ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 68785 266464 186730 2026-11-09T03:14:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১১ )}} {{Right|'''কলিকতা'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাক নোকোৱাকৈয়ে মই পুৰীলৈ গৈছিলো, কালি আহিলো। তোমালোকৰ কলেজ বন্ধ হোৱা, তুমি ঘৰলৈ যোৱা আদিৰ বাতৰি মই আগতে পাইছো। পুৰীলৈ গলো, এনেই, ধৰ্ম্ম কৰিবলৈ নহয়। মনটো কিছুমান দিনৰ পৰা ভাল নাছিল; তাতে অকস্মাৎ এজন বন্ধুৱে বিনা পইচাতে পুৰীৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ সুযোগ এটা দিলে, তাকেই অৱলম্বন কৰি তীৰ্থযাত্ৰা কৰি আহিলো। মোৰ বন্ধুজনৰ মোমায়েক আহিছিল পুৰীলৈ পুণ্য অৰ্জনৰ বাবে যাবলৈ, মোৰ বন্ধু- জনক সহায়কাৰী হিচাপে নিয়াৰ কথা আছিল, বন্ধুজনৰ অকস্মাৎ হল অসুখ, মোমায়েকে নোৱাৰে সৰহ দিন ৰব, কাজেই ময়ে তেখেতক পুৰী দেখুওৱা কামটো সহৃদয় বন্ধু হিচাপে হাতত ললো। এই হল মোৰ সাগৰ পাৰলৈ যাত্ৰাৰ গুৰিত। তাত মই কেনে পালো, সেইটো হল মোৰ অত্যন্ত নিজা, আৰু তোমাক আজি তাৰেই অলপ ভাগ দিবলৈ ওলাইছো। তুমি চাগৈ অকলে আছা, অৰ্থাৎ তোমাৰ বন্ধু বা বান্ধৱীৰ সংস্পৰ্শৰ বাহিৰত, – আৰু ইচ্ছা কৰিলে এখন্তেকলৈ মোৰ বৰ্ণনাত আত্মনিয়োগ কৰিব খুজিলেও পাৰিবা। {{gap}}আমি ৰাতিপুৱা পালো গৈ। তেতিয়া ৰ'দ উঠিছে। পাণ্ডাৰ ঘৰত কানি কাপোৰ এৰিয়ে সাগৰলৈ গা ধুবলৈ গলো। সাগৰৰ পাৰ<noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> 6bg6jl1xidtqk51psbjkerugfgufqxo 266474 266464 2026-11-09T05:26:25Z হানিফ আলী 1925 266474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১১ )}} {{Right|'''কলিকতা'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাক নোকোৱাকৈয়ে মই পুৰীলৈ গৈছিলো, কালি আহিলো। তোমালোকৰ কলেজ বন্ধ হোৱা, তুমি ঘৰলৈ যোৱা আদিৰ বাতৰি মই আগতে পাইছো। পুৰীলৈ গলো, এনেই, ধৰ্ম্ম কৰিবলৈ নহয়। মনটো কিছুমান দিনৰ পৰা ভাল নাছিল; তাতে অকস্মাৎ এজন বন্ধুৱে বিনা পইচাতে পুৰীৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ সুযোগ এটা দিলে, তাকেই অৱলম্বন কৰি তীৰ্থযাত্ৰা কৰি আহিলো। মোৰ বন্ধুজনৰ মোমায়েক আহিছিল পুৰীলৈ পুণ্য অৰ্জনৰ বাবে যাবলৈ, মোৰ বন্ধু- জনক সহায়কাৰী হিচাপে নিয়াৰ কথা আছিল, বন্ধুজনৰ অকস্মাৎ হল অসুখ, মোমায়েকে নোৱাৰে সৰহ দিন ৰব, কাজেই ময়ে তেখেতক পুৰী দেখুওৱা কামটো সহৃদয় বন্ধু হিচাপে হাতত ললো। এই হল মোৰ সাগৰ পাৰলৈ যাত্ৰাৰ গুৰিত। তাত মই কেনে পালো, সেইটো হল মোৰ অত্যন্ত নিজা, আৰু তোমাক আজি তাৰেই অলপ ভাগ দিবলৈ ওলাইছো। তুমি চাগৈ অকলে আছা, অৰ্থাৎ তোমাৰ বন্ধু বা বান্ধৱীৰ সংস্পৰ্শৰ বাহিৰত, – আৰু ইচ্ছা কৰিলে এখন্তেকলৈ মোৰ বৰ্ণনাত আত্মনিয়োগ কৰিব খুজিলেও পাৰিবা। {{gap}}আমি ৰাতিপুৱা পালো গৈ। তেতিয়া ৰ'দ উঠিছে। পাণ্ডাৰ ঘৰত কানি কাপোৰ এৰিয়ে সাগৰলৈ গা ধুবলৈ গলো। সাগৰৰ পাৰ<noinclude>{{rh||৩৬|}}</noinclude> 7mbjvbz4nbk6bagp5rxuhxr393kf5x3 266475 266474 2026-11-09T05:27:09Z হানিফ আলী 1925 266475 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১১ )}} {{Right|'''কলিকতা'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাক নোকোৱাকৈয়ে মই পুৰীলৈ গৈছিলো, কালি আহিলো। তোমালোকৰ কলেজ বন্ধ হোৱা, তুমি ঘৰলৈ যোৱা আদিৰ বাতৰি মই আগতে পাইছো। পুৰীলৈ গলো, এনেই, ধৰ্ম্ম কৰিবলৈ নহয়। মনটো কিছুমান দিনৰ পৰা ভাল নাছিল; তাতে অকস্মাৎ এজন বন্ধুৱে বিনা পইচাতে পুৰীৰ পৰা ঘূৰি অহাৰ সুযোগ এটা দিলে, তাকেই অৱলম্বন কৰি তীৰ্থযাত্ৰা কৰি আহিলো। মোৰ বন্ধুজনৰ মোমায়েক আহিছিল পুৰীলৈ পুণ্য অৰ্জনৰ বাবে যাবলৈ, মোৰ বন্ধু- জনক সহায়কাৰী হিচাপে নিয়াৰ কথা আছিল, বন্ধুজনৰ অকস্মাৎ হল অসুখ, মোমায়েকে নোৱাৰে সৰহ দিন ৰব, কাজেই ময়ে তেখেতক পুৰী দেখুওৱা কামটো সহৃদয় বন্ধু হিচাপে হাতত ললো। এই হল মোৰ সাগৰ পাৰলৈ যাত্ৰাৰ গুৰিত। তাত মই কেনে পালো, সেইটো হল মোৰ অত্যন্ত নিজা, আৰু তোমাক আজি তাৰেই অলপ ভাগ দিবলৈ ওলাইছো। তুমি চাগৈ অকলে আছা, অৰ্থাৎ তোমাৰ বন্ধু বা বান্ধৱীৰ সংস্পৰ্শৰ বাহিৰত, – আৰু ইচ্ছা কৰিলে এখন্তেকলৈ মোৰ বৰ্ণনাত আত্মনিয়োগ কৰিব খুজিলেও পাৰিবা। {{gap}}আমি ৰাতিপুৱা পালো গৈ। তেতিয়া ৰ'দ উঠিছে। পাণ্ডাৰ ঘৰত কানি কাপোৰ এৰিয়ে সাগৰলৈ গা ধুবলৈ গলো। সাগৰৰ পাৰ<noinclude>{{rh||৩৬|}}</noinclude> mb6hrrpw6d836cfnyndsswaw50ewfyj 104 68786 266465 186731 2026-11-09T03:21:43Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} পোৱাৰ আগতে তাৰ ঢৌৰ শব্দ শুনি,— অস্পষ্ট হো হো শব্দ এটা। সাগৰৰ পাৰ পোৱাৰ ভালেখিনি দূৰৰে পৰা বেয়া বেমাৰীবোৰ বাটৰ দুকাষে বহি হিয়া ধাকুৰি মূৰ আফলিয়াই আছে, ভিক্ষা লাগে। আনন্দত জঁপিয়াই উঠিব খোজা মনটো দমি থাকে। কিন্তু যেতিয়াই -সাগৰ দেখা হয়, পৃথিবীৰ একো ভাব চিন্তাই তোমাক বান্ধি ৰাখিব নোৱাৰে,—তাৰ বিশাল বুকুলৈ লৰি যাবৰ মন যায়। মোৰ লগত পাণ্ডা আৰু এই ‘মোমাই’-ভদ্ৰ লোকজন নথকা হলে মই নিশ্চয় লৰি গলো হয়। তথাপি খোজ খৰ কৰিলো। পাৰ গৈ পোৱাত পাণ্ডাই -সাৱধান কৰি দিলে যে নতুন মানুহ মই তেনেকৈ ঢাপলি পিতি যাব নালাগে। সাৱধানৰ মৰণ নাই সঁচা —কিন্তু অসাৱধানতাৰ মৰণো সেই আনন্দৰ মাজত বেয়া নালাগিল হয়। পাৰ গৈ পায়ে আমি ৰলো। ঢৌ অহাৰ আগতে পাৰত বহি কেনেকৈ মাটিত খামোচ মাৰি বহি থাকিব লাগে আৰু ঢৌৱে আহি আমাক কেনেকৈ তৰতে ঢৌৱাই নিব আৰু তাৰ পিছত আমি কেনেকৈ পিছৰ ফাললৈ মূৰ কৰি উঠিব লাগে পাণ্ডাই সেইবোৰ দেখুৱাই দিলে। মোমাইজন তেনেকৈয়ে বহিল, মোৰ তেনেকৈ বহিবলৈ লাজ লাগিল। চকুৰ আগতে কেতবোৰ মানুহে সাগৰত নামি গা ধুইছে আৰু মই পঁচিশ বছৰীয়া ডেকাজনে তেনেকৈ গা ধুম,—মই নিজৰ মনতে লাজ পালোঁ। কিন্তু ভদ্ৰলোকজনে যেতিয়া কলে “বোপাই, মই অকলে বহিবলৈ ভয় কৰিম” তেতিয়া মই অলপ লজ্জিত হৈয়ে তেখেতৰ কাষত বহিলো আৰু নিৰুপদ্ৰৱ সমুদ্ৰ স্নান সমাধা কৰিলো। তাৰ পিছতে<noinclude>{{center|৩৭}}</noinclude> gulfafkz1b5d0js2v1nimie5ds9p36d 104 68787 266466 186732 2026-11-09T03:36:55Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} জগন্নাথ মন্দিৰলৈ বুলি খোজ ললো। ইয়াত ধৰ্ম্ম সম্বন্ধীয় যি কাম কৰিলো তোমাক কোৱাৰ আৱশ্যক বিবেচনা নকৰিলো। তুমি তোমাৰ পৰিণত বয়সত যেতিয়া তোমাৰ ভকতৰ লগত ইয়ালৈ আহিবা তেতিয়া সেই সকলো বিনা আয়াসে আয়ত্ব কৰিব পাৰিবা। {{gap}}দুপৰীয়া খোৱা-বোৱাৰ পিছত মই অলপ উচপিচকৈ আছো, মোমাইজনে সুধিলে— “বোপা নোশোৱা নে? নিশাও ৰেলত ভাল টোপনি হোৱা নাই।” মই কলো—“আপুনি শোৱক। মই সাগৰৰ দাঁতিৰ পৰা অলপ ফুৰি আহোগৈ”। তেখেতে কলে—“নিচিনা নজনা ঠাই অকলে বেছিকৈ নুফুৰিবা; তাতে দেখিছাই নহয় সাগৰৰ পাৰখনত কেনে বেমাৰীবোৰ। ডাক্তৰী পঢ়া ল’ৰা{{gap}}*{{gap}}*{{gap}}* ইত্যাদি।” {{gap}}কথা কৈ থাকোতেই তেখেতৰ লাহে লাহে টোপনি আহিল আৰু বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰ জপাই ম‍ই ওলালো। সাগৰ মুখে লৰিলো, ইবেলি মোক কিহে ৰাখে? কি ধুনীয়া সাগৰখন, কি চলচলীয়া তাৰ বুকুখন! পাৰত গৈ থিয় দিলো। ওপৰত নিৰ্ম্মল আকাশ, সম্মুখত অনন্ত বাৰিধি, কোনো জনপ্ৰাণী নাই। ঠাছ্ ঠাছকৈ ঢৌবোৰৰ শব্দ হব ধৰিছে। এই ঢৌবোৰ ওপৰলৈ উঠিছে, এই কোব খাইছে, এই ফাটিছে, এই পানীবোৰ হুৰহৰকৈ তললৈ পৰিছে,—কি চিত্ৰ, কি সৌন্দৰ্য্য। মোৰ হাত চাপৰি বজাই নাচিবৰ ইচ্ছা হৈছিল। – “একি কলৰৱ, একি মা হৰ্ষ!” মোৰ মনৰ ওপৰেদি যে কিমানবাৰ বগাই গৈছিল তাৰ অন্ত নাই। সেই আনন্দৰ সীমা ক’ত, পৰিধি ক’ত?{{gap}}<noinclude>{{center|৩৮}}</noinclude> nnz3yi7e2xsteisqx0eq6kd4julef00 266467 266466 2026-11-09T03:41:17Z Jyoti Chiring 2949 266467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} জগন্নাথ মন্দিৰলৈ বুলি খোজ ললো। ইয়াত ধৰ্ম্ম সম্বন্ধীয় যি কাম কৰিলো তোমাক কোৱাৰ আৱশ্যক বিবেচনা নকৰিলো। তুমি তোমাৰ পৰিণত বয়সত যেতিয়া তোমাৰ ভকতৰ লগত ইয়ালৈ আহিবা তেতিয়া সেই সকলো বিনা আয়াসে আয়ত্ব কৰিব পাৰিবা। {{gap}}দুপৰীয়া খোৱা-বোৱাৰ পিছত মই অলপ উচপিচকৈ আছো, মোমাইজনে সুধিলে— “বোপা নোশোৱা নে? নিশাও ৰেলত ভাল টোপনি হোৱা নাই।” মই কলো—“আপুনি শোৱক। মই সাগৰৰ দাঁতিৰ পৰা অলপ ফুৰি আহোগৈ”। তেখেতে কলে—“নিচিনা নজনা ঠাই অকলে বেছিকৈ নুফুৰিবা; তাতে দেখিছাই নহয় সাগৰৰ পাৰখনত কেনে বেমাৰীবোৰ। ডাক্তৰী পঢ়া ল’ৰা * * * ইত্যাদি।” {{gap}}কথা কৈ থাকোতেই তেখেতৰ লাহে লাহে টোপনি আহিল আৰু বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰ জপাই ম‍ই ওলালো। সাগৰ মুখে লৰিলো, ইবেলি মোক কিহে ৰাখে? কি ধুনীয়া সাগৰখন, কি চলচলীয়া তাৰ বুকুখন! পাৰত গৈ থিয় দিলো। ওপৰত নিৰ্ম্মল আকাশ, সম্মুখত অনন্ত বাৰিধি, কোনো জনপ্ৰাণী নাই। ঠাছ্ ঠাছকৈ ঢৌবোৰৰ শব্দ হব ধৰিছে। এই ঢৌবোৰ ওপৰলৈ উঠিছে, এই কোব খাইছে, এই ফাটিছে, এই পানীবোৰ হুৰহৰকৈ তললৈ পৰিছে,—কি চিত্ৰ, কি সৌন্দৰ্য্য। মোৰ হাত চাপৰি বজাই নাচিবৰ ইচ্ছা হৈছিল। – “একি কলৰৱ, একি মা হৰ্ষ!” মোৰ মনৰ ওপৰেদি যে কিমানবাৰ বগাই গৈছিল তাৰ অন্ত নাই। সেই আনন্দৰ সীমা ক’ত, পৰিধি ক’ত?{{nop}}<noinclude>{{center|৩৮}}</noinclude> anptc3cs0r4n0b2kifzk0aegg3jxjm9 266482 266467 2026-11-09T05:39:44Z Jyoti Chiring 2949 266482 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} জগন্নাথ মন্দিৰলৈ বুলি খোজ ললো। ইয়াত ধৰ্ম্ম সম্বন্ধীয় যি কাম কৰিলো তোমাক কোৱাৰ আৱশ্যক বিবেচনা নকৰিলো। তুমি তোমাৰ পৰিণত বয়সত যেতিয়া তোমাৰ ভকতৰ লগত ইয়ালৈ আহিবা তেতিয়া সেই সকলো বিনা আয়াসে আয়ত্ব কৰিব পাৰিবা। {{gap}}দুপৰীয়া খোৱা-বোৱাৰ পিছত মই অলপ উচপিচকৈ আছো, মোমাইজনে সুধিলে— “বোপা নোশোৱা নে? নিশাও ৰেলত ভাল টোপনি হোৱা নাই।” মই কলো—“আপুনি শোৱক। মই সাগৰৰ দাঁতিৰ পৰা অলপ ফুৰি আহোগৈ”। তেখেতে কলে—“নিচিনা নজনা ঠাই অকলে বেছিকৈ নুফুৰিবা; তাতে দেখিছাই নহয় সাগৰৰ পাৰখনত কেনে বেমাৰীবোৰ। ডাক্তৰী পঢ়া ল’ৰা * * * ইত্যাদি।” {{gap}}কথা কৈ থাকোতেই তেখেতৰ লাহে লাহে টোপনি আহিল আৰু বাহিৰৰ পৰা দুৱাৰ জপাই ম‍ই ওলালো। সাগৰ মুখে লৰিলো, ইবেলি মোক কিহে ৰাখে? কি ধুনীয়া সাগৰখন, কি চলচলীয়া তাৰ বুকুখন! পাৰত গৈ থিয় দিলো। ওপৰত নিৰ্ম্মল আকাশ, সম্মুখত অনন্ত বাৰিধি, কোনো জনপ্ৰাণী নাই। ঠাছ্ ঠাছকৈ ঢৌবোৰৰ শব্দ হব ধৰিছে। এই ঢৌবোৰ ওপৰলৈ উঠিছে, এই কোব খাইছে, এই ফাটিছে, এই পানীবোৰ হুৰহৰকৈ তললৈ পৰিছে,—কি চিত্ৰ, কি সৌন্দৰ্য্য। মোৰ হাত চাপৰি বজাই নাচিবৰ ইচ্ছা হৈছিল। – “একি কলৰৱ, একি মা হৰ্ষ!” মোৰ মনৰ ওপৰেদি যে কিমানবাৰ বগাই গৈছিল তাৰ অন্ত নাই। সেই আনন্দৰ সীমা ক’ত, পৰিধি ক’ত? {{nop}}<noinclude>{{center|৩৮}}</noinclude> pgy4ip13xlu4rlbj2xp6e3q4d8010bc 104 68788 266468 186733 2026-11-09T04:34:45Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} আনন্দ বুজাবলৈ ভাষা ক’ত? কি কৰোঁ, কিমান নাচিম, কিমান জঁপিয়াম, কিমান কবিতা গাম—অনন্ত যে তাল! সেই তালৰ লগত মিলাবলৈ ইমান গান ক’ত, গীত ক’ত, মানৱমনৰ ক্ষমতা ক’ত? স্তব্ধ হৈ থিয় দিলো। চকুৰে যিমান দূৰলৈ মনিব পাৰোঁ— সুনীল জলধি। কিহে কথা কয়, কিহে মোক মাতে? কাৰ চিৰ-অব্যক্ত বেদনাৰাশি আজি মোৰ হৃদি-কুহৰত এনে মধুস্ৰাৱী ভাষাত কোনে ঢালি দিছে? কল্পনা? নহয়, বাস্তৱ সত্য। অনুভূত জ্বলন্ত সত্য। চিৰদীপ্ত চিত্ৰাঙ্কিত সুমহান সত্য। {{gap}}তুমি চাগৈ অধৈৰ্য্য হৈ কবা — “আপোনাৰ প্ৰগল্ভতাত মই বিচূৰ্ত্তি খাইছো।” মই সেইটো বুজিব পাৰিছোঁ। তোমাৰ ভাগখিনি কোৱা নাই, সেয়ে তুমি আমনি পাইছা। তুমি মোৰ লগত আছিলা, সমুদ্ৰ-ধৌত মোৰ মানস মন্দিৰত তুমিও আছিলা,—ক’ত আছিলা, প্ৰশস্ত বেদীত—নে বেৰৰ চুকত এতিয়া কবৰ হোৱা নাই এখোন। মোৰ মনোমন্দিৰৰ দুৱাৰ খিৰিকিবোৰ কাৰাকপ মৰা বন্ধ নাছিল,- যদি এই আনন্দৰ বহল এছাতি বতাহ তোমাৰ ভিতৰলৈ যায় জানিবা তুমি বহল কানোবা ঠাইত আছিলা, আৰু যদি কাণৰ কাষেৰে সুৰ সুৰকৈ যায় কৰবাত চুকত লুকাই আছিলা, নহয় জানো? {{gap}}আবেলি গলো, গধূলি আকৌ সাগৰৰ পাৰত ওলালোহি। পূৰ্ণিমাৰ জোন বেলি থাকোতেই ওলাইছে, গধূলি তাৰ সম্পূৰ্ণ জ্যোতি সাগৰৰ বুকত পৰি গোটেই বিশ্বভুবন সোণালী হৈ পৰিছিল, পানী জিলিকিছে জোনৰ পোহৰত, পাৰ জিলিকিছে পানীৰ পোহৰত। ম‍ই অকলে<noinclude>{{center|৩৯}}</noinclude> awl4xm4j42rbgadvs8t4qdgu7g7f30q 104 68789 266478 186734 2026-11-09T05:33:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} থিয় দি আছিলো, তোমাৰ হাতখনত ধৰি থিয় দি থকা হলে, তোমাৰ কান্ধৰ পৰা পিছলি যাব খোজা চেলেঙখন বাওঁহাতেৰে তুলি, সোঁহাতেৰে তোমাৰ কপালত আলি হৈ পৰা চুলি কেডালি তুলি দিবলৈ পোৱা হলে? “ৰব” বুলি তুমি সকলো পাহৰি সাগৰলৈ চোৱাৰ ভাও জুৰিলে —“মেঘ উঠিছে এতিয়া যাওঁ বলা, সাগৰৰ পাৰৰ বৰষুণ সৰসৰাই আহিব”—এই বুলি তোমাক মাতিলে তেতিয়াৰ তোমাৰ দ্বিধাসনা চাৱনিটো দেখিবলৈ মনোৰম হল হয়। {{gap}}পিছ দিনাখন নিশ্চিত্ত হৈ সাগৰত নামি গা ধুলো। তুমি থকা হলে ভয় পালা হয়, মোক পানীত নামিবলৈকে নিদিলা হয় কিজানি। মই তোমাক পানীলৈ টানি গজ-কচ্ছপৰ সৰু এটা অভিনয় কৰিব পাৰিলো হয়। পাৰত তেতিয়া বহুত যাত্ৰী; বহুত মানুহ, মনত পৰাৰ ভিতৰত মুখ্যতমা তুমিয়ে নাছিলা। {{gap}}এই চিঠিত আৰু অইন কথা কবৰ মন নাই। আমাৰ পৰীক্ষা নৱেম্বৰত। তোমালোকৰ কলেজ বোধ হয় অক্টোবৰত বহিব। পৰীক্ষা শেষ কৰি যদি পাৰোঁ এবাৰ দেখা কৰিম। আশা কৰোঁ নতুনকৈ অনুমতি লব নালাগিব। মোৰ বাকচৰ তলিত সাগৰৰ শামুক এডোখৰ আনি তোমালৈ পেলাই ৰাখিলো। শামুকৰ খোলা হলেও ধুনীয়া, ফুটুকাফুটুকিবোৰ মচিব নোৱাৰা। {{gap}}আনন্দৰ স্মৃতিৰে সৈতে। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৪০}}</noinclude> lvo15ecw5yor8cpd5p0yu1sjsvb48xp 104 68790 266481 186735 2026-11-09T05:38:46Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266481 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১২ )}} {{Right|'''কলিকতা'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' আজি মোৰ পৰীক্ষা শেষ হল। বোধ হয় ইয়াতেই ছাত্ৰজীৱনৰো শেষ। জীৱনৰ শেষ বুলিলেও বোধ হয় বঢ়াই কোৱা নহয় ৷ হামিয়ে হিকতিয়ে আগুৰি ধৰিছে। টোপনিয়ে চকু টানি নিয়ে, হাতৰ পৰা কলম সুলকি পৰিব খোজে। এনে এটা বিবশ অৱস্থাত তোমালৈ কিয় লিখিবলৈ লৈছো, এটা প্ৰশ্ন উঠিব পাৰে। অতি উজু কাম বুলিয়ে হাতত লৈছো। মাকৰ যেতিয়া টোপনি ধৰে, ল’ৰাটোক বুকত হেঁচা মাৰি লৈয়ে টোপনি যায়,—মুখ পিয়াহতে লাগক বা আন কৰবাতে লাগক, বুকু ঢকাই থাকক বা মুকলিয়ে থাকক। মাকৰ সহজ বিশ্বাস ল’ৰাই বিচাৰি লব, আৰু লয়ও। তুমিও জানা মোৰ ক’ত কি আছে,—সেয়ে চেষ্টা কৰি জনাবলৈ উদ্যোগ নাই। {{gap}}মই কালিলৈকে কিজানি ঘৰলৈ যাম, ইয়াত থাকি আৰু ভাল লগা নাই। কলিকতা চহৰখনৰ ওপৰত মোৰ অভিযোগেৰে ভৰাই দিব পাৰোঁ, কিন্তু লিখিবলৈ উৎসাহ নাই। যিমানে বেয়া নাপাওঁ, বদনাম নকৰোঁ,—মোৰ অন্তৰৰ কোনোবা এটা চুকত এই মহা নগৰীখনলৈ<noinclude>{{center|৪১}}</noinclude> 7uszc8bgokh6pw9jz9aqp6dj2lvgssw 104 68791 266488 186736 2026-11-09T05:47:18Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266488 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} শ্ৰদ্ধাৰ অঞ্জলি এফেৰিও লুকাই আছে। আজি সেয়ে যেন উজাৰ খাই উঠিছে। ইয়াত ইমান মানুহৰ বাস, কৰ্ম্মক্ষেত্ৰ, ইমানবোৰ অন্তৰৰ নিত্য-নৈমিত্তিক আলোড়ন, কিমান আশা-নিৰাশাৰ হেন্দোলনি! সকলো মানুহে পতা। এই সকলোলৈকে মোৰ অন্তৰে আজি বিদায়ৰ শেষ বাণী নিবেদন কৰিব খোজে। ম‍ই যোৱাও যেন এটা ‘তাৰকাৰ আত্মহত্যা’। ম‍ই যেন এই জ্যোতিঃপুঞ্জৰে কোনোবা এডুখৰি অন্ধকাৰ ঠাই জুৰি আছিলো, আজি মোৰ সময় হৈ আহিল। মই ইয়াৰ পৰা ক্ষিপ্ত হৈ যাম, চিৰকাললৈ। কোনোবা অনন্তৰ মাজেদি গৈ ক’তবাত পৰিম গৈ। আৰু ঘূৰি নাহোঁ,— সাগৰত দলি এটা মৰাৰ দৰে। ম‍ই শুনাকৈহে টুপুককৈ উঠিব, তাৰ পিছত কোন দুৰ অনন্তত কোন অপৰিচিত বালিকণাৰে সৈতে মিহলি হৈ যাব। ময়ো তেনেকৈ সাগৰৰ নতুন তলি বিচাৰি ওলালো। {{gap}}যি সকল ৰোগীক ইমান দিনে লৰাচৰাকৈ আছিলো, যাৰ ওচৰলৈ যাবলৈ মাজে মাজে ঘৃণা, দ্বিধা আনকি সময়ত অনিচ্ছাও প্ৰকাশ কৰি- ছিলো আজি যেন সেই সকলে মোক টানকৈ ধৰিছে, স্নেহেৰে কৈছে “নাযাবা”। কবৰ মন যায়—আহোগৈ, মনে কয় “আৰু ঘূৰি নাহিবা”। যি সকল সহকৰ্ম্মী, পৰিচাৰিকা, আনকি হাস্পাতালৰ কুলি মালী, সিহঁতেও মোৰ অন্তৰৰ ইমানখিনি ঠাই অধিকাৰ কৰি আছে এই কথা মই কেতিয়াও জনা নাছিলো, গমকে ধৰিব পৰা নাছিলো। ৰুগ্ন শিশুবোৰ, সিহঁতেও যেন মোৰ আগত আহি আজি আবেদন তুলি ধৰিছে—‘আপুনি নাযাব’। যি সকলে মোৰ আগতে হাস্পাতালৰ বিছনাতে চিৰ নিদ্ৰাত চকু<noinclude>{{center|৪২}}</noinclude> fcaw1ddnz5t34rmqteyd6zdkwwf59ah 104 68792 266490 186737 2026-11-09T05:49:57Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266490 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} মুদিছে, সেই সকলেও যেন কয় – “এই যে আপোনাৰ কৰ্ম্মভূমি। আমালৈ আপোনাৰ মনত পৰে নে?” “ পৰে, সকলোলৈকে মনত পৰে” —মই বিনম্ৰভাৱে কওঁ। ম‍ই যাম কালিলৈ। পোনতে ঘৰলৈ যাম, তাৰ পিছত যি হয়। {{gap}}এইখন চিঠিত তোমাৰ চিঠিৰ বিশেষ উত্তৰ দিয়া নহল। মনৰ অৱস্থা ভাল নহয়, বুজিবই পাৰিছা। পাৰিলে ঘৰৰ পৰা মই এখন তোমালৈ চিঠি দিম, এইখনৰ পূৰক হিচাপে। তোমাৰ পঢ়াশুনা কেনে ধৰণৰ হৈছে তোমাৰ চিঠিবোৰৰ পৰা একো বুজিব পৰা নাই। মই অভিভাৱক হব খোজা নাই দেই, কিন্তু তোমাৰ মনৰ আলেখ্যটো চাই থাকিবলৈ সদায় মোৰ এটা আগ্ৰহ, সেই কাৰণেহে এনেবোৰ প্ৰশ্ন সোধোঁ। বেয়া পোৱা যদি কৈ দিবা। মই কামত ওলাওঁ দেই। ইতি {{Right|তোমাৰ-<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৪৩}}</noinclude> skoghj2ugbc8biaidub2yuddu72bm3t 104 68793 266493 186738 2026-11-09T05:57:43Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266493 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৩ )}} {{Right|'''কলিকতা'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}ঘৰ আহি পোৱাত কি কৰোঁ কি নকৰোঁ এইবোৰ উদ্বেগৰ শাম কাটি গৈছে। পৰীক্ষাৰ ফলাফল জানিবলৈ কেতিয়াবা কেতিয়াবা ব্যাকুল হৈ উঠো। প্ৰেক্‌টিকেলবোৰত পাছ কৰা বাতৰি পায়ে আহিছো, লিখা কাকত কেইখন সম্বন্ধে কেতিয়াবা সন্দেহ আহে। ঠেলাঠুলাত পাৰ হৈ যাম বুলিয়ে ভাবি আছো। নিজৰ যোগ্যতালৈ ভাবিলে ডিগ্ৰীটো লবলৈ ভয় লাগে, আৰু ভয় লাগে এই কাৰণে যে এইটোকে কিজানি মানুহ মাৰিৰ অধিকাৰ পোৱা ‘বেজ’ স্বৰূপে ব্যৱহাৰ কৰোঁ? ডিগ্ৰীটোৰ অৰ্থলৈ চালে নিজক ক্ষমা কৰিব পাৰি; ‘বেচেলৰ অব মেডিছন’ – ‘বেচেলৰ’ বুলিলেই বুজিব লাগিব যে অভিজ্ঞতা সৰহীয়া নহয়, — ভবিষ্যতলৈ পূৰ্ণতা পোৱাৰ আশাত ৰৈ আছে, নে কি কোৱা? {{gap}}তোমাৰ কেখনমান চিঠি আকৌ ঘূৰাই পঢ়িলো। পৰীক্ষাৰ আগতে এইবোৰ মোকোৰা মাৰি সুমাইহে থৈছিলো,—এতিয়া তাকেই পাগু- লিলোঁ বুলিব পাৰা। এতিয়া মোৰ ধাৰণা হৈছে যে তোমাৰ মন যেন কিছুমান দিনৰ পৰা বৰ সুখী নহয়। ঘৰ এৰি আহি বাহিৰত তিমান আদৰ যত্ন নোপোৱা জনা কথা। তোমাৰ লগৰীয়াসকল তোমাৰ ভাই-ভনী নহয় যে তেওঁলোকে তোমাক তেনেকৈয়ে চাব। {{nop}}<noinclude>{{center|৪৪}}</noinclude> 89cfzmp1zh1jxlor72umd8f936ffp8v 266494 266493 2026-11-09T05:58:03Z Jyoti Chiring 2949 266494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৩ )}} {{Right|'''কলিকতা'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}ঘৰ আহি পোৱাত কি কৰোঁ কি নকৰোঁ এইবোৰ উদ্বেগৰ শাম কাটি গৈছে। পৰীক্ষাৰ ফলাফল জানিবলৈ কেতিয়াবা কেতিয়াবা ব্যাকুল হৈ উঠো। প্ৰেক্‌টিকেলবোৰত পাছ কৰা বাতৰি পায়ে আহিছো, লিখা কাকত কেইখন সম্বন্ধে কেতিয়াবা সন্দেহ আহে। ঠেলাঠুলাত পাৰ হৈ যাম বুলিয়ে ভাবি আছো। নিজৰ যোগ্যতালৈ ভাবিলে ডিগ্ৰীটো লবলৈ ভয় লাগে, আৰু ভয় লাগে এই কাৰণে যে এইটোকে কিজানি মানুহ মাৰিৰ অধিকাৰ পোৱা ‘বেজ’ স্বৰূপে ব্যৱহাৰ কৰোঁ? ডিগ্ৰীটোৰ অৰ্থলৈ চালে নিজক ক্ষমা কৰিব পাৰি; ‘বেচেলৰ অব মেডিছন’ – ‘বেচেলৰ’ বুলিলেই বুজিব লাগিব যে অভিজ্ঞতা সৰহীয়া নহয়, — ভবিষ্যতলৈ পূৰ্ণতা পোৱাৰ আশাত ৰৈ আছে, নে কি কোৱা? {{gap}}তোমাৰ কেখনমান চিঠি আকৌ ঘূৰাই পঢ়িলো। পৰীক্ষাৰ আগতে এইবোৰ মোকোৰা মাৰি সুমাইহে থৈছিলো,—এতিয়া তাকেই পাগু- লিলোঁ বুলিব পাৰা। এতিয়া মোৰ ধাৰণা হৈছে যে তোমাৰ মন যেন কিছুমান দিনৰ পৰা বৰ সুখী নহয়। ঘৰ এৰি আহি বাহিৰত তিমান আদৰ যত্ন নোপোৱা জনা কথা। তোমাৰ লগৰীয়াসকল তোমাৰ ভাই-ভনী নহয় যে তেওঁলোকে তোমাক তেনেকৈয়ে চাব। {{nop}}<noinclude>{{center|৪৪}}</noinclude> nbo2wagiy9llqd6pismsjpkyqtir3s6 104 68794 266498 186739 2026-11-09T06:08:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude> {{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} সকলোৱে বাটৰ লগৰীয়া, তাৰে মাজতে দুই এজন স্থায়ী বন্ধু পাবও পাৰা, নাপাবও পাৰা। মই তোমালৈ উদাসীন হোৱা বুলি ভাবিছা কিয়? মই তোমালৈ বেছি অনুৰক্তি প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰোঁ। দুটা কাৰণত। প্ৰথম কাৰণ,— তুমি বাঢ়নীয়া ছোৱালী, তোমাৰ গাত মোৰ জড়তাৰ বা কল্পনাৰ বা ধৰা কামনাৰে, সকলো হেঁচা দি তোমাক বাওনা কৰিব নোখোজো। পোনতে হয়তো মোৰ ভাৰ-নিক্ষেপ তুমি ভালেই পাবা, কিন্তু সেয়ে তোমাৰ ভাৰ কেন্দ্ৰ লৰাব পাৰে। দ্বিতীয়তে ম‍ই বাট্লেজ-পন্থী,— I always look for fresh heights. ওখ পৰ্ব্বতৰ টিঙে মোক যিমান আনন্দ দিয়ে জুৰিয়ে নিদিয়ে। {{gap}}তুমি মোৰ, ম‍ই তোমাৰ ইত্যাদিবোৰ সৰুকথা। সৰুতে এটা বঙ্গলা গান শুনিছিলো— {{Block center|<poem>“দাদা কেবা কাৰ, {{gap}}কে কাৰ আপন, কেবা পৰ।” </poem>}} ভাবটো অলপ সস্তীয়া যেন দেখিব পাৰা, কিন্তু সঁচা নহয় নে? আমি পৰস্পৰে সাৱটাসাৱটি কৰি জগতখন পাহৰি – কিমান সময় থাকিব পাৰোঁ? কাল-পছোৱাই কিমান দিন সুকলমে এৰে? মই দুঃখবাদী নহওঁ, কিন্তু চকু দূৰলৈ ফুৰালে কিবা দোষ আছে নে? সেই কাৰণেই আমাৰ খোজবোৰ দৃঢ় কৰাৰ ম‍ই পক্ষপাতী। যদি ভাগ্যচক্ৰত এনে হয় যে আমি দুইজনেই এটা দীঘল বাটৰ বাটৰুৱা হওঁ, আমি অকল খোজ মিলালেই চলিব নে? বাট ও জানিব লাগিব, বাটৰ সম্বল ও লগত থাকিব লাগিব! মই একো গধুৰ কথা লিখিব খোজা নাছিলো,<noinclude>{{center|৪৫}}</noinclude> dgz6916mjkpzp2xwlb21xg1lxi9m4qr 266499 266498 2026-11-09T06:13:37Z Jyoti Chiring 2949 266499 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} সকলোৱে বাটৰ লগৰীয়া, তাৰে মাজতে দুই এজন স্থায়ী বন্ধু পাবও পাৰা, নাপাবও পাৰা। মই তোমালৈ উদাসীন হোৱা বুলি ভাবিছা কিয়? মই তোমালৈ বেছি অনুৰক্তি প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰোঁ। দুটা কাৰণত। প্ৰথম কাৰণ,— তুমি বাঢ়নীয়া ছোৱালী, তোমাৰ গাত মোৰ জড়তাৰ বা কল্পনাৰ বা ধৰা কামনাৰে, সকলো হেঁচা দি তোমাক বাওনা কৰিব নোখোজো। পোনতে হয়তো মোৰ ভাৰ-নিক্ষেপ তুমি ভালেই পাবা, কিন্তু সেয়ে তোমাৰ ভাৰ কেন্দ্ৰ লৰাব পাৰে। দ্বিতীয়তে ম‍ই বাট্লেজ-পন্থী,— I always look for fresh heights. ওখ পৰ্ব্বতৰ টিঙে মোক যিমান আনন্দ দিয়ে জুৰিয়ে নিদিয়ে। {{gap}}তুমি মোৰ, ম‍ই তোমাৰ ইত্যাদিবোৰ সৰুকথা। সৰুতে এটা বঙ্গলা গান শুনিছিলো— {{Block center|<poem>“দাদা কেবা কাৰ, {{gap}}কে কাৰ আপন, কেবা পৰ।” </poem>}} ভাবটো অলপ সস্তীয়া যেন দেখিব পাৰা, কিন্তু সঁচা নহয় নে? আমি পৰস্পৰে সাৱটাসাৱটি কৰি জগতখন পাহৰি – কিমান সময় থাকিব পাৰোঁ? কাল-পছোৱাই কিমান দিন সুকলমে এৰে? মই দুঃখবাদী নহওঁ, কিন্তু চকু দূৰলৈ ফুৰালে কিবা দোষ আছে নে? সেই কাৰণেই আমাৰ খোজবোৰ দৃঢ় কৰাৰ ম‍ই পক্ষপাতী। যদি ভাগ্যচক্ৰত এনে হয় যে আমি দুইজনেই এটা দীঘল বাটৰ বাটৰুৱা হওঁ, আমি অকল খোজ মিলালেই চলিব নে? বাট ও জানিব লাগিব, বাটৰ সম্বল ও লগত থাকিব লাগিব! মই একো গধুৰ কথা লিখিব খোজা নাছিলো,<noinclude>{{center|৪৫}}</noinclude> qnlzizyv6q1ewsudh0wmvdrqudrhycy 104 68795 266502 186740 2026-11-09T06:20:01Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} কিন্তু তুমি ব্যথিতা বুলি জানিয়ে বোধ হয় মোৰ কোনোবা অপৰিচিত ঠাইৰ পৰা তোমালৈ এনেবোৰ কথা ওলাইছে। যদি মোৰ নিশ্বাসৰ ছাটি তোমাৰ গাত পৰিলেহে মই তোমাৰ লগত থকা বুলি ভাবা, মোৰ প্ৰত্যেক নিশ্বাস নহয় সেই উদ্দেশ্যত এৰিম, কিন্তু সেই ভাপখিনি যেন বিষাক্ত নহয় সেইটোও মই চাব লাগিব, নহয় জানো? বাৰু, এৰা সেইবোৰ। {{gap}}মই এতিয়া কি কৰিছো, সুধিছা? পৰীক্ষা পাছ কৰাৰ পিছত আৰু কি কাম থাকে? বিয়াৰ কথা ভাবিছো। তুমি যদি ভাবা যে তোমাৰ বিয়াখনহে আগতে হোৱা ভাল, স্পষ্টকৈ লিখিবা। আইৰ গা বৰ ভাল নহয়। মানুহে নৰিয়াপাৰি চাবলৈ মাতে, যাওঁ, কিন্তু এই দেশত দৰবপাতি পাবলৈ নাই। কিজানি কবিৰাজী শিকি অহা হলেহে ভাল আছিল, দৰব ঘৰতে কৰি ৰোগীবোৰক দিব পাৰিলো হয়। আমাৰ গাৱঁৰ পৰা সাত মাইল দূৰত এখন ডাক্তৰথানা। নৰিয়া বৰ টান হলেহে মানুহে ডাক্তৰ আনিবলৈ যায়, সৰহ টকা পালেহে ডাক্তৰ আহে আৰু ডাক্তৰ আহি পোৱাৰ আগতে সৰহভাগ ক্ষেত্ৰতে ৰোগী মৰে। ভাৰতীয়ৰ আকৌ প্ৰাণ? তাতে দুখীয়াৰ! লিভিং ট্ৰেজিডি! {{gap}}তোমাৰ সৰু ভাইটিৰ কথা বৰকৈ মনত পৰিছে। মোৰো এটি ভাই আছিল, কেতিয়াবা তালৈকো মনত পৰে। ‘মনত পৰে' কথাষাৰ বেয়া। মই আছো দেই। অলপ অকলসৰীয়া যেন লাগিছে, কিয় জানো? ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৪৬}}</noinclude> 2i3oc8510nmhnn3s87ss0o3ror7rjju 104 68796 266503 186741 2026-11-09T06:26:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266503 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৪ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}মই গৱৰ্ণমেণ্টৰ চাকৰি ললোঁ, তোমাক জনাবৰ নহল। জনাবলৈ আহৰি নাপালোঁ। দৰ্খাস্ত কৰিয়ে চাকৰি নাপাম বুলি জনোৱা নাছিলো, পোৱাৰ পিছত কামত ভৰ্ত্তি হবলৈ খৰখেদাকৈ আহিলো, গুৱাহাটীত সোমাব নোৱাৰিলা। সৌভাগ্য নে দুৰ্ভাগ্য, তোমালোকৰ অঞ্চলতে মোৰ কাম পালোঁ। ম‍ই ইয়ালৈ অহা বাতৰি—তুমি পালে পাবও পাৰা, কিয়নো তোমাৰ দেউতাৰাৰ লগত দেখা হবৰ আজি পোন্ধৰ কুৰি দিনমান হল। তামালোকৰ ঘৰলৈকো গৈছিলো, সিদিনাখন বাই- দেউৰাও আহিছিল, মাৰা আৰু তোমাৰ ভাইটিৰ লগতো কথা বতৰা হলো। কেৰ্কেটুৱা পোৱালী নিদিয়াৰ বাবে ভাইটিয়ে মোক নিন্দা কৰিছে। তোমাৰ সৰু ভাগিন ল’ৰাটো দেখিবলৈ ধুনীয়া হৈছে, মোৰ হলে মন খাইছে তাৰ বায়েকৰ লগতহে। চাৰি বছৰীয়া ছোৱালীজনী<noinclude>{{center|৪৭}}</noinclude> mmr7q9wi85wovu7q50nz4zdqo0ucrek 104 68797 266505 186742 2026-11-09T06:33:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} কেনে বুদ্ধিমতী! বৰ মৰম লগা ছোৱালীজনী। মোৰ এটা ঘৰ থকা হলে তাইক মাজে মাজে নি মোৰ লগত ৰাখিলো হয়, মফস্বলত কম দিন থাকিব লগীয়া হলেও কিজানি কেদিনমান আনি ৰাখিলো হয়। বাইদেউৰাই মাতিছে তেখেতসকলৰ তালৈ যাবলৈ, কিন্তু সময়কে কৰিব পৰা নাই। {{gap}}দেউতাৰাই মোক তোমাৰ বিষয়ে দুষাৰ এষাৰ কথা কৈছিল, মই অত্যন্ত আৱশ্যকীয়ত বাহিৰে বেছি উত্তৰ দিয়া নাছিলো। ‘আই-এ’ পাছ কৰায়ে কলেজ এৰুৱাব নে ‘বি-এ’ও পঢ়ুৱাব সেইটোৱে প্ৰথমতে সুধিছিল। ম‍ই কি কৈছো তুমি বুজিছাই। তাৰ পিছত লাহেকৈ কলে যে ক্ষিতীনৰ দেউতাকে হেনো কৈছে যে পুতেকে এতিয়া কামত নিগাজী হৈছে, বিয়া পাতিলে সোনকালে পতাই ভাল, কেবা ঠাইৰো পৰা হেনো নানাজনী পাত্ৰীৰ প্ৰস্তাৱ আহিছে। মোক পুধিলে—মোৰ কি মত। ম‍ই কলো যে সেই বিষয়ত আপোনালোকে যেনে ভাল দেখে তেনে কৰাই ভাল। তোমাৰ পঢ়িবলৈ ইচ্ছা আছে বুলি কবৰ মন গৈছিল, পিছত ওকালতি কৰা হয় বুলি নকলো। তোমাৰ মনৰ ভাব আদি কিবা মই বুজোঁনে সুধিলে,– সেইবোৰ বৰং আপোনাৰ ছোৱালীক সুধিব বুলি মই অলপ পাতলাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো। তোমাৰ দেউতাৰাই তিমানতো সন্তুষ্ট নহৈ মোৰ বিষয়েও দুই-চাৰিটা প্ৰশ্ন সুধিলে। মোক নিচুকনি পুৰস্কাৰ দিবলৈ নে আন কিবা কাৰণত সেইটো মই ধৰিব নোৱাৰিলো। এইবোৰ কথা বৰণ সলাই তোমাৰ কাণত কেতিয়াবা পৰে বুলিহে আগধৰি জনাই থলো। ক্ষিতীন<noinclude>{{center|৪৮}}</noinclude> 8fagdtd8gkz6w3ri2owqnlbn4ghc42g 104 68798 266522 186747 2026-11-09T08:48:36Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266522 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} ইঞ্জিনিয়াৰ গ্ৰেডত কনফাৰ্মড হৈছে, ভাল গ্ৰেড। ডিগবই ঠাইও বেয়া নহয়। তোমালোক ঘৰলৈ আহিলে মে নে জুন মাহতহে আহিবা? তোমাক এবাৰ লগ পাবলৈ ইচ্ছা গৈছে। কলেজত পঢ়ি চাগৈ ধুনীয়াটী হৈছা,—কপৌ নে দল-পোঁৱা নে ধুপুনী চৰাইটীৰ দৰে হৈছা? বহুতে হেনো তাত আগৰ খোজ পাহৰি নতুন খোজ ধৰে আৰু ঘৰচিৰি- কাৰ দৰে জঁপিয়াই জঁপিয়াই খোজ কাঢ়ে? তোমালোকৰ ৰুমালৰ গোন্ধত চাগৈ গুৱাহাটীৰ খোলা নালাৰ ঠাইবোৰ মলমলাই গৈছে। কলেজৰ ল’ৰাবোৰক চাগৈ আগতকৈ পৰিষ্কাৰ চোলা পিন্ধাইছা তোমালোকে। হাতেৰে পিন্ধোৱা নহয় অৱশ্যে, তোমালোকেই তাৰ হেতু হৈছা। কামিজৰ হাতবোৰ কোঁচাই লৈ হাতঘড়ীটো সুস্পষ্টকৈ উলিয়াই লৈ কলেজৰ ঘণ্টা পৰা স্বত্বেও তোমালোকৰ পাছে পাছে তেওঁলোকে ধীৰ খোজত ইটো ব্লকৰ পৰা সিটো ব্লকলৈ আহোঁতে, কাৰো কাৰো হাতত বা ছাইকেল থকা স্বত্বেও, নিৰ্ব্বিঘ্নে দহোটা মিনিট সময় কটাই দিছে? হাইতালৰ জাক এটা শূন্যত ওপঙি অহাৰ দৰে তোমালোকেও এওঁলোকৰ এড্মিৰেছনৰ আকাশ ছানি ধীৰে ধীৰে আহি ক্লাছত সোমাই ৰৈ থকা ডেকা প্ৰফেছৰসকলক প্ৰফুল্ল কৰিছা আৰু বুঢ়াসকলক অবাধ্য আঁচলৰ পতাকাৰে অনিচ্ছাতো জাননী দিছা যে পুৰণি মৰি নতুন আহিল, — ‘নতুন-অৰ্ডাৰ’ৰ প্ৰতিষ্ঠা হবৰ হল। {{gap}}মই এতিয়া কালাজ্বৰ ডিউটিত। ৰোগীবোৰ সৰহ ভাগেই বাগিছাৰ বনুৱা। অসমীয়া গাৱঁলীয়া মানুহো আছে। কামৰ সময়ত ধেমালি<noinclude>{{center|৪৯}}</noinclude> 8lvkt5rtlf7xgpvjcz9tb1sbjpb11yo 104 68799 266524 186748 2026-11-09T08:53:40Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266524 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} কৰিবৰ আজৰি নাই, আহৰি সময়ত কথা পাতিবৰ লগ নাই, সেই কাৰণেই তোমালৈ দুষাৰ পাতল কথা লিখিলো। ইয়াৰ দ্বাৰাই তোমাৰ সঙ্গীনীসকলক উপহাস কৰিব খোজা নাই, আমাৰ দেশৰ ডেকা ল’ৰাসকলক অনাস্থা জনোৱা নাই। এইবোৰ কেৱল ছাইড্-লাইট। মই কেতিয়াবা তোমালৈ আমি এৰি অহা হাস্পাতালৰ বুৰঞ্জীৰ পৰা দুই এটা চিত্ৰ পঠিয়াম। তেতিয়া বুজিবা জীৱনত দুখে সুখে হাঁহিব পৰা শক্তিটোৱে কেনেকৈ মানৱমনক পেৰালিছিছৰ হাতৰ পৰা দূৰত ৰাখিছে। {{gap}}মৰম লবা। কিয় জানো, এটা হুমুনিয়াহ আহে। তুমি বেজাৰ নকৰিবা। মই কালিলৈ মফস্বললৈ যাম। চিঠি এই ঠিকনাতে দিবা। আহিয়ে পামহি। পঢ়িবা। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৫০}}</noinclude> 2cz9iy4bd2vkipbvnkny9e17vs0qveb 104 68800 266528 186750 2026-11-09T08:59:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৫ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' তোমাৰ চিঠি পাই বৰ আশ্বাস পালো। তুমি ইমান খাতাংকৈ অলপ কথাতে দেউতাৰাক এনেকৈ সমিধান দিব পাৰিবা বুলি মই ভাবিব পৰা নাছিলো। তোমাক ধন্যবাদ দিম নে? কাৰ ‘তৰফৰ’ পৰা? এটা কথা কিন্তু, তুমি ইয়াৰ দ্বাৰাই ভবিষ্যতলৈ ডাঙৰ বিপদো আহ্বান কৰিব পাৰা। এই আনন্দৰ সময়ত জ্ঞানী হবৰ সময় নাই। মোৰ চকুত চকুলোৰ যি ডাঙৰ টোপালটো পৰো পৰোঁ হৈ ৰৈ আছিল তোমাৰ চিঠি পঢ়াৰ লগে লগে আনন্দৰ শিহৰণত হয় চকুৱে পুনৰ তাক টানি ললে, নহয় বাষ্প হৈ ব্যথিতৰ সন্ধানত উৰি গল। {{gap}}ধুনীয়া ছোৱালী! হাস্পাতালৰ কথা তোমাক কব লাগে? নকওঁ, তোমাক এতিয়াও সাধু কবৰ সময় আছে নে? বুঢ়ী হৈছা। যদি কওঁ কেতিয়াবা মোৰ ঘৈণীক কম। মই দুখ ভাগৰত আহি বিছনাত কাটি হৈ শুম, তেওঁ কাষতে বহি — ( চকিত বা মুঢ়াত বহিব অৱশ্যে,<noinclude>{{center|৫১}}</noinclude> hrrr3dp08vppgp7j5x8r2i19slgua6v 104 68801 266534 186751 2026-11-09T09:07:41Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} আজিকালিৰ ঘৈণীবোৰে বিছনাত নবহে ) যেতিয়া মূল্য বঢ়াবলৈ কব— “মই যাওঁ গৈ,” মই আদৰ কৰি কম—“শুনা, শুনা,—এটা কথা আছে।” “আপোনাৰ সদায় শুনা, শুনা,—কথা হলে একো নাই”–তেওঁ গপতে কব। “বুজিছা, হাস্পাতালত এজনী ছোৱালী আছিল, — ধুনীয়া”—মই আৰম্ভ কৰিম। অজানিতে তেওঁৰ হৃদয়তন্ত্ৰীত ঈৰ্ষ্যাৰ আঘাত পৰিব। “আপোনাৰ ওচৰত সকলো ছোৱালীয়ে ধুনীয়া হয়”—এই বুলি তেওঁ ঠাট্টা কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। “ভোকত সকলো খাদ্যই সোৱাদ”—এই বুলি কবলৈহে পাম, তেওঁ চকিত নিগাজী হব। তুমি কব পাৰা, আপোনাৰ ঘৈণীয়েকৰ কথা মোক লাগিছে কেলেই? লাগিব পাৰে, কথা আছে। তোমাক ঠাট্টা কৰো কিয়, তুমি ভাল বুলিয়ে ইমানবোৰ সুবিধা লৈছো। {{gap}}বাৰু, কলেজৰ কথা পাতোঁ। আমাৰ দিনৰ নিচিনাকৈ তোমা- লোকৰ এতিয়া কলেজত টিউট’ৰিয়েল আছে নে? মাহিলী পৰীক্ষা? মাহিলীৰ কাৰণে আমি জুৰুলা হৈছিলো। টিউট’ৰিয়েলবোৰ আছিল অধ্যাপকসকলৰ কথা পতা ক্লাছ। বহুত সময়ত তেওঁলোকক নিচেই ওচৰত পোৱা গৈছিল। মাহিলী পৰীক্ষাই হলে বহুত ভাল ল’ৰাকো অনিয়মীয়া হলে সৰ্ব্বনাশ কৰিছিল। অৱশ্যে সৰ্ব্বসাধাৰণক নিয়মীয়া হোৱাত সহায় কৰিছিল। আজিকালি সময়ৰ যেনেকৈ পৰিৱৰ্ত্তন হৈছে তাতে তোমালোকৰ আগমনত এইবোৰ হাঁহাকাৰ কলেজ-জগতৰ পৰা উঠি যাব পায়, যদি যোৱাও নাই যাব, ম‍ই ইয়াৰ পৰাই কৈছো। {{nop}}<noinclude>{{center|৫২}}</noinclude> c41w15w4rfwhh1ui488sy04m05qdc8u 104 68802 266538 186752 2026-11-09T09:10:41Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} আজি অকস্মাৎ মোৰ মনত খেলাল তোমালৈ এটা উপহাৰ পঠিওৱাৰ কথা। মই এতিয়া অলপ টকা পাওঁ, বোধ হয় কিবা কিনিও পঠিয়াব পাৰিলো হয়। এজনী গাৱলীয়া তিৰোতাই পুতেকৰ নৰিয়া ভাল হোৱাত মোক এখন ৰিহা উপহাৰ দিবলৈ আহিছিল, মোৰ ঘৰত ঘৈণী নথকা শুনি বেচেৰী হতাশ হল। ঘৈণী ঘৰলৈ আহিব বুলি তাইক আশ্বাস দিলো। তেতিয়া তাই ৰিহাখন এৰি যাব খুজিলে, মই বাধা নিদিলো। মোৰ ইয়াতে ৰাখি কি কৰিম, পোকে কুটিব মাতৃৰ মনৰ পৱিত্ৰতা আৰু স্নেহ তুমিয়ে মোতকৈ ভালকৈ বুজিবা। সেই কাৰণে তোমালৈ এই সৰু উপহাৰটি আগবঢ়ালো — মাকৰ মনৰ আনন্দ আৰু কৃতজ্ঞতা-সনা। {{gap}}গাওঁবোৰত ফুৰি বেয়া লগা নাই—মানুহবোৰৰ অন্তৰবোৰলৈ চাই। অৱস্থালৈ চালে দুখ লাগে! দুখ ভাগৰত টান পোৱা যায়, ভাল লাগে কাৰবালৈ মনত পৰিলে। ভাল দেই। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}- ৫৩<noinclude></noinclude> 3mmjl2dunedqi40rqm7afo5ea583xb2 104 68803 266542 186753 2026-11-09T09:14:31Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৬ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}যিমানে আগবাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিছো তিমানে যেন পিছলি গৈছো। মানসিক সংযোগ যেন ক্ৰমে শিথিল হৈ আহিছে। ই আকৌ কি নতুন অভিজ্ঞতা? কিছুমান কাম যে চেষ্টা কৰিও কৰিব নোৱাৰি এতিয়াহে মোৰ মনলৈ প্ৰথম বাৰলৈ আহিছে। ঘনিষ্ঠতাৰ প্ৰথম কেইটা খাপ বোধ হয় উঠিবলৈ উজু—তাৰ পিছতে বাট কঠোৰ। আশা কৰোঁ মোৰ এইবোৰ বলিয়ালিয়ে তোমাক অকণো বিচলিত নকৰিব। আমাৰ দুয়োৰে বাহিৰে আনৰ কথা কবলৈ গলে বোধ হয় কথা ফুটিব। {{gap}}মই ইয়াত এটা সৰু ঘৰ ভাড়ালৈ লৈছো। চহৰত ঠাই নিচেই ঠেক, সেই কাৰণে মোৰ বৰ ভাল নালাগে। ম‍ই থকা ঠাইখিনি অলপ ওখ, আহল বহল, চহৰৰ পৰা কিছু দূৰত। অকলসৰীয়া মানুহ দেখিয়ে নেকি হাবিৰ মাজত থাকিলেও মোৰ বেয়া নালাগে। মোৰ কোম্পাউণ্ডৰ কাষে কাষে বনৰীয়া ফুল কিছুমান আছিল, আদিতে বনৰীয়া নাথাকিবও পাৰে, কিন্তু অযত্নত সি প্ৰায় বনৰীয়া হৈ গৈছিল।<noinclude>{{center|৫৪}}</noinclude> 7fndx8st6ia1hmqhm4jm4crc47t6nem 266543 266542 2026-11-09T09:15:01Z Jyoti Chiring 2949 266543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৬ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}যিমানে আগবাঢ়িবলৈ চেষ্টা কৰিছো তিমানে যেন পিছলি গৈছো। মানসিক সংযোগ যেন ক্ৰমে শিথিল হৈ আহিছে। ই আকৌ কি নতুন অভিজ্ঞতা? কিছুমান কাম যে চেষ্টা কৰিও কৰিব নোৱাৰি এতিয়াহে মোৰ মনলৈ প্ৰথম বাৰলৈ আহিছে। ঘনিষ্ঠতাৰ প্ৰথম কেইটা খাপ বোধ হয় উঠিবলৈ উজু—তাৰ পিছতে বাট কঠোৰ। আশা কৰোঁ মোৰ এইবোৰ বলিয়ালিয়ে তোমাক অকণো বিচলিত নকৰিব। আমাৰ দুয়োৰে বাহিৰে আনৰ কথা কবলৈ গলে বোধ হয় কথা ফুটিব। {{gap}}মই ইয়াত এটা সৰু ঘৰ ভাড়ালৈ লৈছো। চহৰত ঠাই নিচেই ঠেক, সেই কাৰণে মোৰ বৰ ভাল নালাগে। ম‍ই থকা ঠাইখিনি অলপ ওখ, আহল বহল, চহৰৰ পৰা কিছু দূৰত। অকলসৰীয়া মানুহ দেখিয়ে নেকি হাবিৰ মাজত থাকিলেও মোৰ বেয়া নালাগে। মোৰ কোম্পাউণ্ডৰ কাষে কাষে বনৰীয়া ফুল কিছুমান আছিল, আদিতে বনৰীয়া নাথাকিবও পাৰে, কিন্তু অযত্নত সি প্ৰায় বনৰীয়া হৈ গৈছিল।<noinclude>{{center|৫৪}}</noinclude> qixx3u8rxpb99ccaaw1ewk4lwozoumw 104 76607 266214 210358 2026-11-08T12:05:11Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266214 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৪০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>দৰে পৰি আছোঁ। নাৰদে এই কথা শুনি একেবাৰেই মৰা প্ৰায় হ’ল, অন্তৰত যি অলপ অচপৰ অহঙ্কাৰ আছিল সিও নাইকিয়া হ’ল। তাৰ পিছত তেওঁলোকৰ নো কি উপায়ে ভাল হব তাৰ কাৰণ সুধিলত কলে যদি মহাদেৱে স্বয়ং গান কৰে তেহে আমি পূৰ্ব্ব অৱস্থা পাম। {{gap}}এই কথা শুনা মাত্ৰেই নাৰদ মহাদেৱৰ ওচৰলৈ গ’ল। আৰু বহুত কাকুতি মিনতি কৰি তেওঁৰ দুখৰ কথা কলে। শিৱই নাৰদৰ কথা মতে উপযুক্ত শুনোতা পালে এদিন গান গাবলৈ গাত ললে। নাৰদে বুজিলে যে যেতিয়া তেওঁ ভাল গায়ক নহয়, তেতিয়া উপযুক্ত শ্রোতাও নহয়। এই ভাবি মহাদেৱক সুধিলে যে এই ত্রৈলোক্যত নো কোন ভাল শুনোতা আছে। মহাদেৱে অলপ পৰ তলকা মাৰি ৰৈ থাকি কলে। বৰ্তমান ভাল শ্রোতা নাই বুলিলেও হয়। ব্রহ্মা আৰু বিষ্ণুৱেই যহন-তহন তেওঁলোককে পাৰিলে আনা। এই কথা শুনি নাৰদে বহুত কাকুতি কৰি তেওঁলোক দুয়োকো মহাদেৱৰ ওচৰলৈ আনিলে। {{gap}}মহাদেৱে তেওঁৰ ডম্বৰুটো ঠিক কৈ লৈ গান গাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। আৰু অলপ পাচতে ৰাগ ৰাগিনী সকল আগৰ দৰে হ’ল। {{gap}}মহাদেৱে যি গান কৰিলে ব্রহ্মাই তাক ভালকৈ বুজিব নোৱাৰিলে। বিষ্ণুৱে কিছু বুজিলে। {{gap}}কিন্তু তেওঁ সঙ্গীত শুনি গলি গল। ব্রহ্মাই নবুজা বাবেই<noinclude></noinclude> cagc1v6ayzy919jqixm01kkgprq4yu9 104 76608 266218 210359 2026-11-08T12:26:28Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266218 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>অলপ আওকনীয়া হৈছিল। বিষ্ণু গলি যোৱা দেখি উপায় নেপাই তেওঁৰ কমণ্ডলুতে ভৰাবলৈ ধৰিলে। এই ব্ৰহ্মাৰ কমণ্ডলুতে গলি পানী হৈ থকা বিষ্ণুৱেই গঙ্গা। {{gap}}ইয়াৰ বহুত দিনৰ পাচত কপিল মুনিৰ শাপত পতিত হৈ থকা ভগীৰথ ৰজাৰ পূৰ্ব্ব পুৰুষ সকলক উদ্ধাৰ কৰিবৰ মনেৰে ভগীৰথে তপ কৰি ব্ৰহ্মাক তুষ্ট কৰে। আৰু তেওঁৰ পৰা বৰ স্বৰূপে গঙ্গাক তেওঁৰ কমণ্ডলুৰ ভিতৰৰ পৰা আনে। ব্ৰহ্মাৰ কমণ্ডলুৰ পৰা পৰিবৰ সময়ত মহাদেৱে তেওঁৰ জটাৰ মাজত সুমাই থয়।ভগীৰথৰ গুৰু শুক মহাদেৱ তুষ্ট হৈ বিন্দু সৰোবৰত পেলাই দিয়ে। তাৰ পৰাই গঙ্গা তিনি সোঁতা হৈ বৈ যায়। স্বৰ্গৰ সোঁতাৰ নাম মন্দাকিনী পাতালৰ সোঁতাৰ নাম ভোগৱতী ভগীৰথৰ লগত অহা সোঁতাক ভাগীৰথি বা গঙ্গা বোলে। ঐৰাৱতে এওঁক বিয়া কৰাব খুজিছিল, কিন্তু সোঁতত উটাই নি এওঁক মৰাপ্ৰায় কৰি এৰি দিয়ে। হিমালয় পৰ্ব্বতৰ গোমুখী নামে ঠায়েদি এওঁ ভাৰতবৰ্ষ সোমায়। বাটত জহ্নু মুনিৰ যজ্ঞৰ সামগ্ৰী উটাই অনাত খং উঠি তেওঁ শোহা মাৰি খাই থয়। আকৌ ভগীৰথে কাবৌ কোকালি কৰাত কৰঙ্গনেদি উলিয়াই পঠিয়ায়। কোনোৱে আঁঠুৱেদি বুলিও কয়। তেতিয়াৰে পৰা গঙ্গাক জাহ্নবী বুলিও কয়। তেওঁ তাৰ পাচত ভগীৰথে দেখুৱা বাটেদি আহি তেওঁৰ ওপৰ পুৰুষ সকলক উদ্ধাৰ কৰেহি আৰু ইয়াতে থাকে। {{gap}}এদিন গঙ্গা ব্ৰহ্মাৰ কাষৰ পৰা উভতি আহোঁতে বাটেতে<noinclude></noinclude> ggfdob93ch2qjnmqhhme3bqv31qemik 104 76609 266226 210360 2026-11-08T12:38:18Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266226 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৪২|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>অষ্টবসুক লগ পালে। (অষ্টবসুৱে আকৌ গৰু চুৰ কৰা বাবে মানুহৰ ঘৰত জন্মিবলৈ বুলি ঋষিয়ে শাপ দিছিল) বৰকৈ ধৰাত তেওঁলোকক শাপান্ত কৰিবলৈ গাত লৈ মানুহৰ বেশ ধৰি শান্তুনুৰ লগত বিয়া সোমাই সাতো জনকে উদ্ধাৰ কৰে। শেষৰ জনক কিছুকাল থৈহে উদ্ধাৰ কৰিব পাৰিলে। তেঁৱেই ভীষ্ম দুৰ্য্যোধনৰ ককাক।<noinclude><center>⸺⸺</center> {{Css image crop |Image = ভোগ.pdf |Page = 50 |bSize = 405 |cWidth = 113 |cHeight = 120 |oTop = 348 |oLeft = 140 |Location = center |Description = }}</noinclude> 3npyvsyet3ioh24ukb7lffmrehfsb00 104 76610 266235 210361 2026-11-08T12:54:52Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266235 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{Xxx-larger|ভীষ্ম।}}</center></noinclude>{{gap}}বশিষ্ঠ মুনিয়ে হিমালয় পৰ্ব্বতত এখন আশ্ৰম পাতি তপস্যা কৰি থাকে। তেওঁৰ এজনী সুৰভি নামে গৰু আছিল। সুৰভিৰ এটোপ গাখীৰ কোনো মানুহে খালে দহ হেজাৰ বছৰ জীয়াই থাকে আৰু বেমাৰ নহয়। এই আশ্ৰমলৈকে আঠজন বসু অর্থাৎ দেৱতা সপৰিবাৰে ফুৰিবলৈ আহিছিল। আশ্ৰমত ফুৰি ফুৰোঁতে হঠাৎ দিব্য বসুৰ ঘৈনীয়েকৰ এই গৰুজনীত চকু পৰিল। আৰু তেওঁৰ গুণ জানি তেওঁৰ সখীয়েকে উৰ্ব্বশীৰ জীয়েক জীতৱতীৰ কাৰণে গৰু জনী লাগে বুলি কলে। দিব্যবসুয়ে ঋষিৰ গৰু নিব নোৱাৰি বুলি অনেক কৈয়ো ঘৈনীয়েকক মান্তি কৰিব নোৱাৰিলে। অগত্যা বাকী কেজনৰ অনুমতি মতে তিৰোতাৰ কথা শুনি আগ পাচ নুগুনি গৰু জনী চুৰকৈ লৈ গ’ল। কিছু পৰৰ পাচত বশিষ্ঠ মুনি আহি গৰু নেদেখি বিচাৰি চাই গৰু নেপালে, ধ্যান কৰি আচল চোৰ জানিব পাৰি চোৰক মানুহ জনম লবলৈ বুলি শাও দিলে। (আগৰ কালৰ ঋষি মুনি সকলে ধ্যান অর্থাৎ দকৈ চিন্তা কৰিলে সকলো কথা কব পাৰিছিল, ই এটা যোগ বল।) {{gap}}শাপ দিয়া গম পাই গৰু ওভোটাই দি অনেক কাকুতি মিনতি কৰাত মুনিৰ খঙ মাৰ গ’ল আৰু কলে “মই তোমা-<noinclude></noinclude> emrswz0qdl7cs4lf3xp72ebihqi1pkz 104 76611 266241 210362 2026-11-08T13:09:10Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266241 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৪৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>লোকক একেবাৰে শাপৰ পৰা মুকলি কৰিব নোৱাৰো।” কিয়নো কৰা কাম নকৰা কৰিব নোৱাৰি;কিন্তু তোমালোকৰ সাতজন এবছৰ এবছৰৰ মূৰত স্বৰ্গলৈ গুচি আহিবা আৰু যি জনে আচলতে গৰু চুৰ কৰিছিল তেওঁ কিছুদিন নৰলোকত থাকিহে মুক্তি পাব। এই কথা শুনি অষ্টবসু বিমৰ্ষ মনেৰে ঘৰমুৱা হৈ আহি আছে এনেতে গঙ্গা দেৱীক ব্ৰহ্মাৰ ঘৰৰ পৰা উভটি যাওঁতে বাটেতে লগত পালে। গঙ্গাৰ আগত সকলোকথা ভাঙ্গি কৈ তেওঁক পৃথিৱীত জন্মোৱাবলৈ খাটিলে। মাইকীৰ মন সদায় কোমল,পৰৰ দুখত সদায় দুখী। সেই কাৰনেই অষ্টবসুৰ কথা মতে তেওঁ মানুহ হৈ তেওঁলোকক গৰ্ভত ধাৰণ কৰিবলৈ গাত ললে। {{gap}}কিছুদিনৰ পাচত কুৰু ৰজা শান্তুনুৱে গঙ্গাৰ পাৰত ফুৰি ফুৰিছে। এনেতে তেওঁ এজনী বৰ ধুনীয়া গাভৰু ছোৱালীয়ে পানীৰ জুৱলীত ধেমালী কৰি থকা দেখিলে। প্ৰথমে ৰজাই কোনোবা অপ্সৰী বুলিহে ভাবিছিল। কিন্তু ওচৰ পাই মানুহ দেখি তেওঁৰ পৰিচয় সুধিলে আৰু তেওঁক বিয়া কৰাবলৈ মন কৰিলে। গঙ্গা দেৱীয়ে কলে “মোৰ পৰিচয় এতিয়া নিদিওঁ। তুমি কোৱা মতে তোমাক মই স্বামীবৰণ কৰিব পাৰোঁ। কিন্তু তোমাৰ হলে মই তলতীয়া নহওঁ। যেতিয়াই মই যিহকে কৰিব খোজোঁ তাত তুমি হকা বাধা কৰিব নোৱাৰিবা। যেই দিনাই মোৰ কামত বা ইচ্ছাত তুমি বাধা দিবা সেই দিনাই তোমাক এৰিথৈ গুচি আহিম।{{nop}}<noinclude></noinclude> bvjs3cc9da2wjvtes9uxagtu7gfbyib 104 76612 266252 210363 2026-11-08T13:20:47Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||ভোগ।|৪৫}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}ৰজাই ৰূপত ইমান মোহ গৈছিল যে আৰু কোনো কথা কবলৈ ভাবি নেপাই তেওঁৰ কথাতে মান্তি হৈ ঘৰলৈ আনি বিয়া কৰাই ললেহি। কিছু দিনৰ পাচত গঙ্গা দেৱীৰ এটি লৰা হ’ল। লৰা জন্ম মাত্ৰেই মাকে পানীত উটাই দিলেগৈ; ৰজাই কাৰ্য্য দেখি অবাক, মাক হৈ যে ইমান কাঠচিতীয়া হব পাৰে এই কথা ৰজাই ভাবি স্থিৰ কৰিবকে নোৱাৰিলে। চাই থাকোঁতে থাকোঁতেই আৰু এটি লৰা হল। এইটিকো আগৰটি দৰেই কৰিলে। ৰজাই পূৰ্ব্বৰ প্ৰতিজ্ঞা কৰা মতে একো কবও নোৱাৰে। সাতোটা লৰা হল, আটাইকেইটিকে ঠিক একেদৰেই পানীত উটাই দিলে। যেতিয়া অষ্টম পুত্ৰটী জন্মা মাত্ৰেই পানীত পেলাই দিবলৈ ওলাল ৰজাই আৰু সহ্য কৰিব নোৱাৰি গঙ্গা দেৱীক বহুত টান কথা কলে, আৰু লৰাটো কোলাৰ পৰা কাঢ়ি আনিবলৈ গল। ইয়াকে কৰা দেখি গঙ্গাই হাঁহি হাঁহি পূৰ্ব্বৰ প্ৰতিজ্ঞা সোঁৱৰাই নিজক নিজে চিনাকী দিলে। অষ্টবসুৰ জন্মৰ কথা কৈ লৰাটো এৰি থৈ অন্তৰ্দ্ধান হল। ৰজাই পত্নী বিয়োগত বৰ দুখ পাইছিল, যদিও লৰাটিৰ মুখ চাই বহুত পাহৰি থাকিল। {{gap}}লৰাটিৰ নাম দেৱব্ৰত ৰাখিলে, আৰু বশিষ্ঠৰ ওচৰত যুবৰাজৰ উপযুক্ত শিক্ষা দিয়াই ডেকা কৰিলে। এই দেৱব্ৰতেই পূৰ্ব্বৰ দিব্য বসু। {{gap}}এদিন শান্তুনুৱে যমুনাৰ পাৰত ফুৰি ফুৰোঁতে হঠাৎ এজনী ছোৱালী আকৌ দেখা পালে। এইজনী আকৌ দাস ৰজাই<noinclude></noinclude> o1dn1sxv7wfez71kdtsbtntkawsmomo 104 76613 266274 210364 2026-11-08T13:46:34Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266274 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৪৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>হেৰা পোৱা ছোৱালী। এওঁ ডোমৰ ৰজা। ছোৱালীটিৰ গাটো আগেয়ে কেছা মাছৰ দৰে গোন্ধাইছিল। কিন্তু পৰাশৰ মুনিৰ অনুগ্ৰহত পদুম ফুলৰ নিচিনা গোন্ধ হল। এই জনী ছোৱালী দেখিবৰে পৰা ৰজাৰ খাৱন শোৱন নাইকিয়া হ’ল। জানোচা দেৱব্ৰতৰ নিচিনা এখন সৰ্ব্ব গুণীয়া পুতেকে বেয়া পাই এই ভয়ত বিয়া কৰাবলৈ ভয় কৰি আছে। দেৱব্ৰতে ৰজাৰ চিন্তাৰ কাৰণ বিষয়া সকলৰ পৰা জানি দাস ৰজাৰ ওচৰলৈ গৈ পিতাক শান্তুনুৰ মনৰ বাঞ্ছাপূৰ্ণ কৰিবলৈ খাটিলেগৈ। দাস ৰজাই দেৱব্ৰতৰ নিচিনা পুতেক থাকোঁতে তেওঁৰ জীয়েক সত্যৱতীৰ লৰা ৰজা হবৰ আশা নাই কাৰণে সেই প্ৰস্তাৱত মান্তি হবলৈ অস্বীকাৰ কৰিলে। তেতিয়া দেৱব্ৰতে কেতিয়াও ৰজা নহওঁ বুলি শপত খালে। দাস ৰজাই আকৌ কলে যে দেৱব্ৰতৰ পুতেক আৰু সত্যৱতীৰ নাতিনীয়েকহঁতৰ মাজত ৰাজ্য লৈ কাজিয়া হব পাৰে। তেতিয়া দেৱব্ৰতে কেতিয়াও বিয়া নকৰাওঁ বুলি শপত খালে। দাস ৰজায়ো ছোৱালী দিবলৈ মান্তি হল। দেৱব্ৰতৰ পিতৃ-ভক্তি দেখি শান্তুনুৱে বৰ সন্তোষ পালে আৰু পুতেকক ইচ্ছা মৃত্যু বৰ দিলে। অর্থাৎ তেওঁ নিজে মৰো বুলিলেহে মৰিব। {{gap}}এনে ভীষণ প্রতিজ্ঞা কৰা বাবেই তেওঁৰ নাম '''ভীষ্ম''' হল। {{gap}}সত্যৱতীৰ বিচিত্ৰবীৰ্য্য নামে এটি লৰা হল। বাপেক মৰোতে এওঁ নিচেই সৰু আছিল। ভীষ্মই সেই নাবালকৰ নামেই ৰাজ্য চলাই আছিল। ডেকা হলত কাশীৰজাৰ<noinclude></noinclude> 3uota8gnf1za2cbb842n671y4zc252t 104 76614 266295 210365 2026-11-08T14:12:07Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||ভীষ্ম।|৪৭}} {{Rule|}}</noinclude>জীয়েক তিনি জনীক স্বয়ম্বৰৰ পৰা বলোৰে ধৰি আনে। পিছে বৰ জনী অম্বাই আগেয়ে শাল্বক স্বামি বৰণ কৰা জানিব পাৰি শাল্বৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিয়ে। পিচৰ দুজনী অম্বিকা আৰু অম্বালিকাক বিচিত্ৰ বীৰ্য্যলৈ বিয়া কৰায়। {{gap}}শাল্বই লোকে সভাৰ পৰা হাতত ধৰি লৈ যোৱা ছোৱালী নেলাগে বুলি অম্বাক খেদাই দিয়ে। অম্বাই নিৰুপায় হৈ ভীষ্মৰ শিক্ষাগুৰু পৰশুৰামৰ ওচৰত দীঘলদি পৰি তেওঁৰ অবস্থাৰ কথা ভাঙ্গি পাতি কোৱাত পৰশুৰামে অম্বাক লৈ ভীষ্মৰ ওচৰ পালেহি। ভীষ্মই অম্বাক বিয়া কৰাবৰ কাৰণে ধৰিলে। কিন্তু তেওঁ প্ৰতিজ্ঞা ভঙ্গ নকৰিলে তাতে গুৰু শিষ্যৰ যুজ লাগিল। গুৰু হাৰি পলাই লৰ মাৰিলে। তাৰ পাছত অম্বাই ভীষ্মক বধ কৰিবৰ কাৰণে তপস্যা কৰিবলৈ ধৰিলে। আৰু মহাদেৱৰ বৰ পাই জুইত জাপদি মৰে। ভীষ্ম ভায়েকৰ ৰাজ্যত সামান্য প্ৰজাৰ দৰে থাকিবলৈ ধৰিলে। এওঁৰ বংশ বাঢ়িয়েই কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ হল। বহুত দিনৰ পাছত যেতিয়া কুৰু-ক্ষেত্ৰ যুদ্ধ লাগিব খোজে তেতিয়া তেওঁ দুৰ্য্যোধনক অনেক বুজায়ো মন ঘোৰাব নোৱাৰি তেওঁ কুৰু কুল ধ্বংস হব বুলি জানিলে। আৰু যি ৰজাৰ তলত আছিল, অৰ্থাৎ দুৰ্য্যোধনক এৰি থৈ গৈ বিদ্ৰোহ কৰাতকৈ যুজত পাণ্ডৱৰ হাতত জীৱন দিয়া বেচি ভাল ভাবি সেনাপতি পদ ললে আৰু প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে মই দহ দিন যুদ্ধ কৰিম, দিনে ১০০০০ সৈন্য মাৰিম, শ্ৰীকৃষ্ণক অস্ত্ৰ ধৰাম; স্ত্ৰী কিংবা<noinclude></noinclude> sekskj92g1x80300pfs1v46dnd5qvwi 104 76615 266317 210366 2026-11-08T14:29:47Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৪৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>নপুংসকৰ লগত যুদ্ধ নকৰো। যুদ্ধ আৰম্ভ কৰিলে। দিনে ১০০০০ সৈন্য মাৰিবলৈ ধৰিলে। তৃতীয় আৰু নৱম দিনা এনে দৰে যুদ্ধ কৰিলে যে অৰ্জ্জুনৰ ফালে টনাটনি যেন দেখি শ্ৰীকৃষ্ণই সুদৰ্শন ধৰি ৰক্ষা কৰিবলৈ বাধ্য হল। {{gap}}ভীষ্ম জীয়াই থাকিলে পাণ্ডৱৰ জয়ৰ আশা নাই দেখি শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জ্জুনক কলে সখি। শিখণ্ডিকে আনি তোমাৰ ৰথৰ ওপৰত তুলি লোৱা। ভীষ্মই শিখণ্ডীক দেখিলে যুজ নকৰে। কিয়নো পূৰ্ব্ব জন্মত এৱেঁই অম্বা। নপুংসক হৈ দ্ৰুপদ ৰজাৰ ঘৰত মহাদেৱৰ বৰত উপজিছিল। পিচত কুবেৰৰ অনুচৰ স্থূলকৰ্ণৰ অনুগ্ৰহত পুৰুষত্ব পাইছে। এই কথা ককাৰাই জানে কাৰণে নুযুজে। অৰ্জ্জুনে প্ৰথমতে যদিও আপত্তি কৰিছিল শেহত শ্ৰীকৃষ্ণৰ কথাত মান্তি হৈ শিখণ্ডীক ৰথত বহুৱালে। তেওঁক দেখিয়েই ভীষ্মই ধনু কাঁড় এৰি দিলে। অৰ্জ্জুনে তেতিয়া এনেদৰে শৰেৰে বিন্ধিলে যে ভীষ্ম ৰথৰ পৰা বাগৰি আহি শৰৰ ওপৰতে ৰল। মাথোন মূৰটো ওলমি থাকিল। ভীষ্মক পৰা দেখিয়েই যুজ এৰি আটাইবোৰ তেওঁৰ ওচৰলৈ গল, আৰু কান্দি কাটি ব্যাকুল হল। অৰ্জ্জুনেও কান্দিলে। তেওঁ আটাই বোৰক কোমল কথাৰে শান্তনা কৰিলে। {{gap}}মূৰটো দাঙ্গি দিবলৈ কোৱাত দুৰ্য্যোধনে সোণৰ গাৰু এটা আনি দিছিল, ভীষ্মই শৰৰ শয্যাত সোণৰ গাৰু লবলৈ অমান্তি হৈ অৰ্জ্জুনৰ কালে চোৱাত মাটিত কাড় মাৰি তাৰ ওপৰত তেওঁৰ মূৰটো তুলি দিলে। আৰু পিয়াহ লগাত<noinclude></noinclude> 3z0wy24d7gx1dnq2csf0pkp9rbm8ger 104 76616 266320 210367 2026-11-08T14:42:40Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||ভীষ্ম।|৪৯}} {{Rule|}}</noinclude>দুৰ্য্যোধনে সেই দৰেই পানী আনি দিছিল, তেখেতে তাক গ্ৰহণ নকৰি অৰ্জ্জুনলৈ চোৱাত শৰ মাৰি পাতালৰ ভোগবতী গঙ্গাৰ পানী আনি দিলে। ইয়াৰ পাচত সকলো দিহা দিহি গল। {{gap}}ভীষ্ম শৰৰ শয্যাত পৰি থাকি উত্তৰায়ণ সংক্ৰান্তি আৰম্ভ হলত নিজ ইচ্ছাত প্ৰাণ এৰিলে। {{gap}}কি বলত,কি কৌশলত,কি সত্য-পৰায়ণতাত বা ৰাজ্য পালনত, ভীষ্মৰ সমান পুৰুষ এজন আজিলৈকে ওলোৱা নাই। তেওঁ ধীৰ আৰু জিতেন্দ্ৰিয় আছিল। সেই বাবেই জ্ঞানী লোকে আজিও মাঘৰ শুক্লা অষ্টমীৰ দিনা— {{Block center|<poem>“ভীষ্মঃ শান্তনকো বীৰঃ সত্যবাদী জিতেন্দ্ৰিয়ঃ অভিৰদ্ভিৰবাপ্নোতু পুত্ৰ পৌত্ৰো চিতাং ক্ৰিয়াং।”</poem>}} {{gap}}বুলি তৰ্পণ কৰে। ইয়াকে কৰিলে বছৰেকৰ পাপ ভীষ্মৰ পুণ্যৰ ফলেৰে নষ্ট হয়।<noinclude><center>⸺⸺</center></noinclude> c56w3ctakh9xg6psjxxu9ctga2k9ct3 104 76617 266325 210368 2026-11-08T15:08:45Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{Xxx-larger|অশ্বত্থামাৰ দণ্ড।}}</center></noinclude>{{gap}}তোমালোকে কৌৰৱ পাণ্ডৱৰ যুঁজৰ কথা শুনিছা। তাত দুয়ো কালৰ বহুত সৰু ডাঙৰ বীৰ মৰিল। পৃথিবীৰ অনেক লোক ক্ষয় হল। কুৰু আৰু পাণ্ডু বংশক অস্ত্ৰ বিদ্যা শিক্ষা দিয়া এজন বামুণ আছিল। তেওঁৰ নাম দ্ৰোণাচাৰ্য্য, মানুহে তেওঁক “গুৰু দ্ৰোণ” বুলি মাতিছিল। তেওঁ অতি সজ আৰু জ্ঞানী বামুণ আছিল। তেওঁ হস্তিনাপুৰতে লৰা তিৰুতা লৈ বসতি কৰিছিল। তেওঁৰ অশ্বত্থামা নামে এটি লৰা আছিল। জন্মৰে পৰা এই লৰাটিৰ মূৰত এটি মণি আছিল। লৰাটি পঢ়াই শুনাই ভাল হৈছিল। বঢ়িয়াকৈ যুজ কৰিবও পাৰিছিল। যদিও বামুণ তেও তেওঁ যুঁজ কৰিছিল? কিন্তু তেওঁ লৰাকালৰে পৰা অলপ উখৰা স্বভাৱৰ আছিল। আৰু সেই পৰকিতিটো বিয়াবাৰু কৰোয়াৰ পাচলৈকো নুগুচিছিল? এওঁ আৰু এওঁৰ পিতাকে কিন্তু দুৰ্য্যোধনৰ পক্ষেহে যুঁজিছিল। {{gap}}কুৰুক্ষেত্ৰৰ মহাযুদ্ধ প্ৰায় শেষ হওঁ হওঁ হৈছে। ভীষ্ম কৰ্ণ,দ্ৰোণ আদি মহা মহা বীৰ সকল যুজত পৰিল, ভীমে দুৰ্য্যোধনৰ কৰঙ্গণটো গদাৰে কোবাই ভাঙ্গিলে, অশ্বত্থামাই তেওঁৰ গৰাকী দুৰ্য্যোধনক ভালৰি বোলাবলৈ ৰাতি মনে মনে সদাশিৱক আৰাধনা কৰি তেওঁৰ পৰা বৰ লৈ যুজৰ বাহৰ সোমাই দ্ৰৌপদীৰ শুই থকা লৰা পাঁচোটিৰে মূৰ পাঁচ<noinclude></noinclude> 7o42ld92rr6q8asgnl826rcrzstwap5 104 76618 266328 210369 2026-11-08T15:22:40Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||অশ্বত্থামাৰ দণ্ড।|৫১}} {{Rule|}}</noinclude>পাণ্ডৱৰ মূৰ বুলি কাটি আনি দুৰ্য্যোধনৰ আগত দিলেহি। দ্ৰৌপদীৰ পাঁচ পাণ্ডৱেই স্বামী। পাঁচ জনৰ ফালৰ পাঁচোটি লৰা হৈছিল। পাঁচোটি লৰা বুকুত লৈ মাক দ্ৰৌপদী শুই আছিল। অশ্বথামাই ৰাতি আন্ধাৰে মুধাৰে পুতেকনে বাপেক একো তৰ্কিব নোৱাৰি অজান শিশু কেইটিক বধ কৰিলে? দুৰ্য্যোধনেও ভতিজা পুতেকহঁতৰ মূৰ কেইটা দেখি অশ্বত্থামাক ভাল পাওক চাৰি খংহে কৰিলে। কিয়নো তেওঁ লহ্ পহ্ কৰে উঠি অহা লৰা কেইটা বিনাশ কৰাত বৰ বেজাৰ পাইছিল? {{gap}}দ্ৰৌপদীয়ে সাৰ পাই গোটেই পাতিখন তিতি থকা যেন পালে। আৰু খেপিয়াই চাই লৰা কেইটিৰ মূৰ বিচাৰি নেপালে, চাকি লগাই চাই দেখে যে মূৰ নাই কোনোবােই কাটি নিলে? পাটিখন তেনেহৈ তেজেৰে ৰাঙলী হৈ আছে। তেতিয়াই তেওঁ চিঞঁৰ মাৰি হুৱা-দুৱা লগাই দিলে। {{gap}}ঘৰৰ সকলোটিয়ে চাপি কুচি আহি দ্ৰৌপদীক সান্ত্বনা দিবলৈ ধৰিলে, দ্ৰৌপদীয়ে তেতিয়াও কান্দোন সামৰা নাই, শেষত অৰ্জ্জুনে কলে, ‘দ্ৰৌপদী। মই মোৰ গান্ধীৱৰে শৰ কৰি এই মাত্ৰ ভিকহু বামুণৰ মূৰ কাটি আনি তোমাৰ হাতত দিমহি, তুমি নাকান্দিবা, মিছাতে শোক নকৰিবা। কপালৰ লিখন কোনেও খণ্ডাব নোৱাৰে। তুমি সেই উদ্ধত বামুণৰ মূৰত ভৰি দি গা ধুলে তোমাৰ লৰাৰ কাৰণে বেজাৰ কমিব? এই বুলি দ্ৰৌপদীক অৰ্জ্জুনে আদৰ সাদৰ কৰি বুজাই বৰাই<noinclude></noinclude> js47hg3gohearg68j88ufrzcjioqsbi 104 76619 266340 210370 2026-11-08T15:34:43Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৫২|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>থৈ যুজৰ সাজ পিন্ধি, পিঠিত তূণ আৰু হাতত ধনু লৈ ৰথত উঠি তেওঁৰ গুৰুপুত্ৰ অশ্বত্থামাক বিচাৰি গ’ল? শিশুবধী অশ্বত্থামাই দূৰৰে পৰা অৰ্জ্জুনক খেদি অহা দেখি ভয়ত কঁপিবলৈ ধৰিলে? কেনেকৈ অৰ্জ্জুনৰ হাতৰ পৰা সাৰি যাব পৰা যায় এই কথা ভাবি বিমোৰ হৈ মহাদেবৰ ভয়ত ব্ৰহ্মা পলোৱাৰ দৰে লৰি পলাবলৈ ধৰিলে? আৰু ‘খালোঁঔ,মৰিলোঁঔ” বুলি চিঞঁৰত খলক লগালে? কিন্তু কোনেও তেওঁক ৰক্ষা কৰিবলৈ নাছিল? তেওঁ যাব নোৱাৰা হ’ল,তেওঁ গা সৰুৱাবৰ উপায় নেপাই বিপদ ওচৰ চপাত বিমোৰ হৈ ব্ৰহ্মাস্ত্রত প্ৰাণ ৰক্ষা পৰিব বুলি স্থিৰ কৰিলে। দ্ৰোণপুত্ৰই ব্ৰহ্মাস্ত্ৰৰ মোল ভালকৈ নুবুজিছিল; কিন্তু প্ৰাণৰ ভয়ত নিৰূপায় হৈ তাকেই মাৰিলে। মৰা মাত্ৰকে সেই ভয়ানক শৰ আকাশলৈ উঠি গ’ল আৰু সূৰ্য্যৰ পোহৰৰ দৰে গোটেই আকাশ উজলাই পেলালে। ইয়াকে দেখি অৰ্জ্জুনেও ভয় খালে আৰু ব্যাকুল হৈ শ্ৰীকৃষ্ণক মিনতি কৰিবলৈ ধৰিলে(এওঁ অৰ্জ্জুনৰ সখিয়েক আৰু ৰথৰ সাৰথি লগত নেথাকিলেও বিপদত পৰি নাম লোৱা মাত্ৰেই ওচৰ পায়হি) “হে কৃষ্ণ! হে বলীৰো বলী! হে ভকতৰ ভয় দূৰ কৰোঁতা! সংসাৰৰ আপদত পৰা মানুহবোৰে তোমাৰ নাম লৈয়ে তৰে। হে প্ৰভো! তোমাৰ দাসক এই বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰা।” এই দৰে কাকুতি মিনতি কৰি ঈশ্বৰক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰিলে? তেতিয়া শ্ৰীকৃষ্ণ আহি কলে, “সখি! এইপাত ব্ৰহ্মাস্ত্র!{{nop}}<noinclude></noinclude> 1pyqy8ooqi5wdp3xpn82u0z6szjo6yk 104 76620 266376 210371 2026-11-08T15:49:35Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||অশ্বত্থামাৰ দণ্ড।|৫৩}} {{Rule|}}</noinclude>ইয়াক অশ্বত্থামাই প্ৰাণৰ ভয়ত নেজানিহে মাৰিছে। ইয়াক ব্ৰহ্মাস্ত্ৰত বাহিৰে আন অস্ত্ৰৰে কাটিব নোৱাৰা।তুমি অস্ত্ৰ বিদ্যাত পৈনত মানুহ, তুমি ব্ৰহ্মাস্ত্ৰেৰে ইয়াক নষ্ট কৰা। অৰ্জ্জুনে শ্ৰীকৃষ্ণৰ এই কথা শুনি তেওঁক প্ৰণাম কৰিলে আৰু মুখ হাত ধুই শুচি হৈ ব্ৰহ্মাস্ত্ৰ মাৰিলে? দুয়ো পাত শৰ যুজ খালত আকাশত এনে এটা পোহৰ পৰিল যে নাশৰ কাল উপস্থিত হোৱাত আকাশত জুই আৰু বেলি গোট খাই পৃথিবীৰ মানুহক নাশ কৰিবলৈহে যেন কাৰবাৰ কৰিছে। তেতিয়া অৰ্জ্জুনেও বিপদৰ আশঙ্কা কৰি শ্ৰীকৃষ্ণৰ আদেশ লৈ দুয়ো পাত শৰ নাশ কৰিলে আৰু অশ্বত্থামাক বলি কাটিবলৈ নিয়া ছাগলিৰ দৰে ডোলেৰে বান্ধি নিজৰ বহালৈ আহিছিল। আহোঁতে বাটত শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জ্জুনক কলে, “অৰ্জ্জুন,এই নীচ বামুণক জীয়াই থোৱা উচিত নহয়। কিয়নো ই গৰুৱে ৰাতি কোনেও গম নোপোৱাকৈ শুই থকা কেচুৱা লৰাকেইটাক বিনা দোষত মাৰিলে। কোৱা আছে যে জ্ঞানী লোকে কেতিয়াও সহায় সাৰথি নোহোৱাকৈ বা ভয়ত পৰি সহায় খোজাক বধ নকৰে। বিশেষকৈ লৰা,মাইকী মানুহ,লৰচৰ কৰিব নোৱাৰা মানুহ আৰু ভয়াতুৰক কেতিয়াও মাৰিব নেপায়। যদি কোনো নিলাজ কাঠচিতীয়া মানুহে আনক মাৰি নিজে জীৱিকা চলায়, তেনে সেই মানুহক মৰাত দোষ নাই; কাৰণ তাৰ প্ৰাণবধেই পৰাচিত তেতিয়াহে তাৰ পাপ ক্ষয় হয়;নহলে সি সদায় নৰক ভোগ<noinclude></noinclude> 267nuatwd1aod7p15vgmiv350bq0p61 104 76621 266395 210372 2026-11-08T16:06:48Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>কৰিব লাগে? আৰু তুমি দ্ৰৌপদীৰ ওচৰত শপত খাই আহিছা যে পুত্ৰঘাতীৰ মূৰ তেওঁক দিবাগৈ? এই কথা মই নিজ কানে শুনিছোঁ। সেই উটনুৱা পুত্ৰঘাতীক মাৰা। অৰ্জ্জুন ই কুলাঙ্গাৰে অকল আমাকেই হে অপকাৰ কৰিছে এনে নহয়, ইয়াৰ নিজৰ ৰজা দুৰ্য্যোধনৰো মহৎ অপকাৰ কৰিলে। কিয়নো দুৰ্য্যোধনে তোমালোকৰ লৰা বুলি গম পাই পিণ্ডলোপ হল বুলি ভাবি শোকত প্ৰাণত্যাগ কৰিলে; আগৰে পৰা কৰঙ্গনৰ বিষত বৰ দুখ পাই আছিল?” শ্ৰীকৃষ্ণই এই দৰে যদিও অশ্বত্থামাক কাটিবলৈ বুলি কৈ আহিছিল তথাপি অৰ্জ্জুনে তেওঁক নেমাৰি বান্ধি লৈ আহি পুত্ৰ শোকত কান্দি কাটি থকা দ্ৰৌপদীৰ হাতত শোধাই দিলেহি। দ্ৰৌপদীৰ যদিও অশ্বত্থামালৈ প্ৰথমতে বৰ খং উঠিছিল কিন্তু গুৰুপুত্ৰক গৰুৰ দৰে বান্ধি অনা দেখি বৰ দুখ পালে আৰু নিজেই লাজত তলমূৰ কৰিলে আৰু অৰ্জ্জুনে এনে অপমান দিয়া দেখি বৰঞ্চ সেৱাহে কৰিলে? আৰু অৰ্জ্জুনক শীঘ্ৰে বান্ধ মোকোলাই দিবলৈ এই দৰে ক’লে, “নাথ! এই বামুন জনক এৰি দিয়ক? এওঁ আমাৰ গুৰু। যাৰ ওচৰত আপুনি মন্ত্ৰ লৈছে,যি আপোনাক ধেনু কাঁড় মাৰিবলৈ শিকাইছে,যাৰ যহত আপুনি ত্ৰৈলোক্যৰ মহাবীৰ বুলি সুখ্যাতি পাইছে সেই ভগবান দ্ৰোণ এই পুত্ৰৰূপে সাক্ষাত হৈ আপোনাৰ ওচৰত ঠিয় হৈ আছে। তেওঁৰ ধৰ্ম্ম পত্নী কৃপাও আজিলৈকে জীয়াই আছে। অশ্বত্থামাৰ নিচিনা বীৰ<noinclude></noinclude> mh1vfok8f6xfsjrgo3uzj1cttv2lqsc 104 76622 266440 210373 2026-11-08T16:31:52Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||অশ্বত্থামাৰ দণ্ড।|৫৫}} {{Rule|}}</noinclude>পুত্ৰৰ মাক বুলিয়ৈই গুৰু দ্ৰোণৰ লগত সতী যোৱা নাই? {{gap}}প্ৰভো! গুৰু সকলৰ অপকাৰ কৰা আপোনালোকৰ নিচিনা মহৎ লোকৰ কাম নহয়। গুৰু পত্নীয়ে পুত্ৰ শোকত যেন মোৰ দৰে কান্দিব লগা নহয়। শাস্ত্ৰত আছে যদি কোনো ক্ষত্ৰিয়ই খং সামৰিব নোৱাৰি বামুনৰ অপকাৰ কৰে তেনে তেওঁ সপৰিবাৰে সদায় শোকত মগন থাকিব লগাত পৰে?” সেই খিনিতে যুধিষ্ঠিৰকে আদি কৰি যিমান বোৰ মানুহ আছিল আটাইবোৰে দ্ৰৌপদীৰ এনে ন্যায় সঁচা আৰু অকপটীয়া মৰমে ভৰা কথা শুনি শলাগিবলৈ ধৰিলে; কিন্তু ভীমৰ খং হলে মাৰ নগ’ল, তেওঁ খঙত একোনাই হৈ কলে,এই শিশুঘাতীক বধ কৰাই হে ইয়াৰ যথোচিত পৰাচিত হ’ব? এই দুষ্টটোৱে ৰাতি বিনাদোষত শুই থকা কেচুৱা লৰা কেইটাৰ মূৰ কাটিবলৈ গৈ তাৰ ৰজাকো সন্তোষ দিব নোৱাৰিলে নিজেও একো কৰিব নোৱাৰিলে। ভীম আৰু দ্ৰৌপদীৰ কথা শুনি শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জ্জুনলৈ চাই কলে,“সখি বামুনক মাৰিব নেপায়,কিন্তু আপদত মাৰিলেও দোষ নাই বুলি শাস্ত্ৰত আছে। তুমি দুয়োৰো কথা ৰাখি এটা কাম কৰা;তেনে হলে দ্ৰৌপদীৰ মনত ভাল লাগিব:ভীমৰো খং মাৰ যাব আৰু তোমাৰো প্ৰতিজ্ঞা ৰক্ষা হব? অশ্বত্থামাৰৰ মূৰত এটা মণি আছে,সেই মণিটোকে কাটিলে বামুনৰ প্ৰাণ নেযায় কিন্তু বধ কৰাৰ নিচিনা কষ্ট আৰু লাজ পাব। এই কথা<noinclude></noinclude> kqded64ck02ox3xtjm0eai6s3s9mmus 266441 266440 2026-11-08T16:35:14Z যদুমণি 4400 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||অশ্বত্থামাৰ দণ্ড।|৫৫}} {{Rule|}}</noinclude>পুত্ৰৰ মাক বুলিয়েই গুৰু দ্ৰোণৰ লগত সতী যোৱা নাই? {{gap}}প্ৰভো! গুৰু সকলৰ অপকাৰ কৰা আপোনালোকৰ নিচিনা মহৎ লোকৰ কাম নহয়। গুৰু পত্নীয়ে পুত্ৰ শোকত যেন মোৰ দৰে কান্দিব লগা নহয়। শাস্ত্ৰত আছে যদি কোনো ক্ষত্ৰিয়ই খং সামৰিব নোৱাৰি বামুনৰ অপকাৰ কৰে তেনে তেওঁ সপৰিবাৰে সদায় শোকত মগন থাকিব লগাত পৰে?” সেই খিনিতে যুধিষ্ঠিৰকে আদি কৰি যিমান বোৰ মানুহ আছিল আটাইবোৰে দ্ৰৌপদীৰ এনে ন্যায় সঁচা আৰু অকপটীয়া মৰমে ভৰা কথা শুনি শলাগিবলৈ ধৰিলে; কিন্তু ভীমৰ খং হলে মাৰ নগ’ল, তেওঁ খঙত একোনাই হৈ কলে,এই শিশুঘাতীক বধ কৰাই হে ইয়াৰ যথোচিত পৰাচিত হ’ব? এই দুষ্টটোৱে ৰাতি বিনাদোষত শুই থকা কেচুৱা লৰা কেইটাৰ মূৰ কাটিবলৈ গৈ তাৰ ৰজাকো সন্তোষ দিব নোৱাৰিলে নিজেও একো কৰিব নোৱাৰিলে। ভীম আৰু দ্ৰৌপদীৰ কথা শুনি শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জ্জুনলৈ চাই কলে,“সখি বামুনক মাৰিব নেপায়,কিন্তু আপদত মাৰিলেও দোষ নাই বুলি শাস্ত্ৰত আছে। তুমি দুয়োৰো কথা ৰাখি এটা কাম কৰা;তেনে হলে দ্ৰৌপদীৰ মনত ভাল লাগিব:ভীমৰো খং মাৰ যাব আৰু তোমাৰো প্ৰতিজ্ঞা ৰখা হব? অশ্বত্থামাৰৰ মূৰত এটা মণি আছে,সেই মণিটোকে কাটিলে বামুনৰ প্ৰাণ নেযায় কিন্তু বধ কৰাৰ নিচিনা কষ্ট আৰু লাজ পাব। এই কথা<noinclude></noinclude> o55byumqg623s8xt4vdki5lboz7410x 104 76623 266431 210374 2026-11-08T16:18:48Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৫৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>শুনি অর্জ্জুনে দা এখন লৈ অশ্বত্থামাৰ মূৰৰ মণিটো চুলিৰে সৈতে কাটি লৈ গুচি আহিল। দ্ৰোণৰ পুতেকে শিশুবধকৰি লাজত শেঁতা পৰি আছিল, তাতে মূৰৰ মণি কাটি নিয়াত মূৰ কটা যেন অপমান পাই তেওঁৰ মুখৰ তেজ একেবাৰেই নাইকিয়া হ’ল? অর্জ্জুনে মূৰৰ মণি কাঢ়িলৈ বান্ধ মোকোলাই দি তাৰ পৰা দূৰকৈ খেদাই দিলে। ইফালে চুলিৰে সৈতে অশ্বথামাৰ মূৰৰ মণি কাটি নিয়াত মূৰত এডোখৰ ঘা হ’ল? সদায় চেঙচেঙাই ভক্ ভকাই থাকে, সেইবাবে ব্যাসেদৱে কলে,তুমি এনে ডাঙৰ পাপ কৰিছা যে, তাৰবাৰে তোমাক মাৰিহে পেলাব লাগিছিল। কিন্তু তুমি বামুণ,তোমাক মাৰিব নেপায়,তোমাৰ মূৰ খুৰুৱা,ধন বস্তু কাঢ়ি লোৱা আৰু দেশান্তৰ কৰি খেদি দিয়া হৈছে,আৰু বামুণ সকলে যেতিয়া গা ধোৱাৰ সময়ত তেল ঘঁহিব,তেতিয়া তোমাৰ নাম কৈ মাটিত তিনিবাৰ তেল পেলাব আৰু সেয়া তেল তোমাৰ মূৰত পৰিবহি আৰু তাৰপৰা অলপ চেঁচা পাবা। ইয়াৰ বাহিৰে আৰু একো কৰিব নোৱাৰি।<noinclude><center>⸺⸺</center></noinclude> b3jc4hh4e8zk48jlcae43kvz6iv9v5d 104 76624 266443 210375 2026-11-08T16:59:16Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{Xxx-larger|জড় ভৰত।}}</center></noinclude>{{gap}}মহাভাৰত পঢ়ি পাইছা যে পূৰ্ব্বে এই দেশৰ নাম,ভৰত নামে চন্দ্ৰবংশীয় ৰজা এজনে শাসন কৰাৰ পাচৰ পৰাহে ভাৰতবৰ্ষ হৈছে। ইয়াক আগেয়ে “অঞ্জনাভ” বুলিছিল। {{gap}}ভৰত বৰ জ্ঞানী ৰজা আছিল। তেওঁৰ,পিতৃ পিতামহ সকলৰ দৰে ঈশ্বৰত বৰ বিশ্বাস আছিল আৰু ঈশ্বৰলৈ সকলো সময়ত ভয় কৰি চলিছিল। সেই বাবেই তেওঁৰ ৰাজ্যত প্ৰজাই বৰ সুখেৰে আছিল। তেওঁৰ ৰাজত্ব কালৰ সৰহ ভাগ সময় ঈশ্বৰ চিন্তা আৰু দান যজ্ঞৰ নিচিনা পূণ্য কাৰ্য্য কৰিয়েই কটায়ছিল। লাহে লাহে বুঢ়া হলত পুতেকক ৰাজ্য ভাৰ গতাই দি আগৰ কালৰ মানুহৰ নিয়ম মতে বনলৈ গৈ সন্ন্যাস ধৰ্ম্ম ললেগৈ। {{gap}}গণ্ডকী নৈৰ কাষত থকা হৰিক্ষেত্ৰত তপস্যা কৰি থাকিবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। ভৰতে এই দৰে বহুত দিন পৰম পুৰুষ ভগবানৰ চিন্তাত কাল কটাবলৈ ধৰিলে। তেওঁৰ মন হৰিৰ চিন্তাত মজি গল। পৃথিৱীৰ সকলোকে ঈশ্বৰময় দেখিলে। {{gap}}এদিন মহানুভৱ ভৰত গণ্ডকী নৈত স্নান তৰ্পণ কৰি এটাই জপ কৰিবলৈ পাৰত বহিছে এনেতে হৰিণী এজনী অকঁলৈ সেই নৈতে পিয়াহত পানী খাবলৈ আহিছে,তাই গাভিনী আছিল। সেই সময়তে নিচেই ওচৰতে এটা সিংহৰ<noinclude></noinclude> 00qh427d0izapeuz1bchlst1fuzhcq9 104 76625 266508 210376 2026-11-09T07:20:27Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৫৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>গোজৰণি শুনিলে। এনেয়ে হৰিণী ভয়াতুৰ তাতে অকল সৰীয়া। সিংহৰ গোজৰনি শুনি বিমোৰ হৈ তৎ মৎ নেপাই পানীতে জাপ মাৰি পৰিল। পানীত কক্ বকাই সিপাৰ হব খোজোঁতেই পানীৰ মাজতে পোৱালী এটা পালে। এনেয়ে বুকুত ভয়,তাতে পোৱালী জগিছে,আকৌ পানীত সাঁতুৰি যাব লাগিছে! হৰিণী মৰা প্ৰায় হ’ল আৰু অলপ পাচতে কিছুদূৰ গৈ মৰি থাকিল। {{gap}}ইফালে মহামতি ভৰতে নৈৰ পাৰতে বহি সকলো ঘটনা চাই আছে। হৰিণা পোৱালীটোৰ দুৰৱস্থা দেখি ভৰতৰ বৰ মৰম লাগিল। পানীত উটি যোৱা মাউৰা পোৱালীটি তুলি আনি আশ্ৰমলৈ লৈ গ’ল। আশ্ৰমত অশেষ পৰিশ্ৰম আৰু প্ৰতিপাল কৰি পোৱালীটি জীয়ালে। যেতিয়া ঘাঁহ ধৰিব পৰা হ’ল, তেওঁ নিজে ঘাঁহ কাটি দিয়ে হিংসুক জন্তুৰ আগত পৰে বুলি সদায় ৰাখি থাকে। লৰাৰ নিচিনাকৈ চেনেহ কৰে,মুখত চুমা খায়। মুঠতে তেওঁৰ তপ,জপ,ধ্যান,ধাৰণা সকলো বোৰ এফাল আৰু হৰিণা পোৱালীটি এফাল হ’ল। কেতিয়াবা ভাবে “আঐ দেখি,এই হৰিণা পোৱালীটি অতি দুৰ্ভগীয়া, ভাগ্যৰ ফেৰত ইয়াৰ গোট জ্ঞাতি এৰি মোৰ ওচৰ চাপিছেহি। ই মোকেই ইয়াৰ মাক বাপেক,ককাই ভাই লগ সঙ্গ সকলো বুলি ভাবিছে;ই মোৰ বাহিৰে কাকো নেজানে। ই মোক সম্পূৰ্ণ বিশ্বাস কৰে সেই বাবে ইয়াৰ পৰা মোৰ সেৱা পূজাতো ব্যাঘাত খটিছে বুলি নেভাবি<noinclude></noinclude> 65d2yfiexij9hxd4yyi5pm4spnbk1c9 104 76664 266559 210415 2026-11-09T09:54:25Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||নলদময়ন্তী।|৯৭}} {{Rule|}}</noinclude>অটাব নোৱাৰো। ঘনে ঘনে মূৰ্চ্চা গত হৈছে। বুকুত ভুকুৱাই কান্দিছে,আৰু হাঁ নল! হাঁ নল বুলি চিঞৰিছে। তেওঁ বিচাৰোঁতে বিচাৰোঁতে গৈ গৈ এখন নৈৰ পাৰ পালে গৈ আৰু তাত নাবিক কিছু মানক দেখি সকলো কথা ভাঙ্গি পাতি কলে। তেতিয়া নাবিক বোৰে কলে, “আমি চেদিৰ ৰাজ্যত বাণিজ্য বেপাৰ কৰিবলৈ যাওঁ, যদি তুমি যোৱা আমাৰ লগতে যাব পাৰা।” দময়ন্তী তেওঁ লোকৰ লগত গৈ চেদিৰ ৰাজ্য পালেগৈ। তাৰ ৰজা বিৰবাহু। এদিন বিৰবাহুৰ মাকে হঠাৎ দময়ন্তীক দেখি নিজৰ ওচৰলৈ আনি বৰ আদৰ সাদৰ কৰি ৰাখিলে। ইয়াৰ কিছু দিনৰ পাচত বাপেকৰ ঘৰৰ দূতে পাই বাপেকৰ ঘৰলৈ লৈগল। কিন্তু তাতো দময়ন্তীৰ মন একো ভাল নহল। {{gap}}ইফালে নলে দময়ন্তীক এৰি বেগা বেগীকৈ আহি আছে আৰু একোবাৰ একোতা শোকৰ হুমুনিয়া কাঢ়িছে। এনেতে এটা শব্দ শুনিবলৈ পালে। “হে নল, ধৰ্ম্মৰাজ! তুমি মোক এই বিশাল অগ্নিৰ পৰা ৰক্ষা কৰি জগতত কীৰ্ত্তি ৰাখা। মই কৰ্কট নামে একটা সাপ;নাৰদৰ শাপত এনে দশা হৈছে।” ধাৰ্ম্মিক নলে এনে শোকাতুৰ প্ৰাৰ্থনা শুনি সাপটো জুইৰ পৰা তুলি আনি মাটিত থব খোজোঁতেই,নলক সাপটোৱে খোঁট মাৰি দিলে। {{gap}}নল তেনেই কলা পৰিল। আৰু আগৰ নল বুলি চিনিব নোৱাৰা হল। তেতিয়া নলে বেজাৰ মনেৰে কলে “অকৃতজ্ঞ<noinclude></noinclude> ou79rwrjwj6e5da4fawd5dk06vw37kv 104 76665 266552 210416 2026-11-09T09:31:43Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৯৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>জন্তু, তোক মই উপকাৰ কৰা বাবে তই মোক খুটিলি। তেতিয়া সি কলে ‘‘মহাৰাজ মই তোমাক খুটি ভালহে কৰিছোঁ। কাৰণ এতিয়া আৰু তোমাক কোনেও চিনিব নোৱাৰে। তুমি এতিয়া ঋতুপৰ্ণ ৰজাৰ ঘৰত থাকাগৈ। তেওঁৰ তুমি সাৰথি হবা। তেওঁ ভাল পাশা খেলিব জানে। তেওঁৰ পৰা তুমি পাশা খেল শিকিবা। নলে কৰ্কটে কোৱা মতেই গৈ ঋতুপৰ্ণ ৰজাৰ ওচৰ পাই সাৰথি পদ গ্ৰহণ কৰিলে আৰু তেওঁৰ পৰা পাশা খেল শিকিলে। নলে ইমান ৰথ চলাব পাৰিছিল যে তেওঁ ৰথ চলালে ওপৰেই গৈছেনে তলেই গৈছে কব নোৱাৰি। নলে সূৰ্য্যৰ পৰা কেইবাটা মান বৰ পাইছিল। বিনাজুয়ে ভাত ৰন্ধা,হাতেৰে তাৰুৰ ব্যৱহাৰ কৰিব পাৰিছিল, ইত্যাদি কিন্তু নলৰ মনত এক মাত্ৰ দময়ন্তী। ৰাতি সকলো মানুহ শোৱাৰ পাচত তেওঁ অকলে অকলে বহি কিবা কিবি ভাবি থাকে। আৰু মাজে মাজে হাঁ দময়ন্তী বুলি একোটা হুমুনিয়াহ কাঢ়ে। {{gap}}ইফালে দময়ন্তী ঘৰ পাই দেশে দেশে দূত পঠিয়াবলৈ ধৰিলে, কিন্তু সকলো মিছা। এজন দূত গৈ ঋতুপৰ্ণৰ ৰাজ্য পালে গৈ আৰু ৰাতি এই দৰে এটা মানুহে দময়ন্তীৰ শোক প্ৰকাশ কৰি কান্দি থকা দেখি আহি দময়ন্তীক কলেহি। {{gap}}দময়ন্তীয়ে খবৰ শুনি একে বাৰে বাউলি হৈ নলক অনা উপায় চিন্তিবলৈ ধৰিলে। অন্তত ভাবি থিক কৰিলে যে দময়ন্তীৰ দ্বিতীয় স্বয়ম্বৰ বুলি ঋতুপৰ্ণক খবৰ দিয়া যাওক।{{nop}}<noinclude></noinclude> p11dgjb0rqo6w738wuq7hn82db0e8ok 104 76666 266537 210417 2026-11-09T09:08:18Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||নলদময়ন্তী।|৯৯}} {{Rule|}}</noinclude>তেতিয়া অৱশ্য নল তেওঁৰ লগত আহিব। এই বুলি ঋতুপৰ্ণলৈ খবৰ দিলে। খবৰ পাই ঋতুপৰ্ণ কেতিয়া পাওঁগৈ,কেতিয়া পাওঁগৈ হল। আৰু নলক ৰথ সজাবলৈ কলে। নলে দময়ন্তীৰ স্বয়ম্বৰৰ কথা শুনি বেজাৰত মৃত্যু প্ৰায় হল। আৰু ৰজাক কলে “মহাৰাজ কৃপা কৰি আজিৰ কাৰণে অইন এজন সাৰথি লওক। কিন্তু ৰজা মানি নহল। নল চলাবলৈ হবলৈ বাধ্য হল, আৰু যাত্ৰা কৰিলে। ৰথ ইমান বেগাই আনিছিল যে বাটত বতাহৰ কোবত ঋতুপৰ্ণৰ উত্তৰীয় বস্ত্ৰ পৰি আহিল। দময়ন্তীৰ বাপেকৰ ঘৰৰ মুখতে এজোপা শিলিখা গছ। ঋতুপৰ্ণ ৰজাই এক অদ্ভুত অঙ্ক বিদ্যাৰ বলত দেখা মাত্ৰেই গছৰ ফল আৰু পাতৰ সংখ্যা কব পাৰিছিল। এই বিদ্যা নলক দিলে। এই বিদ্যাৰে সেই শিলিখা গছ চকুৰে চাই যাওঁতেই পাত বোৰ লেখি পেলালে; আৰু শহুৰেকৰ ঘৰ বুলি চিনি পালে। {{gap}}বহুত আঁতৰত থাকোঁতেই দময়ন্তীয়ে ৰথৰ চকৰিৰ মাত শুনি জানিব পাৰিলে যে নল আহিছে। নলে চলোৱা ৰথত বাজে কোনেও ইমান কোবত ৰথ চলাব নোৱাৰে। তেতিয়া তেওঁৰ আনন্দৰ পাৰ নোহোৱা হল। চাওঁতে চাওঁতে ৰথ আহি ঘৰ পালেই। কিন্তু ঋতুপৰ্ণ ৰজা দেখি অবাক যে স্বয়ম্বৰৰ কোনো গম গতি নাই। তেতিয়া তেওঁ এনেয়ে আহিছে বুলিয়েই কলে। {{gap}}নল চহিচৰ ঘৰত আছেহি। দময়ন্তীয়ে নলক মতাই<noinclude></noinclude> 2n62qn18vny5htc0p3hnm0o0ghfktqb 104 76667 266518 210418 2026-11-09T08:43:39Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266518 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|১০০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>অনালে। লৰা ছোৱালী দুটি দেখি নলৰ দুধাৰি চকুলো দুগালে বৈ গল। তেতিয়া দময়ন্তীয়ে সুগন্ধি চন্দন গাত লেপি গা,পা ধুৱাই,ভাল সাজ পাৰ পিন্ধালে। তেতিয়া নলৰ গাৰ চেহেৰা আগৰ দৰে হ’ল। আৰু কলি আগতে ওলাই বিনয় বচনে ক’লে “মই অত দিন আপোনাক অনেক কষ্ট দিলোঁ। তাৰ বাবে মোক ক্ষমা কৰক। ময়ো তক্ষকৰ বিষ আৰু ঋতুপৰ্ণৰ তক্ষকৰ অঙ্ক বিদ্যাৰ বলত অশেষ কষ্ট পাইছিলোঁ। নলে কলিক ক্ষমা কৰিলে। ৰজাৰ ঘৰত তেতিয়া এটা আনন্দৰ ৰোল উঠিল। ঋতুপৰ্ণ ৰজাই এইবোৰ কথা গম পাই নলৰ ওচৰত ক্ষমা মাগিলে। {{gap}}তাত কিছু দিন থকাৰ পাছত,অনেক লগুৱা লিকচৌ লৈ নল গৈ নিষধ ৰাজ্য পালেগৈ। সেই দিনা সকলো প্ৰজাৰ মনত ৰং। মন্ত্ৰী আদি কৰি সকলোৱে নলক আগবঢ়াই নিলেহি। তাৰ পাছ দিনা ৰজা নলে ভায়েক পুষ্কৰক পাশা খেলিবলৈ মাতিলে। {{gap}}এই বাৰ কিন্তু পুষ্কৰ সমূলি হাৰিল। নলে পুষ্কৰক মৰণ কৰি ৰাজ্যতে থাকিবলৈ দিলে। ইয়াৰ পাছত তেঁওলোকে বহুত দিন ৰাজ্য চলাই সুখে শান্তিতে থাকিল।<noinclude> <center>'''অন্ত।'''</center></noinclude> j95doq2bfaenyld4ufn3xilhvk2de5g 104 77123 266447 211312 2026-11-08T17:34:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৫১ দ্বিতিয় ছোৱা—বিয়াৰ পাছত গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ দিনৰ পৰাই তিৰোতাৰ অতি দায়িত্বপূৰ্ণ জীৱনৰ দ্বিতীয় ছোৱা আৰম্ভ হয়। বাল্যকালত পোৱা শিক্ষা আৰু বাপেক-মাকে ছোৱালীৰ আগত দাঙি ধৰা দৃষ্টান্তৰ পৰাই এই ছোৱাই গঢ় লয়। এই সময়ত ছোৱালীয়ে সৰুৰে পৰা ডাঙৰ-দীঘল হোৱা নিজৰ ঘৰৰ পৰা, পিতাক-মাকৰ বুকুৰ মাজৰ পৰা আন এখন অচিনাকি ঘৰলৈ যায় আৰু সেই সময়ৰ পৰা ছোৱালীৰ নানা ৰকমৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক পৰিবৰ্ত্তন আৰম্ভ হয়। নিজৰ ঘৰত পিতাক-মাককে আদি কৰি গৃহৱৰ্ত্তী মানুহসকলে ছোৱালীৰ কোনো দোষ নেদেখে। কিবা দোষ দেখিলেও মৰমতে, সকলোৱে তাক সহজে ক্ষমা কৰে, কাৰণ ইয়াত সকলোৰে লগত তেওঁৰ তেজৰ সম্বন্ধ। অচিনাকি নতুন শহুৰেকৰ ঘৰত সকলো তাৰ বিপৰীত—কাৰো লগত তেজৰ সম্বন্ধ নাই। নিজৰ কাৰ্য্য আৰু ব্যৱহাবৰ দ্বাৰা মৰম লগাব নোৱাৰিলে, তাত তোমাৰ মৰমৰ দাবী নাই। গিৰীয়েৰাৰ ঘৰত সোমোৱাৰ দিনৰে পৰা তাৰ একশ্ৰেণীৰ মানুহৰ তুমি চকুৰ হুল হবা কাৰণ তুমি যোৱাৰ আগতে তোমাৰ গিৰীয়েৰাই সিবোৰক মৰম কৰিছিল, সেই মৰমৰ এক অংশ তুমি নি তুমি সিহঁতৰ প্ৰতদ্বন্দ্বিনী হৈ থিয় হব॥ সুবিধা পালেই তেওঁলোকে তোমাক তোমাৰ স্বামীৰ আগত আৰু আনৰ আগত হীন প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। তাৰ উপৰিও তোমাৰ<noinclude></noinclude> 07fjgarv4mhffjn591393efjk7g9p1u 266448 266447 2026-11-08T17:43:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫১}}</noinclude>{{gap}}দ্বিতিয় ছোৱা—বিয়াৰ পাছত গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যোৱাৰ দিনৰ পৰাই তিৰোতাৰ অতি দায়িত্বপূৰ্ণ জীৱনৰ দ্বিতীয় ছোৱা আৰম্ভ হয়। বাল্যকালত পোৱা শিক্ষা আৰু বাপেক-মাকে ছোৱালীৰ আগত দাঙি ধৰা দৃষ্টান্তৰ পৰাইএই ছোৱাই গঢ় লয়। এই সময়ত ছোৱালীয়ে সৰুৰেপৰা ডাঙৰ-দীঘল হোৱা নিজৰ ঘৰৰ পৰা, পিতাক-মাকৰ বুকুৰ মাজৰ পৰা আন এখন অচিনাকি ঘৰলৈ যায় আৰু সেই সময়ৰ পৰা ছোৱালীৰ নানা ৰকমৰ শাৰীৰিক আৰু মানসিক পৰিবৰ্ত্তন আৰম্ভ হয়। নিজৰ ঘৰত পিতাক-মাককে আদি কৰি গৃহৱৰ্ত্তী মানুহ সকলে ছোৱালীৰ কোনো দোষ নেদেখে। কিবা দোষ দেখিলেও মৰমতে, সকলোৱে তাক সহজে ক্ষমা কৰে, কাৰণ ইয়াত সকলোৰে লগত তেওঁৰ তেজৰ সম্বন্ধ। অচিনাকি নতুন শহুৰেকৰ ঘৰত সকলো তাৰ বিপৰীত—কাৰো লগত তেজৰ সম্বন্ধ নাই। নিজৰ কাৰ্য্য আৰু ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰা মৰম লগাব নোৱাৰিলে, তাত তোমাৰ মৰমৰ দাবী নাই। গিৰীয়েৰাৰ ঘৰত সোমোৱাৰ দিনৰে পৰা তাৰ একশ্ৰেণীৰ মানুহৰ তুমি চকুৰ হুল হবা কাৰণ তুমি যোৱাৰ আগতে তোমাৰ গিৰীয়েৰাই সিবোৰক মৰম কৰিছিল, সেই মৰমৰ এক অংশ তুমি নি তুমি সিহঁতৰ প্ৰতদ্বন্দ্বিনী হৈ থিয় হবা। সুবিধা পালেই তেওঁলোকে তোমাক তোমাৰ স্বামীৰ আগত আৰু আনৰ আগত হীন প্ৰতিপন্ন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিব। তাৰ উপৰিও তোমাৰ{{nop}}<noinclude></noinclude> ad9yzx77rcupq5rn9ep4glihop4jhc3 104 77124 266449 211313 2026-11-08T17:44:50Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি পিতাৰাৰ ঘৰৰ আৰু তোমাৰ শহুৰেৰাৰ ঘৰৰ বহু প্ৰভেদ খোৱা-বোৱা, চলন-ফুৰণ, আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি, আৰ্থিক অৱস্থা ইত্যাদি বহুত বেলেগ। এনে অচিনাকি নতুন ঠাইত অচিনাকি মানুহৰ লগত, তুমি নিজৰ জীৱনৰ বাকী ছোৱা কটাব লাগিব। সেই ঘৰত তোমাৰ নিজৰ কামৰ ওপৰত। যত্ন কৰিলে এদিন তোমাৰ প্ৰতিষ্ঠা বা তোমাৰ ঠাই, উপযুক্ত গুণ থাকিলে আৰু শহুবোৰ ঘবৰ প্ৰত্যেক মানুহে তোমাক সন্মান আৰু মৰম কৰিব,' আৰু সকলোৰে আদবত তুমি জীৱনৰ বাকী দিন কেইটা তাৰ বিপৰীত হলে তুমি জীৱনৰ বাকী কটাব পাৰিব। কেইদিন অসুস্থ অশান্তিত কটাব লাগিব। কেনেকৈ। তুমি সেইঘৰ মানুহৰ আদৰ আৰু সন্মান পাবা; তাকে ইয়াত কোৱাব চেষ্টা কৰিম। স্বামীৰ লগত ব্যৱহাৰ — হিন্দু ৰমণীৰ স্বামীয়েই সৰ্ব্বস্ব, সেই স্বামীক কায়মনোবাক্যে সন্তুষ্ট ৰখা তিৰোতাৰ কৰ্ত্তব্য। হিন্দু-শাস্ত্ৰমতে স্বামীয়েই তিৰোতাৰ একমাত্ৰ গুৰু; আৰু স্বামী শুশ্ৰূষাই একমাত্ৰ ধৰ্ম্ম; আন ব্ৰত উপবাস আদি তিৰোতাৰ বেলেগ নাই। বিয়াৰ পিছত তিৰোতা আৰু মতা উভয়ৰ বেলেগ বেলেগ স্বাৰ্থ লগ লাগি এক হয়, দুখন হৃদয় এখন হয়। সাধ্বী তিৰোতাই স্বামীক অনাদৰ বা তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰা উচিত নহয়; নিজৰ স্বাৰ্থ আৰু সুখ ত্যাগ কৰিও স্বামীৰ সন্তোষ<noinclude></noinclude> 2v277vfdnkjzmul2ptyhibsueu2esbm 266450 266449 2026-11-08T17:58:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৫২|মাতৃজাতি|}}</noinclude>পিতাৰাৰ ঘৰৰ আৰু তোমাৰ শহুৰেৰাৰ ঘৰৰ বহু প্ৰভেদ খোৱা-বোৱা, চলন-ফুৰণ, আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি, আৰ্থিক অৱস্থা ইত্যাদি বহুত বেলেগ। এনে অচিনাকি নতুন ঠাইত অচিনাকি মানুহৰ লগত, তুমি নিজৰ জীৱনৰ বাকী ছোৱাকটাব লাগিব। সেই ঘৰত প্ৰতিষ্ঠা বা তোমাৰ ঠাই,তোমাৰ নিজৰ কামৰ ওপৰত। উপযুক্ত গুণ থাকিলে আৰু যত্ন কৰিলে এদিন তোমাৰ শহুৰেৰাৰ ঘৰৰ প্ৰত্যেক মানুহে তোমাক সন্মান আৰু মৰম কৰিব,' আৰু সকলোৰে আদৰত তুমি জীৱনৰ বাকী দিন কেইটা কটাব পাৰিব। তাৰ বিপৰীতহলেতুমি জীৱনৰ বাকী কেইদিন অসুস্থ অশান্তিত কটাব লাগিব। কেনেকৈ।তুমি সেইঘৰ মানুহৰ আদৰ আৰু সন্মান পাবা; তাকে ইয়াত কোৱাব চেষ্টা কৰিম। {{gap}}স্বামীৰ লগত ব্যৱহাৰ — হিন্দু ৰমণীৰ স্বামীয়েই সৰ্ব্বস্ব, সেই স্বামীক কায় মনোবাক্যে সন্তুষ্ট ৰখা তিৰোতাৰ কৰ্ত্তব্য।হিন্দু-শাস্ত্ৰমতে স্বামীয়েই তিৰোতাৰ একমাত্ৰ গুৰু; আৰুস্বামী শুশ্ৰূষাই একমাত্ৰ ধৰ্ম্ম; আন ব্ৰত উপবাস আদিতিৰোতাৰ বেলেগ নাই। {{gap}}বিয়াৰ পিছত তিৰোতা আৰু মতা উভয়ৰ বেলেগ বেলেগ স্বাৰ্থ লগ লাগি এক হয়, দুখন হৃদয় এখন হয়। সাধ্বীতিৰোতাই স্বামীক অনাদৰ বা তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰা উচিতনহয়; নিজৰ স্বাৰ্থ আৰু সুখ ত্যাগ কৰিও স্বামীৰ সন্তোষ<noinclude></noinclude> ayfy6stswtja7vwju2obwz25advw5fi 266451 266450 2026-11-08T18:01:19Z Nilotpal Hazarika123 3917 266451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৫২|মাতৃজাতি|}}</noinclude>পিতাৰাৰ ঘৰৰ আৰু তোমাৰ শহুৰেৰাৰ ঘৰৰ বহু প্ৰভেদ খোৱা-বোৱা, চলন-ফুৰণ, আচাৰ-ব্যৱহাৰ, ৰীতি-নীতি, আৰ্থিক অৱস্থা ইত্যাদি বহুত বেলেগ। এনে অচিনাকি নতুন ঠাইত অচিনাকি মানুহৰ লগত, তুমি নিজৰ জীৱনৰ বাকী ছোৱাকটাব লাগিব। সেই ঘৰত প্ৰতিষ্ঠা বা তোমাৰ ঠাই,তোমাৰ নিজৰ কামৰ ওপৰত। উপযুক্ত গুণ থাকিলে আৰু যত্ন কৰিলে এদিন তোমাৰ শহুৰেৰাৰ ঘৰৰ প্ৰত্যেক মানুহে তোমাক সন্মান আৰু মৰম কৰিব,' আৰু সকলোৰে আদৰত তুমি জীৱনৰ বাকী দিন কেইটা কটাব পাৰিব। তাৰ বিপৰীত হলে তুমি জীৱনৰ বাকী কেইদিন অসুস্থ অশান্তিত কটাব লাগিব। কেনেকৈ। তুমি সেইঘৰ মানুহৰ আদৰ আৰু সন্মান পাবা; তাকে ইয়াত কোৱাব চেষ্টা কৰিম। {{gap}}স্বামীৰ লগত ব্যৱহাৰ — হিন্দু ৰমণীৰ স্বামীয়েই সৰ্ব্বস্ব, সেই স্বামীক কায় মনোবাক্যে সন্তুষ্ট ৰখা তিৰোতাৰ কৰ্ত্তব্য। হিন্দু-শাস্ত্ৰমতে স্বামীয়েই তিৰোতাৰ একমাত্ৰ গুৰু; আৰু স্বামী শুশ্ৰূষাই একমাত্ৰ ধৰ্ম্ম; আন ব্ৰত উপবাস আদি তিৰোতাৰ বেলেগ নাই। {{gap}}বিয়াৰ পিছত তিৰোতা আৰু মতা উভয়ৰ বেলেগ বেলেগ স্বাৰ্থ লগ লাগি এক হয়, দুখন হৃদয় এখন হয়। সাধ্বী তিৰোতাই স্বামীক অনাদৰ বা তুচ্ছ-তাচ্ছিল্য কৰা উচিত নহয়; নিজৰ স্বাৰ্থ আৰু সুখ ত্যাগ কৰিও স্বামীৰ সন্তোষ<noinclude></noinclude> g7k3dm1lctj7bzm0k4aglcxevqxjay7 104 77125 266458 211314 2026-11-09T02:27:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৫৩- সাধন কৰা উচিত। যিবোৰ কাম গিৰীয়েকে ভাল নাপায় তেনেকাম কৰা উচিত নহয়। তিৰোতা মতাৰ বিপদৰ বন্ধু, ঘৰৰ লক্ষ্মী। তিৰোতাই মতাক ভোকত ভাত, পিয়াহত পানী দিয়ে, নৰিয়া পৰিলে দবৱ-পথ্য দি পৰ দিয়ে, শোকত সান্ত্বনা দিয়ে,, বিপদত বুদ্ধি দিয়ে, সম্পদত স্বামীৰ লগত একেলগে সেই সম্পদ উপভোগ কৰি তেওঁৰ আনন্দ বঢ়ায়। তিৰোতা স্বামীৰ সুখ-দুখ, আপদ-বিপদ সকলোৰে লগৰী। তেওঁ স্বামীৰ দাসী, বন্ধু, সখী, কাণ্ডাৰী—মুঠতে তিৰোতা স্বামীৰ সকলো। সেই হেন তিৰোতা উপযুক্ত হলে স্বামীক স্বৰ্গলৈ নিব পাৰে, তেওঁৰ চিৰজীৱন সুখ-শান্তিৰে নিয়াব পাৰে আৰু অনুপযুক্ত হলে স্বামীৰ জীৱন বিষময় কৰি উভয়ে জীৱনত নানাৰকম নিকাৰ ভুঞ্জিব পাৰে। স্বামীয়ে নিজৰ তিৰোতাক মৰম কৰাটে৷ স্বাভাৱিক, আৰু বিয়াৰ পিছত কিছুদিন উভয় পক্ষে মিলা-প্ৰীতিৰে চলা সাধাৰণতঃ দেখা যায়। লাহে লাহে যেতিয়া উভয় পক্ষৰ গুণ-দোষবোৰ বাহিৰ হৈ আহে, তেতিয়াহে বিৰোধ আৰম্ভ হৈ অ্যো হয়। মতা-তিৰোতা উভয়ে মানুহ আৰু উভয় পক্ষৰে কম-বেছি পৰিমাণে দোষ থকাতো। স্বাভাৱিক। প্ৰথমে কেইদিন মান স্বামীৰ ওপৰত তিৰোতাৰ বাহ্যিকৰূপে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে—কিন্তু এই প্ৰভাৱ দুদিনীয়া; সদায় দেখা ভাল ছবি এখনে বা ভাল দৃশ্য এটাই সততে মানুহৰ<noinclude></noinclude> hp9q1n259uljeqkkaqzy5g4z4h3l1b9 266459 266458 2026-11-09T02:37:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫৩}}</noinclude>সাধন কৰা উচিত। যিবোৰ কাম গিৰীয়েকে ভাল নাপায় তেনেকাম কৰা উচিত নহয়। {{gap}}তিৰোতা মতাৰ বিপদৰ বন্ধু, ঘৰৰ লক্ষ্মী। তিৰোতাই মতাক ভোকত ভাত, পিয়াহত পানী দিয়ে, নৰিয়া পৰিলে দৰৱ-পথ্য দি পৰ দিয়ে, শোকত সান্ত্বনা দিয়ে, বিপদত বুদ্ধি দিয়ে, সম্পদত স্বামীৰ লগত একেলগে সেই সম্পদ উপভোগ কৰি তেওঁৰ আনন্দ বঢ়ায়। তিৰোতা স্বামীৰ সুখ-দুখ, আপদ-বিপদ সকলোৰে লগৰী। তেওঁ স্বামীৰ দাসী, বন্ধু, সখী, কাণ্ডাৰী—মুঠতে তিৰোতা স্বামীৰ সকলো। সেই হেন তিৰোতা উপযুক্ত হলে স্বামীক স্বৰ্গলৈ নিবপাৰে, তেওঁৰ চিৰজীৱন সুখ-শান্তিৰে নিয়াব পাৰে আৰু অনুপযুক্ত হলে স্বামীৰ জীৱন বিষময় কৰি উভয়ে জীৱনত নানাৰকম নিকাৰ ভুঞ্জিব পাৰে। {{gap}}স্বামীয়ে নিজৰ তিৰোতাক মৰম কৰাটে৷ স্বাভাৱিক, আৰু বিয়াৰ পিছত কিছুদিন উভয় পক্ষে মিলা-প্ৰীতিৰে চলা সাধাৰণতঃ দেখা যায়।লাহে লাহে যেতিয়া উভয় পক্ষৰগুণ-দোষবোৰ বাহিৰ হৈ আহে, তেতিয়াহে বিৰোধ আৰম্ভহয়। মতা-তিৰোতা উভয়ে মানুহ আৰু উভয় পক্ষৰেকম-বেছি পৰিমাণে দোষ থকাতো স্বাভাৱিক। {{gap}}প্ৰথমে কেইদিন মান স্বামীৰ ওপৰত তিৰোতাৰ বাহ্যিকৰূপে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে—কিন্তু এই প্ৰভাৱ দুদিনীয়া; সদায়দেখা ভাল ছবি এখনে বা ভাল দৃশ্য এটাই সততে মানুহৰ{{nop}}<noinclude></noinclude> 826inxrss0r4i4zg7tqsg4hhxrq0qrl 266460 266459 2026-11-09T02:38:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 266460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫৩}}</noinclude>সাধন কৰা উচিত। যিবোৰ কাম গিৰীয়েকে ভাল নাপায় তেনেকাম কৰা উচিত নহয়। {{gap}}তিৰোতা মতাৰ বিপদৰ বন্ধু, ঘৰৰ লক্ষ্মী। তিৰোতাই মতাক ভোকত ভাত, পিয়াহত পানী দিয়ে, নৰিয়া পৰিলে দৰৱ-পথ্য দি পৰ দিয়ে, শোকত সান্ত্বনা দিয়ে, বিপদত বুদ্ধি দিয়ে, সম্পদত স্বামীৰ লগত একেলগে সেই সম্পদ উপভোগ কৰি তেওঁৰ আনন্দ বঢ়ায়। তিৰোতা স্বামীৰ সুখ-দুখ, আপদ-বিপদ সকলোৰে লগৰী। তেওঁ স্বামীৰ দাসী, বন্ধু, সখী, কাণ্ডাৰী—মুঠতে তিৰোতা স্বামীৰ সকলো। সেই হেন তিৰোতা উপযুক্ত হলে স্বামীক স্বৰ্গলৈ নিবপাৰে, তেওঁৰ চিৰজীৱন সুখ-শান্তিৰে নিয়াব পাৰে আৰু অনুপযুক্ত হলে স্বামীৰ জীৱন বিষময় কৰি উভয়ে জীৱনত নানাৰকম নিকাৰ ভুঞ্জিব পাৰে। {{gap}}স্বামীয়ে নিজৰ তিৰোতাক মৰম কৰাটে৷ স্বাভাৱিক, আৰু বিয়াৰ পিছত কিছুদিন উভয় পক্ষে মিলা-প্ৰীতিৰে চলা সাধাৰণতঃ দেখা যায়। লাহে লাহে যেতিয়া উভয় পক্ষৰগুণ-দোষবোৰ বাহিৰ হৈ আহে, তেতিয়াহে বিৰোধ আৰম্ভ হয়। মতা-তিৰোতা উভয়ে মানুহ আৰু উভয় পক্ষৰে কম-বেছি পৰিমাণে দোষ থকাতো স্বাভাৱিক। {{gap}}প্ৰথমে কেইদিন মান স্বামীৰ ওপৰত তিৰোতাৰ বাহ্যিকৰূপে প্ৰভাৱ বিস্তাৰ কৰে—কিন্তু এই প্ৰভাৱ দুদিনীয়া; সদায় দেখা ভাল ছবি এখনে বা ভাল দৃশ্য এটাই সততে মানুহৰ{{nop}}<noinclude></noinclude> mmux3d0gcafak20jdgasux7gjfa2xc3 104 77126 266461 211315 2026-11-09T02:40:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>48 মাতৃজাতি মন আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে। ভাল খোৱা বস্তুই মানুহক সদায় তৃপ্তি দিব নোৱাৰে। বিয়াৰ কেই মাহমান পিছৰ পৰা সুন্দৰীৰ ৰূপে স্বামীক আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে— তেতিয়া আকৰ্ষণ কৰে তেওঁৰ আন্তৰিক গুণে, অৰ্থাৎ তেওঁৰ সজগুণসমূহে। স্বামীৰ ভালপোৱাই তিৰোতাৰ সৌভাগ্য। ছোৱালী উলিয়াই দিয়াৰ পিছত যেতিয়া বাপেক-মাকে জানে যে জীয়েক-জোঁৱায়েক মিলা-প্ৰীতিৰে আছে, তেতিয়া বাপেক মাক সন্তুষ্ট হয়। ৰাজৰাণী হৈও ছোৱালী গিৰীয়েকৰ মৰম আদৰ নাপালে তেওঁলোকে সুখ নাপায়। . শকুন্তলাই যেতিয়া আশ্ৰমৰ পৰা গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যাবলৈ ওলাই আশ্ৰমৰ সন্ন্যাসিনীসকলক সেৱা কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক আশীৰ্ব্বাদ দিছিল—“বৎসে, ভৰ্ত্ত বহুমতা ভব।” অৰ্থাৎ—“বাছা, গিৰীয়েৰাৰ বব আদৰৰ হোৱা।” নিজ হাতে স্বামীৰ আলধৰা—স্বামীৰ প্ৰিয় হবলৈ, তেওঁক যেতিয়াই যি বস্তু লাগে, তুমি তেওঁৰ মনৰুজি আগতে যতনাই থবা। তেওঁ বিছনাৰ পৰা উঠাৰ আগতে বিছনাৰ পৰা উঠি, ঘৰ-দুৱাব সাৰি মচি তেওঁক নিজহাতে মুখ ধোৱা পানী আনি যতনাই দিবা। যেতিয়া তেওঁ ঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ যায় আৰু যেতিয়৷ তেওঁ উভতি আহিব, তেতিয়৷ তুমি তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ সকলো<noinclude></noinclude> oce2na633o9tmn61ukig7gd8j1juicf 266462 266461 2026-11-09T02:49:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৫৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>মন আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে। ভাল খোৱা বস্তুই মানুহক সদায় তৃপ্তি দিব নোৱাৰে। বিয়াৰ কেই মাহমান পিছৰ পৰা সুন্দৰীৰ ৰূপে স্বামীক আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে—তেতিয়া আকৰ্ষণ কৰে তেওঁৰ আন্তৰিক গুণে, অৰ্থাৎ তেওঁৰ সজগুণ সমূহে। {{gap}}স্বামীৰ ভালপোৱাই তিৰোতাৰ সৌভাগ্য। ছোৱালী উলিয়াই দিয়াৰ পিছত যেতিয়া বাপেক-মাকে জানে যেজীয়েক-জোঁৱায়েক মিলা-প্ৰীতিৰে আছে, তেতিয়া বাপেক মাক সন্তুষ্ট হয়। ৰাজৰাণী হৈও ছোৱালী গিৰীয়েকৰ মৰম আদৰ নাপালে তেওঁলোকে সুখ নাপায়। {{gap}}শকুন্তলাই যেতিয়া আশ্ৰমৰ পৰা গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যাবলৈ ওলাই আশ্ৰমৰ সন্ন্যাসিনী সকলক সেৱা কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক আশীৰ্ব্বাদ দিছিল—“বৎসে, ভৰ্ত্ত বহুমতা ভব।” অৰ্থাৎ—“বাছা, গিৰীয়েৰাৰ বব আদৰৰ হোৱা।” {{gap}}নিজ হাতে স্বামীৰ আলধৰা—স্বামীৰ প্ৰিয় হবলৈ, তেওঁক যেতিয়াই যি বস্তু লাগে, তুমি তেওঁৰ মনবুজি আগতে যতনাই থবা। তেওঁ বিছনাৰ পৰা উঠাৰ আগতে বিছনাৰ পৰা উঠি, ঘৰ-দুৱাব সাৰি মচি তেওঁক নিজ হাতে মুখ ধোৱা পানী আনি যতনাই দিবা। যেতিয়া তেওঁঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ যায় আৰু যেতিয়৷ তেওঁ উভতি আহিব, তেতিয়৷ তুমি তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ সকলো{{nop}}<noinclude></noinclude> bp0wjxgeitsvmi44ym2lqcl1e175q1k 266470 266462 2026-11-09T05:21:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 266470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৫৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>মন আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে। ভাল খোৱা বস্তুই মানুহক সদায় তৃপ্তি দিব নোৱাৰে। বিয়াৰ কেই মাহমান পিছৰ পৰা সুন্দৰীৰ ৰূপে স্বামীক আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে—তেতিয়া আকৰ্ষণ কৰে তেওঁৰ আন্তৰিক গুণে, অৰ্থাৎ তেওঁৰ সজগুণ সমূহে। {{gap}}স্বামীৰ ভালপোৱাই তিৰোতাৰ সৌভাগ্য। ছোৱালী উলিয়াই দিয়াৰ পিছত যেতিয়া বাপেক-মাকে জানে যেজীয়েক-জোঁৱায়েক মিলা-প্ৰীতিৰে আছে, তেতিয়া বাপেক মাক সন্তুষ্ট হয়। ৰাজৰাণী হৈও ছোৱালী গিৰীয়েকৰ মৰম আদৰ নাপালে তেওঁলোকে সুখ নাপায়। {{gap}}শকুন্তলাই যেতিয়া আশ্ৰমৰ পৰা গিৰীয়েকৰ ঘৰলৈ যাবলৈ ওলাই আশ্ৰমৰ সন্ন্যাসিনী সকলক সেৱা কৰিছিল, তেতিয়া তেওঁলোকে তেওঁক আশীৰ্ব্বাদ দিছিল—“বৎসে, ভৰ্ত্ত বহুমতা ভব।” অৰ্থাৎ—“বাছা, গিৰীয়েৰাৰ বব আদৰৰ হোৱা।” {{gap}}নিজ হাতে স্বামীৰ আলধৰা—স্বামীৰ প্ৰিয় হবলৈ, তেওঁক যেতিয়াই যি বস্তু লাগে, তুমি তেওঁৰ মনবুজি আগতে যতনাই থবা। তেওঁ বিছনাৰ পৰা উঠাৰ আগতে বিছনাৰ পৰা উঠি, ঘৰ-দুৱাব সাৰি মচি তেওঁক নিজ হাতে মুখ ধোৱা পানী আনি যতনাই দিবা। যেতিয়া তেওঁঘৰৰ পৰা বাহিৰলৈ যায় আৰু যেতিয়৷ তেওঁ উভতি আহিব, তেতিয়৷ তুমি তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈ তেওঁৰ সকলো<noinclude></noinclude> iy9mve0y3x6l31v71xcxeo14c2p47r5 104 77127 266473 211316 2026-11-09T05:22:32Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৫৫ আৱশ্যকীয় বস্তু নিজে তেওঁৰ হাতত তুলি দিবা, যাতে তেওঁক যি লাগে তাকে পায়। ঘৰৰ বাহিৰত মতা মানুহৰ জীৱন বৰ অশান্তিপূৰ্ণ, উপৰিৱালাৰ দাবী-ধম্‌ ক, অন্যায় অবিচাৰ, অফিচ বা কাৰ্যক্ষেত্ৰৰ বেমেজালি, আৱশ্যকীয় উপাৰ্জনৰ অভাৱ প্ৰভৃতিত বিৰক্ত হৈ যেতিয়া তেওঁ অফিচ বা কাৰ্য্যক্ষেত্ৰৰ পৰা উভতি ঘৰলৈ আহে, তেতিয়া আৱশ্য- কীয় বস্তু নাপালে বৰ বিৰক্ত হয় আৰু অলপ সেৱা বা মনোযোগ পালে সেই বিলাক দুখৰ কথা পাহৰি মনত শান্তি পায়। সেইবাবে তেওঁ বাহিৰৰ পৰা উভতি আহি যাতে ঘৰখন শৃঙ্খলাবদ্ধ আৰু শান্তিপূৰ্ণ পায় তাৰ বাবে যত্ন কৰিবা। যাতে ঘৰলৈ আহি তেওঁ চাহ-জলপান, তামোল, ধপাত লাগ বুলিলেই পায় তাৰ বাবে যত্ন কৰিবা। সেই সময়ত ইবিধ নাই, সিবিধ বজাৰ পৰা অনা নহল ইত্যাদি কথা শুনি কোনোৱে সুখ নাপায়। আৰু কোনো কাৰণত ঘৰৰ বাহিৰলৈ গলেও তুমি চেষ্টা কৰিব৷ যাতে তেওঁ বাহিৰৰ পৰা আহি তোমাক ঘৰত পায়। সেই সময়ত তোমাৰ অভাৱ-অভিযোগ ব| ঘৰৰ কোনো বেয়া খবৰ পাৰ্যমানে তেওঁক নজনাবা— পাচে যেতিয়া তেওঁ সুস্থিৰ হয়, তেতিয়াহে জনাবা। মুঠৰ ওপৰত তেওঁৰ যি বোৰ অভাৱ-অভিযোগ তুমি পূৰণ কৰিব পাৰা তাক প্ৰাণপণে পূৰণ কৰিবা। যি বোৰ বস্তু তেওঁ ভাল পায়, সেই বোৰ বস্তু তুমি<noinclude></noinclude> e4hpvpcv7dct34a24z9eeailcg5hgve 266477 266473 2026-11-09T05:32:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫৫}}</noinclude>আৱশ্যকীয় বস্তু নিজে তেওঁৰ হাতত তুলি দিবা, যাতে তেওঁক যি লাগে তাকে পায়। ঘৰৰ বাহিৰত মতা মানুহৰ জীৱন বৰ অশান্তিপূৰ্ণ, উপৰিৱালাৰ দাবী-ধম্‌ক, অন্যায় অবিচাৰ, অফিচ বা কাৰ্যক্ষেত্ৰৰ বেমেজালি, আৱশ্যকীয় উপাৰ্জনৰ অভাৱ প্ৰভৃতিত বিৰক্ত হৈ যেতিয়া তেওঁ অফিচবা কাৰ্য্যক্ষেত্ৰৰ পৰা উভতি ঘৰলৈ আহে, তেতিয়া আৱশ্য-কীয় বস্তু নাপালে বৰ বিৰক্ত হয় আৰু অলপ সেৱা বা মনোযোগ পালে সেই বিলাক দুখৰ কথা পাহৰি মনত শান্তি পায়। সেইবাবে তেওঁ বাহিৰৰ পৰা উভতি আহিযাতে ঘৰখন শৃঙ্খলাবদ্ধ আৰু শান্তিপূৰ্ণ পায় তাৰ বাবে যত্ন কৰিবা। যাতে ঘৰলৈ আহি তেওঁ চাহ-জলপান,তামোল, ধপাত লাগ বুলিলেই পায় তাৰ বাবে যত্ন কৰিবা। সেই সময়ত ইবিধ নাই, সিবিধ বজাৰ পৰাঅনা নহল ইত্যাদি কথা শুনি কোনোৱে সুখ নাপায়। আৰু কোনো কাৰণত ঘৰৰ বাহিৰলৈ গলেও তুমি চেষ্টা কৰিব৷ যাতে তেওঁ বাহিৰৰ পৰা আহি তোমাক ঘৰত পায়। {{gap}}সেই সময়ত তোমাৰ অভাৱ-অভিযোগ বা ঘৰৰ কোনো বেয়া খবৰ পাৰ্য্যমানে তেওঁক নজনাবা— পাচে যেতিয়া তেওঁ সুস্থিৰ হয়, তেতিয়াহে জনাবা। মুঠৰ ওপৰত তেওঁৰযি বোৰ অভাৱ-অভিযোগ তুমি পূৰণ কৰিব পাৰা তাক প্ৰাণপণে পূৰণ কৰিবা। {{gap}}যি বোৰ বস্তু তেওঁ ভাল পায়, সেই বোৰ বস্তু তুমি<noinclude></noinclude> t3wnddbacg2dlmo5p1ttruk513e3wp0 266479 266477 2026-11-09T05:34:03Z Nilotpal Hazarika123 3917 266479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫৫}}</noinclude>আৱশ্যকীয় বস্তু নিজে তেওঁৰ হাতত তুলি দিবা, যাতে তেওঁক যি লাগে তাকে পায়। ঘৰৰ বাহিৰত মতা মানুহৰ জীৱন বৰ অশান্তিপূৰ্ণ, উপৰিৱালাৰ দাবী-ধম্‌কি, অন্যায় অবিচাৰ, অফিচ বা কাৰ্যক্ষেত্ৰৰ বেমেজালি, আৱশ্যকীয় উপাৰ্জনৰ অভাৱ প্ৰভৃতিত বিৰক্ত হৈ যেতিয়া তেওঁ অফিচবা কাৰ্য্যক্ষেত্ৰৰ পৰা উভতি ঘৰলৈ আহে, তেতিয়া আৱশ্য-কীয় বস্তু নাপালে বৰ বিৰক্ত হয় আৰু অলপ সেৱা বা মনোযোগ পালে সেই বিলাক দুখৰ কথা পাহৰি মনত শান্তি পায়। সেইবাবে তেওঁ বাহিৰৰ পৰা উভতি আহিযাতে ঘৰখন শৃঙ্খলাবদ্ধ আৰু শান্তিপূৰ্ণ পায় তাৰ বাবে যত্ন কৰিবা। যাতে ঘৰলৈ আহি তেওঁ চাহ-জলপান,তামোল, ধপাত লাগ বুলিলেই পায় তাৰ বাবে যত্ন কৰিবা। সেই সময়ত ইবিধ নাই, সিবিধ বজাৰ পৰাঅনা নহল ইত্যাদি কথা শুনি কোনোৱে সুখ নাপায়। আৰু কোনো কাৰণত ঘৰৰ বাহিৰলৈ গলেও তুমি চেষ্টা কৰিব৷ যাতে তেওঁ বাহিৰৰ পৰা আহি তোমাক ঘৰত পায়। {{gap}}সেই সময়ত তোমাৰ অভাৱ-অভিযোগ বা ঘৰৰ কোনো বেয়া খবৰ পাৰ্য্যমানে তেওঁক নজনাবা— পাচে যেতিয়া তেওঁ সুস্থিৰ হয়, তেতিয়াহে জনাবা। মুঠৰ ওপৰত তেওঁৰযি বোৰ অভাৱ-অভিযোগ তুমি পূৰণ কৰিব পাৰা তাক প্ৰাণপণে পূৰণ কৰিবা। {{gap}}যি বোৰ বস্তু তেওঁ ভাল পায়, সেই বোৰ বস্তু তুমি<noinclude></noinclude> jl7cnr6ci5e6k44kndmjuct7neyfrku 104 77129 266480 211318 2026-11-09T05:35:18Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৫৭ গাত উঠা সময়ত তুমি তোমাৰ নিৰ্দোষিতা প্ৰমাণ কৰাৰ কাৰণে তৰ্কাতৰ্কি নকৰিবা, কাৰণ তেনে কৰিলে তেওঁৰ খং বেছি হে হব, আৰু তাতে তোমাৰো খং উঠিলে এটা অনৰ্থ ঘটিব। সেইবাবে তেওঁৰ খং উঠা সময়ত মনে মনে থাকি, আন সময়ত শান্তভাৱে দেখুৱাই দিবা যে তোমাৰ কোনো দোষ নাই, তেওঁ অনৰ্থক তোমাৰ ওপৰত খং কৰিছে। এনে কৰিলে তেওঁ নিজৰ দোষ বুজি ভৱিষ্যতলৈ অনৰ্থক খং নকৰিব। তিৰোতাতকৈ মতাৰ ধৈৰ্য্যগুণ স্বভাৱতে কম—অধৈৰ্য্য হৈ কোৱা এটা কথাই সংসাৰত অনৰ্থ ঘটায় আৰু গৃহস্থালি ছাৰখাৰ কৰে, দাম্পত্য জীৱন মৰুভূমিৰ দৰে কৰে। সেইবাবে সদায় ধৈৰ্য্য ধৰিবা। গুপ্ত কথা— তোমাৰ জীৱনৰ প্ৰত্যেক কথাকে অকপট চিত্তে তোমাৰ স্বামীক জানিব দিবা, তেওঁৰ আগত একো আঁৰ নকৰিবা। সচ্চৰিত্ৰ৷ তিৰোতাৰ গিৰীয়েকৰ আগত কব নোৱাৰা কোনো কথাই থাকিব নোৱাৰে। কেতিয়াও তেওঁৰ লগত কপট ব্যৱহাৰ নকৰিবা, কিবা দোষ কৰিলে তেওঁ নিজে জনাৰ আগতে তেওঁককৈ ক্ষমা খুজিবা। তুমি ইচ্ছা কৰি লুকাই ৰখা কথা তেওঁ নিজে বা আনৰ পৰা জানিব পাৰিলে, তেওঁৰ মনত তোমাৰ প্ৰতি এটা অবি শ্বাসৰ ভাৱ হোৱা স্বাভাৱিক, কিন্তু আগতে জনালে সহজেই কথাটে৷ শেষ হৈ যায়। সংসাৰত তিৰোতাৰ স্বামীত বাদে আন কোনো বেছি বিশ্বাসী বা হিতাকাঙ্ক্ষী হব নোৱাৰে,<noinclude></noinclude> m392wwlnxqlr9kiwpaf0zxqc7qpc484 266484 266480 2026-11-09T05:43:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266484 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫৭}}</noinclude>উঠা সময়ত তুমি তোমাৰ নিৰ্দোষিতা প্ৰমাণ কৰাৰ কাৰণে তৰ্কাতৰ্কি নকৰিবা, কাৰণ তেনে কৰিলে তেওঁৰ খং বেছি হে হব, আৰু তাতে তোমাৰো খং উঠিলে এটা অনৰ্থ ঘটিব। সেইবাবে তেওঁৰ খং উঠা সময়ত মনে মনে থাকি, আন সময়ত শান্তভাৱে দেখুৱাই দিবা যে তোমাৰ কোনো দোষ নাই, তেওঁ অনৰ্থক তোমাৰ ওপৰত খং কৰিছে। এনে কৰিলে তেওঁ নিজৰ দোষ বুজি ভৱিষ্যতলৈ অনৰ্থক খং নকৰিব। তিৰোতাতকৈ মতাৰ ধৈৰ্য্যগুণ স্বভাৱতে কম—অধৈৰ্য্য হৈ কোৱা এটা কথাই সংসাৰত অনৰ্থ ঘটায় আৰু গৃহস্থালি ছাৰখাৰ কৰে, দাম্পত্য জীৱন মৰুভূমিৰ দৰে কৰে। সেইবাবে সদায় ধৈৰ্য্য ধৰিবা। {{gap}}গুপ্ত কথা— তোমাৰ জীৱনৰ প্ৰত্যেক কথাকে অকপট চিত্তে তোমাৰ স্বামীক জানিব দিবা, তেওঁৰ আগত একো আঁৰ নকৰিবা। সচ্চৰিত্ৰ৷ তিৰোতাৰ গিৰীয়েকৰ আগত কব নোৱাৰা কোনো কথাই থাকিব নোৱাৰে। কেতিয়াও তেওঁৰ লগত কপট ব্যৱহাৰ নকৰিবা, কিবা দোষ কৰিলে তেওঁ নিজে জনাৰ আগতে তেওঁককৈ ক্ষমা খুজিবা। তুমি ইচ্ছা কৰি লুকাই ৰখা কথা তেওঁ নিজে বা আনৰ পৰা জানিব পাৰিলে, তেওঁৰ মনত তোমাৰ প্ৰতি এটা অবি– শ্বাসৰ ভাৱ হোৱা স্বাভাৱিক, কিন্তু আগতে জনালে সহজেই কথাটে৷ শেষ হৈ যায়। সংসাৰত তিৰোতাৰ {{SIC|স্বামীত|স্ৱামীৰ}} বাদে আন কোনো বেছি বিশ্বাসী বা হিতাকাঙ্ক্ষী হব নোৱাৰে,<noinclude></noinclude> 59ccrkc3gfwzwvfwx9cdl9obhggdsja 266487 266484 2026-11-09T05:47:08Z Nilotpal Hazarika123 3917 266487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫৭}}</noinclude>উঠা সময়ত তুমি তোমাৰ নিৰ্দোষিতা প্ৰমাণ কৰাৰ কাৰণে তৰ্কাতৰ্কি নকৰিবা, কাৰণ তেনে কৰিলে তেওঁৰ খং বেছিহে হব, আৰু তাতে তোমাৰো খং উঠিলে এটা অনৰ্থঘটিব। সেইবাবে তেওঁৰ খং উঠা সময়ত মনে মনে থাকি,আন সময়ত শান্তভাৱে দেখুৱাই দিবা যে তোমাৰ কোনো দোষ নাই, তেওঁ অনৰ্থক তোমাৰ ওপৰত খং কৰিছে। এনে কৰিলে তেওঁ নিজৰ দোষ বুজি ভৱিষ্যতলৈ অনৰ্থক খং নকৰিব। তিৰোতাতকৈ মতাৰ ধৈৰ্য্যগুণ স্বভাৱতে কম—অধৈৰ্য্য হৈ কোৱা এটা কথাই সংসাৰত অনৰ্থ ঘটায় আৰু গৃহস্থালি ছাৰখাৰ কৰে, দাম্পত্য জীৱন মৰুভূমিৰ দৰেকৰে। সেইবাবে সদায় ধৈৰ্য্য ধৰিবা। {{gap}}গুপ্ত কথা— তোমাৰ জীৱনৰ প্ৰত্যেক কথাকে অকপট চিত্তে তোমাৰ স্বামীক জানিব দিবা, তেওঁৰ আগত একো আঁৰ নকৰিবা। সচ্চৰিত্ৰ৷ তিৰোতাৰ গিৰীয়েকৰ আগতকব নোৱাৰা কোনো কথাই থাকিব নোৱাৰে। কেতিয়াও তেওঁৰ লগত কপট ব্যৱহাৰ নকৰিবা, কিবা দোষ কৰিলে তেওঁ নিজে জনাৰ আগতে তেওঁককৈ ক্ষমা খুজিবা। তুমিইচ্ছা কৰি লুকাই ৰখা কথা তেওঁ নিজে বা আনৰ পৰাজানিব পাৰিলে, তেওঁৰ মনত তোমাৰ প্ৰতি এটা অবি–শ্বাসৰ ভাৱ হোৱা স্বাভাৱিক, কিন্তু আগতে জনালে সহজেই কথাটে৷ শেষ হৈ যায়। সংসাৰত তিৰোতাৰ {{SIC|স্বামীত|স্ৱামীৰ}} বাদেআন কোনো বেছি বিশ্বাসী বা হিতাকাঙ্ক্ষী হব নোৱাৰে,<noinclude></noinclude> n2cwkn7pbv7b9kpdl96quuexca5xqm8 266489 266487 2026-11-09T05:47:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 266489 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৫৭}}</noinclude>উঠা সময়ত তুমি তোমাৰ নিৰ্দোষিতা প্ৰমাণ কৰাৰ কাৰণে তৰ্কাতৰ্কি নকৰিবা, কাৰণ তেনে কৰিলে তেওঁৰ খং বেছিহে হব, আৰু তাতে তোমাৰো খং উঠিলে এটা অনৰ্থঘটিব। সেইবাবে তেওঁৰ খং উঠা সময়ত মনে মনে থাকি, আন সময়ত শান্তভাৱে দেখুৱাই দিবা যে তোমাৰ কোনো দোষ নাই, তেওঁ অনৰ্থক তোমাৰ ওপৰত খং কৰিছে। এনে কৰিলে তেওঁ নিজৰ দোষ বুজি ভৱিষ্যতলৈ অনৰ্থক খং নকৰিব। তিৰোতাতকৈ মতাৰ ধৈৰ্য্যগুণ স্বভাৱতে কম—অধৈৰ্য্য হৈ কোৱা এটা কথাই সংসাৰত অনৰ্থ ঘটায় আৰু গৃহস্থালি ছাৰখাৰ কৰে, দাম্পত্য জীৱন মৰুভূমিৰ দৰেকৰে। সেইবাবে সদায় ধৈৰ্য্য ধৰিবা। {{gap}}গুপ্ত কথা— তোমাৰ জীৱনৰ প্ৰত্যেক কথাকে অকপট চিত্তে তোমাৰ স্বামীক জানিব দিবা, তেওঁৰ আগত একো আঁৰ নকৰিবা। সচ্চৰিত্ৰ৷ তিৰোতাৰ গিৰীয়েকৰ আগতকব নোৱাৰা কোনো কথাই থাকিব নোৱাৰে। কেতিয়াও তেওঁৰ লগত কপট ব্যৱহাৰ নকৰিবা, কিবা দোষ কৰিলে তেওঁ নিজে জনাৰ আগতে তেওঁককৈ ক্ষমা খুজিবা। তুমিইচ্ছা কৰি লুকাই ৰখা কথা তেওঁ নিজে বা আনৰ পৰাজানিব পাৰিলে, তেওঁৰ মনত তোমাৰ প্ৰতি এটা অবি–শ্বাসৰ ভাৱ হোৱা স্বাভাৱিক, কিন্তু আগতে জনালে সহজেই কথাটে৷ শেষ হৈ যায়। সংসাৰত তিৰোতাৰ {{SIC|স্বামীত|স্ৱামীৰ}} বাদেআন কোনো বেছি বিশ্বাসী বা হিতাকাঙ্ক্ষী হব নোৱাৰে,<noinclude></noinclude> om54ncwag0m9k0q3fnpt78tokqbuvm6 104 83470 266324 265076 2026-11-08T15:04:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="2409:40E6:3C:3727:789C:667:34F:C87D" /></noinclude> {{center|{{Xxxx-larger|পোন্ধৰ আগষ্ট}}}} নৰেন্—যদু! অ যদু! অ, তুমি এতিয়াও শুয়ে আছা নেকি? যছ –(চকু মোহাৰি মোহাৰি ) ভাই নৰেন্‌! তুমি এই ৰাতিপুৱাই কলৈ ওলালা? নৰেন্‌—স্কুললৈ। তুমি স্কুললৈ নোযোৱা নেকি? যদু – যাম, পিচে, এই ৰাতিপুৱাই গৈ কি কৰিম? নৰেন্—আজি ৰাতিপুৱাহে যাব লাগে। কালি শিক্ষকে আমাক ৰাতিপুৱাতে স্কুললৈ যাবলৈ কৈছে নহয়? যদু—মই কালি স্কুললৈ যোৱা নাছিলোঁ। সেই বাবে মই কবই নোৱাৰোঁ। নৰেন্—স্কুল খতি কৰিলে বহু কথাৰ আঁত হেৰায়। এদিন স্কুললৈ নগলেই কিমান লোকচান হব পাৰে! যদু–হয় ভাই! মই বুজিছো। আজি তুমি নমতা হলে মই শুই থাকোতেই গ'লহেঁতেন, পিচে বহী-কিতাপ অনা নাই দেখোন। নৰেন্—কিতাপ-বহী আজি নিব নালাগে, আজি স্কুল বন্ধ। আজি ১৫ আগষ্ট, স্বাধীনতা উৎসৱৰ দিন। সাত বজাৰ পৰা শোভাযাত্ৰা, ৮ বজাত পতাকা উত্তোলন। যদু–স্বাধীনতাৰ অৰ্থ নো কি? পতাকা নো উৰায় কিয়? উৎসৱ নো কেলেই? ম‍ই হলে একো বুজা নাই। তুমি কিবা বুজিছা নে?<noinclude></noinclude> 1jd0fo5hhj0kkbjlnu5r347ibunmyj3 266326 266324 2026-11-08T15:11:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|{{Xxxx-larger|পোন্ধৰ আগষ্ট}}}} {{playscript|gap=6| নৰেন্—|যদু! অ যদু! অ, তুমি এতিয়াও শুয়ে আছা নেকি?}} {{playscript|gap=6| যদু—|(চকু মোহাৰি মোহাৰি ) ভাই নৰেন্‌! তুমি এই ৰাতিপুৱাই কলৈ ওলালা?}} {{playscript|gap=6| নৰেন্‌—|স্কুললৈ। তুমি স্কুললৈ নোযোৱা নেকি?}} {{playscript|gap=6| যদু —| যাম, পিচে, এই ৰাতিপুৱাই গৈ কি কৰিম?}} {{playscript|gap=6| নৰেন্—|আজি ৰাতিপুৱাহে যাব লাগে। কালি শিক্ষকে আমাক ৰাতিপুৱাতে স্কুললৈ যাবলৈ কৈছে নহয়?}} {{playscript|gap=6| যদু—|মই কালি স্কুললৈ যোৱা নাছিলোঁ। সেই বাবে মই কবই নোৱাৰোঁ।}} {{playscript|gap=6| নৰেন্—|স্কুল খতি কৰিলে বহু কথাৰ আঁত হেৰায়। এদিন স্কুললৈ নগলেই কিমান লোকচান হব পাৰে!}} {{playscript|gap=6| যদু—|হয় ভাই! মই বুজিছো। আজি তুমি নমতা হলে মই শুই থাকোতেই গ'লহেঁতেন, পিচে বহী-কিতাপ অনা নাই দেখোন।}} {{playscript|gap=6| নৰেন্—|কিতাপ-বহী আজি নিব নালাগে, আজি স্কুল বন্ধ। আজি ১৫ আগষ্ট, স্বাধীনতা উৎসৱৰ দিন। সাত বজাৰ পৰা শোভাযাত্ৰা, ৮ বজাত পতাকা উত্তোলন।}} {{playscript|gap=6| যদু —|স্বাধীনতাৰ অৰ্থ নো কি? পতাকা নো উৰায় কিয়? উৎসৱ নো কেলেই? ম‍ই হলে একো বুজা নাই। তুমি কিবা বুজিছা নে?}}<noinclude></noinclude> owogzi9o3976yxh0x6ztlsm4jd78q1c 266327 266326 2026-11-08T15:13:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|{{Xxxx-larger|পোন্ধৰ আগষ্ট}}}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|যদু! অ যদু! অ, তুমি এতিয়াও শুয়ে আছা নেকি?}} {{playscript|gap=5| যদু—|(চকু মোহাৰি মোহাৰি ) ভাই নৰেন্‌! তুমি এই ৰাতিপুৱাই কলৈ ওলালা?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্‌—|স্কুললৈ। তুমি স্কুললৈ নোযোৱা নেকি?}} {{playscript|gap=5| যদু —| যাম, পিচে, এই ৰাতিপুৱাই গৈ কি কৰিম?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|আজি ৰাতিপুৱাহে যাব লাগে। কালি শিক্ষকে আমাক ৰাতিপুৱাতে স্কুললৈ যাবলৈ কৈছে নহয়?}} {{playscript|gap=5| যদু—|মই কালি স্কুললৈ যোৱা নাছিলোঁ। সেই বাবে মই কবই নোৱাৰোঁ।}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|স্কুল খতি কৰিলে বহু কথাৰ আঁত হেৰায়। এদিন স্কুললৈ নগলেই কিমান লোকচান হব পাৰে!}} {{playscript|gap=5| যদু—|হয় ভাই! মই বুজিছো। আজি তুমি নমতা হলে মই শুই থাকোতেই গ'লহেঁতেন, পিচে বহী-কিতাপ অনা নাই দেখোন।}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|কিতাপ-বহী আজি নিব নালাগে, আজি স্কুল বন্ধ। আজি ১৫ আগষ্ট, স্বাধীনতা উৎসৱৰ দিন। সাত বজাৰ পৰা শোভাযাত্ৰা, ৮ বজাত পতাকা উত্তোলন।}} {{playscript|gap=5| যদু —|স্বাধীনতাৰ অৰ্থ নো কি? পতাকা নো উৰায় কিয়? উৎসৱ নো কেলেই? ম‍ই হলে একো বুজা নাই। তুমি কিবা বুজিছা নে?}}<noinclude></noinclude> l9nkchr0pgrmak1an1aa6abgwbhuzqb 104 83471 266558 265077 2026-11-09T09:50:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{playscript|gap=5|নৰেন্‌—|কালি আমাৰ প্ৰধান শিক্ষপে মাক এই বিষয়ে কৈছিল।মোৰ যি মনত আছে, বাটে বাটে কম আহা। এতিয়া লৰালৰি কৰি তুমি ওলোৱা। ছয় বাজি কেতিয়াবাই গ'ল। আমি সাত বজাৰ আগতে স্কুল পাবগৈ লাগে।}} {{playscript|gap=5| যদু—|মই ওলালোঁৱেই, বলা। প্ৰথমে কোৱাচোন ১৫ আগষ্টত নো কিয় স্বাধীনতা উৎসৱ পাতে?}} {{playscript|gap=5|নৰেন্—|ভাৰতবৰ্ষ প্ৰায় দুশ বছৰ ইংৰাজৰ অধীনত আছিল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|আমাৰ অসমো ছশ বছৰ ইংৰাজৰ অধীনত আছিল নে?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|নাছিল; অসম ছকুৰি বছৰহে ইংৰাজৰ অধীনত আছিল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|ইংৰাজবিলাক নো গ'ল কিয়?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্‌—|মহাত্মা গান্ধীৰ উপদেশ মতে ভাৰতৰ মানুহে স্বাধীন হবলৈ আন্দোলন কৰিছিল। তাৰ ফলত ইংৰাজ চৰকাৰে ভাৰতৰ মানুহৰ হাতত ভাৰত-শাসনৰ ভাৰ দিবলৈ বাধ্য হয়। দিনটো আছিল পোন্ধৰ আগষ্ট।}} {{playscript|gap=5| যদু—|তেনেহলে ভাৰত স্বাধীন হোৱা কিমান দিন হ'ল?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হয়। হিচাব কৰি চোৱাঁ কিমান দিন হ'ল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|স্বাধীন হোৱাৰ পৰা নো আমাৰ কি লাভ হ'ল? সেই স্বাধীনতাৰ অৰ্থ নো কি?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|শিক্ষক মহাশয়ে কৈছিল বোলে নিজৰ ভাল, দেশৰ ভাল, দহৰ ভাল, সকলোৰে ভাল কৰাৰ অধিকাৰ পোৱাৰ নামে স্বাধীনতা। পৰাধীন জাতিৰ সেই অধিকাৰ নাথাকে। পৰাধীন জাতিয়ে সাহস কৰি ভাল কথা এটাও কব নোৱাৰে, যদি সেই}}<noinclude></noinclude> svll48h157ynplyl0qopv4vmzx889j4 104 83472 266560 224421 2026-11-09T09:57:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কথা শাসক-জাতিৰ বিৰোধী হয়। স্বাধীনতা পোৱাৰ পৰা লাভ হ'ল এই; এতিয়৷ আমাৰ নিজৰ ভাল আৰু দেশৰ ভাল কৰাত একো বাধা-নিষেধ নাই। এইটো সকলো সভ্য জাতিয়ে কামনা কৰে। যদু বুজিলোঁ, পতাকা খন কিয়? নবেন—শিক্ষক মহাশয়ে কৈছিল বোলে প্ৰত্যেক স্বাধীন জাতিবে নিজা এখন জাতীয় পতাকা আছে। ই জাতিৰ আদৰ্শ আৰু গৌৰৱৰ চিন; ইয়াৰ সম্মানেই জাতিৰ সম্মান। যছ—ও বুজিলোঁ, সেই কাৰণেহে গায় “ঝাণ্ডা উচা বহেঁ হমাৰা”। ভাই নবো! সঁচাকৈয়ে আমি এই উৎসৱ নিয়ম মতে পালন কৰি আনন্দ কৰিব লাগে। শোভাযাত্ৰাৰ সময় উকলি যাব পাবে। আহা! বেগাই যাওঁ; অনুশীলনী ১। স্বাধীনতা পোৱাৰ পৰা আমাৰ কি কি সুবিধা হ'ল? ২। অসম কিমান দিন ইংৰাজৰ অধীনত আছিল?<noinclude></noinclude> q31n35y6ee0m5m5805h6xw1303fm0th 266561 266560 2026-11-09T10:04:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{playscript|gap=5|| কথা শাসক-জাতিৰ বিৰোধী হয়। স্বাধীনতা পোৱাৰ পৰা লাভ হ'ল এই; এতিয়৷ আমাৰ নিজৰ ভাল আৰু দেশৰ ভাল কৰাত একো বাধা-নিষেধ নাই। এইটো সকলো সভ্য জাতিয়ে কামনা কৰে।}} {{playscript|gap=5| যদু—| বুজিলোঁ, পতাকা খন কিয়?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্‌—|শিক্ষক মহাশয়ে কৈছিল বোলে প্ৰত্যেক স্বাধীন জাতিৰে নিজা এখন জাতীয় পতাকা আছে। ই জাতিৰ আদৰ্শ আৰু গৌৰৱৰ চিন; ইয়াৰ সম্মানেই জাতিৰ সম্মান।}} {{playscript|gap=5| যদু—|ও বুজিলোঁ, সেই কাৰণেহে গায় “ঝাণ্ডা উচা ৰহেঁ হমাৰা”। ভাই নৰেন্‌! সঁচাকৈয়ে আমি এই উৎসৱ নিয়ম মতে পালন কৰি আনন্দ কৰিব লাগে। আহা! বেগাই যাওঁ; শোভাযাত্ৰাৰ সময় উকলি যাব পাৰে।}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। স্বাধীনতা পোৱাৰ পৰা আমাৰ কি কি সুবিধা হ'ল? ২। অসম কিমান দিন ইংৰাজৰ অধীনত আছিল?</poem>}}<noinclude></noinclude> co636vxztx1u165tespg5es49z89ody 104 83473 266571 224422 2026-11-09T11:42:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|অসমী আই}}}} {{Block center|<poem>অসম অসম {{gap|5em}}জননী অসম {{gap|5em}} আমাৰ ওপজা ঠাই, অসমৰ দৰে {{gap|5em}} বিতোপন দেশ {{gap|5em}} জগতত ক'তো নাই। হিন্দু মছলমান {{gap|5em}} খাচিয়া খুষ্টান {{gap|5em}} গাৰে নগা আদি ভাই, সবে মিলি জুলি {{gap|5em}} একগোট হই {{gap|5em}} সেৱিম অসমী আই। হিংসা খিয়াল {{gap|5em}} ঘৃণা অনাদৰ {{gap|5em}} কোনেও কাকো নকৰোঁ, একে জননীৰ {{gap|5em}} সন্তান ভাবি {{gap|5em}} সহোদৰ ভাৱ ধৰো কৰোঁ আৰাধনা {{gap|5em}} শকতি সাধনা {{gap|5em}} এলাহ আতৰি যক, ঢালি মন চিত {{gap|5em}} কৰোঁ দেশহিত {{gap|5em}} অসমৰ জয় হক। দেশৰ কাৰণে {{gap|5em}} নিজক বিলোৱা {{gap|5em}} সাৰ্থক জীৱন ভাই, জনম ভূমিৰ {{gap|5em}} সেৱাৰ সমান {{gap|5em}} ধৰম কৰম নাই।</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{gap}}পদ্যাটো মুখস্থ কৰা।<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> pkmpo3jmxjv14tb2ur8qghzx0ble0wb 266572 266571 2026-11-09T11:48:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|অসমী আই}}}} {{Block center|<poem>অসম অসম {{gap|5em}}জননী অসম {{gap|5em}} আমাৰ ওপজা ঠাই, অসমৰ দৰে {{gap|5em}} বিতোপন দেশ {{gap|5em}} জগতত ক'তো নাই। হিন্দু মছলমান {{gap|5em}} খাচিয়া খুষ্টান {{gap|5em}} গাৰে নগা আদি ভাই, সবে মিলি জুলি {{gap|5em}} একগোট হই {{gap|5em}} সেৱিম অসমী আই। হিংসা খিয়াল {{gap|5em}} ঘৃণা অনাদৰ {{gap|5em}} কোনেও কাকো নকৰোঁ, একে জননীৰ {{gap|5em}} সন্তান ভাবি {{gap|5em}} সহোদৰ ভাৱ ধৰো কৰোঁ আৰাধনা {{gap|5em}} শকতি সাধনা {{gap|5em}} এলাহ আতৰি যক, ঢালি মন চিত {{gap|5em}} কৰোঁ দেশহিত {{gap|5em}} অসমৰ জয় হক। দেশৰ কাৰণে {{gap|5em}} নিজক বিলোৱা {{gap|5em}} সাৰ্থক জীৱন ভাই, জনম ভূমিৰ {{gap|5em}} সেৱাৰ সমান {{gap|5em}} ধৰম কৰম নাই।</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Center|পদ্যাটো মুখস্থ কৰা।}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> tuxqnf9hsr3h0pfjqhrtrorigdt1qd5 104 83497 266507 224446 2026-11-09T06:41:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266507 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>‘চাফাই’ শিক্ষক—আজি তোমালোকক চাফাইৰ বিষয়ে কম। নবীন – মহাশয়! চাফাই মানে কি? শিক্ষক—চাফাই মানে আবৰ্জনা পৰিষ্কাৰ কৰা। ই হিন্দী ভাষাব আজি-কালি অসমীয়াই ও শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে। শব্দ : চন্দ্ৰ মহাশয়! ঢাকাই কাম কেনেকৈ কৰে? শিক্ষক-বাক, তোমালোকে কোৱাচোন, কেনেকৈ কৰিলে ভাল হয়? যাদৱ—আমাৰ ঘৰ-বাৰীৰ জাবৰ-জোথৰ মাৰি নি দূৰত পেলাব লাগে। শিক্ষক – জাবৰবোৰ ক'ত কি দৰে পেলাবা! চন্দ্ৰ—ঘৰৰ পৰা আঁতৰত এঠাইত দ’মাই থলে ভাল হয় মহাশয়। শিক্ষক—বাক, জাবৰবোৰ কিবা কামত লগাব পাৰিনে? যাদৱ—–হয়, মহাশয়! জাবৰবোৰ পচিলে ভাল সাৰ হয় বুলি সিদিনা চৰকাৰী কৃষি বিভাগৰ বিষয়া এজনে আমাক কৈছিল। শিক্ষক–হয়, তুমি ঠিক কৈছা, তেনেহলে চোৱাঁ, চাফাই কামৰ পৰা আমাৰ দুটা লাভ হ'ল; এটা ঘৰ বাৰী চাফ-চিকণ হৈ থাকিল, আনটো জাবৰ-জোথৰবোৰ পচি মাটিৰ সাৰ হ'ল। নবীন—মহাশয়! চাফাইৰ কাম ইমানেইনে আৰু কিবা আছে? শিক্ষক – আৰু আছে। এই হ'ল তোমালোকৰ নিজৰ নিজৰ ঘৰ- ২৮<noinclude></noinclude> 1upuatgf6g2h5okjgujx1qj9d7w168u 266512 266507 2026-11-09T08:34:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|‘চাফাই’}}}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—আজি তোমালোকক চাফাইৰ বিষয়ে কম।}} {{Playscript|gap=5| নবীন – মহাশয়! চাফাই মানে কি?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—চাফাই মানে আবৰ্জনা পৰিষ্কাৰ কৰা। ই হিন্দী ভাষাৰ শব্দ; আজি-কালি অসমীয়াই ও শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে।}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ —| মহাশয়! ঢাকাই কাম কেনেকৈ কৰে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| বাক, তোমালোকে কোৱাচোন, কেনেকৈ কৰিলে ভাল হয়?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|আমাৰ ঘৰ-বাৰীৰ জাবৰ-জোথৰ মাৰি নি দূৰত পেলাব লাগে।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| জাবৰবোৰ ক'ত কি দৰে পেলাবা!}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ—|ঘৰৰ পৰা আঁতৰত এঠাইত দ’মাই থলে ভাল হয় মহাশয়।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|বাৰু, জাবৰবোৰ কিবা কামত লগাব পাৰিনে?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|হয়, মহাশয়! জাবৰবোৰ পচিলে ভাল সাৰ হয় বুলি সিদিনা চৰকাৰী কৃষি বিভাগৰ বিষয়া এজনে আমাক কৈছিল।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| হয়, তুমি ঠিক কৈছা, তেনেহলে চোৱাঁ, চাফাই কামৰ পৰা আমাৰ দুটা লাভ হ'ল; এটা ঘৰ বাৰী চাফ-চিকণ হৈ থাকিল, আনটো জাবৰ-জোথৰবোৰ পচি মাটিৰ সাৰ হ'ল।}} {{Playscript|gap=5| নবীন—|মহাশয়! চাফাইৰ কাম ইমানেইনে আৰু কিবা আছে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| আৰু আছে। এই হ'ল তোমালোকৰ নিজৰ নিজৰ ঘৰ-}}<noinclude>{{center|২৮}}</noinclude> ooim4gve0vb8og152zse18wfwq2qx62 266514 266512 2026-11-09T08:35:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266514 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|‘চাফাই’}}}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|আজি তোমালোকক চাফাইৰ বিষয়ে কম।}} {{Playscript|gap=5| নবীন —| মহাশয়! চাফাই মানে কি?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|চাফাই মানে আবৰ্জনা পৰিষ্কাৰ কৰা। ই হিন্দী ভাষাৰ শব্দ; আজি-কালি অসমীয়াই ও শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে।}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ —| মহাশয়! ঢাকাই কাম কেনেকৈ কৰে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| বাক, তোমালোকে কোৱাচোন, কেনেকৈ কৰিলে ভাল হয়?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|আমাৰ ঘৰ-বাৰীৰ জাবৰ-জোথৰ মাৰি নি দূৰত পেলাব লাগে।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| জাবৰবোৰ ক'ত কি দৰে পেলাবা!}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ—|ঘৰৰ পৰা আঁতৰত এঠাইত দ’মাই থলে ভাল হয় মহাশয়।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|বাৰু, জাবৰবোৰ কিবা কামত লগাব পাৰিনে?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|হয়, মহাশয়! জাবৰবোৰ পচিলে ভাল সাৰ হয় বুলি সিদিনা চৰকাৰী কৃষি বিভাগৰ বিষয়া এজনে আমাক কৈছিল।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| হয়, তুমি ঠিক কৈছা, তেনেহলে চোৱাঁ, চাফাই কামৰ পৰা আমাৰ দুটা লাভ হ'ল; এটা ঘৰ বাৰী চাফ-চিকণ হৈ থাকিল, আনটো জাবৰ-জোথৰবোৰ পচি মাটিৰ সাৰ হ'ল।}} {{Playscript|gap=5| নবীন—|মহাশয়! চাফাইৰ কাম ইমানেইনে আৰু কিবা আছে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| আৰু আছে। এই হ'ল তোমালোকৰ নিজৰ নিজৰ ঘৰ-}}<noinclude>{{center|২৮}}</noinclude> n8g4epnehtm0jmf44ynp4ltdigktq72 266515 266514 2026-11-09T08:35:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266515 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|‘চাফাই’}}}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|আজি তোমালোকক চাফাইৰ বিষয়ে কম।}} {{Playscript|gap=5| নবীন —| মহাশয়! চাফাই মানে কি?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|চাফাই মানে আবৰ্জনা পৰিষ্কাৰ কৰা। ই হিন্দী ভাষাৰ শব্দ; আজি-কালি অসমীয়াই ও শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে।}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ —| মহাশয়! চাফাই কাম কেনেকৈ কৰে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| বাৰু, তোমালোকে কোৱাচোন, কেনেকৈ কৰিলে ভাল হয়?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|আমাৰ ঘৰ-বাৰীৰ জাবৰ-জোথৰ মাৰি নি দূৰত পেলাব লাগে।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| জাবৰবোৰ ক'ত কি দৰে পেলাবা!}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ—|ঘৰৰ পৰা আঁতৰত এঠাইত দ’মাই থলে ভাল হয় মহাশয়।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|বাৰু, জাবৰবোৰ কিবা কামত লগাব পাৰিনে?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|হয়, মহাশয়! জাবৰবোৰ পচিলে ভাল সাৰ হয় বুলি সিদিনা চৰকাৰী কৃষি বিভাগৰ বিষয়া এজনে আমাক কৈছিল।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| হয়, তুমি ঠিক কৈছা, তেনেহলে চোৱাঁ, চাফাই কামৰ পৰা আমাৰ দুটা লাভ হ'ল; এটা ঘৰ বাৰী চাফ-চিকণ হৈ থাকিল, আনটো জাবৰ-জোথৰবোৰ পচি মাটিৰ সাৰ হ'ল।}} {{Playscript|gap=5| নবীন—|মহাশয়! চাফাইৰ কাম ইমানেইনে আৰু কিবা আছে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| আৰু আছে। এই হ'ল তোমালোকৰ নিজৰ নিজৰ ঘৰ-}}<noinclude>{{center|২৮}}</noinclude> scwuyluq3wl4k0it8sn1vx4c04zkpwy 104 83498 266516 224447 2026-11-09T08:36:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>এই- বাৰীৰ কথা। প্ৰত্যেকৰ ঘৰৰ বাহিৰেও ৰাজহুৱা নাম ঘব, স্কুল ঘৰ, পুথিভঁৰাল আৰু আলি-পদূলি আছে। বিলাকো পৰিষ্কাৰকৈ ৰখা চাফাইৰ কাম। চন্দ্ৰ—মহাশয়! এইবোৰনো কি উপায়ে পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব পাৰি? শিক্ষক—দুটা উপায়ে পাবি। এটা আবৰ্জ্জনা জমিবলৈ নিদিয়া, আনটো আবৰ্জ্জনা গোট খালে সকলোৱে লগ লাগি পৰিষ্কাৰ কৰা। আমাৰ বহুত মানুহে ঘৰৰ গোবৰ জাবৰ আলিৰ দাঁতিত বা ৰাজহুৱা ঠাইত দ'মাই থয়। সেইটো অন্যায়। ৰাজহুৱা ঠাই আৰু আলি-পদূলি নিজৰ ঘৰ-বাৰীত কৈয়ো মূল্যবান। কিয়নো ঘৰ-বাৰী এজন বা এঘৰ নানুহৰ, কিন্তু ৰাজহুৱা ঠাই আৰু বাট-পথ সকলোৰে। যাদৱ মহাশয়! কিদৰে চলিলে আলি-পদূলি চাফ-চিকণ হৈ থাকিব? শিক্ষক—ধৰা, তোমাক বাটত এজন মানুহে দুটা পকা কল দিলে, তুমি কল বথলিয়াই খালা। যাদৱ—দলি মাৰি দূৰত পেলাম। এতিয়৷ বাকলি ক'ত পেলাবা? শিক্ষক—দলি নাৰি পেলালে ক'ত পৰে তাৰ ঠিকনা নাই। বাটতো পৰিব পাৰে, খালতো পবিব পাবে। বাটত পৰিলে কি হব? চন্দ্ৰ—যদি কোনো বাটকৱাৰ তাৰ ওপৰত খোজ পৰে, তেওঁ পিছল খাই পৰিব পাৰে। শিক্ষক —আৰু কি হব পাৰে? নবীন—এই দৰে বহুদিন কল-কুঁহিয়াৰ, টেঙা-তামোলৰ বাকলি গোট খাই বাটটো লেতেৰা হব পাৰে। ২১ A. R. III-3<noinclude></noinclude> hynjt7siv0ocrmeu1ys0gxq5odmkyy0 266519 266516 2026-11-09T08:45:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266519 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> বাৰীৰ কথা। প্ৰত্যেকৰ ঘৰৰ বাহিৰেও ৰাজহুৱা নাম ঘৰ, স্কুল ঘৰ, পুথিভঁৰাল আৰু আলি-পদূলি আছে। এই বিলাকো পৰিষ্কাৰকৈ ৰখা চাফাইৰ কাম। {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ—|মহাশয়! এইবোৰনো কি উপায়ে পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব পাৰি?}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|দুটা উপায়ে পাৰি। এটা আবৰ্জ্জনা জমিবলৈ নিদিয়া, আনটো আবৰ্জ্জনা গোট খালে সকলোৱে লগ লাগি পৰিষ্কাৰ কৰা। আমাৰ বহুত মানুহে ঘৰৰ গোবৰ জাবৰ আলিৰ দাঁতিত বা ৰাজহুৱা ঠাইত দ'মাই থয়। সেইটো অন্যায়। ৰাজহুৱা ঠাই আৰু আলি-পদূলি নিজৰ ঘৰ-বাৰীত কৈয়ো মূল্যবান। কিয়নো ঘৰ-বাৰী এজন বা এঘৰ নানুহৰ, কিন্তু ৰাজহুৱা ঠাই আৰু বাট-পথ সকলোৰে। যাদৱ মহাশয়! কিদৰে চলিলে আলি-পদূলি চাফ-চিকণ হৈ থাকিব?}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|ধৰা, তোমাক বাটত এজন মানুহে দুটা পকা কল দিলে, তুমি কল বথলিয়াই খালা। এতিয়া বাকলি ক'ত পেলাবা? }} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|দলি মাৰি দূৰত পেলাম।}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|দলি নাৰি পেলালে ক'ত পৰে তাৰ ঠিকনা নাই। বাটতো পৰিব পাৰে, খালতো পৰিব পাৰে। বাটত পৰিলে কি হব?}} {{Playscript|gap=5|চন্দ্ৰ—|যদি কোনো বাটৰুৱাৰ তাৰ ওপৰত খোজ পৰে, তেওঁ পিছল খাই পৰিব পাৰে।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —|আৰু কি হব পাৰে?}} {{Playscript|gap=5| নবীন—|এই দৰে বহুদিন কল-কুঁহিয়াৰ, টেঙা-তামোলৰ বাকলি গোট খাই বাটটো লেতেৰা হব পাৰে।}}<noinclude>{{center|২১}} {{left|A. R. III-3}}</noinclude> 855c70u5xcpf0o34ltngglfn1s8char 104 83499 266521 224448 2026-11-09T08:47:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266521 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শিক্ষক—তেন্তে আমি সকৰ পৰাই এই বদভ্যাস এৰিব লাগে। আমি যদি কি বস্তু ক'ত থলে ভাল, কি বস্তু ক'ত পেলালে ভাল এইবোৰ কথালৈ মন কৰি চলোঁ, তেন্তে নিশ্চয় আমাৰ ঘৰ-বাৰী বাট-পদূলি পৰিষ্কাৰ হৈ থাকিব। আমি আমাৰ সক সক কামৰ পৰাই এই ডাঙৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ। যাদৱ — মহাশয়! গৰু-মহৰ গোবৰ আৰু মূতে বাট-পথ লেতেবা কৰে, তাৰ উপায় কি? শিক্ষক—গৰু-মহৰ বাট বেলেগ হব লাগে। নহলে বাটৰ গোবৰ তেতিয়াই তেতিয়াই নি খেতিৰ পথাৰত দিব লাগে। কিয়নো গোবৰ খেতিৰ বাবে বৰ মূল্যবান সাব। তদুপৰি বাটৰ কাষৰ হাবি বন আজৰি সময়ত সকলোৱে লগ লাগি কাটিব লাগে। মানুহে বাটৰ কাষত শৌচাচাৰ কৰাটো ঘোৰ অন্যায়। আমি যেনেকৈ নিজৰ শৰীৰটো পৰিষ্কাৰকৈ বাখোঁ, তেনেকৈ ঘৰ-বাৰী আৰু ৰাজহুৱা ঠাইবোবো পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব লাগে। কিয়নো শুদ্ধ মন আৰু পৰিষ্কাৰ শৰীৰত ভগৱান বাস কৰে। সেইদৰে চাফ-চিকণ ঘৰ-বাৰী, গাওঁ-ভূঁই ভগৱানৰ ৰাজ্য। অনুশীলনী ১। বাট-পথ আৰু ৰাজহুৱা ঠাইবোৰ কেনেকৈ ৰাখিব লাগে? ২। 'গাওঁ ভূ'ই ভগৱানৰ ৰাজ্য'—এই কথা শিক্ষকৰ পৰা ভালদৰে বুজি লোৱা। ৩.<noinclude></noinclude> 0exr49eobyyj25a6gxkgmbq152td946 266525 266521 2026-11-09T08:54:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266525 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|তেন্তে আমি সকৰ পৰাই এই বদভ্যাস এৰিব লাগে। আমি যদি কি বস্তু ক'ত থলে ভাল, কি বস্তু ক'ত পেলাল ভাল এইবোৰ কথালৈ মন কৰি চলোঁ, তেন্তে নিশ্চয় আমাৰ ঘৰ-বাৰী বাট-পদূলি পৰিষ্কাৰ হৈ থাকিব। আমি আমাৰ সৰু সৰু কামৰ পৰাই এই ডাঙৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ।}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ —| মহাশয়! গৰু-মহৰ গোবৰ আৰু মূতে বাট-পথ লেতেৰা কৰে, তাৰ উপায় কি?}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|গৰু-মহৰ বাট বেলেগ হব লাগে। নহলে বাটৰ গোবৰ যেতিয়াই তেতিয়াই নি খেতিৰ পথাৰত দিব লাগে। কিয়নো গোবৰ খেতিৰ বাবে বৰ মূল্যবান সাৰ। তদুপৰি বাটৰ কাষৰ হাবি বন আজৰি সময়ত সকলোৱে লগ লাগি কাটিব লাগে। মানুহে বাটৰ কাষত শৌচাচাৰ কৰাটো ঘোৰ অন্যায়। আমি যেনেকৈ নিজৰ শৰীৰটো পৰিষ্কাৰকৈ বাখোঁ, তেনেকৈ ঘৰ-বাৰী আৰু ৰাজহুৱা ঠাইবোৰো পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব লাগে। কিয়নো শুদ্ধ মন আৰু পৰিষ্কাৰ শৰীৰত ভগৱান বাস কৰে। সেইদৰে চাফ-চিকণ ঘৰ-বাৰী, গাওঁ-ভূঁই ভগৱানৰ ৰাজ্য।}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। বাট-পথ আৰু ৰাজহুৱা ঠাইবোৰ কেনেকৈ ৰাখিব লাগে? ২। 'গাওঁ ভূঁই ভগৱানৰ ৰাজ্য'—এই কথা শিক্ষকৰ পৰা ভালদৰে বুজি লোৱা।</poem>}}<noinclude>{{center|৩০}}</noinclude> nat7d5lgo7mb5rfklzo1mmbpl2xj2fl 104 83500 266526 224449 2026-11-09T08:55:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>উপদেশ গুণী আৰু প্ৰিয় যদি হব খোজা মনে। বিনয়ী হবলৈ যত্ন কৰা প্ৰাণপণে॥ অহঙ্কাৰ দোষে মনুষ্যত্ব নাশ কৰে। সিকাৰণে জ্ঞানী জনে অহঙ্কাৰ এবে॥ মনত সন্তোষ যাৰ প্ৰফুল্ল অন্তৰ। বিপদ-বিষাদে তাৰ নাচাপে ওচৰ॥ সুখী তেওঁ হয়ো যদি অৱস্থাত হীন। ধনীও অসুখী হলে সন্তোষ-বিহীন॥ নিজেও নাজানে একো অথচ লাগত। নোসোধে আনকো কিন্তু অহং ভাৰত॥ সকলোকে জানো মনে এনে ভাব যাব। কেতিয়াও মূৰ্খদোষ নুগুচয় তাৰ॥ ১। সুখী কোন? অনুশীলনী ২। শিক্ষিত লোকৰ কি কি গুণ থাকিব লাগে? ৩১<noinclude></noinclude> 8dnhmzwde4zhe7t5pll8ubw889b63b8 266529 266526 2026-11-09T09:01:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266529 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|উপদেশ}}}} {{center|১}} {{Block center|<poem> গুণী আৰু প্ৰিয় যদি হব খোজা মনে। বিনয়ী হবলৈ যত্ন কৰা প্ৰাণপণে॥ অহঙ্কাৰ দোষে মনুষ্যত্ব নাশ কৰে। সিকাৰণে জ্ঞানী জনে অহঙ্কাৰ এৰে॥</poem>}} {{center|২}} {{Block center|<poem> মনত সন্তোষ যাৰ প্ৰফুল্ল অন্তৰ। বিপদ-বিষাদে তাৰ নাচাপে ওচৰ॥ সুখী তেওঁ হয়ো যদি অৱস্থাত হীন। ধনীও অসুখী হলে সন্তোষ-বিহীন॥</poem>}} {{center|৩}} {{Block center|<poem> নিজেও নাজানে একো অথচ লাজত। নোসোধে আনকো কিন্তু অহং ভাৱত॥ সকলোকে জানো মনে এনে ভাব যাব। কেতিয়াও মূৰ্খদোষ নুগুচয় তাৰ॥</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। সুখী কোন? ২। শিক্ষিত লোকৰ কি কি গুণ থাকিব লাগে?</poem>}}<noinclude>{{center|৩১}}</noinclude> r140uvkfjuwtst8h6rmjxm8o6kziqa1 104 83501 266531 224450 2026-11-09T09:02:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266531 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বাদচাহ চুলেমানৰ বিচাৰ আৰব দেশত চুমোন নামে এজন বাদচাহ আছিল। তেওঁৰ বিচাৰ বুদ্ধি অতি সূক্ষ্ম আৰু সুন্দৰ আছিল। তেওঁৰ বিচাৰব সকলোৱে প্ৰশংসা কৰিছিল। নমুনা স্বৰূপে তলত তেওঁৰ বিচাৰ সম্পৰ্কে দুটি সাধু-কথা তুলি দিয়া হ'ল। ( > ) এদিন এজন মানুহে তেওঁত গোচৰ দিলেহি, মানুহজনৰ চুবুৰীয়া এজনৰ ভেবা এটাই তেওঁৰ খেতিৰ শস্য খাই নষ্ট কৰিছে। ভেবাব গিৰিহঁতক মতাই আনি সোধাত সি কথাটো সঁচা বুলি স্বীকাৰ কৰিলে। তেতিয়া বাদচাহে বিচাৰৰ বায় দিলে, ভেবাৰ গিৰিহঁতে গোচৰীয়াৰ সেই দৰা মাটিত খেতি কৰি আগৰদৰে শস্য উৎপাদন কৰি দিব লাগিব আৰু যেতিয়ালৈকে শস্য আগৰ দৰে নহয়, তেতিয়ালৈকে ভেবাটো শস্যৰ গিৰিহঁতৰ জিম্মাত থাকিব; তেওঁ তাৰ লোম, গাখীৰ আৰু পোৱালি পাব। শস্য আগৰ দৰে হৈ উঠিলে, ভেৰাটে৷ গিৰিহঁতক ঘূৰাই দিব লাগিব। (≥ ) এজন মানুহৰ দুজনী তিৰোতা আছিল। দুয়োজনী একেটা ঘৰতে বাস কৰিছিল। অলপ দিনৰ অগা-পিচাকৈ দুয়োজনীৰে দুটা<noinclude></noinclude> g2k6bt99br6ae8dlmqzp7vq7ma7l488 266539 266531 2026-11-09T09:11:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|বাদচাহ চুলেমানৰ বিচাৰ}}}} {{gap}}আৰব দেশত চুলেমান নামে এজন বাদচাহ আছিল। তেওঁৰ বিচাৰ বুদ্ধি অতি সূক্ষ্ম আৰু সুন্দৰ আছিল। তেওঁৰ বিচাৰৰ সকলোৱে প্ৰশংসা কৰিছিল। নমুনা স্বৰূপে তলত তেওঁৰ বিচাৰ সম্পৰ্কে দুটি সাধু-কথা তুলি দিয়া হ'ল। {{center|( ১)}} {{Gap}}এদিন এজন মানুহে তেওঁত গোচৰ দিলেহি, মানুহজনৰ চুবুৰীয়া এজনৰ ভেৰা এটাই তেওঁৰ খেতিৰ শস্য খাই নষ্ট কৰিছে। ভেৰাৰ গিৰিহঁতক মতাই আনি সোধাত সি কথাটো সঁচা বুলি স্বীকাৰ কৰিলে। তেতিয়া বাদচাহে বিচাৰৰ ৰায় দিলে, ভেৰাৰ গিৰিহঁতে গোচৰীয়াৰ সেই দৰা মাটিত খেতি কৰি আগৰদৰে শস্য উৎপাদন কৰি দিব লাগিব আৰু যেতিয়ালৈকে শস্য আগৰ দৰে নহয়, তেতিয়ালৈকে ভেৰাটো শস্যৰ গিৰিহঁতৰ জিম্মাত থাকিব; তেওঁ তাৰ লোম, গাখীৰ আৰু পোৱালি পাব। শস্য আগৰ দৰে হৈ উঠিলে, ভেৰাটে৷ গিৰিহঁতক ঘূৰাই দিব লাগিব। {{center|(২)}} এজন মানুহৰ দুজনী তিৰোতা আছিল। দুয়োজনী একেটা ঘৰতে বাস কৰিছিল। অলপ দিনৰ অগা-পিচাকৈ দুয়োজনীৰে দুটা<noinclude>{{center|৩২}}</noinclude> abm6agncsmlcwphw7e60m46eyt02t3a 104 83503 266540 224452 2026-11-09T09:12:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তিৰোতা দুজনীৰ এজনীয়ে বাদচাহৰ বিচাৰ আনন্দ চিতে মানি ললে; কিন্তু আনজনীয়ে বাদচাহৰ ভৰিত ধৰি কবলৈ ধৰিলে – “ধৰ্ম্মাৱতাৰ! ল'ৰাটো মোক নালাগে; তাইকে দিয়ক। তাক নকটাৰ। মই কেতিয়াও ল’বাটো মোৰ বুলি দাবি নকৰোঁ।” তেতিয়া বাদচাহে ল'ৰাটো সেই মানুহজনীক দিলে। কাৰণ তেওঁ বুজিছিল যে, সেইজনী তিৰোতাহে ল'ৰাটোৰ আচল নাক। মাকে কেতিয়াও ল'বাক চকুৰ আগতে হত্যা কৰিবলৈ দিব নোৱাৰে। অনুশীলনী বাদচাই চুলেমানৰ সুবিচাৰ সম্বন্ধে এটা গল্প তুমি তোমাৰ কথাত কোৱা। ডাক-টিকট আজিকালি চিঠি-পত্ৰ দিয়াৰ যেনে চল হৈছে, আগেয়ে নাছিল। আগেয়ে ডাকঘৰ নাছিল। ৰজা আৰু চহকী মানুহে দূত বা চাকৰ পঠিয়াই চিঠি অনা-নিয়া কৰাইছিল। তেতিয়া চিঠিৰ খৰচো বেচি আছিল আৰু সংখ্যাও তাকৰ আছিল। এতিয়া ডাকঘৰ হৈছে। চিঠিৰ সংখ্যা বাঢ়িছে, খৰচ কমিছে আৰু টকা-কড়ি, বয়-বস্তুৱো ডাক যোগে অনা-নিয়া কৰাব চল হৈছে। আজিকালি বেলেৰে, নটৰেৰে আৰু ডাঙৰ নগৰবোৰলৈ আকাশী-জাহাজেৰে ডাক অনা-নিয়া কৰে। ১৭৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংৰাজ বেপাৰীবোৰে প্ৰথমতে ভাৰতত ডাকঘৰ পাতে। তেতিয়া তাত কেৱল ইংৰাজ্যবোৰেহে চিঠি দিব পাৰিছিল। 08<noinclude></noinclude> 7h4x4rzil1gaahe9ddjepvcdhyben8x 266545 266540 2026-11-09T09:19:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266545 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}তিৰোতা দুজনীৰ এজনীয়ে বাদচাহৰ বিচাৰ আনন্দ চিতে মানি ললে; কিন্তু আনজনীয়ে বাদচাহৰ ভৰিত ধৰি কবলৈ ধৰিলে— “ধৰ্ম্মাৱতাৰ! ল'ৰাটো মোক নালাগে; তাইকে দিয়ক। তাক নকটাৰ। মই কেতিয়াও ল’ৰাটো মোৰ বুলি দাবি নকৰোঁ।” {{Gap}}তেতিয়া বাদচাহে ল'ৰাটো সেই মানুহজনীক দিলে। কাৰণ তেওঁ বুজিছিল যে, সেইজনী তিৰোতাহে ল'ৰাটোৰ আচল মাক। মাকে কেতিয়াও ল'ৰাক চকুৰ আগতে হত্যা কৰিবলৈ দিব নোৱাৰে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{gap}}বাদচাহ চুলেমানৰ সুবিচাৰ সম্বন্ধে এটা গল্প তুমি তোমাৰ কথাত কোৱা। {{center|{{Xxxx-larger|ডাক-টিকট}}}} {{Gap}}আজিকালি চিঠি-পত্ৰ দিয়াৰ যেনে সুচল হৈছে, আগেয়ে নাছিল। আগেয়ে ডাকঘৰ নাছিল। ৰজা আৰু চহকী মানুহে দূত বা চাকৰ পঠিয়াই চিঠি অনা-নিয়া কৰাইছিল। তেতিয়া চিঠিৰ খৰচো বেচি আছিল আৰু সংখ্যাও তাকৰ আছিল। {{Gap]}}এতিয়া ডাকঘৰ হৈছে। চিঠিৰ সংখ্যা বাঢ়িছে, খৰচ কমিছে আৰু টকা-কড়ি, বয়-বস্তুৰো ডাক যোগে অনা-নিয়া কৰাৰ সুচল হৈছে। আজিকালি ৰেলেৰে, মটৰেৰে আৰু ডাঙৰ নগৰবোৰলৈ আকাশী-জাহাজেৰে ডাক অনা-নিয়া কৰে। {{Gap}}১৭৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংৰাজ বেপাৰীবোৰে প্ৰথমতে ভাৰতত ডাকঘৰ পাতে। তেতিয়া তাত কেৱল ইংৰাজ্যবোৰেহে চিঠি দিব পাৰিছিল।<noinclude>{{center|৩৪}}</noinclude> jmtq78n86qwqgzuea99q0vh6wray7tc 104 83505 266321 224454 2026-11-08T14:50:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ছাপাখানা পতা হৈছে। ১৯১১ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা ভাৰতত সৰ্ব্ব প্ৰথম ডাক কঢ়িয়াবলৈ বিমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হ'ল। তেতিয়াৰ পৰ৷ ভাৰতত নতুন ডাক টিকটৰ প্ৰচলন হৈছে। আগেয়ে ইংলণ্ডৰ ৰজাৰ ছবি থকা টিকটহে ব্যৱহাৰ হৈছিল। এতিয়া ভাৰতৰ পুৰণি কীৰ্ত্তিবোৰৰ ছবি ডাক টিকটত ছাপ৷ কৰা হৈছে। যেনে- - অশোক স্তম্ভ, জাতীয় পতাকা, সাঁচিব স্তূপ, চিতোৰ বিজয়ৰ স্তম্ভ, অজন্তাৰ শিলত কটা মূৰ্ত্তি, অমৃতচৰৰ সোণৰ মন্দিৰ, দিল্লীৰ লাল-কিল্লা, আগ্ৰাৰ তাজমহল, কুতুবমিনাৰ ইত্যাদি। মানুহৰ ছবিৰ ভিতৰত মহাত্মা গান্ধীৰ ছবিহে ডাক-টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। জনদিয়েক ভাৰত প্ৰসিদ্ধ কবি, ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আৰু বীৰ কৰ্ম্মীৰ ছবিও সাময়িক ভাৱে ডাক টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। এই টিকটবোবে ভাৰতৰ অতীত কীৰ্ত্তি-কাহিনী আৰু জাতিব গৌৰৱ সকলোৰে চকুৰ আগত ডাঙি ধৰি ভাৰতৰ মানুহক জাতীয় ভাৱৰ প্ৰেৰণা যোগাইছে। এশ বছৰৰ ভিতৰতে ভাৰতৰ ডাকবিভাগ ক্ৰমে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছে। ডাকঘৰৰ সংখ্যা, চিঠিৰ সংখ্যা, মনি অৰ্ডাৰৰ সংখ্যা, দিনক দিনে বাঢ়িবই লাগিছে। ১৯৫০ চনত ভাৰতত ন কোটি টকাৰ ডাক-টিকট বিক্ৰী হৈছিল। এই সংখ্যা বৰ্ত্তমান আৰু বাঢ়িছে। ১। 'বোলাও হিল' কোন? অনুশীলনী ২। ডাক-টিকট আৰু ৰেভিনিউ টিকটৰ ব্যৱহাৰৰ পাৰ্থক্য কি? ৩। এতিয়া ডাক-টিকটত কি কি ছবি দিয়া হৈছে? ৩৬<noinclude></noinclude> 09f6b44ez3i02gt8gkvw1j7mt26xxuq 266322 266321 2026-11-08T14:57:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ছাপাখানা পতা হৈছে। ১৯১১ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা ভাৰতত সৰ্ব্ব প্ৰথম ডাক কঢ়িয়াবলৈ বিমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। {{Gap}}১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হ'ল। তেতিয়াৰ পৰ৷ ভাৰতত নতুন ডাক টিকটৰ প্ৰচলন হৈছে। আগেয়ে ইংলণ্ডৰ ৰজাৰ ছবি থকা টিকটহে ব্যৱহাৰ হৈছিল। এতিয়া ভাৰতৰ পুৰণি কীৰ্ত্তিবোৰৰ ছবি ডাক টিকটত ছাপ৷ কৰা হৈছে। যেনে- অশোক স্তম্ভ, জাতীয় পতাকা, সাঁচিৰ স্তূপ, চিতোৰ বিজয়ৰ স্তম্ভ, অজন্তাৰ শিলত কটা মূৰ্ত্তি, অমৃতচৰৰ সোণৰ মন্দিৰ, দিল্লীৰ লাল-কিল্লা, আগ্ৰাৰ তাজমহল, কুতুবমিনাৰ ইত্যাদি। মানুহৰ ছবিৰ ভিতৰত মহাত্মা গান্ধীৰ ছবিহে ডাক-টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। জনদিয়েক ভাৰত প্ৰসিদ্ধ কবি, ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আৰু বীৰ কৰ্ম্মীৰ ছবিও সাময়িক ভাৱে ডাক টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। {{gap}}এই টিকটবোৰে ভাৰতৰ অতীত কীৰ্ত্তি-কাহিনী আৰু জাতিৰ গৌৰৱ সকলোৰে চকুৰ আগত ডাঙি ধৰি ভাৰতৰ মানুহক জাতীয় ভাৱৰ প্ৰেৰণা যোগাইছে। {{Gap}}এশ বছৰৰ ভিতৰতে ভাৰতৰ ডাকবিভাগ ক্ৰমে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছে। ডাকঘৰৰ সংখ্যা, চিঠিৰ সংখ্যা, মনি অৰ্ডাৰৰ সংখ্যা, দিনক দিনে বাঢ়িবই লাগিছে। ১৯৫০ চনত ভাৰতত ন কোটি টকাৰ ডাক-টিকট বিক্ৰী হৈছিল। এই সংখ্যা বৰ্ত্তমান আৰু বাঢ়িছে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} ১। 'বোলাও হিল' কোন? ২। ডাক-টিকট আৰু ৰেভিনিউ টিকটৰ ব্যৱহাৰৰ পাৰ্থক্য কি? ৩। এতিয়া ডাক-টিকটত কি কি ছবি দিয়া হৈছে?<noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> coco91c4c4tbepmedxid6zltjhbvhrm 266323 266322 2026-11-08T14:57:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266323 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ছাপাখানা পতা হৈছে। ১৯১১ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা ভাৰতত সৰ্ব্ব প্ৰথম ডাক কঢ়িয়াবলৈ বিমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। {{Gap}}১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হ'ল। তেতিয়াৰ পৰ৷ ভাৰতত নতুন ডাক টিকটৰ প্ৰচলন হৈছে। আগেয়ে ইংলণ্ডৰ ৰজাৰ ছবি থকা টিকটহে ব্যৱহাৰ হৈছিল। এতিয়া ভাৰতৰ পুৰণি কীৰ্ত্তিবোৰৰ ছবি ডাক টিকটত ছাপ৷ কৰা হৈছে। যেনে- অশোক স্তম্ভ, জাতীয় পতাকা, সাঁচিৰ স্তূপ, চিতোৰ বিজয়ৰ স্তম্ভ, অজন্তাৰ শিলত কটা মূৰ্ত্তি, অমৃতচৰৰ সোণৰ মন্দিৰ, দিল্লীৰ লাল-কিল্লা, আগ্ৰাৰ তাজমহল, কুতুবমিনাৰ ইত্যাদি। মানুহৰ ছবিৰ ভিতৰত মহাত্মা গান্ধীৰ ছবিহে ডাক-টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। জনদিয়েক ভাৰত প্ৰসিদ্ধ কবি, ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আৰু বীৰ কৰ্ম্মীৰ ছবিও সাময়িক ভাৱে ডাক টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। {{gap}}এই টিকটবোৰে ভাৰতৰ অতীত কীৰ্ত্তি-কাহিনী আৰু জাতিৰ গৌৰৱ সকলোৰে চকুৰ আগত ডাঙি ধৰি ভাৰতৰ মানুহক জাতীয় ভাৱৰ প্ৰেৰণা যোগাইছে। {{Gap}}এশ বছৰৰ ভিতৰতে ভাৰতৰ ডাকবিভাগ ক্ৰমে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছে। ডাকঘৰৰ সংখ্যা, চিঠিৰ সংখ্যা, মনি অৰ্ডাৰৰ সংখ্যা, দিনক দিনে বাঢ়িবই লাগিছে। ১৯৫০ চনত ভাৰতত ন কোটি টকাৰ ডাক-টিকট বিক্ৰী হৈছিল। এই সংখ্যা বৰ্ত্তমান আৰু বাঢ়িছে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} ১। 'ৰোলাণ্ড হিল' কোন? ২। ডাক-টিকট আৰু ৰেভিনিউ টিকটৰ ব্যৱহাৰৰ পাৰ্থক্য কি? ৩। এতিয়া ডাক-টিকটত কি কি ছবি দিয়া হৈছে?<noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> mm6qeipnwawjzrkp2n79r7lbiypv0ku 104 83506 266546 224455 2026-11-09T09:20:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মৌমাখি আৰু বৰল মুখে গুণ গুণ মৌমাখি সক ফুলে ফুলে উৰি উৰি, ফুৰোঁতে এদিন বৰল এটাই সুধিছিল লগ ধৰি। “মৌমাখি ভাই, কথা এটা সোধে। শুনা এখশুক বই, সকলোৱে কিয় তোমাক বখানে কাৰণ হুজো নই। “উজ্জল সোণালী বৰণৰ পিঠি সুন্দৰ আকৃতি মোৰ, সুঠাম দেহত কোনো মাখিয়েই নাপাব হবলা জোৰ। “তথাপিতো কিয় মোক বোলে ভাল নাপায় কোনোৱে শুনো, মানুহ জাতিৰ কিনো অবিচাৰ তাকেহে মনত গুণো।" ৩৭<noinclude></noinclude> 7c4k3p153x7qrtnwjik7bw2ppeymze4 266550 266546 2026-11-09T09:31:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|মৌমাখি আৰু বৰল}}}} {{center|<poem>মুখে গুণ গুণ{{gap|5em}}মৌমাখি সৰু {{gap|5em}} ফুলে ফুলে উৰি উৰি, ফুৰোঁতে এদিন {{gap|5em}} বৰল এটাই {{gap|5em}} সুধিছিল লগ ধৰি। “মৌমাখি ভাই,{{gap|5em}}কথা এটা সোধে। {{gap|5em}} শুনা এখশুক ৰই, সকলোৱে কিয় {{gap|5em}}তোমাক বখানে {{gap|5em}} কাৰণ নুবুজো নই। “উজ্জল সোণালী {{gap|5em}}বৰণৰ পিঠি {{gap|5em}}সুন্দৰ আকৃতি মোৰ, সুঠাম দেহত {{gap|5em}} কোনো মাখিয়েই {{gap|5em}} নাপাব হবলা জোৰ। “তথাপিতো কিয় {{gap|5em}}মোক বোলে ভাল {{gap|5em}} নাপায় কোনোৱে শুনো, মানুহ জাতিৰ {{gap|5em}}কিনো অবিচাৰ {{gap|5em}} তাকেহে মনত গুণো।"</poem>}}<noinclude>{{center|৩৭}}</noinclude> 0b69m8c78e5i2nhpyrxh30mqthjiggo 266553 266550 2026-11-09T09:32:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|মৌমাখি আৰু বৰল}}}} {{Block center|<poem>মুখে গুণ গুণ{{gap|5em}}মৌমাখি সৰু {{gap|5em}} ফুলে ফুলে উৰি উৰি, ফুৰোঁতে এদিন {{gap|5em}} বৰল এটাই {{gap|5em}} সুধিছিল লগ ধৰি। “মৌমাখি ভাই,{{gap|5em}}কথা এটা সোধে। {{gap|5em}} শুনা এখশুক ৰই, সকলোৱে কিয় {{gap|5em}}তোমাক বখানে {{gap|5em}} কাৰণ নুবুজো নই। “উজ্জল সোণালী {{gap|5em}}বৰণৰ পিঠি {{gap|5em}}সুন্দৰ আকৃতি মোৰ, সুঠাম দেহত {{gap|5em}} কোনো মাখিয়েই {{gap|5em}} নাপাব হবলা জোৰ। “তথাপিতো কিয় {{gap|5em}}মোক বোলে ভাল {{gap|5em}} নাপায় কোনোৱে শুনো, মানুহ জাতিৰ {{gap|5em}}কিনো অবিচাৰ {{gap|5em}} তাকেহে মনত গুণো।"</poem>}}<noinclude>{{center|৩৭}}</noinclude> pm39is0a5e3jfb0vyo7trp1d9f6ukna 104 83507 266554 224456 2026-11-09T09:32:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কলে মৌমাখি, ৰূপে কি কৰিব বেজাৰ নেপাবা, শুনা; হয় নে নহয় গুণা। “ববল ককাই, গুণতহে পূজা “সুন্দৰ বৰণ সুকোমল পাখি মানুহে নকৰে ভুল, সাজৰ আঁৰত ৰাখিছা লুকাই মুখত বিষাল হুল। “হকে-বিহকে বিন্ধা যাকে তাকে, বিষে হয় লালকাল; লোকৰ অনিষ্ট কৰা সেই হেতু কোনেও নাপায় ভাল। “মোৰ সাজ-পাৰ অতি সাধাৰণ, গঠনতো মই হীন; তথাপিও মোৰ কাম-কাজ দেখি মানুহে নকৰে ঘিণ। “চোৱা মোৰো মুখে তোমাৰেই দবে সক শুং এটি আছে, আত্মৰক্ষাৰ কাৰণেহে মই ব্যৱহাৰ কৰে৷ পাছে।<noinclude></noinclude> 1tbsxycdiiabptv0mr8geb6c109piny 266555 266554 2026-11-09T09:40:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>কলে মৌমাখি,{{gap|5em}}“বৰল ককাই, {{gap|5em}} বেজাৰ নেপাবা, শুনা; ৰূপে কি কৰিব {{gap|5em}} গুণতহে পূজা {{gap|5em}} হয় নে নহয় গুণা। “সুন্দৰ বৰণ {{gap|5em}} সুকোমল পাখি {{gap|5em}} মানুহে নকৰে ভুল, সাজৰ আঁৰত {{gap|5em}} ৰাখিছা লুকাই {{gap|5em}} মুখত বিষাল হুল। “হকে-বিহকে {{gap|5em}} বিন্ধা যাকে তাকে, {{gap|5em}} বিষে হয় লালকাল; লোকৰ অনিষ্ট {{gap|5em}} কৰা সেই হেতু {{gap|5em}} কোনেও নাপায় ভাল। “মোৰ সাজ-পাৰ {{gap|5em}} অতি সাধাৰণ, {{gap|5em}} গঠনতো মই হীন; তথাপিও মোৰ {{gap|5em}} কাম-কাজ দেখি {{gap|5em}} মানুহে নকৰে ঘিণ। “চোৱা মোৰো মুখে {{gap|5em}} তোমাৰেই দৰে {{gap|5em}} সৰু শুং এটি আছে,</poem>}} আত্মৰক্ষাৰ {{gap|5em}} কাৰণেহে মই {{gap|5em}} ব্যৱহাৰ কৰো পাছে।<noinclude></noinclude> j388dxf3oq97dj0zio4hw7os3otunig 266556 266555 2026-11-09T09:40:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>কলে মৌমাখি,{{gap|5em}}“বৰল ককাই, {{gap|5em}} বেজাৰ নেপাবা, শুনা; ৰূপে কি কৰিব {{gap|5em}} গুণতহে পূজা {{gap|5em}} হয় নে নহয় গুণা। “সুন্দৰ বৰণ {{gap|5em}} সুকোমল পাখি {{gap|5em}} মানুহে নকৰে ভুল, সাজৰ আঁৰত {{gap|5em}} ৰাখিছা লুকাই {{gap|5em}} মুখত বিষাল হুল। “হকে-বিহকে {{gap|5em}} বিন্ধা যাকে তাকে, {{gap|5em}} বিষে হয় লালকাল; লোকৰ অনিষ্ট {{gap|5em}} কৰা সেই হেতু {{gap|5em}} কোনেও নাপায় ভাল। “মোৰ সাজ-পাৰ {{gap|5em}} অতি সাধাৰণ, {{gap|5em}} গঠনতো মই হীন; তথাপিও মোৰ {{gap|5em}} কাম-কাজ দেখি {{gap|5em}} মানুহে নকৰে ঘিণ। “চোৱা মোৰো মুখে {{gap|5em}} তোমাৰেই দৰে {{gap|5em}} সৰু শুং এটি আছে, আত্মৰক্ষাৰ {{gap|5em}} কাৰণেহে মই {{gap|5em}} ব্যৱহাৰ কৰো পাছে।</poem>}}<noinclude></noinclude> p61mso8qwmr3ecy5ov81v23ljt955ag 104 83508 266557 224457 2026-11-09T09:41:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>“হিংসা-থিয়াল নকৰে। কদাপি মনতো নিদিওঁ ঠাই, নুবুজে। ভাগৰ, নকৰোঁ বেজাৰ, নিজৰ কামত ভাই। “উলাহ মনেৰে আনি ফুলমউ সাজে। মই ৰহঘৰা, পৰৰ কাৰণে নিজক বিলাওঁ সেয়েহে বখানে, ধৰা। ” অনুশীলনী ১। বৰলক ভাল নাপায় কিয়? ২। পটো পঢ়ি কি বুজিলা? ৩। “পৰৰ কাৰণে নিজক বিলাওঁ। "এই ফাকিব অৰ্থ কোৱা। খেতি-বাতি আমাৰ দেশৰ সৰহ ভাগ মানুহেই খেতি-বাতি কৰি খায়। আমি সকলোৱে খেতিৰ উৎপন্ন শস্যকে খাই জীৱন ধাৰণ কৰে॥ গতিকে খেতি নকৰিলে আমাৰ দেশৰ মানুহৰ ভাতমুঠিৰে উপায় নাই। আমাৰ দেশত পুৰণি কালৰে পৰা এটা কথা চলি আহিছে—বেহা-বেপাৰত লক্ষ্মী বাস কৰে; তাৰ আধা খেতি-বাতিত : তাৰ আধা চৰকাৰী চাকৰিত মাগি খোৱাৰ মান নাই। অৱশ্যে আমাৰ দেশৰ কিছুমান মানুহে মাগি খায়; কিন্তু মাগি-খোৱা অধনৰ কাম। আমাৰ দেশৰ ৩৯<noinclude></noinclude> pc5ifeaalr3acf2ac158rfbxinvtsmh 104 83562 266384 224511 2026-11-08T16:00:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>< দুখকাৰী ৰাতিপুৱা শুই উঠি পিঠি দি এলাহ, পথাবৰ পিনে যায় হাল-গক লই, দুখ কবি সুখ পায়—চুপৰীয়া হলে সন্তোষ মনেৰে ঘূৰি আহে ঘৰলই। খাই বই নিজঞ্জাল মুখেৰে জিৰায়, চিন্তা, ছথ, অসন্তোষ থাকে আঁতৰত, ভাগব পলালে উঠি হাত-মুখ ধুই ধেমালি-ধুগুলা কৰে ল'বাৰ লগত। আবেলি ওলায় বস্তু গোটাবৰ, মনে। সবহ ভাগেই কিন্তু বাবী-ভিতৰ, আনি মেলি থই আৰু যায় গাৱঁ লই মন পুতি কথা পাতে খেতি-পথাৰ গধুলিতে ফুৰি ঢাকি আহে ঘৰলই গোহালিত গৰু বান্ধি ভিতৰ সোমায়, খাই উঠি বহে আহি জুহাল-গুৰিত ঘকৰ। কথাকে পাতি সময় নিয়ায়। নালাগে ফুৰিব ভ্ৰমি দেশ-বিদেশত। নাই একো ওখ আশা, সুখী অলপতে, নাই বহু ধন, নাই অভাৱে৷ একোৰে, গোটেই জীৱন হায় ঘৰুৱা সুখতে। শ্ৰীদুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা।, বি-এল<noinclude></noinclude> tq9vpcwa2jijjjki7sq7wd6z9mpugds 266391 266384 2026-11-08T16:06:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude> {{center|{{Xxxx-larger|দুখকাৰী}}}} {{Block center|<poem>ৰাতিপুৱা শুই উঠি পিঠি দি এলাহ, পথাৰৰ পিনে যায় হাল-গৰু লই, দুখ কৰি সুখ পায়—দুপৰীয়া হলে সন্তোষ মনেৰে ঘূৰি আহে ঘৰলই। খাই বই নিজঞ্জাল মুখেৰে জিৰায়, চিন্তা, দুখ, অসন্তোষ থাকে আঁতৰত, ভাগৰ পলালে উঠি হাত-মুখ ধুই ধেমালি-ধুমুলা কৰে ল'ৰাৰ লগত। আবেলি ওলায় বস্তু গোটাবৰ, মনে। সৰহ ভাগেই কিন্তু বাৰী-ভিতৰ, আনি মেলি থই আৰু যায় গাৱঁলই মন পুতি কথা পাতে খেতি-পথাৰ গধুলিতে ফুৰি ঢাকি আহে ঘৰলই গোহালিত গৰু বান্ধি ভিতৰ সোমায়, খাই উঠি বহে আহি জুহাল-গুৰিত ঘৰুৱা কথাকে পাতি সময় নিয়ায়। নালাগে ফুৰিব ভ্ৰমি দেশ-বিদেশত। নাই একো ওখ আশা, সুখী অলপতে, নাই বহু ধন, নাই অভাৱো একোৰে, গোটেই জীৱন হায় ঘৰুৱা সুখতে।</poem>}} {{Right|'''শ্ৰীদুৰ্গেশ্বৰ শৰ্মা।''', বি-এল}}<noinclude>{{center|৯৪}}</noinclude> cxc0laybe30rut77eyb79gxr6dc174g 104 83564 266452 224513 2026-11-09T01:51:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তাৰ পাচত তেওঁ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত পঢ়িছিল। তাৰ পৰা তেওঁ বি-এ পৰীক্ষা দি কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত দ্বিতীয় স্থান অধিকাৰ কৰে। তেওঁৰ বুদ্ধি-বৃত্তি দেখি চৰকাৰে তেওঁক মাহে আঢ়ৈ শ টকীয়া বৃত্তি এটা দি বিলাতত পঢ়িবলৈ পঠিয়ায়। ১৮৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ পঢ়িবলৈ বিলাতলৈ গৈছিল। তাত তিনি বছৰ পঢ়ি তেওঁ বাৰিষ্টাৰ হৈ ঘৰলৈ ঘূৰি আহে। বিলাতৰ পৰা আহি তেওঁৰ কলিকতাত বাৰিষ্টাৰী কৰাৰহে মন কৰিছিল। কিন্তু ঘৰৰ সকলোৱে তেওঁক চাকৰি কৰিবলৈ কোৱাত অলপ দিনৰ কাৰণে ই-এ-চি পদ লৈছিল। কিন্তু সেই কামত ভাল নলগাত তেওঁ চাকবি এবি কলিকতাত বাৰিষ্টাৰী কৰে। কলিকতাত থকা কালত তেওঁৰ নিঃস্বাৰ্থ দেশ-প্ৰেম প্ৰকাশ পায়। তেওঁ প্ৰকৃততে অসমীয়াৰ বন্ধু আছিল। তেতিয়া কলিকতাত পঢ়া ছাতৰ সকলৰ দুখন সভা আছিল। এখনৰ নাম “অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি-সাধিনী-সভা” আৰু আন খনৰ নাম “অসমীয়া ছাতৰ সাহিত্য- চৰ্চ্চাব-সভা”। এই দুয়োখন সভাৰে উন্নতিৰ হকে তেওঁ দেহে-কেহে খাটিছিল। অসমীয়া ভাষাত কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰা আৰু অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনী উলিওৱা—এই দুটা বিষয়ত তেওঁৰ বৰ আগ্ৰহ আছিল। কিন্তু এই কাম তেওঁ হেপাহ পলুৱাই কৰাৰ সুবিধা নাপালে। কলিকতাত কিছুদিন থকাৰ পাচতে তেওঁ চৰকাৰী উচ্চ বিষয়াব বাব লৈ হঠাতে ঢাকালৈ যাব লগীয়া হয়। ঢাকাত থকা কালতে তেওঁ চৰকাৰৰ অনুৰোধত অসমীয়া স্কুলত চলাবৰ উপযোগী কৰি নিম্ন প্ৰাইমাৰী পাঠ নাম দি দুখন কিতাপ লিখিছিল। তেওঁ সেই ৯৬<noinclude></noinclude> a50cyo2yh0ywqbahb069w6xus0qbih6 266453 266452 2026-11-09T01:54:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তাৰ পাচত তেওঁ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত পঢ়িছিল। তাৰ পৰা তেওঁ বি-এ পৰীক্ষা দি কলিকতা বিশ্ববিদ্যালয়ত দ্বিতীয় স্থান অধিকাৰ কৰে। তেওঁৰ বুদ্ধি-বৃত্তি দেখি চৰকাৰে তেওঁক মাহে আঢ়ৈ শ টকীয়া বৃত্তি এটা দি বিলাতত পঢ়িবলৈ পঠিয়ায়। {{Gap}}১৮৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ পঢ়িবলৈ বিলাতলৈ গৈছিল। তাত তিনি বছৰ পঢ়ি তেওঁ বাৰিষ্টাৰ হৈ ঘৰলৈ ঘূৰি আহে। {{Gap}} বিলাতৰ পৰা আহি তেওঁৰ কলিকতাত বাৰিষ্টাৰী কৰাৰহে মন কৰিছিল। কিন্তু ঘৰৰ সকলোৱে তেওঁক চাকৰি কৰিবলৈ কোৱাত অলপ দিনৰ কাৰণে ই-এ-চি পদ লৈছিল। কিন্তু সেই কামত ভাল নলগাত তেওঁ চাকবি এবি কলিকতাত বাৰিষ্টাৰী কৰে। {{Gap}} কলিকতাত থকা কালত তেওঁৰ নিঃস্বাৰ্থ দেশ-প্ৰেম প্ৰকাশ পায়। তেওঁ প্ৰকৃততে অসমীয়াৰ বন্ধু আছিল। তেতিয়া কলিকতাত পঢ়া ছাতৰ সকলৰ দুখন সভা আছিল। এখনৰ নাম “অসমীয়া ভাষাৰ উন্নতি-সাধিনী-সভা” আৰু আন খনৰ নাম “অসমীয়া ছাতৰ সাহিত্য- চৰ্চ্চাৰ-সভা”। এই দুয়োখন সভাৰে উন্নতিৰ হকে তেওঁ দেহে-কেহে খাটিছিল। অসমীয়া ভাষাত কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰা আৰু অসমীয়া মাহেকীয়া আলোচনী উলিওৱা—এই দুটা বিষয়ত তেওঁৰ বৰ আগ্ৰহ আছিল। কিন্তু এই কাম তেওঁ হেপাহ পলুৱাই কৰাৰ সুবিধা নাপালে। {{Gap}} কলিকতাত কিছুদিন থকাৰ পাচতে তেওঁ চৰকাৰী উচ্চ বিষয়াৰ বাব লৈ হঠাতে ঢাকালৈ যাব লগীয়া হয়। ঢাকাত থকা কালতে তেওঁ চৰকাৰৰ অনুৰোধত অসমীয়া স্কুলত চলাবৰ উপযোগী কৰি নিম্ন প্ৰাইমাৰী পাঠ নাম দি দুখন কিতাপ লিখিছিল। তেওঁ সেই<noinclude>{{center|৯৬}}</noinclude> m796wceq2acrn79wwd7srpzt7dp9s0s 104 83565 266454 224514 2026-11-09T01:54:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিতাপ দুখনত আমাৰ দেশৰ গাৱঁলীয়া জীৱনৰ কথা, খেতি-বাতিৰ কথা এনে মনত লগাকৈ লিখিছিল যে, পঢ়িলে মনত সুখ লাগে। চাকৰিত তেওঁ বৰ উন্নতি কৰিছিল। বিচাৰকৰ বাৰ লৈ বাজচাহীলৈ বদলি হয়। তেওঁ ঢাকাব পৰা উচ্চ তাত কৃতিত্ব দেখুৱাই তেওঁ কিছুদিন কলিকতা হাইকোৰ্টৰ বিচাৰক নিযুক্ত হয়। অসমীয়াৰ ভিতৰত তেৱেঁই এই পদ প্ৰথমে অধিকাৰ কৰে। তাৰ পৰা তেওঁ অসমৰ শাসন-সভাৰ সভাৰ বাৰ লৈ ছিলঙলৈ আহে। ১৮২৪ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ছিলতে ইহলীলা সামৰে। মজিদ চাহাৰ এজনা কৰ্মী পুৰুষ আছিল। তেওঁৰ সমূলি গপ্- অহঙ্কাৰ নাছিল। যিয়েই তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেৱেই তেওঁৰ অমায়িক ব্যৱহাৰত মুগ্ধ হৈছিল। তেওঁ সকলোৰে লগত সমানে কথা- বতৰা হৈ বেগতে আপোন হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ দৰে সবল চিতেৰে সকলোৰে লগত মিলা ওৰ খাপৰ চৰকাৰী বিষয়া পোৱা নাযায়। ধনে-মানে, বিদ্যাই বুদ্ধিয়ে মজিদ পৰিয়াল অসমৰ এটা নামজ্বলা পৰিয়াল। তেওঁ সৌভাগ্যশালী পুৰুষ আছিল বুলিব লাগে। তেওঁৰ পৰিবাৰ এগৰাকী অতি সাদৰী মহিলা। তেওঁলোকৰ চাৰিজন ল'ৰা আৰু চাৰি জনী ছোৱালী। মজিদ চাহাবৰ সকলোটি সন্তানেই উচ্চ শিক্ষিত আৰু সকলোটিয়েই মজিদ চাহাবৰ নাম-যশ আৰু বংশব গৌবৰ জিলিকাই আছে। অনুশীলনী ১। মজিদ চাহাব ক’ৰ মাহত? ২। তেওঁৰ বিশেষ কি কি গুণ আছিল? ৯৭ "দেৱেশ্বৰ চলিহা<noinclude></noinclude> 4m3urma82g1udxzi5e69okctz209c4a 266455 266454 2026-11-09T02:01:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিতাপ দুখনত আমাৰ দেশৰ গাৱঁলীয়া জীৱনৰ কথা, খেতি-বাতিৰ কথা এনে মনত লগাকৈ লিখিছিল যে, পঢ়িলে মনত সুখ লাগে। {{gap}} চাকৰিত তেওঁ বৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ ঢাকাৰ পৰা উচ্চ বিচাৰকৰ বাৰ লৈ ৰাজচাহীলৈ বদলি হয়। তাত কৃতিত্ব দেখুৱাই তেওঁ কিছুদিন কলিকতা হাইকোৰ্টৰ বিচাৰক নিযুক্ত হয়। অসমীয়াৰ ভিতৰত তেৱেঁই এই পদ প্ৰথমে অধিকাৰ কৰে। তাৰ পৰা তেওঁ অসমৰ শাসন-সভাৰ সভাৰ বাৰ লৈ ছিলঙলৈ আহে। ১৮২৪ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ছিলতে ইহলীলা সামৰে। {{gap}} মজিদ চাহাৱ এজনা কৰ্মী পুৰুষ আছিল। তেওঁৰ সমূলি গপ্- অহঙ্কাৰ নাছিল। যিয়েই তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেৱেই তেওঁৰ অমায়িক ব্যৱহাৰত মুগ্ধ হৈছিল। তেওঁ সকলোৰে লগত সমানে কথা- বতৰা হৈ বেগতে আপোন হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ দৰে সৰল চিতেৰে সকলোৰে লগত মিলা ওৰ খাপৰ চৰকাৰী বিষয়া পোৱা নাযায়। {{gap}}ধনে-মানে, বিদ্যাই বুদ্ধিয়ে মজিদ পৰিয়াল অসমৰ এটা নামজ্বলা পৰিয়াল। তেওঁ সৌভাগ্যশালী পুৰুষ আছিল বুলিব লাগে। তেওঁৰ পৰিবাৰ এগৰাকী অতি সাদৰী মহিলা। তেওঁলোকৰ চাৰিজন ল'ৰা আৰু চাৰি জনী ছোৱালী। মজিদ চাহাবৰ সকলোটি সন্তানেই উচ্চ শিক্ষিত আৰু সকলোটিয়েই মজিদ চাহাবৰ নাম-যশ আৰু বংশৰ গৌৰৱ জিলিকাই আছে। {{Right|৺দেৱেশ্বৰ চলিহা}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} ১। মজিদ চাহাব ক’ৰ মাহত? ২। তেওঁৰ বিশেষ কি কি গুণ আছিল?<noinclude>{{center|৯৭}}</noinclude> elyx9yfdfbn5c2i8dxws7x29lojc5mj 266456 266455 2026-11-09T02:03:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266456 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিতাপ দুখনত আমাৰ দেশৰ গাৱঁলীয়া জীৱনৰ কথা, খেতি-বাতিৰ কথা এনে মনত লগাকৈ লিখিছিল যে, পঢ়িলে মনত সুখ লাগে। {{gap}} চাকৰিত তেওঁ বৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ ঢাকাৰ পৰা উচ্চ বিচাৰকৰ বাৰ লৈ ৰাজচাহীলৈ বদলি হয়। তাত কৃতিত্ব দেখুৱাই তেওঁ কিছুদিন কলিকতা হাইকোৰ্টৰ বিচাৰক নিযুক্ত হয়। অসমীয়াৰ ভিতৰত তেৱেঁই এই পদ প্ৰথমে অধিকাৰ কৰে। তাৰ পৰা তেওঁ অসমৰ শাসন-সভাৰ সভাৰ বাৰ লৈ ছিলঙলৈ আহে। ১৮২৪ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ছিলতে ইহলীলা সামৰে। {{gap}} মজিদ চাহাৱ এজনা কৰ্মী পুৰুষ আছিল। তেওঁৰ সমূলি গপ্- অহঙ্কাৰ নাছিল। যিয়েই তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেৱেই তেওঁৰ অমায়িক ব্যৱহাৰত মুগ্ধ হৈছিল। তেওঁ সকলোৰে লগত সমানে কথা- বতৰা হৈ বেগতে আপোন হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ দৰে সৰল চিতেৰে সকলোৰে লগত মিলা ওৰ খাপৰ চৰকাৰী বিষয়া পোৱা নাযায়। {{gap}}ধনে-মানে, বিদ্যাই বুদ্ধিয়ে মজিদ পৰিয়াল অসমৰ এটা নামজ্বলা পৰিয়াল। তেওঁ সৌভাগ্যশালী পুৰুষ আছিল বুলিব লাগে। তেওঁৰ পৰিবাৰ এগৰাকী অতি সাদৰী মহিলা। তেওঁলোকৰ চাৰিজন ল'ৰা আৰু চাৰি জনী ছোৱালী। মজিদ চাহাবৰ সকলোটি সন্তানেই উচ্চ শিক্ষিত আৰু সকলোটিয়েই মজিদ চাহাবৰ নাম-যশ আৰু বংশৰ গৌৰৱ জিলিকাই আছে। {{Right|৺দেৱেশ্বৰ চলিহা}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{gap}}১। মজিদ চাহাব ক’ৰ মাহত? {{gap}}২। তেওঁৰ বিশেষ কি কি গুণ আছিল?<noinclude>{{center|৯৭}}</noinclude> nucvy3ylykfvpgz9dupwsupz4bh8t58 266457 266456 2026-11-09T02:04:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিতাপ দুখনত আমাৰ দেশৰ গাৱঁলীয়া জীৱনৰ কথা, খেতি-বাতিৰ কথা এনে মনত লগাকৈ লিখিছিল যে, পঢ়িলে মনত সুখ লাগে। {{gap}} চাকৰিত তেওঁ বৰ উন্নতি কৰিছিল। তেওঁ ঢাকাৰ পৰা উচ্চ বিচাৰকৰ বাৰ লৈ ৰাজচাহীলৈ বদলি হয়। তাত কৃতিত্ব দেখুৱাই তেওঁ কিছুদিন কলিকতা হাইকোৰ্টৰ বিচাৰক নিযুক্ত হয়। অসমীয়াৰ ভিতৰত তেৱেঁই এই পদ প্ৰথমে অধিকাৰ কৰে। তাৰ পৰা তেওঁ অসমৰ শাসন-সভাৰ সভাৰ বাৰ লৈ ছিলঙলৈ আহে। ১৮২৪ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ ছিলতে ইহলীলা সামৰে। {{gap}} মজিদ চাহাৱ এজনা কৰ্মী পুৰুষ আছিল। তেওঁৰ সমূলি গপ্- অহঙ্কাৰ নাছিল। যিয়েই তেওঁৰ ওচৰলৈ গৈছিল, তেৱেই তেওঁৰ অমায়িক ব্যৱহাৰত মুগ্ধ হৈছিল। তেওঁ সকলোৰে লগত সমানে কথা- বতৰা হৈ বেগতে আপোন হৈ পৰিছিল। তেওঁৰ দৰে সৰল চিতেৰে সকলোৰে লগত মিলা ওৰ খাপৰ চৰকাৰী বিষয়া পোৱা নাযায়। {{gap}}ধনে-মানে, বিদ্যাই বুদ্ধিয়ে মজিদ পৰিয়াল অসমৰ এটা নামজ্বলা পৰিয়াল। তেওঁ সৌভাগ্যশালী পুৰুষ আছিল বুলিব লাগে। তেওঁৰ পৰিবাৰ এগৰাকী অতি সাদৰী মহিলা। তেওঁলোকৰ চাৰিজন ল'ৰা আৰু চাৰি জনী ছোৱালী। মজিদ চাহাবৰ সকলোটি সন্তানেই উচ্চ শিক্ষিত আৰু সকলোটিয়েই মজিদ চাহাবৰ নাম-যশ আৰু বংশৰ গৌৰৱ জিলিকাই আছে। {{Right|৺দেৱেশ্বৰ চলিহা}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। মজিদ চাহাব ক’ৰ মাহত? ২। তেওঁৰ বিশেষ কি কি গুণ আছিল?</poem>}}<noinclude>{{center|৯৭}}</noinclude> 8khgqlhmefeehd65tz1t48b5v5q209t 104 83567 266469 224516 2026-11-09T05:00:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নে জাকালে ই কাৰো একো অনিষ্ট নকৰে। কিন্তু জোকালে ই কদ মূৰ্ত্তি ধৰে। এসময়ত আফ্ৰিকাৰ হাবিত এটা গুলী খোৱা গড়ে তাৰ চিকাৰী আৰু তেওঁৰ ঘোঁৰাক খৰগেবে ফালি-ছিবি নেকানেক কবি পেলাইছিল। গঁড়ৰ ছাল বৰ ডাঠ আৰু টান। আনকি সিংহৰ নখেও গঁড়ৰ ছাল ফুটাব নোৱাৰে। সেই কাৰণে হাবিত তাৰ কোনো জন্তুলৈ ভয় নাই। শুকালে গঁড়ৰ ছাল আৰু টান হয়। তেতিয়া তাক বন্দুকব গুগীয়েও ফুটাব নোৱাৰে। সেই কাৰণে আগৰ দিনত গঁড়ৰ শুকান ছালেৰে ঢাল তৈয়াৰ কৰি বৰুৱা চিপাহীবোৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। . কিন্তু কেঁচা হাল সিমান টান নহয়। চিকাৰীবোৰে সাধাৰণতে গুলী কৰিয়েই গঁড় মাঝে। আফ্ৰিকাৰ আদিম অধিবাসীবোৰৰ এটা ভাগক কাফ্ৰি বোলে। কাফ্ৰিবোৰে আন এটা উপায়ে গড় মাৰে। নিহঁতে গড় অহা বাটত গোঁত খান্দি খালুটো' ঘাঁহ-বন আৰু গছ-পাতেৰে ঢাকি ৰাখে। গড় সেই বাটে আহি খালত পৰিলে সিহঁতে যাত্ৰী-জোঙ্গেৰে খুঁচি মাঝে আৰু তাঁৰ মঙ্গহ খায়। গঁড়ৰ খবগ বব মূল্যৱান বস্তু। হিন্দু বিলাকে গঁড়ৰ খৰা বৰ পবিত্ৰ বস্তু বুলি ভাৱে। সেই কাৰণে তাবে কোষা, অৰ্থা আদি পূজাৰ সঁজুলি তৈয়াৰ কৰি লয়। গঁড়ৰ খৰগেৰে বহুবিধ অলঙ্কাবো তৈয়াৰ কৰে। অনুশীলনী ১। গড় ক'ত পোৱা যায়? ২। গঁড়ৰ খৰা আমাৰ কি কামত লাগে? ১৯<noinclude></noinclude> 4ugbyikqt7id7fbniffltkfyqkuduwt 266471 266469 2026-11-09T05:21:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নে জাকালে ই কাৰো একো অনিষ্ট নকৰে। কিন্তু জোকালে ই ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তি ধৰে। এসময়ত আফ্ৰিকাৰ হাবিত এটা গুলী খোৱা গঁড়ে তাৰ চিকাৰী আৰু তেওঁৰ ঘোঁৰাক খৰগেৰে ফালি-ছিৰি নেফানেফ কৰি পেলাইছিল। {{Gap}}গঁড়ৰ ছাল বৰ ডাঠ আৰু টান। আনকি সিংহৰ নখেও গঁড়ৰ ছাল ফুটাব নোৱাৰে। সেই কাৰণে হাবিত তাৰ কোনো জন্তুলৈ ভয় নাই। {{Gap}}শুকালে গঁড়ৰ ছাল আৰু টান হয়। তেতিয়া তাক বন্দুকৰ গুলীয়েও ফুটাব নোৱাৰে। সেই কাৰণে আগৰ দিনত গঁড়ৰ শুকান ছালেৰে ঢাল তৈয়াৰ কৰি বৰুৱা চিপাহীবোৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কিন্তু কেঁচা ছাল সিমান টান নহয়। চিকাৰীবোৰে সাধাৰণতে গুলী কৰিয়েই গঁড় মাৰে। {{gap}}আফ্ৰিকাৰ আদিম অধিবাসীবোৰৰ এটা ভাগক কাফ্ৰি বোলে। কাফ্ৰিবোৰে আন এটা উপায়ে গঁড় মাৰে। সিহঁতে গঁড় অহা বাটত গাঁত খান্দি খালুটো ঘাঁহ-বন আৰু গছ-পাতেৰে ঢাকি ৰাখে। গঁড় সেই বাটে আহি খালত পৰিলে সিহঁতে যাঠি-জোঙ্গেৰে খুঁচি মাৰে আৰু তাঁৰ মঙ্গহ খায়। {{gap}}গঁড়ৰ খৰগ বৰ মূল্যৱান বস্তু। হিন্দু বিলাকে গঁড়ৰ খৰা বৰ পবিত্ৰ বস্তু বুলি ভাৱে। সেই কাৰণে তাৰে কোষা, অৰ্থা আদি পূজাৰ সঁজুলি তৈয়াৰ কৰি লয়। গঁড়ৰ খৰগেৰে বহুবিধ অলঙ্কাৰো তৈয়াৰ কৰে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১।গঁড় ক'ত পোৱা যায়? ২।গঁড়ৰ খৰগ আমাৰ কি কামত লাগে?</poem>}}<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> tof5uhgo0k2vsc5nm916zl5v8k5jx34 266472 266471 2026-11-09T05:22:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নে জোকালে ই কাৰো একো অনিষ্ট নকৰে। কিন্তু জোকালে ই ৰুদ্ৰ মূৰ্ত্তি ধৰে। এসময়ত আফ্ৰিকাৰ হাবিত এটা গুলী খোৱা গঁড়ে তাৰ চিকাৰী আৰু তেওঁৰ ঘোঁৰাক খৰগেৰে ফালি-ছিৰি নেফানেফ কৰি পেলাইছিল। {{Gap}}গঁড়ৰ ছাল বৰ ডাঠ আৰু টান। আনকি সিংহৰ নখেও গঁড়ৰ ছাল ফুটাব নোৱাৰে। সেই কাৰণে হাবিত তাৰ কোনো জন্তুলৈ ভয় নাই। {{Gap}}শুকালে গঁড়ৰ ছাল আৰু টান হয়। তেতিয়া তাক বন্দুকৰ গুলীয়েও ফুটাব নোৱাৰে। সেই কাৰণে আগৰ দিনত গঁড়ৰ শুকান ছালেৰে ঢাল তৈয়াৰ কৰি বৰুৱা চিপাহীবোৰে ব্যৱহাৰ কৰিছিল। কিন্তু কেঁচা ছাল সিমান টান নহয়। চিকাৰীবোৰে সাধাৰণতে গুলী কৰিয়েই গঁড় মাৰে। {{gap}}আফ্ৰিকাৰ আদিম অধিবাসীবোৰৰ এটা ভাগক কাফ্ৰি বোলে। কাফ্ৰিবোৰে আন এটা উপায়ে গঁড় মাৰে। সিহঁতে গঁড় অহা বাটত গাঁত খান্দি খালুটো ঘাঁহ-বন আৰু গছ-পাতেৰে ঢাকি ৰাখে। গঁড় সেই বাটে আহি খালত পৰিলে সিহঁতে যাঠি-জোঙ্গেৰে খুঁচি মাৰে আৰু তাঁৰ মঙ্গহ খায়। {{gap}}গঁড়ৰ খৰগ বৰ মূল্যৱান বস্তু। হিন্দু বিলাকে গঁড়ৰ খৰা বৰ পবিত্ৰ বস্তু বুলি ভাৱে। সেই কাৰণে তাৰে কোষা, অৰ্থা আদি পূজাৰ সঁজুলি তৈয়াৰ কৰি লয়। গঁড়ৰ খৰগেৰে বহুবিধ অলঙ্কাৰো তৈয়াৰ কৰে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১।গঁড় ক'ত পোৱা যায়? ২।গঁড়ৰ খৰগ আমাৰ কি কামত লাগে?</poem>}}<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> kdpit46u9uu0dky4cbbgdwcc552fvc3 104 83568 266476 224517 2026-11-09T05:28:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কথা-বাৰ্ত্তাত আচৰণ তোমাৰ কথাত যাতে আনে আমনি নাপায়, তালৈ সদায় মন কৰিবা : তোমাৰ কথাৰে কাৰো মনত অসন্তোষ নিদিবা। সাঁচা, প্ৰিয় আৰু হিতকৰ কথা কবলৈ অভ্যাস কৰিবা। ভাল কথা আৰু মিঠা মাতেবে তুমি সকলোকে আপোন কৰি লব পাৰিবা। কোন অৱস্থাতেই আনৰ অন্তৰত দুখ লগা, কথা নকৰা। কাৰো সৈতে দন্দ-কাজিয়াৰ সময়তো এনে বাক্য প্ৰয়োগ নকৰিবা, যাৰ বাবে তুমি মিলৰ সময়ত অনুতাপ কৰিব লগীয়া হয়। কাৰণ যাব সৈতে দন্দ-হাই কৰা, তাৰে সৈতেও এদিন তোমাৰ মিল হবই। মিলৰ সময়ত আনৰ-অন্তৰত, দুখ দিয়াৰ কথাৰ কাৰণে তুমি নিজেই দুখ পাবা। তুমি কোনো লোকৰ সৈতে কথা পাতোঁতে অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰ দোষ সমালোচনা নকৰিবা; তেনেলোকৰ কেৱল গুণবহে আলোচনা কৰিব পাৰিবা। অৱশ্যে দেশৰ, সমাজৰ বা জাতিৰ মঙ্গলকল্পে কেতিয়াবা অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰো দোষৰ বিষয়ে আলোচনা আৱশ্যক হব পাবে; কিন্তু যিজনে তেনে লোকৰ দোষৰ সমালোচনা কৰে, তেওঁ সমাজৰ আগতো অনুপস্থিত লোক-জনৰ দোষব যথেষ্ট প্ৰমাণ দিব পাৰিব লাগিব। নহলে তেনে আলোচনা পৰনিন্দাহে হয়। পৰনিন্দ৷ অতি নিন্দনীয়।<noinclude></noinclude> h1p5d0760nmkqhaqdlmtr1nem4eesct 266483 266476 2026-11-09T05:42:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266483 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|'''কথা-বাৰ্ত্তাত আচৰণ'''}} {{Gap}}তোমাৰ কথাত যাতে আনে আমনি নাপায়, তালৈ সদায় মন কৰিবা : তোমাৰ কথাৰে কাৰো মনত অসন্তোষ নিদিবা। সঁচা, প্ৰিয় আৰু হিতকৰ কথা কবলৈ অভ্যাস কৰিবা। {{gap}}ভাল কথা আৰু মিঠা মাতেৰে তুমি সকলোকে আপোন কৰি লব পাৰিবা। কোন অৱস্থাতেই আনৰ অন্তৰত দুখ লগা, কথা নকৰা। কাৰো সৈতে দন্দ-কাজিয়াৰ সময়তো এনে বাক্য প্ৰয়োগ নকৰিবা, যাৰ বাবে তুমি মিলৰ সময়ত অনুতাপ কৰিব লগীয়া হয়। কাৰণ যাৰ সৈতে দন্দ-হাই কৰা, তাৰে সৈতেও এদিন তোমাৰ মিল হবই। মিলৰ সময়ত আনৰ-অন্তৰত, দুখ দিয়াৰ কথাৰ কাৰণে তুমি নিজেই দুখ পাবা। {{gap}}তুমি কোনো লোকৰ সৈতে কথা পাতোঁতে অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰ দোষ সমালোচনা নকৰিবা; তেনেলোকৰ কেৱল গুণৰহে আলোচনা কৰিব পাৰিবা। অৱশ্যে দেশৰ, সমাজৰ বা জাতিৰ মঙ্গলকল্পে কেতিয়াবা অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰো দোষৰ বিষয়ে আলোচনা আৱশ্যক হব পাৰে; কিন্তু যিজনে তেনে লোকৰ দোষৰ সমালোচনা কৰে, তেওঁ সমাজৰ আগতো অনুপস্থিত লোক-জনৰ দোষৰ যথেষ্ট প্ৰমাণ দিব পাৰিব লাগিব। নহলে তেনে আলোচনা পৰনিন্দাহে হয়। পৰনিন্দা অতি নিন্দনীয়।<noinclude>{{center|১০০}}</noinclude> ejxxnsuwgz8hgutigb6sp8hzqt8tabu 266485 266483 2026-11-09T05:44:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266485 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|'''কথা-বাৰ্ত্তাত আচৰণ'''}} {{Gap}}তোমাৰ কথাত যাতে আনে আমনি নাপায়, তালৈ সদায় মন কৰিবা : তোমাৰ কথাৰে কাৰো মনত অসন্তোষ নিদিবা।।সঁচা, প্ৰিয় আৰু হিতকৰ কথা কবলৈ অভ্যাস কৰিবা। {{gap}}ভাল কথা আৰু মিঠা মাতেৰে তুমি সকলোকে আপোন কৰি।লব পাৰিবা। কোন অৱস্থাতেই আনৰ অন্তৰত দুখ লগা, কথা নকৰা। কাৰো সৈতে দন্দ-কাজিয়াৰ সময়তো এনে বাক্য প্ৰয়োগ নকৰিবা, যাৰ বাবে তুমি মিলৰ সময়ত অনুতাপ কৰিব লগীয়া হয়। কাৰণ যাৰ সৈতে দন্দ-হাই কৰা, তাৰে সৈতেও এদিন তোমাৰ মিল হবই। মিলৰ সময়ত আনৰ-অন্তৰত, দুখ দিয়াৰ কথাৰ কাৰণে তুমি নিজেই দুখ পাবা। {{gap}}তুমি কোনো লোকৰ সৈতে কথা পাতোঁতে অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰ দোষ সমালোচনা নকৰিবা; তেনেলোকৰ কেৱল গুণৰহে আলোচনা কৰিব পাৰিবা। অৱশ্যে দেশৰ, সমাজৰ বা জাতিৰ মঙ্গলকল্পে কেতিয়াবা অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰো দোষৰ বিষয়ে আলোচনা আৱশ্যক হব পাৰে; কিন্তু যিজনে তেনে লোকৰ দোষৰ সমালোচনা কৰে, তেওঁ সমাজৰ আগতো অনুপস্থিত লোক-জনৰ।দোষৰ যথেষ্ট প্ৰমাণ দিব পাৰিব লাগিব। নহলে তেনে আলোচনা।পৰনিন্দাহে হয়। পৰনিন্দা অতি নিন্দনীয়।<noinclude>{{center|১০০}}</noinclude> dailxecen5kd8hmeukkz1ts9c99fxpd 104 83569 266486 224518 2026-11-09T05:45:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266486 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কোনোবাই তোমাক কিবা সুধিলে তুমি কথাটো বুজি লৈ তাৰ যথাযথ উত্তৰ দিবা। কোনোৱে খং উঠিবলগীয়া কথা সুধিলেও বিনীতভাৱে তাৰ যথাযথ উত্তৰ দিবা। নিজৰ শান্ত ভাৱেৰে পৰৰ ক্ৰোধভাৰ জয় কৰিবা। তুমি আন এজনে সৈতে কিবা কথা পাতি থাকোতে যদি তৃতীয় এজন লোক আহি পৰে, তেতিয়া তোমালোকৰ কথা বন্ধ কৰি তায় লোকজনক সম্ভাষণ কৰিবা। তেওঁ তোমাৰ লগৰীয়া জনব অচিনাকি হলে হয়োকে৷ চিনাকি কৰি দিবা আৰু তাৰ পিচত তিনিও জনৰ মনোৰঞ্জক কথাৰ আলোচনা কৰিবা। দুজন বা ততোধিক লোকে কিবা বিষয়ৰ কথা পাতি থাকোতে তুমি তেওঁলোকৰ কথা শুনি নাথাকিবা। তুমি ওচৰত থাকিলে তেওঁলোকে মুকলিভাৱে কথা পাতিব নোৱাৰিব পাৰে আৰু তোমাৰ উপস্থিতিত আমনি হে পাব পাৰে। ভিন ভিন ভাষাৰ শব্দ মিহলি কৰি কথা নক'বা। বয়সীয়া জনৰ লগত মূৰ খজুৱাই বা মুখত হাত দি বা ভৰি নচুৱাই কথা নাপাতিবা। এজনে কথা কৈ থাকোতে তুমি পেৰা- ওপৰিকৈ কোনো কথা নকবা। . তুলসী নাৰায়ণ শৰ্ম্মা, এম-এ অনুশীলনী কথা-পতাৰ সাধাৰণ নিয়মবোৰ কি কি? 503<noinclude></noinclude> aadire6ha746e3sud49m9kurxu5fn0l 266491 266486 2026-11-09T05:51:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}কোনোবাই তোমাক কিবা সুধিলে তুমি কথাটো বুজি লৈ তাৰ যথাযথ উত্তৰ দিবা। কোনোৱে খং উঠিবলগীয়া কথা সুধিলেও বিনীতভাৱে তাৰ যথাযথ উত্তৰ দিবা। নিজৰ শান্ত ভাৱেৰে পৰৰ ক্ৰোধভাৱ জয় কৰিবা। {{Gap}}তুমি আন এজনে সৈতে কিবা কথা পাতি থাকোতে যদি তৃতীয় এজন লোক আহি পৰে, তেতিয়া তোমালোকৰ কথা বন্ধ কৰি তৃতীয় লোকজনক সম্ভাষণ কৰিবা। তেওঁ তোমাৰ লগৰীয়া জনৰ অচিনাকি হলে দুয়োকে চিনাকি কৰি দিবা আৰু তাৰ পিচত তিনিও জনৰ মনোৰঞ্জক কথাৰ আলোচনা কৰিবা। দুজন বা ততোধিক লোকে কিবা বিষয়ৰ কথা পাতি থাকোতে তুমি তেওঁলোকৰ কথা শুনি নাথাকিবা। তুমি ওচৰত থাকিলে তেওঁলোকে মুকলিভাৱে কথা পাতিব নোৱাৰিব পাৰে আৰু তোমাৰ উপস্থিতিত আমনি হে পাব পাৰে। {{Gap}}ভিন ভিন ভাষাৰ শব্দ মিহলি কৰি কথা নক'বা। বয়সীয়া জনৰ লগত মূৰ খজুৱাই বা মুখত হাত দি বা ভৰি নচুৱাই কথা নাপাতিবা। {{Gap}}এজনে কথা কৈ থাকোতে তুমি ওপৰা- ওপৰিকৈ কোনো কথা নকবা। {{Right|'''৺তুলসী নাৰায়ণ শৰ্ম্মা,''' এম-এ}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>কথা-পতাৰ সাধাৰণ নিয়মবোৰ কি কি?</poem>}}<noinclude>{{center|১০১}}</noinclude> mo998sdfqfafyu86lx4p8da99calfvs 104 83570 266496 224519 2026-11-09T06:02:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266496 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দ্ৰৌপদীৰ ক্ষমা শব্দাৰ্থ : বেইতা—বিবাহিতা, বিয়াকৰা। কল - ছেকা, ধৰ্ষণ। তেওঁৰ পাঁচ জনা কুৰু-পাণ্ডৱৰ যুদ্ধৰ সময়ত দ্ৰৌপদী পাঁচ পাণ্ডৱৰ বেইতা ভাৰ্য্যা আছিল। স্বামীৰ পৰা পাচুটি পুতেকে৷ হৈছিল। ল'ৰা কেইটি নিচেই সৰু নাছিল। . কুৰু-পাণ্ডৱৰ যুদ্ধত যেভিয়া কৌৰবৰ ফালৰ কৰ্ণ, ভীষ্ম, দ্ৰোণ আদি ডাঙৰ ডাঙৰ বীৰবিলাক ৰণত পৰিল, তেতিয়া কৌবৰ বিলাকে জয়ব আশা এৰি দিলে। কৌৰৱৰ ফালৰ এজন বীৰ নাম আছিল অশ্বত্থামা। তেওঁ কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ বিলাকৰ গুৰু দ্ৰোণাচাৰ্য্যৰ পুতেক। অশ্বত্থামাই পিতৃ বৈৰীৰ প্ৰতিশোধ লবৰ মনেৰে এদিন ৰাতি মনে মনে পাত্তৰ বিলাকৰ শিবিৰত সোমাই শুই থকা সেই শিশু<noinclude></noinclude> a243uqjcfvreuyepcy7lw85j8nrbgs9 104 83571 266492 224520 2026-11-09T05:52:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266492 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাঁচটিক বধ কৰে। সেই সময়ত পাণ্ডুপুত্ৰ সকলৰ এজনো শিৰিত নাছিল। দ্ৰৌপদীয়ে পুত্ৰ শোকত বিলাপ কৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। পিচদিনা ৰাতিপুৱা অৰ্জ্জুনে এই সম্বাদ পাই পুত্ৰ শোক আৰু দ্ৰৌপদীৰ অৱস্থা দেখি খঙত অধীৰ হৈ প্ৰতিজ্ঞা কবি কলে- “প্ৰিয়ে! মই এতিয়াই সেই নৰাধন অশ্বত্থামাৰ মূৰটো আনি দিম। তুমি শান্ত হোৱা।” কিছু সময়ৰ পাচতে মহাবীৰ অৰ্জ্জুনে অশ্বত্থামাক গৰুৰ দৰে লেঙ্গুৰে বান্ধি দ্ৰৌপদীৰ ওচৰলৈ লৈ আছিল। দ্ৰৌপদীয়ে গুৰু-পুত্ৰক বান্ধি অন্য দৈখি অৰ্জ্জনক কৈছিল—“স্বামী-গুক! এওঁ গুৰুৰ পুত্ৰ। এওঁৰ পিতা দ্ৰোনাচাৰ্য্যে তোমালোকক অস্ত্ৰ-বিদ্যা শিকাইছিল। এওঁক বধ কাহিল তোমাৰ পাপ হব আৰু জগতত চিৰকাললৈ তোমাৰ কলঙ্ক ৰব। বিশেষকৈ এওঁৰ মাক গৌতমী পতি-শোকত কাতৰ। তাতে আকো : শাক নিদিবা। পুত্ৰ-শোকে কি দাৰুণ কষ্ট দিয়ে, মই তাক খুঁজিছো। এক শীঘ্ৰে মোকোলাই দিয়া।" দ্ৰৌপদীৰ কথা শুনি অৰ্জ্জুনে অশ্বত্থামাৰ মূৰৰ কিৰীটটো কাঢ়ি লৈ বান্ধ মেলি দিলে। যি গৰাকী তিৰোতাই নিজৰ পুত্ৰ-বধীৰো দুখ দেখি মৰমত পমি গৈছিল, তেওঁৰ অন্তৰ কিমান মহৎ! অনুশীলনী অশ্বত্থামা কোন? তেওঁক কোনে বান্ধিছিল? বিঘ্ন? 200<noinclude></noinclude> q77s66x7idxe7ld1pvpihm7rqyh1kjb 266495 266492 2026-11-09T06:01:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266495 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাঁচটিক বধ কৰে। সেই সময়ত পাণ্ডুপুত্ৰ সকলৰ এজনো শিৰিত নাছিল। দ্ৰৌপদীয়ে পুত্ৰ শোকত বিলাপ কৰি কান্দিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}পিচদিনা ৰাতিপুৱা অৰ্জ্জুনে এই সম্বাদ পাই পুত্ৰ শোক আৰু দ্ৰৌপদীৰ অৱস্থা দেখি খঙত অধীৰ হৈ প্ৰতিজ্ঞা কবি কলে- “প্ৰিয়ে! মই এতিয়াই সেই নৰাধন অশ্বত্থামাৰ মূৰটো আনি দিম। তুমি শান্ত হোৱা।” {{gap}}কিছু সময়ৰ পাচতে মহাবীৰ অৰ্জ্জুনে অশ্বত্থামাক গৰুৰ দৰে লেজুৰে বান্ধি দ্ৰৌপদীৰ ওচৰলৈ লৈ আছিল। দ্ৰৌপদীয়ে গুৰু-পুত্ৰক বান্ধি অন্য দৈখি অৰ্জ্জুনক কৈছিল—“স্বামী-গুৰু! এওঁ গুৰুৰ পুত্ৰ। এওঁৰ পিতা দ্ৰোনাচাৰ্য্যে তোমালোকক অস্ত্ৰ-বিদ্যা শিকাইছিল। এওঁক বধ কৰিলে তোমাৰ পাপ হব আৰু জগতত চিৰকাললৈ তোমাৰ কলঙ্ক ৰব। বিশেষকৈ এওঁৰ মাক গৌতমী পতি-শোকত কাতৰ। তাতে আকৌ শাক নিদিবা। পুত্ৰ-শোকে কি দাৰুণ কষ্ট দিয়ে, মই তাক বুজিছো। এওঁক শীঘ্ৰে মোকোলাই দিয়া।" দ্ৰৌপদীৰ কথা শুনি অৰ্জ্জুনে অশ্বত্থামাৰ মূৰৰ কিৰীটটো কাঢ়ি লৈ বান্ধ মেলি দিলে। {{gap}}যি গৰাকী তিৰোতাই নিজৰ পুত্ৰ-বধীৰো দুখ দেখি মৰমত পমি গৈছিল, তেওঁৰ অন্তৰ কিমান মহৎ! {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>অশ্বত্থামা কোন? তেওঁক কোনে বান্ধিছিল? কিয়?</poem>}}<noinclude>{{center|১০৩}}</noinclude> 8fiqidh2cql7mc3wrn5qgj7kxlulres 104 83572 266497 224521 2026-11-09T06:02:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266497 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পচন সাৰ আমাৰ দেশৰ খেতিয়কৰ মাটিত সাব দিয়া দত্তৰ নাই। মাটিত সাব নিদিলে সবহ শস্য পোৱাৰ আশা কৰিব নোৱাৰি। গোবৰ এবিধ ভাল সাব। কিন্তু সকলো খেতিৰ মাটিতে দি জোখাৰে গোবৰ পোৱা অসম্ভৱ। বজাৰত নানাবিধ সাব কিনি- বলৈ পোৱা যায়। কিন্তু আমাৰ দেশৰ দুখীয়া খেতিয়কে সেইবোৰ, সাব কিনি খেতিৰ মাটিত দিবলৈ অক্ষম। গতিকে আমাক ধন খৰচ নকৰাকৈ পোৱা যাব লাগে। এনে সাব অলপ পৰিশ্ৰম কৰি ঘৰে ঘৰে কৰি লব পাৰি। শস্তাব বাকলি, শাক-পাচলিব পেলনীয়া অংশ, জাবৰ-জোথৰ, তুহ-পতান, ঘুগুলা —এইবোৰ বস্তু আমি য'তে ত'তে পেলাই নষ্ট কৰোঁ। নিয়মমতে ৰাখিব জানিলে এইবোৰৰ পৰাই সাঁৰ তৈয়াৰ কৰি লব পাৰি। এই সাৰক ইংৰাজীতে “কম্পোষ্ট সাব” বোলে। আমাৰ ভাষাত ইয়াক ‘পচন সাৰ' বুলিব পাৰি। ধানৰ নৰা, পুনি, মেটেকা, দ'ল, আগাবা, ঘৰৰ জাবৰ-জোথৰ আৰু ন'হ-গৰু-ছাগলিৰ 'মল-মূত্ৰ — এই সাৰ ঘাই উপাদান। এই সাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰণালী- গোহালিৰ ওচৰত এডোখৰ ওখ ঠাই বাছি লোৱা। তাত ছ ফুট দীঘল, চাৰি ফুট বহল আৰু তিনি ফুটমান দ এটা গাঁত খানা।<noinclude></noinclude> 0yv6unu0r1wgr03s56htulcj2efdmmk 266500 266497 2026-11-09T06:16:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266500 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|পচন সাৰ}}}} {{gap}}আমাৰ দেশৰ খেতিয়কৰ মাটিত সাৰ দিয়া দস্তুৰ নাই। মাটিত সাৰ নিদিলে সৰহ শস্য পোৱাৰ আশা কৰিব নোৱাৰি। {{gap}}গোবৰ এবিধ ভাল সাৰ। কিন্তু সকলো খেতিৰ মাটিতে দি জোখাৰে গোবৰ পোৱা অসম্ভৱ। বজাৰত নানাবিধ সাৰ কিনি- বলৈ পোৱা যায়। কিন্তু আমাৰ দেশৰ দুখীয়া খেতিয়কে সেইবোৰ, সাৰ কিনি খেতিৰ মাটিত দিবলৈ অক্ষম। গতিকে আমাক ধন খৰচ নকৰাকৈ পোৱা যাব লাগে। {{Gap}}এনে সাৰ অলপ পৰিশ্ৰম কৰি ঘৰে ঘৰে কৰি লব পাৰি। শষ্যৰ বাকলি, শাক-পাচলিৰ পেলনীয়া অংশ, জাবৰ-জোথৰ, তুঁহ-পতান, ঘুগুলা —এইবোৰ বস্তু আমি য'তে ত'তে পেলাই নষ্ট কৰোঁ। নিয়মমতে ৰাখিব জানিলে এইবোৰৰ পৰাই সাঁৰ তৈয়াৰ কৰি লব পাৰি। {{gap}}এই সাৰক ইংৰাজীতে “কম্পোষ্ট সাৰ” বোলে। আমাৰ ভাষাত ইয়াক ‘পচন সাৰ' বুলিব পাৰি। ধানৰ নৰা, পুনি, মেটেকা, দ'ল, আগাৰা, ঘৰৰ জাবৰ-জোথৰ আৰু ম'হ-গৰু-ছাগলিৰ 'মল-মূত্ৰ — এই সাৰৰ ঘাই উপাদান। {{gap}}এই সাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰণালী— {{Gap}}গোহালিৰ ওচৰত এডোখৰ ওখ ঠাই বাছি লোৱা। তাত ছ ফুট দীঘল, চাৰি ফুট বহল আৰু তিনি ফুটমান দ এটা গাঁত খানা।<noinclude>{{center|১০৪}}</noinclude> 87rhuxiggnuxl2y4s1134v14gf5edxk 104 83573 266501 224522 2026-11-09T06:17:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266501 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গাঁতত ওপৰত কোৱা বস্তুবোৰ ছয় ইঞ্চি ডাঠ কৰি হেঁচা নিদিয়াকৈ সজোৱা। তাৰ ওপৰত দেব ইঞ্চি ডাঠ কৰি কেঁচা গোবৰ দিয়া। তাৰ ওপৰত দেব ইঞ্চি ডাঠকৈ মাটি দিয়া। এই হ'ল এথাক। এই অনুক্ৰমে তাৰ ওপৰত দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় থাক সজোৱা। গাঁতটো পূব হলে তাক বসাল কৰি ৰাখিবৰ জোখাৰে মাজে মাজে পানী দি থাকিবা। গাঁতটো ৰসাল হৈ থাকিলেহে বস্তুবোৰ সোনকালে জহিবলৈ আৰু পচিবলৈ সুবিধা হব। পানীৰ পৰিবৰ্ত্তে যদি গৰু-ম'হৰ মৃত বা গোবৰ-পানী দিব পাৰা, তেন্তে আক ভাল। দেবমাহমানৰ পাচত গাতটোৰ তলব বস্তুবোৰ ওপৰ আৰু ওপৰৰ বস্তুবোৰ তল কবি লুটিয়াই দিবা। তেতিয়া গোটেইবোৰ বস্তু সমানে পচিব। তিনিমাহমানৰ পাচত গাঁতৰ বহুখিনি পচি ঘুপথুপীয়া হাতত নলগা এবিধ বস্তু হব। তেতিয়া তাক গাঁতৰ পৰা নি খেতিব পথাৰত দিয়াৰ “উপযুক্ত হয়। বিশেষ মন কৰিব লগীয়া কথা এই যে, গাঁতৰ ওপৰত যেন বৰষুণৰ পানী জমা নহয় আৰু তলব পৰা যেন পানী নোলায়। গাঁত খনা ঠাই ডোখৰ ব'দ ঘাই নহৈ চেঁচুক হলে ভাল। তেতিয়া জাবাব দ'মটো ব’দ-বতাহত শুকাই খৰ্থৰীয়া নহয়। বৰষুণৰ পানী গাঁতৰ ওপৰেৰে বৈ যোৱাকৈ গাঁতটোৰ ওপৰ ভাগ ঘৰৰ চালৰ দৰে আঞ্চলীয়৷ কৰি দিবা। গাঁতটো গোহালিৰ ওচৰত হলে গৰুৰ মূত আৰু খিচ পেলাই ৰসাল কৰি ৰাখিবৰ সুবিধা হয়। এই সাৰ তৈয়াৰ হোৱাৰ পাচতে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। বেচি দিনলৈ ৰাখি থলে বেয়া। এই কাম অতি সহজ। ঘৰব ল'ৰা-ছোৱালীয়ে এই কাম কৰিব পাৰে।<noinclude></noinclude> a9s6prjjgeob3rb6kyn5mke7jpb0alm 266506 266501 2026-11-09T06:35:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গাঁতত ওপৰত কোৱা বস্তুবোৰ ছয় ইঞ্চি ডাঠ কৰি হেঁচা নিদিয়াকৈ সজোৱা। তাৰ ওপৰত দেৰ ইঞ্চি ডাঠ কৰি কেঁচা গোবৰ দিয়া। তাৰ ওপৰত দেৰ ইঞ্চি ডাঠকৈ মাটি দিয়া। এই হ'ল এথাক। এই অনুক্ৰমে তাৰ ওপৰত দ্বিতীয় আৰু তৃতীয় থাক সজোৱা। গাঁতটো পূৰ হলে তাক ৰসাল কৰি ৰাখিবৰ জোখাৰে মাজে মাজে পানী দি থাকিবা। গাঁতটো ৰসাল হৈ থাকিলেহে বস্তুবোৰ সোনকালে জহিবলৈ আৰু পচিবলৈ সুবিধা হব। পানীৰ পৰিবৰ্ত্তে যদি গৰু-ম'হৰ মৃত বা গোবৰ-পানী দিব পাৰা, তেন্তে আৰু ভাল। দেৰমাহমানৰ পাচত গাতটোৰ তলৰ বস্তুবোৰ ওপৰ আৰু ওপৰৰ বস্তুবোৰ তল কৰি লুটিয়াই দিবা। তেতিয়া গোটেইবোৰ বস্তু সমানে পচিব। তিনিমাহমানৰ পাচত গাঁতৰ বহুখিনি পচি ঘুপথুপীয়া হাতত নলগা এবিধ বস্তু হব। তেতিয়া তাক গাঁতৰ পৰা নি খেতিৰ পথাৰত দিয়াৰ উপযুক্ত হয়। {{gap}}বিশেষ মন কৰিব লগীয়া কথা এই যে, গাঁতৰ ওপৰত যেন বৰষুণৰ পানী জমা নহয় আৰু তলৰ পৰা যেন পানী নোলায়। গাঁত খনা ঠাই ডোখৰ ৰ'দ ঘাই নহৈ চেঁচুক হলে ভাল। তেতিয়া জাবৰ দ'মটো ৰ’দ-বতাহত শুকাই খৰখৰীয়া নহয়। বৰষুণৰ পানী গাঁতৰ ওপৰেৰে বৈ যোৱাকৈ গাঁতটোৰ ওপৰ ভাগ ঘৰৰ চালৰ দৰে আওঢলীয়া কৰি দিবা। গাঁতটো গোহালিৰ ওচৰত হলে গৰুৰ মূত আৰু খিচ্‌ পেলাই ৰসাল কৰি ৰাখিবৰ সুবিধা হয়। {{Gap}}এই সাৰ তৈয়াৰ হোৱাৰ পাচতে ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। বেচি দিনলৈ ৰাখি থলে বেয়া। এই কাম অতি সহজ। ঘৰৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে এই কাম কৰিব পাৰে।<noinclude>{{center|১০৫}}</noinclude> 4xahetvslg00g2fbuqkvikl8tgf56s4 104 83586 266220 224682 2026-11-08T12:29:50Z হানিফ আলী 1925 266220 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৩৩}}</noinclude>তেতিয়া ৰাজ বিদ্ৰোহী বুলি জেলৰ ভিতৰতহে আটক কৰি থোৱা হৈছিল। {{gap}}যদি আমি সঁচাকৈয়ে বিশ্বাস কৰে৷ যে, স্বৰাজ আমাৰ জন্মস্বত্ব আৰু যদি আমি অনতি পলমে আমাৰ স্বৰাজ প্ৰাপ্তিৰ উদ্দেশ্যে একাগ্ৰ- চিত্তেৰে আৰু কায়মনোবাক্যেৰে কাৰ্য্য কৰি যাব খোজোঁ, তেন্তে আমি হিন্দু-মুছলমানৰ ঐক্যতা বাস্তৱত পৰিণত কৰিব লাগিব আৰু ফুকনে সৰল চিত্তেৰে বিশ্বাস কৰিছিল যে, ই সম্ভৱপৰ যদিহে আমি তেনে একতা সঁচাকৈয়ে ইচ্ছা কৰোঁ। আমি প্ৰথমতে স্বাৰ্থপৰ আৰু প্ৰতিক্ৰিয়াশীল সাম্প্ৰদায়িক মনোভাৱ আমাৰ মাজৰ পৰা দূৰীভূত কৰিব লাগিব আৰু অস্পৃশ্য সকলক পলম নকৰি আমাৰ মাজলৈ টানি আনিব লাগিব আৰু ঘাইকৈ ধনী, দুঃখী নিৰ্ব্বিশেষে সকলে৷ শ্ৰেণী ভাৰতীয়ৰ মাজত কংগ্ৰেছ যে ভাৰতৰ মুক্তি সাধনৰ নিমিত্তে এক উদ্দেশ্য আৰু এক কাৰ্য্য- ক্ৰমেৰে অনুপ্ৰাণিত হোৱ৷ এখন জীৱন্ত অনুস্থান, এই ভাৱটো বদ্ধমূল কৰি তেওঁলোকৰ মাজত কংগ্ৰেছৰ আস্থা জন্মাব লাগিব। {{gap}}যি সময়ত ভাৰতৰ জন সমূহে আপোনালোকৰ সন্মিলিত সিদ্ধান্তৰ নিমিত্তে বাট চাই আছে, যি সময়ত পৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থাই আমাক সকলো উদ্যমেৰে ঐক্য প্ৰচেষ্টাত যোগ দিবলৈ আহ্বান কৰিছে, সেই সময়ত আপোনালোকৰ ভ্ৰাতৃ-বন্ধুৰ মাজত দলাদলি ভাৱৰ সৃষ্টি কৰা উচিত কাৰ্য্য হবনে? ৰাজনীতি ক্ষেত্ৰত সংউদ্দেশ্যৰ মতানৈক্য অৱশ্য অপৰিহাৰ্য্য, কিন্তু সময়ত শত্ৰুৱে আমাক আমাৰ ধ্বংশ সাধনৰ নিমিত্তে বেঢ়ি ধৰিবৰ উপক্ৰম কৰিছে, সেই সময়ত আমি সকলোৱে এক পতাকাৰ তলত সমবেত হোৱা উচিত নহবনে? আমাৰ হাতত যেতিয়া আমাৰ উমৈহতীয়া শত্ৰুক পৰাজয়ৰ নিমিত্তে একমাত্ৰ অস্ত্ৰ সন্মিলিত আৰু ঐক্য কাৰ্য ধাৰাহে বৰ্ত্তমান আছে, তেন্তে আমি আমাৰ মাজৰ পৰা সকলো ভেদ ভাৱ নিৰ্ম্মল কৰা উচিত নহবনে? {{nop}}<noinclude></noinclude> tehu8246l7yrwv2gzijdb4cv1wllpn5 104 83591 266221 224700 2026-11-08T12:32:57Z হানিফ আলী 1925 266221 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৩৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>মূল্যবান আদেশ আৰু কাউন্সিল বৰ্জ্জন আদিও বিনা ওজৰে মানি চলিছিল। এই সুত্ৰে ঘাইকৈ তেখেতৰ লগত মহাত্মা গান্ধি, লালা ৰাজপাত ৰায়, পণ্ডিত মতিলাল নেহৰু, চিত্তৰঞ্জন দাস, নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ, মহম্মদ আলি, চৌকত আলি, শ্ৰীনিবাস আয়েঙ্গাৰ, মদন মোহন মালব্য, পণ্ডিত জৱহৰলাল, পণ্ডিত বিজয়লক্ষী, সৰোজিনী নাইডু, ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ সুভাষ বসু আদি ৰাজনৈতিক পুৰুষসকলৰ লগত বিশেষ ভাৱে ঘনিষ্ঠ হয়। ইংৰাজী ১৯২১ চনৰ পৰা ১৯৩০ চনলৈকে ফুকনে কংগ্ৰেছত অসাধাৰণ ক্ষমতা আৰু সুখ্যাতি লাভ কৰে। তাৰ পাছত তেখেতে কংগ্ৰেছৰ অৱশৰ লৈ আন ফালে যোগ দিয়ে তাৰ ফলত তেওঁ আনন্দজনক অপমান পায়। ১৯৩৮ চনত ফুকনে দল এৰি দি আহি আকৌ কংগ্ৰেছৰ মহামন্ত্ৰত শৰণাগত হৈ, কংগ্ৰেছত পূৰ্ণামাত্ৰাই যোগ দি লুপ্ত গৌৰৱ পুনৰায় লাভ কৰে। ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহা সভাৰ ৰাষ্ট্ৰপতিৰ সিংহাসন অধিকাৰ কৰিব পৰা তেওঁৰ যথেষ্ঠ ক্ষমতা থকা স্বত্বেও কাৰ্য্যত পৰিণত হবলৈ সুবিধা আৰু সুযোগও নাপালে। ফুকনৰ মৃত্যুত আজি অসমবাসী আৰু ভাৰতবাসী সকলোৱে শোকাকুল। <section end="50e" /> <section begin="50b" /> {{center|{{X-larger|অসহযোগ আন্দোলনত}}}} {{gap}}আজি বহুত দিনৰ কথা নহয় ইংৰাজী ১৮৭৭ চনত অসম ভাগ্য আকাশ কামৰূপত এটি উজ্জ্বল জোন ওলাই দেশত ৰাজনৈতিক প্ৰেম সোঁত ধাৰা বোৱাই থৈ ইংৰাজী ১৯৩৯ চনত প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত মাৰ যায়। এই দীপ্তিময় জোনটি হৈছে, তৰুণৰাম ফুকন। {{gap}}ইংৰাজী ১৯২১ চনত মহাত্মা গান্ধিৰ আশ্বাসত গোটেই ভাৰত জুৰি হিমালয়ৰ পৰা কুমাৰিকালৈকে কুৰি শতিকাৰ অহিংস কুৰুক্ষেত্ৰ যুদ্ধৰ সুত্ৰপাত হ’ল, বান, ভগদত্ত, নৰক, বশিষ্ট, খনা, ৰুক্মিণী, হিড়িম্বা, চিত্ৰাঙ্গদা, লাচিত চিলাৰায়ৰ দেশ অসমে হাত সাৱটি বহি থাকিবনে? কেতিয়াও থাকিব নোৱাৰে। সুখ-সম্পদ, ধন-ঐশ্বৰ্য্য, লাহ-বিলাস,<noinclude></noinclude> cnd84ms94g4q5fo5jdpoix5zta1rqar 104 83594 266224 224716 2026-11-08T12:36:27Z হানিফ আলী 1925 266224 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৪১}}</noinclude>মাজৰ পৰা তৰুণ ফুকন, নবীন বৰদলৈয়ে তৈয়াৰ কৰা সৈনিক দলৰ সেনাপতি বিহীনে কি অৱস্থা হৈছে, তাক দেখি আজি অসমী আই স্থিৰে থাকিব নোৱাৰা হৈছে। বিধাতাৰ মহাশাপ যেন আজি অসমৰ ওপৰত। কিন্তু সেই বুলি অসমীয়াই যুদ্ধ এৰি পলাব নে? জীৱন-মৰণৰ সন্ধিক্ষণত আজি অসমীয়াই বিশেষকৈ যুঁজ দিবলগীয়া হৈছে, এই যুজত হাৰিলে দণ্ড, কেৱল দাসত্বই নহয়, অসমীয়া মৃত্যু দণ্ডেৰে দণ্ডিত হব লাগিব। আপোনা আপুনি আমাৰ অন্তৰলৈ এই প্ৰাৰ্থনা আহে, হে ভগৱান বিধাতাৰ মহাশাপ পালন কৰিবলৈ যদি অসম মাতৃকাৰ আচলৰ ধন তৰুণ-নবীনক লৈ গ'লা, তেন্তে দুখিনী আইৰ শুকান মুখলৈ চাই আকৌ দুজন নতুন তৰুণ-নবীন দান কৰা। <section end="53e" /> <section begin="53b" /> {{center|<poem>{{X-larger|স্বৰাজ্য দল গঠনত, নেহৰু ৰিপোৰ্টত, উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত}}</poem>}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯২২ চনত দেশহিতৈষী আৰু প্ৰসিদ্ধ কংগ্ৰেছ নেতা সকলৰ অহোপুৰুষাৰ্থত ভাৰতত শক্তিশালী স্বৰাজ্য পাৰ্ট গঠন হয়। এই অনুষ্ঠানৰ নামজাদা কংগ্ৰেছ নেতা আছিল দেশবন্ধু চিত্ৰৰঞ্জন দাস। অসম প্ৰদেশৰ বিখ্যাততম কংগ্ৰেছ নেতা তৰুণৰাম ফুকনে চিত্তৰঞ্জন দাসক স্বৰাজ্য দল গঠন কৰা কাৰ্য্য পদ্ধতিত যথাসাধ্য সহায় কৰে আৰু তেখেতে বিস্তৰ ত্যাগ স্বীকাৰ কৰে। এই ক্ষেত্ৰত ফুকনে অসীম প্ৰতাপী বীৰৰ শক্তি হৃদয়ত লৈ অতি উদ্যমেৰে কাম কৰি অসম মাতৃৰ সুযশ বঢ়াই নিজে ধন্য হৈছিল। স্বৰাজ্য পাৰ্টিৰ টিকটত ফুকনে ভাৰত গবৰ্ণৰজেনেৰেলৰ কেন্দ্ৰীয় আইন ব্যৱস্থাপক সভাত প্ৰৱেশ কৰিলেগৈ আৰু কেবাবছৰো তাৰ সভ্য হৈ থাকে। ১৯৩৪ চনত কেন্দ্ৰীয় ব্যৱস্থাপক সভাৰ সদস্যৰ আসনৰ বাবে প্ৰতিদ্বন্দিতা হব লগা হ'ল। দেশনেতা মদনমোহন মালব্য আনেৰ কংগ্ৰেছ নেশ্যনেলিষ্ট পাৰ্টিৰ পৰা তৰুণ ফুকন আৰু কংগ্ৰেছ তৰফৰ<noinclude></noinclude> 132f2hz3om4aj35aqgj7iwd2ygvkwtd 104 83595 266227 224717 2026-11-08T12:40:18Z হানিফ আলী 1925 266227 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" />{{rh|৪২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>পৰ৷ নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ প্ৰাৰ্থী হ'ল। এই ক্ষেত্ৰত বৰদলৈয়ে বিপুল ভোটাধিক্যত নিৰ্ব্বাচিত হ'ল। এইটোকে ফুকনৰ প্ৰথম পৰাজয় বোলা যায় যদিও, যেতিয়৷ ১৯৩০ চনত আইন অমান্য আন্দোলনৰ {{SIC|মৰা|পৰা}} ফুকন নিলগত থাকে, তেতিয়া তেওঁৰ প্ৰকৃত পৰাজয় আৰম্ভ হৈছিল। অসহযোগ আন্দোলনত ছাত্ৰসকলৰ নেতা ফুকনে যোগ নিদিলে যদিও, পাছ পৰি নাথাকিল। কংগ্ৰেছ তেতিয়া ব্যক্তিতকৈ ডাঙৰ হৈ উঠিছিল। ফুকনৰ অভাৱতো ছাত্ৰসকলে, বিশেষকৈ “অসম ছাত্ৰ সন্মিলনে” আইন অমান্য আন্দোলনত যোগ দিয়াটো উক্ত সন্মিলনৰ বুৰঞ্জীৰ গৌৰৱময় অধ্যায়। ছাত্ৰ সন্মিলনৰ বহুতে, উগ্ৰপন্থী নেত৷ আজিও প্ৰতিক্ৰিয়াশীল। {{gap}}ইংৰাজী ১৯২৮ চনত পণ্ডিত মতিলাল নেহৰু ৰিপোৰ্টৰ কাৰ্য্য পদ্ধতিত অসমৰ দেশনেতা তৰুণৰামে বিশেষ ভাবে সহায় কৰে। এই বিষয়ত পণ্ডিত নেহৰুৱে ফুকনৰ কাৰ্য্যদক্ষতাৰ সুনিপুণত৷ ভালকৈ স্বীকাৰ কৰে। এই সম্পৰ্কত ফুকনে পণ্ডিত নেহৰুৰ লগত ভাৰতৰ নান৷ ঠাই পৰিভ্ৰমণ কৰি অসমী আইৰ মুখ উজলাই নিজেও সুখ্যাতি অৰ্জ্জন কৰিছিল। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৫ চনৰ গবৰ্ণমেণ্ট ইণ্ডিয়া এই অনুসাৰে বিহাৰ-উৰিষ্যা প্ৰদেশ দুখন সুকীয়া প্ৰদেশত বিভক্ত হয়। কুৰি শতিকাৰ অসম বুৰঞ্জীৰ যি কেন্দ্ৰ পুৰুষ তৰুণৰাম তাক সকলোৱে স্বীকাৰ কৰে। নতুন প্ৰদেশ উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণ কাৰ্য্যত বৃটিছ গবৰ্ণমেণ্টে অসমৰ সুযোগ্য তৰুণ ৰাম ফুকনকে গুৰুভাৰ অৰ্পণ কৰে। এই গুৰুতৰ কাৰ্য্যতো তেখেতে গবৰ্ণমেণ্টৰ পৰা যথেষ্ট সন্মান পায় আৰু লগে লগে অসম মাতৃৰে৷ মান গৌৰৱ জিলিকি অসমৰ চাৰিবেৰ ভেদ কৰি ভাৰতলৈ পৰামৰ্শ দি পঠাব পৰা উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত মত দিয়া এজন সুবিজ্ঞ সুবিবেচক লৰ্ড অসমীয়াই তৈয়াৰ কৰিলে, তাক দেশৰ শাসকে স্বীকাৰ ও কৰিছে। দেশৰ জনহিতকৰৰ শাসন কাৰ্য্য চলোৱা সম্পৰ্কে ফুকনৰ কোনো ক্ষমতা গুণৰ অভাৱ সমূলি নাছিল।<noinclude></noinclude> pfqo13h32t8g5pc65vaqwl17ffy2i0z 104 83605 266236 264440 2026-11-08T12:59:53Z হানিফ আলী 1925 266236 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৫২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>হবলৈ নাপালে হেতেন। কিন্তু অসমৰ বৰ দুৰ্ভাগ্য যে সি কাৰ্য্য ক্ষেত্ৰত পৰিণত হবলৈ সময়ও নাপালে। <section end="64e" /> <section begin="64b" /> {{center|{{x-larger|সাহিত্য আৰু বাগ্মিতাত}}}} {{gap}}সাহিত্য আৰু বাগ্মিতাত তৰুণৰাম সুপণ্ডিত আছিল। এই দুয়ো ক্ষেত্ৰতে তেওঁৰ নাম বিশেষৰূপে উল্লেখযোগ্য। তেওঁ সুবিমল ৰুচিৰ সাহিত্যিক আৰু ক্ষমতাশালী বাগ্মি পুৰুষ আছিল। তেওঁ আমাৰ সাহিত্য ভৰাললৈ সৰহ দান দি যোৱা নাই, এই কথা সচা, কিন্তু যি অলপ অচৰপ দান দি গৈছে, তাৰ পৰা সুসাহিত্যিক বুলি তেওঁৰ চিনাকি পোৱা যায়। তাত বাজেও তেওঁ সুসাহিত্যৰ অতিশয় ৰসজ্ঞ পুৰুষ আছিল। সংস্কৃত, অসমীয়া, বঙ্গালী, হিন্দুস্থানী, উৰ্দ্দু, ইংৰাজী আদি ভাষাতে তেওঁৰ বিপুল ব্যুৎপত্তি আছিল, আৰু এই কেই ভাষাৰেই তেওঁ অনৰ্গল কৈ সুৱলা বক্তৃতা দিব পাৰিছিল। সংস্কৃত ভাষাত ফুকনৰ বিশেষ ব্যুৎপত্তি থকাৰ যথেষ্ঠ প্ৰমাণ গুৱাহাটীত হোৱা সংস্কৃত টোলৰ সভাত আৰু আন আন ঠাইত দিয়া বক্তৃতাত পোৱা গৈছিল। গোটেইখন শ্ৰীমদ্ভাগৱত, গীত৷ তেওঁৰ কণ্ঠস্থ আছিল। ডিপুটি কমিশ্যনাৰ হাদি হুচেন চাহাব গুৱালপাৰাত এচিষ্টেণ্ট কমিশ্যনাৰ পদত থকাত এবাৰ ফুকনে তেওঁৰ আদালতত ওকালতি কৰিবলৈ গৈছিল। ফুকনে তেতিয়া হুচেন চাহাবৰ অনুমতি লৈ তেওঁৰ বক্তৃতাৰ প্ৰথম ছোৱা অসমীয়াৰে কৈ ললে, তাৰ পাচত তেওঁ উদ্দু ভাষাৰে বক্তৃতা দিবলৈ ধৰিলে, আৰু তেতিয়া হেনো এনেহে অনু- মান হৈছিল যেন, উৰ্দ্দুহে তেওঁৰ মাতৃ ভাষা। সাহিত্য ক্ষেত্ৰলৈ ফুকনৰ দান আছে। বন্দী অৱস্থাতে লিখা “স্তুতিমালা” পিছৰ “যৌনতত্ব” এই দুখনেই তেখেতৰ কিতাপ। অকল কংগ্ৰেছৰ কাৰ্য্য পদ্ধতিত লিপ্ত থাকিয়েই তেওঁ সন্তুষ্ট থকা নাছিল। মাতৃভূমিৰ সেৱা আৰু উন্নতিৰ লগত মাতৃ ভাষাৰ সেৱা আৰু উন্নতিৰ যে অবিচ্ছেদ্য সম্বন্ধ, মৌখিক বাণী বতাহৰ<noinclude></noinclude> 3geh3nk4engx7qbskkm4dub4x7mu1vt 104 83609 266239 264535 2026-11-08T13:07:36Z হানিফ আলী 1925 266239 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৫৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>বক্তৃতা দিবলৈ আৰম্ভ কৰাৰ আগতে এটা কোৰাণৰ আৰু এটা গীতাৰ শ্লোক নমতাকৈ তেখেতে বক্তৃতা আৰম্ভ নকৰিছিল। ইয়াৰ দ্বাৰা তেখেতে নিশ্চয় হিন্দু-মুছলমানৰ ঐক্যলৈ লক্ষ্য ৰাখিছিল! এইটো সিদ্ধ কথা যে তেওঁ হিন্দু-মুছলনান খৃষ্টান সকলো সম্প্ৰদায়ৰে সমানে শ্ৰদ্ধাৰ পাত্ৰ আৰু অবিসম্বাদী নেতা আছিল। প্ৰসিদ্ধ বক্তা ফুকনৰ বক্তৃতা শুনিবলৈ দেশৰ সকলো সম্প্ৰদায়ৰে হাজাৰ হাজাৰ নৰ-নাৰী সভা সমিতিলৈ আহিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ইংৰাজী ১৯২১ চনৰ অসহযোগ আন্দোলনৰ সময়ত আন পাৰি- পাৰ্শ্বিকতা সিমান অনুকুল নথকাতে৷ অসমীয়াৰ ভাষাহীন ভাৱক সুৱলা বক্তৃতাৰেই তৰুণৰামে অসমত অসহযোগ আন্দোলনক এটা বিপুল আন্দোলনত পৰিণত কৰি তুলিছিল। এই প্ৰসিদ্ধ নেতাৰে অভয় বাণীত দেশৰ ডেকা সকলে মাতৃ-যজ্ঞত আহুতি দিবলৈ ওলাই আহিল। স্কুল-কলেজত ধৰ্ম্ম-ঘট কৰি ছাত্ৰ বিলাক অসমৰ মুকুট বিহীন সম্ৰাট ফুকনৰ পতাকাৰ তলত থিয় দিলে। তেওঁক বাহিৰত ৰখা আৰু গবৰ্ণমেণ্টৰ পক্ষে নিৰাপদ নোহোৱা হ’ল! গতিকে ফুকনক বন্দী কৰা হল। ইয়াৰ পিছত অসমত জেললৈ যোৱাতো আৰু ভয় লগা কথা নোহোৱা হল। শশ ডেকা ছাত্ৰ উকীল, ভলান্টিয়াৰ স্কুল-কলেজত পিকেটিং কৰি জেললৈ তথা স্বৰাজ আশ্ৰমলৈ অসমৰ মুকুট বিহীন, ৰজাৰ ওচৰলৈ যাবলৈ ধৰিলে। গন শোভা যাত্ৰাত প্ৰথম বাৰৰ নিমিত্তে অসমীয়া জন সাধাৰণেও যোগ দিলে। গাৱৰ ডেকা সকলে “বন্দে মাতৰম” আল্লাহো আকবৰ বাণীৰে আকাশ পাতাল কপাই তুলি জাতীয় যুদ্ধলৈ জনসাধাৰণক জগাই ফুৰা মধুৰ স্মৃতি এতিয়াও মাৰ যোৱা নাই। আনকি গাৱলীয়া ছোৱালীয়ে গীত গাইছিল তৰুণ ফুকন-নবীন বৰদলৈ দেশে দেশে মিটিং কৰে ইত্যাদি। সেই সময়ত তৰুণ-নবীনৰ জনপ্ৰিয়তা বহুতো ভাৰতীয় প্ৰাদেশিক নেতাৰ ঈৰ্ষাৰ বস্তু আছিল। {{nop}}<noinclude></noinclude> px4sypbo3uo9iaoxm0pxmrfxsmkmfjd 104 83771 266291 265974 2026-11-08T14:09:06Z হানিফ আলী 1925 266291 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}আমি ভগৱানৰ ওচৰত প্ৰাৰ্থনা কৰিছোঁ, যিজন পুৰুষক তেওঁ শান্তিৰ দূত পাতি পৃথিবীত অহিংসনীতিৰে শান্তি আনিবলৈ পঠিয়াইছে, তমসাচ্ছন্ন মানৱ সমাজৰ মাজত শান্তিৰ উজ্জ্বল আলোক পূৰ্ণ ভাৱে বিকিৰণ নকৰা পৰ্য্যন্ত যেন তেওঁ তেওঁক আতঁৰাই নিনিয়ে। {{gap}}মহাত্মা গান্ধিৰ ৭০ বছৰীয়া জয়ন্তী উৎসৱত সমগ্ৰহ ভাৰতৰ নৰ- নাৰীয়ে মহা আনন্দৰে যোগ দিয়ে, কিন্তু বৰ দুখ আৰু পৰিতাপৰ বিষয় এই যে “বিশ্ব-বিধতাই” এই মহৎসৱৰ দুমাহ আগতে অসমৰ ৰাষ্ট্ৰ গুৰু দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক কালে হৰণ কৰি নিলে। <section end="152e" /> <section begin="152b" /> {{center|{{X-larger|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত<br/> তৰুণৰাম}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৮৭৭ চনৰ পৰা ১৯৩৯ চনলৈকে প্ৰায় ৬২ বছৰ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনৰ ভৱলীলাৰ ৰাজত্বৰ কাল। এই খিনি কালত বৃটিছ ৰাজ পৰিয়ালবৰ্গৰ ভিতৰত এজনা সম্ৰাজ্ঞী ৰাণী ভিক্তোৰীয়া, তেওঁৰ পুতেক সপ্তম এডোৱাৰ্ড, তেওঁৰ পুতেক পঞ্চম জৰ্জ, তেওঁৰ পুতেক অষ্টম এডোৱাৰ্ড নামে তিনি জন সম্ৰাটে ৰাজত্ব কৰে। ইংলণ্ডৰ বুৰঞ্জীত জিলিকি থকা স্বাধীন প্ৰিয় সম্ৰাট অষ্টম এডোৱাৰ্ডে চন্দ্ৰ-সূৰ্য্য অস্ত নোযোৱা বিশাল বৃটিছ সাম্ৰাজ্যৰ গৌৰৱৰ সিংহাসন স্বইচ্ছাই পৰিত্যাগ কৰি, বিশ্ববাসীক স্বাধীনতাৰ মহাময়ী আদৰ্শ দেখাই যোৱাত, তেওঁৰ আপোন ভায়েক ষষ্ঠ জৰ্জে বৃটিছ সিংহাসনত বহে। মহাৰাণী ভাৰতেশ্বৰী ভিক্টোৰীয়াৰ দিনৰে পৰা দেশভক্ত ফুকন ডাঙৰীয়াই, সামাজিক, ৰাজনৈতিক আদি সকলো ক্ষেত্ৰতে ভাৰতৰ আৰু অসমৰ ক্ৰমোন্নতি দেখি গ’ল। ফুকন ডাঙৰীয়াৰ দিনতেই বৃটিছ শাসীত পৰাধীন ভাৰতবৰ্ষই স্বায়ত্ব শাসনৰ বাটেদি খোজলৈ উজ্জ্বল ভবিষ্যতৰ মধুৰ সপোন দেখিব ধৰিছে। অসমৰ বৰ দুৰ্ভাগ্য যে এই সপোন দিঠকত পৰিণত হবলৈ নৌপাওতেই<noinclude></noinclude> 759xvcpzsgdb2v0uufqxnuadjj8b1z8 104 83778 266294 266169 2026-11-08T14:11:49Z হানিফ আলী 1925 266294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৪৫}}</noinclude>কমিটিয়ে তেওঁ লোকক গণতন্ত্ৰৰ ব্যাখ্যা তেওঁ লোকে কিদৰে কৰিছে, তাক স্পষ্টভাৱে জনাবলৈ কোৱা হৈছে। {{gap}}কংগ্ৰেছ ৱাৰ্কিং কমিটিৰ এই প্ৰশ্নত বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্ট কিছু বিবৃত আক ক্ষুব্ধ হোৱা দেখা যায়। লৰ্ডসভাত চেক্ৰেটৰী অব ষ্টেট ফৰ ইণ্ডিয়া ভাৰত সাচিব লৰ্ড জেটলেণ্ডে দিয়া বিবৃতিত সি প্ৰকাশ পাইছে। তেওঁ কয় বৃটিছৰ এনে বিপদৰ সময়ত কংগ্ৰেছে এনে প্ৰশ্ন কৰা সমীচীন হোৱা নাই, ইয়াৰে তেওঁ লোকৰ বিপদৰ সুযোগ লোৱাহে হৈছে মাথোন। লৰ্ড জেটলেণ্ডৰ এনে ধৰণৰ উক্তিৰ পিছত প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰৰ প্ৰতি তেওঁ লোকৰ মনোভাৱ কেনে, তাক বুজিবলৈ টান নপৰে বুলিয়েই আমাৰ বিশ্বাস। {{gap}}এই সম্পৰ্কত ভাৰতৰ মনোভাৱ কি, সি লৰ্ড জেটলেণ্ডৰ উক্তি লৈ দিয়া, বিলাতলৈ পঠোৱা বাণী আৰু আন আন পণ্ডিত জৱাহৰলাল নেহৰুৰ বিবৃতিত সুন্দৰ ৰূপে প্ৰকাশ পাইছে। ভাৰতে প্ৰকৃত গণতন্ত্ৰৰ ৰক্ষাৰ বাবেই যুদ্ধত লিপ্ত হব, গণতন্ত্ৰৰ ঢাকনি পিন্ধা সাম্ৰাজ্যবাদ ৰক্ষাৰ বাবে নহয়। পণ্ডিত জৱহৰলাল নেহৰুৱে বৰ্ত্তমান সমস্যা আৰু তাৰ প্ৰতি ভাৰতৰ মনোভাৱ সম্পৰ্কে এই দৰে কৈছে— সমস্যা কেৱল ভাৰতক লৈয়েই নহয়, সমগ্ৰ জগতক লৈয়েই, মানৱ সমাজৰ ভবিষ্যত সম্পৰ্কে যিসকলে চিন্তা কৰে আৰু সকলো প্ৰকাৰ যুদ্ধ বিগ্ৰহৰ উদ্ভৱ হেতু আৰু আৰু মানৱ সমাজৰ শোষণ বিদূৰণ যিসকলৰ ব্ৰত, সিবিলাক সকলোৱেই এই সমস্যাৰ সৈতে জড়িত। {{gap}}পৃথিবীৰ স্বাধীনতা আৰু সুখ সম্পদৰ বাবে প্ৰয়োজন হলে ভাৰতে কোনো কোনো জাতীয় স্বাৰ্থ নিজ খুটিৰে ত্যাগ কৰিবলৈ সাজু আছে বুলি মোৰ বিশ্বাস। {{gap}}ভাৰতবৰ্ষৰ মতে বিশ্ব শান্তিৰ অৰ্থ—স্বাধীনতা আৰু গনতান্ত্ৰিকতা আৰু এটা জাতিৰ ওপৰত অইন এটা জাতিৰ প্ৰভূত্বৰ অৱসান। {{nop}}<noinclude></noinclude> r6w97nyep5nd6hqrcdxmzthfg0yc4go 104 83780 266296 266168 2026-11-08T14:12:39Z হানিফ আলী 1925 266296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৪৭}}</noinclude>এটি এটিকে কংগ্ৰেছ শাসীত প্ৰদেশ সমুহৰ মন্ত্ৰীমণ্ডলীৰ পদত্যাগত প্ৰদেশ বিলাকত এটি অভূতপূৰ্ব্ব অৱস্থাৰ সৃষ্টি হৈছে। এই অৱস্থাত কংগ্ৰেছ ৱাৰ্কিং কমিটিয়ে কংগ্ৰেছ আন্দোলন পৰিচালনাৰ ভাৰ মহাত্মা গান্ধি ওপৰত আকৌন্যস্ত কৰিব লগীয়াত পৰিছে। মাজতে আজি কিছুমান দিন কংগ্ৰেছ পৰিচালনাৰ ভাৰ এৰি দি, এই সঙ্কট সময়ত পুনৰ তাক মুৰ পাতি লোৱাত গোটেই ভাৰত জুৰি আকৌ নতুন প্ৰেৰণাই সকলোকে সচেতন কৰি তুলিছে যদিও এতিয়ালৈ অকল গঠনমূলক পদ্ধতিৰ বাহিৰে উদ্ভৱ হোৱা সমস্যা সমাধানৰ অৰ্থে আন কৰ্ম্মপন্থাৰ নিৰ্দ্দেশ দিয়া হোৱা নাই। ৱাৰ্কিং কমিটিয়ে প্ৰস্তাৱ হিছাবে আইন অমান্য বা তেনে ধৰণৰ একোৰে নিৰ্দ্দেশ নিদিলেও, অৱশ্যক অনুসৰি আৰু অৱস্থানুযায়ী মহাত্মাজীৰ ওপৰতে তাৰ নিয়ন্ত্ৰণৰ ভাৰ অৰ্পন কৰিছে। {{gap}}মহাত্মাই আজি কিছুদিন আগৰেপৰা কংগ্ৰেছ কৰ্মী সকলৰ তথা অহিংস যুদ্ধৰ সেনাদলৰ ভিতৰুৱা দুৰ্ব্বলতা কিছুমান লক্ষ্য কৰি তাক দূৰ কৰিবলৈ সাৱধান বাণী শুনাই আহিছে। এনেকি তেখেতে কংগ্ৰেছ কৰ্ম্মী কিছুমানৰ ভিতৰত যেনে ভেদ আৰু হিংসা ভাৱ বৰ্ত্তমান, সি দূৰ নহলে ব্যাপক ভাৱৰ আইন অমান্য আন্দোলনৰ প্ৰৱৰ্ত্তন সম্ভৱ নহয় বুলি স্পষ্টকৈ জনাইছে। প্ৰতিজন কংগ্ৰেহ কৰ্ম্মীৰ এই বিষয়ে নিজ কৰ্ত্তব্য পালনত মন দিয়া উচিত। অৱস্থা ক্ৰমাৎ এনে জটিল হৈ আহিবলৈ ধৰিছে, তাতে জাতিৰ অহিংস যুদ্ধৰ অধিনায়ক হিচাবে তেখেতৰ পৰা দেশ- বাসীলৈ কেতিয়া কেনে পন্থাৰ নিৰ্দ্দেশ আহে, কোৱা টান। কৰ্মীৰ দলৰ আত্মশুদ্ধিৰ ওপৰতে মহাত্মাৰ কৰ্ম্মপন্থা যে নিৰ্ভৰ কৰিব, তাক নকলেও হব। গতিকে কৰ্মী সকলে সম্পূৰ্ণ অহিংস ভাৱত আত্মশুদ্ধি কৰি লোৱাৰ লগতে হিন্দু-মুছলমানৰ মিলন আৰু অস্পৃশ্যতা দূৰীকৰণলৈ মনোযোগ দিলে মহাত্মাজীৰ পৰিশ্ৰমৰ কঠোৰতা কিছু লাঘৱ হব বুলি আশা কৰিব পাৰি। {{nop}}<noinclude></noinclude> em3dy9yn2dfwncg7icwjf4bqklhsuct 104 83781 266297 266171 2026-11-08T14:13:06Z হানিফ আলী 1925 266297 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}স্বাধীনতা অৰ্জনৰ অৰ্থে জাতি এটাৰ কম শৃঙ্খলা আৰু দৃঢ়তাৰ আৱশ্যক নহয়। কৰ্ম্মী সকলে শৃঙ্খলা ৰক্ষা কৰি মহাত্মাই দেশৰ হকে আন নিৰ্দেশ নিদিয়ালৈকে গঠনমূলক কাৰ্য্যত বেছি মন দিলেই অৱস্থান্তৰৰ বাবে দেশক বেছি সাজু কৰাব পাৰি। {{gap}}'''বৰলাটৰ বিবৃতিত মহাত্মাজীঃ'''- ব্ৰডকাষ্টৰ যোগেদি কৰা বৰলাটৰ ঘোষণা আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি ডাক্তৰ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ আৰু মুছলিম লীগৰ প্ৰবীন নেতা জিন্না চাহাবৰ লগত হোৱা বৰলাটৰ পত্ৰালাপৰ চমু মন্তব্যয়ো একো বিশেষ আশাৰ ৰেখা-পাত কৰিব পাৰিছে যেন নালাগে। যদিও বৰলাটে এতিয়াও তেখেতৰ চেষ্টাৰ ব্যৰ্থতা স্বীকাৰ কৰা নাই আৰু সমস্যা সমাধানৰ অৰ্থে সমান দৃঢ়তাকে দেখুৱাইছে। মহাত্মাই এই বিবৃতিৰ উত্তৰ “হৰিজন পত্ৰিকাত” এনেদৰে দিছেঃ- {{gap}}যেতিয়ালৈকে যুদ্ধৰ উদ্দেশ্যৰ লগত ভাৰতৰ সম্বন্ধ বিষয়ে গ্ৰহনযোগ্য কোনো ঘোষণা কৰা নহয়, তেতিয়ালৈকে সমস্যাৰ সমাধান সম্ভৱ নহয়। এতিয়ালৈকে ভাৰত আৰু গ্ৰেট বৃটেইনত যি ঘোষণা কৰা হৈছে তাত নতুনত্ব একো নাই আৰু তাক স্বাধীনতা কামী ভাৰতীয় মাত্ৰেই সন্দেহজনক বুলি সমালোচনা নকৰাকৈ থকা নাই। সচাকৈ যদি সাম্ৰাজ্যবাদ ধ্বংশ পাইছে, তেনেহলে অতীতৰ সম্বন্ধ এৰি বৰ্ত্তমানৰ লগত খাপ খোৱা ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। {{gap}}যদি বৃটিছ গৱৰ্ণমেন্টে সচাকৈ ভাৱে যে, তাৰ সময় এতিয়াও হোৱাহি নাই, তেনেহলে সমস্যা সাধনৰ বাবে এনে ধৰনৰ চেষ্টাৰ আৱশ্যক কি? মহাত্মাই আচল কথাকে কৈছে যে, ভাৰতৰ ইচ্ছাৰ অনিচ্ছাৰ অপেক্ষা নাৰাখি, ঢাপ টাপকৈ স্বায়ত্ব শাসনৰ কথা এৰি; এবাৰ যদি ভাৰতৰ একেবাৰে মুক্তিৰ ঘোষণা কৰা যায়, তেনেহলে সকলো সমস্যা সমাধানৰ বাবে সহজ হৈ পৰিব। সংখ্যালঘিষ্ঠৰ স্বাৰ্থহানিৰ আশঙ্কা তেতিয়া গুচিব। সংখ্যালঘিষ্ঠ সৃষ্ট সমস্যাই সাম্ৰাজ্যবাদৰ ঘাই ভেটি। সাম্ৰাজ্যবাদ<noinclude></noinclude> okavkv2jdehumh0zrjcb77bnf8cv9th 266302 266297 2026-11-08T14:16:38Z হানিফ আলী 1925 266302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}স্বাধীনতা অৰ্জনৰ অৰ্থে জাতি এটাৰ কম শৃঙ্খলা আৰু দৃঢ়তাৰ আৱশ্যক নহয়। কৰ্ম্মী সকলে শৃঙ্খলা ৰক্ষা কৰি মহাত্মাই দেশৰ হকে আন নিৰ্দেশ নিদিয়ালৈকে গঠনমূলক কাৰ্য্যত বেছি মন দিলেই অৱস্থান্তৰৰ বাবে দেশক বেছি সাজু কৰাব পাৰি। <section end="160e" /> <section begin="160b" /> {{gap}}'''বৰলাটৰ বিবৃতিত মহাত্মাজীঃ'''- ব্ৰডকাষ্টৰ যোগেদি কৰা বৰলাটৰ ঘোষণা আৰু ৰাষ্ট্ৰপতি ডাক্তৰ ৰাজেন্দ্ৰ প্ৰসাদ আৰু মুছলিম লীগৰ প্ৰবীন নেতা জিন্না চাহাবৰ লগত হোৱা বৰলাটৰ পত্ৰালাপৰ চমু মন্তব্যয়ো একো বিশেষ আশাৰ ৰেখা-পাত কৰিব পাৰিছে যেন নালাগে। যদিও বৰলাটে এতিয়াও তেখেতৰ চেষ্টাৰ ব্যৰ্থতা স্বীকাৰ কৰা নাই আৰু সমস্যা সমাধানৰ অৰ্থে সমান দৃঢ়তাকে দেখুৱাইছে। মহাত্মাই এই বিবৃতিৰ উত্তৰ “হৰিজন পত্ৰিকাত” এনেদৰে দিছেঃ- {{gap}}যেতিয়ালৈকে যুদ্ধৰ উদ্দেশ্যৰ লগত ভাৰতৰ সম্বন্ধ বিষয়ে গ্ৰহনযোগ্য কোনো ঘোষণা কৰা নহয়, তেতিয়ালৈকে সমস্যাৰ সমাধান সম্ভৱ নহয়। এতিয়ালৈকে ভাৰত আৰু গ্ৰেট বৃটেইনত যি ঘোষণা কৰা হৈছে তাত নতুনত্ব একো নাই আৰু তাক স্বাধীনতা কামী ভাৰতীয় মাত্ৰেই সন্দেহজনক বুলি সমালোচনা নকৰাকৈ থকা নাই। সচাকৈ যদি সাম্ৰাজ্যবাদ ধ্বংশ পাইছে, তেনেহলে অতীতৰ সম্বন্ধ এৰি বৰ্ত্তমানৰ লগত খাপ খোৱা ভাষাৰ ব্যৱহাৰ কৰিব লাগে। {{gap}}যদি বৃটিছ গৱৰ্ণমেন্টে সচাকৈ ভাৱে যে, তাৰ সময় এতিয়াও হোৱাহি নাই, তেনেহলে সমস্যা সাধনৰ বাবে এনে ধৰনৰ চেষ্টাৰ আৱশ্যক কি? মহাত্মাই আচল কথাকে কৈছে যে, ভাৰতৰ ইচ্ছাৰ অনিচ্ছাৰ অপেক্ষা নাৰাখি, ঢাপ টাপকৈ স্বায়ত্ব শাসনৰ কথা এৰি; এবাৰ যদি ভাৰতৰ একেবাৰে মুক্তিৰ ঘোষণা কৰা যায়, তেনেহলে সকলো সমস্যা সমাধানৰ বাবে সহজ হৈ পৰিব। সংখ্যালঘিষ্ঠৰ স্বাৰ্থহানিৰ আশঙ্কা তেতিয়া গুচিব। সংখ্যালঘিষ্ঠ সৃষ্ট সমস্যাই সাম্ৰাজ্যবাদৰ ঘাই ভেটি। সাম্ৰাজ্যবাদ<noinclude></noinclude> n5uodhpqxi0xm2lp8wibbzv85rwrrb8 104 83785 266298 266179 2026-11-08T14:13:51Z হানিফ আলী 1925 266298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>কংগ্ৰেছৰ মূল আদৰ্শ বৈধ আৰু শান্তিপূৰ্ণ— উপায়ে কংগ্ৰেছ সদস্যই পূৰ্ণ স্বৰাজ সাধনৰ প্ৰতিশ্ৰুতি স্বাক্ষৰ কৰিব লাগে, তাৰ ঠাইত সত্যনিষ্ঠ আৰু অহিংসক উপায়ে স্বৰাজ সাধনাৰ প্ৰতিশ্ৰুতি স্বাক্ষৰ কৰিব লাগে। কংগ্ৰেছ কৰ্ম্মী সকলে সত্যনিষ্ঠ আৰু অহিংসা নীতিত দীক্ষিত হৈ দেশত আইন অমান্য আন্দোলন প্ৰবৰ্তন কৰে। তাৰ পাছত গৱৰ্ণমেণ্টে আইন অমান্য আন্দোলনৰ সঙ্ঘৰ অনুষ্ঠান আৰু ঘোষণাবাণী উভয়কে বে আইনি বুলি ঘোষণা কৰে। তাৰ ফলত দেশত শোক লগা গুৰুত্বৰ উপস্থিতিৰ উদ্ভৱ হয়। {{gap}}পৃথিবীৰ অন্যান্য স্বাধীন জাতিৰ দৰে ভাৰতবাসীও বিত্ত ভোগ কৰাৰ সম্পূৰ্ণ অধিকাৰ আছে। দশ বছৰ পূৰ্ব্বে ভাৰতবৰ্ষৰ পৰাধীন জাতিৰ এই দাবী বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টে অস্বীকাৰ কৰে। ভাৰতীয় কংগ্ৰেছে গান্ধিজীৰ নেতৃত্বত নিৰুপদ্ৰৱ প্ৰতিৰোধ নীতি অৱলম্বন কৰে। তাৰ বিৰুদ্ধে বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ কত্তৃত্বে হোৰ উইলিংডনীয় দ্বৈতনীতি ভাৰতত প্ৰৱৰ্ত্তন কৰে। এক দিকে নতুন শাসনতন্ত্ৰ ৰচনাৰ কাৰণে ঘটা কৰি বাৰ বাৰ ইংলণ্ডত গোলটেবিল বৈঠক। পাঁচ বছৰ পন্দ কৰি বৃটিছ পাৰ্লেমেণ্ট মহাসভাই ভাৰতত যি যুক্তৰাষ্ট্ৰ, অটোনমী আৰু সাম্প্ৰদায়িক বাটোৱাৰ প্ৰসৱ কৰিলে, তাৰ ফলত ভাৰতৰ সমস্যা জটিল হৈ উঠে। ভাৰতৰ সমস্যা সাধনৰ বিষয়ত ইংৰাজ জাতিৰ কোনো আগ্ৰহৰ পৰিচয় দেখা নগ’ল। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৪০ চনৰ ১০ জানুৱাৰীত ইংৰাজ ৰাজপ্ৰতিনিধি ভাৰতৰ বৰলাট লৰ্ড লিনলিথ গোৱে বোম্বাইৰ ওৰিয়েন্ট ক্লাৱৰ ভোজ সভাত সমৱেত সদস্য সমূহৰ সন্মুখত ঘোষণা বাণী প্ৰকাশ কৰিছে :- ভাৰতৰ শাসনতান্ত্ৰিক সঙ্কটৰ অৱসানৰ কামনা, ষ্ট্যাটুট অব্ ওয়েষ্ট মিন্ষ্টাৰ আইন অনুযায়ী ভাৰতক পূৰ্ণ উপনিবেশ দান কৰাই বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ লক্ষ্য, ভাৰতত যুক্তৰাষ্ট্ৰ প্ৰৱৰ্তনৰ পৰিকল্পনা, ভাৰতবৰ্ষৰ বিভিন্ন দলৰ ৰাজনৈতিক<noinclude></noinclude> rho3vil0kmjnq2jty5ie5gtc5wfvcf6 104 83788 266299 266191 2026-11-08T14:14:26Z হানিফ আলী 1925 266299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৫৫}}</noinclude>সমস্যা চুৰান্ত নিষ্পত্তি নহয়, সেই পৰ্য্যন্ত বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ লগত আপোষ আৰু কংগ্ৰেছী মন্ত্ৰীত্বে ফিৰি যাওয়াৰ প্ৰশ্নই উঠিব নোৱাৰে। ভাৰতৰ স্বাধীনতা সমস্যাৰ লগত পণ্ডিতজী গনপৰিষদকে অভিন্ন ভাৱে জড়িত কৰিছে। তেওঁৰ মতে ভাৰতৰ ভাগ্য নিৰ্ণয় কৰিবৰ অধিকাৰ বৰলাট বাহাদুৰৰ নাই অথবা বিভিন্ন দলৰ যি ৫২ জন পৰামৰ্শদাতা নেতাৰ লগত সাক্ষাৎ কৰিছে, তেওঁলোকৰও নাই, নাইবা চাৰ চেকেণ্ডাৰ হায়াৎ খা যি দ্বাদশ জ্ঞানী ব্যক্তিৰ প্ৰস্তাৱ কৰিছে, তেওঁৰও নাই। ভাল হওক মন্দ হওক ভাৰতে নিজৰ ভাগ্য নিজেই ৰচনা কৰিব আৰু তাক ভাৰতৰ প্ৰত্যেক প্ৰাপ্তবয়স্কেৰ ভোটৰ দ্বাৰাই গঠিত গনপৰিষদৰ সাহাৰ্য্যই সম্ভৱ হব। পণ্ডিতজীৰ এই সাৰবৰ্ত্তা যুক্তি অস্বীকাৰ কৰিবৰ ন্যায়সঙ্গত উপায় নাই। তাৰ বিৰুদ্ধে সংখ্যালঘু সম্প্ৰদায়ৰ নামে যি সকল ব্যক্তিৰ স্বাৰ্থ হানিৰ মনে মনে পোষণ কৰিছে অথবা যি সকলে এই বৃহৎ ব্যাপাৰেৰ জটিলতা উল্লেখ কৰি আপত্তি জনাইছে, তেওঁলোকৰ আশঙ্কা আৰু আপত্তি যে সম্পূৰ্ণ ভিত্তিহীন এই মূল্যৱান কথা পণ্ডিতজী বিশেষভাৱে প্ৰমাণ কৰিছে। মুছলিম লীগৰ প্ৰেচিডেন্ট মিঃ জিন্না চাহাবে বৰলাট বাহাদুৰৰ ওচৰত যি সকল অভিযোগ দাখিল কৰি ৰয়েল কমিশনৰ আবেদন জনাইছে, সেই সম্বন্ধে বৰলাটেৰ কি ধাৰণা তাক বোম্বাইৰ বক্তৃতাত সুস্পষ্ট ভাষায় প্ৰকাশ পাইছে। {{gap}}ৰাজনৈতিক পণ্ডিত সৰ্দ্দাৰ বল্লভভাই প্যাটেলও গুজৰাট প্ৰাদেশিক কংগ্ৰেছ কমিটিৰ এক জনসভাত নিজৰ অভিমত প্ৰকাশ কৰিছে, কংগ্ৰেছ ওৱাৰ্কিং কমিটিৰ প্ৰস্তাবে, কংগ্ৰেছে যি দাবী উল্লেখ কৰিছে তাক যদি বৃটিছ গবৰ্ণমেন্টে পূৰণ নকৰে আৰু যদি নিষ্ক্ৰিয়া প্ৰতিৰোধৰ আৱশ্য আবহাওয়া বৰ্তমান থাকে, তেন্তে কংগ্ৰেছে সংগ্ৰামৰ পন্থা অৱলম্বন কৰিবলৈ দ্বিধা নকৰে আৰু সেই সংগ্ৰামৰ কাৰণে দেশবাসীয়ে সকলো ক্ষতি স্বীকাৰ কৰিব। {{nop}}<noinclude></noinclude> iytlxl6itfyv7alsw30lekyj8362nlo 104 83789 266424 224929 2026-11-08T16:16:20Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266424 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}ভাৰতৰ ৰাজনৈতিক অচল অৱস্থা দূৰীকৰণৰ বাবে বৰলাটৰ লগত আলোচনা সম্পৰ্কে কংগ্ৰেছ ওৱাৰ্কিং কমিটিৰ কৰ্ত্তৃক মহাত্মাজীকে বিশিষ্ট ৰাজনৈতিক পণ্ডিত সকলে সৰ্ব্ব ক্ষমতা দান কৰিছে। সংগ্ৰামৰ পৰিবৰ্ত্তে বৃটিছ গৱৰ্ণমেণ্টৰ লগত সন্মানজনক আপোষ মীমাংসাৰ জন্য গান্ধিজী আগ্ৰহে প্ৰস্তুত। বৰলাট বাহাদুৰে মহাত্মাগান্ধি আৰু বিভিন্ন দলৰ ডাঙৰ ডাঙৰ ৰাজনৈতিক নেতৃত্ববৃন্দৰ লগত আলোচনা কৰাত আপোষ- মীমাংসাত কোনো আশাৰ ৰাস্তা নোহোৱাত, দেশত প্ৰৱল বেগে গুৰুতৰ পৰিস্থিতিৰ সৃষ্টি হয়। {{gap}}মহাত্মাগান্ধি আৰু কংগ্ৰেছ ওয়াৰ্কিং কমিটিৰ ৰাজনৈতিক বিশাৰদ পণ্ডিত সকলে সুস্পষ্ট ভাষায় খোলা-খুলিকৈ অভিমত প্ৰকাশ কৰিছে, যিমান দিন বৃটিছ শাসননীতি ভাৰতত প্ৰৱৰ্ত্তিত থাকিব, তিমান দিন সাম্প্ৰাদায়িক বাটোৱাৰা দেশত ন ন গুৰুতৰ পৰিস্থিতিৰ উদ্ভৱ হৈ থাকিব, এই বিষয়ত ভাৰতে স্বৰাজ লাভ কৰা অসম্ভৱ। যদি বৃটিছ শাসক শাসীতক একবাৰ চমক লগাই মুক্তিৰ সংগ্ৰাম আৰম্ভ কৰা যায়, তেন্তে মুক্তিৰ পাছত ভাৰতৰ সকলো জটিল সমস্যাই সমাধান হব। তাত কাৰো সন্দেহ নাথাকিব। {{gap}}ইংৰাজী ১৯৪০ চনৰ ১৩ মাৰ্চত ভাৰতবৰ্ষৰ অন্তৰ্গত পঞ্জাৱ প্ৰদেশৰ আততায়ী মহম্মদ সিংআজাদ বিলাতত উধম সিং নামে জনাজাত। সেই দিনাই এই জন ভাৰত সন্তানে স্বাধীন দেশ গ্ৰেটবৃটনৰ প্ৰসিদ্ধ নগৰী ইংলণ্ডৰ ক্যাক্সটন হ’লৰ ইণ্ডিয়ান এচোচিয়েচনৰ সন্ধ্যাৰ এক জন সভাত ১৯১৯ চনৰ পঞ্জাৱ প্ৰদেশৰ অমৃতসৰৰ জালিয়ানওয়ালাবাগৰ বীভৎস হত্যা কাণ্ডৰ সময়ৰ পঞ্জাৱৰ ভূতপূৰ্ব্ব গৱৰ্ণৰ চাৰ মাইকেল ও’ডায়াৰ হত্যাকাণ্ড আৰু বঙ্গদেশৰ ভূতপূৰ্ব্ব গৱৰ্ণৰ ভাৰত সচিব লৰ্ড জেটলেণ্ড, পঞ্জাৱৰ ভূতপূৰ্ব্ব গৱৰ্ণৰ চাৰ লুইডেন, বোম্বাইৰ ভূতপূৰ্ব্ব গৱৰ্ণৰ চাৰ লেমিংটন আদি ৰাজ কৰ্ম্মচাৰীৰ উন্মাদন হত্যাৰ<noinclude></noinclude> sby0vz8gkb6vn53l2oq3s2ij295bef6 104 83790 266439 224930 2026-11-08T16:24:03Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৫৭}}</noinclude>চেষ্টা কৰে। এই নিদাৰুণ ঘটনাত মহাত্মা গান্ধি, ৰামগড় কংগ্ৰেছৰ ৰাষ্ট্ৰপতি মৌলানা আবুল কালাম আজাদ, ভাৰতীয় জাতীয় মহাসভাৰ ৫৩ তম্ অধিবেশনৰ কংগ্ৰেছ ৱাকিং কমিটিৰ ৰাজনীতিজ্ঞ পণ্ডিত সকলে ৰামগড়ত গভীৰ দুঃখ অনুভৱ কৰে। কংগ্ৰেছ ওৱাকিং কমিটিয়ে এই ঘটনাৰ উপৰত কোনো ৰাজনৈতিক গুৰুত্ব আৰোপ নকৰে, তথাপি উক্ত কমিটিয়ে পুনৰায় ঘোষণা কৰিছে যে এই ধৰনেৰে সমুদায় কাৰ্য্য জাতীয় উদ্দেশ্য সাধনৰ পক্ষে অন্তৰাই ৰূপ। এই গুৰুত্বৰ পৰিস্থিতিৰ পাছত গ্ৰেটবৃটন আৰু ভাৰত উভয় দেশত ৰাজনৈতিক প্ৰখৰ শক্তিৰ উত্তাপ দৈনন্দিন প্ৰৱল ভাৱে বাঢ়ি উঠে। {{gap}}সংগ্ৰাম সাধনাই ভাৰতবাসীৰ মুক্তি লাভৰ একমাত্ৰ উপায়। মহাত্মাজীৰ ঘোষণা বাণীত চৰকাই মুক্তি সংগ্ৰামৰ প্ৰধান অস্ত্ৰ আৰু দেশবাসীৰ দুৰ্গতি আৰু কাৰাবাস নিৰ্ভৰ কৰিছে বৃটিছ জাতিৰ ইচ্ছাৰ ওপৰত, কংগ্ৰেছৰ নহয়। ইংৰাজী ১৯২১ চনৰ অসহযোগ আন্দোলন আৰু ১৯৩০ চনৰ আইন অমান্য আন্দোলন মহাত্মা গান্ধিৰ নেতৃত্বত দেশত প্ৰৱৰ্ত্তন হয়। ইংৰাজী ১৯৪০ চনৰ মাৰ্চ মাহৰ কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ অধিবেশনৰ পাছত কোনো এক অনিৰ্দিষ্ট শুভ দিনত ভাৰতবাসীৰ মুক্তি সংগ্ৰাম ঘোষণা কৰা হব, সেই সংগ্ৰামৰ বাবে দেশবাসী প্ৰস্তুত হৈ থকা যুগুত। মহাত্মাজীৰ আদৰ্শবাণীত ভূতপূৰ্ব্ব ৰাষ্ট্ৰপতি ডাক্তৰ ৰাজেন্দ্ৰপ্ৰসাদ, পণ্ডিত জৱহৰলাল নেহৰু, ৰামগড় কংগ্ৰেছৰ নৱ নিৰ্ব্বাচিত ৰাষ্ট্ৰপতি মৌলানা আবুল কালাম আজাদ আৰু সৰ্দ্দাৰ বল্লভভাই প্যাটেল, ভুলাভাই দেশাই আদি খ্যাতনামা সৈনিকসকলে সংগ্ৰামৰ দায়িত্ব গুৰুভাৰ গ্ৰহণ কৰিছে আৰু সৰ্ব্বস্ব পণ কৰি দেশবাসীক সমৰ ক্ষেত্ৰত যোগ দিবলৈ আহ্বান কৰিছে। আজি অসমৰ বৰ দুৰ্কপাল, এই সন্ধিক্ষণত “বিশ্ববিধাতাই” স্বাধীনতা যজ্ঞত উৎসৰ্গীত কত প্ৰাণ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনকে অসমত নেৰিলে। স্বাধীনতাকামী দেশবৰেনো প্ৰজ্জ্বলিত সৈনিক ফুকন ডাঙৰীয়াৰ<noinclude></noinclude> o394evso9hc7bkva7punpriizaaqbdn 104 83791 266308 224931 2026-11-08T14:19:10Z হানিফ আলী 1925 266308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>১৫৮ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন নেতৃত্ব বিহীনে অসমবাসীয়ে প্ৰস্তুত হৈ সংগ্ৰামত যোগ দিবলৈ বৰ টান পাইছে। মহাত্মা৷ তৰুণ ফুকনৰ মৃত্যুত কেৱল অসমৰে নহয়, গোটেই ভাৰতবৰ্ষৰে অপূৰণীয় ক্ষতি। <section end="170e" /> <section begin="170b" /> তৰুণৰাম ফুকন ( 2 ) হে বীৰ 0 হে তৰুণ, জননীৰ যজ্ঞ সভা কৰিলা শুৱনি সুৰঞ্জিত আখৰেৰে সানিলা বেদীত প্ৰেম আপোন প্ৰাণৰ লিখি গলা মাতৃৰ নাম কৰচ ধ্যানৰ কাল বুৰঞ্জীত ( 2 ) কামাখ্যাৰ বুকু ভেদি উঠে প্ৰতিধ্বনি সাচি গলা অসমৰ মণি কুঠলিত প্ৰাণৰ দুলাল তুমি হে দেশভক্ত স্নেহত বিয়পি অহা স্নিগ্ধ অশ্ৰুণিৰ ( 3 ) তৰুণৰ দীপ্ত আননত মহাত্মাৰ বাণী মনোৰম সাদৰী অসম সৌন্দৰ্যৰ ৰাণী উপক্ষিতা অসম জননী ভাৰত সভাত ন্যায্য স্থান লভিলে পুনৰ সোণৰ পীৰাত<noinclude></noinclude> kadehmbxqm9dbrtlg8ip6blk1v3fhp6 266442 266308 2026-11-08T16:53:24Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>নেতৃত্ব বিহীনে অসমবাসীয়ে প্ৰস্তুত হৈ সংগ্ৰামত যোগ দিবলৈ বৰ টান পাইছে। মহাত্মা তৰুণ ফুকনৰ মৃত্যুত কেৱল অসমৰে নহয়, গোটেই ভাৰতবৰ্ষৰে অপূৰণীয় ক্ষতি। {{center|⸻}} <section end="170e" /> <section begin="170b" /> {{center|{{X-larger|তৰুণৰাম ফুকন}}<br/> ( ১ )}} {{Block center|<poem>হে বীৰ হে তৰুণ, জননীৰ যজ্ঞ{{gap|3em}}সভা কৰিলা শুৱনি {{gap}}সানিলা বেদীত প্ৰেম আপোন প্ৰাণৰ সুৰঞ্জিত আখৰেৰে{{gap|3em}} কাল বুৰঞ্জীত {{gap}}লিখি গলা মাতৃৰ নাম কবচ ধ্যানৰ {{center|( ২ )}} কামাখ্যাৰ বুকু ভেদি{{gap|3em}}উঠে প্ৰতিধ্বনি {{gap}}প্ৰাণৰ দুলাল তুমি হে দেশভক্ত সাচি গলা অসমৰ{{gap|3em}}মণি কুঠলিত {{gap}}স্নেহত বিয়পি অহা স্নিগ্ধ অশ্ৰুণিৰ {{center|( ৩ )}} তৰুণৰ দীপ্ত আননত মহাত্মাৰ বাণী মনোৰম সাদৰী অসম সৌন্দৰ্যৰ ৰাণী উপক্ষিতা অসম জননী ভাৰত সভাত ন্যায্য স্থান লভিলে পুনৰ সোণৰ পীৰাত </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 1ih6ohkl6gh4q63amzjrq3znxyowyqq 104 83792 266444 224933 2026-11-08T17:06:08Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৫৯}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{center|( ৪ )}} বুকু ভৰা সাহ{{gap|3em}} অদম্য উছাহ {{gap}}নিতউ তৰুণ যুৱক তুমি কৰিলা উজ্জ্বল{{gap|3em}} শতেক ৰণত {{gap}}চিৰ সাধনাৰ জনমভূমি {{center|( ৫ )}} যি মন্ত্ৰ বলেৰে {{gap|3em}}জিনি ই ভাৰত ভূমি {{gap}}প্ৰচাৰিলা দেশে দেশে মুকুতিৰ বাণী তব সুধা কণ্ঠ গান {{gap|3em}}শুনি হ’ল দীপ্তপ্ৰাণ {{gap}}গৰীয়সী শ্ৰেষ্ঠা মোৰ অসমা জননী {{center|( ৬ )}} মুকুট বিহীন ৰজা অসমৰ তৰুণ ফুকন ইচ্ছামৃত্যু ভীষ্মদেৱে মৰণক কৰিলে বৰণ ধনুৰ্ব্বাণ জুৰি নিজে অকলই কৰিলে সমৰ ৰাখিম স্বদেশ মান মূল মন্ত্ৰ হ’ল তৰুণৰ {{center|(৭)}} কৰি প্ৰাণপণ {{gap|3em}}যুজি আজীৱন {{gap}}যুজৰ মাজতে সগৰ্ব্বে এই ত্ৰিৰঙ্গ ৰঞ্জিত {{gap|3em}}পতাকা উৰাই {{gap}}ৰাজছত্ৰ লই শোভিত হই {{center|(৮)}} কেন্দ্ৰ ৰূপে থাকি{{gap|3em}} শিশু অসমৰ {{gap}}দেখাই দৃষ্টান্ত সাধু শিক্ষাৰ হলা অকস্মাৎ{{gap|3em}} মাজ সাগৰত {{gap}}ধ্ৰুৱ তৰাৰ দৰে মেঘৰ আৰ </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> i2ekrqhkyy5n7dreiemrz0ldzk01wbl 104 83793 266445 224934 2026-11-08T17:15:12Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৬০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}} {{Block center/s}}</noinclude>{{Block center|<poem>{{center|(৯)}} দেশৰ কাৰণে{{gap|3em}}জনম তোমাৰ {{gap}}দেশৰ কাৰণে সৰ্ব্বস্ব ত্যাগ দেশৰ কাৰণে{{gap|3em}}বৰিলা মৰণ {{gap}}জ্ঞানী কৰ্ম্মযোগী হে মহাভাগ {{center|( ১০ )}} স্বাধীনতা{{gap|3em}}সংগ্ৰামত {{gap}}ত্যাগ কৰি জীৱন নিজৰ ৰাখি গলা{{gap|3em}}তুমি বীৰ {{gap}}জগতত খিৰাতি অমৰ {{center|( ১১ )}} আছিল দুজন বীৰ{{gap|3em}}বীৰ পুত্ৰী অসমীৰ {{gap}}ধৰ্মত কৰমত সুতীক্ষ্ণ সুধীৰ “তৰুণ” “নবীন” প্ৰাণ{{gap|3em}}প্ৰকৃতিৰ শ্ৰেষ্ঠ দান {{gap}}হেৰুৱালে মাতৃ এনে যোদ্ধা মহাবীৰ {{center|( ১২ )}} নাই বীৰ তৰুণ{{gap|3em}}নাই বীৰ নবীন {{gap}}কাহিনী অতীত হ’ল স্নেহ প্ৰীতিৰ{{gap|3em}}অক্ষয় চানেকী {{gap}}জগতত মাথো ৰ’ল {{center|( ১৩ )}} বাগ্মিতাত অজেয় ফুকন লখিমী লিখনী নৱীনৰ সিংহনাদ শুনি বিজয় কাহিনী ইজনৰ পিছত সিজনে মাগিলে বিদায় কোনে আজি সেনানী চলায় সেনাপতি নাই </poem>}}<noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> 5ywkpttlbbmycb3br41qa321d4ymh13 104 83794 266446 224935 2026-11-08T17:27:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৬১}} {{Block center/s}}</noinclude>{{center|( ১৪ )}} {{Block center|<poem>অসম মাতৃৰ{{gap|3em}}গতিকে দুৰ্দ্দিন {{gap}}জীৱন মৰণ সন্ধিক্ষণ এনে এটি পৰতে{{gap|3em}} যোগ্য সেনাপতি {{gap}}হেৰুৱালোঁ আমি অমূল্য ধন {{center|( ১৫ )}} হাহাকাৰ ধ্বনি{{gap|3em}} উঠিল জগতে {{gap}}ভাৰতত আৰু তৰুণ নাই ধ্বনিছে পৱন{{gap|3em}} বিনাই চৰায়ে {{gap}}ভাৰতত আৰু তৰুণ নাই {{center|( ১৬ )}} কৰ্ম্মৰ মাজতে{{gap|3em}} তুমি কৰ্ম্মবীৰ {{gap}}সামৰিলা তযু জীৱন নাট ধ্ৰুৱতৰা হই{{gap|3em}} জিলিকি থাকিবা {{gap}}অসমক সদায় দেখাই বাট {{center|(১৭)}} যোৱা আজি বীৰ {{gap|3em}}কৰি আশীৰ্ব্বাদ {{gap}}অসম্পূৰ্ণ ৰণ কৰিব জয় সহস্ৰ সৈনিকে{{gap|3em}} যাব আগ বাঢ়ি {{gap}}নিৰ্ম্মালি তোমাৰ শিৰত লই {{center|(১৮ )}} মৃত্যুৰ পাছতো{{gap|3em}} সৌৰভ তোমাৰ {{gap}}ৰব চিৰকাল তৰুণ হই ইয়ে নোহে মৃত্যু{{gap|3em}} অমৰ জীৱন {{gap}}যুগ-যুগান্তৰে থাকিবা ৰই </poem>}}{{center|⸻}}<noinclude></noinclude> 6nqyod1he74gejla81ltkin8awinu75 104 83795 266313 224936 2026-11-08T14:27:45Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{center|যদি আপুনি নিজনৰ জীৱন কৰ্ম্মময় কৰি<br/> তুলিব খুজিছে তেন্তে:—}} {{center|'''দেশভক্ত'''<br/> {{Xx-larger|“তৰুণৰাম ফুকনৰ জীৱনী”}}<br/> এখন আজিয়েই নি পঢ়ক<br/> ইয়াক পঢ়িলে আপুনি আপোনাৰ মনত নতুন বল<br/> আৰু নতুন উৎসাহ পাব}} {{center|'''পোৱা ঠাইঃ—'''}} {{Block center|<poem>১। শ্ৰীযুত নন্দ কাকতি, অসম বুক এজেঞ্চি {{gap|3em}}জোৰ পুখুৰি গৌহাটী ২। মেনেজাৰ:- নিউ প্ৰেছ, গুৱাহাটী ৩। গ্ৰেজুৱেটছ য়ুনিয়ণ, পানবাজাৰ, গুৱাহাটী 8। বৰুৱা এজেঞ্চি, দীঘলী পুখুৰি পাৰ, গুৱাহাটী ৫। শ্ৰীযুত ধনপতি বৰ্ম্মন, শান্তিপুৰ, গৌহাটী ৬। শ্ৰীযুক্ত জন্তিৰাম বৰ্ম্মন, চামতা, পোঃ ৰেলশৰ</poem>}} {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> dmehmwzu760ixym7n9ylg6ofa7yk35g 266314 266313 2026-11-08T14:28:40Z হানিফ আলী 1925 266314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|যদি আপুনি নিজনৰ জীৱন কৰ্ম্মময় কৰি<br/> তুলিব খুজিছে তেন্তে:—}} {{center|'''দেশভক্ত'''<br/> {{Xx-larger|“তৰুণৰাম ফুকনৰ জীৱনী”}}<br/> এখন আজিয়েই নি পঢ়ক<br/> ইয়াক পঢ়িলে আপুনি আপোনাৰ মনত নতুন বল<br/> আৰু নতুন উৎসাহ পাব}} {{center|'''পোৱা ঠাইঃ—'''}} {{Block center|<poem>১। শ্ৰীযুত নন্দ কাকতি, অসম বুক এজেঞ্চি {{gap|3em}}জোৰ পুখুৰি গৌহাটী ২। মেনেজাৰ:- নিউ প্ৰেছ, গুৱাহাটী ৩। গ্ৰেজুৱেটছ য়ুনিয়ণ, পানবাজাৰ, গুৱাহাটী 8। বৰুৱা এজেঞ্চি, দীঘলী পুখুৰি পাৰ, গুৱাহাটী ৫। শ্ৰীযুত ধনপতি বৰ্ম্মন, শান্তিপুৰ, গৌহাটী ৬। শ্ৰীযুক্ত জন্তিৰাম বৰ্ম্মন, চামতা, পোঃ ৰেলশৰ</poem>}} {{center|⸻}} {{Dhr|2em}}<noinclude></noinclude> era8763nb5lhk8m3pb6c6pnzdg91rg2 104 83799 266238 264703 2026-11-08T13:06:02Z হানিফ আলী 1925 266238 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৬৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>কৰা মানুহ সকলৰ মাজত অসহিষ্ণু ভাৱৰ প্ৰাচুৰ্য্য প্ৰায় দেখা যায়, অৱশ্যে তাৰ প্ৰকাশৰ প্ৰণালী বহুত সময়ত ৰুঢ় নোহোৱাৰ বাবে সাধাৰণৰ চকুত নালাগিব পাৰে। কিন্তু ফুকন দেৱ অসাধাৰণ তৰ্কিক হোৱা স্বত্ত্বেও নিজৰ জিভাৰ ওপৰতে নহয়, মনৰ ওপৰতো অসাধাৰণ সংযম দেখুৱাইছিল আৰু অকল বুদ্ধিৰ কছতেৰে বিপক্ষক জয় নকৰি হৃদয়ৰ প্ৰশস্ত তাৰ মাজত তেওঁক লীন নিয়াবলৈ যত্ন কৰিছিল। সেয়ে ফুকন দেৱৰ এটা বিশেষত্ব আমৰণ থাকি গ’ল যে, তেখেতৰ কোনো শত্ৰু কোনো কালে নোলাল। বিশেষকৈ ৰাজনৈতিক দলৰ অৱশ্যে সামাজিক আৰু সাম্প্ৰদায়িক দল ততোধিক মাজত ক্ষমতাৰ বাবে হেতা ওপৰ৷ দলা দলি অতি স্বাভাৱিক দৃশ্য, কিন্তু ফুকনদেৱে প্ৰভাৱশালী প্ৰাদেশিক ৰাজনৈতিক দলটোৰ ঘটনা ক্ৰমে অপ্ৰিয় হৈ উঠাৰ পাচতো তেখেতে নিজে কোনো দল সৃষ্টিৰ অপচেষ্টা নকৰিলে। এইটো অকল তেখেতৰ বিশেষত্ব। ফুকন এনে সমদৰ্শী, এনে সুবিশাল অন্তঃকৰণৰ ইমান খিনি যোগ্যতা আৰু অপৰ্থিবৰ ক্ষমতাৰ আধাৰ এনে এজন পুৰুষৰ অন্তৰ্দ্ধানত সমগ্ৰদেশ ম্ৰিয়মান হোৱা অতি স্বাভাৱিক। দেশ কালৰ অতীত সীমাহীন ভবিষ্যতৰ অন্তৰালৰ পৰা তেখেতৰ আশীৰ্ব্বাদৰ বাবে দেশবাসী চিৰদিন উন্মুখ হৈ ৰব। <section end="76e" /> <section begin="76b" /> {{center|{{x-larger|ত্যাগৰ আদৰ্শত}}}} {{gap}}তৰুণৰাম ফুকন আছিল এজন সৰ্ব্ব গুণী সৌন্দৰ্য্যশালী থুলন্ত পুৰুষ। সৰ্ব্ব সাধাৰণক মোহিব পৰা ৰূপ গুণৰ অভাৱ তেখেতৰ নাছিল। বিশেষকৈ ন যুৱতী, ডেকা-গাভৰু, আৰু লাবন্যময়ী ৰমণীক প্ৰেম হৃদয়ত আঘাত দিব পৰা যথেষ্ঠ গুণ ফুকনৰ গাত আছিল। বহুতো সৌন্দৰ্য্যময়ী যুৱতীয়ে তেখেতক স্বামী স্বৰূপে পাবলৈ যথাসাধ্য চেষ্টা কৰিও হৃদয় জৰ্জৰিত কৰি দাম্পত্য প্ৰেমৰ পৰা হতাশ হৈ বঞ্চিত হৈছিল। অনেক অসমীয়াই বিদেশত উচ্চ শিক্ষা অৰ্জ্জন কৰিবলৈ গৈ অসমীয়া ছোৱালীক<noinclude></noinclude> ee87ls8bajj8rwnrgblko4xez1khlp2 104 83805 266244 264765 2026-11-08T13:13:03Z হানিফ আলী 1925 266244 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৭৩|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>তেওঁৰ আচৰণত কেতিয়াও অন্যাৰ অযুগুত বা নীচ ভাৱৰ স্থান নাছিল। বিপক্ষৰ লগত বিপক্ষতা আচৰণ কৰোতেও, তেওঁৰ কাৰ্য্য কলাপত সদায় মহত্বহে পৰিক্ষিত হৈছিল। {{gap}}তৰুণ ফুকন যেতিয়া বিলাতৰ পৰা দেশলৈ ঘুৰি আহে, সেইবাৰ অসমত শেষ বাৰ বঙ্গ ভাষা চলোৱাৰ আহো পুৰুষাৰ্থ, পূৰ্ব্ববঙ্গ আৰু অসমক এক প্ৰদেশ কৰাৰ চেষ্টা, সেই বঙ্গৰ অঙ্গচ্ছেদ আন্দোলন আদিৰ সময়ত অসমৰ কি অৱস্থা আছিল আৰু উক্ত আন্দোলনকাৰী বিলাকৰ কি প্ৰতিক্ৰিয়া অসমত দেখা দিছিল, কেনেকৈ কংগ্ৰেছৰ পতাকা প্ৰথমে অসমত উৰিল, এই বিলাক নিশ্চয় বৰ আমোদ জনক প্ৰশ্ন আৰু এই বিলাকৰ উত্তৰতেই উক্ত সময়ৰ অসমৰ বুৰঞ্জী উদঘাটিত হব আৰু লগে লগে তেওঁৰ জীৱনীৰ সকলো কথা ওলাই পৰিব। {{gap}}শিক্ষাত পাছপৰা, আত্ম বিশ্বাস হেৰোৱা, ৰাজনীতি ক্ষেত্ৰত পিছপৰা অসমক, কোনে কি পৰশ মনিৰে জগাই আজিৰ এই সুন্দৰ ৰূপে ৰাজনৈতিক চেতনা চঞ্চল একতাবদ্ধ, নৱ্য অসমত পৰিণত কৰিলে, কোন সেই ৰাষ্ট্ৰ নায়ক নেতা? হয়তো এই আটাই বিলাক সম্পূৰ্ণৰূপে কোনো এজন ব্যক্তি বিশেষৰ কাৰণে দাবী কৰিব নোৱাৰি। ভাত হয়তো পাচোতা আঙ্গুলিৰে খায়, ঘৰৰ চলি হয়তো টোকোনা খুটাই বহন কৰে। কিন্তু এটা বুঢ়া আঙ্গুলিয়ে হেচুকিব লাগে আৰু অন্যটো মুধৰ খুটাই ভাৰ কেন্দ্ৰ ঠিক ৰাখিব লাগে। অসমত হাবি-বন কাটা কাম হয়তো আগতেই কিছু হৈছিল আৰু হয়তো বহুতো নীৰৱ ফুকনে এন্ধাৰত থাকিয়েই বুকুৰ তেজেৰে মাতৃপূজা কৰিছিল, দেশৰ লিখিত বুৰঞ্জীত হয়তো সিবিলাকৰ নাম নাথাকিব। আকৌ হয়তো ভাৰতৰ ক্ৰম বৰ্দ্ধমান জাতীয় চেতনাই অসম এনেয়ো স্পৰ্শ কৰিলে হেতেন বহুতো পিছত তাৰ উদ্দীপ পতাকা উৰুৱাই, কিন্তু অসমত এজন ফুকনৰ অৱশ্যক হৈছিল। সেয়েই ফুকনে ইয়াত, এখন আসন গ্ৰহণ কৰে আৰু সে খনেই শ্ৰেষ্ঠ আসন। {{nop}}<noinclude></noinclude> 6vz3f9nrhu57u26tidac14pny9dwvbs 106 86475 266547 263759 2026-11-09T09:21:00Z JyotiPN 1603 266547 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=অজান আততায়ী |Language=as |Volume= |Edition= |Author=প্ৰেমনাৰায়ণ দত্ত |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=মণি-মাণিক প্ৰকাশ |Address=গুৱাহাটী |Year=1959 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=djvu |Image=1 |Progress=OCR |Pages=<pagelist 1="বেটুপাত" 2="প্ৰকাশন" 3="অৰ্পন" 5="1"/> |Volumes= |Remarks={{Auxiliary Table of Contents|title=সূচীপত্ৰ (মূল গ্ৰন্থত নাই)|comment=পৃষ্ঠা|width=250px|<poem> [[অজান আততায়ী/এক|এক]] [[অজান আততায়ী/দুই|দুই]] [[অজান আততায়ী/তিনি|তিনি]] [[অজান আততায়ী/চাৰি|চাৰি]] [[অজান আততায়ী/পাঁচ|পাঁচ]] [[অজান আততায়ী/ছয়|ছয়]] [[অজান আততায়ী/সাত|সাত]] [[অজান আততায়ী/আঠ|আঠ]] [[অজান আততায়ী/ন|ন]] [[অজান আততায়ী/দহ|দহ]] </poem>}} |Notes= |Width= |Css= |Header={{rh|অজান আততায়ী||{{{PAGENUM}}}}} |Footer= }} [[শ্ৰেণী:উপন্যাস]] 5zf1lkgqeeig86z8k24xqahtp7zx491 104 93034 266293 264402 2026-11-08T14:11:35Z BabulB 104 266293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude>তাৰ পাচত ঊনৈশ শতিকাত অসমৰ প্ৰতিভাশালী পণ্ডিত আনন্দৰামে নিজৰ জ্ঞান আৰু একনিষ্ঠাৰ বলেৰে গোটেই ভাৰতত যশস্যা লাভ কৰিছে। {{gap}}মহাত্মা মেধাবী পুৰুষসকলে দেশৰ পোনপাকে কিবা উপকাৰ কৰক বা নকৰক, আওপাকে এইটো উপকাৰ কৰি যায় যে সেই জাতিৰ অন্তৰ্নিহিত ভবিতব্যতা বা একেবাৰে ওথ খাপলৈকে উধাব পৰা শক্তি বা চৰম উৎকৰ্ষৰ সম্ভাৱনা আঙ্গুলিয়াই দেখুৱাই যায়। আনন্দৰাম বৰুৱায়ো জগতৰ মহাসভাত অসমীয়া জাতিৰ এই মানসিক উৎকৰ্ষৰ সম্ভাৱনা ঘোষণা কৰি গৈছে। তেওঁ দেখুৱাই গৈছে যে অসমীয়া মানুহ সোপাচিলা অকামিলা বা অঞ্চল 'খৰিকটীয়া বা পানীতোলা শ্ৰেণীৰ মানুহ নহয়। তেওঁলোকৰ মাজতো অসাধাৰণ মগজ লৈ মেধাবী পুৰুষৰ জন্ম হোৱাৰ সম্ভৱ। এই যে সম্ভাৱনাৰ জ্ঞান, এয়ে আমাৰ জাতীয় উন্নতিত বিশেষ সহায় কৰিব। তাহানি বীৰবৰ লাচিত- ফুকনে সমক্ষেত্ৰত অসমীয়াৰ এক উৎকৰ্ষৰ সম্ভাৱনা ৰুই গল, মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱে আধ্যাত্মিক ক্ষেত্ৰত অসমীয়াৰ ভবিতব্যতা দেখুৱালে, মহামতি পূৰ্ণানন্দ বুঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত অসমীয়াৰ চৰৰ উৎকৰ্ষ দেখুৱাই থৈ গল, সেইদৰে আনন্দৰাম বৰুৱায়ো সাহিত্য ক্ষেত্ৰত লক্ষ্মী- সৰস্বতীৰ বৰপুত্ৰ হৈ অসমীয়াৰ ভবিতব্যতা দেখুৱাই থৈ গ'ল। আমি সেই দেখিয়েই আনন্দৰাম বৰুৱাক পূজা কৰিম, যদি কায়মনোবাক্যে ইমান দিনে আমি তেওঁক পূজা কৰা নাই, এতিয়াৰে পৰা আমি তেওঁক পূজা কৰিম। কাৰণ তেওঁৰ অসাধাৰণ প্ৰতিভাশক্তিৰ পূজা কৰিবলৈ পূব আৰু পছিমৰ পণ্ডিতসভাই পিচ হোঁহোকা নাই; এনেস্থলত আমি যদি তেওঁক পূজা নকৰোঁ তেন্তে আমাৰ গাত উপকাৰীক অজগৰে থোৱা অজীন-পাতকীৰ চেকা পৰিব। {{gap}}যি লাই বাঢ়িব তাৰ দুপতীয়াতেই চিন। আনন্দৰাম বৰুৱা কলেজত সোমাবৰ দিন ধৰি তেওঁৰ প্ৰতিভাই সকলোৰে চিত্ত আকৰ্ষণ<noinclude></noinclude> s3jvlwoj3izmfowpfb3w1128vcbkjuz 104 93138 266263 254665 2026-11-08T13:35:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266263 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ঘৰুৱা জীৱন আৰু চৰিত্ৰ।|৮৯}}</noinclude> {{gap}}আনন্দৰামৰ এটি মহৎগুণ আছিল যে তেওঁ নিজৰ আত্মীয়-কুটুম্বলৈ মৰম চেনেহ কাচিতো নেৰিছিল, বিশেষতঃ তেওঁৰ সহোদৰ কিজনক তেওঁ প্ৰাণসম ভাল পাইছিল। তেওঁৰ জীৱনৰ কীৰ্ত্তিস্তম্ভ সংস্কৃত অভিধান খন অতি চেনেহী ভাষাৰে পিতৃ গৰ্গৰাম আৰু মাতৃ দুৰ্লভেশ্বৰীৰ নামে তেওঁ উছৰ্গা কৰিছিল। অগ্ৰজ পৰশুৰামৰ নাম ভবভূতিৰ “মহাবীৰচৰিত" ৰ টীকাত সন্নিবিষ্ট স্বৰচিত শ্লোকও সংযুক্ত কৰিছিল, আৰু নিজক পৰশুৰাম বৰুৱাৰ ভাৱেক বুলি চিনাকী দিবলৈ তেওঁ কেতিয়াও সংকোচ নকৰিছিল। “মহাবীৰচৰিত”ৰ দ্বিতীয় অঙ্ক শেহত মিঃ বৰুৱাই লিখিছে, {{Block center|<poem>“ভ্ৰাতা পৰশুৰামস্য লৌহিত্যতটজন্মনঃ পৰশুৰামসংবাদো বৃত্তেনাহয়ং স্ফুটীকৃতঃ।”</poem>}} অৰ্থাৎ, ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ কাষৰত জন্মধাৰী পৰশুৰামৰ ভায়েকৰ দ্বাৰা এই পৰশুৰাম সংবাদ ব্যাখ্যা কৰা হ'ল। {{Gap}}পৰশুৰাম বৰুৱা সৰুচোৱাত আনন্দৰামৰ অভিভাবকৰ দৰে আছিল। তেওঁ ১৮৭৭ চনত প্ৰায় আঢ়ৈ কুৰি বছৰ বয়সত বসন্ত ৰোগত গুৱাহাটীতে ধুকায়। {{gap}}ককায়েক জানকীৰামলৈ আনন্দৰামৰ অগাধ স্নেহ আৰু ভক্তি আছিল। ককায়েকৰ নাম অমৰ কৰিবৰ নিমিত্তে আনন্দৰামে “মহাবীৰ- চৰিত্ৰ”ৰ নিজে লিখা টীকাক জানকীৰাম ভাষ্য নামৰেহে প্ৰকাশ কৰিছিল। তেওঁ “মহাবীৰচৰিত” গ্ৰন্থৰ আদিতে লিখিছে। — “মহাকবি ভবভূতি- বিৰচিত। মহাবীৰচৰিতষ্য জানকীৰামভাষ্যম। {{Block center|<poem> নাটকং বীচাৰিত্ৰং প্ৰণীতং ভবভূতিনা। জানকীৰামসংবন্ধং বাক্যাৰ্থদুষ্পৰিগ্ৰহম্‌,॥ প্ৰণম্য জানকীৰামৌ সৰ্ব্বভাৰতপুজিতৌ। জানকীৰামসংজ্ঞেন ভাষ্যেণ বিবৃণোম্যহম্॥</poem>}}<noinclude></noinclude> q7xsecnonoa0zzde3nrbzz13ka4vcry 104 93139 266277 254666 2026-11-08T13:49:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266277 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৯০|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> {{Block center|<poem>জানকীৰাম- সাদৰ্য্যে। দুৰ্লভাগগনন্দনঃ। আনন্দৰাম বৰুৱা প্ৰাগজ্যোতিষ পুবসম্ভবঃ॥</poem>}} অৰ্থাৎ। – মহাকবি ভবভূতিয়ে ৰচনা কৰা 'মহাবীৰচৰিত' জানকীৰামভাষ্য আৰম্ভ হৈছে। কবি ভবভূতিয়ে জানকীৰামৰ কাহিনী লৈ বীৰচৰিত নামে নাটক ৰচনা কৰিলে। গোটেই ভাৰতপূজিত ৰাম আৰু সীতাক প্ৰণাম কৰি দুৰূহ শব্দৰ অৰ্থ মই – অৰ্থাৎ জানকীৰামৰ কনিষ্ঠ প্ৰাগজ্যোতিষপুৰত জন্মধাৰী দুৰ্লভেশ্বৰী আৰু গৰ্গৰামৰ সন্তান আনন্দৰামে জানকীৰাম নামে টীকাৰে ভাঙ্গিলো। {{gap}}নাটকৰ অন্তত জানকীৰামৰ বিষয়ে আনন্দৰামে যি কেফাকি শ্লোক সংবন্ধ কৰিছে সি অতি সুৱলা; দীঘল বুলিও আমি তাক তলত তুলি দিলোঁ।- {{Block center|<poem> “আসীন্মে দয়িতো ভ্ৰাতা জানকীৰামবিশ্ৰুতঃ। পিত্ৰোঃ প্ৰিয়তঃ পুত্ৰঃ প্ৰাগ জ্যোতিপুবনন্দনঃ॥ অঙ্কে শব্দে পুৰাবৃত্তে লব্ধ-বিস্তীৰ্ণ বোধনঃ। স্বদেশস্থ্য হিতে কাৰ্য্যে সদা প্ৰবণমানস:॥ বিংশস্ত্যান্ত শতাব্দঙ্গা বৰ্ষে সপ্তোদশোন্মিতে। ইচ্ছয়া জগতঃ কৰ্ত্ত বনভিজ্ঞেয়তৰ্কয়া॥ অবিশোধ্য সমাবন্ধনৈতিহাসিকপুস্তকম্। বো যৌবনং সমাদায় জগাম ত্ৰিদশালয়ম্॥ তদীয়স্মৰণায়ৈব ব্যাখ্যা তন্নামসংজ্ঞিতা। পদবাক্য প্ৰমাণস্য তত্ত্বজ্ঞস্থ্য কৃতেঃ কৃতী॥ চতুত্ৰিংশত্তমে বৰ্ষে শতাব্দে পূৰ্ব্বভাষিতে। আশ্বিনে দ্বাদশে দিনে পঞ্চম্যাং গুৰুবসিৰে। সমাপ্তিমগমদেখা স্তৌমীশং কৰুণাময়ম্। বিদুষ: প্ৰাৰ্থয়ে চৈতৎ দোযঃ সৰ্ব্বত্ৰ মৃষ্যতাম্॥”</poem>}}<noinclude></noinclude> 18ewknk5wpgapgy26qtyooy5lfomm2w 104 93401 266251 255452 2026-11-08T13:20:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> ‘মাতঙ্গ' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে হাতী আৰু চণ্ডাল, ‘নীলকণ্ঠ' শব্দৰ নানাৰ্থ হৈছে মহাদেৱ, ম'ৰা আৰু ডাক চৰাই। কিন্তু কোনোথন নানাৰ্থও একেবাৰে সম্পূৰ্ণ নহয়। যি কিখন নানাৰ্থ পণ্ডিত সমাজত প্ৰচলিত আছে তাৰ কোনোখনত হয়তো কিছুমান শব্দ আছে সেই শব্দ আন কেখনমানত নাই; কোনোত হয়তো এটা শব্দৰ দুটা কি তিনিটা অৰ্থ আছে, আনবোৰত হয়তো অন্ত বকমে আছে; সেই দেখি নানাৰ্থ শিকিবলৈ গলে সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীসকলে অনাহকত পৰিশ্ৰম কৰি সকলো অভিধানতে থকা নানাৰ্থ কোষ মুখস্ত কৰিব লাগে; বিশেষতঃ, সকলো কোষৰ শব্দৰ শ্ৰেণীবিভাগ একে প্ৰণালীত নহয়। কোনো কোষকাৰে শব্দবোৰ বৰ্ণানুক্ৰমে ভাগ কৰিছে, কোনোৱে শেষ আথৰ লৈ কৰিছে। {{gap}}মিঃ বৰুৱাই নিজৰ নানাৰ্থসংগ্ৰহ গ্ৰন্থত উক্ত দোয আৰু অভাব- বোৰ গুচাবলৈ যত্ন কৰিছে। তেওঁ সকলে৷ নানাৰ্থ শব্দ বৰ্ণানুক্ৰমে পাতি লৈছে। যি কোষতে কোনো এটি শব্দৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট আৰু মনে-ধৰা নানাৰ্থ আছে মিঃ বৰুৱাই পোনতে সেই কোষৰ পৰা টোকা তুলি দিছে। তাৰ পাচত অন্য কোনো কোষত যদি কিবা লাগতিয়াল পাৰ্থক্য আছে বা আৰু অৰ্থ আছে মিঃ বৰুৱাই সেই কোষবিলাকৰ নাম উল্লেখ কৰি তাকো তুলি দিছে। যথা 'অপবাদ' শব্দটিৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট নানাৰ্থ আছে বিশ্বপ্ৰকাশ আৰু নেদিনিকাৰৰ কোষত, কিন্তু অমবসিংহ আৰু হেমচন্দ্ৰ ৰ কোষত অলপ পাৰ্থক্য আছে। বিশ্বপ্ৰকাশ আৰু মেদিনিকোষত লিখা আছে ‘অপবাদৰ' অৰ্থ নিন্দা, আজ্ঞা আৰু বিশ্বস্ত; অনবকোষৰ মতে নিন্দা আৰু আজ্ঞা, হেমচন্দ্ৰৰ মতে নিৰ্দ্দেশ, নিন্দা আৰু বিশস্ত। গতিকে মিঃ বৰুৱাই অপবাদৰ নানাৰ্থ লিখোঁতে এই চাৰিওখন কোষবে পৰা বাক্য তুলি দিছে। এই দবে শব্দ আৰু নানাৰ্থ কোষ ৰিজাই তাৰ অৰ্থ আৰু পাৰ্থক্য লিখিবলৈ যাওঁতে মিঃ বৰুৱাৰ কিমান পৰিশ্ৰম হৈছিল তাক সহজে অনুমান কৰিব পাৰি।<noinclude></noinclude> e7jgxt0in90ahytj4qgc9jjwe2qqhga 266268 266251 2026-11-08T13:42:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266268 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|১৪২|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> ‘মাতঙ্গ' শব্দৰ অৰ্থ হৈছে হাতী আৰু চণ্ডাল, ‘নীলকণ্ঠ' শব্দৰ নানাৰ্থ হৈছে মহাদেৱ, ম'ৰা আৰু ডাক চৰাই। কিন্তু কোনোথন নানাৰ্থও একেবাৰে সম্পূৰ্ণ নহয়। যি কিখন নানাৰ্থ পণ্ডিত সমাজত প্ৰচলিত আছে তাৰ কোনোখনত হয়তো কিছুমান শব্দ আছে সেই শব্দ আন কেখনমানত নাই; কোনোত হয়তো এটা শব্দৰ দুটা কি তিনিটা অৰ্থ আছে, আনবোৰত হয়তো অন্য ৰকমে আছে; সেই দেখি নানাৰ্থ শিকিবলৈ গলে সংস্কৃত শিক্ষাৰ্থীসকলে অনাহকত পৰিশ্ৰম কৰি সকলো অভিধানতে থকা নানাৰ্থ কোষ মুখস্ত কৰিব লাগে; বিশেষতঃ, সকলো কোষৰ শব্দৰ শ্ৰেণীবিভাগ একে প্ৰণালীত নহয়। কোনো কোষকাৰে শব্দবোৰ বৰ্ণানুক্ৰমে ভাগ কৰিছে, কোনোৱে শেষ আখৰ লৈ কৰিছে। {{gap}}মিঃ বৰুৱাই নিজৰ নানাৰ্থসংগ্ৰহ গ্ৰন্থত উক্ত দোষ আৰু অভাব- বোৰ গুচাবলৈ যত্ন কৰিছে। তেওঁ সকলো নানাৰ্থ শব্দ বৰ্ণানুক্ৰমে পাতি লৈছে। যি কোষতে কোনো এটি শব্দৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট আৰু মনে-ধৰা নানাৰ্থ আছে মিঃ বৰুৱাই পোনতে সেই কোষৰ পৰা টোকা তুলি দিছে। তাৰ পাচত অন্য কোনো কোষত যদি কিবা লাগতিয়াল পাৰ্থক্য আছে বা আৰু অৰ্থ আছে মিঃ বৰুৱাই সেই কোষবিলাকৰ নাম উল্লেখ কৰি তাকো তুলি দিছে। যথা 'অপবাদ' শব্দটিৰ সৰ্ব্বোৎকৃষ্ট নানাৰ্থ আছে বিশ্বপ্ৰকাশ আৰু নেদিনিকাৰৰ কোষত, কিন্তু অমৰসিংহ আৰু হেমচন্দ্ৰৰ কোষত অলপ পাৰ্থক্য আছে। বিশ্বপ্ৰকাশ আৰু মেদিনিকোষত লিখা আছে ‘অপবাদৰ' অৰ্থ নিন্দা, আজ্ঞা আৰু বিশ্বস্ত; অমৰকোষৰ মতে নিন্দা আৰু আজ্ঞা, হেমচন্দ্ৰৰ মতে নিৰ্দ্দেশ, নিন্দা আৰু বিশস্ত। গতিকে মিঃ বৰুৱাই অপবাদৰ নানাৰ্থ লিখোঁতে এই চাৰিওখন কোষৰে পৰা বাক্য তুলি দিছে। এই দৰে শব্দ আৰু নানাৰ্থ কোষ ৰিজাই তাৰ অৰ্থ আৰু পাৰ্থক্য লিখিবলৈ যাওঁতে মিঃ বৰুৱাৰ কিমান পৰিশ্ৰম হৈছিল তাক সহজে অনুমান কৰিব পাৰি।<noinclude></noinclude> pvanqjcijq93j6zsu0kajaavx112zb7 104 93406 266300 265055 2026-11-08T14:14:45Z BabulB 104 266300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।|১৪৭}}</noinclude>সুখতকৈও আৰু বেচি পৱিত্ৰ আৰু উচ্চ তৰপৰ সুখ এই সংসাৰত আছে, আৰু যেতিয়ালৈকে মানুহ আৰু মানুহৰ মন এতিয়া যেনে ভবিষ্যতেও তেনে সম্বন্ধত সংলগ্ন হৈ থাকে, তেতিয়ালৈকে মানব জাতিৰ মন মানুহৰ সকলো ৰকম সুখৰ অক্ষৰ ভঁড়াল হৈ থাকিব। ” {{gap}}পূৰ্ব্বেই কোৱা হৈছে মিঃ বৰুৱাই এই মানসিক সুখকে জীবনৰ সৰ্ব্বস্ব জ্ঞান কৰিছিল। ভাষাবিজ্ঞানৰ যাদুঘৰৰ দুৱাৰ-দলিত থিয়হৈ তেওঁ সেই প্ৰকাণ্ড তলাতল ঘৰৰ যি অপূৰ্ব্ব বয়-বস্তু দেখিলে তাৰ চিনাকী জগতত বিলোৱাত তেওঁ গোটেই জীৱন যাপন কৰে। {{center|'''⸻'''}}<noinclude></noinclude> f0719nxng3yv8k2jyr1olu7dxz73xi6 104 93413 266233 255464 2026-11-08T12:48:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ওপৰঞ্চি।|২১৫}}</noinclude>{{gap}}'''2.Babu Thakurdas Mukherji,''' সাহিত্য ১ম বৰ্ষ ১২৯৭ সাল। {{gap}}আমাদের মধ্যে মনুষ্য ও মনস্বী ব্যক্তি, আজ কাল অতি অল্পই জন্ম গ্ৰহণ করেন। যদি বা ক্ষণ বা লগ্ন বিশেষে দুই একটি শক্তিশালী লোক, কখনও এই পতিত দেশে জন্মেন, আমরা তাঁহাদিগকে উপেক্ষা করি, তাঁহাদিগকে আমরা চিনিতেই পারি না। পরিশ্ৰমের এবং পাণ্ডিত্যের মাহাত্ম্য বোধ আদৌ আমাদের নাই,— আমরা এমনি অধঃপাতে গিয়াছি। সাহিত্য বিজ্ঞানের গবেষণা, বহুকাল এদেশ হইতে পলায়ন করিয়াছে; গবেষণাগারায়ণ গ্ৰন্থকার ও গবেষণাপূৰ্ণ গ্ৰন্থের গৌরবও আমাদের মধ্যে নাই। স্বাভাবিক শক্তির এবং শ্ৰেষ্ঠতর শিক্ষার আমরা সমাদর কৰি না, তৎপ্ৰতি আমাদের সম্ভ্ৰম ও নাই। আমৰা দেশ হিতৈষী হইয়াছি বলিয়া চিৎকার করি, অথচ স্বদেশস্থ শক্তিবান ব্যক্তির জন্ম মৃত্যুর সংবাদ রাখি না। আমরা আত্মীয় বন্ধুর বৃত্তান্ত এবং আত্মবৃত্তান্ত অবগত নাই; অথচ অনন্ত ব্ৰহ্মাণ্ডের অদৃষ্ট কোষ্ঠী লিখিতে ব্যস্ত! প্ৰতিভা জীবিতাবস্থায় আমাদের কৰ্তৃক হতাদর, তাহার বিয়োগেও আমরা বিন্দু- মাত্ৰও বিমৰ্ষ নহি, অথচ আমরা শিক্ষাভিমান করি, আমরা আমাদের সাহিত্যাভিমান করি। {{gap}}আমাদের আৰ্য্য প্ৰপিতামহগণ, ইংরেজের মত করিয়া ইতিহাস- লিখিয়া যান নাই বলিয়া আমরা আক্ষেপ কৰি, অশ্ৰুবৰ্ষণ করি, তাঁহাদের নিন্দাবাদে পৃথিবী পূৰ্ণ করি; অথচ, আমাদের নিজের চক্ষের উপর দিয়া যে সকল অবশ্য জ্ঞাতব্য ঘটনা, কালস্ৰোতে প্ৰবাহিত হইয়া বিস্মৃতির অন্ধকারে যাইয়া লীন হইতেছে, আমরা তাহার একটা পেনসিল নোট রাখি না। ধন্য আমাদের পুরুষাৰ্থ। {{gap}}আমরা আমাদিগের সমসাময়িক কবি এবং কৃতী ব্যক্তিদিগের জীবন-চরিত্ৰের একটি অক্ষরও জানিনা, একটি অক্ষরও লিখি না,<noinclude></noinclude> 0vzbvwomni0chsjkzjqbves5rippup0 104 93414 266242 255465 2026-11-08T13:10:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266242 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /> {{rh|২১৬|আনন্দৰাম বৰুৱা।|}}</noinclude> অথচ, আমরা ইংরেজী শিক্ষার অভিমান করি, — ইংরেজী অনুষ্ঠানের অনুকরণ কৰিতে যাই। অন্যে যাহা লিখে, ক্বচিৎ আলস্য ত্যাগ করিয়া তাহাৰ অবিকল নকল দ্বারা আমরা ইতিহাস লিখি, – সংবাদ পত্ৰ বাহির করি;— আমরা আমাদের স্ত্ৰী পুত্ৰের নামগুলাও পাঠ করি “তৰ্জমায়!” আমাদের ঘরের অন্নগুলিও পরে উচ্ছিষ্ট করিয়া না দিলে তাহা ভক্ষণ করা আমাদের ভাগ্যে ঘটেনা! সকল বিষয়েই এইরূপ, শিল্পে, সাহিত্যে সংসারের সৰ্ব্বত্ৰ। {{gap}}পরন্তু, আমাদের এমনি লুবিচার এবং সূক্ষ্ম বিচার, আমাদের চিবেচনা শক্তি এমনি তীক্ষ্ণ ও ন্যায়নিষ্ঠা এতই প্ৰবল যে, আমরা আমাদের ‘মধুসূদনকে’এক মুঠা “মুষ্টি-ভিক্ষা” দিতে নারাজ, কিন্তু কত ‘মুচিরামওড়ের’ স্মরণাৰ্থে আমরা “মনুমেন্ট” উত্তোলন করি। {{gap}} অথচ আমরা যে এই আক্ষেপ করিতেছি এই আক্ষেপও অনুবাদের বা অনুকরণের আক্ষেপ। আন্তরিকতা জিনিসটা আমাদের মধ্যে একেবারেই লোপ পাইয়া গিয়াছে। {{gap}} সে দিন একজন ইংরেজ লেখক দুঃখ জানাইতেছিলেন যে, আজ কত দিন হুইল, আনন্দরাম বড়ুয়ার মৃত্যু হইয়াছে, কিন্তু তাঁহার স্বদেশীয় বন্ধুদিগের মধ্যে কেহই এত দিনের মধ্যে তাঁহার জীবনবৃত্তান্ত বিষয়ক, বিশেষতঃ তাঁহার সাহিত্য-জীবন সম্বন্ধীয় একটি কথাও প্ৰকাশিত করিলেন না। উক্ত লেখক বড়ুয়ার বিষয়, বড়ুয়ার বন্ধু-বান্ধবদিগের নিকট হইতে শুনিবার জন্য বহুদিন অপেক্ষা করিয়া অবশেষে নিজেই সে বিষয় যথাসম্ভব ব্যক্ত করিয়াছেন। আমরা সেই ইংরেজ লেখকের সংক্ষেপ উক্তি হইতে এক আধ কথা সঙ্কলন করিয়া আনন্দরাম বড়ুয়ার পরিচয় দিতে বসিয়াছে। {{gap}} আনন্দরাম বড়ুয়ার বন্ধু-বান্ধব বিস্তর আছেন এবং সেই সকল বন্ধু- বান্ধব সুশিক্ষিত শ্ৰেণীভূক্তও বটেন এবং তাঁহাদের মধ্যে কেহ কেহ বড়ুয়ার বৃত্তাত্ত সম্বন্ধে বিশেষ অভিজ্ঞও বটেন; অথচ তাঁহারা কেহই<noinclude></noinclude> 2oq5jf1v1xnm6516rrg7wabfyiqti7v 104 93415 266245 255466 2026-11-08T13:14:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{h||ওপৰঞ্চি।|২১৭}}</noinclude> বৃণিত স্বদেশীয় ভাষাতে না হউক, বিগ্ৰহবৎ পূজিত বিদেশীয় ভাষাতেও বড় য়াৰ একটা বৃত্তান্ত লিখিলেন না; ইহা অপেক্ষা অধিকতৰ আক্ষেপেৰ বিষয় কি হইতে পাৰে? ইংৰেজী হিসাবেও কি এটা অতীব আক্ষেপেৰ বিষয় নহে? আনন্দৰাম বড়ুয়াৰ ন্যায় ব্যক্তি কি নিত্য নিতাই এতদ্দেশে জন্ম গ্ৰহণ কৰেন? {{gap}}কথা হইতে পাৰে, বড়ুয়া বাঙ্গালী নহনে, তিনি অপৰ দেশীয় লোক। তা বটে! যে আমৰা এখন “বসুধৈব কুটুম্বকং” বাক্যেৰ বিশেষ চিৎকাৰ কৰিয়া, উদাৰ চিত্তেৰ পৰিচয় প্ৰদানপূৰ্ব্বক চীনে মাৰ্কিণে সহোদৰত্ব সংস্থাপন কৰিতে দৌড়াইতেছি, সেই আমৰাই আবাৰ অনায়াসে বড় য়াকে বাঙ্গালী নয় বলিয়া বৰখাস্ত কৰিতে পাৰি!!! কিন্তু বাঙ্গালী নহেন কিসে? আসামকে, ইংৰেজ বাঙ্গালা হইতে বিচ্ছিন্ন কৰিয়া দিয়াছেন, সেই জন্য না কি? আসামবাসী হওন আৰ আমেৰিকা- বাসীই হওন, বড়ুয়া বাঙ্গালাবই ব্ৰাহ্মণ ভূমিৰই বা অঙ্গৰ? বিশেষতঃ শিক্ষা, সমস্তই বাঙ্গালাই এবং বাঙ্গালাৰ জন্য। না হয়েন, তাহা হইলে তিনি অবশ্যই বাঙ্গালী ছিলেন, তাহাতে সন্দেহ নাই। ; পৰন্তু, বঙ্গে আসামে কয়েক পদ দীক্ষা, শ্ৰম, আনন্দৰাম বড়ুয়াৰ আনন্দৰাম বড়ুয়া যদি ইংৰাজ {{gap}}আনন্দৰাম বড়ুয়া ইংলণ্ডে গিয়াছিলেন, ইংৰেজী সাহিত্যে বুৎপত্তি লাভ কৰিয়াছিলেন, ইংৰেজেৰ প্ৰতিযোগী পৰীক্ষায় উত্তীৰ্ণ হইয়া উচ্চ পদস্থ হইয়াছিলেন; সাহাবমহলে আনন্দৰামেৰ সুখ্যাতি ও সন্মান ছিল; সিবিলীয়ান ম্যাজিষ্ট্ৰেট হইয়া তৎসংশ্লিষ্ট গুৰুতৰ ও মহাদায়ীত্ব পূৰ্ণ কৰ্ত্তব্য সকল, সহস্ৰ সমালোচক ও শত্ৰুদিগেৰ চক্ষেৰ উপৰ, সম্ভ্ৰম ও সুযশেৰ সহিত তিনি সম্পাদন কৰিয়া ছিলেন, এ সমস্তই অবশ্য আমাদেৰ গৌৰবেৰ Borooah was not a Brahman as many supposed. Mr. Author.<noinclude></noinclude> 8gv50hsiafea0djshsrcj0emubg1uf8 266248 266245 2026-11-08T13:17:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|২১৭}}</noinclude> বৃণিত স্বদেশীয় ভাষাতে না হউক, বিগ্ৰহবৎ পূজিত বিদেশীয় ভাষাতেও বড় য়াৰ একটা বৃত্তান্ত লিখিলেন না; ইহা অপেক্ষা অধিকতৰ আক্ষেপেৰ বিষয় কি হইতে পাৰে? ইংৰেজী হিসাবেও কি এটা অতীব আক্ষেপেৰ বিষয় নহে? আনন্দৰাম বড়ুয়াৰ ন্যায় ব্যক্তি কি নিত্য নিতাই এতদ্দেশে জন্ম গ্ৰহণ কৰেন? {{gap}}কথা হইতে পাৰে, বড়ুয়া বাঙ্গালী নহনে, তিনি অপৰ দেশীয় লোক। তা বটে! যে আমৰা এখন “বসুধৈব কুটুম্বকং” বাক্যেৰ বিশেষ চিৎকাৰ কৰিয়া, উদাৰ চিত্তেৰ পৰিচয় প্ৰদানপূৰ্ব্বক চীনে মাৰ্কিণে সহোদৰত্ব সংস্থাপন কৰিতে দৌড়াইতেছি, সেই আমৰাই আবাৰ অনায়াসে বড় য়াকে বাঙ্গালী নয় বলিয়া বৰখাস্ত কৰিতে পাৰি!!! কিন্তু বাঙ্গালী নহেন কিসে? আসামকে, ইংৰেজ বাঙ্গালা হইতে বিচ্ছিন্ন কৰিয়া দিয়াছেন, সেই জন্য না কি? আসামবাসী হওন আৰ আমেৰিকা- বাসীই হওন, বড়ুয়া বাঙ্গালাবই ব্ৰাহ্মণ ভূমিৰই বা অঙ্গৰ? বিশেষতঃ শিক্ষা, সমস্তই বাঙ্গালাই এবং বাঙ্গালাৰ জন্য। না হয়েন, তাহা হইলে তিনি অবশ্যই বাঙ্গালী ছিলেন, তাহাতে সন্দেহ নাই। ; পৰন্তু, বঙ্গে আসামে কয়েক পদ দীক্ষা, শ্ৰম, আনন্দৰাম বড়ুয়াৰ আনন্দৰাম বড়ুয়া যদি ইংৰাজ {{gap}}আনন্দৰাম বড়ুয়া ইংলণ্ডে গিয়াছিলেন, ইংৰেজী সাহিত্যে বুৎপত্তি লাভ কৰিয়াছিলেন, ইংৰেজেৰ প্ৰতিযোগী পৰীক্ষায় উত্তীৰ্ণ হইয়া উচ্চ পদস্থ হইয়াছিলেন; সাহাবমহলে আনন্দৰামেৰ সুখ্যাতি ও সন্মান ছিল; সিবিলীয়ান ম্যাজিষ্ট্ৰেট হইয়া তৎসংশ্লিষ্ট গুৰুতৰ ও মহাদায়ীত্ব পূৰ্ণ কৰ্ত্তব্য সকল, সহস্ৰ সমালোচক ও শত্ৰুদিগেৰ চক্ষেৰ উপৰ, সম্ভ্ৰম ও সুযশেৰ সহিত তিনি সম্পাদন কৰিয়া ছিলেন, এ সমস্তই অবশ্য আমাদেৰ গৌৰবেৰ {{rule|}} Mr. Borooah was not a Brahman as many supposed. {{right|Author.}}<noinclude></noinclude> lcp2peebkyhf6c8obb28340bol7yjjd 104 93421 266305 266172 2026-11-08T14:18:00Z BabulB 104 266305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|'''Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja Deva''', with a few notes and extracts from old commentaries.-1884. Re-issued from the edition of 1883.}} {{Gap}}১৮৮৩ চনত ৰামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে 'ওজ।-আপত্তি কবি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টাকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য- দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী- কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজৰজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> 6cnxo7gw3hel1en9eiequogbiasca3s 266306 266305 2026-11-08T14:18:23Z BabulB 104 266306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|'''Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja Deva''', with a few notes and extracts from old commentaries.—1884. Re-issued from the edition of 1883.}} {{Gap}}১৮৮৩ চনত ৰামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে 'ওজ।-আপত্তি কবি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টাকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য- দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী- কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজৰজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> 1uxl70crt7utlnt8cx9xcyhysi9r1g7 266307 266306 2026-11-08T14:19:08Z BabulB 104 266307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|'''Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja Deva''', with a few notes and extracts from old commentaries.—1884. Re-issued from the edition of 1883.}} {{Gap}}১৮৮৩ চনত বামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে 'ওজ।-আপত্তি কবি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টাকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য- দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী- কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজৰজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> m35xhsrj1b2c7ws4h022cyzcgldwv65 266532 266307 2026-11-09T09:06:54Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ বানান ভুল ৰৈ গৈছে। 266532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|<poem>'''Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja Deva''', with a few notes and extracts from old commentaries.—1884. Re-issued from the edition of 1883.</poem>}} {{Gap}}১৮৮৩ চনত বামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে ওজৰ-আপত্তি কৰি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টীকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য-দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী-কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজৰজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> pyhamlejy4vcq47dswy56cgbl8i718a 266533 266532 2026-11-09T09:07:22Z JyotiPN 1603 266533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|<poem>'''{{larger|Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja Deva}}''', with a few notes and extracts from old commentaries.—1884. Re-issued from the edition of 1883.</poem>}} {{Gap}}১৮৮৩ চনত বামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে ওজৰ-আপত্তি কৰি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টীকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য-দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী-কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজৰজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> 66degtnyhxsjsxyzu2gcqw0vsrv43hd 266536 266533 2026-11-09T09:08:12Z JyotiPN 1603 266536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|<poem>{{larger|'''Saraswati Kanthabharana, by King Bhoja''' '''Deva'''}}, with a few notes and extracts from old commentaries.—1884. Re-issued from the edition of 1883.</poem>}} {{Gap}}১৮৮৩ চনত বামণ আৰু বাগভটৰ অলঙ্কাৰ গ্ৰন্থৰ লগত সৰস্বতী কণ্ঠাভৰণো প্ৰকাশিত হয়। কিন্তু সেই গ্ৰন্থৰ দাম অধিক হোৱাত সাধাৰণ পণ্ডিতসকলে তাক কিনিব নোৱাৰিছিল। সেই দেখি মিঃ বৰুৱাই ১৮৮৪ চনত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এটি নতুন সংস্কৰণ উলিয়ায়। এই সংস্কৰণৰ পাতনিত তেওঁ কৈছে,— সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ আগৰ সংস্কৰণৰ দাম বেচি হোৱাত ভাটপাড়া আৰু মুলাজৰৰ পণ্ডিতসকলে সেই কিতাপ কিনিব পৰা নাই, সেই বিষয়ে মিঃ বৰুৱাৰ ওচৰলৈ অনেকে ওজৰ-আপত্তি কৰি চিঠি লিখিছিল। সেইদেখি অলপ মাথোন টীকা আৰু ব্যাখ্যা সম্বলিত কৰি পাঁচ টকা দামত মিঃ বৰুৱাই সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণৰ এই নূতন সংস্কৰণ প্ৰকাশ কৰে। তেওঁ আৰু কয় যে হাতত সম্পূৰ্ণ আহিলা-সম্বল থাকিলেও কেবছৰমানলৈ বহুত টাকা সম্বলিত এটি বিশুদ্ধ সংস্কৰণ তেওঁ প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰিব, কাৰণ তেওঁ তেতিয়া অন্যান্য কামত অতিকৈ ব্যস্ত আছিল। {{Gap}}শাস্ত্ৰকলাপৃষ্ঠপোষক কবি মহাৰাজ ভোজদেৱ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ এখনি বহুমূলীয়া গ্ৰন্থ। দশৰূপ, কাব্যপ্ৰকাশ, সাহিত্য-দৰ্পণ আদি সকলো আলঙ্কাৰিক গ্ৰন্থৰ সাজত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। {{Gap}}আনন্দৰাম বৰুৱাই ভবভূতিৰ বিষয়ে ৰচিত গ্ৰন্থত কৈছে যে স্বৰস্বতী-কণ্ঠাভৰণ খনি ভোজৰজাৰ প্ৰণীত বুলি প্ৰবাদ আছে। ৰজাই স্বয়ং<noinclude></noinclude> 9guyr5jf6qxwpri0pufdxv3ey14j4tg 104 93422 266301 266030 2026-11-08T14:16:27Z BabulB 104 266301 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|বামণ, বাগভট আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|'''Vamana Sutra-Vritti, Vagbhatalankara, Saraswati Kanthabharana,''' with a few original notes and extracts from old commentaries, and prefatory Summary of Prakrita changes.-1883.}} {{gap}}সংস্কৃতত যিকিখন অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ আছে মিঃ বৰুৱাই তাক একেলগ কৰি কিতাপৰ আকাৰে প্ৰকাশ কৰে। বামণৰ সূত্ৰবৃত্তি, বাগভটৰ অলঙ্কাৰ আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ এই তিনিখন অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ একেলগ কৰি ছপোৱাত, আৰু তাৰ লগত প্ৰাচীন টীকাকাসকলৰ টীকাৰ সাৰাংশ আৰু প্ৰাকৃত পৰিৱৰ্ত্তন বিলাকৰ বিবৰণ দিয়াত এই কিতাপখনি অতি প্ৰকাণ্ড হয়, সেই দেখি ইয়াৰ বেচ ১৫ টাকা নিৰ্দ্ধাৰিত হয়। কিন্তু দুখীয়া পণ্ডিতসকলে ইমান দাম দি কিনিব নোৱাৰাত পাছলৈ তাৰ বেচ কমাই সাত টাকা আঠ অনাত থোৱা হয়। {{Gap}}'''আনন্দৰামৰ প্ৰণালী আছিল''',—যেতিয়া কোনো বিষয়ে গ্ৰন্থ লিখিব লগাত পৰে তেওঁ সেই বিষন্নৰ সকলো গ্ৰন্থ ৰিজাই তাৰ সাৰ অংশ শিক্ষাৰ্থীৰ কাৰণে সংকলন কৰে। সংস্কৃত ভাষাৰ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ উভৈনদী। তাৰ ভিতৰত ৰামণ, বাগভট আৰু ভোজৰাজ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। মিঃ বৰুৱাই এই তিনিখন গ্ৰন্থকে শিক্ষাৰ্থী সকলৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰে। {{Rule|6em}}<noinclude></noinclude> j3k64udjmqiuryb9iad10mdrs9aps2i 266303 266301 2026-11-08T14:16:48Z BabulB 104 266303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|বামণ, বাগভট আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ।}}}} {{center|'''Vamana Sutra-Vritti, Vagbhatalankara, Saraswati Kanthabharana,''' with a few original notes and extracts from old commentaries, and prefatory Summary of Prakrita changes.-1883.}} {{gap}}সংস্কৃতত যিকিখন অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ আছে মিঃ বৰুৱাই তাক একেলগ কৰি কিতাপৰ আকাৰে প্ৰকাশ কৰে। বামণৰ সূত্ৰবৃত্তি, বাগভটৰ অলঙ্কাৰ আৰু সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ এই তিনিখন অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ একেলগ কৰি ছপোৱাত, আৰু তাৰ লগত প্ৰাচীন টীকাকাসকলৰ টীকাৰ সাৰাংশ আৰু প্ৰাকৃত পৰিৱৰ্ত্তন বিলাকৰ বিবৰণ দিয়াত এই কিতাপখনি অতি প্ৰকাণ্ড হয়, সেই দেখি ইয়াৰ বেচ ১৫ টাকা নিৰ্দ্ধাৰিত হয়। কিন্তু দুখীয়া পণ্ডিতসকলে ইমান দাম দি কিনিব নোৱাৰাত পাছলৈ তাৰ বেচ কমাই সাত টাকা আঠ অনাত থোৱা হয়। {{Gap}}'''আনন্দৰামৰ প্ৰণালী আছিল''',—যেতিয়া কোনো বিষয়ে গ্ৰন্থ লিখিব লগাত পৰে তেওঁ সেই বিষন্নৰ সকলো গ্ৰন্থ ৰিজাই তাৰ সাৰ অংশ শিক্ষাৰ্থীৰ কাৰণে সংকলন কৰে। সংস্কৃত ভাষাৰ অলঙ্কাৰ শাস্ত্ৰৰ গ্ৰন্থ উভৈনদী। তাৰ ভিতৰত ৰামণ, বাগভট আৰু ভোজৰাজ বিৰচিত সৰস্বতীকণ্ঠাভৰণ প্ৰধান। মিঃ বৰুৱাই এই তিনিখন গ্ৰন্থকে শিক্ষাৰ্থী সকলৰ মাজত প্ৰচাৰ কৰে। {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> t1bapwdje3ufdfv61ovv8swjlze2neh 104 93590 266215 255815 2026-11-08T12:17:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266215 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|২০৫}}</noinclude> 'Vira-Charita' into the first-year class of the Sanskrit College, principally because the students will have the advantage of reading the play from your edition. {{gap}}'''(2) Pandit Ramanath Saraswati''' M. A. {{gap}}Your Vira-Charita' is capital and of the first water, It deserves to be made a text-book in the F. A. Exami- nation instead of Bhattikavya at present badly selected {{Gap}}'''( 3 ) Rev. Dr. Krisnamohan Banerji''' D, I., It is very nicely got up. {{Gap}}'''(4) Mr. C. E. Bernard '''C. S. 1. Secretary to the Govt. of India. {{gap}}It will by reason of its explanation of the Prakrit passages and of its full commentary, be of much value to learners of Sanskrit. {{gsp}}'''3.''' On A Companion to the Sanskrit-Reading Undergraduates. {{Gap}}'''(1) সোমপ্ৰকাশ।''' ৬ই চৈত্ৰ ১১৮৪ সাল। এখানি সংস্কৃত ও ইংৰাজী ভাষায় লিখিত। লেখক একজন প্ৰসিদ্ধ কৃতবিদ্য লোক। ইনি ইউৰোপেৰ বিজ্ঞজনসমাজে বিশেষ পৰিচিত। উপস্থিত গ্ৰন্থথানি অত্যুৎকৃষ্ট হইয়াছে। {{Gap}}'''(2) হিন্দুহিতৈষিণী।''' {{Gap}}ক্ষুদ্ৰ পুস্তকখণ্ডে যতদূৰ সামঞ্জস্য হইতে পাৰে তাহাৰ ত্ৰুটি হয় নাই। ইহাতে মেঘদূত, কুমাৰসম্ভব, ৰঘুবংশ, অভিজ্ঞান শকুন্তলা এবং ভট্টিৰ টীকাকাৰদিগেৰ সমালোচনা আছে। ইহাৰ তৰ্কসকল অতি সাৰগৰ্ভ ও যুক্তিসিদ্ধ। {{Gap}}4. On Bhavabhuti and his place in Sanskrit- Literature.<noinclude></noinclude> prctp86lu4l5qmtl6b4vojyg45unes4 266216 266215 2026-11-08T12:18:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266216 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|২০৫}}</noinclude> 'Vira-Charita' into the first-year class of the Sanskrit College, principally because the students will have the advantage of reading the play from your edition. {{gap}}'''(2) Pandit Ramanath Saraswati''' M. A. {{gap}}Your Vira-Charita' is capital and of the first water, It deserves to be made a text-book in the F. A. Exami- nation instead of Bhattikavya at present badly selected {{Gap}}'''( 3 ) Rev. Dr. Krisnamohan Banerji''' D, I., It is very nicely got up. {{Gap}}'''(4) Mr. C. E. Bernard '''C. S. 1. Secretary to the Govt. of India. {{gap}}It will by reason of its explanation of the Prakrit passages and of its full commentary, be of much value to learners of Sanskrit. {{gap}}'''3.''' On A Companion to the Sanskrit-Reading Undergraduates. {{Gap}}'''(1) সোমপ্ৰকাশ।''' ৬ই চৈত্ৰ ১১৮৪ সাল। এখানি সংস্কৃত ও ইংৰাজী ভাষায় লিখিত। লেখক একজন প্ৰসিদ্ধ কৃতবিদ্য লোক। ইনি ইউৰোপেৰ বিজ্ঞজনসমাজে বিশেষ পৰিচিত। উপস্থিত গ্ৰন্থথানি অত্যুৎকৃষ্ট হইয়াছে। {{Gap}}'''(2) হিন্দুহিতৈষিণী।''' {{Gap}}ক্ষুদ্ৰ পুস্তকখণ্ডে যতদূৰ সামঞ্জস্য হইতে পাৰে তাহাৰ ত্ৰুটি হয় নাই। ইহাতে মেঘদূত, কুমাৰসম্ভব, ৰঘুবংশ, অভিজ্ঞান শকুন্তলা এবং ভট্টিৰ টীকাকাৰদিগেৰ সমালোচনা আছে। ইহাৰ তৰ্কসকল অতি সাৰগৰ্ভ ও যুক্তিসিদ্ধ। {{Gap}}4. On Bhavabhuti and his place in Sanskrit- Literature.<noinclude></noinclude> i68lep2h8iewveji8svw0qdotnx8o3x 266223 266216 2026-11-08T12:35:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266223 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ওপৰঞ্চি।|২০৫}}</noinclude> 'Vira-Charita' into the first-year class of the Sanskrit College, principally because the students will have the advantage of reading the play from your edition. {{gap}}'''(2) Pandit Ramanath Saraswati''' M. A. {{gap}}Your Vira-Charita' is capital and of the first water, It deserves to be made a text-book in the F. A. Exami- nation instead of Bhattikavya at present badly selected {{Gap}}'''( 3 ) Rev. Dr. Krisnamohan Banerji''' D, I., It is very nicely got up. {{Gap}}'''(4) Mr. C. E. Bernard '''C. S. 1. Secretary to the Govt. of India. {{gap}}It will by reason of its explanation of the Prakrit passages and of its full commentary, be of much value to learners of Sanskrit. {{gap}}'''3.''' On A Companion to the Sanskrit-Reading Undergraduates. {{Gap}}'''(1) সোমপ্ৰকাশ।''' ৬ই চৈত্ৰ ১১৮৪ সাল। এখানি সংস্কৃত ও ইংরাজী ভাষায় লিখিত। লেখক একজন প্ৰসিদ্ধ কৃতবিদ্য লোক। ইনি ইউরোপের বিজ্ঞজনসমাজে বিশেষ পরিচিত। উপস্থিত গ্ৰন্থথানি অত্যুৎকৃষ্ট হইয়াছে। {{Gap}}'''(2) হিন্দুহিতৈষিণী।''' {{Gap}}ক্ষুদ্ৰ পুস্তকখণ্ডে যতদূৰ সামঞ্জস্য হইতে পারে তাহার ত্ৰুটি হয় নাই। ইহাতে মেঘদূত, কুমারসম্ভব, রঘুবংশ, অভিজ্ঞান শকুন্তলা এবং ভট্টির টীকাকারদিগের সমালোচনা আছে। ইহার তৰ্কসকল অতি সারগৰ্ভ ও যুক্তিসিদ্ধ। {{Gap}}4. On Bhavabhuti and his place in Sanskrit- Literature.<noinclude></noinclude> ry3nqfc4c3hfvq7q69at9uikecnvicx 4 94358 266318 265639 2026-11-08T14:35:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* কিতাপৰ তালিকা */ 266318 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] (দিম্পল দাস) #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] (নৰুনা বৰুৱা) #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]](নৰুনা বৰুৱা) #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] (মৌচুমী দাস) #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]] #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] ivmumwhkjsgamkqt1khlwnbmaxu06d4 266463 266318 2026-11-09T02:59:33Z Jyoti Chiring 2949 /* কিতাপৰ তালিকা */ 266463 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] (দিম্পল দাস) #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] (নৰুনা বৰুৱা) #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]](নৰুনা বৰুৱা) #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] (মৌচুমী দাস) #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] bgfyuhy8dg3lwacv1vnb1m96ooohg6v 266504 266463 2026-11-09T06:28:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* কিতাপৰ তালিকা */ 266504 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] (দিম্পল দাস) #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] (নৰুনা বৰুৱা) #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]](নৰুনা বৰুৱা) #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] (মৌচুমী দাস) #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](সম্পূৰ্ণ, Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] 285qflpv4f73o7rnhwvi0vgpsxaoqrv 104 94830 266319 265563 2026-11-08T14:39:13Z BabulB 104 266319 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|প্ৰথম ভাগ}}}} {{center|{{X-larger|( ১ )}}}} {{center|{{X-larger|পম্পিয়াই চহৰৰ দুজন ভদ্ৰলোক}}}} {{gap}}“কিহে ডায়মেড্, আজি ৰাতি গ্লকাছৰ ঘৰত ভোজ খাবলৈ যাবানে কি?” {{gap}}“নাই ক্লডিয়াছ, গ্লকাছে মোক মতা নাই। শুনিছোঁ বোলে পম্পিয়াইৰ ভিতৰত গ্লকাছৰ ঘৰৰ ভোজতকৈ আৰু ভাল ভোজ নহয়। ” এই বুলি কৈ ডায়মেড্ মনে মনে থাকিলে। {{gap}}ক্লডিয়াছ আৰু ডায়মেড দুয়োজন ভৰবয়সীয়া সম্ভ্ৰান্ত লোক। ক্লডিয়াছ দেখাত চাপৰ কিন্তু শুৱনি। {{gap}}“হওঁতে হয়, কিন্তু মোৰ মনেৰে গ্লকাছৰ তাত মদৰ ওৱাদানি কম। গ্লকাছে কয় যে মদ সৰহকৈ খালে পিছদিনা ভাল নেলাগে। সেইদেখি তেওঁ যিমান পাৰে তাক কমাবলৈ যত্ন কৰে। ” {{gap}}“তাৰ নিশ্চয় অন্য কিবা কাৰণ আছে। মই ভাবোঁতে গ্লকাছে কোনোমতে ওঁঠ কাটি মুখ ৰঙাকৈ আছে। সেইদেখিহে তেওঁ হাত ধৰি চলে।” {{gap}}“ওঁ তো সেই দেখিহে তেওঁ আমাৰ ইমান আপোন। যিমান দিনলৈকে তেওঁৰ মদেৰে পিয়লা চপচপীয়া কৰি ৰাখিব সিমান<noinclude></noinclude> m3ybazsrfmef19edcsec6czt8hhxoa9 104 94931 266315 265526 2026-11-08T14:28:48Z BabulB 104 266315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude><center>'''শংকৰদেৱৰ লিখা আৰু দৰ্শন'''</center> {{gap}}শংকৰদেৱৰ প্ৰভাৱ আৰু অৱদান অবিহনে অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি-সাহিত্যৰ আলোচনা কৰাটো অভাৱনীয়। যদিও ৫০০ বছৰৰো আগতে সৰ্বভাৰতীয় 'ভক্তি' ধর্ম তেওঁৰ নিজৰ সংশোধনমূলক উদ্যমেৰে বৈষ্ণৱী ধৰ্মৰ ৰূপত অসমত সুমুৱালে, কিন্তু অকল সেই ধৰ্মৰ প্ৰসাৰতাই তেওঁক অমৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন। যদিও তেওঁৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মই সমাজত চলিত শ্রেণী প্রথা, জীৱ-জন্তুৰ বলিদান, প্রভেদকামী (Discriminatory) প্ৰথা আৰু দৃঢ় কুসংস্কাৰ আদিৰ বিপৰীতে এক নতুন মূল্যবোধ (Value sense) আনিছিল, তথাপি গোটেই সমাজখনক তেওঁৰ চিন্তাধাৰালৈ সলনি কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। দৰাচলতে যিসকলে তেওঁৰ শ্ৰেণীবিহীন সমাজ আৰু মূৰ্তিবিহীন ধৰ্মৰ কথাত ভয় খাই উঠিছিল, সেইসকলে অতি কৌশলেৰে এই প্ৰতিভাশালী লোকক নিজৰ মাতৃভূমি এৰি পশ্চিমলৈ ভটিয়াই যাবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। তাৰ প্ৰমাণ উজনিৰ মাজুলীৰ সত্ৰৰ পৰা ক্ৰমশঃ পশ্চিমলৈ গৈ শেষত কোচবিহাৰত পতা মধুপুৰ সত্ৰ। আজি পৃথিৱীৰ খ্ৰীষ্টিয়ান, মুছলমান, হিন্দু, বৌদ্ধধৰ্মী মানুহৰ সংখ্যাৰ তুলনাত মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম পালন মানুহৰ সংখ্যা তেনেই তাকৰ। {{gap}}অথচ শংকৰদেৱৰ জীৱন, তেওঁৰ বহুমুখী অৱদান তেওঁৰ ধৰ্মীয় শিক্ষা তথা অৱদানতকৈ বহু বেছি আৰু চিৰঞ্জয়ী। তেওঁক ভাৰতৰ, অসমৰ বহুতেই আজিও ভালকৈ বুজি নাপায়। সদৌ পৃথিৱীত তেওঁৰ জীৱন দৰ্শন তথা তেওঁৰ বৰঙণি এতিয়াও অচিনাকি৷ শংকৰদেৱ শ্বেইক্সপীয়েৰৰ সমসাময়িক আৰু শ্বেইক্সপীয়েৰৰ দৰেই প্ৰতিভাশালী। অথচ শ্বেইক্সপীয়েৰৰ তুলনাত শংকৰদেৱৰ বহুমুখী প্রতিভা অতুলনীয়। পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱ আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ বিশ্বজোৰা প্ৰসাৰৰ বাবে শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাম পৃথিৱীত জনাজাত। শংকৰদেৱে পশ্চিমত জন্ম লোৱা হ'লে নতুবা ইংৰাজীভাষী লোক হোৱা<noinclude>{{rh||বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ◆ ১৯৭|}}</noinclude> 1i86w4omu5zjzjvl7s3zue89xryfmtt 266316 266315 2026-11-08T14:29:22Z BabulB 104 266316 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Ishanjyotibora" /></noinclude><center>{{larger|'''শংকৰদেৱৰ লিখা আৰু দৰ্শন'''}}</center> {{gap}}শংকৰদেৱৰ প্ৰভাৱ আৰু অৱদান অবিহনে অসমীয়া সমাজ-সংস্কৃতি-সাহিত্যৰ আলোচনা কৰাটো অভাৱনীয়। যদিও ৫০০ বছৰৰো আগতে সৰ্বভাৰতীয় 'ভক্তি' ধর্ম তেওঁৰ নিজৰ সংশোধনমূলক উদ্যমেৰে বৈষ্ণৱী ধৰ্মৰ ৰূপত অসমত সুমুৱালে, কিন্তু অকল সেই ধৰ্মৰ প্ৰসাৰতাই তেওঁক অমৰ কৰিব নোৱাৰিলেহেঁতেন। যদিও তেওঁৰ মহাপুৰুষীয়া ধৰ্মই সমাজত চলিত শ্রেণী প্রথা, জীৱ-জন্তুৰ বলিদান, প্রভেদকামী (Discriminatory) প্ৰথা আৰু দৃঢ় কুসংস্কাৰ আদিৰ বিপৰীতে এক নতুন মূল্যবোধ (Value sense) আনিছিল, তথাপি গোটেই সমাজখনক তেওঁৰ চিন্তাধাৰালৈ সলনি কৰিবলৈ সক্ষম হোৱা নাছিল। দৰাচলতে যিসকলে তেওঁৰ শ্ৰেণীবিহীন সমাজ আৰু মূৰ্তিবিহীন ধৰ্মৰ কথাত ভয় খাই উঠিছিল, সেইসকলে অতি কৌশলেৰে এই প্ৰতিভাশালী লোকক নিজৰ মাতৃভূমি এৰি পশ্চিমলৈ ভটিয়াই যাবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। তাৰ প্ৰমাণ উজনিৰ মাজুলীৰ সত্ৰৰ পৰা ক্ৰমশঃ পশ্চিমলৈ গৈ শেষত কোচবিহাৰত পতা মধুপুৰ সত্ৰ। আজি পৃথিৱীৰ খ্ৰীষ্টিয়ান, মুছলমান, হিন্দু, বৌদ্ধধৰ্মী মানুহৰ সংখ্যাৰ তুলনাত মহাপুৰুষীয়া ধৰ্ম পালন মানুহৰ সংখ্যা তেনেই তাকৰ। {{gap}}অথচ শংকৰদেৱৰ জীৱন, তেওঁৰ বহুমুখী অৱদান তেওঁৰ ধৰ্মীয় শিক্ষা তথা অৱদানতকৈ বহু বেছি আৰু চিৰঞ্জয়ী। তেওঁক ভাৰতৰ, অসমৰ বহুতেই আজিও ভালকৈ বুজি নাপায়। সদৌ পৃথিৱীত তেওঁৰ জীৱন দৰ্শন তথা তেওঁৰ বৰঙণি এতিয়াও অচিনাকি৷ শংকৰদেৱ শ্বেইক্সপীয়েৰৰ সমসাময়িক আৰু শ্বেইক্সপীয়েৰৰ দৰেই প্ৰতিভাশালী। অথচ শ্বেইক্সপীয়েৰৰ তুলনাত শংকৰদেৱৰ বহুমুখী প্রতিভা অতুলনীয়। পাশ্চাত্যৰ প্ৰভাৱ আৰু ইংৰাজী ভাষাৰ বিশ্বজোৰা প্ৰসাৰৰ বাবে শ্বেইক্সপীয়েৰৰ নাম পৃথিৱীত জনাজাত। শংকৰদেৱে পশ্চিমত জন্ম লোৱা হ'লে নতুবা ইংৰাজীভাষী লোক হোৱা<noinclude>{{rh||বহু ছবি, বহু ৰং : জীৱনৰ, সমাজৰ ◆ ১৯৭|}}</noinclude> 438lfpmhm8jpgaea8b72yi078mw2gpn 104 95012 266249 265005 2026-11-08T13:19:31Z হানিফ আলী 1925 266249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফকন|৮৩}}</noinclude>জন মণ্ডলিৰ মাজত প্ৰতিনিধিৰ জাকত জিলিকা সিংহ পুৰুষ তৰুণৰাম ডেকা ফুকনেই সৱাতকৈ ল’নি পুৰুষ আছিল। ডেপুটেশ্যন লোৱা হৈ যোৱা পিছত, পিছ দিনা আবেলি গৱৰ্ণৰ জেনাৰেল বাস কৰা ৰাজ ভৱনৰ টোলত, ভাৰত মন্ত্ৰী মন্টেগু চাহাব মহোদয়ৰ সন্মানত আৰু প্ৰাদেশিক ডেপুটেশ্যন বিলাকক বিদায় সম্ভাষণ জনাবৰ অৰ্থে এখন বিৰাট ধৰণৰ চাহ খোৱ৷ মেল পতা হৈছিল। সেই মেলৰ মাজত লৰ্ড চেমচ ফোৰ্ড আৰু মহামান্য মন্টেগু চাহাবে অভ্যাগত সদৌ সমজুৱাৰ মাজত সমনীয়া বন্ধু ভাৱে টহলি সদালাপ কৰি ফুৰিছিল আৰু সিবিলাকৰ লগৰীয়াৰূপে ভাৰতৰ সিংহ পুৰুষ বঙ্গদেশৰ লৰ্ড সিংহ সত্যন্ন প্ৰসন্ন সিখিনি পৰত বিশিষ্ট ভাবে জিলিকিছিল। ৰাজভঁৱনত চাহখোৱা মেলত গবৰ্ণৰ জেনেৰেল আৰু ভাৰত মন্ত্ৰীৰ ওচৰত বিদায় লোৱাৰ পিছত অসম উপত্যকাৰ প্ৰতিনিধি কেজনে সন্ধিয়া বেলিকা মেছাৰ্ছ বোৰ্ণ এণ্ড ছেফাৰ্ডছ নামেৰে ফটো গ্ৰাফাৰ কোম্পানীৰ দোকানলৈ গৈ ডেপুটেশ্যনৰ এখন ফটো তুলিলে। শেহৰ দিনা তৰুণৰাম ফুকনে ইষ্টাৰ্ণ হোটেলত অসম উপত্যকাৰ প্ৰতিনিধি কেজনক নিমন্ত্ৰণ কৰি সুন্দৰ ৰূপে আলহী সৎকাৰ কৰিলে। এই বিষয়ত প্ৰতিনিধি কেজনে তৰুণ ফুকনক অশেষ ধন্যবাদ জ্ঞাপন কৰে আৰু তেখেতৰ গৌৰৱ কামনা কৰে। <section end="95e" /> <section begin="95b" /> {{X-larger|{{center|কংগ্ৰেছ মহা সভাৰ সোণালী জয়ন্তীত<br/>তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৮৮৫ চনত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ জন্ম হয় আৰু ১৯৩৫ চনত এই মহানুষ্ঠানৰ পঞ্চাশ বছৰ পূৰ হয়। পঞ্চাশ বছৰীয়া কংগ্ৰেছ মহাসভাক সন্মানিত কৰিবৰ নিমিত্তে এই মহানুষ্ঠানৰ প্ৰধান অধ্যক্ষৰ আদেশত ভাৰতৰ সকলো প্ৰদেশতে কংগ্ৰেছৰ সোণালী জয়ন্তী হয়। সদৌ অসমবাসীয়ে কংগ্ৰেছৰ সোণালী জুবিলতি অসমত<noinclude></noinclude> 9ui4g4y7ld2k8nwmksatygq2hpk3i69 104 95015 266253 265061 2026-11-08T13:22:54Z হানিফ আলী 1925 266253 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>স্বত্ব এৰি নিদিব। যেতিয়ালৈকে কংগ্ৰেছে দেশৰ প্ৰকৃত কল্যাণৰ কাৰণে যুজিব তেতিয়ালৈকে কংগ্ৰেছতকৈ একনিষ্ঠ নিৰ্ভীক দেশ সেৱক নোলাই মানে কংগ্ৰেছকে সাৱটি ধৰি থাকিবই লাগিব। দেশ উদ্ধাৰ আৰু পতিত উদ্ধাৰ মহাব্ৰতী কংগ্ৰেছে আচলতে কাকো কংগ্ৰেছৰ বাজকৈ ৰাখিব নোৱাৰে। কংগ্ৰেছ কৰ্ম্মী সকল আত্মাভিমানত মই বৰ ভাব, নানিব। ময়েই দেশ সেৱক, তেওঁ নহয়, এই সৰ্ব্বনশীয়া ভাৱ মনত থাকিলে নিজৰো কল্যাণ নহয় আৰু কংগ্ৰেছৰো উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰা টান হব। কংগ্ৰেছত নাথাকিও দেশৰ সেৱক হব পাৰে,নুই কৰিব নোৱাৰিব। সৰ্ব্বপন্থী দেশ সেৱক সকলক সাদৰে সাৱটি ধৰি দেশৰ কাম কৰাই কংগ্ৰেছৰ মহত্বৰ আৰু উদাৰতাৰ চিন। কংগ্ৰেছৰ এই সিদ্ধ মন্ত্ৰতে দীক্ষিত হৈ আহা সকলোৱে কংগ্ৰেছক অভিনন্দিত কৰোঁ। কংগ্ৰেছ প্ৰৱৰ্ত্তক আদি পুৰুষ সকলক স্মৰণ কৰি ভক্তি পুষ্পাঞ্জলি দিও। দেশৰ কল্যাণৰ কাৰণে যি সকলে প্ৰাণ দিছে, তেওলোকৰ শলাগ লৈ তেওঁবিলাকৰ আত্মাৰ সদগতি প্ৰাৰ্থনা জনাও, বৰ্তমান কংগ্ৰেছকৰ্মী সকলৰ সৰ্ব্বদোষ মৰষি, ভগৱানে যেন তেওঁবিলাকক পৰমশক্তিমন্ত কৰি সজ পথে নিয়ায় তাৰ কাৰণে ভগৱন্তৰ চৰণত সৰল প্ৰাৰ্থনা জনাওঁ। <section end="98e" /> <section begin="98b" /> {{center|{{X-larger|অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৬ চনত অসম জননীৰ হিতাকাঙ্ক্ষী তৰুণৰান ফুকনে নিজৰ লিখিত বিবৰণিত ন্যায্য দাবীৰ বিষয়ে দেশবাসীক এইদৰে জনাইছিল যে, আমাৰ এদিন সম্পদ আছিল তাক কোনেও নুই কৰিব নোৱাৰে। নিজৰ প্ৰাধান্য প্ৰৱৰ্ত্তাৱৰ কাৰণে কোনোবাই কলেও বুৰঞ্জীৰ প্ৰমাণলৈ আঙ্গুলিয়াই সেই কথা হিংসামুলক বুলি ওফৰাই দিব পাৰি। সেইদিনা খনৰ অতুল সম্পদ আজি এধানো চিন নাই। এই কথা মনলৈ আহিলেও দুখ লাগে আৰু লগাও স্বাভাৱিক, কিন্তু এই অপ্ৰিয় সত্য স্বীকাৰ<noinclude></noinclude> hq0uklqtw1mmgo8b3nx17e5hbxzwzr4 104 95016 266256 265063 2026-11-08T13:27:00Z হানিফ আলী 1925 266256 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৮৭}}</noinclude>জনালে আৰু কাণৰ পৰা নমাই দিবৰ চেষ্টা কৰিলে গবৰ্ণমেণ্টেও বেয়া পোৱা যেন দেখা যাই। কি কাৰণত যে বেয়া পায় আৰু কোন ভবিষ্যত উদ্দেশ্য সাধনৰ কাৰণে এই ভাঙিব নোখোজো আৰু নোৱাৰা গুৰু আমাৰ কাণত দি থিয় হৈছে তাক আমি বুজিব পৰা নাই আৰু আমি শুধিলেও ভাঙি নকয়। কিন্তু ইয়াৰ তত্ব লবই লাগিব আৰু এই অবিচাৰৰ প্ৰতিকাৰ সাধিবই লাগিব নহলে আমাৰ অশেষ দুৰ্গতি হব আৰু ভাই সকলো আমাৰ লগত থাকি অধোগতিলৈ যাব। কৰিবয়েই লাগিব, তদুপৰি তাতোকৈ অপ্ৰিয় সত্য যে আমাৰ অতীত সম্পদৰ ঠাই শূন্য হৈ থকা নাই, সেই স্থান সম্পূৰ্ণৰূপে অধিকাৰ কৰিছে আজি ঘোৰ বিপদে। সম্পদৰ চিন নাই, কিন্তু বিপদৰ ৰুদ্ৰমূৰ্ত্তিৰে আসামৰ দশোদিশ পৰিপূৰ্ণ। {{gap}}বেহা বেপাৰ অসমীয়াৰ নাই সেই বিষয়ে অসমীয়া নিতান্ত নিশ্চেষ্ট আৰু গবৰ্ণমেন্ট সম্পূৰ্ণ উদাসীন। খাজানাৰ হেচাত প্ৰজাৰ কঁকাল ভাগি গৈছে কিন্তু প্ৰতিকাৰৰ উপায় নাই। এই অন্তকাৰী বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰাৰ কাৰণে আবেদন-নিবেদন কৰিও সুহৃদয় গবৰ্ণমেণ্টৰ দৃষ্টি আকৰ্ষণ কৰাব পৰা নাই বৰং সেই বিষয়ে আন্দোলন কৰা লোকসকল চৰকাৰৰ কোপদৃষ্টিত পৰাহে দেখা যায়। তেওঁবিলাকৰ কথা হৈছে যে গবৰ্ণমেণ্ট চলাবয়ে লাগিব কিন্তু টকা নহলে গবৰ্ণমেন্ট নচলে। গতিকে সেই গবৰ্ণমেণ্টৰ শাসন আৰু শোষণ যজ্ঞত পুৰোহিতে “অস্তি নাস্তি নজানামি দেহি দেহি পুনঃ পুনঃ” এই মন্ত্ৰেৰে আহুতি দিবই লাগিব। কিন্তু ইয়ো যে সত্য নিৰুপায় প্ৰজাক এই মহা বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবয়ে লাগিব নহলে প্ৰজাৰ মৰণ সুনিশ্চিত আৰু গবৰ্ণমেণ্টৰ অমঙ্গল অনিবাৰ্য্য। {{gap}}ছিলঠিয়া ভাই সকলে আমাৰ কানত উঠি নাচিবয়ে লাগিছে। তেওঁবিলাকে অশিক্ষিত বুলি আমাক ঘিণায় কিন্তু যাবলৈ কলেও বেয়া পায়। ভাল নোপোৱা মানুহক কাণত লৈ নচুৱাৰ অসমীয়াৰ আপত্তি। {{nop}}<noinclude></noinclude> hi85asseq70tl44jgdlw0cg04tasm4c 104 95020 266255 265103 2026-11-08T13:25:59Z হানিফ আলী 1925 266255 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|৯১}}</noinclude>হোৱা আৱশ্যক। নিজ নিজ অভিৰুচি মতে জীৱন নিৰ্ব্বাহৰ উপায় বিচাৰি লওঁক, “মাত্ৰ নাপাহৰিব যেন যি উপায়েই জীৱিকা নিৰ্ব্বাহ নকৰক তাত নিজ বৈশিষ্ট্য ফুটাই তুলি নিজৰ বংশৰ আৰু জাতিৰ মান বঢ়াব লাগিব। অৱস্থাৰ দোহাই দি হাত সাৱতি বহি থকা দুৰ্ব্বল লক্ষণ। অসমীয়াৰ পুৰণি ইতিহাস অতি উজ্জ্বল হ’ক, মোৰ এয়ে কামনা”। <section end="103e" /> <section begin="103b" /> {{center|{{X-larger|অসম সাহিত্য সন্মিলনত তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯২৭ চনত গুৱালপাৰা জিলাত অসম সাহিত্য সভাৰ এক বিৰাট অধিবেশন বহে। এই অধিবেশনৰ সভাপতি আছিল তৰুণৰাম ফুকন। সভাপতিৰ আসনত ফুকন ডাঙৰীয়াই এই দৰে অভিভাষণ পাঠ কৰিছিল যে, সাহিত্য সভাৰ জন্ম কাহিণী বহুতে কৈছে; আজিৰ সমাজত দুনাই কোৱাৰ আৱশ্যকতা মই নেদেখোঁ। আসামৰ অতীত গৌৰৱৰ কথা দুনাই কবলৈকো ইচ্ছা মোৰ নাই। মহাভাৰত যোগিনীতন্ত্ৰ আদি পৌৰাণিক পুথিত আৰু বিশেষ কৈ আসাম বুৰঞ্জীত সেই বিষয়ে বহলাই বৰ্ণোৱা আছে। সেই দিনা খন আসামৰ ৰজা আছিল, ৰাজ সম্পদ আছিল; কুৰুক্ষেত্ৰৰ যুদ্ধত কৌৰৱক সহায় কৰাৰ যোগ্যতাও আসামৰ আছিল। ক্ষত্ৰীয় বীৰ শ্ৰেষ্ঠ কৃষ্ণ সহায় অৰ্জুনেও অসমীয়া বক্ৰবাহনৰ হাতত পৰাজয় স্বীকাৰ কৰা কথা পৌৰাণিক সত্য, স্বামীৰ হিতাৰ্থে ৰজাক দেও নুবুলি ৰাজদণ্ডত ৰংমনে প্ৰাণ ত্যাগ কৰা কুঁৱৰী জয়মতী আসামৰে জীৱৰী। আসামৰ পুৰণি সাহিত্য যে, ভাৰতীয় কোনো জাতীয় সাহিত্যতকৈ কোনো অংশ হীন নহয়, ইয়াক ডাঠি কলে অহঙ্কাৰ কৰা নহব, কাৰণ তাৰ বহু প্ৰমাণ আজিও আছে। কিন্তু আসানৰ সেই শিক্ষা, সেই দীক্ষা, সেই তেজ, সেই বল আজি কলৈ গ’ল? জাতিগত জাতীয়তা, পুৰুষানুগত বল বীৰ্য্য আজিও সম্পূৰ্ণ ধ্বংশ হোৱা নাই বুলি মোৰ দৃঢ় বিশ্বাস। সাধনাৰ অভাৱত মৰাৰ<noinclude></noinclude> nrtpm1gz34m17hqx8j58nyxt8xtg0r8 104 95030 266246 264846 2026-11-08T13:14:44Z হানিফ আলী 1925 266246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|৮০|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>হোৱা জনৰ কথা ভাবা, তোমাৰ এশৰ দুখ পাতলিব। তোমাৰ এজন পুতেৰ মৰিছে, নিৰ্ব্বংশ হোৱা জনৰ কথা ভাবা, তোমাৰ শোক লঘু হব। কুকনৰ “আনন্দম্” কাহীনিৰ গুৰি কথা, পৰৰ দুখ পতিয়াবলৈ শিকা নিজৰ দুখ আপুনি উৱঁলি যাব। <section end="92e" /> <section begin="92b" /> {{center|{{X-larger|ভাৰত মন্ত্ৰীৰ শুভাগমণত আৰু মন্টেগু-চেমচ<br/> ফোৰ্ডৰ ডেপুটেশ্যনত তৰুণ ফুকন}} }} {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৭ চনৰ অন্তত, পোন প্ৰথম অসম কাউঞ্চিলৰ চাৰি বছৰ ছয়মহীয়া আয়ুৰ অন্ত পৰাৰ লগে লগেই ভাৰতবৰ্ষ নামনি মিতকৈ স্বায়ও শাসনৰ সৰ্ত্ত দান কৰাৰ প্ৰস্তাৱনালৈ, বিলাতৰ পৰা চেক্ৰেটৰী অব ষ্টেট ফৰ ইণ্ডিয়া অৰ্থাৎ ভাৰত মন্ত্ৰী মহামান্য মন্টেগু চাহাৰ ভাৰতবৰ্ষত উপস্থিত হয়হি। সেই সময়ত লৰ্ড চেমচ ফোৰ্ড ভাৰতবৰ্ষৰ গৱৰ্ণৰ জেনাৰেল। ভাৰতীয় প্ৰাদেশিক গৱৰ্ণমেণ্ট বিলাকত নানান হৈ চৈ লাগি গ’ল। প্ৰত্যেক প্ৰদেশৰ অগ্ৰগন্য প্ৰতিনিধি দেশ নেতা সকলৰ সাক্ষ্য গ্ৰহণ কৰিবলৈ বিৰাট ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। সেই আলমতে অসম প্ৰদেশৰ দুয়ো উপত্যকাৰ চৈধ্যজন বাছক বনিয়া লোকেৰে গঠিত দুটা ডেপুটেশনে কলিকতা কেন্দ্ৰত গৱৰ্ণৰ জেনাৰেল’ৰ ৰাজ ভৱনত, সাক্ষ্য দিয়াটো স্থিৰ হ’ল। সেই ডেপুটেশ্যনত প্ৰত্যেক উপত্যকাৰ পৰা সাত জনকৈ প্ৰতিনিধি নেতা নিৰ্বাচিত হৈছিল। অসম উপত্যকাৰ তৰফে অসম এচোচিয়েচনৰ জৰিয়তে এই সাত জন অসমীয়াক গৱৰ্ণমেণ্টে মনোনীত কৰি পঠায়। তৰুণৰাম ফুকন, নবীন চন্দ্ৰ বৰদলৈ, ঘণশ্যাম বৰুৱা, প্ৰসন্ন কুমাৰ বৰুৱা, পদ্ম নাথ গোহাঞি বৰুৱা, গঙ্গাগোবিন্দ ফুকন, চন্দ্ৰ ধৰ বৰুৱা। চুৰমা উপত্যকাৰ তৰফে কামিনি কুমাৰ চন্দ্ৰ প্ৰমুখ্য সাত জন প্ৰতিনিধি। ইংৰাজী ১৯১৭ চনৰ ডিচেম্বৰ মাহৰ তৃতীয় সপ্তাহত আটাইটি প্ৰতিনিধি কলিকতা চহৰত<noinclude></noinclude> s1tckz29sa7k67oitmw0co9j4oqmlb5 104 95116 266258 265363 2026-11-08T13:30:23Z হানিফ আলী 1925 266258 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১০২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>চিন্তাৰ অভাৱ। গ্ৰন্থ আৰু প্ৰৱন্ধ আদি প্ৰণয়ন কৰিবলৈয়ো কঠোৰ পঢ়া আৰু চিন্তাৰ আৱশ্যক হয়। আমাৰ পঢ়া শুনাত কঠোৰ পৰিশ্ৰম কেৱল কেৱল ইউনিভাৰ্চিটিৰ পৰীক্ষা পাচ কৰিবলৈকেহে লাগে। স্কুল বা কলেজৰ পৰা ওলাই আহি অইন কাম কৰাৰ লগে লগে, তেওঁলোকে গ্ৰন্থ ৰচনা আদি কামত হাত দিয়ে। সাহিত্য সাধনাত যে পৰীক্ষা পাচ কৰাতকৈ বেছি পঢ়া শুনা লাগে সেইটো তেওঁলোকে নাভাবে। সামাজিক বা ৰাজনৈতিক ক্ষেত্ৰত দেশ সেৱা কৰিবলৈ যেনেকৈ ত্যাগ আৰু কঠোৰ সংযম লাগে, সাহিত্যৰ ভিতৰেদিও দেশ সেৱা কৰিবলৈকো ত্যাগ আৰু পৰিশ্ৰম লাগে। যেনেকৈ প্ৰকৃত দানৰ নিমিত্তে ধন আৰু মন দুয়োৰো প্ৰাচাৰ্য্য লাগে, সাহিত্যৰ ভিতৰেদি যি দান তাৰ নিমিত্তে জ্ঞান আৰু মনৰ উৎকৰ্ষ সাধন আৱশ্যক। {{gap}}প্ৰত্যেক সাহিত্যিকেই নিজে নিজে কেতবোৰ বিশ্ববৰেন্য কবি বা গ্ৰন্থকাৰৰ পুস্তকাৱলী ভালকৈ পঢ়ি নিজৰ মন উদাৰ কৰিব লাগে। তেওঁলোকৰ ভাৱ আৰু ভাষাৰ প্ৰণালী পৰ্য্যবেক্ষণ কৰি নিজ নিজ মন গঢ়ি লব লাগে। লগে লগে ভ্ৰমণ, চিন্তা, পৰিপাৰ্শ্বিক অৱস্থা আদিৰ বিশ্লেষণ কৰি মানৱ চৰিত্ৰৰ জটিল ৰহস্যবোৰ হৃদয় মঙ্গল কৰিব লাগে। এই খিনি সমল গোটাই লই সাহিত্য ক্ষেত্ৰত অৱতীৰ্ণ হলে ভাষা অৱলীলা গতি আৰু ভাৱৰ অফুৰন্ত প্ৰৱাহৰ পৰিচয় ছত্ৰে ছত্ৰে ফুটি ওলাব। দকৈ নাদ খান্দি ললে পানীৰ অভাৱ নহয়, সেইদৰে দকৈ মন এবাৰ চহাই ললে ভাৱ আৰু ভাষা আপোনা আপুনি আহি থাকে। প্ৰত্যেক উন্নত জাতিৰ সাহিত্যতেই ভাৱ আৰু ভাষাৰ এটি ক্ৰম বিকাশ পোৱা যায়। ইয়াৰ কাৰণ এক যুগৰ লেখক সকলে, আগৰ যুগৰ লেখক সকলে য’ত শেষ কৰে, তাৰ পৰা আৰম্ভ কৰে। দ্বিতীয়তঃ জাতীয় জীৱন ক্ৰম বিকাশশীল আৰু সাহিত্য জাতীয় জীৱনৰ অনুৰূপ হোৱাৰ কাৰণেই ইয়াতো বিকাশৰ বেলেগ বেলেগ স্তৰ দেখিবলৈ পোৱা যায়। {{nop}}<noinclude></noinclude> a0cv7zfcf8f938wz4kavjn26l3jmf2m 104 95119 266259 265377 2026-11-08T13:31:09Z হানিফ আলী 1925 266259 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>চেনেহ বিলাই তেওঁবিলাকক স্বদেশলৈ আই মাতৃৰ কোলালৈ আনিব লাগিব। সাদৰি মাত কাতৰ, আহ্ৱান, চন্দ বন্ধা গ্ৰন্থগীত আদি শতমুখী সাহিত্য সাধানাৰ দ্বাৰাই দেশ বিদেশ প্লাৱিত কৰিব লাগিব। আসাম মাতৃৰ চেনেহে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ হিয়৷ ওপচাই গঙ্গা যমুনাক হিয়াত সাৱটি লই সমুদ্ৰৰ বিশাল বক্ষ উত্ৰাৱল কৰি তুলিব লাগিব। তেহে আই মাতৃৰ মুখ উজ্জ্বল হব। তেহে সাহিত্য সভাৰ সাৰ্থকতা হব। তেহে এই আসামতেই দেৱাঃ মৰণমিচ্ছন্তি এই ঋষি বাক্যৰ সাৰ্থকতা প্ৰতি পন্ন হব। <section end="117e" /> <section begin="117b" /> {{center|{{x-larger|“নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰাম ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৬ চনত “নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰামে এইদৰে মত প্ৰকাশ কৰিছিলঃ—স্বৰ্গীয় নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ ডাঙৰীয়া বয়সত মোতকৈ পাঁচ বছৰ মানে ডাঙৰ। মই ১৮৯৬ চনত কলিকতালৈ গৈয়ে তেখেতক লগ পাওঁ। মই ইডেন হিন্দু হোষ্টেলত থাকি প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত পঢ়ো, তেখেতে ল পঢ়ে গৰমৰ বন্ধত হোষ্টেল বন্ধ হয়, কিন্তু মই ঘৰলৈ নাহি থকা ঠাই বিচৰাত বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই তেখেতৰ লগত থাকিবলৈ সাদৰে নিমন্ত্ৰণ জনালে আৰু বৰ আদৰেৰে ৰাখিলে। তেতিয়াৰে পৰা তেখেতৰ লগত মোৰ বিশেষ জনা-শুনা, কিন্তু বয়সত ডাঙৰ গুণে সেই সময়ত তেখেতৰ লগত মোৰ বন্ধুতা হোৱা নাছিল, বৰং শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি কৰি চলিছিলোঁ আৰু তেখেতৰ মৰম চেনেহ পাইছিলোঁ। তেখেতে ল পাছ কৰি গুৱাহাটীলৈ উভতি আহি ওকালতি আৰম্ভ কৰিলে। মই গলোঁ বিলাতলৈ। বিলাতৰ পৰা উভতি আহি লই হাইকোৰ্ট ত প্ৰেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰি কলিকতাতে ৰলোঁ, তেওঁ ইয়াতে ওকালতি কৰি থাকিল। মই যেতিয়া গুৱাহাটীলৈ উভতি আহিলোঁ, তেখেতে হাইকোৰ্টৰ এড ভোকেট হৈ তাতে প্ৰেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰিলে, প্ৰায়ে লগ পোৱাপোৱি হয়, আৰু উভয় পক্ষৰ বন্ধুৰ জৰীয়তে আমাৰ সম্বন্ধ বন্ধুত্বত পৰিণত হয়।<noinclude></noinclude> dk9k875fxktq19ebm0uc5r1xl05jkvs 266262 266259 2026-11-08T13:35:46Z হানিফ আলী 1925 266262 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>চেনেহ বিলাই তেওঁবিলাকক স্বদেশলৈ আই মাতৃৰ কোলালৈ আনিব লাগিব। সাদৰি মাত কাতৰ, আহ্ৱান, চন্দ বন্ধা গ্ৰন্থগীত আদি শতমুখী সাহিত্য সাধানাৰ দ্বাৰাই দেশ বিদেশ প্লাৱিত কৰিব লাগিব। আসাম মাতৃৰ চেনেহে ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ হিয়৷ ওপচাই গঙ্গা যমুনাক হিয়াত সাৱটি লই সমুদ্ৰৰ বিশাল বক্ষ উত্ৰাৱল কৰি তুলিব লাগিব। তেহে আই মাতৃৰ মুখ উজ্জ্বল হব। তেহে সাহিত্য সভাৰ সাৰ্থকতা হব। তেহে এই আসামতেই দেৱাঃ মৰণমিচ্ছন্তি এই ঋষি বাক্যৰ সাৰ্থকতা প্ৰতি পন্ন হব। <section end="117e" /> <section begin="117b" /> {{center|{{x-larger|“নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰাম ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৬ চনত “নবীন-স্মৃতিত” তৰুণৰামে এইদৰে মত প্ৰকাশ কৰিছিলঃ—স্বৰ্গীয় নবীনচন্দ্ৰ বৰদলৈ ডাঙৰীয়া বয়সত মোতকৈ পাঁচ বছৰ মানে ডাঙৰ। মই ১৮৯৬ চনত কলিকতালৈ গৈয়ে তেখেতক লগ পাওঁ। মই ইডেন হিন্দু হোষ্টেলত থাকি প্ৰেচিডেঞ্চি কলেজত পঢ়ো, তেখেতে ল পঢ়ে গৰমৰ বন্ধত হোষ্টেল বন্ধ হয়, কিন্তু মই ঘৰলৈ নাহি থকা ঠাই বিচৰাত বৰদলৈ ডাঙৰীয়াই তেখেতৰ লগত থাকিবলৈ সাদৰে নিমন্ত্ৰণ জনালে আৰু বৰ আদৰেৰে ৰাখিলে। তেতিয়াৰে পৰা তেখেতৰ লগত মোৰ বিশেষ জনা-শুনা, কিন্তু বয়সত ডাঙৰ গুণে সেই সময়ত তেখেতৰ লগত মোৰ বন্ধুতা হোৱা নাছিল, বৰং শ্ৰদ্ধা আৰু ভক্তি কৰি চলিছিলোঁ আৰু তেখেতৰ মৰম চেনেহ পাইছিলোঁ। তেখেতে ল পাছ কৰি গুৱাহাটীলৈ উভতি আহি ওকালতি আৰম্ভ কৰিলে। মই গলোঁ বিলাতলৈ। বিলাতৰ পৰা উভতি আহি লই হাইকোৰ্ট ত প্ৰেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰি কলিকতাতে ৰলোঁ, তেওঁ ইয়াতে ওকালতি কৰি থাকিল। মই যেতিয়া গুৱাহাটীলৈ উভতি আহিলোঁ, তেখেতে হাইকোৰ্টৰ এড ভোকেট হৈ তাতে প্ৰেক্‌টিছ আৰম্ভ কৰিলে, প্ৰায়ে লগ পোৱাপোৱি হয়, আৰু উভয় পক্ষৰ বন্ধুৰ জৰীয়তে আমাৰ সম্বন্ধ বন্ধুত্বত পৰিণত হয়। {{nop}}<noinclude></noinclude> hd5wgtg9hriumbikc9ep05pajn8a73b 104 95123 266261 265413 2026-11-08T13:33:29Z হানিফ আলী 1925 266261 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১০৯}}</noinclude>নিজ পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আয়ে তেখেতক শ্ৰেষ্ঠ দান স্বৰূপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ সুযোগ্য পুত্ৰ বীৰ নবীনক! শোকাতুৰা জননী আজি ম্ৰিয়মানা, কিন্তু দানৰ গৌৰৱত ধন্যা। কৰ্ম্মনিষ্ট নশ্বৰ দেহা ধাতৃ ধৰিত্ৰীৰ কোলাত লৈ অক্ষয়কীত্তি নবীনচন্দ্ৰই মাতৃকোলাত আশ্ৰয় ললে। তেখেতৰ পূণ্যত্মাই অসমক ধন্য পবিত্ৰ আৰু শ্ৰীসম্পন্না কৰি ৰাখক এয়েই আমাৰ কামনা, এয়েই আমাৰ প্ৰাৰ্থনা। তেখেতৰ পূণ্য স্মৃতি ৰক্ষাৰ কাৰণে সদৌ অসমবাসীয়ে যত্ন কৰা উচিত। <section end="121e" /> <section begin="121b" /> {{center|{{X-larger|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত “তৰুণ”}}}} '''“তিৰোঁতাৰ অধিকাৰ”'''ঃ- আদি যুগত স্ত্ৰী-পুৰুষ দুয়ো সমান আছিল আৰু সৰ্ব্ব বিষয়তে সমান অধিকাৰ আছিল। কিন্তু যুগ পৰিবৰ্ত্তনৰ লগে লগে স্বাৰ্থপৰ মুনিহে প্ৰিয় সহচৰীক ন্যায্য অধিকাৰৰ পৰা ক্ৰমে বঞ্চিত কৰি নিজ অধিকাৰ প্ৰৱৰ্ত্তাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু সেই অন্যায় কাৰ্য্যৰ ফলত প্ৰিয়তমা পত্নী গৃহাৱৰুদ্ধা শিক্ষা শূণ্যা, গৃহকাৰ্যা পৰিছালনৰতা সেৱাদাসী আৰু স্বামীৰ ক্ৰীড়া পুতলিত পৰিণত হ’ল। {{gap}}মুনিহ বীৰে অজান ভাৱে প্ৰতিপন্ন কৰিলে যে তিৰোঁতাৰ কৰ্ত্তব্য পুৰুষক গৃহকাৰ্য্য পৰিচালনাত সহায় কৰা আৰু সৰ্ব্বপ্ৰকাৰে পুৰুষ আদৰ্শ, উপদেশ মানি তেওঁলোকৰ মন যোগাই চলা। সৰল তিৰোতাই পুৰুষৰ এই প্ৰৱঞ্চনাত সহজে ভোল গ’ল! কবিয়ে গালে পদুম বুলি পৰি বন্দী হ’ল ভোমোৰা কি ভোল, কি ভোল, ভোল! কবিয়ে আকৌ গালে কনাকৈলে ৰেনু কেনেকৈ উৰিবি কাইটে বিন্ধিব পাৱ। সুখসৰোঁবৰত পাৰি দি যাওঁতে মাজতে বুৰালি নাওঁ। আজি পুৰুষ নিজ স্বাৰ্থ যুদ্ধত মত্ত, তিৰোতাৰ হুমুনিয়াহে পুৰুষৰ কঠিন হিয়াত নিস্ফল ঘাট প্ৰতিঘাত কৰি উভটি আহি ভগা হিয়াতেই লয় পায়।{{nop}}<noinclude></noinclude> k3i8imgdbilhhxeao33adlq2ih897uo 266265 266261 2026-11-08T13:38:10Z হানিফ আলী 1925 266265 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১০৯}}</noinclude>নিজ পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আয়ে তেখেতক শ্ৰেষ্ঠ দান স্বৰূপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ সুযোগ্য পুত্ৰ বীৰ নবীনক! শোকাতুৰা জননী আজি ম্ৰিয়মানা, কিন্তু দানৰ গৌৰৱত ধন্যা। কৰ্ম্মনিষ্ট নশ্বৰ দেহা ধাতৃ ধৰিত্ৰীৰ কোলাত লৈ অক্ষয়কীত্তি নবীনচন্দ্ৰই মাতৃকোলাত আশ্ৰয় ললে। তেখেতৰ পূণ্যত্মাই অসমক ধন্য পবিত্ৰ আৰু শ্ৰীসম্পন্না কৰি ৰাখক এয়েই আমাৰ কামনা, এয়েই আমাৰ প্ৰাৰ্থনা। তেখেতৰ পূণ্য স্মৃতি ৰক্ষাৰ কাৰণে সদৌ অসমবাসীয়ে যত্ন কৰা উচিত। <section end="121e" /> <section begin="121b" /> {{center|{{X-larger|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত “তৰুণ”}}}} {{gap}}'''“তিৰোঁতাৰ অধিকাৰ”''':- আদি যুগত স্ত্ৰী-পুৰুষ দুয়ো সমান আছিল আৰু সৰ্ব্ব বিষয়তে সমান অধিকাৰ আছিল। কিন্তু যুগ পৰিবৰ্ত্তনৰ লগে লগে স্বাৰ্থপৰ মুনিহে প্ৰিয় সহচৰীক ন্যায্য অধিকাৰৰ পৰা ক্ৰমে বঞ্চিত কৰি নিজ অধিকাৰ প্ৰৱৰ্ত্তাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে আৰু সেই অন্যায় কাৰ্য্যৰ ফলত প্ৰিয়তমা পত্নী গৃহাৱৰুদ্ধা শিক্ষা শূণ্যা, গৃহকাৰ্যা পৰিছালনৰতা সেৱাদাসী আৰু স্বামীৰ ক্ৰীড়া পুতলিত পৰিণত হ’ল। {{gap}}মুনিহ বীৰে অজান ভাৱে প্ৰতিপন্ন কৰিলে যে তিৰোঁতাৰ কৰ্ত্তব্য পুৰুষক গৃহকাৰ্য্য পৰিচালনাত সহায় কৰা আৰু সৰ্ব্বপ্ৰকাৰে পুৰুষ আদৰ্শ, উপদেশ মানি তেওঁলোকৰ মন যোগাই চলা। সৰল তিৰোতাই পুৰুষৰ এই প্ৰৱঞ্চনাত সহজে ভোল গ’ল! কবিয়ে গালে পদুম বুলি পৰি বন্দী হ’ল ভোমোৰা কি ভোল, কি ভোল, ভোল! কবিয়ে আকৌ গালে কনাকৈলে ৰেনু কেনেকৈ উৰিবি কাইটে বিন্ধিব পাৱ। সুখসৰোঁবৰত পাৰি দি যাওঁতে মাজতে বুৰালি নাওঁ। আজি পুৰুষ নিজ স্বাৰ্থ যুদ্ধত মত্ত, তিৰোতাৰ হুমুনিয়াহে পুৰুষৰ কঠিন হিয়াত নিস্ফল ঘাট প্ৰতিঘাত কৰি উভটি আহি ভগা হিয়াতেই লয় পায়। {{nop}}<noinclude></noinclude> qrsbgythct6fpf2xjw9dng3swpily53 104 95124 266266 265511 2026-11-08T13:39:15Z হানিফ আলী 1925 266266 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>{{gap}}পুৰুষৰ অন্যায় বিধানত, অবাধ অত্যাচাৰত অপ্ৰতিহত স্বেচ্ছাচাৰিতাত তিৰোঁতাৰ বল, মেধা প্ৰতিভা, দীপ্তি, কান্তি ক্ৰমে লোপ পাই আৰু আগ্ৰহ শূন্য নিৰাশ জীৱন নিমাতে চকুলো টুকি নিয়াবলৈ বাধ্য হয়। সহায় নাই, সহানুভুতি নাই, কিন্তু ইচ্ছায়-অনিচ্ছায়, মাতৃত্বৰ সম্পূৰ্ণ দায়িত্ব গ্ৰহণ কৰিবই লাগিব। এনে অৱস্থাত তিৰোতাৰ জীৱন হয় নিৰাশাতে জঁই পৰি যাই, নহয় অশান্ত মনে বিদ্ৰোহী হৈ উশৃঙ্খল গতি ধৰে বহুমূলীয়া স্ত্ৰী জীৱন ব্যৰ্থ হৈ যায়। সম্পত্তিৰ অধিকাৰী অহঙ্কাৰী পুৰুষে সম্পত্তিহীনা তিৰোতাক অৱহেলা কৰি চলা সহজ হয় আৰু স্বাধীনতা বিহীনা স্ত্ৰী-পুৰুষৰ স্থাৱৰ সম্পত্তিৰ ভিতৰত ধৰা হয়। এই বিচাৰ মতে তিৰোতাক তিনি ভাগত ভাগ কৰা হয়। প্ৰথম ঘৰ চলোৱা, দ্বিতীয়তে লৰা-ছোৱালীক আপডাল কৰা, তৃতীয়তে ইচ্ছায়- অনিচ্ছায় স্বামীৰ কাম প্ৰবৃত্তি চৰিতাৰ্থ কৰা। কত শত বুদ্ধিমতী, কাৰ্যক্ষমা, সহৃদয়া, প্ৰতিভাশালী তিৰোতাই এই ধিক্কৃত জীৱন নিয়াব লাগিছে তাৰ সম্বাদ কোনে লৈছে? এই অবিচাৰৰ অনুমাত্ৰ প্ৰতিবাদ কৰা মাত্ৰই আত্মাভিমানী, মদগৰ্ব্বী, স্বাৰ্থপৰ মুনিহে তিৰোতাক ব্যভিচাৰৰ অপবাদ দি সমাজৰ পৰা বাহিৰ কৰি দি নিঃসহায় জীৱন বিষময় কৰি দিয়ে। এয়ে তিৰোঁতাৰ প্ৰকৃত অৱস্থা। পুৰুষে ইয়াৰ প্ৰতিকাৰৰ ভাৰ লবনে? তিৰোঁতাই পুৰুষৰ মুখলৈ চাই কৃপাপ্ৰাৰ্থী হৈ ৰৈ থাকিবনে নিজেই প্ৰতিকাৰৰ চেষ্টা কৰিব? <section end="122e" /> <section begin="122b" /> {{center|{{X-larger|“ফুকনৰ” নাৰী-তত্ত্ব}}}} {{gap}}'''“জীৱনসঙ্গিনী”''' :- তিৰোতা কেৱল শয্যাশায়িণি বা কাম চৰিতাৰ্থত খেলাৰ পুতলি বা ভোগবিলাসৰ বস্তু নহয়। তেওঁবিলাক আচলতে “পূজাৰ্হা গৃহদ্বীপ্তয়” অৰ্থাৎ পূজাৰ যোগ্য। আৰু গৃহৰ স্বৰূপা ধৰ্ম্ম অৰ্থ কাম মোক্ষ এই চতুৰ্ব্বৰ্গ সাধনৰ সহায় কাৰিণী<noinclude></noinclude> 21t1z73k7bm1dhjx982p9xrhbcf7p85 104 95126 266269 265513 2026-11-08T13:42:36Z হানিফ আলী 1925 266269 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>ভয়ত বুকু কপা কওঁ কওঁ বুলি কব নোৱাৰা অজলী সঙ্গিনীটিক চেনেহ পৰশত বিকশিত কৰিব লাগিব, প্ৰীতি আৰু প্ৰেমপূৰ্ণ শুৱলা মাতেৰে মুগ্ধ কৰি আদৰ সম্ভাষণেৰে মোহিত কৰি, ধীৰে লাজ আবৰণ আঁতৰাই বুকুত সাৱটি ললে ৰমণীৰ অন্তৰৰ অনন্ত সৌন্দৰ্য্য উদ্ভাসিত হৈ জগতক দীপ্তিমন্ত কৰিব। প্ৰণয় আলিঙ্গনৰ প্ৰেমস্পৰ্শত অন্তনিহিত অক্ষয় অমৃত ধাৰা উচ্ছাসিত আৰু প্ৰৱাহি কৰি দেহ মন প্ৰাণ শান্ত শীতল কৰি দিব, তেতিয়া দম্পতি জীৱন সাৰ্থক হব। সংসাৰ অক্ষয় আনন্দৰ আধাৰ হব; পৃথিবীত স্বৰ্গৰাজ্য স্থাপিত হব। পৰৰ দুঃখ পতিয়াব শিকিবা, তেহে তোমাৰ দুঃখ লাঘব হব। <section end="124e" /> <section begin="124b" /> {{center|{{X-larger|“তৰুণৰামৰ” হাতী চিকাৰ}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৭ চনত হঠাৎ খবৰ পালো দীপৰত হাতী নামিছে। দীপৰ এখন ডাঙৰ বিল গুৱাহাটীৰ পৰা ন মাইল মান দূৰত। খবৰ পায়েই অলপ বয়-বস্তু লৈ মটৰেৰে যাত্ৰা কৰিলোঁ চাৰি মান বজাত। {{gap}}স্থানীয় চিকাৰী বলবাহাদুৰৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি ৰাতি হাতী নোজোকাই পুৱাতে পৰ্ব্বতলৈ বিচাৰি যোৱাকে ঠিক কৰিলোঁ আৰু সেইমতে কাউৰীয়ে কা নৌকৰোতেই বলবাহাদুৰক পঠিয়ালোঁ খবৰ লবলৈ। এঘাৰটামান বজাত উভতি আহি খবৰ দিলে হাতী পোৱা বুলি চাৰি মাইল মান দূৰত পৰ্ব্বতৰ ওপৰত। {{gap}}কিন্তু খবৰ দিয়াৰ লগে লগে ক’লে যে বাট অতি দুৰ্গম নাই বুলিয়েই হয়। হাবি ভাঙি বাট উলিয়াই যাব লাগিব, হাতীয়ে দেখিলে পোলোৱা টান ইত্যাদি, ইত্যাদি কথা কৈ। ম‍ই পৰ্ব্বতলৈ হাতী বিচাৰি যোৱাত উৎসাহ দিয়া দেখা নগ’ল। এবেলি ভাবিলোঁ পৰ্ব্বতলৈ যোৱা আশাঁ এৰি দি ৰাতি বিলতে টৰ্চ দি কিবা কৰিব পাৰিনে চাও, আকৌ ভাবিলোঁ বিলত হাতে হাতে লগ পোৱা টান। দূৰৈৰ পৰা<noinclude></noinclude> fr5ngrm7eh3dctfufrqyz0sl52pax2c 104 95128 266271 265518 2026-11-08T13:44:58Z হানিফ আলী 1925 266271 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১১৪|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>দেখিছিল যদিও নিঃশঙ্কামনে আমাক আওকাণ কৰি ওপৰৰ সমান ঠাইলৈ গ’ল আমাৰোঁ কণ্ঠত ধাতু আহিল। লাহে লাহে বাঁহৰ মাজৰ পৰা ওলাই হাতী কেনি গ’ল চাবৰ মনেৰে আমিও ওপৰলৈ গ’লোঁ। দেখিলো হস্তী সপৰিবাৰে সমান ঠাইত উঠি জিৰনি লৈছে। গণি চালোঁ তিনি জনী মাক বাকী চৈধ্যটা পোৱালী। আকৌ ফটো কেমেৰা মনত পৰিল। দন্তাল বা মখনা লগত নাছিল। চিকাৰীয়ে কলে দন্তালটো লগত নাথাকে, এমাইলমান আতঁৰে আতঁৰে ফুৰে, কিন্তু পাছ নেৰে। দন্তাল অহাৰ আশাতে পুনৰ খাপ ল’লোঁ। মানুহ যি দৰে সবাৰো শত্ৰু মানুহৰো শত্ৰুৰ অন্ত নাই। সময় আৰু সুবিধা পাই বিহ পৰুৱা মহ। ( একোটা কপৌ চৰাইৰ সমান) ডাহ সকলোৱে শত্ৰু শালিবলৈ ধৰিলে। কামোৰত সৰ্ব্বশৰীৰ দমলা দমল নিলে। কাঁইটৰ আছোঁৰত ৰঙালী বিহুৰ বিহুৱান গাৰ তেজেৰে ৰাঙলী কৰিলে। কিন্তু আশাৰ অন্ত নাই। দত্তালৰ ছবিটিয়ে পৃথিবীৰ আন চিন্তা দূৰ কৰি দুখ ভাগৰ পাহৰাই ৰাখিলে। বেলি মাৰ যোৱালৈকে দত্তালৰ ৰূপ ধ্যান কৰি অন্যমনা হৈ খাপ ল’লো দন্তানে সৎসঙ্গ বিচাৰি আন কেনিবা গ’ল। দুখে ভাগৰে সাজে সন্ধ্যায় কেম্প পালোহি। বাটে বাটে পুনৰ সঙ্কল্প কৰিলোঁ দত্তাল ককাইক বিছাৰি উলিয়াবয়ে লাগিব, লগ ধৰি প্ৰীতি-সম্ভাষণ জনাবই লাগিব, এনেতে শ্ৰীযুত চন্দ্ৰকমল বেজবৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ ডাক পৰিল টেলিগ্ৰাফেৰে। যোৰহাট কছাৰীত চিকাৰ ওলোৱা বুলি। খবৰৰ পায়েই পুনৰ দুৰ্গা, শ্ৰীহৰি বুলি যাত্ৰা কৰিলোঁ যোৰহাটলৈ, সচাকৈ কবলৈ হলে আজি পাঁচ দিনে ছব-জজ চাহাবৰ মুখলৈ চাই চায়ো দন্তালৰ শোভন সুন্দৰ দিব্য মূৰ্ত্তি মনৰ পৰা আতৰাব পৰা নাই, ইয়াকেই সম্ভৱতঃ বোলে যায়া বা মোহ। {{gap}}শ্ৰীযুত বেজবৰুৱা ডাঙৰীয়াৰ টেলিগ্ৰাক পাই হাতী মৰাৰ চিন্তা খন্তেকলৈ আঁতৰাই থৈ যোৰহাট যোৱাৰ কথা আগেয়ে লিখা হৈছে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 01udxgym03lpgwdhk3ki0o5zbdl7ch2 104 95129 266272 265589 2026-11-08T13:45:24Z হানিফ আলী 1925 266272 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৫}}</noinclude>{{gap}}মোকৰ্দ্দমা আপোছ কৰি তিন দিন মানতে উভতি গুৱাহাটী পালোহি। পায়েই খবৰ পালো হাতী দীপৰত মাজে সময়ে নামিয়েই আছে, কিন্তু মোৰ ছোৱালীৰ বিয়া, লোকেল বোৰ্ডৰ নিৰ্বাচন আৰু উপৰুৱা কামে হাতীৰ চিন্তা কিছু পৰিমাণে আঁতৰাই ৰাখিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। ইপিনে সচিতে থাকি হাতীৰ কথা মনত পৰিয়েই আছিল। {{gap}}দুই জুন তাৰিখত চেয়াৰমেন নিৰ্বাচন শেষ হ’ল। তাৰ পিছ দিনাই আকৌ দীপৰ পালোগৈ। যোৱাৰ আগ দিনা আবেলি চাৰিমান বজাতে বিলৰ পাৰত দঁতাল ককাই চৰি থকা সম্বাদ পালোঁ। সেই কাৰণে উভতি নাহি তাতে খাপ লোৱাৰ স্থিৰ কৰিলোঁ। কেম্প অৰ্থাৎ থকা ঠাই শ্ৰীমান তাবাক মিকিৰৰ টোল। ঘাই ঘৰত লৰা তিৰোঁতালৈ তাবাক বাস কৰে তদুপৰি তেওঁৰ আন ঘৰ চাইটা। এটা গোহালি ঘৰ, এটা ঢেকিশাল তাকো বতাহে বগৰাই থৈছে, এটা ভৰাল ঘৰ আৰু এটা খালি বান্ধিবৰ কাৰণে চাল নিছাই কাঠৰ খুটা লগাইছে। দুই পিনৰ বেৰ সমুলি নাই দক্ষিণৰ বেৰ আছে কিন্তু সিও নাম মাত্ৰ, ৰদ বৰষুণ যিমানে পাৰে পৰে। উপায়ান্তৰ নেদেখি আমাৰ তাতেই ৰন্ধাৰ কাৰবাৰ কৰি বামুণ থকাৰোঁ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। মোৰ ভাগত পৰিল ভৰাল ঘৰ। ভৰাল বাদ দি কেম্প খাটখন কোনো মতে পাতিব পৰা অলপ মুকলি ঠাই আছিল। তিন পিনে বেৰ নাই, পশ্চিমৰ ৰদ পৰে। বতাহ বৰষুণ আহিলে বিচনা সামৰি বহি থাকিব লাগে। চিকাৰ কৰিবৰ হলে আদিতে কষ্ট স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব, তাকে ভাবি তাতেই থকা ঠিক কৰিলোঁ। {{gap}}চিকাৰী পঠিয়াই খবৰ ললোঁ। বিলত সেই দিনা ৰাতি হাতী নমা নাই। বিলত নানামিলে পৰ্ব্বতত বিচাৰি উলিওৱা টান। কাৰণ গজ ৰাজৰ দৈনিক ভ্ৰমণৰ সীমা দহ-পন্ধৰ মাইলৰ ভিতৰত তিন দিন খাপ লৈ একো সঠিক খবৰ নাপাই ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ। {{nop}}<noinclude></noinclude> tulaklithyqrbuwupv4smgu04vg947z 266273 266272 2026-11-08T13:45:46Z হানিফ আলী 1925 266273 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৫}}</noinclude>{{gap}}মোকৰ্দ্দমা আপোছ কৰি তিন দিন মানতে উভতি গুৱাহাটী পালোহি। পায়েই খবৰ পালো হাতী দীপৰত মাজে সময়ে নামিয়েই আছে, কিন্তু মোৰ ছোৱালীৰ বিয়া, লোকেল বোৰ্ডৰ নিৰ্বাচন আৰু উপৰুৱা কামে হাতীৰ চিন্তা কিছু পৰিমাণে আঁতৰাই ৰাখিবলৈ বাধ্য কৰিছিল। ইপিনে সচিতে থাকি হাতীৰ কথা মনত পৰিয়েই আছিল। {{gap}}দুই জুন তাৰিখত চেয়াৰমেন নিৰ্বাচন শেষ হ’ল। তাৰ পিছ দিনাই আকৌ দীপৰ পালোগৈ। যোৱাৰ আগ দিনা আবেলি চাৰিমান বজাতে বিলৰ পাৰত দঁতাল ককাই চৰি থকা সম্বাদ পালোঁ। সেই কাৰণে উভতি নাহি তাতে খাপ লোৱাৰ স্থিৰ কৰিলোঁ। কেম্প অৰ্থাৎ থকা ঠাই শ্ৰীমান তাবাক মিকিৰৰ টোল। ঘাই ঘৰত লৰা তিৰোঁতালৈ তাবাক বাস কৰে তদুপৰি তেওঁৰ আন ঘৰ চাইটা। এটা গোহালি ঘৰ, এটা ঢেকিশাল তাকো বতাহে বগৰাই থৈছে, এটা ভৰাল ঘৰ আৰু এটা খালি বান্ধিবৰ কাৰণে চাল নিছাই কাঠৰ খুটা লগাইছে। দুই পিনৰ বেৰ সমুলি নাই দক্ষিণৰ বেৰ আছে কিন্তু সিও নাম মাত্ৰ, ৰদ বৰষুণ যিমানে পাৰে পৰে। উপায়ান্তৰ নেদেখি আমাৰ তাতেই ৰন্ধাৰ কাৰবাৰ কৰি বামুণ থকাৰোঁ ব্যৱস্থা কৰা হ’ল। মোৰ ভাগত পৰিল ভৰাল ঘৰ। ভৰাল বাদ দি কেম্প খাটখন কোনো মতে পাতিব পৰা অলপ মুকলি ঠাই আছিল। তিন পিনে বেৰ নাই, পশ্চিমৰ ৰদ পৰে। বতাহ বৰষুণ আহিলে বিচনা সামৰি বহি থাকিব লাগে। চিকাৰ কৰিবৰ হলে আদিতে কষ্ট স্বীকাৰ কৰিবই লাগিব, তাকে ভাবি তাতেই থকা ঠিক কৰিলোঁ। {{gap}}চিকাৰী পঠিয়াই খবৰ ললোঁ। বিলত সেই দিনা ৰাতি হাতী নমা নাই। বিলত নানামিলে পৰ্ব্বতত বিচাৰি উলিওৱা টান। কাৰণ গজ ৰাজৰ দৈনিক ভ্ৰমণৰ সীমা দহ-পন্ধৰ মাইলৰ ভিতৰত তিন দিন খাপ লৈ একো সঠিক খবৰ নাপাই ঘৰলৈ উভতি আহিলোঁ।<noinclude></noinclude> qa409hjaus99n8q9ubzr1b6igdt5cmj 104 95131 266275 265592 2026-11-08T13:46:35Z হানিফ আলী 1925 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266275 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১১৭}}</noinclude>পৰ্ব্বতলৈ গ’ল। ৰাতি পৰ্ব্বতত হাতী বিচৰা অসম্ভৱ, গতিকেই শোৱাকে স্থিৰ কৰি বিচনাত পৰিলোঁ, কিন্তু সেই দিনা নিদ্ৰা-দেৱীক আৰাধনাতো তুষ্ট কৰিব নোৱাৰিলোঁ। {{gap}}পুৱা চাৰি বজাত চিকাৰী দুজনক জগাই তেওঁলোককো এটুপি চাহ খুৱাই যাত্ৰা কৰিলোঁ। খোজ দিওতেই বৰষুণ কণিয়ালে, তালৈ আওকাণ কৰি বলবাহাদুৰ, তাবাক আৰু মই ৰাওনা হলোঁ। অলপ দূৰ যাওতেই বৰষুণ কলহৰ কাণে ঢালিবলৈ ধৰিলে। তাবাক চিকাৰীয়ে যাবলৈ নিষেধ কৰিলে আৰু কলে “এই বৰষুণত পৰ্ব্বত বগোৱা অসম্ভৱ হব, হাতী লগ পালেও মৰা টান হব আৰু দেখিলে পলাবৰ উপায় নাথাকিব।” মোৰ হলে সঙ্কল্প দৃঢ়। পাওঁ নাপাওঁ কিছুদূৰ যামেই। বলবাহাদুৰে মোৰ মুখলৈ চাই সেই ভাৱ অনুমান কৰি যোৱাত সন্মতি দিলে, মই আগ বাঢ়িলো। ছাতিকে লাখুটি কৰি লৈ পৰ্ব্বত বগাবলৈ ধৰিলো। বাটত হাবি নাই, কিন্তু পৰ্ব্বতীয়া মাটি অতি পিছল, আন ঠাইত পৰেগৈ। হাতীৰোঁ অৱস্থা তদ্ৰূপ বুলি ভৰি পিছলাৰ চিন দেখি অনুমান হৈছিল। খোজ চাই দুমাইলমান যোৱাৰ পিছত এটি মাইকী ভালুকে দুটি শিশু সন্তান লৈ সৰি পৰা কঠাল খোৱাৰ অভিপ্ৰায়ে গছৰ তলত থকা লগ পোৱা গ’ল। বৰষুণত তিতি থকা ঋক্ষ-পৰিবাৰৰ অৱস্থা আমাৰ দৰেই। আমাৰ আশা হাতী পাম, তেওঁলোকৰ আশা কঠাল সৰি পৰিব। ইমান ওচৰতে পালোঁ, মৰা হলে ঋক্ষ-মাতৃক ঠাইতে ৰখোৱা টান হ’লহেতেন, কিন্তু হাতী পোৱাৰ আশাই মৰাৰ ইচ্ছা বোধ নকৰিলে। ঋক্ষ-পৰিবাৰে বাট এৰি দিলে। হাতীৰ খোজতে খোজ দি আমিও আকৌ যাবলৈ ধৰিলোঁ। ডেৰ মাইলমান যোৱাৰ পিছত হাতীয়ে বাট এৰি অবাট ললে আমিও মৰণত শৰণ লৈ পাছ ললোঁ। {{gap}}ধাৰাষাৰ বৰষুণ দীঘল আৰু ঘন তৰাণি, আঠুৱাণি বোকাপানী, বাট নাই। এনেয়ে যোৱা অসম্ভৱ, কিন্তু হাতীয়ে বাট কৰি দি গ’ল<noinclude></noinclude> 3mjci2wvd2ao7o6doguurvejsewuc9k 104 95139 266278 265811 2026-11-08T13:50:35Z হানিফ আলী 1925 266278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৫}}</noinclude>নিবাস আছে আৰু তাত ৯৫,০০০ জন ৰোগী থাকিবৰ ব্যৱস্থা আছে। ভাৰতবৰ্ষত এহেজাৰ ৰোগী থকাৰ ব্যৱস্থাও নাই বুলিলে হয়, যদিও ভাৰতত প্ৰতি বছৰে ৬০,০০০ হাজাৰ ৰোগী থকাৰ প্ৰমান পোৱা গৈছে, নোপোৱাৰতো লেখ জোখেই নাই। ধৰ্মপুৰ আদি পঞ্জাৱৰ নানা ঠাইত এই ৰোগীৰ স্বাস্থ্য নিবাস আছে। {{gap}}বোম্বাই প্ৰদেশৰ মিৰাজ নামে ঠাইত এটি সুন্দৰ যহ্মা ৰোগীৰ নিবাস আছে। তাত বৰ্ত্তমান বৈজ্ঞানিক মতে অস্ত্ৰ চিকিৎসা কৰা হয় আৰু বহুতো ৰোগী সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য হৈ ঘৰলৈ উভতি অহা প্ৰমান পোৱা গৈছে। বঙ্গ দেশতো যাদৱপুৰত ইয়াৰ স্বাস্থ্য-নিবাস আছে আৰু চৰকাৰ পক্ষৰ পৰা চিকিৎসাৰ উপায় কৰিবৰ চেষ্টা চলিছে, নাই মাত্ৰ তাৰ চিন-চাব দুৰ্ভগীয়া অসমত! ন শাসনতন্ত্ৰলৈ চোৱা কংগ্ৰেছ অকংগ্ৰেছ সভ্য সকলে এই মাৰাত্মক ব্যাধিৰ নিবাৰণৰ উপায় চিন্তি দুখীয়া অসমীয়াক এই ভয়ঙ্কৰ ব্যাধিৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ যত্ন কৰা উচিত। <section end="137e" /> <section begin="137b" /> {{center|{{X-larger|“অসম কাউঞ্চিল” আৰু “ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত”<br/> তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৯ চনৰ প্ৰথম খন গবৰ্ণমেন্ট অব ইণ্ডিয়া এক্ট অনুসাৰে তৰুণৰামে যথাক্ৰমে কামৰূপ জিলাৰ জনসাধাৰণৰ পৰা অসম কাউঞ্চিালৈ সদৌ অসমবাসীৰ মাজৰ পৰা ভাৰত আইন ব্যৱস্থা পৰিষদত কংগ্ৰেছৰ তৰফৰ পৰা অনেকবাৰ সভ্য নিৰ্ব্বাচিত হয়। “জননী জন্মভূমিশ্চ স্বৰ্গাদপি গৰিয়সী” এই মূল মন্ত্ৰেৰে দীক্ষিত হৈ তেখেতে সৰ্ব্বতোভাৱে অসমবাসীৰ মঙ্গলৰ কাৰণে অসমৰ প্ৰাপ্য দাবী কৰি দুয়ো আইন ব্যৱস্থা পৰিষদতে অকলশৰে গবৰ্ণমেণ্টৰ বিৰুদ্ধে প্ৰাণপণে যুদ্ধ কৰে। তেখেতৰ তেজস্বী বাক্‌শক্তিত পৰিষদৰ সভ্য সকলে তবধ মানিব লগীয়া হৈছিল।<noinclude></noinclude> 1808deo58b1hjhvb8oiiur0wixeu1km 266280 266278 2026-11-08T13:53:53Z হানিফ আলী 1925 266280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৫}}</noinclude>নিবাস আছে আৰু তাত ৯৫,০০০ জন ৰোগী থাকিবৰ ব্যৱস্থা আছে। ভাৰতবৰ্ষত এহেজাৰ ৰোগী থকাৰ ব্যৱস্থাও নাই বুলিলে হয়, যদিও ভাৰতত প্ৰতি বছৰে ৬০,০০০ হাজাৰ ৰোগী থকাৰ প্ৰমান পোৱা গৈছে, নোপোৱাৰতো লেখ জোখেই নাই। ধৰ্মপুৰ আদি পঞ্জাৱৰ নানা ঠাইত এই ৰোগীৰ স্বাস্থ্য নিবাস আছে। {{gap}}বোম্বাই প্ৰদেশৰ মিৰাজ নামে ঠাইত এটি সুন্দৰ যহ্মা ৰোগীৰ নিবাস আছে। তাত বৰ্ত্তমান বৈজ্ঞানিক মতে অস্ত্ৰ চিকিৎসা কৰা হয় আৰু বহুতো ৰোগী সম্পূৰ্ণৰূপে আৰোগ্য হৈ ঘৰলৈ উভতি অহা প্ৰমান পোৱা গৈছে। বঙ্গ দেশতো যাদৱপুৰত ইয়াৰ স্বাস্থ্য-নিবাস আছে আৰু চৰকাৰ পক্ষৰ পৰা চিকিৎসাৰ উপায় কৰিবৰ চেষ্টা চলিছে, নাই মাত্ৰ তাৰ চিন-চাব দুৰ্ভগীয়া অসমত! ন শাসনতন্ত্ৰলৈ চোৱা কংগ্ৰেছ অকংগ্ৰেছ সভ্য সকলে এই মাৰাত্মক ব্যাধিৰ নিবাৰণৰ উপায় চিন্তি দুখীয়া অসমীয়াক এই ভয়ঙ্কৰ ব্যাধিৰ আক্ৰমণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ যত্ন কৰা উচিত। <section end="137e" /> <section begin="137b" /> {{center|{{X-larger|“অসম কাউঞ্চিল” আৰু “ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত”<br/> তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯১৯ চনৰ প্ৰথম খন গবৰ্ণমেন্ট অব ইণ্ডিয়া এক্ট অনুসাৰে তৰুণৰামে যথাক্ৰমে কামৰূপ জিলাৰ জনসাধাৰণৰ পৰা অসম কাউঞ্চিালৈ সদৌ অসমবাসীৰ মাজৰ পৰা ভাৰত আইন ব্যৱস্থা পৰিষদত কংগ্ৰেছৰ তৰফৰ পৰা অনেকবাৰ সভ্য নিৰ্ব্বাচিত হয়। “জননী জন্মভূমিশ্চ স্বৰ্গাদপি গৰিয়সী” এই মূল মন্ত্ৰেৰে দীক্ষিত হৈ তেখেতে সৰ্ব্বতোভাৱে অসমবাসীৰ মঙ্গলৰ কাৰণে অসমৰ প্ৰাপ্য দাবী কৰি দুয়ো আইন ব্যৱস্থা পৰিষদতে অকলশৰে গবৰ্ণমেণ্টৰ বিৰুদ্ধে প্ৰাণপণে যুদ্ধ কৰে। তেখেতৰ তেজস্বী বাক্‌শক্তিত পৰিষদৰ সভ্য সকলে তবধ মানিব লগীয়া হৈছিল। {{nop}}<noinclude></noinclude> 0qu11e12o9ytwryaq6xc8cwhxg7tfh0 104 95141 266281 265818 2026-11-08T13:54:57Z হানিফ আলী 1925 266281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৭}}</noinclude>কংগ্ৰেছৰ বিপক্ষে সভ্যপদৰ প্ৰাৰ্থী হয়। এই দুই সভ্য নিৰ্ব্বাচন প্ৰত্যেকতে কংগ্ৰেছ প্ৰাৰ্থীৰে জয় হয়। কংগ্ৰেছ ত্যাগ কৰাৰ ফলত প্ৰত্যেক নিৰ্ব্বাচন ক্ষেত্ৰত দেশভক্ত ফুকনে অসীম পাণ্ডিত্য দেখাই পৰাজয় হৈ নিজে মহান গৌৰৱ কৰিছিল, এই পৰাজয়ত অসম কংগ্ৰেছৰ মান গৌৰৱ ভাৰত বিয়পি জিলিকি উঠিছিল। ইংৰাজী ১৯৩৮ চনৰ কোনো এক শুভক্ষণত আকৌ তৰুণৰাম ফুকনে কংগ্ৰেছত পূৰ্ণ মাত্ৰাই যোগ দি অসম জননীৰ অক্ষয় কীৰ্ত্তিৰ প্ৰতিভা ভালকৈ উজ্বলাইছিল। <section end="139e" /> <section begin="139b" /> {{center|{{X-larger|গুৱাহাটী “লোকেল” আৰু “মিউনিচিপাল বোৰ্ডত”<br/> তৰুণ ফুকন}}}} {{gap}}তৰুণৰামে যথাক্ৰমে গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপাল বোৰ্ডত অনেকবাৰ জনসাধাৰণৰ মাজৰ পৰা সভ্য নিৰ্বাচিত হয়। নিজৰ যোগ্যতাৰ বলত তেখেতে প্ৰত্যেক বোৰ্ডৰে চেয়াৰম্যানৰ আসন লাভ কৰে। বোৰ্ডৰ চেয়াৰম্যান হৈ ফুকনে শাসন সংস্কাৰ কৰি সুন্দৰৰূপে প্ৰত্যেক বোৰ্ড পৰিচালনা কৰে আৰু লগে লগে শিক্ষা বিস্তাৰ, ডিস্পেনচেৰী, নাদ, পুখুৰী, পানীৰ ক’ল, দলং, যাতায়াতৰ সুবিধা, স্বাস্থ্য প্ৰভৃতিৰ বিষয়ে ৰাইজৰ হকে সৰ্ব্বতোভাৱে চেষ্টা কৰে। যাতে সৰ্ব্বসাধাৰণৰ উপকাৰ হয়, তাৰ বাবে তেখেতে সদায় চকু ৰাখিছিল। বোৰ্ডৰ কল্যাণাৰ্থে তেওঁ যথেষ্ঠ কঠোৰ পৰিশ্ৰম কৰিছিল। এনেকুৱা এজন দয়ালু, পৰোপকাৰী আৰু স্বাৰ্থত্যাগী মহাপুৰুষৰ মৃত্যুত ৰাইজৰ অপূৰণীয় ক্ষতি হ’ল, তাক কৈ শেষ কৰিব নোৱাৰি। সুযশৰ কাম বিলাকে বোৰ্ডত তৰুণ ফুকনৰ সুখ্যাতি চিৰকাল ৰই থাকিব। <section end="139ae" /> <section begin="139ab" /> {{center|{{X-larger|জননীৰ সেৱাত, “তৰুণ”}}}} {{gap}}কলিকতাৰ পৰা গুচি আহি গুৱাহাটীত নিগাজিকৈ বহাৰ পিছত, তৰুণ ফুকনে দেশৰ নানাবিধ কামত যোগ দিছিল। বিশেষকৈ ইংৰাজী<noinclude></noinclude> 12qojy4a32oncx44u76fdkgyaivyp1w 104 95143 266284 265827 2026-11-08T13:59:36Z হানিফ আলী 1925 266284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১২৯}}</noinclude>ধ্বংসৰ কাৰণ তাৰ সুন্দৰ ব্যাখ্যা অসমীয়া ৰাইজক ভালদৰে বুজাই দিছিল। ১৯৩৯ চনত অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভায়ো অসনৰ কানি নিবাৰণৰ যথাসাধ্য চেষ্টা কৰিছিল। {{gap}}ইয়াৰ বাহিৰেও তৰুণৰামে গুৱাহাটী সোণাৰাম হাইস্কুলৰ প্ৰেচিডেন্ট কটন কলেজ, কলেজিয়েট স্কুল, উইভিং স্কুল, কামৰূপ অনুসন্ধান সমিতি শিল্প সমিতি, কৃষক সম্মিলন প্ৰভৃতিৰ কাৰ্য্যকৰী সমিতিৰ সভ্য নিযুক্ত আছিল। অসমত বিশ্ব-বিদ্যালয়, মিউজিয়াম, হাইকোৰ্ট, মেডিকেল কলেজ, প্ৰতিষ্ঠাৰ্থে অসমৰ পৰা বঙাল খেদা আন্দোলন, ছিলেট বিচ্ছেদ, অসমীয়া স্ত্ৰী শিক্ষা, অস্পৃশ্যতা বৰ্জ্জন আদি অসমীয়াৰ সকলো জাতীয় আন্দোলনতে দেশভক্ত ফুকন প্ৰধান সেনাপতি আছিল। তেখেতৰ মৃত্যুত আজি এই সকলোবোৰ আন্দোলন প্ৰাণহীন হৈ পৰাৰ দৰে হৈছে। {{gap}}ফুকন ডাঙৰীয়াৰ স্বভাৱ, চৰিত্ৰ, চেষ্টা, পৰিশ্ৰম, যত্ন, বদান্যতা, পৰোপকাৰ, সৎসাহ, পৰাক্ৰম, শক্তি, দেশৰ মঙ্গল, জ্ঞান-গৌৰৱ প্ৰভৃতিৰ বিষয়ে অসমবাসীয়ে কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰে। সেই জন মহাপুৰুষৰ গুণ গৌৰৱ আৰু জ্ঞান গৰিমাপূৰ্ণ ত্যাগৰ চিনাকি দিবলৈ ভাষ৷ বিচাৰি পোৱা টান। <section end="141e" /> <section begin="141b" /> {{center|{{X-larger|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত “তৰুণৰাম”}}}} {{gap}}জাতীয় যুদ্ধত ভাৰত মাতৃৰ যি সকল সুসন্তানে নিজৰ ব্যক্তিগত সকলো স্বাৰ্থ বলি দি দেশ আৰু দহৰ হকে আত্মনিয়োগ কৰিছিল তৰুণৰাম ফুকনেই সেই সকলৰ অন্যতম আছিল। সেই কাৰণেহে চেনেহী অসম আইৰ উজ্জলৰত্ন “তৰুণৰ” মৃত্যুত আজি গোটেই দেশ জুৰি শোকাশ্ৰু হৈ পৰিছে। অসম জন্মভূমিৰ গৌৰৱত সুমেৰুৰ সমান উচ্চশিৰ দেখুৱা প্ৰজ্জ্বলিত নায়ক আছিল ফুকন। সচাকৈ তেওঁ আছিল আমাৰ অসমৰ এজন মুকুট বিহীন ৰজা। তেজত নেতৃত্বৰ বীজলৈ তৰুণৰাম<noinclude></noinclude> qiovau2h64iqfn9746ztibyybrkft9d 104 95146 266286 265833 2026-11-08T14:02:28Z হানিফ আলী 1925 266286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩২|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>জাতিৰ ভবিষ্যত নিৰ্ভৰ কৰে। সেই কাৰণেই তৰুণ ফুকনৰ আজি অসমত অভাৱ হৈছে, তেখেতে আজি অসমক এজন নেতাৰ লগৰ নেতাহীন কৰি গৈছে আৰু অসমক যোগ্যৱান মানুহৰ দুখীয়া কৰি থৈ গৈছে। {{gap}}যেতিয়াই আমি যি জাতিলৈ বা যুগলৈ চকু দিও তাতে দেখিবলৈ পাওঁ সংসাৰৰ আকোৱা পকোৱা বাটেদি বাট বুলি বাট হেৰুৱাই, কোনো চৌআলিৰ মুৰত, জীৱন আশাৰ টোপোলাৰ মেটমৰা ভাৰ কান্ধত লৈ, আগত নিৰাশাৰ নৈ দেখি, নাইবা হতাশৰ মহা সমূদ্ৰৰ গৰ্জ্জন শুনি বিবুদ্ধি বিচুৰ্ত্তি আৰু বেবুৱা। কোন বাটেদি গৈ নিজৰ লক্ষ্যস্থান, বা গম্যস্থান পাবগৈ তাক কব নোৱাৰি আৰু চিনিব নোৱাৰি বিমোৰ হৈ কৌটি কৌটি মানুহ পথভ্ৰান্ত হৈ বিচলিত হৈ ঘুৰি ফুৰিছে বা মুৰে কপালে হাত দি নিজৰ আশাকে আসন পাতি বহি হাহুমুনিয়াহ চাৰিছে। সদায় এনে অৱস্থাত দেখো একো একোজন ক্ষণজন্মা পুৰুষ উপজি দেশক নিজৰ লক্ষ্যলৈ লৈ গৈছে। এষাৰি মুখৰ প্ৰেৰণাময়ী বাণীৰে লাখো প্ৰাণীৰ প্ৰাণত আশাৰ সঞ্চাৰ কৰিছে, এষাৰি উদ্দীপনা বাণীৰে দেশক জীয়াই জীৱন যুঁজত জিনাই মানুহৰ অগ্ৰগামী অভিযান জয়শ্ৰীমণ্ডিত কৰিছে। আচল নেতাৰ অভাৱত কত জনতা, কত দেশ, কত জাতি তলমুৰ হৈ পৰি যাত্ৰীৰ গছকত ত্ৰাহি ত্ৰাহি সুমৰিছে আকৌ কত দেশ, কত জাতিয়ে নেতৃত্বৰ প্ৰেৰণাত আৰু প্ৰভাৱত মৰণকো জিনি দিগ্‌বিজয়ী হৈ বিজয় লক্ষ্মীক আদৰি আনি নিজ মন্দিৰত থাপনাত থাপি হীৰা খটোৱা সোণৰ মুকুট পিন্ধাই পৃথিবীত উচ্চশিৰ। কিন্তু বঞ্চিত এই পুৰুষ সিংহ সকলো জাতিৰ সকলো সময়তে ভাগ্যত নঘটে। যাৰ ঘটিছে তাৰে ভাগ্য মন্দিৰত জয় শঙ্খ বাজি উঠিছে, ষোড়শপচাৰে দেশ মাতৃৰ পূজা চলিব লাগিছে, দেশ আৰু তাৰ নিৰ্ম্মালি আৰু প্ৰসাদ পাই দেশবাসী ধন্য সুখী আৰু গৌৰৱদীপ্ত হৈছে আৰু তেওঁলোকৰ পূজাৰ পত্ৰ, দীপ ধুপৰ গন্ধাৱলীয়ে দশোদিশ আমোলাই তুলিছে। {{nop}}<noinclude></noinclude> 1vxx2e6ezqtkzfz5ntwke5c4h7geyas 104 95150 266287 265942 2026-11-08T14:03:34Z হানিফ আলী 1925 266287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৬|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>শ্ৰেষ্ঠ দান হিচাবেই স্বদেশৰ হকে আত্ম বলি দান কৰিলে দেশভক্ত তৰুণ ফুকনে। {{gap}}তৰুণৰাম আছিল আমাৰ অসমৰ কৰ্ণধাৰ জাতীয়তা নাওঁৰ গুৰিয়াল। তেনে এজন গুৰিয়ালক আমি এই সন্ধিক্ষণত অকালতে হৰুৱাই থমকি লব লগাত পৰিছোঁ। চাৰিও ফালে হুৱা-দুৱা ধুৱলি-কুৱলি তেওঁৰ গুণ বখানি বিশেষত্ব গৰিমা, গৌৰৱৰ বৰ্ণনা দি শেষ কৰিব নোৱাৰি। কিন্তু এইটো ঠিক যে, ভাৰতৰ কুমাৰিকাৰ পৰা কাশ্মিৰলৈকে গুজৰাটৰ পৰা শদিয়ালৈকে ইমুৰৰ পৰা সিমূৰলৈকে গৈ অসমীয়া নামে চিনাকি দিবলৈ গলে, প্ৰথমে কব লাগিব তৰুণৰাম ফুকনৰ দেশৰ পৰা আহিছোঁ বুলি। যেতিয়া যলৈকে গৈছে ফুকনে অসমৰ নাম বশ গৌৰৱ বঢ়াই আহিছে। তেখেতে অসমক ডাঙৰ কৰি গ’ল। অসমে ফুকনক ডাঙৰ, কৰিব পাৰিলেনে নাই সি ভাবিৰ লগীৰা কথা। বিধতাই দেশ মাতৃকাৰ ওচৰত প্ৰত্যেক প্ৰদেশৰ শ্ৰেষ্ঠ দান বিচাৰিছে। দাতাকৰ্ণ ই নিজ পুত্ৰক দান দিয়াৰ দৰে অসমী আয়ে তেখেতৰ শ্ৰেষ্ঠ দান স্বৰূপে আগ বঢ়াই দিলে তেওঁৰ গৌৰৱৰ সুযোগ্য পুত্ৰ দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকনক। {{gap}}আই মোৰ অসম নিচলা অসম দুখিনী অসম আমাৰ দেশৰ দুখ বেজাৰ গুচাম বুলি ভৰপুৰ যৌৱনৰ আৰম্ভণতে তৰুণ ফুকনে যি আদৰ্শ দৃঢ় সঙ্কল্পেৰে গঢ়ি আনিছিল তাক তৰ চেঙিয়াৰ ডেকাৰ গঞ্জনা উনৈছত বা বিলোৱা লেখকৰ ব্যঞ্জনা, পতনুৱা মতাৱলম্বী কাকতৰ ককৰ্থনাই ৰাজনৈতিক জোঁৱাৰ শাঁটাৰ সোঁতত উটাই দিও এজুলিমানো কক্ষচ্যুৎ কৰিব নোৱাৰিলে। স্বৰাজ সংগ্ৰামত জাপ দি পৰি নিকাৰ ভুঞ্জি তৰুণৰামে দেশভক্ত নাম পাইছিল যেনেকৈ, সেই স্বৰাজৰে ভেটি কংগ্ৰেছ মিলিত মন্ত্ৰীসভা প্ৰতিষ্ঠা কৰাৰ উদ্দ্যোগ খাচিয়া জয়ন্তীয়া পাহাৰৰ প্ৰসিদ্ধ চিলং নগৰীত অবিশ্ৰান্ত চেষ্টাৰ বল দি দেশ ভক্ত নামৰ সাৰ্থক কৰিছিলও তেনেকৈ। {{nop}}<noinclude></noinclude> t3bopr8zqq6y8mguw699stcbhzyzfyz 104 95152 266288 265956 2026-11-08T14:04:22Z হানিফ আলী 1925 266288 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৩৮|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|}}</noinclude>শলিতা গছি জ্বলিব লাগিছে। অসমৰ সৌভাগ্য ফুকনৰ পিছত সেই চাকিত তেল যোঁগাওতা অসমীয়া দুই চাৰিজন ওলাইছে আৰু সেই ভাৰতি পূজাৰ বাতি অখণ্ডকৈ জ্বলাই ৰাখিব পাৰিছে। অসমীয়াৰ এই ভাৰতি আইৰ বেদীত দিয়া চাকিত তেল লুইতৰ পানীৰ দৰে নুশুকুৱাকৈয়ে পৰি থাওঁক আৰু তাৰ শলিতা ডাল নেজাল তৰাটোৰ নেজৰ দৰে দীঘল হৈ তাৰ মুৰত নেজাল তৰাটোৰ দৰে উজ্জ্বল দীপ শিখা নুনুমুৱাকৈ জ্বলি থাওঁক। যি গছি শলিতা তৰুণ ফুকনে জ্বলাই দি গ’ল তাক অসমীয়া পো-পোৱালীয়ে দুগুণে তিনি গুণে উজলাই উজলাই যুগে যুগে জ্বলাই ৰাখক। অসমী আইৰ আশীৰ্ব্বাদ লৈ কাললৈ নুমোৱা ফুকনৰ স্মৃতি লীলা জুই কুৰাই চিৰকাললৈ অসমত পোহৰ বিলাই থাকোঁক। <section end="150e" /> <section begin="150b" /> {{center|{{X-larger|“গান্ধি-জয়ন্তীত” তৰুণ}}}} {{gap}}ইংৰাজী ১৯৩৯ চনৰ ২ অক্টোবৰ তাৰিখে সত্যানুসন্ধিৎসু, অহিংসাৰ সাধক, ভাৰতৰ ৰাষ্ট্ৰগুৰু, যুগাৱতাৰ মহাত্মা গান্ধিয়ে ৭০ বছৰৰ ডেওনা পাৰ হৈ ৭১ বছৰত ভৰি দিয়ে। {{gap}}মহাত্মা গান্ধিৰ সত্যান্বেষণৰ ধাৰা আৰু তাৰ ফল অহিংসা নীতি জগতলৈ এটা বিৰাট দান। তেওঁৰ এই নীতিয়েহে মানুহক মানুহ কৰি তুলিব। তেওঁ কয়, পাশবিকতা কোনো ক্ষেত্ৰতে মনুষ্যোচিত গুণ বুলি পৰিগণিত হব নোৱাৰে। মানুহ প্ৰকৃততে সত্যাগ্ৰহী আৰু ইয়াতেই তাৰ মানৱত্ব। {{gap}}এই দেখিয়েই তেওঁ কয়, কি ধৰ্ম্মনীতি, কি সমাজ-নীতি, কি ৰাজনীতি মানুহৰ জীৱনৰ কৰ্ম্মৰ সকলো ক্ষেত্ৰতে এই অহিংসানীতিৰ দ্বাৰাই কাম সমাধা কৰা দৰকাৰ। জীৱন এক আৰু তাৰ নিয়ন্ত্ৰিত কৰিবলৈ, উপযুক্ত ৰকমে প্ৰকাশ কৰিবলৈ ধৰ্ম্মনীতি, ৰাজনীতি আদিৰ সৃষ্টি। গতিকে ইয়াৰ কোনোটোৰে সমস্যা বেলেগ বেলেগ সমাধান কৰিব নোৱাৰি,<noinclude></noinclude> 6antx1txd9ee1urp6e23p3cw1c61g7u 104 95153 266290 265967 2026-11-08T14:08:30Z হানিফ আলী 1925 266290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|১৩৯}}</noinclude>আৰু সেই সমস্যা সমাধানত বেলেগ বেলেগ নীতি হিংসা আৰু অহিংসা প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰি। তেওঁ উপলব্ধি কৰিব পাৰিছে, মানুহৰ শক্তি থাকে অন্তৰত কামনাত নহয়, সহজ সত্য কুটনৈতিক মিছাত নহয়। কৰ্ম্মৰ উদ্দেশ্যৰ লগত কৰ্ম্ম-প্ৰণালীৰ ওচৰ সম্বন্ধ আৰু মানুহে বিচাৰে উদ্ভাবলৈ নামিবলৈ নহয়। {{gap}}মানুহ এই দৰে উধাবলৈ হলে তাক লাগে চিন্তাৰ স্বাধীনতা আৰু বাহ্যিক অভাৱহীনতা কিন্তু তাৰ বাহ্যিক অভাৱ বেছি নহয়, যথা সম্ভৱ কম। সেই বুলি উদাহৰণ স্বৰূপে, আধুনিক বিজ্ঞানৰ সুফল বোৰ ভোগ নকৰিবলৈ তেওঁ কোৱা নাই কিন্তু এই বোৰ সকলোৰে সুবিধাৰ বাবে ব্যৱহৃত হব লাগিব। ভাৰতবৰ্ষ খেতি প্ৰধান দেশ, শতকৰা ৯০ জন লোকেই খেতিয়ক। গতিকে ইয়াত সেয়েই উপযোগী নীতি, যি এই লোক সকলৰ মঙ্গল কৰিব আৰু এই বাবেই খাদিৰ প্ৰচাৰ আৱশ্যক। ভাৰতত যন্ত্ৰ শিল্পৰ আৱশ্যকতা আছে, কিন্তু মহাসমৰৰ অৱস্থা সৃষ্টি কৰিবৰ বাবে নহয়। এই বাবেই তেওঁ হব খোজে এজন খেতিয়ক। আকৌ দলিত, লাঞ্ছিত যিবোৰ, সেই বোৰোঁ “হৰিজন”। সমগ্ৰ মানৱৰ কল্যানেই তেওঁৰ সাধনাৰ বস্তু। তেওঁ এজন খেতিয়ক ঋষি। {{gap}}এই দৰেই তেওঁ এতিয়াও সত্য অন্বেষণ পথৰ পথিক হৈ চলিছে। বাটত তেওঁ যি অভিজ্ঞতা লাভ কৰিছে, তাকেই তেওঁ দিছে দেশবাসীক বিশ্বাসীক। তেওঁৰ বিশ্বাস, যি কাম এজনৰ বাবে সাধ্য হয়, সেই কাম অন্য সকলোৰে বাৰেও সাধ্য হব আৰু এই বিশ্বাস লৈয়েই তেওঁ দেশবাসীক তেওঁৰ অহিংসনীতিত দীক্ষিত কৰিছে কিন্তু দেশে তেওঁক সমগ্ৰভাৱে গ্ৰহণ কৰিব পাৰিছে নে নাই, সন্দেহৰ কথা। ভাৰতে তথা পৃথিবীয়ে যেতিয়া এই সত্য উপলব্ধি কৰিব, তেতিয়াহে পৃথিৱীলৈ শান্তি আহিব বুলি আশা কৰিব পাৰি। ধ্বংসেৰে শান্তি আনিব খোজাটো ব্যৰ্থ চেষ্টা মাথোন। {{nop}}<noinclude></noinclude> qcihpfrskgbv05y12maezeygwxyqckz 0 95458 266311 265961 2026-11-08T14:22:53Z হানিফ আলী 1925 266311 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=1 to=11/> <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=174 to=174/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:জীৱনী]] 03qx8ppzzoypckdgmrlqjhz6khcizzx 266312 266311 2026-11-08T14:23:38Z হানিফ আলী 1925 266312 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বংশ আৰু জন্ম|বংশ আৰু জন্ম]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=1 to=11/> <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=174 to=174/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:জীৱনী]] {{PD-India}} 4qduce8fbdxyheq09pszdz5c65gt195 104 95492 266509 266023 2026-11-09T08:17:24Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০২||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}নিশ্চেষ্ট হৈ বহি নাথাকি কেপ্টেনে শিকলি ছিঙিবলৈ কচৰৎ আৰম্ভ কৰিলে। প্ৰথমে দীঘলকৈ উশাহ এটা লৈ অলপ সময় বন্ধ কৰি ৰাখিলে। হঠাৎ কোনোবাই যেন মূৰত খোচ মাৰিহে দিলে, যন্ত্ৰণাত আৰ্ত্তনাদ কৰি উঠিল। মুৰটো নিশ্চয় ফাটিছে। কিমান জখম হৈছে চোৱাৰ উপায়তো নায়েই, হাত বুলাই অনুভব কৰাৰো উপায় নাই। হানা-খোচা কৰিবই লাগিছে। তথাপি ভ্ৰূক্ষেপ নকৰি আৰু চাৰিবাৰমান অভ্যাস কৰিলে। আগতকৈ বেছি সময় উশাহ বন্ধ কৰি ৰাখিবলৈ সমৰ্থ হল। {{gap}}এনেতে আকৌ এবাৰ ভেঁপু বজোৱাৰ শব্দ হ'লত কেপ্টেনে ভালকৈ বুজিলে যে কোনোবা কলঘৰৰ হুইছেল। অথনি বাৰ বজাত বাজিছিল এতিয়া হয়তো এক বাজিল। সেই সময়তে দুৱাৰৰ বাহিৰৰ শিকলিত জনজনাই শব্দ হৈ দুৱাৰ মেলখালে। মানুহ এজনে ভুমুকি মাৰি চাই দুৱাৰখন সামান্য মেলাই ৰাখি ওচৰলৈ আহিল। কেপ্টেনৰ মুখলৈ চাই কলে “সাৰি পাইছ বাবু, চাহ-পানী খাবি নে কি খাবি?” {{gap}}কেপ্টেনে তালৈ চাই দেখিলে যে খানচামাৰ পায়জামা আৰু দীঘল চোলা, মূৰত বগা পাগুৰি এটাও আছে! মাত কথাৰ পৰা আচল খানচামা যেন নালাগে। তথাপি তাক দেখি ভালেই পালে। কিবা খা-খবৰ নিশ্চয় পোৱা যাব। শান্ত মাতেৰে কলে “কি খুৱাব খোজ নো? তই হবলা খানচামা? কি নাম নো তোৰ ককাই?” {{gap}}খানচামাৰ মনটো যেন প্ৰফুল্ল হৈ কলে “তই মোক গালি নাপাৰিলি বাবু? আগে পিছে সকলোৱে মোক দেখিলে গালি পাৰি উঠে। মোৰ নাম নিকোলাদে বাবু। মোৰ বাপ এই বাগানৰ চৰ্দাৰ আছিল। মই আৰু সেই বাব ভাল নাপাওদে বাবু। সৰুৰ পৰাই চাহাবৰ বয় খানচামা হৈ আছো। দৰমহা পাওঁ, ভাল খানাপিনা, বিলাতী মদ, চব বস্তু—এহ্ ...ছিঃ।”<noinclude></noinclude> rtc6035pzns6kte4qaky25bqtxpi8in 104 95493 266510 266024 2026-11-09T08:22:11Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১০৩}}</noinclude>{{gap}}"কিহল অ' নিকোলা কাই?” কেপ্টেনে সুধিলে। {{gap}}“কথা কবৰ মানা বাবু, চাহাবে শুনিলে মোক মাৰিব দে বাবু।” {{gap}}কেপ্টেনে মৰমৰ মাতেৰে কলে "তেনেহলে তই যাগৈ ককাই, অবাবত কিয় মাৰ খাই মৰিব লাগিছে। মই এনেয়ে পৰি থাকিম, নাখাই মৰিম কিন্তু তোক বিপদত নেপেলাওঁ।” {{gap}}নিকোলাই কেপ্টেন ওচৰতে বহি সৰুকৈ কলে “নহয় দে বাবু, তোকহে কৈছো অইনক নকওঁ। খানা দিবৰ হুকুম আছে কিন্তু খুব কম। খাই বাচিবি কিন্তু পেট নভৰে, দুবলা হৈ যাবি আৰু।” {{gap}}“নাখালেও বাচি থাকিম দে নিকোলা কাই। তোৰ মৰম লাগিছে যদি মূৰটো চাই ক চোন—উস্‌ আইঔ মৰিলো—মোৰ মুৰটো কেবা ঠাইতো ফাটিছে নেকি?” {{gap}}নিকোলাই পাছফালে গৈ চাই “ইস্! হায় হায়” বুলি কলে “তিনি ঠাইত ফাটিছে দে। উস্ তেজমখা গোট মাৰি চুলিৰে সৈতে লগ লাগিছে বাবু।” {{gap}}“ধন্যবাদ নিকোলা কাই। তই মোক কাতি কৰি বগৰাই পেলাই থৈ যাবিনে? চিতে চিতে শুলে মূৰত দুখ পাওঁ। খানা-পিনা একোকে নালাগে। উস্— আস্‌...” {{gap}}“ইস্‌....ৰ’ বাবু, চাহ খালে অলপ ভাল পাবি আৰু। ম‍ই চাহ আনোগৈ।” বুলি উত্তৰলৈ বাট নাচাই ওলাই গল। দুৱাৰখন, আধা মেলা অৱস্থাত এৰি থৈ যোৱা দেখি কেপ্টেনে ভাবিলে 'অন্ততঃ যদি ভৰি দুখনো মুকলি থাকিলহেঁতেন।' মনতে নানান কথা আলোচনা কৰিবলৈ ধৰিলে। সেইদৰে ভাবি থাকোতেই নিকোলাই চাহ লৈ আহিল। লগতে দুটা সিজোৱা কণী। তাকে দেখি কেপ্টেনে কলে “সেইবোৰ কিয় আনিছ? ফিৰাই লৈ যা, চাহাবে গম পালে তোক<noinclude></noinclude> m64a7gtep3iw6x8065n0tnizdhni8mt 104 95494 266511 266025 2026-11-09T08:29:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266511 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>মাৰিব। চাহো অকনমানহে দিবি। ডিঙিটে। তিয়াই লব পাৰিলেই হব।” {{gap}}“চাহাবে কেনেকৈ গম পাব? সি নাই নহয়। কালিয়েই গৈছে। মেনেজাৰো নাই, বাগানত কাম চাব গৈছে। ম‍ই অকলে আছো, যিমান পাৰ খা বাবু। {{gap}}“কিন্তু এই অৱস্থাত খাওঁ কেনেকৈ? শিকলিডাল খুলি হাত মোকলাই দিলেহে খাব পাৰো।” {{gap}}“চাবি মোৰ হাতত নিদিয়ে বাবু। চাহাবে ৰাখে। মেনেজাৰকো দিয়ে মোক হলে নিদিয়ে। ম‍ই খুৱাই দিওঁ দে, তই খা।' বুলি ফিডিং কাপেৰে চাহ খুৱাবলৈ ধৰিলে। কণী দুটা চামুচেৰে এটা এটাকৈ কেপ্টেনৰ মুখত দিলে। {{gap}}একাপ খোৱা হ'লত নিকোলাই আকৌ কাপত বাকিব ধৰোতে কেপ্টেনে সুধিলে “হেৰ নিকোলা কাই, চাহত কি মিহলি কৰিছ অ'? গাটো ভাল লাগিব ধৰিছে দেখোন।” {{gap}}ফিচিক কৰে হাঁহি নিকোলাই উত্তৰ দিলে “বেছি নহয় বাবু, মাত্ৰ এক পেগ বিলাতী মদ দিছোঁ। এই খিনি খা আৰু ভাল পাবি। মাংস খাবি বাবু? মূৰ্গীৰ ভাল কাৰী ৰান্ধিছিলো চাহাবলৈ।” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “মোৰ বাবে তই মাৰ খাই মৰিব নালাগে যা বাচা। মোক কতি কৰি থৈ যা।” {{gap}}“তই নকলে তাক কোনে কবঐ? আনোগৈ ৰ’...” বুলি ওলাই গৈ কিছু সময়ৰ পিছতে এক প্লেট কাৰী লৈ আহিল। অলপ অলপকৈ খুৱাই দি বাকী চাহকণো খুৱাই দিলে। খোৱা শেষ হলত কেপ্টেনে সুধিলে “তোৰ ঘৰত আৰু কোন কোন আছে অ’ নিকোলা কাই?” {{gap}}হুমুনিয়াহ কাঢ়ি সি উত্তৰ দিলে “নাইদে বাবু, বুঢ়া-বুঢ়ী মৰিছে<noinclude></noinclude> 7h15onfsfnf6t44q46t476xjbj5i6eu 104 95495 266513 266026 2026-11-09T08:35:01Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266513 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১০৫}}</noinclude>কলীক চাদি কৰিছিলো, চাহাবৰ লগত গৈ চহৰত থাকিছে, আৰু নাহে।” {{gap}}“আয়ৈ দেহি মাইকীজনীয়ে এৰি গল? আন এজনী নলৱ কেলেই? যি নহওক বাৰু, এটা কথা শুন নিকোলা কাই। মই যাওঁতে তোক গুৱাহাটীলৈ লৈ যাম। তাত আমাৰ মটৰ আৰু এৰোপ্লেনৰ কাৰখানাত থাকিবি। মাজে মাজে আকাশত ঘূৰিব পাৰিবি, মটৰত উঠি ঘূৰিবি। দৰমহা মাহে আশী টকাকৈ পাবি, যাবিনে?" {{gap}}“যাব পাৰিলো হয়, ইয়াত তো দৰমহা নিদিয়েই, মাহে ডেৰকুৰি- কৈ মাইকীজনীৰ হাতত দিয়া বুলি কয় কিন্তু তাইৰ লগত মোৰ দেখাকে নহয়। পিছে যাবি কেনেকৈ চাহাবে মাৰিব, কাটিব।” {{gap}}“সেই বিষয়ে তই ভাবিবই নালাগে। দুই এদিনতে তোৰ চাহাব মৰি থাকিব চাবি। নমৰিলেও পুলিচৰ হাতত পৰি ফাটেকত পৰিব।” {{gap}}“তেতিয়া হলে বৰ ভাল হয় বাবু। মোৰ মাইকীজনী সি লৈ গৈছে। এবাৰ মই পলাইছিলো সি ধৰি আনি মোক আধামৰা কৰিছিল, এয়া গালৰ দাগটো এতিয়াও আছে চা। ডেগাৰেৰে কাটি দিছিল। কিমানবোৰ মাইকী আনি বঙলাত ৰাখে, কি কম বাবু?” {{gap}}“দুই এদিনতে আৰু এজনী আনিছে নেকি?” {{gap}}“নাই অনা বাবু। শুনিছো বৰ চাহাবে কালিলৈ নিজে আনিব।” {{gap}}“বৰ চাহাব আকৌ কোন অ'? কি নাম? {{gap}}নিকোলাই উত্তৰ দিলে “নাম নাজানো অ' বাবু। তাক চবে ভয় কৰে। মাজে মাজে আহে। বঙলাত থাকে, মদ খায়, ফুৰ্ত্তি কৰে।” {{gap}}দলপতিৰ নিচিনাকৈ ‘পা-ফু’ দলৰ ৰাকীবিলাকেও ততালিকে<noinclude></noinclude> ac96wa9gtu6t6wxwlfbg7inm65hyuor 104 95496 266517 266027 2026-11-09T08:41:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266517 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>মানুহৰ লগত আপোন হৈ পৰিবলৈ কৌশল জানে। অলপ পৰৰ কথা-বাৰ্তাতে কেপ্টেনে নিকোলাৰ বুকুত সোমাই ললে। নিকোলাই যে চাকৰি কৰে সি টকাৰ বাবে নহয় কিয়নো নদী চাহাবে তাক পাই-পইচা এটাও নিদিয়ে। ভাল পোৱা বা চাহাবক ভক্তিপ কৰা বাবেও নহয় বৰং চাহাবৰ প্ৰতি তাৰ হিংসা ভাব এটা তুঁহৰ জুইৰ দৰে উমি উমি জ্বলি আছে। অলপ বতাহ পালেই দপ্ কৰে জলি উঠিলহেঁতেন কিন্তু সেই সুযোগ নাই। সি চাকৰি কৰে প্ৰাণৰ ভয়ত। কামত অলপ হীন-ডেঢ়ি দেখিলেই নদী চাহাবে এনেকি মেনেজাৰেও তাক নিষ্ঠুৰ ভাবে পীড়ন কৰে। পলাবলৈ পথ নাই। তাৰ জাতি-ভাই বিলাকেই ধৰি বান্ধি আনি আকৌ চাহাবৰ হাতত পেলাই দিয়ে। গতিকে বাধ্যত পৰিহে সি অনিচ্ছা স্বত্বেও চাকৰি কৰি আছে। বন্ধু-বান্ধৱ দূৰৰ কথা সুখ-দুখৰ কথা পাতিবলৈও তাৰ কোনো নাই। কেপ্টেনৰ চেনেহাসনা কথাই তাৰ চকুপানী উলিয়ালে। {{gap}}ভিতৰুৱা কথা নিকোলাই একোকে নাজানে কিন্তু চকুৰ আগত যিবোৰ দেখে-শুনে সেই আটাইবোৰ সি অকপটে কেপ্টেনক জনালে। কেপ্টেনক য'ত ৰাখিছে সেইটো ঘৰ বঙলাৰ পাছফালে থকা টিলাটোৰ আঁৰত। এই ঘৰ আৰু বঙলাৰ মাজত বাবুৰ্চিখানা, গতিকে সমুখৰ ফালৰ পৰা এই ঘৰটো সমুলি দেখা নাযায়। বাবুৰ্চিখানাৰ এটা সৰু কোঠাত সি থাকে। বঙলাৰ কোঠালী বহুত। তাত মেনেজাৰ অকলে থাকে যদিও মাজে মাজে আঠ দহজন গোট খায়হি। এদিনমান থাকি আকৌ গুচি যায়। কলৈ যায় কি কৰে সি নাজানে। শুনিছে সেইকেজনে হেনো চাৰিওফালৰ বাগিচাবোৰত ঘূৰি ফুৰে। মাজে মাজে মটৰত উঠি দাৰোগা বাবু এজনো আহে। মদ খায় ফুৰ্ত্তি কৰে। নিকোলাৰ আঙুলিৰ<noinclude></noinclude> hakuewyceqz58g0edwh14g34uoce0ls 104 95497 266520 266028 2026-11-09T08:45:47Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266520 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১০৭}}</noinclude>টিপচহীও সি নিছে আৰু কৈ গৈছে বোলে সি আকৌ পলালে তাক ধৰি আনি ফাঁচী দিব। {{gap}}এইদৰে আৰু বহুত খবৰ নিকোলাই কেপ্টেনৰ আগত ভাঙিলে। কেপ্টেনে বুজিলে যে ইহঁতৰ দল বেছ ডাঙৰ। আগেয়ে যি ভাবিছিল তাৰ বিপৰীত। কিন্তু সিহঁতৰ উদ্দেশ্য কি তাকে বুজিবলৈ নোৱাৰি চিন্তাত পৰিল। তাৰ পিছত সুধিলে "বাৰু নিকোলা কাই, কালি মোক কোন সময়ত ইয়ালৈ আনিছিল? সিহঁতৰ কেইজন মানুহ আছিল তই কব পাৰনে?” {{gap}}সি উত্তৰ দিলে “কালি নহয় অ' বাবু, তহঁতক পৰহি শেষ ৰাতি আনিছিল। নদী চাহাব লগত আছিল, বাকী চাৰিজনে তোক মটৰৰ পৰা দাঙি আনিছিল। আৰু তাক দুজনে---" {{gap}}বাধা দি কেপ্টেনে সুধিলে “আৰু কাৰ কথা কৈছ? আৰু এজনক আনিছে নেকি? ক'ত ৰাখিছে? কি খুৱাইছে?” {{gap}}নিকোলাই উত্তৰ দিলে “হয়দে বাবু, সিটো কোঠাত তাক বান্ধি থৈছে। তোৰ ভাইৰ দৰে দেখি। তাক খানা দিয়াও মানা কৰিছে। তাৰো মূৰত তেজ দেখিছো। নদী চাহাবে তহঁতক বেজী লগাই দি গৈছিল। কালি ৰাতিও এটাকৈ বেজী দি গৈছে।” {{gap}}কেপ্টেন মহা চিন্তাত পৰিল। ভায়েকৰ দৰে দেখি যদি দলপতিকে ধৰিলে নেকি? অথবা অইন কোনোবা এজনকো বন্দী কৰিব পাৰে। কিয়নো ‘পা-ফু’ দলৰ আটাইকেজনকে ভায়েক-ককায়েকৰ দৰে দেখি। নেদেখিলে বুজাৰ উপায় নাই। কিন্তু নিজৰ এই অসহায় অৱস্থাত সহায় কৰা দূৰৰ কথা অৱস্থা চোৱাৰো উপায় নাই। {{gap}}কিবা এটা শব্দ শুনি নিকোলাই কোনো কথা নকৈ হঠাত লৰমাৰি তাৰ পৰা ওলাই দুৱাৰখনত বাহিৰৰ পৰা তলা লগাই থৈ গল। কেপ্টেনে বুজিলে হয়তো কোনোবা এজন আহিছে। তেওঁৰ ওচৰলৈ<noinclude></noinclude> 5j9zgujygwgi5s89r6byqhyb35m00wz 104 95498 266523 266029 2026-11-09T08:50:38Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266523 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১০৮||অজান আততায়ী}}</noinclude>হয়তো আহিব। বেজী দিয়া কথা শুনি বুজিলে যে ইহাঁতে নিশ্চয় মফীয়া ইনজেকশন দি দুদিন পেলাই থৈছিল। আকৌ এতিয়া হয়তো ইনজেকশ্যন দিব। অন্ততঃ যদি হাত দুখনো মুকলি থাকিল হেঁতেন! {{gap}}অলপ পাছতে মটৰৰ শব্দ হল। উদ্বিগ্ন মনেৰে কেপ্টেনে বাট চাই থাকিল। লগে লগে শিকলি ছিঙিবলৈ কচৰ‍ট কৰিলে। কিন্তু শিকলিডালে এই দুদিনতে মাংস পেশীবোৰত গাত কৰি সোমাইছে। বিশেষকৈ বাউসীদুটাত আৰু বুকুত। গাটো ফুলাব খুজিলেই চাল কাটি পেলাব। শিকলিডাল যদি পিছলাই তল-ওপৰৰ কোনোবা ঠাইলৈ নিব পাৰিলেহেঁতেন। অলপ ৰৈ তেওঁ তাৰেই চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। নিশাহ দীঘলকৈ এৰি বুকুখন পাৰে মানে সৰু কৰি দিবলৈ ধৰিলে। থুতুৰিৰে শিকলিডাল অলপ অলপকৈ তললৈ হেঁচি দিলে। এই প্ৰচেষ্টাৰে বহুত বাৰ যত্ন কৰাৰ পিছত শিকলিডাল অকণমান তললৈ নমাব পাৰি বাউসীৰ বিহ সকাহ পাই মনত ৰং পালে। {{gap}}সেই সময়তে দুৱাৰ মেলাৰ শব্দ পাই কেপ্টেন নিশ্চেষ্ট হৈ স্থিৰ ভাবেৰে বহি থাকিল। নিকোলাই দুৱাৰ মেলি সিজনক বাট এৰি দি আঁতৰি থিয় হল। তাৰ মুখ শুকান। ভয়ত ভগৱন্ত কপিছে। যদি কেপ্টেনে তাৰ কথাবোৰ কৈ দিয়ে তেনেহলে তাৰ ৰক্ষা নাই। দুৱাৰৰ ওচৰতে সি থিয় হৈ থাকিল। তাৰ লগত অহাজনে দুপ-দাপ শব্দ কৰি কেপ্টেনৰ সন্মুখলৈ আহি চাৰিহাতমান আঁতৰত থিয় হল। কেপ্টেনে মূৰ তুলি নাচালে যদিও চাহাবী পোছাক দেখি বুজিবলৈ বাকী নাথাকিল যে এৱেই ছোট চাহাব বা নদী চাহাব। তথাপি মূৰ তুলি তাৰ মুখলৈ নাচাই তলমূৰকৈ বহি থাকিল। যেন মূৰ দাঙিবকে নোৱাৰে, গাটো যেন অলপ অচৰপ কঁপিছে তেনেকুৱা অৱশ ভাব এটাৰ অভিনয় কৰি থাকিল।<noinclude></noinclude> a0k2l41crjjggghp8wk0ht7zawohccp 104 95499 266527 266032 2026-11-09T08:57:20Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266527 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১০৯}}</noinclude>{{gap}}তাকে দেখি চাহাবে কেপ্টেনৰ ভাওকে প্ৰকৃত বুলি ভাবি লৈ মাত লগালে "ভীমসেন ডাঙৰীয়া?” {{gap}}কেপ্টেনে মূৰ তুলি চাবলৈ বৰ চেষ্টা কৰিলে কিন্তু ডিঙিৰ হাড় যেন ভাগিহে গৈছে, মুৰটো আকৌ বুকুৰ মাজলৈ দোঁ খালে। {{gap}}নিকোলালৈ চাই নদী চাহাবে সুধিলে "হেই বয়, তই এওঁক খাবলৈ কিবা দিছনে নাই? বদমাচ, পাজি?” {{gap}}কেপ্টেনৰ ভাও বুজিব পাবি নিকোলাৰ প্ৰাণত জীৱ আহিল। মনত সাহ পাই উত্তৰ দিলে “চাহ অলপ আনি দিছিলো, চাহাব। পিছে সি মূৰকে তুলিব নোৱাৰে, মুখকে মেলিব নোৱাৰে,খাব কেনেকৈ? পেলাই দিছো।” {{gap}}খঙেৰে চাহাবে কলে “ডেম্ উল্লু, তই খুৱাই দিব নোৱাৰিলি কেলেই? তোৰ হাত নাই? এওঁক ভালকৈ খুৱাই দে। কফি আৰু ব্ৰাণ্ডি দিবি। কনী সিদ্ধ, ওমলেট, ৰুটি মঙ্গহ যি আছে আনি এতিয়াই ভালকৈ খুৱাই দে। তোক পোন্ধৰ মিনিট সময় দিছো, বুজিছ? এতিয়া দুই বাজিল। আঢ়ৈ বজাত মই এওঁৰ লগত কথা পাতিব লাগে। বঙলাত মোৰ বাবে এবটল মদ আৰু খানা সজাই থৈ আহি এওঁক ততালিকে খুৱাই তোল।” বুলি কৈ দুমদামকৈ চাহাব ওলাই গল। পাছে পাছে নিকোলাও গল। {{gap}}কেপ্টেনে পেটে পেটে হাঁহিলে। মনতে ভাবিলে এৰা, আজি দুদিন পেটত পানী এটোপাকে পৰা নাই। পেটৰ নাড়ী শুকাই গৈছে। আকৌ এবাৰ খাই লৈ গাত বল বান্ধি লোৱা যাওক। তাৰপিছত যি হয় দেখা যাব। প্ৰায় পাচ মিনিটৰ পাছতে নিকোলাই কনী সিদ্ধ, ৰুটি, ওমলেট আৰু এবাটি মাংসৰ কাৰী লৈ আহিল। সেইবোৰ থৈ ব্ৰাণ্ডি মিহলি কফি আনিলে। কেপ্টেনে দুৱাৰখন<noinclude></noinclude> 3a4bxsvuw0m6zhuz2pu01psiwtnsmt5 104 95500 266530 266033 2026-11-09T09:02:02Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১০||অজান আততায়ী}}</noinclude>জপাই থৈ আহিবলৈ ইঙ্গিত দিলত সি দুৱাৰ জপাই থৈ আহিল। ওচৰতে বহি ফুচফুচাই কলে "ভয় নাই দে বাবু, সি মদ আৰু খানা খাব ধৰিছে। ইয়ালৈ এতিয়া কেনেকৈ আহিব? তই সোনকালে খাই ল।” {{gap}}কেপ্টেনে মূৰটো আগুৱাই নিকোলাৰ গালত চুমা এটা খাই কলে “দে বোপাই তয়ে মোৰ মা-বাপ। যিমান দিব পাৰ সিমান খাম। আজি দুদিনৰ লঘোন একে সাজতে পূৰা কৰি যদি পাৰো গাত বল বান্ধি লওঁ দে।” {{gap}}নিকোলাৰ চকুৰে পানী ওলাল। চকুপানী মচি সি এবিধ এবিধ কৈ খুৱাই দিবলৈ ধৰিলে। আটাইবোৰ শেষ কৰি পৰিতৃপ্ত হৈ কেপ্টেনে উগাৰ মাৰি কলে “গাত বল পাইছো বোপাই। এতিয়া মোৰ জেপত চিগাৰেট আছে যদি মোৰ মুখত এটা দে। তাৰ পিছত এটা কাম কৰি দিবিনে বাচা?” {{gap}}চিগাৰেট এটা উলিয়াই আনি মুখত দি দিয়াছলাই জ্বলাই দি নিকোলাই সুধিলে "কি কাম বাবু?” {{gap}}চিগাৰেটত কেই হোপামান মাৰি কেপ্টেনে কলে “মোৰ বাউসী আৰু বুকুত বৰ দুখ পাইছো। শিকলী ডাল দুই আঙুলমান তললৈ নমাই দিবিনে ভাই?” নিকোলাই ততালিকে তাকে কৰিলত আকৌ কলে “এয়া বুকুত লাগি থকা শিকলিৰ আঙঠিটো ঘূৰাই দে চোন, আৰু ঘূৰা- আৰু অলপ। বেছ হব এতিয়া সেইদৰে থাকিবলৈ দে।” সেই সময়ত বঙলাত কলিং বেল বাজিল। বাচনবোৰ সেই ৰকমে এৰি থৈ নিকোলা ওলাই লৰ মাৰিলে। কেপ্টেনে আকৌ কচৰট কৰিবলৈ ধৰিলে। কেবাবাৰো বল দিয়াৰ পিছত নিকোলাই পথালিকৈ দিয়া আঙঠিটো অলপ বেঁকা হল। কেপ্টেনৰ মন আনন্দত নাচি উঠিল। সি অহাৰ আগেয়ে ছিঙিব পাৰিলে...<noinclude></noinclude> t5alc5qqalc9bb6chxixz5mkilmshgp 104 95501 266535 266037 2026-11-09T09:07:57Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১১}}</noinclude>{{gap}}এনেতে বাহিৰত খোজৰ শব্দ শুনি স্থিৰ হৈ বহিল। প্ৰথমে চাহাব আৰু পাছে পাছে নিকোলা সোমাই আহিল। ভাও নকৰি কেপ্টেনে মূৰ ঘূৰাই চাহাবৰ মুখলৈ চালে। নাকৰ বাওঁফালে ক'লা তিলটো দেখি দপকৰে চকুযুৰি জ্বলি উঠিল যদিও লগে লগে সেই ভাব দমন কৰিলে। মনতে কলে–অ' ইয়েই এন, বৈশ্য, ইয়েই গাহৰি মাৰ্কা ডেকা। গাহৰিৰ দৰে হৃষ্ট-পুষ্ট হয় কিন্তু গাত বল শক্তি যথেষ্ট আছে। মালতীয়ে তাৰ গাৰ ঢিলা চোলা দেখি ভবা দৰে নিশকতীয়া নহয়। এজন পালোৱান বুলিব পাৰি। {{gap}}নদী চাহাবে অলপ ডাঙৰকৈ হাঁহি এটা মাৰি কলে “মিঃ প্ৰ’প্ৰাইটাৰ, গা নিশ্চয় ভাল পাইছা নহয়নে? হেই বয়, বাচনবোৰ উঠাই লৈ যা।” {{gap}}নিকোলাই বাচনকেখন লৈ ততালিকে ওলাই গল। কেপ্টেনে কলে “হয়, তোমাৰ বুদ্ধিৰ শলাগ লৈছো। কিন্তু সম্প্ৰতি তোমাক এটা ধন্যবাদহে দিলো। তাৰ বাহিৰে অইন পুৰস্কাৰ দিবলৈ অক্ষম, এৰা, গা বেছ সুস্থ অনুভৱ কৰিছোঁ। মূৰৰ বিষৰ বাহিৰে মগজুও বেছ পৰিষ্কাৰ হৈছে।” তাৰ বাবে মই দুখীত। {{gap}}চাহাবে কলে “সেইকণ কষ্ট তুমি নিজে লৈছা। আমাৰ গাত সমূলি দোষ নাই। তুমি লোকৰ ঘৰৰ ভিতৰত চুৰ কৰিবলৈ সোমাইছিলা আৰু হাতত এটা সাংঘাতিক পিস্তলো আছিল গতিকে তোমাৰ উদ্দেশ্য অসৎ আছিল। তাৰ বাবে এই শাস্তি ভোগ কৰিছা। যি নহওক, কথা নবঢ়াও। তোমাৰ চেক্ৰেটৰীৰ মুক্তিপণ খুজি আমি যি পঞ্চাশ হাজাৰৰ দাবী কৰিছিলো সেইখিনি যদি দিয়া তেনেহলে তাইকো মুক্তি দিম আৰু তোমাকো ক্ষমা কৰি এৰি দিম। তোমাৰ জেপৰ চেক বহী এয়া মোৰ হাতত। যদি সন্মত হোৱা উভয়ে মুক্তি পাবা।”<noinclude></noinclude> r8jy0j7dlcy103wfaqyf5tnm3tmvnu9 104 95502 266541 266038 2026-11-09T09:13:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১২||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}কেপ্টেনে কলে “কিন্তু চেক দিলেই যে তুমি এৰি দিবা তাৰ কি বিশ্বাস আছে? তোমালোকৰ নিচিনা ভদ্ৰলোকবোৰক কোনো গুণ্ডা বদমাচেও বিশ্বাস নকৰে। যদি মুক্ত কৰি দিবৰ মতলব আছে তেন্তে তেওঁক মোৰ সমুখলৈ আনা। ম‍ই চেক লেখি দিয়াৰ লগে লগে এৰি দিয়া।” {{gap}}নদী চাহাবে কলে “মোক মূৰ্খ বুলি ভাবিলা? তুমি চেক লিখি দিয়া। মই চেক ভঙাই অনাও। টকা মোৰ হাতত পৰাৰ লগে লগে দুয়োজনে খালাচ পাবা।” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “তোমাৰ কথাত বিশ্বাস কেনেকৈ কৰিম? পিছে খালাচ নিদিলে কি হব?” {{gap}}গাহৰি মাৰ্কাই কলে "মোৰ কথাত বিশ্বাস কৰিবই লাগিব। জানা মই কোন? ‘পা-ফু' দলৰ নাম শুনিছা? আমিয়েই সেই ‘পা-ফু’ দল।” {{gap}}“অ” হয় নেকি?” কেপ্টেনে বাৰে বাৰে নাকৰ তিলটোলৈ চালে। তাৰ পিছত কলে “তোমাৰ ক'লা তিলটোৰে সৈতে জোঙা নাকৰ আগটো বেছ ধুনীয়া।” {{gap}}কেপ্টেনৰ মনৰ ভাব নুবুজি চাহাবে মনত ৰং পালে যদিও সেই কথা প্ৰকাশ নকৰি কলে “চোৱা মিঃ ভীমসেন তোমাক ভাবিবলৈল অলপ সময় দিলো। ইতিমধ্যে ম‍ই আন এটা কাম শেষ কৰি আহোগৈ। যদি তোমাৰ সুবুদ্ধি হয় তেনেহলে মোৰ কথামতে কাম কৰিবা। নহলে তোমাৰো দশা তাৰ দৰেই হব।” বুলি নিকোলাক মাতিলে। {{gap}}দুৱাৰৰ বাহিৰতে নিকোলা ৰৈ আছিল। ভিতৰ সোমাই আহিলত কলে “দুই নম্বৰৰ তলা খোল। বন্দীৰ মুখত অলপ মদ বাকি দে। তাৰো মগজু পৰিষ্কাৰ হব। তেতিয়া তাক সোধো,<noinclude></noinclude> rxzku9xsruzsyw0upcef59zci00beo0 104 95503 266544 266039 2026-11-09T09:18:20Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১৩}}</noinclude>কিয় সি আমাৰ পাছত কুকুৰৰ দৰে লাগিছিল? যদি সঁচা উত্তৰ নিদিয়ে তেনেহলে কুকুৰৰ দৰেই তাক শেষ কৰি দিম।” বুলি জেপৰ পৰা পিস্তল এটা কেপ্টেনে দেখাকৈ উলিয়াই হাতত ললে আৰু এবাৰ কেপ্টেনৰ মুখলৈ চাই নিকোলাৰ পাছে পাছে ওলাই গল। দুৱাৰ মেলাই ৰল। {{gap}}কেপ্টেনে দেখিলে যে সেইটো তেওঁৰে পিস্তলটো তাৰেই এতিয়া দলৰ কোনোবা জনক বলি দিব। মনটো উত্ৰাৱল হৈ উঠিল। সিহঁত ওলাই যোৱাৰ লগে লগে দুগুণ জোৰেৰে চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। তিনিবাৰ বিফল হৈ চতুৰ্থবাৰ শৰীৰটো কেৱল ফুলাবলৈ ধৰিলে। চকু মুদি ডিঙিৰ ভিতৰতে ‘ওঁওঁ’ কৰি জোৰ দিলত খট, কবে শব্দ হল। পথালিকৈ ৰখা আঙঠিটো ছিগি গলত শিকলিৰ মূৰ দুটা দুয়োফালে জন্-জন্ কৰে মাটিত পৰিল। অৱশৰ দৰে হৈ থকা হাত দুখন বৰ জোৰ কৰি লৰচৰ কৰিব ধৰাত অলপ সবল হ'ল। কোনোমতে সোঁহাতখন টানি উলিয়াই, বাকী চাৰিটা পেচ খুলি শিকলী ডাল লাহেকৈ মাটিত থৈ গাটো চোঁচোৰাই আগুৱাই নি হাতমেলি ভৰিৰ গাঁঠি সোলোকাই ললে। উঠিবলৈ চেষ্টা কৰি বিফল হল। হাতেৰে দুবাৰমান ভৰি দুখন কোচাই মেলি থিয় দিব পৰা হল। পলম কৰিবলৈ সময় নাই। কোঠাৰ ভিতৰতে কেইখোজমান দিলে। তাৰ পিছত শিকলি ডাল তুলি লৈ হাতত সাৰে ভৰিত সাৰে বাহিৰ ওলাই গল। {{gap}}আনপিনে নিকোলাই মুখত ঢালি দিয়া মদ মাধৱে এঢোক গিলি পেলালে যদিও বাকীখিনি থুৱাই পেলালে। চকুও মেলি আছে, চেতনাও সম্পূৰ্ণ আছে কিন্তু নদী চাহাবে হাতৰ পিস্তল দেখুৱাই বাৰে বাৰে প্ৰশ্ন কৰা স্বত্বেও মুখেৰে কোনো কথাকে নকয়। তেওঁ যেন কলা আৰু বোবা। অৱশেষত খং উঠি অধৈৰ্য হৈ নদী চাহাবে কলে “এতিয়া কলা আৰু বোবা মূৰ্ত্তি ধৰিছ? বেছ, চিৰকাললৈ বোবা কৰি<noinclude></noinclude> 1ynd4hsygrs1y7gsv5oduepwxwa9zt8 104 95504 266548 266040 2026-11-09T09:25:10Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১১৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>থওঁ চা। সিপুৰীৰ পৰা টেলিফোন কৰি থাকিবি।” বুলি মাধবৰ বুকুলৈ পিস্তল টোঁৱালে। আতৰ্কিতে কেপ্টেনে পাছফালৰ পৰা চাহাবৰ হাতত থাপ মাৰি ধৰি গবা মাৰি ধৰিলে। সি উবুৰি খাই পৰিল। পিস্তলব শব্দ হল যদিও গুলি কথমপি মাধৱৰ গা বাচি বেৰত লাগিলগৈ। চাহাবে উঠিবলৈ ক্ষীণ চেষ্টা কৰিলে যদিও কেপ্টেনৰ হাতত ইমান কাবু হৈ পৰিছিল যে লৰচৰকে কৰিব নোৱাৰিলে। প্ৰথমে কেপ্টেনে তাৰ হাতৰ পৰা পিস্তলটো কাঢ়ি লৈ পিঠিত ঘোঁৰা উঠি লগত নিয়া শিকলিৰে তাৰ হাত দুখনত কটকটীয়াকৈ বান্ধি চাহাবৰ জেপত বিচাৰি চাবি উলিয়াই মাধবৰ শিকলি খুলি ভৰিৰ বান্ধো মোকোলাই দিলে। {{center|⸻}} {{center|'''{{X-larger|—বাৰ—}}'''}} {{gap}}তাৰ পিছদিনা, পোন্ধৰ অক্টোবৰ। ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীৰ সকলো কাম আৰু আদান প্ৰদান ঠিকমতেই চলিবলৈ ধৰিলে। ডাওৰাৰ দিহা মতে পুলিচ চাহাবে নোটিচৰ কথা বাহিৰত প্ৰকাশ কৰা নাই। কোম্পানীৰ আগফাল-পাছফাল আৰু আলিবাটতো ৰখা পহৰাবিলাক ছদ্মবেশেৰে ৰাখিছে। গতিকে সৰ্ব্বসাধাৰণে বুজিবৰ বা সন্দেহ কৰিবৰ কোনো থল নাই অন্যান্য দিনৰ নিচিনাকৈ মানুহ আহ-যাহ কৰিছে। তাৰ ভিতৰতে ছদ্মবেশী অফিচাৰ কিছুমানেও চলাচল কৰি আছে। ডাঙৰা; এচ, পি, আৰু<noinclude></noinclude> je7n5fz29ffms1t1c19je7j8fpsmx4z 0 95613 266217 2026-11-08T12:24:08Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266217 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মনোমহা অসমত|মনোমহা অসমত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=38 fromsection= "38b" to= 39/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] ep85zr2womsbyl6d0c7clsq1zpgmv8y 0 95614 266219 2026-11-08T12:28:33Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয়..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266219 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত|অসমত ভাৰত জাতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভা আহ্বানত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=40 to= 47/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] m80lod2osvlvabre90a6w9eqf9l03uq 0 95615 266222 2026-11-08T12:34:01Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266222 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত|কামৰূপ পাণ্ডু নগৰীত ভাৰত জাতীয় কংগেছ মহাসভাৰ আদৰণি সভাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=48 to= 50 tosection="50e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] lrlbnl7w3bfzrixzw8u2uvbf0bzmy9h 0 95616 266225 2026-11-08T12:36:51Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] | next = ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266225 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত|ভাৰতীয় কংগ্ৰেছ মহাসভাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/স্বৰাজ্যদল গঠনত|স্বৰাজ্যদল গঠনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=50 fromsection= "50b" to= 53 tosection="53e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] o2301kmju5irhktihx0ycxhrmpb9hj4 0 95617 266228 2026-11-08T12:40:41Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266228 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসহযোগ আন্দোলনত|অসহযোগ আন্দোলনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নেহৰু ৰিপোৰ্টত|নেহৰু ৰিপোৰ্টত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=53 fromsection= "53b" to= 54/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] q4k43gkg63at574e24twburg06l1ful 0 95618 266229 2026-11-08T12:41:37Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/স্বৰাজ্যদল গঠনত|স্বৰাজ্যদল গঠনত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266229 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/স্বৰাজ্যদল গঠনত|স্বৰাজ্যদল গঠনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত|উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=53 fromsection= "53b" to= 54/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] i72ux65104zrklv90tz2yunsnh21wbe 0 95619 266230 2026-11-08T12:42:33Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নেহৰু ৰিপোৰ্টত|নেহৰু ৰিপোৰ্টত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266230 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নেহৰু ৰিপোৰ্টত|নেহৰু ৰিপোৰ্টত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত|অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=53 fromsection= "53b" to= 54/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] mp9o7w1anqq5y67t8zmcl3ir3ep9axd 0 95620 266231 2026-11-08T12:45:01Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত|উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত]] | next..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266231 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত|উৰিষ্যাৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত|মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=55 to= 56/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 7nbwvzqv8qut302rsih51e09cialt3o 0 95621 266232 2026-11-08T12:46:50Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত|অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত]] | next = দেশভক্ত তৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266232 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত|অসমত মিলিত জন সঙ্ঘত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত|অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=57 to= 57/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] ipflgv4r0o9l7rochf9akcgfxp1c9sk 0 95622 266234 2026-11-08T12:51:56Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত|মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266234 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত|মহাত্মা গান্ধিৰ শুভ আশীৰ্ব্বাদত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত|অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=58 to= 58/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] ii4xbuj0mhg790s3m36vshrwdrvktob 0 95623 266237 2026-11-08T13:03:07Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত|অসম কংগ্ৰেছ কোৱালি..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266237 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত|অসম কংগ্ৰেছ কোৱালিশন মন্ত্ৰী সভা গঠনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত|সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=59 to= 64 tosection="64e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] l7p8cmue7tmovp0j88xqo90gxvq6dx3 0 95624 266240 2026-11-08T13:08:32Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত|অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266240 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত|অসমত মন্ত্ৰীত্ব গ্ৰহণ সমস্যাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ত্যাগৰ আদৰ্শত|ত্যাগৰ আদৰ্শত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=64 fromsection= "64b" to= 76 tosection="76e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] emzk9ijenn0xgo7tduptjx3j3owfksj 0 95625 266243 2026-11-08T13:11:51Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত|সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত]] | next = দেশভ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266243 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত|সাহিত্য আৰু বাগ্মীতাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত|অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=76 fromsection= "76b" to= 78/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] l6d0x3uy0j81llenwl1yrlrid5gniry 0 95626 266247 2026-11-08T13:16:49Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ত্যাগৰ আদৰ্শত|ত্যাগৰ আদৰ্শত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266247 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ত্যাগৰ আদৰ্শত|ত্যাগৰ আদৰ্শত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=79 to= 92 tosection="92e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] n2btuo8vwp9mfojhbxnhc8gsu91fdic 0 95627 266250 2026-11-08T13:19:59Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত|অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত]] | next = [..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266250 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত|অসমৰ নতুন ৰাষ্ট্ৰ নায়কত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত|কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=92 fromsection="92b" to= 95 tosection="95e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] f1svfxf03q6i2jnkvi10m2rnm1ivy8w 0 95628 266254 2026-11-08T13:23:25Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266254 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত|ভাৰত মন্ত্ৰী শুভাগমনত আৰু মণ্টেগু চেমচফোৰ্ড ডেপুটেশ্যনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত|অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=95 fromsection="95b" to= 98 tosection="98e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 4qyp2gcrmtryruq81a3ze6sucmd628r 0 95629 266257 2026-11-08T13:27:31Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত| কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266257 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত| কংগ্ৰেছ মহাসভাৰ সোণালী জয়ন্তীত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম সাহিত্য সন্মিলনত|অসম সাহিত্য সন্মিলনত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=98 fromsection="98b" to= 103 tosection="103e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] p7r7nqymzsgf29jc4wb5td0femz9w7b 0 95630 266260 2026-11-08T13:31:48Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত|অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত]] | next = দেশভক্ত তৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266260 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত|অসমৰ সংৰক্ষণ নীতিত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নবীন-স্মৃতিত|নবীন-স্মৃতিত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=103 fromsection="103b" to= 117 tosection="117e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] s47woldhbr9ini0aj7em6c869neu4bc 0 95631 266264 2026-11-08T13:36:08Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম সাহিত্য সন্মিলনত|অসম সাহিত্য সন্মিলনত]] | next = দেশভক্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266264 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম সাহিত্য সন্মিলনত|অসম সাহিত্য সন্মিলনত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তিৰোঁতাৰ সমস্যাত|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=117 fromsection="117b" to= 121 tosection="121e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] h1cpb0tzba7zz0cyladqy45opyi9wvt 0 95632 266267 2026-11-08T13:39:44Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নবীন-স্মৃতিত|নবীন-স্মৃতিত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ফু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266267 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নবীন-স্মৃতিত|নবীন-স্মৃতিত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"|ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=121 fromsection="121b" to= 122 tosection="122e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 3qo3x883q6ejgzbqzy7a9dd3nmkho3m 0 95633 266270 2026-11-08T13:43:05Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তিৰোঁতাৰ সমস্যাত|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266270 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তিৰোঁতাৰ সমস্যাত|তিৰোঁতাৰ সমস্যাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ|"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=122 fromsection="122b" to= 124 tosection="124e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 7g4k6kxs4ov470osravkm7h271nz6gs 0 95634 266276 2026-11-08T13:47:32Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"|ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"]] | next = দেশভক্ত তৰু..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266276 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"|ফুকনৰ "নাৰী-তন্ত্ৰ"]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ|যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=124 fromsection="124b" to= 131/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 51ry3euhddvnknk0jq4z4h64rkxbld9 0 95635 266279 2026-11-08T13:51:25Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ|"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ]] | next = দেশভক্ত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266279 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ|"তৰুণৰামৰ" হাতী চিকাৰ]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত|অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=132 to= 137 tosection="137e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 3o7m00q0a5shhwrc0jst9ufnjevat3c 0 95636 266282 2026-11-08T13:55:25Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ|যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ]] | next..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266282 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ|যক্ষা ৰোগ আৰু তাৰ প্ৰতিকাৰ]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=137 fromsection="137b" to= 139 tosection="139e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] j5ro7vdlsca9vthdg0jj6ryvfzxqyh7 0 95637 266283 2026-11-08T13:57:04Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত|অসম কাউঞ্চিল আৰু ভা..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266283 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত|অসম কাউঞ্চিল আৰু ভাৰত ব্যৱস্থা পৰিষদত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জননীৰ সেৱাত|জননীৰ সেৱাত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=139 fromsection="139b" to= 139 tosection="139ae"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] 67pthahg16jjnm3n89w73exq4olpnsm 0 95638 266285 2026-11-08T14:00:07Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|গুৱাহাটী ল..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266285 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত|গুৱাহাটী লোকেল বোৰ্ড আৰু মিউনিচিপ্যাল বোৰ্ডত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=139 fromsection="139ab" to= 141 tosection="141e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] lqe0ytcp8cp4jljlyds857f0rpf9tw5 0 95639 266289 2026-11-08T14:05:37Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জননীৰ সেৱাত|জননীৰ সেৱাত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গান্..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266289 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জননীৰ সেৱাত|জননীৰ সেৱাত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গান্ধি জয়ন্তীত|গান্ধি জয়ন্তীত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=141 fromsection="141b" to= 150 tosection="150e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] b7httwmtp2zxvf7e4fuq5rrra04d0bg 0 95640 266292 2026-11-08T14:09:39Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত]] | next = দে..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266292 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত|জাতীয় যুদ্ধৰ সেনাপতিত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=150 fromsection="150b" to= 152 tosection="152e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] nulcajhvuzld15d15g68u0jzdox9cab 0 95641 266304 2026-11-08T14:17:20Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গান্ধি জয়ন্তীত|গান্ধি জয়ন্তীত]] | next = দেশভক্ত তৰুণৰাম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266304 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/গান্ধি জয়ন্তীত|গান্ধি জয়ন্তীত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী|বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=152 fromsection="152b" to= 160 tosection="160e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] mpo3faz7o31r2a0jqsz4e4nc1jqw2ej 0 95642 266309 2026-11-08T14:19:44Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266309 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত|নিয়তিৰ নীতি আৰু বিশ্বৰ ৰাজনীতিত]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/তৰুণৰাম ফুকন|তৰুণৰাম ফুকন]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=160 fromsection="160b" to= 170 tosection="170e"/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] qjjh9surf6dyphuc3vizr9njbtzq4yf 0 95643 266310 2026-11-08T14:21:49Z হানিফ আলী 1925 "{{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী|বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী]] | next = ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 266310 wikitext text/x-wiki {{header | title = দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন | author = বনমালী বৰ্ম্মন | year = ১৯৪০ | translator = | section = | previous = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী|বৰলাটৰ বিবৃতিত গান্ধিজী]] | next = [[দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন/দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন|বেটুপাত]] | notes = | categories = }} <pages index=দেশভক্ত_তৰুণৰাম_ফুকন.pdf from=170 fromsection="170b" to= 173/> [[শ্ৰেণী:উপপৃষ্ঠা]] kpuioyoizht6onlj6qum6kownl0ayhn 104 95644 266329 2026-11-08T15:30:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। *- মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱ ৰচিত। ****- SCHOOL, Dated.........19. SON প্ৰকাশক শ্ৰীশিৱনাথ ভট্টাচাৰ্য্য। ডিব্ৰুগড়। ষষ্ঠ তাঙ্গৰণ। আসাম ৰিহাবাৰী গৌৰী শঙ্কৰ যন্ত্ৰত, শ্ৰীৰত্নেশ্বৰ চক্ৰবৰ্ত্তীৰ দ্বাৰা ছাপা হ'ল ১৯১০ সন। বেচ এমহা মাথোন।<noinclude></noinclude> j2btpskf50tf4a9w9oia45vm5harjqq 104 95645 266330 2026-11-08T15:31:33Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমলা। ----- ওঁ নমো ভগৱতে বাসুদেৱায় সৰ্ব্বধীঃ সাক্ষীণে নমঃ। যং ব্ৰহ্মবৰুনেন্দ্ৰ ৰুদ্ৰমৰুত স্তন্বন্তি দিবৈঃ স্তবৈঃ বেদৈস ঙ্গিপদক্ৰমোপনিষদৈৰ্গায়ন্তি যং সামগাঃ। ধ্যানবস্থিত তদ্‌গতেন মনসা পশ্যন্তি যং যোগীনে, যস্যান্তং নবিদুঃ সুৰাসুগণাঃ দেবায় তস্মৈ নমঃ। ঘোষা। ৰাম নিৰঞ্জন। পতিক ভঞ্জন। পদ। নমো নাৰায়ণ, সংসাৰ কাৰণ। ভকত তাৰণ, তোমাৰ চৰণ তুমি নিৰঞ্জন, পাতক ভঙ্গন। দানৱ গঞ্জন, গোপিকা ৰঞ্জন,<noinclude></noinclude> dd1ahy9zwfp7agu4fmswu0wyugv88bx 104 95646 266331 2026-11-08T15:31:50Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>বেদান্ত গায়ক, জগত নায়ক, কৃষ্ণ গুণমালা॥ বংশী বায়ক। মুকুতি দায়ক॥ ভকতৰ ঋদ্ধি, কৰা সৰ্ব্বসিদ্ধি। বিধাতাৰ বিধি, দীন দায়ানিধি॥ ভকতি ৰোচন, দুঃখ সঙ্কোচন। পাতক মোচন, কমল লোচন॥ দৈত্য অন্তকাৰী, গোবৰ্দ্ধন ধাৰী। ভৱ ভয়হাৰী, তুমিসি মুৰাৰি॥ কালিকো দমিলা, পুতনা শুষিলা। দেৱক তুষিলা, ব্ৰজক ভুষিলা। কেশী বৎস বক, সমস্ত দৈত্যক। লগাইলা চমক, ডকাইলা যমক॥ তুমি বাৰম্বাৰ, পৃথিবীৰ ভাৰ, হুয়া অৱতাৰ। খণ্ডিলা অপাৰ। ইন্দ্ৰকো দমিলা, ব্ৰহ্মায়ো নমিলা। বনত ভ্ৰমিলা, গোপীক ক্ৰীড়িলা। পশি ৰঙ্গশাল, যত মহামাল। কৰিয়া আস্ফাল, বধিলা গোপাল তযু গুণ নাম, ধৰ্ম্ম অনুপাম। গোক্ষ অৰ্থ কাম, সাধা প্ৰভূ ৰাম। •<noinclude></noinclude> ixn7peq5qdttu45jwywj5xa5vnre9f8 104 95647 266332 2026-11-08T15:32:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266332 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। মাৰি দশগ্ৰীৱ, জনকৰ ঝীৱ। পাইলা সদাশিৱ, তুমি জগজীৱ। তোমাৰ চৰিত্ৰ, পাতকীৰ মিত্ৰ। পৰম পবিত্ৰ, কৰিলা বিচিত্ৰ। পতিত পাৱন, এভৱ ভাৱন। অসুৰ দাৱন, তুমিসি বামন॥! তগতি'ৰ গতি, ত্ৰিজগতপতি। তোমাত ভকতি, থাকোক সম্প্ৰতি। শ্যামল শৰীৰ, জলদ ৰুচিৰ। গহিন গম্ভীৰ, গুণৰ মন্দিৰ। কুণ্ডলে মণ্ডিত, অসুৰ দণ্ডিত। পাতক খণ্ডিত, তুমিসি পণ্ডিত॥ দাৰিদ্ৰ মৰ্দ্দন, কৰুণা সদন। বংশী বদন, মুকতি মদন॥ হাস্য দৰিশন, পাপ কৰি ছন্ন। দোষ মৰিষণ, 'কাম বৰিষণ॥ জগত আধাৰ, দৈবকী কুমাৰ! সংসাৰত সৰি, চৰণ তোমাৰ। তুমি ভগৱন্ত, মহিমা অনন্ত। তাৰিলাহা সন্তু, পুৰুষ মহন্ত॥<noinclude></noinclude> rzg60zvn9etec5tgkb6wnltsql88z7a 104 95648 266333 2026-11-08T15:32:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8 তুমি সুবৎসল, কৃষ্ণ গুণমালা। পুৰুষ নিচ্ছল। নাহি কিছু ছল, ভকত বৎসল। তুমি অৱতৰি, অসুৰ সংহৰি। সৃষ্টি আছাধৰি, দেৱ শ্ৰীহৰি॥ অঘাস্থৰ ৰালী, মহা বলশালী। দমিলাহা কালি, তুমি বনমালী॥ কৰি পৰাভৱ, খেদাইলা দানৱ। ভকত বান্ধৱ, কৰি অবিছেদ, তুমিসি মাধৱ॥ দৈত্য কৰি ভেদ। খণ্ডিলাহা খেদ, উদ্ধাৰিলা বেদ॥ জগতক দৃশ্য, ॥ ভৈলা মহামৎস্য, তুমি মহা হংস, কৰিলা অবশ্য। ব্ৰহ্মাৰ নমস্য আসি নিজ অংশ। হুয়া যদুবংশ, বধিলাহা কংস॥ জগত নিঃশেষ, সবাত প্ৰবেশ। ভৈলা হৃষীকেশ, নাজানি উদ্দেশ। তুমি পীতাম্বৰ, বধিলা সম্বৰ, তুমিসি অচ্যুত, ভকত বহুত, কৰি আড়ম্বৰ। প্ৰভু বিশ্বম্ভৰ। আনন্দে অপ্লুত। কৰিলা মুকুত॥<noinclude></noinclude> mac3htfawfyl4fv0nr7e3yjr01am4oe 104 95649 266334 2026-11-08T15:33:04Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ধৰি মৎস্য কায়, প্ৰলয় অপায়, কৃষ্ণ গুণমালা। সত্যব্ৰত ৰায়। তাৰিলা লীলায়। & কুৰ্ম্ম কলেৱৰ, ধৰিলা মন্দৰ। মথিলা সাগৰ, নভৈল ভাগৰ। বৰাহ শৰীৰে, উদ্ধাৰি ভূমিৰে। হিৰণ্যাক্ষ বীৰে, মাৰিলাহা ছিৰে। নৰসিংহ ঋপু, ভৈলা দিব্য বপু। বধিলাহা ৰিপু, হিৰণ্য কশিপু। ভৈলা অদিতিত, বামন উদিত। মুকতি ললিত, বলীক ছলিত॥ যামদগ্নি ৰাম, কাটি চামেচাম। ক্ষত্ৰিয়ৰ নাম, নথৈলা সংগ্ৰাম ভৈলা কৌশল্যাত, শ্ৰীৰাম জাত। ৰাৱণ বিঘাত, কৰিল! লঙ্কাত॥ ৰাম হলধৰ, ৰোহিণী কুমৰ। মাৰিলা ইতৰ, দ্বিবিদ বানৰ। বুদ্ধৰূপে ছন্ন, কৰি বেদগণ। মুহিলাহা মন, তেজিয়৷ সজ্জন॥ হুয়া কল্কি চণ্ড, যতেক পাষণ্ড। কৰি খণ্ড খণ্ড, বিছিলাহা দণ্ড॥<noinclude></noinclude> t1ip4ls2w2awh3644w9lfnm9h7lxrl9 104 95650 266335 2026-11-08T15:33:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। ধৰি বাৰম্বাৰ, দশ অৱতাৰ। পৃথিবীৰ ভাৰ, কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে, খণ্ডিলা অপাৰ। ৰচিলা শঙ্কৰে। হৰি হৰি নৰে, বোলা নিৰন্তৰে। ঘোষা। হৰি হৰি ৰাম হৰি ৰাম ৰাম॥ পদ। নমো লক্ষ্মীপতি, অগতিৰ গতি। চৰণে সম্প্ৰতি, কৰিলে৷ প্ৰণতি॥ গুণ চিন্তামণি, সংসাৰ তৰণী। পাপৰ অগনি, ইটো বিতোপন, ঘুষিয়োক চনি। ধৰ্ম্ম সনাতন। আকেসে কীৰ্ত্তন, কৰে সাধুজন। শুনিয়ো দশম, অতি নিৰুপম। কৃষ্ণৰ পৰম, জনম কৰম। দৈত্যে ভিড়িলা, দুঃখ সাক্ষী দিলা, ব্ৰহ্মায়ে প্ৰাৰ্থন্তে, জন্মিলা জ্বলন্তে, ভাৰে পীড়িলা। পৃথিবী কান্দিলা॥ আসি ভগৱন্তে। দৈৱকীত হন্তে।<noinclude></noinclude> 0p1nn8yp5vql9h45d20zxvcrh07nevm 104 95651 266336 2026-11-08T15:33:40Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>অদ্ভুত বালক, ৰত্নৰ তিলক, হসিত বয়ন, ৰুচিৰ দশন, কৃষ্ণ €ণমালা। কুটিল অলক। শোভে কপোলক। কমল নয়ন। পীত বসন। 9 কিৰীটি কুণ্ডল, কৰে বালমল। কৌস্তুভে উজ্জ্বল, শোভে কম্বুগল॥ হস্ত চাৰি খান, অতি বিতোপন। কেয়ুৰ কঙ্কণ, প্ৰকাশে ভূষণ বহল হৃদয়, বনমালা তয়। পড়ি গুঞ্জৰয়, ভ্ৰমৰে ৰঞ্জয় | ৰতনে ৰচিত, মেখলা কটিভ। পাটভূমি পীত, লোটয় মাটীত। উৰু কৰীকৰ, জঙ্ঘা মনোহৰ। কনক ৰত্নৰ, ৰঞ্জিত হোড়ৰ॥ চৰণ পল্লব, পদ্ম অভিনব। নুপুৰৰ ৰব, শুনন্তি উৎসব | অঙ্গুলিৰ পান্তি, নখচন্দ্ৰ কান্তি। দেখি খণ্ডে ভ্ৰান্তি, তাপ উপসান্তি। ৰঙ্গা পদতলে, অঙ্কুশ কমলে। চিহ্ন সকলে, অতিশয় জলে॥<noinclude></noinclude> gfholbt88ca3xvsbeedlbxrh8d5gk13 104 95652 266337 2026-11-08T15:33:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। জগতৰ তাত, আছম্ভ তথাত। চাৰি অস্ত্ৰ হাত, প্ৰকাশে সাক্ষাত দেখিদুয়ো প্ৰাণী, এন্তে চক্ৰপাণী। মনে অনুমানি, বোলে স্তুতি বাণী। কৃষ্ণে কথা কৈলা, নিহল চোড়াইলা, শিশুৰূপ ভৈলা। কোলে তুলি লৈলা। লৈয়া লড়িলন্ত। বসুদেব সন্ত, ফণায়ে অনন্ত, ছত্ৰ ধৰিলন্ত॥ নমনীয় কুল, যমুনা বিপুল। চড়াই তাৰ কুল, পাইলস্ত গোকুল॥ কৃষ্ণক থৈলন্ত, কন্যাক লৈলন্ত। বসুদেব সন্ত, দুনাই আসিলন্ত। নন্দে দেখিল, পুত্ৰ উপজিল। উৎসৱ মিলিল, মহা দান দিল॥ নন্দ যশোদাৰ, গৃহত অপাৰ। কৰিলা বিহাৰ, জগত আধাৰ॥ অনেক যন্ত্ৰণা, কৰিলা মন্ত্ৰণা। আসিল পুতনা, সুষিল চেতনা॥ পৰম সঙ্কট, দধি দুগ্ধ ঘট। সহিতে শকট, কৰিলা উলট।<noinclude></noinclude> p2fzyhvx22isrtyq0ax2cdlyf8kf5he 104 95653 266338 2026-11-08T15:34:21Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। দৈত্য চক্ৰবতি, ভৈল কন্ধ পাত। কৃষ্ণৰ লীলাত, পড়িয়া শিলাত॥ জগতৰ স্বামী, প্ৰভু অন্তৰ্য্যামী। মাতৃ কোল গামী, তুলিলন্ত হামি। জগত নিখিল, গৰ্ভত দেখিল। বিস্ময় মিলিল, যশোদা ডৰিল। আমি গৰ্গঋষি, গোপনত বসি। জাত কৰ্ম্ম ৰাশি, কৰিলা হৰিষি। বিধিমতে নাম, থৈলা কৃষ্ণ ৰাম॥ কহি গুণি গ্ৰাম, গৈলা নিজ ধাম। পাছে ব্ৰজপুৰে, ৰঙ্গে ভ্ৰমি ফুৰে। সোনাৰ পুৰে, ৰুণ ঝুণ কৰে। অগণি সৰ্পক, যান্ত ধৰিবাক! দেখি দেন্ত হাক, নুশুনন্ত বাক। গোপীকাৰ ঘৰে, পশি দামোদৰে। অপকাৰ কৰে, দেখি নিৰন্তৰে। গোপীগণ আসি, যশোদাত হাঁসি। কৃষ্ণচেষ্টা ৰাশি, কৰন্ত প্ৰকাশি॥ দেখিলে গোৱালী, শিশু বনমালী | - নানা চাতুৰালি, কৰন্ত ধূৰ্ত্তালি 2<noinclude></noinclude> 6d6ufuhv6v9f96zditd1z08aix9ofrh 104 95654 266339 2026-11-08T15:34:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। কি কহিবো আয়, নাদোহন্তে গায়, ঘৰে পশি যায়, কপিক খুৱাই . কৃষ্ণৰ অপায়॥ নৎসক পিয়ায়॥ দধি দুগ্ধ খায়। ভাঙ্গিয়া পেলায় কি ভৈল দুৰ্জ্জান, তোমাৰ নন্দন কৃষ্ণৰ কাৰণ, নৰহে জীৱন। শুনি হেন বাণী, লাজে চক্ৰপাণি। নেত্ৰে বহে পাণী, দেখি নন্দৰাণী॥ স্নেহ সম্পজিল, সাবটি ধৰিল। আশ্বাস কৰিল, মুখে স্তন দিল॥ সঙ্গে শিশুগণ, খেলে নাৰায়ণ। মৃত্তিকা ভক্ষণ, ..কৰিল তেখন॥ দেখি শিশু ঝাক, বোলে যশোদাক। শুনি ৰাণী তাক, খঙ্গে বোলে বাক। কেনে মাটি খালি, অৰে বনমালী। নখাইলোহো বুলি, দেখাই মুখ মেলি। সকল জগত, হৰিক মনত, বোলন্ত বিস্ময়, . . মনুষ্য মোহয়, দেখন্ত গৰ্ভত। স্মৰম্ভ ডৰত॥ মোহোৰ তনয়। ঈশ্বৰ নিশ্চয়।<noinclude></noinclude> nrje47oqzzxd79456d6ify8o1puc3js 104 95655 266341 2026-11-08T15:34:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। দিনেক প্ৰভাতে, ৰাণী নিজহাতে। দধিক তথাতে, 3 আমি দেৱহৰি, ৰৈলা ৰঙ্গ কৰি, মথন্ত সাক্ষাতে। মথনিক ধৰি। দেখিলা সুন্দৰী॥ বদন চুম্বন, আনিয়া নন্দন, কৰি ঘনে ঘন, পিয়াইলন্ত স্তণ। দুগ্ধ উথলিয়া, পড়য় দেখিয়া। পুত্ৰক এড়িয়া, কেশৱে কূপিলা, ধৰি পটাশিলা। ভাণ্ডক ভাঙ্গিলা, গৈলা লৱড়িয়া। যশোদা দেখিলা। বাড়ি লৈলা কৰে, দেখি দামোদৰে। নামি উড়লৰে, লড় দিলা ডৰে। যশোদা খেদম্ভ, কান্দন্ত কাম্পন্ত, ' কৰে ধৰি আনি, বান্ধি চক্ৰপাণী, ভয়ে ভগৱন্ত। বাড়ি এড়িলন্ত। উখলে টাণি। চলি গৈল ৰাণী॥ উড়ল ঘসাই, বৃক্ষত লগাই। উভাড়ি পেলাই, ৰঙ্গে আছা চাই। দুই দেৱ বৰ, দিব্য ৰূপণৰ। কৰিয়া কাতৰ, ' চলি গৈল ঘৰ॥ ( 25 )<noinclude></noinclude> q25fpvm5q2bdxr3gisciz29fg9ogpl9 104 95656 266342 2026-11-08T15:35:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। কি ভৈল বুলি নন্দে বান্ধ মেলি। মলছিয়া ধূলি, গোপৰ সুন্দৰী, কোলে লৈলা তুলি | বঝাৱে চাপৰি। পাৰি ডাকিল, : অঙ্গি ভঙ্গি কৰি, নাচে দেৱহৰি। কোনে লৈব ফল। শুনিয়া চলিল, কৃষ্ণ দয়াশীল॥ ধান্যক দিলন্ত, ফলক লৈলন্ত। ৰত্ন অপৰ্য্যন্ত, ভাণ্ড ভৰিলন্ত॥ গোকুল ভবন, তেজি নাৰায়ণ। পাছে বৃন্দাবন, কৰিলা গমন। বৎস অস্ত্ৰ, পৰম দন্দুৰ। কৰি মণীমুৰ, নিলা যমপুৰ॥ আসি বক গোটে, গিলিলেক চোটে। তাক ধৰি ঠোঁটে, চিৰিলা আস্ফোটে। সৰ্পৰূপে আসি, অঘে তুলি হাঁসি। বদন প্ৰকাশি, গিলিল মবাসি। ভেটিলন্ত গল, ভকত বৎসল। এড়ি মূত্ৰ মল, মৰিল-নিষ্ফল। তাৰ কৰি কাল, বৎস বৎস পাল।' ! জীয়ায়া তাকল, ঝ। ইলা গোপাল<noinclude></noinclude> 6psec3c3w22cny1zdyk2bul8dp8u26s 104 95657 266343 2026-11-08T15:35:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। সঙ্গে শিশুগণ, অন্ন ব্যঞ্জন, গোৰক্ষ দামুৰি, থৈয়৷ ঢাকি ঘুৰি, ৰঙ্গে নাৰায়ণ। কৰিলা ভোজন ব্ৰহ্মা কৰি চুৰি। গৈল নিজপুৰী। হুয়া সেহি কাল। বিস বস পাল, আপনি গোপাল, গৈলা ব্ৰজশাল॥ অনেক বিভূতি, কৃষ্ণৰ মুৰুতি। দেখিয়া বিস্মৃতি, ব্ৰহ্ম৷ ভৈলা ভীতি। যেন মৃতৱত, পড়িল হুংসত। নাহি আৰ তত্ত্ব, চেতন গাৱত॥ ব্ৰহ্মা মন্ত, দেখি ভগৱন্ত। ৰূপ ঢ়'কিলন্ত, দুনাই জীলন্ত। হুংসযান এড়ি, চৰণত পড়ি। নানা স্তুতি ৰড়ি, গৃহে গৈলা লড়ি॥ ধেনুকক মাৰি, গাছক 'আছাৰি। ভালফল সাৰি, ভুঞ্জাইলা মুৰাৰি॥ তৃষায়ে আকুল, হুয়া গোপকুল। যমুনাৰ কুল, গৈলা হুয়া ভূল। খাইল বিষজল, ভৈলন্ত বিহ্বল। জীৱনে বিকল, মৰিল সকল!<noinclude></noinclude> h8g1acejuqwdqr5130i25z2ghq0tl2b 104 95658 266344 2026-11-08T15:35:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>28 দেখি নাৰায়ণ, কৃষ্ণ গুণমালা। অমৃত নয়ন। চাহিল৷ তেখন, লভিল চেতন। কদম্বে চড়িলা, হ্ৰদত পড়িলা। কালিয়ে ঝড়িলা, শিৰত চড়িলা! ফণাৰ উপৰে, দেৱ দামোদৰে। উঠি নৃত্য কৰে, সিটো সৰ্প মৰে! নাগ পত্নীচয়, বুলিলা বিনয়। কালিক নিৰ্ভয়, দিল৷ কৃপাময়!! তীৰত চড়িলা, জ্ঞাতিয়ে বেড়িলা। গলত বান্ধিলা, যশোদা কান্দিলা। নিকালি কালিক, পিলা বনাগ্নিক। গোপ গোপীক, ৰঞ্জিলা অধিক। প্ৰলম্ব অশিষ্ট, চিন্তিল অনিষ্ট। মাৰিলা গৰিষ্ট, ৰাম বলিষ্ট॥ বেঢ়ি মুঞ্জবন, লাগে হুতাশন। দেখি গোপগণ, পাছে নাৰায়ণে, তাৰি ৰঙ্গমনে, ভৈল ভয়মন॥ সদয় নয়নে। আনিলা তেখনে বসন্ত গ্ৰীষ্মত, ক্ৰীড়া নানামত, বৰ্ষা শৰতত। কৰিলা ব্ৰজত!<noinclude></noinclude> 3ri0rs8w39n93fi4rapfdp9w9tl615t 104 95659 266345 2026-11-08T15:35:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>এক চিত্ত কৰি, সাধে ব্ৰতধৰি, কৃষ্ণ গুণমালা। গোপৰ কুমাৰী। স্বামী হৈবা হৰি | ১৫ বস্ত্ৰ থৈয়া ভীৰে, যমুনাৰ নীৰে, কেৱল শৰীৰে। স্নানে ধীৰে ধীৰে। কৃষ্ণে কৰি লীলা, বস্ত্ৰক হৰিলা। কদম্বে চড়িলা, হাসি বস্ত্ৰ দিলা। কৰ্ম্মক উৎসব, বিপ্ৰক বিষাদ। পত্নীক প্ৰসাদ, দিলাহা আহ্লাদ বদতি শঙ্কৰ, গুনা সবে নৰ। : আন পৰিহৰ, ভজা দামোদৰ। দিন কতিপয়, জীবন নিশ্চয়। L যাইবা যমালয়, নাহিকে সংশয়। কিনা লক্ষ্মীপতি, নাহি আন গতি। জানিয়৷ সম্প্ৰতি, কৰিও ভকতি। ভেবেসে নিস্তৰি, : হৃদি ৰূপধৰি, মাধৱৰ নাম, এড়ি আনকাম, পুৰুষ উদ্ধৰি। মুখে বোলা হৰি॥ ধৰ্ম্ম অনুপমি। বোলা ৰাম ৰাম<noinclude></noinclude> tbptdtbihtweav0f0nr22l4gxkyncfp 104 95660 266346 2026-11-08T15:36:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। ঘোষা। কহু হৰি ৰাম। নকৰা বিৰাম। পদ। কৰি মগ্ন ভঙ্গ। লৈয়! গোপ সঙ্গ, বাসৱৰ খঙ্গ, তোলাই ভৈলা বঙ্গ!! ইন্দ্ৰে ক্ৰুদ্ধিলা, মেব পাঞ্চি দিলা। শিলা বৰষিলা, প্ৰলয় মিলিলা। ইন্দ্ৰৰ দৰ্শক, নাশি মন্দৰক। তুলি উপক, গৰ্ব্ব পৰ্ব্বতৰ, ৰাখিলা ব্ৰজক॥ নামি পুৰন্দৰ। কৰিয়া কাতৰ, চলি গৈলা ঘৰ। বৰুণ কিঙ্কৰে, নন্দক সত্বৰে। জলৰ ভিতৰে, নিল আম্বৰে। কৰে কোলাহল, গোৱাল সকল। ভকত বৎসল, পশিলন্ত জল। ভয় সম্পজিল, বৰুণে যজিল। পিতৃক তুলিল, আশ্চৰ্য্য মিলিল। উদ্ধাবি নন্দক, ব্ৰজৰ লোকক। দেখাই বৈকুণ্ঠক, দিলা আনন্দক॥<noinclude></noinclude> ly5qviy78trnnptlxese3f06yu4cw6t 104 95661 266347 2026-11-08T15:36:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। শৰত শীতল, শশাঙ্কে ধৱল। বৃন্দাবন স্থল, অতি সুললিত, গোপীকা সহিত, দেখি কৌতূহল। ৰঙ্গে গাইলা,গীত। কৰ্লিন্ত নৃত্য! লৈয়৷ গোপী মেলি, কৰি ঠেলাঠেলি। কণ্ঠে বাহু মেলি, কৰিলন্ত কেলি॥ যেহেন মাতঙ্গে, হস্তিনীৰ সঙ্গে। অতি অঙ্গে ভঙ্গে, ফুৰে লীলা ৰঙ্গে॥ কৃষ্ণৰ মুৰুতি, অতি আসকতি। গোপৰ যুবতি, ভ্ৰম ভৈল মতি। সৰ্পেক মিলিল, নন্দক গিলিল। পাৱে পৰশিল, সিয়ো নিস্তৰিল॥ শঙ্খছুৰ মাৰি, গোপৰ সুন্দৰী। আনিলা উদ্ধাৰি, ঈশ্বৰ মুৰাৰি॥ এহিমতে নিশি, ক্ৰীড়ি আসৰিষি। গৃহক হৰিষি, আইল মুৰদ্বেষী! দিবসে গোধন, লৈয়া নাৰায়ণ। যান্ত বৃন্দাবন, কৃষ্ণৰ বিৰহে, দেখি গোপীগণ॥ শৰীৰ নসহে। শোকে হৃদিদহে, আখি নীৰ বহে ১৭<noinclude></noinclude> 59aymy4fpxei5rq37jv0urjtsr0xesl 104 95662 266348 2026-11-08T15:36:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266348 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>১৮ কৃষ্ণ গুণমালা। বদি ঠাৰে ঠাৱে, কৃষ্ণ গুণ গাৱে। অতি প্ৰেম ভাৱে, দিনে গোৱাৱে। অষ্টি অস্থৰ, আইলা গোপপুৰ। তাক কৰি চূৰ, নিলা যমপুৰ॥ আসিল নাৰদ, ভাৱে গদগদ। দেখি সভানদ, ভৈল নিঃশব্দ। কংসৰ সমাজ, বোলে মুনিৰাজ। নিশ্চিন্তে কি কায কৰ ভোজৰাজ তব ৰিপুবৰ, বাঢ়ে নন্দবৰ, কৃষ্ণ জন্ম যেবে, বহুদেৱে তেবে জানো মই সবে। ৰাম দামোদৰ। কি কৈবো বিস্তৰ। থৈল গুপ্তভাৱে, নন্দৰ কন্যাক, দিলন্ত তোমাক নাজানিলা তাক, ঘটিল বিপাক॥ শুনি কংসৰায়, কোপে কম্পে কায়। বস্ত্ৰদেৱে চায়, কাটিবাক যায়॥ দেখি তপোধন, কৰিল বাৰণ। প্ৰবোধি তেখন, কৰিল গমন। কংস ষ্টেশীল, কেশীক আলি। . আদেশ কৰিল, ব্ৰজক চলিল।<noinclude></noinclude> 45zaaj7jrwpjk4ez3pfwahaw6xartq7 104 95663 266349 2026-11-08T15:37:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুগনালা। কেশী দানৱ, গুনি গলাবাৰ, কৰে পৰাভৱ। ধাইলন্ত মাধৱ॥ কৰে ধসমসি। ১৯ গোকুলত পশি, কৃষ্ণক পৰশি, সিয়ো গৈল নশি॥ নাৰদেয়ো আমি, বচন প্ৰকাশি, কৃষ্ণক উপাসি গৈলন্ত সম্ভাষি। ময়ৰ তনয়, ব্যোম দুৰাশয়। কৰিয়া দুৰ্ণয়, গৈল যমালয়॥ কংসে পাঞ্চিল, অক্ৰুৰে বাঞ্ছিল। ভকতি সাঞ্চিল, চেতন নাছিল। কৃষ্ণ খোজচয়, দেখি মহাশয়। ভৈলন্ত বিস্ময়, ননহে হৃদয়॥ গোপ বিছাৰি, ঝাঁম্প দিয়া পড়ি। কৃষ্ণ কৃষ্ণ ৰড়ি, ফুৰন্ত বাগড়ি। অনন্তৰে গৈয়া, কৃষ্ণক দেখিয়া। প্ৰেম উপজিয়া, দ্ৰৱ ভৈল হিয়া॥ পাৰ্বত পড়িল, লোকত বাৰিল। ভকতি কৰিল, মাধৱে ধৰিল! কৰিলা সাদৰ, দেৱ দামোদৰ। বিচেষ্টা কংসৰ, জানি নিৰন্তৰ!!<noinclude></noinclude> nzoa3iqjjxsj2taarmp5ydgh2hpvwff 104 95664 266350 2026-11-08T15:37:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কাৰলা প্ৰয়াণ, কৃষ্ণ গুণমালা। অনেক নিশান, দেখি গোপীচয়, ক্ৰদৰ কৰয, পুৰুষ পুৰাণ। বুঝাইলা বিষাণ -। নদহে হৃদয়। লোতক কৰিয় গোগীক বুঝাই। দূতক পঠাই, পাছে বহুৱাই, যান্ত মথুৰাই। চলে ৰথখান, বায়ুৰ সমান। কৰিবে মধ্যাহ্ণ, ৰাখিলন্ত যান। ৰথ তৰুতলে, থৈয়া মহাবলে। অক্ৰুৰ সচেলে, বুড় দিল৷ জলে। অনন্ত শয্যাত, কৃষ্ণক সাক্ষাত। দেখি প্ৰণিপাত, কৰি যোড়হাত। নানা স্তুতি বড়ি, পাছে ৰথে চড়ি | মথুৱাক লড়ি, গৈল দড় দড়ি। অক্ৰুৰক হৰি, পঠাই আগ কৰি। চাহিবে নগৰী, চলি গৈলা হৰি॥ গজগতি লীলা, মধুৰা ভ্ৰমিলা। প্ৰজায়ে দেখিলা, বঢ়াই অতি ৰতি, কবি লীলা গতি, আনন্দ মিলিলা॥ গোপৰ সঙ্গতি। যান্ত লক্ষ্মীপতি।<noinclude></noinclude> rql73xcu5axvnvfju67zunas3195yx8 104 95665 266351 2026-11-08T15:37:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। যতেক হুন্দৰী, অঞ্জলিক ভৰি। পুষ্পবৃষ্টি কৰি, চাহে নেত্ৰ ভৰি॥ দেখন্তে মূৰতি, আনন্দে স্ফৰতি। হোৱয় বিশ্ৰুতি, যতেক যুবতি॥ ঘুড়াই মন প্ৰাণ, নেত্ৰে কৰে পান, কৰে বহুমান। নভাষয় আন॥ ৰাজ কৰ কাল, কৰিয়া তৎকাল। বস্তু ভালভাল, লৈলন্ত গোপাল॥ বেশীকাৰ জন, পিন্ধাইলা বদন। সাৰূপ্য খেন, দিলা নাৰায়ণ | মালা অনুপাম, দিলেক হৃদাম বৰ মনস্কাম দিলা কৃষ্ণ ৰাম॥ পিন্ধাইল সুন্দৰি, চন্দন সাদবি। তাইক ঋঋজু কৰি, থৈলা দেৱ হৰি॥ পশি ঘাগশাল, ধৰিয়া উৎপন ধনুক দুফান, কৰিল৷ গোপাল। পাছে নাৰায়ণ, কৰিয়া ভোজন, সঙ্গে গোপগণ। কৰিল৷ শয়ন॥ : প্ৰভাত ৰজী, দুন্দুভি। ধ্বনি। গ. ৰাম কৃষ্ণে শুনি, লড়িল আপুনি।<noinclude></noinclude> czu210oe25v5by7cvq1jjhguw0fblt9 104 95666 266352 2026-11-08T15:38:08Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>22 কৃষ্ণ গুণমালা। দ্বাৰৰ ওচৰ, পাইলা যদুবৰ দেখিয়া কুঞ্জৰ, ভেটিল সত্বৰ। কৃষ্ণে তাক পাৰি, দশন উভাড়ি। প্ৰাণে গৈল চাড়ি॥ স্কন্ধে হস্তিদান্ত, শোভে লক্ষ্মীকান্ত, চন্দ্ৰৰ মণ্ডল, মাৰিলন্ত বাড়ি, সভা পশিলন্ত। ৰঙ্গে লোকেচান্ত বদন বিমল। তাতে ঘৰ্ম্ম জল, ৰঞ্জে গণ্ডস্থল। ৰূপৰ সম্পত্তি, দেখি লক্ষ্মীপতি। চান্ত চতুৰ্ভিতি, নাহিকে তৃপিতি। আইল যু’ঝো বুলি, চানূৰে হাস্ফুলি। আছাড়িয়৷ তুলি, মাৰিলা সমুলি॥ মুষ্টিকে ধৰিল, সমৰ কৰিল। ৰামে সংহৰিল, লীলাতে মৰিল। আনো যত মাল, কৰিয়া আষ্ফাল। ধৰি তৎকাল, বধিলা গোপাল বজাৱে বাজন, ৰঙ্গে নাৰায়ণ। সঙ্গে শিশুগণ, কৰন্ত ভ্ৰমণ॥ চৰণ চলাই মুপুৰ বজাই।- নাচে যদুবাই, প্ৰজা আছে চাই<noinclude></noinclude> 48s5ik83vfb01io4f1w3jdue3opejs3 104 95667 266353 2026-11-08T15:38:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266353 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। ৰচিল শঙ্কৰ। কৰ্ম্ম কেশৱৰ॥ ২৩ কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰ, শুনা সবে নৰ, কত তপস্যাই, ভকতি বিনাই, নৰতনু পাই। আবে বুধজন, যাৱত চেতন, নকৰা বিমতি, ব্যৰ্থে আয়ু যাই॥ এড়া আন মন। ভজা নাৰায়ণ॥ কলিত সংপ্ৰতি। বিনা লক্ষ্মীপতি, নাহি আন গতি। জানি হেন কৰা, কৃষ্ণক সুমৰা। আপুনি নিস্তৰা, পুৰুষ উদ্ধাৰ৷॥ মাধৱৰ নাম, ধৰ্ম্ম অনুপাম! এড়ি আন কাম, বোলা ৰাম ৰাম॥॥ ঘোষা। ত্ৰাহি ত্ৰাহি ৰাম। কৰিলো প্ৰণাম॥ পদ। কংসে পাৰে গালি, শুনি বনমালী। ডেৱে চাঙ্গ চালি, চড়িলা আটালি। কেশত কংসৰে, টানি আড়ম্বৰে, ( 3 ) ধৰি বাম কৰে। পেলাইল। ঈশ্বৰে B<noinclude></noinclude> 6unj14k8zfwsgx3kcm79tyi158ig3qy 104 95668 266354 2026-11-08T15:38:49Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>২৪ কৃষ্ণ গুণমালা। পাছে দামোদৰে, তাহাৰ উপৰে। জগতৰ ভৰে, পড়িলা সত্বৰে। মৰি কংসৰায়, বৈকুণ্ঠক পায়, ধৰি দিব্যকায়। থাকিলা লীলায় ৪ পাছে যদুৰায়, ফুৰাইলা লীলায়, কংসক ঘষায়। লোকক দেখায়। তাৰ অষ্ট ভাই, ক্ৰোধে আইলা ধাই দেখি যদুৰাই, মাৰিলা কোবাই॥ পিতাৰ মাতাৰ, নিহল লেহিৰি। ছোড়ি বাৰম্বাৰ, কৈলা নমস্কাৰ। এন্তে চক্ৰপাণি, মনে অনুমানি। ডৰে দুয়ো প্ৰাণী, নোবোলন্ত বাণী॥ মায়া আবৰিল, কৃষ্ণক ধৰিল। ক্ৰন্দন কৰিল, লোতক ঝৰিল। কৃষ্ণত ভকতি, কৰি মহামতি। উগ্ৰসেন তথি, ভৈলন্ত নৃপতি॥ পাছে নন্দপাশ, আসি শ্ৰীনিবাস। কহে প্ৰিয় ভাষ, কৰিয়া আশ্বাস॥ গুনা ব্ৰজপতি, শোক মোক প্ৰতি, চলা শীঘ্ৰগতি। তেজিয়ো সম্প্ৰতি<noinclude></noinclude> sp9fn10qopjp66tpdowduvor0ufv8ip 104 95669 266355 2026-11-08T15:39:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। দিন কতমান, তব সন্নিধান, শুনি গোপকুল, কান্দিয়া আকুল, গৰ্গ পুৰোহিত, নযজ্ঞ উপবীত, ৰঙ্গে ৰাম হৰি, অৱন্তী নগৰী, ২৫ থাকি ইটো স্থান। কৰিবো প্ৰয়াণ। হিয়ে যেন শূল। আসিলা গোকুল॥ শাস্ত্ৰৰ বিহিত। দিল হৰষিত!! ব্ৰহ্মচৰ্য্য ধৰি। গৈল লীলা কৰি ৪ গুৰুক বিনয়, কৰি কৃপাময়। পঢ়িলন্ত তয়, যত বিদ্যাচয়! পাছে শাস্ত্ৰ জানি, গুৰুবাক্য মাণি। মৰা পুত্ৰ আনি, দিলা চক্ৰপাণি॥ গোপীৰ প্ৰেমক, জানি উদ্ধৱক। পঠাই গোকুলক, বুঝাইলা নন্দক॥ কৃষ্ণক স্মৰিল, চেতন হৰিল। ক্ৰন্দন কৰিল, লোতক ঝৰিল। কৃষ্ণৰ বচন, গুনি গোপীগণ। প্ৰেমত ক্ৰন্দন, কৰে অনুক্ষণ। উদ্ধৱে বুঝাইল, । কৃষ্ণ গুণ গাইল, কিছু স্মৃতি পাইল। দিবস গোৱাইল!<noinclude></noinclude> c2vwd3qjkn52z66evhwh8sklx4gusi3 104 95670 266356 2026-11-08T15:43:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>২৬ কৃষ্ণ গুণমালা। কৃষ্ণে কৰি লীলা, বাক্য সফলিলা। কুজীক ৰমিলা, মথুৰা ভ্ৰমিলা। অক্ৰুৰৰ ঘৰ, গৈলা দামোদৰ। অক্ৰৰে বিস্তৰ, কৰিলা সাদৰ। স্মৰি পাণ্ডৱক, হস্তিনাপুৰক, বাৰ্ত্তা জানিবাক। পঠাই অক্ৰৰক। পাণ্ডৱৰ যত, বাৰ্ত্তাক তাৱত। আসি মাধৱত, কৰিলা বেকত॥ মগধ ৰাজাৰ, সেনা বাৰে বাৰ। কৰিয়া প্ৰহাৰ, চিন্তিলন্ত মাৰ। দ্বাৰকা সকলে, নিৰ্ম্মাইলন্ত জলে। প্ৰজাক সকলে, নিলা যোগবলে॥ কাল যৱনৰ, আগে মনোহৰ। দেখাই কলেৱৰ, যান্ত দামোদৰ যেন নবঘন, তনু বিতোপন। হুপীত বসন, পঙ্কজ নয়ন ৰত্নৰ মোলান, বাহু চাৰি খান। নাহিকে সমান, সৰ্ব্বাঙ্গে সুঠান॥ কিৰীটি কুণ্ডলে, অলঙ্কাৰে 'জ্বলে! হাৰ বক্ষস্থলে, পদ্মমালা গলে॥<noinclude></noinclude> 8ewbuts6sief2al5iayuqsmd0j7vhsy 104 95671 266357 2026-11-08T15:43:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। ২৭ আজানুলম্বিত, মেখলা কটীত। পাট ভুনিপীত, লোতয় মাটীত। চৰণ পল্লৱ, লুপুৰৰ ৰৱ। শুনন্তে উৎসৱ, চলন্ত মাধৱ। যৱনে দেখিল, পাছত খেদিল। লাগক নেদিল, গহ্বৰে পশিল। মুচুকুন্দ ৰায়, শুতিয়া তথায়। আছে নিদ্ৰা যায়, তাক গৈয়া পায়॥ মালি চৰণে, জাগিল তেখনে। চাহিল নয়নে, মৰিল যৱনে। পাছে যদুপতি, দেখিয়া নৃপতি। কৰিলন্ত নতি, -অনেক ভকতি। কৈল উপদেশ, মাধৱে নিঃশেষ। ৰাজ্বা ছাড়ি দেশ, এড়াইলন্ত ক্লেশ। কৃষ্ণপদে ৰতি, কৰি মহামতি। পাইলন্ত নৃপতি, ভগৱন্ত গতি॥ ৰেৱত নৃপতি, দুহিতা 'ৰেৱতী। বিহাইলন্ত তথি, বলে! মহামতি। ভীষ্মক দুহিতা, ৰূপে অনিন্দিতা। কৰে সুচৰিতা, কৃষ্ণ পতি চিত্ত॥৷<noinclude></noinclude> gjv7o9a9k337vrbgwv13vbvgva0h8ss 104 95672 266358 2026-11-08T15:44:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। তান ভাই জ্যেষ্ঠ, ৰুক্মিণীৰ দুষ্ট। কৃষ্ণৰ অনিষ্ট, চিন্তয়ে অশিষ্ট 0 কক্মিণী শুনিল, ৰুক্মী দুষ্টশীল। মাধৱে বঞ্চিল, শিশুপালে দিল শোক উথলিল, চিত্ত প্ৰবোধিল, পত্ৰক গোপনে, পঠাইল ব্ৰাহ্মণে, ক্ৰন্দন কৰিল। উপায় স্ৰজিল। লিখিয়া আপুনে। দ্বাৰকা ভুবনে সেই বাক্য ধৰি, পাছে দেৱহবি। বিদৰ্ভ নগৰী, গৈলা শীঘ্ৰ কৰি। দুষ্ট ৰাজাগণ, জিনি নাৰায়ণ। কক্মিণী হৰণ, কৰিলা তেখন। ৰুক্মী যুদ্ধ দিল, মাধৱে জিনিল। চক্ৰক ধৰিল, মুণ্ডণ কৰিল॥ পাছে দেৱহৰি, আসি নিজ পুৰী। ৰুক্মিণী সুন্দৰী, বিহাইল সাদৰি। আৰাধি সূৰ্য্যক, পায়৷ স্যমন্তক | সত্ৰাজিত তাক, আনিল গৃহক। খোজে নাৰায়ণে, নেদিল দুৰ্জ্জনে। পিন্ধিয়া প্ৰসেনে, চলি গৈল বনে<noinclude></noinclude> amx0accievvvcekhhy2yopnle9ebzey 104 95673 266359 2026-11-08T15:44:18Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা 2 সিংহে দেখিল, তাহাক বধিল। স্যমন্তক নিল, পৰ্ব্বতে চড়িল। দেখি জাম্ববত্ত, তাক মাৰিলন্ত। মণিক লৈলন্ত, গৰ্ত্তক গৈলস্ত। উঠি গৈল তঙ্ক, সত্ৰাজিত ৰঙ্ক। কৃষ্ণক কলঙ্ক, দিলেক নিঃশঙ্ক॥ জানি নাৰায়ণ, লৈয়া সেনাগণ। মণিৰকাৰণ, প্ৰবেশিলা বন। বুঝি সবে তত্ত্ব, গৰ্ভৰ বাজত। থৈয়া সেনা যত, পশিলা গৰ্ভত। জিনি ঋক্ষপতি, দেৱ যদুপতি। স্যমন্ত সহিতি, পাইল। জাম্বৱতী। দ্বাৰকাক আইল, মণিক দেখাইল। কলঙ্ক এড়াইল আনন্দক পাইল॥ সভাৰ সাক্ষাতে, মণিক তথাতে। সত্ৰাজিত হাতে, দিলা জগন্নাথে। পাছে সত্ৰাজিত, স্যমন্ত সহিত। কন্যাক তহিত, দিলস্ত হৰিত। কালিন্দী সুন্দৰী, সাধে তপ কৰি। জানি তাক হৰি, আসিলা সাদৰি॥<noinclude></noinclude> aahbkcjgwap3bmz7i3o3v1fddmfv0o4 104 95674 266360 2026-11-08T15:44:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পায়া যদুপতি, জিনি বৃষ যাত, সত্যাক তথাত, অ'ত অনন্তৰে, মিত্ৰবৃন্দা সতী, কৃষ্ণ গুণমালা | অতি ৰূপবতী। আইল দ্বাৰবৰ্তী॥ দেৱ যদুনাথ। বিহাইলা সাক্ষাত বিহাইলা সত্বৰে। ভদ্ৰাক সাদৰে, দেৱ দামোদৰে। বাণক প্ৰহাৰি, লক্ষক বিদাৰি। লক্ষাৰ কুমাৰী, আনিলা মুৰাৰি॥ ৰূপে আসৰসী, অষ্টম মহিষী। বিহাইলা হৰিষি, বিক্ৰম দৰশি॥ ৰুক্মিণী নন্দন, ৰূপে বিতোপন, পাছে তাঙ্ক ঘৰে, মৰিবাৰ তৰে, ভৈলন্ত মদন। যেন নবঘন। হৰিল সম্বৰে। পেলাইল সাগৰে। দানৱক মাৰি, পায়া নিজ নাৰী। আইল শীঘ্ৰ কৰি, দ্বাৰকা নগৰী॥ নৰকক মাৰি, আনন্দে মুৰাৰী! ষোড়ষ হাজাৰি, পাইল দিব্য নাৰী॥ শুনি প্ৰিয়া বাণী, জিনি বজ্ৰপাণী। পাৰিজাত আনি, কইলা চক্ৰপাণি।<noinclude></noinclude> a37xvu4ufs6w5yd4sya7ufiww8cwqer 104 95675 266361 2026-11-08T15:44:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণগাল। ৩১ অথৰ্ম্ম৷ সভাক, পঠাই দ্বাৰকাক। বুলি স্তুতি বাক, গৈলা দেৱঝাক॥ দেৱৰ সম্পত্তি, দ্বাৰকাক প্ৰতি। আনি যদুপতি, কৰিলন্ত ৰতি॥ পৰিহাস কৰি; বুলিলন্ত হৰি। ৰুক্মিণী সুন্দৰি, শুনি গৈলা ডৰি। কৃষ্ণ পৰিহাস, শুনিয়৷ নৈৰাস। ভৈলন্ত হতাশ, নোলাই উসাস॥ মৰ্ম্ম গৈল জলি, কেশৱে আকলি, ধৰিলন্ত ভুলি, প্ৰিয় বাক্য বুলি, লভিয়া চেতন, প্ৰেমে অনুক্ষণ, পড়িলন্ত ঢলি। চাৰি বাহু মেলি। মলচিলা ধূলী। বান্ধিলস্ত চুলী r বুলিলা বচন। বুৰিয় নয়ন | প্ৰিয়ায়ে সহিতে, সকৰুণ চিত্তে। ক্ৰীড়িল৷ তহিতে, বদন হসিতে। একৈক ভাৰ্য্যাত, দশ দশ জাত। তনয় সাক্ষাত, কৃষ্ণ পুত্ৰ নাতি, ৰঙ্গে দিনে ৰাতি, জগত প্ৰখ্যাত। ভৰিলেক আতি। বঞ্চে যত জ্ঞাতি।<noinclude></noinclude> tla65d36t3nzk0bwindudsq2zlrq19r 104 95676 266362 2026-11-08T15:45:10Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণগালা। প্ৰদ্যুম্ন তনয়, ভৈলন্ত দুৰ্জ্জয়। অনিৰুদ্ধ তয়, অতি শুভনয়॥ তান বিবাহত, বলোৰ হাতত। আপোন ঘৰত, ৰুক্মি ভৈলা হত। উষাকে৷ হৰিল, বন্ধন কৰিল। মাধৱে শুৰিল, যুদ্ধক চলিল। বানৰ কাতৰে, যুঝিলন্ত হৰে। বিজ ম্ভণ শৰে, মোহিত শঙ্কৰে। স্তুতি আৰম্ভিল, মাধৱে দেখিল। যুদ্ধ উপেক্ষিল, বাণক ৰাখিল॥ দানৱ মুগুধ, এড়িলন্ত যুদ্ধ। দিলা হুয়া শুদ্ধ, কৃষ্ণে ৰঙ্গ পাইল, বিবাহ কৰাইল, বাম হাতে ধৰি, দ্বাৰাকা নগৰী, বদতি শঙ্কৰ, * ইটো সাৰতৰ, হৰি বিনে আৰ, অসাৰ সংসাৰ, ঊষা অনিৰুদ্ধ দ্বাৰকাক আইল। বাজন বজাইল। নৃপক উদ্ধৰি। ৰঙ্গে গৈলা হৰি। শুনা সবে নৰ। বেদৰ উত্তৰ॥ নাহিকে নিস্তাৰ। জানো সাৰোদ্ধাৰ॥<noinclude></noinclude> gq58kxnqam5nquxqswo4003f27mfhuq 104 95677 266363 2026-11-08T15:45:29Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। পৰলোক ভয়, ঘোৰ যমালয়, কেনমতে তাত, যাতনাৰ হাত, পাতক হৰণ, এভো নুপজয়। গমন নিশ্চয়। ঘোৰ উতপাত। ৩৩ এড়াইব| সাক্ষাত : দুৰ্গতি তৰণ। হৰিৰ চৰণ, ঘোৰ কলিকাল, পশিয়ো শৰণ॥ অধৰ্ম্ম বিশাল। এড়ি আলজাল, ভজিয়ো গোপাল॥ কৃষ্ণ গুণ নাম, ধৰ্ম্ম অনুপাম। এড়ি আন কাম, বোলা ৰাম ৰাম | ঘোষা। নমো কৃষ্ণ ৰাম। তুমি পূৰ্ণ কাম পদ। ৰামে কৰি লীলা, ব্ৰজত ক্ৰীড়িলা। লাঙ্গল টানিলা, যমুনা আনিলা। পৌণ্ড ক ৰাজাৰ, শুনি অহঙ্কাৰ। শিৰ ছেদি তাৰ চিন্তিলন্ত মাৰ<noinclude></noinclude> goq7m98tpjyxopg1q9q379wvenysvqe 104 95678 266364 2026-11-08T15:45:48Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। কাশি নৃপতিৰ, কাটি পাছে শিৰ। তাহাৰ মন্দিৰ, পেলায় যদুবীৰ। তাহান তনয়, দেখিয়া হেনয়, শোকত কতিৰ পূজিয়া শঙ্কৰ, ভৈল কৃত্যানল, যদু সেনা বল, শুনি নাৰায়ণ, কৰিলা প্ৰেৰণ, সুদক্ষিণ তয়। ভৈলন্ত বিস্ময়! হুয়া বীৰবৰ। পাইল৷ ইষ্টবৰ। পৰম প্ৰবল। কৰিল বিকল॥ চক্ৰ সুদৰ্শন। চলিলা তেখন। পাছে চক্ৰে আসি, কৃত্যানল নাশি। পুড়ি বাৰাণশী, কৈল। ভস্মৰাশি। দ্বিৱিদ বানৰে, উপদ্ৰৱ কৰে। মাৰিল নমৰে, দেৱ হলধৰে। শুনি স্বয়ম্বৰ, সাম্ব বীৰবৰ। হস্তিনা নগৰ, চলিলা সত্বৰ। লক্ষক্ষ্মণা সুন্দৰী, আনিলন্ত হৰি। দিব্য ৰথে চড়ি, আইলা শীঘ্ৰ কৰি॥ কৌৰৱে কোপিল, খেদিয়া অসিল। সমৰ কৰিল, বান্ধিয়া ৰাখিল॥<noinclude></noinclude> tfyri25mvxt36ygrw4hppub87a2t85f 104 95679 266365 2026-11-08T15:46:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। সাম্বৰ নিদান, কৌৰৱৰ স্থান, কৌৰৱৰ ছল, ৰাম ভগৱান। কৰিলা প্ৰয়াণ॥ দেখি মহাবল। ৩৫ উভতে নগৰ, জ্বলে ক্ৰোধানল, ভেজাইলা লাঙ্গল। ভয়ে তয় তৰ। কৰিয়৷ কাতৰ, দিলা কন্যা বৰ॥ ষোড়শ হাজাৰ, মন্দিৰে অপাৰ। কিৰূপে বিহাৰ, কৰে সৰ্ব্বাণৰ॥ হেন বিমৰিষি, পাছে দেৱঋষি। দ্বাৰকাত পশি, চাহিল৷ হৰিষি। ঘৰে ঘৰে নৱ, আশ্চৰ্য্য বৈভৱ। কৰন্ত মাধৱ, দেখন্তে উৎসব। গৃহৰ সম্পদ, দেখিয়া নাৰদ। নয়ন তবধ, কৃষ্ণ পদে পড়ি, নিজ স্থানে লড়ি, ভৈল নিঃশবদ। নানা স্তুতি ৰড়ি। গৈল দড়দড়ি॥ মগধ ৰাজন, ভক্ত ৰাজগণ। কৰিয়া বন্ধন, ৰাখে অনুক্ষণ॥ হুয়া দুঃখযুত, আমি এক দূত। কৰিয়া গুপুত, পঠাই দিলা দ্ৰুত ( 8 )<noinclude></noinclude> c0t9eip29g7bg0v9lgt7558swngjl85 104 95680 266366 2026-11-08T15:46:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>G কৃষ্ণ গুণমালা। দূত গৈয়া পাইল, শুনি খেদ পাইল, কৃষ্ণত জনাইল। আশ্বাসি পঠাইল। পাছে দেৱ হৰি, দিব্য ৰথে চড়ি। ইন্দ্ৰপ্ৰস্থ পূৰী, গৈল শীঘ্ৰ কৰি ৪ যুধিষ্ঠিৰ ৰায়, মাধৱক পায়। অবনত কায়, অচ্চিলা সদায়॥ মন্ত্ৰণা কৰিল, খাণ্ডৱ দহিল। বহ্ণি, তুষিল, মগধে চলিল। পাৰ্থ বৃকোদৰ, সঙ্গে দামোদৰ। বিপ্ৰৰূপ ধৰ, পশিলা নগৰ॥ ৰাজাত কহিল, যুদ্ধক মাগিল। প্ৰতিজ্ঞা কৰিল, যুঝিবে চলিল। হৰিদ্বেষী ধন্ধ, ৰাজ জৰাসন্ধ। কৰিয়া প্ৰবন্ধ, নিপাতিলা কন্ধ॥ পশিল শৰণ, যত ৰাজাগণ। চোড়াইলা বন্ধন, দেৱ নাৰায়ণ॥ ৰূপে বিতোপন, দিলা দশন। দেখি ৰাজগণ, হৰষিত মন। আগত পড়িল, প্ৰেম উপজিল। লোতক ঝৰিল, প্ৰণাম কৰিল।<noinclude></noinclude> nnrow2c2qby7vq52i9eyup8y2pccaes 104 95681 266367 2026-11-08T15:46:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। ৩৭ পাছে হৃষীকেশ, গুছাই সবে ক্লেশ। ভুগিয়া অশেষ, পঠাই দিল৷ দেশ॥ পাছে যুধিষ্ঠিৰ, ৰাজা মহাবীৰ। আদেশে হৰিব, চিত্ত কৰি স্থিৰ। ৰাজসূয় নাম, যজ্ঞ অনুপাম। কৰি পূৰ্ণকায, হৈলা গুণধাম॥ ৰাজ৷ শিশুপাল, গৰ্জ্জিলা আস্ফাল | সেহি যজ্ঞশাল, বধিলা গোপাল | পাছে দুৰ্য্যোধন, হলে জল হেন। দেখি ভ্ৰম মন, ভুলিল বসন॥ জলক দেখিল, তাক নিচিনিল। তাহাত পড়িল, বসন তিতিল॥ দেখি তিৰীগণ, হাসে ঘনে ঘন। মলিন বদন, ভৈল দুৰ্য্যোধন॥ মৰণ সমান, পায়৷ অপমান ক্ৰোধে হতজ্ঞান, কুৰু পাণ্ডু বল, গৈলা নিজস্থান॥ দেখাই পাশা ছল। লগাইলা কন্দল, মহা ভয়ঙ্কৰ, পৃথিবীৰ ভাৰ, ভকত বৎসল। মিলাইলা সমৰ। হৰিলা ঈশ্বৰ।<noinclude></noinclude> 0kf16xibmg4idsvl20vggdog8qv5082 104 95682 266368 2026-11-08T15:47:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>90 কৃষ্ণ গুণমালা। শাল্ব নৰপতি, দ্বাৰকাৰ প্ৰতি, যুদ্ধক সম্প্ৰতি। আসিল দুৰ্ম্মতি। বেঢ়ি দ্বাৰকাক, হানি অস্ত্ৰঝাক। মিলাইলা বিপাক, ! খেদি আইলা তাক। হাতে চক্ৰধৰি, দেৱ শ্ৰীহৰি। শাল্বক সংহৰি, ৰৈলা ৰঙ্গ কৰি! দন্তবক্ৰ ৰায়, আইল ক্ৰোধে ধায়। তাক যদুৰায়, মাৰিলা লীলায় বিদুৰথ আইল, কৃষ্ণে তাক ধাইল। চক্ৰক পঠাইল, যমক ডকাইল! ৰিপু নৃপ যত, সমৰে শকত। সবাকো ৰণত, কৰিলন্ত হত। কুঁৰু পাণ্ডৱৰ, লাগিবে সমৰ। জানি হলধৰ, ছাড়িলা নগৰ। নানা তীৰ্থগণ, কৰিয়া ভ্ৰমণ। নৈমিষ কানন, কৰিলা গমন। দেখি মুনিগণ, বন্দিলা চৰণ। যোগাইলা আসন, বসিল তেখন॥ সূত মহাজন, নকৈল বন্দন। দেখি ক্ৰোধ মন, ৰোহিণী নন্দন।<noinclude></noinclude> 8nhz136jzas7winmbecrsyn9hvg7b3g 104 95683 266369 2026-11-08T15:47:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কুশ প্ৰহাৰিলা, কৃষ্ণ গুণমালা। সূতক মাৰিলা। ৩৯ ঋষিয়ে দেখিলা, ৰামক নিন্দিলা। ৰামে চিন্তিহিত, তাৰ প্ৰায়শ্চিত্ত। কৰিলা তহিত, শাস্ত্ৰৰ বিহিত॥ পৰম দন্দুৰ, কৰি মসিমুৰ, বল্কল অসূব। নিলা যমপুৰ।! বলোৰ চৰিত, অতি বিপৰীত। শুনন্তে তুৰিত, হৰয় দুৰিত। বিপ্ৰ দামোদৰ, বৈষ্ণৱত পৰ। কৃষ্ণৰ বাসক, গৈলা দ্বিজবৰ। মাধৱে ধৰিল, প্ৰণতি কৰিল। প্ৰেমত দ্ৰবিল, লোতক ঝৰিল। অনেক সাদৰি, ভৃঙ্গাৰক ধৰি। ধুৱাইলন্ত ভৰি, অৰ্চ্চিলন্ত হৰি। কৰুণা সদন, দৈৱকী নন্দন। কৰিয়া বন্দন, পিন্ধাইলা চন্দন॥ কহিয়া কাহিনী, বুলি প্ৰিয় বাণী। চাউল চিড়া আনি, ভুঞ্জি চক্ৰপাণি। ইন্দ্ৰৰ বিভূতি, দিলন্ত ভূমিতি। পাইলন্ত ভুকুতি, পৰম মুকুতি।<noinclude></noinclude> l0y1l4didwsv5jozqlrmzjyetquwdas 104 95684 266370 2026-11-08T15:47:45Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8° দাৰিদ্ৰ্যঞ্জন, ভকত ৰঞ্জন, কৃষ্ণ গুণমালা কুৰুক্ষেত্ৰ নাম- পাতকগঞ্জণ। দেৱ নিৰঞ্জন। তীৰ্থ অনুপাম। কৈলা মোক্ষধাম যাক ভৃগুৰাম, সূৰ্য্যৰ গ্ৰহণে, মহাৰঙ্গ মনে। যত যদুগণে, গৈলা নাৰায়ণে॥ 'গোপ গোপীগণ, লৈয়া পৰিজন। হৰষিত মন, কৰিলা পয়াণ। বহু দিনান্তৰে, দেখি দামোদৰে। আনন্দ অন্তৰে, নেত্ৰে নীৰ ঝৰে | 1. গোপিকা সতি, . ভকতিৰ ৰীত, - কৌৰৱ পাণ্ডৱ, কৰিয়া উৎসৱ, যত ঋষিগণ, আলাপি তহিত। কৰিলা পীৰিত। যত ৰাজা সব। দেখি নাৰায়ণ, পিতৃৰ বচনে, কৰাই বস্ত্ৰ ধনে, গৈল৷ সেহি ঠাৱ। আইলা সেহিক্ষণ। কৰিলা বন্দন॥ যজ্ঞ ৰঙ্গ মনে ॥ তুষিলা ব্ৰাহ্মণে। . বুলি প্ৰিয় বাক। নন্দ যশোদাক, গৈলা দ্বাৰকাক, যত যদু ঝাক॥<noinclude></noinclude> eutiklnq120yehv4h5n8uh5lkag05ra 104 95685 266371 2026-11-08T15:48:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। আত্মতত্ত্বজ্ঞান, শাস্ত্ৰৰ প্ৰমাণ। কৈল। ভগবান॥ বসুদেৱ স্থান, প্ৰাৰ্থিলন্ত জানি, দৈৱকী গোসানী। ছয় পুত্ৰ আনি, দিলা চক্ৰপাণি! সুভদ্ৰা বৰিলা, অৰ্জ্জুনে হৰিলা। বিলোৱে কোপিলা, লাঙ্গল ধৰিলা॥ দেখি লক্ষ্মীপতি, বুলিলা বিনতি। তুষ্ট ভৈল মতি, পাণ্ডৱক প্ৰতি! জনকৰ ঘৰ, গৈলা দামোদৰ। নৃপতি বিস্তৰ, কৰিলা সাদৰ॥ শ্ৰুতিদেৱ ৰায়, মাধৱক পায় 1 চৰণ ধুৱাই, অৰ্চ্চিলা সদায়॥ কৰিলন্ত স্তুতি গুণ নামে গতি, জানো নিৰন্তৰ, থাকন্তে অন্তৰ, তযু যদুপতি। জানিলো সম্প্ৰতি॥ কৰ্ম্মীৰ মনৰ। হোৱা দামোদৰ কৰে যিটো জন। শ্ৰৱণ কীৰ্ত্তন, তাতেসে প্ৰসন্ন, হোৱা নাৰায়ণ॥ ভকতি বিনয়, মনৰ নিশ্চয়, শুনি কৃপাময়। গুছাইলা সংশয়।<noinclude></noinclude> 66dc0h62u1951cfj6hdj97tkqkpjx20 104 95686 266372 2026-11-08T15:48:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। কহিলন্ত পথ, পুৰি মনোৰথ। দ্বাৰকাৰ পথ, চলাইলন্ত ৰথ॥ কোন পথ সন্তু, ৰাজা পুছিলন্ত। শুনিয়া মহন্ত, শুক কহিলন্ত॥ শুনা নৃপবৰ, বেদৰ উত্তৰ। ভকতিত পৰ, নাহি সাৰতৰ। শিৰৰ ৰতন, মন্ত্ৰৰ বচন। শ্ৰবন কীৰ্ত্তন, কৰা অনুক্ষণ॥ ইসে পথ সন্তু, কৈলা ভগৱন্ত। নপাই আৰ অন্ত, সংসাৰ মজন্ত। দেৱ কৃপাময়, আনি দিলা তয়। বিপ্ৰৰ তনয়, ৰাখি ধনঞ্জয়॥ বীৰ নিপুণ, আনন্দে আপুন। যত হৰি গুণ, বৰ্ণাইলা অৰ্জ্জুন॥ জগত আধাৰ, দৈৱকী কুমাৰ। সংসাৰ নিস্তাৰ, হুয়া অৱতাৰ॥ লীলা বিহাৰ, কৰিলা অপাৰ। তাক কহিবাক, শকতি কাহাৰ। শুনা নিৰন্তৰ, কৰ্ম্ম কেশৱৰ। কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে, ৰচিলা শঙ্কৰে।<noinclude></noinclude> cq0bnva7undi45elf7gab4rdeezcv6h 104 95687 266373 2026-11-08T15:48:52Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কত তপস্যায়, কৃষ্ণ গুণম'লা। নৰ তনুপায়, ৪৩ ভকতি বিনায়, ব্যৰ্থে আয়ু যায়। মাধৱেসে পিতা, মাধৱেসে দাতা। মাধৱেসে ধাতা, মাধৱেসে দাতা॥ মাধৱত পৰ, ত্ৰৈলোক্য ভিতৰ। নাহিকে ঈশ্বৰ, জানা সাৰতৰ॥ মিলিবে মৰণ, জগত তাৰণ। কৃষ্ণৰ চৰণ, পশিয়ো শৰণ॥ দুৰ্ঘোৰ কলিত, চিন্তিয়োক হিত। মাধৱত চিত, দিয়া প্ৰতি নিত। আয়ু আলে জালে, যাই পাইল কালে। ভজিয়ো সকালে, ৰাখিবে গোপালে। গুণ চিন্তামণি, দুৰ্গতি তৰণী। পাপৰ অগনি, ঘূষিয়োক চনি। নাহিকে চেঙন, কেদিন জীৱন। হৰিৰ কীৰ্ত্তন, কৰিয়ো যতন॥ কীৰ্ত্তন বিনায়, আনি পুণ্য নায়। শাস্ত্ৰ অভিপ্ৰায়, বুঝিলেক চায়॥ ভেবেলে নিস্তৰি, আন পৰিহৰি। হৃদি ৰূপ ধৰি, বোলা হৰি হৰি॥॥<noinclude></noinclude> 0dgfuu0smldt4r7gs1nv0b6cqk3jx02 104 95688 266374 2026-11-08T15:49:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>88 কৃষ্ণ গুণমালা। ঘোষা। বোলা ৰাম ৰাম। ছাড়া আন কান কৃষ্ণৰ পৰম, ভৈল অনুক্ৰম, আবে একাদশ, পদ। জনম কম। সম্পূৰ্ণ দশম॥ শুনা কৃষ্ণ যশ। মুকুতিৰ ৰস, ভকতি সৰ্ব্বস॥ ভাৰক সংহৰি৷ পৃথিবী উদ্ধৰি। বিমৰষ কৰি, বুলিলন্ত হৰি॥ ইটো যদুকুল, ভাৰ সুবিপুল। লগাই হুলস্থূল, কৰিবো নিৰ্ম্মল॥ অনাই ঋষিবল, দিয়াই শাপ ছল। মিলাইলা মুষল, দেখন্তে বিহ্বল॥ ত্ৰিদশে সহিতি, আসি প্ৰজাপতি। কৰিলন্ত নতি, অনেক ভকতি॥ ভকত বান্ধৱ, কুল পৰাভৱ। কৰিয়। মাধৱ, জানিলা উদ্ধৱ।<noinclude></noinclude> fevke0p4pyupz8o8vzk8b8ah4no96gq 104 95689 266375 2026-11-08T15:49:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। 87 বুঝি সবে মত, কৃষ্ণৰ আগত। পড়ি দণ্ডৱত, বোলে বিৰলত॥ কুলক সংহৰি, মোক পৰিহৰি। বৈকুণ্ঠ নগৰী, চলিবাহা হৰি। মোৰ প্ৰাণধন, নপাই নাৰায়ণ, তোমাৰ কিঙ্কৰ, নকৰা অন্তৰ, তোমাৰ চৰণ। তেজিবো জীৱন। কৰোহো কাতৰ। মোক দামোদৰ। ধৰিয়া চৰণে, বিনয় বচনে। লোতক নয়নে, ঝুৰে অনুক্ষণে॥ উদ্ধৱ মহন্ত, পড়িয়া কাণ্ডন্ত। দেখি ভগৱন্ত, হাসিয়৷ বোলন্ত। মোহোৰ হৃদয়, পাইলা মহাশয়। কৰি কুলক্ষয়, চলিবো নিশ্চয়। স্থিৰ কৰা মতি, শুনা মহামতি। জ্ঞান যে ভকতি, কৰিবোঁ সম্প্ৰতি। পাছে ভগবাম, যত যোগ ধ্যান। যত মহাজন, কৰিলা ব্যাখ্যান। দেখাইলন্ত সম, কৈলা নিৰুপম। ভক্তি মোক্ষতম, পুৰুষ উত্তম।<noinclude></noinclude> nvnthzhudxhqo1szjkx86n2b6rba3dd 104 95690 266377 2026-11-08T15:49:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। নিৰ্গুণ ভকতি, নিৰ্গুণত্ব মতি। নিণ্ড ণত্ব ৰতি, নিৰ্গু ণত্ব জ্ঞান, নিৰ্গু ণত্ব স্থান, জ্ঞানত কৰ্ম্মত, ভকতি যি নত, ব্ৰহ্মা লক্ষ্মী হুৰ, নিৰ্গু ণত্ব গতি। নিৰ্গু ণত্ব ধ্যান। কৈলা সৰ্ব্বজান। কৰি সাৰতত্ব। কৰিলা বেকত। ইটো কলেৱৰ। তাতে৷ শ্ৰেষ্ঠতৰ, ভক্ত প্ৰিয়তৰ। ভকতেসে জ্ঞান, ভকতেসে ধ্যান। ভকত সমান, নাহি মোৰ আন দেৱত তীৰ্থত, কৰিয়া ভকত। তাৰিবে শকত, কহিলো বেকত। চিতে মোক ধৰি, শোক পৰিহৰি। ইটো স্থান এড়ি, চল। শীঘ্ৰ কৰি। দেখিয়োক সম, যায়ো নিৰুপম। বদৰিকাশ্ৰম, শুনি মহাধীৰ, উদ্ধৱ উত্তম। চিত্তে নোহে স্থিৰ কৃষ্ণপাৱে শিৰ, থৈয়া ঝুৰে নীৰ! চৰণ নেৰন্ত, প্ৰেমত কান্দন্ত। দেখি ভগৱন্ত, প্ৰবোধ বোলন্ত।<noinclude></noinclude> g3y838ydihwg5x0gpstjqne3qq04mfd 104 95691 266378 2026-11-08T15:50:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। উঠিয়োক সখি, 89 হিয়ে মোক দেখি। বাহিৰে নিৰেখি, ভ্ৰমিয়োক সথি॥ কৃষ্ণৰ বচন, গুনি সন্ধুক্ষণ। কৰিলা গমন, মলৈ চৰণ॥ পাকা দুখানি, মাথে বান্ধি আনি। হিয়ে মুষ্ঠি হানি, ঘাণ্ড মহামানি॥ দ্বাৰকাৰ বাজ, ফুয়া বুঝি কায। পশি বনমাঝ, ৰৈলা ভক্তমাজ॥ মাধৱে চিস্তিল, যাদৱ নিখিল। প্ৰভাসক মিল, জলত স্নানিল। দানক দিয়াইল, বাকণী পিয়াইল। প্ৰমত্ত কৰাইল, মাদুৰি হনাইল!! ছৰিল চেতন, কৰিলে ৰণ, যত যদুগণ। মিলিল মৰণ | কৰি চিত্ত স্থিৰ, প্ৰভাসৰ তীব্ৰ, কৃষ্ণে স্নানিগুলে, ৰাম ৰহাবীব। তেজিল৷ গৰীৰ॥ অশ্বত্থৰ তলে। সিলা একলৈ, ভক্ষু অতি জ্বলে | 'হুপীত বসন, ৰুচিৰ দৰ্শন। ছসিত বয়ন, কমল নয়ন |<noinclude></noinclude> dk18qwgbl5lq5j5bz5sakedvhdyg5xs 104 95692 266379 2026-11-08T15:50:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>81 কৃষ্ণ গুণগালা। খচিত কনক, ৰত্নৰ তিলক। কুটিল অলক, শোভে কপোলক | মুকুট মাথাত, শ্ৰীবৎস হিয়াত, ৰঞ্জে ৰত্ন তাত। চাৰু চাৰি হাত! মকৰ কুণ্ডল, ৰঞ্জে গণ্ডস্থল চাৰু কম্বুগল, কৌস্তুভে উজ্জ্বল। হিস্তে হেমহাৰ, ৰত্নে জাতিষ্কাৰ। দিব্য মুকুতাৰ, ৰঞ্জে অলঙ্কাৰ॥ বনমালা উৰে, অতি জ্যোতি কৰে মধু মধুকৰে, কনকে গঠিত, ভূঞ্জিয়া গুঞ্জৰে॥ মেখলা কটিত। জঙ্ঘা স্থবলিত, ছোড়ৰে জড়িত॥ চৰণ কমল, নূপুৰে উজ্জ্বল। অতি সুকোমল, ৰঙ্গ৷ পদতল॥ ধ্বজ বজ্ৰ যব, চিহ্ণ অভিনৱ। দেখন্তে উৎসৱ, আছন্ত মাধৱ। অৰণ্যত পশি কৃষ্ণ মহাযশী। প্ৰকাশন্ত বসি, যেন পূৰ্ণশশী॥ ব্যাধেক মিলিল, বাণ প্ৰহাৰিল। লাগিল জানিল, খেদিয়া আসিল।<noinclude></noinclude> b74kyrn5upweprgjew7ydapzh1n4bqn 104 95693 266380 2026-11-08T15:51:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। ৪৯ কৃষ্ণক দেখিল, পড়িয়া কান্দিল। নিৰ্ভয় বুলিল, স্বৰ্গক চলিল। প্ৰভু ভগৱন্ত, বসিয়া আছন্ত। দেখি পড়িলন্ত দাৰুক মহন্ত॥ চাৰিয়ো ঘোটক, সহিতে ৰথক। পঠাই বৈকুণ্ঠক, বুলিলন্ত বাক, চাইল৷ দাৰুকক॥ চলা দ্বাৰকাক। যি ভৈল বিপাক, শুনি চলিলন্ত, কহিয়ো বাৰ্ত্তাক। দাৰুক মহন্ত। শোকত কান্দন্ত, লোতক জৰন্ত। ভ্ৰমিয়া ফুৰন্ত, উদ্ধৱ মহন্ত। কৃষ্ণে দেখিলন্ত, হাসি বুলিলন্ত॥ অদ্যাপি ভ্ৰমিয়, শঙ্কা কৰা কিয়। তুমি যেন প্ৰিয়, মোহোৰ নিদান, আপুনি জানিয়। এড়া অপমান। আনা সখি প্ৰাণ, কহো তত্ত্ব জ্ঞান। মাধৱে কহিল, উদ্ধৰে শুনিল। হৃদয় দ্ৰবিল, পাৰ্বত পড়িল॥ মুখে নামে মাত, কান্দে দমাই মাথ। তেজি যাহা নাথ, ভৈলোহো অনাথ।<noinclude></noinclude> ll3nkr77megcxnzfd81yt4mcoba1374 104 95694 266381 2026-11-08T15:52:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>& কৃষ্ণ গুণমালা। উদ্ধৱে কান্দন্ত, দেখি ভগৱন্ত। ধৰি তুলিলন্ত, জ্ঞান কহিলন্ত॥ থাকিবে লেদিল, প্ৰণাম কৰিল। শোক উথলিল, কান্দন্তে চলিল॥ ব্ৰহ্মা চিন্তিহিত, ত্ৰিদশে সহিত। মিলিয়া তহিত, গাইলা গুণ গীত॥ কতো বজাৰন্ত, কতোছে। নাচন্ত। স্তুতি উচ্চাবস্ত, পুষ্প সিঞ্চাৰন্ত। দেখি নাৰায়ণ, ছসিত বদন। জপাইলা নয়ন, চলিবাক মন॥ দেৱৰ কটক, বিঝুলি চটক, নাকলে কৃষ্ণক। পাইল৷ বৈকুণ্ঠক॥ দেখি কৃষ্ণপদ, নয়ন ভবধ। যত পাশিদ, বজাৱে শবদ॥ দেখিয়া মাধৱ, প্ৰীতি অভিৰৱ। মিলিল উৎসৱ, কৰে জয়ৰৱ। জগতৰ ভাত, মাধৱ তথাত। অনন্ত শয্যাত, কৃষ্ণৰ কিঙ্কৰে, থাকিল সাক্ষাত | ৰচিলা শঙ্কৰে। চৰিত্ৰ কৃষ্ণৰ, গুনা সবে নৰ!<noinclude></noinclude> 0yypccyp6c9w73xznrwum4xt67jid6y 104 95695 266382 2026-11-08T15:52:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266382 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা । কৃষ্ণৰ পাছত, ধৈর্য্য ধৃতি ব্রত, কলিৰ ভয়ত। মহা ধৰ্ম্ম যত । 83 অতি ত্ৰাস মনে, সিটো ধৰ্ম্মগণে । হৰিৰ কীৰ্ত্তনে, যি জন সদায়, পশিল শৰণে ॥ ছবি গুণ গায় । সিসি পুণ্য পায়, সংসাৰ এড়ায় | আন ধৰ্ম্ম প্রজা, নাম তৰি ৰাজা । শাস্ত্ৰৰ এমৰ্জ্জী, জানি এড় লজ্জা রাম নাম গায়, ছেলা নুযুৱায়, ভ্ৰমিয়ো সদায় । ব্যৰ্থে আয়ূ যায় ॥ নামেসে সংসাৰ, কৰিবে নিস্তাৰ । নাম বিনে আৰ, কিছূ নোহে সাৰ ৷৷ নামে ত্যজি আশ, কাত কৰি সাস । অমৃতে নৈৰাশ, যেন বিষ গ্ৰাস ৷ পাপে চাপি ধৰে, নাম লুম্ৰমৰে ৷ আত্মঘাত কৰে, কৌতূকতে মৰে । কত তপস্যায়, নতনু পায়। চিন্তামণি প্রায়, হাততে হৰায় | জানিয়৷ সম্প্রতি, কৰি স্থিৰ মতি । অগতিৰ গতি, ভজা যদুপতি ৷<noinclude></noinclude> sr53t0mjvfwrdydnmrdj1cbj8iliea6 104 95696 266383 2026-11-08T15:53:07Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কৃষ্ণ গুণমালা। মাধৱৰ নাম, ধৰ্ম্ম অনুপম। এড়ি আন কাম, বোলা ৰাম ৰাম॥॥ অন্ত<noinclude></noinclude> masdxthrvnqn4jaa0p9591lgwfid223 104 95697 266385 2026-11-08T16:04:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>Nanda Talukdar P. O. Eorbb og Dated..... Kamrup Barangan School nda Mchan Aalukcar I CLASSV আত্ম-পৰিচয়। প্ৰথম অধ্যায়। প্ৰথম পৰিচ্ছেদ। দেহ তত্ত্ব। শাস্ত্ৰমতে : নিৰ্ভুল, পূৰ্ণ, সচ্চিानন্দ, অসঙ্গ, নিৰহস্তা, শুদ্ধ, সত্য আৰু অৰ্থ পৰমাত্মা বা ৰঙ অধিষ্টা সংযোগে অগতৰ কৰ্তৃত্বৰ। স্বামীৰ) ভাগ হই থাকে। তাৰ আৰু মো পতৃত ও ইপ্ৰিয় গুণময়ী অনিৰ্বচনীয়া পৰিণামিনী মহাবিস্তা শক্তি আছে। সহগুণ শুক্লবৰ্ণ-ই আৰু জ্ঞান কাৰণ, ৰজোগুণ ধাৰই ৰক্তবৰ্ণ আৰু চঞ্চল স্বভাৱ মান ও খাদি বৰ্জিত। পৰম তা উদাসীন হলেও তেওঁৰ ত্ৰিগুণাত্মিকা মায়া শক্তি সংযোগৰ কাৰণে জগতত অনেক প্ৰকাৰ জীৱৰূপে পৰিণত হয়।<noinclude></noinclude> bw8ylpa4mns4j1563u5e3uymt6vhsyv 104 95698 266386 2026-11-08T16:04:42Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। মায়াৰ পৰা ওপজা তৈয়াৰ পৰাই আকাশাদি পঞ্চভূতৰ জন্ম হয় আৰু এই পঞ্চভূতৰ পৰাই ব্ৰহ্মা ও জীবদেহ উৎপন্ন হয়। পিতৃ- নাতৃৰ ভূক্ত অহৰ পৰাই এই কোপ বিশিষ্ট শৰীৰৰ উৎপত্তি হয়। তাৰ ভিতৰত সাধু, অস্থি ও মা এই কেইটি পিতৃৰ পৰা। ত্বক, মাংস ও ৰক্ত মাত্ৰৰ পৰা উৎপন্ন হয়। এই শৰীৰ সম্বন্ধে মাতৃজ, পিতৃজ, বসজ, সৰসস্থত আৰু আত্ম এই ছয়ষি ভাব আছে। তাৰ ভিতৰত তেজ, মৌ ( হাত ভিতৰত থকা মগজ ) মজ্জা ( সাবযুক্ত ), গুৰু, নাভি এই কেইবিধ মত। ক) পদাৰ্থ- ৰাশি মাতৃজ তাৰ আৰু ড়ি, গোঁফ ) লোম, কেশ, ৰায়, শিৰা, ধমনী (নাক্ষী) নখ, এক এই কেইবিদ পিতৃ ভা জন্মৰ সময়ত শৰীৰৰ স্কুলতা বৰ্ণ ক্ৰমে শৰীৰ বৃদ্ধি অবৰ্ষৰ উদাৰ- ভাবাপন্ন, উত্সাহ, তৃপ্তি, বল এই কেইবিধ কাজ অৰ্থাৎ সপ্তধাতু ধাতুজ ভাব থাকে . . সুখ, দুঃখ, ধৰ্ম্ম, অৰ্থ, ভাবনা, প্ৰবৰ্তনীয়, জ্ঞান, আয়ু ও ইন্দ্ৰিয় এই কেইবিধ আত্মজ, অৰ্থাৎ প্ৰাব ইন্দ্ৰিয় ছবিদ, জ্ঞানেন্দ্ৰিয় থাক কৰ্ম্মেন্দ্ৰিয়। তাৰ ভিতৰত আকৌ উভাবে দুই প্ৰকাৰ আছে, বোন—চক্ষু, কৰ্ণ, নাসিকা, জিহ্বা, ত্বক এই পাতাটি মূল জ্ঞানেন্দ্ৰিয় আৰু ৰূপ, ৰস, শব্দ, স্পৰ্শ ও গন্ধ এই পাতাটি গ্ৰাহ বিষয় জ্ঞানেন্দ্ৰিয়। বাক্য, হাত, গুৰি, পায়ু (মলদ্বাৰ) ও উপস্থ (লিঙ্গ) এই পাচোটি স্বাভাবিক কাৰপ্ৰিয় আৰু কখন, গ্ৰহণ, ঘনন, মলত্যাগ আকৌ মৰণ এই পাছোটি কমেজিৰ ক্ৰিয়া। মন জ্ঞানেন্দ্ৰিয় থাক কাৰপ্ৰিয় উভয়ৰ ভিতৰতে অৰ্থাৎ উভাবে স্বৰূপ। পিতৃতনামণিৰা টাকাৰ জায়তে বলু।<noinclude></noinclude> gbhd5otabc18b3n968yoccf4gv5wk77 104 95699 266387 2026-11-08T16:04:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দেহ। আন প্ৰকাৰে মন, বুদ্ধি, অহঙ্কাৰ এই কেইটিক অন্তৰেন্দ্ৰিয় (অন্তঃকৰণ ) বোলে। সুখ-দুঃখ এই দুইটি মনৰ বিষ আৰু তি বিষয়াদি মনৰ ক্ৰিয়া আকৌ নিশ্চয়াত্মিকা বৃত্তিক বুদ্ধি, অহ, নন (মায়া) এইবোৰ বৃত্তিক অস্কাৰ মাৰু অতীত বিষয়ৰ হৰণাত্মক বৃত্তিক চিত্ত বুলি জনা উচিত অন্তঃকৰণ সত্ব, মোগুণ ভেদে তিনি প্ৰকাৰ। গতিকে, পূৰ্ব্বোক্ত সক্ষম ভাৰতও তিনি বিধ তাৰ ভিতৰত আস্তিক্য শুৰু ভাবাপন্ন আৰু ৰূপে বিষয়ে ইচ্ছা ইত্যাদি সাত্ত্বিক অন্তঃকৰণৰ উদ্ভৱ হয়। কাম, ক্ৰোধ, লোভ মাৰু মোহাদি ৰজোগুণৰ পৰা উৎপন্ন হয়। ইয়াৰ ৰহ- তাৰ। নিম্ন, আনন্ত, অনবধানতা আৰু বঞ্চনা প্ৰভৃতি তমোগুণৰ পৰা উৎপন্ন ইয়াত তামস সভা। এই দেহৰ উপাদান পঞ্চভূত। প্ৰত্যেক ভূতবে গুণ দেহে গ্ৰহণ কৰি থাকে। মা এই স্থলদেহ আকাশৰ পৰা শব্দ; অবানপ্ৰিয় (ক) ব ( কথা কোৱাশক্তি ) কৰ্ম্মকুশলতা, লঘুত্ব, বৈধ্য আৰু বল এই সাত প্ৰকাৰ ত কৰে। বায়ুৰ পৰা স্পৰ্শ, মিশ্ৰিয়, উৎক্ষেপণ (উপৰধিক ফেলন অবক্ষেপণ ( তলৰ পিনে ফেলন), আকুন ( বেঁকা বা কোক‍ ), গমন, প্ৰসাধণ ( বিস্তাৰ কৰণ ), কৰ্কশতা (কঠিন বা নি) কে প্ৰাণ ( নিশ্বাস বা বাবু নাম, ৭. স্থিতি বায়ু), অপান (মলদ্বাৰ), সমান ( নাভিতি বায়ু), উদান ( আঠুস্থিত বায়ু), ধ্যান (যোগ বা সমাধি, নাগ (উচ্চাৰ বায়ু), নৃ (প্ৰস), কৃপ (অন্তঃকৰণত থেকে বায়ু ), car (প্ৰাণবায়ু) আৰু যি বায়ুৱে শৰীৰৰ পুষ্টি সাধন দোহানাৰাত্মক প্ৰশ্নাদা।<noinclude></noinclude> ol2br9bbwqxiqsdoplxvz5wb8k9rqu7 104 95700 266388 2026-11-08T16:05:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8 আত্ম-পৰিচয়। কবে ) এই দশ প্ৰকাৰ বায়ু বিকাৰ মনৰ অভাব) লতা ( পা বা তুচ্চ ) এই একৈশটি গুণ গ্ৰহণ কৰে। উক্ত দশবিধ বায়ুৰ ভিতৰত প্ৰাণবাবুই মুখ্যতম। এই প্ৰাণৰাই কৰ্তব পৰা নাৈিলকে ব্যাপি আছে। আকৌ নাকৰ বন্ধু, নাতি আৰু হৃদয় পৰ্যন্ত বিচৰণ কৰি থাকে। এই প্ৰাণ বায়ুই শব্দ উচ্চাৰণ নিশ্বাস আৰু প্ৰশ্বাসৰ কাৰণ। অপান বায়ু গুহ মেচ (লিঙ্গ) কটি, জা (আব ভাগ উপব 48, আকৌ জানুদেশত অবস্থিতি আছে। ইয়াৰ পৰা মল-মূত্ৰাধি পৰিত্যাগ কাব্য সম্পন্ন হৈ থাকে। ব্যান নামক বাবুই চক্ষু, কৰ্ণ, গুফ, জিহ্বা আৰু নাকত থাকে, ইয়াবে প্ৰাণায়াম (বায়ু ৰোধ কৰি পিছে এৰি দিয়া আৰু ভিতৰলৈ নিয়া কাৰ্য) অৰ্থাৎ কৃম্ভব বেচক আৰু পূবক ইত্যাদি কাৰ্য্য সম্পাদন হৈ থাকে। সমান বাহুই শৰীৰত থকা অগ্নিৰ লগত মিলি সমস্ত দেহ ব্যাপি অৱস্থিতি কৰে আৰু শৰীৰত থকা চৌ হেজাৰ নাড়ীৰ ভিতৰত বিচৰণ কৰে। এই বাগ্‌ই খোৱা আৰু পিওৱা বস্তুৰ বসবোৰ সংগ্ৰহ কৰি দেহৰ পুষ্টি সাধন কৰে। নাহ, ডৰি আৰু পাৰ সকলো সন্ধিস্থলতে অৱস্থা কৰি, দেহৰ উন্নান (অনুমান বা আন্ধা) আৰু উৎকণাদি (নিৰ্গত বা বাহিৰ হৈ যোৱা ক্ৰিয়া কৰে। পূৰ্ব্বে কোৱা নাগাদি পঞ্চ উপবায়ু ত্বক, মাংস, ভেজ, হাড়, মজা আৰু স্বায়ু প্ৰভৃতি ধাতু আশাৰ কবি থাকে। এই পঞ্চ বাৰুৰ ভিতৰত নাগ বাবুৰ উৎপাৰ আৰু হিক (হেক্‌টি) আদি নূৰ নিমেণ (স্পন্দন) উন্মেষ (চকু মেল প্ৰকাশ হোৱা আৰু কটাক্ষাদি কলব ( বাহিৰৰ বায়ুই ) তোক পিয়াং, দেখনওই ( প্ৰাণৰাই ) এলাহ নিয়া আৰু তৃণাদি (হামি আসি) আকৌ নয় শোক, হাঁহি আদি ক্ৰিয়া সম্পাদন কৰি থাকে।<noinclude></noinclude> 8gipb6ifsvqwnuyjhluhy16wdatb6bd 104 95701 266389 2026-11-08T16:05:44Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দেহ তত্ত্ব। দেহৰ তেজেৰে চকুৰেন্দ্ৰিয় কলা-বগা আদি ৰূপ, খোৱা বস্তৰ পৰিপাক শক্তি, আমোদ-প্ৰমোদ ক্ৰোধ, তীক্ষ্ণতা ভুত বিশেষে কি কি কৃশতা, জীৰ্ণ হোৱা ) (এলাহ ৰহিত ) বা বান সপ্তাপ, পৰাক্ৰম এইবোৰ গুণ প্ৰাপ্ত হই থাকে। অগৰ পৰা ধাৰণাশক্তি বসেপ্ৰিয়ৰ বড়বিধ বস ) স্নেহ, (আটা, ভিস্তা, লোনা, অগ্ন, তেহা আৰু নিথা শত ( এৰ, ধৰ্ম আৰু শৰীৰৰ মৃত্যু (খী বা শান্ত) গ্ৰহণ কৰে। পৃথিৱীৰ পৰা আগজিন, গন্ধ, স্থিৰতা, ধৈৰ্য, গুৰু, মেস, অস্থি, মজা আৰু শুভ ধাতু উৎপন্ন হয়। জঠৰাগ্নিৰ দ্বাৰা তিনি ভাগ হয়; তাৰ ভিতৰত (চ), প্ৰাণীবোৰৰ ভূক্ত অল্প ভাগ বিষ্ঠা। ম্যা মাংস আৰু শেষভাগ মন [ অন্তঃকৰণ। ৰূপে পৰিণত হয়। এই হেতুকে . তিত মনক অন্নময় বুলি নিৰ্দেশ কৰিছে। পানীৰ স্থলভাগ মূত্ৰ, মাজৰ ভাগ তেজ আৰু শেষ ভাগ প্ৰাণত (হৃদয়ৰ বাহুত পৰিণত হয়। এই হেতুকেই প্ৰাণক জলময় বোলে। + ভেজ অৰ্থাৎ মুতাদিৰ সুলতা অস্থি, মধ্যভাগ মজা আৰু শেষভাগ বাগিৰূিপে পৰিণত হয়। আকৌ ৰক্তৰ পৰা মাংস, মাংসৰ পৰা নে নেব পৰা অস্থি, অস্থিৰ পৰা মজা। শেষত অতিশৰ সংশোধিতক্ৰমে মাংসৰ পৰা নাড়ী • পুখ মাৰতে কাৰিনা। ভা ভা তেজসোংহি হবিষ্ঠা জানম কনিষ্ঠ।<noinclude></noinclude> s1wxpt7coi6xxocyypwbfa2euhqx1yp 104 95702 266390 2026-11-08T16:05:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। মজ্জাৰ পৰা গুৰ উৎপত্তি হৈ থাকে। শৰীৰত থকা ৰায়, পিত্ত কন এই তিনিটিও ধাতুৰূপে অভিহিত হয়। দ্বিতীয় পৰিচ্ছেদ। জাৰাস্না ও স্কুলছে। পঞ্চ কৰ্মেন্দ্ৰিয়, পঞ্চ জ্ঞানেন্দ্ৰিয়, মন, বুদ্ধি, সংস্কাৰ, চিন্ত থাক জাহাজ কি প্ৰকাশ থাক-স্থল প্ৰাণাদি পঞ্চ বা মিল হৈ লিঙ্গ শৰীৰ নামে অভিহিত হয়। এই ছি শৰীৰাভিমানী অতি চ ব্যৱহাৰিক ভীৰ ক্ষেত্ৰ বা পুৰুষ নাম ধাৰণ কৰি থাকে। এই দেখ তিনি শশে বিভক্ত। প্ৰথম ভৌতিক ( পঞ্চভূত সম্বন্ধী) আৱৰণকেই গুলনেহ বা শৰীৰ বুলি কয়। ইয় শক্তিপূৰ্ণ মনোময় (চিত্তগণ) অৱস্থা। তৃতীয় দেহৰ নাম। তা কেৱল বুদ্ধি আদি চৈত আৰু কৰ্ত্তব্যশক্তিৰ সহিত জীবাত্মা বাস কৰে। এই বিশ্বব্যাপী পৰমাত্মাৰ অংশ বিশেষ। ভাব ভোগ, ক্ষ ি লয় একো নাই। তাৰ সেই ভেজ হচ্ছদেহৰ সেই চিন্তগৰণ কৰ্ত্তাৰ নাম ক্ষেত্ৰজ্ঞ আত্মা পৰা লিঙ্গ দেহ আৰু বুলদেহ চালিত হয়। ইয়াত বাহিৰে যি সকল শক্তি সমস্ত স্বাদে ৰক্ষিত আৰু চালিত হয়, সেই শক্তিক মূলৰ আত্মা মাক কৃতাত্মা বুলি কৰ। সাংখ্যমতে এইয়ে প্ৰকৃতি। এতিয়া দেখিব লগিয়া ওপৰত আধিপত্য কৰে। এই সভাৰ উৎপত্তিৰ )<noinclude></noinclude> s3ufi8ogt4rgfvzubyb4zdo81tvztqf 104 95703 266392 2026-11-08T16:06:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>কেন অৰ্থাৎ হীৰ। এ জীবাত্মা ও স্কুলদেহ কাৰনেই প্ৰকাশৰ লগতে নিয়ো প্ৰকাশ হয়। স্নেহ পৰ বা ে হলেও তাৰ পৰ নাই। তেতিয়া তেওঁ স্বাধীন শক্তিৰ লগত বৰ্ত্তমান থাকে। ক্ষেত্ৰজ্ঞ আম্মা অৰ্থাৎ চিত্ৰৰূপ ভাগৰ দি চৈতৰ শক্তি। ইন্দ্ৰিৰ সকল এই ক্ষেষজ তেজে অচেতন হৈ শৰীৰৰ ইন্দ্ৰিয়বোধৰ ধাৰা বাহু বিষয়ে গ্ৰহণ কৰি, সেই ক্ষেত্ৰকে ভোগ কৰাৰ ক্ষেঞ্জেই অনানুসাৰে দেহৰ গঠন অনুযায়ী সকলো কাম নিৰ্ব্বাহ কৰি থাকে। এই স্কুল আৰু সুখৰ অধিকাৰী ক্ষেত্ৰত উপহানী মা কাকপী তাঁৰ পৰমাত্মাৰ আশ্ৰয়ে প্ৰত্যেক প্ৰাণীৰ দেহত চেতন কৰা ভাবে থাকে। মন ইন্দ্ৰিয় শক্তি আৰু ভূত শক্তিতেই ক্ষেত্ৰজ্ঞক ভোগ কৰে। মন যদি কুভাবে উন্নত হয়, তেন্তে সি ক্ষেত্ৰ বা শৰীৰ ভু-ভোগ কৰে, মনে যদি পুণ্য। কাৰ্য্য কৰে তেন্তে তেওঁ পুণ্য সঞ্চয় কৰিবলৈ পাৰে। যেনেকৈ ডাকনিৰে সূৰ্য্যৰ উচ্ছল জ্যোতিক হ্ৰাস কৰি কৰিব পাৰি, সেইৰূপে কুভাবে চালিত কৰিলে ক্ষেত্ৰও অজ্ঞান ধৰণে আবৃত হই, পৰমাত্মাৰ লগৰ পৰা নিলগ হই পৰে। আ যেতিয়া মন পৱিত্ৰ কৰা হয়, তেতিয়া ঢাকনি গুচে। আৰু তেতিয়া পৰমাত্মাৰ তেজ লগত যিনি যায়। তেতিয় দুইবো তাৰ এক হলে যি কাম অনুষ্ঠান কৰা হয় সেইছে পুণা: আকৌ সেই বাবে যে নিকা কৰ্ম্মৰ অনুষ্ঠান কৰা যায়, সেইনে মুক্তিৰ উপায়। পিছে আকৌ পৰমাত্মাৰ পৰা যি ভোগাৰণে কুভাবে আবৃত কৰা হয়, সেইয়ে পাপ অজ্ঞান বা অৰ্থ। যেতিয়া পাপাচৰণ কৰা যায়, তেতিয়া পৰমাত্মাৰ ভাবৰ পৰা ঢাকনি পৰে। অৱস্থাত যি যাতনা ভোগ কৰা হয়, তাকেই পাপ বা নৰক ধাতন বোলে। যেনেকৈ বায়ু, পিত্ত ও কাছি সাধাৰণ ধৰ্ম্মৰ বৈলক্ষণ্য হে<noinclude></noinclude> bts54ermmn879qgxsl47huydcaivv4y 104 95704 266393 2026-11-08T16:06:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266393 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। দেহৰ ৰাতুগত যাতনা হয়। সেইৰূপে মানুহৰ স্বাভাৱিক সত্ত্বগুণৰ বিপক্ষে অৰ্থাৎ পৰমাত্ম। ভাৰৰ প্ৰতিকূলে যি কোনো অনুষ্ঠান কৰা যায়, তেতিয়া লিঙ্গ দেহৰ ভয়ানক দুঃখ উপস্থিত হয়। এই ে পৰকাল উভয় কালে অৰ্থাৎ স্থলদেৰ স্থিতিকাল অতীতে বিনাশ হলে সেই যাতনা ভোগ হয়, তাৰ কোনো প্ৰকাৰে খণ্ডন নাই। . যদি কোনোৱে আগে পাপ কাৰ্য্য কৰে, পিছে জ্ঞানতাপূৰ্বক সৎপথে সাৰলৈ চেষ্টা কৰি, সৎকাৰ্যাৰ অনুষ্ঠান কৰে, তেনেহলে তাৰ না। কাৰণ ঈশ্বৰ চিন্তা পাপৰ পৰা হোৱা (অন্তঃকৰণৰ স্থিৰতা ) দম, ত্যাগ, সত্য, শৌচ, ‍ (মায়াত চিত্ত সংযোগ বা নিত্যকৰ্ম্ম সমাপ্তি আৰু নিয়মাদিৰ অনুষ্ঠানেৰে জীৱব দেহ, বাক্য আৰু বুদ্ধিৰ পৰা হোৱা পাপ ক্ৰমে নাশ শাস্ত্ৰত উল্লেখ আছে, পূৰ্ব জন্মাচ্ছিত মত্যাসৰ থাবাই জীৱে পাপৰ অনুষ্ঠান কৰি থাকে। শাস্ত্ৰানুসাৰে দশ প্ৰকাৰ ভাবৰ বলে মনৰ, পূৰ্ব জাতি পাৰে নে কি? দেহৰ আৰু বাক্যৰ দি বাভিচাৰ ও অনাচাৰ উপস্থিত হয়, তাকেই পাপ বা অধৰ্ম্ম বোলে। সেই দশ প্ৰকাৰ কুম্ভাবৰ মাজত মনে তিনিটি কাব্য কৰে। (১) পৰা ৰণো (2) পৰৰ অনিষ্ট চিন্তা; (৩) পৰলোক নাই। বিষয় ভোগেই সাৰবস্তু ঈশ্বৰত অবিশ্বাস আৰু দেহাভিমান। বাক্য দ্বাৰাই চাৰিবিধ পাপৰ অনুষ্ঠান হয়; (১) পৰৰ মনত যাতে দুঃখ লাগে, এনে ভাবে অপ্ৰিয় বাক্য প্ৰয়োগ (2) মিচা কথা কোৱা; (৩) পিছত পৰদোষ কীৰ্ত্তন (4) বিনা কাৰণে • একে নামে যত পাপ সহাৰি পাৰে। 1 এত পাতকী পাপ কৰিব নোৱাৰে। নাম<noinclude></noinclude> mrauq87uifmfwsmreo4mypwmp2q48t9 104 95705 266394 2026-11-08T16:06:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>হীৰাত্মা ও স্কুলদেহ। পৰনিন্দা না।। e f বা দেহৰ পাপ তিনি প্ৰকাৰে সাধন হয় : (১) বঙ্গনা বা বলেৰে পৰস্ব হৰণ (2) (অকাৰণে) প্ৰাণী হিংসা, (৩) গাদি গমন। এই দশবিধ মৌলিক (বংশজ বা প্ৰধান স্বৰূপ) ভাবৰ পৰাই বিচৰণ কৰে। ঈশ্বৰ বিষয় জ্ঞান জন্মিলে, সূৰ্য্যে যেনেকৈ কুটিকা নিজ তেজেৰে নিবাৰণ কৰে, সেইৰূপে ঈশ্বৰৰ পাৰেনে নোৱাৰে। (কুৱলীক ) গাত পা অং যায়। এই কথাৰ প্ৰমাণ বহবলৈ লগৈ বাকৰ, অজামিল, জোগাই-মাধাই পাপীবোৰলৈ চালেই হয়। সেই পাপী সকলে প্ৰথমে অনেক প্ৰকাৰ পাপ কৰি, শেষত ভৱানৰ কৃপাত পুণ্যৰ অতি উচ্চ স্থান পাইছিল ৈ জীৱক উদ্ধাৰ কৰাৰ বাবে ভগৱানৰ চেষ্টা তেওঁ সদ আমালোকক উন্নতিৰ বাটে, উদ্ধাৰৰ বাটে, হবৰ ৰাটে নিবলৈ টানিয়েই আছে। কিন্তু আমি এনেকৈ মায়াতে মুগ্ধ হৈছো যে, সদা অনিতা বিষয় বনত গৈ আছে। লোহাৰ চুষকে আকৰ্ষণ কৰে, কিন্তু তাৰ মাজত এখন ইটা পেলাই দিলে, যেনেকৈ চুষকে আকৰ্ষণ কৰিব নোৱাৰে, সেইৰূপে আমিও যদি ভগৱানৰ আকৰ্ষণৰ মাজত মায়া বা দি তেন্তে কৰুণাময়ৰ আকৰ্ষণৰ ফল নধৰে। তেওঁ মহৎ আদি পৰমাণু পৰ্য্যন্ত ধি কিছু এদিছে সকলোৰে শক্তি বান কিমান ে তেওঁৰ পিনে দেখাব? কৈছে। — অঙ্কুঃকৈ ৰাখে, কেতিয়াও ব্যভিচাৰ নকৰে। সেই হেতুকেই গীতা নাম পাৰ্থান্তি কৰ্ত্তবাদ কিছু লোকেস্ কিঞ্চন। নান বাগুবাগুবাং বৰ্ত এব চ কৰ্ম্মণি।<noinclude></noinclude> dco18a6t7kebyzyqa4jlyvdrxu8oez2 104 95706 266396 2026-11-08T16:06:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয় যদি ন বৰ্ষেৰ আ হয় বৰ্তাৰে হন্যা: পাৰ্থ শ উৎসী দেখুৰিমে লোকান তুৰ্য্যাৎ কৰ্ম্ম চেসহন। শঙ্কৰ চ কৰ্ত্তা আমপ্যামিনাঃ প্ৰজায় () অৰ্থাৎ হে পাৰ্থ! ত্ৰিলোকৰ মাজত মোৰ একোৰে অভাৱ নাই। সুতৰাং মোৰ কোনো প্ৰকাৰ কৰ্ত্তবাও নাই, তথাপি এই কথাইষ্ঠান কৰোঁ। হে পাৰ্থ! যদি মই কৰ্ম্ম নকৰোঁ, তেনেহলে সকলো লোকে মোৰ ৰাট পব এতেকে মই যদি কথ নবাবী, তেন্তে এই সমস্ত লোক উৎপন্ন হই যাব আৰু মইয়ে প্ৰজাসমূহৰ বৰ্ণশঙ্কৰ ও মলিনতাৰ হেতু হন। 0819 এতেকে সদায় মনত ৰাখিবা যে তেওঁ। পদাঘৰেই এটা হলেও খৃষ্ট পদাৰ্থৰ নিজ নিজ শক্তিৰ ধাৰাইছে কাৰ্য্য কৰিবলৈ দিয়ে, কেতিয়াও ঈশ্বৰৰ শক্তিৰে পাপ-পুণ্য আদি কাৰ্য্য নহয়। জীত নাতি থাকে যোৱা নোযোৱা জীৱৰ কৰ্ত্তব্য ও ইচ্ছা। এসময়ত দুধিৰে শ্ৰীকৃষ্ণক সুধিছিল, প্ৰভো! তুমি জীৱৰ ওপৰত অত্যন্ত কৰুণা পদৰ পৰা পৰায়ণ, তেনেহলে কিয় জীৱক জীৱই যে নিজ কৃত সুকৰ্ম্মৰ বশতঃ যায়, তুমি হয়ত থাকি জীব তেতিয়া ঐকৃষ্ণই অলপ হাৰিলে নিধি যুধিষ্ঠিৰক দ্বৈপায়ণ হবৰ গুৰিত এখন হাবিৰ ভিতৰলৈ মাতি নিলে ভাত গৈ তেওঁলোকে দেখা পালে যে এজোপা গছত এখন মৌৰ বা হৈছে আৰু তাৰ পৰা মৌ টোপা টোপে পৰিব ধৰিছে; লোকে সেই মৌ বাহৰ তলত ঠিয় নি, মুখ মেলি এক টোপাৰ পিছে মাতি নিনিয়া অনন্ত নৰক যন্ত্ৰণা ভোগ কৰিও ভুলি অগ্ৰহ কবি ডাকি লোৱা উচিত। যান। সেই কথাৰ কোনো উত্তৰ<noinclude></noinclude> bobpoo9ghzmo80vfwaebwowft2thj6d 104 95707 266397 2026-11-08T16:07:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>জীবাত্মা ও স্কুলছে। আনটোপা নৌ গাৰ ধৰিছে। কিন্তু তাৰ অলপ দূৰতে এটা ভয়ানক সাপে তাৰ ডাঙ্গৰ মুখখন মেলি তাক গিলিবলৈ আহিব ধৰিছে। তেতিয়া প্ৰকৃষ্ণই বজাক বলে, মহাৰাজ চোৱাচোন, সৌৱা মৌৰ টোপা যোৱাতে মত্ত হই থকা লোকটিক সৌৰা সাপে লৈ আহিব ধৰিছে, পীৰে তাৰ ভাবি আতাবোয়া। কোমল হৃদয় যুধিষ্ঠিৰে তেতিয়া শক্তি উচ্চৈঃস্বৰে ডাক দি কলে, কেবা মাহুহ জন, ভূমি মৌৰ টোপা খাবলৈ মত্তহৈ ওপৰৰ পিনে মুখ মেলি আছা, কাল সৰ্প যে নিকটত। সিপিনে চোৱা, পেলোৱা আৰু সময় নাই, এতিয়াই তোমাক দিলি পেলাব। মৌ ধোৱাৰ বাবে মত্ত হোৱা লোকটোবে সেই কথা অক্ষেপ নকৰিলে। তেতিয়া ৰি আকে (স্ত ) ডাক দি কলে। কেৰা মানুহ জন! তুমি কি কথা? সালে যে তোমা গিলিলে। তেতিয়া সি পূৰ্ব্ব ভাবে থাকিয়েই কলে, মহাশৰ শুনিছে অলপ অপেক্ষা কৰা, আৰু এটোপা মাত্ৰ চাই না। কিন্তু আ নেপালে, ভীষন অজাগৰে তাৰ মুখ মেলি, সেই হতভাগা গিলি পেলালে। যুধিষ্ঠিবে এই ঘটনাত অতিশয় দুঃখিত ও শোকান্বিত হ'ল। তেতিয়া তাঁৰফ মৃদু হাহিৰে বিৰ্ষিত হৈ থকা যুধিষ্ঠিৰক কলে, মহাৰাজ ইয়াত বিস্ময়ৰ কাৰণ একো নাই। এইৰূপেই লোভৰ বশবৰ্তী হ মৰজগতৰ জীৱ মাসেই ব্যাকুল। সকলোৰে পিছত কালৰূপ বৰ্ণে মুখ মেলি টিয়সি আছে। মই মোৰ বিবেক বাঁহীৰ মোহন হৰেৰে সদায় সিহঁতক মাতিব ধৰিছো, তাৰ কান সাৰ নিৰি, মৌৰ লোভত পৰি কালসৰ্পৰ উদ্ভবস্থ হৈছে আৰু হব ধৰিছে। স্বীকাৰ কৰি লগিয়া যে, জীৱৰ নিম্ন নিজ পুৰুষৰ উৎসা আছে। কিন্তু প্ৰশ্ন হব পাৰে যে, কোনো ঠাইত পুৰুষত্ব পাওঁ আৰু কোনো ঠাইত কেৱল অদৃষ্টবহে অধিকাৰ দেখো। এই কথাৰ<noinclude></noinclude> 416z2a00dpw8kfuikqqwf6ei7vhh2sv 104 95708 266398 2026-11-08T16:07:30Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। মীমাংসাত দেখা যায়, অদৃষ্ট আৰু পুৰুষত্ব দুটিয়ে লাগালাগি ভাবে আছে। দুইৰো ভিতৰত বৰ থিয় সম্বদ্ধ। ভাষা পুৰুষত্ব বলে মানুহে মাটিত ধান উৎপাদন কৰিব পাৰে। অৰ্থাৎ হাল বাই মাটি চা কৰিলে, বিধান আগে কোৱা হ'ল, উদ্ধাৰৰ পথ নাই, এতিয়া কোৱা হ' পেলালে আৰু যথাসময় মতে বিধা দি ক্ৰমে বন- নৰাই দিলে কিন্তু ধান হল কিনা, কৰিও জাৰিক আনিব অনুষ্ট বশে যথাসময়ত বৰষুণ আদি নপৰাই ধান হব নোৱাৰিলে। আকৌ তাৰ বিপৰীতে চোৰা চাহ কৰি থৈ ধান মুখুলে ভাল বানুনাদি হলেও একো ফল নহয়। সমুদ্ৰৰ উপকূলত ক্ষুত্ৰ গুৰি ( বনজাত) কবি শাক মানুহে যতনৰ বলত অতি সুখাত পৰিণত কৰি গৈছে। এতেকে, যত্ন আৰু অদৃষ্ট দুয়ো মিলিলেহে কাম কৰি লাভ কৰিব পাৰি। এক চিত্তশুদ্ধি হয় আৰু চিত্তশুদ্ধি হয়েছে বিষয়ত বিবতি জন্মে, তেতিয়৷ তেওঁৰ কৃপা হয়। তৃতীয় পৰিচ্ছেদ। প্ৰকৃতি আৰু পুৰুষ। অনাদি, অনন্ত, পৰমানন্দ, অবাক্ত, পৰমৰ জগত হই ইচ্ছ হলে, সেই ইচ্ছাৰ পৰাই পুৰুষ ও প্ৰকৃতি সৃষ্টি হয়। তেওঁক গগুণযুক্ত ব্যস্ত পুৰুষ বুলি আমি ভাবিব নোৱাৰো আৰু নহয়। কিয়নো তেৱেঁই মূল আৰু সৰ্ব্ববিৰাজিত, জ্ঞানহৰণ আত্মা। তেওঁৰ কি শক্তি<noinclude></noinclude> kvvthx8uq6qek8lhctbkd68dzkxbdkj 104 95709 266399 2026-11-08T16:07:45Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰকৃতি আৰু পুৰুষ কি ভাব, তাক আমাদোকে ক্ষুদ্ৰাদপি ক্ষুদ্ৰ হৈ কি বুজিম? সকলোৱে মনত ৰখা উচিত যে, আমি যাৰ বিষয় আলোচনা কৰিছো, নেই জনশ্ৰুতিত "আত্মনসগোচৰ' অৰ্থাৎ বাক্য আৰু মনৰ অগোচৰ বুলি কোন ইচ্ছাতেই অভিহিত হইছে। যাৰ মায়াই জিগৎ মুগ্ধ, সেই নিবন্ধন পুৰুষ আমি নাম আৰু ৰূপে পৰিণত কবি, বাক্য আৰু মনৰ ভিতৰত আনিবলৈ চেষ্টা.. কৰিছো। ধি হব নোৱাৰে ভাবেই কৰিছোঁ। তথাপি ভৰি আৰু গুৰু সকলে শিক্ষ সকলক বোধ দিয়াৰ কাৰণে তেওঁক বিৰূপে বৰ্ণনা কৰি গৈছে, আমা- লোকেও তাকেই হে কৈছো। যি কোনো বিষয়ে বুজাবলৈ বা বুজিবলৈ লাগিলে তাক বাক্যত বা বিষয়ত আনিব লাগে, নহলে ৰাজ কৰিব নোৱাৰি। মনত কৰা যে, ভৈৰব ৰাগৰ ৰূপ আৰু খান বৰ্ণনা আছে। সেই বাগৰ বিৰূপ আছে, কেৱল তাক বুজাবৰ কাৰণে শিক্ষক তাৰ ভাব অনুভৱ কৰিবলৈহে সেইৰূপ কৰা হৈ সেই "আত্মনসগোচৰ পৰম ব্ৰহ্মৰ পৰা পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতিৰ সৃষ্টি হয়। প্ৰকৃতিৰ পৰা মহত্তত্ব, মহত্তৰ পৰা অস্থাবৰ, অহঙ্কাৰতবৰ পবা পঞ্চন্মাত্ৰ আৰু একাংশ ইন্দ্ৰিয়, পঞ্চন্মাত্ৰ পৰা পৃথিব্যাদি পঞ্চ ভূত জন্ম হয়। প্ৰখ্য কালত তাৰ বিপৰীত, প্ৰথম পঞ্চমহাভূতত আৰু একাংশ ইন্দ্ৰিৰ পঞ্চতাত লীন হয়, পিছে পঞ্চন্মাত্ৰ অংভাৰতত অভাৰতত মহত্তত্ত্বত আৰু মহত্তৰ প্ৰকৃতিত বিলীন হয়। প্ৰকৃতি কি শ্বেতশ্বৰ উপনিষদে কৈছে - আজামেৰা লোহিত- গুৰু-কৃষ্ণ বন্হীঃ প্ৰজাঃ ইমানাং সপাং।<noinclude></noinclude> nlib0v263fg4g45dlrp9f2xo19qa936 104 95710 266400 2026-11-08T16:07:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266400 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>38 আত্ম-পৰিচয়। অৰ্থাৎ প্ৰকৃতি অঞ্চলপুৰীয়া, জন্মবৰ্ধিত) -- (নিম) সংসাৰৰ ধাৰতীয় বস্তু সৃষ্টিকৰ্ত্ৰী। প্ৰকৃতিৰ পুৰুষকৈৰ বিঘ্ননাদি উদ্ভাৰপি। বিকাৰাংশ্চ গুণাং শৈব বিধি প্ৰকৃতি সম্ভবান প্ৰকৃতি আৰু পুৰুষ উভয়কেই অনাদি বুলি জানিব লাগে। সকলো বিকাৰ আৰু গুণ প্ৰকৃতিৰ পৰাই উত্তৰ হইছে। এই প্ৰকৃতি স ভূতৰে সাৰ, হজ্ব পৰিণাম বা মাপ। পাশ্চাত্য পণ্ডিত সকলেও কয়, এই প্ৰকৃতিৰ উৎপত্তি আৰু বিনাশ নাই। কেবল অবস্থা মান শব্দ অৰ্থ আন্তাকি এই পথম ব্ৰহ্মৰ ইচ্ছাৰ পৰা উদ্ভ এৰ - যেনেকুৱা যুগৰ গন্ধ ফুলৰ পৰা নজৰে, মুনৰ প্ৰকৃতিৰ ধৰ্ম্মই গ মা। কেৱল প্ৰকৃতিৰ জাব ম mofs No cate হয়। প্ৰকৃতি দেখে। ইচ্ছা সেইৰূপ প্ৰকৃতিৰ আদি অন্ত নাই। কাৰণ প্ৰভৃতি নিতা म ( ) ত () উৎপত্তি ও নাই আৰু বিনাশো নাই। সদ বিনতি ( সাঙ্খা) অস্ত উৎপত্তি নাই। গীতাতে। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই ইয়াকেই কৈছে, যেনে, নাসডৎপন্নতে ন বিনাশ নাই। "নাসতে বিয়তে ভাৰো নাভাবো বিয়তে গতঃ।" অসত তাব ( উৎপত্তি) নহয় আৰু তৰা অভাৱ ( জড় জগতৰ যি অপবিচ্ছিন্ন (অসীম) মূল উপাদান তাকেই প্ৰকৃতি বা প্ৰধান নামত অভিহিত কৰা যায়। প্ৰকৃতিৰ আৰু এটি নাম মধ্যক। তাৰ কাৰণ এই যে, সৃষ্টিৰ পূৰ্ব্বে জগত অব্যক্ত অৱস্থাত থাকে। অব্যতাৰ ব্যাবস্থাৰ নাম সৃষ্টি। বানে কৈছে -<noinclude></noinclude> jkweesg3ygsianniwzpfdaptdimjjid 104 95711 266401 2026-11-08T16:08:13Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266401 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰকৃতি আৰু পুৰুষ। "অব্যক্তাদ ব্যক্ত প্ৰভো ৰাত্ৰোগনে প্ৰলীয়ন্তে ভ অৰ্থাৎ প্ৰলয়ৰ অবসানে অধ্যক্তৰ পৰা ব্যস্ত জগতৰ আবিৰ্ভাব হ আকৌ সৃষ্টিৰ অৱসানে ব্যক্ত জগত অব্যক্ত প্ৰভৃতিতে তিৰোতাৰ হয়। অতএব এই বুজা গ'ল যে, সমুদায় মহাভূতৰ যি এটি হ্যাংশ অৰ্থ ধি মূল পদাৰ্থৰ পৰা মহৰাদি অঙ্কু পৰ্যন্ত যি সমস্ত পদাৰ্থ সৃষ্টি হৈছে, সেয়েই প্ৰকৃতি। আৰু এটি কথা এই যে, প্ৰকৃতিত চৈত মুহিত লগ বা মিল ) নহলে প্ৰকৃতিৰ কোনো প্ৰকাৰ কাধ নহয়। অতএব প্ৰকৃতি জড় কিন্তু পুৰুষ চৈতন্ত পৰিণামী (বিকাৰযুক্ত) পুৰুষ নিৰ্ব্বি- কাৰ ( বিকাৰৰহিত), প্ৰতি পুৰুষ নিৰ্গুণ গুণাতীত ) প্ৰকৃতি মৃত, পুৰুষ দৰ্শক, প্ৰকৃতি ভোগা পুৰুষ ভোক্তা, পুৰুষ প্ৰকৃতিবে আবৃত এই চৈতন্ত ক্ৰিয়াশীল হয়, পিছে আৰ চৈতন্তে অহিত (একলগ হই প্ৰকৃতি প্ৰকাশ হয়। পুৰুষ দৰ্শনাৰ্থ কৈবলাৰ্থ তথা প্ৰধানত। পঙ্গু ভবং উভয়োৰপি সংযোগ : প্ৰকৃতি অচেতন অন্ধ সদৃশ পুৰুষ অকৰ্তা পঙ্গু (খোড়া। সদৃশ উভয়ে সংযুক্ত হৈ এজনে আন জনৰ অভাৱ পূৰণ কৰে। সেই দেখি মাথাই কৈছে যে, যেনেকৈ গ্ৰন্থই নেলেগে আৰু পঙ্গুই চলিব নোৱাৰে উভয়ে সংযোগ হলে তাহাতৰ কাম চলাব পাৰে। অৰ্থাৎ অন্ধৰ কান্ধত প উঠিলে পঙ্গু পথ দেখুৱাই দিয়ে, তেতিয়া দুয়োজনে এজনৰ অভাৱ আন মনে পূৰণ কৰে। তেওঁলোক হবো জনৰ সংযোগৰ ফলত সাধন হয়। সীতাৰে এই কথাৰে অনুমোদন কৰিছে :- পুৰুষ প্ৰকৃতিস্থো হিতকে প্ৰকৃতি জান ওগান॥১৩২২ পুৰুষে প্ৰকৃতিত অৱস্থিতি হই প্ৰকৃতিসম্ভূত গুণ ভোগ কৰে।<noinclude></noinclude> 5yv5cbx4jgy1goajffmlf27dd0h1pbj 104 95712 266402 2026-11-08T16:08:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266402 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। এতিয়া বুজা গ'ল যে, পৰম পৰ ইচ্ছাৰ পৰা পুৰুষ আৰু প্ৰকৃতি উত্ত হই. তেওঁলোক হুইৰো সংযোগে মামু নি সমস্ত পদাৰ্থৰ সৃষ্টি হৈছিল, কিন্তু নেই কাৰ্যত জীৱ সৃষ্টি হব নোৱাবিলে তেতিয়া জীব সৃষ্টিৰ উপাত্ত স্বৰূপে ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু আৰু মহেশ্বৰ এই তিনি জনৰ উৎপত্তি হ'ল। মূল প্ৰতি বঙ্গ ও ত এই তিন বিকাশেই এই তিনি জনৰ উত্তৰ হইছে। চতুৰ্থ পৰিচ্ছেদ। ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু ও মহেশ্বৰ। সৌৰজগত—এই ঠাইত আমালোকৰ এই সৌৰজগতৰ কথাহে কোৱা হৈছে হব। কিয়নো, আমালোকৰ জ্ঞান অতি স্থল, কাজেই স্কুল জগতৰ আলোচনাই আমাৰ ধাৰণাৰ অতীত। ইয়াৰ ওপৰত সুস্থতকৈও সূক্ষ্মৰ আলোচনা অসম্বৰ। কিন্তু অনেকে এই স্কুল - তত থাকিও যোগাদিৰ খাবাই হুস্থালোচনা ও আলোচনাৰ অধিকাৰী হয় এ হৈছিল। এই হেতুকেই ভাগ্ৰাহী যোগী সকলে তত্ত্ব অবগত মূল প্ৰকৃতি আৰু চৈত পুৰুষ উত্তৰ न পিছে ভাৰতৰ পৰা পদাৰ্থৰ সৃষ্টি হল। আকৌ স্বাদপি স্বপ্নৰ পৰা ন ল লোকৰ বিকাশ (প্ৰকাশ)। আলোকৰ এই সৌৰ জগতৰ পৰা গণনা কৰিব লাগিলে, নে এই সপ্তলোকক এই ধৰে গণনা কৰিব<noinclude></noinclude> eepfbc02fdhprxem1x3kzwupyoawyqx 104 95713 266403 2026-11-08T16:08:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266403 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু ও মহেশ্বৰ ১৭ লাগে। মৃঃ ভুবঃ স্বঃ, মহঃ, জন্য, তপ ও সত্য। এই সপ্ত লোকক ব্যাহতি (ক্ৰম) বোলে। ঃ আমালোকৰ এই পৃথিবীকেই ভূ-লোক বোলে। ইয়াত আমালোকৰ নিচিনা কাম কামনায় তুফ থকা স্বদেহীবোৰ বাস কৰে। ভূবঃ আমালোকৰ এই পৃথিবীৰ ওপৰত দূৰ-লোক আছে। এই ঠাইত প্ৰেতলোক আমাৰ এই পৃথিবীত থকা জীৱসকল স্কুলদেহ পৰিত্যাগ কবি হুচ্ছদেহে এই লোকে স্বকৃত কৰ্ম্মফল অৰ্থাৎ পাপ ভোগ কৰে। ইয়াৰ ওপৰত স্ব-লোক অৰ্থাৎ স্বৰ্গলোক, এ ঠাইত পুণ্য কৰ্ম্মৰ ক্ষলভোগ। এই তিনি জগতৰ লগতে আমালোকৰ নিকট সম্বন্ধ, এই তিনো ঠাইকে আমালোকে দেখা যাই অঞ্চলে প্ৰকাশ কৰে। তাৰ উপৰে জনে মহলোক, জনলোক, অপলোক থাক সত্যলোক। সত্যলোকে সচ্চিদানন্দময় পৰব্ৰদ্ধে জীব কৰ্ম্মহ ছিন্ন কৰিলে, ভগৱানত লীন হয়। কৰ্মবন্ধন থাকিলে লোকৰ উপৰে জীৱ যাবলৈ সক্ষম নহৰ। অদৃষ্ট শু অৰ্থাৎ বন্ধ মুক্ত হলে স্বৰ্গলোকৰ ওপৰে যাবলৈ পাৰে আৰু যাৰ যিমান শক্তি সি সিমান ওপৰলৈ যায়। স্বৰ্গলোকৰ ওপৰলৈ গল, জীৱ আকে ফিৰি আহিব নালাগে। কিন্তু স্বৰ্গ পৰ্যন্ত মন কৰি জীৱই স্বত কৰ্ম্মফল ভোগতাম সংস্কাৰ গ্ৰহণ কৰি, পৃথিবীক পুনৰাগমন কৰি থাকে। য়োৰোপ প্ৰভৃতি পাশ্চাত্য দেশৰ অধ্যাত্ম-বিজ্ঞানবিদ পণ্ডিত- বিলাকেও এতিয়া দৃঢ়তাৰ সহিতে উষ্ণ লিখিত সপ্তলোক স্বীকাৰ কৰি লৈ আমাৰ নিচিনাই জীবন এ মানি লৈছে। তেওঁলোকে এই সপ্তলোকক যথাক্ৰমে ফিজিক্য আৰু দেশৰ কৰ্ম্ম। ( Physical plane) আন্ট্ৰাল প্লেন (Astral plane) মানসিক খেন ( Manasice plane) বুদ্ধি প্ৰেম (Bodhice plane )<noinclude></noinclude> 3wir7aphx24lirpt757znh5epi06x3v 104 95714 266404 2026-11-08T16:08:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266404 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>45 আত্ম-পৰিচয়। নিৰ্ব্বানিক গ্ৰেন ( Paranirvanie plane) মহাপৰানিক প্লেন ( Paranirvanie plane) নামে আখ্যায়িত কৰিছে। পণ্ডিত সকলে নাই বুলিয়েই স্থিৰ কৰিছে। ঈশ্বৰৰ ওপৰত অনুভব কৰিব পৰা শক্তি নথকা হেতুকে, জনলোক পৰ্য্যন্তই স্থিৰ হইছে। ভাবি চালে আমাৰ নিচিনা সাধাৰণ জীব ক ...এই সাত লোকত জনলোক পৰ্য্যন্তই যথেষ্ট। নিৰ্ব্বাণৰ বাহিৰে আকৌ আছেনে নাই, ঊৰ্দ্ধ আশা কৰা বিৰক্ষনা मধান। নাই। কিন্তু নিৰ্ব্বাণ মানে হুমাই যোৱা কিছ৷ গোপ গোৱা নহয় আৰু পৰমাত্মাৰ নখত জীবাত্মাৰ মিল হোৱা বুলিও ভাবিৰ জন অতি উচ্চ পৰ্ব্বতৰ পৰা ভুণ (যাহ) আন কি অণু পৰ্যান্ত সৃষ্টি হ'ল। সকলোৱে সেই প্ৰকৃতিৰ বিকাশ আৰু তাৰ মাজত চৈত আবৃত্ত হ'ল, কিন্তু। তেতিয়া ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু, মহেশ্বৰ এই তিন ঈশ্বৰ সৃষ্টি হ গীত-সৃষ্ট বিস্তাৰিত ব সত্ত্বগুণে ব্ৰহ্মা এই হুজন কাৰী, বহুগুণে বিষ্ণু এই গানন কাৰ্য্য, তমোগুণে শিল্পে ধ্বংস কাৰ্য্য কৰিবলৈ প্ৰবৃত্ত হ' তেতিয়া তেওঁলোকৰ প্ৰভাবে আমালোকৰ এই সৌৰ জগতত হ স্কুলে পৰিণত আৰু অবিঘ্ন। আদিৰে আক্ৰান্ত হৈ বাসনাৰে পৰিশ্ৰম কৰিব ধৰিলে। উল্লিখিত ৰপ্তানি, নিস্তা নিৰঞ্জন পৰত্ৰৰ পৰা স্বজন হলেও চৰাচৰ জগত সমুদায়ী তেওঁৰেই পৰত্ৰৰেই ) বিস্তৃতি। ব্ৰহ্মাদিৰ কোনো কৰ্তৃত্ব নাই। ভাগবতে ব্ৰহ্মা পৰক দিব কৰিছে সেয়ে ইয়াৰ প্ৰমাণ। ব্ৰহ্মা ভক্তিপূৰ্বক পৰব্ৰদৰ উদ্দেশে স্তব কৰিছিল যেনে - • সেই বিগৰে নিহত কৰিবৈ<noinclude></noinclude> j9qfjgg6sokfx8wdsbdgl5z7y4zuhkz 104 95715 266405 2026-11-08T16:09:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266405 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ব্ৰহ্মা, বিষ্ণু ও মহেশ্বৰ হে বিচে। চৈত্যই আপোনাৰ স্বৰূপ। তন্নিবন্ধন আপুনি সদায় তেৰ-অমশূয়। আপোনাতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আন কোনো নাই। আপুনি বিশ্বৰ উৎপত্তি, স্থিতি আৰু নগৰ কাৰণ। হে ঈশ্বৰ আপোনাক নমস্কাৰ। ব্ৰহ্মণ! আপুনি ভুবন ৰূপ ব্ৰহ্ম। প্ৰকৃতি আপোনাতেই অধিষ্ঠিত আছে, শাগুনি এই বিশ্বৰ উৎপত্তি, স্থিতি আৰু ধ্বংসৰ কাৰণে সেই প্ৰকৃতিক, মই (ব্ৰহ্মা), বিষ্ণু আৰু শিৱ ৰূপ তিনি ভাগে বিভক্ত কৰি, তিনি স্তম্ভ ( বৃক্ষৰ আগভাগ) বিস্তাৰ কৰত: এই গছক বন্ধিত কৰিছা। মৰীচি প্ৰভৃতি মুনি সকল আৰু মহু সকলে এই গছৰ অসংখ্য ভাগ পাত। হে বিজ্ঞো! মই সেই বিশ্বৰূপী আপোনাক নমস্কাৰ কৰো ইত্যাদি।<noinclude></noinclude> b3hbt3i4ucnkfg6ypmpxlp27dvh5qvb 104 95716 266406 2026-11-08T16:09:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266406 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চম পৰিচ্ছেদ। প্ৰলয়কালে জীৱ ধ্বংস হয় নে নহয়। এক পক্ষৰ পৰা এনে প্ৰশ্ন হব পাৰে যে, যদি প্ৰনয়ত জ ভেস্তে পাপ-পূজাৰ একো আবগুক নাই। কিয়নো যেনেকৈ নদীৰ পানীত মিতু (পানীৰ ডিমা) উঠি দি অলপ পৰ থাকি, ইদিক সিঙ্গিক কৰি, পিছে আপোনা আপুনি ভাঙ্গি পানীৰ লগত মিলি যায়। আমিও তেনেকৈ সেই সচ্চিদানন্দ পুৰুষৰ পৰা উদ্ভূত হৈছে৷ এতিয়া যি কাম কৰো, যিমান সুখ-দুঃখ পাওঁ, ন লাগি গৈ। এই কথাৰ উত্তৰত স্থিৰ কৰিব লগা হ'ল। এই কথাৰ কৰিছে : প্ৰলয়ৰ সময় জীবত্ব গুডি প্ৰদত প্ৰথমে প্ৰনয় কাক বোলে, তাকে মীমাংসা আমাৰ ভাগৱত শাস্ত্ৰই নিকে অংশ কৰিব আৰু যি সদায় অসংযত, তাৰ নাম পৰমাণু এনেকুৱা দুই পৰমাণুই এক অণু আৰু তিনি অণুই এটি বেণু। এই কাল নিৰ্ণয় আৰু বেণুক সময়ে সময়ে চকুৰে দেখা যায়। কেতিয়াবা মৰ্ত্যাদি সপ্তলোকৰ মূৰ্ধাৰ কিৰণ ঘৰৰ খিৰিকিবে সোমালে তেতিয়া বিশেষ ৰোলে। এশ ত্ৰুটিত এক বেধ। বোৰ তাৰ মাজেৰে আকাশলৈ উঠি যাব পৰা দেখি- বলৈ পোৱা যায়। এই তিনি বেনু মিলিলে যি পৰিমাণ হয়, তাক একটি (পাচটি ক্ষণ পৰিমাণ কাল) তেনেকুৱা তিনি বেধে এক নব তিনি পৰে নিমেষ আৰু তিনি নিমেষে এক ক্ষণ হয়। তেনে পাঁচ ক্ষণে এক কাঠা আকৌ পঞ্চাশ কাঠায় এক নাড়িকা। দুই নাড়িকায় এক মুহূৰ্ত্ত। দিন-ৰাতি হ্ৰাস- বৃদ্ধি অনুসাৰে ছয় কিন্তু দশ নায়িকাৰ এপৰ (নাম) হয়। প্ৰহৰ মাহ<noinclude></noinclude> k2j5rngi73ywmqbtk6cetwsdsqzo362 104 95717 266407 2026-11-08T16:09:41Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266407 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰলয়কালে জীৰ ধ্বংস হয় নে নহয়। সকলৰ ৰাতি বা দিনৰ এক চতুৰ্থাংশ। চাৰি গ্ৰহৰে মানুহ সকলৰ দিন বা ৰাতি হয়। পোন্ধৰ দিনে এক বৃক্ষ। দুই পক্ষে এক মাছ। এই এমাহে পিতৃসকলৰ এদিন (অৰ্থাৎ মানুহৰ নাহে পিতৃসকল এক অহোৰাত্ৰ) তেনেকুৱা দুই হাতে এক ঋতু আৰু ছয় মাছে এক আনে। অয়ন দুটি দক্ষিণ আৰু উত্তৰ। দুই আয়নে দেৱতাসকলৰ এদিন আৰু এৰাতি হয়। বাৰ মাহে এবছৰ। এনেকুৱা এশ বছৰ মানুংসকলৰ পৰা নিৰ্দিষ্ট হৈছে। বছৰ পাঁচ প্ৰকাৰ—সবংসৰ (১) পৰিবছৰ, (২) উদাৰ, (৩) অণু বছৰ, আৰু (1) বছৰ (1) নিজ নিজ পৰিণাম অনুসাৰে পিতৃ দেৱতা আৰু মানুহৰ প্ৰত্যেকৰে পৰমা এশ বছৰ (8)। সত্য, ত্ৰেতা, দ্বাপৰ আৰু কলি নামে চাবিটি যুগ। প্ৰত্যেককে गा। আৰু সন্ধ্যাংশ লৈ এই যুগ চাৰিটিৰ পৰিমাণ দেৱতাসকলৰ ১২ বছৰ। তাৰ ভিতৰত সত্য যুগৰ পৰিমাণ চাৰি হেজাৰ তোৰ তিনি হেজাৰ স্থাপৰৰ দুই হেজাৰ আৰু কলিৰ এহেজাৰ (৭) সুগৰ আৰম্ভৰ নাম সন্ধ্যা আৰু অন্তৰ নাম সন্ধ্যাংশ। এই এশ বছৰ পৰিমাণ। এই (১) বি পি অতিক্ৰম কৰে। (2) বৃহস্পতি দাংশ বাশি ভোগ কৰে। (৩) বিশেষ পূৰ্ণাহাৰ বিমাহৰ পৰিমাণ হয় তা বা না। (0) মিान াশি অভিम কৰে। (4) পৰিধিত বা মাহ। (3) ভোৰে নিজৰ নিজৰ পৰিমাণৰ এশ বছৰ। যেনে, মানুহৰ এবছৰে দেৱতাৰ এদিন জাৰু এৰাতি হয়। তেনেকুৱা ডেৰকুড়ি দিনে অৰ্থাৎ মানুহৰ ত্ৰিশ বছৰ দেৱতাৰ মাছ। সেই ৰে কেনে এ তেওঁলোকৰ আনুৰ পৰিমাণ তেনেকৈৰে মা মাছ পিতৃলোক এ এৰাতি • আৰু তেওঁলোকৰ এমাহ ভেনেৰা বা নাহে এবছৰ মাৰু তেনে পিতৃলোকৰ আ আমি চালেই বুজিব পাৰি। প্ৰকাশ পাইছে। পাঠকসক<noinclude></noinclude> 0soxexcd08qpxph6ck5ozssxk8qnoca 104 95718 266408 2026-11-08T16:09:55Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266408 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। সন্ধ্যা আৰু সন্ধ্যাংশৰ মাতৰ যি কাল, যুগবেস্তা সকলে তাক যুগ বুলি কৈছে। লো উক্ত বৰ্ণিত তিনি লোকৰ ওপৰত মহলেকি প্ৰভৃতি পৰ্যায় লোক সকলত চাৰি যুগৰ চলতি আছে। তাৰ এহেজাৰ বছৰে ব্ৰহ্মাব এদিন তেওৰ ৰাতিৰ পৰিমাণো সেইৰূপেই চাৰি হেজাৰ মুখ। সেই ৰাতিৰ সময়ে বিশ্বকৰ্ত্তা ৰক্ষা টোপনি ভোগ কৰে। নিশাবসানে আকৌ লোক সৃষ্টিৰ কাৰ্য্য আৰম্ভ কৰে। এই সৃষ্টিৰ সমে চতুৰ্দশ নয় উত্থান আৰু পতন হয়। প্ৰতিজন মই অলপ বেচি একাত্তৰ যুগ ভোগ কৰে। প্ৰতি মস্তৰে নহু আৰু তেওঁৰ বংশধৰ ৰজাবিলাকে ক্ৰমে উৎপন্ন হয় সকলোৱে এক সম েউত্তৰ । কিন্তু মহৰ্ষি, দেৱতা আৰু এই এই যে সৃষ্টিৰ কথা কোৱা হ'ল, এয়ে ব্ৰহ্মাৰ প্ৰাত্যহিক (অহোৰাত্ৰ, সৃষ্টি (ত্ৰিলোক) ইহাৰ পৰাই উৎপন্ন হৈ থাকে। ভগৱানে নিজে মগ্ন প্ৰভৃতি ৰূপ গ্ৰহণ কৰি, বিশ্ব পালন কৰে। দিছে দিন শেষ হলে দোলেশ (সংহৰণ জন) ধাৰণ কৰি নিজৰ বিক্ৰম প্ৰকাশ কৰে। তেতিয়। সকলো পৰাৰ্থ কালবশে তেওঁৰ । অভান্তৰে উপৰে) প্ৰৱেশ কৰে; কাছে তেওঁ তুৰ্কীস্থাৰ (মৌনা লঙ্গন) ধাৰণ কৰি থাকে। সেই সময় সকলো পদাৰ্থ। নোহোৱা হলে নাদি তিনি লোক তিৰোহিত হয়। পিছে ভগবচ্ছক্তি ৰূণ হব নাৰায়ণৰ মুখাগ্নি দ্বাৰায় তেতিয়া ৱিলোক হবলৈ ধৰে। তেতিয়া ভৃগু আদি মুনি সকল সেই উত্তাপে তাপিত হৈ মহলোক পৰিত্যাগ • চাৰি হেজাৰ মুখে ব্ৰহ্মাৰ একत + এই লোক লোক আৰু এই তিনি থোক মা হয়। আন চাৰি লোক থাকে।<noinclude></noinclude> ftajn3hh29hy8c3q0q710sg4iy1ptmz 104 95719 266409 2026-11-08T16:10:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266409 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰলয়কালে জীৱ ধ্বংস হয় নে নহয়। কৰি জনলোকলৈ যায়। ইপিনে এবাৰ নিয়ম মত সমুদ্ৰবোৰ ৰাগ ভাব স্বাৰণৰ সদৃশ অতিশয় ঢেউ হৈ ত্ৰিভুবন সাবিত অৰ্থাৎ তল ধোয়। সেই সময়ে ভগৱান কৃষ্ণ সেই পানী-মাজত অনন্ত শয্যায় শয়ন কৰি, যোগনিদ্ৰা অৱলন কৰে আৰু জনলোকত বাস কৰা পৰি অকলে তেওঁক ভৰ্তি কৰিব ধৰে i এই ব্ৰহ্মাও যেতিয়া হৈছিল আৰু হব তেতিয়া একমাত্ৰ ভগবানে নিম্ন স্বৰূপানন্দত আনন্দিত হৈ সৰ্প শয্যাত চকু মুদি টোপনিত আছিল আৰু থাকিব। * অৰ্থাৎ এনাকালত ভগৱানে টোপনিত পৰে আৰু স্থাবৰ অসাত্মক জীৱ সকল তেওঁৰ শৰীৰত দীন বা জয়পদাৰ্থ মাত্ৰে বিজ্ঞানৰ আৱাক। জড়পদাৰ্থকে আদি কৰি ত্ৰৈলোক্যত যত এনং কালে ভগৱানৰ শৰীৰত জীৱৰাশি আছে, সকলোবোৰে বিলীন হয় থৈ। তেতিয়া ভগৱানো জড় পৰিণত হোৱাত টোপনিৰ আৱতক হয়। তেওঁ টোপনি যোৱাতে ত্ৰৈলোকাৰ সকলো জয়পদাৰ্থই বিশ্ৰাম ভগৱানৰ শৰীৰত আশ্ৰয় লতি বিশ্ৰাম নতে। গতিকে, জীৱ কৰে। শতএব প্ৰলয়কালে হীৰ ধ্বংস নহ • তীৰ (একাদশ অ + তৃতীয়<noinclude></noinclude> d6fy0hjmaiwhknkn9urpwkfpt2u17g1 104 95720 266410 2026-11-08T16:10:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266410 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ষষ্ঠ পৰিচ্ছেদ। জীৱৰ বিশেষ বিবৰণ। ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জ্জুনক কৈছিলে :- এতদ্ যোগীনি ভূতানি সৰ্ব্বাণীতৰোধৰ। : কৃৎস্ন জগতঃ প্ৰভবঃ প্ৰলয়গু মত্ত পৰতৰ নানা কিঞ্চিদস্তি ধনন। মৰি সামিল প্ৰাতঃ স্বৰে মনিগণাইৰ। অৰ্থাৎ স্থাবৰ জঙ্গমাত্মক ভূত সমুদায় এই ক্ষেত্ৰ ও ব্ৰেজ স্বৰূপ প্ৰকৃতিৰ পৰা উৎপন্ন হৈছে, অতএব আমিয়েই এই সকলো বিশ্বৰ পৰম কাৰণ আৰু মইয়েই ইয়াৰ প্ৰায় জীৰ কোন বে থাকে, তাক বংলায় কোৱা যাওক। কৰা। হে ধনঞ্জয়। মোতকৈ আৰু কোনো শ্ৰেষ্ঠ নাই, যেনেকৈ সূতাৰে মনিবোৰ গাধা থাকে, তেনেকৈ মোতে এই বিশ্ব সংলগ্ন আছে। এই কথা আৰু পূৰ্ব্বে কোৱা কথাৰে স্পষ্টই বুজা গৈছে যে, এই জগত ভগৱানৰ শক্তি-সমষ্টি মাত্ৰ। যেনেকৈ এজন যোদ্ধা যুদ্ধ সময়ে আপোনাৰ শক্তিৰ নানান কৌশল এক লগ কৰি ৰণ কৰে। পিছে ৰণ শেষে নিম্ন শক্তি নিজতে লুকায় ৰাখে, সেই নিচিনা ঈশ্বৰো জগত ৰূপে প্ৰকাশমান, আপোন শক্তিসমূহক নিজৰ ইচ্ছাৰ অনেক ভাবে ৰূপাঞ্জৰিত কৰি ৰাখিছে। আকৌ তেওঁৰ ইচ্ছায় জীবসমূহ তেওঁতেই লীন হৈ থাকে। লীন কবি বা কেৱল লীলা-বিস্তাৰ কৰাৰ কাৰণ<noinclude></noinclude> fg2loudtfoon0jun6pcf1jnjklkdna2 104 95721 266411 2026-11-08T16:11:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>জীৱৰ বিশেষ বিবৰণ। বুলি জানিব লগিয়া। ঈশ্বৰে ধি আধাৰত নিজ শক্তি ৰক্ষা কৰে, সেই আদাৰৰ কাৰ্য্যক পুৰুষ বুলি কয়। আধাৰত বাহিৰে জগতৰ কোনো বস্তুকে ৰাখিবলৈ পৰা নাযায়। যেনে, ফলক চালে, বীজত আবৰ্ত্তনে আগুৰি ৰাখে, সেইৰূপে জীৰ পক্ষে প্ৰাণবায়ুই আধাৰ স্বৰূপ। যেনেকৈ ফলৰ বাবলী আৰু প্ৰাণীৰ প্ৰাণাদি বায়ু নষ্ট হলে নিজ নিজ কামৰ শক্তি গুছে আৰু এই বাণী যেনে ফলৰ লগত মিলি একেটা ব হৈ থাকে, সেইৰূপে ভগৱানে জগতৰ কামৰ বাবে বিমান শক্তি প্ৰকাশ কৰিছে, যিমান ব্যৱস্থা কৰিছে, সকলোকে নিজৰ আধাৰৰ অধী ৰাখিছে। নহলে সেই সকল কাজে আকৌ প্ৰকাশ হব নোৱাি হেতেন। ঈশ্বৰৰ পক্ষে আৰাবকে কাল বুলি জনা উচিত। এই কালৰ যাৰায় মায়াময় যত শক্তি আছে, সকলোবিলাককে ধৰি থাকে আৰু ঈশ্বৰৰ সত্তা (উৎপত্তি আদি কাৰ্য্য ) এই আবৰণৰ অন্তৰ্গত থাকে। পিছে তেওঁৰ ইচ্ছাত নিৰ্দিষ্ট সময় অঙ্গে নিজ শক্তি প্ৰকাশ কৰি, এনষ কাৰ্য্যে তৎপৰ হয়। কাল জাভৰে তত্ত্ব সংগ্ৰহকাৰী ঈশ্বৰৰ প্ৰভাৱ দৰ্শক বস্তু। এই কালকেই ঠিক ৰাখি ভগৱানে শক্তি প্ৰকাশ পূৰ্বক সৃষ্টি, স্থিতি আৰু লয়ৰ কাৰ্যা সম্পন্ন কৰে। আৰু ত্ৰিণৰ আধাৰৰূপে সেই ভগবানেই সত্ত্বগুণে ব্ৰহ্মা, ৰজোগুণে বিষ্ণু আৰু তমোগুণে মহো ৰূপ ধাৰণ কৰে। সৃষ্টিৰ আতি ওণৰ সম্মিলন আৰু প্ৰলয়কালে অণহীন হৈ একে ৰকমে কাৰ্য্য চলায় থাকে বুলিয়েই মাজৰ কাল খিনিকে ঈশ্বৰৰ খেলা স্থান আৰু প্ৰলয়ৰ পৰা পুনঃ সৃষ্টিকাল থিনিক বিশ্ৰামৰ স্থান বুলি ধৰা হৈছে। যেতিয়া একবাৰ অন্ধই আছিল, ব্ৰহ্মত বাহিৰে কাৰ্য্যাদিৰ আক প্ৰলয়াদিব প্ৰকাশাদি নাছিল, সেই অৱস্থাকে অনাদি বা ব্ৰহ্মাৱস্থা বুলিব<noinclude></noinclude> 054yemr6vvvu47neit4qv3qah39ynvq 104 95722 266412 2026-11-08T16:11:20Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আছ-পৰিচয়। পাৰি আৰু বোলে। কাৰ্যকাৰণ বাবে বেতিয়া তেওঁৰ পৰিবৰ্ত্তন প্ৰকাশ হয় আৰু সেই পৰিবৰ্ত্তনৰ অৱস্থানুযায়ী সেই ৰাতেই আ আৰু অস্ত্ৰ সিদ্ধ হয় অৰ্থাৎ এ ( ) এটি প্ৰকাৰ অবস্থাৰ ওপৰত ঘটি থাকে সেই অৱস্থাৰ তীত অৰ্থাৎ এক- মান কৰ্মাৰ স্থিতি, তেতিয়া সেই কৰ্তাকে অনাদি অনন্ত প্ৰভৃতি অতি তথ্য অনুমানৰ যাবা প্ৰকাশ কৰা হয়। সেই অবস্থাত অহভৰ ভিন্ন জ্ঞান দ্বাৰা কিথা আন কোনো উপায়ে প্ৰকাশ হবৰ সম্ভৱ নাই। সেই মূল অবস্থাতেই এ অবস্থা বোলে। সেই অকৰ্ম্মী (জিৰণি অৱস্থাৰ পৰাই অগন্ধী কাৰ্য্য প্ৰকাশ হৈছে আৰু প্ৰকাশান্তে পৰিবৰ্ত্তন অনুসাৰে নি কাৰ্য্য ঘটে, তাৰ আদি আৰু জন্ম কিছু সৃষ্টি আৰু প্ৰথম বোলা যায়। কোনো গছৰ ওটা বা বীজ থাকে, গছ ে বীজ দেন সেইৰূপ গছ এজোপা থকা বুলি ভাবিব পাৰি, তেনেকুৱা জগতৰ হ উপাদানৰূপী জনৰ ৰূপী গছৰ স ফলৰূপী ঈশ্বৰ জগৎ প্ৰকাশক কাপালি শক্তি আৰু তাত থাকে। তাৰ পিছত দৃষ্টি প্ৰয় দ্বাৰাই বিশ্বৰ বিস্তাৰাদি নানাবিধ অৱস্থাৰ প্ৰকাশ হয়। এতেকে, প্ৰলয়কালে জীবসমূহ সূক্ষ্মণেৰূপে বীজ ভগৱানৰ দেহত অৱস্থান কৰে।<noinclude></noinclude> incj1rb8902e9c62gztz0x53ddix349 104 95723 266413 2026-11-08T16:11:54Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>দ্বিতীয় অন্যায়। প্ৰথম পৰিচ্ছেদ। প্ৰলয়াস্তে জগৎ আৰু জীৱৰ পুনঃ প্ৰকাশ। প্ৰলৰে কাল উপস্থিত হলে ভগৱান আত্মশক্তি সহিতে চাৰি হেজাৰ বছৰ নেই কাৰণ পানীত যোগ-নিম্নাত পৰে। পিছে নিজ দে পৰা উৎপন্ন হোৱা কাল নামে শক্তিৰ দ্বাৰা যাৰ পাই চৈতন্য স্বৰূপে কৰ্ম্ম প্ৰচ্ছ কৰিলে আৰু ঐশিক শক্তি দ্বাৰাই নিজ দেহে বীজ ৰূপ জীৱসমূহক দেখিবলৈ পায়। যেনেকৈ কোনে৷ এপিনে যাবলৈ ইচ্ছা কৰিলে মনে কেবল ভৰি চালনা কৰিবলৈ ধাউতি কৰে; সেইৰূপ ঈশ্বৰেও সৃষ্টিত আন কাম নাই বুলিয়েই সৃষ্টি কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰা নাৱেই নিজ দেহে জীৱসমূহ দেখিবলৈ পালে যেনে:- " পক্ষকোষঃ সহযো কালেন কৰ্ম প্ৰতিবোধকেন। স্বৰোচিয়া তৎ চলিল‍ বিশাল বিক্ষোভকে ইবাত্ম বোনিঃ॥" শ্ৰীমদ্ভাগবত, এৰ ঃ ৮ম অঃ, ১৪ শ্লোক।<noinclude></noinclude> 7j183y502gmeyegt5mageer3apkk7op 104 95724 266414 2026-11-08T16:12:11Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম পৰিচয়। সেই ৰজোগুণাপন্ন ব্ৰহ্ম কাল দ্বাৰায় আকৃষ্ট হৈ পদ্মকোবৰূপে উঠিলে সেই সময় সেই আত্মযোনি অগাধ জলৰ মাজত নিজৰ অৰ তেছে যাৰ নিচিনা পোহৰ হোৱাত চতুদিকে দৃষ্টিগোচৰ হ'ল। আৰু তেতিয়াৰ নিজৰ নাভিৰ পৰা, কালৰ দ্বাৰায় থাকথিত হৈ, পশু- কোদৰূপে প্ৰকাশ হ'ল (পদ্মকোষ অৰ্থাৎ যাৰ অন্তৰত সৃষ্টি সম্পৰ্ক সমস্ত সুতত্ত্ব ব্যাপ্ত আছে, এনে অবস্থাকে পদ্মকোষ বোলে ) অৰ্থাৎ সৃষ্টিৰ যিমান বস্তু প্ৰলয়কালে জীন হৈছিল, সেই সমস্ত প্ৰকাশ হ'ব বুলিয়েই তাৰু তাৰ বা পদ্মকোষ বোলা হয়। কালৰ যাৰায় উষ্ণ অৱস্থা প্ৰকাশ হয় দেখি তাৰ নাম আত্মযোনি পায় (আত্মাৰ পৰা জাত গোনে তেওঁৱেই আত্মযোনি) আত্মা এই ঠাইত বিষ্ণু সৰূপী স্বৰগুণান্বিত ব্ৰহ্মাৰ॥ হাই যেনেকৈ নিজ প্ৰভাৰত সৰ্বস্তে প্ৰকাশমান থাকি নিজৰ কাব্য ঠিক ৰাখে, সেইৰূপে যাত্মযোনিও বিশাল অৰ্থাৎ বিস্তীৰ্ণ জলত নিজৰ তেজ আলোকিত কৰি, মধ্যস্থলত প্ৰকাশ হৈ ৰহিল আৰু বিশ্ব- সৃষ্টি কৰিবলৈ ভাব প্ৰকাশ কৰিলে। "শ্লোক পদ্ম সউ এৰ বিষ্ণু প্ৰানীবিশঃ সগুণাৰ ভাগম্। তদিন স্বয়ং বেদমতো বিধাতা শ্ৰীমদ্ভাগবত, এৰ কা, ৮ম অঃ, ১৫ শ্লোক। ব্ৰহ্মাণ্ডৰ সৰ্ব্ব কাৰণৰ ৰূপী সেই লোক পদ্মৰ মাজত সৰ্প দেৰ বিষ্ণুৰূপে প্ৰবেশ কৰিব আৰু প্ৰৱেশ কৰা যাতেই স্বয়ং দেৱ বিধাতাৰূপী হ'ল। উক্ত শ্লোক দ্বাৰাই ভাগৱত কাৰে বুছালে ाন।<noinclude></noinclude> 7yxc0dzqxgezyfkelj1pfxipu9dyzvv 104 95725 266415 2026-11-08T16:12:43Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>প্ৰলয়াস্তে জগৎ আৰু জীৱৰ পুনঃ প্ৰকাশ। বিজ্ঞান প্ৰনয়কালত সম্বৰ্ষণ ৰূপে আছিল, তেওঁৱে এতিয়া বিষ্ণুৰূপে বিধাতা হবৰ কাৰণে পদ্মকোষৰ মাজত প্ৰবেশ কৰিলে। বিধাতা অৰ্থে সৃষ্টি সম্পৰ্কীয় সকলো বিধানৰ কৰ্ত্তা আৰু তেওঁৱেই বিধি দানৰ কৰ্ত্তা হৈ পদ্মৰ মাজত সোমাল। তাৰ কাৰণ এই যে, এন্তি মুগা পোকে যেনেকৈ নিজৰ গাৰ বসে আবৰণ প্ৰস্তুত কৰি, তাৰ মাজত নিজৰ শৰীৰৰ পৰাই সন্ধান স্থাপন কৰে আৰু পিছত সেই আবৰণৰ মুখ বিস্তাৰ কৰি, নিজে অম্ল ৰূপ ধৰি বাহিৰ হয়। সেইৰূপে প্ৰতয়া তত্ত্ব আৰু অনুষ্টাদি সৎ কৰি তাকে আবৰণ কৰত আস্বৰূপে তাৰ ভিত সোমাই নিজৰ অঙ্গৰ পৰা হোৱা আৰৰণৰূপী এই জগত প্ৰকাশ কৰে মাত্ৰ। এই কাৰণ মধ্যগত জনকে স্বাস্থ অৰ্থাৎ ব্ৰহ্ম বুলি কয়। "তাং ন চাস্তোক কণিকায়া মবস্থিতো লোকপ#মানঃ। পৰিক্ৰমন ব্যোন্তি বিবৃত্তনেৰ- শুত্বাবি লেহেতু বিশ মুখানি।" শ্ৰীমদ্ভাগবত, অ ঃ ৮ম অঃ, ১৬ শ্লোক। ভগৱান ব্ৰহ্মা পছম কলিৰ ওপৰত বহি লোক (ভূলোকালি ) সকল চাই চাই শূনময় ( স্থাৱৰ অক্ষম বিহীন) ঠাইৰ চাৰিও পিনে সৃষ্টি কৰা মাত্ৰকেই প্ৰত্যেক দিক দেখিবলৈ হবিধাৰ্থে চাৰিখন মুখ লাভ কৰিল। আৰু চতুৰ্দিকৰ সীমা নিৰ্ধাৰণ অৰ্থাৎ সন্মুখ, পশ্চাৎ, দক্ষিণ ও বাম এই চাবিটি সীমা নিৰ্দিষ্ট কৰা হ'ল। অলপ পিছতে সেই চাৰিওপিনে বিধাতা স্থাৰ মাক বিশ্ব ৰচনা কৰিলে। কিন্তু সমুদায় সৃষ্টি কৰিও জীৱ জগতৰ কাম চলাবলৈ সক্ষম নহল। তেতিয়া জগতত জীৱাদি কি উপায়ে সৃষ্টি হব পাৰে,<noinclude></noinclude> brf29pgo2hleaz9o5x68f94zfsrvrmb 104 95726 266416 2026-11-08T16:13:02Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266416 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। সেই বিষয়ে ব্ৰহ্মাৰ প্ৰধান ভাবনাৰ কাৰণ হ'ল। তেওঁ সেই সময়ত মাত্ম-বিস্তৃতি হৈ পূৰ্ব্বে যি জন পাপন আৰু বিনাশৰ কাৰণবোৰ আছিল, সেইবোৰ মনত নপৰিল। এই বিশ্বতি হোৱা গুণটিকে মহাযায়া বোনে এই মহামায়াৰ তেজতে এখ। তেতিয়া কৰ্ম্মপৰাণে হ তেতিয়া শ্ৰদ্ধা ধ্যানযোগে দেখিবলৈ পালে যে, কাল আৰু কৰ্ম্ম মধ্যবৰ্তী হৈ এখন পুৰুষ উদ্ভৱ হৈছে। তাৰ শৰীৰ অতিশয় বৃহৎ পাত নিচিনা, সেই বিস্তৃত শৰীৰত নীলাম্বৰ ( নীলাবস্ত্ৰ), ৰত্নৰ নিৰ্ম্মিত মুণ্ডুট আছে। তাত এনে প্ৰভা অৰ্থাৎ জেউতি হৈ আছে যে, যদি কোনো নৰকতময় পৰ্ব্বতৰ তলভাগে সন্ধ্যা সময়ৰ ধূসৰ ( ঈষং পাণ্ডুবণ বা তৈলাকাৰ ) মেঘ আৰু উৰ্দ্ধে সুবৰ্ণময় শৃঙ্গ থাকে, তাত পতৰ যি শুনি হয়, তাতকৈও সেই পুৰুষৰ গাৰ শোভা বেছি। সেই ভগৱানৰ অংশৰূপশী কালকে মহাদেৰ বোলে। বিস্ময় বা মায়াদে শক্তিৰ ি . এক ঈশ্বৰ শাখা ও কাল হৈ প্ৰবিষ্ট সবাৰো ৰে সোনাল)। এই কাৰণ তেওঁৰ নাম বিষ্ণু। * এই প্ৰথম সৃষ্টি প্ৰকৰণেই ব্ৰহ্ম ত্ৰিভাৰ হ'ল। অৰ্থাৎ চৈতৰ প্ৰদাতা আত্মৰূপে ব্ৰহ্মা, কালৰূপে সৰ্ব্বপ্ৰকাশক মহেশ্বৰ। আৰু বিশ্বৰ নামী মায়া প্ৰচাৰকৰ্ত্তাৰূপে বিষ্ণু হ'ল। এই মাৱাৰে আত্ম কৰ্ত্তব্য স্থিৰ কৰি যায়। অৰ্থাৎ জীৱ ক্ষণে নিযুক্ত হয়। মায়াৰ হাতৰ পৰা আনি সেই ৰক্ষণ ভাবোদীপক বিষ্ণুৰ পালন গুণ বুলি কয়। গ্ৰো: লিপতা ফাৰিতো পলান সাবেক বনপাৰাকে সুমতি + এইজনকে মহাবিষ্ণুৰ বোলে<noinclude></noinclude> 68hkj9t2zzy38el8unyhu5x2kyd7fv0 104 95727 266417 2026-11-08T16:13:31Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পুনৰ্জন্ম। অনন্তৰ স্থাবৰ-জঙ্গনাত্মক সমস্ত বিশ্বৰ সুৰূপ প্ৰকাশ হ'ল। আৰু সময় সমস্ত - যি ভাবে আছিল গুণ আৰু হজ্বৰেহে থকাৰ কাৰণে পুৰুশ্চ তাহাতে কৰ্ম্মাদিৰ সহিতে সেই পূৰ্ব্বৰ দেহ পালে। • দ্বিতীয় পৰিচ্ছেদ। পুনৰ্জন্ম। জীৱাত্মা অনন্ত কালৰ পৰাই বিমানে থাকি সংসাৰ-চত্ৰৰ মাজত জীব দেহ এড়ি জাाে হয় পৰিগ্ৰহণ কৰিছে। জন্মগ্ৰহণ সঙ্গে পুতদেহ কৰে নে নকৰে সেই সম্বন্ধে ভগৱান শ্ৰীকৃষ্ণই অৰ্জ্জুনক কৈছে— বহুনি যে ব্যাতীতানি জন্মানি চাৰ্জ্জুন। তাহা বেদ সৰ্ব্বাণি ন ড বেগ পৰন্তৰ মাগত গীতা, হে পৰত অৰ্জ্জুন! আমাৰ আৰু তোমাৰ বহু জন্ম অতীত ৈ গৈছে। মই সেই সমুদায়ই জানো, কিন্তু অধিষ্ঠাত হেতুকে তোমাৰ সেইবোৰ মনত নাই। জীবাত্মা সমান দিন মৃত্যু যোৱা কৰি থাকেনে কেডি- পৰ্যন্ত মুক্তি নহয়, তিমান কাললৈকে ি বহু জন্ম গ্ৰহণ কৰিব লাগে। মৃতান্ত মনি গানে, সেই মনিবোৰ ভাঙ্গি বা কোনো প্ৰকাৰে সহি গলেও যেনেকৈ হত৷ গছ তেনেই থাকে, সেইৰূপে আত্মাস্থিত দেহসমূহৰ এটা • ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা কটাক্ষৰে হৰদেহ গুটি মূল পৰিণত হ'ল।<noinclude></noinclude> kkgut8q42rocuk2neskci307zfx4ol1 104 95728 266418 2026-11-08T16:14:06Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। এটা কৈ পৰ হলেও আত্মা অবিকল থাকে। সংসাৰত এনে কোনো কাৰণ নাই নিৰ পৰা আত্মা ধ্বংস হব পাৰে। ধানি কৰ্ম্মাদি সংসাৰ ফল তেতুনি সত্তম। জানি তৎসাধনত্বেন দেহম পাৰ হস্তি বৈ। শৰীৰাবস্তকং কৰ্ম্মযোগিনোহ যোগিনোঽপিবা। বিনা ফলোপভোগেন নৈব নক্ষত্য সংশয়ন। গীতা। হে সম্ভ্ৰম? যি সকল কাম সংসাৰ-ফল হেতুভুত, সেইবোৰ ফল ভোগ সাধন হেতু দেহ উৎপন্ন কৰে। যোগী বা অযোগ সকলোে নিজ কৃত কৰ্মফল ভোগ নহলে নষ্ট নহৰ। অনস্থাগৱত গীতাৰ উষ্ণ হৈছে :- ন জাধতে নিয়তে বা কাচিন্নাৰ তুজা ভবিতা যান। আজো নিত্য শাশ্বতোহা পুৰাণো ন হতে হতমানে শৰীৰেঃ বাসাংসি জীৰ্ণানি যথ। বিহায় নবানি গৃত্বাতি নৰহোপৰাণি। তথ্য শৰীৰাণি বিহায় জীৰ্ণাজ্ঞানি সংযাতি নবানি দেহী। আত্মাৰ জন্ম মৃত্যু নাই; আস্থা বাৰে বাৰে উৎপন্ন বা বৃদ্ধি নহয়; এওঁ অজ, নিস্তা, ক্ষণ ৰহিত আৰু পুৰাণ, শৰীৰ নষ্ট হলেও তাৰ বিনাশ নহয়। যেনেকৈ মানুহে জীৰ্ণ বস্ত্ৰ পৰিত্যাগ কৰি নতুন বন্ধ লয়, সেইৰূপে আত্মা জীৰ্ণ দেহ এৰি নতুন দেহ গ্ৰহণ কৰে। সহ-সংহিতায় লিখিছে : যোহাত্মনঃ কাৰবিতা তং ক্ষেত্ৰজ্ঞা প্ৰচপতে। বা কৰোতি তু কৰ্ম্মণি সততাস্মোচাতেৰুবৈঃ। শৰীৰঙ্গেঃ কথনো বৈধাতি স্থাতাং নবঃ। বাডিকৈ পক্ষিস্বগতায় মাননৈৰস্তাজাতিভাষ এটা দৃষ্টান্ত জীবন্ত গতিঃ শ্বেনৈব চেতনা। ধৰ্মতোই ধৰ্ম্মতশ্চৈব ধে<noinclude></noinclude> onx6j888dfz2w8yp3dxt6skhteytp3o 104 95729 266419 2026-11-08T16:14:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পুনৰ্জন্ম। নিজনে এই শৰীৰত কামত লগায় তাক ক্ষেত্ৰজ নাইবা জীৱা বোলে, আৰু বিসনে কৰ্ম্ম কৰে তাক পণ্ডিতসকলে পঞ্চভৌতিক দেহ। বোলে। মানুহে শাৰীৰিক পা দ্বাৰা স্থাৰ দোনি বাচিক ( বাক্যদান) পাপৰ পৰা তিৰ্য্যক যোনি আৰু মানসিক পাপ দ্বাৰা অন্ত্যজাতি প্ৰাপ্ত হয় ৰ পৰা জীৱৰ যিবোৰ দশা হয়, তাক নিজে অনুভৱ কৰি বা দেখি স্বত মন দিব লাগে। এতেকে আত্মাৰ কৰ্ম্ম নাশ নহলে, তাৰ জন্মান্তৰ গ্ৰহণ কৰা কাৰ্য্য মুগুছে। মুক্তি হলেও আত্মাৰ নাম নহয়, পৰ তেতিয়া তেওঁ স্বৰূপে অৱস্থান কৰে। কুমাৰৰ চাক যেনেকৈ অন্তৰৰ শক্তি প্ৰস্তাবে অনবৰত ঘূৰি থাকে সেইৰূপে সংসাৰ চক্ৰও কৰ্ম্মফলৰূপ অন্তভূক্ত শক্তিৰে সৰা ঘূৰি আছে। যেনেকৈ কিছুমান মৌমাধিক এটা বটলৰ ভিতৰে সোনাই বটাৰ মুখ বন্ধ কৰিলে, সেই মৌমাখিবোৰৰ কিছুমান ওপৰত কিছুমান তলত আৰু কিছুমান মাজত ঘূৰা-পকা কৰি থাকে; কিন্তু কোনোৱে বাহিৰে যাবলৈ সমৰ্থ নহয়, সেই জীৱ সকলে ভা কৰ্ম্মৰ দ্বাৰাই সংসাৰ চক্ৰত বন্ধ হৈ কোনো হুলোক, কোনো লোক আৰু কোনোৱে বা প্ৰেতলোকে যাতায়াত কৰি থাকে। কিন্তু কোনোৱে পৰিত্ৰাণ লভিবলৈ সমৰ্থ হোৱা নাই। এই জন্ম বণল জীৱবিলাক পৰস্পৰ বগা -আই, ভাই-ভনী মুৰ্নিং- তিৰোতা, পুত্ৰ-কৰা প্ৰভৃতি সম্বন্ধত বন্ধ হৈ সহায় দুৰিব ধৰিছে। কোনোৱে ঠিকভাবে এই কথা কব নোৱাৰে যে, এয়ে মোৰ চিৰকালে পিতৃ-মাতৃ। আকৌ সংসাৰত যি সকল প্ৰাণ সেইবোৰৰ লগত আমাৰ কোনো কানে ে পিতৃ-মাতৃ সমৃদ্ধ নাছিল সিয়ো নহয়, কাৰণ এটি সামাৰ জীবও কোটি কোটি জন্মে আন উচ্চ জীৱৰ পিতৃ-মাতৃ হবলৈ পাৰে। কেৱল বৰ্ত্তমান জন্মৰ সম্বন্ধই শেষ সম্বন্ধ নহয়। দেনে-<noinclude></noinclude> o82cjjo5dm7yy49njsmgmsr6vpalk8o 104 95730 266420 2026-11-08T16:15:00Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>58 আত্ম-পৰিচয়। শত্ৰু মিত্ৰ কলত্ৰাণাং বিয়োগ: সঙ্গম। মাতৰো বিবিধ্য দৃষ্টাঃ পিতৰে বিবিধাতা অঙ্গভূতানি সৌখ্যানি খানি চ সহযশঃ। বান্ধবা বংশঃ গুপ্তাঃ পিতৰ পৃধিঃ। ভূতাতাং হাসতাজৈৰ গতোঽপি বহুশে। নৃণাম। স্বামিনীশ্বৰ দৰিদ্ৰ পিতৃ-মাতৃ ভ্ৰাতৃ কলতাদি ৰুমে চ হকোষ সভা সৈন্তম ধৌতাননো গতঃ। এবং সংসাৰকেছদিন অমতা তাক সঙ্কটে। জ্ঞানবেৰা প্ৰাপ্তং যোগসঃপ্ৰাপ্তি কামকম্। মাৰ্কণ্ডেয় পুৰাণম্। বৰ্তমানে বৈজ্ঞানিক পণ্ডিতসকলে অনেক আলোচনাৰ উপৰ কৰিছে যে, প্ৰতি সাত বছৰত পুৰণা পৰমাণু অস্ত্ৰ হৈ নতুন পৰমাণু দেহত সংযোগ কৰি, নতুন গঠন কাৰ্য্য হয়। এই ঘটনাতো দেহধাৰি- বোৰৰ ব্যক্তিত্ব লোপ নাপায়। এতিয়া মদি দেহৰ শ শ পৰিবৰ্তনতো আজ লুপ্ত হয়, তেনেহলে মৃত্যুৰূপ দৈহিক পৰিবৰ্তনেই বা আত্মাৰ ধ্বংস কেনেকৈ হব। মৃত্যু শব্দৰ অৰ্থ আত্মাৰ প্ৰাস নহয়, দেহৰ লগত আত্মাৰ বিচ্ছেদ না এটা দেহৰ লগত বিচ্ছেদ হলেই আকৌ দেহান্তৰৰ লগত সম্বন্ধ ঘটে। প্ৰায় দৰ্শনকাৰ গৌতম মুনিয়ে কৰ, ভূমিষ্ঠ হোৱামাৰেই পৰা- ছোৱালীৰ অন্তপান কৰিবলৈ প্ৰযুক্তি জন্মে। পূৰ্ণৰ অভ্যাস নহলে প্ৰকৃতি নজম্মিল হেঁতেন। আৰু পূৰ্ব শৰীৰত হে অভ্যাস হব পাৰে। দেখা যায় যে, জীৱৰ ভোক লাগিলেতে আহাৰ কৰিবলৈ ইচ্ছ। কৰে আহাৰ কৰিলে তোক গুচি বুলি যি জানিছে, গতিকে<noinclude></noinclude> 41c22wdh0c4w276164w301wbcvz7wkf 104 95731 266421 2026-11-08T16:15:23Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পুনৰ্জন্ম। আহাবেই তোক নিবাৰণৰ একমাত্ৰ উপায়। এই পূৰ্ব্বাভ্যাসৰ স্মৃতি হেতুকে তাৰ উল্লিখিত শভিলাষ জন্মে। এই মত সি. কেতিয়া শিকা নাই। তেনেহলে তাৰ কিছু অভিনাম হবে? এই ঠাইত বুলি লাগিব যে, জন্মমাত্ৰ শিশু সুধিত হৈ পৃষ্ঠাভ্যাস স্বৰণ কৰত: আহাৰ কৰিবলৈ অভিলাষ কৰে। অৰ্থাৎ আম্মা পূৰ্ব শৰীৰ পৰিত্যাগাতে নতুন শৰীৰ গ্ৰহণ কৰি, ভোকত আঙুৰ হৈ পূৰ্বাভাসে আহাৰৰ স্ম পূৰ্ব্বক পান কৰিবলৈ ইচ্ছা কৰে। যদি কোৱা যায় যে, লো যেনেকৈ অভ্যাস নথকা সত্ত্বেও চূহক পাতৰ গুৰিব দিকে যায়, সেইৰূপে পূৰ্ব্বাভ্যাস নথকাতোও স্তন্যপান কৰিবলৈ অভিলাষ জন্ম তে উত্তৰ এই যে, শিশুৰ পান কিনা ইচ্ছাপূৰ্বক ক্ষুধাৰ হতে হৈছে। - কিন্তু যেতিয়া ভোক চিল তেতিয়া শিশু মাকৰ গুৰিত থাকিলেও অনুপান নকৰে। কিন্তু দোহাৰ গ্ৰহন প্ৰবৃত্তিপূৰ্ব্বক নয়। যেতিয়াই নহওক চূহক ওচৰত পালেই তাৰ পিনে দৌৰি যায়। ইন্নাত তাৰ অভিলাষ বা অনভিলাষ একো নাই। অতএব শিশুৰ এই প্ৰবৃত্তি- পূৰ্ব্বক অভিলাষ পূৰ্ণাভ্যাস ভিন্ন আন কোনোও প্ৰকাৰে উদয় নোৱাৰে। এই ঠাইত কে এটি বিষয় বিবেচনা কৰি দেখিব পৰা যায় যে, কোনোৱে বিভাগ (ৰাগ বা ক্ৰোধৰহিত হৈ জন্ম নধৰে। জন্ম হোৱা মাত্ৰে শিশু ৰাগ, দেবাদি চিহ্ন প্ৰকাশ কৰে। ইয়োটি পূৰ্বৰ অভ্যাসৰ পৰায় হয়। কোনো বিষয় পূৰ্ব জন্মৰ অনুভৱ নহলে, ভূমিষ্ঠ হোৱা মাৰেই ৰাগ-যোদি চিহ্ন প্ৰকাশ কৰিব নোৱাৰে। যদি কোৱা নায় যে, ৰাগ-যোদি গুণলৈয়ে আত্মাৰ উৎপত্তি হয়। তেনেহলে আপত্তি এই যে, সদায় দেখা যায় বিশেষ ঘটনালৈয়েই ৰাগ-ে লোকৰ শৰীৰত উৎপন্ন হয়। কিন্তু গড়-পদাৰ্থ সদৃশ সংকৰ বিকল্প<noinclude></noinclude> imffqpcvr2uqyk0mbcvu992sca6es69 104 95732 266422 2026-11-08T16:15:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। নথক। সম্ভজাত শিশুৰ শৰীৰত ৰাগ-ধোনি হোৱাৰ কাৰণ পূৰ্ব্বাভ্যাস ভিন্ন আন একো নাই। ইত্যাদি প্ৰত্যক্ষ কাৰণে বুজা যায় যে, জীব আত্মকৰ্ম্মফল ভোগ হন্তই মৰ্ত্তালোক, প্ৰেতলোক আৰু স্বৰ্গলোক এই মাজত জন্মগ্ৰহণ কৰিছে ও কৰি থাকে। তৃতীয় পৰিচ্ছেদ। স্বৰ্গ, নৰক আৰু জন্মাত্তৰ গ্ৰহণ। উপৰি উক্ত ভগবদ্গীতাৰ "বাসাংসি জীৰ্ণানি" শ্লোকৰ মৰ্ম্মানুযায়ী মঞ্জু জীৰ্ণ-বস্ত্ৰ পৰিত্যাগ কৰি, নতুন বন্ধ লোৱাৰ নিচিনা দেহীয়ে জীৰ্ণ দেহ পৰিত্যাগ কৰি, নতুন অভিনৱ দেহ গ্ৰহণ কৰে। এই ৰূপে যেনিবা জীৱই আন দেহ পালে। কিন্তু শাস্ত্ৰে কয়, মানুহৰ স্বৰ্গ-নৰক ভোগ আছে। যোগ আৰু নিৰ্ব্বাণ এই সকলো আছে। তেজেনে। কোনটি স্থিৰ কৰা যায়। গীতাৰ এইবিলাক কথা আৰু আনৰিলাক কথাৰ কোনো প্ৰভেদ আছে নে নাই? জীবাত্মা স্কুলদেহ এৰি লিঙ্গদে গ্ৰহণ পূৰ্ব্বক আমাৰ এই পৃথিবীৰ পৰা অন্তৰীক্ষ (প্ৰেতলোক) লোকে যায়। তাতগৈ, পাপৰ ফল ভোগ কৰিব লাগে। তাৰ পিছত পুণ্য কৰ্ম্মৰ ফল ভোগ কৰাৰ কাৰণ স্বৰ্গলোকক গমন কৰে। তাৰ পিছত পুণ্য কৰ্ম্মন ফল ভোগ শেষে কৰ্ম্মক্ষম হৈ গলে পিছে সংস্কাৰ মতে (অদৃষ্ট মতে<noinclude></noinclude> jtnfk6e4b89zwe246xnafeay6nlowzo 104 95733 266423 2026-11-08T16:16:05Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>স্বৰ্গ, নৰক আৰু জন্মান্তৰ গ্ৰহণ। তাৰ আৰো এই জন্ম আছি ম কটাতে প্ৰবিষ্ট হৈ আকৌ পু দেহ। তাৰ কোনো প্ৰকাৰ স্থিৰ নাই। ধাৰ যেনে কৰ্ম্ম নিতিমান সম বাস কৰে। ধিঙ্গনে বেছি পাপ আৰু অলপ পুণ্য কৰে, সি বেছি দিন প্ৰেতপুৰীত আৰু অলপ দিন স্বৰ্গপুৰীত থাকি। Conte আকৌ জোনে বেছি পুণ্য আৰু অলপ পাপ কৰে न। সি অলপ দিন প্ৰেতপুৰী আৰু বেছি দিন স্বৰ্গপুৰাত থাকে। এইৰূপে কৰ্ম্মফল ভোগ কৰি আान ( ान ) ঘূৰি আহে। যদি কোনো লোকে বেতন সাপ বা গুণাৰ কোে এটিকে মাথোন কৰে, সেন্তে সেই লোক কেৱল এটাই খালেই হব নে কি? সি নহয় সকলোৱে ছবো ঠাইক অৰ্থাৎ আগে প্ৰেতপুৰী পিছে স্বৰ্গ- লোক নাই অদৃষ্ট গ্ৰহণ পূৰ্ব্বক পৃথিৱীৰ ফিৰি আহিব লাগিব। মহস্ত মাত্ৰবে পাপ-পুণ্য দুটিয়েই থাকে। যেনে ধি লোকে সহায় ছাল-ছাচুৰি কৰে, সি তাৰ পৰিবাৰবৰ্গ ওটো মাৰ দিয়ে দিয়োটো এটি পুণ্য? আৰু ধনী লোকেও প্ৰেত- পুৰীক ধাৰ লাগে। যেনে যুধিষ্ঠিৰৰ নিচিন। গৈ নৰক দৰ্শন কৰিহে স্বৰ্গক গৈছিল। কিন্তু যি সকল প্ৰকৃত যোগী তেওঁলোকে সেই বাটে যাইয়ো স্বৰ্গাদিক নেয়াই দ্ৰুত গতিৰে স্বৰ্গ পৰ্যন্ত অতিক্ৰম কৰি যায়। কিয়নো তেওঁলোকৰ স্বৰ্গাদি ভোগ বাঞ্ছনী হ নৱন্ধ লোকেও প্ৰেতপুৰ মোক্ষ হলে কেৱল পৃথিৱীক মহা-যোৱা কৰিব নালাগে; কিন্তু কেতিয়াও সীৰাত্মাৰ কাৰ্য্য শেষ নহয়। কোন গুণৰ অতীত হ গানতৰ হয় সে ি না।<noinclude></noinclude> tdogzekt1t0sqxz1stkjf199yudoq0t 104 95734 266425 2026-11-08T16:16:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266425 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>ভগবানে গীতাত কৈছে আত্ম-পৰিচয়। “ন অবন্তি পৃথিব্যাং বা দিবি দেখে বা পুনঃ। সহা প্ৰকৃতিকৈ কং দেভিঃ। ভিডিও ে ইভোগবদ্গীতা, এশ অঃ, ৪- শ্লোক। পৃথিবী কি স্বৰ্গত এই স্বাভাবিক তিনি ওপৰ অতীত কোনো প্ৰাণীয়ে নেযায়। তেওঁলোকে স্বৰ্গৰ উপৰে জনলোকত ৰাস কৰেগৈ। তাত গুণাদি নাই। কাল তোমাৰে জীৰই কেনেকৈ সি বিচিত্ৰ লীলা, অদ্ভুত কাণ্ড, সংস্কাৰে গঠিত হৈ সেই জীৱ কৰে। চন্দ্ৰমণ্ডলৰ পৰা মাতৃস্তুত প্ৰবেশ হয়। চতুৰ্থ পৰিচ্ছেদ। উদ্ভিদৰ আত্ম। আছে নে নাই। উদ্ভিদ আত্মা নাই। বৰ্তমানকালে সুৰোপীয় উদ্ভিদ-বিয়াৰ চৰ্চ্চাৰ ফলন্ত এতিয়া হিৰীত হৈছে যে প্ৰাণবোৰৰ যেনেকৈ স্ত্ৰী-পুৰুষৰ সংযোগে সম্ভানৰ জন্ম হয়, উদ্ভিৰো সেই স্ত্ৰী বেশৰে পুং বেহু ( পৰাগ ) পতিত হৈ বীজ হয়ে আৰু ইহঁতৰে নৰা হীৰা প্ৰভৃতি সকলো ক্ৰিয়া আছে। মই কৈছে :- "উদ্ভিদ। স্থাৱৰাঃ সঙ্গে বীজকাও প্ৰৰোহিদা।"<noinclude></noinclude> ezvuskccwehbtniocyyy7kdfnpbd4i8 104 95735 266426 2026-11-08T16:16:40Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>উদ্ভিদৰ আত্মা আছে নে নাই। 03 উদ্ভিদ অৰ্থাৎ স্থায়ৰ পদাৰ্থবোৰ বীজৰ দ্বাৰাই উৎপন্ন হয়। - কেশৰত যে পুং পৰাগ একলগ হোৱা বুলি শুনা যায় বা দেখা যায়, সি বীজোৎপাদন লাভ কৰা ভিন্ন মান একো নহৰ। এই দেহ ৰাৰণৰ কাৰ্য্য উৎপন্ন কৰি থাকে। এই দেহ ধাৰণৰ গুণ প্ৰত্যেক উদ্ভিদে অসংখ্য পৰিমাণে আছে ও থাকে। তাৰ কাৰণ বুজা যায় যে, কোনো গছৰ কোনো ডাল কাটি পেলালে গছৰ কোনো ক্ষতি নহয় আৰু সেই কাঠি পৃথক কৰা ভাল মাটিত কনে তাৰপৰা এজোপা নতুন গছ উৎপন্ন হয় বা হব পাৰে। এতে উদ্ভিদ ইটে সিটে কোনো প্ৰকাৰে সংবদ্ধ নাই। আৰু ইহঁতৰ কোনো প্ৰভাবে একছ জ্ঞান জন্মি আৰ প্ৰভায় হব নোৱাৰে। যদি উদ্ভিদৰ মাজত কোনোৰূপ একই থাকিল হেঁতেন তেন্তে ভাল কটাৰ পৰা মূল বৃক্ষত্ব কোনো ক্ষতি নহলেও কাটি পৃথক কৰা ভালব নতুন একত্ব জন্মিব নোৱাৰিলে হেঁতেন। অধিক কোৱা বাহুল্য যে, উদ্ভি আম্মা থাকিলে প্ৰত্যেক ছোপা হতে এটিকে আত্মা থাকিল হেঁতেন। কিন্তু আমাগোকে কোনো কোনো গছৰ ডাল কাটি লৈ সেই ভাৰ পৰাই অসংখ্য ছোপা গছ উৎপাদন কৰিব পাৰোঁ। এতেকে উদ্ভিদ সজিব বস্তু হলেও আস্থাৰ আৰ নাই। ইত্যাদি প্ৰমাণে জনা যায় যে, উদ্ভিদৰ আৰু স্থাৱবাদিৰ আত্মা নাই। পাছৰ পৰিচ্ছেদত এই বিষয়ে আকৌ ভালকৈ বুজাবলৈ চোৱা যাব।<noinclude></noinclude> hcp1ke1xil370hmt574eoena948ze04 104 95736 266427 2026-11-08T16:17:39Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পঞ্চম পৰিচ্ছেদ। -- পশু-পক্ষীৰ আত্মা আছে নে নাই। পাশ্চাত্য পণ্ডিতবিদাকে কম যে, মাগহ ভিন্ন পশু-পক্ষী আি ইতৰ প্ৰাণীৰ মাত্মা নাই। কিন্তু আমালোকৰ শাস্ত্ৰে কয় যে, গগ আদি ইতৰ প্ৰাণ বোৰৰে৷ শাস্তা আছে। ঘটনা বিশেষে জানিব পৰা যায় যে, হস্তী বহু-গ্ৰন্থ। হস্তী বনত থকাত কোনো কালেই মাৰ কথা হুবুজে। কিন্তু কেইদিন মান মানুহৰ সংশ্ৰৱত থাকিলে মানুহৰ কথা বুঝি, কাম কৰে আৰু অনেক কৌশল দিকে। সেই ৰূপে কুকুৰ, বান্দৰ প্ৰভৃতিও শিক্ষাৰ গুণে অনেক উন্নত হবলৈ পাৰে আৰু হয়। এই ঠাইত এনে প্ৰশ্ন হব পাবে যে, ইতৰ দত্ত সকলে মানুহৰ সাহায্য নেপালে নিজৰ পৰা উন্নত হব নোৱাৰে। আম্মা মাহুহৰ আত্মাৰ নিচিনা স্বাধীন নহৰ অতএব গতিৰে তাক শা পশু-পক্ষী কিছু মানু বুলিব নোৱাৰি। এনে স্থগত বুজিব লগিয়। যে আত্মাও পশু-পক্ষীৰ নিচিনাই কাৰ্য্যকৰি নহয়। যদি কোনো মানুক মতুয়া সমাজৰ পৰা এনেভাবে নিলগ কৰি ৰখা যায় যে, কোনো প্ৰকাৰেই মহন্ত সমাজৰ কাৰ্য্যাদি অনুকৰণ কৰিব নেপায়। তেনেহলে তাৰ নিজৰ স্বাধিনী শক্তি প্ৰস্ফুটিত নৰ। তাৰ প্ৰমাণ স্বান্ত আৰু জন্ম কালা- বোৰা প্ৰভৃতিক প্ৰায় নিৰ্ব্বোধ দেখা পোৱা যায়। বান, প্ৰকৃতিয়ে অনুকৰণীয় শিক্ষাৰ বলত আকৌ সব ভগত কথা আৰু বৃদ্ধিবৃত্তি আদি প্ৰাৰ মানুহৰ নিচিনায় দেখা যায়।<noinclude></noinclude> 13aafqtnsu6e6uz6std7jw897kzhsg3 104 95737 266428 2026-11-08T16:17:54Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266428 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পশুপক্ষীৰ আত্মা আছে নে নাই। 85 পৰীক্ষা ছাৰাই স্থিৰ হৈছে যে, কোনো কোনো ইতৰ অন্তৰ বহিৰিপ্ৰিয় যে মাহুহতকৈও চোকা তাক কোনোৱে অস্বীকাৰ কৰিব মাহৰ নিচিন। ত জড়ই বুদ্ধিমান আৰু বিষা নোহোৱাৰ কাৰণ কি? নোৱাৰে; যেনে—কুকুৰ, মৌহালীৰ স্থাণেন্দ্ৰিয়, শগুণৰ দৰ্শনেন্দ্ৰিয়, কুকুৰ আৰু মেকুৰীৰ শ্ৰবণেন্দ্ৰিয় মানুহতকৈ বেছি। সতীত্ব, কৃতজ্ঞতা, বুদ্ধি, বিবেক, ভক্তি, দয়া, মায়া, চাষৰতা আৰু বা শক্তি আধি গুণক দেৱভাৰ গণ্য হয়। এই সমুদায় এ ইতৰ জন্মৰ ভিতৰত যদিও একেলগে দেখা পোৱা নাযায় দুই এটিতকৈ প্ৰায় ইতৰ জন্মৰ ভিতৰত দেখা যায়, কিন্তু অনেক মানুহৰ ঠাইত সেই গুণবোৰৰ এটি গুলো থকা নথকা সন্দেহ। কপোতী, মৌমাৰীৰ ৰাণী প্ৰকৃত সতী। কুকুৰৰ প্ৰভুভক্ত (কৃতজ্ঞতা) ভক্তি, যুক্তি আদি গুণ থকা প্ৰসিদ্ধ তা কোনোৱে অস্বীকাৰ কৰিব নোৱাৰে। হাতীবানৰ আদিৰ কোনো কোনো কাৰ্য্যৰ দ্বাৰাই ভাৰপৰায়ণ আৰু বিচাৰ শক্তিশালী বুলি নকৈ থাকিব নোৱাৰি। অনেকে অনুমান কৰে যে, ধাশক্তি এটি মানুহৰ স্বাভাৱিক আত্মাৰ বিকাশ। এই শক্তি কেৱল মানুহৰে মাথোন আছে। কিন্তু বিশেষৰূপে ভাবিनে ন য যে, সি কেইটিমান মূল বৃত্তিৰ অভ্যাসৰ পৰা উৎপন্ন হয়, তাত কোনো শক্তি স্বভাৱজাত নহৰ উপাৰ্জিত মাত্ৰ। সন্দেহ নাই। কথা কোৱা কাৰণ মানুহ সমাজত থাকি বুলিয়েই কথা কৰ পাৰে। ইন্দ্ৰিয় চালনা, চিন্তা আৰু অনুকৰণ কৰে ইয়াৰ দ্বাৰাই প্ৰমাণ পোৱা যায় যে, জন্ম বোৰা সকলৰ বাৰ কোনো দোন নগকাতো দি কথা কব নোৱাৰে। অতএব নিজৰ আৰু আনৰ মনোগত ভাব প্ৰকাশ কৰিবলৈ উপযুক্ত শব্দৰ শিক্ষা • বিলাত যুদ্ধ আমি নতুন কবুতৰে পত্ৰাদি অন্য নয় কা<noinclude></noinclude> 0guba83muqfeail60xe1z3fwsszvhnj 104 95738 266429 2026-11-08T16:18:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>8 আত্ম-পরিচয়। আৰু সমুচিত যোজনা আৰু তাক পৰিষ্কাৰৰূপে উচ্চাৰণ কৰাৰ বাবে থাকছে আৰু কৰ্ণৰ যথোচিত চালনা আরম্ভক। বনৰ হাতী আৰু কুকুৰ আদি অন্তু মাহৰ কথা বুজে কিন্তু কবলৈ নোৱাৰে। আন পক্ষে শালিকা, ময়না আমি পক্ষীয়ে কথা উচ্চাৰণ কৰিব পাৰে, কিন্তু অনুমান তো একেবাৰে হুবুজে। দেখা যায় কোনো কোনো ৰোগী কথা কব আৰু দেখিব নোৱাৰে। কিছু পুঁজি পঢ়িব পাৰে। কোনোৱে বা নিজে নিজে শব্দ উচ্চারণ কৰিলেও সকলো শব্দ বুজিব নোৱাৰে। নাইবা কোনোও শব্দ উচ্চারণ কৰি শুনালে কেবল তাকেই মাথোন বুজিব পাবে। তাতকৈ অধিক আৰু আন এটি শব্দও বুলিব নোৱাৰে। কিন্তু মানে কোনো শব্দ কলে সেই শল তাৰ নিজৰ মনৰ তাৰ প্ৰকাশ হোৱা নোহোৱা ঈঙ্গিতে জনাব পাৰে। অতএব কথা কোৱা এটি জটিল কান। সি অনেক বৃত্তিৰ সাজিয়াৰ পৰা সংশোধিত হ বিশেষত: যদি কা কর নোৱাৰিলে জীবাত্মা নেথাকে, ভেষে বোৰ (বেহ।) মানুহৰ আৰু ৰোধৰ বাবে কথা কব নোৱাৰা লোক সকলৰো আম্মা থকা প্ৰমাণ দিব নোৱাৰি। পদার্থ মাত্রেই । সি সাধারণত: গতিশক্তি ৰহিত আৰু সংজ্ঞ শুন। কিন্তু বিশেষ অবস্থারিত হলে, এনে এক স্বতন্ত্র পদার্থৰ আশর বুলি প্রমাণ হয় যে, ধাৰে নিজক কোনো এক বস্তু বুলি সদায় নিঃসংশষে পৰিচয় কৰিবলৈ পাবে। এই আপু পৰিচাষক চৈতন্তই জড়াতীত পদার্থ থাক তাবেই নাম অন্তৰো আছে। কারণ ইইতেও নিষ্ঠা অনুভৱ কৰি, পৰিচিত ঠাই আৰু লগৰীয়া বোৰক চিনি লব পাবে। যদি এই আশ্ব পৰিচাক চ আম্মা ন দি জড় দেহৰ গুণ হয়, তেন্তে মানুহৰ অ অর্থাৎ আমি<noinclude></noinclude> fta2nlldrw5qe2w4wovzpxw566dh2k6 104 95739 266430 2026-11-08T16:18:35Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>পশুপক্ষীৰ আত্মা আছে নে নাই। 85 জানো জড় দেহৰ ৪৭। কাৰণ ইতৰ স্কই বিনা আত্মাৰ বেল শাৰীৰিক প্ৰকৃতিৰ পৰাই নিজক কোনো বিশেষভাবে চিন্তা আৰু ইচ্ছা কৰিব পাৰিলে, মানুহে যে বিনা আত্মাৰ সেই যিনি ভাবনা কৰিব নোৱাৰিৰ, তাৰ সিদ্ধান্ত হব নোৱাৰে। এতেকে ধৰি ইতৰ প্ৰাণীৰ দেহত আত্মাৰ আশ্ৰয় নাই। তেন্তে মুখ দেখতো আস্তাব আশ্ৰয় নাই। পক্ষান্তৰে যদি মত দেহতো আত্মাৰ আশ্ৰয় হয়, তেন্তে ইতৰ প্ৰাণীৰ দেহতে। আত্মাৰ আশায় আছে। অতএব আমালোকে এই সিদ্ধাহত উপস্থিত হলো যে, জগতত সকলো প্ৰাণী- বাজাতেই আস্থাৰ আশ্ৰয় আছে। এতেকে মানুহ সাধন ক্ষেত্ৰ আৰু সৰ্বোচ্চ বৃত্তিৰ আধাৰ। কিন্তু বৃত্তি সমস্তই অনুশীলন সাপেক্ষ।<noinclude></noinclude> 7ngmkxy3vorl7iipfpd8i45ad3vko6j 104 95740 266432 2026-11-08T16:19:01Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266432 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>তৃতীয় অধ্যায়। প্ৰথম পৰিচ্ছেদ। নিদ্ৰা-তত্ত্ব। নিজৰ সময়ে আম্মা জীৱদেহৰ পৰা বাহিৰ হৈ নেযায়। জাগৰ স্বপ্ন আৰু সুদৃপ্তি (গভীৰ নিজা ) জীৱৰ এই তিনি অবস্থা। স্বপ্ন একো নিয়া কি আছে নিয়াৰ নহৰ, কেৱল মাধা মাত্ৰ। জীৱে যেতিয়া কথা- থাকে। মাকে তাকে জাগ্ৰত আৰু অকৰ্ম্মক অৱস্থাক হুপ্তি বোলে। ইন্দ্ৰিয় সকলে কৰ্ম্ম কৰি কৰি থাকোতে প্ৰাপ্ত (ভাগৰ হৈ থাকে। সেই ক্লেশ নাশ কৰিবলৈ আপনা- আপুনি এটা চেষ্টাই জীৱক আচ্ছন্ন (প্ৰাপ্ত ) কৰেহি। সেই সময় কৰ্ম্মময় জ্ঞান একেবাৰে ৰোগ হোৱায় জীবে চেষ্টাহীন হৈ থাকে। অবস্থাকাৰী শক্তিকেই নিজা বা টোপনি বোলে। এইৰূপ হৈ পুনঃ জ্ঞান-সংস্কাৰৰত চালনা নকৰাত জীৰে এক ৰকম আৱৰণ প্ৰাপ্ত হয়, সেই আৱৰণে একেবাৰে বুদ্ধাধিক অকৰ্ম্মণা কৰি পেলায়। সেই অবস্থাৰ উন্মাদ বা এন ৰোগে। অৰ্থাৎ জ্ঞান নাইকিয়া লে ই বাক্ষিক বোধ কৰিব নোৱাৰে। জীৱ-জগতত সদায় এক নিয়মে প্ৰবৰ্তিত হৈ থাকে ও আছে। সেই নিয়মৰ পৰাই সাগৰৰ পানী কম বেছি আৰু ঠিক থাকে, সেই নিৰ<noinclude></noinclude> qq7i9bpuv1oelhjj3h1wfopzwyg95x7 104 95741 266433 2026-11-08T16:20:17Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>নি-তত্ত্ব। 84 পৰাই মাহৰ ৰননীত (শিব। বা নাড়ীত ) তেঙ্গ চলাচল কৰে। সংসাৰত সকলো কামৰে বিপৰীত আছে। এগছ জবী পকাবলৈ যিনান পাক লাগে, তাৰ বাবলৈও তিমান পাক লাগি থাকে। অনেক সময় ' পৰিশ্ৰম বা কোনো প্ৰকাৰ মানসিক কাথা কৰিলে নি আছে। ত অৱস্থাত আন্তৰিক শক্তি মস্তিষ্কৰ বাহিৰ হৈ সৰ্ব্বাঙ্গ ছৰি হেৰাদৌৰি কৰিব ধৰে। পেস্ট ( ) म ( ) [ ( বা চলাচল নাড়ী। আদি ৰীৰ কল শক্তিত পৰিপূৰ্ণ থাকে। জাগ্ৰত অৱস্থাত ফুচকা হয় আৰু তেল চপাচন ক্ৰিয়াও বিশেষ বলৱৰ্তী হয়। আকৌ মানুষগুলৰ শক্তি নিদ্ৰাৱস্থাতকৈ অনেক গুণে বৃদ্ধি হয়। জাগ্ৰত অবস্থাত চৈতন্ত- শক্তি মস্তিষ্কৰ পৰা মেৰুদণ্ডত থকা মজাৰ ভিতৰেদি শৰীৰৰ তলত নামে আৰু সেই ঠাইৰ পৰা অতি ক্ষুদ্ৰ অংশ হৈ শৰীৰত হ্যাপি পৰে। এনেকৈয়ে শৰীৰৰ সকলো অংশতে এটা চৈতৎশক্তিৰ সামন্ত ঘটিবলৈ হবে। শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম সময়ে আম্মাৰ প্ৰয়োজন হেতুকে মস্তিষ্কৰ আৰু স্নায়ুমণ্ডল আদিত বেছি শক্তি পৰিচালনা হয়। সাধাৰণ লোকৰ নিচিনা আত্মাৰ নিজা নহলে শাৰীৰিক নিম্না নিজে অবস্থায় তাহলে কাৰা। অসম্বৰ। কিন্তু আত্মা হড় দেহ আৰু পাছা 8098 । নাইবা দেহৰ অৱস্থা বিলাকে আত্মাক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰে। গ্ৰন্থ হব পাৰে যে, ভেস্তে মিত্ৰা কিছু হয়? অনেক চেষ্টা অনেক যত্ন কৰিও সময়ে সময়ে নিজা বন্ধ কৰিব নোৱাৰি কিয়? এই কথাৰ উত্তৰত কৰ লগা এই যে, স্নেহ আৰু আত্মাৰ মাত- ইটোৱে সিটোৰে কামৰ সাত সলনি আছে। দেখে আত্মাক জীৱনী<noinclude></noinclude> q049gpzvfe76vaskpghgtvkjgs61fs5 104 95742 266434 2026-11-08T16:20:34Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>আত্ম-পৰিচয়। হুণ উপভোগ কৰিবলৈ দিয়ে, তাৰ পৰিবৰ্তে লাগ্ৰত অৱস্থাত আছা চৈত্যশক্তি হি দেহক জাগ্ৰত (জীবিত) অৱস্থা ৰাখে। শাৰীৰিক বন্ধুবোৰ দুৰ্বল অৰ্থাৎ ক্লাব নানা প্ৰকাৰ কৌশলে নিহা যাৰ নিদিয়ে অৰ্থাৎ দেহত বিমান সময় আস্থা থাকিব, ডিমান সময় শৰীৰৰ যন্ত্ৰবোৰৰ স্ব স্ব শক্তিৰ বাবে লালায়িত হব নেলো যেতিয়া মাত্মাৰ বিশ্ৰাম আৰক হয়, তেতিয়া তেওঁ শৰীৰৰ বাহি এৰি নিজৰ হাজি গুচাবলৈ দেহৰ নিম্ন বা অতি নিবৃত্ত পুৰত শাহ পৰ সৈ। যেতিয়া মায়াৰ ওপৰত টোপনিয়ে আস্তাৰহি তেতিয়া আত্ম ৰাজ শৰীৰৰ পৰা লাহে লাহে নিজৰ শক্তি ওচাই বা নিবাৰণ কৰি, বাহু মখতৰ পৰা মুখ লুকাব খোজে। ইঞ্জিয়ৰ পৰা আত্মাৰ শক্তি কৰণ কৰিলেও আয়া দেহ এৰি নেযায় বুলিয়েই ইন্দ্ৰিয় সকলৰ ক্ৰিয়া মাত্ৰ অলপ সময় বন্ধ থাকে। মৃত্যু আৰু নিজৰ প্ৰভেদ এই যে, নিদ্ৰা সময়ে শায়া বা দেহৰ পৰা আঁতৰ হৈ উপৰে মস্তিষ্ক শিশুত আপন লয় গৈ আৰু সেই উৰ্ধ্ব দিতে তেতিয়া আকৌ অি পাই দিয়ে। ছে অধঃপিণ্ডৰ পৰাও নামি মান্না মেৰুদণ্ডৰ মাত সোমাই নিদ্ৰাৰ কাৰ্য্য কৰে। যেতিয়া জীব টোপনি যায়, তেতিয় বুদ্ধিৰ কাম মস্তিষ্কৰ অধঃপিণ্ডৰ পৰা সম্পন্ন হয়। আত্মা এইৰূপে নিম্নাচ্ছন্ন হলে যিখিনি শৰীৰৰ পৰ কি শৰীৰ দুৰূল হয়, সেইখিনি টোপনিত পূৰ্ণ আৰু সবল হৈ থাকে। সকলে টোপনিৰ উপকাৰিতা। বিষয় জান কি শৰীৰ বন্ধ সকল নতুনত্ব প্ৰাপ্ত হয়। দেখা যায়, ৰোগৰ শুনিয়া হলে ৰোগ আৰোগ্য আৰু সবল হয়। কিন্তু জগতৰ ভিতৰত অতি অল সংখ্য লোকৰেই মাথোন এই পৰন উপকাৰী হুনি হয়। মাগি কুি<noinclude></noinclude> ckyv76rnf4szx5uvpvpcobolalfc6s2 104 95743 266435 2026-11-08T16:20:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>নিজ তত্ব। 89 ৰাত্ৰি জাগৰণকাৰী সকলৰ নিয়া কেৱল দুঃস্বপ্নৰ পূৰ্ণ। যাৰ স্বপ্নহীন শুনিতা হয়, নি অধম কূলৰ লোক হলেও দেৱতাৰ সমান। খোৱাবস্তু সম্পূৰ্ণকৈ জীৰ্ণ হোৱাৰ পিছতহে টোপনি ধোৱা উচিত। কিখনে, উন্নৰ পৰিপূৰ্ণ থকাত টোপনি আৰু পৰিপাক শক্তিৰ দুয়োৰে। ব্যাধাত ঘটে। পেট ভৰা অৱস্থাত গুনে न আৰু কৃষপ্নে আবৃত কৰে। আকৌ থোৱাৰবোৰ গলিত পিণ্ডে হজ ( ) নহৈ পানীয়া অৱস্থাত পৰিণত হয়। আহাৰ আৰু টোপনিৰ নিয়ম সকলো লোকবে একে ৰকম হব নোৱাৰে। কাৰণ জগতত এক প্ৰকৃতিৰ দুইজন লোক নাই। সকলোৰে স্বতন্ত্ৰ স্বতই প্ৰকৃতি। কিন্তু এই কথা সকলোৱে স্বীকাৰ কৰিব লগীয়া দে, ঠিক আহাৰৰ পিছত খোৱাব পৰিপাক নোহোৱাকৈ শোৱা অনুচিত (১) বাহু শৰীৰ ৰা বাহিক শৰীৰৰ যন্ত্ৰ সকল পৰিত্যাগ কৰি, দেহৰ মেৰুদণ্ডত থকা না, নাড়ী আৰু মস্তিষ্কৰ অধঃপিণ্ডত আমাৰ স্থিতি কালৰ টোপনিৰ কথা। নাম নয়। (২) সাৰে থকা কালত ধৰ্থকাৰ্য্যত অবষ্টিত হোৱাত মায়াৰ বি পৰিশ্ৰম হয়, সেই শ্ৰম দূৰ কৰাৰ কাৰণ টোপনিৰ আবৰ। নিজাৱস্থাত সুখতৰ শাৰীৰিক আৰু মাধ্যামিক সংগে দেহ আৰু পুনৰাধ সবল আ (৩) টোপনি গলে মন আৰু শৰীৰ সম্পূৰ্ণৰূপে সুস্থ থাকে। ঠিক থকা আবাৰ গুৰুতৰ আহাৰ নাইবা বেছি পৰিমাণে মানসিক নিদ্ৰায় শৰীৰৰ ব্যাঘাত হয়। মনত ৰাখিব লগীয়া যে শানৰ পূৰ্ব্বে জগতৰ লগত নিজৰ বিবাদ বিসম্বাদ ছাই নিশ্চিন্ত মন হোৱা উচিত। শান্তিময়, সত্যময়, কল্যাণ<noinclude></noinclude> cn1yt3b6aofdb1mqu132u72ugodzza9 104 95744 266436 2026-11-08T16:21:12Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>86 আত্ম-পৰিচয়। স্বৰ্গৰাজ্য নিম্নতে লুকাই আছে। বিবেক সেই ৰাজ্যৰ শাসনকৰ্ত্তা আৰু অধিষ্ঠাত্ৰী দেবতা। তাৰ আদেশ পালন নিদ্ৰা যোৱাৰ পুৰে কৰিলেই ঈশ্বৰৰ ইচ্ছা পূৰ্ণ কৰা হ'ল। এতেকে টোপনিৰ পূৰ্ব্বে তুচ্ছ नानगान জীৰ্ণ বস্ত্ৰলৈ টোপনিত সুকাবলৈ যোৱা অনুচিত। দ্বিতীয় পৰিচ্ছেদ। -11- মৃত্যু। মৃত্যু শব্দৰ প্ৰকৃত অৰ্থ স্বভাৱৰ পৰিবৰ্ত্তন। জীৱে অদৃষ্টৰ ফলত বিৰূপ মাতৃতি আৰু প্ৰকাৰ (জাতি বা স্বভাৱলৈ ) প্ৰকাশ হয় আৰু দেহ যেতিয়া নাশ অবস্থাকে মৃত্যু বোলে ভোগ্য অৰ্থাৎ হলে যি কোনো ৰূপ এটা দেহ প্ৰাপ্ত, সেই দেহ বিমান দিন পৃথিবীত থাকে, সেই কাল থিনিকে আৰু বোলে। অৰ্থাৎ জ্ঞানেন্দ্ৰিয়ৰ লগত মন, বুদ্ধি আৰু অস্কাৰ আকা খোলে? প্ৰভৃতিৰ সংযোগে মীবৰ যি অনুভৱ ( চেতন ) অবস্থা তাকেই মা বোলে। অগতত মৃত্যু সম্পৰ্কে সাধাৰণতঃ দুই বিধ লোক দৃষ্ট হয়, সেই দুই শ্ৰেণী লোক কৰ্ম্মফলৰ পৰা ভাগ হৈ থাকে। তাৰ এক শ্ৰেণী প্ৰথম তিনি লোকত ভ্ৰমণ কৰি থাকে। আন শ্ৰেণ নিম্ন কত হুকৰ্ম্ম কাৰ্য ধাৰাই প্ৰথম তিনি লোক অতিক্ৰম কৰি অন্ত চাৰি লোকত যাই<noinclude></noinclude> 0umf5pdt0h0zaaaedpozh57v2eksw7v 104 95745 266437 2026-11-08T16:21:37Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মৃত্যু। সুখ ভোগ কৰি থাকে। সেই সকল লোকত হয় ভিন্ন দুঃখৰ লেশমা নাই। পূৰ্ব্বে কোৱা হৈছে যে, আমালো মৃত্যুৰ পিছত দেৱাজা পৰলোকক ? সমাজৰ ভূঃ, ভয়ঃ আৰু খৃঃ এই তিনি লোকৰ লগত বেছি সম্পৰ্ক। ভূধলোকত সকলোৱে জন্ম ধৰি আৰু শেষে মৃত্যু হৈ সকলোৱে কৰ্ম্মফল ভোগ জন্ম খুললেই পৰিত্যাগান্তে, হুজ্বৰেৰ ধাৰণ পূৰ্ব্বক, অন্তান্ত লোকলৈ , গমন কৰে। এই ছুটিয়েই মৃত্যুৰ পিছে জীৱাত্মাৰ বাট। মৃত্যু বুলিনেই আমি এক প্ৰকাৰ পৰিবৰ্তনৰ কথা বুজো। সেই পৰিবৰ্ত্তন দেহগত কিম্বা ব্যক্তিগত নহয়। সেই পৰিবৰ্ত্তন আধ্যাত্মিক অৰ্থাৎ মানুহে পূৰ্ব্বে থকা ঠাই পৰিবৰ্তন কৰি আন এডোখৰ ঠাইলৈ যায়। তাতগৈ লিঙ্গ শৰীৰ ধাৰণ পূৰ্ব্বক অন্তান্ত লিঙ্গ শৰীৰ ভু লোকৰ লগত ৰাস কৰে। সেই ঠাইৰ পৰা আৰু ফিৰি নাহে। আন অৱস্থা গ্ৰহণ পূৰ্ব্বক নন্ম ধৰেছি। মৃত্যুৰ বিশেষ বিবৰণ। সদগুণ বিশিষ্ট মানুহৰ পক্ষে মৃত্যু অতিশয় সুজনক জিয়া। ই জীৱৰ পুত্ৰ আৰ আৰু আনন্দদায়ক কাৰ্য। উন্নতি বাটত ি দিয়ে গৈ। কিন্তু কুক্ৰিয়াণৰায়ণ পাপী লোকৰ পক্ষে অধোন্নতিৰ বাট মুকলি হয় মাধোন। সুতৰাং মৃত্যু নতুন জীৱনৰ খুলা বা মেলা ছবাৰ। যেনেকুৱা স্থলংেহৰ অৱস্থা লৰা গুছি ডেকা, ভেকা গুছি প্ৰৌঢ়া, প্ৰৌঢ়া গুছি বুঢ়া আৰু বুঢ়া গুছি মৃত্যু (গুলনেহ এড়ি ক্ষদেহ ধাৰণ )। মৃত্যু সময়ে যাতনাৰ লক্ষণ দেখা পাই ভাবা যায় যে, সেই সম জীবন কষ্ট হয়। কিয়নো দেখা যায় যে, মৃত্যু সময়ে নিশ্বাস লোৱাত মৰণৰ সময় দুঃখ নে ক্লেশ, শৰীৰ সঙ্কোচ (টনাটনি) আৰু চকুৰ পৰ পানী পৰা আদি দুঃখজনক কাৰ্য্য লক্ষিত হয়। কিন্তু সেইবোৰ ঘন্ত্ৰণাৰ লক্ষণ নহৈ ৰাস্তাৰ অতিশয় আনন্দজনক<noinclude></noinclude> gidp2eyr5rsgxkn8y6ydjfmkfcvf44y 104 95746 266438 2026-11-08T16:21:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>Po আত্ম-পৰিচয়। নহয় যে তাৰ কোনে কব পাৰে। সকলোৱে জানে যে অত্যন্ত সুখৰ সময়ো উত্তৰূণ লক্ষণ সকল উত্তৰ হয়। অতিশয় শুথ হলে ও মাহহৰ চকুৰ পানী ওলায় আৰু অনেক মৃত্যুকৰ মুখত হাঁহিৰ হাহিৰ ভাৱ লক্ষিত হয়। এইবোৰ দ্বাৰাই ভাবা উচিত যে, মৰণ তুল্য সুখ কোনোতে নাই। সকলোৱে দেখিছে, এড়ি মুগাৰ পোকে প্ৰথমতে তাৰ বাহৰ ভিতৰত বন্ধন অৱস্থাত থাকে, পিছে আনৰূপ ধৰি বাহৰ পৰা ওলাই অৰ্থাৎ চিত্ৰ বিচিত্ৰ সুন্দৰ চকৰি ৰূপ ধৰি, আনন্দ মনে আকাশত উৰি ফুৰে। তেতিয়া তাৰ কিমান আনন্দ জীৱনত প্ৰস্ফুটিত হয়। সেই দৰে ফুল গছে ফুল নধৰা সময়ত কথমপি ডাল- পাতলৈ জীৰ্ণ শীৰ্ণ অবস্থায় থাকে, পিছে যেতিয়া ফুল ধৰে, তেতিয়া জক্‌মক্‌ কৰি কি সুন্দৰ অৱস্থা ধাৰণ কৰে। কৃষ্ণপক্ষৰ ব্ৰহ্মাৰ নিশা শিক্ষৰ প্ৰকাৰ পোহৰ পৰে আৰু নিশা শেষ হৈ যেতিয়া সেই নিশায় গুৰুপক্ষত অন্তে যেতিয়া প্ৰভাত হৈ সূৰ্য্য উদয় হয়, তেতিয়া জগত গন কেনে সৌন্দৰ্য্যময় হৈ পৰে। মৃত্যুও আমালোকৰ পক্ষে সেইৰূপ দুঃখ গুছি সুখৰ অৱস্থান্তৰ মাত্ৰ। অৰ্থাৎ নতুন আৰু উন্নত জীৱনৰ প্ৰৱেশ দ্বাৰ ভিন্ন আন একো নহয়। ই ঈশ্বৰ দত্ত সুখৰ ব্যৱস্থা। উক্ত লিখিত যন্ত্ৰণাৰ লক্ষণ আভ্যন্তৰীণ যন্ত্ৰণা কেতিয়াও নহয়। মৃত্যু সময়ে সমস্ত জীৱনী বা আধ্যাত্মিক শক্তি দেহৰ নিম্ন ভাগৰ পৰা মস্তিষ্ক লৈ আকৃষ্ট হয় বুলিয়েই সেই সকল লক্ষণ প্ৰকাশ পায়। অতএব জন্ম-মৃত্যু ভাবি মানুহে ভয় কৰাৰ কোনো কাৰণ নাই। যেতিয়া জীৱাত্মা স্থূলদেহ এৰি সূক্ষ্মত প্ৰৱেশ কৰিব, তেতিয়াই অনন্ত ৰাজ্যৰ অনস্ত প্ৰকাশ, অনন্ত জ্ঞান, অনন্ত সৌন্দৰ্য্য তাৰ চকুত পৰিবহি আৰু পৰে। সম্পূৰ্ণ<noinclude></noinclude> eeyg0bi9ntag6ksc46fd2dmqjhbha0y 104 95747 266549 2026-11-09T09:30:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১৫}}</noinclude>কেপ্টেনৰূপী দলপতিয়ে কোম্পানীৰ সমুখৰ ফালে আন এটা ঘৰত বহি ইটোৰ পাছত সিটোকৈ চিগাৰেট পুৰিছে। তাৰ পৰাই সকলো দেখা যায় যদিও মাজে মাজে একোজন বাহিৰলৈ গৈ এপাক মাৰি আহে। কাৰো মুখত কোনো কথা নাই। {{gap}}ইণ্ডাষ্ট্ৰিয়েল ডেভেলাপমেন্ট কোম্পানীৰ টকা-পইচ৷ লেনদেন কৰা কাউন্টাৰৰ গাতে লগা মেনেজাৰৰ অফিচৰূম আৰু তাৰ গাতে লগা মেনেজিং ডিৰেক্টৰৰ অফিচৰূম। মেনেজাৰৰ ৰূমৰ পাছফালে সুদৃঢ়ু গাঠনিৰ ষ্ট্ৰংকম। আটাইবোৰ ধন-সোণ-চেক আদি তাত নিৰাপদে সংৰক্ষিত হয়। আগদিনা বেঙ্ক বন্ধ হোৱাৰ পাছত পোৱা টকা তাত থাকেই আক দৈনীক আমদানি দুই বজালৈ এই সকলো মিলি কেবা লাখো টকা তাত মজুত হয়। {{gap}}আজিৰ ব্যৱস্থা মতে এক বজাত কোম্পানীৰ সকলো আদান প্ৰদান বন্ধ কৰি দুই বজাৰ আগেয়ে টকাবোৰ নি বেঙ্কত জমা দিব লাগিব। কাউণ্টাৰত অকল কেছিয়াৰ আৰু মেনেজাৰ কামেশ্বৰে আহ-যাহ কৰিব। তাৰ উপৰি মেনেজিং ডিৰেক্টৰ আশমান সিং নিজৰ আৰু মেনেজাৰৰ অফিচত থাকিব। কামেশ্বৰ আৰু আশমান সিং লগ হৈ ষ্ট্ৰংৰূমলৈ যাব। দুয়োজনৰ হাতত ডবল তলাৰ এপাতকৈু চাবি থাকিব। এই তিনিওজন দহবজাত ভিতৰ সোমায়েই ভিতৰৰ পৰা দুৱাৰ বন্ধ কৰি থৈছে। {{gap}}নিৰাপত্তাৰ এই সুন্দৰ ব্যৱস্থাৰ মাজেৰে নিৰাপদেৰে তিনি ঘণ্টা পাৰ হৈ গল। এক বাজি পাচ মিনিট গল। মেনেজিং ডিৰেক্টৰ আশমান সিং বাহিৰ ওলাই আহি কোম্পানীৰ সমুখত খোৱা তেওঁৰ মটৰত উঠি বহি মটৰৰ ওচৰত থিয় হৈ থকা ছদ্মবেশী দাৰোগাক কলে যে তেওঁ দহ মিনিটতে ঘৰৰ পৰা ঘূৰি আহিব। লোৰ পেৰাৰ চাবি এপাত ঘৰত এৰি থৈ আহিছে। তাকে আনিলেহে কালিৰ তহবিল<noinclude></noinclude> s3ax4es2sb2jvk8fmp20wkyw4vf984u 104 95748 266551 2026-11-09T09:31:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১৬}}</noinclude>অজান আততায়ী উলিয়াব পাৰে। দাৰোগাই চাহাবক ৰিপোৰ্ট কৰিবলৈ গোজ লোৱাৰ লগে লগে তেওঁ মটৰ চলাই বেগেৰে আঁতৰি গল। ডেৰ বাজিল। তথাপি আশমান সিং উভতি নহা দেখি ডাওবাউ উচপিচ্ কৰি কলে যে ঘটনা সন্দেহজনক হৈ পৰিল। আমান সিঙৰ ঘৰলৈ অফিচাৰ পঠিয়াব লাগে। চাহাবৰ আদেশ মতে দাৰোগা এজন ততালিকে মটৰেৰে গৈ আশমান সিঙৰ ঘৰ পালে। নঙলাত তেওঁৰ মটৰখন ৰৈ আছে৷ বাহিৰত কোনো মানুহ নাই। বৈঠকখানাৰ বাৰাণ্ডালৈ গৈ মাতিলে। কোনো উত্তৰ নাই। দুৱাৰ মেলাই আছিল দেখি ভিতৰ সোমাই গল। বৈঠকখানাৰ ভিতৰত সমুখৰ সক টিপয় এখনত মদৰ বটল আৰু গিলাচ থৈ চোফা এখনত আৰাম কৰি আউজি আশমান সিং শুই আছে। দাৰোগাৰ খঙে চুলিৰ আগ পালেগৈ। এবাৰ মাতি মাত নাপাই পোনেই গৈ হাতত ধৰি একে টানতে আশমান সিঙক থিয় কৰি দিলে। আশমান সিঙে প্ৰথমে একোকে বুজিব নোৱাৰি ভেবাচেকা খাই মুখ মেলি থাকিল। তাৰ পিছতে কিবা মনত পৰি হাতৰ ঘড়ীলৈ চাই চকু কপালত উঠিল। ভুল হোৱা বুলি ৱাল-ক্লকলৈ চাই নিজকে নিজে উচ্চাৰণ কৰিলে “দুই বাজিবলৈ কুৰি মিনিট? ইমান সময় কেনেকৈ হল? কি কথা, কি বতবা? হায় হায় ----আপুনি কোন?” অফিচাৰে নিজৰ চিনাকি দি দহ মিনিটত চাবি লৈ উভতি যাওঁ বুলি ফাঁকি দি আহি আশ যান সিঙে মদ খাই আৰাম কৰি শুই থকা বাবে খঙেৰে যিহকে পায় তাকে কলত সিং যেন আকাশৰ পৰাহে পৰিল। তেওঁ দাৰোগাক কলে যে তেওঁ চাৰে ন বজাত সাজুহৈ কোম্পানীলৈ যাব ওলাইছিল যোৱাৰ আগেয়ে একপেগ, খাই যোৱাৰ ইচ্ছা হলত তাতে বহি মদ এগিলাচ খাই শেষ কৰিছিল। তাৰ পিছত আৰু এগিলাচ ঢালি লৈছিল কিন্তু খোৱাৰ শক্তি নহল। কি হৈছিল<noinclude></noinclude> 5o3j0zxzq9ptq7dcttg5ujndmg5ej84 266562 266551 2026-11-09T10:10:29Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১৬}}</noinclude>উলিয়াব পাৰে। দাৰোগাই চাহাবক ৰিপোৰ্ট কৰিবলৈ খোজ লোৱাৰ লগে লগে তেওঁ মটৰ চলাই বেগেৰে আঁতৰি গল। {{gap}}ডেৰ বাজিল। তথাপি আশমান সিং উভতি নহা দেখি ডাওৰাই উচ্পিচ্ কৰি কলে যে ঘটনা সন্দেহজনক হৈ পৰিল। আশমানস সিঙৰ ঘৰলৈ অফিচাৰ পঠিয়াব লাগে। চাহাবৰ আদেশ মতে দাৰোগা এজন ততালিকে মটৰেৰে গৈ আশমান সিঙৰ ঘৰ পালে। নঙলাত তেওঁৰ মটৰখন ৰৈ আছে। বাহিৰত কোনো মানুহ নাই। বৈঠকখানাৰ বাৰাণ্ডালৈ গৈ মাতিলে। কোনো উত্তৰ নাই। দুৱাৰ মেলাই আছিল দেখি ভিতৰ সোমাই গল। বৈঠকখানাৰ ভিতৰত সমুখৰ সৰু টিপয় এখনত মদৰ বটল আৰু গিলাচ থৈ চোফা এখনত আৰাম কৰি আউজি আশমান সিং শুই আছে। দাৰোগাৰ খঙে চুলিৰ আগ পালেগৈ। এবাৰ মাতি মাত নাপাই পোনেই গৈ হাতত ধৰি একে টানতে আশমান সিঙক থিয় কৰি দিলে। আশমান সিঙে প্ৰথমে একোকে বুজিব নোৱাৰি ভেবাচেকা খাই মুখ মেলি থাকিল। তাৰ পিছতে কিবা মনত পৰি হাতৰ ঘড়ীলৈ চাই চকু কপালত উঠিল। ভুল হোৱা বুলি ৱাল-ক্লকলৈ চাই নিজকে নিজে উচ্চাৰণ কৰিলে “দুই বাজিবলৈ কুৰি মিনিট? ইমান সময় কেনেকৈ হল? কি কথা, কি বতৰা? হায় হায় ----আপুনি কোন?” {{gap}}অফিচাৰে নিজৰ চিনাকি দি দহ মিনিটত চাবি লৈ উভতি যাওঁ বুলি ফাঁকি দি আহি আশমান সিঙে মদ খাই আৰাম কৰি শুই থকাম বাবে খঙেৰে যিহকে পায় তাকে কলত সিং যেন আকাশৰ পৰাহে পৰিল। তেওঁ দাৰোগাক কলে যে তেওঁ চাৰে ন বজাত সাজুহৈ কোম্পানীলৈ যাব ওলাইছিল যোৱাৰ আগেয়ে একপেগ্ খাই যোৱাৰ ইচ্ছা হলত তাতে বহি মদ এগিলাচ খাই শেষ কৰিছিল। তাৰ পিছত আৰু এগিলাচ ঢালি লৈছিল কিন্তু খোৱাৰ শক্তি নহল। কি হৈছিল<noinclude></noinclude> kehkq45rbz37sjlaohn2rsj9mtn2cyn 104 95749 266563 2026-11-09T10:15:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১৭}}</noinclude>কব নোৱাৰে, হাত দুখন অৱশ হৈ গল গিলাচ দাঙিবই নোৱাৰিলে। টোপনিয়ে হেচি ধৰিলে। তাৰ পিছৰ কোনো কথা মনত নপৰে। দাৰোগাই টানি তোলাতহে সাৰ পাইছে। কোম্পানীলৈ যোৱা তাৰ পৰা উভতি অহা কথা কোনোমতে হবই নোৱাৰে। {{gap}}দাৰোগায়ো তেওঁৰ কথা বিশ্বাস নকৰে আৰু তেৱোঁ দাৰোগাৰ কথা বিশ্বাস নকৰে। অৱশেষত দাৰোগাই সিঙক চাহাবৰ ওচৰলৈ লৈ যাব খুজিলত কিবা ভাবি তেওঁ নিজৰ শোৱা কোঠালীলৈ গল। গৈ তাৰ গাতে লগা তেওঁৰ ভঁৰাল কোঠালীৰ একমাত্ৰ দুৱাৰখন মেলা হৈ থকা দেখি ভিতৰ সোমাই চাই চিঞৰ মাৰি মাটিত বহি পৰিল।। দাৰোগাই তেওঁৰ আৰ্ত্তনাদ শুনি লৰি ভিতৰ সোমাই গৈ দেখিলে যে ভঁৰালৰ লোৰ বাকচে হা কৰি মুখ মেলি আছে। তাৰ ভিতৰখন উদং এখিলা সৰু কাকতত ডাঙৰকৈ লিখা আছে ‘পা-ফু’। দাৰোগাৰ চকু কপালত উঠিল। শোৱা কোঠালৈ আহি টেলিফোনটো দেখা পাই চাহাবলৈ ফোন কৰিলে। {{gap}}ফোনেৰে দাৰোগাৰ পৰা খবৰ পাই মিঃ টকীয়ে ডাঙৰা আৰু কেপ্টেনক লগত লৈ ততালিকে কামেশ্বৰৰ অফিচলৈ গৈ দেখিলে যে কামেশ্বৰে নিজৰ চকীত বহি ওপৰ মুৱাকৈ ওপৰলৈ চাই আছে। চকু মেলাই আছে। উশাহ-নিশাহো লৈছে কিন্তু মাতবোল নাই জড়ভৰত। ষ্ট্ৰংৰূমৰ দুৱাৰ মেলা। ভিতৰ সোমাই চালে, লোৰ বাকচ মেলা আৰু উদং। ভঙনীয়া পইচা আৰু এটকীয়া নোট কিছুমানৰ বাহিৰে আন নোট বা চেক আদি একোৱেই নাই। তিনিওজনে ওলাই আহি কেছিয়াৰক প্ৰশ্ন কৰি জানিলে যে আজিৰ আমদানিৰ টকা বাৰে বাৰে কামেশ্বৰে ভিতৰলৈ নি আছিল। আজিৰ হিচাবৰ জমা খৰচ ইতিমধ্যে কেছিয়াৰে কৰি চাইছে। আঠচল্লিশ হাজাৰৰ পঞ্চাশ টকা কম হাতত থাকিব লাগে। কালিৰ তহবিলেৰে সৈতে দুই লাখ<noinclude></noinclude> 8updpp8mg08w969qdur0i27g3suk9qx 104 95750 266564 2026-11-09T10:19:09Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১৮}}</noinclude>পাচ হাজাৰ থাকিব লাগে। কেছিয়াৰক আজি স্ট্ৰংৰূমলৈ যাবইু দিয়া নাই। কাউণ্টাৰ এৰি তেওঁ এবাৰো উঠা নাই। {{gap}}সেই সময়তে দাৰোগাৰ সৈতে আশমান সিঙো পালেহি। অৱস্থা দেখি তেৱোঁ আচৰিত হল কিন্তু তেওঁৰ মনত কোনো উৎকণ্ঠা দেখা নাপাই চাহাবে নানা প্ৰশ্ন কৰিলে। ইতিমধ্যে তেওঁৰ মন ডাঠ হৈছে। গ'ল যদি কোম্পানীৰ গ'ল। তেওঁৰনো কি বিশেষ লোকচান হব? গতিকে তেওঁ ধীৰ-স্থিৰ ভাবেই সকলো উত্তৰ দিলে। তেওঁৰ ঘৰৰ ভঁৰালত কিমান টকা আছিল সোধাত উত্তৰ দিলে যে বজাৰ খৰচ আদিৰ বাবে অলপ অচৰপ থাকে আৰু বাগিচাৰ দৰমহা দিয়াৰ বাবে দুই চাৰি হাজাৰ কেতিয়াবা থাকে। আজি কিমান টকা তাত জমা আছিল তাৰ হিচাব তেওঁ নাপায়। ঘৰত থকা টকাৰ হিচাব তেওঁ কোনো দিনেই নাৰাখে। {{gap}}ডকাইতিৰ টকা উদ্ধাৰৰ কোনো আশা নাই বুলি জানি দাৰোগাক তাৰে সকলো বন্দবস্ত কৰিবলৈ কৈ মিঃ টকীয়ে ডাওৰা আৰু কেপ্টেনবেশী দলপতিক লৈ লাঞ্চ খাবলৈ নিজৰ বঙলালৈ গল। সিঙেও কোম্পানীৰ কেছিয়াৰকে সকলো ভাৰ দি ততালিকে তাৰ পৰা আঁতৰি গল। {{gap}}দলপতিৰ মাত তেতিয়াও ওলোৱা নাই। ডাওৰাৰ লগত কেপ্টেনৰ আগৰ পৰাই পৰিচয় আছে। কোম্পানীৰ সমুখত বহি থকা সময়ত ডাঙৰাৰ প্ৰশ্নৰ দুই এবাৰ সংক্ষিপ্ত উত্তৰ দিছিল। সিঙৰ ঘৰৰ পৰা দাৰোগাৰ টেলিফোন পাই মিঃ টকীয়ে ডাওৰাক জনোৱাৰ পৰাই ডাওৰাৰ মুখ গম্ভীৰ। তাৰ পিছত কোম্পানীৰ ভিতৰত ঘটা ঘটনা দেখি অতিকৈ বিস্মিত হল আৰু নিজৰ কৌশল অথলে যোৱা দেখি মনত বৰ লাজো পালে। তেতিয়াৰ পৰা তেওঁ আৰু গম্ভীৰ হৈ একেবাৰে নিমাত হৈ কেৱল গোফতে পাক দি দি বুদ্ধি বিচাৰিলে।<noinclude></noinclude> 3f4hafc16dgec88fd9mn0h61xyvuguu 104 95751 266565 2026-11-09T10:25:27Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১১৯}}</noinclude>“এই সম্পৰ্কে কেপ্টেনৰ লগত তো কোনো আলোচনা কৰিব নোৱাৰেই মিঃ টকীৰ লগতো পৰামৰ্শ কৰিলে যেন তেওঁৰ মৰ্য্যাদাৰ হানি হয়। বাকী দুজনৰ ভিতৰতো বেছি কথাবাৰ্তা হোৱা নাছিল। {{gap}}লাঞ্চ খাবলৈ টেবিলত বহি দলপতিয়ে বাকী দুজনে দেখাকৈ কিবা এটা বড়ি খাই এঢোক পানী খালে। প্ৰথমে ডাওৰাই খাবলৈ আৰম্ভ কৰিলে। সমুখত খাদ্য লৈ খাম বুলি আশা কৰি বহি থাকি সময় নষ্ট কৰা ভকত ডাঙৰা নহয়। টকীৰ মনে কথা পাতিবলৈ উচ্পিচাই আছে। অথচ ডাওৰাৰ মুখ দেখি কথা পাতিবলৈ ভাল পোৱা নাই। খাবলৈ আৰম্ভ কৰি কেপ্টেনৰ মুখলৈ চাই সুধিলে “তুমিতো কোনো মতামত প্ৰকাশকে নকৰিলা ভাই?” {{gap}}কেপ্টেনে অলপ হাঁহি গল খেকাৰী মাৰি ডিঙিটো পৰিষ্কাৰ কৰি লৈ কলে “মইনো তোমাক কি কম ভাই? এই বিষয়ত তোমালোক বুধিয়ক আৰু বেছ অভিজ্ঞ মানুহ, বিশেষকৈ ডাওৰা চাহাবো আছে। ইপিনে মোৰ কাৰবাৰ কল-কব্জা আৰু যন্ত্ৰ-পাতিৰ হে। তথাপি তুমি সুধিলা যেতিয়া ম‍ই কি ভাবিছো কওঁ শুনা – ” বুলি এবাৰ ডাওৰাৰ মুখলৈ চালে। ডাওৰাই মূৰ্গীৰ ঠেং এখন তুলি লৈছিল। মুখত দিবলৈ পাহৰি তেওঁৰ মুখলৈ বৰ আগ্ৰহেৰে চাই থকা দেখি বুজিলে যে ডাওৰাৰ মন আগতকৈ প্ৰফুল্ল হৈছে। পেটে পেটে আকৌ হাঁহি কলে “মই ভাবো যে ‘পা-ফু’ৱে যদি আশমান সিঙৰ টকা লুট কৰি বাকচত “পা-ফু' বুলি লিখি থৈ গৈছে তেনেহলে ইয়াতো কোম্পানীৰ তহবিল লুট কৰি সেই নিদৰ্শন থৈ গলহেঁতেন। আৰু......” {{gap}}তেওঁৰ কথাত বাধা দি ডাওৰাই মুখৰ টোপালাটোৰে সৈতে কৈ উঠিল “ময়ো তাকে ভাবিছোঁ। কিয়নো 'পা-ফু' দলৰ সকলো ঘটনাতে মই সদায় প্ৰমাণ পাইছো যে সিহঁতে নাম লিখা কাকত এখিলা নিদৰ্শন<noinclude></noinclude> 9d4e8v9scjupy50ydkhd46kmwazrhks 104 95752 266566 2026-11-09T10:29:15Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২০}}</noinclude>হিচাবে থৈ যাবলৈ কেতিয়াও নাপাহৰে। এনেকি মানুহৰ কপালতো লিখি থৈ যায়।” {{gap}}মিঃ টকীয়ে কলে “হয় নেকি? আচৰিত কথা।” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “তাৰ পিছত কওঁ শুনা, দাৰোগাই কৈছে যেস আশমান সিঙৰ লোৰ বাচৰ তলাটো তেওঁৰ নিজৰ চাবিৰে খুলিছে আৰু চাবি কোচা তলাত লগাই থোৱা আছে। ইপিনে তেওঁ.......” {{gap}}ডাওৰাই বাধা দি নিজে আৰম্ভ কৰিলে “ঠিক কথা, ময়ো তাকে ভাবিছো। কওঁ শুনক, সিঙে নিজে সেই মেনেজাৰটোক কিবা খুৱাই দি অচেতন কৰি তহবিলৰ টকাবোৰ লৈ গৈছিল আৰু সেইবোৰ ক'ৰবাত লুকাই থৈ আহি নিজৰ ভঁৰালৰ খালি বাকচটো মেলি থৈ কাকত এখিলাত ‘পা-ফু' লিখি থৈ বৈঠক খানালৈ ওলাই আহি মদখাই টোপনিৰ ভাও জুৰি থকা বুলি ভাবিলে কি অন্যায় হব? বিশেষকৈ এক বাজি পাচ মিনিটত তেওঁ ওলাই গৈছিল আৰু আধাঘণ্টা পিছত দাৰোগা তালৈ গৈছিল। সেইখিনি কাম ধীৰে সুস্থে কৰিলেও আধা ঘণ্টা সময় নালাগে। {{gap}}“ঠিক কথা।” টকীয়ে কলে। {{gap}}ডাওৰাই পাতৰ খাদ্যবোৰৰ প্ৰতি এবাৰ চাই তাৰ আশা ত্যাগ কৰি থিয় হৈ কলে “উঠক মিঃ টকী পিছত ভালকৈ খামহি। সি চোৰ হয় নে নহয় এতিয়াই মই প্ৰমাণ কৰি দিম। " {{gap}}অগত্যা আধাখোৱাকৈয়ে মুখ ধুই তিনিওজন ওলাই গল। আশমান সিঙৰ নঙলাত মটৰ ৰাখি ভিতৰ সোমাই গল। বাৰাণ্ডাতে লগুৱাটো বহি আছিল। ঘৰৰ দুৱাৰ খিড়িকী বন্ধ দেখি তাক সিঙৰ কথা সুধিলত সি উত্তৰ দিলে যে তেওঁ আহি পোনেই শোৱা কোঠালৈ গৈছিল আৰু ততালিকে ওলাই আহি মটৰত উঠি গুচি গৈছে। আজি নিশা উভতি নাহে বুলি কৈ গৈছে।<noinclude></noinclude> k316h4lz4e9biuj3j5ftmwn3vfw01m5 104 95753 266567 2026-11-09T10:34:21Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২১}}</noinclude>{{gap}}ডাওৰাই কলে "সি পলাল। ঘৰ খানাতালাচ কৰি চাবই লাগিব। নিশ্চয় কিবা শুংসুত্ৰ মই আবিষ্কাৰ কৰিব পাৰিম। " {{gap}}লগুৱাটোক আদেশ দিলত সি দুৱাৰ মেলি দিলে। তিনিওজন ভিতৰ সোমাই গল। শোৱা কোঠালীৰ দুৱাৰো সি মেলি দিলে। প্ৰথমে ভঁৰাল কোঠাটো চালেগৈ। তাত চাবি একোচা তলাত লাগি ওলমি আছিল। ডাওৰাই চাবিকোচা হাতত লৈ কলে “লৰালৰিকৈ আহি সিঙে কেৱল লুকাই থোৱা ধনবোৰহে লৈ গল। চাবিকোচাৰ কথা পাহৰিলে।” বুলি সেই কোঠাতে থকা লোৰ আলমাৰী দুটাৰ এটা খুলিলে। {{gap}}তাৰ ভিতৰত হাত দিয়েই মিঃ টকীয়ে সুহুৰি মাৰিলে। ডাওৰাই তেওঁৰ মুখলৈ চোৱাত কলে “এইবোৰ কোম্পানীৰ চেয়াৰ চাৰ্টিফিকট আৰু আন কিছুমান কাকতে সৈতে এইটো বহী হেৰোৱা বুলি কোম্পানীৰ ফালৰ পৰা এজাহাৰ দিছিল।” {{gap}}“ডেম, পাজি, চোৰ” ডাওৰাৰ মুখেৰে ওলাল। “এতিয়া চাৰে তিনি বাজিল। দুই বাজি দহ মিনিটত আমি কোম্পানীৰ পৰা আহিছিলো। সিও তেতিয়াই আহিছিল। গতিকে সি পলোৱাৰ প্ৰায় ডেৰ ঘণ্টা হল। আপুনি এতিয়া তাক বিচাৰিবলৈ মানুহ লগাওক, মোব কাম খালাচ। ই ‘পা-ফু’ৰ কাম কেতিয়াও নহয়।” {{gap}}দলপতিয়ে দুয়োজনৰ ওচৰত বিদায় লৈ ওলাই গৈ মটৰত উঠি পোনেই ডাকবঙলা পালেগৈ। পাৰ্থ সিং আৰু হেমিল্টনে মটৰতে বহি ব্যস্তভাবে দলপতিলৈ বাট চাই আছিল। তেওঁ আহি পোৱাৰ লগে লগে উভয়ে নামি তেওঁৰ মটৰৰ ওচৰ পালেগৈ। দলপতিয়ে পাৰ্থ সিঙলৈ চাই স্বভাব সুলভ হাঁহি মাৰি কলে "ধন্যবাদ মিঃ সিং। তোমাক কি বুলি শলাগিম ভাবি নাপাওঁ। জননীয়ে কুশল কৰক এয়ে শুভাশীষ ডাইটি।”<noinclude></noinclude> 2teqkhxb33m9c4uacnkqfh45vuebdma 104 95754 266568 2026-11-09T10:40:25Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২২}}</noinclude>{{gap}}হাতযোৰ কৰি পাৰ্থ সিঙে কলে "জননীৰ কৃপা আৰু আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদেই আমাৰ ৰক্ষাকবচ গোসাই।” {{gap}}তাৰ পিছত হেমিণ্টনৰ মুখলৈ চাই দলপতিয়ে কলে “তোমাৰ মুখ দেখিয়েই বুজিছো ভাইটি যে গুৰুতৰ বাতৰি আছে। কোন কোন পলাল? কলৈ গল?" {{gap}}হেমিল্টনে উত্তৰ দিলে “আপুনি আগধৰিয়ে জানে গোসাঁই। তথাপি সুধিলে যেতিয়া কওঁ শুনক—চৰ্দ্দাৰ খানচামা ইস্মাইলে বৰ চাহাবৰ পৰা ফোনেৰে আদেশ পায় যে সি তেতিয়াই বাহিৰ ওলাই ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ ফাললৈ গৈ থাকিব লাগে। বাটৰ পৰা তাক বুটলি নিব। গন্তব্যস্থান—পাৰাবৎ টি ইষ্টেট। ফোন পায়েই দুই বাজি পোন্ধৰ মিনিটত সি ওলাই গৈছে। তাক অলপ আগবাঢ়িবলৈ দি মই তাৰ অনুসৰণ কৰিব ধৰিছিলো। সি প্ৰায় এক ফাৰ্লং মান যোৱাৰ পিছতে হঠাৎ এখন মটৰ ওচৰতে ৰ'ল আৰু তাতে উঠি তৎক্ষণাৎ নেদেখা হৈ গল। দূৰৰ পৰা ড্ৰাইভাৰক নিচিনিলো আৰু পথালি বাটেৰে যোৱাত নম্বৰো নেদেখিলো। ততালিকে উভতি মোৰ মটৰ লৈ খেদিলো যদিও সুফল নাপালো। তেতিয়াই ইয়ালৈ আহি এওঁৰে সৈতে আপোনাক বাটচাই ৰৈ আছো ককাইদেও।” {{gap}}“তাক লগ নাপাই ভালেই হৈছে। নহলে তুমিও সিহঁতৰ পাছেচ পাছে কোনোবাখিনিত উঠিলাগৈহেঁতেন। যি নহওক, মোৰ পলম হোৱা বাবে বহুত সুযোগ নষ্ট হল যদিও এতিয়াও চেষ্টা কৰি চাবই লাগিব। পলম কৰিব নোৱাৰো, আহা উঠাহি। তিনিও একেলগে যাওঁ। ” বুলি কলত বাকী দুজনে ততালিকে মটৰত উঠি বহিল। দলপতিয়ে মটৰ চলাই দিলে। {{gap}}ডাক বঙলাৰ নঙলালৈ ওলোৱাৰ লগে লগে আনফালৰ পৰা অহা কেপ্টেনৰ মটৰ সমুখতে থামিলত জাপমাৰি দলপতিৰ সৈতে বাকী<noinclude></noinclude> pou4flfrd3v4d3ccinp2uuc34v31ku5 104 95755 266569 2026-11-09T10:44:35Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২৩}}</noinclude>দুজনেও গৈ কেপ্টেনক আকোৱালী ধৰিলে। মালতীৰ মটৰখনতে কেপ্টেন উঠি আহিছে। {{gap}}দলপতিয়ে কলে “মোৰ প্ৰাণটো শীতল হল ভাইচাহাব। তুমি জিৰাই শতাই খাই বৈ আৰাম কৰাগৈ। আমি উভতি আহি তোমাৰ লগত কথা পাতিম। চিকাৰ পলোৱাৰ পোনে দুঘণ্টা হল আৰু পলম কৰিলে সকলো নিষ্ফল হব।” {{gap}}হাঁহিমাৰি কেপ্টেনে হাতযোৰ কৰি কলে “কেপ্টেন নমৰি উভতি আহিছে যেতিয়া আপুনি উৎকণ্ঠিত হব নালাগে গোসাঁই। এই তিনি দিন আপুনি খোৱা-শোৱা এৰিছিল বুলি ম‍ই বুজিছোঁ। এতিয়া খাই বৈ আৰাম কৰিবগৈ ব'লক ককাইদেও। আপোনাৰ আৰু কোনো কামেই নাই। ” {{gap}}উভতি আহি দলপতিৰ কোঠাত চাৰিওজন বহিলত দলপতিয়ে খাদ্য আনিবলৈ আদেশ দি চিগাৰেট এটা জ্বলাই কলে “খাবলৈ বাদ দিয়া নাছিলো যদিও মুখত অৰুচি হৈছিল ভাইচাহাব। অলপ আগেয়ে ও মিঃ টকীৰ বঙলাত লাঞ্চ খাবলৈ বহি খোৱা নপৰিল।” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “মোৰ বেশ ধৰি যেতিয়া আপুনি টকীৰ লগত দেখা কৰিছে তেতিয়া আৰু বুজিবলৈ বাকী নাই যে মোৰ অন্তৰ্দ্ধানৰ বাতৰি পুলিচত জনোৱা নাই। গতিকে মোৰ প্লেন সলনি কৰিবলগীয়া হল ককাইদেও। এনেকুৱা কিবা হব পাৰে বুলি ভাবিয়েই মই পোনেই টকীৰ ওচৰলৈ নগৈ ইয়ালৈ আহিছো।” {{gap}}সেই সময়তে খাদ্য আহিল। চাৰিওজনে খোৱাত মনোযোগ দিলে। ততালিকে খোৱা শেষ কৰিলত ‘বয়’ আহি বাচনবোৰ লৈ গল। {{center|⸻}}<noinclude></noinclude> re8rhdynfuj7bb641knimyblf5nhi2n 104 95756 266570 2026-11-09T10:49:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{X-larger|-তেৰ-}}'''}} {{gap}}কেপ্টেনে কেবাখনো জেপৰ পৰা নোটৰ বান্দিল কেইটামান উলিয়াই দলপতিৰ সমুখত দিয়াত দলপতিয়ে কলে “একেবাৰে আলীবাবাৰ কাৰবাৰ দেখোন ভাইচাহাব? গছৰ পৰা পাৰি আনিলা নেকি?” {{gap}}হাঁহিমাৰি কেপ্টেনে উত্তৰ দিলে “গছৰ পৰা নহয় ককাইদেও। আলীবাবাৰ ভঁৰালটোকে যে পাইছিলো সেই কথা ঠিক। কালিয়েই তাক উদং কৰি মোৰ কাম শেষ কৰিছিলো কিন্তু মালতীলৈ বাট চাইহে আজিলৈ ৰৈ আছিলো। আজি মালতী চোৱা তিনি বজাতহে পালেগৈ আৰু তেওঁক দেখি ততালিকে ম‍ই ৰাওনা হৈ আধাঘণ্টাতে কুৰি মাইল বাট আহি এইখিনি পালোহি।” {{gap}}সকলো কথা ভাঙি কবলৈ দলপতিয়ে তাগিদ দিলত কেপ্টেনে আৰম্ভনিৰ পৰা বৰ্ণাই গৈ যেতিয়া শিকলি ছিঙাৰ কথা কলে তেতিয়া তিনিওজনে কেপ্টেনক হেণ্ডশ্যেক কৰিলে। দলপতিয়ে কলে “সচাঁকৈ তুমি কলিৰ ভীম। তোমাৰ ভীমসেন নাম লোৱা সাৰ্থক ভাইচাহাব। জননীয়ে তোমাৰ কল্যাণ কৰক।” {{gap}}কেপ্টেনে হাতযোৰ কৰি কলে "আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদত জননীয়ে নিশ্চয় কল্যাণ কৰিছে গোসাঁই। মূৰতো কেইবা ঠাইতো ফটাত অকণমান কষ্ট পাইছো যদিও তাৰ বাবেই কৃতকাৰ্য্যতাৰ এয়া পুৰস্কাৰ। তাৰ পিছত কওঁ শুনক—গাহৰি মাৰ্কা এটা ডাঙৰ পালোৱান। অতৰ্কিতে পাছফালৰ পৰা তাৰ পিঠিত জপিয়াই পৰাত সি কাবু হল। আৰু এক চেকেণ্ড পলম হোৱা হলে মাধৱৰ বুকুত গুলি সোমালহেঁতেন।<noinclude></noinclude> da8cgcxs020umxlykl4wv1s737spud1