ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 69057 265978 187027 2026-11-07T15:11:43Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265978 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="50%" | | width="10%" | | width="0%" style="text-align:right" | |- |১। || [[অসমীয়া ভাই/কাম|কাম]] || || | style="text-align:right" |১ |- |২। || [[অসমীয়া ভাই/কানি|কানি]] || || | style="text-align:right" |১০ |- |৩। || [[অসমীয়া ভাই/এলাহ|এলাহ]] || || | style="text-align:right" |১৩ |- |৪। || [[অসমীয়া ভাই/ভেম|ভেম]] || || | style="text-align:right" |১৬ |- |৫। || [[অসমীয়া ভাই/খিয়াল|খিয়াল]] || || | style="text-align:right" |১৯ |- |৬। || [[অসমীয়া ভাই/১ম গান|১ম গান]] || || | style="text-align:right" |২২ |- |৭। || [[অসমীয়া ভাই/২য় গান|২য় গান]] || || | style="text-align:right" |২৩ |- |} {{center|{{Rule|5em}}}}<noinclude></noinclude> 928pyqo36ti6hm7k3glzdf1fsgl2lbv 104 69079 265944 187049 2026-11-07T14:10:53Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ২০ )|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>ভাঙ্গি ভোট- জলকীয়া,{{gap}} চকুত মোহাৰি দিয়াঁ, ::গাত দিয়াঁ চোৰাভৰ সেৰা-পতা সাঁচ। খিয়াল হুটাহ-যুত,{{Float right|4=3em|অধম ডলুৱা ভুত,}} ::কত মানুহক কৰে খাই নাইকিয়া। নিদিবা ভুতক ঠাই,{{Float right|4=3em|কোনো মতে আঁতৰাই,}} ::দূৰ হাবিলই তাক পঠিয়াই দিয়াঁ। তাৰ ঠাই খাল, বিল,{{Float right|4=3em|পৰ্ববতৰ বৰ শিল,}} ::দলনি, পিতনি, জান, মৰিশালি, জুৰি, মৰি-নই, এৰা-ঘৰ,{{Float right|4=3em|বৰ গুহা পৰ্ব্বতৰ,}} ::এঠা-বৰ, জৰী আৰু আঁহতৰ গুৰি। দিয়াঁ লগ এৰুৱাই,{{Float right|4=3em|তুমি তাক পঠিয়াই—}} ::ভুতৰ ৰাজ্যৰ বাজ মানুহ-সমাজ। লগত থাকিব যাৰ,{{Float right|4=3em|খুলি খুলি খাব তাৰ,}} ::সোমাই বুকত-থকা আমঠুৰ মাজ। সকলোৱে মিলি-জুলি,{{Float right|4=3em|হেলাৰঙ্গে বাট বুলি,}} ::উন্নতিৰ পোনে ভাই হাঁহি হাঁহি বৈয়াঁ। স্বদেশৰ চিত্তি হিত,{{Float right|4=3em|কাম কৰাঁ নিত নিত,}} ::নববা মিছাতে তুমি খিয়ালৰ খৈয়া। সকলোৰে হিত সাধি,{{gap}} খিয়ালৰ হাক বাধি, ::কৰম-থলীত আগ হোৱাঁ অসমীয়া। ইটে সিটে হাত ধৰি,{{gap}} বলাঁ হঁহা-মতা কৰি— ::খিয়ালৰ কিয় ভাই হোৱা বহটীয়া। </poem><noinclude></noinclude> coff8y4npwi2xqqgahub23f5g90ti0b 104 69080 265948 187050 2026-11-07T14:20:01Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265948 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ২১ )|}} {{Block center/s}}</noinclude> <poem>অকলে নোৱাৰা যাব,{{Float right|4=3em|ভৰিটি পিচল খাব,}} ::কৰম-থলীৰ বাট জেকা জেলুকীয়া। পৰিয়াল বঙ্গহক,{{Float right|4=3em|স্বজাতিৰ মানুহক,}} ::কৰি লোৱাঁ ভাই তুমি বাট-লগৰীয়া। কৰম-যজ্ঞত লাগে,{{Float right|4=3em|কত বস্তু ভাগেভাগে,}} ::কুশ, তিল আৰু ফুল কতনো দুবৰি— কাপোৰৰ নাই ওৰ,{{Float right|4=3em|পঞ্চামৃত কতবোৰ,}} ::আৰই চাউল আৰু কত আঁম-খৰি। অকলে তোমাৰ ভাই,{{Float right|4=3em|কৰিবৰ শক্তি নাই,}} ::এই পাঁচি দিহা-পোহা কৰম-যজ্ঞৰ। ই কথাটি জানি লই,{{Float right|4=3em|স্বজাতিৰে মিল হই,}} ::মাতি আনি লোৱাঁ তুমি সহায় লগৰ। হেৰা হেৰা ভাই মোৰ,{{gap}} গুণি চাই কথাবোৰ, ::পেলোৱাঁ মনৰপৰা খিয়াল গুচাই। আনেৰে মিতালি পাতি,{{gap}} লগে-ভাগে হাঁহি-মাতি, ::উন্নতিৰ বাটে বৈয়াঁ অসমীয়া ভাই। </poem> {{center|{{Rule|4em}}}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> r3x6sxqnkxvcx2vz6arpxpaobe1b31p 104 69081 265960 187051 2026-11-07T14:34:52Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265960 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{Block center/s}}</noinclude><section begin="A" />{{center|{{larger|১ম গান।}} ৰাগিণী অহং—তাল একতাল।}} {{Block center|<poem>উঠা একে চিপে অসমীয়া ভাই, বান্ধা কঁকালত টঙ্গালি আঁটি। লোৱাঁ বীৰ-সাজ, দিয়াঁ দলিয়াই, কেঁচুৱা লৰাৰ ঘাগৰি-গাতি॥ <section end="A" /> <section begin="B" />ৰণ-ধজা ধৰি বলাঁ আগুৱাই, তেজাল খোজত কঁপোক মাটি। জানি লোৱা, ভাই, এৰিবৰ হল গুণা-খনিয়াৰ লাহৰি ছাটি॥ <section end="B" /> <section begin="C" />উঠি কাম কৰাঁ, এৰি দিয়াঁ তুমি জুহাল-গুৰিৰ কলাঘুমটি। ইমানতে, ভাই, চোৱাঁ চকু মেলি, কানি-ধোঁৱাখোৱা পেলোৱাঁ কাটি॥ </poem>}}<section end="C" /><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> eca48z41kgywjloodtofurj1g1y9elt 104 69082 265973 187052 2026-11-07T14:48:01Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265973 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ২৩ )|}} {{Block center/s}}</noinclude><section begin="A" />{{Block center|<poem>সুৱঁৰি তোমাৰ এনুৱা বিলাই, যাব খোজে হায় বুকু যে ফাটি। পেলোৱাঁ এছাৰ মাৰি সৰপালি। নেথাকিবা আৰু হাত সাবটি। সকলোৱে কাম কৰাঁ একমনে, পুৱাব তেতিয়া দুখৰ ৰাতি। নহলে নিশ্চয় অভিধান-মেলি, নেপাবা আৰু ‘অসমীয়া জাতি॥</poem>}} {{center|{{Rule|3em}}}} <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{larger|২য় গান।}}}} {{Block center|<poem>ৰাগিণী ঝিঝিট্‌——তাল একতাল। আহাঁ আজি আমি আনন্দ-মনে, দুখুনী ‘আসাম’ মাতৃ-চৰণে, প্ৰণিপাত কৰি একান্ত মনে, ::::::ধন্য কৰোঁ এই জীৱন।</poem>}} <section end="B" /><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> lchmj8bmnde3xt4v1f1q166b0iyt6ki 104 69083 265975 187053 2026-11-07T14:56:35Z Rumi Borah~aswiki 1522 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265975 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||( ২৪ )|}} {{Block center/s}}</noinclude> {{Block center|<poem>সকলোৱে আমি একেলগে মিলি, খিয়লাথিয়লি পাহৰোঁ সমূলি, হৃদয়ৰ পৰা পেলাওঁ উভালি, ::::::কাঁইটীয়া হিংসাৰ বন। সাহৰ জৰীৰে মেৰোৱাঁ হৃদয়, বলাঁ আগুৱাওঁ, নাই একো ভয়, কুৰি ই শতিকা কাৰ্য্যৰ সময়, ::::::নেথাকিবা হৈ অচেতন। নকৰিবা ভয় দেখি ৰণ-ঠাই, গুচোৱাঁ দুৰ্নাম, গুচোৱাঁ বিলাই, পৰম ঈশ্বৰ আমাৰ সহায়, :::::কিয় তুমি চিন্তা-মগন॥ </poem>}} {{center|{{Rule|3em}}}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> rtvm3j2clm99h5v8oghxzx3ax79yam4 104 76573 265899 265117 2026-11-07T12:17:43Z যদুমণি 4400 265899 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{center|{{X-larger|'''ভোগ।'''}}}} {{center|{{larger|'''⸺[:🟔:]⸺'''}}}} {{center|{{larger|'''প্ৰহ্লাদ।}}}}</noinclude>{{gap}}আগৰ দিনত চাৰিজন সিদ্ধ আহিল। তেওঁলোকে বিয়া বাৰু নকৰাই সদাই ঈশ্বৰক চিন্তা কৰি বনে বনে ফুৰিছিল। ঈশ্বৰ তেওঁলোকৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ সকলো পাপৰ পৰা মুক্ত কৰিলে। সেইবাবে তেওঁলোকক সিদ্ধ বোলে। {{gap}}এদিন কৰবাৰ পৰা ফুৰি ফুৰি আহি বৈকুণ্ঠত ভগৱন্তক দেখা কৰিবৰ মনেৰে ভোঁ ভোঁ কৰে কাকো নোসোধাকৈ যত শ্ৰীকৃষ্ণ ভগৱন্ত লক্ষ্মী মাৱে সৈতে অনন্ত শয্যাত শুই আছিল, তালৈকে সিবিলাক সোমাই গৈছিল। ভগৱন্তৰ দুৱাৰমুখত দুজন জয় বিজয় নামে দুৱৰী আছিল। হঠাৎ চাৰিজন মানুহ সোমোৱা দেখি তেওঁলোকে আগভেটা দিলে। ইয়াতে দুয়োদলৰ কথাই কথাই কাঁজীয়া লাগিল। চাৰিসিদ্ধক ভিতৰলৈ সোমাই যাব নিদিয়াত খঙ উঠি দুৱৰী অসুৰ হৈ উপজিবলৈ শাও দিলে। {{gap}}বাহিৰত হাইশুনি লক্ষ্মীদেবীয়ে গোঁসাইক কি হৈছে বুলি চাবলৈ পঠিয়াই দিলে। ত'ত আহি দেখে যে কাণ্ড<noinclude></noinclude> gnj2v46o0v5h7hlw9ik7mnws3txenmy 104 76574 265903 265137 2026-11-07T12:33:08Z যদুমণি 4400 265903 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||প্রহ্লাদ।|৩}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}তেতিয়া ব্ৰহ্মাই প্ৰথমতে এই বৰ দিবলৈ অলপ টান পাইছিল, কিন্তু শেহত তথাস্তু বুলি গুচি গল? {{gap}}হিৰণ্যকশিপু দৈত্যৰ ৰজা আহিল। তেওঁ গাৰ বলেৰে তিনিও লোক জয় কৰি প্ৰভুত্ব খটাইছিল। তেওঁ ঈশ্বৰত বিশ্বাস নকৰিছিল। মাধৱৰ নামে খেৰতো জুই নিদিছিল। তেওঁৰ মহিষীৰ নাম কয়াধু আছিল। তেওঁলোকৰ চাৰিটি পুত্ৰ হয়। সৰুটিৰ নাম প্ৰহ্লাদ। প্ৰহ্লাদ সৰুৰে পৰা বিষ্ণুভক্ত আছিল। দৈত্যেশ্বৰে যথা সময়ত তেওঁৰ লৰা কেইটাক দৈত্যশাস্ত্ৰ পঢ়াবলৈ, শুক্ৰৰ পুতেক ষণ্ডামাৰ্কক লগাই দিলে। অনেক লৰাই সেই দৈত্যশাস্ত্ৰ পঢ়ে প্ৰহ্লাদেও গুৰুৰ আগত তাকেই কৰে, কিন্তু মনে হলে নেমানে। কিয়নো তেওঁ বেচকৈ জন্ম জানিছিল যে ঈশ্বৰ বিমুখী হলে এই পৃথিবীত কাৰো গতি নাই। {{gap}}এদিন নুমলীয়া পুতেকক কোলাত বহুৱাই লৈ “বোপাই লৈ কি পঢ়িছা বুলি” সাদৰেৰে ৰজাই সুধিলে। পুতেকে কলে {{Block center|<poem>শুনা পিতৃ ইটো গৃহ অন্ধকূপ এৰি। তপোবনে একচিত্তে আৰাধিয়ো হৰি॥</poem>}} {{gap}}দৈত্যেশ্বৰে পুতেকৰ এই ভেদ ভাৱ শুনি পণ্ডিতক,মাতি আনি কলে যে কোনোবা বৈষ্ণৱে এই লৰাটিক বেয়া কথা শিকাইছে। তুমি বিশেষ যত্ন লৈ ইয়াক আমাৰ পথলৈ আনা। পণ্ডিতে ঘৰলৈ আনি প্ৰহ্লাদক, এনে বিপৰ্য্যয় বুদ্ধি কোনে দিলে বুলি শোধাত, তেওঁ কলে; “ব্ৰহ্মা আদি<noinclude></noinclude> 6pesx9izucnjbzdbgppgu26hv5t0ctx 104 76576 265901 265157 2026-11-07T12:31:47Z যদুমণি 4400 265901 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>কৰি যাৰ গুণত মোহিত হয় সেই বিষ্ণুৱেই মোৰ বুদ্ধি ভেদ কৰিছে। যেনেকৈ চুম্বকৰ ওচৰলৈ লোহা চাপি আহে সেই দৰেই বিষ্ণুৰ কাষলৈ মোৰ মন চাপি গৈ ক্ৰমে মোক আপোনাসকলৰ পৰা আঁতৰাই আনিছে। পণ্ডিতৰ এই কথা শুনি খং উঠিল৷ অনেক গালি শপনি পাৰি ভয় ভ্ৰান্তি দেখুৱাই দৈত্যশাস্ত্ৰ পঢ়াবলৈ ধৰিলে। বহুত দিনৰ পাচত পঢ়া সাঙ্গ কৰাই গুৰুৱে ৰজাৰ ওচৰলৈ লৈ আহিল। ৰজাই পুতেকক আদৰ সাদৰ কৰি কোলাত বহুৱাই লৈ কি পাঠ পঢ়িছা বুলি সুধিলত প্ৰহ্লাদে কলে। {{Block center|<poem> শ্ৰবণ কীৰ্ত্তন{{gap|4em}}স্মৰণ বিষ্ণুৰ {{gap|3em}}অৰ্চ্চন পদ সেৱণ। দাস্য সখিত্ব{{gap|4em}}বন্দন বিষ্ণুত {{gap|3em}}কৰিব দেহ অৰ্পণ। নব বিধ ভক্তি{{gap|4em}}বিষ্ণুত আচৰে {{gap|3em}}সেহিসে পাঠ উত্তম ।</poem>}} {{gap}}এনেকুৱা কথা শুনি দৈত্যপতিয়ে পণ্ডিতক গালি পাৰিলে? পণ্ডিতে কলে যে তেওঁ এই বোৰ একো কথা শিকোৱা নাই, পুতেকে নিজেহে কৰবাৰ পৰা শিকিছে। {{gap}}তেতিয়া আকৌ পুতেকক সধিলে, যে এই বোৰ কথা তেওঁ কত শিকিলে? তেতিয়া প্ৰহ্লাদে কলে যে ঈশ্বৰক চিন্তিবলৈ আৰু কোনে শিকাব লাগিছে? যি পাপাত্মা সি সদায় নৰকত থাকিবলে মনকৰে তেনেবোৰ লোকেহে<noinclude></noinclude> avocpjgq92lffxmm5e37k59ye6na8sn 104 76577 265902 265164 2026-11-07T12:32:44Z যদুমণি 4400 265902 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||প্ৰহ্লাদ।|৫}} {{Rule|}}</noinclude>বিষ্ণুক ভক্তি কৰিবলৈ আওকান কৰে। এই কথা শুনা মাত্রেই পিতাকে প্রহ্লাদক কোলাৰ পৰা আচাৰ মাৰি পেলাই দিলে। ৰাক্ষসবোৰক কলে, “ই মোক এৰি ভ্ৰাতৃ বৈৰী বিষ্ণুক আপোন বুলিছে। ইয়াক মাৰি পেলাহঁক৷’’ ৰাক্ষসবোৰে অনেক চেষ্টা কৰিও প্রহ্লাদক মাৰক চাৰি মাখি চালকে ছিঙ্গিব নোৱাৰিলে। প্রহ্লাদে বিষ্ণুৰ নাম লৈ বহি থাকিল। তেতিয়া দঁতাল হাতী বোৰৰ আগত মাৰিবলৈ পেলাই দিলত দঁতাল হাতী বোৰে দাতেৰে ভিৰ দিয়াত সিহঁতৰ দাত ভাগিল। সাপক কামুৰিবলৈ দিয়াত সিহঁতৰো দাঁত ভাগিল। টেটুত শিল বান্ধি পানীত পেলাই দিলত, শিল ওপঙ্গি ৰল। পর্ব্বতৰ টিঙ্গৰ পৰা পেলাই দিলতো প্রহ্লাদে কেৰেপ নকৰিলে। মাটিত গাঁত খানি পুতি থ’লে, জ্বলা জুইত পেলাই দিলে, তথাপি প্রহ্লাদক মাৰিব নোৱাৰিলে! এতিয়া পিতাকে বুঝিব পাৰিলে যে পুতেকেই তেওঁৰ মৰণৰ কাৰণ হ’ল। এই ভাবি মৌন হৈ ৰ’ল । ষণ্ডামাৰ্কই ৰজাক বেজাৰ মনেৰে থকা দেখি কলে, ‘‘মহাৰাজ আপুনি ত্ৰৈলোক্যৰ ৰজা । এনে এটা সামান্য কথাত চিন্তা কৰা অযুগুত। কিয়নো ই এতিয়া কেচুৱা লৰা। ইয়াকঃ- {{Block center|<poem>“বৰুণৰ পাশে বান্ধি থৈয়ো কত কাল, আপুনি বয়স হৈলে বুদ্ধি হৈব ভাল”,</poem>}} {{gap}}এই কথাত ৰজাই উশাহ পাই আকৌ যণ্ডামাৰ্কৰ হাতত পুতেকক গতাই দিলে। প্রহ্লাদ কিন্তু আগৰ দৰেই থাকিল<noinclude></noinclude> o8lqf89rc7oyfhw28amzp90ffjqesfn 104 76581 266200 210332 2026-11-08T08:45:06Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266200 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||প্ৰহ্লাদ।|৯}} {{Rule|}}</noinclude>একৈশ্ পুৰুষ তোমাৰ উদ্ধাৰ হ’ল। এতিয়া পিতাৰৰ প্ৰেতাৰি কাৰ্য্য কৰাঁ। আৰু সদায় মোত চিত্ত অৰ্পণ কৰি কাম কৰিবা। মই একান্ত ভক্ত সকলৰ দাস। এই বুলি কৈ নৃসিংহ নাইকীয়া হ’ল। {{gap}}ইয়াৰ পাচত প্ৰহ্লাদে বাপেকৰ প্ৰেতাদি কাৰ্য্য কৰি সকলোৰে অনুমতি মতে পিতাকৰ সিংহাসানত বিধি মতে উঠি ৰজাই হৈ বহুত বছৰ ৰাজ্যশাসন কৰিলে।<noinclude>{{Css image crop |Image = ভোগ.pdf |Page = 17 |bSize = 446 |cWidth = 123 |cHeight = 120 |oTop = 395 |oLeft = 159 |Location = center |Description = }}</noinclude> 6b53luxu84qn9ld0glxtof12k9wz647 104 76588 265900 210339 2026-11-07T12:24:57Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265900 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{center|{{larger|'''শ্ৰীকৃষ্ণ।}}}}</noinclude>{{gap}}মথুৰাৰ ৰজা উগ্ৰসেনৰ জীয়েক দৈৱকীক যদুবংশৰ বসুদেৱে বিয়া কৰায়। এওঁলোকৰ আঠোটা লৰা হয়, নুমলীয়া পুতেকৰ নাম শ্ৰীকৃষ্ণ। এও দ্বাপৰ যুগৰ শেষ ভাগত, ভাদ মাহৰ ৰোহিণী নক্ষত্ৰত দুপৰ ৰাতি কংশৰ বন্দীশালত জন্ম হয়। কংশই পিতাকক বন্দী কৰি নিজে ৰজা হৈছিল, ভাগিনীয়েকৰ হাতত মৰিব বুলি দৈববাণী হোৱাত ভনীয়েক আৰু বৈনায়েকক বন্দী কৰি থৈছিল। আগৰ সাতটা কংশই মাৰিলে। শ্ৰীকৃষ্ণ জন্ম হোৱাৰ সময়ত পালি প্ৰহৰীয়াৰ টোপনি আহিল,শিল,বতাহ বৰষুণ আনিছিল আৰু হঠাৎ দৈবকীৰ হাত ভৰিৰ বান্ধ মুকলি হৈ গল, ফাটকৰ দুৱাৰ এনেয়ে মুকলি হ'ল। {{gap}}শ্ৰীকৃষ্ণ জন্ম হোৱামাত্ৰেই এনে সুবিধা দেখি কংশৰ ভয়ত নন্দৰ ঘৰত শ্ৰীকৃষ্ণক পলুৱাই ৰাখি তেওঁৰ সেই দিনা ওপজা যোগমায়াক লৈ আহিল। যি সময়ত শ্ৰীকৃষ্ণক সলাই যোগমায়াক আনে নন্দ যশোদায়ো ক'ব নোৱাৰিলে। তেওঁলোক শ্ৰীকৃষ্ণক নিজৰ লৰা বুলিহে ভাবিলে। {{gap}}কেচুৱা কালতে শ্ৰীকৃষ্ণই অনেক আচৰিত আচৰিত কাৰ্য্য কৰিছিল। অলপ ডাঙৰ হৈয়ে আন আন লৰাৰ লগত গোঁসায়ে গৰু চৰাবলৈ লাগিল। এওঁৰ ৰূপ,গুণ আৰু<noinclude></noinclude> 3f3za9i0vq1e3hjr6cqnv0g13tnjmf4 104 76589 265898 210340 2026-11-07T12:13:26Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265898 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||শ্ৰীকৃষ্ণ।|২১}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}বলত সকলো ব্ৰজবাসী মোহিত হৈছিল আৰু বৰ ভাল পাইছিল। লৰাকালতে কংশই পঠিৱা পুতনা,তৃণাৱৰ্ত্ত,অঘ আদি অসুৰ আৰু অসুৰী বোৰক মাৰিছিল। কালীয় নাগৰ দৌৰাত্ম্যত কোনো মানুহে কালিন্দী হ্ৰদৰ পানী খাব নোৱাৰা হলত সেই সাপক মাৰি লোকৰ উপকাৰ কৰে। এওঁৰ উপদেশ মতেই গোপ সকলে ব্ৰজৰ পৰা বৃন্দাবনলৈ ঠাই সলনি কৰে। {{gap}}অনেক যত্ন কৰিও কৃষ্ণক মাৰিব নোৱাৰি কংশই ধেনু নামে এটা যজ্ঞ পাতি তালৈকে তেওঁক আনিবলৈ অক্ৰুৰক পঠিয়াই দিলে। অক্ৰুৰৰ মুখৰ পৰা কংশৰ অত্যাচাৰৰ কথা শুনি তেওঁক মাৰিবৰ কাৰণ ককায়েক বলৰামে সৈতে মথুৰালৈ যায়। কংশই আকৌ এওঁলোকক মাৰিবৰ কাৰণ হাতী আৰু মাল আগধৰি পঠিয়াই দিয়ে। বাটত এইবোৰ মাৰি সভাত উপস্থিত হয়গৈ। তাত অনেক বাক বিতন্দাৰ পাচত কংশ আৰু শ্ৰীকৃষ্ণৰ যুজ হয়। যুজত কংশক মাৰে। তেতিয়া সকলোৱে শ্ৰীকৃষ্ণক ৰজা হবলৈ অনুৰোধ কৰে। কিন্তু কৃষ্ণ নিজে ৰজা নহৈ ককাক উগ্ৰসেনক ৰজা পাতি নিজে অন্যান্য যাদব সকলৰ দৰে তাতে থাকে। {{gap}}ইমান দিনেও কৃষ্ণৰ পঢ়া শুনা হোৱা নাই বুলিলেও হয়। সেই কাৰণ দাদাকে সৈতে কাশীৰ ওচৰত থকা অবন্তিপুৰৰ সান্দীপনী মুনিৰ ওচৰ পায়গৈ। গুৰু গৃহত অলপ দিন থাকিয়েই সকলো শাস্ত্ৰত দুয়োজন পাকৈত হয়। তেতিয়া<noinclude></noinclude> 0w64vn77wrkoq72i3b0rnxnaxoxd3zr 104 76590 265896 210341 2026-11-07T12:00:05Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265896 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{gap}}গুৰুৱে দক্ষিণা স্বৰূপ পঞ্চজন দৈত্যই চুৰকৈ নিয়া মুনিৰ পুত্ৰক আনি দিবলৈ খাটে। তেতিয়া তেওঁলোক দুয়ো পঞ্চজনক মাৰি গুৰু পুত্ৰক আনি দিয়ে। আৰু সেই দৈত্যৰ পৰা পাঞ্চজন্য শঙ্খ পাই ঘৰলৈ উলটি আহে। {{gap}}মগধৰ ৰজা জৰাসন্ধই জোৱাঁয়েক কংশক মৰাত খং উঠি কুৰি অক্ষৌহিনী সেনালৈ শ্ৰীকৃষ্ণকে আদি কৰি এটাই যদুকুল ধ্বংস কৰিবৰ কাৰণ ওঠৰ বাৰ মথুৰালৈ আহে কিন্তু প্ৰত্যেক বাৰেই শ্ৰীকৃষ্ণৰ কৌশলত হাৰি গুচি যায়। শেষত জৰাসন্ধই কালযৱনৰ সহায় লয়। এনে দুটা প্ৰবল শত্ৰুৰ লগত যুজ কৰি প্ৰজা ক্ষয় কৰাতকৈ সেইঠাই এৰি যোৱাই ভাল যেন ভাবি আন আন লোক সকলক বুজাই তাৰ পৰা দ্বাৰকালৈ ৰাজধানী উঠাই নিয়ে। তাৰ পিচত অকলে মথুৰালৈ আহি বুদ্ধিৰে মুচুকুন্দ ৰজাৰ পৰ্ব্বতৰ গুহালৈ লৈ গৈ কালযৱনক বধ কৰে। {{gap}}ৰজা ভীষ্মকৰ জীয়েক ৰুক্মিণী বৰ ৰূপবতী আৰু গুণবতী আছিল। তেওঁ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰূপৰ কথা শুনি পতি স্বৰূপে পাবলৈ আৰাধনা কৰে, আৰু চিঠিৰে তেওঁৰ লগত বিয়াৰ দিহা কৰে। তাৰ পিচত ৰুক্মিণীৰ ককায়েক হঁতে বিয়া পাতে তেনেতে শ্ৰীকৃষ্ণই ৰুক্মিণীক চুৰকৈ লৈ যায়। ৰুক্মিণীৰ ককায়েক ৰুক্মবীৰে খেদি যায়। বাটতে উভটি ধৰি যুজ লাগে। যুজত ৰুক্মবীৰ সমূলি হাৰে। ভনীয়েকৰ খাটনিত নেমাৰি মূৰ খুৰাই এৰি দিয়ে। ককায়েকেও লাজত আৰু<noinclude></noinclude> 02cvmdnhtv6iscmadowe22rormzyx35 265897 265896 2026-11-07T12:01:03Z যদুমণি 4400 265897 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|২২|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}গুৰুৱে দক্ষিণা স্বৰূপ পঞ্চজন দৈত্যই চুৰকৈ নিয়া মুনিৰ পুত্ৰক আনি দিবলৈ খাটে। তেতিয়া তেওঁলোক দুয়ো পঞ্চজনক মাৰি গুৰু পুত্ৰক আনি দিয়ে। আৰু সেই দৈত্যৰ পৰা পাঞ্চজন্য শঙ্খ পাই ঘৰলৈ উলটি আহে। {{gap}}মগধৰ ৰজা জৰাসন্ধই জোৱাঁয়েক কংশক মৰাত খং উঠি কুৰি অক্ষৌহিনী সেনালৈ শ্ৰীকৃষ্ণকে আদি কৰি এটাই যদুকুল ধ্বংস কৰিবৰ কাৰণ ওঠৰ বাৰ মথুৰালৈ আহে কিন্তু প্ৰত্যেক বাৰেই শ্ৰীকৃষ্ণৰ কৌশলত হাৰি গুচি যায়। শেষত জৰাসন্ধই কালযৱনৰ সহায় লয়। এনে দুটা প্ৰবল শত্ৰুৰ লগত যুজ কৰি প্ৰজা ক্ষয় কৰাতকৈ সেইঠাই এৰি যোৱাই ভাল যেন ভাবি আন আন লোক সকলক বুজাই তাৰ পৰা দ্বাৰকালৈ ৰাজধানী উঠাই নিয়ে। তাৰ পিচত অকলে মথুৰালৈ আহি বুদ্ধিৰে মুচুকুন্দ ৰজাৰ পৰ্ব্বতৰ গুহালৈ লৈ গৈ কালযৱনক বধ কৰে। {{gap}}ৰজা ভীষ্মকৰ জীয়েক ৰুক্মিণী বৰ ৰূপবতী আৰু গুণবতী আছিল। তেওঁ শ্ৰীকৃষ্ণৰ ৰূপৰ কথা শুনি পতি স্বৰূপে পাবলৈ আৰাধনা কৰে, আৰু চিঠিৰে তেওঁৰ লগত বিয়াৰ দিহা কৰে। তাৰ পিচত ৰুক্মিণীৰ ককায়েক হঁতে বিয়া পাতে তেনেতে শ্ৰীকৃষ্ণই ৰুক্মিণীক চুৰকৈ লৈ যায়। ৰুক্মিণীৰ ককায়েক ৰুক্মবীৰে খেদি যায়। বাটতে উভটি ধৰি যুজ লাগে। যুজত ৰুক্মবীৰ সমূলি হাৰে। ভনীয়েকৰ খাটনিত নেমাৰি মূৰ খুৰাই এৰি দিয়ে। ককায়েকেও লাজত আৰু<noinclude></noinclude> j49by5j90p4vfurhxaxfq4yhzxo7o89 104 76594 266054 210345 2026-11-07T17:55:58Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266054 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{larger|'''বিশ্বামিত্ৰ}}</center></noinclude>{{gap}}গাধিৰ পুতেক বিশ্বামিত্ৰ। বাপেক মৰাৰ পিচত পিতকৰ সিংহাসনত উঠি নিয়ম মতে ৰজা হৈ প্ৰবল প্ৰতাপেৰে ৰাজ্য চলাবলৈ আৰম্ভ কৰে। এওঁৰ এশ পুতেক,অতুল ধন সম্পত্তি আৰু অসংখ্য সৈন্য আছিল। {{gap}}এদিন এক অক্ষৌহিনী সৈন্য আৰু পুতেক হতক লৈ মহৰ্ষি বশিষ্ঠৰ আশ্ৰমলৈ গল। বশিষ্ঠৰ শবলা নামে এজনী কামধেনু আছিল। কামধেনুজনীৰ অশেষ গুণ,যিহকে গৃহস্থক লাগে তাকে দিব পাৰে। ঋষিয়ে ৰজা অহা দেখি কামধেনুক জনাই ৰজাৰ উপযোগী সকলো খোৱা বস্তু আৰু শোৱা সামগ্ৰী আনি ৰজাক আৰু তেওঁৰ লগত অহা মানুহক ৰজাৰ ঘৰতকৈও সুখেৰে ৰাখিলে। বশিষ্ঠ এজন হাবিত থকা ফকীৰ; তেওঁৰ বাহিৰে ভিতৰে একো নাই— আছে মাথোন এজনী গৰু আৰু তেওঁ। এনে অকলসৰীয়াকৈ থাকি অত বোৰ বস্তু কৰ পৰা পালে এই কথা ৰজাই ভাবি উলিয়াবকে নোৱাৰিলে। উপায় নেপাই ঋষিক কথাটো সুধিলে, ঋষিয়ে গৰু জনীৰ গুণৰ কথা ভাঙ্গি কলে। {{gap}}গৰু জনীৰ কথা শুনি ৰজাৰ লোভ লাগিল। পাচ দিনা পুৱাই ঋষিক বিশ্বামিত্ৰই কামধেনু জনী খুজিলে কিন্তু বশিষ্ঠই প্ৰাণ থাকে মানে গৰু নিদিও বুলি খোলাচা কৈ দিলে।<noinclude></noinclude> ryiy6mqoln8cdqh0ff8oxe37x67eypk 104 76595 266074 210346 2026-11-07T18:04:58Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266074 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|২৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}ইয়াতে ৰজাৰ বৰ খঙ উঠিল কথাই কথাই কাজিয়া হ'ল। ৰজাই তেতিয়া পুতেক হঁতক আৰু সৈন্যবোৰক বলেৰে কামধেনু কাঢ়ি আনিবলৈ পাচিলে, সৈন্য সামন্ত খাও খাও মূৰ্ত্তি ধৰি খেদা মাৰিলে। তেতিয়া মুনিয়ে কামধেনু শৱলাক কলে, "মই নিজে তোমাক ৰজাৰ হাতৰ পৰা ৰখাব নোৱাৰো, যদি পাৰা নিজেই নিজৰ আত্মৰক্ষা কৰা। এই বুলি কোৱা মাত্ৰেই শৱলাৰ গাৰ পৰা অসংখ্য বনুৱা চিপাহী ওলাই বিশ্বামিত্ৰৰ সৈন্যৰ ওপৰত পৰিলগৈ আৰু চকু চাওঁতেই ৰজাৰ সৈন্য নাইকিয়া হল। বিশ্বামিত্ৰৰ পুতেক হঁতে আকৌ মুনিলৈ খেদা মাৰি গৈছিল কিন্তু মহৰ্ষিৰ ব্ৰহ্ম তেজেৰে ৰজাৰ এশ পুতেকক ভস্ম কৰি পেলালে। শৱলাৰ গাৰ পৰা ওলোৱা সৈন্য শৱলাতে মৰি গল। {{gap}}বিশ্বামিত্ৰ বৰ অভিমানী ৰজা আছিল। এজন হাড় ছাল ওলোৱা গছৰ ফল মূল খাই থকা বামুণৰ হাতত হৃষ্ট পুষ্ট এশ পুতেক আৰু এক অক্ষৌহিনী সৈন্যৰ নাম কবলৈ নোহোৱা হলত বৰ বেজাৰ মনেৰে ৰাজ্যলৈ গুচি আহিল। ৰাজ্য পায়েই ঘৰত এৰিথৈ যোৱা লৰাটোকে ৰাজ্য গতাই দি বনলৈ গৈ মহাদেৱক আৰাধনা কৰিবলৈ লাগিল, কিছুকাল তপস্যা কৰাৰ পাচত মহাদেৱ তেওঁৰ ভক্তিত সন্তুষ্ট হৈ বৰ দিবলৈ আহি তেওঁৰ আগত ঠিয় হলহি। বিশ্বামিত্ৰই ধনুৰ্ব্বেদত বৰ পাৰ্গত হবলৈ বুলি বৰ ললে। মহাদেৱ "তথাস্তু" বুলি গল। মহাদেৱৰ বৰ পাই বিশ্বামিত্ৰই পূৰ্ব শত্ৰু মহৰ্ষি বশিষ্ঠৰ<noinclude></noinclude> 3w72xbvqk6ow41s3jz5a7svsmwtrjsk 104 76596 266094 210347 2026-11-07T18:13:17Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266094 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||বিশ্বামিত্ৰ।|২৯}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}প্ৰতিশোধ লবৰ মনেৰে ঋষিৰ আশ্ৰম সোমাই তেওঁৰ তপোবন এফালৰ পৰা ভাঙ্গি চিঙ্গি যাবলৈ ধৰিলে। মুনিয়ে এনেদৰে তপোবন নষ্ট কৰাৰ কাৰণ সুধিলত বিশ্বামিত্ৰই সোধ পোচ নোহোৱাকৈ তেওঁৰ ওপৰত শৰ বৰষিবলৈ লাগিল। কিন্তু মহৰ্ষিয়ে ব্ৰহ্ম দণ্ড হাতত লৈ বিশ্বামিত্ৰৰ সমস্ত অস্ত্ৰ ওফোৰাই পেলালে; এই দৰে দুনাই লাজ পাই ক্ষত্ৰ বলতকৈ ব্ৰহ্ম বল শ্ৰেষ্ঠ বুলি বুজি নিজে ব্ৰাহ্মণত্ব পাবৰ কাৰণ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}তেওঁৰ পত্নীয়ে সৈতে দক্ষিণ ফাললৈ গৈ কঠোৰ তপ কৰিবলৈ লাগিল। বহু বছৰৰ পাচত ব্ৰহ্মাই তপস্যাত তুষ্ট হৈ এওঁক ৰাজৰ্ষি পাতেহি। {{gap}}ইয়াৰ কিছুদিনৰ পাচত ত্ৰিশঙ্কু নামে এজন ৰজাই সশৰীৰে স্বৰ্গ লৈ যাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ গুৰু আৰু লৰা ছোৱালী বোৰৰ পৰা যাব নোৱাৰিলে তাৰ পিচত তেওঁ বিশ্বামিত্ৰত শৰণাপন্ন হলগৈ। ৰাজৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰই তেওঁৰ ইষ্ট সিদ্ধিৰ কাৰণ এটা যজ্ঞ কৰিলে আৰু সশৰীৰে স্বৰ্গ লৈ পঠিয়াই দিলে, কিন্তু দেৱতা সকলৰ আদেশত পৃথিবীলৈ নামি আহা দেখি বিশ্বামিত্ৰই নিজৰ তপৰ বলত মাজতে দ্বিতীয় ব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টি কৰিবলৈ কাৰবাৰ কৰিলে। ইয়াকে দেখি দেৱতা সকল তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু তেওঁ যে নতুনকৈ তৰাবোৰ স্ৰজিছিল তাৰ মাজতে ত্ৰিশঙ্কুক থাকিবলৈ দিলে আৰু<noinclude></noinclude> 72v9vua27wzdxigvjz5nz37mfytom5f 266115 266094 2026-11-07T18:22:14Z যদুমণি 4400 266115 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||বিশ্বামিত্ৰ।|২৯}} {{Rule|}}</noinclude>প্ৰতিশোধ লবৰ মনেৰে ঋষিৰ আশ্ৰম সোমাই তেওঁৰ তপোবন এফালৰ পৰা ভাঙ্গি চিঙ্গি যাবলৈ ধৰিলে। মুনিয়ে এনেদৰে তপোবন নষ্ট কৰাৰ কাৰণ সুধিলত বিশ্বামিত্ৰই সোধ পোচ নোহোৱাকৈ তেওঁৰ ওপৰত শৰ বৰষিবলৈ লাগিল। কিন্তু মহৰ্ষিয়ে ব্ৰহ্ম দণ্ড হাতত লৈ বিশ্বামিত্ৰৰ সমস্ত অস্ত্ৰ ওফোৰাই পেলালে; এই দৰে দুনাই লাজ পাই ক্ষত্ৰ বলতকৈ ব্ৰহ্ম বল শ্ৰেষ্ঠ বুলি বুজি নিজে ব্ৰাহ্মণত্ব পাবৰ কাৰণ চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}তেওঁৰ পত্নীয়ে সৈতে দক্ষিণ ফাললৈ গৈ কঠোৰ তপ কৰিবলৈ লাগিল। বহু বছৰৰ পাচত ব্ৰহ্মাই তপস্যাত তুষ্ট হৈ এওঁক ৰাজৰ্ষি পাতেহি। {{gap}}ইয়াৰ কিছুদিনৰ পাচত ত্ৰিশঙ্কু নামে এজন ৰজাই সশৰীৰে স্বৰ্গ লৈ যাবলৈ চেষ্টা কৰিছিল, কিন্তু তেওঁৰ গুৰু আৰু লৰা ছোৱালী বোৰৰ পৰা যাব নোৱাৰিলে তাৰ পিচত তেওঁ বিশ্বামিত্ৰত শৰণাপন্ন হলগৈ। ৰাজৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰই তেওঁৰ ইষ্ট সিদ্ধিৰ কাৰণ এটা যজ্ঞ কৰিলে আৰু সশৰীৰে স্বৰ্গ লৈ পঠিয়াই দিলে, কিন্তু দেৱতা সকলৰ আদেশত পৃথিবীলৈ নামি আহা দেখি বিশ্বামিত্ৰই নিজৰ তপৰ বলত মাজতে দ্বিতীয় ব্ৰহ্মাণ্ড সৃষ্টি কৰিবলৈ কাৰবাৰ কৰিলে। ইয়াকে দেখি দেৱতা সকল তেওঁৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু তেওঁ যে নতুনকৈ তৰাবোৰ স্ৰজিছিল তাৰ মাজতে ত্ৰিশঙ্কুক থাকিবলৈ দিলে আৰু<noinclude></noinclude> n551m4xp8yjrmn0rj29w0jihkzyq000 104 76597 266108 210348 2026-11-07T18:19:44Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266108 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৩০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}তেওঁক নতুন সৃষ্টি কৰাৰ পৰা ক্ষান্ত কৰাই দেৱতা সকল ঘৰা ঘৰি গুচি গল। {{gap}}এই দৰে দক্ষিণত তপৰ বিঘিনি হলত বিশ্বামিত্ৰ পশ্চিম ফাললৈ, পুষ্কৰৰ পাৰত থকা হাবি এডৰাৰ মাজত তপস্যা কৰিবলৈ বহিল গৈ। {{gap}}এই সময়ত অযোধ্যাৰ ৰজা অম্বৰীষে এটা যজ্ঞ পাতিছিল। ইন্দ্ৰই সেই যজ্ঞৰ বলি টো চুৰ কৈ নিলে।পুৰোহিতে ৰজাক এটা নৰবলি দি যজ্ঞৰ বিঘিনি গুচাবলৈ কলে, ৰজাই বলি বিচাৰি ফুৰি ফুৰি সব শেষত ঋচিক মুনিৰ মাজিউ পুতেক শুনঃশেফক পালে গৈ আৰু তেওঁক লৈ ঘৰ লৈ উভতি আছিল। উভতি আহোতে ৰাতি হ'লত বাটতে বিশ্বামিত্ৰৰ আশ্ৰমত থাকিল। শুনঃ শেফকে ৰাজৰ্ষিৰ ওচৰত শৰণাপন্ন হৈ প্ৰাণ ভিক্ষা মাগিলে, বিশ্বামিত্ৰই অগ্নিৰ স্তৱ শিকাই দিলে, সেই স্তৱ পাঠ কৰি শুনঃ শেফকে অগ্নিৰ মাজৰ পৰা ৰক্ষা পৰিল। {{gap}}ইয়াতে বহুদিন কঠোৰ তপস্যা কৰিলত ব্ৰহ্মা তুষ্ট হ'ল, এওঁৰ ওচৰলৈ আহি ঋষিত্ব প্ৰদান কৰিলে। বিশ্বামিত্ৰই কিন্তু ইয়াত সন্তোষ নেপাই আকৌ উগ্ৰতপ আৰম্ভ কৰিলে। এদিন অপ্সৰা মেনকা পুষ্কৰ তীৰ্থত স্নান কৰিবলৈ আহিছিল। ঋষিয়ে তেওঁক দেখি মোহ গল আৰু তেওঁৰে সৈতে দহ বছৰ থাকিল। এই সময়ত মেনকাৰ গৰ্ভত শকুন্তলাৰ জন্ম হয়। দহ বছৰৰ পিচত বিশ্বামিত্ৰৰ তপৰ কথা মনত পৰিল।<noinclude></noinclude> 30idiqmu1wfepqpl6cd5juyapw3vhet 266116 266108 2026-11-07T18:22:45Z যদুমণি 4400 266116 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৩০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>তেওঁক নতুন সৃষ্টি কৰাৰ পৰা ক্ষান্ত কৰাই দেৱতা সকল ঘৰা ঘৰি গুচি গল। {{gap}}এই দৰে দক্ষিণত তপৰ বিঘিনি হলত বিশ্বামিত্ৰ পশ্চিম ফাললৈ, পুষ্কৰৰ পাৰত থকা হাবি এডৰাৰ মাজত তপস্যা কৰিবলৈ বহিল গৈ। {{gap}}এই সময়ত অযোধ্যাৰ ৰজা অম্বৰীষে এটা যজ্ঞ পাতিছিল। ইন্দ্ৰই সেই যজ্ঞৰ বলি টো চুৰ কৈ নিলে।পুৰোহিতে ৰজাক এটা নৰবলি দি যজ্ঞৰ বিঘিনি গুচাবলৈ কলে, ৰজাই বলি বিচাৰি ফুৰি ফুৰি সব শেষত ঋচিক মুনিৰ মাজিউ পুতেক শুনঃশেফক পালে গৈ আৰু তেওঁক লৈ ঘৰ লৈ উভতি আছিল। উভতি আহোতে ৰাতি হ'লত বাটতে বিশ্বামিত্ৰৰ আশ্ৰমত থাকিল। শুনঃ শেফকে ৰাজৰ্ষিৰ ওচৰত শৰণাপন্ন হৈ প্ৰাণ ভিক্ষা মাগিলে, বিশ্বামিত্ৰই অগ্নিৰ স্তৱ শিকাই দিলে, সেই স্তৱ পাঠ কৰি শুনঃ শেফকে অগ্নিৰ মাজৰ পৰা ৰক্ষা পৰিল। {{gap}}ইয়াতে বহুদিন কঠোৰ তপস্যা কৰিলত ব্ৰহ্মা তুষ্ট হ'ল, এওঁৰ ওচৰলৈ আহি ঋষিত্ব প্ৰদান কৰিলে। বিশ্বামিত্ৰই কিন্তু ইয়াত সন্তোষ নেপাই আকৌ উগ্ৰতপ আৰম্ভ কৰিলে। এদিন অপ্সৰা মেনকা পুষ্কৰ তীৰ্থত স্নান কৰিবলৈ আহিছিল। ঋষিয়ে তেওঁক দেখি মোহ গল আৰু তেওঁৰে সৈতে দহ বছৰ থাকিল। এই সময়ত মেনকাৰ গৰ্ভত শকুন্তলাৰ জন্ম হয়। দহ বছৰৰ পিচত বিশ্বামিত্ৰৰ তপৰ কথা মনত পৰিল।<noinclude></noinclude> okjup7oxei60s4qtjywmkos4lig7aag 104 76598 266127 210349 2026-11-07T18:27:54Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266127 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||বিশ্বামিত্ৰ।|৩১}} {{Rule|}}</noinclude>মেনকাক বিদায় দি বৰ বেজাৰ মনেৰে উত্তৰ ফাললৈ যাত্ৰা কৰিলে। হিমালয় পৰ্ব্বতৰ দাঁতিৰ কৌশকী নৈৰ পাৰত তপস্যা কৰিবলৈ বহি গ'ল। {{gap}}বহুত দিন তপস্যা কৰি থকাৰ পিচত বিশ্বামিত্ৰৰ ওচৰলৈ ব্ৰহ্মা আহি মহৰ্ষিত্ব দিলেহি, কিন্তু কলে “তোমাৰ সিদ্ধি লাভ কৰিবলৈ বহুত দিন আছে কিয়নো এতিয়াও তুমি ইন্দ্ৰিয় জয় কৰিব পৰা নাই। এই কথা শুনি বিশ্বামিত্ৰই আকৌ তপস্যা কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}এই সময়ত এওঁৰ তপ ভাঙ্গিবলৈ ইন্দ্ৰৰ আদেশত ৰম্ভা ওচৰলৈ আহিছিল। মহৰ্ষিৰ খঙ উঠি তেওঁক শিলহৈ থাকিবলৈ শাও দিলে, পাচত খঙ উঠা বাবে তপস্যা নষ্ট হোৱাত তাৰ পৰা পূব ফাললৈ গৈ তপস্যা কৰিবলৈ ধৰিলে। ব্ৰাহ্মণত্ব পোৱাৰ পূৰ্ব্বেই, কল্মাষ পাদ নামে এজন ৰজাক বশিষ্ঠৰ বৰ পুতেক শক্তিয়ে কিবা কাৰণত ৰাক্ষস হবলৈ বুলি শাও দিয়ে। বিশ্বামিত্ৰৰ কৌশলতে ৰাক্ষসৰূপী কল্মাষ পাদে বশিষ্ঠৰ এশ পুতেকক খায় পেলায়। আৰু এই দৰেই বিশ্বামিত্ৰই প্ৰতিশোধ লয়। {{gap}}বহুত বছৰৰ মূৰত এইবাৰ ইন্দ্ৰিয় জয় কৰিব পাৰিলে, ব্ৰহ্মাই আহি ব্ৰাহ্মণত্ব দিলেহি। বিশ্বামিত্ৰই ব্ৰহ্মৰ্ষিৰ,— পৰমায়ু, চতুৰ্ব্বেদ আৰু ওঁঙ্কাৰ লাভ কৰিলে। মনোভৰ সিদ্ধি হলত তেওঁ বৰ আনন্দ পালে আৰু বশিষ্ঠেৰে সৈতে মিতিৰ পাতিলেগৈ।{{nop}}<noinclude></noinclude> b9eeq16l4ze97epno7wq1ktnhqqk2xp 104 76599 266143 210350 2026-11-07T18:39:00Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266143 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৩২|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}এদিন ব্ৰহ্মৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰই তেওঁৰ ফুলনি বাৰীত ধেমালি কৰি থকা অপ্সৰী তিনিজনী ধেমালিতে ধৰি আনিবলৈ মানুহ পঠিয়াই দিছিল। পাছে সিহঁতে ভয় খাই "মৰিলোঁ ঔ" বুলি চিঞৰ মাৰি লৰ মাৰিলে। দৈবাৎ অযোধ্যাৰ ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰই সেই বনতে মৃগয়া কৰিবলৈ আহিছিল। তিৰোতাৰ কান্দোন যেন শুনি লৰ মাৰি সেই ঠাই পালেগৈ। পাই দেখে যে অকল মহৰ্ষিয়ে আগতে জুই একুৰা লৈ চকুমুদি বহি আছে। হৰিশ্চন্দ্ৰই আগেয়ে বিশ্বামিত্ৰৰ নাম হে শুনিছিল কিন্তু এই পৰ্য্যন্ত দেখা নাছিল। চিনিব নোৱাৰি কোনোবা ভণ্ডই জুইত মাইকী মানুহ পুৰিলে বুলি ভাবি খঙত দম্ দমাই উঠিল। মানুহৰ মাত শুনি ঋষিয়ে চকু মেলি চাই দেখে যে এজন ৰজা। বিশ্বামিত্ৰ এনেয়ে খঙাল ঋষি তাতে আকৌ আন এজনে খঙ কৰাত তেওঁ একেবাৰেই জুইত ঘিউ ঢলা যেন হৈ কলে—“পাষণ্ড মোক তই বিশ্বামিত্ৰ বুলি চিনি পোৱা নাইনে? কাৰ আগত ইমান দম্ভালি কৰ? শাপি ভস্ম কৰিম বুলি নেজাননে?” এই বুলি কোৱা মাত্ৰেই হৰিশ্চন্দ্ৰই ধেনু কাড় এৰি ঋষিৰ চৰণত দীঘল দি পৰি কবলৈ ধৰিলে। “হে ব্ৰহ্মৰ্ষি, মই আপোনাৰ তপৰ প্ৰভাৱ শুনিছোঁ। ইন্দ্ৰাদি দেৱতা সকলো যাৰ ভয়ত কঁপি থাকে তেনে জনক মই আজি খঙ তোলালো। মই ক্ষত্ৰিয় ৰজা হৰিশ্চন্দ্ৰ, তিৰোতাৰ কান্দোন শুনি এই ফাললৈ আহি আপোনাক দেখি চিনিব নোৱাৰিহে অপৰাধ লগালো। ক্ষত্ৰিয়ই<noinclude></noinclude> px97cywzgsykwoy92ita65nah1l23em 104 76600 266157 210351 2026-11-07T18:44:52Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266157 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||বিশ্বামিত্ৰ।|৩৩}} {{Rule|}}</noinclude>তিৰোতা আৰু আতুৰত পৰা লোকক ৰক্ষা কৰা কৰ্ত্তব্য বুলি ভাবিহে মই এনে কৰিলোঁ। এতিয়া মোৰ দোষ ক্ষমা কৰে যেন। মই যিহকে লাগে তাকে দিওঁ তথাপিও মোক শাপ নিদিব। শৰণাগতক ৰক্ষা কৰা আপোনাসকলৰ নিচিনা লোকৰ ধৰম,”—এই কথা শুনি বিশ্বামিত্ৰই যিহকে খোজে তাকে দিবলৈ বুলি হৰিশ্চন্দ্ৰক শপত খুৱাই লৈ কলে, “বাৰু এতিয়া তুমি ঘৰলৈ যোৱা, সময়মতে যাম।” এই বুলি কোৱাৰ কিছুদিনৰ পাচত এদিন ৰাজ্যলৈ গৈ পূৰ্ব্বৰ কথা সোঁৱৰাই কলে, “মোক তোমাৰ ৰাজ্য দিয়া”। ৰজাই হাতত তিল কুশ লৈ বিশ্বামিত্ৰক ৰাজ্য দান দিলে তাৰ পিচত দানৰ দক্ষিণা বিচাৰিলত ধন ভঁড়ালীক দক্ষিণা আনিবলৈ হুকুম কৰোঁতেই কলে, “মোৰ ৰাজ্য হ'ল যেতিয়া ধন ভঁড়ালো মোৰ; তুমি আন উপায়ে দক্ষিণা দিয়া। এই কথা শুনা মাত্ৰেই ৰজাৰ মূৰত আকাশী সৰগ ভাগি পৰিল, ভাবি চাই কথা সঁচা দেখি কিছু দিনৰ সময় লৈ হৰিশ্চন্দ্ৰ ৰাজ্য এৰি খুজি মাগি দক্ষিণা গোটাবলৈ ওলাল, তাকে দেখি পতি ভক্তি শৈব্যাও পুতেক ৰোহিতক লৈ ৰজাৰ লগতে ওলাল। দেশ ফুৰিও দক্ষিণা নেপাই কাশীত পোনতে পুতেক আৰু শৈব্যাক এজন বামুনক বেচিলে। সিমানতো টকাই নোজোৰাত নিজে চাণ্ডালত বিক্ৰী গৈ ঋষিৰ ঋণৰ পৰা মুক্ত হ'ল। দক্ষিণা আদায় নোহোৱা দিনলৈকে ঋষি দিনে দিনে অহা যোৱা কৰি আছিল।{{nop}}<noinclude></noinclude> 3w2f0tcemhsel93j1sucwp4hr1zofyc 104 76601 266158 210352 2026-11-07T18:51:42Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266158 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="যদুমণি" />{{rh|৩৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}এদিন বামুণৰ ঘৰত ৰোহিতে ফুল তুলি থাকোঁতে ফুলৰ মাজত থকা সাপে কামুৰি ৰোহিতক মাৰিলে। মৰা লৰা লৈ দেশৰ নিয়ম মতে মৰিশালীলৈ লৈগল। মৰিশালী ৰখীয়াই পাচোঁতা কড়ি বিচাৰিছিল। কড়ি নথকাত গাৰ কাপোৰকে খহাই দি শৈব্যাই পুতেকৰ গুণ আৰু উপৰি পুৰুষৰ কথা কৈ ইনাই বিনাই কান্দিবলৈ ধৰিলে। শ্মশান ৰখীয়া হৰিশ্চন্দ্ৰই সকলো কথা জানি আত্ম পৰিচয় দিলে। পুতেকৰ লগতে দুয়ো মৰিবলৈ যো যা কৰোতেই বিশ্বামিত্ৰ আহি ৰক্ষা কৰিলেহি। ঋষিয়েই মৰা পুতেকক জীয়ালৈ আৰু ৰাজ্য ওভোটাই দি সশৰীৰে স্বৰ্গলৈ যাবলৈ বৰ দি তেওঁ তপস্যা কৰিবলৈ গল। হৰিশ্চন্দ্ৰ ৰাজ্য লৈ উভটি আহিল। {{gap}}ব্ৰহ্মৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰই গায়ত্ৰী ৰচনা কৰিছিল। এওঁৱেই ধনুৰ্ব্বেদো লিখিত অৱস্থালৈ নিয়ে। ৰাক্ষসবোৰৰ পৰা যজ্ঞ কৰিব নোৱাৰি এওঁ শ্ৰীৰাম লক্ষ্মণক যজ্ঞ ৰক্ষা কৰিবলৈ লৈ যায়হি আৰু বাটত যাওঁতে অনেক অস্ত্ৰ শিকায়। ৰামে তাৰকাক মাৰি ঋষিৰ যজ্ঞ কৰোৱালত তেওঁ লোকক মিঠিলালৈ লৈ আহে,বাটত ৰামৰ হতুৱাই অহল্যাক শাপৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰায়। এওঁৰ যত্নতে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ আদিৰ বিবাহ হয়।<noinclude><center>⸺⸺</center></noinclude> lkdgzl0xd10uc1kox79k1i9okpbjtva 266159 266158 2026-11-07T18:52:20Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266159 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৩৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}এদিন বামুণৰ ঘৰত ৰোহিতে ফুল তুলি থাকোঁতে ফুলৰ মাজত থকা সাপে কামুৰি ৰোহিতক মাৰিলে। মৰা লৰা লৈ দেশৰ নিয়ম মতে মৰিশালীলৈ লৈগল। মৰিশালী ৰখীয়াই পাচোঁতা কড়ি বিচাৰিছিল। কড়ি নথকাত গাৰ কাপোৰকে খহাই দি শৈব্যাই পুতেকৰ গুণ আৰু উপৰি পুৰুষৰ কথা কৈ ইনাই বিনাই কান্দিবলৈ ধৰিলে। শ্মশান ৰখীয়া হৰিশ্চন্দ্ৰই সকলো কথা জানি আত্ম পৰিচয় দিলে। পুতেকৰ লগতে দুয়ো মৰিবলৈ যো যা কৰোতেই বিশ্বামিত্ৰ আহি ৰক্ষা কৰিলেহি। ঋষিয়েই মৰা পুতেকক জীয়ালৈ আৰু ৰাজ্য ওভোটাই দি সশৰীৰে স্বৰ্গলৈ যাবলৈ বৰ দি তেওঁ তপস্যা কৰিবলৈ গল। হৰিশ্চন্দ্ৰ ৰাজ্য লৈ উভটি আহিল। {{gap}}ব্ৰহ্মৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰই গায়ত্ৰী ৰচনা কৰিছিল। এওঁৱেই ধনুৰ্ব্বেদো লিখিত অৱস্থালৈ নিয়ে। ৰাক্ষসবোৰৰ পৰা যজ্ঞ কৰিব নোৱাৰি এওঁ শ্ৰীৰাম লক্ষ্মণক যজ্ঞ ৰক্ষা কৰিবলৈ লৈ যায়হি আৰু বাটত যাওঁতে অনেক অস্ত্ৰ শিকায়। ৰামে তাৰকাক মাৰি ঋষিৰ যজ্ঞ কৰোৱালত তেওঁ লোকক মিঠিলালৈ লৈ আহে,বাটত ৰামৰ হতুৱাই অহল্যাক শাপৰ পৰা উদ্ধাৰ কৰায়। এওঁৰ যত্নতে শ্ৰীৰামচন্দ্ৰ আদিৰ বিবাহ হয়।<noinclude><center>⸺⸺</center></noinclude> 7ao3emwqrvw780l70353oxvaj2v0quu 104 76602 266186 210353 2026-11-08T06:50:47Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266186 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{Xxx-larger|ধ্ৰুব।}}</center></noinclude>{{gap}}আগৰ দিনত উত্তানপাদ নামেৰে এজন ৰজা আছিল। তেওঁ বৰ চহকী আৰু বলৱন্ত আছিল। তেওঁক প্ৰজাই মাক বাপেকৰ দৰে ভাল পাইছিল। তেওঁ ও প্ৰজাক নিজৰ সন্তানৰ দৰে পালিছিল। {{gap}}ৰজা উত্তানপাদৰ সুৰুচী আৰু সুনীতি নামে দুগৰাকী মহিষী আছিল। তেওঁ লোকৰ যথা ক্ৰমে উত্তম আৰু ধ্ৰুৱ নামে দুটি লৰা হ'ল। দুয়ো কোঁৱৰৰ যথেষ্ট মিলা প্ৰীতি থাকিলেও দুয়ো সতিনীৰ স্বাভাৱিক অমিল সদায় আছিল। {{gap}}এদিন ৰজা উত্তানপাদ অৰু ৰাণী সুৰুচী দুয়ো উত্তম কোঁৱৰক লগত লৈ ৰাজ সিংহাসনত বহি আছে। এনেতে ধ্ৰুৱ আহি কাষত উপস্থিত হ'লহি। ধ্ৰুৱ তেতিয়া পাঁচ বছৰীয়া লৰা;পিতাকৰ কোলাত উঠিবৰ মন গল,পিতাকে কোলাত তুলিবলৈ বুলি হাত মেলোতেই সুৰুচীয়ে ৰজাক এনেদৰে নিন্দা কৰিলে যে ৰজাৰ আৰু ধ্ৰুৱক কোলালৈ তুলি আনিবৰ সাহ নহ'ল। {{gap}}সুৰুচীয়ে অকল ৰজাক বঢ়া বচন বুলিয়েই মনে মনে থাকিছিল যে এনে নহয় সেই পাঁচ বছৰীয়া লৰাটোকো এনেদৰে বিকৰ্থণা কৰিলে যেন ধ্ৰুৱ ৰজাৰ একোৱেই নহয়, ধ্ৰুৱৰ মাক যেন ৰজাৰ বেটীতকৈও এলাগী। ধ্ৰুৱই মাহীয়ে-<noinclude></noinclude> 0xjfqcsvvcckoob9ry9rjvjiei4vz1v 104 76603 266194 210354 2026-11-08T07:23:58Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266194 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৩৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>কৰ এনে কঠুৱা ব্যবহাৰ আৰু পিতাকেও মাহীযেকৰ কথাত মনে মনে থকা দেখি বৰ বেজাৰ মনেৰে মাকৰ আগলৈ গৈ কান্দি কান্দি সকলো কথা কলেগৈ। মাকৰ পক্ষে এইটো একো নতুন কথা নহয়। এনেকুৱা নোহোৱা হেতেন হে মাক আচৰিত হ’ল হৈতেন। সেইবাবে ধ্ৰুবক সাত পাঁচ কথা কৈ ভুলাবলৈ যত্ন কৰিলে কিন্তু ধ্ৰুব বৰ একা চেকা লৰা। মনত পৰাৰে পৰা এনে দৰে মনত দাগ পোৱা নাই। সেই বাবেহে ধ্ৰুবক কোনো মতে মাকে নিচুকাব নোৱাৰিলে। ধ্ৰুবৰ মুখত মুঠতে এটা কথা “মই উত্তমৰ সমান নহম কিয়?” মাকে উপায় নেপাই কলে, “সোনাই ঈশ্বৰক খাটা তেওঁ যেন তোমাৰ মনৰ বাঞ্ছা পূৰ্ণ কৰে। {{gap}}ঈশ্বৰক কি উপায়ে খাটে ধ্ৰুবই নেজানে। তথাপিও হাবিত ঋষি মুনিযে তপস্যা কৰাৰ কথা লোকৰ মুখে শুনিছিল। সেই কথাকে ভাবি চিন্তি এদিন ধ্ৰুব মনে মনে হাবি লৈ গুচি গল। {{gap}}কেইবা দিনো যোৱাৰ পিচত বাটত নাৰদে দেখা দি কি উপায়ে ভগৱানক চিন্তা কৰিব লাগে শিকাই দিলে। গৈ গৈ এখন নৈৰ পাৰৰ হাবি এডোখৰৰ মাজত ঈশ্বৰৰ ধ্যানত বহি গ’ল। {{gap}}ইফালে ধ্ৰুবৰ মাকে পুতেক কলৈ গ’ল বিচাৰি নেপাই কান্দি কাটি বাউলী হ’ল। নাৰদ আহি সুৰুচীক আপোন পাহৰা হৈ থকা দেখি কলে “আই আপুনি বৰ বেয়া কাম<noinclude></noinclude> eadfg2bd078v96wxrrtgru0zoeh4d1b 104 76604 266198 210355 2026-11-08T08:10:22Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266198 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||ধ্ৰুব।|৩৭}} {{Rule|}}</noinclude>কৰিছে। আপোনাৰ পুতেক ঈশ্বৰ চিন্তাত মগ্ন। কাচই বামত কণী পাৰি দ পানীত পৰি সন্তানৰ মঙ্গল চিন্তা,ধ্যান কৰি বহি থাকে। মাছৰ পোনাক মাকে লগে লগে ফুৰি বিপদ আপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰি ফুৰে। কুকুৰাই পোৱালীক দৌকাৰ তলত সুমাই লৈ ফুৰায়। আপুনি সতী। এতিয়া শোক বেজাৰ এৰি পুতেকৰ মঙ্গল চিন্তাত কাচৰ দৰে ধ্যানস্থ হওক। ধ্ৰুবই তেওঁৰ মনোবাঞ্ছা পূৰ্ণ কৰি কুশলে ঘূৰি আহিব।” এই কথা কৈ নাৰদ গুচি গ'ল। নাৰদৰ কথাকে সাৰ মানি মাকে শোক বেজাৰ এৰিদি পুতেকৰ কুশল চিন্তা কৰিবলৈ লাগিল। {{gap}}ধ্ৰুবৰ তপৰ প্ৰভাৱ দেখি স্বৰ্গৰ দেৱতা সকল তবধ লাগিল। ঈশ্বৰে ধ্ৰুবৰ স্তুতিত তুষ্ট হৈ,—“কি বৰ লাগে” বুলি চতুৰ্ভূজ মূৰ্ত্তি ধৰি আগতে ঠিয় হলহি। তেওঁ কলে “মোৰ যেন সদায় তোমাত মতি হওক” এই কথাত ভগবানে পৰম প্ৰীতি লভি কলে “তোমাৰ নিচিনা ভক্ত ত্ৰৈলোক্যত নহওক। তুমি ৰজা হবা; তোমাৰ ভায়েৰ উত্তম আৰু মাহীয়া অকালতে ঢুকাব। তুমি শান্তিৰে আৰু সুখ্যাতিৰে ৰাজ্য চলাই আয়ুষ শেষ হলে মোৰ,ওচৰলৈ গুচি আহিবা; তোমাৰ নিমিত্তে মই এখন সুকীয়া স্বৰ্গ স্ৰজন কৰি থম।” এই বুলি কৈ ভগবান অন্তৰ্দ্ধান হ'ল। {{gap}}ধ্ৰুবৰ মনোৰথ সিদ্ধি হ'লত আনন্দ মনেৰে ঘৰলৈ গুচি আহিল। ভগবানে বৰ দিয়া সকলো আখৰে আখৰে<noinclude></noinclude> 0vnyezpf6krqy6y0mkhsf5eggq8ez1e 104 76605 266199 210356 2026-11-08T08:22:27Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266199 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৩৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>ফলিয়ালে। বহুত বছৰ ৰাজত্ব কৰি তেওঁৰ নিমিত্তে সাজি থোৱা স্বৰ্গলৈ গুচি গল। সেই ঠাইক আজি কালি ধ্ৰুৱ লোক বোলে। {{Block center|<poem>“সপত্নী মাতৃৰ বাক্যে বিদাৰিল মন। ধ্ৰুৱে আসি আৰাধিল তোমাৰ চৰণ॥ ত্ৰৈলোক্যৰ ওপৰে তাহাক থৈলা থাপি। গোধিকাৰ পুচ্ছ ভাগে দেখিও অদ্যাপি॥</poem>}}<noinclude><center>⸺⸺</center> {{Css image crop |Image = ভোগ.pdf |Page = 46 |bSize = 453 |cWidth = 240 |cHeight = 208 |oTop = 402 |oLeft = 84 |Location = center |Description = }}</noinclude> g1msttvas890btqmqpz1pb65mv55jis 104 76606 266212 210357 2026-11-08T10:24:47Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266212 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{Xxx-larger|গঙ্গা।}}</center></noinclude>{{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ উত্তৰ ফালে গঙ্গা নামেৰে এখন নৈ আছে। হিন্দু সকলৰ এই নৈ বৰ পবিত্ৰ। আনকি ইয়াৰ পানীত গা ধুলেও স্বৰ্গত বাস হয়, বুলি তেওঁলোকে বিশ্বাস কৰে। বোধকৰোঁ তোমালোকে ওচৰ চুবুৰীয়া মিতিৰ কুটুম আদি তীৰ্থলৈ যোৱা মানুহৰ পৰা এই কথা শুনিছা। এই গঙ্গা নৈৰ বিষয়ে পুৰণি পুথিত এটা সাধু আছে, শুনাহঁক। {{gap}}দেৱৰ্ষি নাৰদে এদিন আজৰি পাই বীণাখন ঠিক কৰি লৈ ছয়ত্ৰিশ ৰাগ ৰাগিনীৰ গান গাবলৈ ধৰিলে, পিচে বজাওঁতে অলপ ভুল হল। তেওঁ হলে বুজিব নোৱাৰিলে বৰঞ্চ ভাবিছিল যে তেওঁ বৰ ভাল গান কৰিব পাৰে। নাৰদৰ এই অহঙ্কাৰ গুচাবৰ মনেৰে ৰাগ ৰাগিনী বিলাকে খোৰা আৰু কোঙ্গা মানুহৰ ভাও ধৰি বাটৰ দাঁতিত পৰি থাকিল। নাৰদে এই বাটেদি যাওঁতেই তেওঁ বিলাক চকুত পৰিল আৰু কাৰণ সোধাত কলে,নাৰদ নামে এজন ঋষি আছে। তেওঁ ভাবে যে তেওঁ বৰ সুন্দৰ গান কৰিব পাৰে, কিন্তু আচলতে তেওঁ সিমান নেজানে। আমি ৰাগ ৰাগিনী। সিদিনা এদিন তেওঁ আমাক এনে বেয়াকৈ গাইছিল যে গাওঁতে গাওঁতে আমাৰ হাত ভৰি ভাগি গল। (অৰ্থাৎ তাল মান ঠিক কৰি গান কৰিব নোৱাৰিলে)। আৰু তেতিয়াৰে পৰা আমি এনে<noinclude></noinclude> 4w1tdn78369radgaz1ej0fm0kjabbjp 104 76675 266013 210426 2026-11-07T17:22:39Z যদুমণি 4400 266013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="-chanakyakdas" />{{rh|২৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}} শ্ৰীকৃষ্ণক হিন্দুৱে বিষ্ণুৰ পূৰ্ণ অৱতাৰ বুলি মানে। ভাগৱতৰ মতে দশম অৱতাৰ। এওঁৰ নাম সহশ্ৰাধিক;জীৱনৰ একো একোটি ঘটনাকে লীলা বোলে। এওঁৰ লীলা কীৰ্ত্তন কৰাই বৈষ্ণৱৰ ধৰ্ম্ম। এওঁৰ লীলাৰ সমষ্টিয়ে দ্বাদশ স্কন্ধ ভাগৱত আৰু তাৰ পৰাই উলিওৱা অসমীয়া কীৰ্ত্তন,দশম,ঘোষা,ৰত্নাৱলী আদি পুথি। সকলো হিন্দুৱে কৃষ্ণৰ নাম উচ্চাৰণ কৰি মৰিব পাৰিলে ঘূৰাই জনম নহয় বুলি আজিলৈকে বিশ্বাস কৰে।<noinclude></noinclude> 5hgp1xet4txshukbl0my29zyerw77yt 266036 266013 2026-11-07T17:45:23Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|২৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}} শ্ৰীকৃষ্ণক হিন্দুৱে বিষ্ণুৰ পূৰ্ণ অৱতাৰ বুলি মানে। ভাগৱতৰ মতে দশম অৱতাৰ। এওঁৰ নাম সহশ্ৰাধিক;জীৱনৰ একো একোটি ঘটনাকে লীলা বোলে। এওঁৰ লীলা কীৰ্ত্তন কৰাই বৈষ্ণৱৰ ধৰ্ম্ম। এওঁৰ লীলাৰ সমষ্টিয়ে দ্বাদশ স্কন্ধ ভাগৱত আৰু তাৰ পৰাই উলিওৱা অসমীয়া কীৰ্ত্তন,দশম,ঘোষা,ৰত্নাৱলী আদি পুথি। সকলো হিন্দুৱে কৃষ্ণৰ নাম উচ্চাৰণ কৰি মৰিব পাৰিলে ঘূৰাই জনম নহয় বুলি আজিলৈকে বিশ্বাস কৰে।<noinclude>{{Css image crop |Image = ভোগ.pdf |Page = 34 |bSize = 447 |cWidth = 175 |cHeight = 142 |oTop = 398 |oLeft = 134 |Location = center |Description = }}</noinclude> rf45ea0mp00keczm9xl91wxtb69twvo 104 77115 265976 211304 2026-11-07T15:02:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265976 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি গৈছে, তেওঁলোকৰ বহুতৰ মাকে স্কুল-কলেজত পঢ়া দূৰৈত থাওক, একেবাৰে নিৰক্ষৰা আছিল, কিন্তু লিখা-পঢ়া নাজা- নিলেও তেওঁলোকৰ গাত উপযুক্ত ঘৈণীৰ আন সকলোবিলাক গুণ আছিল, ইয়াৰ দ্বাৰা মই এইটো কব খোজোঁ যে লিখা-পঢ়া জনা তিৰোতাৰ শিক্ষাৰ এটা অঙ্গ মাথোন, কিন্তু ইয়েই সম্পূৰ্ণ শিক্ষা নহয়। আজিকালি গাৱেঁ গাৱেঁ স্কুল হৈছে আৰু কলেজত পঢ়াৰো সুবিধা বহুত হৈছে। সেইবাবে সকলো ছোৱালীয়ে সুবিধা মতে লিখা পঢ়া শিকা ভাল। কিন্তু বৰ্ত্তমান স্কুল কলেজত প্ৰায় একে শিক্ষাকে লৰা-ছোৱালী উভয়কে দিয়া হয়, তফাৎ নাই বুলিলেই হয়। বৰ্ত্তমান স্কুল কলেজত যি শিক্ষা দিয়া হয়, সেই শিক্ষা প্ৰচলন কৰাব উদ্দেশ্য প্ৰথমতে বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ কি আছিল চোৱা য’ক। বৃটিছ গৱৰ্ণমেন্টে প্ৰথমে যেতিয়া আমাৰ এই দেশখন লয়, তেতিয়া এই বাজ্য চলাবৰ কাৰণে কিছুমান কেৰাণীৰ আৱশ্যক হৈছিল। সেই অভাৱ পূৰণ কৰাৰ নিমিত্তে প্ৰথমে চৰ্চাৰে এই শিক্ষা পদ্ধতিৰ প্ৰচলন কৰে। তাৰ পৰা আৱশ্যক মতে সেই শিক্ষাৰ অলপ লৰচৰ কৰে। প্ৰকৃত মনুষ্যত্ব শিক্ষাৰ নিমিত্তে এই শিক্ষাৰ প্ৰচলন হোৱা নাছিল। সেইবাবে এই শিক্ষা কাৰ্য্যকৰী নহয় বুলি গোটেইখন দেশতে এটা আন্দোলনৰ সৃষ্টি হৈছে। মতা মানুহৰ নিমিত্তে এই শিক্ষা প্ৰচলন কৰা হৈছিল, তিৰোতাৰ নিমিত্তে নহয়, যি শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য প্ৰথমে<noinclude></noinclude> t2e9dfnmuvh1wvwybezzleamx37eztk 265979 265976 2026-11-07T15:14:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৪৩}}</noinclude>গৈছে, তেওঁলোকৰ বহুতৰ মাকে স্কুল-কলেজত পঢ়া দূৰৈত থাওক, একেবাৰে নিৰক্ষৰা আছিল, কিন্তু লিখা-পঢ়া নাজানিলেও তেওঁলোকৰ গাত উপযুক্ত ঘৈণীৰ আন সকলো বিলাক গুণ আছিল, ইয়াৰ দ্বাৰা মই এইটো কব খোজোঁ যেলিখা-পঢ়া জনা তিৰোতাৰ শিক্ষাৰ এটা অঙ্গ মাথোন, কিন্তু ইয়েই সম্পূৰ্ণ শিক্ষা নহয়। {{gap}}আজি কালি গাৱেঁ গাৱেঁ স্কুল হৈছে আৰু কলেজত পঢ়াৰো সুবিধা বহুত হৈছে। সেইবাবে সকলো ছোৱালীয়ে সুবিধা মতে লিখা পঢ়া শিকা ভাল। কিন্তু বৰ্ত্তমান স্কুল কলেজত প্ৰায় একে শিক্ষাকে লৰা-ছোৱালী উভয়কে দিয়া হয়, তফাৎ নাই বুলিলেই হয়। বৰ্ত্তমান স্কুল কলেজত যি শিক্ষা দিয়াহয়, সেই শিক্ষা প্ৰচলন কৰাৰ উদ্দেশ্য প্ৰথমতে বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ কি আছিল চোৱা য’ক। বৃটিছ গৱৰ্ণমেন্টে প্ৰথমে যেতিয়া আমাৰ এই দেশখন লয়, তেতিয়া এই বাজ্য চলাবৰ কাৰণে কিছুমান কেৰাণীৰ আৱশ্যক হৈছিল। সেই অভাৱ পূৰণ কৰাৰ নিমিত্তে প্ৰথমে চৰ্চাৰে এই শিক্ষা পদ্ধতিৰ প্ৰচলন কৰে। তাৰ পৰা আৱশ্যক মতে সেই শিক্ষাৰ অলপ লৰচৰ কৰে। প্ৰকৃত মনুষ্যত্ব শিক্ষাৰ নিমিত্তে এই শিক্ষাৰ প্ৰচলন হোৱা নাছিল। সেইবাবে এই শিক্ষা কাৰ্য্যকৰী নহয় বুলি গোটেইখন দেশতে এটা আন্দোলনৰ সৃষ্টি হৈছে। মতা মানুহৰ নিমিত্তে এই শিক্ষা প্ৰচলন কৰাহৈছিল, তিৰোতাৰ নিমিত্তে নহয়, যি শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য প্ৰথমে{{nop}}<noinclude></noinclude> nokxqcsz7r0pu3ho3a5zzw7gpgeqo0m 265980 265979 2026-11-07T15:16:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265980 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৪৩}}</noinclude>গৈছে, তেওঁলোকৰ বহুতৰ মাকে স্কুল-কলেজত পঢ়া দূৰৈত থাওক, একেবাৰে নিৰক্ষৰা আছিল, কিন্তু লিখা-পঢ়া নাজানিলেও তেওঁলোকৰ গাত উপযুক্ত ঘৈণীৰ আন সকলো বিলাক গুণ আছিল, ইয়াৰ দ্বাৰা মই এইটো কব খোজোঁ যে লিখা-পঢ়া জনা তিৰোতাৰ শিক্ষাৰ এটা অঙ্গ মাথোন, কিন্তু ইয়েই সম্পূৰ্ণ শিক্ষা নহয়। {{gap}}আজি কালি গাৱেঁ গাৱেঁ স্কুল হৈছে আৰু কলেজত পঢ়াৰো সুবিধা বহুত হৈছে। সেইবাবে সকলো ছোৱালীয়ে সুবিধা মতে লিখা পঢ়া শিকা ভাল। কিন্তু বৰ্ত্তমান স্কুল কলেজত প্ৰায় একে শিক্ষাকে লৰা-ছোৱালী উভয়কে দিয়া হয়, তফাৎ নাই বুলিলেই হয়। বৰ্ত্তমান স্কুল কলেজত যি শিক্ষা দিয়াহয়, সেই শিক্ষা প্ৰচলন কৰাৰ উদ্দেশ্য প্ৰথমতে বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ কি আছিল চোৱা য’ক। বৃটিছ গৱৰ্ণমেন্টে প্ৰথমে যেতিয়া আমাৰ এই দেশখন লয়, তেতিয়া এই বাজ্য চলাবৰ কাৰণে কিছুমান কেৰাণীৰ আৱশ্যক হৈছিল। সেই অভাৱ পূৰণ কৰাৰ নিমিত্তে প্ৰথমে চৰ্চাৰে এই শিক্ষা পদ্ধতিৰ প্ৰচলন কৰে। তাৰ পৰা আৱশ্যক মতে সেই শিক্ষাৰ অলপ লৰচৰ কৰে। প্ৰকৃত মনুষ্যত্ব শিক্ষাৰ নিমিত্তে এই শিক্ষাৰ প্ৰচলন হোৱা নাছিল। সেইবাবে এই শিক্ষা কাৰ্য্যকৰী নহয় বুলি গোটেইখন দেশতে এটা আন্দোলনৰ সৃষ্টি হৈছে। মতা মানুহৰ নিমিত্তে এই শিক্ষা প্ৰচলন কৰাহৈছিল, তিৰোতাৰ নিমিত্তে নহয়, যি শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য প্ৰথমে{{nop}}<noinclude></noinclude> f3214wim7m923teusx91o2fwneekoos 104 77116 265981 211305 2026-11-07T15:20:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265981 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>88 মাতৃজাতি কেৰাণী সৃষ্টি কৰাহে আছিল, সেই শিক্ষাকে গৱৰ্ণমেণ্টে নাৰীত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য নকৰি ছোৱালীকো দিব ধৰিছে। তেনে হলে যি শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য কেৱল কেৰাণীৰ সৃষ্টি, মনুষ্যত্ব শিক্ষা দিয়া নহয়, সেই শিক্ষাই তিৰোতাক নাৰাত্ব, মাতৃত্ব আদি শিক্ষা দিব বুলি আশা কৰা বৃথা। বৰ্ত্তমানে ছাত্ৰবৃত্তি পৰ্য্যন্ত যি শিক্ষা তিৰোতাক দিয়া হয়, সি কিছু পৰিমাণে তিৰোতাৰ উপযুক্ত শিক্ষ৷ হব পাৰে, কিন্তু তাৰ পাছৰ ছোৱা৷ আধুনিক শিক্ষা তিৰোতাৰ পক্ষে কোনো ৰকমে উপযোগী নহয়। বৰ্ত্তমান স্ত্ৰী শিক্ষাৰ দোষ— এই বিষয়ে গুৱাহাটী ছোৱালী কলেজৰ অধ্যক্ষা শ্ৰীযুত৷ ৰাজবালা দাস, এম, এ, মহোদয়াই “বৰ্ত্তমান স্ত্ৰীশিক্ষা বিষয়ে কেই-আষাৰ মান” নামৰ পুথিখনিত কি লিখিছে সকলোৱে ভালকৈ বিবেচনা কৰি চোৱা উচিত। আমাতকৈ তেখেতৰ কথা বেছি মূল্যৱান, কাৰণ তেখেত উচ্চ শিক্ষিত৷ আৰু তেখেতে স্ত্ৰীশিক্ষা প্ৰচাৰৰ নিমিত্তে আজি পৰ্যন্ত বহুত যত্ন লৈছে। “বৰ্ত্তমান শিক্ষিতা ছোৱালীৰ নাম শুনিলে বহুতে ভয় খায়। ইয়াৰ কাৰণ কি? ইয়াৰ কাৰণ হৈছে—আজিকালিৰ শিক্ষিতা ছোৱালীৰ গাত লিখা পঢ়া খিনি জনাব বাহিৰে অন্য বিলাক শিক্ষা লাভ কৰাৰ গুণ দেখিবলৈ পোৱা নাযায় আৰু ঘৰুৱা কাম-কাজৰ বিষয়ে আওকাণ কৰে।”-২২পিঠি। "তিৰোতাক শিক্ষা দিয়া নিতান্ত উচিত। এতিয়া এনে দিন আহিছে যে ছোৱালীক শিক্ষা দিবলৈ সকলো বাধ্য হব<noinclude></noinclude> rtb3lxsi9v7jbgxyjxwda9jxtwvkskn 265982 265981 2026-11-07T15:32:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265982 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>কেৰাণী সৃষ্টি কৰাহে আছিল, সেই শিক্ষাকে গৱৰ্ণমেণ্টে নাৰীত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য নকৰি ছোৱালীকো দিব ধৰিছে। তেনেহলে যি শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য কেৱল কেৰাণীৰ সৃষ্টি, মনুষ্যত্ব শিক্ষা দিয়া নহয়, সেই শিক্ষাই তিৰোতাক নাৰাত্ব, মাতৃত্ব আদি শিক্ষা দিব বুলি আশা কৰা বৃথা। বৰ্ত্তমানে ছাত্ৰবৃত্তি পৰ্য্যন্তযি শিক্ষা তিৰোতাক দিয়া হয়, সি কিছু পৰিমাণে তিৰোতাৰউপযুক্ত শিক্ষ৷ হব পাৰে, কিন্তু তাৰ পাছৰ ছোৱা৷ আধুনিক শিক্ষা তিৰোতাৰ পক্ষে কোনো ৰকমে উপযোগী নহয়। {{gap}}বৰ্ত্তমান স্ত্ৰী শিক্ষাৰ দোষ— এই বিষয়ে গুৱাহাটী ছোৱালী কলেজৰ অধ্যক্ষা শ্ৰীযুত৷ ৰাজবালা দাস, এম, এ,মহোদয়াই “বৰ্ত্তমান স্ত্ৰীশিক্ষা বিষয়ে কেই-আষাৰ মান” নামৰপুথিখনিত কি লিখিছে সকলোৱে ভালকৈ বিবেচনা কৰিচোৱা উচিত। আমাতকৈ তেখেতৰ কথা বেছি মূল্যৱান,কাৰণ তেখেত উচ্চ {{SIC|শিক্ষিত৷|শিক্ষিত}} আৰু তেখেতে স্ত্ৰী শিক্ষা প্ৰচাৰৰ নিমিত্তে আজি পৰ্যন্ত বহুত যত্ন লৈছে। {{gap}}“বৰ্ত্তমান {{SIC|শিক্ষিতা|শিক্ষিত}} ছোৱালীৰ নাম শুনিলে বহুতে ভয় খায়। ইয়াৰ কাৰণ কি? ইয়াৰ কাৰণ হৈছে—আজিকালিৰ {{SIC|শিক্ষিতা|শিক্ষিত}} ছোৱালীৰ গাত লিখা পঢ়া খিনি জনাব বাহিৰে অন্যবিলাক শিক্ষা লাভ কৰাৰ গুণ দেখিবলৈ পোৱা নাযায় আৰুঘৰুৱা কাম-কাজৰ বিষয়ে আওকাণ কৰে।”-২২পিঠি। {{gap}}"তিৰোতাক শিক্ষা দিয়া নিতান্ত উচিত। এতিয়া এনে দিন আহিছে যে ছোৱালীক শিক্ষা দিবলৈ সকলো বাধ্য হব{{nop}}<noinclude></noinclude> qlyg90603le9u4kxr1io32i0eldy8z0 265983 265982 2026-11-07T15:34:18Z Nilotpal Hazarika123 3917 265983 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>কেৰাণী সৃষ্টি কৰাহে আছিল, সেই শিক্ষাকে গৱৰ্ণমেণ্টে নাৰীত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য নকৰি ছোৱালীকো দিব ধৰিছে। তেনেহলে যি শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য কেৱল কেৰাণীৰ সৃষ্টি, মনুষ্যত্ব শিক্ষা দিয়া নহয়, সেই শিক্ষাই তিৰোতাক নাৰাত্ব, মাতৃত্ব আদি শিক্ষা দিব বুলি আশা কৰা বৃথা। বৰ্ত্তমানে ছাত্ৰবৃত্তি পৰ্য্যন্তযি শিক্ষা তিৰোতাক দিয়া হয়, সি কিছু পৰিমাণে তিৰোতাৰউপযুক্ত শিক্ষ৷ হব পাৰে, কিন্তু তাৰ পাছৰ ছোৱা৷ আধুনিক শিক্ষা তিৰোতাৰ পক্ষে কোনো ৰকমে উপযোগী নহয়। {{gap}}বৰ্ত্তমান স্ত্ৰী শিক্ষাৰ দোষ— এই বিষয়ে গুৱাহাটী ছোৱালী কলেজৰ অধ্যক্ষা শ্ৰীযুত৷ ৰাজবালা দাস, এম, এ,মহোদয়াই “বৰ্ত্তমান স্ত্ৰীশিক্ষা বিষয়ে কেই-আষাৰ মান” নামৰ পুথিখনিত কি লিখিছে সকলোৱে ভালকৈ বিবেচনা কৰি চোৱা উচিত। আমাতকৈ তেখেতৰ কথা বেছি মূল্যৱান,কাৰণ তেখেত উচ্চ {{SIC|শিক্ষিত৷|শিক্ষিত}} আৰু তেখেতে স্ত্ৰী শিক্ষা প্ৰচাৰৰ নিমিত্তে আজি পৰ্যন্ত বহুত যত্ন লৈছে। {{gap}}“বৰ্ত্তমান {{SIC|শিক্ষিতা|শিক্ষিত}} ছোৱালীৰ নাম শুনিলে বহুতে ভয় খায়। ইয়াৰ কাৰণ কি? ইয়াৰ কাৰণ হৈছে—আজিকালিৰ {{SIC|শিক্ষিতা|শিক্ষিত}} ছোৱালীৰ গাত লিখা পঢ়া খিনি জনাব বাহিৰে অন্যবিলাক শিক্ষা লাভ কৰাৰ গুণ দেখিবলৈ পোৱা নাযায় আৰুঘৰুৱা কাম-কাজৰ বিষয়ে আওকাণ কৰে।”-২২পিঠি। {{gap}}"তিৰোতাক শিক্ষা দিয়া নিতান্ত উচিত। এতিয়া এনে দিন আহিছে যে ছোৱালীক শিক্ষা দিবলৈ সকলো বাধ্য হব{{nop}}<noinclude></noinclude> 5ek064yne461y6d88jkce3g86ocqin1 265984 265983 2026-11-07T15:38:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 265984 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>কেৰাণী সৃষ্টি কৰাহে আছিল, সেই শিক্ষাকে গৱৰ্ণমেণ্টে নাৰীত্বৰ প্ৰতি লক্ষ্য নকৰি ছোৱালীকো দিব ধৰিছে। তেনেহলে যি শিক্ষাৰ উদ্দেশ্য কেৱল কেৰাণীৰ সৃষ্টি, মনুষ্যত্ব শিক্ষা দিয়া নহয়, সেই শিক্ষাই তিৰোতাক নাৰাত্ব, মাতৃত্ব আদি শিক্ষা দিব বুলি আশা কৰা বৃথা। বৰ্ত্তমানে ছাত্ৰবৃত্তি পৰ্য্যন্তযি শিক্ষা তিৰোতাক দিয়া হয়, সি কিছু পৰিমাণে তিৰোতাৰউপযুক্ত শিক্ষ৷ হব পাৰে, কিন্তু তাৰ পাছৰ ছোৱা৷ আধুনিক শিক্ষা তিৰোতাৰ পক্ষে কোনো ৰকমে উপযোগী নহয়। {{gap}}বৰ্ত্তমান স্ত্ৰী শিক্ষাৰ দোষ— এই বিষয়ে গুৱাহাটী ছোৱালী কলেজৰ অধ্যক্ষা শ্ৰীযুত৷ ৰাজবালা দাস, এম, এ, মহোদয়াই “বৰ্ত্তমান স্ত্ৰীশিক্ষা বিষয়ে কেই-আষাৰ মান” নামৰ পুথিখনিত কি লিখিছে সকলোৱে ভালকৈ বিবেচনা কৰি চোৱা উচিত। আমাতকৈ তেখেতৰ কথা বেছি মূল্যৱান, কাৰণ তেখেত উচ্চ {{SIC|শিক্ষিত৷|শিক্ষিত}} আৰু তেখেতে স্ত্ৰী শিক্ষা প্ৰচাৰৰ নিমিত্তে আজি পৰ্যন্ত বহুত যত্ন লৈছে। {{gap}}“বৰ্ত্তমান {{SIC|শিক্ষিতা|শিক্ষিত}} ছোৱালীৰ নাম শুনিলে বহুতে ভয় খায়। ইয়াৰ কাৰণ কি? ইয়াৰ কাৰণ হৈছে—আজিকালিৰ {{SIC|শিক্ষিতা|শিক্ষিত}} ছোৱালীৰ গাত লিখা পঢ়া খিনি জনাব বাহিৰে অন্যবিলাক শিক্ষা লাভ কৰাৰ গুণ দেখিবলৈ পোৱা নাযায় আৰুঘৰুৱা কাম-কাজৰ বিষয়ে আওকাণ কৰে।”-২২পিঠি। {{gap}}"তিৰোতাক শিক্ষা দিয়া নিতান্ত উচিত। এতিয়া এনে দিন আহিছে যে ছোৱালীক শিক্ষা দিবলৈ সকলো বাধ্য হব{{nop}}<noinclude></noinclude> pc48twn5396b1i1jvqv1kx96ih487xd 104 77119 265986 211308 2026-11-07T15:58:18Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265986 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি বৰ্ত্তমান শিক্ষা পোৱা তিৰোতাৰ ভিতৰতো কিছুমান আদৰ্শ চৰিত্ৰ৷ মহিলা আৰু আদৰ্শ ঘৈণী পোৱা যায়। কিন্তু তাব কাৰণ হৈছে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ প্ৰভাৱ আৰু তেওঁলোকৰ সমুখত মাক আদিয়ে দাঙি ধৰা সজ দৃষ্টান্ত। যি শিক্ষ৷ পালে ছোৱালী সংযমী, বিলাস হীনা, গৃহ- কাৰ্যত পাৰ্গত আৰু উপযুক্ত মাতৃ আৰু ঘৈণী হব পাৰে তেনে শিক্ষা দিয়া স্কুল কলেজ আমাক গাৱে-ভূঞে লাগে। তেনে স্কুল যেতিয়ালৈকে নহয়, তেতিয়ালৈকে বৰ্ত্তমান শিক্ষাৰ বেছি বিস্তাৰ নহয় মানে দেশৰ মঙ্গল। বৰ্ত্তমান শিক্ষা পদ্ধতি কি লৰাৰ কি ছোৱালীৰ কাৰে৷ পক্ষে যে উপযোগী আৰু কাৰ্য্যকৰী নহয় সেইকথা দেশৰ সকলে৷ মানুহে সদায় চিঞৰি কব লাগিছে আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰৰ উপায় স্বৰূপে মহাত্মা গান্ধীয়ে ৱাৰ্দ্ধাত এখন নতুন শিক্ষাৰ আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছে। সেই আঁচনি মতে আমাৰ দেশত কেতিয়৷ শিক্ষা দিয়া হয় কব নোৱাৰি। অনুপযুক্ত আৰু অকাৰ্য্যকৰী জানিও বাইজে সেই শিক্ষাকে দিবলৈ কিমান ব্যস্ত, নতুনকৈ খোলা স্কুল কলেজবোৰে তাৰ প্ৰমাণ দিব। বৰ্ত্তমান শিক্ষা নোপোৱা লৰাই আন বকমে বেছি শিক্ষিত হলেও চকাৰৰ চাকৰি নাপায়। সেইবাবে অনিচ্ছা- স্বত্ত্বেও লৰাক বৰ্ত্তমান শিক্ষা দিয়াব যুক্তি অৱশ্যে আমি চাকবিজীৱী সকলে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। কিন্তু শতকৰা ১৯ জন অভিভাৱকেই ছোৱালীক চাকৰি কৰিব দিম বুল<noinclude></noinclude> t4tuurtht9v6bg6i7eckmd2wgzl3dkn 265990 265986 2026-11-07T16:12:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৪৭}}</noinclude>{{gap}}বৰ্ত্তমান শিক্ষা পোৱা তিৰোতাৰ ভিতৰতো কিছুমান আদৰ্শ চৰিত্ৰ মহিলা আৰু আদৰ্শ ঘৈণী পোৱা যায়। কিন্তু তাৰ কাৰণ হৈছে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ প্ৰভাৱ আৰু তেওঁলোকৰ সমুখত মাক আদিয়ে দাঙি ধৰা সজ দৃষ্টান্ত। {{gap}}যি শিক্ষ৷ পালে ছোৱালী সংযমী, বিলাস হীনা, গৃহ-কাৰ্যত পাৰ্গত আৰু উপযুক্ত মাতৃ আৰু ঘৈণী হব পাৰে তেনে শিক্ষা দিয়া স্কুল কলেজ আমাক গাৱে-ভূঞে লাগে।তেনে স্কুল যেতিয়ালৈকে নহয়, তেতিয়ালৈকে বৰ্ত্তমান শিক্ষাৰ বেছি বিস্তাৰ নহয় মানে দেশৰ মঙ্গল। {{gap}}বৰ্ত্তমান শিক্ষা পদ্ধতি কি লৰাৰ কি ছোৱালীৰ কাৰে৷ পক্ষে যে উপযোগী আৰু কাৰ্য্য-কৰী নহয় সেইকথা দেশৰ সকলে৷ মানুহে সদায় চিঞৰি কব লাগিছে আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰৰ উপায় স্বৰূপে মহাত্মা গান্ধীয়ে ৱাৰ্দ্ধাত এখন নতুন শিক্ষাৰ আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছে। সেই আঁচনি মতে আমাৰ দেশত কেতিয়৷ শিক্ষা দিয়া হয় কব নোৱাৰি। অনুপযুক্ত আৰু অকাৰ্য্যকৰী জানিও ৰাইজে সেই শিক্ষাকে দিবলৈ কিমান ব্যস্ত,নতুনকৈ খোলা স্কুল কলেজবোৰে তাৰ প্ৰমাণ দিব। বৰ্ত্তমান শিক্ষা নোপোৱা লৰাই আন ৰকমে বেছি শিক্ষিত হলেও চকাৰৰ চাকৰি নাপায়। সেইবাবে অনিচ্ছা-স্বত্ত্বেও লৰাক বৰ্ত্তমান শিক্ষা দিয়াব যুক্তি অৱশ্যে আমি চাকৰিজীৱী সকলে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। কিন্তু শতকৰা১৯ জন অভি ভাৱকেই ছোৱালীক চাকৰি কৰিব দিম বুল<noinclude></noinclude> h8w1sxjnon0dh10ltbe8kqpjz7qcm4h 265991 265990 2026-11-07T16:13:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 265991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৪৭}}</noinclude>{{gap}}বৰ্ত্তমান শিক্ষা পোৱা তিৰোতাৰ ভিতৰতো কিছুমান আদৰ্শ চৰিত্ৰ মহিলা আৰু আদৰ্শ ঘৈণী পোৱা যায়। কিন্তু তাৰ কাৰণ হৈছে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ প্ৰভাৱ আৰু তেওঁলোকৰ সমুখত মাক আদিয়ে দাঙি ধৰা সজ দৃষ্টান্ত। {{gap}}যি শিক্ষ৷ পালে ছোৱালী সংযমী, বিলাস হীনা, গৃহ-কাৰ্যত পাৰ্গত আৰু উপযুক্ত মাতৃ আৰু ঘৈণী হব পাৰে তেনে শিক্ষা দিয়া স্কুল কলেজ আমাক গাৱে-ভূঞে লাগে।তেনে স্কুল যেতিয়ালৈকে নহয়, তেতিয়ালৈকে বৰ্ত্তমান শিক্ষাৰ বেছি বিস্তাৰ নহয় মানে দেশৰ মঙ্গল। {{gap}}বৰ্ত্তমান শিক্ষা পদ্ধতি কি লৰাৰ কি ছোৱালীৰ কাৰে৷ পক্ষে যে উপযোগী আৰু কাৰ্য্য-কৰী নহয় সেইকথা দেশৰ সকলে৷ মানুহে সদায় চিঞৰি কব লাগিছে আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰৰ উপায় স্বৰূপে মহাত্মা গান্ধীয়ে ৱাৰ্দ্ধাত এখন নতুন শিক্ষাৰ আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছে। সেই আঁচনি মতে আমাৰ দেশত কেতিয়৷ শিক্ষা দিয়া হয় কব নোৱাৰি। অনুপযুক্ত আৰু অকাৰ্য্যকৰী জানিও ৰাইজে সেই শিক্ষাকে দিবলৈ কিমান ব্যস্ত,নতুনকৈ খোলা স্কুল কলেজবোৰে তাৰ প্ৰমাণ দিব। বৰ্ত্তমান শিক্ষা নোপোৱা লৰাই আন ৰকমে বেছি শিক্ষিত হলেও চকাৰৰ চাকৰি নাপায়। সেইবাবে অনিচ্ছা-স্বত্ত্বেও লৰাক বৰ্ত্তমান শিক্ষা দিয়াব যুক্তি অৱশ্যে আমি চাকৰিজীৱী সকলে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। কিন্তু শতকৰা১৯ জন অভি ভাৱকেই ছোৱালীক চাকৰি কৰিব দিম বুলি{{nop}}<noinclude></noinclude> cdw377niaxkpwdjrqdxtm88manlhvum 265992 265991 2026-11-07T16:14:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 265992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৪৭}}</noinclude>{{gap}}বৰ্ত্তমান শিক্ষা পোৱা তিৰোতাৰ ভিতৰতো কিছুমান আদৰ্শ চৰিত্ৰ মহিলা আৰু আদৰ্শ ঘৈণী পোৱা যায়। কিন্তু তাৰ কাৰণ হৈছে তেওঁলোকৰ ঘৰৰ প্ৰভাৱ আৰু তেওঁলোকৰ সমুখত মাক আদিয়ে দাঙি ধৰা সজ দৃষ্টান্ত। {{gap}}যি শিক্ষ৷ পালে ছোৱালী সংযমী, বিলাস হীনা, গৃহ-কাৰ্যত পাৰ্গত আৰু উপযুক্ত মাতৃ আৰু ঘৈণী হব পাৰে তেনে শিক্ষা দিয়া স্কুল কলেজ আমাক গাৱে-ভূঞে লাগে।তেনে স্কুল যেতিয়ালৈকে নহয়, তেতিয়ালৈকে বৰ্ত্তমান শিক্ষাৰ বেছি বিস্তাৰ নহয় মানে দেশৰ মঙ্গল। {{gap}}বৰ্ত্তমান শিক্ষা পদ্ধতি কি লৰাৰ কি ছোৱালীৰ কাৰে৷ পক্ষে যে উপযোগী আৰু কাৰ্য্য-কৰী নহয় সেইকথা দেশৰ সকলে৷ মানুহে সদায় চিঞৰি কব লাগিছে আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰৰ উপায় স্বৰূপে মহাত্মা গান্ধীয়ে ৱাৰ্দ্ধাত এখন নতুন শিক্ষাৰ আঁচনি তৈয়াৰ কৰিছে। সেই আঁচনি মতে আমাৰ দেশত কেতিয়৷ শিক্ষা দিয়া হয় কব নোৱাৰি। অনুপযুক্ত আৰু অকাৰ্য্যকৰী জানিও ৰাইজে সেই শিক্ষাকে দিবলৈ কিমান ব্যস্ত, নতুনকৈ খোলা স্কুল কলেজবোৰে তাৰ প্ৰমাণ দিব। বৰ্ত্তমান শিক্ষা নোপোৱা লৰাই আন ৰকমে বেছি শিক্ষিত হলেও চকাৰৰ চাকৰি নাপায়। সেইবাবে অনিচ্ছা-স্বত্ত্বেও লৰাক বৰ্ত্তমান শিক্ষা দিয়াব যুক্তি অৱশ্যে আমি চাকৰিজীৱী সকলে গ্ৰহণ কৰিব লাগিব। কিন্তু শতকৰা১৯ জন অভি ভাৱকেই ছোৱালীক চাকৰি কৰিব দিম বুলি{{nop}}<noinclude></noinclude> 261rjdhkudy5n4mnsw8hkcf9xzrlvv2 104 77120 265993 211309 2026-11-07T16:16:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি স্কুললৈ নপঠায়—পঠায় শিক্ষা লাভ কৰিবৰ নিমিত্তে। যেতিয়া আমি জানো সে বৰ্ত্তমান শিক্ষাই ছোৱালীক সুশিক্ষ। দিব নোৱাৰে তেতিয়া আমি সেই শিক্ষা নিদি নিজেই উপযুক্ত শিক্ষা দিব পৰা ছোৱালী স্কুল নোখোলাৰ কাৰণ কি? বহুতে কব টকা পইচাৰ অভাৱ। কিন্তু ভালকৈ ভাবি - চালে দেখিবা যে সেইটো কাৰণ নহয় কাৰণ, আমাৰ স্বাধীন মনোবৃত্তিৰ অভাৱ, আৰু তাৰ লগে লগে আমা লগ লাগি কাম কৰা আৰু নতুন কাম এটা হাতত লব পৰা শক্তিৰ অভাৱ আৰু একতাবদ্ধ নোহোৱা জাতিৰ 'অৱশ্যম্ভাৱী দোষসমূহ। ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশত বাইজে খোলা ছোৱালীৰ আদৰ্শ বিদ্যালয় আছে কিন্তু আমাৰ অসম দেশত নাই। বৰ্ত্তমান স্কুল-কলেজত ছোৱালী- সকলে যি খিনি শিক্ষা বহু টকা আৰু সময় খৰচ কৰি লাভ কৰে, উপযুক্ত স্কুলত তাতকৈ বেছি শিক্ষা কম খৰচত আৰু বহু কম সময়ত লাভ কৰিব পাৰিব। লিখা বৰ্ত্তমান স্ত্ৰী শিক্ষা কাৰ্য্যকৰী নহয় আৰু বহু ঠাইত অপকাৰী বুলি জানিও মানুহে সেই শিক্ষ৷ ছোৱালীক দিয়াৰ আৰু এটা কাৰণ আছে; সি হৈছে আজিকালি পঢ়৷ জনা লৰাই লিখা-পঢ়া জনা ছোৱালী বিচাবে। সেই বাবে চৰ্কাৰী বিষয়া পোৱাৰ উপায় স্বৰূপে বহুতে ভাল নহয় বুলি জানিও এই শিক্ষাকে ছোৱালীক দিয়ে। কেইবছৰ- মান হ'ল, কলিকতাৰ বাতৰি কাকত। এখনত কলিকতাৰ<noinclude></noinclude> t5oljnfhlxn9r2jljtlrmu6kyfppvpu 265996 265993 2026-11-07T16:26:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>স্কুললৈ নপঠায়—পঠায় শিক্ষা লাভ কৰিবৰ নিমিত্তে। যেতিয়া আমি জানো সে বৰ্ত্তমান শিক্ষাই ছোৱালীক সুশিক্ষা দিব নোৱাৰে তেতিয়া আমি সেই শিক্ষা নিদি নিজেই উপযুক্ত শিক্ষা দিব পৰা ছোৱালী স্কুল নোখোলাৰ কাৰণ কি?বহুতে কব টকা পইচাৰ অভাৱ। কিন্তু ভালকৈ ভাবি- চালে দেখিবা যে সেইটো কাৰণ নহয় কাৰণ,আমাৰ স্বাধীন মনোবৃত্তিৰ অভাৱ, আৰু তাৰ লগে লগে আমাৰ লগ লাগি কাম কৰা আৰু নতুন কাম এটা হাতত লব পৰা শক্তিৰ অভাৱ আৰু একতাবদ্ধ নোহোৱা জাতিৰ'অৱশ্যম্ভাৱী দোষসমূহ। ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশত ৰাইজে খোলা ছোৱালীৰ আদৰ্শ বিদ্যালয় আছে কিন্তু আমাৰ অসম দেশত নাই। বৰ্ত্তমান স্কুল-কলেজত ছোৱালী-সকলে যি খিনি শিক্ষা বহু টকা আৰু সময় খৰচ কৰি লাভ কৰে, উপযুক্ত স্কুলত তাতকৈ বেছি শিক্ষা কম খৰচত আৰু বহু কম সময়ত লাভ কৰিব পাৰিব। {{gap}}বৰ্ত্তমান স্ত্ৰী শিক্ষা কাৰ্য্যকৰী নহয় আৰু বহু ঠাইত অপকাৰী বুলি জানিও মানুহে সেই শিক্ষ৷ ছোৱালীক দিয়াৰ আৰু এটা কাৰণ আছে; সি হৈছে আজিকালি লিখাপঢ়৷ জনা লৰাই লিখা-পঢ়া জনা ছোৱালী বিচাৰে। সেইবাবে চৰ্কাৰী বিষয়া পোৱাৰ উপায় স্বৰূপে বহুতে ভাল নহয় বুলি জানিও এই শিক্ষাকে ছোৱালীক দিয়ে। কেইবছৰ-মান হ'ল, কলিকতাৰ বাতৰি কাকত এখনত কলিকতাৰ{{nop}}<noinclude></noinclude> tq6o5evnt4e6au587oyrcphc1md4puw 265997 265996 2026-11-07T16:27:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 265997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৪৮|মাতৃজাতি|}}</noinclude>স্কুললৈ নপঠায়—পঠায় শিক্ষা লাভ কৰিবৰ নিমিত্তে। যেতিয়া আমি জানো সে বৰ্ত্তমান শিক্ষাই ছোৱালীক সুশিক্ষা দিব নোৱাৰে তেতিয়া আমি সেই শিক্ষা নিদি নিজেই উপযুক্ত শিক্ষা দিব পৰা ছোৱালী স্কুল নোখোলাৰ কাৰণ কি?বহুতে কব টকা পইচাৰ অভাৱ। কিন্তু ভালকৈ ভাবি- চালে দেখিবা যে সেইটো কাৰণ নহয় কাৰণ,আমাৰ স্বাধীন মনোবৃত্তিৰ অভাৱ, আৰু তাৰ লগে লগে আমাৰ লগ লাগি কাম কৰা আৰু নতুন কাম এটা হাতত লব পৰা শক্তিৰ অভাৱ আৰু একতাবদ্ধ নোহোৱা জাতিৰ অৱশ্যম্ভাৱী দোষসমূহ। ভাৰতৰ আন আন প্ৰদেশত ৰাইজে খোলা ছোৱালীৰ আদৰ্শ বিদ্যালয় আছে কিন্তু আমাৰ অসম দেশত নাই। বৰ্ত্তমান স্কুল-কলেজত ছোৱালী-সকলে যি খিনি শিক্ষা বহু টকা আৰু সময় খৰচ কৰি লাভ কৰে, উপযুক্ত স্কুলত তাতকৈ বেছি শিক্ষা কম খৰচত আৰু বহু কম সময়ত লাভ কৰিব পাৰিব। {{gap}}বৰ্ত্তমান স্ত্ৰী শিক্ষা কাৰ্য্যকৰী নহয় আৰু বহু ঠাইত অপকাৰী বুলি জানিও মানুহে সেই শিক্ষ৷ ছোৱালীক দিয়াৰ আৰু এটা কাৰণ আছে; সি হৈছে আজিকালি লিখাপঢ়৷ জনা লৰাই লিখা-পঢ়া জনা ছোৱালী বিচাৰে। সেইবাবে চৰ্কাৰী বিষয়া পোৱাৰ উপায় স্বৰূপে বহুতে ভাল নহয় বুলি জানিও এই শিক্ষাকে ছোৱালীক দিয়ে। কেইবছৰ-মান হ'ল, কলিকতাৰ বাতৰি কাকত এখনত কলিকতাৰ{{nop}}<noinclude></noinclude> qpoggnh0aetwyfbwpadwvq979f9b2kw 104 77121 265998 211310 2026-11-07T16:27:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 265998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৪৯ বেথুন কলেজৰ এগৰাকী প্রিন্সিপেলে লিখিছিল যে বেছি ভাগেই দৰা পোৱাৰ আশাতহে ছোৱালীক স্কুললৈ পঠায়— ছোৱালীয়ে স্কুলত পঢ়ি থাকে বিয়া হোৱা বিলাকে স্কুল এৰি দিয়ে, আৰু বিয়া নোহাৱা অর্থাৎ দৰা নোপোৱা বিলাকে আগুৱাই গৈ থাকে। তিৰোতাক কেনে শিক্ষা দিব লাগে—আজি কালি মেট্ৰিকুলেচনলৈ যি খিনি পঢ়োৱা হয়, সেইখিনি বিদ্যা প্রত্যেক ছোৱালীয়ে জনা উচিত । প্রকৃত মাক আৰু ঘৰৰ ঘৈণী হবৰ নিমিত্তে ইংৰাজী নিশিকিলেই নোহোৱা নহয়। মাইনৰ বা ৭ম ইংৰাজী পঢ়া এৰে । ভাষা ভালকৈ জনা ইংৰাজী পঢ়ি নষ্ট কৰা বা ৮ম মানতে প্রায় ছোৱালীয়েই এইখিনি ইংৰাজী পঢ়ি ইংৰাজী নহয় ; সেইখিনিতে পঢ়া এৰিলে সময় আৰু টকা বিফলে যায় । তাতকৈ ইংৰাজী নপঢ়ি আন উপযোগী বিদ্যা শিকিলে বহুত' উপকাৰ হয় ৷ অৱশ্যে যি সকলে পাৰে সি সকলে যিমান ভাষা শিকে সিমানেই ভাল। আমাৰ অৱস্থাৰ আৰু সমাজৰ বেছিভাগ ছোৱালীৰ স্কুলত পঢ়া সময় বৰ বেছি ১৬ বছৰলৈ। সেইবাবে ইংরাজী শিকি কথাৰ মাজত দুটা ইংৰাজী শব্দ সুমুৱাবলৈ শিক্ষা লাভ কৰাতকৈ তাক নপঢ়াই ভাল। অসমীয়া হিন্দু তিৰোতাই ৰামায়ণ, মহাভাৰত, নামঘোষা, কীৰ্ত্তন প্রভৃতি ধৰ্ম্মপুথি ভালকৈ পঢ়া উচিত। ভাত বহুত সজ উপদেশ পোৱা যায় । তাত বাদে সাহিত্য, 8<noinclude></noinclude> ibov8uf4hx05034vkxn3ehtg9033jvx 265999 265998 2026-11-07T16:27:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৪৯ বেথুন কলেজৰ এগৰাকী প্ৰিন্সিপেলে লিখিছিল যে বেছি ভাগেই দৰা পোৱাৰ আশাতহে ছোৱালীক স্কুললৈ পঠায়— ছোৱালীয়ে স্কুলত পঢ়ি থাকে বিয়া হোৱা বিলাকে স্কুল এৰি দিয়ে, আৰু বিয়া নোহাৱা অৰ্থাৎ দৰা নোপোৱা বিলাকে আগুৱাই গৈ থাকে। তিৰোতাক কেনে শিক্ষা দিব লাগে—আজি কালি মেট্ৰিকুলেচনলৈ যি খিনি পঢ়োৱা হয়, সেইখিনি বিদ্যা প্ৰত্যেক ছোৱালীয়ে জনা উচিত। প্ৰকৃত মাক আৰু ঘৰৰ ঘৈণী হবৰ নিমিত্তে ইংৰাজী নিশিকিলেই নোহোৱা নহয়। মাইনৰ বা ৭ম ইংৰাজী পঢ়া এৰে। ভাষা ভালকৈ জনা ইংৰাজী পঢ়ি নষ্ট কৰা বা ৮ম মানতে প্ৰায় ছোৱালীয়েই এইখিনি ইংৰাজী পঢ়ি ইংৰাজী নহয়; সেইখিনিতে পঢ়া এৰিলে সময় আৰু টকা বিফলে যায়। তাতকৈ ইংৰাজী নপঢ়ি আন উপযোগী বিদ্যা শিকিলে বহুত' উপকাৰ হয়। অৱশ্যে যি সকলে পাৰে সি সকলে যিমান ভাষা শিকে সিমানেই ভাল। আমাৰ অৱস্থাৰ আৰু সমাজৰ বেছিভাগ ছোৱালীৰ স্কুলত পঢ়া সময় বৰ বেছি ১৬ বছৰলৈ। সেইবাবে ইংৰাজী শিকি কথাৰ মাজত দুটা ইংৰাজী শব্দ সুমুৱাবলৈ শিক্ষা লাভ কৰাতকৈ তাক নপঢ়াই ভাল। অসমীয়া হিন্দু তিৰোতাই ৰামায়ণ, মহাভাৰত, নামঘোষা, কীৰ্ত্তন প্ৰভৃতি ধৰ্ম্মপুথি ভালকৈ পঢ়া উচিত। ভাত বহুত সজ উপদেশ পোৱা যায়। তাত বাদে সাহিত্য, 8<noinclude></noinclude> 6d6ybze1lc5kh3etm5z2lpqanu96mey 266000 265999 2026-11-07T16:37:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৪৯}}</noinclude>বেথুন কলেজৰ এগৰাকী প্ৰিন্সিপেলে লিখিছিল যে বেছি ভাগেই দৰা পোৱাৰ আশাতহে ছোৱালীক স্কুললৈ পঠায়—ছোৱালীয়ে স্কুলত পঢ়ি থাকে বিয়া হোৱা বিলাকে স্কুল এৰি দিয়ে, আৰু বিয়া নোহাৱা অৰ্থাৎ দৰা নোপোৱা বিলাকে আগুৱাই গৈ থাকে। {{gap}}তিৰোতাক কেনে শিক্ষা দিব লাগে—আজি কালি মেট্ৰিকুলেচনলৈ যি খিনি পঢ়োৱা হয়, সেইখিনি বিদ্যা প্ৰত্যেক ছোৱালীয়ে জনা উচিত। প্ৰকৃত মাক আৰুঘৰৰ ঘৈণী হবৰ নিমিত্তে ইংৰাজী নিশিকিলেই নোহোৱা নহয়। মাইনৰ বা ৭ম বা ৮ম মানতে প্ৰায় ছোৱালীয়েই ইংৰাজী পঢ়া এৰে। এইখিনি ইংৰাজী পঢ়ি ইংৰাজী ভাষা ভালকৈ জনা নহয়; সেইখিনিতে পঢ়া এৰিলে ইংৰাজী পঢ়ি নষ্ট কৰা সময় আৰু টকা বিফলে যায়। তাতকৈ ইংৰাজী নপঢ়ি আন উপযোগী বিদ্যা শিকিলে বহুত' উপকাৰ হয়। অৱশ্যে যি সকলে পাৰে সি সকলে যিমান ভাষা শিকে সিমানেই ভাল। আমাৰ অৱস্থাৰ আৰু সমাজৰ বেছিভাগ ছোৱালীৰ স্কুলত পঢ়া সময় বৰ বেছি ১৬ বছৰলৈ। সেইবাবে ইংৰাজী শিকি কথাৰ মাজত দুটা ইংৰাজী শব্দ সুমুৱাবলৈ শিক্ষা লাভ কৰাতকৈ তাক নপঢ়াই ভাল। অসমীয়া হিন্দু তিৰোতাই ৰামায়ণ, মহাভাৰত,নামঘোষা, কীৰ্ত্তন প্ৰভৃতি ধৰ্ম্মপুথি ভালকৈ পঢ়া উচিত।ভাত বহুত সজ উপদেশ পোৱা যায়। তাত বাদে সাহিত্য, 8<noinclude></noinclude> 7pajp5l9lf2ky3pbvnead4xdvsmpv37 266002 266000 2026-11-07T16:38:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 266002 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৪৯}}</noinclude>বেথুন কলেজৰ এগৰাকী প্ৰিন্সিপেলে লিখিছিল যে বেছি ভাগেই দৰা পোৱাৰ আশাতহে ছোৱালীক স্কুললৈ পঠায়—ছোৱালীয়ে স্কুলত পঢ়ি থাকে বিয়া হোৱা বিলাকে স্কুল এৰি দিয়ে, আৰু বিয়া নোহাৱা অৰ্থাৎ দৰা নোপোৱা বিলাকে আগুৱাই গৈ থাকে। {{gap}}তিৰোতাক কেনে শিক্ষা দিব লাগে—আজি কালি মেট্ৰিকুলেচনলৈ যি খিনি পঢ়োৱা হয়, সেইখিনি বিদ্যা প্ৰত্যেক ছোৱালীয়ে জনা উচিত। প্ৰকৃত মাক আৰুঘৰৰ ঘৈণী হবৰ নিমিত্তে ইংৰাজী নিশিকিলেই নোহোৱা নহয়। মাইনৰ বা ৭ম বা ৮ম মানতে প্ৰায় ছোৱালীয়েই ইংৰাজী পঢ়া এৰে। এইখিনি ইংৰাজী পঢ়ি ইংৰাজী ভাষা ভালকৈ জনা নহয়; সেইখিনিতে পঢ়া এৰিলে ইংৰাজী পঢ়ি নষ্ট কৰা সময় আৰু টকা বিফলে যায়। তাতকৈ ইংৰাজী নপঢ়ি আন উপযোগী বিদ্যা শিকিলে বহুত' উপকাৰ হয়। অৱশ্যে যি সকলে পাৰে সি সকলে যিমান ভাষা শিকে সিমানেই ভাল। আমাৰ অৱস্থাৰ আৰু সমাজৰ বেছিভাগ ছোৱালীৰ স্কুলত পঢ়া সময় বৰ বেছি ১৬ বছৰলৈ। সেইবাবে ইংৰাজী শিকি কথাৰ মাজত দুটা ইংৰাজী শব্দ সুমুৱাবলৈ শিক্ষা লাভ কৰাতকৈ তাক নপঢ়াই ভাল। অসমীয়া হিন্দু তিৰোতাই ৰামায়ণ, মহাভাৰত,নামঘোষা, কীৰ্ত্তন প্ৰভৃতি ধৰ্ম্মপুথি ভালকৈ পঢ়া উচিত।ভাত বহুত সজ উপদেশ পোৱা যায়। তাত বাদে সাহিত্য,<noinclude>{{rh||৪|}}</noinclude> 4vt52a860hah20xlrg7xgh2o72n4t6l 104 77122 266019 211311 2026-11-07T17:32:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ইতিহাস আৰু জীৱনী পঢ়া উচিত। চিলায়, ভাত ৰন্ধা, নৰিয়া শুশ্ৰূষাও তিৰোতাই জনা উচিত। যি বিলাক কিতাপে সন্তান-পালন, গৃহস্থি কমচে চলোৱা বা আন কোনো অৰ্থকৰী হাতৰ কামৰ শিক্ষ৷ দিয়ে তাক পঢ়া উচিত। নাটক ‘নভেল' হাৰ্ভেৰে হুচুৱাই ভাল, তাৰপৰা বিশেষ লাভ একো নহয়। তিৰোতাৰ জীৱনৰ বিভাগঃ-তিবোতাৰ জীৱন চাৰি ছোৱাত ভাগ কৰিব পাৰিঃ — প্ৰথম ছোৱা ছোৱালী অৱস্থা অৰ্থাৎ গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ আগখিনি পৰ্যন্ত। দ্বিতীয় ছোৱা—গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছৰ পৰা লৰা-ছোৱালীৰ মুখ দেখালৈ। তৃতীয় ছোৱা লৰা-ছোৱালী ডাঙৰ দীঘল হোৱালৈ। চতুৰ্থ ছোৱা-বুঢ়া কাল। ৷ - প্ৰথম ছোৱা— বিয়া দি গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ উলিয়াই দিয়াৰ আগলৈকে—এই ছোৱা তিৰোতা মানুহৰ বৰ সুখৰ জীৱন। এই সময় তেওঁ “ঘৰ শুৱনী জিয়াবী ছোৱালী” মাক বাপেকৰ আলাসৰ লাক, সকলোৰে মৰমৰ। মাক বাপেকেও সাধাৰণতঃ লৰাতকৈ ছোৱালীক হে বেছি মৰম কৰে। এই সময়ত ছোৱালীৰ বিশেষ একো দায়িত্ব নাই। এই সময়তে তিৰোতা জীৱনৰ বাকী কেই ছোৱাৰ নিমিত্তে উপযুক্ত শিক্ষা লোৱাৰ সোণালী সময়। ছোৱালীক এই সময়ত উপযুক্ত শিক্ষা দিয়াৰ দায়িত্ব মাক বাপেকৰ ওপৰত | এই বিয়য়ে সন্তান পালন খণ্ডত বহলাই লিখা হব।<noinclude></noinclude> pt3n9zg5vlezvmw9jk9vckt2661ykcr 266031 266019 2026-11-07T17:43:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266031 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৫০|মাতৃজাতি|}}</noinclude>ইতিহাস আৰু জীৱনী পঢ়া উচিত। চিলায়, ভাতৰন্ধা,নৰিয়া শুশ্ৰূষাও তিৰোতাই জনা উচিত। যি বিলাক কিতাপে সন্তান-পালন, গৃহস্থি কম খৰচে চলোৱা বা আন কোনো অৰ্থকৰী হাতৰ কামৰ শিক্ষ৷ দিয়ে তাক পঢ়া উচিত। নাটক ‘নভেল' হাৰ্ভেৰে হুচুৱাই ভাল, তাৰপৰা বিশেষ লাভ একো নহয়। {{gap}}তিৰোতাৰ জীৱনৰ বিভাগঃ-তিৰোতাৰ জীৱন চাৰি ছোৱাত ভাগ কৰিব পাৰিঃ — প্ৰথম ছোৱা ছোৱালী অৱস্থা অৰ্থাৎ গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ আগখিনি পৰ্যন্ত। দ্বিতীয়ছোৱা—গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছৰ পৰা লৰা-ছোৱালীৰ মুখ দেখালৈ। তৃতীয় ছোৱা লৰা-ছোৱালী ডাঙৰ দীঘল হোৱালৈ। চতুৰ্থ ছোৱা-বুঢ়া কাল। {{gap}}প্ৰথম ছোৱা— বিয়া দি গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ উলিয়াই দিয়াৰ আগলৈকে—এই ছোৱা তিৰোতা মানুহৰ বৰ সুখৰজীৱন। এই সময় তেওঁ “ঘৰ শুৱনী জিয়াৰী ছোৱালী”মাক বাপেকৰ আলাসৰ লাৰু, সকলোৰে মৰমৰ। মাকবাপেকেও সাধাৰণতঃ লৰাতকৈ ছোৱালীক হে বেছি মৰমকৰে। এই সময়ত ছোৱালীৰ বিশেষ একো দায়িত্ব নাই।এই সময়তে তিৰোতা জীৱনৰ বাকী কেই ছোৱাৰ নিমিত্তে উপযুক্ত শিক্ষা লোৱাৰ সোণালী সময়। ছোৱালীক এইসময়ত উপযুক্ত শিক্ষা দিয়াৰ দায়িত্ব মাক বাপেকৰ ওপৰত |এই বিয়য়ে সন্তান পালন খণ্ডত বহলাই লিখা হব।<noinclude></noinclude> oqvhjizdbqqezahprjiotwwe6v7weda 266034 266031 2026-11-07T17:44:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৫০|মাতৃজাতি|}}</noinclude>ইতিহাস আৰু জীৱনী পঢ়া উচিত। চিলায়, ভাতৰন্ধা,নৰিয়া শুশ্ৰূষাও তিৰোতাই জনা উচিত। যি বিলাক কিতাপে সন্তান-পালন, গৃহস্থি কম খৰচে চলোৱা বা আন কোনো অৰ্থকৰী হাতৰ কামৰ শিক্ষ৷ দিয়ে তাক পঢ়া উচিত। নাটক ‘নভেল' হাৰ্ভেৰে হুচুৱাই ভাল, তাৰপৰা বিশেষ লাভ একো নহয়। {{gap}}তিৰোতাৰ জীৱনৰ বিভাগঃ-তিৰোতাৰ জীৱন চাৰি ছোৱাত ভাগ কৰিব পাৰিঃ — প্ৰথম ছোৱা ছোৱালী অৱস্থা অৰ্থাৎ গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ আগখিনি পৰ্যন্ত। দ্বিতীয়ছোৱা—গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছৰ পৰা লৰা-ছোৱালীৰ মুখ দেখালৈ। তৃতীয় ছোৱা লৰা-ছোৱালী ডাঙৰ দীঘল হোৱালৈ। চতুৰ্থ ছোৱা-বুঢ়া কাল। {{gap}}প্ৰথম ছোৱা— বিয়া দি গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ উলিয়াই দিয়াৰ আগলৈকে—এই ছোৱা তিৰোতা মানুহৰ বৰ সুখৰজীৱন। এই সময় তেওঁ “ঘৰ শুৱনী জিয়াৰী ছোৱালী”মাক বাপেকৰ আলাসৰ লাৰু, সকলোৰে মৰমৰ। মাকবাপেকেও সাধাৰণতঃ লৰাতকৈ ছোৱালীক হে বেছি মৰমকৰে। এই সময়ত ছোৱালীৰ বিশেষ একো দায়িত্ব নাই।এই সময়তে তিৰোতা জীৱনৰ বাকী কেই ছোৱাৰ নিমিত্তে উপযুক্ত শিক্ষা লোৱাৰ সোণালী সময়। ছোৱালীক এইসময়ত উপযুক্ত শিক্ষা দিয়াৰ দায়িত্ব মাক বাপেকৰ ওপৰত |এই বিয়য়ে সন্তান পালন খণ্ডত বহলাই লিখা হব।{{nop}}<noinclude></noinclude> 2yrvt7ek9esdnx32joegipe8dx2hcsg 266035 266034 2026-11-07T17:45:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 266035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৫০|মাতৃজাতি|}}</noinclude>ইতিহাস আৰু জীৱনী পঢ়া উচিত। চিলায়, ভাতৰন্ধা,নৰিয়া শুশ্ৰূষাও তিৰোতাই জনা উচিত। যি বিলাক কিতাপে সন্তান-পালন, গৃহস্থি কম খৰচে চলোৱা বা আন কোনো অৰ্থকৰী হাতৰ কামৰ শিক্ষ৷ দিয়ে তাক পঢ়া উচিত। নাটক ‘নভেল' হাৰ্ভেৰে হুচুৱাই ভাল, তাৰপৰা বিশেষ লাভ একো নহয়। {{gap}}তিৰোতাৰ জীৱনৰ বিভাগঃ-তিৰোতাৰ জীৱন চাৰি ছোৱাত ভাগ কৰিব পাৰিঃ — প্ৰথম ছোৱা ছোৱালী অৱস্থা অৰ্থাৎ গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ আগখিনি পৰ্যন্ত। দ্বিতীয়ছোৱা—গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ পিছৰ পৰা লৰা-ছোৱালীৰ মুখ দেখালৈ। তৃতীয় ছোৱা লৰা-ছোৱালী ডাঙৰ দীঘল হোৱালৈ। চতুৰ্থ ছোৱা-বুঢ়া কাল। {{gap}}প্ৰথম ছোৱা— বিয়া দি গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ উলিয়াই দিয়াৰ আগলৈকে—এই ছোৱা তিৰোতা মানুহৰ বৰ সুখৰজীৱন। এই সময় তেওঁ “ঘৰ শুৱনী জিয়াৰী ছোৱালী”মাক বাপেকৰ আলাসৰ লাৰু, সকলোৰে মৰমৰ। মাক বাপেকেও সাধাৰণতঃ লৰাতকৈ ছোৱালীক হে বেছি মৰমকৰে। এই সময়ত ছোৱালীৰ বিশেষ একো দায়িত্ব নাই।এই সময়তে তিৰোতা জীৱনৰ বাকী কেই ছোৱাৰ নিমিত্তে উপযুক্ত শিক্ষা লোৱাৰ সোণালী সময়। ছোৱালীক এইসময়ত উপযুক্ত শিক্ষা দিয়াৰ দায়িত্ব মাক বাপেকৰ ওপৰত |এই বিয়য়ে সন্তান পালন খণ্ডত বহলাই লিখা হব।{{nop}}<noinclude></noinclude> nbyy4r0462xql9fs5vqlpy31b4va5eg 104 80876 265962 265845 2026-11-07T14:36:47Z হানিফ আলী 1925 265962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|নিবেদন}}}} {{Custom rule|sp|40|col|6|co|6|str|10|co|6|col|6|sp|40}} {{gap}}আশা কৰোঁ এদিন অসম আইৰ সুসন্তান প্ৰাতঃস্মৰণীৰ অসমৰ ৰাষ্ট্ৰ গুৰু ভাৰত বৰেন্যে ত্যাগৰ জ্বলন্ত প্ৰতীক্ষ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ উৎকৃষ্ট জীৱনী অসমীয়া ৰাইজৰ হাতত পৰিব। ফুকন ডাঙৰীয়াই চিৰ চেনেহী- ভাষা জননীক বাছকবণীয়া মনি অলঙ্কাৰেৰে সজাই ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যাউতিযুগীয়া গৌৰৱ সম্পদ দি থৈ গৈছে। মাতৃ-ভাষা, মাতৃ-ভূমি আৰু দেশৰ সেৱাই আছিল, তেখেতৰ মহাব্ৰত। তাৰ বাবে অসমীয়া জাতি তেখেতৰ ওচৰত চিৰঋণী। ইংৰাজী ১৯২০ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনৰ মৃত্যুলৈকে প্ৰায় বিশ বছৰ কাল অসম মাতৃৰ সুযোগ্য সন্তান তৰুণৰাম ফুকনৰ কৰ্ম্মময় আপুৰুগীয়া যুগৰ মহৎ পৰিচয় জনা স্বত্বেও বিস্তৃত আকাৰে জীৱনীৰ কাৰ্য্য সম্পাদনৰ সম্ভৱপৰ নহ'ল। তথাপি ৰাইজৰ ব্যগ্ৰতালৈ চাই সাধ্যানুসাৰে যি পাৰিছোঁ, তাকেই “তৰুণ বীৰৰ” পূজাৰ অঞ্জলি হিচাবে ৰাইজলৈ আগ বঢ়ালোঁ। {{gap}}ফুকন বংশৰ জীয়াৰী গুৱাহাটী “পঞ্চৱৰ্তী” স্থাপন কৰ্ত্ত৷ সাধক স্বৰ্গীয় যোগেশ্বৰ কটকীৰ সহধৰ্ম্মিণী সাধবী শ্ৰীযুতা হীৰাৱতী দেৱীৰ মুখে তৰুণৰাম ফুকনৰ বাল্যকাল আৰু বংশৰ বিষয় জানিবৰ সুবিধা পোৱাত তেখেতৰ ওচৰত মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ। {{gap}}অসম কেশৰী তৰুণৰাম ফুকনৰ মৃত্যুৰ পাছত পৃথিবীৰ মহাযুদ্ধৰ সমৰাগ্নি জ্বলি উঠে, তাৰ ফল স্বৰূপে দিনক দিনে বিশ্ব খলকনি ৰাজনৈতিক শক্তিৰ প্ৰখৰ ঢেউ প্ৰৱল হৈ বাঢ়ি উঠে আৰু জগতবাসীৰ মনত বৰ ভয়ঙ্কৰ অশান্তিৰ সৃষ্টি হয়। {{nob}}<noinclude></noinclude> e8mpznngkps6erxdbnynt3nyv24emut 265963 265962 2026-11-07T14:37:19Z হানিফ আলী 1925 265963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Kashyap2023" /></noinclude>{{Dhr|3em}} {{center|{{Xx-larger|নিবেদন}}}} {{Custom rule|sp|40|col|6|co|6|str|10|co|6|col|6|sp|40}} {{gap}}আশা কৰোঁ এদিন অসম আইৰ সুসন্তান প্ৰাতঃস্মৰণীৰ অসমৰ ৰাষ্ট্ৰ গুৰু ভাৰত বৰেন্যে ত্যাগৰ জ্বলন্ত প্ৰতীক্ষ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ উৎকৃষ্ট জীৱনী অসমীয়া ৰাইজৰ হাতত পৰিব। ফুকন ডাঙৰীয়াই চিৰ চেনেহী- ভাষা জননীক বাছকবণীয়া মনি অলঙ্কাৰেৰে সজাই ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যাউতিযুগীয়া গৌৰৱ সম্পদ দি থৈ গৈছে। মাতৃ-ভাষা, মাতৃ-ভূমি আৰু দেশৰ সেৱাই আছিল, তেখেতৰ মহাব্ৰত। তাৰ বাবে অসমীয়া জাতি তেখেতৰ ওচৰত চিৰঋণী। ইংৰাজী ১৯২০ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনৰ মৃত্যুলৈকে প্ৰায় বিশ বছৰ কাল অসম মাতৃৰ সুযোগ্য সন্তান তৰুণৰাম ফুকনৰ কৰ্ম্মময় আপুৰুগীয়া যুগৰ মহৎ পৰিচয় জনা স্বত্বেও বিস্তৃত আকাৰে জীৱনীৰ কাৰ্য্য সম্পাদনৰ সম্ভৱপৰ নহ'ল। তথাপি ৰাইজৰ ব্যগ্ৰতালৈ চাই সাধ্যানুসাৰে যি পাৰিছোঁ, তাকেই “তৰুণ বীৰৰ” পূজাৰ অঞ্জলি হিচাবে ৰাইজলৈ আগ বঢ়ালোঁ। {{gap}}ফুকন বংশৰ জীয়াৰী গুৱাহাটী “পঞ্চৱৰ্তী” স্থাপন কৰ্ত্ত৷ সাধক স্বৰ্গীয় যোগেশ্বৰ কটকীৰ সহধৰ্ম্মিণী সাধবী শ্ৰীযুতা হীৰাৱতী দেৱীৰ মুখে তৰুণৰাম ফুকনৰ বাল্যকাল আৰু বংশৰ বিষয় জানিবৰ সুবিধা পোৱাত তেখেতৰ ওচৰত মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ। {{gap}}অসম কেশৰী তৰুণৰাম ফুকনৰ মৃত্যুৰ পাছত পৃথিবীৰ মহাযুদ্ধৰ সমৰাগ্নি জ্বলি উঠে, তাৰ ফল স্বৰূপে দিনক দিনে বিশ্ব খলকনি ৰাজনৈতিক শক্তিৰ প্ৰখৰ ঢেউ প্ৰৱল হৈ বাঢ়ি উঠে আৰু জগতবাসীৰ মনত বৰ ভয়ঙ্কৰ অশান্তিৰ সৃষ্টি হয়। {{nop}}<noinclude></noinclude> nribjp4gxzi3y5srms29ntrry7w2vzx 104 80879 265955 265839 2026-11-07T14:29:40Z হানিফ আলী 1925 265955 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="40%" | | width="30%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |বিষয় || || || |style="text-align:right" | পৃষ্ঠা |- |১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] || || … | style="text-align:right" |১ |- |২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] || || … | style="text-align:right" |২ |- | ৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} |- | ৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] || ... || style="text-align:right" |৪ |- | ৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] || || |- |৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] || || … | style="text-align:right" |৬ |- |৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] || || … | style="text-align:right" |৭ |- |৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] || || … | style="text-align:right" |৮ |- |৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] || || … | style="text-align:right" |৯ |- |১০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] || || … | style="text-align:right" |১০ |- |১১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] || || … | style="text-align:right" |১২ |- |১২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৩ |- |১৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত]] ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত]] || … || style="text-align:right" |১৫ |- |১৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] || … || style="text-align:right" |১৭ |- |১৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত]] || || … | style="text-align:right" |২০ |- |১৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] || || … | style="text-align:right" |২৩ |- |১৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত]] || || … | style="text-align:right" |২৬ |- |২০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয়]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- | || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত]] || … || style="text-align:right" |২৮ |- |২১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] || || … | style="text-align:right" |৩৮ |- |}<noinclude></noinclude> h3jl6kiegedf7l7pnzomjl3q3t3fuz6 265965 265955 2026-11-07T14:38:24Z হানিফ আলী 1925 265965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="60%" | | width="10%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |বিষয় || || || |style="text-align:right" | পৃষ্ঠা |- |১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] || || … | style="text-align:right" |১ |- |২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] || || … | style="text-align:right" |২ |- | ৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} |- | ৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] || ... || style="text-align:right" |৪ |- | ৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] || || |- |৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] || || … | style="text-align:right" |৬ |- |৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] || || … | style="text-align:right" |৭ |- |৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] || || … | style="text-align:right" |৮ |- |৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] || || … | style="text-align:right" |৯ |- |১০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] || || … | style="text-align:right" |১০ |- |১১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] || || … | style="text-align:right" |১২ |- |১২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৩ |- |১৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত]] ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত]] || … || style="text-align:right" |১৫ |- |১৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] || … || style="text-align:right" |১৭ |- |১৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত]] || || … | style="text-align:right" |২০ |- |১৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] || || … | style="text-align:right" |২৩ |- |১৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত]] || || … | style="text-align:right" |২৬ |- |২০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয়]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- | || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত]] || … || style="text-align:right" |২৮ |- |২১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] || || … | style="text-align:right" |৩৮ |- |}<noinclude></noinclude> arsocozs5yea1q6y30t0ow8g0rk7el5 265966 265965 2026-11-07T14:39:20Z হানিফ আলী 1925 265966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="50%" | | width="10%" | | width="5%" style="text-align:right" | |- |বিষয় || || || |style="text-align:right" | পৃষ্ঠা |- |১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] || || … | style="text-align:right" |১ |- |২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] || || … | style="text-align:right" |২ |- | ৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} |- | ৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] || ... || style="text-align:right" |৪ |- | ৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] || || |- |৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] || || … | style="text-align:right" |৬ |- |৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] || || … | style="text-align:right" |৭ |- |৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] || || … | style="text-align:right" |৮ |- |৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] || || … | style="text-align:right" |৯ |- |১০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] || || … | style="text-align:right" |১০ |- |১১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] || || … | style="text-align:right" |১২ |- |১২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৩ |- |১৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত]] ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত]] || … || style="text-align:right" |১৫ |- |১৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] || … || style="text-align:right" |১৭ |- |১৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত]] || || … | style="text-align:right" |২০ |- |১৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] || || … | style="text-align:right" |২৩ |- |১৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত]] || || … | style="text-align:right" |২৬ |- |২০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয়]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- | || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত]] || … || style="text-align:right" |২৮ |- |২১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] || || … | style="text-align:right" |৩৮ |- |}<noinclude></noinclude> 01rj6ylekju2iy8rn4ji64h3aqbhldz 265969 265966 2026-11-07T14:40:57Z হানিফ আলী 1925 265969 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচী}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="50%" | | width="10%" | | width="0%" style="text-align:right" | |- |বিষয় || || || |style="text-align:right" | পৃষ্ঠা |- |১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] || || … | style="text-align:right" |১ |- |২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] || || … | style="text-align:right" |২ |- | ৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} |- | ৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] || ... || style="text-align:right" |৪ |- | ৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] || || |- |৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] || || … | style="text-align:right" |৬ |- |৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] || || … | style="text-align:right" |৭ |- |৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] || || … | style="text-align:right" |৮ |- |৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] || || … | style="text-align:right" |৯ |- |১০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] || || … | style="text-align:right" |১০ |- |১১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] || || … | style="text-align:right" |১২ |- |১২। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৩ |- |১৩। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত]] ||rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৪। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত]] || … || style="text-align:right" |১৫ |- |১৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- |১৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] || … || style="text-align:right" |১৭ |- |১৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত]] || || … | style="text-align:right" |২০ |- |১৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] || || … | style="text-align:right" |২৩ |- |১৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত]] || || … | style="text-align:right" |২৬ |- |২০। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয়]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} |- | || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত]] || … || style="text-align:right" |২৮ |- |২১। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] || || … | style="text-align:right" |৩৮ |- |}<noinclude></noinclude> i568svfentyxqdbygt6558bo6lpi6fr 104 80880 265970 265836 2026-11-07T14:41:24Z হানিফ আলী 1925 265970 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||২|}}</noinclude>{{Dhr|1em}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="50%" | | width="10%" | | width="0%" style="text-align:right" | |- |২২।|| [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] || || ... | style="text-align:right" | ৩৮ |- |২৩। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/স্বৰাজ্যদল গঠনত|স্বৰাজ্যদল গঠনত]] ||rowspan=3|{{brace2|4|r}} | style="text-align:right" | |- |২৪। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নেহৰু ৰিপোৰ্টত|নেহৰু ৰিপোৰ্টত]] || ... | style="text-align:right" | ৪৩ |- |২৫। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত|উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত]] || | style="text-align:right" | |- |২৬। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত|অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত]]|| ||… | style="text-align:right" | |- |২৭।||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত|মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত]] ||||... | style="text-align:right" |৪৫ |- |২৮। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত|অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত]]||||... | style="text-align:right" |৪৬ |- |২৯। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত|অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত]] ||||... | style="text-align:right" |৫৭ |- |৩০। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত|সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত]]||||... | style="text-align:right" |৫২ |- |৩১। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ত্যাগৰ আদৰ্শত|ত্যাগৰ আদৰ্শত]] ||||... | style="text-align:right" |৬৪ |- |৩২। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত|অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত]] ||||... | style="text-align:right" |৬৭ |- |৩৩। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু]] || rowspan=2|{{brace2|3|r}} || ... | style="text-align:right" |৮০ |- | ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত]] || |- |৩৪। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত|কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত]] ||||... | style="text-align:right" |৮৩ |- |৩৫। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত|অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত]] ||||... | style="text-align:right" |৮৬ |- |৩৬।||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম সাহিত্য সন্মিলনত|অসম সাহিত্য সন্মিলনত]] ||||... | style="text-align:right" |৯১ |- |৩৭। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নবীন-স্মৃতিত|নবীন-স্মৃতিত]] ||||... | style="text-align:right" |১০৫ |- |৩৮। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তিৰোঁতাৰ সমস্যাত|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত]] ||||... | style="text-align:right" |১০৯ |- |৩৯। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"|ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"]] ||||... | style="text-align:right" |১১০ |- |৪০। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ|"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ]] ||||... | style="text-align:right" |১১২ |- |৪১। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ|যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ]] ||||... | style="text-align:right" |১২০ |- |৪২। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত|অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত]] ||||... | style="text-align:right" |১২৫ |- |৪৩। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু]] || rowspan=3|{{brace2|4|r}} || | style="text-align:right" | |- | ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত]] ||... |style="text-align:right" |১২৭ |- |৪৪। ||[[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জননীৰ সেৱাত|জননীৰ সেৱাত]] || | style="text-align:right" | |- |}<noinclude></noinclude> ivl02xpnu5ch4bpajzz2qi5qq3vyjst 104 80881 265971 265842 2026-11-07T14:41:40Z হানিফ আলী 1925 265971 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" />{{rh||৩|}}</noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="5%" | | width="50%" | | width="10%" | | width="0%" style="text-align:right" | |- |৪৫। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত]] || || … | style="text-align:right" |১২৯ |- |৪৬। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গান্ধি জয়ন্তীত|গান্ধি জয়ন্তীত]] || || … | style="text-align:right" |১৩৮ |- |৪৭। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত]] || || … | style="text-align:right" |১৪০ |- |৪৮। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী|বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী]] || || … | style="text-align:right" |১৮৮ |- |৪৯। || [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তৰুণৰাম ফুকন|তৰুণৰাম ফুকন]] || || … | style="text-align:right" |১৫৮ |- |} {{center|⸻}} {{Dhr|3em}}<noinclude></noinclude> 93q2h6aynhadsjbsx4ke6o4yh3mqkm0 104 83433 265911 265849 2026-11-07T13:22:05Z হানিফ আলী 1925 265911 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|<poem>{{Xx-larger|দেশভক্ত}} {{Xxx-larger|তৰুণৰাম ফুকন}} {{X-larger|বংশ আৰু জন্ম}}</poem>}} {{Custom rule|sp|20|fr|12|str|10|fl|12|sp|20}} {{gap}}১৭৯৯ শকৰ ৮ মাঘৰ দিন। কামৰূপৰ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ জন্ম হয়। তেওঁৰ পিতৃৰ নাম ৺বলোৰাম ফুকন আৰু মাতৃৰ নাম ৺ভাগীৰথী ফুকনী। {{gap}}আদিতে ফুকনৰ পৰিয়ালটো অসমৰ যোৰহাট অঞ্চলৰ টিয়কৰ মানুহ। প্ৰাচীন কালত অহম ৰজাই টিয়কৰ পৰা কামৰূপলৈ আনে! এই পৰিয়ালটোক অহম ৰজাই খাৰঘৰিয়া ফুকন উপাধিৰে ভূষিত কৰে আৰু লগত প্ৰচুৰ ধন সম্পত্তি দান কৰে। এই ফুকনৰ বংশই অহম ৰজাৰ দিনৰে পৰা বৃটিছৰ শাসনৰ যুগতে৷ মহান গৌৰৱৰ চিনাকি দি আহিছে। চিৰশ্ৰদ্ধা ভাজন স্বদেশবৎসল ৺আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনৰ কথা অসমীয়াৰ অবিদিত নহয়। অসম দেশৰ ইংৰাজৰ আমোলৰ তেখেতেই সৰ্ব্ব প্ৰধান দেশকৰ্মী লোক। ইতিহাস প্ৰসিদ্ধ আনন্দৰাম ঢেকীয়াল ফুকনে এই অসম দেশৰ কাৰণে যথেষ্ঠ সুযশ কাম কৰি গৈছে। তৰুণৰাম ফুকন সেই আনন্দৰাম ফুকনৰে আপোন ভতিজাক, ই বৰ সুশোভন কথা যে তেওঁৰ দেউতাক আনন্দৰাম ফুকনৰ দৰেই তৰুণ ফুকনৰ নামো এই দেশৰ বুৰঞ্জীত সোণৰ আখৰেৰে চিৰন্তণীয়াকৈ জিলিকি থাকিব। তৰুণ ফুকনে এই অসম দেশৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত যুগান্তৰ সৃষ্টি কৰি গৈছে। তেখেত নোহোৱা হলে অসম দেশৰ ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত চিন্তাধাৰা কিজানি বৰ্তমান চলিত সুতিৰে প্ৰৱাহিত নহলহেতেন। {{nop}}<noinclude></noinclude> 7ek4dccxrro8y07y8bhj9hgjd0m7mbi 104 83436 265914 224412 2026-11-07T13:29:07Z হানিফ আলী 1925 265914 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|বিলাতৰ খৰচ}}}} {{gap}}সুবিশিষ্ট মানুহৰ গাত অনেক গুণৰ সমাবেশ থকাৰ প্ৰয়োজন । তৰুণ ফুকন সেই সকলো বিলাক গুণৰ অধিকাৰী আছিল । তেওঁৰ দৰে সুশিক্ষিত, সুমার্জিত, সদ বিবেচক, লোকৰঞ্জক লোক দেশতেই বিৰল হে দেখা যায় ৷ সুদক্ষতা গুণ থকাৰ কাৰণেই ফুকনে বিলাতত যি খৰচ-পাতি লাগিছিল, সেই সকলো খিনি তেওঁ নিজ বাহু বলেৰে আৰু যত্নেৰে হে যোগাৰ কৰি লৈছিল। বিলাতৰ পঢ়া খৰচৰ বাবে তেওঁ নিজে ভোলা নাথ নামে এজন বিখ্যাত জমিদাৰৰ পৰা সাত হাজাৰ টকাও ধাৰ লৈছিল। বিলাতৰ পৰা ঘুৰি অহাৰ পাচতে ফুকনে জমিদাৰৰ আটাই খিনি ঋণ পৰিশোধ কৰিলে। বিলাতত পঢ়া সম্পর্কে ফুকনে বহুতে৷ গণ্য-মান্য ভদ্ৰলোকৰ পৰ৷ যথেষ্ঠ সহানুভূতি পাইছিল। <section end="16e" /> <section begin="16b" /> {{center|{{X-larger|বিলাত যাত্রা}}}} {{gap}}১৮২২ শকত ২৩ বছৰ বয়সত তৰুণ ৰাম ফুকন বেৰিষ্টাৰি পঢ়িবলৈ বিলাতলৈ যায়। তাত তেওঁ তিনি বছৰ কাল আছিল। এই সময়ৰ ভিতৰতে এবাৰ স্বদেশলৈ ফিৰি আহে – আকৌ তেওঁ বিলাতলৈ ঘুৰি যায়। ইয়াৰ পাচত বেৰিষ্টাৰি পৰীক্ষা দি পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হয়। বিলাতত থাকোতেও সম্ভ্ৰান্ত ভদ্ৰ সন্তানৰ আৰ্হিৰে, ভাল ঘৰত, ভাল সাজ-সজ্জাৰে সন্মানিত ৰূপেৰে বাস কৰিছিল। <section end="16ae" /> <section begin="16ab" /> {{center|{{X-larger|বেৰিষ্টাৰিত}}}} {{gap}}১৮২৬ শকত ফুকনে বিলাতত বেৰিষ্টাৰি পাছ কৰি স্বদেশলৈ ফিৰি আহে। তেওঁ বিলাতৰ পৰা ফিৰি আহি প্ৰথমে কলিকতা হাই কোর্টত বেৰিষ্টাৰি কৰে। অসম দেশৰ প্ৰথম বেৰিষ্টাৰ আছিল, – আনন্দ ৰাম বৰুৱা, দ্বিতীয় বেৰিষ্টাৰ আব্দুল মজিদ চাহাব আৰু তৃতীয় বেৰিষ্টাৰ তৰুণ ৰাম ফুকন। তেওঁ যেনে তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ যোগ্যৱান পুৰুষ আছিল<noinclude></noinclude> 0nq6akod1ndjdmqqhvlkqacckxma2hy 265917 265914 2026-11-07T13:35:44Z হানিফ আলী 1925 265917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{center|{{X-larger|বিলাতৰ খৰচ}}}} {{gap}}সুবিশিষ্ট মানুহৰ গাত অনেক গুণৰ সমাবেশ থকাৰ প্ৰয়োজন । তৰুণ ফুকন সেই সকলো বিলাক গুণৰ অধিকাৰী আছিল । তেওঁৰ দৰে সুশিক্ষিত, সুমার্জিত, সদ বিবেচক, লোকৰঞ্জক লোক দেশতেই বিৰল হে দেখা যায় ৷ সুদক্ষতা গুণ থকাৰ কাৰণেই ফুকনে বিলাতত যি খৰচ-পাতি লাগিছিল, সেই সকলো খিনি তেওঁ নিজ বাহু বলেৰে আৰু যত্নেৰে হে যোগাৰ কৰি লৈছিল। বিলাতৰ পঢ়া খৰচৰ বাবে তেওঁ নিজে ভোলা নাথ নামে এজন বিখ্যাত জমিদাৰৰ পৰা সাত হাজাৰ টকাও ধাৰ লৈছিল। বিলাতৰ পৰা ঘুৰি অহাৰ পাচতে ফুকনে জমিদাৰৰ আটাই খিনি ঋণ পৰিশোধ কৰিলে। বিলাতত পঢ়া সম্পর্কে ফুকনে বহুতে৷ গণ্য-মান্য ভদ্ৰলোকৰ পৰ৷ যথেষ্ঠ সহানুভূতি পাইছিল। <section end="16e" /> <section begin="16b" /> {{center|{{X-larger|বিলাত যাত্রা}}}} {{gap}}১৮২২ শকত ২৩ বছৰ বয়সত তৰুণ ৰাম ফুকন বেৰিষ্টাৰি পঢ়িবলৈ বিলাতলৈ যায়। তাত তেওঁ তিনি বছৰ কাল আছিল। এই সময়ৰ ভিতৰতে এবাৰ স্বদেশলৈ ফিৰি আহে – আকৌ তেওঁ বিলাতলৈ ঘুৰি যায়। ইয়াৰ পাচত বেৰিষ্টাৰি পৰীক্ষা দি পৰীক্ষাত উত্তীর্ণ হয়। বিলাতত থাকোতেও সম্ভ্ৰান্ত ভদ্ৰ সন্তানৰ আৰ্হিৰে, ভাল ঘৰত, ভাল সাজ-সজ্জাৰে সন্মানিত ৰূপেৰে বাস কৰিছিল। <section end="16ae" /> <section begin="16ab" /> {{center|{{X-larger|বেৰিষ্টাৰিত}}}} {{gap}}১৮২৬ শকত ফুকনে বিলাতত বেৰিষ্টাৰি পাছ কৰি স্বদেশলৈ ফিৰি আহে। তেওঁ বিলাতৰ পৰা ফিৰি আহি প্ৰথমে কলিকতা হাই কোর্টত বেৰিষ্টাৰি কৰে। অসম দেশৰ প্ৰথম বেৰিষ্টাৰ আছিল, – আনন্দ ৰাম বৰুৱা, দ্বিতীয় বেৰিষ্টাৰ আব্দুল মজিদ চাহাব আৰু তৃতীয় বেৰিষ্টাৰ তৰুণ ৰাম ফুকন। তেওঁ যেনে তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ যোগ্যৱান পুৰুষ আছিল<noinclude></noinclude> 8y87hl4p9a2iy3821z8oyodelaczi1a 104 83438 265920 224529 2026-11-07T13:40:24Z হানিফ আলী 1925 265920 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>নাছিল। তেখেতৰ গুণৰ পৰিচয় পায় সদাশয় ইংৰাজ গবৰ্ণমেণ্টে অনেক বাৰ উচ্চ ৰাজপদ যাচিছিল। কিন্তু স্বাধীন ভাৱ প্ৰিয় স্বদেশ হিতৈষী উচ্চ অভিলাসী তৰুণে চাকৰি গ্ৰহণ কৰিবলৈ ইচ্ছা নকৰিলে। তেওঁ বিলাতৰ পৰা আহিয়েই ভাৰতৰ প্ৰসিদ্ধ চহৰী কলিকতা হাইকোৰ্টত নিজৰ বেৰিষ্টাৰি আৰম্ভ কৰে। বেৰিষ্টাৰি ব্যৱসায়ত যথেষ্ট অভিজ্ঞতা লাভ কৰে। কলিকত৷ হাইকোৰ্টত তেওঁ ৰূপে গুণে, জ্ঞান গৰিমাই এজন জাকত জিলিকা বেৰিষ্টাৰ হ'ল গৈ। ১৮২৬ শকৰ পৰা ১৮৩১ শকলৈকে পাচ বছৰ কাল অতি সুখ্যাতিৰে কলিকতাত বেৰিষ্টাৰি কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁ মনত অদম্য উৎসাহ আৰু মহৎ আকাঙ্ক্ষা লৈ অসমী আইৰ দুৰ্ব্বল পিছপৰা অৱস্থাক নিৰাশাক পিছত দলিয়াই পেলাই কৰ্ম্মপিপাসু তৰুণ ফুকন ডাঙৰীয়াই কৰ্ম্ম সপোন বুকুত বান্ধি লৈ নিজৰ দেশলৈ আহি অসমৰ প্ৰসিদ্ধ নগৰী গুৱাহাটীত বেৰিষ্টাৰি আৰম্ভ কৰে। অলপ দিন বেৰিষ্টাৰি কৰিয়েই নবীন ডেকা, বেৰিষ্টাৰ তৰুণ ফুকন ডাঙৰীয়াই আইন ব্যৱসায়ত অসাধাৰণ বুৎপত্তি লাভ কৰি আসামৰ ভিতৰত এজন সুবিজ্ঞ আইন বিশাৰদ অসীম প্ৰতিভাশালী বেৰিষ্টাৰ স্বৰূপে নামজলা হৈ উঠে। ফুকন ডাঙৰীয়াই গুৱাহাটীত বেৰিষ্টাৰিত যথেষ্ঠ ধন আৰু সুখ্যাতি অৰ্জন কৰি অসমত এজন খ্যাতনামা বেৰিষ্টাৰ হৈ নিজক দীপ্তিমন্ত কৰি লব পাৰিছিল। অসমৰ ভিতৰতে প্ৰসিদ্ধ আউনিহাটীয়া সত্ৰৰ মোকদ্দমাত ফুকনে দহ হাজাৰ টকা বেৰিষ্টাৰি কৰি লৈছিল। নিজৰ সুনিপুনতাৰ গুণত তেখেতে বহুতো ডাঙৰ ডাঙৰ মোকদ্দমা পাইছিল। <section end="18e" /> <section begin="18b" /> {{center|{{x-larger|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত}}}} {{gap}}যি সময়ত তৰুণ ফুকনে কলিকতা চহৰীত বেৰিষ্টাৰি আৰম্ভ কৰে, তাৰ পাছৰ পৰাই ভাৰতত ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত কিছু বিপৰ্যায়<noinclude></noinclude> gmw359xwfn95v9v1zl3girsb7k4bdxr 104 83439 265921 224530 2026-11-07T13:41:24Z হানিফ আলী 1925 265921 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৭}}</noinclude>ঘটিবলৈ ধৰে। ইংৰাজী ১৯৭৫ চনত বঙ্গভঙ্গ আন্দোলন, স্বদেশী আন্দোলন, পিছত পঞ্জাব কেশৰী লালা ৰাজপাত ৰায়, অজিত সিংহৰ নিৰ্বাচন আদিয়েই মহা প্ৰকোপে ভাৰতবাসীৰ মনত আতঙ্কৰ সৃষ্টি কৰে। ৰাষ্ট্ৰ গুৰু লোকমান্য তিলক, অৰবিন্দ ঘোষ প্ৰভৃতিৰ ৰাজনৈতিক চিন্তাধাৰাই ভাৰতবাসীৰ মাজত ভয়ঙ্কৰ ঢৌ বোৱাই দিয়ে। সেই সময়তে ফুকনৰ মনত এটা জাতীয় প্ৰেৰণাই ঠাই ললে আৰু তেতিয়াৰে পৰা তেখেতৰ অন্তৰত ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক সোঁত ধাৰা একেৰাহে বৈ আহিছে। <section end="19e" /> <section begin="19b" /> {{center|{{X-larger|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱনত}}}} {{gap}}১৮৩১ শকত তৰুণৰাম ফুকনে বিদেশী ৰজা, মহাৰজা, জমিদাৰ ধনী সম্প্ৰদায়ৰ ৰূপ লাৱণ্যময়ী ছোৱালীৰ লগত অতুল ঐশ্বৰ্য্য বিভূতি আৰু হাইকোৰ্টৰ আইনৰ সুযশ কিৰিটি, উচ্চ শ্ৰেণীৰ, ভদ্ৰ সমাজ, অৰ্থ উপাৰ্জ্জনৰ মহাময়ী গৌৰৱ প্ৰভৃতি বিসৰ্জ্জন দি কলিকতাৰ পৰা অসম ভূমিলৈ আহি কামৰূপৰ নিজ বাসস্থান গুৱাহাটীত নিগাজিকৈ বসতি। কৰে। ইয়াৰ পাছত তেওঁৰ বিবাহ সমস্যা। তেওঁৰ বিয়া কৰোৱা ইচ্ছা সমুলি নাছিল। বঙ্গদেশৰ জগদ্বিখ্যাত কবি শ্ৰদ্ধেয় ৰবীন্দ্ৰ নাথ ঠাকুৰৰ সৌন্দৰ্য্যময়ী গুণৱতী জীয়েকৰ লগত নগদ দুলাখ টকা বহু মূলীয়া মাটিঘৰ, বস্তুবাহানি, আৰু ভাৰতীয় প্ৰথম গবৰ্ণৰ বঙ্গদেশৰ সত্য প্ৰসন্ন লৰ্ড সিংহৰ ৰূপৱতী গুণৱতী মৰমৰ জীয়েকৰ লগত প্ৰচুৰ ধন সম্পত্তি দিয়া স্বত্বেও স্বদেশ প্ৰেমিক স্বাধীন প্ৰিয় তৰুণ ফুকনে আদৰ্শৰ মহান আৰ্হি দেখুৱাই সকলোকে স্বইচ্ছাই ত্যাগ কৰে। ফুকনৰ বিবাহ কৰোৱা উদ্দেশ্য সমুলি নাছিল যদিও বহুত গণ্য মান্য ভদ্ৰলোক আৰু নিজৰ পৰিয়াল বৰ্গৰ বিশেষ অনুৰোধত তেওঁ বিয়া কৰাবলৈ বাধ্য হ'ল। ১৮৩১ শত ৩২ বছৰ বয়সত তৰুণৰাম ফুকনে ডিব্ৰুগড়ৰ শ্ৰীযুত পৰশুৰাম খাউণ্ড ই, এ, চিৰ জীয়েক স্বৰ্গীয় বিদ্যুৎপ্ৰভা<noinclude></noinclude> agwl7i3uwws7v4el8ird529ib2z3p1u 104 83440 265924 224539 2026-11-07T13:46:36Z হানিফ আলী 1925 265924 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>দেবী-ফুকনীক বিয়া কৰায়। তেওঁলোকৰ সন্তান সন্ততি ডাঙৰ পুতেক শ্ৰীযুত বলেন্দ্ৰৰাম ফুকন বি, এ সৰু পুতেক শ্ৰীনৃপেন্দ্ৰৰাম ফুকন, প্ৰতিভা আৰু ৰেণুকা নামে দুজনী ছোৱালী। প্ৰতিভা দেবীক বিয়া কৰায় তেজপুৰ দেশহিতৈষী লক্ষীধৰ শৰ্ম্মা উকীল। আৰু ৰেণুকা দেবীক বিয়া কৰায় নগাওঁৰ শ্ৰীযুত মহেন্দ্ৰনাথ শৰ্ম্মা উকীল। তৰুণ ফুকনে সুখময় যৌবন কালত যেনেকৈ বিদ্যুৎপ্ৰভা দেবীক দাম্পত্য আৰু ঘৰুৱা জীৱনত আদৰ্শ সহধৰ্ম্মিণী স্বৰূপে পাই নিজে ধন্য হৈছিল। বিধাতাৰ বিধান ১৮৫৪ শত বিদ্যুৎপ্ৰভা দেবীয়ে ইহলীলা ত্যাগ কৰে। ইয়াৰ ৬ বছৰ পিছত ১৮৬১ শকৰ ১২ শাওনত তৰুণৰাম ফুকনৰ হঠাতে মৃত্যু হয়। <section end="20e" /> <section begin="20b" /> {{center|{{X-larger|অসমীয়াৰ মাজত তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}এলেহুৱ৷ আৰু নিৰুৎসাহী অসমীয়াৰ মাজত তৰুণৰাম ফুকন জ্বলন্ত উৎসাহ, অধ্যৱসায় আৰু স্বাধীন ভাৱৰ অৱতাৰ। এজন মানুহতে ইমান গুণ কোন অসমীয়াৰ আছে? তৰুণৰাম ফুকনৰ আসন লব পাৰে এনে অসমীয়া এতিয়া ক'ত? আন্ধাৰ অসম আকাশত তেওঁ উজ্জ্বল তৰা আছিল। তেওঁৰ কাম তেওঁৰ উৎসাহ তেওঁৰ পৰিশ্ৰম তেওঁৰ আকাঙ্ক্ষা, তেওঁৰ মনৰ তেজ সকলো অসমীয়াৰে অনুকৰনৰ বস্তু। অসমীয়াই তেওঁৰ জীৱন বৰ আদৰ আৰু মনোযোগেৰে চৰ্চ্চা কৰিব লগীয়া। চন্দ্ৰত কলঙ্কৰ দৰে তৰুণৰাম ফুকনৰ জীৱনতে৷ যদি অলপ দোষ আছে, তাৰ পৰাও আমি বহুত উপদেশ পাব পাৰোহওক। তেওঁ আমাৰ আৰ্হি পথ দেখাওতা জাতীয় উন্নতি নেতা। অসমীয়াৰ সাহ নাই, বল নাই, পদে পদে পৰাজয়। তেন্তে অসমৰ উন্নতি নাইনে কি? অসমীয়াই জাতীয় উন্নতি কৰিব নোৱাৰে নে কি? ভয় নাই কৰ্ম্মবীৰৰ তেজ, সাহ উৎসাহেৰে জাতীয় কৰ্ম্মক্ষেত্ৰলৈ ওলোৱা জাতীয়<noinclude></noinclude> paa7xamona9i267rzthria0maj0e2wi 104 83441 265927 224540 2026-11-07T13:49:43Z হানিফ আলী 1925 265927 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৯}}</noinclude>পতাকা আনন্দেৰে আকাশত উৰাই দিয়া। তাত ডাঙৰ ডাঙৰ সোণালী আখৰেৰে লিখি লোৱা “তৰুণৰাম ফুকন” আমাৰ উন্নতি অনিবাৰ্য্য। জীৱাই থাকোতে তেওঁ যি ফল অর্জ্জিব নোৱাৰিলে সেই ফল আজি তেওঁৰ দৃষ্টান্তই লাভ কৰোক। {{gap}}পিতৃ-মাতৃৰ বেয়া সস্তানলৈকো মৰম লাগে, গুণী হলে সীমাই নাই। তৰুণৰাম ফুকন অসমৰ বৰ বেথাৰ পুত্ৰ ৷ তেওঁ অসমীয়াৰ আপোন। তেওঁক অসমীয়াই মৰমতে এৰিব নোৱাৰে। অসমীয়াৰ ভিতৰত আজিলৈকে সেই এজনা মাথোন ৰাজনৈতিক অৱতাৰ হৈছিল। তেওঁক অসমীয়াই অকালতে হেৰুৱালে। তেওঁৰ নামটিও অকালতে নুমাব নেকি? তেওঁক অসমীয়াই পাহৰিব লাগে নেকি? তেওঁৰ মহৎ জীৱনৰ দৃষ্টান্তে অসমীয়াৰ ভিতৰত আৰু তৰুণৰাম ফুকন স্ৰজিব নোৱাৰে নেকি? <section end="21e" /> <section begin="21b" /> {{center|{{X-larger|সাংসাৰিক জঞ্জালত}}}} {{gap}}জীৱনৰ শেহৰ কেইবছৰ মানৰ পৰা ইটোৰ পাছত সিটোকৈ পাৰিবাৰিক দুৰ্ঘটনা, সাংসাৰিক জঞ্জালে ফুকনক চাৰিওফালৰ পৰা বেঢ়ি ধৰিছিল। তেখেতৰ সহধৰ্ম্মিণী, জ্যেষ্ঠ কন্যা প্রতিভা দেবী, চেনেহৰ বৰজোৱাই ৺লক্ষ্মীধৰ শৰ্ম্মা, ৰাম লক্ষণৰ দৰে মিলাপ্ৰীতিৰে বাস কৰা ককাইদেৱেক নবীন ফুকন এই সকলোৱে ফুকনক এৰি সংসাৰৰ পৰা আঁতৰি গল। বাৰে পাচি পাৰিবাৰিক আলৈ আহুকাল, আর্থিক বিপৰ্যায়ৰ বাবেই হওক নাইবা ৰাজনৈতিক মতভেদৰ বাবেই হওক ফুকন ডাঙৰীয়াৰ মাজতে বছৰদিয়েক কংগ্ৰেছৰ পৰা আতৰি থকাত দেশবাসীয়ে তেখেতৰ নেতৃত্বৰ অভাৱ বৰকৈ অনুভৱ কৰিছিল। তেখেতৰ অন্তৰৰ অন্তঃস্থলতো হয়তো তেখেতৰ অতি মৰমৰ হেপাহৰ কংগ্ৰেছ আৰু সহকৰ্ম্মী সকলৰ বিচ্ছেদৰ বিষম যন্ত্ৰণা গুমৰি গুমৰি আছিল। ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত এনে ধৰণৰ বিপৰ্যায় ঘটাতো একো আচৰিত নহয় কিন্তু ফুকনৰ ওপৰত কোনেও কস্মিন কালেও আক্রোশ বা বিদ্বেষৰ ভাব পোষণ কৰা নাছিল। সকলো<noinclude></noinclude> lysybs5x0smps3tc002cq617fljycwo 104 83442 265929 224543 2026-11-07T13:52:15Z হানিফ আলী 1925 265929 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>মাথোন আশা পথলৈ হেপাহেৰে চাই আছিল। আকৌ কেতিয়াবা দেশভক্ত ফুকনক কংগ্ৰেছৰ অগ্ৰণী নেতা স্বৰূপে ঘুৰাই পাব। অৱশেষত দেশবাসীৰ কানুনয় সানুনয় আৱাহনত তেওঁ পূৰ্ণ মাত্ৰাই কংগ্ৰেছত যোগ দি পুনৰাই কংগ্ৰেছৰ গৌৰৱ সমবৃদ্ধি কৰে। <section end="22e" /> <section begin="22b" /> {{center|{{X-larger|সামাজিকত}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯০৪ চনত বিলাতৰ পৰা ঘূৰি অহাত গুৱাহাটীৰ বিখ্যাত খাৰঘৰীয়া বংশৰ ব্ৰাহ্মণ সন্তান সৰ্ব্ব গুণৱাণ তৰুণৰাম ফুকনৰ ভাগ্য সুপ্ৰসন্ন আছিল। সমাজে আনকি নিজৰ পিতৃয়েও আনন্দ বৰুৱাক জাতি দান নিদিছিল। তৰুণৰাম ফুকনে সামান্য প্ৰায়শ্চিত্ত হৈয়েই দেশৰ তথা জাতিৰ বুকুস্থান লব পাৰিলে। ইয়াতেই লক্ষ্য কৰিব লগীয়া যে ফুকন যেতিয়া বিলাতৰ পৰা ফিৰি আহে, তেতিয়৷ দেশত সনাতনী ভাৱ নৰম পৰিবলৈ আৰম্ভ কৰিছিল। {{gap}}সামাজিকতাৰ বাবে, তৰুণৰাম ফুকন সুবিখ্যাত আছিল। তেওঁ ওখ, চাপৰ দেশী-বিদেশ - সকলো সমাজতে সবাৰে যথাযোগ্য সৌজন্যপূৰ্ণ আচৰণ দেখুৱাত সিদ্ধহস্ত আছিল। কথাই বাৰ্তাই তেও সদায় অতি সুৰচিক পুৰুষৰ চিনাকি দিছিল। ইংৰাজী ১৯০৭ চনত অসমীয়াৰ জ্ঞান আদৰ্শৰ চানেকী পুৰুষ ৰায় বাহাদুৰ জগন্নাথ বৰুৱাৰ তিৰোভাৱ হয়। তেখেতৰ শৱসৎকাৰ ক্ৰিয়াত কলিকতাৰ গঙ্গা নদীৰ পাৰৰ নিমতলা শশ্মান ঘাটত তৰুণৰাম ফুকনো উপস্থিত আছিল। তেতিয়া তেও কলিকতাত বেৰিষ্টাৰ। তালৈ কালিঘাটৰ পৰা এজন ব্ৰাহ্মণ অনাইছিল। কিন্তু তেওৰ হতুৱাই কোনো কাৰ্য্য কৰাৰ প্ৰয়োজন নোহোৱাত, তেওক যোগ্য মতে দক্ষিণা আৰু অহা যোৱা খৰচ দি বিদায় দিলে। ব্ৰাহ্মণ জনে আৰু কিছু প্ৰাপ্তিৰ আশাৰে দাবী কৰি পেৰি আছিল। তেতিয়া ফুকনে ব্ৰাহ্মণ জনক কলে ঠাকুৰ তুমি আৰু কি চাও? তোমাক এজনী বিয়া<noinclude></noinclude> 68mzeoa3ibz42g3tzmso69v7sb0uxid 104 83443 265931 224545 2026-11-07T13:54:36Z হানিফ আলী 1925 265931 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>মাথো ফুকন বিছনাত শুই, তেওঁ বিছনাতে মানুহ জনীৰ বিপদ কাহিনী শুনি তৎক্ষণাতে আহি গধুৰ পাচিটে। তাইৰ মূৰৰ পৰা নমাই দিলে আৰু তাইৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰীতি জন্মিছিল। এই {{gap}}এসময়ত গুৱাহাটী ভৰলুমুখৰ কটকী বংশৰ এজনী ছোৱালী বিধবা হৈ তিনিটা সন্তান সন্ততিৰে ভয়ঙ্কৰ বিপদত পৰিছিল। এই নিৰাশ্ৰয় অৱস্থাৰ বিধবাজনীক ফুকনে যথাসাধ্য সহায় কৰে আৰু তেখেতে তাইৰ ভবিষ্যতৰ মঙ্গল কামনা কৰে। অসমৰ নগাও অঞ্চলৰ জখলাবন্ধা সত্ৰৰ গোসাইৰ বংশৰ ছোৱালী এজনী জাতি ভ্ৰষ্ট হৈ কঠোৰ যন্ত্ৰণাত পৰিছিল। এই ছোৱালী জনীক ফুকনে আশ্ৰয়ৰ সুবিধা কৰি লিখা- পঢ়া অলপ শিকাই পাছত পঞ্জাব দেশৰ উচ্চ হিন্দু ধনী পঞ্জাবী এজনৰ লগত বিবাহ দি তাইৰ ভবিষ্যত সুখময় জীৱন কামনা কৰে। জীৱনত তৰুণ ফুকনে ব্ৰাহ্মণ শ্ৰেণীৰ জাতিভ্ৰষ্ট হোৱা বহুতো বিধবাক সহায় সহানুভুতি দেখুৱাই ভবিষ্যত জীৱনৰ কল্যাণ সাধন কৰিছিল। <section end="24e" /> <section begin="24b" /> {{center|{{X-larger|বিধবা বিবাহত}}}} {{gap}}ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰীয়, বৈশ্য আৰু শূদ্ৰ নামে চাৰি জাতিৰ বসতি। এই চাৰি জাতিৰ ভিতৰত ব্ৰাহ্মণেই আটাইতকৈ উচ্চতম জাতি। এই ব্ৰাহ্মণজাতি সকলো জাতিৰ ভিতৰতে সুশিক্ষিত, সুবিজ্ঞ, দাৰ্শনিক চিন্তাশীল, সন্মানি আৰু বেদৰ অধিকাৰী। ব্ৰাহ্মণ জাতিত বাদে দেশৰ আন সকলো জাতিতে বিধবা বিবাহ প্ৰচলন থকাত প্ৰত্যেক জাতিৰ মানুহে শান্তিৰে বাস কৰিব পাৰিছে, কিন্তু ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ মাজত বিধবা বিবাহ প্ৰচলন নথকাত এই জাতিয়ে সন্মানত অপমান ভোগ কৰি আহিছে আৰু এই জাতিৰ সমাজ গ্লানিত পৰিণত হৈছে প্ৰাচীন কালত ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ যি সমাদৰ আছিল, আজি ব্ৰাহ্মণ জাতিয়ে সেই সমাদৰৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে আৰু ব্ৰাহ্মণত্ব শক্তিও হ্ৰাস হৈ আহিছে।<noinclude></noinclude> n8otw4mq31jmmuxdgnha6qmadvrcomx 265932 265931 2026-11-07T13:56:37Z হানিফ আলী 1925 265932 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>মাথো ফুকন বিছনাত শুই, তেওঁ বিছনাতে মানুহ জনীৰ বিপদ কাহিনী শুনি তৎক্ষণাতে আহি গধুৰ পাচিটো তাইৰ মূৰৰ পৰা নমাই দিলে আৰু তাইৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰীতি জন্মিছিল। {{gap}}এসময়ত গুৱাহাটী ভৰলুমুখৰ কটকী বংশৰ এজনী ছোৱালী বিধবা হৈ তিনিটা সন্তান সন্ততিৰে ভয়ঙ্কৰ বিপদত পৰিছিল। এই নিৰাশ্ৰয় অৱস্থাৰ বিধবাজনীক ফুকনে যথাসাধ্য সহায় কৰে আৰু তেখেতে তাইৰ ভবিষ্যতৰ মঙ্গল কামনা কৰে। অসমৰ নগাও অঞ্চলৰ জখলাবন্ধা সত্ৰৰ গোসাইৰ বংশৰ ছোৱালী এজনী জাতি ভ্ৰষ্ট হৈ কঠোৰ যন্ত্ৰণাত পৰিছিল। এই ছোৱালী জনীক ফুকনে আশ্ৰয়ৰ সুবিধা কৰি লিখা- পঢ়া অলপ শিকাই পাছত পঞ্জাব দেশৰ উচ্চ হিন্দু ধনী পঞ্জাবী এজনৰ লগত বিবাহ দি তাইৰ ভবিষ্যত সুখময় জীৱন কামনা কৰে। জীৱনত তৰুণ ফুকনে ব্ৰাহ্মণ শ্ৰেণীৰ জাতিভ্ৰষ্ট হোৱা বহুতো বিধবাক সহায় সহানুভুতি দেখুৱাই ভবিষ্যত জীৱনৰ কল্যাণ সাধন কৰিছিল। <section end="24e" /> <section begin="24b" /> {{center|{{X-larger|বিধবা বিবাহত}}}} {{gap}}ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰীয়, বৈশ্য আৰু শূদ্ৰ নামে চাৰি জাতিৰ বসতি। এই চাৰি জাতিৰ ভিতৰত ব্ৰাহ্মণেই আটাইতকৈ উচ্চতম জাতি। এই ব্ৰাহ্মণজাতি সকলো জাতিৰ ভিতৰতে সুশিক্ষিত, সুবিজ্ঞ, দাৰ্শনিক চিন্তাশীল, সন্মানি আৰু বেদৰ অধিকাৰী। ব্ৰাহ্মণ জাতিত বাদে দেশৰ আন সকলো জাতিতে বিধবা বিবাহ প্ৰচলন থকাত প্ৰত্যেক জাতিৰ মানুহে শান্তিৰে বাস কৰিব পাৰিছে, কিন্তু ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ মাজত বিধবা বিবাহ প্ৰচলন নথকাত এই জাতিয়ে সন্মানত অপমান ভোগ কৰি আহিছে আৰু এই জাতিৰ সমাজ গ্লানিত পৰিণত হৈছে প্ৰাচীন কালত ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ যি সমাদৰ আছিল, আজি ব্ৰাহ্মণ জাতিয়ে সেই সমাদৰৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে আৰু ব্ৰাহ্মণত্ব শক্তিও হ্ৰাস হৈ আহিছে।<noinclude></noinclude> 5gt9ov3audtoyz2rzitwna3w0n2wltn 265936 265932 2026-11-07T13:59:51Z হানিফ আলী 1925 265936 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>মাথো ফুকন বিছনাত শুই, তেওঁ বিছনাতে মানুহ জনীৰ বিপদ কাহিনী শুনি তৎক্ষণাতে আহি গধুৰ পাচিটো তাইৰ মূৰৰ পৰা নমাই দিলে আৰু তাইৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰীতি জন্মিছিল। {{gap}}এসময়ত গুৱাহাটী ভৰলুমুখৰ কটকী বংশৰ এজনী ছোৱালী বিধবা হৈ তিনিটা সন্তান সন্ততিৰে ভয়ঙ্কৰ বিপদত পৰিছিল। এই নিৰাশ্ৰয় অৱস্থাৰ বিধবাজনীক ফুকনে যথাসাধ্য সহায় কৰে আৰু তেখেতে তাইৰ ভবিষ্যতৰ মঙ্গল কামনা কৰে। অসমৰ নগাও অঞ্চলৰ জখলাবন্ধা সত্ৰৰ গোসাইৰ বংশৰ ছোৱালী এজনী জাতি ভ্ৰষ্ট হৈ কঠোৰ যন্ত্ৰণাত পৰিছিল। এই ছোৱালী জনীক ফুকনে আশ্ৰয়ৰ সুবিধা কৰি লিখা- পঢ়া অলপ শিকাই পাছত পঞ্জাব দেশৰ উচ্চ হিন্দু ধনী পঞ্জাবী এজনৰ লগত বিবাহ দি তাইৰ ভবিষ্যত সুখময় জীৱন কামনা কৰে। জীৱনত তৰুণ ফুকনে ব্ৰাহ্মণ শ্ৰেণীৰ জাতিভ্ৰষ্ট হোৱা বহুতো বিধবাক সহায় সহানুভুতি দেখুৱাই ভবিষ্যত জীৱনৰ কল্যাণ সাধন কৰিছিল। <section end="24e" /> <section begin="24b" /> {{center|{{X-larger|বিধবা বিবাহত}}}} {{gap}}ভাৰতবৰ্ষত ব্ৰাহ্মণ, ক্ষত্ৰীয়, বৈশ্য আৰু শূদ্ৰ নামে চাৰি জাতিৰ বসতি। এই চাৰি জাতিৰ ভিতৰত ব্ৰাহ্মণেই আটাইতকৈ উচ্চতম জাতি। এই ব্ৰাহ্মণজাতি সকলো জাতিৰ ভিতৰতে সুশিক্ষিত, সুবিজ্ঞ, দাৰ্শনিক চিন্তাশীল, সন্মানি আৰু বেদৰ অধিকাৰী। ব্ৰাহ্মণ জাতিত বাদে দেশৰ আন সকলো জাতিতে বিধবা বিবাহ প্ৰচলন থকাত প্ৰত্যেক জাতিৰ মানুহে শান্তিৰে বাস কৰিব পাৰিছে, কিন্তু ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ মাজত বিধবা বিবাহ প্ৰচলন নথকাত এই জাতিয়ে সন্মানত অপমান ভোগ কৰি আহিছে আৰু এই জাতিৰ সমাজ গ্লানিত পৰিণত হৈছে প্ৰাচীন কালত ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ যি সমাদৰ আছিল, আজি ব্ৰাহ্মণ জাতিয়ে সেই সমাদৰৰ পৰা বঞ্চিত হৈ আহিছে আৰু ব্ৰাহ্মণত্ব শক্তিও হ্ৰাস হৈ আহিছে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 6v17gryh5fifgovoubdn76p1v1bwgee 104 83445 265935 224547 2026-11-07T13:59:03Z হানিফ আলী 1925 265935 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩}}</noinclude> {{gap}}ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ ছোৱালীৰ কুমাৰী কালতে বিবাহ হয়। এই কুমাৰী কালত বিবাহ হোৱাৰ ফলত বহুতে অকালতে বিধবা হৈ সুখময় জীৱন অথলে যায়, আৰু গোটেই জীৱন দুঃখ যন্ত্ৰণাতে কটাব লগাত পৰে। এই জাতিৰ বহুত বিধবাই জাতি ভ্ৰষ্ট হৈ জাতিৰ আৰু বংশৰ কুলঙ্কা বৃদ্ধি কৰে। স্বৰ্গীয় দেশভক্ত {{SIC|তৰুাণৰম|তৰুণৰাম}} ফুকনে ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ বিধবা বিলাকৰ কঠোৰ যন্ত্ৰণ৷ দেখি অন্তৰত বৰ আঘাত লাগিছিল আৰু বিধবাৰ প্ৰতি অন্তৰ গলি গৈছিল। তেখেতে এই দৰে মন্তব্য প্ৰকাশ কৰিছিল যে, বৰ দুঃখ আৰু পৰিতাপ কথা এই ব্ৰাহ্মণ জাতিৰ মাজত বিধবা বিবাহ প্ৰচলন নথকাত অৱলা নাৰী জাতিক অৱহেলা কৰাহে হৈছে। ফুকনে ব্ৰাহ্মণ সমাজৰ নিদাৰুণ প্ৰথা উঠাই দিবলৈ চেষ্টা কৰিছিল আৰু দেশত বিধবা বিবাহ প্ৰচলণ কৰিবলৈ অহোপুৰুষাৰ্থ কৰিছিল, থকাহলে কাৰ্য্যত এদিন নিশ্চয় পৰিণত হ'ল হেতেন। <section end="25e" /> <section begin="25b" /> {{center|{{X-larger|সহানুভূতিত}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৮ চনৰ প্ৰায় আগৰ কথা অসমৰ যোৰহাট অঞ্চলৰ ভাৰত ব্যৱস্থাপক সভাৰ সদস্য শ্ৰীযুত পদ্মধৰ চলিহ৷ এম, এ ডাঙৰীয়াই আইন কলেজৰ লেকচাৰ সম্পূৰ্ণ কৰি প্ৰাথমিক বি, এল পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হৈ ঘৰতে বহি আছিল। ইণ্টাৰ বি, এল পৰীক্ষা দিম বুলি অসুবিধাতে দিব পৰা নাছিল। এবাৰ মৰ সাহ কৰি পৰীক্ষাৰ ১৫ দিন মানৰ আগতে গুৱাহাটীলৈ আহি ভূতপূৰ্ব্ব সোণাৰাম হাইস্কুলৰ হেড মাষ্টৰ স্বৰ্গীয় নৱকুমাৰ বৰুৱা মোমাইদেউৰ ৰ ভৰলুমুখৰ বাহাতে আছিল। তেওঁৱেই মূৰে কপালে হাত দি ভাবি চিন্তি বহি আছে, কিতাপ এখনো খুলি চোৱা নাই। পৰীক্ষা কেনেকৈ দিব? এদিন তেওঁ বুকুত মৰ সাহ আহিল দেখা কৰিবলৈ গুৱাহাটীৰ আৰ্ল ল' কলেজৰ অধ্যাপক সুপ্ৰসিদ্ধ বেৰিষ্টাৰ তৰুণৰাম ফুকনক। তেখেতৰ আগত তেওঁৰ সকলো সমস্যা কথা জনালে।<noinclude></noinclude> sn3m31z1e8ahaozrnr7sfnjf16rjuwu 104 83447 265941 224550 2026-11-07T14:07:40Z হানিফ আলী 1925 265941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৫}}</noinclude>{{center|{{X-larger|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত}}}} {{gap}}ভাৰতৰ অনুন্নত সম্প্ৰদায় হিন্দুৰ ভিতৰত বহু কালৰ পৰা এই অনুন্নত সম্প্ৰদায় উচ্চ হিন্দুৰ পৰা বহুত নিলগত আছিল আৰু বহুত ন্যায্য অধিকাৰৰ পৰাও বঞ্চিত আছিল। ইংৰাজী ১৯৩৫ চনৰ দ্বিতীয় খন গৱৰ্ণমেণ্ট অব ইন্ডিয়া এক্ট অনুসাৰে ভাৰতৰ অৱতাৰ পুৰুষ মহাত্মা গান্ধীয়ে অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ সকলে৷ ৰকম অধিকাৰৰ বাট মুকলি কৰি দিয়ে। আগেয়ে অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ লোকে হিন্দুৰ দেৱ-দেৱীৰ মন্দিৰত প্ৰবেশ কৰিবলৈ ৰীতিমত বাধা বিঘিনি আছিল আৰু ৰজা ঘৰৰ ৰাজপদ আদিতো অনেক ৰকম অসুবিধা আছিল। মহাত্মাৰ দেৱবাণীত সেই সকলো বিলাক দুৰ্গতি ক্ৰমান্বয়ে দেশৰ পৰা উঠি যায়। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৬ চনত তৰুণৰাম ফুকনে মহাত্মাজীৰ দেৱবাণী অন্তৰত লৈ হিন্দু ধৰ্ম্মৰ কঠোৰ নীতি উঠাই দিবলৈ লগত এজাক নবীন উৎসাহী শিক্ষিত ডেকা লৈ অসমৰ হিন্দুৰ দেৱ-দেৱীৰ মন্দিৰত অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ প্ৰবেশ নিষেধ আজ্ঞাৰ প্ৰবেশৰ বাট মুকলি কৰি দিয়ে। এই অনুন্নত সম্প্ৰদায়ে উচ্চ হিন্দুৰ লগত মিলা-মিচা কৰা আৰু শাৰীত আসন লব পৰ ক্ষমতাৰ সোঁত সমাজত বোৱাই দিয়ে। এই বিষয়ত অনুন্নত সম্পদায়ৰ মানুহে ফুকন ডাঙৰীয়াক ভক্তিৰ শ্ৰদ্ধাঞ্জলি বৰিষণ কৰে। <section end="27e" /> <section begin="27b" /> {{center|{{X-larger|অসমত মহাত্মা গান্ধীৰ শুভাগমন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯২১ চনৰ কোনো এক শুভমূহুৰ্ত্তত ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক অৱতাৰ মহামানৱ মহাত্মা গান্ধী প্ৰথমবাৰ অসমত পদাৰ্পণ কৰে। এই জন ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষে পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত ৰূপেগুণে সৌন্দৰ্য্যশালী নবীন উৎসাহী ডেকা তৰুণৰাম ফুকনক পাই নিজে ধন্য হৈছিল। এই মাহেন্দ্ৰক্ষণত তৰুণফুকনে মহাত্মা গান্ধীৰ শিষ্যত্ব গ্ৰহণ কৰে। তৰুণ ফুকনে ভাৰতৰ শ্ৰেষ্ঠতম ৰাজনৈতিক পুৰোহিত মহাত্মা<noinclude></noinclude> lk8pxb5bqt82ejiq0gbluh87rmjax23 104 83449 265945 224552 2026-11-07T14:11:24Z হানিফ আলী 1925 265945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৭}}</noinclude>বাক্য বোৰ অসমীয়া ভাষাত অনুবাদ কৰি লোক সমাজৰ সম্মুখত বুজাই দিয়ে আৰু নিজে সৰ্ব্বগুণী বক্তা বুলি জনাজাত হয়। আৰু তৃতীয় বাৰত মহাত্মাই তৰুণ ফুকনৰ ৰাজনৈতিক কাৰ্য্যপদ্ধতিৰ প্ৰকৃত পৰিচয় পাই তেওঁক শুভ আশীৰ্ব্বাদ দিয়ে। <section end="29e" /> <section begin="29b" /> {{center|{{X-larger|আৰ্ল ল' কলেজত}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৪ পৃথিবী বিয়পি মহাসমৰ আৰম্ভ হয়। ঠিক এই চনতে অসম গৱৰ্ণমেণ্টে আইন শিক্ষাৰ অভাৱ দূৰ কৰিবৰ অৰ্থে অসমৰ বিখ্যাত নগৰী গুৱাহাটীত আৰ্ল-ল' কলেজ নাম দি এটি আইন কলেজৰ ভিত্তি স্থাপন কৰে। এই আইন কলেজত পোন প্ৰথম তৰুণৰাম ফুকন অধ্যাপক পদক নিযুক্ত হয়। ইংৰাজী ১৯১৪ চনৰপৰা ১৯২০ লৈকে অতি দক্ষতাৰে ফুকনে আইন কলেজৰ অধ্যাপকতা পদত নিযুক্ত থাকে। <section end="29ae" /> <section begin="29ab" /> {{center|{{X-larger|অসম এচোচিয়েচনত তৰুণ ফুকন}}}} ইংৰাজী ১৯০৩ চনত খ্যাতনামা ৰাজনৈতিক পুৰুষ ৺মাণিকচন্দ্ৰ বৰুৱা ৺ঘনশ্যাম বৰুৱা প্ৰভৃতি অসমী আইন সুযোগ্য সন্তান সকলৰ অশেষ যত্নত অসমৰ প্ৰধান ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান অসম এচোচিয়েচন প্ৰতিষ্ঠিত হয়। ১৯১৮ চনৰ কিছু কালৰ নিমিত্তে দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনেই অসম এচোচিয়েচনৰ দায়িত্বপূৰ্ণ প্ৰধান সম্পাদক কাৰ্য্যভাৰ গ্ৰহণ কৰে। এই কাল ডোখৰতে তেওঁ এই মহৎ অনুষ্ঠানৰ উন্নতিৰ বাবে যথাসাধ্যে চেষ্টা কৰে। সেই সময়ত অসমৰ ৰাজনৈতিক অৱস্থা দেখি কৰ্ম্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে এই বিশাল অনুষ্ঠানত পূৰ্ণমাত্ৰাই যোগ দিয়ে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 84b5zzxpznvibc3dr0yyvkth42lqtzp 104 83450 265951 224573 2026-11-07T14:22:31Z হানিফ আলী 1925 265951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|১৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude> {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৪ সনত পৃথিবীৰ মহাসমৰ আৰম্ভ হৈ ১৯১৮ চনত তাৰ কাৰ্য অন্ত পৰে । ইয়াৰ পাচতে মন্টেগু চেমচফোৰ্ডৰ ভাৰত শাসন সংস্কাৰৰ সময়। ভাৰত গৱৰ্ণমেণ্টৰ নবম ডিম্পাচ মতে অসমক মন্টেগু চেচফোৰ্ডৰ শাসন সংস্কাৰৰ পৰ৷ বঞ্চিত কৰিব খুজিছিল। এই বিষয় লৈ অসম বাসীৰ অন্তৰত মহা প্রকোপে ৰাজনৈতিক আন্দোলন জাগি উঠে। অসম এচোচিয়েচনৰ নবীন প্রবীণ বীৰ সকলে আন কোনো উপায় নেদেখি অৱশেষত বিলাতৰ জইণ্ট পার্লেমেণ্টৰী কমিটিত এই আন্দোলনৰ প্ৰতিকাৰাৰ্থে অসমৰ পৰা প্ৰতিনিধি পঠাবলৈ ঠিক কৰিলে। এই বিষয়ত কৰ্ম্মবীৰ চন্দ্ৰনাথ শৰ্ম্মাৰ নাম উল্লেখ যোগ্য। তেওঁলোকে নিচেই কম সময়ৰ ভিতৰতে অক্লান্ত পৰিশ্ৰম কৰি অসম এচোচিয়েচনৰ পৰা বিলাতলৈ ডেপুটেশন পঠোৱা প্ৰতিনিধিৰ বাবে কেইবা হাজাৰ টকাও তুলিলে। {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৯ চনত সদৌ অসমবাসীয়ে বিলাতৰ জইণ্ট পার্লেমেণ্টৰী কমিটিৰ সম্মুখত সাক্ষ্য দিবৰ কাৰণে অসম এচোচিয়েচনৰ পৰা অসমৰ সুযোগ্য অসীম সাহসী বীৰ গুৱাহাটীৰ নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈক ডিব্ৰুগড়ৰ শ্ৰীযুত প্রসন্নকুমাৰ বৰুৱাৰ লগত প্রধান সেনাপতি বৰণ কৰি বিলাতলৈ পঠাই দিয়ে। {{gap}}অসম এচোচিয়েচনৰ নেপ'লীয়ন নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈয়ে সহকৰ্ম্মী শ্ৰীযুত প্রসন্নকুমাৰ বৰুৱাক লগত লৈ বিলাতৰ ৰিফৰ্মচ কমিটিৰ আগত মন্টেগু চেমচ ফোৰ্ডৰ ভাৰত শাসন সংস্কাৰৰ সম্পৰ্কে সাক্ষী দিবলৈ ভাৰত সম্ৰাটৰ প্রধান নগৰী ইংলণ্ডত পদার্পণ কৰে গৈ৷ তেওঁলোকে মন্টেগু চেমচ ফোর্ডৰ ভাৰত শাসন সংস্কাৰ সম্পৰ্কে বিলাতৰ জইণ্ট পার্লে মেণ্টৰী কমিটিৰ আগত অসম এচোচিয়েচনৰ ন্যায্য দাবীৰ মতামত প্ৰদান কৰিলে । তাৰ পাছত তেওঁলোকে ভাৰতবৰ্ষৰ আন আন প্ৰদেশৰ দৰে ভাৰত চৰকাৰৰ নৱম ডিস্পাচ সমালোচনা কৰি এখন বহুমূলীয়া লিখিত জবানবন্দী দিবলৈ অনুমতি পালে । এই জবানবন্দীত অসমে কংগ্ৰেছৰ দাবী অনুসৰণ কৰি আন আন প্ৰদেশৰ লগত লগ লাগিল হি। {{nop}}<noinclude></noinclude> 3qh0pwxm9jqo8bhhvaaqbyln3er5l8a 104 83452 265950 224611 2026-11-07T14:21:26Z হানিফ আলী 1925 265950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|২০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ তেওঁৰ পিছত ১৯২০ চনৰ পৰা ১৯৩৭ চনলৈকে উত্তৰ গুৱাহাটীৰ জনপ্ৰিয় আৰু জনাজাত উকীল যোগেন্দ্ৰনাথ বৰুৱাই অসম এচোচিয়েচনৰ প্ৰাণ স্বৰূপ সেৱক হৈ পৰে। এই কাল ডোখৰত তেওঁলোক প্ৰতিজনেই সুদক্ষতাৰে অসম এচোচিয়েচনৰ নেতৃত্বৰ আসনৰ কাৰ্য্য সম্পাদন কৰে। বৰ দুঃখৰ আৰু পৰিতাপৰ বিষয় যোগেন্দ্ৰনাথ বৰুৱাৰ মৃত্যুৰ পাছত অসম এচোচিয়েচনৰ নেতৃত্বৰ আসন গ্ৰহণ কৰিবলৈ যোগ্যৱান লোকৰ অভাৱত এই বিশাল অনুষ্ঠান প্ৰায়ে লোপ পায়। <section end="32e" /> <section begin="32b" /> {{center|{{X-larger|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৯ চনত অসমৰ প্ৰধান ৰাজনৈতিক অনুষ্ঠান অসম এচোচিয়েচনৰ “নেপ'লীয়ন” নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ বিলাতৰ ৰিফৰ্ম কমিটিৰ আগত সাক্ষ্য দিবৰ নিমিত্তে ইংলণ্ডলৈ যায়। তাত তেওঁ নিজৰ কাৰ্য্য দক্ষতাৰ প্ৰকৃত পৰিচয় দি অসমক মন্টেগু চেম্‌চফোৰ্ডৰ শাসন সংস্কাৰত অন্তৰ্ভূত কৰে। বিলাতত কৰ্ম্মবীৰ নবীন বৰদলৈ নিজৰ কৰ্ত্তব্য কাম সমাধা কৰি, আনন্দত মতলীয়া হৈ নিজৰ দেশ ভাৰতলৈ ফিৰি আহে। ঠিক এই সময়তে পঞ্জাৱত জানিৱালাবাগৰ বীভৎস হত্যাকাণ্ড আৰু ডায়াৰ ৱাডায়াৰৰ খিতাপি লাভ। এই নিদাৰুণ হত্যাকাণ্ডৰ প্ৰতিকাৰাৰ্থে ভাৰত বাসীৰ মুক্তিদাত৷ ৰাজনৈতিক সন্ন্যাসী মহাত্মা গান্ধিয়ে পঞ্জাৱত এখন জনসাধাৰণৰ বিৰাট সভা আহ্বান কৰে। এই বিশাল অধিবেশনত অসমৰ অসম এচোচিয়েচনৰ প্ৰতিনিধি স্বৰূপে নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ সভাত উপস্থিত আছিল। মহাত্মা গান্ধিয়ে বিৰাট সভাত নেতৃত্বৰ আসন ভাৰ গ্ৰহণ কৰি জন সাধাৰণৰ আগত স্বাধীনতাৰ হৃদয় গ্ৰাহী সুমধুৰ বক্তৃতা প্ৰদান কৰে। কৰ্ম্মবীৰ বৰদলৈ তাতে মহাত্মাৰ স্বাধীনতাৰ মহামন্ত্ৰত দীক্ষিত হৈ তাৰ পৰা ফিৰি আহিল আৰু তেওঁৱেই প্ৰথমে অসমত ৰাজনৈতিক ঢেউ প্ৰৱৰ্ত্তন কৰে। অসমৰ বিখ্যাত নগৰী তেজপুৰৰ ডেকা উকীল চন্দ্ৰনাথ শৰ্ম্মাক হাতত লৈ তাৰ কাৰ্য্য বিস্তাৰ কৰে। ভাৰতীয় কংগ্ৰেছে দেশত<noinclude></noinclude> 70uxk0jcgixjzecj2lzorfv4rz92oka 104 83455 265953 224646 2026-11-07T14:26:02Z হানিফ আলী 1925 265953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|২৩}}</noinclude>তেজস্বী মধুৰ বাণীত অসমৰ নিৰক্ষৰ লৰা-ছোৱালী, ছাত্ৰ-ছাত্ৰী, ডেকা গাভৰু, যুৱক যুৱতী, নৰ-নাৰী, বুঢ়া-বুঢ়ী আদি সকলোৱে অনুপ্ৰাণিত হৈ কংগ্ৰেছৰ মোহিণী মায়াত বিমুগ্ধ হৈ, কাৰো হকা-বধা নামানি সকলোকে কাতি কৰি থৈ দেশৰ হকে প্ৰাণ দিবলৈ আনন্দ মনেৰে বুকুত সাহ লৈ ওলাই আহিল। এই খিনিতে ফুকনৰ মহাময়ী ক্ষমতাৰ অদ্ভুত পৰিচয় পোৱা যায়। ৰাজনীতি ক্ষেত্ৰত তেওঁৰ নাম অসমতে নহয়, সমস্ত ভাৰতবৰ্ষ তে সুপৰিচিত। অসম দেশত ৰাজনীতি বিষয় আজি যদি কিবা নতুন জাগৰণ দেখা গৈছে তাৰ মূলত আছিল দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন। {{gap}}কুৰি শতিকাৰ আদি মধ্যম খণ্ডত দেশভক্ত তৰুণ ফুকনে ভাৰতৰ আগত অসমৰ আসন প্ৰতিষ্ঠাপিত কৰিছিল। এই সময়ৰ অসমৰ সকলো ৰাজনৈতিক ভাৱধাৰাৰ প্ৰধান কেন্দ্ৰ আছিল তৰুণৰাম ফুকন। ভাৰত মাতৃৰ স্বাধীনতাৰ গোন্ধ হে ফুকনে পাই গ'ল কিন্তু তেওঁৰ জীৱনত হৈ নুঠিল। তেওঁৰ নিচিনা একনিষ্ঠ সেৱকৰ জানো কিবা পৰাধীনতা আছিল। ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ বুৰঞ্জীত তৰুণৰাম ফুকনৰ নাম সোণালী আখৰেৰে লিখি ৰাখিব লাগিব। <section end="35e" /> <section begin="35b" /> {{center|{{X-larger|মনোমহা অসমত তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯২১ চনত প্ৰথম বাৰ মহাত্মা গান্ধী আসামলৈ আহি অসমৰ বিবৰণ তেখেতে “ইয়ং ইণ্ডিয়া” কাকতত লিখিছিল, সেই বিবৰণ অসম আৰু অসমীয়াৰ শলাগ, দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন ডাঙৰীয়াৰ বহুমূখী প্ৰতিভা আৰু অসমৰ গুণ গৌৰৱত তেখেতে কেনে দৰে মুগ্ধ হৈছিল, সেই বিবৰণ প্ৰকাশ কৰা হ'ল। {{gap}}বিশাল ব্ৰহ্মপুত্ৰ নদীৰ পাৰত অৱস্থিত তেজপুৰত বহি মই এই কথা কেইষাৰ লিখিলোঁ। তেজপুৰ পুৰণি কালত শোণিতপুৰ নামে জনাজাত আৰু বানাসুৰৰ ৰাজধানী বুলি প্ৰখ্যাত আছিল। এই বানাসুৰৰ জীয়াৰী ঊষাক অনিৰূদ্ধই বিয়া কৰায়। সন্তসকলে হৰিহৰৰ<noinclude></noinclude> a86m41dunzozbrfuj4heif4gf769b00 104 83457 265958 224649 2026-11-07T14:33:38Z হানিফ আলী 1925 265958 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|২৫}}</noinclude>কৰিব নোৱাৰি। অসমৰ দেশহিতৈষী কর্ম্মী সকলে কৰ্ত্তব্য কাম কৰিবলৈ যদি চেষ্টা কৰে, তেনেহলে স্বদেশী বিস্তাৰত আসাম প্রমুখ্য হৈ উঠিব। ইয়াৰ তিৰোতা সকলে তেওঁলোকৰ নিজৰ আৱশ্যতকৈ বহুত বেছি কাপোৰ বব পাৰে । {{gap}}বৰ্ত্তমান এক লাখ বিশ হাজাৰ বিঘা মাটিত অসমত কপাহৰ খেতি হয়। একো বিঘাত গড়ে বাইশ সেৰকৈ কপাহ উৎপন্ন হয়। কিন্তু ইয়াতকৈ বেছি পৰিমাণে কপাহ উৎপন্ন কৰিব পাৰি। ম‍ই ইয়াত অতি সুন্দৰ দীঘল ফুটীয়া কপাহো দেখিবলৈ পাইছোঁ। অন্ধ প্রদেশৰ দৰে অসমৰে৷ প্ৰায় পৰিবাৰ বিলাকৰ ভিতৰত এতিয়াও সুন্দৰ মিহি সূতা কটাৰ প্ৰচলন আছে। অসমীয়া মানুহৰ সময়ৰ অভাৱ নাই বুলি সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে। এই বিষয়ে এজন ইংৰাজ লিখকৰ মত ম‍ই আন এঠাইত প্ৰকাশ কৰিছে। । অসমত যঁতৰ প্ৰস্তুত কৰিবৰ উপযোগী কাঠৰ অভাৱ নাই ৷ আশাকৰোঁ স্বদেশী বিষয়ে অসমে উন্নতিৰ উচ্চ আসন লাভ কৰিবগৈ ৷ {{gap}}অসমীয়াক ভুলক্রমে পিণ্ডাৰী আৰু আন আন জঙ্ঘলী জাতিৰ শাৰীত থোৱা কথাটো কৈ কিছুমান চৰকাৰী বিষয়াই অসমীয়াক সোঁৱৰাই দিছে। সেই বাবে মই অসমীয়া ত্রুটি স্বীকাৰ কৰিছোঁ। যি অসমীয়া জাতি ভাৰতবৰ্ষৰ কোনো শিক্ষিত জাতিতকৈ কোনো বিষয়েই কম নহয় ; সেই মহৎ জাতিৰ এটাৰ কথা মই তেনেদৰে লিখি ঘোৰ অন্যায় কৰিছিলোঁ। নানা বৰণৰ উৎকৃষ্ট চিত্ৰৰে পৰিশোভিত অগৰুৰ ছালত সাচি পাতত লিখা তেওঁলোকৰ সুন্দৰ পুৰণি সাহিত্য আছে। অসমীয়া তিৰোতাসকল সুদক্ষ শিপিনী বুলি শুনা মাত্ৰেই তেওঁলোকৰ প্ৰতি মোৰ অনুৰাগ জন্মিছিল। পাৰ্গতা বোৱনী বাবেই তেওঁলোকে সৌন্দৰ্য্য আৰু অঙ্গাবৰণৰ উদ্দেশ্য অটুত ৰাখি নিজৰ সাজ পাৰ কম খৰচতে · প্ৰস্তুত কৰি লব পাৰে । {{nop}}<noinclude></noinclude> 8bapefcxk6aorf87rroj7xqdbbp72mi 104 83458 265957 224652 2026-11-07T14:32:50Z হানিফ আলী 1925 265957 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|২৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude> {{gap}}মণিপুৰ যুদ্ধৰ সময়ত মণিপুৰৰ সেনাপতিৰ প্ৰতি ইংৰাজ চৰকাৰৰ বিষয়া সকলৰ ব্যৱহাৰ সমৰ্থন কৰি ইংৰাজী ১৮৯০ চনত মৃত্যু চাৰজন গষ্ট চাহাবে যি বিৱৰণ লিখিছিল তাকে পঢ়ি অসমীয়৷ জাতিৰ বিষয়ে মোৰ এই ভ্ৰান্তি আহে। ম‍ই বুৰঞ্জীৰ মনোযোগী ছাত্ৰ নহও, গতিকে জাতি জঙ্ঘলী বুলি ধাৰণা। তেতিয়াৰে পৰা মোৰ মনত ৰৈ যায় আৰু তাকে মই ১৯০৮ চনত লিখো। যি নহওক মোৰ এই ভুল ফেৰিয়ে গৱৰ্ণমেণ্টৰ বিষয়া কিছুমানৰ মনত সন্তোষ দিছিল আৰু শ্ৰোতাসকলৰ আগত ম‍ই যেতিয়া মোৰ এই ভ্ৰম স্বীকাৰ কৰোঁ, তেতিয়া তেওঁবিলাকে শুনি বৰ সুখ পাইছিল আৰু লগে লগে মোৰ অসমীয়া৷ ভনীসকলৰ স্বাভাৱিক সৰল সৌন্দৰ্য্যৰ সুখ্যাতি কৰিবলৈ আৰু তেওঁবিলাকক ভাৰত- বৰ্ষৰ সেৱাত আৰু স্বদেশী কাৰ্য্যত ব্ৰতী কৰিবলৈ মোক সুন্দৰ সুযোগ দিছিল। :::::::::::::মোঃ কঃ গান্ধী। <section end="38e" /> <section begin="38b" /> {{center|<poem>{{X-larger|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহা সভা আহ্বানত — তৰুণ ফুকন —}}</poem>}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯২৫ চনত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহ৷ সভা আহ্বান সম্পৰ্কে অসমবাসীৰ মাজত দুটা হ'ল। এটা দলে কয় যে কংগ্ৰেছ মহা সভাৰ অধিবেশন অসমত বহাবলৈ নিমন্ত্ৰণ কৰিব লাগে আৰু আন এদলে কয় যে, আহ্বান কৰিব নালাগে। লগা দলৰ ভিতৰত সৰ্ব্ব প্ৰধান নেতা তৰুণৰাম ফুকন। এই বিষয় লৈ দুয়ো দলৰ ভিতৰত বহুতো বাদানুবাদ হয়। পাছত দুয়ো দলে একমত প্ৰকাশ কৰি কংগ্ৰেছ মহা সভাক আহ্বান কৰাটোকে ঠিক কৰিলে। ফুকন ডাঙৰীয়াই জনসাধাৰাণৰ মাজত এই দৰে সুন্দৰ ব্যাখ্যা কৰি কৈছিল যে, কংগ্ৰেছ মহা সভাক ভাৰতৰ সকলো প্ৰদেশে আহ্বান কৰিব পাৰে; অসমে<noinclude></noinclude> lpx1tx12gq6a4gc7ttbkowlusqmkrsi 104 83771 265974 224898 2026-11-07T14:55:11Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}আমি ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ, যিজন পুৰুষক তেওঁ শান্তিৰ দূত পাতি পৃথিবীত অহিংসনীতিৰে শান্তি আনিবলৈ পঠিয়াইছে, তমসাচ্ছন্ন মানৱ সমাজৰ মাজত শান্তিৰ উজ্জ্বল আলোক পূৰ্ণ ভাৱে বিকিৰণ নকৰা পৰ্য্যন্ত যেন তেওঁ তেওঁক আতঁৰাই নিনিয়ে। {{gap}}মহাত্মা গান্ধিৰ ৭০ বছৰীয়া জয়ন্তী উৎসৱত সমগ্ৰহ ভাৰতৰ নৰ- নাৰীয়ে মহা আনন্দৰে যোগ দিয়ে, কিন্তু বৰ দুখ আৰু পৰিতাপৰ বিষয় এই যে “বিশ্ব-বিধতাই” এই মহৎসৱৰ দুমাহ আগতে অসমৰ ৰাষ্ট্ৰ গুৰু দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক কালে হৰণ কৰি নিলে। {{center|{{X-larger|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত<br/> তৰুণৰাম}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৮৭৭ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনলৈকে প্ৰায় ৬২ বছৰ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ ভৱলীলাৰ ৰাজত্বৰ কাল। এই খিনি কালত বৃটিছ ৰাজ পৰিয়ালবৰ্গৰ ভিতৰত এজনা সম্ৰাজ্ঞী ৰাণী ভিক্তোৰীয়া, তেওঁৰ পুতেক সপ্তম এডোৱাৰ্ড, তেওঁৰ পুতেক পঞ্চম জৰ্জ, তেওঁৰ পুতেক অষ্টম এডোৱাৰ্ড নামে তিনি জন সম্ৰাটে ৰাজত্ব কৰে। ইংলণ্ডৰ বুৰঞ্জীত জিলিকি থকা স্বাধীন প্ৰিয় সম্ৰাট অষ্টম এডোৱাৰ্ডে চন্দ্ৰ-সূৰ্য্য অস্ত নোযোৱা বিশাল বৃটিছ সাম্ৰাজ্যৰ গৌৰৱৰ সিংহাসন স্বইচ্ছাই পৰিত্যাগ কৰি, বিশ্ববাসীক স্বাধীনতাৰ মহাময়ী আদৰ্শ দেখাই যোৱাত, তেওঁৰ আপোন ভায়েক ষষ্ঠ জৰ্জে বৃটিছ সিংহাসনত বহে। মহাৰাণী ভাৰতেশ্বৰী ভিক্টোৰীয়াৰ দিনৰে পৰা দেশভক্ত ফুকন ডাঙৰীয়াই, সামাজিক, ৰাজনৈতিক আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে ভাৰতৰ আৰু অসমৰ ক্ৰমোন্নতি দেখি গ’ল। ফুকন ডাঙৰীয়াৰ দিনতেই বৃটিছ শাসীত পৰাধীন ভাৰতবৰ্ষই স্বায়ত্ব শাসনৰ বাটেদি খোজলৈ উজ্জ্বল ভবিষ্যতৰ মধুৰ সপোন দেখিব ধৰিছে। অসমৰ বৰ দুৰ্ভাগ্য যে এই সপোন দিঠকত পৰিণত হবলৈ নৌপাওতেই<noinclude></noinclude> emud9rz6q87ozg2drpwaaue09d6gc2t 104 83772 265977 224899 2026-11-07T15:02:33Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265977 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>দেশভক্ত ফুকন ডাঙৰীয়াই চিৰশান্তিধানলৈ যাত্ৰা কৰিলে। সঁচাকৈয়ে মানুহে যাক ভাল পায়, তেওঁৰ ওপৰত ভগৱানৰো চকু নপৰাকৈ নাথাকে। ভাৰত আৰু অসমলৈ বৃটিছ সিংহাসনৰ পৰা স্নেহ আৰু আশীৰ্ব্বাদ দিনক দিনে প্ৰৱলতৰ বেগেৰে বৈ আহিব ধৰিছে যে এই স্নেহৰ সুঁতিয়ে নিশ্চয় আমাৰ সম্ৰাটক এদিন উটুৱাই আনি অসম পোৱাবহি। সেই শুভক্ষণ উপভোগ কৰিবলৈ “বিশ্ব বিধতাই” দেশভক্ত ফুকন ডাঙৰীয়াক আমাৰ মাজত নেৰিলে। শিৰৰ মুকুট “তৰুণ ফুকন” বিহীনে আমাৰ অসমঘৰ শুদা হৈ পৰিল। কেৱল অসমক নহয়, গোটেই পৃথিবীকে আজি বিষাদৰ ক’লা ডাৱৰে আগুৰি ধৰিছে। তৰুণ ফুকন ডাঙৰীয়াৰ জীৱিত অৱস্থাৰে পৰা আৰু তেখেতৰ মৃত্যুৰ পিছৰ পৰাই ভয়ঙ্কৰ ৰক্ত পিপাসুৰণচণ্ডীয়ে নিদাৰুণ মূৰ্ত্তিৰে নাচি নাচি বিশ্ব জাতিৰ স্বাধীনতা ক্ৰমান্বয়ে গ্ৰাস কৰিব ধৰিছে। কোনে জানে ক’ত আৰু কেতিয়া ইয়াৰ তৃপ্তিসাধন হব? জাৰ্মান, ৰুচিয়া, জাপান, ইটালি আদি মহা পৰাক্ৰমী জাতি সমূহৰ প্ৰত্যেকৰে লেলুপ্ত জিহ্বা দিনক দিনে প্ৰৱল ভাৱে বাঢ়ি গৈছে। এই মহা নিদাৰুণ কাল অগ্নিয়েই ভয়ঙ্কৰ মূৰ্ত্তি ধৰি সংসাৰ আৰু সভ্যতা ছাৰখাৰ কৰি পেলাব পাৰে। {{gap}}মানৱ জাতিৰ ৰাজনৈতিক তথা সামাজিক বিবৰ্ত্তনৰ পথত মাজে মাজে ভয়ঙ্কৰ সঙ্ঘৰ্ষ ঐতিহাসিক সত্য। মানৱ সভ্যতাই যেতিয়া ক্ৰম- বিকাশৰ বাটত এটা স্তৰৰ পৰা আন এটা স্তৰলৈ উঠিব খোজে, যেতিয়া তাৰ স্থিতিশীল বিৰুদ্ধ শক্তিটোৱে প্ৰগতিশীল শক্তিটোৰ গতিত বাধা দিয়ে আৰু ইয়াৰ ফলতে বিপ্লৱৰ সূচনা হয়। এই বিপ্লৱ কেতিয়াবা চুচুৰীয়াকৈ যায়— আৰু স্থিতিশীলতাৰ ভেটিকে কঁপাই তোলে প্ৰলয়ৰ আগমন সুচায়। {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৪ চনৰ মহাসমৰৰ মূলতো এয়েই। ১৯শ শতাব্দীৰ শেহভাগে কল-কাৰখানা যুগে ১৯১৪ চনৰ যুদ্ধক আগুৱাই দিছিল।<noinclude></noinclude> g97rpbitlcfp73u7m6lzgnymh7rwoas 104 83775 266163 224915 2026-11-08T02:49:27Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266163 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>কল-কাৰখানাই মানৱৰ আৰ্থিক জগতলৈ নানা আহুকাল মাতি আনিছে আৰু অৰ্থই হৈছে বৰ্ত্তমান সভ্যতাৰ শক্তিশালী উপাদান। গতিকে ইয়েই বৰ্ত্তমানত সভ্যতাৰ গতি নিৰ্দেশ কৰিছে। কিন্তু অৰ্থৰ এই গতি নিৰ্দেশক পন্থাই সামাজিক বিৱৰ্ত্তনৰ পথত একে অৱস্থাতে থাকিব নোৱাৰে। তাৰ ৰূপ পৰিবৰ্ত্তন হবই আৰু তাৰে স্তৰ সলোৱাৰ সময়ত হোৱা বহু বিপ্লৱৰ কথা আমি বুৰঞ্জীত পাই আহিছোঁ। এতিয়া সেয়েই আমাৰ চকুৰ আগত ঘটিব ধৰিছে। {{gap}}বৰ্ত্তমান জগতৰ সামাজিক গতি গণতান্ত্ৰিকতাৰ ফালে সাম্য, মৈত্ৰী, স্বাধীনতাৰ ফালে অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰতো। এই কথাটোত কিছুমানে সন্দেহ প্ৰকাশ কৰে হিটলাৰ আৰু মুছলিনিৰ অভ্যুত্থান দেখি। কিন্তু দৰাচলতে ফেছিজিমে উপৰোক্ত কথাৰ বিপৰীত একো প্ৰমাণ নকৰে। অৱশ্য ফেছিজিমৰ অভ্যুত্থানৰোঁ ঐতিহাসিক কাৰণ আছে। ভাৰ্ছাই সন্ধিত জাৰ্ম্মাণিৰ প্ৰতি অবিচাৰ, ইটালিৰ প্ৰতি শঠতা আৰু ধনতন্ত্ৰবাদৰ সমাজতন্ত্ৰবাদৰ প্ৰতি স্বাভাৱিক বিৰুদ্ধভাৱ। আকৌ আন কিছুমান ৰাষ্ট্ৰৰ, বিশেষকৈ বৃটিছৰ, সাম্ৰাজ্যবাদেও ফেছিজিমৰ অভ্যুদয়ত সহায় কৰিছে। ফেছিজিম স্থায়ী হব নোৱাৰে। ইয়াৰ নীতি সৰ্ব্বগ্ৰাসী আৰু সৰ্ব্বগ্ৰাসী নীতিৰ বিৰুদ্ধেই ই যুঁজিব। গতিকে ই আত্মঘাতী নীতি। {{gap}}সেয়ে হলেও, জাৰ্মানিয়ে আজি উপনিৱেশ বিচাৰিছে। বিশেষকৈ অৰ্থনৈতিক ক্ষেত্ৰত সবল হবলৈকেই জাৰ্মানিক –উপনিৱেশ লাগে, কিন্তু এই সবলতা লাভ কৰিব আচলতে ধনিক সম্প্ৰদায়ে জাতীয়তাবাদৰ আৱৰণ পিন্ধি। জাতীয়তাবাদৰ আৱৰণ নিপিন্ধিলে ধনতন্ত্ৰবাদে হয়তো এই দৰে মূৰ তুলি থিয় হোৱাত অসুবিধা পালে হেঁতেন, যি হেতু বৰ্ত্তমান ধনতন্ত্ৰবাদ হ্ৰীয়মান অৱস্থাত। {{gap}}সি যিয়ে হ’ক, জাৰ্মানিয়ে অষ্ট্ৰিয়া ললে, জেকোশ্লভেকিয়া ললে আৰু ডানজিগকো লবলৈ চেষ্টা কৰিছে। বৃটিছে গণতন্ত্ৰৰ ৰক্ষাৰ নামত<noinclude></noinclude> qtgm89occ3gfn7r62rbsz5zv6z94s9z 104 83776 266164 224916 2026-11-08T02:59:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266164 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৪৩}}</noinclude>ফেছিজিমৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছে। কিন্তু আচলতে বৃটিছে গণতন্ত্ৰ ৰক্ষাৰ বাবেই জাৰ্মানিৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিছে নে? যদি হয়, অষ্ট্ৰীয়া আৰু জেকোশ্লভেকিয়া গ্ৰাসৰ সময়ত তেওঁ লোকে কিয় বাধা নিদিলে? আকৌ বৃটিছে কোন গণতন্ত্ৰৰ বাবে যুঁজিব? সিবিলাকে নিজেই দেখোন কেবাখনো দেশৰ গণতন্ত্ৰ হেঁচুকি থৈছে। আবিছিনিয়া লোৱাৰ সময়ত মুছলিনিয়ে এই দৰে কৈছিল— বৃটিছৰ সৈতে ইটালিৰ নীতি একে। প্ৰাৰ্থক্য মাত্ৰ এই যে, সিবিলাকে আগতে যি কৰিছে, ইটালিয়ে {{SIC|এতিহে|এতিয়াহে}} তাক কৰিব ধৰিছে। আচল কথা, ডানজিগ লব পাৰিলে জাৰ্ম্মানিয়ে সামৰিক বিষয়ত যথেষ্ট শক্তিশালী হৈ উঠিব আৰু ক্ৰমে বৃহত্তৰ জাৰ্ম্মানি গঠন কৰি বৃটিছ সাম্ৰাজ্যৰ গাতো হাত দিব পাৰে। {{gap}}গতিকে দেখা যায়, বৰ্ত্তমান যুদ্ধত বৃটিছে জাৰ্ম্মানিৰ বিৰুদ্ধে উঠাত এফালে যেনেকৈ পোলেণ্ডৰ স্বাধীনতা ৰক্ষা, আন ফালে তেনেকৈ বৃটিছে সাম্ৰাজ্যবাদ ৰক্ষা। {{gap}}এই অৱস্থাত ভাৰতৰ প্ৰধান কৰ্ত্তব্য কি? ভাৰতে গণতন্ত্ৰ বিচাৰে, গণতন্ত্ৰক সন্মান কৰে, গণতন্ত্ৰক সমৰ্থন কৰে। গতিকে, এনে ক্ষেত্ৰত জাৰ্মানিক সহায় কৰা প্ৰশ্ন উঠিবই নোৱাৰে। আনফালে গণতন্ত্ৰ সমৰ্থন কৰিবলৈ গলে লগতে বৃটিছ সাম্ৰাজ্যবাদকো সমৰ্থন কৰা হয়। ভাৰতে এতিয়াও মুক্তি পোৱা নাই। পোলেণ্ডে যুদ্ধ কৰিছে স্বাধীনতা ৰক্ষা কৰিবলৈ, ভাৰতে চেষ্টা কৰিছে স্বাধীনতা পাবলৈ। এনে অৱস্থাত পোৱা কোনো সুবিধাকে সতকাই এৰিব নোৱাৰি। {{gap}}ভাৰত জাতীয় মহাসভাৰ ৱাৰ্কিং কমিতিয়ে সম্প্ৰতি যুদ্ধ সম্পৰ্কে যি বিবৃতি দিছে, তাত ভাৰতৰ প্ৰকৃত মনোভাৱেই স্পষ্টৰূপে প্ৰকাশ পাইছে, তাত বৃটিছক স্পষ্টকৈ জনাবলৈ কোৱা হৈছে যে, বৃটিছে গণতন্ত্ৰনে কিহৰ বাবে যুদ্ধ কৰিছে। এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰ পালেই যুদ্ধ সম্পৰ্কে ভাৰতৰ নীতি স্থিৰীকৃত হব। বৃটিছক সোধা এই প্ৰশ্নই এফালে যেনেকৈ<noinclude></noinclude> as9qvkpkccvjb8qekzvgwm2cxwqqwue 104 83777 266165 224917 2026-11-08T03:06:25Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266165 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>কংগ্ৰেছ ৱাৰ্কিং কমিতিৰ সুবিচক্ষণ ৰাজনীতিজ্ঞানৰ পৰিচয় দিছে, আন ফালে তেনেকৈ ভাৰতবাসীৰ উদাৰতা প্ৰকাশ কৰিছে। এই প্ৰশ্নৰ উত্তৰতে বৃটিছৰ গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি আচল মনোভাৱ বিশ্ববাসীৰ আগত প্ৰকাশ হৈ পৰিব। এনে অৱস্থাত বৃটিছে আৰু ভুৱা দি চলিবলৈ চেষ্টা নকৰাই নিজৰ পক্ষে বিশেষ কল্যানকৰ হব। {{gap}}আধুনিক ৰাষ্ট্ৰনীতি আৰু অৰ্থ নীতিৰ ফল স্বৰূপে পৃথিবীৰ যি কোনতে যুদ্ধ লাগিলেও তাৰ পৰা সুদূৰ ৰাষ্ট্ৰ বোৰতো তাৰ যি কোনো ৰকমৰ এটা প্ৰতিক্ৰিয়াই দেখা নিদিয়াকৈ নাথাকে। গতিকে ইউৰোপত যুদ্ধ লগাত পৃথিবীৰ সকলো দেশতে কম বেচি পৰিমাণে তোলপাৰ লাগিছে। এই যুদ্ধৰ লগত ভাৰতৰ সম্বন্ধ যথেষ্ট ৰকমে ৰৈছে, যি হেতু বৃটিছ সকলে যুদ্ধত যোগ দিছে। {{gap}}বৃটিছ সকলে যুদ্ধত যোগ দিছে গণতন্ত্ৰক ৰক্ষা কৰিবলৈ আৰু সেই দেখিয়েই পোলেণ্ডৰ পতনৰ পিছতো যুদ্ধ চলাবলৈ তেওঁ লোকৰ দৃঢ়সঙ্কল্প আৰু চলাব ধৰিছেই। কাৰণ গণতন্ত্ৰৰ ধ্বজা আৰু অনেক ঠাইত উৰিছে আৰু জাৰ্ম্মানিৰ হিটলাৰে সমগ্ৰভাৱে পৃথিবীৰ গণতন্ত্ৰকে ধ্বংশ কৰিবলৈ প্ৰয়াস পাইছে। এই কথাকেই বৃটিছ প্ৰধান মন্ত্ৰী চেম্বাৰলেইনকে আদি কৰি অন্যান্য বৃটিছ আৰু ফৰাচী নেতৃবৰ্গই প্ৰকাশ কৰিছে। {{gap}}কিন্তু এই গণতন্ত্ৰ কি? বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ কাৰ্য্য-প্ৰণালীলৈ চালে সহজে বুজিব পৰা যায় যে, ই যেনে আছে, তেনে অৱস্থাৰ বাহিৰে আন একো নহয়। যুদ্ধৰ আগৰ অৱস্থাক, অৰ্থাৎ বৃটিছ সাম্ৰাজ্যৰ কোনো হানি-বিঘিনি নোহোৱাকৈ তেনেদৰে ৰাখিবৰ বাবেই তেওঁ লোকে যুদ্ধত নামিছে। অৱশ্য মুখত তেওঁলোকে গণতন্ত্ৰৰ ব্যাখ্যা আন ৰকমেই কৰি আহিছে কিন্তু বাক্‌চাতুৰ্য্যৰে সকলোকে সকলো সময়তে পতিয়ন নিব নোৱাৰি আৰু সেই দেখিয়েই ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ। ৱাকিং<noinclude></noinclude> t6cjogacwne56ardy4nf2h0czgui4gw 104 83778 266166 224918 2026-11-08T03:14:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266166 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৪৫}}</noinclude>কমিটিয়ে তেওঁ লোকক গণতন্ত্ৰৰ ব্যাখ্যা তেওঁ লোকে কিদৰে কৰিছে, তাক স্পষ্টভাৱে জনাবলৈ কোৱা হৈছে। {{gap}}কংগ্ৰেছ ৱাৰ্কিং কমিটিৰ এই প্ৰশ্নত বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্ট কিছু বিবৃত আক ক্ষুব্ধ হোৱা দেখা যায়। লৰ্ডসভাত চেক্ৰেটৰী অব ষ্টেট ফৰ ইণ্ডিয়া ভাৰত সাচিব লৰ্ড জেটলেণ্ডে দিয়া বিবৃতিত সি প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ কয় বৃটিছৰ এনে বিপদৰ সময়ত কংগ্ৰেছে এনে প্ৰশ্ন কৰা সমীচীন হোৱা নাই, ইয়াৰে তেওঁ লোকৰ বিপদৰ সুযোগ লোৱাহে হৈছে মাথোন। লৰ্ড জেটলেণ্ডৰ এনে ধৰণৰ উক্তিৰ পিছত প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি তেওঁ লোকৰ মনোভাৱ কেনে, তাক বুজিবলৈ টান নপৰে বুলিয়েই আমাৰ বিশ্বাস। {{gap}}এই সম্পৰ্কত ভাৰতৰ মনোভাৱ কি, সি লৰ্ড জেটলেণ্ডৰ উক্তি লৈ দিয়া, বিলাতলৈ পঠোৱা বাণী আৰু আন আন পণ্ডিত জৱাহৰ লাল নেহৰুৰ বিবৃতিত সুন্দৰ ৰূপে প্ৰকাশ পাইছে। ভাৰতে প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰৰ ৰক্ষাৰ বাবেই যুদ্ধত লিপ্ত হব, গণতন্ত্ৰৰ ঢাকনি পিন্ধা সাম্ৰাজ্যবাদ ৰক্ষাৰ বাবে নহয়। পণ্ডিত জৱহৰ লাল নেহৰুৱে বৰ্ত্তমান সমস্যা আৰু তাৰ প্ৰতি ভাৰতৰ মনোভাৱ সম্পৰ্কে এই দৰে কৈছে— সমস্যা কেৱল ভাৰতক লৈয়েই নহয়, সমগ্ৰ জগতক লৈয়েই, মানৱ সমাজৰ ভবিষ্যত সম্পৰ্কে যিসকলে চিন্তা কৰে আৰু সকলো প্ৰকাৰ যুদ্ধ বিগ্ৰহৰ উদ্ভৱ হেতু আৰু আৰু মানৱ সমাজৰ শোষণ বিদূৰণ যিসকলৰ ব্ৰত, সিবিলাক সকলোৱেই এই সমস্যাৰ সৈতে জড়িত। {{gap}}পৃথিবীৰ স্বাধীনতা আৰু সুখ সম্পদৰ বাবে প্ৰয়োজন হলে ভাৰতে কোনো কোনো জাতীয় স্বাৰ্থ নিজ খুটিৰে ত্যাগ কৰিবলৈ সাজু আছে বুলি মোৰ বিশ্বাস। {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ মতে বিশ্ব শান্তিৰ অৰ্থ—স্বাধীনতা আৰু গনতান্ত্ৰিকতা আৰু এটা জাতিৰ ওপৰত অইন এটা জাতিৰ প্ৰভূত্বৰ অৱসান<noinclude></noinclude> loebbljmtdnxtlzy8n29gr7k8rc90cj 266169 266166 2026-11-08T03:36:56Z Jyoti Chiring 2949 266169 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৪৫}}</noinclude>কমিটিয়ে তেওঁ লোকক গণতন্ত্ৰৰ ব্যাখ্যা তেওঁ লোকে কিদৰে কৰিছে, তাক স্পষ্টভাৱে জনাবলৈ কোৱা হৈছে। {{gap}}কংগ্ৰেছ ৱাৰ্কিং কমিটিৰ এই প্ৰশ্নত বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্ট কিছু বিবৃত আক ক্ষুব্ধ হোৱা দেখা যায়। লৰ্ডসভাত চেক্ৰেটৰী অব ষ্টেট ফৰ ইণ্ডিয়া ভাৰত সাচিব লৰ্ড জেটলেণ্ডে দিয়া বিবৃতিত সি প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ কয় বৃটিছৰ এনে বিপদৰ সময়ত কংগ্ৰেছে এনে প্ৰশ্ন কৰা সমীচীন হোৱা নাই, ইয়াৰে তেওঁ লোকৰ বিপদৰ সুযোগ লোৱাহে হৈছে মাথোন। লৰ্ড জেটলেণ্ডৰ এনে ধৰণৰ উক্তিৰ পিছত প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি তেওঁ লোকৰ মনোভাৱ কেনে, তাক বুজিবলৈ টান নপৰে বুলিয়েই আমাৰ বিশ্বাস। {{gap}}এই সম্পৰ্কত ভাৰতৰ মনোভাৱ কি, সি লৰ্ড জেটলেণ্ডৰ উক্তি লৈ দিয়া, বিলাতলৈ পঠোৱা বাণী আৰু আন আন পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ বিবৃতিত সুন্দৰ ৰূপে প্ৰকাশ পাইছে। ভাৰতে প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰৰ ৰক্ষাৰ বাবেই যুদ্ধত লিপ্ত হব, গণতন্ত্ৰৰ ঢাকনি পিন্ধা সাম্ৰাজ্যবাদ ৰক্ষাৰ বাবে নহয়। পণ্ডিত জৱহৰলাল নেহৰুৱে বৰ্ত্তমান সমস্যা আৰু তাৰ প্ৰতি ভাৰতৰ মনোভাৱ সম্পৰ্কে এই দৰে কৈছে— সমস্যা কেৱল ভাৰতক লৈয়েই নহয়, সমগ্ৰ জগতক লৈয়েই, মানৱ সমাজৰ ভবিষ্যত সম্পৰ্কে যিসকলে চিন্তা কৰে আৰু সকলো প্ৰকাৰ যুদ্ধ বিগ্ৰহৰ উদ্ভৱ হেতু আৰু আৰু মানৱ সমাজৰ শোষণ বিদূৰণ যিসকলৰ ব্ৰত, সিবিলাক সকলোৱেই এই সমস্যাৰ সৈতে জড়িত। {{gap}}পৃথিবীৰ স্বাধীনতা আৰু সুখ সম্পদৰ বাবে প্ৰয়োজন হলে ভাৰতে কোনো কোনো জাতীয় স্বাৰ্থ নিজ খুটিৰে ত্যাগ কৰিবলৈ সাজু আছে বুলি মোৰ বিশ্বাস। {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ মতে বিশ্ব শান্তিৰ অৰ্থ—স্বাধীনতা আৰু গনতান্ত্ৰিকতা আৰু এটা জাতিৰ ওপৰত অইন এটা জাতিৰ প্ৰভূত্বৰ অৱসান।{{nop}}<noinclude></noinclude> a5v5ehipugpyikbd2p14832gdtm7ge1 104 83779 266167 224919 2026-11-08T03:21:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266167 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}কিন্তু এই আদৰ্শ যদি নাথাকে আমি যুদ্ধ কৰিম কাৰ বাবে? আকৌ যি আদৰ্শ লাভৰ বাবে সংগ্ৰাম কৰা হৈছে বুলি ঘোষিত হৈছে স্বাধীনতা আৰু সমান অধিকাৰ থাকিলেই ভাৰতৰ পক্ষে তাত শক্তি সঞ্চাৰ কৰা সম্ভৱপৰ হব। পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ এই মতেই ভাৰতবাসীৰ মত। ইংৰাজী ১৯৩৯ চনৰ ১০ অক্টোবৰ তাৰিখে নিখিল ভাৰত ৰাষ্ট্ৰীয় সমিতিত গৃহীত হোৱা যুদ্ধ সম্পৰ্কীয় প্ৰস্তাৱত এই মতকে প্ৰকাশ কৰা হৈছে। সাম্ৰাজ্যবাদৰ আধিপত্য নোহোৱা কৰিবলৈ একমাত্ৰ পৰাধীন দেশ সমুহত গণতন্ত্ৰৰ প্ৰসাৰ আৰু সিবিলাকৰ ওপৰত আত্ম নিয়ন্ত্ৰন নীতি প্ৰয়োগৰ দ্বাৰাই শান্তি আৰু স্বাধীনতা প্ৰতিষ্ঠিত আৰু সংৰক্ষিত হব পাৰে। ভাৰতক স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ বুলি ঘোষণা কৰিব লাগিব আৰু বৰ্ত্তমান সময়তে যথাসম্ভৱ পৰিমানে স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰৰ মৰ্য্যদা দিব লাগিব। ভাৰতৰ এই দাবী অন্যায় একো হব নোৱাৰে আৰু বৃটিছ গবৰ্ণমেন্টে ইয়াক উলুপঙা কৰিলে তেওঁলোকৰেই ক্ষতি হোৱাৰ সম্ভাৱনা। {{gap}}আন ফালে ভাৰতবৰ্ষই এই দাবী যথাসম্ভৱ জোৰেৰেই কৰিব লাগিব। ভাৰতৰ বিভিন্ন দলবোৰে কংগ্ৰেছৰ এই জাতীয় দাবীত যোগ দিয়াটো প্ৰয়োজন। {{gap}}বৰলাট বাহাদুৰ লৰ্ড লিন্‌লীথগোৱে নেতৃ-অনেতৃস্থানীৰ বহু লোকেৰে সৈতে ভাৰত সম্পৰ্কে বৰ্তমান কৰ্ত্তব্য বিষয়ৰ আলাপ-আলোচনা চলাইছে। প্ৰকাশ এই আলাপ-আলোচনা শেষ হলে ইংৰাজী ১৯৪০ চনৰ অহা ২০ অক্টোবৰ তাৰিখে বৃটিছ গবৰ্ণমেণ্ট পক্ষৰ পৰা ভাৰত সম্পৰ্কে এটা ঘোষণা কৰা হব। আৰু এই ঘোষণাতে কংগ্ৰেছৰ প্ৰশ্ন আৰু দাবী সম্পৰ্কেও বৃটিছ গবৰ্ণমেণ্টৰ মতামত জ্ঞাপন কৰা হব। আমি আশা কৰিছোঁ, এই ঘোষণাত ভাৰতৰ স্বাধীনতা আৰু গণতান্ত্ৰিকতাৰ পথ সুচল কৰাৰ কথা থাকিব। {{gap}}বৰলাট বাহাদুৰৰ লগত কংগ্ৰেছৰ আলোচনাৰ বাট একেবাৰে বন্ধ হোৱা নহৈ এতিয়াও প্ৰশস্ত থকা বুলি ভাইচৰয়ৰ বিবৃতিত কোৱা হলেও<noinclude></noinclude> 1ht4xezgmuq1gt7i4pfss59m4rdsj77 104 83780 266168 224920 2026-11-08T03:35:39Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266168 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৪৭}}</noinclude>এটি এটিকে কংগ্ৰেছ শাসীত প্ৰদেশ সমুহৰ মন্ত্ৰীমণ্ডলীৰ পদত্যাগত প্ৰদেশ বিলাকত এটি অভূতপূৰ্ব্ব অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে। এই অৱস্থাত কংগ্ৰেছ ৱাৰ্কিং কমিটিয়ে কংগ্ৰেছ আন্দোলন পৰিচালনাৰ ভাৰ মহাত্মা গান্ধি ওপৰত আকৌন্যস্ত কৰিব লগীয়াত পৰিছে। মাজতে আজি কিছুমান দিন কংগ্ৰেছ পৰিচালনাৰ ভাৰ এৰি দি, এই সঙ্কট সময়ত পুনৰ তাক মুৰ পাতি লোৱাত গোটেই ভাৰত জুৰি আকৌ নতুন প্ৰেৰণাই সকলোকে সচেতন কৰি তুলিছে যদিও এতিয়ালৈ অকল গঠনমূলক পদ্ধতিৰ বাহিৰে উদ্ভৱ হোৱা সমস্যা সমাধানৰ অৰ্থে আন কৰ্ম্মপন্থাৰ নিৰ্দ্দেশ দিয়া হোৱা নাই। ৱাৰ্কিং কমিটিয়ে প্ৰস্তাৱ হিছাবে আইন অমান্য বা তেনে ধৰণৰ একোৰে নিৰ্দ্দেশ নিদিলেও, অৱশ্যক অনুসৰি আৰু অৱস্থানুযায়ী মহাত্মাজীৰ ওপৰতে তাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ ভাৰ অৰ্পন কৰিছে। {{gap}}মহাত্মাই আজি কিছুদিন আগৰেপৰা কংগ্ৰেছ কৰ্মী সকলৰ তথা অহিংস যুদ্ধৰ সেনাদলৰ ভিতৰুৱা দুৰ্ব্বলতা কিছুমান লক্ষ্য কৰি তাক দূৰ কৰিবলৈ সাৱধান বাণী শুনাই আহিছে। এনেকি তেখেতে কংগ্ৰেছ কৰ্ম্মী কিছুমানৰ ভিতৰত যেনে ভেদ আৰু হিংসা ভাৱ বৰ্ত্তমান, সি দূৰ নহলে ব্যাপক ভাৱৰ আইন অমান্য আন্দোলনৰ প্ৰৱৰ্ত্তন সম্ভৱ নহয় বুলি স্পষ্টকৈ জনাইছে। প্ৰতিজন কংগ্ৰেহ কৰ্ম্মীৰ এই বিষয়ে নিজ কৰ্ত্তব্য পালনত মন দিয়া উচিত। অৱস্থা ক্ৰমাৎ এনে জটিল হৈ আহিবলৈ ধৰিছে, তাতে জাতিৰ অহিংস যুদ্ধৰ অধিনায়ক হিচাবে তেখেতৰ পৰা দেশ- বাসীলৈ কেতিয়া কেনে পন্থাৰ নিৰ্দ্দেশ আহে, কোৱা টান। কৰ্মীৰ দলৰ আত্মশুদ্ধিৰ ওপৰতে মহাত্মাৰ কৰ্ম্মপন্থা যে নিৰ্ভৰ কৰিব, তাক নকলেও হব। গতিকে কৰ্মী সকলে সম্পূৰ্ণ অহিংস ভাৱত আত্মশুদ্ধি কৰি লোৱাৰ লগতে হিন্দু-মুছলমানৰ মিলন আৰু অস্পৃশ্যতা দূৰীকৰণলৈ মনোযোগ দিলে মহাত্মাজীৰ পৰিশ্ৰমৰ কঠোৰতা কিছু লাঘৱ হব বুলি আশা কৰিব পাৰি।{{nop}}<noinclude></noinclude> si2jhuxfirxoer3vx993aboe4bupwb2 104 83781 266171 224921 2026-11-08T05:00:57Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266171 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}স্বাধীনতা অৰ্জনৰ অৰ্থে জাতি এটাৰ কম শৃঙ্খলা আৰু দৃঢ়তাৰ আৱশ্যক নহয়। কৰ্ম্মী সকলে শৃঙ্খলা ৰক্ষা কৰি মহাত্মাই দেশৰ হকে আন নিৰ্দেশ নিদিয়ালৈকে গঠনমূলক কাৰ্য্যত বেছি মন দিলেই অৱস্থান্তৰৰ বাবে দেশক বেছি সাজু কৰাব পাৰি। '''বৰলাটৰ বিবৃতিত মহাত্মাজীঃ'''- ব্ৰডকাষ্টৰ যোগেদি কৰা বৰলাটৰ ঘোষণা আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি ডাক্তৰ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ আৰু মুছলিম লীগৰ প্ৰবীন নেতা জিন্না চাহাবৰ লগত হোৱা বৰলাটৰ পত্ৰালাপৰ চমু মন্তব্যয়ো একো বিশেষ আশাৰ ৰেখা-পাত কৰিব পাৰিছে যেন নালাগে। যদিও বৰলাটে এতিয়াও তেখেতৰ চেষ্টাৰ ব্যৰ্থতা স্বীকাৰ কৰা নাই আৰু সমস্যা সমাধানৰ অৰ্থে সমান দৃঢ়তাকে দেখুৱাইছে। মহাত্মাই এই বিবৃতিৰ উত্তৰ “হৰিজন পত্ৰিকাত” এনেদৰে দিছেঃ- {{gap}}যেতিয়ালৈকে যুদ্ধৰ উদ্দেশ্যৰ লগত ভাৰতৰ সম্বন্ধ বিষয়ে গ্ৰহনযোগ্য কোনো ঘোষণা কৰা নহয়, তেতিয়ালৈকে সমস্যাৰ সমাধান সম্ভৱ নহয়। এতিয়ালৈকে ভাৰত আৰু গ্ৰেট বৃটেইনত যি ঘোষণা কৰা হৈছে তাত নতুনত্ব একো নাই আৰু তাক স্বাধীনতা কামী ভাৰতীয় মাত্ৰেই সন্দেহজনক বুলি সমালোচনা নকৰাকৈ থকা নাই। সচাকৈ যদি সাম্ৰাজ্যবাদ ধ্বংশ পাইছে, তেনেহলে অতীতৰ সম্বন্ধ এৰি বৰ্ত্তমানৰ লগত খাপ খোৱা ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। {{gap}}যদি বৃটিছ গৱৰ্ণমেন্টে সচাকৈ ভাৱে যে, তাৰ সময় এতিয়াও হোৱাহি নাই, তেনেহলে সমস্যা সাধনৰ বাবে এনে ধৰনৰ চেষ্টাৰ আৱশ্যক কি? মহাত্মাই আচল কথাকে কৈছে যে, ভাৰতৰ ইচ্ছাৰ অনিচ্ছাৰ অপেক্ষা নাৰাখি, ঢাপ টাপকৈ স্বায়ত্ব শাসনৰ কথা এৰি; এবাৰ যদি ভাৰতৰ একেবাৰে মুক্তিৰ ঘোষণা কৰা যায়, তেনেহলে সকলো সমস্যা সমাধানৰ বাবে সহজ হৈ পৰিব। সংখ্যালঘিষ্ঠৰ স্বাৰ্থহানিৰ আশঙ্কা তেতিয়া গুচিব। সংখ্যালঘিষ্ঠ সৃষ্ট সমস্যাই সাম্ৰাজ্যবাদৰ ঘাই ভেটি। সাম্ৰাজ্যবাদ<noinclude></noinclude> 07p95uphoyhkxtvsds9xlf93re1cy06 104 83782 266173 224922 2026-11-08T05:09:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266173 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৪৯}}</noinclude>উঠাই দিবলৈ ইচ্ছা কৰাৰ লগে লগে সংখ্যালঘিষ্ঠৰ সমতাও জীন যাবলৈ বাধ্য। এই বাধ্যতাৰ মানে এইয়ে নহয় যে, তেতিয়া সংখ্যালঘিষ্ঠই অমিল নাপাব। তেতিয়া সংখ্যাগৰিষ্ঠৰ বিৰুদ্ধে অমূলক অভিযোগ দৰ্শাবলৈ উৎসাহ দিওতা তৃতীয় পক্ষ কোনো নাথাকিব। পিছে যেতিয়ালৈকে বৃটিছে ভাৰতৰ প্ৰতি কৰ্ত্তব্যৰ দায়িত্ব লৈ থাকিব, তেতিয়ালৈকে ভাৰতক বৃটিছৰ অধীনত ৰখাৰ আৱশ্যক নুগুছিব। অৱশ্যে ইও ঠিক যে, বৃটিছে সেই দায়িত্ব এৰি নিদি, ভাৰতৰ অনন্ত কাললৈ বৃটিছৰ অভিভাৱকত্ব চলাই থাকিব খুজিলেও, স্বদেশ প্ৰাণ ভাৰতীয় মাত্ৰেই মহাত্মাৰ নেতৃত্বত অহিংসাভাৱে ভাৰতৰ মুক্তিৰ বাবে যুজি থাকিব। {{gap}}ভাৰতৰ অহিংস-যুদ্ধৰ ভিতৰেদি পৃথিবীৰ পৰা হিংসা যুঁজৰ অন্ত পেলাব পাৰক নোৱাৰক, বৃটিছ বন্ধনৰ পৰা ভাৰতৰ মুক্তি সম্পূৰ্ণ সম্ভব বুলি মহাত্মাৰ লগতে মুক্তিকামী ভাৰতবাসী মাত্ৰেই আশা কৰে। সেই বাবে দেশবাসী আজি মহাত্মাৰ নেতৃত্বত আকৌ সাজু হৈছে। অকল সেয়ে নহয়, নতুন কৰ্মপদ্ধতিৰ বাবে কিছুমানৰ মাজত অধীৰতাও দেখা গৈছে। {{gap}}সি যিয়ে নহক, এতিয়াও বৰলাটৰ ওপৰত আস্থা ৰাখিয়ে হবলা, মহাত্মাই তেখেতৰ সহকৰ্ম্মী সকলক অধীৰ হবলৈ হাক দিছে আৰু লগতে জনাই যে, প্ৰথমতে যেতিয়ালৈকে বৰলাটে সমস্যা সমাধানৰ বাবে চেষ্টা চলাব, তেতিয়ালৈকে সত্যাগ্ৰহ প্ৰৱৰ্ত্তন কৰিব পৰা নাযায়। দ্বিতীয় কাৰণ মুছলিম লিগে সৃষ্টি কৰা অন্তৰায় পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰু আৰু জিন্না চাহেবৰ মাজত সম্প্ৰতি চাবলগীয়া আলোচনাৰ ফলাফল এতিয়াও অবিদিত আৰু তৃতীয় কাৰণ কংগ্ৰেছৰ ভিতৰত সৃষ্টি হোৱা বিশৃঙ্খলা আৰু অনৈক্য। {{gap}}গনতন্ত্ৰ আৰু সৰু সৰু জাতি বিলাকৰ স্বাৰ্থ ৰক্ষাৰ অৰ্থেই বৃটিছ জাতি যুদ্ধত অৱতীৰ্ণ হোৱা বুলি ঘোষণা কৰে কিন্তু কংগ্ৰেছৰ দাবী সম্পৰ্কে বৃটিছ গবৰ্ণমেণ্ট পক্ষৰ পৰা ভাৰত সচিব লৰ্ড জেটলেওে কৈছে<noinclude></noinclude> tnenzmnpk4wc78108wor506enreuxmi 104 83783 266176 224923 2026-11-08T05:17:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266176 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>ইংলণ্ডৰ এই উদ্দেশ্য আৰু লক্ষ্য ভাৰতৰ বিষয়ত নাখাটে। ভাৰতীয় জাতিৰ পক্ষে বৰ্ত্তমান সময় বৰ সঙ্কটময়। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৪০ চনৰ ২৪ ফেব্ৰুৱাৰীত নাৎসী দলৰ বিংশতিতম বাৰ্ষিক প্ৰতিষ্ঠা উপলক্ষত ৰাজনীতিজ্ঞ পুৰুষ হাৰ হিটলাৰে ঐতিহাসিক ঘটনাৰ বিবৰণ দি এই দৰে বিশ্ববাসীক ঘোষণা বাণী প্ৰচাৰ কৰিছে, যোৱা ১৯১৪ চনৰ মহাযুদ্ধৰ পাচত জাৰ্ম্মাণী, ইতালি, ফৰাচী, ভাৰতবাসী, আৰৱবাসী, ইহুদি আদি জাতিক বৃটিছে প্ৰতিশ্ৰুতি দিয়া স্বত্বেও প্ৰত্যেক জাতিয়ে আশাৰ পৰা নিৰাশা হৈছে, “তাত তিল মাত্ৰ সন্দেহ নাই।” {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ স্বাধীনতাৰ বিষয়ে হাৰ হিটলাৰে এইদৰে উল্লেখ কৰিছে যুদ্ধত বৃটিছে বিজয় লাভ কৰিলে, ভাৰতবাসীক স্বাধীনতা দিবলৈ প্ৰতিশ্ৰুতি দিছিল, কিন্তু সেই প্ৰতিশ্ৰুতিৰ বৃটিছে মৰ্য্যদা ৰক্ষা কৰা নাই। গতিকে ভাৰতবাসী স্বাধীনতাৰ পৰা প্ৰতাৰিত হৈছে, কিন্তু সৰ্ব্বোপৰি প্ৰতাৰিত হৈছে জাৰ্ম্মাণ জাতি। {{gap}}হাৰ হিটলাৰে এই দৰে ঘোষণা কৰিছে, যোৱা মহাযুদ্ধৰ পাছত জাৰ্মাণ জাতিয়ে ইংৰাজ জাতিৰ প্ৰতিদ্বন্দিত হৈ শান্তি আৰু নিৰস্তিকৰণেৰে পৃথিবীত নতুন জগৎ প্ৰতিষ্ঠাৰ “নিৰ্ব্বোধ” প্ৰতিশ্ৰুতিত বিশ্বাস কৰিছিল আৰু হিটলাৰে এই ভাবেই কৈছে, যি সময়ত সমগ্ৰ ভাৰতে বৃটিছ প্ৰধান মন্ত্ৰী নেভিল চেম্বাৰলেনৰ বিৰুদ্ধে প্ৰতিবাদ জনাইছে, আৰৱবাসীয়েও ব্ৰটিছৰ বিপক্ষে উঠিছে। চেম্বাৰলেনে পৃথিবীক জাৰ্ম্মাণ প্ৰভৃত্বৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবৰ কাৰণে জাৰ্ম্মাণ জাতিৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধত নামিছে। হাৰ হিটলাৰে বিশ্ববাসীক এই দৰে জনাইছে, ঈশ্বৰে পৃথিবীখন বৃটিছৰ কাৰণে সৃষ্টি কৰা নাই, ঈশ্বৰৰ এই অভিপ্ৰায় নহয় যে, পৃথিবীৰ তিনি চতুৰ্থাংশৰ ওপৰত প্ৰভূত্ব কৰিব। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৯ চনৰ পহিলা চেপ্তেম্বৰ তাৰিখে সৰ্ব্বস্ব পণ কৰি জাৰ্ম্মাণ জাতিয়ে হাৰ হিটলাৰক নেতৃত্ব বৰণ কৰি উপনিবেশ আৰু<noinclude></noinclude> bytj7i350qi6r5zlb1q26zmnugzzzjr 104 83784 266177 224924 2026-11-08T05:25:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266177 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৫১}}</noinclude>লুপ্ত গৌৰৱ সম্পদ আদি পাবলৈ, জগতবাসীক সোঁৱৰাই, গৌৰৱময়ী ইতিহাসৰ ঘটনা সৃষ্টি কৰি, প্ৰতাৰিত হোৱা বিশ্বজাতিক আদৰ্শ দেখুৱাই, ন্যায় অন্যায়ৰ প্ৰকৃত প্ৰমাণ কৰিবলৈ, অসম্ভৱক সম্ভৱ কৰি, আকাশ পাতাল কপাই যুদ্ধ ঘোষণা কৰে। বিশ্ববিধাতাৰ এই অভিশাপ হব নোৱাৰে যে জাৰ্ম্মাণ জাতি ধ্বংশ হওক। বিশ বছৰ পূৰ্ব্বে এই জাতিয়ে বিশ্বাস কৰি আহিছে, আজিও এই জাতিয়ে বিশ্বাস কৰিছে। এই ভয়ঙ্কৰ মহাযুদ্ধত জাৰ্ম্মাণ জাতিৰ বিজয় লাভ অনিবাৰ্য্য। সমগ্ৰ জগৎ যদি শয়তানে ভৰ্তি হয়, তথাপিও জাৰ্ম্মাণ জাতিয়ে সাফল্য লাভ কৰিব। {{gap}}ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাই বৃটিছৰ ওচৰত এই দৰে দাবী ঘোষণা কৰিছে, ভাৰতবৰ্ষক এখন স্বাধীন ৰাষ্ট্ৰ বুলি গণ্য কৰা হওক। এই কথা অতি সুস্পষ্ট ভাষাত আৰু সন্দেহাতীত ভাবে স্বীকাৰ কৰিব লাগিব। এই মূল্যৱান প্ৰশ্নৰ উত্তৰ এই দৰে প্ৰকাশ কৰিছে, বৃটিছে ভাৰতীয় কংগ্ৰেছৰ দাবী মানি চলিব নোৱাৰে। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৪০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত ভাৰতবৰ্ষৰ স্বাধীনতা, জাতীয় মুক্তি, ভাৰতীয় জনসাধাৰণৰ সামাজিক, অৰ্থনৈতিক মুক্তিৰ দাবী সমৰ্থনৰ দশম বাৰ্ষিক অনুষ্ঠানৰ পৱিত্ৰ দিন। এই পৱিত্ৰ অনুষ্ঠানৰ দিনত ভাৰতবাসীয়ে জাতীয় পতাকাৰ তলত সমবেত হৈ ভাৰত স্বাধীনতা লাভৰ সঙ্কল্প বাক্য উচ্চাৰণ কৰে। সমগ্ৰ জাতিৰ অৰ্থ নৈতিক আৰু ৰাষ্ট্ৰীক মুক্তি নহলে পৃথিবীত স্থায়ী শান্তি প্ৰতিষ্ঠা কোনোমতে হব নোৱাৰে। {{gap}}ইংৰাজী ১৯২৯ চনৰ লাহোৰ কংগ্ৰেছত পূৰ্ণ স্বাধীনতাৰ মহামন্ত্ৰৰ প্ৰস্তাৱ গৃহীত হয়, তাৰ পাচত ১৯৩০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীত প্ৰথম ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ দিন পালন কৰে। এই মহানুষ্ঠানৰ পৱিত্ৰ দিনত ভাৰতবাসীয়ে জাতীয় পতকাৰ তলত পূৰ্ণ স্বাধীনতাৰ মন্ত্ৰ উচ্চাৰণ কৰে। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৪ চনৰ বোম্বাইৰ কংগ্ৰেছ অধিবেশনত মহাত্মাজীয়ে কংগ্ৰেছৰ গঠন বিধিত আমূল পৰিবৰ্ত্তনৰ প্ৰস্তাৱ এই দৰে কৰিছে যে,<noinclude></noinclude> 2xmtgil03642zdc8ar2wb7j8un0xrhk 104 83785 266179 224925 2026-11-08T06:24:30Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266179 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>কংগ্ৰেছৰ মূল আদৰ্শ বৈধ আৰু শান্তিপূৰ্ণ— উপায়ে কংগ্ৰেছ সদস্যই পূৰ্ণ স্বৰাজ সাধনৰ প্ৰতিশ্ৰুতি স্বাক্ষৰ কৰিব লাগে, তাৰ ঠাইত সত্যনিষ্ঠ আৰু অহিংসক উপায়ে স্বৰাজ সাধনাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি স্বাক্ষৰ কৰিব লাগে। কংগ্ৰেছ কৰ্ম্মী সকলে সত্যনিষ্ঠ আৰু অহিংসা নীতিত দীক্ষিত হৈ দেশত আইন অমান্য আন্দোলন প্ৰবৰ্তন কৰে। তাৰ পাছত গৱৰ্ণমেণ্টে আইন অমান্য আন্দোলনৰ সঙ্ঘৰ অনুষ্ঠান আৰু ঘোষণাবাণী উভয়কে বে আইনি বুলি ঘোষণা কৰে। তাৰ ফলত দেশত শোক লগা গুৰুত্বৰ উপস্থিতিৰ উদ্ভৱ হয়। {{gap}}পৃথিবীৰ অন্যান্য স্বাধীন জাতিৰ দৰে ভাৰতবাসীও বিত্ত ভোগ কৰাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে। দশ বছৰ পূৰ্ব্বে ভাৰতবৰ্ষৰ পৰাধীন জাতিৰ এই দাবী বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টে অস্বীকাৰ কৰে। ভাৰতীয় কংগ্ৰেছে গান্ধিজীৰ নেতৃত্বত নিৰুপদ্ৰৱ প্ৰতিৰোধ নীতি অৱলম্বন কৰে। তাৰ বিৰুদ্ধে বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ কত্তৃত্বে হোৰ উইলিংডনীয় দ্বৈতনীতি ভাৰতত প্ৰৱৰ্ত্তন কৰে। এক দিকে নতুন শাসনতন্ত্ৰ ৰচনাৰ কাৰণে ঘটা কৰি বাৰ বাৰ ইংলণ্ডত গোলটেবিল বৈঠক। পাঁচ বছৰ পন্দ কৰি বৃটিছ পাৰ্লেমেণ্ট মহাসভাই ভাৰতত যি যুক্তৰাষ্ট্ৰ, অটোনমী আৰু সাম্প্ৰদায়িক বাটোৱাৰ প্ৰসৱ কৰিলে, তাৰ ফলত ভাৰতৰ সমস্যা জটিল হৈ উঠে। ভাৰতৰ সমস্যা সাধনৰ বিষয়ত ইংৰাজ জাতিৰ কোনো আগ্ৰহৰ পৰিচয় দেখা নগ’ল। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৪০ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত ইংৰাজ ৰাজপ্ৰতিনিধি ভাৰতৰ বৰলাট লৰ্ড লিনলিথ গোৱে বোম্বাইৰ ওৰিয়েন্ট ক্লাৱৰ ভোজ সভাত সমৱেত সদস্য সমূহৰ সন্মুখত ঘোষণা বাণী প্ৰকাশ কৰিছে :- ভাৰতৰ শাসনতান্ত্ৰিক সঙ্কটৰ অৱসানৰ কামনা, ষ্ট্যাটুট অব্ ওয়েষ্ট মিন্ষ্টাৰ আইন অনুযায়ী ভাৰতক পূৰ্ণ উপনিবেশ দান কৰাই বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ লক্ষ্য, ভাৰতত যুক্তৰাষ্ট্ৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পৰিকল্পনা, ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন দলৰ ৰাজনৈতিক<noinclude></noinclude> r9zb1xr74ddwqclvp1y21buntjcsanv 104 83786 266184 224926 2026-11-08T06:34:00Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266184 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ভাৰতবৰ্ষৰ পৰাধীন|১৫৩}}</noinclude>ডাঙৰ ডাঙৰ নেতৃত্ব সকলৰ সাহাৰ্য্য প্ৰাৰ্থনাত, দল আৰু সম্প্ৰদায় সমূহৰ নেতৃবৰ্গৰ আলোচনাত সমস্যা বিলাক জটিলতা বৃদ্ধি নকৰি সহজে আপোষ মীমাংসা কৰি একত্ৰিত কৰা, ভাৰতৰ সংখ্যালঘিষ্ঠ সম্প্ৰদায় বিশেষকৈ মুছলমান, তপশীল শ্ৰেণীভূক্ত সম্প্ৰদায় সম্পৰ্কে, বৃটিছ চৰকাৰৰ অসুবিধাৰ বিষয়, পৰস্পৰ স্বাৰ্থ বিৰোধী, প্ৰতিষ্ঠা সমুহৰ দাবীৰ বিষয়ে বিবেচনা কৰা ভাৰত শাসন তান্ত্ৰিক উন্নতি সম্পৰ্কিত গুৰুতৰ প্ৰশ্ন সম্পৰ্কে সুবিধা আদি প্ৰধান প্ৰধান সমস্যা বিলাক সমাধা কৰিবলৈ বৃটিছ গবৰ্ণমেন্ট যথাসাধ্য প্ৰস্তুত। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৫ চনৰ ভাৰত শাসন আইনৰ অন্তৰ্গত বিশাল ভাৰতবৰ্ষ দেশৰ প্ৰাদেশিক স্বায়ত্ব শাসনতন্ত্ৰ প্ৰৱৰ্ত্তনত, আইন সভাৰ সংখ্যাগৰিষ্ঠ দলৰ সমৰ্থনপুষ্ট নিৰ্ব্বাচিত মন্ত্ৰীমণ্ডলীৰ ওপৰত অৰ্পিত প্ৰদেশৰ বিভাগৰ ক্ষমতা আৰু দায়িত্ব প্ৰৱৰ্ত্তন শাসন কাৰ্য্যত বঞ্চিত কৰাত, কংগ্ৰেছী মন্ত্ৰীমণ্ডলীৰ পদত্যাগ কৰাৰ ফলত, দেশত অসহযোগ আন্দোলনৰ আৰম্ভ হোৱাত, প্ৰদেশত দৈনন্দিন শাসন কাৰ্য্য চলাবৰ কাৰণে ভাৰত শাসন আইন অনুসাৰে জৰুৰী আইন ব্যৱস্থাৰ অৱলম্বন কৰাত, ভাৰত সচিব লৰ্ড জেটলেণ্ডৰ উত্তৰত কংগ্ৰেছৰ দাবী অস্বীকাৰ কৰাত, ভাৰতীয় কংগ্ৰেছৰ লগত সম্মান জনক আপোষ মীমাংসা নোহোৱাত, ভাৰতবাসীক নোশোধা নোপোযাকৈ ভাৰতক যুদ্ধত লিপ্ত কৰাত, ভাৰতবৰ্ষৰ সম্মতি অসৰ্ম্মতিৰ প্ৰতি ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি বৃটিশ গবৰ্ণমেন্টে যুদ্ধ সম্পৰ্কে ভাৰতৰ পৰা সহায়ৰ সুবিধা লোৱা আদি প্ৰধান প্ৰধান বিষয় বিলাক লৈ দেশত দৈনন্দিন ন ন গুৰুতৰ পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হয়। {{gap}}বোম্বাইৰ বক্তৃতাত বৰলাট বাহাদুৰে আশা কৰিছে যে, ভাৰতৰ সম্প্ৰদায় সকলৰ ভিতৰত মিলন হৈ একত্ৰিত হোৱাৰ পাছতে কোনো এক অনিদ্দিষ্ট শুভদিনত বৃটিছ কৰ্তৃপক্ষই ভাৰতক ওয়েষ্ট মিনষ্টাৰ মাৰ্কা ডোমিনিয়ন ষ্টেটাচ অৰ্পন কৰিব, কংগ্ৰেছে পুনৰাই হৰ্ষোৎফুল হৈ মন্ত্ৰীত্ব<noinclude></noinclude> 9z08e89fttjsa3jhj2c8v99zj9tep9n 104 83787 266188 224927 2026-11-08T06:56:39Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266188 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>গ্ৰহণ কৰিব। তাৰ বিবৃতি কংগ্ৰেছ সভাপতি ডাক্তৰ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে সুস্পষ্টভাৱে অভিমত প্ৰকাশ কৰিছে, পূৰ্ণ স্বাধীনতাই কংগ্ৰেছৰ মূল লক্ষ্য পূৰ্ণ উপনিবেশিক স্বায়ত্ব শাসন নহয়, গন-পৰিষদই সমস্যা সমাধানৰ একমাত্ৰ উপায়। বিভিন্ন দলৰ নেতা সকল স্ব স্ব সম্প্ৰদায়ৰ পূৰ্ণ প্ৰতিনিধি নহয়। কংগ্ৰেছে যদিও সমগ্ৰ ভাৰতৰ প্ৰতিনিধিত্ব দাবী কৰি থাকে তথাপি আইনমতে কংগ্ৰেছৰ প্ৰেচিডেন্ট কেৱল মাত্ৰ কংগ্ৰেছৰ সদস্যবৰ্গৰ প্ৰতিনিধি, সমগ্ৰ ভাৰতৰ নহয়। মিঃ জিন্না যদিও একটি শক্তিশালী প্ৰতিষ্ঠানেৰ সভাপতি তথাপি তেওঁ ভাৰতৰ সমস্ত মুছলমানৰ প্ৰতিনিধিত্ব আইন অনুসাৰে দাবী কৰিবৰ অধিকাৰ নাই। মুছলিম লীগৰ প্ৰতিদ্বন্দী বহুত মুছলমান প্ৰতিষ্ঠানত আছে। তপশীল শ্ৰেণীভুক্ত জাতি সমুহৰ ডাক্তৰ আম্বেদকাৰ যদিও এজন বিশিষ্ট নেতা তথাপি তেওঁ তপশীল জাতি সমূহৰ এটি অংশ বিশেষৰহে প্ৰতিনিধি, সমগ্ৰ তপশীল শ্ৰেণীভুক্ত জাতি সমুহৰ প্ৰতিনিধি নহয়। বৰলাট লৰ্ড লিনলিথগোৱে ভাৰতৰ বিভিন্ন দলৰ উদ্দেশ্য যি আবেদন কৰিছে, কংগ্ৰেছ প্ৰেচিডেন্ট ডাক্তৰ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদে উপৰোক্ত মাৰাত্মক কথা উল্লেখ কৰি একেবাৰে উপেক্ষা কৰিছে। এই সকল দল ভাৰতৰ স্বাধীনতা লাভৰ দলিল ৰচনাৰূপ বিৰাট আৰু গুৰুতৰ ব্যাপাৰ ন্যায় সঙ্গত সিদ্ধান্ত উপনীত হব নোৱাৰে। বৃটিছ গবৰ্ণমেন্টে এই বিষয়ে তেওঁলোকৰ মনোভাৱ পৰিবৰ্ত্তন নকৰে, সত্তাধীনত তেওঁলোকে যি সকল প্ৰতিশ্ৰুতি দিব তাৰ গুৰুত্ব কমি যাব। উক্ত সত্ত কোনোমতে পূৰ্ণ হব নোৱাৰে। কংগ্ৰেছে যি গন-পৰিষদকেই এই সমস্যা সমাধানৰ একমাত্ৰ উপায় স্বৰূপ উত্থাপন কৰিছে, তাত সংখ্যা লঘিষ্ঠ সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰ সম্পৰ্কে কংগ্ৰেছ কৰ্ম্মী সকলোৰে একমত, উক্ত অধিকাৰ সুস্পষ্ট ভাৱে নিৰ্দ্ধাৰিত কৰা হব আৰু সৰ্ব্বতোভাৱে তদনুযায়ী ব্যৱস্থা কৰা হব। {{gap}}পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৱে গাজিয়াবাদৰ এক বিৰাট জন সভাত এই দৰে নিজৰ অভিমত প্ৰকাশ কৰিছে, যি পৰ্য্যন্ত ভাৰতৰ স্বাধীনতা<noinclude></noinclude> rtq00vrsejiyg9ofehz1qn5okqcc4ni 104 83788 266191 224928 2026-11-08T07:05:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266191 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৫৫}}</noinclude>সমস্যা চুৰান্ত নিষ্পত্তি নহয়, সেই পৰ্য্যন্ত বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ লগত আপোষ আৰু কংগ্ৰেছী মন্ত্ৰীত্বে ফিৰি যাওয়াৰ প্ৰশ্নই উঠিব নোৱাৰে। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সমস্যাৰ লগত পণ্ডিতজী গনপৰিষদকে অভিন্ন ভাৱে জড়িত কৰিছে। তেওঁৰ মতে ভাৰতৰ ভাগ্য নিৰ্ণয় কৰিবৰ অধিকাৰ বৰলাট বাহাদুৰৰ নাই অথবা বিভিন্ন দলৰ যি ৫২ জন পৰামৰ্শদাতা নেতাৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিছে, তেওঁলোকৰও নাই, নাইবা চাৰ চেকেণ্ডাৰ হায়াৎ খা যি দ্বাদশ জ্ঞানী ব্যক্তিৰ প্ৰস্তাৱ কৰিছে, তেওঁৰও নাই। ভাল হওক মন্দ হওক ভাৰতে নিজৰ ভাগ্য নিজেই ৰচনা কৰিব আৰু তাক ভাৰতৰ প্ৰত্যেক প্ৰাপ্তবয়স্কেৰ ভোটৰ দ্বাৰাই গঠিত গনপৰিষদৰ সাহাৰ্য্যই সম্ভৱ হব। পণ্ডিতজীৰ এই সাৰবৰ্ত্তা যুক্তি অস্বীকাৰ কৰিবৰ ন্যায়সঙ্গত উপায় নাই। তাৰ বিৰুদ্ধে সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ নামে যি সকল ব্যক্তিৰ স্বাৰ্থ হানিৰ মনে মনে পোষণ কৰিছে অথবা যি সকলে এই বৃহৎ ব্যাপাৰেৰ জটিলতা উল্লেখ কৰি আপত্তি জনাইছে, তেওঁলোকৰ আশঙ্কা আৰু আপত্তি যে সম্পূৰ্ণ ভিত্তিহীন এই মূল্যৱান কথা পণ্ডিতজী বিশেষভাৱে প্ৰমাণ কৰিছে। মুছলিম লীগৰ প্ৰেচিডেন্ট মিঃ জিন্না চাহাবে বৰলাট বাহাদুৰৰ ওচৰত যি সকল অভিযোগ দাখিল কৰি ৰয়েল কমিশনৰ আবেদন জনাইছে, সেই সম্বন্ধে বৰলাটেৰ কি ধাৰণা তাক বোম্বাইৰ বক্তৃতাত সুস্পষ্ট ভাষায় প্ৰকাশ পাইছে। {{gap}}ৰাজনৈতিক পণ্ডিত সৰ্দ্দাৰ বল্লভভাই প্যাটেলও গুজৰাট প্ৰাদেশিক কংগ্ৰেছ কমিটিৰ এক জনসভাত নিজৰ অভিমত প্ৰকাশ কৰিছে, কংগ্ৰেছ ওৱাৰ্কিং কমিটিৰ প্ৰস্তাবে, কংগ্ৰেছে যি দাবী উল্লেখ কৰিছে তাক যদি বৃটিছ গবৰ্ণমেন্টে পূৰণ নকৰে আৰু যদি নিষ্ক্ৰিয়া প্ৰতিৰোধৰ আৱশ্য আবহাওয়া বৰ্তমান থাকে, তেন্তে কংগ্ৰেছে সংগ্ৰামৰ পন্থা অৱলম্বন কৰিবলৈ দ্বিধা নকৰে আৰু সেই সংগ্ৰামৰ কাৰণে দেশবাসীয়ে সকলো ক্ষতি স্বীকাৰ কৰিব।{{nop}}<noinclude></noinclude> jt98kdu0n31rzb0b76vk7guj1sd4i7e 104 93232 265904 265890 2026-11-07T12:37:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভৱভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই।|১২৯}}</noinclude> মনোহাৰী, ইয়াৰ বিষয় বা আখ্যানভাগ বৰ হৃদয়গ্ৰাহী আৰু চৰিত্ৰ বিলাকো ভালকৈ ফুটি ওলাইছে। {{gap}}ভবভূতিৰ তৃতীয় নাটক হৈছে মালতীমাধব। ইয়াৰ আখ্যানভাগ কবিৰ নিজৰ কল্পনা- প্ৰসুত। সংস্কৃত সাহিত্যত ভবভূতিৰ মালতীমাধবৰ ঠাই অতি ওথ। ইয়াৰ আখ্যানৰ সাৰাংশ এই — পদ্মাৱতী নগৰৰ ৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ কন্যা মালতী। বিদৰ্ভৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ পুতেক মাধব পদ্মাৱতী নগৰত ছাত্ৰৰূপে থাকোতে মালতীৰ প্ৰণয়াকাঙ্ক্ষী হয়। মালতী আৰু মাধবৰ প্ৰণয়ৰ কাহিনীৰ লগে লগে মাধৱৰ বন্ধু মকৰন্দ আৰু ৰজাৰ বন্ধু নন্দনৰ ভইনীয়েক মদয়ন্তিকাৰ প্ৰেমচিত্ৰও অঙ্কিত হৈছে। ৰজাৰ ইচ্ছা মালতীয়ে নন্দনক বিয়া কৰায়। ৰজাই এই প্ৰস্তাব মালতীৰ পিতাকৰ আগত দাঙ্গি ধৰাত মালতীৰ পিতাকে কয়, “নিজৰ কন্যাৰ ওপৰত মহাৰাজৰ যথেষ্ট অধিকাৰ আছে।” এই বচনৰ অৰ্থ দুটি। ইয়াৰ পৰা ৰজাৰ প্ৰস্তাৱত মন্ত্ৰীৰ সম্মতি অসম্মতি দুয়োকে পোনাব পাৰি। কাপালিক অঘোৰঘণ্ট আৰু কাপালিকী কপালকুণ্ডলাৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী কিছুক্ষণলৈ মাধবৰ হস্তান্তৰ হয়। মালতী আৰু নন্দনৰ বিবাহৰ আয়ো- জন চলিব লাগিছে। মাধবৰ বন্ধু মকৰন্দই চক্ৰান্ত কৰি সকলো আয়ো- জনৰ উদ্দেশ্য ব্যৰ্থ কৰি দিলে। মকৰন্দই মালতীৰ সাজপাৰ পিন্ধি দৰাৰ লগত মালতীৰূপে বিবাহিতা হল। অবশেষত বুদ্ধৰক্ষিতা আৰু অব- লোকিতা নামে দুগৰাকী বৌদ্ধ সন্ন্যাসিনীৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী আৰু মাধবৰ শুভমিলন সম্পন্ন হল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মতে মালতীমাধব প্ৰকৰণ ভবভূতিৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ নাটক। নাটকৰ আদিৰ পৰা অন্তলৈকে ঘাই ভাব হৈছে প্ৰণয়, আৰু ভবভূতিৰ এই প্ৰণয়-অঙ্কন অতি সুনিৰ্ম্মল, বিশুদ্ধ আৰু অশ্লীলতাবৰ্জিত হৈছে। মালতী- মাধবৰ পৰস্পৰ প্ৰণয় বৰ সুপবিত্ৰভাৱে আঁকি দেখুৱা হৈছে। মালতী- মাধব নাটকত উচ্চবংশৰ মহিলাসকলৰ বিবাহৰ সাজসজ্জাৰ ভাল বৰ্ণনা<noinclude></noinclude> aqdgng61jrfkb1hkdcpgtrtaw5te32h 265905 265904 2026-11-07T12:38:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভৱভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই।|১২৯}}</noinclude> মনোহাৰী, ইয়াৰ বিষয় বা আখ্যানভাগ বৰ হৃদয়গ্ৰাহী আৰু চৰিত্ৰ বিলাকো ভালকৈ ফুটি ওলাইছে। {{gap}}ভবভূতিৰ তৃতীয় নাটক হৈছে মালতীমাধব। ইয়াৰ আখ্যানভাগ কবিৰ নিজৰ কল্পনা- প্ৰসুত। সংস্কৃত সাহিত্যত ভবভূতিৰ মালতীমাধবৰ ঠাই অতি ওখ। ইয়াৰ আখ্যানৰ সাৰাংশ এই — পদ্মাৱতী নগৰৰ ৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ কন্যা মালতী। বিদৰ্ভৰজাৰ মন্ত্ৰীৰ পুতেক মাধব পদ্মাৱতী নগৰত ছাত্ৰৰূপে থাকোতে মালতীৰ প্ৰণয়াকাঙ্ক্ষী হয়। মালতী আৰু মাধবৰ প্ৰণয়ৰ কাহিনীৰ লগে লগে মাধৱৰ বন্ধু মকৰন্দ আৰু ৰজাৰ বন্ধু নন্দনৰ ভইনীয়েক মদয়ন্তিকাৰ প্ৰেমচিত্ৰও অঙ্কিত হৈছে। ৰজাৰ ইচ্ছা মালতীয়ে নন্দনক বিয়া কৰায়। ৰজাই এই প্ৰস্তাব মালতীৰ পিতাকৰ আগত দাঙ্গি ধৰাত মালতীৰ পিতাকে কয়, “নিজৰ কন্যাৰ ওপৰত মহাৰাজৰ যথেষ্ট অধিকাৰ আছে।” এই বচনৰ অৰ্থ দুটি। ইয়াৰ পৰা ৰজাৰ প্ৰস্তাৱত মন্ত্ৰীৰ সম্মতি অসম্মতি দুয়োকে পোনাব পাৰি। কাপালিক অঘোৰঘণ্ট আৰু কাপালিকী কপালকুণ্ডলাৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী কিছুক্ষণলৈ মাধবৰ হস্তান্তৰ হয়। মালতী আৰু নন্দনৰ বিবাহৰ আয়ো- জন চলিব লাগিছে। মাধবৰ বন্ধু মকৰন্দই চক্ৰান্ত কৰি সকলো আয়ো- জনৰ উদ্দেশ্য ব্যৰ্থ কৰি দিলে। মকৰন্দই মালতীৰ সাজপাৰ পিন্ধি দৰাৰ লগত মালতীৰূপে বিবাহিতা হল। অবশেষত বুদ্ধৰক্ষিতা আৰু অব- লোকিতা নামে দুগৰাকী বৌদ্ধ সন্ন্যাসিনীৰ ষড়যন্ত্ৰত মালতী আৰু মাধবৰ শুভমিলন সম্পন্ন হল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাৰ মতে মালতীমাধব প্ৰকৰণ ভবভূতিৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ নাটক। নাটকৰ আদিৰ পৰা অন্তলৈকে ঘাই ভাব হৈছে প্ৰণয়, আৰু ভবভূতিৰ এই প্ৰণয়-অঙ্কন অতি সুনিৰ্ম্মল, বিশুদ্ধ আৰু অশ্লীলতাবৰ্জিত হৈছে। মালতী- মাধবৰ পৰস্পৰ প্ৰণয় বৰ সুপবিত্ৰভাৱে আঁকি দেখুৱা হৈছে। মালতী- মাধব নাটকত উচ্চবংশৰ মহিলাসকলৰ বিবাহৰ সাজসজ্জাৰ ভাল বৰ্ণনা<noinclude></noinclude> kqyvtf5gwr9vf6lnb1g6okupkp6e7se 104 93233 265964 255134 2026-11-07T14:38:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৩০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> পোৱা যায়। শুৱনী যুবতীসকলক বলি দিয়াৰ যে এটা প্ৰথা দেশত প্ৰচলিত আছিল, এই নাটকৰ পঞ্চম অঙ্কৰ পৰা ভালকৈ জানিব পাৰি। {{gap}}এই তিনিখন নাটক সুকীয়াকৈ আলোচনা কৰাৰ পাচত মিঃ বৰুৱাই ভবভূতিৰ কাব্যৰ লক্ষণবিলাক ভালকৈ বিবৰি কৈছে। ভাষাৰ সৌন্দৰ্যৰ কাৰণে ভবভূতি সংস্কৃত সাহিত্যত অমৰ। তেওঁৰ ভাষাৰ তিনটি গুণ— বিশুদ্ধতা, প্ৰাঞ্জলতা আৰু তেজস্বিতা। আক্ষেপৰ বিষয় এই যে এই প্ৰতিভাশালী কবিঘ্নে বোধ কৰো জীবিতাবস্থাত ইমান সমাদৰ নেপাই- ছিল। কবিয়ে মালতীমাধবৰ এঠাইত কবলৈ বাধ্য হৈছিল,— {{Block center|<poem>যে নাম কেচিদিহ নঃ প্ৰথয়ন্ত্যবজ্ঞাং জানন্তি তে কিমপি তান্ প্ৰতি নৈষ যত্নঃ। উৎপৎস্যভেঽস্তি মম কোঽপি সমানধৰ্ম্মা কালো হ্যয়ং নিৰবধিৰ্বিপুলা চ পৃথ্বী॥</poem>}} {{Gap}}অৰ্থাৎ— যি সকলে মোৰ প্ৰতি অবজ্ঞাস্থাপন কৰিছে তেওঁলোকে জানে কি? তেওঁলোকৰ কাৰণে মোৰ এই যত্ন নহয়। মোৰে সৈতে সমানগুণৰ মানুহ আগলৈ কৰবাত ওলাব, বা এতিয়াও কৰবাত আছে,— কাৰণ কাল অনন্ত আৰু জগত অতি বিপুল। {{Gap}}মহাকবিৰ ভবিষ্যদ্বাণী সফল হল। কবিৰ বাঞ্ছিত এই সমাধা পুৰুষ আনন্দৰামৰ কলেবৰ লৈ খৃষ্টীয় ঊনবিংশ শতিকাত ভাৰতত জন্ম গ্ৰহণ কৰে। আনন্দৰামে যি আবেগপূৰ্ণ ভাষাৰে ভবভূতি-সম্পৰ্কীয় এই বহুমূলীয়া ৰচনাখনি সমাপ্ত কৰে তাৰ পৰা এই কথাষাৰ ভালকৈ উপলব্ধি কৰিব পাৰি।— {{Gap}}“মোৰ ওচৰত সংস্কৃতৰ দৰে কোনো ভাষা ইমান প্ৰিয় নহয়। ইয়াৰ ঝঙ্কাৰ আৰু লালিত্যৰ এনে এটি মোহিনী শক্তি আছে যাক ভাষাৰে বৰ্ণাব নোৱাৰি। সকলো ধৰণৰ ভাৰ সুন্দৰ উপযুক্ত ভাষাৰে বৰ্ণাব পৰা যি শক্তি সংস্কৃতত আছে, সেই শক্তিক জগতৰ আন কোনো ভাষাই চেৰ<noinclude></noinclude> loag85l8irixt918g6a7drs7qqlb3lp 104 93234 265968 255135 2026-11-07T14:40:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই।|১৩১}}</noinclude> লাব নোৱাৰে। হৃদয়বিদাৰিণী ভাষাৰে অতি মৰ্ম্মান্তিক দৃখ ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে, অতি উন্নত তেজস্বী ভাষাবে অতি সমুন্নত চিত্ৰ আঁকি দেখুৱা হছে, আৰু অতি ভয়ঙ্কৰ চিত্ৰ আদিও ভয় উদ্ৰেক কৰিব পৰা শব্দাৱলীৰে শঙ্কিত হৈছে। আৰু ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভাষাক উন্নত কৰোঁতা আৰু বহিত্যক চহকী কৰোতাসকলৰ ভিতৰত অগ্ৰগামী হৈছে, – আমাৰ কৰি শৈবাক্ কাশ্যপভট্ট ভবভূতি শ্ৰীকণ্ঠ :” {{gap}}কাগজ পত্ৰেও এই কিতাপখনি বিশেষভাবে প্ৰশংসিত হৈছিল। ইপ্ৰসিদ্ধ “কলিকাত। গেজেটে” এই বুলি কৈছিল,— "মিঃ বৰুৱাৰ এই কিতাপখনি ভবভূতিব কাল আৰু নাটকাৱণীৰ বিষয়ে সমালোচনাপূৰ্ণ এখনি গধুৰ তথ্য গ্ৰন্থ।” {{Gap}}বৰলাট চাহাবৰ প্ৰাইভেট চেক্ৰেটাৰী মিঃ এচ, চি বেইলী (পাচলৈ চাৰ ) চাহাবে কয়,— “এই কিতাপখনি সংস্কৃত সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত এখনি মনোমোহা গ্ৰন্থ।”<noinclude></noinclude> cm4vf6cg6pwgasix5fvqum2r0l8cisz 265972 265968 2026-11-07T14:42:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই।|১৩১}}</noinclude> পেলাব নোৱাৰে। হৃদয়বিদাৰিণী ভাষাৰে অতি মৰ্ম্মান্তিক দৃখ ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে, অতি উন্নত তেজস্বী ভাষাৰে অতি সমুন্নত চিত্ৰ আঁকি দেখুৱা হৈছে, আৰু অতি ভয়ঙ্কৰ চিত্ৰ আদিও ভয় উদ্ৰেক কৰিব পৰা শব্দাৱলীৰে অঙ্কিত হৈছে। আৰু ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভাষাক উন্নত কৰোঁতা আৰু বহিত্যক চহকী কৰোতাসকলৰ ভিতৰত অগ্ৰগামী হৈছে, – আমাৰ কৰি শৈবাক্ কাশ্যপভট্ট ভবভূতি শ্ৰীকণ্ঠ ।” {{gap}}কাগজ পত্ৰেও এই কিতাপখনি বিশেষভাবে প্ৰশংসিত হৈছিল। ইপ্ৰসিদ্ধ “কলিকাত। গেজেটে” এই বুলি কৈছিল,— "মিঃ বৰুৱাৰ এই কিতাপখনি ভবভূতিব কাল আৰু নাটকাৱণীৰ বিষয়ে সমালোচনাপূৰ্ণ এখনি গধুৰ তথ্য গ্ৰন্থ।” {{Gap}}বৰলাট চাহাবৰ প্ৰাইভেট চেক্ৰেটাৰী মিঃ এচ, চি বেইলী (পাচলৈ চাৰ ) চাহাবে কয়,— “এই কিতাপখনি সংস্কৃত সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত এখনি মনোমোহা গ্ৰন্থ।”<noinclude></noinclude> qx7rvz9nz0malj9lkrqgqhvyik7h2rr 265994 265972 2026-11-07T16:17:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ভবভূতি আৰু সংস্কৃত সাহিত্যত তেওঁৰ ঠাই।|১৩১}}</noinclude> পেলাব নোৱাৰে। হৃদয়বিদাৰিণী ভাষাৰে অতি মৰ্ম্মান্তিক দৃশ্য ইয়াত বৰ্ণিত হৈছে, অতি উন্নত তেজস্বী ভাষাৰে অতি সমুন্নত চিত্ৰ আঁকি দেখুৱা হৈছে, আৰু অতি ভয়ঙ্কৰ চিত্ৰ আদিও ভয় উদ্ৰেক কৰিব পৰা শব্দাৱলীৰে অঙ্কিত হৈছে। আৰু ভাৰতৰ প্ৰাচীন ভাষাক উন্নত কৰোঁতা আৰু সাহিত্যক চহকী কৰোঁতাসকলৰ ভিতৰত অগ্ৰগামী হৈছে, — আমাৰ কৰি শৈবাক্ কাশ্যপভট্ট ভবভূতি শ্ৰীকণ্ঠ।” {{gap}}কাগজ পত্ৰেও এই কিতাপখনি বিশেষভাবে প্ৰশংসিত হৈছিল। সুপ্ৰসিদ্ধ “কলিকাতা গেজেটে” এই বুলি কৈছিল,— "মিঃ বৰুৱাৰ এই কিতাপখনি ভবভূতিৰ কাল আৰু নাটকাৱলীৰ বিষয়ে সমালোচনাপূৰ্ণ এখনি গধুৰ তথ্য গ্ৰন্থ।” {{Gap}}বৰলাট চাহাবৰ প্ৰাইভেট চেক্ৰেটাৰী মিঃ এচ, চি বেইলী (পাচলৈ চাৰ ) চাহাবে কয়,— “এই কিতাপখনি সংস্কৃত সাহিত্যৰ বুৰঞ্জীৰ অন্তৰ্গত এখনি মনোমোহা গ্ৰন্থ।” {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> nxjn5kt8ih958ynvjy3zifco5gbzti0 104 93378 266004 255426 2026-11-07T16:43:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266004 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।}}}} {{center|'''( বৈশ্লেষণিক, ঐতিহাসিক আৰু আভিধানিক)'''}} {{center|'''A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language, Analytical, Historical and Lexi cographical.1881-1889.'''}} {{gap}}মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সংস্কৃত সাহিত্য উপাসনাৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ অণু- ষ্ঠান হৈছে এই বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ ৰচনা আৰু সংকলনৰ আয়োজন, আৰু সেই আয়োজনৰ আংশিকৰূপে কাৰ্য্যত পৰিণতি। আনন্দৰামৰ এটি বদ অভিলাস আছিল তেওঁ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ যতদূৰ সম্ভবপৰ অংশ আছে—ধাতু, শব্দ, লিঙ্গ, প্ৰত্যয়, বিভক্তি, ছন্দ, অলঙ্কাৰ আদি তাৰ সকলোৰে আতিগুৰি মাৰি এখন বৃহৎ ব্যাকৰণ লিখে। এই বিষয়ে সংস্কৃতত মৌলিক গ্ৰন্থ আৰু তাৰ টীকা ব্যাখ্যাৰ অন্ত নাই। ওপৰত কোৱা কোনো এটি বিষয়ে যিমান মুলগ্ৰন্থ আৰু টীকা আছে সেই সকলোবোৰ তুলনামূলক সমালোচনাৰে ৰিজাই, আৰু আজিলৈকে যিবিলাক নতুন তথ্য ওলাইছে তাৰে সৈতে মিলাই তাৰ সাৰ মৰ্ম্ম আৰু শেষ সিদ্ধান্ত আদি পণ্ডিত আৰু শিক্ষাৰ্থীসমাজৰ আগত দাঙ্গি ধৰাই মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল, কাৰণ তেওঁৰ মতে টীকাকাৰ সকলো নিজ নিজ বিভাগত এজন এজন সুপণ্ডিত। সাধাৰণ জ্ঞানপিপাসুসকলৰ পক্ষে কোনো এটি বিষয়ৰ সকলো গ্ৰন্থ সংগ্ৰহ কৰি অধ্যয়ন কৰাটোও অসম্ভব। সেইদেখি এই গ্ৰন্থমালাত মিঃ বৰুৱাই সকলো গ্ৰন্থৰ আভাস দিবৰ থিৰ কৰিলে। সংস্কৃত ভাষাত লিখা সকলো গ্ৰন্থৰ আয়ত্ত হলেহে এনে বৃহৎ অনুষ্ঠান হাতত লব পাৰি, আৰু তাক সম্পাদন কৰোঁতে এটি<noinclude></noinclude> ot21a5lssxteho5zypcemsb7dpq03i7 266005 266004 2026-11-07T16:44:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266005 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।}}}} {{center|'''( বৈশ্লেষণিক, ঐতিহাসিক আৰু আভিধানিক)'''}} {{gap}}'''A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language, Analytical, Historical and Lexi cographical.1881-1889.''' {{gap}}মহাত্মা আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সংস্কৃত সাহিত্য উপাসনাৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ অণু- ষ্ঠান হৈছে এই বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ ৰচনা আৰু সংকলনৰ আয়োজন, আৰু সেই আয়োজনৰ আংশিকৰূপে কাৰ্য্যত পৰিণতি। আনন্দৰামৰ এটি বদ অভিলাস আছিল তেওঁ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ যতদূৰ সম্ভবপৰ অংশ আছে—ধাতু, শব্দ, লিঙ্গ, প্ৰত্যয়, বিভক্তি, ছন্দ, অলঙ্কাৰ আদি তাৰ সকলোৰে আতিগুৰি মাৰি এখন বৃহৎ ব্যাকৰণ লিখে। এই বিষয়ে সংস্কৃতত মৌলিক গ্ৰন্থ আৰু তাৰ টীকা ব্যাখ্যাৰ অন্ত নাই। ওপৰত কোৱা কোনো এটি বিষয়ে যিমান মুলগ্ৰন্থ আৰু টীকা আছে সেই সকলোবোৰ তুলনামূলক সমালোচনাৰে ৰিজাই, আৰু আজিলৈকে যিবিলাক নতুন তথ্য ওলাইছে তাৰে সৈতে মিলাই তাৰ সাৰ মৰ্ম্ম আৰু শেষ সিদ্ধান্ত আদি পণ্ডিত আৰু শিক্ষাৰ্থীসমাজৰ আগত দাঙ্গি ধৰাই মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য আছিল, কাৰণ তেওঁৰ মতে টীকাকাৰ সকলো নিজ নিজ বিভাগত এজন এজন সুপণ্ডিত। সাধাৰণ জ্ঞানপিপাসুসকলৰ পক্ষে কোনো এটি বিষয়ৰ সকলো গ্ৰন্থ সংগ্ৰহ কৰি অধ্যয়ন কৰাটোও অসম্ভব। সেইদেখি এই গ্ৰন্থমালাত মিঃ বৰুৱাই সকলো গ্ৰন্থৰ আভাস দিবৰ থিৰ কৰিলে। সংস্কৃত ভাষাত লিখা সকলো গ্ৰন্থৰ আয়ত্ত হলেহে এনে বৃহৎ অনুষ্ঠান হাতত লব পাৰি, আৰু তাক সম্পাদন কৰোঁতে এটি<noinclude></noinclude> 8bj94ru1gipadn9pd10jolfdp0psyjn 104 93379 266008 255427 2026-11-07T16:57:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266008 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।|১৩৩}}</noinclude> ৰিকুৰি বছৰীয়া জীৱনৰ দৰ্কাৰ। তথাপি সংস্কৃত সাহিত্যৰ ধাৰ-নিছিগা উপাসক আনন্দৰাম বৰুৱাই এই আশাতীত কাম হাতত ললে। {{gap}}মিঃ বৰুৱাই দেখিলে ম্যাজিষ্ট্ৰেট হেন গুৰু দায়িত্বপূৰ্ণ কাম চলাই তাৰ লগে লগে এই বৃহৎ ব্যাকৰণ ৰচনাত মন পাৰিলে দুয়ো কাম অসিদ্ধ হয়। সেইদেখি মিঃ বৰুৱাই বন্ধুবৰ তাৰকনাথ পালিতৰ সৈতে পৰামৰ্শ কৰি বহৰমপুৰত এটি ঘৰ কিনে, আৰু কিতাপ পত্ৰ ছপাবলৈ সুবিধা কৰাৰ অৰ্থে নিজে এটি সংস্কৃত ছাপাখানা কিনে, আৰু ভায়েকৰ নাম অনুসৰি সেই ছপাখানাৰ নাম থয় 'মণিৰাম যন্ত্ৰ'। মিঃ বৰুৱাই ১৮৮১ চনৰ মে মাহৰপৰা তিনি মাহৰ অনুগ্ৰহ বিদায় লৈ এই সুবৃহৎ গ্ৰন্থ ৰচনাৰ আয়ো- জন কৰে। কিন্তু অচিৰে তেওঁৰ এইটো অভিজ্ঞতা হল যে ভাৰতত সংস্কৃতৰ সমুচিত আলোচনা নহয়, বন্ধ ইউৰোপীয় শিক্ষাকেন্দ্ৰবোৰতহে সংস্কৃতৰ যথাযথ আলোচনা চলিছে, তাত সংস্কৃতৰ প্ৰাচীন গ্ৰন্থাদি যিদৰে পোৱা যায় ভাৰতত সেই দৰে পোৱাটো অসম্ভব। সেই দেখি তেওঁ ১৮৮১ চনৰ নভেম্বৰ মাহৰ পৰা দুবছৰৰ কাৰণে দীঘলীয়া বিদায় লৈ বিলাতলৈ যাবলৈ আয়োজন কৰিলে। {{Gap}}সেই বছৰতে চাৰি পৃষ্ঠা কাগজত তেওঁৰ গোটেই অনুষ্ঠানটোৰ এটি সংক্ষিপ্ত বিবৰণ দি এখনি জাননী ছপাই বন্ধু-বান্ধব আৰু পণ্ডিত মণ্ডলীৰ মাজত বিলাই দিয়ে, আৰু যিসকলে প্ৰস্তাবিত বৃহৎ ব্যাকৰণৰ অগ্ৰিম গ্ৰাহক হব খোজে এই ছলতে তেওঁলোকৰ নাম সংগ্ৰহ কৰে। {{gap}}মিঃ বৰুৱাই তেওঁৰ চাৰি পৃষ্ঠ ব্যাপী জাননীত প্ৰকাশ কৰে। — {{Gap}}বাৰ খণ্ডত সংস্কৃত ভাষাৰ ব্যাকৰণ প্ৰকাশ কৰিবলৈ আয়োজন কৰা হৈছে। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে ব্যাকৰণৰ নিয়মাৱলী যথাসম্ভব সৰল কৰা, সেইবোৰৰ ঐতিহাসিক পৰিবৰ্ত্তন আদি পৰীক্ষা আৰু আলোচনা কৰা, বৰ্ত্তমান আৰু প্ৰাচীন সাহিত্যৰ পৰা তাৰ সম্পূৰ্ণ উদাহৰণ দিয়া, আৰু<noinclude></noinclude> 1is4291kdmxg5iqxjoqcq3rxxczwm3e 104 93380 265906 255428 2026-11-07T13:01:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৩৪|আনন্দৰাম বৰুৱা ।|}}</noinclude> চাৰিও খনি বেদৰ এটি সম্পূৰ্ণ টীকা আৰু ব্যাখ্যা প্ৰদান কৰা। এই গ্ৰন্থমালা তলত লিখাৰ দৰে বিভক্ত হব।— {{gap}}'''১ম —২য় খণ্ড |''' — এই প্ৰথম দুই খণ্ড পাতনি স্বৰূপ হব। ইয়াৰ প্ৰত্যেক খণ্ডৰে এহেজাৰ পিঠি হব। অষ্টাধ্যায়ী, বাৰ্ত্তিক, উণাদি, ফিট্‌, লিঙ্গানুশাসন, সূত্ৰৰ মূলসহ অনুবাদ আৰু সম্যক আলোচনা থাকিব। তাৰ লগে লগে শিক্ষা আৰু বৈদিক প্ৰতিশাখাৰ পৰাও টোকা থাকিব। বেদৰ টীকাকাৰসকলৰ টীকাৰ পৰা টোকা দিয়া হব। পাণিণিৰ সমন্ধে সম্যক আলোচনা থাকিব। পাতঞ্জলি, বামন আৰু ভট্টজীদীক্ষিতৰো প্ৰাচীন বৈয়াকৰণিকসকলৰ সৈতে আৰু প্ৰয়োজন বুজি আধুনিক সকলৰ সৈতে তুলনা হব। {{gap}}'''৩য় খণ্ড|''' — তৃতীয় খণ্ডৰ বিষয় হব বৰ্ণ আৰু তাৰ পৰিবৰ্ত্তন। নানাৰ্থসংগ্ৰহকে পাতনি কৰি ইয়াত অমৰ, হেমচন্দ্ৰ, মেদিনী, বিশ্ব, ত্ৰিকণ্ডকোষ, হাৰাবলী, অনেকাৰ্থ, হলায়ুধ আৰু অধ্যয়কোষৰ বিস্তৃত আলোচনা থাকিব। ইয়াৰ কলেবৰ প্ৰায় এহেজাৰ পিঠি হব। {{Gap}}'''৪ৰ্থ—৫ম—৬ষ্ঠ খণ্ড|''' —এই তিনিখণ্ডত ধাতু, মৌলিক আৰু ব্যুৎপন্ন শব্দৰ আলোচনা থাকিব। প্ৰত্যেক খণ্ড প্ৰায় এহেজাৰ পিঠিৰ হব। {{Gap}}'''৭ম খণ্ড|'''— ইয়াৰ বিষয় হব ক্ৰিয়া। ইয়াৰ আকাৰ প্ৰায় এহেজাৰ পিঠি হব। ইয়াত বৰ্ণমালানুসাৰে ধাতুবিলাক থাকিব। পাণিণিৰ ধাতুপাঠ, সটীক নিৰ্ঘণ্টু, আৰু কবিকল্পদ্ৰমৰ মতে ঐতিহাসিক প্ৰণালীত ধাতুবোৰৰ আলোচনা থাকিব। {{Gap}}'''৮ম খণ্ড|''' —অষ্টম খণ্ড এহেজাৰ পিঠিৰ হব। ইয়াত সমাস, শব্দৰূপ, আৰু বাক্যবিন্যাস নামে তিনি ভাগ থাকিব। {{Gap}}'''৯ম খণ্ড|''' — ইয়াৰ কলেবৰ প্ৰায় পাঁচ শ পিঠিয়া হব। বিষয় হব স্বৰ প্ৰকৰণ।<noinclude></noinclude> 02o4ydfp6po5mrj0l41vs399skax5up 104 93381 266160 255429 2026-11-08T00:55:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266160 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।|১৩৫}}</noinclude> {{Gap}}'''১০ম খণ্ড|'''— ই পাঁচ শ পিঠীয়া হব। ইয়াৰ বিষয় হব ছন্দ। ইন্নাৰ ভূমিকা স্বৰূপে পিঙ্গলসূত্ৰৰ অনুবাদ আৰু আলোচনা থাকিব, আৰু তাৰ সৈতে বৈদিক ছন্দৰ বিষয়ে শৌনকৰ মতৰ সমালোচনাও থাকিব। নাৰায়ণভট্টৰ বৃত্তৰত্নাকৰৰ টীকাও ইয়াত সংলগ্ন থাকিব। {{Gap}}'''১১শ খণ্ড|''' —ইয়াৰ আকাৰ পাঁচ শ পিঠি হব। ইয়াত ব্যাথ্যা আদি থাকিব। ই দুই ভাগত প্ৰকাশিত হব — প্ৰথম ভাগ প্ৰথম খণ্ডৰ লগত আৰু দ্বিতীয় ভাগ শেষ খণ্ডৰ লগত। {{Gap}}'''১২শ খণ্ড|'''—এই খণ্ডত সমুদায় গ্ৰন্থাৱলীৰ নিৰ্ঘণ্ট বা সুচিপত্ৰ থাকিব। ইয়াৰ আকাৰ দুই হাজাৰ পিঠি হব। {{Gap}}এই ১১০০০।১২০০০ পিঠিৰ বিৰাট গ্ৰন্থাৱলী ৰচনাৰ আয়োজন শুনি জগতৰ পণ্ডিতৰ সমাজ স্তম্ভিত হল। আচাৰ্য্য ভট্ট মোক্ষমূলাৰে এই প্ৰস্তাবৰ কথা শুনি বিস্মিত হৈ মিঃ বৰুৱালৈ চিঠি লিখিলে, —“মই স্বীকাৰ কৰোঁ আপোনাৰ এই বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ আয়োজন দেখি মই বাস্তবিকে বিস্ময় মানিছোঁ। এই বিৰাট আয়োজন যদি আপুনি আংশিক- ৰূপেও কাৰ্য্যত পৰিণত কৰিব পাৰে তেন্তে সি বৰ মহৎ কাম হব। ই এটি প্ৰকাণ্ড অনুষ্ঠান, ইয়াক সম্পূৰ্ণ কৰিবলৈ এটি দীঘলীয়া জীৱন, দীঘলীয়া ধনৰ মোনা আৰু দীঘলীয়া ধৈৰ্য্যৰ প্ৰয়োজন : " {{Gap}}এই দীঘলীয়া ধৈৰ্য্য মিঃ বৰুৱাৰ আছিল। নিজৰ সুখ-স্বচ্ছন্দতাৰ জলাঞ্জলি দি মিঃ বৰুৱাই এটি দীঘলীয়া মোনাও সাজি লৈছিল। কিন্তু কালৰ লীলা তেওঁ দীঘলীয়া জীৱনৰ অধিকাৰী হব নোৱাৰিলে। এই দৰে ফঁহিয়াই ১২০০০ পিঠিত সংস্কৃত ভাষাৰ সকলো আদ্যোপান্ত লিখিবৰ কাৰণে সংস্কৃত ভাষাৰ ব্যাকৰণহে সম্ভৱ আছিল; আৰু সেই দৰে তাৰ সম্যক আলোচনা কৰি বিশ্বকোষ গ্ৰন্থ ৰচনা কৰিবলৈ মিঃ বৰুৱাৰ প্ৰতিভাহে উপযুক্ত আছিল।<noinclude></noinclude> h0r4tpw7j6dktsrdild94jpy17zypy4 104 93396 266204 255447 2026-11-08T09:46:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266204 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।}}}} {{center|'''দশম খণ্ড — ছন্দঃ।'''}} {{center|'''A Comprehensive Grammar of the sanskrit Language Vol. X-Prosody.'''}} {{Gap}}With a prefatory translation and examination of Pingala Sutras, and the prosodical parts of the Shaunaka Rik Pratishakhya, and supplementary edition of Agneya- chandassara and Kedara Bhatta's Vritta Ratnakara with Narayana Bhatta's commentary containing a succinet account of Prakrita Prosody and full discussion of metri- cal problems, - 1882. {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাৰ প্ৰস্তাবিত বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণ গ্ৰন্থাৱলীৰ দশম খণ্ড ১৮৮২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মণিৰাম যন্ত্ৰৰ পৰা ছপা হৈ ওলায়। হাতত সকলো উপাদান মজুত থকাত মিঃ বৰুৱাই নিজৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ মালাৰ ভিতৰত ছন্দঃ শাস্ত্ৰৰ বিষয়ে এই খণ্ডকে সৰ্ব্বপ্ৰথমে প্ৰকাশ কৰে। দশম খণ্ড গ্ৰন্থ প্ৰথমে ওলোৱাত মানুহে স্তম্ভিত হৈছিল, কিন্তু বৰুৱাৰ ধাৰণা আছিল সেই গ্ৰন্থমালাৰ সকলো গ্ৰন্থ কালত উলিয়াব পাৰিব, বাৰ খণ্ড প্ৰকাশ হৈ ওলালে সকলো কথা ৰজিত৷ খাব। দুৰ্ভাগ্যবশতঃ মিঃ বৰুৱাই মাথোন দশম আৰু তৃতীয় খণ্ডকেহে প্ৰকাশ কৰি থৈ যাব পাৰিলে। {{Gap}}দশম খণ্ডব বিষয় হৈছে ছন্দ। এই গ্ৰন্থত ইংৰাজী ভাষাৰে সৰ্ব্ববিধ<noinclude></noinclude> t8562bg954jkvf94c5fgoc6sgcpy9el 266205 266204 2026-11-08T09:48:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266205 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।}}}} {{center|'''দশম খণ্ড — ছন্দঃ।'''}} {{center|'''A Comprehensive Grammar of the sanskrit Language Vol. X-Prosody.'''}} {{Gap}}With a prefatory translation and examination of Pingala Sutras, and the prosodical parts of the Shaunaka Rik Pratishakhya, and supplementary edition of Agneya- chandassara and Kedara Bhatta's Vritta Ratnakara with Narayana Bhatta's commentary containing a succinet account of Prakrita Prosody and full discussion of metri- cal problems,— 1882. {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাৰ প্ৰস্তাবিত বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণ গ্ৰন্থাৱলীৰ দশম খণ্ড ১৮৮২ চনৰ অক্টোবৰ মাহত মণিৰাম যন্ত্ৰৰ পৰা ছপা হৈ ওলায়। হাতত সকলো উপাদান মজুত থকাত মিঃ বৰুৱাই নিজৰ ব্যাকৰণ গ্ৰন্থ মালাৰ ভিতৰত ছন্দঃ শাস্ত্ৰৰ বিষয়ে এই খণ্ডকে সৰ্ব্বপ্ৰথমে প্ৰকাশ কৰে। দশম খণ্ড গ্ৰন্থ প্ৰথমে ওলোৱাত মানুহে স্তম্ভিত হৈছিল, কিন্তু বৰুৱাৰ ধাৰণা আছিল সেই গ্ৰন্থমালাৰ সকলো গ্ৰন্থ কালত উলিয়াব পাৰিব, বাৰ খণ্ড প্ৰকাশ হৈ ওলালে সকলো কথা ৰজিত৷ খাব। দুৰ্ভাগ্যবশতঃ মিঃ বৰুৱাই মাথোন দশম আৰু তৃতীয় খণ্ডকেহে প্ৰকাশ কৰি থৈ যাব পাৰিলে। {{Gap}}দশম খণ্ডব বিষয় হৈছে ছন্দ। এই গ্ৰন্থত ইংৰাজী ভাষাৰে সৰ্ব্ববিধ<noinclude></noinclude> 2kika16pv7c433wu9llfvl3iupa2sof 104 93398 266010 255449 2026-11-07T17:09:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।|১৩৯}}</noinclude> {{Gap}}বৈদিক সাহিত্যৰ কাৰণে ছন্দ আলোচনা আৰু বেচি লাগতিয়াল, ঋগবেদ পদ্য অংশ বাচি উলিওৱাত ই আমাৰ একমাত্ৰ অবলম্বন। বৈদিক ছন্দ আলোচনা কৰোতাসকলে মাথোন ছন্দৰ নাম, আৰু তাৰ অক্ষৰৰ সংখ্যা মাথোন উল্লেখ কৰে, কিন্তু তাত যে বহুত বৈষম্য আছে তাক তেওঁবিলাকে নেদেখুৱায়! প্ৰকৃতপক্ষে কবলৈ গলে বৈদিক পদ্য আৰু বৈদিক গদ্যৰ ইমান সাদৃশ্য যে ছন্দঃ শাস্ত্ৰত বিচক্ষণ জ্ঞান নেথাকিলে তাক বাচি উলিওৱা টান। {{gap}}প্ৰাচীন কবিসকলৰ কাব্যতো নানা ঠাইত ছন্দৰ বিভ্ৰাত ঘটিছে, নিয়মিত আৰু অনিৰ্মিত ছন্দৰ পাৰ্থক্য কোনেও দেখুৱাই যাব পৰা নাই। সেইবোৰ দেখি নতুন শিক্ষাৰ্থীসকল বৰ স্তম্ভিত হয়। {{Gap}}মিঃ বৰুৱাই এই দুই অভাব গুচাবৰ কাৰণে বৈদিক ছন্দ আৰু প্ৰাচীন কাব্যৰ ছন্দঃ প্ৰণালী উজু আৰু পৰিষ্কাৰ ভাৱে এই গ্ৰন্থত আলো- চনা কৰিছে। ছন্দঃ শাস্ত্ৰৰ বিষয়ে ভাৰতত প্ৰচলিত কিতাপ কিখন হৈছে শ্ৰুতবোধ, বৃত্তৰত্নাকৰ আৰু ছন্দোমঞ্জৰী। মিঃ বৰুৱাই নিজৰ গ্ৰন্থত এই- বোৰ গ্ৰন্থৰ সাৰ অংশৰ পৰা টোকা বা তাৰ ভাঙ্গনি দিছে। {{gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই গ্ৰন্থৰ প্ৰাৰম্ভত ছন্দ, বৃত্ত, অপছন্দ, জাতি, মাত্ৰাচ্ছন্দ, অক্ষৰচ্ছন্দ, দ্ৰুত মধ্য, বিলম্বিত, পদ, সমবৃত্ত, বিষমবৃত্ত, ভগ্ন- চ্ছন্দ, ভগ্নযতি, অক্ষৰ, গুৰু, লঘু আদি ছান্দসিক পৰিভাষাৰ ব্যাখ্যা আৰু আলোচনা কৰাৰ পাচত সংস্কৃত ছন্দৰ লক্ষণ আৰু প্ৰকৃতি বৰ্ণনা কৰে। তাৰ পাচত গায়ত্ৰী, জগতী, অনুষ্টুপ আদি ১২৮টি বৈদিক ছন্দৰ নাম উল্লেখ কৰি তাৰ অক্ষৰৰ মাজা দেখুৱাই দিয়ে। পাচে সেইবোৰ বৈদিক ছন্দৰ লক্ষণ আৰু উদাহৰণ দিয়ে। {{gap}}বৈদিক ছন্দৰ আলোচনা সমাপ্ত হোৱাত প্ৰাচীন কাৰ্যাৱলীত প্ৰচলিত সংস্কৃত ছন্দবোৰৰ নাম, অক্ষৰ সংখ্যা আৰু লক্ষণ আলোচনা কৰে। মিঃ বৰুৱাই উল্লেখ কৰা ছন্দবোৰৰ ভিতৰত তলত দিয়া ছন্দবোৰ সংস্কৃত<noinclude></noinclude> a8jyc8pc1ds0nszojt0ehgpma4lihfv 104 93399 266014 255450 2026-11-07T17:23:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266014 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> কাব্য পাঠক মাত্ৰৰে বিশেষ পৰিচিত —সোমবাজী, মধুমতী, মদলেখা, চুড়ামণি, বিদ্যুম্মালা, গজগতি, ভূজঙ্গসঙ্গতা, চম্পকমালা, ময়ূৰসাৰিণী, মনোৰমা, দ্বীপমালা, ইন্দ্ৰজা, উপজাতি, শালিনী, ভ্ৰমৰ-বিলাসিতা শিখণ্ডিত, ভুজঙ্গপ্ৰয়াত, ললনা, মণিমালা, কুসুম-বিচিত্ৰা, বাহিণী, প্ৰিয়ং- বদা, ললিতা, প্ৰহৰ্ষিণী, কনক প্ৰভা, নত্তময়ুব, চণ্ডী, গৌৰী, চন্দ্ৰলেখা, মঞ্জুহাসিনী, বসন্ততিলক, প্ৰমদা, অপৰাজিত, কুটিলা, সুপবিত্ৰা, বৰ- সুন্দৰী, ইন্দুবদন, বাসন্তী, লক্ষ্মী, কুমাৰী, মালিনী, চিত্ৰা, চন্দ্ৰক্ৰান্তা নলিনী, বৰযুবতী, শৈলশিখা, বাণিণী, মদন ললিতা, মনিকল্পলতা, মন্দাক্ৰান্তা, শিখৰিণী, হৰিণী, অতিশয়িনী, চিত্ৰলেখা, সুধা, নন্দন, লালসা, লতা, শাৰ্দুলবিক্ৰীড়িত, হুমধুৰা, মণিমঞ্জৰী, সুবদনা, গীতিকা, মত্তক্ৰীড়া, ভুজঙ্গৰিজৃম্ভিত। মিঃ বৰুৱাই এইবোৰৰ বহলকৈ আলোচনা কৰি প্ৰত্যেকৰে উদাহৰণ দিয়ে। {{Gap}} ইয়াৰ পাচত অনিয়মিত ছন্দ আৰু মিত্ৰাক্ষৰ আদিৰ বিষয়ে মিঃ বৰুৱাই আলোচনা কৰে। গ্ৰন্থৰ শেহত আগ্নেয় ছন্দঃসাৰ আৰু সটীক বৃত্তৰত্নাকৰ ছপা কৰি দিয়ে, একেবাৰে শেহত স্বৰচিত সংক্ষিপ্ত টাকা আদি মিঃ বৰুৱাই সংযুক্ত কৰি দিয়ে। {{center|{{Xxxx-larger|⸻}}}}<noinclude></noinclude> 7pbb5phuhj3rpejr6682nbundt0mrv0 104 93402 266161 255453 2026-11-08T01:02:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266161 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।|১৪৩}}</noinclude> {{Gap}}যি কিখন নানাৰ্থ কোষৰ সহায় লৈ মিঃ বৰুৱাই এই নানাৰ্থ-সংগ্ৰহ সংকলন কৰে তাৰ প্ৰধান হৈছে, — অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসনৰ নানাৰ্থ বৰ্গ, মহেশ্বৰৰ বিশ্ব প্ৰকাশ, হেমচন্দ্ৰৰ অনেকাৰ্থসংগ্ৰহ, হলায়ুধৰ অভিধান ৰত্নমালাৰ অনেকাৰ্থকাণ্ড, পুৰুষোত্তমদেবৰ ত্ৰিকাণ্ড শেষৰ নানাৰ্থ বৰ্গ, হাৰাবলীৰ নানাৰ্থ, মেদিনিকাৰৰ নানাৰ্থ শব্দকোষ, মহাক্ষণকৰ অনেকাৰ্থা- ভিধান মঞ্জৰী, মাতৃক নিৰ্ঘণ্টু, শাশ্বত একাক্ষৰ আৰু অব্যয়কোষ। মিঃ বৰুৱাই এই বাৰখন নানাৰ্থকোষৰ এখনি এখনিকৈ সমালোচনা পাতনিত দিয়ে। মিঃ বৰুৱাৰ মতে বিশ্ব, হেম আৰু মেদিনি অতি বহুমূলীয়া আৰু সম্পূৰ্ণ। {{Gap}}শব্দসমূহৰ নানাৰ্থ অধ্যয়ন কৰা বৰ উপকাৰক। তাৰ পৰা কোনো জাতিৰ ভাবৰ পৰিবৰ্ত্তনৰ নানান অৱস্থা জানিব পাৰি। এটা শব্দৰ কেনেকৈ নানান অৰ্থ হল, কিন্তু হল আৰু কেতিয়া হ'ল ইয়াৰ আলোচনা বাস্তবিকে বৰ উপাদেয়। যথা, আমাৰ অসমীয়া 'সহজ' শব্দটিৰ দুটা অৰ্থ,—অভ্যাস আৰু উজু। এই দুই শব্দৰ ভাবাৰ্থলৈ যদি আমি চাওঁ তেন্তে তাৰ পৰা আমি এই দৰে ঠিৰাং কৰিব পাৰোঁ যে অভ্যাসৰ ফলতে কোনো কাম উজু হয়, অৰ্থাৎ সহজে সহজ কৰে। সেইদবে সংস্কৃত 'অবৰোধ' শব্দটো। {{Gap}}পুথি নকল কৰোতাসকলে এই শব্দাৰ্থ লিখোঁতে বৰ ভুল কৰে সেই ভুল অনুসৰণ কৰোঁতে প্ৰাচীন কোষকাৰসকল বৰ জটিল সমস্যাত পৰা দেখা যায়। মেধিনিকোষত 'পাবন' আৰু 'পাচন' এই দুইটি শব্দৰ নানাৰ্থ দিয়া আছে, কিন্তু বিশ্ব আৰু হেমচন্দ্ৰত মাথোন 'পাবন'হে আছে। ইয়াৰ নিমিত্তে পাচলৈ মহাবিভ্ৰাত হৈছে গৈ। পাচন এটি নিদানিক শব্দ, ইয়াব অৰ্থ দশমূল্যাদি। কোষ কবিসকলে পাচনৰ অৰ্থ কৰিছে পাচয়িত্ব অৰ্থাৎ পাচক, অগ্নি, হৰিতকী আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত। ইয়াত অগ্নি আৰু প্ৰায়শ্চিত্ত এই দুই অৰ্থ 'পাচন' শব্দৰ কাচিতো হব নোৱাৰে, সেই<noinclude></noinclude> rwum7syc3kyrzavrlrsg0uv7hlq4c2s 104 93403 266162 255454 2026-11-08T01:04:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266162 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> অৰ্থ 'পাবন' শব্দৰ হব পাৰে। 'পাচন' শব্দৰ যে এনে অৰ্থবিভ্ৰাত ঘটিছে ই নিশ্চয় নকল কৰোতাসকলৰ ভুলৰ কাৰণে। মিঃ বৰুৱাই কয় – “প্ৰধান শিক্ষাকেন্দ্ৰবোৰত একেবাৰে সংস্কৃত নজনা মানুহে পুথি নকল কৰে। বাৰাণসীত একেবাৰে অজ্ঞ মানুহে নকল কৰা কাম হাতত লয়,—আৰু মজলীয়া তৰপৰ পণ্ডিত এজনক কোনো পুথি নকল কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে তেওঁ অপমানিত যেন বিবেচনা কৰে। তত্ৰাচ যদি কোনো পণ্ডিতে কেতিয়াবা নকল কৰেও, তাতো সাধাৰণ নকল-নবীচৰ দৰে বাৰে পাচি ভুল থাকে। {{Gap}}নানাৰ্থ সংগ্ৰহ সংকলনত নিঃ বৰুৱাই নিজৰ পণ্ডিত সভাৰ পৰাও সহায় পাইছিল। তথাপি নিজৰ যে অশেষ সময় আৰু পৰিশ্ৰম খৰছ গৈছিল তাৰ বিষয়ে তেওঁ নিজে স্বীকাৰ কৰিছে যে তাৰ দ্বাৰা যদি তেওঁ জ্ঞানৰ ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিব পাৰে, আৰু দেশবাসীৰ সন্মুখত এখনি নতুন কাৰ্যক্ষেত্ৰ দাঙ্গি ধৰিব পাৰে তেনেহলেই তেওঁৰ এই ভীষণ পৰিশ্ৰম সাৰ্থক হব। এই গ্ৰন্থ সংকলন কৰোঁতে মিঃ বৰুৱাই বিলাত মিঃ বেণ্ডেল, নিঃ নিকোলছন আৰু ডাক্তাৰ বেইনল্ড বোষ্টৰ বিশেষ সহায় পাইছিল। ইয়াব সুদীৰ্ঘ পাতনি তেওঁ ১৮৮৩ চনৰ জুন মাহৰ ৬ তাৰিখে লণ্ডন মহানগৰীত সমাপ্ত কৰে। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই তৃতীয় খণ্ডৰ পাতনিত ভাষাবিজ্ঞানৰ বিষয়ে যি কিয়াযাৰ কথা লিখিছে সি বৰ লাগতিয়াল আৰু সাৰুৱা, তাৰ মৰ্ম্ম তলত দিয়া হল। মিঃ বৰুৱাই কয়, – “তৃতীয় খণ্ডত মই অক্ষৰ আৰু তাৰ পৰিবৰ্ত্তনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিব খুজিছোঁ। বিজ্ঞান অনুশীলন কৰোঁতা জনৰ কাৰণে ইয়াতকৈ আৰু উন্নত বিষয় নাই, ভাষাবিজ্ঞান আলোচনা কৰোতাজনৰ কাৰণেও ইয়াতকৈ আৰু উপাদেয় বিষয় নাই। মানব জাতিয়ে বৰ্ত্তমান কালত জড় আৰু শক্তিৰ ওপৰত যি বিপুল প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে সি দিনৌ ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি আহিছে। ইয়াৰ মূল<noinclude></noinclude> nm4lk51yeps4mplc22rw6ntajc3rkix 266196 266162 2026-11-08T07:28:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266196 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> অৰ্থ 'পাবন' শব্দৰ হব পাৰে। 'পাচন' শব্দৰ যে এনে অৰ্থবিভ্ৰাত ঘটিছে ই নিশ্চয় নকল কৰোতাসকলৰ ভুলৰ কাৰণে। মিঃ বৰুৱাই কয় —“প্ৰধান শিক্ষাকেন্দ্ৰবোৰত একেবাৰে সংস্কৃত নজনা মানুহে পুথি নকল কৰে। বাৰাণসীত একেবাৰে অজ্ঞ মানুহে নকল কৰা কাম হাতত লয়,—আৰু মজলীয়া তৰপৰ পণ্ডিত এজনক কোনো পুথি নকল কৰিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে তেওঁ অপমানিত যেন বিবেচনা কৰে। তত্ৰাচ যদি কোনো পণ্ডিতে কেতিয়াবা নকল কৰেও, তাতো সাধাৰণ নকল-নবীচৰ দৰে বাৰে পাচি ভুল থাকে। {{Gap}}নানাৰ্থ সংগ্ৰহ সংকলনত মিঃ বৰুৱাই নিজৰ পণ্ডিত সভাৰ পৰাও সহায় পাইছিল। তথাপি নিজৰ যে অশেষ সময় আৰু পৰিশ্ৰম খৰছ গৈছিল তাৰ বিষয়ে তেওঁ নিজে স্বীকাৰ কৰিছে যে তাৰ দ্বাৰা যদি তেওঁ জ্ঞানৰ ৰাজ্য বিস্তাৰ কৰিব পাৰে, আৰু দেশবাসীৰ সন্মুখত এখনি নতুন কাৰ্যক্ষেত্ৰ দাঙ্গি ধৰিব পাৰে তেনেহলেই তেওঁৰ এই ভীষণ পৰিশ্ৰম সাৰ্থক হব। এই গ্ৰন্থ সংকলন কৰোঁতে মিঃ বৰুৱাই বিলাত মিঃ বেণ্ডেল, নিঃ নিকোলছন আৰু ডাক্তাৰ ৰেইনল্ড ৰোষ্টৰ বিশেষ সহায় পাইছিল। ইয়াৰ সুদীৰ্ঘ পাতনি তেওঁ ১৮৮৩ চনৰ জুন মাহৰ ৬ তাৰিখে লণ্ডন মহানগৰীত সমাপ্ত কৰে। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই তৃতীয় খণ্ডৰ পাতনিত ভাষাবিজ্ঞানৰ বিষয়ে যি কিয়াষাৰ কথা লিখিছে সি বৰ লাগতিয়াল আৰু সাৰুৱা, তাৰ মৰ্ম্ম তলত দিয়া হল। মিঃ বৰুৱাই কয়, — “তৃতীয় খণ্ডত মই অক্ষৰ আৰু তাৰ পৰিবৰ্ত্তনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিব খুজিছোঁ। বিজ্ঞান অনুশীলন কৰোঁতা জনৰ কাৰণে ইয়াতকৈ আৰু উন্নত বিষয় নাই, ভাষাবিজ্ঞান আলোচনা কৰোতাজনৰ কাৰণেও ইয়াতকৈ আৰু উপাদেয় বিষয় নাই। মানব জাতিয়ে বৰ্ত্তমান কালত জড় আৰু শক্তিৰ ওপৰত যি বিপুল প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰিছে সি দিনৌ ক্ৰমান্বয়ে বাঢ়ি আহিছে। ইয়াৰ মূল<noinclude></noinclude> io6ob2vjft7cy36fgisc2cw1gvza3u2 104 93404 266201 255455 2026-11-08T09:32:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266201 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।|১৪৫}}</noinclude> কাৰণ হৈছে আমি চিন্তা আৰু ভাবৰাজ্যৰ সবাতকৈ অলৌকিক দুৱাৰ মেলিব পাৰিছে। তাৰ দ্বাৰা আমি আমাৰ পূৰ্ব্বপুৰুষসকলৰ পৰিশ্ৰমৰ ফলাফল কামত লগাব পাৰিছোঁ, আৰু আমাৰ জ্ঞানসমষ্টিক সম্পূৰ্ণ আৰু শুদ্ধ ভাবে পৰীক্ষা কৰি সঞ্চিত কৰিব পাৰিছোঁ। আমি এই অমূল্য সুবিধা পোৱাৰ গতিকেই অন্যান্য প্ৰাণীৰ পৰা সুদূৰত উচ্চ আসন লাভ কৰিছোঁ, আৰু এই বহুমূলীয়া সুযোগৰ কাৰণেই আমাৰ সমাজবিধান ৰক্ষিত হৈছে, আৰু সেই সমাজবিধানে আধ্যাত্মিকতা লাভ কৰিছে, আৰু ঈশ্বৰৰ চৰণ স্পৰ্শ কৰিছে। অতি সভ্যদেশত এই ভাষাই আমাৰ নিয়তি নিৰূপণ কৰে আৰু কৰ্ম্মপ্ৰবাহৰ সোঁত নিৰ্দ্ধাৰিত কৰে। ভাষা বস্তুটোনা কি, কেনেকৈ ই জন্মিছে বা বাঢ়িছে ইত্যাদি বিষয়ে স্বাভাবিকতে মানুহৰ অতিশয় কৌতূহল জন্মে, আৰু অতিচাৰ জড়বাদী সকলৰো সহানুভূতি আকৰ্ষণ কৰে। {{Gap}}“পাশ্চাত্য পণ্ডিতসকল বিশেষ ধন্যবাদৰ পাত্ৰ, তেওঁলোকৰ পৰিশ্ৰমৰ ফলত এই জ্ঞানগৰ্ভ বিষয়বোৰৰ মীমাংসা লাভত বিশেষ উন্নতি ঘটিছে। হুদূৰস্থিত জাতিবৃন্দৰ মাজতো সিবিলাকৰ ভিতৰত ৰূপ, ধ্বনি বা ভাষা আৰু নিয়ম-আচাৰৰ পাৰ্থক্য থকা সত্ত্বেও আমি সাদৃশ্য লক্ষ্য কৰিছোঁ, আৰু মানব জাতিৰ সভ্যতাৰ বিভিন্ন যুগত বিভিন্ন অৱস্থাৰো আমি সম্ভেদ পাইছোঁ। কিন্তু আমি এতিয়াও ভাষাবিজ্ঞানৰ প্ৰকাণ্ড যাদুঘৰৰ দুৱাৰদলিকে চেৰাব পৰা নাই, এনে কি ইয়াৰ আকাৰ-প্ৰকৃতি কেনে আৰু ইয়াত কি কি ভিন্ন শ্ৰেণীৰ বাহানি আছে তাৰ এটি মোটামুটি আভাসকে আমি পাব পৰা নাই। আমি দেখিছোঁ সংস্কৃতৰ 'লগ', হিন্দু- স্থানী ‘লগনা’ আৰু লেটিন ‘লিগ' এই তিনি শব্দ একে। কিন্তু এই 'লগ’নো কি? কি কি পৰিবৰ্ত্তনৰ মাজেদি পাৰ হৈ ইয়াৰ অৰ্থ আৰু আকাৰৰ এনে ঐক্য হৈছেহি? এনেদৰৰ প্ৰশ্নই এতিয়াও অকণো মীমাংসা লাভ কৰা নাই, আৰু সেই মীমাংসা লাভৰ অন্তৰায় স্বৰূপে<noinclude></noinclude> 04fe2nxvbmtgtvcgb2ej0awwy7nw57e 104 93405 266202 255456 2026-11-08T09:39:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266202 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> যি সত্য ইন্নাৰ তলিত নিহিত আছে আমি তাৰ পৰাও আঁতৰত আছোঁ। {{Gap}}“বহুতে সুধিব পাৰে, এইবোৰ মীমাংসা আৰু আলোচনাৰ পৰা লাভ কি? আমি কিবা সঠিক সিদ্ধান্তত উপনীত হব পাৰোনে নোৱাৰোঁ, আৰু পাৰিলেও সেইবোৰৰ আবিষ্কাৰৰ দ্বাৰা আমি উপকৃত হমনে? প্ৰথম আপত্তিৰ উত্তৰত ম‍ই ইয়াকে কওঁ যে কোনো এটি কথাৰ বিষয়ে নেভাবি নিচিন্তি মত দিয়া উচিত নহয়। যদি এই ক্ষেত্ৰত কাম কৰোঁতা সকলে এই বিষয়ে এই পৰিমিতে অকৃতকাৰ্য্য হৈছে ইয়াব আংশিক কাৰণ হৈছে তেওঁলোকৰ হাতত সম্পূৰ্ণ সম্বল নাই, দ্বিতীয়তঃ তেওঁলোকে নিজৰ কল্পনাৰ দ্বাৰা সুদীৰ্ঘ ব্যৱধান বিলাক পূৰণ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰে। তেওঁলোকৰ ভুলভ্ৰান্তি দেখি আমি সতৰ্ক হোৱা উচিত, আৰু কল্পনা এৰি প্ৰমাণমূলক কথাৰ পৰা আমি সত্য গ্ৰহণ কৰা উচিত। সত্য আবিষ্কাৰ কৰা ইমান উজু নহয়, কিন্তু একান্তচিতীয়া অনুসন্ধানকাৰী সকলেও সৌভাগ্যবস্তু আবিষ্কাৰকৰ দৰে সহানুভূতি পোৱা উচিত, কাৰণ এই আবিষ্কাৰকসকলে পূৰ্ব্বে অকৃতকাৰ্য্য হোৱা অনুসন্ধানকাৰী সকলৰ পৰা বিশেষ সহায় পাইছে। প্ৰাণিজীৱনৰ আদি মূল কথা খিনিৰ পৰা যদি কোনো এটি ভাষাৰ মূল উৎপত্তি আমি সুন্দবৰূপে প্ৰমাণ কৰিব পাৰোঁ, তাৰদ্বাৰা প্ৰত্যেক ভাষাৰ উৎপত্তিৰ প্ৰণালী প্ৰমাণ কৰা "হব;– তাৰ লগে লগে অতি পৰিষ্কাৰ ভাৱে ভিন্ন ভিন্ন ভাষাৰ সম্বন্ধ আৰু পৰস্পৰ অধীনতা আমি উপলব্ধি কৰিব পাৰোঁ, আৰু মানৱজীৱনৰ উৎপত্তি, গতি, উদ্দেশ্য, আৰু সমাপ্তিৰ বিষয়ে আমাৰ দৃঢ়তৰ ধাৰণা হয়! পৃথিবীত কিছুমান দাৰ্শনিক আছে তেওঁলোকে ঐহিক সুখৰ বাহিৰে আন একোতে সুখৰ লেশমাত্ৰও নেপায়, আৰু পাৰাহেঁতেন তেওঁলোকে প্ৰাচীন সাহিত্য আলোচনা আদি সমূলে ধ্বংস কৰিলে হয়। তেওঁলোকে পাহৰিছে যে মানুহৰ মনেই সকলো সুখৰ অপূৰ্ব্ব ভঁৰাল, যে ঐহিক<noinclude></noinclude> s65kacdaq790pdtmog94mvqxnv37f4p 104 93421 266170 255472 2026-11-08T04:39:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266170 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{gap}}'''Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja Deva''', with a few notes and extracts from old commentaries.-1884. Re-issued from the edition of 1883. {{Gap}}১৮৮৩ চনত ৰামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে 'ওজ।-আপত্তি কবি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টাকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য- দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দবাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী- কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজবজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> jpatnqvcjjaq5xonoonk4xli10p8d4y 266172 266170 2026-11-08T05:05:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266172 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{gap}}'''Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja Deva''', with a few notes and extracts from old commentaries.-1884. Re-issued from the edition of 1883. {{Gap}}১৮৮৩ চনত ৰামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে 'ওজ।-আপত্তি কবি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টাকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য- দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী- কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজৰজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> 0zkccdw15y48l9klk3vy19nlb8xv1hq 104 93422 266030 255473 2026-11-07T17:42:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|বামণ, বাগভট আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ।}}}} {{gap}}'''Vamana Sutra-Vritti, Vagbhatalankara, Sara swati Kanthabharana,''' with a few original notes and extracts from old commentaries, and prefa- tory Summary of Prakrita changes.-1883. {{gap}}সংস্কৃতত যিকিখন অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ আছে মিঃ বৰুৱাই তাক একেলগ কৰি কিতাপৰ আকাৰে প্ৰকাশ কৰে। বামণৰ সূত্ৰবৃত্তি, বাগভটৰ অলঙ্কাৰ আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ এই তিনিখন অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ একেলগ কৰি ছপোৱাত, আৰু তাৰ লগত প্ৰাচীন টীকাকাসকলৰ টীকাৰ সাৰাংশ আৰু প্ৰাকৃত পৰিৱৰ্ত্তন বিলাকৰ বিবৰণ দিয়াত এই কিতাপখনি অতি প্ৰকাণ্ড হয়, সেই দেখি ইয়াৰ বেচ ১৫ টাকা নিৰ্দ্ধাৰিত হয়। কিন্তু দুখীয়া পণ্ডিতসকলে ইমান দাম দি কিনিব নোৱাৰাত পাছলৈ তাৰ বেচ কমাই সাত টাকা আঠ অনাত থোৱা হয়। {{Gap}}'''আনন্দৰামৰ প্ৰণালী আছিল''',—যেতিয়া কোনো বিষয়ে গ্ৰন্থ লিখিব লগাত পৰে তেওঁ সেই বিষন্নৰ সকলো গ্ৰন্থ ৰিজাই তাৰ সাৰ অংশ শিক্ষাৰ্থীৰ কাৰণে সংকলন কৰে। সংস্কৃত ভাষাৰ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ উভৈনদী। তাৰ ভিতৰত ৰামণ, বাগভট আৰু ভোজৰাজ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। মিঃ বৰুৱাই এই তিনিখন গ্ৰন্থকে শিক্ষাৰ্থী সকলৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰে। {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> ddwk8jdipx66983zi2pcgfrdnd3qoi5 104 93423 266174 255474 2026-11-08T05:14:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266174 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৫০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> এই গ্ৰন্থ লিখিছিল নে নাই সেইটো এতিয়াও মীমাংসা সাপেক্ষ। কিন্তু এইটো সঁচা যে এই কিতাপখনি তেওঁৰ ৰাজত্বৰ কালতে লিখা হৈছিল। ভোজৰাজ খৃষ্টিয় একাদশ শতিকাৰ মানুহ। তেওঁ জ্ঞান আৰু পণ্ডিতাৰ পৃষ্ঠপোষক আছিল, আৰু তেওঁৰ এটি বিৰাট গ্ৰন্থশালাও আছিল। {{gap}}মিঃ বৰুৱাই কয় ভোজ নামে সম্ভবতঃ কোনো ৰজা নাছিল। ভোজ এটি ৰাজপৰিয়ালৰ নাম; ভোজ নামধাৰী ভালেমান নৃপত্তিৰ কথা প্ৰাচীন সংস্কৃত সাহিত্যত পোৱা যায়। সৰস্বতীকণ্ঠাভবণ ৰচয়িতাও ভোজবংশৰ কোনো এগৰাকী নৃপতি আছিল। {{gap}}সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণত অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ সকলো বিভাগৰ ভাল আলোচনা, উদাহৰণ আৰু মীমাংসা আছে। অলঙ্কাৰ নহলে কোনো বাক্য বা কাব্যই সুশ্ৰাব্য নহয়। সংস্কৃত সাহিত্য যেনে অলঙ্কাৰপূৰ্ণ পৃথিবীৰ আন কোনো সাহিত্য তেনে নহয়। সেই দেখি লৰ্ড মেকলে চাহাবে এই এয়াৰি আলঙ্কাৰিক বচন মাতি গৈছে। — "গোটেই সংস্কৃত সাহিত্যক সংক্ষিপ্ত কৰি এটি মাথোন আলমাৰীতে ভৰাব পাৰি।” {{Gap}}সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ পাঁচটি পৰিচ্ছেদ বা অধ্যায়,⸺ প্ৰথম গুণ বিবেচন, দ্বিতীয় শব্দালঙ্কাৰ নিৰ্ণয়, তৃতীয় অলঙ্কাৰ নিৰ্ণয়, চতুৰ্থ উভয়ালঙ্কাৰ বিবেচন, পঞ্চম ৰসবিবেচন। সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণত ভোজৰজাৰ পূৰ্ব্ববৰ্ত্তী প্ৰধান কাব্যকাৰসকলৰ গ্ৰন্থাৱলীৰ পৰা আলঙ্কাৰিক বাক্যবোৰ উদাহৰণ স্বৰূপে উদ্ধৃত কৰা হৈছে। {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> l3spt2bgoo1hm486beqvau6sfny7fkn 104 93424 266175 255475 2026-11-08T05:16:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266175 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|ধাতুবৃত্তিসাৰ।}}}} Dhatuvrittisara, or the material portion of Durga- singha's Katantra Ganavritti, with extracts from Ramanatha's Manorama. From the Dhatukosa of Anundoram Borooah-1887. এই গ্ৰন্থখনিত দুৰ্গা সিংহ বিৰচিত কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তি আছে। সংস্কৃত ধাতুবোৰক জ্বাদি, অদাদি, বাদি, দিবাদি, স্বাদি, তুদাদি, তনাদি, ক্ৰ্যাদি, চুৰাদি, যুজাদি এই দহ ভাগত ভগাই প্ৰত্যেক ধাতুৰে নাম, অৰ্থ আৰু এটি দুটি বিভক্তান্ত ৰূপ দুৰ্গাসিংহৰ কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তিত অতি সুন্দৰকৈ দিয়া আছে : আন গণকোষ বা ধাতুকোষত ধাতুবোৰ এনে পৰিপাটী আৰু শৃঙ্খলাবন্ধকৈ সজোৱা নাই। মানাথৰ মনোবা নামক কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তিৰ টীকা অতি প্ৰাঞ্জল আৰু লাগতিয়াল। মিঃ বকৰাই প্ৰত্যেক গণৰ পাচতে ৰমানাথ ৰচিত টীকা সংযুক্ত কৰি দিয়ে। কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তি আদি ধাতুবিষয়ক গ্ৰন্থত ঘাইকৈ ভেজনী দি বৰুৱা- দেৱে ধাতুকোষ নামে এখনি ভাঙৰ কিতাপ লেখে। ধাতুবৃত্তিমাৰ এই ধাতুকোষ গ্ৰন্থৰে একাংশ মাথোন। এই কিতাপখনি মিঃ বৰুৱাই ঘাইকৈ টোলৰ অধ্যাপক আৰু ছাত্ৰ সকলৰ কাৰণেহে প্ৰকাশ কৰিছিল, ইয়াত কোনো এটি ইংৰাজী শব্দ বা টীকাৰ সমাগম নাই, আৰু কিতাপৰ জিগতে এইটো কথা কোৱা হৈছে যে সৰ্ব্বসাধাৰণৰ কাৰণে সেই কিতাপৰ দাম ছটকা, কিন্তু দুখীয়া পণ্ডিতৰ কাৰণে তাৰ মাথোন আধা দাম। সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থী নিচলা পণ্ডিতসকলৰ কাৰণে মিঃ বৰুৱাই দিবে ভাবিছিল ইয়াৰ পৰা সেই কথা ভালকৈ বুজিব পাৰি।<noinclude></noinclude> l0ubc3dl01sc3wogwbhf8wpdz6vjw8t 266178 266175 2026-11-08T06:21:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266178 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|ধাতুবৃত্তিসাৰ।}}}} {{gap}}'''Dhatuvrittisara''', or the material portion of Durga- singha's Katantra Ganavritti, with extracts from Ramanatha's Manorama. From the Dhatukosa of Anundoram Borooah⸺1887. {{gap}}এই গ্ৰন্থখনিত দুৰ্গা সিংহ বিৰচিত কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তি আছে। সংস্কৃত ধাতুবোৰক ভ্বাদি, অদাদি, হ্বাদি, দিবাদি, স্বাদি, তুদাদি, তনাদি, ক্ৰ্যাদি, চুৰাদি, যুজাদি এই দহ ভাগত ভগাই প্ৰত্যেক ধাতুৰে নাম, অৰ্থ আৰু এটি দুটি বিভক্তান্ত ৰূপ দুৰ্গাসিংহৰ কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তিত অতি সুন্দৰকৈ দিয়া আছে : আন গণকোষ বা ধাতুকোষত ধাতুবোৰ এনে পৰিপাটী আৰু শৃঙ্খলাবন্ধকৈ সজোৱা নাই। {{gap}}ৰমানাথৰ মনোৰমা নামক কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তিৰ টীকা অতি প্ৰাঞ্জল আৰু লাগতিয়াল। মিঃ বকৰাই প্ৰত্যেক গণৰ পাচতে ৰমানাথ ৰচিত টীকা সংযুক্ত কৰি দিয়ে। {{gap}}কাতন্ত্ৰ গণবৃত্তি আদি ধাতুবিষয়ক গ্ৰন্থত ঘাইকৈ ভেজনী দি বৰুৱা- দেৱে ধাতুকোষ নামে এখনি ভাঙৰ কিতাপ লেখে। ধাতুবৃত্তিসাৰ এই ধাতুকোষ গ্ৰন্থৰে একাংশ মাথোন। {{Gap}}এই কিতাপখনি মিঃ বৰুৱাই ঘাইকৈ টোলৰ অধ্যাপক আৰু ছাত্ৰ সকলৰ কাৰণেহে প্ৰকাশ কৰিছিল, ইয়াত কোনো এটি ইংৰাজী শব্দ বা টীকাৰ সমাগম নাই, আৰু কিতাপৰ জিলতে এইটো কথা কোৱা হৈছে যে সৰ্ব্বসাধাৰণৰ কাৰণে সেই কিতাপৰ দাম দুটকা, কিন্তু দুখীয়া পণ্ডিতৰ কাৰণে তাৰ মাথোন আধা দাম। সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থী নিচলা পণ্ডিতসকলৰ কাৰণে মিঃ বৰুৱাই কিদৰে ভাবিছিল ইয়াৰ পৰা সেই কথা ভালকৈ বুজিব পাৰি। {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> 6ypk1dwl7y306dj76qqxzdd27p6fqul 104 93498 266180 255656 2026-11-08T06:29:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266180 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dh|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|}}}}অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন। ( সটীক ) {{Gap}}'''Amarasingha's Namalinganusasana''', with the commentaries of Xirasvami and Raya Mukuta Vrihaspati, and extracts from several other commentaries.1887-1888. {{gap}{লৰাকালত আনন্দৰাম বৰুৱাই পিতৃ গৰ্গৰাম আৰু ঘৰুৱা সংস্কৃত পণ্ডিত কালীকান্ত অধ্যাপকৰ যত্নত গোটেই অমৰকোষখন আদ্যস্ত মুখস্ত কৰিছিল। কালত সেই অমবকোষে মিঃ বৰুৱাৰ পিচৰ ছোৱা জীৱনত সাহিত্য চৰ্চাত যাই সহায় হ'ল। {{Gap}}মিঃ বৰুৱাই নানান সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ মন্থন কৰি এইটো কথা ভালকৈ হৃদয়ঙ্গম কৰিব পাৰিলে যে সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ শিক্ষা কৰিবৰ কাৰণে নবৰত্ন সভাৰ উজ্জ্বল মণি অমৰসিংহৰ অমৰকোষ বা নামলিঙ্গানুশাসনৰ দৰে গ্ৰন্থ নাই। অমৰসিংহৰ অভিধানত নোহোৱা শব্দ নাই, আৰু কোনো এটি শব্দৰ এনে এটি অৰ্থ নাই যাৰ উল্লেখ পণ্ডিত-ৰাজ অমৰসিংহই কৰা নাই। যদিহে কাচিৎ কোনো ঠাইত কিবা হীন-ডেঢ়ি আছে তেন্তে অমৰকোষৰ বিচক্ষণ টীকাকাৰসকলৰ যত্নত সেই বঢ়াটুটাও পূৰণ হৈছে। {{gap}}মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই প্ৰকাশ কৰা নামলিঙ্গানুশাসন অমৰসিংহৰ অমৰকোষৰ এটি সংস্কৰণ মাথোন। অমৰকোষৰ টীকাকাৰৰ অভাব নাই, সকলোবোৰ টীকা গোটালে সংস্কৃত আভিধানিক সাহিত্য সম্পূৰ্ণ হব। ক্ষীৰস্বামী, ৰায়মুকুত বৃহস্পতি, ৰঘুনাথ, পৰমানন্দ, ভানুজী, নীলকণ্ঠ, চতুৰ্ভুজ, লোকনাথ, সৰ্ব্বানন্দ প্ৰমুখো কেবাজন টীকাকাৰেও অমৰকোষৰ<noinclude></noinclude> 5nv4fp7qkij0jgukkfg5k7lq30iluo7 266181 266180 2026-11-08T06:30:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266181 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|}}}}অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন। ( সটীক ) {{Gap}}'''Amarasingha's Namalinganusasana''', with the commentaries of Xirasvami and Raya Mukuta Vrihaspati, and extracts from several other commentaries.1887-1888. {{gap}{লৰাকালত আনন্দৰাম বৰুৱাই পিতৃ গৰ্গৰাম আৰু ঘৰুৱা সংস্কৃত পণ্ডিত কালীকান্ত অধ্যাপকৰ যত্নত গোটেই অমৰকোষখন আদ্যস্ত মুখস্ত কৰিছিল। কালত সেই অমবকোষে মিঃ বৰুৱাৰ পিচৰ ছোৱা জীৱনত সাহিত্য চৰ্চাত যাই সহায় হ'ল। {{Gap}}মিঃ বৰুৱাই নানান সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ মন্থন কৰি এইটো কথা ভালকৈ হৃদয়ঙ্গম কৰিব পাৰিলে যে সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ শিক্ষা কৰিবৰ কাৰণে নবৰত্ন সভাৰ উজ্জ্বল মণি অমৰসিংহৰ অমৰকোষ বা নামলিঙ্গানুশাসনৰ দৰে গ্ৰন্থ নাই। অমৰসিংহৰ অভিধানত নোহোৱা শব্দ নাই, আৰু কোনো এটি শব্দৰ এনে এটি অৰ্থ নাই যাৰ উল্লেখ পণ্ডিত-ৰাজ অমৰসিংহই কৰা নাই। যদিহে কাচিৎ কোনো ঠাইত কিবা হীন-ডেঢ়ি আছে তেন্তে অমৰকোষৰ বিচক্ষণ টীকাকাৰসকলৰ যত্নত সেই বঢ়াটুটাও পূৰণ হৈছে। {{gap}}মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই প্ৰকাশ কৰা নামলিঙ্গানুশাসন অমৰসিংহৰ অমৰকোষৰ এটি সংস্কৰণ মাথোন। অমৰকোষৰ টীকাকাৰৰ অভাব নাই, সকলোবোৰ টীকা গোটালে সংস্কৃত আভিধানিক সাহিত্য সম্পূৰ্ণ হব। ক্ষীৰস্বামী, ৰায়মুকুত বৃহস্পতি, ৰঘুনাথ, পৰমানন্দ, ভানুজী, নীলকণ্ঠ, চতুৰ্ভুজ, লোকনাথ, সৰ্ব্বানন্দ প্ৰমুখো কেবাজন টীকাকাৰেও অমৰকোষৰ<noinclude></noinclude> ekyecnyog54w4cxzwh154ok98w463nf 266182 266181 2026-11-08T06:31:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266182 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন।}}}} {{center|( সটীক )}} {{Gap}}'''Amarasingha's Namalinganusasana''', with the commentaries of Xirasvami and Raya Mukuta Vrihaspati, and extracts from several other commentaries.1887-1888. {{gap}{লৰাকালত আনন্দৰাম বৰুৱাই পিতৃ গৰ্গৰাম আৰু ঘৰুৱা সংস্কৃত পণ্ডিত কালীকান্ত অধ্যাপকৰ যত্নত গোটেই অমৰকোষখন আদ্যস্ত মুখস্ত কৰিছিল। কালত সেই অমবকোষে মিঃ বৰুৱাৰ পিচৰ ছোৱা জীৱনত সাহিত্য চৰ্চাত যাই সহায় হ'ল। {{Gap}}মিঃ বৰুৱাই নানান সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ মন্থন কৰি এইটো কথা ভালকৈ হৃদয়ঙ্গম কৰিব পাৰিলে যে সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ শিক্ষা কৰিবৰ কাৰণে নবৰত্ন সভাৰ উজ্জ্বল মণি অমৰসিংহৰ অমৰকোষ বা নামলিঙ্গানুশাসনৰ দৰে গ্ৰন্থ নাই। অমৰসিংহৰ অভিধানত নোহোৱা শব্দ নাই, আৰু কোনো এটি শব্দৰ এনে এটি অৰ্থ নাই যাৰ উল্লেখ পণ্ডিত-ৰাজ অমৰসিংহই কৰা নাই। যদিহে কাচিৎ কোনো ঠাইত কিবা হীন-ডেঢ়ি আছে তেন্তে অমৰকোষৰ বিচক্ষণ টীকাকাৰসকলৰ যত্নত সেই বঢ়াটুটাও পূৰণ হৈছে। {{gap}}মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই প্ৰকাশ কৰা নামলিঙ্গানুশাসন অমৰসিংহৰ অমৰকোষৰ এটি সংস্কৰণ মাথোন। অমৰকোষৰ টীকাকাৰৰ অভাব নাই, সকলোবোৰ টীকা গোটালে সংস্কৃত আভিধানিক সাহিত্য সম্পূৰ্ণ হব। ক্ষীৰস্বামী, ৰায়মুকুত বৃহস্পতি, ৰঘুনাথ, পৰমানন্দ, ভানুজী, নীলকণ্ঠ, চতুৰ্ভুজ, লোকনাথ, সৰ্ব্বানন্দ প্ৰমুখো কেবাজন টীকাকাৰেও অমৰকোষৰ<noinclude></noinclude> f46r3yk74s80r7im2uf5w0v4sp6tppl 266183 266182 2026-11-08T06:33:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266183 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন।}}}} {{center|( সটীক )}} {{Gap}}{{center|<poem>'''Amarasingha's Namalinganusasana''', with the commentaries of Xirasvami and Raya Mukuta Vrihaspati, and extracts from several other commentaries.1887-1888.</poem>}} {{gap}{লৰাকালত আনন্দৰাম বৰুৱাই পিতৃ গৰ্গৰাম আৰু ঘৰুৱা সংস্কৃত পণ্ডিত কালীকান্ত অধ্যাপকৰ যত্নত গোটেই অমৰকোষখন আদ্যস্ত মুখস্ত কৰিছিল। কালত সেই অমবকোষে মিঃ বৰুৱাৰ পিচৰ ছোৱা জীৱনত সাহিত্য চৰ্চাত যাই সহায় হ'ল। {{Gap}}মিঃ বৰুৱাই নানান সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ মন্থন কৰি এইটো কথা ভালকৈ হৃদয়ঙ্গম কৰিব পাৰিলে যে সংস্কৃত শব্দ শাস্ত্ৰ শিক্ষা কৰিবৰ কাৰণে নবৰত্ন সভাৰ উজ্জ্বল মণি অমৰসিংহৰ অমৰকোষ বা নামলিঙ্গানুশাসনৰ দৰে গ্ৰন্থ নাই। অমৰসিংহৰ অভিধানত নোহোৱা শব্দ নাই, আৰু কোনো এটি শব্দৰ এনে এটি অৰ্থ নাই যাৰ উল্লেখ পণ্ডিত-ৰাজ অমৰসিংহই কৰা নাই। যদিহে কাচিৎ কোনো ঠাইত কিবা হীন-ডেঢ়ি আছে তেন্তে অমৰকোষৰ বিচক্ষণ টীকাকাৰসকলৰ যত্নত সেই বঢ়াটুটাও পূৰণ হৈছে। {{gap}}মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাই প্ৰকাশ কৰা নামলিঙ্গানুশাসন অমৰসিংহৰ অমৰকোষৰ এটি সংস্কৰণ মাথোন। অমৰকোষৰ টীকাকাৰৰ অভাব নাই, সকলোবোৰ টীকা গোটালে সংস্কৃত আভিধানিক সাহিত্য সম্পূৰ্ণ হব। ক্ষীৰস্বামী, ৰায়মুকুত বৃহস্পতি, ৰঘুনাথ, পৰমানন্দ, ভানুজী, নীলকণ্ঠ, চতুৰ্ভুজ, লোকনাথ, সৰ্ব্বানন্দ প্ৰমুখো কেবাজন টীকাকাৰেও অমৰকোষৰ<noinclude></noinclude> np9e0mev81tzfi8brm1ppposp2cqraj 104 93499 266193 255657 2026-11-08T07:16:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266193 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অমৰসিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন।|১৫৩}}</noinclude> বাক্যাৱলী উদ্ভাসিত কৰি থৈ গৈছে। কিন্তু সেই সকলো টীকাকাৰ মতামত পুথিত ছপোৱা অসম্ভব যেন দেখি মিঃ বৰুৱাই মাত্ৰ ক্ষীৰস্বামী আৰু ৰায়মুকুত বৃহস্পতিৰ টীকাকে অমৰকোষৰ শ্লোকৰ পাচত তুলি দিছে। তাৰ উপৰিও, অন্যান্য টীকাকাৰে যদি কিবা উল্লেখযোগ্য মত দিছে মিঃ বৰুৱাই আগ্ৰহেৰে ক্ষীৰস্বামী আৰু ৰায়মুকুতৰ টীকাৰ লগতে তুলি দিছে। {{Gap}}মিঃ বৰুৱাই অমৰকোষৰ টীকাকাৰৰ বিধি টীকাপুঞ্জৰ গ্ৰন্থ বৰ যত্নেৰে সংগ্ৰহ কৰিছিল। বিলাতৰ ইণ্ডিয়া অফিচ, পুনাৰ দেক্কান কলেজৰ লাইব্ৰেৰী, কাশী, দুৰ্গাপুৰ, চট্টগ্ৰাম, খৰ্গপুৰ আদি নানা ঠাইৰ পৰা মিঃ বৰুৱাই পুথি-পাঁজি গোটায়। {{gap}}আনন্দৰামৰ নামালিঙ্গানুশাসনৰ আদিতে দিয়া ইংৰাজী পাতনিখন বৰ সাৰুৱা আৰু জ্ঞানগৰ্ভ। অমৰকোষ কিয় লাগতিয়াল, তাৰ ঐতিহাসিক মূল্য, গ্ৰন্থৰ নানা বিভাগ, মূলগ্ৰন্থ, শ্লোকবিলাকৰ শ্ৰেণী বিভাগ, বৰ্ণ, ক্ষীৰস্বামীৰ টীকা, ক্ষীৰস্বামীৰ গ্ৰন্থ-সংগ্ৰহ, ক্ষীৰস্বামীৰ জন্মকাল আৰু যুগ, তেওঁৰ ৰচিত অন্যান্য গ্ৰন্থ, তেওঁৰ আভিধানিক প্ৰমাণ-গ্ৰন্থ, তেওঁৰ নিদানিক প্ৰমাণ গ্ৰন্থৰ বিষয়ে পাতনিত সুন্দৰ আলোচনা দিয়া হৈছে। মি: বৰুৱাৰ মতে ক্ষীৰস্বামী খৃষ্টিয় বাৰ শতাব্দীৰ আগৰ মানুহ। তেওঁৰ জন্মঠাই আছিল মহাৰাষ্ট্ৰ বা কৰ্ণাট প্ৰদেশ। {{gap}}মিঃ বৰুৱাই একে বাৰে সমুদায় নামলিঙ্গানুশাসন প্ৰকাশ কৰা নাছিল। তেওঁ তাক ছোৱা-ছোৱাকৈ প্ৰকাশ কৰিবৰ প্ৰস্তাৱ কৰে। দুখৰ বিষয় এই যে মিঃ বৰুৱাই সেই গ্ৰন্থ সম্পূৰ্ণ কৈ প্ৰকাশ কৰি যাব নোৱাৰিলে। {{Gap}}১৮৮৭ চনত মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱা সম্পাদিত সূটীক নামলিঙ্গানুশাসনৰ প্ৰথম ভাগ প্ৰকাশিত হয়। প্ৰথম খণ্ডত প্ৰস্তাৱনাৰ পৰা আৰম্ভ কৰি স্বৰ্গ বৰ্গৰ অন্তৰ্গত অগ্নি শব্দলৈকে, অৰ্থাৎ মোট ৫৫টি শ্লোক আছে। দ্বিতীয় খণ্ড ১৮৮৮ চনত প্ৰকাশিত হয়। ইয়াত অমৰকোষৰ শব্দাদিবৰ্গৰ পঞ্চম শ্লোক অৰ্থাৎ পুৰাণ শব্দৰ ব্যাখ্যালৈকে আছে।<noinclude></noinclude> i2ozxzqzkhm6s5jt2zdb1qj5tcvckt3 104 93500 266195 255658 2026-11-08T07:24:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266195 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৫৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{gap}}মিঃ বৰুৱাই অমৰ সিংহৰ নামলিঙ্গানুশাসন গ্ৰন্থমালা তেওঁৰ সেই মহদনুষ্ঠানৰ উৎসাহদাতাসকলৰ নামে উছৰ্গা কৰে৷ তেওঁৰ কিতাপ ওলোৱাৰ আয়োজনৰ কথা শুনি অনেক বিদ্যোৎসাহী পুৰুষে তাৰ অগ্ৰিম গ্ৰাহক হয়! তাৰ ভিতৰত আমি তলত লিখা কিজনৰ নাম পাইছোঁ,— বোম্বেই গৱৰ্ণমেণ্ট; মাদ্ৰাজৰ শিক্ষাবিভাগৰ ডিৰেক্তৰ; দ্বাৰবঙ্গ আৰু দিনাজপুৰৰ মহাৰাজা, আসাম, মধ্যপ্ৰদেশ, বৃটিচ বৰ্ম্মা, কুৰ্গৰ চীফ- কমিচনাৰ; প্ৰত্নতত্ত্ববিদ ডাক্তাৰ হৰ্ণেল; ঢাকাৰ অধ্যাপক কালীপ্ৰসন্ন ভট্টাচাৰ্য; বগলা প্ৰসন্ন মজুমদাৰ, আনন্দ চন্দ্ৰ ৰায়; নগাঁও আসামৰ ৰায় গুণাভিৰাম বৰুৱা বাহাদুৰ, মিঃ বঙ্গীনাৰায়ণ বৰা, পীতৰাম উকীল, ঘনশ্যাম বেজবৰুৱা উকীল, বোম্বাইৰ এল্‌-আৰ বৈদ্য; পুনাৰ সুবিখ্যাত সংস্কৃত পণ্ডিত নন্দাৰগীৰকৰ; বলৱন্ত বাবাজী পতিত; কৰ্ণেল জি ই জেকব; পৃথিবীৰ সৰ্ব্ব প্ৰধান গ্ৰন্থ ব্যবসায়ৰ ঠাই লিপ্‌জিগ্‌ৰ হেৰ কয়েল্লাৱ আৰু টোকিওৰ বাণিজ্যও নাঞ্জিও। {{gap}}প্ৰথম খণ্ড প্ৰকাশ হোৱাৰ পাচত সংস্কৃতানুৰাগী সমাজৰ পৰা মিঃ বৰুৱাই বৰ শলাগনি পায়। তেওঁ গ্ৰন্থৰ আদিতে অমৰসিংহ আৰু ক্ষীৰ- স্বামীৰ বিষয়ে যি সুবিস্তৰ আলোচনা দিছে সি অতি পাণ্ডিত্যপূৰ্ণ হৈছে বুলি সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে। যদিচ মিঃ বৰুৱাই নামলিঙ্গানুপাসন সম্পূৰ্ণকৈ প্ৰকাশ কৰি থৈ যাব নোৱাৰিলে অমৰসিংহ আৰু ক্ষীৰস্বামীৰ বিষয়ে মন্তব্য সমালোচনা আগলৈকো পণ্ডিত মণ্ডীৰ আদৰৰ বস্তু হব, পিচলৈ অমৰকোষ ক্ষীৰস্বামীৰ টীকাসহ অন্যেও প্ৰকাশ কৰিব পাৰিব। পুনাৰ ওকা পণ্ডিতৰ সম্পাদিত নাম লিঙ্গানুশাসন সমালোচনা কৰোতে ডাঃ ডি-আৰ ভাণ্ডাৰকৰ ডাঙ্গৰীয়াই কৈছে,— “ক্ষীৰস্বামীৰ টীকা যে কিমান মূল্যবান মিঃ আনন্দৰাম বৰুৱাৰ সম্পাদিত আৰু আংশিকৰূপে প্ৰকাশিত হোৱা নামলিঙ্গানুশাসনৰ পৰা সুস্পষ্ট বুজিব পাৰি। {{gap}}লাহোৰৰ ট্ৰিবিউন কাকতত বৰুৱাৰ অমৰকোষৰ বিষয়ে কোৱা কথা-<noinclude></noinclude> 27iq8f3agx3cixap1ztp9hqmtis506l 104 93501 266207 255659 2026-11-08T09:55:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266207 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||অনৰসিংহৰ নামনিঙ্গানুশাসন।|১৫৫}}</noinclude> গিনি বৰ হৃদয়গ্ৰাহী,— “মিঃ বৰুৱাৰ সংস্কৃতত ব্যুৎপত্তি যেনে গভীৰ আৰু নিৰ্ভুল তেনে বিস্তৃত। আমাৰ বিবেচনা মতে তেওঁ আমাৰ জাতীয় গৌৰবৰ পাত্ৰ, আমি জাতিম্বৰূপে তেওঁক লৈ গৰ্ব্ব কৰিব পাৰোঁ; আৰু আমি একান্ত আশা কৰোঁ যে আমাৰ বুদ্ধিমত্ত যুবকসকলে মিঃ বৰুৱাৰ সমুন্নত অথচ কঠোৰ আদৰ্শ অনুসৰণ কৰিব।” {{gap}}ইণ্ডিয়ান স্পেক্‌টেটৰ কাগজে কয়, "আভিধানিক অমৰসিংহৰ সৰ্ব্বপ্ৰধান গ্ৰন্থ অমৰকোষ প্ৰকাশ কৰোঁতে মিঃ বৰুৱাই যি অপৰিসীম পৰিশ্ৰমৰ চানেকী দেখুৱাইছে তাক যথাযথ ভাবে সমাদৰ কৰি মোল বুজিবলৈ আমাৰ শক্তি নাই।" {{gap}}আচাৰ্য্য মোক্ষমূলাৰে মিঃ বৰুৱাক কবলৈ বাধ্য হয়,— “এই কিতাপ খনিয়ে আপোনালৈ মহৎ সম্মান আনিছে,” {{gap}}নামলিঙ্গানুশাসনৰ দ্বিতীয় ভাগ প্ৰকাশ হোৱাৰ পাচত আৰু জন- চেৰেক সাহিত্যানুৰাগী পুৰুষ সেই গ্ৰন্থৰ অগ্ৰিম গ্ৰাহক হয়। তাৰ ভিতৰত এই সকলৰ নাম উল্লেখযোগ্য — বোম্বাইৰ আৰু উত্তৰ পশ্চিম প্ৰদেশৰ শিক্ষা বিভাগৰ গৰাকী; হাটোৱাৰ মহাৰাজা, মুক্তাগাছাৰ জমিদাৰ ৰাজা সূৰ্য্যকান্ত আচাৰ্য্য; বৰাহ নগৰৰ জমিদাৰ ৰায় যতীন্দ্ৰনাথ চৌধুৰী, আৰু লণ্ডনৰ ট্ৰবনাৰ কোম্পানী। {{rule|6em}}<noinclude></noinclude> de46g5vnx28t2dfiyzjg4bimf7ndm63 104 93502 266185 255660 2026-11-08T06:41:40Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266185 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|APPENDIX No. I. }}}} {{center|'''CONTRIBUTIONS TO PERIODICALS BY THE AUTHOR.'''}} {{center|আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে বৰ্তমান গ্ৰন্থকাৰৰ অন্যান্য প্ৰৱন্ধাৱণী।}} {{Rule|6em}} {{Gap}}'''I. The Indian Review,''' July 1920, and Eminent Orientalists. Reprinted with the kind permission of the publishers, Messrs. Natesan & Co., Madras. '''Anundoram Borooah —the Indian Sanskritist.''' {{gap}}'''Introductory.''' The latter half of the nineteenth century witnessed a glorious band of workers in the field of Sanskrit research in India. This gifted brother- hood included among its members the late Mr. R. C. Dutt, Raja Rajendralal Mitra, Swami Dayananda Saraswati, Pandit Indraji Bhavani, Sir Ramkrisna Gopal Bhandarkar and Mr. Anundoram Borooah. The last by dint of his earnestness of purpose and his life-long devotion to the cause of Sanskrit scholarship has won an imperishable name in the annals of Indian Sanskrit research. Thirty-five or forty years ago no Indian ''Savant's'' name had excited greater admiration and applause than Mr. Borooah's, and this feeling was rightly echoed in the ''Lahore Tribune'' of those days,— "Mr. Borooah's Sanskrit scholarship is as profound and accurate as it is extensive. We are proud of him as a nation, and we earnestly hope that our brightest youths may follow his noble though very arduous path."<noinclude></noinclude> 5y7h3huvdb80rlyqr3ixxm71j73r53z 104 93503 266189 255661 2026-11-08T06:59:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266189 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৫৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{Gap}}Mr. Borooah was a member of the Indian Civil Service, and was for some years in charge of a heavy district in Bengal. The scope of his work and the range of his scholastic investigations which he stre- nuously carried on in the midst of his busy official duties show him, to quote Prof. Cicil Bendall's words in the ''Trubner's Record, 1889'', "to have been a kindred spirit with administrators like Colebrooke and Burnell among the illustrious dead, and the small band of living workers like Grierson, Fleet and R. C. Temple." {{Gap}}Mr. Borooah is a fine flower of western culture. The profound erudition of the oriental scholar combined with the critical spirit of the west imparted to Mr. Borooah's works a peculiar value and lustre. As the greatest intellectual representative of the "benighted province of Assam", Mr. Borooah is the glory of the Assamese; and Assam has not produced a greater man during the space of ninety-five years that she has come under British rule. His name has been an example and an inspiration to thousands of the youths of Assam. {{Gap}}'''Life.''' Mr. Anundoram Borooah B.A., I.C.S., Barrister- at-Law was born in May, 1850, at North Gauhati in the district of Kamrup, Assam. This Kamrup forms at present only a fragment of the great Kamrup Empire of yore, hallowed by the names of Narakasur, Bhagadatta, Bana, Bhaskara-Varma, Naranarayan, Pratap Singha Swargadeo and Rudra Singha Swargadeo among her Kings; Jongal Balabu, Cilarai and Lacit Phukon among her heroes and soldiers; Usha, Rukmini, Behula, Joymati and Phuleswari Barkuori among her women; Dak,<noinclude></noinclude> 4sp1ges7hgzgm3vf5p9z0gbksg6jibi 104 93504 266190 255662 2026-11-08T07:03:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266190 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৫৯}}</noinclude> Sankar Deva, Madhava Deva, Purusottam Vidyabagis and Anundoram Dhekial Phukon among her saints and litterateurs; and Momai Tamooli Bor Borooah and Rajmantri Purnananda Buragohain among her ministers and statesmen. Anundoram belonged to the well- known Majindar Borooah family of Assam. His father, an Assame gentleman of the older type, was for some years a ''Sadar Amin'', a post equivalent to a modern Deputy Magistrateship. Through the offorts of his learned father Anundoram was initiated into the vast potentialities of the ''Deva Bhasa'' even during his childhood. With the help of an erudite Sanskrit Pandit who was appointed to teach him Sanskrit, Anundoram mastered and got by heart the whole of the immortal lexicon ''Amarkosh'' before he was fourteen, at which age he also passed the Entrance Examination of the Calcutta University. He read for the first Arts Examination in the Presidency College of Calcutta, and there he had as his teachers the great educationists, Mahamahopadhyaya Mohes Chandra Nya- yaratna C.I.E. in Sanskrit, and Sir (then Mr.) Gurudas Banerji in mathematics. Mr. Borooah had as his class- mates the late Mr. R. C. Dutt I.C.S., C.I.E., Mr. B. L. Gupta 1.C.S., and Mr. Kartick Chandra Mitra M.A., P. R. S. and as his contemporary college friends the Right Honourable Mr. Syed Amir Ali P. C., Sir Surendranath Banerji Kt., and the poet Babu Nabin Chandra Sen. Sir Gurudas Banerji has once fittingly remarked,— "The First-year class of the Presidency College of 1865 was a splendid one containing many<noinclude></noinclude> pnj0ljus39jxpklc7do6a0r3gjwe23o 104 93505 266192 255663 2026-11-08T07:07:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266192 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৬০|আনন্দৰাম বৰুৱা ।|}}</noinclude> very brilliant students, and Mr. Borooah was unges- tionably the brightest of this bright band of young students." Anundoram stood sixth in the First Class in the F. A. Examination held in December 1866, securing the Duff scholarship in mathematics, and in January 1869 he stood third in the First Class in the B. A. Examina- tion of the Calcutta University. Emulated by the noble example of the glorious ''trio'' Mr. Surendranath Banerji, Mr. Beharilal Gupta and Mr. Ramesh Chandra Dutt who had left for Englund a few months ago, Mr. Borooah made up his mind to proceed to England, and sat in the competitive examination for the state scholarship tenable in England. The Syndicate of the Calcutta University in their sitting of the 29th January, 1869, elected Mr. Borooah to the scholarship. Besides the state scholarship, Mr. Borooah won by open competition the Gilchrist scholarship as well, and the total value of these stipends amounted to £300/- a year. Mr. Borooah proceeded to England in the spring of 1869 with Mr. H. Woodrow M.A., sometime D. P. I. of Bengal, who had taken a kindly interest in this young prodigy from Assam, and had introduced him to Lord Mayo, the then Viceroy and Governor-General of India. Mr. Borooah joined one of the Civil Service coaching institutions in London, studied Science in the London University and Law in the Middle Temple.His aptitude for scientific study was so great that Dr. Carpenter, Professor of Zoology in the London Univer-<noinclude></noinclude> 1gf5pbcjd0q5q5vtjxyd7kyzb72l8c6 104 93512 265907 255670 2026-11-07T13:05:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৬৭}}</noinclude> love of Sanskrit did not allow him to share his heart with any earthly object preferred to remain a bachelor; and when he was pressed by any friend to marry he would simply point to the vast array of books in his magnificent library and say, "This is the darling of my life demanding from me my best energy and attention." {{gap}}To Mr. Borooah Sanskrit is dearer than any other language. Its music has charms which no words can express. Its capability of representing every form of human thought in most appropriate language is probably not rivalled, certainly not surpassed by any other language." Mr. Borooah always regretted that "Sanskrit research seemed yet to attract very few scholars," and he hoped "that the day is not distant when our country- men will care more for our home literature than they do now for Shakespeare and Bacon, for Addison and Johnson." {{Gap}}Mr. Borooah's broader outlook, his intense love of Sanskrit, and his realisation of the glorious past and the present decadence of the Deva-Bhasa led him to neglect the more immediate demand of his own mother language and literature, viz. Asamese, which could not well afford to spare a man of genius of Mr. Borooah's calibre from its service; but on the other hand, it freed him from the provincial patriotism which sometimes forces people to lose sight of the geater demands of our common mother India. Mr. Borooah used to say when any of his zealous countrymen tried to impress upon his mind the necessity of diverting his literary<noinclude></noinclude> niuhqdhvjuzilf4ldtczxfl4uqfj55y 104 93513 265908 255671 2026-11-07T13:10:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh|১৬৮|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> activities towards the cause of Assamese language and literature, —"whatever I do for our common mother India will be shared in due course by my own Assamese fellow-countrymen who form an essential factor of the great Indian brotherhood." {{gap}}Mr. Borooah's passionate devotion to the cause of Sanskrit learning displaced all other ties from his mind. He was extremely reserved and uncommunicative, and did not like to court ephemeral glory and reputa- tion by playing to the gallery, or by making speeches at the slightest provocation. As a silent and unpre- tentious worker, who maintained the lofty tenure of his mind and the steadfastness of his purpose in the midst of the distractions and the diversified interests of his career, Mr. Borooah occupies a place of honour in the rank of the selfless servants of India. What he could do had he not died at the age of thirty-nine reminds us of the measureless potentialities of the glorious "might-have-beens" of the world of which Mr. Borooah is a remarkable example. {{gap}}Here we cannot resist the temptation of quoting the beautiful words of Mr. Borooah's great contem- porary Mr. Bolinarayan Borah-one of the pioneer Indian Civil Engineers from Cooper's Hill, England,- "Mr. Borooah's singleness of purpose was his great characteristic. The industry and application which it demanded made him lead a too sedentary life. He sought little recreation, relief, change and variety. He burnt his candle at both ends, and had naturally to pay the inevitable penalty. His life was a meteoric<noinclude></noinclude> 0b0ntb1q0co7n1xlyrtuk976c280bws 104 93514 265909 255672 2026-11-07T13:19:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৬৯}}</noinclude> flash and blaze, which burnt up the substance in its lightning course, dazzling mankind for a moment and disappearing for ever from view."— {{Right|'''S. K. Bhuyan.'''}} {{gap}}Prof. P. Seshadri writes in the ''Indian Review'' for September 1920.— {{Gap}}I notice that the late Mr. Anundoram Borooah, I. C. S., is the subject of an interesting biographical sketch, by one of the contributors to your journal in its July number. It will interest your readers to know that he is also the hero of a humorous poetical skit playing on the sonorousness of his name, by Mr. Alec Macmillan M. A., I. C. S. in his ''Divers Ditties chiefly written in India'' (Archibald Constable, 1895) from which I extract the first stanza below:— {{Block center|<poem>There is a sound that haunts my ear, That holds me with a spell of power, From sunset to the day dawn clear, From dawn until the sunset hour; 'Tis not the blasts' autumnal roar, 'Tis not the sound of waters falling, 'Tis no sweet music loved of yore, Lost echoes of the past recalling; 'Tis not the strain that thrills the air At midnight when the bulbul sings; 'Tis not the name of damsel fair; 'Tis not-a thousand other things, In short, 'tis what you ne'er can guess, Know, then, its nothing more or less Than what seven syllables express, The name of the late passed C.S,</poem>}} {{Center|ANUNDORAM BOROOAH.}}<noinclude></noinclude> 2dzlwo23wushr5sct548xc3yc7fbwnp 265910 265909 2026-11-07T13:20:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 265910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৬৯}}</noinclude> flash and blaze, which burnt up the substance in its lightning course, dazzling mankind for a moment and disappearing for ever from view."— {{Right|'''S. K. Bhuyan.'''}} {{gap}}Prof. P. Seshadri writes in the ''Indian Review'' for September 1920.— {{Gap}}I notice that the late Mr. Anundoram Borooah, I. C. S., is the subject of an interesting biographical sketch, by one of the contributors to your journal in its July number. It will interest your readers to know that he is also the hero of a humorous poetical skit playing on the sonorousness of his name, by Mr. Alec Macmillan M. A., I. C. S. in his ''Divers Ditties chiefly written in India'' (Archibald Constable, 1895) from which I extract the first stanza below:— {{Block center|<poem>There is a sound that haunts my ear, That holds me with a spell of power, From sunset to the day dawn clear, From dawn until the sunset hour; 'Tis not the blasts' autumnal roar, 'Tis not the sound of waters falling, 'Tis no sweet music loved of yore, Lost echoes of the past recalling; 'Tis not the strain that thrills the air At midnight when the bulbul sings; 'Tis not the name of damsel fair; 'Tis not-a thousand other things, In short, 'tis what you ne'er can guess, Know, then, its nothing more or less Than what seven syllables express, The name of the late passed C.S,</poem>}} {{Right|ANUNDORAM BOROOAH.}}<noinclude></noinclude> jxe3b0cbzdf4hzrg19wrmojun1ut1yc 104 93560 266209 255762 2026-11-08T09:59:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266209 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> as Kubla Khan, Xanadu, Abyssinia and Abora, it is not surprising that the poetically-minded Indian Civil Servant found something mysteriously fascinating in the name Anundoram Borooah. We may, irreverently, perhaps parody Tennyson's lines and apply them to this happy effort of the 'Bard of Sab-se-choto pore', He dwelt upon a word we know, Repeating, till the word we know so well, Became a wonder, and we know not why. {{right|—S. K. Bhuyan.}} 3. The Indian Antiquary, July 1920. MISCELLANEOUS. "Contributions to the study of the Ancient Geo- graphy of India." A Noteworthy Omission. Our thanks are due to Mr. Surendra Nath Majumdar Sastri M.A. for publishing in the Indian Antiquary of February 1919, a bibliography on the ancient geography of India. While Mr. Majumdar has included such books as Babu Nabin Chandra Dasa's Geography of Asia, Compiled from the Ramayana, which he himself styles as of no importance, it is extremely regrettable that he has omitted from the list by far the most important contribution on the subject made by an Indian. We cannot point to a more devoted scholar in the field of Sanskrit research than the late Mr. Anundoram Borooah B.A., I. C. S., Barrister-at-Law, of Assam. His English-Sanskrit Dictionary written in the late<noinclude></noinclude> 6u453bty093lphe072qgtpogfzxenxy 266210 266209 2026-11-08T10:05:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266210 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> as Kubla Khan, Xanadu, Abyssinia and Abora, it is not surprising that the poetically-minded Indian Civil Servant found something mysteriously fascinating in the name Anundoram Borooah. We may, irreverently, perhaps parody Tennyson's lines and apply them to this happy effort of the 'Bard of Sab-se-choto pore', {{Block center|<poem>He dwelt upon a word we know, Repeating, till the word we know so well, Became a wonder, and we know not why.</poem>}} {{right|—S. K. Bhuyan.}} {{Gap}}'''3. The Indian Antiquary,''' July 1920. {{center|MISCELLANEOUS.}} {{Gap}}"Contributions to the study of the Ancient Geo- graphy of India." {{center|'''A Noteworthy Omission.'''}} {{Gap}}Our thanks are due to Mr. Surendra Nath Majumdar Sastri M.A. for publishing in the ''Indian Antiquary of February 1919'', a bibliography on the ancient geography of India. While Mr. Majumdar has included such books as Babu Nabin Chandra Dasa's ''Geography of Asia, Compiled from the Ramayana'', which he himself styles as of no importance, it is extremely regrettable that he has omitted from the list by far the most important contribution on the subject made by an Indian. We cannot point to a more devoted scholar in the field of Sanskrit research than the late Mr. Anundoram Borooah B.A., I. C. S., Barrister-at-Law, of Assam. His ''English-Sanskrit Dictionary'' written in the late<noinclude></noinclude> bgx0b3n9u41jvx9jmiainur2n87zpss 266211 266210 2026-11-08T10:06:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266211 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৭৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> as Kubla Khan, Xanadu, Abyssinia and Abora, it is not surprising that the poetically-minded Indian Civil Servant found something mysteriously fascinating in the name Anundoram Borooah. We may, irreverently, perhaps parody Tennyson's lines and apply them to this happy effort of the 'Bard of Sab-se-choto pore', {{Block center|<poem>He dwelt upon a word we know, Repeating, till the word we know so well, Became a wonder, and we know not why.</poem>}} {{right|—S. K. Bhuyan.}} {{Gap}}'''3. The Indian Antiquary,''' July 1920. {{center|MISCELLANEOUS.}} {{Gap}}"Contributions to the study of the Ancient Geo- graphy of India." {{center|'''A Noteworthy Omission.'''}} {{Gap}}Our thanks are due to Mr. Surendra Nath Majumdar Sastri M.A. for publishing in the ''Indian Antiquary of February 1919'', a bibliography on the ancient geography of India. While Mr. Majumdar has included such books as Babu Nabin Chandra Dasa's ''Geography of Asia, Compiled from the Ramayana'', which he himself styles as of no importance, it is extremely regrettable that he has omitted from the list by far the most important contribution on the subject made by an Indian. We cannot point to a more devoted scholar in the field of Sanskrit research than the late Mr. Anundoram Borooah B.A., I. C. S., Barrister-at-Law, of Assam. His ''English-Sanskrit Dictionary'' written in the late<noinclude></noinclude> 3q7aw7qg28xqy2frge2mnepxaeo0w55 104 93567 266187 255769 2026-11-08T06:55:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266187 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|১৮৩}}</noinclude> কিন্তু আদহীয়াতে মোৰ বুকু উদং কৰি তেওঁ মানবলীলা সম্বৰণ কৰিলে।” এই বুলি কোৱাত তেওঁৰ চকু দুটি চলচলীয়া হৈ আহিল। ম‍ই তেতিয়া বুজিলোঁ তেওঁ অসম জননী। {{Gap}}তেওঁৰ দুখ সহিব নোৱাৰি মই তাৰ পৰা বিদায় মাগি ঘৰলৈ উভতিলোঁ। আহোঁতে সেই ঘৰটোৰ দুৱাৰ মুখত আঁৰি থোৱা কেবাটাও কবিতা দেখিলোঁ, তাৰে ভিতৰত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ বিষয়ে মোৰ কবিতা {{Block center|<poem>এটি দেখি উলাহেৰে পঢ়িবলৈ ধৰিলোঁ,— স্বৰগত সোঁশৰীৰে অৰ্জ্জুনে যিদৰে সাধি নিজ কাম পুনু পুণ্যৰ বলেৰে কৰিলে কানন বাস, তুমিও সিদৰে আহাঁ জন্ম ভূমিলই দিব্য জেউতিৰে। আছিলা মাতৃৰ তুমি স্থলী গৰবৰ, তোমাতেহে ধৰিছিল কতনো ভৰসা, ভৰপূৰ বয়সতে ঘটি অথন্তৰ উৰি গল কেনিবাদি সকলোটি আশা। সংস্কৃত-সাগৰ মথি প্ৰতিভাৰ গুণে উলিয়ালা ৰত্ন তুমি বহু যত্ন কৰি, ভাৰতৰ মাজে সেই ৰত্ন থাকে মানে থাকিব তোমাৰ নামো যশোগান ধৰি। নিৰনন্দ হ'ল ধৰা তোমাৰ শোকত, আনন্দৰ মহামেলা অমৰাপুৰত!</poem>}} {{Gap}}সেই ঘৰটোৰ দুৱাৰ মুখতে এখন নিচান অঁৰা। তাত সোনৰ আথবেৰে লিখা আছে যশোমন্দিৰ। মই তেতিয়া সকলো কথা বুজি ততালিকে ঘৰলৈ আহিলোঁ।<noinclude></noinclude> 67f3io4bfhtmow4d0kf4vmndw1e38lw 104 93568 266197 255770 2026-11-08T07:36:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266197 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৮৪|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{gap}}এনেতে হঠাতে সাৰ পালোঁ, দেখিলোঁ মই মোৰ শোৱা-পাটীতে। এইটো এটা কুহেলিকাময় সপোনহে দেখিছিলোঁ <ref> *_এই প্ৰবন্ধটি ১৯০৯ খৃষ্টাব্দৰ ৪ জুন তাৰিখে নগাঁও পাবলিক লাইব্ৰেৰীত আনন্দৰাম বৰুৱাৰ উৎসৱ উপলক্ষে পতা সভাত পাঠ কৰা হৈছিল। </ref>— শ্ৰী সূৰ্য্যকুমাৰ ভূঞা। {{rule|6em}} {{center|'''APPENDIX-No. II.'''}} {{center|'''GENERAL APPRECIATION OF Mr. BOROOAH'S LIFE AND WORKS.'''}} {{gap}}'''মিঃ বৰুৱাৰ জীবন আৰু প্ৰতিভাৰ সমাদৰ-সমালোচনা।''' {{gap}}1. Sir Gurudas Banerjea Kt., M. A., D. L PH. D., Formerly Vice-Chancellor of the Calcutta Univer- sity, sometime Puisne Judge of the Calcutta High-Court in a letter to the Author, dated Narikeldanga, Calcutta, January 24, 1912.⸺ {{Gap}}In compliance with your verbal request made to me yesterday, I have much pleasure in sending you the following note embodying my reminiscences regarding the late Mr. Anundoram Borooah. {{Gap}}I became acquainted with Mr. Anundoram Borooah as a first-year student of the Presidency College in 1865, when I was temporarily appointed as an Assistant Lectu- rer on Mathematics in that College. I came into contact with him almost every day for a period of one year and the impression he left on my mind was a very favour- able one. He was very modest and unassuming, and {{rule|}}<noinclude></noinclude> sg2466rcuerxcxjipnwd8ujj5swmjhc 104 93580 266213 255805 2026-11-08T10:44:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266213 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|২১৩}}</noinclude> {{gap}}ইতি মহাবী চবিতে ষষ্ঠোইঙ্কঃ। {{Block center|<poem>প্ৰথমং শৈবকাষ্টায়াং নগবে শিসাগৰে। তদনু নসিৰাবাদে দিগ ভাগে বাসবাবিতে॥ ততশ্চ দিশি কৌব্যোমবাজ-ৰাজলক্ষিতে। অধুনা মধ্যমে ভাগে বৰ্দ্ধমানাভিধে পুৰে। দৃষ্টেন ৰাজকাৰ্য্যাণি বঙ্গশাসক শাসনাৎ। সমুলো বিষমৈঃ শ্লোকৈ: যন্তোহঙ্কো বিমলীকৃতঃ॥</poem>}} {{gap}}সমাপ্তমিদং মহাবীৰচৰিতং নাম নাটকম্। {{Block center|<poem>আদীস্মে দয়িতো ভ্ৰাতা জানকীৰাম বিশ্ৰুতঃ। পিত্ৰোঃ প্ৰিয়তঃ পুত্ৰঃ প্ৰাগজ্যোতিপুৰনন্দনঃ॥ অঙ্কে শব্দে পুৰাবৃত্তে লব্ধবিস্তীৰ্ণবোধনঃ। স্বদেশস্য হিতে কাৰ্য্যে সদা প্ৰবণমানসঃ॥ বিংশস্যাস্য শতাব্দস্য বৰ্ষে সপ্তদশোন্মিতে। ইচ্ছয়া জগতঃ কৰ্ত্ত বণভিজ্ঞেয় তৰ্কয়া | অবিশোধ্য সমাবন্ধনৈতিহাসিকপুস্তকম্। যো যৌবনং সমাসাদ্য জগান ত্ৰিদশালয়ম্॥ তদীয়স্মৰণায়ৈব ব্যাখ্যা তন্নামসংজ্ঞিতা। পদবাক্য প্ৰমাণস্য তত্ত্বজ্ঞস্য কৃতেঃ কৃতা॥ চতুস্ত্ৰিংশত্তমে বৰ্ষে শতাব্দে পূৰ্ব্বভাষিতে। আশ্বিনে দ্বাদশে দিনে পঞ্চমাং গুৰুবাসৱে। সমাপ্তিমগমদেখা স্তৌমীশং কৰুণাময়ম্। বিদুষঃ প্ৰাৰ্থয়ে চৈতৎ দোষঃ সৰ্ব্বত্ৰ মৃষ্যতাম॥</poem>}} {{right|শ্ৰীআনন্দৰাম বৰুৱা।}} {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> a3ave1o1g47p5068wh9xp7mw8qf8v9b 104 95148 265926 265207 2026-11-07T13:49:11Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265926 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>কবি, দাৰ্শনিক সাহিত্যিক, বৈজ্ঞানিক, আৰু শিল্পী সকলক আমি বুজিব পৰা কাৰ্যাৱলীৰ বাবে মুৰত তুলি লৈ আমাৰ খৰা মনে ঢুকি নোপোৱা তেওঁ লোকৰ কাৰ্যাৱলীৰ বাবে আৰু তেওঁ লোকৰ জীৱনৰ কিছুমান বিচিত্ৰ ব্যৱহাৰ আমি বুজিব নোৱাৰৰ বাবে আমাৰ কাৰণে নাভূত নাশ্ৰুত আৰু অদ্ভূত যেন হৈ পৰে। তাৰ বাবে মুখ বিকতাই তেওঁ লোকৰ সেই বিচিত্ৰ কাৰ্য্যৰ বিষয়ে দকৈ গমি পিটকি চাবলৈ নগৈয়েই একোটা অবাঞ্ছনীয় মন্তব্যৰে তেওঁ লোকৰ গৌৰৱ মুকুট লৈ আলান্ধু ছটিয়াও। সাধাৰণ জনতাই এনে ঠেক মনা আৰু ভ্ৰান্তি মূলক ব্যৱহাৰ সদাই বিশিষ্ট সকলৰ ওপৰত কৰি আহিছে আৰু কৰি থাকিবও। থাকিলেই বা। জন সাধাৰণে কাৰোবাক ভুল বুজিলে বা নুবুজিলে, পাহৰিলে বা নাজানিলে সেই বিশিষ্টতা কমিব জানো। মহতৰ মহত্ব কমিব জানো। বেলিটোক পৃথিবীৰ পৰা উদ্ভূত হোৱা ডাৱৰে গৈ ঢাকিলে পৃথিবীৰ নানুহে হে বেলিটোক আধা দেখা বা নেদেখা হয়। কিন্তু উদ্ধতৰ বিমানৰ বেলিটোক সেই ডাৱৰে দূৰৈৰ পৰা কাৰোবাৰ কাৰণে আৰ কৰিলে, বেলি বিশ্ব জগতৰ আগত উজ্জ্বল হৈ থাকে, বেলিৰ ওচৰলৈ ডাৱৰ যাব পাৰে জানো? পৃথিবীৰ নিজৰ গৰ্ভৰ কলা ডাৱৰ বেলিৰ আগত তৰি বেলিক আৰ কৰি নিজকে মাথোন বেলিৰ তাপ আৰু পোহৰৰ পৰা বঞ্চিত কৰে, বেলিটোক ঢাকিবও নোৱাৰে, বেলিটিক মলিয়ন কৰিবও নোৱাৰে! {{gap}}তৰুন ফুকনৰ শেষ ভাগত দেশৰ এদল লোকৰ দেশ বিষয়ক কাৰ্য্য পদ্ধতিত সমুলি বিশ্বাস নথকাত আৰু তেওঁ লোকৰ অন্তঃকৰণেৰে আন কাৰ্য্য পদ্ধতি বিশ্বাস কৰাত তেখেতৰ দেশৰ ৰাজহুৱা জীৱনৰ ভাগ লওতা বহুতৰেই সতে ভালকৈ ৰাহি নাহিছিলে। তাৰ বাবে তেখেতে নিজেকে মাজে সময়ে ৰাজহুৱা জীৱনৰ পৰা আঁতৰাই ৰাখি, দেশৰ সেই সকলো তেওঁক সোঁ বাট বুলি ভবা দেশৰ উন্নতিৰ বাটেদিয়েই নিশ্চয়<noinclude></noinclude> 1rwvk61hrwxzijsofwi27eqaolqx89a 104 95149 265934 265208 2026-11-07T13:58:12Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265934 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩৫}}</noinclude>হলেও এদিন নহয় এদিন বাট বুলিবহি বুলি দৃঢ় বিশ্বেস কৰি, সেই দিনালৈ অপেক্ষা কৰি আছিল আৰু তেওঁৰ মত এদিন ফলিয়াও দেখি গ’ল। {{gap}}এদিন তৰুণ ফুকনৰ সবিতা-সম-প্ৰভ ব্যক্তিত্বই অসমৰ সকলোৰে তেওঁলৈ শ্ৰদ্ধাত মুৰ দোৱাই ৰাখিছিল, অসমৰে নহয় ভাৰবৰ্ষৰে। গোটেই ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা এই দৰে সন্মান অৰ্জা লোক আমাৰ ভিতৰত ফুকনৰ আগতে আছিল মাথোন স্বৰ্গীয় আনন্দৰাম বৰুৱা, তাৰ দ্বিতীয়তে তৰুণৰাম ভাৰত বিশ্ৰুত হৈ অসমীয়াৰ কপালত গৌৰৱৰ সোণৰ সেন্দুৰৰ ৰেখা জিলিকালে। ভাৰতৰ মেধাবী ৰাজনৈতিক ডাঙৰীয়া সকলৰ সতে সমানে আগ ভাগ পাই ৰঙা থঙাত বহিবলৈ আসন পালে ফুকনেই। তৰুণৰামৰ গৌৰৱৰ পোহৰে অসম জননীৰ মুখ উজলিলে, ভাৰতবৰ্ষই অত যুগ যুগান্তৰৰ পাছত এই পোহৰতে ভালকৈ অসমৰ মুখ দেখি চিনিব পাৰিলে। {{gap}}তৰুণ ফুকন আৰু নবীন বৰদলৈ আছিল দুজন অসম জাতীয় বীৰ। তৰুণ ফুকন-নবীন দলৈ, দেশে দেশে মিটিং কৰে। গাৱলীয়া ছোৱালী আৰু গাৱলীয়া তিৰোঁতাৰো গীতৰ ভিতৰত সোমাই যোৱা, জাতীয় জীৱনৰ হাৰে হিমজুৱে প্ৰৱেশ কৰি মচিব নোৱাৰা ধৰণে অসমীয়াৰ মনত আসন গ্ৰহণ কৰা অসহযোগ আন্দোলনৰ বীৰদ্বয় ফুকন- বৰদলৈ চাৰে তিনি বছৰৰ আগা পিচাকৈ অমৰ ধামলৈ প্ৰয়ান কৰিলে। ফুকন-বৰদলৈ অসমৰ এই নতুন যুগৰ জাতীয় বীৰ, জাতীয় আশা- আকাঙ্ক্ষা, সাহস-বীৰত্ব শক্তি সামৰ্থ্যৰ প্ৰতীক। জাতি বৰ্ণ সম্প্ৰদায় নিৰ্বিশেষে সকলোৱে এই কথা স্বীকাৰ কৰে। চহৰত থকা উচ্চ তৰপৰ কেই জন মানৰ ওপৰত প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰা হয়তো সহজ, কিন্তু শিক্ষিত নগৰীয়াৰ পৰা গাৱঁৰ ৰায়তলৈ সকলোৰে মনত ঠাই অধিকাৰ কৰা সকলোৰে পক্ষে সহজ নহয়। বেলি মাৰৰ পিছত অন্য কোনোৱে এই দৰে একত্ৰিত অসমৰ জাতীয় বীৰৰ আসন গ্ৰহণ কৰিব পৰা নাই। অসমী আইৰ<noinclude></noinclude> 3vn17bnlgsanqp5bnyec9bnhnql7pxo 104 95150 265942 265209 2026-11-07T14:08:10Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>শ্ৰেষ্ঠ দান হিচাবেই স্বদেশৰ হকে আত্ম বলি দান কৰিলে দেশভক্ত তৰুণ ফুকনে। {{gap}}তৰুণৰাম আছিল আমাৰ অসমৰ কৰ্ণধাৰ জাতীয়তা নাওঁৰ গুৰিয়াল। তেনে এজন গুৰিয়ালক আমি এই সন্ধিক্ষণত অকালতে হৰুৱাই থমকি লব লগাত পৰিছোঁ। চাৰিও ফালে হুৱা-দুৱা ধুৱলি-কুৱলি তেওঁৰ গুণ বখানি বিশেষত্ব গৰিমা, গৌৰৱৰ বৰ্ণনা দি শেষ কৰিব নোৱাৰি। কিন্তু এইটো ঠিক যে, ভাৰতৰ কুমাৰিকাৰ পৰা কাশ্মিৰলৈকে গুজৰাটৰ পৰা শদিয়ালৈকে ইমুৰৰ পৰা সিমূৰলৈকে গৈ অসমীয়া নামে চিনাকি দিবলৈ গলে, প্ৰথমে কব লাগিব তৰুণৰাম ফুকনৰ দেশৰ পৰা আহিছোঁ বুলি। যেতিয়া যলৈকে গৈছে ফুকনে অসমৰ নাম বশ গৌৰৱ বঢ়াই আহিছে। তেখেতে অসমক ডাঙৰ কৰি গ’ল। অসমে ফুকনক ডাঙৰ, কৰিব পাৰিলেনে নাই সি ভাবিৰ লগীৰা কথা। বিধতাই দেশ মাতৃকাৰ ওচৰত প্ৰত্যেক প্ৰদেশৰ শ্ৰেষ্ঠ দান বিচাৰিছে। দাতাকৰ্ণ ই নিজ পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আয়ে তেখেতৰ শ্ৰেষ্ঠ দান স্বৰূপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ গৌৰৱৰ সুযোগ্য পুত্ৰ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক। {{gap}}আই মোৰ অসম নিচলা অসম দুখিনী অসম আমাৰ দেশৰ দুখ বেজাৰ গুচাম বুলি ভৰপুৰ যৌৱনৰ আৰম্ভণতে তৰুণ ফুকনে যি আদৰ্শ দৃঢ় সঙ্কল্পেৰে গঢ়ি আনিছিল তাক তৰ চেঙিয়াৰ ডেকাৰ গঞ্জনা উনৈছত বা বিলোৱা লেখকৰ ব্যঞ্জনা, পতনুৱা মতাৱলম্বী কাকতৰ ককৰ্থনাই ৰাজনৈতিক জোঁৱাৰ শাঁটাৰ সোঁতত উটাই দিও এজুলিমানো কক্ষচ্যুৎ কৰিব নোৱাৰিলে। স্বৰাজ সংগ্ৰামত জাপ দি পৰি নিকাৰ ভুঞ্জি তৰুণৰামে দেশভক্ত নাম পাইছিল যেনেকৈ, সেই স্বৰাজৰে ভেটি কংগ্ৰেছ মিলিত মন্ত্ৰীসভা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্দ্যোগ খাচিয়া জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ প্ৰসিদ্ধ চিলং নগৰীত অবিশ্ৰান্ত চেষ্টাৰ বল দি দেশ ভক্ত নামৰ সাৰ্থক কৰিছিলও তেনেকৈ।{{nop}}<noinclude></noinclude> 8pfh4ge6bp7rih2kkiybkchb4r0amnh 104 95151 265949 265210 2026-11-07T14:21:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265949 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩৭}}</noinclude>{{gap}}অসম প্ৰদেশৰ যোৰহাট টী কোম্পানীৰ চেনীমৰা ক্লাৱত সন্ধিয়া মেল বহিছে। তালৈকে নবীন বৰদলৈ, তৰুণ ফুকন দুয়োজনে নিমন্ত্ৰিত, অসমৰ সোঁহাত, বাওহাত নবীন-তৰুণ দুয়ো সাত শত্ৰুৰ মাজত যাৰ অত্যাচাৰ ব্যভিচাৰৰ বিৰুদ্ধে দেখা দেখিয়ে বৃটিছৰ আদালতত ভয়ঙ্কৰ যুদ্ধ চলি আছে। ক্লাৱৰ অধ্যক্ষৰ ফালৰ পৰা কোৱা হ’ল নন্‌কো-অপাৰেচনৰ বাখ্যা কৰিব লাগে। স্বাভাৱিক স্পষ্টবাদিতা সুলভ বাক্যেৰে কৰ্ম্মবীৰ নবীন চন্দ্ৰ গৰ্জ্জি উঠিল ভাৰতবৰ্ষৰ পৰা বৃটিছৰ আধিপত্য উঠাই দি তাৰ তাৰ ঠাইত ভাৰতীয়ৰ আধিপত্য স্থাপন কৰাটোৱেই অসহযোগ আন্দোলনৰ মুখ্য উদ্দেশ্য। তাৰ পিছত পাল পৰিল দেশভক্ত ফুকন ডাঙৰীয়াৰ। তেওঁ মিহি মাতেৰে বৃটিছ মেম্বাৰ বৃন্দক সম্বোধন কৰি কলে আপোনালোক ভাৰতবৰ্ষত আছেহি আলহী স্বৰূপে। আমাৰ ঘৰবোৰ ধুলিয়ে মাকতিয়ে জাৱাৰ জোঠৰে দম খাই কেঁঞাৰ গোলাৰ দৰে জগলি মোহন হৈ আছে। আমি চোন আমাৰ ঘৰখন পৰিষ্কাৰ কৰি লওঁহক। আপোনালোকে বাহিৰতে অলপ থিয় দি থাওঁক। আমাৰ ঘৰখনৰ আবৰ্জ্জনা বোৰ গুচাই লব পাৰিলেই আপোনালোকৰ সেৱা শুশ্ৰূষাত ত্ৰুটি নকৰোঁ। কৰ্ম্মবীৰ নবীনৰ স্পষ্ট বাক্য শুনি চাহাব বিলাকৰ মুৰৰ ঘিউ উতলি গৈছিল, যদিও চাণক্য নীতিত সুপণ্ডিত দেশভক্ত তৰুণৰামৰ সুৰবৰাহী ভাষাই শান্তিবাৰি ছটিয়াই তাক চেঁচা কৰি পেলালে। এই খিনিতে ফুকনৰ দূৰদৰ্শীতাৰ ভাল প্ৰমাণ হৈছিল। বৰ্ত্তমান অসমীয়াই অদ্বিতীয় নেতা তৰুণৰাম ফুকনৰ নেতৃত্ব মানি চলিবলৈ অপাৰ হ’ল। আজি এই গৰাকী মহাপুৰুষৰ মহা প্ৰয়ানৰ পিছত মুহুৰ্ত্ততে গোটেই অসম দেশ হুৱাদুৱা লাগিছে, অসমীয়া মাত্ৰেই ইনাই বিনাই কান্দি লাগিছে। {{gap}}ফুকনে ভাৰত মাতৃপূজাৰ এই আসমুদ্ৰ হিমাচল জোৰ মন্দিৰটোত অসমী আইৰ ফালৰ পৰা চাকি এগছ আগবঢ়াই ভাৰতী আইৰ বেদীৰ ওচৰত ধৰি ভাৰতী আইৰ বেদীৰ এচুক পোহৰালে। আজিও সেই<noinclude></noinclude> issp91jrdzu53rs5xb7ryj2m1adyfhd 104 95152 265956 265211 2026-11-07T14:31:15Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265956 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>শলিতা গছি জ্বলিব লাগিছে। অসমৰ সৌভাগ্য ফুকনৰ পিছত সেই চাকিত তেল যোঁগাওতা অসমীয়া দুই চাৰিজন ওলাইছে আৰু সেই ভাৰতি পূজাৰ বাতি অখণ্ডকৈ জ্বলাই ৰাখিব পাৰিছে। অসমীয়াৰ এই ভাৰতি আইৰ বেদীত দিয়া চাকিত তেল লুইতৰ পানীৰ দৰে নুশুকুৱাকৈয়ে পৰি থাওঁক আৰু তাৰ শলিতা ডাল নেজাল তৰাটোৰ নেজৰ দৰে দীঘল হৈ তাৰ মুৰত নেজাল তৰাটোৰ দৰে উজ্জ্বল দীপ শিখা নুনুমুৱাকৈ জ্বলি থাওঁক। যি গছি শলিতা তৰুণ ফুকনে জ্বলাই দি গ’ল তাক অসমীয়া পো-পোৱালীয়ে দুগুণে তিনি গুণে উজলাই উজলাই যুগে যুগে জ্বলাই ৰাখক। অসমী আইৰ আশীৰ্ব্বাদ লৈ কাললৈ নুমোৱা ফুকনৰ স্মৃতি লীলা জুই কুৰাই চিৰকাললৈ অসমত পোহৰ বিলাই থাকোঁক। {{center|{{X-larger|“গান্ধি-জয়ন্তীত” তৰুণ}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৯ চনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে সত্যানুসন্ধিৎসু, অহিংসাৰ সাধক, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰগুৰু, যুগাৱতাৰ মহাত্মা গান্ধিয়ে ৭০ বছৰৰ ডেওনা পাৰ হৈ ৭১ বছৰত ভৰি দিয়ে। {{gap}}মহাত্মা গান্ধিৰ সত্যান্বেষণৰ ধাৰা আৰু তাৰ ফল অহিংসা নীতি জগতলৈ এটা বিৰাট দান। তেওঁৰ এই নীতিয়েহে মানুহক মানুহ কৰি তুলিব। তেওঁ কয়, পাশবিকতা কোনো ক্ষেত্ৰতে মনুষ্যোচিত গুণ বুলি পৰিগণিত হব নোৱাৰে। মানুহ প্ৰকৃততে সত্যাগ্ৰহী আৰু ইয়াতেই তাৰ মানৱত্ব। {{gap}}এই দেখিয়েই তেওঁ কয়, কি ধৰ্ম্মনীতি, কি সমাজ-নীতি, কি ৰাজনীতি মানুহৰ জীৱনৰ কৰ্ম্মৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে এই অহিংসানীতিৰ দ্বাৰাই কাম সমাধা কৰা দৰকাৰ। জীৱন এক আৰু তাৰ নিয়ন্ত্ৰিত কৰিবলৈ, উপযুক্ত ৰকমে প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধৰ্ম্মনীতি, ৰাজনীতি আদিৰ সৃষ্টি। গতিকে ইয়াৰ কোনোটোৰে সমস্যা বেলেগ বেলেগ সমাধান কৰিব নোৱাৰি,<noinclude></noinclude> r1jg36wfq1jpa3x1ksv65qy1li7hdox 104 95153 265967 265212 2026-11-07T14:39:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩৯}}</noinclude>আৰু সেই সমস্যা সমাধানত বেলেগ বেলেগ নীতি হিংসা আৰু অহিংসা প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰি। তেওঁ উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে, মানুহৰ শক্তি থাকে অন্তৰত কামনাত নহয়, সহজ সত্য কুটনৈতিক মিছাত নহয়। কৰ্ম্মৰ উদ্দেশ্যৰ লগত কৰ্ম্ম-প্ৰণালীৰ ওচৰ সম্বন্ধ আৰু মানুহে বিচাৰে উদ্ভাবলৈ নামিবলৈ নহয়। {{gap}}মানুহ এই দৰে উধাবলৈ হলে তাক লাগে চিন্তাৰ স্বাধীনতা আৰু বাহ্যিক অভাৱহীনতা কিন্তু তাৰ বাহ্যিক অভাৱ বেছি নহয়, যথা সম্ভৱ কম। সেই বুলি উদাহৰণ স্বৰূপে, আধুনিক বিজ্ঞানৰ সুফল বোৰ ভোগ নকৰিবলৈ তেওঁ কোৱা নাই কিন্তু এই বোৰ সকলোৰে সুবিধাৰ বাবে ব্যৱহৃত হব লাগিব। ভাৰতবৰ্ষ খেতি প্ৰধান দেশ, শতকৰা ৯০ জন লোকেই খেতিয়ক। গতিকে ইয়াত সেয়েই উপযোগী নীতি, যি এই লোক সকলৰ মঙ্গল কৰিব আৰু এই বাবেই খাদিৰ প্ৰচাৰ আৱশ্যক। ভাৰতত যন্ত্ৰ শিল্পৰ আৱশ্যকতা আছে, কিন্তু মহাসমৰৰ অৱস্থা সৃষ্টি কৰিবৰ বাবে নহয়। এই বাবেই তেওঁ হব খোজে এজন খেতিয়ক। আকৌ দলিত, লাঞ্ছিত যিবোৰ, সেই বোৰোঁ “হৰিজন”। সমগ্ৰ মানৱৰ কল্যানেই তেওঁৰ সাধনাৰ বস্তু। তেওঁ এজন খেতিয়ক ঋষি। {{gap}}এই দৰেই তেওঁ এতিয়াও সত্য অন্বেষণ পথৰ পথিক হৈ চলিছে। বাটত তেওঁ যি অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে, তাকেই তেওঁ দিছে দেশবাসীক বিশ্বাসীক। তেওঁৰ বিশ্বাস, যি কাম এজনৰ বাবে সাধ্য হয়, সেই কাম অন্য সকলোৰে বাৰেও সাধ্য হব আৰু এই বিশ্বাস লৈয়েই তেওঁ দেশবাসীক তেওঁৰ অহিংসনীতিত দীক্ষিত কৰিছে কিন্তু দেশে তেওঁক সমগ্ৰভাৱে গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছে নে নাই, সন্দেহৰ কথা। ভাৰতে তথা পৃথিবীয়ে যেতিয়া এই সত্য উপলব্ধি কৰিব, তেতিয়াহে পৃথিৱীলৈ শান্তি আহিব বুলি আশা কৰিব পাৰি। ধ্বংসেৰে শান্তি আনিব খোজাটো ব্যৰ্থ চেষ্টা মাথোন।{{nop}}<noinclude></noinclude> 8036p1j3zy75yfbfd6170728po0bxs4 104 95335 266001 265669 2026-11-07T16:37:34Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266001 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৮৯}}</noinclude>{{gap}}হেমিল্টনে মাত লগালে “নালাগে ককাইদেও। আজি দুবছৰৰ পৰা দুৰ্ব্বৃত্তদলে এনেকুৱা অপকৰ্ম্ম কৰি থকা স্বত্ত্বেও পুলিচে সিহঁতক গ্ৰেপ্তাৰ কৰিব পৰা নাই আৰু এই কথা ঠিক যে আমাৰ তিনিজনকো উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰে। আমি নিজ বাহুবলেৰে সিহঁতক ধ্বংস কৰিম। ভৱিষ্যতে আৰু মুক্তিপণ খাই শকত হোৱাৰ আৱশ্যক নকৰিব।” {{gap}}দলপতিয়ে পাৰ্থ সিঙলৈ চাই সুধিলে “তুমি কি কোৱা ভাইটি?” {{gap}}পাৰ্থ সিঙে কলে ““পা-ফু'ই পুলিচৰ আশ্ৰয় লোৱা কথাষাৰ শুনিবলৈও বেয়া লাগে গোসাঁই। তদুপৰি আমাৰ নিজৰে তিনিজনৰ গাত দুৰ্ব্বৃত্তই হাত দিছে যেতিয়া আমিহে সিহঁতৰ বিচাৰ কৰিম। শিয়াল কুকুৰৰ দৰে গুলিয়াই মাৰিম অথবা ভৰিৰে পিহি পৰুৱাৰ দৰে গুৰি কৰিম ককাইদেও।” {{gap}}দলপতিয়ে হাঁহিমাৰি কলে “ধন্যবাদ ভাইহঁত, ঠিক কৈছা। তোমালোকৰ লগত মোৰ মতৰ সম্পূৰ্ণ মিল আছে। ‘পা-ফু’ই ন্যায়বিচাৰ কৰি আহিছে আৰু কৰি থাকিব। এজন 'পা-ফু'ৰ অস্তিত্ব থাকে মানে তাৰ লৰচৰ নহয়। এই ক্ষেত্ৰতো সেয়ে হব। আমিয়ে সিহঁতক শাসন কৰিম আৰু দণ্ড বিহিম যদিও সি যথেষ্ট নহব। কিয়নো ইতিপূৰ্ব্বে কেবাটাও দুৰ্ঘটনা সিহঁতে কৰিছে। তাৰ বাবেও চৰকাৰী হিচাবে দণ্ড পোৱা উচিত। মিঃ হেমিল্টনৰন কথা ঠিক। পুলিচে সিহঁতক বিচাৰি উলিয়াব নোৱাৰে। পাৰিলেও সময় লাগিব। আনপিনে চোৱা, দাগী-আচামী গুণ্ডা-বদমাচ নহলে এনেকুৱা পৰাক্ৰমী আৰু জঘন্য দল গঠন কৰিব নোৱাৰে। নহয় জানো?” {{gap}}বাকী দুজনে কলে “হয় ককাইদেও।” {{gap}}“তেনেহলে এইকথা সহজে অনুমান কৰিব পাৰি যে সিহঁতৰ<noinclude></noinclude> i5eoef7pw535h2renoykm9bpctktmev 104 95337 265987 265671 2026-11-07T16:07:38Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265987 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh|১২|গুণাভিৰাম বৰুৱা|}}</noinclude>দ্বিতীয় বাৰ্ষিক পৰীক্ষাত গুণাভিৰামে কৃতকাৰ্য্য হব নোৱাৰিলে। পিছত ফুকনে সেই বিষয়ে পৰামৰ্শ নিদিয়াত সেই কলেজতে আইন পঢ়িবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ প্ৰথমে সকলো মিলি খৰচ মাহিলি ৮ টকাৰ অধিক নহৈছিল। এই খৰচ ফুকনৰ কিতাপ ছপোৱাৰ লগতে চলিছিল। আইন পঢ়িব লগীয়া হোৱাত মাহিলি ৫ টকা মাছুল দিব লগা হ'ল। {{gap}}কলিকতাৰ পৰা ফুকনে কিতাপ আৰু আন আন যি বস্তু অনাইছিল, সেই বিলাক নবীন ৰায় আৰু গুণাভিৰামে পঠাইছিল। গুণাভিৰামে যেতিয়া কলিকতাৰ সকলো আও ভাও পোৱা হল, তেতিয়া সকলো কৰ্ম্ম তেৱেঁই কৰিছিল। বিজনী ৰজাৰ সম্পত্তিৰ ওপৰত ফুকনে দৰমহা ইত্যাদিৰ বাবে যি দাবী কৰিছিল সেই দাবীৰ কলেক্টৰ আৰু কমিছনাৰে হিত মীমাংসা নকৰাত বৰ্ড আৰু গৱৰ্ণমেণ্টক জনাব লগা হৈছিল। সেই বিষয়ে এবাৰ ফুকনে গুণাভিৰামক মোক্তাৰ নিযুক্ত কৰিছিল। পঢ়া শুনাত গুণাভিৰামৰ যি অলপ উন্নতি হল তাত ফুকনে বৰ সন্তোষ পাইছিল। {{Xx-larger|{{center|সংসাৰ আৰু বিষয়-বাব}}}} {{gap}} আনন্দৰাম ফুকনৰ পত্নীৰ ভায়েক দুৰ্গাচদ্ৰ আৰু ভনীয়েক ব্ৰজসুন্দৰী যোৰহাটত তেওঁলোকৰ ঘৰত আছিল। ব্ৰজসুন্দৰীৰ বিয়াৰ সময় হল। যদিও তেওঁলোক তেওঁলোকৰ নিজ ঘৰতে আছিল, তথাপি এক প্ৰকাৰ ফুকন-ফুকননীয়েই তেওঁলোকৰ গৰাকী আছিল। ফুকন ফুকননীৰ ইচ্ছা হল যে দুৰ্গাচন্দ্ৰ আৰু ব্ৰজসুন্দৰী তেওঁলোকৰ লগলৈ আহে আৰু ব্ৰজসুন্দৰীক গুণাভিৰামত বিয়া দিয়ে। এই ইচ্ছা অণু- সৰি সকলো দিহা হল। {{nop}}<noinclude></noinclude> 5frrem4jhksf6h40e67mbf0ax4xtue3 104 95338 265985 265672 2026-11-07T15:55:44Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 265985 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" />{{rh||সংসাৰ আৰু বিষয়-বাব|১৩}}</noinclude>ফুকনে নবীন ৰায় আৰু গুণাভিৰামলৈ ব্ৰজসুন্দৰীৰ বিয়াৰ বিষয়ে চিঠি লিখিলে। নবীন ৰায় সম্মত হল, কিন্তু গুণাভিৰাম তাত অসন্মত হল। বিয়া কৰিলে তেওঁৰ পঢ়াত বাধা হব এয়ে তেওঁৰ আপত্তিৰ ঘাই কথা আছিল। দেশলৈ গলে বিয়া-বাৰু কৰাই ঘূৰি অহা টান হব বুলি তেওঁ কলে। ইয়াৰ উপৰি তেওঁ বিয়া কৰাবলৈ কেইবাটিও আসোঁৱাহ দেখুৱালে। তাৰে এটি ধৰ্ম্ম বিষয়ক। ব্ৰাহ্মসমাজৰ মতেই গুণাভিৰামৰ ধৰ্ম্মবিষয়ক বিশ্বাস আছিল। এতিকে সেই ফালৰ পৰাও বিয়াত অসুবিধা। এই সকলো কথা ফুকনেৰে সৈতে তেওঁৰ পত্ৰেৰে আলোচনা হৈছিল। গুণাভিৰানে ইয়াকে কৈছিল বোলেবিয়া বাৰু কৰাই স্বাধীনভাৱে থাকিবৰ যোত্ৰও তেওঁৰ নাই। {{gap}} ফুকন আৰু ফুকননীৰে এইবিলাক শুনি বেয়া পালে। তেওঁ- লোকে গুণাভিৰামক কলে বোলে অৰ্থৰ বিষয়ে তেওঁ যি কৈছে সি সচা হলেও সেই বিষয়ে তেওঁ চিন্তা কৰিব নালাগে। কিয়নো তেওঁক যেতিয়া তেওঁলোকৰ পৰিয়ালতে সুমুৱাই লোৱা হৈছে, তেতিয়া তেওঁক অৱশ্যে তেওঁলোকে সকলো বিষয়ে সহায় কৰিবই। তথাপি গুণাভিৰাম সম্মত নহল, আৰু ফুকন-ফুকননীয়ে বেজাৰ মনেৰে উজনিত আন ঠাইত ব্ৰজসুন্দৰীলৈ দৰা বিচাৰিবলৈ বাধ্য হল। তাৰ পিছত গুণাভি- ৰামে আকৌ অনেক আলোচনা কৰি ফেব্ৰুৱাৰী মাহত ফুকনলৈ লিখিলে বোলে তেওঁ বিয়া কৰিব, কিন্তু সেই বছৰত কাতি মাহৰ আগতে অসমলৈ আহিব নোৱাৰে। {{gap}}১৭৭৯ শকৰ আঘোণৰ ১৮ তাৰিখ (১৮৫৭ সনৰ ২ ডিছেম্বৰত ) গুণাভিৰাম আৰু ব্ৰজসুন্দৰীৰ বিয়াৰ দিন ঠিক হয়। ফুকন-ফুকননীয়ে আগৰ কথামতে দুৰ্গাচন্দ্ৰ আৰু ব্ৰজসুন্দৰীক তেওঁলোকৰ নগাৱঁৰ ঘৰলৈ অনালে। গুণাভিৰামলৈ ফুকনে লিখিলে “বিবাহ কৰাই আকৌ যাব<noinclude></noinclude> r2485sjigcroeglkmqkhqo0sukskwvo 0 95458 265961 265861 2026-11-07T14:36:11Z হানিফ আলী 1925 added [[Category:জীৱনী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 265961 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=1 to=11/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:জীৱনী]] t7hp73qj6o9qyg1uvytsrycn5d34523 0 95460 265912 2026-11-07T13:25:09Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|বেটুপাত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুক..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265912 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|বেটুপাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=14 fromsection= "14b" to=15/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] dsymrosa5jkleq26c8oamavopyv67m5 265913 265912 2026-11-07T13:26:21Z হানিফ আলী 1925 265913 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=14 fromsection= "14b" to=15/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] hr4o6wqykllhw40rnuqzt6aexufkmur 0 95461 265915 2026-11-07T13:30:54Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265915 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=16 to= 16 tosection= "16e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] e3hng6wjm4fgwcjmh26cquqbv5hxgx8 265916 265915 2026-11-07T13:31:55Z হানিফ আলী 1925 265916 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/শিক্ষাৰ কাল|শিক্ষাৰ কাল]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=16 to= 16 tosection= "16e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] mpwznhtgtdmzk1getux3we5ba957gwa 0 95462 265918 2026-11-07T13:37:31Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265918 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত খৰচ|বিলাত খৰচ]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=16 fromsection="16b" to= 16 tosection= "16ae"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] pes21nswrtf6ldli63bevobribwkza5 0 95463 265919 2026-11-07T13:38:42Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265919 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=16 fromsection="16ab" to= 16/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] nr8xjrj2nqsscfxdnxyqhe6xj18nd2n 265923 265919 2026-11-07T13:43:51Z হানিফ আলী 1925 265923 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিলাত যাত্ৰা|বিলাত যাত্ৰা]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=16 fromsection="16ab" to= 18 tosection= "18e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] j3ceeqjz8ajw48g0eky23gk148hnwjb 0 95464 265922 2026-11-07T13:42:38Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265922 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বেৰিষ্টাৰিত|বেৰিষ্টাৰিত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=18 fromsection="18b" to= 19 tosection= "19e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] l0vsn06z5pubitu444hmuwrvaz7cocw 0 95465 265925 2026-11-07T13:47:10Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] | next = দেশভক্ত তৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265925 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত|ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=19 fromsection="19b" to= 20 tosection= "20e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] t9yel365lartfh6s7iic97izg5komam 0 95466 265928 2026-11-07T13:50:12Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] | next = দেশ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265928 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত|বিবাহ আৰু ঘৰুৱা জীৱোনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=20 fromsection="20b" to= 21 tosection= "21e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 03ydro4qithy5tplchxbkq2ifqggfa0 0 95467 265930 2026-11-07T13:52:38Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265930 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমীয়াৰ মাজত|অসমীয়াৰ মাজত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=21 fromsection="21b" to= 22 tosection= "22e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 7sycj09prms4fvb4f9vslt272xjueks 0 95468 265933 2026-11-07T13:56:58Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265933 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সংসাৰি জঞ্জালত|সংসাৰি জঞ্জালত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=22 fromsection="22b" to= 24 tosection= "24e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] dbot4x1b8y0s9xs3qfuea9wdant2hdw 0 95469 265937 2026-11-07T14:00:21Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265937 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সামাজিকত|সামাজিকত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=24 fromsection="24b" to= 25 tosection= "25e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] pb7xcfa81cwegzew1nw54a0ir2maybk 102 95470 265938 2026-11-07T14:02:14Z হানিফ আলী 1925 Created blank page 265938 wikitext text/x-wiki phoiac9h4m842xq45sp7s6u21eteeq1 265939 265938 2026-11-07T14:03:09Z হানিফ আলী 1925 265939 wikitext text/x-wiki [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]] 6ncq16r6jdxei52g69no75zxrexa6br 0 95471 265940 2026-11-07T14:05:27Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265940 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বিধবা বিবাহত|বিধবা বিবাহত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=25 fromsection="25b" to= 26/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] te4n0esemzoo5ktx7vxqb1n9fsk92dx 0 95472 265943 2026-11-07T14:08:31Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265943 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সহানুভুতিত|সহানুভুতিত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=27 to= 27 tosection="27e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] ank6ksbon6v93hg0r48cyfi0jss6lwb 0 95473 265946 2026-11-07T14:11:52Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265946 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত|অনুন্নত সম্প্ৰদায়ৰ অধিকাৰত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=27 fromsection= "27b" to= 29 tosection="29e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 4e4cd22bg3uehuo0syo68ebbyb61xvd 0 95474 265947 2026-11-07T14:19:22Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমন..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265947 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত|অসমত মহাত্মাগান্ধি শুভাগমনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=29 fromsection= "29b" to= 29 tosection="29ae"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 2w9gzrdwfzue253wh3mcz154p4zgc80 0 95475 265952 2026-11-07T14:23:24Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265952 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/আৰ্ল ল কলেজত|আৰ্ল ল কলেজত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=29 fromsection= "29ab" to= 32 tosection="32e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 41bbb5d11vqgztietioskqt2yjkp2fz 0 95476 265954 2026-11-07T14:26:40Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265954 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম এচোচিয়েচনত|অসম এচোচিয়েচনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=32 fromsection= "32b" to= 35 tosection="35e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] iq573a1aqkltytrp2ads30bltbwpjxv 0 95477 265959 2026-11-07T14:33:54Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 265959 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত|অসমত ৰাজনৈতিক মহাপুৰুষৰ আবিৰ্ভাৱত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=35 fromsection= "35b" to= 38 tosection="38e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] s0nlglikivfq2l71lpuq63czy7142jl 104 95478 265988 2026-11-07T16:10:59Z Rishiraj Dutta01 4255 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265988 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ চমু জীৱনী}}}} {{gap}} আউনিআটী সত্ৰৰপৰা প্ৰতিষ্ঠিৰ উত্তৰ লক্ষীপুৰৰ কণীয়াগুৰু সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ স্বৰ্গীয় থানেশ্বৰ মহন্তৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ মাক জয়ন্তী দেৱী নগাঁৱৰ পুৰণিগুদাম অঞ্চলৰ থাউণ্ডৰ ঘৰ জীৱাৰী। তেওঁৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ মান ভগনত কামৰূপলৈ ভাগি আহি প্ৰথমে হেত্তা নামে ঠাইত বসতি কৰেহি; এই ঠাই হিন্দু মানুহৰ নিমিত্তে বৰ সুবিধা জনক নেদেখি “সোনকাজি” নামে ঠাইলৈ আহি বসতি কৰে। তাৰ পৰা ১৮৪০ খৃঃত মহন্তৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ সকল গাওঁ এৰি গুৱাহাটী নগ ৰত বসতি কৰেহি আৰু : 663 খৃঃ ত এওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰে। বয়স এবছৰ পূৰ নৌহওঁতেই মহন্তৰ পিতৃ বিয়োগ হয়। বিধবা মাকে অতি কষ্টেৰে মহন্তৰ লিখা পঢ়া শিকাই, গুৱাহাটী উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৬ বছৰ বয়সত : ৮৮ত দ্বিতীয় বিভাগত প্ৰবেশিকা মহলত উত্তীৰ্ণ হয়। বিধবা মাকে উচ্চ শিক্ষা দিয়াবৰ উপায় নাপাই ইমানতে শিক্ষা শেষ কৰি জীৱিকাৰ বাবে ভাবে। মহন্তই সৰুৰেপৰা বৰ তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ পৰিচয় দিছিল, স্বভাৱে চৰিত্ৰই, আচাবে ব্যৱহাৰে মানুহক বৰ মৰম লগাব পাৰিছিল। কলেজত পঢ়িবলৈ সুবিধা নাপাই নিজ পঢ়া শুনাৰ চেষ্টাত ব্যস্ত থাদি শাস্ত্ৰ সম্বন্ধে অশেষ জ্ঞান লাভ কৰিছিল। মোমায়েক লম্বোদৰ শৰ্ম্মা খাউণ্ডৰ মৰম এৰিব নোৱাৰি মহস্ত গুৱাহাটী এৰি নগাৱলৈ আহি বসতি কৰে আৰু তাতে ডেপুটী কমিশ্ৰনাৰ অফিছৰ বৰ কেৰেণী বাপুৰাম শৰ্ম্মাৰ দ্বিতীয়া জীয়াৰী সৰুমাই দেবীৰ লগত বিবাহ হয়। মহন্তৰ বিদ্যা-বুদ্ধিৰ পৰিচয় পাই ৰায় গুণাভিৰাম বৰুৱা বাহাদুৰ ইঃ এঃ ছিঃৰ মনোনয়ন মতে নগাঁৱৰ ডিপুটি কমিশুনাৰ ছাহাবে তেওঁক নগাঁও<noinclude></noinclude> hiu7po878cl3pdjiudqxn94h79bnx7s 265989 265988 2026-11-07T16:11:35Z Rishiraj Dutta01 4255 265989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ চমু জীৱনী}}}} {{gap}} আউনিআটী সত্ৰৰপৰা প্ৰতিষ্ঠিৰ উত্তৰ লক্ষীপুৰৰ কণীয়াগুৰু সত্ৰৰ সত্ৰাধিকাৰ স্বৰ্গীয় থানেশ্বৰ মহন্তৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ ৰত্নেশ্বৰ মহন্তৰ মাক জয়ন্তী দেৱী নগাঁৱৰ পুৰণিগুদাম অঞ্চলৰ থাউণ্ডৰ ঘৰ জীৱাৰী। তেওঁৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ মান ভগনত কামৰূপলৈ ভাগি আহি প্ৰথমে হেত্তা নামে ঠাইত বসতি কৰেহি; এই ঠাই হিন্দু মানুহৰ নিমিত্তে বৰ সুবিধা জনক নেদেখি “সোনকাজি” নামে ঠাইলৈ আহি বসতি কৰে। তাৰ পৰা ১৮৪০ খৃঃত মহন্তৰ পূৰ্ব্বপুৰুষ সকল গাওঁ এৰি গুৱাহাটী নগ ৰত বসতি কৰেহি আৰু : 663 খৃঃ ত এওঁ জন্ম গ্ৰহণ কৰে। বয়স এবছৰ পূৰ নৌহওঁতেই মহন্তৰ পিতৃ বিয়োগ হয়। বিধবা মাকে অতি কষ্টেৰে মহন্তৰ লিখা পঢ়া শিকাই, গুৱাহাটী উচ্চ ইংৰাজী বিদ্যালয়ৰ পৰা ১৬ বছৰ বয়সত : ৮৮ত দ্বিতীয় বিভাগত প্ৰবেশিকা মহলত উত্তীৰ্ণ হয়। বিধবা মাকে উচ্চ শিক্ষা দিয়াবৰ উপায় নাপাই ইমানতে শিক্ষা শেষ কৰি জীৱিকাৰ বাবে ভাবে। মহন্তই সৰুৰেপৰা বৰ তীক্ষ্ণ বুদ্ধিৰ পৰিচয় দিছিল, স্বভাৱে চৰিত্ৰই, আচাবে ব্যৱহাৰে মানুহক বৰ মৰম লগাব পাৰিছিল। কলেজত পঢ়িবলৈ সুবিধা নাপাই নিজ পঢ়া শুনাৰ চেষ্টাত ব্যস্ত থাদি শাস্ত্ৰ সম্বন্ধে অশেষ জ্ঞান লাভ কৰিছিল। মোমায়েক লম্বোদৰ শৰ্ম্মা খাউণ্ডৰ মৰম এৰিব নোৱাৰি মহস্ত গুৱাহাটী এৰি নগাৱলৈ আহি বসতি কৰে আৰু তাতে ডেপুটী কমিশ্ৰনাৰ অফিছৰ বৰ কেৰেণী বাপুৰাম শৰ্ম্মাৰ দ্বিতীয়া জীয়াৰী সৰুমাই দেবীৰ লগত বিবাহ হয়। মহন্তৰ বিদ্যা-বুদ্ধিৰ পৰিচয় পাই ৰায় গুণাভিৰাম বৰুৱা বাহাদুৰ ইঃ এঃ ছিঃৰ মনোনয়ন মতে নগাঁৱৰ ডিপুটি কমিশুনাৰ ছাহাবে তেওঁক নগাঁও {{nop}}<noinclude></noinclude> d7dt5gin74bkazdfg29e9iumv9p5by9 104 95479 265995 2026-11-07T16:20:00Z Rishiraj Dutta01 4255 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 265995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Rishiraj Dutta01" /></noinclude>অসম গৌৰ চৰিত মালা "" " 3 ৰামায়ণ, ” * মহাভাৰত, ' কীৰ্ত্তন, ' নামঘোষা' আদি পুথি সুৱলাকৈ জাত লগাই পঢ়ি আৰু অৰ্থ কৈ মোক অনেক সঙ্গ উপদেশ দিছিল। প্ৰায় ১০ বছৰ বয়সলৈকে মই বৰঙ্গাবাৰী গাঁৱৰ প্ৰাইমাৰি আক মজলীয়া ছাত্ৰ-বৃত্তি স্কুলত পঢ়িছিলো। তেতিয়া সেই ছাত্ৰ-বৃত্তি স্কুলত বঙ্গানী পণ্ডিত লোহাৰান মুখোপধ্যায় আৰু প্ৰসন্ন কুমাৰ চক্ৰৱৰ্ত্তীৰে বঙ্গলা কিতাপ পঢ়াইছিল আৰু বঙ্গলা ভাষাত শিক্ষা দিছিল। পাছে সেই স্কুপ উঠি যোৱাত মোৰ আইৰ কথামতে দেউতাই মোক তেজপুৰলৈ লৈ আছে আৰু পৰম শ্ৰদ্ধাস্পদ হৰিবিলাস আগৰৱালা বৰদেউতাৰ ঘৰত পঢ়িবলৈ থৈ যায়। মই থাকি গৱৰ্ণমেণ্টৰ হাইস্কুলত পঢ়িছিলো। পাঠ্যপুথিৰ বাহিৰেও বৰদেউতাৰ পুথিভঁৰালত থকা অনেক সঙ্গ পুথি আৰু কাকত পঢ়ি জ্ঞান আজিবলৈ সুবিধা পাইছিলোঁ। মই সৰুকালৰ পৰাই কবিতা পঢ়িবলৈ ভাল পাইছিলোঁ আৰু কবিতা লিখিবলৈ অভ্যাস কৰিছিলোঁ। ইং ১৮৯১ চনত তেজপুৰ হাইস্কুলৰ পৰা এন্ট্ৰেন্স পৰীক্ষা দি উত্তীৰ্ণ হৈ ২০ টকা বৃত্তি পাই কলিকতালৈ যাওঁ। ' কলিকতাৰ মেট্‌- পলিটান (এতিয়াৰ বিদ্যাসাগৰ কলেজ) ইনষ্টিটিউছনত ভৰ্তি হৈ 'এফ, এ পঢ়ো। ইং ১৮৯৩ চনত এফ. এ পৰীক্ষা দিছিলোঁ। সেই পৰীক্ষাত কেন, হৈ প্ৰথমে শিৱসাগৰৰ বেজবৰুৱা হাই স্কুলত প্ৰায় এবছৰ শিক্ষকৰ কাম কৰিছিলোঁ। পিছে দেউতাৰ কথামতে পুলিচ বিভাগত সামান্য হাত ভৰ্তি হৈ ঈশ্বৰৰ কপা আৰু নিজৰ চেষ্টাত দোপত দোপে উন্নতি লাভ কৰি শেষত ইণ্ডিয়ান ইম্পিৰিয়েল পুলিচ চাৰ্ভিচলৈ প্ৰমোচন পাই চিনিয়াৰ চুপৰিন্টেন্টে ক'ব পাৰিছিলোঁ। পুলিচ বিভাগত ৩৫ বছৰ সুখ্যাতিৰে কাম কৰি গৱৰ্ণমেণ্টৰ পৰা খিতাপ আদি পাই ইং ১৯৩০ চনত কামৰ পৰা অৱসৰ লোৱা হল। সম্পত্তি তেজপুৰত ম‍ই অনাৰে মাজিষ্ট্ৰেট আৰু<noinclude></noinclude> 1i7ow3hxb9o4oprxhip41tnyicx3xij 104 95480 266003 2026-11-07T16:42:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266003 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯০||অজান আততায়ী}}</noinclude>কিছুমানৰ নামত হয়তো হুলিয়াজাৰিও হৈ আছে। এতেকে সিহঁতক পুলিচৰ হাতত দিয়াহে উচিত হব। হয়নে নহয়?” {{gap}}বাকী দুজনৰ এজনেও উত্তৰ নিদিলত দলপতিয়ে আকৌ কলে “তোমালোকে নিমাত হৈ নাথাকি কিবা একাষাৰ কোৱা ভাইটি।” {{gap}}হেমিল্টনে মাত লগালে “মালতীৰ কথা পুলিচক কোৱা হৈছে ককাইদেও। তাৰ পৰা জানো কিবা লাভ হ'ল? এতিয়া বাকী দুজনৰ কথা জনালেও সেয়েহে হব। বিশেষকৈ 'পা-ফু'ৰ কেপ্টেনৰ অপহৰণৰ কথা পুলিচক জনাবলৈ মোৰ হলে লাজহে লাগে গোসাঁই।” {{gap}}পাৰ্থ সিঙে কলে “মোৰো সেয়ে মত গোসাঁই কিন্তু আপুনি দলপতি। আপোনাৰ অবাধ্য নহওঁ, যি আদেশ দিয়ে তাকে পালন কৰিম।” {{gap}}“এনেকুৱা খোলা কথাৰ বাবেই তোমালোকক বৰ ভাল লাগে ভাইহঁত।” বুলি হাঁহিমাৰি দলপতিয়ে কলে “আমাৰ দলত হিটলাৰী নীতি নাই বুলি জানাই নহয়। ভোটত মই হাৰিলো৷ গতিকে বাকী দুটা ঘটনা পুলিচক নজনাও কিন্তু মালতীৰ মুক্তিপণৰ কথা জনোৱা উচিত হব।” {{gap}}“সেই কথাত আমাৰ কোনো আপত্তি নাই গোসাঁই।” বুলি বাকী দুজনে সন্মতি দিলে। {{gap}}“তেনেহলে ভালেই হল। কেপ্টেনৰ বেশেৰে মই মিঃ টকীৰ লগত কেই আষাৰমান কথা পাতি আহিম গৈ। মিঃ হেমিল্টন হোটেললৈ যোৱা, সাৱধানে থাকিবা। তুমি যে অকলশৰীয়া এই কথা মনত ৰাখিবা দেই। আমি তিনিজনত পৰিছোহি। ইয়াৰে এজন কমিলেও আমাৰ পতন অনিবাৰ্য্য জানিবা। আৰু তুমি মিঃ পাৰ্থ সিং মোৰ লগত এপাক মাৰিব লাগিব। তাৰ পিছত ম‍ই তোমাক পূৰবী হোটেলত থৈ আহিম।”<noinclude></noinclude> roqejci8zyzrqlwypftjym2odx0xw1x 104 95481 266006 2026-11-07T16:48:17Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266006 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৯১}}</noinclude>{{gap}}হেমিল্টন ওলাই গল। দলপতিয়ে টেলিফোনৰ বিচিভাব লৈ মিঃ টকীক মালতীৰ মুক্তিপণ খোজা নোটিচৰ কথা জনালে আৰু চাহাবৰ নোটিচখন ফিৰাই দিয়াৰ বাবে এদিনৰ সময় খুজিলে। আৰু কলে যে কামত অতিপাত ব্যস্ত থকাৰ বাবে নিজে যাব নোৱাৰিলে পোন্ধৰ তাৰিখে পুৱা যেনেতেনে দুয়োখন নোটিচ ড্ৰাইভাৰৰ হাতত দি পঠিয়াব। পুলিচ চাহাবে সন্মতি জনালত ধন্যবাদ দি ৰিচিভাৰ থৈ পাৰ্থ সিঙৰ সৈতে ওলাই গৈ মটৰত উঠি বহিল। মটৰে চেকুৰ মাৰিলে। {{gap}}ৰায় চাহাব শুক্লধৰ বৈশ্যৰ নঙলাত মটৰ ৰাখি দুয়োজনে নামি ভিতৰ সোমাই দলপতিয়ে ভীমসেন নামৰ ভিজিটিং কাৰ্ড পঠিয়াই দিলত ৰায় চাহাব বৈশ্য অলপ পিছতে ওলাই আহিল। চাহাবী সাজপাৰ আৰু মুখত বৰ্ম্মা চুৰট। দলপতিয়ে চিনাকি কৰি দিলে “এখেত বিখ্যাত বৈজ্ঞানীক পাৰ্থ সিং, নাম হয়তো শুনিছে।” {{gap}}ৰায় চাহাবৰ কথাও সম্পূৰ্ণ চাহাবী ধৰণৰ, যেন অলপতে হোমৰ পৰা আহি দুই চাৰি আষাৰ অসমীয়া শিকিছে। কুকুৰে হাড় এটুকুৰা কামুৰি ধৰি মুখখন মেলি থকাৰ নিচিনা চুৰটটো কোৱাৰীৰ ফালেৰে দাঁতেৰে কামুৰি ধৰি কলে 'অ' ইয়েচ, মই শুনিছে।” বুলি হেণ্ডশ্যেক কৰিলে। তিনিওজনে বহিলত কথা চহকী ৰায়চাহাবে অবাবতে নিজৰ গুণ নিজে বখানি দুই চাৰি আষাৰ কলে। ডিব্ৰুগড় চহৰৰ প্ৰথম নাগৰিক। গৌৰৱ-যশ-মান-সন্মান বৈ পৰা, চকুত পৰা ধন সম্পত্তি। দুখন চাহ বাগিচাৰ গৰাকী। শেষত কলে যে তিনিখন মটৰ তেওঁৰ আছে যদিও এখন 'প্ৰেচিডেন্ট' যান-বাহন যোগনীয়াৰৰ পৰা লব। তাৰেই অৰ্ডাৰ এটা লিখি কিমান টকা এড্ভাঞ্চ লাগে সুধিলে। উত্তৰত কেপ্টেনৰূপী দলপতিয়ে কলে "আপুনি অৰ্ডাৰ দিলেই<noinclude></noinclude> 7ozh9dh7m4mb6236ykypqe0rvlomc4h 104 95482 266007 2026-11-07T16:56:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯২||অজান আততায়ী}}</noinclude>হব ৰায় চাহাব। এডভাঞ্চ দিয়াৰ কোনো আৱশ্যক নকৰে। গাড়ী ইয়াতে ডেলিভাৰী দিয়াৰ পিছত মূল্য দিলেই হব। কেৱল এষাৰ কথা আপোনাক মনত পেলাই দিবলৈহে আহিলো। পূৰবী হোটেলত টি-পাৰ্টিত অনুগ্ৰহ কৰি যোগদান কৰি কৃতাৰ্থ কৰিব বুলি অথনি মোক কৈছিল।” {{gap}}“অ' ইয়েচ্,” বুলি ঘড়ীলৈ চাই থিয় হৈ কলে "চাৰি বাজিবলৈ দহ মিনিট। মই ইভিনিং ড্ৰেচ কৰি আহিব।” বুলি ভিতৰ সোমাই গল আৰু চাৰি বাজি পোন্ধৰ মিনিট যোৱাত ওলাই আহি নিজৰ মটৰত উঠি নকল ভীমসেনৰ সৈতে ৰাওনা হ'ল। পাৰ্থ সিঙে দলপতিৰ মটৰ চলাই দিলে {{center|⸻}} {{center|—দহ—}} {{gap}}তাৰ পিছদিনা চৈধ্য অক্টোবৰৰ আবেলি দুইবজাত পাৰ্থ সিং আৰু হেমিল্টনে একে সময়তে ডাক বঙলাত উপস্থিত হৈ দেখিলে যে দলপতিয়ে কাকত এখিলাত নানা ৰকমৰ অঙ্ক কৰি ভৰাই পেলাইছে। দুয়োজনকে দেখি হাঁহি মাৰি কলে "আহা বহাহি। পাচ মিনিট সময় কটাবলৈ অঙ্ক কৰিছিলো। মোৰ অঙ্ক শেষ হল, দুই বাজিল আৰু তোমালোকো পালাহি, গতিকে আমাৰ জয় সুনিশ্চিত বুলি ভাবিব পাৰো, কি কোৱা ভাইহঁত?* {{gap}}“নিঃসন্দেহে জয়লাভ ককাইদেও।” উভয়ে উত্তৰ দিলে। {{gap}}“বেছ, এতিয়া। পাৰ্থ সিঙৰ কথাকে প্ৰথমে কোৱা।”<noinclude></noinclude> 7m1z7sbxqoznlicmh644ikiafvyhxdn 104 95483 266009 2026-11-07T17:02:02Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৯৬}}</noinclude>{{gap}}পাৰ্থ সিঙে কলে “প্ৰায় এশ টাইপ ৰাইটাৰ পৰীক্ষা কৰাৰ পিছত সফল হৈছো ককাইদেও। মোৰ আবিষ্কাৰ নিৰ্ভুল। এয়া নোটিচৰ কথাকে হুবহু টাইপ কৰি আনিছো, চাওক গোসাঁই।” বুলি টাইপ কৰা কাকত এখন দলপতিৰ হাতত দিলে। {{gap}}কাকতখন হাতত লৈ দলপতিয়ে উল্লাসেৰে কলে "কুশল হওক ভাইটি। কাকত মই চোৱাৰ কোনো আৱশ্যক নকৰে। তোমাৰ আবিষ্কাৰ নিখুঁত হব বুলি মই নিঃসন্দেহ।” বুলি কাকতখন জেপত থৈ কলে “তাৰ পিছত আৰু কিবা খবৰ আছে নেকি ভাইটি?” {{gap}}“হয় ককাইদেও,” পাৰ্থ সিঙে উত্তৰ দিলে "কওঁ শুনক, ৰায় চাহাব শুক্লধৰ বৈশ্বৰ বাগিচাৰ আজি পেমেণ্টৰ দিন আছিল। দুখন বাগিচাৰ পৰা ট্ৰাক দুখন লৈ টকা নিবলৈ সহকাৰী মেনেজাৰ দুজন আহি চাৰে দহবজাত তেখেতৰ ঘৰ পাইছিল। সিবিলাকক টকা দিবলৈ বৈশ্যই নিজে গৈ লোৰ আলমাৰী খুলি দেখিলে যে তাৰ ভিতৰত ফুটা কড়ি এটাও নাই। এনেকি নেশ্যনেল চেভিংচ বেঙ্কৰ চাৰ্টিফিকেট, কোম্পানীৰ কাকত-পত্ৰ, চেয়াৰ চাৰ্টিফিকেট আদিও নাই। তাৰ ভিতৰত থকাৰ ভিতৰত একেখন কাকতত লিখা আছিল—'পা-ফু’।” তিনিওজনে মুখ টিপি হাঁহিলে। {{gap}}পাৰ্থ সিঙে আকৌ কলে "পগলাৰ দৰে ৰায় চাহাবে কেইবাৰ মান বাহিৰ ভিতৰ কৰি কৰ্ম্মচাৰীবোৰক ৰৈ থাকিবলৈ কৈ বেঙ্কলৈ যায়। তাত গৈ শুনিলে যে তেওঁ পঠিওৱা এক লাখ টকাৰ চেকখনৰ টকা দহ মিনিট আগতে লৈ গৈছে। তাকে শুনি ৰায়চাহাব বেঙ্কতে মুছকঁচ যায়। ধৰাধৰিকৈ তেওঁক ঘৰলৈ লৈ যায়। ডিব্ৰুগড় চহৰৰ তেওঁ প্ৰথম শ্ৰেণীৰ প্ৰধান নাগৰিক। গতিকে ডাক্তৰ আদিৰ ব্যৱস্থাৰ কথা নকলেও হব। চেতনা অহাৰ লগে লগে ঘটনাটো পুলিচক জনোৱাত পুলিচ চাহাবে নিজে আহি<noinclude></noinclude> 7zqm03latctnbauriozu8eonpkbkn67 104 95484 266011 2026-11-07T17:14:25Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>তদন্ত কৰে। কি ফল পাইছে জনাৰ উপায় নাই ককাইদেও। আকৌ তিনিওজনে হাঁহিলে। {{gap}}পাৰ্থ সিঙে পুনৰাই কলে "আশমান সিঙৰ বঙলালৈ গৈছিল। বৰ যত্ন কৰি খুৱাই-বুৱাই অপ্যায়িত কৰিলে। তেওঁৰে মটৰত উঠি ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীও চাই চিতি আৰু দুঠাইলৈো গৈছিলো, ককাইদেও। অৱশেষত ইয়ালৈ আহিলো।” {{gap}}“ধন্যবাদ ভাইটি তোমাৰ দান অমূল্য। এতিয়া হেমিল্টনৰ কথা কোৱা?” {{gap}}হেমিল্টনে আৰম্ভ কৰিলে "আপোনাৰ নিৰ্দেশ মতে ঠিক এক বজাত মিঃ টকীৰ ওচৰলৈ গৈ নোটিচ দুখন ফিৰাই দিলো। বৈশ্যৰ দূৰ্ঘটনাই তেওঁকো উত্ৰাৱল কৰিছে দেখিলো, ককাইদেও।” {{gap}}“সেইটোৱেই স্বাভাৱিক। বৈশ্যেক নম্বৰ নাগৰিক নহয় জানো? তাৰ পিছত?” {{gap}}“তাৰ পিছত,” বুলি হেমিল্টনে হাঁহি কলে “তেখেতৰ পৰাতো আৰু কোনো গোপন বাতৰি পাবলৈ আশা কৰিব নোৱাৰি। পিছে মই পমখেদি অইন উপায়ে সংগ্ৰহ কৰিছো, যে পুলিচ চাহাবে তেতিয়াই এজনক বিশেষ কটকী হিচাবে তৎক্ষণাত গুৱাহাটীলৈ মি: ডেভিডৰ ওচৰত সাহায্য বিচাৰি পঠিয়াইছে। আজিয়েই ইয়ালৈ আহিবলৈ বিশেষ অনুৰোধ কৰা হৈছে।” {{gap}}দলপতিয়ে কলে মিঃ ডেভিডে মেমচাহাবক আগবঢ়াই আনিবলৈ বোধকৰো এতিয়ামানে দমদম বিমান কোঠত নামিল গৈ। শইকীয়া তিনি মাহৰ বাবে ট্ৰেইনিং অফিচাৰ হোৱা কথা জানাই। গতিকে সেই ব্ৰাঞ্চত সম্প্ৰতি থাকিল একমাত্ৰ ডাওৰা আৰু দাৰোগা মুকুল বৰ্মণ। গুৱাহাটীৰ অফিচ এৰি ডাঙৰা আহিব বুলি বিশ্বাস নহয়। আহিলেও শ‍ইকীয়া অবিহনে তেওঁৰ সোঁহাত ছিগা। গতিকে সেই<noinclude></noinclude> 93x426jfgxz82nb2e5uwh2q0rvgd68u 104 95485 266012 2026-11-07T17:19:31Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৯৫}}</noinclude>বিষয়ে আমাৰ চিন্তা কৰিবলৈ সমূলি আৱশ্যক নাই। পিছে অইন এটা বিষয়ত ম‍ই চিন্তিত হৈ অঙ্ক কৰিছিলো। তোমালোকে আহি দেখিছাই।” {{gap}}“কি বিষয় ককাইদেও!” পাৰ্থ সিঙে সুধিলে। {{gap}}চিগাৰেটত দীঘলকৈ এহোপা মাৰি দলপতিয়ে কলে “মিঃ টকীয়ে মোক মানে আমাৰ কেপ্টেনক টেলিফোনেৰে অনুৰোধ কৰিছে যে কালিলৈ যেন তেওঁৰ লগতে থাকি ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীৰ দুৰ্ঘটনা যাতে ঘটাব নোৱাৰে সেই কামত পাৰ্য্যমানে সাহায্য কৰো। এতিয়া মচকিল হল এই যে কেপ্টেনৰ অন্তৰ্দ্ধানৰ কথা আমি তেওঁক জনোৱা নাই। আনপিনে হাইদৰাবাদত কেপ্টেন আৰু টকী একেলগে মিলিটেৰীত কাম কৰিছিল। উভয়ে বৰ বন্ধু কেপ্টেনৰ বিষয়ে টকীয়ে বৰ ভালদৰে জানে। তেনে অৱস্থাত ম‍ই সন্মতি নিদিবলৈ টান পালো। তদুপৰি ‘মেক আপত' হুবহু কেপ্টেন চেহেৰা ধৰিছো যদিও মাত আৰু ব্যৱহাৰত ঠিক মতে ভাও কৰা টান হব। আকৌ ইপিনে তোমালোক দুজন হে ৰ'লা। ” {{gap}}পাৰ্থ সিঙে হাঁহিমাৰি হাতযোৰ কৰি কলে "আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদ হলেই হব গোসাঁই। সেই বিষয়ে নিশ্চিন্ত থাকক। মাতৰ বিষয়ে মোৰ লগত থকা নিমাত বড়ি এটা খাই ললে দুঘণ্টা মানৰ কাৰণে আপোনাৰ মাত নাইকীয়া হৈ মতাহাঁহৰ মাতৰ দৰে ওলাব। বাকী বুদ্ধি আপোনাক শিকাবলৈ চেষ্টা কৰি মূৰ্খামি নকৰো।” {{gap}}“ধন্যবাদ ভাইটি, জননীয়ে তোমাক সফলকাম কৰক। ভৱিষ্যতলৈও তোমাৰ অৱদানেৰে বিজয় নিচান উৰুৱাই থাকিম। পিছে হেমিল্টন ভাইটি, তোমাৰ বন্দীৰ খা-খবৰ কিবা আছে নেকি?" {{gap}}হেমিল্টনে উত্তৰ দিলে "সি নিশ্চিন্ত মনেৰে বৰ আয়মত মটৰৰ বাকচত শুই আছে ককাইদেও। আকৌ চল্লিশ ঘণ্টা এইদৰে থাকিব।<noinclude></noinclude> nd8ctbei9nr79xteaw091yhv8g0l5mf 104 95486 266015 2026-11-07T17:25:10Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266015 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৯৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>এই কানাই কৰ্ম্মকাৰেই দলৰ সোঁহাত স্বৰূপ আছিল। হোটেলৰ মালিক লক্ষণ ওঝা নিতান্ত নিৰীহ ভদ্ৰলোক। মেনেজাৰৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণ নিৰ্ভৰ কৰি চলে। সি টকা জমা দিলে লোৱাৰ বাহিৰে কোনো কথাৰ ভু নাপায়। আনপিনে গুণ্ডা দলটোৰ চৰ্দাৰেও ইয়াৰ ওপৰতে পৰিচালনাৰ ভাৰ দিয়ে। চৰ্দাৰ কেতিয়াও হোটেললৈ নাহে, বাহিৰত থাকিয়ে কৰ্ম্মকাৰক হুকুম দিয়ে আৰু ইয়ে যথাযথ হুকুম পালন কৰে অৰ্থাৎ বাকীবোৰৰ হতুৱাই কাম কৰায়। দলটোৰ চৰ্দাৰ বা গৰাকী যিয়েই নোবোলক তাক বাকীবোৰে দেখাও নাই, নামো নাজানে। কেৱল মালিক বুলিলে সেই নেদেখা আৰু নাম নজনা প্ৰাণীটোকে বুজে, আৰু ভয়তে কঁপে। মালিকৰ হুকুম বুলি মেনেজাৰৰ মুখত শুনিলে সিহঁতে বিনা প্ৰতিবাদে সকলো কৰে।” {{gap}}পাৰ্থ সিঙে সুধিলে “দলৰ আটাইবোৰ দুৰ্ব্বৃত্তই হোটেলত বাস কৰে নেকি?” {{gap}}“নকৰে। কৰ্ম্মকাৰৰ তলতে চৰ্দ্দাৰ খানচামা ইস্মাইল, তাৰ লগত বিলু নামেৰে এজন আছে। দেখাত তাৰ কোনো কাম নাই খাই বৈ শুই থাকে। বাওঁহাতৰ আঙুলি আটাইবোৰ কটা গতিকে অকৰ্মা কিন্তু সিয়েই মালিকৰ হুকুম শুনোৱা আৰু পৰামৰ্শ দিয়া, হোটেলৰ আলহীৰ ওপৰত নজৰ ৰখা আদি সকলো কাম কৰে। মালিক নামৰ জন্তুটো নো কোন, ক'ত থাকে ইত্যাদি পৰিচয়ৰ কোনো ফুট এতিয়ালৈকে মই উলিয়াব পৰা নাই ককাইদেও।” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “তাত থাকি তাৰ সম্ভেদ নোপোৱা বুলি ম‍ই জানো। সেই ভাৰ তোমাক দিয়াও নাই। কেৱল সিহঁতৰ কৰ্ম্মপন্থা আৰু বা-বাতৰি সংগ্ৰহ কৰাৰ বাবেহে তোমাক তাত থাকিব কৈছো।” {{gap}}মেনেজাৰৰ অনুপস্থিতত সিহঁতৰ ভয়ানক অসুবিধা হৈছে।<noinclude></noinclude> 15eiqimk1ydqyglhqmott4v6te70r8f 104 95487 266016 2026-11-07T17:25:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266016 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী ৯৭ ককাইদেও। আজিলৈকে মালিকে কোনো আদেশ পঠোৱা নাই। আজি নিশা সিহঁতৰ পৰামৰ্শ সভা ইস্মাইলৰ কোঠাত বহিব। সিহঁতৰ সকলো পৰামৰ্শ মোৰ কোঠাত বহিয়েই যাতে শুনিব পাৰে৷ তাৰে বন্দবস্ত কৰিছো, গোসাঁই।” “ধন্যবাদ ভাইটি। তুমি নোৱাৰা কাম একোৱেই নাই। আয়ে তোমাৰ মঙ্গল কৰক। তোমালোকে এতিয়া নিজৰ নিজৰ কামলৈ যোৱাগৈ। মই উগ্ৰগতিৰ চিঠিৰ বাবে আৰু এঘণ্টা বাটচাব খুজিছো। কেপ্টেনৰো মুক্তিপন বিচাৰিছে নেকি তাকে জনাৰ আৱগক হৈছে। তাৰ পিছত তিনিওজনকে একে ঠাইতে ৰাখিছে নে বেলেগ বেলেগ ঠাইত ৰাখিছে তাৰে সন্ধান লবলৈ মই ওলাই যাম। আজি নিশা আৰু আমি মিটিং নকৰো। বিশেষ দৰকাৰ হলে টেলিফোনেৰে মাতিলে মই আছো নে নাই জানিব পাৰিবা। থাকিলেও ফোনেৰে কথা নকৈ ইয়ালৈ গুচি আহিবা, বুজিছা?” “বুজিছো, ককাইদেও।” বুলি বিদায় লৈ দুয়োজন ওলাই গল। পাচ বজাৰ সময়ত দলপতিয়ে কেপ্টেনৰ বেশ এৰি অপৰিচিত বেশ এটা লৈ ওলাই মটৰত উঠি বহিল। চেকুৰ মাৰিলে। ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীৰ সমুখেৰে যাওঁতে লক্ষ্য কৰিলে যে কোম্পানীৰ অফিচলৈ এশ গজ মান থকাৰ পৰাই ছদ্মবেশী পুলিচ কেজনমানে সাধাৰণ বাটৰুৱাৰ দৰে টহল দি আছে কোম্পানীৰ ' দুৱাৰ মুখত দুজন বন্দুকধাৰী পুলিচ পহৰা। মিঃ টকী আৰু ডাঙৰাই এঠাইত থিয় হৈ কেজনমানক কিবা পৰামৰ্শ দিব ধৰিছে। ডাঙৰাক দেখি দলপতিয়ে পেটে পেটে হাঁহি আগবাঢ়িল। ডাঙৰা আৰু টকীয়ে তেওঁৰ প্ৰতি বৰকৈ নিৰীক্ষণ কৰিও চিনিব নোৱাৰিলে। দুজন পুলিচ পহৰাই তেওঁৰ বাট আগুৰি মটৰ ৰখাই তাৰপৰা ঘূৰাই দিলে। দলপতিয়ে বুজিলে যে এদিন আগৰ পৰাই পুলিচে সেই ৰাস্তাটো বন্ধ<noinclude></noinclude> 4n0ozy42oc3h4wegxk7dog2zvhwxv3r 266203 266016 2026-11-08T09:44:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266203 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৯৭}}</noinclude>ককাইদেও। আজিলৈকে মালিকে কোনো আদেশ পঠোৱা নাই। আজি নিশা সিহঁতৰ পৰামৰ্শ সভা ইস্মাইলৰ কোঠাত বহিব। সিহঁতৰ সকলো পৰামৰ্শ মোৰ কোঠাত বহিয়েই যাতে শুনিব পাৰো তাৰে বন্দবস্ত কৰিছো, গোসাঁই।” {{gap}}“ধন্যবাদ ভাইটি। তুমি নোৱাৰা কাম একোৱেই নাই। আয়ে তোমাৰ মঙ্গল কৰক। তোমালোকে এতিয়া নিজৰ নিজৰ কামলৈ যোৱাগৈ। মই উগ্ৰগতিৰ চিঠিৰ বাবে আৰু এঘণ্টা বাটচাব খুজিছো। কেপ্টেনৰো মুক্তিপন বিচাৰিছে নেকি তাকে জনাৰ আৱশ্যক হৈছে। তাৰ পিছত তিনিওজনকে একে ঠাইতে ৰাখিছে নে বেলেগ বেলেগ ঠাইত ৰাখিছে তাৰে সন্ধান লবলৈ মই ওলাই যাম। আজি নিশা আৰু আমি মিটিং নকৰো। বিশেষ দৰকাৰ হলে টেলিফোনেৰে মাতিলে মই আছো নে নাই জানিব পাৰিবা। থাকিলেও ফোনেৰে কথা নকৈ ইয়ালৈ গুচি আহিবা, বুজিছা?” {{gap}}“বুজিছো, ককাইদেও।” বুলি বিদায় লৈ দুয়োজন ওলাই গল। {{gap}}পাচ বজাৰ সময়ত দলপতিয়ে কেপ্টেনৰ বেশ এৰি অপৰিচিত বেশ এটা লৈ ওলাই মটৰত উঠি বহিল। মটৰে চেকুৰ মাৰিলে। ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীৰ সমুখেৰে যাওঁতে লক্ষ্য কৰিলে যে কোম্পানীৰ অফিচলৈ এশ গজ মান থকাৰ পৰাই ছদ্মবেশী পুলিচ কেজনমানে সাধাৰণ বাটৰুৱাৰ দৰে টহল দি আছে। কোম্পানীৰ দুৱাৰ মুখত দুজন বন্দুকধাৰী পুলিচ পহৰা। মিঃ টকী আৰু ডাঙৰাই এঠাইত থিয় হৈ কেজনমানক কিবা পৰামৰ্শ দিব ধৰিছে। ডাঙৰাক দেখি দলপতিয়ে পেটে পেটে হাঁহি আগবাঢ়িল। ডাঙৰা আৰু টকীয়ে তেওঁৰ প্ৰতি বৰকৈ নিৰীক্ষণ কৰিও চিনিব নোৱাৰিলে। দুজন পুলিচ পহৰাই তেওঁৰ বাট আগুৰি মটৰ ৰখাই তাৰপৰা ঘূৰাই দিলে। দলপতিয়ে বুজিলে যে এদিন আগৰ পৰাই পুলিচে সেই ৰাস্তাটো বন্ধ<noinclude></noinclude> i6pz05zrczvlatm4088c0pw5vuvigxv 104 95488 266017 2026-11-07T17:27:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266017 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>৯৮ অজান আততায়ী কৰি দিলেই। তেওঁ মিচিকিয়াই হাঁহি মটৰ ঘূৰাই অইন ফাললৈ চলাই দিলে। অলপ সময়ৰ পিছত বিলাস বৰাৰ পদূলিত মটৰ ৰাখি মটৰত বহিয়েই ছদ্মবেশ আঁতৰাই নিজৰূপ ধৰি ভিতৰ চোতাললৈ গৈ নীলা বৰাক মাতিলত দুৱাৰ মেলি তাই বাৰাণ্ডালৈ ওলাই আহিল। এই তিনি দিনতে তাইৰ চেহেৰা শুকাই খীনাই একো নাইকিয়া হৈ গৈছে। দলপতিয়ে মৰমৰ মাতেৰে কলে “আইটি তুমি ভাবি ভাবি নাথাই নবৈ শৰীৰটো নষ্ট নকৰিবা। তুমি ভাঙি পৰিলে ইহঁত তিনিটা এইদৰে কাৰ গাত বাদুলী ওলোমা দিব আই? সিহঁতলৈ চাই হলেও তুমি নিজৰ শৰীৰৰ যত্ন কৰা উচিত। বিপদত ধৈৰ্য্যইহে প্ৰধান সহায়। বিলাসৰ বাবে সমূলি চিন্তা নকৰিবা। তেওঁক সিহঁতে নামাৰে। তেনে কিবা উদ্দেশ্য থকা হলে ইয়াতে মাৰি থৈ গলহেঁতেন। গতিকে মই তোমাক কথা দিলো, বিলাসক উদ্ধাৰ কৰি আনি দিম।” “আপোনাৰ কথাত মনত বল পালো দেউতা।” “দেউতা নকবা আইটি, ককাইদেও কৰা।” বুলি দলপতিয়ে হাতৰ টোপোলাটো নীৰলাৰ হাতত দি কলে “ইয়াতে অলপ খোৱা বস্তু আছে। ইহঁতকে৷ দিয়া আৰু তুমিও খাবা। ” টোপোলাটে৷ হাতত লৈ নীলাই কলে “ইমানবোৰ আনিলে কেনেই ককাইদেও? ইয়াৰে এসপ্তাহ চলিব।” “এসপ্তাহলৈ বেয়া হৈ যাব। দুদিনত খাই শেষ কৰিবা। যি নহওক, সম্প্ৰতি তুমি মোক চাহ এপিয়লা দিয়া, তোমাৰ লগত চাহ এপিয়লা খাই মই বিলাসক বিচাৰিবলৈ যাম।” তাকে গুনি নীলাই দলপতিক ঘৰৰ ভিতৰত বহুৱাই লৰাছোৱালী তিনিটাৰ হাতত কেক বিস্কুট আদি দি বহুৱাই থৈ ততালিকে চাহ তৈয়াৰ কৰি আনিলে। দলপতিয়ে কোৱাত এৰাব নোৱাৰি নিজে<noinclude></noinclude> rtg6afatlrlq5xr6m4tqlm8w4hme2ga 104 95489 266018 2026-11-07T17:27:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266018 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী একেলগে বহি খালে। থোৱা শেষ হ'লত দলপতিয়ে চিগাৰেট এ জ্বলাই লৈ দুহোপামান মাৰি কাকতৰ টোপোলা এটা উলিয়া নীৰলাৰ হাতত দি কলে “এইখিনি তুমি বাথা নীবল।। যি দৰকা হয় খৰচ কৰিবা। ইয়াৰ পিছত আকৌ পাবা।” টোপোলাৰ ওপৰৰ কাকতখন গুচাই নীবলাৰ চকু কপালত উঠিল প্ৰথমে মুখৰ মাতেই নোলাল। তাৰ পিছত কিবা কওঁ বুলি চেষ্ট কৰিলে যদিও স্পষ্টকৈ কোনো কথা উচ্চাৰণ কৰিব নোৱালিং দলপতিয়ে কলে “আচৰিত হৈছা কিয় আইটি? বিলাসে যান-বাহন যোগনীয়াৰত চাকৰি পোৱা নাই জানো?- তেওঁৰ এই আকস্মিক বিপদত তোমালোকে সাহায্য পাব নালাগে জানো? সম্প্ৰতি ইয়াত দুই হাজাৰ টকা আছে। তুমি যিমান লাগে খৰচ কৰাচোন বাক কালিলৈ তোমাক নেপালী চাকৰ এটাও আনি দিম। এতিয়া ম‍ই উঠিলোহে।” বুলি লৰা-ছোৱালীহঁতক মৰম কৰি ওলাই গল। —এঘাৰ— কেপ্টেন ভীমসেনে যেতিয়া সাৰ পাই চকু মেলিলে তেতিয়াওঁ তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ চেতনা অহা নাছিল। বাহিৰত ৰ'দ উঠিছে যদিও কোঠাৰ ভিতৰখন প্ৰায় আন্ধাৰ হৈয়ে আছে। তেওঁৰ অলস চকুযোৰ আকৌ মুদখালে। সেইদৰে অলপ সময় গল। সেই সময়তে বাহিৰত ক'ৰবাত বিকৃত মাতৰ ভেঁপু দীঘলকৈ বাজিবলৈ ধৰিলে। তাকে শুনি তেওঁৰ তন্দ্ৰা ভাগিল। উঠি বহিবলৈ চেষ্টা কৰিলে যদিও অপৰাগ হল। প্ৰথমে অতি আচৰিত হ'ল। তাৰ<noinclude></noinclude> o5umjc9i57dotmqs3m4qxpc5rytk0ga 266020 266018 2026-11-07T17:32:24Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 266020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||৯৯}}</noinclude>একেলগে বহি খালে। খোৱা শেষ হ'লত দলপতিয়ে চিগাৰেট এটা জ্বলাই লৈ দুহোপামান মাৰি কাকতৰ টোপোলা এটা উলিয়াই নীৰলাৰ হাতত দি কলে “এইখিনি তুমি ৰাখা নীৰলা।। যি দৰকাৰ হয় খৰচ কৰিবা। ইয়াৰ পিছত আকৌ পাবা।” {{gap}}টোপোলাৰ ওপৰৰ কাকতখন গুচাই নীৰলাৰ চকু কপালত উঠিল প্ৰথমে মুখৰ মাতেই নোলাল। তাৰ পিছত কিবা কওঁ বুলি চেষ্টা কৰিলে যদিও স্পষ্টকৈ কোনো কথা উচ্চাৰণ কৰিব নোৱাৰিলত দলপতিয়ে কলে “আচৰিত হৈছা কিয় আইটি? বিলাসে যান-বাহন যোগনীয়াৰত চাকৰি পোৱা নাই জানো?- তেওঁৰ এই আকস্মিক বিপদত তোমালোকে সাহায্য পাব নালাগে জানো? সম্প্ৰতি ইয়াত দুই হাজাৰ টকা আছে। তুমি যিমান লাগে খৰচ কৰাচোন বাৰু কালিলৈ তোমাক নেপালী চাকৰ এটাও আনি দিম। এতিয়া ম‍ই উঠিলোহে।” বুলি লৰা-ছোৱালীহঁতক মৰম কৰি ওলাই গল। {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|—এঘাৰ—}}'''}} {{gap}}কেপ্টেন ভীমসেনে যেতিয়া সাৰ পাই চকু মেলিলে তেতিয়াওঁ তেওঁৰ সম্পূৰ্ণ চেতনা অহা নাছিল। বাহিৰত ৰ'দ উঠিছে যদিও কোঠাৰ ভিতৰখন প্ৰায় আন্ধাৰ হৈয়ে আছে। তেওঁৰ অলস চকুযোৰ আকৌ মুদখালে। সেইদৰে অলপ সময় গল। সেই সময়তে বাহিৰত ক'ৰবাত বিকৃত মাতৰ ভেঁপু দীঘলকৈ বাজিবলৈ ধৰিলে। তাকে শুনি তেওঁৰ তন্দ্ৰা ভাগিল। উঠি বহিবলৈ চেষ্টা কৰিলে যদিও অপৰাগ হল। প্ৰথমে অতি আচৰিত হ'ল। তাৰ<noinclude></noinclude> d3m8awtbu3qfjs4pqt92ipzlul4087t 104 95490 266021 2026-11-07T17:32:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী ছিত লাহে লাহে মনত পৰিল সকলো কথা। মনলৈ অনুশোচনা নাহিল। নিজৰ শক্তিৰ ওপৰত অগাধ বিশ্বাস কৰি গৰ্ব্বেবে ত্ৰুপক্ষক তুচ্চ ভাবি সিহঁতৰ ফান্দত পৰি াবে নিজৰ মনত বিষম লাজ পালে। লগতিৰ আগত মুখ দেখুৱাব কেনেকৈ? বন্দী হোৱা মূৰ্খামিৰ কলিৰ ভীমে এতিয়া মালতীক অকলে উদ্ধাৰ এই দশা হৈ দলপতিক ৰি বাহাদুৰি দেখুৱাব খোজোতে নিজবে নাকৌ এটা নতুন সমস্যাতহে পেলালে। এই অপবাধৰ প্ৰতিকাৰ াই। তদুপৰি উদ্ধাৰৰ আশাই বা ক'ত? . বাহিৰত থকা চাৰিজনে ছানো তেওঁক বিচাৰি উলিয়াবলৈ সমৰ্থ হব? নাই আৰু উদ্ধাৰৰ মাশা সমূলি নাই। আততায়ীয়ে যি কৰে কৰক, ‘পা ফু' দলৰ স্বাগত তেওঁ আৰু মুখ নেদেখুৱায়। গ্লানিবে অন্তৰ ক'লা পৰিল। ইচ্ছা কৰিয়ে আকৌ চকু মুদিলে। বাহিৰা জগতখনৰ প্ৰতি উদাস হ পৰিল। এই আন্ধাৰ কোঠালীয়ে এতিয়া তেওঁৰ পক্ষে উত্তম। কেপ্টেনৰ মনটো নিস্তেজ হৈ পৰিল যদিও সেই নিস্তেজতা বেছি পবলৈ স্থায়ী নহল। হঠাতে দলপতিৰ উপদেশলৈ মনত পৰি ভাবিলে —ধৈৰ্য্য আৰু বুদ্ধি কৌশল। ক্ৰুৰ হাঁহি এটাই ওঠ দুটা বিকৃত কৰিলে। মনতে উচ্চাৰণ কৰিলে ‘পা-ফু’-কেপ্টেন ইতৰ দুৰ্ব্বত্তৰ হাতত বন্দী! পশুৰাজ শিয়ালৰ ফান্দত? কলিৰ ভীম বুলি যেয়ে মনত গৌৰৱ কৰে তাৰ পক্ষে এনেকুৱা নিস্তেজ হৈ পৰাটো অমাৰ্জ্জনীয় অপৰাধ। নিজৰ বাহুবল আৰু দলপতিৰ পৰা পোৱা মনোবল বিপদৰ প্ৰধান সাৰথি—বুদ্ধি-কৌশল আৰু ধৈৰ্য্য। কেপ্টেনে কাকে পৰোৱা নকৰে। ' তেতিয়াহে তেওঁ নিজৰ বন্দী অৱস্থালৈ চকু দিলে। লোহাৰ শিকলি এডালেৰে মেৰাই এনেকৈ গাৰে সৈতে বান্ধিছে যে হাত লৰচৰ কৰিবকে নোৱাৰে। তদুপৰি ভৰি দুখনত এডাল জৰীৰে<noinclude></noinclude> tji1tz4dy55bn8y8bkfroyvcpc2grir 266206 266021 2026-11-08T09:51:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266206 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০০||অজান আততায়ী}}</noinclude>পাছত লাহে লাহে মনত পৰিল সকলো কথা। মনলৈ অনুশোচনা আহিল। নিজৰ শক্তিৰ ওপৰত অগাধ বিশ্বাস কৰি গৰ্ব্বেবে শত্ৰুপক্ষক তুচ্চ ভাবি সিহঁতৰ ফান্দত পৰি বন্দী হোৱা মূৰ্খামিৰ বাবে নিজৰ মনত বিষম লাজ পালে। কলিৰ ভীমে এতিয়া দলপতিৰ আগত মুখ দেখুৱাব কেনেকৈ? মালতীক অকলে উদ্ধাৰ কৰি বাহাদুৰি দেখুৱাব খোজোতে নিজৰে এই দশা হৈ দলপতিক আকৌ এটা নতুন সমস্যাতহে পেলালে। এই অপৰাধৰ প্ৰতিকাৰ নাই। তদুপৰি উদ্ধাৰৰ আশাই বা ক'ত? বাহিৰত থকা চাৰিজনে জানো তেওঁক বিচাৰি উলিয়াবলৈ সমৰ্থ হব? নাই আৰু উদ্ধাৰৰ আশা সমূলি নাই। আততায়ীয়ে যি কৰে কৰক, ‘পা ফু' দলৰঅ আগত তেওঁ আৰু মুখ নেদেখুৱায়। গ্লানিৰে অন্তৰ ক'লা পৰিল। ইচ্ছা কৰিয়ে আকৌ চকু মুদিলে। বাহিৰা জগতখনৰ প্ৰতি উদাসো হৈ পৰিল। এই আন্ধাৰ কোঠালীয়ে এতিয়া তেওঁৰ পক্ষে উত্তম। {{gap}}কেপ্টেনৰ মনটো নিস্তেজ হৈ পৰিল যদিও সেই নিস্তেজতা বেছি পৰলৈ স্থায়ী নহল। হঠাতে দলপতিৰ উপদেশলৈ মনত পৰি ভাবিলে —ধৈৰ্য্য আৰু বুদ্ধি কৌশল। ক্ৰুৰ হাঁহি এটাই ওঠ দুটা বিকৃত কৰিলে। মনতে উচ্চাৰণ কৰিলে ‘পা-ফু’-কেপ্টেন ইতৰ দুৰ্ব্বত্তৰ হাতত বন্দী! পশুৰাজ শিয়ালৰ ফান্দত? কলিৰ ভীম বুলি যেয়ে মনত গৌৰৱ কৰে তাৰ পক্ষে এনেকুৱা নিস্তেজ হৈ পৰাটো অমাৰ্জ্জনীয় অপৰাধ। নিজৰ বাহুবল আৰু দলপতিৰ পৰা পোৱা মনোবল বিপদৰ প্ৰধান সাৰথি—বুদ্ধি-কৌশল আৰু ধৈৰ্য্য। কেপ্টেনে কাকো পৰোৱা নকৰে।' {{gap}}তেতিয়াহে তেওঁ নিজৰ বন্দী অৱস্থালৈ চকু দিলে। লোহাৰ শিকলি এডালেৰে মেৰাই এনেকৈ গাৰে সৈতে বান্ধিছে যে হাত লৰচৰ কৰিবকে নোৱাৰে। তদুপৰি ভৰি দুখনত এডাল জৰীৰে<noinclude></noinclude> o2lvat2nltowp2bhg36rgcfp1s8kobp 104 95491 266022 2026-11-07T17:34:06Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী কট্‌কটীয়াকৈ বান্ধি চিতে চিতে পেলাই থৈছে। শত্ৰুৱে জানে ে এই শিকলি বন্ধনৰ দ্বাৰা হাত দুখন অচল হৈ থাকিলে ভৰিৰ গাঁি সোলোকাৰ নোৱাৰে। কেপ্টেনে মনতে উচ্চাৰণ কৰিলে 'কি মূৰ্খইতে নাজানে যে হায়দৰাবাদত থাকোতে প্ৰফেচাৰ ৰামমূৰ্ত্তি কৃপাত তেওঁৰে প্ৰিয় শিষ্য হিচাবে শিকলি ছিঙাত ময়ো ওস্তা আছিলো,' বুলি আনন্দতে হাঁহিলে। তেওঁ উঠি বহিবলৈ আকৌ এবাৰ চেষ্টা কৰিলে, কিন্তু মূৰটে সমূলি দাঙিব নোৱাৰিলে। বাগৰ সলাবলৈ যত্ন কৰোতে মূৰত কোনোবাই যেন হুলেৰে খোচ মাৰিহে দিলে। কালি নিশাৰ কোবলৈ মনত পৰিল, কিমান জখম বা হৈছে চোৱাৰ লাগে অধ্যবসায়—উঠিবলৈ পুনঃ পুনঃ চেষ্টা। উপায় নাই। সম্প্ৰতি শৰীৰৰ তেজ চলাচল নহলে গাত শক্তি পোৱা নাযাব। এবাৰ দুবাৰকৈ কেবাবাৰো চেষ্টা কৰিলত ক্ৰমে অলপ অলপকৈ মূৰটো তুলিব পৰা হল। আৰু কেবাৰ - মানৰ পিছত ভৰি মেলা থাকিলেও ইছোৱা পোন কৰি বহি আৰামৰ নিশ্বাস পেলালে। ইকাতি-সিকাতি আৰু সমুখৰ ফালে দো খুৱাই শৰীৰটো সতেজ কৰি তুলিলে। লগে লগে মনলৈ নতুন বল আহিল। নাকত কিবা এটা বেয়া গোন্ধ, পেটটোও যেন অলপ আঁকোৰ- পাকোৰ কৰিছে৷ ভাবিলে দস্যুইতে নিশ্চয় ক্লোৰোফৰ্ম দি অচেতন কৰিছিল, নহলে মুৰৰ আঘাতত ইমান সময়লৈ বেহুচ হৈ নাথাকিল- হেঁতেন। কিমান সময় বা হ'ল সেই সন্ধিয়াৰ পৰা? কোঠালীটোৰ এটা ভেকেট। ভেকেট গোন্ধ। খিড়িকী নায়েই, দুফালে দুখন মাত্ৰ দুৱাৰ, বন্ধু অৱস্থাত আছে। ওপৰৰ সৰু সৰু সুৰুঙা কেইটামানেৰে সামান্য বতাহ আৰু অলপ পোহৰ আহিছে যদিও তাৰ পৰা কোনে৷ লাভ হোৱা নাই।<noinclude></noinclude> glugjnq0o71j4v5sblioghozt9kgk7r 266208 266022 2026-11-08T09:56:18Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266208 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১০১}}</noinclude>কট্‌কটীয়াকৈ বান্ধি চিতে চিতে পেলাই থৈছে। শত্ৰুৱে জানে যে এই শিকলি বন্ধনৰ দ্বাৰা হাত দুখন অচল হৈ থাকিলে ভৰিৰ গাঁঠি সোলোকাৰ নোৱাৰে। কেপ্টেনে মনতে উচ্চাৰণ কৰিলে 'কিন্তু মূৰ্খহঁতে নাজানে যে হায়দৰাবাদত থাকোতে প্ৰফেচাৰ ৰামমূৰ্ত্তিৰ কৃপাত তেওঁৰে প্ৰিয় শিষ্য হিচাবে শিকলি ছিঙাত ময়ো ওস্তাদ আছিলো,' বুলি আনন্দতে হাঁহিলে। {{gap}}তেওঁ উঠি বহিবলৈ আকৌ এবাৰ চেষ্টা কৰিলে, কিন্তু মূৰটো সমূলি দাঙিব নোৱাৰিলে। বাগৰ সলাবলৈ যত্ন কৰোতে মূৰত কোনোবাই যেন হুলেৰে খোচ মাৰিহে দিলে। কালি নিশাৰ কোবলৈ মনত পৰিল, কিমান জখম বা হৈছে চোৱাৰ উপায় নাই। সম্প্ৰতি লাগে অধ্যবসায়—উঠিবলৈ পুনঃ পুনঃ চেষ্টা। শৰীৰৰ তেজ চলাচল নহলে গাত শক্তি পোৱা নাযাব। এবাৰ দুবাৰকৈ কেবাবাৰো চেষ্টা কৰিলত ক্ৰমে অলপ অলপকৈ মূৰটো তুলিব পৰা হল। আৰু কেবাৰমানৰ পিছত ভৰি মেলা থাকিলেও ইছোৱা পোন কৰি বহি আৰামৰ নিশ্বাস পেলালে। ইকাতি-সিকাতি আৰু সমুখৰ ফালে দো খুৱাই শৰীৰটো সতেজ কৰি তুলিলে। লগে লগে মনলৈ নতুন বল আহিল। {{gap}}নাকত কিবা এটা বেয়া গোন্ধ, পেটটোও যেন অলপ আঁকোৰ-পাকোৰ কৰিছে। ভাবিলে দস্যুহঁতে নিশ্চয় ক্লোৰোফৰ্ম দি অচেতন কৰিছিল, নহলে মুৰৰ আঘাতত ইমান সময়লৈ বেহুচ হৈ নাথাকিলহেঁতেন। কিমান সময় বা হ'ল সেই সন্ধিয়াৰ পৰা? কোঠালীটোৰ এটা ভেকেটা ভেকেট গোন্ধ। খিড়িকী নায়েই, দুফালে দুখন মাত্ৰ দুৱাৰ, বন্ধ অৱস্থাত আছে। ওপৰৰ সৰু সৰু সুৰুঙা কেইটামানেৰে সামান্য বতাহ আৰু অলপ পোহৰ আহিছে যদিও তাৰ পৰা কোনে৷ লাভ হোৱা নাই।<noinclude></noinclude> hm0jqljfui8yd59fgf6ad55fti9u1ji 104 95492 266023 2026-11-07T17:35:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী নিশ্চেষ্ট হৈ বহি নাথাকি কেপ্টেনে শিকলি ছিঙিবলৈ কচৰ নাৰম্ভ কৰিলে। প্ৰথমে দীঘলকৈ উশাহ এটা লৈ অলপ সময় বন্ধ কৰি ৰাখিলে। হঠাৎ কোনোবাই যেন মূৰত খোচ মাৰিহে দিলে, ন্ত্ৰণাত আৰ্ত্তনাদ কৰি উঠিল। মুৰটো নিশ্চয় ফাটিছে। কিমান খম হৈছে চোৱাৰ উপায়তো নায়েই, হাত বুলাই অনুভব কৰাৰো উপায় নাই। হানা-খোচা কৰিবই লাগিছে। তথাপি ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি আৰু চাৰিবাৰমান অভ্যাস কৰিলে। আগতকৈ বেছি সময় উশাহ বন্ধ কৰি ৰাখিবলৈ সমৰ্থ হল। এনেতে আকৌ এবাৰ ভেঁপু বজোৱাৰ শব্দ হ'লত কেপ্টেনে ভালকৈ বুজিলে যে কোনোবা কলঘৰৰ হুইছেল। অথনি বাৰ বজাত বাজিছিল এতিয়া হয়তো এক বাজিল। সেই সময়তে দুৱাৰৰ বাহিৰৰ শিকলিত জনজনাই শব্দ হৈ দুৱাৰ মেলখালে। মানুহ এজনে ভুমুকি মাৰি চাই দুৱাৰখন সামান্য মেলাই ৰাখি ওচৰলৈ আহিল। কেপ্টেনৰ মুখলৈ চাই কলে “সাৰি পাইছ বাবু, চাহ-পানী খাবি নে কি খাবি?” কেপ্টেনে তালৈ চাই দেখিলে যে খানচামাৰ পায়জামা আৰু দীঘল চোলা, মূৰত বগা পাগুৰি এটাও আছে! মাত কথাৰ পৰা আচল খানচামা যেন নালাগে। তথাপি তাক দেখি ভালেই পালে। কিবা খা-খবৰ নিশ্চয় পোৱা যাব। শান্ত মাতেৰে কলে “কি খুৱাব খোজ নো? তই হবলা খানচামা? কি নাম নো তোৰ ককাই?” খানচামাৰ মনটো যেন প্ৰফুল্ল হৈ কলে “তই মোক গালি নাপাৰিলি বাবু? আগে পিছে সকলোৱে মোক দেখিলে গালি পাৰি উঠে। মোৰ নাম নিকোলাদে বাবু। মোৰ বাপ এই বাগানৰ চৰ্দাৰ আছিল। মই আৰু সেই বাব ভাল নাপাওদে বাবু। সৰুৰ পৰাই চাহাবৰ বয় খানচামা হৈ আছো। দৰমহা পাওঁ, ভাল খানাপিনা, বিলাতী মদ, চব বস্তু—এহ্ ...ছিঃ।”<noinclude></noinclude> akq2m25fkg5jt0lue5j5cqs783g3pne 104 95493 266024 2026-11-07T17:36:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী "কিহল অ' নিকোলা কাই?” কেপ্টেনে সুধিলে। “কথা কবৰ মানা বাবু, চাহাবে শুনিলে মোক মাৰিব দে বাবু।” কেপ্টেনে মৰমৰ মাতেৰে কলে "তেনেহলে তই যাগৈ ককাই, অবাবত কিয় মাৰ খাই মৰিব লাগিছে। মই এনেয়ে পৰি থাকিম, নাথাই মৰিম কিন্তু তোক বিপদত নেপেলাওঁ।” নিকোলাই কেপ্টেন ওচৰতে বহি সককৈ কলে “নহয় দে বাবু, তোকহে কৈছো অইনক নকওঁ। খানা দিবৰ হুকুম আছে কিন্তু খুব কম। খাই বাচিবি কিন্তু পেট নভৰে, দুবলা হৈ যাবি আক৷” “নাথালেও বাচি থাকিম দে নিকোলা কাই। তোৰ মৰম লাগিছে যদি মূৰটো চাই ক চোন—উস্‌ আইঔ মৰিলো—মোৰ মুৰটো কেবা ঠাইতো ফাটিছে নেকি?” নিকোলাই পাছফালে গৈ চাই “ইস্! হায় হায়” বুলি কলে “তিনি ঠাইত ফাটিছে দে। উস্ তেজমখা গোট মাৰি চুলিৰে সৈতে লগ লাগিছে বাবু।” “ধন্যবাদ নিকোলা কাই। তই মোক কাতি কৰি বগৰাই পেলাই থৈ যাবিনে? চিতে চিতে গুলে মূৰত দুখ পাওঁ। খানা-পিনা একোকে নালাগে। উস্— আস্‌...” “ইস্‌....ৰ’ বাবু, চাহ খালে অলপ ভাল পাবি আৰু। ম‍ই চাহ আনোগৈ।” বুলি উত্তৰলৈ বাট নাচাই ওলাই গল। দুৱাৰখন, আধা মেলা অৱস্থাত এৰি থৈ যোৱা দেখি কেপ্টেনে ভাবিলে 'অন্ততঃ যদি ভৰি দুখনো মুকলি থাকিলহেঁতেন।' মনতে নানান কথা আলোচনা কৰিবলৈ ধৰিলে। সেইদৰে ভাবি থাকোতেই নিকোলাই চাহ লৈ আহিল। লগতে দুটা সিজোৱা কণী। তাকে দেখি কেপ্টেনে কলে “সেইবোৰ কিয় আনিছ? ফিৰাই লৈ যা, চাহাবে গম পালে তোক<noinclude></noinclude> b94j17cnwzev69klgpw7tatr1pticr6 104 95494 266025 2026-11-07T17:37:32Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>১০৪ অজান আততায়ী মাৰিব। চাহো অকনমানহে দিবি। ডিঙিটে। তিয়াই লক পাৰিলেই হব।” “চাহাবে কেনেকৈ গম পাব? মেনেজাৰো নাই, বাগানত কাম চাব গৈছে। যিমান পাৰ খা বাবু। সি নাই নহয়। কালিয়েই গৈছে। ম‍ই অকলে আছো. “কিন্তু এই অৱস্থাত খাওঁ কেনেকৈ? শিকলিডাল খুলি হাত মোকলাই দিলেহে খাব পাৰো।” “চাবি মোৰ হাতত নিদিয়ে বাবু। চাহাবে ৰাখে। মেনেজাৰকো দিয়ে মোক হলে নিদিয়ে। ম‍ই খুৱাই দিওঁ দে, তই খা।' বুলি ফিডিং কাপেৰে চাহ খুৱাবলৈ ধৰিলে। কণী দুটা চামুচেৰে এটা এটাকৈ কেপ্টেনৰ মুখত দিলে। একাপ খোৱা হ'লত নিকোলাই আকৌ কাপত বাকিব ধৰোতে কেপ্টেনে সুধিলে “হেৰ নিকোলা কাই, চাহত কি মিহলি কৰিছ অ'? গাটো ভাল লাগিব ধৰিছে দেখোন।” ফিচিক কৰে হাঁহি নিকোলাই উত্তৰ দিলে “বেছি নহয় বাবু, মাত্ৰ এক পেগ বিলাতী মদ দিছোঁ। এই খিনি খা আৰু ভাল পাবি। মাংস খাবি বাবু? মূৰ্গীৰ ভাল কাৰী ৰান্ধিছিলো চাহাবলৈ।” কেপ্টেনে কলে “মোৰ বাবে তই মাৰ খাই মৰিব নালাগে যা বাচা। মোক কতি কৰি থৈ যা।” “তই নকলে তাক কোনে কবঐ? আনোগৈ ৰ’...” বুলি ওলাই . গৈ কিছু সময়ৰ পিছতে এক প্লেট কাৰী লৈ আহিল। অলপকৈ খুৱাই দি বাকী চাহকণো খুৱাই দিলে। কেপ্টেনে সুধিলে “তোৰ ঘৰত আৰু কোন নিকোলা কাই?” অলপ খোৱা শেষ হলত কোন আছে অ’ হুমুনিয়াহ কাঢ়ি সি উত্তৰ দিলে “নাইদে বাবু, বুঢ়া-বুঢ়ী মৰিছে<noinclude></noinclude> agnblodn42c782egqcn9hs0lvcpo9i7 104 95495 266026 2026-11-07T17:38:45Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266026 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী কলীক চাদি কৰিছিলো, চাহাবৰ লগত গৈ চহৰত থাকিছে, আৰু নাহে।” “আয়ৈ দেহি মাইকীজনীয়ে এৰি গল? আন এজনী নল কেলেই? যি নহওক বাক, এটা কথা শুন নিকোলা কাই। মই যাওঁতে তোক গুৱাহাটীলৈ লৈ যাম। তাত আমাৰ মটৰ আৰু এৰোপ্লেনৰ কাৰখানাত থাকিবি। মাজে মাজে আকাশত ঘূৰিব পাৰিবি, মটৰত উঠি ঘূৰিবি। দৰমহা মাহে আশী টকাকৈ পাবি, যাবিনে এ “যাব পাৰিলো হয়, ইয়াত তো দৰমহা নিদিয়েই, মাহে ডেৰকুৰি- কৈ মাইকীজনীৰ হাতত দিয়া বুলি কয় কিন্তু তাইৰ লগত মোৰ দেখাকে নহয়। পিছে যাবি কেনেকৈ চাহাবে মাবিব, কাটিব।” “সেই বিষয়ে তই ভাবিবই নালাগে। দুই এদিনতে তোৰ চাহাব মৰি থাকিব চাবি। নমৰিলেও পুলিচৰ হাতত পৰি কাটেকত পৰিব।” “তেতিয়া হলে বৰ ভাল হয় বাবু। মোব মাইকীজনী সি লৈ গৈছে। এবাৰ মই পলাইছিলো সি ধৰি আনি কৰিছিল, এয়া গালৰ দাগটো এতিয়াও আছে চা। মোক আধামৰা ডেগাৰেৰে কাটি দিছিল। কিমানবোৰ মাইকী আনি বঙলাত বাধে, কি কম বাবু?” “দুই এদিনতে আৰু এজনী আনিছে নেকি?” “নাই অনা বাবু। শুনিছো বৰ চাহাবে কালিলৈ নিজে আনিব।” “বৰ চাহাব আকৌ কোন অ'? কি নাম? নিকোলাই উত্তৰ দিলে “নাম ভয় কৰে। মাজে মাজে আহে। কৰে।” নাজানো অ' বাবু। তাক চবে বঙলাত থাকে, মদ খায়, ফুৰ্ত্তি দলপতিৰ নিচিনাকৈ ‘পা-ফু’ দলৰ ৰাকীবিলাকেও ততালিকে<noinclude></noinclude> 9upxsd83hxa51snfy5kmwkwsaodrrjc 104 95496 266027 2026-11-07T17:39:59Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী অলপ বতাহ পালেই মানুহৰ লগত আপোন হৈ পৰিবলৈ কৌশল জানে। অলপ পৰব কথা-বাৰ্তাতে কেপ্টেনে নিকোলাৰ বুকুত সোমাই ললে। নিকোলাই যে চাকৰি কৰে সি টকাৰ বাবে নহয় কিয়নো নদী চাহাবে তাক গাই-পইচা এটাও নিদিয়ে। ভাল পোৱা বা চাহাবক 'ভক্তি কৰা বাবেও নহয় বৰং চাহাবৰ প্ৰতি তাৰ হিংসা ভাব এটা তু হৰ জুইৰ দৰে উমি উমি জ্বলি আছে। দপ্ কৰে জলি উঠিলহেঁতেন কিন্তু সেই সুযোগ নাই। সি চাকৰি কৰে প্ৰাণৰ ভয়ত। কামত অলপ হীন-ডেঢ়ি দেখিলেই নদী চাহাবে এনেকি মেনেজাৰেও তাক নিষ্ঠুৰ ভাবে পীড়ন কৰে। পলাবলৈ পথ নাই। তাৰ জাতি-ভাই বিলাকেই ধৰি বান্ধি আনি আকৌ চাহাবৰ হাতত পেলাই দিয়ে। গতিকে বাধ্যত পৰিহে সি অনিচ্ছা স্বত্বেও চাকৰি কৰি আছে। সুখ-দুখৰ কথা পাতিবলৈও তাৰ কোনো নাই। কথাই তাৰ চকুপানী উলিয়ালে। বন্ধু-বান্ধৱ দূৰৰ কথা কেপ্টেনৰ চেনেহাসনা ভিতৰুৱা কথা নিকোলাই একোকে নাজানে কিন্তু চকুৰ আগত যিবোৰ দেখে-শুনে সেই আটাইবোৰ সি অকপটে কেপ্টেনক জনালে। কেপ্টেনক য'ত ৰাখিছে সেইটো ঘৰ বঙলাৰ পাছফালে থকা টিলাটোৰ আঁৰত। এই ঘৰ আৰু বঙলাৰ মাজত বাবুৰ্চিখানা, গতিকে সমুখৰ ফালৰ পৰা এই ঘৰটো সমুলি দেখা নাযায়। ৰাবুচিখানাৰ এটা সৰু কোঠাত সি থাকে। বহুত। তাত মেনেজাৰ অকলে থাকে যদিও বঙলাৰ কোঠালী মাজে মাজে আঠ দহজন গোট খায়হি। এদিনমান থাকি আকৌ গুচি যায়। কলৈ যায় কি কৰে সি নাজানে। শুনিছে সেইকেজনে হেনো চাৰিওফালৰ বাগিচাবোৰত ঘূৰি ফুৰে। মাজে মাজে বাবু এজনো আহে। মদ খায় ফুৰ্ত্তি কৰে। মটৰত উঠি দাৰোগা নিকোলাব আঙুলিৰ<noinclude></noinclude> j2ahy8c26pnjelzadb79mzcjoj6nzvj 104 95497 266028 2026-11-07T17:41:01Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী ১.৭ টিপচহীও সি নিছে আৰু কৈ গৈছে বোলে সি আকৌ পলালে তাৰ ধৰি আনি ফাঁচী দিব। এইদৰে আৰু বহুত খবৰ নিকোলাই কেপ্টেনৰ আগত ভাঙিলে। কেপ্টেনে বুজিলে যে ইহঁতৰ দল বেছ ডাঙৰ। আগেয়ে যি ভাবিছিল তাৰ বিপৰীত। কিন্তু সিহঁতৰ উদ্দেশ্য কি তাকে বুজিবলৈ নোৱাৰি চিন্তাত পৰিল। তাৰ পিছত সুধিলে "বাৰু নিকোলা কাই, কালি মোক কোন সময়ত ইয়ালৈ আনিছিল? সিহঁতৰ কেইজন মানুহ আছিল তই কব পাৰনে?” সি উত্তৰ দিলে “কালি নহয় অ' বাবু, তহঁতক পৰহি শেষ ৰাতি আনিছিল। নদী চাহাৰ লগত আছিল, বাকী চাৰিজনে তোক মটৰৰ পৰা দাঙি আনিছিল। আৰু তাক দুজনে--- " বাধা দি কেপ্টেনে সুধিলে “আৰু কাৰ কথা কৈছ? আৰু এজনক আনিছে নেকি? ক'ত ৰাখিছে? কি খুৱাইছে?” নিকোলাই উত্তৰ দিলে “হয়দে বাবু, সিটো কোঠাত তাক বান্ধি থৈছে। তোৰ ভাইৰ দৰে দেখি। ভাক থানা দিয়াও মানা কৰিছে। তাৰো মূৰত তেজ দেখিছো। নদী চাহাবে তহঁ তক বেজী লগাই দি গৈছিল। কালি ৰাতিও এটাকৈ বেজী দি গৈছে।” কেপ্টেন মহা চিন্তাত পৰিল। ভায়েকৰ দৰে দেখি যদি দলপতিকে ধৰিলে নেকি? অথবা অইন কোনোবা এজনকো বন্দী কৰিব পাৰে। কিয়নো ‘পা-ফু’ দলৰ আটাইকেজনকে ভায়েক-ককায়েকৰ দৰে দেখি। নেদেখিলে বুজাৰ উপায় নাই। কিন্তু নিজৰ এই অসহায় অৱস্থাত সহায় কৰা দূৰৰ কথা অৱস্থা চোৱাৰো উপায় নাই। কিবা এটা শব্দ শুনি নিকোলাই কোনো কথা নকৈ হঠাত লৰমাৰি তাৰ পৰা ওলাই দুৱাৰখনত বাহিৰৰ পৰা তলা লগাই থৈ গল। কেপ্টেনে বুজিলে হয়তো কোনোবা এজন আহিছে। তেওঁৰ ওচৰলৈ<noinclude></noinclude> biiy0ksptvd2oohd9zak68apyp6pa0f 104 95498 266029 2026-11-07T17:42:11Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>১০৮ অজান আততায়ী হয়তো আহিব। বেজী দিয়া কথা শুনি বুজিলে যে ইহাঁতে নিশ্চয় আকৌ এতিয়া মফীয়া ইনজেকশন দি দুদিন পেলাই থৈছিল। হয়তো ইনজেকশ্যন দিব। অন্ততঃ যদি হাত দুখনো মুকলি থাকিল হেঁতেন! অলপ পাছতে মটৰৰ শব্দ হল। উদ্বিগ্ন মনেৰে কেপ্টেনে বাটা চাই থাকিল। লগে লগে শিকলি ছিঙিবলৈ কচৰ‍ কৰিলে। কিন্তু শিকলিডালে এই দুদিনতে মাংস পেশীবোৰত গাত কৰি সোমাইছে। বিশেষকৈ বাউসীদুটাত আৰু বুকুত। গাটো ফুলাব খুজিলেই চাল কাটি পেলাব। শিকলিডাল যদি পিছলাই তল-ওপৰৰ কোনোবা ঠাইলৈ নিব পাৰিলেহেঁতেন। অলপ ৰৈ তেওঁ তাৰেই চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। নিশাহ দীঘলকৈ এৰি বুকুখন পাৰে মানে সৰু কৰি দিবলৈ ধৰিলে। থুতুৰিৰে শিকলিডাল অলপ অলপকৈ তললৈ হেঁচি দিলে। এই প্ৰচেষ্টাৰে বহুত বাৰ যত্ন কৰাৰ পিছত শিকলিডাল অকণমান তললৈ নমাব পাৰি বাউসীৰ বিহ সকাহ পাই মনত ৰং পালে। 3 সেই সময়তে দুৱাৰ মেলাৰ শব্দ পাই কেপ্টেন নিশ্চেষ্ট হৈ স্থিৰ ভাবেৰে বহি থাকিল। নিকোলাই দুৱাৰ মেলি সিজনক বাট এৰি দি আঁতৰি থিয় হল। তাৰ মুখ শুকান। ভয়ত ভগৱন্ত কপিছে যদি কেপ্টেনে তাৰ কথাবোৰ কৈ দিয়ে তেনেহলে তাৰ ৰক্ষা নাই। দুৱাৰৰ ওচৰতে সি থিয় হৈ থাকিল। তাৰ লগত অহাজনে দুপ-দাপ শব্দ কৰি কেপ্টেনৰ সন্মুখলৈ আহি চাৰিহাতমান আঁতৰত থিয় হল। কেপ্টেনে মূৰ তুলি নাচালে যদিও চাহাবী পোছাক দেখি বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে এৱেই ছোট চাহাব বা নদী চাহাব। তথাপি মূৰ তুলি তাৰ মুখলৈ নাচাই তলমূৰকৈ বহি থাকিল। যেন মূৰ দাঙিবকে নোৱাৰে, গাটো যেন অলপ অচৰপ কঁপিছে তেনেকুৱা অৱশ ভাব এটাৰ অভিনয় কৰি থাকিল।<noinclude></noinclude> n18fzc8zrftlfd3f509ux91bddeywy0 104 95499 266032 2026-11-07T17:43:25Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266032 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী ১.৯ তাকে দেখি চাহাবে কেপ্টেনৰ ভাওকে প্ৰকৃত বুলি ভাবি লৈ মাত লগালে "ভীমসেন ডাঙৰীয়া?” কেপ্টেনে মূব তুলি চাবলৈ বৰ চেষ্টা কৰিলে কিন্তু ডিঙিৰ হাড় যেন ভাগিহে গৈছে, মুৰটো আকৌ বুকুৰ মাজলৈ দে। খালে। নিকোলালৈ চাই নদী চাহাবে সুধিলে "হেই বয়, তই এওঁক খাবলৈ কিবা পিছনে নাই? বদমাচ, পাজি?” কেপ্টেনৰ ভাও বুজিব পাবি নিকোলাৰ প্ৰাণত জীৱ আহিল। মনত সাহ পাই উত্তৰ দিলে “চাহ অলপ আনি দিছিলো, চাহাব। পিছে সি মূবকে তুলিব নোৱাবে, মুখকে মেলিব নোৱাৰে, ৰাব কেনেকৈ? পেলাই দিছো।” খঙেবে চাহাবে কলে “ডেম্ উল্লু, তই খুৱাই দিব নোৱাৰিলি কেলেই? তোৰ হাত নাই? এওঁক ভালকৈ খুৱাই দে। কফি আৰু ব্ৰান্তি দিবি। কনী সিদ্ধ, ওমলেট, কটি মঙ্গহ যি আছে আনি এতিয়াই ভালকৈ খুৱাই দে। তোৰ পোন্ধব মিনিট সময় দিছো, বুজিছ? এতিয়া দুই বাজিল। আঢ়ৈ বঙ্গাত মই এওঁৰ লগত কথা পাতিব লাগে। বঙলাত মোৰ বাবে এবটল মम আৰু খানা সজাই থৈ আহি এওঁক ততালিকে খুৱাই তোল।” বুলি কৈ দুমদামকৈ চাহাব ওলাই গল। পাছে পাছে নিকোলাও গল। কেপ্টেনে পেটে পেটে হাঁহিলে। মনতে ভাবিলে এবা, আজি ছদিন পেটত পানী এটোপাকে পৰা নাই। পেটৰ নাড়ী শুকাই গৈছে। আকৌ এবাৰ খাই লৈ গাত বল বান্ধি লোৱা যাওক। তাৰ পিছত যি হয় দেখা যাব। প্ৰায় পাচ মিনিটৰ পাছতে নিকোলাই কেনী সিদ্ধ, ৰুটি, ওমলেট আৰু এবাটি মাংসৰ কাৰী লৈ আহিল। সেইবোৰ গৈ ব্ৰাপ্তি মিহলি কফি আনিলে। কেপ্টেনে দুৱাৰখন<noinclude></noinclude> 6j94763txb6vjodeai9zoq2hhj5i0yh 104 95500 266033 2026-11-07T17:44:23Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>১১০ অজান আততায়ী জগাই থৈ আহিবলৈ ইঙ্গিত দিলত সি দুৱাৰ জপাই থৈ আহিল। ওচৰতে বহি ফুচফুচাই কলে "ভয় নাই দে বাবু, সি মদ আৰু খানা খাৰ ধৰিছে। ইয়ালৈ এতিয়া কেনেকৈ আহিব? তই সোনকালে খাই ল।” কেপ্টেনে মূৰটো আগুৱাই নিকোলাৰ গালত চুমা এটা খাই কলে “দে বোপাই তয়ে মোৰ মা-বাপ। যিমান দিব পাৰ সিমান খান। আজি দুদিনৰ লঘোন একে সাজতে পূৰা কৰি যদি পাৰে৷ গাত বল বান্ধি লওঁ দে।” নিকোলাৰ চকুৰে পানী ওলাল। চকুপানী মচি সি এবিধ এবিধ কৈ খুৱাই দিবলৈ ধৰিলে৷ আটাইবোৰ শেষ কৰি পৰিতৃপ্ত হৈ কেপ্টেনে উগাৰ মাৰি কলে “গাত বল পাইছো বোপাই। এতিয়া মোৰ জেপত চিগাৰেট আছে যদি মোৰ মুখত এটা দে। তাৰ পিছত এটা কাম কৰি দিবিনে বাচা?” চিগাৰেট এটা উলিয়াই আনি মুখত দি দিয়াছলাই জ্বলাই দি নিকোলাই সুধিলে "কি কাম বাবু?” চিগাৰেটত কেই হোপামান মাৰি কেপ্টেনে কলে “মোৰ বাউসী আৰু বুকুত বৰ দুখ পাইছো। শিকলী ডাল দুই আঙুলমান তললৈ নমাই দিবিনে ভাই?” নিকোলাই ততালিকে তাকে কৰিলত আকৌ -সে “এয়া বুকুত লাগি থকা শিকলিৰ আঙঠিটো ঘূৰাই দে চোন, আক ঘূৰা- আৰু অলপ। বেছ হব এতিয়া সেইদৰে থাকিবলৈ দে।” সেই সময়ত বঙলাত কলিং বেল বাজিল। বাচনবোৰ সেই কমে এৰি থৈ নিকোলা ওলাই লৰ মাৰিলে। কেপ্টেনে আকৌ কচৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। কেবাবাৰো বল দিয়াৰ পিছত নিকোলাই পথালিকৈ দিয়া আঙঠিটো অলপ বেঁকা হল। কেপ্টেনৰ মন আনন্দত নাচি উঠিল। সি অহাৰ আগেয়ে ছিঙিব পাৰিলে...<noinclude></noinclude> gwxhk3k8ke2d0g4ouzkp5dgjjpwpz18 104 95501 266037 2026-11-07T17:45:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266037 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী • ১১১ এনেতে বাহিৰত খোজৰ শব্দ শুনি স্থিৰ হৈ বহিল। প্ৰথমে চাহাব আৰু পাছে পাছে নিকোলা সোমাই আহিল। ভাও নকৰি কেপ্টেনে মূৰ ঘূৰাই চাহাবৰ মুখলৈ চালে। নাকৰ বাওঁফালে ক'লা তিলটো দেখি দপকৰে চকুযুৰি জ্বলি উঠিল যদিও দমন কৰিলে। মনতে কলে–অ' ইয়েই এন, লগে লগে সেই ভাব বৈশ্য, ইয়েই গাহৰি মাৰ্কা ডেকা। গাহৰিৰ দৰে হৃষ্ট-পুষ্ট হয় কিন্তু গাত বল শক্তি যথেষ্ট আছে। মালতীয়ে তাৰ গাৰ ঢিলা চোলা দেখি ভবা দৰে নিশকতীয়া নহয়। . এজন পালোৱান বুলিব পাৰি। নদী চাহাবে অলপ ডাঙৰকৈ হাঁহি এটা মাৰি কলে “মিঃ প্ৰ’প্ৰাইটাৰ, গা নিশ্চয় ভাল পাইছা নহয়নে? হেই বয়, বাচনবোৰ উঠাই লৈ যা।” নিকোলাই বাচনকেখন লৈ ততালিকে ওলাই গল। কেপ্টেনে কলে “হয়, তোমাৰ বুদ্ধিৰ শলাগ লৈছো। কিন্তু সম্প্ৰতি তোমাক এটা ধন্যবাদহে দিলো। তাৰ বাহিৰে অইন পুৰস্কাৰ দিবলৈ অক্ষম, এৰা, গা বেছ সুস্থ অনুভৱ কৰিছোঁ। মূৰৰ বিষৰ বাহিৰে মগজুও বেছ পৰিষ্কাৰ হৈছে।” তাৰ বাবে মই দুখীত। চাহাবে কলে “সেইকণ কষ্ট তুমি নিজে লৈছা। আমাৰ গাত সমূলি দোষ নাই। তুমি লোকৰ ঘৰৰ ভিতৰত চুৰ কৰিবলৈ সোমাইছিল৷ আৰু হাতত এটা সাংঘাতিক পিস্তলো আছি গতিকে তোমাৰ উদ্দেশ্য অসৎ আছিল। তাৰ বাবে এই শাস্তি ভোগ কৰিছা। যি নহওক, কথা নবঢ়াও। তোমাৰ চেক্ৰেটৰীৰ মুক্তিপণ খুজি আমি যি পঞ্চাশ হাজাৰৰ দাবী কৰিছিলো সেইখিনি যদি দিয়া। তেনেহলে তাইকো মুক্তি দিম আৰু তোমাকো ক্ষমা কৰি এৰি দিম। তোমাৰ জেপৰ চেক বহী এয়া মোৰ হাতত। যদি সন্মত হোৱা উভয়ে মুক্তি পাবা।”<noinclude></noinclude> cadeqmj268z47d4rc81c6smintj4r60 104 95502 266038 2026-11-07T17:46:30Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266038 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>১১২ - অজান আততায়ী কেপ্টেনে কলে “কিন্তু চেক দিলেই যে তুমি এৰি দিবা তাৰ কি বিশ্বাস আছে? তোমালোকৰ নিচিনা ভদ্ৰলোকবোৰক কোনো 'গুণ্ডা বদমাচেও বিশ্বাস নকবে। যদি মুক্ত কৰি দিবৰ মতলব আছে তেন্তে তেওঁক মোব সমুখলৈ আনা। ম‍ই চেক লেখি দিয়াৰ লগে লগে এৰি দিয়া।” নদী চাহাবে কলে “মোক মূৰ্খ বুলি ভাবিলা? তুমি চেক লিখি দিয়া। মই চেক ভঙাই অনাও। টকা মোৰ হাতত পৰাৰ লগে লগে দুয়োজনে খালাচ পাবা।” কেপ্টেনে কলে “তোমাৰ কথাত বিশ্বাস কেনেকৈ কৰিম? পিছে খালাচ নিদিলে কি হব?” গাহৰি মাৰ্কাই কলে "মোৰ কথাত বিশ্বাস কৰিবই লাগিব। জানা মই কোন? ‘পা-ফু' দলৰ নাম শুনিছা? আমিয়েই সেই ‘পা-ফু’ দল।” “অ” হয় নেকি?” কেপ্টেনে বাৰে বাৰে নাৰ তিলটোলৈ চালে। তাৰ পিছত কলে “তোমাৰ ক'লা তিলটোৰে সৈতে জোঙা নাকৰ আগটো বেছ ধুনীয়া।” কেপ্টেনৰ মনৰ ভাব মুবুজি চাহাবে মনত ৰং পালে যদিও সেই কথা প্ৰকাশ নকৰি কলে “চোৱা মিঃ ভীমসেন তোমাক ভাবিবলৈ আপ সময় দিলো। ইতিমধ্যে ম‍ই আন এটা কাম শেষ কৰি আহোগৈ। যদি তোমাৰ সুবুদ্ধি হয় তেনেহলে মোৰ কথামতে কাম কবিবা। নহলে তোমাৰো দশা তাৰ দৰেই হব।” বুলি নিকোলাক মাতিলে। দুৱাবৰ বাহিৰতে নিকোলা ৰৈ আছিল। ভিতৰ* সোমাই আহিলত কলে “দুই নম্বৰৰ তলা খোল। বন্দীৰ মুখত অলপ মদ বাকি দে। তাৰো মগজু পৰিষ্কাৰ হব। তেতিয়া তাক সোধো,<noinclude></noinclude> m9lqsf0837tf1639e9ihp4va3jeu5j1 104 95503 266039 2026-11-07T17:47:37Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততায়ী -Esso কিয় সি আমাৰ পাছত কুকুৰৰ দৰে লাগিছিল? যদি সঁচা উত্তৰ নিদিয়ে তেনেহলে কুকুৰৰ দৰেই তাক শেষ কৰি দিম।” বুলি জেপৰ পৰা পিস্তল এটা কেপ্টেনে দেখাকৈ উলিয়াই হাতত ললে আৰু এবাৰ কেপ্টেনৰ মুখলৈ চাই নিকোলাৰ পাছে পাছে ওলাই গল। দুৱাৰ মেলাই ৰল। কেপ্টেনে দেখিলে যে সেইটো তেওঁবে পিস্তলটো তাবেই এতিয়া দলৰ কোনোবা জনক বলি দিব। মনটো উত্ৰাৱল হৈ উঠিল। সিহঁত ওলাই যোৱাৰ লগে লগে দুগুণ জোৰেৰে চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। তিনিবাৰ বিফল হৈ চতুৰ্থবাৰ শৰীৰটো কেৱল ফুলাবলৈ ধৰিলে। চকু মুদি ডিঙিৰ ভিতৰতে ‘ওঁওঁ’ কৰি জোৰ দিলত খট, কবে শব্দ হল। পথালিকৈ ৰখা আঙঠিটো ছিগি গলত শিকলিৰ মূৰ দুটা দুয়োফালে জন্- জন্ কৰে মাটিত পৰিল। অৱশৰ দৰে হৈ থকা হাত দুখন বৰ জোৰ কৰি লৰচৰ কৰিব ধৰাত অলপ সবল হ'ল। কোনোমতে সোঁহাতখন টানি উলিয়াই, বাকী চাৰিটা পেচ খুলি শিকলী ডাল লাহেকৈ মাটি থৈ গাটো চেঁাচোৰাই আগুৱাই নি হাতমেলি ভৰিৰ গাঁঠি সোলোকাই ললে। উঠিবলৈ চেষ্টা কৰি বিফল হল। হাতেৰে দুবাৰমান ভৰি দুখন কোচাই মেলি থিয় দিব পৰা হল। পলম কৰিবলৈ সময় নাই। কোঠাৰ ভিতৰতে কেইখোজমান দিলে। তাৰ পিছত শিকলি ডাল তুলি লৈ হাতত সাবে ভৰিত সাৰে বাহিৰ ওলাই গল। 'আনপিনে নিকোলাই মুখত ঢালি দিয়া মদ মাধৱে এঢোক গিলি পেলালে যদিও বাকীখিনি থুৱাই পেলালে। চক্ষুও মেলি আছে, চেতনাও সম্পূৰ্ণ আছে কিন্তু নদী চাহাবে হাতৰ পিস্তল দেখুৱাই বাৰে বাবে প্ৰশ্ন কৰা স্বত্বেও মুখেৰে কোনো কথাকে নকয়। তেওঁ যেন কলা আৰু বোবা। অৱশেষত খং উঠি অধৈৰ্য হৈ নদী চাহাবে কলে “এতিয়া কলা আৰু বোবা মূৰ্ত্তি ধৰিছ? বেছ, চিৰকাললৈ বোৰা কবি f<noinclude></noinclude> i8x86uzw4vmvze9108cf4gkf1ofrrkb 104 95504 266040 2026-11-07T17:48:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|||}}</noinclude>অজান আততাओ থওঁ চা। সিপুৰীৰ পৰা টেলিফোন কৰি থাকিবি।” বুলি মাধবৰ বুকুলৈ পিস্তল টোঁৱালে। আতৰ্কিতে কেপ্টেনে পাছফালৰ পৰা চাহাবৰ হাতত পাপ নাহি ধবি গবা মাৰি ধৰিলে। সি উবুৰি খাই পৰিল। পিস্তলব শব্দ হল যদিও গুলি কথমপি মাধৱৰ গা বাচি বেৰত লাগিলগৈ। চাহাবে উঠিবলৈ ক্ষীণ চেষ্টা কৰিলে যদিও কেপ্টেনৰ হাতত ইমান কাবু হৈ পৰিছিল যে লৰচবকে কৰিব নোৱাৰিলে। প্ৰথমে কেপ্টেনে তাৰ হাতৰ পৰা পিস্তলটে। কাঢ়ি লৈ পিঠিত ঘোঁৰা উঠি লগত নিম্না শিকলিৰে তাৰ হাত দুখনত কটকটীয়াকৈ বান্ধি চাহাবৰ জেপত বিচাবি চাবি উলিয়াই মাধবৰ শিকলি খুলি ভৰিব বান্ধো মোকোলাই দিলে। NORT Book Date... PJ DOLLEGE. Librarian: প্ৰকাশ আৰু তাৰ পিছদিনা, পোন্ধৰ অক্টোবৰ। ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট উপানীৰ সকলো কাম আৰু আদান প্ৰদান ঠিকমতেই চলিবলৈ ধৰিলে। ডাওবাব দিহা মতে পুলিচ চাহাবে নোটিচৰ কথা বাহিৰত কৰা নাই। কোম্পানীৰ আগফাল-পাছফাল আলিবাটতো বথা পহৰাবিলাক ছদ্মবেশেৰে ৰাখিছে। গতিকে সৰ্ব্বসাধাৰণে বুজিবৰ বা সন্দেহ কৰিবৰ কোনো থল নাই অন্যান্য দিনব নিচিনাকৈ মানুহ আহ-যাহ কৰিছে। তাৰ ভিতৰতে ছদ্মবেশী অফিচাৰ কিছুমানেও চলাচল কৰি আছে। ডাঙৰা; এচ, পি, আৰু<noinclude></noinclude> oi2wqv371spfdafgcqleqwam9dfxqd7 104 95505 266041 2026-11-07T17:52:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ – -- নাট— S. L. CLUB No 3 J. B. COLLEGE; JORMAT.. J. R.COLLEGA (EB.1.94. A. S. L CLUB i S.L.CLUB. No... J. B. COLLEGE, JORHAT. শ্ৰীবিপিনচন্দ্ৰ বৰুৱ<noinclude></noinclude> iogqesi0idsj0yk6kq9hbcxnmztkphx 104 95506 266042 2026-11-07T17:52:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266042 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰথম অঙ্ক। --১ম-দৃশ্য। বুদ্ধদেৱ। বন্দিনীসকল, বা শুদ্ধোদন, মন্ত্ৰী, (বাসদ, বামপীল, অসিত মুনি। ২য় দৃশ্য। কিসিণ আৰু মালতী। ৩য় দৃশ্য। গৌতম, অসিত, ধানুহ এটা, মানুহ এজনী, এটা জঠৰ বুঢ়া। ৪ৰ্থ দৃশ্য। কিৰ্পিণ, মালতী। ৫ম দৃশ্য। গৌতম, চন্ন, গৌতমৰ এজন বন্ধু, আৰু নৰ্ত্তকীসকল। আৰ-কাপোৰ। দ্বিতীয় অঙ্ক। ১ম দৃশ্য। গোপা, গৌতম। ২য় দৃশ্য। মালতী আৰু কিৰ্পিণ। ৩য় দৃশ্য। শুদ্ধোদন, মন্ত্ৰী, অসিত আক গৌতম। ৪ৰ্থ দৃশ্য। মালতী আৰু কিৰ্পিণ। ৫ম দৃশ্য। গৌতম, চন্ন, আৰু অসিত। ৬ষ্ঠ দৃশ্য। গৌতম, কেইজনমান বৈৰাগী আৰু ৰাংদূত। ৭ম দৃশ্য। ৰক্ষা, মন্ত্ৰী, কণা, লেভেৰা আদি কাঙ্গানীসকল আৰু ৰজাঘৰীয়া মানুহ। ৮ম দৃশ্য। অন্তঃপুক্ত গৌতম, গোপা শুই থাকে। আঁৰ কাপোৰ। - তৃতীয় অঙ্ক। ১ম দৃশ্য। যশ, ১ম বন্ধু, ২য় বন্ধু, পাকন আৰু নৰ্তকী বনিতা।<noinclude></noinclude> 0oib5t8n7kojm08khi4upuzdznha5px 104 95507 266043 2026-11-07T17:53:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266043 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>988 S.L No 4 J. B. COLLES JORHAT. বুদ্ধদেৰ J. B. COLLECT Book No.......... --নাট- D......... 4. S. L. CLUB. বৰকটকী কোম্পানীৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত আক সাস্বত্ব সংৰক্ষিত। লেখক-- নীবিপিনচন্দ্ৰ বৰুৱা যোৰহাট। ১৮৬৩ শক। বেটাৰ শনা মাত্ৰ।<noinclude></noinclude> 5vu01071wgia8p835jksu9xwjoha8xh 104 95508 266044 2026-11-07T17:53:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266044 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>যোৰহাট ময়দা প্ৰিন্টিং শউচত, প্ৰগৌৰীচৰণ বৰকটকীৰ দ্বাৰা ছপা কৰা হ'ল।<noinclude></noinclude> 36x4y3ri1skjyc0nx796s1zpudn5nmz 104 95509 266045 2026-11-07T17:53:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266045 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>CLLE? Bark No.. D............ T পাতনি A. Vs. S. L. CLU . কলেজত পঢ়োতেই এই নাটকখনি লিখিছিলো। তাৰ পিচত কেনাছৰো বাকচত লিখা অৱস্থাতে পেলাই থৈছিলে॥ শেষত কেই- জনমান বন্ধুৰ চেষ্টাত যোৰহাট ষ্টেজত ই অভিনীত হৈছিল আৰু এই দুৰ্ভগীয়া লিখকৰ ভাগাৰ বলত হবলা যশস্যাও আৰ্জি ছিল। তাৰ পিচত ই অসমৰ প্ৰায় সকলো ষ্টেজতে অভিনীত হৈ আহিছে। কিন্তু দুৰ্ভাগ্যবশতঃ ইয়াৰ আচল কপিটো হেৰাল আৰু এটা ফটা-ছিট। উয়ে পাত থাই শেষ কৰা কপিৰ পৰা কোনোমতে উদ্ধাৰ কৰিহে বৰকটকী কোম্পানীয়ে ছাপা কৰিবলৈ গাত লৈছে। ভাগ্য-বিপৰ্যায়ত ঘূৰি ফুৰি ময়ো ইয়াৰ একো ধৰাই দিব নোৱাৰিলো। ভুল-ভ্ৰাপ্তিৰ দোষ মোৰ যদি কিবা ভাল আছে তাৰ বাবে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ তেওঁলোক। লিখক---<noinclude></noinclude> qct2c961qor475tatlj3k842mw5yb9f 104 95510 266046 2026-11-07T17:54:08Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266046 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ভাৱৰীয়া আৰু ভাৱৰীয়ানীসকল। পুৰুষসকল। -শুদ্ধোধন ... কপিলাৰাত্তৰ ৰজা। মন্ত্ৰী ৰামপীল ... ... গৌতম ... ... ৰাহুল অসিত বিম্বিসাৰ যশ চ ছাদনাৰ মন্ত্ৰী সভাসদ। পুত্ৰ গৌতমৰ পুত্ৰ এজন সৰ্ব্বজ্ঞানী মুনি এজন ৰজা, পিচত বুদ্ধৰ শিষ্য। এখন ধনী মদ্যপায়ী যুবা, শেষত বুদ্ধৰ শিষ্য। গৌতমক সৰুৰেপৰা ভোলা বিশ্বাসী চাকৰ। § ঐ কিপিঁশ অভি কিৰ্পিণ, শেষত বৃদ্ধৰ শিষ্য। www বৃক্ষৰ প্ৰথম সন্ন্যাসী অৱস্থাৰ গুৰু। মাঙ্গুহ এটা, দাৰোগা, কোটোৱাল, চাকৰ, কণা, লেভেৰা, কাঙ্গালী, সৈন্যসকল, নাগৰিক সকল, শাস্তি-ৰক্ষক, পূজাৰী, পূজাৰীৰ পৰিচাৰক, বলিটীয়া, ঢুলীয়া-বাজনাদাৰ সকল, দৰ্শক সকল, চোৰ, ১ম বন্ধু আৰু ২য় বন্ধু, দৈত্য, সতাৰ মূৰ্ত্তি, শুদ্ধোধনবেশত মায়া। গোপা চুজাতা তিৰোতাসকল। ... ... গৌতমৰ ভাৰ্য্যা। যশৰ ভাৰ্য্যা। পাঞ্চল মাগী .... ... বেছা, পিচত বৃদ্ধৰ শিষ্যা। .... কিদিশৰ জীয়েক। খাই ... ... চিতাৰ ধাই। এজনী মানুহ, নাচনীসকল, যাৰা সকল গোপা বেশিনী নায়া।<noinclude></noinclude> dsodct53ijbw2oqi56h2i80n6d6zos1 104 95511 266047 2026-11-07T17:54:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266047 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। প্ৰথম অঙ্ক। প্ৰথম দৃশ্য। স্থান- ৰাজপ্ৰসাদ। সময় – সন্ধা॥ [ ৰজা শুদ্ধোদন সিংহাসনত বহি আছে। দুজনী বেটীয়ে চামৰ লৈ ৰজাক বিচি আছে; আৰু দুজনীয়ে ৰজাৰ গুণ-গান কৰিব ধৰিছে। ] বেটীৰ গান। "ধন্য ধন্য ধন্য ৰজা দীন আনন্দকাৰী; কৰে। সেৱা প্ৰভু হেৰ। সত্য-দত্তধাৰী। নিবিচাৰো ধন, জন, মান, নাই কোনো অন্য কাম, নেৰা যেন দয়া ৰজা, সুন্দৰ কৃপাকাৰী।” [ গান গাই প্ৰস্থান | 3 গুদ্ধোদন--মোক এতিয়া কি কৰিবলৈ কোৱা? তোমালোকে ক'লা বিয়া পাতি দিবলৈ, মই বিয়া পাতি দিলো, তোমালোকে কলা সঙ্গীতেৰে তাক বুৰাই পেলাবলৈ, তাকো কৰি চালো।<noinclude></noinclude> 310utvwnbc8hhqvm185hedag1k8dufr 104 95512 266048 2026-11-07T17:54:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266048 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। তাৰ পিচত ক'লা, দেখিলে মনত বিষাদ লগা বস্তুবোৰ চকুৰ আগৰ পৰা আতৰাই থবলৈ —তাকো কৰিলো, কিন্তু ক'তা, তাৰ তো মন মুঘূৰিল। মন্ত্ৰী-এৰা, ময়ে। তাৰে কথা ভাবিছো। যুৱৰজাৰ পৰা বৰ চিন্তান্বিত হৈ পৰিলো। ইমান কৰিও মনটো ভাল কৰিব পৰা নহল তেখেতৰ– ৰামপীল—এৰা, বৰ বেয়া হৈছে কথাটো। আমাৰ ভবিষ্যত ৰজা তেওঁ। শুদ্ধোদন - কিন্তু এটা উপায় বিচাৰা ৰামপীল। মোৰ স্বৰত আৰু বুদ্ধি নোলোৱা হৈ পৰিছে-তাতে এটা কথা, ৰোধ হয় তোমালোকে ान? ৰামপীল—কি কথা মহাৰাজ? শুদ্ধোদন – সেই সন্ন্যাসীজনৰ ভৱিষ্যদ্বাণীৰ কথা বোধ হয় পাহৰা নাই। তেওঁ কৈছিল, কি জানা? – তেওঁৰ কথা মনত পৰিলে মোৰ বুকু কঁপি উঠে। ৰামপীল – কি কৈছিল মহাৰাজ? - গুদ্ধোদন — মন্ত্ৰীৰ বোধ হয় মনত আছে? - মন্ত্ৰী—সেই সন্ন্যাসী হৈ যোৱাৰ কথা কৈছিল নে কি মহাৰাজ? কিন্তু এই ঠগি থোৱা সন্ন্যাসীবোৰৰ কথাত বিশ্বাস কৰি একো লাভ নাই মহাৰাজ। শুদ্ধোদন — ময়ো প্ৰথমতে তোমাৰ দৰেই উৰাই দিছিলো মন্ত্ৰী। কিন্তু, যেতিয়া দেখিলো — পাচ বছৰীয়া লৰাই লগৰ লগৰীয়াৰ সঙ্গ এৰি গছৰ তলত বহি কিবা ভাবি আছে — বুজিলো, সন্ন্যাসী যিয়েই কি নহক ঠগ নহয়। তাৰ পিচত যেতিয়া শুনিলো,<noinclude></noinclude> s7duk5tbqpvzki6dzs2snbsk018hbhx 104 95513 266049 2026-11-07T17:54:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266049 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ক্ষত্ৰিয়ৰ লৰাই ধেমুত শৰ যোজনা কৰি মুগ্ধভাবে হৰিণ পোৱালীটোলৈ চাই আছে আৰু হাতৰ শৰ মাটিলৈ পৰি গৈছে—মোৰ বুকু কঁপি উঠিল! বয়সীগ— সেইটো একো ভয় কৰিব যুৱৰাজ অলপ বেচি ভাবুক। লগীয়া কথা নহয় মহাৰাজ; মোৰ মনেৰে, এতিয়া এবাৰ চিকাৰ কৰিবলৈ পঠিয়াই দিয়ক — চিকাৰৰ সোৱাদ পালে মন ঘূৰি আহিব। মন্ত্ৰী – কথাটো বোধ হয় দেয়। নছৰ মহাৰাজ। শুদ্ধোদন—তোমালোকে যি হয় এটা কৰা মন্ত্ৰী; যোৰ কিন্তু সেই কঁপনিৰ শেষ নহল। প্ৰতি মুহূৰ্ত্ততে ভয় হয় তাক হেৰুৱাওঁ বুলি—প্ৰতি মুহূৰ্ত্ততে মনত পৰে সেই সন্ন্যাসীৰ কথা। ( অসিত মুনিৰ প্ৰৱেশ ) অসিত—ভয় আৰু নহব? – এই নিজৰ দেহ তাৰ পৰাই মানুহৰ কিমান ভয়, ভয় আৰু নহব? শুদ্ধোদন— আই। অহা মুনি, পিচে খবৰ কি? অসিত — খবৰ আৰু কি মহাৰাজ! – সংসাৰত কোনোৱে হাঁহিছে, কোনোৱে কান্দিছে; কোনোৱে লোকক বিহ খুৱাইছে, কোনোৱে লোকে প্ৰয়োগ কৰা বিহু খাইছে। সংসাৰত যি খবৰ হব পাৰে সেয়ে। মন্ত্ৰী— এইবোৰ কথা কৈ ফুৰে বাবেহে তেও আটায়ে আপোনাক বলিয়া মুনি বোলে। অসিত –মোক বলিয়া বোলে নে কি মন্ত্ৰীবৰ? তেনেহলে ঠিক নামটোকেতো দিছে। কোনে দিলে? বাঃ, বাঃ! পশুদ্ধোধন বলিয়া বোল৷ বাবে আকৌ আনন্দ হল কিয়? -<noinclude></noinclude> n7zn3x2effpkrr7bij2hsa30jsy8fnn 104 95514 266050 2026-11-07T17:55:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266050 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8 বুদ্ধদেৱ। অসিত—কিয় আনন্দ হল? ডাঙৰ প্ৰশ্ন! বোধ হয় এটা বলিয়াসি! কিন্তু মহাৰাজ, সংসাৰৰ আটাইবোৰেই বলিয়া; মই এজনক লৈ বলিয়া, তেওঁ সুন্দৰী তিৰোতা লৈ বলিয়। টকা কৰি বলিয়া! সংসাৰ এটা বলিয়াৰ ঘৰ মহাৰাজ! মন্ত্ৰী- কিন্তু আপুনি এটা বৰ ডাঙ্গৰ ভুল কৰিছে— তেওঁ টা অসিত—ভূল? হাঃ হাঃ হাঃ! ভুলতেইতো! জীৱনটো গৈছে! সৰুতে ভাবিলোঁ, কৰিব লগীয়া সংসাৰত একোৱেই নাই, কৰিব লগীয়া আছে একমাত্ৰ ধেমালি যৌবনত ভৰি দিলোঁ, ভাবিলে, 3 সংসাৰৰ সাৰ মাথোঁ কামিনী আৰু কাঞ্চন; এতিয়া বুঢ়া হলো, ভাবিছোঁ, জীৱন ধাৰণটোৱেই আটাইতকৈ ডাঙ্গৰ কথা! কিন্তু আটাইকিটায়েই ডাঙ্গৰ ভুল মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়া। অ', সন্ধ্যা হৈ আহিল নহয় —মই যাওঁ মহাৰাজ। [ যাব খোজে শুদ্ধোদন, নাযাবা, নাযাবা মুনি। এটা গান গোৱাচোন। অসিত, অ', গান এটা গাব লাগে? – বাৰু গাওঁ— ( গান ) "আজিও তহঁতে হুবুজ হুগুন, আজিও কথাত নিদিয় কাণ, স্তম্ভিত কৰি বিশ্ব-মানৱ আহিছে সেইয়া ন্যায়ৰ বাণ! গৰজি আহিছে ভীম-ৰৱেৰে, মৰিবি এতিয়া আটাইথন; কৰিব চূৰ্ণ অযথা দৰ্প, লুপ্ত কৰিব ৰূপৰ মান। মোৰ মোৰ বুলি মিছাতে ঘূৰি, মিছাতে কৰিছ অযথা দন; ক্ষুদ্ৰ অকণ স্বাৰ্থতে লাগি কৰিছ মিছাতে অযথা বণ। হেৰ অবোধ—মূৰ্খ মানৱ, আজিও গাইছ মায়াৰ গান! দুদিন পাচত ক'ত থাকিব কষ্ট-লব্ধ অৰ্থ-গান! – অ' মোৰ বেলি হ'ল,—মই যাওঁ! দোষিব নহয়! কাম নহলে তেওঁ<noinclude></noinclude> 7frf3jyk170ot104iv40o1lz5x4xdqr 104 95515 266051 2026-11-07T17:55:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266051 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। মন্ত্ৰী-কোনে দোষি মুনি? অসিত –কোনে দোষিব?- মোৰ তেওঁ শাস্ত্ৰী—কোন নো তেওঁ? Q অসিত –মোৰ সপোনৰ তেওঁ। অ', ঘণ্টা বাজিল নহয়—মই মিছাতে কি কৰিছো! [ লৰ মাৰে ]। শাস্ত্ৰী মুনি সচাঁকৈয়ে বলিয়া হ'ল হবনা মহাৰাজ। - কথাৰ একো লাগ-বান্ধ নাই। - শুদ্ধোধন — মুনিৰ কথা চিৰকালেই তেনেকুৱা সকলো কথাই হেঁয়ালি। লাগে? উত্তৰ দিলে, প্ৰথম যিদিনা আছে সুধিলোঁ, কি মোৰ সপোনৰ তেওঁক বিচাৰি আহিছোঁ। ভাবিলোঁ, বলিয়া। থাকিবলৈ দিলে।। সেইদিনা ৰাতি গৌতমৰ জন্ম। হলত কলে, মোৰ সপোন বলিয়া; কিন্তু হিয়াখনি তোমালোক আটায়ে গৌতমৰ কলাঁ, মই নোৱাৰিলো। জন্ম ফলিয়ালে। কথাৰ ধৰণত म দেৱতাৰ! সেইবাবেই যেতিয়া ওচৰৰ পৰা আঁতৰাই থবলৈ এনে এখন মহান হিয়াক অপমান কৰিবৰ মন নগল। বাৰু মন্ত্ৰী, তোমালোক সকলো এতিয়া যোৱা। গৌতমক চিকাৰলৈ পঠোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিবৰ ভাৰ তোমাৰ ওপৰত। লগত সৈন্য-সামন্ত যাব লাগে। পট্ পৰে<noinclude></noinclude> kg5yiwe63zgjt9uempk672cchtnf4x9 104 95516 266052 2026-11-07T17:55:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266052 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। দ্বিতীয় দৃশ্য। স্থান- এটা খেৰৰ ঘৰৰ কোঠালী। - সময় — দুপৰ। [ কিৰ্পিণৰ ঘৰৰ কোঠাঙ্গী এটাও কেইটামান বাপেৰা পৰি আছে। কিৰ্পিণে এটা এটাকৈ তাৰ পৰা টকাৰ মোনাবোৰ উলিয়াই মাটিত খয়। তাৰ পিচত, ৰতি বহি টকা লেখিবলৈ ধৰে। মাজে মাজে বজাই চায়। হঠাৎ, এটা টকা বেয়া ভগায়। কিৰ্পিণে তেতিয়া কবলৈ ধৰে। ] কিৰ্পিণ – ( নিজে নিজে ) ইস, এইটো কোনোবাই ঠগিলে! ( বজায় চাই) নাই—নেৰাজে! কোনোবাই বেচি টকা দিওঁতে মাজত ক্ষমাই দিলে! ভাল লগাবাজ হয় মানুহবোৰ! হওঁতে মোৰ বেয়া কৰিনো সিহঁতে কি কৰিব? ঈশ্বৰে দেখিব নহয় সিহঁতকো। ( আকৌ চাই ) — নাই এইটো কাৰবাৰ টকা দিওঁতে সুমাই নিদিলে চলা টান! [ মালতীৰ প্ৰৱেশ ]। মালতী-- পিতাদেউ, আজি বজাৰ কৰিবলৈ পইচা নাই। কৈছে, পইচা অগপ থৈ যাব। বিপিণ—হেব, এমহা দিছিলোহে হকলা পৰছি, অস্ত হলেইনে? আছে, আছে; মা'কে কৰবাৰ চুঙাৰ ফোঁপত সুমাই থৈছে। ভাবে উলিয়াই দিবলৈ ক। আজি মোৰ পইচা নাই। মালতী – পইচানো আৰু কত থাকে! - আজি তিনদিন চলালে আৰু। দুপইচা, মগাৰপাত কিনোতে প’ৰহি পুঠীমাছ কিনোতে গ'ল গ'ল এপইচা, আপুনি ৰহৰ মাহ ভাল কিনোতে গ'ল দুপইচা; লোণ, তেল, পায় বাবে ৰহৰ মাহ হালধি কিনোতে গ'ল কেইপইচামান; পইচ৷ নো আৰু ক'ৰ পৰা ওলাই থাকে?<noinclude></noinclude> ekacnwy83vda7ujquxismtx42jr0t4e 104 95517 266053 2026-11-07T17:55:54Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266053 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেব। q তাতে আকৌ—কালি আপোনাৰ পিত্তৰ বিকাৰ হোৱাত বেজবৰুৱাৰ বড়িতো গল সাত পইচা নে দু'অনা। পইচাৰ জানো গছ আছে ওগাই থাকিবলৈ? কিপিণ—মই জানিছোৱেই নহয় তহঁতক পইচা দিয়া যি, গঙ্গাত পেনাই দিয়াও সি। ম‍ই গৰু গুণেহে তহঁতক পইচা দিওঁ বুজিছ! ( খঙত পইচা খৰকৈ লেখিবলৈ ধৰে আৰু ওচৰতে মালতীয়ে ভোৰ্ভোৰাই থিয় দি থাকে। ) নেপথ্যণ্ড–দেউতা, চাউল এমুঠি দিয়ক দেউতা। কিৰ্পিণ—হেৰ, হেৰ সেইটো কোন? চাই আহচোন কোন সেইটো। খোজে ) যাচোন যা চোৰেই নে ডকাইতেই ( জীয়েক যাব সোনীয়া মানুহ হলে কবি দেউতা ঘৰত নাই। (জীয়েকৰ প্ৰস্থান ) হেৰা, বোগো হেৰা, সেই চাবিকোচা উলিয়াই ডিঙ্গিৰ শিকলি- ডালত বান্ধি লোৱা, আজি শুনি আহিলো, বোলে জেচৰাজ মহাজনৰ ঘৰত চোৰে সিদ্ধি দিছিল। হাতত থোৱাটোও ভাল নহয়। (অলপ ৰৈ ) নাই, তাইৰ আজি কালিৰ তিৰোতাৰ কি আশই পাবলৈ আছে! পইচাবোৰ যেনেকৈহে খৰছ কৰা দেখুৱাইছে কিজানি মাকৰ ঘৰলৈহে পঠিয়াইছে। (অলপ ৰৈ ) নহয়, চোিকাচা তাইৰ হাততো প্ৰব নোৱাৰি সুৰুঙা পালেযে ৰপেৰা মুখুলিব সি মোৰ মনে নধৰে। ( অলপ ৰৈ ) অ' হেৰা বুজিছা, চাবিকোছা শিকলিভাগত সুমুৱালা যদি সোগোকাই থোৱাচোন—ময়ে কঁকালত বান্ধি থওঁ। মাইকী মানুহৰ হাতত চাবি থকাটো নিৰাপদ নহয়। (টকা লেখি লেখি মোনাত সুমুৱায় )। (মাগতীৰ প্ৰৱেশ )<noinclude></noinclude> jatqsj5zv0tqugq1clotdwokbmvff4x 104 95518 266055 2026-11-07T17:56:08Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266055 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>* মালতী– পিতাদেউ, সেইটো কণা যগণীয়াহে। অলপ আছিল; তাকে আয়ে খাবলৈ দিছে। কিপিণ—সেইয়া, সেইয়া, মই কৈছো নহয়— ইহতে বুদ্ধদেৱ। আইৰ ভাগৰ ভাত (মালতীৰ প্ৰস্থান। অবাবতে পইচা খৰছ নকৰিলে ইমানকৈ খৰচ হ'ব পাৰে? খালে, খালে, যোক ইহঁতে খালে! [ খঙত পইচাৰ মোনাবোৰ ধধকৈ বাকচলৈ পেলাই বাকচ বন্ধ কৰি প্ৰস্তান। ] পট্ পৰে গৌতম — সচাকৈয়ে মুনি, তৃতীয় দৃশ্য। —আলিবাট— মোৰ কিন্তু চিকাৰ কৰাটো ভাল নালাগে। তাসিত—কিন্তু ক্ষত্ৰিয়ৰ নবাই মানুহ চিকাৰ কৰিব লাগিব যে যুৱৰাজ; পশু চিকাৰ কৰিবলৈ বেয়া পালে চলিব কিয়? [ এজনী আউলী বাউলী হৈ অহা মাইকী মানুহৰ প্ৰৱেশ; এটা মানুহে টানি ধৰি ৰাখিব খোজে। ] মানুহজনী – মই যাওঁ, মোক এৰি দে— মোক এৰি দে - মানুহটো—ঘৰলৈ ব'লা বাইদেউ, তোমাৰ জ্বৰ নহয়। এই গাবে তুমি সিমানদূৰ কেনেকৈ যাবা? মানুহজনী — মোৰ জয় নাই, যোক এৰি দে ঐ—মই তাক চাই আহেঁ। — মোৰ একেটি লৰা ঐ মোৰ একেটি সোণ ( কান্দে ) — তাকে - চাবলৈ নেপালে| ( কান্দে )!<noinclude></noinclude> epf42cnntf7oly88vdqyt27c206ehei 104 95519 266056 2026-11-07T17:56:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266056 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। গৌতম – কি হল? কি হল? কিয় কান্দিছে? মানুহটো— তেখেতৰ লৰ। এটি আছিল সি আজি ঢুকাস। পিচে তেখেতৰ শকত জ্বৰ বাবে মৰিবৰ সময়ত দেখুৱাবলৈ নহল। এতিয়া গম পাই জ্বৰৰ গাৰেই শ্মশানৰ ফালে লৰ ধৰিছে—মই ধৰি ৰাখিবই পৰা নাই। মানুহজনী — সাতোটা লৰা গৈ এটা আছিল, সিও গল ঐ—মই দেখিবলৈও নেপালো — মই আজি বুকুত লৈ তাক ষোল বছৰীয়া কৰিছিলো, ( কান্দে )! মানুহটো— পিচে বাইদেউ, সি আৰু উলটি নাহে নহয়; কান্দি ফুৰিলে কি হব? ঘৰলৈ বলা। গৌতম—আ-হা-হা কি ছন! অসিড—এয়েই তো সংসাৰ মানুহজনী—নই দুখুনীয়ে বেজবৰুৱা এটাকে৷ দেখুৱাবলৈ নেপালো ঐ দেউতা; মই পৰি থাকোতেই মোৰ লৰা মৰিল! মোৰ সোণাইক মই পানী এটুপি দি মাৰিবলৈও নেপালো — ( কান্দে আ বুঝত খুণ্ডিয়ায়। ) মানুহটো— ( হাতত ধৰি ) বাইদেউ, ঘৰলৈ বল। আকৌ! মানুহজনী — মোক নেযাৱি মোৰ লৰাক মাৰি নিলেহি ঐ কৰ্ণী-বিধতাই — - মই মৰিব নোৱাৰিলো। মই ৰাক্ষসী মৰিব নোৱাৰিলে৷ এৰি দে ঐ—মই তাক চাই আহে। ( যাব খোজে আৰু গৌতম — (বিষাদ ভৰা যাতেৰে ) বাই। ঘৰলৈ উলটি - মোক মানুহটোৱে ধৰে )। মানুহজনী মোক এৰি দিয়ক ঐ দেউতা — মোক এৰি সোণ নহলে আৰু মই কাৰ লগত থাকিম! দিয়া ঐ ম‍ই তাক চাই আহোঁ। যোৱা! দিয়ক! মোৰ অ' মোক এৰি [ লৰ মাৰি গুচি যায় ]।<noinclude></noinclude> 8976pfv5f44vstms8koonzd3ctijxnk 104 95520 266057 2026-11-07T17:56:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266057 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>6 + মানুহটো— বাইদেউ, বাইদেউ! গৌতম—বাই—বাই ( যাৰ খোচ্ছে )। বুদ্ধদেৱ। [ প্ৰস্থান ]। অসিত—( হাতত ধৰি ) কলৈ যায় যুৱৰাজ? ৰ'ব। আপুনিতো গৈ তাইৰ লৰাটো জীয়াই দিব নোৱাৰে। গৌতম—ঠিক। কিন্তু—কি হিয়া পুৰি নিয়া জুই তাইৰ হিয়াত জ্বলি উঠিছে মুনি! অসিত—কিন্তু উপায় নাই যুৱৰাজ; সকলোৰে এই একে দশা। আজি এই কান্দিছে, কাইলৈ অইন এটাই কান্দিৰ; তাৰ পিচদিন আৰু এটাই কান্দিব। মানুহৰতে৷ কান্দিবলৈকে জন্ম! গৌতম—কান্দিবলৈকে জন্ম! ঠিক। কিন্তু, কি দুখ সন্তান হাৰা মাতৃৰ - অসিত(হাতত ধৰি আহক যুৱৰাজ। [ কেইথোজমান যাওঁতে অতি বুঢ়। মানুহ এটাই ওচৰতে 'উস্' কৰি বহি পৰিল 1] গৌতম—( চক্‌ খাই ) আকৌ কাৰ কি হল? অসিত—সেই বুঢ়াটোৰ ভাগৰ লাগিছে, বোধ হয়, সেইবাবে উদ্ আস, কৰিছে। একো ডাঙ্গৰ কথা নহয় যুৰবাজ, আহক। . গৌতম-কি বুঢ়া! ঠক্‌ঠক্‌কৈ কঁপিছে! অসিত—বলক কুমাৰ; সংসাৰত এইটো নিয়মেই। মানুহ উপজিলেই বুঢ়া হব; বুঢ়া হলেই মৰিব, মৰিলেই কিবা এটা হব—সেইটো অৱশ্যে মই কব নোৱাৰে॥ গৌতম—কিন্তু উপায় নাই নে মুনি ইয়াৰ পৰা ৰক্ষা পোৱা? অসিত—কি আৰু উপায় আছে যুৱৰাজ? সংসাৰলৈ আহিলে দুঃখ কষ্ট ভুগিবই লাগিব। পিচে হেনো শাস্ত্ৰই কয়, সকলো এৰি ভগবানক যোৰ কৰিলে পৃথিবীলৈ আহিব নেলাগে; ভগবানত লীন হৈ যাব পাৰি। আৰু সংসাৰলৈ নাহিজেই দুঃখ কষ্ট লাঘব।<noinclude></noinclude> ans197y34n295vpczmwymjpl4xlgz37 104 95521 266058 2026-11-07T17:56:54Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266058 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ' গৌতম — কব পাৰানে স্যা নে মিছা মুনি? অসিত—সা নে মিছ। মই কেনেকৈ কম যুৱৰাজ? পিচে শাস্ত্ৰই কয় বুলি শুনিতো, কৈছো। ম‍ইতো এটা মূৰ্খ গৌতম — শাস্ত্ৰই কয়! হব পাৰে। ( অন্য মনস্ক হয় )। অসিত – আহক এতিয়া কুমাৰ। সৈন্যবোৰ কোনোবাধন পালেগৈ নহয়। ( দূৰত বাজনা শুনি) সেইয়া শুনিছে কিমান দূৰত বাজনা বাজিছে? গৌতম — ঠিকেই তো! মই কবই নোৱাৰিছিলো। অসিত - আহক। ( আকাশৰ ফালে চাই ভাবে )। গৌতম – যাব লাগে? নহয় মুনি, মই নাযাও। তুমি সেনাবোৰ ঘূৰাই লৈ আহা। অসিত—চিকাৰলৈ আহি উপটি যোৱাটো ভাল নহৰ যুৱৰাজ। মহাৰাজে যনে মনে বেয়া পাব। - গৌতম — নহয় মুনি, তুমি যোৱা। মোৰ আৰু চিকাৰলৈ যাবৰ মন ( স্বগতঃ ) মানুহক ঘেৰি ইমানবোৰ বিপদ! [ অসিতৰ প্ৰস্থান ] | যোৱা নাই। ( বুঢ়ামানুহটোৱে পাঠিত ভৰপি উঠিব খোজে, নৈাৱাৰি 'উস্' বুলি বহি পৰে আৰু গৌতমে গৈ ধৰে )। গৌতম—বা, ৰবা, মই ধৰো। মোৰ কেনেকৈ যাবা? থৈ আহোগৈ বা। বুঢ়া—মই পাৰ্শ্বি বোপা; এনেকৈয়ে গৈ গৌতম — বাৰু হক, মই গৈ আহোগৈ। - গাত ধৰা। তুমি নিজে ( স্বগতঃ) কি বুঢ়া! আছে। নহয়। তোমাৰ কোনো নাই নে বুঢ়া ককাই অলপ সহায় কৰি দিবলৈ ইমান কষ্ট কৰি যে ফুৰ্ছিা? ( হাতত ধৰে )।<noinclude></noinclude> 1elsstk7fwqr4vjaiqyqh27h0k3o3rw 104 95522 266059 2026-11-07T17:57:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266059 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। বুঢ়া—কোনো নাই বোপা, সকলোকে খাই শেষ কৰিলে৷ নহয়। তুমি যাব নেলাগে খোপা, সেইটো ঘৰ মই যাব পাৰিম। - [ লাহে লাহে বুঢ়াৰ প্ৰস্থান। ] ( গৌতমে বিষাদভৰা দৃষ্টিৰে বুঢ়া যোৱা চাই থাকে। তাৰ পিচত ভাবত বলিয়া হৈ উঠিগ )। গৌতম—( নিজে নিজে) আটাইবোৰৰেই সেই একে দশা! কিন্তু উপায় নাই, উপায় নাই - -কোনো উপায় নাই। ৰজা, প্ৰজা, ধনী, দুখীয়া সকলো মহিব, সকলো বুঢ়া হৰ! মোৰ পিতৃ মৰিব, মোৰ গোপা বুঢ়া হব, অথচ মই চাই থাকিব লাগিব; এটা উপায় উলিয়াই থকা কৰিব নোৱাৰিম কাকো! ইঞ্চি ভয়ানক ভাগ্য-লিপি মানবক! – নহয়, নহয়, এটা উপায় বিচাৰি উলিয়াব লাগিব, উপায় বিচাৰি নেপায় নে? [ চিন্তাকুল ভাবেৰে প্ৰস্থান ] (বাজনা বজাই সৈন্যবোৰ উলটি আহি প্ৰস্থান কৰে। ( পিচত অসিত মুনি আহি নিজে নিজে কয়---)। অসিত – ( হাঁহি হাঁহি ) মোৰ সপোন ফলিয়াব। ৰাতিপুৱাৰ সপোন নফলিয়াই নোৱাৰে! [বং মনেৰে প্ৰস্থান। ] পট-পৰে। চতুৰ্থ দৃশ্য। স্থান—কিপিনৰ ঘৰ — মাজনিশা। কিৰ্পিণ – ( নিজে নিজে অঞ্চলে ) কৰ আদায় কৰিবৰ সময়ত " পৰ্ণাজাৰী " কৰোঁতে ৰক্ষাৰপৰা টেকেলালৈ সকলো 'ওস্তাদ', চোৰ ধৰিবৰ<noinclude></noinclude> ehe0djbdyqnsnrrdhndv44tn4xre1md 104 95523 266060 2026-11-07T17:57:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266060 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ১৬ হলে সকলো নিমাত। সুধিলে কৰ, আমি চোৰ ধৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছো। বৰটো কৰিলা, আমাৰ টকা চোৰে চুৰ কৰি - অস্ত কৰক আৰু তুমি চেষ্টা কৰিয়েই থাকা। এই সপ্তাহটোতে নগৰখনত তিনিবাৰ চুৰি হৈ গ'ল, সিহঁতে এটা চোৰ ধৰিব পাৰিলেনে? আটাইবোৰে পাত বিকটাই পেলালে দেখোন! কলে আকৌ কয়, তোৰ বাপেৰৰ ঘৰৰ চাকৰ নে তোৰ চোৰ ধৰিবলৈ চৌবিশ ঘণ্টা ঘূৰি ফুৰ্মি? আমাৰ যেতিৰ। খুটি হয় আমি ধৰ্মি। হেব, চোৰ ধৰিবলৈকে যদি নহল তহঁতক ৰথাৰ দৰ্কাৰ কি। - [মাগতী ভিতৰৰ পৰা মাত লগায় ] — পিতাদেউ, আপোনাৰ গা ভাল নহয় ওই নেথাকে কিয়? কিৰ্পিণ—বাক, বাৰু, সেইবাবে তহঁতক নেপায়। মোৰ যেতিয়া খুচি হয় শুম। [ মালতী ভিতৰৰ পৰা ] কাইলৈ কিবা এটা হলে খালি আমাক =1 - দিগ, নকৰিব। তেতিয়া মাতিব হবলা আই অ' মালতী অ’—! কিপিণ—বাৰু, বাক; নেলাগে তহঁতে মোৰ মুখত পানী দি মাৰিব যা [ মালতী ভিতৰৰ পৰা ] — খালি তেতিয়া নেমাতিব। কিপিণ—নেমাতো যা। ( স্বগতঃ ) কঁকালত চাবিকোচা আঁৰি লৈছো যেতিয়া হওঁতে এঘুমটি শুই লব পাৰো — গাটোও তাতে অলপ বেয়া লাগিছে। এবং, অপ শুয়েই লওঁ। । শোৱে আৰু অলপ পিচতে বাহিৰত কুকুৰৰ ভুকভুক নি হেৰ, হেৰ, শুনি বিছনাৰ পৰা জাপ মাৰি উঠে )। বাহিৰলৈ ওলাই চাচোন, চোৰেই নে তোৰেই কিবা এটা আহিছে হবলা! ( স্বগতঃ ) হওঁতে ঘাঠীডাল ঠিককৈ থৈছোঁ, বেগেতাই সোমাব নোৱাৰে।<noinclude></noinclude> n23yealf75tsapdgc8ta7ktjalxdeyn 104 95524 266061 2026-11-07T17:57:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266061 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। (মালতী ভিতৰৰ পৰা ) — পিতাদেওঁ, আয়ে শুই থাকিবলৈ কৈছে। আয়ে কৈছে বোলে চোৰ নহয়, শিয়াল দেখিহে কুকুৰে ভুকিছে। কিপিণ— ( স্বগতঃ ) ও শিয়াল দেখি কুকুৰে এনেকৈ ভুকে? মোক তহঁতে সৰু লৰা পাইছ? – কেবল উঠাৰ ভয়। ( ডাঙ্গৰকৈ —বাৰু তহঁতৰ কথা নেলাগে, সেইটে৷ চোৰ হয়। আজি সজাগে থাকিবি বুজিছ? শুই যাওঁতেই জগা-কাঠ যেন ৈ নেযাবি। মাৰকো ক। [যায়ী ওচৰতে লৈ বহি থাকে ]। পট্ পৰে৷ পঞ্চম দৃশ্য। স্থান — ফুলনি। সময় — গধুলি। [ দুৰেদি নৈ এখন বৈ গৈছে। ফুলনিৰ মাজেদি অশু যাব খোজা বেলিৰ ৰশ্মি আহি গৌতমৰ মুখত পৰিছেহি। গৌতমে ফুলগছ এজোপাৰ কাষত থিয় দি ফুলৰ ঠাৰি এডাল ধৰি ভাবি আছে—। ] গৌতম ( অঞ্চলে ) এটা বিশ্ব-জোৰা ধ্বংসই পৃথিবীখন দহি আনিছে। এই বিশ্বব্যাপী ধ্বংসৰ আগত জগতখন অতি ক্ষুদ্ৰ; গ্ৰহবোৰ একোটা ধান, জীৱ একোটা পৰমাণু। এই ধ্বংসৰ আগত সকলোবোৰ ভাগি যায়। তাৰ আগত মায়া, মোহ, অহঙ্কাৰ কাৰো ৰক্ষা নাই। [ পিচফালৰ পৰা চন্নৰ প্ৰৱেশ। ] চন্ন—( স্বগত: ) ও, লাগিলছি আকৌ সেই ভোৰ্ভোৰণিত ( ওচৰ চাপি পিচফালৰ পৰা ) বোপাদেউত!!—<noinclude></noinclude> rwoy6j1ctpwykbapdneb2gmx0l216kk 104 95525 266062 2026-11-07T17:58:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266062 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ১৫ গৌতম — ( নিজমনে কৈ যায় ) এই ধ্বংসৰ হাতৰ পৰা পৃথিবীক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিনে? পাৰিলে সি অতি মহৎ হব। কোনো যোদ্ধাই ইমান ডাঙ্গৰ কাম কৰিব পৰা নাই; কোনো নৰে ইয়াৰ বিৰুদ্ধে উদ্ভিব পৰা নাই। চন্ন― ( পিচফালৰ পৰাই) বোলে৷ বোপাদেউতা! ( স্বগতঃ ) মুশুনাই হ'ল, উপায় নাই! গৌতম—কি ধ্বংস! ৰজ!, প্ৰজা; সুখী, দুখী; ধাৰ্ম্মিক কাৰো সাধ্য নাই নিজক ৰক্ষা ধনী, দুখীয়া; পাপী, কৰে। পৃথিবী সেই ধ্বংসত লীন হয়, জগতে সেই ধ্বংসক খাদ্য যোগায়, দেৱগণে সেই ধ্বংসক মানি চলে। চৰ—( মুখখন অলপ আগবঢ়াই ডাঙ্গৰ কৈ ) বোলো কোপাদেউতা, লাগিলহিনে আকৌ সেইখনত? বোলো, ঘৰলৈ ব'লক, ঘৰলৈ ব'লক। গৌতম- তুমি! চন্ন! চম্ন-বুঢ়াবন্দীক বোপাদেউতা মাৰকেই বা কাটকেই বুঢ়াবন্দীয়ে হলে এইবোৰ ভাল দেখা নাই দেই। ৰজাৰ ল'ৰা, ছটিমান থাই ঘোৰাত উঠি কত লপ, কত লপ, ঘোৰা চলাই ফুৰিব পায়, নহলে ভৰিৰ ওপৰত ভৰি তুলি মিচিকি হাহি থাকিব পায়। ইয়াৰ এটাও কৰিবৰ মন ন'গলে, ক'ৰবাৰ ৰজা এটাৰ লগত—যুঁজ এখন জোকাই লব পায়; তাৰ পিচত হাতৰ তৰোৱালখন লৈ তাৰ সৈন্যবোৰ এফালৰ পৰা মৈয়াই নিব পায়, তেহে দেখি সুখ লাগে। গৌতম—কিন্তু যোৰ যে সেইবোৰ ভাল নেলাগে চন্ন। [ এনেতে ধুনীয়া নাচনী কেইজনীমানৰ সৈতে গৌতমৰ বন্ধু এজনৰ প্ৰৱেশ। গৌতমে দেখি স্বণাভাবে মুখ ফিৰায়। ]<noinclude></noinclude> 38sg8pge8ym014hy8kiv5beiuqodgh4 104 95526 266063 2026-11-07T17:58:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266063 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১৬ গৌতমৰ বন্ধু – (নাচনী সকলৰ এই চিন্তাভাবনাবোৰ বুদ্ধদেৱ। প্ৰতি ) – সৌৱা যুবৰাজ। যুৱৰাজৰ কৰি দিব পাৰিলে তহঁতে বহুত পুৰস্কাৰ পাবি। খুব ভালকৈ গাবিহঁক। (গীতমে এপাহ ফুল ছিঙ্গি তাৰ পাহিবোৰ পাহ পাহ কৰি মাটিত পেলাবলৈ ধৰে। এজনী নৰ্তকীয়ে গান গায় আৰু নাচে; বাকী কেইজনীয়ে ডিঙিত ধৰাধৰিকৈ কথা পাতে, হালি জালি ফুৰে – 1 ) নৰ্ত্তকীৰ গান। "বাজিলে বীণা বাজিলে, হৃদি-ভৰ। প্ৰেমৰ বীণা মধু বাজিলে। আহা, আছ৷ প্ৰিয় মোৰ হৃদয়-দেৱতা, তুমি মোৰ জীৱনৰ বসন্ত বাতা — তৃষ্ণা-ডৱা-হিয়া যদন-বাণে।” গৌতম—ইহঁতে পৃথিবীৰ একোৱেই নাজানে। নহলে য'ত মৃত্যুৰ ৰাজ্য, জৰাৰ প্ৰাধান্য, ৰোগৰ বল, ভাত ইইতে কেনেকৈ নাচি ফুৰিছে। এই ফুগটোৰ পাহিবোৰৰ দৰে যে ইহঁতৰ জীৱনে৷ ক্ষণস্থায়ী! ( নৰ্তকী সকলৰ পুনৰ নৃত্য। ) গান। "তুমিয়েছে মোৰ ঝঙ্কাৰ এটি মধুৰ ৰাগিণীৰ; হাঁহি এটি, ভাৱ এটি, স্বৰগৰ পৰীৰ। তোমাৰেহে ছবি আজি পৰাণত বাজিছে, হিয়া-জীনা প্ৰেম-বীণা বাজিছে, হাঁহি আহি হৃদয় খনি জিনিল। মোহন মূৰভিৰে। ” ( গান গাই গাই নৰ্তকীসকলৰ প্ৰস্থান )<noinclude></noinclude> qu9cexxq4fjl5duys6sftz1y9hkrawu 104 95527 266064 2026-11-07T17:58:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266064 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। গৌতম — ইহঁতৰ এই বং ধেমালি নাও ডুবি খোজা নাৱৰীয়াৰ নাচোনৰ দৰে। মৃত্যুৰ মাজত থাকি মৃত্যুৰ হাত সাৰিবৰ চেষ্টা নাই। পানীৰ সোঁতত উটি যোৱা থে এডালৰ দৰেই উটি গৈছে। বন্ধু - তুমি কিয় বেজাৰ কৰি থাক। কুমাৰ? বেজাৰ কৰিলে আমাকেহে শুৱায়,—খাবলৈ নাইকিয়া পিন্ধিবলৈ নাইকিয়া, ভিকহু নিঃকীন কিটাক। চন্ন-ময়ে৷ কওঁ তাকে; পিচে শুনিলেহে হৈছে আকৌ আমাৰ কথা! গৌতম—নহয় চন্ন, মই তোমাৰ সকলো কথাই শুনিব খোজো। কিন্তু এক গুগত জোৰা হাহাকাৰে মোক বলিয়। কখি পেলায়। বন্ধু--কি হাহাকাৰ সিনো কুমাৰ? গৌতম—কি হাহাকাৰ মই নিজেই কব নোৱাৰো বন্ধু। কিন্তু যোৰ লাগে যেন জীৱবোৰ আত্মাবোৰ আৰ্ত্তস্বৰে চিঞৰি উঠে ৰক্ষা কৰা, ৰক্ষা কৰা বুলি। শুনিছ', সেইয়া চিঞৰি উঠিছে! কি কৰুণ! বন্ধু—কতা, একোটো শুনা নাই। গৌতম — শুনা নাই? ইমান কৰুণ অথচ ইমান ডাঙ্গৰ, তথাপি শুনা নাই! ইমানবোৰ জীৱৰ ইমানবোৰ আত্ম। একেলগে চিঞৰি উঠিছে, তেওঁ শুনা নাই? নহয় বন্ধু শুনিবা, অল্প কান দি শুনা। সেইয়া সেইয়া, আকৌ চিঞৰি উঠিছে; মই কি কৰে৷, [ বেগেৰে প্ৰস্থান 1 মই কি কৰো! - চন্দ্ৰ—বোপাদেউতা, বোপাদেউতা! বন্ধু — কুমাৰ কুমাৰ! [ প্ৰস্থান ] [ প্ৰস্থান ] আঁৰ কাপোৰ।<noinclude></noinclude> t0movrlzntdxysqhcg2om0vv0bl2984 104 95528 266065 2026-11-07T17:59:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266065 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্বিতীয় অঙ্ক। প্ৰথম দৃশ্য। স্থান—ৰাজ অট্টালিকাৰ এটা কোঠা। গোপা— ( অকলে ) আজিকালি সদায় মনটো মাৰি কিবা এটা ভাবি থাকে। আগেয়ে মোৰ ওচৰলৈ আহোঁতে সদায় তাঁহি মুখ আছিল, আজিকালি মোৰ ওচৰলৈ আহোতেও কিবা এটা গভীৰ চিন্তা লৈ আহে। কি হল নো? মোৰ ওপৰতেই কিবা খং উঠিছে নে কি? ক'তা মইতো একো জগৰৰ কাম কৰা নাই। নাই, এইবোৰ ভাবি থাকিলে একো লাভ নাই। এটা পানকে গাওঁ।— গান “মই মালতী ফুলৰে ফুলনি পাতিলো লেৰেলি সৰিলে ফুল, মই সোণৰ সপোন দেখিয়ে মজিলো fo ভুল, কি ভুল, ভুল! মই গোটেই পুৱাটো মালাকে গাঁথিলো মালা যে শুকাই গল, মোৰ দেৱতা আহিব বুলি বহি বলো দেৱতাও আঁতৰে হল!” গৌতম—গোপা! ( পিচ ফালৰ পৰা গৌতমৰ প্ৰৱেশ। 7 গোপা― ( চক্‌ খাই উঠি ) ও–– কেতিয়া আহিলে? বহুত বেলি হল নে কি?<noinclude></noinclude> 6iev0h68dq74zzsaxpu9vs320tw4cdh 104 95529 266066 2026-11-07T17:59:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266066 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেব। ১৯ গৌতম — পিচে তোমাৰ ইমান বিষাদ কিয় গোপা? গানৰ প্ৰতি - পংক্তিতে গভীৰ নিৰাশাৰ সুৰ লুকাই আছে। তোমাৰ কিহৰ বেজাৰ? এনেকুৱা বেজাৰৰ গান কিয় গোৱা? গোপা—কতা, মোৰ সদায় আনন্দ। (হাঁহিবলৈ যত্ন কৰে ) গৌতম — বুজিলো, বিষাদ এটা মানুহৰ জীৱনৰ বন্ধু। যেতিয়া মধুব - বসন্তই শীতক স্থান এৰি দি গুচি যায়, যেতিয়া জোনাক ৰাভিয়ে ঘোৰ অমাৱ্যাক স্থান এৰি দিবলৈ বাধ্য হয়, তেতিয়া কি আশ্চৰ্য্য যে যানুহৰ হাঁতিৰ পাচত এটা বিষাদৰ ছাঁ থাকি যাব। গোপা— নহয়, নহয়, মই বিষাদৰ গান গাই ভাল পাওঁ। - গৌতম – ঠিক। যেতিয়া মানুহৰ জীৱন মধুৰ সঙ্গীতৰ দৰে আকাশত লীন হয়, যেতিয়া মানুহ পৰ্ব্বতৰ গুহাৰ এটি প্ৰতিধ্বনি মাত্ৰ, যেতিয়া মানুহ অনস্তৰ এটি কণিকাছে, তেতিয়া মানুহৰ বিষাদ নহৈ কি হব গোপা? মানুহৰ অৱস্থা যে সেয়ে তুমি বুজিছা। সেয়েই বোধ হয় বেজাৰৰ সঙ্গীত ভাল পোৱা। ( অলপ ৰৈ ) বাৰু গোপা, যদি মই আজি হঠাৎ মৰি যাওঁ তেতিয়া তুমি কি কৰিবা? তেতিয়া বোধ হয় কৰুণ সুৰ আৰু বাজি উঠিব নহয় নে? গোপা—নহয়, কথাটো কি আপুনি নহলে মোৰ গানত কেবল কৰুণ সুৰেই হে উঠে, মই কি কৰিম! গৌতম — গোপা, এতিয়া মই এখস্তক নহলে বেজাৰ পোৱা। কিন্তু ইয়াৰ পিচত এক বেজাৰৰ দিন আহিব যেতিয়া মই তোমাৰ আগেয়ে মৰিম, হয়তো তুমিয়েই মোৰ আগেয়ে মৰিবা। (অলপ ৰৈ ) কিন্তু নিশ্চয়েই তেনে এটা দিন আহিব। তেতিয়া দিনৰ পিচত দিন আহিব মাহৰ পিচত মাছ পাৰ হব, বছৰৰ<noinclude></noinclude> tpfgrbtnbv831cj9trl8768ri8v6f2i 104 95530 266067 2026-11-07T17:59:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266067 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। পিচত বছৰ আহিব আৰু যাব; কিন্তু আমাৰ ভগা হিয়া আৰু জোৰা নালাগিব। গোপা— পিচে মইনো কি কৰিম? গৌতম—তুমি কি কৰিবা? – এটি মালতী ফুল, জগতক সুগন্ধ বিলাই গুচি যাবা। তোমাৰ কি সাধ্য এই বিচ্ছেদৰ বিৰুদ্ধে থিয় হোৱা! গোপা— আপুনিনো পিচে কি কৰিব? গৌতম — এতিয়াও মই ঠিক কৰিব পৰা নাই, মই কি কৰে। কিন্তু মোৰ এই হাত—যি ক্ষত্ৰিয়ৰ শোণিত পান কৰিলেহেঁতেন, এই ক্ষত্ৰিয় স্থিৰতা যাৰ ভয়ত শত্ৰু ওচৰ নাচাপিলহেঁতেন, সকলো দি এই বিচ্ছেদক বাধা দিম। কৃতকাৰ্য হলে জগতত এটি সূৰ্য্যোদয় হয়, পৰা অস্তৰ্হিত হব! অকৃতকাৰ্য হলে মাত্ৰ এটি স্বৰ্থ জগতৰ কিন্তু গোপা, তুমি মোক এই ভয়ানক যুদ্ধত সহায় কৰিব লাগিব। (হঠাৎ দূৰত এটা বাঁহ ফুটি উঠে। ) অ' কাৰবাৰ ঘৰত জুই লাগিল দেখে।—অ' সেইটো মালীটোৰ ঘৰ। গোপা, তুমি থাক। মই যাওঁ। বেচেৰা বৰ দুৰ্ভগীয়া! [ মাৰে। ] পট্‌ পৰে।<noinclude></noinclude> d5whe5r4ldp5j3kxb9p0teit7vbxp3h 104 95531 266068 2026-11-07T17:59:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266068 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। মাগতী— দ্বিতীয় দৃশ্য। স্থান- কিপিণৰ ঘৰ। ( মালতীয়ে নাম গাই গাই ঠাই সাৰি থাকে। ) নাম "জয় ওলাল জাকি মাৰি, জয় পুখুৰীৰ যোৱা মাছ, ওগান জাকি মাৰি তৰা হে ৰাম | জয় ওগাল থাকি মাৰি, জয় আমাৰে ৰামচন্দ্ৰ, দেউতাৰ বৰচ'ৰাৰ পৰাহে ৰাম।” ( জাবৰৰ মাজত কিবা এটা দেখি তুলি লয়। ) অ এইটো দেখোন আমহীয়॥ ভালেই হল। মোৰ তেও পিতঙ্গৰ বালা এজোৰকে কিনিবলৈ হ'ল। কিনি দিয়াতে। হৈছে। তেওঁৰ হাতৰ ফুটাই দি পিতাদেৱে পানীকে নসকে কি পইচা সৰকিবলৈ আহিছে। ( আকেই নাম গাই গাই ঠাই সাৰে। ) নাম জয় চৰায়ে তুলিলে, জয় ছাঁৰা পোৱালি, গছৰ ডাল শুৱনি কৰিহে ৰাম। জয় মাকে বাপেকে জয় আইদেউক তুলিলে লোকৰ ঘৰ শুৱনি কৰিহে ৰাম।”<noinclude></noinclude> kw965f0z9y93ws2q3z20fzcgjm3hxgy 104 95532 266069 2026-11-07T18:00:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266069 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>" বুদ্ধদেৱ। (অলপ বৈ ) অ' এইটো থোচনিত সুমাই থোৱাহে ভাল হব। পিতাদেৰে দেখিলে বালা কিনাটো হৈছে আৰু। থাপ মাৰি নি বৰপেৰাত হে সুমাব। ( খোচনিত আদমহীয়াটো সুমাই থয় আৰু নাম গাবলৈ ধৰে। ) জয় আমাৰে ৰামচন্দ্ৰ জন্ম মিচিকাই হাঁহিলে সীতা আই ধুনীয়া বুলিহে ৰাম। (হঠাৎ ধুমুহাৰ দৰে আহি কিৰ্পিণে জাবৰবোৰ সিঁচৰতি কৰি পেলায় তাৰ পিচত হুতাশ ভাৱেৰে — 1 ) কিৰ্পিণ— হেৰ, তেৰ, ইয়াত একো পোৱা নাইনে? - মালতী ওইে৷ একো নাই পোৱা (ঠাই সাৰিবলৈ ধৰে। ) কিৰ্পিণ—ৰচোন ৰ, অলপ পিচতো সাৰিবি। যেতিয়া সাৰিবলৈ কম তেতিয়া গৈ ৰান্ধনিঘৰ সোমা বিগৈ; এতিয়া হাক দিছে। নহয় কেলৈ শুনিবি? ( জাবৰবোৰ সিঁচৰতি কবি চাই ফুৰে।) মাগতী—এ জাবৰবোৰ সিঁচৰতি কৰি পেলাগেছি দেখোন! কি হ'লনো আকৌ? কিৰ্পিণ—আঁকৰি হৈ দেখুৱাব নালাগে বুজিছ? খঙে ঘূৰৰ চুলি পালেগৈ! মই নিজে পেঁৰাৰ পৰা একুৰি চাইটা আদমহীয়া উলিয়াই লওঁ তাৰ এতিয়া এটা নাই। পইচাৰ ঠেং আছেনেকি ফুৰিবলৈ যাবলৈ? ইয়াত যেতিয়া নাই, মই বেচ বুজিছো, আদমহীয়াখিনি লেখি থৈ মোনাটো আনিবলৈ যাওঁতেই তই কি মাৰে লুকাইছ। এতিয়া উলিয়াই দে ভালে ভালে। মালতী- বাটত পৰিল চাগৈ। কিপি—ওঁ বাটত পৰিবলৈ আহিছে! পইচা লৈ হেঁটালি খেলিবলৈ। মালতী — লেখোতে ভূগ হল চাগৈ। মই চুেৱা লৰা নহয়, বাটত (বিচাৰি ফুৰে )।<noinclude></noinclude> 2r2ofnlcf7ao266j0zzyelbl30chfaa 104 95533 266070 2026-11-07T18:00:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266070 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেব। ২৩ কিপিণ—কথাৰ ওপৰত কথা নকৰি বুজিছ? ঠাংকৈ চৰ এপাত মাৰি পঠিয়াম কৰবাত পৰিবিগৈ! পইচা তহঁতে নিনিলে ক'ৰ চোৰটোৱে নিবলৈ আহিছে। তহঁত মাৰ জীৰ কাম আৰু কাৰো নহয়! ম‍ই বেচকৈ বুজিছো! মালতী- বুজিছে যদি বুজিছে! আজিৰ পৰা আমি এইটো কোঠালৈকে নাহেঁ॥ ঠাই আপুনি নিজে মাৰি লব। কিপিণ—ওফোন্দ পাতি দেখুৱালে গা হুজুৰায়! উলিৱা, উলিৱা পইচা ভালে ভালে! নহলে পিঠি চিৰাচিৰ হব একা! মই এতিয়া এফালৰ পৰা ফুৰি আহেঁ।; ফুৰি আহি নাপালে আজি তহঁতৰে এদিন কি যোৰে এদিন! মালতী — ( অলপ হাঁহি ) পইচা পালেহে বজাৰ পাবগৈ। [ প্ৰস্থান ] জানিবা। পইচা গৈ এতিয়া ( আকৌ নাম গাই গাই ঠাই সাৰিবলৈ ধৰে ) ‘জয়'—এঃ ক'ত এৰিলো, অ' মনত পৰিছে! নাম। “জয় আমাৰে ৰাম জয় যিচিকাই হাঁহিলে অয় সীতা আই ধুনীয়া বুলিহে ৰাম। জয় আমাৰে কইনাই জয় মিচিকাই বুলিলে নেৰিবা আমালৈ চেনেহ হে ৰাম।” পট্‌ পৰে। [ প্ৰস্থান ]।<noinclude></noinclude> ha8857zy657g5iwzy7wt1tzpir9trm9 104 95534 266071 2026-11-07T18:00:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266071 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ 1 তৃতীয় দৃশ্য। [ ৰক্ষ। সিংহাসনত বহি আছে, ওচৰতে মন্ত্ৰী ও বহি আছে ]। শুদ্ধোধন — মন্ত্ৰী, গৌতম চিকাৰলৈ গৈ বাটৰ পৰা উলটি মহা জ্বাन? মন্ত্ৰী — জানে। মহাৰাজ। গুস্কোগন — ক্ষত্ৰিয়ৰ লৰা চিকাৰগৈ গৈ এনেকৈ উলটি অহ। শুনিছ। মন্ত্ৰী নাই শুনা মহাৰাজ। যুবৰাজক সুধিলত কি কলে? শুদ্ধোদন—কলে, — পিতা, যেতিয়া সেই বিধবাৰ আন্তস্বৰ শুনিলো - মোৰ লাগিল যেন অৰণ্যৰ গোটেই বিগাৰ সস্তান-হাৰা পশু জননীয়ে একেলগে চিঞৰি উঠিছে—হেৰ মানব তহঁতৰে৷ এই একে দশ]। মই আৰু নোৱাৰিলো উগটি আহিলো।” মন্ত্ৰী—আপুনি কি কলে? শুদ্ধোদন—কি আৰু কম মন্ত্ৰী? মই হুঁ। কৈ তাৰ মুখলৈ চাই থাকিলো; - ভাবিলো, ক্ষত্ৰিয়ৰ ঘৰত জন্ম লৈ যাৰ ইমান কোমল হিয়া সি কি কোনো দেৰত!! মন্ত্ৰী—কিন্তু তেখেতক প্ৰশ্ৰয় দিয়া ভাল হোৱা নাই মহাৰাজ। শুদ্ধোদন— প্ৰায় আৰু কত দিগে। মন্ত্ৰী? সেই যেতিয়া সি সফটি তেতিয়াৰ পৰাই তো তাৰ প্ৰতি কামতে প্ৰতিবিঘ্নতা ঘটাই আহিছো। মন্ত্ৰী- নিৰাশ নহব মহাৰাজ। মোৰ মনৰে তেওঁক এবাৰ যুদ্ধ এখনৰ সেনাপতি কৰি পঠিয়ালে সলে। ঠিক হৈ যাব। যুদ্ধৰ বাতৰি পালেও ক্ষত্ৰিয়ৰ শোণিত নাচি উঠে, নিজে যুদ্ধক্ষেত্ৰত ঠিয় হলেতো হবই। গুদ্ধোদন—কিন্তু গৌতম যাবলৈ সন্মত হব জানো যন্ত্ৰী? মন্ত্ৰী— অলপ টানি কব মহাৰাজ। আপোনাৰ কথা পেলাব নোৱাৰিব।<noinclude></noinclude> 7h7gpsn2pjv540ehong2d0n121hmtfl 104 95535 266072 2026-11-07T18:00:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266072 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>'বুদ্ধদেৱ। শুদ্ধোদন—বাৰু এবাৰ চোৱা যক। কোন আচ? ( দুৱৰীৰ প্ৰৱেশ ) যা যুৱৰজাক মাতি আন; কবি এতিয়াই আহিব লাগে। (অসিত প্ৰৱেশ ) অসিত – ( স্বগতঃ ) মঙ্গা এনেকৈয়ে হয়। হেঁপাহ আৰু কাৰে। নপলায়। এটা পালে আৰু এটা লাগে, লাগে। নেপালেই অসন্তোষ। কমাই দেচোন, মনটো অলপ মন্ত্ৰী — আহক, আহক মুনি। গানকে ধৰsোন। সেইটো পালে আকৌ এটা হেৰ মূৰ্খ, হাবিয়াসৰ পৰিধিটে। ভাগে থ। মহাৰাজৰ মনটো বৰ বেয়া; এটা 'অসিত –মোৰ গান ভাল লাগিব জানো মন্ত্ৰী ডাঙৰীয়া? বাৰু গাবলৈ কৈছে যেতিয়া গাওঁ ( অসিত গান ) ইমান অহঙ্কাৰ! কাল আহিলে লাগি যাব গোটেই হাহাকাৰ। ক'ত থাকিব ধনৰ দৌলত ক'ত ৰব ই মান ক'ত থাকিব ইমান বৰ ইমান স্নেহৰ প্ৰাণ? ক'ত থাকিব পুত্ৰ-সন্তান সকলো হব অসাব মাটিৰ দেহা মাটিত মিলি হব চাৰণাৰ! " যন্ত্ৰী — আপুনি যে সদায় এনে গানবোৰ গাই ফুৰে দেশৰ গান নেগায় কিয়? অসিত—কিন্তু যোৰ দেশ যে বিশ্ব-ব্ৰহ্মাণ্ড মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়া। মোৰ দেশ বুলি একোখন দেশক আকোঁৱালি ধৰিছে বুলিয়েইতো আজি জগতৰ এই অৱস্থা— যুদ্ধ লিপ্সাত গোটেইবোৰ মত্ত—জগতৰ ওপৰত ৰক্তৰ শ্যা-! ( গৌতমৰ প্ৰৱেশ )<noinclude></noinclude> fap1y4zotyxc1xhkv0jajmcdnfjtfok 104 95536 266073 2026-11-07T18:01:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266073 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>২৬ - গৌতম — পিতা, আপুনি মোক মাতিছিল? বুদ্ধদেৱ গুদ্ধোদন — হয় গৌতম। মই এক ৰজাৰ বিৰুদ্ধে যুদ্ধ ঘোষণা কৰিলো, তুমি ভালৈ যাব লাগে। গৌতম — যুদ্ধ ঘোষণা কৰাৰ কাৰণ কি পিতা? শুদ্ধোদন—মোলৈ সি ৰজাই অপমানজনক চিঠি দিছে, সেই বাবেই এই যুদ্ধৰ আয়োজন। গৌতম – পিতা, কি অপমানজনক চিঠি मি? - শুদ্ধোদন—কি অপমানজনক চিঠি দিছে? - মই লিখিছিলো সি মোক কৰ দিব লাগে, সি মোক গন্তিকে নকৰিলে, উত্তৰত লিখিলে, বুঢ়া হৈ তোমাৰ মতিচ্ছন্ন হৈছে! গৌতম—তেওঁৰ ৰাজ্যৰ ওপৰত আমাৰ কি হাত আছে পিতা? শুদ্ধোদন—হাত নাই! – মই ইমান ডাঙৰ ৰজা, মোৰ তলত ইমান সৈন্য, মোৰ ইমান পৰাক্ৰম, মোৰ হাত নাই! গৌতম — পিতা ৰজাক ক্ষমা কৰক। শুদ্ধোধন—ক্ষম।? — মোক অপমান কৰিলে নই ক্ষমা কৰি‍? তুমি যুদ্ধলৈ যাব লাগিব। অসিত লোভ বস্তুটো মাৰাত্মক; বাঘৰ নখতকৈয়ো যাৰাত্মক, অমাবাশ্য। ৰাতিৰ শিলা বৃষ্টিতকৈয়ো মাৰাত্মক, পৃথিবীৰ আটাইবোৰ মাৰাত্মক বস্তুৰ সমষ্টিতকৈয়ো যাৰাত্মক! গৌতম — মানুহে মানুহে কটাকটি কৰা যোৰ ভাল নালাগে পিতা! শুদ্ধোদন—গৌতম তুমি মোৰ লৰা; তোমাৰ অলপ সাহ হোৱা উচিত। তোমাৰ এনেকুৱা কাপুৰুষতা শুনিলে যোক মানুহে কি বুলিব? কব, শুদ্ধোধন ৰজাৰ পুতেক কাপুৰুষ। মূৰ দোঁ খাই যাব; মই একো যাতিবই নোৱাৰিম। মোৰ<noinclude></noinclude> 64v13fp8yqwp972i8m3tw69e3srpacd 104 95537 266075 2026-11-07T18:05:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266075 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ২৭ গৌতম—পিতা মই ভাবি চালোঁ, এই অৰ্থৰ লিপ্সা, এই ৰাজ্যৰ মোহ, সকলোৰে অন্তত এটা বিৰাট শূন্য। তাৰ বাবে ভ্ৰাতৃয়ে ভ্ৰাতৃৰ তেজ পান কৰিম সি যে হব নোৱাৰে পিতা! অসিত – বাহ বা নিদি নোৱাৰি মায়া বাহবা নিদি নোৱাৰি! চে মুহিগি - কিন্তু সংসাখেন! মন্ত্ৰী যুৱৰাজ, মহাৰাজৰ কথাবোৰ ভাবি চক; তেখেতে বেয়া পাইছে নহয়; তেখেতে বেয়া পোৱা কাম কেলৈ কবে? শুদ্ধোদন—গৌতম, ভাবি চোৱাঁ, তোমাৰ বাবেই এই চেষ্টা। ভাবি চোৱা, এখন ৰাজ্য পাবা; কত ৰজাই তোমাক মানি চলিব, তোমাৰ যশ পৃথিবীয়ে গাব; মূৰ্খামি নকৰিবা! মন্ত্ৰী—যুৱৰাজ, এই বুঢ়াৰ কথা শুনক। আপুনি এইবোৰ এৰি দি মহাৰাজে যি দৰে কৈছে সেইদৰেই কৰক। এই ভাষা-ডি। ব্ৰাহ্মণহঁতৰ কাম। আমাৰ ক্ষত্ৰিয়ৰ কাম হৈছে যুদ্ধ কৰা, যশ অৰ্জা, কৰ্ম্ম কৰা। শুদ্ধোধন মোৰ কথা শুনা গৌতম। তোমাৰ সুখৰ বাহিৰে দুখ নহয়। গৌতম—পিতা, পিতা, মোক টানি নধৰিব! যোৰ ধৈৰ্যাৰ বান্ধোন ছিগি যাব মই আৰু নোৱাৰিম! শুদ্ধোদন — গৌতম, শুনা। গৌতম—পিতা, ক্ষমা কৰক। আপোনাৰ চৰণত ধৰিছো! ( হঠাৎ আহি ভৰিত পৰি ) পিতা কক মোক ক্ষমা কৰিলে বুলি! · আপোনাৰ খং উঠিলে যে মোৰ স্বৰ্গদ্বাৰ ৰুদ্ধ হৈ যাব পিত।! আপুনি যে মোৰ ধৰ্ম্ম, কৰ্ম্ম, স্বৰ্গ! পিতা ক্ষমা নকৰিব নে? শুদ্ধোদন — মন্ত্ৰী, মন্ত্ৰী, এতিয়া কি কৰো মন্ত্ৰী? মন্ত্ৰী — যুৱৰাজ, শুনক -<noinclude></noinclude> cye6s03saktwzorktvwob6g79qqm95x 104 95538 266076 2026-11-07T18:06:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266076 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। গৌতম মন্ত্ৰীবৰ, আপুনিও মোৰ পিতৃতুল্য। আপুনিও মোক ক্ষমা কৰক! কিন্তু যুদ্ধলৈ যাবলৈ আদেশ নকৰিব মন্ত্ৰী ভাঙ্গধীয়া। অসিত—শুনিলা? দেখিলা? পৃথিবীগে স্বৰ্গ নামি আহিব এতিয়া। গৌতম – পিতা, ক্ষমা কৰিলে –? - শুদ্ধোদন—ক্ষমা?—ক্ষমা? -কৰিলো, অসিত কি সুন্দৰ! কি সুন্দৰ! প্ৰভুৰ কথা লিখিছে— কিন্তু - সেই কাৰণেই বোধ হয় মোৰ "অধৰং মধুৰং বদনং মধুৰং নয়নঃ মধুৰং হসিতং মধুব! হৃদয়ং মধুৰং গমনং মধুৰং মধুৰাধিপতেৰবিলং মধুৰ গৌতম — কোন মধুৰ মুনি? অসিত— কোন মধুৰ?—মোৰ সেই সপোনৰ তেওঁ মধুৰ। গৌতম — তেওঁনো কোন মুনি সদায় যে তেওঁৰ কথা কয়? অসিত –তেওঁ কোন?—তেওঁ মোৰ— গান। • "দণ্ড এৰি দণ্ড-ধাৰী আহিল যে তেওঁ নামি, [ লৰ মাৰে ] তেওঁৰ অগত-ভোলা মধুৰ সুৰত বজাই মধুৰ বাঁহী।” অ' মই যাওঁ——কাম নহলে তেওঁ দোষিব নহয়! গৌতম—মুনি, ৰ’বা ক'বা! [প্ৰস্থান ] শুদ্ধোদন—এতিয়া মোক কি কৰিবলৈ কোৱা মন্ত্ৰী? মন্ত্ৰী--এৰ1-- পট্‌ পৰে৷<noinclude></noinclude> 7puqhn7mupaah6ieledn7ynwi3xhgkf 104 95539 266077 2026-11-07T18:06:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266077 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। চতুৰ্থ দৃশ্য। কিৰ্পিণৰ ঘৰ। [ মালতীয়ে নাম গাই গাই যঁতৰেৰে সূতা কাটি থাকে। ] নাম। “আজু আনন্দ নন্দৰ ঘৰে, পূৰ্ণব্ৰহ্ম জন্ম ধৰে : কত শত মন্মথ দেখ লাগে. খাগুৰ ঘুগুৰ সঘন বাজে।” ( যঁতৰত আঁৰ লাগে )। এইটো কিবা আহুকাল কৰি থাকে, ভাঙ্গি পেলাম অ'! (খতৰৰ আঁৰ ভাজি আকৌ সুভ। কাটি নাম গাবলৈ ধৰে )। নাম। “নটবৰ নাগেৰ বেশ সাজে ভাল চন্দন তিলক ৰঞ্জে শ্বেত নীল পীত নেত্ৰ চৰাই গোপিনী মিলিজুলি গীতক গাই।” এই আপদ ডালৰ আজি কিবা হ'লহে হয়! ( আকৌ আঁৰ লাগে )। (আকৌ আঁৰ ভাঙ্গিবলৈ ধৰে। এনেতে চিৰিলি চিৰিলি হৈ ফটা কামিজ এটা পিন্ধি কিৰ্পিণৰ প্ৰৱেশ )। কিৰ্পিণ—হেৰ, বেজি এটা দেটো চোলাটো সি লওঁ। তহঁত মাৰ জীয়েৰক কৈ কৈ চোলাটো সিয়াই লব নোৱাৰিলে৷ নহয়। ভহঁতে কেলৈ সিবি? তহঁতৰ পইচা যাবনে কিবা মোৰ হে যাব। মালতী—সেইটো সিবগৈ আৰু ঠাই নাই। কিটিকি উৱলি গৈছে<noinclude></noinclude> 7szqrjeuoyfb3x9rm6t9pbry2ubo0p8 104 95540 266078 2026-11-07T18:07:10Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266078 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। কি পিণ— কিবা এটা কৰিবলৈ হলেই যে তহঁতৰ এটা ওজৰ ওলাব মই জানো! বাৰু মোকে বেজি এটা দে মোৰ হাত আছে মই ( মালতীৰ প্ৰস্থান )। নিজে সি লব পাৰিম। কিৰ্পিণ – ( চোলাটোলৈ চাই ) কি বেচিটো কাটিছে! অলপ সি ললেই আকৌ দুমাহ চলিব। নতুন চোলা এটা কেনেকৈ কিনিব যিহে জুইৰ বজাৰ! (অলপ ৰৈ চিয়খি ) হেৰ পালিনে, বেজি? বেজিটো আনোতেই (মালতীৰ প্ৰৱেশ )। এপৰ লাগেনে? মালতী—এইটো বেজি; কেনেকৈ সি লয় লব। আমি সেইটো সি নাজানো। (যাব খোজে )। কিৰ্পিণ—সুতাৰ তাঁকুৰিটে। কি কৰিলি? মালতী — সেইটো, সেই মহুৰাৰ খৰাতে আছে। কিৰ্পিণ—আনচোন আন; বেজিটোত সুমাই দি থৈ যাহি। সেইটো কাম কৰিব পাৰিবি বৰ টান কাম নহয়। (মালতীয়ে গৈ তাৰ তাকুৰিটো আনে, তাৰ পিচত কিৰ্পিণৰ হাতৰ পৰা বেজিটো আনি স্বত্তা সুযায় )। হেৰ, হেৰ, তোৰ শতত সেইযোৰ কি! মালতীবালা আৰু ফিপিণ—চাওঁ চাওঁ! (হাতত থাপ যাবি ধৰি) অ' মই এতিয়াহে বুজিছে৷ মোৰ পইচা কিহত খৰছ হয়! এই লাং লিং বোৰত খৰছ নহলে ইমানবোৰ পইচা খৰছ হব পাৰে? তহঁতে মোক খাধি বুজিছ 1 মালতী — দেখিছানে বাৰু দুখ পাইছোঁ, হাতটো এৰি নিদিয়ে এতিয়!! ( হাত পকাই চলেৰে এৰাই) পইচাবোৰ শই শই দি থৈছে নহয় আপোনাৰ পইচা খৰছ কৰি বালা কিনিবলৈ!<noinclude></noinclude> 3bsqscho8etl66u3w6mop05zyn14p7b 104 95541 266079 2026-11-07T18:07:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266079 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। কিৰ্পিণ—আকৌ ডাঙ্গৰ ভাঙ্গৰ কথা কৰ খান? পিঠি চিৰাচিৰ হব বুজিছ? বালা কিনিবলৈ ক'ৰ পইচা পাখি কব লাগিব। তহঁতে মোৰ বাকচ খোল, নহলে বজাৰৰ পইড়া চান কাঢ়, নহলে সেইদিনা হেৰোৱ৷ আদমহীয়াটো ভয়েই পাখি। ক, সঁচা কথা ক 1 মালতী— বজাৰৰ পইচা চান কাঢ়িবলৈ বা আমাৰ কিটে। হৈছে। সিদিনা মোমাইটিয়ে এনেইহে দি গৈছে। কিৰ্পিণ—মোমাইটিয়েকে দি গৈছে! —কথা কবলৈ আহিছে! দহোট। পইচাৰ মানুহ নহয় সি, এওঁক বালা কিনি দিবলৈ আহিছে! ক সঁচা কথা ক, বাঘ-ঢকা নাখাওঁতেই! মালতী — সঁচা কথা কলে মুশুনে যদি নিছে! যক—! [ প্ৰস্থান ]। কিৰ্পিণ—সঁচা কথা কৈছে? তই মোক তাকে কবলৈ আহ? ক'ৰ • পইড়া পালি, ভই কথ লাগিব, নহলে গধূলি চোৰাতৰ কোবত বাগৰি ফুৰিবি বুজি। [ প্ৰস্থান। ] পট্‌ পৰে। পঞ্চম দৃশ্য [ গৌতম, চন্ন আৰু অসিত ] গৌতমে দূৰত বৈ যোৱা নৈ এখনৰ ফালে চাই আছে। গছৰ মাজেদি সূৰ্য্যৰ ৰশ্মি আহি গাত পৰিছেহি। গৌতম – ( অকলে ) সৌ নৈ খনত কত বুৰ্ধৰণি উঠে, কত মাৰ - যায়। কত চাকনৈয়াই কত নাৱৰ ওপৰেদি তাৰ ভীষণ পৰাক্ৰম<noinclude></noinclude> mn3fm6ua30hhw27u1x594fpm0pumjry 104 95542 266080 2026-11-07T18:07:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266080 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। অবাধে চলাই দিয়ে। (অলপ ৰৈ ) এইবোৰ ঠিক মানুহৰ দৰে! কি ক্ষন্তেকীয়া জীৱ এই মানুহটো; এই বুৰ্ব্বৰণিবোৰৰ দৰে এই আছে এই নাই! কিন্তু যি কি দিন আছে অইনৰ ওপৰেদি তাৰ হিংসা, ক্ৰোধ, অভিমানৰ শকট চলাই দিবলৈ তাৰ কিমান চেষ্টা—ঠিক যেন এই নৈ খনৰে একোটা চাকনৈয়।; কিন্তু উপায় নাই, সিহঁতে নুবুজে! ( পিচফালৰ পৰা চন্নৰ প্ৰৱেশ ) চন্ন—আকৌ উপায় বিচৰাত লাগিলছিনে? উপায় বিচাৰি নেপালে এই চয়ই বিচাৰি দিব পাৰে৷ লাগিলে। গৌতম—কি উপায় দিবানো চন্ন? চন্ন—আপুনি ৰাজ্যৰ বাবে কৰিবলগীয়া খোৱা-কামোৰাবোৰ কৰিবলৈ ভাল নেপালে এক কাম কৰঞ্চ — মহাশক্তি টকা দেৱীৰ পূজা কাক। সকলে৷ ঠিক হৈ যাব। সেই বগী চকচকী “কণ-জুনি জুনজুনি” টকা দেৱীয়ে দেখুৱাই দিব নহয় বাটটে।। গৌতম—টকাই নে! কি কৰিব পাৰে চ? চন্ন—টকাই নে৷ কৰিব নোৱাৰে কি বোপ৷ দেউতা? গোটাই লক সৌ ঘটোৰ সমানকৈ এগান টকা। তাৰ পিচত মগনীয়া এটা আহিছে, দিয়ক এমুঠি টক৷ তাৰ হিয়া শীত পৰি যোৱাকৈ। সেই জেলেপাং ধৰুৱাটোৱে তাৰ ধাৰ সুজিব পৰা নাই, তাক তাৰ মহাজনে ফাটেক বোলা ঘৰটোত সুমুৱাই থোৱাৰ ব্যৱস্থা কৰিছে; দিয়ক তাক এগাল টক। কোচ ভৰি যোৱাকৈ; মই আজি তিনি বছৰ ঘিউ খাবলৈ পোৱা নাই, দিয়ক মোক মোৰ ভাইটোৱে টকাৰ টকা অলপ, গাৰ বল বঢ়াই লওঁ। অভাবত বিয়াকে কৰাব পৰা নাই, দিয়ক তাক তিনিশ টকা ঘৰখন পাতি লক। বোলো বোপ! দেউতা এইবোৰ কামত হে ধৰ্ম্ম!<noinclude></noinclude> 2rlwocmfj9rdceccb4ge9s6rtsnpg5t 104 95543 266081 2026-11-07T18:07:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266081 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। গৌতম—কিন্তু টকাৰ পৰা পোৱা লুথ চম—বোপাদেউতা টকাৰ সুখ দুদিনীয়। দুদিনীয়া চন্ন। 49 বুলিছেনে? তেন্তে এক কাম কৰক। ঘৰলৈ বলক, ঘৰলৈ গৈ গোপা আইদেউক কওকগৈ ‘তোমাক ম‍ই বৰ ভাল পাওঁ গোপা আইদেউক শিকাই দিয়ক, তেওঁ কফ, 'আপোনাক মই বৰ ভাল পাওঁ। তাৰ পিচত হাতত ধৰাধৰিকৈ ফুলনিত ফুৰি ফুৰক আৰু জোনাক ৰাতি ফুলনিত বহি ফুলৰ শোভা চাওক। ( চন্নই কৈ থাকোতে গৌতযে কিবা এটা ভাবিবলৈ ধৰিলে। তাৰ পিত হঠাৎ চৰ হাতত ধৰি কলে - 1 ) গৌতম—চন্ন! চন্ন—কি কয় কুমাৰ? গৌতম—এটা কাম কৰিব পাৰ।? তুমি কিন্তু কৰিম বুলি শপত নাথালে নকওঁ। আৰু তুমি কাকো জানিবলৈও দিব নোৱাৰাঁ। চন্ন—কি কাযনো এনে গুগুত কৈ কৰিব লগীয়া হ'ল বোপাদেউতা? গৌতম — কোৱা ধৰ্ম্ম সাক্ষী কৰি কৈছে৷ কৰিম বুলি—তেহে কম। চন্ন—এ 1। গৌতম—তেনে ন চগ্ন—নকৰোঁ বুলি কৈছে। জানে। বোপাদেউতা? পিছে শপত খাবলৈ ভয় লাগে বাবেহে কৈছে॥ কৈছে যেতিয়া থাইছোঁ আৰু শপত—ধৰ্ম্মক সাক্ষী কৰি! গৌতম — মনত ৰাখিধাঁ, শপত খালা যেতিয়া কাকো কব নোৱাৰ॥ চন্ন—শপড থাকোঁ যেতিয়া আৰু কেনেকৈ কম? গৌতম—তেনে না, তুমি মোক বাট দেখুৱাই নি আমাৰ ৰাজ্যৰ বাহিৰত থৈ আহিব লাগে। মই সন্ন্যাস ধৰ্ম্ম গ্ৰহণ কৰিম।<noinclude></noinclude> 5dd1po52eh6cgy5ignfuw0l6lqinyaf 104 95544 266082 2026-11-07T18:08:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266082 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৩৪ বুদ্ধদেৱ। চয়—মই সেইবোৰ কৰিব নোৱাৰে৷ বোপাদেউতা – কেতিয়াও নোৱাৰো লাগে নৰকলৈকে যাওঁ। মই সেইখন কৰিব লাগিলে ৰজা ৰাণীে আৰু মোক মানুহৰ শাৰীত নথয়! গৌতম — তুমি নগলে ম‍ই অকলে ঘাম কিন্তু চয়। চন্ন ৰজা ৰাণীৰ আপুনি কি কৰিব খুজিছে বোপাদেউতা? এনেকৈ কেলৈ যাব খুজিছে তেখত সকলক? গৌতম — সেইবোৰ মোক নালাগে। এতিয়। তুমি যাবানে নেযোৱা তাক কোৰা। তুমি নগলেও যে মই যাম সেইটে। ঠিক। চন্ন—কিন্তু। গৌতম—ইয়াত কোনো 'কিন্তু' নাই চন্ন! চয়—বোপাদেউতাই বেয়া পাইছে যেতিয়া যাব লাগিব আৰু, পিচে কামটো ভাল নহব হব।? গৌতম-তেনে যাবা? চন্ন—নেৰে যেতিয়৷ আৰু কি কৰিম বোপাদেউতা, যাব লাগিব, পিচে— গৌতম—ইয়াত 'পিচে নাই; অহা আমাৰ্যাৰ দিনা ৰাতি মোৰ লগত যাবলৈ সাজু হৈ থাকিবা। (প্ৰস্থান)। ভগ্ন — ছিঃ ভাল কথাৰ মেৰ পাঞ্চখনৰ মাজত পৰি মৰিলো! কি কৰো এতিয়া — ( গান গাই গাই অসিত প্ৰৱেশ )। দয়াময় হে দয়াময়, গান। তোমাৰ বীণাৰ সুৰ আহক নামি কৰক জগত মধুময়! তোমাৰ মধুৰ সুৰে মধু ঢালক, আনক জগত-ভোলা প্ৰেমক, আনক শাস্তি মধু ধাৰা হওক জগত মধুময়!<noinclude></noinclude> fsomyg0bfzj2pm6q417kddfo0pg55q6 104 95545 266083 2026-11-07T18:08:32Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266083 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। 29 চৰ—আহিলেনে আকৌ সেইখন গাবলৈ? আপুনি সেইখন গাই গায়েই কৰিলে। সেইখন শুনি আমাৰ বোপাদেউতাৰ এইখন মহাৰাজেহে ভাল পায়, আমি ভাল নাপাওঁ। মোৰ আগত সেইখন নাগাবহি। [ প্ৰস্থান ] অসিত — মইহে কৰিলো? মই কি কৰিব পাৰো চন্ন? যন্ত্ৰীয়ে বঙ্গাইছে – মই বাজি। পট-পৰে৷ [ প্ৰস্থান ] ষষ্ঠ দৃশ্য। নগৰৰ প্ৰান্তৰ। গৌতম—মই এতিয়া কি কৰো? এফালে পৃথিবী; আনফালে পৃথিবীৰ যি মৰমৰ সেই সকলোবোৰ। মই একো ঠিক কৰিব নোৱাৰিলে! এতিয়া মই কি কৰিব লাগে। এফালে সুখ, এফালে দুখ; এফালে আনন্দ, এফালে বিষাদ; এফাগে ওচৰৰ সকলো, এফালে দূৰৰ সকলো। মই একো ঠিক কৰিব নোৱাৰিলো। ( কেইজনমান বৈৰাগীৰ গান গাই প্ৰৱেশ ) (বৈৰাগীৰ গানৰ এডোখৰ ) “পাৱে পৰি হৰি কৰোহে৷ কাতৰি প্ৰাণ ৰাখহ মোৰে; বিষয় বিষধৰ বিশ্বে জৰাজৰ, জীৱন না ৰহে মোৰ। গৌতম — ক'ৰ সন্ন্যাসী তোমালোক?--ঠিক কৈছা! -<noinclude></noinclude> 1fy41g7a66hp7b7ikt70z66jn656zz6 104 95546 266084 2026-11-07T18:08:45Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266084 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>( বৈৰাগীৰ গানৰ আৰু এডোখৰ ) অধিক ধন-জন অথিৰ যৌবন অধিব এ ভূ-সংসাৰ পুত্ৰ পৰিবাৰ সকলে অসাৰ, কাহাকে কৰে। মই সাৰ। গৌতম — সঁচা, সঁচা; ধ্ৰুব সঁচা! ( বৈৰাগীৰ গানৰ বাকী ডোষৰ ) কমল দল জগ ভিন্ন মাত্ৰ থিতি নাই একে তুমি হৰিহৰ বুদ্ধদেৱ। চিত্তসে চঞ্চল তুমি দয়াময় [ গান গাইগাই প্ৰস্থান এতিয়াও বুজিব পৰা পৰম্পৰ কৰতেকে! ” গৌতম – মই বুজিব নোৱাৰিলে।! নাই, মই নাই কোন আপোন এই পৃথিবীত! ( দূত এটাৰ প্ৰৱেশ ) দূত——যুৱৰাজৰ এটি লৰা হৈছে। নগৰত খুব ধুধান চলাবলৈ হুকুণ দিছে। আপোনাক মাতিছে। গৌতম — মোৰ লৰা হ'ল? বেচ হল! মায়াৰ বান্ধোন আৰু কটকটীয়া হল! সুন্দৰ হল! (অলপ ৰৈ ভাবিবলৈ ধৰে ) এই কি কৰিছ থিয় হৈ? দূত—যুৱৰাজ, এনে এটা খবৰ আনি দিলে - গৌতম—অ' পুৰস্কাৰ লাগে?—ল বা ( ডিঙিৰ হাব দিয়ে) তই এতি। সোলোকাই দি (দূতৰ প্ৰস্থান ) গৌতম—মোক এতিয়া দুটা শক্তিয়ে ছফালৰ পৰা টানি নিচে! মাৰে বল ভাৰ জয়। [ প্ৰস্থান ] পট-পৰে।<noinclude></noinclude> cjlsd56vqs07lfhu2nrpgg3cphgn2ye 104 95547 266085 2026-11-07T18:09:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266085 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। সপ্তম দৃশ্য। ৰাজ কাৰেঙৰ বাৰাণ্ডা। ( ৰজা আগত থাকি কাঙ্গালী বিদায় দিছে। মন্ত্ৰীয়ে মানুহবোৰ মাতি আনিছে আৰু ৰজাঘৰীয়া মানুহ এটাই বস্তুবিলাক মন্ত্ৰীৰ হাতৰ পৰা নি কাঙ্গালীক দিছে। কাঙ্গালীবিলাকে "জয় মহাৰাজৰ জন্ম”, “জয় যুবৰাজ জয়", “জয় যুবৰাজ পুত্ৰ জয়” বুলি মাজে মাজে চিঞৰিবলৈ ধৰিচে। শুদ্ধোধন আৰু কিমান আছে মন্ত্ৰী বিদায় নিবলৈ? মোৰ পৌত্ৰৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে এই কাঙ্গালী বিদায়ৰ আয়োজন যেতিয়া ইয়াত যেন কেনো ত্ৰুটী নাথাকে। মন্ত্ৰী — সাধ্যমতে ত্ৰুটী নাৰাৰ্থে। মহাৰাজ | কাঙ্গালীবিগাক—'মহাৰাজৰ জয় হওক'! মন্ত্ৰী—এই নেহি। ( লেভো এটা লাখিত ভৰদি ওচৰ চাপে ) | মন্ত্ৰী—এই ল, এইখন কাপোৰ। 2 ( লেভেৰাই হাত মেলি কাপোৰ লৈ, সেৱা এটি কৰি ৰং মনৰে যায় ) 1 ) কাঙ্গালীবিলাক —"জয় মহাৰাজৰ জয়”, “জয় যুবৰাজৰ জয়”, “জয় পুত্ৰৰ জয়!” মন্ত্ৰী—এই তই আহ, — চকুৰে নেদেখাটো আহ। - কণা (খপি খপি আচি হাত মেলি) দিয়ক দেউতা! মন্ত্ৰী—এই ল এইটো চোনা। কণ৷—মোক টকা দুটাও দিয়ক দেউতা; খাবলৈ নাইকিয়া মাহুহ। মন্ত্ৰী — টকা নাপায়, চোলাহে পাবি। কোদন— দিয়া বেচেৰাক, কণা মানুহ দেহি!<noinclude></noinclude> g0mul83pjxy3tlqe1uge7k0g39xys9f 104 95548 266086 2026-11-07T18:09:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266086 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>89 বুদ্ধদেৱ। কাঙ্গালীবিলাক —"জয় মহাৰাজৰ জয়", "জয় যুবৰাজৰ জয়”, “জয় যুৱৰাজ পুত্ৰৰ জয়"! মন্ত্ৰী—মহাৰাজ, চোলাৰ অনাটন হব যেন লাগে। কি কৰা যাব? শুদ্ধোদন—চোলাই নাটিলে টকাকে দিবা। শুনা মন্ত্ৰী, এতিয়া সকলে। গাছকে ভালকৈ খুৱাব লাগে। ভাগকৈ খুৱাবা, মই যাওঁ। লেভো — মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়া, মোক চোলা এটা দিয়ক। যন্ত্ৰী—যা, যা, কাপোৰ এখন পাইছ নহয়। (প্ৰস্থান ) ( লেঙোই মুখ সেমেনাসেমেনকৈ আঁতৰ হয়, কাঙ্গালীবিলাকে হাঁহে)। এই তহঁত এতিয়া ৰবি, খাবলৈ পাৰি। ( ৰজাঘৰীয়া মানুহটোক ) যা, খোৱা বস্তুবোৰ লৈ আহচোন। (ৰজাঘৰীয়া মানুহটোৰ প্ৰস্থান )। কাঙ্গালীবিলাক—“জয় মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়াৰ জয়”, “জয় মহাৰাজৰ জয়”। ( আটাইবিলাকে ৰজা ঘৰীয়া মানুহটোলৈ চাই থাকে )। মন্ত্ৰীতহঁত ৰবি, হাই নকৰিবি। ম‍ই এতিয়াই আহিছো। | প্ৰস্থান ] { লেঙেৰ৷ কণাই কথা পাতে ) হেঙেৰা— এই মন্ত্ৰীডালক মোৰ দেখিবৰ মন নেযায় পায়, কেনেডাল কটা! দেখিলেই খঙে মোৰ মুৰৰ চুলি পায়গৈ! কণা—মাতটোও জানিবা ঢাক-ঢোলৰ মাতহে! লেভেৰা—চাচোন বাৰু, ৰজাৰ বস্তু ৰজাই দিবলৈ কৈছে, সি আহি আকৌ তাতে ভোটাগিৰিটো ওলায়হি! হেৰ, তোৰ যাবনে কিবা! কণ।—এৰা পায় নকৰি আৰু! (মন্ত্ৰী আৰু ৰজাঘৰীয়া মানুহটোৱে খোৱাবস্তু লৈ আহে )।<noinclude></noinclude> 9w4hzjx4wcg8xfltsldyyqj3dbt7697 104 95549 266087 2026-11-07T18:09:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266087 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ৩৯ " কাঙালীবিলাক —“জয় যুৱৰাজৰ জয়", "জয় মহাৰাজৰ জয়”, “জয় মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়াৰ দুয়” "জয় যুৱৰাজ পুত্ৰৰ জয় ”। [ মহা উল্লাহেৰে সকলোৰে প্ৰস্তান )। পট্ পৰে। অষ্টম দৃশ্য। ৰাজ অন্তঃপুৰ। গৌতমে সেইফালে [ গোপা শুই আছে; বুকতে গোপাৰ লখাটি। থৰ লাগি চাবলৈ ধৰে পিচত ভাবাবেশত কৰলৈ গৌতম — আজি শেষ বিদায় কোনেও কব নোৱাৰে। ধৰে — 1 ] দিন। এই বিদায়ৰ শেষত কি আছে নহব! গোপা, মই আজি যাবলৈ ওলালোঁ—- ৰাতি পলাই যাবলৈ ওলালোঁ! তোমাৰ কথা শুনিলে ম‍ই যাব নোৱাৰিম। ( বৈ ) ম‍ই যাওঁ, চিৰ বিদায় - ( আকৌ বৈ ) শেষ বিদায়। (যাব খোজে ) (উটি আহি ) নহয় যাবৰ আগত এবাৰ এটি আলিঙ্গন দি যাওঁ, এবাৰ মাত্ৰ! এটি চুমা খাই যাওঁ। ( চুমা খাব খোজে) নহয়, গম পালে যোৱা 'অ' যোৱাৰ আগতে এবাৰ লৰাটিক চাই যাওঁ! (দাঙি লব গোজে নাই, লগে সাৰ পাব। গোপ৷ উঠিব। বেচ লৰাটি কিন্তু ( ৰ লাগি চাই থাকে )—অ' মই কি কৰিছোঁ! ( ওপৰলৈ চাই অলপ ৰৈ ) গোপা, ম‍ই যাওঁ সোণ মই যাওঁ! তুমি কথা কৰ নাজানা, তুমি জনাহেতেন মোক বিচাৰি ফুৰিলাহেতেন নহয় নে? নাই, মই যাব নোৱাৰো যেন লাগিছে! নহয়, ম‍ই যাওঁ, বিদায়! ( দুৱাৰলৈকে গৈ আকৌ ঘুৰি আহে )।<noinclude></noinclude> ah0ixa9tjlf1e936n9bokt5h3xk0h4a 104 95550 266088 2026-11-07T18:09:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266088 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। নহয় আৰু এবাৰ চাই যাওঁ — চিৰকাললৈ গৈছে।— আৰু এবাৰ চাই লওঁ। আৰু এথত্বক চাপে একো হানি নহয়। (উলটি আহি গোপাৰ হাতত ধৰিব খুজি ) গোপা, ম‍ই যাও! (হাত কোঁচাই আনি ) ম‍ই পাহৰি গৈছিলোঁ। (অলপ ৰৈ ) মই যোৱা বুলি শুনিলে গোপাই খুব কান্দিব। তেতিয়া গোপাক কোনে সান্ত্বনা দিব। লৰাটি কিন্তু বৰ সুন্দৰ! মই এবাৰ চুম৷ এটি খাই যাওঁ ( চুমা খাবলৈ বুলি গৈ হুহকি আছে ) নহয়, খুব লাহেকৈ থাম, তেতিয়৷ সাৰ নেপায়! (আকৌ আগবাঢ়ে) নহয়, সাৰ পাব, লৰাটোৱে ভঠো খাব পাৰে। পোনা, তই, বৰ দুৰ্ভগীয়া! যেতিয়া অইন লৰাবোৰ বাপেকহঁ ভ কোলাত উঠিব তই তেতিয়া কেনে একাগ্ৰমনে চাই থাকিবি। তোক আৰু তেতিয়া কোনে লব? ( বৈ ) এ মই কি কৰিছে— মই ৰৈ থাকি কি কৰিছো? প্ৰভু, মোক তুমি কেনি টানি নিছা কব পৰা নাই! গোপা, বিদায়! সোণ ( চুমা খাই ), মই যাওঁ! [ গৰ মাৰে ] 'পটু-পৰে।<noinclude></noinclude> 9nka52bylca81tdz8iy3gtz10t7qvj4 104 95551 266089 2026-11-07T18:09:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266089 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>তৃতীয় অঙ্ক। প্ৰথম দৃশ্য। গণিকাৰ ঘৰ। [ যশ, বন্ধুবোৰ আৰু নৰ্ত্তকীসকল। প্ৰত্যেকৰ হাততে গিলাছ, মাজত যন্ত্ৰৰ ভাণ্ড ]। যশ আৰু বন্ধুহঁত— বেচ, বেচ! নৰ্ত্তকীহঁত- ( গান ) "কিয় আহি গলি? মনটি কাঢ়ি নিলি, হিয়া কাঢ়ি নিলি; কিয় হাঁহি হাঁহি গमি? কিয় উমটি উদটি চালি, চকুৰ ঠাৰ দি গলি, কোমল প্ৰাণত বেথা লগালি, হাঁহি গুচি গলি? ১ম বন্ধু—সুন্দৰ, সুন্দৰ আকৌ গোৱা মোৰ কলিজাহঁত—তোমালোক স্বৰ্গৰ সুধা, গৰমত ৰ'দৰ ছাতি! ২য় বন্ধু—খোলাচাপৰীয়া পিঠাৰ তিল, চিতল মাছৰ কলঠি। ১ম নৰ্ত্তকী — ইস্‌, মৰমখন চোৱ।—। - যশ—তোমালোক একেবাৰেই “বেসিক”হে। ক'ত কথা—তোমালোকৰ দাঁত মুকুতাৰ মণি যেন চুলি সাপৰ নেজ যেন, গাল গোলাপ ফুলৰ ৰং যেন; আৰু ক'ত কৈছা তোমাশেক খোলাচাপৰীয়া পিঠা! তোমাদোকক ভাল পাব কেলৈ? কেনেকৈ কব লাগে<noinclude></noinclude> hl32chj6c7a6lcqte71mjrjzjjgwmvr 104 95552 266090 2026-11-07T18:10:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266090 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। মই কওঁ শুনা। কৰা, “হে সুন্দৰী, ম‍ই তোমাক বৰ ভাল মই মই তোমাৰ দাস।" পাওঁ; পাঞ্চল হল, হল আৰু বোলে মৰমৰ চোতত লৈ গৈছে ঠোঁটত, পেলাই দিছে ঘথৈয়া সোঁতত”। কালা এজোৰ হলে দিব নোৱাৰিলে। ১ম বন্ধু — কি ভয় কৰিছ৷ যোৰ প্ৰাণ? মই এজোৰ নালাগে দোজোৰ নিম্ন; লাগিলে তিনি জোৰ দিম। তুমি যে মোৰ জান, মোৰ পিয়াৰী। পাঞ্চল বাকী আৰ আছে কি? দিলেই হে জানিবা। ইমান দিন - আক নামাতো যক- খুজি খুজি আঙঠি এটা হলে নাপালো। যশ-নামাতিবা কিয় মোৰ সোণ? মই দিম। তুমি এটা আঙঠি পাবা আৰু তেওঁ এোৰ বাজা পাৰ। ২য় নৰ্তকী — আমি হবলা পানীয়ে মৰা বাও? ২য় বন্ধু—মই মি তোমাক, ভয় নকৰিব॥ ( গান ) "তুমি মোৰ আন, তুমি মোৰ টোপা-পিঠা, তুমি মোৰ জান।” :ম বন্ধু – ( খুব হাঁহি ) থোৱাঁ, থোৱা হৈছে আৰু এতিয়া! তোমাৰ গানৰ কোৰত গাধবোৰ লৰি আহিব এতিয়া! কি যে গান! "তুমি মোৰ টোপা-পিঠা; তুমি মোৰ জ্ঞান।" - ২য় বন্ধু – মই গান গাব নাজানো নে কি? তই কব খুজিছনে কি যে তই হে গান জান? মোৰ গান শুনি কত মানুহে যোক গান গাবলৈ মাতি নিয়ে। তই আকৌ কৱ মই গান গাব নাজানে! খবৰদাৰ, তই মোক এনেকৈ অপমান নকৰিবি |<noinclude></noinclude> 9jjaojjv23icnpjsnaik2ihingxmqs3 104 95553 266091 2026-11-07T18:10:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266091 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ১ম বন্ধু—কি খবৰদাৰ অ', কি খবৰদাৰ? মই তোলৈ ভয় কৰিছো নে কি? পাল—দন লাগিলেই নে? হলেই আৰু তেনে! যশ — ভাই, দন কৰিছা কেলৈ? এক এক গিলাচ দিবনে? ( চকু টিপিয়াই নৰ্ত্তীহঁতক মদ দিবলৈ কয় নৰ্তকীহঁতে মদ ঢালে। ) ২য় বন্ধু—চোৱা ভাই, সি মোক অপমান কৰি দিছে৷ ম‍ই গাইছো, সি কয় মোৰ গান বেয়া। যশ - আমি ভাল বুলিছে। নহয়। ১ম বন্ধু - তুমি কি ভাল শুনিগাহে কি ভাল শুনিলা? পাৰু বাৰু, বেয়াই বেয়াই; এইয়া খাই লকচোন। (মদ গিলাচত দিয়ে ) ১ম বন্ধু – দিয়া দিয়; ( মদ খাই খাই) তোমাৰ হাতৰ বস্তু সি অযুত! পাঞ্চল -ইস! ২য় নৰ্তকী—আগত থাকোতে মৰমৰ্থন কেলৈ লাগিছে! চকুৰ আঁতৰ হলেই পাহৰিব হবলা। ১ম বন্ধু – কি কলা? – তোমাক পাহমি? নেপাহৰো কেতিয়াও নেপাহৰো তেনে কথা নকবা, বৰ দুঃখ পাওঁ। ২য় নৰ্ত্তকী—বাকী আছে কি; বেজাৰত হিয়া ফাটি যায় একেবাৰেই! ২য় বন্ধু—সেই কথা দলিয়াই পেলোৱা, মোক সেইবোৰ কথা নালাগে। এতিয়া এটা গান গোৱা। যশ--ঠিক কৈছ৷, এটা গান চলক। ২য় নৰ্তকী— কি গান গামনে।? ২য় বন্ধু—-সেই—সেইদিন। — সেইটো। যে গাইছিল সেই "ৰঙা পৰি যাওঁ<noinclude></noinclude> cnuhdbg5vkn246t8hbjsm2iqrq84j4m 104 95554 266092 2026-11-07T18:11:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266092 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>88 নৰ্ত্তকীসকলৰ গান :- গান "মই ইমান বেয়া পাওঁ, তুমি যোলৈ চাই গলে ৰঙা পৰি যাওঁ! সখীহঁতে কেবল জোকায়, তোমাৰ নাম মোৰে জোৰাই, লাগত মুঠেই কথা নোলায়, ৰঙা পৰি যাওঁ!” বুদ্ধদেৱ কেউজনে—( টোপনিয়াই টোপনিয়াই ) বেচ, বেচ, সুন্দৰ, সুন্দৰ! ( শুই পৰে ) বেচ, বেচ! পাল—আটাইবোৰ শুলে যেতিয়া আমিও শো 'আহ। ২য় নৰ্তকী—এবং ভাই বৰ টোপনিয়ে ধৰিছে, শোওঁ গৈ আহ্। পট্ পৰে। দ্বিতীয় দৃশ্য। গাৱঁলীয়৷ বাট। [ গৌতম আৰু চন্ন ] গৌতম — চন্ন এতিয়া আৰু উলটি যোৱ॥ মই এতিয়া বহুত দূৰলৈ ঘাম। মোৰ লগত থাকি কষ্ট পাবা, বুঢ়া মানুহ। চন্ন—মোৰ হলে আৰু বোপাদেউতা ঘৰলৈ যাবৰ ইচ্ছাটো নাই। এনেকৈ ফুৰিয়েই ভাল লাগিছে, ঘৰলৈ গলে মোৰ গাই তং<noinclude></noinclude> 6g7d2ayz9nlgtlyo8hrh0l8yy1sc43n 104 95555 266093 2026-11-07T18:11:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266093 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। 80 পালেহে যাবৰ মনটো যায়। ঘৰলৈ যাবা, দেখিবা এটা নহয় এটা বিছনাত পৰি কেঁকাই আছেই। বিচাৰপ আকৌ তালৈ বেজবৰুৱাৰ ঘৰৰ সৰ্ব্বজ সিংহ। তাৰ অনুপান বিচাৰোতেই আকৌ হোৱ৷ হায়ৰাণ! আপোনাৰ লগে লগে ফুৰি বোপা- দেউতা, সেইবোৰৰ ভেও হাত সাৰি থাকিম। গৌতম — নহয় চয়, তোমাৰ পৰিবাবে বৰ বেজাৰ পাব নহয়; তেওঁৰ বৰ কষ্ট হব। চন্ন বা সেইটো হৈছে বোপাদেউতা; আমাৰ তেওঁ বেজাৰ কৰাতে হয়। পানী লগা জ্বৰ হৈ মই মানুহটোৱে পেঁদাৱৰীয়াই আছোঁ, তেও যদি তাই ওচৰ চাপি “হোৱা, এইটোপা গাখীৰ আনিছে। খোৱা” বুলি কলে! এইবোৰ তিৰীত কি আশা বোপাদেউতা? ইহঁতে মানুহো মাৰিব পাৰে! গৌতম—নহয় চন্ন, তুমি যোৱা। দেউতাকে আৰু আইকে বুজাই কৰা সকঙ্গো। তেওঁবিলাকক বেজাৰ কৰিবলৈ হাক দিল। চন্ন—সেইটো হওঁতে হয়। ৰজা ৰাণী দুয়ো চাগৈ বলিয়া হৈছে। পিচে অকলে অকলে আপোনাক এৰি যাবৰ মনটো যোৱা নাই কোপাদেউতা। বাৰু, বোপাদেউশ, এটা কথা কৰিলে কি বোলে? গৌতম—কি কথা চ চন্ন - আমাৰ ঘৰৰ ওচৰৰ সেই হাৰিখন দেখিছে নহয়। মই মহাৰাজ ক কৈ তাতে এটা ঘৰ কৰোৱাই দিওঁ, তাতে বহি আপুনি যোগ কৰে কি কৰে কৰি থক গৌতম—নহয় চন্ন, আৰু নধৰিবা! ঘৰ সোমালেই মোৰ সৰ্ব্বনাশ হব; মই নিজক চত্তালিব নোৱাৰিম।<noinclude></noinclude> fd1woq4z59ag927ujhestb16jf8zbic 104 95556 266095 2026-11-07T18:13:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266095 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। চম্ব—পিচে এতিয়া মোক যাবলৈহে কলে? গৌতম— হয় চন্ন, তুমি এতিয়া যোৱা। চয়—পিচে বোপাদেউতা, মই আকৌ আহিমগৈ ( অলপ গৈ ) গোপা আইদেউক কি কম বোপাদেউতা? গৌতম-কব৷ মই চে সুখত আছো। চন্ন—মহাৰাজ আৰু মহাৰাণীক? গৌতম — মোৰ সেৱা জনাবা। চপ্ন—ক'ত আছে বুলি শুধিলেনো কি কম ৰোপাদেউতা? গৌতম — কবা, ক'লৈ যায় একো ঠিকনা নাই। চন্ন—এতিয়া তেনে যাওঁহে বোপাদেউতা। ( অলপ গৈ আকৌ উন্নটি আহি ) পিচে বোপাদেউতা, ভালকৈ থাকিব। মই নহালৈকে মানুহ দুটামান ধৰি লব। নিজে নিজে কাম কৰি খাব লগীয়া হোৱা নাই। ( যায় )। গৌতম—চন্ন, শুনি যোৱাচোন। চম্ন—( উগটি আহি ) বোপাদেউতাই মাতিছিলনে? গৌতম—ঘৰত কথা, মোক ঘূৰাই নিবলৈ চেষ্টা কৰা মিছা হব। তেনে চেষ্টা যেন নকৰে। চন্ন—সেইটো কম বাক। পিচে গোপামাইদেউ আহিব খুজিলে নো কি কম? গৌতম—কবা, মই কৈছো তেওঁ যেন স্বামীৰ সজ ইচ্ছাত বাধা নজন্মায়। চন্ন—বাৰু, এতিয়া তেনে যাওঁ হে গৌতম — যোৱা চন্ন। [ চন্নৰ প্ৰস্থান ] জীৱনৰ এক অঙ্ক সাঙ্গ হল : ইয়াৰ পিচত? ইয়াৰ পিচত কি হব কোনে জানে? পট্‌ পৰে।<noinclude></noinclude> bs13ppdhufj4ihg3ivrk2x0hi2tyl3o 104 95557 266096 2026-11-07T18:16:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266096 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। তৃতীয় দৃশ্য। যশৰ ঘৰ। [ বিচনাত হেলান দি হাতৰ ওপৰত ভৰদি চুজাতাই পুৱাৰ সূৰ্য্যৰ ফালে একেঠিৰে চাই আছে; সূৰ্য্য তেতিয়াওঁ ভালকৈ ওলোৱা নাই; যশ তেতিয়াও ঘৰলৈ অহা নাই। পিএফালে ওচৰতে ধাই মাক ঠিয় দি আছে ]। চুজাতা—সৌৱা, পোহৰ হৈ আহিছে। এনে সময়তে সদায় আহে। ধাই — আই, শো গৈ ব'ল; গোটেই ৰাতিটো এনেকৈ কটালে তোৰ শৰীৰে কেনেকৈ সহিব! চুজাতা—মোৰ টোপনি অহা নাই ৰাই; তুমি যোৱা, ম‍ই যাম। ( স্বগতঃ ) এতিয়াও নাহি! - ধাই মই বুজিছে৷ আই তোৰ কি হৈছে। কি কুলাঙ্গাৰটোলৈ মোৰ সোণৰ প্ৰতিমাখনি দিলে! চুজাতা—বাই, তুমি যে আৰু কি কোৱা? কথাৰ অৰ্থ নাই যি মুখত আছে তাকে কোৱা? ( স্বগত) কিবা বিপদেই হলনেকি? কি কৰো? কাৰবাক পঠিয়াই খবৰ কৰাবলৈকে৷ যদি কোনোবাই জানে বাতি তেখেতে অগপ অনিয়ম কৰে বুলি! ধাই—আই, আই, শুই থাকহি আহ। আহিলে শুবহি নহয় য'তে ত'তে এঠাইত। চুজাতা – যোৱ1 বাই, তুমি শোৱাগৈ। এতিয়া মই নোশে॥ ধাই—তই সেইখন কৰ দেখিহে সি তোক গুৰিয়াই পঠিয়াই ফুৰিছে। তাক সেইখন কৰিবলৈ এৰি দিলে সি নিজে নিজে আহি ওচৰ চাপিবহি নহয়! বাৰু, নাযাৰ যদি মই যাওঁ আই। [ ধাইৰ প্ৰস্থান ]<noinclude></noinclude> som1fqf8o030hc85leo19gbwjny0kyb 104 95558 266097 2026-11-07T18:16:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266097 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ৷ চুজাতা—কি লাজ! মোৰ ইচ্ছা হয় মাটিৰ সৈতে মিলি যাওঁ ; তেও লাজৰ হাত সাৰো। একো একোবাৰ ইচ্ছা হয় কাণ দুখনৰ বিন্ধা দুটা হিমালয়ৰ নিচিনা পৰ্ব্বত দুটা তুলি আনি ঢাকি পেলাওঁ, যাতে আৰু স্বামীৰ নিন্দা শুনিব লগীয়া নহয়। কি অভিসম্পাত! দুৰ্ব্বাসাৰ শাপো এই শাপৰ ওচৰ নাচাপে! (অলপ ৰৈ ) অ গৌৰা আহিছে। কোন আছ? দেউতাৰক গা ধুবলৈ পানী দে বেগাই। হে স্বামী! এনেকৈ অনিয়ম কৰি কৰি মোৰ সেন্দুৰৰ ফোটটো নোমোহাৰিব! যশপাল —পাঞ্চল -- চুজাতা — মই পাঞ্চল নহয় নাথ, [ তলংভতং কৈ যশব প্ৰৱেশ। ] মই চুজাতা। যশ—চুজাতা? ক'ৰ চুজাত।? তুমি নাচিব পাৰ।? চুজাতা — যদি নাচিলে আপুনি ভাল পায় মোক শিকাই লক নাথ। আপোনাক সুখত ৰাখিবলৈ মইটো নাচিবলৈও অমত নহওঁ। যশ — অমত নোহোৱা? ভেনে নাচা। তোমাৰ নাচত পৃথিবী বহি যক, আকাশ নামি আহক, সূৰ্য্য খহি পৰক! [ নিজেও বাগৰি পৰি যায়। ] চুজাতা—বাই, বাই, পানী বাই! বেগাই আনা! নাথ, নাথ মোৰ, মোৰ জীৱন সৰ্ব্বৰ! পট্‌ পৰে।<noinclude></noinclude> ryrfr9ra5rx3sl9u84gg9y3zzrf5o08 104 95559 266098 2026-11-07T18:16:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266098 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ভতুৰ্থ দৃশ্য। গুৰুৰ ঘৰ। গৌতম — আজি এবছৰ হ'ল এই গুৰুৰ ঘৰত, কিন্তু জীৱক ধ্বংসৰ কৰাল গ্ৰাসৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবগৈ মইতো একো উপায় বিচাৰি নেপালো। বেদ পঢ়িলে। পুৰাণ পঢ়িলো, মহও পঢ়িলো; কিন্তু একোৱেতো এটা উপায় দেখুৱাই দিব নোৱাৰিলে। কোনোখনে কয়, সংসাৰৰ এই দুদিনীয়া সুখত ভোগ নেযাৰি কোনোখনে কয় তই ও সি নীচ—তাক ঘিণ কৰিবি, কোনোখনে হয়তো কয় এনেকৈ চলিলে স্বৰ্গ পাবি। কিন্তু কোনোৱেতো নকয় পৃথিবীৰ কেনেকৈ স্বৰ্গ কৰিব পাৰি কেনেকৈ জীৱক কৰাল-গ্ৰাসৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব পাৰি! [ পিচফালৰ পৰা চন্নৰ প্ৰৱেশ। ] চন্ন – ইস্, কোনোমতে ভেও পালোহি বিচাৰি আজি বছেৰেকৰ মূৰত। ইয়াত যে সোমাই থাকি বহি আহি কোনে বাৰু ভাবি? বোপাদেউতা, ওলালহি আকৌ বন্দী হাক নামানি; দোষ নধৰিব। গৌতম — ( উচপ খাই উঠি ) কোন? অ' চন্ন। চন্ন—ভাল কষ্ট দিলে বোপাদেউতা। আজি বছৰেকে বিচাৰি বিচাৰি হায়ৰাণ হলো মানুহটো। এবাৰ উটিকে যাব খুজিছিলো, পিচে মন তাপৰিব নোৱাৰিছে আহিলো। মহাৰাজেও বোলে ওলোটাই নিবলৈ কাৰথাক পঠাইছে। ক'ত আছে জনাহেঁতেন নিজেই আহিলহেঁতেন বোলে। মোৰ কিমান প্ৰশ্ন কৰিলে জানো বুলি; পিচে শপত খাইহে প্ৰশ্নৰ হাত সাৰিছো। গৌতম—পিচে তোমাৰ গা ভাল চন্ন? ঘৰৰ আটাইৰে ভাল? -8<noinclude></noinclude> 05a22ts4og1vz12xcbw05upkfqlp4r5 104 95560 266099 2026-11-07T18:16:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266099 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>030 বুদ্ধদেৱ। চন্ন—টানি নিয়৷ হৈছে কোনোমতে বুঢ়া শৰীৰটো বোপাদেউতা৷ পিচে গোপা আইদেৱে কি কৰে ঠিক নাই। তেওঁকে৷ আপোনাৰ এই ব্যাধিয়েই পাপে; ঘৰত নাথাকে। সেই ফুলনিখনৰ মাজত ঘৰ এটা সজাইহে আছে। গাৰ বৰণ কেঁহেৰাজ বটা যেন হল— কথা-বাৰ্তাও বৰ নহয়। সখীহঁতৰ সতেও কথা নপতা হল। ইফালে অসিত মুনিকো বোলে মানুহে দেখা আপোনাক বিচাৰিয়েই কৰবালৈ ওলাল হবল॥ কথাটো কৈ নহা ভাল নহল। ৰজা ৰাণী কোনোমতে নমৰি জীয়াই। গৌতম—প্ৰজাবোৰৰ ভালনে? পোৱা নাই। তেওঁক হওঁতে আছে জানিবা পিচে আপুনি গুচি অহা (অলপ ৰৈ ) অ' পিচে চয়—সেই ফালে চলিছে হওঁতে একৰকম। কামটিত সিহঁতে বেজাৰ পাইছে দেই। এইবোৰ কথা কৈ মোক কথা পাহৰাব নেলাগে। মোৰ লগত ঘৰলৈ যাব লাগে। ঘৰত উচুপনিৰ কোবত ভাত এগৰাহ গিলিবৰ সুবিধা নাইকিয়া হৈ পৰিছে। ইয়াত এই পাকচক্ৰ খনত লাগি থাকিলে নহয়। অ' পিছে আপোনাৰ সেই যুৱৰাজৰ পোচাকটো কৰিলে কি? এইখন যে পিন্ধিব লগীয়া হল? মই মনকে কৰা নাছিলো। ভাল আপুনি ৰোপা-ককাৰ নাম হুমাই ফুৰিছে ৰোপাদেউত৷! (চাকৰ এটাৰ চুলিত ধৰি গুৰুৰ প্ৰৱেশ ) গুৰু—দেখিছা গৌতম ইয়াৰ কাণ্ডখন! তাক অথনি মই কৈ গলো সেই ঠাইখন কুৰিবলৈ, তাৰ তালৈ কাণেই নাই। ফোষ্টিমাৰি শুই আছে। (চুলি কোছাত টানি) আৰু কৰিবিনে কৰিবিনে এনেকুৱা 7<noinclude></noinclude> rx7ix9352pqhpoig5zg27zu754rivfn 104 95561 266100 2026-11-07T18:17:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266100 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেব। চাকৰ—ঔ দেউতা, নকৰো ঔ নকৰো! গছৰ ডাল এটা পৰি হাতটোত দুখ পোৱা বাবেহে শুই আছিলো দেউতা। গুৰু – ইস্ জানিবা ৰজাৰ লৰাহে! হাতত অলপ দুখ পালেহে লৰিবই নোৱা হল। কেবল দুষ্টাি আৰু কৰিবিনে— তোক মই ঠিক কৰিম ৰ! গৌতম—গুৰুদেৱ, এৰি দিয়ক তাক। দু পাইছে দেহি। দুখ পোৱা হয়। কালি দৰব বিচাৰি ফুৰিছিল। থিনি ময়ে কৰি দিম, এৰি দিয়ক। তাৰ হাতত তাৰ কাম- গুৰু ( গৌতমক ) তুমিয়েই গুডানা তাক প্ৰশ্ৰয় দি দি। ( চা কৰক ) আৰু কৰিবিনে ও—দগাবাজ গাধ? আৰু এনেকুৱা কৰিবি মই তোৰ প্ৰাণ জ [ প্ৰস্থান ] (চাকটোৱে কান্দে ) গৌতম—বোপাই আহচোন, বৰ দুখ পালি চাগৈ? চন্ন—বোপা দেউতা, এইজনেই হবলা আপোনাৰ গুৰু? গৌতম – ( তলমূৰ কৈ ) হয় চন্ন। চান্ন—বাৰু ইয়াত তেনে যিটো শিকিব বুজিলো। এওঁৰ লগত থাকি আপুনিও এনেকুৱাহে হব তেও? সেইটো বাৰু যেই হক ইয়াত আৰু আপুনি থাকিব নোৱাৰে। ইস্ সেইটোৱেও আপোনাক টান কথা কৈ যাব পৰা হল! তাৰ নিচিনা কতবোৰক আপুনি ভাত দি পুহিব পাৰে। বামুণ বুলিহে ৰলো বোপা দেউত৷ নহলে আজি লাগি হেঁতেন এখুন্দা বাৰুকৈয়ে। আমাৰ আগতে যদি যামুহে আপোনাক বৰ কথা শুনাৰ পৰা হল, আমি জীয়াই থকাৰ কি সকাম আছে!<noinclude></noinclude> or8k0vhmoukx0wfrzqbbgmvy558gvf5 104 95562 266101 2026-11-07T18:17:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266101 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>3 বুদ্ধদেৱ। গৌতম — মোৰো আৰু ইয়াত থাকিবৰ ইচ্ছা নাই চন্দ্ৰ। - ইয়াত আচাৰ আছে বিচাৰ নাই; ইয়াত ক্ৰোধে বাসুকীৰ শত জিভাৰ দৰে খাওঁ থাওঁ কৰি নিৰীহ প্ৰাণীৰ ফালে চাই আছে। অহঙ্কাৰে এই ঠাইডোখৰ নিশাৰ আন্ধাৰৰ দৰে ঢাকি থৈছে। এই ঠাই ডোখৰৰ পৰা সোনকালে যাব পাৰিলেই মঙ্গল। চাকৰ – ( কান্দি কান্দি) ময়ো যাম আপোনাৰ লগত। চন্ন—ধাবিতো। ইয়াত এনেকৈ মাৰ খাই থাকিবলৈ কি হৈছে। ইয়াত থাকিবলৈ হলে তোৰ গাত জীয়াজে নাথাকে বোপাই। (গৌতমক) পিচে ভাত ছটামান বন্ধোৱাৰ দিহা কৰক। ডাভ ছুটামান খাই যাব লাগিব। গৌতম—বাৰু, ভাত ৰান্ধোগৈ চন্ন। চন্ন—অ আপুনিহে ভাত ৰান্ধিব লগীয়া হ'ল? আপোনাৰ হৈছে কি ধোপাদেউতা? ভাত নাখাওঁ, ঘৰলৈ বলক। গৌতম—মইতো ঘৰলৈ নাযাওঁ চন্ন। চন্ন—বাৰু কলৈ যায় গৈ থাকিব; কিন্তু ইয়াত হলে থাকিব নোৱাৰে। গৌতম-বাক নাথাকো; এতিয়া ভিতৰলৈ ব'লা। চাকৰ—মই হলে আপোনাৰ লগত যাম। চন্ন—যাবিতে। অ। সৰু হৈ উপজিলে ডাঙ্গৰৰ গোৰটো ঢকাটো খাব লাগে হয়, সেই বুলিতে। বোপাই হাড়কিডাল ভাঙ্গিব নোৱাৰি। ওলা, ব'ল আমাৰ লগতে। গৌতম—বাৰু যাবি যা; এতিয়া ভিতৰলৈ ব'ল। [ তিনিওৰে প্ৰস্থান। ] পট্ পৰে৷<noinclude></noinclude> pgbjh1xbbky260n79l2i0jh9ma46irk 104 95563 266102 2026-11-07T18:17:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266102 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৰ পঞ্চম দৃশ্য। আলিবাট। ৫৩ - যশ – ( অকলে ) আঙঠি এটা বৰকৈ খুজিছিল; লৈ যাব লাগিব। নিনিলে পালহঁতে বেয়া পাব— লাগে নামাতি বই। কিন্তু গাটো বৰ অৱশ লাগিছে; মদ এটোপা খাই লব লাগিব দেখিছে॥ অসিত- ( গান গাই অসিতৰ প্ৰৱেশ ) ( গান ) - { কিতাপৰ পিচফালে চক ) যশ – অ’ সেইটে৷ সেই ৰজাঘৰ আধা বলিয়া মুনিটো। অলপ ধেমালিকে কৰ। य। অসিত মানুহবোৰ পলাই নাযায়! কেউফালে চাকনৈয়া, দেখিছে, তেও আঁতৰ নহয়। ডুবাৰ সিহঁতক এডিয়া! যশ—পিচে কিহৰ চাকনৈয়া মুনি? অসিত - কিহৰ চাকনৈয়।? -ৰূপৰ চাকনৈয়া, আমোদৰ চাকনৈয়া! যশ- আমি আকৌ চাকনৈয়া নৈত আছে বুলিহে জানো। অসিত--সেইবাবেইতে। মানুহবোৰ মৰিছে। সিহঁতেতো নাজানে ৰূপৰ চাকনৈয়া আছে বুলি! জাপ দিছে আৰু মৰিছে। যশ—পিচে সুন্দৰী ছোৱালী এটি আনি ঘৰখনি পাতি দিলে বেয়া নেপাৰা হবা। তেতিয়া ৰূপ চাকনৈয়া নহৈ গোলাপজলহে হব যেন পাইছো। সৌ ভাতে বেচ ধুনীয়া ছোৱালী কেইটি- মান আছে; বেচ গান গাও জানে, হাহিবও জানে। এটি ধৰি আনি সংসাৰখন পাতি দিম ान?<noinclude></noinclude> ks69ndd184qfrpi7khkpfg10iqnwig1 104 95564 266103 2026-11-07T18:17:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266103 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>08 বুদ্ধদেৱ। অসিত—যাতৃ গতিৰ অপমান কৰিলি এই মূৰ্খ? তোৰ মুখ চালে পাপ হয়। দূৰহ, দূৰ হ; মানৱ জাতিৰ ধূমকেতু দূৰ হ! নহলে তোক এই আজি—( চিমট। ডাঙি লয় )। - যশ—এইটোৱে যাবেই নেকি ঔ! [ লৰ মাৰি পলায়। অসিত - পলালি? পলা। কিন্তু চিঃ কি নীচ এই মানুহটো! ছি: ছি:! পট--পৰে৷ [ ঘৃণাভাবে প্ৰস্থান ]। ষষ্ঠ দৃশ্য। হাবি [ গৌতম, চম্ন আৰু চাকৰ ] চৰ—বোপাদেউতা, ঘৰলৈ বলক। বুঢ়াবন্দীৰ কথা শুনক। এই হাবি খনত থাকি সত্য বিচাৰিব নালাগে। ঘৰলৈ ফলক ঘৰ এটা সজাই লৈ তাতে বহি সত্য বিচাৰক। গৌতম—চন্ন, তুমি ঘৰলৈ যোৱা; বুঢ়া মাছহ কষ্ট পাবা। ( চাকৰটোক ) ভয়ো যা। তোৰ যাৰ আছে, তেওঁৰ চাগৈ কষ্ট হৈছে। চাকৰ — আপুনি নগলে মই নাযাওঁ। চন্ন—ঠাইডোখৰ দেখি যাবৰ মন যায়তে॥ পিচে আপোনাক হলে এৰি যাব নোৱাৰি এই বাঘ ভালুক খনৰ মাজত। মানুহৰ শৰীৰ—কত বিপদ আছে। পিছে বোগাদেউতা, ঘৰলৈ যাই যদি ব'লক। নাযায়হে যদি আনে। কি কৰিম? সত্য নে কিটোক বেগেতাই বিচাৰি ল'ক। আমি বহিলোঁ।<noinclude></noinclude> oopg8n4qcv733rh287u81vngtq75a3y 104 95565 266104 2026-11-07T18:18:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266104 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ৫৫ গৌতম — বাৰু তোমালোকে যি কৰা কৰা মই এতিয়া যোগত বহিম। - কিন্তু এটা কথা, ম‍ই যেতিয়ালৈকে নিজে শুধু তেতিয়ালৈকে তোমাগোকে নামাफিবা। চন্ন নামাতো বাৰু, হাক দিছে যেতিয়া। পিচে যোগ বহি ললেতে। আক যাব নোৱাৰে। এতিয়াই অলপ খাই ল'ক। - এইয়া মই কল দুটামান সাচি থৈছিলো – মালভোগ কল, একো অপকাৰ নকৰে। ( কল দিয়ে ) ( ঢাকৰটোক ) তয়ো এটা খা। নাখাই নাথাই তোৰ আঁত শুকাল। গৌতম-- তুমি দেখোন একো নাখালা? কল্প—থালো নহয়; নাগালেও হয় বুঢ়ামাহ। আমি সস্থ কৰিব পাৰো বোপাদেউতা। চাকৰ ক'ৰ এওঁ খাইছে! কল আছিল মুঠেই তিনটা; তাকে দুটা দিলে আপোনাক, এটা দিলে মোক। চন্ন—তোক কোনে মাতিছে অ? এইটো বৰ দাগাবাজ লৰা ধোপা- দেউতা,— মিছাকৈয়ে কয় কথাবোৰ! গৌতম—মইতো অঞ্চলে নাখাওঁ চন্ন। ইয়াৰ ভাগ নললে মই কেতিয়াও খাব নোৱাৰো। চয়-মোৰ ভোক নাই বোপাদেউতা, বুঢ়ামানু হজমেই নহয় দেখোন বেগেতাই; খালে অপকাৰ হে কৰিব। গৌতম—কিন্তু তুমি ভাগ নললে মই নাথাওঁ চন্ন। মই মন কৰিছে৷ তুমি আজি একো খোৱা নাই আৰু আজি দুদিন ভিক্ষা কৰিবলৈকো যোৱা নাই। মোৰ লগত ইমান কষ্ট কৰি কিয় ফুৰিছা চন্ন? ঘৰলৈ উলটি যোৱা।<noinclude></noinclude> 66my8k265r70xce6lc1jrdudlgsxky3 104 95566 266105 2026-11-07T18:18:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266105 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৫৬ বুদ্ধদেৱ। চৰ—যা বেধা পাইছে যেতিয়া দিয়ক এডোখৰ। ( গৌতমে কল দিয়ে আৰু নিজেও খায় )। গৌতম—চন্ন. তোমালোক হয়ো আৰু কষ্ট থাক নালাগে অনাহকতে; ঘৰলৈ যোৱা। চন্ন—বাৰু, স্বাদ, সেইটো হব। আপুনি যোগত বইে। বুলিছিল বহুক এভিয়া। গৌতম – মই কিন্তু সচাকৈয়ে কৈছোঁ, তোমালোক গলে মই ভাল - পাম, তোমালোকৰ অশেষ কষ্ট হৈছে মোৰ লগত থাকি। চন্ন—সেইদৰে কৈ থাকিলেহে বেয়া পাওঁ বোপাদেউতা। গৌতম—যদি নোবোৰা, তোমালোকে সৌ গছৰ তলতে বিশ্ৰাম কৰা। মই এই গঠজোপাৰ তলতে যোগাসনত বহে॥ [ চন্নহঁতৰ প্ৰস্থান ] | (স্বগত) মোৰ নহবনে মা? মই যি বিচাৰিছে৷ তাক নাপানে? এই জীৱবোৰক উদ্ধাৰ কৰিব নোৱাৰিম নে? অতদিন শাস্ত্ৰ পঢ়িলো কিবা উপায় পাওঁ বুলি একো নাপালো! এতিয়া চা গাক কষ্ট দি কিবা এটা উপায় উলিয়াব পাৰোনেকি! (বৈ) মো ইচ্ছা পূৰ্ণ নহবনে? [ বিপৰীত কালে প্ৰস্থান ]। পট্‌ পৰে৷ সপ্তম দৃশ্য। বেশ্যাৰ ঘৰ। [ এজনী মানুহ খুন হৈ পৰি আছে কোটোৱাল আদিয়ে তদন্ত কৰিছে ]। কোটোৱাল— ওই কব পাৰ এই মানুহজনীক কোনে মাৰিলে?<noinclude></noinclude> ix22e0osv930iduaa9cxaspgdyu9mg5 104 95567 266106 2026-11-07T18:18:53Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266106 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৰ 09 পাল-নোৱাৰো কৰ। মোৰ ঘৰত গান-বাজনা চলি আছিল, হঠাৎ এইৰ কোঠাৰ পৰা চিঞৰ উঠাত পৰি গৈ দেখো এই পৰি আছে। গাৰ অলঙ্কাৰ বোৰ কোনোবাই খহাই লৈ গৈছে। তেতিয়া আপোনালৈ খবৰ দিছো। ( এটা শাস্তি-ৰক্ষকে হাতত ধৰি ২য় বন্ধুক টানি লৈ আহে )। কোটোৱাল—এইটে। কোন অ'? ই কি কৰিলে? ২য় বন্ধু—ধৰ্ম্মাৱতাৰ, ম‍ই একো কৰা নাই। মোক ৰক্ষা কৰক হজুৰ! মোক টকা খুজিছিল, মই নিদিয়। বাবে ধৰি আনিছে। শান্তিৰক্ষক — ( ডাবি পি ) মনে মনে থাক। এইটোৱেই এই মানুহ- জনীক মাৰিলে হজুৰ। এইয়া চক ইয়াৰ হাতত তাইৰ অলঙ্কাৰ ওলাইছে; তাৰ উপৰিও চক এইয়৷ তাৰ কাপোৰত তেজৰ দাগ। কোটোৱাল – (পালক ) এই মানুহটোক চিনি পাৱ? পাকল—চিনি পাওঁ; ই প্ৰায়েই গান শুনিবলৈ আহে তাইৰ তাত। কোটোৱাগ—( ২য় বন্ধুক) তই গান শুনিবলৈ অহা হয় নে? ২য় বন্ধু— হয়, মাজে মাজে আহিছিলো; কালি হলে অহা নাই হজুৰ। কোটোৱাল—তোৰ হাতত অপস্কাৰ ওলাল কৰ পৰা? (পালক ) এইবোৰ তাইৰ অলঙ্কাৰ হয় নে? ভালকৈ চা পাৰগ হয় এইবোৰ তাইৰ অলঙ্কাৰ, মই ভালকৈ চিনি পাওঁ। কোটোৱাল—( ২য় বন্ধুক ) তোৰ কি কবলৈ আছে? ২য় বন্ধু—কোনোবাই হিংসা কৰি মোৰ কাপোৰত অলঙ্কাৰ বান্ধি থৈ গল। মই তাইক কেতিয়াও মৰা নাই হজুৰ। মোক এৰি দিয়ক। কোটোৱাল—তোৰ কাপোৰত তেজৰ দাগ কৰ পৰা হল?<noinclude></noinclude> 9nmi234oo0to995eyi8nfds9dshjhcr 104 95568 266107 2026-11-07T18:19:32Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266107 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৫৮ ২য় বন্ধু মোৰ পৰি ঘা লাগিছিল; ভাৰে তেজৰ কোটোৱাল—অল্প ঘা লাগোতে ইমান তেজ ওলাব ৰক্ষক) ই হয় ইয়াক লৈ যা। শাস্তিক্ষক—বল ( পাঠিৰে খুন্দিয়ায় )। বুদ্ধদেৱ। দাগ তজুৰ! পাৰে? ( শাস্তি - ২য় বন্ধু—হোক ৰক্ষা কৰক, ভৰিত পৰিছে৷ হুজুৰ! শাস্তিৰক্ষক—বল ভালে ভালে এতিয়া ( লাঠিৰে খুন্দিয়ায় )। ( ঘশৰ প্ৰৱেশ ) যশ--এইবোৰ কি? ইয়াত কি হল? ( বন্ধুক) তোমাক ধৰি নিছে! — তুমি কি কৰিছিলা? ২য় বন্ধু—মই একো কৰা নাই, এনেয়ে ধৰি নিছে—। শান্তিৰক্ষক— মনে মনে থাক। তই একো কৰা নাই? কোটোৱাল – ( যশক ) এই মানুহটোক আপুনি চিনি পায়? যশ — হয় পাওঁ। কোটোৱাল—ই সেই মানুহজনীক মাৰিলে। ইয়াৰ হাতত তাইৰ অলঙ্কাৰ ওলাইছে—বোধ হয় অলঙ্কাৰৰ লোভত মাৰিলে। ই এটা ডকাইত। যশ — ডকাইত! ( ২য় বন্ধুৱে ভগ মূৰ কৰে )। (অসিত প্ৰৱেশ ) অসিত—পুৰুষকে। বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি তিৰোতাকে। বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি; ডাইকো বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি, ভনীকে। বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি; সংসাৰত কাকে। বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি। সংসাৰখনৰ হল কি? কোটোৱাল—এখেত কোন? শাস্তিৰক্ষক—এখেতক মানুহে বলিয়া মুনি বোলে নাম বোলে অসিত। এনেকৈয়ে কিবাকিবি কৈ ফুৰে।<noinclude></noinclude> ivks6876m2gttoaol3be1qfk6kh0xh9 104 95569 266109 2026-11-07T18:19:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266109 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। অসিত—পাপেৰে ভলি; গোটেই পৃথিবীখন পাপেৰে ভৰিল! যাব এই তনলৈ যাব! এনেকুৱা পাপৰ ভৰ কি পৃথিবীয়ে সহিব পাৰে? যশ — বলিয়াৰ দৰে বলকি ফুৰিলেও কথাবোৰ ঠিক কৈছেতো! পৃথিবীত কাকে। বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি। এই এখন, কেনে সুন্দৰ মুখখনি, কেনে সুন্দৰ মৌৰ দৰে কথাবোৰ। কিন্তু ফুলৰ মাজত লুকাই থকা কি সাপ তেওঁৰ হিয়াখন! অসিত——ভুল— গুৰিতে ভুল। টকা বিচৰাটো ভুল, ৰূপত মজাটো ভুল, যোৰ মোৰ কৰাটোও ভুল। ধুনীয়া ধুনীয়া কৰাটোও আকৌ ভুল। জগতখন বেচ চলিছে কিন্তু ভূগতে। কোটোৰাল—মানুহজনৰ কথাবোৰতো ঠিক। ( কিবা ভাবি শান্তিৰক্ষকক) ওই ইয়াক থানালৈ লৈ যা। [ শান্তিৰক্ষকে ২য় বন্ধুক লৈ প্ৰস্থান ] যশ মুনি এটা কথা সোধো। অসিত—মই বলিয়া, মোক কি কথা সুধিবা বোপা? কিন্তু সংসাৰ- খনত সহানুভূতি নাই; মানুহে মানুহৰ নিমিত্তে নাভাবে। সিদিনা পইচা এটা চূৰ কৰাৰ বাবে লৰাটোক ফাটেত ভৰালে; কিন্তু পইচা এটা পোৱাহেতেনতো সি চূৰ নকৰে। নিদিলে, ডাক কোনেও পইচা এটা নিধিলে। কি কৰিব, পইচা এটা চুৰ কৰিলে, নৰকৰ বাট বিচাৰি ললে। কোটোৱাল— এনেকুৱা কাওতে। সচাকৈয়ে হয়। পেটৰ ভোক বৰ ভোক; ফাটেকলৈ গল, মৰিল, যশ—( স্বগতঃ ) ঠিক কৈছে। কষ্টত পৰিয়েইতো মানুহে চূৰ কৰে। কষ্ট নপৰিলে মানুহ চুৰ কৰিবলৈ কিয় আহিব? ময়েতে কত্ত অনাহাৰত আধা মৰা হোৱা দিছো – কোনে জানে কিমান - মানুহক দুৱাৰমুখৰ পৰা খোৱাই 5ে14 হৈছে।<noinclude></noinclude> 01j5bjkun31gbgy7n7qrtt25gq6juh6 104 95570 266110 2026-11-07T18:20:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266110 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অসিত - থুবুজে, বুজিবৰ চেষ্টাও নকৰে। বুদ্ধদেৱ। অ' সুধিছা নাৰী কি? – অগ্নি, —বাহুকীৰ জিভা! ধ্বংস কৰিব, পুৰি চাই কৰিব! সাৱধান, সাৱধান! নাই—সেই আৰতিৰ দবা বাজিল, যাও। ( প্ৰস্থান )। কোটোৱাল বলিয়া বুলি কয় হয়, কিন্তু কথাবোৰ ঠিক কয়। যশ ( ভাবি ) ঠিক কলে। নাবী আৰু টকা লৈয়েইতো সকলো বলিয়া। কিন্তু তাৰ পৰিণাম কি? ধ্বংস! এই নাৰী, যাৰ ৰূপত হাজাৰ হাজাৰ যুৱা পুৰি দেই গৈছিল, তাইৰো সেই একে পৰিণাম। সেই সুন্দৰ মুখ খনিয়েতো তাইক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলে। পাৰে কেনেকৈ? — * যে দুদিনীয়া, খস্তেকীয়া। 'কালৰ যে শক্তি অসীম। এই অসীমৰ বিৰুদ্ধে তাই কেনেকৈ পাৰিব? কোটোৱাগ—কি ভাবিছে ডাঙ্গৰীয়া? যশ ( স্বগতঃ) কোনেও নোৱাৰে; লক্ষ-পভিয়েও নোৱাৰে, মহাৰাজা- ধিৰাজেও নোৰাবে! ইয়াৰ বিৰুদ্ধে কাবো অলপো পৰাক্ৰম নচলে। কোটোৱাল ডাঙ্গৰীয়া! যশ-অ' মাতিছেনে কি? কোটোৱাল—-কথাবোৰ ঠিক কলে। যশ — ঠিক কলে। ভবিষ্যত সকলোৰে অমাবশ্যা ৰাতিৰ দৰে আন্ধাৰ :- পৰিণাম মৃত্যু, শ্মশান, চিতানল! ( স্বগত) মোৰ ভৱিষ্যতে সেই একে; তাত সূৰ্য্য নাই, চন্দ্ৰ নাই, তৰা নাই, বস্তি নাই— একো নাই! কোটোৱাল—( পালহঁতক ) তহঁতে শ'টো সুপুৰিবি। মই মানুহজনীক নিবলৈ মানুহ পাঠাই দিওঁগৈ। (চিস্তা কৰি কৰি কিছুদূৰ গৈ ) ডাঙ্গৰীয়৷ যাওঁহে। [ প্ৰস্থান ]।<noinclude></noinclude> kn5yeggf2ta5z9zyiqmcp99fbdhcq32 104 95571 266111 2026-11-07T18:20:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266111 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ৬১ যশ — য'ক 'ডাঙ্গৰীয়া। ( স্বগত) মোৰ টকা আছে, লালসাৰ পৰিতৃপ্তি আছে, যশ আছে সন্মান আছে; এই দুদিনীয়া দেহে যিখিনি বিচাৰে সকলো আছে। কিন্তু তেওঁ যেন কিবা এটা নাই— যেন শাস্তি নাই; যেন এটা নজন। বিপদ কেউফালে ঘুৰি ফুৰিছে— ( অসিত পুনৰ প্ৰৱেশ ) অসিত—বাট বিচাৰি লোৱা, বাট বিচাৰি লোৱা; পিচত আৰু বাট নাপাব॥ যশ — আমি আৰু কি বাট বিচাৰি সম মুনি? আমাৰ যে কেউফালে আষ্কাৰ। বাট দেখুৱাই দিয়ক। অসিত—মই কি বাট দেখুৱাই দিম ভাইটি! মই যে নিজেই অন্ধ। কিন্তু পাপক ঘিণ কৰা, পুণ্যক আকোঁৱালি ধৰা, দেখিবা চকুৰ মোহ কাটি যাব। অ' মই পাহৰি এইখিনি পালোহি। মোৰ ভুল হল, মই যাওঁ। যশ—ৰব, বব ময়ো যাও। [ লৰ মাৰে ] অসিত ― ( নেপথ্যত ) ৰাতি হল ডাঙ্গৰীয়া, মই আৰু ৰব নোৱাৰে॥ পাঞ্চল গুচি গল? যশ ভাল হব।? পাঞ্চল—আমি জানো ভাল হব নোৱাৰি ডাঙ্গৰীয়া? যশ – মোক সুধিছা? কি উত্তৰ দিম পাঞ্চল? দুয়ো যে একে নৰকৰে পথিক। কিন্তু মৰীচিকাৰ পিচত ঘূৰি ঘূৰি ভাগৰ লাগিছে; এইবাৰ ইচ্ছা হৈছে স্বৰগৰ বাট লওঁ। কিন্তু স্বংগৰ বাট জানো আমি বিচাৰি পাম, বাট যে আমি হেৰুৱালো। আঁৰ কাপোৰ। [ কাহে লাহে প্ৰস্থান ]<noinclude></noinclude> 3fdnevcg25zc3rd449kh0804gk2lg9g 104 95572 266112 2026-11-07T18:20:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266112 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>চতুৰ্থ অঙ্ক। প্ৰথম দৃশ্য। যশৰ ঘৰ। [চুজাতা, ধাই আৰু যশ ] চুজাতা—কাইলৈ মোৰ আগ কৰা সকাম এটি আছে তাকে কৰিব লাগে। পিচে তুমি মোৰ লগত যাব লাগিব বাই। ধাইযাব লাগিলে ঘাম দে আই। বুঢ়ীয়ে জী থাকে মানে পাচ পিচে কিহৰনো সকাম? নোহেঁহিকো। চুজাতা – ( তলমুৰ কৈ ) আছে এটা সকাম। ধাই—বাৰু বাৰু। নালাগে কব। নকলেও আমি বুজিব পাৰো। আগ কৰা পায়স ভাগৰ কথা কৈছ। কি কথা আছে আই মই যাম দে। পিচে তাৰ স্বভাৱটো ভাল নোহোৱাত হে বেয়া পাইছো। সিনো তোৰ নিচিনা মানুহ এজনী এৰি অনাই- বনাই ফুৰি পায় নে। শুনিবলৈকো লাজ লগা কথা। যশ—সে চা বাই। শুনিবলৈকে লাজ লগা কথা। যোৱাৰ কথা। মই নৰকৰ কাঁট বাই! (যশৰ প্ৰৱেশ ) তিনি কুল নৰকলৈ চুজাতা—বাইৰ কথাত আপুনি বেয়া নাপাব। তাই যিহকে পায় তাকে কয়। যশ- চুজাভা, তুমি দেৱী। নহলে মোৰ নিচিনা পাষণ্ড নৰাধমক কোনোবাই ভাল পাব পাৰে নে? কিন্তু চুজাতা, ম‍ই আৰু তালৈ নাযাওঁ। তুমি মোক ক্ষমা কৰা। অতীত পাহৰি যোৱা। মোৰ দুৰ্ব্বলভাৰ বাবে তোমাৰ ওচৰত ক্ষমা মাগিছো।<noinclude></noinclude> qirothoes13n2nnt4jkbd6mnthcg7o4 104 95573 266113 2026-11-07T18:21:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266113 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ চুজাত।—— সেৱা কৰি ) মোক ক্ষমা কৰক। মোলৈ। আপোনাৰ চৰণৰ ধূলা দিয়ক। ৬৩ আপোনাৰ ইমান মৰম ( আনন্দতে কান্দি পেলায় )। আজি পুণ্যৰ জয় হৈছে। সাৱটি ধৰি পাপ পূণ্য জন্ম- যশ—উঠা, উঠা চুজাতা নাকান্দিবা। আজি মোৰ ইচ্ছ৷ হৈছে তোমাক মৃত্যু সকলোবোৰ পাহৰি যাওঁ! ( ওপৰলৈ চাই অলপ ৰৈ ) কিন্তু মৃত্যুকতে। পাহৰিব নোৱাৰি। সৌৱা চোৱা, ওপৰলৈ চোৱা। মৃত্যুৰ চোকা তৰোৱাল আমাৰ মূৰৰ ওপৰত ঘূৰিব লাগিছে। কালৰ সৌ পৃথিবীযেন গধুৰ শিলটো মূৰ ওপৰত ওলমিব লাগিছে। পৰিলেই সৰ্ব্বনাশ! চুজাতা-আপুনি এনেকুৱা কিয় কৰিছে? যশ — চুজাতা, তুমি পুণ্যৱতী। তুমি মোৰ স্বদৰ দুঃখ হৰজা। পাপী হোৱা হলে বুজিনাহেঁতেন। মোৰ এই টকা—মোৰ এই ক্ষুদ্ৰ দেহৰ কাৰণেই ঈশ্বৰে দিছিলনে, কেতিয়াও নহয়! এই ধনৰ ওপৰত দুখীৰে৷ দাবী আছে চুজাতা; মাথে। ঈশ্বৰে মোৰ হাতত থবলৈ দিছে। কিন্তু মই সিহঁতক দিলো কতা? ভাবে নিজৰ লালসাক পৰিতৃপ্ত কৰিলো। ৰমণী। এধাৰি মাত শুনিবলৈ আৰু সেয়ে মোৰ নিজৰ দেবীতুল্য। ভাৰ্য্যাৰো নহয়, হাজাৰে হাজাৰে ভাঙ্গিলো। ইয়াৰ এহেজাৰ টক। দুখীয়াক দিয়া হলে কি সুখেৰে সিহঁতে খালেহেঁতেন! চুঙ্গাভা—এতিয়া তালৈ নগলেই হল নহয়। আপুনি বেজাৰ কৰিছে কেলৈ? যশ- মই তালৈ যাবলৈ এৰিম। কিন্তু মোৰ মনৰ স্থিৰতা নাই; ইয়াত থাকিলে মই আকৌ ভালৈ যাম। চোৰে সোণ দেখিলে<noinclude></noinclude> j7p40spdg3z8wzwpndumszwc8vvpvby 104 95574 266114 2026-11-07T18:21:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266114 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। মোহ যায়, থাকিব নোৱাৰে ময়ো নোৱাৰিম। ময়ো এটা চোহে চুজাতা। লোকৰ যি ফেৰি পুণ্য আছিল তাকো চুৰ কৰি তাৰ ঠাইত পাপৰ শিল ভৰাই থৈ আহিলো! চূাতা—আপুনি গলে ময়ে। যাম। আপুনি অঞ্চলে অঞ্চলে গলে দুখ পাব। যশ ( ভাবি ) এটা কাম কৰিলে কি বোপা চূজাতা? চূজাতা—কি কাম? - যশ – আমাৰ সম্পত্তিবোৰ দুখীয়াৰ মাজত ভগাই দিব খুজিছো। সি মাথো আমাৰ সম্পত্তিয়ে আমাক একো সুখ নিদিলে। নৰকৰ বাট প্ৰশস্ত কৰিলে। আমাৰ বহুত হল। ভাল বস্তুৰে বেচি হলে মুঙ্গে। আমকে। নুসুজিলে। কিন্তু দুখীয়াক সুজিব। সিহঁতে দুসাজি খাবলৈ পাব, জাৰত কাপোৰ এখন পিন্ধিবলৈ পাব। ঘৰটো আলহী ঘৰ কৰি দিম। চুজাতা — আপুনি যি ভাল দেখে তাকে কৰক। আমিনো সেইবোৰ কি বুজো। পিচে মোক হলে নেৰিব। যশ—নেৰো চুজাতা, তুমি মোক স্বৰ্গৰ বাট দেখুৱাই নি থাকিবা, মই গৈ থাকিম। মই কণা, মই একো নেদেখো। মোক যাথো চুজাতা—( স্বগতঃ ) হে দয়াময়, তোমাৰ ইমান দয়া! মোৰ স্বামীক মোক আকৌ ঘূৰাই দিনা! (ফুটাই ) হে স্বামী, সম্পত্তিৰে মই কি কৰিম। আপুনি যি কৰে তাকে কৰক। চৰণত ঠাই দিব। খেদি দিলে হিয়া ফাটি যাব। নাজানে স্বামী মই আপোনাক কিমান ভাল পাওঁ। চাই) হে দয়াময়, তুমি মোৰ আকৌ এটি সেৱা (যশক ) প্ৰভু, আপুনিও এটি লওক! পট-পৰে। আপুনি ( ওপদৈ লোৱা!<noinclude></noinclude> ecc4pflqx0fruj22pyvjnpg1hil8mpw 104 95575 266117 2026-11-07T18:23:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266117 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেব। ৬৫ দ্বিতীয় দৃশ্য। আলিবাট। । [ টকাৰ টোপোলা এটা কাষলতিৰ তলত সুমাই কিৰ্পিণৰ প্ৰৱেশ ]। কিপিণ—কোনোবাই চাইছে নেকি? ( কেউফালে চাই ) নাই, কোনেও চোৱা নাই! (অলপ ৰৈ ) টকাবোৰ তাইৰ মানত যেন খোলাকটিহে। সিদিনা তাইক এটকা দি গলোহে তিনদিনতে উৰালে। মইনা বেমাৰ পৰিল, কবিৰাজতে উৱালে ৰূপটকা! তৰিবা কেনেকৈ? সদাগৰ এটাৰ ঘৰতো ইমানবোৰ ছ নহয়।। কেউফালে চাই অলপ ৰৈ ) বাটত মানুহো বহুত, কাৰ মনত কি আছে কেনেকৈ কথা। হওঁতে ৰেগাই নিব নোৱাৰে। ( অলপ বৈ ) সিদিনা আকৌ সেই হাত নাইকিয়া মানুহটো আহি দুসাজ খোৱা নাই বুলি কলেছে তাক এসাজ খুৱাইহে পঠালে। পইচা তাইৰ হাতত দিলেই নাইকিয়া হয়। সিদিন৷ আকৌ পইচা দুঅন দি গলো ঘৰ খৰছৰ বাবে, পিচদিনা উলটি আহি দেখো পইচা এটিও নাই। কি কৰিবা? তাই বুজিলেহে যে পইচা একোটা আমাৰ একো একোটোপা ভেজ। ( টকাৰ টোপোলাটোলৈ চাই ) আছে ঠিক আছে। দুহেজাৰকৈ টকা লগত লৈ ফুৰিবলৈকো ভয় — যদি কোনোবাই জানে টকা বুলি। ( এটা চোৰৰ প্ৰৱেশ )। চোৰএই টোপোলাটোত নে! কি আছে? টকাইনে কি? বুঢ়াই দেখোন বৰ আথেবেণে লৈ ফুৰিছে। হয় টক॥ চোৱা যাওক ক'ৰ পানী কলৈ যায়। 11<noinclude></noinclude> cyclebthpxncwmmu8jldniuc4xp9hu2 104 95576 266118 2026-11-07T18:23:24Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266118 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। কিপিণ— ( ঘূৰি চাই চোৰক দেখি ) এই মানুহটোৰে দেখোন বৰকৈ চাইছে অ' টোপোলাটোৰ ফালে। ই জানিলে হয় টকা বুলি। উপায়েই নাই! ঘৰত থৈ আহিলে শাথীনীয়ে শেষ কৰে, লগত লৈ ফুৰিলে চোৰৰ চকু পৰে। কি কৰে৷? এইবাৰ অইন এটা বৃদ্ধি উলিয়ালেহে হব। লগত লৈ ফুৰিব নোৱাৰি। পুতিহে থব লাগিব। এতিয়াই পুতি থওঁগৈ। ( ঘূৰি চাই ) সেইটো দেখোন মোৰ পিছে পিছে আহিছে অ'; ব বাৰু টকা নিবি। [ বেগাই প্ৰস্থান ] চোৰ — বুঢ়াই বুজিলে হয় মই তাৰ পাছ লৈছো বুলি। বাৰু মোক ঠগা ( ঘৰত থৈ অমুকাৰ হাতৰ বুঢ়া হে হয়ু তই। ক'ত থবিনে। টকা। পৰা পইচা লুকুৱাবৰ সাইধ তোৰ নাই। এতিয়া চালে গৈয়ে হল। পুতি খৱগৈ যদি [ প্ৰস্থান ] পট্ পৰে। তৃতীয় দৃশ্য অৰণ্য [ গৌতম, চন্ন, চাকৰ, চুজাতা, ধাই ইত্যাদি ] ( গৌতম যোগাসনত ধ্যানাসীন ) চৰমই ইমানকৈ কলো ভেও মুশুনিলে। চাচোন বোপাই সেই কেঁচা সোণ যেন বৰণটো গৈ কেঁহেৰাজ বঁটা যেন হল। দিনটোত সাত সুজি খোৱা লৰা মোৰ — আজি ইমান দিন খোৱাই নাই!<noinclude></noinclude> 3qetb3lcnq7pvfl69prsk99dmtzw0a5 104 95577 266119 2026-11-07T18:24:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266119 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ ৬৭ চাকৰ—এবং বৰ মঞ্চিল হল। চোৱাচোন ককাই উইয়ে হাফলু তুলিছে কেউফালে। আমি নথকা হলে পোতেই খালেহেতেন; কত চাগৈ উইয়ে কামুৰিছে দেহি! চন্ন—কব লাগিছেনে বোপাই। দিগদাৰিখনো হল বৰ। ইয়াতনো আৰু কিমান দিন থাকিম। ইফালে মহাৰাজেও চাগৈ চিন্তা কৰি আছে। দুদিনমান গৈ আহিব লাগিব। তালৈকে জানো ওই অঞ্চলে থাকিব পাৰিবি। তোহে যিটো ভয়। চাক—ভয় লাগেতো আৰু পিচে থাকিব লাগিলে থাকিয় বাৰু। চন্ন—বাৰু তই তেনেহলে থাক। মই ঘৰৰ পৰা গৈ আছো। কিন্তু মই নহালকে এখোজকে নগৰিবি। সন্ধ্যা হবই অলপতে। মই বেগাই যাওঁ। ( অলপ গৈ) উইৰ হাফলুবোৰ গুচাই থাকিবি আৰু কেতিয়াও অকলে নেৰিবি। তাকে কৰিব লাগিলে মই থাকোৱেই। চাকৰ সেইবাবে বাৰু ভয় কৰিব নালাগে; ( কেউফালে চাই অগপ ৰৈ ) ভূমি যোৱা। [ চন্নৰ প্ৰস্থান ] এৰা, অকলে থাকিবলৈ ভয়ো লাগে। কি কৰে।? দিনটোত জানিবা থাকিলোৱেই ৰাতিটো কেনেকৈ থাকিম? এখেত থকা - নথকা মিছ॥ গাৰ লৰ নাই, মুখৰ লৰচৰ নাই। (হাতি মানুহৰ মাত শুনি এখস্তক কাপ দি শুনে) ( নেপথ্যত ) “এইফালে আহ। বাই।” চাকৰ—সেইয়া কোনে মাতিলে? নিশ্চয় ভূত! ইয়াত কোনো মানুহ নাই। মোক ধৰেহি যদি মই কি কৰিম? (মানুহ দুজনমান দূৰত দেখি ) সেইবোৰ কি ঔ! এইবোৰ মানুহ নহয় ঔ! ইয়াত থাকিব নোৱাৰি ঔ ঔ চন্ন কাই, কলৈ গলা ঔ! [ চন্ন যোৱা বাটেদি লৰ মাৰে 1<noinclude></noinclude> loslw7ki6pxjpi0rjdro87t86oj2yol 104 95578 266120 2026-11-07T18:24:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266120 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬৮ ( চুজাতা আৰু ধাইৰ প্ৰৱেশ ) বুদ্ধদেৱ। চুজাতা—সৌ গছজোপাৰ তলতে আজি তিনি বছৰ পায়স দি আহিছে। আজিও ইয়াৰ তলতে দিওঁ। অ' সৌৱা উইৰ হাফলুত বহি সেইয়া কোন? ধাই—নামাভিবি, নামাতিথি, সেইৰা বনদেৱতা। হাই কৰিলে নাইকিয়া হব। যোৰ চুজাতা – ( সেৱা কৰি ) বনদেৱতা, তুমি মোৰ প্ৰৰ্থনা শুনিলা। স্বামীক তুমি মোক ঘূৰাই দিলা। তোমাৰ ইমান দয়া প্ৰভু! মই কি দিম? এই পায়সকে গ্ৰহণ কৰা। { অলপ দূৰ্ত পায়স থৈ আঁতৰে )। ধাই—আহ, আহ, দূৰলৈ আহ। লুকাই থাকোগৈ আহ। কি কৰে চাওঁ। [ দুয়ো গৈ গছৰ আঁৰত লুকায় )। গৌতম - (ধ্যান ভাঙ্গি চকু মেলি) উস্! উস্! আৰু নোৱাৰো, বৰ ভাগৰ লাগিছে। নহয়, মোৰ দ্বাৰা আৰু জীৱৰ একো উপকাৰ নহয়। মই এটা ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ জীৱ। মোৰ কি সাধ্য, কোনেও যিটো কৰিব পৰা নাই মই ভাক কৰো। উস্, বৰ ভোক লাগিছে! (অলপ ৰৈ কেউফালে চাই) চন্ন কলৈ গ'ল? ( উঠিব নোৱাৰি ) উস্, উঠিৰলৈকে শক্তি নাই! কিন্তু কিবা অলপ থাৰ লাগিল, নহলে মৰিম! (অলপ ৰৈ ) মোৰ মৰাই ভাগ। কিন্তু মই মৰিলে জগতৰ কিবা উপকাৰ তথনে? জগততো সেইদৰেই থাকিব। উস্, বৰ ভোক! ( ডাঙ্গৰ কৈ ) কোনো নাইনে এই হাবিত মোক কিবা অলপ খাবলৈ দিয়ে? { চুজাতা আৰু ধাইৰ প্ৰৱেশ )। চুজাতা — আছে।<noinclude></noinclude> jcenuxspr9m3ft2ml3m0jg2uml5a3sx 104 95579 266121 2026-11-07T18:25:08Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266121 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ৬৯ গৌতম — কোন তুমি আই? এই বিপদৰ সময়ত মাতৃৰ দৰে আহি 'আছে' বুলি মোক আকোৱালি ধৰিলা। কোন তুমি দেৱী? - চুজাতা — মোৰ নাম চুজাতা, দেৱ। গৌতম—কি আছে দিয়া। ধাই—অ এওঁ মানুহহে! চুজাতা—বাই। ধাই—কি? ভোক, উস্! চুজাতা – সৌ পায়সখিনি লৈ আহ - ধাই—বনদেৱতালৈ অনা পায়স চুজাতা——বাই কথা নকৰি আন। দেখা নাইনে নাখাই নাথাই তেখেতৰ কি হৈছে! চুজাতা-এইয়া খক। ( ধায়ে পায়স লৈ আছে ) হাই বনদেৱতাই নে মানুহেই মই চিনিব পৰা নাই। গৌতম—উস্, মোব আৰু ওচৰলৈ দিয়া আই। চুজাতা—মই এইয়া হাত তুলি লৈছে৷ আপুনি থক। গৌতম — উস্! অমৃতো বোধ হয় ইয়াতকৈ সোৱাদ নহব। ( খায় ) দেৱী, তুমি আজিৰ পৰা মোৰ মাতৃ। চূাতা—মই এজনী নাৰী মাত্ৰ। মতি থাকে। আশীৰ্ব্বাদ কৰিব যেন সঙ্গ কামত গৌতম — মোৰ আশীৰ্ব্বাদত কি হব দেৱী? মই নিজেই আশীৰ্ব্ব - ভিক্ষাৰী। চুাতা — আপোনাৰ নাম কি জানিব পাৰো নে? গৌতম—মোৰ নাম? কি নাম কম দেৱী। মই ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ মানৱৰে ক্ষুদ্ৰাতিক্ষুদ্ৰ এটি। তথাপি মোক এদিন সকলোৱে গৌতম বুলি মাতিছিল।<noinclude></noinclude> sjp7frx8msb2b8y4v88g99wmwooljhi 104 95580 266122 2026-11-07T18:25:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266122 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। চুজাতা — গৌতম! আপুনি বহু। শুদ্ধোদনৰ পুতেক? গৌতম— হয় দেৱী। চুজাতা মই নাজানিলো কুমাৰ! গৌতম – ক্ষমা কৰক, মই ক্ষুদ্ৰ মানৱৰ এটি মাথো -- মৃত্যু- দলিত মানৱৰ - এটি ক্ষুদ্ৰ প্ৰতিমূৰ্ত্তি মাথো। চুজাতা—আপুনি মোৰ সেৱা লক। গৌতম — দেৱী, আপোনাক 'আই' সম্বোধন কৰিলো। আপোনাক সেৱা অনালে একো দায় নাই। মোৰো আপুনি সেৰা नক। ধাই—আই, বল এতিয়া; ইয়াত আৰু থাকিব নালাগে। গৌতম — মই আগবঢ়াই থৈ আহোগৈ বলক। - চুজাতা—নালাগে, নালাগে আপুনি অলপ জিৰাওক। আজিলৈ বিদায় হে মাগিলো। ( যাক খুক্তি উলটি) ম‍ই আজিৰ পৰা সদায় "আপোনালৈ পায়স পঠিয়াই দিম। ( গৌতমে একেঠিৰে চাই থাকে ) গৌতম — আপোনাৰ দয়া মই পাহৰিব নোৱাৰো। এই সন্তানক মনত ৰাধে যেন। চুজাতা—বাট বলা। [ দুয়োৰে লাহে লাহে প্ৰস্থান ] ধাই—কিন্তু কথাটো বৰ ভাল নহল আই। বনদেৱতালৈ অনা— চুজাতা—হক, এটি ক্ষুধাতুৰ আত্মাৰ আশীৰ্ব্বাদত মৰাও জী উঠে। [ প্ৰস্থান ] গৌতম – ( স্বগতঃ ) মোৰ একো নহল। একো নহল! মই একো কৰিব নোৱাৰিলো। সৌ জীৱবোৰে এতিয়াও কান্দিয়েই আছে। জীৱ, ওই বৰ অপদাৰ্থৰ ওপধতে তোৰ ৰক্ষাৰ ভাৰ দিলি; সি একো কৰিব নোৱাৰে। ( অলপ )ৈ ম‍ই বুজিলো, মই বুজিলো! মই কিয় একো কৰিব পৰা নাই বুজিলো।— গোপাৰ সুন্দৰ মুখখনি এতিয়াও আহি মোৰ মনত পৰে! লৰাকণৰ সেই সুন্দৰ চকু<noinclude></noinclude> ly0n6bj1g551qhrdlzc0vxrh8lbtox1 104 95581 266123 2026-11-07T18:25:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266123 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। জুৰি এতিয়াও মই পাহৰা নাই; মই তাক পাহৰিব লাগিব, তেহে হব। কিন্তু এটা কথা, একেবাৰেই সম্বন্ধ ছিন্ন কৰাৰ আগতে এবাৰ তাহাতক চাই আহিব লাগিব। ( উচপ্ খাই ) কিন্তু সৌৱা কোনে কান্দিছে? জীৱবোৰে? ৰ জীৱ, মই আকৌ যত্ন কৰিম। মই মন, প্ৰাণ, দেছ আত্মা সকলোৰে চেষ্ট কৰিম তহঁতক উদ্ধাৰ কৰিবলৈ। তেও কান্দিছ? মই কি কৰিম? মই তহঁতক ৰক্ষা কৰিব নোৱাৰিলো – নোৱাৰিলো। পট্‌ পৰে। [ প্ৰস্থান ] চতুৰ্থ দৃশ্য। এৰাবাৰী। [ কিৰ্পিণে টকা পোতে আৰু চোৰে ভুমুকিয়াই ভুমুকিয়াই চায় )। 'কিৰ্পিণ—কোনোবাই চাই আছেনে কি আকৌ? ( কেউফালে চাই ) নাই, কোনো নাই! CSIR - ( স্বগতঃ ) খৈছে হয় বুঢ়াই টকা। (টকা গীতত থয় )। কিৰ্পিণ – ( ভালকৈ পুতি) কোনোবাই দেখিলেহে সৰ্ব্বনাশ হব! চোৰ – ( ডিঙি মেলি মেলি) হয় থৈছে। পিচে বুঢ়াছে যি যক্ষ, লাগে আকৌ গাঁতৰ পৰা উলিয়াই ডিঙিত বান্ধিহে নব! কিপিল- ( লাহে লাহে যাব খোজে ) এইবাৰ আৰু কোনে পায় যোৰ টকা। দুহেজাৰ গোটালো, আৰু হেজাৰচেৰেক গোটাব পৰা হলে! ( ভাবি ভাবি যায় )।<noinclude></noinclude> 8fkvnq9jz5m2ypfeui0h9i0pxwc5u7r 104 95582 266124 2026-11-07T18:26:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266124 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>42 বুদ্ধদেৱ। চোৰ—বেগাই যা কটা বুঢ়া! তেও বেগাই কামটো কৰি যাব পাৰো! (এথোয় আগ বাঢ়ে আকৌ পিচলৈ যায় ) কিৰ্পিণ― ( আকৌ উলটি) নহয়, আৰু এবাৰ উপটি চাই আহেঁ! | কিজানি মাটিবোৰ উঠিয়েই আছে। কোনোবাই কিজানি চিনিকে পায়। আকৌ ভাগকৈ গৰকি থওঁ মাটিবোৰ। চোৰ – ( পিচলৈ ই হকি গৈ) নিবহি এইবাৰ বুঢ়াই নিবহি! ই নথয় টকা! কিৰ্পিণ— ( মাটিবোৰ গৰতি গৰকি ) এইবাৰ আৰু চিনিব নোৱাৰে। গছৰ পাত কিছুমান পেলাই থৈ যাওঁ। ( গছৰ পাত পেলায় আৰু কেউপিনে চাই) এইবাৰ আৰু যাওঁ। ( কেউফালে চাই চাই লাহে লাহে প্ৰস্থান ) চোৰ ( ডিঙ্গি মেলি মেলি চাই) গ'ল, টক। পুতি থৈ গৈছে। ( এখোজ আগবাঢ়ি আকৌ কি ) নহয়, অলপ বওঁ, সি যদি আকৌ আছে। নাই, আৰু নাহে। এইবাৰ হে এইবাৰ কাতিয়া — দুই মহল। বঙ্গল। লৈ বহি থাক। ( পৰি গৈ ততা- তৈয়াকৈ মাটি খান্দে ) বুঢ়া, মোক ঠগাটোহে হয়! ( কিবা এটা শব্দ শুনি) আহিলেই নে কি আকৌ? — আহিলেও আংক; মোক সি বুঢ়াই ধৰিব নোৱাৰে। কাভিয়া, এইবাৰ হে এইবাৰ! খাই ল ঘিউ মাখন কিমান পাৰ! [টকাৰ টোপোলাটো লৈ লৰ মাৰে] ( কিৰ্পিণৰ পুনৰ প্ৰৱেশ কিৰ্পিণ—নহয়, আৰু এবাৰ চাই যাওঁ। দুহেজাৰকৈ টকা।—যদি কোনোবাই নিয়ে! ( গাঁতৰ ওচৰ পাই ) 'অ' গছৰ পাতবোৰ কোনো আঁতৰালে? মোৰ মূৰত কোনোবাই মাৰ মাৰিলেই নে কি? ( গছৰ পাতবোৰ আঁতৰাই ) এ, মাটিবোৰ দেখোন<noinclude></noinclude> qyptf9m2kyymboo0mwcagvroo8c8fsu 104 95583 266125 2026-11-07T18:26:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266125 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। উঠি আছে! (গছৰ পাত আৰু মাটিবোৰ আঁতৰাই) অ' একোৱেই নাই দেখোন! মোৰ কি হব এতিয়া? ম‍ই কি খাই জীম?— মই কি খাই জীম? ( কান্দে ) দুহেজাৰকৈ ৰূপ আয়ৌ কোনে নিলে ঔ! মই নমৰিলো কিয় ঔ! কণা বিষতাই মোক মাৰিব নেজানিলে ঔ উস্! [ মূৰে কপালে হাত দি বহি পৰে ] পট্ পৰে। গোপা— পঞ্চম দৃশ্য। ফুলনিৰ মাজৰ ঘৰ। [ সন্ন্যাসিনীৰ বেশত গোপ), ৰাহুল আৰু মগনিয়াৰ বেশত গৌতম ]। ( গীত ) “মই মালতী ফুলৰে ফুগনি পাতিলো লেবেলি সৰিলে ফুল, মই সোণৰ সপোন দেখিয়ে মজিলো কি ভুল, কি ভুল, ভুল! মই গোটেই পুৱাটো মালাকে গুধিলো মাল। যে শুকাই গ'ল, মোৰ দেৱত। আহিব বুলি ৰহি ৰলো. দেৱতাও আঁতৰ হ'ল! গোপা—( স্বগত: ) মোৰ বালিৰ ঘৰ ভাগি পৰিল! মোৰ মালতীৰ মাল৷ শুকাই গল! মোৰ অন্ধকাৰৰ বস্তি ধুমুহাই ঘুৰাই পেলালে!<noinclude></noinclude> 5orja69rf21nzj374zwrerovvv017u0 104 95584 266126 2026-11-07T18:26:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266126 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>48 বুদ্ধদেৱ। মোৰ চকুৰ মণি খহি পৰিল! ঘোপমৰ আন্ধাৰে মোক বেৰি ধৰিলে! ( বাহিৰৰ পৰা ৰাহুলে মাতে )। ৰাহুল—আই, আই, কলৈ গলা আই? নগনীয়া এজন আহিছে; কিবা দিব লাগে। গোপা — ইয়াতে আছে। আহ। টক। এটা দি পঠিয়াই দে। ( ৰাহুলৰ প্ৰৱেশ )। ৰাহুল—নহয় আই, তুমি আহাগেন। এক ধৰণৰ মগনীয়া! ভিতৰলৈ মাতি আনিয়নে আই? আনে৷ দেই? মগনীয়া ককাই, নেযাবা ৰবা। ( বাহিৰলৈ লৰি গৈ বাহিৰৰ পৰা ) ভিতৰলৈ আয়ে মাতিছে। M গোপ৷—( স্বগতঃ ) ” বাপেকৰ সৈতে একে ধৰণ | দুখীয়া মানুহ এজন দেখিয়ে তাক আনি নিপিন্ধালে নুখুৱালে সুখ নালাগে। ( মগনিয়াৰ বেশী গৌতমক লৈ বাহুাৰ প্ৰৱেশ )। ৰাহুল-এইয়া মই কৈছিলো নহয়, এনেকুৱা ধুনীয়া চেহেৰাৰ যগনীয়া দেখিছিলানে আই? গোপা বাৰু বহিবলৈ দে। ( মগনীয়ালৈ চাই ) কৰাত দেখিছিলো— ক'ত দেখিছিলো? জোনতকৈয়ো সুন্দৰ মুখখনি, তপত সোণত- কৈয়ো সুন্দৰ দেহৰ বৰণ! এওঁ সঁচাকৈয়ে মগনীয়ানে? কিন্তু কৰবাত দেখিছিলো! গৌতম – ( স্বগতঃ ) এয়ে মোৰ গোপা! — কি পৰিবৰ্ত্তন! ( ফুটাই ) কি ভাবিছা আইটি? গোপ:[[সদস্য:Nilotpal Hazarika123|Nilotpal Hazarika123]] ([[সদস্য বাৰ্তা:Nilotpal Hazarika123|বাৰ্তা]])(স্বগতঃ ) মাতটোও যেন কৰবাত শুনিছিলো— ক'ত শুনিছিলো? নাই, সেই সপোনটো ভাগি গল! (ফুটাই) মগনীয়া ককাই, সঁচাকৈয়ে তোমাক মগনী যেন নালাগে। তোমাৰ অৱস্থা<noinclude></noinclude> rd6r9ntpwcdzxiuuhuhcvx3znfsq1w4 104 95585 266128 2026-11-07T18:28:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266128 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ৭৫ এসময়ত ভাল আছিল নহয়নে? এনেকুৱা অৱস্থা হল কেনেকৈ? যা ৰাহুল, মামুহ এটাক খোৱা বস্তু অলপ লৈ আহিবলৈ ক! ককায়ে ভোকত অগপ খাই লক। [ ৰাহুলৰ লৰ ] গৌতম-নালাগে বোপাটি নালাগে মোৰ ভোক নাই সোণ! ( স্বগতঃ ) যদি জানিলেহেঁতেন যয়ে তাৰ বাপেক বুলি— ৰাহুল তোমাৰ ভোক নাই! কৰবাত খানা? খাই যোৱা; ম‍ই যাওঁ আনোগৈ দেই। গৌতম—নালাগে নালাগে মোৰ সোণ কষ্ট কৰিব। ৰাহুল নহয় আকৌ, তুমি নেযাবা। দুটামান ( ৰাহুল উপটি আছে ) ক'ত পালা? দুটামান (যাব খোজে ) (ৰাহুল উন্নটি আহে) খাই যোৱা। [ ৰাহুল লৰ ধৰে ] দেই। গৌতম—অ' আইদেউ, তুমি সুধিছিলা মোৰ অৱস্থা এনে কেনেকৈ হল। আইদেউ মই চিকানেই দুখীয়া বৰ দুখীয়া! আৰু - দুখীয়া নহয়েই বা কোন? যোৰ ডাঙ্গৰ লৰাটি মৰি গলে জানো তুমি ঘূৰাই আনিব পাৰিবা? নোৱাৰা— (গোপাই আচৰিত হৈ চাই থাকে ) গোপা— ( স্বগতঃ ) সেই একে ধৰণেৰে কথা! গৌতম—কি হল আইদেউ? তুমি যেন মোৰ ফালে আচৰিত হৈ চাইচা? ম‍ই কিবা জগৰ লগালোনে কি? গোপা—মগনীয়া ককাই, মোৰ জীৱন-কাহিনী শুনিবানে? এদিন শুদ্ৰ- দিনৰ শুভক্ষণত এজন দেৱতাই আহি মোৰ চকুত কাজল সানি গুচি গল্প, মই ৰাখিব নোৱাৰিলো! আজি সেই স্বগৰ সুধা বৰা মাত লৈ তুমি আহিছাঁ। কিন্তু মই বৰ অভাগী, মই ধৰি ৰাখিব নোৱাৰিলে৷ তেওঁক!<noinclude></noinclude> q172p43fa92q4m43scpa88gv6ogouwq 104 95586 266129 2026-11-07T18:28:25Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266129 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। গৌতম( স্বগতঃ ) মই কিয় আহিছিলো? ভাবিছিলো, এবাৰ লৰাটিক চায়েই—এবাৰ গোপাক চায়েই গুচি যাম। এতিয়া দেখিছো, শক্তি টুটি আহিছে। বৰ ভুল কৰিলে৷! মায়াৰ বান্ধোন বৰ টান! ( ফুটাই ) আইদেউ, মোৰ বেলি হৈছে, ম‍ই যাওঁ। পিচে সংসাৰত কাকো সদায় নোপোৱা আইদেউ। যদি জানিপেতেঁতেন ময়েই তেওঁ বুলি— ( স্বগতঃ ) ( খোৱা বস্তু লৈ ৰাহুলৰ প্ৰৱেশ ) ৰাহুল — মগনীয়া ককাই, এইয়া খাইহে যাব পৰিবা। নহলে হাতত - ধৰি থাকিম। তুমি যাব নোৱাৰা। গোপা—বাহুল তোক আইতাৰে মাতিছিল নহয়। গৈ আহ, নহলে বেয়া পাৰ নহয় আইভাবে। ৰাহুল—মোৰ ভোকেই নাই আকৌ; আইতাৰ ভাত কি খাম এতিয়া। গৌতা — সোণ, নাপায় নহয়; আইভাৰাই মৰমেৰে মাতিছে। তুমি যোৱা, মই যাম। ৰাহুল – তুমি যি লাগে দিবা দেই, মই যাওঁ। ( বাটৰ পৰা উলটি ) তুমি থাবা আকৌ! গৌতম — খাম সোণ, তুমি যোৱা। [] ৰাহুলৰ প্ৰস্থান ] গোপা—আৰু অলপ খোৱা। গাখীৰ দিমনে আৰু অলপ? তুমি ৰবা, আৰু অলপ আনি দিওঁ। গৌতম—নাই, আৰু ইয়াত থাকিব নোৱাৰি। [ ভিতৰলৈ যায় ]। মোক মায়াৰ নাগপাশ বান্ধোনে মেৰিয়াই পেলাইছে। নাই, পলাওঁ— নহলে ধোৱা অসম্ভৱ। হব। এই মায়াৰ বান্ধোন মই ছিঙ্গিব নোৱাৰিম! ইয়াত বন্ধ হৈ থাকিলে সৌ জীৱবোৰে কান্দি থাকিব। কান্দিয়েই আছে। যাওঁ, মই সিহঁতক সৌৱা, সিহঁতে এতিয়াও ৰক্ষা কৰোগৈ পাৰিলে! [ প্ৰস্থান ]<noinclude></noinclude> 7140a4outyq96jncylfryxehmjgwqsb 104 95587 266130 2026-11-07T18:29:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266130 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। 4 (গোপা উলটি আহি কেউফালে চাই ) । গোপা— ক'লৈ গল ? মগনীয়া কাই, মগনীয়া কাই! কলৈ গল ? ৰাহুল ( বাহিৰ পৰ1 ) আই, আই ! গোপা—তই নগলিনে কি ? (ৰাহুলৰ প্ৰৱেশ ) ৰাহুল — আই, সিদিনা মগনীয়াক দিবলৈ থোৱা চুৰীয়াখন দিবলৈ কবলৈ পাহৰিছিলো নহয় । গোপা—মই গাখীৰ আনিবলৈ যাওঁতেই মগনীয়া দেখোন ক'ৰবালৈ গুচি গল । ৰাছল— গুচি গ'ল! ক'লৈ যাব ? মই বিচাৰি আনো। [ৰাহুল লৰ মাৰে] ( আন দুৱাৰেদি চন্নৰ প্ৰৱেশ ) । চন্ন — আইদেউ, বোপাদেউতা আহিছিলনে কি ? গোপা—ক’ভা! চন্ন—মগনীয়াৰ দৰে এজন অহা নাছিলনে ইয়ালৈ ? গোপা— মগনীয়া এটা আহিছিল হয়। কিয় ? মই গাখীৰ আনিবলৈ যাওঁতেই লৰ মাৰিলে ! চন্ন হয়, হয়, হয়! (অলপ ৰৈ ) ভাল হ'ল আইদেউ, সেইয়া বোপা- দেউতা । মই দূৰৰ পৰা চিঞৰিলো নৰল আৰু লৰ গোপা—( মূৰত হাত থৈ বহি পৰে ) দেখিয়েই চিনিলো নহয় ! মই মাৰিলে । ম‍ই এতিয়া বুজিছো; মই স্বৰগ ঢুকি পায়ো নাপালো! ম‍ই অমৃত পায়ো তাৰ সোৱাদ লব নাজানিলো ! হায়, হায়, হায় ! চন্ন—কি কৰিব আইদেউ, আমাৰ কপাল ! ( ৰাহুলৰ প্ৰৱেশ ) ৰাহুল – সেইয়া হেনো পিতা, বাটত শুনি আহিলো! মানুহে বিচাৰি ফুৰিছে ।<noinclude></noinclude> 0o7zgt2lc9zpr60ft4pd8pqgp49wpse 104 95588 266131 2026-11-07T18:29:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266131 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। চন্ন—মই কৈ থৈ আহিছিলো বিচাৰিবলৈ কত পাৰ চাগৈ! গোপা—মই কি কৰিলো! কি কৰিলো! মোৰ সোণৰ সংসাৰ ভাগি চুৰমাৰ কৰিলো! আকাশ ভাগি পৰ মোৰ মুৰৰ ওপৰত; পৃথিবী কক্ষচ্যুত হৈ তললৈ নামি যা—মই লাজৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পৰো। হায় ম‍ই কি কৰিলো! [ মূৰে কপালে হাত দি বহি পৰে ] পট-পৰে৷ আঁৰ কাপোৰ।<noinclude></noinclude> 2s8t6kf28ywsg9oy549qhjrzybdznmn 104 95589 266132 2026-11-07T18:31:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266132 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চম অঙ্ক। প্ৰথম দৃশ্য। নৈ কাষৰ গছৰ তল [ গৌতম, কিপিণ, যশ আৰু চুাতা ইত্যাদি ] গৌতম—নাই, মোৰ মনৰ স্থিৰতা নাই। থকাহেঁতেন গোপাক চাবলৈ গলোহেতেন কেলৈ? — ৰাহুলক চাবলৈ ইচ্ছ। ইমান প্ৰৱল হল- হেতেন কেলৈ? বুজিছে।, মায়াই এতিয়াও মোক আৱৰি ৰাখিছে | কিন্তু মায়াই আৰু মোক ধৰি ৰাখিব নোৱাৰে। এইবাৰ তাক ছিন্ন কৰিম! মায়াৰ মোহিনী ছবিৰ মুখত মোৰ দৃঢ় প্ৰতিজ্ঞাৰ সাঁচ মাৰি দিম, যাতে আৰু তাই তাইৰ অনিন্দ্য সুন্দৰ ৰূপেৰে মোক মোহিবহি নোৱাৰে! সৌৱ৷ দূৰত আগৰ সেই বট বৃক্ষ জোপা শত শত বছৰৰ ভাৰ সহি এতিয়াও ঠিয়। তাৰ তলতে বহি নওঁগৈ আৰু জীৱৰ এটা উপায় নোহোৱালৈকে মুঠো! এইবাৰ মায়া ওই আৰু মোক ঘূৰাব নোৱাৰ! [ প্ৰস্থান ] ( আন ফালৰ পৰা কিৰ্পিণৰ প্ৰৱেশ ) কিৰ্পিণ—দুহেজাৰ খাটি টকা; তাৰ ভিতৰত এটিও আধলি নাই, এটিও মহ। নাই, এটিও দুৱনী নাই; আটাইবোৰ চক্‌চকীয়া বগা, সুন্দৰ,—ঘূৰণীয়া! এটা টকাও বেয়া নাছিল! মই তিনিবাৰ ৰজাই চাইছিলো, আটাইবোৰেই টিং টিংকৈ বাজিছিল! ইমান- যিনি টকা আৰু কত পাম? মোক কোনে এই কামোৰ খালে! (যশ আৰু চুজাতাৰ প্ৰৱেশ, কিৰ্পিণে এফালে বহি টকা লেখাৰ অঙ্গি-ভঙ্গি কৰি পগলাৰ দৰে ভাবি আছে )<noinclude></noinclude> t761ys072eshta7xxzv39lh2d89d6nh 104 95590 266133 2026-11-07T18:31:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266133 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>i to বুদ্ধদেৱ। চুজাতা—মোৰ মূৰৰ পা বোজা এটা যোৱা যেন লাগিছে। যশ—সঁচা চুজাতা। একোৰে বেচিয়ে মুলুজে; আমাকো মুমুঞ্জিলে। টকা পায়েই নিজক পাহৰি গৈছিলো! টকা পালেই মানুহৰ এনেকুৱা হয়—আটাইৰে হয়। কি পিণ— ( স্বগত: ) আগেয়ে যলৈকে গৈছিলো যান পাইছিলো, ওখ আসন পাইছিলো। এতিয়া আৰু কোনে মান কৰিব? কোনে আসন আগ বঢ়াই দিব? টকাবোৰ কিন্তু বৰ ধুনীয়া আছিল, অলপো ধূলি লগা নাছিল — মই সদায় ধুইছিলো! - যশ—চুজাত!! মই তোমাৰ কি অন্যায় কৰিছিলো। চুজাতা—সেইবোৰ কথা আৰু সুতুলিব নাথ। মোৰ বেজাৰ লাগে! যশ—তুমি সকলোফালে সুন্দৰ চুজাতা,—বৰ সুন্দৰ তুমি! কিৰ্পিণ—( স্বগতঃ ) টিং, কেনে যাফটি টকাৰ! মানুহে বেহেলা বজায়; টকাৰ মাততকৈ তাৰ মাও ভালনে? টিং—কেনে মাতটি! চুজতা — সেই মানুহজনে অকলে অকলে কি বলৰিছে? যশ মানুহজনৰ কিবা এটা বৰ দুখ। দেখা নাইনে তেওঁৰ মুখৰ প্ৰত্যেক ৰেখাডালেই তেওঁৰ হিয়াৰ ভিতৰৰ দুখৰ কাহিনী জনাইছে। ( কিৰ্পিণৰ ওচৰলৈ গৈ ) ডাঙ্গৰীয়া, আপোনাক কিবা সহায় কৰিব পাৰোনে? আপোনাৰ কথা বাৰ্ত্তাৰ পৰা বুজিছো আপোনাৰ বৰ দুখ। আপোনাৰ কি হৈছে? কিৰ্পিণ( স্বগতঃ ) দুহেজাৰ টকা গাঁতত পুতি থোৱাৰ পৰাই চুৰ কৰিলে! এটি টকাও থৈ নগল! যশ — ডাঙ্গৰীয়া! কিৰ্পিণ ( যশলৈ চাই ) কোন আপুনি? যোৰ দুহেজাৰ টকা কোনে নিলে তাকে কলৈ আহিছে। কক ডাঙ্গৰীয়া কক! আপুনি লুকাই থৈ ধেমালি কৰিছে নহয়নে?<noinclude></noinclude> pbqewi77v23gurvmhgosiitvmp28rhz 104 95591 266134 2026-11-07T18:32:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266134 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। যশ—আপোনাৰ দুহেজাৰ টকা কোনোবাই নিলে? নিলে যদি আৰু টিকা কি কৰিব ডাঙ্গৰীয়া? বেজাৰ কৰি থাকিলে কি হব? যায় আৰু আহে। এই টক। কলঙ্কিতা তিৰোতাৰ ক্ষণিক স্নেহৰ দৰে। ই বৰ কুৎসিৎ ভাঙ্গৰীয়া! কিৰ্পিণ—নহয় ভাঙ্গৰীয়া, টকা বৰ ধুনীয়া; বগা — চক্‌চকীয়া — ঘূৰণীয়!! তাৰ যাতটি বৃন্দাবনৰ বাঁহীৰ মাততকৈও সুৱলা!! টিং—কি মাতটি! টকাই সকলো ডাঙ্গৰীয়া টকাই সকলো। যশ—বাক ডাঙ্গৰীয়া, মই দিম আপোনাক টকা উলিয়াই; আহক মোৰ লগত। কিপিণ— সচাকৈয়ে নিবনে সচাকৈয়ে দিবনে? আপুনি মোৰ পৰম বন্ধু। ঈশ্বৰে আপোনাক মঙ্গল কৰত পিচে ডাঙ্গৰীয়া, আপোনাৰ বয়স কম; সেইহে টকাক কুৎসিৎ দেখিছে। টকা কিন্তু বৰ ধুনীয়া—কেনে বগা—কেনে চক্‌চকীয়া কেনে ঘূৰণীয়া! [ তিনিওৰে প্ৰস্থান ]। পট্ পৰে। দ্বিতীয় দৃশ্য। ( অসিত প্ৰৱেশ )। গান। “( মোৰ তেওঁ ), দণ্ড এৰি দণ্ড-ধাৰী আহিল যে তেওঁ নামি, তেওঁৰ জগত-ভোলা মধুৰ সুৰত বজাই মধুৰ বাঁহী। মৃত্যুক বৰি মৃত্যুঞ্জয়ী নাযিল জগত-স্বামী, দয়া কৰি দয়াৰ ভৰাল আহি যে তেওঁ আঞ্জি!" ( গান গাই গাই প্ৰস্থান )।<noinclude></noinclude> bvx5uo8ticr4v3zo33k7tledpb9oide 104 95592 266135 2026-11-07T18:34:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266135 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>53 বুদ্ধদেৱ। ( চন্নৰ প্ৰৱেশ )। চগ্ন—অ' সেইজন দেখো আমাৰ মুনিজন। ভাগেই হল, তেওঁকে সোনকালে পঠিয়াই দিওঁ। সেইটোৰ হাতত এৰি থৈ আহি মনটো ভাল লগা নাই। সিহে যি, লাগে তেওঁক এৰি লব মাৰিব। হেবি দেউ, ৰ'বচোন ৰ'ব। ( অসিত পুনৰ প্ৰৱেশ ) অসিত অ' চন্ন? মোৰ সময় নাই। মই এজনক বিচাৰি আহিছো নহয়। কি কৰা কোৱা। চন্ন—কাকনো বিচাৰি আহিছে? অসিত –মোৰ ভেক্টঙ্ক- চন্ন—এ' মোৰ আগত এইবোৰ বলিয়ালি কৰি মুক্ষুধিব বুদ্ধিচেনে। মই সেইবোৰ ভাল নাপাওঁ। মহাৰাজেতে সেইবোৰ শুনি ভাল পায়। যদিহে আমাৰ কুমাৰক বিচাৰিছে এই বাটেদি গৈ থক; তাৰ পিচত এজোপা আঁহত গছৰ ওচৰেদি ঘূৰিব, তাৰ পিচত অলপ দুৰ গৈয়েই বাওঁহাতে ঘূৰি, তাৰ পিচত আৰু অলপ গৈয়েই আৰু সোঁহাতে ঘূৰি যিটো সৰু বাট পাব সেই ফালেদি গৈ থাকিব, দুই ক্ৰোশমান গলে দূৰৰ পৰা এজোপা বট গছ দেখিব তাৰ তলতে তেখেত অপত বহি আছে। মই ঘূৰি নহালৈকে আপুনি কলৈকো নলৰিব। ওচৰত থৈ আহিছো তাৰ কলিজাখন বৰ সৰু কিবা এটা ওলানেই ডিৰাই ধৰি লৰ মাৰিব। ময়ে নাহিলোহেতেন নহয়, পিচে আজি কেবাবাৰো ঘৰ এৰি অহা হল দেখিহে। ঘৰ খননো কি হ'ল তাকে চাবৰ মনেৰেহে আহিলো। তাতে ৰজা ৰাণীৰো চিন্তা হৈ আছে বোলে৷ চিন্তা দূৰ কৰোগৈ। পিচে যিটো মানুহ '<noinclude></noinclude> 79rdt8k8u8u2n8kdf8bl0c6ypr6gf2e 104 95593 266136 2026-11-07T18:35:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266136 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ৮৩ এতিয়া যাবনে নাযায়? মোৰ ৰৈ থাকিবৰ সময় নাই। যদি যায় মই দুদিন পলমকৈ আহেঁ। আৰু যদিহে নাযায় দুদিনমান থাকিয়েই আহিব লাগিব। ভাত সেইটোৰ সৈতে অকলে ভেপেতক বেচিদিন এৰিব নোৱাৰি। অসিত তেওঁৰ ওচৰলৈ নাযাম? – তেনে কাৰ ওচৰলৈ যাম? [ স্নেৰ প্ৰস্থান ]। কি নয়। তোমাৰ কি?য়া! চৰ—যায় যদি বেগাই যক, ময়ো যাওঁ। অসিত — চণত ঠাই দিব। তেনে দয়াময়! পট্ পৰে। - [ ভাবি ভাবি প্ৰস্থান | তৃতীয় দৃশ্য। বট বৃক্ষৰ তল, যোগাসনত গৌতম। গৌতম—মই পৃথিবীৰ একো কৰিব নোৱাৰিলে!! মই পৃথিবীক ৰক্ষণ কৰিব নোৱাৰিলো! সৌৱা, মানুহৰ কেউফালে ঘেৰি বাসুকিৰ শত জিঙ৷ এতিয়াও ঘূৰি ফুৰিছে! এতিয়াও মৃত্যুৱে মানুহৰ কোমল বুকুত তাৰ চোকা ভৰোৱাল হুনাই দি অবাধে চি গৈছে! এতিয়াও জন্মই তাকে লৈ ভীষণ খেলা খেলিছে? কি হব? কেনেকৈ সিহঁতৰ ৰক্ষা হব? (হঠাৎ হাবিত জুই লাগে ) জুই! ক'ৰ জুই! গোটেই হাবিতে জুই -- মোক ঘেৰি কেউফালে জুই! অগ্নি, তোমাৰ সংযোগত সোণৰ ৰূপ চৰি উঠে। তুমি মোৰ আত্মাক আৰু উন্নত কৰি দিব নোৱাবানে? মই জীৱৰ উপায় এটা বিচাৰি চাওঁ। ( জুই আৰু ওচৰ চাপে) আৰু . ওচৰ চাপিছা? আহ৷ মোক পুৰি ছাই কৰি যোৱাহি!<noinclude></noinclude> joya77dyjle4k49wwmum34wcr0yef6z 104 95594 266137 2026-11-07T18:36:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266137 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। মোৰ জীৱনৰ বিনিময়ত জগতৰ জীৱক বাট দেখুৱাই দি যোৱাতি। সিহঁতে একো নাজানে! সিহঁতক সভাৰ এফেৰিমান আভাস গি যোৱা! (জুই ক্ৰমাৎ ওচৰ চাপে ) অঞ্চ ওচৰ চাপিছা? আহা, আহা, মোৰ এই ক্ষুদ্ৰ প্ৰাণ তোমাক উচৰ্গা কৰিলো। তাৰ পৰিবৰ্ত্তে জগতৰ প্ৰাণীবোৰক এটা উপায় দি যোৱা। মানৱৰ আত্মাবোৰে বৰকৈ কান্দিছে! (হঠাৎ জুই নাইকিয়া হল)। কলৈ গল? মই একো বুজিব পৰা নাই কৰ জুই কলৈ গল! (হঠাৎ এটা দৈত্যৰ প্ৰৱেশ, দৈত্যব হাতত এটা প্ৰকাণ্ড শিল )। দৈত্য—উঠ ইয়াৰ পৰা, নহলে এই শিলটো মূৰৰ ওপৰতে থম। তাই গুড়ি হদি, আমি আকৌ মানুহক কি কৰে৷ কব পাৰ? জীয়াই জীয়াই চোবাই খাও। তহঁতৰ মঙ্গহ বৰ ভাল। উঠিবিনে মুঠ?—ৰ ( শিলটো গৌতমৰ মূৰৰ ওপৰতে থব খোজে ) বাৰু তেনে থলো। (প্ৰায় মূৰতে থয়)। গৌতম—বাৰু দৈত্য, জগতৰ তইতো বহুত বেয়া কৰিব পাৰ, ভাল কৰিব পাৰনে? জগতৰতে৷ বহুতকে বধ কৰিছ কেতিয়াবা মৰা মানুহ এটাক জীয়াব পাৰিছনে? নোক মাৰি তই জগতত জীৱৰ ভাল কৰিব পাৰিবিনে? দৈত্য—তুমি যদি মৰিব পাৰা জগতৰ ভাল হব। জগত ভালৰ নিমিত্তে তুমি মৰিব পাৰিবা জানো? গৌতম — সচাকৈয়ে ভাল হব? হক দৈত্য; তেনেহলে মোৰ মূৰৰ ওপৰত শিলটো থ। তই জগতৰ পতাটো জীৱক বুজাই ক. সিহঁত ৰক্ষা পৰক। মই সিহঁতৰ বাবে একো কৰিব নোৱাৰিলো। মই সিহঁতক বুজাব নোৱাৰিলে। কোনটি সত্য। দৈত্য—নোৱাৰো ঔ জ্বই! মায়াদেবী! (ওপৰলৈ চাই ) একো কৰিব নোৱাৰিলো [সব মাৰে ]।<noinclude></noinclude> cliy5eutvl8ysti13lsz36zhmqq6w6h 104 95595 266138 2026-11-07T18:37:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266138 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ( আনফালৰ পৰা নাচি নাচি অপ্সৰাসকলৰ প্ৰৱেশ )। গান। "অ' মোৰ ধুনীয়া, অ' মোৰ লৱণি, অ' মোৰ মোহন চোৰ, ক'ত পালা এনে হাঁহিৰ লহৰী হিয়া পৰি যোৱা জুৰ! কোনে সানি গলে গোলাপী ৰহণ চূৰ যে কৰিলে প্ৰাণ, কোনে ঢাৰ্সি গলে চকুতে বিজুগী ওঠতে মদন-বাণ! ” ৮৫ ১ম অপ্সৰা – আহা, আমাৰ লগত ধাৰা আহা। অনন্ত যৌৱন চি- বসন্তৰ দৰে ভোগ কৰিবা স্বাহা! ভাত *য় নাই, হিংসা নাই, হি নাই, কান্দোন নাই! তাত আছে স্বৰগৰ পূৰ্ণ-ভাণ্ডাৰ পূৰ্ণ সস্তোষ — হুঁ।হি অনন্ত প্ৰেম। আহিব যদি আহা, যেগাই - - আহা, আমাৰ কাম আছে। গৌতম (চকু মুলে ) মায়াই মোক টানি নিবলৈ আহিছে! ২য় অপ্সৰা—চকু মুদিব নালাগে নাথ। আমি তোমাৰ গোপাতকৈয়ো ধুনীয়া। চোৰা এবাৰ আমাৰ ফালে তোমাক আমি বৰ ভাগ পাওঁ! এবাৰ কোৱ৷ আমাক ভাল পোৱা বুলি নাথ! - গৌতম ( চকু মুদি ) যা যা অবিদ্যা - তিমিৰ মায়া দূৰ হ, দূৰ হ তই বৰ ধুনীয়া ৰাক্ষসী। মোক পাহৰাই পেলাব খোজ! ১ম অপ্সৰা আমাক নালাগে তেনেহলে? কিন্তু ভাবি চোৱা আমাৰ লগত আহিলে অনন্ত সুখ, অনঙ্গ যৌৱন; আৰু পৃথিবীত থাকিলে চিৰবিচ্ছেদ – চিৰবিপন্ন চিদৰিদ্ৰ! গৌতম — গোটেই জীৱৰ ভাগ কৰিব পাৰিবা। অপ্সৰাসকল — মায়াদেবী, নোৱাৰি! (গোপান বেশেৰে মায়াৰ প্ৰৱেশ ) [প্ৰস্থান ] গোপা—ইমান কষ্ট! আহক, আহক; ঘৰলৈ বাওঁ। ইয়াত থাকিব নালাগে।<noinclude></noinclude> rhsx61e6aw1xyo0gps3e25r1djnzwyl 104 95596 266139 2026-11-07T18:37:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266139 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৮৬ বুদ্ধদেৰ। গৌতম — তুমি ঘৰলৈ যোৱা গোপা। ( ( স্বগতঃ ) মায়া তই মোক বাছি ৰাখিব খোজ? ( শুদ্ধোদনব বেশেৰে মায়াৰ প্ৰৱেশ ) গুদ্ধোদন— গৌতম মোৰ বোপাই, ওই ইয়াত আছহি? তোৰ এই দুগ দেখি মোৰ বুকু ফাটি গৈছে। উঠ বোপাই উঠ। ইয়াত কেউফালে ৰাঘ ভালুকে গুগুৰি ফুৰিছে। আহ বোপাই আহ। মই কাকুতি কৰি মাতিছো, আছ। গৌতম—আপুনি যক পিতা। গোটেট সংসাৰেই মায়া, — আপুনিও মায়া, ময়ো এটা মায়া। আমাৰ মাজত থাকি যি কিবা এটাই আমাক বান্ধি থৈছে সিও মায়া। গুদ্ধোদন— আহ বোপাই আৰ। মোৰ কোলাৰ লৰা কোলালৈ আহ। ইয়াত আৰু কষ্ট কৰিব নালাগে। গোপা আহক। গৌতম — সকলে! মায়া মোক মায়াই বেৰি ধৰিছে। কিন্তু মায়া নোৱাৰ আৰু! তোৰ বান্ধোন কাটি পেলালো! গোপা আৰু শুদ্ধোধন - মায়াদেবী, আমাৰ কথা শুনে। [প্ৰস্থান ] (হঠাৎ এটা উজ্জ্বল পোহৰে গোটেই হাৰিখন উজ্জল কৰি তোলে, ভাৰ পিচ গাছে গাছে ভাৰ মাজৰ পৰা এটি জ্যোতিৰ্ময় মূৰ্ত্তিৰ আবিৰ্ভাব হল ) গৌতম—কোন তুমি জ্যোতিৰ্ম্ময় মূৰ্তি প্ৰভু? ইমান উজ্জ্বল অথচ ইমান স্নিগ্ধ! কোন তুমি? মূৰ্ত্তি—ময়েই 'সভ্য' গৌতম। গৌতম—'সভ্য' তুমি প্ৰভু!--প্ৰভু ইমান দয়া তোমাৰ! এটি ক্ষুদ্ৰাতি- ক্ষুদ্ৰ মানৱৰ আহ্বানত সেই চিৰ-বসন্তৰ ৰাজ্যৰ পৰা এই<noinclude></noinclude> a1sc6oxwfhaf7n3p59p15gsl6dhlvcn 104 95597 266140 2026-11-07T18:37:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266140 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। মৃত্যুজড়িত, ক্লেশ-দলিত পৃথিবীলৈ নামি আহিলা! যদি আহিলা প্ৰভু কৈ যোৱা সেই প্ৰাণীবোধক কেনেকৈ ৰক্ষা কৰিব পাৰি; সিহঁতৰ আত্মাবোৰে কেনেকৈ কান্দি ফুৰিছে! প্ৰভু, কৈ যোৱা পৃথিবীক কেনেকৈ স্বৰ্গ কৰিব পাৰি! মূৰ্ত্তি— গৌতম। গৌতম— প্ৰভু! মূৰ্ত্তি—মৌ ওপৰলৈ চোৱা। কি দেখিছ।? গৌতম—একো দেখা নাই প্ৰভু, বৰ পোহৰ, চকু মুদাই নিয়ে! মূৰ্ত্তি—এইবাৰ দেখিবা — আকৌ চোৱাচোন। গৌতম —( ভালকৈ চায় ) বহু দূৰত! কিন্তু বেচ দেখা গৈছে—এখন উজ্জ্বল জগত। মূৰ্ত্তি— তাত কি দেখি? গৌতম—ভাত শিশুবোৰে বাঘৰ পোৱালি লৈ ধেমালি কৰিছে। মূৰ্ত্তি— আৰু? গৌতম — সাপবোৰে মানুহবোৰৰ মাজত ঘূৰি ফুৰিচে কিন্তু এটি কামোৰো মৰা নাই। মূৰ্ত্তি— আৰু? গৌতম — আৰু তাৰ ৰজাই – সেইয়া নিশ্চয় ৰজা, সিংহাসনত বহি এটি হাত নাইকিয়া বেমাৰীক কিবা খুৱাই দিছে। মূৰ্ত্তি— আ একো দেখা নাই? গৌতম—ভালকৈ মনিব নোৱাৰি; এটা শিলত কিবা লিখা আছে। মূৰ্ত্তি—কি লিখা আছে পঢ়া। [ হঠাৎ মূৰ্ত্তি নাইকিয়া হয় ] গৌতম—( ওপৰলৈ চাই লাহে লাহে পড়ে ) " যদি পৃথিবীক স্বৰ্গ কৰিব খোজা, হিংসা, ক্ৰোধ, অভিমান, গোড, স্বাৰ্থ, মান এৰি পেলোৱা। যদি জন্ম মৃত্যুৰ হাত সাৰিব খোজা, জীৱক মৰম<noinclude></noinclude> dgyrgr2o3veu0zxyu1f1yq9zfma84x1 104 95598 266141 2026-11-07T18:38:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266141 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৮৮ বুদ্ধদেৱ। কৰিবলৈ শিকা। নহলে তোমাৰ নিস্তাৰ নাই। ” ( উপটি চাই ) নাই! কলৈ গল! বুজিছো এই উপায়েৰেই পৃথিবীৰ মঙ্গল সাধিব পাখি। সত্য তোমাৰ জয় হওক। নাকান্দিবি আৰু জীৱ- বোৰ; তহঁতক ৰক্ষা কৰিবৰ এই উপায় ওলাইছে—মই গৈছে।— [প্ৰস্থান ] পট্ পৰে। শুভুৰ্থ দৃশ্য। গছৰ তল [ কিপিq, যশ, চুজাতা আৰু অসিত ] যশ-আমি ঘৰৰ পৰা ওলাই আহোতে আমাৰ লগত কিছুমান টকা লৈ আহিছিলে৷ বাটত লাগে বুঝি। আমাক সিমানবোৰ টকাৰ একো আৱতাক নকৰে, আপুনি এইয়া লওক - J কিৰ্পিণ – ইমানবোৰ টকা! চাহিহেজাৰ টকা! হেজাৰ হেজাৰকৈ চাৰি হেজাৰ টক। আপুনি মোক দিব খুজিছে? যশ-- আপুনি একো আচৰিত নহব। এই টকায়েই মোৰ সৰ্ব্বনাশ কৰিছিল! মই এই টকাৰ ভাৰ সহিব নোৱাৰে। আপুনি কিজানি পাৰিব, আপুনি লক। কিপিণ— সঁচাকৈয়ে দিছে? যশ-আপুনি মোক সন্দেহ নকৰিব। কিৰ্পিণ—আপুনি টকাক ইমান বেয়া পায়! টকাতে৷ ৰেচ ঘূৰণীয়া— ऽকীয়। — বগা! ইমান বেয়া পায় কিয়?<noinclude></noinclude> nkph2zpwvvlkfuday8ggs0jz3eskvdz 104 95599 266142 2026-11-07T18:38:31Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266142 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ৮৯ যশ—বৰ ভাল পাইছিলো এই টকাক। কিন্তু সি কি কৰিলে জানে? মোৰ হিয়া লোৱৰ কৰিলে, নৰকলৈ টানি নিলে! কিৰ্পিণ—মই কিন্তু ভাল পায়েই আহিছো বন্ধু। আপুনি ইমান সহজে চাৰিতেজাৰ টকা দিব? যশ—মোস অলপো দুধ নাই বন্ধু। আপুনি লক। ( অসিত প্ৰৱেশ ) অসিত-অগ্নিৰ যাত সোনাইছে— আমাৰ মানুহবোৰ মৰিব — নিজীয়ে! যশ – অ' মুনি, আহক, আহক, বহুক। অসিত—মোৰ কহিব সময় নাই বন্ধু। সৌৱা দেখা নাইনে জুই কুৰাই পৃথিবীক দেখি আনিছে! সৌৱা, সৌৱা, দেখা নাইনে তাত জীৱবোৰ পুৰি দেই ভাই হৈ গৈছে। সিহঁতে নাজানে জুয়ে পুৰিব! আটাইবোৰ উইচিনিঙ্গ। — আটাইবোৰ উইচিৰিঙ্গা! যশ আপোনাৰ কথ। আটাইবোৰ সঁচা : কিন্তু, তথাপি যেন বুজিব নোৱাৰোঁ। - অসিত—বুজিব নোৱাব? কোনেও বুজিব নোৱাধে বলিয়া যানুহৰ কথা। ( অলপ ৰৈ ) কিন্তু আটাইবোৰ কণ৷ হ'ল; টকাই কণ৷ কৰিলে – ৰূপে কণা কৰিলে— মায়াই কণা কৰিলে; — আন্ধাৰে - কৰিলে – অবিদ্যাই কৰিলে – মানুহ কণা নহৈ পাৰে জানো? - তোমালোক সাৰিব খুজিছোঁ যদি আহা। সৌৱা এজনে জ্বই হমাই দিছে, কণা নামুক চকু দিছে, শাহিব — আই। 1 কিৰ্পিণ— টকা তেনেহলে বো! বেয়া নোহোৱাহেঁতেন জ্ঞানীम বেয়া বুলিলেহেঁতেন কেলৈ? টকা কিন্তু বগা-চকীয়া -- ঘূৰণীয়া। অসিত — টকানে? বিহু—দুই - বাসুকিৰ জিভা! তাক সাবতি লৰ খুজিছ।? সাৱধান, সৰ্ব্বনাশ হব! শুব নোৱাৰিবা থাব নোৱাৰিবা; নিগমে মৰিবা তেনে কাম কৰিলে!<noinclude></noinclude> lcesfnibbmymwdef0wl50g660wc0jre 104 95600 266144 2026-11-07T18:39:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266144 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>+4 বুদ্ধদেৱ। কিৰ্পিণ—ঠিকতো। মইতো এদিনে। আগেয়ে সুখেৰে শোৱা নাছিলোঁ। খাবওতে! নোৱাৰিচিগোঁ। এই টকাৰ মোহেইতে৷ সৰ্ব্বনাশ কৰি পেলাইছিল। ( মুনি বহি পৰে ) ঈমান দিন ম‍ই অন্ধ আচিলোঁ! আপুনি মোক চকু দিলে এতিয়া মোক বাট দেখুৱাই দিয়ক মুনি, বাট যে ম‍ই নাজানো! অসিত—মইনে? মই নিজেই কণা! ম‍ই আৰু কি বাট দেখুৱাম। বাট লাগে যদি আই| তাতে আছে এজন বাট দেখুৱাই দিব। কিৰ্পিণ— সঁচানে মুনি? যদি সঁচা হয় মোকো লৈ বলক। যশ—মুনি ময়ো যাওঁ। অসিত — আহা আহা, ভাল হব। চকুৰ মাহ। কাটিব। আই| আই৷। পট--পৰে। (সকলোৰে প্ৰস্থান ] পঞ্চম দৃশ্য। বিম্বিসাৰ ৰজাৰ অট্টালিকা। [ পূজাৰ আয়োজন আৰু ধুদাম চলিতে। ঢোল ঢাক আদি বাজনা বাজিব লাগিছে। পূজাৰীৰ মন্ত্ৰোচ্চাৰণ পৰিচাৰকৰ বলিৰ নিমিত্তে খৰধৰ আয়োজন চলিছে! ছাগলী কিছুমান বলিৰ বাবে সজাই ৰাখিছে। ] ১ম ঢুলীয়া — খুব পোৱা যাব দে এইবাৰ। এহেজাৰ ছাগলী কোনে খায়। - ২য় ঢুলীয়া — থামতে। আকৌ, পিচে হেৰ বলি হৈ যাবলৈ দেচোন। ক'ৰবাত আকৌ গোসানীয়ে জগৰ ধৰিব পায়!<noinclude></noinclude> kue36o4qn1j1efs0kzl2ynpstghwazh 104 95601 266145 2026-11-07T18:39:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266145 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেব! ১ম ঢুগীয়া—এনেকৈ ৰজাই যদি সদায় আগ কৰে তেহে (হাতত দা লৈ বলিকটীয়াৰ প্ৰৱেশ। দুটা মানুহে ভাগদী এটা ধৰি শালত সুমাব খোজে। ) পৰিচাৰক-ধৰ, ধৰ, ভালকৈ ধৰ! মুখখন বন্ধ কৰি ধৰ (বাজনা বাজে, বলি কাটিবলৈ বলিটীয়াই দা দাভে; এনেতে হঠাৎ গৌতমৰ প্ৰৱেশ। ) ৯১ গৌতম — লৰি গৈ বলিকটীয়াৰ হাতত ধৰি ক্ষান্ত হোৱা ভাই! চাগলীটিয়ে কেনে কৰিচে! সি কিমান দুখ পাইছে! সি কেনে কৰুণ ভাবেৰে তোমাৰ ফালে চাই আছে। দৰ্শক সকল একেলগে—মাৰ মাৰ! গেদি দেখেছি দে! ১ম ঢুলীয়া — ইস্! মৰমত মৰি গ'ল। থাবৰ সময়ত নেৰিব হব পায়! ( বলিকটীয়াই গৌতমক হেঁচা মাৰি এফালে থৈ আহি আকৌ বলি কাটিবলৈ।। ) গৌতম—( অতি কষ্টেৰে আগবাঢ়ি আকৌ হাতত ধৰি ) ভাই, এৰি দিয়া ভাই, সি কান্দিকে! ( দৰ্শকসকলে গৌতমঞ্চ টানি লৈ যায় ) ( বিম্বিসাৰ প্ৰবেশ ) গৌতম—আ হা হা! ইয়াক কেনেকৈ ৰক্ষা কৰোঁ। কেনে কষ্ট পাইছে চাগৈ। বিম্বিসাৰ- কি হৈছে ইয়াত? গৌতম—( বৰ কাতৰ ভাবেৰে) মহাৰাজ, সেই ছাগলীটোক এৰি দিয়ক। ( কেউফালৰপৰা দৰ্শক সকলে ) — গতিয়াই দে অ এইটোক, গতিয়াই দে- অমঙ্গলীয়া কথাবোৰ কবলৈ আহিছে। বিম্বিসাৰ — ( খঙ্গেবে ) কি লাগে তোমাক?<noinclude></noinclude> kz61ns5rtpd38ozzw6kyt6aeemwfwky 104 95602 266146 2026-11-07T18:39:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266146 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। গৌতম — মহাৰাজ, মই সেই ছাগলীকিটাৰ প্ৰাণ ভিক্ষা খুজিছে॥ বিম্বিসাৰ-সি হব নোৱাৰে। যুৱৰাজৰ হৈ আগ-কৰা হৈছে। তুমি যোৱা। টকা লাগে যদি মন্ত্ৰীক খুজি লৈ যোৱা। গৌতম —মহাৰাজ, টকা মোক নালাগে। কিন্তু দিয়ে যদি এই ক্ষীৰ- কিটিৰ প্ৰাণ দান দিয়ক। সিহঁতে কেনে কাতৰ ভাবেৰে আপোনালৈ চাই আছে। বিম্বিসাৰ—সেইটো হব নোৱানে তুমি যোৱা। গৌতম — মহাৰাজ কিমান বলি হব আজি? - বিম্বিসাৰ- এহেজাৰ। গৌতা — এটি জীৱৰ বাবে? - বিম্বিসাৰ—মোন পুত্ৰৰ বাবে। গৌতম—কিন্তু তেখেতো এটি জীৱ মহাৰাজ। বিশ্বিদাৰ — গুচি যোৱা এতিয়াই। তোমাৰ কথা শুনিবলৈ অহা নাই। ( বনিকটীয়াই দা দাড়ে, গৌতমে নিজে গৈ শাগত মূৰটো সুনাই দিয়ে। ) গৌতম — মহাৰাজ, মোৰ এই ক্ষুদ্ৰ জীৱনৰ পৰিবৰ্ত্তে সেই ছাগদীকি টিক এৰি দিয়ক, সিহঁতে আপোনাক আশীৰ্ব্বাদ কৰি গুচি যাব। ৰুটীয়াক ) ভাই সেই দুধ জনাব নজনা জীৱটিক এৰি সি গুচি এক। বলি- দিয়া, বিম্বিসাৰ—ইমান মহৎ! ( লৰি গৈ হাতত ধৰি ) আহ৷ ভাই! গৌতম—মহাৰাজ, সেই জীৱকিটাই কান্দিছে, আগেয়ে তাহাতক এৰি দিয়ক! ( অসিত, যশ আৰু কিৰ্পিণৰ প্ৰৱেশ ) অসিড — দেখিছা? দেখিছা? সহানুভুতি নাই— জীৱই জীৱক মৰম নকৰে! সেইহে এনেকুৱা হৈছে। উঠিব কিন্তু আকৌ পৃথিবী ওপৰলৈ।<noinclude></noinclude> dtp18ioj69eycwo8sil6kx8smh4oeqz 104 95603 266147 2026-11-07T18:40:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266147 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। যশ—কি আচৰিত! এনে মানুহে। আছে! কিৰ্পিণ—মই কেতিয়াও ভবা নাছিলো এনে মানুহ আছে বুলি! ১৩ বিম্বিসাৰ — ইমান মহৎ! হে দেৱ কোন আপুনি? মোৰ দোষ ক্ষমা কৰক! ( বলিটীয়াক ) ছাগলীবোৰ এৰি দে। ( গৌতমক ) আপুনি কোন? ইমান মহান আপুনি কোন? গৌতম — মোৰ নাম? মোৰ নাম বুদ্ধদেৱ মহাৰাজ। অসিত — আন্ধাৰ আঁতৰিব, সৌৱা আন্ধাৰ পৰ মাৰিছে। কেন? মই জানিছিলো এনে হব বিম্বিসাৰ—এই অতি মূৰ্খ দেৱ! বুলি। মোক ক্ষমা কৰক। আজিৰ পৰা আপুনি মোৰ গুৰু! মোৰ সেৱা সক গৌতম — মহাৰাজ, মই নিঃকিন। বিম্বিসাৰ-আপুনি নিঃকিন? ভেনে কোন ধনী প্ৰভু? এই মহান হিয়াৰূপী হিয়াৰ যি অধিকাৰী সি জানো কেতিয়াবা নিি হব পাৰে! অসিত—উদ্ধাৰ পাবা, উদ্ধাৰ পাবা। দেথিলা কিমান মহৎ! যশ—মোক চকু দিয়ক প্ৰভু, মই অঙ্ক! কিৰ্পিণ মই কণা, মোক বাট দেখুৱাই নিম্ন - বলিটীয়া— আমি একো নাজানে। — অজ্ঞান! আমাৰ কৰক! অসিত—“জয় বুদ্ধদেৱৰ জয়।” সকলোৱে — "জয় বুদ্ধদেৱৰ জয়। " ( ভৰিত পৰে ) ( ভৰিত পৰে ) দোষ মাৰ্জ্জন। ( ভৰিত পৰে ) পট-পৰে৷<noinclude></noinclude> ac8o4hzf94rske0uf569cabn8q9bz5w 104 95604 266148 2026-11-07T18:40:18Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266148 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৯৪ ষষ্ঠ দৃশ্য। বুদ্ধদেৱ। ফুলনিৰ মাজৰ ঘৰ। গোপা — শুনিছো বোলে বুদ্ধ নাম লৈ ধৰ্ম্ম বিলাইছে। এইফালেও আহিৰ। যদি আহে! ( ৰাহুলৰ প্ৰৱেশ ) খাছল—আই, পিভাই কি কৰিছে জানা? গোপা— কি কৰিছে অ'? ৰাহুল—মোক গাখীৰ বেচিকৈ দিম বুলি কোৱা ভেহে কম। গোপা—বাৰু তোমাৰ কথা আমি মুশুনে৷ যোৱা। ৰাহুল—হশুনিবাতোঁ, “কলে এতিয়া কিমান ভাগ পাই যাবা। গোপা— কি কথা বাৰু কোৱাচোন। ৰাহুল গান্ধীৰ দিম বুলি কোৱা। গোপা——বাক দিম অ' এই গৰুটো! ৰাহুল—পিতাই কি কৰিছে জানা? ধৰ্ম্ম বিলাইছে নহয় মানুহক। বিম্বিসাৰ ৰজাৰ নাম শুনিছ।? তেওঁ শিষ্য হল নহয় পিতাৰ। গোপা—এইটো আমাৰ জন! কথাই। নিদিওঁ ঘোৱা। ৰাহুল – পিতা তোমাক আমি গাখীৰ আজি আহিব নহয়—জানা তুমি? মই এতিয়া শুনি আহিছো। গোপা—ইস, এনে নতুন কথাটো ভাল। ৰাহুল – তুমি আটাইবোৰ জানা। তোমাৰ আগত আঁ নকওঁ। ৰবা বাৰু আৰু এটা কম। পিতা ইয়াত নাথাকে জানা? গোপা—জানোতো। ( অলপ ৰৈ হাঁহি ) ওই বাৰু ক'ত থাকিব বুলি শুনিছ?<noinclude></noinclude> 2qx4vox275m7mgswasv74wxxbvuaeko 104 95605 266149 2026-11-07T18:40:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266149 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ১৫ ৰাহুগ—অ' তুমি মোৰ পৰা কথা উলিয়াই লব খুজিছা? বাৰু তুমি কোৱাচোন। গোপা—বাৰু বাৰু তয়ে জিকিলি যা। বাক কত থাকিব কচোন। ৰাহুল – বেলেগ ঘৰ এটাত — সৌ হাবি খনত। মই হলে পিতা - আহিলে পিতাৰ লগত থাকিম। কৈ দিছো এতিয়াই। অ' ম‍ই পাহৰিলো আই, আইতাই খাবলৈ মাতিছিল নহয়। দেই আই। [ কৰ মাৰে ]। গোপা – ( ভাবি ভাবি মোৰ গছৰ গুটি লাগিবনে কি? [ চিহ্নিত মনেৰে প্ৰস্থান ]। পট্‌ পৰে। সপ্তম দৃশ্য। আলি বাট। ১ম নাগৰিক — আজি যুৱৰা আহিব নহয়, যাওঁ চাই আহোগৈ। ২য় নাগৰিক—বল, বল, সেই ৰজাৰ ঘৰৰ ওচৰেদি যোৱা আলিটোৱেধিহে যায়। কেনেবাকৈ পাৰ হৈ যাব আছ। [ দুয়ো লৰ মাৰে ] ( অসিত প্ৰৱেশ ) অসিত-পুণ্য কিন্তু বৰ সুন্দৰ, স্বচ্ছ, নিৰ্ম্মল— লুইতৰ ধাৰতকৈয়ে। সুন্দৰ, নীল আকাশতকৈয়ো সুন্দৰ পৃথিবীৰ সকলো সুন্দৰৰ সমষ্টিত - কৈয়ো সুন্দৰ। মানুহে মুবুজে, কিন্তু সিহতে দেখে পাপক সুন্দৰ, সেয়ে কষ্ট ভোগে। ভোগিবই, পাপৰ ফল কি কেতিয়াবা ভাল হব পাৰে? মানুহবোৰ এনে অঁকৰা। পৰ্ব্বতটে। উঠিলেই হল<noinclude></noinclude> 3t8c2na8sdcefoiuvcx2gxk5id3e9mn 104 95606 266150 2026-11-07T18:40:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266150 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৯৬ কিন্তু তাকে মুঠে। তুলি দিলে আকৌ মানুহবোৰে, সুপৰ্ণথাক ভালপোৱা জনাইছে। যাব—তললৈ যাব! [ প্ৰস্থান ] ( ৩য় নাগৰিকৰ প্ৰৱেশ )। বুদ্ধদেৱ। নামিব। সেইহে নিহত তললৈ ৩য় নাগৰিক সেইয়া, সেইয়া, সেইফালে গৈছে। গোটেই মানুহেৰে হেন্দোলদোপ হৈ আহিছে। বৰ বেলি হল! ঠায়েই নাপামগৈ এতিয়া! [ লৰ মাৰে ]। পট্ পৰে। অসিত— অষ্টম দৃশ্য। উদ্যান। [ গৌতম, অসিত, চন্ন, গোপা, ৰাহুল, কোটোৱাল, পাঞ্চল, চোৰ, প্ৰজাসকল ]। ( গৌতম আসনত বহি থাকে )। " মণি পদ্মে হুঁ ভোস্ত্ৰ। বুদ্ধং শৰণম্ গচ্ছামি। জ্ঞানম্ শৰণম গচ্ছামি, সঙ্ঘং শৰণম্ গচ্ছামি। সকলোৱে “জয় বৃদ্ধদেৱৰ জয়। ” জয় বুদ্ধদেৱৰ জয়। ও মণিপদ্মে হ।<noinclude></noinclude> nn03gj7vjz9ud4ee3afxzwkylapyrsu 104 95607 266151 2026-11-07T18:41:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266151 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। ১৭ অসিত্ত—পাপী, তাপী, চোৰ, ডকাইত, ধনী, দুখীয়া কোন আছ আহ! ৰোগী আছ, নিৰোগী আহ্, ধনী আহ, বিদ্বান আহ ৰক্ষা পাখি! চোৱ—( গৌতমৰ ওচৰলৈ গৈ ভৰিত পৰি ) প্ৰভু, মই চোৰ আছিলো, মোৰ আত্মাৰ সদগতি হবনে? চুৰ কৰোতে ধৰা পৰি এইয়া হাত এখনো ভাগিল! আগেয়ে বুজিব নোৱাৰিলে৷ বেয়া কাম ( গৌতমে আশীৰ্ব্বাদ কৰে )। বুলি! অসিত—জয় বুদ্ধদেৱৰ জয়। সকলোৱে—জয় বুদ্ধদেৱৰ জয়! পাঞ্চল—( গৌতমৰ ভৰিত পৰি) প্ৰভু, মই চকুৰে একো নেদেখো! প্ৰভাতৰ সোণালি জেউতিয়ে মোৰ চকুৰ আগত আৰু নানা ে! স্বামল বসন্তই আৰু মোৰ মনৰ ওপৰত ঢৌ খেলি নাযায়! চন্দ্ৰৰ হাঁহি আৰু নেদেখো। মানুহৰ সেই সুন্দৰ মুখখনি আৰু মোৰ চকুৰ আগত প্ৰতিফলিত নহয়। মোৰ ভগ্নিয়ত এটা নিৰাশাৰ গুপ্ত, এটি যুগমীয়। আন্ধাৰ! মোৰ এটি উপায় কৰক প্ৰভু! গৌতম — ( পালক ) তোমাৰ এনেকুৱা কেনেকৈ হল ভনীটী? পাঞ্চল — শুনিলে লাজত কাণত আঙ্গুলি দিব প্ৰভু! মই পাপীয়সী! ৰূপৰ কিনা-বেচা কৰিছিলো! এদিন কোনোবাই এনে দশা কৰি গুচি গল! হিংসাত - হিংসাত— এই ক্ষুদ্ৰ ৰূপৰ লোভত, সেই উদ্দাম যৌৱনক সজীৱ কৰি থোৱা দুটি ক্ষুদ্ৰ নশ্বৰ চকুৰ চঞ্চল কটাক্ষৰ লোভত! গৌতম — জন্মগ্ৰহণ মানেই কষ্ট ভনীটী! আশীৰ্ব্বাদ দিছো, খেন এই দুঃস্বপূৰ্ণ ধৰালৈ আৰু আহিব লগীয়া নহয়। -a<noinclude></noinclude> ogvavnqygfag4f8zocd3valsu56ri9j 104 95608 266152 2026-11-07T18:41:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266152 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৯৮ বুদ্ধদেৱ। অসিত মানুহে নেদেখিলে একো বিশ্বাস নকৰে। - দেখিবলৈ লাগে। মানুহবোৰ এনে মূৰ্খ, সিহঁতক আটাইবোৰ সিহঁতক আটাইবোৰ বুজিবলৈ লাগে। কিন্তু ক'ত বুজে—একো হুবুজে! কিন্তু ক্ষুদ্ৰ মানৱ নয়! কিমান অভিমান - অহঙ্কাৰ! দেখিলে খং উঠে। (শুদ্ধোধনৰ প্ৰৱেশ আৰু গৌতমে উঠি গৈ সেৱা কৰে ) গৌতম — পিতা, ক্ষমা কৰক। - বৰ বেজাৰ দিলো আপোনাক। গুদ্ধোদন—সোণ, ভিক্ষাৰীৰ বেশ এৰি দে সোণ! মোৰ কোলাৰ লৰা কোলালৈ আহ! ( চন্নৰ প্ৰৱেশ ) চন্ন—বোপাদেউতা, ”সেইদিনা ভাল যোক ভূৱা দি গুচি গল মই আলিতে। পিচে এটা কথা, ইয়াত কাপোৰৰ অভাৱ হোৱা নাই; ভাল কাপোৰ এখন পিঙ্কি লক। গৌতম – (ৰজাক) পিতা, সৌ চক, আজিও সংসাৰক ঘেৰি কেউফালে বিপদৰ ঢৌ – আজিও জীৱবোৰে কান্দিয়েই আছে। ম‍ই সিহঁতক কেনেকৈ এৰি গুচি যাওঁ! গুদ্ধোদন—নাহ? তেন্তে তোৰ সেই ভিক্ষা-পাত্ৰ মোৰ হাতত তুলি দে, আজিৰ পৰা মই তোৰ ধৰ্ম্মতে দীক্ষিত হওঁ। গৌতম—এইয়া লক পিতা। কিন্তু এই জৰা-জীৰ্ণ দেহে সন্ন্যাস গ্ৰহণ নসহিব। আপোনালোক ঘৰলৈ হক। অসিত স্বগতৰ ওপৰেদি এছাটি মলয়াৰ বা ব'ব। মই আগেয়েই জানিছিলো। (গোপা আৰু ৰাহুলৰ প্ৰৱেশ ) ৰাহুল-( লৰ মাৰি শুদ্ধোদনক ) ককাদেউতা, সৌৰ। পিতা নহয়নে? গুদ্ধোদন হয় সোণ।<noinclude></noinclude> 2takgu1665ieacw5ns9p0aply7ea0s1 104 95609 266153 2026-11-07T18:41:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266153 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। বাহুল – ( সব মাৰি গৌতমৰ হাতত ধৰি ) পিতা, আপুনি আমাক এৰি - গৈছিল! আয়ে কিমান কাদে। মই আকৌ সদায় বিচাৰি ফুৰে। নহয়। সেই দিন। মগনীয়া হৈ আহি যে গুচি গল, ম‍ই কিমান বিচাৰিলো—নাপালে৷ আৰু। বেজাৰত আয়ে একো নাখালে, ময়ে। নাখালো। কলৈ গৈছিল? আমাৰ ৰূপহ খং উঠি? আয়ে কিবা কলে? ( অলপ বৈ) আয়ে আকৌ সদায় আপুনি কিবা আনিব বুলি কয় নহয়! কি আনিছে? গৌতম—কি আছে মোৰ সোণ দিবলৈ? আছে মাথো এই ভিক্ষা পাত্ৰ। যদি লাগে লোৱা। বাহুল – ভিক্ষা-পাত্ৰ হাতত ললে মোক আপোনাৰ লগত থাকিবলৈ দিব? গৌতম—দিম সোণ। ৰাহুল—দিয়ক ভেনে পিত॥ ( গৌতমে ৰাহুলক ভিক্ষা-পাত্ৰ দিয়ে )। অসিত—প্ৰভু তোমাৰ ইমান দয়া! গোপা – ( আগবাঢ়ি সেৱা কৰি ) মানুহে তেও কয় নিষ্ঠুৰ বুলি। দাসীৰ একো নহবনে প্ৰভু? গৌতম — ঘৰেই তোমাৰ উপস্থাৰ ঠাই হব। এই ভিক্ষা-পাত্ৰ ধা পিতাক সেৱা কৰা। জীৱক মৰম কৰিবলৈ শিকা। চন্ন― ( লৰি আহি ) মোৰ কি দশা হব বোপা-দেউতা? আটাইকে দিলে নহয় সেই ভিক্ষা পাত্ৰটো, মোকো দিয়ক আকৌ! গৌতম — হোৱা চন্ন | (চৰ* ভিক্ষা-পাত্ৰ দিয়ে। ) চন্ন বোগা-দেউতা, দোষ মৰ্ষণ কৰক। যিহকে আছে তাকে কৈছিলে। বুঢ়া বন্দীৰে। হওঁতে মোক অসিত –তোমাৰ অসীম দয়া- পাঞ্চল——মোক বাট দেখুৱাই দিয়ক! চো— মোৰ উচ্চাৰ হবনে দয়াময়? এই কোৰো কাটোৱেহে শুৱায়। (গৌতমৰ ভৰিত পৰে। ) ( ভৰিত পৰে। )<noinclude></noinclude> 7ow4t6tvhvnlis06j5x5vodgoudaio6 104 95610 266154 2026-11-07T18:42:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266154 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বুদ্ধদেৱ। গুচ্ছোদন— বোপাই, জন্ম মৃত্যুৰ হাতৰ পৰা মোক সৰুৱাই নে। গোপা— মোক মায়া মোহৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰক বাহুল-শক্তি দিৰক পিতা, আপোনাৰ নিচিনাকৈ জগতৰ মঙ্গল সা কোটোৱাল – ( গৰি আহি ভৰিত পৰি ) বহুত প্ৰাণীৰ মিছা অপকাৰ কৰিলে। প্ৰভু! পাপীক ৰক্ষা কৰক! গৌতম—অৰিদ্য!— তিমিৰ আন্ধাৰ মায়া—জন্ম মৃত্যু সকলোবোৰ দূৰ হওক। পাপ, তাপ, শোক, দুধ, হিংসা, অভিমান, লোভ, ক্ৰোধ লোপ পাওক। তাৰ ঠাইত স্বৰ্গৰ ভাল পোৱা তুমি নামি আহা! জীৱে জীৱক ভাল পাবলৈ শিকাই যোৱা। শিকাই যেবে। দয়াৰেই পৰম ধৰ্ম্ম। অসিত—জয় বৃদ্ধদেৰ জয়! সকলোৱে—জয় বুদ্ধদেৰৰ জয়! অসিত—জয় যুগাৱতাৰ বৃদ্ধদেৱৰ জয়! সকলোৱে জয় যুগাৱতাৰ বুদ্ধদেৱৰ জয়! J P. –যৱনিকা— COLLEGIA (Beck No...... D..... L.CLUB<noinclude></noinclude> mrrepq5eecqp6tcb67ojram3gk5kfwr 104 95611 266155 2026-11-07T18:42:31Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266155 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>২য় দৃশ্য। গৌতম আৰু চৰ। ৩য় দৃশ্য। চুজাতা, ধাই আৰু য‍ ৪ৰ্থ দৃশ্য। গৌতন, চন্ন, গুৰু আৰু শুৰু চাকৰ। ৫ম দৃশ্য। যশ আৰু অসিত। ৬ষ্ঠ দৃশ্য। গৌতম, চন্ন আৰু চাকৰ। ৭ম দৃশ্য। কোটোৰাল, পাৰুল, শান্তিৰক্ষক, ২য় বন্ধু, যশ, অসিত, আৰু বনিতাৰ মৰা শ। আঁৰ কাপোৰ। চতুৰ্থ অঙ্ক। ১ম দৃশ্য। চুঙ্গাভা, ধাই আৰু যশ। ১য় দৃশ্য। কিপিল আৰু চোৰ। ( 3 ) ৩য় দৃশ্য। গৌতম, চল্প, চাকৰ, চুজাতা, ধাই i ৪ৰ্থ দৃশ্য কিৰ্পিণ আৰু চোৰ। কম দৃশ্য। গোপা, ৰাহুল, মগনিয়াৰ দেশত গৌতম আৰু চন্ন। আৰকাপোৰ। পঞ্চম অঙ্ক ১ম দৃশ্য। গৌতম, কিৰ্পিল, যশ মাৰু চুজাড়া। ২য় দৃশ্য। অসিত অ' চন্ন ৩য় দৃশ্য। গৌতম, দৈতা, অপ্সৰাসকল, গোপ!, শুদ্ধোদন আৰু 'সত্যৰ মূৰ্ত্তি। ৪ৰ্থ দৃশ্য। যশ, কিপিণ, চুজাতা আৰু অসিত। ৫ম দৃশ্য। পূজাৰী, পৰিচাৰক, ঢুলীয়া সকল বলিটীয়া, দৰ্শকসকল, গৌতম, বিম্বিসাৰ, যশ, কিপিণ, অসিত। ৬ষ্ঠ দৃশ্য - গোপা আৰু ৭ম দৃশ্য। নাগৰিক সকল আৰু অসিত। ৮ম দৃশ্য। গৌতম, অসিত, প্ৰজাসকল, গুজো- দল, গোপা, ৰাহু, চন্নু, চা, পাঞ্চল, কোটোয়াল - যৱনিকা-<noinclude></noinclude> r75p23qtait9oxbouziamtjmoz0ws8w 104 95612 266156 2026-11-07T18:42:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266156 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মেঘনাদ বধ ভাগ্যপৰীক্ষা তিলোত্তমাসম্ভব জাননী। [ নাটকসমূহ ] শ্ৰীযুত চন্দ্ৰধৰ বৰুৱা শকুনিৰ প্ৰতিশোধ গণেশচন্দ্ৰ গগৈ 1. কাশ্মীৰ কুমাৰী " Wo সীতা শ্ৰীযুত ৰুণাধৰ বৰুৱা 10 মিশিটেৰী প্ৰেম 1. কুকুৰীকণাৰ আঠঙ্গ শ্ৰীযুত মিত্ৰদেৰ মহস্ত ... 10 টিপ-চী ... এটা চুৰত to কীচক " ... (যন্ত্ৰস্থ। ভাৱনা-নাটক মৃগা-গাছ বায়বাহাদুৰ শ্ৰী কৃষ্ণকান্ত সন্দিকৈ মেবাৰ সন্ধ্যা আদিকবি ৰমণী গাভক বিসৰ্জ্জন মঞ্চতমা মনোমতী ... BO শ্ৰীযুত বিপিনচন্দ্ৰ শৰ্ম্মা বৰুৱা 17/0 মানবিক! দেবী ...1/a. শ্ৰীযুত বুদ্ধীন্দ্ৰনাথ ভট্টাচাৰ্য 120 আনন্দচন্দ্ৰ বৰুৱা গোপালচন্দ্ৰ গোস্বামী অক্ষ্মীকান্ত দত্ত সুবেশ চন্দ্ৰ গোস্বামী 40 ফণুমী না-দময়তা আনন্দচন্দ্ৰ বৰুৱা 7 কামৰূপ ভিশ্বেশ্বৰ নেওগ বৰকটকী কোম্পানী-যোৰহাট।<noinclude></noinclude> hd1kqxf6vcfzqrufcq5l2l18lx3rce7