ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 66165 266776 179073 2026-11-10T05:41:53Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266776 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||[৩০]|}}</noinclude>{{gap}}অভি—আৰ্য্য! কি কাৰণে আপুনি এনে নিৰানন্দ চিত্তে পৰিতাপ কৰি নিজক আৰু আত্মীয়-কুটুম্বক দুখ দিছে? সেই জগংতাৰণ, জ্বগদানন্দ, জগজ্জনপালক শ্ৰীমধুসূদন হৰি যাৰ সহায়, তাৰ আকৌ দুখ কিহৰ? যাৰ নামে বিপদ নাশ কৰে, তেওঁ নিজে যেতিয়া আমাৰ সাৰথি, তেতিয়া দ্ৰোণ, কৰ্ণ প্ৰভৃতি সামান্য বীৰলৈ ভয় কি? সেই যদুকুলতিলক, ভূপালক, বিলদহাৰী হৰি যাৰ মামা, মহাবল পৰাক্ৰমী, ত্ৰিভুবন-বিজয়ী অৰ্জ্জুন যাৰ পিতা, আজি আপোনাৰ সেই দাসানুদাস অভিমন্যু থাকোঁতে ভয় কৰাৰ কোনো কাৰণ নাই। মই এতিয়াই বেহু ভেদ কৰি দ্ৰোণ, কৰ্ণ প্ৰভৃতি ৰথীক বধ কৰিম৷ লপুনি শিশ্চিল্য হওঁক৷ {{gap}}যুধিষ্ঠিৰ—বাপা! তুমি অল্প বয়সৰ অল্পমতি শিশু! তোমাৰ এই চিকোণ মুখৰপৰা যে এনেকুৱা কথা শুনিছোঁ; সেয়েই আমাৰ ভাগ্য। তোমাক মই যুদ্ধলৈ কেতিয়াও পঠি- য়াব নোৱাৰোঁ মোৰ কপালত যি আছে হওক৷ {{gap}}অভি—আৰ্য্য ! আপোনাৰ শত্ৰু বিনাশ কৰোঁতে যদি মোৰ প্ৰাণ যায় সিও স্বীকাৰ। এই মহা ৰথীসকলৰ এজনক বধ কৰিব পাৰিলেও মোৰ জীৱন সাৰ্থক হব | মই যদি পিতৃ- শত্ৰু বিনাশ কৰিবলৈ ভয় পাই কাপুৰুষৰ নিচিন৷ পিতৃসকলৰ অমঙ্গল নিজ চকুৰে চাই থাকোঁ তেন্তে মোৰ নিচিনা নৰাধম আৰু কোন আছে? অভি বৰ্ত্তমান থাকোঁতে যদি দ্ৰোণে আপোনাক ধৰি নিয়ে তেন্তে কোনে মোক শ্ৰীকৃষ্ণৰ ভাগিন<noinclude></noinclude> ck01hzkvrftp6pvjhztdlvlesc7ynaz 104 66166 266778 179074 2026-11-10T05:46:01Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266778 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||[৩১]|}}</noinclude>আৰু দিগ্বিজয়ী অৰ্জ্জুনৰ ঔৰসজাত সন্তান বুলিব? এই বিশুদ্ধ পাণ্ডকুলত জন্ম লৈ মই এনে কুলাঙ্গাৰ হলোঁ নে যে জন্মদাতা পিতৃৰ নামত কলঙ্ক ৰাখিম? কেতিয়াও নহয়৷ মই যদি যথাৰ্থতে অৰ্জ্জুনৰ সন্তান হওঁ তেন্তে আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদে নিশ্চয় বেহু ভেদ কৰি কুৰুসৈন্যক পৰাস্ত কৰিম। তাত অলপো সন্দেহ নাই। আৰ্য্য! মই বিনয় কৰি কৈছোঁ, যুদ্ধলৈ যাবৰ আজ্ঞা দিয়ক; বিলম্ব কৰিবৰ প্ৰয়োজন নাই। {{gap}}ভীম—উঃ কি পৰিতাপ! আমি থাকোঁতে অভি যুদ্ধলৈ যাৰ লগ৷ হল। একেই কোমল বয়সৰ লৰা৷ তাৰ উপৰি বোলে নিগম নাজানে; কোন সতে বাছাক বিদায় দিওঁ। অৰ্জ্জুন সংসপ্তকৰ লগত যুদ্ধত ব্যস্ত; কোনোমতে আহিব নোৱাৰে; অগত্যা অভিকে সেনাপতি বৰণ কৰিব লাগিল। আমি আটাইবিলাক অভিৰ পাচতে থাকিম৷ জয়ভ্ৰথক মাৰিয়ে হওক বা আন কোনো প্ৰকাৰে হওক বেহুৰপৰা বাছাক উলিয়াই আনিমে আনিম। মহাৰাজ! বাপা অভিকে আজি সেনাপতি কৰক। নহলে কুৰুসৈন্য বিনাশৰ আন উপায় নেদেখে৷ {{gap}}যুধিষ্ঠিৰ—ভীম! অভিমন্যুক নিৰ্ব্বিঘ্নে পুনঃ মোৰ কাষলৈ আনিম বুলি তুমি ভৰসা দিলেহে মই তেওঁক বিদায় দিব পাৰোঁ৷ {{gap}}ভীম—মহাৰাজ! আপুনি চিন্তা নকৰিব! অভিয়ে যেতিয়া জয়দ্ৰথক পৰাত্ত কৰি বেহু সোমাব মই তেওঁৰ<noinclude></noinclude> m4xgmna92o0mhai9aslivtt1d5k6pfk 104 66167 266779 179075 2026-11-10T05:49:53Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266779 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||[৩২]|}}</noinclude>লগতে সোমাম! গদাৰ কোবত সৈন্য ছিন্নভিন্ন কৰি পেলাম। কাৰ সাধ্য সেই কোব সহা কৰে? কাৰ সাহস ভীমৰ আগত থিয় হয়? সকলোকে নিদলি পেলাই বেহু খণ্ড বিখণ্ড কৰিম। কৌৰব সৈন্যৰ মাজত প্ৰলয় উপস্থিত হব। ভীমৰ বিক্ৰমত পৃথিৱী কম্পমান হব। সৈন্যৰ কোলাহল আৰু আত্মৰোলত ত্ৰিভূবনে তবধ মানিব। দ্ৰোণ, কৰ্ণ, কূপ, শল্য প্ৰভৃতি বীৰ গদাৰ জগত ফৰিং ছিটিকাদি ছিটিকিব। আপুনি ভীমৰ বল বিক্ৰম জানেই; তেওঁৰ পৰাক্ৰম স্বচক্ষে দেখিছে৷ এনেস্থলত অভিৰে সৈতে লগলাগি কুৰু সৈন্য জয় কৰি আহিম তাত অকণো সন্দেহ নই। আপুনি সোনকালে বিদায় দিয়ক। {{gap}}যুধিষ্ঠিৰ—বাপা ! অভি, এবাৰ মোৰ ওচৰলৈ আহা! কোলাত লৈ চুমা খাওঁ। এই বয়সত তোমাৰ এই অসীম সাহস, বাস্তবীকে পাণ্ডৱৰ গৌৰব-ৰবি। যুদ্ধত মা ৰণচণ্ডী তোমাৰ সহায় হওক | {{gap}}অভি—আৰ্য্য! নমস্কাৰ; এই চৰণ প্ৰসাদে যেন সমৰ বিজয়ী হওঁ৷ [ মনে মনে ] যাওঁ; এতিয়া মাতাদেবী আৰু প্ৰিয়ত্তমাৰ ওচৰত বিদায় লওঁ গৈ৷ <center>[ অভিৰ প্ৰস্থান ]</center><noinclude></noinclude> h8qgesodeykc7axowemyxfh1djf3zjb 104 66168 266781 179076 2026-11-10T05:56:24Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266781 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh|| [ ৩৩ ]|}}</noinclude> <center>{{Xx-larger|'''তৃতীয় গৰ্ভাঙ্ক'''}}</center> <center>{{X-larger|উত্তৰাৰ শোৱনি ঘৰ ৷}}</center> <center>উত্তৰা</center> <center>{{X-larger|ভৈৰব কাওৱালী ৷}}</center> {{Block center|<poem>গাণ—আজি কিয় মন হলি, তই এনে উচাটন৷ থাকি থাকি হাত ভৰি ( মোৰ ) কঁপে ঘনে ঘন॥</poem>}} {{Block center|<poem> হিয়াৰ পদুম পাহি,{{gap|4em}}নেদেখি সুৰুয হাঁহি, {{gap|4em}}জঁয় পৰি গল দেখি তাৰ নিমগন৷ দণ্ডে যুগ অনুমান,{{gap|4em}}তিলেক অদৰশন, {{gap|4em}}এতে বেলি কিয় নথি হলা বিস্মৰণ?</poem>}} {{gap}}উত্তৰা—উঃ ! সপোনৰ কথা ফলেনে ? প্রায়ে নফলে৷ তথাপি অদৃষ্টৰ কথা কব নোৱাৰি৷ আজি কালি আমালোকৰ কপাল বৰ মুকলি নহয় ৷ অদৃষ্টই যদি ভাল হয় তেন্তে এনেকুৱা আত্ম-কলহ, বাদ-বিসম্বাদ যুদ্ধ-বিগ্ৰহ হব কিয় ? বিধাতাৰ লিখন কোনেও খণ্ডাব নোৱাৰে৷ এই সমাজিক যদি সঁচা হয় তেন্তে মোৰ নিচিনা চিৰ অভাগিণী আৰু কোন আছে ? মইতো জীয়াই থাকিব নোৱাৰিম ! হায়, বিধাতা ! মই এনে কুসপোন দেখিলো কিয় ? মনটো চাটি- ফুটি কৰিছে | উঃ হিয়াৰ মাজত যে কি যাতনা হৈছে কবই নোৱাৰি ৷ হঠাও এই অশান্তি কৰপৰা আহিল ?<noinclude></noinclude> ivbqqdmx0lgaricbyw9241kort6u3e1 104 66169 266793 179077 2026-11-10T06:23:21Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266793 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||[৩৪]|}}</noinclude> <center>সুমথিৰাৰ প্রবেশ ।</center> {{gap}}সুমথিৰা—[ মনে মনে ] ইকি ! হঠাৎ এনে অধোবদন কি নিমিত্তে? মনে মনে চিন্তাত ব্যাকুল হৈ বলিয়াৰ দৰে আপোনা আপুনি কথা-বাৰ্ত্তা হৈছে ! ইয়াত দেখোঁ আৰু কোনো নাই। কাৰে সৈতে নো কথা হৈছিল? [ ফুটাই ] সখি! তুমি এনে চঞ্চল হৈছা কিয় ? {{gap}}উত্তৰা—সখি ! তোমাক কি ক’ম ৷ মই যেনে কুস- পোন দেখিছোঁ তাক মুখতে আনিব নাপায় । সপোন দেখিবৰ পৰাই মই যেন মোত নাই, মোৰ মূৰত যেন সহস্ৰ ধাৰে বজ্রাঘাট হৈছে৷ হিয়াৰ মাজত কিহে হুঁ হুঁ কৰিছে কবই. নোৱাৰোঁ৷ কোনোমতেই শান্তনা কৰিব পাৰা নাই৷ সখি ! মোৰ কপালত যে কি আছে তাক পৰম পিতাইহে জানে৷ {{gap}}সুমথিৰা—সখি ! তোমাৰ আকৌ অমঙ্গল কিবা সামাজিক কেতিয়াবা সঁচা হয়নে ? তেনেহলে তো একো কথাই নাছিল । সঁচা হোৱা হলে যিবিলাক মানুহে ৰাতি শুই থাকোঁতে সপোনত লক্ষ টকা পায়, সিহঁতো লাখপতি হল হেতেন; আৰু কত মানুহে বাটে পথে ভিক্ষা কৰি খালে হেতেন৷ অইনৰ কথাকে নকওঁ, মই এদিন সপোনতে পৰ্ব্বত এটাত উঠি ধুমকৈ পৰিলোঁ। এতিয়া ভাবি চোৱাঁ, সি যদি সচাঁ হয় তেন্তে ইমান দিন মই খোৰা হৈ পৰি থাকিলোঁ- হেতেন ; সেই কাৰণে কৈছোঁ, তুমি অনৰ্থক চিন্ত নকৰিবা৷ সপোন আৰু কচুপাতৰ পানী সমান কথা ৷<noinclude></noinclude> qtm7w7y3agysi2lckmql2gqy0v9valy 104 66170 266804 179078 2026-11-10T07:39:53Z Mousumi.Das 1654 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266804 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Mousumi.Das" />{{rh||[৩৫]|}}</noinclude>{{gap}}উত্তৰা—সখি! মইতো স্থিৰ চিত্তে থাকিবলৈ মন কৰোঁ কিন্তু মনে নামানে; কেৱল উগুল থুগুল কৰি থাকে। বিশেষত, যেতিয়াৰ পৰ প্ৰাণনাথ মহাৰাজৰ ওচৰলৈ গৈছে, তেতিয়াৰ পৰা ত’ত নেদেখি মন বেচিকৈহে ব্যাকুল হৈছে। এই অবস্থাত সেই হৃদয়-ধন বিনে মন একোতে স্থিৰ নহয়। চোৱা, মোৰ সোঁ হাত আৰু সোঁ চকু কেনেকৈ নাচিছে। সখি! ই ভালৰ চিন নহয়। বিধাতাই মোৰ কপালত কি লিখিছে কব নোৱাৰোঁ {{gap}}সুমথিৰা—সখি! তুমি উতলা নহবা। তোমাৰ দুখ দেখিলে মোৰ হিয়া ফাটি যাব খোজে। এবাৰ বাৰু চেষ্টা কৰিয়েই চাওঁ; চিত্ৰলেখা হব পাৰোঁ নে নোৱাৰোঁ৷ মই ফিৰি নাহোঁমানে ধৈৰ্য্য ধৰি থাকা৷ {{gap}}উত্তৰা—সখি! মই তোমাক বিপদ সাগৰত জাপ দিবলৈ পঠিয়াব নোৱাৰোঁ। তোমাৰ যি ইচ্ছা কৰা৷ কিন্তু, তুমি নিশ্চয় জানিবা যে, আন কোনোবাই যদি ইয়াৰ অলপো উমান পায় তেন্তে হিতে বিপৰীত হব। মোক আৰু নোপোৱা৷ {{gap}}সুমথিৰা—বুজিছোঁ [ প্ৰস্থান] <center>⸻</center><noinclude></noinclude> iycadh9zhi41tsj9xsj7jq3z3a7r441 104 68804 266585 186754 2026-11-09T12:30:11Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} মোৰ চাকৰটো নেপালী, – দুয়ো ভাল মিলিছো। তাৰ হতুৱাই ফুলৰ কাষৰ হাবিবনবোৰ উঘালি দি ঠাই বুজি সাই হুই দিয়াত আগৰ অযত্নপালিতা কন্যা সকলৰ এতিয়া ৰূপৰ জেউতি চৰিছে। মোৰ পক্ষে এটা দূৰদৃষ্ট হৈছে,—মই যেতিয়া এই ফুলবোৰলৈ চাওঁ কিয় জানো বহুত কথা মনত পৰে, বহুত কল্পনাই মোক আগচি ধৰে। ফুলবোৰ যেতিয়া বতাহত লৰে তোমালৈ কিয় মনত পৰে? কি জানো কি ভাবত ৰ লাগি চাই থাকোঁ। ম‍ই মোৰ অন্তৰৰ ভাববোৰ বুজিব পৰা নাই। ভাব একো জটিল নহয়, কিন্তু এই দুটাৰ মাজত ( বুজিছাই নহয় কোন দুটা ) সাদৃশ্য কি সংযোগ কি তাকেহে বুজি পোৱা নাই। {{gap}}মোৰ আজিও মনত পৰে তোমাক কলেজত পঢ়িবলৈ কেনেকৈ অনুৰোধ কৰিছিলো। মোৰ দায়িত্বজ্ঞান লোপ পোৱা নাই যেন লাগে। কিন্তু তোমাক মোৰ সকলো কাম, সকলো চিন্তাধাৰাৰ মাজলৈ আনো কিয়? মই নিজকে বৰ অপৰাধী যেন পাইছো। মোৰ স্থিৰ- বিচাৰবুদ্ধিয়ে কয়—“ তেওঁ পঢ়ক, তুমি অলপ ক্ষান্ত হোৱা।” মোৰ ভিতৰত যে কিহে ক্ষান্ত নহয় মই ধৰিব পৰা নাই। ম‍ই তোমালৈ চিঠি লিখাকে বন্ধ কৰিব খোজোঁ। তেতিয়াও এটা সমস্যা আহে,— কিজানি তুমি এখন মোৰ পৰা চিঠি বিচৰা, মই নিজলৈ কঠোৰ হওঁতে তোমালৈও নিৰ্দ্দয় হৈ যাব পাৰোঁ। তুমি চিঠি নিবিচাৰিব পাৰা কিন্তু তেতিয়া মোৰ কিজানি অইন উপসৰ্গই দেখা দিয়ে। ভৰিৰ তলৰ মাটিখিনি টান পাইছো। ফুলনি পাতোঁ বুলি ভাবিছিলো তোমাকে পাহৰোঁ বুলি, কিন্তু সেই সঙ্কল্পৰ দেখিছো একো অৰ্থ নাই। কালিলৈ<noinclude>{{center|৫৫}}</noinclude> 87nscofycajnv7e2g9lbud54glkliub 104 68805 266590 186755 2026-11-09T12:38:34Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} এজনী গাই গৰু আনিম ধুনীয়া পোৱালী এটাৰে সৈতে। মোৰ ভাণ্ডাৰীটোৰ অতি আগ্ৰহ। ময়ো কিজানি পাহৰণিৰ অভ্যাসৰ বাবে নতুন এখন কৰ্ম্মক্ষেত্ৰ পাওঁ। কৃতকাৰ্য্য নহলেও {{SIC|নাহাঁহাহিবা|নাহাঁহিবা}}। {{gap}}এতিয়াই এটা খবৰ আহিছে, ম‍ই কালিলৈ গাঁৱলৈ ওলাম, কলেৰা- ডিউটিত। খবৰ যেনে ভাৱে আহিছে নৰিয়াৰ প্ৰকোপ বোধ হয় বেছি। কিমান দিন বাহিৰত থাকিব লগীয়া হয় কব পৰা নাই। এনে ততাতৈয়া কামৰ হেঁচাত পৰিলে কিছুদিনলৈ শান্তিত থাকোঁ। শান্তিৰ -শীতল বা এতিয়া মোৰ ভাল নালাগে। বাহিৰত শীতল হলেও ভিতৰত পোৰণি তোলে। বাহিৰৰ সকলো ব্যৱধান আফলিয়াই ভাঙ্গি আমি যদি এদিনলৈও মুক্ত হব পাৰিলো হয়, কিজানি দুয়োকে দুয়ো কথা পাতি থাকোতে কোনোবা বা’মালিৰ বোকোচাতে উঠি নতুন কোনোবা সংসাৰত পৰিলোহেঁতেন গৈ য’ত আমাক কোনোৱে নিচিনে, আমিও কাৰো মাত কথা বুজি নাপাওঁ। তোমাৰ তেতিয়া অসুবিধাত পৰা হাঁহিটো মোৰ ভাল লাগিল হয়। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৫৬}}</noinclude> 163yr73d1vlcu4t6vh0rlu44bxm3m7g 104 68806 266597 186756 2026-11-09T12:46:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৭ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাৰ চিঠি পাই মোৰ অলপ সজীৱতা আহিল। তুমি খং কৰি ভালকে কৰিছিলা। খং কৰা নিতান্ত আৱশ্যক। খিটখিটীয়া মেজাজৰ খংটোহে মোৰ ভাল নালাগে, গহীন গম্ভীৰ শান্ত মুখৰ খংটো মোৰ ভাল লাগে। কবিয়ে কি গাইছে জানো— {{Block center|<poem>“হায় অভিমানী মোৰ, {{gap}}কোনে তোৰ ভাঙি অভিমান {{gap}}চেনেহেৰে ধৰিব যোগান!”—নে কি? </poem>}} {{gap}}যোগান ধৰোতা মানুহ থাকিলে এইটো এটা marvellous hit! {{gap}}তুমি যে কিয় কলেজত পঢ়িছা মই বুজি নাপাওঁ। একো আধুনিকতম বিষয় তোমাৰ চিঠিত লিখা নাথাকে। মই আজি কালিৰ যুগৰ ছোৱালী হোৱা হলে আৰু তোমাৰ নিচিনা ভেবাৰাম ডেকাৰ দল মোৰ আৰাধক হোৱা হলে তুমি দেখিলা হয় মই কিস্তি মাৎ কৰি দিলো<noinclude>{{center|৫৭}}</noinclude> psy9bmpvg2899s7aspcj56dmlw8gt8y 104 68807 266601 186757 2026-11-09T12:54:01Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} হয়। কলেজৰ ডেস্কে ডেস্কে মোৰ নাম তোমালোকে কটাৰিৰে কাটি চিত্ৰবিচিত্ৰ কৰিলাহেঁতেন। মই ক্লাছত নোসোমোৱালৈকে তোমা- লোকে থিয় হৈ থাকিলা হয় আৰু মই ওলাই নহালৈকে তোমালোকে নিজৰ নিজৰ ঠাইত মুচ্কচ্ গৈ থাকিলা হয়। বিধাতাৰ পৰিহাস, মোক পঠিয়ালে চাইকেল মাৰি গাৱে গাৱে এই ৰ’দত বোকাই পানীয়ে ঘুৰি ফুৰিবলৈ! {{gap}}মই যিমানে খুহুতীয়া কথা নিলিখোঁ কিয়, তোমাৰ মনটো যেন মৰা, মুখখন যেন মলিয়ন, এনে হেন লাগিছে কিয়? তোমাৰ চিঠিৰ আখৰে আখৰে আগৰ দৰে সৌন্দৰ্য্য বগাই যোৱা নেদেখোঁ কিয়? মই কেতিয়াবা কিবা আঘাত দিছো নেকি? নে মই ভয় কৰাৰ নিচিনাকৈ তোমাৰ মনেও মোৰ পৰা ফালৰি কাটি যাবলৈ বিচাৰিছে? বোধ হয় মুক্তি বিচাৰিছে। এইটো কিজানি বিধাতাৰে অভিপ্ৰায়? দুয়ো দুয়োকে পাহৰি যাওঁ, দুয়ো দুয়োৰে পৰা আতৰি যাওঁ, কি কোৱা? এইটো মোৰ নিষ্ঠুৰতা বুলি নাভাবিবা। কল্পনাবিলাসো কিজানি নহয়। {{gap}}আমি ওচৰা ওচৰি হৈ থকাৰ কিবা প্ৰতিক্ৰিয়া আছে নে? কিহে তোমাক ব্যথা দিছে? নে পঢ়া শুনাই ছোৱালীৰ মন সুস্থ নাৰাখে? কলেজত যিবোৰ শিকোৱা হয় সেইবোৰ শিৰা-উপশিৰাৰে গৈ ছোৱালীৰ মনত নতুন প্ৰাণ নানে নেকি? জীৱনৰ নতুন বিস্তীৰ্ণ কৰ্ম্মভূমি কলেজৰ শিক্ষাই ছোৱালীৰ আগত দাঙ্গি নধৰে নেকি। ল’ৰাবোৰে পাছ কৰিলে চাকৰি পায়, ইয়াকো এটা শিক্ষাৰ সাৰ্থকতা হিচাপে ধৰি লয়, তোমা-<noinclude>{{center|৫৮}}</noinclude> e6qfeh2ymntn7sv6062gv3m29ngtgdm 104 68809 266606 186759 2026-11-09T13:04:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} লোকৰ মন এই বাটেৰে নেজায় নেকি? চাকৰি খেম-খাটনি তোমা- লোকে বোধ হয় এইবোৰ ভাল নোপোৱা, আমাৰ দিনত ইংৰাজী জনা ছাত্ৰক সকলোৱে সমাদৰ কৰিছিল, বুদ্ধিমান বুলিছিল, আজি কালি নোবোলে নেকি? তোমালোকৰ মাজত ইংৰাজী জনা ছাত্ৰীক বিদুষী বুলি জ্ঞান কৰা নে নকৰা? কলেজৰ ভাল ছাত্ৰীয়ে পোৱা সন্মানে তোমাক মুগ্ধ নকৰে জানো? মই একো বুজিব নোৱাৰিহে তোমাক এইবোৰ প্ৰশ্ন সুধিছো। নে পৰীক্ষাৰ বাবে কিতাপ পঢ়ি পঢ়ি জীৱনত আন একোতে আনন্দ নোপোৱাত পৰিছা? তোমাৰ চিঠিবোৰ যেন অতৃপ্তিৰ বেৰ ভেদ কৰি সৌজন্যৰ মাজেৰে চুচৰি বাগৰি আহে, এনে যেন লাগে কিয়? নে ময়ে জীৱনৰ সৌন্দৰ্য্যৰ বুজ ইমানকৈ হৰুৱাইছো যে তোমাৰ চিঠিতো কিবা সন্দেহ মিহলাই পঢ়োঁ? মই নিজে ধৰিব নোৱাৰাকৈ তোমাৰ গাত উদাস্যৰ চেঁচা পানী ঢালিছো নেকি? মই বৰ সন্দিগ্ধ আৰু অশান্ত অৱস্থাত আছোঁ। মোৰ অইন কামতো ইয়াৰ প্ৰভাৱ পৰিছে। তুমি উদাৰ প্ৰকৃতিৰ ছোৱালী, মোৰ প্ৰতি অলপ অনুকম্পা দেখুৱাবাচোন। ম‍ই বিমূঢ় হৈছো। আজি জনাবলৈ হলে অকল ব্যথা জনাব পাৰোঁ। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৫৯}}</noinclude> qn17ev4k0wukb807m28j7bhvqedq832 104 68810 266611 186760 2026-11-09T13:16:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৬ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{Block center|<poem>“আজি এ প্ৰভাতে ৰবিৰ কৰ {{gap|2em}}কেমনে পশিল প্ৰাণেৰ পৰ কেমনে পশিল গুহাৰ আঁধাৰে {{gap|2em}}প্ৰভাত পাখীৰ গান! নাজানি কেনৰে এতদিন পৰে {{gap|2em}}জাগিয়া উঠিল প্ৰাণ! —ৰবীন্দ্ৰনাথ</poem>}} {{gap}}লিখিবলৈ আৰু একো কথা নাই। এতিয়া মোৰ টিলাটোত সুন্দৰকৈ সুৰুষৰ পোহৰ পৰিছে, ফুলৰ কেশৰৰ মাজত নিয়ৰৰ সৰু সৰু বিন্দুবোৰ মুকুতাৰ গুৰিৰ দৰে উজ্জ্বল হৈছে, তাত লাগি থকা মকৰাৰ জালবোৰ ৰূপোৱালি গুণাৰ কাম কৰা পাতৰ কাপোৰ যেন দেখিবলৈ হৈছে। অলপ ভাবিবলৈ গলেই মোৰ উশাহবোৰ গধূৰ হৈ আহে। পৰ্ব্বত ফালি ওলোৱ৷ নিজৰাৰ দৰেই ওপৰত লিখা কবিতা কেফাকি মোৰ মনৰ গহন অন্ধকাৰৰ মাজেদি ভেদ কৰি আহি মোৰ অনুভূতি গোচৰ হোৱাত তোমালৈ লিখি পঠিয়ালো। ইয়াতকৈ বেছি লিখিবলৈ গলেই কপটতাৰ ছাঁ পৰিব। আজিলৈ বিদায়। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ}}<noinclude></noinclude> efycm1fkqyjh77d1qzlv95zusd4vnvb 104 68811 266618 186761 2026-11-09T13:24:45Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ১৯ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাৰ চিঠিখনৰ বাবে তোমাৰ শলাগ লৈছো। আজি বৰং মই প্ৰকৃতিষ্ঠ হৈছো। ভবিষ্য ঘটনাৰ ছাঁ হেনো মানৱ মনত আগতে পৰে। মোৰ ইমান দিনৰ অশান্তি, আলোড়ন, সঙ্কোচ সকলোৰে আজি ভালেখিনি উপশম হৈছে। অৱশ্যে ই চিৰকালৰ জুৰণি নে খন্তেকীয়া বিৰাম তাকেহে কব নোৱাৰোঁ। {{gap}}সকলো সময়তে দুটা মানুহে মোৰ ভিতৰত আত্মপ্ৰতিষ্ঠা লাভৰ চেষ্টা কৰিছিল। অলপ ভাঙি কোৱা যাওক,–তোমাৰ মোৰ ঘনিষ্ঠতাৰ ফালৰ পৰা আজি সেই সাহস মোৰ হৈছে। সেই দুজন মানুহৰ এজনে তোমাক প্ৰণয়পাত্ৰী বা প্ৰণয়িনী হিচাপে বিচাৰিছিল আৰু আন জনে তোমাক তৰু-তৃণ, ফল-মূল, ভাই-বন্ধু, ছাত্ৰী-সখা সকলো ৰকমে বিচাৰিছিল অৰ্থাৎ মোৰ অভিজ্ঞতাৰ ভিতৰত যিবোৰ বস্তু, যিবোৰ ভাব যেনে উল্লাস, আনন্দ, প্ৰেম, সন্দেহ, সঙ্কোচ, যাত্ৰা, উপেক্ষা,— অসীম সসীম সকলোৰে লগত তোমাক জড়িত কৰি লৈছিল। মোৰ জীৱনৰ বব নোৱাৰা ভাবটোও যেন তোমাৰে হাৰমাল হব কেতিয়াবা তেনে যেনো লাগিছিল। ইয়াতকৈ যদি উচ্চ আৰু কিবা ভাব ৰেঙাই গৈছিল তাৰ আজি আবৃত্তি নকৰিলোৱে বা? {{gap}}দোদুল্যমান অৱস্থাৰ মাজেদি কব খোজোঁ— তোমাক কোনোবা<noinclude>{{center|৬১}}</noinclude> et6ncpfya8mrg51ljvedflwkyq1517h 104 68812 266622 186762 2026-11-09T13:33:02Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} এজনে ভাল পোৱাত বা শ্ৰদ্ধা কৰাত আজি যেন মই সঁচাকৈ আনন্দ পাইছো। মোৰ ভিতৰত যি দুজন মানুহে নিজৰ নিজৰ কৰ্ম্মক্ষেত্ৰৰ পৰিসৰ বঢ়াবলৈ অসন্তুষ্ট অথচ শান্ত বেশে বহি আছিল তাৰে ভিতৰত এজনৰ আত্মাই জানিছে যে আজি তেওঁৰ যাবৰ বেলি হল। মই তেওঁৰ যোৱাত কষ্ট পামনে,—কিজানি? আশা কৰো তেৱোঁ পাহৰিব, ময়ো পাহৰিম। পাহৰণিয়ে জগতৰ সান্ত্বনা। মই যেন অলপ সৱল হওঁ,— তেওঁক গতিয়াই দিওঁ। মোৰ নিজৰ ওঠ খঙত কঁপা নিশ্চয় দেখিবলৈ বিৰূপ হব। {{gap}}ওঠ নহয় খঙত শুকায়, অন্তৰ শুকায় কিহত? মানুহে যে অন্তৰত জুই উঠাৰ কথা কয়, শুকাই শুকাই ৰুক্ষতা বেছি হলেই জুই উঠে নেকি? তোমাৰ আগত আজি মোৰ দুৰ্ব্বলতাৰ কথা কবলৈ যেন লাজ লাগে। অলপমান কপটতাই মই নজনাকৈ সাহ দিয়াহেঁতেন কিজানি অভিনৱ নিস্বাৰ্থতাৰ আড়ম্বৰেৰ তোমাৰ আগত মোৰ যোগ্যতাৰ ছবি দাঙি ধৰিলোহেঁতেন। মানুহে অৱস্থাৰ ওপৰ উঠিব নোৱাৰে নেকি? {{gap}}ইচ্ছা হয় সুধিবলৈ, কোন তেওঁ। নকবা, কিজানি টান পাওঁ। পঢ়া শুনাত কেনে কৰিছা? {{gap}}মোৰ ইয়াৰ ফুলগছবোৰত ফুল ধৰিছে। কেতিয়াবা তুমি অহা হলে দেখি ভাল পালা হয়। পাৰিপাৰ্শ্বিকতাই বোধ হয় মানুহৰ মন নুবুজে। ইতি {{Right|চিৰন্তন—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৬২}}</noinclude> 7fbsokm022f16xt4rkx4thmn1odpviq 104 68813 266624 186763 2026-11-09T13:38:27Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২০ )}} {{Right|'''বিশ্বনাথ ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাৰ চিঠিখন পোৱাত মোৰ দুদিনমান পলম হৈছিল। মফস্বলৰ পৰা ঘূৰি আহিহে তোমাৰ চিঠি পালো আৰু ভাত-পানী খাই উঠি সিদিনাই তোমালোকৰ ঘৰলৈ গলো। দেউতাৰাৰ গা বেয়া সঁচা কিন্তু তুমি যিমান উদ্বিগ্ন হৈছা নৰিয়া তিমান শকত নহয়। ম‍ই পৰীক্ষা কৰি চাইছো আৰু তোমাক সাহ দি কব পাৰোঁ যে লোকে যেয়ে নক’ক তুমি বিশ্বাস নকৰিবা। ম‍ই নিজে ডাক্তৰ হলেও তোমাক কবলৈ বাধ্য যে বহুত চিকিৎসকে ৰোগীৰ আচল অসুখতকৈ মুখতে অলপ বঢ়াই কয়— হয় ভবিষ্যতে নৰিয়া ভাল নহলে নিজৰ গাত দোষ নেপেলাবলৈ অথবা নিজে কিমান ডাঙৰ কাম কৰিলে তাৰে গুৰুত্ব বুজাবলৈ। অৱশ্যে গৃহস্থেও তেতিয়া হলে সেৱা শুশ্ৰূষাত অলপ বেছি সতৰ্ক হয়। মোৰো ধাৰণাত ডাক্তৰৰ তেনে ভয় দেখুওৱা কথা শুনিহে তোমাক মাতি টেলিগ্ৰাম কৰিছিল। মাৰাই মোক ভিতৰুৱাকৈ সুধিছিল যে তোমাক মতাই আনিব লাগিব নে নালাগে। তুমি অহাৰ<noinclude>{{center|৬৩}}</noinclude> rwhn5q81renwkhrhkafm5tnsxszyh2u 104 68814 266627 186764 2026-11-09T13:43:13Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} আৱশ্যক নাই বুলি কৈছো। হাওফাও মই এতিয়া প্ৰায় পৰিষ্কাৰ হৈ অহা দেখিছো,—আশা কৰোঁ দুই চাৰি দিনতে তেখেতে গা টঙ্গাই উঠিব। বাগিছাৰ ডাক্তৰেই চাইছে, চিভিল ছাৰ্জনকো এদিন “কল” দিছিল,–দেউতাৰা সবল নহয় মানে মই নিজে এবাৰকৈ তোমালোকৰ তালৈ যাম বুলি মাৰাক কথা দিছো। তুমি একো চিন্তা নকৰিবা, – মোৰ ধাৰণাত, এতিয়া একো বিপদৰ সম্ভাৱনা নাই। অকস্মাৎ যদি কিবা আশঙ্কাৰ কাৰণ হয় তোমাক জনাম। {{gap}}মনৰ এনে অৱস্থাত পঢ়া শুনা কৰা যে টান ম‍ই বুজোঁ। দেউতাৰাৰ স্বাস্থ্য সম্বন্ধে মই নিৰ্ভয় দিছো,— তুমি পঢ়া শুনা কৰা। তোমালোকৰ ঘৰত আন সকলোটি ভালে আছে। {{gap}}মোৰ ফুলনিৰ সৌন্দৰ্য্য এতিয়া কমি আহিছে। ঘাঁহ-পাতবোৰ অৱশ্যে নতুনকৈ গজালি দি উঠিছে। হাবিবোৰেও অলপ লাই পোৱা যেন হৈছে। ভালে আছো। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৬৪}}</noinclude> 0lkwmg87hb9gurewiq05fkjocm3q1ce 104 68815 266652 186765 2026-11-09T15:57:44Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২১ )}} {{Right|'''শদিয়া'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}মই চাকৰি এৰি দিয়া কথা তোমাক জনোৱা নহল। চাকৰি এৰি দিয়া সম্পৰ্কে বৰকৈ ভাবিব লগীয়া হৈছিল। যো ধ্ৰুবানি পৰিত্যজ্য অধ্ৰুবানি নিসেবতে— সেই সকলক গালি পৰাকৈ হিতোপদেশত কিবা পঢ়িছিলো। ময়ো এই চিন্তাত পৰি ভাত-পানী নেৰিলেও অনিশ্চিততাৰ মাজেৰে কেইটামান দিন ধলংপলংকৈ কটালো। কাম কৰি বেয়া লগা নাছিল কিন্তু আপোন ইচ্ছাৰে কৰিব নোৱাৰি মোৰ মনত এই টোহে দুখ আছিল, তদুপৰি ওপৰাৱালাক লাগে সদায় আয়ততে বেছি কাম, গুৰুত্বত বা গুণাগুণত নহয়। এই কথাষাৰ মোৰ মন আৰু আদৰ্শৰ লগত নিমিলে। পাৰিশ্ৰমিক হিচাপে যি টকা পোৱা যায় পৰাধীনতা আৰু নিৰানন্দৰ ক্ষতিপূৰণ হিচাপে সি কম। ডাক্তৰী কৰি বাহিৰত পইছা ঘটা বৰ সহজ নহয় বুলি জ্ঞানী আৰু প্ৰৱীণ চিকিৎসক-<noinclude>{{center|৬৫}}</noinclude> 51744shll5ceerfsninnovytu6zhef3 266653 266652 2026-11-09T16:00:36Z Jyoti Chiring 2949 266653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২১ )}} {{Right|'''শদিয়া'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}মই চাকৰি এৰি দিয়া কথা তোমাক জনোৱা নহল। চাকৰি এৰি দিয়া সম্পৰ্কে বৰকৈ ভাবিব লগীয়া হৈছিল। যো ধ্ৰুবানি পৰিত্যজ্য অধ্ৰুবানি নিসেবতে— সেই সকলক গালি পৰাকৈ হিতোপদেশত কিবা পঢ়িছিলো। ময়ো এই চিন্তাত পৰি ভাত-পানী নেৰিলেও অনিশ্চিততাৰ মাজেৰে কেইটামান দিন ধলংপলংকৈ কটালো। কাম কৰি বেয়া লগা নাছিল কিন্তু আপোন ইচ্ছাৰে কৰিব নোৱাৰি মোৰ মনত এই টোহে দুখ আছিল, তদুপৰি ওপৰাৱালাক লাগে সদায় আয়ততে বেছি কাম, গুৰুত্বত বা গুণাগুণত নহয়। এই কথাষাৰ মোৰ মন আৰু আদৰ্শৰ লগত নিমিলে। পাৰিশ্ৰমিক হিচাপে যি টকা পোৱা যায় পৰাধীনতা আৰু নিৰানন্দৰ ক্ষতিপূৰণ হিচাপে সি কম। ডাক্তৰী কৰি বাহিৰত পইছা ঘটা বৰ সহজ নহয় বুলি জ্ঞানী আৰু প্ৰৱীণ চিকিৎসক-<noinclude>{{center|৬৫}}</noinclude> nzfknnyqh6fexktlym5scr6750zj14e 266654 266653 2026-11-09T16:01:13Z Jyoti Chiring 2949 266654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২১ )}} {{Right|'''শদিয়া'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}মই চাকৰি এৰি দিয়া কথা তোমাক জনোৱা নহল। চাকৰি এৰি দিয়া সম্পৰ্কে বৰকৈ ভাবিব লগীয়া হৈছিল। যো ধ্ৰুবানি পৰিত্যজ্য অধ্ৰুবানি নিসেবতে— সেই সকলক গালি পৰাকৈ হিতোপদেশত কিবা পঢ়িছিলো। ময়ো এই চিন্তাত পৰি ভাত-পানী নেৰিলেও অনিশ্চিততাৰ মাজেৰে কেইটামান দিন ধলংপলংকৈ কটালো। কাম কৰি বেয়া লগা নাছিল কিন্তু আপোন ইচ্ছাৰে কৰিব নোৱাৰি মোৰ মনত এই টোহে দুখ আছিল, তদুপৰি ওপৰাৱালাক লাগে সদায় আয়ততে বেছি কাম, গুৰুত্বত বা গুণাগুণত নহয়। এই কথাষাৰ মোৰ মন আৰু আদৰ্শৰ লগত নিমিলে। পাৰিশ্ৰমিক হিচাপে যি টকা পোৱা যায় পৰাধীনতা আৰু নিৰানন্দৰ ক্ষতিপূৰণ হিচাপে সি কম। ডাক্তৰী কৰি বাহিৰত পইছা ঘটা বৰ সহজ নহয় বুলি জ্ঞানী আৰু প্ৰৱীণ চিকিৎসক-<noinclude>{{center|৬৫}}</noinclude> 51744shll5ceerfsninnovytu6zhef3 104 68816 266657 186766 2026-11-09T16:06:44Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২১ )}} {{Right|'''শদিয়া'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}মই ইয়াত কি কৰিছো জানিব খুজিছা? বিশেষ একো কৰা নাই। পেটৰ ভাত কেইটাৰ এটা দিহা কৰিছো, সিও ডাক্তৰী কৰি নহয়। তুমি চাগৈ অলপ আচৰিত হবা আৰু ভাবিবা, ম‍ই ইয়াত বাহিৰে আন কি কাম কৰিব পাৰো। তোমাৰ মাৰা আৰু দেউতাৰাই মোক তোমালোকৰ তালৈ ঘূৰি যাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাত মই নথৈ আনন্দ পাইছো আৰু তোমাৰ জৰিয়তে তেখেতসকললৈ মোৰ কৃতজ্ঞতা জনাইছো। তেখেতসকলে কোৱাৰ নিচিনাকৈ বা তুমি লিখাৰ নিচিনাকৈ তোমালোকৰ তেনে উপকাৰ মই একো কৰি দিয়া নাই। এইটো তোমালোকৰ সৌজন্য। তুমি পৰীক্ষা ভালকৈ দিয়া বুলি শুনি ৰং পালোঁ। পৰীক্ষা দি আহি ঘৰত নিশ্চয় মুকলিমূৰীয়া হৈ আনন্দতে দিন কটাইছা। তোমাৰ ভাইটিৰ পঢ়া শুনাত ৰাপ কেনে? দেউতাৰা এতিয়া নিশ্চয় সম্পূৰ্ণ সুস্থ হৈছে। তোমাৰ মাৰাৰ মৰম বহুত দিনলৈ মোৰ মনত থাকিব। ক্ষিতীনহঁতৰ লগত কথা বতৰা আৰু কিবা আগবাঢ়িল নে? তুমি যিটো বিষয়ৰ আভাস দিছিলা? মিছা,— কবানে সেইটো কথা মিছা? ( মোক নিজক শুধৰাবলৈ টান পাইছো )। {{gap}}মই কি কৰিছো তোমাক কোৱা যাওক। জীৱনৰ ভবিষ্যতৰ ঢাকনিখন ইমান ডাঠ বুলি ম‍ই কেতিয়াও জনা নাছিলো। মই<noinclude>{{center|৬৮}}</noinclude> 35ac8ajfpxfzekjirhnzsc79as93gts 266659 266657 2026-11-09T16:07:28Z Jyoti Chiring 2949 266659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২২ )}} {{Right|'''শদিয়া'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}মই ইয়াত কি কৰিছো জানিব খুজিছা? বিশেষ একো কৰা নাই। পেটৰ ভাত কেইটাৰ এটা দিহা কৰিছো, সিও ডাক্তৰী কৰি নহয়। তুমি চাগৈ অলপ আচৰিত হবা আৰু ভাবিবা, ম‍ই ইয়াত বাহিৰে আন কি কাম কৰিব পাৰো। তোমাৰ মাৰা আৰু দেউতাৰাই মোক তোমালোকৰ তালৈ ঘূৰি যাবলৈ ইচ্ছা প্ৰকাশ কৰাত মই নথৈ আনন্দ পাইছো আৰু তোমাৰ জৰিয়তে তেখেতসকললৈ মোৰ কৃতজ্ঞতা জনাইছো। তেখেতসকলে কোৱাৰ নিচিনাকৈ বা তুমি লিখাৰ নিচিনাকৈ তোমালোকৰ তেনে উপকাৰ মই একো কৰি দিয়া নাই। এইটো তোমালোকৰ সৌজন্য। তুমি পৰীক্ষা ভালকৈ দিয়া বুলি শুনি ৰং পালোঁ। পৰীক্ষা দি আহি ঘৰত নিশ্চয় মুকলিমূৰীয়া হৈ আনন্দতে দিন কটাইছা। তোমাৰ ভাইটিৰ পঢ়া শুনাত ৰাপ কেনে? দেউতাৰা এতিয়া নিশ্চয় সম্পূৰ্ণ সুস্থ হৈছে। তোমাৰ মাৰাৰ মৰম বহুত দিনলৈ মোৰ মনত থাকিব। ক্ষিতীনহঁতৰ লগত কথা বতৰা আৰু কিবা আগবাঢ়িল নে? তুমি যিটো বিষয়ৰ আভাস দিছিলা? মিছা,— কবানে সেইটো কথা মিছা? ( মোক নিজক শুধৰাবলৈ টান পাইছো )। {{gap}}মই কি কৰিছো তোমাক কোৱা যাওক। জীৱনৰ ভবিষ্যতৰ ঢাকনিখন ইমান ডাঠ বুলি ম‍ই কেতিয়াও জনা নাছিলো। মই<noinclude>{{center|৬৮}}</noinclude> s74ywqqvstx3jcbcuxg2ib67th822t7 104 68817 266661 186767 2026-11-09T16:12:52Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} '''অলকা,''' ইয়ালৈ আহি হঠাৎ এজন ভদ্ৰলোকক লগ পালোঁ— বয়সস্থ ভদ্ৰলোক। তেখেতে হেনো আগেয়ে ভালকৈ গাব পাৰিছিল, এতিয়া অকল বজায় হে। সকলোৰকম যন্ত্ৰতে নিখুঁত হাত। তেখেতৰ ঘৰলৈ আহি বহুত মানুহে বাদ্য শুনে, বজোৱা হলেই তেখেত ভিতৰলৈ যায়, আৰু মানুহবোৰ উঠি যায়। তামোল-চালি বা ধপাত চেলেউ কাকো দিবলৈ নাই, আনকি মাত এষাৰো কাকো নিদিয়ে। তথাপি যানুহবোৰ সন্তুষ্ট হৈ উঠি যায়। মোৰ খং উঠিল—এনে intellectual aristocracy! আৰু এই মানুহবোৰেই বা কি অলপতে সন্তুষ্ট হোৱা বিধৰ? বাজনা অৱশ্যে অতি সুন্দৰকৈ বজায়, মুখেৰে নামাতিলেও বাজনাই সন্তুষ্ট কৰে সেইটো ময়ো উপলব্ধি কৰিলো। {{gap}}কিন্তু কথা নকব কিয়? এদিন বাজনা শুনি মানুহবোৰ উঠি গল, মই বহি থাকিলো। ভদ্ৰলোকজনে মোক বহি থকা দেখি অলপো আচৰিত হোৱা যেন নালাগিল, একো বিৰক্তি প্ৰকাশ নকৰিলে—অতি সহজ ভাবেই মোৰ লগত কথা পাতিলে। কিছুপৰ কথা পাতি সিদিনালৈ উঠিলো। তাৰ পিছৰ দিনাখনো বাদ্য শুনি মানুহবোৰ যোৱাৰ পিছত ৰলো আৰু তেখেতৰ লগত কথা পাতিলো। ক্ৰমে নিতৌ কথা পতা হলো। পশুৰাম কুণ্ডলৈ যোৱাৰ অভিপ্ৰায় তেখেতৰ আগত এতিয়ালৈকে তুলিবলৈকে সাহ কৰা নাই। কথা পতাৰ এনে মাদকতা, এনে সৌন্দৰ্য্য আৰু এনে উৎকৰ্ষ বোধ ইয়াৰ আগতে কৰা নাছিলো। কিবা বিষয় বিশেষৰ আলোচনাত আমি মুগ্ধ বা বিব্ৰত থকা নাই,—মানুহে যে নিজৰ প্ৰাণটো হাততলৈ অৰ্থাৎ প্ৰায় গোটেইটো<noinclude>{{center|৬৯}}</noinclude> h6do4qbhkxziyktuccnhp35wl9mvb9i 104 68818 266665 186768 2026-11-09T16:21:24Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} উদঙ্গাই দেখুৱাই এনেকৈ কথা পাতিব পাৰে মোৰ ধাৰণাই নাছিল। আমি বেছি ভাগ মানুহে সাধাৰণতঃ গতানুগতিক কথা পাতোঁ, পৰনিন্দা কৰোঁ, ডাঙ্কোপ মাৰি কথা কওঁ, স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ ফন্দি সাজোঁ অথবা কোন পণ্ডিতে কি আয়ত্ত বা আবিষ্কাৰ কৰিলে তাকে কৈ গৌৰৱ অনুভৱ কৰোঁ,—কিন্তু এই আটাইবোৰ কথাই প্ৰাণৰ পৰা বহুত দূৰত। তেখেতৰ কথাবোৰত এটা অননুভূত স্পন্দন আছে। আগত নাথাকিলে বা নুশুনিলে উদাহৰণেৰে বুজাব নোৱাৰিম। মই অকল কাণ পেলাই শুনি থাকিলেই তেখেতৰ প্ৰতি মৰ্য্যাদা দেখুওৱা নহয় যেন অনুমান কৰিবলৈ ধৰিলো,—“লহ তোমাৰি দীনেৰি যোগ্য ক’ৰে” – মোৰ প্ৰাণত অহৰ্নিশে বাজিবলৈ ধৰিলে। মই তেখেতৰ পৰা দুখন এখনকৈ কিতাপ আনি পঢ়িবলৈ ধৰিছো। দিনত পঢ়োঁ, ৰাতি কথা পাতোঁ। এনে জীৱনত তীব্ৰ মাদকতা নাই, সৌন্দৰ্য্যৰ অনুভূতি আছে। {{gap}}মই খাইছো কি কৰি,–তোমাক জনোৱা উচিত। ইয়াত বহুত পল্টন আছে,—গুৰ্খালিও আছে, দেশী সৈন্যও আছে। মই নিতৌ এঘণ্টাকৈ সিহঁতক বৰ্ণপৰিচয় আৰু নামতা শিকাওঁ মোৰ খোৱাৰ জোখাৰে পইছা পাওঁ। তুমি চাগৈ মোৰ অৱস্থাটো অলপ পুতৌৰে চাবা? আচলতে তেনে নহয়। {{gap}}মোৰ এই অন্ধকাৰৰ মাজেদি খোজ কঢ়া অৱস্থাতো তোমাৰ ছাঁটো যেন স্পষ্টকৈয়ে দেখো। পৰীক্ষাৰ ফলাফল ওলালে কি কৰা জনাবা। যি ইচ্ছা যায় লিখিবা। আদৰ লবা। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{gap}}</noinclude> 50vpvrnrdf0up2a4o5yfvumt0b2uxee 104 68819 266671 186769 2026-11-09T16:27:21Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৩ )}} {{Right|'''শদিয়া'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তুমি বি, এ, ত নাম লিখোৱা শুনি সন্তোষ পালোঁ। আগৰ দৰে মুক্ত থকা হলে ম‍ই নিজেই অনুৰোধ উপৰোধ কৰিলোহেঁতেন। হয় ভেমকে বোলা, নহয় ভণ্ডামিকে বোলা, মই বোধ হয় উদাসীনৰ ভূমিকাত কেদিনমানলৈ বিচৰণ কৰিছিলো, বা কৰা যেন দেখুৱাইছিলো। কিন্তু এফালে তুমি, আনফালে ভেম, — তুমিয়ে কোৱাচোন কোনটো মুগ্ধকৰ, অথবা কোনটোত তুমি আপোনপাহৰা হব পাৰা! অৱশ্যে তুমি আহি তোমাক মই থকা ঠাইখিনিৰ পৰা চাব লাগিব। ইংৰাজী নে ফিলজফি, নে সংস্কৃত কোনটোত অনাৰ্ছ লোৱা ভাল মোক সুধি বোধ হয় মোক উপলুঙা হে কৰিছা? কৰা, ভগৱানে দেখিব। তুমি নিলিখিলেও মই প্ৰায় ধৰিব পাৰিছো তুমি “ফিলজফি”ত অনাৰ্ছ লোৱা সাব্যস্ত কৰিছা! মই বৰ ভাল পাইছো এই কাৰণে যে এই বিষয়টো সম্পৰ্কে মই একো নাজানো আৰু যেতিয়াই তুমি দম্ভ সহকাৰে এই বিষয়ৰ কথা উলিওৱা (অৱশ্যে যদি কেতিয়াবা তোমাক লগ পাওঁ ) – মই নিৰ্বিকাৰ<noinclude>{{center|৭১}}</noinclude> 6k2zxz121xx0vr9pcblzawmm912630p 104 68820 266750 186770 2026-11-10T02:43:22Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266750 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} ভাৱে কম—“থৈ দিয়া তোমাৰ ফিলজফি, বহুত শুনিছো!” তুমি কবা —“আপুনি একো নাজানে আৰু”। ম‍ই কম—“তুমি যি জানা বুলি অনুমান কৰা সিও নিচেই কম। বেৰৰ ফাঁটেৰে পোহৰ আনি তাৰে wave length হে তোমালোকে পৰীক্ষাগাৰত চিনিবলৈ চেষ্টা কৰিছা, বাহিৰত বিপুল পোহৰ পৰি আছে বৰং তালৈ চাই এবাৰ মনটো ভাল লগাই আহা।” তুমি মোক গালি পাৰিবা নে ভাল পাবা, একো ঠিক কৰিব নোৱাৰি “চাহ আনো বহক” বুলি মোক এৰি থৈ যাবা, মই চাহতকৈ তুমি অহালৈকেহে বেছি সতৃষ্ণভাৱে চাই থাকিম। {{gap}}তোমাৰ প্ৰশ্নবোৰৰে উত্তৰ দিবলৈ চেষ্টা কৰা যাওক। মোৰ মন এতিয়া কিহে বিশেষকৈ আকৰ্ষণ কৰিছে? মনটো প্ৰকৃতিষ্ঠ হওঁতে সময় লাগিছে। আই মৰাৰ পিছত মনটো বৰ শুদা শুদা যেন লাগিছিল, তাতে হাতত এটা মন প্ৰাণ নিৰত ৰাখিব পৰা কাম নথকাত মনৰ সাম্য অৱস্থা প্ৰায় যাওঁ যাওঁ হৈছিল। শ্ৰীযুত শৰ্ম্মাৰ ব্যক্তিত্ব বা সাধনালৈ শত নমস্কাৰ, কাৰণ সেয়ে মোক মোৰ অশান্তিৰ মৰুভূমিৰ মাজত শান্তিৰ ওৱেছিছৰ আভাস দিলে। শৰ্ম্মা কোন বুজিবই পাৰিছা। —যাৰ তত্ত্বাৱধানলৈ মোৰ চিঠি পত্ৰ দিয়া—আৰু যাৰ নিমাত গাম্ভীৰ্য্যৰ আভাস আগৰ চিঠিতে মই তোমাক জনাবলৈ চেষ্টা কৰিছিলো। মানুহৰ জীৱনটোকে পূৰা দৃষ্টিত চাবলৈ চেষ্টা কৰিছো,—এইটো শৰ্ম্মাৰ পৰা পোৱা শিক্ষা। মোৰ অৱশ্যে এই বিষয়ত হাত অহা নাই, কিন্তু বিষয়টো বৰ চিত্তাকৰ্ষক। চিত্তাকৰ্ষণৰ এইটো হল ৰেজিষ্টাৰ্ড বিষয়, ৰেজেষ্টাৰি নকৰা সৰু সৰু বিষয় কিছুমান আছে, যেনে— লুইতৰ পাৰ,<noinclude>{{center|৭২}}</noinclude> e853b34lp8d60mlunvneg12yi90myxe 104 68821 266751 186771 2026-11-10T02:49:42Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} কুণ্ডিলৰ ক’লা পানী, অলপ দূৰত থকা পৰ্ব্বতমালা, কলেজত পঢ়া ধুনীয়া এজনী ছোৱালী, মোৰ অস্পষ্ট ভবিষ্যত ইত্যাদি। {{gap}}তোমাৰ দ্বিতীয় প্ৰশ্ন— ‘মানুহে মানুহক ভাল পাব পাৰে নে আৰু যদি ভাল পায় তাৰ অৰ্থ কি?’ এনে নিৰৰ্থক প্ৰশ্ন তোমাৰ নিচিনা বুদ্ধিমতী ছোৱালী এজনীয়ে কৰিব পাৰে বুলি মই ভবাই নাছিলো। মানুহে মানুহক ভাল পায় ভাল পোৱাৰ বাবে, তুমি চাগৈ ম‍ই কম বুলি ভাবিছা যে মানুহে লোকক ভাল পায় নিজৰ স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ বাবে। ভাল পোৱাৰ আনন্দ অৰু স্বাৰ্থ সিদ্ধিৰ আনন্দ এই দুটাৰ মাজত স্বৰ্গ মৰ্ত্ত্য প্ৰভেদ। এই বিষয়ে তৰ্কত সোমাবলৈও মোৰ প্ৰবৃত্তি নাই। তোমালোক নতুন মানুহ তৰ্ক কৰাৰ উদ্যম আছে,—সময়ো থাকিব পাৰে। {{gap}}মই সকলোতকৈ কাক বেছি ভাল পাওঁ বা শ্ৰদ্ধা কৰোঁ? তোমাৰ এইটো বৰ নিৰ্ভীক প্ৰশ্ন। মই সকলোতকৈ মোক নিজক বেছি ভাল পাওঁ, শ্ৰদ্ধা যেতিয়াই যাকে কৰোঁ তাকে প্ৰায়ে শেষ সীমাত ঠেলি থওঁ। সম্প্ৰতি কেবাজনৰ ওপৰতো শ্ৰদ্ধা আছে, তেওঁলোকক ডাঙৰ সৰু কৰিবলৈ মানদণ্ডেৰে জোখাৰ ইচ্ছা নাই। যাক শ্ৰদ্ধা কৰোঁ সেই সকলোবোৰ মোতকৈ ডাঙৰ ইমানখিনিলৈকে হে সম্প্ৰতি সাৱ্যস্ত কৰিছো। {{gap}}মই ইয়াত থাকি সন্তুষ্ট আছো নে? সন্তুষ্টি মই একৰকমৰ মৃত্যু বুলি ভাবোঁ। ম‍ই সন্তুষ্ট হবলৈ অকণো আগ্ৰহ কৰা নাই। মনটোক অলপ থিতাপি লগাবলৈ যত্ন কৰিছো, তাকেই পৰা নাই, ইয়াত আকৌ<noinclude>{{center|৭৩}}</noinclude> e9np9jnm1w4nh1w359imzw3h1971mz9 104 68822 266752 186772 2026-11-10T02:57:32Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290{{gap}} |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} নতুনকৈ থাপনা পাতোঁ নে নাপাতোঁ তাকেহে ভাবিছো। ব্ৰহ্মপুত্ৰখন ইয়াত বৰ বহল, তালৈকো অলপ মায়া জন্মে। অতীতৰ গৌৰৱেও মোক অলপ মুগ্ধ কৰে। {{gap}}কিন্তু আচলতে কৃষ্ণ ইয়ালৈ আহিছিল নে ৰুক্মিনীক নিবলৈ? নিজৰ গৌৰৱৰ কথাটো মানুহে সহজতে বিশ্বাস কৰিব খোজে, প্ৰমাণ থাওক বা নাথাক’ক। ভীষ্মকৰ নগৰীৰ ভগ্নাৱশেষ থকা বুলি শুনিছো, ম‍ই যাবহে পৰা নাই। কুণ্ডিলৰ নিজাকৈ এটা majesty আছে আৰু যিখিনি ঠাইত ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ লগত আহি এই নৈখন মিলিছে তাতো এটা নীৰৱ গাম্ভীৰ্য্যই তোমাৰ মন অতীতলৈ বৰকৈ টানিব। তুমিতো ইয়ালৈ নাহা, ময়ে তোমাৰ মনৰ অনুভূতিবোৰ কল্পনা কৰিছো। {{gap}}ইয়াত বাহিৰত বহিয়ে লিখা পঢ়া কৰোঁ। মোৰ লগত এচেৰেঙা ভাল ৰ’দ লাগিছে। পৰ্দাৰ আঁৰত আমাৰ তিৰুতাবোৰ প্ৰায় ঘুণীয়া হৈ গৈছে আৰু তোমালোকৰ যিবোৰৰ ৰ’দ লগোৱাৰ স্বাধীনতা আছে তোমালোকেও স্বাভাৱিক ভাৱে ইয়াৰ সৌন্দৰ্য্য উপভোগ কৰিবলৈ এতিয়াও শিকা নাই যেন লাগে। {{gap}}মোৰ মনটো পাতল মেঘৰ আঁৰে আঁৰে ঘূৰি ফুৰিব লাগিছে। তাকে মাজৰ স্থায়ী সৌন্দৰ্য্যখিনি তোমালৈ পঠিয়ালো। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৭৪}}</noinclude> rhrdzp7swo8zcf1mglzsy37sdirjn1z 104 68823 266754 186773 2026-11-10T03:06:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266754 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৪ )}} {{Right|'''সদিয়া'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}মই কেতিয়াবা ভাবোঁ মুহূৰ্তে মুহূৰ্ত্তে মোৰ মনটোৱে মেঘৰ দৰে এনেকৈ বৰণ সলায় কিয়? আজি এটা ক্ষণত তোমালৈ যি কম, দ্বিতীয় ক্ষণত যেন সম্পূৰ্ণ কিবা এটা নতুন কম, এনে যেন লাগে কিয়? মই প্ৰতি মুহূৰ্ত্ততে পৰিৱৰ্ত্তন হব ধৰিছো, নে মই একো হোৱাই নাই, – কেৱল যেনে কাচৰ মাজেদি চাওঁ তেনে দেখোঁ? যাওক, সিদ্ধান্ত যদি হয় পিছত হব। অকলশৰীয়া মানুহৰ মনলৈ অলপ পুতৌৰে চাবা। {{gap}}তোমাৰ চিঠিখন বিতোপন যেন লাগিছে। তুমি ভাবিছা, ম‍ই বোধ হয় টান মাৰি শিল হৈ গৈছো। মোক জগতৰ লগতে মমতা ৰহিত হোৱা বুলি অনুমান কৰিছা? একোবাৰ ধাৰণা হয় এইবোৰ মোৰ একোটা ভেম। যদি তুমি স্নেহেৰে ভণ্ডামি বুলিব নোখোজা, কোৱা ভ্ৰম। অসম্ভৱ, অসমৰ্থতাই যেন মোৰ আভৰণ হৈ পৰিছে। শৰ্ম্মালৈ যেতিয়া চাওঁ, তেখেতৰ প্ৰত্যেক কামৰ মাজেদি কেনে এটা পৌৰুষ, কেনে এটা ন্যায়নিষ্ঠ সজীৱ নিৰ্ভীকতাই ভুমুকি মাৰে আৰু মই —an eternal apprentice, a novice! {{gap}}মই সময়বোৰ কেনেকৈ কটাওঁ, সুধিছা। সামান্য কাম কৰোঁ, বেছিখিনি সময়ে ভাবোঁ। এবাৰ যদি তুমি নিজক অকৃতকাৰ্য্য বুলি<noinclude>{{center|৭৫}}</noinclude> ghk1f5a34fzwsrz84rz7koss4qf3g1l 104 68824 266764 186774 2026-11-10T04:43:23Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266764 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} ভাবা, ওৰে দিন ভাবি ভাবি নিজক প্ৰায় অত্মহত্যাৰ বাবে সাজু কৰিব পাৰি। সেই কাৰণে ম‍ই মোৰ কথা ভাবিবলৈ এৰি দিছো। তোমাৰ কথা ভাবোঁ। তুমি ভাবিব পাৰা, এই অনধিকাৰ চৰ্চ্চা কিয়? তুমি আমাৰ দিনত কলেজত পঢ়া হলে আৰু হ’ষ্টেলৰ পৰা পলাই গৈ ‘তাৰি’ৰ কলহ চুৰকৈ আনি খোৱা হলে বুজিলা হয়—সেই কণ ‘তাৰি’ৰ কিমান সোৱাদ। তোমালোকৰ ভাগ্যত অৱশ্যে সেইটো নাই। মই ধৰা আজি তাকেই কৰিছো, পূৰ্ব্বৰ স্বভাৱ কেনেকৈ এৰিবা! {{gap}}তুমি তোমাৰ চিঠিত আটাইবোৰ প্ৰশ্ন মোৰ বিষয়েহে কৰিছা। তোমাৰ বিষয়ে একো বিশেষ লিখা নাই। তোমাৰ চিঠি পঢ়িব খোজোঁ তোমাৰ সম্পৰ্কে জানিবলৈ হে। বন্ধু নহওঁ বুলি প্ৰীতি ৰাখিৰ নোৱাৰি নে,–কেতিয়াও দেখাদেখি নহব বুলি পৰস্পৰে আগ্ৰহ কৰিব পাৰি নে? মোৰ প্ৰশ্নবোৰ বোধ হয় ‘লজিকেল’ নহল, — এইবোৰ আকৌ গাত সানি নলবা! নিশ্চয় ইয়াত ফেলাছি আছে, নহয় জানো? {{gap}}তুমি বহুত দিন তোমালোকৰ ঘৰৰ খবৰ দিয়া নাই। পৃথিবীত সুখ আছে বুলি যদি মোক কব পাৰা, স্বৰ্গৰ বাটলৈ নহয় নাচালোৱে,—কি কোৱা? বহুত ছয়াময়া সাঁথৰৰ মাজেদি জীৱনটো কটাব লাগে যেন পাওঁ কেতিয়াবা। কিবা এটা স্থিৰ কৰিব পাৰিলেই তোমাক আগ্ৰহেৰে জনাম। {{gap}}ক’ৰবাত যেন তোমাক অলপ অন্যায় কৰিছো, কেতিয়াবা এনে যেন লাগে। ক্ষমা কৰিবা। ইতি {{Right|তোমাৰ —<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৭৬}}</noinclude> 5ge3vzh6v2sq8wvgi707tkeqttthqig 104 68825 266766 186775 2026-11-10T04:47:15Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266766 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৫ )}} {{Right|'''ছৈখোৱা ঘাট'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''মৰমৰ অলকা,''' {{gap}}সাধনাত সিদ্ধি লাভ হল। শদিয়াৰ নীৰৱতাই আমুৱালে। পৰহিলৈ গধুলি যদি পাৰা ষ্টেছনলৈ আহিবা,—মই পোনে পোনে ছিলঙলৈ যাম। অসুবিধা হলে নাহিবা। নিজক প্ৰবোধ দিবলৈ চেষ্টা কৰিম। অন্তৰৰ সকলোখিনি কমনীয়তা (বোধ হয় বেছি নাই, সেই দেখি ) তোমালৈ উপঢৌকন স্বৰূপে পঠিয়ালো। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৭৭}}</noinclude> itawgg0v7okv0t4r7ezbp0wtslx3g20 104 68826 266768 186776 2026-11-10T05:03:50Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266768 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৬ )}} {{Right|'''ছিলঙ,মখাৰ'''}} {{Right|••••••••••••••••}} ''' অলকা,''' {{gap}}ছিলঙখন ধুনীয়া ঠাই। ইয়াৰ গছবোৰ নতুন ধৰণৰ। মানুহবোৰো ঠিক একে নহয়। ইয়াৰ স্থানীয় মানুহবোৰৰ ভাষা মই নাজানো, এইটো এটা বেজাৰৰ কথা ৷ তেওঁলোকৰ কৰ্ম্মঠ অভ্যাস আৰু সহজ আচৰণ দেখি ভাল লাগে, কিন্তু ভাষা নজনাৰ বাবে ভিতৰলৈ সোমাব নোৱাৰিম যেন পাইছো। উৎখাৰবোৰৰ (ভৈয়ামৰ মানুহক ইয়াত উৎখাৰ বোলে ) ধৰণ পৰণ তিমান বেলেগ নহয়, হাস্যোদ্দীপক। ময়ো কিজানি ইয়াত হাঁহিবলৈ সুযোগ পাম। তোমাক হহুৱাব পাৰিলে অৱশ্যে তাতকৈ ভাল পাম। তোমালোকে সাহিত্যিক ধৰণে যদিও চকুলোৰ গুণ গান কৰা – :::::::::—"Sweetest songs are those<br/> :::::::::That tell of saddest thought” যদিও তোমালোকে হেলাৰঙে বোলা, — হাঁহিৰ মূখ্য আজি মোৰ মনত ভালেখিনি বেছি। তোমালোকে সিদিনাখন ষ্টেচনলৈ অহাৰ কাৰণে<noinclude>{{center|৭৮}}</noinclude> lpb5yhszl20jueogv0l8diny81ig72g 266769 266768 2026-11-10T05:04:39Z Jyoti Chiring 2949 266769 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৬ )}} {{Right|'''ছিলঙ,মখাৰ'''}} {{Right|••••••••••••••••}} ''' অলকা,''' {{gap}}ছিলঙখন ধুনীয়া ঠাই। ইয়াৰ গছবোৰ নতুন ধৰণৰ। মানুহবোৰো ঠিক একে নহয়। ইয়াৰ স্থানীয় মানুহবোৰৰ ভাষা মই নাজানো, এইটো এটা বেজাৰৰ কথা ৷ তেওঁলোকৰ কৰ্ম্মঠ অভ্যাস আৰু সহজ আচৰণ দেখি ভাল লাগে, কিন্তু ভাষা নজনাৰ বাবে ভিতৰলৈ সোমাব নোৱাৰিম যেন পাইছো। উৎখাৰবোৰৰ (ভৈয়ামৰ মানুহক ইয়াত উৎখাৰ বোলে ) ধৰণ পৰণ তিমান বেলেগ নহয়, হাস্যোদ্দীপক। ময়ো কিজানি ইয়াত হাঁহিবলৈ সুযোগ পাম। তোমাক হহুৱাব পাৰিলে অৱশ্যে তাতকৈ ভাল পাম। তোমালোকে সাহিত্যিক ধৰণে যদিও চকুলোৰ গুণ গান কৰা – :::::::—"Sweetest songs are those<br/> :::::::That tell of saddest thought” যদিও তোমালোকে হেলাৰঙে বোলা, — হাঁহিৰ মূখ্য আজি মোৰ মনত ভালেখিনি বেছি। তোমালোকে সিদিনাখন ষ্টেচনলৈ অহাৰ কাৰণে<noinclude>{{center|৭৮}}</noinclude> m1ohps9ytowzl1b0qdvvif2zkwq9vqm 104 68827 266771 186777 2026-11-10T05:18:50Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266771 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} ধন্যবাদ বাকী পৰি আছে,–তোমাক নহয় নিদিলো, কিন্তু তোমাৰ বান্ধৱীবোৰক তাৰ পৰা বঞ্চিত কৰা অন্যায় হব। সেয়ে তোমালোকলৈ মোৰ আন্তৰিক ধন্যবাদ নিবেদন কৰিলো। তোমাক অকলে লগ পোৱা হলে কিজানি ভাল পালো হয়,— কিজানি টান পালো হয়। যি হয় সেয়ে ভাল, নহয় জানো? {{gap}}মই ইয়ালৈ আহি আকৌ ডাক্তৰী আৰম্ভ কৰিছো। প্ৰাইভেট প্ৰেক্‌টিছ। কামটো বেয়া লগা নাই। বৰ মুকলিমূৰীয়া যেন লাগিছে। বিৰাট আহৰি। ইমানখিনি আহৰিৰ সময় কিহেৰে পূৰাওঁ একোবাৰ ভাবোঁ, —কিন্তু তাতে বুলি মন খালি হৈ থকা নাই, সি নিজে বহুত বিষয় বস্তু আহৰণ কৰে। প্ৰিয় বস্তুবোৰক বেছি পাগুলিবলৈ আগ্ৰহ কৰে। ম‍ই কিন্তু ন ন বিষয়ত চকু দিবলৈ আগ্ৰহ কৰিছো,—যদিও মনে কেতিয়াবা বিদ্ৰোহ কৰিব খোজে। শদিয়াত নিজৰ ভিতৰতে ভালেখিনি আবদ্ধ থকা যেন পাইছিলো, ইয়াত সবাহলৈ অহা মানুহৰ দৰে ওপৰে ওপৰে দৃশ্য চাই ইপিনে সিপিনে বগাবলৈ মন কৰিছো। {{gap}}ছিলঙত ঋতু অঋতু নাই, সকলো সময়তে ফুল ফুলে। ঋষি মুনিৰ আশ্ৰম নহয়, তথাপি নিস্তব্ধতা আছে। নিজান গিৰি গুহা নহয়, তথাপি নিজৰাৰ কলধ্বনি শুনিবলৈ পোৱা যায়। ডেকা ডেকেৰীৰ মূৰৰ চুলি ইঙ্গুদী তৈল—চিক্কণ নহয় যদিও মুখত পমেটম আৰু চুলিত হেজেলিনৰ আমোলমোলোৱা গোন্ধ পোৱা যায়। প্ৰসাধনত শেঁতা মুখো ধুনীয়া হৈ উঠে। ঠাইখিনি ওখ চাপৰ, ৰাজকৰ্ম্মচাৰীবোৰো ওখ<noinclude>{{center|৭৯}}</noinclude> fmbofklykxpvadomi3bn6p0d5wngbqc 104 68828 266772 186778 2026-11-10T05:23:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266772 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} চাপৰ,—তথানুপাতে তেখেতসকলৰ গৃহিণীবোৰৰ মেজাজও। ইয়াত মানুহৰ আধিভৌতিক বা অনৈঃসৰ্গিক শক্তিত বিশ্বাস বেছি। ডাক্তৰি প্ৰেছক্ৰিপছনতকৈ সপোনত পোৱা দৰৱ বা মাদুলিৰ ইয়াত প্ৰভাৱ বেছি। হাতত যিমান টকা থাকে তাতকৈ মানুহবোৰে বেছি খৰচ কৰিবলৈ ভাল পায়—যদি অৱশ্যে তেওঁক ডাঙৰ মানুহ বোলা। এওঁলোকৰ বিষয়ে বাকী মন্তব্য পিছত। আজিয়ে সকলোখিনি কলে তুমি ৰচনা লিখা বুলি ধৰি লবা। চমুকৈ কবলৈ গলে ইয়াত সৌন্দৰ্য- আছে, সুঘ্ৰাণ নাপাওঁ। {{gap}}তুমি কেনে আছা? আৰু তোমাৰ লগৰ বাকীবোৰ? ইয়াৰ বতাহখিনি চেঁচা। অতি প্ৰলোভন হয়—এঠাইত এচুকুত বহি যেন কথা পাতি থাকিবা,—সেই কথাৰ আগো নাই, গুৰিও নাই,— ‘অনাদি, অনন্ত’!–স্নেহ। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৮০}}</noinclude> qwm56svv5ioh5ppvc127khjs12814kj 104 68829 266773 186779 2026-11-10T05:29:28Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266773 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৭ )}} {{Right|'''ছিলঙ,'''}} {{Right|••••••••••••••••}} ''' অলকা,''' {{gap}}মই তোমাৰ চিঠিখনৰ সম্পূৰ্ণকৈ ৰসাস্বাদন কৰিছো আৰু অতি- আনন্দ পাইছো তোমাৰ এই মন্তব্যত যে মই একোৰে লগত seriously. in love পৰা নাই। তোমালোকৰ বয়সত পঢ়া কিবাচোন এটা কবিতা মনত পৰে — {{Block center|<poem>Whatever stirs this mortal frame, All are but ministers of love {{gap}}and feed its sacred flame. </poem>}} মই আন কিহবাৰ লগত গাঢ় প্ৰণয় পাশত আবদ্ধ হওঁ বা নহওঁ, ছিলঙ নগৰখনৰ লগত মোৰ এই সম্বন্ধ হোৱা বুলি কলে তুমি অবিশ্বাস নকৰিবা। তোমালৈ আগতে লিখিছে৷ যে চহৰখন ধুনীয়া, অকল ধুনীয়াই নহয় বৈচিত্ৰ্যময়। ৰাতিপুৱা ৰ’দ ওলোৱাৰ আগতে ওলালেও সৌন্দৰ্য পাবা, ৰ’দ উঠি অহাৰ লগে লগেও এটা নতুন প্ৰাণৰ আকৰ্ষণ উপভোগ কৰিবা, বেলি যেতিয়া মূৰৰ ওপৰত তেতিয়াও এটা স্থিৰ শান্ত উন্মাদনা অনুভৱ কৰিবা আৰু আবেলি বেলি পৰাৰ লগে লগে কেৰাণী বা মহীজীৱীসকল যেতিয়া ব্যস্তখোজত ঘৰমুৱা হব, তেতিয়াও<noinclude>{{center|৮১}}</noinclude> cid8fj8zh3540as4fr24i8rqohd5932 104 68830 266775 186780 2026-11-10T05:36:41Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266775 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} এটা আনন্দৰ উচ্ছ্বাস বতাহত ধৰিব পাৰিবা। গধূলি যেতিয়া গোটেইখন ছিলঙ আন্ধাৰে গ্ৰাস কৰিব, তেতিয়া দূৰে দূৰে থকা বিজুলী চাকিবোৰে আঁতৰত থকা অন্ধকাৰ আৰু গাঢ় কৰিব। তেতিয়া তুমি ইচ্ছা কৰিলে গৃহিণীসকলৰ কাৰ্য্যতৎপৰতালৈ এবাৰ চকু কৰিব পাৰা, অথবা সৰু সৰু ল’ৰা-ছোৱালীবোৰে বয়সিয়াল দেউতাক সকলৰ ডিঙ্গিত সাৱট মাৰি ধৰা সৌন্দৰ্য্যলৈ তোমাৰ চকু খন্তেকলৈ নিব পাৰা। তোমাৰ সন্দেহ হব পাৰে, মই বয়সিয়াল দেউতাক সকলৰ কথা কিয় কলো,— ডেকা দেউতাক সকলৰ ল’ৰা-ছোৱালীয়ে তেওঁলোকক সাৱটি নধৰে নেকি? ধৰে, কিন্তু এওঁলোকে ল’ৰা-ছোৱালীৰ হাত সোনকালে এৰুৱাই দিয়ে, পাৰিলে চাকৰৰ হাতত বজাৰ কৰি দি এওঁলোকৰ সোনকালে ক্লাবলৈ যোৱাৰ মন। তাত খেলা আছে। নহলে কোনোবা বন্ধুৰ তাত গৈ দুষাৰ কথা কব। ডেকাসকলৰ ভিতৰতো কিছুমানৰ বুঢ়াৰ অভ্যাসৰ আছে অৱশ্যে। তুমি যদি চেঁচা লাগিব বুলি বাহিৰৰ পৰা নৈঃসৰ্গিক সৌন্দৰ্য্য চাব নোখোজা, ঘৰৰ ভিতৰলৈ আহা। পিৰালিৰ পৰা বা খিৰিকিয়েদি আকাশলৈ চোৱা—a tropical sky in a cold country! মোৰ ইংৰাজীত ভাব স্ফুৰণ কিয় হল তুমি সুধিব পাৰা। ছিলঙখন আধা চাহাবৰ দেশ, ইয়াত সৰহভাগ মানুহে ঠেঙা মোজা লগায়, হেট কোট পিন্ধে। ইয়াৰ স্থানীয় শিক্ষিত মানুহবোৰে ইংৰাজীত কথা কয়, গধূলি ডেকাবোৰে ফেণ্ট হেট পিন্ধি ফুৰিবলৈ ওলায়, ইয়াত ইংৰাজী নামাতি মাতিবা ক’ত? ম‍ই কলিকতাত থকা দিনত বিলাতৰ পৰা ফুৰি অহা এজন বন্ধুৱে এদিন ৰাতিপুৱা কুঁৱলী<noinclude>{{center|৮২}}</noinclude> j3rive4o2yviyzyrv2nplhidx9dndui 104 68831 266777 186781 2026-11-10T05:44:23Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266777 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} দেখি মোক কৈছিল— “ it's like London fog." লণ্ডণৰ কুঁৱলী মই দেখা নাই, তেনে কুঁৱলী যে কলিকতাতো হব পাৰে ধাৰণাও কৰা নাছিলো। ইয়াৰ এই তৰা বছা আকাশ দেখিলে ইয়ৰ্কৰ হোটেলত থাকি নেপলছৰ আকাশ দেখা যেন পাবা কিজানি। এইটো মোৰ ইউৰোপীয় অনুমান। তুমি ভাবিবা যে ম‍ই অকল ৰ’দ থকা সময়ৰ হে বৰ্ণনা দিছো। বষুণ মই আহিবৰ পৰা বেছিকৈ হোৱা নাই, সেই কাৰণে সেই বিষয়ত অভিজ্ঞতা কম। দুই এদিন বৰষুণৰ বতৰো পাইছো, তেনেই কবিতাহীন নহয়। ইয়াত বেছিকৈ গাজি বৰষুণ নেপেলোৱাকৈ নাথাকে, বৰষুণৰ আটোপ হলেই সিৰসিৰকৈ কেটোপমান পেলাবই, বৰং বহুত সময়ত মানুহক সতৰ্ক নকৰাকৈয়ো বৰষুণ পেলায়। মোৰ এদিনৰ অভিজ্ঞতাৰ কথা কওঁ। সিদিনা দুপৰীয়া ভালকৈয়ে বৰষুণ হৈছিল, আবেলি বতৰ ফৰকাল হৈছিল কেৱল অলপ চেঁচা বতাহ আছিল। মই দুপৰীয়াতে ওলাইছিলো হাতত ছাতি লৈ—গধূলি ঘৰলৈ খোজ লৈছো প্ৰায় উলাহতে হাতৰ ছাতি ঘূৰাই। কাঞ্চিষ্ট্ৰেছ বোলে সেই খিনিক, তাতে সৰসৰাই বৰষুণ আহিবলৈ ধৰিলে। মই ছাতি মেলো নে নেমেলোকৈ মেলিলো, দুখোজ গৈয়ে দেখো—এজন ভদ্ৰলোকে নিজৰ ওভাৰকোটটোক মেলি এগৰাকী মহিলাক বৰষুণৰ পৰা ৰক্ষা কৰিব খুজিছে,—বোধ হয় তেখেতৰ পত্নীক। মই ছাতিটো তেখেতসকলক দিওঁ দিওঁ যেন লাগিল—কিন্তু বয়স প্ৰায় আমাৰ ওচৰা ওচৰি দেখি দিবলৈ সাহ নকৰিলো। অলপ কম বা বেছি হোৱা হেঁতেন মোৰ ছাতিটো দিয়াত কুণ্ঠাবোধ নকৰিলো-<noinclude>{{center|৮৩}}</noinclude> 52rj2p17k24wb0yba3soowi1uxbbrnv 104 68832 266780 186782 2026-11-10T05:55:20Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266780 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} হেঁতেন। ছিলঙৰ বাটত যদি হঠাৎ তোমাক বৰষুণে পায় বুলি ভাবা যাৰে ড্ৰইংৰুম ওচৰতে পোৱা তালৈকে সোমাই যাবা। ইয়াৰ মামুহবোৰ ভদ্ৰ, সকলোৱে তোমাক সমাদৰ কৰিব। তুমি হয় তেওঁ- লোকৰ গালিচা, চোফা আৰু পৰ্দ্দীবোৰলৈ চাই প্ৰশংসা কৰিবা, আৰু যদি তাতকৈ অলপ কম যোত্ৰবান হয় তেনেহলে দেৱালত থকা বেজীৰে তোলা লাৰুৱা কৃষ্ণৰ মূৰ্ত্তি বা বিচিত্ৰ উণৰ ম’ৰা চৰাইটোকে প্ৰশংসা কৰিবা, যদি তাকো নোপোৱা তেওঁলোকৰ ফটো অথবা ল’ৰা-ছোৱালীৰ পাছ-চাৰ্টিফিকেট বেৰত আৰি থোৱা থাকিলে তাৰে বিষয় দুষাৰ কথা পাতিবা। যদি ঘৰৰ আগত ফুলনি দেখা তুমি দুই চাৰিটা ইংৰাজী ফুলৰ নাম কব পাৰা যেনে মেগনোলিয়া, ছালিয়া, কেকটাছ, মেৰিগোল্ড ইত্যাদি। যদি কুকুৰ বান্ধি থোৱা দেখা—এলছেছিয়ান, স্পেনিয়েল, ফক্স্টেৰিয়াৰ আদি দুই এটা কুকুৰৰ জাতিসূচক শব্দ প্ৰয়োগ কৰি তোমাৰ বিদ্যাৰ পৰিচয় দিবা আৰু যদি অকল ঘৈণীজনাক হে পোৱা—দুই চাৰিখন বঙ্গালী চিনেমাৰ নাম কৈয়ো বৰষুণ এৰালৈকে নিৰ্ব্বিকাৰ ভাবে অপেক্ষা কৰিব পাৰা আৰু যদি অগত্যা তেখেতৰ বিশেষ প্ৰীতিভাজন হব খোজা, ওচৰ চুবুৰীয়া দুগৰাকী মাহিলা কেনে অকৰ্ম্মা আৰু গাৱঁলীয়া মেজাজৰ তাকে কবা, চাহৰ লগতে “ডায়েৰিৰ মিঠাই”ও পাবা, নহলে ঘৰত কৰা “কেক”তো পাবাই। ফ্লেটাৰীৰ এনে ভাল ক্ষেত্ৰ দ্বিতীয় এখন আছে বুলি মই নাজানোঁ। {{gap}}ইয়াৰ গধূলি ভ্ৰমণটো সাধাৰণৰে প্ৰিয়। খৰচ কৰিবলৈ সৰহীয়াকৈ টকা থাকিলে মটৰ গাড়ী আৰু ক্লাব। ল’ৰা-ছোৱালীবোৰৰ স্বাস্থ্য<noinclude>{{center|৮৪}}</noinclude> kyk6vb1ws41wa4wb97w9cx8v2fu1y4l 104 68833 266783 186783 2026-11-10T05:59:58Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266783 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} সাধাৰণতে ভাল। ইয়াৰ অধিবাসীসকল, বিশেষকৈ তিৰোতাবোৰ কষ্ট সহিষ্ণু আৰু পৰিশ্ৰমী। বিলাস আৱৰ্ত্তলৈ ঢাল খোৱা সকল চেহেৰাত দেখনিয়াৰ আৰু সাজপাৰত পৰিষ্কাৰ। {{gap}}তুমি স্বভাৱতে ভাবিব পাৰা, ম‍ই কি প্ৰেকৃটিছ কৰিছো? প্ৰেক্‌টিছ বেয়া নহয়। নৰিয়া-পাৰি অলপ আছে, টকা পইছা দিয়াত মানুহে বেছি দিগ নিদিয়ে। মোৰ জীৱিকা সংক্ৰান্ত আৰ্থিক উপাৰ্জ্জন খিনি নিজৰ বাবে ৰাখিছো, বাহিৰা যি সঞ্চয় কৰিছো তাৰেহে তোমাক ভাগ দিছো। তুমি তোমাৰ জ্ঞানৰ ভাগ মোক দিবা জানো? কৰবাত এজুপি গছৰ তলত বহি দুয়ো যদি আকাশলৈ চাওঁ আৰু যদি তুমি শিকিব ধৰা কথাবোৰ মোক লাহে লাহে কৈ যোৱা, মোৰ পঢ়া নাথাকিলেও মই কিজানি বুজিম। যাওক,—কল্পনা কল্পনাই। সোনকাল চিঠি দিয়া যেন। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>৮৫</noinclude> tw76euokx0l9bwichrl81amhnd9589p 104 68834 266784 186784 2026-11-10T06:06:10Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266784 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৮ )}} {{Right|'''ছিলঙ,'''}} {{Right|••••••••••••••••}} ''' অলকা,''' {{gap}}তোমালৈ চিঠি লিখিবলৈ ওলাই মনটো ঠিককে কৰিব পৰা নাই। “এত গীত আছে, এত গান আছে, গাহিতে পাৰি” নে কি লিখিছিল ৰবি ঠাকুৰে? তেওঁৰ “শেষেৰ কবিতাৰ” নাটকীয় ঘটনাৰ স্থান ছিলঙখন কৰাত মোৰ কেতিয়াবা বহুত কথা গোলমাল হৈ যায়। লিখক সকলে আমাৰ বহুত খিনি মৌলিকতা নষ্ট কৰি দিছে। আজি ভাবিছো, চিঠি নিলিখাকৈয়ে তোমাক মোৰ মনৰ ভাব ব্যক্ত কৰিম। বহুতে ভাবিব অসম্ভৱ – আমি জানো সেইটো সম্পূৰ্ণ সম্ভৱ আৰু ৰসাল। কিন্তু মোৰ যে উল্লাস সেইটো প্ৰকাশ কৰোঁ কেনেকৈ? লিখিবই লাগিব। ম‍ই কি লিখোঁ তালৈ নহয় কাণ নিদিবা। গৰুৰ পোৱালি- বোৰ লৰি জঁপিয়াই ফুৰা দেখিছা নহয়, — সি যেতিয়া দৌৰে, নিশ্চয় “ৰেছ” নিদিয়ে, কিন্তু তাৰ স্বাস্থ্য আৰু প্ৰফুল্লতা দেখুৱায়। {{gap}}তুমি কেতিয়াবা বলিয়া হোৱাৰ কথা ভাবিছা নে? মোৰ বিশ্বাস সেইটো pleasant, আৰামপ্ৰদ। সদায় জুখিমাখি কথা কথা, ঠিক হিচাপ লগাই কামটো কৰিবা, যাৰ লগত যেনে ব্যৱহাৰ খাপ খায় ধীৰে সুস্থিৰে সেইটো স্থিৰ কৰি তেনে ৰকমে আচৰণ কৰিবা, মোৰ<noinclude>{{center|৮৬}}</noinclude> scg7fvsm5otb8ix2gj93fcbyvb3tuyo 104 68835 266787 186785 2026-11-10T06:12:51Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266787 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} বিশ্বাস ভালেখিনি উদ্যম গুণা গঁথাতে বায়ু হৈ উৰি যায়। তোমালোকৰ কবিৰ ভাষাত কওঁ,— হৃদয় তন্ত্ৰীত প্ৰথম যিটো আঘাত পোৱা, তাক তেনে ভাৱে ব্যক্ত নকৰিবা, তাত সুৰ দিবা, লয় দিবা, তেহে সি মধুৰ সঙ্গীত হব, তুমি কলাবিদ বা আৰ্টিষ্ট নাম পাবা। কিন্তু ইয়াৰ মাজতে যে তুমি কিমানখিনি হেৰুৱালা – তোমালোকৰ আৰ্টিষ্টবোৰে এই মিতব্যয়িতাখিনিলৈ নাচায়। কিন্তু পাগলবোৰ ইয়াৰ পৰা মুক্ত। সিহঁতৰ মুখত যিয়ে আহে, মনত যিয়ে খেলে তাকে কব পাৰে,— conventionalityৰ আলান্ধুলগা দুৱাৰ মুখেৰে সিহঁত ওলাব নালাগে। সিহঁতে যি বোকাপানী মূৰত লৈ বাটত ওলায় বহুত সময়ত আমাৰ নিৰ্ম্মালিকৈ লোৱা তুলসী আৰু দুবৰিতকৈ পৰিষ্কাৰ নহয় নে? যাওক, বলিয়াৰ কথাই তোমাক আমোদ নিদিব পাৰে। {{gap}}এটা কথা। মানুহবোৰে কথা পতা তুমি লক্ষ্য কৰিছা নে? কৰিবাচোন। ইমান অনাৱশ্যক কথা কয়, একো একোজন মানুহে। প্ৰায়বোৰ মানুহে যিমান কথা কয় তাৰ দহভাগৰ এভাগেৰে তেওঁলোক চলিব পাৰে বুলি মোৰ বিশ্বাস হয়। তোমাক দুই এটা উদাহৰণ দিওঁ। এজন ভদ্ৰলোক মোৰ তালৈ আহিল, বহিল, চুৰট ধপাত খালে। মোৰ প্ৰেক্‌টিছ ভাল হোৱা বুলিয়ে বাতৰি দিলে। মোৰ কোন পেছেণ্টে কেনেকৈ শলাগিলে তাকে অলপ কলে,—বোধ হয় কাল্পনিক। তাতো যদি মই একো জবাব নিদিওঁ— তেওঁৰ ওচৰ চুবুৰীয়াৰ দুই এঘৰত গিৰিয়েক ঘৈণীয়েকৰ কোঢ়ালৰে অলপ আভাস দিলে, — নহলে অমুকৰ ঘৰৰ ছোৱালীবোৰৰ ওপৰত কেনেকৈ অভিভাৱকে চকু নাৰাখে তাৰেই<noinclude>{{center|৮৭}}</noinclude> fnanjiwyupofe8db8xitu026jt38knz 104 68836 266792 186786 2026-11-10T06:20:17Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266792 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} অলপ সঙ্কেত দিলে। মই কথা বতৰাত ভাগ লোৱা যেন নেদেখিলে কয় –“উঠোঁহে আৰু, আপোনাৰ বহুত সময় নিয়ালোঁ।” ম‍ই যদি কওঁ “বাৰু”, তেতিয়াহে তেওঁ কয় কামৰ কথাটো— “বুজিছেনে, আমাৰ ঘৰৰ জনী একে বেলিয়ে কিবা। হাতত পইছা কেইটা পৰিলেই থানবান কৰে। কালিলৈ ল’ৰাটোৰ মাচুল দিব লাগে, আজি কয় বোলে ঘৰত বজাৰ কৰিবলৈকে পইছা এটা নাই। চ’কচোন! আপোনালোকে বিয়া কৰোৱা নাই ভালকে কৰিছে। মোক ৰূপ দহোটা ধাৰলৈ নিদিয়ে কিয়—দৰ্ম্মহা পালেই আৰু বাহিৰে বাহিৰে শোধাই যামহি। সিজিনীৰ হাতত পৰিলে আৰু নাপায় জানিব।” মই যদি তেতিয়াও একো নামাতো,—“দহ টকা নোৱাৰিলে পাঁচ টকাকে দিয়ক” বুলি কয়। ল’ৰাৰ ফিৰ নামত মনটো অলপ বেয়া লাগে, টকা দিওঁ গুচি যায়। তুমিয়ে ভাবি চোৱাচোন, এই ভদ্ৰলোকজনৰ কিমানখিনি কথা এৰি দিলেও মূল প্ৰস্তাৱৰ একো ব্যাঘাত নঘটে। তোমাৰ তালৈ ৰাইটিং পেডৰ কাকত এখিলা বা লোফাফা এটা ধাৰলৈ বিচাৰি অহা ছোৱালী এজনীৰ কথালৈয়ে তুমি অলপ কাণ কৰিবাচোন। ইমানবোৰ অলাগতিয়াল আৰু অপ্ৰাসঙ্গিক কথা কোৱা স্বত্বেও এইবোৰকতো আমি পাগল নোবোলোঁ। পাগলবোৰো আমাৰ নিচিনাই, সিহঁতৰ কেৱল “বেয়াৰিং” ( bearing ) ভুল, একোটা চোঁচাতে বহুত দূৰলৈ টানে। পাগলবোৰৰ মনৰ ওপৰত সম্পূৰ্ণকৈ আয়ত্ব কৰি বহিব পৰা হলে কিজানি মনস্তত্ত্বৰ বহুত সঙ্কেত জানিব পাৰি। {{gap}}তুমি তোমাৰ পঢ়া কিতাপৰ মোক একোকে আভাস নিদিয়া<noinclude>{{center|৮৮}}</noinclude> 83knmcq0rsbq5zjpypp6qtlznvv928g 104 68837 266796 186787 2026-11-10T06:27:52Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266796 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} তাতেহে মই দুখ পাইছো। তুমি কেনে ভাৱে আছা, কি ভাবিছা মোলৈ নিলিখা কিয়? ছোৱালীবোৰে কি ভাবে? আমেৰিকাৰ প্ৰেছিডেন্ট গাৰ্ফিল্ডৰ জীৱনী — "From log Cabin to White House”ৰ নিচিনা কিতাপে তেওঁলোকক উদ্দীপনা যোগায় নে? বুকাৰ ওৱাছিংটনক তেওঁলোকে শ্ৰদ্ধা কৰে নে? “ডেভিড ক’পাৰফিল্ড” নিচিনা কিতাপ পঢ়ি তেওঁলোকৰ চকুলো পৰে নে? কাঙ্গাৰীৰ “গুৰুকুলৰ” বা আৰ্য্যকন্যা বিদ্যালয়ৰ নিচিনা শিক্ষা অনুষ্ঠানবোৰলৈ তেওঁলোকৰ শ্ৰদ্ধা হয় নে? বিশ্ব ভাৰতী সম্বন্ধে তেওঁলোকৰ কি ধাৰণা? আমাৰ ছোৱালীবোৰে কি বিচাৰে – কাউন্সিলত ছিট, বিচাৰালয়ত বিচাৰকৰ আসন, মিউনিচিপালিটিত নেত্ৰীত্ব, ৰাজহুৱা সভাত সভানেত্ৰীৰ পদ নে আৰু কিবা? তোমাৰ ভাল লাগিলেহে এইবোৰ প্ৰশ্নৰ উত্তৰ দিবা, নহলে নালাগে। {{gap}}তোমাৰ স্বাস্থ্য ভালে থকা শুনি সন্তোষ পালো। ছিলঙত বৰষুণ ভালকৈয়ে আৰম্ভ হৈছে। পৰ্ব্বতবোৰ দেখিবলৈ ধুনীয়া হৈছে। পাইন মাৰু উইলো গছবোৰো ভাল লগা হৈছে। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude>{{center|৮৯}}</noinclude> gbyojfl02i1zs0uv4vripx4jxvquct0 104 68838 266800 186788 2026-11-10T06:33:55Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266800 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ২৯ )}} {{Right|'''ছিলঙ,'''}} {{Right|••••••••••••••••}} ''' অলকা,''' {{gap}}তুমি চিঠি দিয়াত পলম কৰি মোক অলপ ব্যস্ত কৰিছিলা, সচাঁ কথা। কিন্তু যিখন চিঠি লিখিছা তাতেই ক্ষতিপূৰণ হৈ গৈছে। ম‍ই জানো তুমি ধুনীয়া চিঠি লিখিব পাৰা, অকল চিঠি লিখাত কিয় বহুত বিষয়তে তুমি ধুনীয়া। এইটোৱে এটা পৰিতাপৰ বিষয়, নহয় জানো? “কালো মেয়েৰ কালো হৰিণ চোখ” বুলি কবিতা এফাকি মাতিব পৰাহেঁতেনো ভাল পালো হয়। হৰিণ-চকুৱা হলেও বৰণটো ক’লা- এয়ে মোৰ ভিতৰত সন্তোষ দিলে হয়,— কিন্তু ছোৱালী ধুনীয়া, চকুৱো ধুনীয়া এইটো কবলৈ গলে অলপ ‘ইনফিৰিয়ৰিটি কমপ্লেক্স” অনুভৱ কৰা যায়। কিন্তু তথাপি তোমালোকে পুতৌ নকৰা, এয়েহে অদৃষ্টৰ পৰিহাস। তোমাৰ প্ৰশ্নবোৰ মই ভাল পাইছো। কেতিয়াবা মোৰ ধাৰণা হয়, তুমি ছোৱালী নোহোৱাহেঁতেন ভাল আছিল। তুমি ল’ৰা নহলা কিয়, মোৰ ভাই নহলা কিয়? অঙহি বঙহি যাৰে তাৰেই ল’ৰা নহলা কিয়? মই বন্ধৰ আগতে লিখি দিলো হয়—“তই ছুটিৰ দিন কেইটা ইয়াত থাকিবিহি, দেউতাৰলৈ ম‍ই লিখিম, তই চিঠি নিদিলেও চলিব।” কিমান লাগতিয়াল, অলাগতিয়াল কথাৰ মাজেদি তোমাৰ দিন কেইটা অতিবাহিত কৰি দিলো হয় আৰু যাবৰ সময়ত কিতাপ কেখন মচি-কাচি বাকচত ভৰাই এটা অৰ্থপূৰ্ণ হাঁহি মাৰি কলা হয়—<noinclude>{{center|৯০}}</noinclude> qyz2nt35x45f4ducvj7igpp5sbvs62a 104 68839 266870 186789 2026-11-10T10:31:58Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} "কিতাপবোৰত ভেকুৰ ধৰিছে।”— তহঁতৰ বায়োলজিৰ “ মিউকৰৰ” আধ্যাটো তোৰ নপঢ়িলেও চলিব—এই বুলি কলো হয়। এটা কথা অলকা, – Do men love women for their sex? I think, sex is a hindrance. যাওক, তুমি পৰীক্ষা দি উঠা। এইবোৰ সম্প্ৰতি অবান্তৰ কথা। {{gap}}মই ক্ষিতীনৰ চিঠি পাইছো। তাৰ তোমাক বিয়া কৰাবৰ একাত্ত আগ্ৰহ থকা বুলি কয়, কিন্তু ইপিনে পিতাক মাকৰো অবাধ্য হব নোৱৰা বুলি কয়। মই এইবোৰ কথা নুবুজোঁ। বাপেক মাকে পতা ধৰণে বিয়া কৰাব খুজিলে চকু মুদি বিয়াত বহাকে যদিও বহুতে ভাল বোলে, ম‍ই সেইটোৰ সমৰ্থন নকৰো। কাৰো বাপেক মাকতো কাণ্ডজ্ঞানহীন নহয়। যদি ল’ৰাই বুজাব পাৰে যে আচলতে তেওঁৰ জীৱনটো তেনে ঘৰত বিয়া কৰালে অসুখীয়া হব, তেনেহলে বাপেক মাকৰ মন নলৰিব বুলি মই নাভাবোঁ। কিছুমান বাপেক মাকে অৱশ্যে ল’ৰাৰ মতক মত বুলিয়ে নাভাবে—কিছু মান ক্ষেত্ৰত ল’ৰাই মুখেৰে যিয়ে নক’ক, কাৰ্য্যক্ষেত্ৰত তেওঁলোকৰ কোন পত্নী হয় সেই বিষয়ে উদাসীন আৰু সাধাৰণতঃ বহুতে তেনেকৈয়ে ঘৰ পতা দেখা যায়। ম‍ই এই বিষয়ত অনভিজ্ঞ। কথাটো অৰতাৰণা কৰাৰ বাবে তুমি বেয়া নাপাবা। তোমাৰ অন্তৰৰ গভীৰতালৈ মোৰ শ্ৰদ্ধা আছে বুলিহে এই কথাবোৰ একো সঙ্কোচ নকৰাকৈ উল্লেখ কৰিছো। আমাৰ বিয়াবোৰত ছোৱালীৰ একো মাত নাই। এই কথাটো ম‍ই ভাল নাপাওঁ। মই গোপন বিয়াৰ পক্ষপাতী নহওঁ,<noinclude>{{center|৯১}}</noinclude> 7g11yq5ks0ynml9j0ixlqwbn9jata19 104 68840 266871 186790 2026-11-10T10:38:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} সেইটোও তুমি জানা। মুছলমানবোৰৰ ধৰ্ম্মমতে ছোৱালী বুজন হলে সম্মতি লৈ বিয়া দিয়া প্ৰথাটো বেয়া নহয়। তেওঁলোকেও এইটো এতিয়া এটা আত্মাহীন প্ৰথা (form) ত পেলাইছে, কিন্তু মূলতঃ বস্তুটো ভাল আছিল। বাপেক মাক জীয়েক সকলোৱে বহি বিয়াৰ প্ৰস্তাৱবোৰ আলোচনা কৰিব নোৱাৰে কিয়? বাপেকে গৰু বা ঘোঁৰা বা পুৰণি মটৰ গাড়ী এখন কিনিলে জুইৰ গুৰিত পৰিয়ালৰ সকলোৰে আগত কথাটে৷ আলোচনা কৰিব পাৰে আৰু ছোৱালী এজনী চিৰদিনলৈ মানুহ এজনলৈ বা পৰিয়াল এটালৈ উলিয়াই দিব— ইয়াৰ ভাল মন্দ প্ৰকাশ্যে আলোচনা কৰিব নোৱাৰে কিয়? ল’ৰাজনৰ নাম উল্লেখ কৰিলেই ছোৱালীজনী ভবিষ্যতৰ কল্পনাত নাইকিয়া নহয়। এজন বিজ্ঞলোকে কবৰ নিচিনা — “We might pass through the fire but perish in the smoke.” বোধ হয় ক্ষিতীনৰ ওপৰত খঙতে তোমালৈ চিঠি অযথাকৈ দীঘল কৰিলো। যদি এই বিষয়ে ক্ষিতীনলৈ মই কিবা লিখা আৱশ্যক বুলি ভাবা, মোক নিঃসন্দেহে কব পাৰা। তুমি কিন্তু একোতে যেন আঘাত নোপোৱা, সেই আঘাতৰ প্ৰতিক্ৰিয়া ক’ৰবাত কেনি বেছি হয়। মৰম লবা। তোমাৰ ভাইটিলৈ মোৰ মৰম আৰু মাৰা দেউতাৰালৈ শ্ৰদ্ধা জনাবা। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude></noinclude> bn7c8chw8egbifpht318rmbhwef2dmj 104 68841 266872 186791 2026-11-10T10:41:37Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ৩০ )}} {{Right|'''ছিলঙ,'''}} {{Right|••••••••••••••••}} ''' অলকা,''' {{gap}}তোমাৰ চিঠিখন আকৌ ঘুৰাই পঢ়িলো—নতুন আনন্দ লাভৰ আশাত। প্ৰথম উল্লাসত, বহুত কথা চকুত পৰা নাছিল, এতিয়াহে দেখিলো সেইবোৰ। তোমাৰ চিঠিত লুকাই থকা সৰু সৰু প্ৰশ্নবোৰ দেখি ভাল লাগে। ছিলঙৰ ছোৱালীবোৰ সম্পৰ্কে মোৰ কি ধাৰণা? তেওঁলোকৰ ভিতৰত কাৰবাক মোৰ বিশেষ ভাল লাগিছে নে? এই দুয়োটা প্ৰশ্ন একেলগে সামৰি লৈ উত্তৰ দিবলৈ চেষ্টা কৰা যাওক। Girls, as such, I do not like — ছোৱালী বুলিলেই ভাল পাম, এইটো মোৰ অভ্যাসৰ ভিতৰত নহয়। ম‍ই গছবোৰ ভাল পাওঁ। মই ফুলবোৰ ভাল পাওঁ গছত ফুলে বুলি। যদি সকলোবোৰ লতা আৰু সৰু সৰু ফুল হলহেঁতেন মোৰ নিশ্চয় আমনি লাগিল হয়। পাত, ফুল,<noinclude>{{center|৯৩}}</noinclude> o3t8inf1fgza3do3xewbvf0ewjo549y 104 68842 266873 186792 2026-11-10T10:50:16Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} শীহ, ঠাৰি সকলো একেলগে এজাউৰি বৰষুণৰ পিছতে পিত খাই থাকিল হয়, তুমি এখন মোহাৰণি খোৱা জগত দেখিলা হয়। ম‍ই ছিলঙক ভাল পাওঁ তাৰ ঠৰঙ্গা গছবোৰৰ বাবে, সৰল গছবোৰক ভাল পাওঁ তাৰ uncompromising পাতবোৰৰ বাবে। (They stand and stand infinitely, apart.) ছোৱালীবোৰক যদি ভাল পাওঁ— তেওঁলোক অকল ছোৱালী বুলি নহয়,—পৌৰুষ কৰ্কশতাৰ পৰা তেওঁলোক অলপ জুৰণি, সেইবুলি। মহাভাৰত-বৰ্ণিত প্ৰমীলা ৰাজ্যত মোক কাৰাবাস দিয়াৰ সমান শাস্তি একো নহলহেঁতেন। আৰু যেতিয়া ল’ৰাবোৰক ছোৱালীৰ ধৰ্ম্ম আচৰণ কৰা দেখোঁ, মোৰ টিকনি থকা হলে থিয় হলহেঁতেন। অসমত ছোৱালীৰ আকাল হৈছে নে যে ডেকা ল’ৰাবোৰে মুখত ৰঙ, পমেটম সানি বাটে বাটে বহুৱালি কৰিব লাগে। সিহঁতৰ এখন হাত তুমি তুলি লোৱা আৰু লাহেকৈ এৰি দিয়া, আধাঘণ্টালৈকে তোমাৰ হাতখন বিলাতী গোন্ধত মলমলাই থাকিব। সিহঁতৰ মুখলৈ চোকা দৃষ্টিত চোৱা, আধা ইঞ্চি ডাঠ পাউডাৰৰ লেওৰ তলত মৰিচা ধৰা ছালৰ শেষ জ্যোতিখিনিও কেমিকেলবোৰেৰে নষ্ট কৰিবলৈ ওলাইছে। তেওঁলোকে তাকে বোলে ‘টইলেট’ কৰা। ৰুমালৰ গোন্ধ, সেইটো হেনো ‘প্ৰিকছনৰ’ বাবে। গান্ধীৰ উদং বুকুখন কোনো দিন তেওঁলোকৰ কল্পনাতো উদয় নহয় নে? একেখনি গাৰ কাপোৰেৰে দিল্লী, চিমলা, শীতপ্ৰধান ঠাইবোৰ ঘুৰি ফুৰে—বুঢ়াৰ ‘প্ৰিকছন' ক’ত? এওঁলোক ৰ সপ্তম পুৰুষৰ গৌৰৱৰ চূড়ান্ত ৰাজপ্ৰাসাদত ৰজাৰে সৈতে ভেট গান্ধীয়ে এই বসন ভূষণেৰে কৰা নাই নে? কিহে<noinclude>{{center|৯৪}}</noinclude> 5cyz46tmvej85kn88bc0cq0u8lgntb1 104 68843 266875 186793 2026-11-10T10:56:33Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266875 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} এই ল’ৰাবোৰক প্ৰাণ দিব, কোৱাচোন। তুমি সুধিছিলা ছোৱালীৰ সম্পৰ্কে, মই কলো ল’ৰাৰ বিষয়ে; ধৰি লোৱা অবান্তৰ। মোৰ চিঠিত “Girls as such” বোলাৰ উদ্দেশ্য হৈছে, ইয়াত ঠিক তেনে “গাৰ্ল ” নাই, প্ৰায়বোৰে “Kids" or "Babes”. তোমালোকৰ জাতিটোকে অপমান কৰা বুলি ভাবিছা চাগৈ? ম‍ই কাৰণ দিওঁ। যিবোৰ দুখীয়া কামকৰা শ্ৰেণীৰ তিৰোতা, তেওঁলোকৰ ছোৱালীবোৰে সচৰাচৰ শিক্ষাৰ মুখ নেদেখাকৈয়ে বাপেক মাকৰ তত্ত্বাৱধানত থাকি নিজে গৃহস্থালি পতা দিনলৈকে অপেক্ষা কৰে আৰু এদিন তেনেকৈয়ে অইন এজনৰ হাতলৈ হস্তান্তৰিত হয়। এইবোৰক চিৰন্তন নাবালিকা বুলিব পাৰা। যিবোৰ মধ্যবিত্ত শ্ৰেণীৰ ভদ্ৰলোকৰ ছোৱালী স্কুললৈ যায়, তেওঁলোকৰ অবিবাহিতা শিক্ষয়িত্ৰী কেজনীয়ে আদৰ্শ, – মেম শিক্ষয়িত্ৰী বোৰৰ জীৱনৰ ভু বৰকৈ নাপায়, আমাৰ দেশীয়বোৰক শ্ৰদ্ধা কৰে, ঠাট্টা কৰে, আদৰ্শৰ ফালৰ পৰা অনুকৰণ কৰে। এনেতে যদি বাপেক মাকে ভিতৰে ভিতৰে বিয়াৰ দিহা কৰিব পাৰে তাকে কৰে – আৰু বিয়াৰ পাঁচ দিন আগে ছোৱালীজনীয়ে সহপাঠিকা আৰু শিক্ষয়িত্ৰীবোৰৰ পৰা অশ্ৰুভাৰাক্ৰান্ত কণ্ঠেৰে বিদায় লয়—এয়ে তেওঁৰ স্বাধীন জীৱনৰ শেষ যৱনিকা। যিবোৰে পাঠ্যাৱস্থাত বিয়া নোসোমায় বা যাৰ সুবিধা নহয়, তেওঁলোকে পাছ কৰাৰ পিছত ঘৰতে কিছুদিন অপেক্ষা কৰে, ইতিমধ্যে অভিভাৱকে ভৈয়ামৰ পৰা যোৱা কোন কোন ডেকা কোন অফিছত সোমাল আৰু কেতিয়া কনফাৰ্মড্ হব পাৰে ইত্যাদিবোৰ খবৰ বাতৰি লয়। কেতিয়াবা বিয়াৰ কথা উঠে, কেতিয়াবা পৰে,<noinclude>{{center|৯৫}}</noinclude> hjbfhka7p3r8jz9pns0ond8t8l0u9hx 104 68844 266876 186794 2026-11-10T11:02:09Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266876 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} এনেকৈয়ে জীৱনৰ চকৰি কিছুদিনলৈ বাগৰি যায়। হঠাৎ এদিন বুঢ়াই ঠাঢ়াই এটা পাত্ৰ উপস্থিত হয় আৰু তাৰে সৈতে মাঙ্গলিক সমাধা হয়। অলপমান ডাঙৰ হলে, বিয়া নহলে এটা বদনাম। বিয়াই যেন মানুহৰ জীৱনৰ তাজমহল! তাজমহল হয় এই অৰ্থত যে বহুতৰ এয়ে সমাধি মন্দিৰ। ছোৱালীৰ ব্যক্তিত্ব ফুৰণৰ সময় ক’ত? “গাৰ্ল” বোলাবলৈ, নিজৰ অস্তিত্ব লোকক জনাবলৈ সুযোগ কেতিয়া পালে? দুখন এখন চোৰাং চিঠি, এটি অতৰ্কিত গুপ্ত ইঙ্গিত, এটা উদ্বিগ্নতাৰ হুমুনিয়াহ ইয়াৰে জীৱনৰ অভিলাষ, ব্যক্তিত্বৰ সৌন্দৰ্য্য, বৰ্দ্ধিষ্ণু কালৰ গৌৰৱ ব্যক্ত কৰিব পাৰি নে? মই বেয়া বোলা নাই, বৰ্ণনাহে কৰিছো। যদি দুই এজনী ছোৱালী বয়সত বুজন হোৱাৰ পিছতো স্বাধীনভাৱে জীৱন যাপন কৰিব খোজে, বহুতে সগৰ্ব্বে তেওঁৰ পথ আগচি ধৰে, কোনোৱে সমাজৰ বান্ধোন-জৰি লৈ, কোনোৱে কামনাৰ মত্ত-পাশ লৈ। এইবোৰৰ হাত এৰুৱাই পলাব পৰা কেজনী ওলাব সন্দেহ। ম‍ই গৌৰৱ মাল্য দিব পৰা হলে তেওঁৰ মূৰত দিলো হয়। {{gap}}মোৰ প্ৰিয় কোন? বহুত। তেওঁলোকৰ নামবোৰ যদি তোমালৈ লিখি দিওঁ আৰু তেওঁলোকৰ খবৰ লৈ থকা ভাবী শহুৰেক বোৰে তাৰ কিবা উমঘামহে পায়, তেওঁলোকৰ এই জনমত কিয় অহা জনমতো বোধ হয় বিয়া নহব। এওঁলোকৰ উজ্জ্বল ভবিষ্যতবোৰ কিয় নষ্ট কৰে৷? আমাৰ ব্যৱসায়ৰ ৰীতি, কোনো বয়সিয়াল ছোৱালীৰ লগত অকলশৰীয়া হৈ কথা পতা বেয়া, মাকে যদি মোৰ লগত<noinclude>{{center|৯৬}}</noinclude> 57ksvpe3vsgwif39b3fol88ezelfzzm 104 68845 266878 186795 2026-11-10T11:28:36Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266878 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} ড্ৰইং ৰুমত এৰি খন্তেকলৈ ভিতৰলৈ যায়, ম‍ই অৱশ্যে সেই মুহূৰ্ত্ততে জাপি লাখুটি লৈ তাৰ পৰা ওলাই নাহোঁ। মই পেটৰ ভাতৰ বাবে কাম কৰা মানুহ, ব্যৱসায়ৰ ৰীতি উপেক্ষা কৰিব নোৱাৰোঁ। {{gap}}মোৰ এজনী “পেছেণ্টৰ কথা কওঁ। ভদ্ৰমহিলা এগৰাকী। তেখেতৰ যে কি অসুখ মই ভাবিয়ে ভাগৰিছো। প্ৰথম দুই এটা কলত গিৰিয়েকে আগত থাকিয়ে অসুখ-বিসুখবোৰৰ কথা কৈছিল, পিছত আৰু গিৰিয়েক নাথাকে, তেখেতেই কয়। অসুখৰ বিবৰণ দিলে চিঠিৰ কলেবৰ বাঢ়িব, তোমাৰো গা ধুই ভাত খাই কলেজলৈ যোৱাত পলম হব। ‘নিউৰটিক পেছেণ্ট’। কেতিয়া যে কি হয় ধৰিবকে নোৱাৰি। তেখেতৰ অনুৰোধ যে মই সদায় যাব লাগে, কথা বতৰা পাতিব লাগে, দুখ অনুভৱ কৰা ঠাইবোৰত হাত দি পৰীক্ষা কৰিব লাগে। মোৰ আমনি লাগি আহিছে। গিৰিয়েকজন বেছি টকা পোৱা বিষয়া, ঘৈণীয়েকে ঘৰত একো বনকাম নকৰে, সেয়ে এইবোৰ নৰিয়া হবলৈ পায়। সন্তান আগেয়ে তিনিটা হৈছিল, দুটা আছে,—এতিয়া বোধ হয় ‘নিয়ন্ত্ৰণ’। বয়সিয়াল মহিলা, কবলৈকো টান পাইছো। তুমি লেডি ডাক্তৰ হোৱা হলে তেখেতৰ ভাৰ তোমাকে দিলো হয়। ডাক্তৰৰ দুৰ্ভাগ্যৰ এটা পৰিচয় দিলো। তেখেতৰ ল’ৰা-ছোৱালী এটাৰ শকত নৰিয়া হলেও কিজানি তেখেতক কৰ্ম্মী কৰিব পাৰিলো হয়, আৰু তেতিয়া দৰৱ জাতিৰ সহায় নোলোৱাকৈয়ে ভালৰ পিনে আগবাঢ়িলেহেঁতেন।<noinclude>{{center|৯৭}}</noinclude> d39883yh39vq6hbubhgboeq33o2joe7 104 68846 266881 186796 2026-11-10T11:40:52Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266881 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{gap}}জীৱনত সুখ বৰ বিৰল যেনেই দেখিছো। {{Block center|<poem>“সুখৰ কণিকা ফেৰি{{gap|3em}} জিলিকে যেতিয়া উৰি {{gap|3em}}জোনাকী উৰণে”</poem>}} {{Right|–এনে কিবা এটা}} গোহাঁইবৰুৱাৰ কবিতা আছে নহয়? মানুহৰ সুখবোৰ স্থায়ী হোৱাহেঁতেন বৰ বেয়া নহল হয় কিজানি। নে অস্থায়ী দেখিয়ে মনত লাগে? তোমালোকে ফিলছফিৰে কি জানা লিখিবাচোন। {{gap}}এটা মেকুৰী পোৱালিয়ে মোক বৰকৈ আদৰ লগায়,— সি গাত ইমান লেটিয়ালেটি কৰে যে কেতিয়াবা ম‍ই বিৰক্ত হওঁ। তাতকৈ আপোনো অৱশ্যে মোৰ কোনো নাই। ইতি {{Right|তোমাৰ—<br/> প্ৰকাশ }}<noinclude></noinclude> 2u1q9t8sq5cv9jzsfnutd8ik73td1xr 104 68847 266885 186797 2026-11-10T11:56:05Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266885 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ৩১ )}} {{Right|'''ছিলঙ,'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাৰ চিঠি পাই অলপ চিন্তাত পৰিলো। অৰুণা কোন জনী ছোৱালী? মই ইয়ালৈ আহোঁতে তোমাৰ লগত ষ্টেছনলৈ আহিছিল জানো? নাকটো অলপ শকত, আগটো অলপ ভাটোৰ ঠোঁটৰ দৰে, বাও পাহৰ আধামানত এটা তিল, ওঁঠত ঘন নোম, বৰণত বগা, চেলাউৰি যোৰ টনা আৰু দীঘল, ছুটি চাপৰকৈ, সেই ছোৱালীজনী? দেখিবলৈ ধুনীয়া বৰং attractive? যদি তেওঁৱে হয়,— বেচেৰীৰ অসুখৰ অৱস্থাত মই এনেকৈ নবৰ্ণালেও হ’লহেঁতেন। একো ভয় খোৱাৰ কাৰণ নাই, মুখেৰে তেজ পৰিলেই একেটা নৰিয়াই হব, তাৰ একো অৰ্থ নাই। তেওঁৰ পৰীক্ষাৰ সময় তাতে, –তোমাৰো অৱশ্যে। বেছি ‘নাৰ্ভাছ’ নহবা। যদি হোটেলৰ পৰা ওলাই আহিবলৈকে কৈছে আৰু তেওঁ ছিলঙলৈকে আহিবলৈ ইচ্ছা কৰে, মই অৱশ্যে যিখিনি পাৰো যত্ন লম। তেখেতৰ ঘৰৰ পৰা কোনোবা মানুহ লগত আহিলেহে সুবিধা হব, মই অৱশ্যে ইয়াত আগধৰি হোটেলত বোলা বা ডাক্তৰ খানাত এখন ছিটৰ আয়োজন কৰি ৰাখিব পাৰোঁ। ম‍ই গৈ অনাৰ যিটো প্ৰস্তাৱ কৰিছা, তাত অলপ অসুবিধা আছে। তোমা- লোকৰ সৰলতা মই বুজিছো, কিন্তু সামাজিক আচৰণৰ বন্ধা নীতি বা code বোৰ বহুত সময়তে মই ৰাখিব খোজেঁ। ৰাখিব নোখোজোঁ,<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> 4x17ukxi0q82bnfnfh5juxud3svoi53 266886 266885 2026-11-10T11:56:48Z Jyoti Chiring 2949 266886 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ৩১ )}} {{Right|'''ছিলঙ,'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমাৰ চিঠি পাই অলপ চিন্তাত পৰিলো। অৰুণা কোন জনী ছোৱালী? মই ইয়ালৈ আহোঁতে তোমাৰ লগত ষ্টেছনলৈ আহিছিল জানো? নাকটো অলপ শকত, আগটো অলপ ভাটোৰ ঠোঁটৰ দৰে, বাও পাহৰ আধামানত এটা তিল, ওঁঠত ঘন নোম, বৰণত বগা, চেলাউৰি যোৰ টনা আৰু দীঘল, ছুটি চাপৰকৈ, সেই ছোৱালীজনী? দেখিবলৈ ধুনীয়া বৰং attractive? যদি তেওঁৱে হয়,— বেচেৰীৰ অসুখৰ অৱস্থাত মই এনেকৈ নবৰ্ণালেও হ’লহেঁতেন। একো ভয় খোৱাৰ কাৰণ নাই, মুখেৰে তেজ পৰিলেই একেটা নৰিয়াই হব, তাৰ একো অৰ্থ নাই। তেওঁৰ পৰীক্ষাৰ সময় তাতে, –তোমাৰো অৱশ্যে। বেছি ‘নাৰ্ভাছ’ নহবা। যদি হোটেলৰ পৰা ওলাই আহিবলৈকে কৈছে আৰু তেওঁ ছিলঙলৈকে আহিবলৈ ইচ্ছা কৰে, মই অৱশ্যে যিখিনি পাৰো যত্ন লম। তেখেতৰ ঘৰৰ পৰা কোনোবা মানুহ লগত আহিলেহে সুবিধা হব, মই অৱশ্যে ইয়াত আগধৰি হোটেলত বোলা বা ডাক্তৰ খানাত এখন ছিটৰ আয়োজন কৰি ৰাখিব পাৰোঁ। ম‍ই গৈ অনাৰ যিটো প্ৰস্তাৱ কৰিছা, তাত অলপ অসুবিধা আছে। তোমা- লোকৰ সৰলতা মই বুজিছো, কিন্তু সামাজিক আচৰণৰ বন্ধা নীতি বা code বোৰ বহুত সময়তে মই ৰাখিব খোজেঁ। ৰাখিব নোখোজোঁ,<noinclude>{{center|৯৯}}</noinclude> jp9q1yjh5ciorh4nq0kxm2yncax5fr5 104 68849 266882 186799 2026-11-10T11:47:38Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{Css image crop |Image = অলকালৈ_চিঠি.pdf |Page = 19 |bSize = 378 |cWidth = 290 |cHeight = 63 |oTop = 23 |oLeft = 50 |Location = center |Description = }} {{center|( ৩2 )}} {{Right|'''ছিলঙ,'''}} {{Right|••••••••••••••••}} '''অলকা,''' {{gap}}তোমালৈ চিঠি লিখাত অৱশ্যে বহুত দিন পলম হল, ক্ষমা কৰিবা। শ্ৰীমতী অৰুণাৰ স্বাস্থ্য এতিয়া বহুত ভাললৈ আহিছে। তেওঁ এতিয়া মাজে মাজে হাঁহেও, কথাও পাতে। মাজে মাজে মন মাৰি বহি থাকে। ম‍ই তেওঁক চাবলৈ যোৱাত পলম হলে খং কৰে। খং কৰি গালি নাপাৰে, নিজৰ প্ৰকৃত ৰূপটো লুকুৱাই পেলায়। তাৰ পিছতে ঠিক যেন আন এজনী ছোৱালীয়ে কথা পাতে। লাহে লাহে কথা কয়, জুখি জুখি শব্দবোৰ পেলায়,—নিতান্ত আৱশ্যকীয় বুলি ভবা কথাখিনি কয়, অসুখৰ মাত্ৰাটো অলপ বেছি বুলি কয়, ইয়াত ভাল লগা নাই, ঘৰলৈকে যাব— তেওঁৰ আলপৈচান ধৰা মানুহজন অপৈণত, লগত অহা দদায়েকৰ ঘৰত কাম আছে, সৰহদিন ইয়াত থকা অসম্ভৱ — তেওঁৰ নিচিনা এজনী ছোৱালী মৰিলেই বা থাকিলেই তাত কাৰ কি হব—এনে সুৰত কথাবোৰ কয়। তুমি প্ৰায় অনুমান কৰিবা যে তেওঁ অতি যুক্তিযুক্ত কথাবোৰ কৈছে। ম‍ই তেওঁৰ শিতানত থকা চাৰ্টখন চাওঁ, ৰঙা চিয়াহিৰে লিখা কথাবোৰ পঢ়োঁ, আৱশ্যক বিবেচনা<noinclude>{{center|১০১}}</noinclude> 81esduqkinrys8bhz6psrmetnyu16er 104 69058 266847 264350 2026-11-10T08:44:56Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 266847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|অসমীয়া ভাই।}} {{Custom rule|sp|5|fy1|40|sp|5}} {{larger|কাম।}}}} {{Block center/s}} <poem>মৰমৰ হেৰা মোৰ অসমীয়া ভাই, তোমাৰ সুখৰ আৰু সেই দিন নাই। চোৱাঁচোন ওফন্দিছে কেনেকই ধল। তোমাৰ সান্দহ-খোৱা বালি গল তল। ইমানতে ধৰাঁ আৰু উজাই সাঁতোৰ। নহলে কৰ্ফাল খাই যাবা, ভাই মোৰ। গোৰোৱা লেটাই মৰা চুৰিয়াৰ থোৰ, গুচাই চপাই লোৱাঁ, ভেবা ভাই মোৰ। পাক মাৰি গাঁথি দিয়াঁ চুৰিয়া-খোঁচনী। ওপৰত মেৰিওৱাঁ টঙ্গালি এখনি। খহোৱাঁ মূৰৰ তুমি পাগুৰি-টোপোলা। এছাৰি পেলাই দিয়াঁ গাৰ এঙ্গা-চোলা। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> b2z381jfb6enhnh7273x67br57vngj3 104 69059 266849 264347 2026-11-10T08:47:01Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 266849 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" />{{rh||( ২ )|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>পথালি-সাঁতোৰ মেলি নেলাগে উজাব। বৰ বৰ ঢউ আহি মুখত কোবাব। গাত বল বান্ধি, মাতি উলাহৰ বোল, থিয়-সাঁতোৰেৰে বলাঁ হাঁফোলা-হাঁফোল। বৰ বৰ ঢউ আহি বুকুত মাৰিব। বুকুৰ উছাহে ঢউ ঠেলি ঠেলি নিব। ঈশ্বৰক চিন্তি ভাই বলাঁ আগুৱাই, চাৰিপোনে চাই-মেলি বিঘিনি গুচাই। নেদেখিছা কেনেকই ফেনে ফোতোকাৰে, ৰাও-ৰাও-কৰে পানী বাঢ়ে ধাৰাসাৰে। উটি উটি আহে ফেন চপৰা-চপৰে। ইটে সিটে খুণ্ডা খাই ভাগি-ছিগি পৰে। চোৱাঁচোন জাঁজ-বোৰ কেনেকই ভাহে। শাল, তাল, উলূ, তৰা, কত কিনো আছে। তাতে উঠি আহে সাগ ফেঁটী, তৰাদাঁহী। নকৰিবা একো ভয়, যোৱাঁ তুমি সাহি। শিহুবোৰে খৰ মাৰে ওপৰ ওলাই। পিঠিত কৰত বান্ধি ঘঁৰিয়াল যায়। ঠায়ে ঠায়ে পকনীয়া, আৰু চাকনৈয়া। নকৰিবা ভয় একো আগ বাঢ়ি বৈয়াঁ। দেখিবা বঁৰলা-ডকা, চাই মেলি যাবা। বাটত কতনে৷ আৰু ডুবি পাই যাবা।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> b286r1kqawlaung9ebwq3up7hqi61ax 104 69060 266857 264348 2026-11-10T09:00:38Z হানিফ আলী 1925 266857 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" />{{rh||(৩)|}} {{Block center/s}}</noinclude><poem>এইখন বাৰু ভাই, কিনো নই কোৱাঁ। —সংসাৰৰ “কাৰ্য্য-নদী,” এয়ে জানি লোৱাঁ। যোৱাঁ ভাই অলপতে পাবাগৈ মাজুলি। তোমাৰ ভয়ৰ ওৰ পৰিব সমূলি। চাৰিপোনে মাজুলিৰ শিল-গৰা বেৰা। যোৱাঁ ভাই কোনোমতে বাট এই ফেৰা। অলপ সাঁতুৰি গই সেই ঠাই পালে, কি কৰিব ধলে-ঢৌৱে শিহু-ঘঁৰিয়ালে। কতনো দেখিবা তুমি তাত ঘৰ-বাৰী; সৰু বৰ মজলীয়া আছে শাৰী শাৰী। চোতাল পদূলি নিকা, হাবি বন নাই। মানুহবোৰৰ মন মুকলি সদাই। মূৰত পাগুৰি দেখি নানা-বৰনীয়া, ৰঙ্গা বগা হালধীয়া কলা সেউজীয়া। কাৰোবা ভোটোকা পাগ, কাৰো বিনন্দীয়া। ওখ নাম কাৰো পাগ, জোঙ্গা ঘূৰনীয়া। বাৰীত খাৰধি আছে বিধে বিধে তাত, পুখুৰিত মাছ আৰু ভঁৰালত ভাত। বাবৰি, টকউ-লাই, লহকৰী মৰা, মৰিচা, পালেঙ্গ, কবি, শাক দৰা দৰা। লফা, চুকা, মান-লাই, ধনীয়া, ঢেৰুৱা, আৰু আছে কত তাত শাক তেনেকুৱা।</poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> st1d1u04ihybg9pvet1dr54chr4yyv4 104 69073 266841 265353 2026-11-10T08:39:43Z JyotiPN 1603 266841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Rumi Borah~aswiki" /></noinclude>{{center|{{larger|ভেম।}}}} {{Dhr|1em}} {{Block center/s}} <poem>ভাই অসমীয়া,{{Float right|4=3em|ভেম এৰি দিয়াঁ,}} ::::উঠি-পৰি তুমি কামত ধৰাঁ। আগৰ সময়,{{Float right|4=3em|পালে জানা লয়-}} ::::উন্নতিৰ তুমি লগত লৰাঁ। মিছা যহ এৰাঁ,{{Float right|4=3em|গেলা-গপ ফেৰা,}} ::::ৰঙ্গা থঙ্গা আৰু তামূলী-পিৰা। উঠি লৰ ধৰাঁ,{{Float right|4=3em|মন ওখ কৰাঁ—}} ::::কিয়নো এনেই লাগা ঠিহিৰা। চক-লগা গাৰু,{{Float right|4=3em|মেৰ-ঢৰা আৰু,}} ::::এৰি পেলাবৰ বতৰ হল। নহলে সঁচাই,{{Float right|4=3em|উটি যাবা ভাই,}} ::::নোৱাৰাঁ ৰাখিব পানীৰ ধল। চোৱাঁ কল্-কল্,{{Float right|4=3em|উন্নতিৰ ধল,}} ::::ফেনে ফোতোকাৰে আহিছে সেয়া। নাওখনি যায়,{{Float right|4=3em|উঠা গিৰিসাই,}} ::::ভেম পাতি ৰই থকাটো বেয়া। কৰাঁ খৰ-পোচ,{{Float right|4=3em|কিয় খোৱা কোঁচ,}} ::::বেগাই নাওত পেলোৱাঁ ভৰি। </poem><noinclude>{{Block center/e}}</noinclude> hirir6wceltupddf77lxyb16mgszqeu 104 76626 266663 210377 2026-11-09T16:18:18Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||জড় ভৰত।|৯৭}} {{Rule|}}</noinclude>মই ইয়াক ঘাঁহ পানী দি সিংহ বাঘ আদিৰ পৰা ৰক্ষা কৰি শকত আৱত কৰাই হে মোৰ কৰ্ত্তব্য”। শৰণাগতক অপকাৰ কৰিলে কি হয় মোৰ জনা আছে, অতএব মই ইয়াক আওকান কৰা উচিত নহয়। এই দৰে সদায় নানা কথা হৰিণাৰ বিষয়েই ভাবি ভাবি হৰিণা পোৱালীটোতে ভোল গল। তেওঁ হৰিণা পোৱালীটোৰ লগতে শোৱে বহে, খায়, ফুৰে, গা—ধোৱে আৰু যেতিয়া ফুল তুলসী তুলিবলৈ বা হাবিৰ খৰি কাঠ আনিবলৈ যায় তেতিয়াও কোনোবা হিংসুক জন্তুৱে অপকাৰ কৰে বুলি লগতে লৈ যায়। {{gap}}তেওঁ বাটত যাওঁতে যাওঁতে পোৱালীটোৰ মৰমত কেতিয়াবা এচোৱা কান্ধত লৈ যায়; এচোৱা কোলাত বা কেতিয়াবা বুকুত সুমাই লৈ যায়। নিজৰ কৰ্ত্তব্য শেষ হবলৈ নৌ পাওঁতেই কেতিয়াবা কেতিয়াবা উঠি আহি তাক চাই যায়হি আৰু আশীৰ্বাদ কৰি যায়হি; “বোপাই কুশলে থাকা।” কেতিয়াবা তাক নেদেখিলে, কৃপণে ধন হেৰুৱালে যেনেকৈ ব্যাকুলহৈ কান্দে; ভৰতে সেই দৰেই অস্থিৰ হৈ ইনাই বিনাই তাৰ গুণ বৰ্ণাই কান্দিবলৈ ধৰে। বহুত পৰ নহা দেখিলে ক্ৰিয়াকাণ্ড এৰি থৈ তাক বিচাৰি যায় আৰু গোটেই হাবিত তাৰ গুণ বৰ্ণাই কান্দি কাটি বিচাৰি ফুৰে। এই দৰে হৰিণা পোৱালীটোতে তেওঁৰ ইমান মৰম হ’ল, যে তেওঁ যি উদ্দেশ্যে এই বনত আছিল তাৰ পৰা বহুত আঁতৰি পৰিল। যিজনে তেওঁৰ নিজৰ দুষ্ট পুতেকেহঁতকে<noinclude></noinclude> rchecf4gg6m0g9l23ifq9blgc6fk1eq 104 76627 266670 210378 2026-11-09T16:26:36Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৬০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>মুক্তিৰ প্ৰতিবন্ধক বুলি এৰি পেলাইছিল আজি তেওঁ হৰিণা পোৱালী এটাকে নিজৰ পুতেকতকৈও বেচি মৰম কৰি তপোভ্ৰষ্ট হল। ভৰতে এই কথাৰ গমকে পোৱা নাছিল। ইফালে লাহে লাহে তেওঁৰ আয়ুস টুটি আহিল আৰু মৰিবৰ সময়তো সেই হৰিণা পোৱালীৰ কথাকে ভাবি ভাবি মৰিল। সেই বাবেই আকৌ হৰিণা হৈ পুনৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰিলে। {{gap}}এওঁৰ কিন্তু বহুত পুণ্যৰ ফলত আগৰ জন্মৰ কথা বোৰ নেপাহৰিছিল। হৰিণা পোৱালী হৈ উপজিলত তেওঁৰ নিজৰ বেয়া কামৰ বাবে বৰ দুখ কৰিবলৈ আৰু আকৌ ভগবানক কিৰূপে সেৱা পূজা কৰিব পাৰি সেই বিষয় চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। আৰু নিজক নিজে সদায় ধিক্কাৰ কৰিবলৈ লাগিল। ইয়াৰ পিচত তেওঁ যত উপজিছিল তাৰ পৰা তেওঁৰ লগ ভাগ এৰি আহি হৰিক্ষেত্ৰত ঋষি সকলৰ ওচৰত গছৰ পাত খাই কেতিয়াবা পশু জীৱন ওৰ পৰে ভাবি ভাবি কাল কটাবলৈ ধৰিলে। যেতিয়া মৰণৰ ওচৰ চাপিল সেই তীৰ্থৰ মাজত প্ৰাণ এৰিলে। {{gap}}এজন বামুনৰ ছোৱালী তিৰুতা আছিল; প্ৰথম গৰাকীৰ লৰা নটা আৰু দ্বিতীয় গৰাকীৰ লৰা এটা ছোৱালী এজনী। এই বামুনজন অনেকতকৈ ভাল আছিল। শম দম তপস্যা বেদাধ্যয়ন সহিষ্ণুতা দান সন্তোষ বিনয় বিদ্যা অনসূয়া আত্মজ্ঞান আৰু আনন্দ আদি সকলো গুণ তেওঁৰ<noinclude></noinclude> 39y8mvt38spqgg8xe55g2yye4kivnko 266672 266670 2026-11-09T16:29:19Z যদুমণি 4400 266672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৬০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>মুক্তিৰ প্ৰতিবন্ধক বুলি এৰি পেলাইছিল আজি তেওঁ হৰিণা পোৱালী এটাকে নিজৰ পুতেকতকৈও বেচি মৰম কৰি তপোভ্ৰষ্ট হল। ভৰতে এই কথাৰ গমকে পোৱা নাছিল। ইফালে লাহে লাহে তেওঁৰ আয়ুস টুটি আহিল আৰু মৰিবৰ সময়তো সেই হৰিণা পোৱালীৰ কথাকে ভাবি ভাবি মৰিল। সেই বাবেই আকৌ হৰিণা হৈ পুনৰ জন্ম গ্ৰহণ কৰিলে। {{gap}}এওঁৰ কিন্তু বহুত পুণ্যৰ ফলত আগৰ জনমৰ কথা বোৰ নেপাহৰিছিল। হৰিণা পোৱালী হৈ উপজিলত তেওঁৰ নিজৰ বেয়া কামৰ বাবে বৰ দুখ কৰিবলৈ আৰু আকৌ ভগবানক কিৰূপে সেৱা পূজা কৰিব পাৰি সেই বিষয় চিন্তা কৰিবলৈ ধৰিলে। আৰু নিজক নিজে সদায় ধিক্কাৰ কৰিবলৈ লাগিল। ইয়াৰ পিচত তেওঁ যত উপজিছিল তাৰ পৰা তেওঁৰ লগ ভাগ এৰি আহি হৰিক্ষেত্ৰত ঋষি সকলৰ ওচৰত গছৰ পাত খাই কেতিয়াবা পশু জীৱন ওৰ পৰে ভাবি ভাবি কাল কটাবলৈ ধৰিলে। যেতিয়া মৰণৰ ওচৰ চাপিল সেই তীৰ্থৰ মাজত প্ৰাণ এৰিলে। {{gap}}এজন বামুনৰ দুগৰাকী তিৰুতা আছিল; প্ৰথম গৰাকীৰ লৰা নটা আৰু দ্বিতীয় গৰাকীৰ লৰা এটা ছোৱালী এজনী। এই বামুনজন অনেকতকৈ ভাল আছিল। শম দম তপস্যা বেদাধ্যয়ন সহিষ্ণুতা দান সন্তোষ বিনয় বিদ্যা অনসূয়া আত্মজ্ঞান আৰু আনন্দ আদি সকলো গুণ তেওঁৰ<noinclude></noinclude> qmsvs4p9obvifhmw0qz92m379crsmg7 104 76628 266684 210379 2026-11-09T17:02:10Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266684 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||জড় ভৰত।|৬১}} {{Rule|}}</noinclude>আছিল। তেওঁৰ নুমলীয়া ভাৰ্য্যাৰ লৰাটিক সকলোৱে বৰ জ্ঞানী বুলিছিল। এৱেই ভৰত ৰজা। {{gap}}ভৰতে বহুত কষ্ট কৰিহে মৃগত্ব এৰি বামুনৰ ঘৰত জন্ম গ্ৰহণ কৰিছে। এইটো কথা ভৰতে সদায় জানিছিল। সেই কাৰণে যি কাম কৰিলে কৰ্ম্মবন্ধ নেথাকে মনত তাক বিশেষ কৈ সুমাই লৈ সেই দৰে কাম কৰিবলৈ সাজু হৈছিল। {{gap}}ভগবানৰ অনুগ্ৰহত পূৰ্ব্ব জন্মৰ সকলো কথা মনত থকা গুণে তেওঁ জন্মৰে পৰা জড়ভাও ধৰিলে অৰ্থাৎ অকৰা অজলাঁ মানুহৰ নিচিনা হল। দুখ সুখ ভাল বেয়া একোকে কব নোৱাৰাৰ নিচিনা হল; মাতিবলৈকো এৰিলে। {{gap}}বামুনে নুমলীয়া ভাৰ্য্যাৰ নুমলীয়া পুতেকক সকলোতকৈ বেচি চেনেহ কৰিছিল। যদিও জড় তথাপিও তেওঁ যথাবিধি সংস্কাৰাদি বামুনে কৰিব লগীয়া কাম এটাই বোৰকে শিকাবলৈ ধৰিলে; কিন্তু পুতেকে এনেদৰে ব্যৱহাৰ কৰিলে যেন তেওঁ সেইবোৰ অলপো ভাল নেপায়। বাপেকে যি শিক্ষা দিয়ে তাৰ বিপৰীত আচৰণ কৰে; সেই বুলিও বাপেকৰ চেনেহ কমা নাছিল। {{gap}}বাপেক মৰা দিনালৈকে যিমান পাৰে ভাল কৰিবলৈহে সদায় যত্ন কৰি আছিল। এদিন বুঢ়া কালত বাপেক মৰি থাকিল। পুতেক আৰু জীয়েকক সতিনীয়েকৰ হাতত গতাই দি সৰুজনী ঘৈনীয়েকো বুঢ়াৰ লগতে মৰিল। {{gap}}বাপেক মাক দুয়ো মৰিলত ককায়েকহঁতে ভৰতক জড়<noinclude></noinclude> j374wmkikeuxo8bcjwop2phc3nyh0l7 104 76629 266692 210380 2026-11-09T17:18:21Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৬২|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>বুলিয়েই ঠিক কৰি লিখা পঢ়া শিকোৱাৰ অকনো চেষ্টা নকৰিলে। তেওঁলোকো পঢ়াশুনাত সিমান পাকৈত নাছিল বা বিশেষ চৰ্চ্চাও নকৰিছিল। মাথোন নিজৰ ভিতৰত সদায় হায় কাঁজিয়া কৰি কাল কটাইছিল। নিজৰ গাত গুণ নথকাবাবেই ভৰতৰো মোল বুজিব নোৱাৰিলে। সাধাৰণতঃ কলা, অকঁৰা বা বোবা মানুহক মূৰ্খ লোকে যেনেকৈ সিঞাৰে আৰু অসৎ ব্যৱহাৰ কৰে তেওঁলোকে আৰু আন মানুহেও ভৰতক ঠিক তেনেদৰেই ব্যৱহাৰ কৰিবলৈ লাগিল। {{gap}}ভৰতৰ হতুৱাই যি যেতিয়া যেনেকুৱা বন কৰাই তাকে কৰে; যিহকে খাবলৈ দিয়ে তাকে খায়। {{gap}}মানুহে বিনা পয়চাৰে কাম কৰাবৰ কাৰণে তেওঁক বলেৰে ধৰি নিয়েহি আৰু কাম কৰাই লয়গৈ। বহুতে এই দৰে কৰাইলৈ অনেক ঠাট্টা বিদ্ৰুপ কৰি নাইবা কিবা বেয়া বস্তুকে খাবলৈ দি পঠিয়াই দিয়ে। তেওঁ তাতো আপত্তি নকৰে; কিয়নো তেওঁ জিতেন্দ্ৰিয়। মান অপমান দুখ সুখ তেওঁৰ প্ৰতি সকলো সমান আছিল। তেওঁ জহত জাৰত বৰষুণত উদং গাৰেই ফুৰি ফুৰিছিল। তেওঁ বৰ শকত আৰু বলী আছিল। সদায় মাটিত শুইছিল; কেতিয়াও তেল নঘঁহিছিল; গা নুধুইছিল। সেই বাবে সদায় গাৰ ধূলি উৰিছিল। ককালত তেলি চাই সনাৰ দৰে মলিন কাপোৰ গাত কলা লগুণ সদাই বন্ধা থাকে। কোনোৱে তেওঁক লেতেৰা বামুন কোনোৱে “ব্ৰাহ্মণবন্ধু” বুলিও উপহাস কৰি<noinclude></noinclude> rpaykoapo9nl3yc0mo4sp7r9yskqrks 104 76630 266705 210381 2026-11-09T17:37:39Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>ছিল; যেতিয়া তেওঁ কেতিয়াবা কাৰবাৰ ঘৰত কাম কৰি কিবা খাবলৈ বিচাৰে তেতিয়া অন্য এঘৰে আকৌ আহাৰ দিয়াৰ চল কৰি নি কামত লগাইগৈ। ককায়েকহঁতে এওঁৰ হতুৱাই শালী খেতিৰ টান কাম বিলাক কৰাই লয়; ভৰতে তাকো বিনা ওজৰে কৰি দিয়ে। তেওঁ কেনেকৈ মাটি সমান কৰিব লাগে কৰ বোকা কত পেলাব লাগে সেই বোৰ নেজানে, কিন্তু ককায়েকহঁতে কোনো ৰকম তেওঁৰ হতুৱায়েই সেইবোৰ কৰাই লয়। ককায়েকহঁতে সাধাৰণেত তেওঁক খুদচাউল, পুকীয়া মাটি মাহ চৰুত লাগি থকা বা দেৱা ভাত আঞ্জা খাবলৈ দিয়ে। তেওঁ ৰং মনেৰে তাকে খায়। {{gap}}এদিন কোনো এজন চোৰৰ ৰজাই পুত্ৰ বাঞ্চা কৰি ভদ্ৰ কালীৰ ওচৰত নৰবলি দিবলৈ আগ কৰিছিল; এই উদ্দেশ্যে এটা মানুহ আনি বান্ধিও থৈছিল। কিন্তু কিবা স্বৰুপত এই মানুহটো মুকলি হৈ হঠাৎ এদিন পলাই গল। তেতিয়া ৰজাৰ মানুহে সেই পলোৱা মানুহটো বিচাৰি কেওঁ পিনে পিয়াপি দিলে। কিন্তু কতো ধৰা নপৰিল। বিচাৰি ৰাতি এজোৰা মানুহ বামুনৰ পুতেকহঁতৰ ধাননি পঠাৰ ওলালগৈ ৰাতি ঘোপ মৰা অন্ধাৰ। অকলৈ অকলৈ মাজ নিশা এটা আচৰিত কৌশলেৰে সেই জড় ভৰতে ককায়েকহঁতৰ ধান ৰাখি আছে; আৰু ৰজাৰ মানুহে তাতে পালে গৈ। সুলক্ষনীয়া বুলি ভাবি বামুণক বান্ধি ধৰিলৈ আহি ৰজাক ভেতিলেহি। {{gap}}বলি দেখি ৰজায়ো বৰ ৰং পালে। ততালিকে গা-পা<noinclude></noinclude> mbkiu2brgimtvtsvr0tpwgww9q9bpv3 266762 266705 2026-11-10T04:36:59Z যদুমণি 4400 266762 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||জড় ভৰত।|৬৩}} {{Rule|}}</noinclude>ছিল; যেতিয়া তেওঁ কেতিয়াবা কাৰবাৰ ঘৰত কাম কৰি কিবা খাবলৈ বিচাৰে তেতিয়া অন্য এঘৰে আকৌ আহাৰ দিয়াৰ চল কৰি নি কামত লগাইগৈ। ককায়েকহঁতে এওঁৰ হতুৱাই শালী খেতিৰ টান কাম বিলাক কৰাই লয়; ভৰতে তাকো বিনা ওজৰে কৰি দিয়ে। তেওঁ কেনেকৈ মাটি সমান কৰিব লাগে কৰ বোকা কত পেলাব লাগে সেই বোৰ নেজানে, কিন্তু ককায়েকহঁতে কোনো ৰকম তেওঁৰ হতুৱায়েই সেইবোৰ কৰাই লয়। ককায়েকহঁতে সাধাৰণেত তেওঁক খুদচাউল, পুকীয়া মাটি মাহ চৰুত লাগি থকা বা দেৱা ভাত আঞ্জা খাবলৈ দিয়ে। তেওঁ ৰং মনেৰে তাকে খায়। {{gap}}এদিন কোনো এজন চোৰৰ ৰজাই পুত্ৰ বাঞ্চা কৰি ভদ্ৰ কালীৰ ওচৰত নৰবলি দিবলৈ আগ কৰিছিল; এই উদ্দেশ্যে এটা মানুহ আনি বান্ধিও থৈছিল। কিন্তু কিবা স্বৰুপত এই মানুহটো মুকলি হৈ হঠাৎ এদিন পলাই গল। তেতিয়া ৰজাৰ মানুহে সেই পলোৱা মানুহটো বিচাৰি কেওঁ পিনে পিয়াপি দিলে। কিন্তু কতো ধৰা নপৰিল। বিচাৰি ৰাতি এজোৰা মানুহ বামুনৰ পুতেকহঁতৰ ধাননি পঠাৰ ওলালগৈ ৰাতি ঘোপ মৰা অন্ধাৰ। অকলৈ অকলৈ মাজ নিশা এটা আচৰিত কৌশলেৰে সেই জড় ভৰতে ককায়েকহঁতৰ ধান ৰাখি আছে; আৰু ৰজাৰ মানুহে তাতে পালে গৈ। সুলক্ষনীয়া বুলি ভাবি বামুণক বান্ধি ধৰিলৈ আহি ৰজাক ভেতিলেহি। {{gap}}বলি দেখি ৰজায়ো বৰ ৰং পালে। ততালিকে গা-পা<noinclude></noinclude> 0919y9op1b7ydy0wue72erfwv5ux9ep 104 76631 266761 210382 2026-11-10T03:57:16Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266761 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" /></noinclude>{{gap}}ধুৱাই গোসানী ঘৰলৈ আনিবলৈ আদেশ দিলে। বিধিমতে গা-ধুৱাই নতুন কাপোৰ অলঙ্কাৰ পিন্ধাই ফুল তুলসি চন্দন আদিৰে শুচী কৰি গোসানীৰ আগত তললৈ মূৰকৈ বহুৱালে। ইয়াৰ পিচত চোৰৰ পুৰোহিতে ভদ্ৰকালীক এই বলি উৎসৰ্গ কৰি হাতত চোকা দালৈ কাটিবলৈ থিয় হ’ল। ঢোল-গায়নৰ,ডবা—শঙ্খৰ, কাঁহ-কল-ভেৰীৰ কোলাহলত কাৰো মাত কতো মুশুনা হল। {{gap}}এই চোৰ বোৰৰ এনে আচৰণ দেখি ভদ্ৰকালীৰ বৰ খং উঠিল? কিয়নো চোৰে যদিও নেজানিছিল, গোঁসানীয়ে ভৰতক বঢ়িয়াইকৈ চিনি পাইছিল। সেই বাবেই এনে এজন পুৰুষক তেওঁৰ ওচৰত বলি দিব খোজাত তেওঁৰ তপত তেজ গাৰ শিৰে শিৰে ববলৈ ধৰিলে? তেওঁ মনে মনে ভাবিলে, “যাৰ কাৰোৰে সৈতে শত্ৰুতা নাই, যাৰ জীৱ মাত্ৰেই আপোন, যি সকলোকে ঈশ্বৰৰ নিচিনা দেখে, যাক প্ৰলয়কালতো নষ্ট কৰাৰ যোগ্য নহয়, এনে এজন ঋষিক মোৰ আগত বলি দিবলৈ আনিছে? এই ভাবি গোঁসানীয়ে পুৰোহিতৰ হাতৰ দাৰেই এটাই বোৰ চোৰৰ মূৰ কাটি তেজ পিলে। মহৎ লোকক অত্যাচাৰ কৰাৰ ফল হাতে হাতে সিহঁতে পালে। ভৰতক বান্ধ মোকোলাই গোঁসাণীয়ে বিদায় ঈশ্বৰত যাব দিলে। অচলা ভক্তি আৰু অটল বিশ্বাস তেওঁক এইদৰেহ বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰে। {{gap}}এদিন সেই সময়ত থকা সিন্ধুদেশৰ ৰজাই দোলাত উঠি<noinclude></noinclude> rk32mqclo3vby1us0ifvgkfmfkf8v7j 104 76632 266765 210383 2026-11-10T04:43:31Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266765 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||জড় ভৰত।|৬৫}} {{Rule|}}</noinclude>কৰবালৈ ফুৰিবলৈ গৈছিল। প্ৰথমে নিয়া দুলীয়া বোৰৰ এটাৰ ভাগৰ লাগিলত '''ইক্ষুমতী''' নৈৰ পাৰতে দোলাৰাখি অলপ জিৰাইছে; দুলীয়াৰ মুখিয়ালটোৱে আৰু এটা মানুহ বিচাৰি গল? দৈবাৎ বাটতে জড় ভৰতক পাই ধৰি আনিলে। এওঁক দেখি মানুহটোৱে বৰ ভাল পালে। এনেকুৱা শকত আৱত মানুহেই হে দোলাভাৰ বোৱাৰ উপযুক্ত। এই ভাবি জোৰেৰে দোলা ভাৰববলৈ লগাই দিলে। ভৰত যদিও দোলাভাৰ বোৱাৰ লায়ক নহয় তথাপিও তেওঁ অন্য বোৰ মানুহে সৈতে মনে মনে দোলা কান্ধত লৈ যাবলৈ লাগিল। পিচে কেনেবাকৈ কৰবাত খোজত কোনো প্ৰাণী মৰে বুলি খুব সাবধানে যাবলৈ লাগিল। এনেদৰে যাওঁতে কেতিয়াবা জাপ্ মাৰি দিব লগাত পৰে, কেতিয়াবা এখোজ পাচলৈ আহিব লগাত পৰে, কেতিয়াবা আকৌ খোজতে খোজ দিয়ে, কেতিয়াবা বেঙ্গা মেলি দিয়ে আকৌ নাইবা হঠাৎ ৰৈ যাব লগীয়াত পৰে। এনেদৰে যোৱাত আনবোৰ দুলিয়াই তৈওঁৰ লগত গৈ বৰ আহুকাল পাবলৈ ধৰিলে। ৰজাও গৈ সুখ পাওক ছাৰি দুখহে পালে। {{gap}}ৰজাই খঙেৰে কলে “তহঁত সমানে যা। এইদৰে দোলাখন জোকাৰি নিনিবি।” ৰজাৰ খঙ দেখি আনবোৰ দুলীয়াই কলে, যে সিহঁতৰ গাত একো দোষ নাই। কৰবাৰ পৰা নতুন কৈ ধৰি আনি লগাই দিয়া মানুহটোৰ পৰাহে এনে হৈছে। এই কথা ৰজাই বুজিব পাৰি ভৰতক গালি<noinclude></noinclude> 0oairq0875hma9r3pdp3ftmww9s67mn 104 76633 266767 210384 2026-11-10T04:57:43Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266767 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৬৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>পাৰি আৰু খুব কোবাই যাবলৈ ধৰিলে। ভৰতে সকলো নিৰৱে সহ্য কৰি গৈ আছে, গালি আৰু বেতৰ কোব অসহ্য হলত এবাৰ কলে, “হেৰ মূৰ্খ ৰজা, তোৰনো অলপো জ্ঞান নাইনে?” এই বুলি কোৱা মাত্ৰেই অকঁৰা মানুহে মাতিলে বুলি সকলো আচৰিত হল, ৰজাও দোলাৰ পৰা নামি পৰিল। জড় ভৰতে তেওঁক সেই সময়তে বহুত ধৰ্ম্মৰ কথা কলে, ৰজাও কথা শুনি আচৰিত হল। তেওঁক ক্ষমা প্ৰাৰ্থনা খোজাত ভৰতে সহজে ৰজাক ক্ষমা কৰিলে আক দিব্যজ্ঞান দিলে। {{gap}}ইয়াৰ পিচত ভৰত অৰণ্যলৈ গৈ তপস্যা। কৰি জীৱণৰ বাকী কাল কটাই শেহত স্বৰ্গলৈ গ’ল।{{nop}}<noinclude>{{Css image crop |Image = ভোগ.pdf |Page = 74 |bSize = 408 |cWidth = 176 |cHeight = 155 |oTop = 418 |oLeft = 124 |Location = center |Description = }}</noinclude> 1qxitsj0id1wg3o5v82oi03g35x5vrf 104 76634 266770 210385 2026-11-10T05:13:49Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266770 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} <center>{{larger|'''দেবযানী।'''}}</center></noinclude>{{gap}}দেৱতা আৰু অসুৰৰ মাজত পৰস্পৰ প্ৰভুত্বৰ কাৰণে ৰণ লাগিছিল। পৰস্পৰ হিত কামনা কৰি দেৱতা সকলে বৃহস্পতিক আৰু অসুৰবোৰে শুক্ৰক গুৰু বৰণ কৰি ললে। এওঁলোক দুয়ো নিজৰ নিজৰ শিষ্যৰ মঙ্গলৰ অৰ্থে যেয়ে যিমান পাৰে চেষ্টা কৰিবলৈ ধৰিলে। শুক্ৰই সঞ্জীৱনী মন্ত্ৰ জানে, সেইবাবে দেৱতাই যিমান দৈত্য মাৰে, তেওঁ এটাই বোৰকে জীয়াই দিয়ে। ইফালে অসুৰে মৰা দেৱতা সকলক বৃহস্পতিয়ে জীয়াব নোৱাৰে। তেতিয়ালৈকে দেৱতাই অমৃত পান কৰা নাছিল। লাহে লাহে দেৱতাৰ সংখ্যা কমি আহিল আৰু অসুৰৰ সংখ্যা একেদৰেই থাকিল। {{gap}}ইয়াকে দেখি দেৱতা সকলে এদিন মীমাংসা কৰি স্থিৰ কৰিলে যে শুক্ৰৰ সঞ্জীৱনী মন্ত্ৰ যেনেই তেনেই আনিব লাগিব নহলে যুদ্ধত জয় হোৱাহে নেলাগে দেৱতাৰ অস্তিত্বই লোপ পাব। এই উদ্দেশ্যে বৃহস্পতিৰ পুতেক কচক শুক্ৰৰ ওচৰত বেদ পঢ়িবলৈ পঠিয়ালে। যাবৰ সময়ত কচক দেৱতা সকলে কলে, “বৃষপৰ্ব্ব পুৰত শুক্ৰৰ ঘৰ। তালৈ তোমাত বাহিৰে আন কোনো যাব নোৱাৰে। তুমি শুক্ৰৰ শিষ্য হৈ তেওঁৰ ওচৰত বেদ পঢ়াগৈ। দেৱযানী নামেৰে তেওঁৰ জীয়েক এজনী আছে। তেওঁক যথাযোগ্য সেৱা<noinclude></noinclude> 43r9ji4fhqiio9luon2d4xbvtkv5kjt 104 76635 266774 210386 2026-11-10T05:36:34Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266774 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৬৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>শুশ্ৰূষা কৰিবা। যেতিয়া উভয়ে তুষ্ট হব, তেতিয়া তুমি সঞ্জীবনী মন্ত্ৰ শুক্ৰৰ পৰা লবা আৰু ঘৰলৈ আহিবা।” দেৱতা সকলৰ অভিপ্ৰায় মতে কচ শুক্ৰৰ ঘৰ পালেগৈ। শুক্ৰক সেৱা কৰি চিনাকী দি কলে যে তেওঁৰ ওচৰত তেওঁ বেদ পঢ়িবলৈ আহিছে। শুক্ৰই সকলো শাস্ত্ৰ শিকাবলৈ গাত ললে। ভাল দিন বাৰ চাই ব্ৰহ্মচৰ্য্য আদি বিদ্যা আৰম্ভ কৰিলে। কচে যিমান পাৰে গুৰু সেৱা কৰে, দেৱযানীৰ ওচৰত সদায় হাত যোৰ কৈ ঠিয়হৈ থাকে। যেতিয়া যি হুকুম দিয়ে ততালিকে পালন কৰে। নাচ, গান, বাজনা বজাই সদায় তেওঁক ৰং লগাই থাকে, এইদৰেই অনেক দিন গ’ল। {{gap}}কচক কিছুদিন গৰু চৰাবলৈ লগালে। নিতৌ গৰু হাবিলৈ যায়। এদিন দৈত্যবোৰে দেখিলে আৰু শুক্ৰৰ ওচৰত থকাৰ কাৰণ জানি দৈত্যবোৰে কচক মাৰি হাৰ মঙ্গহ বোৰ বাঘক খুৱাই দিহাদিহি গ’ল। গধূলী গৰু আহি ঘৰ পালেহি, ৰখীয়া নাই। কচক নেদেখি দেৱযানীৰ গা পুৰিবলৈ ধৰিলে। পিতাকক কান্দি কান্দি কচ নহাৰ বাতৰি দিলে। শুক্ৰই জীয়েকৰ কান্দোন দেখি মন্ত্ৰ বলেৰে কচক জীয়াই দিলে। সেইদিনাৰ পৰা গৰু চৰাবলৈ দেৱযানীয়ে কচক আৰু নপঠিয়ালে। {{gap}}অনেক দিনৰ পিচত আকৌ এদিন শুক্ৰই ফুল তুলিবলৈ পঠিয়ালে। এইবাৰ অসুৰে ধৰি কচক মাৰি পেলালে। ইয়াৰ<noinclude></noinclude> jsze101w2285p5qk93yamoqzwclz6d1 104 76636 266788 210387 2026-11-10T06:17:19Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266788 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||দেবযানী।|৬৯}} {{Rule|}}</noinclude>পিচত মঙ্গহ বোৰ ঘিউত ভাজি শুক্ৰক মদৰ লগত খুৱাই দিলে। বহুত পৰ কচক নহা দেখি দেবযানীৰ মনত শঙ্কা হৈ পিতাকক কচৰ বাতৰি সুধিলে। যিমানে কচৰ কথা ভাবিবলৈ ধৰিলে সিমানে দেবযানী উত্ৰাৱল হবলৈ ধৰিলে। অসুৰেই মাৰিলে বুলি নিশ্চয় কৰিলে। পিতাকক আকৌ জীয়াই দিবলৈ খাটিলে, পিতাকে কলে, “আই, মৰা মানুহৰ কাৰণে কান্দিব নেপায়, মৰিলে কোনো নিজীয়ে। কচৰ কাৰণে বেজাৰ নকৰিবা।” তেতিয়া দেবযানীয়ে কলে, “পিতা। কচ মোৰ যিমান উপকাৰী আৰু মোক যিমান চেনেহে কৰে, মই সেই কথা কেতিয়াও পাহৰিব নোৱাৰোঁ। কচক যদি জীয়াই নিদিয়ে মই শপত খাই কৈছোঁ আজিৰ পৰা অনাহাৰে মৰিম।” এই বুলি দেবযানীয়ে হাওঁ হাওঁ কৰে কান্দিবলৈ ধৰিলে। তেতিয়া শুক্ৰই কচক মনতে বিচাৰ কৰিলে, বিচাৰত কচক পেটৰ ভিতৰতে পালে। তেওঁৰ পেটত কি উপায়ে সোমাল এই কথা কচৰ পৰা জানিব পাৰি জীয়েকক নিচুকাই ক’লে “আই! কচ মোৰ পেটতে আছে। যদি কচক জীয়াবলৈ হয় মই মৰিম, ইফালে কচক নেপালে তুমি মৰিবা আৰু কচো মোৰ পেটতে মৰিব। মোৰ গাত দুটা বধ লাগিব, বাৰু মই তাৰ উপায় কৰোঁ।” এই বুলি গৰ্ভতে কচক সঞ্জীৱনী মন্ত্ৰ দিলে আৰু কলে, বাহিৰ হৈ এই মন্ত্ৰেৰেই তেওঁক কচে জীয়াব লাগিব। ইয়াতে কচ মান্তি হৈ মন্ত্ৰ শিকি ললে। শুক্ৰই যেতিয়া দাৰে নিজৰ পেট ফালি কচক বাহিৰ<noinclude></noinclude> ji52rmtlwq23wt5upufcrgd7gks0mos 104 76637 266877 210388 2026-11-10T11:25:17Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266877 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৭০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>কৰিলে, কচ বাহিৰ ওলাল আৰু শুক্ৰ মৰিল ৷ কচে আকৌ শুক্রক জীয়ালে। পুনৰ জীৱন পাই,শুক্ৰৰ মদলৈ বৰ খং উঠি শাপ দিলে, “আজিৰ পৰা যি বামুণে মদ খাব তেওঁৰ বহ্মতেজ নষ্ট হব, ইহ লোকত সমাজ নেপায়, পৰলোকত স্বৰ্গ নেপায়। মোকে মদে এনেকুৱা কৰিলে যেতিয়া অন্যক আক বেচিহে কৰিব সেই কাৰণেই এই শাপ।”, ইয়াৰ পিচত অসুৰ বোৰক মাতি আনি কচক এইদৰে হিংসা কৰা বাবে খঙ কৰিলে আৰু ভবিষ্যত এনে নকৰিবলৈ সতর্ক কৰি দিলে। ইয়াৰ অলপ দিনৰ পিচত কচে সকলো শাস্ত্ৰত পাৰ্গত হৈ শুক্রৰ ওচৰত বিদায় লৈ দেবযানীৰ ওচৰলৈ গ’ল। {{gap}}কচ যেতিয়া দেবযানীৰ ওচৰলৈ গৈছিল, সেই সময়ত তেওঁ মনেৰে পতা সুখৰ ৰাজ্যত ফুৰি কুবিছিল, হঠাৎ কচে চিৰকাললৈ বিদায় লবলৈ আহিছে জানি আকাশৰ পৰা যেন খহি পৰিল। বৰকৈ আশা। কৰি, সেই আশাত বিমুখ হ’লে সাধাৰণতঃ যেনে হয় দেবযানীৰো সেয়ে হ’ল। কোনো উত্তৰ দিব নোৱাৰি বহুত পৰ তলক মাৰি ৰৈ থাকিল। কচে বিদায় খুজি বৰ আমনি কৈ থকাত কলেঃ— {{gap}}“কচ। তুমি যাব নেলাগে, ইয়াতে তুমি সুখেৰে মোৰে সৈতে ঘৰ বাৰী কৰি থাকাঁ। চোৱাচোন তোমাৰ কাৰণে মই কিমান কৰিছোঁ। সেই উপকাৰলৈ মনত পেলাই মোক আশাৰ পৰা বঞ্চিত নকৰিবা—এই কথা তেওঁ থোকা থোকি<noinclude></noinclude> n72nwho1wzozeuoppukn441zkalqf32 266879 266877 2026-11-10T11:29:25Z যদুমণি 4400 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266879 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৭০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>কৰিলে, কচ বাহিৰ ওলাল আৰু শুক্ৰ মৰিল। কচে আকৌ শুক্ৰক জীয়ালে। পুনৰ জীৱন পাই,শুক্ৰৰ মদলৈ বৰ খং উঠি শাপ দিলে, “আজিৰ পৰা যি বামুণে মদ খাব তেওঁৰ বহ্মতেজ নষ্ট হব, ইহ লোকত সমাজ নেপায়, পৰলোকত স্বৰ্গ নেপায়। মোকে মদে এনেকুৱা কৰিলে যেতিয়া অন্যক আৰু বেচিহে কৰিব সেই কাৰণেই এই শাপ।”, ইয়াৰ পিচত অসুৰ বোৰক মাতি আনি কচক এইদৰে হিংসা কৰা বাবে খঙ কৰিলে আৰু ভবিষ্যত এনে নকৰিবলৈ সতৰ্ক কৰি দিলে। ইয়াৰ অলপ দিনৰ পিচত কচে সকলো শাস্ত্ৰত পাৰ্গত হৈ শুক্ৰৰ ওচৰত বিদায় লৈ দেবযানীৰ ওচৰলৈ গ’ল। {{gap}}কচ যেতিয়া দেবযানীৰ ওচৰলৈ গৈছিল, সেই সময়ত তেওঁ মনেৰে পতা সুখৰ ৰাজ্যত ফুৰি ফুৰিছিল, হঠাৎ কচে চিৰকাললৈ বিদায় লবলৈ আহিছে জানি আকাশৰ পৰা যেন খহি পৰিল। বৰকৈ আশা কৰি, সেই আশাত বিমুখ হ’লে সাধাৰণতঃ যেনে হয় দেবযানীৰো সেয়ে হ’ল। কোনো উত্তৰ দিব নোৱাৰি বহুত পৰ তলকা মাৰি ৰৈ থাকিল। কচে বিদায় খুজি বৰ আমনি কৈ থকাত কলেঃ— {{gap}}“কচ। তুমি যাব নেলাগে, ইয়াতে তুমি সুখেৰে মোৰে সৈতে ঘৰ বাৰী কৰি থাকাঁ। চোৱাচোন তোমাৰ কাৰণে মই কিমান কৰিছোঁ। সেই উপকাৰলৈ মনত পেলাই মোক আশাৰ পৰা বঞ্চিত নকৰিবা—এই কথা তেওঁ থোকা থোকি<noinclude></noinclude> o8s0xsq5zgq40ke925c1yxkpu043kvx 104 76655 266651 210406 2026-11-09T15:49:55Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৮৮|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>পাচে পাচে আহি আছা। আৰু কি বৰ লাগে কোঁৱা। তেতিয়া সাবিত্ৰীয়ে কলে, “মোৰ শহুৰে যেন হেৰোৱা ৰাজ্য পুনৰ পায়।” যমে “তাকে হক” বুলি কৈ যাবলৈ ধৰিলে। সাবিত্ৰীয়ে তেওঁৰ আকৌ পাচ লোৱা দেখি সেই বাৰ কলে, “এইবাৰ এটা বৰ তোমাৰ নিজৰ কাৰণে লোঁৱা।” তেতিয়া সাবিত্ৰীয়ে কলে, “মই যেন এশ পুত্ৰৰ মাক হওঁ। যমে কথাটো ভাবি নেচাই “সেয়ে হক” বুলি যাবলৈ ধৰিছে, এনেতে সাবিত্ৰীয়ে কলে, “আপুনি ক’লৈ যায়, মোৰ স্বামীক দিয়ক। আপুনি এতিয়াই মোক এশ লৰাৰ পুত্ৰৱতী হবলৈ বৰ দিলে। কিন্তু স্বামী বিনে আপোনাৰ এই বৰ কেনেকৈ ফলিব।” তেতিয়া যম এনাজৰিৰে বান্ধ খাই মহা বিপদত পৰিল। তেওঁ কলে; ধন্য সাবিত্ৰী। ধন্য তোমাৰ সতীত্ব! তোমাৰ সতীত্ব প্ৰভাৱত মৃত পতিৰ জীৱন ঘূৰাই পালা। তোমাৰ নাম চন্দ্ৰ দিৱাকৰ থাকে মানে থাকিব।” এই বুলি আশীৰ্বাদ কৰি যম গুচি গ’ল। সাবিত্ৰীয়ে জীৱটো আনি সত্যবানৰ দেহত লগাই দিয়া মাত্ৰকে সত্যবান উস্ ৰান বুলি উঠি বহিল, আৰু কলে; “মই আজি বহুত বেলি শুলোঁ, ৰাতি হল, তুমিও মোক জগাই নিদিলা, ঘৰত পিতৃ মাতৃয়ে চিন্তা কৰিব পায়, এতিয়া আৰু ঘৰলৈ যাব নোৱাৰোহঁক। {{gap}}ইফালে ঘৰত বাপেকৰ চকু যমৰ বৰ মতে ভাল হল। কিন্তু চকু ভাল হ’ল যদিও সাবিত্ৰী সত্যবানক নেদেখি দুয়ো কান্দিবলৈ, ধৰিলে, আৰু অনেক বিলাপ কৰি আছে, এনেতে<noinclude></noinclude> 159k20rkuj1el270bggikwkl7tpekbs 104 76656 266648 210407 2026-11-09T15:25:32Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||সাবিত্ৰী।|৮৯}} {{Rule|}}</noinclude>সাবিত্ৰী ও সত্যবান দুয়ো ওলালহি। তেতিয়া তেওঁলোকক দেখি বৃদ্ধ পিতৃ মাতৃৰ আনন্দৰ সীমা নোহোৱা হ’ল। সাবিত্ৰীয়ে তেওঁলোকৰ আগত সকলো কথা ভাঙি পাতি কলে আৰু চকু ভাল হোৱাৰ কথা কলে। তেতিয়া এই বোৰ কথা শুনি শহুৰক শাহুৰেকৰ আনন্দৰ ছুধাবি চকুলো বৈ গল। আৰু সাবিত্ৰীক মাটিতে থবনে মুৰতে লব তাৰ ঠিক নোহোৱা হ’ল। সাবিত্ৰী আটাইৰে আলাসৰ লাৰু হ’ল। এই দৰে কেইদিন মান থকাৰ পাছত এদিন এটা দূত আহি কলেহি যে আপুনি গৈ আকৌ নিজ ৰাজ্যত ৰজা হব লাগে। তাত আপোনাক ৰজা পাতিবলৈ আনেকে মন কৰিছে।” {{gap}}তেতিয়া তেওঁলোকৰ আনন্দৰ পাৰ নাই। লৰালৰিকৈ যাবলৈ ওলাল। সাবিত্ৰীয়ে তেওঁ যমৰ পৰা পোৱা বৰ ফলিওৱা দেখি বৰ ৰং পালে। তেওঁলোক গৈ নগৰ পালেগৈ আৰু তাত তেওঁক ৰজা পাতিলে, আৰু আতি সুখেৰে ৰাজ্য চলাবলৈ ধৰিলে। ইফালে সাবিত্ৰীৰ মাকৰ ঘৰত এই কথা গম পালে, আৰু অপুত্ৰক ৰজাৰ পুত্ৰ হল। তেতিয়া আতাইবোৰ আহি ৰজাৰ ঘৰ ভৰি পৰিল। লাহে লাহে সাবিত্ৰী এশ পুত্ৰৰ মাক হল, আৰু সুখেৰে কাল নিয়াবলৈ ধৰিলে। {{gap}}সেইহে এতিয়া হিন্দু মানুহে ছোৱালীক সাবিত্ৰীৰ দৰে গুণৱতী আৰু সতী হবলৈ, তেওঁৰ দৰে স্বামী সেৱা কৰিব পৰা হবলৈ বুলি আশীৰ্বাদ কৰে।{{nop}}<noinclude><center>⸺⸺</center></noinclude> ftprabk8g2cozfc9yd2ijw48dzt1ok9 104 76657 266646 210408 2026-11-09T15:01:14Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{Dhr|2em}} {{center|{{larger|'''নলদময়ন্তী।}}}}</noinclude>{{gap}}অতি পুৰণি কালত নিষধ ৰাজ্যত বীৰসেনৰ পুতেক নল ৰজা আছিল। তেওঁ মহা গুণী, জ্ঞানী, জিতেন্দ্ৰিয়, সুন্দৰ, যশস্বী, তেজস্বী আৰু ধীৰ স্বভাৱৰ আছিল। {{gap}}নিষধ ৰাজ্যত নল যেনেকুৱা,বিদৰ্ভৰ ভীম ৰজাও ঠিক তেনেকুৱাই আছিল। তেওঁৰ এটী জীয়েক আছিল,নাম দময়ন্তী। দময়ন্তী ৰূপত দেৱতা, যক্ষ, মানুহ আটাইৰে অনুপমা আছিল। তেওঁ সৰুৰে পৰা সখী সকলৰ লগত উমলি ফুৰিছিল। আৰু সখীয়েক হঁতেও সদায় নলৰ কথা দময়ন্তিক কৈছিল আৰু নলৰ ৰূপগুণৰ কথা শুনি তেওঁৰ মনত নলৰ প্ৰতি অনুৰাগ জন্মিল; {{gap}}নলেও বহুত দিনৰ পৰা দময়ন্তীৰ ৰূপ গুণৰ কথা শুনি আছিল, আৰু দময়ন্তীৰ নিমিত্তে মন সদায় ব্যাকুল আছিল। কিন্তু বিধাতাৰ লিখন কোনেও খণ্ডাব নোৱাৰে। এদিন গধূলী বেলিকা নল নিজৰ অন্তেষ পুৰৰ ফুলনি বাৰীত ফুৰি ফুৰিছিল। এনেতে তেওঁ এটা হাঁহ দেখিবলৈ পালে। ভাল দেখি তাক ধৰি পেলালে। কিন্তু আচৰিত কথা যে ধৰা মাত্ৰকে হাঁহটোৱে কবলৈ ধৰিলে “হে, ৰাজা। তুমি মোক নেমাৰিবা, তোমাৰ মই অভিলাষ সিদ্ধি কৰিম। তোমাৰ নিচিনাই ধুনীয়া ভীমৰ জীয়েক দময়ন্তীৰ লগত তোমাৰ মিলন কৰাই<noinclude></noinclude> kuxrcj0tcttp98ijrb4praqo2kdvtq2 104 76658 266635 210409 2026-11-09T14:23:00Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||নলদময়ন্তী।|৯১}} {{Rule|}}</noinclude>দিম।” এই কথা শুনি নলৰ অন্তৰ নাচিবলৈ ধৰিলে আৰু হাঁহটো এৰি দিলে। {{gap}}হাঁহটো চাওঁতে চাওঁতেই নলৰ চকুৰ পৰা আঁতৰ হল আৰু বিদৰ্ভ ওলালগৈ। আৰু যত দময়ন্তীয়ে সদায় সখী সকলৰ সৈতে ফুৰি ফুৰে, সেই ফুলনি বাৰিত ওলালগৈ। সেই দিনাও দময়ন্তীয়ে সখীয়েক সকলৰ সৈতে ফুল তুলিবলৈ গল। আৰু ফুলনিৰ মাজত পুখুৰিত ধুনীয়া হাঁহ এটা দেখি ধৰি দিবলৈ সখীয়েকহঁতক খাটিলে। যেতিয়া সখী সকলৰ সৈতে হাঁহটো বেঢ়ি কুঢ়ি ধৰিলে তেতিয়া হাঁহটোৱে মানুহৰ দৰে দময়ন্তীক কলে “নিষধ ৰাজ্যত নল নামে এজন ৰূপে গুণে অতুলনীয় ৰজা আছে। তেওঁৰ দৰে ধুনীয়া ৰজা আৰু মানুহৰ ভিতৰত নাই। তোমাক তেওঁৰ সৈতে মিল কৰাবৰ মোৰ বাঞ্ছা। যদি ভাগ্যত থাকে তেন্তে নল তোমাৰ পতি হৈ তোমাৰ ৰূপ গুণৰ সাৰ্থক কৰিব।” এই কথা বোৰ শুনি দময়ন্তীয়ে আনন্দত বিভোৰ হৈ কলে। “বিধিয়ে গুনবান নলক মোৰ কাৰণে স্ৰজিলে। মই নলকহে এক মাত্ৰ পতিবৰণ কৰিম।” এই খবৰ দি হাঁহটোক নলৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে। হাঁহে নলৰ আগত সকলো কথা ভাঙ্গি পাতি কলে। নলে হাঁহৰ মুখে এনেকুৱা আনন্দদায়ক কথা শুনি আনন্দত একোকে কব নোৱাৰিলে গাত হাত ফুৰাই হাঁহটোক বিদায় দিলে। {{gap}}যি দিনাৰে পৰা দময়ন্তীয়ে হাঁহৰ মুখে নলৰ কথা বোৰ<noinclude></noinclude> 7phmgr1p6q9ryblv6majr50f4x17l7u 104 76659 266631 210410 2026-11-09T14:09:03Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৯২|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>শুনিলে সেই দিনাৰ পৰা আৰু তেওঁ সকলো এৰিলে,সখী সকলৰ লগত উমলিবলৈও এৰিলে। মাত্ৰ যতে ততে বহি মন মাৰি কিবা কিবি ভাবি থাকে। ঘনে ঘনে হুমুনীয়া কাঢ়ে। খাৱন শোৱনৰ ফালে যে কান সাৰ একে বাৰে এৰিলে। সখী সকলে এই বোৰ দেখি শুনি বাপেক ভীম নৰপতিৰ আগত সকলো কথা ভাঙি পাতি কলে। আৰু তেতিয়াই ৰজাই দময়ন্তীৰ সয়ম্বৰৰ সকলো আয়োজন কৰিলে আৰু দেশে দেশে দূত পঠিয়ালে। {{gap}}দময়ন্তীৰ সয়ম্বৰৰ কথা শুনি অনেক দেশৰ ৰজা আহি বিদৰ্ভ ভৰি পৰিল। নিমন্ত্ৰণ পাই নলো সসৈন্যে যাত্ৰা কৰিলে। বাটতে দেৱতা সকলে নলক দেখি ভাবিবলৈ ধৰিলে,‘নল থাকোঁতে দময়ন্তীয়ে আমাৰ বৰা নিতান্ত অসম্ভৱ। এতেকে ইয়াৰ এটা উপায় নকৰিলে নহয়। তেতিয়া ইন্দ্ৰই নলক মাতিলে,আৰু কলে “নল নৰপতি! তোমাৰ ওচৰত আমাৰ এটা অনুৰোধ আছে। তুমি সেই অনুৰোধটি ৰক্ষা কৰিম বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰা। তেতিয়াহে আমি তোমাক কথাটো কম। নল বৰ বিমোৰত পৰিল,আৰু অগত্যা কৰিম বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিলে। তেতিয়া ইন্দ্ৰই কলে,“নল। তুমি দময়ন্তীক গৈ কব লাগে যে সয়ম্বৰত চাৰিজন দেৱতাৰ ভিতৰত এজনক বৰিব লাগে।” তেতিয়া নলৰ মুৰত আকাশী সৰগ ভাঙি পৰিল। আৰু কলে,‘ময়ে দময়ন্তীক লাভৰ মনেৰে আহিছোঁ। এতেকে মই এতিয়া এনে কাম কৰিম কেনেকৈ?{{nop}}<noinclude></noinclude> qfss7caiq206khxs55wuqutz7fcfqm2 104 76660 266626 210411 2026-11-09T13:40:54Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||নলদময়ন্তী।|৯৩}} {{Rule|}}</noinclude>অনুগ্ৰহ কৰি মোক শপতৰ পৰা মুক্ত কৰক। কিন্তু দেৱতা সকল বৰকৈ লাগিল। নল অগত্যা যাবলৈ বাধ্য হল।” তেওঁ আকৌ কলে মই এটা মতা মানুহ। তেনে স্থলত ইমান পালি পহৰিয়াৰ আগত কেনেকৈ দময়ন্তীৰ অন্তেষপুৰলৈ সোমাম। তেতিয়া ইন্দ্ৰই কলে,আমাৰ কৃপাত কোনেও নেদেখাকৈ সোমাব পাৰিবা। নলে অতি বেজাৰ মনেৰে যাত্ৰা কৰিলে। আৰু কোনেও নেদেখাকৈ ভিতৰ সোমাই দময়ন্তীৰ আগত থিয় হলগৈ। আৰু দেৱতা সকলে কোৱা সকলো কথা কলে। তেতিয়া দময়ন্তীয়ে লাজুকি ভাবে উত্তৰ দিলে। এবাৰ যেতিয়া মই আপোনাক মনে মনে পতি বৰণ কৰিছোঁ,তাৰ আৰু অন্যথা নকৰোঁ। {{gap}}নল তেতিয়া উভতি আহি দেৱতা সকলৰ আগত সকলো কথা কলেহি। তেতিয়া দেৱতা সকলে আন এটা ফন্দি পাতিলে। {{gap}}সয়ম্বৰ আৰম্ভ হল। সকলোৱে মনত এটা নতুন ভাবে খুন্দিয়াবলৈ ধৰিলে। হাতত ফুলৰ মালা লৈ দময়ন্তী সভাত উপস্থিত হলহি। আৰু নলক দেখা পাবৰ কাৰণ কেউফালে চাবলৈ ধৰিলে। কিন্তু দেখি অবাক,পাঁচ জন নল একেশাৰীতে বহি আছে। (দেৱতা চাৰিজন নলৰ বেশ ধৰি নলৰ লগত বহি আছে।) তেতিয়া দময়ন্তীয়ে উচ্চস্বৰে কবলৈ ধৰিলে। “হে পৰমেশ্বৰ তুমি আৰু মোক লাঞ্চনা<noinclude></noinclude> dnhamh2j3708aobwnsv55iv6jz7og9s 104 76661 266617 210412 2026-11-09T13:24:31Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৯৪|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>নকৰিবা। কৃপা কৰি মোক প্ৰকৃত নলক দেখুৱাই দিয়া।” তেতিয়া আকাশীবাণীয়ে কৈ দিলে “সেই পাঁচ জনৰ মাজত যিজনৰ ডিঙিৰ মালা লেৰেলা পৰা,যাৰ ভৰি মাটিত লাগি আছে আৰু যাৰ চকু একেথৰে থকা নাই,পিৰিকিয়াই আছে তেঁৱেই প্ৰকৃত নল।” তেতিয়া দময়ন্তীয়ে নলৰ ডিঙিত ফুলৰ মালা দিলে। গোটেই সভাঘৰ মঙ্গল উৰুলিৰে তলবলাবলৈ ধৰিলে। আৰু সকলো ঘৰা ঘৰি গুছি গল। {{gap}}ইয়াৰ পাচত নল আৰু দময়ন্তী নিজৰ দেশলৈ যাত্ৰা কৰিলে। দেৱতা সকল উভতি যাওঁতে বাটতে কলি আৰু দ্বাপৰক পাই কলৈ যাব বুলি সুধিলে। তেওঁলোকে কলে,আমি দময়ন্তীৰ সয়ম্বৰলৈ যাওঁ। তেতিয়া ইন্দ্ৰই ক’লে, “সয়ম্বৰ শেষ হল,নিষধ ৰাজ্যৰ অধিপতি নলক দময়ন্তীয়ে বৰিলে।” এই কথাত কলি আৰু দ্বাপৰ খঙ্গত ৰঙ্গা পৰিল। আৰু গৰ্জি দাত কামুৰি কবলৈ ধৰিলে উঃ এইটো সামান্য মানুহৰ ইমান সাহ যে অতবোৰ দেৱতা থাকোঁতেই দময়ন্তীক পাব পাৰে। বাৰু চাম,ই দময়ন্তীৰ লগত কিমান দিন থাকিব পাৰে।” এই বুলি খঙ্গত ধৰ-ফৰা-বলৈ ধৰিলে। তেতিয়া দেৱতা সকলে এই বোৰ কথা ভাল নহয় বুলি কোৱাতো কলিৰ খং শান্ত নহল। {{gap}}নল সকলো কামতে বৰ সাৱধান আছিল। গতিকে কলি কোনো ৰকমে নলৰ গাত প্ৰবেশ কৰা নাছিল। এইদৰে ১২ বছৰ গল। এদিন কোনো কামত লৰা লৰি হোৱাত<noinclude></noinclude> 1q48i1761f8s0ee897nhkusbajuslyh 104 76662 266580 210413 2026-11-09T12:24:22Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh||নলদময়ন্তী।|৯৫}} {{Rule|}}</noinclude>নল শৌচাচাৰ কৰি সেই গাৰে গোঁসাই ঘৰ সোমাল। সেই ছেগতে কলি নলৰ গাত প্ৰবেশ কৰিলে। আৰু নলৰ বুদ্ধি দিনক দিনে হ্ৰাস হৈ আহিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}নলৰ পুষ্কৰ নামে এটা ভায়েক আছিল। তেওঁ নলৰ বিপৰীত ধৰণৰ আছিল। কলি তেতিয়া পুষ্কৰৰ ওচৰলৈ গৈ ক’লে “তুমি নলৰ লগত পাশা খেলা,মই তোমাক সহায় কৰিম,আৰু যেতিয়া নল হাৰিব তাক হাবিলৈ খেদাই দিবা। পুষ্কৰেও নলক দেখিব নোৱাৰিছিল। গতিকে লৰা লৰিকৈ পাশা খেল আৰম্ভ কৰিলে,আৰু নলক মাতিলে। নলে পাশা খেল বৰ ভাল পাইছিল, গতিকে মতা মাত্ৰেই গল। কিন্তু যাৰ ফালে কলিয়ে কেৰাহিকৈ চায় তাৰ কৰবাত জয় আছেনে? এতিয়াও নল প্ৰত্যেক বাৰতে হাৰিবলৈ ধৰিলে। অন্তত তেওঁৰ আৰু একো নোহোৱাত পৰিল। নগৰৰ প্ৰজা,দময়ন্তী আৰু পাত্ৰ মন্ত্ৰী সকলোৱে খেল বন্ধ কৰিবলৈ বহুত কৈয়ো নোৱাৰি নিৰাষ ভাবে উলটিল। অন্তত নলে নিজে পিন্ধা আৰু দময়ন্তীৰ গাৰ অলঙ্কাৰ পাতিও হেৰুৱালে। পণ কৰিবলৈ একো নোহোৱাত খেলো বন্ধ হল। {{gap}}নল আৰু দময়ন্তী বনলৈ যাবলৈ ওলাল। তেওঁলোকৰ দুটি লৰা ছোৱালী আছিল। লৰা ছোৱালী দুটি মাকৰ ঘৰত থৈ তেওঁলোক বনলৈ যাবলৈ ওলাল। প্ৰজাবোৰে অনেক কাকুতি মিনতি কৰি কৈয়ো তেওঁ লোকক ৰাখিব নোৱাৰিলে। লাহে লাহে গৈ তেওঁলোক অৰণ্য পালেগৈ।<noinclude></noinclude> csx5z6mnic0txd99g2gntedjlbiaopz 104 76663 266573 210414 2026-11-09T12:10:24Z যদুমণি 4400 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|৯৬|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>{{gap}}অৰণ্য পায়েই এজাক কপৌ চৰি থকা দেখি নলে নিজে পিন্ধি থকা কাপোৰ খনকে চৰাই ধৰিবৰ মনেৰে দলি মাৰি দিলে। কিন্তু এইটো একমাত্ৰ কলিৰ চক্ৰান্তহে। কপৌবোৰে কাপোৰ খন লৈ উৰি গল। নল নাঙঠ হল। একো উপায় নোহোৱাত দময়ন্তীৰ খনকে দুয়ো পিন্ধিলে। তেতিয়া নলে দময়ন্তীক কলে,“তুমি আৰু মোৰ লগত থাকি দুখ খাব নেলাগে। এই বাটেদি পিতাৰ ঘৰলৈ গুচি যোৱা।” কিন্তু দময়ন্তীয়ে এই উত্তৰ দিলে,“স্বামী যত থাকে তিৰোতাৰ সেয়ে স্বৰ্গ।” নলে আৰু একো নেমাতিলে। {{gap}}ইয়াৰ কিছু দিনৰ পাচত এদিন বৰ ভাগৰ লাগিলত দুয়ো এজোপা গছৰ তলতে শুলে। দময়ন্তীৰ বেগতেই টোপনী আহিল। তেতিয়া নলৰ মনত এনে ভাব আহিল যে যদি তেওঁ দময়ন্তীৰ হাত সাৰিব পাৰে,তেন্তে তেওঁ আৰু নিশ্চিন্ত মনে ফুৰিবলৈ চল পাব। আৰু দময়ন্তীয়ে তেতিয়া বাধ্য হৈ বাপেকৰ ঘৰলৈ যাব আৰু লৰা ছোৱালী দুটিৰ প্ৰতিপালন কৰিবগৈ। কিন্তু এখন কাপোৰ দুয়ো পিন্ধি আছে জানেচা আজুৰিলে দময়ন্তীয়ে সাৰ পায়। এই বুলি ইফাল সিফাল কৰি চাওঁতে এখন চোকা তৰোৱাল দময়ন্তীৰ ওচৰতে দেখিবলৈ পালে। (কলিয়ে সেই তৰোৱাল তাত থৈ দিছিল।) তেতিয়া তেওঁ বস্ত্ৰখন মাজতে কাটি তাৰ পৰা গুচি গল। {{gap}}যেতিয়া দময়ন্তীয়ে সাৰ পাই নলক ওচৰত দেখা নেপালে তেতিয়া দময়ন্তীৰ শোকৰ কথা আমি এই লিখনীৰে লিখি<noinclude></noinclude> iddhvagvp5vuglyt3jb0jruaxix7dyx 104 76667 266649 266518 2026-11-09T15:28:26Z যদুমণি 4400 266649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="যদুমণি" />{{rh|১০০|ভোগ।|}} {{Rule|}}</noinclude>অনালে। লৰা ছোৱালী দুটি দেখি নলৰ দুধাৰি চকুলো দুগালে বৈ গল। তেতিয়া দময়ন্তীয়ে সুগন্ধি চন্দন গাত লেপি গা,পা ধুৱাই, ভাল সাজ পাৰ পিন্ধালে। তেতিয়া নলৰ গাৰ চেহেৰা আগৰ দৰে হ’ল। আৰু কলি আগতে ওলাই বিনয় বচনে ক’লে “মই অত দিন আপোনাক অনেক কষ্ট দিলোঁ। তাৰ বাবে মোক ক্ষমা কৰক। ময়ো তক্ষকৰ {{illegible|texttip=text}} আৰু ঋতুপৰ্ণৰ তক্ষকৰ অঙ্ক বিদ্যাৰ বলত অশেষ কষ্ট পাইছিলোঁ। নলে কলিক ক্ষমা কৰিলে। ৰজাৰ ঘৰত তেতিয়া এটা আনন্দৰ ৰোল উঠিল। ঋতুপৰ্ণ ৰজাই এইবোৰ কথা গম পাই নলৰ ওচৰত ক্ষমা মাগিলে। {{gap}}তাত কিছু দিন থকাৰ পাছত, অনেক লগুৱা লিকচৌ লৈ নল গৈ নিষধ ৰাজ্য পালেগৈ। সেই দিনা সকলো প্ৰজাৰ মনত ৰং। মন্ত্ৰী আদি কৰি সকলোৱে নলক আগবঢ়াই নিলেহি। তাৰ পাছ দিনা ৰজা নলে ভায়েক পুষ্কৰক পাশা খেলিবলৈ মাতিলে। {{gap}}এই বাৰ কিন্তু পুষ্কৰ সমূলি হাৰিল। নলে পুষ্কৰক মৰণ কৰি ৰাজ্যতে থাকিবলৈ দিলে। ইয়াৰ পাছত তেঁওলোকে বহুত দিন ৰাজ্য চলাই সুখে শান্তিতে থাকিল।<noinclude> <center>'''অন্ত।'''</center></noinclude> 9zizvl0n89swjwiblfa5f8gp9in98g7 104 77132 266607 211321 2026-11-09T13:06:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬০ মাতৃজাতি শ্ৰেণীৰ তিৰোতা এলেহুৱা, গাত দুখ দি বন কৰিবৰ ইচ্ছা বৰ কম—সেইবাবে ৰোহ কৰিবৰ এটা চেলু পালেই ৰোহ কৰি, কাম-কাজ নকৰি, পৰি থকাৰ সুবিধা লয়। “যুদ্ধৰ ঘোঁৰাই ৰণৰ বাজনা শুনি জপিয়াব ধৰে,” -কামিলা তিৰোতায়ে৷ কাম এৰি বিছনাত পৰি থাকিব নোৱাৰে। ঘৰৰ কাম এৰি শুই থকাই প্ৰমাণ কৰে যে তেওঁ এলেহুৱা। সাধাৰণতঃ ঘৰৰ কাম যেতিয়া বেছি হয়, তেতিয়াহে তেওঁ- লোকৰ ৰোহৰ মাত্ৰা চৰে। এনে ৰোহকৰা অভ্যাস নকৰিবা আৰু ইয়াক বৰ ঘৃণনীয় বুলি ভাবিব|— স্বামীৰ ওপৰত কেতিয়াও বোহ নকৰিবা, অনৰ্থক অভিমান বা ৰোহ কৰিলে স্বামীৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হবৰ বৰ ভয় থাকে। মিঠা কথাত সকলো বশ হয়—সংসাৰত মিঠা কথাবে সক লোকে বশ কৰিব পাৰি। ভাবি চিন্তি কথা কোৱাৰ অভ্যাস কৰা উচিত। যিবিলাক মানুহে বেছি কথা কয়, সিহঁতে নিশ্চয় বহুত অনৰ্থক অদৰ্কাৰী কথা কয়। নভবা নিচিন্তাকৈ কোৱা কথাৰ পৰা অনৰ্থ ঘটে। তুমি যদি সুখে শান্তিৰে থাকিব ইচ্ছা কৰা, তেনেহলে কাৰে৷ ওপৰত খং নেদেখুৱাব৷ বিশেষকৈ তোমাৰ স্বামীৰ আগত আক গুৰুজন সকলৰ আগত। সদায় স্বামীৰ লগত প্ৰিয় কথা কৰা; অপ্ৰিয় কথা কৈ তেওঁৰ মনত দুখ নিদিবা। তেওঁৰ গাত যদি কিবা দোষ দেখা তাকে। সময়মতে প্ৰিয় কথাৰে উনুকিয়াই দি সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিবা। তুমি খং কৰিবা কিন্তু<noinclude></noinclude> f02r4hux6kwflot3b1m3yizrsoe6gnv 266613 266607 2026-11-09T13:18:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬০|মাতৃজাতি|}}</noinclude>শ্ৰেণীৰ তিৰোতা এলেহুৱা, গাত দুখ দি বন কৰিবৰ ইচ্ছা বৰ কম—সেইবাবে ৰোহ কৰিবৰ এটা চেলু পালেই ৰোহ কৰি, কাম-কাজ নকৰি, পৰি থকাৰ সুবিধা লয়। {{gap}}“যুদ্ধৰ ঘোঁৰাই ৰণৰ বাজনা শুনি জপিয়াব ধৰে,” কামিলা তিৰোতায়ে৷ কাম এৰি বিছনাত পৰি থাকিব নোৱাৰে। ঘৰৰ কাম এৰি শুই থকাই প্ৰমাণ কৰে যে তেওঁ এলেহুৱা। সাধাৰণতঃ ঘৰৰ কাম যেতিয়া বেছি হয়, তেতিয়াহে তেওঁ-লোকৰ ৰোহৰ মাত্ৰা চৰে। এনে ৰোহ কৰা অভ্যাস নকৰিবা আৰু ইয়াক বৰ ঘৃণনীয় বুলি ভাবিবা— স্বামীৰ ওপৰত কেতিয়াও ৰোহ নকৰিবা, অনৰ্থক অভিমান বা ৰোহ কৰিলে স্বামীৰ মৰমৰ পৰা বঞ্চিত হবৰ বৰ ভয় থাকে। {{gap}}মিঠা কথাত সকলো বশ হয়—সংসাৰত মিঠা কথাৰে সকলোকে বশ কৰিব পাৰি। ভাবি চিন্তি কথা কোৱাৰ অভ্যাস কৰা উচিত। যিবিলাক মানুহে বেছি কথা কয়, সিহঁতে নিশ্চয় বহুত অনৰ্থক অদৰ্কাৰী কথা কয়। নভবা নিচিন্তাকৈ কোৱা কথাৰ পৰা অনৰ্থ ঘটে। তুমি যদি সুখে শান্তিৰে থাকিব ইচ্ছা কৰা, তেনেহলে কাৰে৷ ওপৰত খং নেদেখুৱাব৷ বিশেষকৈ তোমাৰ স্বামীৰ আগত আৰু গুৰুজন সকলৰ আগত। সদায় স্বামীৰ লগত প্ৰিয় কথা কবা; অপ্ৰিয় কথা কৈ তেওঁৰ মনত দুখ নিদিবা। তেওঁৰ গাত যদি কিবা দোষ দেখা তাকো সময়মতে প্ৰিয় কথাৰে উনুকিয়াই দি সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিবা। তুমি খং কৰিবা কিন্তু<noinclude></noinclude> phha44g9ta53nou3lyar72zu7fv6hfu 104 77135 266614 211324 2026-11-09T13:20:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৬৩ গিৰীয়েকে খাই উঠিলে নিজে খায়, গিৰীয়েকে কথা কব এৰিলে নিজে কথা কয়, গিৰীয়েকে থিয় হৈ উঠিলে নিজে উথে, আৰু গিৰীয়েকৰ প্ৰতি সদায় মন আৰু চকু থিৰ কৈ ৰাখি তেওঁৰ আদেশ পালন কৰে, সেই সভীক দেৱতা সকলেও পূজা কৰে। এৱেঁই মোৰ আই, পিতা, বন্ধু আৰু পৰম দেৱতা বুলি যি তিৰোতাই পতিৰ শুশ্ৰূষা কৰে, তেওঁ যমকো জয় কৰে। আই, তুমি বামায়ণ আৰু মহাভাৰত পঢ়িছিলা, এতিয়াও আহৰি পালে মাজে মাজে সেই দুইখন কিতাপ পঢ়িবা। পঢ়িবা। তাত বহুত সজ উপদেশ আৰু সজ দৃষ্টান্ত আছে। তুমি মহাভাৰতত পাইছা যে দ্ৰৌপদীৰ পাঁচজন৷ স্বামী আছিল — যুধিষ্টিৰ, ভীম অৰ্জ্জুন, নকুল আক সহদেৱ। তেওঁ পাঁচো জনৰ লগত এনে ব্যৱহাৰ কৰিছিল যে পাঁচো- জনে তেওঁক মৰম আদৰ কৰিছিল। - অৰ্জ্জুনৰ সখি শ্ৰীকৄষ্ণৰ ( ১৬০০৮) ষোল হাজাৰ আঠজনী ঘৈণীয়েক আছিল। তাৰে ভিতৰত সত্যভামা প্ৰধান। দৌপদীয়ে পাঁচজনা গিৰীয়েকক এনেকৈ হাতৰ মুঠিত ৰখা দেখি তেওঁ অনুমান কৰিলে যে দ্ৰৌপদীয়ে কিবা আহুদি বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰ জানে, তাকে শিকি শ্ৰীকৃষ্ণক অকলে হাত কৰিবৰ মনেৰে এদনি সত্যমাভাই দ্ৰৌপদীক সুধিলে, “সখী, মহাবীৰ পাঁচ পাণ্ডৱ সদায় তোমাৰ হাতৰ মুঠিত, তুমি যি আহুদি বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰেৰে সেই সকলক বশ কৰিছা, মোক<noinclude></noinclude> hjjmjk5vyaerw61cvzymn4jfqqxo278 266621 266614 2026-11-09T13:32:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৬৩}}</noinclude>গিৰীয়েকে খাই উঠিলে নিজে খায়, গিৰীয়েকে কথা কব এৰিলে নিজে কথা কয়, গিৰীয়েকে থিয় হৈ উঠিলে নিজে উথে, আৰু গিৰীয়েকৰ প্ৰতি সদায় মন আৰু চকু থিৰকৈ ৰাখি তেওঁৰ আদেশ পালন কৰে, সেই সভীক দেৱতা সকলেও পূজা কৰে। এৱেঁই মোৰ আই, পিতা, বন্ধু আৰু পৰম দেৱতা বুলি যি তিৰোতাই পতিৰ শুশ্ৰূষা কৰে,তেওঁ যমকো জয় কৰে। {{gap}}আই, তুমি বামায়ণ আৰু মহাভাৰত পঢ়িছিলা, এতিয়াও আহৰি পালে মাজে মাজে সেই দুইখন কিতাপ পঢ়িবা। পঢ়িবা। তাত বহুত সজ উপদেশ আৰু সজ দৃষ্টান্ত আছে। তুমি মহাভাৰতত পাইছা যে দ্ৰৌপদীৰ পাঁচজন৷ স্বামী আছিল — যুধিষ্টিৰ, ভীম অৰ্জ্জুন, নকুল আক সহদেৱ। তেওঁ পাঁচো জনৰ লগত এনে ব্যৱহাৰ কৰিছিল যে পাঁচো-জনে তেওঁক মৰম আদৰ কৰিছিল। {{gap}}অৰ্জ্জুনৰ সখি শ্ৰীকৄষ্ণৰ ( ১৬০০৮) ষোল হাজাৰ আঠজনী ঘৈণীয়েক আছিল। তাৰে ভিতৰত সত্যভামা প্ৰধান। দৌপদীয়ে পাঁচজনা গিৰীয়েকক এনেকৈ হাতৰ মুঠিত ৰখা দেখি তেওঁ অনুমান কৰিলে যে দ্ৰৌপদীয়ে কিবা আহুদি বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰ জানে, তাকে শিকি শ্ৰীকৃষ্ণক অকলে হাত কৰিবৰ মনেৰে এদনি সত্যমাভাই দ্ৰৌপদীক সুধিলে, “সখী,মহাবীৰ পাঁচ পাণ্ডৱ সদায় তোমাৰ হাতৰ মুঠিত, তুমি যি আহুদি বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰেৰে সেই সকলক বশ কৰিছা, মোক<noinclude></noinclude> 2o9v0tekpbzn8xuabs5knfkcamfan8u 104 77136 266650 211325 2026-11-09T15:36:14Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬৪ মাতৃজাতি সেইটো শিকাবানে?” তেতিয়া দ্ৰৌপদীয়ে উত্তৰ কৰিলে, “সখী, স্বামীক দৰৱ খুৱাই বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰেৰে বশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা কোনো সজ তিৰোতাৰে কৰ্ত্তব্য নহয়। স্বামীয়ে যদি জানে যে তিৰোতাই তেওঁক দৰব খুৱাইছে, তেনেহলে সেই তিৰোতাক তেওঁ কেতিয়াও ভাল পাব নোৱাৰে, আৰু বিশেষতঃ দৰব খুৱালে বহুত সময়ত নানা- ৰকমৰ বেমাৰ হব পাৰে, এনেকি মৃত্যু পৰ্য্যন্তও ঘটিব পাৰে। আহুদি কৰে অসৎ ভিৰোতাৰ হে কাম। মোৰ যিবোৰ কাৰ্য্যৰ বাবে স্বামী সকলে মোক আদৰ কৰে ম‍ই তাক কওঁ শুনা— সখী, পাণ্ডৱসকলক মই সদায় যত্ন কৰি পৰি- চৰ্য্যা কৰে।, আৰু তাত ম‍ই কেতিয়াও খং বা অহঙ্কাৰ নেদেখুৱাও। এই সংসাৰত পাণ্ডৱৰ বাহিৰে আনকি দেৱতা গন্ধব বা সুন্দৰ ডেকাও মোৰ প্ৰিয় নহয়। মোৰ স্বামী সকলে খোৱাৰ আগতে মই নাখাওঁ, তেওঁলোক নুশুলে ম‍ই নোশোওঁ এনেকি ঘৰৰ চাকৰ নাকৰবোৰৰ আগতেও মই নাখাওঁ, আৰু নোশোওঁ। তেওঁলোক কিবা কামত বাহিৰলৈ গৈ ঘৰলৈ আহিলে মই তেওঁলোকক আগবঢ়াই আনি প্ৰথমে ভৰি হাত ধ্ৰুব পানী আৰু বহিব আসন দিওঁ। থকা ঘৰ আৰু ঘৰত তেওঁ- থকা সকলো বস্তু মই পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰাখোঁ। লোকৰ ধান মাহ প্ৰভৃতি শ্যবোৰ মই সাৱধানে ভালকৈ ৰাখোঁ। তেওঁলোকে গালি-শপনি পাৰিলে মই উত্তৰ নকৰোঁ, অসৎ চৰিত্ৰৰ তিৰোতাৰ লগ নলওঁ। অলপ সময়ো এলাহত<noinclude></noinclude> cvli8fs7e3axzvxvgt7nstbflijqas4 266655 266650 2026-11-09T16:04:46Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>সেইটো শিকাবানে?” তেতিয়া দ্ৰৌপদীয়ে উত্তৰ কৰিলে, “সখী, স্বামীক দৰৱ খুৱাই বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰেৰে বশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা কোনো সজ তিৰোতাৰে কৰ্ত্তব্য নহয়। স্বামীয়ে যদি জানে যে তিৰোতাই তেওঁক দৰব খুৱাইছে, তেনেহলে সেই তিৰোতাক তেওঁ কেতিয়াও ভাল পাবনোৱাৰে, আৰু বিশেষতঃ দৰব খুৱালে বহুত সময়ত নানা-ৰকমৰ বেমাৰ হব পাৰে, এনেকি মৃত্যু পৰ্য্যন্তও ঘটিব পাৰে। আহুদি কৰে অসৎ ভিৰোতাৰ হে কাম। মোৰ যিবোৰ কাৰ্য্যৰ বাবে স্বামী সকলে মোক আদৰ কৰে ম‍ই তাক কওঁ শুনা— সখী, পাণ্ডৱ সকলক মই সদায় যত্ন কৰি পৰি-চৰ্য্যা কৰো, আৰু তাত ম‍ই কেতিয়াও খং বা অহঙ্কাৰ নেদেখুৱাও। এই সংসাৰত পাণ্ডৱৰ বাহিৰে আনকি দেৱতাগন্ধৰ্বব বা সুন্দৰ ডেকাও মোৰ প্ৰিয় নহয়। মোৰ স্বামী সকলে খোৱাৰ আগতে মই নাখাওঁ, তেওঁলোক নুশুলে ম‍ই নোশোওঁ এনেকি ঘৰৰ চাকৰ নাকৰবোৰৰ আগতেও মই নাখাওঁ,আৰু নোশোওঁ। তেওঁলোক কিবা কামত বাহিৰলৈ গৈ ঘৰলৈ আহিলে মই তেওঁলোকক আগবঢ়াই আনি প্ৰথমে ভৰি হাত ধুব পানী আৰু বহিব আসন দিওঁ। থকা ঘৰ আৰু ঘৰত থকা সকলো বস্তু মই পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰাখোঁ। তেওঁলোকৰ ধান মাহ প্ৰভৃতি শস্যবোৰ মই সাৱধানে ভালকৈ ৰাখোঁ। তেওঁলোকে গালি-শপনি পাৰিলে মই উত্তৰ নকৰোঁ,অসৎ চৰিত্ৰৰ তিৰোতাৰ লগ নলওঁ। অলপ সময়ো এলাহত<noinclude></noinclude> sp5dylhbmwjk33mj27o7wgiraobm213 266656 266655 2026-11-09T16:05:58Z Nilotpal Hazarika123 3917 266656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>সেইটো শিকাবানে?” তেতিয়া দ্ৰৌপদীয়ে উত্তৰ কৰিলে, “সখী, স্বামীক দৰৱ খুৱাই বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰেৰে বশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা কোনো সজ তিৰোতাৰে কৰ্ত্তব্য নহয়। স্বামীয়ে যদি জানে যে তিৰোতাই তেওঁক দৰব খুৱাইছে, তেনেহলে সেই তিৰোতাক তেওঁ কেতিয়াও ভাল পাবনোৱাৰে, আৰু বিশেষতঃ দৰব খুৱালে বহুত সময়ত নানা-ৰকমৰ বেমাৰ হব পাৰে, এনেকি মৃত্যু পৰ্য্যন্তও ঘটিব পাৰে। আহুদি কৰে অসৎ ভিৰোতাৰ হে কাম। মোৰ যিবোৰ কাৰ্য্যৰ বাবে স্বামী সকলে মোক আদৰ কৰে ম‍ই তাক কওঁ শুনা— সখী, পাণ্ডৱ সকলক মই সদায় যত্ন কৰি পৰি-চৰ্য্যা কৰো, আৰু তাত ম‍ই কেতিয়াও খং বা অহঙ্কাৰ নেদেখুৱাও। এই সংসাৰত পাণ্ডৱৰ বাহিৰে আনকি দেৱতা গন্ধৰ্বব বা সুন্দৰ ডেকাও মোৰ প্ৰিয় নহয়। মোৰ স্বামী সকলে খোৱাৰ আগতে মই নাখাওঁ, তেওঁলোক নুশুলে ম‍ই নোশোওঁ এনেকি ঘৰৰ চাকৰ নাকৰবোৰৰ আগতেও মই নাখাওঁ,আৰু নোশোওঁ। তেওঁলোক কিবা কামত বাহিৰলৈ গৈ ঘৰলৈ আহিলে মই তেওঁলোকক আগবঢ়াই আনি প্ৰথমে ভৰি হাত ধুব পানী আৰু বহিব আসন দিওঁ। থকা ঘৰ আৰু ঘৰত থকা সকলো বস্তু মই পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰাখোঁ। তেওঁলোকৰ ধান মাহ প্ৰভৃতি শস্যবোৰ মই সাৱধানে ভালকৈ ৰাখোঁ। তেওঁলোকে গালি-শপনি পাৰিলে মই উত্তৰ নকৰোঁ,অসৎ চৰিত্ৰৰ তিৰোতাৰ লগ নলওঁ। অলপ সময়ো এলাহত<noinclude></noinclude> 7mgjburbrzms71zwuk95p19dohzoems 266658 266656 2026-11-09T16:06:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 266658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৪|মাতৃজাতি|}}</noinclude>সেইটো শিকাবানে?” তেতিয়া দ্ৰৌপদীয়ে উত্তৰ কৰিলে, “সখী, স্বামীক দৰৱ খুৱাই বা মন্ত্ৰ তন্ত্ৰেৰে বশ কৰিবলৈ চেষ্টা কৰা কোনো সজ তিৰোতাৰে কৰ্ত্তব্য নহয়। স্বামীয়ে যদি জানে যে তিৰোতাই তেওঁক দৰব খুৱাইছে, তেনেহলে সেই তিৰোতাক তেওঁ কেতিয়াও ভাল পাব নোৱাৰে, আৰু বিশেষতঃ দৰব খুৱালে বহুত সময়ত নানা-ৰকমৰ বেমাৰ হব পাৰে, এনেকি মৃত্যু পৰ্য্যন্তও ঘটিব পাৰে। আহুদি কৰে অসৎ ভিৰোতাৰ হে কাম। মোৰ যিবোৰ কাৰ্য্যৰ বাবে স্বামী সকলে মোক আদৰ কৰে ম‍ই তাক কওঁ শুনা— সখী, পাণ্ডৱ সকলক মই সদায় যত্ন কৰি পৰি-চৰ্য্যা কৰো, আৰু তাত ম‍ই কেতিয়াও খং বা অহঙ্কাৰ নেদেখুৱাও। এই সংসাৰত পাণ্ডৱৰ বাহিৰে আনকি দেৱতা গন্ধৰ্বব বা সুন্দৰ ডেকাও মোৰ প্ৰিয় নহয়। মোৰ স্বামী সকলে খোৱাৰ আগতে মই নাখাওঁ, তেওঁলোক নুশুলে ম‍ই নোশোওঁ এনেকি ঘৰৰ চাকৰ নাকৰবোৰৰ আগতেও মই নাখাওঁ,আৰু নোশোওঁ। তেওঁলোক কিবা কামত বাহিৰলৈ গৈ ঘৰলৈ আহিলে মই তেওঁলোকক আগবঢ়াই আনি প্ৰথমে ভৰি হাত ধুব পানী আৰু বহিব আসন দিওঁ। থকা ঘৰ আৰু ঘৰত থকা সকলো বস্তু মই পৰিষ্কাৰ পৰিচ্ছন্ন কৰি ৰাখোঁ। তেওঁলোকৰ ধান মাহ প্ৰভৃতি শস্যবোৰ মই সাৱধানে ভালকৈ ৰাখোঁ। তেওঁলোকে গালি-শপনি পাৰিলে মই উত্তৰ নকৰোঁ,অসৎ চৰিত্ৰৰ তিৰোতাৰ লগ নলওঁ। অলপ সময়ো এলাহত<noinclude></noinclude> mh5uu9nylret4cc2o63cwivxn2t8xlr 104 77137 266660 211326 2026-11-09T16:07:45Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৬৫. ঘৰৰ দুৱাৰ নকটাওঁ, সদায় তেওঁলোকৰ প্ৰিয় কামবোৰ কৰো। ঠাট্টা মস্কৰাৰ সময়ত বাদে আন সময়ত নাহাহোঁ। মুখত, শৌচ আৰু পেচাব কৰা ঠাইত বেছি সময় নাথাকো। যিবিলাক কথাত বৰকৈ খং উঠে বা হাঁহি উঠে, সেইবিলাক কথা সদায় পৰিত্যাগ কৰে॥ স্বামীক এৰি অকলে থাকিব মুঠেই ভাল নাপাওঁ। কোনো কামৰ বাবে স্বামীসকল বিদেশলৈ গলে মই ব্ৰত কৰোঁ, ফুল নিপিন্ধোঁ, আৰু অনুলেপন নলওঁ। যি বস্তু মোৰ স্বামী সকলে নাখায় বা ভাল নাপায়, সেইবোৰ বস্তু ময়ো নাখাওঁ বা ভাল নাপাওঁ। পতিসকলৰ অপ্ৰিয় কোনো আচৰণ নকৰোঁ, কাৰণ পতিয়ে তিৰোতাৰ দেৱতা, পতিয়েই গতি আৰু পতিভিন্ন তিৰোতাৰ অন্য গতি নাই। সেইবাবে পতিৰ অপ্ৰিয় আচৰণ কৰা কোনো তিৰোতাৰ পক্ষে উচিত নহয়। শাহুক মই কেতিয়াও নিন্দ। নকৰোঁ। শাহু কুন্তীৰ কাপোৰ-কানি, খোৱা-বোৱা মই নিজ হাতে যতনাই দি তেওঁৰ পৰিচৰ্য্যা কৰোঁ। তেওঁক খাৰ দিয়াতকৈ বেছি ভাল বস্তু মই নাখাওঁ। তেওঁৰ পিন্ধা কাপোৰতকৈও ভাল কাপোৰ মই নিপিন্ধো। ঘৰৰ চাকৰ-নাকৰ সকলে কি কৰে কি নকৰে মই সদায় বুজ লওঁ। ৰজাৰ আয়-ব্যয়ৰ খবৰ মই লওঁ। পাণ্ডৱ সকলে তেওঁলোকৰ সকলো পৰিয়াল আৰু আশ্ৰিত সকলৰ তদাৰকৰ ভাৰ মোৰ হাতত দি নিশ্চিন্ত হৈ থাকিব পাৰে। তেওঁলোকৰ অক্ষয় ভাণ্ডাৰ মই সদায় পৰিদৰ্শন কৰে॥<noinclude></noinclude> nhe85g04i5qu5z7sjyapw1gliv9i3ef 266664 266660 2026-11-09T16:19:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৬৫}}</noinclude>নকটাওঁ, সদায় তেওঁলোকৰ প্ৰিয় কামবোৰ কৰো। ঠাট্টা মস্কৰাৰ সময়ত বাদে আন সময়ত নাহাহোঁ। ঘৰৰ দুৱাৰ মুখত, শৌচ আৰু পেচাব কৰা ঠাইত বেছি সময় নাথাকো। যিবিলাক কথাত বৰকৈ খং উঠে বা হাঁহি উঠে, সেইবিলাক কথা সদায় পৰিত্যাগ কৰো। স্বামীক এৰি অকলে থাকিব মুঠেই ভাল নাপাওঁ। কোনো কামৰ বাবে স্বামী সকল বিদেশলৈ গলে মই ব্ৰত কৰোঁ, ফুল নিপিন্ধোঁ, আৰু অনুলেপন নলওঁ। যি বস্তু মোৰ স্বামী সকলে নাখায় বাভাল নাপায়, সেইবোৰ বস্তু ময়ো নাখাওঁ বা ভাল নাপাওঁ। পতিসকলৰ অপ্ৰিয় কোনো আচৰণ নকৰোঁ, কাৰণ পতিয়ে তিৰোতাৰ দেৱতা, পতিয়েই গতি আৰু পতিভিন্ন তিৰোতাৰ অন্য গতি নাই। সেইবাবে পতিৰ অপ্ৰিয় আচৰণ কৰা কোনো তিৰোতাৰ পক্ষে উচিত নহয়। শাহুক মই কেতিয়াও নিন্দা নকৰোঁ। শাহু কুন্তীৰ কাপোৰ-কানি,খোৱা-বোৱা মই নিজ হাতে যতনাই দি তেওঁৰ পৰিচৰ্য্যা কৰোঁ। তেওঁক খাৰ দিয়াতকৈ বেছি ভাল বস্তু মই নাখাওঁ। তেওঁৰ পিন্ধা কাপোৰতকৈও ভাল কাপোৰ মই নিপিন্ধো। ঘৰৰ চাকৰ-নাকৰ সকলে কি কৰে কি নকৰেমই সদায় বুজ লওঁ। ৰজাৰ আয়-ব্যয়ৰ খবৰ মই লওঁ। পাণ্ডৱ সকলে তেওঁলোকৰ সকলো পৰিয়াল আৰু আশ্ৰিত সকলৰ তদাৰকৰ ভাৰ মোৰ হাতত দি নিশ্চিন্ত হৈ থাকিব পাৰে। তেওঁলোকৰ অক্ষয় ভাণ্ডাৰ মই সদায় পৰিদৰ্শন কৰোঁ।<noinclude>{{rh|৫||}}</noinclude> 8me8av2lg2g980a8jtj7xyntdo0jlcz 104 77138 266682 211327 2026-11-09T16:58:53Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬৬ মাতৃজাতি তেওঁলোক শুই উঠাৰ আগতে মই উঠো আৰু তেওঁলোক শুলেহে মই শোওঁ। “সখী। ম‍ই তোমাক আৰু কিছুমান কথা কওঁ। তেনে আচৰণ কৰিলে শ্ৰীকৃষ্ণক তুমি নিজৰ একচেটিয়া কৰি লব পাৰিবা আৰু আন সকলোতকৈ তেওঁ তোমাকহে বেছি ভাল পাব। সখী, তিৰোতাৰ পতিয়েই শ্ৰেষ্ঠ দেৱতা। তেওঁ সন্তুষ্ট থাকিলে তোমাৰ ইচ্ছামতে সকলো বস্তুকে পাৰা আৰু তেওঁ কষ্ট হলে তোমাৰ সকলো নষ্ট হব। তেওঁৰ পৰাই তুমি সন্তান-সন্ততি, নানা ৰকম ভোগ, ভাল বিছনা, আসন, কাপোৰ, মালা, কীৰ্ত্তি আৰু স্বৰ্গ পাবা। সদায় মনত ৰাখিবা যে এই সংসাৰত বিনা দুখে কেৱে সুখ ভোগ কৰিব তিৰোতাই কষ্ট স্বীকাৰ কৰিহে সুখ পায়। নোৱাৰে, সাধ্বী সেইবাবে সদায় সৌহাৰ্দ্য আৰু প্ৰেমেৰে তুমি ভালকৈ কাপোৰ-কানি পিন্ধি সদায় শ্ৰীকৃষ্ণক পূজা কৰিবা। ঘৰৰ বাহিৰত তেওঁৰ মাত শুনিলেই তুমি আগবাঢ়ি যাবা আৰু ঘৰত সোমালেই অতি শীঘ্ৰে বহিব আসন আৰু পাদ্য দিব॥ তোমাৰ আগত কোনো কামৰ বাবে লিগিৰীক পাচিলে তুমি আগবাঢ়ি গৈ নিজেই সেই কামটো কৰিবা। মুঠৰ ওপৰত তোমাৰ আচৰণ আৰু ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰ৷ শ্ৰীকৃষ্ণক এইটো বুজাই দিবা যে তুমি কায়মনো- বাক্যে তেওঁকহে ভাল পোৱা। তোমাৰ আগত স্বামীয়ে যিবোৰ কথা কয় সেইবোৰ কাৰো আগত নকবা। যিবিলাক মানুহ তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰিয় পাত্ৰ, অনুৰক্ত আৰু হিতকাৰী,<noinclude></noinclude> 1m69tn0s0vb0wemwptuegpo70ccm2h5 266686 266682 2026-11-09T17:08:57Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৬|মাতৃজাতি|}}</noinclude>তেওঁলোক শুই উঠাৰ আগতে মই উঠো আৰু তেওঁলোক শুলেহে মই শোওঁ। {{gap}}“সখী। ম‍ই তোমাক আৰু কিছুমান কথা কওঁ। তেনে আচৰণ কৰিলে শ্ৰীকৃষ্ণক তুমি নিজৰ একচেটিয়া কৰি লব পাৰিবা আৰু আন সকলোতকৈ তেওঁ তোমাকহে বেছি ভালপাব। সখী, তিৰোতাৰ পতিয়েই শ্ৰেষ্ঠ দেৱতা। তেওঁসন্তুষ্ট থাকিলে তোমাৰ ইচ্ছামতে সকলো বস্তুকে পাবা আৰু তেওঁ কষ্ট হলে তোমাৰ সকলো নষ্ট হব। তেওঁৰ পৰাই তুমি সন্তান-সন্ততি, নানা ৰকম ভোগ, ভাল বিছনা, আসন, কাপোৰ,মালা, কীৰ্ত্তি আৰু স্বৰ্গ পাবা। সদায় মনত ৰাখিবা যে এইসংসাৰত বিনা দুখে কেৱে সুখ ভোগ কৰিব তিৰোতাই কষ্ট স্বীকাৰ কৰিহে সুখ পায়। সেইবাবে সদায় তুমি ভালকৈ কাপোৰ-কানি পিন্ধি সৌহাৰ্দ্য আৰু প্ৰেমেৰে সদায় শ্ৰীকৃষ্ণক পূজা কৰিবা। ঘৰৰ বাহিৰত তেওঁৰ মাতশুনিলেই তুমি আগবাঢ়ি যাবা আৰু ঘৰত সোমালেই অতিশীঘ্ৰে বহিব আসন আৰু পাদ্য দিব। তোমাৰ আগত কোনো কামৰ বাবে লিগিৰীক পাচিলে তুমি আগবাঢ়ি গৈ নিজেই সেই কামটো কৰিবা। মুঠৰ ওপৰত তোমাৰ আচৰণ আৰু ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰ৷ শ্ৰীকৃষ্ণক এইটো বুজাই দিবা যে তুমি কায়মনো-বাক্যে তেওঁকহে ভাল পোৱা। তোমাৰ আগত স্বামীয়েযিবোৰ কথা কয় সেইবোৰ কাৰো আগত নকবা। যিবিলাক মানুহ তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰিয় পাত্ৰ, নোৱাৰে, অনুৰক্ত আৰু হিতকাৰী,<noinclude></noinclude> ljq9w2ntenjhs6e12kf2gr2gxvu8teb 266687 266686 2026-11-09T17:10:27Z Nilotpal Hazarika123 3917 266687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৬|মাতৃজাতি|}}</noinclude>তেওঁলোক শুই উঠাৰ আগতে মই উঠো আৰু তেওঁলোক শুলেহে মই শোওঁ। {{gap}}“সখী। ম‍ই তোমাক আৰু কিছুমান কথা কওঁ। তেনে আচৰণ কৰিলে শ্ৰীকৃষ্ণক তুমি নিজৰ একচেটিয়া কৰি লব পাৰিবা আৰু আন সকলোতকৈ তেওঁ তোমাকহে বেছি ভালপাব। সখী, তিৰোতাৰ পতিয়েই শ্ৰেষ্ঠ দেৱতা। তেওঁসন্তুষ্ট থাকিলে তোমাৰ ইচ্ছামতে সকলো বস্তুকে পাবা আৰু তেওঁ কষ্ট হলে তোমাৰ সকলো নষ্ট হব। তেওঁৰ পৰাই তুমি সন্তান-সন্ততি, নানা ৰকম ভোগ, ভাল বিছনা, আসন, কাপোৰ,মালা, কীৰ্ত্তি আৰু স্বৰ্গ পাবা। সদায় মনত ৰাখিবা যে এইসংসাৰত বিনা দুখে কেৱে সুখ ভোগ কৰিব তিৰোতাই কষ্ট স্বীকাৰ কৰিহে সুখ পায়। সেইবাবে সদায় তুমি ভালকৈ কাপোৰ-কানি পিন্ধি সৌহাৰ্দ্য আৰু প্ৰেমেৰে সদায় শ্ৰীকৃষ্ণক পূজা কৰিবা। ঘৰৰ বাহিৰত তেওঁৰ মাত শুনিলেই তুমি আগবাঢ়ি যাবা আৰু ঘৰত সোমালেই অতি শীঘ্ৰে বহিব আসন আৰু পাদ্য দিব। তোমাৰ আগত কোনো কামৰ বাবে লিগিৰীক পাচিলে তুমি আগবাঢ়ি গৈ নিজেই সেই কামটো কৰিবা। মুঠৰ ওপৰত তোমাৰ আচৰণ আৰু ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰ৷ শ্ৰীকৃষ্ণক এইটো বুজাই দিবা যে তুমি কায়মনো-বাক্যে তেওঁকহে ভাল পোৱা। তোমাৰ আগত স্বামীয়ে যিবোৰ কথা কয় সেইবোৰ কাৰো আগত নকবা। যিবিলাক মানুহ তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰিয় পাত্ৰ, নোৱাৰে, অনুৰক্ত আৰু হিতকাৰী,<noinclude></noinclude> m44ics8m2pnabvib1yfytmd3u10xjnh 266688 266687 2026-11-09T17:11:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 266688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৬|মাতৃজাতি|}}</noinclude>তেওঁলোক শুই উঠাৰ আগতে মই উঠো আৰু তেওঁলোক শুলেহে মই শোওঁ। {{gap}}“সখী। ম‍ই তোমাক আৰু কিছুমান কথা কওঁ। তেনে আচৰণ কৰিলে শ্ৰীকৃষ্ণক তুমি নিজৰ একচেটিয়া কৰি লব পাৰিবা আৰু আন সকলোতকৈ তেওঁ তোমাকহে বেছি ভাল পাব। সখী, তিৰোতাৰ পতিয়েই শ্ৰেষ্ঠ দেৱতা। তেওঁ সন্তুষ্ট থাকিলে তোমাৰ ইচ্ছামতে সকলো বস্তুকে পাবা আৰু তেওঁ কষ্ট হলে তোমাৰ সকলো নষ্ট হব। তেওঁৰ পৰাই তুমি সন্তান-সন্ততি, নানা ৰকম ভোগ, ভাল বিছনা, আসন, কাপোৰ,মালা, কীৰ্ত্তি আৰু স্বৰ্গ পাবা। সদায় মনত ৰাখিবা যে এইসংসাৰত বিনা দুখে কেৱে সুখ ভোগ কৰিব তিৰোতাই কষ্ট স্বীকাৰ কৰিহে সুখ পায়। সেইবাবে সদায় তুমি ভালকৈ কাপোৰ-কানি পিন্ধি সৌহাৰ্দ্য আৰু প্ৰেমেৰে সদায় শ্ৰীকৃষ্ণক পূজা কৰিবা। ঘৰৰ বাহিৰত তেওঁৰ মাত শুনিলেই তুমি আগবাঢ়ি যাবা আৰু ঘৰত সোমালেই অতি শীঘ্ৰে বহিব আসন আৰু পাদ্য দিব। তোমাৰ আগত কোনো কামৰ বাবে লিগিৰীক পাচিলে তুমি আগবাঢ়ি গৈ নিজেই সেই কামটো কৰিবা। মুঠৰ ওপৰত তোমাৰ আচৰণ আৰু ব্যৱহাৰৰ দ্বাৰ৷ শ্ৰীকৃষ্ণক এইটো বুজাই দিবা যে তুমি কায়মনো-বাক্যে তেওঁকহে ভাল পোৱা। তোমাৰ আগত স্বামীয়ে যিবোৰ কথা কয় সেইবোৰ কাৰো আগত নকবা। যিবিলাক মানুহ তোমাৰ স্বামীৰ প্ৰিয় পাত্ৰ, নোৱাৰে, অনুৰক্ত আৰু হিতকাৰী,<noinclude></noinclude> 3qsmyk4phqlr6vergpjw9gne9izvpv0 104 77139 266691 211328 2026-11-09T17:16:22Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৬৭ সেইবিলাক মানুহক বৰ ভালকৈ খুৱাবা, আৰু যাক তেওঁ ভাল নাপায় আৰু যেয়ে তেওঁৰ অহিত আচৰণ কৰে, সেই বোৰ মানুহব সঙ্গ কেতিয়াও নলবা, আন পুৰুষৰ আগত গম্ভীৰ ভাবে আৰু সাৱধানে থাকিবা। ভাল বংশৰ, পুণ্যৱতী আৰু পতিপৰায়ণা তিৰোতাৰ লগত মিত্ৰত কৰিবা। যিবোৰ তিৰোতা বৰ খঙাল, মদ খায়, বৰ বেছিকৈ খায়, চুৰি কৰে, হিংসা কৰে আৰু যি তিৰোত৷ চঞ্চল প্ৰকৃতিৰ তেনে তিৰোতাৰ লগ নলবা।” সুমনা আৰু শাণ্ডিলীৰ কথোপকথন— কেকয় ৰজাৰ জীয়েক সুমনাই দেৱলোকত শাণ্ডিলীক লগ পাই তেওঁক শুধিছিল যে তেওঁ কিহৰ ফলত দেৱলোক লাভ কৰিলে। সেই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত শাণ্ডিলীয়ে কৈছিল, “মই কোনো ৰকম তপ-জপ কৰি দেৱলোকলৈ অহা নাই। ম‍ই দেৱতা, পিতৃ আৰু ব্ৰাহ্মণক সদায় সাৱধানে পূজা কৰিছিলোঁ আৰু শাহু শহুৰক যত্নেৰে শুশ্ৰূষা কৰিছিলে৷। ম‍ই কোনো ৰকম নিষ্ঠুৰ কাম নকৰিছিলোঁ— কেতিয়াও দুৱাৰ মুখত থিয় হৈ নাথাকি ছিলে।—কাৰো লগত বেছি সময় কথা নহৈছিলো। কেতিয়াও বৰ বেছিকৈ নাহাঁহিছিলোঁ। কিবা কামত বাহিৰলৈ গৈ স্বামী ঘৰলৈ উভতি আহিলে, ভালকৈ আসনত বহাই তেওঁক পূজা কৰিছিলোঁ। পতিয়ে যিবোৰ বস্তু খাব বেয়া পায়, সেই বস্তু মই নাখাইছিলোঁ। কুটুম্বসকলৰ কৰিবলগীয়া কাম ম‍ই নিজে কৰিছিলোঁ॥ পতি বিদেশলৈ গলে মই ভাল কাপোৰ-কানি<noinclude></noinclude> 5n1zsei2vfx3g5k2h6c7tv5isiftsbb 266697 266691 2026-11-09T17:26:26Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৬৭}}</noinclude>সেইবিলাক মানুহক বৰ ভালকৈ খুৱাবা, আৰু যাক তেওঁ ভাল নাপায় আৰু যেয়ে তেওঁৰ অহিত আচৰণ কৰে, সেইবোৰ মানুহৰ সঙ্গ কেতিয়াও নলবা, আন পুৰুষৰ আগত গম্ভীৰ ভাবে আৰু সাৱধানে থাকিবা। ভাল বংশৰ, পুণ্যৱতী আৰু পতি পৰায়ণা তিৰোতাৰ লগত মিত্ৰতা কৰিবা। যিবোৰ তিৰোতা বৰ খঙাল, মদ খায়, বৰ বেছিকৈ খায়, চুৰি কৰে,হিংসা কৰে আৰু যি তিৰোত৷ চঞ্চল প্ৰকৃতিৰ তেনে তিৰোতাৰলগ নলবা।” {{gap}}সুমনা আৰু শাণ্ডিলীৰ কথোপকথন— কেকয় ৰজাৰ জীয়েক সুমনাই দেৱলোকত শাণ্ডিলীক লগ পাই তেওঁক শুধিছিল যে তেওঁ কিহৰ ফলত দেৱলোক লাভ কৰিলে। সেই প্ৰশ্নৰ উত্তৰত শাণ্ডিলীয়ে কৈছিল, “মই কোনো ৰক মতপ-জপ কৰি দেৱলোকলৈ অহা নাই। ম‍ই দেৱতা, পিতৃ আৰু ব্ৰাহ্মণক সদায় সাৱধানে পূজা কৰিছিলোঁ আৰু শাহু শহুৰক যত্নেৰে শুশ্ৰূষা কৰিছিলে৷। ম‍ই কোনো ৰকম নিষ্ঠুৰ কাম নকৰিছিলোঁ— কেতিয়াও দুৱাৰ মুখত থিয় হৈ নাথাকিছিলো।—কাৰো লগত বেছি সময় কথা নহৈছিলো। কেতিয়াও বৰ বেছিকৈ নাহাঁহিছিলোঁ। কিবা কামত বাহিৰলৈ গৈ স্বামী ঘৰলৈ উভতি আহিলে, ভালকৈ আসনত বহাই তেওঁক পূজা কৰিছিলোঁ। পতিয়ে যিবোৰ বস্তু খাব বেয়া পায়, সেই বস্তুমই নাখাই ছিলোঁ। কুটুম্ব সকলৰ কৰিবলগীয়া কাম ম‍ই নিজে কৰিছিলোঁ। পতি বিদেশলৈ গলে মই ভাল কাপোৰ-কানি<noinclude></noinclude> 3lp5rvreo454nl1vbd9plk04loj8ion 104 77140 266702 211329 2026-11-09T17:34:51Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>৬৮ মাতৃজাতি নিপিন্ধিছিলো আৰু মালা আৰু অনুলেপনো নলৈছিলো। মই সদায় প্ৰফুল্ল মনে থাকিছিলোঁ। যি তিৰোতাই অতি সাৱধানে এনে ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁ অৰুন্ধতীব নিচিনাকৈ স্বৰ্গত বাস কৰে।” চাকচিকণতা— সদায় নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকিবা, কিয়নো লেতেৰা মানুহক মানুহে ঘিণ কৰে। লেতেৰা মানুহৰ নিজৰো মন প্ৰফুল নাথাকে, আৰু যেয়ে তেওঁক দেখে তেওঁৰো মন প্ৰফুল্ল নহয়, লেতেৰা মানুহে হাতেৰে চোৱা বস্তু মানুহে খাবলৈ দ্বিণ কৰে, লেতেৰা হৈ থাকিলে নানাৰকম বেমাৰ হয়। বহুত কেঁচুৱাব মাক বৰ লেতেৰা হয়, তাৰ পৰা কেঁচুৱাৰ স্বাস্থ্য বেয়া হয় কেৱল নিজে চাফ চিকণ হৈ থাকিলেই নহয়— নিজৰ গা, কানি-কাপোৰ, বাচন-বৰ্ত্তনকে আদি কৰি ঘৰৰ সকলো ব্যৱহাৰ্য্য বস্তুকে চাফ কৰি ৰাখিব লাগে। বহুতক দেখিবা, তেওঁলোকে নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকে। কিন্তু যদি ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই যোৱা দেখা পাবা যে ঘৰৰ ভিতৰৰ যিবিলাক বস্তু বা ঠাই বাহিৰা মানুহৰ নজৰত নপৰে সেই- বোৰ অতি লেতেৰা যেনে :— পাগঘৰৰ আখল আৰু চাহ্ চেকা কানি। সকলো বস্তুকে চাফ কবি ৰাখিবা। এইটো এবাৰ অভ্যাস কৰিলে দেখা পাবা যে তুমি লেভেৰা হৈ থাকিব নোৱাৰা হবা। শকুন্তলাৰ প্ৰতি কাশ্যপ মুনিৰ উপদেশ—এই প্ৰসঙ্গতে<noinclude></noinclude> b0ejwjc2t0ddrrd3kdohkjzbjahip9f 266708 266702 2026-11-09T17:45:56Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৭|মাতৃজাতি|}}</noinclude>নিপিন্ধিছিলো আৰু মালা আৰু অনুলেপনো নলৈছিলো। মই সদায় প্ৰফুল্ল মনে থাকিছিলোঁ। যি তিৰোতাই অতি সাৱধানে এনে ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁ অৰুন্ধতীৰ নিচিনাকৈ স্বৰ্গত বাস কৰে।” {{gap}}চাফচিকণতা— সদায় নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকিবা, কিয়নো লেতেৰা মানুহক মানুহে ঘিণ কৰে। লেতেৰা মানুহৰ নিজৰো মন প্ৰফুল নাথাকে, আৰু যেয়ে তেওঁক দেখে তেওঁৰো মন প্ৰফুল্ল নহয়, লেতেৰা মানুহে হাতেৰে চোৱাবস্তু মানুহে খাবলৈ ঘিণ কৰে, লেতেৰা হৈ থাকিলেনানাৰকম বেমাৰ হয়। বহুত কেঁচুৱাব মাক বৰ লেতেৰাহয়, তাৰ পৰা কেঁচুৱাৰ স্বাস্থ্য বেয়া হয়। {{gap}}কেৱল নিজে চাফ চিকণ হৈ থাকিলেই নহয়— নিজৰগা, কানি-কাপোৰ, বাচন-বৰ্ত্তনকে আদি কৰি ঘৰৰ সকলো ব্যৱহাৰ্য্য বস্তুকে চাফ কৰি ৰাখিব লাগে। বহুতক দেখিবা, তেওঁলোকে নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকে। কিন্তু যদি ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই যোৱা দেখা পাবা যে ঘৰৰ ভিতৰৰযিবিলাক বস্তু বা ঠাই বাহিৰা মানুহৰ নজৰত নপৰে সেই-বোৰ অতি লেতেৰা যেনে :— {{SIC|পাগঘৰৰ|পাকঘৰৰ}} আখল আৰু চাহ চেকা কানি। সকলো বস্তুকে চাফ কবি ৰাখিবা। এইটো এবাৰ অভ্যাস কৰিলে দেখা পাবা যে তুমি লেতেৰা হৈ থাকিব নোৱাৰা হবা। {{gap}}শকুন্তলাৰ প্ৰতি কাশ্যপ মুনিৰ উপদেশ—এই প্ৰসঙ্গতে<noinclude></noinclude> fsb7q2e43fyeknucr6eiqkvoqztg27c 266709 266708 2026-11-09T17:47:15Z Nilotpal Hazarika123 3917 266709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৭|মাতৃজাতি|}}</noinclude>নিপিন্ধিছিলো আৰু মালা আৰু অনুলেপনো নলৈছিলো। মই সদায় প্ৰফুল্ল মনে থাকিছিলোঁ। যি তিৰোতাই অতি সাৱধানে এনে ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁ অৰুন্ধতীৰ নিচিনাকৈ স্বৰ্গত বাস কৰে।” {{gap}}চাফচিকণতা— সদায় নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকিবা, কিয়নো লেতেৰা মানুহক মানুহে ঘিণ কৰে। লেতেৰা মানুহৰ নিজৰো মন প্ৰফুল নাথাকে, আৰু যেয়ে তেওঁক দেখে তেওঁৰো মন প্ৰফুল্ল নহয়, লেতেৰা মানুহে হাতেৰে চোৱা বস্তু মানুহে খাবলৈ ঘিণ কৰে, লেতেৰা হৈ থাকিলে নানা ৰকম বেমাৰ হয়। বহুত কেঁচুৱাব মাক বৰ লেতেৰাহয়, তাৰ পৰা কেঁচুৱাৰ স্বাস্থ্য বেয়া হয়। {{gap}}কেৱল নিজে চাফ চিকণ হৈ থাকিলেই নহয়— নিজৰগা, কানি-কাপোৰ, বাচন-বৰ্ত্তনকে আদি কৰি ঘৰৰ সকলো ব্যৱহাৰ্য্য বস্তুকে চাফ কৰি ৰাখিব লাগে। বহুতক দেখিবা, তেওঁলোকে নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকে। কিন্তু যদি ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই যোৱা দেখা পাবা যে ঘৰৰ ভিতৰৰযিবিলাক বস্তু বা ঠাই বাহিৰা মানুহৰ নজৰত নপৰে সেই-বোৰ অতি লেতেৰা যেনে :— {{SIC|পাগঘৰৰ|পাকঘৰৰ}} আখল আৰু চাহ চেকা কানি। সকলো বস্তুকে চাফ কবি ৰাখিবা। এইটো এবাৰ অভ্যাস কৰিলে দেখা পাবা যে তুমি লেতেৰা হৈ থাকিব নোৱাৰা হবা। {{gap}}শকুন্তলাৰ প্ৰতি কাশ্যপ মুনিৰ উপদেশ—এই প্ৰসঙ্গতে<noinclude></noinclude> dc481s93dgd3ssaz6fh2h2w1hdp526x 266711 266709 2026-11-09T17:47:38Z Nilotpal Hazarika123 3917 266711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৬৭|মাতৃজাতি|}}</noinclude>নিপিন্ধিছিলো আৰু মালা আৰু অনুলেপনো নলৈছিলো। মই সদায় প্ৰফুল্ল মনে থাকিছিলোঁ। যি তিৰোতাই অতি সাৱধানে এনে ব্যৱহাৰ কৰে, তেওঁ অৰুন্ধতীৰ নিচিনাকৈ স্বৰ্গত বাস কৰে।” {{gap}}চাফচিকণতা— সদায় নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকিবা, কিয়নো লেতেৰা মানুহক মানুহে ঘিণ কৰে। লেতেৰা মানুহৰ নিজৰো মন প্ৰফুল নাথাকে, আৰু যেয়ে তেওঁক দেখে তেওঁৰো মন প্ৰফুল্ল নহয়, লেতেৰা মানুহে হাতেৰে চোৱা বস্তু মানুহে খাবলৈ ঘিণ কৰে, লেতেৰা হৈ থাকিলে নানা ৰকম বেমাৰ হয়। বহুত কেঁচুৱাব মাক বৰ লেতেৰা হয়, তাৰ পৰা কেঁচুৱাৰ স্বাস্থ্য বেয়া হয়। {{gap}}কেৱল নিজে চাফ চিকণ হৈ থাকিলেই নহয়— নিজৰগা, কানি-কাপোৰ, বাচন-বৰ্ত্তনকে আদি কৰি ঘৰৰ সকলো ব্যৱহাৰ্য্য বস্তুকে চাফ কৰি ৰাখিব লাগে। বহুতক দেখিবা, তেওঁলোকে নিজে চাফ-চিকণ হৈ থাকে। কিন্তু যদি ঘৰৰ ভিতৰলৈ সোমাই যোৱা দেখা পাবা যে ঘৰৰ ভিতৰৰযিবিলাক বস্তু বা ঠাই বাহিৰা মানুহৰ নজৰত নপৰে সেই-বোৰ অতি লেতেৰা যেনে :— {{SIC|পাগঘৰৰ|পাকঘৰৰ}} আখল আৰু চাহ চেকা কানি। সকলো বস্তুকে চাফ কবি ৰাখিবা। এইটো এবাৰ অভ্যাস কৰিলে দেখা পাবা যে তুমি লেতেৰা হৈ থাকিব নোৱাৰা হবা। {{gap}}শকুন্তলাৰ প্ৰতি কাশ্যপ মুনিৰ উপদেশ—এই প্ৰসঙ্গতে<noinclude></noinclude> bz4ptdl1bte1euu6bx0ax5k9lx4xqj0 104 77143 266740 211332 2026-11-10T02:11:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি লৰা অতি আত্মসন্মানহীন নহলে, তিৰোতাজনীক হাজাৰ ভাল পালেও, তিৰোতাৰ দ্বাৰা নিজৰ মাক বাপেকৰ অসম্মান বা অপমান সহ্য নকৰে; তাৰ বাবে তিৰোতাক সহজে ক্ষমা নকৰে। সেইবাবে স্বামীৰ আদৰ পাবৰ নিমিত্তে হলেও তেওঁৰ মাক বাপেকক তিৰোতাই অনাদৰ কৰা উচিত নহয়। সংসাৰত এনে ঘৃণনীয় কৃপাৰ পাত্ৰও বহুত আছে, যি সকলে অসৎ তিৰোতাৰ সৃষ্টিৰ বাবে বাপেক মাকক অপমান কৰে আৰু তিৰোতাৰ হতুৱাইও তেওঁলোকক অপমানিত কৰাই নিজে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। মনত এইতো দৃঢ় ভাব কৰি লবা যে তোমাৰ শাহু শহুৰ কোনে৷ কাৰণেই তোমাৰ অনাদৰ বা অসন্মানৰ পাত্ৰ হব নোৱাৰে। তেওঁলোক তোমাতকৈ তোমাৰ মতে অশিক্ষিত বা পুৰণি ধৰণৰ হলেও তেওঁলোক সকলে৷ সময়তে তোমাৰ মান আৰু ভক্তিৰ পাত্ৰ। তোমাৰ ভাই শহুৰ তোমাৰ স্বামীৰ ককায়েক, গতিকে তেওঁলোক পিতৃতুল্য আৰু তেওঁৰ ঘৈণীয়েক তোমাৰ মাতৃতুল্য, সেই গতিকে তেওঁলোকো তোমাৰ গুক, আৰু তেওঁলোকৰ লগত তুমি শহুৰ-শাহুৰ লগত যেনে ব্যৱহাৰ কৰা তেনে ব্যৱহাৰ কৰা উচিত। তোমাৰ দেৱৰ তোমাৰ ভাইৰ দৰে; তেওঁৰ ঘৈণীয়েক আৰু ননন্দসকল তোমাৰ ভনীৰ দৰে আৰু সেইবাবে তেওঁলোকৰ লগত নিজা ভাই-ভনীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবা। বহুত সময়ত দেখা যায় যে ঘৰত থকা ননন্দসকলে ন<noinclude></noinclude> pnc51pj3pbx4to9la6cj4v0d25kr7xe 266743 266740 2026-11-10T02:19:09Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৭১}}</noinclude>{{gap}}লৰা অতি আত্মসন্মানহীন নহলে, তিৰোতাজনীক হাজাৰ ভাল পালেও, তিৰোতাৰ দ্বাৰা নিজৰ মাক বাপেকৰ অসম্মান বা অপমান সহ্য নকৰে; তাৰ বাবে তিৰোতাক সহজে ক্ষমানকৰে। সেইবাবে স্বামীৰ আদৰ পাবৰ নিমিত্তে হলেও তেওঁৰ মাক বাপেকক তিৰোতাই অনাদৰ কৰা উচিত নহয়। সংসাৰত এনে ঘৃণনীয় কৃপাৰ পাত্ৰও বহুত আছে, যি সকলে অসৎ তিৰোতাৰ সৃষ্টিৰ বাবে বাপেক মাকক অপমান কৰে আৰু তিৰোতাৰ হতুৱাইও তেওঁলোকক অপমানিত কৰাই নিজে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। মনত এইতো দৃঢ় ভাব কৰিলবা যে তোমাৰ শাহু শহুৰ কোনে৷ কাৰণেই তোমাৰ অনাদৰ বা অসন্মানৰ পাত্ৰ হব নোৱাৰে। তেওঁলোক তোমাতকৈ তোমাৰ মতে অশিক্ষিত বা পুৰণি ধৰণৰ হলেও তেওঁলোক সকলে৷ সময়তে তোমাৰ মান আৰু ভক্তিৰ পাত্ৰ। {{gap}}তোমাৰ ভাই–শহুৰ তোমাৰ স্বামীৰ ককায়েক, গতিকে তেওঁলোক পিতৃতুল্য আৰু তেওঁৰ ঘৈণীয়েক তোমাৰ মাতৃতুল্য,সেই গতিকে তেওঁলোকো তোমাৰ গুৰু, আৰু তেওঁলোকৰ লগত তুমি শহুৰ-শাহুৰ লগত যেনে ব্যৱহাৰ কৰা তেনে ব্যৱহাৰ কৰা উচিত। {{gap}}তোমাৰ দেৱৰ তোমাৰ ভাইৰ দৰে; তেওঁৰ ঘৈণীয়েক আৰু ননন্দসকল তোমাৰ ভনীৰ দৰে আৰু সেইবাবে তেওঁলোকৰ লগত নিজা ভাই-ভনীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবা। বহুত সময়ত দেখা যায় যে ঘৰত থকা ননন্দসকলে ন<noinclude></noinclude> 6pi81w13mhg0w3nolehily58pabiqqd 266744 266743 2026-11-10T02:20:04Z Nilotpal Hazarika123 3917 266744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৭১}}</noinclude>{{gap}}লৰা অতি আত্মসন্মানহীন নহলে, তিৰোতাজনীক হাজাৰ ভাল পালেও, তিৰোতাৰ দ্বাৰা নিজৰ মাক বাপেকৰ অসম্মান বা অপমান সহ্য নকৰে; তাৰ বাবে তিৰোতাক সহজে ক্ষমা নকৰে। সেইবাবে স্বামীৰ আদৰ পাবৰ নিমিত্তে হলেও তেওঁৰ মাক বাপেকক তিৰোতাই অনাদৰ কৰা উচিত নহয়। সংসাৰত এনে ঘৃণনীয় কৃপাৰ পাত্ৰও বহুত আছে, যি সকলে অসৎ তিৰোতাৰ সৃষ্টিৰ বাবে বাপেক মাকক অপমান কৰে আৰু তিৰোতাৰ হতুৱাইও তেওঁলোকক অপমানিত কৰাই নিজে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। মনত এইতো দৃঢ় ভাব কৰিলবা যে তোমাৰ শাহু শহুৰ কোনে৷ কাৰণেই তোমাৰ অনাদৰ বা অসন্মানৰ পাত্ৰ হব নোৱাৰে। তেওঁলোক তোমাতকৈ তোমাৰ মতে অশিক্ষিত বা পুৰণি ধৰণৰ হলেও তেওঁলোক সকলে৷ সময়তে তোমাৰ মান আৰু ভক্তিৰ পাত্ৰ। {{gap}}তোমাৰ ভাই–শহুৰ তোমাৰ স্বামীৰ ককায়েক, গতিকে তেওঁলোক পিতৃতুল্য আৰু তেওঁৰ ঘৈণীয়েক তোমাৰ মাতৃতুল্য,সেই গতিকে তেওঁলোকো তোমাৰ গুৰু, আৰু তেওঁলোকৰ লগত তুমি শহুৰ-শাহুৰ লগত যেনে ব্যৱহাৰ কৰা তেনে ব্যৱহাৰ কৰা উচিত। {{gap}}তোমাৰ দেৱৰ তোমাৰ ভাইৰ দৰে; তেওঁৰ ঘৈণীয়েক আৰু ননন্দসকল তোমাৰ ভনীৰ দৰে আৰু সেইবাবে তেওঁলোকৰ লগত নিজা ভাই-ভনীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবা। বহুত সময়ত দেখা যায় যে ঘৰত থকা ননন্দসকলে ন<noinclude></noinclude> ogze37y8nhx8a86429um7ipor0x87vf 266745 266744 2026-11-10T02:20:47Z Nilotpal Hazarika123 3917 266745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৭১}}</noinclude>{{gap}}লৰা অতি আত্মসন্মানহীন নহলে, তিৰোতাজনীক হাজাৰ ভাল পালেও, তিৰোতাৰ দ্বাৰা নিজৰ মাক বাপেকৰ অসম্মান বা অপমান সহ্য নকৰে; তাৰ বাবে তিৰোতাক সহজে ক্ষমা নকৰে। সেইবাবে স্বামীৰ আদৰ পাবৰ নিমিত্তে হলেও তেওঁৰ মাক বাপেকক তিৰোতাই অনাদৰ কৰা উচিত নহয়। সংসাৰত এনে ঘৃণনীয় কৃপাৰ পাত্ৰও বহুত আছে, যি সকলে অসৎ তিৰোতাৰ সৃষ্টিৰ বাবে বাপেক মাকক অপমান কৰে আৰু তিৰোতাৰ হতুৱাইও তেওঁলোকক অপমানিত কৰাই নিজে গৌৰৱ অনুভৱ কৰে। মনত এইতো দৃঢ় ভাব কৰিলবা যে তোমাৰ শাহু শহুৰ কোনে৷ কাৰণেই তোমাৰ অনাদৰ বা অসন্মানৰ পাত্ৰ হব নোৱাৰে। তেওঁলোক তোমাতকৈ তোমাৰ মতে অশিক্ষিত বা পুৰণি ধৰণৰ হলেও তেওঁলোক সকলে৷ সময়তে তোমাৰ মান আৰু ভক্তিৰ পাত্ৰ। {{gap}}তোমাৰ ভাই–শহুৰ তোমাৰ স্বামীৰ ককায়েক, গতিকে তেওঁলোক পিতৃতুল্য আৰু তেওঁৰ ঘৈণীয়েক তোমাৰ মাতৃতুল্য, সেই গতিকে তেওঁলোকো তোমাৰ গুৰু, আৰু তেওঁলোকৰ লগত তুমি শহুৰ-শাহুৰ লগত যেনে ব্যৱহাৰ কৰা তেনে ব্যৱহাৰ কৰা উচিত। {{gap}}তোমাৰ দেৱৰ তোমাৰ ভাইৰ দৰে; তেওঁৰ ঘৈণীয়েক আৰু ননন্দসকল তোমাৰ ভনীৰ দৰে আৰু সেইবাবে তেওঁলোকৰ লগত নিজা ভাই-ভনীৰ দৰে ব্যৱহাৰ কৰিবা। বহুত সময়ত দেখা যায় যে ঘৰত থকা ননন্দসকলে ন<noinclude></noinclude> qigatfeewvjcrqhhsrv78q3sujpzs4w 104 77144 266747 211333 2026-11-10T02:21:36Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি বোৱাৰীক বৰ দিগ্‌দাৰ কৰে। ইয়াৰ কাৰণ সম্ভৱতঃ দাদাকে 'এজনী পৰৰ ঘৰৰ ছোৱালীক তেওঁলোতকৈ বেছি মৰম আৰু বিশ্বাস কৰা সহজে সহ্য কৰিব নোৱাবে; সচাঁই মিছাই নানা ৰকম কথা লগাই দাদাকে বৌৱেকক মৰম কৰাৰ প্ৰতিশোধ লৈ সান্ত্বনা লবলৈ ইচ্ছা কৰে। সেই দিগ্‌দাৰিৰ হাত সাৰাৰ উপায় কেৱল মৰমেৰে তেওঁলোকক বশ কৰি হাত কৰি লোৱা। খোৱা-বোৱাত তোমাৰ স্বামীৰ লগত তোমাৰ দেৱব সকলৰ, আৰু তোমাৰ লৰা-ছোৱালীৰ লগত তেওঁলোকৰ লৰা-ছোৱালীৰ কোনো ৰকম ঊনৈশ-বিশ নকৰিবা। যি বস্তু পোৱা সেই শ্ৰেণীৰ সকলোকে সমানে বাঁটি দিবা, অৱশ্যে নৰিয়া হোৱা আৰু লৰা-ছোৱালীৰ কথা বেলেগ। ভাল বস্তু লুকাই বা আনে নেদেখাকৈ তোমাৰ লৰা-ছোৱালীক নিদিবা। এইটো মোৰ সেইটো তাইৰ, মোৰটোৱেহে ভালকৈ খাব লাগে, তাইৰটোৱে নাখালে হব, মোৰেহে স্বামীৰ ধন ভাঙি অনা বস্তু—ইত্যাদি বৰ নীচ মনোবৃত্তিৰ পৰিচায়ক – বিশেষকৈ যি তিৰোতা লৰা-ছোৱালীৰ মাৰ্ক হৈছে, তেনে তিৰোতাৰ পক্ষে এনে ভিন ভাৱ বৰ ঘৃণনীয়। তেওঁ কি নিজৰ কি পৰৰ সকলো লৰা-ছোৱালীকে সমান ভাৱে দেখা উচিত, মাতৃত্বই সংসাৰৰ সকলো লৰা-ছোৱালীক আপোন কৰে। আগেয়ে কৈছে৷ যে ঘৰ এখন ৰাজ্য, আৰু ঘৰৰ বৰ ঘৈণী জনী তাৰ ৰাণী। সাধাৰণতঃ তোমাৰ শাহু, তেওঁৰ অভাৱে<noinclude></noinclude> qto2j6vyjq0yxvyawnco9mr40mylego 266748 266747 2026-11-10T02:30:28Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266748 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৭২|মাতৃজাতি|}}</noinclude>বোৱাৰীক বৰ দিগ্‌দাৰ কৰে। ইয়াৰ কাৰণ সম্ভৱতঃ দাদাকে এজনী পৰৰ ঘৰৰ ছোৱালীক তেওঁলোকতকৈ বেছি মৰম আৰু বিশ্বাস কৰা সহজে সহ্য কৰিব নোৱাৰে; সচাঁই মিছাই নানা ৰকম কথা লগাই দাদাকে বৌৱেকক মৰম কৰাৰ প্ৰতিশোধলৈ সান্ত্বনা লবলৈ ইচ্ছা কৰে। সেই দিগ্‌দাৰিৰ হাত সাৰাৰ উপায় কেৱল মৰমেৰে তেওঁলোকক বশ কৰি হাত কৰি লোৱা। {{gap}}খোৱা-বোৱাত তোমাৰ স্বামীৰ লগত তোমাৰ দেৱৰ সকলৰ, আৰু তোমাৰ লৰা-ছোৱালীৰ লগত তেওঁলোকৰ লৰা-ছোৱালীৰ কোনো ৰকম ঊনৈশ-বিশ নকৰিবা। যি বস্তু পোৱা সেই শ্ৰেণীৰ সকলোকে সমানে বাঁটি দিবা, অৱশ্যে নৰিয়া হোৱা আৰু লৰা-ছোৱালীৰ কথা বেলেগ। ভাল বস্তু লুকাই বা আনে নেদেখাকৈ তোমাৰ লৰা-ছোৱালীক নিদিবা। এইটো মোৰ সেইটো তাইৰ, মোৰটোৱেহে ভালকৈ খাব লাগে, তাইৰটোৱে নাখালে হব, মোৰেহে স্বামীৰ ধন ভাঙি অনা বস্তু—ইত্যাদি বৰ নীচ মনোবৃত্তিৰ পৰিচায়ক—বিশেষকৈ যি তিৰোতা লৰা-ছোৱালীৰ মাক হৈছে, তেনে তিৰোতাৰ পক্ষে এনে ভিন ভাৱ বৰ ঘৃণনীয়। তেওঁ কি নিজৰ কিপৰৰ সকলো লৰা-ছোৱালীকে সমান ভাৱে দেখা উচিত,মাতৃত্বই সংসাৰৰ সকলো লৰা-ছোৱালীক আপোন কৰে। {{gap}}আগেয়ে কৈছে৷ যে ঘৰ এখন ৰাজ্য, আৰু ঘৰৰ বৰ ঘৈণী জনী তাৰ ৰাণী। সাধাৰণতঃ তোমাৰ শাহু, তেওঁৰ অভাৱে<noinclude></noinclude> d0sul04za1d0ssv9ax70ub71o3ymgxd 266749 266748 2026-11-10T02:31:10Z Nilotpal Hazarika123 3917 266749 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh|৭২|মাতৃজাতি|}}</noinclude>বোৱাৰীক বৰ দিগ্‌দাৰ কৰে। ইয়াৰ কাৰণ সম্ভৱতঃ দাদাকে এজনী পৰৰ ঘৰৰ ছোৱালীক তেওঁলোকতকৈ বেছি মৰম আৰু বিশ্বাস কৰা সহজে সহ্য কৰিব নোৱাৰে; সচাঁই মিছাই নানা ৰকম কথা লগাই দাদাকে বৌৱেকক মৰম কৰাৰ প্ৰতিশোধলৈ সান্ত্বনা লবলৈ ইচ্ছা কৰে। সেই দিগ্‌দাৰিৰ হাত সাৰাৰ উপায় কেৱল মৰমেৰে তেওঁলোকক বশ কৰি হাত কৰি লোৱা। {{gap}}খোৱা-বোৱাত তোমাৰ স্বামীৰ লগত তোমাৰ দেৱৰ সকলৰ, আৰু তোমাৰ লৰা-ছোৱালীৰ লগত তেওঁলোকৰ লৰা-ছোৱালীৰ কোনো ৰকম ঊনৈশ-বিশ নকৰিবা। যি বস্তু পোৱা সেই শ্ৰেণীৰ সকলোকে সমানে বাঁটি দিবা, অৱশ্যে নৰিয়া হোৱা আৰু লৰা-ছোৱালীৰ কথা বেলেগ। ভাল বস্তু লুকাই বা আনে নেদেখাকৈ তোমাৰ লৰা-ছোৱালীক নিদিবা। এইটো মোৰ সেইটো তাইৰ, মোৰটোৱেহে ভালকৈ খাব লাগে, তাইৰটোৱে নাখালে হব, মোৰেহে স্বামীৰ ধন ভাঙি অনা বস্তু—ইত্যাদি বৰ নীচ মনোবৃত্তিৰ পৰিচায়ক—বিশেষকৈ যি তিৰোতা লৰা-ছোৱালীৰ মাক হৈছে, তেনে তিৰোতাৰ পক্ষে এনে ভিন ভাৱ বৰ ঘৃণনীয়। তেওঁ কি নিজৰ কিপৰৰ সকলো লৰা-ছোৱালীকে সমান ভাৱে দেখা উচিত, মাতৃত্বই সংসাৰৰ সকলো লৰা-ছোৱালীক আপোন কৰে। {{gap}}আগেয়ে কৈছে৷ যে ঘৰ এখন ৰাজ্য, আৰু ঘৰৰ বৰ ঘৈণী জনী তাৰ ৰাণী। সাধাৰণতঃ তোমাৰ শাহু, তেওঁৰ অভাৱে<noinclude></noinclude> df8d0gav3bx08tc08ycp4hhrbnxsbhu 104 77147 266880 211336 2026-11-10T11:35:16Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266880 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃজাতি ৭৫ তোমাৰ দিন তোমাৰ আশ্ৰিত আৰু সেইবাবে সিহঁতক ভালকৈ প্ৰতিপালন কৰা তোমাৰ কৰ্ত্তব্য। ঘৰত যি বস্তু পোৱা তাৰে ভাগ সিহঁতকে৷ দিবা। কিছুমান পৰিয়ালত দেখা যায় গৃহস্থৰ মানুহসকলে একৰকম খায় আৰু চাকৰৰ নিমিত্তে কম দামী ৰস্তুৰ ব্যৱস্থা কৰে; গৃহস্থই মাছ মাংস খায় কিন্তু যি চাকৰে বজাৰৰ পৰা সেইবোৰ আনি বাছি-কুটি দিয়ে সিহঁতে হলে সেইবোৰৰ গোন্ধকে নাপায়। এনে ব্যৱস্থা কোনো ৰকমে ভাল বুলিব নোৱাৰি, আৰু এনে ব্যৱহাৰ বৰ নিদয়। যদিও অৱস্থা হীন হোৱাৰ বাবে সিহঁতে তোমাৰ ঘৰত চাকৰ হৈছে, তথাপি এইটো সদায় মনত ৰাখিবা যে সিহঁতে৷ মানুহ আৰু তোমাৰ দৰে সিহঁতবে৷ ভাল বস্তু খাবৰ মন যায়। নৰিয়া হলে সিহঁতে প্ৰাণপণে তোমাৰ শুশ্ৰূষা কৰে, সেইবাবে সিহঁতৰো নৰিয়া হলে তুমি নিজৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ দৰে সিহঁতৰ যত্ন লোৱা উচিত। কিছুমান এনেকুৱা ঘৰ আছে, য'ত এবাৰ চাকৰ সোমালে ওলাই যাব নোখোজে আক ওলাই গলেও তেওঁলোকৰ লগত এটা স্থায়ী সম্বন্ধ পাতি লয়, অযাচিতে গৃহস্থক আপদ-বিপদত সহায় কৰে আৰু নিজেও তেওঁলোকৰ পৰা সময়ত সহায় বিচাৰে। আনৰকমৰ কিছুমান গৃহস্থালি দেখিবা, চাকৰ এবাৰ তেওঁলোকৰ ঘৰৰ পৰা বাহিৰ হব পাৰিলে আৰু সিমুৱা নহয়। এই বোৰ ঘৰৰ ঘৈণীৰ গুণ। এনে আচৰণে চাকৰৰ লগত তেওঁলোকে কেনে ব্যৱহাৰ কৰে তাৰে পৰিচয় দিয়ে। ঢাকৰেই হক বা আন মানুহেই<noinclude></noinclude> bh2dbzc3h0k5pblu2d8m0z1bvkhkdyv 266883 266880 2026-11-10T11:50:54Z Nilotpal Hazarika123 3917 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Nilotpal Hazarika123" />{{rh||মাতৃজাতি|৭৫}}</noinclude>দিন তোমাৰ আশ্ৰিত আৰু সেইবাবে সিহঁতক ভালকৈ প্ৰতিপালন কৰা তোমাৰ কৰ্ত্তব্য। ঘৰত যি বস্তু পোৱা তাৰেভাগ সিহঁতকে৷ দিবা। কিছুমান পৰিয়ালত দেখা যায় গৃহস্থৰ মানুহ সকলে একৰকম খায় আৰু চাকৰৰ নিমিত্তে কম দামী বস্তুৰ ব্যৱস্থা কৰে; গৃহস্থই মাছ মাংস খায় কিন্তু যি চাকৰে বজাৰৰ পৰা সেইবোৰ আনি বাছি-কুটি দিয়ে সিহঁতে হলে সেইবোৰৰ গোন্ধকে নাপায়। এনে ব্যৱস্থা কোনো ৰকমে ভাল বুলিব নোৱাৰি, আৰু এনে ব্যৱহাৰ বৰ নিৰ্দ্দয়। যদিও অৱস্থা হীন হোৱাৰ বাবে সিহঁতে তোমাৰ ঘৰত চাকৰ হৈছে, তথাপি এইটো সদায় মনত ৰাখিবা যে সিহঁতে৷ মানুহ আৰুতোমাৰ দৰে সিহঁতৰো ভাল বস্তু খাবৰ মন যায়। নৰিয়া হলে সিহঁতে প্ৰাণপণে তোমাৰ শুশ্ৰূষা কৰে, সেইবাবে সিহঁতৰো নৰিয়া হলে তুমি নিজৰ পৰিয়ালৰ মানুহৰ দৰে সিহঁতৰ যত্ন লোৱা উচিত। কিছুমান এনেকুৱা ঘৰ আছে,য'ত এবাৰ চাকৰ সোমালে ওলাই যাব নোখোজে আৰু ওলাই গলেও তেওঁলোকৰ লগত এটা স্থায়ী সম্বন্ধ পাতিলয়, অযাচিতে গৃহস্থক আপদ-বিপদত সহায় কৰে আৰু নিজেও তেওঁলোকৰ পৰা সময়ত সহায় বিচাৰে। আনৰকমৰ কিছুমান গৃহস্থালি দেখিবা, চাকৰ এবাৰ তেওঁলোকৰ ঘৰৰ পৰা বাহিৰ হব পাৰিলে আৰু সিমুৱা নহয়। এই বোৰ ঘৰৰ ঘৈণীৰ গুণ। এনে আচৰণে চাকৰৰ লগত তেওঁলোকে কেনে ব্যৱহাৰ কৰে তাৰে পৰিচয় দিয়ে। চাকৰেই হক বা আন মানুহেই<noinclude></noinclude> qbb1m5ml7g57hdwt907kb9d10bazqqh 104 77150 266884 211339 2026-11-10T11:51:59Z Nilotpal Hazarika123 3917 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nilotpal Hazarika123" /></noinclude>মাতৃঙ্গতি ঘৰৰ কথা কাকো নকবা — তোমাৰ ঘৰৰ কথা কাৰো আগত নকবা। এনে কিছুমান মানুহ আছে তেওঁলোকে তোমাৰ পৰা কথালৈ, তিলকে তাল কৰি নিজক ভাল বোলাবৰ নিমিত্তে ঘৰৰ আন বিলাকৰ আগত লগায়। কন্দলৰ সৃষ্টি হয়। কব লাগিলে আনৰ তাৰ পৰা ঘৰত আগত নিজৰ পৰিয়ালৰ ভালটোহে কৰ৷, বেয়া কথা সমূলী নকবা। আনৰ আগত কথা কওঁতে অলপ জিভাত লাগাম লগালেহে বহু অশান্তিৰ হাত সাৰিব পাৰিবা। লগে থকা পৰিয়াল—ভাৰতবৰ্ষৰ প্ৰায় ঠাইতে মানুহে ভাই, ককাই, খুৰা, জেঠা, ভতিজা প্ৰভৃতি লগে থাকি একে পৰিয়ালতে বাস কৰে। আজিও আমাৰ দেশত চাৰি পাঁচ পুৰুষ বেলেগ নহৈ একে লগে থকা যায়। বহুত মানুহে একে লগে একে পৰিয়াল দেখিব পোৱা পৰিয়ালতে বাস কৰাত যেনেকৈ বহুত গুণ আছে তেনেকৈ ইয়াত কিছুমান দোষো আছে। বেমাৰ-আজাব, আপদ বিপদ, ঘৰৰ উৎসব আদিত লগে থকা পৰিয়ালৰ বহুত সুবিধা আছে। একে লগে বহুত মানুহ থাকিলে আৱম্ভক মতে ইটোই সিটোৰ সহায় পায়, ঘৰৰ ঘৰচো গুটীয়া কৈ থকাতকৈ বহুত কম হয়। ভালকৈ কাম ভগাই প্ৰত্যেকে নিজৰ নিজৰ কাম কৰি গলে বহুত কাম হয়; আৰু কামৰ আয় হয়। লগে থকা পৰিয়ালৰ একতা থাকিলে শত্ৰুৱেও সহজে পীড়িব নোৱাৰে।<noinclude></noinclude> i4yf57dmupu10ov0ltj5ypcf62blyk4 104 82091 266699 221918 2026-11-09T17:32:08Z Dipankar Das 3292 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Dipankar Das" />{{rh|ব্যথাৰ সুৰ।|৩|}}</noinclude>সৰল আনন্দৰ মাজেদিয়ে দুয়োৰো জীজন চলি থাকে। কিন্তু এই সৰল বন্ধুত্বই অজ্ঞাত সাৰে হিয়া দুখনিক একে- লগে বান্ধিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই সত্যৰ সন্ধান মিলে যেতিয়া পবীনে মাজে সময়ে দহ পোন্ধৰ দিনৰ ছুটিলৈ কোনোবা ঠাইলৈ ফুৰিবলৈ যায়। ভ্ৰমণৰ ভিতৰতো অৰুৰ চিন্তা তাৰ মনৰ পৰা নুগুচে। ইফালে অৰুণাৰ বিচ্ছেদ- কাতৰ অন্তৰ অস্থিৰ হৈ উঠে। তাইৰ একোৱে ভাল নলগা হয়। কেতিয়ানো প্ৰবীণ আহি পায় সেই বাবে তাই ব্যগ্ৰ হৈ থাকে। {{gap}}গম নোপোৱাকৈয়ে অৰুণা যৌৱনত ভৰিদিয়ে। কেতি- য়াবা অকাৰনতে তাই আনন্দত মতলীয়া হৈ উঠে। বুজাবলৈ অথবা নাৰী হৃদয়ৰ গোপন বাতৰি দিবলৈ তাইৰ কোনো সখী বা লগৰী নাই। কিন্তু তথাপি তাই বুজে, তাই যেন এটি নতুন জীৱনৰ সোৱাদ পায়। নতুন আশা, আকাঙ্খা বা যাতনাই তাইৰ অন্তৰখনক কেতিয়াবা অধীৰ কৰি তোলে। পবীনৰ চকুত এই মধুৰ চঞ্চলতাবোৰ ধৰা পৰে। তাইৰএই চাঞ্চল্যৰ ভিতৰত সি পায় এক অপূৰ্ব অনুভূতি। তাৰ বৰ ভাল লাগে তাইৰ গান, তাইৰ সঙ্গ, তাইৰ হাঁহিভৰা চকুৰ অৰ্থপূৰ্ণ চাহনি। {{gap}}বুঢ়া জীয়াই থকা কাল ডোখৰত দুয়ো অভিভাৱকৰ যতন আৰু শাসনৰ গুৰুত্ব অনুভৱ কৰি চলিছিল। সি মৰাৰ তিনি মাহ মান পিছৰ পৰাই শোক আৰু দুখৰ ভাৰ পাতলি যোৱাৰ<noinclude></noinclude> qvmytg5wpdpb3hxe721gjn812e4kibh 266700 266699 2026-11-09T17:33:11Z Dipankar Das 3292 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Dipankar Das" />{{rh||ব্যথাৰ সুৰ।|৩}}</noinclude>সৰল আনন্দৰ মাজেদিয়ে দুয়োৰো জীজন চলি থাকে। কিন্তু এই সৰল বন্ধুত্বই অজ্ঞাত সাৰে হিয়া দুখনিক একে- লগে বান্ধিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই সত্যৰ সন্ধান মিলে যেতিয়া পবীনে মাজে সময়ে দহ পোন্ধৰ দিনৰ ছুটিলৈ কোনোবা ঠাইলৈ ফুৰিবলৈ যায়। ভ্ৰমণৰ ভিতৰতো অৰুৰ চিন্তা তাৰ মনৰ পৰা নুগুচে। ইফালে অৰুণাৰ বিচ্ছেদ- কাতৰ অন্তৰ অস্থিৰ হৈ উঠে। তাইৰ একোৱে ভাল নলগা হয়। কেতিয়ানো প্ৰবীণ আহি পায় সেই বাবে তাই ব্যগ্ৰ হৈ থাকে। {{gap}}গম নোপোৱাকৈয়ে অৰুণা যৌৱনত ভৰিদিয়ে। কেতি- য়াবা অকাৰনতে তাই আনন্দত মতলীয়া হৈ উঠে। বুজাবলৈ অথবা নাৰী হৃদয়ৰ গোপন বাতৰি দিবলৈ তাইৰ কোনো সখী বা লগৰী নাই। কিন্তু তথাপি তাই বুজে, তাই যেন এটি নতুন জীৱনৰ সোৱাদ পায়। নতুন আশা, আকাঙ্খা বা যাতনাই তাইৰ অন্তৰখনক কেতিয়াবা অধীৰ কৰি তোলে। পবীনৰ চকুত এই মধুৰ চঞ্চলতাবোৰ ধৰা পৰে। তাইৰএই চাঞ্চল্যৰ ভিতৰত সি পায় এক অপূৰ্ব অনুভূতি। তাৰ বৰ ভাল লাগে তাইৰ গান, তাইৰ সঙ্গ, তাইৰ হাঁহিভৰা চকুৰ অৰ্থপূৰ্ণ চাহনি। {{gap}}বুঢ়া জীয়াই থকা কাল ডোখৰত দুয়ো অভিভাৱকৰ যতন আৰু শাসনৰ গুৰুত্ব অনুভৱ কৰি চলিছিল। সি মৰাৰ তিনি মাহ মান পিছৰ পৰাই শোক আৰু দুখৰ ভাৰ পাতলি যোৱাৰ<noinclude></noinclude> kpfo29srik04dgt35had2l9wn1nxr4y 266703 266700 2026-11-09T17:35:23Z Dipankar Das 3292 266703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Dipankar Das" />{{rh||ব্যথাৰ সুৰ।|৩}}</noinclude>সৰল আনন্দৰ মাজেদিয়ে দুয়োৰো জীজন চলি থাকে। কিন্তু এই সৰল বন্ধুত্বই অজ্ঞাত সাৰে হিয়া দুখনিক একে- লগে বান্ধিবলৈ চেষ্টা কৰে। এই সত্যৰ সন্ধান মিলে যেতিয়া পবিনে মাজে সময়ে দহ পোন্ধৰ দিনৰ ছুটিলৈ কোনোবা ঠাইলৈ ফুৰিবলৈ যায়। ভ্ৰমণৰ ভিতৰতো অৰুৰ চিন্তা তাৰ মনৰ পৰা নুগুচে। ইফালে অৰুণাৰ বিচ্ছেদ- কাতৰ অন্তৰ অস্থিৰ হৈ উঠে। তাইৰ একোৱে ভাল নলগা হয়। কেতিয়ানো পবীন আহি পায় সেই বাবে তাই ব্যগ্ৰ হৈ থাকে। {{gap}}গম নোপোৱাকৈয়ে অৰুণা যৌৱনত ভৰিদিয়ে। কেতি- য়াবা অকাৰনতে তাই আনন্দত মতলীয়া হৈ উঠে। বুজাবলৈ অথবা নাৰী হৃদয়ৰ গোপন বাতৰি দিবলৈ তাইৰ কোনো সখী বা লগৰী নাই। কিন্তু তথাপি তাই বুজে, তাই যেন এটি নতুন জীৱনৰ সোৱাদ পায়। নতুন আশা, আকাঙ্খা বা যাতনাই তাইৰ অন্তৰখনক কেতিয়াবা অধীৰ কৰি তোলে। পবীনৰ চকুত এই মধুৰ চঞ্চলতাবোৰ ধৰা পৰে। তাইৰএই চাঞ্চল্যৰ ভিতৰত সি পায় এক অপূৰ্ব অনুভূতি। তাৰ বৰ ভাল লাগে তাইৰ গান, তাইৰ সঙ্গ, তাইৰ হাঁহিভৰা চকুৰ অৰ্থপূৰ্ণ চাহনি। {{gap}}বুঢ়া জীয়াই থকা কাল ডোখৰত দুয়ো অভিভাৱকৰ যতন আৰু শাসনৰ গুৰুত্ব অনুভৱ কৰি চলিছিল। সি মৰাৰ তিনি মাহ মান পিছৰ পৰাই শোক আৰু দুখৰ ভাৰ পাতলি যোৱাৰ<noinclude></noinclude> 7qashgqal18gec4mihx7ba9o871cgj3 104 83468 266642 224417 2026-11-09T14:41:41Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|সূচীপত্ৰ}}}} {{Block center|width=500px| {{Dtpl||{{gap|2em}}বিষয়|পৃষ্ঠা|dottext=}} {{Dtpl||পোন্ধৰ আগষ্ট (কথোপকথন)|১|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||আসমী আই (পদ্য)|৫|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||স্বাধীন ভাৰত|৬|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||পণ্ডিত মতিলাল আৰু শ্ৰীজৱহৰলাল (জীৱনী)||dottext={{gap|5em}}..}} {{Dtpl||প্ৰাৰ্থনা (পদ্য)|১৩|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||হাতী|১৪|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||ৰংপুৰ ভ্ৰমণ (কথোপকথন)|১৭|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||দুজন বন্ধুৰ কথা|২২|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা (জীৱনী)|২৪|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||কৰ্ত্তব্য বোধ (পদ্য)|২৭|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||'চাফাই' (কথোপকথন)|২৮|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||উপদেশ (পদ্য)|৩১|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||বাদচাহ চুলেমানৰ বিচাৰ (গল্প)|৩২|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||ডাক-টিকট|৩৪|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||মৌমাখি আৰু বৰল (পদ্য)|৩৭|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||খেতি-বাতি|৩৯|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||পৰোপকাৰ (মহাভাৰতৰ গল্প)|৪১|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||আনন্দৰাম বৰুৱা (জীৱনী)|৪৫|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||অহঙ্কাৰ (পদ্য)—শ্ৰীৰঘু নাথ চৌধুৰী|৪৭|dottext=..{{gap|5em}}..}} {{Dtpl||শঙ্খ আৰু লিখিত ঋষিৰ উপাখ্যান—শ্ৰীঅম্বিকা দেৱী গোস্বামী|৪৮|dottext=}} {{Dtpl||উঠ|৫১|dottext=..{{gap|5em}}..}} }}<noinclude></noinclude> 4q8rnzvvqzpgb1g8i7gdwfjoo58wv9y 104 83471 266807 266558 2026-11-10T07:49:46Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266807 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{playscript|gap=5|নৰেন্‌—|কালি আমাৰ প্ৰধান শিক্ষপে মাক এই বিষয়ে কৈছিল।মোৰ যি মনত আছে, বাটে বাটে কম আহা। এতিয়া লৰালৰি কৰি তুমি ওলোৱা। ছয় বাজি কেতিয়াবাই গ'ল। আমি সাত বজাৰ আগতে স্কুল পাবগৈ লাগে।}} {{playscript|gap=5| যদু—|মই ওলালোঁৱেই, বলা। প্ৰথমে কোৱাচোন ১৫ আগষ্টত নো কিয় স্বাধীনতা উৎসৱ পাতে?}} {{playscript|gap=5|নৰেন্—|ভাৰতবৰ্ষ প্ৰায় দুশ বছৰ ইংৰাজৰ অধীনত আছিল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|আমাৰ অসমো ছশ বছৰ ইংৰাজৰ অধীনত আছিল নে?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|নাছিল; অসম ছকুৰি বছৰহে ইংৰাজৰ অধীনত আছিল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|ইংৰাজবিলাক নো গ'ল কিয়?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্‌—|মহাত্মা গান্ধীৰ উপদেশ মতে ভাৰতৰ মানুহে স্বাধীন হবলৈ আন্দোলন কৰিছিল। তাৰ ফলত ইংৰাজ চৰকাৰে ভাৰতৰ মানুহৰ হাতত ভাৰত-শাসনৰ ভাৰ দিবলৈ বাধ্য হয়। দিনটো আছিল পোন্ধৰ আগষ্ট।}} {{playscript|gap=5| যদু—|তেনেহলে ভাৰত স্বাধীন হোৱা কিমান দিন হ'ল?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হয়। হিচাব কৰি চোৱাঁ কিমান দিন হ'ল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|স্বাধীন হোৱাৰ পৰা নো আমাৰ কি লাভ হ'ল? সেই স্বাধীনতাৰ অৰ্থ নো কি?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|শিক্ষক মহাশয়ে কৈছিল বোলে নিজৰ ভাল, দেশৰ ভাল, দহৰ ভাল, সকলোৰে ভাল কৰাৰ অধিকাৰ পোৱাৰ নামে স্বাধীনতা। পৰাধীন জাতিৰ সেই অধিকাৰ নাথাকে। পৰাধীন জাতিয়ে সাহস কৰি ভাল কথা এটাও কব নোৱাৰে, যদি সেই}}<noinclude></noinclude> 6xk10ipogjalmfau2uk8q5ivw6v8t0y 266846 266807 2026-11-10T08:43:44Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{playscript|gap=5|নৰেন্‌—|কালি আমাৰ প্ৰধান শিক্ষকে মাক এই বিষয়ে কৈছিল।মোৰ যি মনত আছে, বাটে বাটে কম আহা। এতিয়া লৰালৰি কৰি তুমি ওলোৱা। ছয় বাজি কেতিয়াবাই গ'ল। আমি সাত বজাৰ আগতে স্কুল পাবগৈ লাগে।}} {{playscript|gap=5| যদু—|মই ওলালোঁৱেই, বলা। প্ৰথমে কোৱাচোন ১৫ আগষ্টত নো কিয় স্বাধীনতা উৎসৱ পাতে?}} {{playscript|gap=5|নৰেন্—|ভাৰতবৰ্ষ প্ৰায় দুশ বছৰ ইংৰাজৰ অধীনত আছিল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|আমাৰ অসমো ছশ বছৰ ইংৰাজৰ অধীনত আছিল নে?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|নাছিল; অসম ছকুৰি বছৰহে ইংৰাজৰ অধীনত আছিল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|ইংৰাজবিলাক নো গ'ল কিয়?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্‌—|মহাত্মা গান্ধীৰ উপদেশ মতে ভাৰতৰ মানুহে স্বাধীন হবলৈ আন্দোলন কৰিছিল। তাৰ ফলত ইংৰাজ চৰকাৰে ভাৰতৰ মানুহৰ হাতত ভাৰত-শাসনৰ ভাৰ দিবলৈ বাধ্য হয়। দিনটো আছিল পোন্ধৰ আগষ্ট।}} {{playscript|gap=5| যদু—|তেনেহলে ভাৰত স্বাধীন হোৱা কিমান দিন হ'ল?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হয়। হিচাব কৰি চোৱাঁ কিমান দিন হ'ল।}} {{playscript|gap=5|যদু—|স্বাধীন হোৱাৰ পৰা নো আমাৰ কি লাভ হ'ল? সেই স্বাধীনতাৰ অৰ্থ নো কি?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্—|শিক্ষক মহাশয়ে কৈছিল বোলে নিজৰ ভাল, দেশৰ ভাল, দহৰ ভাল, সকলোৰে ভাল কৰাৰ অধিকাৰ পোৱাৰ নামে স্বাধীনতা। পৰাধীন জাতিৰ সেই অধিকাৰ নাথাকে। পৰাধীন জাতিয়ে সাহস কৰি ভাল কথা এটাও কব নোৱাৰে, যদি সেই}}<noinclude></noinclude> o4in780dungst30exmcw6o722yyeimk 104 83472 266808 266561 2026-11-10T07:50:10Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266808 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="JyotiPN" /></noinclude>{{playscript|gap=5|| কথা শাসক-জাতিৰ বিৰোধী হয়। স্বাধীনতা পোৱাৰ পৰা লাভ হ'ল এই; এতিয়৷ আমাৰ নিজৰ ভাল আৰু দেশৰ ভাল কৰাত একো বাধা-নিষেধ নাই। এইটো সকলো সভ্য জাতিয়ে কামনা কৰে।}} {{playscript|gap=5| যদু—| বুজিলোঁ, পতাকা খন কিয়?}} {{playscript|gap=5| নৰেন্‌—|শিক্ষক মহাশয়ে কৈছিল বোলে প্ৰত্যেক স্বাধীন জাতিৰে নিজা এখন জাতীয় পতাকা আছে। ই জাতিৰ আদৰ্শ আৰু গৌৰৱৰ চিন; ইয়াৰ সম্মানেই জাতিৰ সম্মান।}} {{playscript|gap=5| যদু—|ও বুজিলোঁ, সেই কাৰণেহে গায় “ঝাণ্ডা উচা ৰহেঁ হমাৰা”। ভাই নৰেন্‌! সঁচাকৈয়ে আমি এই উৎসৱ নিয়ম মতে পালন কৰি আনন্দ কৰিব লাগে। আহা! বেগাই যাওঁ; শোভাযাত্ৰাৰ সময় উকলি যাব পাৰে।}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। স্বাধীনতা পোৱাৰ পৰা আমাৰ কি কি সুবিধা হ'ল? ২। অসম কিমান দিন ইংৰাজৰ অধীনত আছিল?</poem>}}<noinclude></noinclude> mrgzmjrhfuwu9aj0xewjemofjb3eg5g 104 83473 266574 266572 2026-11-09T12:17:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|অসমী আই}}}} {{Block center|<poem>অসম অসম {{gap|5em}}জননী অসম {{gap|5em}} আমাৰ ওপজা ঠাই, অসমৰ দৰে {{gap|5em}} বিতোপন দেশ {{gap|5em}} জগতত ক'তো নাই। হিন্দু মছলমান {{gap|5em}} খাচিয়া খৃষ্টান {{gap|5em}} গাৰে নগা আদি ভাই, সবে মিলি জুলি {{gap|5em}} একগোট হই {{gap|5em}} সেৱিম অসমী আই। হিংসা খিয়াল {{gap|5em}} ঘৃণা অনাদৰ {{gap|5em}} কোনেও কাকো নকৰোঁ, একে জননীৰ {{gap|5em}} সন্তান ভাবি {{gap|5em}} সহোদৰ ভাৱ ধৰো কৰোঁ আৰাধনা {{gap|5em}} শকতি সাধনা {{gap|5em}} এলাহ আতৰি যক, ঢালি মন চিত {{gap|5em}} কৰোঁ দেশহিত {{gap|5em}} অসমৰ জয় হক। দেশৰ কাৰণে {{gap|5em}} নিজক বিলোৱা {{gap|5em}} সাৰ্থক জীৱন ভাই, জনম ভূমিৰ {{gap|5em}} সেৱাৰ সমান {{gap|5em}} ধৰম কৰম নাই।</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Center|পদ্যাটো মুখস্থ কৰা।}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> dmc0dckg3q6z1dc5ts6ursltqsk4msi 266575 266574 2026-11-09T12:17:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|অসমী আই}}}} {{Block center|<poem>অসম অসম {{gap|5em}}জননী অসম {{gap|5em}} আমাৰ ওপজা ঠাই, অসমৰ দৰে {{gap|5em}} বিতোপন দেশ {{gap|5em}} জগতত ক'তো নাই। হিন্দু মছলমান {{gap|5em}} খাচিয়া খৃষ্টান {{gap|5em}} গাৰে নগা আদি ভাই, সবে মিলি জুলি {{gap|5em}} একগোট হই {{gap|5em}} সেৱিম অসমী আই। হিংসা খিয়াল {{gap|5em}} ঘৃণা অনাদৰ {{gap|5em}} কোনেও কাকো নকৰোঁ, একে জননীৰ {{gap|5em}} সন্তান ভাবি {{gap|5em}} সহোদৰ ভাৱ ধৰো কৰোঁ আৰাধনা {{gap|5em}} শকতি সাধনা {{gap|5em}} এলাহ আতৰি যক, ঢালি মন চিত {{gap|5em}} কৰোঁ দেশহিত {{gap|5em}} অসমৰ জয় হক। দেশৰ কাৰণে {{gap|5em}} নিজক বিলোৱা {{gap|5em}} সাৰ্থক জীৱন ভাই, জনম ভূমিৰ {{gap|5em}} সেৱাৰ সমান {{gap|5em}} ধৰম কৰম নাই।</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Center|পদ্যটো মুখস্থ কৰা।}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> 4besafslalo1ed99pgmlcw91b6gy9f3 266810 266575 2026-11-10T07:51:37Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 266810 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|অসমী আই}}}} {{Block center/s}} <poem>অসম অসম {{gap|5em}}জননী অসম {{gap|5em}} আমাৰ ওপজা ঠাই, অসমৰ দৰে {{gap|5em}} বিতোপন দেশ {{gap|5em}} জগতত ক'তো নাই। হিন্দু মছলমান {{gap|5em}} খাচিয়া খৃষ্টান {{gap|5em}} গাৰে নগা আদি ভাই, সবে মিলি জুলি {{gap|5em}} একগোট হই {{gap|5em}} সেৱিম অসমী আই। হিংসা খিয়াল {{gap|5em}} ঘৃণা অনাদৰ {{gap|5em}} কোনেও কাকো নকৰোঁ, একে জননীৰ {{gap|5em}} সন্তান ভাবি {{gap|5em}} সহোদৰ ভাৱ ধৰো কৰোঁ আৰাধনা {{gap|5em}} শকতি সাধনা {{gap|5em}} এলাহ আতৰি যক, ঢালি মন চিত {{gap|5em}} কৰোঁ দেশহিত {{gap|5em}} অসমৰ জয় হক। দেশৰ কাৰণে {{gap|5em}} নিজক বিলোৱা {{gap|5em}} সাৰ্থক জীৱন ভাই, জনম ভূমিৰ {{gap|5em}} সেৱাৰ সমান {{gap|5em}} ধৰম কৰম নাই।</poem> {{Block center/e}} {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Center|পদ্যটো মুখস্থ কৰা।}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> i4xngdm8ilk5984kqcv6n9nq751pp2b 266814 266810 2026-11-10T07:56:48Z JyotiPN 1603 266814 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|অসমী আই}}}} {{Block center/s}} <poem>অসম অসম {{gap|6em}}জননী অসম {{gap|5em}} আমাৰ ওপজা ঠাই, অসমৰ দৰে {{gap|5.6em}} বিতোপন দেশ {{gap|5em}} জগতত ক’তো নাই। হিন্দু মছলমান {{gap|5em}} খাচিয়া খৃষ্টান {{gap|5em}} গাৰে নগা আদি ভাই, সবে মিলি জুলি {{gap|5em}} একগোট হই {{gap|5em}} সেৱিম অসমী আই। হিংসা খিয়াল {{gap|6em}} ঘৃণা অনাদৰ {{gap|5em}} কোনেও কাকো নকৰোঁ, একে জননীৰ {{gap|6em}} সন্তান ভাবি {{gap|5em}} সহোদৰ ভাৱ ধৰোঁ। কৰোঁ আৰাধনা {{gap|5em}} শকতি সাধনা {{gap|5em}} এলাহ আঁতৰি যক, ঢালি মন চিত {{gap|5em}} কৰোঁ দেশহিত {{gap|5em}} অসমৰ জয় হক। দেশৰ কাৰণে {{gap|4.8em}} নিজক বিলোৱা {{gap|5em}} সাৰ্থক জীৱন ভাই, জনম ভূমিৰ {{gap|5.8em}} সেৱাৰ সমান {{gap|5em}} ধৰম কৰম নাই।</poem> {{Block center/e}} {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Center|পদ্যটো মুখস্থ কৰা।}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> 9ywxq48n21258statkiko4fp1fubdk1 266825 266814 2026-11-10T08:26:19Z হানিফ আলী 1925 266825 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|অসমী আই}}}} {{Block center/s}} <poem>অসম অসম {{gap|6em}}জননী অসম {{gap|4em}} আমাৰ ওপজা ঠাই, অসমৰ দৰে {{gap|5.6em}} বিতোপন দেশ {{gap|4em}} জগতত ক’তো নাই। হিন্দু মছলমান {{gap|5em}} খাচিয়া খৃষ্টান {{gap|4em}} গাৰে নগা আদি ভাই, সবে মিলি জুলি {{gap|5em}} একগোট হই {{gap|4em}} সেৱিম অসমী আই। হিংসা খিয়াল {{gap|6em}} ঘৃণা অনাদৰ {{gap|4em}} কোনেও কাকো নকৰোঁ, একে জননীৰ {{gap|6em}} সন্তান ভাবি {{gap|4em}} সহোদৰ ভাৱ ধৰোঁ। কৰোঁ আৰাধনা {{gap|5em}} শকতি সাধনা {{gap|4em}} এলাহ আঁতৰি যক, ঢালি মন চিত {{gap|5em}} কৰোঁ দেশহিত {{gap|4em}} অসমৰ জয় হক। দেশৰ কাৰণে {{gap|4.8em}} নিজক বিলোৱা {{gap|4em}} সাৰ্থক জীৱন ভাই, জনম ভূমিৰ {{gap|5.8em}} সেৱাৰ সমান {{gap|4em}} ধৰম কৰম নাই।</poem> {{Block center/e}} {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Center|পদ্যটো মুখস্থ কৰা।}}<noinclude>{{center|৫}}</noinclude> a2uus3w3xrgorrsubb7rbhl1jmeku6x 104 83474 266576 224423 2026-11-09T12:18:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বাধীন ভাৰত ১৯৪৭ চনৰ পোন্ধৰ আগষ্ট দিনটে! ভাৰত বুৰঞ্জীৰ এটা চিৰস্মৰণীয় দিন। সেইদিনাৰ পৰাই ভাৰতবাসী স্বাধীন হ'ল। ইংৰাজ শাসনৰ অন্ত পৰিল। সেই দিনাৰ পৰা ভাৰত জননীয়ে পৰাধীনতাৰ শিকলি ছিঙ্গি স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ-মুকুট পিন্ধিলে। "ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰা ঘটনাটো পৃথিবীৰ বুৰঞ্জীৰ এটা অভিনৱ ঘটনা। কিয়নো ভাবতে যুঁজ কবি তেজব নদী বোৱাই স্বাধীনতা লাভ কৰা নাই। অহিংসা আৰু ত্যাগৰ বলেৰে মানৱ জাতিৰ হৃদয় জয় কৰি ভাৰতে স্বাধীনতা পাইছে। ভাৰতবাসীক এই অহিংসা আৰু ত্যাগৰ শক্তি যোগাইছিল মহা-মানৱ মহাত্মা গান্ধীয়ে। সেই কাৰণে মহাত্মা গান্ধী আমাৰ জাতিৰ পিতা। দুখৰ বিষয় সিদিনাৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষ দুখন বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত হ'ল। এখনৰ নাম হ'ল ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু আন খনৰ নাম হ'ল পাকিস্তান। সিদিনাই আমি ককাই-ভাই বেলেগ হলোঁ। আমাৰ ৭ কোটি ১০ লাখ ভাই-ককাই, বাই-ভনী আন এখন বেলেগ ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক হ'ল। তেওঁলোকৰ শতকৰা ৭৩ জন মচলমান। ভাৰতত পাঁচ শৰো অধিক সক-ডাঙৰ দেশীয় ৰাজ্য আছে। এই ৰাজ্য বিলাক আগেয়ে বৃটিছ সম্ৰাটৰ অধীন আছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা পোৱাৰ লগে লগে এই ৰাজ্যবোৰৰো সৰহ ভাগ ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লগ লাগিল। এই ৰাজ্যবোৰ অধিবাসীৰ সংখ্যা প্ৰায়<noinclude></noinclude> k5wuq9fd3ihhzym6815a2v0suqalt0r 266578 266576 2026-11-09T12:22:43Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|স্বাধীন ভাৰত}}}} {{gap}}১৯৪৭ চনৰ পোন্ধৰ আগষ্ট দিনটে! ভাৰত বুৰঞ্জীৰ এটা চিৰস্মৰণীয় দিন। সেইদিনাৰ পৰাই ভাৰতবাসী স্বাধীন হ'ল। ইংৰাজ শাসনৰ অন্ত পৰিল। সেই দিনাৰ পৰা ভাৰত জননীয়ে পৰাধীনতাৰ শিকলি ছিঙ্গি স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ-মুকুট পিন্ধিলে। {{gap}}ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰা ঘটনাটো পৃথিবীৰ বুৰঞ্জীৰ এটা অভিনৱ ঘটনা। কিয়নো ভাৰতে যুঁজ কৰি তেজৰ নদী বোৱাই স্বাধীনতা লাভ কৰা নাই। অহিংসা আৰু ত্যাগৰ বলেৰে মানৱ জাতিৰ হৃদয় জয় কৰি ভাৰতে স্বাধীনতা পাইছে। ভাৰতবাসীক এই অহিংসা আৰু ত্যাগৰ শক্তি যোগাইছিল মহা-মানৱ মহাত্মা গান্ধীয়ে। সেই কাৰণে মহাত্মা গান্ধী আমাৰ জাতিৰ পিতা। {{gap}} দুখৰ বিষয় সিদিনাৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষ দুখন বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত হ'ল। এখনৰ নাম হ'ল ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু আন খনৰ নাম হ'ল পাকিস্তান। সিদিনাই আমি ককাই-ভাই বেলেগ হলোঁ। আমাৰ ৭ কোটি ১০ লাখ ভাই-ককাই, বাই-ভনী আন এখন বেলেগ ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক হ'ল। তেওঁলোকৰ শতকৰা ৭৩ জন মুচলমান। {{gap}} ভাৰতত পাঁচশৰো অধিক সৰু-ডাঙৰ দেশীয় ৰাজ্য আছে। এই ৰাজ্য বিলাক আগেয়ে বৃটিছ সম্ৰাটৰ অধীন আছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা পোৱাৰ লগে লগে এই ৰাজ্যবোৰৰো সৰহ ভাগ ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লগ লাগিল। এই ৰাজ্যবোৰ অধিবাসীৰ সংখ্যা প্ৰায়<noinclude>{{center|৬}}</noinclude> afw5vc3j4384tl2ac9lagzupndacqtu 266816 266578 2026-11-10T08:01:46Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 266816 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|স্বাধীন ভাৰত}}}} {{Dhr|1em}} {{gap}}১৯৪৭ চনৰ পোন্ধৰ আগষ্ট দিনটো ভাৰত বুৰঞ্জীৰ এটা চিৰস্মৰণীয় দিন। সেইদিনাৰ পৰাই ভাৰতবাসী স্বাধীন হ’ল। ইংৰাজ শাসনৰ অন্ত পৰিল। সেই দিনাৰ পৰা ভাৰত জননীয়ে পৰাধীনতাৰ শিকলি ছিঙ্গি স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ-মুকুট পিন্ধিলে। {{gap}}ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰা ঘটনাটো পৃথিবীৰ বুৰঞ্জীৰ এটা অভিনৱ ঘটনা। কিয়নো ভাৰতে যুঁজ কৰি তেজৰ নদী বোৱাই স্বাধীনতা লাভ কৰা নাই। অহিংসা আৰু ত্যাগৰ বলেৰে মানৱ জাতিৰ হৃদয় জয় কৰি ভাৰতে স্বাধীনতা পাইছে। ভাৰতবাসীক এই অহিংসা আৰু ত্যাগৰ শক্তি যোগাইছিল মহা-মানৱ মহাত্মা গান্ধীয়ে। সেই কাৰণে মহাত্মা গান্ধী আমাৰ জাতিৰ পিতা। {{gap}}দুখৰ বিষয় সিদিনাৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষ দুখন বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত হ’ল। এখনৰ নাম হ’ল ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু আন খনৰ নাম হ’ল পাকিস্তান। সিদিনাই আমি ককাই-ভাই বেলেগ হলোঁ। আমাৰ ৭ কোটি ১০ লাখ ভাই-ককাই, বাই-ভনী আন এখন বেলেগ ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক হ’ল। তেওঁলোকৰ শতকৰা ৭৩ জন মুচলমান। {{gap}} ভাৰতত পাঁচ শৰো অধিক সৰু-ডাঙৰ দেশীয় ৰাজ্য আছে। এই ৰাজ্য বিলাক আগেয়ে বৃটিছ সম্ৰাটৰ অধীন আছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা পোৱাৰ লগে লগে এই ৰাজ্যবোৰৰো সৰহ ভাগ ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লগ লাগিল। এই ৰাজ্যবোৰ অধিবাসীৰ সংখ্যা প্ৰায়<noinclude>{{center|৬}}</noinclude> 0hlbk1wsazzgf7atgfwaan0e5y4x2u3 266817 266816 2026-11-10T08:02:07Z JyotiPN 1603 266817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|স্বাধীন ভাৰত}}}} {{Dhr|1em}} {{gap}}১৯৪৭ চনৰ পোন্ধৰ আগষ্ট দিনটো ভাৰত বুৰঞ্জীৰ এটা চিৰস্মৰণীয় দিন। সেইদিনাৰ পৰাই ভাৰতবাসী স্বাধীন হ’ল। ইংৰাজ শাসনৰ অন্ত পৰিল। সেই দিনাৰ পৰা ভাৰত জননীয়ে পৰাধীনতাৰ শিকলি ছিঙ্গি স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ-মুকুট পিন্ধিলে। {{gap}}ভাৰতে স্বাধীনতা লাভ কৰা ঘটনাটো পৃথিবীৰ বুৰঞ্জীৰ এটা অভিনৱ ঘটনা। কিয়নো ভাৰতে যুঁজ কৰি তেজৰ নদী বোৱাই স্বাধীনতা লাভ কৰা নাই। অহিংসা আৰু ত্যাগৰ বলেৰে মানৱ জাতিৰ হৃদয় জয় কৰি ভাৰতে স্বাধীনতা পাইছে। ভাৰতবাসীক এই অহিংসা আৰু ত্যাগৰ শক্তি যোগাইছিল মহা-মানৱ মহাত্মা গান্ধীয়ে। সেই কাৰণে মহাত্মা গান্ধী আমাৰ জাতিৰ পিতা। {{gap}}দুখৰ বিষয় সিদিনাৰ পৰা ভাৰতবৰ্ষ দুখন বিভিন্ন ৰাষ্ট্ৰত পৰিণত হ’ল। এখনৰ নাম হ’ল ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ আৰু আন খনৰ নাম হ’ল পাকিস্তান। সিদিনাই আমি ককাই-ভাই বেলেগ হলোঁ। আমাৰ ৭ কোটি ১০ লাখ ভাই-ককাই, বাই-ভনী আন এখন বেলেগ ৰাষ্ট্ৰৰ নাগৰিক হ’ল। তেওঁলোকৰ শতকৰা ৭৩ জন মুচলমান। {{gap}} ভাৰতত পাঁচ শৰো অধিক সৰু-ডাঙৰ দেশীয় ৰাজ্য আছে। এই ৰাজ্য বিলাক আগেয়ে বৃটিছ সম্ৰাটৰ অধীন আছিল। ভাৰতে স্বাধীনতা পোৱাৰ লগে লগে এই ৰাজ্যবোৰৰো সৰহ ভাগ ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লগ লাগিল। এই ৰাজ্যবোৰ অধিবাসীৰ সংখ্যা প্ৰায়<noinclude>{{center|৬}}</noinclude> anp5ptbije9hqttyn3bynxjq2fmdexi 104 83475 266805 224424 2026-11-10T07:41:28Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266805 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>সাত কোটি। বৰ্ত্তমান ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা ৩৪ কোটি। তাৰে প্ৰায় চাৰি কোটি চলমান। {{Css image crop |Image = অতুল_পাঠমালা_(তৃতীয়_ভাগ).pdf |Page = 11 |bSize = 567 |cWidth = 281 |cHeight = 270 |oTop = 90 |oLeft = 156 |Location = center |Description = }} {{gap}}১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ নতুন শাসনবিধিৰ অধীন হ'ল। সিদিনাৰ পৰা ভাৰতৰ সকলো অধিবাসীৰ ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত সমান অধিকাৰ হ'ল। ৰাইজে বাছি দিয়া প্ৰতিনিধি এজন ৰাষ্ট্ৰৰ নায়ক হ'ল। তেওঁ ৰাইজৰ নিৰ্ব্বাচিত এখন মন্ত্ৰীসভাৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি ভাৰত শাসন কৰে। সিদিনাৰ পৰা ৰাজ্য শাসনৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা ৰাইজৰ হাতলৈ আহিল। আৱশ্যক হলে ৰাইজে ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু মন্ত্ৰীসভাখনো ভাঙ্গিব পৰা হ'ল। ৰাইজে শাসন<noinclude>{{rh||৭|}}</noinclude> tb81r7ozc1vb628re6jzrxaxkuvbxzx 266806 266805 2026-11-10T07:48:23Z হানিফ আলী 1925 266806 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>সাত কোটি। বৰ্ত্তমান ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা ৩৪ কোটি। তাৰে প্ৰায় চাৰি কোটি চলমান। {{Css image crop |Image = অতুল_পাঠমালা_(তৃতীয়_ভাগ).pdf |Page = 11 |bSize = 567 |cWidth = 279 |cHeight = 375 |oTop = 110 |oLeft = 158 |Location = center |Description = }} {{gap}}১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ নতুন শাসনবিধিৰ অধীন হ'ল। সিদিনাৰ পৰা ভাৰতৰ সকলো অধিবাসীৰ ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত সমান অধিকাৰ হ'ল। ৰাইজে বাছি দিয়া প্ৰতিনিধি এজন ৰাষ্ট্ৰৰ নায়ক হ'ল। তেওঁ ৰাইজৰ নিৰ্ব্বাচিত এখন মন্ত্ৰীসভাৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি ভাৰত শাসন কৰে। সিদিনাৰ পৰা ৰাজ্য শাসনৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা ৰাইজৰ হাতলৈ আহিল। আৱশ্যক হলে ৰাইজে ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু মন্ত্ৰীসভাখনো ভাঙ্গিব পৰা হ'ল। ৰাইজে শাসন<noinclude>{{rh||৭|}}</noinclude> aui5agy4k3flts1sze26shuzyqmny63 266819 266806 2026-11-10T08:13:27Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266819 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" /></noinclude>সাত কোটি। বৰ্ত্তমান ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা ৩৪ কোটি। তাৰে প্ৰায় চাৰি কোটি চলমান। {{gap}}১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ নতুন শাসনবিধিৰ অধীন হ'ল। সিদিনাৰ পৰা ভাৰতৰ সকলো অধিবাসীৰ ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত সমান অধিকাৰ হ'ল। ৰাইজে বাছি দিয়া প্ৰতিনিধি এজন ৰাষ্ট্ৰৰ নায়ক হ'ল। তেওঁ ৰাইজৰ নিৰ্ব্বাচিত এখন মন্ত্ৰীসভাৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি ভাৰত শাসন কৰে। সিদিনাৰ পৰা ৰাজ্য শাসনৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা ৰাইজৰ হাতলৈ আহিল। আৱশ্যক হলে ৰাইজে ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু মন্ত্ৰীসভাখনো ভাঙ্গিব পৰা হ'ল। ৰাইজে শাসন<noinclude>{{rh||৭|}}</noinclude> 8leyfp551bn43502tbsw4ba6r4104cf 266833 266819 2026-11-10T08:33:00Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>সাত কোটি। বৰ্ত্তমান ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা ৩৪ কোটি। তাৰে প্ৰায় চাৰি কোটি মচলমান। {{Img float | file = অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf.jpg | width = 500px | align = center | cap = }} {{gap}}১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ নতুন শাসনবিধিৰ অধীন হ’ল। সিদিনাৰ পৰা ভাৰতৰ সকলো অধিবাসীৰ ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত সমান অধিকাৰ হ’ল। ৰাইজে বাছি দিয়া প্ৰতিনিধি এজন ৰাষ্ট্ৰৰ নায়ক হ’ল। তেওঁ ৰাইজৰ নিৰ্ব্বাচিত এখন মন্ত্ৰীসভাৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি ভাৰত শাসন কৰে। সিদিনাৰ পৰা ৰাজ্য শাসনৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা ৰাইজৰ হাতলৈ আহিল। আৱশ্যক হলে ৰাইজে ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু মন্ত্ৰীসভাখনো ভাঙ্গিব পৰা হ’ল। ৰাইজে শাসন<noinclude>{{rh||৭|}}</noinclude> 99rp31byjtvie12cy84h3yaey8pbdu5 266834 266833 2026-11-10T08:33:25Z JyotiPN 1603 266834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" /></noinclude>সাত কোটি। বৰ্ত্তমান ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা ৩৪ কোটি। তাৰে প্ৰায় চাৰি কোটি মচলমান। {{Img float | file = অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf.jpg | width = 250px | align = center | cap = }} {{gap}}১৯৫০ চনৰ ২৬ জানুৱাৰীৰ পৰা ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰ নতুন শাসনবিধিৰ অধীন হ’ল। সিদিনাৰ পৰা ভাৰতৰ সকলো অধিবাসীৰ ৰাষ্ট্ৰৰ ওপৰত সমান অধিকাৰ হ’ল। ৰাইজে বাছি দিয়া প্ৰতিনিধি এজন ৰাষ্ট্ৰৰ নায়ক হ’ল। তেওঁ ৰাইজৰ নিৰ্ব্বাচিত এখন মন্ত্ৰীসভাৰ লগত পৰামৰ্শ কৰি ভাৰত শাসন কৰে। সিদিনাৰ পৰা ৰাজ্য শাসনৰ প্ৰকৃত ক্ষমতা ৰাইজৰ হাতলৈ আহিল। আৱশ্যক হলে ৰাইজে ৰাষ্ট্ৰপতি আৰু মন্ত্ৰীসভাখনো ভাঙ্গিব পৰা হ’ল। ৰাইজে শাসন<noinclude>{{rh||৭|}}</noinclude> ckd8gu9nfy3o3l3doso7fxt06gwka3l 104 83476 266579 224425 2026-11-09T12:23:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কাৰ্য্য চলাবৰ কাৰণে তেওঁলোকক কিছু ক্ষমতা দিছে। তেওঁলোকে তাৰ অধিক ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰে। সিদিনা সকলো ৰাজকৰ্ম্মচাৰীয়ে ৰাইজৰ নামত শপত খালে। স্বাধীন হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতবাসীৰ দায়িত্ব আগতকৈ বহুতো বাঢ়িল। মুক্তিযুদ্ধৰ ৰণুৱা সকলে অশেষ কষ্ট আৰু অনেক ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি ভাৰতক স্বাধীন কৰিলে। এতিয়া স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ বক্ষ৷ কৰিবলৈ পাচৰ পুৰুষসকলৰ তাতকৈয়ো অধিক ত্যাগ আৰু সংযমৰ আৱশ্যক হৈছে। এতিয়া সকলোৱে জীৱিকাৰ বাবে অধিক শ্ৰম কৰিব লাগিব। দহজনৰ সুখৰ কাৰণে নিজৰ মুখলৈ পিঠি দিব লাগিব। সুখী দুখী সকলোকে সমান চকুৰে চাব লাগিব। সাম্প্ৰদায়িক উত্তেজনাৰ পৰা আঁতৰত থাকিব লাগিব। সকলোকে চেনেহৰ ডোলেৰে গাঁথি একমুঠ কৰিব লাগিব। তেতিয়াহে আমি এটা পুৰণি সভ্য জাতিৰ বংশধৰ বুলি জগতত পৰিচয় দিব পাৰিম। অনুশীলনী ১। ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা কিমান ২। স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ ৰক্ষাৰ কাৰণে আমি কি দৰে চলিব লাগে<noinclude></noinclude> c7gez74ejfi2zmig7fdo4dc8j28pisi 266582 266579 2026-11-09T12:25:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কাৰ্য্য চলাবৰ কাৰণে তেওঁলোকক কিছু ক্ষমতা দিছে। তেওঁলোকে তাৰ অধিক ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰে। সিদিনা সকলো ৰাজকৰ্ম্মচাৰীয়ে ৰাইজৰ নামত শপত খালে। {{gap}}স্বাধীন হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতবাসীৰ দায়িত্ব আগতকৈ বহুতো বাঢ়িল। মুক্তিযুদ্ধৰ ৰণুৱা সকলে অশেষ কষ্ট আৰু অনেক ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি ভাৰতক স্বাধীন কৰিলে। এতিয়া স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰিবলৈ পাচৰ পুৰুষসকলৰ তাতকৈয়ো অধিক ত্যাগ আৰু সংযমৰ আৱশ্যক হৈছে। এতিয়া সকলোৱে জীৱিকাৰ বাবে অধিক শ্ৰম কৰিব লাগিব। দহজনৰ সুখৰ কাৰণে নিজৰ মুখলৈ পিঠি দিব লাগিব। সুখী দুখী সকলোকে সমান চকুৰে চাব লাগিব। সাম্প্ৰদায়িক উত্তেজনাৰ পৰা আঁতৰত থাকিব লাগিব। সকলোকে চেনেহৰ ডোলেৰে গাঁথি একমুঠ কৰিব লাগিব। তেতিয়াহে আমি এটা পুৰণি সভ্য জাতিৰ বংশধৰ বুলি জগতত পৰিচয় দিব পাৰিম। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা কিমান? ২। স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ ৰক্ষাৰ কাৰণে আমি কি দৰে চলিব লাগে?</poem>}}<noinclude>{{center|৭}}</noinclude> gjh03g7bcu2ihjsna8cj5ftmhret6vf 266809 266582 2026-11-10T07:50:52Z হানিফ আলী 1925 266809 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কাৰ্য্য চলাবৰ কাৰণে তেওঁলোকক কিছু ক্ষমতা দিছে। তেওঁলোকে তাৰ অধিক ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰে। সিদিনা সকলো ৰাজকৰ্ম্মচাৰীয়ে ৰাইজৰ নামত শপত খালে। {{gap}}স্বাধীন হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতবাসীৰ দায়িত্ব আগতকৈ বহুতো বাঢ়িল। মুক্তিযুদ্ধৰ ৰণুৱা সকলে অশেষ কষ্ট আৰু অনেক ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি ভাৰতক স্বাধীন কৰিলে। এতিয়া স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰিবলৈ পাচৰ পুৰুষসকলৰ তাতকৈয়ো অধিক ত্যাগ আৰু সংযমৰ আৱশ্যক হৈছে। এতিয়া সকলোৱে জীৱিকাৰ বাবে অধিক শ্ৰম কৰিব লাগিব। দহজনৰ সুখৰ কাৰণে নিজৰ মুখলৈ পিঠি দিব লাগিব। সুখী দুখী সকলোকে সমান চকুৰে চাব লাগিব। সাম্প্ৰদায়িক উত্তেজনাৰ পৰা আঁতৰত থাকিব লাগিব। সকলোকে চেনেহৰ ডোলেৰে গাঁথি একমুঠ কৰিব লাগিব। তেতিয়াহে আমি এটা পুৰণি সভ্য জাতিৰ বংশধৰ বুলি জগতত পৰিচয় দিব পাৰিম। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{gap}}১। ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা কিমান?<br/> {{gap}}২। স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ ৰক্ষাৰ কাৰণে আমি কি দৰে চলিব লাগে?<noinclude>{{center|৭}}</noinclude> b4seuisne1792941z3mj2yqvm85pbyw 266838 266809 2026-11-10T08:36:14Z JyotiPN 1603 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 266838 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="JyotiPN" /></noinclude>কাৰ্য্য চলাবৰ কাৰণে তেওঁলোকক কিছু ক্ষমতা দিছে। তেওঁলোকে তাৰ অধিক ক্ষমতা প্ৰয়োগ কৰিব নোৱাৰে। সিদিনা সকলো ৰাজকৰ্ম্মচাৰীয়ে ৰাইজৰ নামত শপত খালে। {{gap}}স্বাধীন হোৱাৰ লগে লগে ভাৰতবাসীৰ দায়িত্ব আগতকৈ বহুতো বাঢ়িল। মুক্তিযুদ্ধৰ ৰণুৱা সকলে অশেষ কষ্ট আৰু অনেক ত্যাগ স্বীকাৰ কৰি ভাৰতক স্বাধীন কৰিলে। এতিয়া স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ ৰক্ষা কৰিবলৈ পাচৰ পুৰুষসকলৰ তাতকৈয়ো অধিক ত্যাগ আৰু সংযমৰ আৱশ্যক হৈছে। এতিয়া সকলোৱে জীৱিকাৰ বাবে অধিক শ্ৰম কৰিব লাগিব। দহজনৰ সুখৰ কাৰণে নিজৰ মুখলৈ পিঠি দিব লাগিব। সুখী দুখী সকলোকে সমান চকুৰে চাব লাগিব। সাম্প্ৰদায়িক উত্তেজনাৰ পৰা আঁতৰত থাকিব লাগিব। সকলোকে চেনেহৰ ডোলেৰে গাঁথি একমুঠ কৰিব লাগিব। তেতিয়াহে আমি এটা পুৰণি সভ্য জাতিৰ বংশধৰ বুলি জগতত পৰিচয় দিব পাৰিম। {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{gap}}১। ভাৰত যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ লোকসংখ্যা কিমান? {{gap}}২। স্বাধীনতাৰ গৌৰৱ ৰক্ষাৰ কাৰণে আমি কি দৰে চলিব লাগে?<noinclude>{{center|৭}}</noinclude> kpchep3ny9w9miwc4dvc8zyyn26ca0b 104 83477 266583 224426 2026-11-09T12:26:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পণ্ডিত মতিলাল আৰু শ্ৰীজৱাহৰলাল ভাৰতবৰ্ষ এখন বিশাল দেশ। ইয়াত নানা জাতিৰ আৰু নানা ধৰ্ম্মৰ লোক বাস কৰে। ইয়াত কেবাখনো ৰাজ্য আছে আৰু এইবোৰ ৰাজ্য মিলি ভাৰত সংযুক্তৰাষ্ট্ৰ ভাৰত সংযুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠিত হৈছে। শ্ৰীজৱহবলাল ভাৰত-যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী। এলাহাবাদত তেওঁৰ ঘৰ। তেওঁৰ পিতৃদেৱৰ নাম পণ্ডিত মতিলাল আৰু মাতৃদেৱীৰ নাম স্বৰূপৰাণী নেহেক। পণ্ডিত মতিলাল এলাহাবাদ হাইকোৰ্টৰ এজনা বিখ্যাত উকিল আছিল। ওকালতি কৰি তেওঁ অজস্ৰ ধন ঘটিছিল আৰু তেওঁৰ সন্তান সকলক সজ শিক্ষা দিয়াৰ কাৰণে ধন পানীৰ দৰে খৰচ কৰিছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। তেওঁ তেওঁক বিলাতত বহু বছৰ পঢ়াইছিল। শ্ৰীজৱহবলাল সকলো বিষয়বে সম্যক্ জ্ঞান থকা ভাৰতৰ এজনা নামজ্বলা পণ্ডিত। দেশ সেৱাৰ কাৰণে নেহেক পৰিয়াল ভাবতত বিখ্যাত। পণ্ডিত মতিলাল ভাৰতৰ স্বাধীনতা ৰণৰ এজনা মহাৰথী আছিল। তেওঁৰ পত্নী স্বৰূপৰাণী, পুত্ৰ জৱাহৰলাল, কন্যা বিজয়লক্ষ্মী আটাইবোৰেই দেশৰ কাৰণে অনেক কষ্ট ভুগিছে। তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থত্যাগ আক<noinclude></noinclude> 27akm4ov9xdzt4m433dkm3aezhpug4k 266587 266583 2026-11-09T12:34:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|পণ্ডিত মতিলাল আৰু শ্ৰীজৱাহৰলাল}}}} {{Gap}}ভাৰতবৰ্ষ এখন বিশাল দেশ। ইয়াত নানা জাতিৰ আৰু নানা ধৰ্ম্মৰ লোক বাস কৰে। ইয়াত কেবাখনো ৰাজ্য আছে আৰু এইবোৰ ৰাজ্য মিলি ভাৰত সংযুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠিত হৈছে। শ্ৰীজৱাহৰলাল ভাৰত-যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী। এলাহাবাদত তেওঁৰ ঘৰ। তেওঁৰ পিতৃদেৱৰ নাম পণ্ডিত মতিলাল আৰু মাতৃদেৱীৰ নাম স্বৰূপৰাণী নেহেৰু।� {{Gap}}পণ্ডিত মতিলাল এলাহাবাদ হাইকোৰ্টৰ এজনা বিখ্যাত উকিল আছিল। ওকালতি কৰি তেওঁ অজস্ৰ ধন ঘটিছিল আৰু তেওঁৰ সন্তান সকলক সজ শিক্ষা দিয়াৰ কাৰণে ধন পানীৰ দৰে খৰচ কৰিছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। তেওঁ তেওঁক বিলাতত বহু বছৰ পঢ়াইছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল সকলো বিষয়ৰে সম্যক্ জ্ঞান থকা ভাৰতৰ এজনা নামজ্বলা পণ্ডিত। {{gap}}দেশ সেৱাৰ কাৰণে নেহেৰু পৰিয়াল ভাৰতত বিখ্যাত। পণ্ডিত মতিলাল ভাৰতৰ স্বাধীনতা ৰণৰ এজনা মহাৰথী আছিল। তেওঁৰ পত্নী স্বৰূপৰাণী, পুত্ৰ জৱাহৰলাল, কন্যা বিজয়লক্ষ্মী আটাইবোৰেই দেশৰ কাৰণে অনেক কষ্ট ভুগিছে। তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থত্যাগ আৰু<noinclude></noinclude> 08mklsmam6wsuwk96wruk6ts3ejrisp 266588 266587 2026-11-09T12:34:52Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|পণ্ডিত মতিলাল আৰু শ্ৰীজৱাহৰলাল}}}} {{Gap}}ভাৰতবৰ্ষ এখন বিশাল দেশ। ইয়াত নানা জাতিৰ আৰু নানা ধৰ্ম্মৰ লোক বাস কৰে। ইয়াত কেবাখনো ৰাজ্য আছে আৰু এইবোৰ ৰাজ্য মিলি ভাৰত সংযুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠিত হৈছে। শ্ৰীজৱাহৰলাল ভাৰত-যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী। এলাহাবাদত তেওঁৰ ঘৰ। তেওঁৰ পিতৃদেৱৰ নাম পণ্ডিত মতিলাল আৰু মাতৃদেৱীৰ নাম স্বৰূপৰাণী নেহেৰু। {{Gap}}পণ্ডিত মতিলাল এলাহাবাদ হাইকোৰ্টৰ এজনা বিখ্যাত উকিল আছিল। ওকালতি কৰি তেওঁ অজস্ৰ ধন ঘটিছিল আৰু তেওঁৰ সন্তান সকলক সজ শিক্ষা দিয়াৰ কাৰণে ধন পানীৰ দৰে খৰচ কৰিছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। তেওঁ তেওঁক বিলাতত বহু বছৰ পঢ়াইছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল সকলো বিষয়ৰে সম্যক্ জ্ঞান থকা ভাৰতৰ এজনা নামজ্বলা পণ্ডিত। {{gap}}দেশ সেৱাৰ কাৰণে নেহেৰু পৰিয়াল ভাৰতত বিখ্যাত। পণ্ডিত মতিলাল ভাৰতৰ স্বাধীনতা ৰণৰ এজনা মহাৰথী আছিল। তেওঁৰ পত্নী স্বৰূপৰাণী, পুত্ৰ জৱাহৰলাল, কন্যা বিজয়লক্ষ্মী আটাইবোৰেই দেশৰ কাৰণে অনেক কষ্ট ভুগিছে। তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থত্যাগ আৰু<noinclude></noinclude> brse3cvkpem7e0pwyym655x54gby3w9 266811 266588 2026-11-10T07:51:45Z হানিফ আলী 1925 266811 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xxxx-larger|পণ্ডিত মতিলাল আৰু শ্ৰীজৱাহৰলাল}}}} {{Gap}}ভাৰতবৰ্ষ এখন বিশাল দেশ। ইয়াত নানা জাতিৰ আৰু নানা ধৰ্ম্মৰ লোক বাস কৰে। ইয়াত কেবাখনো ৰাজ্য আছে আৰু এইবোৰ ৰাজ্য মিলি ভাৰত সংযুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠিত হৈছে। শ্ৰীজৱাহৰলাল ভাৰত-যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী। এলাহাবাদত তেওঁৰ ঘৰ। তেওঁৰ পিতৃদেৱৰ নাম পণ্ডিত মতিলাল আৰু মাতৃদেৱীৰ নাম স্বৰূপৰাণী নেহেৰু। {{Gap}}পণ্ডিত মতিলাল এলাহাবাদ হাইকোৰ্টৰ এজনা বিখ্যাত উকিল আছিল। ওকালতি কৰি তেওঁ অজস্ৰ ধন ঘটিছিল আৰু তেওঁৰ সন্তান সকলক সজ শিক্ষা দিয়াৰ কাৰণে ধন পানীৰ দৰে খৰচ কৰিছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। তেওঁ তেওঁক বিলাতত বহু বছৰ পঢ়াইছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল সকলো বিষয়ৰে সম্যক্ জ্ঞান থকা ভাৰতৰ এজনা নামজ্বলা পণ্ডিত। {{gap}}দেশ সেৱাৰ কাৰণে নেহেৰু পৰিয়াল ভাৰতত বিখ্যাত। পণ্ডিত মতিলাল ভাৰতৰ স্বাধীনতা ৰণৰ এজনা মহাৰথী আছিল। তেওঁৰ পত্নী স্বৰূপৰাণী, পুত্ৰ জৱাহৰলাল, কন্যা বিজয়লক্ষ্মী আটাইবোৰেই দেশৰ কাৰণে অনেক কষ্ট ভুগিছে। তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থত্যাগ আৰু<noinclude>{{rh||৯|}}</noinclude> fpcn6by4t3xa9wx9aqhuxhiraa2ew8g 266812 266811 2026-11-10T07:52:44Z হানিফ আলী 1925 266812 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xxxx-larger|পণ্ডিত মতিলাল আৰু শ্ৰীজৱাহৰলাল}}}} {{Gap}}ভাৰতবৰ্ষ এখন বিশাল দেশ। ইয়াত নানা জাতিৰ আৰু নানা ধৰ্ম্মৰ লোক বাস কৰে। ইয়াত কেবাখনো ৰাজ্য আছে আৰু এইবোৰ ৰাজ্য মিলি ভাৰত সংযুক্তৰাষ্ট্ৰ গঠিত হৈছে। শ্ৰীজৱাহৰলাল ভাৰত-যুক্তৰাষ্ট্ৰৰ প্ৰধান মন্ত্ৰী। এলাহাবাদত তেওঁৰ ঘৰ। তেওঁৰ পিতৃদেৱৰ নাম পণ্ডিত মতিলাল আৰু মাতৃদেৱীৰ নাম স্বৰূপৰাণী নেহেৰু। {{Gap}}পণ্ডিত মতিলাল এলাহাবাদ হাইকোৰ্টৰ এজনা বিখ্যাত উকিল আছিল। ওকালতি কৰি তেওঁ অজস্ৰ ধন ঘটিছিল আৰু তেওঁৰ সন্তান সকলক সজ শিক্ষা দিয়াৰ কাৰণে ধন পানীৰ দৰে খৰচ কৰিছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। তেওঁ তেওঁক বিলাতত বহু বছৰ পঢ়াইছিল। শ্ৰীজৱহৰলাল সকলো বিষয়ৰে সম্যক্ জ্ঞান থকা ভাৰতৰ এজনা নামজ্বলা পণ্ডিত। {{gap}}দেশ সেৱাৰ কাৰণে নেহেৰু পৰিয়াল ভাৰতত বিখ্যাত। পণ্ডিত মতিলাল ভাৰতৰ স্বাধীনতা ৰণৰ এজনা মহাৰথী আছিল। তেওঁৰ পত্নী স্বৰূপৰাণী, পুত্ৰ জৱাহৰলাল, কন্যা বিজয়লক্ষ্মী আটাইবোৰেই দেশৰ কাৰণে অনেক কষ্ট ভুগিছে। তেওঁলোকৰ স্বাৰ্থত্যাগ আৰু<noinclude>{{rh||৯|}}</noinclude> hq39aq3kraufb08eezwa3n6f32bb5nc 104 83479 266813 224428 2026-11-10T07:56:20Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266813 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude> সেৱাৰ কাহিনী ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বুৰঞ্জীত সোণালী আখৰেৰে লিখা থাকিব। {{gap}}মহামানৱ মহাত্মা গান্ধীয়ে বিদেশী শাসক সকলৰ গ্ৰাসৰ পৰা মুক্ত কৰি ভাৰত স্বাধীন কৰিলে আৰু ভাৰতবাসীৰ প্ৰাণত নতুন {{Css image crop |Image = অতুল_পাঠমালা_(তৃতীয়_ভাগ).pdf |Page = 14 |bSize = 570 |cWidth = 287 |cHeight = 368 |oTop = 156 |oLeft = 138 |Location = center |Description = <center>পণ্ডিত মতিলাল নেহেৰু</center> }} চেতনা দিলে আৰু তেওঁৰ উপযুক্ত উত্তৰাধিকাৰী শ্ৰীজৱহৰলালক ভাৰত শাসনৰ ভাৰ অৰ্পণ কৰিলে। {{gap}}শ্ৰীজৱহবলালে ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰত-শাসনৰ ভাৰ লৈ নব্য ভাৰত গঠনৰ কাৰণে প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰিছে। ভাৰতবৰ্ষ কৃষিপ্ৰধান দেশ। ইয়াৰ সৰহ ভাগ মানুহেই কৃষক। সেই কাৰণে<noinclude></noinclude> 86z2bd4jkg94fjzyep456f2r2vouvx4 266815 266813 2026-11-10T07:58:17Z হানিফ আলী 1925 266815 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude> সেৱাৰ কাহিনী ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বুৰঞ্জীত সোণালী আখৰেৰে লিখা থাকিব। {{gap}}মহামানৱ মহাত্মা গান্ধীয়ে বিদেশী শাসক সকলৰ গ্ৰাসৰ পৰা মুক্ত কৰি ভাৰত স্বাধীন কৰিলে আৰু ভাৰতবাসীৰ প্ৰাণত নতুন {{Css image crop |Image = অতুল_পাঠমালা_(তৃতীয়_ভাগ).pdf |Page = 14 |bSize = 570 |cWidth = 287 |cHeight = 368 |oTop = 156 |oLeft = 138 |Location = center |Description = <center>পণ্ডিত মতিলাল নেহেৰু</center> }} চেতনা দিলে আৰু তেওঁৰ উপযুক্ত উত্তৰাধিকাৰী শ্ৰীজৱহৰলালক ভাৰত শাসনৰ ভাৰ অৰ্পণ কৰিলে। {{gap}}শ্ৰীজৱহবলালে ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰত-শাসনৰ ভাৰ লৈ নব্য ভাৰত গঠনৰ কাৰণে প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰিছে। ভাৰতবৰ্ষ কৃষিপ্ৰধান দেশ। ইয়াৰ সৰহ ভাগ মানুহেই কৃষক। সেই কাৰণে<noinclude>{{rh||১০|}}</noinclude> 3euf4fo7m20ek9cf303hudfcvyxrblm 266818 266815 2026-11-10T08:12:54Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266818 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="হানিফ আলী" /></noinclude> সেৱাৰ কাহিনী ভাৰতৰ স্বাধীনতাৰ বুৰঞ্জীত সোণালী আখৰেৰে লিখা থাকিব। {{gap}}মহামানৱ মহাত্মা গান্ধীয়ে বিদেশী শাসক সকলৰ গ্ৰাসৰ পৰা মুক্ত কৰি ভাৰত স্বাধীন কৰিলে আৰু ভাৰতবাসীৰ প্ৰাণত নতুন <center>পণ্ডিত মতিলাল নেহেৰু< চেতনা দিলে আৰু তেওঁৰ উপযুক্ত উত্তৰাধিকাৰী শ্ৰীজৱহৰলালক ভাৰত শাসনৰ ভাৰ অৰ্পণ কৰিলে। {{gap}}শ্ৰীজৱহবলালে ১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰত-শাসনৰ ভাৰ লৈ নব্য ভাৰত গঠনৰ কাৰণে প্ৰাণপণে চেষ্টা কৰিছে। ভাৰতবৰ্ষ কৃষিপ্ৰধান দেশ। ইয়াৰ সৰহ ভাগ মানুহেই কৃষক। সেই কাৰণে<noinclude>{{rh||১০|}}</noinclude> qhsi91el7trrkmihvp12jaix1ydshf0 104 83481 266589 224430 2026-11-09T12:35:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>শ্ৰীজৱহবলাল ভাৰতত প্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। তেওঁৰ শাসন কালতে সকলোৱে দেশ শাসনৰ কাৰণে প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচনত ভোট দিয়াব সমান অধিকাৰ লাভ কৰিছে। মতা-তিৰোতা, সুখী-দুখ,, ধনী-নিৰ্ধনী, শিক্ষিত-অশিক্ষিত কোনো এই অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা নাই। তদুপৰি শ্ৰীজৱহবলালে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে যে, ভাৰতৰ প্ৰত্যেক প্ৰজাই নিজৰ অৱস্থাৰ উন্নতি কৰক, মনৰ সংকীৰ্ণ দূৰ কৰক আৰু উদাৰ ভাৰে প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকক আপোন বুলি ভাৱক। এয়ে প্ৰজাতন্ত্ৰ ভাৰতৰ অন্তৰৰ কথা। শ্ৰীজৱহবলাল এই কথাৰ উপাসক আৰু প্ৰচাৰক। শ্ৰীজৱহবলাল এজনা জগতে জনা লোক। তেওঁ ভাৰতক জগতৰ জাতিসমূহৰ আগৰ শাৰীত আসন দিয়াইছে। ঈশ্বৰে তেওঁক দীৰ্ঘজীৱী কৰক আক দেশসেৱাৰ কাৰণে শক্তি আৰু সামৰ্থ্য দিয়ক-- এয়ে ভাৰতবাসীৰ কামনা। অনুশীলনী ১। শ্ৰীজৱাহৰলালৰ ঘৰ ক'ত? তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি? ২। তেওঁ সঞ্চ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক ভাল পায় কিয়? ৩। শ্ৰীজৱহলালে ভাৰতৰ কি কি উন্নতি সাধিলে? ১২<noinclude></noinclude> j5lpopt8hlrxnypk8kwn7q42utyckjf 266591 266589 2026-11-09T12:39:08Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}}শ্ৰীজৱহৰলাল ভাৰতত প্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। তেওঁৰ শাসন কালতে সকলোৱে দেশ শাসনৰ কাৰণে প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচনত ভোট দিয়াৰ সমান অধিকাৰ লাভ কৰিছে। মতা-তিৰোতা, সুখী-দুখী, ধনী-নিৰ্ধনী, শিক্ষিত-অশিক্ষিত কোনো এই অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা নাই। তদুপৰি শ্ৰীজৱহৰলালে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে যে, ভাৰতৰ প্ৰত্যেক প্ৰজাই নিজৰ অৱস্থাৰ উন্নতি কৰক, মনৰ সংকীৰ্ণ দূৰ কৰক আৰু উদাৰ ভাৱে প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকক আপোন বুলি ভাৱক। এয়ে প্ৰজাতন্ত্ৰ ভাৰতৰ অন্তৰৰ কথা। শ্ৰীজৱহৰলাল এই কথাৰ উপাসক আৰু প্ৰচাৰক। {{Gap}}শ্ৰীজৱহৰলাল এজনা জগতে জনা লোক। তেওঁ ভাৰতক জগতৰ জাতিসমূহৰ আগৰ শাৰীত আসন দিয়াইছে। ঈশ্বৰে তেওঁক দীৰ্ঘজীৱী কৰক আক দেশসেৱাৰ কাৰণে শক্তি আৰু সামৰ্থ্য দিয়ক⸺ এয়ে ভাৰতবাসীৰ কামনা। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। শ্ৰীজৱাহৰলালৰ ঘৰ ক'ত? তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি? ২। তেওঁ সঞ্চ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক ভাল পায় কিয়? ৩। শ্ৰীজৱহৰলালে ভাৰতৰ কি কি উন্নতি সাধিলে?</poem>}}<noinclude>{{center|১২}}</noinclude> rixunc76aoamdy9sio7n8tjanos0w5i 266820 266591 2026-11-10T08:15:12Z হানিফ আলী 1925 266820 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}}শ্ৰীজৱহৰলাল ভাৰতত প্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। তেওঁৰ শাসন কালতে সকলোৱে দেশ শাসনৰ কাৰণে প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচনত ভোট দিয়াৰ সমান অধিকাৰ লাভ কৰিছে। মতা-তিৰোতা, সুখী-দুখী, ধনী-নিৰ্ধনী, শিক্ষিত-অশিক্ষিত কোনো এই অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা নাই। তদুপৰি শ্ৰীজৱহৰলালে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে যে, ভাৰতৰ প্ৰত্যেক প্ৰজাই নিজৰ অৱস্থাৰ উন্নতি কৰক, মনৰ সংকীৰ্ণ দূৰ কৰক আৰু উদাৰ ভাৱে প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকক আপোন বুলি ভাৱক। এয়ে প্ৰজাতন্ত্ৰ ভাৰতৰ অন্তৰৰ কথা। শ্ৰীজৱহৰলাল এই কথাৰ উপাসক আৰু প্ৰচাৰক। {{Gap}}শ্ৰীজৱহৰলাল এজনা জগতে জনা লোক। তেওঁ ভাৰতক জগতৰ জাতিসমূহৰ আগৰ শাৰীত আসন দিয়াইছে। ঈশ্বৰে তেওঁক দীৰ্ঘজীৱী কৰক আক দেশসেৱাৰ কাৰণে শক্তি আৰু সামৰ্থ্য দিয়ক⸺এয়ে ভাৰতবাসীৰ কামনা। {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। শ্ৰীজৱাহৰলালৰ ঘৰ ক'ত? তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি? {{gap}}২। তেওঁ সঞ্চ ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক ভাল পায় কিয়? {{gap}}৩। শ্ৰীজৱহৰলালে ভাৰতৰ কি কি উন্নতি সাধিলে?</poem><noinclude>{{center|১২}}</noinclude> ndmnldd4dc2xs210wqsou0ggknyzp9q 266842 266820 2026-11-10T08:39:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}}শ্ৰীজৱহৰলাল ভাৰতত প্ৰজাতন্ত্ৰৰ প্ৰতিষ্ঠাতা। তেওঁৰ শাসন কালতে সকলোৱে দেশ শাসনৰ কাৰণে প্ৰতিনিধি নিৰ্বাচনত ভোট দিয়াৰ সমান অধিকাৰ লাভ কৰিছে। মতা-তিৰোতা, সুখী-দুখী, ধনী-নিৰ্ধনী, শিক্ষিত-অশিক্ষিত কোনো এই অধিকাৰৰ পৰা বঞ্চিত হোৱা নাই। তদুপৰি শ্ৰীজৱহৰলালে আগ্ৰহ প্ৰকাশ কৰে যে, ভাৰতৰ প্ৰত্যেক প্ৰজাই নিজৰ অৱস্থাৰ উন্নতি কৰক, মনৰ সংকীৰ্ণ দূৰ কৰক আৰু উদাৰ ভাৱে প্ৰত্যেকে প্ৰত্যেকক আপোন বুলি ভাৱক। এয়ে প্ৰজাতন্ত্ৰ ভাৰতৰ অন্তৰৰ কথা। শ্ৰীজৱহৰলাল এই কথাৰ উপাসক আৰু প্ৰচাৰক। {{Gap}}শ্ৰীজৱহৰলাল এজনা জগতে জনা লোক। তেওঁ ভাৰতক জগতৰ জাতিসমূহৰ আগৰ শাৰীত আসন দিয়াইছে। ঈশ্বৰে তেওঁক দীৰ্ঘজীৱী কৰক আৰু দেশসেৱাৰ কাৰণে শক্তি আৰু সামৰ্থ্য দিয়ক⸺এয়ে ভাৰতবাসীৰ কামনা। {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। শ্ৰীজৱাহৰলালৰ ঘৰ ক'ত? তেওঁৰ পিতৃ-মাতৃৰ নাম কি? {{gap}}২। তেওঁ সৰু ল'ৰা-ছোৱালীবোৰক ভাল পায় কিয়? {{gap}}৩। শ্ৰীজৱহৰলালে ভাৰতৰ কি কি উন্নতি সাধিলে?</poem><noinclude>{{center|১২}}</noinclude> kb9k8rwwf4mncgpj5q58yjdcy8alplf 104 83482 266592 224431 2026-11-09T12:39:31Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তোমাৰ বিশাল আমাৰ পৰাণ প্ৰাৰ্থনা তুমি জগতৰ পতি, তুমি অগতিৰ গতি। বিপুল ভুবন তোমাৰেই দান পিতাৰ মৰম আইৰ চেনেহ ভাইৰ মধুৰ প্ৰাণ, গিয়াতি-কুটুম বন্ধুৰ প্ৰীতি সকলো তোমাৰ দান। বেলিয়ে বিতবে উজ্জ্বল কিৰণ বিৰিখে বিতবে ছায়া, ধৰাই বিতবে ফল-মূল-শস্য অপাব তোমাৰ দয়া। নদী গিৰি গুহা বননিৰ শোভা দেখি হওঁ আচৰিত! জনমে মৰ্বণে তোমাৰ চৰণে A. R. III-2 থাকে যেন মোৰ চিত। ১৩<noinclude></noinclude> 3z56aalqg4h08ola0d8wq1mki8qonzl 266823 266592 2026-11-10T08:22:08Z হানিফ আলী 1925 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266823 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|2em}} {{center|{{Xx-larger|প্ৰাৰ্থনা}}}} {{Block center/s}} <poem>তোমাৰ বিশাল{{gap|5em}} বিপুল ভুবন {{gap|4em}}তুমি জগতৰ পতি, আমাৰ পৰাণ{{gap|5em}} তোমাৰেই দান {{gap|4em}}তুমি অগতিৰ গতি। পিতাৰ মৰম{{gap|5em}} আইৰ চেনেহ {{gap|4em}}ভাইৰ মধুৰ প্ৰাণ, গিয়াতি-কুটুম{{gap|5em}} বন্ধুৰ প্ৰীতি {{gap|4em}}সকলো তোমাৰ দান। বেলিয়ে বিতৰে{{gap|5em}} উজ্জ্বল কিৰণ {{gap|4em}}বিৰিখে বিতৰে ছায়া, ধৰাই বিতৰে{{gap|5em}} ফল-মূল-শস্য {{gap|4em}}অপাৰ তোমাৰ দয়া। নদী গিৰি গুহা{{gap|5em}} বননিৰ শোভা {{gap|4em}}দেখি হওঁ আচৰিত! জনমে মৰণে{{gap|5em}} তোমাৰ চৰণে {{gap|4em}}থাকে যেন মোৰ চিত।</poem><noinclude>{{Block center/e}} {{rh||১৩|}}</noinclude> ns49u7wq0bchz1wgkzl1hifijk5ajje 104 83484 266595 224433 2026-11-09T12:40:02Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নহয়। প্ৰত্যেক খন ঠেঙ্গতে চাৰিটা কিম্বা পাঁচটাকৈ নখ থাকে। ওঠবনথী মাখুন্দী হাতী শান্ত আৰু কুলক্ষণা বুলি কয়। হাতীৰ নেজ দীঘল, নেজৰ মূৰত একোচা ঠঙা নোম আছে। তাৰে সি মহ-মাখি খেদে। মতা হাতী দুজাত; এজাতক মখনা আৰু আন জাতক তোল বোলে। দঁতাল হাতীৰ ওপৰব পাৰি আলুৰ পৰা দুটা শকত জোঙা দাঁত বাহিৰলৈ ওলাই আহে। নেই দাঁত দুটা শোভাৰ কাৰণে, খোৱা খাদ্য চোবাই খাবলৈ তাৰ মুখৰ ভিতৰত জামুদাত আছে। কিন্তু হাতীৰ দাত বুলিলে সেই দাঁত দুটাকেহে বুজায়। হাতীব দাঁত বব মূল্যবান বস্তু। হাতীদাত্যেৰ অনেক শিল্প-কাৰ্য্য কৰে। অসমৰ হাবিত, বহুত হাতী আছে। বনত হাতীবোৰে পাল পাতি ফুবে। " পালত এটাকৈ দতাল বা মখনা হাতী থাকে। সি দলপতি হৈ পালটোক লৈ ফুৰায়। 4 হাতীয়ে পানীত নামি গা ধোৱে আৰু পানী পালে নানা প্ৰকাৰ ধেমালি কৰে। হাতীৰ শুঁড়ত নাই নাই বুলিও চাবি কলহ পানী থাকে বুলি মানুহে কয়। মানুহে বনৰীয়া হাতী ধৰি আনি ঘৰত পোহে। ই সহজে পোহ মানে আৰু মাউতব বশ হয়। হাতী-ধৰা মানুহক ফান্দী বোলে। ফান্দ মাৰি হাবিত হাতী ধৰে। চিকাৰী হাতীক কুনকী আক হাবিত ফান্দীয়ে কুনকী হাতীত উঠি অসমত দুই প্ৰকাৰে হাতী ধৰে। এক প্ৰকাৰক খেদা-চিকাৰ আৰু এক প্ৰকাৰক মেলা-চিকাৰ বোলে। হাতী অহা পটিত গড় মাবি মানুহে হাতী খেদি আনি হাতীব পাল গড়ত ভবায়; তাৰ পাচত<noinclude></noinclude> 985a7fub624ve3fcy7993untsncxk5u 266598 266595 2026-11-09T12:46:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নহয়। প্ৰত্যেক খন ঠেঙ্গতে চাৰিটা কিম্বা পাঁচটাকৈ নখ থাকে। ওঠৰনখী মাখুন্দী হাতী শান্ত আৰু সুলক্ষণা বুলি কয়। {{Gap}} হাতীৰ নেজ দীঘল, নেজৰ মূৰত একোচা ঠৰঙা নোম আছে। তাৰে সি মহ-মাখি খেদে। {{gap}}মতা হাতী দুজাত; এজাতক মখনা আৰু আন জাতক দঁতাল বোলে। দঁতাল হাতীৰ ওপৰৰ পাৰি আলুৰ পৰা দুটা শকত জোঙা দাঁত বাহিৰলৈ ওলাই আহে। সেই দাঁত দুটা শোভাৰ কাৰণে, খোৱা খাদ্য চোবাই খাবলৈ তাৰ মুখৰ ভিতৰত জামুদাঁত আছে। কিন্তু হাতীৰ দাঁত বুলিলে সেই দাঁত দুটাকেহে বুজায়। হাতীৰ দাঁত বৰ মূল্যবান বস্তু। হাতীদাত্যেৰ অনেক শিল্প-কাৰ্য্য কৰে। {{gap}}অসমৰ হাবিত, বহুত হাতী আছে। বনত হাতীবোৰে পাল পাতি ফুৰে। পালত এটাকৈ দতাল বা মখনা হাতী থাকে। সি দলপতি হৈ পালটোক লৈ ফুৰায়। {{gap}}হাতীয়ে পানীত নামি গা ধোৱে আৰু পানী পালে নানা প্ৰকাৰ ধেমালি কৰে। হাতীৰ শুঁড়ত নাই নাই বুলিও চাৰ কলহ পানী থাকে বুলি মানুহে কয়। {{gap}}মানুহে বনৰীয়া হাতী ধৰি আনি ঘৰত পোহে। ই সহজে পোহ মানে আৰু মাউতৰ বশ হয়। চিকাৰী হাতীক কুনকী আৰু হাবিত হাতী-ধৰা মানুহক ফান্দী বোলে। ফান্দীয়ে কুনকী হাতীত উঠি ফান্দ মাৰি হাবিত হাতী ধৰে। {{gap}}অসমত দুই প্ৰকাৰে হাতী ধৰে। এক প্ৰকাৰক খেদা-চিকাৰ আৰু এক প্ৰকাৰক মেলা-চিকাৰ বোলে। হাতী অহা পটিত গড় মাৰি মানুহে হাতী খেদি আনি হাতীৰ পাল গড়ত ভৰায়; তাৰ পাচত<noinclude>{{center|১৫}}</noinclude> b7kia393tzplvjednye12lqjordiu3y 266824 266598 2026-11-10T08:24:21Z হানিফ আলী 1925 266824 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নহয়। প্ৰত্যেক খন ঠেঙ্গতে চাৰিটা কিম্বা পাঁচটাকৈ নখ থাকে। ওঠৰনখী মাখুন্দী হাতী শান্ত আৰু সুলক্ষণা বুলি কয়। {{Gap}} হাতীৰ নেজ দীঘল, নেজৰ মূৰত একোচা ঠৰঙা নোম আছে। তাৰে সি মহ-মাখি খেদে। {{gap}}মতা হাতী দুজাত; এজাতক মখনা আৰু আন জাতক দঁতাল বোলে। দঁতাল হাতীৰ ওপৰৰ পাৰি আলুৰ পৰা দুটা শকত জোঙা দাঁত বাহিৰলৈ ওলাই আহে। সেই দাঁত দুটা শোভাৰ কাৰণে, খোৱা খাদ্য চোবাই খাবলৈ তাৰ মুখৰ ভিতৰত জামুদাঁত আছে। কিন্তু হাতীৰ দাঁত বুলিলে সেই দাঁত দুটাকেহে বুজায়। হাতীৰ দাঁত বৰ মূল্যবান বস্তু। হাতীদাত্যেৰ অনেক শিল্প-কাৰ্য্য কৰে। {{gap}}অসমৰ হাবিত, বহুত হাতী আছে। বনত হাতীবোৰে পাল পাতি ফুৰে। পালত এটাকৈ দতাল বা মখনা হাতী থাকে। সি দলপতি হৈ পালটোক লৈ ফুৰায়। {{gap}}হাতীয়ে পানীত নামি গা ধোৱে আৰু পানী পালে নানা প্ৰকাৰ ধেমালি কৰে। হাতীৰ শুঁড়ত নাই নাই বুলিও চাৰ কলহ পানী থাকে বুলি মানুহে কয়। {{gap}}মানুহে বনৰীয়া হাতী ধৰি আনি ঘৰত পোহে। ই সহজে পোহ মানে আৰু মাউতৰ বশ হয়। চিকাৰী হাতীক কুনকী আৰু হাবিত হাতী-ধৰা মানুহক ফান্দী বোলে। ফান্দীয়ে কুনকী হাতীত উঠি ফান্দ মাৰি হাবিত হাতী ধৰে। {{gap}}অসমত দুই প্ৰকাৰে হাতী ধৰে। এক প্ৰকাৰক খেদা-চিকাৰ আৰু এক প্ৰকাৰক মেলা-চিকাৰ বোলে। হাতী অহা পটিত গড় মাৰি মানুহে হাতী খেদি আনি হাতীৰ পাল গড়ত ভৰায়; তাৰ পাচত<noinclude>{{center|১৫}}</noinclude> rtjo0knc3og2tb71cbyyqme2lgdgnva 104 83485 266599 224434 2026-11-09T12:47:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ফান্দীয়ে কুনকী হাতীৰ সহায়ত এটা এটাকৈ ডিঙিত জৰী লগাই গড়ব বাহিবলৈ আনে। ইয়াক খেদা-চিকাৰ বোলে। গড় নমবাকৈ মুকলিত কুনকীৰ সহায়ত ফান্দ মাৰি হাতী ধৰাৰ নাম মেলা-চিকাৰ। বনৰীয়া হাতী ধৰি য'ত শিকনি দিয়ে, তাক পিলখানা বোলে। পিলখানাত সিহঁতক নানাপ্ৰকাৰ শাস্তি কবি বশ কৰে। ভৰিত বান্দা মাৰে, ডিঙিত শকত ৰচা লগাই ডাঙৰ গছত বান্ধে। জুই দেখুৱাই ভয় খুৱায় আৰু তাৰ পাচত ক্ৰমে গা-মূব মোহাৰি বশ কৰে। মানুহৰ কথাই নাই, হাবিব জন্তুৰেও পৰৰ অধীন হবলৈ ইচ্ছা নকৰে। হাতী তৃণভোজী জন্তু। ইহঁতৰ স্বভাৱ শান্ত আৰু গহীন। হাতীবে মানুহে বহুত কাম কৰায়। ইয়াৰে গধুৰ বোজা কঢ়িয়ায়, হাবিব ডাঙৰ কাঠ টনায়। চিকাৰীবোৰে হাতীত উঠি হাবিব জন্তু চিকাৰ কৰে। হাতীত উঠি দুৰ্গম ঠাইলৈকো যাব পাৰি। হাতী গবন দেশবহে জন্তু। চেঁচা দেশত হাতী পোৱা নাযায়। এচিয়াৰ দক্ষিণ অংশ আৰু আফ্ৰিকাৰ উত্তৰ অংশত হাতী পোৱা যায়। অনুশীলনী ১। কি কি উপায়ে হাবিত হাতী ধৰে? ২। হাতী মানুহে পোহে কিয়? শব্দাৰ্থ পটি—হাবিব মাজৰ জন্তুৱে অহা-যোৱা কৰি ঠেক বাট। দুৰ্গম—সোমাবলৈ বা যাবলৈ কষ্টকৰ। ১৬<noinclude></noinclude> 98v298wsp59pnnmqtv56bt6he3tno1p 266600 266599 2026-11-09T12:53:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ফান্দীয়ে কুনকী হাতীৰ সহায়ত এটা এটাকৈ ডিঙিত জৰী লগাই গড়ব বাহিবলৈ আনে। ইয়াক খেদা-চিকাৰ বোলে। {{gap}} গড় নমৰাকৈ মুকলিত কুনকীৰ সহায়ত ফান্দ মাৰি হাতী ধৰাৰ নাম মেলা-চিকাৰ। {{gap}} বনৰীয়া হাতী ধৰি য'ত শিকনি দিয়ে, তাক পিল্‌খানা বোলে। পিল্‌খানাত সিহঁতক নানাপ্ৰকাৰ শাস্তি কৰি বশ কৰে। ভৰিত বান্দা মাৰে, ডিঙিত শকত ৰচী লগাই ডাঙৰ গছত বান্ধে। জুই দেখুৱাই ভয় খুৱায় আৰু তাৰ পাচত ক্ৰমে গা-মূৰ মোহাৰি বশ কৰে। মানুহৰ কথাই নাই, হাবিৰ জন্তুৰেও পৰৰ অধীন হবলৈ ইচ্ছা নকৰে। {{gap}} হাতী তৃণভোজী জন্তু। ইহঁতৰ স্বভাৱ শান্ত আৰু গহীন। হাতীৰে মানুহে বহুত কাম কৰায়। ইয়াৰে গধুৰ বোজা কঢ়িয়ায়, হাবিৰ ডাঙৰ কাঠ টনায়। চিকাৰীবোৰে হাতীত উঠি হাবিৰ জন্তু চিকাৰ কৰে। হাতীত উঠি দুৰ্গম ঠাইলৈকো যাব পাৰি। {{gap}}হাতী গৰম দেশৰহে জন্তু। চেঁচা দেশত হাতী পোৱা নাযায়। এচিয়াৰ দক্ষিণ অংশ আৰু আফ্ৰিকাৰ উত্তৰ অংশত হাতী পোৱা যায়। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। কি কি উপায়ে হাবিত হাতী ধৰে? ২। হাতী মানুহে পোহে কিয়?</poem>}} {{center|'''শব্দাৰ্থ'''}} {{Block center|<poem> পটি—হাবিৰ মাজৰ জন্তুৱে অহা-যোৱা কৰি ঠেক বাট। দুৰ্গম—সোমাবলৈ বা যাবলৈ কষ্টকৰ।</poem>}}<noinclude>{{center|১৬}}</noinclude> 7v0cz2mpz2xzkxrrtqtslah04pvdzba 266829 266600 2026-11-10T08:29:42Z হানিফ আলী 1925 266829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ফান্দীয়ে কুনকী হাতীৰ সহায়ত এটা এটাকৈ ডিঙিত জৰী লগাই গড়ব বাহিবলৈ আনে। ইয়াক খেদা-চিকাৰ বোলে। {{gap}} গড় নমৰাকৈ মুকলিত কুনকীৰ সহায়ত ফান্দ মাৰি হাতী ধৰাৰ নাম মেলা-চিকাৰ। {{gap}} বনৰীয়া হাতী ধৰি য'ত শিকনি দিয়ে, তাক পিল্‌খানা বোলে। পিল্‌খানাত সিহঁতক নানাপ্ৰকাৰ শাস্তি কৰি বশ কৰে। ভৰিত বান্দা মাৰে, ডিঙিত শকত ৰচী লগাই ডাঙৰ গছত বান্ধে। জুই দেখুৱাই ভয় খুৱায় আৰু তাৰ পাচত ক্ৰমে গা-মূৰ মোহাৰি বশ কৰে। মানুহৰ কথাই নাই, হাবিৰ জন্তুৰেও পৰৰ অধীন হবলৈ ইচ্ছা নকৰে। {{gap}} হাতী তৃণভোজী জন্তু। ইহঁতৰ স্বভাৱ শান্ত আৰু গহীন। হাতীৰে মানুহে বহুত কাম কৰায়। ইয়াৰে গধুৰ বোজা কঢ়িয়ায়, হাবিৰ ডাঙৰ কাঠ টনায়। চিকাৰীবোৰে হাতীত উঠি হাবিৰ জন্তু চিকাৰ কৰে। হাতীত উঠি দুৰ্গম ঠাইলৈকো যাব পাৰি। {{gap}}হাতী গৰম দেশৰহে জন্তু। চেঁচা দেশত হাতী পোৱা নাযায়। এচিয়াৰ দক্ষিণ অংশ আৰু আফ্ৰিকাৰ উত্তৰ অংশত হাতী পোৱা যায়। {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। কি কি উপায়ে হাবিত হাতী ধৰে? {{gap}}২। হাতী মানুহে পোহে কিয়?</poem> {{center|'''শব্দাৰ্থ'''}} <poem>{{gap}}পটি—হাবিৰ মাজৰ জন্তুৱে অহা-যোৱা কৰি ঠেক বাট। {{gap}}দুৰ্গম—সোমাবলৈ বা যাবলৈ কষ্টকৰ।</poem><noinclude>{{center|১৬}}</noinclude> ph354dq9qsq7cnxxc13re3pyyuame7q 104 83486 266602 224435 2026-11-09T12:54:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>[ ৰংপুৰৰ পৰা তিনি ৰংপুৰ ভ্ৰমণ মাইলমান দূৰত কালুগাঁও নামেৰে এখন ৰমেশৰ ঘৰ সেই গাঁওতে। ৰমেশ তৃতীয় পিতাকে তাক ৰংপুৰ নগৰলৈ লৈ আহিছে। ] পুৰণি ডাঙৰ গাঁও আছে। মান শ্ৰেণীত পঢ়ে। জয়সাগৰ পুখুৰী ৰমেশ—ইমান ডাঙৰ এইটো কি পুখুৰী পিতাদেউ? পিতাক—এইটোৰ নাম জয়সাগৰ পুখুৰী, সতী জয়মতীৰ ডাঙৰ পুতেক ৰুদ্ৰসিংহ স্বৰ্গদেৱে এই পুখুৰী খনাই মাকৰ নামেৰে ইয়াৰ নাম দিছিল জয়সাগৰ। ১৭<noinclude></noinclude> 6o2nq4m0y1mv6ptkvhvjwiv1dhr03hp 104 83490 266603 224439 2026-11-09T12:54:51Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পিতাক—যি ঘৰত ছবিব ভাৱনা দেখুওৱা হয়, তাকে ইংৰাজীত 'চিনেমা হল' বোলে। অসমীয়াত তাৰ নাম কথা-ছবিৰ ঘৰ। ৰমেশ – কথা-ছবি নো কি? পিতাক—ইয়াত দেখুওৱা ছবিবোৰে ভাৱনাৰ ভাৱৰীয়াৰ দৰে নাচি বাগি মানুহৰ দৰে কথা কয়। ৰমেশ — ছবিয়ে কেনেকৈ কথা কয় পিতাদেউ? পিতাক–কেলেই? তুমি গ্ৰামোফোনৰ গান শুনা নাই জানো,? বনেশ – শুনিছো, কিয় শুনা নাই, মই আমাৰ গ্ৰামোফোনটোত ‘ৰঘুপতি ৰাঘৰ' ৰেকৰ্ডখন সদায় বজাওঁ নহয়? পিতাক—কথা-ছবিত ছবি আৰু গ্ৰামোফোন দুয়োটাকে বিজ্ঞানক বলেৰে লগ লগাইছে। ৰমেশ – পিতাদেউ! এদিন কথা-ছবি দেখুৱাব নে? পিতাক—বাক, অন্য এদিন দেখুৱাম আহাঁ৷ আজি মোৰ আন কাম আছে। অনুশীলনী ১। ৰংপুৰ নগৰৰ পুৰণি কীৰ্তিবোৰৰ নাম কোৱা। ২। জয়মতী কোন? তো সতী বোলে কিয়?<noinclude></noinclude> 98939xcnsc7550rli5s00m9me6pupm8 266604 266603 2026-11-09T13:01:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Playscript|gap=5| পিতাক—|যি ঘৰত ছবিব ভাৱনা দেখুওৱা হয়, তাকে ইংৰাজীত 'চিনেমা হল' বোলে। অসমীয়াত তাৰ নাম কথা-ছবিৰ ঘৰ।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ — | কথা-ছবি নো কি?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|ইয়াত দেখুওৱা ছবিবোৰে ভাৱনাৰ ভাৱৰীয়াৰ দৰে নাচি বাগি মানুহৰ দৰে কথা কয়।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| ছবিয়ে কেনেকৈ কথা কয় পিতাদেউ?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক —| কেলেই? তুমি গ্ৰামোফোনৰ গান শুনা নাই জানো?}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| শুনিছো, কিয় শুনা নাই, মই আমাৰ গ্ৰামোফোনটোত ‘ৰঘুপতি ৰাঘৱ' ৰেকৰ্ডখন সদায় বজাওঁ নহয়?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|কথা-ছবিত ছবি আৰু গ্ৰামোফোন দুয়োটাকে বিজ্ঞানক বলেৰে লগ লগাইছে।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| পিতাদেউ! এদিন কথা-ছবি দেখুৱাব নে?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|বাৰু, অন্য এদিন দেখুৱাম আহাঁ৷ আজি মোৰ আন কাম আছে।}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। ৰংপুৰ নগৰৰ পুৰণি কীৰ্তিবোৰৰ নাম কোৱা। ২। জয়মতী কোন? তেওঁক সতী বোলে কিয়?</poem>}}<noinclude>{{center|২১}}</noinclude> iywhgumxuu4pc7jv87pnsd9n2t28edl 266831 266604 2026-11-10T08:31:12Z হানিফ আলী 1925 266831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Playscript|gap=5| পিতাক—|যি ঘৰত ছবিব ভাৱনা দেখুওৱা হয়, তাকে ইংৰাজীত 'চিনেমা হল' বোলে। অসমীয়াত তাৰ নাম কথা-ছবিৰ ঘৰ।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ — | কথা-ছবি নো কি?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|ইয়াত দেখুওৱা ছবিবোৰে ভাৱনাৰ ভাৱৰীয়াৰ দৰে নাচি বাগি মানুহৰ দৰে কথা কয়।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| ছবিয়ে কেনেকৈ কথা কয় পিতাদেউ?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক —| কেলেই? তুমি গ্ৰামোফোনৰ গান শুনা নাই জানো?}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| শুনিছো, কিয় শুনা নাই, মই আমাৰ গ্ৰামোফোনটোত ‘ৰঘুপতি ৰাঘৱ' ৰেকৰ্ডখন সদায় বজাওঁ নহয়?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|কথা-ছবিত ছবি আৰু গ্ৰামোফোন দুয়োটাকে বিজ্ঞানক বলেৰে লগ লগাইছে।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| পিতাদেউ! এদিন কথা-ছবি দেখুৱাব নে?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|বাৰু, অন্য এদিন দেখুৱাম আহাঁ৷ আজি মোৰ আন কাম আছে।}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। ৰংপুৰ নগৰৰ পুৰণি কীৰ্তিবোৰৰ নাম কোৱা। {{gap}}২। জয়মতী কোন? তেওঁক সতী বোলে কিয়?</poem><noinclude>{{center|২১}}</noinclude> f62fzupnghkvdhf6x1vc0u3odj2t3y7 266832 266831 2026-11-10T08:32:43Z হানিফ আলী 1925 266832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Playscript|gap=5| পিতাক—|যি ঘৰত ছবিব ভাৱনা দেখুওৱা হয়, তাকে ইংৰাজীত 'চিনেমা হল' বোলে। অসমীয়াত তাৰ নাম কথা-ছবিৰ ঘৰ।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ — | কথা-ছবি নো কি?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|ইয়াত দেখুওৱা ছবিবোৰে ভাৱনাৰ ভাৱৰীয়াৰ দৰে নাচি বাগি মানুহৰ দৰে কথা কয়।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| ছবিয়ে কেনেকৈ কথা কয় পিতাদেউ?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক —| কেলেই? তুমি গ্ৰামোফোনৰ গান শুনা নাই জানো?}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| শুনিছো, কিয় শুনা নাই, মই আমাৰ গ্ৰামোফোনটোত ‘ৰঘুপতি ৰাঘৱ' ৰেকৰ্ডখন সদায় বজাওঁ নহয়?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|কথা-ছবিত ছবি আৰু গ্ৰামোফোন দুয়োটাকে বিজ্ঞানক বলেৰে লগ লগাইছে।}} {{Playscript|gap=5| ৰমেশ —| পিতাদেউ! এদিন কথা-ছবি দেখুৱাব নে?}} {{Playscript|gap=5| পিতাক—|বাৰু, অন্য এদিন দেখুৱাম আহাঁ৷ আজি মোৰ আন কাম আছে।}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। ৰংপুৰ নগৰৰ পুৰণি কীৰ্তিবোৰৰ নাম কোৱা। {{gap}}২। জয়মতী কোন? তেওঁক সতী বোলে কিয়?</poem><noinclude>{{center|২১}}</noinclude> bc0gmke06h9b5krgt9ffw1rg2ngcs6e 104 83491 266605 224440 2026-11-09T13:02:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দুজন বন্ধুৰ কথা কমল আক নোমলৰ একে গাঁৱতে ঘব। সকতে একেলগে গাঁৱব প্ৰাইমাৰী স্কুলত পঢ়িছিল। বছৰচেৰেক পাচত হয়ে৷ গাঁও এনি আহি একেলগে নগৰৰ হাইস্কুলতো পঢ়িছিল। দুয়োবো বা মিল। হাইস্কুলত কমলে বৃত্তি পালে; নোমলে কেৱল নাচাহে কৰিলে। তাৰ পাচত কমল গ'ল কলেজলৈ আৰু নোমলে এৰিলে। তেতিয়াৰ পৰা দুয়ো এবাএৰি হ'ল। উকিল, দেশব নেতা, আজবি ৰাইজে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰে, কিছুবছৰৰ পাচত কমল হ'ল পালেই দেশৰ কামত ঘূৰি ফুৰে। বাতৰি কাকতত তেওঁৰ ছবি উঠে আক য'লৈকে যায়, ত’তেই মানুহৰ ভিৰ হয়। স্কুল এৰি নোমল থাকিলগৈ মিকিৰ পাহাৰত। তাত তেওঁ মিকিৰ ল'ৰাৰ এখন স্কুল পাতিলে। তেওঁ মিকিৰৰ মাত কথা, ৰীতি- নীতি শিকি মিকিৰবোৰৰ লগত মিলি গ'ল। তেওঁৰ চেষ্টাত মিকিৰবোৰে কানি খাবলৈ এৰিলে, লা-কপাহৰ খেতি আগতকৈ বেচিকৈ কৰিলে আৰু পঢ়ি-শুনি জ্ঞানী হবলৈ ইচ্ছা কৰিলে। পাঁচ ছয় বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ পতা প্ৰাইমাৰী স্কুল নাইনৰ স্কুল হ'ল, স্কুলৰ টিনৰ ঘৰ হ'ল, বোৰ্ডিং হ'ল, ফুলনি হ'ল, শাকনি হ'ল, আৰু লগতে সূতা কটা, কাপোৰ বোৱা, কাঠ কটা আদি কাৰীকৰী<noinclude></noinclude> 5dhs7yxzgn9ekryqt946oiy9f3vpgwv 266608 266605 2026-11-09T13:10:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|দুজন বন্ধুৰ কথা}}}} {{gap}} কমল আৰু নোমলৰ একে গাঁৱতে ঘৰ। সৰুতে একেলগে গাঁৱৰ প্ৰাইমাৰী স্কুলত পঢ়িছিল। বছৰচেৰেক পাচত দুয়ো গাঁও এৰি আহি একেলগে নগৰৰ হাইস্কুলতো পঢ়িছিল। দুয়োৰে বৰ মিল। {{gap}} হাইস্কুলত কমলে বৃত্তি পালে; নোমলে কেৱল পাচহে কৰিলে। তাৰ পাচত কমল গ'ল কলেজলৈ আৰু নোমলে এৰিলে। তেতিয়াৰ পৰা দুয়ো এৰাএৰি হ'ল। {{gap}} কিছুবছৰৰ পাচত কমল হ'ল উকিল, দেশৰ নেতা, আজৰি পালেই দেশৰ কামত ঘূৰি ফুৰে। ৰাইজে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰে, বাতৰি কাকতত তেওঁৰ ছবি উঠে আক য'লৈকে যায়, ত’তেই মানুহৰ ভিৰ হয়। {{gap}} স্কুল এৰি নোমল থাকিলগৈ মিকিৰ পাহাৰত। তাত তেওঁ মিকিৰ ল'ৰাৰ এখন স্কুল পাতিলে। তেওঁ মিকিৰৰ মাত কথা, ৰীতি- নীতি শিকি মিকিৰবোৰৰ লগত মিলি গ'ল। তেওঁৰ চেষ্টাত মিকিৰবোৰে কানি খাবলৈ এৰিলে, লা-কপাহৰ খেতি আগতকৈ বেচিকৈ কৰিলে আৰু পঢ়ি-শুনি জ্ঞানী হবলৈ ইচ্ছা কৰিলে। {{gap}}পাঁচ ছয় বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ পতা প্ৰাইমাৰী স্কুল মাইনৰ স্কুল হ'ল, স্কুলৰ টিনৰ ঘৰ হ'ল, বোৰ্ডিং হ'ল, ফুলনি হ'ল, শাকনি হ'ল, আৰু লগতে সূতা কটা, কাপোৰ বোৱা, কাঠ কটা আদি কাৰীকৰী<noinclude>{{center|২২}}</noinclude> 35dun1dbjutgojjkuc27pb35d4j79tz 266835 266608 2026-11-10T08:33:42Z হানিফ আলী 1925 266835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|দুজন বন্ধুৰ কথা}}}} {{gap}} কমল আৰু নোমলৰ একে গাঁৱতে ঘৰ। সৰুতে একেলগে গাঁৱৰ প্ৰাইমাৰী স্কুলত পঢ়িছিল। বছৰচেৰেক পাচত দুয়ো গাঁও এৰি আহি একেলগে নগৰৰ হাইস্কুলতো পঢ়িছিল। দুয়োৰে বৰ মিল। {{gap}} হাইস্কুলত কমলে বৃত্তি পালে; নোমলে কেৱল পাচহে কৰিলে। তাৰ পাচত কমল গ'ল কলেজলৈ আৰু নোমলে এৰিলে। তেতিয়াৰ পৰা দুয়ো এৰাএৰি হ'ল। {{gap}} কিছুবছৰৰ পাচত কমল হ'ল উকিল, দেশৰ নেতা, আজৰি পালেই দেশৰ কামত ঘূৰি ফুৰে। ৰাইজে তেওঁৰ প্ৰশংসা কৰে, বাতৰি কাকতত তেওঁৰ ছবি উঠে আক য'লৈকে যায়, ত’তেই মানুহৰ ভিৰ হয়। {{gap}} স্কুল এৰি নোমল থাকিলগৈ মিকিৰ পাহাৰত। তাত তেওঁ মিকিৰ ল'ৰাৰ এখন স্কুল পাতিলে। তেওঁ মিকিৰৰ মাত কথা, ৰীতি- নীতি শিকি মিকিৰবোৰৰ লগত মিলি গ'ল। তেওঁৰ চেষ্টাত মিকিৰবোৰে কানি খাবলৈ এৰিলে, লা-কপাহৰ খেতি আগতকৈ বেচিকৈ কৰিলে আৰু পঢ়ি-শুনি জ্ঞানী হবলৈ ইচ্ছা কৰিলে। {{gap}}পাঁচ ছয় বছৰৰ ভিতৰতে তেওঁ পতা প্ৰাইমাৰী স্কুল মাইনৰ স্কুল হ'ল, স্কুলৰ টিনৰ ঘৰ হ'ল, বোৰ্ডিং হ'ল, ফুলনি হ'ল, শাকনি হ'ল, আৰু লগতে সূতা কটা, কাপোৰ বোৱা, কাঠ কটা আদি কাৰীকৰী<noinclude>{{center|২২}}</noinclude> cimxoxze7lee40lr5mxaz8qrjcleabo 104 83492 266610 224441 2026-11-09T13:12:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিদ্যা শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা হ'ল। মিকিৰ পাহাৰত তেওঁ এজন খ্যাতি আক প্ৰতিপত্তি থকা মানুহ হৈ উঠিল। ইতিমধ্যে দেশ স্বাধীন হ'ল, মানুহে ভাত-কাপোৰৰ অভাৱ, শিক্ষাৰ অভাৱ, চিকিৎসাৰ অভাৱ, আলি-পদূলিৰ অভাৱ আগতকৈ বেচিকৈ অনুভৱ কৰিব ধৰিলে। কিন্তু স্বাধীন হলেইতো এইবোৰ অভাৱ পূৰ্ণ নহয়। এইবোৰ অভাৱ পূৰণৰ কাৰণে কৰিব লাগিব। সকলোৱে যত্ন এইবোৰ কথাকে বাইজক বুজাই কবলৈ দেশৰ নেতা কমল উকিল গাঁৱলৈ গৈছিল, আৰু নানা ঠাইত মেল-মিটিং কৰি গৈ গৈ মিকিৰ পাহাৰায় মামনিত উপস্থিত হৈছিল গৈ। তাত তেওঁক এদল স্কুলীয়া ল'ৰাই লগ ধৰিলে। ল'ৰাবোৰৰ মূৰত খদ্দৰৰ গান্ধী টুপী, গাত চৰীয়৷ হাতে-কটা সূতাৰ ঘৰত-বোৱা কাপোৰৰ কামিজ আৰু হাফ পেন্ট। গাব বৰণ তেজগোবা, শৰীৰ হৃষ্টপুষ্ট। তেওঁলোকে উকিলক তেওঁলোকৰ স্কুললৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। মিকিব ল'বাৰ ব্যৱহাৰ আৰু আচৰণত উকিল মুগ্ধ হ'ল। তেওঁ পাহাৰত উঠিল। ল'ৰাবোৰে শাৰীপাতি দুটা দল হ'ল; আৰু উকিল ডাঙৰীয়াক মাজত লৈ খোজ ললে। মিকিৰ ল'বাৰ খোজৰ মিল, সাজ পাৰৰ মিল, বয়সৰ মিল আৰু মনৰ প্ৰফুল্লতা দেখি উকিল আচৰিত হ'ল। তেওঁ দূৰৰ পৰাই দেখিলে যে, স্কুলঘৰৰ টিনপাতৰ ওপৰত সোণোৱালী ৰ'দ পৰি চিক্‌ চিকাৰ লাগিছে, স্কুলৰ আগফালৰ ফুলনি আক শাকনিৰ শোভাই তেওঁৰ মন তালৈ টানিব লাগিছে। শাকনি আৰু ফুলনিৰ মাজৰ সমতল ঘাঁহনিৰ ওপৰত কিছুমান মিকিবে তেওঁলৈ বাট চাই আছে; পদূলিত নোমলে কমলক আদৰিবলৈ বৈ আছে।<noinclude></noinclude> s93tdukm644lshs2ai24j1u0mj1nx6t 266612 266610 2026-11-09T13:17:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিদ্যা শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা হ'ল। মিকিৰ পাহাৰত তেওঁ এজন খ্যাতি আক প্ৰতিপত্তি থকা মানুহ হৈ উঠিল। {{gap}}ইতিমধ্যে দেশ স্বাধীন হ'ল, মানুহে ভাত-কাপোৰৰ অভাৱ, শিক্ষাৰ অভাৱ, চিকিৎসাৰ অভাৱ, আলি-পদূলিৰ অভাৱ আগতকৈ বেচিকৈ অনুভৱ কৰিব ধৰিলে। কিন্তু স্বাধীন হলেইতো এইবোৰ অভাৱ পূৰ্ণ নহয়। এইবোৰ অভাৱ পূৰণৰ কাৰণে সকলোৱে যত্ন কৰিব লাগিব। {{gap}} এইবোৰ কথাকে ৰাইজক বুজাই কবলৈ দেশৰ নেতা কমল উকিল গাঁৱলৈ গৈছিল, আৰু নানা ঠাইত মেল-মিটিং কৰি গৈ গৈ মিকিৰ পাহাৰৰ নামনিত উপস্থিত হৈছিল গৈ। তাত তেওঁক এদল স্কুলীয়া ল'ৰাই লগ ধৰিলে। ল'ৰাবোৰৰ মূৰত খদ্দৰৰ গান্ধী টুপী, গাত ঢঁৰীয়া হাতে-কটা সূতাৰ ঘৰত-বোৱা কাপোৰৰ কামিজ আৰু হাফ পেন্ট। গাৰ বৰণ তেজগোৰ, শৰীৰ হৃষ্টপুষ্ট। তেওঁলোকে উকিলক তেওঁলোকৰ স্কুললৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। মিকিৰ ল'ৰাৰ ব্যৱহাৰ আৰু আচৰণত উকিল মুগ্ধ হ'ল। তেওঁ পাহাৰত উঠিল। {{gap}} ল'ৰাবোৰে শাৰীপাতি দুটা দল হ'ল; আৰু উকিল ডাঙৰীয়াক মাজত লৈ খোজ ললে। মিকিৰ ল'ৰাৰ খোজৰ মিল, সাজ পাৰৰ মিল, বয়সৰ মিল আৰু মনৰ প্ৰফুল্লতা দেখি উকিল আচৰিত হ'ল। তেওঁ দূৰৰ পৰাই দেখিলে যে, স্কুলঘৰৰ টিনপাতৰ ওপৰত সোণোৱালী ৰ'দ পৰি চিক্‌ চিকাৰ লাগিছে, স্কুলৰ আগফালৰ ফুলনি আৰু শাকনিৰ শোভাই তেওঁৰ মন তালৈ টানিব লাগিছে। শাকনি আৰু ফুলনিৰ মাজৰ সমতল ঘাঁহনিৰ ওপৰত কিছুমান মিকিৰে তেওঁলৈ বাট চাই আছে; পদূলিত নোমলে কমলক আদৰিবলৈ ৰৈ আছে।<noinclude>{{center|২৩}}</noinclude> 15u7kyiv4mq1cq7qh1yh1ohlkud6yiq 266615 266612 2026-11-09T13:22:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিদ্যা শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা হ'ল। মিকিৰ পাহাৰত তেওঁ এজন খ্যাতি আৰু প্ৰতিপত্তি থকা মানুহ হৈ উঠিল। {{gap}}ইতিমধ্যে দেশ স্বাধীন হ'ল, মানুহে ভাত-কাপোৰৰ অভাৱ, শিক্ষাৰ অভাৱ, চিকিৎসাৰ অভাৱ, আলি-পদূলিৰ অভাৱ আগতকৈ বেচিকৈ অনুভৱ কৰিব ধৰিলে। কিন্তু স্বাধীন হলেইতো এইবোৰ অভাৱ পূৰ্ণ নহয়। এইবোৰ অভাৱ পূৰণৰ কাৰণে সকলোৱে যত্ন কৰিব লাগিব। {{gap}} এইবোৰ কথাকে ৰাইজক বুজাই কবলৈ দেশৰ নেতা কমল উকিল গাঁৱলৈ গৈছিল, আৰু নানা ঠাইত মেল-মিটিং কৰি গৈ গৈ মিকিৰ পাহাৰৰ নামনিত উপস্থিত হৈছিল গৈ। তাত তেওঁক এদল স্কুলীয়া ল'ৰাই লগ ধৰিলে। ল'ৰাবোৰৰ মূৰত খদ্দৰৰ গান্ধী টুপী, গাত ঢঁৰীয়া হাতে-কটা সূতাৰ ঘৰত-বোৱা কাপোৰৰ কামিজ আৰু হাফ পেন্ট। গাৰ বৰণ তেজগোৰ, শৰীৰ হৃষ্টপুষ্ট। তেওঁলোকে উকিলক তেওঁলোকৰ স্কুললৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। মিকিৰ ল'ৰাৰ ব্যৱহাৰ আৰু আচৰণত উকিল মুগ্ধ হ'ল। তেওঁ পাহাৰত উঠিল। {{gap}} ল'ৰাবোৰে শাৰীপাতি দুটা দল হ'ল; আৰু উকিল ডাঙৰীয়াক মাজত লৈ খোজ ললে। মিকিৰ ল'ৰাৰ খোজৰ মিল, সাজ পাৰৰ মিল, বয়সৰ মিল আৰু মনৰ প্ৰফুল্লতা দেখি উকিল আচৰিত হ'ল। তেওঁ দূৰৰ পৰাই দেখিলে যে, স্কুলঘৰৰ টিনপাতৰ ওপৰত সোণোৱালী ৰ'দ পৰি চিক্‌ চিকাৰ লাগিছে, স্কুলৰ আগফালৰ ফুলনি আৰুশাকনিৰ শোভাই তেওঁৰ মন তালৈ টানিব লাগিছে। শাকনি আৰু ফুলনিৰ মাজৰ সমতল ঘাঁহনিৰ ওপৰত কিছুমান মিকিৰে তেওঁলৈ বাট চাই আছে; পদূলিত নোমলে কমলক আদৰিবলৈ ৰৈ আছে।<noinclude>{{center|২৩}}</noinclude> bwgwvhf0f6hr2qbrnbdyvtori0evzmo 266837 266615 2026-11-10T08:34:31Z হানিফ আলী 1925 266837 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বিদ্যা শিক্ষাৰ ব্যৱস্থা হ'ল। মিকিৰ পাহাৰত তেওঁ এজন খ্যাতি আৰু প্ৰতিপত্তি থকা মানুহ হৈ উঠিল। {{gap}}ইতিমধ্যে দেশ স্বাধীন হ'ল, মানুহে ভাত-কাপোৰৰ অভাৱ, শিক্ষাৰ অভাৱ, চিকিৎসাৰ অভাৱ, আলি-পদূলিৰ অভাৱ আগতকৈ বেচিকৈ অনুভৱ কৰিব ধৰিলে। কিন্তু স্বাধীন হলেইতো এইবোৰ অভাৱ পূৰ্ণ নহয়। এইবোৰ অভাৱ পূৰণৰ কাৰণে সকলোৱে যত্ন কৰিব লাগিব। {{gap}} এইবোৰ কথাকে ৰাইজক বুজাই কবলৈ দেশৰ নেতা কমল উকিল গাঁৱলৈ গৈছিল, আৰু নানা ঠাইত মেল-মিটিং কৰি গৈ গৈ মিকিৰ পাহাৰৰ নামনিত উপস্থিত হৈছিল গৈ। তাত তেওঁক এদল স্কুলীয়া ল'ৰাই লগ ধৰিলে। ল'ৰাবোৰৰ মূৰত খদ্দৰৰ গান্ধী টুপী, গাত ঢঁৰীয়া হাতে-কটা সূতাৰ ঘৰত-বোৱা কাপোৰৰ কামিজ আৰু হাফ পেন্ট। গাৰ বৰণ তেজগোৰ, শৰীৰ হৃষ্টপুষ্ট। তেওঁলোকে উকিলক তেওঁলোকৰ স্কুললৈ যাবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। মিকিৰ ল'ৰাৰ ব্যৱহাৰ আৰু আচৰণত উকিল মুগ্ধ হ'ল। তেওঁ পাহাৰত উঠিল। {{gap}} ল'ৰাবোৰে শাৰীপাতি দুটা দল হ'ল; আৰু উকিল ডাঙৰীয়াক মাজত লৈ খোজ ললে। মিকিৰ ল'ৰাৰ খোজৰ মিল, সাজ পাৰৰ মিল, বয়সৰ মিল আৰু মনৰ প্ৰফুল্লতা দেখি উকিল আচৰিত হ'ল। তেওঁ দূৰৰ পৰাই দেখিলে যে, স্কুলঘৰৰ টিনপাতৰ ওপৰত সোণোৱালী ৰ'দ পৰি চিক্‌ চিকাৰ লাগিছে, স্কুলৰ আগফালৰ ফুলনি আৰুশাকনিৰ শোভাই তেওঁৰ মন তালৈ টানিব লাগিছে। শাকনি আৰু ফুলনিৰ মাজৰ সমতল ঘাঁহনিৰ ওপৰত কিছুমান মিকিৰে তেওঁলৈ বাট চাই আছে; পদূলিত নোমলে কমলক আদৰিবলৈ ৰৈ আছে।<noinclude>{{center|২৩}}</noinclude> elh9zhr1wjhzrpkgg1cmchp9xqf80fv 104 83493 266616 224442 2026-11-09T13:23:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কমলে এনে আচহুৱা ঠাইত বাল্যবন্ধু নোমলক দেখি আচৰিত হ'ল আৰু আঁকোৱালি ধৰি বুকুৰ মাজত শুমুৱাই ললে। নোমলে কমলক কলে— “ভাই! তোমাৰ দৰে এজন বিখ্যাত নেতাই আমাৰ স্কুলত পদধূলি দিয়াত আমি ধন্য হৈছো।” কমলে কলে—“ভাই! মানুহে মন্দিৰ প্ৰথমে কলচীটোহে দেখে; তাৰ ভেঁটিলৈ মন নকৰে। কিন্তু ভেঁটিৰ মাটিৰ ওপৰতহে মন্দিৰ থিয় হৈ আছে। সেইদৰে তুমি নীৰৱে দেশৰ কাম কৰি আছা। তোমাৰ নাম কম হলেও দাম সৰহ। তোমাৰ দৰে দেশৰ কৰ্ম্মীসকলে তলী চহাই নাৰাখিলে তাত নেতাৰ কথাৰ বীজ নগজে। গতিকে দেশসেৱক স্বৰূপে মোতকৈ তোমাৰ মূল্য অধিক।” অনুশীলনী ১। নোমলৰ দেশসেৱাৰ মূল্য অধিক কিয়? ২। দেশসেৱা বুলিলে কি বুজায়? হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা বেজবকৰা বংশ আহোম ৰজাৰ দিনৰ পৰাই বিখ্যাত। এওঁলোকৰ বিদ্যাচৰ্চ্চাত তেতিয়াৰ পৰাই খ্যাতি আছে। চিকিৎসা এওঁলোকৰ প্ৰধান ব্যৱসায়। বেজালি বিদ্যাত এওঁলোকৰ পাৰ্গতালি দেখি আহোম ৰজাই এওঁলোকক বেজবকৰা উপাধি দিছিল। ইংৰাজে এই ৰাজ্য লোৱাত এই বংশৰ মুক্তাৰাম বৰুৱা শিৱসাগৰ জিলাৰ মিছামৰা মৌজাৰ মৌজাদাৰ হৈছিল। পিতৃদেৱ। ১৭৫৭ শকৰ ২৪ আঘোণত তেওঁ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ হেমচন্দ্ৰৰ জন্ম হয়।<noinclude></noinclude> ihkzr71jy5i3qqbqdpjj4gbv9t34hvd 266619 266616 2026-11-09T13:29:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}}কমলে এনে আচহুৱা ঠাইত বাল্যবন্ধু নোমলক দেখি আচৰিত হ'ল আৰু আঁকোৱালি ধৰি বুকুৰ মাজত সুমোৱাই ললে। নোমলে কমলক কলে— “ভাই! তোমাৰ দৰে এজন বিখ্যাত নেতাই আমাৰ স্কুলত পদধূলি দিয়াত আমি ধন্য হৈছো।” {{gap}}কমলে কলে—“ভাই! মানুহে মন্দিৰ প্ৰথমে কলচীটোহে দেখে; তাৰ ভেঁটিলৈ মন নকৰে। কিন্তু ভেঁটিৰ মাটিৰ ওপৰতহে মন্দিৰ থিয় হৈ আছে। সেইদৰে তুমি নীৰৱে দেশৰ কাম কৰি আছা। তোমাৰ নাম কম হলেও দাম সৰহ। তোমাৰ দৰে দেশৰ কৰ্ম্মীসকলে তলী চহাই নাৰাখিলে তাত নেতাৰ কথাৰ বীজ নগজে। গতিকে দেশসেৱক স্বৰূপে মোতকৈ তোমাৰ মূল্য অধিক।” {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। নোমলৰ দেশসেৱাৰ মূল্য অধিক কিয়? ২। দেশসেৱা বুলিলে কি বুজায়?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা}}}} {{gap}}বেজবৰৱা বংশ আহোম ৰজাৰ দিনৰ পৰাই বিখ্যাত। এওঁলোকৰ বিদ্যাচৰ্চ্চাত তেতিয়াৰ পৰাই খ্যাতি আছে। চিকিৎসা এওঁলোকৰ প্ৰধান ব্যৱসায়। বেজালি বিদ্যাত এওঁলোকৰ পাৰ্গতালি দেখি আহোম ৰজাই এওঁলোকক বেজবৰুৱা উপাধি দিছিল। {{Gap}}ইংৰাজে এই ৰাজ্য লোৱাত এই বংশৰ মুক্তাৰাম বৰুৱা শিৱসাগৰ জিলাৰ মিছামৰা মৌজাৰ মৌজাদাৰ হৈছিল। তেওঁ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ পিতৃদেৱ। ১৭৫৭ শকৰ ২৪ আঘোণত হেমচন্দ্ৰৰ জন্ম হয়।<noinclude>{{center|২৪}}</noinclude> l5b8pcqijeydyonb0iordjv6315d147 266839 266619 2026-11-10T08:36:30Z হানিফ আলী 1925 266839 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}}কমলে এনে আচহুৱা ঠাইত বাল্যবন্ধু নোমলক দেখি আচৰিত হ'ল আৰু আঁকোৱালি ধৰি বুকুৰ মাজত সুমোৱাই ললে। নোমলে কমলক কলে— “ভাই! তোমাৰ দৰে এজন বিখ্যাত নেতাই আমাৰ স্কুলত পদধূলি দিয়াত আমি ধন্য হৈছো।” {{gap}}কমলে কলে—“ভাই! মানুহে মন্দিৰ প্ৰথমে কলচীটোহে দেখে; তাৰ ভেঁটিলৈ মন নকৰে। কিন্তু ভেঁটিৰ মাটিৰ ওপৰতহে মন্দিৰ থিয় হৈ আছে। সেইদৰে তুমি নীৰৱে দেশৰ কাম কৰি আছা। তোমাৰ নাম কম হলেও দাম সৰহ। তোমাৰ দৰে দেশৰ কৰ্ম্মীসকলে তলী চহাই নাৰাখিলে তাত নেতাৰ কথাৰ বীজ নগজে। গতিকে দেশসেৱক স্বৰূপে মোতকৈ তোমাৰ মূল্য অধিক।” {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। নোমলৰ দেশসেৱাৰ মূল্য অধিক কিয়? {{gap}}২। দেশসেৱা বুলিলে কি বুজায়?</poem> {{center|{{Xx-larger|হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা}}}} {{gap}}বেজবৰৱা বংশ আহোম ৰজাৰ দিনৰ পৰাই বিখ্যাত। এওঁলোকৰ বিদ্যাচৰ্চ্চাত তেতিয়াৰ পৰাই খ্যাতি আছে। চিকিৎসা এওঁলোকৰ প্ৰধান ব্যৱসায়। বেজালি বিদ্যাত এওঁলোকৰ পাৰ্গতালি দেখি আহোম ৰজাই এওঁলোকক বেজবৰুৱা উপাধি দিছিল। {{Gap}}ইংৰাজে এই ৰাজ্য লোৱাত এই বংশৰ মুক্তাৰাম বৰুৱা শিৱসাগৰ জিলাৰ মিছামৰা মৌজাৰ মৌজাদাৰ হৈছিল। তেওঁ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ পিতৃদেৱ। ১৭৫৭ শকৰ ২৪ আঘোণত হেমচন্দ্ৰৰ জন্ম হয়।<noinclude>{{center|২৪}}</noinclude> g2mra49dvjb7fwd513g0kzp0mto4esm 104 83495 266620 224444 2026-11-09T13:32:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিন্তু চৰকাৰী কামে তেওঁক চিৰস্মৰণীয় কৰা নাই। তেওঁৰ অমৰ কীৰ্ত্তি মাতৃভাষাৰ ভেঁটি বন্ধাতহে। সকৰে পৰা তেওঁৰ অসমীয়া- সাহিত্যত বাপ আছিল। সেই সময়ত মিচনাৰী চাহাৰবোৰে শিৱসাগৰৰ পৰা ‘অৰুণোদয়' নামেৰে এখন বাতৰি কাকত উলিয়াই- ছিল। তেওঁ তাত সদায় প্ৰবন্ধ লিখিছিল। তেতিয়া অসমীয়া ল'ৰাই স্কুলত বঙ্গালী কিতাপহে পঢ়িব লাগিছিল। কিয়নো অসমীয়া ভাষাত স্কুলৰ উপযোগী কিতাপ নাছিল। হেমচন্দ্ৰ বকৰাই এই অভাৱ দূৰ কৰে। তেওঁ আদিপাঠ, পাঠমালা, অসমীয়া ব্যাকৰণ, স্বাস্থ্যৰক্ষা, অসমীয়৷ পঢ়াশলীয়া অভিধান প্ৰভৃতি বহুতো স্কুলীয়া কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰে। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাব তাতকৈয়ো ডাঙৰ কীৰ্ত্তি হেমকোষ প্ৰণয়ন। ই এখন অসমীয়া ভাষাৰ ডাঙৰ অভিধান। হেমকোষ ওলোৱাত অসমীয়া ভাষাৰ ভেঁটি শকত হ'ল আৰু অসমীয়৷ সাহিত্যই নতুন গঢ় ললে। এই মহৎ কামৰ কাৰণে অসমীয়া জাতি হেমচন্দ্ৰ বকৰাব ওচৰত ঋণী। তেওঁৰ এই অমৰ কীৰ্ত্তিয়ে অসমীয়া সমাজত তেওঁৰ নাম চিৰকাল জিলিকাই ৰাখিব। তেওঁৰ হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা উদাৰ আৰু দৃঢ় মনৰ মানুহ আছিল। ডেকা কালতে পত্নী ঢুকায়। কিন্তু তেওঁ পুনৰ বিয়া কৰোৱা নাছিল। তিনিকুবি বছৰ বয়সত গুৱাহাটী নগৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। অনুশীলনী ১। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই দেশৰ মঙ্গলৰ কাৰণে কি কি কাম কৰিছিল? ২। তেওঁ ক'ৰ মানুহ আছিল? ক'ত ঢুকাল?<noinclude></noinclude> jn93ew3lw11hp6itj1ykmcfs7ynolwb 266623 266620 2026-11-09T13:38:17Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}}কিন্তু চৰকাৰী কামে তেওঁক চিৰস্মৰণীয় কৰা নাই। তেওঁৰ অমৰ কীৰ্ত্তি মাতৃভাষাৰ ভেঁটি বন্ধাতহে। সকৰে পৰা তেওঁৰ অসমীয়া- সাহিত্যত ৰাপ আছিল। সেই সময়ত মিচনাৰী চাহাৱবোৰে শিৱসাগৰৰ পৰা ‘অৰুণোদয়' নামেৰে এখন বাতৰি কাকত উলিয়াই- ছিল। তেওঁ তাত সদায় প্ৰবন্ধ লিখিছিল। {{Gap}}তেতিয়া অসমীয়া ল'ৰাই স্কুলত বঙ্গালী কিতাপহে পঢ়িব লাগিছিল। কিয়নো অসমীয়া ভাষাত স্কুলৰ উপযোগী কিতাপ নাছিল। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই এই অভাৱ দূৰ কৰে। তেওঁ আদিপাঠ, পাঠমালা, অসমীয়া ব্যাকৰণ, স্বাস্থ্যৰক্ষা, অসমীয়৷ পঢ়াশলীয়া অভিধান প্ৰভৃতি বহুতো স্কুলীয়া কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰে। {{Gap}}হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ তাতকৈয়ো ডাঙৰ কীৰ্ত্তি হেমকোষ প্ৰণয়ন। ই এখন অসমীয়া ভাষাৰ ডাঙৰ অভিধান। হেমকোষ ওলোৱাত অসমীয়া ভাষাৰ ভেঁটি শকত হ'ল আৰু অসমীয়৷ সাহিত্যই নতুন গঢ় ললে। এই মহৎ কামৰ কাৰণে অসমীয়া জাতি হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ওচৰত ঋণী। তেওঁৰ এই অমৰ কীৰ্ত্তিয়ে অসমীয়া সমাজত তেওঁৰ নাম চিৰকাল জিলিকাই ৰাখিব। {{gap}}হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা উদাৰ আৰু দৃঢ় মনৰ মানুহ আছিল। তেওঁৰ ডেকা কালতে পত্নী ঢুকায়। কিন্তু তেওঁ পুনৰ বিয়া কৰোৱা নাছিল। {{Gap}}তিনিকুৰি বছৰ বয়সত গুৱাহাটী নগৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই দেশৰ মঙ্গলৰ কাৰণে কি কি কাম কৰিছিল? ২। তেওঁ ক'ৰ মানুহ আছিল? ক'ত ঢুকাল?</poem>}}<noinclude>{{center|২৬}}</noinclude> sgufx69sz8q5tcx8vms122uerkuwx9x 266840 266623 2026-11-10T08:38:14Z হানিফ আলী 1925 266840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Gap}}কিন্তু চৰকাৰী কামে তেওঁক চিৰস্মৰণীয় কৰা নাই। তেওঁৰ অমৰ কীৰ্ত্তি মাতৃভাষাৰ ভেঁটি বন্ধাতহে। সকৰে পৰা তেওঁৰ অসমীয়া-সাহিত্যত ৰাপ আছিল। সেই সময়ত মিচনাৰী চাহাৱবোৰে শিৱসাগৰৰ পৰা ‘অৰুণোদয়' নামেৰে এখন বাতৰি কাকত উলিয়াইছিল। তেওঁ তাত সদায় প্ৰবন্ধ লিখিছিল। {{Gap}}তেতিয়া অসমীয়া ল'ৰাই স্কুলত বঙ্গালী কিতাপহে পঢ়িব লাগিছিল। কিয়নো অসমীয়া ভাষাত স্কুলৰ উপযোগী কিতাপ নাছিল। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই এই অভাৱ দূৰ কৰে। তেওঁ আদিপাঠ, পাঠমালা, অসমীয়া ব্যাকৰণ, স্বাস্থ্যৰক্ষা, অসমীয়৷ পঢ়াশলীয়া অভিধান প্ৰভৃতি বহুতো স্কুলীয়া কিতাপ লিখি প্ৰকাশ কৰে। {{Gap}}হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ তাতকৈয়ো ডাঙৰ কীৰ্ত্তি হেমকোষ প্ৰণয়ন। ই এখন অসমীয়া ভাষাৰ ডাঙৰ অভিধান। হেমকোষ ওলোৱাত অসমীয়া ভাষাৰ ভেঁটি শকত হ'ল আৰু অসমীয়৷ সাহিত্যই নতুন গঢ় ললে। এই মহৎ কামৰ কাৰণে অসমীয়া জাতি হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাৰ ওচৰত ঋণী। তেওঁৰ এই অমৰ কীৰ্ত্তিয়ে অসমীয়া সমাজত তেওঁৰ নাম চিৰকাল জিলিকাই ৰাখিব। {{gap}}হেমচন্দ্ৰ বৰুৱা উদাৰ আৰু দৃঢ় মনৰ মানুহ আছিল। তেওঁৰ ডেকা কালতে পত্নী ঢুকায়। কিন্তু তেওঁ পুনৰ বিয়া কৰোৱা নাছিল। {{Gap}}তিনিকুৰি বছৰ বয়সত গুৱাহাটী নগৰত তেওঁৰ মৃত্যু হয়। {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। হেমচন্দ্ৰ বৰুৱাই দেশৰ মঙ্গলৰ কাৰণে কি কি কাম কৰিছিল? {{gap}}২। তেওঁ ক'ৰ মানুহ আছিল? ক'ত ঢুকাল?</poem><noinclude>{{center|২৬}}</noinclude> g2t9xtuw5doseiw5moxmqijlqnfnqfq 104 83496 266625 224445 2026-11-09T13:38:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কৰ্ত্তব্য বোধ “হেবা মট মাখি কলৈ যোৱা নাচি ৰ'বাচোঁ খন্তেক ভাই।” “ফুলনিলৈ গই গোটাওঁ গৈ নউ, ৰবৰ সময় নাই।” "হে সক চৰাই, ব’বাচোন ভাই মুখত কিয়নো কুটা?” “কৰি পৰিপাটি সাজোঁগৈ বাহটি, এতিয়া নাপাতোঁ কথা।” “হে সক পকৰা কলৈ যোৱা হেৰা লানি লগা শাৰী পাতি?” “জাবৰ কাৰণে গোটাওঁ সমল, ঘূৰি ফুৰি দিনে-ৰাতি।” জগতৰ যদি সকলো জীৱেই লাগি আছে কৰ্ত্তব্যতা, আমিনো কেলেই মূল্যবান কাল কটাওঁ অবাবত? অনুশীলনী ১। পাটো মুখস্ত কৰা ২। আমাৰ সময় কি দৰে কটোৱা উচিত? ২৭<noinclude></noinclude> rpqc7y1xpb18y5mq2mmeyne6v6ss8kv 266628 266625 2026-11-09T13:46:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|কৰ্ত্তব্য বোধ}}}} “হেৰা মউ মাখি{{gap|5em}}কলৈ যোৱা নাচি {{gap|5em}} ৰ'বাচোঁ খন্তেক ভাই।” “ফুলনিলৈ গই {{gap|5em}}গোটাওঁ গৈ মউ, {{gap|5em}} ৰবৰ সময় নাই।” "হে সৰু চৰাই,{{gap|5em}}ৰ’বাচোন ভাই {{gap|5em}} মুখত কিয়নো কুটা?” “কৰি পৰিপাটি {{gap|5em}}সাজোঁগৈ বাহটি, {{gap|5em}} এতিয়া নাপাতোঁ কথা।” “হে সৰু পৰুৱা {{gap|5em}}কলৈ যোৱা হেৰা {{gap|5em}} লানি লগা শাৰী পাতি?” “জাৰৰ কাৰণে {{gap|5em}} গোটাওঁ সমল, {{gap|5em}} ঘূৰি ফুৰি দিনে-ৰাতি।” জগতৰ যদি {{gap|5em}}সকলো জীৱেই {{gap|5em}} লাগি আছে কৰ্ত্তব্যত, আমিনো কেলেই {{gap|5em}}মূল্যবান কাল {{gap|5em}} কটাওঁ অবাবত? {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। পদ্যটো মুখস্থ কৰা। ২। আমাৰ সময় কি দৰে কটোৱা উচিত?</poem>}}<noinclude>{{center| ২৭}}</noinclude> 49jmnomnm0mxfik6cknzb1apygtat1a 266629 266628 2026-11-09T13:47:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|কৰ্ত্তব্য বোধ}}}} {{Block center|<poem> “হেৰা মউ মাখি{{gap|5em}}কলৈ যোৱা নাচি {{gap|5em}} ৰ'বাচোঁ খন্তেক ভাই।” “ফুলনিলৈ গই {{gap|5em}}গোটাওঁ গৈ মউ, {{gap|5em}} ৰবৰ সময় নাই।” "হে সৰু চৰাই,{{gap|5em}}ৰ’বাচোন ভাই {{gap|5em}} মুখত কিয়নো কুটা?” “কৰি পৰিপাটি {{gap|5em}}সাজোঁগৈ বাহটি, {{gap|5em}} এতিয়া নাপাতোঁ কথা।” “হে সৰু পৰুৱা {{gap|5em}}কলৈ যোৱা হেৰা {{gap|5em}} লানি লগা শাৰী পাতি?” “জাৰৰ কাৰণে {{gap|5em}} গোটাওঁ সমল, {{gap|5em}} ঘূৰি ফুৰি দিনে-ৰাতি।” জগতৰ যদি {{gap|5em}}সকলো জীৱেই {{gap|5em}} লাগি আছে কৰ্ত্তব্যত, আমিনো কেলেই {{gap|5em}}মূল্যবান কাল {{gap|5em}} কটাওঁ অবাবত?</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। পদ্যটো মুখস্থ কৰা। ২। আমাৰ সময় কি দৰে কটোৱা উচিত?</poem>}}<noinclude>{{center| ২৭}}</noinclude> tn9r21mh7x4lwg0ve8a8exrwmar5fon 266630 266629 2026-11-09T13:48:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|কৰ্ত্তব্য বোধ}}}} {{Block center|<poem> “হেৰা মউ মাখি{{gap|5em}}কলৈ যোৱা নাচি {{gap|5em}} ৰ'বাচোঁ খন্তেক ভাই।” “ফুলনিলৈ গই {{gap|5em}}গোটাওঁ গৈ মউ, {{gap|5em}} ৰবৰ সময় নাই।” "হে সৰু চৰাই,{{gap|5em}}ৰ’বাচোন ভাই {{gap|5em}} মুখত কিয়নো কুটা?” “কৰি পৰিপাটি {{gap|5em}}সাজোঁগৈ বাহটি, {{gap|5em}} এতিয়া নাপাতোঁ কথা।” “হে সৰু পৰুৱা {{gap|5em}}কলৈ যোৱা হেৰা {{gap|5em}} লানি লগা শাৰী পাতি?” “জাৰৰ কাৰণে {{gap|5em}} গোটাওঁ সমল, {{gap|5em}} ঘূৰি ফুৰি দিনে-ৰাতি।” জগতৰ যদি {{gap|5em}}সকলো জীৱেই {{gap|5em}} লাগি আছে কৰ্ত্তব্যত, আমিনো কেলেই {{gap|5em}}মূল্যবান কাল {{gap|5em}} কটাওঁ অবাবত?</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। পদ্যটো মুখস্থ কৰা। ২। আমাৰ সময় কি দৰে কটোৱা উচিত?</poem>}}<noinclude>{{center|২৭}}</noinclude> r6xt8r35xlvz8o6cxm2odj9wma8pcxr 266843 266630 2026-11-10T08:40:29Z হানিফ আলী 1925 266843 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xx-larger|কৰ্ত্তব্য বোধ}}}} {{Block center/s}}<poem> “হেৰা মউ মাখি{{gap|5em}}কলৈ যোৱা নাচি {{gap|4em}} ৰ'বাচোঁ খন্তেক ভাই।” “ফুলনিলৈ গই {{gap|5em}}গোটাওঁ গৈ মউ, {{gap|4em}} ৰবৰ সময় নাই।” "হে সৰু চৰাই,{{gap|5em}}ৰ’বাচোন ভাই {{gap|4em}} মুখত কিয়নো কুটা?” “কৰি পৰিপাটি {{gap|5em}}সাজোঁগৈ বাহটি, {{gap|4em}} এতিয়া নাপাতোঁ কথা।” “হে সৰু পৰুৱা {{gap|5em}}কলৈ যোৱা হেৰা {{gap|4em}} লানি লগা শাৰী পাতি?” “জাৰৰ কাৰণে {{gap|5em}} গোটাওঁ সমল, {{gap|4em}} ঘূৰি ফুৰি দিনে-ৰাতি।” জগতৰ যদি {{gap|5em}}সকলো জীৱেই {{gap|4em}} লাগি আছে কৰ্ত্তব্যত, আমিনো কেলেই {{gap|5em}}মূল্যবান কাল {{gap|4em}} কটাওঁ অবাবত?</poem> {{Block center/e}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। পদ্যটো মুখস্থ কৰা। {{gap}}২। আমাৰ সময় কি দৰে কটোৱা উচিত?</poem><noinclude>{{center|২৭}}</noinclude> or4g07pqcmtf749shxfn25b3w2nyeea 104 83497 266844 266515 2026-11-10T08:41:22Z হানিফ আলী 1925 266844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|‘চাফাই’}}}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|আজি তোমালোকক চাফাইৰ বিষয়ে কম।}} {{Playscript|gap=5| নবীন —| মহাশয়! চাফাই মানে কি?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|চাফাই মানে আবৰ্জনা পৰিষ্কাৰ কৰা। ই হিন্দী ভাষাৰ শব্দ; আজি-কালি অসমীয়াই ও শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে।}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ —| মহাশয়! চাফাই কাম কেনেকৈ কৰে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| বাৰু, তোমালোকে কোৱাচোন, কেনেকৈ কৰিলে ভাল হয়?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|আমাৰ ঘৰ-বাৰীৰ জাবৰ-জোথৰ মাৰি নি দূৰত পেলাব লাগে।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| জাবৰবোৰ ক'ত কি দৰে পেলাবা!}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ—|ঘৰৰ পৰা আঁতৰত এঠাইত দ’মাই থলে ভাল হয় মহাশয়।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|বাৰু, জাবৰবোৰ কিবা কামত লগাব পাৰিনে?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|হয়, মহাশয়! জাবৰবোৰ পচিলে ভাল সাৰ হয় বুলি সিদিনা চৰকাৰী কৃষি বিভাগৰ বিষয়া এজনে আমাক কৈছিল।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| হয়, তুমি ঠিক কৈছা, তেনেহলে চোৱাঁ, চাফাই কামৰ পৰা আমাৰ দুটা লাভ হ'ল; এটা ঘৰ বাৰী চাফ-চিকণ হৈ থাকিল, আনটো জাবৰ-জোথৰবোৰ পচি মাটিৰ সাৰ হ'ল।}} {{Playscript|gap=5| নবীন—|মহাশয়! চাফাইৰ কাম ইমানেইনে আৰু কিবা আছে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| আৰু আছে। এই হ'ল তোমালোকৰ নিজৰ নিজৰ ঘৰ-}}<noinclude>{{center|২৮}}</noinclude> gubu6w28stgx4u1szvm1nnn1eyuqsy5 266845 266844 2026-11-10T08:42:40Z হানিফ আলী 1925 266845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|‘চাফাই’}}}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|আজি তোমালোকক চাফাইৰ বিষয়ে কম।}} {{Playscript|gap=5| নবীন —| মহাশয়! চাফাই মানে কি?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|চাফাই মানে আবৰ্জনা পৰিষ্কাৰ কৰা। ই হিন্দী ভাষাৰ শব্দ; আজি-কালি অসমীয়াই ও শব্দটো ব্যৱহাৰ কৰে।}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ —| মহাশয়! চাফাই কাম কেনেকৈ কৰে?}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| বাৰু, তোমালোকে কোৱাচোন, কেনেকৈ কৰিলে ভাল হয়?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|আমাৰ ঘৰ-বাৰীৰ জাবৰ-জোথৰ মাৰি নি দূৰত পেলাব লাগে।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —| জাবৰবোৰ ক'ত কি দৰে পেলাবা!}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ—|ঘৰৰ পৰা আঁতৰত এঠাইত দ’মাই থলে ভাল হয় মহাশয়।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|বাৰু, জাবৰবোৰ কিবা কামত লগাব পাৰিনে?}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|হয়, মহাশয়! জাবৰবোৰ পচিলে ভাল সাৰ হয় বুলি সিদিনা চৰকাৰী কৃষি বিভাগৰ বিষয়া এজনে আমাক কৈছিল।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক—| হয়, তুমি ঠিক কৈছা, তেনেহলে চোৱাঁ, চাফাই কামৰ পৰা আমাৰ দুটা লাভ হ'ল; এটা ঘৰ বাৰী চাফ-চিকণ হৈ থাকিল, আনটো জাবৰ-জোথৰবোৰ পচি মাটিৰ সাৰ হ'ল।}} {{Playscript|gap=5| নবীন—|মহাশয়! চাফাইৰ কাম ইমানেইনে আৰু কিবা আছে?}} {{Playscript/s|gap=5| শিক্ষক —| আৰু আছে। এই হ'ল তোমালোকৰ নিজৰ নিজৰ ঘৰ-}}<noinclude>{{center|২৮}}</noinclude> dfbhkte69pq9pavy9huaoxdte4io9wo 104 83498 266848 266519 2026-11-10T08:46:17Z হানিফ আলী 1925 266848 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{playscript/s}}</noinclude>{{playscript/e|বাৰীৰ কথা। প্ৰত্যেকৰ ঘৰৰ বাহিৰেও ৰাজহুৱা নাম ঘৰ, স্কুল ঘৰ, পুথিভঁৰাল আৰু আলি-পদূলি আছে। এই বিলাকো পৰিষ্কাৰকৈ ৰখা চাফাইৰ কাম।}} {{Playscript|gap=5| চন্দ্ৰ—|মহাশয়! এইবোৰনো কি উপায়ে পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব পাৰি?}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|দুটা উপায়ে পাৰি। এটা আবৰ্জ্জনা জমিবলৈ নিদিয়া, আনটো আবৰ্জ্জনা গোট খালে সকলোৱে লগ লাগি পৰিষ্কাৰ কৰা। আমাৰ বহুত মানুহে ঘৰৰ গোবৰ জাবৰ আলিৰ দাঁতিত বা ৰাজহুৱা ঠাইত দ'মাই থয়। সেইটো অন্যায়। ৰাজহুৱা ঠাই আৰু আলি-পদূলি নিজৰ ঘৰ-বাৰীত কৈয়ো মূল্যবান। কিয়নো ঘৰ-বাৰী এজন বা এঘৰ নানুহৰ, কিন্তু ৰাজহুৱা ঠাই আৰু বাট-পথ সকলোৰে। যাদৱ মহাশয়! কিদৰে চলিলে আলি-পদূলি চাফ-চিকণ হৈ থাকিব?}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|ধৰা, তোমাক বাটত এজন মানুহে দুটা পকা কল দিলে, তুমি কল বথলিয়াই খালা। এতিয়া বাকলি ক'ত পেলাবা? }} {{Playscript|gap=5| যাদৱ—|দলি মাৰি দূৰত পেলাম।}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|দলি নাৰি পেলালে ক'ত পৰে তাৰ ঠিকনা নাই। বাটতো পৰিব পাৰে, খালতো পৰিব পাৰে। বাটত পৰিলে কি হব?}} {{Playscript|gap=5|চন্দ্ৰ—|যদি কোনো বাটৰুৱাৰ তাৰ ওপৰত খোজ পৰে, তেওঁ পিছল খাই পৰিব পাৰে।}} {{Playscript|gap=5| শিক্ষক —|আৰু কি হব পাৰে?}} {{Playscript|gap=5| নবীন—|এই দৰে বহুদিন কল-কুঁহিয়াৰ, টেঙা-তামোলৰ বাকলি গোট খাই বাটটো লেতেৰা হব পাৰে।}}<noinclude>{{center|২১}}</noinclude> 1rwbihqrgpig772ef0u61u5mfm48bz6 104 83499 266850 266525 2026-11-10T08:47:50Z হানিফ আলী 1925 266850 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Playscript|gap=5| শিক্ষক—|তেন্তে আমি সকৰ পৰাই এই বদভ্যাস এৰিব লাগে। আমি যদি কি বস্তু ক'ত থলে ভাল, কি বস্তু ক'ত পেলাল ভাল এইবোৰ কথালৈ মন কৰি চলোঁ, তেন্তে নিশ্চয় আমাৰ ঘৰবাৰী বাট-পদূলি পৰিষ্কাৰ হৈ থাকিব। আমি আমাৰ সৰু সৰু কামৰ পৰাই এই ডাঙৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰিব পাৰোঁ।}} {{Playscript|gap=5| যাদৱ —| মহাশয়! গৰু-মহৰ গোবৰ আৰু মূতে বাট-পথ লেতেৰা কৰে, তাৰ উপায় কি?}} {{Playscript|gap=5|শিক্ষক—|গৰু-মহৰ বাট বেলেগ হব লাগে। নহলে বাটৰ গোবৰ যেতিয়াই তেতিয়াই নি খেতিৰ পথাৰত দিব লাগে। কিয়নো গোবৰ খেতিৰ বাবে বৰ মূল্যবান সাৰ। তদুপৰি বাটৰ কাষৰ হাবি বন আজৰি সময়ত সকলোৱে লগ লাগি কাটিব লাগে। মানুহে বাটৰ কাষত শৌচাচাৰ কৰাটো ঘোৰ অন্যায়। আমি যেনেকৈ নিজৰ শৰীৰটো পৰিষ্কাৰকৈ বাখোঁ, তেনেকৈ ঘৰ-বাৰী আৰু ৰাজহুৱা ঠাইবোৰো পৰিষ্কাৰকৈ ৰাখিব লাগে। কিয়নো শুদ্ধ মন আৰু পৰিষ্কাৰ শৰীৰত ভগৱান বাস কৰে। সেইদৰে চাফ-চিকণ ঘৰ-বাৰী, গাওঁ-ভূঁই ভগৱানৰ ৰাজ্য।}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। বাট-পথ আৰু ৰাজহুৱা ঠাইবোৰ কেনেকৈ ৰাখিব লাগে? {{gap}}২। 'গাওঁ ভূঁই ভগৱানৰ ৰাজ্য'—এই কথা শিক্ষকৰ পৰা ভালদৰে বুজি লোৱা।</poem><noinclude>{{center|৩০}}</noinclude> 24t94nzswx6nxx7g25046176e3ox953 104 83500 266851 266529 2026-11-10T08:50:18Z হানিফ আলী 1925 266851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|উপদেশ}}}} {{Block center/s}} <poem><center>১</center> গুণী আৰু প্ৰিয় যদি হব খোজা মনে। বিনয়ী হবলৈ যত্ন কৰা প্ৰাণপণে॥ অহঙ্কাৰ দোষে মনুষ্যত্ব নাশ কৰে। সিকাৰণে জ্ঞানী জনে অহঙ্কাৰ এৰে॥ <center>২</center> মনত সন্তোষ যাৰ প্ৰফুল্ল অন্তৰ। বিপদ-বিষাদে তাৰ নাচাপে ওচৰ॥ সুখী তেওঁ হয়ো যদি অৱস্থাত হীন। ধনীও অসুখী হলে সন্তোষ-বিহীন॥ <center>৩</center> নিজেও নাজানে একো অথচ লাজত। নোসোধে আনকো কিন্তু অহং ভাৱত॥ সকলোকে জানো মনে এনে ভাব যাব। কেতিয়াও মূৰ্খদোষ নুগুচয় তাৰ॥</poem> {{Block center/e}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{gap}}১। সুখী কোন? {{gap}}২। শিক্ষিত লোকৰ কি কি গুণ থাকিব লাগে?</poem><noinclude>{{center|৩১}}</noinclude> 5y88oi3ee3oa5kad973jm2l1g7omd73 104 83501 266852 266539 2026-11-10T08:51:46Z হানিফ আলী 1925 266852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xx-larger|বাদচাহ চুলেমানৰ বিচাৰ}}}} {{gap}}আৰব দেশত চুলেমান নামে এজন বাদচাহ আছিল। তেওঁৰ বিচাৰ বুদ্ধি অতি সূক্ষ্ম আৰু সুন্দৰ আছিল। তেওঁৰ বিচাৰৰ সকলোৱে প্ৰশংসা কৰিছিল। নমুনা স্বৰূপে তলত তেওঁৰ বিচাৰ সম্পৰ্কে দুটি সাধু-কথা তুলি দিয়া হ'ল। {{center|( ১)}} {{Gap}}এদিন এজন মানুহে তেওঁত গোচৰ দিলেহি, মানুহজনৰ চুবুৰীয়া এজনৰ ভেৰা এটাই তেওঁৰ খেতিৰ শস্য খাই নষ্ট কৰিছে। ভেৰাৰ গিৰিহঁতক মতাই আনি সোধাত সি কথাটো সঁচা বুলি স্বীকাৰ কৰিলে। তেতিয়া বাদচাহে বিচাৰৰ ৰায় দিলে, ভেৰাৰ গিৰিহঁতে গোচৰীয়াৰ সেই দৰা মাটিত খেতি কৰি আগৰদৰে শস্য উৎপাদন কৰি দিব লাগিব আৰু যেতিয়ালৈকে শস্য আগৰ দৰে নহয়, তেতিয়ালৈকে ভেৰাটো শস্যৰ গিৰিহঁতৰ জিম্মাত থাকিব; তেওঁ তাৰ লোম, গাখীৰ আৰু পোৱালি পাব। শস্য আগৰ দৰে হৈ উঠিলে, ভেৰাটে৷ গিৰিহঁতক ঘূৰাই দিব লাগিব। {{center|(২)}} {{gap}}এজন মানুহৰ দুজনী তিৰোতা আছিল। দুয়োজনী একেটা ঘৰতে বাস কৰিছিল। অলপ দিনৰ অগা-পিচাকৈ দুয়োজনীৰে দুটা<noinclude>{{center|৩২}}</noinclude> tjf1dc9isppsgr4t6xi7jylfp2dahnb 104 83503 266853 266545 2026-11-10T08:53:44Z হানিফ আলী 1925 266853 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}তিৰোতা দুজনীৰ এজনীয়ে বাদচাহৰ বিচাৰ আনন্দ চিতে মানি ললে; কিন্তু আনজনীয়ে বাদচাহৰ ভৰিত ধৰি কবলৈ ধৰিলে—“ধৰ্ম্মাৱতাৰ! ল'ৰাটো মোক নালাগে; তাইকে দিয়ক। তাক নকটাৰ। মই কেতিয়াও ল’ৰাটো মোৰ বুলি দাবি নকৰোঁ।” {{Gap}}তেতিয়া বাদচাহে ল'ৰাটো সেই মানুহজনীক দিলে। কাৰণ তেওঁ বুজিছিল যে, সেইজনী তিৰোতাহে ল'ৰাটোৰ আচল মাক। মাকে কেতিয়াও ল'ৰাক চকুৰ আগতে হত্যা কৰিবলৈ দিব নোৱাৰে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{gap}}বাদচাহ চুলেমানৰ সুবিচাৰ সম্বন্ধে এটা গল্প তুমি তোমাৰ কথাত কোৱা। <section end="38e" /> <section begin="38b" /> {{center|{{Xx-larger|ডাক-টিকট}}}} {{Gap}}আজিকালি চিঠি-পত্ৰ দিয়াৰ যেনে সুচল হৈছে, আগেয়ে নাছিল। আগেয়ে ডাকঘৰ নাছিল। ৰজা আৰু চহকী মানুহে দূত বা চাকৰ পঠিয়াই চিঠি অনা-নিয়া কৰাইছিল। তেতিয়া চিঠিৰ খৰচো বেচি আছিল আৰু সংখ্যাও তাকৰ আছিল। {{Gap]}}এতিয়া ডাকঘৰ হৈছে। চিঠিৰ সংখ্যা বাঢ়িছে, খৰচ কমিছে আৰু টকা-কড়ি, বয়-বস্তুৰো ডাক যোগে অনা-নিয়া কৰাৰ সুচল হৈছে। আজিকালি ৰেলেৰে, মটৰেৰে আৰু ডাঙৰ নগৰবোৰলৈ আকাশী-জাহাজেৰে ডাক অনা-নিয়া কৰে। {{Gap}}১৭৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংৰাজ বেপাৰীবোৰে প্ৰথমতে ভাৰতত ডাকঘৰ পাতে। তেতিয়া তাত কেৱল ইংৰাজ্যবোৰেহে চিঠি দিব পাৰিছিল।<noinclude>{{center|৩৪}}</noinclude> 00g7abkh6hu4r9rhpfsl3bizthcquwg 266854 266853 2026-11-10T08:54:11Z হানিফ আলী 1925 266854 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}তিৰোতা দুজনীৰ এজনীয়ে বাদচাহৰ বিচাৰ আনন্দ চিতে মানি ললে; কিন্তু আনজনীয়ে বাদচাহৰ ভৰিত ধৰি কবলৈ ধৰিলে—“ধৰ্ম্মাৱতাৰ! ল'ৰাটো মোক নালাগে; তাইকে দিয়ক। তাক নকটাৰ। মই কেতিয়াও ল’ৰাটো মোৰ বুলি দাবি নকৰোঁ।” {{Gap}}তেতিয়া বাদচাহে ল'ৰাটো সেই মানুহজনীক দিলে। কাৰণ তেওঁ বুজিছিল যে, সেইজনী তিৰোতাহে ল'ৰাটোৰ আচল মাক। মাকে কেতিয়াও ল'ৰাক চকুৰ আগতে হত্যা কৰিবলৈ দিব নোৱাৰে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{gap}}বাদচাহ চুলেমানৰ সুবিচাৰ সম্বন্ধে এটা গল্প তুমি তোমাৰ কথাত কোৱা। <section end="38e" /> <section begin="38b" /> {{center|{{Xx-larger|ডাক-টিকট}}}} {{Gap}}আজিকালি চিঠি-পত্ৰ দিয়াৰ যেনে সুচল হৈছে, আগেয়ে নাছিল। আগেয়ে ডাকঘৰ নাছিল। ৰজা আৰু চহকী মানুহে দূত বা চাকৰ পঠিয়াই চিঠি অনা-নিয়া কৰাইছিল। তেতিয়া চিঠিৰ খৰচো বেচি আছিল আৰু সংখ্যাও তাকৰ আছিল। {{Gap}}এতিয়া ডাকঘৰ হৈছে। চিঠিৰ সংখ্যা বাঢ়িছে, খৰচ কমিছে আৰু টকা-কড়ি, বয়-বস্তুৰো ডাক যোগে অনা-নিয়া কৰাৰ সুচল হৈছে। আজিকালি ৰেলেৰে, মটৰেৰে আৰু ডাঙৰ নগৰবোৰলৈ আকাশী-জাহাজেৰে ডাক অনা-নিয়া কৰে। {{Gap}}১৭৬৬ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংৰাজ বেপাৰীবোৰে প্ৰথমতে ভাৰতত ডাকঘৰ পাতে। তেতিয়া তাত কেৱল ইংৰাজ্যবোৰেহে চিঠি দিব পাৰিছিল।<noinclude>{{center|৩৪}}</noinclude> q2x3cb1833q639tss405yqvrc7or5u2 104 83505 266855 266323 2026-11-10T08:54:38Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266855 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ছাপাখানা পতা হৈছে। ১৯১১ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা ভাৰতত সৰ্ব্ব প্ৰথম ডাক কঢ়িয়াবলৈ বিমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। {{Gap}}১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হ'ল। তেতিয়াৰ পৰ৷ ভাৰতত নতুন ডাক টিকটৰ প্ৰচলন হৈছে। আগেয়ে ইংলণ্ডৰ ৰজাৰ ছবি থকা টিকটহে ব্যৱহাৰ হৈছিল। এতিয়া ভাৰতৰ পুৰণি কীৰ্ত্তিবোৰৰ ছবি ডাক টিকটত ছাপ৷ কৰা হৈছে। যেনে- অশোক স্তম্ভ, জাতীয় পতাকা, সাঁচিৰ স্তূপ, চিতোৰ বিজয়ৰ স্তম্ভ, অজন্তাৰ শিলত কটা মূৰ্ত্তি, অমৃতচৰৰ সোণৰ মন্দিৰ, দিল্লীৰ লাল-কিল্লা, আগ্ৰাৰ তাজমহল, কুতুবমিনাৰ ইত্যাদি। মানুহৰ ছবিৰ ভিতৰত মহাত্মা গান্ধীৰ ছবিহে ডাক-টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। জনদিয়েক ভাৰত প্ৰসিদ্ধ কবি, ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আৰু বীৰ কৰ্ম্মীৰ ছবিও সাময়িক ভাৱে ডাক টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। {{gap}}এই টিকটবোৰে ভাৰতৰ অতীত কীৰ্ত্তি-কাহিনী আৰু জাতিৰ গৌৰৱ সকলোৰে চকুৰ আগত ডাঙি ধৰি ভাৰতৰ মানুহক জাতীয় ভাৱৰ প্ৰেৰণা যোগাইছে। {{Gap}}এশ বছৰৰ ভিতৰতে ভাৰতৰ ডাকবিভাগ ক্ৰমে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছে। ডাকঘৰৰ সংখ্যা, চিঠিৰ সংখ্যা, মনি অৰ্ডাৰৰ সংখ্যা, দিনক দিনে বাঢ়িবই লাগিছে। ১৯৫০ চনত ভাৰতত ন কোটি টকাৰ ডাক-টিকট বিক্ৰী হৈছিল। এই সংখ্যা বৰ্ত্তমান আৰু বাঢ়িছে। {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Gap}}১। 'ৰোলাণ্ড হিল' কোন? {{gap}}২। ডাক-টিকট আৰু ৰেভিনিউ টিকটৰ ব্যৱহাৰৰ পাৰ্থক্য কি? {{gap}}৩। এতিয়া ডাক-টিকটত কি কি ছবি দিয়া হৈছে?<noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> lhj5i0qzazvgfaprfll75nkmytzslge 266856 266855 2026-11-10T08:55:45Z হানিফ আলী 1925 266856 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ছাপাখানা পতা হৈছে। ১৯১১ চনৰ ১৮ ফেব্ৰুৱাৰীৰ দিনা ভাৰতত সৰ্ব্ব প্ৰথম ডাক কঢ়িয়াবলৈ বিমান ব্যৱহাৰ কৰা হয়। {{Gap}}১৯৪৭ চনৰ ১৫ আগষ্টত ভাৰতবৰ্ষ স্বাধীন হ'ল। তেতিয়াৰ পৰা ভাৰতত নতুন ডাক টিকটৰ প্ৰচলন হৈছে। আগেয়ে ইংলণ্ডৰ ৰজাৰ ছবি থকা টিকটহে ব্যৱহাৰ হৈছিল। এতিয়া ভাৰতৰ পুৰণি কীৰ্ত্তিবোৰৰ ছবি ডাক টিকটত ছাপ৷ কৰা হৈছে। যেনে- অশোক স্তম্ভ, জাতীয় পতাকা, সাঁচিৰ স্তূপ, চিতোৰ বিজয়ৰ স্তম্ভ, অজন্তাৰ শিলত কটা মূৰ্ত্তি, অমৃতচৰৰ সোণৰ মন্দিৰ, দিল্লীৰ লাল-কিল্লা, আগ্ৰাৰ তাজমহল, কুতুবমিনাৰ ইত্যাদি। মানুহৰ ছবিৰ ভিতৰত মহাত্মা গান্ধীৰ ছবিহে ডাক-টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছে। জনদিয়েক ভাৰত প্ৰসিদ্ধ কবি, ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰক আৰু বীৰ কৰ্ম্মীৰ ছবিও সাময়িক ভাৱে ডাক টিকটত ব্যৱহাৰ কৰা হৈছিল। {{gap}}এই টিকটবোৰে ভাৰতৰ অতীত কীৰ্ত্তি-কাহিনী আৰু জাতিৰ গৌৰৱ সকলোৰে চকুৰ আগত ডাঙি ধৰি ভাৰতৰ মানুহক জাতীয় ভাৱৰ প্ৰেৰণা যোগাইছে। {{Gap}}এশ বছৰৰ ভিতৰতে ভাৰতৰ ডাকবিভাগ ক্ৰমে জনপ্ৰিয় হৈ উঠিছে। ডাকঘৰৰ সংখ্যা, চিঠিৰ সংখ্যা, মনি অৰ্ডাৰৰ সংখ্যা, দিনক দিনে বাঢ়িবই লাগিছে। ১৯৫০ চনত ভাৰতত ন কোটি টকাৰ ডাক-টিকট বিক্ৰী হৈছিল। এই সংখ্যা বৰ্ত্তমান আৰু বাঢ়িছে। {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} <poem>{{Gap}}১। 'ৰোলাণ্ড হিল' কোন? {{gap}}২। ডাক-টিকট আৰু ৰেভিনিউ টিকটৰ ব্যৱহাৰৰ পাৰ্থক্য কি? {{gap}}৩। এতিয়া ডাক-টিকটত কি কি ছবি দিয়া হৈছে? </poem><noinclude>{{center|৩৬}}</noinclude> 6fmvmcr5hef4skt55a8qje4wohe6cff 104 83506 266858 266553 2026-11-10T09:01:23Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266858 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{Xxxx-larger|মৌমাখি আৰু বৰল}}}} {{Block center|<poem>মুখে গুণ গুণ{{gap|5em}}মৌমাখি সৰু {{gap|4em}} ফুলে ফুলে উৰি উৰি, ফুৰোঁতে এদিন {{gap|5em}} বৰল এটাই {{gap|4em}} সুধিছিল লগ ধৰি। “মৌমাখি ভাই,{{gap|5em}}কথা এটা সোধে। {{gap|4em}} শুনা এখশুক ৰই, সকলোৱে কিয় {{gap|5em}}তোমাক বখানে {{gap|4em}} কাৰণ নুবুজো নই। “উজ্জল সোণালী {{gap|5em}}বৰণৰ পিঠি {{gap|4em}}সুন্দৰ আকৃতি মোৰ, সুঠাম দেহত {{gap|5em}} কোনো মাখিয়েই {{gap|4em}} নাপাব হবলা জোৰ। “তথাপিতো কিয় {{gap|5em}}মোক বোলে ভাল {{gap|4em}} নাপায় কোনোৱে শুনো, মানুহ জাতিৰ {{gap|5em}}কিনো অবিচাৰ {{gap|4em}} তাকেহে মনত গুণো।"</poem>}}<noinclude>{{center|৩৭}}</noinclude> c6fc2ayulyv55saalm4ei3pmph3i378 104 83507 266859 266556 2026-11-10T09:02:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266859 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>কলে মৌমাখি,{{gap|5em}}“বৰল ককাই, {{gap|5em}} বেজাৰ নেপাবা, শুনা; ৰূপে কি কৰিব {{gap|5em}} গুণতহে পূজা {{gap|4em}} হয় নে নহয় গুণা। “সুন্দৰ বৰণ {{gap|5em}} সুকোমল পাখি {{gap|4em}} মানুহে নকৰে ভুল, সাজৰ আঁৰত {{gap|5em}} ৰাখিছা লুকাই {{gap|4em}} মুখত বিষাল হুল। “হকে-বিহকে {{gap|5em}} বিন্ধা যাকে তাকে, {{gap|4em}} বিষে হয় লালকাল; লোকৰ অনিষ্ট {{gap|5em}} কৰা সেই হেতু {{gap|4em}} কোনেও নাপায় ভাল। “মোৰ সাজ-পাৰ {{gap|5em}} অতি সাধাৰণ, {{gap|4em}} গঠনতো মই হীন; তথাপিও মোৰ {{gap|5em}} কাম-কাজ দেখি {{gap|4em}} মানুহে নকৰে ঘিণ। “চোৱা মোৰো মুখে {{gap|5em}} তোমাৰেই দৰে {{gap|4em}} সৰু শুং এটি আছে, আত্মৰক্ষাৰ {{gap|5em}} কাৰণেহে মই {{gap|4em}} ব্যৱহাৰ কৰো পাছে।</poem>}}<noinclude></noinclude> 0jcb60flxzmx35y4yivjd9ndqtu9706 266860 266859 2026-11-10T09:03:03Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266860 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>কলে মৌমাখি,{{gap|5em}}“বৰল ককাই, {{gap|4em}} বেজাৰ নেপাবা, শুনা; ৰূপে কি কৰিব {{gap|5em}} গুণতহে পূজা {{gap|4em}} হয় নে নহয় গুণা। “সুন্দৰ বৰণ {{gap|5em}} সুকোমল পাখি {{gap|4em}} মানুহে নকৰে ভুল, সাজৰ আঁৰত {{gap|5em}} ৰাখিছা লুকাই {{gap|4em}} মুখত বিষাল হুল। “হকে-বিহকে {{gap|5em}} বিন্ধা যাকে তাকে, {{gap|4em}} বিষে হয় লালকাল; লোকৰ অনিষ্ট {{gap|5em}} কৰা সেই হেতু {{gap|4em}} কোনেও নাপায় ভাল। “মোৰ সাজ-পাৰ {{gap|5em}} অতি সাধাৰণ, {{gap|4em}} গঠনতো মই হীন; তথাপিও মোৰ {{gap|5em}} কাম-কাজ দেখি {{gap|4em}} মানুহে নকৰে ঘিণ। “চোৱা মোৰো মুখে {{gap|5em}} তোমাৰেই দৰে {{gap|4em}} সৰু শুং এটি আছে, আত্মৰক্ষাৰ {{gap|5em}} কাৰণেহে মই {{gap|4em}} ব্যৱহাৰ কৰো পাছে।</poem>}}<noinclude></noinclude> mj66q7hso52ofrpcx2zg6mt3qqdme8d 104 83508 266713 266557 2026-11-09T18:16:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|<poem>“হিংসা-খিয়াল {{gap|5em}} নকৰো কদাপি {{gap|5em}} মনতো নিদিওঁ ঠাই, নুবুজো ভাগৰ, {{gap|5em}}নকৰোঁ বেজাৰ, {{gap|5em}} নিজৰ কামত ভাই। “উলাহ মনেৰে {{gap|5em}} আনি ফুলমউ {{gap|5em}} সাজো মই ৰহঘৰা, পৰৰ কাৰণে {{gap|5em}}নিজক বিলাওঁ {{gap|5em}} সেয়েহে বখানে, ধৰা। ”</poem>}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। বৰলক ভাল নাপায় কিয়? ২। পদ্যটো পঢ়ি কি বুজিলা? ৩। “পৰৰ কাৰণে নিজক বিলাওঁ। "—এই ফাকিৰ অৰ্থ কোৱা।</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|খেতি-বাতি}}}} {{gap}}আমাৰ দেশৰ সৰহ ভাগ মানুহেই খেতি-বাতি কৰি খায়। আমি সকলোৱে খেতিৰ উৎপন্ন শস্যকে খাই জীৱন ধাৰণ কৰোঁ। গতিকে খেতি নকৰিলে আমাৰ দেশৰ মানুহৰ ভাতমুঠিৰে উপায় নাই। আমাৰ দেশত পুৰণি কালৰে পৰা এটা কথা চলি আহিছে—বেহা-বেপাৰত লক্ষ্মী বাস কৰে; তাৰ আধা খেতি-বাতিত; তাৰ আধা চৰকাৰী চাকৰিত মাগি খোৱাৰ মান নাই। অৱশ্যে আমাৰ দেশৰ কিছুমান মানুহে মাগি খায়; কিন্তু মাগি-খোৱা অধনৰ কাম। আমাৰ দেশৰ<noinclude>{{center|৩৯}}</noinclude> cx8vnqyhepmd8ywcbo31m44q6rfo83d 266861 266713 2026-11-10T09:11:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266861 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|<poem>“হিংসা-খিয়াল {{gap|5em}} নকৰো কদাপি {{gap|4em}} মনতো নিদিওঁ ঠাই, নুবুজো ভাগৰ, {{gap|5em}}নকৰোঁ বেজাৰ, {{gap|4em}} নিজৰ কামত ভাই। “উলাহ মনেৰে {{gap|5em}} আনি ফুলমউ {{gap|4em}} সাজো মই ৰহঘৰা, পৰৰ কাৰণে {{gap|5em}}নিজক বিলাওঁ {{gap|4em}} সেয়েহে বখানে, ধৰা। ”</poem>}} {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{center|<poem>{{Gap}}১। বৰলক ভাল নাপায় কিয়? ২। পদ্যটো পঢ়ি কি বুজিলা? {{gap}}৩। “পৰৰ কাৰণে নিজক বিলাওঁ। "—এই ফাকিৰ অৰ্থ কোৱা।</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|খেতি-বাতি}}}} {{gap}}আমাৰ দেশৰ সৰহ ভাগ মানুহেই খেতি-বাতি কৰি খায়। আমি সকলোৱে খেতিৰ উৎপন্ন শস্যকে খাই জীৱন ধাৰণ কৰোঁ। গতিকে খেতি নকৰিলে আমাৰ দেশৰ মানুহৰ ভাতমুঠিৰে উপায় নাই। আমাৰ দেশত পুৰণি কালৰে পৰা এটা কথা চলি আহিছে—বেহা-বেপাৰত লক্ষ্মী বাস কৰে; তাৰ আধা খেতি-বাতিত; তাৰ আধা চৰকাৰী চাকৰিত মাগি খোৱাৰ মান নাই। অৱশ্যে আমাৰ দেশৰ কিছুমান মানুহে মাগি খায়; কিন্তু মাগি-খোৱা অধনৰ কাম। আমাৰ দেশৰ<noinclude>{{center|৩৯}}</noinclude> dcvmi85mdi5oa0w9u2pt1s6rt2qx0p1 266862 266861 2026-11-10T09:17:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266862 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>“হিংসা-খিয়াল {{gap|5em}} নকৰো কদাপি {{gap|4em}} মনতো নিদিওঁ ঠাই, নুবুজো ভাগৰ, {{gap|5em}}নকৰোঁ বেজাৰ, {{gap|4em}} নিজৰ কামত ভাই। “উলাহ মনেৰে {{gap|5em}} আনি ফুলমউ {{gap|4em}} সাজো মই ৰহঘৰা, পৰৰ কাৰণে {{gap|5em}}নিজক বিলাওঁ {{gap|4em}} সেয়েহে বখানে, ধৰা। ”</poem>}} {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{center|<poem>{{Gap}}১। বৰলক ভাল নাপায় কিয়? ২। পদ্যটো পঢ়ি কি বুজিলা? {{gap}}৩। “পৰৰ কাৰণে নিজক বিলাওঁ। "—এই ফাকিৰ অৰ্থ কোৱা।</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|খেতি-বাতি}}}} {{gap}}আমাৰ দেশৰ সৰহ ভাগ মানুহেই খেতি-বাতি কৰি খায়। আমি সকলোৱে খেতিৰ উৎপন্ন শস্যকে খাই জীৱন ধাৰণ কৰোঁ। গতিকে খেতি নকৰিলে আমাৰ দেশৰ মানুহৰ ভাতমুঠিৰে উপায় নাই। আমাৰ দেশত পুৰণি কালৰে পৰা এটা কথা চলি আহিছে—বেহা-বেপাৰত লক্ষ্মী বাস কৰে; তাৰ আধা খেতি-বাতিত; তাৰ আধা চৰকাৰী চাকৰিত মাগি খোৱাৰ মান নাই। অৱশ্যে আমাৰ দেশৰ কিছুমান মানুহে মাগি খায়; কিন্তু মাগি-খোৱা অধনৰ কাম। আমাৰ দেশৰ<noinclude>{{center|৩৯}}</noinclude> eipy3xnm70e0sqi4hyt9o6hmnvb39i3 266863 266862 2026-11-10T09:18:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266863 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>“হিংসা-খিয়াল {{gap|5em}} নকৰো কদাপি {{gap|4em}} মনতো নিদিওঁ ঠাই, নুবুজো ভাগৰ, {{gap|5em}}নকৰোঁ বেজাৰ, {{gap|4em}} নিজৰ কামত ভাই। “উলাহ মনেৰে {{gap|5em}} আনি ফুলমউ {{gap|4em}} সাজো মই ৰহঘৰা, পৰৰ কাৰণে {{gap|5em}}নিজক বিলাওঁ {{gap|4em}} সেয়েহে বখানে, ধৰা। ”</poem>}} {{Dhr|1em}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{center|<poem>{{Gap}}১। বৰলক ভাল নাপায় কিয়? ২। পদ্যটো পঢ়ি কি বুজিলা? {{gap}}৩। “পৰৰ কাৰণে নিজক বিলাওঁ। "—এই ফাকিৰ অৰ্থ কোৱা।</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|খেতি-বাতি}}}} {{gap}}আমাৰ দেশৰ সৰহ ভাগ মানুহেই খেতি-বাতি কৰি খায়। আমি সকলোৱে খেতিৰ উৎপন্ন শস্যকে খাই জীৱন ধাৰণ কৰোঁ। গতিকে খেতি নকৰিলে আমাৰ দেশৰ মানুহৰ ভাতমুঠিৰে উপায় নাই। আমাৰ দেশত পুৰণি কালৰে পৰা এটা কথা চলি আহিছে—বেহা-বেপাৰত লক্ষ্মী বাস কৰে; তাৰ আধা খেতি-বাতিত; তাৰ আধা চৰকাৰী চাকৰিত মাগি খোৱাৰ মান নাই। অৱশ্যে আমাৰ দেশৰ কিছুমান মানুহে মাগি খায়; কিন্তু মাগি-খোৱা অধনৰ কাম। আমাৰ দেশৰ<noinclude>{{center|৩৯}}</noinclude> a0mh3506b0m4afcv22yncsarxrhcsii 104 83509 266714 224458 2026-11-10T00:41:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নিচেই কম মানুহেহে বেহা-বেপাৰ কৰে; আৰু চৰকাৰী চাকৰিয়েই বা কিমান আছে? গতিকে জীৱন ধাৰণৰ কাৰণে সবই ভাগ লোকেই খেতি-বাতি কৰিবলৈ বাধ্য। খেতি অতি পবিত্ৰ কাম। খেতিয়কৰ জীৱন সৰল আৰু নিষ্পাপ। খেতি-বাতি কৰি খোৱাত লোকব কোনো প্ৰকাৰ অনিষ্ট নহয়। গতিকে খেতিয়কৰ জীৱনৰ দৰে সুন্দৰ জীৱন নাই। খেতি-বাতি কৰি খোৱাব কাৰণে ভগৱানেও আমাক কৃপা কৰিছে। কিয়নো আমাৰ দেশৰ মাটি অতি সাকৰা। ইয়াত অলপ যত্নতে সবহ শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰি। অন্য দেশৰ দৰে আমাৰ দেশৰ সৰহ ভাগ ঠাইতে আন ঠাইৰ পৰা আনি শস্যৰ গুৰিত পানী দিব নালাগে। বৰষুণ যথেষ্ট হয়। গতিকে আমাৰ দেশত খেতি কৰাত অন্য দেশৰ দৰে সমস্যা নাই। হাল-গকৰে মাটি চহাই আমাৰ দেশৰ মানুহে খেতি কৰে। গতিকে গৰু খেতিৰ কাৰণে এটা অতি আৱশ্যকীয় সঁজুলি। গৰু দুৰ্ব্বল হলে, বা বেমাৰী হলে ভালদৰে খেতি কৰিব নোৱাৰি। সেই কাৰণে খেতিয়কে গৰুক বৰ আদৰ-যত্ন কৰে। তেওঁলোকে গকক ঘাঁহ কাটি দিয়ে, খলিহৈ, তুঁহ-গুড়ি, খুদ, চাউল প্ৰভৃতিৰ দানা খুৱায়, গৰুৰ গা ধুৱাই দিয়ে, গোহালিত জাগ দিয়ে ইত্যাদি। একে মাটিত একেবিধ শস্যৰ খেতি কৰি থাকিলে, সেই মাটিত সেই শস্যৰ খাদ্য কমি যায়। মাটিত সাব দি সেই ক্ষতি পূৰণ কৰিব লাগে। তেতিয়া মাটিৰ শস্য জন্মাব পৰা শক্তি অটুট থাকে আৰু বাঢ়ে। গৰুৰ গোবৰ বৰ ভাল সাৰ। তাক শস্যৰ গুৰিত দিলে শস্য তেজাল হয়। 8°<noinclude></noinclude> kqhf6sn81v5s4a6kr5hyr5jbe44njsr 266715 266714 2026-11-10T00:47:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>নিচেই কম মানুহেহে বেহা-বেপাৰ কৰে; আৰু চৰকাৰী চাকৰিয়েই বা কিমান আছে? গতিকে জীৱন ধাৰণৰ কাৰণে সৰহ ভাগ লোকেই খেতি-বাতি কৰিবলৈ বাধ্য। {{gap}}খেতি অতি পবিত্ৰ কাম। খেতিয়কৰ জীৱন সৰল আৰু নিষ্পাপ। খেতি-বাতি কৰি খোৱাত লোকৰ কোনো প্ৰকাৰ অনিষ্ট নহয়। গতিকে খেতিয়কৰ জীৱনৰ দৰে সুন্দৰ জীৱন নাই। {{gap}} খেতি-বাতি কৰি খোৱাৰ কাৰণে ভগৱানেও আমাক কৃপা কৰিছে। কিয়নো আমাৰ দেশৰ মাটি অতি সাৰুৱা। ইয়াত অলপ যত্নতে সৰহ শস্য উৎপাদন কৰিব পাৰি। অন্য দেশৰ দৰে আমাৰ দেশৰ সৰহ ভাগ ঠাইতে আন ঠাইৰ পৰা আনি শস্যৰ গুৰিত পানী দিব নালাগে। বৰষুণ যথেষ্ট হয়। গতিকে আমাৰ দেশত খেতি কৰাত অন্য দেশৰ দৰে সমস্যা নাই। {{gap}} হাল-গৰুৰে মাটি চহাই আমাৰ দেশৰ মানুহে খেতি কৰে। গতিকে গৰু খেতিৰ কাৰণে এটা অতি আৱশ্যকীয় সঁজুলি। গৰু দুৰ্ব্বল হলে, বা বেমাৰী হলে ভালদৰে খেতি কৰিব নোৱাৰি। সেই কাৰণে খেতিয়কে গৰুক বৰ আদৰ-যত্ন কৰে। তেওঁলোকে গৰুক ঘাঁহ কাটি দিয়ে, খলিহৈ, তুঁহ-গুড়ি, খুদ, চাউল প্ৰভৃতিৰ দানা খুৱায়, গৰুৰ গা ধুৱাই দিয়ে, গোহালিত জাগ দিয়ে ইত্যাদি। {{gap}} একে মাটিত একেবিধ শস্যৰ খেতি কৰি থাকিলে, সেই মাটিত সেই শস্যৰ খাদ্য কমি যায়। মাটিত সাৰ দি সেই ক্ষতি পূৰণ কৰিব লাগে। তেতিয়া মাটিৰ শস্য জন্মাব পৰা শক্তি অটুট থাকে আৰু বাঢ়ে। গৰুৰ গোবৰ বৰ ভাল সাৰ। তাক শস্যৰ গুৰিত দিলে শস্য তেজাল হয়।<noinclude>{{center|৪০}}</noinclude> 3gjxioysdebgwrw2jmoh519b7xvjcao 104 83510 266716 224459 2026-11-10T00:48:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আৰু আন এবিধ সাব অলপ পৰিশ্ৰমতে কৰি লব পাৰি। ঘৰুৱা জাবৰ-জোথৰ, পুনি, পানী-মেটেকা, দলবাঁহ, আগাৰা আদি নিয়মমতে ৰাখিব জানিলে মাটি, পানী আৰু বতাহৰ যোগত গেলি-পচি মাটিৰ বব ভাল সাৰ হয়। এই সাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰণালী আজিকালি চৰকাৰী বিষয়াসকলে গাঁৱে-ভূয়ে দেখুৱাই ফুৰিছে। আমাৰ খেতিয়ক সকলে এই কামত উৎসাহ দেখুৱালে নিশ্চয় শস্যৰ উৎপন্ন বাঢ়িব। অনুশীলনী ১। বেহা-বেপাৰ, চাকৰি আৰু খেতি—এই তিনিটাৰ কোনটো ভাল আৰু কিয়? ২। গৰুৰ কি কি যত্ন লব লাগে? ৩। বেতিত সাৰ-পানী দিয়াৰ আৱশ্যক কি? পৰোপকাৰ বহুকাল আগতে ভাৰতৰ ৰাজধানী হস্তিনাপুৰত কৌবৰ আক পাণ্ডৱ নামেৰে দুটা ৰাজ পৰিয়াল বাস কৰিছিল। কৌবৰবিলাকৰ দুৰ্য্যোধন, দুঃশাসনকে আদি কৰি ভাই-ককাই এশজন আছিল : আৰু পাণ্ডৱবিলাকৰ যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুনকে আদি কৰি ভাই-ককাই পাঁচজন আছিল। দুয়ো পৰিয়ালৰ মাজত মিল নাছিল। কিয়নো উচিত নতে 8!<noinclude></noinclude> pm2e672laegciijpxbfap6zwis1boal 266717 266716 2026-11-10T00:53:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}আৰু আন এবিধ সাৰ অলপ পৰিশ্ৰমতে কৰি লব পাৰি। ঘৰুৱা জাবৰ-জোথৰ, পুনি, পানী-মেটেকা, দলঘাঁহ, আগাৰা আদি নিয়মমতে ৰাখিব জানিলে মাটি, পানী আৰু বতাহৰ যোগত গেলি-পচি মাটিৰ বৰ ভাল সাৰ হয়। এই সাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰণালী আজিকালি চৰকাৰী বিষয়াসকলে গাঁৱে-ভূয়ে দেখুৱাই ফুৰিছে। আমাৰ খেতিয়ক সকলে এই কামত উৎসাহ দেখুৱালে নিশ্চয় শস্যৰ উৎপন্ন বাঢ়িব। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem></poem>}}১। বেহা-বেপাৰ, চাকৰি আৰু খেতি—এই তিনিটাৰ কোনটো ভাল আৰু কিয়? ২। গৰুৰ কি কি যত্ন লব লাগে? ৩। বেতিত সাৰ-পানী দিয়াৰ আৱশ্যক কি?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|পৰোপকাৰ}}}} {{gap}}বহুকাল আগতে ভাৰতৰ ৰাজধানী হস্তিনাপুৰত কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ নামেৰে দুটা ৰাজ পৰিয়াল বাস কৰিছিল। কৌৰৱবিলাকৰ দুৰ্য্যোধন, দুঃশাসনকে আদি কৰি ভাই-ককাই এশজন আছিল : আৰু পাণ্ডৱবিলাকৰ যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুনকে আদি কৰি ভাই-ককাই পাঁচজন আছিল। {{gap}}দুয়ো পৰিয়ালৰ মাজত মিল নাছিল। কিয়নো উচিত মতে<noinclude>{{center|৪১}}</noinclude> ossa48i6yiju79uu99iliiw4r5z6npa 266718 266717 2026-11-10T00:54:01Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}আৰু আন এবিধ সাৰ অলপ পৰিশ্ৰমতে কৰি লব পাৰি। ঘৰুৱা জাবৰ-জোথৰ, পুনি, পানী-মেটেকা, দলঘাঁহ, আগাৰা আদি নিয়মমতে ৰাখিব জানিলে মাটি, পানী আৰু বতাহৰ যোগত গেলি-পচি মাটিৰ বৰ ভাল সাৰ হয়। এই সাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰণালী আজিকালি চৰকাৰী বিষয়াসকলে গাঁৱে-ভূয়ে দেখুৱাই ফুৰিছে। আমাৰ খেতিয়ক সকলে এই কামত উৎসাহ দেখুৱালে নিশ্চয় শস্যৰ উৎপন্ন বাঢ়িব। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। বেহা-বেপাৰ, চাকৰি আৰু খেতি—এই তিনিটাৰ কোনটো ভাল আৰু কিয়? ২। গৰুৰ কি কি যত্ন লব লাগে? ৩। বেতিত সাৰ-পানী দিয়াৰ আৱশ্যক কি?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|পৰোপকাৰ}}}} {{gap}}বহুকাল আগতে ভাৰতৰ ৰাজধানী হস্তিনাপুৰত কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ নামেৰে দুটা ৰাজ পৰিয়াল বাস কৰিছিল। কৌৰৱবিলাকৰ দুৰ্য্যোধন, দুঃশাসনকে আদি কৰি ভাই-ককাই এশজন আছিল : আৰু পাণ্ডৱবিলাকৰ যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুনকে আদি কৰি ভাই-ককাই পাঁচজন আছিল। {{gap}}দুয়ো পৰিয়ালৰ মাজত মিল নাছিল। কিয়নো উচিত মতে<noinclude>{{center|৪১}}</noinclude> tdniqkjxwfxjav7gcynjaz791ix6s89 266719 266718 2026-11-10T00:54:22Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}আৰু আন এবিধ সাৰ অলপ পৰিশ্ৰমতে কৰি লব পাৰি। ঘৰুৱা জাবৰ-জোথৰ, পুনি, পানী-মেটেকা, দলঘাঁহ, আগাৰা আদি নিয়মমতে ৰাখিব জানিলে মাটি, পানী আৰু বতাহৰ যোগত গেলি-পচি মাটিৰ বৰ ভাল সাৰ হয়। এই সাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰণালী আজিকালি চৰকাৰী বিষয়াসকলে গাঁৱে-ভূয়ে দেখুৱাই ফুৰিছে। আমাৰ খেতিয়ক সকলে এই কামত উৎসাহ দেখুৱালে নিশ্চয় শস্যৰ উৎপন্ন বাঢ়িব। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। বেহা-বেপাৰ, চাকৰি আৰু খেতি—এই তিনিটাৰ কোনটো ভাল আৰু কিয়? ২। গৰুৰ কি কি যত্ন লব লাগে? ৩। খেতিত সাৰ-পানী দিয়াৰ আৱশ্যক কি?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|পৰোপকাৰ}}}} {{gap}}বহুকাল আগতে ভাৰতৰ ৰাজধানী হস্তিনাপুৰত কৌৰৱ আৰু পাণ্ডৱ নামেৰে দুটা ৰাজ পৰিয়াল বাস কৰিছিল। কৌৰৱবিলাকৰ দুৰ্য্যোধন, দুঃশাসনকে আদি কৰি ভাই-ককাই এশজন আছিল : আৰু পাণ্ডৱবিলাকৰ যুধিষ্ঠিৰ, ভীম, অৰ্জুনকে আদি কৰি ভাই-ককাই পাঁচজন আছিল। {{gap}}দুয়ো পৰিয়ালৰ মাজত মিল নাছিল। কিয়নো উচিত মতে<noinclude>{{center|৪১}}</noinclude> r52pfjpunp1uhxesl2soc95n2x10w5k 104 83511 266720 224460 2026-11-10T00:54:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাণ্ডৱবিলাকেহে বাজসিংহাসনত বহিব লাগিছিল; কিন্তু দুষ্টমতি কৌৰৱবিলাকে দুৰ্য্যোধনকহে সিংহাসনত বহুৱাইছিল আৰু সিংহাসন নিষ্কণ্টক কৰিবৰ মনেৰে পাওৰবিলাকক বধ কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল। এই উদ্দেশ্যে বহুবাৰ যত্ন কৰিও সিহঁত সফল হব পৰা নাছিল। এবাৰ এটা লাৰ ঘৰ সজাই পাওৰবিলাকক তাত থাকিবলৈ দিছিল। কিয়নো লাভ সহজে জুই লাগে আৰু জুই লাগিলে নুমোৱা টান। এদিন বাড়ি পাণ্ডৱবিলাকক পুৰি মাৰিবৰ উদ্দেশ্যে কৌৰৱবিলাকে লাৰ ঘৰটোত জুই লগাই দিলে। নিমিষৰ ভিতৰতে ঘৰটো পুৰি ছাই হ'ল। সিহঁতে ভাবিলে, পাণ্ডৱবিলাক পুৰি মৰিল। সৌভাগ্যক্ৰমে পাণ্ডৱবিলাকে কৌৰৱবোৰৰ অভিপ্ৰায় বুজিব পাৰি তাৰ পৰা আগতে পলাই গৈছিল। তেওঁলোকে ভেশছন্ কৰি মাতৃ কুত্তীদেৱীৰে সৈতে একচক্ৰা নামেৰে এখন নগৰত লুকাই আছিলগৈ। তাৰ এজন দয়ালু বামুণে তেওঁলোকক আশ্ৰয় দিছিল। সেই সময়ত একচক্ৰা নগৰী অসুৰৰ উৎপাতত অস্থিৰ। বকাশুৰ নামেৰে এজন ৰাক্ষসে যেতিয়াই তেতিয়াই নগৰত সোমাই থাকে তাকে বধ কৰিছিল। নগৰবাসীয়ে এনে অনিশ্চিত মৃত্যুৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পৰিবলৈ অন্তৰক কাৰো কোকালি কৰি কৈছিল যে, তেওঁলোকে নিতৌ এজনকৈ মানুহ তাৰ কাৰণে পঠাব, সি যেন নগৰত সোমাই যাকে তাকে বধ নকৰে। এই প্ৰস্তাৱত অস্ত্ৰৰ সম্মত হৈছিল। নগৰবাসীয়ে চুক্তি মতে ঘৰে ঘৰে পাল পাতি এজনকৈ মানুহ অসুৰৰ কাৰণে পঠিয়াই আছিল। কিছুদিনৰ মূৰত বামুণৰ ঘৰৰ পাল পৰিল। বামুণৰ ঘৰত চাৰিটি প্ৰাণী।<noinclude></noinclude> cnzykoacax1n9o62mcli719xxt260th 266721 266720 2026-11-10T01:02:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পাণ্ডৱবিলাকেহে ৰাজসিংহাসনত বহিব লাগিছিল; কিন্তু দুষ্টমতি কৌৰৱবিলাকে দুৰ্য্যোধনকহে সিংহাসনত বহুৱাইছিল আৰু সিংহাসন নিষ্কণ্টক কৰিবৰ মনেৰে পাণ্ডৱবিলাকক বধ কৰিবলৈ যত্ন কৰিছিল। {{gap}}এই উদ্দেশ্যে বহুবাৰ যত্ন কৰিও সিহঁত সফল হব পৰা নাছিল। এবাৰ এটা লাৰ ঘৰ সজাই পাণ্ডৱবিলাকক তাত থাকিবলৈ দিছিল। কিয়নো লাভ সহজে জুই লাগে আৰু জুই লাগিলে নুমোৱা টান। এদিন ৰাতি পাণ্ডৱবিলাকক পুৰি মাৰিবৰ উদ্দেশ্যে কৌৰৱবিলাকে লাৰ ঘৰটোত জুই লগাই দিলে। নিমিষৰ ভিতৰতে ঘৰটো পুৰি ছাই হ'ল। সিহঁতে ভাবিলে, পাণ্ডৱবিলাক পুৰি মৰিল। {{Gap}}সৌভাগ্যক্ৰমে পাণ্ডৱবিলাকে কৌৰৱবোৰৰ অভিপ্ৰায় বুজিব পাৰি তাৰ পৰা আগতে পলাই গৈছিল। তেওঁলোকে ভেশছন্ কৰি মাতৃ কুন্তীদেৱীৰে সৈতে একচক্ৰা নামেৰে এখন নগৰত লুকাই আছিলগৈ। তাৰ এজন দয়ালু বামুণে তেওঁলোকক আশ্ৰয় দিছিল। {{gap}}সেই সময়ত একচক্ৰা নগৰী অসুৰৰ উৎপাতত অস্থিৰ। বকাসুৰ নামেৰে এজন ৰাক্ষসে যেতিয়াই তেতিয়াই নগৰত সোমাই থাকে তাকে বধ কৰিছিল। {{gap}} নগৰবাসীয়ে এনে অনিশ্চিত মৃত্যুৰ হাতৰ পৰা ৰক্ষা পৰিবলৈ অসুৰক কাবৌ কোকালি কৰি কৈছিল যে, তেওঁলোকে নিতৌ এজনকৈ মানুহ তাৰ কাৰণে পঠাব, সি যেন নগৰত সোমাই যাকে তাকে বধ নকৰে। {{gap}} এই প্ৰস্তাৱত অস্ত্ৰৰ সম্মত হৈছিল। নগৰবাসীয়ে চুক্তি মতে ঘৰে ঘৰে পাল পাতি এজনকৈ মানুহ অসুৰৰ কাৰণে পঠিয়াই আছিল। কিছুদিনৰ মূৰত বামুণৰ ঘৰৰ পাল পৰিল। বামুণৰ ঘৰত চাৰিটি প্ৰাণী।<noinclude>{{center|৪২}}</noinclude> gjtxfx7eikuhosv66yh659wpm0fffe7 104 83512 266722 224461 2026-11-10T01:02:32Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বামুণ, বামুণনী আৰু তেওঁলোকৰ এটি ল'বা আৰু এজনী ছোৱালী। অন্তৰৰ বাবে কোন যায়, সেই কথাকে লৈ বামুণৰ ঘৰৰ উজানে সিজনৰ ডিঙিত ধৰি কান্দিছিল আৰু প্ৰতিজনেই বাকীবোৰৰ পৰা বিদায় লৈ ৰাক্ষসৰ কাৰণে যাবলৈ ওলাইছিল। আশ্ৰয়দাতাব এনে অথন্তৰত কুত্তীদেৱীৰ দয়৷ উপজিল। তেওঁ গৈ বামুণক কলে—“দেউ! আপোনালোক কান্দি-কাটি কলা নহব, মই বাক্ষসৰ বাবে মোৰ ল'ৰা এটিকে পঠিয়ান।” কুন্তীৰ কথা শুনি ধৰ্ম্মভীক বামুণে কলে—“আই! তেনে কথা কিয় কোৱা! তোমালোক অতিথি। অতিথি সাক্ষাত দেৱতা। তেনে হলত প্ৰাণলৈ মায়৷ কৰি অতিথিক বধ কৰালে বৌ বৌ নৰকত চিৰকাল পচিব লাগিব।” তাব উত্তৰত কুন্তীদেৱীয়ে কলে –“দেউ! আপুনি মোৰ ল'ৰাবোৰৰ বিক্ৰমৰ কথা নাজানে। সেইদেখিহে তেনেকৈ কৈছে। সিহঁতে বকাসুৰৰ দৰে অনেক বাক্ষস বধ কৰিছে। ভগৱানৰ কৃপা আৰু আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদ পালে বকাসুৰকে। বধ কৰিব।” কুন্তীৰ এই কথা শুনি বামুণ আশ্বস্ত হ'ল। তেওঁলোক আটাই- কেইজনে শান্ত মূৰ্ত্তি ধাৰণ কৰিলে। কুন্তীদেৱীয়ে বহালৈ গৈ ভীমক লগ পালে। বাকীকেইজন কিবা কামত ওলাই গৈছিল। তেওঁ ভীমকে ৰাক্ষস বধৰ কাৰণে যাবলৈ কলে। ভীমে মাকব কথামতে যাবলৈ ওলাল। যোৱাৰ আগতে মাকক সেৱা কৰাত মাকে আশীৰ্ব্বাদ দিছিল – “বোপাই! আতুৰক ৰক্ষা কৰাৰ সমান ধৰ্ম্ম নাই। ধৰ্ম্মত থাকিলে ঈশ্বৰৰ কৃপা পায়। ঈশ্বৰৰ কৃপা পালে<noinclude></noinclude> gos34qttsacete2ecsy3qexw9mjpopa 266723 266722 2026-11-10T01:08:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বামুণ, বামুণনী আৰু তেওঁলোকৰ এটি ল'ৰা আৰু এজনী ছোৱালী। অসুৰৰ বাবে কোন যায়, সেই কথাকে লৈ বামুণৰ ঘৰৰ ইজনে সিজনৰ ডিঙিত ধৰি কান্দিছিল আৰু প্ৰতিজনেই বাকীবোৰৰ পৰা বিদায় লৈ ৰাক্ষসৰ কাৰণে যাবলৈ ওলাইছিল। {{gap}}আশ্ৰয়দাতাৰ এনে অথন্তৰত কুত্তীদেৱীৰ দয়া উপজিল। তেওঁ গৈ বামুণক কলে—“দেউ! আপোনালোক কান্দি-কাটি কলা নহব, মই ৰাক্ষসৰ বাবে মোৰ ল'ৰা এটিকে পঠিয়াম।” {{Gap}}কুন্তীৰ কথা শুনি ধৰ্ম্মভীক বামুণে কলে—“আই! তেনে কথা কিয় কোৱা! তোমালোক অতিথি। অতিথি সাক্ষাত দেৱতা। তেনে স্থলত প্ৰাণলৈ মায়া কৰি অতিথিক বধ কৰালে ৰৌ ৰৌ নৰকত চিৰকাল পচিব লাগিব।” {{gap}}তাব উত্তৰত কুন্তীদেৱীয়ে কলে –“দেউ! আপুনি মোৰ ল'ৰাবোৰৰ বিক্ৰমৰ কথা নাজানে। সেইদেখিহে তেনেকৈ কৈছে। সিহঁতে বকাসুৰৰ দৰে অনেক ৰাক্ষস বধ কৰিছে। ভগৱানৰ কৃপা আৰু আপোনাৰ আশীৰ্ব্বাদ পালে বকাসুৰকো বধ কৰিব।” {{gap}}কুন্তীৰ এই কথা শুনি বামুণ আশ্বস্ত হ'ল। তেওঁলোক আটাইকেইজনে শান্ত মূৰ্ত্তি ধাৰণ কৰিলে। কুন্তীদেৱীয়ে বহালৈ গৈ ভীমক লগ পালে। বাকীকেইজন কিবা কামত ওলাই গৈছিল। তেওঁ ভীমকে ৰাক্ষস বধৰ কাৰণে যাবলৈ কলে। ভীমে মাকৰ কথামতে যাবলৈ ওলাল। যোৱাৰ আগতে মাকক সেৱা কৰাত মাকে আশীৰ্ব্বাদ দিছিল – “বোপাই! আতুৰক ৰক্ষা কৰাৰ সমান ধৰ্ম্ম নাই। ধৰ্ম্মত থাকিলে ঈশ্বৰৰ কৃপা পায়। ঈশ্বৰৰ কৃপা পালে<noinclude>{{center|৪৩}}</noinclude> 42hn9zus51avsf4tepju85dgrq4hn3v 104 83513 266724 224462 2026-11-10T01:09:05Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসাধ্য সাধন কৰিব পাৰি। গতিকে মই আশীৰ্ব্বাদ দিছে।— ৰাক্ষস বধৰ কাৰণে ঈশ্বৰে তোমাক শক্তি দিব।” থাকব আশীষ শিবত লৈ গৈ মহাবলী ভীমে বকাসুৰক বধ কৰি তুবন্তে ঘূৰি আহিল। একচক্ৰা নগৰী ৰাক্ষসব ভয়ৰ পৰা মুক্ত হ'ল। পৰৰ উপকাৰৰ কাৰণে মাকে পুতেকক জীয়া যমৰ ওচৰলৈ পঠিয়াইছিল আৰু পুতেকেও নাকৰ কথা নানি জীৱন দিবলৈকে সাহস কৰি আগবাঢ়ি গৈছিল। অনুশীলনী ভীমক বকাসুৰৰ কাৰণে পঠিয়াব খোজাত বামুণে আপত্তি কৰিছিল কিয়? পাচত সম্মত হ'ল কি কাৰণে? 88<noinclude>{{center|৪৪}}</noinclude> sinjife5m6du7izrrhfpghlv5z1kfna 104 83515 266725 224464 2026-11-10T01:09:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তাৰ পাচত তেওঁ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত নাম লগায়। তাতো তেওঁ এজন ভাল ল'ৰা বুলি সকলোৰে জনাজাত হয়। ১৮৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ তাৰ পৰা সসম্মানে বি এ পাচ কৰে আৰু বিলাতত পঢ়িবৰ কাৰণে নাহে চাৰি-পাঁচ শ টকাৰ কেবাটাও বৃত্তি পায়। বৃত্তিব টকাবে বিলাতত তিনি বছৰ পঢ়ি আই-চি-এচ আৰু বাৰিষ্টাৰি পৰীক্ষা পাচ কৰে। আই, চি, এচ অতি কঠিন পৰীক্ষা। আমাৰ অসমৰ পৰা আনন্দৰাম বৰুৱাই পোন প্ৰথমে এই কঠিন পৰীক্ষা পাচ কৰিছিল। I ১৮৭২ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ বিলাতৰ পৰা আহি চৰকাৰী চাকৰিত সোনায়। পোন প্ৰথমে তেওঁ শিৱসাগৰ মহকুমাধিপতিৰ বাব পাইছিল। তাত কিছুদিন কাম কৰাৰ পাচত তেওঁ বঙ্গদেশলৈ বদলি হয়। বঙ্গদেশৰ নানা ঠাইত তেওঁ জিলাধিপতিৰ কাম কৰি হুখ্যাতি আৰ্জ্জে। কিন্তু এইবোৰ চৰকাৰী কামৰ সুখ্যাতিয়ে তেওঁক অমব কৰা নাই। তেওঁক অমৰ কৰিছে তেওঁৰ অসাধাৰণ পাণ্ডিত্য আৰু বিদ্যানুবাগে। দায়িত্বপূৰ্ণ চৰকাৰী কাম কৰিও আনন্দৰাম বৰুৱাই জ্ঞানচৰ্চ্চা কৰিবলৈ এৰা নাছিল। আনকি পঢ়াশুনাত ব্যাঘাত ঘটে বুলি ভয় কৰি তেওঁ বিয়াকে কৰোৱা নাছিল। সকৰে পৰা সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ বিশেষ অনুবাগ আছিল, আৰু বয়স বঢ়াব লগে লগে সেই অনুৰাগ ক্ৰমে বাঢ়ি গৈছিল। শিক্ষা সাং কবি তেওঁ সংস্কৃত চৰ্চাত মন প্ৰাণ ঢালি দিছিল। এই কাৰ্য্যত তেওঁক সহায় কৰিবলৈ তেওঁ কেবাজনো সংস্কৃত পণ্ডিতক দৰমহা দি ৰাখিছিল। সংস্কৃত গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ কাৰণে তেওঁ নিজাকৈ এখন ছাপা খানা পাতিছিল। তাত তেওঁ কেবাখনো সংস্কৃত গ্ৰন্থ ছাপা কৰাইছিল।<noinclude></noinclude> 21ojfont10xmm1m4kqklsyr89bag9j2 266726 266725 2026-11-10T01:14:25Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তাৰ পাচত তেওঁ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত নাম লগায়। তাতো তেওঁ এজন ভাল ল'ৰা বুলি সকলোৰে জনাজাত হয়। ১৮৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ তাৰ পৰা সসম্মানে বি এ পাচ কৰে আৰু বিলাতত পঢ়িবৰ কাৰণে মাহে চাৰি-পাঁচ শ টকাৰ কেবাটাও বৃত্তি পায়। বৃত্তিৰ টকাৰে বিলাতত তিনি বছৰ পঢ়ি আই-চি-এচ আৰু বাৰিষ্টাৰি পৰীক্ষা পাচ কৰে। আই, চি, এচ অতি কঠিন পৰীক্ষা। আমাৰ অসমৰ পৰা আনন্দৰাম বৰুৱাই পোন প্ৰথমে এই কঠিন পৰীক্ষা পাচ কৰিছিল। {{gap}}১৮৭২ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ বিলাতৰ পৰা আহি চৰকাৰী চাকৰিত সোমায়। পোন প্ৰথমে তেওঁ শিৱসাগৰ মহকুমাধিপতিৰ বাব পাইছিল। তাত কিছুদিন কাম কৰাৰ পাচত তেওঁ বঙ্গদেশলৈ বদলি হয়। বঙ্গদেশৰ নানা ঠাইত তেওঁ জিলাধিপতিৰ কাম কৰি সুখ্যাতি আৰ্জ্জে। {{gap}}কিন্তু এইবোৰ চৰকাৰী কামৰ সুখ্যাতিয়ে তেওঁক অমৰ কৰা নাই। তেওঁক অমৰ কৰিছে তেওঁৰ অসাধাৰণ পাণ্ডিত্য আৰু বিদ্যানুৰাগে। দায়িত্বপূৰ্ণ চৰকাৰী কাম কৰিও আনন্দৰাম বৰুৱাই জ্ঞানচৰ্চ্চা কৰিবলৈ এৰা নাছিল। আনকি পঢ়াশুনাত ব্যাঘাত ঘটে বুলি ভয় কৰি তেওঁ বিয়াকে কৰোৱা নাছিল। সৰুৰে পৰা সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ বিশেষ অনুৰাগ আছিল, আৰু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে সেই অনুৰাগ ক্ৰমে বাঢ়ি গৈছিল। শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ সংস্কৃত চৰ্চাত মন প্ৰাণ ঢালি দিছিল। এই কাৰ্য্যত তেওঁক সহায় কৰিবলৈ তেওঁ কেবাজনো সংস্কৃত পণ্ডিতক দৰমহা দি ৰাখিছিল। সংস্কৃত গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ কাৰণে তেওঁ নিজাকৈ এখন ছাপাখানা পাতিছিল। তাত তেওঁ কেবাখনো সংস্কৃত গ্ৰন্থ ছাপা কৰাইছিল।<noinclude>{{center|৪৬}}</noinclude> 2azwgrpkc24yvnpm6wrt54fz40tkaa0 266727 266726 2026-11-10T01:16:07Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>তাৰ পাচত তেওঁ কলিকতাৰ প্ৰেচিডেন্সি কলেজত নাম লগায়। তাতো তেওঁ এজন ভাল ল'ৰা বুলি সকলোৰে জনাজাত হয়। ১৮৬৯ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ তাৰ পৰা সসম্মানে বি এ পাচ কৰে আৰু বিলাতত পঢ়িবৰ কাৰণে মাহে চাৰি-পাঁচ শ টকাৰ কেবাটাও বৃত্তি পায়। বৃত্তিৰ টকাৰে বিলাতত তিনি বছৰ পঢ়ি আই-চি-এচ আৰু বাৰিষ্টাৰি পৰীক্ষা পাচ কৰে। আই, চি, এচ অতি কঠিন পৰীক্ষা। আমাৰ অসমৰ পৰা আনন্দৰাম বৰুৱাই পোন প্ৰথমে এই কঠিন পৰীক্ষা পাচ কৰিছিল। {{gap}}১৮৭২ খ্ৰীষ্টাব্দত তেওঁ বিলাতৰ পৰা আহি চৰকাৰী চাকৰিত সোমায়। পোন প্ৰথমে তেওঁ শিৱসাগৰ মহকুমাধিপতিৰ বাব পাইছিল। তাত কিছুদিন কাম কৰাৰ পাচত তেওঁ বঙ্গদেশলৈ বদলি হয়। বঙ্গদেশৰ নানা ঠাইত তেওঁ জিলাধিপতিৰ কাম কৰি সুখ্যাতি আৰ্জ্জে। {{gap}}কিন্তু এইবোৰ চৰকাৰী কামৰ সুখ্যাতিয়ে তেওঁক অমৰ কৰা নাই। তেওঁক অমৰ কৰিছে তেওঁৰ অসাধাৰণ পাণ্ডিত্য আৰু বিদ্যানুৰাগে। দায়িত্বপূৰ্ণ চৰকাৰী কাম কৰিও আনন্দৰাম বৰুৱাই জ্ঞানচৰ্চ্চা কৰিবলৈ এৰা নাছিল। আনকি পঢ়াশুনাত ব্যাঘাত ঘটে বুলি ভয় কৰি তেওঁ বিয়াকে কৰোৱা নাছিল। সৰুৰে পৰা সংস্কৃত সাহিত্যৰ প্ৰতি তেওঁৰ বিশেষ অনুৰাগ আছিল, আৰু বয়স বঢ়াৰ লগে লগে সেই অনুৰাগ ক্ৰমে বাঢ়ি গৈছিল। শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ সংস্কৃত চৰ্চাত মন প্ৰাণ ঢালি দিছিল। এই কাৰ্য্যত তেওঁক সহায় কৰিবলৈ তেওঁ কেবাজনো সংস্কৃত পণ্ডিতক দৰমহা দি ৰাখিছিল। সংস্কৃত গ্ৰন্থ প্ৰকাশৰ কাৰণে তেওঁ নিজাকৈ এখন ছাপাখানা পাতিছিল। তাত তেওঁ কেবাখনো সংস্কৃত গ্ৰন্থ ছাপা কৰাইছিল।{{nop}}<noinclude>{{center|৪৬}}</noinclude> 3qjyzpqahowh1ru224on946lemcdmwn 104 83516 266728 224465 2026-11-10T01:16:50Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিন্তু বিধাতাই এই কাম তেওঁক হেপাহ পলুৱাই কৰিবলৈ সময় নিদিলে। অতিপাত পৰিশ্ৰম কৰা কাৰণে তেওঁৰ অকাল মৃত্যু হয়। ১৮৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ১৯ জানুৱাৰীত কলিকতাত তেওঁ ইহলীলা সামৰে। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স একুৰি উনৈশ বছৰেই পূব হোৱা নাছিল। অনুশীলনী ১। আনন্দৰাম বৰুৱা ক'ত উপজিছিল? ২। কি কি গুণৰ কাৰণে আৰু কামৰ বাবে তেওঁ স্মৰণীয়? অহঙ্কাৰ চকুৰে নমনা ক্ষুদ্ৰ ধূলিকণা বতাহত উৰি উৰি, ফুলৰ পাহিত ওখ বিবিখত পৰে দশোদিশ জুবি। খৰালি কালত যেনিয়েই চোৱা তেনিয়েই ধূলি ভবা গছ-লতা-তৃণ ঘৰ-বাৰী আদি ধূলিৰে উপচি পৰা। সৰু বৰ কাকো নামানে সমূলি নকৰে একোকে ভয়, ৰজা-মহাৰজা সাধু-মহত্তৰো শিৰৰ ভূৰ্ণ হয়। 89<noinclude></noinclude> nrcsam6gkbemvlikfiggkh1u78s7ve3 266729 266728 2026-11-10T01:28:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}কিন্তু বিধাতাই এই কাম তেওঁক হেপাহ পলুৱাই কৰিবলৈ সময় নিদিলে। অতিপাত পৰিশ্ৰম কৰা কাৰণে তেওঁৰ অকাল মৃত্যু হয়। ১৮৮৯ খ্ৰীষ্টাব্দৰ ১৯ জানুৱাৰীত কলিকতাত তেওঁ ইহলীলা সামৰে। তেতিয়া তেওঁৰ বয়স একুৰি উনৈশ বছৰেই পূৰ হোৱা নাছিল। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। আনন্দৰাম বৰুৱা ক'ত উপজিছিল? ২। কি কি গুণৰ কাৰণে আৰু কামৰ বাবে তেওঁ স্মৰণীয়?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|অহঙ্কাৰ}}}} {{Block center|<poem>চকুৰে নমনা{{gap|5em}}ক্ষুদ্ৰ ধূলিকণা {{gap|5em}} বতাহত উৰি উৰি, ফুলৰ পাহিত {{gap|5em}}ওখ বিৰিখত {{gap|5em}} পৰে দশোদিশ জুৰি। খৰালি কালত {{gap|5em}}যেনিয়েই চোৱা {{gap|5em}} তেনিয়েই ধূলি ভৰা, গছ-লতা-তৃণ {{gap|5em}} ঘৰ-বাৰী আদি {{gap|5em}} ধূলিৰে উপচি পৰা। সৰু বৰ কাকো {{gap|5em}} নামানে সমূলি {{gap|5em}} নকৰে একোকে ভয়, ৰজা-মহাৰজা {{gap|5em}} সাধু-মহন্তৰো {{gap|5em}} শিৰৰ ভূষণ হয়।</poem>}}<noinclude>{{center|৪৭}}</noinclude> ga6rw7oal7gqv506lp5gwuiwpipo3h2 104 83517 266730 224466 2026-11-10T01:29:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>হঠাতে এদিন বৰষুণ পৰি গছ লতা নিকা হ'ল, গপত ওফন্দা ধূলি কণিকাৰ চিন-চাৰ মাৰ গ'ল। শ্ৰীৰঘু নাথ চৌধুৰী অনুশীলনী ১। পদ্মটো মুখস্থ কৰা। ২। ইয়াত অহঙ্কাৰী কাক বোলা হৈছে? কি কাৰণে? শঙ্খ আৰু লিখিত ঋষিৰ উপাখ্যান অতি পুৰণি কালত শঙ্খ আৰু লিখিত নামে দুজনা ঋষি আছিল। বাহুদা নামে এখন নদীৰ পাৰত তেওঁলোক দুয়োজন ককায়েক ভায়েকে দুখনি বিতোপন ফলে-ফুলে ভৰা আশ্ৰম পাতি বাস কৰিছিল। এদিন ককায়েক শঙ্খ ককায়েকৰ আশ্ৰমত সোমাই মতে পাবি পাৰি খাইছিল। এনেতে শঙ্খ ঋষি আহি ভায়েকৰ কাৰ্য দেখি খং কৰি কলে – “তুমি মই নথকাত মোৰ আশ্ৰমৰ ফল পাৰি খাইছা। তোমাৰ চুৰ কৰাৰ সমান পাপ হ'ল। তুমি এতিয়াই ৰজাৰ ওচৰলৈ যোৱা আৰু ৰাজধৰ্ম্ম মতে বজাই দিয়া দণ্ড গ্ৰহণ কৰাগৈ। ” ঋষি ঘৰত নথকাত ভায়েক লিখিতে শুন্দৰ সুন্দৰ পকা ফলবোৰ নিজ ইচ্ছা ককায়েকৰ আদেশ শিবত লৈ লিখিত ঋষি বজা সুদানৰ ওচৰলৈ<noinclude></noinclude> 93qpqfpsag3vhn938p901npkn1v3fod 266731 266730 2026-11-10T01:38:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>হঠাতে এদিন {{gap|5em}}বৰষুণ পৰি {{gap|5em}} গছ লতা নিকা হ'ল, গপত ওফন্দা {{gap|5em}}ধূলি কণিকাৰ {{gap|5em}} চিন-চাৱ মাৰ গ'ল।</poem>}} {{Right|শ্ৰীৰঘুনাথ চৌধুৰী}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। পদ্যটো মুখস্থ কৰা। ২। ইয়াত অহঙ্কাৰী কাক বোলা হৈছে? কি কাৰণে?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|শঙ্খ আৰু লিখিত ঋষিৰ উপাখ্যান}}}} {{Gap}}অতি পুৰণি কালত শঙ্খ আৰু লিখিত নামে দুজনা ঋষি আছিল। বাহুদা নামে এখন নদীৰ পাৰত তেওঁলোক দুয়োজন ককায়েক ভায়েকে দুখনি বিতোপন ফলে-ফুলে ভৰা আশ্ৰম পাতি বাস কৰিছিল। {{Gap}}এদিন ককায়েক শঙ্খ ঋষি ঘৰত নথকাত ভায়েক লিখিতে ককায়েকৰ আশ্ৰমত সোমাই সুন্দৰ সুন্দৰ পকা ফলবোৰ নিজ ইচ্ছা মতে পাৰি পাৰি খাইছিল। এনেতে শঙ্খ ঋষি আহি ভায়েকৰ কাৰ্য দেখি খং কৰি কলে —“তুমি মই নথকাত মোৰ আশ্ৰমৰ ফল পাৰি খাইছা। তোমাৰ চুৰ কৰাৰ সমান পাপ হ'ল। তুমি এতিয়াই ৰজাৰ ওচৰলৈ যোৱা আৰু ৰাজধৰ্ম্ম মতে ৰজাই দিয়া দণ্ড গ্ৰহণ কৰাগৈ। ” {{gap}}ককায়েকৰ আদেশ শিৰত লৈ লিখিত ঋষি ৰজা সুদ্যন্মৰ ওচৰলৈ<noinclude>{{center|৪৮}}</noinclude> icy9f5dcvc40nructvd72q8131u87tz 104 83518 266732 224467 2026-11-10T01:38:24Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গ'ল। ৰজাই ঋষিক সসম্মানে অভ্যৰ্থনা কৰিলে আৰু আথে-বেথে অহাৰ কাৰণ সুধিলে। ঋষিয়ে ৰজাক কলে – “মহাৰাজ! মই অহাৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰিম বুলি কথা দিয়ক, তেহে মই অহাৰ কাৰণ কম।” ৰজাই উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰিব বুলি কথা দিলে। তেতিয়া লিখিতে কলে – “মহাৰাজ! মই ককাইদেউ ঘৰত নথকাত তেওঁৰ আশ্ৰমৰ ফল পাৰি খালোঁ। গতিকে মই চোব, মোক চোৰৰ উপযুক্ত শাস্তি দিয়ক। সেই শাস্তি লবলৈ মই আহিছোঁ।” ৰজাই কলে – “হে ঋষিবৰ! বজাই দণ্ড নিদিলেও পাপৰ শাস্তি হয়। আপুনি সজ ব্ৰাহ্মণ, মই আপোনাক ক্ষমা কৰিলোঁ।” লিখিতে বাৰে বাৰে ৰজাক দোষৰ উপযুক্ত দণ্ড বিহিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। ৰজাই পূৰ্ব্বৰ কথা ৰাখি ৰাজবিধি অনুসাৰে দণ্ড বিহি লিখিতৰ হাত দুখন কটাবলৈ বাধ্য হ'ল। হাত কটা লিখিত ঋষিয়ে আহি ককায়েকক কলে - “ককাইদেউ! ৰজাই মোক দোষৰ দণ্ড দিলে, এতিয়া আপুনি মোক ক্ষমা কৰক। " শঙ্খ ঋষিয়ে ভায়েকক কলে—“ভাই! তোমাক ধৰ্ম্মভ্ৰষ্ট হোৱা দেখি মই খং কৰিছিলোঁ। এতিয়া তুমি বাহুদা নদীত স্নান কবি দেৱতা, ঋষি আৰু পিতৃপুৰুষ সকলৰ তৰ্পণ কৰাগৈ; আৰু তেওঁ- লোকক প্ৰাৰ্থনা জনাই কোৱাগৈ, যেন আগলৈ কেতিয়াও তোমাৰ অধৰ্ম্মত মতি নহয়। মই তোমাক ক্ষমা কৰিছোঁ।” ককায়েকৰ কথামতে লিখিত বাহুদা নদীলৈ গ'ল; তাত স্নান- তৰ্পণ কৰি থাকোঁতেই কটা হাত দুখন আহি জোৰা লাগিল।<noinclude></noinclude> rhsatpfwri7hepayjcyxjjj5ri7p6ql 266733 266732 2026-11-10T01:44:15Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গ'ল। ৰজাই ঋষিক সসম্মানে অভ্যৰ্থনা কৰিলে আৰু আথে-বেথে অহাৰ কাৰণ সুধিলে। {{gap}}ঋষিয়ে ৰজাক কলে — “মহাৰাজ! মই অহাৰ উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰিম বুলি কথা দিয়ক, তেহে মই অহাৰ কাৰণ কম।” {{gap}} ৰজাই উদ্দেশ্য সিদ্ধি কৰিব বুলি কথা দিলে। তেতিয়া লিখিতে কলে — “মহাৰাজ! মই ককাইদেউ ঘৰত নথকাত তেওঁৰ আশ্ৰমৰ ফল পাৰি খালোঁ। গতিকে মই চোৰ, মোক চোৰৰ উপযুক্ত শাস্তি দিয়ক। সেই শাস্তি লবলৈ মই আহিছোঁ।” {{gap}} ৰজাই কলে — “হে ঋষিবৰ! ৰজাই দণ্ড নিদিলেও পাপৰ শাস্তি হয়। আপুনি সজ ব্ৰাহ্মণ, মই আপোনাক ক্ষমা কৰিলোঁ।” {{gap}} লিখিতে বাৰে বাৰে ৰজাক দোষৰ উপযুক্ত দণ্ড বিহিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। ৰজাই পূৰ্ব্বৰ কথা ৰাখি ৰাজবিধি অনুসাৰে দণ্ড বিহি লিখিতৰ হাত দুখন কটাবলৈ বাধ্য হ'ল। {{gap}} হাত কটা লিখিত ঋষিয়ে আহি ককায়েকক কলে— “ককাইদেউ! ৰজাই মোক দোষৰ দণ্ড দিলে, এতিয়া আপুনি মোক ক্ষমা কৰক। " {{gap}} শঙ্খ ঋষিয়ে ভায়েকক কলে—“ভাই! তোমাক ধৰ্ম্মভ্ৰষ্ট হোৱা দেখি মই খং কৰিছিলোঁ। এতিয়া তুমি বাহুদা নদীত স্নান কবি দেৱতা, ঋষি আৰু পিতৃপুৰুষ সকলৰ তৰ্পণ কৰাগৈ; আৰু তেওঁলোকক প্ৰাৰ্থনা জনাই কোৱাগৈ, যেন আগলৈ কেতিয়াও তোমাৰ অধৰ্ম্মত মতি নহয়। মই তোমাক ক্ষমা কৰিছোঁ।” {{gap}} ককায়েকৰ কথামতে লিখিত বাহুদা নদীলৈ গ'ল; তাত স্নান- তৰ্পণ কৰি থাকোঁতেই কটা হাত দুখন আহি জোৰা লাগিল।<noinclude>{{center|৪৯}}</noinclude> 0b2th6l4ksyzocgl086wgw8br3dgqs8 104 83519 266734 224468 2026-11-10T01:44:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>লিখিত বৰ আচৰিত হ'ল আৰু ককায়েকৰ ওচৰলৈ আহি হাত দুখন দেখুৱালেহি। ককায়েকে কলে – “মোৰ তপস্যাৰ প্ৰভাৱত তুমি তোমাৰ কটা হাত ফিৰাই পালা। ই একো আচৰিত ঘটনা নহয়।” লিখিতে কলে—“ককাইদেউ! আপুনি নিজেই দেখোন মোক পাপৰ পৰা মুক্ত কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, বজাৰ ওচৰলৈনো পঠিয়াইছিল কিয়?" - তাৰ উত্তৰত শঙ্খই কৈছিল – “দোষীক দণ্ড দিবলৈ মোৰ অধিকাৰ নাই। তাৰ বাবে ৰজা আছে। মইতো বজা নহওঁ। তুমি বজাৰ পৰা দণ্ড লৈ নিজেও মুক্ত হলা আৰু পিতৃপুৰুষ সকলকো পাপমুক্ত কৰিলা।” এতেকে চুৰ কৰা মহাপাপ আৰু দেশৰ শাসনবিধি সকলোৱে মানি চলা উচিত। শ্ৰীঅম্বিকা দেৱী গোস্বামী অনুশীলনী ১। কি দোষত লিখিত ঋষিৰ হাত কাটিছিল? ২। ককায়েকে তেওঁক ৰজাৰ ওচৰলৈ পঠাইছিল কিয়? 8°<noinclude></noinclude> t2kjbzmw0o28g59e24ylyqlxoizjq2v 266735 266734 2026-11-10T01:49:28Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}} লিখিত বৰ আচৰিত হ'ল আৰু ককায়েকৰ ওচৰলৈ আহি হাত দুখন দেখুৱালেহি। ককায়েকে কলে — “মোৰ তপস্যাৰ প্ৰভাৱত তুমি তোমাৰ কটা হাত ফিৰাই পালা। ই একো আচৰিত ঘটনা নহয়।” {{gap}} লিখিতে কলে—“ককাইদেউ! আপুনি নিজেই দেখোন মোক পাপৰ পৰা মুক্ত কৰিব পাৰিলেহেঁতেন, ৰজাৰ ওচৰলৈনো পঠিয়াইছিল কিয়?" {{gap}} তাৰ উত্তৰত শঙ্খই কৈছিল — “দোষীক দণ্ড দিবলৈ মোৰ অধিকাৰ নাই। তাৰ বাবে ৰজা আছে। মইতো ৰজা নহওঁ। তুমি ৰজাৰ পৰা দণ্ড লৈ নিজেও মুক্ত হলা আৰু পিতৃপুৰুষ সকলকো পাপমুক্ত কৰিলা।” {{gap}} এতেকে চুৰ কৰা মহাপাপ আৰু দেশৰ শাসনবিধি সকলোৱে মানি চলা উচিত। {{right|শ্ৰীঅম্বিকা দেৱী গোস্বামী}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১।কি দোষত লিখিত ঋষিৰ হাত কাটিছিল? ২। ককায়েকে তেওঁক ৰজাৰ ওচৰলৈ পঠাইছিল কিয়?</poem>}}<noinclude>{{center|৫০}}</noinclude> 7hgm7lxdrpcorp8jhheonc5q03bhxbf 104 83520 266736 224469 2026-11-10T01:52:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>উট উট এবিধ ঘৰচীয়া চাৰিঠেঙ্গীয়া জন্তু। ই প্ৰায় ৫/৬ ফুট ওখ হয়, কিন্তু ডিঙি মেলি ৭/৮ ফুট ওখ গছৰ পাত খাব পাবে; ইয়াৰ ডিঙি বৰ দীঘল। আফ্ৰিকা, এচিয়া মাইনৰ, আবৱ, পাৰস্থ্য আৰু স্পেন দেশৰ মানুহে উট পোহে। এইবোৰ জহ-ঘাই ঠাই আৰু প্ৰায় মৰুভূমিৰে ভৰা। মৰুভূমি তপত বালিব দেশ। তাত ঘৰ নাই, পানী নাই, গছ-গছনি নাই, ছা নাই। ৰ'দৰ তাপত তাৰ বালিবোৰ জুই যেন তপত হয়। উটে সেই তপত বালিৰ ওপৰেদি খোজ কাঢ়িব পাৰে। মৰুভূমিত ঘাঁহ পানীৰ বৰ অভাৱ। উটে ঘাঁহ পানী-নোখোৱাকৈ কেবাদিনো থাকিব পাবে। সেই কাৰণে উটক মৰুভূমিৰ জাহাজ বোলে। উট মকদেশৰ মানুহবোৰৰ উট বৰ ডাঙৰ সম্পত্তি। তেওঁলোকে উটব পিঠিত উঠি ফুৰে, তাৰ পিঠিত মাল লাদি বেহা-বেপাৰ কৰে, উটৰ গাখীৰ খায়, তাৰ নোমেৰে কাপোৰ তৈয়াৰ কৰে আৰু তাৰ es<noinclude></noinclude> rn94yf1q3cfqnlbhjcg8zhgp6h2txcd 104 83521 266737 224470 2026-11-10T01:52:39Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মঙ্গহো খায়। উটৰ পিঠিত দহ-বাৰ মোন মাল লৈ যাব পাৰি। দূৰ ঠাইলৈকো কাঁইটীয়া বাহ উটৰ প্ৰিয় খায়। মৰুভূমিৰ দাঁতিত এবিধ কাঁইটীয়া ঘাঁহ গজে। সেইবোৰ ঘাহেই তাৰ ঘাই আহাৰ। উটে বহু দূৰৰ পৰা পানীৰ গোন্ধ পায়। পানী পালে উটে প্ৰথমে বোদালি ঘোলা কৰে, তাৰ পাচতহে হেপাহ পলুৱাই পানী খায়। কিয়নো ঘোলা পানী সহজে জীণ নাযায়। তাৰ ডিঙিত এখন ছালৰ মোনা থাকে। সেই মোনাত সি কিছু পানী ভৰাই লৈ যায়। যেতিয়া ক্ৰমান্বয়ে কেবাদিনো পানী নাপায়, তেতিয়া তাৰ মোনাৰ পানীয়ে জীৱন ৰক্ষা কৰে। উটৰ পিঠিত একোটোকৈ কুঁজ থাকে। কিছুমান উটব ছটাকৈয়ো কুঁজ থাকে। সিহঁতৰ কুঁজবোৰ চব্বিৰে ভৰা। আহাৰ নাপালে কিছুদিনলৈ কুঁজব চব্বিয়ে সিহঁতৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰে। এইবোৰলৈ মন কৰিলে, ঈশ্বৰে উটৰ শাৰীৰিক গঠন আৰু স্বভাৱ মৰুভূমিৰ উপযোগী কৰি স্ৰজিছে যেন লাগে। অনুশীলনী ১। ‘মৰুভূমি' আমাৰ এইবোৰ ঠাইতকৈ কিহত বেলেগ? ২। উটক মৰুভূমিৰ জাহাজ বোলা হয় কিয়? ৩। উটৰ শাৰীৰিক গঠন বৰ্ণনা কৰা।<noinclude></noinclude> ol932bd6i93cb9ex48kxnl99c5b8l61 266738 266737 2026-11-10T01:57:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মঙ্গহো খায়। উটৰ পিঠিত দহ-বাৰ মোন মাল লৈ দূৰ ঠাইলৈকো যাব পাৰি। {{gap}}কাঁইটীয়া ঘাঁহ উটৰ প্ৰিয় খায়। মৰুভূমিৰ দাঁতিত এবিধ কাঁইটীয়া ঘাঁহ গজে। সেইবোৰ ঘাঁহেই তাৰ ঘাই আহাৰ। {{Gap}}উটে বহু দূৰৰ পৰা পানীৰ গোন্ধ পায়। পানী পালে উটে প্ৰথমে ঘোদালি ঘোলা কৰে, তাৰ পাচতহে হেপাহ পলুৱাই পানী খায়। কিয়নো ঘোলা পানী সহজে জীণ নাযায়। তাৰ ডিঙিত এখন ছালৰ মোনা থাকে। সেই মোনাত সি কিছু পানী ভৰাই লৈ যায়। যেতিয়া ক্ৰমান্বয়ে কেবাদিনো পানী নাপায়, তেতিয়া তাৰ মোনাৰ পানীয়ে জীৱন ৰক্ষা কৰে। উটৰ পিঠিত একোটোকৈ কুঁজ থাকে। কিছুমান উটৰ দুটাকৈয়ো কুঁজ থাকে। সিহঁতৰ কুঁজবোৰ চৰ্বিৰে ভৰা। আহাৰ নাপালে কিছুদিনলৈ কুঁজৰ চৰ্বিয়ে সিহঁতৰ প্ৰাণ ৰক্ষা কৰে। {{gap}}এইবোৰলৈ মন কৰিলে, ঈশ্বৰে উটৰ শাৰীৰিক গঠন আৰু স্বভাৱ মৰুভূমিৰ উপযোগী কৰি স্ৰজিছে যেন লাগে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। ‘মৰুভূমি' আমাৰ এইবোৰ ঠাইতকৈ কিহত বেলেগ? ২। উটক মৰুভূমিৰ জাহাজ বোলা হয় কিয়? ৩। উটৰ শাৰীৰিক গঠন বৰ্ণনা কৰা।</poem>}}<noinclude>{{center|৫২}}</noinclude> f4dnw8v5g6tu8dnhmsm9vrr3c6vljo8 104 83522 266874 224471 2026-11-10T10:52:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>জন্মভূমি যিখনি দেশতে জনম লভিছে। মাতৃ গৰভৰ পৰা, যিখনি দেশতে আছিলোঁ এদিন নিচেই কেঁচুৱা ল'বা। যিখনি দেশতে ডাঙৰ হইছোঁ ল'ৰা কাল আঁতৰাই, যিখনি দেশতে ল'ৰালি কালত উমলি ফুৰিলো ভাই। যিখনি দেশতে বৰ লুইতৰ মুকলি বালিত বহি, বালি-ঘৰ সাজি সমনীয়া সতে ফুৰিছিলোঁ নাচি হাঁহি। যিখনি দেশতে ডেকা বয়সৰ তেজ-বল গাত পাই, কতনোকে পাতি চেনেহৰ সথি ফুৰিলোঁ বঙতে হায়!<noinclude></noinclude> bi2vhqxarcdd3tlhu8paoo9cxr4yg30 104 83530 266639 224479 2026-11-09T14:30:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বোধ কৰোঁ, এই প্ৰবাদৰ সত্য এই যে, ভাৰতব্বই প্ৰথমে চীনাবিলাকক চাহ গছৰ সঁচ দিছিল। চীনাবিলাকেই পৃথিবীত প্ৰথমে চাহ খেতি কৰে আৰু তেওঁলোকেই প্ৰথমে চাহ খাবলৈ শিকে। তেওঁলোকৰপৰাহে ইউৰোপীয় জাতিবোৰে চাহ খেতি কৰিবলৈ আৰু চাহ পানী খাবলৈ শিকে। বৰ্ত্তমান অসম পৃথিবীৰ ভিতৰত চাহ খেতিৰ কাৰণে বিখ্যাত। পৃথিবীৰ কোনো দেশতে অসমৰ সমান চাহ পাত উৎপন্ন নহয়। ইংৰাজ বিলাকে এই দেশত প্ৰথমে চাহ খেতি আৰম্ভ কৰে। চিংফৌ বজা এজনে ৰবাৰ্ট ৰুচ নামেৰে ইংৰাজ এজনক অসমৰ হাবিত চাহ গছৰ লগত চিনাকি কৰি দিছিল। অসমৰ পোন প্ৰথমে ইংবাজে আমাৰ দেশ লৈ চৰকাৰৰ খৰচত চাহ খেতি আৰম্ভ কৰিছিল। জয়পুৰ অসমৰ প্ৰথম চাহ বাগিছা। তাব পাচত বিলাতত 'অসম টি কোম্পানী' গঠিত হয়। ১৮৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংৰাজ চৰকাৰে জয়পুৰ বাগিছা অসম টি কোম্পানীক বিক্ৰী কৰে। তাৰ পাচত কোম্পানীয়ে আৰু অনেক চাহ বাগিছা পাতে। “অসম টি কোম্পানী' এতিয়াও আছে। নাজিৰাত তেওঁলোকৰ প্ৰধান কাৰ্য্যালয়। তেওঁলোকৰ এতিয়াও ওঠবখনমান চাহ বাগিছা আছে। অসমত চাহ খেতি ভাল হয়—এই কথা জানিব পাৰি অসমত চাহ খেতি কৰিবলৈ ৰিলাতত আৰু অনেক কোম্পানী গঠিত হয়। আৰু সেই কোম্পানীবোৰে প্ৰায় এহেজাৰখন চাহ বাগিছা অসমত পাতে। এই বাগিছাবোৰত এতিয়া লাখ লাখ বহুৱাই কাম কৰিব লাগিছে আৰু কোম্পানীবোৰে চাহ পাত বেচি বছৰি কোটি কোটি টকা ঘটিব ধৰিছে। A. R. III-5 ৬ ১<noinclude></noinclude> iw2chlranj7ihr2tu6i0vkr3fyx3lbx 266640 266639 2026-11-09T14:36:29Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}বোধ কৰোঁ, এই প্ৰবাদৰ সত্য এই যে, ভাৰতবৰ্ষই প্ৰথমে চীনাবিলাকক চাহ গছৰ সঁচ দিছিল। চীনাবিলাকেই পৃথিৱীত প্ৰথমে চাহ খেতি কৰে আৰু তেওঁলোকেই প্ৰথমে চাহ খাবলৈ শিকে। {{Gap}}তেওঁলোকৰপৰাহে ইউৰোপীয় জাতিবোৰে চাহ খেতি কৰিবলৈ আৰু চাহ পানী খাবলৈ শিকে। {{Gap}}বৰ্ত্তমান অসম পৃথিবীৰ ভিতৰত চাহ খেতিৰ কাৰণে বিখ্যাত। পৃথিবীৰ কোনো দেশতে অসমৰ সমান চাহ পাত উৎপন্ন নহয়। ইংৰাজ বিলাকে এই দেশত প্ৰথমে চাহ খেতি আৰম্ভ কৰে। অসমৰ চিংফৌ ৰজা এজনে ৰবাৰ্ট ব্ৰুচ নামেৰে ইংৰাজ এজনক অসমৰ হাবিত চাহ গছৰ লগত চিনাকি কৰি দিছিল। {{Gap}}পোন প্ৰথমে ইংৰাজে আমাৰ দেশ লৈ চৰকাৰৰ খৰচত চাহ খেতি আৰম্ভ কৰিছিল। জয়পুৰ অসমৰ প্ৰথম চাহ বাগিছা। তাৰ পাচত বিলাতত 'অসম টি কোম্পানী' গঠিত হয়। ১৮৪০ খ্ৰীষ্টাব্দত ইংৰাজ চৰকাৰে জয়পুৰ বাগিছা অসম টি কোম্পানীক বিক্ৰী কৰে। তাৰ পাচত কোম্পানীয়ে আৰু অনেক চাহ বাগিছা পাতে। “অসম টি কোম্পানী' এতিয়াও আছে। নাজিৰাত তেওঁলোকৰ প্ৰধান কাৰ্য্যালয়। তেওঁলোকৰ এতিয়াও ওঠৰখনমান চাহ বাগিছা আছে। {{Gap}}অসমত চাহ খেতি ভাল হয়—এই কথা জানিব পাৰি অসমত চাহ খেতি কৰিবলৈ বিলাতত আৰু অনেক কোম্পানী গঠিত হয়। আৰু সেই কোম্পানীবোৰে প্ৰায় এহেজাৰখন চাহ বাগিছা অসমত পাতে। এই বাগিছাবোৰত এতিয়া লাখ লাখ বহুৱাই কাম কৰিব লাগিছে আৰু কোম্পানীবোৰে চাহ পাত বেচি বছৰি কোটি কোটি টকা ঘটিব ধৰিছে।<noinclude>{{center|৬১}} {{left|A. R. III-5}}</noinclude> 50b1srov79czj5s26dkqc97bpqfdxjm 104 83531 266641 224480 2026-11-09T14:37:36Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>অসমীয়া মানুহৰো খনদিয়েক বাগিছা আছে; কিন্তু সংখ্যা নিচেই তাকৰ। অসমীয়া মানুহৰ ভিতৰত পোন প্ৰথম মণিৰাম দেৱানে চাহ বাগিছা পাতিছিল। তেওঁৰ শিৱসাগৰ জিলাত চেনিমাৰ। আক চেংলুং নামেৰে দুখন চাহ বাগিছা আছিল। কিন্তু ৰাজ-বোত পৰি তেওঁৰ ফাটি হ'ল আৰু বাগিছা এখন ইংৰাজৰ হাতলৈ গ'ল। তেওঁৰ পিচত বোষেশ্বৰ বৰুৱাই চাহ খেতিত মন দিছিল। তেওঁ ন খন বাগিছা পাতিছিল; কিন্তু ভাল দৰে চলাব নোৱাৰাত আটাইকেইখনেই আনৰ হাতলৈ গ'ল। চাহ খেতি কৰি কৃতকাৰ্য্য হোৱা প্ৰথম অসমীয়া খেতিয়ক যোৰহাটৰ বি-এ জগন্নাথ বকৰা; এতিয়া আৰু জনদিয়েক অসমীয়া মানুহৰ খনদিয়েক চাহ বাগিছা আছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত সোনেশ্বৰ শৰ্মা, বিষ্ণুৰাম বকৰা আক প্ৰসন্ন কুমাৰ বৰুৱাৰ নাম বিশেষ উল্লেখযোগ্য। অনুশীলনী ১। 'ৰবাৰ্ট ক্ৰচ' কোন? ২। অসমত চাহ খেতি কৰা পোন প্ৰথম অসমীয়া কোন? 3<noinclude></noinclude> 7aicw0g7wgstbyfytnkzrr3cfoa4qw2 266643 266641 2026-11-09T14:41:46Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}অসমীয়া মানুহৰো খনদিয়েক বাগিছা আছে; কিন্তু সংখ্যা নিচেই তাকৰ। অসমীয়া মানুহৰ ভিতৰত পোন প্ৰথম মণিৰাম দেৱানে চাহ বাগিছা পাতিছিল। তেওঁৰ শিৱসাগৰ জিলাত চেনিমাৰা আৰু চেংলুং নামেৰে দুখন চাহ বাগিছা আছিল। কিন্তু ৰাজ-ৰোষত পৰি তেওঁৰ ফাঁচি হ'ল আৰু বাগিছা এখন ইংৰাজৰ হাতলৈ গ'ল। {{Gap}}তেওঁৰ পিচত ৰোষেশ্বৰ বৰুৱাই চাহ খেতিত মন দিছিল। তেওঁ ন খন বাগিছা পাতিছিল; কিন্তু ভাল দৰে চলাব নোৱাৰাত আটাইকেইখনেই আনৰ হাতলৈ গ'ল। {{gap}}চাহ খেতি কৰি কৃতকাৰ্য্য হোৱা প্ৰথম অসমীয়া খেতিয়ক যোৰহাটৰ বি-এ জগন্নাথ বৰুৱা; এতিয়া আৰু জনদিয়েক অসমীয়া মানুহৰ খনদিয়েক চাহ বাগিছা আছে। তেওঁলোকৰ ভিতৰত সোনেশ্বৰ শৰ্মা, বিষ্ণুৰাম বৰুৱা আক প্ৰসন্ন কুমাৰ বৰুৱাৰ নাম বিশেষ উল্লেখযোগ্য। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। 'ৰবাৰ্ট ব্ৰুচ' কোন? ২। অসমত চাহ খেতি কৰা পোন প্ৰথম অসমীয়া কোন?</poem>}}<noinclude>{{center|৬২}}</noinclude> ahy7bc8z6uc2ruh1fdxmepi2fca4gmo 104 83532 266644 224481 2026-11-09T14:42:59Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষা দ্ৰোণাচাৰ্য্য পুৰণি কালৰ এজন৷ বণনিপুণ পণ্ডিত। তেওঁ হস্তিনাপুৰ ৰাজকোঁৱৰ-সকলক ধনুবিদ্যা শিকাইছিল। এদিন তেওঁ এজোপ৷ তখ গছৰ ডালত এটা চৰাইৰ পুতলা আঁৰি থৈ কোঁৱৰসকলক গছৰ তললৈ মাতি নি কলে - "শিষ্যসকল! মই আজি তোমা- লোকৰ একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষা লন। যি এই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হব, তেওঁ মোৰ কৃতী ছাত্ৰ। সাংসাৰিক জীৱনতো তেওঁ নাম কৰিব পাৰিব। এই গছজোপাৰ ডালত এটা চৰাইৰ পুতলা আঁৰি থোৱা আছে। তোমালোকে একেপাত কাড়েবে সেই পুতলাৰ মূৰটো ছিঙি মাটিত পেলাব লাগিব। মই তোমালোকক এজন এজনকৈ মাতিম। তোমালোকে ধনু-কাঁড় লৈ সাজু হৈ থাক॥” গুৰুৰ আদেশ পাই কোঁৱৰ সকলে ধনু-কাড় লৈ শাৰী পাতি থিয় হৈ থাকিল। দ্ৰোণাচাৰ্যই প্ৰথমে যুধিষ্ঠিৰক মাতিলে। যুধিষ্ঠিৰ আহি গছৰ তলত থিয় হ'ল। গুকৰে সুধিলে—“যুধিষ্ঠিৰ! কি দেখিছা?” যুধিষ্ঠিৰ – “গুৰুদেৰ! গছৰ ডালত চৰাইৰ পুতলাটো আৰু মাটিত আপোনালোকক দেখিছে।? গুকৰে সুধিলে— “কেলেই? গছ জোপাৰ ডালপাতবোৰ দেখা নাইনে?” যুধিষ্ঠিৰ—“দেখিছে॥" ৬৩<noinclude></noinclude> 30hwb654bm6tjio20itrjvjr3hf5h3j 266645 266644 2026-11-09T14:59:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষা}}}} {{gap}}দ্ৰোণাচাৰ্য্য পুৰণি কালৰ এজনা ৰণনিপুণ পণ্ডিত। তেওঁ হস্তিনাপুৰ ৰাজকোঁৱৰ-সকলক ধনুবিদ্যা শিকাইছিল। এদিন তেওঁ এজোপ৷ তখ গছৰ ডালত এটা চৰাইৰ পুতলা আঁৰি থৈ কোঁৱৰসকলক গছৰ তললৈ মাতি নি কলে - "শিষ্যসকল! মই আজি তোমা- লোকৰ একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষা লন। যি এই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হব, তেওঁ মোৰ কৃতী ছাত্ৰ। সাংসাৰিক জীৱনতো তেওঁ নাম কৰিব পাৰিব। এই গছজোপাৰ ডালত এটা চৰাইৰ পুতলা আঁৰি থোৱা আছে। তোমালোকে একেপাত কাড়েবে সেই পুতলাৰ মূৰটো ছিঙি মাটিত পেলাব লাগিব। মই তোমালোকক এজন এজনকৈ মাতিম। তোমালোকে ধনু-কাঁড় লৈ সাজু হৈ থাক॥” {{Gap}}গুৰুৰ আদেশ পাই কোঁৱৰ সকলে ধনু-কাড় লৈ শাৰী পাতি থিয় হৈ থাকিল। দ্ৰোণাচাৰ্যই প্ৰথমে যুধিষ্ঠিৰক মাতিলে। যুধিষ্ঠিৰ আহি গছৰ তলত থিয় হ'ল। গুৰুৱে সুধিলে—“যুধিষ্ঠিৰ! কি দেখিছা?” যুধিষ্ঠিৰ – “গুৰুদেৰ! গছৰ ডালত চৰাইৰ পুতলাটো আৰু মাটিত আপোনালোকক দেখিছে।? গুকৰে সুধিলে— “কেলেই? গছ জোপাৰ ডালপাতবোৰ দেখা নাইনে?” যুধিষ্ঠিৰ—“দেখিছে॥" ৬৩<noinclude>{{center|৬৩}}</noinclude> px0wpe1zpz24t2svh9bzi9td352wbl2 266647 266645 2026-11-09T15:17:34Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষা}}}} {{gap}}দ্ৰোণাচাৰ্য্য পুৰণি কালৰ এজনা ৰণনিপুণ পণ্ডিত। তেওঁ হস্তিনাপুৰ ৰাজকোঁৱৰ-সকলক ধনুবিদ্যা শিকাইছিল। এদিন তেওঁ এজোপ৷ তখ গছৰ ডালত এটা চৰাইৰ পুতলা আঁৰি থৈ কোঁৱৰসকলক গছৰ তললৈ মাতি নি কলে — "শিষ্যসকল! মই আজি তোমা- লোকৰ একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষা লম। যি এই পৰীক্ষাত উত্তীৰ্ণ হব, তেওঁ মোৰ কৃতী ছাত্ৰ। সাংসাৰিক জীৱনতো তেওঁ নাম কৰিব পাৰিব। এই গছজোপাৰ ডালত এটা চৰাইৰ পুতলা আঁৰি থোৱা আছে। তোমালোকে একেপাত কাঁড়েৰে সেই পুতলাৰ মূৰটো ছিঙি মাটিত পেলাব লাগিব। মই তোমালোকক এজন এজনকৈ মাতিম। তোমালোকে ধনু-কাঁড় লৈ সাজু হৈ থাকা। ” {{Gap}}গুৰুৰ আদেশ পাই কোঁৱৰ সকলে ধনু-কাড় লৈ শাৰী পাতি থিয় হৈ থাকিল। দ্ৰোণাচাৰ্যই প্ৰথমে যুধিষ্ঠিৰক মাতিলে। যুধিষ্ঠিৰ আহি গছৰ তলত থিয় হ'ল। {{Gap}} গুৰুৱে সুধিলে—“যুধিষ্ঠিৰ! কি দেখিছা?” {{Gap}} যুধিষ্ঠিৰ — “গুৰুদেৱ! গছৰ ডালত চৰাইৰ পুতলাটো আৰু মাটিত আপোনালোকক দেখিছোঁ? {{Gap}} গুকৰে সুধিলে— “কেলেই? গছ জোপাৰ ডালপাতবোৰ দেখা নাইনে?” {{Gap}} যুধিষ্ঠিৰ—“দেখিছোঁ।<noinclude>{{center|৬৩}}</noinclude> dub3uxzk2e6a9txigj7yibcfgusrtji 104 83533 266662 224482 2026-11-09T16:14:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গুক—“তুমি নোৱাৰিবা, তুমি আগৰ ঠাইলৈ গৈ থিয় হৈ থাকা।” যুধিষ্ঠিৰে বৰ লাজ পাই গুৰুৰ আদেশ পালন কৰিলে। ইয়াৰ পাচত ভীম, দুৰ্যোধনকে আদি কৰি সকলো কোঁৱৰকে গছৰ তললৈ মাতি আনি গুৰুৱে সকলোকে প্ৰায় একে প্ৰশ্নকে কৰিলে; আৰু সকলোৰে পৰা একে উত্তবকে পালে। মাৰিবলৈ নকৈ সকলোকে ভৰ্চ্ছনাহে কৰিলে। গুৰু দ্ৰোণে কাকো কাঁড় অৰ্জ্জুন দ্ৰোণাচাৰ্য্যৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ আছিল। গুকৱে তেওঁক সকলোৰে শেষলৈ ৰাখিছিল। এতিয়৷ তেওঁক গছৰ তললৈ মাতি আনি শুধিলে – “প্ৰিয় অৰ্জ্জুন! তুমি কি দেখিছা?” অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৰ! চৰাইৰ মূৰটো দেখিছে।? গুক—“গাঁৰি ছোৱা দেখা নাই নেকি?” অৰ্জ্জুন –“নাই দেখা।” গুৰু--“গছৰ ডাল পাতবোৰ দেখিছানে?" অৰ্জ্জুন—“নাই দেখা।” গুৰু “মোক আৰু কোঁৱৰ সকলক দেখিছানে?” অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৰ! চৰাইৰ মূৰটোৰ বাহিৰে মই আন একো দেখা নাই।" অৰ্জুনৰ এই কথা শুনি দ্ৰোণাচাৰ্য্য পৰম সন্তুষ্ট হ'ল। তেওঁ হৰ্ষ চিত্তে আদেশ দিলে—“প্ৰিয় অৰ্জুন! কাড় মাৰি চৰাইৰ পুতলাটোব মূৰটো কাটি মাটিত পেলোৱা।” এই আদেশ পোৱা মাত্ৰকে অৰ্জুনে কাঁড় মাৰি পুতলাৰ মূৰটো কাটি হছেও কৰিলে। মূহৰ্ত্তৰ ভিতৰতে মূৰ আহি মাটিত পৰিল।<noinclude></noinclude> hi0z0kbwyn65wrg5ht5l3osrdljm6xf 266666 266662 2026-11-09T16:21:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}গুৰু—“তুমি নোৱাৰিবা, তুমি আগৰ ঠাইলৈ গৈ থিয় হৈ থাকা।” {{Gap}}যুধিষ্ঠিৰে বৰ লাজ পাই গুৰুৰ আদেশ পালন কৰিলে। {gap}}ইয়াৰ পাচত ভীম, দুৰ্যোধনকে আদি কৰি সকলো কোঁৱৰকে গছৰ তললৈ মাতি আনি গুৰুৱে সকলোকে প্ৰায় একে প্ৰশ্নকে কৰিলে; আৰু সকলোৰে পৰা একে উত্তৰকে পালে। গুৰু দ্ৰোণে কাকো কাঁড় মাৰিবলৈ নকৈ সকলোকে ভৰ্চ্ছনাহে কৰিলে। অৰ্জ্জুন দ্ৰোণাচাৰ্য্যৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ আছিল। গুৰুৱে তেওঁক সকলোৰে শেষলৈ ৰাখিছিল। এতিয়৷ তেওঁক গছৰ তললৈ মাতি আনি শুধিলে — “প্ৰিয় অৰ্জ্জুন! তুমি কি দেখিছা?” {{Gap}}অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৰ! চৰাইৰ মূৰটো দেখিছে।? {{Gap}} গুৰু—“গাঁৰি ছোৱা দেখা নাই নেকি?” {{Gap}} অৰ্জ্জুন — “নাই দেখা।” {{Gap}} গুৰু —“গছৰ ডাল পাতবোৰ দেখিছানে?" {{Gap}} অৰ্জ্জুন—“নাই দেখা।” গুৰু “মোক আৰু কোঁৱৰ সকলক দেখিছানে?” {{Gap}} অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৱ! চৰাইৰ মূৰটোৰ বাহিৰে মই আন একো দেখা নাই।" {{Gap}} অৰ্জুনৰ এই কথা শুনি দ্ৰোণাচাৰ্য্য পৰম সন্তুষ্ট হ'ল। তেওঁ হৰ্ষ চিত্তে আদেশ দিলে—“প্ৰিয় অৰ্জুন! কাঁড় মাৰি চৰাইৰ পুতলাটোৰ মূৰটো কাটি মাটিত পেলোৱা।” {{Gap}} এই আদেশ পোৱা মাত্ৰকে অৰ্জুনে কাঁড় মাৰি পুতলাৰ মূৰটো কাটি দুছেও কৰিলে। মূহৰ্ত্তৰ ভিতৰতে মূৰ আহি মাটিত পৰিল।<noinclude>{{center|৬৪}}</noinclude> myqojyuldq3fvyk5nnh8r6gxutxy1f2 266667 266666 2026-11-09T16:21:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}গুৰু—“তুমি নোৱাৰিবা, তুমি আগৰ ঠাইলৈ গৈ থিয় হৈ থাকা।” {{Gap}}যুধিষ্ঠিৰে বৰ লাজ পাই গুৰুৰ আদেশ পালন কৰিলে। {{gap}}ইয়াৰ পাচত ভীম, দুৰ্যোধনকে আদি কৰি সকলো কোঁৱৰকে গছৰ তললৈ মাতি আনি গুৰুৱে সকলোকে প্ৰায় একে প্ৰশ্নকে কৰিলে; আৰু সকলোৰে পৰা একে উত্তৰকে পালে। গুৰু দ্ৰোণে কাকো কাঁড় মাৰিবলৈ নকৈ সকলোকে ভৰ্চ্ছনাহে কৰিলে। অৰ্জ্জুন দ্ৰোণাচাৰ্য্যৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ আছিল। গুৰুৱে তেওঁক সকলোৰে শেষলৈ ৰাখিছিল। এতিয়৷ তেওঁক গছৰ তললৈ মাতি আনি শুধিলে — “প্ৰিয় অৰ্জ্জুন! তুমি কি দেখিছা?” {{Gap}}অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৰ! চৰাইৰ মূৰটো দেখিছে।? {{Gap}} গুৰু—“গাঁৰি ছোৱা দেখা নাই নেকি?” {{Gap}} অৰ্জ্জুন — “নাই দেখা।” {{Gap}} গুৰু —“গছৰ ডাল পাতবোৰ দেখিছানে?" {{Gap}} অৰ্জ্জুন—“নাই দেখা।” গুৰু “মোক আৰু কোঁৱৰ সকলক দেখিছানে?” {{Gap}} অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৱ! চৰাইৰ মূৰটোৰ বাহিৰে মই আন একো দেখা নাই।" {{Gap}} অৰ্জুনৰ এই কথা শুনি দ্ৰোণাচাৰ্য্য পৰম সন্তুষ্ট হ'ল। তেওঁ হৰ্ষ চিত্তে আদেশ দিলে—“প্ৰিয় অৰ্জুন! কাঁড় মাৰি চৰাইৰ পুতলাটোৰ মূৰটো কাটি মাটিত পেলোৱা।” {{Gap}} এই আদেশ পোৱা মাত্ৰকে অৰ্জুনে কাঁড় মাৰি পুতলাৰ মূৰটো কাটি দুছেও কৰিলে। মূহৰ্ত্তৰ ভিতৰতে মূৰ আহি মাটিত পৰিল।<noinclude>{{center|৬৪}}</noinclude> bdlrbtkga0g0eyxjw20m87sxqxeh4hn 266668 266667 2026-11-09T16:23:21Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}গুৰু—“তুমি নোৱাৰিবা, তুমি আগৰ ঠাইলৈ গৈ থিয় হৈ থাকা।” {{Gap}}যুধিষ্ঠিৰে বৰ লাজ পাই গুৰুৰ আদেশ পালন কৰিলে। {{gap}}ইয়াৰ পাচত ভীম, দুৰ্যোধনকে আদি কৰি সকলো কোঁৱৰকে গছৰ তললৈ মাতি আনি গুৰুৱে সকলোকে প্ৰায় একে প্ৰশ্নকে কৰিলে; আৰু সকলোৰে পৰা একে উত্তৰকে পালে। গুৰু দ্ৰোণে কাকো কাঁড় মাৰিবলৈ নকৈ সকলোকে ভৰ্চ্ছনাহে কৰিলে। অৰ্জ্জুন দ্ৰোণাচাৰ্য্যৰ প্ৰিয় ছাত্ৰ আছিল। গুৰুৱে তেওঁক সকলোৰে শেষলৈ ৰাখিছিল। এতিয়৷ তেওঁক গছৰ তললৈ মাতি আনি শুধিলে — “প্ৰিয় অৰ্জ্জুন! তুমি কি দেখিছা?” {{Gap}}অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৰ! চৰাইৰ মূৰটো দেখিছে।? {{Gap}} গুৰু—“গাঁৰি ছোৱা দেখা নাই নেকি?” {{Gap}} অৰ্জ্জুন — “নাই দেখা।” {{Gap}} গুৰু —“গছৰ ডাল পাতবোৰ দেখিছানে?" {{Gap}} অৰ্জ্জুন—“নাই দেখা।” {{Gap}} গুৰু — মোক আৰু কোঁৱৰ সকলক দেখিছানে?” {{Gap}} অৰ্জ্জুন—“গুৰুদেৱ! চৰাইৰ মূৰটোৰ বাহিৰে মই আন একো দেখা নাই।" {{Gap}} অৰ্জুনৰ এই কথা শুনি দ্ৰোণাচাৰ্য্য পৰম সন্তুষ্ট হ'ল। তেওঁ হৰ্ষ চিত্তে আদেশ দিলে—“প্ৰিয় অৰ্জুন! কাঁড় মাৰি চৰাইৰ পুতলাটোৰ মূৰটো কাটি মাটিত পেলোৱা।” {{Gap}} এই আদেশ পোৱা মাত্ৰকে অৰ্জুনে কাঁড় মাৰি পুতলাৰ মূৰটো কাটি দুছেও কৰিলে। মূহৰ্ত্তৰ ভিতৰতে মূৰ আহি মাটিত পৰিল।<noinclude>{{center|৬৪}}</noinclude> oqpa22pm20e0fzhv6mxffd0qcxmmd6j 104 83534 266669 224483 2026-11-09T16:24:00Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষাত কেৱল অৰ্জ্জুনহে উত্তীৰ্ণ হ'ল। একৰে সকলো শিষ্যৰ আগতে অৰ্জ্জুনক আকোঁৱালি ধৰি সমাদৰ কৰিলে। অনুশীলনী ১। অৰ্জ্জুনক বাদে আনবোৰ ৰাজকোঁৱৰক কাড় মাৰিবলৈ আদেশ নিদিয়াৰ কাৰণ কি? ২। গুৰুৱে অৰ্জ্জুনৰ একাগ্ৰতাৰ কি প্ৰমাণ পালে?, মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণ কোঁচ জাতি অসমৰ আদি অধিবাসী। এসময়ত অসমৰ পশ্চিম তেওঁলোকৰ আদি বজা অংশত কোঁচ ৰজা সকলৰ ৰাজ্য আছিল। জনৰ নাম বিশ্বসিংহ। পূৰ্বে বৰনদী আৰু পশ্চিমে কৰতোয়া নদী তেওঁৰ ৰাজ্যৰ সীমা আছিল। বিশ্বসিংহৰ বৰ পুতেকৰ নাম নৰ-নাৰায়ণ। মহাবাজ নৰ-নাৰায়ণ কোঁচ ৰজা সকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰজা আছিল। তেওঁৰ দিনত পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্য এজন ৰজাৰ অধীন হৈছিল আৰু এই ৰাজ্যৰ গৌৰৱ জিলিকি উঠিছিল। নব-নাৰায়ণ ৰজাৰ ওঠৰজন ভায়েক আছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত চিলাৰায় আৰু গোঁহাই কমলব নাম বুৰঞ্জীত বিখ্যাত। চিলাৰায় নৰ-নাৰায়ণ ৰজাৰ দেৱান বা মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ এজন বিখ্যাত যোদ্ধাও আছিল। তেওঁ ৰণত চিলাৰ দৰে চোঁচা মাৰি শত্ৰুক ৬৫<noinclude></noinclude> 2fioa0p7uujovuv94eda8627iq5yq6z 266674 266669 2026-11-09T16:42:48Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{gap}}একাগ্ৰতাৰ পৰীক্ষাত কেৱল অৰ্জ্জুনহে উত্তীৰ্ণ হ'ল। গুৰুৱে সকলো শিষ্যৰ আগতে অৰ্জ্জুনক আকোঁৱালি ধৰি সমাদৰ কৰিলে। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। অৰ্জ্জুনক বাদে আনবোৰ ৰাজকোঁৱৰক কাঁড় মাৰিবলৈ আদেশ নিদিয়াৰ কাৰণ কি? ২। গুৰুৱে অৰ্জ্জুনৰ একাগ্ৰতাৰ কি প্ৰমাণ পালে?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণ}}}} {{Gap}}কোঁচ জাতি অসমৰ আদি অধিবাসী। এসময়ত অসমৰ পশ্চিম অংশত কোঁচ ৰজা সকলৰ ৰাজ্য আছিল। তেওঁলোকৰ আদি ৰজা জনৰ নাম বিশ্বসিংহ। পূৰ্বে বৰনদী আৰু পশ্চিমে কৰতোয়া নদী তেওঁৰ ৰাজ্যৰ সীমা আছিল। বিশ্বসিংহৰ বৰ পুতেকৰ নাম নৰ-নাৰায়ণ। মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণ কোঁচ ৰজা সকলৰ ভিতৰত আটাইতকৈ ডাঙৰ ৰজা আছিল। তেওঁৰ দিনত পুৰণি কামৰূপ ৰাজ্য এজন ৰজাৰ অধীন হৈছিল আৰু এই ৰাজ্যৰ গৌৰৱ জিলিকি উঠিছিল। {{gap}} নৰ-নাৰায়ণ ৰজাৰ ওঠৰজন ভায়েক আছিল। তেওঁলোকৰ ভিতৰত চিলাৰায় আৰু গোঁহাই কমলৰ নাম বুৰঞ্জীত বিখ্যাত। চিলাৰায় নৰ-নাৰায়ণ ৰজাৰ দেৱান বা মন্ত্ৰী আছিল। তেওঁ এজন বিখ্যাত যোদ্ধাও আছিল। তেওঁ ৰণত চিলাৰ দৰে চোঁচা মাৰি শত্ৰুক<noinclude>{{center|৬৫}}</noinclude> 9wezxrxnikqstgtiplyovvszp6fmkqx 104 83535 266675 224484 2026-11-09T16:43:45Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আক্ৰমণ কৰিছিল। সেই কাৰণে তেওঁক চিলাৰায় বুলিছিল। তেওঁৰ বাহুবলত আহোম, কছাৰী, জয়ন্তীয়া, শ্ৰীহট্ট আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্য কোঁচ ৰজাৰ অধীন হৈছিল। গোঁহাই কমলে কোঁচ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী কোচ বিহাৰৰ পৰা উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰলৈকে এটা ডাঙৰ আলি বন্ধাইছিল। এতিয়াও ভগা-ছিগা অৱস্থাত ঠায়ে ঠায়ে সেই আলিৰ চিন আছে। ইয়াৰ উজনি খণ্ডৰ নাম ৰাজগড় আলি আক ভাটি খণ্ডৰ নাম গোঁহাই কমলৰ আলি নামে জনাজাত। মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণে বিদ্যাৱন্ত মানুহক বৰ সমাদৰ কৰিছিল। বহুতো গুণী আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ পণ্ডিতে তেওঁৰ ৰাজসভা শুৱনি কৰিছিল। সেই পণ্ডিত সকলে বজাৰ উৎসাহ আৰু সাহায্য পাই বহুতো ভাল ভাল অসমীয়া পুথি ৰচনা কৰিছিল। তাৰ ফলত এতিয়াও সেইকালৰ অসমীয়া সাহিত্য গৌৰৱময় হৈ জিলিকি আছে। ৰাম-সৰস্বতী, অনন্ত-কন্দলী, শ্ৰীচন্দ্ৰ-ভাৰতী আদি পুৰণি অসমৰ পণ্ডিত সকলে মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণৰ পৰা বৃত্তি ভোগ কৰিছিল। মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণৰ আদেশত পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশ নামে পণ্ডিত এজনে টোলৰ ছাত্ৰসকলৰ কাৰণে 'প্ৰয়োগ-ৰত্নমালা' নামেৰে এখন সংস্কৃত ব্যাকৰণ ৰচনা কৰিছিল। ৰত্নমালা ব্যাকৰণ এতিয়াও অসম আক বঙ্গদেশৰ সৰহভাগ টোলবে পাঠ্য হৈ আছে। মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণৰ দিনত মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে অসমত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰে। শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰৰ গুণ আৰু জ্ঞানত মুগ্ধ হৈ নব-নাৰায়ণে তেওঁক তেওঁৰ ৰাজধানী বেহাৰলৈ নিয়াই অতি সমাদৰ সত্ৰত শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে বৈকুণ্ঠ কৰি ৰাখিছিল। প্ৰয়াণ কৰে। তাৰ মধুপুৰ ৬৬<noinclude>{{center|৬৬}}</noinclude> mgi6k9ozvdhbjl6x8zqm7ewobwh56nf 266677 266675 2026-11-09T16:49:12Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>আক্ৰমণ কৰিছিল। সেই কাৰণে তেওঁক চিলাৰায় বুলিছিল। তেওঁৰ বাহুবলত আহোম, কছাৰী, জয়ন্তীয়া, শ্ৰীহট্ট আৰু ত্ৰিপুৰা ৰাজ্য কোঁচ ৰজাৰ অধীন হৈছিল। গোঁহাই কমলে কোঁচ ৰাজ্যৰ ৰাজধানী কোচ বিহাৰৰ পৰা উত্তৰ লক্ষীমপুৰৰ নাৰায়ণপুৰলৈকে এটা ডাঙৰ আলি বন্ধাইছিল। এতিয়াও ভগা-ছিগা অৱস্থাত ঠায়ে ঠায়ে সেই আলিৰ চিন আছে। ইয়াৰ উজনি খণ্ডৰ নাম ৰাজগড় আলি আৰু ভাটি খণ্ডৰ নাম গোঁহাই কমলৰ আলি নামে জনাজাত। {{gap}}মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণে বিদ্যাৱন্ত মানুহক বৰ সমাদৰ কৰিছিল। বহুতো গুণী আৰু ডাঙৰ ডাঙৰ পণ্ডিতে তেওঁৰ ৰাজসভা শুৱনি কৰিছিল। সেই পণ্ডিত সকলে ৰজাৰ উৎসাহ আৰু সাহাৰ্য্য পাই বহুতো ভাল ভাল অসমীয়া পুথি ৰচনা কৰিছিল। তাৰ ফলত এতিয়াও সেইকালৰ অসমীয়া সাহিত্য গৌৰৱময় হৈ জিলিকি আছে। ৰাম-সৰস্বতী, অনন্ত-কন্দলী, শ্ৰীচন্দ্ৰ-ভাৰতী আদি পুৰণি অসমৰ পণ্ডিত সকলে মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণৰ পৰা বৃত্তি ভোগ কৰিছিল। মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণৰ আদেশত পুৰুষোত্তম বিদ্যাবাগীশ নামে পণ্ডিত এজনে টোলৰ ছাত্ৰসকলৰ কাৰণে 'প্ৰয়োগ-ৰত্নমালা' নামেৰে এখন সংস্কৃত ব্যাকৰণ ৰচনা কৰিছিল। ৰত্নমালা ব্যাকৰণ এতিয়াও অসম আৰু বঙ্গদেশৰ সৰহভাগ টোলৰে পাঠ্য হৈ আছে। {{Gap}}মহাৰাজ নৰ-নাৰায়ণৰ দিনত মহাপুৰুষ শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে অসমত বৈষ্ণৱ ধৰ্ম্ম প্ৰচাৰ কৰে। শ্ৰীমন্ত শঙ্কৰৰ গুণ আৰু জ্ঞানত মুগ্ধ হৈ নৰ-নাৰায়ণে তেওঁক তেওঁৰ ৰাজধানী বেহাৰলৈ নিয়াই অতি সমাদৰ কৰি ৰাখিছিল। তাৰ মধুপুৰ সত্ৰত শ্ৰীশঙ্কৰদেৱে বৈকুণ্ঠ প্ৰয়াণ কৰে।<noinclude>{{center|৬৬}}</noinclude> suwfq0gqaslsc07yjdkxu8tjqk5l1kk 104 83537 266678 224486 2026-11-09T16:50:06Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ভাৰতবৰ্ষ ভাৰতবৰ্ষৰ মূৰৰ মুকুট হিমালয় গিৰিবাজ, ছয় ঋতু মিলি বিবিধ ৰঙৰ পিন্ধায় অপূৰ্ব্ব সাজ। নামনি ভাগব গহন বননি শোভে যেন চুলিতাব, বিন্ধ্যা পৰ্ব্বত পাটৰ মেখেলা গঙ্গা ডিঙিৰ হাৰ। সাগৰে পখালে চৰণ দুখানি লুইতে প্ৰণাম কৰে, বিৰাজিছে স্বৰ্ণ লঙ্কা পদতলে পছন কলিৰ দৰে। গিৰি-হাবি-বনে কস্তুৰী-চন্দনে সদায় সুগন্ধ সিঁচে, প্ৰাণ শীতলায় জুৰ মলয়ায় ধৱল চোঁৱৰে বিচে। ৬৮<noinclude></noinclude> 05t5axzd2upnstr867bxu973ntr4938 266680 266678 2026-11-09T16:56:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|ভাৰতবৰ্ষ}}}} ভাৰতবৰ্ষৰ {{gap|5em}} মূৰৰ মুকুট {{gap|5em}} হিমালয় গিৰিৰাজ, ছয় ঋতু মিলি {{gap|5em}} বিবিধ ৰঙৰ {{gap|5em}} পিন্ধায় অপূৰ্ব্ব সাজ। নামনি ভাগৰ {{gap|5em}}গহন বননি {{gap|5em}} শোভে যেন চুলিতাৰ, বিন্ধ্যা পৰ্বত {{gap|5em}}পাটৰ মেখেলা {{gap|5em}} গঙ্গা ডিঙিৰ হাৰ। সাগৰে পখালে {{gap|5em}}চৰণ দুখানি {{gap|5em}} লুইতে প্ৰণাম কৰে, বিৰাজিছে স্বৰ্ণ {{gap|5em}}লঙ্কা পদতলে {{gap|5em}} পছন কলিৰ দৰে। গিৰি-হাবি-বনে {{gap|5em}} কস্তুৰী-চন্দনে {{gap|5em}} সদায় সুগন্ধ সিঁচে, প্ৰাণ শীতলায় {{gap|5em}}জুৰ মলয়ায় {{gap|5em}} ধৱল চোঁৱৰে বিচে।<noinclude>{{center|৬৮}}</noinclude> m6rlpfh21z1h8s3eanwoxlgk2kqs9f1 266681 266680 2026-11-09T16:57:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266681 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|ভাৰতবৰ্ষ}}}} {{Block center|<poem>ভাৰতবৰ্ষৰ {{gap|5em}} মূৰৰ মুকুট {{gap|5em}} হিমালয় গিৰিৰাজ, ছয় ঋতু মিলি {{gap|5em}} বিবিধ ৰঙৰ {{gap|5em}} পিন্ধায় অপূৰ্ব্ব সাজ। নামনি ভাগৰ {{gap|5em}}গহন বননি {{gap|5em}} শোভে যেন চুলিতাৰ, বিন্ধ্যা পৰ্বত {{gap|5em}}পাটৰ মেখেলা {{gap|5em}} গঙ্গা ডিঙিৰ হাৰ। সাগৰে পখালে {{gap|5em}}চৰণ দুখানি {{gap|5em}} লুইতে প্ৰণাম কৰে, বিৰাজিছে স্বৰ্ণ {{gap|5em}}লঙ্কা পদতলে {{gap|5em}} পছন কলিৰ দৰে। গিৰি-হাবি-বনে {{gap|5em}} কস্তুৰী-চন্দনে {{gap|5em}} সদায় সুগন্ধ সিঁচে, প্ৰাণ শীতলায় {{gap|5em}}জুৰ মলয়ায় {{gap|5em}} ধৱল চোঁৱৰে বিচে।</poem>}}<noinclude>{{center|৬৮}}</noinclude> 98q1hvb35v8ym5aevkkgpns533ej4xq 104 83539 266690 224488 2026-11-09T17:15:26Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>এটা সাহসী ল'ৰাৰ কথা গ্ৰীচ দেশৰ এজন ডাঙৰ বীৰৰ নাম আলেকজেণ্ডাৰ। কৰাচী ভাষাত তেওঁৰ আন এটা নাম চিকন্দৰ। বহুকাল আগতে তেওঁ এজন প্ৰবল প্ৰতাপী সম্ৰাট আছিল। তেওঁ বহু ৰাজ্য জয় কৰি তেওঁ পাৰস্য দেশ জয় কৰি এখন বিশাল সাম্ৰাজ্যৰ অধিপতি হৈছিল। ভাৰতবৰ্ষ ও আক্ৰমণ কৰিছিল। সেই সময়ত উত্তৰ ভাৰতত পুক নামে এজন বাজপুত ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। আলেকজেণ্ডাৰে যুদ্ধত পুৰুক পৰাস্ত কৰি তেওঁৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল। তাৰ পাচত তেওঁ নিজৰ দেশলৈ উভতি যায়। বীৰ আলেকজেণ্ডাৰ অনেক সগুণৰ অধিকাৰী আছিল। তেওঁ ল'বাকালতে অনেক ঘটনাত সাহস আৰু শক্তিৰ পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ সাহস আৰু শক্তিৰ অনেক গল্প বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। আলেকজেণ্ডাৰৰ পিতাকৰ নাম ফিলিপ। তেওঁ গ্ৰীচ দেশব উত্তৰে মাচিডন নামে এখন সৰু ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল। আলেকজেণ্ডাৰ তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। আলেকজেণ্ডাৰৰ ন-দহ বছৰ বয়সত বজা ফিলিপৰ ওচৰলৈ বিক্ৰীৰ কাৰণে এজন ঘোঁৰা-বেপাৰীয়ে কিছুমান ঘোঁৰা লৈ আহিছিল। ঘোঁৰা জাকৰ ভিতৰত এটা বৰ ডাঙৰ আৰু তেজী ঘোঁৰা আছিল। ৰজা ফিলিপে সেই ঘোঁৰাটো লবৰ মন কৰিলে। বেপাৰীয়ে সেই ঘোঁৰাটোৰ দাম কৰিলে – তিনি হাজাৰ সোণব মোহব। দাম শুনি তেওঁৰ ঘোঁৰাটো কিনিবৰ আগ্ৰহ নকনিল।<noinclude></noinclude> 41v3fmzs3pee72p6uyfkj9s9lak34fo 266694 266690 2026-11-09T17:20:49Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|এটা সাহসী ল'ৰাৰ কথা}}}} {{Gap}}গ্ৰীচ দেশৰ এজন ডাঙৰ বীৰৰ নাম আলেকজেণ্ডাৰ। ফৰাচী ভাষাত তেওঁৰ আন এটা নাম চিকন্দৰ। বহুকাল আগতে তেওঁ এজন প্ৰবল প্ৰতাপী সম্ৰাট আছিল। তেওঁ বহু ৰাজ্য জয় কৰি এখন বিশাল সাম্ৰাজ্যৰ অধিপতি হৈছিল। তেওঁ পাৰস্য দেশ জয় কৰি ভাৰতবৰ্ষও আক্ৰমণ কৰিছিল। সেই সময়ত উত্তৰ ভাৰতত পুৰু নামে এজন বাজপুত ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। আলেকজেণ্ডাৰে যুদ্ধত পুৰুক পৰাস্ত কৰি তেওঁৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল। তাৰ পাচত তেওঁ নিজৰ দেশলৈ উভতি যায়। {{gap}}বীৰ আলেকজেণ্ডাৰ অনেক সদ্‌গুণৰ অধিকাৰী আছিল। তেওঁ ল'ৰাকালতে অনেক ঘটনাত সাহস আৰু শক্তিৰ পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ সাহস আৰু শক্তিৰ অনেক গল্প বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। {{gap}}আলেকজেণ্ডাৰৰ পিতাকৰ নাম ফিলিপ। তেওঁ গ্ৰীচ দেশৰ উত্তৰে মাচিডন নামে এখন সৰু ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল। আলেকজেণ্ডাৰ তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। আলেকজেণ্ডাৰৰ ন-দহ বছৰ বয়সত ৰজা ফিলিপৰ ওচৰলৈ বিক্ৰীৰ কাৰণে এজন ঘোঁৰা-বেপাৰীয়ে কিছুমান ঘোঁৰা লৈ আহিছিল। ঘোঁৰা জাকৰ ভিতৰত এটা বৰ ডাঙৰ আৰু তেজী ঘোঁৰা আছিল। ৰজা ফিলিপে সেই ঘোঁৰাটো লবৰ মন কৰিলে। বেপাৰীয়ে সেই ঘোঁৰাটোৰ দাম কৰিলে – তিনি হাজাৰ সোণৰ মোহৰ। দাম শুনি তেওঁৰ ঘোঁৰাটো কিনিবৰ আগ্ৰহ নকমিল।<noinclude>{{center|৭০}}</noinclude> rzon1eux1ph3so6fm5jeque1qgm0ndq 266696 266694 2026-11-09T17:23:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|এটা সাহসী ল'ৰাৰ কথা}}}} {{Gap}}গ্ৰীচ দেশৰ এজন ডাঙৰ বীৰৰ নাম আলেকজেণ্ডাৰ। ফৰাচী ভাষাত তেওঁৰ আন এটা নাম চিকন্দৰ। বহুকাল আগতে তেওঁ এজন প্ৰবল প্ৰতাপী সম্ৰাট আছিল। তেওঁ বহু ৰাজ্য জয় কৰি এখন বিশাল সাম্ৰাজ্যৰ অধিপতি হৈছিল। তেওঁ পাৰস্য দেশ জয় কৰি ভাৰতবৰ্ষও আক্ৰমণ কৰিছিল। সেই সময়ত উত্তৰ ভাৰতত পুৰু নামে এজন বাজপুত ৰজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। আলেকজেণ্ডাৰে যুদ্ধত পুৰুক পৰাস্ত কৰি তেওঁৰ লগত মিত্ৰতা কৰিছিল। তাৰ পাচত তেওঁ নিজৰ দেশলৈ উভতি যায়। {{gap}}বীৰ আলেকজেণ্ডাৰ অনেক সদ্‌গুণৰ অধিকাৰী আছিল। তেওঁ ল'ৰাকালতে অনেক ঘটনাত সাহস আৰু শক্তিৰ পৰিচয় দিছিল। তেওঁৰ সাহস আৰু শক্তিৰ অনেক গল্প বুৰঞ্জীত পোৱা যায়। {{gap}}আলেকজেণ্ডাৰৰ পিতাকৰ নাম ফিলিপ। তেওঁ গ্ৰীচ দেশৰ উত্তৰে মাচিডন নামে এখন সৰু ৰাজ্যৰ ৰজা আছিল। আলেকজেণ্ডাৰ তেওঁৰ একমাত্ৰ পুত্ৰ। আলেকজেণ্ডাৰৰ ন-দহ বছৰ বয়সত ৰজা ফিলিপৰ ওচৰলৈ বিক্ৰীৰ কাৰণে এজন ঘোঁৰা-বেপাৰীয়ে কিছুমান ঘোঁৰা লৈ আহিছিল। ঘোঁৰা জাকৰ ভিতৰত এটা বৰ ডাঙৰ আৰু তেজী ঘোঁৰা আছিল। ৰজা ফিলিপে সেই ঘোঁৰাটো লবৰ মন কৰিলে। বেপাৰীয়ে সেই ঘোঁৰাটোৰ দাম কৰিলে — তিনি হাজাৰ সোণৰ মোহৰ। দাম শুনি তেওঁৰ ঘোঁৰাটো কিনিবৰ আগ্ৰহ নকমিল।<noinclude>{{center|৭০}}</noinclude> mvra4ckw14j7jt3715oneah04a8jwqf 104 83540 266704 224489 2026-11-09T17:35:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিন্তু কিনাৰ আগতে ঘোঁৰাটো পৰীক্ষা কৰা আৱশ্যক। ৰজাই কেবাজনো বীৰ ছোৱাৰীক ঘোঁৰাটোত উঠিবলৈ আদেশ দিলে। ঘোঁৰাৰ আকৃতি আৰু তেজ দেখি বহুতে তাৰ পিঠিত উঠিবলৈ সাহস নকৰিলে। জনদিয়েকে বুকুত সাহ বান্ধি নানা কৌশল কৰি যিবা উঠিল, তাক দৌবাব নোৱাৰিলে। পিঠিত উঠা মাত্ৰকে ঘোঁৰাটোৱে থিয় জাপ, দি নাচিবলৈ ধৰিলে। আৰোহীৰ দুৰ্দশাৰ অন্ত নাইকিয়া হ'ল। অনেকে ঘোঁৰাটো চম্ভালিব নোৱাৰি তাৰ পিঠিৰ পৰা পৰি-পৰি গ'ল। ৰজা ফিলিপ নিৰাশ হ'ল। আলেকজেণ্ডাবে পিতাকৰ ওচৰত থিয় হৈ এই দৃশ্য চাই আছিল। তেওঁ পিতাকক কলে –“পিতাদেউ! এনে সুন্দৰ ঘোঁৰাটো আৰোহীৰ অভাৱত কিনা নহব নে? মোক ঘোঁৰাটোত উঠি চাবলৈ অনুমতি দিয়ক। মই এবাৰ চেষ্টা কৰি চাওঁ।" সক ল'ৰা এটাৰ এনে দুঃসাহসৰ কথা শুনি সকলো আচৰিত হ'ল। পিতাকে অৱশ্যে আলেকজেণ্ডাৰৰ সাহসৰ কথা কিছু জানে; তথাপি এটি মাত্ৰ পুত্ৰক এনে বিপজ্জনক কামৰ অনুমতি দিবলৈ শঙ্কা কৰিছিল। অৱশেষত পুতেকৰ পুনঃ পুনঃ প্ৰাৰ্থন৷ এবাৰ নোৰাবি সম্মতি দিলে। আলেকজেণ্ডাৰে মন কৰি আছিল, আৰোহীৰ ছায়া ঘোঁৰাটোৰ আগত পৰা কাৰণে তাত উঠিবলৈ গলেই সি চক খাই জপিয়াবলৈ ধৰে। সেই কাৰণে তেওঁ প্ৰথমে ঘোঁৰাটোৰ মুখ ঘূৰাই ললে। তেতিয়া আৰোহীৰ ছায়া তাৰ পিচ ফালে পৰিল। এইবাৰ ঘোৰাটোৱে আৰোহীক দেখি দেখি টক নাখালে। আলেকজেণ্ডাৰ নিৰাপদে তাৰ পিঠিত উঠিল। ঘোঁৰাটোৱে আলেকজেণ্ডাৰক পিঠিত ৭১<noinclude></noinclude> 5y0bv4o10uugbvp6v7b8xbkr0ha5687 266707 266704 2026-11-09T17:41:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কিন্তু কিনাৰ আগতে ঘোঁৰাটো পৰীক্ষা কৰা আৱশ্যক। ৰজাই কেবাজনো বীৰ ছোৱাৰীক ঘোঁৰাটোত উঠিবলৈ আদেশ দিলে। ঘোঁৰাৰ আকৃতি আৰু তেজ দেখি বহুতে তাৰ পিঠিত উঠিবলৈ সাহস নকৰিলে। জনদিয়েকে বুকুত সাহ বান্ধি নানা কৌশল কৰি যিবা উঠিল, তাক দৌৰাব নোৱাৰিলে। পিঠিত উঠা মাত্ৰকে ঘোঁৰাটোৱে থিয় জাপ, দি নাচিবলৈ ধৰিলে। আৰোহীৰ দুৰ্দশাৰ অন্ত নাইকিয়া হ'ল। অনেকে ঘোঁৰাটো চম্ভালিব নোৱাৰি তাৰ পিঠিৰ পৰা পৰি-পৰি গ'ল। ৰজা ফিলিপ নিৰাশ হ'ল। {{Gap}} আলেকজেণ্ডাবে পিতাকৰ ওচৰত থিয় হৈ এই দৃশ্য চাই আছিল। তেওঁ পিতাকক কলে –“পিতাদেউ! এনে সুন্দৰ ঘোঁৰাটো আৰোহী অভাৱত কিনা নহব নে? মোক ঘোঁৰাটোত উঠি চাবলৈ অনুমতি দিয়ক। মই এবাৰ চেষ্টা কৰি চাওঁ।" {{Gap}} সৰু ল'ৰা এটাৰ এনে দুঃসাহসৰ কথা শুনি সকলো আচৰিত হ'ল॥পিতাকে অৱশ্যে আলেকজেণ্ডাৰৰ সাহসৰ কথা কিছু জানে; তথাপি এটি মাত্ৰ পুত্ৰক এনে বিপজ্জনক কামৰ অনুমতি দিবলৈ শঙ্কা কৰিছিল। অৱশেষত পুতেকৰ পুনঃ পুনঃ প্ৰাৰ্থন৷ এৰাব নোৱাৰি সম্মতি দিলে। {{Gap}}আলেকজেণ্ডাৰে মন কৰি আছিল, আৰোহীৰ ছায়া ঘোঁৰাটোৰ আগত পৰা কাৰণে তাত উঠিবলৈ গলেই সি চক্‌ খাই জপিয়াবলৈ ধৰে। সেই কাৰণে তেওঁ প্ৰথমে ঘোঁৰাটোৰ মুখ ঘূৰাই ললে। তেতিয়া আৰোহীৰ ছায়া তাৰ পিচ ফালে পৰিল। এইবাৰ ঘোৰাটোৱে আৰোহীক দেখি চঁক নাখালে। আলেকজেণ্ডাৰ নিৰাপদে তাৰ পিঠিত উঠিল। ঘোঁৰাটোৱে আলেকজেণ্ডাৰক পিঠিত<noinclude>{{center|৭১}}</noinclude> dhmibnfvoojcltsx55m52k018kvsfn6 104 83542 266753 224491 2026-11-10T03:00:16Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266753 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কৰিছিল। তেওঁ ঘোৰাটোৰ নাম 'বুকেফালাচ' ৰাখিছিল। ভাৰতবৰ্ষত আলেকজেণ্ডাৰৰ এই ঘোঁৰাটোৰ মৃত্যু হয়। বীৰ আলেকজেণ্ডাৰ সেই শোকত অতি কাতৰ হৈছিল। অনুশীলনী ১। আলেকজেণ্ডাৰ কৰি মানুহ? তেওঁৰ আন নাম কি? ২। তেওঁৰ বিষয়ে ওপৰত কোৱা গল্পটো তোমাৰ কথাত কোৱা। বহুদূৰ বাট দেখি ... যত্ন কৰিলে ৰত্ন পায় মূব-কপালত হাত থই, ব'লা কিয় ল'বা কাঁইট দেখিয়ে কিয় চক খালা ল'ৰা নিছিঙি গোলাপ আছা বই। পানী দেখি উলটিৰ খোজা কিয় ল’বা নিছিঙি পছম মনোহৰ, বগা ক'লা ডেউকাৰে সময় পখিলা উৰি যায় চোৱা নিৰন্তৰ। সোণৰ শৈশৱ কাল গ'লে আৰু নাহে পখিলাই কাণে কাণে কয়, ধেমালিত মজি ল'ৰা সোণাময় দিন। অবাবত নকৰিব৷ বায়। 90<noinclude></noinclude> 3vazkk6lwwv1q94gt4imjufpps7qxhe 266755 266753 2026-11-10T03:10:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266755 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>কৰিছিল। তেওঁ ঘোৰাটোৰ নাম 'বুকেফালাচ' ৰাখিছিল। ভাৰতবৰ্ষত আলেকজেণ্ডাৰৰ এই ঘোঁৰাটোৰ মৃত্যু হয়। বীৰ আলেকজেণ্ডাৰ সেই শোকত অতি কাতৰ হৈছিল। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। আলেকজেণ্ডাৰ কৰ মানুহ? তেওঁৰ আন নাম কি? ২। তেওঁৰ বিষয়ে ওপৰত কোৱা গল্পটো তোমাৰ কথাত কোৱা।</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|যত্ন কৰিলে ৰত্ন পায়}}}} {{Block center|<poem>বহুদূৰ বাট দেখি ..{{gap|5em}} ৰ'লা কিয় ল'ৰা {{gap|5em}}মূৰ-কপালত হাত থই, কাঁইট দেখিয়ে কিয় {{gap|5em}} চক খালা ল'ৰা {{gap|5em}} নিছিঙি গোলাপ আছা ৰই। পানী দেখি উলটিৱ {{gap|5em}} খোজা কিয় ল’ৰা {{gap|5em}} নিছিঙি পদুম মনোহৰ, বগা ক'লা ডেউকাৰে {{gap|5em}} সময় পখিলা {{gap|5em}} উৰি যায় চোৱা নিৰন্তৰ। সোণৰ শৈশৱ কাল {{gap|5em}} গ'লে আৰু নাহে {{gap|5em}} পখিলাই কাণে কাণে কয়, ধেমালিত মজি ল'ৰা {{gap|5em}} সোণাময় দিন {{gap|5em}} অবাবত নকৰিবা ব্যয়। </poem>}}<noinclude>{{center|৭৩}}</noinclude> 35q9ciw6jv3rcv561gtgspjrbn1vy3i 104 83543 266756 224492 2026-11-10T03:13:42Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266756 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>যেতিয়া থাকিব কাম কৰিব লগীয়া কৰোঁ বুলি ধৰিবা মনত, ওপৰ টিঙ্কত ভৰি দিব খোজে যিটো প্ৰথমে সি বগাব পৰ্ব্বত। পৰ্ব্বতৰ কাৰৰত থিয় হই বাক একে থিবে আকাশলৈ চাই, থাকিলে সাবটি হাত বিনা পৰিশ্ৰমে উঠিব কি পাবে কোনোবাই? যদিও পিছল খোৱা বাবে বাবে তুমি হিয়া যেন নিবাশ নহয়, যত্ন কৰা বাবে বাবে হব শেষ কালে হেবা ল'বা তোমাৰেই জয়। পৰ্ব্বতৰ ওখ টিং দেখি হেবা ল’বা উঠিবলৈ হেলা নকৰিবা, দুখ নকৰিলে সুখ ক'ত পাবা ল'বা যত্ন কৰা ৰত্নক লভিৰা। ৩ আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা অনুশীলনী ১। ঘটো মুখস্থ কৰা। ২। পদাটো পঢ়ি তাৰ পৰা কি শিকিলা কোৱা। 98<noinclude></noinclude> nstgpvbzwegw4if7hy8y3f940l06ny7 266757 266756 2026-11-10T03:20:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266757 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>যেতিয়া থাকিব কাম{{gap|5em}} কৰিব লগীয়া {{gap|5em}} কৰোঁ বুলি ধৰিবা মনত, ওপৰ টিঙত ভৰি {{gap|5em}} দিব খোজে যিটো {{gap|5em}} প্ৰথমে সি বগাব পৰ্ব্বত। পৰ্ব্বতৰ কাষৰত {{gap|5em}}থিয় হই বাৰু {{gap|5em}} একে থিৰে আকাশলৈ চাই, থাকিলে সাবটি হাত {{gap|5em}} বিনা পৰিশ্ৰমে {{gap|5em}} উঠিব কি পাৰে কোনোবাই? যদিও পিছল খোৱা {{gap|5em}}বাৰে বাৰে তুমি {{gap|5em}} হিয়া যেন নিৰাশ নহয়, যত্ন কৰা বাৰে বাৰে {{gap|5em}} হব শেষ কালে {{gap|5em}} হেৰা ল'ৰা তোমাৰেই জয়। পৰ্ব্বতৰ ওখ টিং {{gap|5em}} দেখি হেৰা ল’ৰা {{gap|5em}} উঠিবলৈ হেলা নকৰিবা, দুখ নকৰিলে সুখ {{gap|5em}}ক'ত পাবা ল'ৰা {{gap|5em}} যত্ন কৰা ৰত্নক লভিবা।</poem>}} {{left|৺ আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১।পদ্যটো মুখস্থ কৰা। ২। পদ্যটো পঢ়ি তাৰ পৰা কি শিকিলা কোৱা।</poem>}}<noinclude>{{center|৭৪}}</noinclude> 0c8e46im2acum91g12zny5ndffjtbh7 266758 266757 2026-11-10T03:20:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266758 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Block center|<poem>যেতিয়া থাকিব কাম{{gap|5em}} কৰিব লগীয়া {{gap|5em}} কৰোঁ বুলি ধৰিবা মনত, ওপৰ টিঙত ভৰি {{gap|5em}} দিব খোজে যিটো {{gap|5em}} প্ৰথমে সি বগাব পৰ্ব্বত। পৰ্ব্বতৰ কাষৰত {{gap|5em}}থিয় হই বাৰু {{gap|5em}} একে থিৰে আকাশলৈ চাই, থাকিলে সাবটি হাত {{gap|5em}} বিনা পৰিশ্ৰমে {{gap|5em}} উঠিব কি পাৰে কোনোবাই? যদিও পিছল খোৱা {{gap|5em}}বাৰে বাৰে তুমি {{gap|5em}} হিয়া যেন নিৰাশ নহয়, যত্ন কৰা বাৰে বাৰে {{gap|5em}} হব শেষ কালে {{gap|5em}} হেৰা ল'ৰা তোমাৰেই জয়। পৰ্ব্বতৰ ওখ টিং {{gap|5em}} দেখি হেৰা ল’ৰা {{gap|5em}} উঠিবলৈ হেলা নকৰিবা, দুখ নকৰিলে সুখ {{gap|5em}}ক'ত পাবা ল'ৰা {{gap|5em}} যত্ন কৰা ৰত্নক লভিবা।</poem>}} {{Right|৺ আনন্দ চন্দ্ৰ আগৰৱালা}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১।পদ্যটো মুখস্থ কৰা। ২। পদ্যটো পঢ়ি তাৰ পৰা কি শিকিলা কোৱা।</poem>}}<noinclude>{{center|৭৪}}</noinclude> nxoulhzmen7wnj9wtvxyq8jfdgvbhrn 104 83547 266759 224496 2026-11-10T03:21:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266759 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>মগনিয়াৰ ৰজা এতিয়াৰ পৰা প্ৰায় ছশ বছৰৰ আগতে দক্ষিণ ভাৰতত শিৰাজী নামে এজন ডাঙৰ বজা আছিল। অদ্ভুত বৃদ্ধি আৰু চৰিত্ৰ বলৰ কাৰণে তেওঁ সেই সময়ৰ ভাৰতৰ এজনা নামজ্বলা পুৰুষ আছিল। তেওঁ বামদাস নামে এজন সন্ন্যাসীৰ শিষ্য আছিল। এদিন ৰাতিপুৱা মহাবাজ শিৰাজীয়ে কাৰেঙৰ ওপৰ মহলাৰ পৰা বহু দূৰৈত এজন মগনিয়াৰক ঘৰে ঘৰে মাগি ফুৰা দেখিলে। মগনিয়াজন যেতিয়া কাৰেঙৰ ওচৰ পালেহি, তেতিয়া তেওঁক চিনি পাই ৰজা আচৰিত হ'ল। তেওঁ দেখিলে যে মগনিয়াজন তেওঁৰ গুক বামদাস। যাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আৰু আদেশ পালন কৰি নিচেই সামান্য অৱস্থাৰ পৰা শিৰাজীয়ে বাজ-পদ পাইছিল, তেওঁক ঘৰে ঘৰে মাণি ফুৰা দেখি শিৰাজীৰ মনত বৰ দুখ লাগিল। তেওঁ ততালিকে এখন কাকতত অলপ কিবা লিখিলে আৰু কাকতখন এজন বিষয়াক দি কলে –“সৌ মগনিয়াৰজন আহি যেতিয়া কাৰেঙৰ পদূলি পাৰছি, তেতিয়া তেওঁক এই কাকতখন দিবা।” বিষয়াজনে কাকতখন লৈ কাৰেঙৰ পদূলিত বৈ থাকিল আৰু যেতিয়া মগনিয়াবজন কাৰেঙৰ পদূলি পালেহি, তেতিয়া তেওঁক কাকতখন দিলে। সাধু ৰামদাসে কাকতত লিখা কথাখিনি পঢ়ি চাই এটা মিচিকীয়া ৭৮<noinclude></noinclude> l2wss318e44zxrajuf6sv265avz191g 266760 266759 2026-11-10T03:28:11Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266760 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|মগনিয়াৰ ৰজা}}}} {{gap}}এতিয়াৰ পৰা প্ৰায় দুশ বছৰৰ আগতে দক্ষিণ ভাৰতত শিৱাজী নামে এজন ডাঙৰ ৰজা আছিল। অদ্ভুত বৃদ্ধি আৰু চৰিত্ৰ বলৰ কাৰণে তেওঁ সেই সময়ৰ ভাৰতৰ এজনা নামজ্বলা পুৰুষ আছিল। তেওঁ ৰামদাস নামে এজন সন্ন্যাসীৰ শিষ্য আছিল। {{gap}}এদিন ৰাতিপুৱা মহাৰাজ শিৱাজীয়ে কাৰেঙৰ ওপৰ মহলাৰ পৰা বহু দূৰৈত এজন মগনিয়াৰক ঘৰে ঘৰে মাগি ফুৰা দেখিলে। মগনিয়াজন যেতিয়া কাৰেঙৰ ওচৰ পালেহি, তেতিয়া তেওঁক চিনি পাই ৰজা আচৰিত হ'ল। তেওঁ দেখিলে যে মগনিয়াজন তেওঁৰ গুৰু ৰামদাস। {{gap}}যাৰ শিক্ষা গ্ৰহণ কৰি আৰু আদেশ পালন কৰি নিচেই সামান্য অৱস্থাৰ পৰা শিৱাজীয়ে ৰাজ-পদ পাইছিল, তেওঁক ঘৰে ঘৰে মাগি ফুৰা দেখি শিৱাজীৰ মনত বৰ দুখ লাগিল। তেওঁ ততালিকে এখন কাকতত অলপ কিবা লিখিলে আৰু কাকতখন এজন বিষয়াক দি কলে –“সৌ মগনিয়াৰজন আহি যেতিয়া কাৰেঙৰ পদূলি পাৰছি, তেতিয়া তেওঁক এই কাকতখন দিবা।” {{Gap}}বিষয়াজনে কাকতখন লৈ কাৰেঙৰ পদূলিত ৰৈ থাকিল আৰু যেতিয়া মগনিয়াৰজন কাৰেঙৰ পদূলি পালেহি, তেতিয়া তেওঁক কাকতখন দিলে। {{Gap}}সাধু ৰামদাসে কাকতত লিখা কথাখিনি পঢ়ি চাই এটা মিচিকীয়া<noinclude>{{center|৭৮}}</noinclude> 6draboj115nlofruf3wd6xq3x7n4wws 104 83549 266782 224498 2026-11-10T05:59:53Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266782 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>হাঁহি মাৰিলে আৰু কাৰে ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। কাকতখনত লিখা আছিল –“গুৰুদেৰ! সেৱক শিৰাজীয়ে তেওঁৰ ৰাজ্য আৰু সকলো ধন-সম্পত্তি ভিক্ষা দি গুৰুৰ চৰণত সেৱা জনাইছে।” ৰাজকাৰেঙত গুৰুক দেখি শিৰাজীয়ে সেৱা জনাই সসম্মানে বহুৱালে। সাধু ৰামদাসে শিৰাজীক সুধিলে—“শিৰাজী! তুমি মোক ৰাজ্য-ধন দান কবি কি কৰিব খুজিছা?” শিবাজীয়ে বিনীতভাৱে উত্তৰ কৰিলে – “গুৰুদেৰ! আপোনাৰ চৰণ সেৱা কবি বাকী জীৱন কটাম বুলি ভাবিছোঁ।” সাধু বামদাসে কলে – “তেন্তে মোৰ এই ভিক্ষাৰ জোলোঙ্গা লোৱা আৰু মোৰ পাচে পাচে আহা।” মহাৰাজ শিৰাজীয়ে অলপো সঙ্কোচ নকৰি, গুকৰ কথামতে ভিক্ষাৰ জোলোঙ্গা কান্ধত লৈ গুৰুৰ পাচে পাচে গ'ল। তেওঁলোকে ওবেদিন ৰাজধানীৰ ঘৰে ঘৰে ভিক্ষা মাগি ফুৰিলে। ৰজাক এজন সন্ন্যাসীৰ পাচে পাচে ভিক্ষা লৈ ফুৰা দেখি ৰাজধানীৰ সকলো মানুহ আচৰিত হ'ল। ভিক্ষা দিবলৈ আহি ৰজাক দেখি সকলোৰে গাব কঁপনি উঠিল। গধূলি তেওঁলোকে ৰাজধানীৰ ওচৰৰে বৈ যোৱা নীৰা নদীৰ পাৰত ভিক্ষাৰ চাউল সিজালে। মহাবাজ শিৰাজীয়ে পৰম শ্ৰদ্ধাবে গুকৰ অৱশেষ গ্ৰহণ কৰিলে। খাই উঠি বজাই গুৰুক কলে – “গুৰুদেৱ! ইয়াৰ পাচত মোৰ কৰ্ত্তব্য কি—আদেশ কৰক।” তাৰ উত্তৰত গুৰুৱে ধীৰ আৰু গহীন মাতেৰে কলে—“শিৰাজী, তুমি মোক দান কৰা ৰাজ্য মই পুনৰ তোমাকে শাসন কৰিবলৈ bo<noinclude></noinclude> 26fepjcxuedukfqj5lvbx0w6e66duys 266785 266782 2026-11-10T06:11:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266785 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>হাঁহি মাৰিলে আৰু কাৰেঙৰ ভিতৰলৈ সোমাই গ'ল। কাকতখনত লিখা আছিল —“গুৰুদেৱ! সেৱক শিৱাজীয়ে তেওঁৰ ৰাজ্য আৰু সকলো ধন-সম্পত্তি ভিক্ষা দি গুৰুৰ চৰণত সেৱা জনাইছে।” {{gap}} ৰাজকাৰেঙত গুৰুক দেখি শিৱাজীয়ে সেৱা জনাই সসম্মানে বহুৱালে। সাধু ৰামদাসে শিৰাজীক সুধিলে—“শিৱাজী! তুমি মোক ৰাজ্য-ধন দান কৰি কি কৰিব খুজিছা?” {{gap}} শিবাজীয়ে বিনীতভাৱে উত্তৰ কৰিলে — “গুৰুদেৱ! আপোনাৰ চৰণ সেৱা কৰি বাকী জীৱন কটাম বুলি ভাবিছোঁ।” {{gap}} সাধু ৰামদাসে কলে— “তেন্তে মোৰ এই ভিক্ষাৰ জোলোঙ্গা লোৱা আৰু মোৰ পাচে পাচে আহা।” {{gap}} মহাৰাজ শিৱাজীয়ে অলপো সঙ্কোচ নকৰি, গুৰুৰ কথামতে ভিক্ষাৰ জোলোঙ্গা কান্ধত লৈ গুৰুৰ পাচে পাচে গ'ল। তেওঁলোকে ওৰেদিন ৰাজধানীৰ ঘৰে ঘৰে ভিক্ষা মাগি ফুৰিলে। ৰজাক এজন সন্ন্যাসীৰ পাচে পাচে ভিক্ষা লৈ ফুৰা দেখি ৰাজধানীৰ সকলো মানুহ আচৰিত হ'ল। ভিক্ষা দিবলৈ আহি ৰজাক দেখি সকলোৰে গাৰ কঁপনি উঠিল। {{gap}}গধূলি তেওঁলোকে ৰাজধানীৰ ওচৰৰে বৈ যোৱা নীৰা নদীৰ পাৰত ভিক্ষাৰ চাউল সিজালে। মহাৰাজ শিৱাজীয়ে পৰম শ্ৰদ্ধাৰে গুৰুৰ অৱশেষ গ্ৰহণ কৰিলে। {{gap}} খাই উঠি ৰজাই গুৰুক কলে — “গুৰুদেৱ! ইয়াৰ পাচত মোৰ কৰ্ত্তব্য কি—আদেশ কৰক।” {{gap}}তাৰ উত্তৰত গুৰুৱে ধীৰ আৰু গহীন মাতেৰে কলে—“শিৱাজী, তুমি মোক দান কৰা ৰাজ্য মই পুনৰ তোমাকে শাসন কৰিবলৈ<noinclude>{{center|৮০}}</noinclude> tqg7xp7kdll3u26gxcfte21vs7aj0qm 104 83550 266786 224499 2026-11-10T06:11:33Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266786 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দিলোঁ। তুমি এই কথা সদায় মনত ৰাখি চলিবা, তুমি ৰজা হলেও এজন সন্ন্যাসীৰ প্ৰতিনিধি। মই মোৰ গাৰ এই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰ তোমাক দিলোঁ। গেৰুৱা কাপোৰ সন্ন্যাসীৰ ভূষণ আৰু সন্ন্যাসীৰ ভূষণ ত্যাগ। ত্যাগৰ মন্ত্ৰ স্বৰূপ এই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰক মাৰাঠা বাজাৰ জাতীয় পতাকাৰ সম্মান দিব৷। মোৰ ইচ্ছা এই, ত্যাগৰ ভাৱে মাৰাঠা ৰাজ্যৰ ৰজা-প্ৰজাব মন জয় কৰক।” সিদিনাৰ পৰা মহাবাজ শিৰাজীয়ে সেই ঋষিতুল্য মগনিয়াৰৰ প্ৰতিনিধিৰূপে মাবাঠা ৰাজ্য শাসন কৰিছিল আৰু গুৰুৰ আশীৰ্ব্বাদ সনা সেই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰক মাৰাঠা বাজ্যৰ জাতীয় পতাকা কবি লৈছিল। ১। শিৰাজী ক'ৰ মানুহ? অনুশীলনী ২। বামনামে শিৰাজীক ভিক্ষালৈ লৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্য কি? ৩। মাৰাঠী ৰাজ্যৰ জাতীয় পতাকাৰ ৰং কি আছিল? সেই ৰঙে কি তাৰ হুচাইছিল? মানুহ আৰু ইতৰ প্ৰাণীৰ পাৰ্থক্য মানুহক বাদে যিবোৰ জীৱ-জন্তু জগতত আছে, সেইবোৰক ইতৰ প্ৰাণী বোলে। এই প্ৰাণীবোৰক সিহঁতৰ সহজ বুদ্ধিয়ে চলাই লৈ ফুৰায়। হাঁহৰ পোৱালিয়ে জন্মিয়েই সাঁতোৰ শিকে, শিয়ালৰ পোৱালিয়ে জন্মিয়েই লুকাই আত্ম-বক্ষা কৰিবলৈ শিকে, গৰুৰ ৮১<noinclude></noinclude> d2zl9yg1s74790nlebcracobns3abru 266789 266786 2026-11-10T06:18:55Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266789 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দিলোঁ। তুমি এই কথা সদায় মনত ৰাখি চলিবা, তুমি ৰজা হলেও এজন সন্ন্যাসীৰ প্ৰতিনিধি। মই মোৰ গাৰ এই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰ তোমাক দিলোঁ। গেৰুৱা কাপোৰ সন্ন্যাসীৰ ভূষণ আৰু সন্ন্যাসীৰ ভূষণ ত্যাগ। ত্যাগৰ মন্ত্ৰ স্বৰূপ এই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰক মাৰাঠা ৰাজ্যৰ জাতীয় পতাকাৰ সম্মান দিবা। মোৰ ইচ্ছা এই, ত্যাগৰ ভাৱে মাৰাঠা ৰাজ্যৰ ৰজা-প্ৰজাৰ মন জয় কৰক।” {{gap}}সিদিনাৰ পৰা মহাৰাজ শিৱাজীয়ে সেই ঋষিতুল্য মগনিয়াৰৰ প্ৰতিনিধিৰূপে মাৰাঠা ৰাজ্য শাসন কৰিছিল আৰু গুৰুৰ আশীৰ্ব্বাদ সনা সেই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰক মাৰাঠা ৰাজ্যৰ জাতীয় পতাকা কৰি লৈছিল। {{center|'''অনুশীলনী'''}}� {{Block center|<poem>১। শিৱাজী ক'ৰ মানুহ? ২। বামনামে শিৱাজীক ভিক্ষালৈ লৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্য কি? ৩। মাৰাঠী ৰাজ্যৰ জাতীয় পতাকাৰ ৰং কি আছিল? সেই ৰঙে কি ভাৱ সুচাইছিল?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|মানুহ আৰু ইতৰ প্ৰাণীৰ পাৰ্থক্য}}}} {{gap}}মানুহক বাদে যিবোৰ জীৱ-জন্তু জগতত আছে, সেইবোৰক ইতৰ প্ৰাণী বোলে। এই প্ৰাণীবোৰক সিহঁতৰ সহজ বুদ্ধিয়ে চলাই লৈ ফুৰায়। হাঁহৰ পোৱালিয়ে জন্মিয়েই সাঁতোৰ শিকে, শিয়ালৰ পোৱালিয়ে জন্মিয়েই লুকাই আত্ম-ৰক্ষা কৰিবলৈ শিকে, গৰুৰ<noinclude>{{center|৮১}}</noinclude> djxhpw3m9xiy9g6rdcvfv79fqnxq581 266790 266789 2026-11-10T06:19:10Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266790 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>দিলোঁ। তুমি এই কথা সদায় মনত ৰাখি চলিবা, তুমি ৰজা হলেও এজন সন্ন্যাসীৰ প্ৰতিনিধি। মই মোৰ গাৰ এই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰ তোমাক দিলোঁ। গেৰুৱা কাপোৰ সন্ন্যাসীৰ ভূষণ আৰু সন্ন্যাসীৰ ভূষণ ত্যাগ। ত্যাগৰ মন্ত্ৰ স্বৰূপ এই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰক মাৰাঠা ৰাজ্যৰ জাতীয় পতাকাৰ সম্মান দিবা। মোৰ ইচ্ছা এই, ত্যাগৰ ভাৱে মাৰাঠা ৰাজ্যৰ ৰজা-প্ৰজাৰ মন জয় কৰক।” {{gap}}সিদিনাৰ পৰা মহাৰাজ শিৱাজীয়ে সেই ঋষিতুল্য মগনিয়াৰৰ প্ৰতিনিধিৰূপে মাৰাঠা ৰাজ্য শাসন কৰিছিল আৰু গুৰুৰ আশীৰ্ব্বাদ সনা সেই গেৰুৱা কাপোৰ ডোখৰক মাৰাঠা ৰাজ্যৰ জাতীয় পতাকা কৰি লৈছিল। {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। শিৱাজী ক'ৰ মানুহ? ২। বামনামে শিৱাজীক ভিক্ষালৈ লৈ যোৱাৰ উদ্দেশ্য কি? ৩। মাৰাঠী ৰাজ্যৰ জাতীয় পতাকাৰ ৰং কি আছিল? সেই ৰঙে কি ভাৱ সুচাইছিল?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|মানুহ আৰু ইতৰ প্ৰাণীৰ পাৰ্থক্য}}}} {{gap}}মানুহক বাদে যিবোৰ জীৱ-জন্তু জগতত আছে, সেইবোৰক ইতৰ প্ৰাণী বোলে। এই প্ৰাণীবোৰক সিহঁতৰ সহজ বুদ্ধিয়ে চলাই লৈ ফুৰায়। হাঁহৰ পোৱালিয়ে জন্মিয়েই সাঁতোৰ শিকে, শিয়ালৰ পোৱালিয়ে জন্মিয়েই লুকাই আত্ম-ৰক্ষা কৰিবলৈ শিকে, গৰুৰ<noinclude>{{center|৮১}}</noinclude> 9uisz1cuqpie9kmtek0us0odasvq1pb 104 83551 266791 224500 2026-11-10T06:19:37Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266791 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পোৱালিয়ে জন্মিয়েই নিজে মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ শিকে। ভগৱানে সিহঁতক সেই সহজ বুদ্ধি দি পঠিয়ায়। সিহঁতে কিন্তু নিজৰ চেষ্টাত তাৰ কম-বেচি কৰিব নোৱাৰে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে মকৰাই যিদৰে জাল পাতিছিল, এতিয়াও সেইদৰে পাতে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে মেকুৰীয়ে যিদৰে নিগনি ধৰিছিল, এতিয়াও সেইদৰে ধৰে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে টোকোৰা চৰায়ে যি দৰে বাহ সাজিছিল, এতিয়াও সেই দবে সাজে। মানুহ কিন্তু এই নিয়মৰ ৰাজ। মানুহে নিশিকিলে বা নেদেখিলে একো কৰিব নোৱাৰে। এই সম্পৰ্কত মানুহ ইতৰ প্ৰাণীতকৈয়ো নিঃসহায়। কিন্তু ভগৱানে মানুহক বুদ্ধি বঢ়াই লবৰ ক্ষমতা দিছে। বুদ্ধিৰ বলত মানুহে জগতত অসাধ্য সাধন কৰিছে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে যি মানুহ গছৰ খোবোঙ্গত বাস কৰিছিল, আজি তাৰ পো-নাতিয়ে পকী দালান সাজি লৈছে। হাজাৰ ছেন আয়ে খোজ কাঢ়ি এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ যোৱা মানুহৰ গো-নাতি আজি আকাশী জাহাজত উঠি ফুৰিব লাগিছে। গতিকে মানুহ উন্নতিশীল; কিন্তু ইতৰ প্ৰাণী উন্নতিহীন। ভগৱানে মানুহক বুদ্ধি বহলাবৰ ক্ষমতাৰ বাহিৰেও আৰু ছটা প্ৰধান উন্নতিৰ আহিলা দি পঠিয়াইছে। তাবে এটা মানুহৰ দুখন হাত। দুই হাত আৰু দহ আঙুলিৰে কাম কৰি মানুহে সুখ সুবিধাৰ আৱশ্যকীয় সঁজুলি সাজি লব পাৰিছে। আনটো মানুহৰ ভাষা। ভাষাৰে মানুহে মনৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে। এই ভাৱ প্ৰকাশৰ শক্তিয়ে মানৱ জাতিক উন্নতিৰ বাটত আগুৱাই যাবলৈ অনেক সহায় কৰিছে।<noinclude></noinclude> 9mr4imedvqlb3yy1etudxjpidl8p14s 266794 266791 2026-11-10T06:23:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266794 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পোৱালিয়ে জন্মিয়েই নিজে মাকৰ গাখীৰ খাবলৈ শিকে। ভগৱানে সিহঁতক সেই সহজ বুদ্ধি দি পঠিয়ায়। সিহঁতে কিন্তু নিজৰ চেষ্টাত তাৰ কম-বেচি কৰিব নোৱাৰে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে মকৰাই যিদৰে জাল পাতিছিল, এতিয়াও সেইদৰে পাতে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে মেকুৰীয়ে যিদৰে নিগনি ধৰিছিল, এতিয়াও সেইদৰে ধৰে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে টোকোৰা চৰায়ে যি দৰে বাহ সাজিছিল, এতিয়াও সেই দৰে সাজে। {{gap}}মানুহ কিন্তু এই নিয়মৰ ৰাজ। মানুহে নিশিকিলে বা নেদেখিলে একো কৰিব নোৱাৰে। এই সম্পৰ্কত মানুহ ইতৰ প্ৰাণীতকৈয়ো নিঃসহায়। কিন্তু ভগৱানে মানুহক বুদ্ধি বঢ়াই লবৰ ক্ষমতা দিছে। বুদ্ধিৰ বলত মানুহে জগতত অসাধ্য সাধন কৰিছে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে যি মানুহ গছৰ খোৰোঙ্গত বাস কৰিছিল, আজি তাৰ পো-নাতিয়ে পকী দালান সাজি লৈছে। হাজাৰ বছৰ আগেয়ে খোজ কাঢ়ি এঠাইৰ পৰা আন ঠাইলৈ যোৱা মানুহৰ গো-নাতি আজি আকাশী জাহাজত উঠি ফুৰিব লাগিছে। গতিকে মানুহ উন্নতিশীল; কিন্তু ইতৰ প্ৰাণী উন্নতিহীন। {{gap}}ভগৱানে মানুহক বুদ্ধি বহলাবৰ ক্ষমতাৰ বাহিৰেও আৰু ছটা প্ৰধান উন্নতিৰ আহিলা দি পঠিয়াইছে। তাবে এটা মানুহৰ দুখন হাত। দুই হাত আৰু দহ আঙুলিৰে কাম কৰি মানুহে সুখ সুবিধাৰ আৱশ্যকীয় সঁজুলি সাজি লব পাৰিছে। {{gap}}আনটো মানুহৰ ভাষা। ভাষাৰে মানুহে মনৰ ভাৱ প্ৰকাশ কৰে। এই ভাৱ প্ৰকাশৰ শক্তিয়ে মানৱ জাতিক উন্নতিৰ বাটত আগুৱাই যাবলৈ অনেক সহায় কৰিছে।<noinclude>{{center|৮২}}</noinclude> ft6c8nu5w610a2zjkqhhhz3gc593831 104 83552 266795 224501 2026-11-10T06:24:30Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266795 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ইতৰ প্ৰাণীৰ হাত নাই, বুদ্ধি বঢ়াই লবব শক্তি নাই। ভাৱ প্ৰকাশৰ ক্ষমতা নাই আৰু গতিকে ইতৰ প্ৰাণী মানুহতকৈ হীন। বুদ্ধিব বলত মানুহে জগতৰ সকলো জীৱৰ ওপৰতে আধিপত্য কৰিছে। মানুহ জগতৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ জীৱ। কিন্তু মানুহৰ লগত থাকি থাকি কিছুমান ইতৰ প্ৰাণীৰো বুদ্ধি অলপ বঢ়া দেখা যায়। যিবিলাক জন্তু অধিক কাল মানুহৰ আশ্ৰয়ত আছে আৰু যিবিলাক জন্তু মানুহৰ অধিক প্ৰিয়, সেইবিলাক জন্তুৰে বুদ্ধি কিছু বাঢ়িছে। গৰু, মানুহৰ লগত অধিক কাল বাস কৰিছে আৰু গৰু মানুহৰ অধিক প্ৰিয়। " আমি দেখো যে, বাতি গাবোৱানে গাৰীত বলদ যুতি দি শুই যায়। সিহঁতে গাৰী টানি নি নি নিৰ্দিষ্ট ঠাইত বৈ থাকেগৈ। এই শিক্ষা সিহঁতে ক'ত পালে? এইটো সিহঁতৰ বঢ়া বুদ্ধিৰ প্ৰমাণ নহয় নে? চল পালে ঘৰচীয়া হাতী বনলৈ যায়। কিন্তু বনত মাউত। তাৰ 'গিৰিহঁতক দেখিলে শুঁড় ডাঙ্গি সম্মান জনায় আৰু ধৰা ছিল। এখন গাওঁৰ পাৰ চৰাই ধৰি নি আন এখন গাওঁত এৰি দি আহিলেও সি পুনৰ উৰি তাৰ বাহলৈ আহে। পোহনীয়া বুকুৰ বহু দূৰত এৰি থৈ আহিলেও সি বাট শুঙ্গি সুঙ্গি পুনৰ গিৰিহঁতৰ ঘৰত ওলায়হি। ময়না, ভাটৌ, শালিকী, আদি কিছুমান চৰায়ে শিকালে মানুহৰ দৰে মাত মাতে আৰু বহুদিনৰ পুৰণি কথাও সিহঁতে কব পাৰে। এইবোৰ কথাই এইবোৰ প্ৰাণীৰ বৃদ্ধি সামান্য হলেও বঢ়াব প্ৰমাণ নিদিয়ে জানো? অনুশীলনী মানুহ আৰু ইতৰ প্ৰাণীৰ পাৰ্থক্য কি? ৮৩<noinclude></noinclude> q8ruacbge3rgbgnsln0hiijx00don4t 266797 266795 2026-11-10T06:31:57Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266797 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ইতৰ প্ৰাণীৰ হাত নাই, ভাৱ প্ৰকাশৰ ক্ষমতা নাই আৰু বুদ্ধি বঢ়াই লবব শক্তি নাই। গতিকে ইতৰ প্ৰাণী মানুহতকৈ হীন। বুদ্ধিৰ বলত মানুহে জগতৰ সকলো জীৱৰ ওপৰতে আধিপত্য কৰিছে। মানুহ জগতৰ সৰ্ব্বশ্ৰেষ্ঠ জীৱ। কিন্তু মানুহৰ লগত থাকি থাকি কিছুমান ইতৰ প্ৰাণীৰো বুদ্ধি অলপ বঢ়া দেখা যায়। যিবিলাক জন্তু অধিক কাল মানুহৰ আশ্ৰয়ত আছে আৰু যিবিলাক জন্তু মানুহৰ অধিক প্ৰিয়, সেইবিলাক জন্তুৰে বুদ্ধি কিছু বাঢ়িছে। {{gap}}গৰু, মানুহৰ লগত অধিক কাল বাস কৰিছে আৰু গৰু মানুহৰ অধিক প্ৰিয়। " আমি দেখো যে, ৰাতি গাৰোৱানে গাড়ীত বলদ যুতি দি শুই যায়। সিহঁতে গাড়ী টানি নি নি নিৰ্দিষ্ট ঠাইত ৰৈ থাকেগৈ। এই শিক্ষা সিহঁতে ক'ত পালে? এইটো সিহঁতৰ বঢ়া বুদ্ধিৰ প্ৰমাণ নহয় নে? চল পালে ঘৰচীয়া হাতী বনলৈ যায়। কিন্তু বনত মাউত তাৰ 'গিৰিহঁতক দেখিলে শুঁড় ডাঙ্গি সম্মান জনায় আৰু ধৰা দিয়ে। এখন গাওঁৰ পাৰ চৰাই ধৰি নি আন এখন গাওঁত এৰি দি আহিলেও সি পুনৰ উৰি তাৰ বাহলৈ আহে। পোহনীয়া কুকুৰ বহু দূৰত এৰি থৈ আহিলেও সি বাট শুঙ্গি সুঙ্গি পুনৰ গিৰিহঁতৰ ঘৰত ওলায়হি। ময়না, ভাটৌ, শালিকী, আদি কিছুমান চৰায়ে শিকালে মানুহৰ দৰে মাত মাতে আৰু বহুদিনৰ পুৰণি কথাও সিহঁতে কব পাৰে। {{Gap}}এইবোৰ কথাই এইবোৰ প্ৰাণীৰ বৃদ্ধি সামান্য হলেও বঢ়াব প্ৰমাণ নিদিয়ে জানো? {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{center|lমানুহ আৰু ইতৰ প্ৰাণীৰ পাৰ্থক্য কি?}}<noinclude>{{center|৮৩}}</noinclude> 5n3q9acxvznhfz99nmz628bofcjigco 104 83553 266798 224502 2026-11-10T06:32:35Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266798 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>পূজনী পখীৰ উপাখ্যান অতি পুৰণি কালত ভাৰতৰ ঋষি-মুনি সকলে ' তপোবনত ধৰ্ম্ম চৰ্চ্চা কৰিছিল। তাত তেওঁলোকে অনেক চৰাই-পহু বৰ আদৰকৈ পুহিছিল। হাবিব জীৱ-জন্তুৰ লগত তেওঁলোকৰ বৰ মিল আছিল। এনে মিলা-প্ৰীতি থকাৰ কাৰণে মানুহৰ মাত-কথা চৰাই পহুৱে আৰু চৰাই-পহুৰ মাত-কথা মানুহে বুজিব পাৰিছিল। এই সাধুটো সেই কালৰ; পিতামহ ভীষ্মই নাতিয়েক যুধিষ্ঠিৰক কৈছিল। তেতিয়া কাম্পিল্য দেশত ব্ৰহ্মদত্ত নামে একজন জ্ঞানী আক ধাৰ্ম্মিক বজাই ৰাজত্ব কৰিছিল। তেওঁ পূজনী নামে এজনী চৰাই পুহিছিল। এই চবাইজনীৰ বহুতো ভাল গুণ আছিল। তাই শাস্ত্ৰৰ কথা অনেক জানিছিল। ৰজাই আজবি পালেই পূজনীব লগত শাস্ত্ৰব কথা পাতি বৰ সুখ পাইছিল। পূজনীয়ে দিনত ৮৪<noinclude></noinclude> brrzlm1k2h8ba9erv6893jk0llpx97s 104 83554 266799 224503 2026-11-10T06:33:14Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266799 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বাধীনভাৱে নানা ঠাইত উৰি ফুৰি গধূলি বাহলৈ আহে আৰু দিনটোব সকলো ঘটনা ৰজাৰ আগত কয়। গৈ আছে। এনে মিলা-প্ৰীতিৰে দিনবোৰ এদিন ব্ৰহ্মদত্ত বজাৰ মহিষীৰ এটি ধুনীয়া পুত্ৰ সন্তান উপজিল। ঠিক সেই সময়তে পূজনীয়েও বাহত এটা কণী পাৰিলে। কিছুদিনৰ পাচত কণীৰ পৰা এটা ধুনীয়া চৰাই পোৱালি জগিল। ৰজাৰ ল’বা আৰু পূজনীৰ পোৱালি ক্ৰমে ডাঙৰ হৈ উমলিব পৰা হ'ল। দুইবো বৰ্ব মিল; দুয়ো নিতৌ একেলগে ওমলে। পূজনীয়ে নিতৌ গধুলি সাগৰৰ পাৰৰ অমৃতৰ দৰে সোৱাদ ফল দুটাকৈ আনি এটা ৰাজপুত্ৰক আৰু আনটো নিজৰ পোৱালিটোক খাৱলৈ দিয়ে। সেই -হুমধুৰ ফল খাই ৰাজপুত্ৰ আৰু পোৱালিটি স্বাস্থ্যবান, বলী আক শকত হৈ উঠিল কিন্তু এদিন হঠাৎ এটা দুৰ্ঘটনা হ'ল। ৰজাৰ পুতেকে ধেমালিৰ মাজতে পোৱালিটিক মাটিত থেকেচা মাৰি দিলে। পোৱালিটিৰ অকণমানি জীৱ উৰি গ'ল। পূজনীয়ে জানদিনাৰ দৰে সিদিনা ও গধূলি উলটি আহি পোৱালিটি মাটিত মৰি পৰি থকা দেখিলে। তাই পোৱালিটিৰ শোকত ইনাই- বিনাই কান্দিলে। ৰাজপুৰীৰ সকলোৱে তাইক নানা প্ৰকাৰে বুজনি দিব ধৰিলে। তাই মনেৰ দুখত কান্দি কান্দি কলে – “মানুহ জাতিৰ লগত বিশেষকৈ ক্ষত্ৰিয়ৰ লগত মিতিৰালি কৰা অন্যায়। তেওঁলোকক বিশ্বাস কৰা মূৰ্খৰহে কাম। তেওঁলোকৰ পৰা আঁতৰি থকাই ভাল। তেওঁলোকৰ লগত মিতিৰালিব কোনো মূল্য নাই আৰু তেওঁলোকৰ সান্ত্বনাবো কোনো অৰ্থ নাই। সদায় একেলগে ওালা আৰু<noinclude></noinclude> t8pjxt0c13fnkw974h6g1vbl1tdhacq 266801 266799 2026-11-10T06:39:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266801 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>স্বাধীনভাৱে নানা ঠাইত উৰি ফুৰি গধূলি বাহলৈ আহে আৰু দিনটোৰ সকলো ঘটনা ৰজাৰ আগত কয়। এনে মিলা-প্ৰীতিৰে দিনবোৰ গৈ আছে। {{Gap}}এদিন ব্ৰহ্মদত্ত বজাৰ মহিষীৰ এটি ধুনীয়া পুত্ৰ সন্তান উপজিল। ঠিক সেই সময়তে পূজনীয়েও বাহত এটা কণী পাৰিলে। কিছুদিনৰ পাচত কণীৰ পৰা এটা ধুনীয়া চৰাই পোৱালি জগিল। ৰজাৰ ল’ৰা আৰু পূজনীৰ পোৱালি ক্ৰমে ডাঙৰ হৈ উমলিব পৰা হ'ল। দুইৰে বৰ মিল; দুয়ো নিতৌ একেলগে ওমলে। পূজনীয়ে নিতৌ গধুলি সাগৰৰ পাৰৰ অমৃতৰ দৰে সোৱাদ ফল দুটাকৈ আনি এটা ৰাজপুত্ৰক আৰু আনটো নিজৰ পোৱালিটোক খাৱলৈ দিয়ে। সেই সুমধুৰ ফল খাই ৰাজপুত্ৰ আৰু পোৱালিটি স্বাস্থ্যবান, বলী আৰু শকত হৈ উঠিল। {{gap}}কিন্তু এদিন হঠাৎ এটা দুৰ্ঘটনা হ'ল। ৰজাৰ পুতেকে ধেমালিৰ মাজতে পোৱালিটিক মাটিত থেকেচা মাৰি দিলে। পোৱালিটিৰ অকণমানি জীৱ উৰি গ'ল। {{gap}}পূজনীয়ে জানদিনাৰ দৰে সিদিনা ও গধূলি উলটি আহি পোৱালিটি মাটিত মৰি পৰি থকা দেখিলে। তাই পোৱালিটিৰ শোকত ইনাই- বিনাই কান্দিলে। ৰাজপুৰীৰ সকলোৱে তাইক নানা প্ৰকাৰে বুজনি দিব ধৰিলে। তাই মনেৰ দুখত কান্দি কান্দি কলে – “মানুহ জাতিৰ লগত বিশেষকৈ ক্ষত্ৰিয়ৰ লগত মিতিৰালি কৰা অন্যায়। তেওঁলোকক বিশ্বাস কৰা মূৰ্খৰহে কাম। তেওঁলোকৰ পৰা আঁতৰি থকাই ভাল। তেওঁলোকৰ লগত মিতিৰালিৰ কোনো মূল্য নাই আৰু তেওঁলোকৰ সান্ত্বনাৰো কোনো অৰ্থ নাই। সদায় একেলগে ওমলা আৰু<noinclude>{{center|৮৫}}</noinclude> kdyrhol13i3vzz1tgijkkv0i7fz40de 104 83555 266802 224504 2026-11-10T06:40:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266802 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ইহঁতৰ আশ্ৰয়ত থকা মোৰ নিমাখিত পোৱালিটিক বধ কৰি বজাৰ পুতেকে নিশ্চয় কৰিছে। মই ইয়াৰ প্ৰতিশোধ লোৱা উচিত।” এইদৰে কৈ পূজনীয় চোঁচা মাৰি বজাৰ পুতেকৰ দুইটা চকু নথেৰে ফুটাই থৈ আকাশলৈ উৰি গ'ল। বজাৰ পুতেকৰ দুইটা চকুৱেই নষ্ট হ'ল। - ঘটনা দেখি বজাই শোকত ত্ৰিয়মাণ হৈ আকাশত উৰি থকা পূজনীলৈ চাই কবলৈ ধৰিলে – “বান্ধৱী! মোৰ পুত্ৰই যি দোয় কৰিলে, তাৰ শাস্তি দিলা। এতিয়া হয়ো পক্ষৰে শান্তি সমান হ'ল। . গতিকে এতিয়াও আমি আগৰ দৰে বন্ধুভাৱে থাকোঁহঁক আহা।” তাৰ উত্তৰত পূজনীয়ে কলে—“মহাৰাজ! যাব এবাৰ অপৰাধ কৰা হয়, তাক পুনৰ বিশ্বাস কৰা ঠিক নহয়। কাৰণ মনৰ ঘাতক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি। আজি যি শোক আৰু খং মাৰ যোৱা বুলি অনুভৱ হৈছে, সি ছেগ পালেই আকৌ জ্বলি উঠিব। গতিকে মই আপোনাৰ লগত বাস কৰা কোনোমতেই নিৰাপদ নহব। যেতিয়ালৈকে আমি কোনোৰে কাৰো অপকাৰ কৰা নাছিলোঁ, তেতিয়ালৈকে আমি একেলগে থকাত একো বেয়া নাছিল। কিন্তু এতিয়া আপুনি পুত্ৰলৈ চালে আপোনাৰ খং নুঠাকৈ নাথাকে আক ময়ো মোৰ পোৱালিটিৰ শোক নাহৰিব নোৱাৰোঁ। গতিকে আমি আঁতৰি থকাই ভাল।” ব্ৰহ্মদত্ত ৰজাই নানা প্ৰকাৰে সান্ত্বনা দিয়াতো পূজনী তেওঁৰ আশ্ৰয়ত থাকিবলৈ সম্মত নহ'ল। শেহত কলে- “মোৰ ভাগ্যত যি আছে, সেয়ে হব। পৰমেশ্বৰে আমাৰ বাবে শুন্দৰ হাবি-বননি ৮৬<noinclude></noinclude> s3gz4g4hcngjbzkt5b8os791i8nn7mz 266803 266802 2026-11-10T06:46:27Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266803 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>ইহঁতৰ আশ্ৰয়ত থকা মোৰ নিমাখিত পোৱালিটিক বধ কৰি ৰজাৰ পুতেকে নিশ্চয় মহাপাপ কৰিছে। মই ইয়াৰ প্ৰতিশোধ লোৱা উচিত।” {{gap}}এইদৰে কৈ পূজনীয় চোঁচা মাৰি ৰজাৰ পুতেকৰ দুইটা চকু নখেৰে ফুটাই থৈ আকাশলৈ উৰি গ'ল। ৰজাৰ পুতেকৰ দুইটা চকুৱেই নষ্ট হ'ল। {{gap}} ঘটনা দেখি ৰজাই শোকত ত্ৰিয়মাণ হৈ আকাশত উৰি থকা পূজনীলৈ চাই কবলৈ ধৰিলে — “বান্ধৱী! মোৰ পুত্ৰই যি দোষ কৰিলে, তাৰ শাস্তি দিলা। এতিয়া হয়ো পক্ষৰে শাস্তি সমান হ'ল। গতিকে এতিয়াও আমি আগৰ দৰে বন্ধুভাৱে থাকোঁহঁক আহা।” {{gap}} তাৰ উত্তৰত পূজনীয়ে কলে—“মহাৰাজ! যাৰ এবাৰ অপৰাধ কৰা হয়, তাক পুনৰ বিশ্বাস কৰা ঠিক নহয়। কাৰণ মনৰ গতিক বিশ্বাস কৰিব নোৱাৰি। আজি যি শোক আৰু খং মাৰ যোৱা বুলি অনুভৱ হৈছে, সি ছেগ পালেই আকৌ জ্বলি উঠিব। গতিকে মই আপোনাৰ লগত বাস কৰা কোনোমতেই নিৰাপদ নহব। যেতিয়ালৈকে আমি কোনোৰে কাৰো অপকাৰ কৰা নাছিলোঁ, তেতিয়ালৈকে আমি একেলগে থকাত একো বেয়া নাছিল। কিন্তু এতিয়া আপুনি পুত্ৰলৈ চালে আপোনাৰ খং নুঠাকৈ নাথাকে আক ময়ো মোৰ পোৱালিটিৰ শোক নাহৰিব নোৱাৰোঁ। গতিকে আমি আঁতৰি থকাই ভাল।” {{gap}} ব্ৰহ্মদত্ত ৰজাই নানা প্ৰকাৰে সান্ত্বনা দিয়াতো পূজনী তেওঁৰ আশ্ৰয়ত থাকিবলৈ সম্মত নহ'ল। শেহত কলে —“মোৰ ভাগ্যত যি আছে, সেয়ে হব। পৰমেশ্বৰে আমাৰ বাবে সুন্দৰ হাবি-বননি<noinclude>{{center|৮৬}}</noinclude> e53og5dp2o32m78dut8mspnefo9mxmb 104 83556 266822 224505 2026-11-10T08:20:41Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266822 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সৃষ্টি কৰি থৈছে আৰু পক্ষী জাতি তাত নাথাকি ৰাজকাৰেঙত থাকিবলৈ মন কৰা মোৰ মূৰ্খালিহে হৈছিল ইয়াকে কৈ পূজনীয়ে বজাৰ পৰা বিদায় লৈ নাকাশৰ ওপৰেদি উৰি গ'ল। শ্ৰী উমাকান্ত গোস্বামী, এম, এ, বি.এস অনুশীলনী ১। সাধুটো তোমাৰ কথাত কোৱা। ৰজা আৰু পখীৰ মাজত বন্ধুত্ব থাকিব নোৱাৰে কিয়? পৰিশ্ৰম দুখ কৰিলেহে মুখ ভাবে—এই কথা চিকালেই সঁাঁচা। খেতিয়কে খেতি কৰাত দুখ কৰিব লাগে, বেপাৰীয়ে বেপাৰ কৰাত দুখ কৰিব লাগে, ছাতবে পঢ়া-শুনা কৰাত দুখ কৰিব লাগে। এইদৰে সংসাৰৰ সকলো কামতে দুখ আছে। দুখ নকৰিলে সংসাৰৰ কোনো কামেই নিসিজে। দুখ দুই প্ৰকাৰৰ। এক প্ৰকাৰত শৰীৰে অধিক খাটে। যেনে কোৰ-কুঠাৰ মৰা, হালবোৱা, বাইচাইকল চলোৱা কাম বিলাকত শৰীৰৰ অধিক কষ্ট হয়। এইবিধক শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম বোলে। আন প্ৰকাৰত মনটোৱে অধিক খাটে। যেনে কিতাপ ৮৭<noinclude></noinclude> k9iq2g88a9rurwmn5bwsspl52bvtkl3 266826 266822 2026-11-10T08:27:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সৃষ্টি কৰি থৈছে আৰু পক্ষী জাতি তাত নাথাকি ৰাজকাৰেঙত থাকিবলৈ মন কৰা মোৰ মূৰ্খালিহে হৈছিল। {{gap}}ইয়াকে কৈ পূজনীয়ে ৰজাৰ পৰা বিদায় লৈ আকাশৰ ওপৰেদি উৰি গ'ল। {{Right|শ্ৰী উমাকান্ত গোস্বামী''', এম, এ, বি.এল}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। সাধুটো তোমাৰ কথাত কোৱা। ২।ৰজা আৰু পখীৰ মাজত বন্ধুত্ব থাকিব নোৱাৰে কিয়?<poem/>}} {{center|{{Xxxx-larger|পৰিশ্ৰম}}}} {{gap}}দুখ কৰিলেহে মুখ ভৰে—এই কথা চিৰকালেই সঁচা। খেতিয়কে খেতি কৰাত দুখ কৰিব লাগে, বেপাৰীয়ে বেপাৰ কৰাত দুখ কৰিব লাগে, ছাতৰে পঢ়া-শুনা কৰাত দুখ কৰিব লাগে। এইদৰে সংসাৰৰ সকলো কামতে দুখ আছে। দুখ নকৰিলে সংসাৰৰ কোনো কামেই নিসিজে। {{gap}}দুখ দুই প্ৰকাৰৰ। এক প্ৰকাৰত শৰীৰে অধিক খাটে। যেনে কোৰ-কুঠাৰ মৰা, হালবোৱা, বাইচাইকল চলোৱা কাম বিলাকত শৰীৰৰ অধিক কষ্ট হয়। এইবিধক শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম বোলে। আন প্ৰকাৰত মনটোৱে অধিক খাটে। যেনে কিতাপ<noinclude>{{center|৮৭}}</noinclude> oyjj3wcar70slse1b6zl1970irddg7z 266828 266826 2026-11-10T08:29:04Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266828 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সৃষ্টি কৰি থৈছে আৰু পক্ষী জাতি তাত নাথাকি ৰাজকাৰেঙত থাকিবলৈ মন কৰা মোৰ মূৰ্খালিহে হৈছিল। {{gap}}ইয়াকে কৈ পূজনীয়ে ৰজাৰ পৰা বিদায় লৈ আকাশৰ ওপৰেদি উৰি গ'ল। {{Right|শ্ৰী উমাকান্ত গোস্বামী''', এম, এ, বি.এল}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। সাধুটো তোমাৰ কথাত কোৱা। ২।ৰজা আৰু পখীৰ মাজত বন্ধুত্ব থাকিব নোৱাৰে কিয়?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|পৰিশ্ৰম}}}} {{gap}}দুখ কৰিলেহে মুখ ভৰে—এই কথা চিৰকালেই সঁচা। খেতিয়কে খেতি কৰাত দুখ কৰিব লাগে, বেপাৰীয়ে বেপাৰ কৰাত দুখ কৰিব লাগে, ছাতৰে পঢ়া-শুনা কৰাত দুখ কৰিব লাগে। এইদৰে সংসাৰৰ সকলো কামতে দুখ আছে। দুখ নকৰিলে সংসাৰৰ কোনো কামেই নিসিজে। {{gap}}দুখ দুই প্ৰকাৰৰ। এক প্ৰকাৰত শৰীৰে অধিক খাটে। যেনে কোৰ-কুঠাৰ মৰা, হালবোৱা, বাইচাইকল চলোৱা কাম বিলাকত শৰীৰৰ অধিক কষ্ট হয়। এইবিধক শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম বোলে। আন প্ৰকাৰত মনটোৱে অধিক খাটে। যেনে কিতাপ<noinclude>{{center|৮৭}}</noinclude> sbw2aplz191hc5mmn6vcxa8h617kvef 266830 266828 2026-11-10T08:30:19Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266830 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>সৃষ্টি কৰি থৈছে আৰু পক্ষী জাতি তাত নাথাকি ৰাজকাৰেঙত থাকিবলৈ মন কৰা মোৰ মূৰ্খালিহে হৈছিল। {{gap}}ইয়াকে কৈ পূজনীয়ে ৰজাৰ পৰা বিদায় লৈ আকাশৰ ওপৰেদি উৰি গ'ল। {{Right|'''শ্ৰী উমাকান্ত গোস্বামী,''' এম, এ, বি.এল}} {{center|'''অনুশীলনী'''}} {{Block center|<poem>১। সাধুটো তোমাৰ কথাত কোৱা। ২।ৰজা আৰু পখীৰ মাজত বন্ধুত্ব থাকিব নোৱাৰে কিয়?</poem>}} {{center|{{Xxxx-larger|পৰিশ্ৰম}}}} {{gap}}দুখ কৰিলেহে মুখ ভৰে—এই কথা চিৰকালেই সঁচা। খেতিয়কে খেতি কৰাত দুখ কৰিব লাগে, বেপাৰীয়ে বেপাৰ কৰাত দুখ কৰিব লাগে, ছাতৰে পঢ়া-শুনা কৰাত দুখ কৰিব লাগে। এইদৰে সংসাৰৰ সকলো কামতে দুখ আছে। দুখ নকৰিলে সংসাৰৰ কোনো কামেই নিসিজে। {{gap}}দুখ দুই প্ৰকাৰৰ। এক প্ৰকাৰত শৰীৰে অধিক খাটে। যেনে কোৰ-কুঠাৰ মৰা, হালবোৱা, বাইচাইকল চলোৱা কাম বিলাকত শৰীৰৰ অধিক কষ্ট হয়। এইবিধক শাৰীৰিক পৰিশ্ৰম বোলে। আন প্ৰকাৰত মনটোৱে অধিক খাটে। যেনে কিতাপ<noinclude>{{center|৮৭}}</noinclude> bdic1fsfr2fcmuw1b6osqchok1u8oo1 104 83568 266633 266485 2026-11-09T14:17:39Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 266633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{larger|'''কথা-বাৰ্ত্তাত আচৰণ'''}}}} {{Gap}}তোমাৰ কথাত যাতে আনে আমনি নাপায়, তালৈ সদায় মন কৰিবা; তোমাৰ কথাৰে কাৰো মনত অসন্তোষ নিদিবা। {{illegible|texttip=text}} সঁচা, প্ৰিয় আৰু হিতকৰ কথা কবলৈ অভ্যাস কৰিবা। {{gap}}ভাল কথা আৰু মিঠা মাতেৰে তুমি সকলোকে আপোন কৰি লব পাৰিবা। কোন অৱস্থাতেই আনৰ অন্তৰত দুখ লগা, কথা নকৰা। কাৰো সৈতে দন্দ-কাজিয়াৰ সময়তো এনে বাক্য প্ৰয়োগ নকৰিবা, যাৰ বাবে তুমি মিলৰ সময়ত অনুতাপ কৰিব লগীয়া হয়। কাৰণ যাৰ সৈতে দন্দ-হাই কৰা, তাৰে সৈতেও এদিন তোমাৰ মিল হবই। মিলৰ সময়ত আনৰ-অন্তৰত, দুখ দিয়াৰ কথাৰ কাৰণে তুমি নিজেই দুখ পাবা। {{gap}}তুমি কোনো লোকৰ সৈতে কথা পাতোঁতে অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰ দোষ সমালোচনা নকৰিবা; তেনেলোকৰ কেৱল গুণৰহে আলোচনা কৰিব পাৰিবা। অৱশ্যে দেশৰ, সমাজৰ বা জাতিৰ মঙ্গলকল্পে কেতিয়াবা অনুপস্থিত তৃতীয় লোকৰো দোষৰ বিষয়ে আলোচনা আৱশ্যক হব পাৰে; কিন্তু যিজনে তেনে লোকৰ দোষৰ সমালোচনা কৰে, তেওঁ সমাজৰ আগতো অনুপস্থিত লোক-জনৰ দোষৰ যথেষ্ট প্ৰমাণ দিব পাৰিব লাগিব। নহলে তেনে আলোচনা পৰনিন্দাহে হয়। পৰনিন্দা অতি নিন্দনীয়। {{nop}}<noinclude>{{rh||১০০|}}</noinclude> 3hxxklvasj6f55hlw9ogliwbfrydsoi 104 83572 266634 266500 2026-11-09T14:22:22Z হানিফ আলী 1925 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 266634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="হানিফ আলী" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{larger|'''পচন সাৰ'''}}}} {{gap}}আমাৰ দেশৰ খেতিয়কৰ মাটিত সাৰ দিয়া দস্তুৰ নাই। মাটিত সাৰ নিদিলে সৰহ শস্য পোৱাৰ আশা কৰিব নোৱাৰি। {{gap}}গোবৰ এবিধ ভাল সাৰ। কিন্তু সকলো খেতিৰ মাটিতে দি জোখাৰে গোবৰ পোৱা অসম্ভৱ। বজাৰত নানাবিধ সাৰ কিনিবলৈ পোৱা যায়। কিন্তু আমাৰ দেশৰ দুখীয়া খেতিয়কে সেইবোৰ, সাৰ কিনি খেতিৰ মাটিত দিবলৈ অক্ষম। গতিকে আমাক ধন খৰচ নকৰাকৈ পোৱা যাব লাগে। {{Gap}}এনে সাৰ অলপ পৰিশ্ৰম কৰি ঘৰে ঘৰে কৰি লব পাৰি। শষ্যৰ বাকলি, শাক-পাচলিৰ পেলনীয়া অংশ, জাবৰ-জোথৰ, তুঁহ-পতান, ঘুগুলা—এইবোৰ বস্তু আমি য'তে ত'তে পেলাই নষ্ট কৰোঁ। নিয়মমতে ৰাখিব জানিলে এইবোৰৰ পৰাই সাঁৰ তৈয়াৰ কৰি লব পাৰি। {{gap}}এই সাৰক ইংৰাজীতে “কম্পোষ্ট সাৰ” বোলে। আমাৰ ভাষাত ইয়াক ‘পচন সাৰ' বুলিব পাৰি। ধানৰ নৰা, পুনি, মেটেকা, দ'ল, আগাৰা, ঘৰৰ জাবৰ-জোথৰ আৰু ম'হ-গৰু-ছাগলিৰ 'মল-মূত্ৰ—এই সাৰৰ ঘাই উপাদান। {{gap}}এই সাৰ তৈয়াৰ কৰাৰ প্ৰণালী— {{Gap}}গোহালিৰ ওচৰত এডোখৰ ওখ ঠাই বাছি লোৱা। তাত ছ ফুট দীঘল, চাৰি ফুট বহল আৰু তিনি ফুটমান দ এটা গাঁত খানা।<noinclude>{{rh||১০৪|}}</noinclude> mzukhpzdhwebtnprualw5mi87njj2k5 104 83574 266632 224523 2026-11-09T14:13:18Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গাঁওখনি মোৰ বিৰ্তী শিতান লই ওপজাৰে পৰা দেখা পাৰত অসংখ্য সক পঁজা আছে তাত, কাণেদিয়ে বম নই সেয়ে গাঁও খনি মো: তামোলৰ আঁৰে আঁৰে কেতেকীৰ মাত। আহিলে বসন্ত কাল কিমান যে লাগে, ভ আমনিত কুলিটিৰ नি म শুকান ঘাঁহনিবোবে সোণোৱাল 'ধৰে' গছবোৰ কেউফালে ফুলে-পাতে পূৰ। নদীৰ ঘাটত গৰু-গাইক ধুৱৰ্ত্তি, ফাকুৱাৰ পিচতেই ইঘৰ-সিঘৰ ফুৰি চেনেহ ডোলেৰে গঞা ভাই বান্ধ খাওঁ। বহাগৰ বিহু আছে চিৰা-দৈ-পিঠা খাই ভোগালি ব্ৰিটি আহে মিলি কত খেলা কবি নদীৰ কাষত গই বালি-ভাত খাওঁ, ধান চপোৱাৰ পাচে লগৰীয়া-সমনীয়া মেজি-ঘৰ সাজি আমি কত বং পাওঁ।<noinclude></noinclude> 77up6msj64465j17wtss1mt7b6rdsvo 266636 266632 2026-11-09T14:25:13Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|গাঁওখনি মোৰ}}}} পৰ্বত শিতান লই {{Gap|5em}} কাণেদিয়ে বয় নই {{Gap|5em}} পাৰত অসংখ্য সৰু পঁজা আছে তাত, ওপজাৰে পৰা দেখা {{Gap|5em}}সেয়ে গাঁও খনি মোৰ {{Gap|5em}} তামোলৰ আঁৰে আঁৰে কেতেকীৰ মাত। আহিলে বসন্ত কাল {{Gap|5em}} কিমান যে লাগে ভাল {{Gap|5em}} আমনিত কুলিটিৰ মিঠা মিঠা মাত। শুকান ঘাঁহনিবোৰে {{Gap|5em}} সোণোৱালকৈ 'ধৰে' {{Gap|5em}} গছবোৰ কেউফালে ফুলে-পাতে পূৰ। ফাকুৱাৰ পিচতেই {{Gap|5em}} বহাগৰ বিহু আছে {{Gap|5em}} নদীৰ ঘাটত গৰু-গাইক ধুৱাওঁ, ইঘৰ-সিঘৰ ফুৰি {{Gap|5em}} চিৰা-দৈ-পিঠা খাই {{Gap|5em}} চেনেহৰ ডোলেৰে গঞা ভাই বান্ধ খাওঁ। ধান চপোৱাৰ পাচে {{Gap|5em}} ভোগালি বিহুটি আহে {{Gap|5em}} নদীৰ কাষত গই বালি-ভাত খাওঁ, লগৰীয়া-সমনীয়া {{Gap|5em}} মিলি কত খেলা কৰি {{Gap|5em}} মেজি-ঘৰ সাজি আমি কত ৰং পাওঁ।<noinclude>{{center|১০৬}}</noinclude> gn5f08ghxsg7kzsw3qes7dh5xul9u3y 266637 266636 2026-11-09T14:25:54Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|গাঁওখনি মোৰ}}}} {{Block center|<poem>পৰ্বত শিতান লই {{Gap|5em}} কাণেদিয়ে বয় নই {{Gap|5em}} পাৰত অসংখ্য সৰু পঁজা আছে তাত, ওপজাৰে পৰা দেখা {{Gap|5em}}সেয়ে গাঁও খনি মোৰ {{Gap|5em}} তামোলৰ আঁৰে আঁৰে কেতেকীৰ মাত। আহিলে বসন্ত কাল {{Gap|5em}} কিমান যে লাগে ভাল {{Gap|5em}} আমনিত কুলিটিৰ মিঠা মিঠা মাত। শুকান ঘাঁহনিবোৰে {{Gap|5em}} সোণোৱালকৈ 'ধৰে' {{Gap|5em}} গছবোৰ কেউফালে ফুলে-পাতে পূৰ। ফাকুৱাৰ পিচতেই {{Gap|5em}} বহাগৰ বিহু আছে {{Gap|5em}} নদীৰ ঘাটত গৰু-গাইক ধুৱাওঁ, ইঘৰ-সিঘৰ ফুৰি {{Gap|5em}} চিৰা-দৈ-পিঠা খাই {{Gap|5em}} চেনেহৰ ডোলেৰে গঞা ভাই বান্ধ খাওঁ। ধান চপোৱাৰ পাচে {{Gap|5em}} ভোগালি বিহুটি আহে {{Gap|5em}} নদীৰ কাষত গই বালি-ভাত খাওঁ, লগৰীয়া-সমনীয়া {{Gap|5em}} মিলি কত খেলা কৰি {{Gap|5em}} মেজি-ঘৰ সাজি আমি কত ৰং পাওঁ।</poem>}}<noinclude>{{center|১০৬}}</noinclude> 1rzvmpgjg1e6sup703d9j74a65tdv25 104 83575 266638 224524 2026-11-09T14:27:20Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হোৱা নাই */ 266638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>গোটেইখন গাঁৱৰেই দিওঁ পঁচা-বৰঙণি মিলি-জুলি নাম গাওঁ মহা আনন্দত, প্ৰাণ মতলীয়া হয় তিথি-উছৱত। এটি মাত্ৰ নাম-ঘৰ ভক্তি-ভবা হৃদয়েবে শিক্ষাৰ সোৱাদ লই যদিও অকণি আহি মৰমৰ গাঁওখনি ৰঙেবে গঢ়িম, তৰ উন্নতি হলে দেশবো উন্নতি হব তাকে ভাবি দেহে-কোহে সকলো কৰিম। শ্ৰীললিত চন্দ্ৰ ন অনুশীলনী পছঘাটো মুখস্ত কৰা। 309<noinclude></noinclude> lnors6jwxesb6qcjh66ypn88mv5iuh7 104 85889 266763 235313 2026-11-10T04:40:37Z ~2026-59875-72 4762 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266763 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>বব? বাবা, আমি কি কবিব পাবোঁ চাম। এই ধূলি আলচ কবি বাতি বঢ়া ফুকনক খাটতে খাচি মাৰিলে। ফুকনৰ ঘৰত হলস্থল হোৱাত ঘবব তিবি- তিৰোতাই চিঞৰিব খোজাত ভোটায়ে কলে—“তহ'তে চিঞবিলে তহ তক থিতাতে কাটিম। " ইয়াব পাচত ভোটাইহীতে বঢ়াফুকনব আঙ্গবা, থোলোকা, জগবা নামে তিনিও পাতেক জতকবীয়া ফুকন আদিক বধি গোটেই বংশকে নিৰ্ম্মল কবিলে। এই দবে ফুকনব পৰিয়ালক বধি ভোটাইহ তব ইমান সাহ হল, যে সিংহতে মবঙ্গীব ব-বব,ৱালৈকেও খেদা দিলে। ইহ'তৰ ভয়ত কিছুমান বৰুৱা ফুকন গৈ বাঢ়াফুকনৰ কোঠত বল গৈ, কিছ, গৈ স্বৰ্গদেৱ লবাবজাব গড়ব ভিতৰত বল গৈ। স্বৰ্গদেৱব লগব ফুকনবোবে কৈ পঠিয়ালে, বড়োফুকনক মাবি ভোটাইহ'তে বাজ্যবহে শত্ৰু, নষ্ট কৰিলে; সিবোৰে আমাবহে বন কৰিলে। এতিয়া সিহ তে আহি স্বৰ্গদেৱক সেৱা কৰকহি।” ভোটাই বব টেঙ্গব আছিল, সি ভাবিলে, আমাক নিশ্চয় মাৰিবলৈ হে মাতিছে। এই বদলি সি হাতৰ পৰা ঢাল ভবোৱাল নেবা হল। ভোটায়ে গৈ বজাক সেৱা নকৰাত লবা বজা অসন্তুষ্ট হল; ক্ৰমে তোঁওব অত্যাচাৰ বাঢ়িল। বাইজে উপায় নেপাই ভোটাইব বাটল তিৰোতা এজনীক গৈ খাটিলে, – “আই, আমাক জীবন দান দে। গিবিয়েবক স্বৰ্গদেৱে একো নকবে। ঢাল-বাব, পেলাই ভোটায়ে স্বৰ্গদেৱক সেৱা কবিলে”। বাইজব কৰণে বচন শুনি ভোটাইব বাটল, ঘৈণীয়েকে ধোঁৱাপাত লগাই তামোল এখন দি গিৰিয়েকক মিনতিৰ কথা কলে। ভোটায়ে বোলে, “মোব হন্তে এতেক লোক দখ। বাইজব হিতকেহে চিন্তিলোঁ। ভাল স্বৰ্গদেৱক সেৱা কৰিম গৈ। দেহালৈ কোনে আশা কৰিছে?” পাচে ঢাল তবোৱাল পেলাই পোনতে ভোটায়ে বাইজক সেৱা কৰিলে, বাইজে ধৰি স্বৰ্গদেৱৰ ঘৰলৈ লৈ গ'ল। নবাবজাই ভোটাইক চাই সন্তুষ্ট হৈ তাক একো নকবি এবি দিলে। উজানীত থকা নিৰাপদ নহয় হেন জানি ভোটাই ভটিয়াই আহিল। কলিয়া- ববলৈ আহোঁতে পিকচাই চেতিয়া-বৰফুকনৰ নাতিয়েক ডেকা চেতিয়াফুকনে নাও চলাই ভোটাইক ওচবলৈ নি মনে মনে ভাবিলে, – “স্বৰ্গদেৱে ভাল মানুহটোক এবি দিলে! যেন নেজকটা বাঘকহে স্বৰ্গ দেবে এবিলে।” এই বালি স্বৰ্গদেৱক কৈ চেতিয়া ফুকনে ভোটাইব নাক কাণ কাটি চকু এটা কাঢ়িলে। তাৰ পাচত ভোটাইব বিষয়ে অসম ব্যবঞ্জী নিমাত। ওপবত দিয়া ভোটাইৰ আখ্যানটো কল্পনামূলক নহয়। আমি হাতে লিখা বাবঞ্জী এখনত যেনেকৈ পাইছোঁ তেনেকৈ তাক আমি ইয়াত ডাঙ্গিছো। কাশীনাথ তামলী ফুকনৰ বৰঞ্জীত মাধ-ভোটায়ে-আলন মোলা বড়োফুকন বৰবৰাৱাক কটা বলি দিয়া [ 9 ]<noinclude></noinclude> 9od46uzjoxyxaxzr7z4n6m7nodjuinn 266864 266763 2026-11-10T09:56:47Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266864 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>বব? বাৰু, আমি কি কৰিব পাৰোঁ চাম। এই বুলি আলচ কৰি ৰাতি বুঢ়া ফুকনক খাটতে খুচি মাৰিলে। ফুকনৰ ঘৰত হুলস্থুল হোৱাত ঘৰৰ তিৰি- তিৰোতাই চিঞৰিব খোজাত ভোটায়ে কলে—“তহ'তে চিঞবিলে তহঁতক থিতাতে কাটিম। " {{gap}}ইয়াব পাচত ভোটাইহঁতে বুঢ়াফুকনৰ আঙ্গৰা, থোলোকা, জগৰা নামে তিনিও পুতেক জতকৰীয়া ফুকন আদিক বধি গোটেই বংশকে নিৰ্ম্মূল কৰিলে। এই দৰে ফুকনৰ পৰিয়ালক বধি ভোটাইহঁতৰ ইমান সাহ হল, যে সিহঁতে মৰঙ্গীৰ ব-বৰুৱালৈকেও খেদা দিলে। ইহঁতৰ ভয়ত কিছুমান বৰুৱা ফুকন গৈ বুঢ়াফুকনৰ কোঠত ৰল গৈ, কিছু গৈ স্বৰ্গদেৱ লৰাৰজাৰ গড়ৰ ভিতৰত ৰল গৈ। স্বৰ্গদেৱৰ লগৰ ফুকনবোৰে কৈ পঠিয়ালে, বুঢ়াফুকনক মাৰি ভোটাইহঁতে ৰাজ্যৰহে শত্ৰু, নষ্ট কৰিলে; সিবোৰে আমাৰহে বন কৰিলে। এতিয়া সিহঁতে আহি স্বৰ্গদেৱক সেৱা কৰকহি।” ভোটাই বৰ টেঙ্গৰ আছিল, সি ভাবিলে, আমাক নিশ্চয় মাৰিবলৈ হে মাতিছে। এই বুলি সি হাতৰ পৰা ঢাল তৰোৱাল নেৰা হল। {{gap}}ভোটায়ে গৈ ৰজাক সেৱা নকৰাত লৰা ৰজা অসন্তুষ্ট হল; ক্ৰমে তেওঁৰ অত্যাচাৰ বাঢ়িল। ৰাইজে উপায় নেপাই ভোটাইৰ বাটল তিৰোতা এজনীক গৈ খাটিলে, – “আই, আমাক জীবন দান দে। গিৰিয়েৰক স্বৰ্গদেৱে একো নকৰে। ঢাল-বাৰু পেলাই ভোটায়ে স্বৰ্গদেৱক সেৱা কৰিলে”। ৰাইজৰ কৰুণ বচন শুনি ভোটাইৰ বাটলু ঘৈণীয়েকে ধোঁৱাপাত লগাই তামোল এখন দি গিৰিয়েকক মিনতিৰ কথা কলে। ভোটায়ে বোলে, “মোৰ হন্তে এতেক লোকৰ দুখ।ক ৰাইজৰ হিতকেহে চিন্তিলোঁ। ভাল স্বৰ্গদেৱক সেৱা কৰিম গৈ। দেহালৈ কোনে আশা কৰিছে?” পাচে ঢাল তবোৱাল পেলাই পোনতে ভোটায়ে ৰাইজক সেৱা কৰিলে, ৰাইজে ধৰি স্বৰ্গদেৱৰ ঘৰলৈ লৈ গ'ল। লৰাৰজাই ভোটাইক চাই সন্তুষ্ট হৈ তাক একো নকৰি এৰি দিলে। {{gap}}উজনীত থকা নিৰাপদ নহয় হেন জানি ভোটাই ভটিয়াই আহিল। কলিয়াবৰলৈ আহোঁতে পিকচাই চেতিয়া-বৰফুকনৰ নাতিয়েক ডেকা চেতিয়াফুকনে নাও চলাই ভোটাইক ওচৰলৈ নি মনে মনে ভাবিলে, – “স্বৰ্গদেৱে ভাল মানুহটোক এৰি দিলে! যেন নেজকটা বাঘকহে স্বৰ্গ দেবে এৰিলে।” এই বুলি স্বৰ্গদেৱক কৈ চেতিয়া ফুকনে ভোটাইৰ নাক কাণ কাটি চকু এটা কাঢ়িলে। {{gap}}তাৰ পাচত ভোটাইৰ বিষয়ে অসম বুৰঞ্জী নিমাত। ওপৰত দিয়া ভোটাইৰ আখ্যানটো কল্পনামূলক নহয়। আমি হাতে লিখা বুৰঞ্জী এখনত যেনেকৈ পাইছোঁ তেনেকৈ তাক আমি ইয়াত ডাঙ্গিছো। ৺কাশীনাথ তামুলী ফুকনৰ বুৰঞ্জীত মাধ-ভোটায়ে-আলন মোলা বুঢ়াফুকন বৰবৰুৱাক কটা বলি দিয়া {{center|{{Xx-larger|[ ৭ ]}}}}<noinclude></noinclude> rsm18nuu56y0nf9jp4hhqt074xm8v2d 104 86515 266693 237369 2026-11-09T17:18:44Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১৩১}}</noinclude>কোনো আৱশ্যক নাই, গোসাঁই। মিঃ টকীক দলে বলে মই লৈ যাম। হেমিল্টনৰ গাড়ীত থকা জন্তুটো তেওঁৰ গাড়ীতে ময়েই নি দিয়াৰ ব্যৱস্থা কৰিম। আমাৰ উগ্ৰ ভায়ে তাত উৎকণ্ঠিত হৈ আছে। অকলে কেউপিনে চম্ভালিবও নোৱাৰিব।” বুলি কৈ টেলিফোনৰ ওচৰলৈ গৈ ৰিচিভাৰ লৈ মিঃ টকীৰ লগত সংযোগ কৰি ললে। {{gap}}আন মূৰৰ পৰা মিঃ টকীৰ মাত শুনি কেপ্টেনে বৰ খৰধৰকৈ কবলৈ ধৰিলে “কোন? টকী, শুনা ভাই, সময় মূল্যবান। গুৱাহাটীৰ ডাঃ নকুল ৰায়ে পাৰাবৎ টি ইষ্টেটত মালতীৰ চিকিৎসা কৰিব লাগিছে। লগতে মালতীৰ অপহৰণকাৰী তোমাৰ পলাতক আচামী গুণ্ডা চৰ্দাৰ আশমান সিং আৰু হেনো বহুত। ইয়াৰ পৰা কুৰি মাইল। বাৰ মাইল ট্ৰাঙ্কৰোডেৰে গৈ লেফট টাৰ্ণ। ডাঃ ৰায়ে তেওঁৰ ড্ৰাইভাৰক পঠিয়াইছে। মই ওলালো, তুমি তাতে মোক লগ পাবাগৈ।” বুলি টকীক কোনো কথা সুধিবলৈ সুবিধা নিদি ৰিচিভাৰ থৈ দিলে। {{gap}}বাকী তিনিওজনে কেপ্টেনৰ কথা শুনি আছিল। দলপতিয়ে কলে “ধন্যবাদ ভাইচাহাব। এই বুধি আমাৰ মগজুত খেলোৱা নাছিল।” {{gap}}“আপোনাৰে শিক্ষা ককাইদেও।” বুলি কেপ্টেনে মি: হেমিল্টনৰ পৰা চাবি খুজি লৈ মটৰত উঠি বহিল গৈ। মটৰে চেকুৰ মাৰিলে।<noinclude></noinclude> bzzer8lo36t177ae36tlu262j2pep4n 104 86527 266695 237381 2026-11-09T17:23:41Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|'''{{Xx-larger|-চৈধ্য-}}'''}} {{gap}}সোণৰ আশ্ৰমত। ওঠৰ অক্টোবৰৰ ব্ৰাহ্মমুহূৰ্ত্তত। সমুখত অসমা নিৰুপমা জননীৰ সোণৰ প্ৰতিকৃতি মহাত্মা লাচিত বৰফুকন আৰু বীৰ চিলাৰায়ৰ হাতত সুশোভিত হৈ আছে। পদতলত পূজাৰ ধূপ-ধুনা চন্দন আৰু ফুল তুলসীৰ গোন্ধে দশোদিশ আমোলমোল কৰি তুলিছে। তাৰে একাষে থকা মহাৰাজ নৰকাসুৰৰ সোণৰ মূৰ্ত্তিও সুগন্ধি ফুলৰ মালাৰে বিতোপন হৈ জকমকাই আছে। বেদীতলত বহি আৰাধনাৰ শেষত আটাইকেজন পূজাৰীয়ে কথা পাতি আছিল। {{gap}}দলপতিয়ে কলে “তোমাৰ পাছফালেও দুটা চকু থকাৰ দৰে লাগে ভাইচাহাব কিন্তু থকা হলে নিশ্চয় সিহঁতৰ হাতত পৰি কষ্ট খাব নালাগিল হেঁতেন। ” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “ক্ষমা কৰিব ককাইদেও, মোৰ প্ৰধান মূৰ্খামি হৈছিল নিজৰ শক্তিৰ গৰ্ব্বত শত্ৰুৰ শক্তিৰ মূল্যাঙ্কন কমকৈ কৰাটোহে। পিছে বাগিচাৰ আবিষ্কাৰটো মোৰ নহয় গোসাঁই, আমাৰ ন-ভকতৰ হে। তেওঁহে ধন্যবাদৰ পাত্ৰ। অৱশ্যে টকীৰ আগত মই আবিষ্কাৰ কৰা দেখুৱাইছিলো।” {{gap}}মাধৱৰ মুখলৈ চাই দলপতিয়ে কলে “হয় নেকি ন-ভকত? ধন্যবাদ। তোমাৰ পেটে পেটে বুদ্ধিৰ পেঁচ। কেনেকৈ আফিং আবিষ্কাৰ কৰিলা বাৰু?” {{gap}}মাধৱে কলে “হোটেলতে আভাস পাইছিলো, পিছে আপোনাক জনাবৰ সুবিধা নাপালো। ভাগ্যক্ৰমে বাগিচা পালোগৈ যেতিয়া বহুত বিচাৰি শিলৰ মাজত সিহঁতৰ আফিঙৰ ভঁৰালটো উলিয়ালো ককাইদেও। সিহঁতৰ সাতজন গুণ্ডাই চাৰিওফালৰ বাগিচাবোৰত আফিং বেচি ফুৰে।<noinclude></noinclude> 1d3wxc6rlaj5j4e4dso928muyx7d3hq 104 86528 266698 237382 2026-11-09T17:29:22Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১৩৩}}</noinclude>{{gap}}কেপ্টেনে কলে " মিঃ টকীয়ে আফিঙৰ ভঁৰাল দেখি ডাঃ ৰায়ে কোৱামতে আশমান সিঙে আফিং মানে মৰ্ফিয়া পিল খোৱা বুলি তৎক্ষণাত লিখি ললে। তদুপৰি কেইটামান পিল তাৰ জেপতো টকীয়ে পাইছিল।” বুলি কৈ ডাক্তৰৰ মুখলৈ চাই হাঁহিলে। {{gap}}কথাটো বুজি পাই দলপতিয়ে কলে “ছিঃ ডাক্তৰ, তুমি অপকৰ্ম্ম কৰিবলৈ বেয়া নাপালা?” {{gap}}ডাক্তৰে কলে “সি আফিঙৰ কাৰবাৰ কৰে বুলি জনাৰ আগেয়ে মই প্ৰমাণ হিচাবে কেইটামান পিল তাৰ জেপত থোৱাটো সমূলি অপকৰ্ম্ম নহয় ককাইদেও। মালতীয়ে শক্তিশেল দিয়া বুলিনো কেনেকৈ কওঁ? তদুপৰি সি কৰা কুকৰ্ম্মৰ তুলনাত মোৰ এইটো কোনো অপকৰ্ম্ম বুলিব নোৱাৰি গোসাঁই। তাৰ ভাগ্য ভাল যে মালতীক দেখা মাত্ৰেই তাৰ মই সোঁহাতখন নাকাটিলো।” {{gap}}হাঁহিমাৰি দলপতিয়ে কলে “সেই বিদ্যাত তো তুমি ওস্তাদেই। লোকেহে দুখ পাব নিজেতো অনুভব নকৰা। গতিকে দয়া ওপজাৰ থল কত?” {{gap}}উগ্ৰগতিয়ে মাত লগালে “কেপ্টেন ককাইদেও, সেই গাহৰি মাৰ্কাৰ কি হল তাকেহে সোনকালে মোক কওক। ” {{gap}}কেপ্টেনে উত্তৰ দিলে “তাক আলফুলকৈ মটৰত বহুৱাই পাহাৰৰ পৰা নামি যোৱা ৰাস্তাত মটৰ এৰি দিলো। সি ষ্টিয়াৰিং হুইলত ধৰাৰ শক্তি নহল। মটৰখন অলপ দূৰ গৈ এক্‌চিডেণ্ট হল। আলিৰ দাঁতিতে সি পৰি আছিল। তাৰ পৰাই পুলিচে তুলি নিছে আৰু মদ খাই পলাই যাব ধৰা বুলি টকীয়ে প্ৰমাণ পাইছে।” দাঁত কট্মট্ কৰি মালতীয়ে কলে “তাৰ উপযুক্ত শাস্তি নহল। হাত ভৰি নাভাগিল। কেৱল মুৰতহে সামান্য জখম হৈছে।” {{gap}ৰায়ে কলে “তাৰ ফলত সি পগলা হৈছে আৰু বাপেক ৰায় চাহাবৰ<noinclude></noinclude> 5p5nm3ggb5qjk1bnyica9du9of4lj6q 104 86529 266701 237383 2026-11-09T17:34:12Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩৪||অজান আততায়ী}}</noinclude>দৰে তাৰো ভাল হোৱাৰ আশা নাই বুলিয়েই ম‍ই কওঁ। কিন্তু ভনীটি, তুমি অকলশৰে এই অভিযান আৰম্ভ কৰি আমাক হাবাথুৰি খুৱাই মাৰিলা। ভৱিষ্যতলৈ যাতে এনে অবিবেচনাৰ কাম নকৰা।” {{gap}}মালতীয়ে কলে “মোৰ গাত বৰ বেছি দোষ নাছিল, ডাক্তৰ ককাইদেউ। আততায়ীক নিচিনো নাজানো কিন্তু সিহঁতে যে কিবা ফন্দি কৰি ঘূৰি ফুৰিছিল তাক মই ভালকৈ অনুমান কৰিব পাৰি আমাৰ পক্ষৰ পৰা অভিযান আৰম্ভ কৰিছিলো। এয়েই আমাৰ ব্ৰত নহয় জানো ককাইদেও যে দুষ্টক দমন আৰু শান্তক পালন?” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “ৰ’বা আইটি, এই বিচাৰ পিছতো হব। সম্প্ৰতি বিলাস আৰু নীৰলাৰ খবৰ কোৱা?” {{gap}}মালতীয়ে কলে “বিলাসক টকা দি তাতে এৰি থৈ আহিবলৈ নানা ৰকমে চেষ্টা কৰিছিলো কিন্তু সি টকা লবলৈ কোনোমতে মান্তি নহল। বাপেকৰ টকা বুলিতো কব নোৱাৰো। কিয়নো বাপেকৰ টকা ‘পা-ফু’ইহে নিছে। আমি জনাৰ উপায় নাই। অগত্যা বিলাসক সপৰিয়ালে গুৱাহাটীলৈ লৈ আহিছো। যান-বাহন-যোগনীয়াৰৰ কোৱাৰ্টাৰত আছে আৰু তাতে চাকৰিও পাইছে। দৰমহাৰ বিষয়ে গৰাকীসকলে স্থিৰ কৰিব। ” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “বিলাস খাঁটিসোণ ককাইদেও। তাৰ বিষয় আমি ভাবিম। মোৰ ন-কৈ পোৱা ভাই নিকোলাকো তাৰ ঘৈণীয়েক কলীমেমৰে সৈতে লৈ আহিছো। মালতীৰ ঘৰতে বাহ লৈছে। ভৱিষ্যতে এওঁৰো সুবিধা হব। বিলাস আৰু নিকোলাই বিয়া নকৰোৱা হলে দলত ভৰ্ত্তি হোৱাৰ উপযুক্ত আছিল। নোৱাৰে যেতিয়া নিকোলাকো আমাৰ কোম্পানীৰ চাকৰি এটা দিম বুলি ভাবিছো। আপুনি কেনে দেখে গোসাঁই। {{gap}}মাধৱে মাত লগালে 'গোসাঁইক সুধিবই নালাগে। সি অতি<noinclude></noinclude> j50vv6esi6vp4h8o8thxx1j9o7q1rbt 104 86530 266706 237384 2026-11-09T17:40:06Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১৩৫}}</noinclude>বিশ্বাসী আৰু সৎ মানুহ। তাৰ পৰা সকলো কাম পাব কেপ্টেন ককাইদেও। বঢ়িয়া ৰন্ধাবঢ়া জানে। মাজে মাজে আমি সৌ তেওঁৰ ঘৰত পেট পূৰাই ভোজ খাবগৈ পাৰিম। ” {{gap}}মালতীয়ে ভেকাহি মাৰি উঠিল “ইস্ খকুৱাহঁতৰ কেৱল জিভাৰ পানীহে পৰে। লঙ্কাৰ পৰা আহি উপযাচি লোকৰ ঘৰত অতিথি হব খোজে। তেওঁলৈ ভোজ ৰান্ধি যেনিবা কোনোবাই বাটচাই ৰৈহে আছে! পৰৰ পাই জৰৰ গাৰে মাৰিব। " {{gap}}মাধৱে কলে “অতিথি হবলৈ কোনেও লঙ্কাৰ পৰা আহিব নালাগে আৰু নিজৰ ঘৰতো কোনো অতিথি নহয় লোকৰ ঘৰতহে মানুহে আলহী হয়। আনপিনে শাস্ত্ৰই কৈছে অতিথিক বিমুখ কৰি নিজৰ ঢোল পেট পূৰালে কুম্ভীপাক নৰকত পৰি পাক ঘূৰণি খাই নিকাৰ ভুঞ্জিব লাগে।” {{gap}}মালতীয়ে চিঞৰ মাৰিলে “শুনক ককাইদেও, বিনা দোষত মোক কিয় অভিশাপ দিলে। আপুনি বিচাৰ কৰক।” {{gap}}কৃত্ৰিম গাম্ভিৰ্য্যৰে দলপতিয়ে কলে “লাগিল এই হালৰ চুলিয়াচুলি খন। বোলো তোমালোক কোনোবা জনমত কুকুৰ-মেকুৰী আছিলা নেকি?” {{gap}}ততালিকে মালতীয়ে উত্তৰ দিলে “কিয় ককাইদেও, মনত নপৰেি নেকি? যোৱা জনমত যে মই আছিলো আপোনাৰ পাতৰ ভঁজামাচ খোৱা কাবুলী বুন্দী-মেৱা আৰু সৌৱা তেওঁ আছিল ফাপৰে খোৱা ঢেকুৰা—গেজাং ... ” {{gap}}বাকী সকলোৱে গিৰ্জ্জনি মাৰি হাঁহি উঠিল। হাঁহি থামিলত দলপতিয়ে কলে “ভাইচাহাব আৰু ন-ভকত, তোমালোক দুজনে কালিলৈ ডিব্ৰুগড়লৈ গৈ তাত আমাৰ এই অভিযানৰ নামেৰে অজান সেৱা সদন এখন প্ৰতিষ্ঠা কৰি সকলো বন্দবস্ত কৰি আহিবা। এতিয়া সকলোৱে নিজ নিজ কামলৈ যাওঁগৈ ব'লা। ”<noinclude></noinclude> op7bh6ynn5b36l40tn5jt9mkn58x2iq 104 86531 266710 237385 2026-11-09T17:47:29Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|১৩৬||অজান আততায়ী}}</noinclude>{{gap}}মালতীয়ে হাতযোৰ কৰি কলে “যোৱাৰ আগেয়ে মোৰ এটা প্ৰাৰ্থনা আছে গোসাঁই। আপোনালোকে সকলোটি ককাইদেৱে দয়াকৰি আজি নিশাৰ সাজ মোৰ ঘৰত ভোজন কৰিব লাগে।” {{gap}}দলপতিয়ে হাঁহি কলে "তোমাৰ মুখত ফুল-চন্দন পৰক। নিমন্ত্ৰণ খাবলৈনো দয়া কৰিব লাগেনে? নিতৌ মাতিলেও আপত্তি নাই ভনীটি। ভাইসকলৰ কাৰোবাৰ কিবা ওজৰ-আপত্তি আছে নেকি?” {{gap}}মাধৱে কলে “মই কাৰো ঘৰত খাবলৈ নাযাওঁ ককাইদেও। মোৰ বাদে আপোনালোক গলেই হব।” {{gap}}মাধৱলৈ হাতযোৰ কৰি মালতীয়ে কলে “আপোনাৰ ভৰিত ধৰি কাকূতি কৰিছো মাধৱ ককাইদেও, আপুনি নগলে ময়ো নিৰাহাৰে থাকিম জানিব। মোৰ নিমিত্তে এই অভিযানত সকলোটিয়ে বৰ কষ্ট পাইছে। বিশেষকৈ কেপ্টেন ককাইদেও আৰু আপোনাৰ অৱস্থা দেখি মনত বৰ কষ্ট পাইছো। সকলোটি ককাইদেওৰ চেনেহৰ ঋণ মই শুজিব নোৱাৰো। কিন্তু এসাজ খুৱাই আশীৰ্ব্বাদ পালে প্ৰাণত তৃপ্তি পাম।” {{gap}}মাধৱলৈ চাই দলপতিয়ে সুধিলে “কি কোৱা ন-ভকত?” {{gap}}মাধৱে উত্তৰ দিলে “ভক্তৰ কামনা পূৰ্ণ কৰাটো পুণ্যকাম বুলি শাস্ত্ৰই কয় ককাইদেও।” • {{center|⸻}} {{center|'''{{Xx-larger|-অন্ত-}}'''}}<noinclude>{{Rule|}} ইয়াৰ পিছত ৰহস্য চিৰিজ—৭, ‘অভিসন্ধি' ছপা হব ধৰিছে।</noinclude> g6iajm6489s3u1sa8bvwnlbp5r7yyax 104 86532 266712 237386 2026-11-09T17:48:32Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Babulbaishya" /></noinclude>আমাৰ প্ৰকাশিত পুথি সমূহ জনপ্ৰিয় প্ৰতিভাবান কথাশিল্পী— প্ৰেমনাবায়ণ দেৱব পৈণত লেখনী নিসৃত বাছকবনীয়া গ্ৰন্থৰাজি— ১। সমস্যাবহুল বাস্তৱ জগতখন সূক্ষ্ম নিৰীক্ষণ কৰি তাৰেই কাহিনী মাবণ কৰি চিত্ৰিত কৰা বিভিন্ন হৃদয়গ্ৰাহী বসব সমাবেশ, সামাজিক উপন্যাস :—নিয়তিৰ নিৰ্ম্মালি (দ্বিতীয় প্ৰকাশ ) ৩০, প্ৰণয়ৰ স্থতি ৩০, প্ৰাণৰ পৰশ ৪।º, মুক্তিৰ পথেদি ১০। ৰহস্যৰ ২। ল'বা-বুঢ়া নিৰ্ব্বিশেষে ৰহস্যৰ চাকনৈয়াত বুৰি বসাপ্লুত হোৱা ঝুমটাঙোন, মৌ-চাক—‘পা-ফু’ চিৰ্জিৰ—দিনডকাইত, নাৰীদশ্য, প্ৰহেলিকা, বিভীষিকা, সোণৰ পাহাৰ, দৰ্প-চূৰ্ণ, বিপ্লবী বাহিনী, শক্তিশেল, মাধমাব, ৰূপান্তৰ, অদৃশ্য সন্ধান— মূল্য খনে দুটকাকৈ আৰু চিপজৰী ২০০ টকা, সমসৰী – ২ আততায়ী—২, টকা। টকা, অজান ৰহস্য চিৰিজৰ—অগ্নিবাণ ১০, নৰবলি ১০, হত্যাৰহস্য ১২০, জেৰীয়া গাঁঠী ১০০, যাকাল ২১, মেপেচ-২০০, অভিসন্ধি— . গল্পৰ ৩। ৰসিকতাৰ ৰহঘৰ!, হাঁহিৰ থুপাক, ধেমেলীয়া শৰাই—অসমাপ্ত—১`, আশীৰ্ব্বাদ—১১, হে হুৰি সাৰশূন্য—১, আদি ৰসৰ উৎপত্তি—১ং, পফেল ফেলতুঃ-ফেলুঃ–, সমাধুৰী ৪। ব্যঙ্গচিত্ৰৰ অভিনয়ৰ উপযোগী ধেমেলীয়া নাটক— কণ্ঠৰোল—1/0, সৎকাৰ — ১০ - টকা। ৫। শিশু সকলৰ মনমোহা সচিত্ৰ শিশু উপন্যাস—পোহৰৰ বাটত ১২। ৬। ৰোশনী কী ৰাহমে – ১ হিন্দীলৈ অনুদিত )। মুৰেন্দ্ৰ দাস, বি, এচ-চি দেৱৰ ( পোহৰৰ বাটত'ৰ ৰাষ্ট্ৰাষা ( পোহৰৰ ১। মৎস্য পালন আৰু সংৰক্ষণ — ১॥ | মণি-মাণিক প্ৰকাশ প্ৰকাশক উজানবজাৰ, গুৱাহাটী<noinclude></noinclude> efm48fv4iz1zvato7zqmr1i3sbhnm5s 104 91263 266821 247650 2026-11-10T08:18:52Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>চাৰিটা সব, কামায়ন হিলৈ, চাবি খন তৰোৱাল আৰু, পাচখন ষাঠি পালে। বণ পলবীয়া মটকখিনি বহাত আহি ৰাতিটো কটালে। তাৰ পিছ দিনা প্ৰভাতে চাংচকীৰ পোনে গৈ তাতে ব'লহি, কাঁড়ী হৱা চিপাহী সমন্বিতে বচা- বাজখোৱা আগবাঢ়ি বহা পালেহি। তাতে এটা কোঁঠ দি ভালে মান দিন থাকিল।. আত পাছে কাপ্তান গোহাঁই আৰু, বববব,ৱা, কাড়ী, হজ,ৱা, চিপাহী লগত লৈ বিবহ বেবেজীয়া পাই তাতে কোঁঠ দি বলহি॥ ১৮॥ মটকে নগঞা গাওঁ পোবে : মটক আব, কছাৰীয়ে নগাঁওত ধনধীয়া গাওঁবোৰত সোমাই পাথবী, পোতনিসিজিয়া আব, ভেলেউগ বা এই তিনি গাওঁ জই দি পাবিলে। আত পাছে কাপ্তান গোহাঁই, ধন, ধীয়া বৰবৰুৱা, হাজবিকা শ‍ইকীয়া, ববা, এই খিনিয়ে শত্ৰুৰ বণ নিদি সমালোচন হৈ দেৱ আব্দ বুঢ়াগোহাঁইলৈ বাতৰি পঠিয়ালে। দেৱ আৰু বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই সকলো সমাচাৰ শুনিলে। ডিন ছিপছাং বা কাতি মাহত ৺দেৱ আব, বঢ়াগোহাঁই ডাঙ্গৰীয়াই ডেকাফুকনক বণলৈ যাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। ডেকাফুকনে কাঁড়ী, হজৱা আৰু দই ফৌজ চিপাহী লগত লৈ সকলো দ্ৰব্য আহিলা নাৱত ভৰাই ভটীয়াই গৈ দক্ষিণ পাট বিবহ বেবেজীয়া পাই তাতে কোঁঠ দি বলহি। ১৯॥ -কছাৰী গাওঁত ডেকাফুকন : আত পাছে ডেকাফুকনে বচা বাজখোৱাক মাতিবলৈ কটকী পঠিয়ালে। কাপ্তান গোহাঁই হাজবিকা, শ‍ইকীয়া, বৰা, ধন, ধীয়া আৰু, অন্য নগঞা সৈতে বচা ৰাজখোৱা, গৈ ডেকাফ কনৰ লগ ললেগৈ। পিছ দিনা পুৱা ডেকাফকেন, বচাবাজখোৱা, কাপ্তান গোহাঁই এই তিনিয়ে কলং নৈয়েদি ভটীয়াই গৈ কছাৰী বাজ্য সোমাল তাতে কোঁঠ দি চাবিদিন থাকিল। পঞ্চম দিনা পুৱা ডেকাফ কেন আগবাঢ়ি গৈ লেকদিন নামে গাওঁত সোমাল। তাতে এটা মাটিৰ কোঁঠ সাজি বহিল। ধন ধীয়া গোট চেবেক কোঁঠত পব দিছিল। পৰণিমটীয়া মটক আহি আমাৰ ধনৰীয়া তিনটাক মাৰিলে। আমাৰ দুটা চোৰাংচোৱাকো পাই ধৰি নিলে। ২০। ব্ৰহ্মচাৰী গোহাঁই : আত পাছে ডেকাফ,কন তে তেলখিলা পাই তাতে কোঁঠ দি বল। তাব পৰা আগবাঢ়ি গৈ কপিলীকোষৰ চৰাই চকী পাই তাতে থানা কবি ভালে দিন থাকিল। আত পাছে কছাৰীয়ে কপিলীয়েদি আহি আমাৰ মানুহৰ গালৈ হিলৈৰ গালী মাৰিলে। ছটা ধন কৰীয়া কাঁড়ী আৰু চাৰিটা "চিপাহীৰ গাত গলী লাগিল। কিন্তু প্ৰাণে নমবিল। এটা ধনধৰীয়া কাঁড়ী মৰিল। গলা লগা ধনকেৰীয়াক কাপ্তান গোহাঁইৰ কোঁঠলৈ নিলে, তাতে তিনটা মৰিল। ডেকাফ,কন আৰ, বচা ৰাজখোৱা কপিলীয়েদি ভটীয়াই গ'ল। নাৱৰ • পৰা নামি কপিলী পাৰত কোঁঠ দি ব'ল। তাতো আমাৰ দুটা মান হক মটকে “গলীয়াই মাৰিলে। আত পাছে বৰফ কনে পাঁচ ফৌজ সৈন্য ৰণলৈ পঠিয়াবলৈ [[ ১১১ - ] 1<noinclude></noinclude> 8ulx2u41xxzvdgdn19uwb0398kzu5i7 104 93400 266741 255451 2026-11-10T02:12:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।}}}} {{center|'''৩য় খণ্ড ⸺১ম ভাগ ⸺ নানাৰ্থসংগ্ৰহ।'''}} {{center|A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language, Vol. III. Letters and their Changes Part I. Nanartha Samgraha.—1884.}} {{gap}}বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ তৃতীয় খণ্ডত মিঃ বৰুৱাই বৰ্ণ আৰু তাৰ পৰিবৰ্ত্তনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ওলায়। তৃতীয় খণ্ডৰ প্ৰথম ভাগত আভিধানিক কোষকাৰসকলৰ পৰা নানাৰ্থ অধ্যায় সংগ্ৰহ কৰি একেলগে প্ৰকাশ কৰে। {{Gap}}‘নানাৰ্থসংগ্ৰহ’ গ্ৰন্থখনিৰ মূল ভাগৰ আহিলা-পাতি বিলাতত থকা কালতে মিঃ বৰুৱাই সংগ্ৰহ কৰে। তাৰ ইণ্ডীয়া অফিচ, বৃটীচ মিউ- জীয়াম, অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বডেলিয়ান লাইব্ৰেৰীত থকা প্ৰাচীন সংস্কৃত গ্ৰন্থকাৰসকলৰ সকলো গ্ৰন্থ তেওঁ অধ্যয়ন কৰে, আৰু তাৰে কিছুমান নকল কৰি ভাৰতবৰ্ষলৈ লৈ আহে। এই কামত সহায় কৰিবৰ কাৰণে তেওঁ এজন ইংলণ্ডীয় কেৰাণীও নিযুক্ত কৰে। {{Gap}}সংস্কৃত ভাষা অভিধান কোষ আদিৰে ভৰপূৰ। কিন্তু জনচেৰেক কোষকাৰে নিজৰ গ্ৰন্থত নতুন শব্দৰ অৰ্থ দিব নোৱাৰি আগৰ পূৰ্ব্ববৰ্ত্তী কোষ কবিসকলৰ ব্যাখ্যাকে হুবহু তুলি দিছে। তাৰ উপৰি প্ৰাচীন নকলনবীচসকলৰ অজ্ঞতাত ঠায়ে ঠায়ে বৰ্ণাশুদ্ধি হোৱাত বিষম অৰ্থ বিভ্ৰাত ঘটিছে। {{gap}}প্ৰত্যেক সংস্কৃত কোষকাৰে নিজৰ অভিধানৰ একাংশত নানাৰ্থ প্ৰকৰণ দিছে, অৰ্থাৎ একেটি শব্দ। যি নানান অৰ্থত ব্যৱহৃত হয় সেই সকলোবোৰৰে উল্লেখ আৰু উদাহৰণ দিছে; যথা, অমৰকোষ মতে<noinclude></noinclude> d6rskpcv6j32ix75svd9731kax9p6gh 266742 266741 2026-11-10T02:12:56Z নৰুনা বৰুৱা 4110 266742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{Dhr|1em}} {{center|{{Xxxx-larger|সংস্কৃত ভাষাৰ বৃহৎ ব্যাকৰণ।}}}} {{center|'''৩য় খণ্ড ⸺১ম ভাগ ⸺ নানাৰ্থসংগ্ৰহ।'''}} {{gap}}A Comprehensive Grammar of the Sanskrit Language, Vol. III. Letters and their Changes Part I. Nanartha Samgraha.—1884. {{gap}}বৃহৎ সংস্কৃত ব্যাকৰণৰ তৃতীয় খণ্ডত মিঃ বৰুৱাই বৰ্ণ আৰু তাৰ পৰিবৰ্ত্তনৰ বিষয়ে আলোচনা কৰিবলৈ ওলায়। তৃতীয় খণ্ডৰ প্ৰথম ভাগত আভিধানিক কোষকাৰসকলৰ পৰা নানাৰ্থ অধ্যায় সংগ্ৰহ কৰি একেলগে প্ৰকাশ কৰে। {{Gap}}‘নানাৰ্থসংগ্ৰহ’ গ্ৰন্থখনিৰ মূল ভাগৰ আহিলা-পাতি বিলাতত থকা কালতে মিঃ বৰুৱাই সংগ্ৰহ কৰে। তাৰ ইণ্ডীয়া অফিচ, বৃটীচ মিউ- জীয়াম, অক্সফোৰ্ড বিশ্ববিদ্যালয়ৰ বডেলিয়ান লাইব্ৰেৰীত থকা প্ৰাচীন সংস্কৃত গ্ৰন্থকাৰসকলৰ সকলো গ্ৰন্থ তেওঁ অধ্যয়ন কৰে, আৰু তাৰে কিছুমান নকল কৰি ভাৰতবৰ্ষলৈ লৈ আহে। এই কামত সহায় কৰিবৰ কাৰণে তেওঁ এজন ইংলণ্ডীয় কেৰাণীও নিযুক্ত কৰে। {{Gap}}সংস্কৃত ভাষা অভিধান কোষ আদিৰে ভৰপূৰ। কিন্তু জনচেৰেক কোষকাৰে নিজৰ গ্ৰন্থত নতুন শব্দৰ অৰ্থ দিব নোৱাৰি আগৰ পূৰ্ব্ববৰ্ত্তী কোষ কবিসকলৰ ব্যাখ্যাকে হুবহু তুলি দিছে। তাৰ উপৰি প্ৰাচীন নকলনবীচসকলৰ অজ্ঞতাত ঠায়ে ঠায়ে বৰ্ণাশুদ্ধি হোৱাত বিষম অৰ্থ বিভ্ৰাত ঘটিছে। {{gap}}প্ৰত্যেক সংস্কৃত কোষকাৰে নিজৰ অভিধানৰ একাংশত নানাৰ্থ প্ৰকৰণ দিছে, অৰ্থাৎ একেটি শব্দ। যি নানান অৰ্থত ব্যৱহৃত হয় সেই সকলোবোৰৰে উল্লেখ আৰু উদাহৰণ দিছে; যথা, অমৰকোষ মতে<noinclude></noinclude> 9c668truzflloezngx0x82tajprlszr 104 93409 266746 255460 2026-11-10T02:20:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{center|২৩৪}} {{rule|}}</noinclude> {{center|OPINIONS ON}} {{center|'''THE LIFE OF ANUNDO RAM BOROOAH.'''}} {{Gap}}'''1. The late Srijut Kasav Ram Borooah''',the only surviving brother of Mr. Anundoram Borooah:— {{Gap}}I have received a copy of my brother's life kindly presented by you for which I thank you. As regards the edition published in the Assamese language which has nicely come out of the press clad in a beautiful language and noble style, I am very glad to inform you that the book has been written very elegantly, and has been what I expected it should be. I am really grateful to you for the trouble you have kindly taken to bring out so nicely the life of my brother, for which God will reward you.=29-8-1920. {{gap}}'''2. Mr. Bolinarayan Borah O. E.''' (Retired):— {{Gap}}Many thanks for your book on Anundoram Borooah, a copy of which you have so kindly presented to me.It is nicely got up, and your treatment of the subject is methodical aud satis- factory. I think you have succeeded in spite of apparent difficulties in drawing up an exact picture of this great phenomenal man...... I did not think it was possible to write his biography so late as 30 years after his death. Your intimation to me a few months ago of your intended attempt surprised me, and now that I have read your book, I am still more surprised to find that you have had so much to say and have said it so well.=5-9-1920. {{gap}}'''3. The Times of Assam, dated October 9, 1920'''.—This is a book written in the Assamese language, by an Assamese gentleman, depicting the life of another Assamese gentleman, and is one that should be read by every Assamese, and handed down as heirloom in every Assamese family......... Every Assamese student by reading this book will be proud of Anundoram, and will try to emulate him. The country is thankful to the author for giving {{Rule|}}<noinclude></noinclude> 1gypnfxnknm6r5eyhveyxjsj2zqpy7r 4 94358 266739 266504 2026-11-10T02:02:58Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* কিতাপৰ তালিকা */ 266739 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] (দিম্পল দাস) #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] (নৰুনা বৰুৱা) #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (সম্পূৰ্ণ, ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]](নৰুনা বৰুৱা) #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] (মৌচুমী দাস) #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](সম্পূৰ্ণ, Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] adaop4ntpt0um5t9ra8hlvmgwwa41wv 266836 266739 2026-11-10T08:34:09Z নৰুনা বৰুৱা 4110 /* কিতাপৰ তালিকা */ 266836 wikitext text/x-wiki {{Infobox recurring event | name = <!--Uses page name if omitted--> | native_name = | native_name_lang = | logo = [[File:Wikisource-logo.svg|100px]] | logo_alt = | logo_caption = | logo_size = | image = | image_size = | alt = | caption ={{Left|}} | status = মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা বৰ্তমান চলি আছে | genre = অনলাইন মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা | date = | begins = ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ | ends = ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ | frequency = ১৫ দিনীয়া | venue = | location = অনলাইন | coordinates = <!-- {{coord|LAT|LON|type:event|display=inline,title}} --> | country = অসম, ভাৰত | years_active = <!-- {{age|YYYY|mm|dd}} Date of the first occurrence --> | first = <!-- {{start date|YYYY|mm|dd}} "founded=" and "established=" also work --> | founder_name = | | last = <!-- Date of most recent event; if the event will not be held again, use {{End date|YYYY|MM|DD|df=y}} --> | prev = | next = | participants = অসমীয়া ৱিকিউৎস | attendance = | capacity = | area = | budget = | activity = | leader_name = | patron = | organised = * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]]<br/> * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring ]] | filing = | people = | member = | sponsor = | website = <!-- {{URL|example.com}} --> | footnotes = }} অসমীয়া ৱিকিউৎসত মুদ্ৰণ সংশোধন কৰিবলগীয়া কিতাপৰ সংখ্যাৰ লগতে ৱিকিউৎসত সদস্যসকলৰ সক্ৰিয়তা বৃদ্ধিৰ বাবে নৱেম্বৰ মাহৰ ১ তাৰিখৰপৰা পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ,২০২৬ লৈ এখনি '''মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা''' আয়োজন কৰিবলৈ লোৱা হৈছে। এই সম্পাদনা মেলাখনিত প্ৰায় ৩০ খন ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ পৰিকল্পনা কৰা হৈছে। আশাকৰোঁ অসমীয়া ৱিকিমিডিয়াৰ সদস্যসকলে এই প্ৰতিযোগিতাখনিত অংশগহণ কৰি অসমীয়া ৱিকিউৎসত কিতাপৰ সংখ্যা বৃদ্ধিত ইন্ধন যোগাব। ==লক্ষ্য আৰু উদ্দেশ্য== * অসমীয়া ৱিকিউৎসত অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ডিজিটেলাইজেচন দ্ৰুততৰ কৰা। * ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰে অসমীয়া ৱিকিউৎসত সমল বৃদ্ধি কৰা। * নতুন ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ কৰ্মদক্ষতা আৰু কাৰ্যকৰিতাৰ উত্তৰণ ঘটোৱা। * অসমীয়া ৱিকিমিডিয়ানসকলৰ জৰিয়তে সন্মিলিত কাৰ্যকলাপ কৰা। * অসমীয়া গ্ৰন্থৰ ইউনিকোড ৰূপান্তৰেৰে অসমীয়া ভাষা আৰু ঐতিহ্যৰ সংৰক্ষণ, সংবৰ্ধন আৰু প্ৰচাৰ কৰা। ==আয়োজক== * [[সদস্য:নৰুনা বৰুৱা|নৰুনা বৰুৱা]] * [[সদস্য:Jyoti Chiring|Jyoti Chiring]] ==বিৱৰণ== ===নিয়মাৱলী=== * প্ৰতিযোগিতাত কেবল মুদ্ৰণ সংশোধনকহে সামৰি লোৱা হৈছে। গুৰুতৰ আসোঁৱাহ নথকা প্ৰতিটো পৃষ্ঠাৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে ১ নম্বৰকৈ প্ৰদান কৰা হ’ব। বৈধকৰণৰ বাবে কোনো নম্বৰ নাথাকিব। * প্ৰতিযোগীসকলক মুদ্ৰণ সংশোধনৰ বাবে নিজৰ পচন্দ অনুসৰি একোখন কিতাপ বাচি লবলৈ উৎসাহিত কৰা হৈছে। নতুন অংশগ্ৰহণকাৰীয়ে সহজ কিতাপ বাচি লৈ যিমান পাৰে শুদ্ধকৈ মুদ্ৰণ সংশোধন কৰাৰ চেষ্টা কৰিব আৰু প্ৰয়োজনত জটিল পৃষ্ঠা সংশোধনৰ বাবে অভিজ্ঞ সেচ্ছাসেৱকৰ সহায় ল’ব। * প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে নিৰ্বাচিত কিতাপৰ তালিকা এখন প্ৰস্তুত কৰা হৈছে। সেই তালিকাৰ অন্তৰ্ভূক্ত কিতাপহে প্ৰতিযোগিতাৰ বাবে বিবেচিত হ’ব। * ভুলকৈ কৰা মুদ্ৰণ সংশোধিত পৃষ্ঠাৰ ক্ষেত্ৰত বিচাৰকৰ মুদ্ৰণ সংশোধনৰ পৃষ্ঠা পূৰ্ববত কৰাৰ অধিকাৰ থাকিব। * অভিজ্ঞ, অনভিজ্ঞ সকলোৱে সংশোধনৰ সময়ত বানানৰ ক্ষেত্ৰত অধিক গুৰুত্ব দিব। ===সময়=== *<mark>এই প্ৰতিযোগিতাৰ সময়সীমা: ১ নৱেম্বৰ ২০২৬ ০০:০০ বজাৰ (IST) পৰা ১৫ নৱেম্বৰ ২০২৬ ২৩:৫৯ বজা (IST) পৰ্যন্ত।</mark> ==বঁটা আৰু সন্মান== * প্ৰথম পুৰস্কাৰ - ৩০০০ টকা * দ্বিতীয় পুৰস্কাৰ - ২০০০ টকা * তৃতীয় পুৰস্কাৰ - ১৫০০ টকা * উদগনিমূলক পুৰস্কাৰ- ৫০০ টকাকৈ ৪ জনক দিয়া হ’ব। * বিচাৰকৰ মাননি - ২০০০ টকাকৈ * প্ৰতিগৰাকী অংশগ্ৰহণকাৰীকে একোখনকৈ ডিজিটেল মানপত্ৰ প্ৰদান কৰা হ’ব। ==কিতাপৰ তালিকা== #[[সূচী:সংস্কৃত নাটকৰ গল্প.pdf|সংস্কৃত নাটকৰ গল্প]] #[[সূচী:পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী.pdf|পম্পিয়াইৰ প্ৰলয় কাহিনী]] (সম্পূৰ্ণ, প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ ) #[[সূচী: অজান আততায়ী.djvu|অজান আততায়ী]] (প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ) #[[সূচী:Bahu Chabi, Bahu Rong.pdf| বহু ছৱি, বহু ৰং জীৱনৰ সমাজৰ]] #[[সূচী:গুলেনাৰ.pdf|গুলেনাৰ]] (দিম্পল দাস) #[[সূচী: আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন.pdf|আসাম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণ- অষ্টম অধিবেশন]](ঈশান জ্যোতি বৰা) #[[সূচী: আনন্দৰাম বৰুৱা.pdf|আনন্দৰাম বৰুৱা]] #[[ সূচী:আচাৰ বিজ্ঞান.djvu|আচাৰ বিজ্ঞান]] #[[সূচী: অসমীয়া ভাই.pdf|অসমীয়া ভাই]] (সম্পূৰ্ণ, ৰুমী বৰা) #[[সূচী:অসম বুৰঞ্জীৰ কথা.pdf|অসম বুৰঞ্জীৰ কথা]] #[[সূচী:অতুল পাঠমালা (তৃতীয় ভাগ).pdf|অতুল পাঠমালা]] #[[সূচী:অভিমন্যুবধ নাটক.pdf|অভিমন্যুবধ নাটক]] (মৌচুমী দাস) #[[সূচী:অলকা.pdf|অলকা]] (পবন বৰ্মন) #[[সূচী:অলকালৈ চিঠি.pdf|অলকালৈ চিঠি]](Jyoti Chiring) #[[সূচী:অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা.pdf|অসম-গৌৰৱ চৰিত-মালা]](Rishiraj Dutta) #[[সূচী:চন্দ্ৰ মল্লিকা.pdf|চন্দ্ৰ মল্লিকা]] #[[সূচী:আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন 1.djvu|আসাম বুৰঞ্জী হৰকান্ত বৰুৱা সদৰামিন]] #[[সূচী:ব্যথাৰ সুৰ.pdf|ব্যথাৰ সুৰ]] (দিপাংকৰ দাস) #[[সূচী:দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন.pdf|দেশভক্ত তৰুণৰাম ফুকন]](সম্পূৰ্ণ, Jyoti Chiring) #[[সূচী:মাতৃজাতি.pdf|মাতৃজাতি]] (নিলোৎপল হাজৰিকা) #[[সূচী:ভোগ.pdf|ভোগ]](যদুমণি) ==অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা== === অংশগ্ৰহণ কৰক === <div style="text-align:center; "> {{Clickable button|ৱিকিউৎস:ৱিকিউৎস মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা , নৱেম্বৰ ২০২৬/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল|text=অংশগ্ৰহণ কৰক|color=blue}} </div></div> {{Hidden|অংশগ্ৰহণকাৰীৰ তালিকা|{{/অংশগ্ৰহণকাৰীসকল}}}} ==বিচাৰক== * [[:m:User:BabulB|বাবুল বৈশ্য]] * [[:m:User:হানীফ আলী|হানীফ আলী]] ==প্ৰতিযোগিতাৰ অগ্ৰগতি লক্ষ্য কৰক== https://wscontest.toolforge.org/c/394 ==ফলাফল== {|class="wikitable" |+ [https://wscontest.toolforge.org/c/394 ফলাফল] ! স্থান!! সদস্য!! বৰঙণি!! প্ৰাপ্ত নম্বৰ |- | প্ৰথম স্থান || || || |- | দ্বিতীয় স্থান || || || |- | তৃতীয় স্থান || || || |- | rowspan="4"| প্ৰেৰণাদায়ী বঁটা |||| || |- | || || |} [[শ্ৰেণী:সম্পাদনা মেলা]] [[শ্ৰেণী:ৱিকিউৎস প্ৰুফৰিডথন]] jbfvdszp39st0lea7jvdy6dv7m3dngk 104 95102 266609 265000 2026-11-09T13:11:20Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 266609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|২১}}</noinclude>দাঁতিত ক্ৰীড়া পৰ্ব্বতত কিবা এটা উৰি ফুৰা দেখিছোঁ, মই চাই আহোঁ। {{gap}}বিদূষক গ’ল। ৰজাই বহাৰ পৰা উঠি ক’লে,—“বসন্তপ্ৰিয় দক্ষিণ বায়ু! তুমি সুগন্ধি হ’বলৈ ফুলৰ ৰেণু আহৰণ কৰা, কিন্তু আজি তাকে নকৰি প্ৰিয়াৰ চেনেহী হাতৰ লিখাখন লৈ গ’লা কিয়? তুমি অঞ্জনাৰ স্বামী হৈ কামাৰ্ত্তজনৰ চিত্তবিনোদন কৰিবলৈ এনে বস্তুৰ প্ৰয়োজনীয়তা নিশ্চয় বুজা। {{gap}}ইয়াৰ ভিতৰতে বিদূষকে বতাহত উৰা বস্তুটো পালেগৈ, কিন্তু সি ভূৰ্জ্জপত্ৰ নহয়, কেশৰ ফুলৰ ৰঙ্গৰ ম’ৰাৰ পাখি এটাহে। ৰজাই হা-হুমুনিয়াহ কাঢ়িবলৈ ধৰিলে। ৰাণীয়ে এই ছেগতে আগ বাঢ়ি আহি ভূৰ্জ্জপত্ৰডোখৰ আগ বঢ়াই দি ক’লে,–“আৰ্য্য-পুত্ৰ, দুখ নকৰিব, এইখন ভূৰ্জ্জপত্ৰ।’ {{gap}}দোধোৰমোৰত পৰি ৰজাই ক’লে,—“দেবি, স্বাগতম্।” {{gap}}বিদূষকে ৰজাৰ কাণে কাণে ক’লে,—“স্বাগতম্‌ নহয় দুৰাগতম্‌!” {{gap}}ৰজাই কি ক’ব কি নক’ব একো ঠিক কৰিব নোৱাৰি বিদূষকক বুদ্ধি সুধিলে। বিদূষকে ক’লে, “চোৰাই মালে সৈতে চোৰ ধৰা পৰিলে উত্তৰ কি ওলাব ” {{gap}}বিদূষকৰ পৰা কোনো সাহায্য নাপাই ৰজাই নিজেই<noinclude></noinclude> lldvxu525odybu0ef2skhmzcgxv5636 104 95757 266577 2026-11-09T12:18:46Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|২৫}}</noinclude>এইদৰে কৈ চন্দ্ৰক নমস্কাৰ কৰি ৰজাই আসন গ্ৰহণ কৰিলে; বিদূষেকো কাষ চাপি বহিল।লিগিৰীহঁতলৈ চাই ৰজাই ক’লে—“এতিয়া জোনাক হ’ল, আৰু জোৰৰ প্ৰয়োজন নাই। তোমালোক যাব পাৰা।” {{gap}}ৰজাৰ আদেশ পাই লিগিৰীহঁত ওলাই গ’ল। ৰজাই বিদূষকক ক’লে,—“দেবী, অলপতে পাবহি। তাৰ আগতে মোৰ অৱস্থাৰ কথা শুনা। {{gap}}বিদূ।—সেইটো জনাই আছে। কিন্তু উৰ্ব্বশীৰ যি গাঢ় অনুৰাগ দেখা গ’ল, তোমাৰ মনস্কামনা পূৰ্ণ নোহোৱাকৈ নাথাকে। {{gap}}ৰজা।—তথাপি মোৰ মন বৰ ব্যাকুল হৈ পৰিছে। নৈৰ সোঁতত যেতিয়া শিলৰ প্ৰতিবন্ধক জন্মে, তেতিয়া সি শত ধাৰাত বিভক্ত হৈ যায়। তেনেকৈয়ে আমাৰ মিলনত বিলম্বৰ বাধা জন্মাত মোৰ কামনা শতগুণে বৰ্দ্ধিত হৈছে। {{gap}}বিদূ।—অতি সোনকালে তোমালোকৰ মিলন হব। {{gap}}ৰজা।—হওঁতে হয়। মোৰ সোঁ বাহুটো এনেদৰে লৰিছে যে সিয়ো তোমাৰ কথাকেই সমৰ্থন কৰিছে। {{gap}}বিদূ।—বামুণৰ কথা অথলে নাযায়। {{gap}}ইয়াৰ ভিতৰতে স্বৰ্গত এটা ঘটনা ঘটিল। ভৰত মুনিয়ে স্বৰ্গত লক্ষ্মী-স্বয়ম্বৰ নামে এখন নাটকৰ অভিনয় পাতিছিল। নাটখন লিখিছিল সৰস্বতীয়ে। উৰ্ব্বশীৰ<noinclude></noinclude> 4k9pbzbz7tcias22gqigfembboy9ydp 104 95758 266581 2026-11-09T12:25:06Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৬|বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|}}</noinclude>গাত লক্ষ্মীৰ ভাও আৰু মেনকাৰ গাত বাৰুণীৰ ভাও পৰিছিল। স্বয়ম্বৰত কেশৱকে আদি কৰি তিনিওলোকৰ সুপুৰুষসকল উপস্থিত আছিল। বাৰুণীয়ে লক্ষ্মীক সুধিলে, সখি, এওঁলোকৰ ভিতৰত কাক তুমি মনোনীত কৰা?” নাটকমতে ইয়াৰ উত্তৰ হ’ব লাগিছিল—‘পুৰুষোত্তমক’, কিন্তু উৰ্ব্বশীৰ মুখৰপৰা ওলাই গ’ল ‘পুৰুৰৱাক’। {{gap}}ইয়াৰ পৰা দৰ্শকৰ মাজতো কিছু চাঞ্চল্য উপস্থিত হ’ল। মুঠতে অভিনয় মুনিৰ মনৰ জোখায় নহ’ল। অভিনয় শেষ হোৱাৰ পাচত মুনিয়ে উৰ্ব্বশীক ক’লে,—“তই স্বৰ্গত থাকিবৰ উপযুক্ত নহৱ, তোৰ অধঃপতন হওক।” {{gap}}ইন্দ্ৰই ঘটনাৰ আদি অন্ত সকলো বুজিলে। তেওঁ উৰ্ব্বশীক ক’লে,—“বেজাৰ নকৰিবা। ৰাজৰ্ষি পুৰুৰৱাই মোক ৰণত সহায় কৰি আহিছে; এতেকে তুমি তেওঁৰ লগতে থাকাঁ গৈ। সেয়ে হ’লে মুনিৰ শাপো ফলিয়াব তোমালোকো সুখী হ’বা। ৰজাই যেতিয়া তোমাৰ গৰ্ভজাত সন্তানৰ মুখ দেখিব, তেতিয়াই তুমি স্বৰ্গলৈ ঘূৰি আহিবা।” {{gap}}ইন্দ্ৰৰ আদেশ মানি উৰ্ব্বশী চিত্ৰলেখাৰে সৈতে পুৰুৰৱাক বিচাৰি আহিল আৰু ৰজা আৰু বিদূষকৰ কথা বতৰা চলি থাকোঁতেই তেওঁলোকৰ ওচৰ পালেহি। উৰ্ব্বশীৰ তেতিয়া অভিসাৰিকাৰ বেশ, গাত নীলা পাটৰ কাপোৰ আৰু নিচেই তাকৰীয়াকৈ অলঙ্কাৰ। তেওঁ চিত্ৰলেখাক সুধিলে,—“সখি, কেনে দেখিছা?” {{nop}}<noinclude></noinclude> 6qafprddixr1qwlj47cza41i8k5mfd9 104 95759 266584 2026-11-09T12:29:13Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|২৭}}</noinclude>{{gap}}চিত্ৰ।—সুধিছা হে নে? এই সাজ-পাৰেৰে তোমাক দেখি মোৰেই পুৰুৰৱা হবৰ মন গৈছে। {{gap}}তেওঁলোক দুয়ো অদৃশ্য ভাবে থাকি ৰজা আৰু বিদূষকৰ কথা-বতৰা শুনিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ৰজাই বিদূষকক ক’লে,—ৰাতি বাঢ়ি অহাৰ লগে লগে মোৰ মদন-পীড়াও বাঢ়ি আহিছে।” {{gap}}বিদু।–তেনেহলে অমৃতগৰ্ভ চন্দ্ৰকিৰণ সেৱন কৰাঁ। {{gap}}ৰজা।—বয়স্য, ফুল-শয্যাই হওক, চন্দন প্ৰলেপেই হওক, নাইবা মণিমালাই হওক, একোৱেই মোৰ যন্ত্ৰণাৰ উপশম কৰিব নোৱাৰে, পাৰে মাথোন সেই দিব্যাঙ্গনাই, নাইবা তেওঁৰ বিষয়ে আলাপ আলোচনাই। {{gap}}উৰ্ব্বশীৰ মনত যদি ৰজাৰ প্ৰতি কিবা অলপ সন্দেহো আছিল, এই কথা শুনাৰ পাচত সিও নোহোৱা হ’ল। এনে সময়তে ৰাণী অহাৰ গম পাই ৰজা আৰু বিদূষক দুয়ো কথা-বতৰা সামৰি সতৰ্ক হৈ ৰ’ল। উৰ্ব্বশী আৰু চিত্ৰলেখায়ো আগৰ দৰেই অদৃশ্য হৈ তেওঁলোকৰ কাৰ্য্য লক্ষ্য কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}অলপ পিচতে পৰিচাৰিকাৰে সৈতে ৰাণী আহি মণিহৰ্ম্ম্য পালে। তেওঁৰ গাত ধকধক কৰে বগা পাটৰ কাপোৰ আৰু যিখিনি নিপিন্ধিলেই নহয়, সেইখিনি মাথোন অলঙ্কাৰ; মূৰত পবিত্ৰ দূৰ্ব্বা। {{gap}}ৰাণী এনেকৈ ৰজাৰ ওচৰলৈ অহাৰ উদ্দেশ্য আছে।<noinclude></noinclude> a5xk7i5pfcr1qtdi1t1a3iw02kpeu3w 104 95760 266586 2026-11-09T12:34:11Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|২৮|বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|}}</noinclude>সেইদিনা ৰজাৰ প্ৰণিপাতকো লঙ্ঘন কৰি খঙত গুচি যোৱাৰ পাচত ৰাণীয়ে ভাবিলে তেওঁৰ তেনে কৰা উচিত নহ’ল। স্বামীৰ ইচ্ছাৰ বিৰুদ্ধে তেওঁ থিয় দিব নালাগিছিল। ইয়াকে ভাবি তেওঁ “প্ৰিয়ানুপ্ৰসাদন” নামে ব্ৰত আৰম্ভ কৰিলে। দিনটো ব্ৰতে উপবাসে থাকি এতিয়া তাৰ সমাপ্তিৰ নিমিত্তে ৰজাৰ কাষ চাপিছে। {{gap}}ৰাণীয়ে প্ৰথমেই মণিহৰ্ম্মাৰ ওপৰত পৰা চন্দ্ৰৰশ্মিক গন্ধ পুষ্পাদি উপচাৰেৰে অৰ্চ্চনা কৰি মিঠাইৰ থালখন বিদূষকক দিলে, বিদুষকেও মনৰ আনন্দেৰে আশীৰ্ব্বাদ কৰিলে। তাৰ পাচত ৰাণীয়ে ৰজাক পূজা কৰিলে। পূজাৰ অন্তত অঞ্জলিবদ্ধা হৈ ৰজাক প্ৰণিপাত কৰি ক’লে,—“মই আজি ৰোহিণী-মৃগলাঞ্ছনক সাক্ষী কৰি কওঁ যে আজিৰ পৰা আৰ্য্য পুত্ৰই যি তিৰুতাৰ সঙ্গ বিচাৰে, আৰু যি আৰ্য্যপুত্ৰৰ প্ৰণয়িণী স্বৰূপে কাষ চাপে তেওঁৰ লগত প্ৰীতি-পাশত আৱদ্ধ থাকিম।” {{gap}}বিদূষকে ৰজাৰ কাণে কাণে ক’লে, – “মাছমৰীয়াৰ হাতৰ পৰা মাছ এৰাই গ’লে অসন্তোষেৰে কয়—‘যাওক তাৰ প্ৰাণ ৰক্ষা পৰিল, মোৰ ধৰ্ম্ম হব’।” তাৰ পাচত ৰাণীলৈ চাই ক’লে,—“আও! ৰজালৈ আপোনাৰ ইমান মৰম নে!” {{gap}}ৰাণী।—নিজৰ সুখ বিসৰ্জ্জন দিও মই আৰ্য্যপুত্ৰক<noinclude></noinclude> olilksi9l4e1hvg1h8s8bs4xpfp8niw 104 95761 266593 2026-11-09T12:39:42Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|২৯}}</noinclude>সুখী কৰিব খোজোঁ। মৰম আছে নে নাই তাৰ পৰাই বুজি লওক। {{gap}}ৰজা।—তুমি মোক আনক দিবও পাৰা, কিন্তু তুমি মোক যি ভাবে সন্দেহ কৰিছা, আচলতে মই তেনে নহওঁ। {{gap}}ৰাণী।—হওক বা নহওক, সেইটো মোক নালাগে। মই নিয়মমতে মোৰ ব্ৰত সমাপন কৰিছোঁ মাত্ৰ। এতিয়া আহেঁ। {{gap}}ৰজা।—যদি মোক এৰি যোৱা, তেন্তে তুমি মোৰ প্ৰতি প্ৰসন্ন হোৱা নাই। {{gap}}ৰাণী।—নহয়, ব্ৰতৰ নিয়ম মই লঙ্ঘন কৰিব নোৱাৰোঁ {{gap}}এইদৰে কৈয়েই পৰিচাৰ্কিৰে সৈতে ৰাণী ওলাই গ'ল। {{gap}}অলপ পৰ নীৰবে থকাৰ পাচত ৰজাই বিদূষকক ক’লে,–“ৰাণী কিমানখিনি পালেগৈ?” {{gap}}বিদূ।—ভয় নাই, কি ক’ব খুজিছা কোৱাঁ। বেজে যেনেকৈ চিকিৎসাৰ বাহিৰ হোৱা ৰোগীক এৰি দিয়ে, ৰাণীয়েও তোমাক তেনেকৈ এৰি দিছে। {{gap}}ৰজা।—উৰ্ব্বশীক নেদেখিলেও নেপূৰৰ ৰুণজুন ধ্বনিয়েই যদি কাণত পৰিলহেঁতেন! নাইবা পিচফালৰ পৰা আহি তেওঁ মোৰ চকু জিপাই ধৰিলেহেঁতেন। {{gap}}তৎক্ষণাৎ ঊৰ্ব্বশীয়ে পিচফালৰ পৰা ৰজাৰ চকু জিপাই ধৰিলে। চিত্ৰলেখাই একো নক’বলৈ বিদূষকক ইঙ্গিত<noinclude></noinclude> e4pds7noqocdb60m1613k8fj8vk0m9v 266594 266593 2026-11-09T12:40:00Z JyotiPN 1603 266594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh||বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|২৯}}</noinclude>সুখী কৰিব খোজোঁ। মৰম আছে নে নাই তাৰ পৰাই বুজি লওক। {{gap}}ৰজা।—তুমি মোক আনক দিবও পাৰা, কিন্তু তুমি মোক যি ভাবে সন্দেহ কৰিছা, আচলতে মই তেনে নহওঁ। {{gap}}ৰাণী।—হওক বা নহওক, সেইটো মোক নালাগে। মই নিয়মমতে মোৰ ব্ৰত সমাপন কৰিছোঁ মাত্ৰ। এতিয়া আহেঁ। {{gap}}ৰজা।—যদি মোক এৰি যোৱা, তেন্তে তুমি মোৰ প্ৰতি প্ৰসন্ন হোৱা নাই। {{gap}}ৰাণী।—নহয়, ব্ৰতৰ নিয়ম মই লঙ্ঘন কৰিব নোৱাৰোঁ {{gap}}এইদৰে কৈয়েই পৰিচাৰ্কিৰে সৈতে ৰাণী ওলাই গ'ল। {{gap}}অলপ পৰ নীৰবে থকাৰ পাচত ৰজাই বিদূষকক ক’লে,–“ৰাণী কিমানখিনি পালেগৈ?” {{gap}}বিদূ।—ভয় নাই, কি ক’ব খুজিছা কোৱাঁ। বেজে যেনেকৈ চিকিৎসাৰ বাহিৰ হোৱা ৰোগীক এৰি দিয়ে, ৰাণীয়েও তোমাক তেনেকৈ এৰি দিছে। {{gap}}ৰজা।—উৰ্ব্বশীক নেদেখিলেও নেপূৰৰ ৰুণজুন ধ্বনিয়েই যদি কাণত পৰিলহেঁতেন! নাইবা পিচফালৰ পৰা আহি তেওঁ মোৰ চকু জিপাই ধৰিলেহেঁতেন। {{gap}}তৎক্ষণাৎ ঊৰ্ব্বশীয়ে পিচফালৰ পৰা ৰজাৰ চকু জিপাই ধৰিলে। চিত্ৰলেখাই একো নক’বলৈ বিদূষকক ইঙ্গিত<noinclude></noinclude> 832hw0ptl7xwajn2q8ha1q1xs8nwpiz 104 95762 266596 2026-11-09T12:45:46Z JyotiPN 1603 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="JyotiPN" />{{rh|৪০|বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|}}</noinclude>কাঁড়ৰ গৰাকী ঐল ( ইলাৰ পুত্ৰ পুৰুৰৱা ) আৰু উৰ্ব্বশীৰ পুত্ৰ আয়ু। {{gap}}ৰজাৰ ল’ৰা নাই বুলিয়েই সকলোৰে বিশ্বাস আছিল, আন কি ৰজাৰো। এই সংবাদত সকলোৰে হৰিষ মিলিল; বিদূষকে ৰজাক অভিনন্দন জনালে। ৰজাই কিন্তু নিজেই একো ঠাৱৰাব নোৱাৰিলে। নৈমিষাৰণ্যত যজ্ঞ কৰা দিনকেইটা মাথোন উৰ্ব্বশীৰে সৈতে তেওঁৰ এৰাএৰি হৈছিল; তাৰ বাহিৰে আন সকলো সময়তে দুয়ো একেলগে আছিল। তেওঁ যে গৰ্ভৱতী হৈছিল তাকো ৰজাই ক’ব নোৱাৰে। অৱশ্যে অলপ দিন তেওঁৰ মুখখন শেঁতা দেখিছিল, চকুৰ জ্যোতিও অলপ ম্লান হৈছিল। তথাপি ইয়াৰ পৰাই লৰাৰ মাক হ’ল বুলি সাব্যস্ত কৰা স্বাভাৱিক যেন নালাগে। {{gap}}বিদূষকে ক’লে,—“অপেচৰাৰ গাত সকলোবোৰ নাৰীৰ লক্ষণ দেখিবলৈ পাবা বুলি নাভাবিবাচোন।” {{gap}}ৰজা।—বাৰু সেয়ে হ’ল, মোৰ পৰা লুকুৱাই ৰাখিবৰ তেওঁৰ কি প্ৰয়োজন আছিল? {{gap}}বিদূ।—অপেচৰাৰ কাৰ্য্যত কি ৰহস্য থাকে তাক কোনে জানে! {{gap}}কাঁড়পাট ৰজাৰ হাতত দিয়েই কঞ্চুকী ওলাই গৈছিল। এতিয়৷ আকৌ আহি ৰজাক ৰাতৰি দিলে,—<noinclude></noinclude> gi5mvdzncus4cdqld7avnc9ztc9cu2j 104 95763 266673 2026-11-09T16:42:00Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২৫}}</noinclude>বাকী তিনিজনে হাতযোৰ কৰি ওপৰলৈ সেৱা জনালে। কেপ্টেনে আকৌ কলে “কোনোবা জনমৰ নিকোলা ভাইক পোৱাৰ কথা কৈছো নহয়। গাহৰি অৰ্থাৎ নদী চাহাব বা ছোট চাহাব কিন্তু তাৰ আচল নাম এন, বৈশ্য অৰ্থাৎ নন্দীধৰ বৈশ্য... {{gap}}“অ’—বাৰু কৈ যোৱা।” দলপতিয়ে কলে। {{gap}}কেপ্টেনে কলে “নদী চাহাবে কাবু হৈ তৎক্ষণাৎ নিকোলাক হুকুম দিলে মেনেজাৰক মাতি আনিবলৈ আৰু মই কলো মাধৱক শুশ্ৰূষা কৰিবলৈ। নিকোলাই তাৰ কথা নামানি মোৰ কথা মতে মাধৱক বাহিৰ উলিয়াই নি মূৰটো ধুই চফা কৰি কাপোৰ বান্ধি দি খুৱাই সুস্থ কৰি তুলিলে। ইপিনে ম‍ই চাহাবক কট্‌কটীয়াকৈ বান্ধি ভয় দেখুৱাই শাস্তি দি অৱশেষত স্বীকাৰ কৰাবলৈ বাধ্য কৰিলো যে সিয়েই আন দুজনে সৈতে মালতীক অপহৰণ কৰা সঁচা। তেতিয়াই মোৰ প্ৰতিজ্ঞা পূৰণ কৰিলোঁ, গোসাঁই, হাঃ হাঃ হাঃ।” {{gap}}দলপতিয়ে কলে “ছিঃ ছিঃ ভাইচাহাব, এই কামত মই তোমাক ভাল নুবুলিলো, তুমি তাৰ নাক...” {{gap}}বাধা দি কেপ্টেনে কলে “তাকে কৰিব নোৱাৰিলে ‘পা-ফু’ দলক মুখ নেদেখুৱাওঁ বুলি প্ৰতিজ্ঞা কৰিছিলো গোসাঁই। তদুপৰি তাৰ বিশেষ লোকচান হোৱা নাই ককাইদেও। কেৱল ক'লা তিলটো আৰু তাৰ নাকৰ আগত কেৱে নেদেখে।” {{gap}}“কিন্তু টকীৰ আগত সি তোমাৰ বৰ্ব্বৰ কৰ্ম্মৰ কথা নকব বুলি ভাবিছা নেকি কেপ্টেন ” {{gap}}হাঁহিমাৰি কেপ্টেনে কলে “হয়তো কবও পাৰে। কিন্তু কলে কি হব? মিলিটেৰী মেজাজ দেখুৱাই ম‍ই যে তাৰ ডিঙিটো কাটি দিয়া নাই তাৰবাবে টকীয়ে মোক ধন্যবাদহে দিব ককাইদেও। তাৰ পিচত কওঁ শুনক, চাৰিবজাত বাগিচাৰ মেনেজাৰ বঙলালৈ অহাৰ লগে লগে<noinclude></noinclude> sfard0zc16xpdj2a0jpr4kp6jo4ern4 104 95764 266676 2026-11-09T16:47:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২৬}}</noinclude>তাকো বন্দী কৰি থলো। সিহঁতে বন্দী কৰা তিনি নম্বৰ বন্দী কোন জানেনে ককাইদেও? তেওঁ বিলাস বৰা। তেওঁক মোকলাই আনি নিকোলাৰ হাতত দি মাধৱক লগত লৈ আমি দুয়ো গোটেইখন বিচাৰি অৱশেষত আলীবাবাৰ ৰত্ন-ভাণ্ডাৰ আবিষ্কাৰ কৰিলো। এয়া তাৰ পুৰস্কাৰ গোসাঁই।” {{gap}}“মাধৱক আৰু বিলাসক লৈ আহিছা নেকি?” {{gap}}“নাই অনা ককাইদেও। তেওঁলোক অপহৃত মানুহ যেতিয়া পুলিচে উদ্ধাৰ কৰক। দুৰ্ব্বত্তহঁতৰ বিৰুদ্ধে তেওঁলোকে সাক্ষী দিবত লাগিব নহয়।” {{gap}}“কিন্তু ভাইচাহাব মালতীৰ কথা শুনিবলৈহে মই বৰ উদ্বিগ্ন হৈ আছো। মালতীৰ খবৰহে প্ৰথমে কোৱা।” দলপতিয়ে কলে। {{gap}}কেপ্টেন উত্তৰ দিলে “মুক্তিপণৰ চেকখন মোৰ পৰা লৈ নদী চাহাবে কালি ডিব্ৰুগড়লৈ উভতি আহি আজি মালতীক তালৈ লৈ যোৱাৰ কথা আছিল। কিবা কাৰণত আহিব নোৱাৰিলে বৰ চাহাবে লগত লৈ যাব। সি কিয় আহিব নোৱাৰিলে জানেই নহয়। ময়ো সিহঁতক পহৰা দি থাকিবলগীয়া হল। কিয়নো বিলাসৰ অৱস্থা শোচনীয়, মাধৱো মাৰ খাই বৰ কাহিল হৈ পৰিছে।” {{gap}}“উস্ ৰাম! বৰ দুখ পালো। তোমাৰ জখম কেনেকুৱা ভাই চাহাব, এতিয়া কিবা কষ্ট আছে নেকি?” {{gap}}তেতিয়াহে কেপ্টেনে নিজৰ টুপীটো খুলি হাতত লৈ দেখুৱালে যেু পাছমূৰটো বঢ়িয়াকৈ ঢাকি ওপৰত ক'লা কাপোৰ এখনেৰে বেণ্ডেজ কৰা আছে যাতে হঠাতে কাৰো চকুত নপৰে। বাকী তিনিজনে ততালিকে উঠি গৈ চালে যে মূৰটো দুয়ো কাণৰ ওচৰলৈ তেনেইক উখহি আছে। কেপ্টেনে কলে “মাধৱৰ মূৰ এঠাইত ফাটিছে কিন্তু মোৰ তিনি ঠাইত ফাটিছে ককাইদেও। তথাপি মাধৱ মোতকৈ বেছি<noinclude></noinclude> 1w5ncmh7xqbzcnrbkw586726sp6rnnq 104 95765 266679 2026-11-09T16:53:16Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266679 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২৭}}</noinclude>কাহিল হৈছে। ময়ো যে কাহিল হোৱা নাছিলো এনে নহয়—বিষ আৰু প্ৰবল জ্বৰে মোকো অস্থিৰ কৰি পগলা কৰি তুলিছিল। তাৰফলত আজি এটা বেয়া কামো কৰি পেলাইছিলো। আপুনি তিৰস্কাৰ কৰিব বুলিহে কবলৈ সাহ পোৱা নাই, গোসাঁই।” {{gap}}হাঁহিমাৰি মৰমৰ মাতেৰে দলপতিয়ে কলে "ভীমেও মোক ভয় কৰা কথা শুনিলে মনত গৰ্ব্ব হয় ভাইচাহাব। তিৰস্কাৰ নকৰো বাৰু, কোৱা?” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “জ্বৰৰ তাপত গা পুৰি যোৱা অৱস্থা। মূৰৰ বিষত তৎ নাই। তদুপৰি মালতীৰ উদ্ধাৰৰ চিন্তা। অথচ এৰি আহিব নোৱাৰো। সিহঁতৰ দলৰ কেইটামান গুণ্ডা, বাগিচাবোৰত ঘূৰি ফুৰে। কেতিয়া ওলায়হি তাৰ ঠিকনা নাই। মাধৱৰ ওপৰত ভৰসা কৰি এৰি অহা টান। শেষলৈ মিনিটকে এযুগ যেন লগা হ'ল। আজি দুপৰীয়া সিহঁতৰ তিনিটা গুণ্ডা উভতি গৈছিল। সিহঁতকো বন্দী কৰি থৈ বহি আছো কিন্তু মালতীৰ খবৰ নাই। মগজু বেয়া হৈ পৰিল ককাইদেও, অৱশেষত স্থিৰ কৰিলো যে নদীচাহাবক আঁতৰাই দিলে হুকুম দিওঁতা কোনো নাথাকিব। মাধৱক নিকোলাৰে সৈতে থৈ মই মালতীক বিচাৰি আহিম। তাকে স্থিৰ কৰি গাহৰি মাৰ্কাক উলিয়াই আনি তাৰ মটৰত তুলি দি পাহাৰৰ পৰা নামি অহা আলিত মটৰ এৰি দিলো। ” {{gap}}“উস্ ৰাম, বৰ নিষ্ঠুৰ কাম ভাইচাহাব।” দলপতিয়ে কলে। {{gap}}কেপ্টেনে কলে “নিষ্ঠুৰতাই তাৰ উপযুক্ত পুৰস্কাৰ গোসাঁই, আৰু সিয়েই মালতীক হৰণ কৰি মোৰ মূৰ ভাঙি সেই কাম কৰিবলৈ বাধ্য কৰাইছিল। অৱ্শ্যে আহিবৰ সময়ত দেখি আহিছো যে সি মৰা নাই। টকীয়ে নিশ্চয় মটৰ এক্সিডেন্ট হোৱা প্ৰমাণ পাব। তাৰ পিছত আহিবলৈ সাজু হৈ মটৰত উঠি বহিছোহে, সেই সময়তে<noinclude></noinclude> 1v8w8ox873027a5nkwdw4x5w1bf50cv 104 95766 266683 2026-11-09T17:00:05Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266683 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২৮}}</noinclude>একেলগে দুখন মটৰ পালেগৈ। প্ৰথম খনত ড্ৰাইভাৰে সৈতে বৰ চাহাব আৰু দ্বিতীয়খনত মালতীৰে সৈতে আমাৰ ডাঃ নকুল ৰায়!” {{gap}}দলপতি আৰু বাকী দুজনে অতি আচৰিত হৈ কলে “ডাঃ ৰায়?” {{gap}}“হয় ককাইদেও, ডাঃ ৰায়। তেওঁ মোৰ ৰঙাপৰা মুখখন দেখিয়েই ব্যস্ত ভাবে ওচৰলৈ গৈ গাত হাত দি চাই ইমান জ্বৰে সৈতে আহিব ওলোৱা দেখি প্ৰথমে গালি পাৰিলে। তাৰ পিছত ইনজেকশ্যন এটা দি বেণ্ডেজ কৰি দিয়াৰ লগে লগে বিষ কমিবলৈ ধৰিলে। এতিয়া উখহি আছে যদিও বিষ সমূলি নাই। তেওঁক তাৰে চাৰ্জতে ৰাখি মই পোনেই ইয়ালৈ লৰ মাৰিছো.." {{gap}}দলপতিয়ে সুধিলে “পিছে ডাক্তৰে মালতীক ক'ত কেনেকৈ পালে?” {{gap}}কেপ্টেনে কলে “কওঁ শুনক, ডাক্তৰৰ মটৰ চলিছেহে চলিছে। কেতিয়া ডিব্ৰুগড় পায়হি সেয়ে লক্ষ্য। ডিব্ৰুগড় পাবলৈ আৰু প্ৰায় বাৰ মাইলহে বাকী। এনেতে দূৰৰ পৰা তেওঁ দেখিলে যে এখন মটৰ আলিৰ দাঁতিত ৰ'ল। তাৰ ড্ৰাইভাৰে নামি তেওঁৰ মটৰৰ সমুখৰ আয়নাত ডাক্তৰ বুলি লেখা শব্দটো দেখি হাত দাঙি বিপদ সঙ্কেত দিলত ৰায়ে ইখন মটৰৰ ভিতৰলৈ চাই প্ৰায় জাপ মাৰি উঠিবৰ উপক্ৰম। মটৰৰ পাছৰ ছীটত মালতীৰ সৈতে আন এজন বহি আছে। উভয়ে চকু মেলি থাকিলেও জড়ভৰত। মালতীয়ে অৱশ্যে লগৰ জনক শক্তিশেল মাৰি নিজে ভাও কৰিছিল। ডাক্তৰক দেখি চকুৰে টিপ দিলে। ড্ৰাইভাৰে কলে যে চাহাব মেম চাহাবৰ সৈতে বাগিচালৈ যোৱাৰ কথা। এই ঠাই পাইহে কোন বাগিচালৈ যাব লাগে তাক জনাব খুজিছিল। সেইমতে সি পাৰাবৎ টি ইষ্টেটলৈ যোৱা ৰাস্তা পাই সুধিলত কোনো উত্তৰকে নিদিয়া দেখি মটৰ ৰখাই দেখে যে দুয়োজনেই অচেতন হৈ অলৰ-অচৰ হৈ আছে।<noinclude></noinclude> pt5w0bm1b1rg2egt73h6ae55b4s9l8p 104 95767 266685 2026-11-09T17:06:55Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266685 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১২৯}}</noinclude>কি হল সি একোকে নুবুজে। গতিকে ডাক্তৰৰ গাড়ী দেখি সি সহায় বিচাৰিছে।” {{gap}}"ধৰ্ম্মৰ ঢোল বতাহতো বাজে।" বুলি দলপতিয়ে কলে “তাৰ পিছত কোৱা ভাইচাহাব?” {{gap}}“তাৰ পিছত কিবা দৰব সুঙিবলৈ দিয়াত মালতীৰ জ্ঞান আহিল কিন্তু বৰচাহাবৰ নাহে। তেতিয়া ডাক্তৰে মালতীক নিজৰ মটৰলৈ নি ড্ৰাইভাৰক বাগিচালৈ বুলি মটৰ চলাব দিলে। আৰু বাগিচা পোৱাৰ পিছত দুজন বন্দী বেছি হল ককাইদেও।” {{gap}}বাকী তিনিজনৰ মন প্ৰফুল্ল হল। হঠাতে পাৰ্থ সিঙে মাত লগালে “বৰ চাহাবৰ নাম আশমান সিং নহয়নে কেপ্টেন ককাইদেও? নহয়নে {{gap}}হেমিল্টনে কলে “তেনেহলে ড্ৰাইভাৰৰ নাম ইস্মাইল।” {{gap}}"ঠিক কথা, কিন্তু তোমালোকে কেনেকৈ জানিলা বাৰু?” {{gap}}দলপতিয়ে আনন্দৰ হাঁহিমাৰি কলে “এওঁলোক দুজনে কৰিব নোৱাৰা কাম একোৱেই নাই যেন পাওঁ, ভাইচাহাব। হেমিল্টন ভায়ে দলৰ আটাইবোৰ গুণ্ডাৰ নাম সংগ্ৰহ কৰিছে। কেৱল বৰ চাহাবৰ আচল নাম পোৱা নাছিল। তদুপৰি দলৰ প্ৰধান সেনাপতি স্বৰূপ দুৰ্ব্বত্ত গুণ্ডা কানাই কৰ্ম্মকাৰক আজি তিনদিন ধৰি তেওঁ মটৰৰ ভিতৰতে সুমাই লৈ চাৰিওফালে ঘূৰি ফুৰিছে। ” {{gap}}কেপ্টেনে ধন্যবাদ দি হেমিলল্টনক হেণ্ডশ্যেক কৰিলে। দলপতিয়ে আকৌ কলে “আৰু এওঁ পাৰ্থ ভাইটিয়ে এজন সৰবজানৰ নিচিনা নোটিচৰ কথাটো আবিষ্কাৰ কৰাত মই অবাক হৈ পৰিছোঁ। আশমান সিঙৰ টাইপৰাইটাৰতে সকলো নোটিচ আৰু মালতীৰ মুক্তিপণ টাইপ কৰিছিল। সিয়েই তাৰ কোম্পানীৰ তহবিল চুৰ কৰিলেহেঁতেন। সেই উদ্দেশ্যৰে আগদিনা বেঙ্কত জমা নিদি বহুত টকা<noinclude></noinclude> 277u9bgmhvvuqulj5varvtm3onh4rmd 104 95768 266689 2026-11-09T17:13:03Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|অজান আততায়ী||১৩০}}</noinclude>কোম্পানীৰ ষ্ট্ৰংৰূমত ৰাখিছিল। আৰু ইপিনেও ধৰা পৰিবৰ ভয়ত তাৰ অসদুপায়ে ঘটা আটাইবোৰ ধন নিজৰ ভঁৰালতে সাঁচি ৰৈছিল।" {{gap}}হাঁহিমাৰি কেপ্টেনে কলে "আপোনাৰ কাৰণে সাঁচি ৰাখিছিল গোসাঁই।" {{gap}}“নহয় ভাইচাহাব,” দলপতিয়ে পাৰ্থ সিঙৰ মুখলৈ চাই কলে “এওঁৰ কাৰণেহে ৰাখিছিল। এওঁহে দুয়োজনকে দেউলীয়া কৰি কোম্পানীৰকণ দক্ষিণা হিচাবে আনিলে। আৰু বুদ্ধি কৰি কোম্পানীৰ বাকচত ‘পা-ফু' লিখা কাকত এৰি থৈ নাহিল। সেইদেখি ডাওৰাক আঙুলিয়াই দিবলৈ মই সুবিধা পালো। তেওঁলোকে স্থিৰ নিশ্চিত হৈছে যে আশমান সিঙেই তহবিল লুট কৰি ভাও জুৰি আছিল। তাৰ পিছত আমান সিঙৰ আলমাৰীত বিলাস বৰাই চুৰ কৰা বুলি এজাহাৰ দিয়া আটাইবোৰ বস্তু পোৱাত মোৰ আৰু দৰকাৰ নাই দেখি মূৰ সোলোকা দি গুচি আহিলো।” {{gap}}কেপ্টেনে সুধিলে “দুজনক যে দেউলীয়া কৰা বুলি কলে সিজন কোন?* {{gap}}“তেৱেঁই ৰায় চাহাব শুক্লধৰ বৈশ্য! ডাঙৰ পুতেক বিলাস বৈশ্যক ওৰফে আমাৰ বিলাস বৰাক ত্যাজ্যপুত্ৰ কৰিছে। তেওঁৰ গুণধৰ দ্বিতীয় পুত্ৰ দুৰ্ব্বত্ত-গুণ্ডা আশমান সিঙৰ সহকাৰী গাহৰি মাৰ্কা নদী চাহাব অথবা এন, বৈশ্য। পাৰ্থ সিঙে ৰায় চাহাবক কালিয়েই নিঃসম্বল কৰিছে। এতিয়ালৈ সি জ্ঞান ফিৰাই পোৱা নাই। যি নহওক, পিছে ভাইচাহাব, মিঃ টকীৰ লগত দেখা কৰাৰ প্লেনৰ যে কিবা সাল সলনি কৰিবা বুলি কলা তাকেহে সোনকালে কৰা। আমি বাগিচালৈ তৎক্ষণাত ৰাওনা হব লাগে।” {{gap}}কেপ্টেনে হাতযোৰ কৰি কলে “আপোনালোক তালৈ যোৱাৰ<noinclude></noinclude> 324w2j4gxcbv6mms1ylkj782gy5msex 6 95769 266827 2026-11-10T08:28:41Z JyotiPN 1603 অতুল পাঠমালা পুথিৰ ১১নং পৃষ্ঠাৰ ছবি 266827 wikitext text/x-wiki == সাৰাংশ == অতুল পাঠমালা পুথিৰ ১১নং পৃষ্ঠাৰ ছবি == অনুজ্ঞাপত্ৰ == {{PD-India}} 5h6sdkmxdiriganezijqhjys39fa7q5 104 95770 266865 2026-11-10T10:01:40Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266865 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫১|বিক্ৰমোৰ্ব্বশী।|৫১}}</noinclude>শকুন্তলা। ( 5 ) ৰাজৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰই দুৰ্ঘোৰ তপস্যা কৰিছিল। একাগ্ৰ সাধনাৰ বলত যে সিদ্ধি লাভ হয়, তাত কোনো সংশয় নাই। বিশ্বামিত্ৰৰো সিদ্ধি লাভৰ আশা দেখা গ'ল। তাকে দেখি ইন্দ্ৰৰ ভয় লাগিল, তেওঁ কেনেকৈ বিশ্বামিত্ৰৰ তপোভঙ্গ কৰিব তাৰ নিমিত্তে যত্নৱান হ'ল। বহুত চেষ্টা কৰিও কৃতকাৰ্য্য হব নোৱাৰি, শেহত তেওঁ মেনকা নামেৰে অপ্সৰা এজনাক বিশ্বামিত্ৰৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে। তেতিয়া বসন্ত কাল। কুঞ্জত নানা জাতীয় পক্ষীৰ সুললিত সঙ্গীত, গছে গছে নানা বৰণীয়া ফুলৰ জাক-জমক আৰু সেউজীয়া কোমল ঘাঁহৰ ওপৰত সৰা ফুলৰ বিস্তৃত সৌৰভ। সঁচাকৈয়ে সময়টো মন-প্ৰাণ উন্মাদকৰ। এই সুখৰ সময়ত, ভোগ-প্ৰবৃত্তিৰ উত্তেজনাৰ কালত, ভুবন- মোহিনী ৰূপেৰে নানা লাহ-বিলাহেৰে মেনকা আহি বিশ্বামিত্ৰৰ সম্মুখত উপস্থিত হ'ল। সুন্দৰীৰ মায়াজাল ছিঙ্গি যোৱা বৰ উজু কাম নহয়, স্বয়ং ভূতভাৱন মদন- ভস্মকাৰী মহাযোগী মহেশ্বৰো এদিন মোহিনীৰ ৰূপত<noinclude></noinclude> afpxns5evyw0lij2hln3fcbqph7hiba 266866 266865 2026-11-10T10:06:04Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266866 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" /></noinclude>{{center|{{center|'''{{Xxx-larger|শকুন্তলা।}}'''}}}} {{center|{{X-larger|( ১ )}}}} {{gap}}ৰাজৰ্ষি বিশ্বামিত্ৰই দুৰ্ঘোৰ তপস্যা কৰিছিল। একাগ্ৰ সাধনাৰ বলত যে সিদ্ধি লাভ হয়, তাত কোনো সংশয় নাই। বিশ্বামিত্ৰৰো সিদ্ধি লাভৰ আশা দেখা গ'ল। তাকে দেখি ইন্দ্ৰৰ ভয় লাগিল, তেওঁ কেনেকৈ বিশ্বামিত্ৰৰ তপোভঙ্গ কৰিব তাৰ নিমিত্তে যত্নৱান হ'ল। বহুত চেষ্টা কৰিও কৃতকাৰ্য্য হব নোৱাৰি, শেহত তেওঁ মেনকা নামেৰে অপ্সৰা এজনাক বিশ্বামিত্ৰৰ ওচৰলৈ পঠিয়াই দিলে। {{gap}}তেতিয়া বসন্ত কাল। কুঞ্জত নানা জাতীয় পক্ষীৰ সুললিত সঙ্গীত, গছে গছে নানা বৰণীয়া ফুলৰ জাক-জমক আৰু সেউজীয়া কোমল ঘাঁহৰ ওপৰত সৰা ফুলৰ বিস্তৃত সৌৰভ। সঁচাকৈয়ে সময়টো মন-প্ৰাণ উন্মাদকৰ। এই সুখৰ সময়ত, ভোগ-প্ৰবৃত্তিৰ উত্তেজনাৰ কালত, ভুবন- মোহিনী ৰূপেৰে নানা লাহ-বিলাহেৰে মেনকা আহি বিশ্বামিত্ৰৰ সম্মুখত উপস্থিত হ'ল। সুন্দৰীৰ মায়াজাল ছিঙ্গি যোৱা বৰ উজু কাম নহয়, স্বয়ং ভূতভাৱন মদন-ভস্মকাৰী মহাযোগী মহেশ্বৰো এদিন মোহিনীৰ ৰূপত<noinclude></noinclude> q4izrsgfd8i48670braw2cvq4r9fecz 104 95771 266867 2026-11-10T10:12:01Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266867 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫২|শকুন্তলা|}}</noinclude>মতলীয়া হৈছিল। বিশ্বামিত্ৰৰ ভাগ্যতো সেয়ে ঘটিল। তেওঁৰ ইমান দিনৰ কঠোৰ সাধনা মুহূৰ্ত্ততে শেষ হ'ল, তপত ব্যাঘাত জন্মিল, কামিনীৰ কমনীয় কান্তিৰ উন্মাদ স্পৰ্শত তেওঁৰ অস্থিৰ হিয়াৰ পৰা সিদ্ধি লাভৰ আশা তিৰোহিত হ'ল। {{gap}}এই মিলনৰ ফলত মেনকাৰ এটি কন্যা জন্মিল। মেনকাই তপোবনৰ মাজতে ছোৱালীটী এৰি গুচি গ'ল, বিশ্বামিত্ৰয়ো তাইৰ কোনো খবৰ নল'লে। দুপৰীয়া মহৰ্ষি কণ্বই হাবিত ফল মূল বিচাৰি যাওঁতে, হঠাৎ ছোৱালীটী তেওঁৰ চকুত পৰিল। তেতিয়া বৰ ৰ'দ, কিন্তু ছোৱালীটীৰ গাত গছৰ ওপৰত ডৌকা মেলি বহি থকা চৰাই এটাৰ ছাঁ পৰি আছিল। কণ্বই শিশুটি কোলাত লৈ আশ্ৰমলৈ লৈ আহিল, আৰু চৰাইৰ দ্বাৰা ৰক্ষিতা হোৱাৰ কাৰণে নাম ৰাখিলে শকুন্তলা <ref>শকুন্তলা- শকুন্ত = চৰাই, লা - দিয়া।</ref>। {{center|{{X-larger|(২)}}}} {{gap}}শকুন্তলা কণ্বৰ আশ্ৰমতে ডাঙ্গৰ-দীঘল হ'ল আৰু লাহে লাহে যৌৱনত পদাৰ্পণ কৰিলে। যদিও তেওঁৰ বসন-ভূষণ গছৰ ছাল মাথোন, তথাপি তেওঁৰ সৌন্দৰ্য্যত মুগ্ধ নহৈ কোনো থাকিব নোৱাৰিছিল। ফুলনিৰ মাজত<noinclude>{{Rule|}} <references /></noinclude> gdvh7in54pt2qtak7v4p28tqbfx9g6l 104 95772 266868 2026-11-10T10:22:59Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh||শকুন্তলা|৫৩}}</noinclude>আলবালত পানী দি ফুৰোঁতে সঁচাকৈয়ে তেওঁক নিভাঁজ স্বাভাবিক সৌন্দৰ্য্যৰ সজীৱ মূৰ্ত্তি বুলি ভ্ৰম হৈছিল। অপ্সৰাৰ কন্যা, মুনিৰ পালিতা, কঠোৰ ব্ৰহ্মচৰ্য্যৰ মাজত বৰ্দ্ধিতা শকুন্তলাত কঠিনতা আৰু কোমলতাৰ পূৰ্ণ মিলন। গৃহ-কাৰ্য্যতো তেওঁ ইমান অভিজ্ঞ যে কণ্ব আশ্ৰমৰ পৰা কেতিয়াবা আঁতৰি গলে অতিথি-শুশ্ৰূষাৰ ভাৰো তেওঁৰ ওপৰতে পৰে। পূৰ্ণযৌৱনা হলেও মুনিহ-তিৰুতা সকলোৰে লগত মিলিবলৈ শকুন্তলাৰ আপত্তি বা বাধা নাছিল; কাৰণ আপোন ভালেই জগৎ ভাল। {{center|{{Xx-larger|(৩)}}}} {{gap}}এদিন পৌৰব ৰজা দুয্যন্ত মৃগয়া কৰিবলৈ আহি কণ্বৰ আশ্ৰম ধৰ্ম্মাৰণ্যৰ ওচৰ চাপিল; কিন্তু তেওঁ যে আশ্ৰমৰ ওচৰ চাপিছে, সেইটো তেতিয়াও বুজিব পৰা নাছিল। তেওঁৰ লগত অহা ৰথ-ৰথী, হাতী-ঘোৰা, সৈন্য-সেনাপতি আদিয়ে এক তুমুল ৰোল তুলিছিল। তেওঁলোকে ম'হ, বৰা, হৰিণ - আদি মাৰি, ৰান্ধি বাঢ়ি তিনিতেলনি মাৰি খাই সকলো সময়তে মৃগয়াত ব্যস্ত আছিল। এনেকৈ বনে বনে ফুৰোঁতেই দুষ্যন্তই এটা হৰিণা দেখা পালে। সুন্দৰ খেপেনীয়া শিং, দীঘলীয়া চকু, থিয় কাণ, আৰু লোদোৰ-পোদোৰ নিমজ গাটোৰে<noinclude></noinclude> i30a7dfb8swbuxcsc317f0kpsfk9qz1 104 95773 266869 2026-11-10T10:29:56Z প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ 3437 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 266869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="প্ৰয়াসী বৰঠাকুৰ" />{{rh|৫৪|শকুন্তলা|}}</noinclude>সৈতে যদিও হৰিণাটো বেথা লগা, তথাপি তেওঁ তাক মাৰিবলৈ ধনুখন তুলি ল'লে। হৰিণাটোৱে প্ৰথমে একেৰাহে চাই আছিল, কিন্তু পিচত ৰথৰ শব্দ শুনি আৰু ধনুখন দেখি ভয় খাই লৰ মাৰিলে। দুষ্যন্তই তেতিয়া তাৰ অনুসৰণ কৰিলে আৰু মাৰিবলৈ ধনুত শৰ জুৰিলে। এনেতে দুয়ো হাত দাঙি তপস্বী এজন মাজত সোমাই চিঞৰিবলৈ ধৰিলে— “মহাৰাজ, নামাৰিব, নামাৰিব, এইটো আশ্ৰমৰ পহু।” {{gap}}ৰজা থৰ হ'ল। চাৰিওফালে চাই দেখিলে সঁচাকৈয়ে সেইখন আশ্ৰম। তাত গছবিলাকত ঋষিসকলৰ বল্কল ওলমি আছে, আৰু শিলবিলাকত ইঙ্গুদী তেল পিহি উলিওৱাৰ চিন ৰৈ আছে। তেওঁ তপস্বীক আশ্ৰমৰ আঁতি গুৰি সুধিলে। তপস্বীয়ে কলে, – “এইখন কুলপতি কণ্বৰ আশ্ৰম। তেওঁ সম্প্ৰতি ইয়াত নাই, সোমতীৰ্থলৈ গৈছে। অতিথি-সৎকাৰৰ ভাৰ এতিয়া তেওঁৰ কন্যা শকুন্তলাৰ ওপৰত। আপুনি এবাৰ আশ্ৰমলৈ গৈ আশ্ৰমবাসীক সন্তোষ দিব বুলি আশা কৰিলোঁ।” {{gap}}এই দৰে কৈ তপস্বীজন গুচি গ'ল। দুষ্যন্ত তেতিয়া ৰথৰ পৰা নামি বিনীত বেশেৰে পুণ্যাশ্ৰম দৰ্শণ কৰিবলৈ ওলাল। {{center|'''⸻•⸻'''}}<noinclude></noinclude> 6xdstg5bvwm0a4scgl0am6h47bxcmv9