Vikimənbə azwikisource https://az.wikisource.org/wiki/Ana_s%C9%99hif%C9%99 MediaWiki 1.47.0-wmf.1 first-letter Media Xüsusi Müzakirə İstifadəçi İstifadəçi müzakirəsi Vikimənbə Vikimənbə müzakirəsi Fayl Fayl müzakirəsi MediaViki MediaViki müzakirəsi Şablon Şablon müzakirəsi Kömək Kömək müzakirəsi Kateqoriya Kateqoriya müzakirəsi Portal Portal müzakirəsi Müəllif Müəllif müzakirəsi Səhifə Səhifə müzakirəsi İndeks İndeks müzakirəsi TimedText TimedText talk Modul Modul müzakirəsi Tədbir Tədbir müzakirəsi 0 5362 95709 81218 2026-05-06T09:00:46Z Araz Yaquboglu 734 95709 wikitext text/x-wiki {{digər məna|Göyərçin (dəqiqləşdirmə)}} {{Başlıq | başlıq = Göyərçin və qarışqa | keçidsiz müəllif = [[Portal:Şifahi xalq ədəbiyyatı|Şifahi xalq ədəbiyyatı]] | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} Biri varmış, biri yoxmuş. Meşə göyərçini bir yaz günü su içməyə getdi. Gördü bir qarışqa suya düşüb çapalayır. Göyərçin tez qarışqanın köməyinə gəldi. Dimdiyinə bir yarpaq alıb suya atdı. Amma yarpaq qarışqadan xeyli uzağa düşdü. Çayın axarı qarışqanı xeyli uzağa apardı. Bu dəfə göyərçin caynağına çöp alıb onu suya atdı. Qarışqa tez çöpə dırmaşdı. Beləliklə, o ölümdən qurtardı. Sahilə çıxanda qarışqa göyərçinə dedi: -Məni ölümdən qurtardın. Bir gün olar, mən də sənə kömək edərəm. Göyərçin qarışqanın sözünə güldü. -Sən çox kiçiksən, mənə necə kömək edəcəksən? Göyərçin uçub getdi. Həmin vaxtdan xeyli keçdi. Göyərçin ağacın başında yuvasında rahatca yatmışdı. Bir ovçu onu çoxdan güdürmüş. Göyərçini yatdığı yerdən götürmək istədi. Ovçu ayaq barmağının ucunda ağaca yaxınlaşdı. Tətiyi çəkmək istəyəndə qarışqa ovçunun boynundan bərk dişlədi. Ovçu tətiyi çəksə də, göyərçini vura bilmədi. Tüfəngin səsinə göyərçin oyandı. Qarışqanı gördü, dedi: -Çox sağ ol, dost. Yaxşılığa yaxşılıq deyiblər. [[Kateqoriya:Azərbaycan nağılları]] 79qo7p21vgbkm00qsyjkr8e8kfj175p 95716 95709 2026-05-06T09:04:09Z Araz Yaquboglu 734 [[Kateqoriya:Göyərçin]] əlavə olundu [[VM:HC|HotCat]] 95716 wikitext text/x-wiki {{digər məna|Göyərçin (dəqiqləşdirmə)}} {{Başlıq | başlıq = Göyərçin və qarışqa | keçidsiz müəllif = [[Portal:Şifahi xalq ədəbiyyatı|Şifahi xalq ədəbiyyatı]] | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} Biri varmış, biri yoxmuş. Meşə göyərçini bir yaz günü su içməyə getdi. Gördü bir qarışqa suya düşüb çapalayır. Göyərçin tez qarışqanın köməyinə gəldi. Dimdiyinə bir yarpaq alıb suya atdı. Amma yarpaq qarışqadan xeyli uzağa düşdü. Çayın axarı qarışqanı xeyli uzağa apardı. Bu dəfə göyərçin caynağına çöp alıb onu suya atdı. Qarışqa tez çöpə dırmaşdı. Beləliklə, o ölümdən qurtardı. Sahilə çıxanda qarışqa göyərçinə dedi: -Məni ölümdən qurtardın. Bir gün olar, mən də sənə kömək edərəm. Göyərçin qarışqanın sözünə güldü. -Sən çox kiçiksən, mənə necə kömək edəcəksən? Göyərçin uçub getdi. Həmin vaxtdan xeyli keçdi. Göyərçin ağacın başında yuvasında rahatca yatmışdı. Bir ovçu onu çoxdan güdürmüş. Göyərçini yatdığı yerdən götürmək istədi. Ovçu ayaq barmağının ucunda ağaca yaxınlaşdı. Tətiyi çəkmək istəyəndə qarışqa ovçunun boynundan bərk dişlədi. Ovçu tətiyi çəksə də, göyərçini vura bilmədi. Tüfəngin səsinə göyərçin oyandı. Qarışqanı gördü, dedi: -Çox sağ ol, dost. Yaxşılığa yaxşılıq deyiblər. [[Kateqoriya:Azərbaycan nağılları]] [[Kateqoriya:Göyərçin]] lel5edcrrze6yrib8up8r1g2ih0c21g 0 5878 95710 25509 2026-05-06T09:01:46Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95710 wikitext text/x-wiki {{digər məna}} {{Başlıq | başlıq = Rəvayətlər. | keçidsiz müəllif = [[Portal:Şifahi xalq ədəbiyyatı|Şifahi xalq ədəbiyyatı]] | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = Göyərçin | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} Bir nəfər cavan oğlan gölün kənarında ot yığdığı zaman yanına bir göyərçin düşür. Göyərçin dönüb gözəl bir qız olur. Bu əhvalat bir neçə gün təkrar olunur. Axırda bunlar sevişirlər. Hər gün bu göyərçinlə oğlan günün qızmar vaxtı göldə çimərlərmiş. Oğlan hər gün səhər tezdən durub gölün sahilinə gedərmiş. Həmin göyərçin də gəlib gölün yanında qız olub oğlanla söhbət edərmiş. Oğlanın ailəsi onun hər gün tezdən gedib axşam gəlməyindən narahat olur. Bir gün atası onu izləməyə başlayır. Bunların hər ikisi suda çimdiyi vaxt oğlanın atası bunların üstünə çıxır. Oğlanla qız ikisi də çox çığırırlar ki, yaxın gəlməsin, ancaq kişi buna fikir verməyib bunların paltarının yanında dayanır. Bunlar kişidən utanıb qırağa çıxa bilmirlər. İkisi də göyərçin olub havaya qalxırlar. == Mənbə == * [http://www.anl.az/el/latin_qrafikasi/axe/ee&r.pdf Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. '''anl.az'''] [[Kateqoriya:Rəvayətlər]] c0fwy9lesyxn8161chw0ogkrlb2950t 95711 95710 2026-05-06T09:02:09Z Araz Yaquboglu 734 Araz Yaquboglu [[Göyərçin]] səhifəsinin adını [[Göyərçin (rəvayət)]] olaraq dəyişdi 95710 wikitext text/x-wiki {{digər məna}} {{Başlıq | başlıq = Rəvayətlər. | keçidsiz müəllif = [[Portal:Şifahi xalq ədəbiyyatı|Şifahi xalq ədəbiyyatı]] | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = Göyərçin | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} Bir nəfər cavan oğlan gölün kənarında ot yığdığı zaman yanına bir göyərçin düşür. Göyərçin dönüb gözəl bir qız olur. Bu əhvalat bir neçə gün təkrar olunur. Axırda bunlar sevişirlər. Hər gün bu göyərçinlə oğlan günün qızmar vaxtı göldə çimərlərmiş. Oğlan hər gün səhər tezdən durub gölün sahilinə gedərmiş. Həmin göyərçin də gəlib gölün yanında qız olub oğlanla söhbət edərmiş. Oğlanın ailəsi onun hər gün tezdən gedib axşam gəlməyindən narahat olur. Bir gün atası onu izləməyə başlayır. Bunların hər ikisi suda çimdiyi vaxt oğlanın atası bunların üstünə çıxır. Oğlanla qız ikisi də çox çığırırlar ki, yaxın gəlməsin, ancaq kişi buna fikir verməyib bunların paltarının yanında dayanır. Bunlar kişidən utanıb qırağa çıxa bilmirlər. İkisi də göyərçin olub havaya qalxırlar. == Mənbə == * [http://www.anl.az/el/latin_qrafikasi/axe/ee&r.pdf Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. '''anl.az'''] [[Kateqoriya:Rəvayətlər]] c0fwy9lesyxn8161chw0ogkrlb2950t 95715 95711 2026-05-06T09:04:00Z Araz Yaquboglu 734 [[Kateqoriya:Göyərçin]] əlavə olundu [[VM:HC|HotCat]] 95715 wikitext text/x-wiki {{digər məna}} {{Başlıq | başlıq = Rəvayətlər. | keçidsiz müəllif = [[Portal:Şifahi xalq ədəbiyyatı|Şifahi xalq ədəbiyyatı]] | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = Göyərçin | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = }} Bir nəfər cavan oğlan gölün kənarında ot yığdığı zaman yanına bir göyərçin düşür. Göyərçin dönüb gözəl bir qız olur. Bu əhvalat bir neçə gün təkrar olunur. Axırda bunlar sevişirlər. Hər gün bu göyərçinlə oğlan günün qızmar vaxtı göldə çimərlərmiş. Oğlan hər gün səhər tezdən durub gölün sahilinə gedərmiş. Həmin göyərçin də gəlib gölün yanında qız olub oğlanla söhbət edərmiş. Oğlanın ailəsi onun hər gün tezdən gedib axşam gəlməyindən narahat olur. Bir gün atası onu izləməyə başlayır. Bunların hər ikisi suda çimdiyi vaxt oğlanın atası bunların üstünə çıxır. Oğlanla qız ikisi də çox çığırırlar ki, yaxın gəlməsin, ancaq kişi buna fikir verməyib bunların paltarının yanında dayanır. Bunlar kişidən utanıb qırağa çıxa bilmirlər. İkisi də göyərçin olub havaya qalxırlar. == Mənbə == * [http://www.anl.az/el/latin_qrafikasi/axe/ee&r.pdf Əsatirlər, əfsanə və rəvayətlər. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005. '''anl.az'''] [[Kateqoriya:Rəvayətlər]] [[Kateqoriya:Göyərçin]] ltpqlhaxz75qzurdb6zaspawl1pb1pn 102 13245 95706 95696 2026-05-06T08:48:28Z Araz Yaquboglu 734 /* Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 */ 95706 wikitext text/x-wiki {{Müəllif |ad = Səməd Vurğun |soyad = |baş hərf = V |doğum ili = 1906 |vəfat ili = 1956 |qeydlər = |şəkil = Samad Vurgun (1942).jpg |şəkil başlığı = |vikipediya_keçidi = Səməd Vurğun |vikisitat_keçidi = Səməd Vurğun |commons_keçidi = Category:Samad Vurgun }} == Məqalələri == *[[Səhvlərimiz haqqında]] == Tərcümələri == *[[Leyli və Məcnun (Nizami Gəncəvi)]] == Əsərləri == === Poemaları === * [[Komsomol poeması]] * [[26lar poeması]] *[[Azərbaycan (Səməd Vurğun)]] *[[Azərbaycan Sovet Sosialist Respublikası himni]] === Dramları === * [[Vaqif]] * [[Xanlar]] * [[Fərhad və Şirin]] * [[İnsan/Səməd Vurğun|İnsan]] ===Şeirləri=== * [[Azərbaycan (Səməd Vurğun)]] == Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 == * [[Cavanlara xitab]] * [[Maydan]] * [[Göygöl (Səməd Vurğun)]] * [[Şikəstəyə məktub]] * [[Sızıltılarım]] * [[Tərlanım (Səməd Vurğun)]] * [[Bir gün məni lap boğurdu hicran]] * [[Şuşa (Səməd Vurğun)]] * [[Zeynal (Səməd Vurğun)]] * [[Çiçək (Səməd Vurğun)]] * [[Dan yıldızı]] * [[Bir qətrə yaş]] * [[Səyahət]] * [[Sorma aqil kimsələrdən, sorma heç dünya nədir]] * [[Dağlar (Səməd Vurğun)]] * [[]] * [[]] * [[]] <nowiki> {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. I cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005, səh. }} <poem> </poem> [[Kateqoriya:XX əsrin şeirləri]] </nowiki> == Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 == * [[Aşıq qardaşıma]] * [[Karyerist]] * [[Çil toyuğun tək yumurtası]] * [[Xeyrə-şərə yaramaz]] * [[İncə xanım]] * [[Azərbaycan (Gəlin sizə bir-bir danışım)]] * [[Şadlıq]] * [[Bizim gəncliyə]] * [[Xəyal]] * [[Qızcığaz]] * [[Nizami (Səməd Vurğun)]] * [[Fitnə]] * [[Ürəyi xain adam]] * [[Ləzgi qızı]] * [[Sən utan]] * [[Samur çayı]] * [[Bir səs...]] * [[20 bahar]] * [[Ala gözlər]] * [[Təzə il]] * [[Şam]] * [[Ananın öyüdü]] * [[Şəfqət bacısı]] * [[Qızıl şahinlər]] * [[Qoca qəhrəmanın çıxışı]] * [[Bütün xalqlar, qəbilələr od içindən çıxacaqdır]] * [[Tarla nəğməsi]] * [[Mıs-mıs]] * [[Qəhrəmanın hünəri]] * [[Sənəm qarının pıçıltıları]] * [[Uşaq bağçası]] * [[İgid şahin]] * [[Məhəbbət (Səməd Vurğun)]] * [[Sovqat]] * [[Həyat eşqi]] * [[Moskva (Səməd Vurğun)]] * [[Oktyabr (Səməd Vurğun)]] * [[Ukrayna partizanları]] * [[Azərbaycan balası]] * [[Salam, Moskva]] * [[Həyat fəlsəfəsi]] * [[Partizan Babaş]] * [[Göz aydınlığı]] * [[Dağlar (Binələri çadır-çadır)]] * [[Gülə-gülə (Səməd Vurğun)]] * [[Qoca qartal]] * [[Salam, dostum]] * [[Gələcəyin toy-bayramı]] * [[İlham pərisi]] * [[Mənə belə söyləyirlər]] * [[Bayraqdar]] * [[Göyərçin (Səməd Vurğun)]] * [[Adsız qəhrəman]] * [[]] * [[]] <nowiki> {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> </poem> [[Kateqoriya:XX əsrin şeirləri]] </nowiki> == Səməd Vurğuna məktublar == * [[İldırım təşkilatının Səməd Vurğuna məktubu]] [[Kateqoriya:Azərbaycan şairləri]] [[Kateqoriya:Azərbaycan tərcüməçiləri]] [[Kateqoriya:1906-cı ildə doğulanlar]] [[Kateqoriya:1956-cı ildə vəfat edənlər]] [[Kateqoriya:Tənqidçilər]] 4ed4dq3kqut5yhm9pvn5mhzotjgddnb 14 33483 95705 2026-05-06T08:46:39Z Araz Yaquboglu 734 Səhifə "[[Kateqoriya:Fiziki coğrafiya]]" məzmunu ilə yaradıldı 95705 wikitext text/x-wiki [[Kateqoriya:Fiziki coğrafiya]] 79bu367gpdtmudsc4m7e6ntxowrbbxm 0 33484 95707 2026-05-06T08:57:46Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95707 wikitext text/x-wiki {{digər məna}} {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1943, 13 noyabr | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> Ukraynanın son baharı; Yağış yağır narın-narın. Sapsarıdır ağacların Xəzəl olmuş yarpaqları. Yerin bağrı zolaq-zolaq, Qılınc kimi kəsir külək. Pərişandır qara torpaq, Nə bir gül var, nə bir çiçək. Kənd biçimli bir şəhərin Lövhəsini çəkirəm mən. Uzun-uzun küçələrin Səs gəlməyir heç yerindən. Burda nə bir insan səsi, Nə bir bağça, nə bir bağ var. Nə mal, qoyun mələşməsi, Nə də isti bir ocaq var! Hara baxsan, nəyə baxsan, Sanki bütün dünya laldır… Yaranmamış, bəlkə, insan Bəlkə, ömür bir xəyaldır? Diksindirir məni bəzən? Yaxındakı topun səsi. Keçir başım üzərindən Mərmilərin kişnəməsi… Qanla yazır min bir əsər Fəlakətin bir anlığı… Təngimişdir dar üfüqlər, Çökür axşam qaranlığı! Sükunətin qəlbi qurşun, — Asılmışdır qulağımdan!.. Dinlə, şəhər, məni bir an, Söylə sənin bu duruşun Dost qəlbinə nələr deyir? Hansı şair, hansı şeir Baxıb sənin bu qəminə, Dalmış könül aləminə?.. Danışmayır, susur şəhər… Nələr deyir xərabələr?! Talan olmuş gözəl Vətən, Nə bir dövlət, nə var qalmış. Oda yanmış hər bir evdən Quruca dörd divar qalmış. Budur, bir ev yanında mən İxtiyarsız dayanmışam… Qanadını gərir axşam, Soyuq keçir ürəyimdən. Qapıdakı bir ağac da Yarpaq töküb qurumuşdur… Qərib qalmış o ağacda Bir göyərçin oturmuşdur. Aç dərdini, mehriban quş! Sənin də öz lisanın var. De, boynunu acı ruzgar Yetim kimi niyə burmuş? Qəm süzülür gözlərindən, Söylə dərdin intizarmı? Nə tutmusan qəlbində sən? De, dostundan xəbər varmı? Aç sirrini, de, göyərçin, Nisgillisən söylə neçin? Nə baxırsan yana-yana Külə dönmüş o eyvana? Söylə hanı səhər-səhər Bu eyvana ayaq basan, Təbiətə qulaq asan O xoş üzlü, gözəl dilbər? Onun şair qəlbi varmış, O sevərmiş təbiəti, Günəş belə salamlarmış O qızdakı şeriyyəti. Bu eyvanda o saf pəri Çox vaxt roman oxuyarmış. Arabir də ağ əlləri İsti corab toxuyarmış. Baş yaylığı al qırmızı Səhərlərin dilbər qızı — O dediyin gözəl hanı? Neçin onun bu eyvanı Yanıb soyuq külə döndü? Yoxsa o saf məhəbbətdən O könüldən, o ülfətdən Dövranınmı üzü döndü? Ah, o bir də gəlməyəcək Bu bağçaya, bağa sarı; Ona baxıb gülməyəcək Bu albalı ağacları… Qərib-qərib tək dayanma, O dilbərin həsrətinə. Ey göyərçin, çox da yanma Can evinin möhnətinə! Ah, o gözlər, ala gözlər! Bir də səni görməyəcək, Ətəyində səhər-səhər Dostuna yem verməyəcək! Bir gül kimi onu tufan Budağından qoparmışdır. O varlığı acı dövran Bir heçliyə aparmışdır… Dilə gəlir göyərçin də: "Yaman olur hicran dağı; O daş altda, toz içində Bir romanın son varağı O gözəldən yadigardır!.. Ən uğursuz bir zamanda O dilbər də, o roman da Yanıb getdi varaq-varaq… Son uğursuz taleyə bax! Gör nə yaman hökmü vardır!" Çox ağlama, zavallı quş! Dediklərin daha bəsdir. Yaraların bərk vurulmuş, Dünya sənə bir qəfəsdir! Yaxınlaşır yenə də qış, Özünə bir aşiyan qur. Gedən geri qayıtmamış — Təbiətin hökmü budur. Tarix adlı carçıya bax, Gör nə deyir onun səsi: — Bu gün-sabah qurulacaq Bir ədalət məhkəməsi. Dəyişəcək o gün dövran; Bu zillətlər, bu möhnətlər Vaxtsız ölmüş məhəbbətlər Baş qaldırıb torpaq altdan. Hayqıracaq qisas deyə, Hökm edəcək yerə, göyə. O gün məlun cinayətkar Asılacaq boğazından. Qalmayacaq nə intizar, Nə bir məhbəs, nə bir zindan! Əynindən yas paltarını Soyunacaq qara torpaq. O qurtuluş baharını İnsan oğlu yaradacaq! </poem> [[Kateqoriya:1043-cü ilin şeirləri]] 0qr602upzg8lxqmz3hhuc6nf1rhxagz 95708 95707 2026-05-06T08:57:56Z Araz Yaquboglu 734 [[Kateqoriya:1043-cü ilin şeirləri]] silindi; [[Kateqoriya:1943-cü ilin şeirləri]] əlavə olundu [[VM:HC|HotCat]] 95708 wikitext text/x-wiki {{digər məna}} {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1943, 13 noyabr | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> Ukraynanın son baharı; Yağış yağır narın-narın. Sapsarıdır ağacların Xəzəl olmuş yarpaqları. Yerin bağrı zolaq-zolaq, Qılınc kimi kəsir külək. Pərişandır qara torpaq, Nə bir gül var, nə bir çiçək. Kənd biçimli bir şəhərin Lövhəsini çəkirəm mən. Uzun-uzun küçələrin Səs gəlməyir heç yerindən. Burda nə bir insan səsi, Nə bir bağça, nə bir bağ var. Nə mal, qoyun mələşməsi, Nə də isti bir ocaq var! Hara baxsan, nəyə baxsan, Sanki bütün dünya laldır… Yaranmamış, bəlkə, insan Bəlkə, ömür bir xəyaldır? Diksindirir məni bəzən? Yaxındakı topun səsi. Keçir başım üzərindən Mərmilərin kişnəməsi… Qanla yazır min bir əsər Fəlakətin bir anlığı… Təngimişdir dar üfüqlər, Çökür axşam qaranlığı! Sükunətin qəlbi qurşun, — Asılmışdır qulağımdan!.. Dinlə, şəhər, məni bir an, Söylə sənin bu duruşun Dost qəlbinə nələr deyir? Hansı şair, hansı şeir Baxıb sənin bu qəminə, Dalmış könül aləminə?.. Danışmayır, susur şəhər… Nələr deyir xərabələr?! Talan olmuş gözəl Vətən, Nə bir dövlət, nə var qalmış. Oda yanmış hər bir evdən Quruca dörd divar qalmış. Budur, bir ev yanında mən İxtiyarsız dayanmışam… Qanadını gərir axşam, Soyuq keçir ürəyimdən. Qapıdakı bir ağac da Yarpaq töküb qurumuşdur… Qərib qalmış o ağacda Bir göyərçin oturmuşdur. Aç dərdini, mehriban quş! Sənin də öz lisanın var. De, boynunu acı ruzgar Yetim kimi niyə burmuş? Qəm süzülür gözlərindən, Söylə dərdin intizarmı? Nə tutmusan qəlbində sən? De, dostundan xəbər varmı? Aç sirrini, de, göyərçin, Nisgillisən söylə neçin? Nə baxırsan yana-yana Külə dönmüş o eyvana? Söylə hanı səhər-səhər Bu eyvana ayaq basan, Təbiətə qulaq asan O xoş üzlü, gözəl dilbər? Onun şair qəlbi varmış, O sevərmiş təbiəti, Günəş belə salamlarmış O qızdakı şeriyyəti. Bu eyvanda o saf pəri Çox vaxt roman oxuyarmış. Arabir də ağ əlləri İsti corab toxuyarmış. Baş yaylığı al qırmızı Səhərlərin dilbər qızı — O dediyin gözəl hanı? Neçin onun bu eyvanı Yanıb soyuq külə döndü? Yoxsa o saf məhəbbətdən O könüldən, o ülfətdən Dövranınmı üzü döndü? Ah, o bir də gəlməyəcək Bu bağçaya, bağa sarı; Ona baxıb gülməyəcək Bu albalı ağacları… Qərib-qərib tək dayanma, O dilbərin həsrətinə. Ey göyərçin, çox da yanma Can evinin möhnətinə! Ah, o gözlər, ala gözlər! Bir də səni görməyəcək, Ətəyində səhər-səhər Dostuna yem verməyəcək! Bir gül kimi onu tufan Budağından qoparmışdır. O varlığı acı dövran Bir heçliyə aparmışdır… Dilə gəlir göyərçin də: "Yaman olur hicran dağı; O daş altda, toz içində Bir romanın son varağı O gözəldən yadigardır!.. Ən uğursuz bir zamanda O dilbər də, o roman da Yanıb getdi varaq-varaq… Son uğursuz taleyə bax! Gör nə yaman hökmü vardır!" Çox ağlama, zavallı quş! Dediklərin daha bəsdir. Yaraların bərk vurulmuş, Dünya sənə bir qəfəsdir! Yaxınlaşır yenə də qış, Özünə bir aşiyan qur. Gedən geri qayıtmamış — Təbiətin hökmü budur. Tarix adlı carçıya bax, Gör nə deyir onun səsi: — Bu gün-sabah qurulacaq Bir ədalət məhkəməsi. Dəyişəcək o gün dövran; Bu zillətlər, bu möhnətlər Vaxtsız ölmüş məhəbbətlər Baş qaldırıb torpaq altdan. Hayqıracaq qisas deyə, Hökm edəcək yerə, göyə. O gün məlun cinayətkar Asılacaq boğazından. Qalmayacaq nə intizar, Nə bir məhbəs, nə bir zindan! Əynindən yas paltarını Soyunacaq qara torpaq. O qurtuluş baharını İnsan oğlu yaradacaq! </poem> [[Kateqoriya:1943-cü ilin şeirləri]] sigh2x72dd29ymq5v5a3hmc6p00wkpj 95717 95708 2026-05-06T09:04:20Z Araz Yaquboglu 734 [[Kateqoriya:Göyərçin]] əlavə olundu [[VM:HC|HotCat]] 95717 wikitext text/x-wiki {{digər məna}} {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1943, 13 noyabr | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> Ukraynanın son baharı; Yağış yağır narın-narın. Sapsarıdır ağacların Xəzəl olmuş yarpaqları. Yerin bağrı zolaq-zolaq, Qılınc kimi kəsir külək. Pərişandır qara torpaq, Nə bir gül var, nə bir çiçək. Kənd biçimli bir şəhərin Lövhəsini çəkirəm mən. Uzun-uzun küçələrin Səs gəlməyir heç yerindən. Burda nə bir insan səsi, Nə bir bağça, nə bir bağ var. Nə mal, qoyun mələşməsi, Nə də isti bir ocaq var! Hara baxsan, nəyə baxsan, Sanki bütün dünya laldır… Yaranmamış, bəlkə, insan Bəlkə, ömür bir xəyaldır? Diksindirir məni bəzən? Yaxındakı topun səsi. Keçir başım üzərindən Mərmilərin kişnəməsi… Qanla yazır min bir əsər Fəlakətin bir anlığı… Təngimişdir dar üfüqlər, Çökür axşam qaranlığı! Sükunətin qəlbi qurşun, — Asılmışdır qulağımdan!.. Dinlə, şəhər, məni bir an, Söylə sənin bu duruşun Dost qəlbinə nələr deyir? Hansı şair, hansı şeir Baxıb sənin bu qəminə, Dalmış könül aləminə?.. Danışmayır, susur şəhər… Nələr deyir xərabələr?! Talan olmuş gözəl Vətən, Nə bir dövlət, nə var qalmış. Oda yanmış hər bir evdən Quruca dörd divar qalmış. Budur, bir ev yanında mən İxtiyarsız dayanmışam… Qanadını gərir axşam, Soyuq keçir ürəyimdən. Qapıdakı bir ağac da Yarpaq töküb qurumuşdur… Qərib qalmış o ağacda Bir göyərçin oturmuşdur. Aç dərdini, mehriban quş! Sənin də öz lisanın var. De, boynunu acı ruzgar Yetim kimi niyə burmuş? Qəm süzülür gözlərindən, Söylə dərdin intizarmı? Nə tutmusan qəlbində sən? De, dostundan xəbər varmı? Aç sirrini, de, göyərçin, Nisgillisən söylə neçin? Nə baxırsan yana-yana Külə dönmüş o eyvana? Söylə hanı səhər-səhər Bu eyvana ayaq basan, Təbiətə qulaq asan O xoş üzlü, gözəl dilbər? Onun şair qəlbi varmış, O sevərmiş təbiəti, Günəş belə salamlarmış O qızdakı şeriyyəti. Bu eyvanda o saf pəri Çox vaxt roman oxuyarmış. Arabir də ağ əlləri İsti corab toxuyarmış. Baş yaylığı al qırmızı Səhərlərin dilbər qızı — O dediyin gözəl hanı? Neçin onun bu eyvanı Yanıb soyuq külə döndü? Yoxsa o saf məhəbbətdən O könüldən, o ülfətdən Dövranınmı üzü döndü? Ah, o bir də gəlməyəcək Bu bağçaya, bağa sarı; Ona baxıb gülməyəcək Bu albalı ağacları… Qərib-qərib tək dayanma, O dilbərin həsrətinə. Ey göyərçin, çox da yanma Can evinin möhnətinə! Ah, o gözlər, ala gözlər! Bir də səni görməyəcək, Ətəyində səhər-səhər Dostuna yem verməyəcək! Bir gül kimi onu tufan Budağından qoparmışdır. O varlığı acı dövran Bir heçliyə aparmışdır… Dilə gəlir göyərçin də: "Yaman olur hicran dağı; O daş altda, toz içində Bir romanın son varağı O gözəldən yadigardır!.. Ən uğursuz bir zamanda O dilbər də, o roman da Yanıb getdi varaq-varaq… Son uğursuz taleyə bax! Gör nə yaman hökmü vardır!" Çox ağlama, zavallı quş! Dediklərin daha bəsdir. Yaraların bərk vurulmuş, Dünya sənə bir qəfəsdir! Yaxınlaşır yenə də qış, Özünə bir aşiyan qur. Gedən geri qayıtmamış — Təbiətin hökmü budur. Tarix adlı carçıya bax, Gör nə deyir onun səsi: — Bu gün-sabah qurulacaq Bir ədalət məhkəməsi. Dəyişəcək o gün dövran; Bu zillətlər, bu möhnətlər Vaxtsız ölmüş məhəbbətlər Baş qaldırıb torpaq altdan. Hayqıracaq qisas deyə, Hökm edəcək yerə, göyə. O gün məlun cinayətkar Asılacaq boğazından. Qalmayacaq nə intizar, Nə bir məhbəs, nə bir zindan! Əynindən yas paltarını Soyunacaq qara torpaq. O qurtuluş baharını İnsan oğlu yaradacaq! </poem> [[Kateqoriya:1943-cü ilin şeirləri]] [[Kateqoriya:Göyərçin]] flg2zshrbe39bcdwm92hzfuwxamh53m 0 33485 95712 2026-05-06T09:02:09Z Araz Yaquboglu 734 Araz Yaquboglu [[Göyərçin]] səhifəsinin adını [[Göyərçin (rəvayət)]] olaraq dəyişdi 95712 wikitext text/x-wiki #İSTİQAMƏTLƏNDİRMƏ [[Göyərçin (rəvayət)]] f9uiwu7uwlv7cwswr6wi1hkjzmvx1tx 95714 95712 2026-05-06T09:03:16Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95714 wikitext text/x-wiki * [[Göyərçin (rəvayət)]] * [[Göyərçin və qarışqa]] * [[Göyərçin (Səməd Vurğun)]] {{dəqiqləşdirmə}} jno8kmng2knw7x1nanzfpqy330jj2mm 0 33486 95713 2026-05-06T09:02:45Z Araz Yaquboglu 734 [[Göyərçin]] səhifəsinə istiqamətləndirilir 95713 wikitext text/x-wiki #redirect[[Göyərçin]] rrp7rcxxmgap06diqcqex6i22zp4ggr 0 33487 95718 2026-05-06T09:33:43Z Araz Yaquboglu 734 [[Vikimənbə:Qadcetlər/Vikiləşdirici|vikiləşdirmə]] 95718 wikitext text/x-wiki {{Başlıq | başlıq = {{PAGENAME}} | müəllif = Səməd Vurğun | keçidsiz müəllif = | tərcüməçi = | keçidsiz tərcüməçi = | bölmə = | əvvəlki = | növbəti = | il = 1943, 15 noyabr | qeydlər = | mənbə = Səməd Vurğun. Seçilmiş əsərləri. Beş cilddə. II cild. Bakı, "Şərq-Qərb", 2005 }} <poem> Bu gün şəndir xəstəxana, baxışlarda bir sevinc var, Ağrısını unutmuşdur bir anlığa yaralılar. Dalğalanır tarın səsi - Qarabağın şikəstəsi Bizim yalçın qayalardan xəbər verir xəstələrə… Dumanlı dağ, sulu dərə. Axar çaylar, göy çəmənlər yada düşür yenə bir-bir, Ağır gündə xoş xatirə insan üçün təsəllidir… Rəqqasə də kəklik kimi süzüb gedir çəmənliyə, Hər könüldən bir səs gəlir: "Ölməmişəm, sağam!" — deyə. — "Gözlə məni, nişanlı qız, taleyimin hökmü budur!" Bizim qızlar öz andını, öz eşqini gec unudur. "Gözlə məni, zaman gələr görüşərik ilk baharda İpək telli çiçəklərin sayrışdığı çəmənzarda. Yenə ayaq izlərimiz qoşa qalar, gözəl nigar! Qoynumdakı güllü yaylıq — sən verdiyin son yadigar. Eşqimizin uğurunda boyanmışdır öz qanıma, Bu bir qanlı səhifədir mənim həyat dastanıma". Bu xəyalla bir çoxunun gözlərindən ümid yağır Çoxları da bu həsrətlə nəfəs alır ağır-ağır… Son baharın şöləsini pəncərədən günəş yayır, Ölən ölür, qalan qalır, saydığmı zaman sayır… Nəğmə uçur, əl çalınır, gözlər gülür səadətlə, Həyat eşqi qayıq kimi pəncələşir fəlakətlə! — Çalın! Çahn! Ana yurdun havasını biz uduruq, Çəkdiyimiz ağrıları, zillətləri unuduruq… Bir ağız da, bir nəfəs də danışdırın sarı simi, Belə bir gün ələ düşməz, dayanmayın qonaq kimi. Çalğı çalır, sonra şair sinəsindon sözlər deyir, Hər məclisə yaraşıqdır gözəl kəlam, gözəl şeir. Lakin orda… bir bucaqda ayrıca bir çarpayı var. Pərişan bir asimandır, nə ulduzu, nə ayı var. Orda yatan bir günəşin göz qapağı qaralmışdır, Nə səsi var, nə səmiri, son nəfəsi daralmışdır… Kamançanın, tarın səsi, Ana yurdun xoş nəfəsi Artıq ona yad kimidir! Mən duyuram bu möhnəti, Son baharın sərt küləyi qamçılayır təbiəti. — Din, qardaşım, adın nədir? Bəlkə bizə bir sözün var? Xeyr! Gecdir bu suallar!.. O hər şeyə biganədir. O duymayır, eşitməyir dostlarının fəryadını, Heç olmasa, şairə də söyləməyir öz adını. Ayın, günün camalına baxmayacaq o bir daha, Baxmayacaq gülər üzlü, ipək telli xoş sabaha. İnsan ömrü şirin olur, o ayrıldı bu nemətdən. O, dünyada kam almadı uğurlu bir məhəbbətdən. Vaxtsız ölüm, vaxtsız ölüm, gedər-gəlməz bir yolun var! Baxıb sənə lənət deyir həyat üçün yaranmışlar. Sənin qanlı qılıncınla bu dünyadan canlar gedir. Mən duyuram bu möhnəti, ürəyimdən qanlar gedir. Sən ey, gözü yol üstündə boynu buruq duran pəri! Sədəf kimi sayma, quzum, gəlib keçən bu günləri. Boğulmasın titrək səsin, Saçlarına dən düşməsin. O bir daha gəlməyəcək! O səninlə gəzib qoşa, İndən belə dağa, daşa Ayaq basa bilməyəcək! Siz ey, Odlar ölkəsinin adsız ölən ərənləri! İnsan oğlu bu aləmə göz açdığı gündən bəri Azadlığın məşəlinə qurban olmuş pərvanə tək… Lakin ellər baş endirir qəhrəmanlar güzarına! Adsız ölən igidlərin o pərişan məzarına Çiçək səpir qucaq-qucaq, gül dağıdır ətək-ətək. Siz ey, vətən torpağının vaxtsız ölən övladları! Ey ağ saçlı bir millətin baş şöhrəti, dünya van! Alqış deyir tarix sizə! Bu şerim də yollar açsın, Günəş kimi şəfəq saçsın O müqəddəs qəbrinizə! </poem> [[Kateqoriya:1943-cü ilin şeirləri]] b1l0x20inlak5hrua5myxsonzbfj1yt