে তাক পাব পাৰি আৰু ধন-সোণ নহলেও মানুহে সংসাৰত সুখে শান্তিৰে জীৱন কটাব পাৰে কিন্তু সতীত্ব-ৰত্নৰ এয়ে বিশেষত্ব যে এবাৰ হেৰুৱালে তাক আৰু দুনাই পোৱা নাযায় আৰু সতীত্বহীন তিৰোতাৰ জীৱন বৃথা, সি জীৱনৰ কোনো মূল্য নাই। এবাৰ সতীত্ব-ৰত্ন হেৰুৱালে লাগে ইচ্ছাতে হওক বা অনিচ্ছাতে হওক- সেই তিৰোতা ভগৱানৰ - ওচৰত, নিজৰ ওচৰত, নিজৰ পুত্ৰ-কন্যা, স্বামী, পিতৃ-মাতৃ প্ৰভৃতিৰ ওচৰত মূল্যহীন হৈ জীৱনৰ বাকী দিন কেইটা একটাব লগাত পৰে।<noinclude></noinclude> 302sks3m0efjw9tpmmv7w1pr2943rmj 265826 265824 2026-11-07T05:11:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৩৩}}</noinclude>{{gap}}এইবিলাকৰ পৰা দেখা যায় যে যি তিৰোতাই সদায় কায়মনোবাক্যে পতিক সন্তুষ্ট ৰাখে - যি তিৰোতাৰ স্বামীয়েই সকলে৷ তেৱেঁই সতী, সাধ্বী, পতিব্ৰতা, তেওঁৰেই চৰণধূলিৰ দ্বাৰা পৃথিৱী পৱিত্ৰ হয়। সতীত্ব ৰক্ষা তিৰোতাৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্ত্তব্য— {{gap}}যি সতীত্বই তিৰোতাক দেৱীত পৰিণত কৰে, সেই সতীত্ব কেনে বস্তু তাক বহলাই নকলেও হব। মূল্যহীন বস্তু কেৱেচকু নকৰে কিন্তু বহুমূলীয়া বস্তুৰ ভয় পদে পদে, অসাৱধান হলে হেৰুৱাব পাৰা, তাৰ ওপৰত চোৰ, ডকাইত, ঠগ-ফন্দীয়ক আছেই। তোমাৰ বহুমূলীয়া গহনা, কাপোৰ-কানি বৰ সাৱধানে ৰাখা, কিন্তু সতীত্ব-ৰত্ন তাতোকৈ বেছি যত্ন আৰু সাৱধানে ৰক্ষা কৰিব লাগে; কাৰণ ই তাতকৈ বহুগুণেমূল্যৱান। ধন-সোণ এবাৰ হেৰুৱালে তাক পাব পাৰি আৰু ধন-সোণ নহলেও মানুহে সংসাৰত সুখে শান্তিৰে জীৱন কটাব পাৰে কিন্তু সতীত্ব-ৰত্নৰ এয়ে বিশেষত্ব যেএবাৰ হেৰুৱালে তাক আৰু দুনাই পোৱা নাযায় আৰু সতীত্বহীন তিৰোতাৰ জীৱন বৃথা, সি জীৱনৰ কোনোমূল্য নাই। এবাৰ সতীত্ব-ৰত্ন হেৰুৱালে লাগে ইচ্ছাতে হওক বা অনিচ্ছাতে হওক- সেই তিৰোতা ভগৱানৰ- ওচৰত, নিজৰ ওচৰত, নিজৰ পুত্ৰ-কন্যা, স্বামী, পিতৃ-মাতৃ প্ৰভৃতিৰ ওচৰত মূল্যহীন হৈ জীৱনৰ বাকী দিন কেইটা কটাব লগাত পৰে।<noinclude> ৩</noinclude> a58wcy1eao5m9srhkw0xa178wmcjrnz 265828 265826 2026-11-07T05:15:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 265828 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৩৩}}</noinclude>{{gap}}এইবিলাকৰ পৰা দেখা যায় যে যি তিৰোতাই সদায় কায়মনোবাক্যে পতিক সন্তুষ্ট ৰাখে - যি তিৰোতাৰ স্বামীয়েই সকলে৷ তেৱেঁই সতী, সাধ্বী, পতিব্ৰতা, তেওঁৰেই চৰণধূলিৰ দ্বাৰা পৃথিৱী পৱিত্ৰ হয়। সতীত্ব ৰক্ষা তিৰোতাৰ প্ৰথম আৰু প্ৰধান কৰ্ত্তব্য— {{gap}}যি সতীত্বই তিৰোতাক দেৱীত পৰিণত কৰে, সেই সতীত্ব কেনে বস্তু তাক বহলাই নকলেও হব। মূল্যহীন বস্তু কেৱেচকু নকৰে কিন্তু বহুমূলীয়া বস্তুৰ ভয় পদে পদে, অসাৱধান হলে হেৰুৱাব পাৰা, তাৰ ওপৰত চোৰ, ডকাইত, ঠগ-ফন্দীয়ক আছেই। তোমাৰ বহুমূলীয়া গহনা, কাপোৰ-কানি বৰ সাৱধানে ৰাখা, কিন্তু সতীত্ব-ৰত্ন তাতোকৈ বেছি যত্ন আৰু সাৱধানে ৰক্ষা কৰিব লাগে; কাৰণ ই তাতকৈ বহুগুণেমূল্যৱান। ধন-সোণ এবাৰ হেৰুৱালে তাক পাব পাৰি আৰু ধন-সোণ নহলেও মানুহে সংসাৰত সুখে শান্তিৰে জীৱন কটাব পাৰে কিন্তু সতীত্ব-ৰত্নৰ এয়ে বিশেষত্ব যেএবাৰ হেৰুৱালে তাক আৰু দুনাই পোৱা নাযায় আৰু সতীত্বহীন তিৰোতাৰ জীৱন বৃথা, সি জীৱনৰ কোনোমূল্য নাই। এবাৰ সতীত্ব-ৰত্ন হেৰুৱালে লাগে ইচ্ছাতে হওক বা অনিচ্ছাতে হওক- সেই তিৰোতা ভগৱানৰ- ওচৰত, নিজৰ ওচৰত, নিজৰ পুত্ৰ-কন্যা, স্বামী, পিতৃ-মাতৃ প্ৰভৃতিৰ ওচৰত মূল্যহীন হৈ জীৱনৰ বাকী দিন কেইটা কটাব লগাত পৰে।<noinclude> {{rh||৩|}}</noinclude> 9vcksugonxvkvqba55upfo067n7tnfy 104 77106 265840 211295 2026-11-07T06:11:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩৪ মাতৃজাতি যেনেকৈ বনত চৰি ফুৰা, কাৰো অপকাৰ নকৰা হৰিণাৰ জীৱন সদায় বিপদে ভৰা, তেনেকৈ তিৰোতাৰ সতীত্বও বিপদে ভৰা—হৰিণাৰ শত্ৰু বাঘ-ভালুক আৰু মানুহ, সতীত্বৰ শত্ৰু একমাত্ৰ মানুহ। তফাৎ এয়ে যে হৰিণাই দেখিলেই শত্ৰুক চিনিব পাৰি আত্মৰক্ষাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে, কিন্তু তিৰোতাৰ সতীত্বৰ শত্ৰু নৰ-পিশাচবোৰক চিনি পোৱা বৰ টান। এই শ্ৰেণীৰ নব-পিশাচবোৰ তিৰোতাৰ সতীত্ব হৰণ কৰাৰ উদ্দেশ্যে এনে বকমে ভেশ-ছন কৰি ফুৰে যে অবলা তিৰোতাৰ দূৰৈত থাকক, সংসাৰত অভিজ্ঞ মতাবো চকুত ধূলি দিয়ে। এনে হেন প্ৰবল পৰাক্ৰমী কংগ্ৰেছ শাসনতো চতুৰ পুলিচৰ চকুত ধূলি মাৰি, দিনে দিনে নৰ পিশাচবোৰে কিমান সতীব সতীত্ব বলেবে হবণ কৰিব লাগিছে, তাৰ খবৰ সদায় বাতৰি কাকতত পোৱা যায়; আৰু সেই নৰ-পিশাচ- বোৰে যে কেৱল মাত্ৰ অশিক্ষিত শ্ৰেণীৰ এনে নহয়, বৰ্ত্তমান শিক্ষাভিমানীৰ ভিতৰতো সময়ে সময়ে তেনে মানুহ ধৰা পৰি আদালতত দণ্ডিত হোৱা শুনা যায়। সতীত্ব ৰক্ষাৰ উপায়—বৰ্ত্তমান শিক্ষ৷ বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে স্ত্ৰী-স্বাধীনতাও আমাৰ দেশত আগতকৈ বহু পৰিমাণে বাঢ়ি গৈছে। তিৰোতাই বাহিৰলৈ ওলোৱা যে বেয়া ম‍ই সেইটো নকওঁ—কিন্তু ভাল হলেও সদায় নিজে সুৰক্ষিত অৱস্থাত ফুৰা উচিত, কাৰণ সাৱধানৰ মৰণ নাই। আজি- কালি বহুত সময়ত তিৰোতা৷ মানুহক উপযুক্ত ৰক্ষক<noinclude></noinclude> 062bueup3id2y5a3jxp7wiyr95cnig1 265846 265840 2026-11-07T06:24:40Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৩৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>{{gap}}যেনেকৈ বনত চৰি ফুৰা, কাৰো অপকাৰ নকৰা হৰিণাৰ জীৱন সদায় বিপদে ভৰা, তেনেকৈ তিৰোতাৰ সতীত্বওবিপদে ভৰা—হৰিণাৰ শত্ৰু বাঘ-ভালুক আৰু মানুহ, সতীত্বৰ শত্ৰু একমাত্ৰ মানুহ। তফাৎ এয়ে যে হৰিণাই দেখিলেই শত্ৰুক চিনিব পাৰি আত্ম ৰক্ষাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে, কিন্তু তিৰোতাৰ সতীত্বৰ শত্ৰু নৰ-পিশাচবোৰক চিনি পোৱা বৰটান। এই শ্ৰেণীৰ নৰ-পিশাচবোৰ তিৰোতাৰ সতীত্ব হৰণকৰাৰ উদ্দেশ্যে এনে ৰকমে ভেশ-ছন কৰি ফুৰে যে অবলাতিৰোতাৰ দূৰৈত থাকক, সংসাৰত অভিজ্ঞ মতাবো চকুত ধূলি দিয়ে। এনে হেন প্ৰবল পৰাক্ৰমী কংগ্ৰেছ শাসনতো চতুৰ পুলিচৰ চকুত ধূলি মাৰি, দিনে দিনে নৰ পিশাচবোৰে কিমান সতীব সতীত্ব বলেৰে হৰণ কৰিব লাগিছে, তাৰ খবৰ সদায় বাতৰি কাকতত পোৱা যায়; আৰু সেই নৰ-পিশাচ-বোৰে যে কেৱল মাত্ৰ অশিক্ষিত শ্ৰেণীৰ এনে নহয়, বৰ্ত্তমান শিক্ষাভিমানীৰ ভিতৰতো সময়ে সময়ে তেনে মানুহ ধৰা পৰি আদালতত দণ্ডিত হোৱা শুনা যায়। {{gap}}সতীত্ব ৰক্ষাৰ উপায়—বৰ্ত্তমান শিক্ষ৷ বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে স্ত্ৰী-স্বাধীনতাও আমাৰ দেশত আগতকৈ বহু পৰিমাণে বাঢ়ি গৈছে। তিৰোতাই বাহিৰলৈ ওলোৱা যে বেয়া ম‍ই সেইটো নকওঁ—কিন্তু ভাল হলেও সদায় নিজে সুৰক্ষিত অৱস্থাত ফুৰা উচিত, কাৰণ সাৱধানৰ মৰণ নাই। আজি-কালি বহুত সময়ত তিৰোতা৷ মানুহক উপযুক্ত ৰক্ষক<noinclude></noinclude> rhh0bbr5xevrnktcpawq84kjsnmsj6t 265847 265846 2026-11-07T06:26:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 265847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৩৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>{{gap}}যেনেকৈ বনত চৰি ফুৰা, কাৰো অপকাৰ নকৰা হৰিণাৰ জীৱন সদায় বিপদে ভৰা, তেনেকৈ তিৰোতাৰ সতীত্বওবিপদে ভৰা—হৰিণাৰ শত্ৰু বাঘ-ভালুক আৰু মানুহ, সতীত্বৰ শত্ৰু একমাত্ৰ মানুহ। তফাৎ এয়ে যে হৰিণাই দেখিলেই শত্ৰুক চিনিব পাৰি আত্ম ৰক্ষাৰ চেষ্টা কৰিব পাৰে, কিন্তু তিৰোতাৰ সতীত্বৰ শত্ৰু নৰ-পিশাচবোৰক চিনি পোৱা বৰটান। এই শ্ৰেণীৰ নৰ-পিশাচবোৰ তিৰোতাৰ সতীত্ব হৰণকৰাৰ উদ্দেশ্যে এনে ৰকমে ভেশ-ছন কৰি ফুৰে যে অবলাতিৰোতাৰ দূৰৈত থাকক, সংসাৰত অভিজ্ঞ মতাবো চকুত ধূলি দিয়ে। এনে হেন প্ৰবল পৰাক্ৰমী কংগ্ৰেছ শাসনতো চতুৰ পুলিচৰ চকুত ধূলি মাৰি, দিনে দিনে নৰ পিশাচবোৰে কিমান সতীব সতীত্ব বলেৰে হৰণ কৰিব লাগিছে, তাৰ খবৰ সদায় বাতৰি কাকতত পোৱা যায়; আৰু সেই নৰ-পিশাচ-বোৰে যে কেৱল মাত্ৰ অশিক্ষিত শ্ৰেণীৰ এনে নহয়, বৰ্ত্তমান শিক্ষাভিমানীৰ ভিতৰতো সময়ে সময়ে তেনে মানুহ ধৰা পৰি আদালতত দণ্ডিত হোৱা শুনা যায়। {{gap}}সতীত্ব ৰক্ষাৰ উপায়—বৰ্ত্তমান শিক্ষ৷ বাঢ়ি যোৱাৰ লগে লগে স্ত্ৰী-স্বাধীনতাও আমাৰ দেশত আগতকৈ বহু পৰিমাণে বাঢ়ি গৈছে। তিৰোতাই বাহিৰলৈ ওলোৱা যে বেয়া ম‍ই সেইটো নকওঁ—কিন্তু ভাল হলেও সদায় নিজে সুৰক্ষিত অৱস্থাত ফুৰা উচিত, কাৰণ সাৱধানৰ মৰণ নাই। আজি-কালি বহুত সময়ত তিৰোতা৷ মানুহক উপযুক্ত ৰক্ষক{{nop}}<noinclude></noinclude> 3boyk2qr9ecekmx3kuwxr8y4qfo0ljz 104 77108 265851 211297 2026-11-07T06:30:19Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩৬ মাতৃজাতি তাৰ লগে লগে জ্ঞান আলোচনা কবি, প্ৰাণপণে সতীত্ব ৰক্ষা কৰিম বুলি দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰি লবা। এলেহুৱা মন বহু দোষৰ আকৰ। সেইবাবে কেতিয়াও এলেহুৱা হৈ বহি নাথাকিবা। কি নহওক, এটা কাম কৰি থকা উচিত। ভাল কিতাপ পঢ়ি সময়ো কটাব পাৰি, আৰু * লাভো হয়। সেইবুলি যেই সেই কিতাপ নপঢ়িবা, ভাল কিতাপ বাছি লব নোৱাৰিলে জনাক সুধি লবা। যি সকল ভিৰোতাৰ কিতাপ পঢ়াৰ সময় আৰু সুযোগ আছে, তেওঁলোকে সাহিত্য, বিজ্ঞান, ইতিহাস, ধৰ্ম্মপুথি আৰু যিবোৰ কিতাপে তিৰোতাক আদৰ্শ তিৰোতা হোৱাত সহায় কৰে, সেইবিলাক কিতাপ পঢ়া উচিত। সতীত্বৰ শত্ৰু :— মনুই কয় যে সতীত্বৰ প্ৰধান শত্ৰু— (১) মদ খোৱা, (২) অসৎ সঙ্গ, (৩) পতিবিৰহ, (৪) অকাৰণে ঘূৰি ফুৰা, (৫ অসময়ত শোৱা আৰু আনৰ ঘৰত থকা। পাৰ্য্যমানে স্বামীক এৰি অকলে নাথাকিবা। যি বিলাক তিৰোতা অসচ্চৰিত্ৰ বা যাব চৰিত্ৰ সন্দেহপূৰ্ণ, তেনে তিৰোতাৰ লগ নহবা। কোনো উদ্দেশ্য বা আৱশ্যক নোহোৱাকৈ ঘূৰি মুফুৰিবা। স্বামী লগত নাথাকিলে কেতিয়াও পৰব ঘৰত ৰাতি নাথাকিবা। স্ত্ৰী স্বাধীনতা আৰু অবাধ মিলনৰ লীলাভূমি লণ্ডনত গাভৰু বিলাকৰ নিমিত্তে জাননী দি চৰ্কাৰে কেনেকৈ সাৱধান কৰিছিল তাৰে দুটামান উপদেশ তলত অনুবাদ কৰি দিলে৷—<noinclude></noinclude> b8becet8zkc5skpm47u76w1drv8qj8r 265854 265851 2026-11-07T06:55:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265854 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৩৬|মাতৃজাতি|}}</noinclude>আলোচনা কৰি, প্ৰাণপণে সতীত্ব ৰক্ষা কৰিম বুলি দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰি লবা। এলেহুৱা মন বহু দোষৰ আকৰ। সেইবাবে কেতিয়াও এলেহুৱা হৈ বহি নাথাকিবা। যি কি নহওক, এটা কাম কৰি থকা উচিত। ভাল কিতাপ পঢ়ি সময়ো কটাব পাৰি, আৰু তাৰ লগে লগে জ্ঞান লাভো হয়। সেইবুলি যেই সেই কিতাপ নপঢ়িবা, ভাল কিতাপ বাছি লব নোৱাৰিলে জনাক সুধি লবা। যিসকল ভিৰোতাৰ কিতাপ পঢ়াৰ সময় আৰু সুযোগ আছে,তেওঁলোকে সাহিত্য, বিজ্ঞান, ইতিহাস, ধৰ্ম্মপুথি আৰু যিবোৰ কিতাপে তিৰোতাক আদৰ্শ তিৰোতা হোৱাত সহায় কৰে,সেইবিলাক কিতাপ পঢ়া উচিত। {{gap}}সতীত্বৰ শত্ৰু :— {{মনুই|মানুহে}} কয় যে সতীত্বৰ প্ৰধান শত্ৰু— (১) মদ খোৱা, (২) অসৎ সঙ্গ, (৩) পতিবিৰহ, (৪) অকাৰণে ঘূৰি ফুৰা, (৫ অসময়ত শোৱা আৰু আনৰ ঘৰত থকা। {{gap}}পাৰ্য্যমানে স্বামীক এৰি অকলে নাথাকিবা। যি বিলাক তিৰোতা অসচ্চৰিত্ৰ বা যাৰ চৰিত্ৰ সন্দেহপূৰ্ণ, তেনে তিৰোতাৰ লগ নহবা। কোনো উদ্দেশ্য বা আৱশ্যক নোহোৱাকৈ ঘূৰিমুফুৰিবা। স্বামী লগত নাথাকিলে কেতিয়াও পৰৰ ঘৰত ৰাতি নাথাকিবা। {{gap}}স্ত্ৰী স্বাধীনতা আৰু অবাধ মিলনৰ লীলাভূমি লণ্ডনত গাভৰু বিলাকৰ নিমিত্তে জাননী দি চৰ্কাৰে কেনেকৈ সাৱধান কৰিছিল তাৰে দুটামান উপদেশ তলত অনুবাদ কৰি দিলোঁ।—<noinclude></noinclude> mgah0d18uiehj3udcebkr1ybaoey162 265855 265854 2026-11-07T06:59:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265855 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৩৬|মাতৃজাতি|}}</noinclude>আলোচনা কৰি, প্ৰাণপণে সতীত্ব ৰক্ষা কৰিম বুলি দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰি লবা। এলেহুৱা মন বহু দোষৰ আকৰ। সেইবাবে কেতিয়াও এলেহুৱা হৈ বহি নাথাকিবা। যি কি নহওক, এটা কাম কৰি থকা উচিত। ভাল কিতাপ পঢ়ি সময়ো কটাব পাৰি, আৰু তাৰ লগে লগে জ্ঞান লাভো হয়। সেইবুলি যেই সেই কিতাপ নপঢ়িবা, ভাল কিতাপ বাছি লব নোৱাৰিলে জনাক সুধি লবা। যিসকল ভিৰোতাৰ কিতাপ পঢ়াৰ সময় আৰু সুযোগ আছে,তেওঁলোকে সাহিত্য, বিজ্ঞান, ইতিহাস, ধৰ্ম্মপুথি আৰু যিবোৰ কিতাপে তিৰোতাক আদৰ্শ তিৰোতা হোৱাত সহায় কৰে,সেইবিলাক কিতাপ পঢ়া উচিত। {{gap}}সতীত্বৰ শত্ৰু :— {{SIC|মনুই|মানুহে}} কয় যে সতীত্বৰ প্ৰধান শত্ৰু— (১) মদ খোৱা, (২) অসৎ সঙ্গ, (৩) পতিবিৰহ, (৪) অকাৰণে ঘূৰি ফুৰা, (৫ অসময়ত শোৱা আৰু আনৰ ঘৰত থকা। {{gap}}পাৰ্য্যমানে স্বামীক এৰি অকলে নাথাকিবা। যি বিলাক তিৰোতা অসচ্চৰিত্ৰ বা যাৰ চৰিত্ৰ সন্দেহপূৰ্ণ, তেনে তিৰোতাৰ লগ নহবা। কোনো উদ্দেশ্য বা আৱশ্যক নোহোৱাকৈ ঘূৰিমুফুৰিবা। স্বামী লগত নাথাকিলে কেতিয়াও পৰৰ ঘৰত ৰাতি নাথাকিবা। {{gap}}স্ত্ৰী স্বাধীনতা আৰু অবাধ মিলনৰ লীলাভূমি লণ্ডনত গাভৰু বিলাকৰ নিমিত্তে জাননী দি চৰ্কাৰে কেনেকৈ সাৱধান কৰিছিল তাৰে দুটামান উপদেশ তলত অনুবাদ কৰি দিলোঁ।—<noinclude></noinclude> ks5ejquojxvglz1sik6t5edmpho538k 265856 265855 2026-11-07T07:00:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 265856 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৩৬|মাতৃজাতি|}}</noinclude>আলোচনা কৰি, প্ৰাণপণে সতীত্ব ৰক্ষা কৰিম বুলি দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞা কৰি লবা। এলেহুৱা মন বহু দোষৰ আকৰ। সেইবাবে কেতিয়াও এলেহুৱা হৈ বহি নাথাকিবা। যি কি নহওক, এটা কাম কৰি থকা উচিত। ভাল কিতাপ পঢ়ি সময়ো কটাব পাৰি, আৰু তাৰ লগে লগে জ্ঞান লাভো হয়। সেইবুলি যেই সেই কিতাপ নপঢ়িবা, ভাল কিতাপ বাছি লব নোৱাৰিলে জনাক সুধি লবা। যিসকল ভিৰোতাৰ কিতাপ পঢ়াৰ সময় আৰু সুযোগ আছে,তেওঁলোকে সাহিত্য, বিজ্ঞান, ইতিহাস, ধৰ্ম্মপুথি আৰু যিবোৰ কিতাপে তিৰোতাক আদৰ্শ তিৰোতা হোৱাত সহায় কৰে,সেইবিলাক কিতাপ পঢ়া উচিত। {{gap}}সতীত্বৰ শত্ৰু :— {{SIC|মনুই|মানুহে}} কয় যে সতীত্বৰ প্ৰধান শত্ৰু— (১) মদ খোৱা, (২) অসৎ সঙ্গ, (৩) পতিবিৰহ, (৪) অকাৰণে ঘূৰি ফুৰা, (৫ অসময়ত শোৱা আৰু আনৰ ঘৰত থকা। {{gap}}পাৰ্য্যমানে স্বামীক এৰি অকলে নাথাকিবা। যি বিলাক তিৰোতা অসচ্চৰিত্ৰ বা যাৰ চৰিত্ৰ সন্দেহপূৰ্ণ, তেনে তিৰোতাৰ লগ নহবা। কোনো উদ্দেশ্য বা আৱশ্যক নোহোৱাকৈ ঘূৰিমুফুৰিবা। স্বামী লগত নাথাকিলে কেতিয়াও পৰৰ ঘৰত ৰাতি নাথাকিবা। {{gap}}স্ত্ৰী স্বাধীনতা আৰু অবাধ মিলনৰ লীলাভূমি লণ্ডনত গাভৰু বিলাকৰ নিমিত্তে জাননী দি চৰ্কাৰে কেনেকৈ সাৱধান কৰিছিল তাৰে দুটামান উপদেশ তলত অনুবাদ কৰি দিলোঁ।—{{nop}}<noinclude></noinclude> 54vihyi2iino7s1y58gdpzz1ubjyo48 104 77110 265880 211299 2026-11-07T10:34:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি যি সকল তিৰোতাৰ স্বামী বিদেশত আছে তেওঁলোকৰ পক্ষে ৰং-ধেমালি বা সামাজিক বিয়া আদি উৎসৱলৈ যোৱা, চুচি-মাজি শৰীৰৰ লাৱণ্য বঢ়োৱা, হুঁহা আৰু আনৰ ঘৰলৈ যোৱা অবিধেয়। আৰু এঠাইত আছে—স্বামীয়ে নজনাকৈ আনক উপহাৰ দিয়া, ঠাট্টা ভাষাচা কৰা আৰু আন মতাৰ গা চোৱা, অকলে এঠাইত বহু সময় বহি থকা প্ৰভৃতিও ব্যভিচাৰ অৰ্থাৎ সতী তিৰোতাৰ পক্ষে নিষেধ। এই বিলাকৰ পৰা দেখা যায় যে যিবোৰ কাম কৰিলে সতীত্ব নষ্ট হোৱাৰ কণ মাত্ৰও আশঙ্কা আছে তাকেই শাস্ত্ৰই কৰিবলৈ বাধা দিছে। লাজ—লাজেই তিৰোতাৰ প্ৰধান অলঙ্কাৰ। সুন্দৰী আৰু নানা অলঙ্কাৰ আদিৰে সৌন্দৰ্য বঢ়োৱা তিৰোতাতকৈ কুৰূপা লাজুকী তিৰোতাক মানুহে বেছি আদৰ কৰে। লাজ কি? কেৱল ওৰণি লৈ থাকিলেই লাজুকী আৰু ওৰণি নললেই নিলাজী বুলিব নোৱাৰি। লাজ কি লেখি বুজোৱা টান, আৰু ই বিভিন্ন সমাজত আৰু বিভিন্ন সময়ত বেলেগ ৰকমৰ। পৰ পুৰুষৰ হাত ধৰা ধৰিকৈ নচা দুবৈত থাওক, ধেমালিতে আমাৰ শাস্ত্ৰ মতে কেৱল নিৰ্লজ্জতা নহয়—ই ব্যভিচাৰ; কিন্তু পাশ্চাত্য দেশত সি ব্যভিচাৰৰ কথা দূৰৈত থাওক, নিৰ্লজ্জতাও নহয়। এনেয়ে যিটো কাম কৰিলে মানুহে নিৰ্লজ্জৰ কাম বুলি কব সেইটো সময়মতে তেনে বুলিব নোৱাৰি। আৱশ্যকৰ অতিৰিক্ত পৰ পুৰুষৰ গা চোৱাও<noinclude></noinclude> 8376fp189jddktmzknfsbr2upmccppe 265881 265880 2026-11-07T10:49:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৩৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>{{gap}}যি সকল তিৰোতাৰ স্বামী বিদেশত আছে তেওঁলোকৰ পক্ষে ৰং-ধেমালি বা সামাজিক বিয়া আদি উৎসৱলৈ যোৱা, চুচি-মাজি শৰীৰৰ লাৱণ্য বঢ়োৱা, হুঁহা আৰু আনৰ ঘৰলৈ যোৱা অবিধেয়। আৰু এঠাইত আছে—স্বামীয়ে নজনাকৈ আনক উপহাৰ দিয়া, ঠাট্টা তামাচা কৰা আৰু আন মতাৰ গা চোৱা, অকলে এঠাইত বহু সময় বহি থকা প্ৰভৃতিও ব্যভিচাৰ অৰ্থাৎ সতী তিৰোতাৰ পক্ষে নিষেধ।এই বিলাকৰ পৰা দেখা যায় যে যিবোৰ কাম কৰিলে সতীত্ব নষ্ট হোৱাৰ কণ মাত্ৰও আশঙ্কা আছে তাকেই শাস্ত্ৰই কৰিবলৈ বাধা দিছে। {{gap}}লাজ—লাজেই তিৰোতাৰ প্ৰধান অলঙ্কাৰ। সুন্দৰী আৰু নানা অলঙ্কাৰ আদিৰে সৌন্দৰ্য বঢ়োৱা তিৰোতাতকৈ কুৰূপা লাজুকী তিৰোতাক মানুহে বেছি আদৰ কৰে।লাজ কি? কেৱল ওৰণি লৈ থাকিলেই লাজুকী আৰু ওৰণি নললেই নিলাজী বুলিব নোৱাৰি। লাজ কি লেখি বুজোৱা টান,আৰু ই বিভিন্ন সমাজত আৰু বিভিন্ন সময়ত বেলেগ ৰকমৰ।পৰ পুৰুষৰ হাত ধৰা ধৰিকৈ নচা দুবৈত থাওক, ধেমালিতে আমাৰ শাস্ত্ৰ মতে কেৱল নিৰ্লজ্জতা নহয়—ই ব্যভিচাৰ; কিন্তু পাশ্চাত্য দেশত সি ব্যভিচাৰৰকথা দূৰৈত থাওক, নিৰ্লজ্জতাও নহয়। এনেয়ে যিটো কাম কৰিলে মানুহে নিৰ্লজ্জৰ কাম বুলি কব সেইটো সময়মতে তেনে বুলিব নোৱাৰি। আৱশ্যকৰ অতিৰিক্ত{{nop}}<noinclude></noinclude> mvzwerep1umcah01kwut6m5dk8m244b 104 77111 265882 211300 2026-11-07T10:52:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৩৯ বাৰাবাৰিয়েই নিৰ্লজ্জতাব চিন। চকুৰ চাৱনি, কথা কোৱা আৰু আচৰণত এটা সংযত ভাবেই লাজৰ প্ৰধান অংশ। এই সংযত ভাবেই তিৰোতাক মধুৰ কৰি তোলে। মৰম মৰম-চেনেহ তিৰোতাৰ বিশেষ গুণ। মতাতকৈ তিৰোতাৰ মন বেছি কোমল, আনৰ দুখ দেখিব নোৱাৰে, আক সহজে আনৰ দুখত পমি যায়। নিজৰ সুখৰ পিনে আওকাণ কৰি নথিয়াক সেৱা শুশ্ৰূষা কৰে আৰু দুখীয়াৰ দুখ দূৰ কৰে। দণ্ডীৰজাই শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভয়ত ত্ৰিভুৱন ভ্ৰমি কাৰে৷ ওচৰত আশ্ৰয় নাপাই যেতিয়া গঙ্গাত ডুবি আত্ম– হত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিল, তেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভনীয়েক শুভদ্ৰাই তেওঁক আশ্ৰয় দিছিল আৰু দ্ৰৌপদী আৰু কুন্তীয়ে শুভদ্ৰাক সমৰ্থন কৰাত অৰ্জ্জুন প্ৰভৃতিয়ে প্ৰাণসম সখি শ্ৰীকৃষ্ণৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল। ভ্ৰমণ কাৰী মেঙ্গোপাক যেতিয়া গাৱঁৰ পৰা মতাবোৰে খেদি দিয়ে, তেতিয়া তেওঁক এজনী নিগ্ৰো তিৰোতাইছে আশ্ৰয় দিছিল। তিৰোতাৰ কোমল হৃদয়ৰ পৰাই পৃথিৱীত বহুত হাস্পতাল আৰু অনাথ আশ্ৰমৰ সৃষ্টি হৈছে। মানুহৰ বিপদত আক দুৰ্ভাগ্যত তিৰোতাইহে প্ৰথম সহায় কৰে। নিমৰমিয়াল, নিৰ্দয় তিৰোতা তিৰোতাই নহয়, তেওঁ মাছ জাতিৰ কলঙ্ক। ঘৰ এখন ৰাজ্য, আৰু তাৰ ৰাণী ঘৰৰ ঘৈণী জনী। দেশৰ বজাই কঠোৰ শাসনেৰে ৰাজ্য চলায়, কিন্তু ঘৈণীয়ে<noinclude></noinclude> 0hfjpmhw3vccrxff5t9ie55qcbc9g5w 265884 265882 2026-11-07T11:01:04Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৩৯}}</noinclude>বাৰাবাৰিয়েই নিৰ্লজ্জতাৰ চিন। চকুৰ চাৱনি, কথা কোৱা আৰু আচৰণত এটা সংযত ভাবেই লাজৰ প্ৰধান অংশ।এই সংযত ভাবেই তিৰোতাক মধুৰ কৰি তোলে। {{gap}}মৰম মৰম-চেনেহ তিৰোতাৰ বিশেষ গুণ। মতাতকৈ তিৰোতাৰ মন বেছি কোমল, আনৰ দুখ দেখিব নোৱাৰে,আক সহজে আনৰ দুখত পমি যায়। নিজৰ সুখৰ পিনে আওকাণ কৰি নবিয়াক সেৱা শুশ্ৰূষা কৰে আৰু দুখীয়াৰদুখ দূৰ কৰে। দণ্ডীৰজাই শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভয়ত ত্ৰিভুৱন ভ্ৰমিকাৰে৷ ওচৰত আশ্ৰয় নাপাই যেতিয়া গঙ্গাত ডুবি আত্ম–হত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিল, তেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভনীয়েক শুভদ্ৰাই তেওঁক আশ্ৰয় দিছিল আৰু দ্ৰৌপদী আৰু কুন্তীয়ে শুভদ্ৰাক সমৰ্থন কৰাত অৰ্জ্জুন প্ৰভৃতিয়ে প্ৰাণসম সখি শ্ৰীকৃষ্ণৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল। {{gap}}ভ্ৰমণ কাৰী মেঙ্গোপাৰ্কক যেতিয়া গাৱঁৰ পৰা মতাবোৰে খেদি দিয়ে, তেতিয়া তেওঁক এজনী নিগ্ৰো তিৰোতাইহে আশ্ৰয় দিছিল। তিৰোতাৰ কোমল হৃদয়ৰ পৰাই পৃথিৱীত বহুত হাস্পতাল আৰু অনাথ আশ্ৰমৰ সৃষ্টি হৈছে। মানুহৰ বিপদত আক দুৰ্ভাগ্যত তিৰোতাইহে প্ৰথম সহায় কৰে।নিমৰমিয়াল, নিৰ্দয় তিৰোতা তিৰোতাই নহয়, তেওঁ মাতৃজাতিৰ কলঙ্ক। {{gap}}ঘৰ এখন ৰাজ্য, আৰু তাৰ ৰাণী ঘৰৰ ঘৈণী জনী। দেশৰ ৰজাই কঠোৰ শাসনেৰে ৰাজ্য চলায়, কিন্তু ঘৈণীয়ে{{nop}}<noinclude></noinclude> fph1vgfg5bkhf2tw11xwkidsg385rve 265885 265884 2026-11-07T11:01:32Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৩৯}}</noinclude>বাৰাবাৰিয়েই নিৰ্লজ্জতাৰ চিন। চকুৰ চাৱনি, কথা কোৱা আৰু আচৰণত এটা সংযত ভাবেই লাজৰ প্ৰধান অংশ। এই সংযত ভাবেই তিৰোতাক মধুৰ কৰি তোলে। {{gap}}মৰম মৰম-চেনেহ তিৰোতাৰ বিশেষ গুণ। মতাতকৈ তিৰোতাৰ মন বেছি কোমল, আনৰ দুখ দেখিব নোৱাৰে,আক সহজে আনৰ দুখত পমি যায়। নিজৰ সুখৰ পিনে আওকাণ কৰি নবিয়াক সেৱা শুশ্ৰূষা কৰে আৰু দুখীয়াৰদুখ দূৰ কৰে। দণ্ডীৰজাই শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভয়ত ত্ৰিভুৱন ভ্ৰমিকাৰে৷ ওচৰত আশ্ৰয় নাপাই যেতিয়া গঙ্গাত ডুবি আত্ম–হত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিল, তেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভনীয়েক শুভদ্ৰাই তেওঁক আশ্ৰয় দিছিল আৰু দ্ৰৌপদী আৰু কুন্তীয়ে শুভদ্ৰাক সমৰ্থন কৰাত অৰ্জ্জুন প্ৰভৃতিয়ে প্ৰাণসম সখি শ্ৰীকৃষ্ণৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল। {{gap}}ভ্ৰমণ কাৰী মেঙ্গোপাৰ্কক যেতিয়া গাৱঁৰ পৰা মতাবোৰে খেদি দিয়ে, তেতিয়া তেওঁক এজনী নিগ্ৰো তিৰোতাইহে আশ্ৰয় দিছিল। তিৰোতাৰ কোমল হৃদয়ৰ পৰাই পৃথিৱীত বহুত হাস্পতাল আৰু অনাথ আশ্ৰমৰ সৃষ্টি হৈছে। মানুহৰ বিপদত আক দুৰ্ভাগ্যত তিৰোতাইহে প্ৰথম সহায় কৰে।নিমৰমিয়াল, নিৰ্দয় তিৰোতা তিৰোতাই নহয়, তেওঁ মাতৃজাতিৰ কলঙ্ক। {{gap}}ঘৰ এখন ৰাজ্য, আৰু তাৰ ৰাণী ঘৰৰ ঘৈণী জনী। দেশৰ ৰজাই কঠোৰ শাসনেৰে ৰাজ্য চলায়, কিন্তু ঘৈণীয়ে{{nop}}<noinclude></noinclude> o9shjwd1hhovno52tpd5rw1oo6mtokf 265887 265885 2026-11-07T11:08:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 265887 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৩৯}}</noinclude>বাৰাবাৰিয়েই নিৰ্লজ্জতাৰ চিন। চকুৰ চাৱনি, কথা কোৱা আৰু আচৰণত এটা সংযত ভাবেই লাজৰ প্ৰধান অংশ। এই সংযত ভাবেই তিৰোতাক মধুৰ কৰি তোলে। {{gap}}মৰম মৰম-চেনেহ তিৰোতাৰ বিশেষ গুণ। মতাতকৈ তিৰোতাৰ মন বেছি কোমল, আনৰ দুখ দেখিব নোৱাৰে,আক সহজে আনৰ দুখত পমি যায়। নিজৰ সুখৰ পিনে আওকাণ কৰি নবিয়াক সেৱা শুশ্ৰূষা কৰে আৰু দুখীয়াৰদুখ দূৰ কৰে। দণ্ডীৰজাই শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভয়ত ত্ৰিভুৱন ভ্ৰমিকাৰে৷ ওচৰত আশ্ৰয় নাপাই যেতিয়া গঙ্গাত ডুবি আত্ম–হত্যা কৰিবলৈ উদ্যত হৈছিল, তেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভনীয়েক শুভদ্ৰাই তেওঁক আশ্ৰয় দিছিল আৰু দ্ৰৌপদী আৰু কুন্তীয়ে শুভদ্ৰাক সমৰ্থন কৰাত অৰ্জ্জুন প্ৰভৃতিয়ে প্ৰাণসম সখি শ্ৰীকৃষ্ণৰ লগত যুদ্ধ কৰিছিল। {{gap}}ভ্ৰমণ কাৰী মেঙ্গোপাৰ্কক যেতিয়া গাৱঁৰ পৰা মতাবোৰে খেদি দিয়ে, তেতিয়া তেওঁক এজনী নিগ্ৰো তিৰোতাইহে আশ্ৰয় দিছিল। তিৰোতাৰ কোমল হৃদয়ৰ পৰাই পৃথিৱীত বহুত হাস্পতাল আৰু অনাথ আশ্ৰমৰ সৃষ্টি হৈছে। মানুহৰ বিপদত আক দুৰ্ভাগ্যত তিৰোতাইহে প্ৰথম সহায় কৰে। নিমৰমিয়াল, নিৰ্দয় তিৰোতা তিৰোতাই নহয়, তেওঁ মাতৃজাতিৰ কলঙ্ক। {{gap}}ঘৰ এখন ৰাজ্য, আৰু তাৰ ৰাণী ঘৰৰ ঘৈণী জনী। দেশৰ ৰজাই কঠোৰ শাসনেৰে ৰাজ্য চলায়, কিন্তু ঘৈণীয়ে{{nop}}<noinclude></noinclude> b7g8lk14tq9sm17ifyv40h045xuda7f 104 77112 265888 211301 2026-11-07T11:10:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265888 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8° মাতৃজাতি "চলায় দয়া, মৰম আৰু সহানুভূতিৰে৷ বিলাক মৰমৰ ডোলেৰে বান্ধ খাই থাকে, মৰম কৰি আৰু আনজনৰ পৰা মৰম ঘৰত থকা মানুহ এজনে আনজনক পাই সুখ পায়। ইয়াত টকা-পইচা বা সাল সলনিৰ হিচাব নাই। হিচাব ৷ যেনেকৈ সূৰ্য্যই পৰিষ্কাৰ অপৰিষ্কাৰ সকলো ঠাইতে কোনো- ৰকম বিচাৰ নকৰি পোহৰ দিয়ে, ঘৰৰ ঘৈণীয়েও ভাল- বেয়া, আৰ্জ্জনীয়, নিবনুৱা, সুৰূপ, সকলোকে কোনো ৰকম ভিন ভাৱ যি ঘৰত ইটোই সিটোক মৰম নকৰে, কুৰূপ, বলী, দুবলী নকৰি মৰম বিলায়। ইয়াৰ দুখ সি লুবুজে, সকলে৷ স্বাৰ্থপৰ সেই ঘৰ ঘৰেই নহয়; তেনেকুৱা ঘৰত থকাতকৈ গছৰ তল বহুগুণে ভাল। উপযুক্ত ঘৈণীয়ে পৰিয়ালৰ সকলোকে সমান চকুৰে চাব আৰু প্ৰত্যেকৰে সমান যত্ন লব। মৰমেৰে দুৰ্দান্ত মানুহকো বশ কৰিব পাৰি; কাবে৷ কথা গ্ৰাহ্য নকৰা দুৰ্দান্ত মানুহক দুৰ্বল তিৰোতা এজনীৰ কথাই, সাপক সাপৰ ওজাই বশ কৰাৰ দৰে কৰা উদাহৰণ সদায় পাবা। ভয়েৰে বশ কৰা আৰু মৰমেৰে বশ কৰাৰ তফাৎ‍ F আছে— ভায়েৰে বশ কৰা হাতী সুবিধা পালেই পলায়, কিন্তু মৰমত বৰ্ণ হোৱা কুকুৰৰ প্ৰভুভক্তি জনাজাত। সৌন্দৰ্য্য— যদিও শাস্ত্ৰই “ভাৰ্য্যা ৰূপৱতী শত্ৰু” বুলি কয়, তথাপি তিৰোতাৰ ৰূপ অৱহেলাৰ বস্তু নহয়। সকলোৱে ৰূপক আদৰ কৰে, লৰালৈ ছোৱালী চাওঁতেও মানুহে ছোৱালী জনী দেখিব কেনে আগতে চাই লয়। ৰূপহীক সজাওঁতে<noinclude></noinclude> aehn1o39cgdvwym2zsfbgni1um3qg38 265891 265888 2026-11-07T11:32:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265891 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪০|মাতৃজাতি|}}</noinclude>"চলায় দয়া, মৰম আৰু সহানুভূতিৰে। ঘৰত থকা মানুহ বিলাক মৰমৰ ডোলেৰে বান্ধ খাই থাকে, মৰম কৰি আৰু আন জনৰ পৰা মৰম পাই সুখ পায়। ইয়াত টকা-পইচা বা সাল সলনিৰ হিচাব নাই। যেনেকৈ সূৰ্য্যই পৰিষ্কাৰ অপৰিষ্কাৰ সকলো ঠাইতে কোনো-ৰকম বিচাৰ নকৰি পোহৰ দিয়ে, ঘৰৰ ঘৈণীয়েও ভাল-বেয়া, আৰ্জ্জনীয়,নিবনুৱা, সুৰূপ, কুৰূপ, বলী, দুবৰ্বলী সকলোকে কোনো ৰকম ভিন ভাৱ নকৰি মৰম বিলায়। যি ঘৰত ইটোই সিটোক মৰম নকৰে,ইয়াৰ দুখ সি লুবুজে, সকলে৷ স্বাৰ্থপৰ সেই ঘৰঘৰেই নহয়; তেনেকুৱা ঘৰত থকাতকৈ গছৰ তল বহু গুণে ভাল উপযুক্ত ঘৈণীয়ে পৰিয়ালৰ সকলোকে সমান চকুৰে চাব আৰু প্ৰত্যেকৰে সমান যত্ন লব। মৰমেৰে দুৰ্দান্ত মানুহকো বশ কৰিব পাৰি; কাৰো কথা গ্ৰাহ্য নকৰা দুৰ্দান্ত মানুহক দুৰ্বল তিৰোতা এজনীৰ কথাই, সাপক সাপৰ ওজাই বশ কৰাৰ দৰে কৰা উদাহৰণ সদায়পাবা। ভয়েৰে বশ কৰা আৰু মৰমেৰে বশ কৰাৰ তফাৎ‍ আছে— ভায়েৰে বশ কৰা হাতী সুবিধা পালেই পলায়, কিন্তু মৰমত বৰ্ণ হোৱা কুকুৰৰ প্ৰভুভক্তি জনাজাত। {{gap}}সৌন্দৰ্য্য— যদিও শাস্ত্ৰই “ভাৰ্য্যা ৰূপৱতী শত্ৰু” বুলি কয়, তথাপি তিৰোতাৰ ৰূপ অৱহেলাৰ বস্তু নহয়। সকলোৱেৰূপক আদৰ কৰে, লৰালৈ ছোৱালী চাওঁতেও মানুহে ছোৱালীজনী দেখিব কেনে আগতে চাই লয়। ৰূপহীক সজাওঁতে{{nop}}<noinclude></noinclude> 6ncd0y51jtn169byn12srp5z7dgsgjl 265892 265891 2026-11-07T11:33:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 265892 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪০|মাতৃজাতি|}}</noinclude>"চলায় দয়া, মৰম আৰু সহানুভূতিৰে। ঘৰত থকা মানুহ বিলাক মৰমৰ ডোলেৰে বান্ধ খাই থাকে, মৰম কৰি আৰু আন জনৰ পৰা মৰম পাই সুখ পায়। ইয়াত টকা-পইচা বা সাল সলনিৰ হিচাব নাই। যেনেকৈ সূৰ্য্যই পৰিষ্কাৰ অপৰিষ্কাৰ সকলো ঠাইতে কোনো-ৰকম বিচাৰ নকৰি পোহৰ দিয়ে, ঘৰৰ ঘৈণীয়েও ভাল-বেয়া, আৰ্জ্জনীয়,নিবনুৱা, সুৰূপ, কুৰূপ, বলী, দুবৰ্বলী সকলোকে কোনো ৰকম ভিন ভাৱ নকৰি মৰম বিলায়। যি ঘৰত ইটোই সিটোক মৰম নকৰে,ইয়াৰ দুখ সি লুবুজে, সকলে৷ স্বাৰ্থপৰ সেই ঘৰঘৰেই নহয়; তেনেকুৱা ঘৰত থকাতকৈ গছৰ তল বহু গুণে ভাল উপযুক্ত ঘৈণীয়ে পৰিয়ালৰ সকলোকে সমান চকুৰে চাব আৰু প্ৰত্যেকৰে সমান যত্ন লব। মৰমেৰে দুৰ্দান্ত মানুহকো বশ কৰিব পাৰি; কাৰো কথা গ্ৰাহ্য নকৰা দুৰ্দান্ত মানুহক দুৰ্বল তিৰোতা এজনীৰ কথাই, সাপক সাপৰ ওজাই বশ কৰাৰ দৰে কৰা উদাহৰণ সদায় পাবা। ভয়েৰে বশ কৰা আৰু মৰমেৰে বশ কৰাৰ তফাৎ‍ আছে— ভায়েৰে বশ কৰা হাতী সুবিধা পালেই পলায়, কিন্তু মৰমত বৰ্ণ হোৱা কুকুৰৰ প্ৰভুভক্তি জনাজাত। {{gap}}সৌন্দৰ্য্য— যদিও শাস্ত্ৰই “ভাৰ্য্যা ৰূপৱতী শত্ৰু” বুলি কয়, তথাপি তিৰোতাৰ ৰূপ অৱহেলাৰ বস্তু নহয়। সকলোৱেৰূপক আদৰ কৰে, লৰালৈ ছোৱালী চাওঁতেও মানুহে ছোৱালীজনী দেখিব কেনে আগতে চাই লয়। ৰূপহীক সজাওঁতে{{nop}}<noinclude></noinclude> tdih09huftg07j5rugk8nx51yran236 104 77114 265893 211303 2026-11-07T11:44:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি অৰ্থাৎ ছোৱালীকো লৰাৰ দৰে যত্নেবে শিক্ষা দি ধন ৰত্নেৰে সৈতে বিদ্যান দৰালৈ বিয়া দিব। এতিয়া ছোৱালীক কি শিক্ষা দিব লাগে, সেয়ে হৈছে বিচাৰ্য বিষয়! যাৰ যি কৰ্ত্তব্য তাক যি শিক্ষাৰে সুন্দৰ বকমে সম্পাদন কৰিব পাৰি, তাৰ সেয়ে প্ৰকৃত শিক্ষা। তিৰোতাৰ কৰ্ত্তব্য আৰু মতাৰ কৰ্ত্তব্য একে নহয়, বেলেগ বেলেগ; সেইবাবে তিৰোতাৰ শিক্ষা আৰু মতাৰ শিক্ষাও বেলেগ বেলেগ হব। যি সকল তিৰোতাই চিৰকুমাৰী ব্ৰত লৈ অবিবাহিতা থাকি দেশৰ কামৰ নিমিত্তে জীৱন উৎসৰ্গ কৰিব, তেওঁলোকৰ কথা বেলেগ। যি সকলে বিয়াত বহিব তেওঁলোকৰ পক্ষে যিশিক্ষা লাভ কৰিলে ঘৰৰ উপযুক্ত ঘৈণী হব পাৰিব, সেয়ে প্ৰকৃত শিক্ষা। “সা ভাৰ্য্য৷ যা গৃহে দক্ষা,সা ভাৰ্য্যা যা প্ৰজাবতী।” সন্তানৰ মাক হব লাগিলে কেনেকৈ সন্তানক উপযুক্ত বকমে ডাঙৰ- দীঘল কৰিব পাৰি, সুচাৰু ৰূপে ঘৰৰ কাম কৰি কেনেকৈ ভালকৈ ঘৰখন চলাব পাৰি, এইবিলাক শিকাব লাগিব। মুঠতে যি বিদ্যাই তিৰোতাক উপযুক্ত মাক আৰু উপযুক্ত ঘৈণী হোৱাত সহায় কৰে সেয়ে তিৰোতাৰ প্ৰকৃত শিক্ষ৷। লিখা-পঢ়া—যদিও উপযুক্ত মাক আৰু ঘৈণী, লিখা-পঢ়া নাজানিলেও হব নোৱাৰে বুলি কব নোৱাৰি, তথাপি লিখা- পঢ়া জনা ভাল আৰু আজিৰ দিনত সকলোৱে যত্ন কৰি লিখা-পঢ়া শিক৷ উচিত। ভালকৈ অনুসন্ধান কৰিলে দেখা পাবা যে পৃথিৱীত যি সকল মানুহে চিৰস্থায়ী কীৰ্ত্তি ৰাখি<noinclude></noinclude> cz4cbcrmdxjlbo73pou5iz80hbgdu3w 265894 265893 2026-11-07T11:55:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265894 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪২|মাতৃজাতি|}}</noinclude>{{gap}}অৰ্থাৎ ছোৱালীকো লৰাৰ দৰে যত্নেৰে শিক্ষা দি ধন ৰত্নেৰে সৈতে বিদ্যান দৰালৈ বিয়া দিব। এতিয়া ছোৱালীককি শিক্ষা দিব লাগে, সেয়ে হৈছে বিচাৰ্য্য বিষয়। যাৰ যি কৰ্ত্তব্য তাক যি শিক্ষাৰে সুন্দৰ ৰকমে সম্পাদন কৰিব পাৰি,তাৰ সেয়ে প্ৰকৃত শিক্ষা। তিৰোতাৰ কৰ্ত্তব্য আৰু মতাৰকৰ্ত্তব্য একে নহয়, বেলেগ বেলেগ; সেইবাবে তিৰোতাৰ শিক্ষা আৰু মতাৰ শিক্ষাও বেলেগ বেলেগ হব। যি সকল তিৰোতাই চিৰকুমাৰী ব্ৰত লৈ অবিবাহিতা থাকি দেশৰ কামৰ নিমিত্তে জীৱন উৎসৰ্গ কৰিব, তেওঁলোকৰ কথা বেলেগ। যি সকলে বিয়াত বহিব তেওঁলোকৰ পক্ষে যি শিক্ষা লাভ কৰিলেঘৰৰ উপযুক্ত ঘৈণী হব পাৰিব, সেয়ে প্ৰকৃত শিক্ষা। {{gap}}“সা ভাৰ্য্য৷ যা গৃহে দক্ষা,সা ভাৰ্য্যা যা প্ৰজাবতী।” সন্তানৰ মাক হব লাগিলে কেনেকৈ সন্তানক উপযুক্ত ৰকমে ডাঙৰ-দীঘল কৰিব পাৰি, সুচাৰু ৰূপে ঘৰৰ কাম কৰি কেনেকৈ ভালকৈ ঘৰখন চলাব পাৰি, এইবিলাক শিকাব লাগিব।মুঠতে যি বিদ্যাই তিৰোতাক উপযুক্ত মাক আৰু উপযুক্তঘৈণী হোৱাত সহায় কৰে সেয়ে তিৰোতাৰ প্ৰকৃত শিক্ষ৷। {{gap}}লিখা-পঢ়া—যদিও উপযুক্ত মাক আৰু ঘৈণী, লিখা-পঢ়া নাজানিলেও হব নোৱাৰে বুলি কব নোৱাৰি, তথাপি লিখা-পঢ়া জনা ভাল আৰু আজিৰ দিনত সকলোৱে যত্ন কৰিলিখা-পঢ়া শিক৷ উচিত। ভালকৈ অনুসন্ধান কৰিলে দেখাপাবা যে পৃথিৱীত যি সকল মানুহে চিৰস্থায়ী কীৰ্ত্তি ৰাখি<noinclude></noinclude> 7s4fkjcsla4ei477ek02i3lxlga7u4j 265895 265894 2026-11-07T11:56:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪২|মাতৃজাতি|}}</noinclude>{{gap}}অৰ্থাৎ ছোৱালীকো লৰাৰ দৰে যত্নেৰে শিক্ষা দি ধন ৰত্নেৰে সৈতে বিদ্যান দৰালৈ বিয়া দিব। এতিয়া ছোৱালীককি শিক্ষা দিব লাগে, সেয়ে হৈছে বিচাৰ্য্য বিষয়। যাৰ যি কৰ্ত্তব্য তাক যি শিক্ষাৰে সুন্দৰ ৰকমে সম্পাদন কৰিব পাৰি,তাৰ সেয়ে প্ৰকৃত শিক্ষা। তিৰোতাৰ কৰ্ত্তব্য আৰু মতাৰকৰ্ত্তব্য একে নহয়, বেলেগ বেলেগ; সেইবাবে তিৰোতাৰ শিক্ষা আৰু মতাৰ শিক্ষাও বেলেগ বেলেগ হব। যি সকল তিৰোতাই চিৰকুমাৰী ব্ৰত লৈ অবিবাহিতা থাকি দেশৰ কামৰ নিমিত্তে জীৱন উৎসৰ্গ কৰিব, তেওঁলোকৰ কথা বেলেগ। যি সকলে বিয়াত বহিব তেওঁলোকৰ পক্ষে যি শিক্ষা লাভ কৰিলে ঘৰৰ উপযুক্ত ঘৈণী হব পাৰিব, সেয়ে প্ৰকৃত শিক্ষা। {{gap}}“সা ভাৰ্য্য৷ যা গৃহে দক্ষা,সা ভাৰ্য্যা যা প্ৰজাবতী।” সন্তানৰ মাক হব লাগিলে কেনেকৈ সন্তানক উপযুক্ত ৰকমে ডাঙৰ-দীঘল কৰিব পাৰি, সুচাৰু ৰূপে ঘৰৰ কাম কৰি কেনেকৈ ভালকৈ ঘৰখন চলাব পাৰি, এইবিলাক শিকাব লাগিব। মুঠতে যি বিদ্যাই তিৰোতাক উপযুক্ত মাক আৰু উপযুক্ত ঘৈণী হোৱাত সহায় কৰে সেয়ে তিৰোতাৰ প্ৰকৃত শিক্ষ৷। {{gap}}লিখা-পঢ়া—যদিও উপযুক্ত মাক আৰু ঘৈণী, লিখা-পঢ়া নাজানিলেও হব নোৱাৰে বুলি কব নোৱাৰি, তথাপি লিখা-পঢ়া জনা ভাল আৰু আজিৰ দিনত সকলোৱে যত্ন কৰি লিখা-পঢ়া শিক৷ উচিত। ভালকৈ অনুসন্ধান কৰিলে দেখাপাবা যে পৃথিৱীত যি সকল মানুহে চিৰস্থায়ী কীৰ্ত্তি ৰাখি{{nop}}<noinclude></noinclude> rqnxof1w6k4d7pa3jbry33iowt0df6u 104 80876 265844 224723 2026-11-07T06:21:33Z হানিফ আলী 1925 265844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|নিবেদন}}}} {{Custom rule|sp|40|col|6|co|6|str|6|co|6|col|6|sp|40}} {{gap}}আশা কৰোঁ এদিন অসম আইৰ সুসন্তান প্ৰাতঃস্মৰণীৰ অসমৰ ৰাষ্ট্ৰ গুৰু ভাৰত বৰেন্যে ত্যাগৰ জ্বলন্ত প্ৰতীক্ষ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ উৎকৃষ্ট জীৱনী অসমীয়া ৰাইজৰ হাতত পৰিব। ফুকন ডাঙৰীয়াই চিৰ চেনেহী- ভাষা জননীক বাছকবণীয়া মনি অলঙ্কাৰেৰে সজাই ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যাউতিযুগীয়া গৌৰৱ সম্পদ দি থৈ গৈছে। মাতৃ-ভাষা, মাতৃ-ভূমি আৰু দেশৰ সেৱাই আছিল, তেখেতৰ মহাব্ৰত। তাৰ বাবে অসমীয়া জাতি তেখেতৰ ওচৰত চিৰঋণী। ইংৰাজী ১৯২০ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনৰ মৃত্যুলৈকে প্ৰায় বিশ বছৰ কাল অসম মাতৃৰ সুযোগ্য সন্তান তৰুণৰাম ফুকনৰ কৰ্ম্মময় আপুৰুগীয়া যুগৰ মহৎ পৰিচয় জনা স্বত্বেও বিস্তৃত আকাৰে জীৱনীৰ কাৰ্য্য সম্পাদনৰ সম্ভৱপৰ নহ'ল। তথাপি ৰাইজৰ ব্যগ্ৰতালৈ চাই সাধ্যানুসাৰে যি পাৰিছোঁ, তাকেই “তৰুণ বীৰৰ” পূজাৰ অঞ্জলি হিচাবে ৰাইজলৈ আগ বঢ়ালোঁ। {{gap}}ফুকন বংশৰ জীয়াৰী গুৱাহাটী “পঞ্চৱৰ্তী” স্থাপন কৰ্ত্ত৷ সাধক স্বৰ্গীয় যোগেশ্বৰ কটকীৰ সহধৰ্ম্মিণী সাধবী শ্ৰীযুতা হীৰাৱতী দেৱীৰ মুখে তৰুণৰাম ফুকনৰ বাল্যকাল আৰু বংশৰ বিষয় জানিবৰ সুবিধা পোৱাত তেখেতৰ ওচৰত মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ। {{gap}}অসম কেশৰী তৰুণৰাম ফুকনৰ মৃত্যুৰ পাছত পৃথিবীৰ মহাযুদ্ধৰ সমৰাগ্নি জ্বলি উঠে, তাৰ ফল স্বৰূপে দিনক দিনে বিশ্ব খলকনি ৰাজনৈতিক শক্তিৰ প্ৰখৰ ঢেউ প্ৰৱল হৈ বাঢ়ি উঠে আৰু জগতবাসীৰ মনত বৰ ভয়ঙ্কৰ অশান্তিৰ সৃষ্টি হয়।<noinclude></noinclude> 296rykeypdq88w719yjez1lbtxizk3z 265845 265844 2026-11-07T06:22:02Z হানিফ আলী 1925 265845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|নিবেদন}}}} {{Custom rule|sp|40|col|6|co|6|str|10|co|6|col|6|sp|40}} {{gap}}আশা কৰোঁ এদিন অসম আইৰ সুসন্তান প্ৰাতঃস্মৰণীৰ অসমৰ ৰাষ্ট্ৰ গুৰু ভাৰত বৰেন্যে ত্যাগৰ জ্বলন্ত প্ৰতীক্ষ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ উৎকৃষ্ট জীৱনী অসমীয়া ৰাইজৰ হাতত পৰিব। ফুকন ডাঙৰীয়াই চিৰ চেনেহী- ভাষা জননীক বাছকবণীয়া মনি অলঙ্কাৰেৰে সজাই ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যাউতিযুগীয়া গৌৰৱ সম্পদ দি থৈ গৈছে। মাতৃ-ভাষা, মাতৃ-ভূমি আৰু দেশৰ সেৱাই আছিল, তেখেতৰ মহাব্ৰত। তাৰ বাবে অসমীয়া জাতি তেখেতৰ ওচৰত চিৰঋণী। ইংৰাজী ১৯২০ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনৰ মৃত্যুলৈকে প্ৰায় বিশ বছৰ কাল অসম মাতৃৰ সুযোগ্য সন্তান তৰুণৰাম ফুকনৰ কৰ্ম্মময় আপুৰুগীয়া যুগৰ মহৎ পৰিচয় জনা স্বত্বেও বিস্তৃত আকাৰে জীৱনীৰ কাৰ্য্য সম্পাদনৰ সম্ভৱপৰ নহ'ল। তথাপি ৰাইজৰ ব্যগ্ৰতালৈ চাই সাধ্যানুসাৰে যি পাৰিছোঁ, তাকেই “তৰুণ বীৰৰ” পূজাৰ অঞ্জলি হিচাবে ৰাইজলৈ আগ বঢ়ালোঁ। {{gap}}ফুকন বংশৰ জীয়াৰী গুৱাহাটী “পঞ্চৱৰ্তী” স্থাপন কৰ্ত্ত৷ সাধক স্বৰ্গীয় যোগেশ্বৰ কটকীৰ সহধৰ্ম্মিণী সাধবী শ্ৰীযুতা হীৰাৱতী দেৱীৰ মুখে তৰুণৰাম ফুকনৰ বাল্যকাল আৰু বংশৰ বিষয় জানিবৰ সুবিধা পোৱাত তেখেতৰ ওচৰত মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ। {{gap}}অসম কেশৰী তৰুণৰাম ফুকনৰ মৃত্যুৰ পাছত পৃথিবীৰ মহাযুদ্ধৰ সমৰাগ্নি জ্বলি উঠে, তাৰ ফল স্বৰূপে দিনক দিনে বিশ্ব খলকনি ৰাজনৈতিক শক্তিৰ প্ৰখৰ ঢেউ প্ৰৱল হৈ বাঢ়ি উঠে আৰু জগতবাসীৰ মনত বৰ ভয়ঙ্কৰ অশান্তিৰ সৃষ্টি হয়।<noinclude></noinclude> k4k3eppw54461onzul3svrvk6ooq0h1 104 80879 265816 263847 2026-11-07T04:33:09Z হানিফ আলী 1925 265816 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="50%" | | width="20%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |বিষয় || || || |style="text-align:right" | পৃষ্ঠা |- |১। || বংশ আৰু জন্ম || || … | style="text-align:right" |১ |- |২। || শিক্ষাৰ কাল || || … | style="text-align:right" |২ |- | ৩। || বিলাত খৰচ ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} |- | ৪। || বিলাত যাত্ৰা || ... || style="text-align:right" |৪ |- | ৫। || বেৰিষ্টাৰিত || || |- |৬। || ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত || || … | style="text-align:right" |৬ |- |৭। || বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত || || … | style="text-align:right" |৭ |- |৮। || অসমীয়াৰ মাজত || || … | style="text-align:right" |৮ |- |৯। || সংসাৰি জঞ্জালত || || … | style="text-align:right" |৯ |- |১০। || সামাজিকত || || … | style="text-align:right" |১০ |- |১১। || বিধবা বিবাহত || || … | style="text-align:right" |১২ |- |১২। || সহানুভুতিত || || … | style="text-align:right" |১৩ |- |১৩। || অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৪। || অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত || … || style="text-align:right" |১৫ |- |১৫। || আৰ্ল ল কলেজত || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৬। || অসম এচোচিয়েচনত || … || style="text-align:right" |১৭ |- |১৭। || অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত || || … | style="text-align:right" |২০ |- |১৮। || মনোমহা অসমত || || … | style="text-align:right" |২৩ |- |১৯। || অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত || || … | style="text-align:right" |২৬ |- |২০। || কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতী || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- | || কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত || … || style="text-align:right" |২৮ |- |২১। || ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত || || … | style="text-align:right" |৩৮ |- |}<noinclude></noinclude> r6z2ubz29vuze7t58fhg6fwd5zmt6z7 265839 265816 2026-11-07T06:04:09Z হানিফ আলী 1925 265839 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="40%" | | width="30%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |বিষয় || || || |style="text-align:right" | পৃষ্ঠা |- |১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] || || … | style="text-align:right" |১ |- |২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] || || … | style="text-align:right" |২ |- | ৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} |- | ৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] || ... || style="text-align:right" |৪ |- | ৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] || || |- |৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] || || … | style="text-align:right" |৬ |- |৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] || || … | style="text-align:right" |৭ |- |৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] || || … | style="text-align:right" |৮ |- |৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] || || … | style="text-align:right" |৯ |- |১০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] || || … | style="text-align:right" |১০ |- |১১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] || || … | style="text-align:right" |১২ |- |১২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৩ |- |১৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত]] ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত]] || … || style="text-align:right" |১৫ |- |১৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] || … || style="text-align:right" |১৭ |- |১৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত]] || || … | style="text-align:right" |২০ |- |১৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] || || … | style="text-align:right" |২৩ |- |১৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত]] || || … | style="text-align:right" |২৬ |- |২০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয়]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- | || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত]] || … || style="text-align:right" |২৮ |- |২১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] || || … | style="text-align:right" |৩৮ |- |}<noinclude></noinclude> as7wfs00u7f8q67i9lq3b8fbwnj1iem 104 80880 265821 219813 2026-11-07T04:52:58Z হানিফ আলী 1925 265821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||২|}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="30%" | | width="30%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |২২|| [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] || || ... | style="text-align:right" | ৩৮ |- |২৩ ||স্বৰাজ্যদল গঠনত ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} | style="text-align:right" | |- |২৪ ||নেহৰু ৰিপোৰ্টত || ... | style="text-align:right" | ৪১ |- |২৫ ||উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত || | style="text-align:right" | |- |২৬ ||অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত ||… | style="text-align:right" |সোমালেহি |- |২৭|| || | style="text-align:right" | |- |২৮ ||ঠিয় | style="text-align:right" |থিয় |- |২৯ || || | style="text-align:right" | |- |৩০ ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} ||ৰ'-লাগি | style="text-align:right" |ৰ-লাগি |- |৩১ || || | style="text-align:right" | |- |৩২ ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} ||অধ্যাত্মিক | style="text-align:right" |আধ্যাত্মিক |- |৩৩ || || | style="text-align:right" | |- |৩৪ || ||আহি…পোৱাহি | style="text-align:right" |আহি…পোৱা |- |৩৫ || ||নিৰ্ষ্যাতন | style="text-align:right" |নিৰ্য্যাতন |- |৩৬|| ||পূজাৰী | style="text-align:right" |পূজাৰি |- |৩৭ || ||যন্ত্ৰনা | style="text-align:right" |যন্ত্ৰণা |- |৩৮ || ||গেছে | style="text-align:right" |গৈছে |- |৩৯ || ||সোমাব | style="text-align:right" |সোমাবলৈ |- |৪০ || ||ভিখাৰিনী | style="text-align:right" |ভিখাৰিণী |- |৪১ || ||হাৰ মানিলোঁ | style="text-align:right" |হুৰিলোঁ |- |৪২ || ||দুৱাৰ দলি | style="text-align:right" |দুৱাৰ ডলি |- |৪৩ || ||কি | style="text-align:right" |দি |- |৪৪ || ||দালি দালি | style="text-align:right" |ডালি ডালি |- |} ২২। অসহযোগ আন্দোলনত ২৩। স্বৰাজ্যদল গঠনত ২৪। নেহৰু ৰিপোৰ্টত ২৫। উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত | ২৬। অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত ২৭। মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীর্ব্বাদত ২৮। অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত ২৯। অসমত মন্ত্রীত্ব গ্রহণ সমস্যাত ৩০ । সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত ৩১। ত্যাগৰ আদৰ্শত 40 ৪ ১ QS SC 87 ৫২ ৩২ | অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্র নায়কত ৩৩। ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মন্টেগু চেমচফোর্ড ডেপুটেশনত ৬৭ to ৩৪। কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত ৮৩ ৩৫। অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত ৮৬ ৩৬ অসম সাহিত্য সন্মিলনত ৩৭। নবীন-স্মৃতিত ৩৮। তিৰোঁতাৰ সমস্যাত ১০৫ ১০৯ • ৩৯। ফুকনৰ “নাৰী-তত্ত্ব” ১১০ ৪০। “তৰুণৰামৰ” হাতী চিকাৰ ১১২ ৪১। যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ ৪২ ! অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত .. ১২৫ ৪৩। গুৱাহাটী লোকেল বোর্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোর্ডত ৪৪। জননীৰ সেৱাত ১২৭<noinclude></noinclude> tjrqmnghs0c0qzog19wiqf9hfy6gbuu 265825 265821 2026-11-07T05:04:44Z হানিফ আলী 1925 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265825 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" />{{rh||২|}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="40%" | | width="30%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |২২|| [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] || || ... | style="text-align:right" | ৩৮ |- |২৩ ||স্বৰাজ্যদল গঠনত ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} | style="text-align:right" | |- |২৪ ||নেহৰু ৰিপোৰ্টত || ... | style="text-align:right" | ৪১ |- |২৫ ||উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত || | style="text-align:right" | |- |২৬ ||অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত ||… | style="text-align:right" | |- |২৭||মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত || | style="text-align:right" | |- |২৮ ||অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত | style="text-align:right" | |- |২৯ ||অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত || | style="text-align:right" | |- |৩০ ||সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত|| | style="text-align:right" | |- |৩১ || || | style="text-align:right" | |- |৩২ ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} || | style="text-align:right" | |- |৩৩ || || | style="text-align:right" | |- |৩৪ || || | style="text-align:right" | |- |৩৫ || || | style="text-align:right" | |- |৩৬|| || | style="text-align:right" | |- |৩৭ || || | style="text-align:right" | |- |৩৮ || || | style="text-align:right" | |- |৩৯ || || | style="text-align:right" | |- |৪০ || || | style="text-align:right" | |- |৪১ || || | style="text-align:right" | |- |৪২ || || | style="text-align:right" | |- |৪৩ || || | style="text-align:right" | |- |৪৪ || || | style="text-align:right" | |- |}<noinclude></noinclude> 80rv06fe4pnm2er1dbo05wg89uahwde 265834 265825 2026-11-07T05:48:39Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||২|}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="40%" | | width="30%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |২২|| [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] || || ... | style="text-align:right" | ৩৮ |- |২৩ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/স্বৰাজ্যদল গঠনত|স্বৰাজ্যদল গঠনত]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} | style="text-align:right" | |- |২৪ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নেহৰু ৰিপোৰ্টত|নেহৰু ৰিপোৰ্টত]] || ... | style="text-align:right" | ৪৩ |- |২৫ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত|উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত]] || | style="text-align:right" | |- |২৬ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত|অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত]]|| ||… | style="text-align:right" | |- |২৭||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত|মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত]] ||||... | style="text-align:right" |৪৫ |- |২৮ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত|অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত]]||||... | style="text-align:right" |৪৬ |- |২৯ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত|অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত]] ||||... | style="text-align:right" |৫৭ |- |৩০ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত|সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত]]||||... | style="text-align:right" |৫২ |- |৩১ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ত্যাগৰ আদৰ্শত|ত্যাগৰ আদৰ্শত]] ||||... | style="text-align:right" |৬৪ |- |৩২ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত|অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত]] ||||... | style="text-align:right" |৬৭ |- |৩৩ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} || ... | style="text-align:right" |৮০ |- | ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত]] || |- |৩৪ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত|কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত]] ||||... | style="text-align:right" |৮৩ |- |৩৫ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত|অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত]] ||||... | style="text-align:right" |৮৬ |- |৩৬||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম সাহিত্য সন্মিলনত|অসম সাহিত্য সন্মিলনত]] ||||... | style="text-align:right" |৯১ |- |৩৭ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নবীন-স্মৃতিত|নবীন-স্মৃতিত]] ||||... | style="text-align:right" |১০৫ |- |৩৮ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তিৰোঁতাৰ সমস্যাত|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত]] ||||... | style="text-align:right" |১০৯ |- |৩৯ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"|ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"]] ||||... | style="text-align:right" |১১০ |- |৪০ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ|"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ]] ||||... | style="text-align:right" |১১২ |- |৪১ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ|যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ]] ||||... | style="text-align:right" |১২০ |- |৪২ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত|অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত]] ||||... | style="text-align:right" |১২৫ |- |৪৩ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু]] || rowspan=3|{{brace2|4|r}} || | style="text-align:right" | |- | ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত]] ||... |style="text-align:right" |১২৭ |- |৪৪ ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জননীৰ সেৱাত|জননীৰ সেৱাত]] || | style="text-align:right" | |- |}<noinclude></noinclude> 1b26e0fwrgdp80ssjdl91n8g2j6lgbs 265836 265834 2026-11-07T05:51:06Z হানিফ আলী 1925 265836 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||২|}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="40%" | | width="30%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |২২।|| [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] || || ... | style="text-align:right" | ৩৮ |- |২৩। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/স্বৰাজ্যদল গঠনত|স্বৰাজ্যদল গঠনত]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} | style="text-align:right" | |- |২৪। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নেহৰু ৰিপোৰ্টত|নেহৰু ৰিপোৰ্টত]] || ... | style="text-align:right" | ৪৩ |- |২৫। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত|উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত]] || | style="text-align:right" | |- |২৬। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত|অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত]]|| ||… | style="text-align:right" | |- |২৭।||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত|মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত]] ||||... | style="text-align:right" |৪৫ |- |২৮। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত|অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত]]||||... | style="text-align:right" |৪৬ |- |২৯। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত|অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত]] ||||... | style="text-align:right" |৫৭ |- |৩০। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত|সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত]]||||... | style="text-align:right" |৫২ |- |৩১। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ত্যাগৰ আদৰ্শত|ত্যাগৰ আদৰ্শত]] ||||... | style="text-align:right" |৬৪ |- |৩২। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত|অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত]] ||||... | style="text-align:right" |৬৭ |- |৩৩। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} || ... | style="text-align:right" |৮০ |- | ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত]] || |- |৩৪। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত|কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত]] ||||... | style="text-align:right" |৮৩ |- |৩৫। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত|অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত]] ||||... | style="text-align:right" |৮৬ |- |৩৬।||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম সাহিত্য সন্মিলনত|অসম সাহিত্য সন্মিলনত]] ||||... | style="text-align:right" |৯১ |- |৩৭। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নবীন-স্মৃতিত|নবীন-স্মৃতিত]] ||||... | style="text-align:right" |১০৫ |- |৩৮। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তিৰোঁতাৰ সমস্যাত|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত]] ||||... | style="text-align:right" |১০৯ |- |৩৯। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"|ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"]] ||||... | style="text-align:right" |১১০ |- |৪০। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ|"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ]] ||||... | style="text-align:right" |১১২ |- |৪১। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ|যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ]] ||||... | style="text-align:right" |১২০ |- |৪২। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত|অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত]] ||||... | style="text-align:right" |১২৫ |- |৪৩। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু]] || rowspan=3|{{brace2|4|r}} || | style="text-align:right" | |- | ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত]] ||... |style="text-align:right" |১২৭ |- |৪৪। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জননীৰ সেৱাত|জননীৰ সেৱাত]] || | style="text-align:right" | |- |}<noinclude></noinclude> k5n8dl4o7xaxnexokr16xjupoya3cux 104 80881 265841 219814 2026-11-07T06:12:55Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||৩|}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="40%" | | width="30%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |৪৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত]] || || … | style="text-align:right" |১২৯ |- |৪৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গান্ধি জয়ন্তীত|গান্ধি জয়ন্তীত]] || || … | style="text-align:right" |১৩৮ |- |৪৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৪০ |- |৪৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী|বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী]] || || … | style="text-align:right" |১৮৮ |- |৪৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তৰুণৰাম ফুকন|তৰুণৰাম ফুকন]] || || … | style="text-align:right" |১৫৮ |- |} {{Dhr|3em}}<noinclude></noinclude> ql0dqqk392a8mcfpr5g7yiuo0m9tn10 265842 265841 2026-11-07T06:13:40Z হানিফ আলী 1925 265842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||৩|}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="40%" | | width="30%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |৪৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত]] || || … | style="text-align:right" |১২৯ |- |৪৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গান্ধি জয়ন্তীত|গান্ধি জয়ন্তীত]] || || … | style="text-align:right" |১৩৮ |- |৪৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৪০ |- |৪৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী|বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী]] || || … | style="text-align:right" |১৮৮ |- |৪৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তৰুণৰাম ফুকন|তৰুণৰাম ফুকন]] || || … | style="text-align:right" |১৫৮ |- |} {{center|⸻}} {{Dhr|3em}}<noinclude></noinclude> awf6eywlcnoew2t8e8tx17d7lre7rnk 104 83433 265848 224355 2026-11-07T06:27:45Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 265848 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{Xx-larger|দেশভক্ত}} {{Xxx-larger|তৰুণৰাম ফুকন}} {{X-larger|বংশ আৰু জন্ম}}</poem>}} {{Custom rule|sp|20|fr|12|str|10|fl|12|sp|20}} {{gap}}১৭৯৯ শকৰ ৮ মাঘৰ দিন। কামৰূপৰ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম বলোৰাম ফুকন আৰু মাতৃৰ নাম ৺ভাগীৰথী ফুকনী। {{gap}}আদিতে ফুকনৰ পৰিয়ালটো অসমৰ যোৰহাট অঞ্চলৰ টিয়কৰ মানুহ। প্ৰাচীন কালত অহম ৰজাই টিয়কৰ পৰা কামৰূপলৈ আনে! এই পৰিয়ালটোক অহম ৰজাই খাৰঘৰিয়া ফুকন উপাধিৰে ভূষিত কৰে আৰু লগত প্ৰচুৰ ধন সম্পত্তি দান কৰে। এই ফুকনৰ বংশই অহম ৰজাৰ দিনৰে পৰা বৃটিছৰ শাসনৰ যুগতে৷ মহান গৌৰৱৰ চিনাকি দি আহিছে। চিৰশ্ৰদ্ধা ভাজন স্বদেশবৎসল ৺আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনৰ কথা অসমীয়াৰ অবিদিত নহয়। অসম দেশৰ ইংৰাজৰ আমোলৰ তেখেতেই সৰ্ব্ব প্ৰধান দেশকৰ্মী লোক। ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনে এই অসম দেশৰ কাৰণে যথেষ্ঠ সুযশ কাম কৰি গৈছে। তৰুণৰাম ফুকন সেই আনন্দৰাম ফুকনৰে আপোন ভতিজাক, ই বৰ সুশোভন কথা যে তেওঁৰ দেউতাক আনন্দৰাম ফুকনৰ দৰেই তৰুণ ফুকনৰ নামো এই দেশৰ বুৰঞ্জীত সোণৰ আখৰেৰে চিৰন্তণীয়াকৈ জিলিকি থাকিব। তৰুণ ফুকনে এই অসম দেশৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যুগান্তৰ সৃষ্টি কৰি গৈছে। তেখেত নোহোৱা হলে অসম দেশৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত চিন্তাধাৰা কিজানি বৰ্তমান চলিত সুতিৰে প্ৰৱাহিত নহলহেতেন।<noinclude></noinclude> rqqhmugmmf807w41qixi1uavjpwvvdl 265849 265848 2026-11-07T06:28:50Z হানিফ আলী 1925 265849 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{Xx-larger|দেশভক্ত}} {{Xxx-larger|তৰুণৰাম ফুকন}} {{X-larger|বংশ আৰু জন্ম}}</poem>}} {{Custom rule|sp|20|fr|12|str|10|fl|12|sp|20}} {{gap}}১৭৯৯ শকৰ ৮ মাঘৰ দিন। কামৰূপৰ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৺বলোৰাম ফুকন আৰু মাতৃৰ নাম ৺ভাগীৰথী ফুকনী। {{gap}}আদিতে ফুকনৰ পৰিয়ালটো অসমৰ যোৰহাট অঞ্চলৰ টিয়কৰ মানুহ। প্ৰাচীন কালত অহম ৰজাই টিয়কৰ পৰা কামৰূপলৈ আনে! এই পৰিয়ালটোক অহম ৰজাই খাৰঘৰিয়া ফুকন উপাধিৰে ভূষিত কৰে আৰু লগত প্ৰচুৰ ধন সম্পত্তি দান কৰে। এই ফুকনৰ বংশই অহম ৰজাৰ দিনৰে পৰা বৃটিছৰ শাসনৰ যুগতে৷ মহান গৌৰৱৰ চিনাকি দি আহিছে। চিৰশ্ৰদ্ধা ভাজন স্বদেশবৎসল ৺আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনৰ কথা অসমীয়াৰ অবিদিত নহয়। অসম দেশৰ ইংৰাজৰ আমোলৰ তেখেতেই সৰ্ব্ব প্ৰধান দেশকৰ্মী লোক। ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনে এই অসম দেশৰ কাৰণে যথেষ্ঠ সুযশ কাম কৰি গৈছে। তৰুণৰাম ফুকন সেই আনন্দৰাম ফুকনৰে আপোন ভতিজাক, ই বৰ সুশোভন কথা যে তেওঁৰ দেউতাক আনন্দৰাম ফুকনৰ দৰেই তৰুণ ফুকনৰ নামো এই দেশৰ বুৰঞ্জীত সোণৰ আখৰেৰে চিৰন্তণীয়াকৈ জিলিকি থাকিব। তৰুণ ফুকনে এই অসম দেশৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যুগান্তৰ সৃষ্টি কৰি গৈছে। তেখেত নোহোৱা হলে অসম দেশৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত চিন্তাধাৰা কিজানি বৰ্তমান চলিত সুতিৰে প্ৰৱাহিত নহলহেতেন।<noinclude></noinclude> gi4hld2ivixv676501cz5cdea0jno3h 104 83434 265850 224356 2026-11-07T06:29:32Z হানিফ আলী 1925 265850 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude> {{gap}}৺বলোৰাম খাৰঘৰিয়া ফুকন আছিল ভাৰত জনাজাত অসমৰ বিজনি ৰজাৰ দেৱান। তেওঁৰেই আছিল অসম বিখ্যাত হাতীৰ মহল। অতুল ঐশ্বৰ্য্য ধন সম্পত্তিৰে তেওঁ বংশৰ মৰ্য্যদা বঢ়াইছিল। ৺বলোৰাম ফুকনৰ জীৱন, নবীন, বিপিন আৰু তৰুণ নামে চাৰি জন পুত্ৰ। আটাই কেজনে স্বৰ্গপ্ৰাপ্তি হৈছে। বলোৰামৰ মৃত্যুৰ পাচত তেওঁৰ ডাঙৰ পুতেক জীৱনে বিজনি ৰজাৰ দেৱান হৈছিল। অহম ৰজা সকলৰ ৰাজত্বত ফুকনৰ বংশই যথেষ্ঠ সহায় আৰু সন্মান পাই আহিছে। এই বংশৰ সুযোগ্য সন্তানে বৃটিছৰ আমোলতো বংশৰ গৌৰৱ উজলাই জগতত অক্ষয় কিৰণ বিতৰণ কৰিছে। {{X-larger|{{center|শিক্ষাৰ কাল}}}} {{gap}}১৮১৪ শকত ১৫ বছৰ বয়সত তৰুণৰাম ফুকনে গুৱাহাটী কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰ৷ সুখ্যাতিৰে এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষ৷ পাছ কৰে। নিজৰ দক্ষতাৰ গুণে স্কুলত বৃত্তি ভোগ কৰিব পাৰিছিল। তৰুণ ফুকন পিতৃ-মাতৃ ভক্ত আছিল। কেচুৱা অৱস্থাৰে পৰা তৰুণ ফুকনে ৰাজকুমাৰৰ দৰে আদৰ পাই লালিত-পালিত হৈছিল। সৰুৰে পৰ৷ তেওঁ অতি আমোদ প্ৰিয় আৰু বিলাসী আছিল, যদিও মানুহৰ দুঃখ দুৰ্গতি দেখিলে তেওঁৰ অন্তৰ শোকত গলি গৈছিল। বদান্যতা অধ্যব্যৱসায়, কষ্ট সহিষ্ণুতা, সাহিত্য, সঙ্গীত চৰ্চ্চা, অধ্যায়ণ, দৈনিক শক্তি, উৎসাহ, খেল-ধেমালি, চিকাৰ আদি বিষয়ত তৰুণ ফুকনক চেৰ পেলাব পৰা লৰ৷ অতি কমেই আছিল। পঢ়া-শুনাত তেওঁৰ বৰ ধাউতি আছিল। সেই সময়ত গুৱাহাটীত কলেজ নথকাৰ কাৰণে নবীন উৎসাহী ডেকা তৰুণ ফুকনে অনেক বাধা বিঘিনি কাতি কৰি থৈ, উচ্চ শিক্ষাৰ্থে কলিকতালৈ যায় আৰু তাত থকা প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত ভৰ্ত্তি হয় গৈ। সেই কলেজত দুবছৰ পঢ়ি ১৮১৭ শকত এফ-এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৮২০ শকত তেওঁ বি, এ<noinclude></noinclude> 1bu9mwtfqhgxlbe0j0uvf6eiblyc26p 265852 265850 2026-11-07T06:41:03Z হানিফ আলী 1925 265852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude> {{gap}}৺বলোৰাম খাৰঘৰিয়া ফুকন আছিল ভাৰত জনাজাত অসমৰ বিজনি ৰজাৰ দেৱান। তেওঁৰেই আছিল অসম বিখ্যাত হাতীৰ মহল। অতুল ঐশ্বৰ্য্য ধন সম্পত্তিৰে তেওঁ বংশৰ মৰ্য্যদা বঢ়াইছিল। ৺বলোৰাম ফুকনৰ জীৱন, নবীন, বিপিন আৰু তৰুণ নামে চাৰি জন পুত্ৰ। আটাই কেজনে স্বৰ্গপ্ৰাপ্তি হৈছে। বলোৰামৰ মৃত্যুৰ পাচত তেওঁৰ ডাঙৰ পুতেক জীৱনে বিজনি ৰজাৰ দেৱান হৈছিল। অহম ৰজা সকলৰ ৰাজত্বত ফুকনৰ বংশই যথেষ্ঠ সহায় আৰু সন্মান পাই আহিছে। এই বংশৰ সুযোগ্য সন্তানে বৃটিছৰ আমোলতো বংশৰ গৌৰৱ উজলাই জগতত অক্ষয় কিৰণ বিতৰণ কৰিছে। <section end="14e" /> <section begin="14b" /> {{X-larger|{{center|শিক্ষাৰ কাল}}}} {{gap}}১৮১৪ শকত ১৫ বছৰ বয়সত তৰুণৰাম ফুকনে গুৱাহাটী কলেজিয়েট স্কুলৰ পৰ৷ সুখ্যাতিৰে এণ্ট্ৰেন্স পৰীক্ষ৷ পাছ কৰে। নিজৰ দক্ষতাৰ গুণে স্কুলত বৃত্তি ভোগ কৰিব পাৰিছিল। তৰুণ ফুকন পিতৃ-মাতৃ ভক্ত আছিল। কেচুৱা অৱস্থাৰে পৰা তৰুণ ফুকনে ৰাজকুমাৰৰ দৰে আদৰ পাই লালিত-পালিত হৈছিল। সৰুৰে পৰ৷ তেওঁ অতি আমোদ প্ৰিয় আৰু বিলাসী আছিল, যদিও মানুহৰ দুঃখ দুৰ্গতি দেখিলে তেওঁৰ অন্তৰ শোকত গলি গৈছিল। বদান্যতা অধ্যব্যৱসায়, কষ্ট সহিষ্ণুতা, সাহিত্য, সঙ্গীত চৰ্চ্চা, অধ্যায়ণ, দৈনিক শক্তি, উৎসাহ, খেল-ধেমালি, চিকাৰ আদি বিষয়ত তৰুণ ফুকনক চেৰ পেলাব পৰা লৰ৷ অতি কমেই আছিল। পঢ়া-শুনাত তেওঁৰ বৰ ধাউতি আছিল। সেই সময়ত গুৱাহাটীত কলেজ নথকাৰ কাৰণে নবীন উৎসাহী ডেকা তৰুণ ফুকনে অনেক বাধা বিঘিনি কাতি কৰি থৈ, উচ্চ শিক্ষাৰ্থে কলিকতালৈ যায় আৰু তাত থকা প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত ভৰ্ত্তি হয় গৈ। সেই কলেজত দুবছৰ পঢ়ি ১৮১৭ শকত এফ-এ পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হয়। ১৮২০ শকত তেওঁ বি, এ<noinclude></noinclude> pg1ggwfgj0mh1di3nay95pcyi07vld9 104 93023 265634 254451 2026-11-06T13:32:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|( ১৩ )}}</noinclude> ইংৰাজী চিঠিখনি ওপৰঞ্চিত ঠাই দিয়া হৈছে। মিঃ বৰা ডাঙ্গৰীয়াই আমাক এই দৰে উৎসাহ দিয়াৰ বাবে আমি কৃতজ্ঞ থাকিলোঁ। {{gap}}স্বৰ্গীয় ঠাকুৰদাস মুখোপাধ্যায়ে প্ৰথম বছৰ "সাহিত্য"ত (১২৯৭ বঙ্গাব্দ ) আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে এটি তেজস্বী প্ৰৱন্ধ লিখে। পুৰণি “সাহিত্য” গুৱাহাটীত বিচাৰি নোপোৱাত লিখকে ১৯১৮ চনত কলি- কতাৰ ইস্পীৰিয়েল লাইব্ৰেৰীলৈ সেই গ্ৰন্থ খুজি পঠিয়ায়। লাইব্ৰেৰীয়ানে তুৰন্তে সেই কিতাপ পঠিয়াই লিখকক চিৰবাধিত কৰিছে। তাৰ উপৰিও ইম্পীৰিয়েল লাইব্ৰেৰীৰ ৰিডিং ৰুমৰ চুপাৰিন্টেন্টে মহোদয়ে লিখকক গৱৰ্ণমেণ্টৰ প্ৰকাশিত পুৰণা কিতাপ-পত্ৰ বাতৰি কাকত আদি দি মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনচৰিতৰ সম্বল গোটোৱাত সহায় কৰাত লিখকে তেওঁলৈ কৃতজ্ঞতা জনাইছে। {{gap}}মাদ্ৰাজৰ দেশপ্ৰেমিক সম্পাদক আৰু প্ৰকাশক শ্ৰীযুক্ত জি-এ নেটিচন মহাশয়ৰ অনুৰোধ মতে বৰ্তমান লিখকে মিঃ বৰুৱাৰ বিষয়ে এটি ইংৰাজী প্ৰৱন্ধ লিখে। সুখৰ বিষয় প্ৰস্তাৱিত সংস্কৃত পণ্ডিতবৃন্দৰ জীৱনীমালাত মিঃ নেটিচনে আনন্দৰাম বৰুৱাৰ জীৱনচৰিত অন্তৰ্গত কৰিবলৈ আৰু উক্ত ইংৰাজি প্ৰৱন্ধটি “ইণ্ডিয়ান ৰিভিউ” কাকতত প্ৰকাশ কৰিবলৈ গাত লৈছে। <ref> ( 8 ) "Thanks for your sketch of Borooah. I shall be glad to publish it in the "Indian Review." If at any time I bring out a series of sketches of Sanskritists I shall certainly include yours."-(Sd.) G. A, Natesan. Madras. 16. 2. 1920. </ref>( ৪ ) {{gap}}অসমীয়াৰ মাজত বাতৰি-কাকত পৰিচালনাত কৃতী পুৰুষ ‘টাইন্‌চ- অব-আসাম'ৰ সম্পাদক শ্ৰীযুত বাধানাথ চাংকাকতী ডাঙ্গৰীয়াৰ ওচৰত এই খিনিতে কৃতজ্ঞতা জনাইছোঁ। শ্ৰীযুত চাংকাকতী ডাঙ্গৰীয়াই তেখেতৰ বহুমূলীয়া কাকতত কেবা মাহো ধৰি বিনা-বেচে এই জীৱনীৰ বিষয়ে জাননী ছপাই লিখকক অশেষ উৎসাহ দিছে। কটন কলেজৰ {{rule|}}<noinclude></noinclude> 33z7g29ta3vuri4vqxfnfe0hndbdn1g 104 93024 265635 254452 2026-11-06T14:18:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>( 18 ) সংস্কৃত সাহিত্যব অধ্যাপক শ্ৰীযুক্ত লক্ষ্মীনাৰায়ণ চট্টোপাধ্যায় বেদশাস্ত্ৰী দেৱে এই পুথিৰ অন্তৰ্গত সাহিত্য-প্ৰতিভা আৰু গ্ৰন্থপৰিচয় খণ্ড পঢ়ি- চাই দিয়াত লিখকে কৃতজ্ঞতা জনাইছে৷ অসমীয়া সাহিত্যৰ পৰমৈিতষী আৰু আসাম পাবলিছিং হাউচৰ প্ৰতিষ্ঠাতা শ্ৰীযুক্ত জিতেন্দ্ৰকুমাৰ দাসদেৱে নিঃ বৰুৱাৰ জীৱনচৰিত ৰচনা হাতত লবলৈ লিখকক ঘনাই উদগনি দিয়াত তেখেতলৈ এই খিনিতে কৃতজ্ঞতা জনাইছোঁ। স্বৰ্গীয়- সৱশেহত বৰ আনন্দেৰে ক'ব লগাত পৰিছে আনন্দৰাম বৰুৱাব একমাত্ৰ জীবিত ভায়েক শ্ৰীযুত কেশৰবাম বৰুৱা- ডাঙ্গৰীয়াই তেখেতৰ জগতপ্ৰসিদ্ধ ককাইদেৱাকৰ এই জীৱনচবি তখনিঃ প্ৰকাশ কৰাত নানান প্ৰকাবে সহায় কৰি লিখকক পবন উৎসাহ দিছে। সেইবাবে ম‍ই তেখেতৰ ওচৰত বিশেষ ঋণী। শ্ৰীযুত বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই এই জীৱনীৰ জীৱন কাহিনী ছোৱা হাতে-লিখা অৱস্থাতে পঢ়ি চাই আৰু ঠায়ে ঠায়ে সংশোধন কৰি গ্ৰন্থৰ নানান আসোঁৱাহ আঁতৰাই দিছে। তেখেতৰপৰা ককাইদেৱাকব এখনি ধুনীয়া ফটোও আমি পাইছে॥ মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ স্মৃতি যুগমীয়া কৰিবৰ কাৰণে শ্ৰীযুত কেশৱৰাম বৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ সহানুভূতি এইখিনিতে সমাপ্ত হোৱা নাই;—বৰ্ত্তমান গ্ৰন্থৰ ছপাখছ সকলো তেখেতে দানস্বৰূপে মহা আনন্দেৰে বহন কৰিছে। স্বৰ্গীয় মিঃ বৰুৱাৰ ভায়েক শ্ৰীমুত কেশৱবাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই সাহিত্য- সহানুভূতিৰ এই অতুলন দৃষ্টাস্ত দিয়াত তেখেতৰ ওচৰত গ্ৰন্থকাৰ আৰু তাৰ লগে লগে অসমীয়া সাহিত্য ধৰুৱা হৈ থাকিল। - ওপৰত কোৱা ভদ্ৰলোক কেজনৰ বাহিৰেও আমি কেইবা গবাকীও- অসমীয়া ভদ্ৰলোকৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা সংগ্ৰহ কৰিব পাৰিছোঁ, বা আন প্ৰকাৰে সহায় পাইছে' : - শ্ৰীযুত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা শ্ৰীযুত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, স্বৰ্গীয় কীৰ্ত্তিৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত ভীবিৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত পোনাৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত কনকলাল বৰুৱা, শ্ৰীযুত ঈশ্বৰ প্ৰসাদ বৰুৱা,<noinclude></noinclude> 2r7s6hlp1y5vw7c9um8z3g207ihpr1w 265636 265635 2026-11-06T14:32:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center| (১৪ )}}</noinclude> সংস্কৃত সাহিত্যৰ অধ্যাপক শ্ৰীযুক্ত লক্ষ্মীনাৰায়ণ চট্টোপাধ্যায় বেদশাস্ত্ৰী দেৱে এই পুথিৰ অন্তৰ্গত সাহিত্য-প্ৰতিভা আৰু গ্ৰন্থপৰিচয় খণ্ড পঢ়ি চাই দিয়াত লিখকে কৃতজ্ঞতা জনাইছে৷ অসমীয়া সাহিত্যৰ পৰমহিতৈষী আৰু আসাম পাবলিছিং হাউচৰ প্ৰতিষ্ঠাতা শ্ৰীযুক্ত জিতেন্দ্ৰকুমাৰ দাসদেৱে মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনচৰিত ৰচনা হাতত লবলৈ লিখকক ঘনাই উদগনি দিয়াত তেখেতলৈ এই খিনিতে কৃতজ্ঞতা জনাইছোঁ। {{gap}}সৱশেহত বৰ আনন্দেৰে ক'ব লগাত পৰিছো স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ একমাত্ৰ জীৱিত ভায়েক শ্ৰীযুত কেশৰবাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই তেখেতৰ জগতপ্ৰসিদ্ধ ককাইদেৱাকৰ এই জীৱনচৰিতখনি প্ৰকাশ কৰাত নানান প্ৰকাৰে সহায় কৰি লিখকক পৰম উৎসাহ দিছে। সেইবাবে ম‍ই তেখেতৰ ওচৰত বিশেষ ঋণী। শ্ৰীযুত বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই এই জীৱনীৰ জীৱন কাহিনী ছোৱা হাতে-লিখা অৱস্থাতে পঢ়ি চাই আৰু ঠায়ে ঠায়ে সংশোধন কৰি গ্ৰন্থৰ নানান আসোঁৱাহ আঁতৰাই দিছে। তেখেতৰপৰা ককাইদেৱাকৰ এখনি ধুনীয়া ফটোও আমি পাইছোঁ। মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ স্মৃতি যুগমীয়া কৰিবৰ কাৰণে শ্ৰীযুত কেশৱৰাম বৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ সহানুভূতি এইখিনিতে সমাপ্ত হোৱা নাই;—বৰ্ত্তমান গ্ৰন্থৰ ছপাখৰছ সকলো তেখেতে দানস্বৰূপে মহা আনন্দেৰে বহন কৰিছে। স্বৰ্গীয় মিঃ বৰুৱাৰ ভায়েক শ্ৰীমুত কেশৱৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই সাহিত্য- সহানুভূতিৰ এই অতুলন দৃষ্টাস্ত দিয়াত তেখেতৰ ওচৰত গ্ৰন্থকাৰ আৰু তাৰ লগে লগে অসমীয়া সাহিত্য ধৰুৱা হৈ থাকিল। {{gap}}ওপৰত কোৱা ভদ্ৰলোক কেজনৰ বাহিৰেও আমি কেইবা গৰাকীও অসমীয়া ভদ্ৰলোকৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা সংগ্ৰহ কৰিব পাৰিছোঁ, বা আন প্ৰকাৰে সহায় পাইছোঁঃ — শ্ৰীযুত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, শ্ৰীযুত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, স্বৰ্গীয় কীৰ্ত্তিৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত ভীবিৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত পোনাৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত কনকলাল বৰুৱা, শ্ৰীযুত ঈশ্বৰ প্ৰসাদ বৰুৱা,<noinclude></noinclude> g9qqw0ai9m4zd6cbpmhsc7ye6te996c 265638 265636 2026-11-06T14:56:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|(১৪)}}</noinclude> সংস্কৃত সাহিত্যৰ অধ্যাপক শ্ৰীযুক্ত লক্ষ্মীনাৰায়ণ চট্টোপাধ্যায় বেদশাস্ত্ৰী দেৱে এই পুথিৰ অন্তৰ্গত সাহিত্য-প্ৰতিভা আৰু গ্ৰন্থপৰিচয় খণ্ড পঢ়ি চাই দিয়াত লিখকে কৃতজ্ঞতা জনাইছে৷ অসমীয়া সাহিত্যৰ পৰমহিতৈষী আৰু আসাম পাবলিছিং হাউচৰ প্ৰতিষ্ঠাতা শ্ৰীযুক্ত জিতেন্দ্ৰকুমাৰ দাসদেৱে মিঃ বৰুৱাৰ জীৱনচৰিত ৰচনা হাতত লবলৈ লিখকক ঘনাই উদগনি দিয়াত তেখেতলৈ এই খিনিতে কৃতজ্ঞতা জনাইছোঁ। {{gap}}সৱশেহত বৰ আনন্দেৰে ক'ব লগাত পৰিছো স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱাৰ একমাত্ৰ জীৱিত ভায়েক শ্ৰীযুত কেশৰবাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই তেখেতৰ জগতপ্ৰসিদ্ধ ককাইদেৱাকৰ এই জীৱনচৰিতখনি প্ৰকাশ কৰাত নানান প্ৰকাৰে সহায় কৰি লিখকক পৰম উৎসাহ দিছে। সেইবাবে ম‍ই তেখেতৰ ওচৰত বিশেষ ঋণী। শ্ৰীযুত বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই এই জীৱনীৰ জীৱন কাহিনী ছোৱা হাতে-লিখা অৱস্থাতে পঢ়ি চাই আৰু ঠায়ে ঠায়ে সংশোধন কৰি গ্ৰন্থৰ নানান আসোঁৱাহ আঁতৰাই দিছে। তেখেতৰপৰা ককাইদেৱাকৰ এখনি ধুনীয়া ফটোও আমি পাইছোঁ। মৰমৰ ককাইদেৱাকৰ স্মৃতি যুগমীয়া কৰিবৰ কাৰণে শ্ৰীযুত কেশৱৰাম বৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ সহানুভূতি এইখিনিতে সমাপ্ত হোৱা নাই;—বৰ্ত্তমান গ্ৰন্থৰ ছপাখৰছ সকলো তেখেতে দানস্বৰূপে মহা আনন্দেৰে বহন কৰিছে। স্বৰ্গীয় মিঃ বৰুৱাৰ ভায়েক শ্ৰীমুত কেশৱৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই সাহিত্য- সহানুভূতিৰ এই অতুলন দৃষ্টাস্ত দিয়াত তেখেতৰ ওচৰত গ্ৰন্থকাৰ আৰু তাৰ লগে লগে অসমীয়া সাহিত্য ধৰুৱা হৈ থাকিল। {{gap}}ওপৰত কোৱা ভদ্ৰলোক কেজনৰ বাহিৰেও আমি কেইবা গৰাকীও অসমীয়া ভদ্ৰলোকৰপৰা আনন্দৰামৰ বিষয়ে কথা সংগ্ৰহ কৰিব পাৰিছোঁ, বা আন প্ৰকাৰে সহায় পাইছোঁঃ — শ্ৰীযুত লক্ষ্মীনাথ বেজবৰুৱা, শ্ৰীযুত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী, স্বৰ্গীয় কীৰ্ত্তিৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত ভীবিৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত পোনাৰাম বৰুৱা, শ্ৰীযুত কনকলাল বৰুৱা, শ্ৰীযুত ঈশ্বৰ প্ৰসাদ বৰুৱা,<noinclude></noinclude> bbm7tuuo0t40i6dleweuwn4hbpb16od 104 93025 265642 254453 2026-11-06T15:24:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|(১৫) }}</noinclude> স্বৰ্গীৰ চন্দ্ৰশেখৰ বৰুৱা, শ্ৰীত লক্ষ্মীপ্ৰসাদ বৰুৱা, শ্ৰীযুত অম্বিকানাথ বৰা। শ্ৰী তৰুণচন্দ্ৰ বৰুৱা দেৱৰপৰা লিখকে নোয়াখালীৰ অভিনন্দন পত্ৰখনি পাইছে। {{gap}}এই সকলোলৈকে মই কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। ছাত্ৰৰ মাজত তলত লিখা কেজনে মোক গ্ৰন্থ নকল আদি কামত সহায় কৰিছে; — শ্ৰীমান গগনচন্দ্ৰ পাটোৱাৰী, শ্ৰীমান হলিৰাম ডেকা, শ্ৰীমান উমেশচন্দ্ৰ মজিন্দাৰ বৰুৱা, শ্ৰীমান হৰেন্দ্ৰনাথ বৰুৱা, শ্ৰীমান বংশীধৰ ভূঞা, শ্ৰীমান মহেন্দ্ৰনাথ ফুকন। {{gap}}আমি এটি কথা আজি বৰকৈ অনুভৱ কৰিছোঁ — স্বৰ্গীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়, স্বৰ্গীয় চাৰ তাৰকনাথ পালিত, স্বৰ্গীয় চন্দ্ৰমোহন গোস্বামী, স্বৰ্গীয় চন্দ্ৰশেখৰ বৰুৱা, আৰু স্বৰ্গীয় কীৰ্ত্তিৰাম বৰুৱাৰপৰা আমি যথা সময়ত মিঃ আনন্দৰামৰ বৰুৱাৰ কথা নোগোটোৱা হলে আমি আজি বিষম অনুতাপত পৰিলোঁহেতেন। {{gap}}আসাম ছাত্ৰ সম্মিলনে অন্যান্য দেশহিতকৰ কামৰ লগে লগে কলিকাতা বিশ্ববিদ্যালয়ৰ হাতত এহেজাৰ টকা সমৰ্পণ কৰি আনন্দৰাম বৰুৱাক স্মৃতি-ৰক্ষাৰ্থে এটি সোণৰ মেডেল উপহাৰ দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰাত অসমীয়া ৰাইজৰ যুগমীয়া শলাগনিৰ পাত্ৰ হৈছে। বঙ্গীয় সাহিত্য-পৰিষদৰ মন্দিৰত মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ এখনি চিত্ৰ স্থাপন কৰাৰ নিমিত্তে পৰিষদৰ কৰ্তৃপক্ষ সকল আমাৰ বিশেষ ধন্যবাদ আৰু কৃতজ্ঞতাৰ পাত্ৰ হৈছে। নোয়াখালীৰ টাউন হলতো মিঃ বৰুৱাৰ এখন ছবি অঁৰা হৈছে। {{gap}}বৰ্ত্তমান গ্ৰন্থৰ ভাষাৰ বিষয়ে আমি এটি কথা বিশেষকৈ লক্ষ্য কৰিছোঁ। আমাৰ কিছুমান গ্ৰন্থকাৰে তেওঁলোকৰ গ্ৰন্থত নানান ইংৰাজী শব্দ সুমুৱাই সেই কিতাপ সকলোৱে বুজিৱ নোৱৰা কৰে। আমাৰ অসমীয়া পাঠক-শ্ৰেণীৰ ভিতৰত আটায়ে যে ইংৰাজী মাতিব পাৰে বা ইংৰাজী বুজে সেইটো ধৰি লোৱা আমাৰ মহা ভুল। সেইদেখি এই জীৱনচৰিত্ৰৰ মুল অংশত কতো ইংৰাজী আখৰ এটি সুমুৱা নাই, আৰু য’ত এটি<noinclude></noinclude> l8doztd622jn8nt6cnuaxgq5cmqfpgy 104 93032 265644 254460 2026-11-06T15:34:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> গতিকে আনন্দৰাম বৰুৱাই অমুকটো নকৰিলে বুলি আমি আক্ষেপ কৰা যুগুত নহয়। এতিয়া চোৱা যাওক তেওঁনো আমাৰ কি কৰিলে। {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই অসমলৈ এটি সন্মানৰ সোঁত বোৱালে, অন্তৰ্জাতিক সন্মিলনত আনন্দৰাম বৰুৱাই আমাক উচ্চ আসন দিয়ালে, সভ্য উন্নতিশীল জাতিৰ লগত পাণ্ডিত্যৰ সোণৰ শিকলিৰে তেওঁ আমাক সংযুক্ত কৰি গল। আমি অসমীয়াই আনন্দৰাম বৰুৱাৰ পৰা এইখিনি পাইছোঁ। আমাৰ দেশলৈ যেয়ে সন্মান আনে তেওঁকে আমি সম্মান কৰিম। মহাত্মা গোপালকৃষ্ণ গোখেলে এবাৰ কৈছিল,— “আমাৰ দেশলৈ যি সম্মান আনে তেৱেঁই আমাৰ সম্মানৰ পাত্ৰ। সকলো বিষয়তে সেই সম্মান বা উৎকৰ্ষৰ সোঁত বব লাগিব। তেহে কোনো জাতিৰ সৰ্ব্বাঙ্গীন উন্নতি বুলি কব পাৰোঁ।” বিলাতত বৈজ্ঞানিক চাৰ উইলিয়েম ৰাম্‌চে চাৰ অলিভাৰ লজৰ সন্মান; ৰাষ্ট্ৰনৈতিক লৰ্ড মৰ্লি, মিঃ লইড জৰ্জৰ অপৰিমেয় সম্মান; সেইদৰে নাটকীয় জগতত মিঃ মেথিচন লেং, মিচ এলেন্‌ টেৰী, চাৰ্লি চেপলিন আৰু মেক্‌চ্ লিণ্ডাৰৰো সম্মান। বিষয় যেয়ে হওক, সেই বিষয়ত উৎকৰ্ষ লাভেহে প্ৰতিভাৰ পৰিচয়। আনন্দৰাম বৰুৱাই গোটেই ভাৰতত নাম জ্বলালে, ইউৰোপীয় পণ্ডিত-সমাজত তেওঁ আসন লাভ কৰিলে, আমাক আৰু ইয়াৰ বেচি একো নালাগে। আমাৰ দেশৰ বায়ু, আমাৰ দেশৰ পানী আৰু অসমীয়াৰ খাৰখোৱা তেজ মাংসৰ পৰা জন্মগ্ৰহণ কৰি আনন্দবানে ইমান কীৰ্ত্তি ৰাখিলে, সেয়ে যথেষ্ট। তেওঁৰ পৰা পাব লগীয়া আমাৰ শেষ হ'ল বুলি ধৰিম। আমি গুণীৰ গুণ নুবুজি বীৰ-পূজাত পিচ পৰিব পাৰোঁ, কিন্তু আনন্দৰাম বৰুৱাই নানা ঠাইৰ নানা পণ্ডিতৰ পৰা অপৰ্য্যাপ্ত সম্মান লাভ কৰিছে। বঙ্গগৌৰৱ ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ, পণ্ডিতশিৰোমণি মহামহোপাধ্যায় মহেশচন্দ্ৰ ন্যায়ৰত্ন, কলিকাতা হাইকোৰ্টৰ ভূতপূৰ্ব্ব জজ আৰু কলিকাতা ইউনিভাচিটিৰ সৰ্ব্বপ্ৰথম ভাৰতীয় ভাইচ্‌চেঞ্চেলাৰ চাৰ গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়,<noinclude></noinclude> 45y85h6235vmwm9sugahzgcwg2g785o 104 93144 265803 254680 2026-11-07T03:05:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265803 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ।|৯৩}}</noinclude> বৰুৱালৈ পঠিয়াই দিয়ে। পোনাৰামে কাৰ্ডখনি কালীৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াক দেখুউৱাত তেওঁ বৰ অভিভুত হল, আৰু তেওঁ অগত্যা পোনাৰামৰ হাতত ধন দি ৰচিদ লিখি দিবলৈ বাধ্য হ'ল। {{gap}}স্বৰ্গীয় সদৰামীন গৰ্গৰাম বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই অজস্ৰ ধন সম্পত্তি থৈ যায়, কিন্তু পুতেক সকলৰ দোষত সেই ধন সম্পত্তি অতি সোনকালে ধ্বংস হয়। এবাৰ আনন্দৰামৰ ভায়েকে তেওঁলৈ ধন খুজি পঠোৱাত মিঃ বৰুৱাই উত্তৰ দিলে :— “তোমালোকৰ হাতত ধন মিছা। মই জানিবা এহেজাৰ মান টকা পঠালোঁৱেই, যি মানুহৰ হাতত দেউতাৰ দহ পোন্ধৰ হেজাৰ টকা ফুতে উৰিল, সেই মানুহৰ হাতত এহেজাৰ টকা কিমান দিন তম্ভিব?” {{gap}}ছপাখানা, গ্ৰন্থাদি কিনোতে মিঃ বৰুৱাৰ বহুত টকা খৰছ গৈছিল। তেওঁ এখনি বাগিচা খুলিবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল, আৰু সেই অৰ্থে মঙ্গল- দৈৰ কলাই গাঁও বাগিচাখন কিনি মিঃ মাণিকচন্দ্ৰক তাৰ অংশীদাৰ আৰু ম্যানেজাৰ পাতি সেই বাগিচা চলাব খুজিছিল, আৰু সেই বাগিচাৰ কাৰণে মাহে ১২০০ টকা দিবলৈ গাত লৈছিল, আৰু সেই বিষয়ে মৃত্যুৰ পূৰ্ব্বলৈকে মিঃ মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ লগত আনন্দৰাম বৰুৱাই লিখালিখি কৰিছিল। {{gap}}আমাৰ অসমীয়াৰ মাজত বহুতৰ ধাৰণা যে অসমৰ প্ৰতি আনন্দৰামৰ স্নেহ নাছিল। কিন্তু সেইটো ভুল। কৰ্ত্তব্যৰ অনুৰোধত তেওঁ অসম এৰি বঙ্গদেশলৈ যায়। পেঞ্চন পাবলৈ দহ বাৰ বছৰ থকাৰেপৰা তেওঁ অসমলৈ পুনৰ আহি তাত থিতাপিকৈ থাকি অসমৰ উন্নতিত লাগিবলৈ মন কৰিছিল। বুঢ়া বয়সত পেঞ্চনৰ উপৰিও আন উপাৰ্জনৰ বাট উলিয়াবলৈ তেওঁ অসমত এখন বাগিচা খুলিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল। আৰু তাৰ কাৰণে মিঃ মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ সহায় খুজিছিল। তেওঁ বিদেশীৰ আগত অসমীয়া বুলি নিজৰ চিনাকী দিওঁতে সদায় গৌৰব অনুভৱ<noinclude></noinclude> r3lau8hge7cvcjei30ljybd2m2yn39s 104 93145 265804 254681 2026-11-07T03:08:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265804 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯৪|আনন্দৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> কৰিছিল। প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ সম্ভব আৰু লৌহিত্যতটজন্মন অৰ্থাৎ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ তীৰত জন্মধাৰী বুলিহে তেওঁ নিজৰ চিনাকী দিছিল। আনন্দবামে বিদেশৰ পৰা উভতি আহি পুনৰ আত্মীয়-কুটুম্বৰ সৈতে উত্তৰ গুৱাহাটীত মিলি জুগি থকাৰ আকাঙ্ক্ষা এবং নাছিল। তেওঁ ভায়েকহঁতলৈ মাজে মাজে এই মৰ্ম্মে চিঠি দিছিল,— “তোমালোকে গাৱৰ ভিতৰৰ পৰা উঠি আহি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কিনাৰত পৰ্ব্বতৰ ওপৰত ঘৰ বন্ধোৱাহি। ঈশ্বৰে কৰিলে ময়ো গৈ আগলৈ তাত থাকিব পাৰিম।” অবসৰ প্ৰাপ্ত এক্‌জিকিউটিভ ইঞ্জিনিয়াৰ মিঃ বলীনাৰায়ণ বৰা চি-ই ডাঙ্গৰীয়াই মিঃ বৰুৱাৰ যি এটি সুন্দৰ চৰিত্ৰ-চিত্ৰ আঁকি লিখকলৈ পঠিয়াইছে, তাৰ আভাস আমি তলত দিলোঁ,— মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰতিভা বৰ ওখ খাপৰ আছিল, আৰু তেওঁৰ লিখাপঢ়ালৈ বেচি বাপ আছিল, সেই দেখি তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ অন্তৰঙ্গ বন্ধু কেউ নাছিল।... তেওঁ সৰহ ভাগ কাল বঙ্গদেশত কাম কৰিছিল আৰু মই অসমত কাম কৰিছিলোঁ। তেওঁৰ সৈতে মোৰ কাটিতে৷ দেখা সাক্ষাৎ নহৈছিল। কিন্তু মই এইটে। কথা জানিছিলোঁ যে সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰগাঢ় আসক্তি আছিল, যে বাৰ কি চৈধ্য বছৰ বয়সেতে তেওঁ গোটেই 'অমৰ-কোষ' খনি আওৰাব পাৰিছিল।...... চৰ্কাৰী চাকৰিত সোমোৱাৰ পাচতো তেওঁ সংস্কৃত চৰ্চ্চা নেৰিছিল। তেওঁৰ কীৰ্ত্তিস্তম্ভ স্বৰূপ সংস্কৃত অভিধান খনি আৰু ব্যাকৰণৰ বিষয়ে অ্যা্য গ্ৰন্থাৱলী মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰতিভা আৰু ভাষা বিজ্ঞানৰ উন্নতিকল্পে তেওঁৰ অসাধাৰণ পৰিশ্ৰমৰ নিদৰ্শন স্বৰূপ জিলিকি থাকিব। বঙ্গভাষাৰ অপভ্ৰংশ প্ৰাদেশিক ভাষাবোৰৰ শব্দবোৰ সংগ্ৰহ কৰি মিঃ বৰুৱাই এখনি অভিধান সঙ্কলন কৰাৰ আয়োজন কৰিছিল, কিন্তু নিষ্ঠুৰ কালে সকলো আশা নষ্ট কৰিলে।<noinclude></noinclude> 1s7r0vacyf6evoy9n7wspt5m8es7jms 265807 265804 2026-11-07T03:26:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265807 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯৪|আনন্দৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> কৰিছিল। প্ৰাগ্‌জ্যোতিষপুৰসম্ভব আৰু লৌহিত্যতটজন্মন অৰ্থাৎ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত আৰু ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ তীৰত জন্মধাৰী বুলিহে তেওঁ নিজৰ চিনাকী দিছিল। {{Gap}}আনন্দৰামে বিদেশৰ পৰা উভতি আহি পুনৰ আত্মীয়-কুটুম্বৰ সৈতে উত্তৰ গুৱাহাটীত মিলি জুলি থকাৰ আকাঙ্ক্ষা এৰা নাছিল। তেওঁ ভায়েকহঁতলৈ মাজে মাজে এই মৰ্ম্মে চিঠি দিছিল,— “তোমালোকে গাঁৱৰ ভিতৰৰ পৰা উঠি আহি ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কিনাৰত পৰ্ব্বতৰ ওপৰত ঘৰ বন্ধোৱাহি। ঈশ্বৰে কৰিলে ময়ো গৈ আগলৈ তাত থাকিব পাৰিম।” {{Gap}} অবসৰ প্ৰাপ্ত এক্‌জিকিউটিভ ইঞ্জিনিয়াৰ মিঃ বলীনাৰায়ণ বৰা চি-ই ডাঙ্গৰীয়াই মিঃ বৰুৱাৰ যি এটি সুন্দৰ চৰিত্ৰ-চিত্ৰ আঁকি লিখকলৈ পঠিয়াইছে, তাৰ আভাস আমি তলত দিলোঁ,— {{Gap}} মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰতিভা বৰ ওখ খাপৰ আছিল, আৰু তেওঁৰ লিখাপঢ়ালৈ বেচি ৰাপ আছিল, সেই দেখি তেওঁৰ ঘনিষ্ঠ অন্তৰঙ্গ বন্ধু কেউ নাছিল।... তেওঁ সৰহ ভাগ কাল বঙ্গদেশত কাম কৰিছিল আৰু মই অসমত কাম কৰিছিলোঁ। তেওঁৰ সৈতে মোৰ কাচিতো দেখা সাক্ষাৎ নহৈছিল। কিন্তু মই এইটো কথা জানিছিলোঁ যে সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰগাঢ় আসক্তি আছিল, যে বাৰ কি চৈধ্য বছৰ বয়সেতে তেওঁ গোটেই 'অমৰ-কোষ' খনি আওৰাব পাৰিছিল।...... চৰ্কাৰী চাকৰিত সোমোৱাৰ পাচতো তেওঁ সংস্কৃত চৰ্চ্চা নেৰিছিল। তেওঁৰ কীৰ্ত্তিস্তম্ভ স্বৰূপ সংস্কৃত অভিধান খনি আৰু ব্যাকৰণৰ বিষয়ে অন্যান্য গ্ৰন্থাৱলী মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰতিভা আৰু ভাষা বিজ্ঞানৰ উন্নতিকল্পে তেওঁৰ অসাধাৰণ পৰিশ্ৰমৰ নিদৰ্শন স্বৰূপ জিলিকি থাকিব। বঙ্গভাষাৰ অপভ্ৰংশ প্ৰাদেশিক ভাষাবোৰৰ শব্দবোৰ সংগ্ৰহ কৰি মিঃ বৰুৱাই এখনি অভিধান সঙ্কলন কৰাৰ আয়োজন কৰিছিল, কিন্তু নিষ্ঠুৰ কালে সকলো আশা নষ্ট কৰিলে।<noinclude></noinclude> e42m3l2z24c4tdrh8sydz2wlijvqrx4 104 93146 265812 254682 2026-11-07T03:47:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265812 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ ।|৯৫}}</noinclude> “মিঃ বৰুৱাই কেতিয়াও বিয়া কৰা নাছিল। সাহিত্য সৰস্বতীৰে সৈতে বিবাহ বন্ধনত সংবদ্ধ হৈ মিঃ বৰুৱাই তেওঁৰ সকলো বুদ্ধি, শক্তি, উত্তম আৰু অৱসৰ সেই দেবীক সমৰ্পণ কৰিছিল। কিন্তু ইয়াৰ, ধৰা কোনোৱে যেন নেভাবে যে মিঃ বৰুৱাই তেতিয়াও বিয়া কৰিবলৈ মন মেলা নাছিল। কাৰণ, একুৰি চাৰি বছৰ হওঁতেই বিলাতৰপৰা উভতি অহাৰ পিচত, তেওঁ হেনো কোনো এজন বন্ধুক তেওঁৰ “অভিপ্ৰেত পত্নীৰ” ছবি এখন দেখুৱাইছিল। কিন্তু তেওঁৰ আন প্ৰীতি- ভাজন সাহিত্যই তেওঁৰ অন্তৰৰ পৰা সকলো বন্ধন আঁতৰাই পেলাই- ছিল। এই একনিষ্ঠতা মিঃ বৰুৱাৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰধান গুণ আছিল। ইয়াৰ কাৰণে তেওঁ যিদৰে পৰিশ্ৰম আৰু মনোনিবেশ কৰিব লগীয়া হৈছিল তাৰ- পৰা তেওঁ কায়িক পৰিশ্ৰম ভাল নোপোৱা হৈ পৰিছিল। কামৰপৰা আজৰি লৈ তেওঁ কেতিয়াও বিৰাম, পৰিবৰ্ত্তন বা বৈচিত্ৰ্য লভি মনক ভাগৰৰ পৰা স্ফূৰ্ত্তি দিবলৈ যত্ন নকৰিছিল। তেওঁ বন্তি-শলিতাৰ দুই মুৰে পুৰিছিল, অৰ্থাং তেওঁ ইকুলো হেৰুৱালে সিকুলো হেৰুৱালে। গতিকে ইয়াৰ অৱশ্যম্ভাবী দণ্ড তেওঁ স্বাভাবিকতে ভোগ কৰিবলৈ পালে। তেওঁৰ জীৱনটি পপীয়া তৰাৰ জেউতি আৰু ফিৰিঙ্গটিৰ দৰে আছিল— জেউতি বিস্তাৰি আহোঁতেই তাৰ আচল সাৰ পদাৰ্থক জ্বলি ছাই ভস্ম কৰি মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণে মানুহৰ চকুত চমক লগাই চিৰকাললৈ দৃষ্টি আঁতৰ হৈছিল। {{gap}}"ওপৰৰ কথাখিনিৰপৰা বহুতৰ ধাৰণা হব পাৰে যে এই মহাপুৰুষ জন আত্মা শূন্য, মানবিক সহানুভূতিবিহীন এটি যন্ত্ৰ মাথোন আছিল,— যি যন্ত্ৰৰে অক্ষৰ সংযোজন, শব্দ ৰচনা বা অঙ্ক গণনা কৰিব পাৰি। কিন্তু এই ধাৰণা সচাঁ নহয়। তেওঁৰ যে মানবিক সহানুভূতি আছিল ইয়াৰ প্ৰমাণ হৈছে মানৱৰ জ্ঞান বৃদ্ধিৰ কাৰণে তেওঁৰ কৰা চেষ্টাবিলাক। তেওঁৰ নিৰ্জ্জনপ্ৰিয়তা এই কাৰ্য্যৰ এটি আনুষঙ্গিক লাগতিয়াল অৱস্থা<noinclude></noinclude> l9ok8px4s7vm6y2piit1nbm4qizdo9t 265813 265812 2026-11-07T03:47:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265813 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ ।|৯৫}}</noinclude> “মিঃ বৰুৱাই কেতিয়াও বিয়া কৰা নাছিল। সাহিত্য সৰস্বতীৰে সৈতে বিবাহ বন্ধনত সংবদ্ধ হৈ মিঃ বৰুৱাই তেওঁৰ সকলো বুদ্ধি, শক্তি, উত্তম আৰু অৱসৰ সেই দেবীক সমৰ্পণ কৰিছিল। কিন্তু ইয়াৰ, পৰা কোনোৱে যেন নেভাবে যে মিঃ বৰুৱাই তেতিয়াও বিয়া কৰিবলৈ মন মেলা নাছিল। কাৰণ, একুৰি চাৰি বছৰ হওঁতেই বিলাতৰপৰা উভতি অহাৰ পিচত, তেওঁ হেনো কোনো এজন বন্ধুক তেওঁৰ “অভিপ্ৰেত পত্নীৰ” ছবি এখন দেখুৱাইছিল। কিন্তু তেওঁৰ আন প্ৰীতি- ভাজন সাহিত্যই তেওঁৰ অন্তৰৰ পৰা সকলো বন্ধন আঁতৰাই পেলাই- ছিল। এই একনিষ্ঠতা মিঃ বৰুৱাৰ চৰিত্ৰৰ প্ৰধান গুণ আছিল। ইয়াৰ কাৰণে তেওঁ যিদৰে পৰিশ্ৰম আৰু মনোনিবেশ কৰিব লগীয়া হৈছিল তাৰ- পৰা তেওঁ কায়িক পৰিশ্ৰম ভাল নোপোৱা হৈ পৰিছিল। কামৰপৰা আজৰি লৈ তেওঁ কেতিয়াও বিৰাম, পৰিবৰ্ত্তন বা বৈচিত্ৰ্য লভি মনক ভাগৰৰ পৰা স্ফূৰ্ত্তি দিবলৈ যত্ন নকৰিছিল। তেওঁ বন্তি-শলিতাৰ দুই মুৰে পুৰিছিল, অৰ্থাং তেওঁ ইকুলো হেৰুৱালে সিকুলো হেৰুৱালে। গতিকে ইয়াৰ অৱশ্যম্ভাবী দণ্ড তেওঁ স্বাভাবিকতে ভোগ কৰিবলৈ পালে। তেওঁৰ জীৱনটি পপীয়া তৰাৰ জেউতি আৰু ফিৰিঙ্গটিৰ দৰে আছিল— জেউতি বিস্তাৰি আহোঁতেই তাৰ আচল সাৰ পদাৰ্থক জ্বলি ছাই ভস্ম কৰি মুহূৰ্ত্তৰ কাৰণে মানুহৰ চকুত চমক লগাই চিৰকাললৈ দৃষ্টি আঁতৰ হৈছিল। {{gap}}"ওপৰৰ কথাখিনিৰপৰা বহুতৰ ধাৰণা হব পাৰে যে এই মহাপুৰুষ জন আত্মা শূন্য, মানবিক সহানুভূতিবিহীন এটি যন্ত্ৰ মাথোন আছিল,— যি যন্ত্ৰৰে অক্ষৰ সংযোজন, শব্দ ৰচনা বা অঙ্ক গণনা কৰিব পাৰি। কিন্তু এই ধাৰণা সচাঁ নহয়। তেওঁৰ যে মানবিক সহানুভূতি আছিল ইয়াৰ প্ৰমাণ হৈছে মানৱৰ জ্ঞান বৃদ্ধিৰ কাৰণে তেওঁৰ কৰা চেষ্টাবিলাক। তেওঁৰ নিৰ্জ্জনপ্ৰিয়তা এই কাৰ্য্যৰ এটি আনুষঙ্গিক লাগতিয়াল অৱস্থা<noinclude></noinclude> llrh95b5w4cct1fa9qub0pas0n0471k 104 93147 265814 254683 2026-11-07T03:53:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265814 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> মাথোন আছিল। তেওঁ মানৱৰ আঁতৰত কঠোৰ তপস্বীৰ দৰে কাল যাপন নকৰিছিল। তেওঁ মানুহৰ মাজত আৰু মানুহৰ লগত বাদ কৰিছিল আৰু কাম কৰিছিল, আৰু চৰ্কাৰী কাৰ্য্যভাৰ চলাওঁতে নিতৌ মানুহৰ সঙ্গমত আহিছিল। ঘৰত আৰু ঘৰুৱা অৱস্থাত তেওঁ নিতৌ পণ্ডিত সকলৰ লগত কথাবাৰ্ত্তা কৈছিল, আৰু ভাৰতীয় আৰু ইউৰোপীয় পণ্ডিত সকলৰ লগত তেওঁ চিঠি পত্ৰ লেখালেখি কৰিছিল। তেওঁৰ জন- চেৰেক ভিতৰুৱাল বন্ধুও আছিল, অৱশ্যে তাৰ সংখ্যা অতি তাকৰ। ইয়াৰ কাৰণ হৈছে মিঃ বৰুৱাই জন সাধাৰণৰ প্ৰীতিৰ কাৰণে কোনো কাম কৰিবলৈ ভাল নেপাইছিল, আৰু বাটে-ঘাটে দোকানে পোহাৰে নিজকে বিকাশ কৰি নুফুৰিছিল; আৰু অলপ উত্তেজনাত বক্তৃতাদিও নিদিছিল। পণ্ডিত ইমাৰ্চনে কৈছে :—"সংসাৰৰ মতামত অনুসৰি সংসাৰত থকাটো উজু; আৰু তোমাৰ নিজৰ মত অনুযায়ী নিৰ্জ্জনত থকাটোও উজু, কিন্তু জনসমাগমৰ মাজত থাকি যিজনে অতি অমায়িক ভাৱে সুৱলাকৈ নিজৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিব পাৰে, তেওঁহে আচল মহাপুৰুষ।” আৰু মোৰ বিশ্বাস আনন্দৰাম বৰুৱা এনে ধৰণৰ মহাপুৰুষ আছিল। {{gap}}“জন্ম অনুসৰি মিঃ বৰুৱা এজন অসমীয়া। যোৱা আঢ়ৈ-কুৰি বছৰ ধৰি তেওঁ অসমীয়া ডেকাসকলৰ আদৰ্শ হৈ আহিছে, এই প্ৰকাৰেও তেওঁ অসমৰ উপকাৰ কৰিছে। কিন্তু তেওঁক অসমীয়া বোলোটে আৰু অসমৰ ক্ষুদ্ৰ ৰাজ্যৰ কাৰণে দাবী কৰাটো সঙ্কীৰ্ণতাৰ পৰিচায়ক হব। তেওঁ বাস্তৱতে সাহিত্য ৰাজ্যৰ মানুহ আছিল। পণ্ডিত মণ্ডলীয়ে মিঃ বৰুৱাক নিজৰ বুলি লবলৈ যত্ন কৰিছে। ভাৰতৰ সাহিত্য ভঁড়াল চহকী কৰোঁতা বুলি সমগ্ৰ ভাৰতে তেওঁক দাবী কৰিছে। বঙ্গই তেওঁক আপোন বুলিৱৰ যত্ন কৰিছে, কাৰণ তেওঁৰ জীবনৰ সৰহ যিনি কাম এই বঙ্গদেশতে সমাপ্ত কৰে। বহৰমপুৰত তেওঁৰ নিজৰ ঘৰ এটি<noinclude></noinclude> 2f5mx4c42flnh4anh9muygt08obi6xw 104 93152 265817 254688 2026-11-07T04:36:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা।|১০১}}</noinclude> বা সংস্কৰণতো তেওঁ ভুল পাট তাক নিৰ্ভীক ভাৱে আঙ্গুলিয়াই দিছিল। পণ্ডিত ভট্ট মোক্ষমূলাৰক সকলোৱে সংস্কৃতত অদ্বিতীয় ওজা বুলি ভাবিছিল। আনন্দৰাম বৰুৱায়ো তেওঁক বৰ শ্ৰদ্ধা কৰিছিল। ইংৰাজী সংস্কৃত অভিধান সংকলনত আৰু বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণ ৰচনাত পণ্ডিত মোক্ষ- মূলাৰৰ সহানুভূতি বৰুৱাদেৱৰ প্ৰধান উদগনি হৈছিল। তথাপি তেওঁ মোক্ষমূলাৰৰ বিষয়ে এই বুলিহে কৈছে, – “আচাৰ্য মোক্ষমুলাৰ সবাতকৈ প্ৰসিদ্ধ পণ্ডিত, কিন্তু সবাতকৈ গভীৰ পণ্ডিত নহয়।” এই দৰব মত কোনো “থামখেয়ালি” বা বিদ্বেষৰ পৰা ওলোৱা নহয়, ইয়াৰ মূলত বৰুৱাদেৱৰ দৃঢ় বিশ্বাস আৰু শত সহস্ৰ যুক্তিৰ ফৌজ আছে। সাহিত্য- ক্ষেত্ৰত যুক্তিপন্থী পণ্ডিত বুলি মিঃ বৰুৱাই বিশেষ সম্মান পাব লাগে। {{Gap}}আনন্দবানে সদাই আক্ষেপ কৰিছিল যে ভাৰতৰ অশেষ ৰত্নৰাজি আছে, আমাৰ কৃতবিদ্য সকলে তাৰ আলোচনা নকৰি ৰজাঘৰীয়া কাৰ্য্য-কলাপৰ সমালোচনা কবি সময় কটায়। তেওঁ ভৱভূতিৰ সমা- লোচনাৰ এঠাইত কৈছে,— “মই আশা কবে। সেইদিন সোনকালে আহিব, বিদিন আমাৰ দেশৰ মানুহে চেক্ষপীয়ৰ, বেকন, এডিচন, জন্‌চনতকৈ আমাৰ নিজ দেশী সাহিত্যৰ ফালে বেচি মন-কান দিব।” আৰু এই কথাফাঁকিৰ পাদটীকা দি তাত তেওঁ এইদৰে বিশেষ ভাবে লিখিছে — “জাতীয় সাহিত্যৰ গোটেই কৰ্ম্মক্ষেত্ৰ সম্পূৰ্ণ আমাৰ হাততে আছে, আমাৰ দেশৰ মানুহে নুবুজে তেওঁলোকে কিমান পৰিমাণে ইয়াৰ উন্নতি কৰিব পাৰে। অভাব আৰু অভাব পূৰণৰ আহিলাৰ ভিতৰত থকা সম্বন্ধটো অৰ্থনীতি শাস্ত্ৰত যিদৰে ফুটি ওলাইছে, সাহিত্যতো সি সেইদৰে ছাত্ৰসকলক এই কথাষাৰ বুজাব খাটে। শিক্ষকসকলে তেওঁলোকৰ পাৰিলে বৰ ভাল হয়, আৰু তেওঁলোকে নিজৰ বুৰঞ্জী আৰু সাহিত্যক সমাদৰ কৰিবলৈ আৰু ভাল পাবলৈকো লগে লগে শিক্ষা দিব লাগে। অকল সাহিত্যৰ উন্নতিৰ কাৰণে আমি ইয়াক মানি চলিব নেলাগে, ইয়াৰ<noinclude></noinclude> 4er0029ns475dtff8j2br1jbs7fpbk2 265819 265817 2026-11-07T04:43:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265819 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা।|১০১}}</noinclude> বা সংস্কৰণতো তেওঁ ভুল পাই তাক নিৰ্ভীক ভাৱে আঙ্গুলিয়াই দিছিল। পণ্ডিত ভট্ট মোক্ষমূলাৰক সকলোৱে সংস্কৃতত অদ্বিতীয় ওজা বুলি ভাবিছিল। আনন্দৰাম বৰুৱায়ো তেওঁক বৰ শ্ৰদ্ধা কৰিছিল। ইংৰাজী সংস্কৃত অভিধান সংকলনত আৰু বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণ ৰচনাত পণ্ডিত মোক্ষ- মূলাৰৰ সহানুভূতি বৰুৱাদেৱৰ প্ৰধান উদগনি হৈছিল। তথাপি তেওঁ মোক্ষমূলাৰৰ বিষয়ে এই বুলিহে কৈছে, — “আচাৰ্য মোক্ষমুলাৰ সবাতকৈ প্ৰসিদ্ধ পণ্ডিত, কিন্তু সবাতকৈ গভীৰ পণ্ডিত নহয়।” এই দৰব মত কোনো “থামখেয়ালি” বা বিদ্বেষৰ পৰা ওলোৱা নহয়, ইয়াৰ মূলত বৰুৱাদেৱৰ দৃঢ় বিশ্বাস আৰু শত সহস্ৰ যুক্তিৰ ফৌজ আছে। সাহিত্য- ক্ষেত্ৰত যুক্তিপন্থী পণ্ডিত বুলি মিঃ বৰুৱাই বিশেষ সম্মান পাব লাগে। {{Gap}}আনন্দৰামে সদাই আক্ষেপ কৰিছিল যে ভাৰতৰ অশেষ ৰত্নৰাজি আছে, আমাৰ কৃতবিদ্য সকলে তাৰ আলোচনা নকৰি ৰজাঘৰীয়া কাৰ্য্য-কলাপৰ সমালোচনা কৰি সময় কটায়। তেওঁ ভৱভূতিৰ সমা- লোচনাৰ এঠাইত কৈছে,— “মই আশা কৰোঁ সেইদিন সোনকালে আহিব, যিদিন আমাৰ দেশৰ মানুহে চেক্মপীয়েৰ, বেকন, এডিচন, জন্‌চনতকৈ আমাৰ নিজ দেশী সাহিত্যৰ ফালে বেচি মন-কান দিব।” আৰু এই কথাফাঁকিৰ পাদটীকা দি তাত তেওঁ এইদৰে বিশেষ ভাবে লিখিছে — “জাতীয় সাহিত্যৰ গোটেই কৰ্ম্মক্ষেত্ৰ সম্পূৰ্ণ আমাৰ হাততে আছে, আমাৰ দেশৰ মানুহে নুবুজে তেওঁলোকে কিমান পৰিমাণে ইয়াৰ উন্নতি কৰিব পাৰে। অভাব আৰু অভাব পূৰণৰ আহিলাৰ ভিতৰত থকা সম্বন্ধটো অৰ্থনীতি শাস্ত্ৰত যিদৰে ফুটি ওলাইছে, সাহিত্যতো সি সেইদৰে খাটে। শিক্ষকসকলে তেওঁলোকৰ ছাত্ৰসকলক এই কথাষাৰ বুজাব পাৰিলে বৰ ভাল হয়, আৰু তেওঁলোকে নিজৰ বুৰঞ্জী আৰু সাহিত্যক সমাদৰ কৰিবলৈ আৰু ভাল পাবলৈকো লগে লগে শিক্ষা দিব লাগে। অকল সাহিত্যৰ উন্নতিৰ কাৰণে আমি ইয়াক মানি চলিব নেলাগে, ইয়াৰ<noinclude></noinclude> msqcjvw8h6ocyfqv8lpreuzsuexbw5j 104 93153 265820 254689 2026-11-07T04:49:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265820 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> দ্বাৰা আমাৰ শিক্ষিত সমাজৰ কিছুমান অৰ্থকৰী কাম হাতত ওলাব, ফি শিক্ষিত সম্প্ৰদায়ৰ এতিয়া সৰহভাগে জীৱন ধাৰণৰ উপায়ৰ কাৰণে যুঁজি মৰিছে। গৱৰ্ণমেণ্টৰ কাৰ্যাৱলী সমালোচনা কৰা উজ্‌, কিন্তু সম্মিলিত ভাৱে আমাৰ মানুহে কিমান কাম কৰিব পাৰে তাক নুবুজে।” {{gap}}জাতীয় সাহিত্যৰ প্ৰতি আনন্দৰামৰ ইমান প্ৰগাঢ় স্নেহ আছিল যে, কোনো কথাকে তেওঁ সেই সাহিত্যচৰ্চ্চাৰ তলতীয়া হবলৈ নিদিছিল। সংস্কৃত ভাষাৰ এনে লালিত্য আৰু সৰ্ব্বভাৱ-প্ৰকাশিকা শক্তি— আনন্দৰাম তাত মোহ নেযাব কিয়? ভবভূতিৰ আলোচনা গ্ৰন্থখন যি কিয়াষাৰ কথাৰে তেওঁ সমাপ্ত কৰিছে তাক আনন্দৰামৰ স্মৃতিস্তম্ভত সোণৰ আখৰেৰে লিপিবদ্ধ কৰি থোৱা উচিত।— {{gap}} “মোৰ মনত সংস্কৃতৰ দৰে কোনো ভাষা ইমান প্ৰিয় নহয়। ইয়াৰ ঝঙ্কাৰ আৰু লালিত্যৰ এনে এটি মোহিনীশক্তি আছে যাক ভাষাৰে বৰ্ণাব নোৱাৰি। সকলো ধৰণৰ ভাৰ সুন্দৰ উপযুক্ত ভাষাৰে বৰ্ণাব পৰা যি শক্তি সংস্কৃতত আছে সেই শক্তিক জগতৰ আন কোনো ভাষাই চেৰ পেলাব নোৱাৰে। ইয়াত হৃদয়-বিদাৰিণী ভাষাৰে অতি মৰ্মান্তিক দৃশ্য বৰ্ণিত হৈছে। অতি উন্নত আৰু তেজস্বী ভাষাৰে উজ্জ্বল চিত্ৰ আঁকি দেখুৱাই থৈছে। আৰু ইয়াত অতি ভয়ঙ্কৰ চিত্ৰ আদিও ভয় উদ্ৰেক কৰিব পৰা শব্দাৱলীৰে অঙ্কিত হৈছে।” {{gap}}ওপৰত কোৱা হৈছে আনন্দৰামৰ সমালোচনা-প্ৰণালীত অকণো দাম্ভিকতাৰ চিতা নাছিল, অৰ্থাৎ তেওঁ গাৰ জোৰেৰে কোনো কথা নকৈছিল, সকলো কথাকে তেওঁ যুক্তিৰে সমৰ্থন কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল। তেওঁৰ একনিষ্ঠ সাহিত্যচৰ্চ্চাৰ মুল উদ্দেশ্য আছিল যাতে ভাৰতবৰ্ষত সংস্কৃতৰ ভাল আলোচনা হয়। তেওঁ এঠাইত কৈছে,— “মই কোৱা কথা- খিনি আনে অসত্য বুলি দলিয়াই পেলাব পাৰে আৰু ম‍ই দিয়া মতৰো লৰ- চৰ হব পাৰে; কিন্তু মোৰ সময় ভালকৈ খৰচ হৈছে বুলি ভাবি, মোৰ<noinclude></noinclude> gfbpoqo538dozbwceg3lfll7v8bqkkl 104 93154 265822 254690 2026-11-07T04:55:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265822 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা।|১০৩}}</noinclude> গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰা আমাৰ প্ৰচীন সাহিত্যৰ ফালে যদি ভাৰতৰ এটি শ্ৰদ্ধা জন্মে, আৰু সত্য অনুসন্ধানৰ কাৰণে এটি একান্ত প্ৰবৃত্তি সঞ্চাৰ হয়।” তেওঁৰ আগৰ লিখকসকলৰ মতামত তেওঁ একেবাৰে দলিয়াই নেপেলাই ছিল, আৰু তাক যুক্তিৰে বিচাৰ নকৰি নিৰ্ভুল বুলি তাক গ্ৰহণ নকৰিছিল। এই বিষয়ে অধ্যাপক চেচিল বেণ্ডেলে কৈছে— “আনন্দৰামে সমালোচনাশীল পাণ্ডিত্য আৰু প্ৰতিভাৰে সংস্কৃত গ্ৰন্থ সমালোচনা কৰি- ছিল। তেওঁ একেবাৰে অৱনত মস্তকে প্ৰাচীন পণ্ডিত আৰু বৈয়াকৰণিক সকলৰ মতামত আলোচনা নকৰিছিল। অথচ, অদীক্ষিত বিদেশী সমা- লোচকৰ দৰে সেইমত অগ্ৰাহ্য বুলিও তেওঁ উৰুৱাই নিদিছিল। মিঃ বৰুৱাৰ নিয়ম হৈছে তেওঁ এটি মতৰ সৈতে আন এটি মত ৰিজাই চায়, আৰু তাক আধুনিক সমালোচনা-পদ্ধতিৰে তাৰ ফলাফল বা সিদ্ধান্ত মীমাংসা কৰে।” {{Gap}}বৰুৱাৰ এই স্বাধীন-চিত্ততা, তাৰ লগে লগে আনৰ মতামত গ্ৰাহ্য কৰিব পৰা শক্তি তেওঁৰ অপূৰ্ব্ব গুণ। জগতত যি সকলে উন্নতি কৰিছে, তেওঁলোকৰ জীৱন চৰিত বিশ্লেষণ কৰি ইয়াকে পোৱা যায় যে তেওঁলোকৰ স্বাধীন-চিত্ততা আৰু আনৰ মতৰ ওপৰত শ্ৰদ্ধা এই দুইটি কথা লগে লগে চলিছিল। {{gap}}সাহিত্য চৰ্চাৰ সুচলৰ কাৰণে আনন্দৰামে কি কৰিছিল তাক ভাবিলে আচৰিত মানিব লাগে। তেওঁৰ নিজৰ পণ্ডিতসভা আৰু নিজৰ ছপা খনাৰ বাহিৰেও তেওঁ ভাৰতৰ নানান সংস্কৃত চৰ্চ্চাৰ ঠাইত নিজৰ দৰ্ম্মহা খোৱা পণ্ডিতক এজেন্ট নিযুক্ত কৰিছিল। তেওঁলোকে সেইবোৰ ঠাইত কোনো সংস্কৃত পুথি পালে তাক মিঃ বৰুৱালৈ পঠিয়াই দিছিল, আৰু মিঃ বৰুৱাই কোনো পণ্ডিতৰ লগত কোনো বিষয়ে কিবা আলোচনা কৰিবলৈ দিলে তাক উক্ত এজেন্টে বিশদৰূপে আলোচনা কৰি মিঃ বৰুৱালৈ তাৰ ফলাফল জনাই পঠিয়াইছিল। হিন্দুৰ তীৰ্থভূমি আৰু সংস্কৃত-<noinclude></noinclude> 5y3eywaa152ti5xw6cis1vztgshyt0s 104 93155 265830 254691 2026-11-07T05:31:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265830 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১০৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> সাহিত্য আলোচনাৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ কাশী নগৰীত মিঃ বৰুৱাৰ এজেন্ট আছিল পণ্ডিত ঈশানচন্দ্ৰ তৰ্কৰত্ন। ইয়াৰ বাহিৰেও ভাৰতৰ নানান ঠাইত থকা সংস্কৃত কলেজবিলাকৰ হাতে লিখা পুথি আদি আনি আলো চনা কৰিবলৈ সকলো প্ৰদেশৰ কৰ্তৃপক্ষ সকলৰ পৰা মিঃ বৰুৱাই অনুমতি পাইছিল। ভাৰত গৱৰ্ণমেণ্ট আৰু প্ৰাদেশিক গৱৰ্ণমেন্টবোৰেও তেওঁক নানা বিষয়ত সহায় কৰিছিল আৰু উৎসাহ দিছিল। সংস্কৃত সাহিত্যৰ আলোচনাৰ কাৰণে তেওঁ যিসকল কৃতবিদ্য ডাঙ্গৰীয়া আৰু পণ্ডিত সকলৰ লগত চিঠি পত্ৰ লিখি তেওঁলোকৰ মতামত, উপদেশ আৰু প্ৰস্তাৱ আদি গ্ৰহণ কৰিছিল আমি তাৰ ভিতৰত তলত লিখা কিজনৰ নাম মিঃ বৰুৱাৰ গ্ৰন্থাৱলীৰ পাতনি আদিত পাইছোঁ,—ভট্ট মোক্ষমূলাৰ, পণ্ডিত ঈশ্বৰচন্দ্ৰ বিদ্যাসাগৰ, পণ্ডিত জীবানন্দ বিদ্যাসাগৰ, পণ্ডিত মহেশচন্দ্ৰ ন্যায়ৰত্ন, ডাঃ ৰাজেন্দ্ৰলাল মিত্ৰ, মিঃ ৰমেশচন্দ্ৰ দত্ত, চাৰ ৰামকৃষ্ণ গোপাল ভাণ্ডাৰকাৰ, ভাৰতৰ শিক্ষাবিভাগৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী মিঃ এ-ডবলিউ ক্ৰফট্, নৰ্থওয়েষ্টাৰ্ণ প্ৰদেশৰ শিক্ষাবিভাগৰ ডাইৰেক্তৰ মিঃ এ ডবলিউ গৃফীন অক্সফোৰ্ডৰ বডেলিয়ান লাইব্ৰেৰীৰ অধ্যক্ষ মিঃ নিকোলচন, আৰু বৃটিচ মিউজিয়মৰ প্ৰাচ্য লাইব্ৰেৰীৰ অধ্যক্ষ মিঃ চেচিল বেণ্ডেল। {{gap}}আনন্দৰামৰ ইংৰাজী ৰচনাৰ ভাষা অতি প্ৰাঞ্জল, তাৰ অৰ্থ উলিয়াবলৈ এবাৰতকৈ দুবাৰ পঢ়িব নেলাগে। তাত দুৰূহ বাক্যাৱলী নাই, কিম্বা জটিল বাক্যবিন্যাস নাই। আনন্দৰামৰ প্ৰিয়তম কবি ভবভূতিৰ ভাষাৰ প্ৰধান গুণ আছিল এই প্ৰাঞ্জলতা; আনন্দৰামেও প্ৰাঞ্জলতাকে সদাই, ৰক্ষা কৰিছিল। তেওঁ যিদৰে ইংৰাজী লিখিছিল সেইদৰে বহুত শিক্ষিত ইংৰাজেও লিখিব নোৱাৰিছিল। {{gap}}ইংৰাজী সাহিত্যতো আনন্দৰামৰ বিশেষ ব্যুৎপত্তি আছিল। গ্ৰীক আৰু লেটিন ভাষা তেওঁ ভালকৈ জানিছিল। তেওঁৰ গ্ৰন্থাৱলী আৰু ব্যাকৰণ আদিত এই দুই ভাষাৰ বাক্যাৱলীৰে সৈতে সংস্কৃত গ্ৰন্থাৱলী<noinclude></noinclude> m316y8f6kg6psjaryszfhn9ujydjtwd 104 93156 265875 254692 2026-11-07T08:56:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্য-প্ৰতিভা।|১০৫}}</noinclude> তেওঁ ৰিজাই দেখুৱাইছিল, আৰু সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ লগত এই দুই ভাষাৰ ব্যাকৰণৰ সূত্ৰ মিলাইছিল। বাস্তবিকে সংস্কৃত, গ্ৰীক্‌, লেটিন আৰ্য্য- ভাষাৰ এই তিনটি প্ৰধান শাখাৰ কোনটিৰে তত্ত্ব আলোচনা কৰিবলৈ গলে আন দুটি ভাষাও জনাটো নিতান্ত দৰ্কাৰ। গ্ৰীক্ আৰু লেটিন ভাষা নজনাকৈ সংস্কৃত ভাষা আলোচনা কৰিবলৈ যোৱাটো আনন্দৰাম পক্ষে বিড়ম্বনা হলহেঁতেন। {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিশেষ এটি গুণ আছিল যে তেওঁ সকলো কাম নীৰৱে কৰি গৈছিল। তেওঁ তাৰ বিষয়ে নিজে জয়ঢোল কোবাই নুফুৰি- ছিল। আচল কৰ্ম্মী পুৰুষৰ এয়ে লক্ষণ। আনন্দৰামে প্ৰতিপদে স্বীকাৰ কৰিছিল যে আন কৃতবিদ্য পুৰুষে সংস্কৃত সাহিত্য আলোচনা নকৰাতহে তেওঁ এনে কামত প্ৰবৃত্ত হৈছে, সেই কামৰ নিমিত্তে তেওঁৰ শক্তি-সামৰ্থ্য আৰু আজৰি যে নিচেই তাকৰ আছিল তাক তেওঁ সদাই বিনীতভাৱে কৈছিল। নীৰৱ কৰ্ম্মীৰূপেও আনন্দৰাম আমাৰ এজন আদৰ্শ পুৰুষ। {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> kaz6sro2pjj6kddy6y80g21qh6iqpxk 104 93162 265874 254698 2026-11-07T08:52:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান ।|১১১}}</noinclude> বৰুৱাৰ অভিধানৰ শলাগনি-পূৰ্ণ সমালোচনা থকা এটি সুদীৰ্ঘ প্ৰবন্ধ ওলায়, তাৰ মৰ্ম্ম এই,— {{gap}}"মিঃ এ, বৰুৱাৰ ইংৰাজী -সংস্কৃত অভিধান খনি শিক্ষাৰ্থীসকলৰ বিশেষ উপকাৰী হব। মিঃ বৰুৱাই এইটো বৰ সুপণ্ডিতৰ দৰে কাম কৰিছে যে তেওঁ প্ৰয়োগ কৰা শব্দবোৰৰ ভাবাৰ্থৰ উদাহৰণ স্বৰূপে প্ৰাচীন গ্ৰন্থকাৰসকলৰ বাক্যাৱালী তুলি দিছে। এই দৰে সংস্কৃত সাহিত্যৰ পৰা ঘনাই উদাহৰণ দিয়াত মিঃ বৰুৱাৰ অভিধানৰ মুল্য ততো- ধিক বাঢ়িছে। বিশেষ আনন্দৰ কথা এই যে এজন ভাৰতবাসী চিভি- লিয়ানে নিজস্ব অবসৰৰ অতি তাকৰীয়া মুহূৰ্ত্ত কেইটা সাহিত্য চৰ্চাত লগাইছে। তেওঁলোকৰ বিৰুদ্ধে এইটো অভিযোগ সদাই আনিব পাৰি যে নিজৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ সকলৰ সাহিত্য আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰ তেওঁলোকে সতত নিন্দা কৰে৷ মিঃ বৰুৱাই এইটো ভালকৈ প্ৰমাণ কৰিছে যে পাশ্চাত্য চিন্তা আৰু চৰ্চাত তেওঁৰ ইমান অধিকাৰ থকা স্থলতো তেওঁৰ জন্মভূমি প্ৰাচীন সাহিত্যৰ সূক্ষ্ম আৰু যত্নশীল অনুশীলনৰ কাৰণে তেওঁ অনুপযুক্ত হোৱা নাই। তদুপৰি পাশ্চাত্যৰ পৰা তেওঁ এইটো শিক্ষা পাইছে যে সকলো চৰ্চাৰ উদ্দেশ্য হৈছে পোহৰ বিলোৱা, এন্ধাৰ কৰা নহয়; আৰু সুন্দৰ সংস্কৃত ভাষাৰে অসভ্য ভাববোৰ সজাবলৈ ম্লেচ্ছবিলাকক উপায় দিয়াত তেওঁ অকণোকে সংকোচ দেখুউৱা নাই। ইউৰোপৰ ফালে এইটো কথাৰ এতিয়া ভালকৈ উপলব্ধি হৈছে যে হিন্দু নিয়মনীতি আৰু চিন্তা- সোঁতৰ গতি বুজিবলৈ হলে তাৰ ছাবি স্বৰূপে সেই ভাষাৰ উন্নতিবিধান কৰিব লাগিব, সেই দেখি আমি আশা কৰিব পাৰো মিঃ বৰুৱাৰ গ্ৰন্থখনি ইউৰোপীয় গণ্ডিত সমাজত যথাযোগ্য সাদৰ পাব।” ইত্যাদি। {{Gap}}১৮৮৪ চনত পুনা ফাৰ্গুচন কলেজৰ অধ্যাপক মিঃ আপ্তে তেওঁৰ ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধানৰ পাতনিত যি লিখিছে তাৰ মৰ্ম্ম এই,— "ইংৰাজী-সংস্কৃত অভিধান মুঠত দুখন— এখন মনিয়ৰ উইলিয়মচ ৰচিত,<noinclude></noinclude> rq09b3043s8uzuogtoot0xtx3xtkrn5 104 93215 265832 255043 2026-11-07T05:39:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভৱভূতিৰ মহাবীৰচৰিত।|১১৭}}</noinclude> হৈছিল। সেই দেখি মিঃ ক্ৰৱাই প্ৰাঞ্জল ব্যাখ্যাৰে এই নতুন সংস্কৰণ উলিয়াবলৈ বাধ্য হল। {{Gap}}সংস্কৃত টীকাকাৰ সকলে নিজৰ ৰচিত ব্যাখ্যা বা টীকাৰ এটি এটি নাম দিয়ে। সঞ্জীবনী, সৰলা, মনোৰমা আদি ভাষাৰ নাম সকলোৰে পৰিচিত। আনন্দৰামে ভবভূতিৰ মহাবীৰচৰিত্ৰৰ যি ভাষা ৰচনা কৰিলে তেওঁ প্ৰিয় ককাইদেৱাকৰ নাম অনুসৰি তাৰ নাম ৰাখিলে জানকীৰাম ভাষা। মহাবীৰচৰিত কৰি ভবভূতিৰ সৰ্ব্বপ্ৰথম ৰচিত নাটক। ইয়াত অযোধ্যাৰ সিংহাসন আৰোহণলৈকে ৰামৰ সকলো বৃত্তান্ত বৰ্ণোৱা হৈছে, অৰ্থাৎ জানকী আৰু ৰামৰ আখ্যান লৈ এই নাটক ৰচিত। গতিকে জানকীৰামৰ আখ্যান থকা এই মহাবীৰ চৰিত্ৰৰ টীকা বা ভাষাৰ নাম ‘জানকীৰামভাষা' বিয়াত বৰ উপযোগী হৈছিল। {{gap}}কোনো সংস্কৃত টীকাকাৰৰ এইটো লক্ষণ আছে যে তেওঁলোকে কোনো দুৰূহ শব্দ বা কথা ব্যাখ্যা কৰি সবল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে তাক আগতকৈয়ো দুৰূহ কৰি তোলে। কিন্তু মিঃ বৰুৱাই এই দোষৰ পৰা মুক্তি লভিবলৈ পাৰ্যমাণে যত্ন কৰিছিল। তেওঁ ভালকৈ জানিছিল ভবভূতিৰ নিচিনা এনে প্ৰাঞ্জল লেখক সংস্কৃত সাহিত্যত নাই, গতিকে তেওঁৰ সৰল বাক্যাৱলী – কবিৰ সপ্নৰো অগোচৰ দুৰূহ ব্যাখ্যা দিবৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। যথা, মহাবীৰচৰিতৰ প্ৰথম অঙ্কত ‘গোদান’ শব্দটো পোৱা যায়। বিখ্যাত বৈয়াকৰণিক আৰু আভিধানিক পণ্ডিত তাৰানাথ তৰ্কবাচস্পতিয়ে টানি-ধুঁহি তাৰ অৰ্থ উলিয়ালে কুস্তলচ্ছেদন অৰ্থাৎ চুলি কটা। কিন্তু আনন্দৰামে এই অৰ্থ নেমানি ৰামায়ণ, গৃহ্যসূত্ৰ আৰু ধৰ্ম্মসংহিতাৰ মতে তাৰ অৰ্থ গোমিথুন-দক্ষিণা বা এজোৰা গৰু- দানকে ৰাখিলে। কুন্তলচ্ছেদনতকৈ যে গোমিথুন দক্ষিণা বেচি সৱল আৰু প্ৰাঞ্জল হল তাক নকলেও হব। ইয়াৰ কাৰণ, কোন শব্দ বিশেষ কি অৰ্থত ব্যৱহৃত হয়, সংস্কৃত অভিধান সংকলনৰ পৰা তেওঁ এই জ্ঞান<noinclude></noinclude> fo3cpsap3d73fv930qgc68kap25sx1m 265865 265832 2026-11-07T07:43:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভৱভূতিৰ মহাবীৰচৰিত।|১১৭}}</noinclude> হৈছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই প্ৰাঞ্জল ব্যাখ্যাৰে এই নতুন সংস্কৰণ উলিয়াবলৈ বাধ্য হল। {{Gap}}সংস্কৃত টীকাকাৰ সকলে নিজৰ ৰচিত ব্যাখ্যা বা টীকাৰ এটি এটি নাম দিয়ে। সঞ্জীবনী, সৰলা, মনোৰমা আদি ভাষাৰ নাম সকলোৰে পৰিচিত। আনন্দৰামে ভবভূতিৰ মহাবীৰচৰিত্ৰৰ যি ভাষা ৰচনা কৰিলে তেওঁ প্ৰিয় ককাইদেৱাকৰ নাম অনুসৰি তাৰ নাম ৰাখিলে জানকীৰাম ভাষা। মহাবীৰচৰিত কৰি ভবভূতিৰ সৰ্ব্বপ্ৰথম ৰচিত নাটক। ইয়াত অযোধ্যাৰ সিংহাসন আৰোহণলৈকে ৰামৰ সকলো বৃত্তান্ত বৰ্ণোৱা হৈছে, অৰ্থাৎ জানকী আৰু ৰামৰ আখ্যান লৈ এই নাটক ৰচিত। গতিকে জানকীৰামৰ আখ্যান থকা এই মহাবীৰ চৰিত্ৰৰ টীকা বা ভাষাৰ নাম ‘জানকীৰামভাষা' বিয়াত বৰ উপযোগী হৈছিল। {{gap}}কোনো সংস্কৃত টীকাকাৰৰ এইটো লক্ষণ আছে যে তেওঁলোকে কোনো দুৰূহ শব্দ বা কথা ব্যাখ্যা কৰি সবল কৰিবলৈ চেষ্টা কৰোঁতে তাক আগতকৈয়ো দুৰূহ কৰি তোলে। কিন্তু মিঃ বৰুৱাই এই দোষৰ পৰা মুক্তি লভিবলৈ পাৰ্যমাণে যত্ন কৰিছিল। তেওঁ ভালকৈ জানিছিল ভবভূতিৰ নিচিনা এনে প্ৰাঞ্জল লেখক সংস্কৃত সাহিত্যত নাই, গতিকে তেওঁৰ সৰল বাক্যাৱলী – কবিৰ সপ্নৰো অগোচৰ দুৰূহ ব্যাখ্যা দিবৰ কোনো প্ৰয়োজন নাই। যথা, মহাবীৰচৰিতৰ প্ৰথম অঙ্কত ‘গোদান’ শব্দটো পোৱা যায়। বিখ্যাত বৈয়াকৰণিক আৰু আভিধানিক পণ্ডিত তাৰানাথ তৰ্কবাচস্পতিয়ে টানি-ধুঁহি তাৰ অৰ্থ উলিয়ালে কুস্তলচ্ছেদন অৰ্থাৎ চুলি কটা। কিন্তু আনন্দৰামে এই অৰ্থ নেমানি ৰামায়ণ, গৃহ্যসূত্ৰ আৰু ধৰ্ম্মসংহিতাৰ মতে তাৰ অৰ্থ গোমিথুন-দক্ষিণা বা এজোৰা গৰু- দানকে ৰাখিলে। কুন্তলচ্ছেদনতকৈ যে গোমিথুন দক্ষিণা বেচি সৱল আৰু প্ৰাঞ্জল হল তাক নকলেও হব। ইয়াৰ কাৰণ, কোন শব্দ বিশেষ কি অৰ্থত ব্যৱহৃত হয়, সংস্কৃত অভিধান সংকলনৰ পৰা তেওঁ এই জ্ঞান<noinclude></noinclude> 5jiar2ngnd6j2det2nkck61hpkd09wc 104 93216 265866 255044 2026-11-07T07:52:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১১৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> লাভ কৰিছিল; আৰু বিশেষকৈ ভবভূতিৰ সকলো গ্ৰন্থ আতিগুৰি মাৰি আৰু বাক্যাৱলীৰ গঢ়াৰ্থ তেওঁ ভালকৈ বুজি পঢ়াত ভৱভূতিৰ শব্দ পাইছিল। আনন্দৰামৰ মহাবীচৰিত্ৰৰ আৰু এটি প্ৰধান লক্ষণ আছিল যে তেওঁ প্ৰত্যেক অঙ্কব অন্ততে আত্মপৰিচায়ক শ্লোক সন্নিবিষ্ট কৰিছিল। মহাবীৰচৰিতৰ প্ৰত্যেক অঙ্কৰে এটি এটি নাম আছে,—১ম অঙ্কৰ নাম কৌমাৰ, ২য় অঙ্কৰ নাম পৰশুৰাম সংবাদ, ৩য় অঙ্কৰ নাম সংসৃষ্ট, ৪ৰ্থ আনন্দধামে প্ৰত্যেক অঙ্কৰ অঙ্কৰ নাম চৰিত্ৰ, ৫ন অঙ্কৰ নাম আৰণ্যক। ভাষাৰ অন্তত সেই অঙ্কৰ নাম অনুসৰি শ্লোক ৰচনা কৰিছিল। যথা কৌমাৰ নামে প্ৰথম অঙ্কৰ ভাষাৰ মূৰত আছে, শ্ৰীমদানন্দৰাণে চুল ভাগৰ্গস্থলুনা। - অতিক্ৰাস্তেণ কৌমাবং কৌমাবো বিবৃতে৷ মুদা॥ অৰ্থাৎ, দুৰ্লভা আৰু গৰ্গৰ পুত্ৰ কুমাৰ বয়স অতিক্ৰম কৰা আনন্দৰামৰ দ্বাৰা কৌমাৰ নামে এই অঙ্ক বিধৃত হল। কিতাপৰ অন্তত ককায়েক জানকীৰানৰ বিষয়ে যি কবিতাটি লিখিছে তাৰ ভাষা আৰু ছন্দ অতি মনোমোহা | গ্ৰন্থৰ শেহত মিঃ বৰুৱাই এখনি ওপৰঞ্চিত কৰিয়ে ব্যৱহাৰ কৰা লাগতিয়াল সংস্কৃত শব্দালীব ইংৰাজী ব্যাখ্যা দিছে। ভবভূতিৰ বিষয়ে সকলো কথা আতিগুৰি মাৰি এখনি কিতাপ পাচলৈ লিখিব বুলি মিঃ বৰুৱাই এই নাটকৰ পাতনিতে অস্বীকাৰ কৰে। পোনতে জানকীবামভাষ্য সংলগ্ন মহাবীৰ্চৰিত্ৰৰ দাম আছিল চাবি টকা। পাচত বোধে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যৰূপে ই নিৰ্দ্ধাৰিত হোৱাত মিঃ বৰুৱাই তাৰ আণ্ডাৰ-গ্ৰেজুয়েট সকলৰ সুবিধাৰ কাৰণে ইয়াৰ দান ছটকা নিৰূপণ কৰে। ভাৰতৰ গুণজ্ঞ পণ্ডিতমণ্ডলীয়ে মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰাঞ্জল জানকীৰামভাষ্য<noinclude></noinclude> nmw65sia36c2gmbtlw7ulfk3wfgza3i 265867 265866 2026-11-07T08:13:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১১৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> লাভ কৰিছিল; আৰু বিশেষকৈ ভবভূতিৰ সকলো গ্ৰন্থ আতিগুৰি মাৰি পঢ়াত ভৱভূতিৰ শব্দ আৰু বাক্যাৱলীৰ গঢ়াৰ্থ তেওঁ ভালকৈ বুজি পাইছিল। {{Gap}}আনন্দৰামৰ মহাবীৰচৰিত্ৰৰ আৰু এটি প্ৰধান লক্ষণ আছিল যে তেওঁ প্ৰত্যেক অঙ্কৰ অন্ততে আত্মপৰিচায়ক শ্লোক সন্নিবিষ্ট কৰিছিল। মহাবীৰচৰিতৰ প্ৰত্যেক অঙ্কৰে এটি এটি নাম আছে,—১ম অঙ্কৰ নাম কৌমাৰ, ২য় অঙ্কৰ নাম পৰশুৰাম সংবাদ, ৩য় অঙ্কৰ নাম সংসৃষ্ট, ৪ৰ্থ অঙ্কৰ নাম চৰিত্ৰ, ৫ন অঙ্কৰ নাম আৰণ্যক। আনন্দৰামে প্ৰত্যেক অঙ্কৰ ভাষাৰ অন্তত সেই অঙ্কৰ নাম অনুসৰি শ্লোক ৰচনা কৰিছিল। যথা কৌমাৰ নামে প্ৰথম অঙ্কৰ ভাষাৰ মূৰত আছে,⸺ {{Block center|<poem>শ্ৰীমদানন্দৰামেণ দুৰ্লভাগৰ্গসুনুনা। অতিক্ৰাস্তেণ কৌমাৰং কৌমাৰো বিবৃতো মুদা॥</poem>}} {{gap}}অৰ্থাৎ, দুৰ্লভা আৰু গৰ্গৰ পুত্ৰ কুমাৰ বয়স অতিক্ৰম কৰা আনন্দৰামৰ দ্বাৰা কৌমাৰ নামে এই অঙ্ক বিধৃত হল। {{gap}}কিতাপৰ অন্তত ককায়েক জানকীৰামৰ বিষয়ে যি কবিতাটি লিখিছে তাৰ ভাষা আৰু ছন্দ অতি মনোমোহা। {{gap}}গ্ৰন্থৰ শেহত মিঃ বৰুৱাই এখনি ওপৰঞ্চিত কৰিয়ে ব্যৱহাৰ কৰা লাগতিয়াল সংস্কৃত শব্দাৱলীৰ ইংৰাজী ব্যাখ্যা দিছে। ভবভূতিৰ বিষয়ে সকলো কথা আতিগুৰি মাৰি এখনি কিতাপ পাচলৈ লিখিব বুলি মিঃ বৰুৱাই এই নাটকৰ পাতনিতে অস্বীকাৰ কৰে। {{gap}}পোনতে জানকীৰামভাষ্য সংলগ্ন মহাবীৰচৰিত্ৰৰ দাম আছিল চাৰি টকা। পাচত বোম্বে বিশ্ববিদ্যালয়ৰ পাঠ্যৰূপে ই নিৰ্দ্ধাৰিত হোৱাত মিঃ বৰুৱাই তাৰ আণ্ডাৰ-গ্ৰেজুয়েট সকলৰ সুবিধাৰ কাৰণে ইয়াৰ দান দুটকা নিৰূপণ কৰে। {{Gap}}ভাৰতৰ গুণজ্ঞ পণ্ডিতমণ্ডলীয়ে মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰাঞ্জল জানকীৰামভাষ্য<noinclude></noinclude> jw1m96ir5d3zlh75bndbcf7ky9jptbx 104 93217 265868 255045 2026-11-07T08:14:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভবভূতিৰ মহাবীৰ্চৰিত।|১১৯}}</noinclude> পাঠ কৰি বৰ আনন্দ পালে। সংস্কৃত সাহিত্যবিশাৰদ কলিকাতা সংস্কৃত কলেজৰ প্ৰিন্সিপাল মহামহোপাধ্যায় মহেশচন্দ্ৰ হ্যায়ৰত্ন ডাঙ্গৰীয়াই মি: বৰুৱালৈ এই মৰ্ম্মে চিঠি দিলে – “আপুনি মহাবীৰ্চৰিত্ৰৰ সম্পাদক আৰু টীকাকাৰৰ কাম দুটি যেনে বিচক্ষণ ভাৱে সম্পাদন কৰিছে তাক দেখি ম‍ই অশেষ আনন্দ লাভ কৰিছোঁ। আপোনাৰ টীকাখিনি তথ্য-পূৰ্ণ কথাৰে ভৰা, আৰু তাৰ পৰা আপোনাৰ এনে পাণ্ডিত্য প্ৰকাশ পাইছে যে ইয়াৰ দ্বাৰা যেই সেই সংস্কৃত পণ্ডিতবে সুখ্যাতি বাঢ়িলেহেঁতেন। আপোনাৰ বীৰচৰিতৰ সংস্কৰণ আটাইতকৈ বহুমুলীয়া।” গুণজ্ঞ হ্যায়ৰত্ন ডাঙ্গৰীয়া ইন্নাতে ক্ষান্ত নহল। বৰুৱাৰ মহাবীৰ- চৰিত্ৰৰ সংস্কৰণত ইমান লাগতিয়াল শিক্ষণীয় কথা আছিল যে মহামহো- পাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াই সংস্কৃত কলেজব প্ৰথম বাৰ্ষিক শ্ৰেণীত মহাবী চৰিত পাঠ্যৰূপে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰে, কাৰণ ছাত্ৰসকলে মিঃ বৰুৱাৰ ৰহুমুলীয়া গ্ৰন্থখনি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব। ঋগ্বেদৰ সম্পাদক আৰু টীকাকাৰ পণ্ডিত ৰমানাথ সৰস্বতী এম্-এ ডাঙ্গৰীয়াই লিখিছিল, – “আপোনাৰ বীচবিতখনি সৰ্ব্বাঙ্গসুন্দৰ আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ হৈছে। আজি কালি অনুচিত ভাৱে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰা ভটি- কাব্যৰ সলনি ইয়াক এফ এ পৰীক্ষাৰ পাঠ্য পুস্তক নিৰ্ব্বাচিত কৰা উচিত।” ভাৰতগবৰ্ণমেণ্টৰ চেক্ৰেটৰী মিঃ চি-ই বাৰ্নাৰ্ড চি-এচ-আই চাহাবে কৈছিল,—-“প্ৰাকৃত অংশৰ ব্যাখ্যা আৰু টীকাথিনিৰ কাৰণে সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীলৈ এই কিতাপখনি বিশেষ লাগতিয়াল হব।”<noinclude></noinclude> d0i6rgyo8kh3ki8mgh7owa6iqvpcv7t 265869 265868 2026-11-07T08:21:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভবভূতিৰ মহাবীৰচৰিত।|১১৯}}</noinclude> পাঠ কৰি বৰ আনন্দ পালে। সংস্কৃত সাহিত্যবিশাৰদ কলিকাতা সংস্কৃত কলেজৰ প্ৰিন্সিপাল মহামহোপাধ্যায় মহেশচন্দ্ৰ ন্যায়ৰত্ন ডাঙ্গৰীয়াই মিঃ বৰুৱালৈ এই মৰ্ম্মে চিঠি দিলে – “আপুনি মহাবীৰচৰিত্ৰৰ সম্পাদক আৰু টীকাকাৰৰ কাম দুটি যেনে বিচক্ষণ ভাৱে সম্পাদন কৰিছে তাক দেখি ম‍ই অশেষ আনন্দ লাভ কৰিছোঁ। আপোনাৰ টীকাখিনি তথ্য-পূৰ্ণ কথাৰে ভৰা, আৰু তাৰ পৰা আপোনাৰ এনে পাণ্ডিত্য প্ৰকাশ পাইছে যে ইয়াৰ দ্বাৰা যেই সেই সংস্কৃত পণ্ডিতৰে সুখ্যাতি বাঢ়িলেহেঁতেন। আপোনাৰ বীৰচৰিতৰ সংস্কৰণ আটাইতকৈ বহুমুলীয়া।” {{gap}}গুণজ্ঞ ন্যায়ৰত্ন ডাঙ্গৰীয়া ইয়াতে ক্ষান্ত নহল। বৰুৱাৰ মহাবীৰ- চৰিত্ৰৰ সংস্কৰণত ইমান লাগতিয়াল শিক্ষণীয় কথা আছিল যে মহামহো- পাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াই সংস্কৃত কলেজৰ প্ৰথম বাৰ্ষিক শ্ৰেণীত মহাবীৰচৰিত পাঠ্যৰূপে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰে, কাৰণ ছাত্ৰসকলে মিঃ বৰুৱাৰ বহুমুলীয়া গ্ৰন্থখনি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব। {{gap}}ঋগ্বেদৰ সম্পাদক আৰু টীকাকাৰ পণ্ডিত ৰমানাথ সৰস্বতী এম্-এ ডাঙ্গৰীয়াই লিখিছিল,— “আপোনাৰ বীৰচৰিতখনি সৰ্ব্বাঙ্গসুন্দৰ আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ হৈছে। আজি কালি অনুচিতভাৱে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰা ভট্টি- কাব্যৰ সলনি ইয়াক এফ এ পৰীক্ষাৰ পাঠ্য পুস্তক নিৰ্ব্বাচিত কৰা উচিত।” {{gap}}ভাৰতগৱৰ্ণমেণ্টৰ চেক্ৰেটৰী মিঃ চি-ই বাৰ্নাৰ্ড চি-এচ-আই চাহাবে কৈছিল,—“প্ৰাকৃত অংশৰ ব্যাখ্যা আৰু টীকাখিনিৰ কাৰণে সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীলৈ এই কিতাপখনি বিশেষ লাগতিয়াল হব।”<noinclude></noinclude> npks0zaejq0680c8j6sbeb32fcshyue 265873 265869 2026-11-07T08:45:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভবভূতিৰ মহাবীৰচৰিত।|১১৯}}</noinclude> পাঠ কৰি বৰ আনন্দ পালে। সংস্কৃত সাহিত্যবিশাৰদ কলিকাতা সংস্কৃত কলেজৰ প্ৰিন্সিপাল মহামহোপাধ্যায় মহেশচন্দ্ৰ ন্যায়ৰত্ন ডাঙ্গৰীয়াই মিঃ বৰুৱালৈ এই মৰ্ম্মে চিঠি দিলে – “আপুনি মহাবীৰচৰিত্ৰৰ সম্পাদক আৰু টীকাকাৰৰ কাম দুটি যেনে বিচক্ষণ ভাৱে সম্পাদন কৰিছে তাক দেখি ম‍ই অশেষ আনন্দ লাভ কৰিছোঁ। আপোনাৰ টীকাখিনি তথ্য-পূৰ্ণ কথাৰে ভৰা, আৰু তাৰ পৰা আপোনাৰ এনে পাণ্ডিত্য প্ৰকাশ পাইছে যে ইয়াৰ দ্বাৰা যেই সেই সংস্কৃত পণ্ডিতৰে সুখ্যাতি বাঢ়িলেহেঁতেন। আপোনাৰ বীৰচৰিতৰ সংস্কৰণ আটাইতকৈ বহুমুলীয়া।” {{gap}}গুণজ্ঞ ন্যায়ৰত্ন ডাঙ্গৰীয়া ইয়াতে ক্ষান্ত নহল। বৰুৱাৰ মহাবীৰ- চৰিত্ৰৰ সংস্কৰণত ইমান লাগতিয়াল শিক্ষণীয় কথা আছিল যে মহামহো- পাধ্যায় ডাঙ্গৰীয়াই সংস্কৃত কলেজৰ প্ৰথম বাৰ্ষিক শ্ৰেণীত মহাবীৰচৰিত পাঠ্যৰূপে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰে, কাৰণ ছাত্ৰসকলে মিঃ বৰুৱাৰ বহুমুলীয়া গ্ৰন্থখনি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিব। {{gap}}ঋগ্বেদৰ সম্পাদক আৰু টীকাকাৰ পণ্ডিত ৰমানাথ সৰস্বতী এম্-এ ডাঙ্গৰীয়াই লিখিছিল,— “আপোনাৰ বীৰচৰিতখনি সৰ্ব্বাঙ্গসুন্দৰ আৰু প্ৰথম শ্ৰেণীৰ হৈছে। আজি কালি অনুচিতভাৱে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰা ভট্টি- কাব্যৰ সলনি ইয়াক এফ এ পৰীক্ষাৰ পাঠ্য পুস্তক নিৰ্ব্বাচিত কৰা উচিত।” {{gap}}ভাৰতগৱৰ্ণমেণ্টৰ চেক্ৰেটৰী মিঃ চি-ই বাৰ্নাৰ্ড চি-এচ-আই চাহাবে কৈছিল,—“প্ৰাকৃত অংশৰ ব্যাখ্যা আৰু টীকাখিনিৰ কাৰণে সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীলৈ এই কিতাপখনি বিশেষ লাগতিয়াল হব।” {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> 1vjdtbalia4tne1g0tbz0b4dh81p43d 104 93224 265879 255108 2026-11-07T09:23:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীৰ সহচৰ।|১২১}}</noinclude> সংস্কৃত শ্লোক আৰু বাক্যাৱলীৰ যথাৰ্থ অৰ্থ গ্ৰহণ কৰি মিঃ বৰুৱাই এই জিজ্ঞাসা প্ৰবণতাকে উদ্দীপিত কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল। মিঃ বৰুৱাই এইটোও ঠাৱৰ কৰিছিল যে আধুনিক সভ্যতা আৰু জ্ঞানবিস্তাৰৰ লগে লগে আৰু তাৰ প্ৰভাৱত প্ৰাচীন গ্ৰন্থাদিৰ শ্লোক আদিৰ নতুন ভাবাৰ্থ আবিষ্কাৰ হোৱাটোও সম্ভৱ। মল্লিনাথ আদি টীকাকাৰৰ সৈতে য’তে মতভেদ হৈছে ত’তে তেওঁ যুক্তিৰে সেই মতভেদ সমৰ্থন কৰিবলৈ যত্নবান হৈছে। এই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাই কয়,—“ইয়াৰ কোনোবা বা সকলো যুক্তিতে যদি মোৰ ভুল হৈছে, আশা কৰো চিন্তাশীল ৰাইজে যেন মোৰ যত্নৰ প্ৰতি খৰ্গহস্ত নহয়, কাৰণ ভাৰতৰ প্ৰাচীন সাহিত্যৰ বিষয়ে বৰ্ত্তমান ভাৰতীয়সকলৰ যি বিষম উদ্যোগহীনতা দেখা গৈছে, তাক গুচাবলৈ এনে ধৰণৰ চেষ্টা আৰু যত্নহে একমাত্ৰ উপায়।” {{Gap}}সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীৰ সহচৰখনি যদিও সৰু, কাৰণ ইয়াত মাথোন উপৰোক্ত কাব্য কিখনিৰ আংশিক ৰূপেহে ব্যাখ্যা আছে, তথাপি ইয়াৰ প্ৰকৃত মূল্য বৰ বেচি। এই গ্ৰন্থব টাকাৰ প্ৰণালী আলোচনা কৰাৰ সূত্ৰে মিঃ চেচিল বেণ্ডেলে কয়, — "যিসকল ইউৰোপীয় পণ্ডিতে কোনো সংস্কৃত সাহিত্য পুথিৰ অৰ্থ লিখিছে তেওঁলোকে মাথোন ঠায়ে ঠায়ে এটি দুটি শ্লোকৰ অলপ ব্যাখ্যা দিয়ে, নাইবা সংস্কৃত টীকাকাৰসকলৰ টীকা টোকা তুলি দিয়ে। ভাৰতীয় সম্পাদকসকলে সেই প্ৰাচীন টীকাৰ ওপৰত আকৌ সুদীৰ্ঘল টাকা সংযুক্ত কৰি মূল গ্ৰন্থৰ ভাবাৰ্থ আৰু দুৰূহ কৰে। মিঃ বৰুৱাই এই দুই প্ৰথাৰ মাজেদি এটি লাগতিয়াল বাট উলিয়াইছে। তেওঁ মল্লিনাথ, অমৰসিংহ আৰু পাণিনিক নিৰ্ভুল বিবেচনা নকৰি মূল শ্লোক আৰু টীকাৰো ব্যাখ্যা দিছে৷ ইউৰোপীয় শিক্ষাৰ্থীৰ কাৰণে এই পন্থা বৰ লাগতিয়াল।” {{Gap}}মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ ব্যাখ্যাৰ প্ৰণালী অতি অভিনৱ আৰু মৌলিক আছিল। কোনো এটি শব্দ পালে তাৰ অৰ্থৰ অবনতি, আৰু<noinclude></noinclude> b3c489gd1zs13kqyjrzvz8q28624qv4 104 93225 265883 255109 2026-11-07T10:55:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> তাৰ পৰা যদি কোনো সামাজিক প্ৰথাৰ প্ৰচলন বা ৰূপান্তৰ অনুমান কৰিব পাৰি তাক তেওঁ ভালকৈ দেখুৱাইছিল। ' ৰঘুবংশ'ৰ ১ম সৰ্গত ‘অবৰোধ' শব্দটি পোৱাত মিঃ বৰুৱাই তাৰ বিষয়ে এইদৰে লিখিছে, “শব্দ- সমূহৰ বুৰঞ্জী আদিৰ পৰা অন্তলৈকে অনুসৰণ কৰি চোৱাটো বৰ উপাদেয় কাৰ্য্য, কাৰণ তাৰ পৰা নানান মূল্যবান তথ্য ওলাই পৰে; ইয়াৰ দ্বাৰা বহুত পুৰণিকলীয়া ভ্ৰম-বিশ্বাস হআৰু ধাৰণা গুচে, আৰু মানুহৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে জানিবলৈ এটি সুন্দৰ উপায় ওলায়। তাৰ উদাহৰণ এই 'অবৰোধ' শব্দটো। ৩ পূৰ্ব্বক 'ৰুধ, ধাতুৰ পৰা ইয়াৰ উৎপত্তি, ইয়াৰ আচল অৰ্থ হৈছে বাধোনৰ ভিতৰত থোৱাটো। কিন্তু এটি আলঙ্কাৰিক প্ৰণালীত ইয়াব অৰ্থ হল বাধোনত থোৱা ঠাই। তাৰ পাচত আৰু এপদ অগ্ৰসৰ হোৱাত ইয়াৰ অৰ্থ হল বাধোনৰ ঠাইত থকা বাসীন্দাৰ-সমূহ। যেহেতু আগৰ দিনৰ হিন্দু ৰমণীসকলে আজিকালিৰ হিন্দু তিৰুতাৰ দৰে ইচ্ছা- মতে ফুৰাচকা কৰিব নোৱাৰিছিল, অৱবোধৰ অৰ্থ হল অন্তঃপুৰৰ ৰমণী সকল। গোটেই সংস্কৃত নাটকৰ পৰা এই কথাযাৰৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়। তথাপি এই দৰে কোৱা মানুহো আছে যে মুছলমানসকলেহে ভাৰতত সৰ্ব্বপ্ৰথম পৰ্দা বা অবৰোধ প্ৰথাৰ অৱতাৰণা কৰে, তেওঁলোকে মুছলমানৰ আক্ৰমণৰ পূৰ্ব্বে অবৰোধ প্ৰথা যে ভাৰতবৰ্ষত আছিল এই কথাষাৰকে স্বীকাৰ কৰিব নোখোজে।” {{Gap}}ৰঘুবংশৰ ৪ৰ্থ সৰ্গৰ ৮১শ শ্লোকত লৌহিত্য আৰু প্ৰাগজ্যোতিষৰ উল্লেখ আছে,——''চকম্পে তীৰ্থলৌহিত্য তস্মিন্ প্ৰাগ্‌জ্যোতিৰেশ্বৰ:''। টীকাকাৰ মল্লিনাথে লৌহিত্য শব্দটোক স্ত্ৰীলিঙ্গবাচক বুলি ধৰিছে। কিন্তু লৌহিত্য- তট-জন্মধাৰী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ-সম্ভৱ আনন্দৰাম বৰুৱাই ভালকৈ জানি- ছিল যে মহানদ ব্ৰহ্মপুত্ৰ সদাই পুংলিঙ্গবাচকহে। তেওঁ এই শ্লোকটি বিষয়ে যি টীকা দিছিল তাৰ পৰা এইটো ভালকৈ বুজিব পাৰি যে তেওঁ অসমৰ পুৰাবৃত্ত উদঘাটনত নিযুক্ত হোৱা হলে অসমে সভ্যজগতৰ আগত<noinclude></noinclude> 961dq4vp1vognmvwameanodehmgsqva 104 93226 265886 255110 2026-11-07T11:03:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীৰ সহচৰ।|১২৩}}</noinclude> সুন্দৰৰূপে পৰিচয় পালে হয়। মিঃ বৰুৱাই লিখিছে,— “সাধাৰণ মানুহে লৌহিত্যক লুইত বুলি কয়, আৰু ইয়াৰ দ্বাৰাই অসম উপত্যকাৰ মাজেদি প্ৰবাহিত ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈকে বুজায়। প্ৰবাদ আছে, মাতৃহত্যাৰ পাচত পৰশু- ৰামৰ কুঠাৰ তেওঁৰ হাততে লাগি ৰ'ল, আৰু ব্ৰহ্মকুণ্ডত স্নান কৰি পাপমুক্ত হৰলৈ তেওঁ উপদেশ লাভ কৰে। পৰশুৰামে ব্ৰহ্মকুণ্ডত স্নান কৰিলে, আৰু উভতি আহোতে লগতে ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈখন লৈ আহিল। অসমত এই জনপ্ৰবাদ প্ৰচলিত আছে, আৰু ব্ৰহ্মকুণ্ডত কুঠাৰ-সংলগ্ন শোণিত ধৌত হোৱাৰ কাৰণে নৈখনিৰ নাম লৌহিত্য হৈছে। বৰ্ত্তমান গুৱাহাটীক প্ৰাগজ্যোতিষ বোলে, ই ভগদত্ত নৃপতিৰ ৰাজধানী আছিল। মল্লিনাথে ইয়াক এখন ৰাজ্য বুলি কোৱাত ভুল হৈছে, এতিয়াৰ দৰে আগেয়েও ই কামৰূপৰ সৰ্ব্ব প্ৰধান নগৰ আছিল।” {{Gap}}অসমগৌৰব আনন্দৰামৰ মুখে অসমৰ পুৰাবৃত্ত বৰ্ণনা শুনি বাস্তবিকে মন পুলকিত হৈ উঠে! {{gap}}“সংস্কৃত সহচৰৰ” টীকাবোৰত আনন্দৰামৰ বৰ মৌলিকতা প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁৰ টীকা-টীপ্পনিত চব্বিত-চৰ্ব্বণ নাছিল, বা অন্যে অৱলম্বন কৰা পথ তেওঁ অন্ধভাৱে অনুসৰণ নকৰিছিল। নিজে দকৈ যুক্তিতৰ্কেৰে গমি-পিতিকি চাইহে তাক তেওঁ গ্ৰহণ কৰিছিল বা খণ্ডাইছিল। আনন্দ- ৰামৰ এই আত্মসমালোচনাশীল প্ৰবৃত্তি আৰু যুক্তিপ্ৰিয়তা বাস্তবিকে বৰ প্ৰশংসনীয়, আৰু এই দুই গুণৰ সংমিশ্ৰণে ভাৰতত সংস্কৃত সাহিত্য অধ্যয়নৰ এটি নতুন যুগ প্ৰৱৰ্ত্তন কৰে। {{Gap}}“হিন্দু-হিতৈষিণী” নামে বঙ্গালী পত্ৰিকাত “সংস্কৃত সহচৰৰ” সমালোচনা ওলায়। তাত কোৱা হয়,— “সংস্কৃত সহচৰৰ যি উদ্দেশ্য গ্ৰন্থকাৰে স্পষ্টকৈ তাক অবতৰণিকাতে কৈছে। দেশীয় কৃতবিদ্যসকলে কি প্ৰণালীৰে সংস্কৃত আলোচনা কৰা উচিত তাক দেখুৱাই দিয়াই তেওঁৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য।”<noinclude></noinclude> 5nodkazxaer633k5sxra88guwp8que7 104 93228 265673 255112 2026-11-06T16:53:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই}}}} {{Gap}}Bhababhuti and his place in Sanskrit Lite- rature, with a Chronological Sketch of the Ramaic Drama.—1878. {{Gap}}মহাবীৰচৰিত্ৰৰ পাতনিত অঙ্গীকাৰ কৰা “ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই” নামে কিতাপ খনি ১৮৭৮ চনৰ ফেব্ৰুৱাৰী মাহত প্ৰকাশিত হয়। এই খনি সংস্কৃত সাহিত্য বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত এখনি বৰ লাগতিয়াল কিতাপ। এইটো সদাই আক্ষেপৰ কথা হৈ আছে যে, ভাৰতীয় পণ্ডিতসকলে সমালোচনা-পদ্ধতি অবলম্বন কৰি সংস্কৃত সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী ৰচনা কৰা নাই, আৰু কোনো প্ৰাচীন কবি বা গ্ৰন্থকাৰৰ বিষয়ে সম্যক আলোচনাও কৰা নাই। মোক্ষমূলাৰ, ওয়েবাৰ, ফ্ৰেজাৰ, মেকডনেল আদি ইউৰোপীয় পণ্ডিতে সংস্কৃত সাহিত্যৰ বুৰঞ্জী লিখিছে, ভাৰতীয় পণ্ডিতে তেতিয়ালৈকে সেই বিভাগত অগ্ৰসৰ হোৱা নাছিল। আনন্দৰাম বৰুৱাই সেই বিভাগৰ ৰচনাৰ পোনতে সূত্ৰপাত কৰে। {{gap}}আনন্দৰামৰ সকলোবিলাক গ্ৰন্থতকৈ বোধ কৰোঁ ভবভূতিৰ বিষয়ে এই ৰচনাথনিয়েই সবাতকৈ বেচি মৌলিক। ভবভূতিৰ কাল, ৰাম- সম্পৰ্কীয় নাটক, আৰু ভবভূতিৰ কাব্য আৰু লক্ষণৰ বিষয়ে যি মত মিঃ বৰুৱাই এই গ্ৰন্থত প্ৰকাশ কৰিছে, সেইবোৰ বৰ সাৰুৱা, অন্যান্য গ্ৰন্থকাৰ সকলে তাক বৰ আনন্দেৰে নিজৰ গ্ৰন্থাদিত উদ্ধৃত কৰি তাক সমৰ্থন কৰে, বা তাৰ দ্বাৰাই নিজৰ মত সমৰ্থন কৰায়।<noinclude></noinclude> hxwuuh5e03eadixbd17e3nr2gml5vnn 104 93229 265876 255113 2026-11-07T09:02:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{Gap}}মিঃ বৰুৱাই পোনতে ভবভূতিৰ ভাষাৰ লক্ষণৰ বিষয়ে আলোচনা কৰে। তেওঁৰ মতে ভবভূতিয়ে সংস্কৃত ভাষা আৰু সাহিত্যৰ ওপৰত অসাধাৰণ অধিকাৰ দেখুৱাই গৈছে; কবিৰ ভাষা উন্নত, কোবাল, প্ৰবাহযুক্ত অথচ সংযত। সেই দেখি কবিৰ সমসাময়িকসকলে তেওঁক বশ্যবাক্‌ আৰু শ্ৰীকণ্ঠ আদি উপাধিৰে ভূষিত কৰিছিল। ভবভূতিৰ ভাষা স্বাভাবিক, অথচ তেওঁ সেই ভাষা বহু শ্ৰম আৰু অধ্যবসায়ৰ বলেৰেহে লিখিবলৈ শিকিছিল। ভবভূতিয়ে কোনো গ্ৰন্থ লিখাৰ আগেয়ে বহুদিন সংস্কৃত সাহিত্য মনোযোগেৰে অধ্যয়ন কৰি ডাঙ্গৰ কবি হবলৈ ধাউতি কৰিছিল। এই বিষয়ে ইংৰাজী কবি মিণ্টনৰ সৈতে ভবভূতিৰ সাদৃশ্য আছে। বিশেষতঃ ভাষাৰ সৌন্দৰ্য্যৰ কাৰণে ভবভূতিৰ গ্ৰন্থাদি সকলোৱে অধ্যয়ন কৰা উচিত। মিঃ বৰুৱাই এই খিনিতে কয়, —“অতি অচিৰে আমাৰ দেশ বাসীসকলে চেক্সপীয়েৰ, বেকন, এডিচন, জনচনতকৈ দেশী ভাষা আৰু দেশী সাহিত্যৰ কাৰণে বেচি যত্ন কবিব।” {{Gap}}তাৰ পাচত মিঃ বৰুৱাই ভবভূতিৰ কাল নিৰূপণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁৰ মতে ভবভূতি খৃষ্টীয় পঞ্চম শতিকাৰ মানুহ। ইয়াৰ যুক্তিত তেওঁ কয়,—ৰাম সম্পৰ্কীয় সকলো নাটক ভবভূতিৰ নাটকৰ পাচত লিখা, কাৰণ ভবভূতিৰ নাটকৰ পৰা অন্যান্য ৰামিক নাটকত টোকা আছে, কিন্তু ভবভূতি-বচিত মহাবীৰ্চৰিত আৰু উত্তৰৰাচৰিত এই দুই ৰামিক নাটকত আনবিলাক বামিক নাটকৰ কোনো উল্লেখ বা টোকা নাই। হনুমন্নাটক, প্ৰসন্নবাঘৰ, উদাত্তৰাঘৰ, জানকীৰাঘব, কৃত্যৰাৱণ, ৰামাভিনন্দ, ৰামাভ্যুদয়, ৰাঘবানন্দ, ৰাঘব-বিলাস আৰু চলিতৰাম আদি ৰাম-সম্পৰ্কীয় নাটক ভবভূতিৰ মহাবীৰচৰিত আৰু উত্তৰ ৰামচৰিত্ৰৰ ওচৰত অশেষ প্ৰকাৰে ঋণী। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ভবভূতিকে ৰামিক নাটকৰ আদিগুৰু বুলি ঠাৱৰ কৰিছে। ভবভূতিৰ বাহিৰে অন্যান্য ৰামিক নাটকৰ পৰা দশৰূপ, সাহিত্যদৰ্পণ, কাব্য প্ৰকাশ আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ আদি<noinclude></noinclude> s0yiq0ryqtqex3y69h5x8zb16k9oz06 104 93230 265878 255114 2026-11-07T09:13:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই।|১২৭}}</noinclude> অলঙ্কাৰ-গ্ৰন্থত টোকা বা উল্লেখ আছে। সেইবোৰৰ পৰা মিঃ বৰুৱাই নানান যুক্তিৰে প্ৰমাণ কৰিছে যে এইবোৰ ৰামিক নাটক খৃষ্টীয় ষষ্ঠ শতাব্দীৰ পূৰ্ব্বে ৰচিত হব নোৱাৰে। তাৰ উপৰিও ভবভূতিয়ে মালতীমাধৱ নাটকত দুগৰাকী বৌদ্ধ থেৰী বা ভিক্ষুৰমণী — বুদ্ধৰক্ষিতা আৰু অবলোকিতা— অঙ্কিত কৰিছে। খৃষ্টীয় পঞ্চম শতিকাৰ পাচৰ পৰা ভাৰতত বৌদ্ধধৰ্ম্মৰ অৱনতি হৈ আহে। সেই দেখি সাহিত্যতো কোনো লেখকে বিদ্ৰুপ নকৰাকৈ সমাদৰে বৌদ্ধ চিত্ৰ আঁকা নাই। দণ্ডীৰ দশকুমাৰ চৰিতত বৌদ্ধ- ধৰ্মাবলম্বীসকলক যথাসাধ্য বিদ্ৰূপ কৰা হৈছে, বৌদ্ধ প্ৰভাৱত লিখা নাটকত ভবভূতিয়ে বুদ্ধৰক্ষিতা আৰু অবলোকিতাৰ ওপৰত এটাও বিদ্ৰূপৰ বাণ নিক্ষেপ কৰা নাই। {{gap}}তাৰ পাচত মিঃ বৰুৱাই ভবভূতি কবি কালিদাস আৰু আভিধানিক অমৰসিংহৰ সমসাময়িক হয়নে নহয় সেই বিষয়ে আলোচনা কৰে। জনশ্ৰুতি আছে বোলে ভৱভূতিও কালিদাস আৰু অমৰসিংহৰ দৰে ৰজা বিক্ৰমাদিত্যৰ নবৰত্ন সভাৰ পণ্ডিত আছিল। কিন্তু এই প্ৰবাদ মিছা। মিঃ বৰুৱাই নানা যুক্তিৰে প্ৰমাণ কৰি দেখুৱায় যে কবি ভবভূতি অমৰসিংহৰ পুৰ্ব্ববৰ্ত্তী কিন্তু কালিদাসৰ পশ্চাদ্বৰ্ত্তী। {{gap}}এই দৰে ভবভূতিৰ কাল নিৰ্ণয়ৰ পাচত মিঃ বৰুৱাই কবিৰ তিনখনি নাটকৰ আলোচনা কৰে, সেই অৰ্থে তেওঁ প্ৰত্যেক নাটকৰে অঙ্ক অঙ্ক কৰি তাৰ সাৰাংশ দি প্ৰত্যেকৰে সুকীয়া লক্ষণ দেখুৱাই দিয়ে। {{Gap}}ভবভূতিৰ মহাবীৰচৰিত্ৰত অযোধ্যাৰ সিংহাসন আৰোহণলৈকে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ গোটেই জীৱনবৃত্তান্ত বৰ্ণিত হৈছে। ৰামায়ণৰ প্ৰথম ছয় কাণ্ডৰ কথা ইয়াত আছে। ৰাৱণক বধি সীতাক উদ্ধাৰ কৰি সীতা লক্ষ্মণ সহ লঙ্কাৰ পৰা অযোধ্যালৈ শ্ৰীৰামচন্দ্ৰৰ পুষ্পক ৰথত যাত্ৰা বৰ্ণোৱা আছে। সেই ছলতে কালিদাসৰ দৰে কবি ভবভূতিয়েও প্ৰাচীন ভাৰতবৰ্ষ বৰ্ণোৱাৰ ছেগটো এৰা নাই। সেই দেখি এই নাটকখনি<noinclude></noinclude> 8dtuykm12dexdbxipujk4v3htjf7nqf 104 93231 265889 255132 2026-11-07T11:11:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265889 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১২৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> প্ৰাচীন ভাৰতৰ ভৌগোলিক মীমাংসা কৰাতো বিশেষ লাগতিয়াল। মলয়াচল, বিন্ধ্য, মাল্য, কাবেৰী, নীলগিৰি আদি ঠাইৰ যথাযথ নিৰ্দেশ কৰি- বলৈ ইয়াত সহায় পোৱা যায়। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মতে ভবভূতিৰ প্ৰথম নাটকখনি এই কাৰণে লাগতিয়াল যে, ইয়াৰ পৰা ভাৰতৰ প্ৰাচীন সামাজিক অৱস্থা, ঘাইকৈ তিৰুতাসকলৰ অৱস্থাৰ বিষয়ে জানিব পাৰি। এতিয়াৰ দৰে তেতিয়াও তিৰুতাসকলৰ সুকীয়া টোল আছিল, বয়সস্থা মহিলাসকলে ৰাইজৰ আগত মুকলিভাবে ওলাই-সোমাই নুফুৰিছিল, এতিয়াৰ দৰে তেতিয়াও নাৰীসমাজ পুৰুষৰ সমকক্ষ নাছিল। {{gap}}ভবভূতিৰ দ্বিতীয় ৰামিক নাটক হৈছে উত্তৰৰাচৰিত। ইয়াক মহাবীৰচৰিত্ৰৰ উপসংহাৰ বুলিলেও সৰহ কোৱা নহয়। এই নাটক খনিত সীতাৰ বনবাসৰ পৰা আৰম্ভ কৰি দ্বাদশ বছৰৰ পাচত ৰামৰ সৈতে সীতাৰ পুনৰ্মিলন, আৰু অযোধ্যাৰ সিংহাসনত সপত্নীক ৰামৰ আৰোহণ আদি সকলো বৃত্তান্ত অঙ্কিত হৈছে। বনত থাকোতে লৱকুশ নামে সীতাৰ দুটি পুত্ৰসন্তান লাভ, বাল্মীকিৰ ওচৰত লৱকুশৰ ধনুৰ্ব্বিদ্যা শিক্ষা আদি দৃশ্য অতি মনোমোহাকৈ নাটকত বৰ্ণিত হৈছে। ভবভূতিৰ নাটকৰ বিশেষত্ব এই যে, মূল ৰামায়ণৰ আখ্যানত ৰামৰ সৈতে সীতাৰ মিলন সংঘটিত হোৱা নাই, বাম আৰু তেওঁৰ প্ৰজা অমাত্যবৰ্গৰ সম্মুখত সীতা বসুমতীৰ গৰ্ভত প্ৰবেশ কৰে, কিন্তু ভবভূতিয়ে ৰাম সীতাৰ পুনৰ্মিলন ঘটাইছে। অযোধ্যা- বাসী সীতাৰ সতীত্বৰ বিষয়ে নিশ্চিন্ত আৰু সন্দেহহীন হোৱাত ৰামে অতি আনন্দেৰে সন্তান সহ সীতাক পুনৰ গ্ৰহণ কৰে আৰু উভয়ে মহাসুখে প্ৰজা পালন কৰে। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মতে এই নাটকখনি বেচি ঘটনাসম্বলিত নহয়, ইয়াক নাট্যিক বা অঙ্কীয় কাব্য বুলিলেহে ঠিক হয়। ই নাট্য সাহিত্যৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট গ্ৰন্থৰ শাৰীত সোমাব নোৱাৰে। তথাপি ইয়াৰ ভাষা বৰ<noinclude></noinclude> 3gvgpmdseud7u0eqgku7yf8iig0688s 104 93232 265890 255133 2026-11-07T11:20:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265890 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভৱভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই।|১২৯}}</noinclude> মনোহাৰী, ইন্নাৰ বিষয় বা আখ্যানভাগ বব হৃদয়গ্ৰাহী আৰু চৰিত্ৰ বিলাকো ভালকৈ ফুটি ওলাইছে। {{gap}}ভবভূতিৰ তৃতীয় নাটক হৈছে মালতীমাধব। ইয়াৰ আখ্যানভাগ কবিৰ নিজৰ কল্পনা- প্ৰসুত। সংস্কৃত সাহিত্যত ভবভূতিৰ মালতীমাধবৰ ঠাই অতি ওথ। ইয়াৰ আখ্যানৰ সাৰাংশ এই — পদ্মাৱতী নগৰৰ ৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ কন্যা মালতী। বিদৰ্ভৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ পুতেক মাধব পদ্মাৱতী নগৰত ছাত্ৰৰূপে থাকোতে মালতীৰ প্ৰণয়াকাঙ্ক্ষী হয়। মালতী আৰু মাধবৰ প্ৰণয়ৰ কাহিনীৰ লগে লগে মাধৱৰ বন্ধু মকৰন্দ আৰু ৰজাৰ বন্ধু নন্দনৰ ভইনীয়েক মদয়ন্তিকাৰ প্ৰেমচিত্ৰও অঙ্কিত হৈছে। ৰজাৰ ইচ্ছা মালতীয়ে নন্দনক বিয়া কৰায়। ৰজাই এই প্ৰস্তাব মালতীৰ পিতাকৰ আগত দাঙ্গি ধৰাত মালতীৰ পিতাকে কয়, “নিজৰ কন্যাৰ ওপৰত মহাৰাজৰ যথেষ্ট অধিকাৰ আছে।” এই বচনৰ অৰ্থ দুটি। ইয়াৰ পৰা ৰজাৰ প্ৰস্তাৱত মন্ত্ৰীৰ সম্মতি অসম্মতি দুয়োকে পোনাব পাৰি। কাপালিক অঘোৰঘণ্ট আৰু কাপালিকী কপালকুণ্ডলাৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী কিছুক্ষণলৈ মাধবৰ হস্তান্তৰ হয়। মালতী আৰু নন্দনৰ বিবাহৰ আয়ো- জন চলিব লাগিছে। মাধবৰ বন্ধু মকৰন্দই চক্ৰান্ত কৰি সকলো আয়ো- জনৰ উদ্দেশ্য ব্যৰ্থ কৰি দিলে। মকৰন্দই মালতীৰ সাজপাৰ পিন্ধি দৰাৰ লগত মালতীৰূপে বিবাহিতা হল। অবশেষত বুদ্ধৰক্ষিতা আৰু অব- লোকিতা নামে দুগৰাকী বৌদ্ধ সন্ন্যাসিনীৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী আৰু মাধবৰ শুভমিলন সম্পন্ন হল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মতে মালতীমাধব প্ৰকৰণ ভবভূতিৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ নাটক। নাটকৰ আদিৰ পৰা অন্তলৈকে ঘাই ভাব হৈছে প্ৰণয়, আৰু ভবভূতিৰ এই প্ৰণয়-অঙ্কন অতি সুনিৰ্ম্মল, বিশুদ্ধ আৰু অশ্লীলতাবৰ্জিত হৈছে। মালতী- মাধবৰ পৰস্পৰ প্ৰণয় বৰ সুপবিত্ৰভাৱে আঁকি দেখুৱা হৈছে। মালতী- মাধব নাটকত উচ্চবংশৰ মহিলাসকলৰ বিবাহৰ সাজসজ্জাৰ ভাল বৰ্ণনা<noinclude></noinclude> 3sx8yqgpg1t03tpi1ragrok9taznl61 104 93509 265801 255667 2026-11-07T02:58:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265801 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৬৪|আনন্দৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> Palit, and placed himself under the treatment of the best allopathic, homeopathic, and ''Ayurvedic'' physicians of the day. But even their united efforts failed to cure that fell disease. Mr. Borooah passed away in the afternoon of the 19th January, 1889. {{gap}}'''Literary Works.''' Mr. Borooah's literary career spread over a period of twelve years only; and considering the shortness of the period, the character of his productions, both in their qualitative and quantitative aspects was simply marvellous. His ''English-Sanskrit Dictionary'' appeared in three volumes between 1877 and 1880, and for many years it was the only work of its kind written by an Indian. On the completion of this magnum opus, Mr. Borooah was congratulated from all quarters. including among them the illustrious names of Lord Northbrooke, Governor-General of India, and Prof. F. Max Muller. To the second and third volumes of his Dictionary Mr. Borooah prefixed two other original and useful works, viz, his ''Higher Sanskrit Grammar'' and ''Ancient Geography of India'' respectively. {{Gap}}This was followed by an edition of Bhavabhuti's ''Mahaviracharitam'' with Mr. Borooah's lucid commentary in Sanskrit called ''Janakirambhasya'' after his beloved brother Janakiram Borooah. Mr. Borooah's next literary ventures were, first, a critical dissertation named, ''Bhavabhuti and his place in Sanskrit Literature'', which contained an exhaustive treatment of the Ramaic drama besides Bhavabhuti and his age; and secondly, ''A Companion to the Sanskrit-reading under-graduates''<noinclude></noinclude> 7k7q7rza1krqtrtt6638tocfdb6l9j4 104 93517 265796 255677 2026-11-07T01:25:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265796 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭২|আনন্দৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> by the maddening name; the waving fringes of the punkah go and come to the tune of the name Anundo- ram Borooah. The coolie drops his rope, and the poet, righteously indignant, lays his hands on anything he gets in the room, a brush or boot, or fragments of carbolic soap, or fat law-volumes; but when he is about to hurl these sleep-breaking missiles at the undutiful punkhapuller,— {{Block center|<poem>There seems, as if, by fiends posses, Mosquitoes with infernal hum To iterate Anundoram.</poem>}} {{gap}}The mystic name of the Indian Civil Servant becomes inseparable even from the poet's dreams. He sees a battle, and the thundering drums thunder forth 'Anundoram! Anundoram! The foes are vanquished and routed, and the victors are welcomed by tripping maidens at the city-gate who with lutes and palm-branches sing the praises of the magical name Anundoram Borooah. {{gap}}The poet passes on to a second dream. Dr. (after- wards Sir) William Hunter was appointed by the Government to fix the spellings of Indian place-names, and through his suggestions Ayodhya and Kanhpur were changed to Oude and Cawnpore. But our poet wants to utilise the phonetic attainments of Dr. Hunter in a more befitting manner,— {{Block center|<poem>O mighty Hunter LL.D., For I have work, more fit for thee, The hour is come, and thou the man, Who canst, although none other can, Resolve this tough conund(e)rum, How shall we spell Anundoram?</poem>}}<noinclude></noinclude> b5ec04eaf9kub2bby7wl49j74vvhy0a 104 93540 265797 255718 2026-11-07T01:36:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265797 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৭৩}}</noinclude> {{Gap}}The learned etymologist, in acknowledgment of his incapacity to fix the spelling of Anundoram Borooah's name sinks down and vanishes. But there appears before the poet a second shape,— {{Block center|<poem>But, hist!—what second shape doth rise? What prescient tremor fills my breast? O, joy, beyond expression blest, Borooah's self I recognise!</poem>}} {{Gap}}Mr. Borooah meets the poet on the common plat- form of humanity. There is nothing strange and eccentric about his manners, he accepts the usual social amenities from his host the poet. Then the poet makes a very pertinent query regarding the tact with which Mr. Borooah overcame his age disqualification in the I. C. S. Examination,— {{Block center|<poem>You know, my Nundy, tattlers say, That ere you passed the other day, You played a horoscopic hoax On our good easy English folks, By dropping out an awakward year In counting up your age's sum, (The evil-speaking "Pioneer" Thus libelleth Anundoram)</poem>}} {{Gap}}The proud possessor of the astounding name melts into thin air by dropping from his lips only one sylla- ble,--'mum'; and the poets' grief knows no bounds,— {{Block center|<poem> Where art thou fled, my friend, my chum? Anundoram! Anundorum!</poem>}} The poem ends with a pathetic note in the conclu-<noinclude></noinclude> rwtryfpbsgmlmifp6lj6n83t8hbd1ws 104 93541 265798 255719 2026-11-07T01:45:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265798 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> ding stanza. The jarring name assails the peace of the poet,⸺ {{Block center|<poem>No charm will drive the pest away, In vain I struggle for release, The victim of a new disease, To wit, Borooah on the brain</poem>}} {{gap}}The poet, a victim of the strange malady "Borooah- on-the brain" courts a premature grave, and requests his friends to raise a tablet, and thereon to engrave the Lest his friends piteous tale of one who died so young. might not properly carry out his wishes the poet supplies his own epitaph,⸺ {{Block center|<poem>Here rests, by trouble vexed no more, The bard of Sab-se-chota-pore; He lived beloved, he died demented, Killed by a name of sound more wild That e'er was for a forktailed child In Pandemonium invented! Time was he trotted a merry note; Now death has stilled his tuneful throat, Has bid his lyric lips be dumb; Woe worth the day that weird sound smote On his astounded tympanium! Then traveller, pause, let fall a fear, And backward read recorded hear, The name of doom, the name of fear, Anundoram, Anundoram, The king of sounds, uncouth and queer, Of all that can revolt the ear, Cacophonous compendium Anundorum Borooah, Anundoram, Anundoram,</poem>}} {{right|Anundoram Borooah!}}<noinclude></noinclude> fuqgzf23dq1abbdkqnujpo5gcnw9lvu 265799 265798 2026-11-07T01:46:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265799 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> ding stanza. The jarring name assails the peace of the poet,⸺ {{Block center|<poem>No charm will drive the pest away, In vain I struggle for release, The victim of a new disease, To wit, Borooah on the brain</poem>}} {{gap}}The poet, a victim of the strange malady "Borooah- on-the brain" courts a premature grave, and requests his friends to raise a tablet, and thereon to engrave the Lest his friends piteous tale of one who died so young. might not properly carry out his wishes the poet supplies his own epitaph,⸺ {{Block center|<poem>Here rests, by trouble vexed no more, The bard of Sab-se-chota-pore; He lived beloved, he died demented, Killed by a name of sound more wild That e'er was for a forktailed child In Pandemonium invented! Time was he trotted a merry note; Now death has stilled his tuneful throat, Has bid his lyric lips be dumb; Woe worth the day that weird sound smote On his astounded tympanium! Then traveller, pause, let fall a fear, And backward read recorded hear, The name of doom, the name of fear, Anundoram, Anundoram, The king of sounds, uncouth and queer, Of all that can revolt the ear, Cacophonous compendium Anundorum Borooah, Anundoram, Anundoram,</poem>}} {{Center|Anundoram Borooah!}}<noinclude></noinclude> cozl3l1loluhahgxpw2zjslks6n4hoq 104 93542 265800 255720 2026-11-07T01:54:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265800 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৭৫}}</noinclude> {{Gap}}We have at present no means to know whether Mr. Borooah had ever read this attempt to have innocent fun at the expense of his name. The book was published in 1895, six years after the death of Mr.Borooah, but the poem might have been published in some periodical during Mr. Borooah's life-time. The poet was assured to some extent of the presence of an unsuspected vein of humour in the great Sanskritist, who,being a poet of no mean order himself and a deeply read student of Eastern and Western literature would have taken the whole performance good-humouredly. The poem seems to indicate that Mr. Borooah was an object of great interest and popularity in the circle of his civilian colleagues. When the poet sees the vision of Mr. Borooah in his dream {{Block center|<poem>He smiles upon me, calls me 'pal' That peerles's name's original In mould coporeal confest; He deigns with me to talk and jest: To chaff, drink pegs, and all the rest. As man does with his brother man.</poem>}} {{Gap}}All this tends to show that Mr. Borooah was not an unsociable bibliophile as he has been supposed to be.The reference to the 'horoscopic hoax' that Mr. Borooah was said to have played upon the easy-going countrymen of the poet, and which was the subject of comment in the columns of the Pioneer shows how great an interest had centred round this intellectual prodigy from Assam. While a whole poem has been woven round the mystic associations of such oriental names<noinclude></noinclude> 4ko3gsalrxoekuq341biyuy5i3deabv 104 93565 265808 255767 2026-11-07T03:34:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265808 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৮১}}</noinclude> লগৰীয়া সকলক চেৰ পেলাই ওখ টিঙ্গত উঠি সন্তানসকলৰ কাৰ্য্যকলাপাদি চাই নয়নৰ পৰিতৃপ্তি সাধন কৰিছিলোঁ। কিন্তু এতিয়া মোৰ সেই দিন নাই, মোক সহৃদয়ে পূজোঁতাসকলৰ সংখ্যা এতিয়া আঙ্গুলীৰ আঁকত লেখ লব পৰা হৈছে। আজি কেবছৰ মান হল মোৰ এজন সুপুত্ৰ জন্মিছিল, মোক পূজিবৰ অৰ্থে তেওঁ জীৱন অৰ্পি প্ৰাণ-টাঁকি লাগিছিল। তেৱেঁই হৈছে আনন্দৰাম বৰুৱা। তেওঁ ইংৰাজী, ফ্ৰেঞ্চ, লেটিন, গ্ৰীক, আদি ভাষাতো পাৰদৰ্শিতা লাভ কৰিছিল, তথাপি মোক তেওঁ সকলোতকৈ ভাল পাইছিল। বিদেশী আৰু দেশীসকলৰ মাজত মোৰ আলোচনা বঢ়াবৰ হকে, নানান পুথি পাঁজি লিখি তেওঁ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল। তেওঁৰ যত্নৰ বলতহে আজিও মোৰ অস্তিত্ব ৰৈছেগৈ, আজিও মই দেৱভাষা বুলি জগতৰ মাজত চিনাকি দিব পাৰিছোঁ। আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নিচিনা সজ আৰু কৃতী পুত্ৰ এটি লাভ নকৰা হলে মোৰ দুখ কুলাই-পাচিয়ে নধৰিলে- হেঁতেন। গতিকে তেওঁ মোৰ সুযোগ্য পুত্ৰ। তেওঁৰ সোনৰ মূৰ্ত্তি এটি ইয়াত থকাৰ কাৰণে আচৰিত নহবা। তেওঁত মই আৰু আশা কৰিছিলোঁ কিন্তু কালৰ কুটিলা গতিত পৰি তেওঁ অকালতে মৃত্যুৰ গৰাহত পৰিল। হায় বিধি!” এই বুলি কোৱাত তেওঁৰ চকুয়েদি জৰ্জৰকৈ লো ববলৈ ধৰিলে। তেওঁনো কোন মোৰ বুজিবলৈ এক ধনিষ্ঠামানো বাকী নাথা- কিল। ম‍ই বুজিলোঁ সেই বৃদ্ধা মহিলা গৰাকীয়েই সংস্কৃত ভাষা, বৰ্ত্তমান এনে শোচনীয় অৱস্থাত নিপতিত। {{gap}}সেই বৃদ্ধাৰ পৰা বিদায় লৈ দুখোজমান আহোঁতে মই আন এগৰাকী তিৰুতাৰ খোটালী পালোঁগৈ। তেওঁৰ অৱস্থাও তেনেই শোচনীয়, দেখিলে পানীত-হাঁহ নচৰা। তেওঁৰ খোটালীতো কেইবাটা মুৰ্ত্তি আছিল, যেনে ভাস্কৰবৰ্ম্মী, শঙ্কৰদেৱ, মাধৱদেৱ, অনন্ত কন্দলি, ৰাম সৰস্বতী, জয়মতী, প্ৰতাপসিংহ স্বৰ্গদেৱ, ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ, লাচিত ফুকন, বাজমন্ত্ৰী পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহাই, আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকন, আনন্দৰাম বৰুৱা, গুণাভিৰাম<noinclude></noinclude> sp5y8lvacoj6x509emun86h5bwkdp75 104 93566 265810 255768 2026-11-07T03:40:47Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265810 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> বৰুৱা, জগন্নাথ বৰুৱা প্ৰভৃতি। সেই সকলৰ শাৰীতো আনন্দৰাম বৰুৱাৰ মুৰ্ত্তিটি দেখি মই বৰ আচৰিত হলো। মনে মনে ভাবিলোঁ— “আনন্দৰাম বৰুৱা বিলাতলৈ গৈ চিভিলিয়ান হল, সংস্কৃত ভাষাৰ উন্নতি সাধি জগতত অক্ষৰ কীৰ্ত্তি থাপিলে, কিন্তু আমাৰ অসমতো একো উপকাৰ নাসাধিলে। তেন্তে অসম-মাতৃৰ উন্নতি সাধোঁতা সন্তান সকলৰ মাজত তেওঁ কিয় ঠাই পালে?” {{Gap}}মোৰ মনৰ খুদুৱনি নিবাৰিৱৰ অৰ্থে সেই তিৰুতা গৰাকীক ওপৰত কোৱাৰ দৰে প্ৰশ্ন কৰিলোঁ। তেওঁ কলে, —“বোপা, সজ কৈছা। তেওঁ চিভিলিয়ান হল, মোৰ একো উন্নতি নাসাধিলে। কিন্তু মুখ উজ্জ্বল হল কাৰ? তেওঁৰ গুণতেই মই ভনীসকলৰ আগত এতিয়াও গপাই কব পাৰো মোৰ এজন চিভিলিয়ান পুত্ৰ জন্মিছিল। তেওঁ পুথি-পাঁজিবোৰৰ পৰাই মই সভ্য জগতত চিনাকী দিব পাৰিছোঁ। সকলোৱে জানে, যি জনে মৃতকল্প দেৱভাষা সংস্কৃতক পুনৰ সঞ্জীবিত কৰিবৰ অৰ্থে প্ৰাণ উছৰ্গা কৰিছিল, সেই মহামতি আনন্দৰাম বৰুৱা অসম দেশৰে মানুহ। মোৰ আজি-কালিৰ সম্ভানৰ বিশেষ একো খ্যাতি নাই, মই আনন্দৰ খ্যাতিৰেই খ্যাতি লাভ কৰিছোঁ। তেওঁৰ দ্বাৰাই আন সকলে এতিয়া ফট্‌টীয়াকৈ বুজিব পাৰিছে যে অসমীয়াৰ মাজতো আনন্দৰাম বৰুৱাৰ নিচিনা প্ৰতিভাশালী স্বাধীনচেতা আৰু বিদ্যানুৰাগী পুৰুষ ওলাব পাৰে। তেওঁ মোব অদ্বিতীয় সন্তান, মোৰ পুত্ৰ সকলৰ ভিতৰত প্ৰথম চিভিলিয়ান, প্ৰথম ব্যাৰিষ্টাৰ, প্ৰথম ডিষ্ট্ৰিক্ট্ মাজিষ্টেট, গতিকে তেওঁৰ দ্বাৰা পোনপাকে মোৰ বিশেষ উন্নতি সাধিত নহলেও আওপাকে অশেষ উপকাৰ সাধিত হৈছে। তেওঁৰ আৰ্হি-চৰিত্ৰই মোৰ শত শত সন্তানক সুপথ দেখুৱাইছে। মোৰ ভবিষ্যৎ খ্যাতি আৰু উন্নতিৰ বীজ তেৱেই সিঁচিলে, উচ্চশিক্ষাৰ আৰ্হিৰ বাট পোনতে তেৱেঁই চিকুনালে। ম‍ই ভাবিছিলো ভাটী বয়সত তেওঁ মোৰ উন্নতিৰ অৰ্থেও প্ৰাণমন সঁপিব। এই আপাৰ আগন্তুকো মিলিছিল,<noinclude></noinclude> lmqsyx7728qxffqasy4ze8i40wawvzg 4 94358 265639 265587 2026-11-06T15:06:26Z হানিফ আলী 1925 /* কিতাপৰ তালিকা */ + 265639 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] (দিম্পল দাস) #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] (নৰুনা বৰুৱা) #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]] #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] (মৌচুমী দাস) #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]] #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] ibyzw55zzd005mf5pnfl8iss17u8af2 104 95135 265802 265193 2026-11-07T03:03:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265802 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২১}}</noinclude>অনুবীক্ষণ আক অন্তৰদৰ্শী জ্যোতি ( এক্সৰে ) প্ৰকাশক যন্ত্ৰ। এনে নহলে বুকুত চুঙা দি বা আন প্ৰকাৰে ৰোগ নিৰ্ণয় কৰা সম্ভৱ নহয়। {{gap}}অসমত দিনক দিনে এই ৰোগ বাঢ়িব ধৰিছে, তাত কোনো সন্দেহ নাই, তাকো সকলোৱে জানে। আন কথাকে নকওঁ, গুৱাহাটীৰ দৰে সদৰ ঠাইৰ চৰকাৰী ডাক্তৰখানা এখনত এক্সৰে যন্ত্ৰ এটিও নাই। তাৰ কাৰণ গবৰ্ণমেণ্ট উদাসীন আৰু সেই উদাসীনতাৰ মূল কাৰণ, অসমত ভালকৈ খোৱ৷ পিন্ধা, থকা মিলাৰ সুবিধা পোৱা ইংৰাজ সকলক সেই ৰোগে ছুব পৰা নাই। দুটি এটিৰ স্বাস্থ্যলৈ চাই অলপ সন্ধেহ উপস্থিত হলেই, তেওঁলোকে চিকিৎসাৰ কাৰণে ভিয়েনা আদি ঠাইৰ সেই ৰোগৰ তত্ত্ববিদ ডাক্তৰৰ ওচৰ পায়গৈ, মৰণ কেৱল দুখীয়া অসমীয়াৰ। চিকিৎসাৰ কথাকে নকওঁ, ৰোগ নিৰ্ণয় হয় মানে ৰোগীৰ মৃত্যু সুনিশ্চিত হয়। আৰু ইতিমধ্যে নিৰপৰাধী পৰিয়ালৰ দুই এটিকো ব্যাধিগ্ৰস্ত কৰি থয়। অফিছৰ কৰ্ম্মচাৰীৰ ভিতৰতে বহুতে নজনাতে আৰু কিছুমানে জানি ও সত্য গোপন কৰি কোনোমতে কাম চলাই থাকে, কিন্তু সহকৰ্মী সকলে ঘনিষ্ট ভাৱে কাম কৰিব লগীয়া হোৱাত তেওঁ লোকৰোঁ ৰোগ সঞ্চাৰৰ আশঙ্কা বাঢ়ি যায়। এই ৰোগৰ কীটানু আছে। শৰীৰ দুৰ্ব্বল পালেই তাৰ এঠাইত সেই কীটানুৱে আশ্ৰয় লয়। আশ্ৰয় লওতেই ধৰিব পাৰিলে কীটানু মাৰা বা গুচোৱাৰ সহজ উপায় আছে। ধৰিব নোৱাৰিলে বা মাৰিব নোৱাৰিলে ওপৰৰ পৰা খাই খাই লাহে লাহে তললৈ সোমাই গৈ ক্ৰমে সংখ্যা বঢ়ায় আৰু শেহত ঠাই বহলাই লয়। আদিতে কাঁহ, কঁক, সামান্য জ্বৰ ইত্যাদি হয় আৰু বিশ্ৰাম লৈ সেই ৰোগৰ চিকিৎসা কৰিলে ভাল পায় আৰু পুনৰ নিজ কামত প্ৰবৃত্ত হয়। কিন্তু কীঁটানুৱে নিজ কাৰ্য্য কৰিয়েই থাকে। {{gap}}সেই অৱস্থাত ৰোগীয়ে নিঃসন্দেহে ঘৰে পৰে চলাচল কৰি থাকে আৰু থু আৰু নিশ্বাস প্ৰশ্বাসত কীটানু আনত প্ৰৱেশ কৰায়, কাৰণ ই<noinclude></noinclude> jq9stup76ptuly7fjq04u4xiz2620uc 104 95136 265805 265194 2026-11-07T03:15:07Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265805 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২২|দেশভক্ত তৰুণ ৰাম ফুকন|}}</noinclude>সংক্ৰামক ব্যাধি। এই আদি অৱস্থাতেই ৰোগীক সকলোৱে ভয় কৰি চলা উচিত। {{gap}}কলেৰা আদি ৰোগ হোৱা মাত্ৰেই প্ৰকাশ পায়, গতিকেই তাৰ চিকিৎসা সহজ সাধ্য আৰু হয় ভাল, নহয় মৃত্যু আনৰ প্ৰাণৰ আশঙ্কা সৰহ দিন নাথাকে, কিন্তু যক্ষ্মা ৰোগৰ কথা সুকীয়া। ই অজাচিত ভাৱে আশ্ৰয় লয় আৰু অজাচিত ভাৱেই নিজৰ আৰু লোকৰ মনত সন্দেহ উপস্থিত নকৰাকৈ কাৰ্য্য কৰে, শেষত ভয়ঙ্কৰ বিকট মূৰ্ত্তি ধৰি ওলায়। {{gap}}যক্ষ্মা ৰোগ অতি ভয়ঙ্কৰ কাৰণ এই ৰোগৰ সঞ্চাৰ হলে কোনো দিন যে ৰোগ বা ৰোগীৰ অন্ত পৰিব নিশ্চয়তা নাই। এবছৰ, দুবছৰ, তিনি বছৰ প্ৰায়ে চলা দেখা যায়, কিন্তু দহ বছৰলৈকে চলাও প্ৰমাণ পোৱা গৈছে। আত্মীয় স্বজন বন্ধু বান্ধৱৰ ভিতৰত চলা চল কৰি ফুৰিব পৰা হৈয়ো বহু দিন থাকে, সেই অৱস্থাত ৰোগ সঞ্চাৰৰ আশা বহুত পৰিমাণে থাকে। {{gap}}কিন্তু ডাক্তৰি মতে ই কলেৰা, টাইফয়েড, বসন্ত আনকি হুপিং কঁফ, শিয়াল গালা, ইনফ্লুয়েঞ্জা আদি ৰোগতকৈ সংক্ৰামক নহয়। অলপ সাৱধানকৈ চলিলে যক্ষ্মা ৰোগীক নিঃসন্দেহে নিজ ঘৰতে ৰাখি চিকিৎসা কৰাব পাৰি, কেৱল ৰোগী নিজেই ভালদৰে অনুভৱ কৰিব লাগে যে, তেওঁ সেই ৰোগ গ্ৰস্থ। এই কথা আচলতে অনুভৱ কৰা ৰোগীৰ সংখ্যা খুব কম। ফলত লৰা ছোৱালীৰ লগত খেলি মেলি ফুৰে য’তে ত’তে থু পেলায়। এই ৰোগীৰ থু মল-মুত্ৰ আদিত কীটানু থাকে আৰু তাৰ পৰা ৰোগৰ সঞ্চাৰ হয় আৰু সেই ৰোগ গ্ৰস্ত লোকৰ নিশ্বাস প্ৰশবাসতো কীটানু থাকে। গতিকেই যক্ষ্মা ৰোগী ঘৰত থাকিলে তেওঁৰ থকা কোঠালী বেলেগ কৰি দিয়া নিতান্ত উচিত। তালৈ লৰা-ছোৱালীক বৰকৈ অহাযোৱা কৰিব দিয়া উচিত নহয়। {{gap}}সেই কোঠালীত থু আদি পেলোৱাৰ সুকীয়া বন্দোবস্ত কৰিব লাগে, সেই বিলাক সাৱধানে গুচাই পাত্ৰ ভাল দৰে পৰিষ্কাৰ ৰখা<noinclude></noinclude> m88maiterdqqxgzkkaorl24e37c82sm 104 95137 265806 265195 2026-11-07T03:25:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265806 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৩}}</noinclude>উচিত। থকা ঠাই নিতৌ কীটানু মাৰক ফিনাইল আদি পৰিষ্কাৰক বস্তুৰে ধুব লাগে, নিজৰ কাপোৰ সদায় পৰিষ্কাৰ কৰি ৰাখিব লাগে আৰু লাগে শোৱা কোঠালীত সদায় বতাহ চলাচলৰ ব্যৱস্থা। ৰ’দ পেলোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিব পাৰিলেতো অতি উত্তম হয়। ৰোগীয়ে সৰহ ভাগ ঘৰত নাথাকি, বাহিৰৰ ৰ’দ বতাহ লগা ঠাইত থাকিব পাৰিলে ৰোগীৰ বিশেষ উপকাৰ হয়। {{gap}}সূৰ্য্যৰ উত্তাপে ৰোগীৰ শৰীৰত কীটানু মাৰকৰ বিশেষ ক্ৰিয়া কৰে, গতিকেই সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি সেই ৰোগৰ পক্ষে বিশেষ উপকাৰী। সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি যথেষ্ট পৰিমাণে পোৱাৰ সুবিধা নাথাকিলে যন্ত্ৰৰ দ্বাৰাই সেই ধৰণৰ ৰশ্মি প্ৰস্তুত কৰাই শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰাব লাগে। {{gap}}এই ৰোগৰ আন নাম ক্ষয় ৰোগ কাৰণ ৰোগ সঞ্চাৰৰ লগে লগে শৰীৰ বলবীৰ্য্য লাহে লাহে ক্ষয় পায়। সেই অৱস্থাত সহবাস সৰ্ব্বতো ভাৱে বৰ্জ্জনীয়। ধাতু ক্ষয় এই ৰোগৰ মূল কাৰণ আৰু ৰোগ সামান্য হলেও ধাতু ক্ষয় সুনিশ্চিত প্ৰাণ নাশক। {{gap}}ৰোগী নিজেই এই বিষয়ে সাৱধান হোৱা উচিত আৰু আনে ও দঢ়াই কৈ সাৱধান কৰি দিয়া উচিত। ৰোগ আচলতে নহলেও ৰোগ হৈছে বুলি ধৰি লৈ চলিব পৰাই এই বিষয়ে উত্তম ব্যৱস্থা। এই ৰোগ নহলেও তাৰ চিকিৎসা কৰিলে বা সেই ৰোগৰ পথ্যাদি খালে উপকাৰত বাহিৰে অপকাৰ নহয়। {{gap}}ৰোগী সেই ৰোগ হোৱা বুলি প্ৰায়ে বিশ্বাস কৰিব নোখোজে। গতিকেই সেই বিষয়ে সাৱধান নহয় আৰু লাগি ভাগি চিকিংসা নকৰাৰ ফলত বেমাৰ বাঢ়ি গৈ থাকে। যেতিয়া সকলোৱে জনা হয়, তেতিয়া ৰোগ প্ৰশমনৰ উপায় নাথাকে। আহাৰ-বিহাৰ আদি সৰ্ব্ব বিষয়তে অতি সাৱধানে চলা-ফিৰা খোৱা-মিলাই এই ৰোগ নিবাৰণৰ আৰু মুক্তি পোৱাৰ প্ৰধান উপায়। গতিকেই শৰীৰ শক্তি ৰক্ষাৰ কাৰণে পুষ্টিকৰ<noinclude></noinclude> okcwi7gleskxx74doq1bcspo8p1c8yf 104 95138 265809 265196 2026-11-07T03:36:12Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265809 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>খাদ্য খোৱা অতি আৱশ্যক। সহজে হজম হোৱা আৰু স্বাস্থ্যকৰ খাদ্য পৰিষ্কাৰ মুক্ত বায়ু আৰু সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি সেই ৰোগ গ্ৰস্ত ৰোগীৰ পক্ষে প্ৰাণদায়ক, লগে লগে যথেষ্ট পৰিমাণে বিশ্ৰামৰো বিশেষ আৱশ্যক। চিকিৎসাধীন ৰোগীৰ শৰীৰৰ উত্তাপ অৰ্থাৎ জ্বৰ আছেনে নাই তাক সততে পৰীক্ষা কৰি হ্ৰাস বৃদ্ধিৰ পৰিমাণ লিখি ডাক্তৰক দেখুৱা উচিত। সপ্তাহত এদিনকৈ শৰীৰৰ ওজন লোৱাও আৱশ্যক। {{gap}}উপযুক্ত খাদ্যৰ অভাৱত আৰু অযথা আৰু অতিৰিক্ত বীৰ্য্যক্ষয়ৰ পৰিমানত এই ৰোগ জন্মে। ক্ষীণ আৰু দুৰ্বল শৰীৰত কীটানু প্ৰৱেশ কৰিলে স্থান বিচাৰি লৈ অধিকাৰ বিস্তাৰ কৰা সহজ হয়, কিন্তু সুস্থ আৰু সৱল শৰীৰত প্ৰৱেশ কৰিলেও দীৰ্ঘজীবি হব নোৱাৰে। সময়ত আপুনি নাশ পায় আৰু মাৰাও সহজ হয়। ৰোগৰ অনুমাত্ৰ সন্দেহ হলেই সাৱধান হোৱা উচিত, ৰোগ আচলতে হওকে বা নহওকেই। {{gap}}লৰা-ছোৱালীৰ প্ৰথমতে প্ৰায়ে গ্লেণ্ডত আক্ৰমন কৰে। বয়সস্থ মানুহৰ হাও ফাও আদিত ধৰে। {{gap}}ইউৰোপ আৰু আমেৰিকাত প্ৰায় স্কুলৰ লৰাকে টিউবাৰকুলিন ইনজেক্‌শ্যন দিয়া হয় আৰু তাৰ পৰিমানত কীটানু থকাৰ আশঙ্কা জন্মিলে এক্সৰেৰে পৰীক্ষা কৰে। বয়সস্থ লোকৰ হাও ফাও কীটানু আক্ৰমন কৰা প্ৰমান পালে আৰু ঔষধৰ দ্বাৰাই ৰোগৰ প্ৰকোপ নিবাৰণ কৰিব নোৱাৰিলে, আজি কালি অস্ত্ৰৰ দ্বাৰাই চিকিৎসা কৰি বহুতক ভাল কৰা দেখা যায়। অস্ত্ৰৰ দ্বাৰাই কীটানুগ্ৰস্ত হাও ফাওৰ কাৰ্য্য বন্ধ ৰখা হয় আৰু তাৰ ফলত তাত থকা কীটানু খাদ্যৰ অভাৱত মৰে। কেতিয়াবা কেতিয়াবা কীটানুগ্ৰস্ত স্থান কাটি উলিয়াই দিয়ে। কিন্তু ইয়াকে কৰিবলৈ হলে বিশ্ৰামৰ বিশেষ আৱশ্যক। নিজ ঘৰত বিশ্ৰাম পোৱা টান, সেই কাৰণে পৰীক্ষা আৰু বিশ্ৰামৰ কাৰণে স্বাস্থ্য-নিবাসৰ আৱশ্যক। আমেৰিকাত ২৪০টা টি, বি অৰ্থাৎ যক্ষ্মা ৰোগৰ হাস্পতাল আৰু ৰোগী<noinclude></noinclude> qm97bfxies2ldm0urczv10uzdzjx28l 104 95139 265811 265197 2026-11-07T03:45:00Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265811 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৫}}</noinclude>নিবাস আছে আৰু তাত ৯৫,০০০ জন ৰোগী থাকিবৰ ব্যৱস্থা আছে। ভাৰতবৰ্ষত এহেজাৰ ৰোগী থকাৰ ব্যৱস্থাও নাই বুলিলে হয়, যদিও ভাৰতত প্ৰতি বছৰে ৬০,০০০ হাজাৰ ৰোগী থকাৰ প্ৰমান পোৱা গৈছে, নোপোৱাৰতো লেখ জোখেই নাই। ধৰ্মপুৰ আদি পঞ্জাৱৰ নানা ঠাইত এই ৰোগীৰ স্বাস্থ্য নিবাস আছে। {{gap}}বোম্বাই প্ৰদেশৰ মিৰাজ নামে ঠাইত এটি সুন্দৰ যহ্মা ৰোগীৰ নিবাস আছে। তাত বৰ্ত্তমান বৈজ্ঞানিক মতে অস্ত্ৰ চিকিৎসা কৰা হয় আৰু বহুতো ৰোগী সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য হৈ ঘৰলৈ উভতি অহা প্ৰমান পোৱা গৈছে। বঙ্গ দেশতো যাদৱপুৰত ইয়াৰ স্বাস্থ্য-নিবাস আছে আৰু চৰকাৰ পক্ষৰ পৰা চিকিৎসাৰ উপায় কৰিবৰ চেষ্টা চলিছে, নাই মাত্ৰ তাৰ চিন-চাব দুৰ্ভগীয়া অসমত! ন শাসনতন্ত্ৰলৈ চোৱা কংগ্ৰেছ অকংগ্ৰেছ সভ্য সকলে এই মাৰাত্মক ব্যাধিৰ নিবাৰণৰ উপায় চিন্তি দুখীয়া অসমীয়াক এই ভয়ঙ্কৰ ব্যাধিৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ যত্ন কৰা উচিত। {{center|{{X-larger|“অসম কাউঞ্চিল” আৰু “ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত”<br/> তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৯ চনৰ প্ৰথম খন গবৰ্ণমেন্ট অব ইণ্ডিয়া এক্ট অনুসাৰে তৰুণৰামে যথাক্ৰমে কামৰূপ জিলাৰ জনসাধাৰণৰ পৰা অসম কাউঞ্চিালৈ সদৌ অসমবাসীৰ মাজৰ পৰা ভাৰত আইন ব্যৱস্থা পৰিষদত কংগ্ৰেছৰ তৰফৰ পৰা অনেকবাৰ সভ্য নিৰ্ব্বাচিত হয়। “জননী জন্মভূমিশ্চ স্বৰ্গাদপি গৰিয়সী” এই মূল মন্ত্ৰেৰে দীক্ষিত হৈ তেখেতে সৰ্ব্বতোভাৱে অসমবাসীৰ মঙ্গলৰ কাৰণে অসমৰ প্ৰাপ্য দাবী কৰি দুয়ো আইন ব্যৱস্থা পৰিষদতে অকলশৰে গবৰ্ণমেণ্টৰ বিৰুদ্ধে প্ৰাণপণে যুদ্ধ কৰে। তেখেতৰ তেজস্বী বাক্‌শক্তিত পৰিষদৰ সভ্য সকলে তবধ মানিব লগীয়া হৈছিল।<noinclude></noinclude> 1qdbbumgfypuvbaarjsiwaj5cuwn446 104 95140 265815 265198 2026-11-07T03:54:23Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265815 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}কেন্দ্ৰীয় পৰিষদত ফুকন ডাঙৰীয়াই ভালকৈ বুজাই দিলে যে অসমতো আন ভাৰতীয় নেতাসকলৰ লগত সমানে আসন লব পৰা মানুহ আছে। অসমৰ আৰ্থিক অৱস্থা, অসমৰ ন্যায্য দাবী, ৰাজনৈতিক বন্দীসকলৰ মুক্তি আৰু অসমৰ উঠি অহা ডেকা বিলাকৰ হিতাৰ্থে সৰ্ব্বোতোভাৱে তেখেতে যথাসাধ্য চেষ্টা কৰিছিল। তৰুণৰামে ৰাজনৈতিক আৰু আইন ব্যৱস্থা পৰিষদত মাতৃ-ভক্তিৰ যি জ্বলন্ত প্ৰমান দিলে, তাৰ নিমিত্তে অসমী আই আজি ধন্যা। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৪ চনত ভাৰত গবৰ্ণৰ জেনেৰেল’ৰ ইণ্ডিয়ান লেজিচলেটিভ্ এচেমব্লিৰ সদস্য নিৰ্ব্বাচনৰ কাৰণে অসমত এক মহান ধুমুহা বতাহৰ গণ্ডগোলৰ আবিৰ্ভাৱ হৈ উঠে। স্বতন্ত্ৰ দলৰ পৰা তৰুণৰাম ফুকন আৰু কংগ্ৰেছ পক্ষৰ পৰা কৰ্ম্মবীৰ নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে আইন ব্যৱস্থা পৰিষদৰ মেম্বৰ পদৰ প্ৰাৰ্থী হয়। এই বিষয়ে সদৌ অসমবাসীয়ে কঠোৰ ভাৱে কল্পনা জল্পনা কৰিব লগীয়াত পৰে। “তৰুণ-নবীনে” প্ৰাণপনে যুদ্ধ কৰিলে। অৱশেষত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীয়ে বিপুল ভোটাধিক্যত জয় লাভ কৰে। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৫ চনৰ দ্বিতীয় খন গবৰ্ণমেণ্ট অৱ ইণ্ডিয়া এই অনুযায়ী অসম এচেমব্লিৰ সভ্য পদৰ নিৰ্ব্বাচন সম্পৰ্কে কামৰূপ জিলাৰ ৰঙিয়া অঞ্চলত এক ভয়ঙ্কৰ ধুমুহা বতাহৰ দলদোপ হেন্দোলদোপৰ {{SIC|ঢেউ|ঢৌ}} ববলৈ ধৰিলে। অসম জন সঙ্ঘৰ পৰা প্ৰৱীন নেতা তৰুণৰাম ফুকন আৰু কংগ্ৰেছী দলৰ পৰা শ্ৰীযুত সিদ্ধিনাথ শৰ্ম্মা উকীল ডাঙৰীয়াই অসম এচেমব্লিৰ মেম্বৰ পদৰ প্ৰাৰ্থী হয়। এই বিষয়লৈ অসম প্ৰাদেশিক কংগ্ৰছৰ মেধাবি লোক সকলে বিশেষ ভাৱে চিন্তা কৰিব লগাত পৰে। ইংৰাজী ১৯৩৭ চনৰ জানুৱাৰী মাহত সদৌ অসমৰ বাছকবনীয়া কংগ্ৰেছ সৈনীক সকলে বিপুল সমাৰোহে সভ্য নিৰ্ব্বাচন সম্পৰ্কীয় সংগ্ৰাম কৰে। অৱশেষত কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰে জয় হয়। ইয়াৰ পিছতো ফুকন ডাঙৰীয়াই যথাক্ৰমে গুৱাহাটী লোকেলবোৰ্ড আৰু মিউনিচিপালবোৰ্ডৰ মেম্বৰ নিৰ্বাচন ক্ষেত্ৰতো<noinclude></noinclude> jkfbvbn9sp419cpg6w6kjq7haafets3 104 95141 265818 265199 2026-11-07T04:40:53Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265818 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৭}}</noinclude>কংগ্ৰেছৰ বিপক্ষে সভ্যপদৰ প্ৰাৰ্থী হয়। এই দুই সভ্য নিৰ্ব্বাচন প্ৰত্যেকতে কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰে জয় হয়। কংগ্ৰেছ ত্যাগ কৰাৰ ফলত প্ৰত্যেক নিৰ্ব্বাচন ক্ষেত্ৰত দেশভক্ত ফুকনে অসীম পাণ্ডিত্য দেখাই পৰাজয় হৈ নিজে মহান গৌৰৱ কৰিছিল, এই পৰাজয়ত অসম কংগ্ৰেছৰ মান গৌৰৱ ভাৰত বিয়পি জিলিকি উঠিছিল। ইংৰাজী ১৯৩৮ চনৰ কোনো এক শুভক্ষণত আকৌ তৰুণৰাম ফুকনে কংগ্ৰেছত পূৰ্ণ মাত্ৰাই যোগ দি অসম জননীৰ অক্ষয় কীৰ্ত্তিৰ প্ৰতিভা ভালকৈ উজ্বলাইছিল। {{center|{{X-larger|গুৱাহাটী “লোকেল” আৰু “মিউনিচিপাল বোৰ্ডত”<br/> তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}তৰুণৰামে যথাক্ৰমে গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপাল বোৰ্ডত অনেকবাৰ জনসাধাৰণৰ মাজৰ পৰা সভ্য নিৰ্বাচিত হয়। নিজৰ যোগ্যতাৰ বলত তেখেতে প্ৰত্যেক বোৰ্ডৰে চেয়াৰম্যানৰ আসন লাভ কৰে। বোৰ্ডৰ চেয়াৰম্যান হৈ ফুকনে শাসন সংস্কাৰ কৰি সুন্দৰৰূপে প্ৰত্যেক বোৰ্ড পৰিচালনা কৰে আৰু লগে লগে শিক্ষা বিস্তাৰ, ডিস্পেনচেৰী, নাদ, পুখুৰী, পানীৰ ক’ল, দলং, যাতায়াতৰ সুবিধা, স্বাস্থ্য প্ৰভৃতিৰ বিষয়ে ৰাইজৰ হকে সৰ্ব্বতোভাৱে চেষ্টা কৰে। যাতে সৰ্ব্বসাধাৰণৰ উপকাৰ হয়, তাৰ বাবে তেখেতে সদায় চকু ৰাখিছিল। বোৰ্ডৰ কল্যাণাৰ্থে তেওঁ যথেষ্ঠ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল। এনেকুৱা এজন দয়ালু, পৰোপকাৰী আৰু স্বাৰ্থত্যাগী মহাপুৰুষৰ মৃত্যুত ৰাইজৰ অপূৰণীয় ক্ষতি হ’ল, তাক কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি। সুযশৰ কাম বিলাকে বোৰ্ডত তৰুণ ফুকনৰ সুখ্যাতি চিৰকাল ৰই থাকিব। {{center|{{X-larger|জননীৰ সেৱাত, “তৰুণ”}}}} {{gap}}কলিকতাৰ পৰা গুচি আহি গুৱাহাটীত নিগাজিকৈ বহাৰ পিছত, তৰুণ ফুকনে দেশৰ নানাবিধ কামত যোগ দিছিল। বিশেষকৈ ইংৰাজী<noinclude></noinclude> 6fzf845xutrp3vgb7slqfg56gszbwj5 104 95142 265823 265201 2026-11-07T04:57:59Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265823 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১২৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>১৯১৪ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনলৈকে প্ৰায় পচিশ বছৰ কাল তেখেতে জননীৰ সেৱাত জলন্ত ত্যাগৰ পৰিচয় দি গ’ল । {{gap}}'''কামৰূপ একা-ডেমি হাইস্কুল''' :– অসমৰ ভূতপূৰ্ব্ব শিক্ষা বিভাগৰ ডাইৰেক্টৰ চাহাব কানিংহামে অসহযোগ আন্দোলনৰ সময়ত এখন শিক্ষা বিভাগৰ চাৰ্কুলাৰ জাৰি কৰিছিল। অসমীয়া প্ৰজা সকলে এই চাৰ্কুলাৰ আদেশ গ্রহণ কৰিবলৈ কঠিন পাই অসমৰ ঠায়ে ঠায়ে সুকীয়া হাইস্কুল স্থাপন কৰে, গুৱাহাটীত ১৯৩০ চনত কমৰূপ একা-ডেমি হাইস্কুল প্রতিষ্ঠিত হয় । আন আন সহকৰ্ম্মী সকলৰ লগত তৰুণৰামে যথা সাধ্য চেষ্টা কৰিছিল । {{gap}}'''বানপানীৰ উপদ্ৰৱ''' :-ইংৰাজী ১৯২৯ আৰু ১৯৩৪ চনত নগাঁও জিলাত আৰু ১৯৩০ চনত কামৰূপ জিলাত হোৱা বানপানীত কষ্ট পোৱা প্ৰজা, জীৱ-জন্তু আদিৰ দুখ মোচনৰ অৰ্থে ফুকন ডাঙৰীয়াই প্ৰাণ-পনে চেষ্টাও কৰিছিল আৰু তেখেতে দেশ-বিদেশৰ পৰা বহুতো অর্থ সংগ্রহ কৰি বিপদ গ্রস্ত মানুহক সকলো বিষয়ে সহায় কৰিছিল । {{gap}}'''কানি আন্দোলনত''' :- অসমত কানীয়াৰ সংখ্যা ক্রমান্বয়ে বেছি হৈ অহাত অসমীয়া ৰাইজৰ বিশেষ অনিষ্ট হয় আৰু কংগ্ৰেছে এই বিষয়ে কঠোৰ চিন্তা কৰিব লগাত পৰে । ইংৰাজী ১৯২২ চনত তৰুণৰামে কংগ্ৰেছৰ পক্ষৰপৰা অসমৰ নানা ঠাই ঘুৰি-পকি ৰাইজৰ মাজত গৱৰ্ণমেণ্টৰ বিৰুদ্ধে সুন্দৰ বক্তৃতা দি ফুৰিছিল । এই চনতে গবর্ণমেণ্টে অসমত কানি প্রচলন সম্পর্কে তদন্ত কৰিবলৈ কংগ্ৰেছৰ পক্ষৰ পৰা সমিতি নিযুক্ত কৰিছিল। মিঃ ৰেভাঃ চি, এফ্ এনদ্রুজ আছিল, ইয়াৰ সভাপতি ৷ দেশহিতৈষী তৰুণ ফুকনে এই সমিতিৰ সদস্য হৈ যথেষ্ট কাম কৰি অসমবাসীৰ শলাগৰ পাত্ৰ হয় ৷ {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৪ আৰু ১৯৩৮ চনত তেখেতে অসমৰ কানি প্ৰচলন বিষয়ে “কানি যে মহা বিষ” এই মহা বিষে অসমীয়া জাতিৰ প্ৰধান<noinclude></noinclude> rcfw840kmj12pqd663on3xxypehtfli 104 95143 265827 265202 2026-11-07T05:13:33Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265827 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৯}}</noinclude>ধ্বংসৰ কাৰণ তাৰ সুন্দৰ ব্যাখ্যা অসমীয়া ৰাইজক ভালদৰে বুজাই দিছিল। ১৯৩৯ চনত অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভায়ো অসনৰ কানি নিবাৰণৰ যথাসাধ্য চেষ্টা কৰিছিল। {{gap}}ইয়াৰ বাহিৰেও তৰুণৰামে গুৱাহাটী সোণাৰাম হাইস্কুলৰ প্ৰেচিডেন্ট কটন কলেজ, কলেজিয়েট স্কুল, উইভিং স্কুল, কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি শিল্প সমিতি, কৃষক সম্মিলন প্ৰভৃতিৰ কাৰ্য্যকৰী সমিতিৰ সভ্য নিযুক্ত আছিল। অসমত বিশ্ব-বিদ্যালয়, মিউজিয়াম, হাইকোৰ্ট, মেডিকেল কলেজ, প্ৰতিষ্ঠাৰ্থে অসমৰ পৰা বঙাল খেদা আন্দোলন, ছিলেট বিচ্ছেদ, অসমীয়া স্ত্ৰী শিক্ষা, অস্পৃশ্যতা বৰ্জ্জন আদি অসমীয়াৰ সকলো জাতীয় আন্দোলনতে দেশভক্ত ফুকন প্ৰধান সেনাপতি আছিল। তেখেতৰ মৃত্যুত আজি এই সকলোবোৰ আন্দোলন প্ৰাণহীন হৈ পৰাৰ দৰে হৈছে। {{gap}}ফুকন ডাঙৰীয়াৰ স্বভাৱ, চৰিত্ৰ, চেষ্টা, পৰিশ্ৰম, যত্ন, বদান্যতা, পৰোপকাৰ, সৎসাহ, পৰাক্ৰম, শক্তি, দেশৰ মঙ্গল, জ্ঞান-গৌৰৱ প্ৰভৃতিৰ বিষয়ে অসমবাসীয়ে কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰে। সেই জন মহাপুৰুষৰ গুণ গৌৰৱ আৰু জ্ঞান গৰিমাপূৰ্ণ ত্যাগৰ চিনাকি দিবলৈ ভাষ৷ বিচাৰি পোৱা টান। {{center|{{X-larger|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত “তৰুণৰাম”}}}} {{gap}}জাতীয় যুদ্ধত ভাৰত মাতৃৰ যি সকল সুসন্তানে নিজৰ ব্যক্তিগত সকলো স্বাৰ্থ বলি দি দেশ আৰু দহৰ হকে আত্মনিয়োগ কৰিছিল তৰুণৰাম ফুকনেই সেই সকলৰ অন্যতম আছিল। সেই কাৰণেহে চেনেহী অসম আইৰ উজ্জলৰত্ন “তৰুণৰ” মৃত্যুত আজি গোটেই দেশ জুৰি শোকাশ্ৰু হৈ পৰিছে। অসম জন্মভূমিৰ গৌৰৱত সুমেৰুৰ সমান উচ্চশিৰ দেখুৱা প্ৰজ্জ্বলিত নায়ক আছিল ফুকন। সচাকৈ তেওঁ আছিল আমাৰ অসমৰ এজন মুকুট বিহীন ৰজা। তেজত নেতৃত্বৰ বীজলৈ তৰুণৰাম<noinclude></noinclude> ftqe51nc2zbgll09zc13xj3r0ecoubt 104 95144 265829 265203 2026-11-07T05:25:23Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>আমাৰ দেশলৈ আহিছিল। জীৱন জুৰি সুখে দুখে বিপদে আপদে ৰাষ্ট্ৰ সঙ্কট, আৰু ৰাষ্ট্ৰ বিপ্লৱৰ নামত জাতীয় জীৱন ৰথৰ বাঘ জৰী ধৰি মৰণৰ দিনালৈকে দেশক সাৱটি বাট দেখুৱাই নিয়া কঠোৰ কৰ্ত্তব্যৰ পৰা পিছ নহুহকি আৰু অন্তৰৰে যি সময়ত পথ যি দেশৰ উন্নতিৰ সোবাট বুলি তেওঁ নিজে বিশ্বাস কৰিছিল, তাতে অসীম দৃঢ়তাৰে আৰু অগাঢ় বিশ্বাসেৰে ঠিয় দি শেষ দিনালৈকে সমুহৰ নেতৃত্ব তেওঁ কৰি গ’ল। তেজত নেতৃত্বৰ বীজলৈ, মনত নেতৃত্ব মহাবল লৈ, বুকুত নেতৃত্বৰ সাহ, কণ্ঠত কৌটি প্ৰেৰণা দিবপৰা বাণী লৈ তৰুণৰাম জন্ম হৈছিল, জীৱনৰ মাজেদি এই সৰ্ব্বোতোমুখী প্ৰতিভাৰ পদুম পূৰ্ণ বিকাশ দি, মৰণকো জয় কৰি ফুকন আজি মৃত্যঞ্জয়ী আত্মা হৈ, অশৰিৰী হ’ল। দিনটিয়া ক্ষন্তেকীয়া জীৱনৰ খেলা সামৰি ফুকন ভাৰত বুৰঞ্জীৰ খিলঞ্জীয়া জীৱনৰ কাৰেঙত আজি, নিগাজীকৈ প্ৰতিষ্ঠিত হ’ল। জনমত তৰুণৰামে যি গৌৰৱ লৈ আহিছিলে মৰণত সেই গৌৰৱ দেশ বাসীকে উপহাৰ দি গ’ল। {{gap}}আজি যদি অসম এখন পূৰ্ণৰাষ্ট্ৰ হ’লহেতেন আৰু স্বাধীন দেশ খনে যদি কোনো প্ৰথম শ্ৰেণীৰ বিদেশীৰ ৰাষ্ট্ৰৰ সৈতে কোনোবা এটি সূক্ষ্ম আৰু অতি গুৰুতৰ ৰাষ্ট্ৰ সম্বন্ধীয় পৰিস্থিতিৰ বিষয়ে কৃতকাৰ্য্যতাৰে মীমাংসা কৰিবলগীয়া হ’লহেতেন আৰু অসমৰে ফালৰপৰা কোনো লোকে আন দেশৰ মেধাৱী ৰাজনীতিজ্ঞৰ ওপৰত নিজৰ ব্যক্তিত্বৰে নিজৰ বুদ্ধি মত্তাৰ প্ৰভাৱেৰে নিজৰ ৰাজনৈতিক সোঁত প্ৰতিসোঁত বিষয় বিচক্ষণ অভিজ্ঞতাৰে আৰু নিজৰ আনে একো পধ্যে নিবাৰিব বা প্ৰতিশোধ কৰিব নোৱাৰা সূক্ষ্ম আন পৈণত যুক্তি আৰু লোকক সেও মনাই শৰণ লগাব পৰা তৰ্কৰ প্ৰভাৱৰে আমাৰ ৰাষ্ট্ৰীয় স্বাৰ্থ সম্পূৰ্ণে বজাই ৰাখি, কোনো আৰ নথকা মীমাংসাত উপনীত হৈ আন জাতীয় বিজ্ঞ জনৰ ওপৰত নিজৰ ব্যক্তিত্বৰ প্ৰভাৱেৰে সাঁচ বহুৱাই কাৰ্য্য সুসম্পন্ন কৰি আহিবৰ আৱশ্যক হ’লহেতেন, তেন্তে তাৰ কাৰণে আৰু তাকে সুসমাধা<noinclude></noinclude> 7aaqpnqt88uao9ibapcmdbtebmprqcv 104 95145 265831 265204 2026-11-07T05:35:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩১}}</noinclude>কৰিব পৰা যদি কোনোবা আমাৰ দেশত আটাইতকৈ উপযুক্ত লোক আছিল, তেন্তে নিঃসন্দেহে তেওঁ তৰুণৰাম ফুকনেই! {{gap}}অসমৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰৰ এই অসীম ক্ষমতাৱন্ত পুৰুষ জনেই বিশ্বৰ ৰাজনৈতিক মেলত পতিয়ন নিয়াব পৰা যুক্তিৰে আৰু উপস্থিতিৰেই ব্যক্তিত্বৰ প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিব পৰা গুণেৰে ঠিয় হব পৰা লোক আছিল। ৰূপে, গুণে, শৌৰ্য্যে, বীৰ্য্যে, জ্ঞান গৰিমাই বুদ্ধি মেধাৰে এওঁৱেই অসমীয়াৰ প্ৰধান প্ৰতিনিধি হিচাবে মহাজাতিৰ মহামেলত বহি অসমীয়াৰ যশৰ গীত দহৰ মুখেৰে ফুটাই গোৱাই আহিব পৰা নিখুত পুৰুষ আছিল। অসমীয়াৰ ভিতৰত ৰাজনীতিৰ ভিতৰ বাহিৰ তলানলা ভালকৈ বুজ৷ আৰু তাৰ দ তৰাং পানী ভালকৈ চিনিৰ পৰ৷ আৰু গভীৰ পানীৰ তলিলৈকে মনিব আক ডকা চাকনৈয়া কাটি সাঁতুৰি তলিলৈকে বুৰমাৰি সকলোৰে তমগম লব আৰু বুজিব পৰা শিয়ান কুটবুধিয়া ৰাজনৈতিকৰ কুট আৰু বৈতৰ্কৰ কুৱলী ফালি কথাৰ স্বৰূপ চাব পৰা লোকো আমাৰ দেশত ফুকনেই আছিল। সেই কাৰণেই তৰুণৰামৰ জীৱনত মৰণৰ আৰ কাপোৰ পৰাত আজি দেশখনে ক্ষন্তেক থমকি ভাবিব লগীয়াত পৰিছে আৰু এশ বছৰেও ফুকনৰ গুণৰে গুণী, ফুকনৰ ব্যক্তিত্বৰ দৰে ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন আৰু এজন প্ৰিয়তম নেতা হৈ জনমা লোক অসমে সোনকালে পাবনে নাপাই। {{gap}}অসনীয়া জাতিৰ এতিয়া জীৱন যুজ জিনা নিৰ্ভৰ কৰিছে বিশেষকৈ বিচক্ষণ নেতৃত্বৰ ওপৰতহে। অসমীয়াই এতিয়া নিজে গম পাইছে অসমীয়াৰ সকলো উন্নতিৰ সমল সজুলি আছে বুলি। অসমীয়াৰ উন্নতিৰ কাৰণে প্ৰৱল ইচ্ছাও বৰ্ত্তমান আৰু উন্নতিৰ বাটেদি খোজ দিবলৈকো গাত বলে৷ পাইছে যথেষ্ঠ কিন্তু অসমীয়াৰ আৱশ্যক হৈছে সূক্ষ্মদৰ্শী, দূৰদৰ্শী, কাৰ্য্যপটু, স্বাৰ্থত্যাগী আৰু ব্যক্তিত্ব সম্পন্ন অতি মানৱ প্ৰায় নেতাৰ। জাতিক, জনতাক সদায় নেতৃত্বই লাগিবই। নেতাৰ ওপৰতেই বেচিভাগ<noinclude></noinclude> 9vt3qa3gvn4kvul6yfpqevjejyl1jri 104 95146 265833 265205 2026-11-07T05:44:21Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>জাতিৰ ভবিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰে। সেই কাৰণেই তৰুণ ফুকনৰ আজি অসমত অভাৱ হৈছে, তেখেতে আজি অসমক এজন নেতাৰ লগৰ নেতাহীন কৰি গৈছে আৰু অসমক যোগ্যৱান মানুহৰ দুখীয়া কৰি থৈ গৈছে। {{gap}}যেতিয়াই আমি যি জাতিলৈ বা যুগলৈ চকু দিও তাতে দেখিবলৈ পাওঁ সংসাৰৰ আকোৱা পকোৱা বাটেদি বাট বুলি বাট হেৰুৱাই, কোনো চৌআলিৰ মুৰত, জীৱন আশাৰ টোপোলাৰ মেটমৰা ভাৰ কান্ধত লৈ, আগত নিৰাশাৰ নৈ দেখি, নাইবা হতাশৰ মহা সমূদ্ৰৰ গৰ্জ্জন শুনি বিবুদ্ধি বিচুৰ্ত্তি আৰু বেবুৱা। কোন বাটেদি গৈ নিজৰ লক্ষ্যস্থান, বা গম্যস্থান পাবগৈ তাক কব নোৱাৰি আৰু চিনিব নোৱাৰি বিমোৰ হৈ কৌটি কৌটি মানুহ পথভ্ৰান্ত হৈ বিচলিত হৈ ঘুৰি ফুৰিছে বা মুৰে কপালে হাত দি নিজৰ আশাকে আসন পাতি বহি হাহুমুনিয়াহ চাৰিছে। সদায় এনে অৱস্থাত দেখো একো একোজন ক্ষণজন্মা পুৰুষ উপজি দেশক নিজৰ লক্ষ্যলৈ লৈ গৈছে। এষাৰি মুখৰ প্ৰেৰণাময়ী বাণীৰে লাখো প্ৰাণীৰ প্ৰাণত আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছে, এষাৰি উদ্দীপনা বাণীৰে দেশক জীয়াই জীৱন যুঁজত জিনাই মানুহৰ অগ্ৰগামী অভিযান জয়শ্ৰীমণ্ডিত কৰিছে। আচল নেতাৰ অভাৱত কত জনতা, কত দেশ, কত জাতি তলমুৰ হৈ পৰি যাত্ৰীৰ গছকত ত্ৰাহি ত্ৰাহি সুমৰিছে আকৌ কত দেশ, কত জাতিয়ে নেতৃত্বৰ প্ৰেৰণাত আৰু প্ৰভাৱত মৰণকো জিনি দিগ্‌বিজয়ী হৈ বিজয় লক্ষ্মীক আদৰি আনি নিজ মন্দিৰত থাপনাত থাপি হীৰা খটোৱা সোণৰ মুকুট পিন্ধাই পৃথিবীত উচ্চশিৰ। কিন্তু বঞ্চিত এই পুৰুষ সিংহ সকলো জাতিৰ সকলো সময়তে ভাগ্যত নঘটে। যাৰ ঘটিছে তাৰে ভাগ্য মন্দিৰত জয় শঙ্খ বাজি উঠিছে, ষোড়শপচাৰে দেশ মাতৃৰ পূজা চলিব লাগিছে, দেশ আৰু তাৰ নিৰ্ম্মালি আৰু প্ৰসাদ পাই দেশবাসী ধন্য সুখী আৰু গৌৰৱদীপ্ত হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ পূজাৰ পত্ৰ, দীপ ধুপৰ গন্ধাৱলীয়ে দশোদিশ আমোলাই তুলিছে।<noinclude></noinclude> lh4x790h0ns76cjhg03vcuttwh9xtsf 104 95147 265837 265206 2026-11-07T05:53:41Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265837 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩৩}}</noinclude>ভাৰতৰ ভাগ্য আকাশতো আজি ক্ষণ জন্মা নেতৃত্বৰ অভ্যুদয় হৈছে। অসমৰোঁ সেই ভাগ্য হৈছিল তেনে নেতা পাই। দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক পাই। নিজৰ জীৱন সংসাৰী সুখ, সংসাৰিক ভবিষ্যত পন কৰি তেখেতে ভাৰত সভাত অসমীয়ালৈ আহল-বহল ঠাই উলিয়াই দি গ’ল। নিজৰ বুদ্ধি মেধা আৰু ব্যক্তিত্বৰ গুণেৰে ভাৰত বাসীক দেখুৱাই গ’ল, অসমীয়াৰ মাজতো বাছক বনিয়া মানুহ আছে, অসমীয়া মানুহো ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশ বাসীৰ সমকক্ষক। {{gap}}এখন দেশৰ কোনো ক্ষেত্ৰত, সেই সেই ক্ষেত্ৰৰ নেতা ওলোৱা বৰ টান হয়। কিন্তু এজন মানুহতে সৰ্ব্ব গুণ বিৰাজ কৰা দৃষ্টান্ত কমেই। কিন্তু তৰুণৰান ফুকন আছিল সৰ্ব্বগুণাকৰ নেতা। তেখেতকে অকল ৰাজনৈতিক নেতা বুলিলে, তেখেতৰ বহু গুণ বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ, সহিমা ক্ষুণ্ণ কৰা হব। ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সুপণ্ডিত তৰুণ ফুকন, এজন ৰাজনীতি বিশাৰদ তপস্বী বক্তা, সাহিত্যৰ প্ৰধান সেৱক, জাতীয় ললিত কলাৰ প্ৰতি প্ৰগাঢ় অনুৰাগ আৰু তাৰ উন্নতিৰ কাৰণে যত্ন পৰ, দেশৰ শাৰীৰিক উন্নতি বিধানত তৎপৰ দেশৰ উচ্চ শিক্ষা, লোক শিক্ষাৰ কাৰণে ব্যগ্ৰ, জাতিৰ শৌৰ্য্য বিৰ্য্য জগাই, জাতিৰ মানুহৰ পৌৰুষৰ জীৱন্ত মূৰ্ত্তি স্বৰূপ মৃগয়া মুগ্ধ ফুকন ধৰ্ম্মলৈ মালিয়ান নোহোৱা ভক্তিৰে তেখেতে জাতিৰ সভ্যতাৰ সকলো বিভাগতে ৰাজনীতি, সমাজনীতি, অৰ্থনীতি, শাৰিৰীক উন্নতি জাতীয় কৃষ্টি, সাহিত্য সঙ্গীত, কৃষি, শিল্প আৰু ললিত কলা সকলো বিষয়তে ব্যুৎপত্তি, আগ্ৰহ থকা আৰু এই বিলাক বিষয়ে অধ্যয়ন অনুশীলন কৰোঁতা আৰু উৎসাহ দিওতা তৰুণৰাম অকল ৰাজনৈতিক নেতা বুলিলে হিমালয় পৰ্ব্বতৰ মাথোন কোনোবা এটা শিখৰক হিমালয় বোলাৰ দৰেহে হব। তেজস্বী সকলৰ জীৱন চৰিত্ৰ উপযুক্ততা আমাৰ ধাৰণাৰ ফালৰ পৰাই পৰ্যাবেক্ষণ কৰি তেওঁ লোকলৈ কতাক্ষপাত কৰোহঁক। ইয়াৰ কাৰণেই আমাৰ মাজত ডাঙৰ ৰাজনৈতিক<noinclude></noinclude> h09bb466lrkddnt1jr7sx7vx5qamgkp 265838 265837 2026-11-07T05:54:02Z Jyoti Chiring 2949 265838 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩৩}}</noinclude>ভাৰতৰ ভাগ্য আকাশতো আজি ক্ষণ জন্মা নেতৃত্বৰ অভ্যুদয় হৈছে। অসমৰোঁ সেই ভাগ্য হৈছিল তেনে নেতা পাই। দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক পাই। নিজৰ জীৱন সংসাৰী সুখ, সংসাৰিক ভবিষ্যত পন কৰি তেখেতে ভাৰত সভাত অসমীয়ালৈ আহল-বহল ঠাই উলিয়াই দি গ’ল। নিজৰ বুদ্ধি মেধা আৰু ব্যক্তিত্বৰ গুণেৰে ভাৰত বাসীক দেখুৱাই গ’ল, অসমীয়াৰ মাজতো বাছক বনিয়া মানুহ আছে, অসমীয়া মানুহো ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশ বাসীৰ সমকক্ষক। {{gap}}এখন দেশৰ কোনো ক্ষেত্ৰত, সেই সেই ক্ষেত্ৰৰ নেতা ওলোৱা বৰ টান হয়। কিন্তু এজন মানুহতে সৰ্ব্ব গুণ বিৰাজ কৰা দৃষ্টান্ত কমেই। কিন্তু তৰুণৰান ফুকন আছিল সৰ্ব্বগুণাকৰ নেতা। তেখেতকে অকল ৰাজনৈতিক নেতা বুলিলে, তেখেতৰ বহু গুণ বিশিষ্ট ব্যক্তিৰ, সহিমা ক্ষুণ্ণ কৰা হব। ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত সুপণ্ডিত তৰুণ ফুকন, এজন ৰাজনীতি বিশাৰদ তপস্বী বক্তা, সাহিত্যৰ প্ৰধান সেৱক, জাতীয় ললিত কলাৰ প্ৰতি প্ৰগাঢ় অনুৰাগ আৰু তাৰ উন্নতিৰ কাৰণে যত্ন পৰ, দেশৰ শাৰীৰিক উন্নতি বিধানত তৎপৰ দেশৰ উচ্চ শিক্ষা, লোক শিক্ষাৰ কাৰণে ব্যগ্ৰ, জাতিৰ শৌৰ্য্য বিৰ্য্য জগাই, জাতিৰ মানুহৰ পৌৰুষৰ জীৱন্ত মূৰ্ত্তি স্বৰূপ মৃগয়া মুগ্ধ ফুকন ধৰ্ম্মলৈ মালিয়ান নোহোৱা ভক্তিৰে তেখেতে জাতিৰ সভ্যতাৰ সকলো বিভাগতে ৰাজনীতি, সমাজনীতি, অৰ্থনীতি, শাৰিৰীক উন্নতি জাতীয় কৃষ্টি, সাহিত্য সঙ্গীত, কৃষি, শিল্প আৰু ললিত কলা সকলো বিষয়তে ব্যুৎপত্তি, আগ্ৰহ থকা আৰু এই বিলাক বিষয়ে অধ্যয়ন অনুশীলন কৰোঁতা আৰু উৎসাহ দিওতা তৰুণৰাম অকল ৰাজনৈতিক নেতা বুলিলে হিমালয় পৰ্ব্বতৰ মাথোন কোনোবা এটা শিখৰক হিমালয় বোলাৰ দৰেহে হব। তেজস্বী সকলৰ জীৱন চৰিত্ৰ উপযুক্ততা আমাৰ ধাৰণাৰ ফালৰ পৰাই পৰ্যাবেক্ষণ কৰি তেওঁ লোকলৈ কতাক্ষপাত কৰোহঁক। ইয়াৰ কাৰণেই আমাৰ মাজত ডাঙৰ ৰাজনৈতিক<noinclude></noinclude> b429ao294zjsbuc0q7g66f4qcnkz6pi 104 95315 265640 265572 2026-11-06T15:10:09Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}গেৰেজৰ দুৱাৰত তলা এটা লগোৱা আছিল যদিও বন্ধ কৰা নাছিল। তেওঁ তলাটো উলিয়াই মাটিত থলে। তাৰ পিছত লাহেকৈ দুৱাৰখন অলপ ফাক কৰি ভিতৰ সোমাল। আগনিশা দেখা বডিৰ মটৰখন তাতে দেখি কেপ্টেনৰ মনটো বৰ প্ৰফুল্ল হ'ল। নম্বৰ প্লেটৰ আখৰ আন্ধাৰত দেখা নাযায়। জেপবোৰত বিচাৰি দেখিলে যে অকনমানি টৰ্চটো জেপত অনা নাই। অগত্যা চিগাৰেট জ্বলোৱা লাইটাৰটো জ্বলাই নম্বৰ চালে। নম্বৰ প্লেটৰ ধূলি মাকতিৰ মাজত জিলিকি উঠা সাত সংখ্যাটে৷ দেখি অন্তৰখনে আনন্দতে নাচি উঠিল। তেতিয়াই গৈ দলপতিক বাতৰিটো জনোৱাৰ ইচ্ছা হল। ঘৰীলৈ চাই দেখিলে যে সাত বাজিছে। মনত পৰিল দলপতি আশমান সিঙৰ ঘৰ পাইছেগৈ। গতিকে দলপতিক খবৰ দিবলৈ গলে হয়তো বা দুঘণ্টামান সময়-বাটচাই নষ্ট কৰিব লাগিব। তদুপৰি শুংসূত্ৰ পাইছে যেতিয়া উত্তেজিত মনটোৱে পিছ হুহকি নগৈ যিমানদূৰ পাৰে অগ্ৰসৰ হৈ মালতীক উদ্ধাৰৰ ব্যৱস্থা কৰিবলৈহে উচতাই দিলে। নিজৰ অকলশৰীয়া কথাটোৰ বিষয়ে ভাবিলে যে কলিৰ ভীম ‘পা-ফু' দলৰ কেপ্টেন ভীমসেনে এনেকুৱা ক্ষুদ্ৰ ইতৰ-দস্যু-তস্কৰ গুণ্ডা-বদমাচ দলৰ দহ বাৰ জনকো পৰোৱা নকৰে। দুই বাহুৰে দুখন মটৰ টানি ৰাখিব পৰা শক্তিশালী হাত দুখনৰ পেশীবোৰে কঠিনাকৃতি ধৰিলে। নিৰ্ভীক মনটো তাতোকৈ টান হৈ উঠিল। নিজৰ মনতে উচ্চাৰণ কৰিলে—'পা-ফু' দলৰ কেপ্টেন ভীৰ কাপুৰুষ নহয়, অসাধ্য সাধন কৰিব পাৰে। দুৰ্ব্বৃত্তৰ নাক-কাণ কাটি শাস্তি দিবই লাগিব। দলপতিক খবৰ দিলে নিশ্চয় এনেকুৱা ইতৰ কাম কৰিবলৈ অনুমতি নিদিব। মনৰ হিংস্ৰ ভাবটো মূৰ দাঙি উঠিল—এয়ে সুযোগ। {{gap}}আৰু কোনো শুংশুত্ৰ পোৱা যায় নেকি তাকে চাবলৈ কোনো<noinclude></noinclude> 2sgcil7j2fdxwhyxj6yyncfvt2gyn3c 104 95316 265641 2026-11-06T15:20:09Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৭৫}}</noinclude>শব্দ নকৰাকৈ মটৰখনৰ দুৱাৰ মেলি উঠিল। আকৌ লাইটাৰ জ্বলাই পাছৰ ছীট আৰু তলখন চালে। চুকৰ কালে পৰি থকা সৰু ফাউন্টেন পেন এটা। হাতত লৈয়ে চিনিবলৈ বাকী নাথাকিল যে মালতীৰ কলমটো। ভীমসেন নিঃসন্দেহ হল। মনৰ উত্তেজনা আৰু বাঢ়িল যদিও তাৰ দমন কৰি বুদ্ধি বিবেচনাৰে ধীৰে সুস্থে আগবাঢ়িবলৈ মটৰৰ ছীটত বহি পৰিল। চিগাৰেট এটা হুপিবলৈ বৰ আৱশ্যক বোধ কৰিলে কিন্তু সাহস নহল। তাৰ পোহৰ নেদেখিলেও, গোন্ধ বহু দূৰলৈ যাব। তেতিয়া শত্ৰুপক্ষক সাৱধান কৰি দিয়াহে হব। সেই আশা এৰি অলপ সময়লৈ বহি কাণ পাতি থাকিল। গতিকে {{gap}}দালানৰ তলৰ মহলাৰ পৰা বাচনৰ ঠুংঠাং দুই এটা শব্দৰ বাহিৰে আন কোনো সাৰি-শৱদ তেওঁৰ কাণত নপৰিল। ঘৰততো নায়েই আলিৰ ফালৰ পৰাও কোনো সা-শব্দ নাই। চুবুৰিয়াই এৰি যোৱা ঘৰ দুই এটা যি আছে তাত মানুহেই নাথাকে। তেওঁৰ অনুমান হল হয়তো দুৰ্ব্বৃত্তৰ দল এই সময়ত ইয়াত নাই। ৰখীয়া দুই এজন আছে যদিও সিহঁতে মদ বা চাহ আদি খোৱাত ব্যস্ত আছে। এতেকে এয়ে সোনালী সুযোগ। {{gap}}গেৰেজৰ পৰা ভিতৰফালে ওলাই যাবলৈ যিখন কাঠৰ সৰু দুৱাৰ আছে নিঃশব্দে তাৰ ওচৰলৈ গৈ কেপ্টেনে অলপ ফাক কৰি চালে। কোনো কতো নাই। আৰু অলপ মেলি চাই শেষত গোটেইখন মেলি তাৰ পৰাই নিৰীক্ষণ কৰিলে। নৈয়ে চোতালৰ আধালৈকে খহোৱাত পাগঘৰটো বাগৰি পৰা নাই যদিও ব্যৱহাৰৰ অনুপযোগী হৈ পৰো পৰো অৱস্থাত আছে। গেৰেজ আৰু দালানৰ মাজত দহ-বাৰ ফুটমান ঠাই খহাই নি খাল এটা কৰিছে যদিও আহ-যাহ কৰিবৰ বাবে তাৰ ওপৰত দুডাল কাঠ পাৰি শাকো দিছে। খালটো কিমান দ তাক দেখাৰ সুবিধা নাই। তলৰ ফালে আন্ধাৰ। তলিত পানী নাই<noinclude></noinclude> l6lgkytgkak2ojcomw6xvpgwpzarx5z 104 95317 265643 2026-11-06T15:25:36Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>বুলিয়ে তেওঁৰ বিশ্বাস কিয়নো এই সময়ত নৈৰ পানী বহুত তললৈ নামিছে। {{gap}}জেপত শক্তিশেলৰ ওপৰিও মালতীৰটোৰে সৈতে দুটা পিস্তল। নিৰ্ভয়ে কেপ্টেনে গেৰেজৰ পৰা পাছফালে ওলাই থিয় হৈ সন্মুখৰ ফালৰ বাগিচালৈ চালে। কোনো কতো নাই। অলপ সময় ৰৈ সাৱধানতাৰ বাবে পিস্তল এটা হাতত লৈ খোজ ললে। চাৰিখোজৰ মূৰতে শাকো। সোঁ-ভৰিৰে ভৰ দি চালে—মজবুত্। লাহে লাহে শাকোৰ ওপৰত খোজ দিলে। দুখোজ, তিনিখোজ, চাৰিখোঁজ --- পঞ্চম খোজ দিবলৈ ভৰি দাঙিছে। এনেতে দালানৰ চাদৰ পৰা কিবা এটা সঙ্কেত শব্দ খট্। {{gap}}কেপ্টেনৰ দৃষ্টি ওপৰলৈ গল। লগে লগে শাকোৰ কাঠ দুডাল কিহবাৰ আকৰ্ষণত দুফালে আঁতৰি যোৱাত তেওঁ হঠাৎ নিৰলম্ব হৈ খালৰ তলত পৰি গল আৰু সেই মুহূৰ্ত্ততে ভীমসেনৰ মূৰত অজানা দুঃশাসন দলৰ লোৰ হাতুৰিৰ আঘাত পৰিল—এক, দুই, তিনি ------- তাৰ পিছত কি হল কেপ্টেনৰ মনত নপৰে। {{gap}}ইপিনে দলপতিয়ে আশমান সিঙৰ লগত ডিনাৰ খাই উঠি বন্দবস্তৰ বাবে আকৌ ভাবি চাবলৈ বুলি এদিনৰ সময় লৈ তাৰপৰা বিদায় লৈ আন দুঠাইত ঘূৰি পকি ন বজাত ডাকবঙলালৈ উভতি আহি কেপ্টেনক লগ নাপাই পুনৰাই ওলাই গল। আকৌ দহবজাত উভতি আহি চকীদাৰৰ মুখে কেপ্টেন তেতিয়াও অহা নাই বুলি শুনি চিন্তিত হল। ৰূমলৈ সোমাই গৈ বহি চিগাৰেট এটা জ্বলালে। এনেতে মাধৱেু টেলিফোনেৰে জনালে যে ঠাইখন কিবা এটা ৰহস্যপূৰ্ণ যেন পাইছে যদিও এতিয়ালৈ কোনো শুংসুত্ৰ আবিষ্কাৰ কৰিব পৰা নাই। তাকে শুনি মাধৱক সদায় সজাগ হৈ থাকিবলৈ উপদেশ দি দলপতিয়ে কেপ্টেনৰ বাতৰি সোধাত একোকে নাজানো বুলি কলে।<noinclude></noinclude> pq3ue597ab1mekveshm349icgew7u1j 104 95318 265645 2026-11-06T15:35:01Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৭৭}}</noinclude>{{gap}}দলপতিয়ে ৰিচিভাৰ থৈ দিয়াৰ লগে লগে দহবজাৰ সময়ত টেলিফোন কৰিবলৈ দিয়া নির্দেশ অনুসৰি পাৰ্থ সিঙে টেলিফোন কৰিলত দলপতিয়ে তেতিয়াই হেমিল্টনক তালৈ আহিবলৈ আদেশ দি বাটচাই বহি থাকিল । পাচ মিনিটৰ পিছত হেমিল্টনে ডাক বঙলা পাই পোনেই ৰূমলৈ গৈ মাত লগালে “কেপ্টেন ককাইদেও, গোসাঁই ক'তা ?” {{gap}}তেতিয়াও কেপ্টেনৰ বেশত থকা দলপতিয়ে কলে "বহা হেমিল্টন, কেপ্টেন এতিয়াও উভতি অহা নাই ৷ আৰু সেইবাবে মোৰ সন্দেহ হৈছে কিজানি কিবা এটা অঘটন ঘটিল। তোমালোকৰ তালৈ নিশ্চয় যোৱা নাছিল, নহয় নে ?” {{gap}}“নাই যোৱা ককাইদেও । মিঃ সিঙে আলিতে ৰৈ থাকি নোটিচখন দিয়াৰ সময়ত তালৈ নাযাবলৈ দিয়া আপোনাৰ আদেশ জনাইছিল।” {{gap}}হাতৰ আধাপোৰা চিগাৰেটৰ টুকুৰাটো পেলাই দি দলপতিয়ে নতুনকৈ এটা জ্বলাই লৈ বাৰুকৈ কেইহোপামান মাৰি কলে “মোৰ সন্দেহ সঁচা হল ভাইটি। কেপ্টেন শত্ৰুৰ কৱলত পৰিল । তেওঁক বিচৰাৰ উজু উপায় এটা পাম যদিহে আমি মটৰখন বিচাৰি উলিয়াব পাৰো—অৱশ্যে ইতিমধ্যে যদি শত্ৰুৱে মটৰৰ চিনচাব মাৰি পেলোৱা নাই। এতেকে চহৰৰ আটাইবোৰ ৰাস্তা চেকি পেলোৱাগৈ ৷ ইতিমধ্যে তেওঁ যলৈ যোৱা সম্ভৱ তালৈ ম‍ই এবাৰ গৈ আহিছো। আকৌ এবাৰ গৈ চাম । তাৰ পিছত অইন কথা। তুমি আগবাঢ়া। লগৰ অস্ত্ৰ সাজু ৰাখিবা। পার্থ সিঙক বাতৰিটো টেলিফোনেৰে জনাই ময়ো ওলাম। বাৰ বজাত ইয়ালৈ আহি মোক দেখা কৰিবা । ” বুলি কলত হেমিল্টন ওলাই গল । {{gap}}নিশা বাৰ বজাত উভতি আহি দলপতিয়ে ৰূমৰ তলা খোলাৰক পিছতে হেমিল্টনে বাহিৰত মটৰ ৰাখি সোমাই আহিল। দুয়োজনে<noinclude></noinclude> 84jgte0t3pa3aj9thm7iosmc4t2urpc 104 95319 265646 2026-11-06T15:41:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৭৮||অজান আততায়ী}}</noinclude>বহিলত দলপতিয়ে হাতৰ চিগাৰেটত এহোপা মাৰি কলে “তোমাৰ মুখ দেখিয়ে বুজিছে৷ আৰু মোৰো সেয়ে বাতৰি ভাইটি। মটৰ অথবা মানুহৰ কোনো সম্ভেদ পোৱা নগল। এতিয়া আমি কোন পথেৰে অনুসন্ধান কৰিম তাৰে আলোচনা---* {{gap}}এনেতে টেলিফোনৰ বেল বাজিলত দলপতিয়ে মুখৰ কথা মুখতে ৰাখি ৰিচিভাৰ লৈ মাতিলে “কোন?” {{gap}}আনমূৰৰ পৰা মাধৱৰ মাত কাণত পৰিল “ইয়াৰ আগেয়ে তিনিবাৰ মাতি আপোনাক নাপালো ককাইদেও। সাংঘাতিক কথা— গধূলি আঠ বজাত কেপ্টেন ককাইদেওৰ মটৰ হোটেলৰ গাতে লগা গেৰেজত সোমোৱা দেখি বেগেৰে ওচৰলৈ যাওঁতে ‘পৰ্ব্বতীয়৷' বুলি আধাকোৱা কথা একাষাৰ কাণত পৰিল। মোক দেখি কথা...” {{gap}}হঠাতে ওপৰা ওপৰিকৈ দুটা শব্দ দলপতিৰ কাণত পৰিল। দ্বিতীয় শব্দটো শুনি হাতৰ ৰিচিভাৰ থৈ “ভাইটি আহা" বুলি তিনি খোজতে বাৰাণ্ডা পালেগৈ। হেমিল্টনেও তেওঁৰ ছাঁটোৰ দুৰে ওলাই গল। দুৱাৰত তলা লগাই দুয়োজনে দলপতিৰ মটৰত উঠি বহিলত তেওঁ ততালিকে মটৰ চলাই দি ক'লে। “মাধৱো শত্ৰুৰ হাতত পৰিল ভাইটি, টেলিফোন কৰি থাকোতে শত্ৰুৱে অতৰ্কিতে পাছফালৰ পৰা হয়তো মূৰত কোবাই বগৰালে। হাতৰ ৰিচিভাৰ মজিয়াত পৰা শব্দ শুনিলো।” বুলি মাধৱে কোৱা কথা কেই আষাৰ হেমিল্টনক কলে। {{gap}}হেমিল্টনে সকলো কথা শুনি কলে "সৰ্ব্বনাশ কথা গোসাঁই। শত্ৰুক যিমান দুৰ্ব্বল বুলি ভাবিছিলো ঠিক তাৰ ওলোটা বুলি প্ৰমাণ পালো। নহলে কেপ্টেন ... * {{gap}}“চুপ” দলপতিয়ে মটৰৰ বেগ কমাই দি “দুমিনিটতে পালোহি।” বুলি কৈ হোটেলৰ গাতে লগা গেৰেজৰ সমুখত মটৰ ৰখাই ফুচফুচাই<noinclude></noinclude> 8kmatsztnm0ep5riprnpsxr21tgrxmn 104 95320 265647 2026-11-06T15:46:39Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৭৯}}</noinclude>কলে “নাপালো ভাইটি, হয়তো ডেৰমিনিট পলম হল। মোৰেই ভুলত এনেকুৱা ঘটিল। তাৰবাবে নিজকে ক্ষমা কৰিব নোৱাৰিম। মাধৱক ইয়াত অকলে থোৱা উচিত হোৱা নাছিল। যি নহওক যোৱা কথাৰ বাবে ভাবি লাভ নাই। এতিয়া খেদিও লাভ নাই বিচাৰিও নোপোৱা। নামি আহা। অস্ত্ৰ হাতত ৰাখিবা।” {{gap}}নিশব্দেৰে দুয়োজনে নামি হোটেলৰ অফিচ ৰূমৰ সমুখলৈ গল। বাহিৰৰ দুৱাৰখন বন্ধ যদিও ৰূমৰ ভিতৰত লাইট জ্বলি আছে তলৰ মহলাত দুটা কোঠালী আৰু বাবুৰ্চিখানাতো লাইটৰ পোহৰ আছে। দুমহলাৰ ওপৰত একেটা মাত্ৰ কোঠাত পোহৰ আছে। অফিচ ৰূমৰ দুৱাৰৰ ওচৰত থিয় হৈ দুৱাৰত টকৰিয়াই দিয়াৰ পিছত কোনো মাত নাপালত আকৌ বেছি জোৰেৰে খুন্দা মাৰিলে। ভিতৰৰ পৰা মাত আহিল “কোন?" {{gap}}“গেষ্ট।" দলপতিয়ে স্বাভাৱিক মাতেৰে উত্তৰ দিলে মনত যেন কোনো উত্তেজনা নাই। বাহিৰত জ্বলোৱা লাইটৰ পোহৰত হেমিল্টনে দেখি আচৰিত হল—দুমিনিট আগৰ উত্তেজিত ভাবৰ লেশমাত্ৰও নাই। তাৰ পৰিবৰ্ত্তে সাম্য-সৌম্য নিৰুদ্বিগ্ন মূৰ্ত্তিটো। {{gap}}ভিতৰত থকা জনে 'বয়' বুলি মাতিলে যদিও কোনো নাহিলত নিজেই আহি দুৱাৰ মেলি দিবলৈ ধৰোতে দলপতিয়ে হেমিল্টনৰ গাত হাতেৰে ইঙ্গিত দি নিজে মুখ ঘূৰাই আলিৰ ফালে চাই থাকিল। মানুহজনে দুৱাৰ মেলি চাই মাতিলে “ভিতৰলৈ আহক।” বুলি কৈ উভতি গৈ নিজৰ চেক্ৰেটৰীয়েট টেবিলৰ একাষে ঘূৰণীয়া চকীখনত বহিল। প্ৰথমে হেমিল্টন সোমাই গৈ কলে “মেনেজাৰ?” {{gap}}“অ' ইয়েচ, মই মেনেজাৰ।" বুলি অলপ গৰ্ব্ব ভাবেৰে টেবিলত থকা চিগাৰেট কেচৰ পৰা চিগাৰেট এটা উলিয়াই লৈ ষ্টাইল কৰিচ বাওঁহাতৰ বুড়া আঙুলিৰ নখত কেইটামান ঠেকেচা মাৰিলে। ইতিমধ্যে<noinclude></noinclude> tkopgzud5fwalcx3ywrhu7ksskso6dv 104 95321 265648 2026-11-06T15:52:54Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৮০||অজান আততায়ী}}</noinclude>দলপতিয়ে টেবিলৰ ওচৰলৈ গৈ হেমিল্টনৰ ওচৰ পাইছে। চিগাৰেটটো মুখত দিবলৈ হাত দাঙি এবাৰ দুয়োজনৰ ফাললৈ চাই দলপতিক দেখি মেনেজাৰৰ চকু দুটা বহল হল। কপালৰ সিৰডাল ওখ হল। চিগাৰেটটো ওঠেৰে চেপি ৰাখিব নোৱাৰাত টেবিলত পৰিল। দলপতিৰ গাত তেতিয়াও কেপ্টেনৰ ছদ্মবেশ আছিল। {{gap}}মেনেজাৰে বিকৃত মাতেৰে সুধিলে "কি লাগে?” {{gap}}“মাধৱ কটকী কোন নম্বৰ ৰূমত থাকে? তেওঁক দেখা কৰিব খোজো।” দলপতিয়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“সেই নামৰ কোনো গেষ্ট ইয়াত নাই।” {{gap}}কিন্তু দুমিনিট আগেয়ে ইয়াৰ পৰা মোলৈ টেলিফোন কৰিছিল।” বুলি দলপতিয়ে দৃঢ় মাতেৰে হুকুম চলালে “তৰ্ক কৰি পলম কৰিব নোৱাৰো শীঘ্ৰে কোৱা?” {{gap}}খং কৰি মেনেজাৰে কলে “বৰ্‌ হুকুম চলাবলৈ আহিছে, কোন তুমি?” বুলি ইলেক্‌ট্ৰিক বেললৈ হাত পোনালে। {{gap}}“তোমাৰ যম” বুলি থাপ মাৰি দলপতিয়ে হাতখনত ধৰি মোচৰি নাকেৰে ‘ওঁ' শব্দ কৰিবলৈহে পালে। ক্ষিপ্ৰতাত দলৰ ভিতৰত প্ৰথম হেমিল্টনৰ হাতৰ বেজীৰ শক্তিশেল মেনেজাৰৰ গালত সোমাল। মেনেজাৰে চিঞৰ মাৰিবলৈ মুখ মেলিছিলহে, মেলামুখ মেলাই থাকিল। যিদৰে বহি আছিল সেইদৰেই জড়ভৰত হৈ থাকিল। {{gap}}দলপতিয়ে কলে “মাধৱৰ ৰূম নম্বৰ ৰেজেষ্ট্ৰী বহীত চোৱা ভাইটি। {{gap}}হেমিল্টনে ৰেজেষ্টী বহীখন টানমাৰি চাই কলে "একৈশ নম্বৰ। {{gap}}“বেছ, তুমি তালৈ গৈ কিবা শুংসূত্ৰ পোৱা নেকি চাই আহাগৈ। মই ইয়াতে কিবা পাওঁনে খানাতালাচ কৰি চাওঁ।” {{gap}}“কিন্তু ককাইদেও, ইয়াক নি মটৰত তুলি থৈ..."<noinclude></noinclude> 54f2uowyz27mt0ws467ikqt4ct5hqwa 104 95322 265649 2026-11-06T15:58:00Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৮১}}</noinclude>{{gap}}বাধা দি দলপতিয়ে কলে "নহয় তুমি বুজা নাই ভাইটি। হাতযশৰ দৰে বুদ্ধিকণো ক্ষিপ্ৰতাৰে চলাবলৈ চেষ্টা কৰিবা। কওঁ শুনা, সি এইদৰে বহি থাকোতে যদি খানাতালাচ কৰো তেতিয়া হলে কোনোবাই আহি দেখিলেও সন্দেহ নকৰি তাৰ কথামতে কিবা বিচৰা বুলি ভাবিব। সিহঁতৰ দলৰ এজন বুলি ভাবিও প্ৰতাৰিত হোৱাৰ থল আছে। যোৱা, সময় মূল্যবান।” {{gap}}“আপোনাৰ প্ৰত্যুৎপন্নমতিৰ ওচৰত আমি খেৰকুটা গোসাঁই। বুলি কৈ হেমিল্টনে সাউৎ কৰে অদৃশ্য হৈ গল। {{gap}}যোৱাৰ ফাললৈ চাই দলপতিয়ে মিচিকিয়াই হাঁহি সৰুকৈ কলে "বিজুলী শক্তিৰ দৰে কৰ্ম্ম-তৎপৰ তুমি দলৰ অন্যতম গৌৰৱ।” বুলি লৰালৰিকৈ মেনেজাৰৰ কাকত পত্ৰবোৰ আৰু ড্ৰয়াৰৰ ভিতৰবোৰ টানি ওলট পালট কৰি থৈ যাবলৈ ধৰিলে। {{gap}}পাচ মিনিটৰ মূৰত হেমিল্টন উভতি আহি দেখিলে যে দলপতিয়ে লোৰ আলমাৰীটোৰ দুৱাৰ জপাই থৈ ঘূৰি খোজ লৈছে। ওচৰলৈ গৈ ক'লে “মাধৱৰ পাতি থোৱা বিছনা আৰু খাটৰ তলত স্যুটকেচটো ঠিকমতে আছে। ভিতৰত কোনো কাকত-পত্ৰ আমালৈ ৰাখি থব পৰা নাই। গাৰুৰ তলত এইখন কাকতত লিখা আছে ‘তিনিবাৰ মাতিও আমাৰ গোসাঁইক নাপালো। ভীম ককাই নাই, মটৰখন অনুসৰণ কৰিবলৈ বাধ্য।” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “চতুৰ্থবাৰ মানে শেষ বাৰ টেলিফোন কৰাৰ আগেয়ে লিখা। টেলিফোনৰ ৰিচিভাৰটো দেখিছিলানে?” {{gap}}“আপুনি কোৱা কথা ঠিক। মাটিত পৰি আছে। ইয়াক এইদৰে এৰি থৈ যাব নেকি?” {{gap}}“এৰি যোৱাতকৈ লৈ যোৱাহে উচিত আছিল। পিছে ইয়াত তো আমাৰ বন্দীশাল নাই, ৰাখিম ক'ত? গতিকে .......<noinclude></noinclude> 6ss0isxco2vquke9jqqewajqwboac9b 104 95323 265650 2026-11-06T15:58:17Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh|৬|গুণাভিৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> নিমিলিবও পাৰে। কিন্তু এওঁলোকে প্ৰায়ে আমাৰ একে ঠাই, একে কাল আৰু একে অবস্থাৰ মাজতে ডাঙৰ-দীঘল হৈ দেশৰ আৰু দহৰ অনেক উপকাৰ সাৰি গৈছে। আমিও যত্ন কৰিলে তেনে দেশ আৰু লোক হিতকৰ কাম কৰি পৃথিবীত সুনাম ৰাখি নিজ জীবন কৃতাৰ্থ কৰিব পাৰোহক। {{gap}}গুণাভিৰামৰ জীৱনত অলৌকিক বা নোহোৱা-নোপা কথা একো নাই। দৈবিক সহায়-সুবিধাও তেওঁ একো পোৱা নাছিল। ৰূপৰ চামুছ মুখত লৈ অৰ্থাৎ অতি ধনী হৈও তেওঁ ওপজা নাই৷ সৰুতে পিতৃ- হীন, অনাথ, আৰু নিঃসহায় হৈ লোকৰ পালিত স্বৰূপে তেওঁ উঠিছিল. আৰু নিজ যত্ন আৰু অধ্যৱসায়ৰ বলত উন্নতি কৰি ডাঙৰ হৈছিল। এক প্ৰকাৰে চালে এইদৰে নিজে হোৱা মানুহেইহে প্ৰকৃত ডাঙৰ মানুহ আৰু আমাৰ আদৰ্শৰ স্থল। অকল দৈৱ আৰু সুবিধাই যাক ডাঙৰ কৰে তেনে লোকৰ পৰা সৰ্ব্বসাধাৰণৰ শিকিব লগা কথা সিমান নাথাকে। {{gap}}গুণাভিৰাম যে অতি মেধাবী বা প্ৰতিভাশালী ছাত্ৰ আছিল এনে নহয়। স্বৰূপতে প্ৰতিভাৰ এশ ভাগৰ নব্বৈ ভাগ অধ্যবসায় আৰু দহ ভাগহে দৈবিক শক্তি। এনে লেখত অৱতে গুণাভিৰামক প্ৰতিভা- শালী লোক বুলিবই লাগিব। দৈবিক শক্তি আছে বুগি হাত সাবটি কোনেও বিনা যত্নে সংসাৰত নিজ শক্তিৰ যথেষ্ট বিকাশ দেখুৱাব নোৱাৰে। ঈশ্বৰে যদি কাৰাবাক আনতকৈ অধিক মানসিক শক্তি দি পৃথিবীলৈ আনে, সি ভাল কথা; কিন্তু পুৰুষাৰ্থহে প্ৰকৃত পুৰুষৰ পুৰুষালি। সেইবাবে তোমালোকে নিজ পুৰুষাৰ্থৰ ওপৰতহে সদায় ভিৰ দিবা। {{gap}}আনন্দৰাম ফুকনেই গুণাভিৰামৰ জীৱনৰ চানেকি স্বৰূপ আছিল। এওঁৰে আদৰ্শ লৈ গুণাভিৰামে নিজ জীৱন গাঁথিছিল। প্ৰকৃততে এওঁ<noinclude></noinclude> 614htz7v5uaa758hhe8ac0z5ux5ezwc 104 95324 265652 2026-11-06T16:04:21Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh||পাতনি|৭}}</noinclude>ফুকনৰ পালিত আৰু একে পৰিয়ালৰ লোক আছিল, আৰু ফুকনতে ভেজা দি উন্নতিৰ বাট বুলিছিল। এই কথাই গুণাভিৰামৰ শক্তিক অধিক প্ৰকাশিত কৰিহে দেখুৱাব। আনন্দ ফুকনৰ অকাল মৃত্যুত গুণাভিৰামে যি স্বাৰ্থত্যাগেৰে ফুকনৰ পৰিয়ালটি তুলি ধৰিলে সিও আদৰ্শনীয় বিষয়। ফুকনৰ চৰিত্ৰৰ অমায়িকতা দেশ- হিতব্ৰত আদি বহুতো শিক্ষণীয় কথা আছে। এনে নানা কাৰণত আনন্দৰাম ফুকনৰ দৰে গুণাভিৰামো অসমীয়াৰ এজন আদৰ্শ পুৰুষ, তেওঁক আমি কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰোঁ। তেওঁৰ সকলো সঙ্গ গুণৰ আৰ্হি লৈ আমিও আমাৰ জীৱন গঢ়ি আমাৰ সকলো শক্তি আৰু সময় "স্বৰ্গতো অধিক জনমভূমি”ৰ সেৱাত লগাবলৈ যত্ন কৰে হিঁক আহাঁ । {{Xx-larger|{{center|পূৰ্ব্বপুৰুষ}}}} {{gap}}কেইবাটাও কাৰণত আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ নাম নোলোৱাকৈ গুণাভিৰামৰ নাম বা গুণাভিৰামৰ নাম নোলোৱাকৈ আনন্দৰামৰ নাম লব নোৱাৰি। ইয়াৰ এটা কাৰণ আগতে উনুকিয়াই আহিছোঁ। দ্বিতীয় কাৰণ এয়ে, গুণাভিৰামৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ আৰু আনন্দৰামৰ আদি পুৰুষ একে গুৰিৰ। আমাৰ "অসম গৌৰৱ শিশু-সাহিত্য গ্ৰন্থাবলী"ৰ প্ৰথম পুথি আনন্দৰামৰ জীৱনীত এই বিষয়ে বহলাই কোৱা হৈছে। {{gap}}বৰ্ত্তমানে শিৱসাগৰ জিলাৰ যোৰহাট অঞ্চলৰ টীয়ক নামে ঠাইত পূৰ্ব্বতে গৌতম গোত্ৰৰ কেইঘৰমান বামুণ আছিল। তেওঁলোকক টীয়কীয়া অধ্যাপকৰ ঘৰৰ বোলে। মোৱামৰীয়া বা মৰাণৰ উপদ্ৰৱত সেই ঘৰৰে এজন বামুণ তেওঁৰ তিৰুতা আৰু যোগাই নামে আঠ<noinclude></noinclude> s3a65j1tq2httcc2ga0d17g7ddu7hz7 104 95325 265653 2026-11-06T16:05:01Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৮২||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}“বৰ বঢ়িয়া বন্দীশাল আছে ককাইদেও। মোৰ মটৰখনৰ পাছ ফালৰ বাকচৰ তলৰ খোটালীত ইয়াৰ দৰে দুজনকো ৰাখিব পাৰিম। ইতো তিন দিনলৈ জড়-ভৰত হৈ থাকিব গতিকে চিন্তা নাই। চেফত কিমান ধন পালে ককাইদেও।” {{gap}}দলপতিয়ে মুখখন বিকৃত কৰি কলে "হোটেলৰ সামান্য টকা আছে। হয়তো পাচ হাজাৰ মান হব। তাক ছুই হাত নষ্ট নকৰো।” {{gap}}“নহয় ককাইদেও” হেমিল্টনে কলে "টকাখিনি নি মই টি, বি, আস্পাতাল-ফাণ্ডত জমা দিম। টকাৰে সৈতে ই অন্তৰ্দ্ধান হোৱা দেখিলে সকলোৱে ভাবিব যে টকা চুৰি কৰি ই পলাইছে। কেনে হব বাৰু?” {{gap}}“বঢ়িয়া হব। ধন্যবাদ ভাইটি, লোৱাগৈ।” বুলি কলত হেমিল্টনে আলমাৰীৰ টকাবোৰ জেপত সুমাই লৈ মেনেজাৰক দুয়ো হাতেৰে দাঙি কান্ধত লৈ যাবলৈ সাজু হল। দলপতিয়ে হোটেলৰ বাহিৰ ফালে থকা লাইটটো নুমাই দিলত সমুখখন আন্ধাৰ হল। ভুমুকি মাৰি চালে যে আলিত কোনো মানুহ দুনুহ নাই। নিৰাপদে মেনেজাৰক লৈ দুয়োজনে মটৰত উঠি বহিল। {{gap}}ডাক বঙলাৰ চৌহদৰ এচুকত গেৰেজবোৰ। ঠাইখন আওচেৰীয়া। তাতেই দলপতিৰ মটৰ ৰাখি হেমিল্টনে নিজৰ মটৰৰ চোৰাং বাকচত মেনেজাৰক সুমাই থৈ বাগৰিব নোৱাৰাকৈ বান্ধি থলে। কাম শেষ হলত দলপতিয়ে কলে “এতিয়া আলোচনা কৰাৰ বৰ আৱশ্যক। টেলিফোনেৰে কথা নকওঁ। কোনে ক'ত খাপ পাতি ৰৈ থাকে কব নোৱাৰি।” {{gap}}হেমিল্টনে কলে “পুৰবী হোটেল পোৱাৰ পিছতে মই তাৰি টেলিফোনৰ মেইন লাইনত কাৰচাজী কৰি আমি সকলোৰে<noinclude></noinclude> qryotwwuhfhx3thhtx2v8jun27dboza 104 95326 265654 2026-11-06T16:10:40Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh|৮|গুণাভিৰাম বৰুৱা|}}</noinclude>বছৰীয়া লৰা এটি লৈ নাৱেৰে ভটিয়াই আহে। এইদৰে আহোতে এদিন পানীত উটি অহা তামোল-পাণ এটা পাই বামুণীয়ে একো নাভাবি তাক গ্ৰহণ কৰিলে। এই কথা জানি বামুণৰ বৰ খঙ উঠিল আৰু তিৰুতাত বিশ্বাস নাই বুলি কৈ তেওঁক তাতে এৰি যোগাইক লৈ লগৰ মানুহ সৈতে গুৱাহাটীৰ সিপাৰে অশ্বক্ৰান্তত থাকিলগৈ। বামুণীৰ শেষ দশা কি হল কোনেও কব নোৱাৰে। {{gap}}ই প্ৰায় ১৭৯২ খৃষ্টাব্দৰ কথা। এই সনৰে ২৯ নৱেম্বৰত মৰাণৰ উৎপাত দমাবলৈ বুলি মাতি অনাত কাপ্তান ৱেগছে গুৱাহাটীত ভবি দিয়েহি। এই সময়তে লক্ষ্মীনাৰায়ণ নামে এজন ব্ৰহ্মচাৰীও ভাৰত- বৰ্ষৰ দক্ষিণ-পশ্চিম ফালে থকা দ্ৰাবিড় নামে ৰাজ্যৰ পৰা তীৰ্থ ঠাই চাই চাই উজাই অসমৰ গুৱাহাটী পায়হি। এই সময়ত গুৱাহাটীত জহনী-গ্ৰহণী আদি ৰোগত ভালেমান মানুহ মৰে। লক্ষ্মীনাৰায়ণ ব্ৰহ্মচাৰীয়ে দৰব-জাতি দিব জানিছিল আৰু তাৰে তেওঁ বহুত মানুহৰ উপকাৰ সাধিছিল। গুৱাহাটীৰ কামাখ্যা আদি তীৰ্থ দশন কৰি কাপ্তান ৱেলছৰ লগত লক্ষ্মীনাৰায়ণো ৰংপুৰলৈ উজাই গৈছিল। ১৭১৫ শকৰ চ'তত আহোম ৰজাক ৰাজসিংহাসনত নিৰ্ব্বিঘ্নে থৈ ৱেলছ ছাহাব উলটি যোৱাৰ পাছত লাহে লাহে বুদ্ধিমান ব্ৰহ্মচাৰীয়ে আহোম ৰাজ্যত বিশেষ প্ৰতিপত্তি লাভ কৰিলে। শেষত এৱেঁই আহোম ৰজাৰ দুৱৰীয়া বৰুৱা হলগৈ। {{gap}}ইয়াৰ ভিতৰতে টীয়কীয়া অধ্যাপকৰ ঘৰৰ সেই বামুণজনৰ মৃত্যু হয়। যোগাই এতিয়া তেনেই অনাথ হল দেখি লগৰ কেইজনমান মানুহে আনি তেওঁক এই ব্ৰহ্মচাৰীৰ লগ লগাই দিলেহি। ব্ৰহ্মচাৰীয়ে যোগাইক নিজ শিষ্য কৰি ললে আৰু তেওঁৰ আগৰ ঘৰবাৰী, বংশ - পৰিয়ালৰ ভূ-ভা লবলৈ তেওঁক লৈ গল। এইবাৰ যোগাইৰ পিতাকৰ<noinclude></noinclude> 7yt4gbnvk8hbr9o7m4n3ti2hkb06spk 104 95327 265655 2026-11-06T16:11:19Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৮৩}}</noinclude>কথা শুনাৰ উপায় কৰি থৈছোঁ ককাইদেও। মোৰ এক লহমাৰ কাম।" {{gap}}"তেনেহলে পাৰ্থ সিঙৰ মুখে হয়তো বহুত বাতৰি পাব পাৰো। যোৱা ততালিকে তেওঁক ইয়ালৈ আনাগৈ।” {{gap}}হেমিল্টনে কোনো কথা নকৈ ওলাই গল। দলপতিয়ে ৰূমতু সোমাই বিছনাত দীঘল দি পৰি বাটচাবলৈ ধৰিলে। {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|—ন—}}'''}} {{gap}}তাৰ পিছদিনা আবেলি দুই বজাত ৰিক্সৰ পৰা নামি পাৰ্থ সিঙে ডাকবঙলাৰ বাৰাণ্ডাত থিয় হৈছে, এনেতে হেমিল্‌টনৰ মটৰ আহি গাড়ী-বাৰাণ্ডাত উপস্থিত হল। তেওঁ নামি আহি পাৰ্থৰ ওচৰ পাই কলে “মোৰ এক চেকেণ্ড পলম হল পাৰ্থ ককাইদেও। বলক,..." {{gap}}আগনিশা দলপতিয়ে দিয়া নিৰ্দেশ মতে হেমিল্‌টনে পুৱা পূৰবীৰ পৰা গৈ কস্মোপলিটান হোটেলৰ আলহী হৈছিল। আৰু টেলিফোনেৰে কোনো কথা নাপাতি দুই বজাৰ সময়ত উভয়ে দলপতিৰ লগত দেখা কৰি পৰামৰ্শ কৰাৰ কথাও নিৰ্দেশ দিছিল। পাৰ্থ সিঙে কলে “বৰ বেছি অপৰাধ হোৱা নাই, বলা ভিতৰলৈ যাওঁগৈ।” {{gap}}দুয়োজনে দলপতিৰ কোঠালীৰ জপাই থোৱা দুৱাৰ অলপ মেলি পৰ্দ্দাৰ ফাকেৰে চাই দেখিলে যে দলপতি বৰ আৰামত শুই আছে। ততালিকে দুৱাৰখন জপাই দি পাৰ্থ সিঙে কলে “গোসাঁয়ে এই সময়ত<noinclude></noinclude> ia9cs7dyufao4xzve8q8gz40vh706cs 104 95328 265656 2026-11-06T16:17:07Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh||পুৰ্ব্বপুৰুষ|৯}}</noinclude> খুৰাদেৱেকৰ পুতেক এটিও তেওঁলোকৰ লগত আছে। তেৱোঁ আই- বোপাই নোহোৱা; বয়সত যোগাইতকৈ অলপ বুজন। এই দুটি ঘাট-মাউৰা লৰাক চপাই লোৱাৰ লগে লগে কামৰূপৰ বাঁৰী বামুণী এজনীৰ সহায়-সাৰথি নোহোৱা চালুকীয়া লৰা দুটি আৰু ছোৱালী এটাও গোটাই আনিলে। ব্ৰহ্মচাৰীয়ে এইবাৰ যেন নকৈ এখন সংসাৰ পাতিলে; তেওঁৰ পাখিৰ তলত সোমোৱা কেউটি লৰা-ছোৱালীকে তেওঁ ন ন নাম দিলে। তাৰ ভিতৰত টীয়কীয়া অধ্যাপকৰ ঘৰৰ নকৈ অহা ডেকাজনৰ নাম হল পৰশুৰাম; তেওঁ হ'লগৈ স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ। যোগাইৰ নাম হ'ল ৰণবাম; এৱেঁই হ'লগৈ আমাৰ গুণা- ভিৰামৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ। পৰশুৰামক নিজ গোত্ৰলৈ তুলি লৈ ব্ৰহ্মচাৰীয়ে উপনয়ন দিয়ে আৰু ৰণবামক পৰশুৰামৰ হতুৱা উপনয়ন দিয়ায়। {{gap}}ব্ৰহ্মচাৰীৰৰ এই তোলনীয়া পো-কেজনৰ মাজত পৰশুৰাম অতি বুদ্ধিমান, বহুদৰ্শী আৰু পাৰ্গত আছিল গুণে এওঁক ৰাঘৰত তাদিবা চব্বিৰ কামত লগাই দিয়ালে। ৰণৰাম সদায় ব্ৰহ্মচাৰীৰ লগতে আছিল। এওঁ সকৰে পৰা বহু শান্ত স্বভাৱৰ আছিল আৰু ব্ৰহ্মা- বীক ভালদৰে শুশ্ৰুষা কৰিব জানিছিল। কাতিৰ পহিলা শুক্লা চতুৰ্থীত ব্ৰহ্মচাৰীৰ পৰলোক হোৱাত তেওঁৰ অস্থি নি এওঁ তীৰ্থত লগাই ছিলগৈ আৰু ব্ৰহ্মচাৰীৰ দেশত তেওঁৰ নিজ পত্নী আৰু পৰিয়ালত বাতৰি দিছিলগৈ। ব্ৰহ্মচাৰীৰ হাদীৰা চকিৰ ব্যৱসায় আদিৰ পৰা পৰশু- ৰাম ক্ৰমে অতুল ঐশ্বৰ্য্যৰ অধিকাৰী হৈছিল। পূৰ্বৰে পৰা পৰশুৰামেই হে সকলো কাম কৰিছিল; ব্ৰহ্মচাৰীৰ নাম মাত্ৰ অধিকাৰ আছিল। {{gap}}পৰশুৰাম বৰুৱাৰ দিনত দুৱৰীয়া ঘৰৰ অৱস্থা আগতকৈও উন্নত আছিল। ব্ৰহ্মচাৰীৰ পৰিয়ালৰ ভাইসকলৰ মাজত এওঁ কাম ভগাই দিলে।<noinclude></noinclude> 0gfvbnzrgdrwm8xook01xbtio69oaja 104 95329 265657 2026-11-06T16:19:25Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৮৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>শুই থকাটো আচৰিত কথা, কি কৰা যায়? যোৱা দুনিশা তেখেতৰ টোপনি খতি।” {{gap}}হেমিল্‌টনে কলে "নামাতি তেখেত সাৰপোৱালৈকে বাটচাই সময় নষ্ট কৰাতকৈ মাতি আমনি কৰিলে নিশ্চয় দোষ নধৰে। বলক ভিতৰলৈ যাওঁ।” {{gap}}দুৱাৰ মেলোতে শব্দ নহল যদিও বাহিৰৰ পোহৰ কোঠালীৰ ভিতৰ সোমোৱাৰ লগে লগে দলপতিয়ে চকু মেলি উঠি বহি মাতিলে আহা ভাইহঁত বহা। অনাহাৰ আৰু অনিদ্ৰাত মানুহৰ বুদ্ধি স্থিৰ নাথাকে। গতিকে পৰাপক্ষত সেই দুবিধ এৰি দিয়া অনুচিত। কামৰ অন্ত নাই, গতিকে দহবজাতে খাই বৈ উঠি ঘুমটিটো পূৰা কৰি ললো। তোমালোক নহাহলে হয়তো আৰু দুঘণ্টা শুলোহেঁতেন। নিশ্চিন্ত মনেৰে এনেকুৱা ভাল টোপনি মৰাত গা-মন বেছ ভাল লাগিছে।” {{gap}}হাঁহি মাৰি পাৰ্থ সিঙে সুধিলে "নিশ্চিন্ত মনেৰে ভাল টোপনিত পৰি আছিল যদি আমি নিঃশব্দে দুৱাৰ মেলাতেই সাৰপালে কেনেকৈ ককাইদেও?” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “মানুহ নমৰে মানে কাম আৰু চিন্তাৰ হাত সাৰিব নোৱাৰে। নিশ্চিন্ত মনেৰে নুশুলে ভাল টোপনি আহিব কিয়? কিন্তু ভাল টোপনি মানে তুমি কুম্ভকৰ্ণৰ টোপনি বুলি ভবা উচিত নহয়। জ্ঞানীজনে কৈ গৈছে বোলে বাচি খাবা, জাগি শুবা। তোমালোকে শব্দ নকৰিলেও বাহিৰৰ পোহৰ হঠাৎ নোসোমাল জানো? থাওক বাৰু, কোৱা হেমিল্টন? ” {{gap}}হেমিল্টনে কবলৈ ধৰিলে "মই হোটেলৰ সন্মুখত মটৰ ৰাখি দেখো যে বাহিৰত পুলিচ। নামি গৈ অফিচত সোমাই দেখিলো যে দাৰোগা আৰু হোটেলৰ মালিক লক্ষণ ওঝা বহা অৱস্থাত আৰু হোটেলৰ চৰ্দাৰ খান্চামা ইস্মাইল, দুজন কনিষ্টবল আৰু চাকৰ চাৰিজন থিয়<noinclude></noinclude> mepykwj1jadvycrlkle4py7hlb1q508 104 95330 265661 2026-11-06T16:24:43Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৮৫}}</noinclude>হৈ আছে। দাৰোগাই চৰ্দ্দাৰ খান্চামাৰ জবানবন্দি লব ধৰিছে সি কৈছে যে বাৰ বজাৰ অলপ পিছত সি হেনো মটৰ এখন তাতে ৰখোৱা শব্দ শুনিছিল। কোনোবা নামি গৈছিল নে নাই সি দেখা নাছিল। অফিচৰূমত এবাৰ কিবা কথা কোৱা শব্দ তাৰ কাণ‍ত পৰিছিল কিন্তু কি কথা কৈছিল সি বুজিব পৰা নাছিল। শব্দটো মেনেজাৰৰ কথা যেন লাগে। তাৰ পিছত তাৰ খানা খোৱা শেষ হলত বিছনাতে বহি চিগাৰেট হুপি আছিল। অইন দিনাখনৰ দৰে মেনেজাৰে শুবলৈ যোৱাৰ আগেয়ে তাক এবাৰ মাতি ৰাতিপুৱাৰ বাবে কিবা দিহা দিব বুলি ভাবি সি ৰখি আছিল কিন্তু তাক মতা নাছিল। হোটেলৰ বাহিৰ ফালৰ লাইটটো সদায় জ্বলি থাকে কিন্তু কালি হঠাতে নুমোৱা দেখি সি খিৰিকীৰ বাহিৰলৈ চাই আছিল। লাইট নুমুৱাৰ পাছতে দুজন মানুহ যেন ছা দুটাৰ দৰে ওলাই যোৱা দেখিছিল। তাৰে এজন বৰ শকত আৱত যেন দেখিছিল। ইয়াৰ বাহিৰে আন্ধাৰত একোকে মনিব পৰা নাছিল। মটৰখন মজলীয়া ধৰণৰ, আৰু নতুন বুলিয়ে তাৰ বিশ্বাস। তাৰ ৰংটো কেনে আন্ধাৰত সি মনিব নোৱাৰিলে। {{gap}}“একৈশ নম্বৰৰ আলহী মাধৱ কটকীয়ে ৰাতি ডাইনিং হলত খানা খাইছিল। তাৰ পিছত কি কৰিছিল সি দেখ৷ নাছিল। মাধৱৰ কোঠালৈ কোনোবা গৈছিল যদি তাক সি কব নোৱাৰে।” {{gap}}দলপতিয়ে সুধিলে "তাৰ পিছত আৰু কোনোবা দেখা সাক্ষী আছিল নেকি?” {{gap}}“নাই ককাইদেও। আনবিলাকৰ কোনেও একো কব নোৱাৰে। অইন কোনো আলহীয়েও কোনো কথা নাজানে। হোটেলৰ মালিক লক্ষণ ওঝা এই অঞ্চলৰ আটাইতকৈ ডাঙৰ মদ-মহল এখনৰ দহ বছৰমান একচেতীয়া গৰাকী আছিল। সেই সময়ত<noinclude></noinclude> hyn88kujori94k78wd99ybz55xej1zd 104 95331 265663 2026-11-06T16:33:11Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৮৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>তেওঁৰ সৰু মহলো পাচখন আছিল। সম্প্ৰতি মদৰ মহল নাই কিন্তুক তিনিখন মটৰ এতিয়াও আছে। তেওঁ কলে যে হোটেলৰ মেনেজাৰ কানাই কৰ্ম্মকাৰ বৰ কৰ্ম্মী আৰু বিশ্বাসী। টকা খাই পলাবলৈ তেওঁৰ কোনো কাৰণেই নাই। কিয়নো লক্ষণে হোটেললৈ খোৱাৰ ৰুচি সলাবলৈ মাজে সময়ে আহে যদিও তাৰ হিচাব পত্ৰলৈ কোনো দিনেই চকু নিদিয়ে। হিচাব মতে হোটেলৰ তহবিলত কালি ছহাজাৰ সাতাইশ টকা থাকিব লাগিছিল কিন্তু কেই অনা মানৰ বাহিৰে এটকাও নাই।” {{gap}}“তুমি কিমান টকা পাইছিলা হেমিল্টন?” {{gap}}“পাচ হাজাৰ ছশহে পাইছিলো, ককাইদেও। আজি দহ বজাত টি, বি আস্পাতালৰ বাবে দান দি আহিছোঁ। তাৰ পিছত কওঁ শুনক গোসাঁই, দাৰোগাৰ তদন্ত শেষ হলত নতুন আলহী ৰাখিবলৈ অনুমতি দিয়াতহে মোক তাত থাকিবলৈ দিলে। দাৰোগাই মোৰ মটৰখন এবাৰ ইস্মাইলক দেখুৱাইছিল কিন্তু কালিৰ খনৰ দৰে নহয় বুলি সি ন দি কলে।” {{gap}}তিনিও জনে একেলগে হাঁহি উঠিল। তাৰ পিছত দলপতিয়ে সুধিলে "কিবা নতুন কথা আবিষ্কাৰ কৰিব পাৰিলা নেকি ভাইটি?' {{gap}}“সেই বিষয়ত একেবাৰে বিফল ককাইদেও, যদি দলৰ কোনোবা তাত আছে তেনেহলে সিহঁত একেবাৰে নিষ্ক্ৰীয় হৈ বহি আছে। হয়তোবা ৰাতিলৈ বাটচাবও পাৰে।” {{gap}}"ঠিক কথা। এতিয়া তোমাৰ কথা কোৱা পাৰ্থ ভাইটি?” {{gap}}পাৰ্থ সিঙে কলে "পূৰবী হোটেলটো যেনে উচ্চ খাপৰ তাৰ আলহী বিলাকো সেইদৰে ধনী আৰু বিলাসী। খানা-পিনা আদি প্ৰত্যেকৰ ৰুচিমতে যোগায়। মদ আদিও সৰবৰাহ কৰে। প্ৰায়বোৰ আলহীৰ নিজা মটৰ গাড়ী আছে। আলহীবোৰৰে<noinclude></noinclude> 9584i2znzjq3vs0vdk67qzjpr5vddiq 104 95332 265664 2026-11-06T16:35:12Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh|১০|গুণাভিৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> {{Xx-larger|{{center|লৰাকাল আৰু শিক্ষা}}}} ৰণৰামৰ কাম যোৰহাটত পৰিছিল দেখি তেওঁক যোৰহটীয়া বৰুৱা বোলা হৈছিল। এওঁ তাত ৰজা বুঢ়া গোহাঁই সকলোৰে সৈতে ভালেৰে আছিল। বিষ্ণু দ'লৰ লক্ষ্মীনাথ কথা কোৱা বৰুৱা নামে এজন লোক পূৰ্ণানন্দ গোহাঁইৰ বৰ খাটনিয়াৰ আছিল। বুঢ়াগোহাঁইৰ অনুৰোধত বলৰামে এই কথা কোৱা বৰুৱাৰ জীয়েক শচীক বিয়া কৰায়। দুৱৰীয়া- বিলাকক হাটখোৱাও বুলিছিল। এওঁলোকে ৰজাৰ বৰচ'ৰাতে উঠিব নোৱাৰিছিল আৰু এওঁলোকৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট স্থান নাছিল; সেই নিমিত্তে পৰশুৰাম বৰুৱাই খাওন্দৰ আৰু বৰ্ণৰামে বেজৰ খেলাত নাম লগালে, তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁলোক চ'ৰাত উঠিব পৰা হল। ইয়াৰ পিছত ১৭৩০ শকৰ বহাগ মাহৰ শুক্লা চতুৰ্থীত পৰশুৰাম বৰুৱা স্বৰ্গী হয়। ১৭৫৯ শকত (ইং ১৮৩৭ চন) ৰণৰাম গুৱাহাটীৰ পৰা যোব- হাটলৈ আহে। ইয়াৰ আগতে এওঁৰ বৰ জনা পত্নীৰ বিজয়ৰাম আৰু গঙ্গাৰাম নামে দুটি পুত্ৰ জন্মে। বিজয়াম ইয়াৰ কেবা বছৰৰ আগতে ঢুকায়। যোৰহাটত ৰণৰাম বৰুৱাৰ সকজন। পত্নীৰ এটি পুত্ৰ জন্মে। এওঁৰ নামেই গুণাভিৰাম। ১৭৬০ শকৰ জেঠৰ শুৰু। চতুৰ্থীত ৰ পৰা বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। এওঁৰ গঙ্গাৰামৰ নামে বনগাওঁ বুলি কামৰূপৰ এখন দ্বাৰ বা মৌজা আছিল। গঙ্গাৰামে পঢ়াশুনা এৰি মৌজা চলা- বলৈ গৈছিল। পিছত মৌজাও এৰি মৌজাদাৰী নাজিৰৰ বক্সী কামত নিযুক্ত হল। গুণাভিৰাম ইংৰাজী স্কুলত পঢ়িছিল। {{gap}}গঙ্গাৰামেই গুণাভিৰামক লগুণ দিয়ে। এওঁলোকৰ দুয়োগৰাকী মাকৰ কিন্তু গায় ফেৰিয়া-ফেৰি ভাব আছিল। পিছত গুণাভিৰামক লৈ মাক সেই টোলতে বেলেগে থাকিল। কিন্তু ভৰণ-পোষণৰ বৰ<noinclude></noinclude> 5e2xyif8exzbsoen403wh5bamb7lvww 265665 265664 2026-11-06T16:35:38Z Rishiraj Dutta01 4255 265665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh|১০|গুণাভিৰাম বৰুৱা|}}</noinclude> {{Xx-larger|{{center|লৰাকাল আৰু শিক্ষা}}}} {{gap}}ৰণৰামৰ কাম যোৰহাটত পৰিছিল দেখি তেওঁক যোৰহটীয়া বৰুৱা বোলা হৈছিল। এওঁ তাত ৰজা বুঢ়া গোহাঁই সকলোৰে সৈতে ভালেৰে আছিল। বিষ্ণু দ'লৰ লক্ষ্মীনাথ কথা কোৱা বৰুৱা নামে এজন লোক পূৰ্ণানন্দ গোহাঁইৰ বৰ খাটনিয়াৰ আছিল। বুঢ়াগোহাঁইৰ অনুৰোধত বলৰামে এই কথা কোৱা বৰুৱাৰ জীয়েক শচীক বিয়া কৰায়। দুৱৰীয়া- বিলাকক হাটখোৱাও বুলিছিল। এওঁলোকে ৰজাৰ বৰচ'ৰাতে উঠিব নোৱাৰিছিল আৰু এওঁলোকৰ কোনো নিৰ্দিষ্ট স্থান নাছিল; সেই নিমিত্তে পৰশুৰাম বৰুৱাই খাওন্দৰ আৰু বৰ্ণৰামে বেজৰ খেলাত নাম লগালে, তেতিয়াৰ পৰাই তেওঁলোক চ'ৰাত উঠিব পৰা হল। ইয়াৰ পিছত ১৭৩০ শকৰ বহাগ মাহৰ শুক্লা চতুৰ্থীত পৰশুৰাম বৰুৱা স্বৰ্গী হয়। ১৭৫৯ শকত (ইং ১৮৩৭ চন) ৰণৰাম গুৱাহাটীৰ পৰা যোব- হাটলৈ আহে। ইয়াৰ আগতে এওঁৰ বৰ জনা পত্নীৰ বিজয়ৰাম আৰু গঙ্গাৰাম নামে দুটি পুত্ৰ জন্মে। বিজয়াম ইয়াৰ কেবা বছৰৰ আগতে ঢুকায়। যোৰহাটত ৰণৰাম বৰুৱাৰ সকজন। পত্নীৰ এটি পুত্ৰ জন্মে। এওঁৰ নামেই গুণাভিৰাম। ১৭৬০ শকৰ জেঠৰ শুৰু। চতুৰ্থীত ৰ পৰা বৰুৱাৰ মৃত্যু হয়। এওঁৰ গঙ্গাৰামৰ নামে বনগাওঁ বুলি কামৰূপৰ এখন দ্বাৰ বা মৌজা আছিল। গঙ্গাৰামে পঢ়াশুনা এৰি মৌজা চলা- বলৈ গৈছিল। পিছত মৌজাও এৰি মৌজাদাৰী নাজিৰৰ বক্সী কামত নিযুক্ত হল। গুণাভিৰাম ইংৰাজী স্কুলত পঢ়িছিল। {{gap}}গঙ্গাৰামেই গুণাভিৰামক লগুণ দিয়ে। এওঁলোকৰ দুয়োগৰাকী মাকৰ কিন্তু গায় ফেৰিয়া-ফেৰি ভাব আছিল। পিছত গুণাভিৰামক লৈ মাক সেই টোলতে বেলেগে থাকিল। কিন্তু ভৰণ-পোষণৰ বৰ<noinclude></noinclude> q5k8jrjlrihtpe7pgh1aupfos2084n8 104 95333 265666 2026-11-06T16:38:20Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৮৭}}</noinclude>আকৌ আলহী ইমান বেছি অহা যোৱা কৰে যে পৰিচয় লোৱা সম্ভৱ হৈ মুঠে। দিনে-ৰাতিয়ে টেলিফোন কল আহিয়েই থাকে। তাৰ ভিতৰত কিছুমানৰ অৰ্থ আবিষ্কাৰ কৰা হোৱা নাই। সংক্ষিপ্ত ভাষা অৰ্থাৎ যাক বোলে code. পুলিচ চাহাবলৈ পঠোৱা নোটিচৰ সম্পৰ্কে এতিয়াও কোনো কথা আবিষ্কাৰ কৰিব পৰা নাই। হোটেলৰ এশ টাইপৰাইটাৰ আছে। তাৰে এঘাৰটা পৰীক্ষা কৰিবৰ সুযোগ পাইছো। তাৰে কোনোটো নহয়। কিন্তু এটা কথাত আচৰিত হৈছো ককাইদেও?” {{gap}}“কি কথা ভাইটি?” {{gap}}“ইমান উচ্চ খাপৰ নামজাদা হোটেলখনৰ গৰাকী জনক দেখিলে পুতৌ কৰিবৰহে মন যায়। একেবাৰে যাক বোলে গো-বেচেৰা মানুহ। -নামে কামে মিলি গৈছে। অৰ্থাৎ নামটো শ্ৰীচৰণ দাস আৰু কামতো একান্ত বাধ্য ভৃত্য। মেনেজাৰ এজনো আছে সিও তথৈবচ। বৰং- সিহঁত বৰং- সিহঁত দুজনতকৈ খান্‌চামা, বয় আদিৰ ‘চখ' বহুত বেছি।” {{gap}}“সেইটোৱে সিহঁতৰ স্বৰূপ বুলি প্ৰমাণ পাইছা নেকি?” {{gap}}পাৰ্থ সিঙে কলে “অন্ততঃ এতিয়ালৈকে ওলোটা প্ৰমাণো পোৱা নাই। অৱশ্যে এতিয়াও আবিষ্কাৰৰ চেষ্টা চলাই আছে৷ ককাইদেও।” {{gap}}ভাল কৰিছা। সেইটো তোমাৰ ওপৰঞ্চি কৰ্ত্তব্য ভাইটি। প্ৰথম আৰু প্ৰধান কাম হ'ল নোটিচ খনৰ বিষয়ে আবিষ্কাৰ কৰা। যদি সফল হব পাৰা তেতিয়া হলে তাৰপৰা বহুখিনি সুবিধা পাম বুলি মই কব পাৰো। ম‍ই জানো যে তোমাৰ কামটো গুৰুতৰ। কবলৈ গলে অসাধ্য সাধন বুলিবও পাৰি কিন্তু ভাইটি, তুমি সমাধা কৰিব পাৰিবা বুলি মোৰ সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস আছে। ইপিনে মানুহৰ অভাৱ গতিকে তোমাক সা-সহায় দিব নোৱাৰিম।<noinclude></noinclude> 174ggq8uqf92p7z0eatgkza9ahf5tv6 104 95334 265668 2026-11-06T16:45:29Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৮৮||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}পাৰ্থসিঙে হাতযোৰ কৰি কলে “আপোনাৰ বিশ্বাস যেন অটুত ৰাখিব পাৰো তাকেহে আশীৰ্ব্বাদ কৰক গোসাঁই।” {{gap}}দলপতিয়ে হাত দাঙি আশীৰ্ব্বাদ কৰিলে “জননীয়ে তোমাক কৃতকাৰ্য্য কৰক। এতিয়া শুনা, আজি বিশেষ ডাকযোগে অহা উগ্ৰ ভাইটিৰ চিঠি আৰু তেওঁ পোৱা বেনামী নোটিচ পালো। মিঃ টকীয়ে কেপ্টেনক অনুমানতে কোৱা কথাই ঠিক হল। মালতীৰ মুক্তি পণ হিচাবে পঞ্চাশ হাজাৰ টকা খুজি যান-বাহন যোগনীয়াৰৰ মালিকলৈ এৰা নোটিচখন পঠিয়াইছিল।” বুলি উগ্ৰক্ৰ চিঠিৰে সৈতে নোটিচখ পাৰ্থৰ হাতত দিলে। {{gap}}হেমিল্‌টন আৰু পাৰ্থ ই একেলগে নোটিচ আৰু চিঠি বৰ মনোযোগেৰে পঢ়িলে। হেমিলল্টনৰ মুখখনে খঙতে কঠিনাকৃতি ধৰি উঠিল। দাঁত কামোৰণি মাৰিলে। মুখেৰে কোনো কথা, উচ্চাৰণ নকৰি দলপতিৰ ফালে চাই থাকিল। পাৰ্থসিঙে জেপৰ পৰা পুলিচ চাহাবৰ পৰা পোৱা নোটিচখনো উলিয়াই মিলাই চালে। তাৰপিছত উল্লাসেৰে কলে “ঠিক মিলি গৈছে ককাইদেও। এনেকি একেটা টাইপৰাইটাৰতে টাইপ কৰা কাকত আৰু লিখক আৰু টাইপিষ্টো একেজনেই। ” {{gap}}“বুজিলো এতিয়া।” দলপতিয়ে কলে “ইপিনে আমাৰ কামৰো বহুত উজু হব বুলিয়ে মোৰ ধাৰণা। দুৰ্ব্বৃত্তহঁতে নিশ্চয় আমাৰ ভীমসেনৰ বাবেও পণ খুজি কোম্পানীলৈ আজি নোটিচ পঠিয়ালে। কেপ্টেন দুৰ্ব্বৃত্তৰ কৱলত পৰা কথাটো মিঃ টকীক জনোৱাৰ ইচ্ছা নাছিল কিন্তু এতিয়া জনাবলৈ দৰকাৰ হৈ পৰিল। ম‍ই যান-বাহন যোগনীয়াৰৰ পৰা কথাটো তেওঁৰ কাণত পেলাই থওঁ যে ভীমসেন হঠাৎ অন্তৰ্দ্ধান হৈছে। তদুপৰি মালতীৰ মুক্তিপণ দাবী কৰাৰ কথাও নিশ্চয় জনোৱা উচিত। ”<noinclude></noinclude> 16n3z88e6xgi0731nqs8hjbpvom5aul 104 95335 265669 2026-11-06T16:46:24Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী ৮৯। হেমিন্টনে মাত লগালে “নালাগে ককাইদেও। আজি দুবছৰৰ পৰা দুৰ্ব্ব দলে এনেকুৱা অপকৰ্ম্ম কৰি থকা স্বত্ত্বেও গুলিচে সিহঁতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব পৰা নাই আৰু এই কথা ঠিক যে আমাৰ তিনিজনকে। উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰে। আমি নিজ বাহুবলেৰে সিহঁতক ধ্বংস কৰিম। ভৱিষ্যতে আৰু মুক্তিপণ খাই শকত হোৱাৰ আৱশ্যক নকৰিব।” দলপতিয়ে পাৰ্থ সিঙলৈ চাই সুধিলে “তুমি কি কোৱা ভাইটি?” পাৰ্থ সিঙে কলে ““পা-ফু'ই পুলিচৰ আশ্ৰয় লোৱা কথাষাৰ শুনিবলৈও বেয়া লাগে গোসাঁই। তদুপৰি আমাৰ নিজৰে তিনিজনৰ গাত দুৰ্ব্ব ওই হাত দিছে যেতিয়া আমিহে সিহঁতৰ বিচাৰ কৰিম। শিয়াল কুকুৰৰ দৰে গুলিয়াই মাৰিম অথবা ভৰিৰে পিহি পৰুৱাৰ দৰে গুৰি কৰিম ককাইদেও।” . দলপতিয়ে হাঁহিমাৰি কলে “ধন্যবাদ ভাইহঁত, ঠিক কৈছা। তোমালোকৰ লগত মোৰ মতৰ সম্পূৰ্ণ মিল আছে। ‘পা-ফু’ই ন্যায়বিচাৰ কৰি আহিছে আৰু কৰি থাকিব। এজন 'পা-ফু'ৰ এই ক্ষেত্ৰতো সেয়ে অস্তিত্ব থাকে মানে তাৰ লৰচৰ নহয়। হব। আমিয়ে সিহঁতক শাসন কৰিম আৰু দণ্ড বিহিম যদিও সি যথেষ্ট নহৰ। কিয়নো ইতিপূৰ্ব্বে কেবাটাও দুৰ্ঘটনা সিহঁতে কৰিছে। তাৰ বাবেও চৰকাৰী হিচাবে দণ্ড পোৱা উচিত। মিঃ হেমিণ্টনৰ কথা ঠিক। পুলিচে সিহঁতক বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰে। পাৰিলেও সময় লাগিব। . . . আনপিনে চোৱা, দাগী-আচামী গুণ্ডা-বদমাচ নহলে এনেকুৱা পৰাক্ৰমী আৰু জঘন্য দল গঠন কৰিব নোৱাৰে। নহয় জানো?” ৰাকী দুজনে কলে “হয় ককাইদেও।” “তেনেহলে এইকথা সহজে অনুমান কৰিব পাৰি যে সিহঁতৰ<noinclude></noinclude> sqgpbm780zfc9sslfakrx1qf9mg37zi 104 95336 265670 2026-11-06T16:49:37Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh||লৰাকাল আৰু শিক্ষা|১১}}</noinclude>কষ্ট হল। তেওঁৰ মাকৰ ঘৰৰ নাছুকী নামে এজনী বেটী আছিল। এই ভূতকুৰী আৰু তাইৰ জীয়েক কণিকীয়ে নিজে শ্ৰম আৰু আন কান কৰি যি পাইছিল তাৰে তেওঁক সহায় কৰিছিল। আনন্দৰাম ফুকনে গুণাভিৰাম আৰু তেওঁক মাকক বৰ মৰম কৰিছিল। আনন্দৰামে গুণাভিৰামক প্ৰায়ে তেওঁৰ লগতে খুৱাইছিল আৰু কাপোৰ কানিৰ খৰচো দিছিল। পিছত গুণাভিৰাম আকৌ গঙ্গাৰাম বৰুৱাৰ লগলৈ গল, কিন্তু তাতো ফুকনে গুণাভিৰামক সকলো প্ৰকাৰে সহায় কৰিছিল। জেনকিন্স, চাহাবে গুণাভিৰামক মাহিলি ৩ টকা খোৰাকী দিছিল। গুণাভিৰামে ফুকনৰ লগত সহায় থাকি তেওঁ যেতিয়া যিহকে কয় তাকে শুনিছিল। {{gap}}আনন্দৰাম ফুকন বিশেষ কামত কলিকতালৈ গৈ তাত বহুত দিন থাকিব লগা হৈছিল। তেওঁ গুণাভিৰামকো নি কলিকতাৰ স্কুলত নাম লগাই দিছিল। ফুকন অসমলৈ উলটি আহোতে গুণাভিৰামক ফুকনৰ বন্ধু নবীন চন্দ্ৰাৰ নামে এজন বঙালীৰ লগত কলিকতাত পঢ়িবলৈ থলে। ফুকনে তেওঁৰ খৰচো নিবলৈ স্বীকাৰ কৰিলে আৰু ১৮৫২ সনৰ ২৬ মাৰ্চত জাহাজেৰে এওঁ অসমমুৰা হল। এই সনতে ফুকনে নিজৰ কাম চলাবৰ নিমিত্তে নিজৰ ধনেৰে এটা ছাপাযন্ত্ৰ কিনি “কলিকতা নিউ প্ৰেছ” বুলি কলিকতাতে পাতিলে আৰু এই প্ৰেছ গুণাভিৰামৰ নামে অধ্যক্ষ বুলি কলিতাৰ পুলিছত ৰেজিষ্টাৰী কৰিলে। নবীন ৰায়ৰ লগত গুণাভিৰামেও প্ৰেছ সম্বন্ধীয় দুই এক কামত হাত উজান দিছিল। {{gap}}গুণাভিৰামে কলিকতাত কুলুটোলা। ব্ৰাঞ্চ, স্কুলত ভৰ্ত্তি হৈছিল। ১৮৫৪ সনৰ জুনিয়ৰ স্কলাৰশ্বিপ, পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ গুণাভিৰামে প্ৰেছিডেন্সি কলেজত সোমাল। তাত এওঁ দুবছৰ পঢ়ে। কলেজত<noinclude></noinclude> szvtkp1ak4i5t5f0jfp3k0l569nwzjj 104 95337 265671 2026-11-06T16:52:37Z Rishiraj Dutta01 4255 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>গুণাভিৰাম বৰুৱা দ্বিতীয় বাৰ্ষিক পৰীক্ষাত গুণাভিৰামে কৃতকাৰ্য্য হব নোৱাৰিলে। পিছত ফুকনে সেই বিষয়ে পৰামৰ্শ নিদিয়াত সেই কলেজতে আইন পঢ়িবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ প্ৰথমে সকলো মিলি ঘৰচ মাহিলি ৮ টকাৰ অধিক নহৈছিল। এই খৰচ ফুকনৰ কিতাপ ছপোৱাৰ লগতে চলিছিল। আইন পঢ়িব লগীয়া হোৱাত মাহিলি " টকা মাছুল দিব লগা হ'ল। মহা ইত্যাদিৰ বাবে যি কলিকতাৰ পৰা ফুকনে কিতাপ আৰু আন আন যি বস্তু অনাইছিল, সেই বিলাক নবীন ৰায় আৰু গুণাভিৰানে পঠাইছিল। গুণাভিৰামে যেতিয়া কলিকতাৰ সকলো আও ভাও পোৱা হল, তেতিয়া সকলো কৰ্ম্ম তেৱেঁই কৰিছিল। বিজনী ৰজাৰ সম্পত্তিৰ ওপৰত ফুকনে দ- দাবী কৰিছিল সেই দাবীৰ কলেক্টৰ আৰু কম্যিনাৰে হিত মীমাংসা নকৰাত বৰ্ড আৰু গৱৰ্ণমেণ্টক জনাব লগা হৈছিল। সেই বিষয়ে এবাৰ ফুকনে গুণাভিৰামক মোক্তাৰ নিযুক্ত কৰিছিল। পঢ়া শুনাত গুণাভিৰামৰ যি অলপ উন্নতি হল তাত ফুকনে বৰ সন্তোষ পাইছিল। সংসাৰ আৰু বিষয়-বাব আনন্দৰাম ফুকনৰ পত্নীৰ ভায়েক দুৰ্গাচদ্ৰ আৰু ভনীয়েক ব্ৰজসুন্দৰী যোৰহাটত তেওঁলোকৰ ঘৰত আছিল। ব্ৰজসুন্দৰীৰ বিয়াৰ সময় হল। যদিও তেওঁলোক তেওঁলোকৰ নিজ ঘৰতে আছিল, তথাপি এক প্ৰকাৰ ফুকন-ফুকননীয়েই তেওঁলোকৰ গৰাকী আছিল। ফুকন ফুকননীৰ ইচ্ছা হল যে দুৰ্গাচন্দ্ৰ আৰু ব্ৰজসুন্দৰী তেওঁলোকৰ লগলৈ আছে আৰু ব্ৰজসুন্দৰীক গুণাভিৰামত বিয়া নিয়ে। এই ইচ্ছা অণু- সৰি সকলো দিহা হল।<noinclude></noinclude> 0iu3c8t90w551hnof4pi6uqfkszeca6 104 95338 265672 2026-11-06T16:52:56Z Rishiraj Dutta01 4255 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>সংসাৰ আৰু বিষয়-বাব ১৩ ফুকনে নবীন ৰায় আৰু গুণাভিৰামলৈ ব্ৰজসুন্দৰীৰ বিয়াৰ বিষয়ে চিঠি লিখিলে। নবীন ৰায় সম্মত হল, কিন্তু গুণাভিৰাম তাত অস- স্মত হল। বিয়া কৰিলে তেওঁৰ পঢ়াত বাধা হব এয়ে তেওঁৰ আপত্তিৰ ঘাই কথা আছিল। দেশলৈ গলে বিয়া-বাৰু কৰাই ঘূৰি অহা টান হব বুলি তেওঁ কলে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ বিয়া কৰাবলৈ কেইবাটিও আসোঁৱাহ দেখুৱালে। তাৰে এটি ধৰ্ম্ম বিষয়ক। গুণাভিৰামৰ ধৰ্ম্মবিষয়ক পৰাও বিন্নাত অসুবিধা। পত্ৰেৰে আলোচনা হৈছিল। ব্ৰাহ্মসমাজৰ মতেই বিশ্বাস আছিল। এতিকে সেই ফালৰ এই সকলো কথা ফুকনেৰে সৈতে তেওঁৰ গুণাভিৰানে ইয়াকে কৈছিল বোগে বিয়া বাৰু কৰাই স্বাধীনভাৱে থাকিবৰ যোত্ৰও তেওঁৰ নাই। ফুকন আৰু ফুকননীৰে এইবিলাক শুনি বেয়া পালে। তেওঁ- লোকে গুণাভিৰামক কলে বোগে অৰ্থৰ বিষয়ে তেওঁ যি কৈছে সি সচা হলেও সেই বিষয়ে তেওঁ চিন্তা কৰিব নালাগে। কিয়নো তেওঁক যেতিয়া তেওঁলোকৰ পৰিয়ালতে সুমুৱাই লোৱা হৈছে, তেতিয়া তেওঁক অৱশ্যে তেওঁলোকে সকলো বিষয়ে সহায় কৰিবই। তথাপি গুণাভিৰাম সম্মত নহল, আৰু ফুকন-ফুকননীয়ে বেজাৰ মনেৰে উজনিত আন ঠাইত ব্ৰজসুন্দৰীলৈ দৰা বিচাৰিবলৈ বাধ্য হল। তাৰ পিছত গুণাভি- ৰামে আকৌ অনেক আলোচনা কৰি ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ফুকনলৈ লিখিলে বোলে তেওঁ বিয়া কৰিব, কিন্তু সেই বছৰত কাতি মাহৰ আগতে অসমলৈ আহিব নোৱাৰে। ১৭৭৯ শকৰ আঘোণৰ ১৮ তাৰিখ (১৮৫৭ সন ২ ডিছেম্বৰত ) গুণাভিৰাম আৰু ব্ৰ সুন্দৰীৰ বিয়াৰ দিন ঠিক হয়। ফুকন-ফুকননীয়ে আগৰ কথামতে দুৰ্গাচন্দ্ৰ আৰু ব্ৰজ সুন্দৰীক তেওঁলোকৰ নগাৰৰ ঘৰলৈ অনালে। গুণাভিৰামলৈ ফুকনে লিখিলে “বিবাহ কৰাই আকৌ যাব<noinclude></noinclude> 9d17jpbvuh9l84sruvnmuhxnbhksrms 104 95339 265674 2026-11-06T17:34:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। ৪৬৫৮/বুঃ ১৫.৫.৯৯ শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা এম-এ।<noinclude></noinclude> kooaqvyxpngiylpfxdz86n774v17wjn 104 95340 265675 2026-11-06T17:34:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা এম্-এ প্ৰণীত। তাৰিখ... .. 241-129 289 AHOMAR DIN, OR AN ACCOUNT OF THE POLITICAL AND SOCIAL CONDITION OF ASSAM DURING AHOM REGIME, A. D. 1229-1827. BY Suryyakumar Bhuyan M.A. প্ৰকাশক,—আসাম পাবলিছিং হাউচ। কালী বিল্ডিং, যোৰহাট আসাম। বেচ॥ আধলি এটি মাথোন।<noinclude></noinclude> evt1hekvq9rpluzayqojtchud5243yx 104 95341 265676 2026-11-06T17:35:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰকাশক, — শ্ৰীজিতেন্দ্ৰকুমাৰ দাস। আসাম পাব লিছিং হাউচ। কালী বিল্ডিং। যোৰহাট; আসাম। ৪৬৫৮/অ: MOHA ৬নং কলেজ-স্কোয়াৰ, সাম্য-প্ৰেচত, শ্ৰীউপেন্দ্ৰনাথ দাস দ্বাৰা মুদ্ৰিত।<noinclude></noinclude> lism4yv1gkqduc4b14pi0irlzq76muq 104 95342 265677 2026-11-06T17:36:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>265/0 উছৰ্গা অসমীয়া সাহিত্যৰ অভিমন্যু, আহোম-কুল-তিলক ৰায় চাহাব শ্ৰীযুত পদ্মনাথ বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ কৰকমলত ভক্তি কৃতজ্ঞতাৰ ক্ষুদ্ৰ চিন স্বৰূপে ‘আহোমৰ দিন’ অৰ্পণ কৰিলোঁ।<noinclude></noinclude> 22w1so0da940m0vqyuyrjeqr0l1zoqi 104 95343 265678 2026-11-06T17:41:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পাতনি। আজি কালি পুৰণি তথ্য পোহৰলৈ উলিওৱাৰ যুগ। আমাৰ দেশৰ নীতি নিয়ম শিক্ষা সমাজ ৰাজ্য শাসনৰ অৱস্থা আগৰ দিনত কেনে আছিল তাৰ আলোচনা কৰাত সকলোৱে মন পাৰি লাগিছে। বৰ্ত্তমানৰ পৰা অতীত যিমানে আঁতৰি গৈছে, সেইবোৰ কথালৈ মানুহৰ মন তিমানে ঢাল লবলৈ ধৰিছে। প্ৰৱল প্ৰতাপী আহোম ৰজাসকলে ছ-শ বছৰ কাল অসমত ৰাজত্ব কৰি সেই ৰাজত্বৰ চিন যুগমীয়াকৈ দেশত ৰাখি থৈ গৈছে। অসমৰ গাঁৱে-ভূ য়ে নামে ধামে নীতিয়ে-নিয়মে আলিয়ে-পুখুৰীয়ে মন্দিৰে-দেৱালয়ে সেই ছ-শ বছৰীয়া আমোলৰ সিংহচাব এতিয়াও জিলিকি আছে। কিন্তু দুখৰ কথা এই যে এই ৰাজত্বৰ আভাস দিবলৈ আমাৰ কিতাপ নাই। অনশ্যে, আহোমৰ দিনৰ বুৰঞ্জী উভৈনদী, কিন্তু সেই কালত ভিতৰুৱা তো কলাপ শাসন যন্ত্ৰ কেনেকৈ চলিছিল তাৰ বিষয়ে গ্ৰন্থাদিৰ একেবাৰে অভাৱ বুলি ক'লেও সৰহ কোৱা নহয়। এই অভাবটি গুচাবৰ কাৰণে আমি এই ‘আহোমৰ দিন' উলি- য়ালোঁ। আমি যে সকলো কথা নিয়াৰীকৈ আলোচনা কৰিব পাৰিছোঁ সেইটো আনাৰ বিশ্বাস নহয়, আৰু ঠায়ে ঠায়ে ভুল-ভ্ৰান্তি থকাটোও সম্ভৱ। এটি অতীত ৰাজত্বৰ বিষয়ে সকলো কথা পাতিগুৰি লিখি- বলৈ যোৱাটো আজি কালিৰ পক্ষে টান, বিশেষতঃ সেই বিষৰে কোনো প্ৰমাণমূলক গ্ৰন্থাদি নেথাকিলে। এনে স্থলত জনপ্ৰবাদৰ মুখাপেক্ষী হৈ তাৰ সম্ভৱপৰ অংশ গ্ৰহণ কৰাত বাজে আমাৰ আন প্ৰশস্ত উপায় নাই। আহোমৰ দিনৰ সম্পৰ্কে সকলো কথা এতিয়াই লিপিবদ্ধ কৰি নথলে<noinclude></noinclude> b4rggvei3560f3drmr4kbt5hqee3c7s 104 95344 265679 2026-11-06T17:41:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265679 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কালক্ৰমে সকলো লোপ পাব এইটো ধুৰুপ। শ্ৰদ্ধাস্পদ বন্ধুবৰ শ্ৰীযুক্ত হিতেশ্বৰ বৰবৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াই এই বিষয়ে বহলকৈ আলোচনা কবি এখন বিৰাট গ্ৰন্থ লিখিছে। তেখেতৰ কিতাপ খনি ওলালে অসমৰ মধ্য-বৰ্ত্ত- মান যুগৰ এটি সুমীমাংসা হব বুলি আশা কৰোঁ। এই পুথিৰ পৰা কোনোবাই যদি আহোমৰ দিনৰ বিষয়ে অলপ অচৰপ জানিব পাৰে তেনেহলে আমাৰ পৰিশ্ৰম সাৰ্থক হল বুলি ভাৰিম। অসমৰ বুৰঞ্জী নোনিলে আহোমৰ শাসন-প্ৰণালী বুজি উঠা টান, সেই দেখি পুথিৰ আৰম্ভণতে সংক্ষেপকৈ অসমৰ বুৰঞ্জীৰ আভাস দিলোঁ। তাহানি স্কুলীয়া জীৱনত ছিলঙ্গত থাকোঁতে আহোম ভাষাৰ ওজা ৰায় চাহাৰ শ্ৰীযুত গোলাপচন্দ্ৰ বৰুৱা ডাঙ্গৰীয়াৰ মুখে আহোম সকলৰ বিষয়ে নানান কথা শুনিছিলোঁ, আৰু সেই সময়ত ছিলং পাবলিক লাইব্ৰেৰীত ‘অৰুণোদয়’ আৰু এচিয়াটিক চোচাইটিৰ জৰ্ণেলত আহোম সম্বন্ধে পঢ়ি আহোমৰ দিনৰ বিষয়ে আৰু কথা জানিবলৈ লেখকৰ প্ৰৱল ধাউতি হয়। ‘উষা’, ‘আলোচনী’, আৰু ‘আসাম-বান্ধৱত’ ওলোৱা এই লেখকৰ পুৰণি অসম বুৰঞ্জী, আহোম ৰজাৰ মৈদাম, কোচৰ অসম আক্ৰমণ, স্বৰ্গ-- গদাধৰ সিংহ, বৈষ্ণৱ-পীড়ন, তুংখুঙ্গীয়া :ফৈদৰ কলঙ্ক, মাণিক বৰা আদি প্ৰৱন্ধ, আৰু জয়মতী কুঁৱৰী, টিপাম ডেকা, মাউৰা লৰাৰ উক্তি, আৰু ‘টাইমচ, অব, আচামত' ওলোৱা জয়মতীৰ বিষয়ে ইংৰাজী কবিতা আদি এই আগ্ৰহৰ পৰাই লিখা। বৰ্ত্তমান 'আহোমৰ দিন' পুথি খনিৰ সৰহ ভাগ লেখকে ১৯০৯ চনত এণ্টে ঞ্চ পৰীক্ষা দি আজৰি পাই থকা কালত লিখিছিল। ‘আহোমৰ দিন’ লিখোঁতে কেবাখনিও পুথিৰ সহায় লোৱা হৈছে, এইখিনিতে সেইবোৰৰ গ্ৰন্থকাৰ, প্ৰকাশক আৰু উত্তৰাধিকাৰীসকলৰ ওচৰত কৃতজ্ঞতা জনালোঁ।<noinclude></noinclude> kc2v5cu0jbo4t7mex3sg8kgucmfdgay 104 95345 265680 2026-11-06T17:41:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>Jo এই পুথি ৰাইজৰ আগলৈ ওলোৱাৰ মূলত আসাম পাবলি ছং হাউ- ছৰ প্ৰতিষ্ঠাতা বন্ধুবৰ শ্ৰীযুত জিতেন্দ্ৰকুমাৰ দাস ডাঙ্গৰীয়াৰ আন্তৰিক সহানুভূতি। ছপা কৰোঁতে স্নেহাস্পদ শ্ৰীযুত লক্ষ্মীনাথ ফুকনৰ পৰা বিশেষ সহায় পোৱা গৈছে। এই থিনিতে এই দুজনৰ ওচৰত মোৰ কৃতজ্ঞতা জনালোঁ। সাহিত্যৰথী শ্ৰীযুত সত্যনাথ বৰা বি-এল ডাঙ্গৰী- স্নাই পুথি খনিৰ ভূমিকা লিখি দিয়াত তেখেতৰ ওচৰত মই ধৰুৱা থাকিলোঁ। সৱশেহত ক'ব লগীয়া এই যে অসমীয়া ৰাইজ আৰু পুথি বছা কমি- টিয়ে যদি মৰমৰ চকুৰে এই পুথিলৈ চায় তেন্তে ভবিষ্যতে :ইয়াৰ বহুল উন্নতি সাধিবৰ বাঞ্ছা থাকিল। গুৱাহাটী। মে, ১৯১৮ খ্ৰীঃ। } শ্ৰীসূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা।<noinclude></noinclude> 493ncxoj2h706vo72qvcen8zkc9t29d 104 95346 265681 2026-11-06T17:42:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265681 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সহায় লোৱা পুথিৰ তালিকা।— (I) 'Fath-i-yah i-Ibriah' by Sahabuddin Muha- mmed Talish. Translated into English by H. Blochman M. A. ( Journal of the Asiatic Society of Bengal, 1872 ) (2) Robinson's 'Descriptive Account of Assam'. (3) Report on the Province of Assam, 1854-by A.J. Mofatt Mills. ( 4 ) “A few Remarks on the Aasamese Language,'— by Anandaram Dhekial Phukan, 1855. (5) 'A History of Assam'-by Sir Edward Gait. (6) ৺কাশীনাথ তামুলী ফুকনৰ ‘অসম বুৰঞ্জী’ (7) “অৰুণোদয়ত” ওলোৱা “পুৰণি অসম বুৰঞ্জী” আদি প্ৰৱন্ধাবলী। (৪) স্বৰ্গীয় ৰায় বাহাদুৰ গুণাভিৰাম বৰুৱাব— (i) ‘আসাম বুৰঞ্জী’। (ii) 'আসাম বন্ধুত' ওলোৱা ‘আগৰ দিন' প্ৰবন্ধাৱলী। (9) ৰায় চাহাব শ্ৰীযুত পদ্মনাথ গোহাঁই বৰুৱাৰ (i) 'আসামৰ বুৰঞ্জী'। (ii) ‘বিজুলী’ত ওলোৱা ‘আহোমৰ দিন’ প্ৰৱন্ধ। (10) ৰায় চাহাব শ্ৰীযুত গোলাপচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ 'লাইটু বা লাওফলা’।<noinclude></noinclude> bpcwt9njune3wae6huxc766oz0rehir 104 95347 265682 2026-11-06T17:42:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>Min ভূমিকা। । ‘আহোমৰ দিন’ বোলা পুথিখন পঢ়ি ম‍ই বৰ সন্তোষ পালোঁ। পুথিখন শ্ৰীযুত সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাৰ ৰচিত। ই নতুন ধৰণৰ পুথি। আহোমৰ দিনৰ অসমীয়া ৰাইজ আৰু সমাজৰ অৱস্থা ইয়াত বিবৰি লিখা হৈছে। আহোম ৰজাসকলৰ শাসন প্ৰণালী, বিষয়া ভঙ্গা পতা ব্যবস্থা, কৰ কাটল লগোৱা আৰু তোলাৰ নিয়ম; ৰাজসভা আৰু ৰাজপুৰিৰ ব্যবস্থা, সাধাৰণ প্ৰজাব শ্ৰেণীবিভাগ, আৰু সেই সময়ৰ শিক্ষা আদি সকলো জানিব লগীয়া কথা এই পুথিত বৰ্ণোৱা হৈছে। পুৰণি কালৰ কথা জানিবলৈ সকলোৰে অভিলাষ হয়, কিন্তু আজিলৈকে যি কেইখন বুৰঞ্জী প্ৰকাশিত হৈছে তাত এনেবোৰ কথা পাবলৈ নাই। ভূঞাদেৰে বহুত পুৰণি আৰু ন পুথি চালি জাৰি এই বিধৰ কথা গোট খুৱাই প্ৰকাশ কৰাত আসাম বুৰঞ্জীৰ এটা অঙ্গ পূৰ হল। ইয়াক পঢ়িলে পুৰণি আসাম সম্বন্ধে শিকিব লগীয়া সকলো কথা পোৱা যায়। পুথিখন যে কেৱল বুৰঞ্জীৰহে এটা অঙ্গ এনে নহয়, ইয়াক অসমীয়া সাহিত্যৰো এটা ৰত্ন বুলিব পাৰি। পুথিৰ ভাষা নিভাঁজ অসমীয়া। বৰ বেজাৰৰ কথা, আজিকালি যিবোৰ পুথি ওলাব লাগিছে তাৰ সৰহ ভাগেই বঙ্গলৱা ঠাঁচত লিখা, আচল নিখুঁত অসমীয়া ঠাঁচত লিখা পুথি পাবলৈ টান। অসমীয়া বিভক্তি প্ৰত্যয় লগাই কথা লিখিলেই অসমীয়া হয় বুলি বহুতৰ বিশ্বাস, লিখাৰ ধৰণ বা ঠাঁচ ( idiom) এহেলৈ যেনে কি নহওক তালৈ সৰহ ভাগ লিখাৰুৱে মন নকৰে। ভূঞাদেৱৰ পুথিত সেই দোষ বিৰল, গতিকে ‘আহোমৰ দিন' পঢ়িলে অকল বুৰঞ্জী শিকাই নহয়, অসমীয়া ভাষাবো ভিতৰুৱা গঢ়গতিৰ সম্ভেদ পোৱা যায়। দৰাচল পক্ষত<noinclude></noinclude> n9itdcs87sy1hvp24mu943db55lzztm 104 95348 265683 2026-11-06T17:43:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265683 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ভূঞাদেৱে ‘অহোমৰ দিন' প্ৰকাশ কৰি অসমীয়া শিক্ষিত মণ্ডলীৰ এটা ডাঙ্গৰ অভাব আঁতৰ কৰিলে। সেই বাবে আমি তেওঁৰ নথৈ শলাগ লৈছোঁ। মই আশা কৰোঁ শিক্ষা বিভাগৰ গৰাকী সকলে অচিৰে এই পুথি স্কুলৰ পাঠ্য কৰি আমাৰ লৰাবিলাকৰ বুৰঞ্জী শিক্ষাৰ সুচল কৰি দিব। গুৱাহাটী। ১৬/৪/১৮ } শ্ৰীসত্যনাথ বৰা।<noinclude></noinclude> 4wwy1nhxhu0loutvxnjztlcxcvnmkte 104 95349 265684 2026-11-06T17:43:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265684 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>: : : : : বিষয় আহোম ৰাজত্বৰ সংক্ষিপ্ত বুৰঞ্জী শাসন-প্ৰণালী ৰজা হোৱাৰ অনুক্ৰম ৰজাৰ অভিষেক আহোম নামৰ অৰ্থ বিচাৰ ... LON ... ... তিনিজনা গোহাঁই ডাঙ্গৰীয়া প্ৰতিনিধি বিষয়া সূচী। ... ... ৰৰ বৰুৱা বৰফুকন ফুকন বিষয়া বৰুৱা বিষয়া অন্যান্য বিষয়া বিষয়া পতা ব্যৱস্থা ৰজাৰ ৰাজধানী বৰ চ'ৰা ... পিঠি ১-১৪ ১৪ : : : : ১৬ ১৭ ৩৯ ২৯ 8 ** 342 N N N N N N ৪৬ 40 GG १ : : : : : : : : : : : : : : ... ... : : : : : ... প্ৰজা বেটী বন্দী পৰ্ব্বতীয়া আৰু আন জাতিৰে সম্পৰ্ক কটকী তোলা ৰণ সাধাৰণ শিক্ষা ভাষা : : : : ৫৬ ৫৯ 1 2 3 3 ৬১<noinclude></noinclude> t74lwzrr26hsl4y06cdqmiwsrq5rfnn 104 95350 265685 2026-11-06T17:44:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265685 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বিষয় ধৰ্ম্ম-মহত্ত ৰজাৰ কুঁৱৰী সামাজিক আৰু বৈষয়িক ভেদাভেদ বিষয়ায় ঘৈণীৰ মৰ্য্যাদা আলি, দল পুখুৰী ইত্যাদি ৰজাৰ মৈদাম মছমানে লিখা বিৱৰণ আহোম ৰাজ্য পতনৰ কাৰণ অসমত বুৰঞ্জীৰ চৰ্চ্চা সামৰণি ... স্বৰ্গদেৱ আৰু ঘাই বিষয়া সকলৰ নাম পিঠি ৬৫ : : : : : : : : : : 90 १२ 2 ৭৩ ৭৯ ৮৯ ৯২ ৯৩<noinclude></noinclude> k15uxqwq9joxc6w5j2npgh5za5rvs32 104 95351 265686 2026-11-06T17:44:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। আহোম ৰাজত্ব।। খঃ ১২২৯—খৃঃ ১৮২৭। ইন্দ্ৰবংশী আহোমসকলে অসীম প্ৰতাপেৰে ছ-শ (৬০০) বছৰ কাল অসমত ৰাজত্ব কৰে। আজিলৈকে আহোম ৰাজত্বৰ সোঁৱৰণি অসমৰ চুকে-কোণে গাঁৱে-ভূয়ে অসমীয়াৰ নামে-ধামে জিলিকি আছে। মানুহৰ যেনেকৈ উত্থান-পতন আছে, তেনেকৈ জাতিৰো উত্থান-পতন আছে। ইয়াব ফলে ছ-শ বছৰৰ মূৰত অসমত আহোমৰ দিনৰ জিলিকনিৰ অন্ত পৰে। প্ৰকৃতিৰ কাম্যভূমি অসম দেশত ইয়াৰ পূৰ্ব্বে নানান বংশৰ ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। এসময়ত অসম বা কামৰূপ আৰ্য্য সভ্যতাৰ গৌৰবভূমি আছিল। অতি পূৰ্ব্বে গোটেই অসম দেশকে কামৰূপ বোলা হৈছিল। এই কামৰূপ দেশ চাৰি ভাগত বিভক্ত আছিল;– কামপীঠ, ৰত্নপীঠ, স্বৰ্ণপীঠ আৰু সৌমাৰপীঠ, কৰতোৱা নৈব পৰা সুবৰ্ণৰেখা নৈলৈকে কামপীঠ, সুবৰ্ণৰ্থে৷ নৈৰ পৰা ৰূপহী নৈলৈকে ৰত্নপীঠ, ৰূপহী নৈব পৰা ভৈৰবী বা ভৰলী নৈলৈকে স্বৰ্ণপীঠ আৰু ভৈৰবী নৈৰ পৰা দিকৰাই নৈলৈকে সৌমাৰপীঠ বোলা হৈছিল। খ্ৰীষ্টাব্দ ১২২৯ চনত এটি বলৱন্ত জাতিয়ে আহি কামৰূপৰ সৌমাৰ খণ্ড অধিকাৰ কৰেহি। এওঁলোকে নিজক<noinclude></noinclude> 4gm1frfsbemzq2odz4n74hlyj4nt8ad 104 95352 265687 2026-11-06T17:44:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। টাই জাতি বুলি চিনাকি দিছিল। এই টাই জাতি বৰ্ম্মাদেশৰ অন্তৰ্গত শ্যান প্ৰদেশৰ মানুহ। সৌমাৰপীঠ জয় কৰাৰ সময়ত তেওঁলোকে যি পৰাক্ৰম দেখুৱালে, তালৈ চাই সৌমাৰ খণ্ডৰ নিবাসীসকলে তেওঁ- লোক ‘অসম’ নাম দিবলৈ বাধ্য হল, – কাৰণ তেওঁলোকৰ মানত - টাই জাতি বল-বীৰ্য্যত অতুল আছিল। এই অসম শব্দ অহম শব্দত বিকৃত হয়, পাচত অহমৰ পৰা আহন আৰু আহোম প্ৰভৃতি বহুতো বিকৃতি ওলায়। টাই জাতি তেতিয়াৰে পৰা অহম বা আহোম বুলি পৰিচিত হল : কিন্তু দেশৰ নামত আগেয়ে তেনে বিক্বতি নহৈ অসম অসমেই আছিল, পাচত হে মছলমান, বঙ্গালী আৰু ইংৰাজ আদিৰ মুখত পৰি অচম বা আচাম (Assam) হৈছেহি। - সৌমাৰত আহোম | এই আহোম বংশৰ আদি পুৰুষ কোন, এই বিষয় লৈ আহোম গ্ৰন্থকাৰসকলৰ ভিতৰতো মতভেদ দেখা যায়। পৃথিবীৰ আন আন পৰাক্ৰমী জাতিৰ দৰে এওঁ লোকৰ আদিতে এজন দেৱতা আছে;-ইন্দ্ৰ এওঁলোকৰ কুলদেৱতা। এওঁলোকৰ আদি পুৰুষৰ উৎপত্তিৰ গুৰিত নানান কিম্বদন্তী আছে; কিন্তু প্ৰবাদ আৰু কিম্বদন্তী আঁতৰাই থৈ তাৰ পৰা ঐতিহাসিক সত্য ললে আমি ইয়াকে পাওঁ যে থেকাম টাই জাতিব সৰ্ব্বপ্ৰথম ৰজা, তেওঁ হেনো ইন্দ্ৰৰ সন্তান। খ্ৰীষ্টাব্দ ষষ্ঠ শতিকাত এওঁৰ প্ৰাদুৰ্ভাব বুলি : বুৰঞ্জী লিখকসকলে অনুমান কৰিছে। খুনলু আৰু খুলাই নামে এওঁৰ ছজনা পৰাক্ৰমশালী কোৱঁৰ আছিল। এই কোৱঁৰ দুজনাই দেশ জয় কৰিবৰ নিমিত্তে ৫৬৮ খ্ৰীষ্টাব্দত জন্মভূমি এৰি উত্তৰলৈ উজাই আহে। পাচে, আসামৰ উত্তৰ-পূবে থকা পাটকাই<noinclude></noinclude> 56vehl7il91ljkr3l21pweto4kl1x05 104 95353 265688 2026-11-06T17:45:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সৌমাৰত আহোম। পৰ্ব্বতৰ সিপাৰে মুংৰিমুৰাম নামে ঠাইত ৰাজ্য পাতি তাতে দুয়ো কোৱঁৰে কেবা বছৰো ৰাজত্ব কৰে। সময়ৰ গতিত এওঁলোকৰ মাজত গৃহ কন্দল উপস্থিত হোৱাত ককায়েক খুনলুঙ্গে ভায়েকৰ ওপৰত খং কৰি উত্তৰৰ ফালে গল আৰু চীন দেশত এখনি ৰাজ্য পাতি তাতে থাকিলগৈ খুনলুং যোৱাৰ পাচতো খুনলায়ে সত্তৰ (৭০) বছৰ মুংৰিমুংৰামত ৰাজত্ব কৰে। কালত তেওঁৰ বংশ লোপ পোৱাত চীন দেশৰ পৰা খুনলুঙ্গব সন্ততি এজনক আনি মুংবিমুংৰামৰ ৰাজপাটত বহুৱা হয়। এওঁৰ পৰা 0 I ৪০ জন ৰজা হৈ যোৱাৰ পাচত, ১২১১ খ্ৰীষ্টাব্দত বিখ্যাত চুকাফা কোৱঁৰ মুংৰিমুৰামৰ অধীশ্বৰ হয়। ১৮ বছৰ তাত ৰাজত্ব কৰি ১২২৯ খ্ৰীষ্টাব্দত সৈন্য সামন্ত লৈ পাটকাই আৰু নগা পৰ্ব্বত লঙ্ঘন কৰি তেওঁ কামৰূপৰ সৌমাৰ খণ্ড পায়হি। তেওঁৰ লগত বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোহাঁই, মৰাণৰ ঘৰ আৰু ৰাজ-পণ্ডিত বা পূজাৰী বুলি চাৰি বংশৰ চাৰি ঘৰ আহোম অসমলৈ আছে। ৰাৰে সৈতে মোটৰ ওপৰত ঘাইকৈ পাঁচ ঘৰ আহোম অসমলৈ আহে। লগত সৈন্য সামন্তৰে সৈতে প্ৰায় ৫০০ খাচ আহোম আছিল। আহোম বুৰঞ্জীবোৰত ৰজাক ইন্দ্ৰবংশীয়, বুঢ়াগোহাঁইক সূৰ্যবংশীয়, বৰগোহাঁইক চন্দ্ৰবংশীয়, মৰাণৰ ঘৰক কুবেবংশীয় আৰু ৰাজপণ্ডিত বা পূজাৰীক বৃহস্পতি বংশৰ বুলি উল্লেখ আছে। যি সময়ত বীৰ চুকাফাই সৌমাৰ খণ্ড আক্ৰমণ কৰে সেই সময়ত সৌমাৰত মৰাণ বৰাহী প্ৰভৃতি পালি-বজা সকলে ৰাজত্ব কবে। প্ৰৱল প্ৰতাপী চুকাফাৰ পৰাক্ৰমৰ আগত এই ৰজাসকল নতশিৰ হবলৈ বাধ্য হল। পাচত কামৰূপৰ আন আন খণ্ডৰ সৰু ৰজাবিলাকো তেওঁৰ তলতীয়া হয়। মহাৰাজ চুকাফাই অসমত আহোম ৰাজ্য স্থাপন কৰে, গতিকে তেওঁৰ দিনৰে পৰা ( অৰ্থাৎ ১২২৯ খৃষ্টাব্দৰ পৰা ) অসমত আহোমৰ দিন ধৰিব লাগিব।<noinclude></noinclude> 1o3swxnoey5nb9dy451bmxv9uwijye4 104 95354 265689 2026-11-06T17:46:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8 00 আহোমৰ দিন। অতীজত আহোমসকল যেনেকৈ এটি সুকীয়া জাতি আছিল তেওঁ- লোকৰ ভাষাও সেই দৰে সুকীয়া আছিল। অসম-বিজয়ী আহোমসকলৰ সংখ্যা তেনেই তাকৰ আছিল, সেই দেখি তেওঁলোকে নিজৰ ৰাজভাষা এৰি প্ৰজাৰ ভাষা লবলৈ ধৰিলে। কিন্তু সেই বুলি আহোম ভাষা একেবাৰে লুপ্ত নহল; বুৰঞ্জী আৰু ধৰ্ম্মপুথিবোৰত সদাই আহোম ভাষা চলোৱা হৈছিল। আহোমৰ পুৰোহিত দেওধাই মোহন বহুত দিনলৈকে আহোম ভাষা চলাই আছিল; কিন্তু আহোম ভাষাত কোৱা আৰু চৰ্চা ৰখা মানুহৰ সংখ্যা এতিয়া সেই ভাষা লুপ্তপ্ৰায় হৈছেহি। বাইলুং প্ৰভৃতিয়ে কালৰ সোঁতত পাতলি অহাত ভাষাৰ লগে লগে আহোম ধৰ্ম্ম ও লুপ্তপ্ৰায়। যেতিয়া আহোম সকলে দেখিলে যে তেওঁলোকৰ প্ৰজাৰ ধৰ্ম্ম হৈছে হিন্দুধৰ্ম্ম, তেতিয়া তেওঁ- লোকে এই ধৰ্ম্মকে সাবটিবলৈ ধৰিলে। চাওঁতে চাওঁতে ৰাজ্যৰ : সৰহভাগ আহোম প্ৰজাই হিন্দু-ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰিলে। “স্বধৰ্ম্মে নিধনং শ্ৰেয়ঃ পৰধৰ্ম্ম ভয়াবহঃ” হোৱাৰ স্বত্বেও আহোমসকলে প্ৰজা-ৰঞ্জনৰ নিমিত্তে আচাৰ্য ত্যাগ কৰিলে। তেওঁলোকৰ এই আত্মত্যাগ বাস্তৱিকে প্ৰশংসা; ৰজা হৈ প্ৰজাৰ হিতাৰ্থে প্ৰজাৰ ভাষা আৰু ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰাৰ দৃষ্টান্ত জগতত অতি বিৰল। জাতীৰত্বৰ প্ৰধান অঙ্গ ভাষা আৰু ধৰ্ম্ম : আঁতৰি যোৱাত, আহোম সকলৰ জাতীয়ত্বও অসমীয়া জাতীয়ত্বৰ লগত মিহলি হৈ গল। আহোম সকল যে ভাষা, ধৰ্ম্ম, ৰীতি-নীতি, আচাৰ-ব্যৱহাৰ, নিজৰ শাসন প্ৰণালীৰে এটা সম্পূৰ্ণ বেলেগ জাতি আছিল সেইটো আজি- কালিৰ আহোম মানুহ চাই বহুতে ঠাৱৰাব নোৱাৰে।<noinclude></noinclude> f0w4pzn53202exwysggfpeez0a7hgi1 104 95355 265690 2026-11-06T17:46:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মছলমানৰ আক্ৰমণ। মছলমানৰ আক্ৰমণ। চুকাফা ৰজাৰ মৃত্যুৰ পাচত ৩৯ জনা ৰজা আহোম ৰাজপাটত উঠে। চুকাফাৰ বংশধৰসকলে ৬০০ বছৰ কাল অথণ্ড প্ৰতাপে অসমত ৰাজত্ব কৰে। অসমৰ সমৃদ্ধি দেখি দিল্লীৰ মছলমান সম্ৰাটসকলৰ চকুত টোপনি নাহিছিল। ১৪ বাৰ মছলমান সেনাই অসম দেশ আক্ৰমণ কৰে, কিন্তু এবাৰো তেওঁলোক ভালকৈ কৃতকাৰ্য্য হব নোৱাৰিলে। ভাৰতৰ সকলো জাতিৰ ভিতৰত অকল অসমীয়াইহে মছলমানৰ আক্ৰমণ ব্যৰ্থ কৰিব পাৰিছিল। সেই কালৰ অসমীয়া সেনাৰ পৰাক্ৰম দেখি মছলমানৰ সেনানায়কসকল বিস্মিত হৈছিল। যি চৈধ্যবাৰ মছলমানৰ লগত অস- মীয়া সেনাৰ যুদ্ধ হয় তাৰ ভিতৰত শিলৰ সাঁকো, দিকৰাই মুখ, শৰাইঘাট আৰু ইটাখুলীত হোৱা বণেই প্ৰধান। মছলমানৰে সৈতে ৰণত জিকি অসমৰ গৌৰৱ বৃদ্ধি কৰোতাসকলৰ ভিতৰত চিলাৰায় লাছিত বৰফুকন, বন্দৰ বৰফুকন আৰু সন্দিকৈ বৰফুকনৰ নাম চিৰঞ্জীবী। তেওঁলোকৰ যত্নৰ বলত প্ৰৱল প্ৰতাপী মছলমানৰ লগতো অসমীয়াই সবিক্ৰমে ফেৰ মাৰিব পাৰিছিল। শত্ৰুৰে সৈতে যুদ্ধ কৰি অকল অসমীয়া বীৰ পুৰুষে যে অক্ষয় কীৰ্ত্তি লভিছে এনে নহয়, অসমীয়াৰ গৌৰৱ-ৰবি কলঙ্ক-বাহুৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ ভালেমান তেজস্বিণী বীৰনাৰীৰ আবিৰ্ভাব হৈছিল। খৃষ্টাব্দত তুৰ্বকে অসম আক্ৰমণ কৰি কলিয়াবৰলৈকে আহে; সেই ঠাইতে আহোম আৰু মছলমানৰ এখন যুদ্ধ হয়। তাত আমাৰ ফাচেংমুং বৰগোহাঁই পৰে। পিচ বাৰ ১৫৩২ খৃষ্টাব্দত যেতিয়া তুৰ্বকে অসম দেশ আক্ৰমণ কৰিবৰ নিমিত্তে কলিয়াবৰলৈকে উজাই আহে, স্বৰ্গগত বৰগোহাঁইৰ বিধবা ঘৈণীয়েক মূলা গাভৰুৱে চামুণ্ডাৰ ৰূপ ধৰি পতিবৈৰী তুৰ্ব্বকক এসেকা দিবলৈ হাতত তৰোৱাল লৈ ঘোৰাত উঠি নিজে ৰণ-<noinclude></noinclude> ofus6kngns8dptrjt2zkgyj46w7tv5z 104 95356 265691 2026-11-06T17:46:53Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>স্থলীত উপস্থিত হলগৈ। আহোমৰ দিন। বৰগোহাঁইৰ ঘৈণীয়েকে অসীম তেজেৰে ৰণ কৰি পৰিল সঁচা, কিন্তু তেওঁৰ দৃষ্টান্তই শত পত অসমীয়া যুজাকৰ হৃদয়ত নতুন সাহ আৰু বিক্ৰম সঞ্চাৰ কৰিলে। তাৰ প্ৰমাণ দিকৰাই মুখত হোৱা ৰণতে ভালকৈ পোৱা গল। পাঠান সেন। যেনেকৈ আহিছিল তেনেকৈ যাব নোৱাৰিলে; তুৰ্বকৰ দেহা অসমৰ মাটীত মিহলি হল। অসমীয়াৰ ভিতৰতো বদেচিয়', জোৱানডাৰ্ক আছিল; অসমীয়া নাৰীয়েও ঘোৰাত উঠি ৰণ কৰিব পাৰিছিল। জয়মতী। খ্ৰীষ্টাব্দ সপ্তদশ শতিকাৰ শেহ ভাগত আহোম ৰাজত্বত এটি ভীষণ সমস্যা উপস্থিত হয়; সেই সময়ত এনে লাগিছিল যে আহোম ৰাজ্য আৰু সৰহ দিন নিটিকে। মন্ত্ৰীসকলৰ স্বাৰ্থপৰ আচৰণৰ নিমিত্তে ৰাজ্যত এই ভীষণ বিপ্লৱ উপস্থিত হয়। ১৬৭০ খৃষ্টাব্দৰ পৰা ১৬৮১ খৃষ্টা ভিতৰত আহোম সিংহাসনত ৮ জনা ৰজা বহে। তেওঁলোকৰ স ভাগৰেই মন্ত্ৰীসকলৰ হাতত অস্বাভাবিকৰূপে মৃত্যু হয়। ৰাজ্যৰ এনে দুৰ্ব্বল অৱস্থাৰ কথা গম পাই পৰ্ব্বতীয়া জাতিবোৰে নিছলা প্ৰজাৰ ওপৰত উৎপীড়ন আৰম্ভ কৰে। ৰজাৰ ৰাজধানীত এনে হুলস্থূল, বাহিৰে প্ৰজাৰ ওপৰত এনে অত্যাচাৰ সেই সময়ক ৰাজ্যৰ সমস্যা আৰু বিপত্তিকাল নকৈ আৰু কি কব পাৰি? এই পতনোন্মুখ জাতিক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ জয়মতীৰ প্ৰাণ উছৰ্গা হল। এই সতীৰ দেহত্যাগত অসমৰ চেতনা হল, মন্ত্ৰীসকলে যি অন্ধকাৰত পৰি দূৰ ভবিষ্যত মনিব নোৱাৰিছিল, জয়- মতীৰ আচৰিত মৰণত তেওঁলোকৰ সেই অন্ধকাৰ আঁতৰিল। ডাঙ্গৰীয়া- সকলে নিজৰ ক্ষুদ্ৰ স্বাৰ্থৰ নিমিত্তে ৰাজহত্যা ৰাজবিদ্ৰোহ প্ৰভৃতি পাপ-<noinclude></noinclude> 1h7wofn4l57rcm1n7eizzkjo75b81za 104 95357 265692 2026-11-06T17:47:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ। কাৰ্য্য কৰিছিল :—কিন্তু আন ফালে জয়মতীৰ কেনে স্বাৰ্থত্যাগ! তেওঁৰ স্বামীৰ আগত নিজৰ জীৱন একো নহয়, তেওঁ স্বামীৰ নিমিত্তে নিজক বলি দিলে; ফলিতাৰ্থত জয়মতীৰ জীৱনত্যাগ দেশৰ শান্তি-যজ্ঞত আহুতি দিয়াৰ দৰে হল। ডাঙ্গৰীয়াসকলে নিজৰ স্বাৰ্থৰ বিষময় ফল দেখি সকলো পাহৰি ৰাজ্যৰ মঙ্গল কামনাৰ অৰ্থে কাচি-পাৰি লাগিল, ৰাজ্যৰ দুৰ্ব্বল ৰজাক ভাঙ্গি সেই ঠাইত দূৰদৰ্শী আৰু পৰাক্ৰমী গদাপাণিক ৰাজপাটত বহুৱালে। তেওঁৰ সু-শাসনত লাহে লাহে ৰাজ্যত শান্তিৰ সূচনা হল; – জয়মতীৰ জীৱনৰ বিনিময়ত দেশব মঙ্গল কিনি অনা হল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ। জয়মতীয়ে জীৱন দান কৰি যি পতনোন্মুখ ৰাজ্য ঢোকা দি ৰাখিলে তেওঁৰ নাতি বোৱাৰী ফুলেশ্বৰীয়ে সেই ৰাজ্যক আৰু অলপ হলালে। ১৭১৪ খ্ৰীষ্টাব্দত মহাৰাজ শিৱসিংহ স্বৰ্গদেৱ ৰাজপাটত উঠে। শিৱসিংহ জয়মতীৰ বৰপুতেক ৰুদ্ৰসিংহৰ পুতেক। এইজনা বজাব হিন্দুধৰ্ম্মৰ ফালে বৰ আসক্তি দেখা যায়, বিশেষকৈ শক্তিপূজাৰ ফালে। ৰজাত- কৈও তেওঁৰ পাটমাদৈ ফুলেশ্বৰী কুৱঁৰীৰ শাক্ত হিন্দুধৰ্ম্মৰ ফালে বেচি আসক্তি আছিল। ছমাহমান ৰাজত্ব কৰাৰ পাচত জ্যোতিষীয়া পণ্ডিত- সকলে স্বৰ্গদেৱৰ ছত্ৰ-ভঙ্গ যোগ পৰিছে বুলি কোৱাত, স্বৰ্গদেৱে দান- দক্ষিণাদি দিবলৈ ধৰিলে। অৱশেষত ফুলেশ্বৰী আই-কুৱঁৰীক বৰজা নাম দি সিংহাসনত বহুৱাই স্বৰ্গদেৱে ৰাজকাৰ্য্যৰ পৰা আজৰি ললে। সেই সময়ত মোৱামৰীয়া বৈষ্ণৱসকল এটি বৰ ক্ষমতাশালী সম্প্ৰদায় আছিল; তেওঁলোকে গোসানী নেমানে; গতিকে ফুলেশ্বৰী কুৱঁৰী তেওঁ-<noinclude></noinclude> 5yx94cypg5pmexsn98tcuw5xzinmsxq 104 95358 265693 2026-11-06T17:48:04Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>b আহোমৰ দিন। লোকৰ ওপৰত বৰ অসন্তুষ্ট আছিল। তেওঁ বৰ ৰজা হৈ দুৰ্গোৎসৱ পূজা পাতি গোসানী-নমনা শূদ্ৰ মহন্তসকলক তালৈ নিমন্ত্ৰণ কৰালে৷ ৰাজাজ্ঞা শিৰোধাৰ্য্য মানি তেওঁলোক পূজালৈ আহিল। তাতে ফুলেশ্বৰী বৰকুৰ- ৰীৰ আদেশ মতে তেওঁলোকৰ কপালত সেন্দুৰ, ৰঙ্গাচন্দন আৰু বলিকটা ম’হ-ছাগলীৰ তেজেৰে ফোট দিয়াই আৰু বলেৰে গোসানী সেৱা কৰাই তেওঁলোকক নগুৰশান্তি কৰা হল। এই অপমান মহন্তসকলৰ অসহ- নীয় হল, তেওঁলোকৰ অপমানত সদৌ মোৱামৰীয়া ৰাইজে প্ৰতিশোধৰ উপায় চিত্তিবলৈ ধৰিলে। এয়ে মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ সূত্ৰপাত; পৃথিবীৰ সকলো বিপ্লব আৰু জাতীয় সমস্যাৰ দৰে ইয়াৰ মূলতো এগৰাকী নাৰী। ৰজাবৰত অপমানিত হৈ মোৱামৰীয়াহঁতে বৰ উপদ্ৰব কৰিবলৈ ধৰিলে। সিহঁতৰ উৎপাতত দেশৰ পৰা শান্তি পলাল। স্বৰ্গদেৱ ৰাজে- শ্বৰসিংহ ৰজাদেৱৰ দিনত মোৱামৰীয়াবিলাকে বিদ্ৰোহৰ সমুচিত আয়ো- জন কৰি লয়। স্বৰ্গদেৱ লক্ষ্মীসিংহ ৰজাদেৱৰ দিনত বুৰঞ্জী-দাহক চন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই মোৱামৰীয়াহঁতক নকৈ অপমান কৰে; এই অপমানত ; সিহঁতৰ কটা ঘাত খাৰণিৰ ছাতি দিয়া যেন হয়। ১৭৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দত প্ৰকাশ্যে ৰজাৰ নগৰৰ সন্মুখত সিহঁতে বিদ্ৰোহ উপস্থিত কবে। ৰজাৰ হাতত পোৱা অপমানৰ পোতক তুলিবলৈ মোৱামৰীয়াহঁতৰ ভিতৰত ৰাধাৰুক্মিণী নামে ৰণচণ্ডীৰ অৱতাৰ হয়। প্ৰবাদে আছে এই গৰাকী বীৰনাৰীয়ে আচল পাতি বন্ধুকৰ গুলী ধৰিব পাৰিছিল। দৈব-শক্তি- সংযুতা কোনোবা ৰণেশ্বৰীয়ে নিজে ৰণ কৰিবলৈ অহা যেন ভাবি অস- মীয়৷ সেনা ভয়ত ভাগিবলৈ ধৰিলে। ৰাজ্যৰ বা আৰু বৰীয়া বিষয়াসকল মোৱামৰীয়াহঁতৰ হস্তগত হয়। কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাক সিহঁতে নচঁচা শালত দি বধিলে৷ ইবোৰ বন্দী বিষয়াক নানা উপা- ।<noinclude></noinclude> 46igs3t579zflzq19ox281u2bceqvic 104 95359 265694 2026-11-06T17:49:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ। য়েৰে বধ কৰি স্বৰ্গদেৱ লক্ষ্মীসিংহক জয়সাগৰৰ দ'লতে বন্দী কৰি থোৱা হল। এনে কি এবছৰ্মান মোৱামৰীয়া ৰমাকান্তই আহোম ৰাজপাট ভোগ কৰে। কিন্তু তাৰ পাচত অসমত সিহঁতৰ আমোল ওকলে। ১৭৭০ খ্ৰীষ্টাব্দত মোৱামৰীয়াহঁতক ৰণত ঘটুৱাই লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱে . পুনৰ সিংহাসন লাভ কৰে। মোৱামৰীয়াহঁত যুদ্ধত ঘাটি নিতাল মাৰি থকা ভকত নহয়। স্বৰ্গ- দেৱ লক্ষ্মীসিংহব লোকান্তৰ হোৱাত গৌৰীনাথ সিংহ ৰজা হয়। তেওঁৰ দিনত মোৱামৰীয়াহঁতে নতুনকৈ বিদ্ৰোহ আৰম্ভ কৰে। এইবাৰ সিহঁতে ৰজাৰ শিঙ্গৰী ঘৰত জুই লগাই দিয়ে। ১৭৮২ খ্ৰীষ্টাব্দত ঘনশ্যাম বুঢ়া- গোহাঁয়ে নানা কৌশলেৰে সিহঁতক দমাই ৰাজ্যত শান্তি স্থাপন কৰে। মোৱামৰীয়াহঁতে আকৌ বিদ্ৰোহৰ আয়োজন কৰিবলৈ ধৰিলে। এই বাৰ সিহঁতৰ উৎপাত আগতকৈ চৰিল। ১৭৮৬ খ্ৰীষ্টাব্দেৰ পৰা ১৭৯২ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে মটকৰ উৎপাতত দেশ ছাৰখাৰ হবলৈ ধৰিলে। সেই সময়ত মহামতি পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইদেৱ ৰাজ্যৰ ঘাই ধৰণি আছিল। মাথোন তেওঁৰ পুৰুষাৰ্থৰ বলত মৰা ৰাজ্যও কোনো মতে বাচি আছিল। বিদ্ৰোহ-দমন আৰু ৰাজ্যত শান্তি-স্থাপনৰ আন একো উপায় নেদেখি তেওঁ দুজন কটকীক “ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীৰ” ওচৰত সাহায্য ভিক্ষা কৰিবলৈ কলিকতালৈ পঠালে। লৰ্ড কৰ্ণৱালিচ তেতিয়া ভাৰতৰ বৃটিছ শাসনকৰ্ত্তা আছিল। ১৭৯২ খ্ৰীষ্টাব্দত আহোম ৰজাক সহায় কৰিবলৈ কেপ্টেইন ওৱেল্‌চক কিছুমান শিক্ষিত সেনাৰ সেনাপতি পাতি পঠোৱা হয়। শিক্ষিত সৈন্যৰ যুদ্ধৰ ‘তাৰিফৰ’ আগত মটকৰ দা-জোকাৰণি বেচি পৰ তিষ্ঠিব নোৱাৰিলে। এই দৰে দয়ালু বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ সহায়ত মটকৰ বিদ্ৰোহ দমোৱা হল, আৰু স্বৰ্গদেৱে নিজৰ নগৰ ১৭৯৩ চনত<noinclude></noinclude> gso0wf083xpmswt8rw31weukleta0bp 104 95360 265695 2026-11-06T17:49:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। পুনৰ হাত কৰি ললে। আহোম ৰাজ্যত শান্তি স্থাপন কৰি কেপ্টেইন ওৱেল্‌চ চাহাব বঙ্গদেশলৈ উলটি আহিল। এই মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহত আহোম ৰাজ্য একেবাবে দুৰ্ব্বল হৈ পৰে। ৰাজধানীত হুলস্থূল, বাহিৰত প্ৰজাৰ হাহাকাৰ। এই উপদ্ৰৱত আমাৰ দেশৰ অসংখ্য প্ৰজা নষ্ট হয় তেতিয়াৰে পৰা দেশ জনশূন্য অৰণ্যৰ দৰে হয়। মহামতি পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগাহায়ে এই ভগা দেশ ভাল কৰিবলৈ বহুত যত্ন কৰিছিল, কিন্তু মোৱামৰীয়াহঁততকৈ সাত গুণে পৰা- ক্ৰমী আন এটি উপদ্ৰৱী জাতিয়ে আহি দেশত দুনাই অমঙ্গলৰ জুই জালালে। অসমত মান। ১৭৯৩ খ্ৰীষ্টাব্দত মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ অন্ত পৰে, ভঙ্গ। বাজ্য টনকীয়াল হবলৈ নৌ পাওঁতেই দেশত পুনৰ নতুন ৰকম অশান্তিৰ হাত হয়। স্বৰ্গদেৱ চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ দিনত মহামতি পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাই ডাঙ্গৰীয়াই ৰাজ্য-সংস্কাৰৰ কাম আৰম্ভ কৰিছিল, কিন্তু এই ৰাজ্যত তেওঁৰ এটি কণ্টক উপজিল। গুৱাহাটীৰ বদনচন্দ্ৰ বৰফুকনে কামৰূপীয়া প্ৰজাৰ ওপৰত অত্যাচাৰ আৰম্ভ কৰে। বুঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই বদন- চন্দ্ৰক ধৰি আনিবলৈ মানুহ পঠিয়ালে। বৰফুকনৰ জীয়েক পিজো গাভৰু বুঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াৰ বোৱাৰীয়েক আছিল, তেওঁ তলে তলে দেউতা- কলৈ এই বাতৰি পঠিয়ালে। বৰফুকনে পুতেক জন্মি আৰু পিয়ালিক লৈ বঙ্গদেশলৈ গল আৰু ভাৰতৰ গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল লৰ্ড মেয়োৰ ওচৰত সাহায্য ভিক্ষা কৰিলে। কিন্তু বৃটিছ ৰাজে কলে—“আমি কাৰো ৰাজ্যৰ ভিতৰুৱা কথাত হাত নিদিওঁ”। সেই সময়ত কলিকতালৈ মানদেশৰ<noinclude></noinclude> pzukcpi1l3yugpm3axauxiwmo0f5f7k 104 95361 265696 2026-11-06T17:50:19Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অসমত মান। পৰা এজন কটকী আহিছিল; বদনচন্দ্ৰই তেওঁৰ লগত দেখা কৰি অসম দেশৰ কথা অতিৰঞ্জিত কৰি বৰ্ণালে। মান কটকীয়ে মান বজাৰ পৰা সহায় দিয়াম বুলি বদনচন্দ্ৰক লগত লৈ বৰ্ম্মাদে-লৈ গল। মান বজাই ৬ হেজাৰ মানসেনা দি সহায় কৰিবলৈ আগ বাঢ়িল। বদনচন্দ্ৰই সেই সেনা লৈ অসম সোমালেহি। ইতিমধ্যে বোগ-গ্ৰস্ত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়া মান অহা শুনি হতাশ হৈ মৃত্যুৰ মুখত পৰাত ৰাজ্যৰ ধৰণী ভাগিল। বদন চন্দ্ৰই অনায়াসে নগৰ অধিকাৰ কৰিলে, আৰু ৰজাক পুতলাৰ দৰে হাতত ৰাখি নিজে ‘মন্ত্ৰীফুকন' উপাধি লৈ ৰাজ্য চলাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু তেওঁৰ শাসনৰ নানাবিধ অত্যাচাৰ হোৱাত পাত্ৰ-মন্ত্ৰী সকলো অসন্তুষ্ট হৈ আছিল। বিশেষকৈ, বদনচন্দ্ৰ ৰাজমাওদেৱৰ চকুৰ হ্ৰল হৈ পৰিল। ৰাজমাওদেৱে ষড়যন্ত্ৰ কবি ৰূপচিং নামে হিন্দুষ্ঠানী চিপাহী এটাৰ হতুৱাই মান অনা বৰফুকন বদনচন্দ্ৰক ছলেৰে বধ কৰালে। ইফালে পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁইৰ পুতেক ৰুচিনাথ বুঢ়াগোহায়ে চন্দ্ৰকান্তক গুচাই পুৰন্দৰ সিংহক ৰাজপাট দিয়ালে। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ ইয়াতে মৰণান্তিক হৈ মান বজালৈ সহায় খুজি পঠিয়ালে। আগৰ বাৰৰ আক্ৰমণৰ পৰা সোণৰ অসমৰ ঐশ্চৰ্য্য বিভূতিৰ গম পাই মান বজাই আলুংমিঙ্গি নামে সেনাপতিৰ লগত ৩০০০০ মান সেনা দি ১৮১৯ খৃষ্টাব্দত আহোম ৰাজ্য আক্ৰমণ কৰিবলৈ পঠিয়ালে। এই দৰে দুয়োবাৰ আত্ম কন্দলত পৰি নিজৰ দেশৰ মানুহে শত্ৰুক দেশলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰি আনিলে। অসমৰ সৌভাগ্য-বেলি চিৰকাললৈ ডুবিব লগীয়া, এই আত্মকন্দল তাৰ উপলক্ষ মাত্ৰ। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহ আৰু মানৰ পূৰ্ব্ববাৰৰ আক্ৰমণত প্ৰজা জুৰুলা হৈ আছে। গতিকে, অবাধে মানসেনাই আমাৰ সেনাক ইৰুৱালে। সবল হোজা অসমীয়া প্ৰজাৰ ওপৰত সিহঁতে অমানুষিক অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। চন্দ্ৰকান্তসিংহক মানবজাৰ কৰতলীয়া<noinclude></noinclude> ksvpbmocauajabmwmwi5hj412p3lvxa 104 95362 265697 2026-11-06T17:50:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>२ আহোমৰ দিন। কৰি, আৰু আহোমৰ ৰাজ্যত কিছুমান মানসেনা থৈ মানসেনাপতি দেশলৈ উলটি গল। মান সেনা দেশলৈ যোৱাত ভবিষ্যতে যুদ্ধৰ নিমিত্তে টনকিয়াল হবলৈ স্বৰ্গদেৱে ঠায়ে ঠায়ে কোঁঠ বান্ধিবলৈ ধৰিলে। এই গুপুত আয়োজনৰ সম্ভেদ পাই অসমত থকা মান সেনাবোৰে বৰ্ম্মাদেশৰ ৰজাব আগত জনালেগৈ। অসমৰ দুৰ্ব্বল অৱস্থা আৰু অসমীয়া গাভৰুৰ সৌন্দৰ্য্যৰ কথা শুনি বহুপূৰ্ব্বেই মানজাই এই দেশ আক্ৰমণ কৰিবলৈ আলচি আছিল। তেওঁৰ সেনাৰ মুখৰ পৰা এই বাতৰি পাই তেওঁ মিঙ্গিমাহা তিলোৱা নামে এজন সেনাপতিৰ অধীনে এদল সৈন্য পঠিয়ালে। নগৰৰ দাঁতিতে অসমীয়া সেনাৰে সৈতে মানব এখন ৰণ লাগিছিল; তাত মান জিকিল। সিহঁতে মানবজাৰ জেঠেৰীয়েক অৰ্থাৎ হেমো আইদেউৰ ককায়েক যোগেশ্বৰ কোৱঁৰক খ্ৰীঃ ১৮২১ চনত মানৰ কৰতলীয়া বজা পাতিলে। তেওঁ মাথোন নামত হে ৰজা হল। তিলোৱাই গোটেই দেশ নিজৰ অধীনলৈ আনিলে, আৰু তেওঁৰ বাছনি মতে নকৈ বিষয়া পত হল। মানৰ অত্যাচাৰ। মিঙ্গিনাহ। তিলোৱাই তেওঁৰ অধীনত থকা দহ হেজাৰ মান সেনাক নিয়ম মতে অৰ্থাদি যোগাব নোৱাৰাত সিহঁতক তিনি ভাগে ভগাই দেশত লুটপাট কৰিবলৈ এৰি দিলে। সিহঁত যি ফালে গল সেই ফালে অমঙ্গল অশান্তি আৰু অত্যাচাৰৰ ফিৰিঙ্কটি ছিতিকিবলৈ ধৰিলে। সিহঁতৰ অত্যাচাৰত দেশত হাহাকাৰ উঠিল। বহুতে ৰাজ্য এৰি ভাগিবলৈ ধৰিলে। লাগিল। ১৮২১ খৃষ্টাব্দত স্বৰ্গদেৱ নিছলা প্ৰজাই উপায় নেদেখি প্ৰজাৰ আৰ্ত্তনাদত দেশ খলকি চন্দ্ৰকান্তসিংহই মহগড়ৰ ৰণত<noinclude></noinclude> 7225t6s9gslvtz4skjm59dwuka8sm06 104 95363 265698 2026-11-06T17:50:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>শান্তি। ১৩ মানহঁতক এসেকা দিলে হয়, কিন্তু তাৰ পৰা একো গুণ নধৰিলে। সিহঁতে এই অপমান পাই অত্যাচাৰ আৰু একোব চৰালে হে। কেচুৱা, নৰা-বুঢ়া, ডেকা-গাভৰু কাকো সিহঁতে শুদাই নেৰিলে; সকলোৰে ওপৰত অমানুষিক অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। মানৰ অত্যাচাৰৰ কথা সুৱঁৰিলে এতিয়াও অসমীয়া প্ৰজাৰ গা-নোম শিল্প বি উঠে। শান্তি। মঙ্গলময় পৰমেশ্বৰৰ এনে ইচ্ছা নহয় যে সৰল অসমীৰা প্ৰজাই সৰহ দিন শত্ৰুৰ হাতত নিকাৰ ভুঞ্জিব। নিষ্ঠুৰ মানহঁতৰ শাস্তিব আয়োজন হবলৈ ধৰিলে। অসম দেশ অৰণ্যত পৰিণত কৰি মানহঁতৰ ইমান সাহ হল যে সিহঁতে বৃটিছৰ ৰাজ্যতো লাহে ধীৰে অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে; সিহঁতে চট্টগ্ৰামৰ ওচৰত থকা বৃটিছৰ অধীনৰ চাহাপুৰ নামে এডোখৰ ঠাই হস্তগত কৰিলে। মানহঁতৰ উদ্ভণ্ডালিৰ নিমিত্তে সিহঁতক শিক্ষা দিবলৈ লৰ্ড আমহাষ্টে ১৮১৪ খৃষ্টাব্দত সৈন্য পাচিলে। বৃটিছ সেনাই মানহওঁক খেদি নিবলৈ ধৰিলে। মানহঁতক এসেকা দিবলৈ চুকে-কোণে থকা অসমীয়া প্ৰজায়ো বৃটিছক যোগ দিবলৈ ধৰিলে। ১৮২৩ খৃষ্টাব্দত হাটবৰ নামে ঠাইত বৃটিছ আৰু মানব যুদ্ধ হয়, এই যুদ্ধত মানসেনাৰ পৰাজয় হোৱাত মানসেনাপতিয়ে নিৰুপাৰ হৈ সন্ধিৰ প্ৰস্তাৱ কৰিলে। সেই সন্ধি মতে ইয়াকে স্থিৰ কৰা হল যে মানহঁতে আৰু অসম দেশত উপদ্ৰৱ নকৰিব। আহোম স্বৰ্গদেৱ চন্দ্ৰকান্তসিংহ আৰু পুৰন্দৰ সিংহ বৃটিচ ৰাজৰ পেনচন ভোগী হল। এই দৰে ৬০০ বছৰী দীঘলীয়া ৰাজত্বৰ পাচত সৌমাৰ্ত ইন্দ্ৰবংশী আহোমসকলৰ ক্ষমতাৰ সামৰণি পৰিল। ১৮২৭ খ্ৰীষ্টাব্দৰ<noinclude></noinclude> 6l9jiqkyv5rk0lnbw3dbxpty4nc1lv1 104 95364 265699 2026-11-06T17:51:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১৪ আহোমৰ দিন। ফেব্ৰুৱাৰীত ইয়াণ্ডাবু সন্ধিত বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টে মানব হাতৰ পৰা অসম দেশ ললে। ইয়াণ্ডাবু সন্ধিৰ পাচৰ পৰা হোজা অসমীয়া প্ৰজাই ইংৰাজৰ শাসনৰ সুশীতল ছায়াৰ তলত শান্তি লাভ কৰিছে। তাৰ পাচত ১৮৩৩ চনত পুৰন্দৰসিংহ স্বৰ্গদেৱক উজনি অসমৰ শাসনৰ ভাৰ দিয়া হৈছিল। কিন্তু মানৰ দিনত জুৰুলা-জুপুৰা হৈ থকা উৱঁলি-পৰা অসমীয়া ৰাইজৰা পৰা ৰাজহ তুলি ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানীক নিৰ্দিষ্ট কৰ শোধাব নোৱৰাত ১৮৩৮ চনত উজনি অসম অৰ্থাৎ শিৱসাগৰ আৰু লক্ষীমপুৰ জিলা বৃটিচৰ খাচ দখলৰ লগত চামিল কৰা হল। শাসন প্ৰণালী। ইন্দ্ৰবংশীয় আহোম নৃপতিসকলৰ শাসন-প্ৰণালী সম্পূৰ্ণৰূপে সুকীয়া ধৰণৰ থকাৰ গতিকে, ইনো কোন প্ৰণালীৰ অন্তৰ্গত ইয়াক উলিওৱাটো টান। অনেকে তেঁওলোকৰ শাসন প্ৰণালী স্বেচ্ছাচাৰী তন্ত্ৰী বুলি বৰ্ণায়; আমাৰ মনেৰে তেঁওলোকৰ শাসন তেনে নাছিল। ৰজা সকলে নিজৰ ইচ্ছানুসৰি কোনো কাৰ্য্য সম্পাদন কৰিব নোৱাৰিছিল; কোনো আদেশ প্ৰচাৰ, যুদ্ধবিগ্ৰহাদি চলোৱা কিম্বা আন ৰাজ্যবে সৈতে কাৰবাৰ কৰাতো বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোহাঁই, বৰপাত্ৰ গোহাঁই, এই তিনিজনা ডাঙ্গৰী- য়াৰে সৈতে ৰজাই পৰামৰ্শ কৰি হে চলিছিল। ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ সন্মতি নহলে ওপৰত কোৱা কোনো কাৰ্য্যকে বজাই নিজে নিৰ্ব্বাহ কৰিব নোৱাৰিছিল। তেঁওলোক একেমত নহলে ৰজাসকল ন্যায় মতে অভিষিক্ত বুলি বিবেচিত নহৈছিল; আৰু তেঁওলোক একে মত হলে বজাৰ্ক ইচ্ছাক্ৰমে ভাঙ্গিব আৰু পাতিব ও পৰিছিল। গতিকে, কবলৈ গলে, শাসন সংক্ৰান্ত প্ৰায় সকলো কথাতে সৰ্গদেৱ ডাঙ্গৰীয়া<noinclude></noinclude> s7iif65cesyq8vaxujlaxzzzgor9n4e 104 95365 265700 2026-11-06T17:51:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>শাসন প্ৰণালী। ১৫ সকলৰ সন্মতিৰ মুখাপেক্ষী; সেই কাৰণে ৰজাক স্বেচ্ছাচাৰী বুলিব নোৱাৰি। কোনো সৰ্গদেৱে চলিত শাসন-প্ৰণালী অৱমাননা কবি নিজক ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ তলতীয়া নহয় বুলি প্ৰমাণ কৰিব খুজিলে ৰাজপাট হেৰুৱাইছিল। প্ৰতাপসিংহ আৰু গদাধৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ নিচিনা প্ৰতাপী ৰজাসকলে ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ অধীনতা স্বীকাৰ নাই কৰা সঁচা, কিন্তু স্বেচ্ছাক্ৰমে কোনো বাজকীয় কাৰ্য্যত তেওঁলোকে হাত নিদি- ছিল। চুদৈফা, লৰাৰজা আৰু কমলেশ্বৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ প্ৰভৃতি কেজন- মান ৰজাই ডাঙ্গৰীয়া একোজনৰ হাতত পুতলাৰ দৰে নাচিছিল; ইয়াৰ পৰা বুজিব পাৰি যে, ডাঙ্গৰীয়া সকলেই হৰ্ত্তা-কৰ্ত্তা-বিধাতা আছিল। ইংলণ্ডত প্ৰথমে বিজয়ী উইলিয়মে 'ফিউদে চিস্তেম' (Feudal System ) প্ৰথা উলিয়ায়। এই নিয়ম অনুসাবে প্ৰত্যেক পাইক পোন- পাকে ৰজাৰ অধীন আছিল; অৰ্থাৎ বজাৰ আদেশ সকলো সময়তে মানিবলৈ সিহঁত বাধ্য আছিল। কবলৈ গলে, সেই প্ৰথা আমাৰ দেশতো প্ৰচলিত ছিল। প্ৰত্যেক গোটৰ এটি পাইকে গৈ ৰজাৰ ঘৰত খাটি দিব লালি আৰু সময় বুজি এটি গোটৰ ৩টা পাইকেও ৰজাঘৰত খাটি দিয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা যায়; ইয়াৰ পৰা বুজা যায় যে, সকলো পাইক ৰজাৰ সম্পত্তি। সেই মতে চাবলৈ গলে, আহোমৰ শাসন-প্ৰণালীক ইংলণ্ডৰ ফিউদেল চিত্তেমৰ নিচিনা শাসন-প্ৰণালী বুলিও কব পাৰি। আহোম শাসন প্ৰণালী বিষয়া-তন্ত্ৰ প্ৰণালী ( Oligarchy ) আছিল। বৰমূৰীয়া বিষয়া পাত্ৰমন্ত্ৰী আৰু দা-ডাঙ্গৰীয়াসকলে প্ৰকৃতপক্ষে ৰাজ্য শাসন কৰিছিল।<noinclude></noinclude> 6rdsk0icd720xpwpcpgfo64ub01iazp 104 95366 265701 2026-11-06T17:55:04Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১৬ আহোমৰ দিন। ৰজা হোৱাৰ অনুক্ৰম। 3 আহোম ৰাজত্বৰ আগছোৱাত পিতৃ-বজাৰ মৃত্যুত সততে পুতেকে ৰাজপাট লাভ কৰিছিল; কিন্তু তাৰ পিচত, শেহ ছোৱাত এই নিয়ম ব্যতিৰেক ঘটা দেখা যায়। কেতিয়াবা মৃতৰজাৰ ভায়েকে পুতেকৰ সলনি ৰজা হৈছিল। যেনে কদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ চাৰিজনা কোৱঁৰ; এই চাৰি জনা কোৱঁৰে পিতৃৰ মৃত্যু-শয্যাৰ বন্দোবস্ত অনুসাৰে ৰজা হৈছিল বুলি প্ৰবাদ আছে। আকৌ কেতিয়াবা মৃতকৰ ভাগিন বা তাতকৈও নিলগীয়া সম্বন্ধব কোৱঁৰে ৰাজপাট লভিছিল; কিন্তু এনে দৃষ্টান্ত অতি বিৰল। ওচৰ-সম্বন্ধীয়া কোৱঁৰ অযোগ্য থাকিলে হে এই দৰে নিলগৰ এজন কোৱঁৰ ৰজা হৈছিল। ৰজা হোৱাটো পূৰ্ব্ববৰ্ত্তী ৰজাৰ ব্যক্ত বা আন কোনো প্ৰকাবে সঙ্কেত কৰা অভিলাষ, সিংহাসন প্ৰাৰ্থীসকলৰ নিজ ক্ষমতা আৰু তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ বাছনিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। ডাঙ্গৰীয়াসকলে কোৱঁৰ বাছিব লগাত পৰিলে, তেঁওলোকে ওচৰ-সম্বন্ধীয়া কোনো কোৱঁৰক এৰি প্ৰায়েই নিলগৰ কোৱঁৰক ৰজা নাপাতে; কিন্তু ইয়াতো ব্যতিক্ৰম আছে,—যেতিয়া তেনে ওচৰ-সম্বন্ধীয়া কোৱঁৰজনা ৰাজপাট খাবলৈ দেখাদেখিকৈয়ে অযোগ্য আৰু পূৰ্ব্ববৰ্ত্তী স্বৰ্গী বজাৰ শাসন-প্ৰণালী আৰু আচাৰ-ব্যৱহাৰৰ পৰা ফফটিয়াকৈ বুজা যায় যে, পিচৰ ৰজাজন তেওঁৰ ঘনিষ্ট সম্বন্ধৰ হলে ৰাজ্য আৰু প্ৰজাব অমঙ্গলৰ আশঙ্কা, তেতিয়াহে ডাঙ্গৰীয়াসকলে নিলগৰ বঙ্গহৰ এজন কোৱঁৰক ৰজা পাতে। যেতিয়া কোনো ডাঙ্গৰীয়াই নিজকে আন দুজনতকৈ অধিক ক্ষমতাপন্ন বুলি ভাবে, তেতিয়া তেঁও এনে কোৱঁৰক ৰজা পাতে যিজনৰ- পৰা তেঁও কিবা বিশেষ অনুগ্ৰহ বা পূৰ্ব্বতকৈও অধিকতৰ ক্ষমতা পাব পাৰে, কিম্বা ৰাজকীয় ক্ষমতাৰো অংশভোগী হব পাৰে। খ্ৰীষ্টাব্দ ১৬৭০<noinclude></noinclude> ffw7p0el1wax46kgly41yn9h6cev2ya 104 95367 265702 2026-11-06T17:55:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰজাৰ অভিষেক। ১৭ ৰ পৰা ১৬৮১ খ্ৰীষ্টাব্দলৈকে যি কেইজন কোৱঁৰে ৰাজপাট লাভ কৰে, তেঁওবিলাকৰ সৰহ ভাগেই এই দৰে কোনো এজন ডাঙ্গৰীয়া বা বৰবৰু- ৱাৰ অনুগ্ৰহত ৰজা হৈছিল। চুহুং আৰু গোবৰ কোৱঁৰ নিলগৰ সম্বন্ধৰ হলেও এই দৰে দেবেব৷ বৰবৰুৱাৰ অনুগ্ৰহত, চুজিনফা আৰু চুদৈফা এজনা বুঢ়াগোহাঁইৰ আৰু চুলিফা এজনা বৰফুকনৰ অনুগ্ৰহত ৰজা হয়। কিন্তু বজাৰ বংশৰ নহলে আন কোনেও ৰাজপদ নাপাইছিল। কোৱঁৰসকলৰ অঙ্গক্ষত হলে ৰাজপদলৈ অযোগ্য হৈছিল; সেই কাৰণেই লৰা ৰজাই সিংহাসনাকাংক্ষী কোৱঁৰসকলৰ অসক্ষত কৰি কঠিয়া মাৰিবলৈ ৰাজ্যৰ চৌপাশে চৰ পাঁচিছিল; আৰু এই ছেগতেই মহাসতী জয়মতীয়ে জগতত অক্ষয় কীৰ্ত্তি ৰাখিবলৈ সুযোগ পালে। ; ৰজাৰ অভিষেক। ৷ - সিংহাসনত বহা আৰু শিঙ্গৰীঘৰত উঠা দুটা সুকীয়া কাৰ্য্য। আন:- বুৰঞ্জীত এনে বহুত দৃষ্টান্ত পোৱা যায় যে, ৰজাই পোনতে সিংহাসনত, তাৰ পিচত শিঙ্গৰীঘৰত উঠি সম্পূৰ্ণৰূপে অভিষিক্ত হৈছিল। সেই কাৰণে ৰজা পাটত বহিও শিঙ্গৰীঘৰত নুঠে মানে তেওঁৰ অভিষেক সম্পূৰ্ণ নহৈছিল। ৰজা শিঙ্গৰীঘৰত উঠা এটি প্ৰধান উৎসৱ। চৰাইদেও পৰ্ব্বত ও বা আন কাষৰৰ ঠাইত ৰজাদেৱৰ বাহৰ কৰা হয়। সততে চৰাইদেওতে হয়; কাৰণ আহোমসকলৰ বিশ্বাস যে, তেওঁ- লোকৰ পূৰ্ব্ব পুৰুষ খুনলাই প্ৰথমে সেই ঠাইতে আবিৰ্ভূ ত হৈছিল। নিৰ্ম্মিত বাহৰত শিঙ্গৰী কাঠৰ তিনিটা ওখ চাংঘৰ কৰা হয়,— পাটঘৰ, হোলোংঘৰ আৰু শিঙ্গৰীঘৰ। চোমদেৱৰ মূৰ্ত্তিটি ডিঙ্গিত আৰি, হাতত হেংডান লৈ, মূৰত দেওকুকুৰাৰ পাথিবে সুশোভিত পাগ মাৰি, ৰাজ্যৰ<noinclude></noinclude> dndiami2q570mz5dmra33d52pgnrkea 104 95368 265703 2026-11-06T17:57:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। প্ৰধান প্ৰধান ডাঙ্গৰীয়া, বিষয়া, অধিকাংশ সেনা আৰু অনেক প্ৰজাকে সৈতে স্বৰ্গদেৱে কুৱঁৰীক লগত লৈ চৰাইদেওলৈ যাত্ৰা কৰে। তেওঁ এটা মতা হাতীত আৰু বৰকুৱঁৰীয়ে এজনী মাইকী হাতীত উঠে। বাটত আহোতে স্বৰ্গদেৱে আহঁত গছৰ পুলি এটা উভালি লৈ আহে; আৰু চৰাইদেওত সেই পুলিটি ৰোৱে। পাটঘৰ আৰু হোলোংঘৰত নানা তীৰ্থৰ পানী আৰু হিন্দু আৰু আহোম মতে নানা মঙ্গলব আহিলা-পাতি গোটোৱা হয়। হোলোংঘৰত এখনি ওখ বাহৰ চাং থাকে, শিঙ্গৰীঘৰত উঠাৰ আগ দিনা কোৱঁৰ কুৱঁৰীৰ অধিবাস হয়; আহোমৰ বাইলুং আৰু হিন্দু জ্যোতিষীয়া পণ্ডিতসকলে শুভ লগ্ন আৰু শুভ ক্ষণ স্থিৰ কৰি দিয়ে। আহোমৰ পুৰোহিত বাইলুঙ্গে কুকুৰা-ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চায়; আৰু শুভ ক্ষণ আহিলে বজাদেৱে বৰকুৱঁৰীয়ে সৈতে পাটঘৰলৈ যায়। তাত আহোম পুৰোহিত বাইলুং আৰু ব্ৰাহ্মণ পণ্ডিতসকলৰ উচ্চাৰিত মন্ত্ৰেৰে পবিত্ৰ কৰা পানী ‘দক্ষিণাৱৰ্ত্ত শঙ্খ' নামে পাত্ৰৰ পৰা ৰজাদেৱৰ গাত ঢলা হয়। পাটঘৰৰ চাঙ্গৰ তলত দুটা মানুহ থোৱা হয়; স্বৰ্গদেৱে আৰু বৰকুৱঁৰীয়ে গা ধোৱা পানী সেই মানুহ দুটাৰ মূৰত পৰে। স্নানান্তত এই মানুহ দুটাক ৰূপ এচৰু, সোণ এচৰু দি তাৰ পৰা খেদাই দিয়া হয়। ইহঁতে ঘূৰি নগৰৰ ফালে নেচাই তাৰ পৰা বাজ হৈ আন ঠাইলৈ যায়; আৰু ইহঁতক নিজক খেল বা মেলৰ পৰা একেবাৰে খেদোৱা হয়; আৰু মানুহৰ বিশ্বাস যে ইহঁতে ৰজা আৰু প্ৰজাৰ অমঙ্গল নেওচা লৈ যায়; সেই কাৰণে ইহঁতক 'নেওচা যোৱা বোলে। গুৱালপাৰ জিলাত এই দৰে নেওচা যোৱা মানুহৰ সতি-সন্ততি এতিয়াও পোৱা যায়। পাটঘৰৰ কাৰ্য্যৰ সামৰণিৰ পিচত স্বৰ্গদেৱে সভাৰ্য্যে হোলোংঘৰলৈ গৈ বাঁহৰ চাঙ্গত বহে; সেই চাঙ্গৰ তলত প্ৰত্যেক জাতি জন্তুৰে এটিকৈ প্ৰতিনিধি ৰূপে থোৱা হয়; যেনে এটা মানুহ, এটা হাতী, এটা ঘোৰা,<noinclude></noinclude> 4m28xfpwkfs4vlsgclkpzjrro2p2xws 104 95369 265704 2026-11-06T17:58:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰজাব অভিষেক। ১৯ এটা গৰু, এটা হৰিণ, এটা গাহৰি, এটা কুকুৰা, এটা হাঁহ, এটা সাপ, এটা মাছ, এটা পোক প্ৰভৃতি। ৰাজপুৰোহিত বাইলুং আৰু দেওধায়ে ন-তীৰ্থৰ পানী মন্ত্ৰ মাতি পবিত্ৰ কবি বজা আৰু ৰাণীৰ মূৰত ঢালে; আৰু সেই পানী তলত থকা জন্তুবোৰৰ গাত পৰে। এই দৰে হোলোংঘৰত স্নান আদি সমাপন কৰি ৰজা আৰু বকুৱঁৰী শিঙ্গবীঘৰলৈ যায়। ইতিমধ্যে স্বৰ্গদেৱে তেওঁৰ পাগৰ দেওকুকুৰাৰ পাখি সলায়, আৰু শিঙ্গৰী- ঘৰত প্ৰবেশ কৰাৰ পূৰ্ব্বে ৰজাদেৱে হেংডান লৈ স্বহস্তে প্ৰাণদণ্ড হব লগীয়া এটা মানুহক দুটুকুৰা কৰি কাটে। ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনৰ পৰা এটা মানুহৰ সলনি :এটা মহ বধৰ প্ৰথা হল। তাৰ পিচত বজাদেৱে শিঙ্গৰীয়ৰ সোমাই সাতখলপীয়া সোণৰ সিংহাসনত বহিলে ওথ তৰপৰ বিষয়াই সিংহাসনৰ চাইটা খুটিত হাত দিয়ে আৰু বজাদেৱক সোণ আৰু ৰূপৰ উপহাৰ, নাইবা অলঙ্কাৰ বঁটা-বাহন দিয়ে। তেনেতে আহোম আৰু বৈদিক মতে বাইলুং আৰু হিন্দু পণ্ডিতসকলে ৰজাক শান্তি কৰি ফুল.. চন্দন, মালা দি অভিষিক্ত কৰে। ডাঙ্গৰীয়াসকলে চাঙ্গলৈ উঠি বব কেইও ফালে সাত বাৰ প্ৰদক্ষিণ কৰি স্বৰ্গদেৱক সেৱা কৰে; ৰাইজ আৰু আন পালি বিষয়াসকলে মাটিৰে পৰা সেৱা কৰে। এনে সময়তে জয়ধ্বনি হয়; আৰু শঙ্খ, ঘণ্টা, ডবা, মৃদঙ্গ, কালী, জয়ঢোল, গগনা, ভেৰী, ভোটতাল প্ৰভৃতি নানা বিধ বাঘ বজাই আকাশ-পাতাল খলক লগোৱা হয়। ঘোৰা হাতীৰ হতুৱায়ো ধ্বনি কৰোৱা হয়। তাৰ পিচত বাইলুং, বামুণ আৰু আনসকলক দান-দক্ষিণা কৰি ৰজাদেৱে কুৱঁ- ৰীয়ে সৈতে সেই শিঙ্গৰীঘৰতে ভোজন কৰে। আবেলি হাতীৰ যুদ্ধ কৰোৱা হয়। বাইলুং পণ্ডিতে কুকুৰা-ঠেঙ্গেৰে মঙ্গল চায়, আৰু আহোন পুথি পঢ়ি দেও হাঁকাৰে। সেই দিনাখনেই বন্দীশালৰ বন্দীবোৰক মুক্ত কৰা হয়; সেই দিনৰে দিনটো আৰু ৰাতিৰে ৰাতিটো ৰজা শিঙ্গৰীঘৰত<noinclude></noinclude> p795sur74b4u9zdy4i2tdz2htotjq44 104 95370 265705 2026-11-06T17:58:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। থাকে। আহোমসকলৰ এটা নিয়ম প্ৰচলিত আছে যে কোনোজনা ৰজাৰ শ্ৰাদ্ধ হলে ব| ৰজাৰ ঘৰত আন কোনো উপলক্ষে ভোজ হলে আগৰ ৰজাসকলৰ নামে সাজ-পাৰ দিয়া হয়। শিঙ্গৰীঘৰত উঠা ৰজাসকলৰ সাজ শিঙ্গৰীঘৰত নুঠা ৰজাসকলৰ শাৰীত দিয়া নাযায়। যি সকল কৰ- তলীয়া ৰজা হয় বা তেওঁলোকৰ কটকী অভিষেকৰ দিনা উপস্থিত নাথাকে, তেওঁলোকে অভিষেকৰ এমাহৰ ভিতৰতে আহি উপঢৌকন লৈ নকৈ শিঙ্গৰীৰত উঠা ৰজাদেৱক বৰিব আৰু তেওঁৰ বশ মানিব লাগে। আহোম নামৰ অৰ্থ। ৰজাসকলৰ নাম আৰু মান বিষয়াসকলৰ খিতাপস্থচক নামত বিশেষ অৰ্থ আছিল। সম্ভ্ৰান্ত বিষয়া আৰু ৰজাৰ নামৰ আগত চ্চাও শব্দটি ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল; যেনে চ্চাও কনচেং, চ্চাও চুকাফা ইত্যাদি। চ্চাঙ শব্দৰ অৰ্থ দেৱতা কিন্তু শব্দাৰ্থৰ অৱনতিত পৰি ইয়াৰ অৰ্থ গৰাকী আৰু বজাত সলনি হল। মাজে মাজে সম্ভ্ৰান্ত বিষয়াসকলৰ নামৰ আগত থাওমুং শব্দটি প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল; যেনে, থাওমুং লাইথেপেনা। থাও মানে বয়সীয়া, মুং মানে দেশ, গতিকে, থাওমুং মানে দেশৰ বয়সীয়া বা বা বৃদ্ধ। আহোম স্বৰ্গদেৱসকলৰ নামৰ আগত ‘চু’ আৰু শেহত ‘ফা’ “মু’ শব্দ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। চু মানে বাঘ, ফা মানে স্বৰ্গ, মুং মানে দেশ। এই দুই শব্দৰ মাজত আন এটি সন্মানসূচক শব্দ প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল; যেনে, চু-চেন-ফা. অৰ্থাৎ স্বৰ্গৰ ধুনীয়া বাঘ; চু-চেন মুঙ্গে। বোলা গৈছিল, সেই স্থলত অৰ্থ হব ৰাজ্যৰ ধুনীয়া বাঘ। ৰজাসকলে হিন্দু ধৰ্ম্ম অৱলম্বন কৰাৰে পৰা মাজৰ আহোম শব্দটি তেঁওলোকৰ হিন্দু নামেৰে একে অৰ্থৰ হল; যেনে, চুপাতফা বা গদাধৰ সিংহ; পাত মানে গদা। চুপুংখা বা ৰুদ্ৰসিংহ; বং মানে কদ্ৰ। আহোমৰ গোহাঁই শব্দটি<noinclude></noinclude> 4m51w83o86cw6w7swoyvfab8an6vkr1 104 95371 265706 2026-11-06T17:58:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বিচাৰ। গোসাঁই শব্দৰ আকাৰান্তৰ মাথোন; আহোমসকলে সততে 'স'ক 'হ’ বুলি উচ্চাৰণ কৰাত গোসাঁই শব্দে ‘গোহাঁই” আকাৰ ধাৰণ কৰিছে। আহোমসকলে বৰবৰুৱাৰ ফু-কেন-লুং ( মুনিহশ্ৰেষ্ঠ-ডাঙ্গৰ ) আৰু বৰ- ফুকনক ফু-কেপ-লুং ( মুনিহ মহাপুৰুষ-ডাঙ্গৰ) খিতাপ দিছিল। ফুকন শব্দটি আহোম ভাষাৰ শব্দ; ফু (মুনিহ ) কন ( মহাপুৰুষ ), অৰ্থাৎ ফুকন মানে মুনিহ মহাপুৰুষ বিচাৰ। আহোম ৰাজত্বৰ পাতনিৰে পৰা মাজ ছোৱালৈকে বিচাৰকে কোনো কাৰ্য্যবিধি নেমানিছিল; দেশাচাৰ আৰু নিজৰ ভাল বেয়াৰ বিবেচনা অনুসাৰে শাস্তি প্ৰয়োগ কৰিছিল। মাজ ছোৱাত ব্ৰাহ্মণসকলৰ প্ৰভুত্ব বঢ়াত বিচাৰকসকলে হিন্দু আইন বা শাস্তিবিধি মতে শাস্তি বিহিছিল। ছোৱাত ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰোঁতে নতুন প্ৰজাক বশ কৰিবলৈ দিয়া বৰ কঠোৰ আছিল। অঙ্গক্ষত, তপত লোৰে গাত দাগ বহুউৱা, চমটাঘাট, চোৰাতেৰে কোবোৱা, চকু আৰু আঠুৰ ঘিলা কঢ়া প্ৰভৃতি শাস্তি সাধাৰণতঃ প্ৰচলিত আছিল। মানুহৰ দেহাঘাত সংক্ৰান্ত দোষৰ শাস্তিদানত 'চকুৰ সলনি চকু আৰু দাঁতৰ সলনি দাঁত' ( Eye for an eye and tooth for a tooth) এই নীতিটো মনত ৰখা হৈছিল, আৰু সেই অনুসাৰে দোষীৰ অঙ্গক্ষত কৰা হৈছিল। ৰাজদ্ৰোহৰ দোষত জীয়াই চাল বখলিওৱা খাবলৈ নিদি শুকুৱাই মৰা, শূলত শালত আৰু বৰণীত দিয়া, আৰু ফাঁচী দিয়া প্ৰভৃতি শাস্তি প্ৰচলিত আছিল। মৃত্যুদণ্ড ৰাজ- দ্ৰোহীজনৰ উপৰিও তাৰ সদৌ পৰিয়ালে ভুগিছিল। ফৌজদাৰী গোচ- ৰৰ কোনো লিখা কাকত সংৰক্ষিত নহৈছিল। কিন্তু দেৱানী গোচৰৰ<noinclude></noinclude> ia5vg97y1nqsw83515hevjc7n1r8in0 104 95372 265707 2026-11-06T18:00:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>२ আহোমৰ দিন। সংক্ষিপ্ত মৰ্ম্ম থকা এখনি কাকত বিজয়ী দলক দিয়া হৈছিল। তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়া, বৰবৰুৱা আৰু বৰফুকনেই প্ৰধান বিচাৰক আছিল; কিন্তু সৰু তৰপৰ বিচাৰবোৰ উক্ত বিচাৰকসকলৰ তলতীয়া বিচাৰেও সুধিছিল। এই তলতীয়া বিচাৰকসকলৰ মতায়তৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলো- কৰ উপৰুৱা বিষয়াসকললৈ আপীল গৈছিল; আৰু বৰবৰুৱা বা বৰ- ফুকনৰ মতামতৰ বিৰুদ্ধে হলে স্বৰ্গদেৱলৈকো আপীল গৈছিল। বৰবৰুৱাৰ চৰাত ছ-জনা পালি-বিচাৰক থাকে; সেইসকলৰ ভিতৰত হ্যাৰসোধা ফুকন বাই। বৰবৰুৱাৰ অনুপস্থিতিত তেওঁ প্ৰধান বিচাৰকৰ বাব পায়; আৰু পূৰ্ব্বে কোৱা মতে আপীল হলে ন্যায়সোধা ফুকনে গোচৰটো পুনৰ বিচাৰ কৰিছিল, আৰু তেওঁৰ বিবেচনা অনুসাৰে পূৰ্ব্বৰ শান্তিকে নিগাজী কৰিছিল, নাইবা নকৈ শাস্তি বিহিছিল। বৰফুকনৰ চৰাতো দুজন বৰুৱা আছিল। প্ৰত্যেক বিচাৰালয়ৰ অধিপতিক কটকী, গণক প্ৰভৃতিয়ে সহাৰ কৰিছিল, আৰু বিচাৰকসকলে প্ৰায় তেওঁলোকৰ মত অনুসৰি শাস্তি দিছিল। মোৱামৰীয়া বিদ্ৰোহৰ পূৰ্ব্বে বিচাৰ কাৰ্য্য অতি খৰকৈ, যোগ্য আৰু অপক্ষপাতী ভাৱে চলিছিল। মোৱামৰীয়া আৰু নটকৰ বিদ্ৰোহ দমাই ৰাজ্যত শান্তি স্থাপিবৰ অৰ্থে বিচাৰকৰ শাস্তি-বিধান আকৌ আদি ছোৱাৰ দৰে কঠোৰ কৰা হৈছিল। শাস্তি প্ৰয়োগ বিষয়ত বঙ্গদেশৰ ব্যৱস্থাতকৈ মিথিলা দেশৰ ব্যৱস্থাৰ ইয়াত অধিক প্ৰচলন আছিল। পুৰোহিত, সভাপণ্ডিত, অধ্যাপক আৰু মহন্তসকলেই প্ৰধান ব্যৱস্থাদাতা আছিল। মাজে মাজে বিশেষ কোনো লোকে গোচৰৰ কাৰণ উপস্থিত হোৱা ঠাইলৈ গৈও সোধ সুধি তদন্ত কৰি বিষয়াত জনায়, বিষয়াই সেই মতেই বিচাৰ কৰে। গুৰু বিষয়ৰ গোচৰ হলে কেইজনমান সমজু- ৱাই গোট খাই বিচাৰ কৰে, গাৱঁত আৰু খেলত হলে সেই গাৱৰ বা<noinclude></noinclude> nh46e8r9nlv92hnwqkmgd7a79k9sm8j 104 95373 265708 2026-11-06T18:00:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>- বিচাৰ। খেলৰ বৰমূৰীয়াসকলে তাৰ মীমাংসা কৰে। এই প্ৰথা আজিকাকালিও ঠায়ে ঠায়ে প্ৰচলিত। মহন্তসকলে নিজৰ সত্ৰ আৰু ধৰ্ম্ম, আচাৰ, নীতি সম্পৰ্কীয় বিষয়ৰ বিচাৰ কৰে। খেনো বিচাৰৰ বিষয়ত হাতে লিখা সিদ্ধান্ত পত্ৰও হয়। কোনো কোনো সময়ত বিচাৰ সম্বন্ধে খাটনি-লোটনিও চলিছিল; কিছুমান লঘু তৰপৰ বিৰোধ বিষয়াই পুৱা বা আবেলি নিজৰ ঘৰতে সোধ কৰি মীমাংসা কৰিছিল। কিন্তু এনে আচৰণৰ কথা৷ ভু পালে ৰজাই ততালিকে বিচাৰকক সমুচিত দণ্ড দিছিল। সেই কালৰ অনেক বিচাৰক নিৰক্ষৰ আছিল। কিন্তু তেওঁলোকৰ স্মৃতি-শক্তি আৰু সহজ বিবেচনা-শক্তি বিচক্ষণ থকাত একো অন্যায় আৰু পক্ষপাতী মতামত বা শাস্তি নহৈছিল। ইতিপূৰ্ব্বেই আমি কৈ আহিছোঁ যে আদি আৰু শেহ ছোৱাত শাস্তি বৰ কঠোৰ আছিল, ৰজাই নিজৰ ইচ্ছা মতে অযথা শাস্তি বিহোৱাৰ প্ৰমাণো পোৱা যায়। ডাঙ্গৰীয়াসকলে ধুমেৰে খুন্দি বা টোম বান্ধি পানীত পেলাই দোষীৰ প্ৰাণ মাৰিব পাৰে। কিন্তু অস্ত্ৰাঘাত বা আন ৰূপে অধিব নোৱাৰে। বৰবৰুৱা বা আন ফুকন-বৰুৱাই নিজৰ আজ্ঞাৰে ভঙ্গা-পতা কৰিব পৰা বিষয়া বা পাইকৰ নাক-কাণ কাটি শাস্তি দিব পাৰে। আৰু তাৰ ওপৰ তৰপৰ দোষী হলে স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞানুসাৰে হে গুঁতা, গঁৰাল, কোব, ঢকা মৰোৱা শাস্তি দিব পাৰে। চৰাৰ ফুকন, চমুৱা ফুকন, তিগমীয়া বৰুৱা, মৰাণ বৰুৱা, বৰ ভণ্ডাৰ বৰুৱা প্ৰভৃতি মেল- ভগীয়া বৰুৱা ফুকনে নাক-কাণ কাটিব নোৱাবে; কিন্তু ওপৰত কোৱা লঘুতৰ দণ্ড দিব পাৰে। টেকেলা আৰু দুলীয়া এই দুখেল বাজকৈ আনক সেই দণ্ড দিব পাৰে, এই দুখেলৰ লোকক কোব, ঢকা, গতা, গঁৰাল এনে শাস্তি হে দিব পাৰে। নিলগত থকাৰ কাৰণে গুৱাহাটীৰ বৰফুকনৰ ক্ষমতা অধিক, তেওঁ প্ৰাণ-দণ্ডাজ্ঞাও দিব পাৰে। চোৰৰ<noinclude></noinclude> 3l5cw9yjrto0zm7yqx546v0uyoafi1x 104 95374 265709 2026-11-06T18:01:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। প্ৰাণদণ্ড পৰ্য্যন্ত হয়। বিচাৰকে বিধান কৰা শাস্তি চাওদাংহঁতে দোষীক প্ৰয়োগ কৰে। উজনিত চাওদাংহঁতে জেৰেঙ্গা নামে পথাৰত শাস্তি দি প্ৰাণ যাবে। গুৱাহাটীৰ ফালে চাওদাঙ্গৰ দৰে শাস্তি দিয়া মানুহক ‘বুৰুৱ’ বোলে। প্ৰাণদণ্ডৰ ভিতৰত ফাঁচী দিয়াটোৱেই বৰ সন্মাননীয় বুলি বিবেচিত হৈছিল। পৰস্ত্ৰীহৰণ আৰু সতীত্বনাশৰ শাস্তি প্ৰাণদণ্ড; প্ৰায় বৰণীৰেই সেই শাস্তি প্ৰয়োগ কৰা হৈছিল। শাস্তি অতি কঠোৰ থকা গতিকে সেই কালত অঘাইত দোষী অতি কম আছিল, আৰু সেই ধৰণৰ মানুহৰ সংখ্যা কম হোৱাত দেশত শান্তি সদাই আছিল। তিনিজন। গোহাঁই ডাঙ্গৰীৰা। আহোমসকলে অসমত সুকীয়া প্ৰণালীৰে ৰাজত্ব কৰিছিল। ৰজাৰ হাততে শাসনৰ ঘাই ক্ষমতা ন্যস্ত আছিল; কিন্তু তেওঁ বৰগোহাঁই, বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰপাত্ৰ গোহাঁই নামে তিনিজনা প্ৰধান মন্ত্ৰীৰ পৰা শাসনকাৰ্য্যত বিস্তৰ সাহায্য পাইছিল। সেই বুলি গোহাঁই ডাঙ্গৰীয়া তিনিজনাই আদেশ প্ৰচাৰ কৰিব নোৱাৰিছিল; ৰজাক ৰাজকাৰ্য্যত পৰামৰ্শ দিয়াই তেওঁলোকৰ ঘাই কৰ্ত্তব্য আছিল। স্বৰ্গদেৱে এই তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াৰে সৈতে মন্ত্ৰণা নকৰি আৰু তেওঁলোকৰ অনুমতি বিনে কোনো প্ৰকাৰ আদেশ কৰিব, নাইবা যুদ্ধ বিগ্ৰহাদি চলাব নোৱাৰিছিল। এই তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়া সন্মত নহলে কোনো ৰজাই ন্যায্য মতে অভিষিক্ত হব নোৱাৰিছিল; আৰু এওঁলোকৰ একমত হলে ৰজাক ভাঙ্গিবও পাৰি- ছিল। যেতিয়া আহোমসকলে প্ৰথমে সৌমাৰ খণ্ড আক্ৰমণ কৰে, তেতিয়া 'বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোহাঁইৰ পূৰ্ব্বপুৰুষে দিগ্বিজয় কাৰ্য্যত বিস্তৰ সহায় কৰাত, ৰজাই তেঁওলোককো ৰাজ্য শাসনৰ অংশ দিয়ে। তেতি-<noinclude></noinclude> sgz32cjxng2sg7jy1262zonmhm2s83r 104 95375 265710 2026-11-06T18:01:19Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>তিনিজনা গোহাঁই ডাঙ্গৰীৰা। য়াৰে পৰা বজাদেৱে বুঢ়াগোহাঁই আৰু বৰগোহাঁইৰে সৈতে একে গোট হৈ ৰাজ্য শাসন কৰিছিল। দিহিঙ্গীয়া ৰজাৰ দিনত বৰপাত্ৰৰ বিষয় নকৈ সৃষ্ট হয়। প্ৰথম বৰপাত্ৰ গোহাঁই ডাঙ্গৰীয়া মহাৰাজ চুপিমক৷ স্বৰ্গদেৱৰ ঔৰসে নগালৈ দিয়া এগৰাকী চমুৱা কুৱঁৰীৰ গৰ্ভজাত অজ্ঞাত সন্তান তেতিয়াৰে পৰ। ৰজাৰ বৰচৰাত তিনিজন। সমান সম্ভ্ৰমৰ ডাঙ্গৰীয়া বহে। সমান সম্ভ্ৰমৰ হলেও বৰপাত্ৰ গোহাঁইৰ পদটি সততে ৰজাৰ বংশৰ লোকৰ নিমিত্তে সুকীয়াকৈ বথা হয়। কিন্তু মাজে মাজে তাৰ ব্যতিক্ৰমো ঘটিছিল। যেনে বুদ্ধিস্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাৰ দিনত মৰাণৰ লাকু আৰু শিৱসিংহ ৰজাৰ দিনত কালুগঁয়া নটৰ লৰা হৰিনাথ এই দুয়ে বৰপাত্ৰৰ বিষয় পাই- ছিল। বৰগোহাঁইৰ পদে। চুবিনকা ৰজাৰ দিনত চাওপাংবণ্ডুক নামে এক মিৰীয়ে পাইছিল, দিনচেৰেকৰ নিমিত্তে শিৱসিংহ ৰজাৰ দিনতো কালুয়া হৰিনাথ বৰগোহাঁই হৈছিল। ডাঙ্গৰীয়া তিনিজনাৰ যি জনাই ৰাজমন্ত্ৰীৰ বাব পায়, তেওঁ সৰ্ব্বপ্ৰধান বিষয়া আৰু সেই বাবে জকাই- শীয়া ১০০০ এক হাজাৰ মানুহ পায়। এই তিনজনা বিষয়াই কেঁকোৰা- -, বাঁহৰ উকা গামোছা লগোৱা আৰোৱান, সোণৰ চূলাৰে পানী জাপি, পাখি বিচনী, নাল লগোৱা বিচনী, কেপকৰা তলচা, আৰু আন অনেক মানৰ আহিলা-পাতি সমানে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিছিল। এওঁলোকৰ ঘৈণীসকলেও পঢ়ি-চাঙ্গী আৰু বৰৈ দিয়া সোণৰ চূলাৰে জাপি পাইছিল। ডাঙ্গৰীয়' খিতাপটি এওঁলোকৰ সুকীয়া চিন আছিল। স্বৰ্গদেৱে এওঁ- লোকক ডাঙ্গৰীয়া, এওঁলোকে ৰজাক স্বৰ্গদেৱ, আৰু এওঁলোকে পৰস্পৰে 'আপ' বুলি সম্বোধন কৰিছিল। এওঁলোক নগৰ বা আন ঠাইত একেলগ হব নোৱাৰিছিল। ৰজাৰ নগৰ বা বৰচৰাতে বি এওঁলোকৰ দেখা সাক্ষাৎ হয়। ৰজাৰ আগলৈ গলে এওঁলোক হাতী, ঘোঁৰা কিম্বা দোলাত উঠি যায়। এওঁলোকৰ আগত বিলতীয়া গায়নে গাই যায়,<noinclude></noinclude> f2lvham099n9d0ksmrksw8pr19h54kv 104 95376 265711 2026-11-06T18:02:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>२ আহোমৰ দিন। আৰু কালীয়াই কালী মাৰি যায়, আৰু ৰঙ্গা চুলিৰে বৰছা আৰু চুলি লগা দাৰে লগত পালী যোৱাৰ নিয়ম। নগৰ সোমালে এওঁলোকে ক্ৰমে একো একো পদ এৰে। ৰজাৰ ভিতৰলৈ গলে এজন তামুলী লিগিৰাই হাঁচটি লৈ যায়। বৰচৰা প্ৰবেশ কৰোঁতে দুৱাৰ মুখতে ভৰি ধুই বুলনী কাপোৰৰ ওপৰেদি যায়; আৰু সভাত তিনিখনীয়া কঠৰ তলিয়ৰি গুচাই বৰ কাপোৰৰ মচুলা লৈ বহে। ডাঙ্গৰীয়াসকলে ঘৰৰ পৰা ৰজাৰ নগৰলৈ উঠি যোৱা হাতী বা ঘোঁৰাত বানত দিয়া হয়, ভৰ্তি লুপুৰ দিয়ে; আৰু ঘোৰাত হালধীয়া পাটৰ তলচা আৰু আগত দোলা- চৈৰে আগুৱা যায়। বাটত ৰজাদেৱৰে সৈতে ভেটাভেটি হলে স্বৰ্গ- দেৱ যি বাহনত আহে সেই বাহনত উঠি ডাঙ্গৰীয়াই ৰজাক দেখা দিয়ে। এওঁলোক নগৰৰ গড়ৰ চুকৰ ভিতৰ সোমালে কালী বজোৱা আৰু গীত গোৱা বন্ধ হয়। বৰ দুৱাৰৰ মুখতে তেওঁ লোকে দোলা, বঙ্গা আৰোৱান, দা, যাঠী আৰু বৰছা এৰি তিনি গছমান ৰঙ্গা যাঠী আৰু বছাৰে নগৰ প্ৰবেশ কৰে। সোণৰ চুলাৰে পানীজাপি মাত্ৰ ধৰি আহে। নকৈ কোনো ডাঙ্গৰীয়া পাতিব লাগিলে বৰচৰাত এখন বিৰাট সভা বহে। নকৈ পাতিবলগীয়া গোহাঁইদেৱে চৰাৰ উত্তৰ টুপৰ ধৰিয়াল ধৰা খুটাত ধৰে বা কোষৰত থিয় হয়; পিছে মজিন্দাৰ বৰুৱাই ৰজাদেৱৰ নিয়োগ-পত্ৰ পাঠ কৰে। ৰহিবলৈ কাপোৰ দিলে পতাজনা ডাঙ্গৰীয়া বহে। নিয়োগ-আজ্ঞা জাৰি কৰাৰ সময়ত কৰ্ত্তব্যৰ বিষয়ে অনেক আলোচনা হয়। গোহাইদেৱে কৃতজ্ঞঅন্তৰে স্বৰ্গদেৱলৈ স্তুতি প্ৰাৰ্থনা জনাই আৰু ৰজাৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰি শপত খায়। ডাঙ্গৰীয়া সকলে নিজে ৰণলৈ গৈ যুদ্ধ কৰিছিল। এওঁ লোকৰ বিষয়টি পুত্ৰানুক্ৰমে হলেও, ৰজাদেৱে মাজে মাজে এওঁলোকৰ ফৈদৰ উপযুক্ত দেখিলে যাকে তাকে পাতিব পাৰিছিল। আহোম মতে বুঢ়াগোহাঁইক<noinclude></noinclude> 81xcqr7i2x4g58hzvxiojhi3gbgl8nm 104 95377 265712 2026-11-06T18:02:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>T 5 প্ৰতিনিধি বিষয়া। 2१ চ্চাও ফ্ৰাংমুং (দেৱতা-বিস্তীৰ্ণ দেশৰ লোক ), বৰগোহাঁইক চ্চাও থাওলুং (দেৱতা বয়সীয়া ডাঙ্গৰ ) বোলা হৈছিল। প্ৰত্যেক ডাঙ্গৰীয়াই ৰজা ঘৰৰ পৰা নিৰ্দিষ্ট সংখ্যা পাইক পাইছিল। ৰজাৰ আন কোনো বিষয়াই সিহঁতৰ ওপৰত ক্ষমতা চলাব নোৱাৰিছিল। ৰজাৰ চৰাত মেল সোধা- বলৈ,, নাইবা আন কোনো ৰাজকীয় কামলৈ যাব লগা হলে স্বৰ্গদেৱে কটকাৰ মুখে ডাঙ্গৰীয়া সকললৈ নিমন্ত্ৰণ পঠোৱাৰ প্ৰথা আছিল। প্ৰত্যেক ডাঙ্গৰীয়াই ১০০০ পাইক পাইছিল। কোনো জনা ডাঙ্গৰী- স্মাক ভাঙ্গিব লাগিলে, ৰজাই বৰকটকী পঠিয়াই ডাঙ্গৰীয়াৰ ঘৰতে তেওঁক ভাঙ্গি দোলা আৰু আৰোৱান প্ৰভৃতি কাঢ়ি আনি নতুন এজন পাতে। প্ৰতিনিধি বিষয়॥ দাঁতিয়লীয়া গোহাঁই। তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ তলত শদিয়াখোৱা গোহাঁই, মৰঙ্গীখোৱা গোহাঁই আৰু শলালগোহাঁই সমান মৰ্য্যাদাৰ বিষয়া আছিল; শদিয়া- খোৱা গোহাঁইৰ পদটি স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাদেৱৰ দিনত সৃষ্ট হয়। ৰাজ্যৰ উত্তৰ-পশ্চিম অঞ্চলত তেওঁৰ ৰজাদেৱৰ প্ৰতিনিধি আছিল। মৰঙ্গী থোৱা গোহাঁই ধনশিৰী নৈৰ পশ্চিম কূলত থকা মৰং নামে এখন ঠাইত প্ৰতিনিধি আছিল; আৰু খাম্‌টিহঁতৰপৰা সেই অঞ্চল ৰক্ষা কৰাৰ ভাৰ তেওঁৰ গাত আছিল। শলাল গোহাঁই দৰঙ্গত প্ৰতিনিধি আছিল, তেওঁৰ সেনাবোৰ কলিয়াবৰ আৰু নদুৱাৰত আছিল। ভুটিয়া, মিৰি আৰু ডফলাহঁতৰ অত্যাচাৰৰ পৰা চৌ-দুৱাৰ, ন-দুৱাৰ আৰু ছয়-দুৱাৰ ৰক্ষা কৰাৰ ভাৰ শলালগোহাঁইৰ গাত। কছাৰি আৰু জয়ন্তীয়াৰ ;<noinclude></noinclude> qvpljnwislaa8kw7a6tdh2w70w2bp0s 104 95378 265713 2026-11-06T18:02:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>২৮ আহোমৰদিন। বাতৰি জনাই থাকিবলৈ কাজলিমুখত দুজন কাজলীমুখীয়া গোহাঁই থকাৰ প্ৰথা আছিল। জাগীৰ ফালৰ বাতৰি জনাই থাকিবলৈ এজন 'জাগিয়লীয়া গোহাঁই' নামে বিষয়া আছিল। দৈগোৰোঙ্গৰ চকীত 'বব- চেটীয়া বুলিও এজন বিষয়া আছিল। শাদিয়াখোৱা গোহাঁই, মৰঙ্গী গোহাঁই আৰু শলালগোহাঁইক দাঁতিয়লীয়া বিষয়া বোলা হৈছিল। বৰ- চৰাত এওঁলোকে বৰগোহাঁইৰ বাঁও ফালে বহে। এওঁলোকক পাতিব লাগিলে চৰাৰ দক্ষিণ টুপৰ ঘৰিয়ালধৰা খুটাৰ কোণত পাতে। ডাঙ্গ- ৰীয়াসকলক পাতোঁতে যি নিয়ম, এওঁলোকক পাতোঁতেও সেই নিয়ম। বৰবৰুৱা! এওঁ ৰাজ্যৰ সৰ্ব্ব প্ৰধান বিচাৰক। বৰবৰুৱা পদটি মোমাই তামুলীক বৰবৰুৱা পতাত প্ৰথমে প্ৰতাপসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সৃষ্টি কৰা হয়। মান-সম্ভ্ৰমত এওঁ ডাঙ্গৰীয়া সকলৰ তলতে। এওঁ নগৰলৈ গলে লগত টাঙোন ধৰা যায়। আৰু পালীয়ে পৰচুলাৰে পানীজাপি, থেবৰ পাখিবিচনী. পাচনি হতীয়া বিচনী আৰু আগ খৰা ৰূপৰ বেৰী দিয়া লাখুটি লৈ যায়। ৰজাৰ বৰদুৱাৰ পালে এওঁ খোজ কাঢ়ি বৰচৰালৈ যায়; আৰু জাপি ধৰোতাই তেওঁৰ ওপৰত পাচৰ পৰা জাপি ধৰি আহে। বৰচৰাত তিনি খনীয়া মেলা চালকঠত বানতৰ মচুলা লৈ বহে। এওঁ সদাই বচৰাত বহি মেল সোধে। এওঁ ১৪০০০ পাইকৰ গৰাকী; কিন্তু সেই পাইক মাজে মাজে ৰজাৰ কামতো নিয়োজিত হোৱাৰ প্ৰথা আছিল। ঘৰুৱা ব্যৱহাৰৰ নিমিত্তে বৰবৰুৱাই উক্ত পাইকৰ শতকৰা ৭ সাতজনকৈ পাইক পাইছিল; আৰু তাৰ লগতে দোষীক অৰ্থ দণ্ড কৰা দায়ে৷ তেওঁ ; পাইছিল; কিন্তু সেই বুলি সকলো দোষৰে দাই বৰবৰুৱাই নাপাইছিল।<noinclude></noinclude> 0qjnuainfmjbjhz7ldpmome7ww8yzjd 104 95379 265714 2026-11-06T18:06:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ "5 1 বৰবৰুৱা । দাঁতিয়লীয়া বিষয়া পাতোঁতে যি নিয়ম বৰবৰুৱাক পাতোঁতেও সেই নিয়ম। এওঁক প্ৰকৃততে প্ৰধান মন্ত্রী বোলা উচিত । যেহেতু, আইন সেনা আৰু আন লাগতীয়াল বিষয় সং..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>5 1 বৰবৰুৱা । দাঁতিয়লীয়া বিষয়া পাতোঁতে যি নিয়ম বৰবৰুৱাক পাতোঁতেও সেই নিয়ম। এওঁক প্ৰকৃততে প্ৰধান মন্ত্রী বোলা উচিত । যেহেতু, আইন সেনা আৰু আন লাগতীয়াল বিষয় সংক্রান্ত ভাৰ এওঁৰ গতি ন্যস্ত আছিল । এওঁৰ বৰচৰা ছজনা ফুকনৰে গঠিত । বৰ ফুকন । এই পদটি ১৩১৫ খ্রীষ্টাব্দত সৃষ্টি কৰা হয়। তেতিয়াৰে পৰা গুৱা- ইাটীত বৰফুকন নামে ৰাজপ্রতিনিধিয়ে নিগাজিকৈ শাসন কৰিবলৈ ধৰে। তেওঁ মৰ্য্যাদাত বৰবৰুৱাৰ সমতুল। কিন্তু নিলগত থকাৰ গতিকে এওঁৰ ক্ষমতা অতি অধিক। এওঁক বৰবৰুৱাৰ নিয়মেই পতা হয় ৷ এওঁৰ চৰাত ছজন বিষয়া যেনে :—পানীফুকন (৬০০০ পাইকৰ অধিপতি ) ১জন গুৱাহটীয়া ডেকাফুকন (৪০০ পাইকৰ ), দিহিঙ্গীয়া, নেক আক চেটিয়া ফুকন দুজন (কলিয়াবৰীয়া আৰু গুৱাহনীয়া ) । ফুকন বিষয়া ৷ চৰুৱা ফুকন ৷ যি কেইজন বিষয়াই বৰবৰুৱাৰ চৰাত বহি মেল সোধাত সহায় কৰি- ছিল, তেওঁ লোকক, চকৱা ফুকন বোলে ; নাওবৈচা, ভিতৰুৱাল, ন দিহিঙ্গীয়া, গড়গঁয়া ডেকাফুকন আৰু নেওগ-ফুকন। বৰচৰাত বিচাৰ সোধাৰ উপৰিও এওঁবিলাকৰ গায়েপতি সুকীয়া ভাৰ আছিল, যেনে - নাও- বৈচা ফুকনৰ ৰজাৰ নাওবৈচা খেলৰ গৰাকী, ভিতৰুৱাল ফুকন ৰজাৰ ভিতৰুৱাল খেলৰ গৰাকী, দিহিঙ্গীয়া ফুকন দিহিং অঞ্চলৰ কাৰ্য্যাদিৰ প্রতি দৃষ্টি ৰাখোঁতা, নেওগ ফুকন সাধাৰণ সেনাপতি, চৰুৱা ফুকনসকলে<noinclude></noinclude> 6748900mcjj0yss58cwyp6wtpcgxeqz 104 95380 265715 2026-11-06T18:06:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩. আহোমৰ দিন। পঢ়ি চাঙ্গী, উকা বৰজাপি, ৰূপৰ চুলাৰে পানীজাপি, থেবিচনী, পাখি বিচনী, ছালকণ্ঠ ৰনাতৰ মচুলা আৰু ৰূপৰ বেৰী দিয়া লাখুটিৰ মৰ্য্যাদা পায়। এওঁ লোকে প্ৰত্যেকে ৩০ জন পাইক পাইছিল। সেই পাইক বোৰেৰে এটি এটি খেল গঠিত হৈছিল; আৰু সিহঁতৰ উপৰুৱা ফুকনৰ নাম ; অনুসৰি পৰিচিত আছিল; যেনে—ন-ফুকনৰ খেল, চেটীয়া ফুকনৰ খেল। ন্যায়-সোধা ফুকন। বৰবৰুৱাৰ অনুপস্থিতিত এওঁ বৰ্চৰাত মেল সোধে, আৰু আন বিচাৰকৰ বিপক্ষে অহা আপীলবোৰৰ মীমাংসা কৰে। চাংকঙ্গৰ ফুকন। মৰ্য্যাদাত এওঁৰ হ্যায়-সোধা ফুকন আৰু নেওগ-ফুকনৰ সমকক্ষ। পৰ্ব্বতীয়া ফুকন। এওঁ পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীৰ মেলৰ গৰাকী এওঁৰ লগত এজন কাকতী বৰুৱা পায়। আহোম ৰাজত্বৰ শেহ ছোৱাত বামুণক এই বিষয় দিয়া হৈছিল। পূৰ্ব্বত আহোমৰ হাতত হে এই বিষয় আছিল। মৰাণ পাতৰ বঙ্গহত এই বিষয় ঘাইকৈ আছিল। ৰাইডঙ্গীয়া ফুকন। এওঁ ৰাইডঙ্গীয়া কুৱঁৰীৰ মেলৰ গৰাকী, এৱোঁ এজন কাকতী বৰুৱা পায়। গন্ধীয়া ফুকন। গন্ধীয়া খেলৰ গৰাকী। খঙ্গীয়া ফুকন। । এওঁ ৰাজমাও সংক্ৰান্ত সকলো কাৰ্য্য কৰে, আৰু খঙ্গীয়া মেলৰ কুৱঁৰীৰ খেলৰ গৰাকী।<noinclude></noinclude> llvpd1adk6n60fuhhct5yxs8tw4rlps 104 95381 265716 2026-11-06T18:07:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ফুকন বিষয়া। তামুলী ফুকন। ৩১ এওঁ তামুলী খেলব অধ্যক্ষ আৰু ৰজাৰ ফুলনিবাৰীৰ পতি কৰে। সেই ৱাৰীত তামোল গছ অধিক গতিকে এওঁক তামুলী ফুকন বোলা হয়। এই বিষয়খন চিৰকালেই আহোমৰ হাতত আছিল। মাথোন আহোম ৰাজত্বৰ শেহভাগত হে বামুণক দিয়৷ হৈছিল, সিও বিশেষ কাৰণত হে। এওঁ তামূলী বিলাকৰ ওপৰৰ বিষয়া। চাংমাই বৰুৱা আৰু চাংমাই- বিলাকে৷ এওঁৰ তলতে। এওঁ ৰজাৰ চাংমাই শালৰ যাৱতীয় কাৰ্য্য কাম ভালকৈ চাব লাগিছিল। এনে কি ৰন্ধা-বঢ়াবিলাকো নিজে আস্বাদন কৰি কেনোৱে ষড়যন্ত্ৰ কৰি বিষ প্ৰয়োগ কৰিছে নে নাই তাকো পৰীক্ষা কৰিব লাগিছিল। ৰজাঘৰৰ কাতিৰ ভোজত তেওঁৰ ভাগ আছিল, আৰু নিতৌ ৰজাৰ ঘৰৰ পৰা ৰজাৰ আহাৰীয় সামগ্ৰীৰ এওঁ ভাগ পাইছিল। শেহত যেতিয়া এই বিষয় খন বামুণক দিয়া হল তেতিয়া বোধ কৰোঁ তা কনৰ কাৰ্য্য কাম দোচোৰা হৈছিলগৈ। চোলাধৰা ফুকন। এওঁ স্বৰ্গদেৱৰ সাজ-পাৰৰ তত্বাৱধাৰক আৰু সেই নামৰ খেলৰ গৰাকী। খাৰঘৰীয়া ফুকন। খাৰ, বাৰুদ আৰু অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ গৰাকী। নাওশলীয়া ফুকন। নাও আৰু নাও আহিলা সজুলি সংক্ৰান্ত নিৰ্ম্মাণ কৰা লোকৰ খেলৰ 3 গৰাকী; এওঁৰ লগত ১০০০ এহেজাৰ মানুহ থাকে। ঢেঁকিয়াল ফুকন | । সেই নামৰ খেলৰ গৰাকী। দেৱলীয়া ফুকন। দেৱালয় আৰু হিন্দু মন্দিৰৰ তত্ত্বাৱধাৰক।<noinclude></noinclude> epxm5b200wmbe8kakblczouh66fgy9m 104 95382 265717 2026-11-06T18:07:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। চিৰিং ফুকন। আহোমৰ পূজা-সেৱাৰ কাৰ্য্য কৰোঁতা খেলৰ আৰু দেওধাই সকলৰ গৰাকী। এওঁৰ গাত বুৰঞ্জী লিখাৰ ভাৰ থাকে। নেক ফুকন। ৰজাৰ কটকী সকলৰ গৰাকী আৰু তত্ত্বাৱধাৰক। চাৰিং ফুকন। চাৰিঙ্গীয়া ৰজাব মেলৰ গৰাকী। তিপমীয়া ফুকন। তিপাম বজাৰ মেলৰ লোক সকলৰ গৰাকী। জালভাৰী ফুকন। ৰজাই মৃগয়া কৰা জাল প্ৰভৃতিৰ কামকৰোঁতা খেলৰ গৰাকী। ৰহিয়াল ফুকন। এওঁ ৰহাৰ ৰহিয়াল গোহাঁইৰ কটকী আৰু ৰহা সংক্ৰান্ত যাৱদীয় কাৰ্য্যৰ প্ৰভৃতি দৃষ্টি ৰাখোঁতা। ৰাজগুৰুফুকন। এওঁ ৰজাৰ ধৰ্ম্মকৰ্ম্মৰ তত্ত্বাৱধাৰক। সন্ত্ৰমত তামুলী, চোলাধৰা, খাৰঘৰীয়া, ঢেঁকিয়াল, নাও শলীয়া এই কেই ওজন ফুকন সমান। এওঁ - লোক স্বৰ্গদেৱৰ ভিতৰুৱাল, অৰ্থাৎ নিজৰ কৰ্ম্মকাৰী বিষয়।। ৰূপৰ চুলাৰে পানীজাপি, চাঙ্গী থেৰ-টুপি জাপি, পাথিবিচনী, ৰুপৰ বেৰী দিয়া লাখুটি, ছাল কঠ এই কেই জন্য ফুকনে মৰ্য্যাদা স্বৰূপে সমানে ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰে। মান সম্ভ্ৰমত তিপমীয়া আৰু চাৰিঙ্গীয়া ফুকন সমান; এওঁ লোক দুজনাই চেকৰ দিয়া চাঙ্গী পায়।<noinclude></noinclude> dmb1e0v9ch3y3ffpdg89dkg9g5cwiy3 104 95383 265718 2026-11-06T18:10:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বৰুৱা বিষয়া। বৰুৱা বিষয়া বাজুৱা বিষয়া। চেটীয়াপাত্ৰ বৰুৱা দুজন, ঘিলাধাৰী বৰুৱা দুজন, ৩৩ ঘৰফলীয়া দুজন, চাংকঙ্গৰ বৰুৱা এজন, এই কেইজন মান-মৰ্য্যাদাত সমতুল। এওঁলোকক ‘বাজুৱা বিষয়া’ বোলে। এওঁলোকৰ ওপৰত প্ৰাদেশিক শাসন আৰু বিচাবৰ ভাৰ ন্যস্ত। তিপমীয়া বৰুৱা। তিপাম খেলৰ গৰাকী আৰু শাসনকৰ্ত্তা। মৰাণ বৰুৱা। মৰাণ থেলৰ গৰাকী আৰু শাসনকৰ্ত্তা। 21 18 ৰাইডঙ্গীয়া বৰুৱা। ৰাইডাং নামে ঠাইৰ লোকৰ গৰাকী আৰু শাসনকৰ্ত্তা। নামৰূপীয়া বৰুৱা। নামৰূপ নামে ঠাইৰ লোকৰ গৰাকী আৰু শাসনকৰ্ত্তা। চান্দকূটীয়া বৰুৱা। চান্দকূট নামে ঠাইৰ গৰাকী আৰু শাসনকৰ্ত্তা। কাথ বৰুৱা। এওঁ মজুমদাৰ বৰুৱা, কাকতী প্ৰভৃতিৰ ওপৰুৱা বিষয়া। শূলপানী বৰুৱা। এওঁ বৰ ভঁৰালৰ গৰাকী; মৰ্য্যাদাত কাথ বৰুৱা আৰু শূলপানী বৰুৱাৰ সমান। এওঁলোকে ৰূপৰ চুলাৰে পানী জাপি পায়। তাৰ<noinclude></noinclude> t9hkd8zraeqkxa6yk0kdz0nl6m099vt 104 95384 265719 2026-11-06T18:10:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩৪ আহোমৰ দিন। উপৰিও পঢ়ি চাঙ্গা, ৰূপৰ বেৰী বন্ধা লাখুটী আৰু দীঘল নলীয়া ফুলকটা বিচনী পায়। চাওদাং বৰুৱা। সেই নামেৰে খেলৰ গৰাকী, দোষীবিলাকক বিহিত শাস্তি দিয়া আৰু শান্তি ৰক্ষা কৰাই চাওদাং বৰুৱাৰ কৰ্ম্ম। চৰাইমৰীয়া বৰুৱা | চৰাই মৰা খেলৰ গৰাকী! ধেনুচোঁচা বৰুৱা | ধেনু চাচি সজা লোকৰ খেলৰ গৰাকী। মজিন্দাৰ বা মজুমদাৰ বৰুৱা। এওঁ ৰজাৰ আদেশ লিখে, আৰু নকৈ বিষয়া পাতোঁতে নিয়োগ আজ্ঞা পঢ়ি শুনায়। এওঁৰ লগত চাৰিজন চাংকাকতী পায়। বেজবৰুৱা। ৰজাৰ পৰিয়ালৰ ঘাই বৈদ্য। গন্ধীয়া বৰুৱা | ৰজালৈ সুগন্ধি দ্ৰব্যাদি প্ৰস্তুত কৰা আৰু তাৰ যোগান ধৰোতাৰ গৰাকী। বৰ্ভাণ্ডাৰ বৰুৱা। ৰাজভাণ্ডাৰৰ তত্ত্বাৱধাৰক। শেনচোৱা বৰুৱা। শেন মেলি ৰজাক ৰং দেখুৱা খেলৰ গৰাকী।<noinclude></noinclude> t5wtoxodqd2rxvi889trbl8y2cnqxea 104 95385 265720 2026-11-06T18:11:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বৰুৱা বিষয়া। খনিকৰ বৰুৱা | খনিকৰ আৰু বাঢ়ৈ খেলৰ গৰাকী। চাংমাই বৰুৱা। ৰজাৰ চাংমাই অৰ্থাৎ ৰান্ধনী থেলৰ গৰাকী। হাতী বৰুৱা। হাতী ধৰা আৰু মাউত প্ৰভৃতি মানুহৰ খেলৰ গৰাকী। কুকুৰাচোৱা বৰুৱা। 20 কুকুৰাচোৱা প্ৰহৰী খেলৰ অধিপতি, এওঁৰ তলতেই দাঁড়-পবা মানুহ থাকে। এওঁ ৰজাৰ সময় নিৰূপক। ৪৬৫৮/অ: ঘোঁৰা বৰুৱা | ঘোঁৰা শিকোৱা, ৰখা আৰু চোৱা খেলৰ গৰাকী। দুলীয়া বৰুৱা। ৰজাৰ দোলা আৰু তেনেকুৱা বাহনৰ ভত্ত্বাৱধাৰক খেলৰ গৰাকী। ৰহিয়াল বৰুৱা। ৰহিয়াল ফুকনৰ তলে বহাৰ বিষয়া 1 দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা। ৰজাৰ দোলাৰ কাষেদি যাব পৰা প্ৰহৰী খেলৰ লোকৰ গৰাকী; টেকেলাবোৰ এওঁৰ তলতীয়া। যুতকীয়া বৰুৱা। ৰজাৰ যৌতুকত অহা লোকৰ আৰু তেওঁলোকৰ গৰাকী। শিলাকুটি বৰুৱা। শিলৰ কাম কৰা খেলৰ গৰাকী।<noinclude></noinclude> c4etqnnqvq69shndxsiybo4nu1vwn1d 104 95386 265721 2026-11-06T18:12:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩৬ আহোমৰ দিন। কাঠকটীয়া বৰুৱা। কাঠকটীয়া খেলৰ মানুহৰ গৰাকী। ফুল বৰুৱা। এওঁ বজাৰ ফুলনীবাৰী পাতিছিল আৰু তাৰ তদাৰক কৰিছিল। জৰাধৰা বৰুৱা। ৰজাৰ লগত লৈ যোৱা ভোগ জৰা প্ৰভৃতিৰ ৰক্ষণ কৰা খেলৰ গৰাকী। ঘিঁউ বৰুৱা। ঘিঁউ, চেণী, গুৰ প্ৰভৃতি খাদ্যদ্ৰব্যৰ যোগান ধৰোঁতা আৰু ৰথা মানু- হৰ খেলৰ গৰাকী। মলীয়া বৰুৱা | ফুলৰ মালা প্ৰভৃতি কৰা আৰু যোগোৱা খেলৰ গৰাকী। পাখিমৰীয়া বৰুৱা। পাখিমৰীয়া খেলৰ গৰাকী। গজপুৰীয়া বৰুৱা। গজপুৰীয়া খেলৰ লোকৰ গৰাকী। সোণাদাৰ বৰুৱা। S ৰজাৰ টাকশাল ( mint) আৰু অলঙ্কাৰ-পাতি তদাৰক কৰা লোক- সকলৰ গৰাকী। দুৱৰী বৰুৱা। 'দুৱৰীবিলাকৰ খেলৰ গৰাকী।<noinclude></noinclude> 37su1gfb3q4j9gpvrikctztziolfudr 104 95387 265722 2026-11-06T18:12:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বৰুৱা বিষয়া। পুৰণি মেলৰ বৰুৱা! সেই নামে মেলৰ গৰাকী। মাজু মেলৰ বৰুৱা | সেই মেলৰ খেলৰ গৰাকী। সৰু মেলৰ বৰুৱা। সেই খেলৰ গৰাকী। মাহী মেলৰ বৰুৱা। ৩৭ ৰজাৰ নকৈ অনা কুঁৱৰীৰ মেলৰ গৰাকী, এওঁক সকমেলীয়া বৰুৱাও ৰোলা হয়। গাভৰু মেলৰ বৰুৱা। ৰজাৰ জীয়াৰী, কুঁৱৰীসকলৰ মেলৰ গৰাকী। কলিচেঙ্গৰ বৰুৱা | সেই নামে খেলৰ গৰাকী। এনাই ঘৰীয়া বৰুৱা। ৰাজমাওৰ মাকৰ মেলৰ গৰাকী। সত্ৰীয়া বৰুৱা। সত্ৰৰ কাৰ্য্য চলাওঁতা বিষয়া। ভৰালী বৰুৱা | ৰাজকোষৰ গৰাকী। হিলৈদাৰী বৰুৱা | ৰাজকীয় অস্ত্ৰাদি, হিলৈ আৰু আন অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰৰ গৰাকী।<noinclude></noinclude> a1ylqe4g61i3hs66arebp74o5f94wk3 104 95388 265723 2026-11-06T18:15:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>40 আহোমৰ দিন। দৰব ধৰা বৰুৱা। মাটি জোখাত টাৰীৰ লগত মাটিৰ দীঘ পুতল আৰু সীমা লেখোঁতা- সকলৰ গৰাকী। অন্যান্য বিষয়া। বাৰ-ৰাজখোৱা। এওঁলোকক বেলেগ বেলেগ ঠাইৰ শাসনকাৰ্য্যলৈ পঠোৱাৰ কাৰণে ৰাজখোৱা বোলা হয়। প্ৰত্যেক ৰাজখোৱা ৩০০০ পাইকৰ গৰাকী, লেখৰ ভিতৰত ৰাজখোৱা ১২ জন। কিন্তু নিবুকিয়াল ১ জন, বচা ১ জন, দিহি- ঙ্গীয়া ২ জন, শলগুৰীয়া ২ জন, অভয়পুৰীয়া ৩ জন, নামডঙ্গীয়া ১ জন, দিথোমুখীয়া ১ জন, ঘিলাধৰীয়া ১ জন, গজপুৰীয়া ১ জন, দৈয়ঙ্গীয়া ১ জন, এই ১৪ জনা ৰাজখোৱাই সেই সেই নামৰ বিভাগৰ শাসনকাৰ্য্য নিৰ্ব্বাহ কৰিছিল। এওঁলোক সকলো বৰবৰুৱাৰ অধীন। ওপৰত কোৱা বিষয়াসকলত বাজেও কাকতী, বৰকাকতী, চাং- কাকতী, কটকী, বৰকটকী, দলৈ, বৰদলৈ, দেৱলীয়া, সেৱা-চলোৱা, প্ৰভৃতি ভালেমান বিষয়া আছিল। হাজৰিকা বা হাজাৰিকীয়া, শ‍ইকীয়া, বৰা আদি চমুৱা শ্ৰেণীভুক্ত বিষয়া আছিল, ইবিলাক পাইক চলোৱা বিষয়া। কাকতীসকল লিখোতা; কটকীসকল আন ৰাজ্যৰ নৃপতি - সকলেৰে চিঠি-পত্ৰ অনা-নিয়া কৰোঁতা;—দলৈ আৰু বৰদলৈসকল জ্যোতিষ-শাস্ত্ৰ ভাঙ্গোতা অৰু শুভাশুভ গণোতা; দেৱলীয়া আৰু সেৱা- চলোৱা ৰাজধৰ্ম্ম সংক্ৰান্ত কাৰ্যাৰ চকু ৰাখোতা বিষয়া। টেকেলা- বোৰৰ প্ৰধানটোক নেওগ, কুৰিটা পাইকৰ ওপৰুৱা বিষয়াক বৰা, পাঁচজন বৰা অৰ্থাৎ এশ পাইকৰ ওপৰত থকাজন শ‍ইকীয়, আৰু দহ-<noinclude></noinclude> ma5h3ftcdj6qlynsdkklx96hvi0gb2v 104 95389 265724 2026-11-06T18:16:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বিষয়া-পতা ব্যৱস্থা। ৩৯ জন শ‍ইকীয়া অৰ্থাৎ এহেজাৰ পাইকৰ ওপৰত থকা বিষয়াক হাজৰিকা বোলা হয়। বৰবৰা। এওঁ ৰাজহুৱা নিৰ্ম্মাণ কাৰ্য্যাদিৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখোঁতাসকলৰ গৰাকী। কোনো বিষয়াৰ বিষয় বা পদ আজীৱন বা চিৰস্থায়ী নহয়, তেওঁ- লোকৰ পদৰ স্থিতি নিজৰ সজ চৰিত্ৰ আৰু নিজৰ কৰ্ত্তব্যপৰায়ণতাৰ ওপৰত ঘাইকৈ নিৰ্ভৰ কৰে। কোনো বিষয়াই অযোগ্যতা প্ৰকাশ কৰিলে তেওঁক ভাঙ্গি আন এজনক নকৈ সেই ঠাইত নিযুক্ত কৰা হয়। ভগা বিষয়াজনে তেওঁৰ পূৰ্ব্ব বিষয়ৰ আগত ভগা শব্দটো প্ৰয়োগ কৰে; যেনে বন্দব ভগা বৰফুকন। বিষয়া-পত৷ ব্যৱস্থা। ডাঙ্গৰীয়া তিনিজনা, দাঁতিয়লীয়া গোহাঁই, বৰবৰুৱা আৰু বৰফুকনক কি দৰে পোনতে ন বিষয়ত নিযুক্ত কৰা হয়, তাক আমি ইতিপূৰ্ব্বেই কৈ আহিছে॥ আন-আন বিষয়া আৰু ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ নিয়োগৰ বিবৰণ তলত দিয়া হল। কোনো এজন চৰুৱা ফুকন পাতিব লাগিলে, বচৰাত বৰবৰুৱা উপস্থিত থাকিব লাগে। মজুমদাৰ বৰুৱা, খেৰ-বিচনী পোৱা চমুৱা ফুকন এওঁলোকে গৈ ৰজাদেৱৰ আজ্ঞা আৰু নিয়োগ-পত্ৰ পাঠ কৰি চৰুৱা ফুকন পদত নিযুক্ত কৰে। ৰাজথোৱা পাতিলে মজুমদাৰ বৰুৱা চৰাৰ দক্ষিণ টুপৰ পৰা নিয়োগ-আজ্ঞা শুনাই পাতে; কিন্তু নিযুক্ত কৰাৰ কথা ইতিপূৰ্ব্বে বৰবৰুৱাক শুনাই থব লাগে। চেটীয়াপাত্ৰ বৰুৱা, ঘৰফলীয়া বৰুৱা, আৰু চাংঙ্গৰ বৰুৱাক বৰচৰাৰ টুপৰ যোৱাৰ পশ্চিম পিনৰ পৰা ফকামৰ কোঠাত পাতে, তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়া আৰু চৰুৱা ফুকনক<noinclude></noinclude> bt9bxhu9qaz5ci43ma9aczkjw4zj84j 104 95390 265725 2026-11-06T18:17:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8° আহোমৰ দিন। পাতিবৰ হলে মজুমদাৰ বৰুৱাই নিজে বাজাজ্ঞা শুনায়; কিন্তু আন- সকলক অন্যান্য ফুকন-বৰুৱায়ো আজ্ঞা শুনাই পাতিব পাৰে। খেৰ- বিচনী পোৱা বৰুৱা-ফুকনক চৰাৰ উত্তৰ টুপৰ বৰবৰুৱাক জনাই পতা হয়। তিনি জনাৰ বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱা, খনিকৰ বৰুৱা, জালভাৰী ফুকন, গন্ধীয়া বৰুৱা, মজুমদাৰ বৰুৱা, মৰাণ বৰুৱা, হাতী বৰুৱা এইসকলক দোলাকাষৰীয়া চৰাৰ টুপতে পতা হয়। চাওদাং বৰুৱাক উজনি জখলা- মুখৰ চাওদাং চৰাত পতা হয়। দুলীয়া বৰুৱা আৰু নেওগ বৰাসকলক স্বৰ্গদেৱৰ দোলাঘৰত পতা হয়। কুকুৰাচোৱা বৰুৱা, পাচনি বৰা, বৰ তামুলি এইসকলক বৰ বাটঘৰত পতা হয়। দুৱৰী বৰুৱাক কুকুৰা- চোৱা বৰাই কথা শুনাই পাতে। চাংমাই বৰুৱা, জৰাধৰা বৰুৱা, বেজবৰুৱা এইসকলক চাংমাই শালৰ নিচাঙ্গত পতা হয়। এইসকলত বাজে আন বিষয়া আৰু মেলভগীয়া বৰুৱাসকলক ডৰিকা দুৱাৰত পতা হয়। দেৱলীয়া, সেৱা-চলোৱা বিষয়! আৰু হাজৰিকাসকলকো তাতেই পতা হয়। মেলভগীয়া টেকেলা বৰা, নেওগ বৰা, কুকুৰাচোৱা বৰাক নিজৰ মেৰঘৰ কিম্বা দোলাঘৰত, যাৰ মেল সেইজনৰ আজ্ঞাৰে পতা হয়। কুকুৰাচোৱা নেওগ আৰু বৰা প্ৰভৃতিক বৰ বাটঘৰত ওজা লিগিৰাই পাতে। চাওদাঙ্গৰ শ‍ইকীয়া আৰু বৰাসকলক সিবিলাকৰ চৰাতে পতা হয়। হাতী ঘোঁৰাৰ বৰবৰা, গুৱাহাটীৰ দুই বৰবৰা, উজনিৰ দুই ৰণুৱা বৰা এইসকলক স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞাবে পতা হয়। উজনিৰ কাড়ী শ‍ইকীয়াক বৰবৰুৱাই আৰু ভাটীৰ কাড়ী শ‍ইকীয়াক বৰফুকনে পাতে। জুৰাৰ বৰাক গা-মেলৰ বৰুৱা-ফুকনে পাতে। বিষয়া পাতোঁতে বা ভাঙ্গোতে লিখা আজ্ঞা নহলে, উপযুক্ত বিষয়াই উপযুক্ত ঠাইত মুখেৰে ৰাজাজ্ঞা শুনালেই হয়।<noinclude></noinclude> h3xvxd4ndl17zcs3o4wre75riuoq7ts 104 95391 265726 2026-11-06T18:17:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰজাৰ ৰাজধানী। ৰজাৰ ৰাজধানী। ৪১ মুংৰিমুংজাও দেশৰ ৰজা চুকাফাই তেওঁৰ বংশৰ ৰজাৰ কোঁৱৰৰ লগত বিবোধ হোৱাত ভটীয়াই আহি দেশ জয় কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰিলে। আহোমৰ উপাস্য দেৱতা চোমদেৱক হৰণ কৰি মুংকং দেশৰ পৰা চুকা- ফাই আনিলে। বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোহাঁই, দুজন সেনাপতি আৰু মন্ত্ৰীয়ে- সৈতে দঁতাল হাতী, ঘোঁৰা আৰু লগত ১০৮০ মানুহ লৈ চুকাফা বজা পশ্চিমৰ ফালে আহিল। বাটত নৰা পৰ্ব্বতীয়া নগাহঁতে তেওঁলোকক কৰি কাম- অৱৰোধ কৰিছিল, কিন্তু সেই সকলোকে চুকাফা ৰজাই পৰাস্ত ক ৰূপলৈ আহিল, তাতে কিছুদিন থাকিল। পিচে ক্ৰমে শলগুৰি, হাবুং আৰু শিমলুগুৰ্তি কিছুমান দিন থাকি শেহত চৰাইদেৱলৈ আহি ১২৩৮ খ্ৰীষ্টাব্দ বা ১১৬- শকত সেই ঠাইতে নগৰ পাতিলে। ১৩২০ শকত চুডাংফা ৰজা সিংহাসনত উঠিল। এওঁৰ দিনত নৰা ৰজাই দেশ আক্ৰমিবলৈ আহে, পিচে চুডাংফাই নবা ৰজাৰে সৈতে সন্ধি কৰে। এই জনা বজা এজন ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰত সৰুতে প্ৰতিপালিত হৈছিল সিংহাসনত উঠিও সেই ব্ৰাহ্মণক লগত লৈ নগৰলৈ আহে। ব্ৰাহ্মণৰ আগৰ ব্যৱহাৰ আৰু ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি বজাৰ মন ঢালথোৱা আছিল। শত্ৰুক আক্ৰমণৰ হাত সাৰিবৰ অভিপ্ৰায়ে আৰু চৰাইদেৱত ব্ৰাহ্মণৰ সংখ্যা তাকৰ হোৱাৰ গতিকে, চুডাংফা বজাই ১৩২৫ শকত চগুৱাত নগৰ কৰিলে! চৰগুৱা দিহিঙ্গৰ ওচৰত। ক্ৰমে আহোমৰ পৰাক্ৰম বৃদ্ধি হৈ কামৰূপলৈকে বিস্তাৰ হবলৈ ধৰিলে। চুহুন্মুং নামে এজনা ৰজাই দিহিং, চাৰিং, তিপাম আৰু তুংখুং নামে চাৰিখনি সৰু নগৰ কৰি তাত তেওঁৰ চাৰ্জিনা কোঁৱৰ পাতিলে। সেই কোঁৱৰসকলৰ সন্তান-সন্ততি সেই নগৰৰ নামেই পৰিচিত হল। ১৪৬১ শকত চুহুন্মুং ৰজাক তেওঁৰ<noinclude></noinclude> sbmngfqbdkrevm0jdmdo756khft9nip 104 95392 265727 2026-11-06T18:18:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>82 আহোমৰ দিন। পুতেক চুক্লেনমুঙ্গে এটা লিগিৰাৰ হতুৱাই প্ৰাণ বধিলে আৰু নিজে সিংহা- সনত উঠিল। চৰগুৱা নগৰত এই জনা ৰজাই থাকিবলৈ ইচ্ছা নক- ৰিলে। সেই ঠাইৰ যি ফাললৈ চায় সেইফালেই যেন তেওঁ তেওঁৰ তেজ দেখে এনে হল। তেওঁ সকলোৰে অপ্ৰিয় হল। আন এঠাইলৈ নগৰ নিবলৈ ইচ্ছা কৰি চুক্লেন্‌মুঙ্গে গড়গাৱঁকে নগৰৰ উপযুক্ত দেখি তালৈ নগৰ নিলে। ৰজাৰ নগৰৰ চাৰিওফালে গড় বান্ধি নগব কৰাত নগৰৰ নাম গড়গাওঁ হল। গড়গাওঁ নগবৰ ক্ৰমে শ্ৰীবৃদ্ধি হবলৈ ধৰিলে। মীৰ- জুলা নবাবে যেতিয়া এই দেশ আক্ৰমণ কৰিবলৈ আহে, তেতিয়া ইয়াৰ পৰা জয়ধ্বজ সিংহ ৰজা পলাই গৈছিল। অনেক বছৰৰ পিচত চাম- গুৰীয়া ফৈদৰ চুলিফা লৰা ৰজা সিংহাসনত উঠে। এইজনা ৰজাৰ অত্যাচাবৰ নিমিত্তে দেশৰ প্ৰধান লোকসকলে বিৰক্ত হৈ গদা কোঁৱৰক ১৬০৩ শকত ৰজা পাতিলে। এই সময়ত দেশত এক প্ৰকাৰ হুলস্থুল হোৱাত গদাধবে বৰকলা নামে ঠাইত নগৰ কৰি তাতেই শিঙ্গৰীঘৰত উঠিল। বৰকলা বৰ আচল ঠাই। সেই কাৰণে এই জনা স্বৰ্গদেৱে মেটেকা নামে এঠাইত এখন বাহব কৰে। ১৬১৭ শকত গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ স্বৰ্গী হোৱাত তেওঁৰ পুত্ৰ ৰুদ্ৰসিংহ সিংহাসনত উঠিল; আৰু বৰকলাৰ পৰা নগৰ সেই মেটেকালৈ নিলে আৰু সেই নগৰৰ নাম ৰংপুৰ থলে। কামৰূপৰ ৰজা ভগদত্তৰ ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰ; তেওঁ জাকালি থাকিবলৈ ৰংপুৰ নামে এখন নগৰ কৰে; সেই নগৰ অদ্যাপিও প্ৰসিদ্ধ হৈ আছে। ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱেও সেই অনুসৰি নেটে কাত কৰা নগৰৰ নাম ৰংপুৰ থলে। এইজনা ৰজাই এই নগৰৰ নথৈ উন্নতি কৰে। এওঁৰ পিচতো শিৱসিংহ, প্ৰমত্তসিংহ আৰু ৰাজেশ্বৰসিংহ স্বৰ্গদেৱে ইয়াৰ উন্নতি সাধে। ৰজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱেৰ মৃত্যুৰ সমন্বত ( অৰ্থাৎ ১৬৯১ শকত ) ৰংপুৰ নগৰৰ অৱস্থা এই ৰূপ আছিল।<noinclude></noinclude> sx1egc7cz7ot6j77flx1hx4p7vrc7ml 104 95393 265728 2026-11-06T18:19:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰজাৰ ৰাজধানী। G8 ৰংপুৰ। —ৰংপুৰ নগৰ দাথৌ বা দিক্ষু নৈৰ ওপৰত। ই দীঘলে তিনি মাইলমান আৰু পথালিয়ে এমাইলমান আছিল। সৰু সৰু আলিও কিছুমান্ আছিল; " শাৰীশাৰীকৈ বজাৰ বা দোকান নাছিল। ৰজাৰ নগৰলৈ যোৱা আলিৰ কোষত হে মছলমানৰ ঘৰ আছিল। সেই- সকলৰ কোনো কোনো তিৰোতাই বজাৰত বাঁহা, মেখেলা, কাপোৰ, কেক, মণি প্ৰভৃতি বস্তুৰ পোহাৰ দিছিল; শাক-পাচলি, চাউল, ধান- লোন, তেল, সৰিয়হ, লা প্ৰভৃতিৰ পোহাৰ নছিল। নগৰৰ সাধাৰণ লোক- সকলৰ দোখোটলীয়া বা তিনি থোটলীয়া এটা বা দুটা ঘৰ আছিল। প্ৰায় লোকৰ ঘৰৰ ওচৰত তামোল-পান, আম-কঠাল, শাক-পাচলিৰ বাৰী আছিল। সৰহ পৰিয়াল থকা চহকী মানুহৰ হে তিনটিৰ অধিক ঘৰ আছিল। নগৰবাসী লোকসকলৰ ঘৰবোৰ তেনে শ্ৰেণীবদ্ধ ৰূপে সজা নহয়। ৰজাৰ যিবিলাক বিষয়া নগৰত থাকে তেওঁলোকৰ ঘৰ বজাৰ নগৰৰ পৰা দূৰৈত। ৰাজধানী নগৰৰ উজনি ফালে ৰজাৰ নগৰ। ইয়াৰ চাৰিও ফালে ইটাৰ গড়। এই নগৰ দীঘলে এক মাইলৰ কিছু অধিক। এই নগৰ প্ৰবেশ কৰিবলৈ তিনিখন দুৱাৰ। দক্ষিণৰ খনক পালী দুৱাৰ, পশ্চিমৰ খনক নদুৱাৰ বোলে। উত্তৰৰ ফালে দুৱাৰ নাই। বা ঘৰৰ পিচে দেখি সেই ঘৰক কাৰেং বোলে। বৰদুৱাৰ পাৰ হৈ গলেই মানুহৰ ঘৰ পায়। চিপাহী, টেকেলা, বৰা প্ৰভৃতি বজাৰ কৰ্ম্মচাৰী- সকল ইয়াত থাকে। ৰজাব বৰচৰাৰ মূৰতে এটা বাটচৰা। এই বাটচৰা সোমাই বচৰা পোৱা যায়; ইয়াৰ চাৰিও ফালে শুদা ঠাই, তাক খলা বোলে। এই খলাৰ কাণতে ফুকন বৰুৱা প্ৰভৃতি বিসকল বিষয়া ৰাতি ঘৰত থাকে, সেইসকলৰ বহা বা পালিঘৰ। বৰচৰাত উঠাৰ পূৰ্ব্বে যিসকল বিষয়াই ভৰি ধোৱে সেইসকলৰ বহাও সেই ঠাইতে। এইবোৰ ঘৰক পানীচোৱা ঘৰ বোলে।<noinclude></noinclude> srkv6s6qwdmfibimspizfjpektba794 104 95394 265729 2026-11-06T18:19:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>38 আহোমৰ দিন। বচৰাৰ ভেঁটি বৰ ওথ। এই ঘৰটো কেইবা খোটলীয়া। ই দীঘলে টুপে সৈতে ১২০ হাত আৰু পথালিয়ে: কাঠিয়ে সৈতে ৪০ হাত। বৰচৰাৰ পৰা কিছু দূৰৈত ৰজাৰ টোল বা গড়-ভিতৰ৷ ইয়াৰো চাৰিও ফালে প্ৰাচীৰ; ইয়ালৈ প্ৰবেশ কৰা দুৱাৰ তিনিখন; ১ম উঁৰিকা দুৱাৰ, ইয়াক পাব হৈ দোলাকাষৰীয়া চৰা পোৱা যায়। ইয়াত দোলাকাষৰীয়া আৰু সেইসকলৰ অধ্যক্ষ প্ৰহৰী স্বৰূপ থাকে। বৰদুৱাৰৰ অধ্যক্ষ কুকুৰাচোৱা বৰুৱা। এওঁৰ অধীনতে নিৰ্দিষ্ট কৰ্ম্ম- চাৰীয়ে সময় নিৰূপক দবা কোথায়। গড়-ভিতৰৰ উজনি আৰু নামনিত দুখন দুৱাৰ। ইয়াক চাওদাঙ্গৰ দুৱাৰ বোলে। ৰজাৰ চাওদাং বা অস্ত্ৰ- ধাৰী, প্ৰহৰী বা বক্ষক ইয়াত থাকে। এই চাওদাং দুৱাৰৰ উজনিখনক কালুগঞা দুৱাৰ, লিগিৰা দুৱাৰ আৰু মাটিৰৰ দুৱাৰে৷ বোলে। নামনি খনক কমলাবাৰী বা গোসাঁইঘৰীয়া দুৱাৰ বোলে। উজনিথন দুৱাৰেদি ফুকন বৰুৱাৰ ঘৈণীসকলে গড়ব ভিতৰলৈ অহাযোৱা কৰে। এই দুৱাৰে গলেই কুঁৱৰীসকলৰ টোল পায়গৈ। নামনিখন চাওদাং হুৱাবে গলে গোসাঁইঘৰ পায়। পৰ্ব্বতীয়া গোসাঁই প্ৰভৃতি ৰজাৰ গুৰু কেইজনা এই পোনে যায়। উবিকা দুৱাৰেই গড়-ভিতৰৰ প্ৰধান পথ। চাওদাং দুৱাৰৰ সমুখতে চাওদাঙৰ চৰা; চাওদাংহঁতে এই দুৱাৰ ৰক্ষা কৰে, পৰীয়াবোৰে সময়ে সময়ে পৰ দিয়ে। --দুৱাৰৰ সমুখৰ চৰা এৰি গলেই বৰ বাটঘৰ পায়; তাৰ পৰা জখলামুখ। গোসাঁইঘৰ, কুঁৱৰীসকলৰ, চাংমাই শাল এইবোৰ চাংঘৰ নহয়। ৰজাৰ শোৱা, থোৱা, বহা, আমোদ-প্ৰমোদ কৰা, মৰং বা শৌচাগাৰ এই সকলোবোৰ চাংঘৰ। কেৱল গোসাঁইঘৰলৈ জখলাবে নামি আহি স্বৰ্গদেৱে মাটিঘৰত পূজা কৰে। ৰজাৰ চাঙ্গত এটি ঘৰ আছে, তাক বৰ্ষৰ বোলে। এই ঘৰৰ টুপতে স্বৰ্গদেৱ বহে আৰু ইয়াতে ভিতৰুৱাল মেল হয়। ৰজাৰ বৰ ভঁৰাল<noinclude></noinclude> 9rdextajp700xqw0zdfm15k4x1ednt3 104 95395 265730 2026-11-06T18:25:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰজাৰ ৰাজধানী। 80 চাংঘৰ। বেজবৰুৱাৰ বেজ-ঘৰ বা ঔষধালয় চাংঘৰ; এই ঘৰৰ বেজবৰুৱা অধিকাৰ। তেওঁৰ অধীনে বছা বেজ থাকে; এই বেজে বস্তুৰ ভাল বেয়া বাছি দৰব কৰে। ৰজাৰ লিগিৰা আৰু লিগিৰী, কুৱঁৰীসকলৰ লিগিৰী এই সকলোৱে বজাৰ ঢোলৰ ভিতৰত থাকে। চাংমাই, বেজ, গোসাইঘৰীয়া, জবাঘবা, মবংচোৱা প্ৰভৃতি যিবোৰ লোকে টোলত ৰজাৰ ঘৰত হলে কাৰ্য্য কৰে, সেইসকলে প্ৰায় টোলৰ বাহিৰেও বাস কৰে অতি বিশ্বাসী লিগিৰাত বাজে আন পুৰুষ ৰাতি নেথাকে; দিনতে পুৰুষে তালৈ সহজে যাব নোৱাৰে। নগৰৰ প্ৰান্তভাগত ৰজাঘৰৰ কৰ্ম্ম কৰা কাঁড়ী পাইকৰ চালি; সিহঁতে প্ৰতিদিনে ৰজাৰ ঘৰত যাৰ যি সেই বাবৰ কৰ্ম্ম কৰে। ৰজাৰ পাটঘৰলৈ সকলোৱে উঠিব নোৱাৰে। বিষয়াসকলেও উপযুক্ত ক্ষমতা পালে হে উঠিব পাৰে। ৰজাৰ কৰ্ম্মচাৰীসকলৰ ভিতৰত চাংমাই, জৰা- ধৰা, লিগিৰী প্ৰভৃতিৰ কাম আহোম জাতিৰ মানুহে মাথোন কৰিব পাৰে; আন কাম হিন্দুমাত্ৰেই পায়। পিচলৈ যেতিয়াৰ পৰা ৰজাসকলে হিন্দু ধৰ্ম্মত ভালকৈ দীক্ষা ললে আৰু হিন্দু আচাৰ-ব্যৱহাৰ ললে, তেতিয়াৰ পৰা কায়স্থ, কলিতা প্ৰভৃতি জাতিৰ লোকেও সেইবিলাক কাৰ্য্যৰ বাব পোৱা হল। ৰংঘৰ, তলাতলঘৰ নামে পকীঘৰবোৰো ৰজাৰ নগৰৰ ভিতৰতে; ৰজাই তাত বাস নকৰিছিল, কেৱল সময়ে সময়ে তালৈ গৈছিল। এই দুটা অতি উৎকৃষ্ট প্ৰকাৰ ঘৰ; ৰজাৰ থোৱা, শোৱা বা ধেমালি কৰা প্ৰভৃতি সকলো কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে এই ঘৰ প্ৰস্তুত। এই দুটা ঘৰৰ বাহিৰে নগৰত চাবৰ নিমিত্তে বেচি আশ্চৰ্য্য স্থান নাছিল, ৰজাৰ অতি লাগতি- য়াল হাতী, ঘোঁৰা প্ৰভৃতি সেই ৰংপুৰ নগৰতে আছিল, আনবোৰ নগ ৰৰ বাহিৰে ৰখা হৈছিল। ৰংপুৰৰ উজনি আৰু নামনিত দুখন চকী<noinclude></noinclude> k0j046pipf7nt5638sdnw7b9r6k7sv3 104 95396 265731 2026-11-06T18:26:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>83 আহোমৰ দিন। আছিল; এই চকী পাৰ হলেই নগৰৰ সীমা পোৱা যায়। এই চকীতে নগৰলৈ প্ৰবেশ কৰিব পৰা লোক বছা হয়। ৰংপুৰ নগৰৰ প্ৰজাসংখ্যা দহ হেজাৰৰ কম নাছিল। X বচৰা। বচৰাত বিষয়াসকলে মৰ্য্যাদা অনুসৰি বহে; সকলোৱে একে আসনত বা একেলগে বহিব নোৱাৰে। সাধাৰণ প্ৰথা মতে স্বৰ্গদেৱে সিংহাসনত বহে। যি কোঠাত স্বৰ্গদেৱৰ সিংহাসন, তাবে পৰা দক্ষিণ- লৈ মাজত এখোটালী এৰি তাৰ ওচৰৰ কোঠাৰ চতিৰ তলতে দুই খুটাব মাজত পূব ফালৰ পৰা লালিকৈ বুঢ়াগোহাঁই, বৰপাত্ৰ গোহাঁই আৰু বৰ- গোহাঁই বহে। এওঁবিলাকে শুদা মাটিতে পিকচোবা পেলায়। বৰগোহাঁইৰ বাওঁ ফালৰে পৰা শদিয়াখোৱা, শলাল আৰু মৰঙ্গীথোৱা গোহাঁই বহে। কিন্তু কেতিয়াবা ইয়াৰ অগা-পিচাও হয়; মাজে মাজে গোটেইটো চতিৰে পূব খুটাৰে পৰা দক্ষিণলৈ ক্ৰমে তিনটা খুটাত তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়া বহে। সেইটো চতিৰ পশ্চিমটোৰ খুটাৰে পৰা দক্ষিণলৈ বৰবৰুৱা, চৰুৱা বিষয়া আৰু ৰাজখোৱাসকল বহে। তিনিজনা দাঁতিয়লীয়া গোহায়ে চৰাৰ দক্ষিণ টুপৰ যোৰাৰ চতিৰ পূবৰটো খুটা খাইলাতৰ খুটা আৰু ঘৰিয়ালধৰ খুটাত ক্ৰমান্বয়ে বহে। থিয় লালিয়ে যি জনা ডাঙ্গৰীয়া যিটো খুটাত বহে, স্বৰ্গদেৱৰ অনুপস্থিতিতো সেই জনা ডাঙ্গৰীয়াই সেইটো খুটাতে বহে। ডাঙ্গৰীয়া কেইজনে পথলীয়া দৰে বহিলে, সেইটো চতিৰ পশ্চিমে ফকামৰ খুটাৰ পৰা দক্ষিণলৈ শাৰীকৈ পীৰালিত বৰবৰুৱাকে মুখ্য কৰি চৰাৰ ফুকন, বৰুৱা আৰু ৰাজখোৱাসকল বহে। ইসকলৰ পিচত দেওধাই, বাইলুং, চেটীয়া-<noinclude></noinclude> 37ncsfugfrtkongsiff7e6imlrrqana 104 95397 265732 2026-11-06T18:27:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বচৰা। 89 পাত্ৰ বৰুৱা আৰু ঘৰফলীয়া বৰুৱা বহে। এই দক্ষিণ ফালৰ চাৰ সভা বৰবৰুৱাই নেওগ ফুকনৰ হতুৱাই নিৰূপিত কৰায়। স্বৰ্গ- দেৱৰ সিংহাসন থকা খোটালীৰ উত্তৰ থোটালী উদং হৈ থাকে; কিন্তু স্বৰ্গদেৱৰ লাগতিয়াল লিগিব| আৰু আন নিজৰ কৰ্ম্মচাৰীসকল তাত বহে। যেনে; তামুলী, – লিগিৰা বৰ তামুলী, পিকদান ধৰা, চোৱৰ লোৱা, পাচনি আৰু হাত বিচনী লোৱা f লিগিবা, সেই উদং খোটালিৰ উত্তৰ কোঠাত চতিৰ তলতে বাট ৰাখি সেই বাটৰ পূব কোষৰে পৰা লালিকৈ পাচনিব পালি বহে। পাচনিসকলৰ এজন বা দুজনে ৰঙ্গা চুলি লগা দাঃলৈ থাকে, এই খুটাৰ পূব ফালে দক্ষিণ ফলীয়া চমুৱা পাচনি বৰা বহে। এই বাটৰে পশ্চিম কোষৰে পৰা তৰোৱাল লৈ লিগিবাহতঁৰ পালি বহে, সেই পিনে পশ্চিম ফালে লালি হৈ চমুৱা ফুকন আৰু বৰুৱা প্ৰভৃতি বিষয়াসকল বহে। তামুলী লিগিৰাহঁত বহা চতিৰ পশ্চিমটোৰ ফকামৰ খুটাৰে পৰা উত্তৰলৈ লালি হৈ, বৰবৰুৱাৰ আগত থেৰ বিচনী লোৱা চমুৱা ফুকনসকল বহে, এওঁলোকৰ লালিতে পিচ ফালে তিনিজনা বৰভাণ্ডাৰ বৰুৱা বহে। এইসকলৰ পোনেই উজনি ফালে ফকানৰ কোঠাত মেল এওঁলোককে মাজত লৈ দুয়ো থোৱা গোঁহাইদেৱ কেইজন বহে। কাষে চমুৱা পাচনিহঁত এই কোঠাতে বহে। এই উত্তৰ থোটালীৰ উত্তৰত থকা খোটালীত স্বৰ্গদেৱৰ দোলা থোৱা হয়। পূব ফালে গন্ধীয়া আৰু মলীয়া ভঁড়ালী পেৰা-ভাৰী থাকি নিজ কৰ্ম্ম কৰে। কুকুৰাচোৱা বৰুৱা আৰু পাচনি বৰাই এই ফালৰ সভ্য নিৰূপণ কৰে। খলা সভাৰ নিৰূপণ কাৰ্য্য ঢেঁকিয়াল ফুকন বা বৰুৱা, দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা আৰু চাওদাং বৰুৱাৰ গাত; কিন্তু ঢেঁকিয়াল ফুকন বা বৰুৱাই হে চৰাত বহিব পাৰে; দোলাকাষৰীয়া বৰুৱা আৰু চাওদাঙ্গৰ বৰুৱাই<noinclude></noinclude> 320snfagunulc1xxhyxpx4oeqb8zj7q 104 95398 265733 2026-11-06T18:36:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। খলাত হে বহে। স্বৰ্গদেৱ বহা থোটালীৰ পূব ফালৰ ফকামৰ কোঠাত তামুলী-দা লৈ তামুলী আৰু বৰ তামুলীহঁত বহে। এই কোঁঠাৰ দক্ষিণত থকা কোঠাত হেংডান ধৰা আৰু দক্ষিণ ফালে সভা- পণ্ডিত বহে। ইয়াৰ দক্ষিণ ফকামৰ কোঠাত কটকীহঁত আৰু তাৰো দক্ষিণ ফকামৰ কোঠাত কাকতীহঁত বহে। দক্ষিণ টুপৰ উজনি ফালে খাউন্দসকল আৰু ভাটীফালে তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ হাতীমূৰীয়া- হঁত বহে। F বৰচৰাত সদাই বৰবৰুৱা আৰু কেইজনমান ফুকন বহিব পাৰে। স্বৰ্গদেৱ আন নগৰ বা বাহিৰলৈ গলে, নগৰ উদং হলেও বৰচৰা উদং নাথাকে সেই নগৰলৈ ৰজাদেৱ নাহে মানে ন্যায়সোধা ফুকনে বৰবৰুৱাৰ ক্ষমতা চলায়, গতিকে, নিতে বৰচৰাত বহাৰ ক্ৰম লিখা যায়। বৰপাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়া বহা খুটাত সদাই বৰবৰুৱা বহে, কিন্তু প্ৰতি দিনেই দুপৰ নাৰিলেই এওঁ চৰাত গৈ বহে দুপৰ চাবি দণ্ড মাৰিলে পানীছোৱালৈ গৈ অলপ পৰ জিৰায়, তিনি পৰ মাৰিলে আকৌ চৰাত বহে, সন্ধিয়া চাৰি দণ্ড মাৰিলে উঠি য়ায়। মেলৰ নেওগ, বৰা প্ৰভৃতিয়ে বৰবৰুৱা বহাৰ পোনেই খলাত দুশাড়ী হৈ আঠ লৈ বহি কথা যোগায়। বৰবৰুৱাই নিতৌ পানীচোৱাত থাকি বাতি চাৰি দৰীয়াত বাজঘৰলৈ গৈ খাই বৈ দুপৰীয়া বৰচৰালৈ আহে। চৰুৱা ফুকন বৰুৱা কেইজানই খকুৰা দিয়া হাল চৰাৰে চাৰিও ফালে ঢাকি চৰাত পৰ দিয়ে। ৰাজখোৱাসকলৰো এই ক্ৰম; নগৰ ভিত- ৰৰ পালিঘৰত শোৱাচাং বা পীৰা কোনেও লব নেপায়, মাটিৰ ভেটী কৰি লয়, কোনোৱে তাত কাঠৰ চলিয়া পাত লয়; আঠুৱা আৰু খৰম পয়জাৰো লব নেপায়; বুলনী চৰাহে লগ্ন; ধাতুৰ পিক পেলোৱা চৰীয়া লব নেপায়; কাঠৰ হে লয়; বেৰা কাঁহি আৰু মাইহাং ইন্নাত ব্যৱহাৰ<noinclude></noinclude> gzm1fppnjiznalhp452ck3zf0erzndl 104 95399 265734 2026-11-06T18:38:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বচৰা। কৰিব নেপায়, কাঁহৰ বাণ বা কাঁহি ইয়াত ব্যৱহাৰ কৰে। উঁৰিকা দুৱাৰৰ বাজ বিচাৰকৰ্ত্তা বৰবৰুৱা গুণে তেওঁৰ নিতৌ পৰ। চৰাত বৰবৰুৱা যিটো খুটাত বহে সেইটোৰ দক্ষিণ ফালে নাওবৈছা ফুকন বহে। এইটো খুটাৰ উত্তৰ ফালে ডেকাফুকন, দক্ষিণ ফালে দিহিঙ্গীয়া ফুকন বেহে। ইয়াৰ উত্তৰটো খুটাত ভিতৰুৱাল ফুকন বহে, ন ফুকন বহা- টোৰ দক্ষিণটো খুটাত নেওগ ফুকন বহে, কিন্তু বৰ খুটাতকৈ ভিতৰ ফাললৈ আগ বাঢ়ি সোমাই বৰবৰুৱা আদি কোনেও বহিব নেপায়; এই বৰ খুটাকে সামা কৰি ফকানৰ কোঠাত পথলীয়াকৈ মেলা কঠত হে বহে; আৰু দক্ষিণ টুপৰ পূব ফলে টুপৰ যোৰাৰ খুটাৰ দক্ষিণ পূব কোণতে চাংকং ফুকন বহে; তেওঁৰ দক্ষিণলৈ ন্যায়সোধা ফুকন বহে। এই টুপৰ যোৰাৰ খুটা আৰু তাৰে ফকামৰ খুটা এই দুয়োৰো নাজতে থিয়কৈ এটীয়া কঠ মেলি ফকামৰ খুটাত বছা আৰু নিবুকিয়াল ৰাজখোৱা বহে। গুৱাহাটীৰ ফুকন ৰাজখোৱাসকল আহিলে চৰাৰ দক্ষিণ টুপৰ ঘৰিয়ালধবা খুটাৰ দক্ষিণ টুপতে থিয়কৈ কঠ একোটা পাৰি দিয়ে, তাত ৰাজখোৱাসকল বহে পানী ফুকন আদি ফুকনসকলে মৰ্য্যাদাৰ আগ পিচ ক্ৰমে উজনীয়া ফুকনসকলৰ মাজে মাজে বহে। দৰঙ্গী ৰজা আৰু ৰাণী ৰজা আহিলে দাঁতিয়লীয়া গোহাঁই তিনিজনা বহা দক্ষিণ টুপৰ যোৰাৰ চতিৰ পূৰ্বৰটো খুটাত বহে; আৰু বৰবৰুৱাৰ সন্মুখৰ উত্তৰ ফালৰ খুটাৰ দক্ষিণে ভিতৰ সোমাই ফকামৰ কোঠাত বহি ডাঙ্গৰীয়াসকলৰ আৰু চাৰি সত্ৰীয়াৰ খাটনিয়াৰ আৰু সভাপণ্ডিত এজন দুজনে বহি কথা-বাৰ্ত্তা জনায়। এইসকলৰ পূব ফালে সেই কোঠাতে বৰাহঁতে খলাৰ পৰা আগ কৰা কথাকে মুখেদি বুজাবৰ অৰ্থে বৰকটকী এজন বহে। এইটো খুটাৰ ওচৰকৈ পীড়ালিত মোটোকোৱা চালতে বৰকাকতী আৰু পশ্চিম ফালে ভিতৰুৱাল ফুকন বহাৰে পৰা দক্ষিণলৈ 8<noinclude></noinclude> 2qh2elxbwcs8pq7wo5k0buags54f9os 104 95400 265735 2026-11-06T18:39:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>Co আহোমৰ দিন। ফকামৰ কোঠাৰ মাজে মাজে কটকী, দলৈ আৰু আন কাৰ্তীসকল বহে। প্ৰজা৷ বিষয়া, পুৰোহিত, ওখ জাতৰ মানুহ আৰু তেওঁলোকৰ বেটী-বন্দী- বোৰত বাজে ষোল বছৰৰ পৰা পঞ্চাশ বছৰীয়া সকলো মানুহ প্ৰজাৰ ওপ- ৰত ৰজাঘৰৰ হাত আছিল; আৰু লাগিলে ৰাজঘৰীয়া কাম সাধিবলৈ বাধ্য আছিল। এনে প্ৰজাক পাইক বোলা হয়। প্ৰত্যেক পাইকে এপোৱা হয়, আৰু চাৰিটা পাইকে একগোট হয়; কিন্তু ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত তিনি পাইকেও একগোট হোৱাৰ নিয়ম আছিল। প্ৰত্যেক গোটৰ এটা পাইকে বজাৰ নিয়োগৰ যেই সেই কাম কৰিবলৈ বাধ্য আছিল; আৰু অনুপস্থিত বাকী কেইটাই খেতি-বাতি চলাইছিল আৰু ৰাজৰীয়া পাইকটোৰ আহাৰৰ যোগান ধৰিছিল। শান্তিৰ দিনত ৰাজহুৱা কামত পাইকক নিযুক্ত কৰাৰ প্ৰথা আছিল, আৰু সেই দৰে ৰজাই অতি কম খৰচতে আলি পুখুৰী প্ৰভৃতি কৰাব পাৰিছিল। সময়ত এক গোটৰ দুজন পাইক, কেতিয়াবা সমস্যা বুজি তিনিজনেও ৰজাৰ কামত যাব লাগিছিল। পাইকবোৰক খেলে খেলে ভাগ কৰা হৈছিল। কুৰিজন পাইকৰ ওপৰত এজন বৰা, এজনৰ ওপৰত এজন শ‍ইকীয়া, ১০০০ জনৰ ওপৰত এজন হাজৰিকা, তিনি হাজাৰ 'জনৰ ওপৰত এজন ৰাজখোৱা, আৰু ৬০০০ জনৰ ওপৰত এজন ফুকন। পাইকবোৰ একে মত হলে সিহঁতৰ ওপৰুৱা বৰা, শ‍ইকীয়া আৰু কেতিয়াবা হাজৰিকাসকলকো ভাঙ্গিব বা পাতিব পাৰে। সেই কালৰ বিষয়াসকলে মাহিলি নিৰ্দিষ্ট দৰমহা নেপাইছিল, নিজৰ প্ৰতিপালনৰ নিমিত্তে ৰজাৰ ঘৰৰ পৰা কেতবোৰ পাইক বা মানুহ পাইছিল।<noinclude></noinclude> pika3tod6j5zdntyz7m44s44oqc7i37 104 95401 265736 2026-11-06T18:40:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰজা। ৫১ আহোম ৰজাসকলে হিন্দু ধৰ্ম্ম সাবটিবৰে পৰা ভালেমান পাইকক নিজ নিজ খেলৰ পৰা আঁতৰাই দেৱালয় বা মন্দিৰবোৰত নিযুক্ত কৰি- বলৈ ধৰিলে। সিহঁতক দেৱলীয়া পাইক বোলে। সিহঁতে ভালেমান দায় বা কৰৰ পৰা মুক্ত হৈছিল। যেনে :— কৰ। —মাটি থোৱা বাবে ৰজাক দিবলগীয়া বস্তু বা ধন কাটল।—পাইকে মাটি থোৱা বাবে ৰজাঘৰত খাটিব লাগিছিল; নোৱা- বিলে খাটনিৰ সলনি দিয়া ধন। পঞ্চক।—বঙ্গণি বা পচা বেঠ।—ৰজাঘৰীয়া হাতী, মহ আদি জন্তুবোৰ ধৰা বাব। বেগাৰ। ৰজাৰ প্ৰয়োজন মতে বন কৰি দিয়া বাব। জলকৰ। —নৈ, বিলাদিৰ মাছ ধৰা কৰ। ৰৱক্ষাৰ। —হিলৈ থাৰ তৈয়াৰ কৰাবৰ নিমিত্তে ঘৰেপতি যৱথাৰ দিব লগা বাব। চোৰ। সৰুসুৰা চুৰিৰ শাস্তি ছিনলা |—ব্যভিচাৰ দোষৰ শান্তি। 5/ ধুমাছ। —নিৰ্ব্বংশ মানুহৰ সম্পত্তি ৰজাই পোৱা বাৰ। ঘামেশা।—ছোৱালী বিয়া দিলে ৰজাৰ প্ৰাপ্য ফেৰি। দান।—বেচিবলৈ অনা বস্তুৰ বাবে ৰজাক দিয়া কব। খুত। —মাটিত বাজে আন বস্তুৰ ওপৰত লগোৱা ৰাজহ। দণ্ড।—জগৰৰ নিমিত্তে দিয়া পীড়ন। বন্ধ। —জগৰৰ নিমিত্তে বন্ধা। কৰ; পাৰ হোৱ। হাট। —নিৰূপিত সময়ত বা দিনত অনেক মানুহে গোট খাই কিনাবেচা কৰা ঠাই; তাৰ কব।<noinclude></noinclude> bhd8nsdgltuemis64zm29seg62wufu8 104 95402 265737 2026-11-06T18:43:04Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। চকী।—ৰজাৰ নগৰৰ বা গড়ৰ পৰা দিয়া ঠাই; তাৰ কৰ। ফাট।—নাৱেৰে বা বামে বেহা দিয়া ঠাই; তাৰ কৰ। পাৰিছিল। কৰা বেপাৰী একত্ৰ হোৱা আৰু ৰাজহ দেৱলীয়া পাইকে উক্ত দাইবোৰ নিদিও প্ৰত্যেক পাইকে নিজৰ পাব লগা বানচৰ সলনি বা কামৰ বেচ স্বৰূপ ছপুৰা ৰূপিত মাটি পাইছিল; যদি সি কোনো কাম কৰি দিব নেলাগে, তেন্তে সেই মাটিৰ কৰ স্বৰুপ ২ দুটকা দিয়ে। নিজৰ ঘৰ আৰু বাৰীৰ নিমিত্তেও প্ৰত্যেক পাইকক মাটি দিয়া হয়, তাৰ বাবে এটকা চিকাৰূপ দিয়ে। আন কোনোৱে মাটি চিকুনালে পুৰাইপতি ১২ টকাকৈ দিব লাগে; কিন্তু নকৈ পীয়ল হলে যেতিয়া পাইকক মাটি বাঁটি দিয়া হয়, আৰু সেই মাটি ডোথৰ কাৰোবাৰ অংশত পৰে, তেন্তে পূৰ্ব্বে চিকুনাওঁতা জনে ওলোটাই দিব লাগে। আহোম ৰজাৰ দিনত অসম দেশৰ প্ৰজা দুই ভাগে বিভক্ত আছিল, যেনে (১) কাড়ী আৰু ( ২) চমুৱা। আহোম ৰজাসকলৰ শাসনব নিয়ম অনুসাৰে, কাঁড়ী খেল অতি তলৰ তৰপৰ বা সাধাৰণ প্ৰজা। মহামতি অমাত্যবৰ বিজ্ঞ পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই কৈছিল বোলে, “কাঁড়ী বুলিলেই কঠিয়াতলী”। কাড়ী পাইকে যোগ্যতা প্ৰদৰ্শন কৰিলে চমুৱা শ্ৰেণীলৈ উন্নত হয়, আৰু চমুৱাৰ পৰা বিষয়া বাব বা পদ পায়। কাঁড়ী পাইক ৰজা আৰু ৰাইজৰ তলতীয়া, ৰাজ্যৰ সকলো যাৱ - দীয় কাৰ্য্য কাড়ী পাইকে নিৰ্ব্বাহ কৰে, আন কি টনাটনিৰ সময়ত বা ৰণৰ কালত ৰণলৈকো যাব লাগে। কিন্তু চমুৱা পাইকে কেইটামান নিৰ্দ্দিষ্ট কাৰ্য্য কৰে, ৰণৰ সময়ত চিপাহী নাটনি পৰিলে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ লৈ ৰণলৈ নেযায়। কোনো এক সময়ত এই দেশৰ সকলো প্ৰজাই সকলো ৰাজকীয় কাৰ্য্য সম্পাদন কৰিছিল; অধিকন্তু শিক্ষিত সেনাৰ সংখ্যাও<noinclude></noinclude> i2uklohqrj66qsbr1c17s8112ixg5jr 104 95403 265738 2026-11-06T18:43:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰজা। 20 তেতিয়া নিচেই তাকৰ আছিল; দেশৰ সকলো প্ৰজাই অস্ত্ৰ লৈ বিদে- শীৰে সৈতে ৰণ কৰিবলৈ গৈছিল। এই নিয়ম সুবিধাজনক নোহোৱাত, বিশেষ বিশেষ কাৰ্য্য নিৰ্বাহৰ নিমিত্তে চমুৱা শ্ৰেণীৰ সৃষ্টি হল, আৰু সেইসকলৰ কাৰ্য্যৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখিবলৈ কেতবিলাক বিষয়া নিযুক্ত কৰা হল। এই দৰে বিষয়াৰ তলতীয়া চমুৱা মানুহবিলাকে কেৱল মাথোন নিৰ্দ্দিষ্ট কাৰ্য্য কৰিবলৈ ধৰিলে। চমুৱা খেলৰ ভিতৰতে কাঁড়ী বা অতি তলৰ খাপৰ প্ৰজা আছিল। পূৰ্ব্বে ধেনু-কাড় যুদ্ধৰ ঘাই অস্ত্ৰ আছিল; কাড়ীবিলাকে তাকে লৈ ৰণ কৰাৰ নিমিত্তে কাঁড়ী নামে অভিহিত হৈছিল। কাড়ী পাইক চমুৱা হলে, যেই সেই কাম কৰা মানুহৰ শ্ৰেণীৰ অন্তৰ্গত নহয়, কাৰণ কাঁড়ীয়ে সকলো কামকে কৰিবলৈ বাধ্য। ৰজাৰ ইচ্ছা হলে নিৰ্দিষ্ট কাম কৰা শ্ৰেণীলৈ নিনিয়াকৈও কাঁড়ী পাইকক চমুৱা কৰা হৈছিল; আৰু সেই দৰে কৰাবো বিস্তৰ পটন্তৰ পোৱা যায়। চমুৱাসকলৰ কেইবাটাও খেল বা বিভাগ। নিজৰ কাৰ্য্য বা ব্যবসায় অনুসাৰে খেলৰ নাম হয়; যেনে : -- সোণাৰীৰ খেল, বায়নৰ খেল, ধেনুচোছা খেল ইত্যাদি। অনেক চমুৱা খেল একেলগ হৈ যি জন বিষয়াৰ অধীন সেইবোৰ খেলকে সেই বিষয়াৰ মেলৰ লোক বোলে; যেনে :—ঢেকিয়াল ফুকনৰ মেলৰ সোনাধাৰ খেল। বিশেষ বিশেষ কেতবিলাক খেল একত্ৰ হৈ কোনো ঠাইত থাকিলেও কেতিয়াবা সেই- সকলকে এখন এখন খেল বোলে। যেনে : বৰফুকনৰ মেলৰ খাগৰী- জানৰ খেল। কোনো খেলৰ মানুহ একেলগে নাথাকি সিহঁত সিঁচৰতি হৈয়ো থাকিব পাৰে, তাৰ দ্বাৰা সেই খেলৰ স্বত্বৰ একো হতাহতি বা বিঘিনি নজন্মে; সেই খেলে নিদ্দিষ্ট মতে কাম কৰি থাকিলেই হয়। যি মানুহে নিজৰ খেলৰ নিৰ্দ্দিষ্ট কাৰ্য্য নকৰে তাক ভগনীয়া বোলে। তাৰ হতুৱাই বলেৰে নিৰ্দিষ্ট কাম কৰোৱাৰ ক্ষমতা তাৰ খেলৰ বিষয়াৰ হাতত<noinclude></noinclude> qkbm5bt6s6f0q9kx5u31ivxbta2hjm0 104 95404 265739 2026-11-06T18:43:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৫৪ আহোমৰ দিন। আছে। ব্ৰাহ্মণসকলৰ মাজত থকা কাড়ী পাইকে কোনো হেয় কাম নকৰে। কাড়ী আৰু চমুৱা নিৰ্দিষ্ট কৰা পীয়লৰ কাকত থাকে। কোনো লোকক কাড়ীৰ শ্ৰেণীৰ পৰা চমুৱাৰ শ্ৰেণীলৈ তুলিলে তাৰ নাম কাড়ীব কাকতৰ পৰা কটোৱা হয়। যদি সেই নিয়ম অনুসৰি নাম কটোৱা নহয়, তেন্তে সি ভাল বিষয় পালেও কাড়ী হৈয়ে থাকে। কাঁড়ী গোপন কৰা এটা বৰ গুৰু অপৰাধ। ৰাজেশ্বৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত বকতিয়ালৰ কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাই এদিন কাড়ীৰ হিচাপ লোৱাত এদল কাড়ীৰ মাজত এপোৱা পাইক পোৱা নগল। সেই পাইকটো কলৈ গল এই বিষয়ে বৰবৰুৱা বিষয়াই অনুসন্ধান কৰিবলৈ ধৰিলে। কিন্তু নোপোৱাত বিষ- য়াৰ ওপৰত বৰবৰুৱাৰ কোপ হোৱাত, বৰবৰুৱাই বিষয়াক দণ্ড বিহিবলৈ মনস্থ কৰিলে; কিন্তু বৰবৰুৱা নিজেই যে সেই হেবোৱা পাইকটো তাক কোনেও কব নোৱাৰে। পিচত এজন বৰাই এই কথা তলকি মৰণত শৰণ দি নতজানু হৈ বৰবৰুৱাত জনালে, “দেৱতা ঈশ্বৰে ছাঁ হে লেখিছে, গা লেখিলেই হেৰোৱা পাইক ওলাব।” সুবুদ্ধি বৰবৰুৱাৰ আৰু বুজি- বলৈ বাকী নেথাকিল যে তেৱেঁই সেই হেৰোৱা পাইক। তাৰ পিচত যথাৰীতি স্বৰ্গদেৱৰ অনুমতিৰে সৈতে বৰবৰুৱা কাড়ী কাকতৰ পৰা ওলাল; আৰু চমুৱা শ্ৰেণীত ভুক্ত হল। সেই কালত অসম দেশৰ প্ৰজা প্ৰায় ২৫০০০০০ পঁচিশ লাখমান আছিল। পাইকক বিনা কৰে বাৰী আৰু কুৰী মাটি দিয়া হৈছিল। ৰজাই পাইকৰ পৰা সেই মাটি কাঢ়ি নিব নোৱাৰে; আৰু পাইকে তাক পুত্ৰান- ক্ৰমে ভোগ কবিবলৈ পায়। ৰজায়ো সেই মাটিৰ ওপৰত একো দাবী নকৰিছিল৷ এখন এখন গাৱঁত একে খেলৰ প্ৰজাই সৰহ। আহোম ৰাজত্বৰ অৱসান কালত আৰু মানহঁতৰ আক্ৰমনৰ সময়ত মানুহবোৰে<noinclude></noinclude> mtvb54jlwqx1r3phti1qjl0okb1x0fy 104 95405 265740 2026-11-06T18:43:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বেটী-বন্দী। ৫৫ দিহিঙ্গে-দিপাঙ্গে পলাবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া খেনো গাৱঁত বেলেগ বেলেগ ব্যবসায়ৰ কুৰি খেলৰ মানুহও পোৱা গৈছিল। প্ৰথমতে পাইক- বোবে নিজে ভাগ কৰা মাটিৰ কৰ স্বৰূপে বজাঘৰত খাটি দিয়া নিয়ম আছিল; কিন্তু ৰাজ্যত টকাৰ প্ৰচলন অধিক হোৱাত পাইকে টকাবে কৰ শোধাবলৈ ধৰিলে। বেটী-বন্দী। আহোম ৰজাৰ দিনত প্ৰত্যেক বিষয়া ডাঙ্গৰীয়া আৰু ওখ খাপৰ মানুহৰ ঘৰত বেটী-বন্দী আছিল। এই বেটী-বন্দীবোৰ যুদ্ধত বন্দী হোৱা মানুহৰ পৰা বথা হৈছিল, কিম্বা পৰ্ব্বতীয়া বা দাঁতিয়লীয়া মানুহৰ পৰা কিনি লোৱা হৈছিল। ইহঁতৰ ওপৰত গৰাকীজনৰ সম্পূৰ্ণ স্বত্ব; ইহঁতে ৰজাৰ কামত যোগ নিদিলেও পাৰিছিল। ইহঁতক বিষয়াই নিজৰ ইচ্ছামতে দান, বিক্ৰয় আৰু হস্তান্তৰ কৰিব পাৰিছিল; ইহঁতক গোলামো বোলা হৈছিল। সচৰাচৰ ইহঁতৰ বেচ ভাল কুলৰ মুনিহে- পতি কুৰি টকাৰ পৰা বেয়া কুলীয়া তিৰোতাইপতি তিন টকালৈকে আছিল। ডাঙ্গৰীয়া আৰু আন বিষয়াৰ গোলামবোৰে ৰণলৈকো যাব নালাগিছিল; আৰু সিহঁতৰ ওপৰত ৰজাঘৰ একো হাত নাছিল। সেই কাৰণে গোলামবোৰ সাধাৰণ পাইকবোৰতকৈ ভাগ্যবান; আৰু তেতিয়াৰ নীচ তৰপৰ প্ৰজাবোৰে কাঁড়ী বা পাইকৰ শ্ৰেণীত ভুক্ত নহৈ বন্দী সোমাবলৈ বৰ ভাল পাইছিল; গতিকে অনেক প্ৰজাই ইচ্ছাক্ৰমে গোলাম সেমাইছিল। গোলামবোৰে গৰাকীৰ সকলো নীচ কাম আৰু পথাৰৰ বন কৰিব লাগে। এই গোলামবোৰৰ অনেকেই পূৰ্ব্বে স্বাধীন মানুহ আছিল। কিন্তু ধাৰ শোধাব নোৱাৰি পিচত বেটী বা বন্দী হৈ<noinclude></noinclude> cwkp530bc6f7qkvco6eqm6xpqgmvmc3 104 95406 265741 2026-11-06T18:44:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৫৬ আহোমৰ দিন। পৰাধীন হৈছিল। প্ৰকাশ্যৰূপে ইহঁতৰ কিনা-বেচা হৈছিল। ইহঁতৰ সংখ্যাও অতি অধিক আছিল। অসম দেশ ইংৰাজৰ তলতীয়া হোৱাত সকলো বেটী-বন্দীক মোকোলাই দিয়া হল। মিষ্টাৰ ডেভিদ্ স্কট চাহাবে অকল কামৰূপতেই ১২০০০ গোলামক খালাচ দিয়ে। গোলাম খালাচৰ পূৰ্ব্বলৈকে অসমৰ ওপৰ শ্ৰেণীৰ মানুহৰ অৱস্থা কবলৈ গলে ভালেই আছিল; কিন্তু তাৰ পিচৰ পৰা সেই তৰপৰ মানুহৰ অৱস্থা অৱনতি হবলৈ ধৰিলে আৰু ক্ৰমান্বয়ে সেই শ্ৰেণী মানুহৰ পৰালি পৰিল। পাই- কব পুতেক নিয়মমতে গোলাম সোমাব নোৱাৰিছিল; নিজৰ নাটনি বা আন কোনো আপদৰ সময়ত পাইকে লৰাক বন্দীকৈ বেচিব পাৰিছিল। কোনোবা বেটীৰ গৰ্ভজাত পাইকৰ সন্তানো গোলাম বুলি বিবেচিত হৈছিল। যদি কোনো পাইকৰ পৰা হোৱা গোলামে পূৰ্ব্বপুৰুষ পাইক আছিল বুলি সপ্ৰমাণ কৰিব পাৰে, তেন্তে তাৰ পৰা সি মুকলি হৈছিল; কিন্তু সেই পূৰ্ব্বপুৰুষ আৰু গোলামৰ মাজৰ কোনোবা পুৰুষৰ বেটীবে সৈতে বৈবাহিক সম্বন্ধ থাকিলে সি খালাচ নাপাইছিল। পৰ্ব্বতীয়৷ আৰু আন জাতিৰে সৈতে সম্পৰ্ক। পূৰ্ব্বে এনে কি বৃটিছৰ আমোলতো পৰ্ব্বতীয়া জাতিবোৰে ছেগ পালেই ওচৰত থকা অসমীয়া গাওঁ-ভূঁই লুটি মানুহ মাৰি খাস্তাং কৰি- ছিল। সিহঁতৰ উপদ্ৰৱৰ পৰা প্ৰজাক নিষ্কৃতি দিবৰ অৰ্থে ৰজাসকলে বেলেগ বেলেগ ঠাইত ৰাজপ্ৰতিনিধি থৈছিল। শদিয়াত বুঢ়াগোহাই ফৈদৰ এজনে শাসন কৰে, আৰু তেওঁক শদিয়া-খোৱা-গোহাঁই বোলে<noinclude></noinclude> pt4wylcy3nw90w5xfhcuhwyf9bysfvk 104 95407 265742 2026-11-06T18:45:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পৰ্ব্বতীয়া আৰু আন জাতিৰে সৈতে সম্পৰ্ক। 09 শদিয়া অঞ্চলৰ প্ৰতিবাসী মিছিমি প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়া আৰু দাঁতিকাষৰীয়া জাতিবিলাকেৰে সৈতে এওঁৰ সম্পৰ্ক; সিহঁতে উপদ্ৰৱৰ সূচনা পেলালেই এওঁ সতৰ্ক হৈ নিবাৰণৰ উপায় চিন্তে। মঙ্গীত বুঢ়াগোহাঁইৰ ফৈদৰ বিষয়া এজনক শাসন কৰিবলৈ থোৱা হয়। নগা, কছাৰি, মিকিৰ প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়া জাতিৰে সৈতে মৰঙ্গী-খোৱা-গোহাঁইৰ সম্পৰ্ক; আৰু সিহঁতৰ উপদ্ৰৱৰ পৰা শলাল গোহাঁইৰ ৰাজ্যৰ সীমালৈকে গোটেইখিনি ঠাইক এওঁ ধনশিৰী নৈৰ পশ্চিমৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। কলিয়াবৰত বৰ- গোহাঁইৰ ফৈদৰ এজন বিষয়াই শাসন কৰে, এওঁক শলাল গোহাঁই বোলা হয়। মবঙ্গী খোৱা গোহাঁইৰ ৰাজ্যৰ সীমাৰে পৰা বৰফুকনৰ ৰাজ্যৰ সীমালৈকে সকলো ঠাই শলাল গোহাঁইৰ শাসনাধীন। মিৰি, ডফলা, মিকিৰ আৰু কছাবি জাতিৰে এওঁৰ সম্পৰ্ক। শলাল-গোহাঁইৰ তলত প্ৰত্যেকৰে ১০০০ এহেজাৰ মানুহ থাকে। জয়ন্তীয়া ৰাজ্যত গোভা, নেলি, মায়ং প্ৰভৃতিৰ ৰজাসকলৰ কাৰ্য্যৰ আলেখলেখ চাবলৈ কলং নৈৰ দক্ষিণ মুখত ( অৰ্থাৎ কাজলীমুখত ) আৰু জাগীত কাজলীমুখীয়া আৰু জাগীয়লীয়া গোহাঁই নামে বৰগোহাঁই আৰু বৰপাত্ৰ গোহাঁইৰ ফৈদৰ তিনিজনা শাসনকৰ্তা থাকে। এওঁলোকে ওপৰত কোৱা দাঁতি- কাষৰীয়া জাতিৰ পৰা দেশ ৰক্ষা কৰে; এওঁলোকত বাজেও পৰ্ব্বতীয়া, কতলীয়া আৰু মিত্ৰ ৰাজ্যবোৰৰ লগত কাৰবাৰ কৰিবলৈ ৰহাত ৰহিয়াল বৰুৱা, মিকিৰহাটত মিকিৰ বৰুৱা, চাটগৰত চাটগৰীয়া বৰুৱা প্ৰভৃতি বিষয়া থাকে। এওঁলোকে পৰ্ব্বতনিবাসী আৰু আন বিদেশৰ পৰা অহা লোকসকলে এই দেশ সোমোৱা দুৱাৰ বা বাটত থাকি সেই অভ্যাগতসকলৰ কাৰ্য্যৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখে, যাতে কোনো উপদ্ৰৱ বা অন্যায় আচৰণ নহয় তাৰ অৰ্থে পুৰুষাৰ্থ কৰে, আৰু সেই বিদেশী- সকলেৰে আমাৰ মানুহৰ বেহা-বেপাৰৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখে, আৰু বেপাৰৰ<noinclude></noinclude> 04jw2yogk507ltbsgujvrxpo15chsb9 104 95408 265743 2026-11-06T18:45:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৫৮ আহোমৰ দিন। বস্তুবোৰৰ কেতবোৰৰ মাচুল আদায় কৰি ৰজাঘৰলৈ পঠিয়ায়। ৰাজ্যৰ দুৱাৰত থকাৰ কাৰণে এওঁলোকক দুৱৰীয়া বৰুৱাও বোলা হয়। গুৱালপাড়াত হাদিবাচকী বা বঙ্গালহাট নামে ঠাইত বঙ্গাল দেশৰ -পৰা অহা বাট পৰে। ইয়াত এজন বিষয়া থাকে, তেওঁৰ অধীনত ভালে- মান চিপাহী থাকে। বঙ্গ আৰু অসম দেশৰ মাজত হোৱা বেপাৰ বাণিজ্য এই জনা বিষয়াৰ অধীনত। তেওঁ মাচুল তুলি ৰজাঘৰলৈ শোধায়। এওঁৰ ক্ষমতা অতি অধিক; কাৰণ আন দুৱৰীয়া বৰুৱাতকৈ এওঁ বেছি নিলগত। দুৱৰীয়া বা দুৱৰীয়া বৰুৱা বুলিলে ঘাইকৈ এওঁক হে বুজায়; এওঁক হাট-খোৱাও বোলা হয়। এইজনা দুৱৰীয়াৰ জৰিয়তে বঙ্গ আৰু অসম দেশৰ সকলো কথাবাৰ্তা চলিছিল। কটকী তোলা। আন ৰজাসকলৰ লগত কাৰবাৰ কৰিব লগীয়া- হলে কটকী - - তাৰ মীমাংসা কৰে, আৰু উভয় পক্ষৰ ৰজাৰে সৈতে চিঠি-পত্ৰ আ-নিয়া কৰে। এই কটকীসকলক আমি ৰাজদূতো বুলিব পাৰোঁ। এওঁলোক বৰ শিক্ষিত আৰু দক্ষ বিষয়া; আৰু তেনে হোৱাও যুগুত। কাৰণ, আন দেশৰ লগত কাৰবাৰ কৰিব লগা হলে শিক্ষিত মানুহৰ একান্ত প্ৰয়োজন আৰু কেতিয়াবা কটকীসকলৰ ভুল বুজনি বা কাৰ্য্যত গোটেই জগতৰ লগত যুদ্ধ-বিগ্ৰহাদি ও ঘটিব পাৰে। আন দেশৰ পৰাও আমাৰ দেশৰ বাৰ্ত্তাদি আৰু আন কাৰ্য্য সমাধা কৰিবলৈ কটকী আহিছিল। তেনে বিদেশৰ কটকীক বৰ আদৰ সমাদৰ দেখুৱা হৈছিল। যি ৰজাজনৰ পৰা কটকী আহে তেওঁ যদি স্বাধীন হয়, তেন্তে সন্দেহ-পত্ৰত সিংহ চাব মাৰে; আৰু আহোম ৰজাৰ অধীন বা কতলীয়। হলে ফুকন-চাব মাৰে।<noinclude></noinclude> ei8gj6mxixnv7earqs1q91mqw669d03 104 95409 265744 2026-11-06T18:45:54Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰণ। ৰণ। ৫৯ আহোমসকল যুদ্ধবিদ্যাত বৰ পৈণত আছিল; নিজৰ বীৰত্ব আৰু সাহস প্ৰকাশ কৰিবৰ অৰ্থে বৰ উৎসুক আছিল। আহোম ৰাজত্বৰ আগছোৱাত সেনাসকলে বছা, তৰোৱাল, বাৰু, কাঁড়, ধেনু, যাঠী, কাৰ্ফাই ধেনু আৰু নাকৈ দা প্ৰভৃতিৰে ৰণ কৰিছিল। কিন্তু সময়ৰ লগে লগে নানাবিধ অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰাদিৰ আবিষ্কাৰ হোৱাত অসমীয়া সেনাই পূৰ্ব্বোক্ত অস্ত্ৰাদিৰ উপৰিও বৰতোপ আৰু বৰহিলৈৰে ৰণ কৰিছিল। অসমীয়া হিলৈ কেইবা বিধৰো; তাৰ ভিতৰতো পাথৰ কলাই, কামায়ণ, জমুৰ, কেচাই, টোৱা, গঠিয়া, জম্বুৰ, পহলঙ্গি আৰু থোকা হিলৈ প্ৰধান; ৰণৰ প্ৰান্ততে এজনক ঘাই সেনাপতি পাতি নেওগ ফুকন খিতাপ দি ৰণলৈ পঠোৱা হয়। ঘাই সেনাপতিৰ তলতীয়া সেনাপতিসকলক পালি সেনাপতি বোলা হয়। তিনি জনা ডাঙ্গৰীয়া আৰু ৰাজ্যৰ আন প্ৰধান বিষয়াসকলো মাজে মাজে স্বয়ং সংগ্ৰামস্থলীত উপস্থিত হয়। সমস্যা বুজি স্বৰ্গদেৱ নিজেও বণলৈ যায়। সেনাসকলে একেলগে ৰণ নধৰে; সমুদায় সেনা অংশ অংশকৈ ঠায়ে ঠায়ে কোঁঠ দি থাকে, এক কোঁঠৰ সেনাই আন কোঁঠৰ সেনাক সহায় কৰাৰ অতি সহজ আৰু সুচল উপায় আছে। চেৱাৰী কটকীয়ে দিনে দিনে ৰজাক ঘোঁৰাৰ ডাকেৰে যুদ্ধৰ বতৰা জনাই থাকে। সেনাপতিসকলে চোৰাংচোৱা, চৰীয়া, ৰিপুৱা প্ৰভৃতি পঠিয়াই চোৰাং কৰি শত্ৰুসেনাৰ আলেখলেখ চাই থাকে। শত্ৰুৰ গুপ্তচৰ আমাৰ হাতত পৰিলে, তাক প্ৰাণ নামাৰি সিহঁতৰ সেনাৰ সামৰ্থ্য জানি তাক এৰি দিয়া হয়। কিন্তু ইয়াৰো প্ৰায় ব্যতিক্ৰম ঘটে। সেনাপতি আৰু ডাঙ্গৰীয়াসকলে প্ৰায় হাতীত উঠি ৰণ কৰে। যিসকল সেনা বা সৈনিক পুৰুষে বণস্থলী এৰি তাৰ পৰা ভাগে তেওঁক উগ্ৰ শাস্তি<noinclude></noinclude> sqjr3vht7teqsh9u4p2xggf7bgotuhd 104 95410 265745 2026-11-06T18:46:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬. আহোমৰ দিন। ; দিয়া হয়; আৰু সততে সকলো সেনাৰ আগতে তেওঁক কঁড়িয়াই বা গুলীয়াই মৰা হয়। সেনাসকলৰ লগত বাইলুং, দেওধাই প্ৰভৃতি পণ্ডিত থাকে, ৰণ কৰাৰ পূৰ্ব্বে এওঁলোকক সোধা হয়,–“আমি কোন ফালে গৈ ধৰিলে শত্ৰুক জিনিম?” পণ্ডিতসকলে কুকুৰা ঠেঙ্গেবে মঙ্গল চাই তাৰ উত্তৰ দিয়ে। তেওঁলোকৰ ভবিষ্যদ্বাণী প্ৰায় ফলিয়াইছিল; ইয়াৰ পটন্তৰ সূক্ষ্ম বুৰঞ্জী পাঠকমাত্ৰেই জানে। আহোম ৰজাসকল যুদ্ধত বিজয়ী হলে স্নেফু স্নেডাম, বিক-খন-মুংথন প্ৰভৃতি উৎসৱ পাতে। সেই উৎসৱত সকলো প্ৰজাই ৰং-ধেমালি কৰে আৰু যুদ্ধ চলি থকা কালত মঙ্গল- সূচক উম্ফা পূজা কৰা হৈছিল। সম্প্ৰতি বৃটিছ ৰাজৰ জয়ৰ কাৰণেও জাজিত এই পূজা কৰা হৈছিল। যুদ্ধত জন্ম হোৱা অধিনায়ক আৰু আন সৈনিকক বঁটা বাহন দিয়া হয়। শত্ৰু ফলীয়া সেনা বা আন বিষ- ব্লাক পালে তেওঁলোকৰ শিৰশ্ছেদন কৰি বজাৰ আজ্ঞাৰে এঠাইত মুণ্ডমালা বন্ধা হয়। শত্ৰুৰে সৈতে সন্ধি স্থাপন কৰি যুদ্ধৰ সামৰণি পেলোৱা হয়। এজন বজাৰ পৰা আন ৰজাৰ তলৈ পঠো-- ন্ধিৰ বস্তু, যৌতুক আৰু হাতী ঘোঁৰা আদিক ‘ওলগ’ বোলে। আহোম ৰমণী- সকল বৰ তেজস্বিনী আৰু সাহসী আছিল; মাজে মাজে তেওঁলোকে নিজে সংগ্ৰামস্থলীত উপস্থিত হৈ ৰণ কৰাৰ ভালেমান দৃষ্টান্ত পোৱা যায়। ৰণ তৰে-পানীয়ে উভয়েদি হৈছিল। অসমীয়া সেনা যে অতুল বীৰ আৰু সাহী আছিল মছলমানেৰে সৈতে সেই দীঘলীয়া ৰণতে তাৰ উজ্জ্বল দৃষ্টান্ত পোৱা যায়; শৰাইঘাট আৰু ইটাথুলি ৰণত সেই বীৰ্য্যৰ চমত্ব দেখা যায়।<noinclude></noinclude> n8q3zmhca3nny8k8yctil8zmli7p41w 104 95411 265746 2026-11-06T18:46:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>X সাধাৰণ শিক্ষা। সাধাৰণ শিক্ষা। আজিকালিৰ দৰে আহোমৰ দিনত সাধাৰণ শিক্ষাৰ বিশেষ শৃঙ্খলা- বন্ধ নিয়ম নাছিল। আহোমসকলে লিখা-পঢ়া শিকা হেয় জ্ঞান কৰি- ছিল; তেওঁলোক বীৰোচিত আৰু আন সাহী কামত হে বিশেষকৈ আসক্ত আছিল। দেওধাই, বাইলুং পণ্ডিতসকলে চাং পাতি তেওঁ- লোকৰ আৰু আন গোহাঁইৰ সন্তানসকলক আহোম মতে শিক্ষা দিছিল; তেনে চাঙ্গৰ সংখ্যাও নিতেই তাকৰ আছিল। ফুলেশ্বৰী আই-কুঁৱৰীয়ে এটি পঢ়াশালী পাতিছিল, ইয়াৰ কাৰ্য্যও অতি পৰি- পাটিকৈ চলিছিল; কিন্তু ৰাজেশ্বৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত লুপ্তপ্ৰায় হয়; নগৰৰ ভিতৰত বিষয়াসকলৰ কাৰো ঘৰতে বা আঁতৰতে ছাত্ৰৰশালী আছিল; কিন্তু তাৰ কোনো খনতে ২০ জন ছাতৰৰ অধিক নাছিল। হিন্দু-সমাজৰ মাজত লিখা-পঢ়া কৰাটো ব্ৰাহ্মণসকলৰ সুকীয়া কৰ্ত্তব্য বুলি মনা হৈছিল; আৰু ওপৰত কোৱা পঢ়াশালীবোৰত প্ৰ'য় ব্ৰাহ্মণৰ লৰাইহে শিক্ষা পাইছিল; তথাপি ঠায়ে ঠায়ে কায়স্থ কলিতা আৰু আন জাতব লৰায়ো পঢ়িছিল। কাকতী আৰু মজুমদাৰৰ লৰাসকলে মাটি পিয়ল আৰু অঙ্ক শিক্ষা কৰিছিল। মহাৰাজ বুদ্ধি- স্বৰ্গনাৰায়ণ স্বৰ্গদেৱে উজনি অসমৰ কেইবা ঠাইতো সংস্কৃত পঢ়াশালী পাতি দি সংস্কৃত শিক্ষাৰ সুচল কৰি দিয়ে। তেওঁৰ আগেয়ে উজনি অসমত সংস্কৃত শিক্ষাৰ প্ৰচলন নাছিল বুলি কলেও মিছা কোৱা নহয়। তেওঁৰ দিনৰে পৰা ৰাজসভাত পণ্ডিত ৰখাৰ নিয়ম হয়; গুৰুতৰ বিষয়ত ৰজাই এই সভাৰ পৰামৰ্শ লৈছিল। শিল্প-বিদ্যা, গীত-বিদ্যা, গীত-বাদ্য প্ৰভৃতিৰ শিক্ষাৰ নিৰ্দিষ্ট ঠাই কতো নাছিল; সেই বিষয়ৰ ব্যৱসায়ী অধ্যাপকে ঘৰতে বা গাঁৱত শিক্ষা দিছিল। ৰজাৰ ৰাজধানীত বাজে<noinclude></noinclude> c24xcipz7uhk3bk7n8ovnwyw23y1smc 104 95412 265747 2026-11-06T18:46:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। হিন্দু ধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাবৰ ঠাইত সংস্কৃতীয়া টোল আছিল; তাত সংস্কৃত শাস্ত্ৰৰ * উপৰিও ধৰ্ম্মসংক্ৰান্ত শিক্ষা দিয়া হৈছিল। নিজ নিজ কোঁঠত সেনাপতি- সকলে সেনাবোৰক ৰণ শিক্ষা দিছিল। সাধাৰণ শিক্ষা অসুচল থকা হেতুকেও তদানীন্তন লোকসকল বৰ দক্ষ আৰু ঢোকা আছিল। ৰজা- সকলৰ সৰহ ভাগেই নিৰক্ষৰ আছিল; তত্ৰাচ তেওঁলোকে ৰাজকাৰ্য্যত অসাধাৰণ আৰু আশাতীত নৈপুণ্য প্ৰকাশ কৰিছিল। ৰজাৰ কোঁৱৰ- সকলক সৰুৰে পৰা অস্ত্ৰবিদ্যা আৰু বুৰঞ্জীবিদ্যাত শিক্ষা দিয়া হৈছিল। সম্ভ্ৰান্ত বংশৰ সন্তানসকলেও বুৰঞ্জীৰ ঘটনাৱলী মন পাৰি শিকিছিল বা শুনিছিল। ৰাজকাৰ্য্যত ৰজাৰ আৰু পাত্ৰমন্ত্ৰী সকলৰ সাৰথি আছিল সৱাতকৈ উৎকৃষ্ট সহজ জ্ঞান (Common Sense)। কোনো জটিল সমস্যা হলে তেওঁলোকে বুৰঞ্জীৰ পূৰ্ব্বঘটিত দৃষ্টান্তৰ পৰা সহায় লৈছিল। মহাৰাজ শিৱসিংহ স্বৰ্গদেৱ বিশেষ ভাৱে শিক্ষিত আছিল। ভাষা। আহোম ভাষা আৰু জাতিৰ ‘আহোম’ নাম আধুনিক। পূৰ্ব্বে তাৰ নাম ‘টাই’ আছিল। শ্যাম ভাষাৰে সৈতে টাই ভাষাৰ অনেক মিল আছে। খ্ৰীষ্টাব্দ ত্ৰয়োদশ শতিকাৰ প্ৰথম ছোৱাত টাই জাতিৰ চুকাফা স্বৰ্গদেৱে কামৰূপৰ সৌমাৰ খণ্ডলৈ আহি সেই ঠাইৰ আদিমবাসীসকলক বশবৰ্ত্তী কৰি নিজৰ অসম পৰাক্ৰম আৰু বীৰ্য্যৰ পটন্তৰ দেখুৱাত কামৰূপীয়া- সকলে বীৰ্য্য আৰু পৰাক্ৰমত নৱাগতসকলৰ সমান কাকো নেদেখি সি- বিলাকক ‘অসম’ ( ন + সম) নাম দিলে। টাইসকলে ‘স’ক প্ৰায় ‘হ’ব দৰে উচ্চাৰণ কৰিছিল; সেই কাৰণেই 'অসম' শব্দটোৱে 'অহম'ৰ আকাৰ পালেগৈ। আৰু আহোম ভাষা অনুসৰি ‘অহম' মানে সুবাসিত<noinclude></noinclude> ryol2o27kj14sstod095wligbcqads1 104 95413 265748 2026-11-06T18:46:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265748 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ভাষা। অমৃত ( Sweet-smelling ambrosia ) সেই কাৰণে আহোমসকলে ভাবিলে, “আমাক ইবিলাকে এইটো সন্মান নাম দিছে; আমি স্বৰ্গৰ পৰা নামি আহি ইবিলাকৰ মাজত সুবাসিত অমৃত স্বৰূপ হোৱাত ইবিলাকে আমাক অহন খিতাপ দিছে।” এই ভাবি তেওঁলোকে অতি সাদৰে অহম নাম গ্ৰহণ কৰিলে। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁলোক ‘টাই’ নামৰ সলনি ‘অহম' নামে অভিহিত হল। ‘আসাম' আৰু ‘আহোম’ শব্দ ‘অসম' আৰু 'অহম' শব্দৰ আন আক্বতি। কিন্তু একে অসম শব্দৰ পৰা উৎপন্ন হোৱাৰ বাবে আহোম আৰু অসমীয়া ভাষা একে নহয়; আহোম ভাষা অসমীয়া ভাষাৰ পৰা সম্পূৰ্ণ বেলেগ। আহোম ৰাজবংশী মানুহৰ সংখ্যা নিচেই কম থকাত সিবিলাকে দেশ শাসনৰ সুবিধাৰ নিমিত্তে ৰজাঘৰীয়া কাৰ্য্যাদিত আহোম ভাষাৰ সলনি প্ৰজাৰ ভাষাক ( অৰ্থাৎ অসমীয়া ভাষাক ) ক্ৰমাৎ প্ৰাধান্য দিবলৈ ধৰিলে। মহাৰাজ প্ৰতাপসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ ৰাজত্বলৈকে ডাঙ্গৰীয়াসকলেৰে সৈতে ৰজাদেৱে আহোম ভাষাত হে কথাবাৰ্ত্তা পাতিছিল, কিন্তু তেওঁৰ পিচৰ ৰজাসকলৰ দিনত এই ৰীতি শিথিল হৈ অসমীয়া ভাষাতে সকলো কাৰ্য্যাদি চলিবলৈ ধৰিলে। বুৰঞ্জী লিখা বিষয়ত আহোম জাতিক কোনেও চেৰ পেলাব নোৱাৰে। সেই বুৰঞ্জীবোৰ আৰু ধৰ্ম্ম-পুথি- বোৰত আহোম ভাষাহে ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। আহোম ভাষাৰ অস্তিত্ব কবলৈ গলে, এই দুই বিধৰ পুথিতে হে আছে। কিন্তু আজি- কালি আহোম ভাষা জনা মানুহৰ নাটনিত সেই অমূল্য ৰত্ন স্বৰূণ বুৰঞ্জীবোৰ ভেঁকুৰিব লাগিছে; আৰু কিছু দিনৰ পিচত সেইবোৰ যে একেবাৰে নাইকিয়া হব তাত ধনিষ্ঠামানো সন্দেহ নাই। আহোম ভাষাত জ্যোতিষৰ গণনা থকা কিতাপৰ সংখ্যাও অনেক। পূৰ্ব্বে সেই জ্যোতিষী পুথিবোৰৰ সাহায্যত, দেওধাই, বাইলুং প্ৰভৃতি আহোম পণ্ডিত-<noinclude></noinclude> t8c7s7fzu0qqtne8kq2qp3m3dhklcd0 104 95414 265749 2026-11-06T18:47:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265749 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। সকলে যিবোৰ আচৰিত কথা গণনা কৰিছিল শুনিলে স্তম্ভিত হব লাগে; এনে কি আধুনিক জ্যোতিষ-শাস্ত্ৰৰ সোৱাদ নোপোৱা মানুহে তাক নপতিয়াবই। পুৰ্ব্বে আহোম পণ্ডিতসকলে সেই জ্যোতিষৰ সহায়- তেই বছেৰেকৰ শুভাশুভ আৰু ফলাফল বছেৰেকৰ আদিতে কব পাৰি- ছিল। গতিকে, যদি কোনো শিক্ষিত সজ পুৰুষে যতন কৰি আহোম ভাষা শিকি সেই লুপ্ত ৰত্নবোৰ উদ্ধাৰ চেষ্টাত প্ৰাণ টাকি লাগে, তেন্তে তেওঁ যে ভবিষ্যৎ জগতৰ পূজনীয় আৰু চিৰস্মৰণীয় উদ্যোগীসকলৰ শাৰীত ঠাই পাব তাত সন্দেহ নাই। অসমীয়া ভাষা এটি পুৰণিকলীয়া আৰু সংস্কৃতৰ পৰা ওলোৱা শিব- ফুটা সুকীয়া ভাষা। আদিতে ইয়াত হিন্দী, কাশ্মিৰী, ব্ৰজাৱলী, আহোম ভাষা আৰু অসমৰ আদিম বাসীসকলৰ দোৱানৰ শব্দাদিৰ সমাগম আছিল। তথাপি এতিয়াও ইয়াত শতকৰা ৬৩ টাকৈ সংস্কৃত শব্দ ৰৈছে। আহোমৰ দিনত এই অসমীয়া ভাষাৰ আশাতীত ৰূপে শ্ৰীবৃদ্ধি সাধিত হয়। ইয়াৰ কাৰণ কেইবাটাও। তাৰ ভিতৰজাঘৰীয়া সহানুভূতি আৰু বিখ্যাত ধৰ্ম্ম-প্ৰচাৰক আৰু আন সাহিত্য-লেৱকসকলৰ অসমীয়া ভাষাৰ প্ৰতি প্ৰগাঢ় অনুৰাগকে ঘাই কাৰণ বুলি কব পাৰোঁ। মহাৰাজ শিৱসিংহ স্বৰ্গদেৱে নিজে কবিতাদি ৰচনা কৰিছিল। পূৰ্ব্বে অনমত ভালেমান ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰকৰ আবিৰ্ভাৱ হৈছিল; তেওঁলোকে কেৱল ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰিয়েই অসমীয়াসকলৰ জ্ঞান চকু মোকোলাবলৈ যত্ন কৰি ক্ষান্ত নহৈছিল; তাত বাজেও নানা সংস্কৃত পুথিৰ সহায়তা আৰু নিজৰ বুদ্ধি-বৃত্তিকে ঘাই মাৰলি কৰি হকে ৰকমৰ পুথি ৰচনা কৰিছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰ, মাধৱদেৱ, কংশাৰী, পুৰুষোত্তম ঠাকুৰ, অনন্তকন্দলি, মাধৱকন্দলি, বামসৰস্বতী, শ্ৰীধৰকন্দলি, ৰুচিনাথ কন্দলি, দ্বিজ শ্ৰীচন্দ্ৰভাৰতী, নাৰায়ণদেৱ, ভৱানন্দ মিশ্ৰ, গোপাল আতা,<noinclude></noinclude> rvbafzqiuinbps7uom9c5ym3m2imue9 104 95415 265750 2026-11-06T18:47:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265750 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ধৰ্ম্ম-মহন্ত। ৬৫ গোবিন্দ মিশ্ৰ প্ৰভৃতি সু-কবিৰ নাম আমি লব পাৰোঁ। এওঁলোকৰ পদ্য ৰচনাই সৰহ, গছ ৰচনা নাই বুলি কলেও মিছা কোৱা নহয়। নাটবোৰত যি গদ্য আছে সি খাচ অসমীয়া নহয়, তাত ব্ৰজাৱলী মিহলি আছে। কিন্তু সেই বুলি গদ্য ৰচনাত অসমীয়া ভাষা যে পিচ হুহকি আছিল এনে নহয়; বুৰঞ্জী প্ৰভৃতিত উৎকৃষ্ট অসমীয়া গছৰ চানেকী পোৱা যায়। আজিও উক্ত কবি আৰু প্ৰতিভাশালী লিখকসকলৰ অনুগ্ৰহত অসমীয়া ভাষাই জগতত এটি ভাষা বুলি চিনাকি দিব পাৰিছে। সেই কবিসকলৰ সকলোৰে প্ৰাদুৰ্ভাবৰ কাল আহোম ৰাজত্বত, গতিকে আমি চমু চপাই কব পাৰোঁ যে, আহোম ৰাজত্বতে অসমীয়া ভাষাৰ পুলিটিয়ে ঠন ধৰে। সেই সাহিত্যানুৰাগী ৰাজপুৰুষ আৰু মহাপুৰুষসকলৰ নাম অসমীয়া জাতি আৰু অসমীয়া ভাষাৰ অস্তিত্ব থাকে মানে মানৱ সোঁৱৰণিৰ পৰা তিৰোহিত নহয়। X ধৰ্ম্ম-মহন্ত। প্ৰত্নতত্ত্ববিৎ পণ্ডিতসকলে এতিয়া অনুমান কৰিছে যে, আহোমসক- লৰ আচল ধৰ্ম্ম বৌদ্ধ ধৰ্ম্ম আছিল। বৌদ্ধ ধৰ্ম্মৰ সাৰ হৈছে, ‘অহিংসা পৰমোধৰ্ম্মঃ'। আহোমৰ ‘ফুৰালং' আৰু 'মেমিমাং নামে ঘাই ধৰ্ম্ম- পুথিতো এই শিক্ষাকে দিছে। গতিকে সেই পণ্ডিতসকলৰ অনুমানটো দহদছীয়া বুলিবলৈ ইয়ো এটা প্ৰমাণ। আহোমসকলে সৌমাৰ অধিকাৰ কৰি ৰাজ্য বিস্তৃতি কৰাৰ পিচত, ৰাজকাৰ্য্য সুকলমে চলাবৰ অৰ্থে লাহে লাহে নিজৰ ভাষা এৰি অসমীয়া ভাষাক প্ৰাধান্য দিয়াৰ লগে লগে পূৰ্ব্বৰ ধৰ্ম্মকো আওহেলা কৰি হিন্দু ধৰ্ম্মক সাবটিবলৈ ধৰিলে; কিন্তু সেই বুলি সকলো আহোম হিন্দু ধৰ্ম্মত দীক্ষিত নহল। দেওধাই, বাইলুং প্ৰভৃতি a<noinclude></noinclude> 7eavrs7f3wgreum3ndk0gbh9lk1pkeb 104 95416 265751 2026-11-06T18:47:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬৬ আহোমৰ দিন। আহোমৰ ধৰ্ম্ম গুৰুসকলে নিজ ধৰ্ম্মকে পালি থাকিল। আহোম ধৰ্ম্মাৱ- লম্বী লোকৰ সংখ্যা আজিকালিও নিচেই তাকৰ, আৰু আন ধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাবত সেই ধৰ্ম্ম একেবাৰে লুপ্তপ্ৰায় হোৱাৰ আগন্তুক মিলিছে। বৰ্ত্তমান সময়ত সকলোৱে মুক্তকণ্ঠে স্বীকাৰ কৰে যে আহোমসকল বৰ বাহুবলী আৰু সাহসী পুৰুষ আছিল; আৰু সেই মতে তেওঁলোকে হিন্দু ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰাৰ পিচত ক্ষত্ৰিয়ৰ স্থানৰ যোগ্য হব লগীয়া; কিন্তু সিবিলাকে ৰাজকীয় ক্ষমতা হেৰুৱাৰ লগে লগে ইয়াকো হেৰুৱালে! আজিকালি পৰম নৈষ্ঠিক আৰু হিন্দু ধৰ্ম্মৰ নিয়ম-প্ৰণালী পৰিপাটিকৈ পালন কৰা আহোমসকলক সাধাৰণ শূদ্ৰৰ দৰে হে ব্যৱহাৰ কৰা হয়! আহোমসকল অতি পৰাক্ৰমী জাতি হৈয়ো আহোম ধৰ্ম্ম লোৱাবৰ নিমিত্তে প্ৰজাক পীড়ন নকৰি নিজে প্ৰজাৰ ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰি প্ৰজাবৎসলতাৰ যি পটন্তৰ দেখুৱালে সেই পটন্তৰ আন দেশৰ বুৰঞ্জীত অতি বিৰল; এই কথাষাৰ পঢ়িয়েই আমাৰ অনুসন্ধিৎসু পাঠকসকলে সুধিব পাৰে, “কিয় আহোমসকলৰ সংখ্যা নিচেই তাকৰ আছিল; তেওঁলোকে ধৰ্ম্ম নলৈ আৰু কি কৰিব?” আমি এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ নাকাটো। বুৰজাৰ পাতত মছলমান আৰু ইংৰাজ জাতিলৈ চকু মেলি চালেই ইয়াৰ উত্তৰ অনায়াসে পোৱা যাব। স্বৰ্গদেৱ স্বৰ্গনাৰায়ণ দিহিঙ্গীয়া ৰজাদেৱৰ দিনৰে পৰা আহোম ৰাজ্যত হিন্দু ধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাব হবলৈ ধৰে আৰু উক্ত ৰজাজনে স্বৰ্গনাৰায়ণ খিতাপ লোৱা আৰু দেশত হিন্দু শকাব্দ প্ৰচলিত কৰা আৰু সংস্কৃত টোল আদি স্থাপন কৰাৰ পৰা তাক ভালকৈ বুজা যায়; বিশেষতঃ সেই সময়তে মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ আবিৰ্ভাব। কিন্তু সেই জনা বা তেখেতৰ পৰবৰ্ত্তী কোনো জনা স্বৰ্গদেৱে প্ৰকাশ্যভাবে হিন্দু ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰা নাছিল। ইংৰাজী ১৬৫৪ খৃঃ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱ ৰাজপাটত উঠে; তেওঁৱেই<noinclude></noinclude> l7d778q6avlg2x0pfun66a8bm59vojz 104 95417 265752 2026-11-06T18:47:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ধৰ্ম্ম-মহন্ত। ৬৭ পোন-প্ৰথমে হিন্দু ধৰ্ম্মত দীক্ষিত হৈ আউনীআটী সত্ৰৰ নিৰঞ্জন বাপুত শৰণ লয়। তেতিয়াৰ পৰা আহোম স্বৰ্গদেৱসকলে হিন্দু ধৰ্ম্মৰ উন্নতি সাধিবৰ অৰ্থে অহোপুৰুষাৰ্থ কৰ্বিলৈ ধৰিলে, আৰু মাজে মাজে কেইবা ঠাইতো বিখ্যাত মন্দিৰ, দেৱালয় আৰু দৌল আদি সাজি সেই পুৰুষাৰ্থৰ গুটি ধৰাইছিল। এনে কি নিজ দেশত শিক্ষিত আৰু সজ ব্ৰাহ্মণৰ অনাটন দেখি ভাটী ফালৰ পৰা তেনে ব্ৰাহ্মণ অনাই সেই অভাব পূবাইছিল, আৰু সেই কাৰণেই বৰ্ত্তমান সময়ৰ উচ্চ শ্ৰেণীৰ প্ৰায় ব্ৰাহ্মণ- সকল পূৰ্ব্বৰ ভাটীৰ ব্ৰাহ্মণৰ সন্তান-সন্ততি। এই দেশলৈ পূৰ্ব্বে মিথিলা, শান্তিপুৰ আৰু কাণ্যকুব্জৰ পৰা ভালেমান বামুণ আহিছিল। স্বৰ্গদেৱ- সকলে দেশৰ সজ ব্ৰাহ্মণ আৰু গোসাঁইসকলক দেৱোত্তৰ আৰু ব্ৰহ্মোত্তৰ মাটি দান কৰিছিল আৰু আন কথাতো গোসাঁই মহন্তসকলক বিশেষ অনুগ্ৰহ আৰু সন্মান দেখুৱাইছিল। এই দৰে ৰাজ অনুগ্ৰহ লভি দেশৰ ধৰ্ম্মপুৰুষ, অৰ্থাৎ গোসাই-মহন্তসকলৰ সংখ্যা ক্ৰমাৎ বাঢ়িবলৈ ধৰিলে; কালত সেই ক্ষমতা বৰ ব্যাপক আৰু শকত হল আৰু সংখ্যাও আচৰিত ৰকমে বাঢ়িবলৈ ধৰিলে। গদাধৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱে অনেক মহন্ত বচা- ছেউনীত পাতিলে আৰু তেওঁৰ পুতেক ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱে, প্ৰকৃত মহন্তসকলক মাজুলীৰ চাপৰিত পাতি, আনসকলক পাইকৰ শ্ৰেণীত গণনা কৰোৱালে। * শিৱসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ আগলৈকে মুকলিমূৰীয়া গোসায়ে ৰজাক তান্ত্ৰিক শাস্ত্ৰ শিক্ষা দিছিল, এই জনা স্বৰ্গদেৱৰ দিনৰে পৰা পৰ্ব্বতীয়া গোসাঁয়ে সেই বাব পায়। ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনৰে পৰা নাতী গোসাঁই সেই তান্ত্ৰিক শাস্ত্ৰব শিক্ষক হয়; কিন্তু লক্ষ্মী সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনৰ পৰা পহুমৰীয়া গোসাঁয়ো সেই বাবৰ অধিকাৰী হয়। ওপৰত কোৱা গোসাঁই কেইজনাক ৰাজগুৰু বোলা হয়। চাৰি সত্ৰীয়া মহত্তসকলক ৰজাঘৰত<noinclude></noinclude> j8nk65fa3qjuyikwn3eysko0d8ceft2 104 95418 265753 2026-11-06T18:47:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265753 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>92 আহোমৰ দিন। 'বাপু' বোলা হৈছিল; আনসকলৰ কাকো ‘বাপু' কাকো ‘আতা' বোলা হৈছিল।) তাৰ আহোম ৰজাসকলে এই গোসাঁইসকলক ববকৈ সন্মান দেখুৱাই- ছিল। পৰ্ব্বতীয়া গোসাঁইসকলে স্বৰ্গদেৱক সাক্ষাৎ কৰিবলৈ গলে, স্বৰ্গদেৱ ঢুলীয়াই পহিচাঙ্গী বিদেশী নলকিৰে বজাৰ গঁড়ৰ ভিতৰলৈ আনে, আৰু জাপি ধৰাই সোণৰ চূলাৰে পানী-জাপি ধৰি আহে। গোসায়ে দুৱাৰৰ মুখৰ বাউলিৰ ভিতৰ দুৱাৰ ঘৰৰ বাহিৰতে সেই চাঙ্গীৰ পৰা নামি তাতে ঘোঁৰাত উঠে, বান-সিয়া বৰ জাপি গোসাঁইৰ ওপৰত ধৰা হয়। এই দৰে মহন্তসকলে গোসাঁই ঘৰৰ জখলামুখৰ চাওদাং চৰাৰ ওচৰলৈকে আহি ঘোঁৰাৰ পৰা নামি পয়জাৰেৰে জখলামুখলৈকে গৈ তাত পয়জা আৰু পিক পেলোৱা দাবৰ এৰি গোসাঁই ঘৰৰ টুপত বঙ্গা থঙাত বহে - গৈ। গোসাঁইৰ কাষত নিৰ্ম্মালি আৰু হাঁচটি শৰাই থোৱা হয়; পিচত স্বৰ্গদেৱে সেই টুপতে বানতত বহি গোসাঁইক প্ৰণাম জনায়। গোসায়ে নিজ মৰ্যাদানুসাৰে হাতত বা মূৰত নিৰ্ম্মালি দি স্বৰ্গদেৱ শী- ৰ্ব্বাদ দিয়ে। সততে গোসাঁই বহা ঠাইৰ ওপৰতে পানকটা চান্দোয়া - তৰা হয়। পহুমৰীয়া গোসাঁইসকলৰো এয়ে ক্ৰম; কিন্তু সোণৰ চুলাৰ বাখৰ, সেই চান্দোৱাব, ৰঙ্গা কামলি আৰু নলকি এই কেই বিধ নেপায়। তেওঁ- লোকে বগা কামলিত হে বহে। পৰ্ব্বভীয়া গোসাঁইৰ ঘৰৰ নাতী গোসাঁইবে৷ পৰ্ব্বতীৰা গোসাঁইৰ দৰে ক্ৰম। পহুমৰীয়া গোসাঁইসকল এই নাতী গোসাঁইৰ শিষ্য; গতিকে ওপৰত কোৱা মৰ্য্যাদাৰ তাৰ তম্য। এওঁলোকে কেতিয়াবা ৰজাঘৰত একে লগে বহিব লগা হলেও মাজত থকুৰা লগা আৰু আৰধৰা দিয়া হয়। চাৰি সত্ৰীয়া গোসাঁই- সকলেকো যথাযোগ্য সন্মান দেখুৱা হয়; তেওঁলোকে ৰজাৰ আগত কলা- পাতৰ ওপৰত বগা কামলিত বহে, ডেকা অধিকাৰসকলে যোৰ কলা-<noinclude></noinclude> mpwcm715vc37uzy8vykvdnb4zjyoowi 104 95419 265754 2026-11-06T18:48:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265754 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰজাৰ কুৱঁৰী। ৬৯ পাতত বহে। সত্ৰীয়া গোসাঁইসকলে বৰচৰালৈ গলে চৰাৰ উত্তৰ টুপৰ পৰা একোঠা সোমাই তাতে ঢাবি কঠত কাপোৰ তলিচা আৰু বৰ গাৰু লৈ বহে। এই দৰে আহোম ৰজাসকলে দেশব হিন্দু ধৰ্ম্ম প্ৰবৰ্তক- সকলক সন্মান কৰিছিল; আৰু নানা সৎকাৰ্য্যৰ অনুষ্ঠান কৰি নিজৰ নাম চিৰস্মৰণীয় কৰি থৈ গৈছে। কিন্তু সেই বুলি স্বৰ্গদেৱসকলে নিজৰ দেওধাই বাইলুংসকলক নতুন ধৰ্ম্ম লোৱাবৰ অৰ্থে পীড়ন বা আন কোনো প্ৰকাৰৰ বলবস্তি নকৰিছিল; আহোম পণ্ডিতসকলে স্বেচ্ছানুসৰি স্বধৰ্ম্ম পালিছিল। ৰজাৰ কুৱঁৰী। আহোম ৰজাসকলৰ কেইবা গৰাকী ও কুৱঁৰী থাকে, তাৰে বৰকুৱঁৰী পৰ্ব্বতীয়া আৰু বাইডঙ্গীয়া প্ৰধান। পাছৰ দুই কুৱঁৰীৰ প্ৰত্যেকৰে এখনি এখনি খেল আছিল; পৰ্ব্বতীয়া ফুকন আৰু বাইঙ্গীয়া ফুকন সেই নামৰ কুৱঁৰীৰ খেলৰ গৰাকী। প্ৰধান কুৱঁৰীক বৰ কুৱঁৰী বোলা হয়। তলৰ তৰপৰ কুৱঁৰীসকলক 'চমুৱা কুৱঁৰী' বোলা হয়, এওঁলোকৰ মৰ্য্যাদা প্ৰধান কুৱঁৰীৰ সমান নহয়। প্ৰত্যেক কুৱঁৰীৰ এখন এখন মেল থাকে৷ তাৰ নিৰ্দ্ধাৰিত কাৰ্য্য-নিৰ্ব্বাহক বিষয়া থাকে। যাৰ মেল সেই গৰাকী কুৱঁৰীয়ে মেলৰ উপস্বত্ব উপভোগ কৰে। প্ৰত্যেক কুৱঁৰীৰ অনেক লিগিৰা-লিকচৌ থাকে। কেতিয়াবা সুনিপুণ লিগিৰাক ভাল বিষয়া পতা হয়, আৰু চকুলগা লিগিৰাক চমুৱা কুঁৱৰীৰ মান- মৰ্য্যাদাও দিয়া হয়। কেতিয়াবা কেতিয়াবা ৰজা আৰু কুৱঁৰীসকলৰ প্ৰিয় পাত্ৰ হবলৈ ফুকন বৰুৱাৰ সন্তানেও লিগিৰা সোমাই কুৱঁৰীটোল বা অন্দৰ-মহলত থাকে। এতিয়াৰ দৰে পূৰ্ব্বে কুৱঁৰীসকলে আৰুৰ নামা-<noinclude></noinclude> 3tasqc2v90xn7udtwosgceaa8zusc1q 104 95420 265755 2026-11-06T18:48:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265755 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>१० আহোমৰ দিন। নিছিল। যোগ্য হলে কুৱঁৰীসকলে ৰাজকাৰ্য্যতো যোগদান কৰিছিল। কেইবা গৰাকীয়েও বজাৰ অবৰ্ত্তমানে বা অক্ষমতাত ৰাজ্যৰ প্ৰকৃত শাসনভাৰ লৈছিল। জ্যোতিষীয়া পণ্ডিতসকলে শিৱসিংহ ৰজাৰ ছত্ৰভঙ্গ যুগ পৰিছে বোলাত ৰজাদেৱে তেওঁৰ পাটনাদৈ ফুলেশ্বৰী কুৱঁৰীৰ হাতত শাসনভাৰ গতাই নিজে ৰাজকাৰ্য্যৰ পৰা জিৰণি ললে। বহুবিবাহ আহোম পদ্ধতি মতে নিষিদ্ধ নহয়। লিগিৰীবিলাকৰ ভিতৰত প্ৰিয়- সকল ‘হাতবৰী' বা 'গাচোৱা' প্ৰভৃতি উপপত্নীৰ সন্বন্ধেৰে জড়িত হোৱাৰ আভাস পোৱা যায়। বজাই ঘাই কুৱঁৰীৰ লগত সিংহাসনত বহে। কুঁৱৰীসকলে ৰজাৰ নগৰতে সুকীয়াকে টোলত বাস কৰিছিল। ৰাজ - মাও বৰকুৱৰী আৰু পৰ্ব্বতীয়া কুৱঁৰীয়ে ৰজাদেৱৰ দৰেই সন্মান পায়। সামাজিক আৰু বৈষয়িক ভেদাভেদ। উচ্চ তৰপৰ বিষয়া আৰু সাধাৰণ তৰপৰ মানুহ, উচ্চ শতৰ আৰু নীচ জাতৰ মানুহৰ ভিতৰত ভেদাভেদ বৰ টানকৈ পলা হৈছে। ওখ শ্ৰেণী বিষয়াসকলত বাজে আন কোনেও পাদুকা আৰু দোলা ব্যৱহাৰ কৰিব নোৱাৰিছিল। কিন্তু শেহৰ অনুগ্ৰহটি ( অৰ্থাৎ দোলাত উঠি ফুৰা ) এহেজাৰ টকাৰে কিনি লব পৰা গৈছিল। সাধাৰণ মানুহে বাওঁ কান্ধত চাদৰ চেলেং বা খনীয়া লব পাৰিছিল, কিন্তু ভাল তৰপৰ মানুহে সোঁ কান্ধত লব পাৰিছিল। সাধাৰণ মানুহে পকী ঘৰ বা ঘূৰণীয়া টুপেৰে ঘৰ সাজিব নোৱাৰিছিল, এনে কি ৰজাৰ বাহিৰে আন কোনেও দুই টুপৰ ঘূৰণীয়া ঘৰ সাজিব নোৱাৰিছিল। ইতৰ মছলমান, মৰিয়া, ডোম আৰু হাৰীয়ে দীঘল চুলি বা পাহ ৰাখিব নোৱাৰিছিল; আৰু প্ৰত্যেক ডোমে কপালত মাছ, হাৰীয়ে বাঢ়নীৰ চাব লৈছিল। পাহ ৰখা বৈষয়িক<noinclude></noinclude> guy1b377ssw5jvi57pm3sij9cvyf9le 104 95421 265756 2026-11-06T18:48:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265756 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সামাজিক আৰু বৈষয়িক ভেদাভেদ। १১ মৰ্য্যাদাৰ চানেকী। মছলমান আৰু মৰিয়াই মূৰ খুৰাইছিল। কেই- জনমান নিৰ্দিষ্ট বিষয়াই হে সৰুদৈয়া জাপি ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিছিল। দোলা ৰজাঘৰীয়া চিহ্নিত বিষয়াই হে লব পাৰিছিল। লো আৰু কাঠৰ ঢেকৰ বিবেচনা মতে মৰ্য্যাদাৰ তাৰতম্য। নগৰৰ ভিতৰত যেয়ে সেয়ে জাপি লব কিম্বা দোলাত উঠিব নোৱাৰে, ইয়াৰ সংখ্যাও নিৰ্দিষ্ট। হাতী আৰু ঘোঁৰাত উঠিবলৈ হলে ৰজাৰ অনুমতি লাগে। ফুল পিন্ধা, ফুলৰ মালা আৰু চাকি পিন্ধা মৰ্য্যাদাৰ তাৰতম্যৰ পৰিচায়ক। যুতী, মালতী প্ৰভৃতি ফুলৰ চাকি আটায়ে পিন্ধিব নোৱাৰে। সত্ৰাধিকাৰ- সকলে হে খাটলাত উঠিব পাৰে, আনে নোৱাৰে। নগত হলে কেই জনমান নিৰ্দ্দিষ্ট ডেকা অধিকাৰ বা মহন্তই ঘোঁৰাত উঠিব পাৰে। স্কাৰ পিন্ধাৰ বিষয়েও তাৰতম্য। ওখশ্ৰেণী বিষয়াই হে ভাল অলঙ্কাৰ পিন্ধিব পাৰে; সাধাৰণ মানুহৰ কাঁহ আৰু পিতলৰ অলঙ্কাৰ। ৰজা আৰু আন বিষয়াৰ ঘৰত আসন পোৱাও মৰ্য্যাদা অনুসৰি হে। সকলোকে কলা থঙ্গাত বহিবলৈ দিয়া নহয়; ৰঙ্গা থঙ্গাতকৈ কলা থঙ্গাত মৰ্য্যাদা অধিক। বামুণসকল দেশৰ ভিতৰত জাতত সৰ্ব্বোচ্চ হলেও সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ বা তলতীয়া শ্ৰেণীৰ বামুণ হলে বিষয়া আৰু ওপৰ শ্ৰেণীৰ শূদিৰ আদিৰ আগত মাটিত বহে। অল- ৰাজআলিত সকলোৱে সমানে যাব নোৱাৰে। ওখ খাপৰ বিষয়াৰে সৈতে সাক্ষাৎ হলে তলৰ খাপৰ বিষয়াই বাট এৰি দিব লাগে। ডোম, হাৰী আৰু ইতৰ মছলমান প্ৰভৃতিয়ে আলিৰ দাঁতিয়েদি হে যাব পাৰে। প্ৰত্যেক হিন্দুৱেই ফোঁট লয়, কিন্তু ফোঁট লোৱাতো মৰ্য্যাদাৰ তাৰতম্য আছে। সাধাৰণ শ্ৰেণীৰ মানুহে আঁঠুৰ তলতীয়াকৈ চুৰিয়া পিন্ধিব নোৱাৰে। ফুলৰ চাকি পিন্ধা, আঁঠুৰ তললৈকে চুৰিয়া পিন্ধা আৰু টেমা-বটা লোৱাৰ বিৰুদ্ধে আচৰণ কৰাৰ নিমিত্তে মানুহৰ নাক-কাণো<noinclude></noinclude> 6ll1b7ewv24yfoekkeh3biyl9r3fxxu 104 95422 265757 2026-11-06T18:48:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265757 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। কটা যায়। খোৱা-দোৱাৰ বাচন ব্যৱহাৰ, কাপোৰ পৰিধান, ফোঁট পিন্ধা, বহা, খোৱা সকলোতে মৰ্য্যাদানুযায়ী তাৰতম্য; ইয়াৰ বিপৰীত- ৰূপে আচৰোতাজনক যুগুত শাস্তি দিয়া হয়; কিন্তু সেই শাস্তি অতি পাতল। প্ৰত্যেক খেলবে এজন নিৰ্দিষ্ট বান্ধনী থাকে। সেই ৰান্ধনীয়ে ৰান্ধিলে হে খেলৰ সকলোৱে খায়। যাৰে তাৰে হাতে যেই সেই বেহানি খোৱাৰ নিয়ম নাই। মছলমানসকলে গোমাংস ভক্ষণ কৰিব নোৱাৰে। তেওঁলোকক বছৰি এদিন পীঠাগুৰিৰ গো সাজি খাবলৈ দিয়াৰ নিয়ম। হিন্দু ধৰ্ম্মৰ প্ৰাদুৰ্ভাব থকাত দেশত এনে আচাৰ প্ৰচলন আচৰিত নহয় i কথিত আছে বোলে সাধাৰণ মানুহে খাৰণিৰ ছাতিবে ৰান্ধনী ঘৰত ছেন্ ছেন্ শব্দ উৎপাদন কৰিলে শাস্তিৰ যোগ্য হয়। সকলে কেতিয়াবা কয় “আনি কিবা পাইক নে?” উচ্চ বংশৰ মানুহ- ইয়াৰ পৰা পাইকৰ মান-মৰ্য্যাদাৰ পৰিচয় পোৱা যায়। বিষয়াৰ ঘৈণীৰ মৰ্য্যাদ৷। আন বৰুৱা বা ফুকনৰ স্ত্ৰীতকৈ বৰবৰুৱা আৰু বৰফুকনৰ ঘৈণীৰ মৰ্য্যাদা অতি অধিক। ৰজাৰ ঘৰত বৰবৰুৱানী আৰু বৰফুকননীক অমুক বৰুৱানী বা ফুকননী বোলা হয়; ডাঙ্গৰীয়া তিনি জনাৰ ঘৈণী হলে অমুক ডাঙ্গৰীয়াৰ ঘৈণী বোলা হয়। ডাঙ্গৰীয়ানীসকলে পহি চাঙ্গী পায়; আৰু নগৰ সোমালে বৰষুণ বা বদৰ নিমিত্তে সৰুদৈয়া সিয়া জাপি মূৰত লৈ যায়; আৰু উজনিখন চাওদাং দুৱাবেদি সোমাই চাওদাং চৰাতে বহে। লগৰ বহুৱা বা লিগিৰী এজনীয়ে দুখন কলাপাত নি পাৰি দিলে ঘৈণীয়ে তাত বহে। কুৱঁৰীসকলৰ ঘৰতো সেই দৰে<noinclude></noinclude> 9c3e9l62r7soahc9wi3i0etpal0gprc 104 95423 265758 2026-11-06T18:49:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265758 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আলি, দ'ল, পুখুৰী ইত্যাদি। 0b পতিত বহে। বৰবৰুৱা, বৰফুকন, চৰাৰ ফুকন কিম্বা খেল বিচনী পোৱা চমুৱা ফুকন, এই সকলৰ ভাৰ্য্যাই যাওঁতে পহিচাঙ্গীৰে গৈ নগৰ সোমোৱাত মাটিয়ে মূৰত দিয়া জাপি লৈ দুৱাব সোমায় আৰু চাওদাঙ্গৰ চৰাত এখনীয়া কলাপাতত বহে। এই ক্ৰমে চমুৱা ফুকননী- সকলেও নাম শাৰীত বহে। কুৱঁৰীসকলৰ ঘৰত এওঁলোকক এখনীয়া কলাপাতত বহিবলৈ দিয়া হয়; আন কম মৰ্য্যাদাৰ বৰুৱা আৰু ফুকনৰ ভাৰ্য্যাই বহিবলৈ পাত নাপায়, মাটিতে লেপেটা কাঢ়ি বা আন প্ৰকাৰে বহে। সিয়া জাপিবোৰত বানতৰ ওপৰত অনেক প্ৰকাৰ সূতা আৰু ৰূপ সোণৰ গুণাবে বন কৰা বৰ বৰ জৰু লগাই ওপৰৰ টুপত পোৱা ল মণিবে গথা ডাল-পাত লগোৱা সোণৰ চুলাবে গছ কৰি দিয়া হয়। এনে জাপি ডাঙ্গৰীয়া তিনিজনা, বৰ ভাণ্ডাৰ বৰুৱা, বৰবৰুৱা, বৰ- ফুকন, চৰাৰ ফুকন, চমুৱা ফুকন এইসকলৰ ভাৰ্য্যাই লব পাৰে। কিন্তু কোনোৱে মৰ্য্যাদা অনুসাৰে বনৰ তাৰতম্য কৰি চুলা আৰু জৰু লয়; চমুৱা জালভাৰী ফুকন পাচ জন, মেলডগীয়া ফুকন কেইজন, এই- সকলৰ ভাৰ্য্যাই তাৰতম্য ৰূপে সেই চুলা আৰু জৰু লয়। আন ইতৰ স্ত্ৰীয়ে চুলাত ডাল-পাত নোহোৱাকৈ চপা একোপাহ লয়। আলি, দ’ল, পুখুৰী ইত্যাদি। আহোম নৃপতিসকলে প্ৰজাৰ হিতাৰ্থে অসমৰ নানা ঠাইত আলি, দ’ল, পুখুৰী আৰু সাঁকো প্ৰভৃতি সাজি নিজৰ নাম চিৰস্মৰণীয় কৰি থৈ গৈছে। শান্তিব সময়ত পাইবোৰক সাধাৰণৰ উপকাৰী কাৰ্য্যত নিযুক্ত কৰা হৈছিল; সেই কাৰণে ওপৰত কোৱা আলি, দ'ল প্ৰভৃতি অতি ;<noinclude></noinclude> sn6cmuw1oimb05drdahm99ya6smgklq 104 95424 265759 2026-11-06T18:49:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265759 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>98 আহোমৰ দিন। কম খৰচতে নিৰ্ম্মিত হৈছিল। আন আন দেশত ৰজাসকলে প্ৰজাৰ পৰা পোৱা কৰ প্ৰভৃতি নিজৰ বাসস্থান আৰু নগৰ বিতোপন কৰোঁতে প্ৰায় অন্ত কৰিছিল, আন প্ৰজা-হিতকৰ কাৰ্য্যত ইমানকৈ ধন নাভাঙ্গি- ছিল; কিন্তু আহোম স্বৰ্গদেৱসকলৰ নীতি সম্পূৰ্ণ বেলেগ। ৰজাৰ ব্যৱহাৰৰ নিমিত্তে ঘৰৰ সংখ্যাও ইমান অধিক নাছিল। ৰজাৰ ৰাজ- ধানীতো সিমান খৰচ নহৈছিল। ৰজাসকলে যিবোৰ ৰাজহুৱা কাৰ্য্য কৰিছিল, তাৰ ভিতৰত তলত লিখাবোৰেই প্ৰধান।— ১। প্ৰতাপসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সজা;—গড়গাৱঁৰ পৰা শিঙ্গৰী ঘৰলৈ যোৱ বৰ আলি, গজপুৰৰ পৰা গড়গাৱঁলৈকে বৰ আলি আৰু চতাই আলি, জবকাৰ আলি, বকতাৰ আলি, পৰ্ব্বতীয়া আলি, হাৰিপৰা আলি, মহঙ্গৰ গড়, চিনাতলী গড়, কটাৰী খানৰ গড়, চামধৰা গড়, লাহডৈ গড়, কোটোহা গড়, মেৰা গড়, চোৱাতল গড় নুমলী গড়, বাঙ্গলী গড়, তাওকাকৰ পুখুৰী, ৰূপহী পুখুৰী, বিশ্বনাথৰ দ'ল, দেৰগাওঁ দেৱালয়ৰ দ'ল, দলৌগুৰি বাহৰ; ৰূপহী নগৰ, তেলীয়: ---:-: পুখুৰী। ২। গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সজা; গুৱাহাটীৰ পোনে উমা- নন্দৰ মন্দিৰ। - ৩। ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সজা;—মেটেকাত ৰংপুৰ নগৰ, দিমৌৰ দলং, নামডাঙ্গৰ শিলৰ সাঁকো, কাৰেংঘৰ, ৰংনাথৰ দল, জয় দল, জয়সাগৰ, খৰিকটীয়া আলি, দুবৰিয়নী আলি, মেটেকাব আলি। ৪। প্ৰমত্তসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সজা :–ৰংপুৰৰ ৰংঘৰ, গড়গাওঁ নগৰৰ পকী দুৱাৰ, গুৱাহাটীত শুক্ৰেশ্বৰ দল, কদ্ৰেশ্বৰ শিৱমন্দিৰ। ৫। ৰাজেশ্বৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সজা; -বংপুৰৰ তলাতল ঘৰ, শিৱসাগৰৰ ধাই আলি, হৰগৌৰী দেৱালয়, বশিষ্ঠাশ্ৰমৰ মন্দিৰ, মণি- কৰ্ণেশ্বৰৰ মন্দিৰ, চিত্ৰাচল মন্দিৰ, নেঘেীটিঙ্গৰ দল, গড়গাৱঁৰ কাৰেংঘৰ।<noinclude></noinclude> ejhko6iilbmpx25p8660lzi69zo5wca 104 95425 265760 2026-11-06T18:49:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265760 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰ্জাৰ মৈদাম। ৭৫ ৬। লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সজা; ৰুদ্ৰসাগৰ, নেঘেীটিঙ্গৰ বৰভেঁটি, ৰাজমাওৰ নামে বন্ধোৱা বগীদল, গৌৰীবল্লভ দৌল। ৭। কমলেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত সজা;ন আলি, বজাবাহৰৰ আলি, মহবন্ধা আলি, কমাৰবন্ধা আলি, চেউনী আলিৰ পুখুৰী, কামাখ্যাত তামৰ ঘৰ, ছত্ৰকাৰৰ দেৱালয়। এইবিলাকত বাজেও অসংখ্য পুখুৰী, দল, আলি প্ৰভৃতি সজা হয়, সকলোবোৰ উল্লেখ কৰা অসম্ভৱ জানি মুঠেই ঘাই কিছুমানৰ নাম দিলোঁ। উক্ত কাৰ্য্যাদিত খনিকৰী বিদ্যাৰ ভাল চিনাকি পোৱা গৈছে। মানুহে কয় বোলে ৰংপুৰৰ ৰজাঘৰৰপৰা গুৱাহাটিলৈকে এটি সুৰুঙ্গা বাট আছিল। ই মানুহৰ মুখৰ কথা; ইয়াৰ সত্যতা আৰু অসত্যতাৰ বিষয়ে আমি সঠিক ঠাৱৰাব নোৱাৰিলোঁ। কিন্তু সেই কালৰ অসমীয়া মানুহৰ খনিকৰী বিঘাত সিদ্ধহস্ততা আৰু দক্ষতা চাই ইয়াক অসন্তৱ যেন নালাগে। দৰ্কাৰমতে ৰজাই বিদেশৰ পৰাও খনিকৰ অনাইছিল। কোচবিহাৰৰ ঘনশ্যাম খনিকৰে ৰুদ্ৰসিংহ ৰজাৰ দিনত জয়দল আৰু দিমৌৰ দলং বান্ধিছিল। ৰজাৰ মৈদাম। The slavish Indian princeps, when they die Are cheerfully attended to the grave By the wife and slave that living, they loved best, To do them service in another world." —Philip Massinger, The Duke of Milan. I. 3. কোনো আহোম ৰজাৰ মৃত্যু হলে, তেওঁৰ মৃত শৱটো মৈদাম বান্ধি তাত সমতলে থোৱা হয়। কেতিয়াবা সম্ভ্ৰান্ত বিষয়াসকলেও মৈদাম বান্ধে। সেই মৈদামত শৱটে। পূবৰ পোনে মূৰ আৰু পশ্চিমৰ পোনে<noinclude></noinclude> 6c41wxdnw9d00g8gmr7olvfc7zsrgzm 104 95426 265761 2026-11-06T18:50:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265761 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>१७ আহোমৰ দিন। ভৰিকৈ থোৱা হয়। আদিতে ৰজাই ব্যৱহাৰ কৰা বাচন, লোৱা বস্তু, লিগিবা-লিগিৰী, জহৰা জহৰী আৰু মাজে মাজে হাতী, ঘোঁৰা, প্ৰভৃতিকে। মৈদান্ত থোৱা হয়; তাত বস্তুবোৰ এই দৰে থোৱা হয়, — বজাই শোৱা খোটালীৰ ওপৰত সাত খলপীয়া সোণৰ বৰৈ দিয়া চাঙ্গটী-চন্দোৱাব, মাটিত সোণৰ দাপোণ মৰাৰ চালপীৰা পীৰাৰ চাৰিও চুকে সোণেৰে বন্ধোৱা চাৰি খুটি, তাতে আঠুৱা তৰা হয়, পীৰাৰ ওপৰত ৰূপৰ পাটী, সোণ আৰু বাখবৰ বনকৰা গাৰু, তাতে ৰাজ-অলঙ্কাৰেৰে সৈতে ৰজাক শুৱাই থোৱা হয়, পীৰাৰ কাষতে সোণৰ হীৰা আৰু বাখৰ পতোৱা ফাকেৰে হেংডান, ককালৰ ওচৰত মাটিত চাৰি-পাঁচখন শৰাই, তাৰে এখন ৰূপৰ শৰাইত সোণৰ বঁটা, তাৰ ভিতৰত সোণত হীৰা বাখৰ পতা চুণৰ টেমি আৰু সোণৰ ধপাত থোৱা টেমা, সোণৰ ডাবেৰে কটাৰী আৰু ৰূপৰ তামোল; এখন শৰাইত সোণৰ ভোগজৰা, এখনত অলঙ্কাৰ, এই দৰে সোণৰ মাই- হাং আদি কৰি ৰূপৰ ভোগজৰা পৰ্য্যন্ত থয়, আৰু সোণৰ পেৰাও থয়, ভপিথানৰ ফালে সোণেৰে বন্ধোৱা ধোঁৱাখোৱা; তাৰ ওপৰত ৰূপ- সাফৰ মৰা চিলিম, সোণৰ বনকৰা নলী। লিগিবা এটাই সোণৰ মুঠি বন্ধ চোৱঁৰেৰে বিচি থাকে, এই দৰে আন আন ঠাইতো বস্তু মানুহ ইত্যাদি থোৱা হয়। স্বৰ্গদেৱ ভকতীয়া হবৰ পৰা জীৱন্ত প্ৰাণী নোথোৱা হল, তথাপি প্ৰবাদ আছে যে, ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদামত চাইটা আৰু প্ৰমত্ত- সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদামত দহোটা কি বাটা মূৰ ওলাইছিল। সেই মৈদামৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখিবলৈ মানুহ বন্ধীয়া থোৱাৰ দত্তৰ আছিল; গতিকে কোনো লোকে মৈদাম খানি তাৰ বস্তু বেহানি লুট কৰিব নোৱাৰিছিল; আৰু বিশেষতঃ মৈদামত ভূত, পিশাচ, আহোম ডাইনী আৰু ৰজাবিলাকো থাকে বুলি মানুহৰ মনত ভয়। গৰগঞ বুঢ়া ৰজাৰ মৈদাম কেতিয়াবাই খনা হয়। ১৭৬৬ শকত (ইং ১৮৪৪খৃঃ)<noinclude></noinclude> 6rjvg9anwmkvmm9rein67k572md94vp 104 95427 265762 2026-11-06T18:50:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265762 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ৰজাৰ মৈদাম। O ११ চৰাইদেৱত প্ৰথমে লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদামটো কুৰীয়া বৰাৰ পুতেকে খানি বস্তু উলিয়াই নিলে। তেতিয়াৰে পৰা মানুহে মৈদামত ভূত পিশাচ নাই বুলি ভাবিবলৈ ধৰিলে আৰু ৪০/৫০ জন মানুহে গোট খাই আন মৈদামবোৰো খানিবলৈ ধৰিলে। ১৭৬৮ শকত কেইটামান মৈদাম নখনাকৈ আছিল; মহাৰাজ পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱে, সেইবোৰ বাখিব নোৱাৰি অস্থি গঙ্গালৈ নিওঁ বুলি খনালে। তাৰ লেখ তলত দিয়া গল :- ১। লক্ষ্মীসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদাম খনাত তাত অনেক বস্তু ওলাল। খানোতা কুৰীয়া বৰাৰ পুতেকক ফাটেকত দিয়া হল। ২। ডেকা গড়গঞা ৰজাব মৈদাম; তাক ১৪৭৪ শকত (ইংৰাজী ১৫৬২ খৃঃত। বান্ধিছিল। ছখোটালী ঘৰ খানিলত অনেক সোণ-ৰূপৰ বাচন-অলঙ্কাৰ পালে বুলি কয়; মৈদামৰ ভিতৰত ঠায়ে ঠায়ে হাড় ওলাল। ৩। প্ৰমত্তসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ পকী মৈদাম; তাক ( ইং ১৭৫১ খৃঃত ) বন্ধোৱা হৈছিল। ১৬৭৩ শকত ৪। শিৱসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ পকী মৈদাম; তাক ১৬৬৬ শকত (ইং ১৭৪৪ খৃঃত ) বন্ধোৱা হৈছিল। ৫। বৰজাৰ ( অৰ্থাৎ ফুলেশ্বৰী আইকুৱঁৰীৰ ) মৈদাম; তাত সোণৰ চেংচুলি, হীৰা-পতা ফোঁট, তিনি শাৰী ডালিমা, হীৰাপতা ৰেখা আদি অনেক বস্তু খানি পালে। ৬। গৌৰীনাথসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদাম; সেইটো আনতকৈ সৰু। ৭। কমলেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদাম। ৮। ৰাজেশ্বৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদাম। লক্ষ্মী সিংহ আৰু ৰাজেশ্বৰ- সিংহৰ মৈদামত আটাইতকৈ সৰহ সম্পত্তি; ইয়াকে৷ মানুহে কয়।<noinclude></noinclude> ggw0x2f94kdm85ej7cmlx06szbinltf 104 95428 265763 2026-11-06T18:51:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265763 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। ৯। ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদাম। ইয়াত ৪টা মূৰ পোৱা গৈছে বুলি কয়। ১০। থোৰা ৰজাৰ মৈদাম। ১১। এক দিহিঙ্গীয়া বজাৰ ( নাম জানিবলৈ উপায় নাই ) মৈদাম। তাক চুৰকৈ খানি প্ৰথমতে সোমালত বালি মাটি খহি মানুহৰ গাত পলি; বাজত থকা মানুহে দুটা টানি উলিয়ালে, দুটা তাতে মৰিল। পিচে, বজাৰ মানুহে খানোতে মাটি খহি আকৌ এক দোৱনীয়া মানুহ পোত গৈছিল; লগৰ মানুহে উলিয়াই আনিলে। ১২। গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মৈদাম অতি ডাঙ্গৰ দেখি চুৰকৈ খানি মানুহে ভিতৰ সোমাব নোৱাৰিলে। পিচত পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ এশমান মানুহে দুমাহ খানি মৈদাম ফুটালে; তিনি কুবি হাতমান ওখ হৈছিল। ১৩। প্ৰতাপসিংহ ৰজাৰ মৈদাম; চাহৰ বাৰীত আছিল, ৰজাই খনাইছিল। চৰাইদেত এইবিলাক মৈদানকে আদি কৰি কোঃ- কুৱঁৰী সকলো বৰলোকৰ মৈদাম খানি দ্ৰব্য লুট কৰা হল। তাৰ পিচত গড়গাওঁ, শিৱসাগৰ, চাৰিং, জাজি এইবোৰ ঠাইতো মৈদাম খানি কোনো কোনো লোক আধামৰা হৈছিল। শিৱসাগৰ অৰ্জ্জুন বুঢ়াগোহাঁইৰ মৈদাম খানি ফুটালত মানুহ এটা সোমাই ওলাব নোৱাৰি তাতে মৰিল।<noinclude></noinclude> 99k4ztvhgkq9fg5ylocscwm0qi8euqr 104 95429 265764 2026-11-06T18:51:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265764 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মুছলমানে লিখা বিবৰণ। মছলমানে লিখা বিবৰণ। মহাৰাজ জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত মাৰজুম্না নবাবে অসম দেশ আক্ৰমণ কৰে। ইবণ মহম্মদ ওৱালি (১) নামে এজন কাকতী আক্ৰমণৰ সময়তো তেওঁৰ লগতে থাকে, মীঞ্জুন্নাই অসম ত্যাগ কৰাত কাকতীয়ে বঙ্গদেশলৈ গৈ ফঠীয়া-ই-ইব্ৰীয়াহ ( Fathiyah - i Ibriah) নামে এখনি (২) পাৰ্য ভাষাত পুথি লিখে। এই পুথিত মীৰজুম্মাৰ আক্ৰমণৰ বিবৰ্ণৰ উপৰিও তদানীন্তন অসম আৰু অসমীয়াৰ বিবৰণ আছে। এই পুথিৰ লাগতীয়াল অংশৰ অনুবাদ আমি তলত দিলোঁঃ— “ব্ৰহ্মপুত্ৰ নৈথনি অসমৰ পূবৰ পৰা পশ্চিমলৈ বৈছে, তাৰ উত্তৰ তীৰক ‘উত্তৰ কুল’ আৰু দক্ষিণ তীৰক ‘দক্ষিণ কুল' বোলা হয়। উত্তৰ গুৱাহাটীৰ পৰা মিৰি আৰু মিছিমিবিলাকৰ দেশলৈকে বিস্তৃত। দক্ষিণ কুল নাকীৰাণীৰ (৩) পৰা সদিয়ালৈকে বিস্তৃত। পৰ্ব্বতীয়া জাতিবোৰে আহোম ৰজাসকলকে কৰ নিদিয়ে, কিন্তু তেওঁলোকক বৰ ভয় কৰে আৰু ৰজাৰ ভালেমান আজ্ঞাও পালন কৰে। কিন্তু ডফলা- হঁতে ৰজাক নামানে, আৰু আহোম ৰাজ্যত মাজে মাজে লুট কৰেহি। কলিয়াবৰ আৰু গড়গাৱঁৰ অন্তৰ্গত ৰাজ্যত ভালকৈ খেতি-বাতি কৰা হয়। গোটেইখন ৰাজ্য ঘৰ আৰু বাৰীৰে পৰিপূৰ্ণ। আলিৰ কাষে কাষে বাঁহবাৰী। এই দেশত বাগিছা আৰু পথাৰবোৰ এনে দৰে সমান কৰা হয় যে, চকুৰে মনিব পৰালৈকে একো খাল বাম দেখা নাযায়; মোটৰ্‌ (১) এওঁ চাহাবুদ্দিন টালিছ নামেও পৰিচিত। (২) এই পুথিখনিক “তাৰিখ-ফট-ই-অসম” ( Tarikh - Fath-i- Assam ) অৰ্থাৎ ‘অসম জয়ৰ বুৰঞ্জী’ও বোলা হয়। এই পুথি লিখাৰ কাল ৯ আগষ্ট ১৬৬২ৰ পৰা ১৩ মেই ১৬৬৩ খৃষ্টাব্দ। (৩) নাকীবাণী গুৱাহাটীৰ কাষত থকা দেশীৰাণী নামে এটা পৰণাৰ নাম।<noinclude></noinclude> d6l35idabi2104sebkrw16j643jfupe 104 95430 265765 2026-11-06T18:51:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265765 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>to আহোমৰ দিন। ওপৰত, উত্তৰ কুলত ভালকৈ খেতি কৰা হয়। দক্ষিণ কুল স্বভাৱেবে ৰক্ষিত, আৰু তাত সুকলমে অহা-যোৱা কৰিব পাৰি। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কাষৰ সকলো ঠাইৰে বায়ুপানী দেশী আৰু বিদেশী মানুহৰ নিমিত্তে স্বাস্থ্যকৰ কিন্তু এই নৈৰ নিলগত থকা ঠাইবোৰ সাংঘাতিক, দেশীসকলৰ নিমিত্তে হলে সাধাৰণতঃ স্বাস্থ্যকৰ। ইয়াত ৮ মাহ বাৰিষা হয়; এনে কি জাবকালিতো বৰষুণ হোৱা দেখা যায়। জাৰকালি দেশত জ্বব হয়, কিন্তু তাত অকল দেশীসকলে হে ভোগে। অসমীয়াসকল কুণ্ঠ প্ৰভৃতি ৰোগৰ পৰা মুক্ত। পৰ্ব্বতীয়! বায়ুপানী দেশী আৰু বিদেশী উভয়ৰে নিমিত্তে সাংঘাতিক। বঙ্গদেশত হোৱা ফল-ফুল অসমতো পোৱা যায়। কিন্তু ইয়াত এনে কিছুমান ফল আৰু ফুল পোৱা যায়, বঙ্গদেশত নালাগে ভাৰতৰ আন ঠাইতো পোৱা নাযায়। নাৰীকল আৰু নীম গছ ইয়াত অতি বিৰল। জলকীয়া আৰু তেজপাত ( ৪ ) আৰু নানা তৰহৰ নেমুটেঙ্গা পোৱা যায়। আম ইয়াত প্ৰচুৰ পৰিমাণে পোৱা যায়, কিন্তু পুকীয়া। উ মাটিকঁঠালবোৰ ডাঙ্গৰ আৰু সোৱাদ। কলা, ৰঙ্গা আৰু বগা কুঁহিয়া-- বোৰ বৰ সোৱাদ, কিন্তু ইমান টান যে কামুৰিলে দাঁত ভাগো ভাগো হয়। আদাবোৰ ডাঙ্গৰ আৰু চনকা। পনীয়ালবোৰ বৰ সুন্দৰ; অনেকে বগৰীতকৈ পনীয়াল ভাল পায়। চাউলেই দেশৰ প্ৰধান খা্য; এই দেশত সকলো বস্তুৱেই ভালকৈ হয়। লোণৰ বেচ বৰ বেচি। পৰ্ব্বতৰ নামনিবোৰত লোণ পোৱা যায়; কিন্তু সিয়ো বৰ তিতা। দেশবাসীসকলে কল গছ পুৰি খাৰ কৰে, তাকে লোনৰ সলনি ব্যৱহাৰ কৰে। এই দেশৰ হাঁহ আৰু পাৰবোৰ বৰ শকত। হাতীবোৰো বৰ ডাঙ্গৰ আৰু পৰ্ব্বতত বনৰীয়া হাতী পোৱা ( ৪ ) পুথিত জলকায়াক “ফিলদিল” আৰু তেজপাতক “ছাদজ” বুলিছে।<noinclude></noinclude> kwlamlfc12kwher8o83ul1lboryhs7p 104 95431 265766 2026-11-06T18:51:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265766 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মছলমানে লিখা বিবৰণ। ৮১ যায়। গড়গাৱঁত ওখ আৰু শকত গোজেৰে বেৰা ভালেমান কোঁঠ আছে তাত হাতীৰে ৰং-ধেমালি কৰা হয়। ব্ৰহ্মপুত্ৰত সোণ পোৱা যায়; আৰু প্ৰায় দহ হেজাৰমান মানুহ বৰ্ত্তমান সোণ ধোৱা কামত নিযুক্ত। প্ৰত্যেক মানুহে গড়ে বছৰি এতোলাকৈ সোণ পায়, আৰু সেই সোণ ৰজাক শোধায়গৈ। সোণবোৰ সিমান বিশুদ্ধ নহয়; কিন্তু সোণৰ তোলাত ৮৯ টকা। দেশত কড়ি প্ৰচলিত। বজাৰ নামৰ মোহৰ আৰু টকাৰ প্ৰচলন অধিক; তামব মুদ্ৰা ইয়াত ব্যৱহৃত নহয়। উত্তৰ কুলত থকা মিৰি আৰু মিচিমিবোৰৰ দেশত আৰু গড়গাৱঁৰ পৰা প্ৰায় ১১ দিনৰ বাটত কস্তুৰী হৰিণ আৰু বনৰীয়া হাতী পোৱা যায়। ভাৰতৰ অন্যান্য বাজ্যৰ দৰে অসমতো কৰ তোলাৰ ব্যৱস্থা হোৱা হলে, ৰাজহ আৰু আন কৰৰ পৰা ৪৫ লাখ টকা পোৱা গলহেঁতেন। ইয়াত সৰহ কৰ তোলাৰ নিয়ম নাই; কিন্তু প্ৰতি ঘৰৰ পৰা প্ৰত্যেক তিনিজনৰ এজনে ৰজাৰ ঘৰত কাম কৰিব লাগে। কোনো লোকে কৰ্ত্তব্য সাধনত অলপ হীন-ডেঢ়ি ঘটালে বা এলাহ কৰিলে তাৰ প্ৰাণদণ্ডৰ আজ্ঞা হয়। ভাৰতবৰ্ষৰ কোনো ৰজাই আজিলৈকে অসম জয় কৰিব পৰা নাই, এনে কি বিদেশীসকলেৰে সমাগমো সীমাৱদ্ধ। সিহঁতে কোনো বিদেশীকে ৰাজ্যত সোমাব নিদিয়ে; আৰু নিজৰ মানুহক দেশ এৰিবলৈকো নিষেধ কৰে। ৰাজাজ্ঞা অনুসৰি বছৰি এদল অসমীয়াই গুৱাহাটী আৰু আহোম ৰাজ্যৰ সীমালৈ আহি সোণ, মৃগনাভি, তেজপাত, জলকীয়া আৰু পাত প্ৰভৃতি লোন, খাৰ, গন্ধক আৰু আন আন বেহানিৰে সলাই নিয়েছি। হয়, আৰু অসম দেশ প্ৰবেশ কৰোঁতে সেনাবোৰ ধ্বংসপ্ৰাপ্ত এজন পৰিব্ৰাজকেও এই দেশৰ পৰা নিৰাপদে ওলাই যাব পৰা নাই। এই দেশ আক্ৰমোতা সেনাসকল সদায় নিশা বিলুণ্ঠিত হয়। কোনো<noinclude></noinclude> 0kyk3pdtws15n8kr24urfm07ux87swq 104 95432 265767 2026-11-06T18:52:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265767 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। বিদেশী সেনা এই দেশলৈ আহিলে দেশীসকলে পৰ্ব্বতলৈ গৈ বাৰিষালৈ বাট চাই থাকে। বাৰিষা বিদেশী সেনাসকল এটি এটিকৈ সিলীয়া হবলৈ ধৰিলে, অসমীয়াবোৰে পৰ্ব্বতৰ পৰা নামি আহি অৱশিষ্ট বিদেশী সেনাক গঁত লগায়। অসম দেশ আক্ৰমণকাৰীসকলৰ ভাগ্যত ঘটা এই- বোৰ দশা দেখি ভাৰতবৰ্ষৰ মানুহে অসমীয়াক যাদুকৰ বুলি ভাবে; আৰু তন্ত্ৰমন্ত্ৰ গুচাবলৈ 'আচাম' শব্দটি ব্যৱহাৰ কৰে। অসমীয়া ৰজাসকল বৰ গোঙ্গোবা আৰু নিজৰ ক্ষমতা আৰু প্ৰজাৰ আধিক্যৰ নিমিত্তে অহঙ্কাৰী। বৰ্ত্তমান ৰজা জয়ধ্বজ সিংহক 'স্বৰ্গী ৰজা’ এওঁ বিশ্বাস কৰে যে এওঁৰ বোলে, কাৰণ হিন্দীত স্বৰ্গ-মানে আকাশ। কোনোবা এজন পূৰ্ব্বপুৰুষ স্বৰ্গৰ এদলৰ নেতা আছিল, তাৰ পিচত সোণৰ জখলাৰে স্বৰ্গৰ পৰা পৃথিবীলৈ নামি আহিছিল। দেশখন তেওঁৰ মানত বৰ সুন্দৰ লগাত তেওঁ পুনৰ স্বৰ্গলৈ নগৈ ইয়াতে থিতাপী হৈ বল। স্বৰ্গৰপৰা আহিছে বুলি ৰজাসকলক 'স্বৰ্গীৰজা' বা 'স্বৰ্গদেৱ' বোলা হয়। বৰ্ত্তমান ৰজাজন এওঁৰ পূৰ্ব্বপুৰুষসকলতকৈ বেচি অহঙ্কাৰী : এটি সামান্য দোষৰ নিমিত্তে এওঁ দোষী আৰু তাৰ গোটেই পৰিয়ালে নষ্ট কবে, নাইবা অলপ সন্দেহতে মানুহক বন্দী কৰে। তেওঁৰ কুঁৱৰীয়ে অকল ছোৱালীকে প্ৰসৱ কৰে। তেওঁ অপুত্ৰক গতিকে অসমত ‘বজা হোৱা' শব্দটি কু-অৰ্থ বোধক। বিশেষতঃ গোটেই ৰজাৰ পৰিয়ালত এটিও পুত্ৰ সন্তান নাই। বজাজন হিন্দু, কিন্তু তেওঁ নিজকে ঈশ্বৰৰ অংশ বুলি বিশ্বাস কৰাৰ গতিকে মূৰ্ত্তিপূজাৰ পক্ষপাতী নহয়। পূৰ্ব্ববঙ্গত প্ৰচলিত থকা ভাষাবোৰতকৈ অসমীয়া বিলাকৰ ভাষা সম্পূৰ্ণ বেলেগ। এই দেশৰ মুনিহবোৰ বৰ শকত আৱত। সিহঁতে আঠু কাঢ়ি সম্মান দেখুৱায়। ৰজা বা ফুকনৰ ওচৰলৈ গলে সিহঁতে আঠু কাঢ়ি<noinclude></noinclude> ib3g5fswzzwen971ws4v2vu1t9rakpk 104 95433 265768 2026-11-06T18:52:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265768 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মছলমানে লিখা বিবৰণ। 64 মাটিৰ ফালে চাই থাকে। সিহঁতে মূৰ আৰু ডাঢ়ি গোফ খুৰায়। কোনো জনে এই নিয়ম লঙ্ঘিলে বঙ্গালী হল বুলি আনসকলৰ দ্বাৰা নিন্দিত হয়। গাধা, উট, ঘোৰা অসমত অতি বিৰল। এই দেশৰ মানুহে কেতি যাবা এটা উট দেখিলে জুমে জুমে বেৰি চাবলৈ আহে। সিহঁতে ঘোৰালৈ বব ভয় কৰে। যদি এজন অশ্বাৰোহীয়ে এশ সজ্জিত অসমীয়াক আক্ৰ- মণ কৰে, সিহঁতে অস্ত্ৰ-শস্ত্ৰ এৰি পলাই ফাঁট মাৰে। কিন্তু এজন অসমী- য়াই দহজন মছলমান পদাতিৰে সাক্ষাৎ হলে সিহঁতক নিৰ্ভয়ে আক্ৰমণ কৰি ঘটুৱাবও পাবে। হাতী বেচা প্ৰথাটিক অসমীয়াসকলে ঘণনীয় দোষ বুলি ভাবে। ৰজা আৰু ফুকনসকলে সিংহাসনত আৰু দেশৰ সম্ভ্ৰান্ত ধনী ডাঙ্গৰীয়া আৰু বিষয়া সকলে দোলাত উঠি ফুৰে। তেওঁলোকে হাওদাৰ সলনি বহিবলৈ এবিধ আসন তৈয়াৰী কৰে। পাগ, হলৌ চোলা, পায়জামা তেওঁলোকৰ ভিতৰত ইমান জোতাৰ ব্যৱহাৰ আৰু পাটীত শোৱা প্ৰচলিত নহয়। ইহঁতে মূৰ্ত মাৰিবলৈ এখনি মোটা কানি, কঁকালত এখনি আৰু কানত পেলাই লবলৈ আৰু এখনি ব্যৱহাৰ কৰে। কিছুমান ধনী মানুহে ৰঙ্গা চোলা পিন্ধে, টকা থকা সকলে কাঠৰ শয্যাত শোৱে। অসমীয়াসকলে অধিক পৰিমাণে কেচা গুৱাৰ বাকলি গুচাই পাণেৰে সৈতে খায়। সিহঁতে সুন্দৰকৈ পাট আৰু মেজাঙ্কৰি কাপোৰ ব’ৰ পাৰে। সিহঁতে অতি পৰিপাটিকৈ একেচটা কাঠৰে পৰা পেৰ:- পেতেৰা, টুল, মুঢ়া, পীৰা, চকী আৰু মাচিয়া কৰিব পাৰে। ম‍ই ৰজাৰ কেইবাখনিও দুহাত বহুল টুল দেখিছিলোঁ। এনে কি, এই টুলবোৰৰ ঠেঙ্গো একেচটা কাঠবে, জোৰা লগা নহয়। সিহঁতৰ যুজৰ নাওবোৰ বঙ্গালী 'কোচাৰ' দৰে। সিহঁতে সেই<noinclude></noinclude> q9i3dywdp8r95wj6jn4jucqyn66ux73 104 95434 265769 2026-11-06T18:52:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265769 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৮৪ আহোমৰ দিন। বোৰক ‘বচাৰী’ নাও বোলে। এই ছবিধ নাৱৰ এয়ে প্ৰভেদ যে কোচা- বোৰৰ চৈত দুখনি তক্তা, কিন্তু বচাৰীবোৰত এখনি মাথোন তক্তা। বচাৰী নাও কোচাতকৈ অলপ লেহেন। গুৱাহাটীলৈ বেপাৰৰ নিমিত্তে যোৱা মাহত—অন্ততঃ ৩২০০০ মান বচাৰী আৰু কোচা আহে। যুদ্ধৰ নাও আৰু যুদ্ধলৈ যোৱা ঘৰুৱা মানুহৰ নাৱৰ সংখ্যা তাতোকৈ সৰহ, আৰু তাৰ আধাখিনিয়েই অসমীয়াৰ। নাওবোৰ চম্বল কাঠৰ তৈয়াৰী। তেনে কাঠৰ নাৱত যিমানেই বোজা হওক নহওক হঠাৎ ডুবিলে সেই নাও নৈৰ তলিত পৰি নাথাকেগৈ। আমাৰ অনেকে পৰীক্ষা কৰিছিল আৰু মই নিজেও ইয়াক পৰীক্ষা কৰি চাইছোঁ। সিহঁতৰ হিলৈ আৰু বৰটোপবোৰ সুকলমে চলাব পাৰি, আৰু সেইবোৰ তৈয়াৰী কৰোঁতে বৰ কৌশল আৰু কাৰীকৰী দেখা যায়, সিহঁতৰ খাৰ কেইবা বিধবো। গড়গাঁৱৰ দুৱাৰত থকা ঘৰ আৰু কেইটামান গোঁসাইঘৰৰ দেৱালয়ৰ বাহিৰে অসমৰ ঘৰবোৰ পকী নহয়, অৰ্থাৎ ইটা কিম্বা পাথৰেৰে তৈয়াৰী নহয়। ধনী কি নিৰ্ধনী সকলোৱে কাঠ বাঁহ নাইবা খেৰতে ঘৰ সাজে। এই দেশৰ প্ৰাচীন বাসীন্দাবসকল দুই শ্ৰেণীৰ, আৰু কলিতা। কলিতাবোৰ পৰিশ্ৰম সহিব লগা কামত বাজে সকলো বিষয়তে নিপুণ। অসমীয়াসকল যুদ্ধ বিষয়ত পাকৈত। কিছুমান অসমীয়া সেনাই ৰাজধানী আৰু তাৰ কাষৰৰ ঠাইবোৰ আৰু ৰজাৰ টোল ৰক্ষা কৰে। সিহঁতক চাওদাং বোলা হয়। চাওদাংবোৰ ৰজাৰ বিশ্বাসযোগ্য ভৃত্য আৰু কটোৱাল। হিলৈ, বামচাঙ্গী, নাবাচ, মিত দা, নাকৈদা, দীঘল শেল, বাঁহৰ ধেনু, তক্ষ ধেনু, কাৰ্ফাই ধেনু আৰু জাতী আদি ইহঁতৰ অস্ত্ৰ। যুদ্ধৰ সময়ত সকলো ব্যৱসায়ী আৰু ধনী খেতিয়কে যুদ্ধৰ কামত যোগদান কৰিব লাগে। এদল তাকৰ ৰণুৱাই হেজাৰটা শত্ৰুক ঘটুৱাব পাৰে, সিহঁতেই আচল অসমীয়া, কিন্তু নিহঁতৰ সংখ্যা<noinclude></noinclude> ecb6o2mrbcry34u3qx6n13y57t92oql 104 95435 265770 2026-11-06T18:52:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265770 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মছলমানে লিখা বিবৰণ। ৮৫ কুৰি হেজাৰতকৈ বেচি নহয়। সিহঁতে নিশা গৈ শত্ৰু সেনাক আক্ৰমণ কৰে, আৰু সেই কামৰ নিমিত্তে মঙ্গলবাৰটো ভাল বুলি বিৱেচনা বৰে। পূবৰ পিনে মূৰ আৰু পচিমৰ পিনে ভৰিকৈ সিহঁতে মৰাশ পোতে। সম্ভ্ৰান্ত সকলে তাৰ ওপৰত মৈদাম বান্ধে, মৃতকৰ বেটীবন্দীবোৰ, হাতী, সোণৰ আৰু ৰূপৰ বাচন, পাটৰ কাপোৰ আৰু ভালেমান দিনৰ জোখাই আহাৰ সেই মৈদামত থোৱা হয়। নবাবৰ (মীৰজুমাব ) আদেশমতে এনে দহোটা মৈদাম খনাত প্ৰায় ৯০০০০ টকাৰ সম্পত্তি পোৱা গৈছে। ৮০ বছৰৰ আগেয়ে বন্ধা এটা মৈদামত এটা পাণডান পোৱা হৈছে, আৰু তাৰ পাণ খনা সময়লৈকে কেচা আছিল। ৰশ্মিবেগ নামে আমাৰ মানুহ এটাই এই পাণডানতো পাই যোৰ আগত এই কথা কৈছিল। এই দেশত পোৱা মছলমানবোৰ আচাৰ-ব্যৱহাৰত অসমীয়াৰ দৰে; ধৰ্ম্মতঃ সিহঁত মছলমান, কিন্তু নামত হে। প্ৰকৃতে আমাতকৈ অসমীয়া- বোৰক সিহঁতে বেচি ভাল পায়। ইয়াত নিগাজিকৈ বসতি কৰা কেই- জনমান মছলমানে উপাসনা আৰু উপবাস কৰে, কিন্তু আজান পঢ়িবলৈ আৰু বাহিৰত ঈশ্বৰৰ নাম লবলৈ নিষিদ্ধ। গড় গাওঁ চহৰৰ চাৰিখনি পকী দুৱাৰ। ৰজাৰ ঘৰৰ পৰা প্ৰত্যেক খনিলৈ ৩ ক্ৰোশ দুবৈ। নগৰৰ চৌপাশে বেপাৰৰ নিমিত্তে এটা ওখ আৰু বহল আলি। দুৰ্গৰ পৰিবৰ্ত্তে দুই ক্ৰোশ ব্যাসৰ বাঁহৰ কোঁঠ। এই চহৰ খনি আন চহৰৰ দৰে নহয়; নগৰীয়া সকলৰ ঘৰবোৰ আলিৰ কাষ বৰ বাঁহৰ কোঁঠৰ মাজতে। প্ৰত্যেক ঘৰৰ সন্মুখত এখনি এখনি বাগিছা আছে। সেই বাগিছাৰ এক অংশে আলিক আৰু আন অংশে ঘৰক স্পৰ্শ কৰিছে। ৰজাৰ ঘৰৰ কাষত আৰু দিখৌ নৈৰ দুই ভীৰতে ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ ঘৰ। বজাৰৰ আলিটো ঠেক। আমাৰ হাটৰ দৰে ইয়াত খাদ্য সামগ্ৰীৰ বিক্ৰী নহয়। প্ৰত্যেকে নিজৰ ভঁৰালত এবছৰৰ থোৰাক<noinclude></noinclude> o1yklvvpf7l3ewy9jnx059zhwz89j06 104 95436 265771 2026-11-06T18:53:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265771 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। যুগুত কৈ লয়; আৰু কোনেও কিনা–বেচা নকৰে। কেইবাখনিও গাৱঁৰ সমষ্টিৰ গতিকে চহৰখনি ডাঙ্গৰ। ৰজাৰ ঘৰৰ চৌপাশে এটি আলি; তাৰ ওপৰত এটা বাঁহৰ কোঁঠ, আৰু তাৰ চাৰিও ফালে এটা গড় খাৱৈ, তাত এটা মানুহ অনায়াসে তল যাব, আৰু সি পানীৰে ভৰা। ইয়াৰ পৰিধি এক ক্ৰোশ চৈধ্য জৰিপ। বজাৰ চোলং ( অৰ্থাৎ দেৱান- খানা) দীঘে ১২০ হাত, পথালিয়ে ৩০ হাত। ইয়াৰ ৬৬টা খুঁটা; প্ৰত্যেক খুঁটা পৰিধিত প্ৰায় ৪ হাত। খুঁটাবোৰ ইমান ডাঙ্গৰ হলেও মহতা নহয়। অলঙ্কাৰ আৰু অতুলন বেহানিৰে সৈতে, গোটেই টো ঘৰ পৰিপূৰ্ণ, তাৰ সৌন্দৰ্য্য ভাষাৰে বৰ্ণোৱা দুঃসাধ্য। এই সংসাৰত তুমি এনে ধুনীয়া অলঙ্কাৰপূৰ্ণ আৰু ছবিৰে সৈতে ভবা শকত ঘৰ বিচাৰি নোপোৱাঁ। এই ঘৰটৰ কেইও ভাগ অসমীয়া কাঠৰ কাৰুকাৰ্য্যেবে সুশোভিত। ভিতৰত ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ নিমজ পিতলৰ দাপোণ; সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি তাৰ ওপৰত পৰিলে দেখোতা সকলৰ চকু জলক তপক্‌ কৰিবলৈ ধৰে। কথিত আছে, বোলে বাৰহেজাৰ বাঢ়ৈয়ে এবছ-- মূৰ্ত এই অট্টালিকাটি নিৰ্ম্মাণ কৰে। ভিতৰত থকা খোটালী এটি- - - -হ ভাগত সম্মুখাসম্মুখি কৈ চাইটি খুঁটাত প্ৰত্যেকটোতে নটিকৈ ঘূৰণীয়া আঙ্গঠি মেৰোৱা। ৰজাই এই খোটালীত বহিলে, তেওঁৰ আগত আৰু সেই খুটা কেইটাৰ মাজত এখনি আসন থোৱা হয়; আৰু ইয়াৰ ওপৰত আঙ্গঠিৰে সৈতে হৰেক ৰকমৰ ন-খন চাঙ্গটি চন্দোৱা তৰা হয়। ৰজাই তেতিয়া চন্দ্ৰাতপৰ তলৰ আসনত বহে। নকৰাচী সকলে মৃদঙ্গ আৰু দাণ্ড বজাবলৈ ধৰে। পিচত কোৱা বাদ্যটি ঘূৰণীয়া, কিন্তু চেপেটা; কিবাধাতুৰে গঢ়া, কোনো কামলৈ মন্ত্ৰীসকল আন ঠাইলৈ গলে এই বাদ্যটি বজোৱা হয়। চোলং ঘৰৰ সীমাৰ অলপ আঁতৰতে ৰজাৰ শোৱনী ঘৰ।<noinclude></noinclude> 830iss00xg1eotj7qmc32gowccki7lc 104 95437 265772 2026-11-06T18:53:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265772 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোম ৰাজ্য পতনৰ কাৰণ। ৮৭ গড় গাৱঁত ইয়াৰ বাজেও, ভালেমান সুসজ্জিত, মজবুট, দীঘল, আহল বহুল বিস্তীৰ্ণ আৰু ঢাৰিৰে আবৃত ঘৰ আছে। এই ঘৰবোৰ অৱশে দৰ্শনযোগ্য। কিন্তু হায়! এই ৰাজ্য আমাৰ সম্ৰাটে নিজৰ সাম্ৰাজ্যৰ অন্তৰ্গত কৰিব নোৱাৰিলে! কোনো বিধৰ্মীয়ে, আমি পতিত হোৱা বিপদত নপৰাকৈ এই মনোৰম বস্তুবোৰ দেখিবলৈ নাপায়। ৰজাৰ ঘৰৰ কাষত ফুকন সকলৰ ঘৰ; প্ৰত্যেক ফুকনেই ৰজাৰ জোঁৱায়েক আৰু প্ৰত্যেকৰে এখনি এখনি ধুনীয়া বাগিছা আৰু পুখুৰী আছে। বাস্তবিকে এই ঠাই ডোখৰ বৰ সুন্দৰ। ৰাজ্যৰ মাটি একেবাৰে সেমেকা হোৱাৰ গতিকে মানুহে বিলাক মজিয়াত নোশোৱে; মাটিৰ পৰা অলপ ওখত মাচাই কবি তাতে শোৱে। 3 আহোম ৰাজ্য পতনৰ কাৰণ। ১৮২৬ খৃষ্টাব্দত অসমত আহোমৰ আমোলৰ অন্ত পৰে। শেহ ছোৱাত আহোমৰ ক্ষমতা একেবাৰে যে দুৰ্ব্বল হয়, তাৰ ঘাই কাৰণ মোৱামৰীয়াবিদ্ৰোহ। ফুলেশ্বৰী কুঞৰীয়ে বৰজা হৈ দুৰ্গা পূজাৰ দিনা মহন্তসকলৰ ধৰ্ম্ম নষ্ট নকৰা হলে এই বিদ্ৰোহ হবলৈ নাপায়; গতিকে আন আন কাৰণৰ লগত ফুলেশ্বৰী আই কুঞৰীয়ে বিহোৱা এই লাঞ্ছনা ও আহোমৰাজ্য পতনৰ এটি প্ৰধান কাৰণ। আহোম ৰজাসকলৰ ভিতৰত জয়ধ্বজ সিংহ স্বৰ্গদেৱে সৰ্ব্বপ্ৰথমে<noinclude></noinclude> tgsnk4am9ncunqdbnprkj3i402dif1q 104 95438 265773 2026-11-06T18:53:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265773 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>bb আহোমৰ দিন। হিন্দুধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰে। তেওঁৰ দিনৰে পৰা হিন্দুধৰ্ম্মই বজাব হাতত বিশেষ সমাদৰ লভিবলৈ ধৰে, তাৰ লগে লগে আহোমৰ ৰাজত্বত ব্ৰাহ্মণৰ প্ৰতিপত্তিও এদোপ চৰিল। মানৱ প্ৰকৃতি এনেকুৱা যে, যেতিয়া কোনো জনে কোনো মত বা ধৰ্ম্ম নতুনকৈ গ্ৰহণ কৰে, তেওঁ পোনতে সেই ধৰ্ম্মৰ প্ৰতি বিশেষ আক্ত হৈ পৰে। এনে কি, বহুত দিনৰ পৰা সেই ধৰ্ম্ম বা মত অৱলম্বন কৰা মানুহতকৈ নতুন জনৰ আসক্তি চৰে হে; সেই দেখি কালাপাহাৰে নিজৰ হিন্দুধৰ্ম্ম ত্যাগ কৰি ইচলাম ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰি হিন্দু ধৰ্ম্মৰ ওপৰত ইমান উৎপাত আৰম্ভ কৰে। তেওঁৰ কোপদৃষ্টিৰপৰা কামাখ্যা, হাজো প্ৰভৃতি ঠাইৰ দেৱদেবীও সাবিব নোৱাৰিলে। ইংলণ্ডতো সেইদৰে যেতিয়া পোনতে খৃষ্টীয় ধৰ্ম্মব আৱিৰ্ভাব হয়, সেই সময়ত ইংলণ্ডৰ ৰজাসকলে বৰ আগ্ৰহেৰে এই নতুন ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰৰ ফালে মন দিলে; পণ্ডিত সকলে কয়, বুৰঞ্জীত একে কাৰণত একে পৰিণাম হয়। অসমতো সেৰে হল। আহোমৰজাসকলে হিন্দুধৰ্ম্ম কৰি তাৰ ফালে একেবাৰে আসক্ত হৈ পৰিল। পূৰ্ব্বে তেওঁলোকে অকল ৰাজ্যৰ মঙ্গলৰ পিনে একান্তমনে চাব পাৰিছিল, এতিয়া তেওঁলোকৰ মনোযোগ দুফলীৰা হল। “কালক্ৰমে সিসকলৰ বাহুৱলী ক্ষত্ৰিয়ৰ স্বভাৱ গুচি মুখবলী ব্ৰাহ্মণৰ স্বভাৱ হল।” দূৰদৰ্শী গদাধৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱে এই দুৰ্ব্বলতা দেখা পাই তাৰ প্ৰতিকাৰ সাধনৰ নিমিত্তে পুৰুষাৰ্থ কৰি- ছিল, কিন্তু তেওঁৰ পৰবৰ্ত্তী ৰজাসকলৰ দিনত সেই দুৰ্ব্বলতা ক্ৰমে বাঢ়িবলৈ ধৰে। যি আহোম সেনাই চৈধ্যবাৰ মছলমান সেনাৰ আক্ৰ- মণ ব্যৰ্থ কৰি নিজৰ বিক্ৰম আৰু বাহুবলৰ বাবে শত্ৰুৰ সেনাপতিৰ পৰা ও যশস্যা লাভ কৰিছিল, মোৱামৰীয়াহঁতৰ দৰে এদল তোপহিলৈ নাইকিয়া ৰণুৱাৰ আগত সেই অপৰাজেৰ আহোম সেনাই পৰাজয় মানিব লগাত<noinclude></noinclude> 9744e3sc7h5d44tnjr9f98av3oegzzh 104 95439 265774 2026-11-06T18:54:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265774 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অসমত বুৰঞ্জীৰ চৰ্চ্চা। ৮৯ পৰিল! তাতে আকৌ তেতিয়া আহোম ৰাজগগনৰ ভৰ দুপৰ! ইন্নাক দুৰ্ব্বলতা হুবুলি আৰু কি বুলিব পাৰি? আহোম ৰাজ্যৰ পতনৰ আৰু এটি ফটফটীয়া কাৰণ হৈছে আত্মকন্দল। আহোমৰ আমোলৰ শেহছোৱাত এই আত্মকন্দন যজ্ঞত পূৰ্ণাহুতি দিয়া হয়। ভাটীত বদনচন্দ্ৰ গুৰিয়াল, উজনীত মহামতি পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়া। এওঁলোকৰ ভিতৰত গৃহ- কন্দলেই আহোমৰাজ্য পতনৰ মূল কাৰণ তাক বঢ়াই নকলেও হয়। কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱা, বদনচন্দ্ৰ বৰফুকন আৰু সৰামভূতৰ পুতেক প্ৰভৃতি ধুমকেতুৱে জন্মলৈ আহোম ৰাজ্য-গগনত বিদ্ৰোহ আৰু গৃহকন্দলৰ অমঙ্গলীয়া লক্ষণ বিস্তাৰ কৰে। প্ৰত্যেকে বিচাৰে,—“মই ৰাজ্যত কেনেকৈ বৰমূৰীয়া হওঁ,” এই উচ্চ অভিলাষ সিদ্ধ কৰিবলৈ তেওঁলোকে যি উপায় অৱলম্বন কৰে, তাত আহোমৰাজ্যৰ ভেঁটা একেবাৰে খহি পৰে। আত্মকন্দলত ৰাজ্য পৰোঁ পৰোঁ, তাতে আকৌ মানৱ-অত্যা- চাৰ! —এনেস্থলত আহোমৰাজ্য মঙ্গলে থকাটো অসম্ভৱ। জাতীয় শক্তিৰ অপচয় হোৱাত ছ-শ বছৰীয়া ৰাজত্বৰ পাচত অসমত আহোমৰ দিনৰ অন্ত পৰে। অসমত বুৰঞ্জীৰ চৰ্চ্চা। আহোমৰ দীঘলীয়া ৰাজত্বৰ বিষয়ে জানিবলৈ আমাৰ আপোনা- আপুনি এটি ইচ্ছা জন্মে। এই ৰাজত্বৰ বিস্তৃত বুৰঞ্জীৰ অভাৱ নাই। বুৰঞ্জী লিখা বিদ্যাত আহোম জাতিয়ে অনেক জাতিক চেৰ পেলাই- ছিল। তেওঁলোকে অসমত ভৰি দিয়াৰ লগে লগে ইয়াত বুৰঞ্জী-<noinclude></noinclude> 65plhnyuuzaictj25rcphkiiyw8vixl 104 95440 265775 2026-11-06T18:54:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265775 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। চৰ্চাৰ আৰম্ভ হবলৈ ধৰিলে। আহোমসকল অহাৰ পূৰ্ব্বে অসমৰ সঠিক বুৰঞ্জী পাবলৈ নাই, তাৰ অনেকাংশ কিম্বদন্তী আৰু পুৰাণ আদিৰ মুখাপেক্ষী। তেৰ শতিকাৰ আৰম্ভণৰপৰা আমাৰ দেশৰ বুৰঞ্জীক প্ৰকৃত অৰ্থত বুৰঞ্জী বুলিব পাৰি। পোনতে বুৰঞ্জীবোৰ আহোম ভাষাত লিখা হৈছিল; তাৰ পাচত অসমীয়া ভাষাতো বুৰঞ্জী লিখাৰ প্ৰথা চলিবলৈ ধৰিলে। অসমত বুৰঞ্জীচৰ্চাৰ ইমান উন্নতি হয় যে, বুৰঞ্জী লিখাৰ তদাৰক কৰিবলৈ আৰু নিজে লিখিবলৈ ৰজাঘৰীয়া এজন নিৰ্দ্দিষ্ট বিষয়া আছিল। সেই সময়ত প্ৰত্যেক ভদ্ৰসন্তানে দেশৰ বুৰঞ্জী জানিছিল। আন শিক্ষাৰ লগে লগে কোঞৰ সকলক সাধু কথাৰ দৰে বুৰঞ্জীৰ ঘটনা- বোৰ শিকোৱাৰ নিয়ম আছিল। অসমত যে অকল অসমৰ বুৰঞ্জীৰ হে চৰ্চ্চা আছিল এনে নহয়; - বঙ্গদেশ, কাশ্মীৰ প্ৰভৃতিৰ বুৰঞ্জীও আমাৰ ভাষাত লিখা হৈছিল। আৰু যিমান পৰা যায় সেই বুৰঞ্জীবোৰ সচিত্ৰ কৰা হৈছিল। আহোম আৰু অসমীয়া বুৰঞ্জীবোৰৰ এটি বিশেষগুণ এই যে, তাত “আন্দাজত ফৰ্ম্ম টি মৰা” অভ্যাস নাই : ঘটনাবোৰৰ যথাযথ বিবৰণ পোৱা যায়, তাত অতি দোষৰ চেকা নাই। ইয়াৰ এটা প্ৰমাণ এই যে, সেই শুদ্ধ আৰু অন্যান্য বা পক্ষপাতিতা বিৱৰণবোৰ মছল- মানে লিখা বুৰঞ্জীবোৰৰ লগত মিলে, আৰু এখন বুৰঞ্জীৰ বিৱৰণ আন এজনে লিখা আন এখনৰ লগত মিলে, – কাচিত হে যদি অমিল পোৱা যায়। ঘটনাৰ বছৰ দিন-বাৰ সঠিক কৈ উল্লেখ কৰাটো আমাৰ বুৰঞ্জী- বোৰৰ এটা বিশেষ লক্ষণ; চুৰমফা ৰজাৰ ৰাজত্বৰ বুৰঞ্জীৰ পৰা আমি এডুখৰি তলত টুকি দিলোঁ; তাৰ পৰা ইয়াৰ প্ৰমাণ পোৱা যাব। “১৫৬৫ শকৰ শাওনৰ ১৩ দিন গতে শনিবাৰ ৰাতি ছয় দণ্ডত আই কুঞৰীয়ে ৰজাদেৱৰ ভায়েকক বুলিলে, – তোৰ পুতেৰেহে মোৰ পোক মাৰিলে, তাকো ম‍ই মাৰোঁ, উলিয়াই দে”। আৰু এঠাইত আছে,<noinclude></noinclude> o5oj22bd5n7y7873k784lxow9av844u 104 95441 265776 2026-11-06T18:54:40Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265776 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অসমত বুৰঞ্জীত চৰ্চ্চা। 33 “ডাঙ্গৰীয়া আৰু আন আন বিষয়াসকলৰ কথা এৰাব নোৱাৰি ১৫৬০ শকৰ ভাদৰ ১৩ দিন গতে শনিবাৰ প্ৰভাতে ভগনীয়া ৰজাদেৱক ভাঙ্গি কুৱঁৰীয়া জন ৰজাদেৱ হল।” আহোমৰ দিনত অসমীয়া আৰু আহোম ভাষাত অলেখ বুৰঞ্জী লিখা হয়। কিন্তু ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ দিনত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ আদেশ মতে ৰাজ্যৰ বুৰঞ্জীবোৰ নষ্ট কৰা হয়। কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ পোনতে পাইকৰ শ্ৰেণীৰ আছিল; তেওঁৰ ক্ষমতা বঢ়াত ডাঙ্গৰীয়া সকল অসন্তুষ্ট হয়। লুমলী ৰৰ গোহায়ে 'চকৰীফেঁটী' নামে এখনি বুৰঞ্জী লিখি তাত কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ বৰবৰুৱাৰ বংশ পুৰুষৰ সকলো আতি গুৰি উলিয়াই দিয়ে। বৰ গোহায়ে লিখা বুৰঞ্জীত বাজে আন বুৰঞ্জীতো তেওঁৰ বংশৰ বৃত্তান্ত আছে বুলি সন্দেহ কৰি তেওঁ সেইবোৰ পুৰিবলৈ আদেশ প্ৰচাৰ কৰে। মোগল সম্ৰাট আওৰংজেবৰ আদেশলৈ কেৰেপ নকৰি যেনেকৈ খাঁফি খাঁই বুৰঞ্জী লিখিছিল, সেই দৰে লুকুৱাই চুৰ কৈ বহুত অসমীয়া খাফি খাঁই অসম দেশৰ বৃত্তান্ত কাহিনী কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰৰ বুৰঞ্জীদাহযজ্ঞত সমৰ্পণ নকৰি সযত্নে ৰক্ষা কৰে। এই অসমীয়া খাফিথাঁসকলৰ অনুগ্ৰহত আমি এতিয়াও অসমৰ বুৰঞ্জী পাইছোঁ। কিন্তু কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰৰ এই কলঙ্ক-কীৰ্ত্তিৰ বাবে আমাৰ ভালেমান বুৰঞ্জীৰ চিন-মোকাম নাইকিয়া হল। কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰৰ দৃষ্টিৰ পৰা যিবোৰ বুৰঞ্জীয়ে পৰিত্ৰাণ পায়, মানৰ দিনৰ উৎপাতত তাৰ সৰহ ভাগৰে লোপ হয়। সেই দেখি অসমত এতিয়া বুৰঞ্জী উভৈনদী নহয়। এই বুৰঞ্জীবোৰৰ সংখ্যা অতিপাত বেচি নহলেও নিতান্ত তাকৰ নহয়। মিষ্টাৰ গেইটৰ আসাম বুৰঞ্জীৰ পাতনিত সেই বিষয়ে ভালকৈ জনা যায়। জীৱিত বুৰঞ্জীবোৰৰ সদ্ব্যৱহাৰ কৰিলে এতিয়াও অসমৰ সুবৃহৎ বুৰঞ্জী লিখিবৰ সঁজুলি ওলাব। আগৰ অসমীয়া বুৰঞ্জীবোৰৰ ভাষা নিভাঁজ অসমীয়া, তাত বাবে-<noinclude></noinclude> gozzwfn0ge9qxeitre5v41r9lqecfrh 104 95442 265777 2026-11-06T18:54:53Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265777 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আহোমৰ দিন। বঙ্গলুৱা শব্দৰ সমাগম নাই। বহুত লুপ্ত অসমীয়া শব্দ সেই বুৰঞ্জীবোৰত পোৱা যায়। আহোম ভাষাৰ অস্তিত্বও আজিকালি ঘাইকৈ আছে সেই বুৰঞ্জীবোৰ্ত হে। সেই বুৰঞ্জী বুজিব পৰা মানুহৰ সংখ্যা এতিয়া পৰালি পৰি আহিছে। ৰক্ষণশীলসকলৰ ঘাই ধৰণী বাইলুং, দেওধাইসকলে আহোম ভাষা পাহৰি আহিবলৈ ধৰিছে। সামৰণি। আমি ইমানতে “আহোমৰ দিনৰ” সামৰণি মাৰিলোঁ৷ আশা কৰোঁ আহোমৰ শাসন-প্ৰণালী, সমাজ আৰু সেইকালৰ অসমীয়া প্ৰজাৰ বিষয়ে ৰাইজে ইয়াব পৰা অলপ-অচৰপ জানিব পাৰিব। সামৰণিত আমাৰ এই কব লগীয়া যে, আহোমৰ দিনৰ বিষয়ে যি জনা যায় তাক এই সময়ত প্ৰকাশ কৰি লিপিবদ্ধ কৰি থোৱা উচিত। নহলে পাচলৈ কালৰ গতিত সেই কথাবোৰ আধা সত্য আৰু আধা কিম্বদন্তীৰ কুঁৱলী কুঁৱলীত -- হবগৈ। আমি শুনিবলৈ পাইছোঁ আহোমৰ বিষয়ে জনা প্ৰাচীন মানুহ এতিয়াও ঠাৰে ঠাৰে পোৱা যায়; তেওঁলোকৰ মুখৰ পৰা যি শুনা যায় তাক সংগ্ৰহ কৰি থলে ভবিষ্যৎযুগৰ শিক্ষকসকলৰ পৰম উপকাৰ হব। - আমি আৰু শুনিছোঁ, উজনিৰ ৰং ঘৰ, — তলাতলঘৰ, কাৰেংঘৰ প্ৰত্ তিৰ তলা-নলা জনা মানুহ আছে; তেওঁলোকৰ পৰা আহোম ৰাজ- ভৱনৰ বিৱৰণ জানিব পাৰি। উদ্যোগীসকল সেইবোৰ লিপিবদ্ধ কৰাত ব্ৰতী হয় যেন। পুৰণি কথা প্ৰকাশ কৰিলে যে অকল বৰ্ত্তমান যুগত প্ৰত্নজ্ঞান বিস্তাৰ কৰা হয় এনে নহয়, লগে লগে ভবিষ্যতৰ অনেক মহৎ কাৰ্য্যৰ ভেটী<noinclude></noinclude> 3sy6lwjv73wjq9pfbz4sio3u2jfpbmv 104 95443 265778 2026-11-06T18:55:19Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265778 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ওপৰঞ্চি। ৯৩ বন্ধোৱা হয়। তাৰ ওপৰত ভবিষ্যতে তথ্যপিপাসু সকলে অতীত আৰু বৰ্ত্তমানৰ সামঞ্জস্য ৰাখি অপূৰ্ব্ব জ্ঞান-মন্দিৰ প্ৰতিষ্ঠা কৰিব পাৰে। ওপৰঞ্চি। আহোম স্বৰ্গদেৱ আৰু ঘাই বিষয়াসকলৰ নাম। ( ৰজা, বুঢ়াগোহাঁই, বৰগোহাঁই, বৰপাত্ৰ গোহাঁই, বৰবৰুৱা, বৰফুকন। ) - ১। চুকাফা—১২২৮ খ্ৰীঃ – ১২৬৮ খ্ৰীঃ। বুঢ়াগোহাই,—থাওমুক্লিংলুং-মাং ৰায়। বৰগোহাঁই,—থাওমুংকালং। ২। চুতেউফা। ১২৬৮–৮১। বুঢ়াগোহাই,—থাওৰুৰ। বৰগোহাঁই,—চাওবিন। ৩। চুবিনফা। ৷ ১২৮১–১৩। বুঢ়াগোহাঁই,—থাওৰুক। বৰগোহাঁই, - ১। চাওবিন। ২। চাও- পাংবণ্ডুক। ৪। চুখাংফা ১২৯৩–১৩৩২। বুঢ়াগোহাঁই,—থাওকৰ। বৰগোহাঁই, — চাওপাংবণ্ডুক। ৫। চুখাংফ!। ১৩৩২–৬৪। বুঢ়াগোহাঁই,—চাওফুংডাম। বৰগোহাঁই, খুনতানাকৰ তাফ্ৰিখিন। ৬। চুতুফা। ১৩৬৪–76। বুঢ়াগোহাঁই,—চাওফুংডাম। বৰগোহাঁই – তাফ্ৰিথিন।<noinclude></noinclude> f8hr6f5svll97puc5jkiejwrm2h1qqm 104 95444 265779 2026-11-06T18:55:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265779 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ওপৰঞ্চি। ১৫। চুক্লেন্মুং। ১৫৩৯-৫২। ৯৫ বুঢ়াগোহাঁই,—১ম নাংনাই, ২য় লাগেত, ৩য় আইথেক ৰাজমন্ত্ৰী। বৰ গোহাঁই,—তনখাম। বৰপাত্ৰ গোহাঁই, – কনজাং। ১৬। চূখামফা খোৰাৰজা। ১৫৫২ – ১৬১১। বুঢ়াগোহাঁই,—চাওপেত। বৰগোহাঁই,—তনখাম। বৰপাত্ৰ গোহাঁই- বলিয়া। ১৭। চুচেংফা। ১৬১১–১৬৪৯। বুঢ়াগোহাঁই, ১ম থকবক ৰাজমন্ত্ৰী, ২য় শুকুলা হুদু। বৰগোহাঁই, ১ম খামপেত, ২য় চেংমুন সুনীয়া দতা, ৩য় খামচিন, ৪ৰ্থ সোলা ৫ম বেকা, ৬ষ্ঠ সৰুবুঢ়া, ৭ম পিলিঙ্গা, ৮ম সৰু বুঢ়া। বৰপাত্ৰ গোহাঁই - ১ম ওলেযোৱা, ২য় মৰাণৰ লাকো ৰাজমন্ত্ৰী। বৰবৰুৱা (প্ৰথম সৃষ্টি ), মোমাই তামুলী। বৰফুকন (প্ৰথম সৃষ্টি ), মোমাই তামুলী। বৰফুকন (প্ৰথম সৃষ্টি ), – ১ম পানীশিঙ্গীয়া, ২য় নেওগ, ৩য় হালঠি ঠেঙ্গা, ৪ৰ্থ পিকচাই, ৫ম সৰুচকুৱা, ৬ষ্ঠ পিচাই, ৭ম পানীশিঙ্গীয়া। ১৮। চুম্‌ফা। ১৬৪৯–৫২। বুঢ়াগোহাঁই,— শুকুলা হুদু। বৰগোহাঁই, – সৰুবুঢ়া। বৰপাত্ৰ গোহাঁই -লাকে।। বৰবৰুৱা : লাহো। বৰফুকন — - ১৯। চুতিংফা। ১৬৫২–৫৪। বুঢ়াগোহাঁই :—১ম শুকুলা হুদু; ২য় সৰিয়হ; ৩য় হাতী পোৱালী : ৪ৰ্থ শুকুলা হুদু। বৰগোহাঁই,— ১ম সৰুবুঢ়া, ২য় চপৰাথোৱা, ৩য় সৰুবুঢ়া<noinclude></noinclude> sghwtt3qxqgniz8nfx3aruxymrd9a1t 104 95445 265780 2026-11-06T18:55:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265780 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৯৪ আহোমৰ দিন। (ক) ১ম অৰাজকতা। ১ম অৰাজকতা। ১৩৭৬–৮০ | ৭। ত্যাওখামথি। ১৩৮০-৮৯ বুঢ়াগোহাঁই,—চাওখাইথুম। বৰগোহাঁই, ত্যাতানবিন। (খ) ২য় অৰাজকতা। ১৩৮৯–৯৮। ৮। চুডাফাং বামুনীকোঁৱৰ। ১৩৯৮ - ১৪09! বুঢ়াগোহাঁই,—চাওখাইথুম। বৰগোহাঁই,— ত্যাতানবিন। ৯। চুজাংফা। ১৪০৭–১৪২২। বুঢ়াগোহাঁই,—চাওখাইথুম। বৰগোহাঁই, – নাংচুখাম। ১০। চুফফা। ১৪২২–৩৯। বুঢ়াগোহাঁই,—খেনলুং। বৰগোহাঁই, — নাংনিম। ১১। চুচেনফা। ১৪৩৯–৮৮। বুঢ়াগোহাঁই,—থেনলুং। বৰগোহাঁই,—নাংনিম। ১২। চুহেনফা। ১৪৮৮–৯৩ : ৰুঢ়াগোহাঁই,—খেনলুং। বৰগোহাঁই, — ১ম ত্যাও কাংবানবেক, ২য় নাংৰাং। ১৩। চুপিমফা। - ১৪৯৩–৯৭। বুঢ়াগোহাঁই,—ফনলুং খামপেং ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই—নাংৰাং। ১৪। চুহুন্মুং। ১৪৯৭–৩৯। বুঢ়াগোহাঁই,—১ম ফনলুং খামপেং, ২য় ত্যাওচাং, ৩য় লাঙ্গিধুপুৰা। বৰগোহাঁই,—১ম ফাচেন মুং বাজমন্ত্ৰী, ২য় কিলিংখাম, ৩য় তনথাম ৰাজমন্ত্ৰী। বৰপাত্ৰ গোহাঁই ( প্ৰথম সৃষ্টি )—কনচেং ৰাজমন্ত্ৰী। ,<noinclude></noinclude> le8547j6glgv8tttbqvsf4jg05uk7gx 104 95446 265781 2026-11-06T18:55:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265781 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৯৬ আহোমৰ দিন। ৰাজমন্ত্ৰী। বৰপাত্ৰ গোহাঁই :–১ম লাকো, ২য় টেমা বানচঙ্গীয়া। বৰৱৰুৱা,—১ম হাতীপোৱালী, ২য় টংচু। বৰফুকন, ২০। জয়ধ্বজ সিংহ। বৰফুকন, ১৬৫৪–৬৩। f বুঢ়াগোহাঁই,—১ম শুকুলা হুদু, ২য় লেচাম, ৩য় আতন। বৰগোহাঁই, —১ম লেচাই, ২য় লাঙ্গি চং। বৰপাত্ৰ পোহাই,—১ম লাই, ২য় চেৰেলীয়া, ৩য় ভগা। বৰবৰুৱা, — ১ম টঙ্গচু, ২য় বেং খোৱা। বৰ- ফুকন,—বাদুলি। ২১। চক্ৰধ্বজ সিংহ। ১৬৬৩-৭০। বুঢ়াগোহাঁই,—আতন ৰাজমন্ত্ৰী। বৰ গোহাঁই,—লাঙ্গি চং ১ম। বৰ পাত্ৰ গোহাঁই, ১ম লাঙ্গি, ২য় লাতাও। বৰবৰুৱা—ঘোৰাকোঁৱব। বৰফুকন,--- ১ম ঘোৰাখোঁয়ব, ২য় লাছিত। ২২। উদয়াদিত্য। ১৬৭০–৭২। বুঢ়াগোহাঁই,— আতন ৰাজমন্ত্ৰী। বৰ গোহান — নাঙ্গি ঢং। বৰপাত্ৰ গোহাঁই,—১ম হাবি। ২য় চপা। বৰবৰুৱা, – ১ম পেলন, ২য় দেবো। বৰফুকন,—লালুক সোনা। ২৩। ৰামধ্বজ সিংহ। ১৬৭২-৭৪। বুঢ়াগোহাঁই,—আতন ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই,— চেং মুং। বৰ পাত্ৰ গোহাঁই—চপা। বৰবৰুৱা, — দেবেৰা। বৰফুকন, — লালুক সোনা। ২৪। চহুং। ১৬৭৪ এমাহ। বুঢ়াগোহাঁই,—আতন বাজমন্ত্ৰী। বৰ গোহাঁই, – চেং মুং। বৰ পাত্ৰ গোহাঁই,—চপা। বৰবৰুৱা — দেবেৰা। বৰফুন, - লালুক সোলা।<noinclude></noinclude> i1vecdam8azm1frzijnpxa8a2qz7it2 104 95447 265782 2026-11-06T18:56:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265782 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ওপৰঞ্চি। ২৫। গোৰৰ ৰজা। ২০ দিন। ৯৭ বুঢ়াগোহাঁই,—আতন ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই, – চেং মুং। - গোহাঁই,—চপা। বৰবৰুৱা, — দেবেৰা। ২৬। চুজিনফা। বৰপাত্ৰ বৰফুকন, — লালুক সোলা। ১৬৭৪ – 99 1 বুঢ়াগোহাঁই,—আতন ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই,—লালুক। ৰৰপাত্ৰ গোহাঁই —চপা। বৰবৰুৱা, — কিৰকিৰীয়া। বৰফুকন, — লালুক সোলা। ২৭। চুদৈফা। - ১৬৭৭–৭৯। বুঢ়াগোহাঁই,;—দীঘলা ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই,—সেন। বৰপাত্ৰ গোহাঁই :–লেচামকলা। বৰবৰুৱা, – ১ম মেচা, ২য় চক্ৰপাণি। বৰ- ফুকন,—লালুক সোলা। ২৮। লৰাৰজা। ১৬৭৯–৮১। ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই :—লাইথেপেনা। বুঢ়াগোহাঁই; দীঘলা ৰাজমন্ত্ৰী। বৰপাত্ৰ গোহাঁই,—লেচামকলা। বৰবৰুৱাঃ—১ম মৰঙ্গী। ২য় আলনবুঢ়া। বৰফুকন,—১ম ভাৰধৰা, ২য় বন্দৰ। ২৯। গদাধৰ সিংহ। ১৬৮১–৯৫। বুঢ়াগোহাই;—১ম মৌ, ২য় থামপেং। বৰগোহাঁই,— লাইথেপে- না ৰাজমন্ত্ৰী, বৰপাত্ৰগোহাঁই,— আচুক। বৰবৰুৱা,— টেমা। বৰ- ফুকন,—সন্দিকৈ। ৩০। ৰুদ্ৰসিংহ। ১৬৯৫–১৭১৪। বুঢ়াগোহাঁই,—১ম লাইচং ২য় আফুৱা, ৩য় খামপাত বৰগো- হাঁই – কমলাকান্ত ৰাজমন্ত্ৰী। বৰপাত্ৰগোহাঁই,—চেংকং বাজমন্ত্ৰী। বৰবৰুৱা, ১ম বুঢ়া, ২য় পাতৰৰ কোটা, ৩য় দিহিঙ্গীয়াল ডেকা, ৪ৰ্থ সন্দিকৈ বৰাগী। বৰ ফুকন, — ১ম বৰজনা, ২য় পাতৰ। 9<noinclude></noinclude> c8eb2648n7twhdpc566w1fj4x1zuy6i 104 95448 265783 2026-11-06T18:56:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265783 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩১। শিৱসিংহ। ATS ১৭১৪ – ১৭88 | - বুঢ়াগোহাঁই,,—১ম বায়ন, ২য় ডোমাই ৩য় চেং মুং। বৰগোহাঁই, – ১ম হৰিনাথ ৰাজমন্ত্ৰী, ২য় ঠালুনাথ। বৰপাত্ৰ গোহাঁই, --- ১ম পৰমানন্দ, ২য় হৰিনাথ। বৰবৰুৱা, ১ম বুঢ়াদদাই, ২য় ৰূপচন্দ্ৰ। বৰফুকন, ১ম বিজয় তৰুণ দুৱৰা, ২য় দেবো, ৩য় ডেকা দুৱৰা। ৩২। প্ৰমত্তসিংহ। —১৭৪৪–৫১। বুঢ়াগোহাঁই, “ সোনাই, বৰ গোহাঁই খামচেং দলবন্ধা ৰাজমন্ত্ৰী। বৰ- পাত্ৰ গোহাঁই, – মৃত্যুঞ্জয়। বৰবৰুৱা, — কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ ( গেন্ধেলা )। বব- ফুকন,—ডেকা দুৱৰা। ৩৩। ৰাজেশ্বৰ সিংহ। - ১৭৫১–৬৯। বুঢ়াগোহাঁই,—১ম চাংমাই কলীয়া, হয় ভগী। বৰগোহাঁই,—১ম নুমলী বাজমন্ত্ৰী, ২য় বৰজনা। বৰপাত্ৰ গোহাঁই,—১ম কম্বুকণ্ঠ, ২য় লাচেঙ্গীয়াল ৰাজমন্ত্ৰী। বৰবৰুৱা, — কীৰ্ত্তিচন্দ্ৰ। বৰফুকন, — ১ম বহি- খোৱা, ২য় তামুলী। ৩৪। লক্ষ্মীসিংহ। ১৭৬৯-৮০ | বুঢ়াগোহাঁই,— ১ম ভগী, হয় ঘনশ্যাম। বৰগোহাঁই,—বাইলুং ৰাজ- মন্ত্ৰী। বৰপাত্ৰ গোহাঁই,— ১ম মৰাণ, ২য় তৎপুত্ৰ, ৩য় কদ্ৰেশ্বৰ। বৰ- বৰুৱা,—১ম ভদ্ৰসেন, ২য় আদাবৰীয়া শিৱৰাম। বৰফুকন – ১ম কাশী, ২য় লাহন। ৩৫। গৌৰীনাথ সিংহ। ১৭৮০–৯৫। বুঢ়াগোহাঁই,—১ম ঘনশ্যাম বাজমন্ত্ৰী ২য় পুৰ্ণানন্দ ৰাজমন্ত্ৰী। বব- গোহাঁই,—১ম বিশ্বনাৰায়ণ, ২য় নিৰ্ভয় নাৰায়ণ, ৩য় গঙ্গাৰাম, ৪ৰ্থ নিৰ্ভয়<noinclude></noinclude> fe6fd2qc5qi9qq45rl72edljtgicqbv 104 95449 265784 2026-11-06T18:56:40Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265784 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>নাৰায়ণ। বৰপাত্ৰগোহাঁই,—১ম ৰুদ্ৰেশ্বৰ ৰাজমন্ত্ৰী, ২য় অনি। বৰ- বৰুৱা,—১ম শিৱনাথ, ২য় নামতিয়ালৰ ভাগতী, ৩য় জয়নাথ, ৪ৰ্থ বাচক- টীয়া। বৰফুকন, – ১ম সেনাপতি হবনাথ, ২য় সন্দিকৈ গগৈ, ৩য় ” দিহি- - ঙ্গীয়া মেধি, ৪ৰ্থ শিৱনাথ, ৫ম বুঢ়াচেটীয়া, ৬ষ্ঠ হৰনাথৰ পুত্ৰ ঘিনাই বদনচন্দ্ৰ। ৩৬। কমলেশ্বৰ সিংহ। ১৭৯৫ – ১৮১০। - - বুঢ়াগোহাঁই,— পূৰ্ণানন্দ ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই,—১ম গঙ্গাৰাম, ২য় নৰহৰি। বৰপাত্ৰগোহাঁই, – ১ম অনি, ২য় দুৰ্গেশ্বৰ। বৰবৰুৱা, – ১ম ভদৰী, ২য় শ্ৰীনাথ, ৩য় দেউৰাম। বৰফুকন, –– ১ম গেন্ধেলা ৰাজখোৱা বা কলীয়া ভোমোৰা, ২য়, প্ৰতাপবল্লভ। ৩৭। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ। ১৮১০ - ১৭। বুঢ়াগোহাঁই.—১ম পূৰ্ণানন্দ, ২য় ৰুচিনাথ ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই,— ১ম নিৰ্ভয়নাৰায়ণ ৰাজমন্ত্ৰী। বৰপাত্ৰগোহাঁই,— ১ম দুৰ্গেশ্বৰ, ২য় দণ্ডেশ্বৰ ৩য় ধনী। বৰবৰুৱা,—১ম দেউৰাম, ২য় শ্ৰীনাথ, ৩য় সন্দিকৈ। 'ফুকন,—১ম প্ৰতাপবল্লভ, ২য় বদনচন্দ্ৰ, ৩য় ঘনশ্যাম। ৩৮। পুৰন্দৰ সিংহ। ১৮১৭–১৮। বৰ- বুঢ়াগোহাঁই,—কচিনাথ ৰাজমন্ত্ৰী। বৰগোহাঁই,—১ম মালভোগ, - ২য় নিৰ্ভয়নাৰায়ণ। বৰপাত্ৰগোহাঁই, বৰবৰুৱা, – ১ম ধনী, ২য় ঘিনাই, ৩য় ভিকো, ৪ৰ্থ ধনী। বৰফুকন, — ১ম ঘনশ্যামৰ পুত্ৰ নিৰ্গুণ, ২য় সন্দিকৈ গগৈ, ৩য় ভীষ্ম, ৪ৰ্থ ঘিনাই। - ৩৯। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ। (২য় বাৰ) ১৮১৮–২১। বুঢ়াগোহাঁই,—কলীয়া। বৰগোহাঁই,—১ম গোবিন্দ, ২য় ধনঞ্জয়। বৰপাত্ৰগোহাঁই,—১ম ধনী, ২য় থৰাসন। বৰবৰুৱা,—১ম যুতকীয়া,<noinclude></noinclude> i4f5tpco3wnyzct6qtbk8b0qo3iqlc1 104 95450 265785 2026-11-06T18:56:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265785 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১০০ আহোমৰ দিন। ২য় পতাৱন, ৩য় ভদ্ৰচন্দ্ৰ, ৪ৰ্থ ৰাধানাথ। বৰফুকন, – ১ম জন্মি, ২য় ভদ্ৰ চন্দ্ৰ, ৩ লম্বোদৰ। 8° 1 যোগেশ্বৰ সিংহ। - ১৮২২–২৪। বুঢ়াগোহাঁই, – ১ম ৰূপেশ্বৰ, ২য় মন। বৰগোহাঁই, – ফোটালব পুতেক। বৰপাত্ৰগোহাঁই, – পিজলী। বৰবৰুৱা,—১ম ৰজাবৰ, ২য় পিয়লী, ৩ৰ বালী, ৪ৰ্থ ভদ্ৰচন্দ্ৰ। বৰফুকন,—১ম লুথুৰাসন, ২য় বগাদমৰা। অন্ত। Q am<noinclude></noinclude> tn6n0nkp9jhx2jboo82uos4m64wz9wy 104 95451 265786 2026-11-06T18:57:18Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265786 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>সকলোৰে স্থপৰিচিত সাহিত্যিক শ্ৰীযুত সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞ৷ এম্-এ প্ৰণীত (১) অসমীয়া ৰাইজৰ হেপাহৰ নিৰ্ম্মালি “নিৰ্ম্মালি”—কবিতাৰ শৰাই। মাহিলি কাকতত ভূঞাদেৱৰ কবি- তাৰ সোৱাদ পাই অসমৰ কেবা ঠাইৰ পৰা তেখেতৰ কবিতাৱলী ছপাই উলিয়াবলৈ আমালৈ অনুৰোধ আহে। সেই উৎসাহত আমি তাক ৰাইজৰ আগলৈ উলিয়াইছোঁ, ধনখছলৈ আমি ভ্ৰূক্ষেপ কৰা নাই, যাতে আমাৰ সাহিত্যত বাহিৰে জক্‌মক্‌ ভিতৰি কবিত্বপূৰ্ণ কাব্যগ্ৰন্থ সোমায় সেয়ে আমাৰ প্ৰধান চেষ্টা। সুন্দৰ ছপ৷ ধুনীয়া এন্টিক কাগজত ৰঙ্গীন চিয়াঁহীৰে। লেখকৰ হাফটোন ছবিৰে সৈতে বিতোপনকৈ পাকা বন্ধা ১৮০ পিঠিৰ ডাঙ্গৰ গ্ৰন্থ। বিয়াই-সবাহে বিহুৱে নিমন্ত্ৰণে প্ৰিয়জনক উপহাৰ দিবলৈ ইয়াতকৈ আৰু মনোমোহা বস্তু নোলাব। বেচ ১২ এটকা। মতামত। - (ক) প্ৰবীণ সাহিত্যিক, পুৰণি “জোনাকীব” সম্পাদক, “স্কুলৰ চাকি” প্ৰণেতা সুকবি শ্ৰীযুত হেমচন্দ্ৰ গোস্বামী ই-এ-চি ডাঙ্গৰীয়াই কয়, — “নকৈ ছপা হোৱা তোমাৰ ‘নিৰ্ম্মালি’ কিতাপখনি ঠায়ে ঠায়ে পঢ়ি<noinclude></noinclude> qtx3615yjrqwaxivrt6qs69g4xzk4ji 104 95452 265787 2026-11-06T18:57:32Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265787 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>( 2 ) চাই বৰ ভাল পালোঁ। বহুত দিন আমাৰ ভাষাত এনে সুললিত গীতি কবিতা পঢ়া মনত নপৰে। যি কেইটা কবিতা পঢ়িলোঁ তাৰ প্ৰতিটাতে তোমাৰ কবিত্বশক্তিৰ বিকাশ দেখি বৰ আনন্দ পালোঁ তোমাৰ এই কিতাপখনি ছপা হৈ ওগালে, মোৰ বিশ্বাস সকলো সাহিত্য।- নুৰাগী অসমীয়াই ইয়াক আগ্ৰহেৰে পঢ়িল।” ( খ সুবিজ্ঞ সাহিত্যিক ‘সাৰথি” ‘সাহিত্যবিচাৰ’ প্ৰণেতা শ্ৰীযুত সত্যনাথ বৰা বি-এ ডাঙ্গৰীয়াই লিখিছে, “নিৰ্ম্মালি”— শ্ৰীযুক্ত সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞাৰ ৰচিত এখন কবিতা পুথি। ইয়াত নানা বিষয়ৰ কবিতা আছে। কবিতা এটাই বিলাকৰ ভাব গধুৰ, আৰু ভণিতা ইমান ললিত যে তাক চৰাইৰ সুহুৰি বা বাঁহীৰ মাতেও চেৰ পেলাব নোৱাৰে।” (গ) কলিকাতা প্ৰেচিডেন্সী কলেজৰ গাত লগা ইডেন হিন্দু হোষ্টেলৰ কবিসম্মিলনীত কবিতা লিখি ভূঞাদেৱে পুৰষ্কাৰ পাওঁতে পূজনীয় চাৰ গুৰুদাস বন্দ্যোপাধ্যায়ৰ সভাপতিত্বত হোৱা বঁটা-বিতৰণী সভাত হাইকোৰ্টৰ সুপ্ৰসিদ্ধ উকীল শ্ৰীযুত শিবাপ্ৰসন্ন ভট্টাচাৰ্য বি-এল্‌ ডাঙ্গৰীয়াই কৈছিল, --- “এই নবীন কবিজন কোন মই তেওঁক সাক্ষাতে নেজানো। যেয়ে হওক, সময়ত তেওঁ এজন ডাঙ্গৰ কবি হ'ব মোৰ ধুৰুপ বিশ্বাস।”<noinclude></noinclude> t3p554q30yzfyiclzn7lw1vrbdamuhl 104 95453 265788 2026-11-06T18:57:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265788 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>( 3 ) (২] অসমীয় প্ৰত্ন সাহিত্যৰ অমূল্য ৰত্ন আহোমৰ দিন , ইন্দ্ৰবংশী আহোম ৰজাসকলৰ ৬০০ বছৰীয়া ৰাজত্বৰ বিষয়ে আপুনি জানিব লোখোজেনে? তেওঁলোকৰ শাসন প্ৰণালী, সামাজিক নিয়ম, দা- ডাঙ্গৰীয়া বৰুৱা ফুকন সকলৰ বাব, বিদেশীৰ বিৱৰণ সকলো ইয়াতে পাব। অসমীয়া, এই আত্মবিস্মৃতিৰ যুগত ‘আহোমৰ দিন' পঢ়ি আত্মপৰিচয় লওক। বেচ॥ আধলি এটি মাথোন। মতামত।— (ক) শ্ৰীযুত সত্যনাথ বৰা বি-এল্‌ ডাঙ্গৰীয়াই কয়,— ......... .‘আহোমৰ দিন' পঢ়িলে অকল বুৰঞ্জী শিকাই নহয় অসমীয়া ভাষাৰো ভিতৰুৱা গঢ়গতিৰ সম্ভেদ পোৱা যায়। দৰাচল পক্ষত ভূঞাদেৱে “আহোমৰ দিন” প্ৰকাশ কৰি অসমীয়া শিক্ষিত মণ্ডলীৰ এটা ডাঙ্গৰ অভাব আঁতৰ কৰিলে। ...” ** (থ) বঙ্গালী ভাষাত অসমৰ পুৰণি তথ্য প্ৰচাৰ কৰোঁতা অসম-প্ৰবাসী সাহিত্যিক শ্ৰীযুত গোপালকৃষ্ণ দে ডাঙ্গৰীয়াই লিখিছে, “শ্ৰীযুত সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা এম্, এ ডাঙ্গৰীয়াই লিখা “আহোমৰ দিন” পুথিখানি যে বহু গবেষণাৰ ফল তাক কোৱা বাহুল্য মাথোন। বৰ্ত্তমাণে<noinclude></noinclude> aaie3yt4jrbqzdypxwt8vf97ltd93u4 104 95454 265789 2026-11-06T18:58:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265789 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>( 8 ) আসামৰ সম্পৰ্কে যি কেইখান ইংৰাজী বা অসমীয়া বুৰঞ্জী ছপা হৈছে তা এখনতো এইবোৰ তথ্য এই পুথিত লিখাৰ দৰে বহলাই আৰু ধুনীয়াকৈ সুশৃঙ্খল ভাবেৰে লিখা হোৱা নাই। এইটিৱেই ইয়াৰ বিশেষত্ব। এই প্ৰবন্ধবিলাকৰ পৰা ( ঊষাত' ওলাওঁতে) সহায় লৈ দুটী প্ৰৱন্ধ (১) “আহোম ৰাজগণেৰ ৰাজাভিষেক প্ৰণালী" আৰু (২) “আহোম ৰাজ সংক্ৰান্ত বিষয়” বঙ্গসাহিত্যানুশীলনী সভা আৰু সাহিত্য পৰিষদ সভাত পঢ়োতে সমজুৱা সকলে বিশেষকৈ বঙ্গালী ভদ্ৰলোক সকলে প্ৰবন্ধৰ বিষয় শুনি ৰৰ ভাল পাইছিল বুলি সভাপতি ডাঙ্গৰীয়া দুজনে মত প্ৰকাশ কৰিছিল, এইবাবে মই ব্যক্তিগতভাবে তেখেতৰ ওচৰত কৃতঞ্চ। প্ৰকাশক–আসাম পালিছিং হাউচ। কালী বিল্ডিং। নোহাট, আসাম। (৩) অসমীয়া সাহিত্যৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট জীৱনচৰিত মহাত্ম৷ গোপালকৃষ্ণ গোখেল এই গ্ৰন্থ খনিয়ে অসমীয়া সাহিত্যত যুগান্তৰ আনিছে। ৰজাঘৰ প্ৰজাঘৰ সকলোতে সমানে সম্মান পাই অহা ভাৰতত ইংৰাজৰ আমোলৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ ভাৰত সন্তান ঋষিতুল্য গোখেলৰ জীৱনী আপুনি নপঢ়েনে? বহুমূলীয়া এণ্টিক কাগজত ৰঙ্গীন চিয়াহীৰে ধুনীয়াকৈ ছপা। গোখেলৰ হাফটোন ছবিৰে সৈতে। বেচ। • মাথোন।<noinclude></noinclude> gd4u3wj4de6ng38zeg7swya2y3hff8k 104 95455 265790 2026-11-06T18:58:19Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265790 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>( 5 ) মতামত।- (ক) কলিকতা হাইকোৰ্টৰ উকীল, আসাম কন্‌ফাৰেঞ্চৰ ভূতপূৰ্ব্ব সভাপতি শ্ৰীযুত নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ বি-এহ্, ডাঙ্গৰীয়াই লিখিছে। “গোপালকৃষ্ণ গোখেলৰ জীৱনচৰিত খনি পঢ়ি বাস্তৱিকে অশেষ আনন্দ পালোঁ৷ যদিও কিতাপ খন সৰু তথাপি তাৰে ভিতৰত লিখোতাই মহাত্মা গোখেলৰ অতি সৰল অতি পৱিত্ৰ অতি সুন্দৰ মনোৰাজ্যৰ এনে এটি সুন্দৰ সুস্পষ্ট চিত্ৰ আঁকি দিব পাৰিছে যে তাৰ দ্বাৰাই শিক্ষিত মানুহ মাত্ৰৰেই মন আকৃষ্ট হয়।” (খ) “আসাম বিলাসিনী”য়ে কয়,— “অসমীয়া মাহিলি কাকত কেখানিত ভূঞাদেৱৰ প্ৰৱন্ধ আৰু কবিতা যেয়ে পঢ়িছে সেয়ে বুজিব পাৰিছে তেওঁৰ ভাষাত কিমনে মাধুৰ্য্য, ভাবত কিমান গাম্ভীৰ্য্য আৰু সৌন্দৰ্য্যাদি বৰ্ণোৱাত কিমান বৈচিত্ৰা। গোখেলৰ জীবনকাহিনীৰ বিষয়ে আৰু কোৱা বাহুল্য মাথোন। ভূঞাদেউ শুক্লপক্ষৰ কলাকলাকৈ বাঢ়ি অহা অসমীয়া সাহিত্য আকাশৰ জোনবাই। ঈশ্বৰক খাঁটিছোঁ যেন তেওঁ দীৰ্ঘ জীৱন লাভ কৰে আৰু তেওঁৰ প্ৰতিভা জেউতি ১২ বহাগ ১৮৩৮ শ ক। যেন জগৎ জুৰি বিৰিঙ্গি উঠে।” পাৱাৰ ঠিকনা! -আসাম পাবলিছিং হাউচ কালী বিল্ডিং। যোৰহাট, আসাম।<noinclude></noinclude> 1pufavnr0hfa4p5xv98gdfhams9ba7g 104 95456 265791 2026-11-06T18:58:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265791 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>( 3 ) (4) "YE SONS OF ENGLAND!" A poem on the present European Crisis. Published in the "Times of Assam," "Moslem Hostel Journal" and the "Century Review". Second Edition. Opinion :- "The Statesman" in its issue of September 14, 1917. says:- "......There is compensation in all things, however, and as Sir Rabindra Nath's poetical Star is apparently about to set another has arisen, this time on the horizon of far Assam. Mr. S. K. Bhuyan of Jorhat has sentt us a copy of his poem "Ye sons of Eland"! which has a swing and lilt of its own. The allowing four stanzas, which are all, unfortunately, that we can find room for, will give some idea of the ease and freedom with which he handles English Verse :- 'Tis your England that like Cadmus Gave them letters light and love, Brotherhood to all mankind as Children of one God above.<noinclude></noinclude> oly8ux0oexujvg8cayd1tfac8yltq42 0 95457 265853 2026-11-07T06:54:04Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|বেটুপাত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265853 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|বেটুপাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf from=12 to=14 tosection="14e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] bp7r1thmfbl2p6ufgorqf5tgb3can1h 265862 265853 2026-11-07T07:22:52Z হানিফ আলী 1925 265862 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|বেটুপাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=12 to=14 tosection="14e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 099n0gg8ayag19eugyc88vy0f11sfpc 0 95458 265857 2026-11-07T07:01:07Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265857 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf from=1 to=11/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] koqyrvpbn4krsj2lyg8jflnmhnies2c 265858 265857 2026-11-07T07:03:20Z হানিফ আলী 1925 পৃষ্ঠা [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]]ৰ পৰা [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]]লৈ হানিফ আলীয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে 265857 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf from=1 to=11/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] koqyrvpbn4krsj2lyg8jflnmhnies2c 265860 265858 2026-11-07T07:11:42Z হানিফ আলী 1925 265860 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf from=1 to=11/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 10rrfmfccgwbh5tgdc80b9ddzzwsrzz 265861 265860 2026-11-07T07:17:35Z হানিফ আলী 1925 265861 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=1 to=11/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] ay1bkg11ozls6vl261fuv5o1dtfosoa 0 95459 265859 2026-11-07T07:03:20Z হানিফ আলী 1925 পৃষ্ঠা [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]]ৰ পৰা [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]]লৈ হানিফ আলীয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে 265859 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]] 4bt7hzwysagi3o4bz8yj27639vfi6a8