Вікіпэдыя be_x_oldwiki https://be-tarask.wikipedia.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0 MediaWiki 1.47.0-wmf.24 first-letter Мэдыя Спэцыяльныя Абмеркаваньне Удзельнік Гутаркі ўдзельніка Вікіпэдыя Абмеркаваньне Вікіпэдыі Файл Абмеркаваньне файла MediaWiki Абмеркаваньне MediaWiki Шаблён Абмеркаваньне шаблёну Дапамога Абмеркаваньне дапамогі Катэгорыя Абмеркаваньне катэгорыі Партал Абмеркаваньне парталу TimedText TimedText talk Модуль Абмеркаваньне модулю Event Event talk 0 1602 2697471 2288716 2026-10-23T11:46:37Z Jim 415 /* Сьмерці */ дапаўненьне 2697471 wikitext text/x-wiki {{Навігацыя для году|1823}} {{Год у іншых календарох|1823}} {{Загаловак году|1823}} == Падзеі == * [[18 студзеня]] — у [[Чылі]] зьвергнуты дыктатар [[Бернарда Ахігінс]] == Нараджэньні == * [[1 студзеня]] — [[Шандар Пяцёфі]], вугорскі народны паэт, публіцыст, рэвалюцыйны дзяяч * [[12 лістапада]] — [[Павал Шпілеўскі]], беларускі этнограф і пісьменьнік == Сьмерці == * [[18 жніўня]] — [[Андрэ-Жак Гарнэрэн]], францускі паветраплавальнік, вынаходнік парашута [[Катэгорыя:1823| ]] 4i8z3pct073yscvq0l2xt7w7nutuu3d 0 2771 2697468 2527619 2026-10-23T11:44:57Z Jim 415 /* Нараджэньні */ дапаўненьне 2697468 wikitext text/x-wiki {{КаляндарСтудзень}} {{Дзень|31|01}} == Падзеі == * [[1865]] — [[Дзьмітры Мендзялееў]] абараніў доктарскую дысэртацыю «Аб спалучэньні сьпірту з вадой». Гадавіну гэтага здарэньня расейцы шануюць як неафіцыйны «Дзень нараджэньня расейскай гарэлкі». * [[1992]] — [[Беларусь]] прынятая ў склад [[АБСЭ]] == Нараджэньні == * [[1769]] — [[Андрэ-Жак Гарнэрэн]], францускі паветраплавальнік, вынаходнік парашута * [[1797]] — [[Франц Шубэрт]], аўстрыйскі кампазытар * [[1833]] — [[Станіслаў Сільвястровіч]], удзельнік [[паўстаньне 1863—1864 гадоў|паўстаньня 1863—1864 гадоў]] * [[1881]] — [[Ганна Паўлава]], расейская балерына * [[1892]] — [[Алесь Гурло]], беларускі паэт * [[1896]] — [[Соф’я Яноўская]], стваральніца савецкай школы [[Філязофія матэматыкі|філязофіі матэматыкі]] * [[1897]] — [[Верыко Анджапарыдзэ]], грузінская акторка * [[1929]] — [[Анатоль Грыцкевіч]], беларускі гісторык * [[1935]] — [[Кэндзабура Оэ]], японскі пісьменьнік, ляўрэат [[Нобэлеўская прэмія|Нобэлеўскай прэміі]] * [[1956]] — [[Вера Глаголева]], савецкая і расейская акторка тэатру і кіно * [[1971]] — [[Андрэй Парубій]], украінскі палітык, старшыня моладзевай арганізацыі «Спадчына», дэпутат [[Львоўская абласная рада|Львоўскай абласной рады]] * [[1975]] — [[Альгерд Бахарэвіч]], беларускі пісьменьнік і перакладчык == Сьмерці == * [[1930]] — [[Бэнэдыкт Дыбоўскі]], заоляг, прыродазнавец і лекар * [[1941]] — [[Машэ Салавейчык]], [[рабін]], адзін зь першых выкладчыкаў [[Артадаксальны юдаізм|артадаксальнага юдаізму]] ў [[ЗША]] * [[1954]] — [[Вівіен Джон Ўудўард]], [[Ангельшчына|ангельскі]] [[футбол]]ьны [[нападнік]], двухразовы [[Летнія Алімпійскія гульні|алімпійскі чэмпіён]] * [[1956]] — [[Алан Аляксандар Мілн]], брытанскі пісьменьнік * [[2013]] — [[Мікалай Амельяновіч]], беларускі дзяржаўны дзяяч, 1-ы старшыня праўленьня Нацыянальнага банку Рэспублікі Беларусь * [[1933]] — [[Кадрыя Нурмамбэт]], [[Румынія|румынская]] сьпявачка, фальклярыст і правазнавец * [[1987]] — [[Верыко Анджапарыдзэ]], грузінская акторка == Сьвяты == * У Беларусі традыцыйна ўшаноўваецца '''Апанас'''. Гэты дзень лічыўся паловаю зімы, бо мусіла заставацца палова назапашанага для каровы корму. Апанаса называлі абаронцам жывёлы ад маразоў. Людзям у гэты дзень раілі: «''Хавай нос у Апанасаўскі мароз!''». {{Месяцы}} {{Commonscat|31 January}} [[Катэгорыя:31 студзеня]] i9nx5f08mrnev13pb4hp5ddwgu43zio 0 4507 2697470 2275552 2026-10-23T11:46:11Z Jim 415 /* Сьмерці */ дапаўненьне 2697470 wikitext text/x-wiki {{КаляндарЖнівень}} {{Дзень|18|08}} == Падзеі == * [[1786]] — заснаваны [[Рэйк’явік]] * [[1868]] — францускі астраном [[П’ер Жансэн]] вынайшаў у сонечным спэктры новы хімічны элемэнт [[гелій]] * [[1924]] — арышт лідэра антысавецкага падпольля [[Барыс Савінкаў|Барыса Савінкава]] ў [[Менск]]у * [[1925]] — заснаваньне [[Польскае радыё|Польскага радыё]], першая перадача была 18 жніўня 1925 году * [[1968]] — кіраўніцтва краінаў [[Варшаўская дамова|Варшаўскай дамовы]] ўхваліла ўвод войскаў у [[Чэхаславаччына|Чэхаславаччыну]] * [[1976]] — нямецкі пастар эвангелічнай царквы [[Оскар Брузэвіц]] публічна спаліў сябе ў знак пратэсту супраць парушэньняў правоў чалавека ў [[Нямецкая Дэмакратычная Рэспубліка|Нямецкай Дэмакратычнай Рэспубліцы]] * [[1991]] — хатні арышт [[Міхаіл Гарбачоў|Міхаіла Гарбачова]] ў [[Крымская паўвыспа|Крыме]] == Нараджэньні == * [[1450]] — [[Марка Маруліч]], харвацкі паэт * [[1611]] — [[Людвіка Марыя Ґанзаґа]], каралева [[Польшча|Польшчы]] й [[Вялікія княгіні літоўскія|вялікая княгіня літоўская]], жонка апошніх каралёў дынастыі [[Ваза]] — [[Уладзіслаў Ваза|Уладзіслава]] і [[Ян Казімер Ваза|Яна Казімера]] * [[1750]] — [[Антоніё Сальеры]], італьянскі кампазытар * [[1830]] — [[Франц Іосіф I]], імпэратар [[Аўстрыя|Аўстрыі]] і кароль [[Вугоршчына|Вугоршчыны]] * [[1891]] — [[Антон Васілеўскі]], беларускі пісьменьнік, выдавец сатырычнага часопіса «[[Авадзень (часопіс)|Авадзень]]» * [[1891]] — [[Макар Краўцоў]], беларускі пісьменьнік, паэт, перакладчык, публіцыст, грамадзка-палітычны дзяяч * [[1904]] — [[Макс Фактар]], парфюмэр, заснавальнік кампаніі «Макс Фактар» * [[1909]] — [[Марсэль Карнэ]], францускі кінарэжысэр * [[1920]] — [[Леў Мільчын]], савецкі мультыплікатар родам зь Беларусі * [[1922]] — [[Ален Роб-Грые]], францускі пісьменьнік * [[1922]] — [[Лідзія Абухава]], беларуская пісьменьньніца * [[1924]] — [[Міхаіл Ясень]], беларускі паэт-песеньнік * [[1933]] — [[Раман Палянскі]], кінарэжысэр * [[1952]] — [[Патрык Сўэйзі]], амэрыканскі актор * [[1954]] — [[Януш Вішнеўскі]], польскі пісьменьнік * [[1957]] — [[Кароль Буке]], француская акторка * [[1959]] — [[Зьміцер Мезенцаў]], [[губэрнатар]] [[Іркуцкая вобласьць|Іркуцкай вобласьці]] [[Расея|Расейскай Фэдэрацыі]] з [[2009]] году * [[1962]] — [[Фёдар Крыванос]], беларускі праваслаўны сьвятар, дасьледнік рэпрэсій бальшавікоў супраць духавенства * [[1978]] — [[Сяргей Ціханоўскі]], беларускі блогер, аўтар праграмы "Страна для жизни". * [[1984]] — [[Аляксандар Паўлаў (футбаліст)|Аляксандар Паўлаў]], беларускі [[футбол|футбаліст]] == Сьмерці == * [[1503]] — [[Аляксандар VI (папа рымскі)]] * [[1765]] — [[Франц I Стэфан]], імпэратар Сьвятой Рымскай імпэрыі * [[1823]] — [[Андрэ-Жак Гарнэрэн]], францускі паветраплавальнік, вынаходнік парашута * [[1850]] — [[Анарэ дэ Бальзак]], францускі пісьменьнік * [[1940]] — [[Вальтэр Крайсьлер]], заснавальнік аўтамабільнай карпарацыі * [[1942]] — [[Лявон Більдзюкевіч]], беларускі пэдагог, матэматык, грамадзкі дзяяч * [[1944]] — [[Эрнст Тэльман]], старшыня Нямецкай Партыі Камуністаў (забіты ў канцлягеры [[Бухэнвальд]]) * [[1988]] — [[Яфрэм Карпачоў]], беларускі гісторык * [[2011]] — [[Мікола Сташкевіч]], беларускі гісторык * [[2012]] — [[Скот Маккензі]], амэрыканскі сьпявак (The Mamas & The Papas) * [[2018]] — [[Кофі Анан]], ганскі дыплямат, сёмы Генэральны сакратар Арганізацыі Аб’яднаных Нацыяў == Сьвяты == {{Месяцы}} [[Катэгорыя:18 жніўня| ]] 4oadcaq4mpp8zzmk8wokh1bbel0qtzr 0 6306 2697469 2469701 2026-10-23T11:45:35Z Jim 415 /* Нараджэньні */ дапаўненьне 2697469 wikitext text/x-wiki {{Навігацыя для году|1769}} {{Год у іншых календарох|1769}} == Падзеі == * [[2 лістапада]] — падзеньне вежы [[Касьцёл Сьвятых Станіслава й Уладыслава (Вільня)|віленскай катэдры]] стала прычынай сьмерці 6 ксяндзоў == Нараджэньні == * [[31 студзеня]] — [[Андрэ-Жак Гарнэрэн]], францускі паветраплавальнік, вынаходнік парашута * [[15 жніўня]] — [[Напалеон Банапарт]], францускі імпэратар * [[14 верасьня]] — [[Аляксандар Гумбальт]], нямецкі натураліст == Сьмерці == * [[Катэгорыя:1769| ]] csjtfmpbj8pzis2hwv7o5w2rfnfxw76 0 9264 2697433 2695677 2026-10-22T12:48:00Z ~2026-56499-86 100792 /* Жыцьцяпіс */ 2697433 wikitext text/x-wiki {{Манарх | Імя = Кейстут | Лацінка = Kiejstut | Тытул = | Партрэт = Kiejstut. Кейстут (A. Piańkoŭski, 1838).jpg | Памер = | Апісаньне = Кейстут (уяўны партрэт) | Імя пры нараджэньні = | Пасада = [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|Вялікі князь літоўскі]] | Пачатак тэрміну = 1381 | Канец тэрміну = 1382 | Каранацыя = | Папярэднік = [[Ягайла]] | Наступнік = [[Ягайла]] | Дата нараджэньня = 1297 | Месца нараджэньня = | Дата сьмерці = 15 жніўня 1382 | Месца сьмерці = [[Крэва]] | Дата пахаваньня = | Месца пахаваньня = | Нашчадкі = '''Ад 1-га шлюбу:''' Патрыкей, [[Войшвіл|Войшвіл (Войшвілт)]], [[Войдат]], [[Бутаўт|Бутаўт Генрык]]<br />'''Ад Біруты:''' [[Вітаўт]], [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жыгімонт]], [[Таўцівіл Кейстутавіч|Таўцівіл]] | Каралеўскі дом = | Дынастыя = [[Гедзімінавічы]] | Каралеўскі гімн = | Каралеўскі дэвіз = | Жонка = [[Бірута]] | Бацька = [[Гедзімін]] | Маці = | Сайт = }} '''Кейстут Гедзімінавіч''' (1297 — 15 жніўня 1382) — [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|вялікі князь літоўскі]] (1381 — 15 жніўня 1382), [[князь]] [[Троцкае княства|троцкі]] і [[Гарадзенскае княства|гарадзенскі]] (1341—1345). == Імя == {{Асноўны артыкул|Кейстут (імя)|Імёны ліцьвінаў}} Гастод, Гастот, Гестот, Гестут, Кестэд, Кейстэд, Гайстод, Кістод або Кістот (Gastod, Gastot, Gestot<ref name="MyHeritage">[https://lastnames.myheritage.de/last-name/gestot Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gestot], MyHeritage</ref>, Gestut<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/gestut Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Gestut], MyHeritage</ref>, Kested<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/kested Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Kested], MyHeritage</ref>, Keisted<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/keisted Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Keisted], MyHeritage</ref>, Geistodt<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/geistodt Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Geistodt], MyHeritage</ref>, Kistod<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/kistod Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Kistod], MyHeritage</ref>, Kistoth<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/kistoth Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Kistoth], MyHeritage</ref>, Kistott<ref>[https://lastnames.myheritage.de/last-name/kistott Ursprung und Bedeutung des Nachnamens Kistott], MyHeritage</ref>) — імя [[Германскія мовы|германскага]] паходжаньня<ref name="MyHeritage"/><ref>[https://lastnames.myheritage.com/last-name/gastod?LANG=EN Origin and meaning of the Gastod last name], MyHeritage</ref>. Іменная аснова [[Гаст|-гаст- (-каст-, -гест-)]] (імёны [[Ліцьвіны|ліцьвінаў]] [[Гестар]], [[Каштарт]], [[Гаштольд (імя)|Гаштольд]]; германскія імёны Gaster, Kastert, Gastald) паходзіць ад [[Гоцкая мова|гоцкага]] і германскага gasts 'госьць, вандроўнік'. Антрапанімічны суфікс-пашыральнік -ут- (-ut-) адзначаецца як у германскіх, так і ў [[Славянскія мовы|славянскіх]] мовах<ref>Słownik etymologiczno-motywacyjny staropolskich nazw osobowych. T. 5: Nazwy osobowe pochodzenia niemieckiego. — Kraków, 1997. S. 204.</ref>. Паводле менскага дасьледніка Алёхны Дайліды, які разьвівае [[Усходнегерманскія мовы|ўсходнегерманскую]] этымалёгію імёнаў [[ліцьвіны|літоўскіх князёў і баяраў]], імя Кейстут паходзіць ад [[Прагерманская мова|прагерманскага]] і [[Праславянская мова|праславянскага]] keist-, ад якога славянскае кисть, дыялектавае [[Расейская мова|расейскае]] кистать 'неахайна рабіць штосьці', [[Дацкая мова|данскае]] keite 'левая рука', keitet 'ляўшун', таксама 'няспрытны, неахайны'; у мове ліцьвінаў, відаць, наадварот азначала 'спрытны, увішны'<ref name="Dajlida-2019-23">{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 23.</ref>. Яшчэ ў [[Раўданскі рукапіс|Раўданскім рукапісе]], апублікаваным [[Тэадор Нарбут|Тэадорам Нарбутам]], імя Кейстут тлумачылася як «спрытнюга» (''fortelnik''), што засьведчыла традыцыйнасьць разуменьня германскага паходжаньня гэтага імя<ref name="Dajlida-2019-23"/>. Варыянты імя князя ў гістарычных крыніцах: ''От князя от Кестутя и от князя от [[Любарт|Либорта]] у Торунь к местычемъ'' (па 1341 годзе)<ref name="Torun">[https://web.archive.org/web/20210514173508/http://starbel.by/dok/d069.htm Послание литовских князей Кейстута и Любарта жителям Торуни (после 1341)], Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref><ref>{{Літаратура/Граматы 14 ст. (1974)|к}} С. 23.</ref>; ''Kestutus'' ([[Дубніцкая хроніка]] пад 1351 годам)<ref>Chronicon Budense. Post elapsos ab editione prima et rarissima 365 annos, secundam adornavit. — Budae, 1838. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=3QdfAAAAcAAJ&q=Kestutum#v=snippet&q=Kestutum&f=false P. 316—317].</ref>; ''Оже я князь [[Яўнут|Еоунутии]], и Кистютии, и Любартъ''<ref name="Urban-2001-164">{{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1к}} С. 164.</ref> (1352 год)<ref>{{Літаратура/Граматы 14 ст. (1974)|к}} С. 30.</ref>; ''Nos Kynstutus dux. lythwanorum'' (14 жніўня 1358 году)<ref>Kodeks dyplomatyczny Księstwa Mazowieckiego. — Warszawa, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=2Pc4AQAAMAAJ&q=Kynstutus#v=snippet&q=Kynstutus&f=false S. 73].</ref>; ''Kenstutte'' (7 лістапада 1367 году<ref>[http://starbel.by/dok/d041.htm Договор между Тевтонским орденом в Ливонии и ВКЛ о пограничном режиме на реке Двине (1367)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>, 29 верасьня 1379 году<ref>[http://starbel.by/dok/d049.htm Договор о перемирии на 10 лет между ВКЛ и Тевтонским орденом (1379)]{{Недаступная спасылка|date=March 2025 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}, Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref><ref>Codex diplomaticus Lithuaniae, 1253—1433. — Vratislaviae, 1845. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=G-ItQP7DyhkC&q=Kenstutte#v=snippet&q=Kenstutte&f=false P. 53].</ref>); ''Се язъ князь великии [[Альгерд|Олгердъ]] со своимъ братомъ, со княземъ Кестутьемъ''<ref name="Urban-2001-164"/> (1372 год<ref>[https://web.archive.org/web/20250123122754/http://starbel.by/dok/d038.htm Перемирие между Великим княжеством Литовским и Великим княжеством Московским (1372)], Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>)<ref>{{Літаратура/Граматы 14 ст. (1974)|к}} С. 46.</ref>; ''Nobilibus viris Oligerdo Magno et Kenstuto ac Lubardo fratribus ducibus Lituanorum'' (23 кастрычніка 1373 году)<ref>[https://web.archive.org/web/20210511070032/http://starbel.by/dok/d070.htm Послание папы Григория XI в.к.л. Ольгерду с призывом принять католичество (1373)], Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''filium Chestudi, ducis Lituanorum'' (29 верасьня 1377 году)<ref>[https://web.archive.org/web/20241127042646/http://starbel.by/dok/d042.htm Послание короля Польши и Венгрии Людовика о положении в Подольской земле (1377)], Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''rex Keynstuthe'' (27 лютага 1380 году)<ref>[https://web.archive.org/web/20210514173937/http://starbel.by/dok/d087.htm Договор между в.к.л. Ягайлом и магистром Ливонии Вильгельмом фон Фримерсхаймом (1380)], Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''Kinstudti filius'' (14 чэрвеня 1384 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=0jchAQAAMAAJ&q=Kinstudti#v=snippet&q=Kinstudti&f=false S. 5].</ref>; ''Kinstudti filio'' (1 студзеня 1386 году)<ref>[https://web.archive.org/web/20210511072042/http://starbel.by/dok/d095.htm Обязательство Тевтонского ордена помогать князю Витовту в возвращении вотчины (1386)], Fontes historiae Magni Ducatus Lithuaniae</ref>; ''vnser vater herczog Kinstutt''<ref>[[Алег Ліцкевіч|Лицкевич О. В.]] «Летописец великих князей литовских» и «Повесть о Подолье»: опыт комплексного критического разбора. — СПб., 2019. С. 263—264.</ref> ([[Мэмарыял Вітаўта]], 1390 год); ''Kynstut''<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OsvtAAAAIAAJ&q=kynstut#v=snippet&q=kynstut&f=false S. 447, 519, 527—528, 545—548, 550, 557—558, 563, 566, 588, 570—571, 577, 583, 596, 598, 601—604, 606, 609, 613, 618, 619, 620].</ref>, ''Kinstut''<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OsvtAAAAIAAJ&q=Kinstut#v=snippet&q=Kinstut&f=false S. 529, 531, 535, 555, 570—571, 581, 583, 596, 599, 603, 607, 613—614].</ref>, ''Kynstud''<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OsvtAAAAIAAJ&q=kynstud#v=snippet&q=kynstud&f=false S. 508, 522, 527—531, 533—535, 537, 540, 545, 548—549, 567, 573, 595, 614].</ref>, ''Kinstoud''<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=OsvtAAAAIAAJ&q=Kinstoud#v=snippet&q=Kinstoud&f=false S. 520, 529, 538—539, 547, 549—550, 555, 562—563, 565, 570, 583, 607, 621].</ref> ([[Хроніка Віганда]]); ''Keinstut'' ([[Хроніка Лівоніі Германа Вартбэрга]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 2. — Leipzig, 1863. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=8H8OAAAAYAAJ&q=Keinstut#v=snippet&q=Keinstut&f=false S. 81, 84—85, 94, 104, 106—107, 113].</ref>; ''Kyestuti'', ''Kyerstruch''{{Заўвага|Паводле [[Паходжаньне караля Ягайлы і Вітаўта, князёў Літвы|Origo regis Jagyelo et Wytholdi ducum Lithuanie]]}} або ''Кестоутіи'', ''Кестутіи''{{Заўвага|Паводле [[Віленскі летапіс|Віленскага сьпісу]]}} ([[Летапісец вялікіх князёў літоўскіх]]); ''[[Войдат|Waydoth]], Kenstotten sone'' (Хроніка [[Дэтмар зь Любеку|Дэтмара зь Любеку]])<ref>Chroniken der deutschen Städte. Bd. 1. — Leipzig, 1884. [https://books.google.by/books?id=BJRDAAAAYAAJ&pg=PA533&dq=%22Waydoth%22&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwi0m7iQ4679AhWVt6QKHRrDDpoQ6AF6BAgJEAI#v=onepage&q=%22Waydoth%22&f=false S. 533].</ref>; ''Kinstod'' (Хроніка [[Ёган фон Посільге|Ёгана фон Посільге]])<ref>Scriptores rerum Prussicarum. Bd. 3. — Leipzig, 1866. [https://books.google.by/books?id=DyVNxczEjcwC&pg=PA94&dq=Kinstod&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwiHjNSP5K79AhWEq6QKHWQqDgMQ6AF6BAgIEAI#v=onepage&q=Kinstod&f=false S. 91, 94, 105, 118, 123]</ref>; ''Kynstodus'' (па 1409 годзе)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?id=0jchAQAAMAAJ&pg=PA997&dq=Kynstodus&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwi6wuXQ3679AhWWLOwKHTymCHUQ6AF6BAgIEAI#v=onepage&q=Kynstodus&f=false S. 997].</ref>; ''Kinstot… Kynstotte… Kynstot'' (да 1416 году)<ref>{{Літаратура/Кодэкс эпісталярны Вітаўта (1882)|к}} [https://books.google.by/books?hl=ru&id=0jchAQAAMAAJ&q=Kinstot+Kynstotte+Kynstot#v=snippet&q=Kinstot%20Kynstotte%20Kynstot&f=false S. 1026].</ref>; ''Кейстутей''<ref>ПСРЛ. Т. 4. — СПб., 1848. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=QUoPAQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B9&f=false С. 56, 67, 83].</ref> або ''Кестутій''<ref>ПСРЛ. Т. 4. — СПб., 1848. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=QUoPAQAAMAAJ&q=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D1%96%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D1%96%D0%B9&f=false С. 56, 72]</ref> ([[Наўгародзкі чацьверты летапіс]]); ''Кестутей''<ref>ПСРЛ. Т. 5. — СПб., 1851. [https://books.google.by/books?hl=ru&id=gc5hAAAAcAAJ&q=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B9#v=snippet&q=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D0%B5%D0%B9&f=false С. 223—225, 238].</ref> або ''Кестютей''<ref>ПСРЛ. Т. 5. — СПб., 1851. С. 235.</ref> ([[Сафійскі першы летапіс]]); ''пры великомъ князи Кестути'' (31 жніўня 1449 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 248, 357.</ref>; ''пры великом князи Кгестути'' (5 лютага 1494 году)<ref>{{Літаратура/Літоўская мэтрыка|5к}} P. 251.</ref>; ''Кестутей Гедимановичь''<ref name="Urban-2001-164"/><ref>ПСРЛ. Т. 10. — СПб., 1885. [https://books.google.by/books?id=8mBKAQAAMAAJ&pg=PA217&dq=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D1%96%D0%B5%D0%BC%D1%8A+%D0%93%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%BC%D1%8A&hl=ru&sa=X&ved=2ahUKEwitjIaTiK79AhUMGewKHWwWApcQ6AF6BAgDEAI#v=onepage&q=%D0%9A%D0%B5%D1%81%D1%82%D1%83%D1%82%D1%96%D0%B5%D0%BC%D1%8A%20%D0%93%D0%B5%D0%B4%D0%B8%D0%BC%D0%B0%D0%BD%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87%D0%B5%D0%BC%D1%8A&f=false С. 217].</ref> ([[Ніканаўскі летапіс]]); ''Кестут'' ([[Хроніка літоўская і жамойцкая]])<ref>ПСРЛ. Т. 32. — М., 1975. С. 41—42, 62—63.</ref>. == Жыцьцяпіс == [[Файл:Kiejstut. Кейстут (M. Barvicki, 1908).jpg|160px|значак|зьлева|Кейстут. М. Барвіцкі, 1908 г.]] Паводле [[Раўданскі рукапіс|Раўданскага рукапісу]], Кейстут нарадзіўся ў 1297 годзе і быў другім сынам [[Гедзімін]]а ад другой жонкі Вольгі Смаленскай. Малодшы брат [[Альгерд]]а. У 1330-я гады, у час панаваньня бацькі быў князем у [[Трокі|Троках]]. У склад ягонага княства ўваходзілі [[Горадня]], [[Падляшша]] і частка [[Жамойць|Жамойці]], якую яшчэ не захапілі крыжакі. Вёў пасьпяховае змаганьне з рыцарамі [[Тэўтонскі ордэн|Тэўтонскага ордэна]]<ref>[[Анатоль Грыцкевіч|Грыцкевіч А.]] Кейстут // {{Літаратура/ЭВКЛ|2к}} С. 86.</ref>. Па сьмерці [[Гедзімін]]а (зіма 1341 году) і старэйшага брата [[Манівід Гедзімінавіч|Манівіда]] (1342 год) [[Нарымонт Гедзімінавіч|Нарымонт]], відаць, ня меў уладных амбіцыяў. Тым часам вонкавае становішча Вялікага Княства Літоўскім было складаным, [[Ордэн]] рыхтаваў вялікую вайсковую выправу. Альгерд з Кейстутам былі найстарэйшымі пасьля Нарымонта сярод [[Гедзімінавічы|Гедзімінавічаў]], а ў [[Вільня|Вільні]] ж сядзеў наймалодшы сын Гедзіміна — [[Яўнут Гедзімінавіч|Яўнут]], малады і няздольны да ўлады, з сваёй маці [[Леанідыя (жонка Гедзіміна)|Леанідыяй]] ([[Еўна (жонка Гедзіміна)|Еўнай]]). У 1345 годзе Леанідыя памёрла, Альгерд і Кейстут надумалі ўзяць ўладу. Кейстут з [[Трокі|Трокаў]] з войскам прыйшоў у Вільню і паланіў Яўнута, па гэтым паклікаў Альгерда і перадаў яму Вільню як старэйшаму, прызнаючы вярхоўную ўладу брата. Альгерд з Кейстутам падзялілі ВКЛ на [[Паловы ВКЛ|дзьве паловы]], Альгерд быў уладаром ва [[Усходняя палова ВКЛ|ўсходняй палове]] і меў тытул [[вялікі князь|вялікага князя]], Кейстут быў уладаром у [[Заходняя палова ВКЛ|заходняй палове]] і яму падпарадкоўваліся ўсе [[родзічы]] маючыя там удзелы. Яны спачатку дамовіліся дзяліць усе зноў здабытыя землі. У 1352 годзе Кейстут атрымаў да сваіх уладаньняў яшчэ й [[Берасьцейская зямля|Берасьцейскую зямлю]]. Але потым, відаць, умовы дамовы паміж братамі зьмяніліся, бо Альгерд не дзяліўся з Кейстутам далучанымі землямі. [[Файл:Kiejstut. Кейстут (1353, 1930).jpg|значак|170пкс|Пячаць Кейстута, 1353 г.]] Па сьмерці Альгерда, яго спадчыньнікам быў [[Ягайла]], але Кейстут, відаць, як старэйшы лічыў сабе вялікім князям, а Ягайла жадаў захаваць тыя ўмовы, што былі паміж яго бацькам Альгердам і Кейстутам. Ягайла склаў з Ордэнам змову супраць Кейстута, але змову выкрылі, Ягайлу арыштавалі і зьняволілі ў [[Полацак|Полацку]]. Аднак празь нейкі час яго вызвалілі пад абяцаньне прызнаньня вярхоўнай улады Кейстута. Неўзабаве Ягайла зноў склаў змову з Ордэнам, яму падманам удалася паланіць і спачатку зьняволіць Кейстута ў [[Крэўскі замак|Крэўскім замку]]. Пазьней Кейстута задушылі на загад Ягайлы<ref>[[Анатоль Грыцкевіч|Грыцкевіч А.]] Кейстут // {{Літаратура/ЭВКЛ|2к}} С. 87.</ref><ref>{{Літаратура/Краіна Беларусь. Вялікае Княства Літоўскае (2012)|к}} С. 50.</ref>. [[Файл:Kiejstut. Кейстут (K. Kielisiński, 1379, 1842).jpg|значак|170пкс|Пячаць Кейстута, 1379 г.]] Пячацямі Кейстута з лацінскімі надпісамі змацоўваецца грамата да [[Торунь|торунскіх]] купцоў, складзеная па 1341 годзе<ref name="Torun"/>. == Нашчадкі == Ад 1-га шлюбу з рускай князёўнай * Патрыкей (Patirg) * «''Waysewist''», «''Wezewilte, nobilis satrapa''», «''Woyszwylt''» — невядома ці ён сын Кейстута напраўду і як дакладна звалі гэта чалавека — [[Войшвіл|Войшвіл (Войшвілт)]], загінуў ў 1370 годзе * [[Войдат]] * [[Бутаўт|Бутаўт Генрык]] — разам з старэйшымі братамі склаў няўдалую змову супраць бацькі, зьбег, жыў пры двары імпэратара [[Сьвятая Рымская імпэрыя|Сьвятой Рымскай імпэрыі]] Ад 2-га шлюбу зь [[Бірута]]й * [[Вітаўт]] * [[Таўцівіл]] * [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жыгімонт]] == Мова і культура == {{Асноўны артыкул|Ліцьвіны|Русіны}} У 1351 годзе, за часамі [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|валадараньня]] [[Альгерд]]а, Кейстут рушыў у [[Вугоршчына|Вугоршчыну]] ў выправу з вайсковымі аддзеламі з [[Трокі|Трокаў]], [[Горадня|Горадні]], [[Дарагічын]]а і [[Берасьце|Берасьця]]. У час сустрэчы вугорскі кароль [[Людвік I Вялікі|Людвік (Лаёш) Вялікі]] ўчыніў зь ім мір, на знак замірэньня Кейстут загадаў зарэзаць [[карова|быка]] і па забіцьці павярнуўся да свайго войска і пракрычаў «''па-літоўску''» (паводле вугорскай кронікі, ''lithwanice''): «''Рагаціна — розьні нашы. Госпад на ны!''» ([[Стараславянская мова|па-стараславянску]] «на ны» азначае «на нас»{{Заўвага|Як зазначае [[Аляксандар Брукнэр]], {{мова-pl|«Dla dzisiejszych Litwomanów bardzo bolesna przy tym uwaga, bo ów Kiejstut, naswybitniejszy Litwy pogańskiej przedstawiciel, nie po litewsku, lecz, o zgrozo, po białorusku rotę przysięgi wraz z swymi odprawia»|скарочана}}}}<ref>Brückner A. [http://slowianie.3bird.pl/download/materialy/slowianie-materialy-aleksander-bruckner-mitologia-slowianska-i-polska.pdf Mitologia słowiańska i polska]. — Warszawa, 1980.</ref>), у запісе кронікі — «''rogachina roznenachy gospanany''», што перамовілі яго ліцьвіны (''Lithwani''). З тым, што гэтая прамова ёсьць узорам славянскай мовы, пагаджаецца большасьць дасьледнікаў: [[Аляксандар Мяжынскі]], [[Аляксандар Брукнэр]], [[Стывэн Крыстафэр Роўэл]], {{Артыкул у іншым разьдзеле|Андраш Золтан||be|Андраш Золтан}} ды іншыя<ref>[[Алег Латышонак|Латышонак А.]] Нацыянальнасць — Беларус. — Вільня: Інстытут беларусістыкі, 2009. С. 86.</ref>. У [[Лацінская мова|лацінскім]] акце разьмежаваньня, выдадзеным у Горадні 13 жніўня 1358 годзе князямі Кейстутам, [[Патрыкей Давыдавіч|Патрыкеем]] і [[Войшвіл]]там і баярамі Айкшам, Алізарам і Васком Кірдзеевічамі, ужываюцца трансьлітараваныя ў лаціну «''гутарковыя''» назвы памежных пунктаў «''Каменны брод''» (''in vulgari a Kamyoni brod'') і «''вусьце вялікай стругі''» (''uscze welikey strugi'')<ref>{{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)|к}} С. 62.</ref>. Гэта адпавядае многім іншым тагачасным лацінскім граматам [[ліцьвіны|літоўскіх князёў і баяраў]], дзе з азначэньнем «народны» («гутарковы») падаваліся менавіта [[беларуская мова|беларускія словы]]<ref>{{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1к}} С. 39—46.</ref>. Захаваліся зьвесткі пра пячаці тыпу «ПЕЧАТ» з выявай дзіды і крыжа (пазьней такія выявы сустракаюцца на пячацях [[Вітаўт]]а). Гісторык і нумізмат Аляксей Ільін датуе іх сярэдзінай XIV ст. і залічвае да пячацяў Кейстута<ref>Ильин А. А. Классификация русских удельных монет. Вып.1. — Л., 1940.</ref>. Таксама захавалася апісаньне пячаці Кейстута з умовы Альгерда і Кейстута з польскім каралём Казімерам (1366 год) з выявай ваяра зь мечам і тарчай, вакол выявы — рускі надпіс<ref>Gumowski M. Pieczecie Ksiazat Litewskich. // Ateneum Wilenskie. Z. 3—4, 1930. S. 702—703.</ref>: {{пачатак цытаты}}СЕ ПЕЧАТЬ КИИСТУТИЯ{{канец цытаты}} Паводле ўсіх сьпісаў першай рэдакцыі [[Летапісец вялікіх князёў літоўскіх|Летапісцу вялікіх князёў літоўскіх]], Кейстут з нагоды скаргі на дзеяньні Ягайлы сказаў наступныя словы свайму сыну Вітаўту: «''Бог нас асьцярог''». Гісторык [[Алег Ліцкевіч]] зьвяртае ўвагу на тое, што [[Тэадор Нарбут]] у сваёй публікацыі [[Хроніка Быхаўца|Хронікі Быхаўца]] на падставе ўласных уяўленьняў пра Кейстута як [[Паганства|паганца]] зьмяніў гэтую фразу на «''Богі нас асьцераглі''»<ref>Лицкевич О. В. «Летописец великих князей литовских» и «Повесть о Подолье»: опыт комплексного критического разбора. — СПб., 2019. С. 122.</ref>. == Галерэя == === Уяўныя партрэты === <gallery widths=150 heights=150 caption="Уяўныя партрэты вялікага князя Кейстута" class="center"> Kiejstut. Кейстут (1578).jpg|З кнігі Б. Папроцкага «Гняздо цноты», 1578 г. Kiejstut. Кейстут (A. Tarasievič, 1675).jpg|[[Аляксандар Тарасевіч|Тарасевіч А.]], 1675 г. Kiejstut. Кейстут (A. Piańkoŭski, 1838).jpg|А. Пянькоўскі, 1838 г. Kiejstut. Кейстут (1841).jpg|Невядомы мастак, 1841 г. </gallery> <gallery widths=150 heights=150 class="center"> Kiejstut. Кейстут (K. Swoboda, 1842).jpg|К. Свабода, 1842 г. Kiejstut. Кейстут (L. Beyer, 1801-49).jpg|L. Beyer, 1-я палова XIX ст. Kiejstut. Кейстут (Z. Gloger, 1900).jpg|[[Зыгмунт Глогер|З. Глогер]], 1900 г. Kiejstut. Кейстут (1910).jpg|Невядомы мастак, 1910 г. </gallery> === У мастацтве === <gallery widths=150 heights=150 caption="Вялікі князь Кейстут у мастацтве" class="center"> Kiejstut, Jahajła. Кейстут, Ягайла (XVI).jpg|Перамовы Кейстута і [[Ягайла|Ягайлы]] (уверсе), забойства Кейстута (унізе). Мініятура летапіснага зводу XVI ст. Kiejstut, Biruta. Кейстут, Бірута (A. Lesser, 1872).jpg|Кейстут і Бірута. A. Lesser, 1872 г. Kiejstut. Кейстут (1878).jpg|Забойства Кейстута. Невядомы мастак, 1878 г. Kiejstut. Кейстут (M. Andriolli, 1882).jpg|Забойства Кейстута. [[Міхал Эльвіра Андрыёлі|М. Э. Андрыёлі]], 1882 </gallery> {{Пачатак блёку}} {{Адзінка блёку |папярэднік = [[Альгерд]] |назва = [[Сьпіс вялікіх князёў літоўскіх|Вялікі князь літоўскі]] |гады = 1377—1382 |наступнік = [[Ягайла]] }} {{Канец блёку}} == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Краіна Беларусь. Вялікае Княства Літоўскае (2012)}} * {{Літаратура/ЭВКЛ|2}} * {{Літаратура/Пачаткі Вялікага княства Літоўскага (2019)}} * {{Літаратура/Старажытныя ліцьвіны|1}} * {{Літаратура/Гістарычны слоўнік Беларусі (1998)}} == Вонкавыя спасылкі == * Максім Каўняровіч, [https://web.archive.org/web/20210524182234/https://www.racyja.com/kultura/dzyarzhava-volatau-algerd-i-kejstut/ «Дзяржава волатаў. Альгерд і Кейстут — гаспадары Вялікага Княства Літоўскага»], [[Беларускае Радыё Рацыя]], 2021 г. {{Вялікія князі літоўскія}} [[Катэгорыя:Гедзімінавічы]] hud570g52l41ctreqz2g9chsvio1aza 0 19313 2697442 2685795 2026-10-22T16:50:15Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697442 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Брагін |Лацінка = Brahin |Статус = пасёлак гарадзкога тыпу |Назва ў родным склоне = Брагіна |Герб = Coat of Arms of Brahin 2001.svg |Сьцяг = Flag of Bragin.svg |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1147 |Першыя згадкі = 1147 |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = Брягинь, Брягинъ |Мясцовая назва = Брагінь |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Брагінскі раён|Брагінскі]] |Сельсавет = |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 4507 |Год падліку колькасьці = 2022 |Крыніца колькасьці насельніцтва = <ref>[https://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/solialnaya-sfera/naselenie-i-migratsiya/naselenie/statisticheskie-izdaniya/index_46933.pdf Численность населения на 1 января 2022 г. и среднегодовая численность населения за 2021 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов, поселков городского типа. — Национальный статистический комитет Республики Беларусь, 2022.]</ref> |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = 000 Brahin 07.JPG |Апісаньне выявы = У цэнтры мястэчка |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 47 |Шырата сэкундаў = |Даўгата градусаў = 30 |Даўгата хвілінаў = 16 |Даўгата сэкундаў = |Пазыцыя подпісу на мапе = зьлева |Водступ подпісу на мапе = |Сайт = [http://bragin.gomel-region.by/by/ bragin.gomel-region.by/by] }} '''Бра́гін''' — [[гарадзкі пасёлак|мястэчка]] ў [[Беларусь|Беларусі]] на рацэ [[Брагінка|Брагінцы]]. Адміністрацыйны цэнтар [[Брагінскі раён|Брагінскага раёну]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Знаходзіцца за 119 км на паўднёвы захад ад [[Гомель|Гомля]], за 28 км ад чыгуначнай станцыі [[Хвойнікі]]. Аўтамабільныя дарогі злучаюць мястэчка з [[Хвойнікі|Хвойнікамі]], [[Рэчыца]]й, [[Лоеў|Лоевам]], [[Камарын]]ам. Брагін — даўняе [[места]] ў частцы [[Палесьсе|Палесься]]{{Заўвага|«Ono Pinsk, Owrucze, Mozyr etc. na Polesiu»<ref>Документы объясняющие историю Западно-Русского края и его отношение к России и Польше. — С.-Петербург, 1865. С. 292, 293</ref>.}}, што на самай поўначы Кіеўскай зямлі-княства часоў Русі, Кіеўскага княства і [[Кіеўскае ваяводзтва|ваяводзтва]] ў [[Вялікае Княства Літоўскае|Вялікім Княстве Літоўскім]]; [[Брагінскі замак|прыватнаўласьніцкі замак]] часоў [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Каралеўства Польскага]] ў [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]]. == Гісторыя == {{Гл. таксама|Гісторыя Брагіна}} === Кіеўская зямля === [[Файл:Radzivill Chronicle Cumans.jpg|значак|зьлева|170px|Палавецкія вежы{{заўвага|Перасоўныя юрты, кібіткі.}}. Мініяцюра з Радзівілаўскага летапісу.]][[Файл:POL COA Leliwa.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Ляліва роду Манівідавічаў.]][[Файл:Nomina civitatum, castrorum et districtuum, quos possidet Swidrigall.jpg|170пкс|значак|зьлева|Сьпіс гарадоў, замкаў і земляў Сьвідрыгайлы 1432 г.]] Першы пісьмовы ўпамін пра паселішча, датаваны 1147 годам{{Заўвага|Въ лЂто 6655 (1147)}}{{Заўвага|Зусім іншае ўяўленьне пра пачаткі пісьмовай гісторыі Брагіна мелі тутэйшыя настаўнікі школы першай ступені ў 1925 г., г. зн. яшчэ ў складзе РСФСР. Тады маскоўскія бальшавікі раздумвалі, а ці не замяніць гісторыю больш зручным для іхняй ідэялёгіі грамадазнаўствам? Толькі ў 1934 г. гісторыю пачалі выкладаць у навучальных установах, але ўжо паступова яе перапісваючы.}}, сустракаем у [[Іпацьеўскі летапіс|Іпацьеўскім летапісе]]. У тую зіму, «''како уже рекы сташа''», дружыны [[Чарнігаў|чарнігаўскіх]] князёў Ольгавічаў і Давыдавічаў «''с Половци воеваша Брягинь''», што належаў да Кіеўскага княства Ізяслава Мсьціславіча<ref>Полное собрание русских летописей (ПСРЛ). Т. 2. Ипатьевская летопись. — СПб., 1908. Стб. 359.</ref>. Імкнуліся гэтак адпомсьціць за папярэдняе разрабаваньне ім чарнігаўскіх валасьцей. Паўстаў горад у зоне кантактнага расьсяленьня [[дрыгавічы|дрыгавічоў]] і [[паляне|палянаў]]. У 1187 годзе ў [[Белагародка (Бучанскі раён)|Белгарадзе]] кіеўскі князь Рурык Расьціславіч сыну свайму Расьціславу «''створи же… велми силну свадбу ака же несть бывала в Руси… сносе же своеи''» (нявестцы Верхуславе, васьмігадовай дачцэ суздальскага князя Ўсевалада Юр’евіча, якую бацькі адпусьцілі «''в Русь{{заўвага|Акрамя іншага, зьвестка яшчэ раз наўпростую засьведчыла ўяўленьне XII ст. што да лякалізацыі Русі.}} с великою любовью''») «''далъ многи дары и городъ Брягинъ''»<ref>ПСРЛ. Т. 2. Стб. 658.</ref>. === Вялікае Княства Літоўскае === У 1360-я гады Брагін у складзе Кіеўскага княства ўвайшоў у Вялікае Княства Літоўскае, дзе стаў цэнтрам воласьці; належаў вялікаму князю. Надалей Брагін (Brehynya) побач з [[Рэчыца]]й, [[Мазыр]]ом і [[Оўруч]]ам згаданы ў «Сьпісе гарадоў, замкаў і земляў, прыналежных князю [[Сьвідрыгайла|Сьвідрыгайлу]]», датаваным верасьнем-кастрычнікам 1432 году<ref>Полехов С. В. Наследники Витовта. Династическая война в Великом княжестве Литовском в 30-е годы XV века. — Москва: «Индрик», 2015. С. 521—525</ref>. У 1458 годзе колішні маршалак князя Сьвідрыгайлы (1438), а на той час віленскі ваявода [[Іван Манівід|Ян Манівідавіч]] склаў тэстамэнт сынам Яну і [[Войцех Манівід (сын Івана)|Войцеху]] на Брагін, [[Горваль]], [[Любеч]] і іншыя маёнткі<ref>Semkowicz W. Przywileje Witolda dla Moniwida, starosty Wileńskiego, i testament jego syna Jana Moniwidowicza. // Ateneum Wileńskie. — Wilno, 1923. № 2. S. 261, 267</ref>, набытыя ім і яго бацькам баярынам [[Войцех Манівід|Манівідам]] яшчэ ад вялікага князя літоўскага [[Вітаўт]]а<ref>Вячаслаў Насевіч. Манівідавічы. // Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя: у 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2006. Т. 2. С. 270.</ref>. У 1471 годзе Кіеўскае княства было пераўтворана ў аднаіменнае ваяводзтва. Пасьля сьмерці Войцеха Манівідавіча ў 1475 годзе Брагінам ізноў кіраваў вялікакняскі намесьнік, пра што ёсьць зьвестка на 1496 год, калі скарб атрымаў «2 копе гроше''и''». У 1499 годзе людзі з Брагінскай і іншых валасьцей бралі ўдзел у работах на Кіеўскім замку<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России — Т. 1(6): Сборник документов канцелярии великого князя литовского Александра Ягеллончика, 1494—1506 гг. Шестая книга записей Литовской метрики / М. Е. Бычкова (отв. сост.), О. И. Хоруженко, А. В. Виноградов; отв. ред. тома С. М. Каштанов — Москва; С.-Петербург: Нестор-История, 2012. С. 397, 399.</ref>: {{пачатак цытаты}} ''А до Киева люди посланы города ωправлѧти с Поднепръ|скихъ волостеи. | З [[Бабруйск|Бобрȣиска]] с обеюхъ половицъ 80 чоловеков с топоры. | З Мозыра и зо Пчича 80 чоловековъ. | З Брагинѧ 40 чоловековъ. | З Речицы 60 чоловековъ. | З Горволѧ 40 чоловековъ'' {{канец цытаты}} У XIV—XVII стагодзьдзях існаваў Брагінскі замак<ref>Ткачоў М. А. Замкі і людзі. — Мінск: Навука і тэхніка, 1991. С. 123—124</ref>. У чэрвені 1500 году вялікім князем [[Аляксандар Ягелончык|Аляксандрам]] выдадзены ліст пану Богушу Багавіцінавічу, намесьніку [[Пералая|пералайскаму]], «''о бране дани''» з Падняпроўскіх «''и инших руских''» валасьцей, у іх ліку з Горвальскай, Рэчыцкай, Брагінскай, Мазырскай, Бчыцкай, пра што было абвешчана тутэйшым «''наместником нашым и старцомъ, и всимъ мужом''»<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 5 (1427—1506) / E. Banionis. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidykla, 1993. P. 295</ref>. Брагін названы ў дамове паміж [[Вільня]]й і [[Масква|Масквой]] 1503 году сярод валасьцей, якія кароль польскі і вялікі князь літоўскі Аляксандар прапанаваў вялікаму князю маскоўскаму [[Іван III Васільевіч|Івану Васільевічу]] і сыну яго [[Васіль III Іванавіч|Васілю Іванавічу]] «''в тые перемиръные лета, шесть летъ, не воевати и не зачепляти ни чым''», з свайго боку паабяцаўшы захоўваць недатыкальнасьць валасьцей у Масковіі. Урэшце бакі ў тым пагадзіліся<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 5 (1427—1506) / E. Banionis. P. 209; Памятники дипломатических сношений Московского государства с Польско-Литовским. — Т. 1. (1487—1532). — С.- Петербург, 1882. С. 395, 400</ref>. 3-га чэрвеня 1504 году прывілеем караля Аляксандра з Брагінскай воласьці былі вылучаныя [[Астрагляды|Астраглядавічы]] і [[Хвойнікі]] з усімі прылегласьцямі ды падараваныя на вечныя часы за вайсковыя заслугі пану [[Сямён Палазовіч|Сямёну Хведаравічу Палазовічу]]{{Заўвага|«слаўнаму русінскаму ваяку Полазу», «Полазу Русаку, слаўнаму казаку», як назвалі яго польскія гісторыкі [[Ёст Людвік Дэцый]]<ref>Decjusz, Jost Ludwik. Contenta: De vetustatibus Polonorum liber I; De Iagellonum familia liber II; De Sigismundi regis temporibus liber III. — 1521. F. LXVII</ref> і [[Марцін Бельскі]]<ref>Kronika Marcina Bielskiego. T. II (Księga IV, V). /Wydanie Józefa Turowskiego. — Sanok, 1856. S. 950</ref>. Пра С. Палазовіча гл. артыкул Барыса Чэркаса<ref>Черкас Б. Прикордонний намісник Семен Полозович. // Український історичний збірник : наук. пр. асп. та молодих вчених. — Київ, 2004. Вип. 7. С. 95 — 105</ref>.}}<ref>Аrchiwum Główne Akt Dawnych. Аrchiwum Рrozorów і Jelskich (далей: AGAD. APiJ). Sygn. 1. S. 3, 200. Sygn. 2. S. 78</ref>. 7 ліпеня 1506 году манарх перадаў Брагін з воласьцю ў трыманьне пану Данілу Дзедкавічу, быўшаму на «''нашои службе в Оръде Перекопскои''», пакуль той не выбера належныя яму 230 [[капа (лік)|коп]] грошаў<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 1(6). С. 37.</ref>. Але неўзабаве кароль Аляксандар памёр, а яго брат і пераемнік [[Жыгімонт Стары]] «''взяли есмо тую волостку Брягин къ нашои руце''», замест яе аддаўшы пану Д. Дзедкавічу на два гады карчму ў [[Чаркасы|Чаркасах]]<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 8 (1499—1514). / A. Baliulis ir kt. — Vilnius: Mokslo ir enciklopedijų leidykla, 1995. P. 131—132, 168—169</ref>. У тым жа 1506 годзе праз Брагін прайшлі крымскія татары. [[Файл:Урывак тэксту абмежаваньня Брагінскай воласьці 1512 г. з кнігі Мазырскага гродзкага суда 1776 г.jpg|значак|зьлева|170px|Урывак тэксту абмежаваньня Брагінскай воласьці 1512 г. з кнігі Мазырскага [[гродзкі суд|гродзкага суда]] 1776 г.]][[Файл:POL COA Korybut.svg|100пкс|значак|Герб Карыбут князёў Вішнявецкіх.]] Лістом ад 25 кастрычніка 1509 года кароль Жыгімонт аддаў князю [[Міхаіл Васільевіч Збараскі|Міхаілу Васільевічу Збараскаму]] «''тую волость нашу Брягин… з людми и зъ данью грошовою и медовою, и куничъною, и бобровою, и со всимъ с тымъ, какъ тая волость на насъ держана, до живота его''». Раней князь ужо карыстаўся даходамі зь яе «''до воли господаръское''»<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 8 (1499—1514). P. 431.</ref>. 2 кастрычніка 1511 году манарх, каб абараніць людзей ад злоўжываньняў пісараў-паборцаў не адно ў ваенныя ліхалецьці, а і ў мірныя часы, выдаў прывілей у ліку іншых даньнікам з Падняпроўскіх валасьцей «''…зъ Речицы, съ Брягина{{Заўвага|Згадка пра Брагін у гэтым шэрагу гаспадарскіх валасьцей выглядае анахранізмам, бо ўжо амаль два гады ён «''со всимъ с тымъ''» (зь людзьмі і прыбыткамі) пажыцьцёва належаў князю М. Збараскаму.}}, зъ Мозыра, зъ Бчича…''», каб<ref>Акты, относящиеся к истории Западной России. Т. 2. (1506—1544). — С.-Петербург, 1848. №.75</ref>{{Заўвага|Раней зьмест дакумэнту часта альбо не раскрываўся, альбо выкладаўся зусім недарэчна. У артыкулах канца XIX ст. паведамлялася: «''Za czasów litewskich B. był własnością wyłączną wielkich książąt, a w r. 1511 otrzymał ważne przywileje od Zygmunta I''» (Al. Jel. Brahin. // Słownik geograficzny Krółewstwa Polskiego і innych krajów słowiańskich. — Warszawa, 1880. T. I. S. 348), «''… в качестве господарского города Сигизмунд I снабдил Брагин в 1511 г. грамотой, обеспечивавшей права жителей и дававшей им различные льготы''» (Брагинская волость (исторический очерк). // Календарь «Северо-Западного края» на 1889 год. – Москва, 1889. С. 115). Больш як праз сто гадоў апошняе было паўторана: «''У 1511 кароль Жыгімонт І Стары дараваў Б. грамату, якая давала жыхарам пэўныя правы і льготы''» (Рогалеў А. Ф. Брагін. // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі. У 6 т. Т. 2: Беліцк — Гімн / Рэдкал.: Б. І. Сачанка (гал. рэд.) і інш.; Маст. Э. Э. Жакевіч. — Мінск: БелЭн, 1994. С. 63; у сваёй кнізе аўтар яшчэ дадаваў: «''Такія граматы забытым богам мястэчкам не даваліся''» (Рогалеў А. Ф. Сцежкі ў даўніну. Геаграфічныя назвы Беларускага Палесся. — Мінск: Полымя, 1992. С. 63)). У пачатку бягучага стагодзьдзя сытуацыя са зьместам, як здавалася, нарэшце была выпраўлена: «''У 1511 вял. князь выдаў Б. грамату, паводле якой яго жыхары мелі права плаціць падаткі непасрэдна ў дзярж. скарб.''» (Грынявецкі Валерый. Брагін. // Вялікае княства Літоўскае: Энцыклапедыя. У 3 т. / рэд. Г. П. Пашкоў і інш. Т. 1: Абаленскі — Кадэнцыя. — Мінск: Беларуская Энцыклапедыя, 2005. С. 340). У лютым 2009 г., аднак, ва ўкраінскай Вікіпэдыі зьявілася дылетанцкае сьцверджаньне (існавала да 5 траўня 2021 г.), маўляў: «''1511 року поселенню надано магдебурзьке право.''», у верасьні 2009 г. яно паўторана ў францускай, а колькі гадоў таму да пастановы гэтага тэатра абсурду (тэма бо — пэрыфэрыйная) далучыліся і некаторыя навукоўцы: «''У 1511 році тодішній король польський і великий князь литовський Сигізмунд І Старий своїм привілеєм дарував мешканцям Брагіна право на самоврядування.''» (Мацук А. Брагін // Князі Вишневецькі. – Київ, 2016 (2017). С. 213), «''Пожалування міста Збаражському примусило брагінських міщан звернутися до короля Сигізмунда І та отримати від нього у 1511 р. охоронний привілей.''» (Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. // Днепровский паром. Материалы научно-исследовательского полевого семинара «Культурно-исторический потенциал Восточного Полесья и перспективы развития регионального туризма» (11-12 августа 2016 г., г. Брагин), Международных историко-краеведческих чтений «Днепровский паром» (8-9 августа 2017 г., г. Лоев). — Минск, 2017. С. 14; «апрабацыя» гэтай найбольш недарэчнай трактоўкі выканана яшчэ ў лістападзе 2014 г. з тлумачэньнем: «...охранный привилей, который ограничивал власть владельца в отношении горожан», гл.: Маленький город в большой истории: Брагин в XVI — XVII веках. // https://gp.by/mneniya/news36000.html). Апошнія меркаваньні асабліва уражваюць, бо прывілей выдадзены каралём не на просьбу брагінскіх мяшчанаў, а ў адказ на скаргі даньнікаў Падняпроўскіх і Задзьвінскіх гаспадарскіх валасьцей, якіх у сьпісе ажно 13! Акрамя Брагіна, з канкрэтнай падачы А. Ельскага (SGKP. 1889. T. X. S. 133), у якога дакумэнт памылкова датаваны 11 кастрычніка 1511 г., упэўнена пачалі прыпісваць магдэбурскае альбо «частковае» (гл.: Рэчыца ў Вікіпедыі) магдэбурскае права і Рэчыцы, а вось пра згаданы побач зь імі Мазыр на 1511 год — ані слова (як і ў А. Ельскага); але ж тое места атрымала сапраўдную магдэбургію ад караля Стэфана Баторыя ў 1577 г. (Цітоў Анатоль. Геральдыка Беларускіх местаў. – Мінск: Полымя, 1998. С. 192, 228; Цітоў А. Да пытання аб гербе горада Рэчыцы // Трэція Міжнародныя Доўнараўскія чытанні (г. Рэчыца, 14–15 верасня 2001 г.) / Рэд. кал.: В.М. Лебедзева (адказ. рэд.) і інш. – Мінск: Беларускі кнігазбор, 2002. С. 239, дата ў аўтара на месяц пазьнейшая, чым у А. Ельскага, у якога запазычыў зьвестку, — 11.XI.1511). Тае магдэбургіі ў Рэчыцы, якая, магчыма, мела хіба самакіраваньне, заснаванае на «рускім» праве, прынамсі, у XVI — XVII стст., а ў Брагіна дык і ніколі не было (гл.: Голубеў В., Волкаў М. Рэчыца ў часы Вялікага княства Літоўскага // Беларускі гістарычны часопіс. – 2014. № 5. С. 4, 5 – 6, у гэтых аўтараў дакумэнт чамусьці датаваны 2.XI.1511, а яшчэ, замест Т. Скрыпчанкі, дарэмна адрасавалі крытычную заўвагу наконт крыніцы 1561 г. М. Ткачову; Білоус Н. Привілеї польського короля Стефана Баторія для Лоєва 1576 та 1582 рр. // Місто: історія, культура, суспільство. Е-журнал урбаністичних студій. – Київ, 2018. Вип. 1 (5). С. 164).}}: {{пачатак цытаты}}''ихъ при старине зоставили.., какъ бывало за предковъ нашихъ, за великого князя Витовта и [[Жыгімонт Кейстутавіч|Жикгимонта]], ижъ они сами собравши дань грошовую, и бобры и куницы, отношивали до скарбу нашого, а медъ пресный до ключа.., всю сполна.., на роки звычайныи, а то есть первый рокъ Божье Нароженье, другій Середопостье, третій Великъ-день…'' {{канец цытаты}} У хуткім часе князь М. Збараскі, жадаючы атрымаць воласьць «''на вечность''», біў чалом аб правядзеньні яе абмежаваньня, што і выканаў да 7 сакавіка 1512 году каралеўскі дваранін, дзяржаўца трахцемірскі і дымірскі Іван Андрэевіч Кміціч<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1728. Воп. 1. Спр. 19. А. 1049—1050адв.</ref>. У 1514 годзе{{Заўвага|М. К. Любаўскі меркаваў, што падараваньне адбылося ў год праведзенага абмежаваньня — 1512, гл.: Любавский М. К. Областное деление и местное управление Литовско-Русского государства ко времени издания первого Литовского статута. Исторические очерки / М. К. Любавский – Москва: Университетская типография, 1892. С. 239.}} кароль Жыгімонт Стары падараваў князю «''тую волостку Брягин з местом и с корчмами, и з мытом, и з городищом, и со всими селы, и з людми, кром тых сел, што первеи того кому у тои волости будем дали''»<ref>Lietuvos Metrika. Knyga Nr. 9 (1511—1518). Užrašymų knyga 9 / Metryka Litewska. Księga Nr 9 / 9 księga wpisów / Księga-kontynuacja (1508—1518). Wydał K. Pietkiewicz (Uniwersytet im. Adama Mickiewicza w Poznaniu). — Vilnius: Žara, 2002 [2004]. С. 240</ref>. [[Файл:Кафля з Брагіна.jpg|значак|170px|Паліхромная кафля з Брагіна, сярэдзіна XVI ст. . [[Музэй старажытнабеларускай культуры]] [[ІМЭФ]].]] Ад 1517 году маёнткам валодалі сыны М. Збараскага{{Заўвага|У 1490, 1511, 1512 гадох ён ужо, бывала, падпісваўся Вішнявецкім, а ў 1517 годзе, незадоўга да сьмерці, Вішнявецкім і Збараскім, гл.: Wolff J. Kniaziowie litewsko-ruscy od czternastego wieku. — Warszawa, 1895. S. 553.}} князі Хведар (†1533), потым Аляксандар (†1555){{Заўвага|І. В. Кандрацьеў дзіўным чынам здолеў атаясаміць яго з унукам, таксама Аляксандрам Міхайлавічам Вішнявецкім, старостам любецкім ды лоеўскім ад 1585 г., спаслаўшыся на артыкул С. П. Зімніцкай, у якім, аднак, усё выкладзена слушна (гл.: Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15; Кондратьєв І. В. Князі Вишневецькі на старостинських урядах Любецького староства // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья. Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель) / редкол. В. М. Метлицкая (отв. ред.) [и др.]. – Минск: Четыре четверти, 2018. С. 46).}} Вішнявецкія<ref>Зимницька С. П. Родові володіння Вишневецьких на території Волині, Брацлавщини і Київщини в рецепції українських і польських істориків / С. П. Зимницька // Гуманітарний журнал. — 2005. — № 1-2. — С. 128, 130</ref>. У 1535 годзе за часамі вайны Вялікага Княства Літоўскага з Маскоўскай дзяржавай (1534—1537) Брагін спалілі маскоўскія войскі<ref>Грынявецкі Валерый. Брагін. С. 340.</ref>. Прынамсі, ад 6 кастрычніка 1541 году зьявіліся судовыя зьвесткі пра памежныя спрэчкі ўладальнікаў Брагіна князёў Вішнявецкіх і ўладальнікаў Астраглядавічаў і Хвойнікаў князёў Відэніцкіх (Любецкіх){{Заўвага|Тады Брагінам валодаў князь Аляксандар Міхайлавіч Вішнявецкі, а Астраглядавічамі і Хвойнікамі князь Дзьмітры Раманавіч Відэніцкі.}}<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 3, 4</ref>. У 1559 годзе кароль [[Жыгімонт Аўгуст]] пацьвердзіў права на Брагінскі маёнтак князям Аляксандру, Максіму і Міхаілу Аляксандравічам Вішнявецкім. Князь Максім у 1565 годзе спачыў, не пакінуўшы нашчадкаў<ref>Wolff J. Kniaziowie litewsko-ruscy od czternastego wieku. S. 556</ref>. У ходзе адміністрацыйнай рэформы 1565—1566 гадоў была вызначана мяжа Кіеўскага павету на ўчастку, дзе знаходзілася Брагінская воласьць: «… ''Мозырскою границою до Брагиньское границы, а Брагиньскою границою до Днепра, по левои стороне пущаючи волость Речицкую, до Любеча…_… а Словешнею доловъ ажъ до Припети, по правои стороне поветъ Киевъскии, а по левои Мозырскии, а черезъ реку Припеть, оставуючи полеве Речицу со всими границами, а поправу Брягинь со всим поветомъ Киевским ажъ до Днепра''…»<ref>Русская историческая библиотека (далей: РИБ). Т. XXX. Литовская метрика. Отд. 1-2. Ч. 3. Т. 1. — Юрьев, 1914. Стб. 892 — 893</ref>{{Заўвага|У свой час А. Ябланоўскі адвольна, без апоры на крыніцы, выключна зь геаграфічных меркаваньняў, зьмясьціў Брагінскую воласьць у складзе Любецкай акругі (павету) побач зь Любецкім і Лоеўскім староствамі (Źródła dziejowe (далей: ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów–Bracław) / A. Jabłonowski. – Warszawa, 1894. S. 26; ŹD. T. XXII. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. XI. — Warszawa, 1897. S. 30, 210). І. В. Кандрацьеў пайшоў яшчэ далей, абсалютна беспадстаўна залічыўшы Брагін (у іншых выпадках яго палову) да Любецкага староства і нават да Любецкай воласьці (!) [Кондратьєв І. В. Любецьке староство (XVI – середина XVII ст.). /І. В. Кондратьєв – Чернігівський національний педагогічний університет ім. Т. Г. Шевченка; Історико-археологічний музейний комплекс «Древній Любеч». – Чернігів: Видавець Лозовий В. М., 2014. С. 20, 69, 79, 196–97]. Больш за тое. Ідэя, упершыню выказаная яшчэ ў 2005 г., вельмі хутка зьявілася ў артыкуле «Любеч» адной зь беларускіх энцыкляпэдый (Вялікае Княства Літоўскае. Энцыклапедыя. Т. 3. Дадатак. А-Я – Мінск, 2010. С. 316). Відавочна, аўтар не зьмяніў сваю пазыцыю і дагэтуль, бо ў яго аўтарэфэраце (тэкст самой дысэртацыі, на жаль, недаступны) сустракаем заўвагу – «''В цей час змінюються і кордони Любецького староства, в основному після відпадіння у 1564 р. Брагінської волості.''» [Кондратьєв І. В. Лівобережні староства Київського воєводства Великого Князівства Литовського та Речі Посполитої: Соціально-територіальні трансформації XIV – XVII ст.: Автореферат дисертації на здобуття наукового ступеня доктора історичних наук. – Київ, 2020. С. 19]. Тут І. В. Кандрацьеў паўтарыў яшчэ і старую памылку М. К. Любаўскага, запазычаную А. Ябланоўскім; абодва меркавалі, што Брагінская воласьць у апісаньні межаў паказана часткай Мазырскага павету. Гэта, як вынікае з прыведзенага ўрыўку, ня так, бо — «''Брягинь со всим поветомъ Киевским''», не з Мазырскім. Да Любецкай воласьці і староства належалі некалькі паселішчаў сучаснага Брагінскага раёну, аніяк ня колішняй воласьці. «Воласьць Брагіня» у пачатку XVI ст. межавала з Мазырскай, Рэчыцкай, Любецкай и Чарнобыльскай валасьцямі (гл.: Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья: сборник научных статей / редкол. А. Д. Лебедев (отв. ред.) [и др.]. — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 4 — 9, 41 (іл. № 3: Jakubowski J. Mapa Wielkiego Księstwa Litewskiego w połowie XVI wieku. 1, Część północna, skala 1 : 1.600.000: objaśnienie do mapy. – Kraków: Skł. gł. w księgarniach Gebethnera i Wolfa, 1928. На мапе – Брагінская воласьць у атачэньні Мазырскай, Рэчыцкай, Чарнобыльскай і Любецкай валасьцей).}}{{Заўвага|П. Г. Кляпацкі без спасылкі на крыніцу даводзіў, што Брагінская воласьць была часткай Мазырскага павету і да рэформы сярэдзіны 1560-х гг., гл.: Клепатский П. Г. Очерки по истории Киевской земли. Т. 1. Литовский период. – Одесса, 1912. С. 183, 195, 197 (ёсьць і аўтарская мапа).}}. Згодна з попісам войска ВКЛ 1567 году, князь Аляксандар Аляксандравіч Вішнявецкі выстаўляў з «''ыменья Брагини коней двонадцать''»<ref>РИБ. — Т. XXXІІІ: Литовская метрика. Отд. 1. Ч. 3: Книги публичных дел. Переписи войска Литовского. — Петроград, 1915. Стб. 471</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля і вялікага князя Жыгімонта Аўгуста ад 6 чэрвеня 1569 году Кіеўскае ваяводзтва, названае княствам (разам з Брагінам), як раней [[Падляшша|Падляская]] і [[Валынь|Валынская землі]], было далучана («''вернута''») да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 77 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. Князі-русіны Аляксандар і Міхаіл Вішнявецкія{{заўвага|Падрабязна пра братоў гл. у кнізе І. Чаманьскай<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. Monografia rodu. — Poznań, 2007. S. 53–59, 63–64</ref>.}}, спадчыньнікі Брагінскага маёнтку, маючы зямельныя ўладаньні на Валыні, спачатку для прыняцьця прысягі ў каралеўскі замак Уладзімерскі не зьявіліся, але ўрэшце ім давялося падпарадкавацца волі манарха<ref>Жизнь князя Андрея Михайловича Курбского в Литве и на Волыни. — Киев, 1849. Том 1. С. 22, 24; Akta unji Polski z Litwą 1385 – 1791. / Wydali Stanisław Kutrzeba i Władysław Semkowicz. – Krakow, 1932. S. 326–327</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === [[Файл:Поўны аркуш зь візыты 1752 г.png|значак|зьлева|170px|Поўны аркуш зь візыты 1752 г. з копіяй ліста 1570 г.]] 27 жніўня 1570 году князь Міхаіл Вішнявецкі, староста чаркаскі і канеўскі, выдаў сьвятару брагінскай Прачысьценскай (Раства-Багародзіцкай) царквы Феадору Зянонавічу на яго матэрыяльнае ўтрыманьне ліст з уласным подпісам і пячаткай<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 1. Спр. 2464. А. 344адв.</ref>. У сакавіку 1574 году маёнтак Брагін разам з замкам быў падзелены паміж князямі-братамі Аляксандрам і Міхаілам Аляксандравічамі Вішнявецкімі{{Заўвага|І. В. Кандрацьеў, пэўна, не чытаў сам дакумэнт, але жадаючы паказаць Брагін прыналежным да Любецкага староства, г. зн. дзяржаўным уладаньнем, сьцвярджаў нібы «''У 1574 р. Брагінський замок був описаний королівськими ревізорами.''», а гонар узьвядзеньня замку надаў князю Міхайлу Вішнявецкаму, няслушна адрозьніваючы яго ад М. Збараскага (Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15). І адкуль інфармацыя?..}}. Частка замку князя А. Вішнявецкага выглядала так: {{пачатак цытаты}}''…мне зосталася половина замку Брягинского, вшедши в замок, левая сторона, взявши от тое городни шостое, в которой столба ест. Которою столбою на бланковане ходят. Светлица великая над вороты. Церковь в стене святое Троицы зо всим накладом тое церкви: золотом, серебром, книгами и зо всим тым, што одно в той церкви накладу естъ. Также с попом и дьяконом и з их островами, дубровами, чертежами, полми и сеножатми и зо всими их пожитки и доходы, тое церкви належачими. Ку тому теж будоване: светлицы в стене городни, поклеты, погреб, спижарни вси, яко тая сторона полеве в собе ся мает, аж до вежи тое, што от Брягинки, которая зосталася на делу от мене брату моему его милости князю Михайлу. Такжо теж и тые домы, будоване, светлицы, которые на земли стоят в замку. А ку тому место нашо Брягинское яко люди отчизные, бояре, куничники, загородники, дворцы наши на посаде…'' {{канец цытаты}} У князя Міхаіла Вішнявецкага — свая доля замкавай спадчыны{{Заўвага|Насуперак таму, як працяглы час памылкова даводзілася ў літаратуры<ref>Збор помнікаў гісторыі і культуры Беларусі. Гомельская вобласць. / АН БССР, Ін-т мастацтвазнаўства, этнаграфіі і фальклору. Рэд. кал.: С. В. Марцэлеў (гал. рэд.) і інш. – Мінск: БСЭ, 1985. С. 104; {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 39—40; {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 112; {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|2-2к}} С. 431</ref>, у іншых месцах, у Гарадзішчы (сучас. пасёлак [[Двор-Гарадзішча|Тэльман]]) і [[Бабчын]]е, пры князях Вішнявецкіх замкаў не было.}}: {{пачатак цытаты}}''А его милости князю Михайлу Вишневецскому, брату моему, зосталася половина замку Брягинского, вшедши в замок, правая сторона, взявши от тое городни шостое, в которой столба ест, которою столбою на бланкованье ходят, аж до вежи, которая от реки Брягинки. Тая вежа вся зосталася брату моему его милости князю Михайлу с тою вежою, што от Глухович, зо всими городнями, свирнами, светлицами, спижарнями, пивницами, пекарнею так, яко тая сторона замку поправе в собе мает. Ку тому церковь за замком в месте святого Николы зо всим накладом тое церкви, с попы их, з их островами, полями, сеножатми и всими пожитки и доходы, ку той церкви належачими._А места нашого Брягинского его милости князю Михайлу, брату моему, зосталася яко людей отчизных, бояр, куничников, огородников ведле рейстров наших, которые промежку себе есмо подавали._…Также теж ворота замковые, мост перед замком и тот, што от места до места, и ровы около замку — то все наполы подданые наши направовати мают… Теж што ся дотыче веж, которые в месте у острозе побудованы. Мне тая вежа зостала, што от Микулич, а его милости князю Михайлу, брату моему, што от Глухович. Ку тому острог около места нашого Брягинского мают подданые мои направовати и робити от тое вежи мое, што от Микулич, поправе, а подданые его милости князя, брата моего, также острог повинни будуть робить от вежи его милости от Глухович поправе, розделивши увес острог с подданными моими наполы.''{{канец цытаты}} Што да іншых угодзьдзяў, дык князю Аляксандру дасталіся сёлы [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]], [[Сялец (Брагінскі раён)|Селце (Сялец)]], [[Лісьцьвін]], дварэц (сядзіба) [[Высокае (Хвойніцкі раён)|Высокае]], сёлы [[Веляцін]], Зашчоб’е, востраў Дудоўшчына, а князю Міхаілу — сёлы [[Глухавічы]], [[Губарэвічы|Губаровічы]], [[Бабчын]], [[Старыя Юркавічы|Юркавічы]], Дубно, [[Крыўча]], [[Галкі]], [[Сяўкі|Сеўковцы (Сяўкі)]], [[Піркі|Перка]], [[Дублін (вёска)|Доблін]], [[Дзімамеркі|Дамамірка]], [[Рудакоў|востраў Рудакоў]], [[Удалёўка|востраў Удалёўка]]<ref>Акт о разделе имения Брягин. 1574 г. // Беларускі археаграфічны штогоднік. Выпуск 1. – Мінск, 2000. С. 185 – 194 [https://web.archive.org/web/20200605102849/http://www.belniidad.by/sites/default/files/bash/bash01_2000.pdf Публікацыя М. Ф. Сьпірыдонава]</ref> [[Файл:Астраглядавічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|170px|Добры Вішнявецкіх у рэестры 1581 г.]][[Файл:Добры Вішнявецкіх у 1581 г. (працяг).jpg|значак|170px|Добры Вішнявецкіх у 1581 г. (працяг).]] Паводле рэестру 1581 году, палова Брагіна зь сёламі на той час належала князю Міхаілу Вішнявецкаму, старосьце чаркаскаму і канеўскаму, а другая палова — удаве яго брата Аляксандра, памерлага ў 1577 годзе. Для ўсёй часткі маёнтку князя Міхаіла пададзеная толькі сума пабору — 86 флярынаў і 5 грошаў. Адносна паловы места Брагіна княгіні Аляксандры (з Капустаў) Вішнявецкай паведамляецца пра 32 дымы [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] (×6 — прыблізна 192 чалавекі), 21 дым [[агароднікі|агароднікаў]] (каля 126 чалавек){{Заўвага|Вось ужо больш за пятнаццаць гадоў як І. В. Кандрацьеў упарта прылічвае тых сялянаў-агароднікаў да заградовай шляхты — «… 21 осада «загродової» (убогої чи «лезної») шляхти.» (І. Кондратьєв. Лоєвське староство у 1585 – середині ХVII ст. // Пятыя міжнародныя Доўнараўскія чытанні. Рэчыца, 22-23 верасня 2005 г. – Гомель, 2005. С. 197; Кондратьєв І. В. Брагінщина у складі Любецько-Лоєвського староства Київського воєводства. С. 15), што і зусім невытлумачальна.}}, 1 дым сьвятара Траецкай царквы (6), 5 чабатароў (30), 4 кавалёў і сьлесараў (24), 2 краўцоў (12), 2 рымараў{{заўвага|Майстроў па вырабу конскага рыштунку.}} (12). Асадныя плацілі па 15 грошаў, сьвятар 2 флярыны, агароднікі па 4 грошы, усе рамесьнікі па 15 грошаў падатку, а жыхароў было каля 402 чалавек<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 44. Опис 1. Справа 1. А. 884-884зв.; ŹD. T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX. — Wykazy… S. 36, 37, 38</ref>. У датаваным 13-м сакавіка 1581 году дакумэнце паведамляецца, што пан земскі пісар кіеўскі Дзьмітры Ялец надзелены паўнамоцтвамі ў справе разьмежаваньня добраў пана падкаморага кіеўскага Шчаснага Харлінскага з уладаньнямі князя Міхаіла Вішнявецкага, кашталяна брацлаўскага, «''miasta Brahinia, sioła Chłuchowic'' [Hłuchowicz]'', Hubarowa'' [Hubarowicz] ''y Babczyna''», а таксама княгіні-ўдавы Аляксандравай Вішнявецкай і яе дзяцей «''jmienia Brahina, Mikulic, Listwina y innych sioł do Brahinia nalezących''»<ref>Руська (Волинська) метрика [Текст] : регести документів Коронної канцелярії для укр. земель (Волинське, Київське, Брацлавське, Чернігівське воєводства) 1569—1673 / Держ. ком. арх. України, Центр. держ. істор. арх. України, м. Київ, Ін-т укр. археографії та джерелознавства ім. М. С. Грушевського НАН України, Генер. дирекція держ. арх., Голов. арх. давніх актів; ред. і упоряд Г. Боряк [та ін.]; передм. П. К. Грімстед. — Київ, 2002. С. 301—302</ref>. 18-м траўня 1596 года датаваны пазоў ў Оўруцкі гродзкі суд на скаргу пана Шчаснага Харлінскага, падкаморага кіеўскага, да ўладальніка паловы маёнтку Брагін князя Адама Аляксандравіча Вішнявецкага, які асадзіў падданых сваіх на грунтах Астраглядавіцкіх<ref>Archiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie. Archiwum Radziwiłłów (AGAD. AR.). Dział X. Sygn. 926. S. 1</ref>. [[Файл:Фундуш князя Адама Вішнявецкага Траецкай царкве ў Брагіне. 1603 г.jpg|значак|170px|Фундуш князя Адама Вішнявецкага Траецкай царкве ў Брагіне. 1603 г.{{заўвага|Тут выкарыстаная копія, зьмешчаная у тэксьце Генэральнай візыты Брагінскай пратапопіі (дэканату) ад 30 студзеня 1743 г., калі добрамі валодаў князь Міхал Сэрвацы Вішнявецкі, вялікі гэтман ВКЛ.}}]] 12 красавіка 1603 году князь Адам Вішнявецкі выдаў фундуш брагінскай Сьвята-Траецкай царкве<ref name="fn3">ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2461. А. 283–285адв.</ref><ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 359-360. Ф. 233. Спр. 19. А. 776</ref>. У тым жа 1603 годзе пасьля Кіева, Астрога і Гошчы ў Брагіне пры двары князя Адама зьявіўся будучы Ілжэдзьмітры І, дзе ўпершыню і «прызнаўся», што ён — царскі сын<ref>Акты, собранные в библиотеках и архивах Российской империи археографической экспедицией Императорской академии наук. Т. 2. 1598—1613. — С.-Петербург, 1856. С 143; РИБ.- С.-Петербург, 1891. Т. XIII. Стб. 22, 973</ref>. [[Файл:Зрабаваньне скарбу князя А. Вішнявецкага. 1606 г.jpg|значак|зьлева|170px|Зрабаваньне скарбу князя А. Вішнявецкага. 1606 г.]][[Файл:Брагін на мапе 1613 г.jpg|значак|зьлева|170px|Oppidum Brahin на мапе Вялікага Княства Літоўскага і сумежных рэгіёнаў 1613 г. (фрагмєнт){{Заўвага|Брагін тут пазначаны чамусьці ў Рэчыцкім павеце (зямлі) ВКЛ, хоць належаў да Кіеўскага ваяводзтва Кароны.}}.]][[Файл:Частка Брагінскіх добраў у рэестры 1628 г.jpg|значак|170px|Частка Брагінскіх добраў у рэестры 1628 г.]] 28 ліпеня 1606 году ў Мазырскі гродзкі суд ад імя вяльможнага князя Адама Вішнявецкага была пададзена скарга на яго ўласных слуг Юзафа Лісоўскага, Адама Брозку, як прынцыпалаў, на памагатых Паўла Плядоўскага, Яна Гаварэцкага, Мікалая Шумскага, Сэбасьціяна Савіцкага, Мацюша Брозку, Янкоўскага, Кардышэўскага і іншых за тое, што яны напярэдадні перад сьвітаньнем, «''не зважаючы на пачцівасьць і павіннасьць сваю шляхецкую.., змовіўшыся як здраднікі на здароўе пана свайго, да замку места Брагінскага з гасподаў сваіх адначасова сабраўшыся, з полгакамі{{Заўвага|Полгак – кароткая стрэльба, калібрам удвая меншым, чым у гакаўніцы.}}, з аголенымі шаблямі ў замак гвалтоўна ўламіўшыся, але з-за супрацьдзеяньня аховы князя да пакою панскага дайсьці ня здолеўшы, чэлядзь пры ім тады быўшую, як мужчын, так і белых галоў{{заўвага|Белыя галовы альбо белагаловыя – замужнія жанчыны, якія, згодна з тагачасным этыкетам, не маглі паказвацца ў публічных месцах зь непакрытай галавой.}}, разагналі.., як злачынцы і здраднікі да скарбцу, дзе ўся маёмасьць рухомая яго міласьці захоўвалася, ланцуг і замкі наперад адбіўшы, уламіліся…''». А нарабаваўшы ўсялякага дабра, «''коней есче до того подданых князя его милости до колко на поли порвавши, з места Брагиня повтекали…''»<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 38. А. 384зв.-386; Архив Юго-Западной России (Архив ЮЗР). Ч. 3. Т. 1. Акты о казаках (1500–1648 гг.). – Киев, 1863. С. 148 — 151</ref>. Згаданы сярод слуг-рабаўнікоў [[Аляксандар Язэп Лісоўскі|Аляксандар Юзаф Лісоўскі]] — будучы знакаміты правадыр неўтаймоўных «[[Лісоўчыкі|лісоўчыкаў]]», надта рухавых і баяздольных вершнікаў, якія былі «галаўным болем» не адно для ворагаў, але і для насельніцтва і ўладаў Рэчы Паспалітай, бо аплачвалі ўласную службу жорсткімі рабаўніцтвамі ўсюды, дзе б ні зьявіліся<ref>Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. С. 19 — 23</ref>. [[Файл:Маёнтак М. Абрамовіча ў рэестры 1634 г.jpg|значак|170пкс|Маёнтак Крысьціны з князёў Вішнявецкіх Мікалаевай Малынскай у рэестры 1634 г.]][[Файл:Фрагмэнт запісу М. Лосятынскаму 1638 г.jpg|значак|зьлева|170px|Фрагмэнт сьведчаньня Мікалая Лосятынскага. 1638 г.]][[Файл:Брагін у рэестры падымнага 1640 г.jpg|значак|зьлева|170px|Брагін у рэестры падымнага 1640 г.]][[Файл:Фрагмэнт запісу Крысьціны Даніловічавай. 1641 г.jpg|значак|170px|Фрагмэнт запісу Крысьціны Даніловічавай. 1641 г.]] У 1628 годзе князь Канстанцін Карыбут Вішнявецкі, апякун дзяцей князя Міхаіла, з паловы места Брагіна з 15 дымоў плаціў па 3 злотыя, з 2-х сьвятароў па 6 зл., з 2-х мясьнікоў па 6 зл., з млынара 6 зл., з краўца 6 зл., з 6 агароднікаў па 1 зл. і 6 грошаў; усяго разам зь сёламі — 271 злоты і 6 грошаў. Пан Ян Точэвецкі з паловы маёнтку Брагін княгіні Адамавай Вішнявецкай{{Заўвага|Мужа ня стала ў 1622 годзе.}} плаціў 200 злотых.<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 177. А. 603зв., 608; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 393—394, 399</ref>. Паводле тарыфу падымнага «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году, пан Рыгор Піатроўскі{{заўвага|Гэта ня дзедзічны, а застаўны ўладальнік. Яшчэ ў 1634 г. 15 грошаў падымнага «jednego» з кожнага з 286 дымоў сваёй часткі Брагіна і прыналежных ёй вёсак, усяго 145 з паловай злотых, мусіла выплачваць пані Крысьціна з князёў Вішнявецкіх Мікалаевая Малынская<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 928; Сергій Шинкар. Подимний податок Овруцького повіту від 1634 року: на що збирала гроші місцева шляхта? // Літопис Волині. Всеукраїнський науковий часопис. Число 16. — Луцьк: Східноєвропейський національний університет імені Лесі Українки, 2016. С. 107—115. Додаток. С. 112</ref>.}}, стольнік наваградзкі, з 286 дымоў, так хрысьціянскіх, як і габрэйскіх, паловы Брагінскага маёнтку выплачваў 286 злотых, ды з дзьвюх слабодак — Сяльца і Удалёўкі — адпаведна 3 і 2 злотых. Князь [[Ярэмі Вішнявецкі|Ярэмі Міхал, сын Міхаіла, Вішнявецкі]] з 82 дымоў сваёй паловы мястэчка Брагін выплачваў 82 злотых, з 13 габрэйскіх дымоў — яшчэ 13 зл.<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 873; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 186</ref>. Палову Брагінскага замку і места з фальваркам і сялом Глухавічы, сёламі Сьпярыж, Малейкі, Казловыброды (Казялужцы?), Галкі, Рудакоў, Бабчын, Губаровічы, Дублін, [[Старыя Юркавічы|Юркавічы]], Сьцежарна, [[Удалёўка]], Крывін, Пірка, Нудычы, [[Пучын]], [[Чахі (Гомельская вобласьць)|Чахі]], [[Рудыя (Гомельская вобласьць)|Рудыя]], Крыўча, Дамамірка, [[Хатуча]], [[Мокіш]], хутарамі [[Еўлашы (зьніклая вёска)|Еўлашы]], Гамолічы, Ілічы князь Ярэмі Міхал Вішнявецкі яшчэ ў 1638 г. заставіў на чатыры гады за 65 000 злотых пану Мікалаю Лосятынскаму <ref>Tomkiewicz W. Jeremi Wiśniowiecki (1612—1651) / W. Tomkiewicz. — Warszawa, 1933. S. 112, 113; зьвесткі пра паселішчы: AGAD. AR. Dział X. Sygn. 933. S. 5-6</ref>. Ён жа пазьней і аб’яднаў абедзьве паловы Брагінскай спадчыны малодшай галіны роду Вішнявецкіх у сваіх руках<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 145, 171</ref>. 20 ліпеня 1641 году Крысьціна, дачка князя Адама Вішнявецкага, на той час жонка Пятра Даніловіча, крайчага кароннага, саступіла князю Ярэмію сваю палову замку і места Брагін зь сёламі Сялец, [[Каманоў|Ка''н''аноў]], [[Вуглы (Брагінскі раён)|Вуглы]]{{заўвага|У запісе перайначана ў Huły, замест Uhły.}}, [[Удалёўка]]{{Заўвага|Удалёўка згаданая і сярод уладаньняў князя Ярэмія.}}, [[Шкураты|Скураты]], [[Рыжкаў (Гомельская вобласьць)|Рыжкаў]], [[Вялікі Лес (Брагінскі раён)|Вялікі Лес]], Мікулічы, Катловіца, [[Карпілаўка (Хвойніцкі раён)|Карпілаўка]], [[Конанаўшчына]], [[Амелькаўшчына|Мількаўшчына]], Веляцін, Лісьцьвін, Высокае, [[Зьвяняцкае|Зьвінячына]], Miкітаўшчына (Мікідаўшчына), Зашчоб’е, Слабада пры рудні, млынах і вялікім ставе, Амолічы (Omolicze){{Заўвага|Гамолічы належалі і князю Ярэмію. Альбо сытуацыя падобна як з Удалёўкай: валодалі рознымі часткамі паселішча? Але сьведчаньняў адпаведных няма...}}, з прыналежнымі да маёнтку фальваркамі слуг-шляхчічаў Бялабжэскага, Калгановічаў, Ячэвіцкага, Якубоўскага, Баськевічавай, Лінкераў, Завацкага<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 933. S. 8-13</ref>{{заўвага|Цікава, што арыгінал тэксту «darowizny Brahinia» пані Крысьціны, пададзены 24 ліпеня 1641 г. у кнігі Крэменецкага гродзкага суда, польскамоўны, а загаловак, уступ і заканчэньне запісаныя па-русінску.}}. [[Файл:Jeremi Wiśniowiecki.jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт князя Ярэмія Міхала Вішнявецкага. Даніэль Шульц. Трэцяя чвэрць XVII ст.]][[Файл:Gryzelda Wiśniowiecka.PNG|значак|170px|Партрэт княгіні Грызэльды Канстанцыі з роду Замойскіх Вішнявецкай. Невядомы мастак. 1670-я гады.]][[Файл:Michał Karybut Višniaviecki. Міхал Карыбут Вішнявецкі (1669-99).jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт караля Міхала Карыбута Вішнявецкага. Паміж 1669 і 1699 гг.]] Ужо за часамі казацка-сялянскай вайны 1648—1651, да 8 чэрвеня 1648 году князь Ярэмі з княгіняй Грызэльдай{{Заўвага|Княгіню і двор ён выправіў «да Брагіна за Днепр» яшчэ ў першай палове траўня.}}{{заўвага|Пра князя Ярэмія Міхала і княгіню Грызэльду Канстанцыю гл. падрабязна<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 164—231</ref>.}} на працягу тыдню бавіліся ў Брагіне. Тут жа адпачывала і войска. Аўтар дыярыюша Багуслаў Казімер Машкевіч (Маскевіч) заўважыў, што як бы казакі не затрымаліся пад Чарнігавам, а працягнулі іх перасьледаваць, то князю з княгіняй было б неспакойна. Брагін стаіць у надта ліхой мясьціне — увесь на балотах сярод панурых лясоў<ref>Dyaryusz Bogusława Kazimierza Maszkiewicza. // Zbiór pamiętników historycznych o dawnej Polszcze… / Wyd. przez J. U. Niemcewicza. Wydanie nowe Jana Niepomucena Bobrowicza. — Lipsk, 1840. T. V. S. 68, 70; Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 187</ref>. Мелася на ўвазе, што рэгулярнаму войску (асабліва вершнікам, бо няма дзе разьвярнуцца) вельмі нязручна ладзіць тут бітву. Пазьней жыхары Брагіна адчынілі браму войскам Багдана Хмяльніцкага, якімі кіравалі палкоўнік Нябаба і Хвясько. Брагінцы і сяляне навакольных вёсак утварылі полк, які выступіў пад камандаю казацкага галавы Магеры. За здраду места разбурана войскам Рэчы Паспалітай. Замак у якасьці былога абарончага збудаваньня не аднаўляўся, але надалей маглі існаваць, як звычайна ў тыя часы, умацаваныя двары наступных дзедзічных ды застаўных уладальнікаў. У хроніках габрэйскіх аўтараў Натана Гановэра і Мейера з Шчэбжэшына ці не ўпершыню згадана «сьвятая грамада Брагін», моцна пацярпелая ад «хмяльніччыны» ў тым жа 1648 годзе<ref>Еврейские хроники XVII столетия (Эпоха «хмельничины»). Исследование, перевод и комментарии С. Я. Боровского. — Иерусалим: Гешарим, 1997. С. 112, 164</ref>. Сярод казакоў, захопленых у палон напярэдадні і пасьля бітвы пад Загальлем, у датаваных 11 і 29 чэрвеня 1649 году дакумэнтах названыя Мацьвей Шумейка з Брагіна, паказачаны брагінскі баярын Кавальскі, Сямён Абязушанка і Хведар са Сьпярыжжа, Багдан з Брагіна, Фурс з Бабчына, падданыя князя Ярэмія Міхала Вішнявецкага, ваяводы рускага, Пётар з Мокіша, падданы пана Катарскага, Міхед з Савічаў<ref>Джерела з історії Національно-визвольної війни українського народу 1648—1658 рр. Т. 1 (1648—1649). — Київ, 2012. С. 241, 242, 243, 244, 264, 266</ref>. На 28 чэрвеня 1650 году дзяржаўцам Брагіна і той часткі воласьці, якая да 1641 г. належала пані Крысьціне з князёў Вішнявецкіх Даніловічавай, названы пан Даніэль Сіліч. Тады ў самым мястэчку Брагін налічвалася 70 дымоў (каля 420 падданых), у сёлах Мікулічы, Веляцін, Лісьцьвін, у частцы Сяльца разам — 130 дымоў (≈780 жыхароў), у Карпілаўцы, Конанаўшчыне, Мількаўшчыне, Углах, Каманове не засталося ні дымоў, ні падданых. Адпаведную судовую прысягу склалі Васіль Ярмоліч, слуга Лук’ян Русаненка і Пракоп Гурскі з Брагіна<ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 2. Акты о заселении Юго-Западной России. – Киев, 1890. С. 424; Національно-визвольна війна в Україні. 1648-1657. Збірник за документами актових книг / Керівник проекту Музичук О. В.; Упор.: Сухих Л. А., Страшко В. В. Державний комітет архівів України. Центральний державний історичний архів України, м. Київ. – Київ, 2008. С. 534</ref>. [[Файл:Зьвестка пра зруйнаваны Брагін. Верасень 1669 г.png|значак|зьлева|170px|Зьвестка пра зруйнаваны Брагін. Верасень 1669 г.]][[Файл:Фундуш Станіслава Канецпольскага 1678 г.jpg|значак|170px|Фундуш Станіслава Канецпольскага 1678 г.]] Пасьля сьмерці ў 1651 годзе князя Ярэмія Брагін пэўны час быў уладаньнем сына, будучага караля [[Міхал Вішнявецкі|Міхала Карыбута]]{{заўвага|Пра Міхала Томаша Вішнявецкага гл. падрабязна<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 249—292</ref>.}}{{заўвага|У фундушы 1742 г. сужэнства Міхала Сэрвацыя і Тэклі Ружы Вішнявецкіх запісана, нібыта яшчэ 16 жніўня 1670 года кароль пацьвердзіў даўні фундуш манастырам у Сяльцы<ref>НГАБ у Менску. Ф. 694. Воп. 5. Спр. 140. А. 129адв.</ref>. Аднак, у навукова-папулярным выданьні «Князі Вишневецькі» да матэрыялу А. Мацука пра Брагін зьмешчаны фотаздымак прывілею-пацьверджаньня, датаванага тым жа 16 жніўня, але 1673 г., г. зн. ужо пасьля сьмерці княгіні Грызэльды і за некалькі месяцаў да спачыну самога манарха.}}, але апошні саступіў яго маці<ref>Мацук А. Брагін. С. 213—215</ref>. Станам на 1666 год, у гетманства Івана Брухавецкага, Брагін, як і Хвойнікі, значыўся ў ліку «асобных» мястэчкаў, прыпісаных да Чарнігаўскага казацкага палка<ref>Кривошея В. В. Українське козацтво в національній пам'яті. Чернігівський полк. У 2 т. – Київ.: ДЦ «НВЦ «Пріоритети», 2012. Т. 2. С. 446</ref>. Зразумела, што пасьля [[Андрусаўскае замірэньне|Андрусаўскага замірэньня]] 1667 году ўсё павярнулася на ранейшыя колы. 12-м і 27-м верасьня 1669 году датаваныя лісты княгіні Грызэльды і яе брагінскага адміністратара пана Адама Тышэцкага да гетмана Войска Запароскага ў левабярэжнай Украіне Дзямьяна Мнагагрэшнага пра разбураны Брагін<ref>Акты, относящиеся к Южной и Западной России (далей: АЮЗР). Т. 9. – С.-Петербург, 1877. Стб. 171</ref>. Пасьля спачыну 17 красавіка 1672 году княгіні Грызэльды Брагінскі маёнтак дастаўся яе пляменьніку і стрыечнаму брату караля пану Станіславу Канецпольскаму<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 334—335</ref>. [[Файл:Herb Pobog barokowy.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Побуг роду Канецпольскіх.]] Расейскі дакумэнт 1676 году засьведчыў, што пасланец казацкага гетмана Барыс Маршэўскі летась да [[Львоў|Львова]] ехаў накіроўваючыся ''«на Брагинъ, на [[Загальле|Загалье]], на [[Хвойнікі|Хвойники]], на [[Мазыр|Мозырь]]…»''<ref>АЮЗР. Т. 12 (1675 – 1676). – С.-Петербург, 1882. Стб. 831</ref>. 10 лютага 1678 году Ст. Канецпольскі, на просьбу «swiaszczennika Puciaty», пратапопа брагінскага{{заўвага|Як вядома зь візыты Губарэвіцкай царквы 1752 г., у 1700 г. брагінскім пратапопам, тут названым дэканам, быў Гаўрыіл альбо Габрыэль Пуцята<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 285</ref>.}}, выдаў фундуш царкве Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 342-343. Спр. 2477. А. 72. Ф. 233. Спр. 19. А. 772, 773</ref>. 22 жніўня 1682 году кашталян кракаўскі пан Станіслаў Канецпольскі склаў тэстамэнт. Сваім спадчыньнікам, што да ўсёй фартуны, ён назваў усыноўленага пана Яна Канецпольскага, ваяводзіча бэлзскага, але вёскі Хатучу і Юркавічы ў Брагінскай воласьці Кіеўскага ваяводзтва завяшчаў войскаму чырвонагродзкаму пану Гаварэцкаму з жонкай<ref>Pamiętniki o Koniecpolskich. Przyczynek do dziejów polskich XVII wieku. / Wydał Stanisław Przyłęcki. — Lwów, 1842. S. 375—389</ref>{{Заўвага|Ілона Чаманьска прывяла сьведчаньне аб валоданьні Ст. Канецпольскім Брагінам на 1676 год. Пры гэтым дасьледчыца назвала яго «пасэсарам». Але ці мог пасэсар, як ня дзедзічны, а часовы ўладальнік, выдаваць фундушы цэрквам і запісваць у тэстамэнце добры сваякам і іншым асобам ад свайго ймя? Пэўна, ня мог.}}. [[Файл:Брагін з прылегласьцямі. 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Хвойніцкая (рэшта) і Брагінская воласьць. 1683 г.]][[Файл:Бабіца, Астраглядавічы і Брагін на карце Алексіса Жубера Жаліё. Парыж, 1685 г.jpg|значак|170px|Брагін і Астраглядавічы, ізноў разьдзеленыя нейкай мяжой. Фрагмэнт мапы Алексіса Жубэра Жаліё. Парыж, 1685 г.]] У люстрацыі падымнага падатку Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва ад 25 студзеня 1683 году сказана, што пан Канецпольскі валодаў у месьце Брагін 55 дымамі (каля 330 жыхароў), пан Сіліч — 27 (162), пан Бялабжэскі — 6 (36), пан Чэрскі — 3 (18); а яшчэ тут было 8 дымоў габрэйскіх (48)<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 734зв.-735; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 489, 490, 502</ref>. 14 верасьня 1686 году брагінскі мешчанін Юры Андрыевіч пад прысягай паведаміў у Оўруцкім гродзкім судзе, што як з-за казакоў, так і з-за войска Вялікага Княства Літоўскага, зь места Брагін, акрамя габрэяў, адышлі 15 дымоў (прыкладна 90 жыхароў)<ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 550—551</ref>. [[Файл:Рудакоў і Бабчын у пастой 1686-1687 гг.jpg|значак|зьлева|170px|Брагін, Рудакоў і Бабчын у пастой 1686-1687 гг.]][[Файл:Паборы зь мястэчка Брагіна ў пастой 1686-1687 г. казакоў палкоўніка П. Шчуроўскага.png|значак|170px|Паборы зь мястэчка Брагіна ў пастой 1686-1687 гг.]][[Файл:Браты Арсэці, пасэсары.jpg|значак|зьлева|170px|Браты Арсэці (Аршэты), пасэсары; ліпень 1687 г.]] 28 чэрвеня 1687 году ў той жа суд Ваўжынцом Лавіцкім, падчашым ноўгарад-северскім, ад імя яснавяльможнага пана Яна Канецпольскага, ваяводзіча бэлзскага і каралеўскага палкоўніка, быў пададзены пратэст супраць «''нязносных крыўдаў, шкодаў, крыміналаў, наездаў і забоеў''», учыненых у маёнтку Брагінскай воласьці палкоўнікам рэестравай часткі Войска Запароскага Паўлам Апосталам Шчуроўскім, яго сотнікамі і казакамі. Тады 65 домагаспадарак (каля 390 жыхароў) пана Яна Канецпольскага ў месьце Брагіне былі моцна зруйнаваныя працяглым, ад лістапада 1686 году, пастоем 65 казакоў і 30 коней, для якіх на ўсю зіму і вясну, да самых «''[[сёмуха|świątek zielonych]]''», іх ператварылі ў своеасаблівую кухню. На патрэбы самога пана палкоўніка Шчуроўскага, на тры вазы скарбовыя брагінцы далі 150 злотых; сотніку Русановічу, які стаў у Брагіне, як гатовымі пенязямі, так і за гарэлку, мёд, піва, плацячы арандатарам-габрэям, аддалі 286 злотых у добрай манэце; Асавуле, палкавому пісару, далі злотых...{{заўвага|Сума, відаць, запісана неразборліва.}} і сотніку Мацьвею — 38 злотых. Выправілі 22 вазы, кожны з хамутом, раменнай шляёй, касой, сякерай, рыдлёўкай, біклагай, мазьніцай з двума гарцамі{{заўвага|Гарц або гарнец — 2, 8237 л}} дзёгцю; яшчэ зь іх выбралі здору на 80 злотых, гарэлкі, рыбы, піва, мяса, мёду, для самога пана палкоўніка, калі там па тыдню і болей разам з жонкай бываў, як для казакоў тут паўсталых, так і прыязджаўшых, далі 200 злотых, для пана палкоўніка за 2 валоў і 2 лісіц аддалі 35 злотых, а ўсяго — 1009 злотых. За 65 пар хустаў палатна на ўладкаваньне паходных шатроў аддалі 73 злотыя, легуміны{{заўвага|Салодкая выпечка альбо слодычы, вырабленыя з ужываньнем зьбітых яек і цукру з рознымі дадаткамі.}} жыхары выдалі 49 вёдраў, аўса для коней паўсталых у месьце і прыязджаўшых — 569 вёдраў, за соль аддалі 16 злотых, за абутак, скуры, якія браў палкоўнік, — 36 злотых. За час пастою казакі зьелі 250 кур, 103-х падсьвінкаў, 39 гусей. Што да злачынстваў, учыненых казакамі. Сотнік Русановіч моцна зьбіў брагінскага падстаросту Сташкевіча, а мешчаніна Антоненку ажно да сьмерці. Зьдзекваўся зь сьвятара Мікольскага, за галаву схапіўшы, цягаў каля царквы і зьбіваў за тое, што ён словамі ўшчуваў сотніка, які ў Вялікі пост уздумаў іграць музыку і танцаваць. На загад Апостала Русановіч пасьля жорсткага катаваньня абрабаваў, а потым забіў ксяндза дамініканіна Булгака, які ехаў зь Пінскага кляштару да сваякоў і заначаваў у Брагіне. Яшчэ сказана, што ўрэшце казакі П. Шчуроўскага гэткімі ўчынкамі «rozegnali chłopów i mieszczanow z Brahińszczyzny za Dniepr». Адным зь сьведкаў у справе выступіў брагінскі войт Цімафей Ленчанка<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 328-333зв.; Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 2. Акты о казаках (1679—1716). — Киев, 1868. С. 148—158</ref>. Актам Оўруцкага гродзкага суда ад 16 ліпеня 1687 году засьведчана, што частка Брагінскага маёнтку дзедзічнага ўладальніка Яна Канецпольскага знаходзілася ў пасэсіі паноў-братоў Вільгэльма і Мікалая Арсэці (Orszetow)<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 336зв.-337</ref>. 14-м траўня 1696 году датаваны акт прысуду да вечнай баніцыі пасэсараў Брагінскага маёнтку паноў Міхала Арсэці, Аляксандра Вонжбана, Самуэля Сіліча «і іншых», а таксама габрэя-арандатара Зушмана за незьяўленьне да Кіеўскага гродзкага суду. Вінаватыя перашкаджалі паборцы пану Міхалу Ставецкаму, харунжаму жытомірскаму, пры зборы шэлежнага, г. зн. падатку з гарэлкі, што прывозілася на кірмашы ў мястэчку Брагіне<ref>ЦДІАУК. Ф. 2. Оп. 1. Спр. 6. А. 33зв.-36зв. Спр. 198. А. 4</ref>. 14-м лістапада 1705 году датаваная судовая скарга панства Станіслава і Алены Сілічаў на Зыгмунта Шукшту, адміністратара ўладальніка Хвойніцкага маёнтку князя Дамініка Шуйскага, за чатырохразовае спаленьне іхнай карчмы, збор кірмашовага і гандлёвага мыта зь іх і з купцоў у м. Брагін<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 25 / Сост. А. Т. Белоусов. — Киев, 1881. С. 12</ref>. 16 лютага 1709 году быў актыкаваны ліст каралеўскага ротмістра, лідзкага стольніка Валерыяна Антонія Талмонта, у якім паведамляецца, што ён, выправіўшыся да маёнткаў Брагін і Хвойнікі, прасіў шляхціча Мельчынскага дастаўляць для харугвы правіянт або грошы і загадаў выдаваць ад імя яго, Талмонта, расьпіскі; што за ўсе страты, нанесеныя шляхце і яе падданым войскамі, мусіць адказваць пан Мельчынскі, выбраны шляхтай дзеля забясьпечаньня войска правізіяй у Кіеўскім ваяводзтве; што за ракой Уша стаяць іншаземныя войскі і іх гэты ліст не датычыцца. 18 сьнежня 1710 году скаргу ў суд падалі мельніцкі войскі Аляксандар Бандынэлі з жонкай, якія тады валодалі часткай сёлаў Брагінскага ключа Я. Канецпольскага, на стражніка вількамірскага З. Шукшту з жонкай: за зьбіцьцё ў м. Хвойнікі іх габрэя Фроіма Абрамовіча, ад чаго той памёр; за адмову таму ж габрэю ў сьвятым хросьце, аб чым ён, зыходзячы, прасіў; за таемнае пахаваньне трупа, рабаўніцтва ў нябожчыка грошай, пагрозы самым падаўцам скаргі. Тым жа днём датавана і скарга на забойства габрэя Абрамовіча ўладальніка Брагіна Я. Канецпольскага<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 27 / Сост. А. Т. Белоусов. — Киев, 1882. С. 5, 45</ref>. [[Файл:Падзел Вішнявеччыны на 1718 год.png|значак|170px|Пры падзеле Вішнявеччыны з старэйшым братам Янушам Антоніем, кракаўскім каштэлянам, у 1718 г. застаўны Брагінскі маёнтак ужо прызначаўся малодшаму брату Міхалу Сэрвацыю, канцлеру ВКЛ<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 960. S. 19-24</ref>.]] 29 ліпеня 1719 году А. Бандынэлі падаў скаргу на ковенскага падстолія З. Шукшту за тое, што ён гвалтоўна адабраў поле ўва ўрочышчы Тварова, падараванае брагінскай царкве сьв. Мікалая яшчэ князямі Вішнявецкімі, зьбіўшы пры гэтым царкоўных сялян і перакалоўшы дзідамі валоў. Пазбаўленая ўгодзьдзяў царква прыйшла ў заняпад, што ледзь не прывяло да бунту прыхаджанаў. Таму падаўца скаргі вырашыў вярнуць царкоўныя землі і паслаў сваіх людзей, загадаўшы ім убраць жыта, пасеянае падданымі пана Шукшты. Апошні, у сваю чаргу, сабраўшы да 200 чалавек чэлядзі, узброіўшы іх стрэльбамі, дзідамі і інш., зьявіўся на полі, калі туды прыйшлі брагінскія сяляне з сьвятарамі, несшымі крыжы ў руках. Шукшта з сваімі людзьмі напаў на сьвятароў, зьбіў іх. На абарону іх кінуліся брагінскія сяляне і мяшчане, адбылася жорсткая бойка, якая скончылася не на карысьць З. Шукшты. Ён вымушаны быў адыйсьці, маючы шмат людзей параненымі, а аднаго забітым; зь людзей Бандынэлі двое мяшчанаў былі цяжка параненыя. А. Бандынэлі заявіў пра адабраньне яго сялянамі зброі ў пана Шукшты падчас наезду. Возны агледзеў у Брагінскім замку тую зброю: 11 стрэльбаў, 9 бердышоў, 18 кос і г. д.<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 34 / Сост. А. И. Савенко. — Киев, 1906. С. 28-29</ref> [[Файл:Michał Servacy Višniaviecki. Міхал Сэрвацы Вішнявецкі (1749-56) (2).jpg|значак|зьлева|170px|Міхал Сэрвацы Вішнявецкі. Невядомы мастак. Паміж 1749 і 1756 гг.]][[Файл:Пячатка князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага.jpg|значак|зьлева|170px|Пячатка князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 960. S. 36</ref>.]] 3 сьнежня 1719 году апошні на той час дзедзічны ўладальнік Брагінскіх добраў Ян Канецпольскі, ваявода серадзкі, спачыў. А ўжо 10 жніўня 1720 году пан Зыгмунт Шукшта, падстолі ковенскі, падаў у Оўруцкі гродзкі суд сведчаньне за подпісамі паноў-шляхты Стэфана Завяліча-Мачульскага, скарбніка чарнігаўскага, рэгента гродзкага оўруцкага, Мікалая Валеўскага-Ляўкоўскага, Міхала Якубоўскага, Станіслава Багдановіча, Антонія Петрушэвіча, вознага Марціна Паўлюкевіча, якія на ўласныя вочы назіралі ў Брагіне жахлівую карціну: прыходзкія могілкі Сьвята-Мікольскай царквы, зруйнаваныя на загад пана Аляксандра Бандынэлі, войскага мельніцкага, а разам косьці і чарапы, раскіданыя паўсюдна. На вызваленым жа месцы адказчыкам па-блюзьнерску закладзены быў італьянскі сад (''ogród włoski'')<ref>Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 4. Акты об унии и состоянии православной церкви с половины XVII века (1648—1798). — Киев, 1871. С. 401—402</ref>. 11 жніўня 1721 году А. Бандынэлі, у сваю чаргу, абвінавіціў З. Шукшту ў тым, што ён падбіў глухавіцкага сьвятара Якуба Бярнацкага сагнаць з поля ва ўрочышчы Дзяканаўскім настаяцеля брагінскай Мікалаеўскай царквы Якіма Давідовіча, хоць угодзьдзі тыя былі падараваныя царкве яшчэ князямі Вішнявецкімі. 2 жніўня Я. Бярнацкі, узяўшы ў дапамогу Мікіту, Касьяна, Уласа Канавалаў і яшчэ зь дзесятак сялян глухавіцкіх, наехаў на сенажаць і айца Давідовіча za brodę porwawszy, pięścią{{заўвага|Кулаком.}} bił, tłukł, za włosy na ziemię obaliwszy, targał, włosy wyrwał, pokrwawił, зь сенажаці сагнаў і касіць ня даў, а яшчэ хацеў зьвязаць і да панскага двара адвезьці<ref>Архив ЮЗР. Ч. 1. Т. 4. – С. 407 – 409</ref>. 14 чэрвеня 1724 году дорпацкі падкаморы Аляксандар Антоні Бандынэлі з жонкай заявілі ў судзе, што патрацілі вялікія сродкі на засяленьне і аднаўленьне застаўнога маёнтку Брагін, які атрымалі ў надта зруйнаваным стане<ref>Опись актовой книги Киевского центрального архива. № 38 / Сост. Е. П. Диаковский — Киев, 1906. С. 28</ref>. [[Файл:Міхал Сервацы ў чарговы раз падпісаўся графам на Брагіне. Маніфест 1734 г.png|значак|170px|Міхал Сэрвацы ў чарговы раз падпісаўся графам на Брагіне. Маніфэст 9 чэрвеня 1734 г.<ref>AGAD. AR. Dział X. Sygn. 958. S. 17-20</ref>]] У тарыфе Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва 1734 году, складзеным паводле зьвестак папярэдняй люстрацыі, засьведчана, што ў частцы места Брагін і яшчэ 36 паселішчах, якія трымаў пан Бандынэлі, налічвалася каля 355 двароў (прыблізна 2130 жыхароў). У частцы Брагіна і прыналежных да яе 19 паселішчах (акрамя Залесься і Зашчоб’я сялецкіх айцоў базылянаў), што знаходзіліся ў заставе ў пана Сіліча, было каля 175 двароў (прыкладна 1050 жыхароў)<ref>Тарифи подимного податку, сеймикові лауди і люстрації Київського воєводства першої половини XVIII століття. /Вид. друге, доп. Укл. Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 21, 39, 283—285</ref>. А. Бандынэлі спачыў у 1733 годзе і менавіта тады [[Міхал Сэрвацы Вішнявецкі|князь Міхал Сэрвацы з старэйшай галіны і апошні ў родзе Вішнявецкіх]]{{заўвага|Пра Міхала Сэрвацыя гл.<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 405—436</ref>}} ці не ўпершыню падпісаўся як «hrabia… na Brahiniu»<ref>Акты, издаваемые Виленской археографической комиссией. — Вильна, 1870. Т. IV. Акты Бресцкого гродского суда. С. 485</ref>. [[Файл:Tekla Ruža Višniavieckaja (Radzivił). Тэкля Ружа Вішнявецкая (Радзівіл) (XVIII).jpg|значак|170px|Тэкля Ружа Вішнявецкая (Радзівіл). Невядомы мастак. XVIII ст.]] Найранейшыя зьвесткі аб прыходах брагінскіх цэркваў вядомыя зь візыты Брагінскага дэканату 1740 году. Прыход Мікалаеўскай царквы аб'ядноўваў верных з 26 дымоў у самым мястэчку, 10 у Ясянях, 14 у Нудычах, 4 у Масках, 2 у Бакунах, 2 у Шкуратах, 80 у Бабчыне «z attynencyia»{{заўвага|За тымі «прыналежнасьцямі» беспамылкова пазнаюцца вёскі Рудакоў, Мокіш, хутары Чахі, Рудыя і брагінскі [[Варацец]].}}. Душ да споведзі – каля 500. Прыхаджаны царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы жылі ў 45 дварах Брагіна, 14 Петрыцкага, 10 Дамаміркаў, 21 Малейкаў, 15 Дубліна, 19 Сьпярыжжа, 15 Ільлічоў, 10 Сабалёў, 18 Буркоў з хутарамі. Душ да споведзі таксама – каля 500. Прыход Траецкай царквы складалі верныя з 50 двароў у Брагіне, 22 у Шкуратах, 8 у хутары Вуглы, 7 у Каманове, 4 у Рудні Удалёвай і Пажарках, 7 у Унігаўцы, 7 у Рыжкаве, 8 у Вялікім Лесе, 5 у хутары Кавака, 13 у Кавалях, Хвенках і Хурсах, 7 у Бандарах, Шастаках і Леўчыках (Леўшунах?)<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 765, 768, 770, 773, 774, 777</ref>. [[Файл:Загаловак візіты Брагінскай пратапопіі 1743 г.jpg|значак|зьлева|170px|Загаловак візыты Брагінскай пратапопіі (дэканату) 1743 г.]] Згодна з Генэральнай візытай Брагінскага дэканату, на 1743 год у мястэчку было тры ўніяцкія царквы. Сьвята-Траецкі прыход, настаяцелем якога Сімяон Вараб'евіч, аб'ядноўваў plus minus 163 двары, а верных, дапушчаных да споведзі, – 652 душы як у самым мястэчку, так і па вёсках. У прыходзе царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы, які ўзначальваў сьвятар Іаан Антыпенка, было 167 двароў, дапушчаных да споведзі верных – plus minus 600 душ{{заўвага|Сказана яшчэ, што царква некалі асьвечана ''od niektórego Biskupa Wołoskiego Poczeki''. Прынамсі, у 1720 – 1722 гг. біскупам валоскім, які служыў у рэгіёне, быў плябан Астраглядавіцкай рыма-каталіцкай парафіі кс. Юзафат Парышэвіч<ref>НГАБ. Ф. 320. Воп. 1. Спр. 1. А. 120</ref>.}}. Будынак узьведзены каля 100 гадоў раней сіламі жыхароў мястэчка. Прыход Сьвята-Мікалаеўскай царквы на чале зь вікарыем а. Іосіфам Бярнацкім складаў 121 двор, верных, дапушчаных да споведзі, – 486 душ<ref name="fn3"/>. У 1744 годзе князь Міхал Сэрвацы вішнявецкі пацьвердзіў ранейшы фундуш Мікалаеўскай царкве{{заўвага|У 1774 г. быў пацьверджаны панамі Ракіцкімі}}<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 573. А. 95, 118</ref>. [[Файл:Сумы, запісаныя Міхалам Сервацыем жонцы Тэклі Ружы на добрах Вішнявец і Брагін.png|значак|зьлева|170px|Сумы злотых, запісаныя Міхалам Сэрвацыем жонцы Тэклі Ружы на добрах Вішнявец і Брагін<ref>AGAD. AR. Dział XI. Sygn. 155. S. 35</ref>.]] Пасьля сьмерці князя Міхала Сэрвацыя Вішнявецкага ў 1744 годзе яго вялізныя ўладаньні адыйшлі да жонкі княгіні Тэклі Ружы з Радзівілаў († канец 1747){{заўвага|Пра Тэклю Ружу гл.<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. — S. 444—453</ref>}}. Прычым на Брагіне з прылегласьцямі ёй было запісана ажно 400 000 злотых{{Заўвага|Параўнаньня дзеля: на Вішняўцы cum attinentiis – «усяго» 111 000 злотых.}}<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. S. 451—452</ref>. [[Файл:Астрагляды, парафія 1748 г.jpg|значак|170px|Астраглядавіцкая парафія ў 1748 г.]] У 1748 г. мястэчка Брагін названае ў ліку паселішчаў, частка жыхароў якіх (галоўным чынам, шляхта) належала да рыма-каталіцкай Астраглядавіцкай парафіі Оўруцкага дэканату Кіеўскай дыяцэзіі<ref>Ks. Orłowski K. N. Defensa biskupstwa y dyecezyi Kiiowskiey. — Lwów, 1748. S. 148</ref>. Ад студзеня 1749 году маёнтак стаў уласнасьцю Замойскіх<ref>Czamańska I. Wiśniowieccy. S. 452</ref>{{Заўвага|Сьпіс маёнткаў Вішнявецкіх са спасылкай на рукапіс князя Міхала Сэрвацыя гл.: Przezdziecki A. Podole, Wołyń, Ukraina: obrazy miejsc i czasów. – Wilno, 1841. Tom I. S. 57–62}}. Паводле ксяндза Ст. Залэнскага, дачцэ Міхала (†1735) і Эльжбэты (з князёў Вішнявецкіх) Замойскіх Катарыне, якая пабралася шлюбам з Янам Каралем Мнішкам, падкаморым літоўскім{{Заўвага|У аўтара памылкова — з падкаморым ''каронным''.}}, пры сямейным падзеле ў 1750 годзе дасталося ў трыманьне «Брагінскае графства». Тады ж яна і фундавала ў Брагіне пры касьцёле, які наноў паставіла, місію, прызначыла езуіцкай рэзыдэнцыі ў Юравічах пэўную суму грошай з умовай, каб нехта з місіянэраў прыбываў да Брагіна і абслугоўваў духоўныя патрэбы католікаў{{Заўвага|Некаторыя зьвесткі пра місіянэраў-езуітаў у нашай мясьціне сустракаем ў мэтрычных кнігах Астраглядаўскага касьцёла: ксяндзы Вітвіцкі (1751), Ігнацы Барановіч (1752), Адальбэрт Чэрскі (1756—1760, 1766, 1767), Юзаф Артэльскі (1766, 1769, 1772, 1773), Стэфан Маргелевіч (1773); трое апошніх названыя менавіта місіянэрамі брагінскімі<ref>НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 153адв., 154—155адв., 156адв., 158—158адв., 207, 208, 229</ref>.}}<ref>Załęski S. Jezuici w Polsce. — Kraków, 1905. T. 4. Cz. 4: Kolegia i domy założone za królów Jana Kazimierza, Michała, Jana III, obydwóch Sasów i Stanisława Augusta. 1648—1773. S. 1551</ref>. [[Файл:Roslin, Aleksander. Portret Katarzyny z Zamoyskich Mniszchowej.jpg|значак|зьлева|170px|Партрэт Катарыны з Замойскіх Мнішкавай. Аляксандар Расьлін. Каля 1752 году.]][[Файл:POL COA Zamoyski.svg|100пкс|значак|Герб роду Замойскіх.]][[Файл:POL COA Kończyc III.png|100пкс|значак|Герб уласны роду Мнішкаў.]][[Файл:POL COA Rawicz.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Равіч паноў Ракіцкіх.]] Часам не абміналі Брагін і гайдамакі. У 1750, 1751 годзе мястэчка і ваколіцы, частка якіх была тады ўладаньнем пана Францішка Антонія Ракіцкага, ротмістра ашмянскага, пацярпелі ад іх рабаўніцтваў<ref>Белоруссия в эпоху феодализма. Сборник документов и материалов. Том 2: С середины XVII до конца XVIII века, до воссоединения с Россией / Под ред. А. И. Азарова, А. М. Карпачева, Е. И. Корнейчик. — Минск: Издательство Академии наук БССР, 1960. С. 396—398</ref>. З паказаньняў арыштанта, гайдамацкага ватажкі, Івана Падалякі ў Кіеўскім гродзкім судзе ад 20 кастрычніка 1750 году: «''…ідучы да Брагіня каля млыноў, што завуцца Гарадзішчам, здыбалі аднаго чалавека, з імя і прозьвішча невядомага, які… ўзяўся дабраахвотна праводзіць, і пайшлі да Брагіня; у Брагіню ўначы зрабавалі двух габрэяў: сукмані, маніста, серабро і грошы забралі; кожнаму гайдамаку ў цьвёрдай манеце дасталася па дзесятку рублёў, а ў дробнай манеце маскоўскай — па пяць рублёў і шэсць грывень; тую дробную манету ўсю аддалі правадніку Сьцяпану..; той жа Сьцяпан з Брагіня праводзіў іх да дому свайго бацькі і, там накарміўшы, у бацькі пакінуў грошы, а сам павёў іх да сваіх паноў, да Кімбараўкі…''»<ref>ЦДІАУК. Ф. 2. Оп. 1. Спр. 43. А. 362; Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 3. Акты о гайдамаках (1700—1768). — Киев, 1876. С. 529—530</ref>. Нярэдка, рабаўніцтвы суправаджаліся забойствамі. Уражвае наступнае сьведчаньне: "''Тот же секунд-майор Галцов 25 августа 1750 г. рапортовал: «сего августа 25 дня писал к нему польского местечка Лоева, владельца конюшенного и ротмистра Антония Рокицкого местечка Брагина управитель шляхтич Верига, что сего августа против 25-го числа разбойников 12 ч-к, в ночи при селе Игрушине попа Павла Лазниченка разбили и двор огнем спалили, и жида разбили и огнем сожгли, а жидовку до смерти скололи; да в деревне Сувиде жида разбили, а жидовку огнем же зжгли и жиденка до смерти скололи, которое де село Игрушин и дер. Сувида разстоянием от Днепра против Любич с 15 верст''». Пазьней Ф. Ракіцкі паведамляў кіеўскаму гэнэрал-губэрнатару М. І. Лявоньцеву: «''сего 1752 г. мая 10-го н. с. два гайдамаки именем Грицько Киселенко, а другой Пархоменко пойманы с товарищи в розбое и в допросе сего мая 15 в лоевском замке показали: …Из Жаров вышев, имев всякое к пропитанию изобилие, плыли Днепром до реки Брагинки и хотели прийти до местечка Брагина, но имея предосторожность, что были в опасности, поплыли вверх Днепром к Лоеву, мимо Любеча…''»<ref>Исторические материалы из архива Киевского губернского правления. Выпуск 5. / Сост. ред. неофициальной части Ал. Андриевский. — Киев, 1883. С. 13, 16, 30</ref>. Паводле чарговай візыты Брагінскага дэканату, на 1752 год у прыходзе царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы, якая знаходзілася ў прадмесьці Брагіна, было 236 двароў, у тым ліку 56 у месьце. Дапушчаных да споведзі 1238 душ. Прыход «мейскай» Сьвята-Мікалаеўскай царквы складалі верныя з 126 двароў, 30 зь якіх — у Брагіне. Душ да споведзі — 889. У прыходзе царквы Сьвятой Тройцы, якая стаяла пасярод тагачаснага места, налічвалася 120 двароў, зь іх 40 у самым Брагіне. Асобна зазначана, што каля 300 душ у тым годзе не спавядаліся<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 341адв., 344адв.-345, 347, 354адв.-355, 357, 361адв.-362</ref>. У 1750—1753 гадох памежныя канфлікты з князямі Шуйскімі, уладальнікамі Хвойнікаў і Астраглядавічаў, мелі пасэсары Брагінскага маёнтку паны Ян Караль Мнішак, падкаморы літоўскі, і Францішак Антоні Ракіцкі, войскі ашмянскі<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 70—71</ref>. У 1754 годзе Брагінскае графства была куплена ў княгіні Эльжбэты, дачкі Міхала Сэрвацыя, Вішнявецкай Міхалавай Замойскай за 550 000 злотых{{заўвага|Зьвестка запазычаная з артыкула Вікіпэдыі [[Адам Міхал Ракіцкі]]. Але крыніца ў ім ня ўказаная.}} панам Францішкам Антоніем, сынам Мікалая, Ракіцкім (†1759), лідарам групоўкі [[Чартарыйскія|Чартарыйскіх]] у [[Рэчыцкі павет|Рэчыцкім павеце]]. Пасьля гэтага судовыя прэтэнзіі суседзяў, апекуноў непаўналетніх хойніцкіх Шуйскіх паноў Быстрых, старостаў ліноўскіх, наступных апекуноў князёў Шуйскіх, старостаў ніжынскіх, былі ўжо толькі да паноў Ракіцкіх і іх сваякоў паноў [[Рафал Алаіз Аскерка|Рафала Аскеркі]], Міхала Страшэвіча, якія некаторы час мелі дачыненьне да Брагінскіх добраў<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 71 etc.</ref>. На 1754 год у мястэчку Брагін налічвалася 117 двароў (прыкладна 702 жыхары), зь якіх «do grodu» (Оўруцкага замку) выплачвалася 18 злотых і 7 з паловай грошаў, «na milicję» (на вайсковыя патрэбы павету і ваяводзтва) 73 злотых<ref>Тариф подимного податку Київського воєводства 1754 року. /Опрацював Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 188; гл. таксама: С. 13—15, 20—22</ref>. 2 жніўня 1776 году ў Мазырскім гродзкім судзе для пана Міхала Ракіцкага, палкоўніка пяцігорскага, з падачы ротмістра ашмянскага пана Алаізія Ракіцкага, было актыкавана абмежаваньне Брагінскай воласьці 1512 года, згодна з указам караля Жыгімонта Старога, праведзенае дзеля чалабітнай князя Міхаіла Васільевіча Збараскага. У гэты раз дакумэнт быў запісаны пад назвай «Akt Ograniczenia Hrabstwa Brahińskiego»<ref>Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. С. 7—11</ref>. Значная частка Брагінскага маёнтку заставалася ў валоданьні Ракіцкіх да 1880-х гадоў. [[Файл:Подпісы да мапы Брагінскага графства 1783 г.png|значак|зьлева|170px|Подпісы на мапе Брагінскага графства 1783 г.]][[Файл:Сьпіс угодзьдзяў у эксплікацыі да мапы Брагінскага графства 1683 г.jpg|значак|170px|Эксплікацыя да мапы Брагінскага графства 1783 г.]][[Файл:Няпоўны сьпіс габрэяў у Брагіне. 1784 г.jpg|значак|зьлева|170px|Няпоўны сьпіс габрэяў у Брагіне. 1784 г.]] Габрэйскія перапісы 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчылі, што ў Брагіне налічвалася адпаведна 64 двары, 260 жыхароў, 31 двор, 90 жыхароў і 47 двароў з 152 жыхарамі. Мястэчка — цэнтар аднаіменнага кагала, да якога ў названыя гады належалі насельнікі 41, 28 і 26 вёсак, хутароў і фальваркаў, а ў іх разам зь мястэчкам пражывала 532, 189 і 223 pogłowia żydowskiego; некаторыя ў 1784 годзе запісаны хрысьціянамі, таму пагалоўшчыне не падлягалі — у Лісьцвіне, Веляціне, Еўлашах, Дубліне<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. — Киев, 1890. С. 302, 391—392, 710—711</ref>. Прыкметнае ўбываньне колькасьці юдэяў і прыняцьце часткаю іх хрысьціянства магло быць выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году, адгалоскі якой дасягалі і брагінскіх ваколіцаў. 27 днём жніўня 1783 году датаваная мапа Брагінскага графства{{заўвага|Эксплікацыя да мапы ўтрымлівае 131 пазыцыю (зь іх 77 і 78 не чытаюцца; трэба глядзець мапу) — назвы паселішчаў, цэркваў, іх колеры і значкі, нумары на мапе, прыналежнасьць, плошчы і характар угодзьдзяў, якасьць грунту.}}, матэрыял для якой падрыхтаваў Станіслаў Віткоўскі. Тады маёнткам, з прычыны недаросласьці сыноў Людвіка і Алаізія Рафала ўдавы пані Марыі з Аскеркаў Ракіцкай, часова валодаў жанаты зь ёй пан Міхал Страшэвіч, маршалак упіцкі. У 1786 годзе ён жа пацьвердзіў фундуш нібыта 1720 году Сьвята-Траецкай царкве<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 573. А. 103</ref>{{заўвага|Увага: у визітах 1740, 1743, 1752, 1785 г. што да Траецкай царквы ў Брагіне, у адрозьненьне ад Міхайлаўскай царквы ў Глухавічах, фундуш 1720 г. не згаданы. Прыведзены запіс літаральна паўтарае той, што датычыўся глухавіцкай царквы.}}. Паводле візыты Чарнобыльскага дэканату, на 24 сакавіка 1785 году прыход Мікалаеўскай царквы, настаяцелем якога сьвятар Хведар Буцкоўскі, аб'ядноўваў верных з 24 дымоў у Брагіне, 6 у вёсцы Валахоўшчына, 20 у Нудзічах, з 12 дымоў хутара Маскі і Шкуратоў, 33 у Юркавічах, 19 у Сьцежарным, 6 у Зарэччы, 9 у вёсцы Цюцькі, 10 у Крыўчы. Усяго душ – 935. 27 сакавіка ў прыходзе Траецкай царквы на чале зь сьвятаром Аляксеем Арабіевічам былі ўлічаныя 1113 душ верных, якія жылі ў 83 дварах мястэчка Брагін, у 8 хутара Кавака, у 6 хутара Ламакі, у 25 вёскі Шкураты, у 5 хутара Пажаркі, у 2 хутара Хвенкі, у 12 вёскі Рыжкаў, у 14 Вялікага Лесу, у 17 хутара Кавалі, у 3 хутара Каткі, у 4 хутара Унігаўка, у 14 вёскі Вуглы, у 9 дварах Каманова, у 8 Слабады Удалёўкі, у 15 вёскі Лубенікі, у 10 Слабады Жураўлёвай. У прыходзе Багародзіцкай царквы 29 сакавіка візытатар засьведчыў наяўнасьць 1215 верных, што жылі ў 72 дварах мястэчка Брагін, у 33 вёскі Дублін, у 40 дварах Сьпярыжжа, 29 у Ільлічах, 14 хутара Сабалі, 21 вёскі Малейкі, 11 хутара Казловічы, 16 хутара Буркі, 11 хутароў Бакуны, Спалахі, Кавалі, Лешчуны, Маскі, 6 вёскі Гарадзішча<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2477. А. 66-73</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[Файл:Брагін на плане Генеральнага межавання Рэчыцкага павету 1797 г.png|значак|зьлева|170px|Брагін на схематычным пляне Рэчыцкага павету 1800 году.]][[File:Запіс аб нараджэньні і хросьце Тэклі Ракіцкай. 1799 г.jpg|значак|зьлева|170px|Пан Рафал Ракіцкі з Брагіня — адным з кумоў пры хросьце пляменьніцы Тэклі Юзафаты Антаніны Ракіцкай.]] У выніку [[другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Брагін апынуўся ў межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), з 1796 году ў складзе тэрытарыяльна ўпарадкаванага [[Рэчыцкі павет (Расейская імпэрыя)|Рэчыцкага павету]] Маларасейскай, а з 29 жніўня 1797 году [[Менская губэрня|Менскай губэрні]] [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]<ref>Насевіч В., Скрыпчанка Т. Рэчыцкі павет / В. Насевіч, Т. Скрыпчанка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: у 6 т. — Т. 6. Кн. 1. — Мінск: БелЭн, 2001. С. 181—182</ref>. У крыніцы, заснаванай на зьвестках расейскай рэвізіі 1795 году, сказана, што мястэчка Брагін было ў супольным валоданьні графаў Людвіка і Алаізія Ракіцкіх, мела «грунт песковатой 14 уволок», а сена па балотах тамтэйшыя жыхары накошвалі 270 вазоў. Тут знаходзілася адна зь сямі ў Рэчыцкай акрузе юдэйскіх школ, якая месьцілася ў драўляным будынку<ref>Петреченко І. Є. «Камеральное описание… Речицкой округи» 1796 р.: інформаційний потенціал пам’ятки // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья / Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель). — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 71, 75</ref>. У самым канцы XVIII ст. браты Ракіцкія вызначыліся з падзелам бацькоўскай фартуны. Алаізію Рафалу і яго нашчадкам дастаўся Брагін з прылегласьцямі, а Людвіку — Гарадзішчаўскі і Ёлчанскі ключы з шэрагам фальваркаў<ref>Минские губернаторы, вице-губернаторы и губернские предводители дворянства (1793–1917): биографический справочник / сост. Ю. Н. Снапковский; редкол.: В. И. Адамушко [и др.]. – Минск: Беларусь, 2016 (далей: Минские губернаторы, etc.). С. 211</ref>. 5 студзеня 1799 году ў мэтрычных кнігах Сялецкага базылянскага кляштару ў запісе аб хросьце ў палацы Гарадзішча Тэклі, дачкі Людвіка і Ганны з Плятэраў{{Заўвага|13 студзеня, ва ўзросьце 19 гадоў, пакінула сьвет жывых ў выніку пасьляродавай гангрэны; 26 студзеня пахавана на Сялецкіх могілках (НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 245).}} Ракіцкіх, кашталянічаў менскіх, адным з чатырох кумоў-мужчын быў кашталяніч менскі Рафал Ракіцкі з Брагіня<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 1451. А. 3адв.</ref>. Але яму, падобна, даводзілася дзяліць спадчыну з шваграм Ігнацыем Аскеркам, падстаростай судовым рэчыцкім<ref>Гербоўнік беларускай шляхты. Т. 1. А. / Т. Капіца, А. Леўчык, С. Рыбчонак і інш. – Мінск, 2002. С. 331</ref>, таксама кумам на згаданай урачыстасьці. У шляхецкай рэвізіі 1811 году Брагінскі маёнтак паказаны нібыта ўласнасьцю сына Рафала{{Заўвага|Спачыў 14 траўня 1802 г. у фальварку Людамонт Менскага павету, пахаваны на Кальварыйскіх могілках (Минские губернаторы, etc. С. 212).}}, 16-ці гадовага Міхала, побач згаданы і 17-ці гадовы Ўладыслаў Аскерка, сын сястры Рафала і Людвіка Ізабэлы{{Заўвага|Ва ўзросьце 26 гадоў пайшла з жыцьця 13 траўня 1794-га, пасьля нараджэньня сына; пахаваная ў Рудакове (НГАБ. Ф. 937. Воп. 1. Спр. 60. А. 97: запіс у мэтрычных кнігах Юравіцкага касьцёлу, у якім сказана, што нябожчыца была парафіянкай касьцёлу ў Астраглядах).}}; на 1795 год фартуна налічвала 3 111 душ прыгонных мужчынскага полу<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп. 9. Спр. 263. А. 206</ref>. Відавочна, граф Людвік быў на той час апекуном абодвух юнакоў. Неўзабаве і Міхал уступіў ва ўладаньне Брагінам, і Ўладыслаў – ва ўладаньне сваёй часткай брагінскіх добраў з дваром у Рудакове. 18 чэрвеня 1831 года ў навакольлях Брагіна шляхціч Міхал Лігэнза, афіцыяліст пана Крушэўскага з Ракітна, сабраў конны адзьдзел паўстанцаў у складзе крыху больш дваццаці чалавек зь ліку дворскай службы. Уначы на 19 чэрвеня ён жа з паловай тых людзей, спрабуючы ўзьняць тутэйшую чыншавую і дворскую шляхту на паўстаньне, прайшоў праз [[Шкураты]] і [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]] ў накірунку [[Хвойнікі|Хвойнікаў]], [[Вадовічы|Вадовічаў]], потым [[Нароўля|Нароўлі]] і Мухаедаўскіх лясоў, дзе хаваліся {{падказка|інсургэнты|Паўстанцы}} з [[Оўруч|Оўруцкага]] і [[Радамышаль|Радамышльскага]] паветаў<ref>Dangel St. Rok 1831 w Mińszczyźnie. — Warszawa, 1925. Tom II. S. 59</ref>. [[Файл:Brahin, Skarachod. Брагін, Скараход (1877).jpg|значак|зьлева|170px|Дом Івана Скарахода, здымак 1877 г. Паводле ўнука Хведара Стравінскага, пабудаваны ў 1834 г.<ref>[https://web.archive.org/web/20210501004943/http://www.bragin.by/2021/01/braginskiya-karani-muzychnyx-geniya%d1%9e-stravinskix/ Віктар Гілеўскі. Брагінскія карані музычных геніяў Стравінскіх. // Маяк Палесся. 15. 01. 2021.]</ref>{{Заўвага|В. Гілеўскі ўважае, што дом «амаль дакладна» стаяў на сучаснай вуліцы Савецкай, 83.}}, інакш кажучы, у год шлюбу яго бацькоў.]][[Файл:Запіс аб шлюбе Ігнацыя і Аляксандры Стравінскіх. 1834 г.jpg|значак|170px|Запіс аб шлюбе Ігнацыя і Аляксандры Стравінскіх. 1834 г.]] Паводле зьвестак на 1834 год, у Брагіне праводзіліся два штогадовыя кірмашы: 1-8 студзеня і 29 чэрвеня-2 ліпеня; тавараў прывозілася адпаведна на 3 000 і 2 000 рублёў, прадавалася на 2 000 і 1 500 р., наведвалі кірмашы каля 400 і 350 чалавек<ref>Список существующих в Российской империи ярма''н''ок. – С.-Петербург, 1834. С. 190</ref>. 3-га чэрвеня 1834 года настаяцель Бабчынскай Крыжаўзьдзьвіжанскай царквы а. Іаан Данілаў Нямшэвіч абвянчаў у Брагінскай Сьвята-Траецкай царкве шляхціча-католіка Ігнацыя, сына Ігнацыя, Стравінскага з праваслаўнай дзяўчынай Аляксандрай, дачкой селяніна мястэчка Брагін, прыгоннага графа Міхала Ракіцкага, Івана Іванавага Скарахода{{заўвага|У нядаўнім пецярбургскім выданьні «Игорь Стравинский: мэтр из Ораниенбаума» сказана, нібыта брагінская сялянка Аляксандра Скараход «происходила из семьи дворян Саратовской губернии»<ref>Рожнова, О. В. Игорь Стравинский: мэтр из Ораниенбаума: монография / О. В. Рожнова. — Санкт-Петербург: Планета музыки, 2022. С. 13; [https://www.labirint.ru/books/870560/ 1]</ref>. Гэта ня можа не выглядаць спробай суседзяў прывязаць маму і бабулю знакамітых Стравінскіх да Расеі, не зважаючы на сьведчаньні крыніцаў.}}<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 536. А. 49адв.</ref>{{Заўвага|Падзея зусім не шэраговая, бо сярод дзяцей гэтай сямейнай пары былі сыны Аляксандар, будучы ўдзельнік расейска-турэцкай вайны 1877–1878 гадоў, пазьней гэнэрал-маёр, ды Хведар – будучы знакаміты артыст Марыінскага тэатру ў Пецярбургу, бацька Ігара Стравінскага, аднаго з буйнейшых кампазытараў XX ст.}}. У 1845 годзе прыход названай царквы быў скасаваны, а храм прыпісаны да прыходу царквы Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы<ref>НГАБ. Ф. 835. Воп. 2. Спр. 2. А. 18-19адв.</ref>. Паводле рэвізіі 1847 году брагінскае габрэйскае таварыства складалі 801 мужчына і 811 жанчын<ref name="fn2">Еврейская энциклопедия. Т. 4. — Санкт-Петебург: Брокгауз-Ефрон, 1909. Стб. 868–869</ref>. На 1850 год у Брагіне было 149 двароў, 1233 жыхары. Тракт зьвязваў Брагін з Лоевам<ref name="fn1">{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} С. 65 – 67</ref>. У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што 782 жыхары мястэчка абодвух полаў зьяўляліся прыхаджанамі Раства-Багародзіцкай царквы, 515 жыхароў — Мікалаеўскай царквы, яшчэ 6 мужчын і 9 жанчын былі парафіянамі Астраглядаўскага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў. Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 381, 672, 673</ref>. У 1860 годзе ў мястэчку 261 гаспадарка, 2628 жыхароў, прыходзкія Сьвята-Мікалаеўская і Раства-Багародзіцкая з прыпісной Сьвята-Траецкай{{Заўвага|9 красавіка 1874 г. будынак Сьв.-Траецкай царквы згарэў<ref>Минские епархиальные ведомости. – Минск, 1881. № 8. С. 229</ref>}} цэрквы<ref>Историко-статистическое описание Минской епархии, составленное ректором Минской духовной семинарии архимандритом Николаем. – Санкт-Петербург, 1864. С. 296</ref>, філіяльны Астраглядаўскай парафіі касьцёл, праводзіліся два кірмашы на год<ref name="fn1"/>. Маюцца зьвесткі пра ўзаемадачыненьні тутэйшых панства і праваслаўнага духавенства. У дзёньніку архіяпіскапа менскага і бабруйскага Міхаіла Галубовіча занатавана, што 19 верасьня 1860 году ён: «''Раніцой ад’ехаў у Брагін. {{падказка|Ракіцкі|Людвік}} вадзіў мяне па цэрквах, а я зацягнуў яго, неахвочага, да дабрачыннага Айца. Намагаўся памірыць іх. Заўважыў, што Ярэміч і жонка дужа катэгарычныя і непрыхільныя да Ракіцкага. Выступілі з папрокамі. Нягледзячы на гэта, граф абяцаў скончыць вясною дом і здаць ссыпку. Па абедзе з Ракіцкім паехаў у Глухавічы. Ён паказаў мне тры карціны, набытыя ў Варшаве, а калі я пахваліў «Татараў», дык прасіў, каб гэтую карціну прыняў на памяць. Тут таксама былі Аскерка і валынскі Прозар. З жонкай мяне не пазнаёміў – нібыта хворая, у ложку. Сапраўды, у яе быў павятовы лекар Філіповіч''»<ref>Янушкевіч Я. Дыярыюш з XIX стагоддзя. Дзённікі Міхіла Галубовіча як гістарычная крыніца / Я. Янушкевіч – Мінск: Хурсік, 2003. С. 124, 256</ref>. [[Файл:Двор Брагін на карце Ф. Ф. Шуберта, сярэдзіна XIX ст.png|значак|зьлева|170px|Двор і мястэчка Брагін на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] У парэформавыя часы Брагін — цэнтар воласьці ў Рэчыцкім павеце. У сувязі з чарговым паўстаньнем супраць расейскага панаваньня і за аднаўленьне Рэчы Паспалітай, 11 красавіка 1865 году будынак Брагінскага філіяльнага касьцёлу быў адабраны ў католікаў і перададзены ў праваслаўнае ведамства. Пазьней у ім уладкавалі прыпісную царкву Сьвятога Ціхана Задонскага<ref>[https://web.archive.org/web/20210619184636/http://www.bragin.by/2015/12/maksim-eremich-sluzhil-v-bragine-polveka/ Ростислав Бондаренко, священник. Настоятель Николаевской церкви Максим Еремич отдал служению в Брагине полвека. // Маяк Палесся. 11 снежня 2015.]</ref>{{Заўвага|Благачынны Брагінскай акругі і настаяцель Сьвята-Мікалаеўскай царквы протаіерэй Максім Ярэміч паведаміў тады сваёй пастве пра цэлы шэраг уласных «адкрыцьцяў», як тое: раней гэты касьцёл быў «домовой церковью» яшчэ праваслаўных князёў Вішнявецкіх, доказам чаго нібыта знойдзеныя тут пры перабудове ў царкву абломкі царскіх варот, праваслаўныя крыж і харугва, старыя чорныя ўніяцкія сьвятарскія рызы. Таксама а. Максім сьцвярджаў, што «На воротах, против дома князей, была некогда церковь Благовещения Пресвятой Богородицы» (Минские епархиальные ведомости. – Минск, 1871. № 4. С. 29). Але царква з такім тытулам заснавана ў 1609 г. Вішнявецкімі не ў Брагіне, а ў Сяльцы, дзе самі яны ніколі не жылі. У замку была ўладкаваная «Церковь в стене святое Троицы».}}. На 1876 год часткай Брагінскага маёнтку ў 20 000 дзесяцін зямлі, набытай 9 студзеня 1873 году, валодаў расейскі купец 1-й гільдыі Якім Сямёнавіч Каноплін. Іншая частка разам зь Мікуліцкім ключом у 26 650 дзесяцін зямлі з 2-ма ветракамі, 6 коннымі, 1 вадзяным млынам, сукнавальняй засталася за графам Людвікам, сынам Міхала, Ракіцкім<ref>{{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 60, 61.</ref>, ад якога мусіла перайсьці яго сыну Міхалу. У сьпісе прыходаў і прычтаў па чатырох благачынных акругах (у межах Рэчыцкага павету) Менскай епархіі на 1876 год у складзе прычту Багародзіцкай царквы ў Брагіне названыя настаяцель а. Юліян Мігай, в. а. штатнага псаломшчыка Дзьмітрый Федаровіч. Да прыходу належалі жыхары мястэчка Брагін, вёсак Буркі, Сабалі, Шкураты, Кавака. У прычце Мікалаеўскай царквы – настаяцель а. Максім Ярэміч, в. а. штатнага псаломшчыка Сямён Кезевіч, просьфірня Еўфрасіньня Кезевіч. Прыход – жыхары Брагіна, вёсак Дублін, Сьпярыжжа, Ясяні, Валахоўшчына<ref>Минские епархиальные ведомости. № 10, 1876. С. 456—457.</ref>. На 1879 год у прыходзе Багародзіцкай царквы налічвалася 970 душ мужчынскага і 1019 душ жаночага полу сялянскага саслоўя, у прыходзе Мікалаеўскай царквы — 860 душ мужчынскага і 1005 душ жаночага полу верных<ref>Описание церквей и приходов Минской епархии. VIII. Речицкий уезд. — Минск, 1879. С. 24, 26</ref>. У 1883 годзе Брагінскі маёнтак Ракіцкіх{{Заўвага|Цэнтрам яго, са слоў старажылаў, запісаных настаўнікамі Брагінскай пачатковай школы «под руководством Белобровика В. С.» у 1925 г., быў двор Касачоў (гл. таксама: Ганжураў І. Ф. // {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён|к}} С. 53—54, 58). Гэта лякальная назва, у афіцыйных дакумэнтах амаль неўжываная. Напрыклад, у справе 1905—1906 гадоў аб выкупе зямлі ў Унігаўцы сем'ямі Буйневічаў і Цішкевічаў, прыналежнасьць апошняй толькі ў першым выпадку пазначана па-тутэйшаму як да маёнтку Касачоў, а ў трох астатніх выпраўлена на афіцыйную — як да маёнтку Брагін пана Міхала Кербедзя<ref>НГАБ. Ф. 1595. Воп. 2. Спр. 6265. А. 31, 39, 40, 43</ref>. Арыенцір для зацікаўленых: паміж месцам, дзе знаходзіўся той двор, і мястэчкам, паводле сьвятара Расьціслава Бандарэнкі, сёньня бачым тэлерэтрансьлятар. Непадалёк, у былым панскім парку ад 1919 г. пачалі хаваць прыхаджанаў Раства-Багародзіцкай царквы, бо на старых Прачысьценскіх могілках ужо не хапала прасторы. На сучаснай мапе Брагіна тут пазначаны Касачоўскія могілкі.}}, выстаўлены на аўкцыён за даўгі Зямельнаму банку, «''с Высочайшего соизволения''» набыў вялікі інжынэр, сапраўдны тайны саветнік Станіслаў, сын Валерыяна, Кербедзь. Аднак, яго адміністратар і ўпаўнаважаны ў судзе Юзаф Вайткоўскі, з-за безгаспадарлівасьці папярэдніх уласьнікаў, на 1887 год здолеў улагодзіць пазямельныя спрэчкі зь сялянамі толькі 4 вёсак{{Заўвага|Ці не таму С. Кербедзь на 1888/1889 год названы ўласьнікам толькі маёнтку Канстанцінаў і Амелькаўшчына, які складаў 15 875 дзесяцін угодзьдзяў (гл.: Список землевладельцев Минской губернии. 1889 г. – Минск, 1889. С. 370)?.. Брагінскі маёнтак пад сваёй назвай на той час не згаданы ні за адным уладальнікам. За сынамі Якіма Канопліна Аляксеем і Іванам значыліся адпаведна Глухавічы з Будай Пятрыцкай і Рафалаў.}}, з насельнікамі 12-ці астатніх даводзіў справу да поўнага вырашэньня яшчэ і ў 1895 годзе{{Заўвага|Справы па разьмежаваньню зь землямі жыхароў яшчэ 11 паселішчаў перайшлі да іншых гаспадароў Брагінскіх добраў.}}<ref>НГАБ. Ф. 1595. Воп. 2. Спр. 2249. А. 82 – 86</ref>. У 1896 годзе ў Раства-Багародзіцкім прыходзе быў узьведзены мураваны будынак царквы на гонар сьв. апосталаў Пятра і Паўла, у якім разьмясьцілася і двухкласная прыходзкая школа<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 41139. А. 7</ref>. Перапіс 1897 году засьведчыў: у мястэчку Брагін было 648 двароў, 4519 жыхароў{{заўвага|Згодна зь іншымі зьвесткамі, у Брагіне тады было 4311 жыхароў, зь якіх 2254 складалі габрэі<ref name="fn2"/>.}}, дзеялі 3 царквы, капліца і 4 юдэйскія малітоўныя дамы, працавалі валасная ўправа, царкоўнапрыходзкая школа, народная вучэльня, паштова-тэлеграфны адзьдзел, хлебазапасны магазын, паравы млын, бровар, 6 крупадзёрак, 3 маслабойні, 5 гарбарняў, 5 цагельняў, 82 крамы і 2 заезныя дамы, карчма, аптэка, штотыднёва праводзіліся таргі, 2 разы на год адбываліся кірмашы<ref name="fn1"/>. На 1903/1904 год сярод зямельных уласьнікаў Менскай губэрні, якія мелі 500 і болей дзесяцін, названы ўладальнік маёнтку Брагін дваранін Міхал, сын Станіслава, Кербедзь<ref>Памятная книжка Минской губернии на 1904 г. — Минск: Издание Минского губернского статистического комитета, 1903. Приложение. С. 56</ref>. Згодна са зьвесткамі выданьня «Список населённых мест Минской губернии», на 1909 год у мястэчку Брагін налічвалася ўсяго 387 двароў, 3902 жыхары<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 17</ref>. === Найноўшы час === [[Файл:Брагінскія кустары каля былой царквы-школы. Пач. 1930-х гг.jpg|значак|170px|Арцель брагінскіх саматужнікаў побач з былой царквой-школай. Каля 1930 г.]] 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), [[Нямецкая імпэрыя|Нямеччына]] перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Ўкраінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Ўстаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана была часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Брагін, аднак, апынуўся ў складзе часова створанай 15 чэрвеня [[Палеская акруга (1918—1919)|Палескай акругі (староства)]] з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. Прычым, старастай (губэрнатарам) гетман [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]] [[Павал Скарападзкі]] прызначыў былога ўладальніка маёнтку Гарадзішча, галаву Рэчыцкай павятовай управы П. А. Патона. Ад 18 траўня тут дзеяла «варта Ўкраінскай Дзяржавы»<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 – січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. – Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286 – 296 (артыкул беларускамоўны); Замойский А. С. Брагин и местечки юго-восточной Беларуси в условиях перехода от войны к миру. 1918—1922. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья. С. 85</ref>. [[Файл:Brahin, Mikolskaja. Брагін, Мікольская (18.06.1933).jpg|значак|зьлева|170px|Канфэрэнцыя настаўнікаў, 1933 г. Здымак зроблены каля будынку Сьвята-Мікалаеўскай царквы, зачыненай уладамі{{Заўвага|Сьведчаньне іерэя Расьціслава Бандарэнкі, настаяцеля царквы Праабражэньня Гасподняга ў вёсцы Сялец.}}.]][[Файл:Brahin. Брагін (1.05.1935).jpg|значак|170px|Брагін. Работнікі маслазаводу. 1 траўня 1935 г.]] 1 студзеня 1919 году, згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі, Брагін з воласьцю ўвайшоў у склад [[ССРБ|Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі]], аднак 16 студзеня Масква адабрала яго разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад [[РСФСР]]. 8 сьнежня 1926 году Брагін і яго значна пашыраную тэрытарыяльна воласьць вярнулі [[БССР]]. Тады ж ён стаў цэнтрам раёну. Дзеялі 3 пачатковыя і 1 сярэдняя школы, клюб, бібліятэка, мэдыцынскі ўчастак, вэтэрынарны пункт, паштова-тэлеграфная кантора, сельскагаспадарчае крэдытнае таварыства, адзьдзяленьне спажывецкай каапэрацыі. У 1929 годзе арганізаваны калгас. Працавалі маслазавод, вятрак, кравецкая і шавецкая арцелі, кузьня. З 1938 году Брагін — у новастворанай [[Палеская вобласьць|Палескай вобласьці]] з цэнтрам у [[Мазыр]]ы). 27 верасьня 1938 году мястэчка атрымала афіцыйны статус [[гарадзкі пасёлак|гарадзкога пасёлку]]. У [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]] з 28 жніўня 1941 да 23 лістапада 1943 году Брагін знаходзіўся пад акупацыяй [[Трэці Райх|Трэцяга Райху]]. З 1954 году Брагін — у складзе Гомельскай вобласьці. У 1970 году да яго далучана вёска Ліпкі. У 1986 годзе ў выніку [[Чарнобыльская катастрофа|катастрофы на Чарнобыльскай АЭС]] мястэчка апынулася ў зоне радыяктыўнага забруджваньня. == Геаграфія == Каля Брагіна ёсьць паклады жалезьняку, гліны і суглінкаў. Брагін месьціцца за 100 км на паўднёвы захад ад [[Гомель|Гомлю]] і за 25 км на паўднёвы ўсход ад чыгуначнай станцыі [[Хвойнікі]]. Злучэньне аўтадарогамі існавала з [[Лоеў|Лоевам]], [[Рэчыца]]й і Хвойнікамі ў Беларусі, а таксама з [[Чарнігаў|Чарнігавам]] ва Ўкраіне. Сярэдняя тэмпэратура студзеня складала -6,6°C, а ліпеня — +18[[°C]]. Ападкаў у сярэднім выпадала 533 мм за год. [[Вэгетацыйны пэрыяд]] росту расьлінаў складаў 194 дні ў год<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Геаграфія|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/geo-by/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Насельніцтва == * '''XIX стагодзьдзе''': 1850 год — 1233 чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 66.</ref>; 1860 год — 2628 чал.; 1880 год — 2,7 тыс. чал.<ref>[[Аляксандар Ельскі|Jelski A.]] Brahin // {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1к}} S. [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/348 348]</ref>; 1897 год — 4519 чал. * '''XX стагодзьдзе''': 1905 год — 2,7 тыс. чал.; 1939 год — 4,7 тыс. чал.; 1969 год — 6,7 тыс. чал.; 1985 год — 5,6 тыс. чал.; 1993 год — 3,7 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/ЭГБ|2к}} С. 63.</ref>; 1995 год — 2 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/БелЭн|3к}} С. 227.</ref> * '''XXI стагодзьдзе''': 2004 год — 3,6 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1к}} С. 65.</ref>; 2006 год — 3,7 тыс. чал.; 2008 год — 3,7 тыс. чал.; 2009 год — 3954 чал.<ref name="belstat">[https://web.archive.org/web/20100918172105/http://belstat.gov.by/homep/ru/perepic/2009/vihod_tables/1.2-3.pdf Перепись населения — 2009. Гомельская область]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> (перапіс); 2016 год — 3698 чал.<ref name="belstat2016">[https://web.archive.org/web/20160706073652/http://www.belstat.gov.by/upload/iblock/567/567f8a4ac45cd80a949bb7bd7a839ca7.zip Численность населения на 1 января 2016 г. и среднегодовая численность населения за 2015 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2017 год — 3662 чал.<ref name="belstat2017">[https://web.archive.org/web/20200813193913/http://belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_7192/ Численность населения на 1 января 2017 г. и среднегодовая численность населения за 2016 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2018 год — 3681 чал.<ref name="belstat2018">[https://web.archive.org/web/20180405033656/http://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_8782 Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2020 год — 4400 чал.<ref name="belstat2020">[https://web.archive.org/web/20210430042021/https://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_16754/ Численность населения на 1 января 2020 г. и среднегодовая численность населения за 2019 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> == Адукацыя == На 2022 год у Брагіне дзеялі [[гімназія]], Цэнтар карэкцыйна-разьвівальнага навучаньня і рэабілітацыі, Цэнтар творчасьці дзяцей і [[Моладзь|моладзі]], Фізкультурна-спартовы цэнтар дзяцей і моладзі, Брагінскі раённы сацыяльна-пэдагагічны цэнтар зь дзіцячым [[Прытулак|прытулкам]], [[дзіцяча-юнацкая спартовая школа]] (ДЮСШ) і Брагінскія дзіцячыя [[ясьлі]]-сад, якія забясьпечвалі поўны ахоп дзяцей [[Дашкольная ўстанова|дашкольнай]] асьветай. У ясьлях-садзе працавалі 4 гурткі: 1) [[Выяўленчае мастацтва|выяўленчага мастацтва]], 2) замежных моваў, 3) падрыхтоўкі да школы, 4) [[Харэаграфія|харэаграфіі]]. Цэнтар карэкцыйна-разьвівальнага навучаньня Брагінскага раёну меў клясу для дзяцей з множнымі парушэньнямі разьвіцьця, якім забясьпечвалі падвоз. Забясьпечанасьць кампутарамі складала 1 кампутар на 16 чалавек пры стандарце 1 на 30<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Адукацыя|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/aduk/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Мэдыцына == На 2022 год [[Брагінская цэнтральная раённая лякарня]] месьцілася па вуліцы Крылова, д. 7 і мела 91 ложак, зь іх: 40 — у тэрапэўтычным аддзяленьні; 28 — у [[Хірургія|хірургічным]]; 20 — у [[Акушэрства|акушэрска]]-[[Пэдыятрыя|пэдыятрычным]], у тым ліку 10 пэдыятрычных ложкаў і па 5 — [[Гінэкалёгія|гінэкалягічных]] і хваробаў [[Цяжарнасьць|цяжарнасьці]]; 3 — у аддзяленьні [[Анастэзіялёгія|анастэзіялёгіі]] і [[Рэанімацыя|рэанімацыі]]. У [[Паліклініка|паліклініцы]] працавалі лекары 14 спэцыяльнасьцяў: некалькі лекараў агульнай практыкі, участковых пэдыятраў, хірургаў і акушэраў-гінэколягаў, па адным [[Нэўралёгія|нэўролягу]], отарыналярынголягу, [[Анкалёгія|анколягу]], [[Эндакрыналёгія|эндакрынолягу]], [[Афтальмалёгія|афтальмолягу]], інфэкцыяністу, дэрматавэнэролягу, [[Псыхіятрыя|псыхіятру]]-нарколягу і фтызіятру, а таксама зубныя [[фэльчар]]ы<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Лекавая сетка|спасылка=http://bragincrb.by/лечебная-сеть/|выдавец=[[Брагінская цэнтральная раённая лякарня]]|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Культура == На 2022 год у Брагінскім раёне дзеялі: * [[Брагінскі раённы дом культуры]], які меў 12 падразьдзяленьняў у выглядзе сельскіх клюбаў, зь якіх 7 было ў [[Пасёлак|пасёлках]]; * [[Брагінская цэнтральная раённая бібліятэка]], якая мела 20 падразьдзяленьняў у выглядзе сельскіх [[Бібліятэка|бібліятэк]]; * [[Брагінская дзіцячая школа мастацтваў]], што мела падразьдзяленьне ў [[Камарын]]е і клясы ў пасёлках [[Буркі]], [[Краснае (Брагінскі раён)|Краснае]], [[Малажын]] і [[Мікулічы (Гомельская вобласьць)|Мікулічы]]; * [[Брагінскі гістарычны музэй]] з карціннай [[галерэя]]й<ref name="а"/>. У Брагіне існавалі 3 народныя творчыя гурты, якія дзеялі пры Брагінскім раённым доме культуры: 1) музычны гурт «[[Бравія]]», 2) эстрадная студыя «Музычны лябірынт», 3) мужчынскі сьпеўны гурт «[[Галасы дубравы]]». У Брагінскай дзіцячай школе мастацтваў працаваў дзіцячы харэаграфічны гурт «[[Брагінка (гурт)|Брагінка]]», што быў лаўрэатам 2-й ступені абласнога конкурсу «Карагод сяброў». Бібліятэчнае абслугоўваньне ахоплівала звыш 80 % месьцічаў. Кнігазабясьпечанасьць складала 14,8 кніг на чалавека і 19,7 кніг на чытача. У Брагінскай цэнтральнай раённай бібліятэцы дзеяў публічны цэнтар прававой інфармацыі з выхадам у Сеціва, што ўлучаў эталённы банк прававых зьвестак. У Брагінскай дзіцячай школе мастацтваў дзеялі 7 клясаў па: 1) [[акардэон]]е, 2) [[баян]]е, 3) выяўленчым мастацтве, 4) [[Гітара|гітары]], 5) [[фартэпіяна]], 6) харэаграфіі, 7) [[Цымбалы|цымбалах]]. Штогод ладзіўся раённы конкурс «Брагінская музычная вясна»<ref name="а">{{Навіна|аўтар=|загаловак=Культура|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/ru/culture/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. Таксама ў Брагіне дзеялі праваслаўная царква [[Мікола Цудатворца|Міколы Цудатворцы]] і пратэстанцкая царква «Благодаць»<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Рэлігія|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/ru/religiya/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. Вядуцца радыётрансьляцыі. Выходзіць раённая газэта «[[Маяк Палесься]]», рэдакцыя якой месьціцца па вуліцы Гагарына, д. 47<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Кантакты|спасылка=http://www.bragin.by/kontakty/|выдавец=Газэта «[[Маяк Палесься]]»|дата публікацыі=2022|дата доступу=9 лютага 2022}}</ref>. == Забудова == === Плян === Сучасны Брагін плянавальна складаецца зь сеткі кварталаў, выцягнутых уздоўж ракі. Асноўныя адміністрацыйныя і гандлёвыя будынкі канцэнтруюцца вакол пляцу. У цэнтральнай частцы разьмяшчаюцца 2-, 4- і 5-павярховыя жылыя дамы. Астатняя забудова пераважна аднапавярховая, драўляная. === Вуліцы і пляцы === {| cellspacing="1" cellpadding="3" style="width: 700px; margin: 0 0 1em 0; border: solid darkgray; border-width: 1px 1px 1px 1px; font-size: 90%; background-color: #fff;" |- bgcolor={{Колер|Беларусь}} align="center" | '''Афіцыйная назва''' || '''Гістарычная назва'''{{Заўвага|Усё, што датычыцца вуліц і мясцовасьцяў Брагіна, вядома дзякуючы Віктару Гілеўскаму і заснавана на матэрыялах Усесаюзнага перапісу 1926 г.<ref>НАРБ. Ф. 30. Воп. 2. Спр. 7031, 7130, 7131</ref> Гл. таксама: Трыбуна калгасніка. 6.04.1935 (перайменаваньні).}} || '''Былыя назвы''' |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Заходняя вуліца || '''Пойма''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Каапэратыўная вуліца || '''Шайкевіча''' вуліца{{Заўвага|Гэтая і іншыя імянныя назвы ўтварыліся з прозьвішчаў гаспадароў сядзібаў.}} || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Камсамольская вуліца || '''Зялёная''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Кірава вуліца || '''Загародзьдзе''' вуліца || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Кірава завулак || '''Панеўчыка''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Мамкіна вуліца || '''Кротава''' вуліца || <br> Сялянская вуліца (па 1935 г.) |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Манжоса вуліца || ''Безымянная'' вуліца <br> '''Садовая''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Махава вуліца || '''Мясная''' вуліца (частка) <br> '''Гарбарная''' вуліца (частка) <br> '''Школьны''' завулак (частка){{Заўвага|А таксама завулкі, прылеглыя да вуліцаў Траецкай, Качанава, Баранава.}} || Інтэрнацыянальная вуліца (па 1935 г.) |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Махава завулак || '''Баранава''' вуліца (частка) <br> '''Жэжкі''' вуліца (частка) <br> '''Процкаў''' вуліца (частка) || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Набярэжная вуліца || '''Пасад''' вуліца || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Партызанская вуліца || '''Новая'''{{Заўвага|Бо зьявілася пасьля 1861 г.}} вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Першамайская вуліца || '''Кардашова вуліца''' (частка) <br> '''Качанава''' вуліца (частка) || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Пралетарская вуліца || '''Траецкая''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Савецкая вуліца || '''Базарная''' вуліца <br> '''Вузкі Базар''' вуліца <br> '''Прабойная''' вуліца <br> '''Пясочная''' вуліца|| |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Садовы завулак || '''Казінаўка (Казіміраўка)''' вуліца || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Скарахода вуліца || '''Выганная''' вуліца<ref>Гілеўскі В. [https://web.archive.org/web/20210614095025/http://www.bragin.by/2021/06/bragin-gistarychny-u-poshukax-doma-syargeya-paluyana/ Брагін гістарычны. У пошуках дома Сяргея Палуяна], Маяк Палесся, 10 чэрвеня 2021 г.</ref> || |- style="background:#FAFAFA;" align="left" | Чырвонаармейская вуліца || '''Гаток''' вуліца<ref>Віктар Гілеўскі. Твой дом — Брагін. // Літаратура і мастацтва. № 17, 26 красавіка 2019. С. 6.</ref> || |- style="background:#EEEEEE;" align="left" | Чырвонаармейскі завулак || '''Сідаровіча''' вуліца || |} Вуліцы, якія не існуюць і ў пераназваным выглядзе: Кавальская, Кароткая, Вузкая, Падол, Школьная, Цясьлярская. === Мясцовасьці === [[Файл:Згадка пра двор Звярынец і замак Гарадыскі. 1812 г.png|значак|зьлева|170px|Згадка пра двор Зьвярынец і замак Гарадыскі. 1812 г.]][[Файл:Grave crosses in Brahin - Zagorodskoje cemetery 2 - br 1900 AD.jpg|150px|значак|Надмагільны крыж з пахаваньня на Загародзкіх могілках. Перад 1900 годам.]]Гістарычныя мясцовасьці Брагіна: Загародзьдзе, Зьвярынец{{заўвага|14 студзеня 1812 г. сьвятар Актавіян Доўгірд, настаяцель Сялецкага кляштару базыльянаў, ахрысьціў Люцыю Юзафату, дачку сужэнства Рыгора і Зофіі Каплінскіх з двара Зьвярынец, пісараў пры сховішчах Брагінскага маёнтку, парафіянаў Астраглядавіцкага касьцёлу, а кумамі былі пан Антоні Зяньковіч, стражнік аршанскі, і пані Калета Лышчынская, ротмістрава, пан Антоні Мрачкоўскі і пані Францішка Згажэльская, рэгэнтава, пан Леон Згажэльскі, рэгэнт, і панна Пелагія Лышчынская, усе — з замку Гарадыскага<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 1451. А. 47адв.</ref>.|}} (раён сучасных вуліц Зіновіча, Юбілейнай, Паркавай, Пясочнай, канца Кастрычніцкай, Крылова, Палескай, Аэрадромнай, Чэлідзэ), Касачоў, Ліпкі, Палуянаўшчына. == Эканоміка == На 2022 год у Брагіне месьціліся: * ААТ «Брагінаграсэрвіс» (вул. Мэханізатараў, д. 4) на 69 супрацоўнікаў, якое ажыцьцяўляла грузаперавозкі і [[рамонт]] сельгастэхнікі, а таксама мела падразьдзяленьне ў [[Камарын]]е<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Сельская гаспадарка|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/sels_g/|выдавец=[[Брагінскі раённы выканаўчы камітэт]]|дата публікацыі=2022|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>; * УП «Брагінская перасоўная мэханізаваная калёна № 91» (вул. Ігнаценкі, д. 26) на 69 працаўнікоў, якое належала ААТ «[[Палесьсебуд]]»<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Будаўніцтва|спасылка=http://bragin.gomel-region.by/by/buda/|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|дата публікацыі=2022|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>; * 21 спажывецкая і 14 харчовых [[крама]]ў; * 7 спажывецкіх і 4 харчовыя [[павільён]]ы; * 3 спажывецкія і 2 харчовыя [[шапік]]і; * 3 спажывецкія і 2 мяшаныя гандлёвыя [[намёт]]ы<ref>{{Навіна|аўтар=|загаловак=Разьмяшчэньне гандлёвых кропак у Брагінскім раёне|спасылка=http://www.bragin.gomel-region.by/uploads/files/Dislokatsija-roznichnyx-torgovyx-objektov,-raspolozhennyx-na-territorii-rajona.xlsx|выдавец=Брагінскі раённы выканаўчы камітэт|мова=ru|дата публікацыі=1 кастрычніка 2020|дата доступу=8 лютага 2022}}</ref>. Таксама працавалі дробныя вытворцы харчаваньня і мэтэастанцыя. == Турыстычная інфармацыя == === Інфраструктура === Дзее гістарычна-этнаграфічны музэй (з 1987 году) з мастацкай галерэяй. === Страчаная спадчына === * [[Брагінскі замак|Замак]] (XV—XVII стст.) * Касьцёл (сярэдзіна XVIII ст.) * Царква Раства Багародзіцы (1790) * Царква Сьвятога Мікалая (XVII ст.) * Царква Сьвятой Тройцы (1786) == Галерэя == <gallery caption="Краявіды Брагіна" widths=150 heights=150 class="center"> 000 Brahin 04.JPG|Старая камяніца 000 Brahin 09.JPG|Вуліца 000 Brahin 08.JPG|Пляц 000 Brahin 12.JPG|Адміністрацыя </gallery> == Асобы == * [[Адам Міхал Ракіцкі]] (каля 1740—1779) — [[Кашталяны менскія|кашталян менскі]], уладальнік Брагіна * Міхал, сын Рафала, Ракіцкі (1797—1855) — рэчыцкі павятовы маршалак, уладальнік Брагіна * [[Сяргей Палуян]] (1890—1910) — беларускі публіцыст, празаік і літаратуразнавец пачатку ХХ ст. * [[Барыс Магілевіч]] (1907—1934) — удзельнік марской экспэдыцыі на параходзе «Чэлюскін» (1933—1934)<ref>[http://www.rujen.ru/index.php/МОГИЛЕВИЧ_Борис_Григорьевич]{{Недаступная спасылка|date=May 2026 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref> * [[Алег Мельнікаў]] (нар. 1946) — беларускі матэматык і пэдагог * [[Яўген Панамарэнка]] (нар. 1947) — беларускі мастак * [[Навум Фальковіч]] (нар. 1924) — намесьнік начальніка ваеннай катэдры Томскага дзяржаўнага ўнівэрсытэту<ref>[https://web.archive.org/web/20210624201046/http://wiki.tsu.ru/wiki/index.php/%D0%A4%D0%B0%D0%BB%D1%8C%D0%BA%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87,_%D0%9D%D0%B0%D1%83%D0%BC_%D0%98%D0%BE%D1%81%D0%B8%D1%84%D0%BE%D0%B2%D0%B8%D1%87]</ref> == Заўвагі == [[Файл:Успаміны старажылаў ды ўласныя ўяўленьні, запісаныя брагінскімі настаўнікамі ў 1925 г.png|значак|зьлева|170px|Успаміны старажылаў ды ўласныя ўяўленьні, запісаныя брагінскімі шкрабамі{{заўвага|Шкрабы – абрэвіятура, якая выкарыстоўвалася ў 1920-я гг. адносна школьных работнікаў; бальшавікам спачатку нават і ў слове «настаўнік» бачылася нешта буржуазнае?}} ў 1925 г.]] {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/БелЭн|3}} * {{Літаратура/ЭВКЛ|1}} * {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} * {{Літаратура/Памяць/Брагінскі раён}} * {{Літаратура/ЭГБ|2}} * {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1}} {{Навігацыйная група |назоў = Брагін у сучасным [[Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Беларусі|адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле]] [[Беларусь|Беларусі]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Беларусь}}; |Брагінскі раён |Гомельская вобласьць }} {{Добры артыкул}} [[Катэгорыя:Брагін| ]] oamyfp2c88m49qm8ebrx43bh43sv8we 0 40100 2697441 2610099 2026-10-22T15:35:22Z Франак Радзівіл 96369 2697441 wikitext text/x-wiki {{Картка сьцяга}} '''[[Сьцяг|Дзяржа́ўны сьцяг]] [[Расея|Расе́йскай Фэдэра́цыі]]''' — яе афіцыйны дзяржаўны сымбаль (нараўне з [[Герб Расеі|гербам]] і [[Гімн Расейскай Фэдэрацыі|гімнам]]). Уяўляе сабой прастакутнае [[палотнішча]] з трох роўнавялікіх гарызантальных палос: верхняй — [[белы|белага]], сярэдняй — [[сіні|сіняга]] і ніжняй — [[Чырвоны колер|чырвонага]] колераў. Суадносіны шырыні сьцягу да яго даўжыні 2:3<ref>Фэдэральны канстытуцыйны закон «Аб Дзяржаўным сьцягу Расейскай Фэдэрацыі» ад 8 сьнежня 2000 году.</ref>. == Гісторыя сьцягу Расеі == === Першы расейскі сьцяг === [[Файл:Flag of the Netherlands.svg|міні|Сьцяг Нідэрляндаў]] Да [[XVII стагодзьдзе|XVII стагодзьдзя]] Расея ня мела адзінага дзяржаўнага сьцягу. Гісторыю яго ўзьнікненьня можна прасачыць з часоў [[цар]]а [[Аляксей Міхайлавіч|Аляксея Міхайлавіча Раманава]], калі, у [[1668]] годзе на ваду быў спушчаны першы расейскі ваенны [[карабель (транспарт)|карабель]] «[[Арол (фрэгат)|Арол]]». [[Нідэрлянды|Галяндзкі]] [[інжынэр]] Д. Бутлер, які кіраваў пабудовай карабля, зьвярнуўся да [[Баярская дума|Баярскай думы]] з просьбай «…папытаць у Яго Царскай Вялікасьці наказ: які, як таму ёсьць звычай у іншых дзяржаў, падняць на караблі сьцяг»<ref name="dygalo-113">Цытуецца па: Дыгало В. А. Флот государства Российского. Откуда и что на флоте пошло / Под редакцией И. Ф. Цветкова. — Москва: Издательская группа «Прогресс», «Пангея», 1993, с. 113.</ref>. Палацавы загад на гэтую просьбу адказаў, што ў практыцы такой акалічнасьці не здаралася, а Зброевая палата «будуе [[сьцяг]]і, [[харугва|харугвы]] і [[прапар]]ы для [[вайсковая частка|вайсковых частак]] і [[ваявода|ваявод]], а як быць з карабельным сьцягам, Цар загадаў спытаць яго, Бутлера, які ёсьць на то звычай у яго краіне». [[Файл:Coat of Arms of Moscow.svg|міні|Герб Масквы]] [[Сьцяг Нідэрляндаў]] з [[1630]] году прадстаўляў сабой палотнішча, якое складаецца з трох гарызантальных палос роўнай шырыні: чырвонай (верхняй), белай (сярэдняй) і сіняй (ніжняй), пра што Бутлер і даклаў цару. Вядома, што даклад Бутлера падзейнічаў: «Размалёўка, што яшчэ трэба да карабельнага будынка, апрыч таго, што цяпер набыта за морам» сьведчыць, што для сьцягоў была закупленая «кіндзяк-пунсовая», белая і сіняя матэрыя<ref name="dygalo-113" />. Магчыма, на выбар Аляксеем Міхайлавічам белага, сіняга і чырвонага ў якасьці расейскіх нацыянальных колераў паўплывала тая акалічнасьць, што яны паўтараюць расфарбоўку маскоўскага герба: «У чарвленам шчыце [[Георгі Пераможца|Сьвяты Вялікапакутнік і Пераможца Георгій]], у срэбным узбраеньні і лазуравай прывалоке (мантыі) на срэбным […] кані, які давіць […] цмока»<ref>Цытуецца па: Гербы городов, губерний и посадов Российской империи. Репринтное воспроизведение издания 1899 года. — Москва: «Планета», 1991, с. 96.</ref>. Як бы то ні было, сьцяг менавіта гэтых колераў і быў падняты на «Арле». [[Князь]] Аляксандар Пуцяцін у артыкуле «Аб расейскім нацыянальным сьцягу» піша, што гэты сьцяг фактычна і быў першым расейскім нацыянальным сьцягам. Калі з колерамі расейскага сьцягу сытуацыя ўяўляецца даволі яснай, то з нагоды яго выявы існуюць розныя меркаваньні: * Аўтар «Нарысаў расейскай марской гісторыі» Ф. Ф. Весялага лічыць, што «з колераў матэрый, якія ужываліся на сьцягу карабля „Орёл“, і з таго, што пры ўзбраеньні яго галоўнымі распарадчыкамі былі галяндцы, можна з вялікай верагоднасьцю дапусьціць, што тагачасны сьцяг у перайманьне галяндзкаму складаўся з трох гарызантальных палос: белай, сіняй і чырвонай»<ref>Цытуецца па: Дыгало В. А. Флот государства Российского. Откуда и что на флоте пошло / Под редакцией И. Ф. Цветкова. — Москва: Издательская группа «Прогресс», «Пангея», 1993, с. 117.</ref>. Пацьверджаньнем гэтага зьяўляецца тая акалічнасьць, што для свайго сына, Пятра (будучага расейскага [[імпэратар]]а [[Пётар I Вялікі|Пятра I Вялікага]]), Аляксей Міхайлавіч загадаў шыць трохпалосныя бела-сіне-чырвоныя сьцягі. * З гэтымі довадамі ня згодзен іншы вядомы гісторык флота, П. І. Белавенец. У працы «Колеры расейскага дзяржаўнага нацыянальнага сьцягу» ён спасылаецца на вядомую гравюру «Узяцьце крэпасьці [[Азоў]]. 1696 год» галяндзкага мастака А. Сханэбэка. Сьцягі расейскага флёта на ёй маюць выгляд палотнішч, падзеленых крыжом на роўныя часткі. Варта, аднак, адзначыць, што ўзяцьце Азова адбылося ў часы Пятра I; да гэтага жа часу адносіцца й першае дакумэнтальнае згадваньне аб бела-сіне-чырвоным сьцягу, максымальна блізкім да сучаснага сьцягу Расеі. === Сьцяг цара Маскоўскага === [[6 жніўня]] [[1693]] году, падчас плаваньня Пятра I на 12-гарматнай яхце «[[Сьвяты Пётар]]» у [[Белае мора|Белым моры]] з атрадам ваенных караблёў, пабудаваных у [[Архангельск]]у, на ёй упершыню быў падняты ў якасьці [[сьцяг|штандару]] так званы «Сьцяг цара Маскоўскага» — палотнішча, якое складаецца з трох гарызантальных палос белага, сіняга і чырвонага колераў, з залатым двухгаловым арлом пасярэдзіне. Сьцяг, аналягічны сучаснаму расейскаму сьцягу, стаў выкарыстоўвацца ў якасьці марскога сьцягу Расеі. Улічваючы тую акалічнасьць, што ў сухапутных войсках кожны [[полк]] меў свой сьцяг, адзіны марскі сьцяг, прыняты Пятром, зьяўляўся дэ-факта дзяржаўным сьцягам Расеі. У [[1699]]—[[1700]] гг. Пятром I уводзіцца новы штандар і распрацоўваюцца новыя варыянты ваенна-марскога сьцягу. [[20 студзеня]] [[1705]] году Пётар I выдаў указ, паводле якога «на гандлёвых усякіх суднах» павінен паднімацца бела-сіне-чырвоны сьцяг. Трохпалосны сьцяг выкарыстоўваўся і на ваенных караблях да [[1712]] году, калі ў якасьці ваенна-марскога сьцягу быў зацьверджаны [[Андрэеўскі сьцяг]]. Бела-сіне-чырвоны сьцяг становіцца камэрцыйным сьцягам (гэта значыць сьцягам грамадзянскіх суднаў). Аднак ужываньне дадзенага сьцягу не абмежавалася толькі гандлёвым флётам. Бела-сіне-чырвоны сьцяг выкарыстоўваўся як ваенна-палявы сьцяг падпадзяленьняў расейскага войска: так, падчас бітвы пры Нарве расейскія палкі ішлі ў бой пад бела-сіне-чырвоным сьцягам з залатымі двухгаловымі арламі. Акрамя таго, бела-сіне-чырвоныя шалікі былі часткай афіцэрскай формы ў расейскім войску з [[1700]]—[[1732]] гады<ref name="NacInteresy" />. === Сьцяг Расейскай імпэрыі === Нягледзячы на тое, што Пётар I распрацаваў за сваё жыцьцё велізарную колькасьць сьцягоў (розныя варыянты Андрэеўскага сьцягу, штандары цара Маскоўскага і [[імпэратар]]а Ўсерасейскага, варыянты гюйсаў і іншае), дзяржаўны сьцяг [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]] ім так і не быў усталяваны. Пераемнікі Пятра амаль паўтара стагодзьдзя працягвалі гэтую «традыцыю»: нягледзячы на шырокае выкарыстаньне ў побыце расейскага бела-сіне-чырвонага трыкалора, юрыдычна яго статус у якасьці сьцягу Расейскай імпэрыі ня быў усталяваны. Разам з тым, у Расейскай імпэрыі было створана мноства сьцягоў, якія базуюцца на пятроўскім трыкалоры. Так, у [[1806]] годзе зьяўляецца сьцяг Расейска-Амэрыканскай кампаніі, які ўяўляў сабой палотнішча з трох гарызантальных палос (белай, сіняй і чырвонай), з чорным двухгаловым арлом пасярэдзіне белай паласы і надпісам «Расейска-Амэрыканская кампанія». У [[1832]] годзе быў уведзены сьцяг генэральнага консула Расейскай імпэрыі: пятроўскі трыкалор з Андрэеўскім сьцягам у [[Крыж (сьцяг)|кантоне]]. Гэта сьведчыць, што і пры [[Мікалай I|Мікалаю I]] бела-сіне-чырвоныя колеры не гублялі свайго нацыянальнага значэньня<ref name="NacInteresy">[https://web.archive.org/web/20140223192035/http://www.ni-journal.ru/archive/2000/n_5_6_2000/2fa5a9e0/e74c6382/ Шарапаў У. Е. Традыцыі расейскай геральдыкі // Нацыянальныя інтарэсы, № 5-6, 2000.]</ref>. У [[1858]] годзе ў валадараньне імпэратара [[Аляксандар II|Аляксандра II]] старшыня геральдычнай палаты Расейскай імпэрыі [[барон]] Бэрнгард Васільевіч Кенэ| зьвярнуў увагу імпэратара на тое, што колеры дзяржаўнага сьцягу Расеі не супадаюць з колерамі дзяржаўнага герба (што ішло насуперак з правіламі [[Нямеччына|нямецкай]] [[геральдыка|геральдыкі]]). Нягледзячы на тое, што ў рэчаіснасьці колеру расейскага сьцягу адпавядалі колерам цэнтральнага, найбольш старажытнага малюнка дзяржаўнага герба імпэрыі, а менавіта — герба Масквы, барону Кенэ атрымалася пераканаць імпэратара ў неабходнасьці стварэньня новага сьцягу. [[Файл:Flag of the Habsburg Monarchy.svg|міні|Сьцяг Аўстрыйскай імпэрыі (1804—1867), дынастычны сьцяг [[Габсбургі|Габсбургаў]]]] У тым жа годзе была выпушчаная брашура Аляксандра Пятровіча Языкава «Аб расейскім дзяржаўным колеры», дзе ў якасьці колераў сьцягу прапаноўваліся чорны, жоўты й белы. Менавіта гэтая камбінацыя і была прынятая ў тым жа годзе ў якасьці дзяржаўнага сьцягу Расейскай імпэрыі. Не выключана<ref name="NacInteresy" />, што на гэтае рашэньне паўплывала тая акалічнасьць, што яшчэ адна імпэрыя таго часу — [[Аўстрыйская імпэрыя|Аўстрыйская]] — выкарыстоўвала падобны сьцяг, які уяўляў сабой чорна-жоўтае палотнішча (колеры [[Сьвятая Рымская імпэрыя|Сьвятой Рымскай імпэрыі нямецкай нацыі]] [[15 стагодзьдзе|XV]]—[[19 стагодзьдзе|XIX]] стагодзьдзяў). Указам Аляксандра II ад [[11 чэрвеня]] [[1858]] году быў уведзены чорна-жоўта-белы «сьцяг гербавых колераў»: «Апісаньне Найвысока зацьверджанага малюнка разьмяшчэньня гербавых колераў Імпэрыі на сьцягах і іншых прадметах, якія ужываюцца для ўпрыгожваньняў пры ўрачыстых выпадках. Разьмяшчэньне гэтых колераў гарызантальнае, верхняя паласа чорная, сярэдняя жоўтая (або залатая), а ніжняя белая (або срэбная). Першыя палосы адпавядаюць чорнаму дзяржаўнаму арлу ў жоўтым полі, і кукарда з гэтых двух колераў была заснаваная імпэратарам [[Павал I|Паўлам I]], паміж тым як сьцягі і іншыя ўпрыгожваньні з гэтых колераў ужываліся ўжо ў часы валадараньня імпэратрыцы [[Ганна Іванаўна|Ганны Іванаўны]]. Ніжняя паласа белая або срэбная адпавядае кукардзе Пятра Вялікага і імпэратрыцы [[Кацярына II|Кацярыны II]]; імпэратар жа [[Аляксандар I Раманаў|Аляксандар I]], пасьля ўзяцьця [[Парыж]]у ў [[1814]] годзе, злучыў правільную гербавую кукарду з старажытнай Пятра Вялікага, якая адпавядае беламу або срэбнаму вершніку (Сьв. Георгію) у маскоўскім гербе». Указ зацьверджаны [[Сэнат Расейскай імпэрыі|Сэнатам Расейскай імпэрыі]] па дакладзе [[міністар|міністра]] імпэратарскага двара [[граф (тытул)|графа]] У. Адлербэрга<ref>Поўны збор законаў Расейскай Імпэрыі, т. XXXIII, № 33.289.</ref>. Такім чынам, сьцяг гербавых колераў стаў першым афіцыйна зацьверджаным дзяржаўным сьцягам Расеі. [[Файл:Romanov Flag.svg|міні|Сьцяг гербавых колераў Расейскай імпэрыі (1858—1883), дынастычны сьцяг [[Раманавы|Раманавых]]]] Варта, аднак, адзначыць, што згадваньне «белай кукарды Пятра I» хібна, паколькі ў часы Пятра Вялікага кукарды не існавала. Белая кукарда або бант («расейскі палявы знак») зьявіліся ў [[1731]] годзе. Чорны бант з жоўтымі палоскамі па баках усталяваў імпэратар [[Пётар III]], [[Кацярына II]] ізноў увяла белы бант. У [[1796]] годзе [[Павал I]] паўторна ўсталяваў чорна-памяранцавую кукарду; і толькі пры [[Аляксандар I Раманаў|Аляксандру I]] у [[1844]] годзе кукарда стала трохкаляровай<ref name="VexEmpire">[http://www.vexillographia.ru/russia/Empire.htm Сайт «Вэксыляграфія»: Сьцягі Расейскай імпэрыі]{{ref-ru}}</ref>. Расейскае грамадзтва не прымала гэты новы сымбаль дзяржаўнай улады: у расейцаў чорна-жоўтыя колеры асацыяваліся з Аўстрыяй і домам Габсбургаў, які кіраваў тамака<ref name="NacInteresy" />. У імпэрыі раўналежна існавала два сьцягі: чорна-жоўта-белы — нацыянальны «[[дэ-юрэ]]» і бела-сіне-чырвоны — нацыянальны «[[дэ-факта]]», прычым перавагі насельніцтва паўсюдна аддаваліся апошняму<ref name="NacInteresy" />. Імпэратар [[Аляксандар III]], вядомы сваімі расейскафільскімі настроямі, падчас каранаваньня зьвярнуў увагу на кантраст у Маскве: [[Маскоўскі Крэмль|Крэмль]] быў упрыгожаны і ўся працэсія апранутая ў чорна-жоўта-белае, а ў горадзе пераважалі бела-сіне-чырвоныя колеры. Была прызначаная камісія з аўтарытэтных асоб пад старшынствам [[генэрал-ад'ютант]]а [[адмірал]]а Кастуся Мікалаевіча Пасьет Пасьета. Камісія вынесла наступнае рашэньне: «Бела-сіне-чырвоны сьцяг, заснаваны імпэратарам Пятром Вялікім, мае за сабой амаль 200-летнюю даўнасьць. У ім заўважаюцца і геральдычныя дадзеныя: маскоўскі герб адлюстроўвае белага вершніка ў сінім плашчы на чырвоным полі. Пацьверджаньнем гэтым колерам служаць і сьцягі ў ваенным флёце: 1-я лінія пазначаецца чырвоным, 2-я — сінім і 3-я — белым сьцягам з Андрэеўскім крыжом у [[крыж (сьцяг)|крыжы]]. [[Контар-адмірал|Контар]]- і [[віцэ-адмірал]]ьскія сьцягі адпаведна маюць чырвоную і сінюю палосы, нарэшце, гюйс складзены з колераў: белага, сіняга і чырвонага. Зь іншага боку, бела-жоўта-чорны колеру ні гістарычных, ні геральдычных асноў за сабой не маюць». На падставе рашэньня камісіі адмірала Пасьета нацыянальным сьцягам быў найвысока зацьверджаны бела-сіне-чырвоны<ref>Цытуецца па: Пуцяцін Аляксандар. Аб расейскім нацыянальным сьцягу.</ref>. [[Файл:Russian_Empire_1914_17.svg|міні|Сьцяг Расейскай імпэрыі «для прыватнага ўжываньня» (1914—1917)]] [[28 красавіка]] [[1883]] году ([[7 траўня]] 1883 году гэтае рашэньне было ўключана ў Збор узаконеньняў Расейскай імпэрыі) Аляксандрам III быў выдадзены «Наказ аб сьцягах для ўпрыгожваньня будынкаў ва ўрачыстых выпадках», які загадваў выкарыстоўваць выключна бела-сіне-чырвоны сьцяг. Чорна-жоўта-белы з гэтага моманту лічыўся дынастычным сьцягам дому Раманавых. Паводле іншых дадзеных, супярэчным дадзенаму сьцьвярджэньню, бела-сіне-чырвоны сьцяг найвысока сьцьвярджаецца імпэратарам Аляксандрам III «для камэрцыйных суднаў»<ref>Марскі Статут, артыкул 1142. Выданьне 1886 году.</ref>. Апошні расейскі імпэратар [[Мікалай II]] у [[1896]] годзе канчаткова замацаваў за бела-сіне-чырвоным сьцягам статус адзінага дзяржаўнага сьцягу Расейскай імпэрыі (нягледзячы на тое, што ў валадараньне Мікалая II пытаньне аб нацыянальным сьцягу Расеі неаднаразова абмяркоўваўся<ref>[https://web.archive.org/web/20080619050653/http://monar.ru/index.php?article=download%2Fsim%2Fchern_zol_bel_flag&format=jpg&page=1 Белинский В. Е. Русский национальный флаг и его реформа. — Санкт-Петербург: Сенатская типография, 1911]</ref>). З пачаткам [[Першая сусьветная вайна|Першай сусьветнай вайны]] ў [[1914]] годзе для ўзьняцьця патрыятызму насельніцтва адмысловым цыркулярам міністэрства замежных справаў быў уведзены дадатковы імпэрскі сьцяг «для ўжываньня ў прыватным побыту». Ён адрозьніваўся ад дзяржаўнага сьцягу імпэрыі жоўтым квадратам з чорным двухгаловым арлом (кампазыцыя, якая адпавядае палацаваму штандару імпэратара). Арол адлюстроўваўся без тытульных гербаў на крылах, квадрат перакрываў белую і каля чвэрці сіняй паласы сьцягу. Аднак гэты сьцяг не атрымаў распаўсюджваньня; насуперак распаўсюджанай памылцы, ён ніколі ня быў дзяржаўным сьцягам Расейскай імпэрыі. Новы сьцяг ня ўводзіўся як абавязковы, яго выкарыстаньне толькі «дазвалялася». Сымболіка сьцягу падкрэсьлівала яднаньне цара з народам. [[Файл:Imperial Russian Aviation Roundel.svg|міні|Эмблема Імпэратарскага ваенна-паветранага флёта]] Бела-сіне-чырвоны дзяржаўны сьцяг праіснаваў да [[1918]] году, па марскіх звычаях лічачыся таксама і нацыянальным сьцягам Расеі. Чорны, залаты (жоўты) і срэбны (белы) колеры захавалі статус гербавых колераў імпэрыі, іх перасталі выкарыстоўваць для ўпрыгожваньня хат. Асновай ваеннай сымболікі, у прыватнасьці, вайсковых кукард зьяўляліся [[Георгіеўскі крыж|георгіеўскія колеры]]. Тым ня менш, з часу стварэньня Імпэратарскага ваенна-паветранага флёту ([[1910 год]]) у якасьці яго апазнавальнага знака была прынятая бела-сіне-чырвоная, а не чорна-памяранцавая або чорна-жоўта-белая эмблема<ref name="VexEmpire"/>. === Сьцяг Расейскай рэспублікі === Пасьля [[Лютаўская рэвалюцыя|Лютаўскай рэвалюцыі]] [[1917]] году імпэратар [[Мікалай II]] зрокся ад пасады на карысьць свайго брата, вялікага князя [[Міхась Аляксандравіч|Міхася Аляксандравіча]], які, у сваю чаргу, перадаў уладу [[Часовы ўрад Расеі|Часоваму ўраду]]. [[14 верасьня]] [[1917]] году Расея была абвешчаная дэмакратычнай рэспублікай. Падчас рэвалюцыі шырока выкарыстоўваўся чырвоны сьцяг, аднак Юрыдычная нарада, якая адбылася [[25 красавіка]] 1917 году, прапанавала пакінуць у якасьці нацыянальнага бела-сіне-чырвоны сьцяг. На паседжаньні Часовага ўрада [[6 траўня]] 1917 году пытаньне аб дзяржаўным гербе і нацыянальным сьцягу быў адкладзены да «дазволу Усерасейскага Ўстаноўчага збору». Бела-сіне-чырвоны сьцяг працягваў быць дзяржаўным сымбалям Расеі да красавіка 1918 году. === Сьцяг Савецкай Расеі === {{Асноўны артыкул|Сьцяг Расейскай СФСР}} [[Файл:Flag_RSFSR_1918.svg|міні|Сьцяг РСФСР (1918—1954)]] [[Файл:Flag_of_Russian_SFSR.svg|міні|Сьцяг РСФСР (1954—1991)]] Пасьля [[Кастрычніцкі пераварот|кастрычніцкага перавароту]] ролю дзяржаўнага сьцягу ў першыя месяцы савецкай улады выконвала прастакутнае чырвонае палотнішча, якое ня мела ніякіх надпісаў або эмблем. Аднак, такі выгляд дзяржаўнага сьцягу ня быў усталяваны ніякімі нарматыўнымі дакумэнтамі (юрыдычна захоўвалася і афіцыйная назва, прынятая Часовым урадам — Расейская Рэспубліка, і бела-сіне-чырвоны сьцяг). 8 красавіка 1918 году пытаньне аб дзяржаўным сьцягу было абмеркаванае на паседжаньні [[Савет Народных Камісараў|Савету Народных Камісараў]]. У пастанове СНК прапаноўвалася [[Усерасейскі Цэнтральны Выканаўчы Камітэт|ЦВКу]] абвясьціць дзяржаўным сьцягам чырвонае палотнішча з літарамі « П. В. С. С.» (гэта значыць з абрэвіятурай дэвізу «Пралетары ўсіх краін, злучайцеся!» ({{мова-ru|«Пролетарии всех стран, соединяйтесь!»}})). Аднак гэтая прапанова не была прынята. Дэкрэтам Усерасейскага Цэнтральнага Выканаўчага Камітэта ад [[13 красавіка]] [[1918]] году афіцыйным сьцягам [[РСФСР]] быў абвешчаны чырвоны сьцяг з надпісам: «Расейская Сацыялістычная Фэдэратыўная Савецкая Рэспубліка». У тэксьце дэкрэту не ўтрымоўвалася ніякіх удакладненьняў адносна колеру, велічыні й разьмяшчэньня надпісу, суадносінаў шырыні і даўжыні палотнішча. [[10 ліпеня]] 1918 году V Усерасейскі зьезд Рад зацьвердзіў першую Канстытуцыю РСФСР, якая была апублікаваная [[19 ліпеня]] таго ж году. У артыкуле 90 Канстытуцыі ўтрымоўвалася апісаньне: «Гандлёвы, марскі і вайсковы сьцяг Р. С. Ф. С. Р. складаецца з палотнішча чырвонага (пунсовага) колеру, у левым куце якога, у тронка, наверсе, зьмешчаныя залатыя літары: Р. С. Ф. С. Р. або надпіс: Расейская Сацыялістычная Фэдэратыўная Рэспубліка». Канстытуцыя РСФСР [[1937]] году таксама пацьвердзіла выкарыстаньне гэтага сьцягу ў якасьці дзяржаўнага. У лютым [[1947]] годзе Прэзыдыюм [[Вярхоўная Рада СССР|Вярхоўнай Рады СССР]] прыняў пастанову, якая рэкамэндуе саюзным рэспублікам прыняць новыя дзяржаўныя сьцягі, заснаваныя на сьцягу СССР. У [[1954]] годзе быў усталяваны новы выгляд сьцягу РСФСР: чырвонае прастакутнае палотнішча са сьветла-сіняй паласой у тронка ва ўсю шырыню сьцягу, якая складае адну восьмую даўжыні сьцягу. У левым верхнім куце чырвонага палотнішча адлюстроўваліся залатыя серп і молат і над імі чырвоная пяціканцовая зорка, апраўленая залатой аблямоўкай. Суадносіны шырыні сьцягу да яго даўжыні — 1:2. Сьцяг уведзены Ўказам Прэзыдыюма Вярхоўнай Рады РСФСР ад [[9 студзеня]] 1954, затым зацьверджаны [[23 сьнежня]] [[1955]] году Ўказам Прэзыдыюма Вярхоўнай Рады РСФСР аб Становішчы аб Дзяржаўным сьцягу РСФСР, затым пацьверджаны артыкулам 181 Канстытуцыяй РСФСР [[1978]] году. [[22 студзеня]] [[1981]] году Ўказам Прэзыдыюма Вярхоўнай Рады РСФСР у Становішчы аб сьцягу таксама было ўдакладнена, што на зваротным боку палотнішча зорка, [[серп і молат]] не адлюстроўваюцца<ref>[http://www.vexillographia.ru/russia/RSFSR.htm Сайт «Вэксыляграфія»: Сьцяг РСФСР]{{ref-ru}}</ref>. [[Файл:Богослужение на позициях. Испания.jpg|значак|222x222пкс|Белыя жаўнеры на баку [[Франсіска Франка|Франка]]. [[Грамадзянская вайна ў Гішпаніі|Гішпанія]]]] === Выкарыстаньне сьцягу царскай Расеі ў савецкі час === [[Файл:Парад в Пскове 22 июня 1943 года.jpg|зьлева|значак|195x195пкс|Парад у Пскове 22 чэрвеня 1943 г.]] [[Файл:Флаг РОА (1944-1945).jpg|значак|Палкавы сьцяг [[Расейская вызвольная армія|Расейскай вызвольнай арміі]]<ref>[https://www.liveauctioneers.com/en-gb/item/60849221_german-russian-liberation-army-roa-regimental-flag German Russian Liberation Army ROA Regimental Flag], Liveauctioneers, 29.04.2018.</ref>, 1944—1945 гг.]] Падчас [[Грамадзянская вайна ў Расеі|Грамадзянскай вайны]] бела-сіне-чырвоны сьцяг Расеі выкарыстоўваўся [[Белае войска|Белым рухам]], а па яе сканчэньні — эмігранцкімі арганізацыямі за межамі Расеі. Гэтак жа імпэрскі бела-жоўта-чорны сьцяг выкарыстоўваўся [[Расейская фашысцкая партыя|расейскай фашысцкай партыяй]].<ref>[[:ru:Российская_фашистская_партия|Российская фашистская партия — Википедия]]</ref> [[Файл:Российский и нацистский флаги. Минск, 18.06.1944 (colored).jpg|значак| Сьцяг Расеі і сьцяг [[Нацыянал-сацыялізм|нацыстаў]] у [[Менск|Менску]]. Кадар нямецкай кінахронікі]] Падчас [[Вялікая Айчынная вайна|Вялікай Айчыннай вайны 1941—1945 гадоў]] гістарычны сьцяг Расеі, нараўне з [[Андрэеўскі сьцяг|Андрэеўскім сьцягам]], выкарыстоўваўся расейскімі воінскімі фармаваньнямі, якія ваявалі на баку [[Трэці райх|Трэцяга райха]]: [[РОА]], РОНА, Казачы Стан, [[Зялёнае войска адмысловага прызначэньня|1-га Расейскага Нацыянальнага Войска (1-я РНА)]]. [[Файл:Солдаты Руссланд с триколором.jpg|значак|276x276пкс| Сьцяг Расеі дывізія «[[1-я Расейская нацыянальная армія|Rusland]]»]] Знакам [[РОА]] зьяўляўся [[Андрэеўскі сьцяг]], абрамлены чырвонай паласой. Пры гэтым, выкарыстаньне нацыянальнай сымболікі для пазначэньні прыналежнасьці вайскоўцаў да калябарацыянісцкіх фармаваньняў было ў [[Трэці райх|Трэцім райху]] агульнапрынятым і распаўсюджвалася ня толькі на расейскіх, але і на францускіх, ангельскіх, скандынаўскіх памагатых нацызму. Таксама варта адзначыць [[Мы ідзём шырокімі палямі|марш Роа]]:<blockquote>«Мы идем, над нами флаг ''трехцветный''. Мы шагаем по родным полям. Наш мотив подхватывают ветры И несут к московским куполам.»</blockquote>Можна згадаць, што і генэрал Уласаў у Нямеччыны 1945 г. правёў парад 1-й дывізіі РГА ў Мюнзінгене пад трыкалорам.<ref>[https://www.youtube.com/watch?v=_uwCWfRbTGU Парад РОА в Мюнзингене]</ref> У [[1987]] годзе бела-сіне-чырвоны сьцяг стаў выкарыстоўвацца так званымі патрыятычнымі арганізацыямі<ref name="NacInteresy" /> (у прыватнасьці — [[НПФ «Памяць»|таварыствам «Памяць»]]). З [[1989]] году гэты сьцяг стаў выкарыстоўвацца іх апанэнтамі — напрыклад, «[[Дэмакратычны зьвяз|Дэмакратычным зьвязам]]». У пошуках новага сымбалю вялікая частка манархістаў і прыхільнікаў кансэрватыўных рухаў прыняла чорна-золата-белы сьцяг Аляксандра II<ref name="NacInteresy" />.Сьцяг Расейскай Фэдэрацыі<gallery> Файл:За единую Россію.jpg|Прапагандысцкі плякат Белага руху з выявай бела-сіне-чырвонага сьцягу Расеі. 1919 год Файл:First Russian National Army - 2.svg|Адзін з варыянтаў нарукаўнага знаку «[[1-я Расейская нацыянальная армія|Асобай дывізіі генэрала Смыслоўскага]]», 1943 год Файл:Olšanské hřbitovy, Ruská osvobozenecká armáda.jpg|Братэрскія могілкі салдатаў РОА у [[Прага|Празе]] з эмблемай у выглядзе Андрэеўскага сьцягу. 1945 год Файл:Русское кладбище в Ново-Дивееве (13370867853).jpg|Мэмарыяльны манумэнт «Воінам Расейскага вызвольнага Руху і чыноў РОА» Файл:Флаг РОА (12.1944).jpg|Палкавы сьцяг [[Расейская вызваленчая армія|Расейскай вызвольнай арміі]] Файл:КОНР РОА. Брошюра (1944).jpg| Брашура КВНР [[Расейская вызваленчая армія|Расейскай вызвольнай арміі (РОА)]] Файл:Sobrainie.png|Імпэрскі сьцяг і расейскія Фашысты Файл:Нарукавная повязка русских воспитанников СС.jpg|Нарукаўная павязка расейскіх [[СС|выхаванцаў СС]] Файл:Russian Protective Corps Logo.jpg|Памятны знак лагера для перамешчаных асобаў у Келербэргу, Аўстрыя </gallery> === Сьцяг Расейскай Фэдэрацыі === [[Файл:Flag of Russia 1991-1993.svg|міні|Сьцяг Расейскай Фэдэрацыі (1991—1993)]] У канцы [[1980-я|1980-х гадоў]] гістарычны сьцяг Расеі стаў адным з знакаў руху за рэформы і супраць камуністычнай ідэалёгіі. Падчас так званага «[[Жнівеньскі путч|Жнівеньскага путчу]]» расейскі трыкалёр шырока выкарыстоўваўся сіламі, якія супрацьстаялі [[ГКЧП]]. Пасьля паразы ГКЧП, пастановай Вярхоўнай Рады РСФСР ад 22 жніўня 1991 году<ref> Пастанова Вярхоўнай Рады РСФСР ад 22 жніўня 1991 г. № 1627 / I—I «Аб афіцыйным прызнаньні і выкарыстаньні Нацыянальнага сьцягу РСФСР» </ref>, бела-сіне-чырвоны сьцяг стаў выкарыстоўвацца ў РСФСР як дзяржаўны, аднак заканадаўча гэтае становішча было замацавана толькі 1 лістапада 1991<ref> Закон РСФСР ад 1 лістапада 1991 году «Аб зьменах і дадатках Канстытуцыі (Асноўнага Закона) РСФСР».</ref><ref>Артыкул 181 Канстытуцыі (Асноўнага Закона) Расейскай Савецкай Фэдэратыўнай Сацыялістычнай Рэспублікі.</ref>. Сьцягам РСФСР усталёўвалася прастакутнае палотнішча з роўнавялікімі гарызантальнымі палосамі: верхняя паласа белага колеру, сярэдняя — блакітнага колеру і ніжняя — пунсовага колеру. Суадносіны шырыні сьцягу да яго даўжыні — 1:2. 25 сьнежня 1991 году назва дзяржавы «РСФСР» было заменена на «Расейская Фэдэрацыя (Расея)»<ref>Закон РСФСР ад 25 сьнежня 1991 году № 2094-1 «Аб зьмене назвы дзяржавы Расейская Савецкая Фэдэратыўная Сацыялістычная Рэспубліка».</ref>. [[Файл:Flag of Russia.svg|міні|Сьцяг Расейскай Фэдэрацыі (з&nbsp;1993)]] 11 сьнежня 1993 году Прэзыдэнт Расейскай Фэдэрацыі [[Барыс Ельцын|Б. Н. Ельцын]] падпісаў Указ № 2126 «Аб Дзяржаўным сьцягу Расейскай Фэдэрацыі», якім было зацьверджана Становішча аб Дзяржаўным сьцягу Расейскай Фэдэрацыі, і прызнана, што Пастанова аб Дзяржаўным сьцягу РСФСР, зацьверджанае Ўказам Прэзыдыўма Вярхоўнай Рады РСФСР ад 23 сьнежня 1953 году, страціла сілу<ref> Указ адмяніў не існае Становішча, Становішча аб Дзяржаўным сьцягу РСФСР зацьверджана 23 сьнежня ''1955'' году.</ref>. У артыкуле 1 Становішчы аб Дзяржаўным сьцягу Расейскай Фэдэрацыі ён быў апісаны як прастакутнае палотнішча з трох роўнавялікіх гарызантальных палос: верхняй — белага, сярэдняй — сіняга і ніжняй — чырвонага колеру. Суадносіны шырыні сьцягу да яго даўжыні — 2:3. Апісаньне дзяржаўнага сьцягу Расейскай Фэдэрацыі, якое зьмяшчалася ў Палажэньні 1993 году, было бязь зьменаў паўторанае ў артыкуле 1 Фэдэральнага канстытуцыйнага закона ад 25 сьнежня 2000 году № 1-ФКЗ «Аб Дзяржаўным сьцягу Расейскай Фэдэрацыі». Закон уступіў у сілу 27 сьнежня 2000 году. 1 студзеня 1999 году ўведзены ДАСТ Р 51130-98 «Сьцяг Дзяржаўны Расейскай Фэдэрацыі. Агульныя тэхнічныя ўмовы». == Дзень Дзяржаўнага сьцягу Расейскай Фэдэрацыі == Дзень Дзяржаўнага Сьцягу Расейскай Фэдэрацыі адзначаецца [[22 жніўня]] кожнага году. Ён быў зацьверджаны ў [[1994]] годзе ўказам [[прэзыдэнт Расейскай Фэдэрацыі|прэзыдэнта Расейскай Фэдэрацыі]]. == Значэньне колераў сьцягу == У цяперашні час не існуе афіцыйнага тлумачэньня колераў сьцягу Расеі. Аднак у дарэвалюцыйныя часы яны тлумачыліся наступным чынам: * белы — колер [[свабода|свабоды]]; * сіні — колер [[Багародзіца|Багародзіцы]]; * чырвоны колер — знак дзяржаўнасьці. Колеры бела-сіне-чырвонага сьцягу Расеі (так званыя [[панславянскія колеры]]) былі выкарыстаныя пры стварэньні сьцягоў шматлікімі славянскімі дзяржавамі й народамі — [[Чэхаславакія|Чэхаславакіяй]] (цяпер — [[сьцяг Чэхіі]]), [[Славаччына|Славаччынай]], [[Славенія|Славеніяй]], [[Харватыя|Харватыяй]], [[Сэрбія|Сэрбіяй]], [[Чарнагорыя|Чарнагорыяй]] (з заменай сіняга на блакітны), [[Баўгарыя|Баўгарыяй]] (з заменай сіняга на зялёны), [[Лужыцкія сэрбы|лужыцкімі сэрбамі]]. Акрамя таго, агульнаславянскі сьцяг таксама афарбаваны ў колеры расейскага сьцягу. == Глядзіце таксама == * [[Сьцяг СССР]] * [[Дзяржаўныя сымбалі Расеі]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Літаратура == * [https://web.archive.org/web/20080619050653/http://monar.ru/index.php?article=download%2Fsim%2Fchern_zol_bel_flag&format=jpg&page=1 Белинский В. Е. Русский национальный флаг и его реформа. — Санкт-Петербург: Сенатская типография, 1911] * Гербы городов, губерний и посадов Российской империи. Репринтное воспроизведение издания 1899 года. — Москва: «Планета», 1991. * Дыгало В. А. Флот государства Российского. Откуда и что на флоте пошло / Под редакцией И. Ф. Цветкова. — Москва: Издательская группа «Прогресс», «Пангея», 1993. * Полное собрание законов Российской Империи, т. XXXIII, № 33.289. * Путятин Александр. О русском национальном флаге. == Вонкавыя спасылкі == * [[Зьміцер Дрозд|Дрозд Д.]] [https://web.archive.org/web/20210302051219/https://bydc.info/news/1041-byl-li-zapreshchen-natsistami-rossijskij-belo-sine-krasnyj-flag Был ли запрещен нацистами российский бело-сине-красный флаг?], Беларускі дакумэнтацыйны цэнтар, 7.11.2020 г. {{Сьцягі краін Эўропы}} {{Азія па тэмах|Сьцяг|Сьцягі}} {{Расея ў тэмах}} [[Катэгорыя:Дзяржаўныя сымбалі Расеі]] [[Катэгорыя:Сьцягі Расеі| ]] 42wj1nhbkl1v7eiruens0453fw0z4ek 0 66197 2697458 2697414 2026-10-23T05:19:50Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага */ 2697458 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні|Скароднае}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Скароднае |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Скароднага |Лацінка = Skarodnaje |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = паміж 1510 і 1513 гадамі |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Ельскі раён|Ельскі]] |Сельсавет = [[Скараднянскі сельсавет|Скараднянскі]] |Пасялковы савет = |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 319 |Год падліку колькасьці = 2004 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Колькасьць насельніцтва аглямэрацыі = |Год падліку колькасьці аглямэрацыі = |Крыніца колькасьці аглямэрацыі = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = Скородное, Ельский район, Гомельская область, Беларусь 18.jpg |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 37 |Шырата сэкундаў = |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 49 |Даўгата сэкундаў = |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.3 |Commons = |Сайт = }} '''Скаро́днае'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Гомельская вобласьць}}</ref> — [[вёска]] ў [[Ельскі раён|Ельскім раёне]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]], на левым беразе ракі [[Славечна]]. Цэнтар [[Скараднянскі сельсавет|аднайменнага сельсавету]]. == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === [[Файл:Ліст Сямёна Палазовіча.png|значак|зьлева|150пкс|Ліст Сямёна Палазовіча.]][[Файл:Расчытаны тэкст ліста Сямёна Палазовіча.png|значак|зьлева|150пкс|Расчытаны тэкст ліста Сямёна Палазовіча.]] Ці не найранейшая зьвестка пра паселішча ўтрымліваецца ў лісьце [[Оўруч|оўруцкага]] намесьніка пана [[Сямён Палазовіч|Сямёна Палазовіча]], датаваным прафэсарам гісторыі Натальляй Якавенка паміж 1510 і 1513 гадамі<ref>Яковенко, Наталя. Українська шляхта з кінця XIV до середини XVII століття. Волинь і Центральна Україна. /Вид. 2-ге, переглянуте і виправлене. — Київ: Критика, 2008. С. 60</ref>. Зь яго вынікае, што Леў Тышкевіч († каля 1513) запісаў манастыру сьвятога Міколы Пустынскага ў Кіеве чатырох даньнікаў зь сяла Скароднага — Паўла Шыпіла Цыгачэвіча, Паўла Міхеевіча Ражка, Іванца Маркавіча і Мышка Ільлініча Семяновіча<ref>Архив Юго-Западной России (далей: Архив ЮЗР). Ч. 6: Акты об экономических и юридических отношениях крестьян в XVI—XVIII веке (1498—1795). Т. І (С Приложением в особой книге). — Киев, 1876. С. 1</ref>. У люстрацыі Оўруцкага замка 1552 году зазначана, што за панам сяла Скародзенскага Зьверам Тышковічам замацаваная была асобная гародня, а з 21 гаспадара ў самым сяле да скарбу выбіралася 18 коп (1080) грошаў. З 2 дымоў (служба) у Скародным пана Івана Аляхновіча давалася кадзь мёду, а таксама выконвалася «служба пятая конная». З 4 службаў у сяле Скародзенскім пані Арыны Касьцюшкаўны ішло падачкі 30 грошаў і паўкадзі мёду<ref>Архив ЮЗР. Ч. IV. Т. I. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 36, 45, 47, 49</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] (і Скароднае з угодзьдзямі{{заўвага|У другім томе «Вялікага гістарычнага атлясу Беларусі» Скароднае паказанае ў [[Мазырскі павет|Мазырскім павеце]] [[Вялікае Княства Літоўскае|ВКЛ]], хоць у першым томе, як сапраўды й было, — у Кіеўскім павеце (ваяводзтве) тады ўжо Кароны Польскай<ref>Вялікі гістарычны атлас Беларусі ў 3-х тамах: Т. 1. — Мінск: Белкартаграфія, 2009. С. 148, 234; ВГАБ у 4-х тамах: Т. 2. — Мінск, 2013. С. 121</ref>.}}) было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага === Згодна з падатковым рэестрам Кіеўскага ваяводзтва 1571 году, у сяле Скароднае пана Ёсіпа Нямірыча было 5 дымоў цяглых сялянаў і 2 [[агароднікі]]; 1 цяглы выйшаў з паселішча напярэдадні перапісу<ref>Задорожна О. Ф. Рід Немиричів у шляхетській корпорації Київського воєводства: майновий статус і політична діяльність (XVI – середина XVII ст.). Дисертація на здобуття наукового ступеня кандидата історичних наук. – Київ, 2010. С. 238</ref>. У рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 20 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 8 [[агароднікі|агароднікаў]] у сяле Скародным пана Васіля Машчаніцкага выбрана адпаведна па 15 і па 6 грошаў; з 4 асадных дымоў у Скародным манастыра Міколы Пустынскага – па 15 гр.; з 4 асадных пана Івана Ласка – па 15 гр.<ref>Źródła dziejowe (далей ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 40, 43</ref>. Пры разьмежаваньні Кіеўскага ваяводзтва Каралеўства Польскага і Мазырскага павету Вялікага Княства Літоўскага ў сьнежні 1621 — студзені 1622 году добры Скароднае паноў Машчаніцкіх, [[Валаўск|Вялаўск]] і [[Карма (Ельскі раён)|Карма]] паноў Ставецкіх, [[Старое Высокае (Гомельская вобласьць)|Высокае]] князя Заслаўскага паны камісары згодна запісалі прыналежнымі да ваяводзтва Кіеўскага<ref>ŹD. T. XX. S. 93; Крикун Н. Г. Административно-территориальное устройство Правобережной Украины в XV—XVIII вв. — Киев, 1992. С. 142—143.</ref>. [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Скароднае ў рэестры 1634 г.]][[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.]][[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў рэестры 1640 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Скароднае ў тарыфе 1640 г.]][[Файл:Скароднае і Кузьмічы на мапе Даніэля Цвікера 1650 г.png|значак|150пкс|Скароднае і Кузьмічы на мапе Даніэля Цвікера 1650 г.]][[Файл:Скароднае і Кузьмічы на мапе 1650 г.png|значак|150пкс|Скароднае і Кузьмічы на мапе 1650 г.]] Паводле рэестру падаткаў Кіеўскага ваяводзтва 1628 году, з 12 асядлых дымоў ў сяле Скароднае пана Юрыя Машчаніцкага выбрана па 3 злотых, з 10 агароднікаў па паўтары злотых, з 1 кола млыновага 3 зл., зь сьвятара – 4 зл.<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 25. Оп. 1. Спр. 177. А. 616зв.–617; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1: Акты о заселении Юго-Западной России. – Киев, 1886. С. 410</ref>. У 1630 годзе намаганьнямі парахіянаў{{заўвага|Тэрмін больш позьніх уніяцкіх часоў.}} (прыхаджанаў) у Скародным быў узьведзены будынак царквы сьвятога Дзьмітрыя<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 681</ref> У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з сваіх 70 дымоў у Скародным мусіў заплаціць 35 злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Опис 1. Справа 9. А. 927; Сергій Шинкар. Подимний податок Овруцького повіту від 1634 року: на що збирала гроші місцева шляхта? // Літопис Волині. Всеукраїнський науковий часопис. Число 16. — Луцьк: Східноєвропейський національний університет імені Лесі Українки, 2016. С. 107—115. Додаток. С. 112</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 70 дымоў сяла Скароднага пана Юрыя Машчаніцкага выбрана было 70 злотых, з 3 дымоў у Скародным, трыманых, «iako twierdzi», панам Эліяшам Трыпольскім, – 3 зл.<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв., 870зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170, 177</ref>. Сёлы Скароднае і [[Кузьмічы (Ельскі раён)|Кузьмічы]] паказаныя на «Мапе балотаў Палесься», складзенай у 1650 годзе доктарам мэдыцыны Даніэлем Цвікерам, гравіраванай Вільгэльмам Гондыюсам. Згодна зь люстрацыяй 1683 году, з 10 дымоў Скароднага пана Бялабжэскага выбіралася 5 злотых, з 32 дымоў Скароднага пана Стэфана Курдваноўскага, падстолія кіеўскага, — тыя ж 5 злотых. Сказана яшчэ, што ў Рудні Скародэнскай пана Трыпольскага было 3 дымы, а ў Скародным — 1 габрэйскі дым <ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 491, 503</ref>. Зьвесткі пра Скароднае ёсьць у тарыфах падымнага Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва 1707, 1711, 1714 і 1734 гадоў. У астатнім выпадку ўладальнікамі названыя жытомірскі падстолі Мацей Трыпольскі і оўруцкі падчашы Бэнэдыкт Прушынскі<ref>Тарифи подимного податку, сеймикові лауди і люстрації Київського воєводства першої половини XVIII століття. /Вид. друге, доп. Укл. Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 55, 65, 74, 278, 279</ref>. Найранейшая інфармацыя пра прыход Скародэнскай Сьвята-Дзьмітрыеўскай царквы ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага дэканату ад 6 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 70 дымоў (×6 — каля 420 душ) у самым сяле. Узначальваў грамаду сьвятар Карнэлі Глібоўскі<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 681—683</ref>. На 1754 год пан судзьдзя земскі кіеўскі Мацей Трыпольскі з 40 двароў{{заўвага|У крыніцы — «puł ćwerci dymu», а дым тады складаў 320 двароў.}} у Скародным «do grodu»{{заўвага|Да Оўруцкага замку.}} выплачваў 6 злотых і 7 з паловай грошаў, «na milicję»{{заўвага|Пераважна на барацьбу супраць гайдамакаў.}} — 25 злотых; з 30 двароў{{заўвага|У арыгінале — «szesnastka i puł szesnastki dymu».}} у Скародным паноў Прушынскіх выбіралася адпаведна 4 зл., 21 гр. і 18 зл., 24 гр.<ref>Тариф подимного податку Київського воєводства 1754 року. / Опрацював Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 172, 180</ref>. Габрэйскі перапіс 1765 году засьведчыў пражываньне ў сяле Скародным 10 чалавек, зь якіх зьбіралася пагалоўшчына, прыналежных да Вяледніцкага кагалу ў Оўруцкім павеце. У 1778 годзе таксама налічвалася 10 głow. На 1784 год у Скародні засталося хіба 6 габрэйскіх гаспадарак<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. – Киев, 1890. С. 296—297, 388, 708—709</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === У выніку [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Скароднае апынулася ў межах [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]], ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым [[Мазырскі павет (Расейская імпэрыя)|Мазырскім]] павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 [[Губэрня|губэрні]]. У парэформавы пэрыяд сяло Скароднае — адміністрацыйны цэнтар аднайменнай воласьці. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Устаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Скароднае ў складзе Мазырскага павету, аднак, апынуўся ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]]» гэтмана [[Павал Скарападзкі|Паўла Скарападзкага]]<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)</ref> == Вядомыя асобы == * [[Станіслаў Шабунеўскі]] ([[1866]]/[[1868]] — [[1937]]) — архітэктар, аўтар значнай часткі забудовы Гомелю пачатку XX ст.і ахвяра камуністычных рэпрэсій == Заўвагі == {{заўвагі}} == Крыніцы == {{крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20210622071451/https://pda.weather-in.by/by/gomel%27skaja/987 Прагноз надвор’я ў в. Скароднае] {{Скараднянскі сельсавет}} {{Ельскі раён}} [[Катэгорыя:Скараднянскі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Ельскага раёну]] 15n4frjq6x91o9n3smbh5otl39lplc0 2697459 2697458 2026-10-23T05:23:00Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага */ 2697459 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні|Скароднае}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Скароднае |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Скароднага |Лацінка = Skarodnaje |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = паміж 1510 і 1513 гадамі |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Ельскі раён|Ельскі]] |Сельсавет = [[Скараднянскі сельсавет|Скараднянскі]] |Пасялковы савет = |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 319 |Год падліку колькасьці = 2004 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Колькасьць насельніцтва аглямэрацыі = |Год падліку колькасьці аглямэрацыі = |Крыніца колькасьці аглямэрацыі = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = Скородное, Ельский район, Гомельская область, Беларусь 18.jpg |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 37 |Шырата сэкундаў = |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 49 |Даўгата сэкундаў = |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.3 |Commons = |Сайт = }} '''Скаро́днае'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Гомельская вобласьць}}</ref> — [[вёска]] ў [[Ельскі раён|Ельскім раёне]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]], на левым беразе ракі [[Славечна]]. Цэнтар [[Скараднянскі сельсавет|аднайменнага сельсавету]]. == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === [[Файл:Ліст Сямёна Палазовіча.png|значак|зьлева|150пкс|Ліст Сямёна Палазовіча.]][[Файл:Расчытаны тэкст ліста Сямёна Палазовіча.png|значак|зьлева|150пкс|Расчытаны тэкст ліста Сямёна Палазовіча.]] Ці не найранейшая зьвестка пра паселішча ўтрымліваецца ў лісьце [[Оўруч|оўруцкага]] намесьніка пана [[Сямён Палазовіч|Сямёна Палазовіча]], датаваным прафэсарам гісторыі Натальляй Якавенка паміж 1510 і 1513 гадамі<ref>Яковенко, Наталя. Українська шляхта з кінця XIV до середини XVII століття. Волинь і Центральна Україна. /Вид. 2-ге, переглянуте і виправлене. — Київ: Критика, 2008. С. 60</ref>. Зь яго вынікае, што Леў Тышкевіч († каля 1513) запісаў манастыру сьвятога Міколы Пустынскага ў Кіеве чатырох даньнікаў зь сяла Скароднага — Паўла Шыпіла Цыгачэвіча, Паўла Міхеевіча Ражка, Іванца Маркавіча і Мышка Ільлініча Семяновіча<ref>Архив Юго-Западной России (далей: Архив ЮЗР). Ч. 6: Акты об экономических и юридических отношениях крестьян в XVI—XVIII веке (1498—1795). Т. І (С Приложением в особой книге). — Киев, 1876. С. 1</ref>. У люстрацыі Оўруцкага замка 1552 году зазначана, што за панам сяла Скародзенскага Зьверам Тышковічам замацаваная была асобная гародня, а з 21 гаспадара ў самым сяле да скарбу выбіралася 18 коп (1080) грошаў. З 2 дымоў (служба) у Скародным пана Івана Аляхновіча давалася кадзь мёду, а таксама выконвалася «служба пятая конная». З 4 службаў у сяле Скародзенскім пані Арыны Касьцюшкаўны ішло падачкі 30 грошаў і паўкадзі мёду<ref>Архив ЮЗР. Ч. IV. Т. I. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 36, 45, 47, 49</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] (і Скароднае з угодзьдзямі{{заўвага|У другім томе «Вялікага гістарычнага атлясу Беларусі» Скароднае паказанае ў [[Мазырскі павет|Мазырскім павеце]] [[Вялікае Княства Літоўскае|ВКЛ]], хоць у першым томе, як сапраўды й было, — у Кіеўскім павеце (ваяводзтве) тады ўжо Кароны Польскай<ref>Вялікі гістарычны атлас Беларусі ў 3-х тамах: Т. 1. — Мінск: Белкартаграфія, 2009. С. 148, 234; ВГАБ у 4-х тамах: Т. 2. — Мінск, 2013. С. 121</ref>.}}) было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага === Згодна з падатковым рэестрам Кіеўскага ваяводзтва 1571 году, у сяле Скароднае пана Ёсіпа Нямірыча было 5 дымоў цяглых сялянаў і 2 [[агароднікі]]; 1 цяглы выйшаў з паселішча напярэдадні перапісу<ref>Задорожна О. Ф. Рід Немиричів у шляхетській корпорації Київського воєводства: майновий статус і політична діяльність (XVI – середина XVII ст.). Дисертація на здобуття наукового ступеня кандидата історичних наук. – Київ, 2010. С. 238</ref>. У рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 20 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 8 [[агароднікі|агароднікаў]] у сяле Скародным пана Васіля Машчаніцкага выбрана адпаведна па 15 і па 6 грошаў; з 4 асадных дымоў у Скародным манастыра Міколы Пустынскага – па 15 гр.; з 4 асадных пана Івана Ласка – па 15 гр.<ref>Źródła dziejowe (далей ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 40, 43</ref>. Пры разьмежаваньні Кіеўскага ваяводзтва Каралеўства Польскага і Мазырскага павету Вялікага Княства Літоўскага ў сьнежні 1621 — студзені 1622 году добры Скароднае паноў Машчаніцкіх, [[Валаўск|Вялаўск]] і [[Карма (Ельскі раён)|Карма]] паноў Ставецкіх, [[Старое Высокае (Гомельская вобласьць)|Высокае]] князя Заслаўскага паны камісары згодна запісалі прыналежнымі да ваяводзтва Кіеўскага<ref>ŹD. T. XX. S. 93; Крикун Н. Г. Административно-территориальное устройство Правобережной Украины в XV—XVIII вв. — Киев, 1992. С. 142—143.</ref>. [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Скароднае ў рэестры 1634 г.]][[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.]][[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў рэестры 1640 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Скароднае ў тарыфе 1640 г.]][[Файл:Скароднае і Кузьмічы на мапе Даніэля Цвікера 1650 г.png|значак|150пкс|Скароднае і Кузьмічы на мапе Даніэля Цвікера 1650 г.]][[Файл:Скароднае і Кузьмічы на мапе 1650 г.png|значак|150пкс|Скароднае і Кузьмічы на мапе 1650 г.]] Паводле рэестру падаткаў Кіеўскага ваяводзтва 1628 году, з 12 асядлых дымоў ў сяле Скароднае пана Юрыя Машчаніцкага выбрана па 3 злотых, з 10 агароднікаў па паўтары злотых, з 1 кола млыновага 3 зл., зь сьвятара – 4 зл.<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 25. Оп. 1. Спр. 177. А. 616зв.–617; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1: Акты о заселении Юго-Западной России. – Киев, 1886. С. 410</ref>. У 1630 годзе намаганьнямі парахіянаў{{заўвага|Тэрмін больш позьніх уніяцкіх часоў.}} (прыхаджанаў) у Скародным быў узьведзены будынак царквы сьвятога Дзьмітрыя<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 681</ref> У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з сваіх 70 дымоў у Скародным мусіў заплаціць 35 злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Опис 1. Справа 9. А. 927; Сергій Шинкар. Подимний податок Овруцького повіту від 1634 року: на що збирала гроші місцева шляхта? // Літопис Волині. Всеукраїнський науковий часопис. Число 16. — Луцьк: Східноєвропейський національний університет імені Лесі Українки, 2016. С. 107—115. Додаток. С. 112</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 70 дымоў сяла Скароднага пана Юрыя Машчаніцкага выбрана было 70 злотых, з 3 дымоў у Скародным, трыманых, «iako twierdzi», панам Эліяшам Трыпольскім, – 3 зл.<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв., 870зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170, 177</ref>. Сёлы Скароднае і [[Кузьмічы (Ельскі раён)|Кузьмічы]] паказаныя на «Мапе балотаў Палесься», складзенай у 1650 годзе доктарам мэдыцыны Даніэлем Цвікерам, гравіраванай Вільгэльмам Гондыюсам. Згодна зь люстрацыяй 1683 году, з 10 дымоў Скароднага пана Бялабжэскага выбіралася 5 злотых, з 32 дымоў Скароднага пана Стэфана Курдваноўскага, падстолія кіеўскага, — тыя ж 5 злотых. Сказана яшчэ, што ў Рудні Скародэнскай пана Трыпольскага было 3 дымы, а ў Скародным — 1 габрэйскі дым <ref>Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 491, 503</ref>. Зьвесткі пра Скароднае ёсьць у тарыфах падымнага Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва 1707, 1711, 1714 і 1734 гадоў. У астатнім выпадку ўладальнікамі названыя жытомірскі падстолі Мацей Трыпольскі і оўруцкі падчашы Бэнэдыкт Прушынскі<ref>Тарифи подимного податку, сеймикові лауди і люстрації Київського воєводства першої половини XVIII століття. /Вид. друге, доп. Укл. Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 55, 65, 74, 278, 279</ref>. Найранейшая інфармацыя пра прыход Скародэнскай Сьвята-Дзьмітрыеўскай царквы ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага дэканату ад 6 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 70 дымоў (×6 — каля 420 душ) у самым сяле. Узначальваў грамаду сьвятар Карнэлі Глібоўскі<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 681—683</ref>. На 1754 год пан судзьдзя земскі кіеўскі Мацей Трыпольскі з 40 двароў{{заўвага|У крыніцы — «puł ćwerci dymu», а дым тады складаў 320 двароў.}} у Скародным «do grodu»{{заўвага|Да Оўруцкага замку.}} выплачваў 6 злотых і 7 з паловай грошаў, «na milicję»{{заўвага|Пераважна на барацьбу супраць гайдамакаў.}} — 25 злотых; з 30 двароў{{заўвага|У арыгінале — «szesnastka i puł szesnastki dymu».}} у Скародным паноў Прушынскіх выбіралася адпаведна 4 зл., 21 гр. і 18 зл., 24 гр.<ref>Тариф подимного податку Київського воєводства 1754 року. / Опрацював Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 172, 180</ref>. Габрэйскі перапіс 1765 году засьведчыў пражываньне ў сяле Скародным 10 чалавек, зь якіх зьбіралася пагалоўшчына, прыналежных да Вяледніцкага кагалу ў Оўруцкім павеце. У 1778 годзе таксама налічвалася 10 głow. На 1784 год у Скародні засталося хіба 6 габрэяў<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. – Киев, 1890. С. 296—297, 388, 708—709</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === У выніку [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Скароднае апынулася ў межах [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]], ад 3 траўня 1795 году ў адноўленым [[Мазырскі павет (Расейская імпэрыя)|Мазырскім]] павеце Менскага намесьніцтва, з 12 сьнежня 1796 [[Губэрня|губэрні]]. У парэформавы пэрыяд сяло Скароднае — адміністрацыйны цэнтар аднайменнай воласьці. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейскі мір|Берасьцейскага міру]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), Германія перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Устаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Скароднае ў складзе Мазырскага павету, аднак, апынуўся ў часова створанай 15 чэрвеня Палескай губэрні з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. З 18 траўня тут дзеяла «варта [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]]» гэтмана [[Павал Скарападзкі|Паўла Скарападзкага]]<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн, О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны)</ref> == Вядомыя асобы == * [[Станіслаў Шабунеўскі]] ([[1866]]/[[1868]] — [[1937]]) — архітэктар, аўтар значнай часткі забудовы Гомелю пачатку XX ст.і ахвяра камуністычных рэпрэсій == Заўвагі == {{заўвагі}} == Крыніцы == {{крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|1-1}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20210622071451/https://pda.weather-in.by/by/gomel%27skaja/987 Прагноз надвор’я ў в. Скароднае] {{Скараднянскі сельсавет}} {{Ельскі раён}} [[Катэгорыя:Скараднянскі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Ельскага раёну]] gh8wbnf9odj4xpjhbl2a5vjx7crjdjc 0 73087 2697465 2697085 2026-10-23T11:09:29Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697465 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Хвойнікі |Лацінка = Chvojniki |Статус = места |Назва ў родным склоне = Хвойнікаў |Герб = Coat of Arms of Chojniki, Belarus.svg |Сьцяг = Flag of Chojniki.svg{{!}}border |Гімн |Дата заснаваньня = перад 1504 годам |Статус з = 1967 |Магдэбурскае права = |Былая назва = Хвоиники |Мясцовая назва = Хвайнікі |Вобласьць = [[Гомельская вобласьць|Гомельская]] |Раён = [[Хвойніцкі раён|Хвойніцкі]] |Сельсавет = |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 13278 |Год падліку колькасьці = 2022 |Крыніца колькасьці насельніцтва = <ref>[https://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/solialnaya-sfera/naselenie-i-migratsiya/naselenie/statisticheskie-izdaniya/index_46933.pdf Численность населения на 1 января 2022 г. и среднегодовая численность населения за 2021 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов, поселков городского типа. — Национальный статистический комитет Республики Беларусь, 2022.]</ref> |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = 247600 |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = Сядзіба Аўраамавых |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 53 |Шырата сэкундаў = |Даўгата градусаў = 29 |Даўгата хвілінаў = 58 |Даўгата сэкундаў = |Пазыцыя подпісу на мапе = зьлева |Водступ подпісу на мапе = |Сайт = }} '''Хво́йнікі''' (афіцыйная назва — ''Хо́йнікі''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Гомельская вобласьць}}</ref>) — [[горад|места]] ў [[Беларусь|Беларусі]]. Адміністрацыйны цэнтар [[Хвойніцкі раён|Хвойніцкага раёну]] [[Гомельская вобласьць|Гомельскай вобласьці]]. Знаходзяцца за 103 км на паўднёвы захад ад [[Гомель|Гомля]], чыгуначная станцыя на адгалінаваньні Васілевічы — Хвойнікі лініі [[Каленкавічы]] — [[Гомель]]. Аўтамабільныя дарогі на [[Рэчыца|Рэчыцу]], [[Каленкавічы]], [[Брагін]]. Хвойнікі — даўняе [[сяло]], пазьней [[мястэчка]] ў частцы [[Палесьсе|Палесься]]{{Заўвага|«Ono Pinsk, Owrucze, Mozyr etc. na Polesiu», гл.: Документы объясняющие историю Западно-Русского края и его отношение к России и Польше. — С.-Петербург, 1865. С. 292, 293}}, што на самай поўначы [[Кіеўскае ваяводзтва|гістарычнай Кіеўшчыны]] (гл. ніжэй); [[Хвойніцкі замак|невялікі прыватнаўласьніцкі замак]] часоў [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]]. З адметных мясьцінаў вылучаліся драўляны сядзібны дом Прозараў, мураваныя касьцёл у цэнтры мястэчка і капліца-пахавальня на могілках, помнікі архітэктуры адпаведна [[клясыцызм]]у і [[нэаготыка|нэаготыкі]] канца XVIII ст. і пачатку 1860-х гг. == Назва == [[Файл:Месца, дзе паўстала сяло Хвойнікі.jpg|значак|зьлева|170px|Месца на краю асушанага на сёньня балота, дзе калісьці паўстала сяло Хвойнікі.]][[Файл:Узвышша Хвайнікі.jpg|значак|зьлева|170px|Гэтае ўзвышша на заднім пляне, калісьці парослае хваёвым лесам, досыць аддаленае ад прыбалотнага сяла Хвойнікі, «перадало» яму сваю назву.]][[Файл:Караль Прозар з Хвойнікаў кумам у Барбарове. 1790 г.png|значак|зьлева|170px|Караль Прозар з Хвойнікаў і Міхал Паўша зь Лісьцьвіна кумамі ў Барбарове. 1790 г.]] [[Тапонім]] Хвойнікі ўтварыўся ад паняцьцяў [[хвоя|хвоі]], [[хваёвыя лясы|хваёвых лясоў]]<ref>{{Літаратура/Кароткі тапанімічны слоўнік Беларусі|к}} С. 393.</ref>{{Заўвага|А яшчэ ў кнізе «Памяць» заснавальнік Хвойніцкага краязнаўчага музэя А. М. Зелянкоўскі прыводзіў «і іншую думку», г. зн. сваю ўласную. Маўляў, у апісаньні межаў Брагінскага графства 1512 г. у адным месцы паселішча значыцца як Хвайнічок, у іншым — як Хойнічак{{Заўвага|Гэта ня дзьве назвы аднаго паселішча, а два розныя ўрочышчы, геаграфічна аддаленыя адно ад аднаго і яшчэ больш ад Хвойнікаў, гл.: Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья: сборник научных статей / редкол. А. Д. Лебедев (отв. ред.) [и др.]. — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 7 — 11; [http://hojniki.ucoz.ru/index/braginski_akt_1512_g/0-140# С. Бельскі. Акт абмежавання Брагінскай воласці]}}. І далей: «Энцыклапедычны слоўнік Бракгаўза і Эфрона, выдадзены ў 1903, сцвярджае: «Хойнік — старажытнагрэцкая мера сыпучых целаў, што згадваецца ўжо ў Гамера, які X. вызначае колькасць збожжа, патрэбнага для пракармлення аднаму чалавеку на дзень...»<ref name="fn1">Памяць. Гісторыка-дакументальная хроніка Хойніцкага раёна.– Мінск: БЭ, 1993. С. 26</ref>. Маецца на ўвазе хеніка альбо хойніка (менавіта так, бо гэта назоўнік жаночага роду, гл. [https://biblehub.com/thayers/5518.htm χοῖνιξ, χοινικος, ἡ]) – адзінка аб’ёму, роўная 1,08 л. І ці ж гэта можна прызнаць за вэрсію?! Аднак, на стэндзе ў будынку райвыканкаму і на ўездзе ў Хвойнікі з боку Рэчыцы ў новым «пашпарце» раёну напісана такое.}}, хоць самое паселішча ўзьнікла ў нізкім месцы, сярод балота, дзе хвоя суцэльна не расьце. Імаверна, на новае сяло была перанесеная назва парослага хвайнікамі ўзвышша (ёсьць і сёньня, але даўно разаранае), якое аддзяляла яго ад даўняга брагінскага сяла [[Лісьцьвін]]а. Жыхары апошняга «''дубровы собе на поля розробили и вычертили''»<ref>Спиридонов М. Ф. Акт о разделе имения Брягин. 1574 г. // Беларускі археаграфічны штогоднік. Вып. 1. — Мінск, 2000. С. 192.</ref>, адкуль і гэткая назва, кантрастная з будучай мястэчкавай. Таму, пэўна, і сымболіка сучасных Хвойнікаў збольшага адпаведная ня іх месцазнаходжаньню побач з хвайнікамі, як здаўна меркавалася, а набытай імі назве, даволі дзіўнай для селішча, паўсталага на краю балота. Традыцыйная гістарычная назва места — Хво́йнікі<ref>[https://www.svaboda.org/a/viaczorka-u-bierasci/28062505.html «Беларускія назвы вернуцца і для Хвойнікаў, і для Берасьця», — Вінцук Вячорка прэзэнтаваў кнігу ў Берасьці], [[Радыё Свабода]], 19 кастрычніка 2016 г.</ref><ref name="rohaleu">Аляксандар Рогалеў. Пра назву горада Хойнікі] // Хойнікшчыны спеўная душа. Народная духоўная культура Хойніцкага краю: Фальклорна-этнаграфічны зборнік / пад агул. рэд. В. Новак. — {{Менск (Мінск)}}: «Выдавецкі цэнтр БДУ», 2010. С. 287—288.</ref><ref>{{Літаратура/Тапанімія Гомельшчыны|к}} С. 78.</ref><ref>{{Літаратура/Слоўнік назваў населеных пунктаў/Гомельская вобласьць}} С. 204.</ref><ref>[https://web.archive.org/web/20190816003258/http://dspace.mspu.by/handle/123456789/1415 Пра змены ў сістэме айконімаў Мазырскага Палесся] / В. В. Шур // Слово. Текст. Социум : сборник научных трудов преподавателей филологического факультета / Министерство образования Республики Беларусь, Учреждение образования «Мозырский государственный педагогический университет имени И. П. Шамякина»; [редколлегия: Л. В. Исмайлова (ответственный редактор) и др.]. — Мозырь : МГПУ им. И. П. Шамякина, 2011. С. 148—154.</ref> або ''Хвайнікі́''<ref>{{Літаратура/Тапанімія Гомельшчыны|к}} С. 11.</ref>. [[наркамаўка|Цяперашняя афіцыйная]] назва ''Хойнікі'' ({{мова-pl|Chojniki|скарочана}} ад {{мова-pl|chojnik|скарочана}} — хвойнік, {{мова-ru|Хойники|скарочана}}) ёсьць замацаванай у расейскай мове польскай формай тапоніму<ref>[[Вінцук Вячорка|Вячорка В.]] [https://www.svaboda.org/a/25444820.html Аддайма Брэст брэтонцам!], [[Радыё Свабода]], 3 ліпеня 2014 г.</ref><ref>{{Літаратура/Тапанімія Гомельшчыны|к}} С. 129, 157.</ref><ref>[[Вінцук Вячорка|Вячорка В.]], [[Ігар Карней|Карней І.]] [https://www.svaboda.org/a/30137752.html Гарады з «памылкамі» ў назвах: Хойнікі ці Хвойнікі?], [[Свабода (радыё)|Радыё Свабода]], 1 верасьня 2019 г.</ref>. Адбывалася гэта паволі. Неаднаразова ў польска- і лацінамоўных крыніцах выкарыстоўвалася беларуская форма. Напрыклад, яшчэ і ў канцы 1790 году пра [[Караль Прозар|Караля Прозара]], як аднаго з кумоў пры зьдзяйсьненьні таямніцы хросту сына сужэнцаў Клішэўскіх у [[Барбароў|Барбарове]], у мэтрычных кнігах [[Юравічы|Юравіцкага касьцёлу]] запісана, што ён «з Хвойнікаў» (''de Chwoyniki'')<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/pra_nazvu_khvojniki/0-217 Бельскі С. Пра назвы Хвойнікі/Хойнікі і Лісцвін.]</ref>. Была і няўдалая спроба пана Мікалая Харлінскага ў пачатку XVII ст. пераназваць мястэчка і ўвесь маёнтак у ''Новы Харленж'' на гонар Харленжу — гнязда яго роду ў Люблінскім ваяводзтве («''dobra Chojniki czyli Nowy Charlęż''» — 1618 год, «''m. Nowy Charlęż''», але «''wieś Chojniki''» — 1623 год; зрэдку ў дакумэнтах Харлінскіх сустракаліся і «''Chwojniki''» — 1600, 1618 гады)<ref>Źródła dziejowe (далей: ŹD). T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. X. Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / Opisane przez Aleksandra Jabłonowskiego. — Warszawa, 1894. S. 57, 234, 279, 281, 637.</ref>. Аднак, празь некалькі гадоў рыма-каталікоў Харлінскіх заступіў новы ўладальнік кальвініст М. Абрамовіч, пазьней праваслаўны М. Бжазоўскі, далей незацікаўленыя ў перайменаваньнях рыма-каталікі Шуйскія, і тую спробу спасьціг лёс іншых новых назоваў, якія мусілі — пісаў А. Ябланоўскі — «''przed żywotnością starych ustąpić''»<ref>ŹD. T. XXII. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. XI. — Warszawa, 1897. S. 176—177.</ref>. Паводле Чэслава Пяткевіча, які жыў на Палесьсі ад свайго нараджэньня ў 1856 годзе і, згодна з аўтографам, на працягу 36 наступных, а апошні раз наведаў мястэчка ў 1912 годзе, тутэйшы люд звычайна называў яго ''Хвайнікамі''<ref>Pietkiewicz Cz. Chojniki // Ziemia: Ilustrowany miesięznik krajoznawczy. — Warszawa, 1927. T. 12. Nr. 1—24. S. 249—252.</ref>. У нарматыўным даведніку «[[Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь]]» традыцыйная гістарычная назва Хвойнікі фіксуецца як варыянтная. == Гісторыя == {{Гл. таксама|Гісторыя Хвойнікаў}} === Вялікае Княства Літоўскае === [[Файл:Прывілей С. Полазу 1504 г.jpg|значак|зьлева|170px|Польскамоўная анатацыя «прывілею рускага» 1504 г. караля Аляксандра пану Сямёну Палазовічу на Хвойнікі і Астраглядавічы. Вопіс 1798 г.]][[Файл:Пячатка 1513 г. Сямёна Палазовіча, намесніка оўруцкага.png|100пкс|значак|100px|Пячатка оўруцкага намесьніка Сенка Полаза. 1513 г.]][[Файл:Запіс Браніслава Клечыньскага ў рэвізіі Прозараўскага архіву 1879 г.png|значак|зьлева|170px|Запіс Браніслава Клечыньскага ў рэвізіі Прозараўскага архіву 1879 г.]] Найранейшая згадка пра Хвойнікі (у арыгінале, мусіць, — ''Хвоиники'') датавана 3 днём месяца чэрвеня 1504 году{{Заўвага|Пачынаючы з артыкулу «Хойнікі» 1974 г. аўтарства Ф. В. Ахрэмчыка<ref>Беларуская савецкая энцыклапедыя. Т. XI. Футбол — ЯЯ. Дадатак. — Мінск, 1974. С. 70</ref>, ва ўсіх беларускіх выданьнях годам найранейшай згадкі пра Хвойнікі чамусьці называўся 1512-ты. Зьвестка нібыта запазычана з Акту абмежаваньня Брагінскай воласьці таго году. Аднак, згаданы ў абмежаваньні востраў Хойнічак месьціўся паміж сёламі Лісьцьвін і Дзімамеркі, хутчэй за ўсё на тэрыторыі сучаснай Брагіншчыны, а чысты рог Хвойнічак яшчэ далей — паміж сялом Дзімамеркі і месцам упадзеньня рэчкі Пясочанкі (Пясочні) ў Брагінку. Пэўна, ні адзін з гэтых Хвайнічкоў ня мог быць колішнім сялом Хвойнікі не адно таму, што не зьяўляўся паселішчам, як даўно заўважылі ў Інстытуце гісторыі НАН Беларусі, але і з прычыны неадпаведнасьці свайго геаграфічнага разьмяшчэньня.}}{{Заўвага|У ІГ НАН Беларусі, аднак, мяркуюць, што кароль Аляксандар хіба пацьвердзіў ранейшае падараваньне караля Казімера. Інакш кажучы, трымаюцца раней выказанага М. Ф. Сьпірыдонавым дапушчэньня: найранейшай згадкай пра Хвойнікі мусіць уважацца, як прынята ў гістарычнай навуцы, апошні няпоўны год жыцьця Казімера Ягелончыка, г. зн. 1492. Пераконвае ў гэтым акадэмічных гісторыкаў запіс у дакумэнце 1532 г.<ref name="fn3">Андрій Блануца. Земельні надання Сигізмунда І Старого на Українські землі Великого Князівства Литовського // Україна в Центрально-Східній Европі. — Київ: Інститут історії України НАНУ, 2008. № 8. С. 69 — 70</ref>:{{пачатак цытаты}}''Лист писаныи князю Дмитру Романовичу Виденицкому до пана воеводы киевского абы именя розные по Семену Полозовичу зосталые ему яко зятю его поступил_Жикгимонт Божю милостю корол_Воеводе киевскому, державцы свислоцкому пану Андрею Якубовичу Немировича. Жаловалъ намъ дворянинъ нашъ княз Дмитреи Романович Виденецкии о томъ, што жъ которые именя мелъ державца речицкии тесть его, небожчикъ панъ Семенъ Полозовичъ наимя Ухобное, Углядковичи, Белыи Берегъ, Виточов, Мартиновичи, Хвоиники, Остроглядовичи, Новоселки а двор с пустовщинами у замку Киеве и на месте, и во Вручомъ. И тые деи он вси именя свои держалъ за даниною и листы отца нашого Казимера, короля, и брата нашого Александра, королеи ихъ милости и нашими… и приказуемъ тобе, ажо бы еси тых именеи со всимъ с тымъ князю Дмитру поступилъ…'' {{канец цытаты}}Дасьледчыкі чамусьці не зважаюць на тую акалічнасьць, што пад «''вси именя''» падпадае і названае першым у сьпісе Ухобное, да падараваньня якога Сямёну Палазовічу кароль Казімер дачыненьня ня меў. С. Палазовіч атрымаў яго ў 1493 г. непасрэдна ад вялікага князя Аляксандра<ref>Lietuvos Metrika. Kniga Nr. 3 (1440 — 1498). — Vilnius, 1998. № 27</ref>. У крыніцы няма зьвестак, нібы гэта пацверджаньне ранейшага падараваньня, тым часам як у прывілеях што да іншых маёнткаў яны ёсьць. Да таго ж, у запісе 1879 г. Браніслаў Клечыньскі з памочнікамі, якія прачыталі і скапіявалі арыгінал прывілею, сьведчылі, што добры Хвойнікі і Астраглядавічы, падараваныя С. Палазовічу, выдзеленыя з Брагінскай воласьці, а значыць, раней нікому асобна ад яе не належалі, таму згадваць іх, як і іншыя другарадныя паселішчы, не было патрэбы. І яшчэ. Чаму для размешчаных у больш глухой мясьціне Хвойнікаў у картатэцы М. Ф. Сьпірыдонава, выкарыстанай укладальнікамі першага тому «Вялікага гістарычнага атлясу Беларусі», пазначаны 1492 г., а для згаданых у той жа самай крыніцы Астраглядавічаў, Навасёлак і Белага Берага — 1532 г.? Таму, што сёньня Хвойнікі — раённы цэнтар?<ref>Вялікі гістарычны атлас Беларусі ў 3-х тамах: Т. 1. — Мінск: Белкартаграфія, 2009. С. 193, 195, 224, 240</ref>}}, калі кароль польскі і вялікі князь літоўскі [[Аляксандар Ягелончык|Аляксандар]] сваім прывілеем, вылучыўшы іх і [[Астрагляды|Астраглядавічы]] з усімі прылегласьцямі з Брагінскай воласьці, падараваў на вечныя часы за вайсковыя заслугі пану [[Сямён Палазовіч|Сямёну Хведаравічу Палазовічу]] («слаўнаму русінскаму ваяку Полазу», «Полазу Русаку, слаўнаму казаку», як назвалі яго польскія гісторыкі [[Ёст Людвік Дэцый]]<ref>Decjusz, Jost Ludwik. Contenta: De vetustatibus Polonorum liber I; De Iagellonum familia liber II; De Sigismundi regis temporibus liber III. — 1521. F. LXVII</ref> і [[Марцін Бельскі]]<ref>Kronika Marcina Bielskiego. T. II (Księga IV, V). /Wydanie Józefa Turowskiego. — Sanok, 1856. S. 950.</ref>{{Заўвага|Пра С. Палазовіча гл.: Черкас Б. Прикордонний намісник Семен Полозович. // Український історичний збірник : наук. пр. асп. та молодих вчених. — Київ, 2004. Вип. 7. С. 95 — 105}}). Вядомая яна, як самы даўні дакумэнт (przywiley ruski) з польскамоўнага вопісу архіва князёў Шуйскіх з збору «Archiwum Prozorów i Jelskich», што захоўваецца ў фондах Галоўнага архіву старых актаў у Варшаве. А абмежаваньне Брагінскай воласьці (альбо «hrabstwa» ў кнізе Мазырскага гродзкага суда 1776 году) ад 7 сакавіка 1512 году, якое выконвалася на загад караля і вялікага князя [[Жыгімонт Стары|Жыгімонта Старога]] дзеля чалабітнай князя Міхаіла Васільевіча Збараскага, было адначасова і размежаваньнем яе з добрамі пана Сямёна Палазовіча<ref>Аrchiwum Główne Akt Dawnych w Warszawie. Аrchiwum Рrozorów і Jelskich (далей: AGAD. APiJ). Sygn. 1. S. 3, 4, 200. Sygn. 2. S. 78</ref>. Мяжа тады прайшла на поўдзень ад Хвойнікаў, а менавіта з паўднёвага захаду, ад астравоў [[Дронькі]], [[Кажушкі (Гомельская вобласьць)|Кажушкі]], на паўночны ўсход, паўз угодзьдзі брагінскага сяла Лісьцьвін{{заўвага|Усім вядомая сёньня вёска [[Паселічы]], што месьціцца побач зь Лісьцьвіном, узьніклая пазьней і вядомая з 1569 году, належала ўжо не да Брагінскага маёнтку.}} у кірунку сяла, таксама брагінскага, [[Дзімамеркі|Дамамірка]]. Астраглядавічы з навакольлямі апынуліся ўнутры яе, што выклікала пярэчаньні з боку пана Хведара (у тэксце: Хвядоса) Палазовіча, бацькі ўладальніка<ref>НГАБ у Менску. Ф. 1728. Воп. 1. Спр. 19. А. 1049—1050 адв.</ref>{{Заўвага|У сувязі зь зямельнымі спрэчкамі нельга абыйсьці ўвагаю яшчэ і такі сюжэт: член-карэспандэнт НАН Беларусі С. В. Марцэлеў удзел у зямельным канфлікце 1528 г. паміж рудабельцамі (Рудыя Белкі – сучасны раённы цэнтар Акцябрскі) і хвайнічанамі (Хвойня – вёска ў Лучыцкім сельсавеце сумежнага Петрыкаўскага раёну) чамусьці прыпісаў жыхарам Хвойнікаў<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|2-2}} С. 426</ref>. Што і казаць — «блізкі сьвет»! Гэта, аднак, не зьбянтэжыла ўкладальнікаў яшчэ адной, больш новай энцыкляпэдыі<ref>Города, местечки и замки Великого княжества Литовского: энциклопедия / ред. совет: Т. В. Белова (пред.) [и др.]. — Минск: БЭ, 2009. С. 292</ref>}}. [[Файл:Герб Друцк князёў Любецкіх (Відэніцкіх).png|100пкс|значак|Герб Друцк князёў Друцкіх (Любецкіх альбо Відыніцкіх)]] Адміністрацыйна Хвойнікі належалі спачатку да Брагінскай воласьці [[Кіеў]]скага павету і [[Кіеўскае ваяводзтва|аднайменнага ваяводзтва]] Вялікага Княства Літоўскага. Іх і Астраглядавічаў уладальнікамі ад пачатку XVI ст. і да 1860-х гадоў (маёнтку — да 1887 году) пасьлядоўна былі паны Палазовічы, князі Любецкія, паны Харлінскія, Абрамовіч (Абрагамовіч), Бжазоўскія, князі Шуйскія, паны Прозары<ref>Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. С. 12 — 18.</ref>{{Заўвага|Насуперак таму, як, пачынаючы са слоўнікавага артыкула [[Аляксандар Ельскі|А. Ельскага]] (Chojniki // Słownik geograficzny Królestwa Polskiego i innych krajów słowiańskich.— Warszawa, 1880. Tom I. S. 620), сьцьвярджалася ледзьве не ўва ўсіх папяровых выданьнях Беларусі{{Заўвага|Больш як за 100 гадоў зьявілася хіба пара-тройка частковых выключэньняў. У. А. Малішэўскі і П. М. Пабока ў кнізе «Нашы гарады» паведамілі, што ў 1568 годзе князёўна Любецкая запісала Хвойнікі (у грамаце Хойнікі) Шчаснаму Харлінскаму. Але далей ізноў жа – пра Хвойнікі як уладаньне князёў Вішнявецкіх. (Малішэўскі У. А., Пабока П. М. Нашы гарады. – Мінск, 1991. С. 226). Потым гэта паўтарылі А. М. Зелянкоўскі і У. Ф. Ісаенка (<ref name="fn1"/>; Зелянкоўскі А. М. Па залах Хойніцкага гісторыка-краязнаўчага музея. – Хойнікі, 1995. С. 5).|}}, у тым ліку энцыкляпэдыях і даведніках, князям Вішнявецкім Хвойнікі ніколі не належалі. Увогуле цікава, як у тыя часы ўяўлялі сабе тэму не аматары-энтузыясты, а гісторыкі-дасьледчыкі. Напрыклад, прафэсар гісторыі Кіеўскага унівэрсытэту У. Б. Антановіч і студэнт М. Запольскі таксама ўважалі першымі ўладальнікамі Хвойнікаў ды Астраглядаў князёў Вішнявецкіх; чытай: усё, што калісьці належала да Брагінскай воласьці, ад канца (чаму?!..) XVI ст. і да канца XVII ст. было іхным (Брагинская волость (исторический очерк) / М. Запольский // Календарь «Северо-Западного края» на 1889 год. – Москва, 1889. С. 116 – 117; пазьней літаральна тое ж сустракаем у выданьні: Россия. Полное географическое описание нашего Отечества / Под ред. В. П. Семёнова. – Т. 9: Верхнее Поднепровье и Белоруссия: [Смоленская, Могилевская, Витебская и Минская губ.] / Сост. В. П. Семенов, М. В. Довнар-Запольский, Д. З. Шендрик [и др.]. – С.-Петербург: Издание А. Ф. Девриена, 1905. С. 568). Калі аўтарам нарысу "Брагінская воласьць" сапраўды быў У. Антановіч<ref>Зінаїда Зайцева. М. В. Довнар-Запольський: від дебюту в науці до професора університєту. // Рэчыцкі край: да 150-годдзя з дня нараджэння Мітрафана Доўнара-Запольскага: зб. навук. арт. – Мінск: Беларуская навука, 2019. С. 16</ref>, а М. Запольскі яго толькі выдаў, дык пазыцыя прафэсара тым болей зьдзіўляе. Трыма гадамі раней ён выступіў укладальнікам тому дакумэнтаў, у адным зь якіх, пазначаным 1631 (папраўдзе 1628) годам, гаспадаром Астраглядавічаў і Хвойнікаў названы ваяводзіч смаленскі пан Мікалай Абрагамовіч (Архив Юго-Западной России. – Киев, 1886. Ч. VII. Т. I. C. 396 – 397). Іншая справа як бы гэта пісаў учорашні навучэнец гімназіі, а на той час студэнт унівэрсытэту. Але, магчыма, нарыс быў падрыхтаваны раней, чым дакумэнт стаў вядомы. Ці не дзеля гэтага М. Запольскі абачліва не падпісаў імя аўтара?..|}}. 3 сакавіка 1532 году кароль і вялікі князь [[Жыгімонт Стары]] адмысловым лістом загадаў ваяводзе Андрэю Няміровічу маёнткі нябожчыка Сямёна Палазовіча (у іх ліку Хвойнікі), якія той пасьпеў прыгарнуць да Кіеўскага замку, вярнуць яго зяцю князю Дзьмітрыю Раманавічу Відыніцкаму<ref name="fn3"/> (Любецкаму):{{пачатак цытаты}}''Жикгимонт Божю милостю корол'' ''Воеводе киевъскому, державцы свислоцкому пану Андрею Якубовичу Немировича. Жаловалъ нам дворянинъ нашъ княз Дмитреи Романовичъ Виденецкии о томъ, што жъ которые именя мелъ державца речицкии тесть его, небожчикъ панъ Семенъ Полозовичъ наимя [[Хабнае|Ухобное]], [[Гладкавічы|Углядковичи]], [[Белы Бераг (Гомельская вобласьць)|Белыи Берегъ]], [[Вітачоў|Виточов]], [[Мартыновічы (Палескі раён)|Мартиновичи]], Хвоиники, [[Астрагляды|Остроглядовичи]], [[Навасёлкі (Хвойніцкі раён)|Новоселки]] а двор с пустовщинами у замку Киеве и на месте, и во Вручомъ. И тые деи онъ вси именя свои держалъ за даниною и листы отца нашого [[Казімер Ягайлавіч|Казимера]], короля, и брата нашого Александра, королеи ихъ милости и нашими…'' ''П(и)сан y Кракове под лет(а) Бож(е)(г)(о) нарож(е)(н)(я) 1000 пят|сот 32 м(е)с(я)ца марта 3 ден, инъдикт 5 Михаило писаръ''{{канец цытаты}} [[Файл:Крыўды людзям кузцоўскім і хвойніцкім ад манастырскіх. 1556 г.jpg|170пкс|значак|Пра крыўды людзям кузцоўскім і хвойніцкім ад манастырскіх. 1556 г.]] У сьнежні 1556 году князь Дзьмітры Любецкі, не жадаючы прызнаць віну ўласных падданых «о подране бчол и о збите людей монастырских» (лыскоўскіх сялян кіеўскага Сьвята-Міхайлаўскага Залатаверхага манастыра), скардзіўся ў сваю чаргу на іх: «…и я, дей, теж сам и люди мои кузцовские и хвойницкие от подданых церковных так веле кривды мам…»<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). 535/1763. Ф. 307. Спр. А. 446; Документальна спадщина Свято-Михайлівського Золотоверхого монастиря у Києві ХVІ — ХVІІІ ст. З фондів Національної бібліотеки України імені В. І. Вернадського. Зб. док. [Текст] / Ю. А. Мицик, С. В. Сохань, Т. В. Міцан, І. Л. Синяк, Я. В. Затилюк — Київ, 2011. С. 363.</ref>. [[Файл:POL COA Bończa.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Боньча роду Харлінскіх]] [[Файл:Запіс Фенны Любецкай Шчаснаму Харлінскаму. 1568 г.jpg|170пкс|значак|Фрагмэнт запісу добраў Ф. Любецкай мужу Ш. Харлінскаму. 1568 г.]] Дачка князя Дзьмітрыя і Фенны Палазоўны, сястра нябожчыка князя Богуша, таксама Фенна, пасьля сьмерці мужа Мельхіёра Насілоўскага ўзяла шлюб з панам [[Шчасны Харлінскі|Шчасным Харлінскім]] гербу Боньча ды 6 сьнежня 1568 году запісала на яго «''именя свое отчизные, дедизные, материстые у повете Киевскомъ лежачие, тоестъ… Хойники''{{Заўвага|Ці ня першы вядомы выпадак выкарыстаньня ў пісьмовай крыніцы палянізаванай формы замест арыгінальнай назвы Хвойнікі.}}'', Остроглядовичи, Новосюлки, Гладковичи, [[Хвосьніца|Хвосницу]], [[Стаўкі (Радамышальская грамада)|Ставокъ]], [[Сасноўка (Фастаўскі раён)|Сосновую]], половица [[Лапатычы|Лопатина]], [[Загальцы|Загайцы]], [[Гастомель|Гостомълъ]], Вытичов, [[Бышаў|Бышов]], [[Бугаеў (Кіеўская вобласьць)|Бугаювъ]], землю Злобицкую, три дворища в месте Киевскомъ, а дворище на котором был двор небожчика деда моего пана Семена Полоза, которые именя и дворища вышей мененые в той суме пенезей двохъ тысечей копъ грошей за живота и по животе матки небожчицы брат мой небожчикъ князь Богуш Любецкий, яко властную заставу свою на себе держалъ и тыхъ именей зо всими пожитки аж до живота свого уживал, а по животе его млти безпотомного оная сума две тысечи копъ грошей на (тыхъ) именяхъ записаная на мене пришла и спала…''»<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 25. Опис 1. Справа 10. А. 411; Архив Юго-Западной России (далей: Архив ЮЗР). Ч. 8. Т. 6. Акты о землевладении в Юго-Западной России XV—XVIII стст. — Киев, 1911. С. 224—227.</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля і вялікага князя [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году Кіеўскае ваяводзтва (у тым ліку Хвойнікі) было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009).</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === [[Файл:Загаловак падатковага рэестру 1569 г.png|значак|зьлева|170px|Загаловак падатковага рэестру 1569 г.]][[Файл:Хвойнікі ў рэестры 1569 г.jpg|значак|170px|Сяло Хвойнікі ў рэестры 1569 г.]] У рэестры пабораў, ухваленых на Люблінскім сойме 1569 году, засьведчана, што з 22 цяглых дымоў і 6 [[агароднікі|агароднікаў]] у сяле Хвойнікі (Chojniki) пана Шчаснага Харленскага, харунжага кіеўскага, выплачвалася адпаведна па 12 грошаў і па 4 грошы<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 83зв.-84</ref>. 27 сьнежня 1586 году Шчасны Харлінскі, падкаморы кіеўскі, падаў судовую позву да ўдавы князя [[Аляксандар Вішнявецкі|Аляксандра Вішнявецкага]] за гвалтоўны вывад дзедзічных падданых зь іх жонкамі, дзецьмі і ўсімі хатнімі рэчамі з Астраглядавічаў, Хвойнікаў, [[Багушы (Гомельская вобласьць)|Багушоў]] і Паселічаў з наступным пасяленьнем у вёсках свайго Брагінскага маёнтку<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 6.</ref>. У 1598 годзе сойм прызначыў Ш. Харлінскага адным з камісараў у справе разьмежаваньня ''Кіеўскай зямлі'' Кароны і [[Мазырскі павет|Мазырскага павету]] ВКЛ<ref>Constitucię seymu walnego Koronnego Warszawskiego, MDXCVIII. — W Krakowie, w Architypografiiey Króla Ie^{<small>o</small>} M. y Kościelney, Lazarzowey, MDXCVIII. S. 20; Volumina Legum. S. 372.</ref>. У трыбунальскім акце ад 22 чэрвеня 1600 году што да Кіеўскага ваяводзтва засьведчаная нязгода Ш. Харлінскага з тым, як разьмежаваныя грунты яго Астраглядавічаў, Навасёлак, Хвойнікаў з прыналежнымі князю [[Адам Вішнявецкі|Адаму Аляксандравічу Вішнявецкаму]] сёламі Мікулічы, Веляцін, Лісьцьвін, а таксама яго Багушэвічаў (Багушоў), Плоскага, Паселічаў, Хвойнікаў, Навасёлак з прыналежнымі князю [[Міхаіл Вішнявецкі|Міхаілу Міхайлавічу Вішнявецкаму]] Глухавічамі, [[Бабчын]]ам, з тым, як падзеленыя дубровы, [[Урочышча|урочышчы]], з папсаваньнем старых памежных знакаў<ref>ŹD. T. XXI. S. 57</ref>. 20 чэрвеня 1600 году Ш. Харлінскі выдаў сыну свайму Мікалаю ''вечны запіс'', прызнаны ў [[Люблін]]скім трыбунале, на валоданьне Астраглядаўскім ключом (а гэта і Хвойнікі), на двор з 5 пляцамі ў Кіеве<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 46 — 47.</ref>. Зь імёнамі [[сужэнства]] Мікалая і Гэлены (Гальшкі) Харлінскіх зьвязана заснаваньне яшчэ да 1622 году касьцёла ў Астраглядавічах<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 51; гл. таксама [http://hojniki.ucoz.ru/index/kascjol_u_astragl/0-451 Прозараўскія мясьціны ў Астраглядах]</ref> і стварэньне першай у рэгіёне каталіцкай парафіі. Недзе ў гэты ж час Хвойнікі апынуліся ў складзе [[Оўруч|Оўруцкага]] павету. Разьмежаваньне Кіеўскага ваяводзтва Кароны і Мазырскага павету ВКЛ у сьнежні 1621 — студзені 1622 году засьведчыла, як на сёньняшні дзень, унікальную сытуацыю: тагачасныя мястэчка і вёску Хвойнікі М. Харлінскага паны камісары пацьвердзілі прыналежнымі да Кароны, а сяло і двор Настольле пана Іскарастынскага{{Заўвага|Вуліца Настольская і канец вуліцы Пралетарскай з прылегласьцямі ў сёньняшніх Хвойніках.}} — да ВКЛ<ref>ŹD. T. XX: Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. IX. — Warszawa, 1894. S. 96 — 97; Крикун Н. Г. Административно-территориальное устройство Правобережной Украины в XV—XVIII вв. — Киев, 1992. С. 142—145.</ref>. 7 чэрвеня 1623 году датаваны судовы дэкрэт, у якім удава Гальшка Харлінская абвінавачвала паноў Станіслава, Юрыя і астатніх Харлінскіх, родных братоў і сваякоў мужа Мікалая, за гвалтоўны наезд на замак і вёску Астраглядавічы, мястэчка Новы Харленж (Хвойнікі), вёскі Хвойнікі, Вялікі Бор, [[Гарошкаў (Хвойніцкі раён)|Гарошкаў]], [[Рашаў]], [[Карчовае]], [[Бардакі (Лаханія)|Лаханію]], [[Стралічаў]], [[Паселічы]], [[Малішаў (Хвойніцкі раён)|Малішаў]]{{Заўвага|Яшчэ названыя 13 паселішчаў, акрамя «іншых вёсак і прыселкаў».}}<ref>ŹD. T. XXI. S. 637</ref>. [[Файл:Jastrzębiec Abramowiczów.jpg|100пкс|значак|зьлева|Герб Ястрабец зьменены паноў Абрамовічаў.]][[Файл:Астраглядавічы і Хвойнікі ў рэестры 1628 г.jpg|значак|170пкс|Астраглядавічы, Хвойнікі і інш. у рэестры 1628 г.]][[Файл:Маёнтак М. Абрамовіча ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|170пкс|Маёнтак М. Абрамовіча ў рэестры 1634 г.]][[Файл:Маёнтак М. Абрамовіча ў 1640 г.jpg|значак|170пкс|Маёнтак М. Абрамовіча ў 1640 г.]][[Файл:Анатацыя акту продажу добраў М. Абрамовіча ў 1646 г.png|значак|170пкс|Анатацыя да акту продажу добраў М. Абрамовіча ў 1646 г.]] У 1627 годзе Гальшка Мікалаевая Харлінская склала [[тэстамэнт]], паводле якога Астраглядавічы разам з Хвойнікамі пераходзілі ў пасэсію да яе зяця-кальвініста [[Мікалай Абрамовіч|Мікалая Абрагамовіча]]<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 56.</ref>. Згодна з пабаровым рэестрам 1628 году, пан Мікалай Абрагамовіч z Chwoynik, з 11 дымоў плаціў па 3 злотых, з 2-х агароднікаў па 1 злотаму і 6 грошаў<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 177. А. 606; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. Акты о заселении Юго-Западной России. — Киев, 1886. С. 397.</ref>. Пры гэтым будучаму гэнэралу артылерыі ВКЛ яшчэ доўга давялося ўлагоджваць спадчынныя і проста маёмасныя непаразуменьні зь іншымі Харлінскімі — панамі Станіславам, Юрыем і Шчасным, а таксама з панам Мадлішэўскім, зь якім Гальшка ўзяла шлюб. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Мікалай Абрамовіч з 50 дымоў «wsi Chojnik»{{заўвага|Ня выключана, што вёскай альбо сялом выступалі будучыя Валокі, бо на тым востраве месца для названай даволі значнай колькасьці двароў было дастаткова.}}, з 26 дымоў мястэчка Новага Харленжу ды з 3 габрэйскіх заплаціў, як і належала, па 15 грошаў з дыму, г. зн. усяго 39 з паловай злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 928; Сергій Шинкар. Подимний податок Овруцького повіту від 1634 року: на що збирала гроші місцева шляхта? // Літопис Волині. Всеукраїнський науковий часопис. Число 16. — Луцьк: Східноєвропейський національний університет імені Лесі Українки, 2016. С. 107—115. Додаток. С. 112</ref>. Паводле тарыфу падымнага «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году, з 50 дымоў сяла Хвойнікаў і з 26 дымоў мястэчка Новага Харленжу [[Кашталяны амсьціслаўскія|амсьціслаўскага кашталяна]] Мікалая Абрамовіча выбіралася адпаведна 50 і 26 злотых, з 3 габрэйскіх дымоў яшчэ 3 зл.<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 875зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 195</ref>. Хвойніцкая царква на тыя часы бывала{{заўвага|У вельмі неспакойным XVII ст. сытуацыя нярэдка зьмянялася.}} ўжо і ўніяцкай. У мэтрычныя кнігі Астраглядаўскага касьцёлу трапіў запіс ад 26 лютага 1635 году, паводле якога хвойніцкі прэсьвітэр Лука Чачотка ахрысьціў Леона Яна, сына харунжага пяцігорскага Рэмігіяна і Петранэлі з Бахановічаў Маеўскіх, а кумамі былі пісар земскі{{Заўвага|У касьцельнай кнізе памылкова запісана — гродзкі.}} мазырскі Самуэль Аскерка, знакаміты ваяр<ref>Сагановіч Г. Невядомая вайна: 1654—1667. — Мінск: Навука і тэхніка, 1995. С. 141.</ref>, і Марыяна Міткевічаўна. Гэты ж сьвятар згаданы ў запісе 1640 году. А ў 1692, 1715, 1722 гадох хвойніцкім настаяцелем названы Анікій Чачотка. Абодва зьдзяйсьнялі абрады ў Хвойніках і Загальлі<ref>НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 150адв. — 151.</ref>. [[Файл:POL COA Gozdawa.svg|100пкс|значак|зьлева|Герб Газдава роду Бжазоўскіх]][[Файл:Макет замку ў экспазіцыі Хвойніцкага краязнаўчага музэя.png|значак|170px|Макет-рэканструкцыя замку ў экспазіцыі Хвойніцкага краязнаўчага музэя. Выканаў Д. Вінаградаў. 2007 г.]] 24 сьнежня 1642 году ад імя Мікалая Абрамовіча складзены запіс «вечнага продажу» пагразлых у даўгах Астраглядавічаў і Хвойнікаў кіеўскаму падстолію [[Максыміліян Бжазоўскі|Максыміліяну Бжазоўскаму]], пра што Лукаш Мадлішэўскі выказваў клопат яшчэ ў лісьце ад 29 чэрвеня 1641 году. Але канчаткова гэтая справа была ўлагоджаная ажно 17 красавіка 1646 году, прытым названая сума ў 200 000 злотых<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 67-68; ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 4104. № 2881</ref>. Найбольш імаверна, што менавіта М. Бжазоўскі напярэдадні «хмяльніччыны» збудаваў у паўсталых на краю балота Хвойніках умацаваную сядзібу, званую замкам, дзеля абароны скарбу ад уласных сялянаў, казакоў ды суседзяў — паноў-братоў шляхты{{заўвага|Даволі дзіўна, але на гербе места Хвойнікі выяўлены сымбаль мураванага замку з трыма акруглымі ў пляне вежамі і ўязной брамай з характэрным зубчастым верхам. Але ж тут існаваў хіба сьціплы драўляны замак.}}. 26 сакавіка 1651 году на загад польнага гетмана літоўскага князя [[Януш Радзівіл|Януша Радзівіла]], каб не дайшло да масавага паказачваньня тутэйшых жыхароў, у мястэчку Хвойнікі размясьціўся адзьдзел жаўнераў ротмістра Курпскага. У лісьце да князя Курпскі паведамляў, што стаў у надта дрыгвяністай мясьціне з зусім паганымі пераправамі, і як бы давялося біцца, то не адно коннаму, але і пешаму недзе разьвярнуцца — навокал балоты. Тут, маўляў, не тое аўса, сена не здабыць, надта край заўбогім стаў. Але яны з жаўнерамі так-сяк трываюць у нястачы, абы вяскоўцы не ўцякалі з сваіх гасподаў. Прасіў падмогі, бо тут адно хіба лічыцца што 5 харугваў, а папраўдзе і на 3 сотні ці набярэцца. Яшчэ даслаў з Хвойнікаў да гетманскага табару 2-х палонных казакоў сотні Дарашэнкавай палку [[Нябаба|Нябабы]]<ref>Джерела з історії Національно-визвольної війни українського народу 1648—1658 рр. Т. 2 (1650—1651). — Київ, 2013. С. 109, 110, 129, 431.</ref>. У другой палове XVII ст. мястэчка стала цэнтрам воласьці, тут праходзіў шлях [[Мазыр]] — [[Юравічы]] — [[Брагін]] — [[Любеч]]. [[Файл:Запіс добраў Зофіі Бжазоўскай мужу Канстанціну Шуйскаму. 1664 г.png|значак|зьлева|170px|Запіс добраў З. Бжазоўскай мужу К. Шуйскаму. 1664 г.]][[Файл:Герб князёў Шуйскіх.png|100пкс|значак|Герб Сьвяты Юры (Георгі Пераможац) князёў Шуйскіх{{Заўвага|Выява з надмагільля Віталіса Шуйскага (†1. VI. 1849) у в. Чыжэўшчына (былыя Крупчыцы) Жабінкаўскага р-ну Берасьцейшчыны. Фота Анатоля Бензярука.}}.]] 26 чэрвеня 1664 году дачка нябожчыка Максыміліяна Бжазоўскага, берасьцейскага ваяводы, Зофія перапісала спадчынныя маёнткі ў Кароне (Астраглядавічы з Хвойнікамі таксама) і Берасьцейшчыне на мужа, князя [[Канстанцін Ян Шуйскі|Канстанціна Яна Шуйскага]]<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 69.</ref>. Тады Шуйскія ўпершыню набылі добра ў Кіеўскім ваяводзтве ды трымалі іх каля паўтары сотні гадоў. Менавіта яны зрабілі Хвойнікі цэнтрам сваіх уладаньняў у рэгіёне. Паспрыяла гэтаму не ў апошнюю чаргу тое, што Астраглядавічы знаходзіліся ў атачэньні брагінскіх добраў, а Хвойнікі — на поўначы па-за іх межамі. Хоць, магчыма, ініцыяваў перамену яшчэ ў першай палове XVII ст. ваявода берасьцейскі Максыміліян Бжазоўскі, збудаваўшы ў Хвойніках замак. Станам на 1666 год, у гетманства Івана Брухавецкага, Хвойнікі, як і Брагін, былі сярод «асобных» мястэчкаў, прыпісаных да Чарнігаўскага казацкага палка<ref>Кривошея В. В. Українське козацтво в національній пам’яті. Чернігівський полк. У 2 т. — Київ.: ДЦ "НВЦ «Пріоритети», 2012. Т. 2. С. 446</ref>. Зразумела, што пасьля [[Андрусаўскае замірэньне|Андрусаўскага замірэньня]] 1667 году ўсё павярнулася на ранейшыя колы. У лютым 1669 году князь Канстанцін Ян Шуйскі, пісар земскі ваяводзтва Берасьцейскага, сваім лістом пацьвердзіў права Сьвята-Пакроўскай царквы на валоданьне шэрагам угодзьдзяў у Хвойніцкім маёнтку сьвятару Анікію Чачотку, сыну нябожчыка Лукі Чачоткі<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2461. А. 289адв., 290</ref>. Расейскі дакумэнт 1676 году засьведчыў, што пасланец казацкага гетмана Барыс Маршэўскі летась да [[Львоў|Львова]] ехаў накіроўваючыся ''«на [[Брагін|Брагинъ]], на Загалье, на Хвойники, на [[Мазыр|Мозырь]]…»''<ref>Акты, относящиеся к Южной и Западной России. Т. 12 (1675—1676). — С.-Петербург, 1882. Стб. 831</ref>. [[Файл:Хвойніцкая воласьць. 1683 г.jpg|значак|зьлева|170px|Хвойніцкая воласьць. 1683 г.]][[Файл:Брагін з прылегласьцямі. 1683 г.jpg|значак|170px|Хвойніцкая (рэшта) і Брагінская воласьць. 1683 г.]][[Файл:Адыход 71 дыму з усяго маёнтку Хвойнікаў увосень 1686 г.jpg|значак|зьлева|170px|Адыход 71 дыму з усяго маёнтку Хвойнікаў увосень 1686 г.]] Паводле люстрацыі падымнага падатку Жытомірскага і Оўруцкага паветаў Кіеўскага ваяводзтва 1683 году, з 30 дымоў мястэчка Хвойнікі без уліку сьвятароў князь Шуйскі мусіў плаціць 6 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 734; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 488. Далей яшчэ ўлічаныя 7 дымоў яўрэйскіх (С. 502). Другі пабор — 6 злотых з 6 (sic) дымоў (С. 505)</ref>. 30 кастрычніка 1686 году нехта Мацьвей Celain з Хвойнікаў пад прысягай паведаміў у Оўруцкім гродзкім судзе, што з маёнтку пана Шуйскага, харунжага берасьцейскага, адыйшоў 71 дым{{заўвага|Не 77, як запісалі выдаўцы дакумэнту ў 1886 г.}} (×6 — каля 426 чалавек)<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 92зв.; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 553.</ref>. У іншых выпадках прычына адыходу «за Днепр» называлася: з прычыны гвалту як ад казакоў, так і ад жаўнераў урадавых войскаў. У лістападзе 1693 году харугва інаўроцлаўскага ваяводзіча Шчавінскага стала на зіму ў Хвойніках, але напярэдадні [[Стрэчаньне|стрэчанскага]] кірмашу вырушыла пад Хвастаў супраць казакоў палкоўніка Сямёна Палія. 12 лютага 1694 году жаўнер згаданай харугвы Сэбасьціян Яроцкі зь іншаю чэлядзю, закупіўшы на [[кірмаш]]ы правіянт, спыніўся на ноч у хаце ўдавы Казачыхі [[Валокі (Хвойнікі)|на Валоках]]. Але адміністратар маёнтку князя К. Шуйскага, Ян Зьдзітавецкі, сустрэўшы яго на вуліцы, замест нейкіх вінаватых загадаў зьбіць, потым узяў пад варту і трымаў у замкавай турме ледзьве ня 3 месяцы, ажно пакуль не вярнулася харугва і пацярпелы ня быў апраўданы<ref>Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 2. Акты о казаках (1679—1716). — Киев, 1868. С. 285—287.</ref>. 16 красавіка 1697 году сотнік Чэпарняка і казакі палку Ярэмы гвалтоўна сталі на кватэры ў мястэчку Хвойнікі князя [[Дамінік Шуйскі|Дамініка Шуйскага]]. Калі ж пан Фрыдэрык Левэнфатэр, аканом маёнтку, спрабаваў не дапусьціць іх, дык казакі сілай уламваліся да людзей, зьбівалі, стралялі нібы ў ворагаў, а хвойніцкага баярына Стафана Пятроўскага з мушкету 2 разы ў грудзі стрэлілі, ад чаго той і памёр<ref>Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 2. С. 352.</ref>. [[Файл:Загаловак інвентара маёнтку Хойнікі 1698 г.png|значак|170px|Загаловак інвэнтара маёнтку Хвойнікі 1698 г.]][[Файл:Загаловак інвентара маёнтку Хойнікі 1721 г.png|значак|зьлева|170px|Загаловак інвэнтара Хвойніцкага маёнтку 1721 г.]][[Файл:Апісанне Хойніцкага замку 1721 года.png|значак|170px|Апісаньне Хвойніцкага замку 1721 г.]] У 1698 годзе маёнтак Хвойнікі і [[Загальле]] (староства) перададзены ад князя Д. Шуйскага ў кіраваньне Зыгмунту Шукшце, што засьведчана адпаведным інвэнтаром<ref>НГАБ. Ф. 320. Воп. 1. Спр. 1. А. 119, 129—133адв.</ref>. Паводле рэвізіі 1716 году, у мястэчку Хвойнікі на пэрыяд пасэсіі князя [[Станіслаў Шуйскі|Станіслава Шуйскага]] налічвалася 44 двары і двор сьвятара, 7 сялян, якія перасяліліся зь Небытава, Валокаў, Брагіна. Два двары часова вызваленыя былі ад уплатаў, гаспадары яшчэ 2-х адпрацавалі [[чынш]] у замку, а з астатніх выбрана падымнага 225 злотых, г. зн. прыкладна на паўсотні злотых болей, чым належала (пасэсар, часовы ўладальнік, ня мог сабе ў тым адмовіць). Яшчэ ў мястэчку жылі 17 габрэяў-гаспадароў і 9 габрэяў, што ня мелі дамоў і падатак давалі толькі з камораў. Яны мусілі плаціць чыншу больш як 345 злотых<ref>НГАБ. Ф. 320. Воп. 1. Спр. 1. А. 139—139адв., 143адв.</ref>. 12 чэрвеня 1716 году віленскі кашталян, вялікі гетман ВКЛ Людвік Канстанцін Пацей даслаў ардынанс паручніку Дамброўскаму, абы той выдаў квітанцыю на ўсё, што выбрана з Загальскага староства ад берасьцейскага харунжага Дамініка Шуйскага, а Хвойніцкіх добраў таго харунжага «tykać nie śmiał»<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 205</ref>. Згодна зь інвэнтаром маёнтку Хвойнікі ''з прылегласьцямі'' ад 20 сакавіка 1721 году, пададзенага былым пасэсарам Юзафатам Парышэвічам, біскупам валоскім, князю [[Мікалай Шуйскі|Мікалаю Шуйскаму]] ў мястэчку было 43 гаспадаркі, 7 «сялянскіх камораў», 5 габрэяў-гаспадароў, 9 габрэяў без дамоў; чыншу плацілі 175 злотых і тры з паловай грошы. Акрамя таго, местачкоўцы, што мелі коней з падводамі, мусілі быць напагатоў, абы грузы перавозіць за 12 [[міля]]ў, а не, дык пешшу за 3 мілі зь лістамі хадзіць. Па 2 копы замкавага жыта і ярыны нажаць павінныя. У гвалты пераправы і грэблі вялікаборскую млыновую і іншыя масьціць і рамантаваць усе агулам. Габрэі, як будуць мяса прадаваць, дык на замак абавязкова мусілі даваць зь лепшага. Мястэчка загадана абнесьці [[паркан]]ам таксама сіламі насельнікаў, каб між 2-ма брамамі не засталося ніводнага праходу. Кожны двор павінны адпраўляць работніка на праполку замкавых агародаў ды нарыхтоўку агародніны на зіму. Найбольш распаўсюджаныя прозьвішчы жыхароў-беларусаў — Грышчанка, Стасенка, Шымук, Козік, Навуменка, Коваль, сустракаліся таксама прозьвішчы Каролік, Гапонік, Леўчанка, Мельнік, Кандраценка. Прозьвішчы жыхароў-габрэяў часта ўказвалі, адкуль іх носьбіты прыбылі ў Хвойнікі: Лейба [[Стралічаў]]скі, Хаім [[Вялікі Бор (Хвойніцкі раён)|Вялікаборскі]], Шмуль зь Юркавічаў, Бенямін зь [[Юравічы|Юравічаў]], Лейба з [[Алексічы (Гомельская вобласьць)|Алексічаў]], Іцка Гальміч зь [[Лісьцьвін]]авічаў, Ёсь [[Настольле|Настольскі]]. Мелі патранімічнае паходжаньне: Гірш Баруховіч, Моўша Гіршовіч, Якаў Лейбавіч, Мендэль Абрамовіч, Іцка і Ёсь Гіршовічы, Невах Нохімавіч, Яшка Пярцовіч, Абрам Хаімавіч, Іцка Моўшавіч. Або ад назвы прафэсіі — Нохім Цырулік, Рафель Кравец. Маглі звацца зусім проста: Шайка{{Заўвага|Родныя браты Міхаль і Шайка ад красавіка 1715 г. трымалі арэнду хвойніцкую, на якую мелі гадавы кантракт за суму ў 4300 злотых, даволі спраўна яе выплачвалі (НГАБ. Ф. 320. Воп. 1. Спр. 1. А. 144). А нашмат пазьней, у пачатку 1830-х гадоў экспартэрамі гарэлкі з бровараў Уладыслава Прозара, падкаморага рэчыцкага, у Хвойніках, Гарадзішчы і Ёлчы былі бацька і сын Лейба і Абрам Шайковічы [НГАБ. Ф. 694. Воп.7. Спр. 831. А. 9]. Тады яны ўважаліся першымі ў гэткага кшталту камэрцыі на ўвесь Рэчыцкі павет Менскай губэрні.}}, Гдаль, Шмуйла, ці яшчэ дадаючы да імя ўласнага род заняткаў — Айзік арандатар, Іцка кравец. У гэтым жа інвэнтары зьмешчана апісаньне Хвойніцкага замку<ref>НГАБ. Ф. 320. Воп. 1. Спр. 1. А. 120—122адв.</ref>{{Заўвага|Пра Хвойніцкі замак гл.: Ткачоў М. А. Замкі і людзі. — Мінск: Навука і тэхніка, 1991. С. 160 — 161; пар.: [http://hojniki.ucoz.ru/index/0-56 С. Бельскі. Замак у Хойніках.]}}. Пасэсія ксяндза-біскупа Ю. Парышэвіча была вельмі няўдалай. Маёнтак усё ніяк ня мог управіцца з выплатай даўгоў, што мусіла абмяркоўвацца нават на паседжаньнях Радамскага і Люблінскага трыбуналаў<ref>Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. 3. Постановления провинциальных сеймиков в 1698—1726 гг. — Киев, 1910. С. 699—700.</ref>. 2 траўня 1722 году князь Мікалай Шуйскі атрымаў ліст, у якім паведамлялася, што маніфэсту камісарскага абмежаваньня Оўруцкага павету з Мазырскім у Оўручы няма, кнігі бо двойчы згарэлі, дык ці не зьвярнуўся б у Мазырскі гродзкі суд, мо там што здабудзе<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 36</ref>. Пасьля князя Мікалая, ад канца 1720-х і да пачатку 1750-х гадоў Хвойнікі сталі ўласнасьцю яго брата Ігнацыя. У тарыфе падымнага падатку Оўруцкага павету Кіеўскага ваяводзтва 1734 году, складзеным паводле зьвестак папярэдняй люстрацыі, засьведчана, што ў 17 паселішчах (акрамя вёскі [[Багушы (Гомельская вобласьць)|Багушы]], прыналежнай астраглядаўскай плябаніі) Хвойніцкай воласьці пана І. Шуйскага налічвалася 255 двароў<ref>Тарифи подимного податку, сеймикові лауди і люстрації Київського воєводства першої половини XVIII століття. /Вид. друге, доп. Укл. Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 21, 39, 285—286</ref> (прыкладна 1530 жыхароў). Прычым для Хвойнікаў улічаныя і габрэйскія домагаспадаркі. [[Файл:Прыход Хвойніцкай Пакроўскай царквы ў 1740 г.png|значак|зьлева|170px|Прыход Хвойніцкай Пакроўскай царквы ў 1740 г.]][[Файл:Згадка пра Пакроўскую царкву ў 1743 г.jpg|значак|170px|Згадка пра Пакроўскую царкву ў 1743 г.]][[Файл:Запіс пра ўніяцкага пароха і верных Пакроўскай царквы ў Хвойніках на 1743 г.jpg|значак|170px|Запіс пра ўніяцкага пароха і колькасьць верных Пакроўскай царквы ў Хвойніках на 1743 г.]][[Файл:1761 г. Копія аднаго з запісаў пра хрост Адама Шуйскага.jpg|значак|зьлева|170px|1761 г. Копія запісу 1747 г. у кнігах Юравіцкага касьцёлу пра хрост Адама Шуйскага.]][[Файл:Астрагляды, парафія 1748 г.jpg|значак|зьлева|170px|Астраглядавіцкая каталіцкая парафія ў 1748 г.]] Найранейшыя зьвесткі аб прыходзе Хвойніцкай царквы Пакрова Найсьвяцейшай Багародзіцы вядомыя зь візыты Брагінскага дэканату 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 40 дымоў у мястэчку Хвойніках, 40 у прадмесьці{{заўвага|Вось так: калі называныя вёскай, а калі ўважаныя за прадмесьце Хвойнікаў.}} Валоках, 40 у вёсцы Стралічаве, 8 у Рудным, 34 у Дворышчы, 10 у Навасёлках, 8 у Храпкаве, 10 у Вялікім Боры. Колькі душ да споведзі для візытатараў — non constat<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 792, 794</ref>. Згодна з Генэральнай візытай Брагінскага дэканату, на 1743 год у прыходзе Пакроўскай царквы мястэчка Хвойнікаў, дзедзічных добраў князя Ігнацыя Шуйскага, харунжыча берасьцейскага, налічвалася 297 двароў, дапушчаных да споведзі 1188 душ верных. Узначальваў прыход сьвятар Ян Чачотка. Будынак царквы драўляны, з хвоі, узьведзены на сродкі дзедзіча за 10 гадоў перад візытацыяй<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Ф. 2461. А. 289адв., 290</ref>. 24 сьнежня 1744 году настаяцель Астраглядаўскага касьцёлу кс. Антоні Лукаш Пянькоўскі, дэкан оўруцкі, ахрысьціў у двары Хвойніцкім Адама, сына вяльможных Ігнацыя і Людвікі князёў Шуйскіх, пра што быў зроблены запіс у мэтрычнай кнізе Хвойніцкай царквы (Ecclesiae Ritus Greci Unici Choynicensis), пазьней занесены ў кнігі парафіяльнага касьцёлу<ref>НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 151адв.</ref>. У 1748 годзе мястэчка Хвойнікі названае ў ліку паселішчаў, частка жыхароў якіх належала да рыма-каталіцкай Астраглядавіцкай парафіі [[Оўруцкі дэканат|Оўруцкага дэканату]] [[Кіеўская дыяцэзія|Кіеўскай дыяцэзіі]]<ref>Ks. Orłowski K. N. Defensa biskupstwa y dyecezyi Kiiowskiey. — Lwów, 1748. S. 148.</ref>. У чэрвені 1750 году ў Хвойніках быў схоплены гайдамак Астап Луцкі, які ажно на працягу «шасці гадоў у гультайскіх эксцэсах жыцьцё праводзіў». Тутэйшая грамада асудзіла яго «на горла», але адміністратар Оўруцкага староства пан Станіслаў Быстрыцкі адмовіўся прыняць палоннага ў турму і выканаць над ім смяротны прысуд, дзеля чаго ў Оўруцкім гродзе і быў заяўлены пратэст<ref>Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 3: Акты о гайдамаках (1700—1768). — Киев, 1876. С. 464—466.</ref>. 14 жніўня т. г. возны гэнэрал Кіеўскага ваяводзтва пан Андрэй Святкоўскі арыштаваў у Хвойніках падданых князёў Шуйскіх з Краснасельля і іх атамана Кулешыка, падданага Загароўскага, абвінавачваных у [[Гайдамак|гайдамацтве]]. Кіраўнік ключа пан Мікалай Страчынскі абяцаў затрымаць рабаўнікоў да суда ў турме Хвойніцкага замку<ref>Архив ЮЗР. Ч. 3. Т. 3. С. 511—512.</ref>. [[Файл:Прыход Хвойніцкай царквы ў 1752 г.png|значак|170пкс|Прыход Хвойніцкай царквы ў 1752 г.]] Паводле чарговай візыты Брагінскага дэканату, на 1752 год у прыходзе Пакроўскай царквы было 326 двароў, у тым ліку 57 у самым месьце. Да споведзі дапушчана 1260 душ, зь якіх у тым годзе не спавядалася вялікая колькасьць верных, каля 500, пераважна вяскоўцаў<ref>ІР НБУВ. Ф. 1. Спр. 2464. А. 301, 304адв.</ref>. На 1754 год у мястэчку Хвойніках, пэўна, разам зь вёскай Валокамі, якой няма ў тарыфе, налічвалася 109 двароў (каля 654 жыхароў), зь якіх да «do grodu» (Оўруцкага замку) выплачвалася 16 злотых, 29 з паловай грошаў, «na milicję» (пераважна на барацьбу супраць гайдамакаў) 67 злотых і 28 грошаў<ref>Тариф подимного податку Київського воєводства 1754 року. /Опрацював Конрад Жеменецький. — Біла Церква, 2015. С. 192; гл. таксама: С. 13—15, 20—22.</ref>. У 1750—1770 гадох адбываліся шматлікія непаразуменьні і канфлікты паміж уладальнікамі добраў Хвойнікі і Астраглядавічы (князямі Шуйскімі, дзедзічамі і рознымі апякунамі) і ўладальнікамі суседняга Брагінскага маёнтку панамі Замойскімі/Мнішкамі, кароткачасовымі спадчыньнікамі па князю [[Міхал Сэрвацы Вішнявецкі|Міхалу Сэрвацыю Вішнявецкаму]] і яго жонцы Тэклі (з Радзівілаў), а асабліва — з панамі Ракіцкімі. [[Файл:Габрэі ў мястэчку Хвойнікі. 1784 г.jpg|значак|зьлева|170пкс|Габрэі ў Хвойніках, Вялікім Боры і Карчове. 1784 г.]][[Файл:Няпоўны сьпіс габрэяў у Брагіне. 1784 г.jpg|значак|170px|Рэшта Хвойніцкага кагалу. 1784 г.]] Габрэйскія перапісы 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчылі, што ў Хвойніках налічвалася адпаведна 30 дамоў, 101 жыхар, 24 дамы, 58 жыхароў і 25 дамоў з 67 жыхарамі; яшчэ 25 чалавек схаваныя ад апошняга перапісу ў суседняй вёсцы Настольле{{заўвага|Належала да асобнага невялічкага староства.}}, г. зн. разам было 92 чалавекі. Мястэчка — цэнтар аднайменнага [[кагал]]у, да якога ў названыя гады належалі насельнікі 14, 16 і 17 вёсак, а ў іх разам зь мястэчкам пражывала 198, 105 і 145 głow. Некаторыя зь іх у 1784 годзе запісаныя хрысьціянамі, таму пагалоўшчыне не падлягалі (у Малым Карчовым, Рашаўцах, Рудным і Шчарбінах), з астатніх жа выбрана 217 злотых і 15 грошаў паўгадовай платы<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 87. А. 1108-1108зв., 1124; Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. — Киев, 1890. С. 301, 391, 710.</ref>. Убываньне колькасьці габрэяў магло быць выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году, адгалоскі якой дасягалі і гэтых мясьцінаў. У «Archiwum Prozorów i Jelskich» ёсьць дакумэнт, датаваны 3 студзеня 1771 году, паводле якога хвойніцкі уніяцкі парох Ян Чачотка, з дазволу захварэлага ксяндза Мацея Шамяткоўскага, пробашча астраглядаўскага, ахрысьціў «толькі вадой» без далейшых касьцельных цырымоніяў нованароджаную Людвіку Канстанцыю, дачку нядаўна памерлага старосты загальскага князя Адама і Марыяны (з дому Халецкіх) Шуйскіх<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 19. S. 6, 8; НГАБ. Ф. 1781. Воп. 27. Спр. 202. А. 159адв.</ref>. [[Файл:Герб уласны роду Прозараў.png|100пкс|значак|зьлева|Герб уласны роду Прозараў]] 16 студзеня 1783 году сын ваяводы віцебскага Юзафа Прозара Караль ажаніўся з князёўнай Людвікай Шуйскай<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 19. S. 26, 28 — 30.</ref>. Хвойніцкі маёнтак з Астраглядаўскім ключом знаходзіўся на той час у пасэсіі апякуноў дзяўчыны князя [[Войцех Шуйскі|Войцеха Шуйскага]] і яго жонкі Анелі, сястры князя Адама. Дзеля таго, каб Людвіка, адзіная спадкаеміца па бацьку, магла ўвайсьці ў валоданьне добрамі, Каралю Прозару давялося сіламі свайго ўпаўнаважанага шляхціча Гадзяеўскага зьдзейсьніць [[наезд]]. Да вялікай вайны справа не дайшла, але судовыя спрэчкі з старостамі ніжынскімі скончыліся капрамісам толькі ў 1785 г.<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 91 — 97; Dubiecki M. Karol Prozor, oboźny W. W. Ks. Litewskiego. Przyczynek do dzieów powstania Kościuszkowskiego. Monografia / M. Dubiecki. — Kraków, 1897. S. 34 — 35</ref>. На 1789 год пры Хвойніцкай Сьвята-Пакроўскай прыходзкай царкве згаданая капліца Раства Найсьвяцейшай Багародзіцы ў Вялікім Боры<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 11. А. 73</ref>. [[Файл:Chojniki, Prozar. Хойнікі, Прозар (I. Urubleŭski, 1897).jpg|значак|зьлева|170px|Сядзібны дом Прозараў у Хвойніках. Ігнацы Врублеўскі, 1891 г.]] 13 ліпеня 1791 году варшаўская «Gazeta narodowa i obca» зьмясьціла паведамленьне пра тое, як 11 чэрвеня гаспадары рэзыдэнцыі ў Хвойніках{{заўвага|Новы сядзібны дом збудаваны якраз у часы [[Чатырохгадовы сойм|Чатырохгадовага сойму]].}} Караль і Людвіка Прозары сустракалі гасьцей з суседніх Мазырскага, Рэчыцкага і свайго Оўруцкага паветаў. Нагода — сьвяткаваньне прыняцьця [[Канстытуцыя 3 траўня 1791 году|Канстытуцыі 3 траўня]], пакліканай умацаваць і выратаваць Рэч Паспалітую. З раніцы наступнага дня — гарматны салют, сьвятая імша ў Астраглядавіцкім касьцёле{{Заўвага|Да парафіяльнага касьцёлу сьвяточная працэсія мусіла пераадолець крыху меней як 20 км, але ж і людзі ў навакольлі пра тое сьвята пачулі!}}, урачыстая казань ксяндза-пробашча Францішка Глінскага, Тe Deum laudamus вуснамі патрыётаў, сьвяточны абед і музыка з танцамі да самай раніцы.<ref>Gazeta narodowa y obca. № LVI. 13 lipca 1791; гл.: [http://hojniki.ucoz.ru/index/1791/0-363 Хойнікшчына]</ref> === Пад уладай Расейскай імпэрыі === [[Файл:Загаловак апісання Хойніцкага архіва 1798 г.png|значак|зьлева|170px|Загаловак вопісу Хвойніцкага архіва 1798 г., у якім праігнараваныя расейскія адміністрацыйныя пераўтварэньні, а сам маёнтак названы ''графствам''.]] [[Файл:Chvojniki, Prozar. Хвойнікі, Прозар (1901-17).jpg|значак|170px|Сядзібны дом напярэдадні 1-й сусьветнай вайны каля вуліцы У. В. Жыляка]][[Файл:Аркуш рэвізіі 1795 г. што да мястэчка Хвойнікі.jpg|значак|зьлева|170px|Аркуш рэвізіі 1795 г. што да мястэчка Хвойнікі.]] [[Файл:Запіс аб пахаванні Караля Прозара.png|значак|зьлева|170px|Запіс аб пахаваньні абознага Караля Прозара]] [[Файл:Пергамент з прысвячэннем нябожчыцы Людзвіцы Канстанцы Прозар. Знаходка 1965 г.png|значак|170px|Пэргамін з прысьвячэньнем Людвіцы Прозар яе мужа Караля. Знаходка 1965 г.]] [[Файл:Бутля ўрэцкага шкла, дукат і 2 злотыя 1831 г.png|значак|170px|Бутля ўрэцкага шкла, дукат і 2 злотыя 1831 г. з пахаваньня Людвікі Прозар]] [[Файл:Фрагмэнт сьпісу Астраглядавіцкай парафіі 1857 г.png|значак|170px|Фрагмэнт сьпісу Астраглядавіцкай парафіі 1857 г.]] [[Файл:У прыходзе Пакроўскай царквы 1857 г. (фрагмэнт).png|значак|зьлева|170px|У прыходзе Пакроўскай царквы 1857 г. (фрагмэнт)]] [[Файл:Chvojniki, Kaścieł. Хвойнікі, Касьцёл (1858).jpg|значак|зьлева|170px|Праект мураванага касьцёлу ў Хвойніках 1858 г.]] [[Файл:Chvojniki, Ludvika Prozar. Хвойнікі, Людвіка Прозар (1913).jpg|значак|170px|Курган Людвікі. Час выкананьня фота невядомы. Атрыманае А. Ельскім пры канцы 1913 г.]] [[Файл:Мястэчка Хойнікі на карце Ф. Ф. Шуберта.png|значак|170px|Хвойнікі і навакольле на мапе Шубэрта-Тучкова з праўкамі 1860-х гг.]] [[Файл:Chvojniki, Rynak, Kaścieł. Хвойнікі, Рынак, Касьцёл (I. Sierbaŭ, 1912).jpg|значак|зьлева|170px|Касьцёл у цэнтры мястэчка, пераўтвораны ў Пакроўскую царкву. Фота І. Сербава. 1912 г.]] [[Файл:Chvojniki. Хвойнікі (1864).jpg|значак|зьлева|170px|Хвойнікі на пляне 1864 г.]] [[Файл:Chojniki, Prozar. Хойнікі, Прозар (I. Sierbaŭ, 1912).jpg|значак|170px|Капліца (з {{падказка|крыптай|пахавальняй}}) на могілках. Хвойнікі. [[Ісак Сербаў]], 1912 г.]] [[Файл:Chvojniki. Хвойнікі (1886).jpg|значак|зьлева|170px|Хвойнікі на пляне 1886 г.]] [[Файл:Эксплікацыя да пляну Хвойніцкага маёнтку Канстанціна Прозара. 1886 г.png|значак|170px|Эксплікацыя да пляну Хвойніцкага маёнтку Канстанціна Прозара. 1886 г.]] [[Файл:Надпісы з каталіцкіх пахаванняў у Хойніках.png|значак|170px|Надпісы з каталіцкіх пахаваньняў у Хвойніках.]] [[Файл:Jezapoŭ-Vałoki. Езапоў-Валокі (1887).jpg|значак|зьлева|170px|Плян фальваркаў Езапоў і Валокі. 1887 г.]] [[Файл:Копія запісу аб продажы маёнтку хвойнікі ў 1887 г. (фрагмэнт).jpg|значак|зьлева|170px|Копія запісу аб продажы маёнтку Хвойнікі ў 1887 г. (фрагмэнт)<ref>Выпись из крепостной Минского Нотариального Архива. Книга по Речицкому уезду за 1887 год. № 18. С. 87 — 98. № 15</ref>]] [[Файл:Chvojniki, Prozar, Kaplica. Хвойнікі, Прозар, Капліца (1913).jpg|значак|170px|Капліца. Час выкананьня здымку невядомы. Дасланы А. Ельскаму ў канцы 1913 г.]][[Файл:Чарцёж капліцы, пераўтворанай на царкву.png|значак|зьлева|170px|Чарцёж капліцы, пераўтворанай на царкву. Пач. XX ст.]] [[Файл:Кафля керамічнага заводу Э. Бергенгэйма ў доме А. Аўраамава.jpg|значак|зьлева|170px|Кафля керамічнага заводу Э. Бергэнгэйма ў палацыку А. Аўраамава.]] [[Файл:Праэкт мураванай царквы ў м. Хвойнікі.png|значак|170px|Нязьдзейсьнены праект мураванай царквы ў м. Хвойнікі. Пач. XX ст.]] [[Файл:Праект касьцёла. 1912 г. (фрагмэнт 1).png|значак|170px|Праект касьцёла. 1912 г. (фрагмэнт 1).]] [[Файл:Праект касьцёла (фрагмэнт 2).png|значак|170px|Праект касьцёла (фрагмэнт 2).]] У выніку 2-га падзелу [[Рэч Паспалітая|Рэчы Паспалітай]] (1793 год) Хвойнікі апынуліся ў межах Рэчыцкай акругі Чарнігаўскага намесьніцтва (губэрні), з 1796 году ў складзе тэрытарыяльна ўпарадкаванага [[Рэчыцкі павет|Рэчыцкага павету]] Маларасейскай, а з 29 жніўня 1797 году [[Менская губэрня|Менскай губэрні]] [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]<ref>Насевіч В., Скрыпчанка Т. Рэчыцкі павет / В. Насевіч, Т. Скрыпчанка // Энцыклапедыя гісторыі Беларусі: у 6 т. — Т. 6. Кн. 1. — Мінск: БелЭн, 2001. C. 181—182.</ref>. У пачатку жніўня 1793 году сядзіба ў Хвойніках прымала гасьцей — удзельнікаў кансьпірацыйнай нарады, мэтай якой была падрыхтоўка ўзброенага выступленьня супраць падзелаў Рэчы Паспалітай і за аднаўленьне Канстытуцыі 3 траўня. Сярод іх М. Дубецкім і К. Барташэвічам названыя адзін з галоўных арганізатараў Ігнацы Дзялынскі з Траянова, оўруцкі падкаморы і ўладальнік Олеўскага ключа Тадэвуш Нямірыч, соймавы пасол Каятан Праскура, стражнік літоўскі з суседняга [[Барбароў|Барбарова]] [[Ян Мікалай Аскерка]], [[абат]] оўруцкіх базылян Юзафат Ахоцкі з Шэпелічаў, яго пляменьнік, аўтар успамінаў пра падзею Ян Дуклян Ахоцкі, прэзыдэнт тагачаснага цэнтру Кіеўскага ваяводзтва г. [[Жытомір]]а Левандоўскі, судзьдзя Дуброўскі, староста Богуш, рэгент Асташэўскі, канонік Кулікоўскі, ксёндз Саламановіч, Станіслаў Трацяк і інш. — агулам 20 асобаў. Імёныя астатніх засталіся невядомыя расейскай сьледчай камісіі ў Смаленску. З Хвойнікаў шэф І. Дзялынскі, акрамя карысных рашэньняў, вывез 25 000 [[дукат]]аў, сабраных патрыётамі. У 2-й палове жніўня Я. Ахоцкі, наведаўшы маёнтак К. Прозара, атрымаў яшчэ 8000, а ў канцы сьнежня — 16 000 чырвоных злотых; акрамя таго, М. Паўша паказаў на сьледзтве, што Прозар даваў 2000 дукатаў на ўтрыманьне Пінскай паўстанчай брыгады<ref>Wybór pism J. I. Kraszewskiego. Pamiętniki Jana Duklana Ochockiego. — Warszawa, 1882. Tom II. S. 215—216, 249; Dubiecki M. S. 180—183; Bartoszewicz K. Dzieje insurekcji kościuszkowskiej 1794. — Berlin: B. Harz, 1913. S. 129—130; Восстание и война в Литовской провинции (по документам Москвы и Минска). Сост. Е. К. Анищенко. — Минск, 2001. С. 26.</ref>. Тадэвуш Касьцюшка прызначыў К. Прозара намесьнікам радцы Найвышэйшай нацыянальнай рады і сваім паўнамоцным прадстаўніком пры ўсіх дывізіях войска ВКЛ. Разгарнуць паўстаньне не хапіла часу. Давялося ратавацца. К. Прозар і капітан Гамількар Касінскі 20 красавіка 1794 году выехалі з Хвойнікаў да Юравічаў. Але Ян Мікалай Аскерка, стражнік польны літоўскі, праз свайго пасланца папярэдзіў, што ў Бабічах (Барбарове) іх ужо чакаюць расейскія жаўнеры. Абознаму з Касінскім тады ўдалося, дзякуючы сялянам-праваднікам, застацца вольнымі<ref>Tygodnik literacki. — № 37. Poznań, dnia 13 września, 1841 (Ліст гэн. Касінскага да гэн. Пашкоўскага); Dubiecki M. S. 215—217.</ref>. У Хвойнікі расейскія адзьдзелы ўвайшлі ў аўторак 22 красавіка апоўдні. Рухаліся з 2-х бакоў, зьбліжаючыся да двара, як быццам засьцерагаліся засады. Камандзірамі іх былі «паляк на расейскай службе» Яворскі і [[падпалкоўнік]] Таўберт. Не засьпеўшы абознага ў Хвойніках, узялі нібы ў заложнікі 10-месячнага сына Уладыся{{Заўвага|Да 17 жніўня знаходзіўся ў Хвойніках пад наглядам паручніка Давыдава. З прычыны сэквэстру нянькам даводзілася спрачацца з афіцэрамі нават за пялюшкі для немаўляці. Нарэшце швагер Францішак Букаты, былы сакратар амбасады Рэчы Паспалітай у Лёндане, дамогся часовай апекі над хлопчыкам і вывез яго з Хвойнікаў: Dubiecki M. S. 235—236.}}. На маёнтак быў накладзены сэквэстар, а Людвіка Канстанцыя зь іншымі дзецьмі і маці Марыянай вымушана выехаць за аўстрыйскую мяжу ў Львоў<ref>Dubiecki M. S. 229.</ref>. У крыніцы пад назвай «Камеральное описание… Речицкой округи» 1796 году сказана, што колішнія добры Людвіка Прозара {{Заўвага|Тут, напэўна, дапушчана памылка прачытаньня тэксту рэвізіі, бо ў ёй згаданая Людвіка з князёў Шуйскіх Прозарава, жонка абознага Караля. І. В. Кандрацеў дарэмна зьдзіўляўся з таго, што Людвік Прозар ня браў удзелу ў выбарах у дваранскія інстытуцыі Рэчыцкага павету ў 1796 г., а потым распавёў пра яго "родзіча" Караля – вялікага патрыёта Рэчы Паспалітай (ужо больш як два гады ён быў у сваёй першай эміграцыі), неабачліва спаслаўшыся на электронны плягіят, падпісаны прозьвішчам Баркоўскі<ref>Ігор Кондратьєв. Участь шляхти Речицького повіту у виборах в дворянські інституції Чернігівського намісництва в 1796 р. // Рэчыцкі край: да 150-годдзя з дня нараджэння Мітрафана Доўнара-Запольскага: зб. навук. арт. – Мінск: Беларуская навука, 2019. С. 311 – 312</ref>.}}, у пераліку якіх і м. Хвойнікі, перайшлі былі «да скарбу», але «паводле найвышэйшага загаду» вернутыя пані Луізе{{Заўвага|Француская форма імя ёсьць у паперах імпэратрыцы Кацярыны ІІ, у лістах яе генэралаў і самой Людвікі Канстанцыі, гл.: AGAD. APiJ. Sygn. 13. S. 3, 4, 76, 78, 97, 154, 158, 160; таксама гл. дакумэнты наступнага сэквэстру: Sygn. 14.}} Прозаравай<ref>Петреченко І. Є. «Камеральное описание… Речицкой округи» 1796 р.: інформаційний потенціал пам’ятки // Днепровский паром. Природное единство и историко-культурное взаимодействие белорусско-украинского пограничья / Материалы международной конференции (26-27 апреля 2018 г., г. Гомель). — Минск, 2018. С. 70 — 71.</ref>. У расейскай рэвізіі, датаванай 5-м лістапада 1795 году, запісана, што мястэчка Хвойнікі дзедзічнай уладальніцы Людвікі з Шуйскіх Прозаравай было здадзенае ў «арендовную поссесию» каноніку інфлянцкаму ксяндзу Юзафу, сыну Марціна, Корсаку{{заўвага|Тагачаснаму плябану Астраглядавіцкай рыма-каталіцкай парафіі.}} тэрмінам на 2 гады (з 02.04.1794 да 02.04.1796) за 7 947 польскіх злотых і 29 грошаў. Адміністратарам, як і ў Валоках, прызначаны пляменьнік каноніка Юзаф, сын Станіслава, Віткоўскі. Тады ў мястэчку было 67 аседлых (карэнных) і 6 неаседлых (прышлых) двароў, у якіх разам налічвалася 183 асобы мужчынскага і 196 жаночага полу падданых{{заўвага|Тут, зразумела, няўлічаныя шляхта і габрэі, якіх у мястэчку жыло нямала.}}<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп. 9. Спр. 59. А. 171 — 179адв.</ref>. У 1796 годзе настаяцель Пакроўскай царквы ў Хвойніках, павернутай да [[Найсьвяцейшы ўрадавы сынод|расейскага праваслаўя]] годам раней<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп. 9. Спр. 263. А. 343.</ref>, Якаў Чачот склаў яе вопіс<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 573. А. 39 — 39адв.</ref>. Паводле шляхецкай рэвізіі 1811 году, фальварак [[Лянтарня|Linterny]] зь вёскай Забалаць (сёння гэта вуліцы м. Хвойнікі) трымаў у арэндзе ад абозных Прозараў Ваўжынец Балашэвіч, ротмістр берасьцейскі<ref>НГАБ. Ф. 333. Воп. 9. Спр. 263. А. 3</ref>. У 1812 годзе К. Прозар падтрымаў імпэратара французаў [[Напалеон I Банапарт|Напалеона Банапарта]], марна спадзеючыся, што той дапаможа ўзьняць з каленаў гаротную Айчыну, заняў пасаду старшыні Скарбовага камітэту ў Часовым урадзе ВКЛ{{Заўвага|Паводле Браніслава Клечыньскага, у 1813 годзе Напалеон даслаў з Дрэздэна абознаму ордэн Ганаровага легіёну, а разам і патэнт на графскі тытул: AGAD. APiJ. Sygn. 34. S. 6.}}. Усё абярнулася чарговай эміграцыяй ды сэквэстрам Хвойнікаў, Астраглядавічаў і вёсак да іх прыналежных. Пані Людвіка і ў гэты раз дамаглася вяртаньня да канца 1814 году маёнткаў з 2524 рэвіскімі душамі, давёўшы расейскім уладам, што яны належаць ёй, і што ня мусіць адказваць за ўчынкі мужа<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 14.</ref>. У пачатку 1831 году оўруцкі маршалак Ануфры Галецкі прапаноўваў больш як ужо 70-гадоваму К. Прозару ўзначаліць агульны для Рэчыцкага, Мазырскага і Оўруцкага паветаў паўстанцкі ўрад. Меркавалася стварыць вайсковы кантынгэнт колькасьцю да 1000 чалавек пад яго камандай і пра гэта стала вядома расейскім уладам. Былы абозны ВКЛ адмовіўся, спаслаўшыся на фізычную слабасьць і нэгатыўнае стаўленьне да гэтай ідэі сыноў Уладыслава і Юзафа. Мяркуецца, што нарады патрыётаў у Хвойніках усё ж адбываліся<ref>Dubiecki M. S. 321; Dangel St. Rok 1831 w Mińszczyźnie. — Warszawa, 1925. Tom II. S. 53, 173 (przypis 66).</ref>{{Заўвага|У кожным выпадку, вольналюбівых поглядаў сваіх абозны не зьмяніў і ў глыбокай старасьці. Знойдзеныя ў 1965 годзе ў Хвойніках паўстанцкія манэты 1831 году, пакладзеныя ў склеп перазахаванай у 1829 г. жонкі Людвікі Канстанцыі, сьведчаць аб тым. Цікава: пра «flaszką krzyształową, hermetycznie zamkniętą, w której znajduje się ducat, dwuzłotówka i pismo na pargaminie, ręką moją (К. Прозара) kreślone, z podpisem wielu przytomnych natenczas obywateli», як і пра пабудову склепа, Юзаф Рольле паведамляў яшчэ ў кнізе 1882 г.: Dr. Antoni J. Opowiadania historyczne. Serya trzecia. T. 1. Karol Prozor, ostatni oboźny litewski. – Warszawa, 1882. S. 46. Пра знаходку гл.: Рябцевич В. Н. Нумизматика Беларуси. – Минск: Полымя, 1995. С. 274 – 275; Каталог выставы “Ад рымскага дэнарыя да беларускага рубля”. /Укл. Р. І. Крыцук, В. М. Сідаровіч, Л. І. Талкачова. — Мінск: Кнігазбор, 2018}}. Знаходзіўся тут пэўны час і прысланы з Рэчыцы падпаручык Міцінскі з паўтара дзясяткам салдат-інвалідаў, які адмовіўся выправіцца да каленкавіцкіх Вадовічаў, бо там на 12 чэрвеня т. г., маўляў, ужо сканцэнтравалася зашмат паўстанцаў. 19 чэрвеня ад брагінскіх [[Шкураты|Шкуратоў]] і Мікулічаў праз Хвойнікі ў накірунку Вадовічаў, потым Нароўлі і Мухаедаўскіх лясоў, дзе хаваліся {{падказка|інсургэнты|Паўстанцы}} з Оўруцкага і Радамышальскага паветаў, праходзіў невялікі конны адзьдзел Міхала Лігэнзы, спрабуючы ўзьняць тутэйшую чыншавую і дворскую шляхту на паўстаньне<ref>Dangel St. S. 59.</ref>. 15 сакавіка 1835 году, згодна з мэтрычным запісам у кнігах Мікуліцкай Багаяўленскай царквы, у фальварку [[Лянтарня]] (Лянтэрня), арандаваным шляхцічам Ігнацыем Стравінскім, нарадзіўся сын Аляксандар, старэйшы брат Хведара, будучага знакамітага артыста Марыінскага тэатру ў Пецярбургу<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 13. Спр. 537. А. 404</ref>. Паводле зьвестак на 1834 год, у Хвойніках праводзіліся 2 штогадовыя кірмашы: 1—3 лютага і 1—4 кастрычніка; тавараў прывозілася адпаведна на 4 000 і 3000 рублёў, прадавалася на 2 000 і 1 600 р., наведвалі кірмашы каля 500 і 400 чалавек<ref>Список существующих в Российской империи ярма''н''ок. — С. Петербург, 1834. С. 190.</ref>. Запіс у мэтрычных кнігах Астраглядаўскага касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі засьведчыў, што 20 кастрычніка (1 лістапада н. ст.) 1841 году ў Хвойніках, хутчэй ад старасьці, чым ад хваробы, у 81-гадовым веку памёр вялікі абозны ВКЛ Караль Прозар. 24 кастрычніка Мазырскі і Рэчыцкі дэкан Францішак Пазьняк, які быў астраглядаўскім пробашчам, пры асыстэнцыі шматлікага духавенства і ў прысутнасьці мноства людзей пахаваў нябожчыка ў радавым склепе<ref>НГАБ. Ф. 1089. Воп. 1. Спр. 3. А. 10адв.</ref>. У інвэнтарах 1844 г. уладальнікамі Хвойніцкага і Юзафаўскага маёнткаў названыя адпаведна Ўладыслаў і Юзаф Прозары, сыны абознага<ref>НГАБ. Ф. 142. Воп. 1. Спр. 1475, 1481.</ref>. Пасьля сьмерці Юзафа ў 1845 г.<ref>НГАБ. Ф. 1089. Воп. 1. Спр. 3. А. 44 — 44 адв.</ref> ягоная частка тутэйшай спадчыны перайшла да Ўладыслава. Паводле рэвізіі 1847 году «Хвойніцкае габрэйскае таварыства» складалі 2393 душы<ref>Еврейская энциклопедия. Т. 15. — Санкт-Петебург: Брокгауз-Ефрон, 1913. Стб. 653</ref> Згодна з кнігай «Памяць. Гісторыка-дакументальная хроніка Хойніцкага раёна», на 1849 год у Хвойніках — 74 двары, 580 жыхароў; дзеялі царква, каталіцкая капліца, 3 сынагогі; паштовая станцыя на тракце Мазыр — Брагін — Любеч, 26 крамаў, 2 піцейныя дамы, конны млын. Побач, у сядзібе Валокі, былі бровар і вятрак. У «Списках населенных мест Минской губернии по уездам, приходам, еврейским обществам со сведениями об их расположении и народонаселении [Дело]: 1857 г.» засьведчана, што 12 асобаў мужчынскага і 7 жаночага полу з двара Хвойнікі, 199 і 113 асобаў адпаведна зь ліку жыхароў мястэчка Хвойнікі былі парафіянамі Астраглядаўскага касьцёлу Унебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі, яшчэ 55 местачкоўцаў абодвух полаў зьяўляліся прыхаджанамі Хвойніцкай Сьвята-Пакроўскай царквы<ref>Расейскі дзяржаўны гістарычны архіў (РДГА). Ф. 1290. Воп. 4. Спр. 79. А. 382, 666</ref>. У 1859—1862 гадох намаганьнямі і на сродкі Ўладыслава Прозара ў Хвойніках вымуравалі нэагатычныя касьцёл і капліцу, вядомыя са здымкаў 1912 г. І. Сербава. 17—18 верасьня 1860 году мястэчка наведаў менскі архіяпіскап [[Міхал Галубовіч]]. У. Прозар прасіў дазволу ўзьнесьці алтар для жалобнага набажэнства ў капліцы. Архіяпіскап згадзіўся пры ўмове, калі абшарнік збудуе на працягу 15-ці гадоў мураваную царкву<ref>Язэп Янушкевіч. Дыярыюш з XIX стагоддзя: Дзённікі Міхала Галубовіча як гістарычная крыніца. — Мінск.: Выдавец В. Хурсік, 2003</ref>. У пачатку студзеня 1862 году Ўладыслаў спачыў. На пахаваньні ў Хвойніках, менш як за паўтары гады да свайго арышту, выступіў з прамоваю [[Аляксандар Аскерка]]<ref>AGAD. APiJ. Sygn. 1. S. 209.</ref>, сястра якога Зофія была замужам за сынам нябожчыка Мечыславам. У 1864 годзе Мечыслаў Прозар памёр у зьняволеньні, а на маёнтак Хвойнікі, у якім на думку сьледзтва «жылі людзі, гатовыя да рэвалюцыйных беспарадкаў» і знайшлі нарыхтаваную зброю, быў накладзены ўзмоцнены 10-ці адсоткавы збор. Памёр і арыштаваны па справе паўстаньня Гэнрык Пяткевіч, бацька Чэслава<ref>Паўстанне 1863—1864 гадоў у Віцебскай, Магілёўскай і Мінскай губернях: Дакументы і матэрыялы Нацыянальнага гістарычнага архіва Беларусі / уклад. Дз. Ч. Матвейчык; рэдкал.: У. І. Адамушка [і інш.]. — Мінск: А. М. Вараксін, 2014. С. 450—452.</ref>. У 1864 годзе дзеля выхаваньня тутэйшых дзяцей, а разам і іхных бацькоў у духу вернасьці расейскай манархіі, у Хвойніках адкрыта 2-клясная народная вучэльня. 20 чэрвеня 1865 году, «паводле мясцовага прадстаўленьня» праваслаўнага духавенства, як зь непрыхаваным задавальненьнем пісаў у сваім рапарце брагінскі дабрачынны Максім Ярэміч, невялікі стары драўляны і «цудоўнай структуры» мураваны касцёлы ў цэнтры Хвойнікаў і мураваную капліцу на могілках улады адабралі ў католікаў і перадалі ў праваслаўнае ведамства<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 31248. А. 15.</ref>. Удава Мечыслава Прозара Зофія рабіла захады, абы вярнуць забранае ці хоць забясьпечыць недатыкальнасць радавога склепу. 2 лістапада 1887 г. яе сын і спадкаемца Канстанцін вымушаны быў прадаць абцяжараны даўгамі маёнтак расейскім купцам з [[Арлоўская губэрня|Арлоўскай губэрні]], [[Карачаў|карачаўскаму]] Міхаілу Пятровічу Аўраамаву і [[Трубчэўск|трубчэўскаму]] Гаўрылу Сямёнавічу Курындзіну за 580 000 рублёў серабром<ref>Виноградов Д. Л. Живые прошлого страницы. / Дмитрий Леонидович Виноградов. — Минск: А. Н. Вараксин, 2018. С. 99 — 102.</ref>. У сьпісе землеўладальнікаў Менскай губэрні сказана, што ў маёнтку Хвойнікі Канстанціна Прозара налічвалася 44 466 дзесяцін зямлі<ref>Список землевладельцев Минской губернии. 1889 г. — Минск, 1889. С. 373.</ref>. Пасьля таго продажу і здарылася непапраўнае. «Dziennik Kujawski» у верасьнёўскім нумары за 1895 год паведамляў: яшчэ ў канцы сакавіка злачынцы, нібыта з кола новых уладальнікаў маёнтку, нанялі каваля, выламалі краты ад уваходу ў [[лёх]], выкінулі з трунаў рэшткі пахаваных Прозараў, пазрывалі зь іх медзь і наступна прадавалі ў розных месцах. Празь некалькі дзён выламаныя краты і парэшткі заўважыў праваслаўны сьвятар, які і паведаміў аб здарэньні ў паліцыю. Гэтак Прозары пазбавіліся апошняга, што ім яшчэ ў Хвойніках належала, — уласных пахаваньняў<ref>Dziennik Kujawski. — Inowrocław, 20 września 1895 (Nr. 216. Rocznik III). S. 3.</ref>. У парэформавы пэрыяд Хвойнікі сталі цэнтрам аднайменнай воласьці ў Рэчыцкім павеце. У мястэчку здаўна праводзіліся кірмашы — Стрэчанскі ў лютым і [[Пакроў]]скі ў кастрычніку. У 1863 і 1864 гадох на іх адпаведна было прывезена тавару на 3850 і 4000 рублёў, 4500 і 4500 рублёў, а прададзена — на 1700 і 2000 рублёў, 2315 і 2500 рублёў<ref>Труды Минского губернского статистического комитета. Вып. 1. Историко-статистическое описание девяти уездов Минской губернии. — Минск, 1870. С. 416</ref>. Згодна зь ведамасьцю Сьвята-Пакроўскай царквы, на 1875 год яе прыход налічваў 1254 асобы мужчынскага і 1260 асобаў жаночага полу верных. Зь іх у самым мястэчку Хвойнікі ў 12 дварах — 48 мужчын і 37 жанчын<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 40937. А. 234, 239адв.</ref>. У сьпісе прыходаў і прычтаў па чатырох благачынных акругах (у межах Рэчыцкага павету) Менскай епархіі на 1876 год у складзе прычту Пакроўскай царквы ў Хвойніках названыя настаяцель а. Іаан Лісевіч, в. а. штатнага псаломшчыка Яўген Тышкевіч і звышштатны Даніла Транцэвіч, просьфірня Алена Васанская. Да прыходу належалі жыхары мястэчка Хвойнікі, вёсак Валокі, Малешаў, Паселічы, Людвін, Настольле, Карчовае, Гарошкаў, Небытаў, Куравое, Дворышча<ref>Минские епархиальные ведомости. — Минск, 1876. № 10. С. 458</ref>. На 1879 год у прыходзе налічвалася 1178 душ мужчынскага і 1151 душа жаночага полу сялянскага саслоўя<ref>Описание церквей и приходов Минской епархии. VIII. Речицкий уезд. — Минск, 1879. С. 140</ref>. У 1885 г. Хвойніцкую воласьць складалі 24 паселішчы з 859 дварамі. У 1890 годзе у мястэчку — валасная ўправа, мяшчанская ўправа, пошта, лекарскі ўчастак, у воласьці — 36 паселішчаў з 1567 дварамі. У 1895 годзе ў маёнтку была заснавана вінакурня<ref name="fn2">Список фабрик и заводов европейской России. — С.-Петербург, 1903. С. 575</ref>. Паводле перапісу 1897 г. тут 335 двароў, 2596 жыхароў{{заўвага|Згодна зь іншымі зьвесткамі, у Хвойніках тады было 2685 жыхароў, зь якіх 1668 складалі габрэі<ref>Еврейская энциклопедия. Т. 15. — Санкт-Петебург: Брокгауз-Ефрон, 1913. Стб. 653</ref>.}}, 5 юдэйскіх малітоўных дамоў, паштова-тэлеграфная кантора, хлебазапасны магазын, 48 крамаў, заезны двор, карчма. У пачатку XX ст. у Хвойніках дзеялі царква і капліца, працавалі 2 школы, лякарня, аптэка, жалезаробчы завод, 2 вадзяныя млыны. У выніку пажару 25 ліпеня 1901 году згарэла вінакурня. На 1903 год тая вінакурня сіламі 16 рабочых вытварала сьпірту на 37 900 (25 000) рублёў у год, перарабляла 1750 пудоў жытняй мукі, 6 312 пудоў зялёнага соладу і 110 000 пудоў бульбы<ref name="fn2"/>. У 1904 годзе сярод зямельных уласьнікаў Менскай губэрні, якія мелі 500 і болей дзесяцін, названыя ўладальнікі маёнткаў Хвойнікі і Рашаў спадчынныя ганаровыя грамадзяне (купцы) Міхаіл Пятровіч Аўраамаў і Гаўрыла Сямёнавіч Курындзін<ref>Памятная книжка Минской губернии на 1904 г. — Минск: Издание Минского губернского статистического комитета, 1903. Приложение. С. 54.</ref>. У 1909 годзе ў мястэчку было 338 двароў, 2891 жыхар<ref>Список населённых мест Минской губернии. / Сост. В. С. Ярмолович. — Минск, 1909. С. 210.</ref>. У 1911 г. Хвойніцкі маёнтак дзялілі між сабой браты Андрэй Міхайлавіч (12 645 дзесяцін), Сямён Міхайлавіч (11 651), Васіль Міхайлавіч (9 591), Мітрафан Міхайлавіч (8 406), Іван Міхайлавіч (1 582) Аўраамавы<ref>Список землевладельцев Минской губернии. 1911 г. — Б. м. С. 1.</ref>. З уводам у эксплюатацыю лініі Васілевічы — Хвойнікі (23 верасьня 1911 году) пачала дзеяць чыгуначная станцыя. У 1912 годзе А. М. Аўраамаў завершыў узьвядзеньне мураванага палацыка «u wjazdu do Chojnik», як вызначыў яго месцазнаходжаньне Анджэй Раствароўскі, унук Аляксандра Аскеркі, якому з-за дажджу ўвосень 1915 г., не даехаўшы да Рудакова, давялося тут заначаваць<ref>Rostworowski A. Ziemia, której już nie zobaczysz. Wspomnienia Kresowe. — Warszawa, 2001. S. 110.</ref>. Сапраўды, паўстаў будынак на месцы драўлянай сядзібы ў колішнім фальварку Валокі, г. зн. тады яшчэ ня ў Хвойніках. Відавочна, хіба што Першая сусьветная вайна перашкодзіла плянам Аўраамавых збудаваць у мястэчку мураваную царкву паводле расейскіх узораў праваслаўнай архітэктуры, хоць адпаведны праект ужо быў створаны<ref>РДГА. Ф. 1293. Воп. 167 Менская губэрня. Спр. 82</ref>. 2-м сакавіка 1912 году пазначаны праект драўлянага рыма-каталіцкага касьцёла ў мястэчку Хвойнікі<ref>НГАБ. Ф. 299. Воп. 5. Спр. 2075. А. 16</ref>. === Найноўшы час === 9 лютага 1918 году, яшчэ да падпісаньня [[Берасьцейская мірная дамова|Берасьцейскай мірнай дамовы]] з бальшавіцкай Расеяй (3 сакавіка), [[Нямецкая імпэрыя]] перадала паўднёвую частку Беларусі [[Украінская Народная Рэспубліка|Украінскай Народнай Рэспубліцы]]. У адказ на гэта, 9 сакавіка [[Другая Ўстаўная грамата|Другой Устаўной граматай]] тэрыторыя абвешчана была часткай [[Беларуская Народная Рэспубліка|Беларускай Народнай Рэспублікі]]. Хвойнікі, аднак, апынуліся ў складзе часова створанай 15 чэрвеня [[Палеская акруга (1918—1919)|Палескай акругі (староства)]] з цэнтрам у Рэчыцы, з кастрычніка — у Мазыры. Прычым, старастай (губэрнатарам) гэтман [[Украінская дзяржава|Украінскай Дзяржавы]] Павал Скарападзкі прызначыў былога ўладальніка маёнтку Гарадзішча (на Брагіншчыне), галаву Рэчыцкай павятовай управы П. А. Патона. Ад 18 траўня тут дзеяла «варта Украінскай Дзяржавы»<ref>Ціхаміраў А. В. Станаўленне і развіццё беларуска-украінскіх адносін у 1918—1920 гг. // Веснік БДУ. Сер. 3. 2005. № 3. С. 28 — 32; Грицкевич А. П. Борьба за Украину, 1917—1921 / А. П. Грицкевич; под науч. ред. А. Е. Тараса. — Минск: Современная школа, 2011. С. 92 — 93; Ільїн О. Західне Полісся в Українській Державі гетьмана Скоропадського (Історія в документах) / О. Ільїн // Над Бугом і Нарвою : український часопис Підляшшя. — 2014. № 3. С. 42; Валентина Метлицька. Тимчасова німецька окупація та її вплив на долю східного Білоруського Полісся (березень 1918 — січень 1919 рр.). // Україна та Німеччина: міждержавні відносини: збірник наукових праць / ред. кол. Владислав Верстюк (гол.), Степан Віднянський, Руслан Пиріг, Ірина Матяш, Дмитро Вєдєнєєв, Володимир Бойко, Дмитро Казіміров. — Чернігів: Сіверський центр післядипломної освіти, 2018. С. 286—296 (артыкул беларускамоўны); Замойский А. С. Брагин и местечки юго-восточной Беларуси в условиях перехода от войны к миру. 1918—1922 // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья. С. 85.</ref>. У сьнежні 1918 году нямецкія войскі пакінулі мястэчка і чыгуначную станцыю. 1 студзеня 1919 году, згодна з пастановай І зьезду КП(б) Беларусі, Хвойнікі ўвайшлі ў склад [[ССРБ|Сацыялістычнай Савецкай Рэспублікі Беларусі]], аднак 16 студзеня Масква адабрала іх разам зь іншымі этнічна беларускімі тэрыторыямі ў склад [[РСФСР]]. Ад сакавіка да пачатку ліпеня 1920 году Хвойнікі занятыя польскімі войскамі. Пагром, учынены ў лістападзе 1920 году жаўнерамі [[Станіслаў Булак-Балаховіч|Станіслава Булак-Балаховіча]], абярнуўся пагібельлю 48 жыхароў-габрэяў. [[Файл:Chvojniki, Rynak. Хвойнікі, Рынак (1929).jpg|значак|зьлева|170px|Местачковы дом, 1929 г.]][[Файл: Пасёлак Лянтэрня на карце, складзенай ў 1924-26 гг.jpg|значак|170px|Хвойнікі, Валокі, Забалацьце на мапе [[Рабоча-Сялянская Чырвоная Армія|РККА]] 1926 г.]] У дакумэнце пад назвай «Сведения о количестве учащихся школ Хойникской волости Речицкого уезда», пазначаным часовым адрэзкам 8 сьнежня 1920 — 15 красавіка 1921 году, засьведчана існаваньне Хвойніцкай школы II ступені (175 вучняў), а таксама школ І ступені — 1-й Хвойніцкай (58 вуч.), 2-й Хвойніцкай (204 вуч.), Хвойніцкай габрэйскай (50 вуч.), Хвойніцкай польскай (69 вуч.) і Хвойніцкай чыгуначнай (70 вуч.)<ref>Дзяржаўны архіў Гомельскай вобласьці. Ф. 68. Воп. 1. Спр. 16. А. 19.</ref>. У чэрвені 1921 году непадалёк ад Хвойнікаў на станцыі Аўрамаўская банда атамана Івана Галака затрымала цягнік, абрабавала і забіла 55 пасажыраў<ref>Новиков Д. С. Борьба органов советской власти с бандой атамана Галака на белорусско-украинском пограничье в начале 1921 г. // Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья. С. 102.</ref>. 8 сьнежня 1926 году Хвойнікі вярнулі [[БССР]], адначасова надаўшы статус раённага цэнтру спачатку ў [[Рэчыцкая акруга|Рэчыцкай]], потым у [[Гомельская акруга|Гомельскай акрузе]]. На 1930 год тут было 560 двароў. Напярэдадні Другой сусьветнай вайны ў мястэчку і на станцыі дзеялі 2 пачатковыя і 7-гадовая школы, хата-чытальня, філія спажывецкай каапэрацыі; працавалі лесапільня (з 1912 году), маслазавод (з 1930 году), шпаларэзны завод (з 1932 году), кравецкая і шавецкая майстэрні (з 1928 году), паравы млын, маслабойня, хлебапякарня (з 1929 году), смалакурня, машынна-трактарная станцыя (з 1932 году). З 1938 году — у [[Палеская вобласьць|Палескай вобласьці]] з цэнтрам у Мазыры. 29 верасьня 1938 году паселішча атрымала афіцыйны статус [[пасёлак гарадзкога тыпу|пасёлку гарадзкога тыпу]]. [[Файл:Помнік ахвярам нацызму ў Хойніках.jpg|значак|зьлева|170px|Помнік ахвярам нацызму ў Хвойніках.]] У [[Другая сусьветная вайна|Другую сусьветную вайну]] з 25 жніўня 1941 да 23 лістапада 1943 году Хвойнікі знаходзіліся пад акупацыяй [[Трэці Райх|Трэцяга Райху]]. У верасьні 1941 году акупанты зьнішчылі ў урочышчы Пальміра больш за 100 чалавек зь ліку хвойніцкіх габрэяў<ref>Матвей Милявский. Хойники — моя любовь и боль. // Мишпоха. № 16. 2005</ref>. {{пачатак цытаты}}''В 1946 году я впервые после войны приехал в Хойники и услышал от мамы, как был зверски убит ее отец, мой дедушка Нохим, не захотевший эвакуироваться. Группа стариков: дедушка, мой родственник Левицкий Мойше, его больной внук Хаим и другие — шли в одной колоне. Впереди дедушка, которому вручили знамя. Фашисты и полицейские заставили еле шагающих старых, больных людей петь песни. Обреченных били, и вдруг дедушка начал петь и вслед за ним остальные. Они даже бодрее стали шагать. Нацисты заставили их замолчать, прекратить пение. Кто-то из местных жителей, наблюдавших шествие обреченных, сообщил немцам, что евреи поют не песню, а нараспев читают молитву «Шма Исроэль». Мои попытки узнать подробности тогда не увенчались успехом. Это казалось легендой. Намного позже в акте Чрезвычайной Государственной комиссии по Хойникам, я прочитал, что группу стариков с красным флагом водили по улицам поселка, а потом под пытками вывели на «Пальмир» и расстреляли. Нет, это уже не легенда, а жестокая правда. Но почему в документе Комиссии не сказано о том, что «группа стариков» — это были евреи, и только евреи? Почему не сказано о том, чтó они пели? Не знали? Невозможно!''{{канец цытаты}}У кастрычніку — больш за 150 габрэяў расстраляныя ў пасялковым парку і 40 чалавек у двары будынку паліцыі. У чэрвені 1943 году ў Хвойніках быў створаны лягер грамадзянскага насельніцтва, у якім утрымлівалася 5 000 чалавек. Вязьняў групамі адпраўлялі ў Нямеччыну<ref>Без срока давности. Беларусь: преступления нацистов и их пособников против мирного населения на оккупированной территории БССР в годы Великой Отечественной войны. Гомельская область. Сборник архивных документов и материалов / сост.: А. Р. Дюков, В. Д. Селеменев (рук.) [и др.]; редкол.: А. К. Демянюк [и др.]. — Минск: НАРБ; М.: Фонд «Историческая память», 2021. С. 309, 317—318</ref>. Ад вызваленьня і да 15 студзеня 1944 году тут месьціліся органы кіраваньня Палескай вобласьці. З 1954 году Хвойнікі — у складзе Гомельскай вобласьці. На 1955/1956 навучальны год у раённым цэнтры дзеялі 2 беларускія (№ 1 і 3) і 1 расейскамоўная (№ 2) сярэднія школы<ref>Занальны дзяржаўны архіў у г. Рэчыцы . Ф. 3. Воп. 1. Спр. 12</ref>. 10 лістапада 1967 году Хвойнікі атрымалі статус [[места]]. У 1972 годзе да места далучылі вёскі [[Валокі (Хвойнікі)|Валокі]] і [[Забалацьце (Хвойнікі)|Забалаць]], у 1989 годзе — [[Настольле]] і [[Лянтарня|Лянтарню (бальшав. Чырвоную Ніву)]], 1 сьнежня 2009 году — [[Малішаў (Хвойніцкі раён)|Малішаў]]<ref>[https://web.archive.org/web/20131029210409/http://www.pravo.by/pdf/2009-309/2009-309(003-022).pdf «Об изменении административно-территориального устройства Хойникского района Гомельской области». Решение Гомельского областного Совета депутатов от 1 декабря 2009 г. № 290]{{Ref-ru}}</ref>. == Насельніцтва == Максымальная колькасьць насельніцтва ў Хвойніках засьведчаная на 1989 год, калі тут жылі 17113 чалавек (згодна зь перапісам). === Дэмаграфія === <div style="float:right;margin:0 0 .5em 1em;" class="toccolours"> <timeline> ImageSize = width:auto height:140 barincrement:29 PlotArea = left:50 bottom:20 top:15 right:15 TimeAxis = orientation:vertical AlignBars = late Colors = id:linegrey2 value:gray(0.9) id:linegrey value:gray(0.7) id:cobar value:rgb(0.0,0.7,0.8) id:cobar2 value:rgb(0.6,0.9,0.6) DateFormat = yyyy Period = from:0 till:15000 ScaleMajor = unit:year increment:5000 start:0 gridcolor:linegrey ScaleMinor = unit:year increment:1000 start:0 gridcolor:linegrey2 PlotData = color:cobar width:15 bar:1849 from:0 till:580 bar:1858 from:0 till:449 bar:1886 from:0 till:580 bar:1897 from:0 till:2596 bar:1909 from:0 till:2891 bar:1939 from:0 till:3400 bar:1970 from:0 till:9500 bar:1991 from:0 till:15000 bar:2002 from:0 till:14600 bar:2006 from:0 till:13500 bar:2009 from:0 till:13844 bar:2018 from:0 till:12472 TextData= fontsize:10px pos:(10,195) text: </timeline> </div> * '''XIX стагодзьдзе''': 1849 год — 580 чал., зь іх мяшчанаў 1-га разраду — 4, 2-га — 13, 3-га — 63; 1858 год — 449 чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|2-2к}} С. 426.</ref>; 1880 год — 500 чал.<ref>[[Аляксандар Ельскі|Jelski A.]] Chojniki // {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1к}} S. [http://dir.icm.edu.pl/pl/Slownik_geograficzny/Tom_I/620 620].</ref>; 1886 год — 580 чал.; 1897 год — 2596 чал. * '''XX стагодзьдзе''': 1906 год — 2685 чал. (1250 муж. і 1435 жан.), зь іх 717 каталікоў, 299 праваслаўных, 1668 юдэяў<ref name="pam">{{Літаратура/Памяць/Хвойніцкі раён}}</ref>; 1939 год — 3,4 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/БелЭн|17к}} С. 42.</ref>; 1970 год — 9,5 тыс. чал.; 1991 год — 15 тыс. чал. * '''XXI стагодзьдзе''': 2002 год — 14,6 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/БелЭн|17к}} С. 41.</ref>; 2004 год — 14,2 тыс. чал.<ref>{{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|2-2к}} С. 425.</ref>; 2005 год — 13,9 тыс. чал.; 2006 год — 13,5 тыс. чал.; 2008 год — 13,2 тыс. чал.; 1 студзеня 2009 году — 13,1 тыс. чал.; 2009 год — 13 844 чал.<ref name="belstat">[https://web.archive.org/web/20100918172105/http://belstat.gov.by/homep/ru/perepic/2009/vihod_tables/1.2-3.pdf Перепись населения — 2009. Гомельская область]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> (перапіс); 2016 год — 12 698 чал.<ref name="belstat2016">[https://web.archive.org/web/20160706073652/http://www.belstat.gov.by/upload/iblock/567/567f8a4ac45cd80a949bb7bd7a839ca7.zip Численность населения на 1 января 2016 г. и среднегодовая численность населения за 2015 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2017 год — 12 500 чал.<ref name="belstat2017">[https://web.archive.org/web/20200813193913/http://belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_7192/ Численность населения на 1 января 2017 г. и среднегодовая численность населения за 2016 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref>; 2018 год — 12 472 чал.<ref name="belstat2018">[https://web.archive.org/web/20180405033656/http://www.belstat.gov.by/ofitsialnaya-statistika/publications/izdania/public_bulletin/index_8782 Численность населения на 1 января 2018 г. и среднегодовая численность населения за 2017 год по Республике Беларусь в разрезе областей, районов, городов и поселков городского типа]{{Ref-ru}} [[Нацыянальны статыстычны камітэт Рэспублікі Беларусь]]</ref> === Рэлігія === У 1990-я гады ў Хвойніках узьведзеныя новыя будынкі царквы Пакрова Багародзіцы і касьцёлу Ўнебаўзяцьця Найсьвяцейшай Панны Марыі. === Адукацыя === У Хвойніках працуюць прафэсійны ліцэй, 4 сярэднія (у іх ліку гімназія), дзьве спартовыя школы і Школа мастацтваў. === Культура === Раённы Дом культуры, яго філія Цэнтр культуры м. Хвойнікі, дзее народны тэатр, народны ансамбль «Спадчына», пры Школе мастацтваў — дзіцячы ўзорны ансамбль «Верасок», ансамбль народнай музыкі «Крыніца», пры Цэнтры творчасьці дзяцей і моладзі адзьдзелу адукацыі райвыканкаму ўзорны ансамбль эстраднага танцу «DRIVE», Дом рамёстваў, раённая і местачковая бібліятэкі, раённы краязнаўчы музэй, выдаецца раённая газэта «Хойніцкія навіны». == Забудова == === Плян === Забудова Хвойнікаў злучылася з блізкімі паселішчамі, у выніку чаго склаліся раёны Старыя Хвойнікі, Новыя Хвойнікі і паўночна-заходні. Паводле генэральнага пляну ўзводзіліся 2—5-павярховыя будынкі. Шматпавярховы мікрараён Юбілейны збудаваны ў Новых Хвойніках. У зьвязку з [[Чарнобыльская катастрофа|чарнобыльскай катастрофай]] новае будаваньне ў месьце нязначнае. === Вуліцы і пляцы === {| cellspacing="1" cellpadding="3" style="width: 700px; margin: 0 0 1em 0; border: solid darkgray; border-width: 1px 1px 1px 1px; font-size: 90%; background-color: #fff;" |- bgcolor={{Колер|Беларусь}} align="center" | '''Афіцыйная назва''' || '''Гістарычная назва''' || '''Былыя назвы''' |-style="background:#FAFAFA;" align="left" | Вакзальная вуліца || '''Замкавы''' завулак<ref name="fn4">Зелянкоўскі А. М. Па залах Хойніцкага гісторыка-краязнаўчага музея. С. 10</ref> | '''Карчомная''' вуліца<ref name="plan-1886">[[:Файл:Chvojniki. Хвойнікі (1886).jpg|Плян Хвойнікаў 1886 году]]</ref> || |-style="background:#EEEEEE;" align="left" | Домнікава вуліца || '''Кавальская''' вуліца<ref name="fn4"/> || |-style="background:#FAFAFA;" align="left" | Інтэрнацыянальная вуліца || '''Царкоўная''' вуліца || |-style="background:#EEEEEE;" align="left" | Івана Мележа вуліца || '''Школьная''' вуліца || |-style="background:#FAFAFA;" align="left" | Піянэрская вуліца || '''Янава''' вуліца || |-style="background:#EEEEEE;" align="left" | Пралетарская вуліца || '''Пагарэлая''' вуліца || |-style="background:#FAFAFA;" align="left" | Савецкая вуліца || '''Базарная''' вуліца<ref name="fn4"/> і '''Зялёная''' вуліца 1864 г.<ref name="plan-1864">[[:Файл:Chvojniki. Хвойнікі (1864).jpg|Плян Хвойнікаў 1864 году]]</ref><br /> У 1886 г. апошняя пазначана як '''Валоцкая''' вуліца<ref name="plan-1886"/> || |-style="background:#EEEEEE;" align="left" | Сялянская вуліца || '''Забалоцкая''' вуліца<ref name="plan-1864"/><ref name="plan-1886"/> || |-style="background:#FAFAFA;" align="left" | Танкістаў плошча || '''Замкавая''' вуліца<ref name="fn4"/> || Працы плошча |} == Эканоміка == Аўтарамонтны завод, завод гідраапаратуры ў складзе «МТЗ-ХОЛДЫНГ», завод ЖБВ — філія ААТ «Мазырскі ДБК», фабрыка мастацкіх вырабаў, Палескі вытворчы ўчастак ААТ «Мілкавіта». == Турыстычная інфармацыя == === Інфраструктура === [[Файл:Museum in Chojniki.jpg|значак|зьлева|170px|Хвойніцкі краязнаўчы музэй, вул. Карла Маркса, 19]][[Файл:Ivan Melezh Ludzi na bolote Hoiniki 01.jpg|значак|170px|Скульптурная кампазыцыя «[[Людзі на балоце (раман)|Людзі на балоце]]» ў Хвойніках.]] Хвойнікі — цэнтар традыцыйнага мастацкага рамяства (ткацтва, вышыўка і інш.)<ref>{{Літаратура/Турыстычная энцыкляпэдыя Беларусі|к}}</ref>. Дзее Хвойніцкі краязнаўчы музэй. Спыніцца можна ў гатэлі «Журавінка». У месьце да 10-й гадавіны [[Чарнобыльская катастрофа|катастрофы на Чарнобыльскай АЭС]] паставілі помнік Смутку. === Адметныя мясьціны === * Забудова гістарычная (канец ХІХ — пачатак ХХ ст.; фрагмэнты). * Сядзібна-паркавы комплекс спадчынных ганаровых грамадзян Аўраамавых (пачатак XX ст.) на месцы сядзібы фальварку Валокі. === Страчаная спадчына === * Касьцёл (1859—1862), пераўтвораны ў Пакроўскую царкву. * Капліца на могілках (1859—1862), пераўтвораная ў царкву. * Сядзіба Прозараў (канец XVIII ст.) у мясьціне, якая называлася Замкам. * Царква Пакрова Найсьвяцейшай Багародзіцы (XVIII ст.){{Заўвага|Яе драўляны будынак зь лядашчымі, паводле сьвятара М. Ярэміча<ref>НГАБ. Ф. 136. Воп. 1. Спр. 31248. А. 17</ref>, страхой і купалам, які стаяў «почти в болоте» (на пляне 1864 г. пазначаны на вуліцы Царкоўнай), праблематычна ўважаць за страчаную архітэктурную каштоўнасьць, бо разабраны ён быў з нагоды пераўтварэньня ў Пакроўскую царкву нэагатычнага мураванага касьцёла ў самым цэнтры мястэчка Хвойнікі.}} == Асобы == * [[Караль Прозар]] (1759—1841) — на думку Т. Касцюшкі, — «рэдкі грамадзянін» Рэчы Паспалітай, паводле расейскай імпэратрыцы Кацярыны ІІ, — «в числе первейших бунтовщиков почитаемый»<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/kniga_pamjati/0-30 Абозны Караль Прозар] Хойнікшчына</ref> * Аляксандар Стравінскі (1835—1911) — удзельнік расейска-турэцкай вайны 1787—1788 гг., генэрал-маёр (1898)<ref>Больш падрабязна гл. [[Лянтарня]]</ref> * Мікалай Селіваноўскі (1901—1997) — намесьнік міністра Дзяржбясьпекі СССР (1946—1951), генэрал-лейтэнант (1943)<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/selivanowski/0-141 Николай Николаевич Селивановский] Хойнікшчына</ref>. * [[Якаў Жыліцкі]] (1909—1993) — вынаходнік, кандыдат сельскагаспадарчых навук, Заслужаны вынаходнік РСФСР * Ірына (нар. Тышкевіч) Бяляўская (1913—1975) — гісторык-славіст, прафэсар Маскоўскага унівэрсытэту імя М. В. Ламаносава <ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/kniga_pamjati/0-42# Ірына Бяляўская]{{ref-ru}}, Хойнікшчына</ref> * Ізраіль Рабіновіч (1914—2001) — доктар хімічных навук, прафэсар Ніжагародзкага унівэрсытэту, заслужаны дзеяч навукі і тэхнікі РСФСР, лаурэат Дзяржаўнай прэміі РФ (пасьмяротна). * Ізраіль Фішман (1914—2004) — доктар фізыка-матэматычных навук, прафэсар Казанскага унівэрсытэту<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/izrail_samuilovich_fishman/0-122 Израиль Самуилович Фишман], Хойнікшчына</ref> * Іван (Ян) Цішкевіч (1919—2001) — правазнаўца, доктар юрыдычных навук, прафэсар БДУ. Заслужаны юрыст БССР (1971)<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/cishkevich/0-424 Иван (Ян) Станиславович Тишкевич] Хойнікшчына</ref> * Уладзімер Чачот (1919—2004) — гісторык, дэкан факультэту польскай мовы і літаратуры Віленскага пэдагагічнага унівэрсытэту, прафэсар, заслужаны выкладчык Літоўскай Рэспублікі<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/czeczot/0-145# Уладзімер Чачот]{{ref-pl}}, Хойнікшчына</ref>. * Іосіф Тойбін (1919—1988) — літаратуразнаўца, дасьледчык творчасьці А. С. Пушкіна, доктар філялягічных навук, прафэсар Курскага пэдагагічнага інстытуту, выдатнік народнай асьветы РСФСР. * Міхаіл Пізенгольц (1926—2003) — эканаміст, пэдагог. Спэцыяліст у галіне фінансавай дзейнасьці буйных сельгаспрадпрыемстваў. Доктар эканамічных навук, прафэсар. * [[Рыгор Арцюшэнка]] (1927—2004) — дзяяч беларускай эміграцыі ў [[ЗША]] * [[Інэса Вінаградава]] (нар. 1934) — беларускі харавы дырыжор, Заслужаны работнік культуры БССР (1975) * [[Мікалай Асаўляк]] (1937—2008) — беларускі мастак, выкладчык СШ № 3 г. Хвойнікі, сябра Беларускага саюзу мастакоў<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/asauljak/0-130 ЧЕЛОВЕК, превративший маленькие уголки РОДНОГО КРАЯ в шедевры живописи]</ref> * [[Уладзімер Багінскі]] (нар. 1938) — навуковец у галіне лясной гаспадаркі, член-карэспандэнт НАН Беларусі, прафэсар ГДУ імя Ф. Скарыны<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/baginski/0-153 Уладзімір Феліксавіч Багінскі] Хойнікшчына</ref>. * [[Віктар Дашук]] (нар. 1938) — беларускі кінарэжысэр<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/viktar_dashuk/0-142 Віктар Нікіфаравіч Дашук] Хойнікшчына</ref>. * [[Алег Берасьнеў]] (1940—2014) — навуковец ў галіне дынамікі трываласьці і надзейнасьці машынаў, член-карэспандэнт НАН Беларусі<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/berasnew/0-179 Олег Васильевич Берестнев] Хойнікшчына</ref>. * [[Аляксандар Варабей]] (1957—2007) — удзельнік Алімпійскіх гульняў у Маскве (1980), рэкардсмен Беларусі ў бегу на 3000 м з перашкодамі (1980 і дагэтуль)<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/alvaralvar/0-310 Метеором промелькнул по небосклону] Хойнікшчына</ref> * [[Сяргей Кухарэнка]] (нар. 1976) — дзюдаіст, удзельнік Алімпійскіх гульняў у Сіднэі (2000) і Афінах (2004)<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/kukharehnka/0-476 Сергей Петрович Кухаренко] Хойнікшчына</ref> * [[Віктар Ганчарэнка]] (нар. 1977) — футбаліст, трэнэр<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/gancharehnka/0-247 Виктор Михайлович Гончаренко] Хойнікшчына</ref> * [[Маргарыта Махнева]] (у Хвойніках — Цішкевіч) (нар. 1992) — вясьлярка на байдарцы<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/cishkevich/0-305# Маргарыта Махнева]{{ref-ru}}, Хойнікшчына</ref> * [[Вольга Худзенка]] (нар. 1992) — вясьлярка на байдарцы<ref>[http://hojniki.ucoz.ru/index/volga_khudzenka/0-300 Вольга Худзенка]{{ref-ru}}, Хойнікшчына</ref> == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} == Літаратура == * {{Літаратура/БелЭн|17}} * Бельскі С. В. З гісторыі ўладароў і маёнткаў Брагіншчыны XVI—XVIII стст. // [http://familyclubs.greencross.by/sites/default/files/files-for-download/braginshina-sbornik-fin.pdf Брагинщина в контексте истории белорусско-украинского пограничья: сборник научных статей / редкол. А. Д. Лебедев (отв. ред.). — Минск: Четыре четверти, 2018. С. 4 — 18, 26, 27, 31, 34]. * {{Літаратура/ЭВКЛ|2}} * {{Літаратура/Гарады і вёскі Беларусі|2-2}} * {{Літаратура/Памяць/Хвойніцкі раён}} * {{Літаратура/ЭГБ|6-2}} * {{Літаратура/Геаграфічны слоўнік Каралеўства Польскага|1}} == Вонкавыя спасылкі == * [http://hojniki.ucoz.ru/ Хойнікшчына] — краязнаўчы сайт {{Навігацыйная група |назоў = Хвойнікі ў сучасным [[Адміністрацыйна-тэрытарыяльны падзел Беларусі|адміністрацыйна-тэрытарыяльным падзеле]] [[Беларусь|Беларусі]] |стыль_назова = background-color: {{Колер|Беларусь}}; |Хвойніцкі раён |Гомельская вобласьць }} {{Добры артыкул}} [[Катэгорыя:Хвойнікі| ]] [[Катэгорыя:Гарады Гомельскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVI стагодзьдзі]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Хвойніцкага раёну]] [[Катэгорыя:Колішнія населеныя пункты Хвойніцкага раёну]] iqrqg6qzyh5bo85z1q3om26javo7duj 0 89129 2697437 2562084 2026-10-22T13:54:46Z Dymitr 10914 крыніца — https://en.wikipedia.org/wiki/Bordeaux?oldid=1381012711 2697437 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт |Назва = Бардо |Статус = горад |Назва ў родным склоне = Бардо |Назва на мове краіны = Bordeaux |Код мовы назвы краіны = fr |Краіна = Францыя |Герб = Blason ville fr Bordeaux (Gironde).svg |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Від адміністрацыйнай адзінкі 1 = Рэгіён |Назва адміністрацыйнай адзінкі 1 = [[Новая Аквітанія|Нувэль-Акітэн]] |Від адміністрацыйнай адзінкі 2 = Дэпартамэнт |Назва адміністрацыйнай адзінкі 2 = [[Жыронда]] |Від адміністрацыйнай адзінкі 3 = |Назва адміністрацыйнай адзінкі 3 = |Пасада кіраўніка = Мэр |Кіраўнік = |Плошча = 49.36 |Крыніца плошчы = |Вышыня = 1—42 |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 261804 |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва= |Год падліку колькасьці = 2021 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Колькасьць насельніцтва аглямэрацыі = |Год падліку колькасьці аглямэрацыі = |Крыніца колькасьці аглямэрацыі = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Дадатковы парамэтар насельніцтва = |Значэньне дадатковага парамэтра насельніцтва = |Год падліку дадатковага парамэтра насельніцтва = |Часавы пас = +1 |Летні час = +2 |Тэлефонны код = |Паштовыя індэксы = 33000—33300, 33800 |Назва лічбавага клясыфікатару = |Лічбавы клясыфікатар = |Аўтамабільны нумарны знак = |Назва аўтамабільнага нумарнога знаку = |Аўтамабільныя нумарныя знакі = |Назва аўтамабільных нумарных знакаў = |Выява = Montage Bordeaux 1.jpg |Апісаньне выявы = |Шырата паўшар’е = паўночнае |Шырата градусаў = 44 |Шырата хвілінаў = 50 |Шырата сэкундаў = 16 |Даўгата паўшар’е = заходняе |Даўгата градусаў = 0 |Даўгата хвілінаў = 34 |Даўгата сэкундаў = 46 |Назва мапы = |Альтэрнатыўная мапа = |Назва мапы2 = |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Сайт = http://www.bordeaux.fr }} '''Бардо́''' ({{мова-fr|Bordeaux}}, [[Аксытанская мова|па-аксытанску]]: ''Bordèu'') — партовы горад, разьмешчаны на рацэ [[Гарона]] ў паўночна-заходняй [[Францыя|Францыі]]. Насельніцтва складае 261 804 чалавекі (2021 год), а агульная колькасьць разам з прыгарадамі складае 1 158 431 чалавек і ёсьць сёмай паводле велічыні гарадзкой аглямэрацыяй у Францыі. Бардо ёсьць адміністрацыйным цэнтрам рэгіёну [[Нувэль-Акітэн]] (да 1 студзеня 2016 — [[Аквітанія (рэгіён)|рэгіёну Аквітанія]]) і прэфэктурай дэпартамэнту [[Жыронда]]. Бардо лічыцца сусьветнай сталіцай вытворчасьці [[Віно|вінаў]]. Тут знаходзіцца штаб-кватэра найбуйнейшага ў сьвеце вытворцы віна «''Vinexpo''»<ref>[https://web.archive.org/web/20101201181051/http://vinexpo.com/en/ Хатняя старонка карпарацыі «Vinexpo»]</ref>. Штогадовы бюджэт віннай індустрыі Бардо складае каля 14,5 млрд [[эўра]]<ref>http://www.ventoris.fr/portage_salarial_bordeaux.php{{Недаступная спасылка|date=October 2022 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }}</ref>. Сусьветна вядомая марка віна «''Бардо''» вырабляецца ў навакольлі гораду з XVIII стагодзьдзя. Гістарычная частка гораду знаходзіцца ў [[Сусьветная спадчына ЮНЭСКО|Сьпісе сусьветнай гістарычнай спадчыны ЮНЭСКО]] як «выбітны гарадзкі архітэктурны ансамбль» XVIII стагодзьдзя<ref>[https://web.archive.org/web/20100310203835/http://www.bordeaux-tourisme.com/ru/bordeaux_patrimoine_mondial/introduction/bordeaux_patrimoine_mondial_index.html] //турыстычны партал Бардо</ref>. == Гісторыя == Прыкладна паміж 30 000 і 20 000 гадоў таму, тэрыторыя сучаснага Бардо была заселеная [[Нэандэртальцы|нэандэртальцамі]] стаянкі якіх былі знойдзеныя ў вядомай пячоры Пэр-нон-Пэр каля Бур-сюр-Жырандэ, на поўнач ад Бардо. [[Файл:Bordeaux - Palais Gallien 2.jpg|значак|зьлева|Выява старажытнага рымскага амфітэатра ў Бардо.]] Каля 300 году да н. э. у навакольлі было заснаванае [[Кельты|кельцкае]] паселішча ''Burdigala''. Паселішча было заваяванае [[Старажытны Рым|рымлянамі]] ў 60 годзе да н. э. і стала цэнтрам гандлю [[волава]]м і [[Сьвінец|сьвінцом]]. Празь некаторы час горад стаў сталіцай рымскай правінцыі Аквітанія, і найбольшы росквіт быў дасягнуты ў ІІІ стагодзьдзі. У 276 годзе Бардо быў разрабаваны [[Вандалы|вандаламі]]. У 409 годзе горад зноў быў узяты вандаламі, у 414 [[Вэстготы|вэстготамі]], а ў 498 годзе [[Франкі|франкамі]]. У выніку гэтых спусташэньняў пачаўся паступовы заняпад гораду. У канцы VI стагодзьдзя, Бардо зноў пачаў хутка разьвівацца і стаў адміністрацыйным цэнтрам навакольных земляў і цэнтрам архідыяцэзіі ў складзе Францкага каралеўства. У канцы VII стагодзьдзя зноў пачаўся заняпад Бардо. У 732 годзе горад быў разрабаваны войскам [[Абд эр-Рахман]]а, пасьля таго як ён перамог войска герцага [[Эд Аквітанскі|Эда Аквітанскага]]. Пад уладай [[каралінгі|каралінгаў]], Бардо стаў важным вайсковым цэнтрам, які быў прызначаны для абароны вусьця ракі Гароні ад нападаў [[Вікінгі|вікінгаў]]. У канцы Х стагодзьдзя Бардо быў атрыманы ў спадчыну герцагамі Гасконскімі. З ХІІ да XV стагодзьдзя, Бардо аднавіў свой уплыў, дзякуючы шлюбу герцагіні Элеаноры Аквітанскай і [[Гэнры Плянтагенэт]]а, які празь месяц пасьля вясельля стаў каралём [[Ангельшчына|Ангельшчыны]] — Генры ІІ. У гэты пэрыяд горад квітнеў, дзякуючы гандлю віном. З 1362 да 1372 году, Бардо стаў сталіцай незалежнай дзяржавы абвешчанай [[Эдуард Чорны Прынц|Эдуардам Чорным Прынцам]], але пасьля таго, як ён быў забіты ў бітве каля Кастыльёну (1453 г.) гэтая дзяржава была далучаная да Францыі. Асноўнай крыніцай разьвіцьця гораду ў гэты час быў гандаль віном з Ангельшчынай<ref>[https://web.archive.org/web/20110919002111/http://www.bordeaux-tour.com/index.php/history-wine-bordeaux.html Гісторыя вінаробства ў Бардо]</ref>. [[Файл:Hugo d'Alesi, vue cavalière de Bordeaux, 1899, Archives de Bordeaux métropole.jpg|значак|зьлева|Выгляд на Бардо ў 1899 годзе.]] У 1462 годзе Бардо атрымаў права зьбіраць парлямэнт, але важнасьць гораду значна ўзрасла ў XVI стагодзьдзі, калі ён стаў цэнтрам гандлю [[Цукар|цукрам]] і [[Рабства|рабамі]] з [[Вэст Індыі]]. Жыхары Бардо прымалі ўдзел у антыўрадавых паўстаньнях, якія былі падаўлены францускім войскам толькі ў 1653 годзе, калі армія [[Люі XIV]] заняла горад. ХVIII стагодзьдзе стала залатым пэрыядам у гісторыі Бардо. Насельніцтва гораду значна павялічылася, было пабудавана шмат прыстаняў. [[Віктор Юго]] лічыў горад вельмі прыгожым і аднойчы сказаў: «вазьміце [[Вэрсальскі палац|Вэрсаль]], дадайце [[Антвэрпэн]] і вы атрымаеце Бардо». [[Жорж Эжэн Асман|Барон Асман]], які доўгі час быў прэфэктам гораду ў гэты час, зьдзейсьніў вялікую перабудову Бардо. Францускі ўрад пераехаў у Бардо пад час [[Другая сусьветная вайна|Другой сусьветнай вайны]], калі ўзьнікла пагроза захопу [[Парыж]]у нямецкімі войскамі. Але празь некаторы час сталіцай Францыі стаў горад [[Вішы]]. З 1940 да 1943 году ў Бардо знаходзілася база італьянскіх падводных лодак. Адсюль італянскі каралеўскі флёт удзельнічаў у «бітве за Атлянтыку». У гэты ж час тут базавалася 12 нямецкая флятылія падводных чоўнаў. У 2007 годзе 40% тэрыторыі места, разьмешчанай вакол [[Месяцовы порт|Месяцовага порта]], былі далучаныя да сьпісу [[Сусьветная спадчына ЮНЭСКО|Сусьветнай спадчыны ЮНЭСКО]]. Гэта было зробленае з увагі на тое, што Бардо ёсьць населеным гістарычным горадам з выбітным гарадзкі і архітэктурным ансамблем, створаны ў эпоху Асьветніцтва, каштоўнасьці якога захоўваліся да першай паловы XX стагодзьдзя, з большай колькасьцю ахоўных будынкаў, чым у любым іншым францускім горадзе, апроч Парыжу<ref>{{спасылка|аўтар=Centre, UNESCO World Heritage|спасылка=https://whc.unesco.org/en/list/1256/|загаловак=Bordeaux, Port of the Moon|выдавецтва=UNESCO World Heritage Centre|дата доступу=30.10.2020|копія=https://web.archive.org/web/20201027221056/https://whc.unesco.org/en/list/1256|дата копіі=27.10.2020}}</ref>. == Геаграфія == [[Файл:Bordeaux (France) - 50524304173.jpg|значак|зьлева|Фатаздымак з вышыні па-над Бардо, зроблены ў 2019 годзе.]] Бардо знаходзіцца блізка да ўзьбярэжжа [[Атлянтычны акіян|Атлянтычнага акіяну]], у паўднёва-заходняй Францыі, на поўначы Аквітаніі. Праз горад цячэ рака Гаронь, якая дзеліць яго на дзьве часткі: правабярэжную (усходнюю) і левабярэжную (заходнюю). Гістарычна склалася, што левабярэжная частка больш разьвітая. У Бардо, па рацэ Гаронь могуць плаваць нават акіянскія лайнэры. Левабярэжная частка Бардо разьмяшчаецца на забалочаных нізінах. === Клімат === Бардо знаходзіцца ў зоне [[Акіянічны клімат|акіянічнага клімату]] са значным уплывам [[Міжземнаморскі клімат|міжземнаморскага]]. [[Зіма]] ў горадзе ня вельмі халодныя, дзякуючы заходнім вятрам, якія прыносяць цяпло з боку Атлянтычнага акіяну. [[Лета]] цёплае і працяглае, дзякуючы паветраным масам зь [[Біскайская затока|Біскайскай затокі]]. Сярэдняя тэмпэратура ўзімку складае каля 6,5&nbsp;°C, але часта зімы яшчэ больш цёплыя<ref>[https://web.archive.org/web/20100914220455/http://www.bbc.co.uk/weather/world/city_guides/results.shtml?tt=TT003560 BBC Weather Centre]</ref>. Летняя сярэдняя тэмпэратура складае каля 19,5&nbsp;°C, але за апошнія 10 гадоў значна ўзрасла. Напрыклад летам 2003 году быў дасягнуты рэкорд сярэдняй летняй тэмпэратуры (+23,3&nbsp;°C)<ref>GHCN climate, GISS world climate averages, 1971—2000</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [http://www.bordeaux.fr Афіцыйны сайт] [[Катэгорыя:Бардо| ]] fcztlj0dsmnnj2n28ow0izuyjhkesnm 0 103084 2697440 2619843 2026-10-22T14:29:03Z Ziv 89155 ([[c:GR|GR]]) [[File:Cardano.jpg]] → [[File:Gerolamo Cardano, self-portrait (1501–1576).jpg]] [[c:COM:FR#FR2|Criterion 2]] · More precise and not just a meaningless one word name 2697440 wikitext text/x-wiki [[Файл:Dice.jpg|значак|[[Гульнявая костка|Гульнявыя косткі]].]] '''Імаве́рнасьць''' (імаверная мера), '''праўдападо́бнасьць'''<ref>{{Літаратура/БНТ|частка= Слоўнік матэматычнае тэрміналёгіі|том= 2|старонкі= 253}}</ref>, '''верае́мнасьць'''<ref>{{Літаратура/БНТ|частка= Слоўнік фізычнае тэрміналёгіі|том= 3|старонкі= 132}}</ref> — лікавая мера магчымасьці наступленьня пэўнай падзеі. З практычнага пункту гледжаньня, імавернасьць падзеі — гэта суадносіна колькасьці тых назіраньняў, пры якіх падзея, якая разглядаецца, наступіла, да агульнай колькасьці назіраньняў. Такое трактаваньне дапушчальна ў выпадку дастаткова большай колькасьці назіраньняў ці вопытаў. Напрыклад, калі сярод сустрэтых на вуліцы людзей прыкладна палова — жанчыны, то можна сьцьвярджаць, што імавернасьць таго, што сустрэты на вуліцы чалавек апынецца жанчынай, роўная 1/2. Іншымі словамі, ацэнкай імавернасьці падзеі можа служыць [[частасьць]] яго наступленьня ў працяглай сэрыі незалежных паўтарэньняў выпадковага экспэрымэнту. Панятак імавернасьці шырока выкарыстоўваецца ў такіх галінах дасьледаваньняў, як то [[матэматыка]], [[статыстыка]], [[фінансы]], [[азартная гульня|азартныя гульні]], [[навука]], навучаньне [[штучны інтэлект|штучнага інтэлекту]] і машынаў, [[інфарматыка]], [[тэорыя гульняў]] і [[філязофія]], каб, да прыкладу, рабіць высновы аб меркаванай частасьці падзеяў. [[Тэорыя імавернасьцяў]] таксама выкарыстоўваецца для апісаньня складаных сыстэмаў, у аснове якой ляжыць мэханіка і заканамернасьці<ref>[https://www.britannica.com/science/probability-theory ''«Probability Theory»'']. Encyclopædia Britannica.</ref>. Згодна з вызначэньнем [[П’ер-Сымон Ляпляс|П’ера-Сымона Ляпляса]], мерай імавернасьці называецца дроб, лічнік якой ёсьць лік усіх удалых выпадкаў, а назоўнік — лік усіх роўнамагчымых выпадкаў. == Гісторыя == [[Файл:Gerolamo Cardano, self-portrait (1501–1576).jpg|міні|[[Джараляма Карлана]] ёсьць адным зь піянэраў матэматыкі, хто разглядаў пытаньні імавернасьці.]] Навуковае вывучэньне імавернасьці ёсьць сучаснай галіной [[матэматыка|матэматыкі]]. Цікавасьць да імавернасьці ў чалавецтва назіраецца даволі даўно і налічвае амаль тысячагодзьдзе праз цікавасьць да [[азартная гульня|азартных гульняў]], аднак дакладныя матэматычныя апісаньні ўзьніклі значна пазьней. На такое павольнае разьвіцьцё гэтае галіны матэматыкі ёсьць пэўныя чыньнікі. У той час як азартныя гульні заўсёды давалі штуршок для матэматычнага вывучэньня імавернасьці, фундамэнтальныя пытаньні па-ранейшаму засьцяцца забабонамі азартных гульцоў<ref>Freund, John. (1973) ''«Introduction to Probability»''. Dickenson. — С. 1. — ISBN 978-0-8221-0078-2.</ref>. Самыя раньнія працы, якія датычацца імавернасьці і [[статыстыка|статыстыцы]], былі распрацаваныя матэматыкамі [[Блізкі Ўсход|Блізкага Ўсходу]], якія вывучалі і распрацоўвалі [[крыптаграфія|крыптаграфію]] паміж VIII і XIII стагодзьдзямі. Арабскі філёляг [[Аль-Халіль аль-Фарагідзі]] ў сваёй працы ''«Кніга крыптаграфічных паведамленьняў»'' зьмясьціў першае выкарыстаньне перастановак і камбінацыяў, каб пералічыць усе магчымыя арабскія словы з галоснымі і бязь іх. Арабскі філёзаф і матэматык [[Аль-Кіндзі]] зрабіў статыстычныя высновы ў сваёй працы па [[крыптаналіз]]у і [[частасны аналіз|частаснага аналізу]]. Важны ўнёсак зрабіў крыптограф [[Ібн-Адлан]], які вылучыў памер выбаркі дзеля выкарыстаньня частаснага аналізу<ref>Broemeling, Lyle D. (1 November 2011). ''«An Account of Early Statistical Inference in Arab Cryptology»''. The American Statistician. 65 (4). — С. 255—257. — [[DOI]]:[https://doi.org/10.1198%2Ftas.2011.10191 10.1198/tas.2011.10191].</ref>. Італьянскі навуковец XVI стагодзьдзя [[Джэраляма Кардана]] прадэманстраваў эфэктыўнасьць вызначэньня шанцаў як суадносінаў спрыяльных і неспрыяльных вынікаў, з чаго вынікае, што імавернасьць падзеяў вызначаецца стаўленьнем спрыяльных вынікаў да агульнай колькасьці магчымых вынікаў<ref>Gorroochurn, Prakash (2012) [http://www.columbia.edu/~pg2113/index_files/Gorroochurn-Some%20Laws.pdf ''«Some Laws and Problems of Classical Probability and How Cardano Anticipated Them»'']. Chance. 25. — С. 13—20. — [[DOI]]:[https://doi.org/10.1080/09332480.2012.752279 10.1080/09332480.2012.752279].</ref>. Кардана, такім чынам, выявіў слушны падлік колькасьці выпадкаў пры кіданьні дзьвюх костак. Кардана фармальна не ўводзіў панятак імавернасьці ва ўжытак, але паводле сутнасьці разглядаў адносную колькасьць зыходаў, што натуральна эквівалентна разгляду імавернасьцяў. Варта таксама адзначыць, што пачатковым стане ў Кардана можна знайсьці таксама ідэі, зьвязаныя з [[закон вялікіх лікаў|законам вялікіх лікаў]]. Акрамя працы Кардана, дактрына навукі імавернасьці датуецца да ліставаньня паміж сабой [[П’ер дэ Фэрма|П’ера дэ Фэрма]] і [[Блез Паскаль|Блеза Паскаля]], якое адносіцца да сярэдзіны XVII стагодзьдзя. [[Крыстыян Гюйгэнс]] распрацаваў адны з самых першых тэарэтычных навуковых аглядаў пытаньня імавернасьці<ref>Abrams, William. [https://web.archive.org/web/20170724052656/http://www.secondmoment.org/articles/probability.php ''«A Brief History of Probability''»]. Second Moment.</ref>. Праца [[Якаб Бэрнульлі|Якаба Бэрнульлі]] ''«Ars Conjectandi»'' (1713) і праца [[Абрагам дэ Муавр|Абрагама дэ Муавра]] ''«Вучэньне пра шанцы»'' (1718) разглядалі імавернасьць як адную з галінаў матэматыкі<ref>Ivancevic, Vladimir G.; Ivancevic, Tijana T. (2008). ''«Quantum leap : from Dirac and Feynman, across the universe, to human body and mind»''. Singapore: Hackensack. NJ: World Scientific. — С. 16. — ISBN 978-981-281-927-7.</ref>. Тэорыя імавернасьці пачынае ўжывацца ў тэорыі [[прапагацыя памылак|прапагацыі памылак]] назіраньняў, якая разьвілася ў сувязі з патрэбамі [[геадэзія|геадэзіі]] і [[астраномія|астраноміі]], а таксама ў тэорыі стральбы. Прапагацыя памылак прасочваецца ў працы [[Роджэр Коўтс|Роджэра Коўтса]] ''«Opera Miscellanea»'', якая пабачыла сьвет у 1722 годзе, але толькі ў працы, падрыхтаванай [[Томас Сымпсан|Томасам Сымпсанам]] у 1755 годзе і надрукаванай у 1756 годзе, упершыню тэорыя знайшла сваё пракладаньне да памылак у назіраньнях<ref>Shoesmith, Eddie (November 1985). ''«Thomas Simpson and the arithmetic mean»''. Historia Mathematica. 12 (4) — С. 352—355. — [[DOI]]:[https://doi.org/10.1016%2F0315-0860%2885%2990044-8 10.1016/0315-0860(85)90044-8].</ref>. Гэтая праца была перавыдана на наступны год і ў ёй выкладаліся аксіёмы, якія сьцьвярджалі, што станоўчыя і адмоўныя памылкі аднолькава імаверныя, а пэўныя межы вызначаюць дыяпазон усіх магчымых памылак. Сымпсан таксама разглядаў існаваньне бесьперапынных памылак і апісаў крывую імавернасьці. Першыя два законы, якія датычацца да прапагацыя памылках, былі прапанаваныя [[П’ер-Сымон Ляпляс|П’ерам-Сымонам Ляплясам]]. Першы закон быў апублікаваны ў 1774 годзе. Ён сьцьвярджаў, што частасьць памылкі можа быць выражаная як экспанэнтная функцыя лікавай велічыні памылкі, не ўлічваючы знак. Другі закон быў сфармуляваны Ляплясам у 1778 годзе. Паводле яго частасьць памылкі зьяўляецца экспанэнтнай функцыяй квадрата памылкі. Другі закон мае назву [[звычайнае разьмеркаваньне]] альбо разьмеркаваньне Гаўса. Такія працы, як то ''«Ўзьнікненьне імавернасьці»'' [[Ен Гэкінг|Ена Гэкінга]] і ''«Навука дапушчэньня»'' [[Джэймз Франклін|Джэймза Франкліна]] ёсьць гістарычнымі нарысамі па раньняму разьвіцьцю самой канцэпцыі матэматычнай імавернасьці. == Глядзіце таксама == * [[Тэорыя імавернасьцяў]] * [[Рызыка]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Літаратура == * Логіка выказванняў: вучэбны дапаможнік / Гарбузаў, Віктар Мікалаевіч; Немец, Уладзімер Сьцяпанавіч; ГрДУ імя Я. Купалы. — Гродна: ГрДУ, 1997. — 44 с. * Матэматыка: вучэб.-мэтад. дапам. У 2 ч. Ч. 1 — 2-е выд., перапрац. / Баранцэвіч, Канстанцін Зянонавіч; Пакала, Аляксандар Анатольевіч. — Мн., БДПУ, 2005. — 176 с. * Матэматыка: вучэб.-мэтад. дапам. У 2 ч. Ч. 1. / Баранцэвіч, Канстанцін Зянонавіч; Пакала, Аляксандар Анатольевіч. — Мн., 1996. * Кантрольная праца па матэматыцы / Баранцэвіч, Канстанцін Зянонавіч; Пакала, Аляксандар Анатольевіч. — Мн., 1993. * Геаметрыя 7 — 11. / Пагарэлаў А. — Мн., 1991. * Задачнік-практыкум па матэматыцы / Пакала А. А. — Мн., 1994. * Асновы пачатковага курса матэматыкі / Стойлава Л. П., Пышкала А. М.— Мн., 1990. == Вонкавыя спасылкі == * [http://www.bbc.co.uk/programmes/b00bqf61 Імавернасьць] у перадачы In Our Time на BBC {{ref-en}} * [https://web.archive.org/web/20081216153436/http://wiki.stat.ucla.edu/socr/index.php/EBook Імавернасьць і статыстыка] {{ref-en}} * [http://www.math.uah.edu/stat/ Віртуальная лябараторая імавернасьці і статыстыцы] {{ref-en}} [[Катэгорыя:Імавернасьць| ]] [[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Істотныя артыкулы]] lwr9u1fevf6d73gm7ry704pdu5kusvl 0 127164 2697443 2272085 2026-10-22T17:02:25Z ~2026-56411-28 100795 /* */ опечатка 2697443 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні|Чайка}} '''«Чайка»''' — кансьпірацыйны назоў падпольнай антысавецкай беларускай арганізацыі, якая існавала на тэрыторыі [[Слонімскі раён|Слонімскага раёну]], [[Баранавічы|Баранавічаў]], [[Берасьце|Берасьця]], [[Ганцавічы|Ганцавіч]] ды [[Ільлянскі раён|Ільлянскага раёну]] [[Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка|БССР]] ў 1946—1947 і кіравалася Цэнтрам Беларускага Вызваленчага Руху (ЦБВР). Напачатку 1946 у асяродку настаўніцтва і моладзі [[Слонімскі раён|Слонімшчыны]] ўзьнікла ідэя арганізаванага супраціву камуністычнаму руху і гвалтоўнай [[Русіфікацыя Беларусі|русіфікацыі Беларусі]]. З гэтай мэтай у пачатку траўня 1946 у [[Слонім]]е быў праведзены ўстаноўчы сход, на якім было прынятае рашэньне стварыць падпольную беларускую арганізацыю з кансьпірацыйным назовам «Чайка», якая ставіла б сваёй мэтай змаганьне за нацыянальныя правы і годнасьць свайго народу, яго культуры, мовы, гісторыі і, урэшце, за свабоду і незалежнасьць Беларусі<ref>{{Спасылка|url=http://baranavichy.at.tut.by/chajka.html|загаловак=Баранавічы. "Чайка"|копія=http://web.archive.org/web/20020109065448/http://baranavichy.at.tut.by/chajka.html|дата копіі=9 студзеня 2002}}</ref>. Арганізацыя не плянавала займацца [[тэрор]]ам, а індывідуальнай працай будзіць сьвядомасьць беларусаў. Была прынятая праграма дзейнасьці, асновы [[Кансьпірацыя|кансьпірацыі]] і абранае кіраўніцтва. У сходзе ўдзельнічалі [[Васіль Супрун]] (які быў абраны кіраўніком), [[Міхась Ракевіч]] зь вёскі Ваўчкі, Міхась Чыгрын, Алесь Гардзейка, Леакадзія Кавальчук і Ніна Карач (сакратар). У сувязі зь няяўкай Карач на пазьнейшыя нарады і парушэньнем кансьпірацыі, дзяўчаты былі адхіленыя ад удзелу ў падпольлі, зьмененыя яўкі. З агульнай згоды сяброў Васілю Супруну заснаваць патрыятычнае падпольле ў [[Баранавіцкі настаўніцкі інстытут|Баранавіцкім настаўніцкім інстытуце]], Міхасю Ракевічу — у Берасьцейскім чыгуначным тэхнікуме, дзе ён навучаўся, Міхасю Чыгрыну — у Жыровіцкім сельскагаспадарчым тэхнікуме, дзе ён у той час вучыўся, і Алесю Гардзейку — сярод моладзі Слонімшчыны. У хуткім часе патрыятычныя групы падпольля былі створаныя і ў [[Баранавічы|Баранавічах]] (з дапамогай Уладзімера Салаўя — студэнта настаўніцкага інстытуту), у [[Берасьце|Берасьці]] і ў [[Жыровічы|Жыровічах]]. Пасьля аб’яднаньня слонімскіх, баранавіцкіх і берасьцейскіх груповак летам 1946 году быў створаны аб’яднаны кіруючы ЦБВР, кіраўніком якога стаў Васіль Супрун, ягонымі намесьнікамі: па арганізацыйнай рабоце Аляксандар Барэйка і па вайсковай справе [[Міхась Ракевіч]]. Дарадцамі Цэнтру былі прызначаныя Міхась Агейка, Уладзімер Салавей і Мікалай Макарэвіч. Цэнтрам была распрацаваная пашыраная праграма дзеяньня і прапанаваная так званая «колавая» сыстэма кіраваньня. Ад Цэнтру мелася адыходзіць першае кола — абласныя структуры на чале з кіраўнікамі падпольля вобласьці; вакол абласных структураў павінны былі групавацца раённыя групоўкі (другое кола), а вакол апошніх — пэрыфэрыйныя групы (трэйцяе кола). Пры гэтым распрацоўваліся і іншыя прыёмы, у тым ліку і схемы кансэрвацыі структураў на адпаведным этапе, сыстэма справаздачаў, выкарыстоўваючы шыфроўку і афіцыйную пошту, узгадняліся інструкцыі. Увосень 1946 Цэнтру стала вядома, што ў [[Наваградак|Наваградку]] існуе асобная падпольная арганізацыя Саюз вызваленьня Беларусі (СВБ), якой кіруе нейкі [[Генадзь Казак]], але арганізацыя недастаткова закансьпіраваная. Таму ад аб’яднаньня зь ёй было вырашана ўстрымацца, але трымаць у полі зроку. Усё ж удзельнікі баранавіцкага падпольля, ураджэнцы Наваградчыны, не змаглі не ўвайсьці ў кантакт з той структурай і ня выдаць таямніцы «Чайкі», пра што Цэнтру стала вядома ўжо ў пачатку 1947 і што было расцэненае як магчымы правал. У канцы 1946 і пачатку 1947 рух праз Ганцавіцкую пэднавучальню [[Пінская вобласьць|Пінскай вобласьці]] перакінуўся на гэтую вобласьць і [[Ільлянскі раён]] [[Маладэчанская вобласьць|Маладэчанскай вобласьці]]. Там Цэнтрам былі прызначаныя кіраўнікамі патрыятычных падпольляў адпаведна Мікалай Лескавец і [[Сяргей Яноўскі]], якім былі перададзеныя Загад і Інструкцыя Цэнтру за подпісам ''Пагромаўца'' (Супруна). Арганізацыя спрабавала заснаваць патрыятычнае падпольле ў [[Менск]]у і [[Горадня|Горадні]]. Але магчымасьці і сродкаў было недастаткова. Міжнародная сытуацыя, на якую рабіла стаўку падпольле, таксама не спрыяла. У сярэдзіне 1947 падпольле было разгромленае карнымі савецкімі органамі. Арышты працягваліся з чэрвеня да паловы жніўня 1947. У першую чаргу быў разгромлены ЦБВР. Нераскрытымі і неарыштаванымі засталіся толькі асобныя групы трэцяга кола, у тым ліку на Слонімшчыне — настаўніцкая (кіраўнік Іван Хомчык), якія без агульнага кіраўніцтва спынілі дзейнасьць. Усіх арыштаваных абвінавацілі ў здрадзе СССР і антысавецкай агітацыі, у падрыхтоўцы ўзброенага паўстаньня супроць Савецкага Саюзу з мэтай аддзяленьня Беларусі ад СССР. Хоць ні пры арыштах, ні ў працэсе сьледзтва зброі не было выяўлена, удзельнікаў падпольля судзілі ваенныя трыбуналы войскаў МУС 16-18.10.1947 у Баранавічах — 18 асобаў, а 21.11.1947 у Менску — 4 асобы. Усе 22 удзельнікі працэсу праходзілі па артыкулах 63-I і 76 Крымінальнага кодэксу БССР і былі асуджаныя да 25 і 10 гадоў няволі з пазьнейшым пазбаўленьнем правоў на 5 і 3 гадоў (Сьмяротная кара ў 1947 годзе была адмененая). Яшчэ некалькі чалавек з «Чайкі» (Ўладзімера Салаўя, Мікалая Лескаўца, Уладзімера Разумовіча і магчыма, Ніну Карач) судзілі асобна. == Глядзіце таксама == * [[Зьвяз беларускіх патрыётаў]] * [[Саюз змаганьня за незалежнасьць Беларусі]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * Супрун, В. [http://slounik.org/154987.html «Чайка»] // {{Літаратура/Антысавецкія рухі ў Беларусі (1944—1956). Даведнік}} * {{YouTube|-khFxhfrYrY|Васіль Супрун лідар антысавецкай арганізацыі «Чайка» (Відэа-ролік)}} [[Катэгорыя:Антысавецкія падпольныя арганізацыі на Беларусі]] [[Катэгорыя:Беларускія нацыяналістычныя арганізацыі]] [[Катэгорыя:Гісторыя БССР]] [[Катэгорыя:Арганізацыі, заснаваныя ў 1946 годзе]] [[Катэгорыя:Зьніклі ў 1947 годзе]] tm3o0l8ysis1otxw0zsm6ispwweebp2 0 135070 2697463 2582838 2026-10-23T10:10:33Z Dymitr 10914 памёр 2697463 wikitext text/x-wiki {{Футбаліст}} '''Ю́ры Цыга́лка''' (27 траўня 1983, [[Менск]], [[Беларуская Савецкая Сацыялістычная Рэспубліка|БССР]] — 22 кастрычніка 2026) — колішні беларускі футбаліст, брамнік. Уваходзіць у Клюб беларускіх брамнікаў, якія не прапускалі галы ў 100 і болей матчах на найвышэйшым узроўні<ref>[http://www.pressball.by/articles/football/others/80786 Дела вратарские. Гаеву пора за шампанским]{{Ref-ru}}</ref>. Завяршыў кар’еру ў пачатку 2014 году. == Кар’ера == === Клюбная === У 2000 годзе пачаў кар’еру футбаліста ў складзе менскага «[[Дынама-Юні Менск|Дынама-Юні]]». Пазьней выступаў у асноўнай камандзе, а таксама ў казаскім «[[Усход Аскемэн|Усходзе]]», затым перайшоў у склад берасьцейскага «[[Дынама Берасьце|Дынама]]». З 2008 году па 2009 год абараняў колеры румынскага клюбу «[[Пандурый Тыргу-Жыў|Пандурый]]», у 2009 годзе зноў вярнуўся ва «Ўсход», і ўжо ў 2010 годзе перайшоў у «[[Шахцёр Салігорск|Шахцёр]]» з [[Салігорск]]у. У пачатку 2014 году пакінуў «Шахцёр»<ref>[http://www.football.by/news/53008.html Цыгалко и Курскис уходят из «Шахтера», Цеван и Греньков продлили контракты с клубом]{{Ref-ru}}</ref>, пасьля чаго абвесьціў пра завяршэньне кар’еры<ref>[http://www.pressball.by/news/football/156031 Юрий Цыгалко повесил перчатки на гвоздь]{{Ref-ru}}</ref>. === Міжнародная === З 2002 па 2004 гады быў гульцом [[моладзевая зборная Беларусі па футболе|моладзевай зборнай Беларусі]], зь якой выступіў на моладзевым чэмпіянаце Эўропы ў [[Нямеччына|Нямеччыне]]. Таксама, у 2003 годзе дэбютаваў у складзе нацыянальнай [[Мужчынская зборная Беларусі па футболе|зборнай Беларусі]] за якую правёў 3 матчы. == Дасягненьні == * [[Чэмпіянат Беларусі па футболе|Чэмпіён Беларусі]]: [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2004 году|2004]] * Уладальнік [[Кубак Беларусі па футболе|Кубка Беларусі]]: [[Кубак Беларусі па футболе 2003 году|2003]], [[Кубак Беларусі па футболе 2007 году|2007]] * Срэбраны прызэр чэмпіянату Беларусі: [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2001 году|2001]], [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2010 году|2010]], [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2011 году|2011]], [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2013 году|2013]] * Бронзавы прызэр чэмпіянату Беларусі: [[Чэмпіянат Беларусі па футболе 2003 году|2003]] == Асабістае жыцьцё == У Юрыя ёсьць брат-блізьнюк, [[Максім Цыгалка]], які скончыў кар’еру з-за траўмы. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20121231014636/http://www.fcshakhter.by/klub/osnovnoi-sostav/30-goalkeepers/548-yurij-tsygalko.html Профіль на афіцыйным сайце «Шахцёру»]{{Ref-ru}} * [http://www.pressball.by/footballstat/yuri_tsygalko/ Статыстыка «ПБ-Инфо»]{{Ref-ru}} * [http://www.transfermarkt.de/en/yuri-tsygalko/profil/spieler_26334.html Профіль на сайце transfermarkt.de]{{Ref-en}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Цыгалка, Юры}} [[Катэгорыя:Нарадзіліся ў Менску]] [[Катэгорыя:Беларускія футбалісты]] [[Катэгорыя:Футбалісты зборнай Беларусі]] i5ob8oxxe1o4gi7rrz115rfnsou9ooc 0 195278 2697450 2697423 2026-10-22T19:07:10Z Ліцьвін 847 стыль 2697450 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні|Адаменка}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Адаменка |Статус = пасёлак |Назва ў родным склоне = Адаменкі |Трансьлітараваная назва = Adamienka |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Магілёўская вобласьць|Магілёўская]] |Раён = [[Быхаўскі раён|Быхаўскі]] |Сельсавет = [[Навабыхаўскі сельсавет|Навабыхаўскі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 21 |Год падліку колькасьці = 2010 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 22 |Шырата сэкундаў = 1 |Даўгата градусаў = 30 |Даўгата хвілінаў = 18 |Даўгата сэкундаў = 56 |Пазыцыя подпісу на мапе = зьверху |Водступ подпісу на мапе = 2.3 |Commons = |Сайт = }} '''Ада́менка'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Магілёўская вобласьць}} С. 97</ref> — [[пасёлак]] у [[Быхаўскі раён|Быхаўскім раёне]] [[Магілёўская вобласьць|Магілёўскай вобласьці]] [[Беларусь|Беларусі]]. Уваходзіць у склад [[Навабыхаўскі сельсавет|Навабыхаўскага сельсавету]]. == Насельніцтва == * 1939 год — 85 чалавек<ref>ДАГАМВ, ф. 9, воп. 2а, спр. 117, с. 1</ref> * 1999 год — 31 чалавек * 2010 год — 21 чалавек == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{Навабыхаўскі сельсавет}} {{Быхаўскі раён}} [[Катэгорыя:Навабыхаўскі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну]] t99ng7qgkczmr1q6v9zs6v15qirl4uy 0 203169 2697432 2027604 2026-10-22T12:07:38Z Padruccie 100791 /* Насельніцтва */ 2697432 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Радзькаў |Статус = вёска |Назва ў родным склоне = Радзькава |Трансьлітараваная назва = Radźkaŭ |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Магілёўская вобласьць|Магілёўская]] |Раён = [[Быхаўскі раён|Быхаўскі]] |Сельсавет = [[Узьніцкі сельсавет|Узьніцкі]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 10 |Год падліку колькасьці = 2010 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Этнічны склад насельніцтва = |Год падліку этнічнага складу = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = |СААТА = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 29 |Шырата сэкундаў = 15 |Даўгата градусаў = 30 |Даўгата хвілінаў = 30 |Даўгата сэкундаў = 58 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ра́дзькаў'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Магілёўская вобласьць}} С. 96</ref> — вёска ў [[Быхаўскі раён|Быхаўскім раёне]] [[Магілёўская вобласьць|Магілёўскай вобласьці]] [[Беларусь|Беларусі]]. Уваходзіць у склад [[Узьніцкі сельсавет|Узьніцкага сельсавету]]. == Насельніцтва == * 1939 год — 625 чалавек<ref>ДАГАМВ, ф. 9, воп. 2а, спр. 117, с. 1</ref> * 1999 год — 26 чалавек * 2010 год — 10 чалавек == Крыніцы == {{Крыніцы}} {{Узьніцкі сельсавет}} {{Быхаўскі раён}} [[Катэгорыя:Узьніцкі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Быхаўскага раёну]] 6rlli0sjfogmx4wm3bmc0bb7t0606uy 0 294742 2697435 2697362 2026-10-22T13:39:22Z Dymitr 10914 /* Этап лігі */ абнаўленьне зьвестак 2697435 wikitext text/x-wiki {{Сэзон футбольнай лігі |Назва = Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2026—2027 гадоў |Арыгінальная назва = |Выява = |Шырыня = |Подпіс выявы = |Спаборніцтва = [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА]] |Сэзон = 2026—2027 |Дата пачатку = 7 ліпеня 2026 |Дата заканчэньня = 5 чэрвеня 2027 |Колькасьць удзельнікаў = ''Асноўная частка:'' 36<br />''Усяго:'' 81 (з 53 асацыяцыяў) |Пераможца = |Фіналіст = |Гледачоў = |Згуляных матчаў = |Забітых галоў = |Найлепшы бамбардзір = |Папярэдні сэзон = [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2025—2026 гадоў|2025—2026]] |Наступны сэзон = [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў|2027—2028]] }} '''Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2026—2027 гадоў''' — 72-ы розыгрыш трафэю з часоў Кубка эўрапейскіх чэмпіёнаў і 35-ы розыгрыш пад назвай [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА]]. Фінал адбудзецца на стадыёне «[[Рыяд-Эйр Мэтрапалітана]]» ў [[Мадрыд]]зе 5 чэрвеня 2026 году. Гэта будзе другі раз, калі «Мэтрапалітана» прыме фінал Лігі чэмпіёнаў УЭФА пасьля 2019 году. Сэзон пачнецца 7 ліпеня 2026 году кваліфікацыйнымі раўндамі, а лігавая фаза пачнецца 8 верасьня 2026 году. Пераможац турніру аўтаматычна кваліфікуюцца ў лігавую фазу [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў|Лігі чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў]], у фінал [[Міжкантынэнтальны кубак ФІФА 2027 году|Міжкантынэнтальнага кубка ФІФА 2027 году]], у групавы этап [[Клюбны чэмпіянат сьвету па футболе 2029 году|клюбнага чэмпіянату сьвету ФІФА 2029 году]] і атрымаюць права згуляць супраць пераможцы [[Ліга Эўропы УЭФА 2026—2027 гадоў|Лігі Эўропы УЭФА 2026—2027 гадоў]] у [[Супэркубак УЭФА 2027 году|Супэркубку УЭФА 2027 году]]. Свой тытул ужо другі год запар будзе абараняць «[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]». == Расклад матчаў == Яшчэ ў сьнежні 2025 году быў падрыхтаваны расклад матчаў сэзону<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/news-media/news/02a0-1f71bdf70a9a-b6067bd647f2-1000--2026-european-football-calendar-match-and-draw-dates-for-all/|загаловак=2026 European football calendar: Match and draw dates for all UEFA competitions, draws and events|выдавецтва=Union of European Football Associations|дата публікацыі=15.12.2025}}</ref>. {| class="wikitable" |+Расклад матчаў на Лігу чэмпіёнаў УЭФА 2026—2027 !Фаза !Раўнд !Лёсаваньне !Першы матч !Другі матч |- | rowspan="3" |Кваліфікацыя |Першы кваліфікацыйны |16 чэрвеня 2026 |7—8 ліпеня 2026 |14—15 ліпеня 2026 |- |Другі кваліфікацыйны |17 чэрвеня 2026 |21—22 ліпеня 2026 |28—29 ліпеня 2026 |- |Трэці кваліфікацыйны |20 ліпеня 2026 |4—5 жніўня 2026 |11 жніўня 2026 |- |Плэй-оф |Кваліфікацыйны плэй-оф |3 жніўня 2026 |18—19 жніўня 2026 |25—26 жніўня 2026 |- | rowspan="8" |Фаза адзінай лігі |1 гульнявы дзень | rowspan="8" |27 жніўня 2026 | colspan="2" |8—10 верасьня 2026 |- |2 гульнявы дзень | colspan="2" |13—14 кастрычніка 2026 |- |3 гульнявы дзень | colspan="2" |20—21 кастрычніка 2026 |- |4 гульнявы дзень | colspan="2" |3—4 лістапада 2026 |- |5 гульнявы дзень | colspan="2" |24—25 лістапада 2026 |- |6 гульнявы дзень | colspan="2" |8—9 сьнежня 2026 |- |7 гульнявы дзень | colspan="2" |19—20 студзеня 2027 |- |8 гульнявы дзень | colspan="2" |27 студзеня 2027 |- | rowspan="5" |Гульні на вылет |Папярэдні плэй-оф раўнд |29 студзеня 2027 |16—17 лютага 2027 |23—24 лютага 2027 |- |Раўнд шаснаццаці | rowspan="4" |26 лютага 2027 |9—10 сакавіка 2027 |16—17 сакавіка 2027 |- |Чвэрцьфіналы |6—7 красавіка 2027 |13—14 красавіка 2027 |- |Паўфіналы |27—28 красавіка 2027 |4—5 траўня 2027 |- |Фінал | colspan="2" |5 чэрвеня 2027 году |} == Кваліфікацыйныя раўнды == === Першы кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=так|caption= |[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|4–1|[[Нью-Сэйнтс Освэстры|Нью-Сэйнтс]]|WAL|2–0|2–1 |[[Фларыяна (футбольны клюб)|Фларыяна]]|MLT|3–5|[[Шэмрак Ровэрз Дублін|Шэмрак Ровэрз]]|IRL|2–0|1–5 |[[Флёра Талін]]|EST|4–5|[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO|2–3|2–2 |[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB|4–2|[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань|Інтэр Эскальдэс]]|AND|3–1|1–1 |[[Трэ Фіёры Фіярэнтына|Трэ Фіёры]]|SMR|1–3|[[Ларн (футбольны клюб)|Ларн]]|NIR|0–1|1–2 |[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|4–3|[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA|2–0|2–3 |[[Вардар Скоп’е|Вардар]]|MKD|3–4|[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN|0–2|3–2 ({{падказка|д.ч.|дадатковы час}}) |[[Каўна Жальгірыс]]|LTU|4–3|[[Дрыта Гнілане|Дрыта]]|KOS|1–1|3–2 |[[МЛ Віцебск]]|BLR|1–5|[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU|1–4|0–1 |[[Пэтракуб Хынчэшць|Пэтракуб]]|MDA|2–7|[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB|1–1|1–6 |[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH|1–5|[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|1–1|0–4 |[[Вікінгур Рэйк’явік]]|ISL|3–2|[[Д’ёр (футбольны клюб)|Д’ёр]]|HUN|1–0|2–2 |[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ|4–1|[[Сут’еска Нікшыч|Сут’еска]]|MNE|2–1|2–0 |[[КІ Кляксвуйк|КІ Кляксьвік]]|FRO|4–2|[[Атэрт Бісэн|Атэрт]]|LUX|2–1|2–1 }} === Другі кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=так |heading1=Шлях чэмпіёнаў |[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE|3–0|[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB|3−0|0–0 |[[Ларн (футбольны клюб)|Ларн]]|NIR|0–9|[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB|0−4|0–5 |[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|3–0|[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN|1−0|2–0 |[[КІ Кляксвуйк|КІ Кляксьвік]]|FRO|0–1|[[Каўна Жальгірыс]]|LTU|0−0|0–1 |[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN|5–5 (4−3 p)|[[Лех Познань]]|POL|1–4|4–1 (aet) |[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|3–2|[[Шэмрак Ровэрз Дублін|Шэмрак Ровэрз]]|IRL|2−0|1–2 |[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|3–2|[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU|1–0|2–2 |[[Амонія Нікасія]]|CYP|1–1 (5−6 p)|[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ|1–0|0–1 (aet) |[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI|3–4|[[Дынама Заграб]]|CRO|1−1|2–3 (aet) |[[Вікінгур Рэйк’явік]]|ISL|2−3|[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR|2−1|0−2 |[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO|1–3|[[Слован Браціслава]]|SVK|0−2|1–1 |[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB|5−5 (1−4 p)|[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SVN|3–3|2–2 (aet) |heading13=Шлях прадстаўнікоў ліг |[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR|2–1|[[Гурнік Забжэ]]|POL|1−0|1–1 |[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT|6–0|[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO|4−0|2–0 }} === Трэці кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=так |heading1=Шлях чэмпіёнаў |[[Дынама Заграб]]|CRO|7–1|[[Каўна Жальгірыс]]|LTU|5–0|2–1 |[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE|1–4|[[Слован Браціслава]]|SVK|1−2|0–2 |[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|2–0|[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ|1−0|1–0 |[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN|2–5|[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|2−1|0−4 |[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|2–3|[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SVN|2−1|0–2 |[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR|3–0|[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB|1–0|2–0 |heading7=Шлях прадстаўнікоў ліг |[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE|1–2|[[НЭК Нэймэген]]|NED|0–0|1–2 (aet) |[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL|5–6|[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR|3–3|2–3 (aet) |[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR|3–0|[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT|2–0|1–0 |[[Спарта Прага]]|CZE|2–4|[[Алімпік Ліён]]|FRA|2–1|0–3 }} === Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=так |heading1=Шлях чэмпіёнаў |[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|0–4|[[АЕК Атэны]]|GRE|0−0|0–4 |[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO|4−5|[[ЛАСК Лінц]]|AUT|3−0|1−5 (aet) |[[Дынама Заграб]]|CRO|3–5|[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR|2−2|1–3 |[[Слован Браціслава]]|SVK|3–2|[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SVN|1−1|2–1 (aet) |[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR|4−6|[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|2−1|2−5 (aet) |heading6=Шлях прадстаўнікоў ліг |[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR|3–2|[[Алімпік Ліён]]|FRA|1−1|2–1 |[[НЭК Нэймэген]]|NED|1–6|[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR|1−3|0–3 }} == Этап лігі == {{Якар|Лігавы этап}} Лёсаваньне этапу лігі Лігі чэмпіёнаў адбылося ў [[Манака]] 27 жніўня 2026 году, а сярод гасьцёў імпрэзы былі колішнія футбалісты [[Т’еры Анры]] і [[Давід Вільля]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/02a8-216cd740d41f-fd3b45ac4a0f-1000--champions-league-league-phase-draw-all-36-teams-learn-their/|загаловак=Champions League league phase draw: All 36 teams learn their opponents|выдавецтва=Union of European Football Associations|дата публікацыі=27.08.2026|дата доступу=27.08.2026|копія=https://web.archive.org/web/20260827175529/https://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/02a8-216cd740d41f-fd3b45ac4a0f-1000--champions-league-league-phase-draw-all-36-teams-learn-their/|дата копіі=27.08.2026}}</ref>. 36 клюбаў былі падзеленыя на чатыры кошыкі зь дзевяцьцю камандамі ў кожнай, грунтуючыся на клюбных каэфіцыентах УЭФА, за выключэньнем уладальніку тытулу Лігі чэмпіёнаў, які аўтаматычна трапіў пад першым нумарам у першы кошык. Кожны клюб згуляе восем матчаў супраць васьмі розных супернікаў, пры гэтым чатыры зь іх адбудуцца ўдома і яшчэ чатыры будуць арганізаваныя ў гасьцях. Усе 36 камандаў гэтага этапу зьмяшчаюцца ў адную лігавую табліцу. З улікам таго, што клюбы падзеленыя на чатыры кошыкі паводле клюбных каэфіцыентаў УЭФА 2026 году, кожная каманда згуляе супраць двух камандаў з кожнага кошыка, пры гэтым адзін матч адбудзецца ўдома, а іншы будзе згуляны ў гасьцях. Восем найлепшых камандаў у табліцы атрымаюць выхад наўпрост у стадыю 1/8 фіналу. Каманды, якія зоймуць месцы з 9-га па 24-е, згуляюць у дадатковай стадыі плэй-оф, пры гэтым клюбы з 9-га па 16-е месцы будуць сеянымі пры лёсаваньні. Клюбы, якія зоймуць месцы з 25-га па 36-е, скончуць свае выступы на турніры. Гішпанскі «[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Бэтыс]]» вярнуўся ў Лігу чэмпіёнаў першы раз пасьля [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2005—2006 гадоў|сэзону 2005—2006 гадоў]]<ref>{{навіна|спасылка=https://apnews.com/article/real-betis-champions-league-atletico-la-liga-ca851fe5e0ecd9845aec052dcee2ad71|загаловак=Real Betis returns to Champions League after 20 years|выдавец=Associated Press|дата публікацыі=12.05.2026}}</ref>. «[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]», [[ЛАСК Лінц|ЛАСК]], «[[Сабах Баку|Сабах]]» і «[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]» дэбютуюць у лігавай фазе/групавым этапе<ref>{{навіна|спасылка=https://www.bbc.com/sport/football/articles/ce8p4jj3d06o|загаловак=Como qualify for Champions League for first time|выдавец=BBC Sport|дата публікацыі=24.05.2026}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefachampionsleague/news/02a8-2171a88881a0-c70193b972c6-1000--meet-the-2026-27-champions-league-league-phase-teams/|загаловак=Meet the 2026/27 Champions League league phase teams|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=27.08.2026}}</ref>. Упершыню ад [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 1999—2000 гадоў|сэзону 1999—2000 гадоў]] у Нарвэгіі будзе дзьве каманды ў асноўнай стадыі турніру<ref>{{спасылка|спасылка=https://swedenherald.com/article/norway-to-have-two-teams-in-the-champions-league-for-first-time-in-27-years|загаловак=Norway to Have Two Teams in the Champions League for First Time in 27 Years|выдавецтва=Sweden Herald|дата публікацыі=26.08.2026}}</ref>. === Табліца === {{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=УЭФА <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, gd, gf, agf, w, aw. opp_pts, opp_gd, opp_gf <!--Месцы камандаў.--> |default_order=AEK, ARS, AVL, ATM, BAR, BAY, BOD, DOR, BRU, COM, FEN, FEY, GAL, INT, LASK, LEN, LIL, LIV, MCI, MUN, NAP, PSG, POR, PSV, RBL, BET, RMA, ROM, SAB, SHK, SLP, SLO, SPO, STU, VIK, VIL <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=14 кастрычніка <!--1-ы тур.--> |матч_AEK_LASK=1–0 |матч_BRU_AVL=2–3 |матч_DOR_VIL=3–2 |матч_POR_MCI=0–2 |матч_LIL_BET=2–3 |матч_RMA_INT=2–1 |матч_BAR_FEY=5–1 |матч_STU_VIK=3–1 |матч_LIV_ATM=2–1 |матч_PSG_SLO=6–1 |матч_SPO_GAL=3–1 |матч_NAP_ARS=0–1 |матч_FEN_ROM=1–1 |матч_PSV_SHK=1–1 |матч_COM_RBL=4–1 |матч_BAY_BOD=5–0 |матч_MUN_SAB=4–0 |матч_SLP_LEN=2–3 <!--2-і тур.--> |матч_LEN_SPO=0—2 |матч_SAB_SLP=2—0 |матч_ARS_LIL=3—0 |матч_ATM_MUN=2—0 |матч_INT_BRU=3—4 |матч_GAL_BAR=1—4 |матч_RBL_PSV=1—0 |матч_VIK_BAY=3—3 |матч_VIL_NAP=3—1 |матч_FEY_COM=3—1 |матч_LASK_LIV=3—6 |матч_ROM_RMA=3—4 |матч_AVL_FEN=6—0 |матч_SHK_AEK=3—1 |матч_BOD_DOR=1—0 |матч_MCI_PSG=2—4 |матч_BET_POR=3—2 |матч_SLO_STU=0—3 <!--3-і тур.--> |матч_FEN_SLP=2–2 |матч_SAB_DOR=1–2 |матч_ROM_SLO=4–0 |матч_POR_PSV=0–1 |матч_LIV_VIL=4–3 |матч_MCI_AEK=5–1 |матч_PSG_BAR=4–2 |матч_NAP_BOD=4–3 |матч_STU_ATM=1–1 |матч_COM_MUN=4–1 |матч_LIL_GAL=2–4 |матч_AVL_VIK=3–1 |матч_BRU_LEN=3–0 |матч_BAY_ARS=2–2 |матч_INT_SHK=1–0 |матч_RMA_RBL=4–1 |матч_BET_FEY=1–0 |матч_SPO_LASK=2–3 <!--Вызначэньне камандаў--> |назва_ARS={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Арсэнал Лёндан|Арсэнал]] |назва_AVL={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]] |назва_AEK={{Сьцяг|Грэцыя}} [[АЕК Атэны]] |назва_ATM={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Атлетыка Мадрыд]] |назва_BAR={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]] |назва_BAY={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]] |назва_BOD={{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]] |назва_DOR={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Барусія Дортмунд]] |назва_BRU={{Сьцяг|Бэльгія}} [[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]] |назва_COM={{Сьцяг|Італія}} [[Кома (футбольны клюб)|Кома]] |назва_FEN={{Сьцяг|Турэччына}} [[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]] |назва_FEY={{Сьцяг|Нідэрлянды}} [[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]] |назва_GAL={{Сьцяг|Турэччына}} [[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]] |назва_INT={{Сьцяг|Італія}} [[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]] |назва_LASK={{Сьцяг|Аўстрыя}} [[ЛАСК Лінц|ЛАСК]] |назва_LEN={{Сьцяг|Францыя}} [[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]] |назва_LIL={{Сьцяг|Францыя}} [[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]] |назва_LIV={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]] |назва_MCI={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Манчэстэр Сіці]] |назва_MUN={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Манчэстэр Юнайтэд]] |назва_NAP={{Сьцяг|Італія}} [[Напалі Нэапаль|Напалі]] |назва_PSG={{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]] |назва_POR={{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (футбольны клюб)|Порту]] |назва_PSV={{Сьцяг|Нідэрлянды}} [[ПСВ Эйндговэн|ПСВ]] |назва_RBL={{Сьцяг|Нямеччына}} [[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]] |назва_BET={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Рэал Бэтыс Сэвільля|Бэтыс]] |назва_RMA={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Рэал Мадрыд]] |назва_ROM={{Сьцяг|Італія}} [[Рома Рым|Рома]] |назва_SAB={{Сьцяг|Азэрбайджан}} [[Сабах Баку|Сабах]] |назва_SHK={{Сьцяг|Украіна}} [[Шахтар Данецк|Шахтар]] |назва_SLP={{Сьцяг|Чэхія}} [[Славія Прага|Славія]] |назва_SLO={{Сьцяг|Славаччына}} [[Слован Браціслава|Слован]] |назва_SPO={{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон|Спортынг]] |назва_STU={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]] |назва_VIL={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]] |назва_VIK={{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Вікінг Ставангер|Вікінг]] }} === Вынікі === {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Першы тур |[[АЕК Атэны]]|GRE|1–0|[[ЛАСК Лінц]]|AUT |[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL|2–3|[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG |[[Барусія Дортмунд]]|GER|3–2|[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP |[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR|0–2|[[Манчэстэр Сіці]]|ENG |[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA|2–3|[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP |[[Рэал Мадрыд]]|ESP|2–1|[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA |[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP|5–1|[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED |[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER|3–1|[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR |[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG|2–1|[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP |[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA|6–1|[[Слован Браціслава]]|SVK |[[Спортынг Лісабон]]|POR|3–1|[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR |[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA|0–1|[[Арсэнал Лёндан]]|ENG |[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR|1–1|[[Рома Рым|Рома]]|ITA |[[ПСВ Эйндговэн]]|NED|1–1|[[Шахтар Данецк]]|UKR |[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA|4–1|[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER |[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER|5–0|[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR |[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG|4–0|[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE |[[Славія Прага]]|CZE|2–3|[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Другі тур |[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA|0-2|[[Спортынг Лісабон]]|POR |[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|2-0|[[Славія Прага]]|CZE |[[Арсэнал Лёндан]]|ENG|3-0|[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA |[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP|2-0|[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG |[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA|3-4|[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL |[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR|1-4|[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP |[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER|1-0|[[ПСВ Эйндговэн]]|NED |[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR|3-3|[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER |[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP|3-1|[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA |[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED|3—1|[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA |[[ЛАСК Лінц]]|AUT|3—6|[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG |[[Рома Рым|Рома]]|ITA|3—4|[[Рэал Мадрыд]]|ESP |[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG|6—0|[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR |[[Шахтар Данецк]]|UKR|3—1|[[АЕК Атэны]]|GRE |[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR|1—0|[[Барусія Дортмунд]]|GER |[[Манчэстэр Сіці]]|ENG|2—4|[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA |[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP|3—2|[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR |[[Слован Браціслава]]|SVK|0—3|[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Трэці тур |[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR|2–2|[[Славія Прага]]|CZE |[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|1–2|[[Барусія Дортмунд]]|GER |[[Рома Рым|Рома]]|ITA|4–0|[[Слован Браціслава]]|SVK |[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR|0–1|[[ПСВ Эйндговэн]]|NED |[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG|4–3|[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP |[[Манчэстэр Сіці]]|ENG|5–1|[[АЕК Атэны]]|GRE |[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA|4–2|[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP |[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA|4–3|[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR |[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER|1–1|[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP |[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA|4–1|[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG |[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA|2–4|[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR |[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG|3–1|[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR |[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL|3–0|[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA |[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER|2–2|[[Арсэнал Лёндан]]|ENG |[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA|1–0|[[Шахтар Данецк]]|UKR |[[Рэал Мадрыд]]|ESP|4–1|[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER |[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP|1–0|[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED |[[Спортынг Лісабон]]|POR|2–3|[[ЛАСК Лінц]]|AUT }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Чацьверты тур |[[Шахтар Данецк]]|UKR|3 ліст|[[Спортынг Лісабон]]|POR |[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR|3 ліст|[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER |[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP|3 ліст|[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER |[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP|3 ліст|[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG |[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED|3 ліст|[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA |[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR|3 ліст|[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA |[[ЛАСК Лінц]]|AUT|3 ліст|[[Слован Браціслава]]|SVK |[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG|3 ліст|[[Рома Рым|Рома]]|ITA |[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP|3 ліст|[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA |[[АЕК Атэны]]|GRE|4 ліст|[[Рэал Мадрыд]]|ESP |[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR|4 ліст|[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG |[[Барусія Дортмунд]]|GER|4 ліст|[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP |[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR|4 ліст|[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA |[[ПСВ Эйндговэн]]|NED|4 ліст|[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL |[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER|4 ліст|[[Манчэстэр Сіці]]|ENG |[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA|4 ліст|[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA |[[Славія Прага]]|CZE|4 ліст|[[Арсэнал Лёндан]]|ENG |[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR|4 ліст|[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Пяты тур |[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR|24 ліст|[[ЛАСК Лінц]]|AUT |[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR|24 ліст|[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG |[[Арсэнал Лёндан]]|ENG|24 ліст|[[Барусія Дортмунд]]|GER |[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA|24 ліст|[[АЕК Атэны]]|GRE |[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED|24 ліст|[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR |[[Манчэстэр Сіці]]|ENG|24 ліст|[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA |[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER|24 ліст|[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA |[[Рэал Мадрыд]]|ESP|24 ліст|[[ПСВ Эйндговэн]]|NED |[[Слован Браціслава]]|SVK|24 ліст|[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP |[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|25 ліст|[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP |[[Славія Прага]]|CZE|25 ліст|[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP |[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP|25 ліст|[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR |[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL|25 ліст|[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG |[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA|25 ліст|[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER |[[Шахтар Данецк]]|UKR|25 ліст|[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR |[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA|25 ліст|[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER |[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA|25 ліст|[[Рома Рым|Рома]]|ITA |[[Спортынг Лісабон]]|POR|25 ліст|[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Шосты тур |[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR|8 сьнеж|[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED |[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP|8 сьнеж|[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE |[[АЕК Атэны]]|GRE|8 сьнеж|[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR |[[Рома Рым|Рома]]|ITA|8 сьнеж|[[Спортынг Лісабон]]|POR |[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG|8 сьнеж|[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA |[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP|8 сьнеж|[[Манчэстэр Сіці]]|ENG |[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER|8 сьнеж|[[Славія Прага]]|CZE |[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG|8 сьнеж|[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER |[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA|8 сьнеж|[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL |[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP|9 сьнеж|[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA |[[Слован Браціслава]]|SVK|9 сьнеж|[[Шахтар Данецк]]|UKR |[[Арсэнал Лёндан]]|ENG|9 сьнеж|[[Рэал Мадрыд]]|ESP |[[Барусія Дортмунд]]|GER|9 сьнеж|[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA |[[ЛАСК Лінц]]|AUT|9 сьнеж|[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR |[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG|9 сьнеж|[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR |[[ПСВ Эйндговэн]]|NED|9 сьнеж|[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP |[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA|9 сьнеж|[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR |[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER|9 сьнеж|[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Сёмы тур |[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR|19 студз|[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP |[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR|19 студз|[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED |[[АЕК Атэны]]|GRE|19 студз|[[Рома Рым|Рома]]|ITA |[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG|19 студз|[[Барусія Дортмунд]]|GER |[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA|19 студз|[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG |[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR|19 студз|[[Славія Прага]]|CZE |[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA|19 студз|[[Слован Браціслава]]|SVK |[[Рэал Мадрыд]]|ESP|19 студз|[[ЛАСК Лінц]]|AUT |[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER|19 студз|[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL |[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR|20 студз|[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP |[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE|20 студз|[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA |[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA|20 студз|[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA |[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG|20 студз|[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER |[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER|20 студз|[[Шахтар Данецк]]|UKR |[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA|20 студз|[[Манчэстэр Сіці]]|ENG |[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP|20 студз|[[Арсэнал Лёндан]]|ENG |[[Спортынг Лісабон]]|POR|20 студз|[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP |[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR|20 студз|[[ПСВ Эйндговэн]]|NED }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Восьмы тур |[[Арсэнал Лёндан]]|ENG|27 студз|[[Сабах Баку|Сабах]]|AZE |[[Рома Рым|Рома]]|ITA|27 студз|[[Ліль (футбольны клюб)|Ліль]]|FRA |[[Атлетыка Мадрыд]]|ESP|27 студз|[[Фэнэрбахчэ Стамбул|Фэнэрбахчэ]]|TUR |[[Барусія Дортмунд]]|GER|27 студз|[[АЕК Атэны]]|GRE |[[Бруге (футбольны клюб)|Бруге]]|BEL|27 студз|[[Будэ-Глімт (футбольны клюб)|Будэ-Глімт]]|NOR |[[Баварыя Мюнхэн|Баварыя]]|GER|27 студз|[[Рэал Бэтыс Сэвільля|Рэал Бэтыс]]|ESP |[[Барсэлёна (футбольны клюб)|Барсэлёна]]|ESP|27 студз|[[Кома (футбольны клюб)|Кома]]|ITA |[[Шахтар Данецк]]|UKR|27 студз|[[Рэал Мадрыд]]|ESP |[[Фэеноорд Ратэрдам|Фэеноорд]]|NED|27 студз|[[РБ Ляйпцыг (футбольны клюб)|РБ Ляйпцыг]]|GER |[[ЛАСК Лінц]]|AUT|27 студз|[[Порту (футбольны клюб)|Порту]]|POR |[[Лівэрпул (футбольны клюб)|Лівэрпул]]|ENG|27 студз|[[Лянс (футбольны клюб)|Лянс]]|FRA |[[Манчэстэр Сіці]]|ENG|27 студз|[[Спортынг Лісабон]]|POR |[[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж|Пары Сэн-Жэрмэн]]|FRA|27 студз|[[Галатасарай Стамбул|Галатасарай]]|TUR |[[ПСВ Эйндговэн]]|NED|27 студз|[[Штутгарт (футбольны клюб)|Штутгарт]]|GER |[[Славія Прага]]|CZE|27 студз|[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]|ENG |[[Напалі Нэапаль|Напалі]]|ITA|27 студз|[[Вікінг Ставангер|Вікінг]]|NOR |[[Вільярэал (футбольны клюб)|Вільярэал]]|ESP|27 студз|[[Манчэстэр Юнайтэд]]|ENG |[[Слован Браціслава]]|SVK|27 студз|[[Інтэрнацыянале Мілян|Інтэрнацыянале]]|ITA }} {{Слупок-канец}} == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://www.uefa.com/uefachampionsleague/ Афіцыйны сайт]. {{Ліга чэмпіёнаў УЭФА}} {{Эўрапейскі футбол у сэзоне 2026—2027 гадоў}} [[Катэгорыя:Ліга чэмпіёнаў УЭФА|2026]] [[Катэгорыя:2026 год у футболе]] [[Катэгорыя:2027 год у футболе]] ee5z7kze42obap9y10spl38345w6y3p 0 294743 2697453 2696925 2026-10-22T21:32:53Z Dymitr 10914 /* Этап лігі */ абнаўленьне зьвестак 2697453 wikitext text/x-wiki {{Сэзон футбольнай лігі |Назва = Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2026—2027 гадоў |Арыгінальная назва = |Выява = |Шырыня = |Подпіс выявы = |Спаборніцтва = [[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА]] |Сэзон = 2026—2027 |Дата пачатку = ''Кваліфікацыя:''<br>9 ліпеня — 27 жніўня 2026<br>''Асноўная частка:''<br>15 кастрычніка 2026 |Дата заканчэньня = 2 чэрвеня 2027 |Колькасьць удзельнікаў = |Пераможца = |Фіналіст = |Гледачоў = |Згуляных матчаў = |Забітых галоў = |Найлепшы бамбардзір = |Папярэдні сэзон = [[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2025—2026 гадоў|2025—2026]] |Наступны сэзон = [[Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2027—2028 гадоў|2027—2028]] }} '''Ліга канфэрэнцыяў УЭФА 2026—2027 гадоў''' — 6-ы сэзон трэцяга паводле статуснасьці эўрапейскага турніру [[Зьвяз эўрапейскіх футбольных асацыяцыяў|УЭФА]]. Пераможац турніру аўтаматычна кваліфікуецца ў лігавую фазу [[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў|Лігі Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў]], калі толькі папярэдне не атрымае месца ў [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў|Лізе чэмпіёнаў УЭФА 2027—2028 гадоў]] або тую ж Лігу Эўропы праз вынікі ў нацыянальным чэмпіянаце. Як дзейны чэмпіён ангельскі клюб «Крыстал Пэлас» аўтаматычна кваліфікаваўся ў лігавую фазу Лігі Эўропы, таму ня здолее абараніць свой тытул, бо новая фарматная сыстэма не дазваляе клюбам пераходзіць зь Лігі Эўропы ў Лігу канфэрэнцыяў пачынаючы зь лігавай фазы. Фінальны матч будзе згуляны на стадыёне «[[Бэшыкташ (стадыён)|Бэшыкташ]]» у [[Стамбул]]е<ref>[https://www.nss-sports.com/en/lifestyle/45432/besiktas-park-2026-europa-league-final-stadium Why is the Europa League final stadium shaped like an amphitheatre?]. NSS Sports.</ref>, які папярэдне за год за таго прымаў у сваіх сьценах фінал [[Ліга Эўропы УЭФА 2025—2026 гадоў|Лігі Эўропы УЭФА 2025—2026 гадоў]]. == Расклад матчаў == Матчы заплянаваныя быць згулянымі чацьвяргамі, акрамя фіналу, які адбыўся ў сераду, але ў выключных выпадках фінал мог ладзіцца ў аўторак ці сераду праз канфлікты ў раскладзе. {| class="wikitable" |+Расклад матчаў на Лігу канфэрэнцыяў УЭФА 2026—2027 !Фаза !Раўнд !Лёсаваньне !Першы матч !Другі матч |- | rowspan="3" |Кваліфікацыя |Першы кваліфікацыйны |16 чэрвеня 2026 |9 ліпеня 2026 |16 ліпеня 2026 |- |Другі кваліфікацыйны |17 чэрвеня 2026 |23 ліпеня 2026 |30 ліпеня 2026 |- |Трэці кваліфікацыйны |20 ліпеня 2026 |6 жніўня 2026 |13 жніўня 2026 |- |Плэй-оф |Кваліфікацыйны плэй-оф |3 жніўня 2026 |20 жніўня 2026 |27 жніўня 2026 |- | rowspan="6" |Фаза адзінай лігі |1 гульнявы дзень | rowspan="6" |28 жніўня 2026 | colspan="2" |15 кастрычніка 2026 |- |2 гульнявы дзень | colspan="2" |22 кастрычніка 2026 |- |3 гульнявы дзень | colspan="2" |5 лістапада 2026 |- |4 гульнявы дзень | colspan="2" |26 лістапада 2026 |- |5 гульнявы дзень | colspan="2" |10 сьнежня 2026 |- |6 гульнявы дзень | colspan="2" |17 сьнежня 2026 |- | rowspan="5" |Гульні на вылет |Папярэдні плэй-оф раўнд |15 студзеня 2027 |18 лютага 2027 |25 лютага 2027 |- |Раўнд шаснаццаці | rowspan="4" |26 лютага 2027 |11 сакавіка 2027 |18 сакавіка 2027 |- |Чвэрцьфіналы |8 красавіка 2027 |15 красавіка 2027 |- |Паўфіналы |29 красавіка 2027 |6 траўня 2027 |- |Фінал | colspan="2" |2 чэрвеня 2027 году |} == Кваліфікацыйныя раўнды == === Першы кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |[[Вележ Мостар|Вележ]]|BIH|2–1|[[Мілсамі Архэй|Мілсамі]]|MDA|1–1|1–0 |[[Багэміян Дублін|Багэміян]]|IRL|2–0|[[Сэнт-Джозэфс Гібральтар|Сэнт-Джозэфс]]|GIB|2–0|0–0 |[[Дынама Сіці Тырана|Дынама Сіці]]|ALB|4–2|[[Астана (футбольны клюб)|Астана]]|KAZ|0–1|4–1 ({{падказка|д.ч.|дадатковы час}}) |[[Конас-Кій Номадс]]|WAL|2–3|[[Балкані Сухарэка|Балкані]]|KOS|0–0|2–3 |[[Зіра Баку|Зіра]]|AZE|6–0|[[Тарпэда Кутаісі]]|GEO|3−0|3–0 |[[Дыфэрданж 03 (футбольны клюб)|Дыфэрданж 03]]|LUX|1–3|[[Ільвэс Тампэрэ|Ільвэс]]|FIN|0–0|1–3 |[[Дынама Менск (футбольны клюб)|Дынама Менск]]|BLR|1–1 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 6:5)|[[Сылекс Кратава|Сылекс]]|MKD|0–1|1–0 ({{падказка|д.ч.|дадатковы час}}) |[[Ліепая (футбольны клюб)|Ліепая]]|LVA|3–1|[[Дэчыч Тузі|Дэчыч]]|MNE|1–0|2–1 |[[Эльбасані (футбольны клюб)|Эльбасані]]|ALB|1–1 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 4:5)|[[БАТЭ Барысаў|БАТЭ]]|BLR|1–1|0–0 ({{падказка|д.ч.|дадатковы час}}) |[[Глентаран Бэлфаст|Глентаран]]|NIR|1–4|[[Рыская футбольная школа|РФШ]]|LVA|1–2|0–2 |[[Атлетык Эскальдэс-Энгардань|Атлетык Эскальдэс]]|AND|4–2|[[Морнар Бар|Морнар]]|MNE|2–1|2–1 |[[Мандорф-ле-Бэн (футбольны клюб)|Мандорф-ле-Бэн]]|LUX|2–3|[[Дынама Тбілісі]]|GEO|1–2|1–1 ({{падказка|д.ч.|дадатковы час}}) |[[Петравац (футбольны клюб)|Петравац]]|MNE|2–5|[[Жальгірыс Вільня]]|LTU|1–3|1–2 |[[Карнарван Таўн]]|WAL|0–10|[[Левадыя Талін|Левадыя]]|EST|0–5|0–5 |[[Марсашлок (футбольны клюб)|Марсашлок]]|MLT|0–4|[[Пюнік Ерэван|Пюнік]]|ARM|0–3|0–1 |[[Гэгельман Коўна|Гэгельман]]|LTU|1–4|[[Лінамээсконд Пайдэ]]|EST|1−1|0–3 |[[Алашкерт Ерэван|Алашкерт]]|ARM|3–3 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 6:5)|[[Елімай Семей|Елімай]]|KAZ|1–1|2–2 ({{падказка|д.ч.|дадатковы час}}) |[[Ст’ярнан Гардабайр|Ст’ярнан]]|ISL|5–3|[[Вікінгур Лейрвік|Вікінгур]]|FRO|3–1|2–2 |[[Дыла Горы|Дыла]]|GEO|3–2|[[Віртус Акуавіва|Віртус]]|SMR|3−1|0–1 |[[Сараева (футбольны клюб)|Сараева]]|BIH|2–3|[[Інтэр Турку]]|FIN|1–1|1–2 |[[Эўропа Гібральтар|Эўропа]]|GIB|0–6|[[Шкендыя Тэтава|Шкендыя]]|MKD|0–5|0–1 |[[Нымэ Калью Талін|Нымэ Калью]]|EST|3–2|[[Лінфілд Бэлфаст|Лінфілд]]|NIR|1−0|2–2 |[[Пэн-і-Бонт Брыджэнд|Пэн-і-Бонт]]|WAL|0–4|[[Санта-Калёма (футбольны клюб)|Санта-Калёма]]|AND|0–1|0–3 |[[Рунавік (футбольны клюб)|Рунавік]]|FRO|3–2|[[Гамрун Спартанз]]|MLT|1–1|2–1 |[[УНА Штрасэн]]|LUX|3–0|[[Ля Фіярыта Монтэджардана|Ля Фіярыта]]|SMR|1–0|2–0 |[[Влазьнія Шкодэр|Влазьнія]]|ALB|2–6|[[Малішава (футбольны клюб)|Малішава]]|KOS|2–1|0–5 }} === Другі кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |heading1=Шлях чэмпіёнаў |[[Трэ Фіёры Фіярэнтына|Трэ Фіёры]]|SMR|+:-|—||—|— |[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань|Інтэр Эскальдэс]]|AND|+:-|—||—|— |[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH|6–3|[[Пэтракуб Хынчэшць|Пэтракуб]]|MDA|3–0|3–3 |[[Атэрт Бісэн|Атэрт]]|LUX|3–7|[[Д’ёр (футбольны клюб)|Д’ёр]]|HUN|2−6|1–1 |[[МЛ Віцебск]]|BLR|5–1|[[Сут’еска Нікшыч|Сут’еска]]|MNE|3–0|2–1 |[[Флёра Талін]]|EST|1−1 (4−2 p)|[[Нью-Сэйнтс Освэстры|Нью-Сэйнтс]]|WAL|1–0|0−1 (aet) |[[Фларыяна (футбольны клюб)|Фларыяна]]|MLT|2−3|[[Дрыта Гнілане|Дрыта]]|KOS|1−1|1−2 (aet) |[[Вардар Скоп’е|Вардар]]|MKD|4–8|[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA|2–3|2–5 (aet) |heading9=Асноўны шлях |[[Рыека (футбольны клюб)|Рыека]]|CRO|2–0|[[Дэры Сіці]]|IRL|1–0|1–0 |[[Істанбул Башакшэхір]]|TUR|1–3|[[Інтэр Турку]]|FIN|1–1|0–2 |[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI|6–1|[[Дукаджыні Кліна|Дукаджыні]]|KOS|1–0|5–1 |[[ХІК Хэльсынкі]]|FIN|8–0|[[Колрэйн (футбольны клюб)|Колрэйн]]|NIR|5–0|3–0 |[[ФКСБ Бухарэст|ФКСБ]]|ROU|3–7|[[Аўда Кекава|Аўда]]|LVA|2–3|1–4 |[[Рыская футбольная школа|РФШ]]|LVA|5–2|[[Вэстры Ісаф’ярдарбайр|Вэстры]]|ISL|4–1|1–1 |[[Ракаў Чанстахова|Ракаў]]|POL|7–1|[[Валета (футбольны клюб)|Валета]]|MLT|3–1|4–0 |[[Ліепая (футбольны клюб)|Ліепая]]|LVA|1–5|[[Аўстрыя Вена]]|AUT|0−2|1–3 |[[Дэбрэцэн (футбольны клюб)|Дэбрэцэн]]|HUN|1–0|[[Пюнік Ерэван|Пюнік]]|ARM|1–0|0–0 |[[ГАІС Гётэборг|ГАІС]]|SWE|1–6|[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN|1–0|0–6 |[[Гётэборг (футбольны клюб)|Гётэборг]]|SWE|4–3|[[Левадыя Талін|Левадыя]]|EST|1−2|3–1 (aet) |[[Жыліна (футбольны клюб)|Жыліна]]|SVK|3–4|[[ГКС Катавіцы]]|POL|2–1|1–3 |[[Вараждзін-2012 (футбольны клюб)|Вараждзін]]|CRO|3–4|[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE|3–2|0–2 |[[Дыла Горы|Дыла]]|GEO|0–7|[[Апалён Лімасол]]|CYP|0–4|0–3 |[[Брава Любляна|Брава]]|SVN|3−4|[[Шкендыя Тэтава|Шкендыя]]|MKD|2–1|1–3 |[[Унівэрсытаця Клуж]]|ROU|3–5|[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR|2–2|1–3 |[[Шэлбурн Дублін|Шэлбурн]]|IRL|6–4|[[Нымэ Калью Талін|Нымэ Калью]]|EST|5–2|1–2 |[[Валюр Рэйк’явік]]|ISL|3–2|[[Зрынскі Мостар]]|BIH|1–0|2–2 |[[Зымбру Кішынёў|Зымбру]]|MDA|2–3|[[Ноа Ерэван|Ноа]]|ARM|1–1|1–2 |[[Дынама Тбілісі]]|GEO|5–7|[[Жальгірыс Вільня]]|LTU|3–0|2–7 |[[Алюміні Кідрычава|Алюміні]]|SVN|1–4|[[Дынама Сіці Тырана|Дынама Сіці]]|ALB|1–1|0–3 |[[ДАК 1904 Дунайска-Стрэда|ДАК 1904]]|SVK|4–0|[[Вележ Мостар|Вележ]]|BIH|1–0|3–0 |[[БАТЭ Барысаў|БАТЭ]]|BLR|1–5|[[Сіён (футбольны клюб)|Сіён]]|SUI|1–1|0–4 |[[Ст’ярнан Гардабайр|Ст’ярнан]]|ISL|2–2 (4–5 p)|[[Ільвэс Тампэрэ|Ільвэс]]|FIN|1–0|1–2 (aet) |[[Матэрўэл (футбольны клюб)|Матэрўэл]]|SCO|5–0|[[ГБ Торсгаўн]]|FRO|2–0|3–0 |[[Панявеж (футбольны клюб)|Панявеж]]|LTU|2–2 (2–3 p)|[[Табол Кастанай|Табол]]|KAZ|1–1|1–1 (aet) |[[Малішава (футбольны клюб)|Малішава]]|KOS|3–4|[[Гібэрніян Эдынбург|Гібэрніян]]|SCO|2–0|1–4 |[[Нэфтчы Баку]]|AZE|3–4|[[Дынама Менск (футбольны клюб)|Дынама Менск]]|BLR|2–4|1–0 |[[Пакш (футбольны клюб)|Пакш]]|HUN|3–4|[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE|1–2|2–2 |[[Жалезьнічар Панчава]]|SRB|0–5|[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR|0−1|0–4 |[[Ваяводзіна Новы Сад|Ваяводзіна]]|SRB|2–8|[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED|1–4|1–4 |[[Палесьсе Жытомір|Палесьсе]]|UKR|4–5|[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN|3–3|1–2 |[[ЛНЗ Чаркасы]]|UKR|0–0 (2–4 p)|[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL|0–0|0–0 (aet) |[[Санта-Калёма (футбольны клюб)|Санта-Калёма]]|AND|3–9|[[Рапід Вена]]|AUT|1–3|2–6 |[[Гапаэль Тэль-Авіў]]|ISR|4–2|[[Лудагорац Разград|Лудагорац]]|BUL|2–0|2–2 |[[Алашкерт Ерэван|Алашкерт]]|ARM|1–4|[[ЧФР Клуж]]|ROU|1–1|0–3 |[[Багэміян Дублін|Багэміян]]|IRL|4–4 (5–4 p)|[[Балкані Сухарэка|Балкані]]|KOS|2–1|2–3 (aet) |[[Лінамээсконд Пайдэ]]|EST|2–1|[[Зіра Баку|Зіра]]|AZE|1–0|1–1 |[[Вадуц (футбольны клюб)|Вадуц]]|LIE|6–0|[[Атлетык Эскальдэс-Энгардань|Атлетык Эскальдэс]]|AND|4–0|2–0 |[[Спартак Трнава]]|SVK|0–0 (3–5 p)|[[ЦСКА 1948 Сафія|ЦСКА 1948]]|BUL|0–0|0–0 (aet) |[[Рунавік (футбольны клюб)|Рунавік]]|FRO|3–3 (4–3 p)|[[Копэр (футбольны клюб)|Копэр]]|SVN|0–2|3–1 (aet) |[[АЕК Лярнака]]|CYP|3–3 (3–4 p)|[[Бэйтар Ерусалім|Бэйтар]]|ISR|0–1|3–2 (aet) |[[Партызан Бялград|Партызан]]|SRB|5–0|[[УНА Штрасэн]]|LUX|4–0|1–0 }} === Трэці кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |heading1=Шлях чэмпіёнаў |[[Трэ Фіёры Фіярэнтына|Трэ Фіёры]]|SMR|1–9|[[Дрыта Гнілане|Дрыта]]|KOS|1–4|0–5 |[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH|2–2 (4–2 p)|[[МЛ Віцебск]]|BLR|1–0|1–2 (aet) |[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань|Інтэр Эскальдэс]]|AND|6–0|[[Флёра Талін]]|EST|2–0|4–0 |[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA|2–1|[[Д’ёр (футбольны клюб)|Д’ёр]]|HUN|1–0|1–1 |heading5=Шлях прадстаўнікоў ліг |[[Інтэр Турку]]|FIN|4–3|[[Вадуц (футбольны клюб)|Вадуц]]|LIE|2–1|2–2 |[[Жальгірыс Вільня]]|LTU|2–9|[[Хайдук Спліт]]|CRO|2–5|0–4 |[[Партызан Бялград|Партызан]]|SRB|5–1|[[Табол Кастанай|Табол]]|KAZ|3–0|2–1 |[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE|3–2|[[ЦСКА 1948 Сафія|ЦСКА 1948]]|BUL|1–1|2–1 (aet) |[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED|5–3|[[Шэлбурн Дублін|Шэлбурн]]|IRL|3–1|2–2 |[[Аўда Кекава|Аўда]]|LVA|1–4|[[Дынама Сіці Тырана|Дынама Сіці]]|ALB|1−0|0–4 |[[Ноа Ерэван|Ноа]]|ARM|3−4|[[Сіён (футбольны клюб)|Сіён]]|SUI|2−2|1−2 |[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR|1–0|[[Дынама Менск (футбольны клюб)|Дынама Менск]]|BLR|1–0|0–0 |[[Валюр Рэйк’явік]]|ISL|0–7|[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN|0–2|0–5 |[[Шэрыф Тыраспаль|Шэрыф]]|MDA|2–8|[[Санкт-Гален (футбольны клюб)|Санкт-Гален]]|SUI|1–3|1–5 |[[Гапаэль Тэль-Авіў]]|ISR|3–2|[[ГКС Катавіцы]]|POL|2–0|1–2 |[[Бэйтар Ерусалім|Бэйтар]]|ISR|3–3 (2–4 p)|[[Аўстрыя Вена]]|AUT|1–2|2–1 (aet) |[[ЧФР Клуж]]|ROU|1–7|[[Трумсё (футбольны клюб)|Трумсё]]|NOR|0–5|1–2 |[[Дынама Кіеў]]|UKR|1–2|[[Карабах Агдам|Карабах]]|AZE|1–0|0–2 |[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR|4–3|[[Апалён Лімасол]]|CYP|0–1|4–2 (aet) |[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI|4–2|[[Рунавік (футбольны клюб)|Рунавік]]|FRO|2–0|2–2 |[[Ракаў Чанстахова|Ракаў]]|POL|1–0|[[Гамарбю Стакгольм|Гамарбю]]|SWE|0–0|1–0 |[[ХІК Хэльсынкі]]|FIN|1–3|[[Матэрўэл (футбольны клюб)|Матэрўэл]]|SCO|1−1|0–2 |[[Гібэрніян Эдынбург|Гібэрніян]]|SCO|2–1|[[Шкендыя Тэтава|Шкендыя]]|MKD|2–1|0–0 |[[Гётэборг (футбольны клюб)|Гётэборг]]|SWE|1–2|[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL|0–1|1–1 |[[Лінамээсконд Пайдэ]]|EST|1–6|[[Рапід Вена]]|AUT|1−4|0–2 |[[Багэміян Дублін|Багэміян]]|IRL|2–5|[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN|0–2|2–3 |[[Дэбрэцэн (футбольны клюб)|Дэбрэцэн]]|HUN|1–8|[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN|0–3|1–5 |[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE|4–1|[[Рыская футбольная школа|РФШ]]|LVA|2−0|2–1 |[[Рыека (футбольны клюб)|Рыека]]|CRO|2–1|[[Ільвэс Тампэрэ|Ільвэс]]|FIN|1–0|1–1 |[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED|9–3|[[ДАК 1904 Дунайска-Стрэда|ДАК 1904]]|SVK|6–0|3–3 }} === Раўнд плэй-оф === {{Якар|Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |heading1=Шлях чэмпіёнаў |[[Вікінгур Рэйк’явік]]|ISL|2–6|[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH|1−3|1–3 |[[Шэмрак Ровэрз Дублін|Шэмрак Ровэрз]]|IRL|1−2|[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN|1−1|0−1 |[[Дрыта Гнілане|Дрыта]]|KOS|2–2 (2–4 p)|[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань|Інтэр Эскальдэс]]|AND|2−2|0–0 (aet) |[[КІ Кляксвуйк|КІ Кляксьвік]]|FRO|1–2|[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA|0−0|1–2 |[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB|3–2|[[Ларн (футбольны клюб)|Ларн]]|NIR|0−2|3−0 (aet) |heading6=Шлях прадстаўнікоў ліг |[[Матэрўэл (футбольны клюб)|Матэрўэл]]|SCO|2–7|[[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]]|GER|1−3|1–4 |[[Гурнік Забжэ]]|POL|3–7|[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]|FRA|2−3|1–4 |[[Інтэр Турку]]|FIN|1–4|[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN|0−0|1–4 |[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO|4−4 (4−3 p)|[[Рапід Вена]]|AUT|2−2|2−2 (aet) |[[Трумсё (футбольны клюб)|Трумсё]]|NOR|0–4|[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]]|ENG|0−0|0–4 |[[Хайдук Спліт]]|CRO|5–4|[[Ракаў Чанстахова|Ракаў]]|POL|2−2|3−2 (aet) |[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE|4–3|[[Градэц Кралавэ (футбольны клюб)|Градэц Кралавэ]]|CZE|2–2|2–1 (aet) |[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL|3–2|[[Гібэрніян Эдынбург|Гібэрніян]]|SCO|0−0|3–2 |[[ПАОК Тэсалёнікі|ПАОК]]|GRE|3–4|[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR|1−1|2–3 |[[Аталянта Бэргама|Аталянта]]|ITA|1–0|[[Гапаэль Тэль-Авіў]]|ISR|0−0|1–0 |[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN|6–1|[[Рыека (футбольны клюб)|Рыека]]|CRO|2−0|4–1 |[[Рэйнджарз Глазга|Рэйнджарз]]|SCO|1–1 (3−4 p)|[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE|1−0|0–1 (aet) |[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN|4–2|[[Санкт-Гален (футбольны клюб)|Санкт-Гален]]|SUI|1−0|3–2 |[[Дынама Сіці Тырана|Дынама Сіці]]|ALB|3–5|[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP|1−1|2–4 (aet) |[[Сіён (футбольны клюб)|Сіён]]|SUI|5–9|[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED|2−4|3–5 |[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR|2–0|[[Аўстрыя Вена]]|AUT|2−0|0–0 |[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED|4–2|[[Карабах Агдам|Карабах]]|AZE|0−1|4–1 (aet) |[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]]|ESP|4–3|[[Партызан Бялград|Партызан]]|SRB|3−1|1–2 |[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI|3−2|[[Макабі Тэль-Авіў]]|ISR|2−1|1−1 }} == Этап лігі == У лігавы этап Лігі канфэрэнцыяў трапілі 24 пераможцы раўнду плэй-оф Лігі канфэрэнцыяў, а таксама 12 клюбаў, якія зазналі паразу у плэй-оф раўнду [[Ліга Эўропы УЭФА 2026—2027 гадоў|Лігі Эўропы]]. Лёсаванне этапу лігі сэзону 2026—2027 гадоў адбылося ў [[Манака]] 28 жніўня 2026 году<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaconferenceleague/draws/2027/2002249/|загаловак=League phase draw|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=28.08.2026|дата доступу=28.08.2026}}</ref>. 36 клюбаў былі падзеленыя на шэсьць кошыкаў па шэсьць камандаў у кожным у залежнасьці клюбнага каэфіцыенту ў рэйтынгу УЭФА. «[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]», «[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]», «[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]», «[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань|Інтэр]]», «[[Каўна Жальгірыс]]», «[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]», «[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]» і «[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]» дэбютуюць на групавым этапе або лігавым этапе буйнога клюбнага спаборніцтва УЭФА. У дадатак «Інтэр» ёсьць першым клюбам Андоры, які згуляў у групавым або лігавым этапе буйнога спаборніцтва УЭФА. У лігавым этапе прадстаўленыя клюбы з 30 нацыянальных асацыяцыяў. === Табліца === {{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=УЭФА<ref>{{cite web |url=https://www.uefa.com/uefaconferenceleague/standings/ |title=League phase table |publisher=UEFA |access-date=28 жніўня 2026}}</ref> <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, gd, gf, agf, w, aw. opp_pts, opp_gd, opp_gf <!--Месцы камандаў.--> |default_order=AGF, AJX, ATA, BOR, BRA, SKB, BHA, COP, CSO, EGN, GNT, GET, HAJ, HEA, IBE, ICE, JAB, KAI, KZG, KUPS, LRI, LUG, MID, MJA, MON, NOR, PAF, PAN, CZV, RIG, FRE, STR, THU, TRA, TWE, UCR <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=15 кастрычніка <!--1-ы тур.--> |матч_LUG_CZV=3–2 |матч_HAJ_AJX=2–1 |матч_GNT_AGF=1–0 |матч_EGN_MID=1–1 |матч_KUPS_TRA=2–4 |матч_MJA_ICE=2–0 |матч_PAN_BOR=2–1 |матч_CSO_MON=1–2 |матч_RIG_KAI=1–1 |матч_UCR_GET=1–1 |матч_ATA_PAF=3–1 |матч_BHA_KZG=4–0 |матч_COP_BRA=3–0 |матч_TWE_THU=1–0 |матч_HEA_NOR=1–1 |матч_STR_IBE=2–0 |матч_FRE_JAB=3–2 |матч_SKB_LRI=2–1 <!--2-і тур.--> |матч_KAI_PAN=1–5 |матч_IBE_MJA=1–1 |матч_NOR_CSO=2–2 |матч_CZV_COP=2–2 |матч_JAB_BHA=0–0 |матч_KZG_SKB=1–4 |матч_GET_LUG=2–5 |матч_ICE_UCR=1–3 |матч_PAF_RIG=1–1 |матч_TRA_HEA=2–0 |матч_AJX_ATA=2–0 |матч_AGF_EGN=1–1 |матч_MON_FRE=3–0 |матч_MID_STR=0–1 |матч_THU_HAJ=0–1 |матч_BOR_KUPS=2–0 |матч_LRI_TWE=1–4 |матч_BRA_GNT=2–0 <!--Вызначэньне камандаў --> |назва_AGF ={{Сьцяг|Данія}} [[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]] |назва_AJX ={{Сьцяг|Нідэрлянды}} [[Аякс Амстэрдам|Аякс]] |назва_ATA ={{Сьцяг|Італія}} [[Аталянта Бэргама|Аталянта]] |назва_BOR ={{Сьцяг|Босьнія і Герцагавіна}} [[Борац Баня-Лука|Борац]] |назва_BRA ={{Сьцяг|Партугалія}} [[Брага (футбольны клюб)|Брага]] |назва_SKB ={{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Бран Бэрген|Бран]] |назва_BHA ={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Брайтан энд Гоўв Альбіён]] |назва_COP ={{Сьцяг|Данія}} [[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]] |назва_CSO ={{Сьцяг|Баўгарыя}} [[ЦСКА Сафія|ЦСКА]] |назва_EGN ={{Сьцяг|Альбанія}} [[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]] |назва_GNT ={{Сьцяг|Бэльгія}} [[Гент (футбольны клюб)|Гент]] |назва_GET ={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]] |назва_HAJ ={{Сьцяг|Харватыя}} [[Хайдук Спліт|Хайдук]] |назва_HEA ={{Сьцяг|Шатляндыя}} [[Гартс Эдынбург|Гартс]] |назва_IBE ={{Сьцяг|Грузія}} [[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя 1999]] |назва_ICE ={{Сьцяг|Андора}} [[Інтэр Эскальдэс-Энгардань|Інтэр Эскальдэс]] |назва_JAB ={{Сьцяг|Чэхія}} [[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]] |назва_KAI ={{Сьцяг|Казахстан}} [[Кайрат Алматы|Кайрат]] |назва_KZG ={{Сьцяг|Летува}} [[Каўна Жальгірыс]] |назва_KUPS={{Сьцяг|Фінляндыя}} [[КуПС Куопіё|КуПС]] |назва_LRI ={{Сьцяг|Гібральтар}} [[Лінкальн Рэд Імпс]] |назва_LUG ={{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]] |назва_MID ={{Сьцяг|Данія}} [[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]] |назва_MJA ={{Сьцяг|Швэцыя}} [[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]] |назва_MON ={{Сьцяг|Францыя}} [[Манака (футбольны клюб)|Манака]] |назва_NOR ={{Сьцяг|Данія}} [[Норшэлян Фарум|Норшэлян]] |назва_PAF ={{Сьцяг|Кіпр}} [[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]] |назва_PAN ={{Сьцяг|Грэцыя}} [[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]] |назва_CZV ={{Сьцяг|Сэрбія}} [[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]] |назва_RIG ={{Сьцяг|Латвія}} [[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]] |назва_FRE ={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]] |назва_STR ={{Сьцяг|Бэльгія}} [[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]] |назва_THU ={{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Тун (футбольны клюб)|Тун]] |назва_TRA ={{Сьцяг|Турэччына}} [[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]] |назва_TWE ={{Сьцяг|Нідэрлянды}} [[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]] |назва_UCR ={{Сьцяг|Румынія}} [[Унівэрсытаця Краёва]] }} === Вынікі === {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Першы тур |[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI|3–2|[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB |[[Хайдук Спліт]]|CRO|2–1|[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED |[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL|1–0|[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN |[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB|1–1|[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN |[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN|2–4|[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]]|TUR |[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE|2–0|[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань]]|AND |[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE|2–1|[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH |[[ЦСКА Сафія]]|BUL|1–2|[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]|FRA |[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA|1–1|[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ |[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU|1–1|[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]]|ESP |[[Аталянта Бэргама|Аталянта]]|ITA|3–1|[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP |[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]]|ENG|4–0|[[Каўна Жальгірыс]]|LTU |[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN|3–0|[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR |[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED|1–0|[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI |[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO|1–1|[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN |[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]|BEL|2–0|[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO |[[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]]|GER|3–2|[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE |[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR|2–1|[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Другі тур |[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ|1–5|[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE |[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO|1–1|[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE |[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN|2–2|[[ЦСКА Сафія]]|BUL |[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB|2–2|[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN |[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE|0–0|[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]]|ENG |[[Каўна Жальгірыс]]|LTU|1–4|[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR |[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]]|ESP|2–5|[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI |[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань]]|AND|1–3|[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU |[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP|1–1|[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA |[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]]|TUR|2–0|[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO |[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED|2–0|[[Аталянта Бэргама|Аталянта]]|ITA |[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN|1–1|[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB |[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]|FRA|3–0|[[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]]|GER |[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN|0–1|[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]|BEL |[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI|0–1|[[Хайдук Спліт]]|CRO |[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH|2–0|[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN |[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB|1–4|[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED |[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR|2–0|[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Трэці тур |[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN|5 ліст|[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR |[[Аталянта Бэргама|Аталянта]]|ITA|5 ліст|[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ |[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN|5 ліст|[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED |[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI|5 ліст|[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO |[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB|5 ліст|[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань]]|AND |[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN|5 ліст|[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL |[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB|5 ліст|[[Хайдук Спліт]]|CRO |[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE|5 ліст|[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH |[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]]|TUR|5 ліст|[[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]]|GER |[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]|FRA|5 ліст|[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN |[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN|5 ліст|[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO |[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI|5 ліст|[[Каўна Жальгірыс]]|LTU |[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED|5 ліст|[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP |[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]]|ESP|5 ліст|[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]]|ENG |[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]|BEL|5 ліст|[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR |[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE|5 ліст|[[ЦСКА Сафія]]|BUL |[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA|5 ліст|[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE |[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU|5 ліст|[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Чацьверты тур |[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ|26 ліст|[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE |[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED|26 ліст|[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI |[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]]|ENG|26 ліст|[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU |[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO|26 ліст|[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]]|ESP |[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE|26 ліст|[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI |[[Каўна Жальгірыс]]|LTU|26 ліст|[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA |[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO|26 ліст|[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]|FRA |[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB|26 ліст|[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB |[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP|26 ліст|[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN |[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR|26 ліст|[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN |[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN|26 ліст|[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE |[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH|26 ліст|[[Аталянта Бэргама|Аталянта]]|ITA |[[Хайдук Спліт]]|CRO|26 ліст|[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]|BEL |[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань]]|AND|26 ліст|[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN |[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL|26 ліст|[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB |[[ЦСКА Сафія]]|BUL|26 ліст|[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]]|TUR |[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR|26 ліст|[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN |[[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]]|GER|26 ліст|[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Пяты тур |[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ|10 сьнеж|[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU |[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN|10 сьнеж|[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI |[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO|10 сьнеж|[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB |[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]]|ESP|10 сьнеж|[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань]]|AND |[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN|10 сьнеж|[[ЦСКА Сафія]]|BUL |[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB|10 сьнеж|[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN |[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA|10 сьнеж|[[Аталянта Бэргама|Аталянта]]|ITA |[[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]]|GER|10 сьнеж|[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE |[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR|10 сьнеж|[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR |[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]]|TUR|10 сьнеж|[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE |[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN|10 сьнеж|[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED |[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]]|ENG|10 сьнеж|[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]|FRA |[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI|10 сьнеж|[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL |[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO|10 сьнеж|[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH |[[Хайдук Спліт]]|CRO|10 сьнеж|[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN |[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]|BEL|10 сьнеж|[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED |[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB|10 сьнеж|[[Каўна Жальгірыс]]|LTU |[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE|10 сьнеж|[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Шосты тур |[[Аякс Амстэрдам|Аякс]]|NED|17 сьнеж|[[Хэтафэ (футбольны клюб)|Хэтафэ]]|ESP |[[Манака (футбольны клюб)|Манака]]|FRA|17 сьнеж|[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB |[[Аталянта Бэргама|Аталянта]]|ITA|17 сьнеж|[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE |[[Люгана (футбольны клюб)|Люгана]]|SUI|17 сьнеж|[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]|BEL |[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN|17 сьнеж|[[Хайдук Спліт]]|CRO |[[Норшэлян Фарум|Норшэлян]]|DEN|17 сьнеж|[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN |[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED|17 сьнеж|[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ |[[Борац Баня-Лука|Борац]]|BIH|17 сьнеж|[[Рыга (футбольны клюб)|Рыга]]|LVA |[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB|17 сьнеж|[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]]|TUR |[[Ябланэц (футбольны клюб)|Ябланэц]]|CZE|17 сьнеж|[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO |[[Каўна Жальгірыс]]|LTU|17 сьнеж|[[Фрайбург (футбольны клюб)|Фрайбург]]|GER |[[Інтэр Эскальдэс-Энгардань]]|AND|17 сьнеж|[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN |[[Гент (футбольны клюб)|Гент]]|BEL|17 сьнеж|[[Бран Бэрген|Бран]]|NOR |[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP|17 сьнеж|[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO |[[Панатынаікос Атэны|Панатынаікос]]|GRE|17 сьнеж|[[Брайтан энд Гоўв Альбіён|Брайтан энд Гоўв]]|ENG |[[ЦСКА Сафія]]|BUL|17 сьнеж|[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI |[[Брага (футбольны клюб)|Брага]]|POR|17 сьнеж|[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB |[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU|17 сьнеж|[[Капэнгаген (футбольны клюб)|Капэнгаген]]|DEN }} {{Слупок-канец}} == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://web.archive.org/web/20201204162225/https://www.uefa.com/uefaeuropaconferenceleague/ Ліга канфэрэнцыяў УЭФА] на афіцыйным сайце УЭФА. {{Ліга канфэрэнцыяў УЭФА}} {{Эўрапейскі футбол у сэзоне 2026—2027 гадоў}} [[Катэгорыя:Ліга канфэрэнцыяў УЭФА|2026]] [[Катэгорыя:2026 год у футболе]] [[Катэгорыя:2027 год у футболе]] sgi4j0dqre8zob6xusfpf1l7li843y7 0 295173 2697452 2696922 2026-10-22T21:28:50Z Dymitr 10914 /* Этап лігі */ абнаўленьне зьвестак 2697452 wikitext text/x-wiki {{Сэзон футбольнай лігі |Назва = Ліга Эўропы УЭФА 2026—2027 гадоў |Арыгінальная назва = |Выява = |Шырыня = |Подпіс выявы = |Спаборніцтва = [[Ліга Эўропы УЭФА]] |Сэзон = 2026—2027 |Дата пачатку = ''Кваліфікацыя:''<br>9 ліпеня — 27 жніўня 2026<br>''Асноўная частка:''<br>16 верасьня 2026 |Дата заканчэньня = 26 траўня 2027 |Колькасьць удзельнікаў = ''Асноўная частка:'' 25+11<br />''Усяго:'' 45+31 (з 40 асацыяцыяў) |Пераможца = |Фіналіст = |Гледачоў = |Згуляных матчаў = |Забітых галоў = |Найлепшы бамбардзір = |Папярэдні сэзон = [[Ліга Эўропы УЭФА 2025—2026 гадоў|2025—2026]] |Наступны сэзон = [[Ліга Эўропы УЭФА 2027—2028 гадоў|2027—2028]] }} '''Ліга Эўропы УЭФА 2026—2027 гадоў''' — 56-ы сэзон другога паводле статуснасьці эўрапейскага турніру [[Зьвяз эўрапейскіх футбольных асацыяцыяў|УЭФА]], і 18-ы зь іх пасьля перайменаваньня Кубка УЭФА ў [[Ліга Эўропы УЭФА|Лігу Эўропы УЭФА]]. Фінал будзе згуляны 26 траўня 2027 году на стадыёне «[[Вальдштадыён]]» у [[Франкфурт-на-Майне|Франкфурце-на-Майне]], [[Нямеччына]]<ref>[https://profis.eintracht.de/news/zuschlag-fuer-europa-league-endspiel-2027-158966 Zuschlag für Europa-League-Endspiel]. Eintracht Frankfurt.</ref>. Дзейны чэмпіён «[[Астан Віла Бірмінггэм|Астан Віла]]» ня здолее абараніць свой тытул, бо як пераможца Лігі Эўропы аўтаматычна кваліфікавалася ў [[Ліга чэмпіёнаў УЭФА|Лігу чэмпіёнаў]], а новы фармат не дазваляе клюбам пераходзіць зь Лігі чэмпіёнаў у Лігу Эўропы пасьля лігавага этапу. == Расклад матчаў == Матчы заплянаваныя быць згулянымі чацьвяргамі, акрамя фіналу, які адбудзецца ў сераду, але ў выключных выпадках фінал можа ладзіцца ў аўторак ці сераду праз канфлікты ў раскладзе. Толькі ў першы гульнявы дзень лігавага этапу матчы расьцягнуцца на сераду і чацьвер. {| class="wikitable" |+Расклад матчаў на Лігу Эўропы УЭФА 2026—2027 !Фаза !Раўнд !Лёсаваньне !Першы матч !Другі матч |- | rowspan="3" |Кваліфікацыя |Першы кваліфікацыйны |16 чэрвеня 2026 |9 ліпеня 2026 |16 ліпеня 2026 |- |Другі кваліфікацыйны |17 чэрвеня 2026 |23 ліпеня 2026 |30 ліпеня 2026 |- |Трэці кваліфікацыйны |20 ліпеня 2026 |6 жніўня 2026 |13 жніўня 2026 |- |Плэй-оф |Кваліфікацыйны плэй-оф |3 жніўня 2026 |20 жніўня 2026 |27 жніўня 2026 |- | rowspan="8" |Фаза адзінай лігі |1 гульнявы дзень | rowspan="8" |28 жніўня 2026 | colspan="2" |16—17 верасьня 2026 |- |2 гульнявы дзень | colspan="2" |15 кастрычніка 2026 |- |3 гульнявы дзень | colspan="2" |22 кастрычніка 2026 |- |4 гульнявы дзень | colspan="2" |5 лістапада 2026 |- |5 гульнявы дзень | colspan="2" |26 лістапада 2026 |- |6 гульнявы дзень | colspan="2" |10 сьнежня 2026 |- |7 гульнявы дзень | colspan="2" |21 студзеня 2027 |- |8 гульнявы дзень | colspan="2" |28 студзеня 2027 |- | rowspan="5" |Гульні на вылет |Папярэдні плэй-оф раўнд |29 студзеня 2027 |18 лютага 2027 |25 лютага 2027 |- |Раўнд шаснаццаці | rowspan="4" |26 лютага 2027 |11 сакавіка 2027 |18 сакавіка 2027 |- |Чвэрцьфіналы |8 красавіка 2027 |15 красавіка 2027 |- |Паўфіналы |29 красавіка 2027 |6 траўня 2027 |- |Фінал | colspan="2" |26 траўня 2027 году |} == Кваліфікацыйныя раўнды == === Першы кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |[[Дынама Кіеў]]|UKR|0–0 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 4:2)|[[Унівэрсытаця Клуж]]|ROU|0–0|0–0 ({{падказка|д.ч.|дадатковы час}}) |[[Карабах Агдам|Карабах]]|AZE|6–0|[[Вэстры Ісаф’ярдарбайр|Вэстры]]|ISL|3–0|3–0 |[[Хайдук Спліт]]|CRO|3–2|[[Жыліна (футбольны клюб)|Жыліна]]|SVK|2–0|1–2 |[[ЦСКА Сафія]]|BUL|5–3|[[Дэры Сіці]]|IRL|3–2|2–1 |[[Шэрыф Тыраспаль|Шэрыф]]|MDA|1–0|[[Алюміні Кідрычава|Алюміні]]|SVN|0–0|1–0 |[[Ваяводзіна Новы Сад|Ваяводзіна]]|SRB|1–5|[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|1–2|0–3 }} === Другі кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |[[Гамарбю Стакгольм|Гамарбю]]|SWE|2–4|[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL|1–1|1–3 |[[Карабах Агдам|Карабах]]|AZE|0–0 (4–5 p)|[[ЦСКА Сафія]]|BUL|0–0|0–0 (aet) |[[Трумсё (футбольны клюб)|Трумсё]]|NOR|1–4|[[Градэц Кралавэ (футбольны клюб)|Градэц Кралавэ]]|CZE|0–1|1–3 |[[Твэнтэ Энсхэдэ|Твэнтэ]]|NED|3−4|[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|1–2|2−2 |[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR|3–0|[[Міт’юлян Гэрнінг|Міт’юлян]]|DEN|1–0|2–0 |[[Хайдук Спліт]]|CRO|2–4|[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP|2–0|0–4 (aet) |[[Шэрыф Тыраспаль|Шэрыф]]|MDA|0–6|[[Макабі Тэль-Авіў]]|ISR|0–5|0–1 |[[Санкт-Гален (футбольны клюб)|Санкт-Гален]]|SUI|2–6|[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR|2–1|0–5 |[[Дынама Кіеў]]|UKR|2–5|[[ПАОК Тэсалёнікі|ПАОК]]|GRE|2–3|0–2 }} === Трэці кваліфікацыйны раўнд === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |heading1=Шлях чэмпіёнаў |[[Ларн (футбольны клюб)|Ларн]]|NIR|1–2|[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO|0–0|1–2 (aet) |[[Лінкальн Рэд Імпс]]|GIB|1–2|[[Амонія Нікасія]]|CYP|1–1|0–1 |[[КуПС Куопіё|КуПС]]|FIN|2–3|[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU|1–1|1–2 |[[Шэмрак Ровэрз Дублін|Шэмрак Ровэрз]]|IRL|4–6|[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB|3–1|1–5 |[[Лех Познань]]|POL|6–0|[[КІ Кляксвуйк|КІ Кляксьвік]]|FRO|1–0|5–0 |[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI|5–3|[[Вікінгур Рэйк’явік]]|ISL|3–0|2–3 |heading7=Асноўны шлях |[[Градэц Кралавэ (футбольны клюб)|Градэц Кралавэ]]|CZE|0–2|[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR|0–1|0–1 |[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL|3–2|[[Рэйнджарз Глазга|Рэйнджарз]]|SCO|2–1|1–1 |[[ПАОК Тэсалёнікі|ПАОК]]|GRE|2–4|[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL|0–1|2–3 |[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT|4–3|[[Пафас (футбольны клюб)|Пафас]]|CYP|1–0|3–3 |[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR|7–2|[[Гартс Эдынбург|Гартс]]|SCO|6–1|1–1 |[[Макабі Тэль-Авіў]]|ISR|3–4|[[ЦСКА Сафія]]|BUL|0−3|3–1 |[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|2–1|[[Гурнік Забжэ]]|POL|1–0|1–1 }} === Кваліфікацыйны раўнд плэй-оф === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=2|h_a=не |[[Трабзанспор Трабзон|Трабзанспор]]|TUR|0–5|[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|0−1|0–4 |[[Унівэрсытаця Краёва]]|ROU|1–2|[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|1−1|0–1 |[[Сынт-Тройдэн (футбольны клюб)|Сынт-Тройдэн]]|BEL|3−4|[[Амонія Нікасія]]|CYP|1−0|2−4 |[[Црвена Зьвезда Бялград|Црвена Зьвезда]]|SRB|4–5|[[Вікторыя Пльзень]]|CZE|3−0|1–5 (aet) |[[Эгнатыя Рагажына|Эгнатыя]]|ALB|1–2|[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR|0−0|1–2 (aet) |[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL|6−1|[[Ібэрыя 1999 Тбілісі|Ібэрыя-1999]]|GEO|4−0|2−1 |[[М’ельбю Гэлевік|М’ельбю]]|SWE|0−4|[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT|0−1|0−3 |[[Кайрат Алматы|Кайрат]]|KAZ|0–6|[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL|0−3|0–3 |[[Лех Познань]]|POL|9–2|[[Тун (футбольны клюб)|Тун]]|SUI|7−0|2–2 |[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR|3−1|[[Каўна Жальгірыс]]|LTU|3−0|0−1 |[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR|6–2|[[Оргус (футбольны клюб)|Оргус]]|DEN|3−1|3–1 |[[ОФІ Іракліён]]|GRE|5–0|[[ЦСКА Сафія]]|BUL|3−0|2–0 }} == Этап лігі == {{Якар|Лігавы этап}} Лёсаваньне этапу лігі Лігі Эўропы адбылося 28 жніўня 2026 году ў [[Манака]]<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.uefa.com/uefaeuropaleague/draws/2027/2002229/|загаловак=League phase draw|выдавецтва=UEFA|дата публікацыі=28.08.2026|дата доступу=28.08.2026}}</ref>. 36 клюбаў былі падзеленыя на чатыры кошыкі зь дзевяцьцю камандамі ў кожнай, грунтуючыся на клюбных каэфіцыентах УЭФА. Лёсаваньне матчаў было цалкам згенэраванае кампутарам. Кожная каманда сустрэнецца з двума супернікамі з кожнай з чатырох кошыкаў, па адным дома і адным на выезьдзе. Клюбы ня могуць гуляць з супернікамі з сваёй уласнай асацыяцыі, а таксама супернікамі могуць быць ня больш за два клюбы з адной асацыяцыі. Акрамя таго, калі два клюбы ўжо гулялі паміж сабою ў папярэднія два сэзоны, матч ня мог быць паўтораны ў трэці раз з той жа камандай. «[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]», «[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]», «[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]», «[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]», «[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]», «[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]», [[НЭК Нэймэген|НЭК]], [[ОФІ Іракліён|ОФІ]] і «[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]» дэбютуюць у групавой частцы турніру ад часу, калі гэтая стадыя зьявілася. Тым ня менш, НЭК раней ужо браў удзел у групавым этапе Кубка УЭФА. «Тарыенсі» стане першай камандай, якая не спаборнічае ў найвышэйшай лізе нацыянальнага чэмпіянату, якая зьявіцца на буйным турніры УЭФА ад часу паўстаньня этапу лігі. «Арарат-Армэнія» ёсьць першым клюбам з [[Армэнія|Армэніі]], які згуляе ў групавым або лігавым этапе Лігі Эўропы. Агулам на гэтым этапе прадстаўленыя клюбы з 22 нацыянальных асацыяцыяў. === Табліца === {{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=УЭФА<ref>{{cite web |url=https://www.uefa.com/uefaeuropaleague/standings/ |title=League phase table |website=UEFA.com |publisher=Union of European Football Associations |access-date=29 жніўня 2026}}</ref> <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, gd, gf, agf, w, aw. opp_pts, opp_gd, opp_gf <!--Месцы камандаў.--> |default_order=AND, AAR, AZ, LEV, BEN, BES, BOU, CEJ, CEL, CLT, CRY, DIN, FER, HBS, JAG, JUV, LPO, LSO, LIL, LYO, MAR, MIL, NEC, OFI, OLY, OMO, RSO, SAL, REN, SLA, STU, SUN, TOR, HOF, USG, PLZ <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=15 кастрычніка <!--1-ы тур.--> |матч_AAR_SLA=1–4 |матч_OMO_CEL=1–0 |матч_MIL_BEN=0–2 |матч_LEV_CEJ=2–0 |матч_HBS_DIN=0–0 |матч_OLY_JAG=2–1 |матч_AND_LYO=1–2 |матч_STU_REN=0–0 |матч_SUN_AZ=1–0 |матч_OFI_HOF=2–0 |матч_LSO_SAL=0–1 |матч_BES_MAR=4–1 |матч_CLT_FER=1–3 |матч_CRY_LPO=4–0 |матч_PLZ_USG=0–3 |матч_JUV_NEC=5–0 |матч_LIL_TOR=1–2 |матч_RSO_BOU=1–2 <!--2-і тур.--> |матч_SLA_LIL=1–1 |матч_AZ_HBS=2–1 |матч_SAL_MIL=0–4 |матч_LPO_LEV=0–4 |матч_CEJ_OMO=0–3 |матч_LYO_CRY=3–2 |матч_USG_RSO=1–1 |матч_TOR_SUN=1–2 |матч_BOU_STU=3–0 |матч_FER_PLZ=2–1 |матч_DIN_AND=1–0 |матч_JAG_AAR=3–1 |матч_NEC_LSO=1–1 |матч_MAR_OLY=0–1 |матч_CEL_JUV=1–2 |матч_BEN_CLT=4–1 |матч_REN_OFI=2–1 |матч_HOF_BES=2–3 <!--3-і тур.--> |матч_AAR_AZ=0–4 |матч_FER_TOR=4–1 |матч_DIN_NEC=2–4 |матч_JUV_REN=2–2 |матч_LPO_SUN=1–1 |матч_OFI_LEV=0–2 |матч_USG_HBS=4–0 |матч_STU_MAR=1–0 |матч_BOU_MIL=3–0 |матч_BES_CRY=2–2 |матч_CLT_CEL=1–2 |матч_PLZ_LSO=1–2 |матч_JAG_AND=0–3 |матч_LIL_RSO=0–6 |матч_CEJ_SAL=2–2 |матч_OLY_SLA=1–0 |матч_OMO_BEN=1–4 |матч_HOF_LYO=3–0 <!--Вызначэньне камандаў --> |назва_AND ={{Сьцяг|Бэльгія}} [[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]] |назва_AZ ={{Сьцяг|Нідэрлянды}} [[АЗ Алькмаар]] |назва_AAR ={{Сьцяг|Армэнія}} [[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]] |назва_LEV ={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Баер Левэркузэн|Баер]] |назва_BEN ={{Сьцяг|Партугалія}} [[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]] |назва_BES ={{Сьцяг|Турэччына}} [[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]] |назва_BOU ={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]] |назва_CEJ ={{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]] |назва_CEL ={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Сэльта Віга|Сэльта]] |назва_CLT ={{Сьцяг|Шатляндыя}} [[Сэлтык Глазга|Сэлтык]] |назва_CRY ={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]] |назва_DIN ={{Сьцяг|Харватыя}} [[Дынама Заграб]] |назва_FER ={{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]] |назва_HBS ={{Сьцяг|Ізраіль}} [[Гапаэль Бээршэба]] |назва_JAG ={{Сьцяг|Польшча}} [[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]] |назва_JUV ={{Сьцяг|Італія}} [[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]] |назва_LPO ={{Сьцяг|Польшча}} [[Лех Познань|Лех]] |назва_LSO ={{Сьцяг|Баўгарыя}} [[Леўскі Сафія|Леўскі]] |назва_LIL ={{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]] |назва_LYO ={{Сьцяг|Францыя}} [[Алімпік Ліён]] |назва_MAR ={{Сьцяг|Францыя}} [[Алімпік Марсэль]] |назва_MIL ={{Сьцяг|Італія}} [[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]] |назва_NEC ={{Сьцяг|Нідэрлянды}} [[НЭК Нэймэген]] |назва_OFI ={{Сьцяг|Грэцыя}} [[ОФІ Іракліён]] |назва_OLY ={{Сьцяг|Грэцыя}} [[Алімпіякос Пірэй|Алімпіякос]] |назва_OMO ={{Сьцяг|Кіпр}} [[Амонія Нікасія|Амонія]] |назва_RSO ={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]] |назва_SAL ={{Сьцяг|Аўстрыя}} [[Рэд Бул Зальцбург]] |назва_REN ={{Сьцяг|Францыя}} [[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]] |назва_SLA ={{Сьцяг|Чэхія}} [[Спарта Прага]] |назва_STU ={{Сьцяг|Аўстрыя}} [[Штурм Грац|Штурм]] |назва_SUN ={{Сьцяг|Ангельшчына}} [[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]] |назва_TOR ={{Сьцяг|Партугалія}} [[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]] |назва_HOF ={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]] |назва_USG ={{Сьцяг|Бэльгія}} [[Юніён Сэн-Жыль|Юніён]] |назва_PLZ ={{Сьцяг|Чэхія}} [[Вікторыя Пльзень]] }} === Вынікі === {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Першы тур |[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|1-4|[[Спарта Прага]]|CZE |[[Амонія Нікасія]]|CYP|1-0|[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP |[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA|0-2|[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR |[[Баер Левэркузэн]]|GER|2-0|[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO |[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR|0-0|[[Дынама Заграб]]|CRO |[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE|2-1|[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL |[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL|1-2|[[Алімпік Ліён]]|FRA |[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT|0-0|[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA |[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG|1-0|[[АЗ Алькмаар]]|NED |[[ОФІ Іракліён]]|GRE|2-0|[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER |[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|0-1|[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT |[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR|4-1|[[Алімпік Марсэль]]|FRA |[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO|1-3|[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN |[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG|4-0|[[Лех Познань]]|POL |[[Вікторыя Пльзень]]|CZE|0-3|[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL |[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA|5-0|[[НЭК Нэймэген]]|NED |[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR|1-2|[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR |[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP|1-2|[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Другі тур |[[Спарта Прага]]|CZE|1–1|[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR |[[АЗ Алькмаар]]|NED|2–1|[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR |[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT|0–4|[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA |[[Лех Познань]]|POL|0–4|[[Баер Левэркузэн]]|GER |[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO|0–3|[[Амонія Нікасія]]|CYP |[[Алімпік Ліён]]|FRA|3–2|[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG |[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL|1–1|[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP |[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR|1–2|[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG |[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG|3–0|[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT |[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|2–1|[[Вікторыя Пльзень]]|CZE |[[Дынама Заграб]]|CRO|1–0|[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL |[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL|3–1|[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM |[[НЭК Нэймэген]]|NED|1–1|[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL |[[Алімпік Марсэль]]|FRA|0–1|[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE |[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP|1–2|[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA |[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR|4–1|[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO |[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA|2–1|[[ОФІ Іракліён]]|GRE |[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER|2–3|[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Трэці тур |[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|0–4|[[АЗ Алькмаар]]|NED |[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|4–1|[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR |[[Дынама Заграб]]|CRO|2–4|[[НЭК Нэймэген]]|NED |[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA|2–2|[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA |[[Лех Познань]]|POL|1–1|[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG |[[ОФІ Іракліён]]|GRE|0–2|[[Баер Левэркузэн]]|GER |[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL|4–0|[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR |[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT|1–0|[[Алімпік Марсэль]]|FRA |[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG|3–0|[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA |[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR|2–2|[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG |[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO|1–2|[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP |[[Вікторыя Пльзень]]|CZE|1–2|[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL |[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL|0–3|[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL |[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR|0–6|[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP |[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO|2–2|[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT |[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE|1–0|[[Спарта Прага]]|CZE |[[Амонія Нікасія]]|CYP|1–4|[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR |[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER|3–0|[[Алімпік Ліён]]|FRA }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Чацьверты тур |[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA|5 ліст|[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN |[[Спарта Прага]]|CZE|5 ліст|[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG |[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG|5 ліст|[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER |[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR|5 ліст|[[Вікторыя Пльзень]]|CZE |[[НЭК Нэймэген]]|NED|5 ліст|[[Амонія Нікасія]]|CYP |[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|5 ліст|[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL |[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP|5 ліст|[[Алімпік Ліён]]|FRA |[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL|5 ліст|[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT |[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA|5 ліст|[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE |[[АЗ Алькмаар]]|NED|5 ліст|[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA |[[Баер Левэркузэн]]|GER|5 ліст|[[Алімпік Марсэль]]|FRA |[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO|5 ліст|[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR |[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR|5 ліст|[[ОФІ Іракліён]]|GRE |[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP|5 ліст|[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL |[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR|5 ліст|[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM |[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT|5 ліст|[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO |[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR|5 ліст|[[Лех Познань]]|POL |[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG|5 ліст|[[Дынама Заграб]]|CRO }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Пяты тур |[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR|26 ліст|[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR |[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT|26 ліст|[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM |[[Вікторыя Пльзень]]|CZE|26 ліст|[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR |[[Дынама Заграб]]|CRO|26 ліст|[[Баер Левэркузэн]]|GER |[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE|26 ліст|[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA |[[Алімпік Марсэль]]|FRA|26 ліст|[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL |[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL|26 ліст|[[Лех Познань]]|POL |[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP|26 ліст|[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG |[[Спарта Прага]]|CZE|26 ліст|[[АЗ Алькмаар]]|NED |[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG|26 ліст|[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP |[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|26 ліст|[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO |[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA|26 ліст|[[Амонія Нікасія]]|CYP |[[НЭК Нэймэген]]|NED|26 ліст|[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA |[[ОФІ Іракліён]]|GRE|26 ліст|[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL |[[Алімпік Ліён]]|FRA|26 ліст|[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR |[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR|26 ліст|[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO |[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG|26 ліст|[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL |[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER|26 ліст|[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Шосты тур |[[АЗ Алькмаар]]|NED|10 сьнеж|[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT |[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|10 сьнеж|[[НЭК Нэймэген]]|NED |[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR|10 сьнеж|[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA |[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL|10 сьнеж|[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG |[[Алімпік Марсэль]]|FRA|10 сьнеж|[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP |[[Амонія Нікасія]]|CYP|10 сьнеж|[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO |[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL|10 сьнеж|[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER |[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA|10 сьнеж|[[Дынама Заграб]]|CRO |[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA|10 сьнеж|[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG |[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG|10 сьнеж|[[Вікторыя Пльзень]]|CZE |[[Баер Левэркузэн]]|GER|10 сьнеж|[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR |[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT|10 сьнеж|[[Спарта Прага]]|CZE |[[Лех Познань]]|POL|10 сьнеж|[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN |[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO|10 сьнеж|[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE |[[Алімпік Ліён]]|FRA|10 сьнеж|[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL |[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|10 сьнеж|[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR |[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP|10 сьнеж|[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR |[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR|10 сьнеж|[[ОФІ Іракліён]]|GRE }} {{Слупок-канец}} {{Слупок-пачатак}} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Сёмы тур |[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR|21 студз|[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL |[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM|21 студз|[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO |[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN|21 студз|[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA |[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL|21 студз|[[Алімпік Ліён]]|FRA |[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR|21 студз|[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG |[[НЭК Нэймэген]]|NED|21 студз|[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR |[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE|21 студз|[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER |[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP|21 студз|[[Вікторыя Пльзень]]|CZE |[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT|21 студз|[[ОФІ Іракліён]]|GRE |[[АЗ Алькмаар]]|NED|21 студз|[[Дынама Заграб]]|CRO |[[Баер Левэркузэн]]|GER|21 студз|[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT |[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO|21 студз|[[Алімпік Марсэль]]|FRA |[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG|21 студз|[[Спарта Прага]]|CZE |[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR|21 студз|[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP |[[Лех Познань]]|POL|21 студз|[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR |[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL|21 студз|[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA |[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL|21 студз|[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG |[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA|21 студз|[[Амонія Нікасія]]|CYP }} {{Слупок-новы}} {{#invoke:Спартовая сэрыя|main|legs=0|h_a=не|caption=Восьмы тур |[[Мілян (футбольны клюб)|Мілян]]|ITA|28 студз|[[Арарат-Армэнія Ерэван|Арарат-Армэнія]]|ARM |[[Спарта Прага]]|CZE|28 студз|[[Рэн (футбольны клюб)|Рэн]]|FRA |[[Борнмут (футбольны клюб)|Борнмут]]|ENG|28 студз|[[Гапаэль Бээршэба]]|ISR |[[Рэд Бул Зальцбург]]|AUT|28 студз|[[Крыстал Пэлас Лёндан|Крыстал Пэлас]]|ENG |[[Вікторыя Пльзень]]|CZE|28 студз|[[Ягелёнія Беласток|Ягелёнія]]|POL |[[Дынама Заграб]]|CRO|28 студз|[[Штурм Грац|Штурм]]|AUT |[[Ювэнтус Турын|Ювэнтус]]|ITA|28 студз|[[Рэал Сасьедад Сан-Сэбастыян|Рэал Сасьедад]]|ESP |[[Цэле (футбольны клюб)|Цэле]]|SLO|28 студз|[[НЭК Нэймэген]]|NED |[[ОФІ Іракліён]]|GRE|28 студз|[[Лех Познань]]|POL |[[Алімпік Марсэль]]|FRA|28 студз|[[Андэрлехт Брусэль|Андэрлехт]]|BEL |[[Алімпік Ліён]]|FRA|28 студз|[[Баер Левэркузэн]]|GER |[[Амонія Нікасія]]|CYP|28 студз|[[Бэшыкташ Стамбул|Бэшыкташ]]|TUR |[[Юніён Сэн-Жыль|Юніён Сэн-Жылюаз]]|BEL|28 студз|[[Сэлтык Глазга|Сэлтык]]|SCO |[[Сэльта Віга|Сэльта]]|ESP|28 студз|[[Лілестрэм (футбольны клюб)|Лілестрэм]]|NOR |[[Тарыенсі Торыж Вэдраш|Тарыенсі]]|POR|28 студз|[[Алімпіякос Пірэй]]|GRE |[[Бэнфіка Лісабон|Бэнфіка]]|POR|28 студз|[[АЗ Алькмаар]]|NED |[[Сандэрлэнд (футбольны клюб)|Сандэрлэнд]]|ENG|28 студз|[[Леўскі Сафія|Леўскі]]|BUL |[[Гофэнгайм (футбольны клюб)|Гофэнгайм]]|GER|28 студз|[[Фэрэнцвараш Будапэшт|Фэрэнцвараш]]|HUN }} {{Слупок-канец}} == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://www.uefa.com/uefaeuropaleague/ Ліга Эўропы УЭФА] на афіцыйным сайце УЭФА. {{Ліга Эўропы УЭФА}} {{Эўрапейскі футбол у сэзоне 2026—2027 гадоў}} [[Катэгорыя:Ліга Эўропы УЭФА|2026]] [[Катэгорыя:2026 год у футболе]] [[Катэгорыя:2027 год у футболе]] 9gpwwvxljcynkgp1nykipdyk0j0uqk2 0 301717 2697445 2655836 2026-10-22T17:46:59Z Mudrin 77572 /* */ дадаў недастаючае слова 2697445 wikitext text/x-wiki {{сайт | імя = Старнік | лягатып = | здымак экрана = | подпіс выявы = | url = [https://starnik.by/ Старонка ў сеціве] | слоган = | alexa = | камэрцыйны = не | тып = | напісаны = <!-- мова праграмаваньня --> | рэгістрацыя = не | ліцэнзія = | мовы = [[Беларуская мова|беларуская]] | уладальнік = | аўтар = | пачатак працы = {{Дата пачатку|31|1|2022|1}} | канец працы = | прадукцыя = | прыбытак = | супрацоўнікі = | бягучы стан = дзейная | папярэднік = | наступнік = }} '''Старнік'''<ref>[https://starnik.by/ Старонка ў сеціве]</ref> — [[Беларуская мова|беларускі]] рэсурс для падбору рыфмы, стварэньня крыжаванкі. Назва старонкі была створаная [[31 студзеня]] [[2022]] году. == Глядзіце таксама == * [[Кінакіпа]] * [[Скарнік]] * [[Вэрбум]] == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://starnik.by/ Старонка ў сеціве] [[Катэгорыя:Беларускія вэб-сайты]] [[Катэгорыя:Вэб-сайты, якія зьявіліся ў 2022 годзе]] [[Катэгорыя:Базы зьвестак у Інтэрнэце]] p2baweofy5lh7t1r3058vps3pnabn79 0 302090 2697464 2697107 2026-10-23T10:16:43Z Dymitr 10914 /* 1/2 фіналу */ абнаўленьне зьвестак 2697464 wikitext text/x-wiki {{Сэзон футбольнай лігі |Выява = Estadio Centenario 2021.jpg |Подпіс выявы = Фінальны матч турніру будзе ладзіцца на стадыён [[Сэнтэнарыё]] ў [[Мантэвідэо]]. |Фіналіст = |Найлепшы бамбардзір = |Папярэдні сэзон = [[Кубак Лібэртадорэс 2025 году|2025]] |Наступны сэзон = [[Кубак Лібэртадорэс 2027 году|2027]] }} '''[[Кубак Лібэртадорэс]] 2026 году''' — 67-ы розыгрыш трафэю, які лічыцца самым галоўным клюбным футбольным спаборніцтвам у Паўднёвай Амэрыцы. Турнір ладзіўся арганізацыяй [[КОНМЭБОЛ]]. Свой тытул бароніць бразыльскі клюб «[[Фламэнгу Рыю-дэ-Жанэйру|Фламэнгу]]». Розыгрыш пачаўся 3 лютага 2026 году, а скончыцца фіналам 28 лістапада 2026 году ў [[Мантэвідэо]]<ref name="schedule">{{спасылка|спасылка=https://www.conmebol.com/noticias/calendario-de-la-conmebol-libertadores-conmebol-sudamericana-y-conmebol-recopa-2026/|загаловак=Calendario de la CONMEBOL Libertadores, CONMEBOL Sudamericana y CONMEBOL Recopa 2026|выдавецтва=CONMEBOL|дата публікацыі=28.07.2025}}</ref><ref>{{спасылка|спасылка=https://www.espn.com.co/futbol/copa-libertadores/nota/_/id/16026114/final-2026-donde-se-jugara-en-que-ciudad-montevideo-conmebol-dominguez|загаловак=Alejandro Domínguez confirmó la sede de la final de la CONMEBOL Libertadores 2026|выдавецтва=ESPN|дата публікацыі=30.11.2025}}</ref>. Пераможца Кубка Лібэртадорэс атрымае права згуляць зь пераможцам [[Паўднёваамэрыканскі кубак 2026 году|Паўднёваамэрыканскага кубка 2026 году]] ў [[Рэкопа Паўднёвай Амэрыкі 2027 году|Рэкопе Паўднёвай Амэрыкі 2027 году]]. Таксама пераможца аўтаматычна кваліфікуецца на Міжкантынэнтальны кубак ФІФА 2026 году, клюбны чэмпіянат сьвету па футболе 2029 году і групавы этап [[Кубак Лібэртадорэс 2027 году|Кубка Лібэртадорэс 2027 году]]. == Першы раўнд == {{#invoke:Спартовая сэрыя|main |[[Стронгест Ля-Пас|Стронгест]]|BOL|2–2 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 3:5)|[[Дэпартыва Тачыра Сан-Крыстабаль|Дэпартыва Тачыра]]|VEN|2–1|0–1 |[[Хувэнтуд Ляс-П’едрас|Хувэнтуд]]|URU|4–4 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 4:3)|[[Унівэрсыдад Католіка Кіта|Унівэрсыдад Католіка]]|ECU|0–1|4–3 |[[2 траўня Пэдра-Хуан-Кабальера|2 траўня]]|PAR|2–1|[[Альянса Ліма|Альянса]]|PER|1–0|1–1 }} == Другі раўнд == {{#invoke:Спартовая сэрыя|main |[[Хувэнтуд Ляс-П’едрас|Хувэнтуд]]|URU|2–1|[[Гуарані Асунсьён|Гуарані]]|PAR|0–0|2–1 |[[Дэпартыва Тачыра Сан-Крыстабаль|Дэпартыва Тачыра]]|VEN|1–1 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 0:3)|[[Дэпортэс Таліма]]|COL|0–1|1–0 |[[2 траўня Пэдра-Хуан-Кабальера|2 траўня]]|PAR|2–2 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 4:5)|[[Спортынг Крысталь Ліма|Спортынг Крысталь]]|PER|2–2|0–0 |[[Барсэлёна Гуаякіль|Барсэлёна]]|ECU|1–1 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 5:4)|[[Архэнтынас Хуніёрс Буэнас-Айрэс|Архэнтынас Хуніёрс]]|ARG|0–1|1–0 |[[Насьяналь Патасі|Насьяналь]]|BOL|1–2|[[Батафогу Рыю-дэ-Жанэйру|Батафогу]]|BRA|1–0|0–2 |[[Карабоба Валенсія|Карабоба]]|VEN|3–1|[[Уачыпата Талькаўана|Уачыпата]]|CHI|1–0|2–1 |[[О’Гігінз Ранкагуа|О’Гігінз]]|CHI|2–2 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 4:3)|[[Баія Салвадор|Баія]]|BRA|1–0|1–2 |[[Лівэрпул Мантэвідэо|Лівэрпул]]|URU|1–2|[[Індэпэнд’ентэ Мэдэін]]|COL|1–2|0–0 }} == Трэці раўнд == {{#invoke:Спартовая сэрыя|main |[[Хувэнтуд Ляс-П’едрас|Хувэнтуд]]|URU|2–3|[[Індэпэнд’ентэ Мэдэін]]|COL|1–1|1–2 |[[О’Гігінз Ранкагуа|О’Гігінз]]|CHI|1–2|[[Дэпортэс Таліма]]|COL|1–0|0–2 |[[Карабоба Валенсія|Карабоба]]|VEN|2–2 ([[пэнальці (футбол)|п]]. 2:3)|[[Спортынг Крысталь Ліма|Спортынг Крысталь]]|PER|0–1|2–1 |[[Барсэлёна Гуаякіль|Барсэлёна]]|ECU|2–1|[[Батафогу Рыю-дэ-Жанэйру|Батафогу]]|BRA|1–1|1–0 }} == Групавы этап == === Група 1 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=FLA |каманда2=EST |каманда3=DIM |каманда4=CUS <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_FLA=5 |нічыі_FLA=1 |паразы_FLA=0 |мз_FLA=14|мп_FLA=2 |перамогі_EST=2 |нічыі_EST=3 |паразы_EST=1 |мз_EST=6 |мп_EST=5 |перамогі_CUS=0 |нічыі_CUS=1 |паразы_CUS=5 |мз_CUS=4 |мп_CUS=12 |перамогі_DIM=2 |нічыі_DIM=1 |паразы_DIM=3 |мз_DIM=6 |мп_DIM=11 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_FLA={{Сьцяг|Бразылія}} [[Фламэнгу Рыю-дэ-Жанэйру|Фламэнгу]] |назва_EST={{Сьцяг|Аргентына}} [[Эстудыянтэс Ля-Плята|Эстудыянтэс]] |назва_CUS={{Сьцяг|Пэру}} [[Куска (футбольны клюб)|Куска]] |назва_DIM={{Сьцяг|Калюмбія}} [[Індэпэнд’ентэ Мэдэін]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> === Група 2 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=COQ |каманда2=TOL |каманда3=NAC |каманда4=UNI <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_NAC=2 |нічыі_NAC=2 |паразы_NAC=2 |мз_NAC=7 |мп_NAC=9 |перамогі_UNI=1 |нічыі_UNI=3 |паразы_UNI=2 |мз_UNI=5 |мп_UNI=6 |перамогі_COQ=3 |нічыі_COQ=1 |паразы_COQ=2 |мз_COQ=8 |мп_COQ=6 |перамогі_TOL=2 |нічыі_TOL=2 |паразы_TOL=2 |мз_TOL=7 |мп_TOL=6 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_NAC={{Сьцяг|Уругвай}} [[Насьяналь Мантэвідэо|Насьяналь]] |назва_UNI={{Сьцяг|Пэру}} [[Унівэрсытарыё Ліма|Унівэрсытарыё]] |назва_COQ={{Сьцяг|Чылі}} [[Какімба Ўніда]] |назва_TOL={{Сьцяг|Калюмбія}} [[Дэпортэс Таліма]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> === Група 3 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=IRI |каманда2=FLU |каманда3=BOL |каманда4=DLG <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_FLU=2 |нічыі_FLU=2 |паразы_FLU=2 |мз_FLU=7 |мп_FLU=7 |перамогі_BOL=1 |нічыі_BOL=2 |паразы_BOL=3 |мз_BOL=6 |мп_BOL=8 |перамогі_DLG=0 |нічыі_DLG=3 |паразы_DLG=3 |мз_DLG=6 |мп_DLG=13 |перамогі_IRI=5 |нічыі_IRI=1 |паразы_IRI=0 |мз_IRI=15|мп_IRI=6 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_FLU={{Сьцяг|Бразылія}} [[Флумінэнсі Рыю-дэ-Жанэйру|Флумінэнсі]] |назва_BOL={{Сьцяг|Балівія}} [[Балівар Ля-Пас|Балівар]] |назва_DLG={{Сьцяг|Вэнэсуэла}} [[Дэпартыва Ля-Гуайра]] |назва_IRI={{Сьцяг|Аргентына}} [[Індэпэнд’ентэ Рывадавія Мэндоса|Індэпэнд’ентэ-Рывадавія]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> === Група 4 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=UCA |каманда2=CRU |каманда3=BOC |каманда4=BSC <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_BOC=2 |нічыі_BOC=1 |паразы_BOC=3 |мз_BOC=6 |мп_BOC=5 |перамогі_CRU=3 |нічыі_CRU=2 |паразы_CRU=1 |мз_CRU=8 |мп_CRU=3 |перамогі_UCA=4 |нічыі_UCA=1 |паразы_UCA=1 |мз_UCA=8 |мп_UCA=4 |перамогі_BSC=1 |нічыі_BSC=0 |паразы_BSC=5 |мз_BSC=2 |мп_BSC=12 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_BOC={{Сьцяг|Аргентына}} [[Бока Хуніёрс Буэнас-Айрэс|Бока Хуніёрс]] |назва_CRU={{Сьцяг|Бразылія}} [[Крузэйру Бэлу-Арызонці|Крузэйру]] |назва_UCA={{Сьцяг|Чылі}} [[Унівэрсыдад Католіка Сант’яга-дэ-Чылі|Унівэрсыдад Католіка]] |назва_BSC={{Сьцяг|Эквадор}} [[Барсэлёна Гуаякіль|Барсэлёна]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> === Група 5 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=COR |каманда2=PLA |каманда3=SFE |каманда4=PEÑ <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_PEÑ=0 |нічыі_PEÑ=3 |паразы_PEÑ=3 |мз_PEÑ=4 |мп_PEÑ=8 |перамогі_COR=3 |нічыі_COR=2 |паразы_COR=1 |мз_COR=8 |мп_COR=4 |перамогі_SFE=2 |нічыі_SFE=2 |паразы_SFE=2 |мз_SFE=6 |мп_SFE=7 |перамогі_PLA=3 |нічыі_PLA=1 |паразы_PLA=2 |мз_PLA=8 |мп_PLA=7 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_PEÑ={{Сьцяг|Уругвай}} [[Пэньяроль Мантэвідэо|Пэньяроль]] |назва_COR={{Сьцяг|Бразылія}} [[Карынтыянс Сан-Паўлу|Карынтыянс]] |назва_SFE={{Сьцяг|Калюмбія}} [[Індэпэнд’ентэ Санта-Фэ Багата|Санта-Фэ]] |назва_PLA={{Сьцяг|Аргентына}} [[Плятэнсэ Буэнас-Айрэс|Плятэнсэ]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> === Група 6 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=CCP |каманда2=PAL |каманда3=CRI |каманда4=JUN <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_PAL=3 |нічыі_PAL=2 |паразы_PAL=1 |мз_PAL=10|мп_PAL=5 |перамогі_CCP=4 |нічыі_CCP=1 |паразы_CCP=1 |мз_CCP=6 |мп_CCP=2 |перамогі_JUN=1 |нічыі_JUN=1 |паразы_JUN=4 |мз_JUN=5 |мп_JUN=11 |перамогі_CRI=2 |нічыі_CRI=0 |паразы_CRI=4 |мз_CRI=6 |мп_CRI=9 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_PAL={{Сьцяг|Бразылія}} [[Палмэйрас Сан-Паўлу|Палмэйрас]] |назва_CCP={{Сьцяг|Парагвай}} [[Сэра Партэньнё Асунсьён|Сэра Партэньнё]] |назва_JUN={{Сьцяг|Калюмбія}} [[Хуніяр Баранкільля|Хуніяр]] |назва_CRI={{Сьцяг|Пэру}} [[Спортынг Крысталь Ліма|Спортынг Крысталь]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> === Група 7 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=LDQ |каманда2=MIR |каманда3=LAN |каманда4=CAR <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_LDQ=4 |нічыі_LDQ=0 |паразы_LDQ=2 |мз_LDQ=8 |мп_LDQ=5 |перамогі_LAN=3 |нічыі_LAN=0 |паразы_LAN=3 |мз_LAN=3 |мп_LAN=7 |перамогі_CAR=1 |нічыі_CAR=0 |паразы_CAR=5 |мз_CAR=7 |мп_CAR=9 |перамогі_MIR=4 |нічыі_MIR=0 |паразы_MIR=2 |мз_MIR=7 |мп_MIR=4 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_LDQ={{Сьцяг|Эквадор}} [[ЛДУ Кіта|ЛДУ]] |назва_LAN={{Сьцяг|Аргентына}} [[Лянус (футбольны клюб)|Лянус]] |назва_CAR={{Сьцяг|Балівія}} [[Олўэйз Рэдзі Ля-Пас|Олўэйз Рэдзі]] |назва_MIR={{Сьцяг|Бразылія}} [[Мірасол (футбольны клюб)|Мірасол]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> === Група 8 === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |крыніца=[https://www.conmebol.com/conmebol-libertadores-posiciones/ КОНМЭБОЛ] <!--Месцы камандаў.--> |каманда1=IDV |каманда2=ROS |каманда3=UCV |каманда4=LIB <!--Вынікі камандаў.--> |абнаўленьне=завершана |перамогі_IDV=4 |нічыі_IDV=1 |паразы_IDV=1 |мз_IDV=11|мп_IDV=6 |перамогі_LIB=0 |нічыі_LIB=0 |паразы_LIB=6 |мз_LIB=4 |мп_LIB=13 |перамогі_ROS=4 |нічыі_ROS=1 |паразы_ROS=1 |мз_ROS=9 |мп_ROS=1 |перамогі_UCV=3 |нічыі_UCV=0 |паразы_UCV=3 |мз_UCV=7 |мп_UCV=11 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=Q1 |вынік2=Q1 |вынік3=Q2 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_IDV={{Сьцяг|Эквадор}} [[Індэпэнд’ентэ дэль Вальле Сангалькі|Індэпэнд’ентэ дэль Вальле]] |назва_LIB={{Сьцяг|Парагвай}} [[Лібэртад Асунсьён|Лібэртад]] |назва_ROS={{Сьцяг|Аргентына}} [[Расарыё Сэнтраль]] |назва_UCV={{Сьцяг|Вэнэсуэла}} [[Унівэрсыдад Сэнтраль Каракас|Унівэрсыдад Сэнтраль]] <!--Настройкі і правілы табліцы--> |ліміт_паказу=5 |правілы_клясыфікацыі=1) Пункты; 2) Розьніца мячоў; 3) Загнаныя мячы; 4) Галы загнаныя ў гасьцях; 5) Рэйтынг КОНМЭБОЛ. <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |загаловак_слупка_вынікаў=QR |колер_Q1=green1|тэкст_Q1=Трапілі ў 1/8 фіналу |колер_Q2=blue1|тэкст_Q2=Трапілі ў [[Паўднёваамэрыканскі кубак]] }}</onlyinclude> == Плэй-оф == === 1/8 фіналу === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main |[[Эстудыянтэс Ля-Плята|Эстудыянтэс]]|ARG|4–1|[[Унівэрсыдад Католіка Сант’яга-дэ-Чылі|Унівэрсыдад Католіка]]|CHI|1–1|3–0 |[[Мірасол (футбольны клюб)|Мірасол]]|BRA|1–1 (4–5 p)|[[ЛДУ Кіта|ЛДУ]]|ECU|1–1|0–0 |[[Флумінэнсі Рыю-дэ-Жанэйру|Флумінэнсі]]|BRA|1–1 (5–4 p) |[[Індэпэнд’ентэ Рывадавія Мэндоса|Індэпэнд’ентэ Рывадавія]]|ARG|0–0|1–1 |[[Дэпортэс Таліма]]|COL|1–4|[[Індэпэнд’ентэ дэль Вальле Сангалькі|Індэпэнд’ентэ дэль Вальле]]|ECU|0–1|1–3 |[[Крузэйру Бэлу-Арызонці|Крузэйру]]|BRA|2–3|[[Фламэнгу Рыю-дэ-Жанэйру|Фламэнгу]]|BRA|1–1|1–2 |[[Плятэнсэ Буэнас-Айрэс|Плятэнсэ]]|ARG|1–1 (7–6 p)|[[Какімба Ўніда]]|CHI|1–1|0–0 |[[Палмэйрас Сан-Паўлу|Палмэйрас]]|BRA|2–1|[[Сэра Партэньнё Асунсьён|Сэра Партэньнё]]|PAR|1–1|1–0 |[[Расарыё Сэнтраль]]|ARG|0–1|[[Карынтыянс Сан-Паўлу|Карынтыянс]]|BRA|0–0|0–1 }} === 1/4 фіналу === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main |[[Эстудыянтэс Ля-Плята|Эстудыянтэс]]|ARG|2–1|[[Карынтыянс Сан-Паўлу|Карынтыянс]]|BRA|1–1|1–0 |[[Палмэйрас Сан-Паўлу|Палмэйрас]]|BRA|3–3 (4–3 p)|[[ЛДУ Кіта|ЛДУ]]|ECU|1–0|2–3 |[[Флумінэнсі Рыю-дэ-Жанэйру|Флумінэнсі]]|BRA|3–2|[[Плятэнсэ Буэнас-Айрэс|Плятэнсэ]]|ARG|2–0|1–2 |[[Індэпэнд’ентэ дэль Вальле Сангалькі|Індэпэнд’ентэ дэль Вальле]]|ECU|1–3|[[Фламэнгу Рыю-дэ-Жанэйру|Фламэнгу]]|BRA|0–2|1–1 }} === 1/2 фіналу === {{#invoke:Спартовая сэрыя|main |[[Эстудыянтэс Ля-Плята|Эстудыянтэс]]|ARG|0–0 (3–2 p)|[[Фламэнгу Рыю-дэ-Жанэйру|Фламэнгу]]|BRA|0–0|0–0 |[[Флумінэнсі Рыю-дэ-Жанэйру|Флумінэнсі]]|BRA|2–2 (3–5 p)|[[Палмэйрас Сан-Паўлу|Палмэйрас]]|BRA|1–2|1–0 }} === Фінал === {{Асноўны артыкул|Фінал Кубка Лібэртадорэс 2026 году}} {{Справаздача пра матч |дата = 28 лістапада 2026 |час = : ([[UTC-3]]) |каманда1 = [[Палмэйрас Сан-Паўлу|Палмэйрас]] |лік = : |каманда2 = [[Эстудыянтэс Ля-Плята|Эстудыянтэс]] |галы1 = |галы2 = |стадыён = [[Сэнтэнарыё]], [[Мантэвідэо]] |гледачы = |судзьдзя = |пратакол = |смі = }} == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == * [https://conmebollibertadores.com/ Афіцыйная старонка]{{Ref-en}} {{Кубак Лібэртадорэс}} [[Катэгорыя:Кубак Лібэртадорэс|2026]] [[Катэгорыя:2026 год у футболе]] 863rwhag2yi1yzv3qhe3svijqdrn8g0 0 303656 2697454 2696933 2026-10-22T21:41:42Z Dymitr 10914 /* Група A */ абнаўленьне зьвестак 2697454 wikitext text/x-wiki '''Групавы этап [[Ліга чэмпіёнаў ЭГФ 2026—2027 гадоў|Лігі чэмпіёнаў ЭГФ 2026—2027 гадоў]]''' ладзіцца з 9 верасьня 2025 году па 29 кастрычніка 2026 году, каб вызначыць дванаццаць клюбаў, якія мусяць атрымаць месца ў плэй-оф турніру. == Групы == У параўняньні з папярэднім сэзонам фармат групавога этапу зьмяніўся. Калі раней 16 клюбаў былі разьдзеленыя на дзьве групы па восем камандаў, цяпер жа 24 клюбы былі падзеленыя падзеленыя на шэсьць групаў па чатыры каманды, каб згуляюць турнір у два колы. Дзьве найлепшыя каманды выходзяць у асноўны раўнд<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.eurohandball.com/en/news/en/ehf-exec-confirms-champions-league-with-24-teams-new-system-for-european-league/|загаловак=EHF EXEC confirms: Champions League with 24 teams, new system for European League|выдавецтва=eurohandball.com|дата публікацыі=21.10.2025}}</ref>. Матчы групавога этапу будуць згуляныя 9—19 верасьня, 16—17 верасьня, 7—8 кастрычніка, 14—15 кастрычніка, 21—22 кастрычніка і 28—29 кастрычніка<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.eurohandball.com/media/5qtnxvqz/regulations-ehf-champions-league-women-2026_27-1.pdf|загаловак=EHF Champions League Women Season 2026/27 Regulations|выдавецтва=European Handball Federation|дата публікацыі=09.06.2026|дата доступу=03.07.2026}}</ref>. === Група A === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група A |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=А |вынік2=А |вынік3=Б |вынік4=Б <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=VES, BER, POR, PAR |абнаўленьне=21 кастрычніка 2026 |матч_VES_BER=39–35 |матч_VES_POR=36–28 |матч_VES_PAR=38–28 |матч_BER_VES=29–35 |матч_BER_POR=40–32 |матч_BER_PAR= |матч_POR_VES= |матч_POR_BER=33–36 |матч_POR_PAR=32–28 |матч_PAR_VES=26–37 |матч_PAR_BER=33–44 |матч_PAR_POR=33–33 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_VES={{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |назва_BER={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |назва_POR={{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |назва_PAR={{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_А=green1|тэкст_А= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 3815 |судзьдзя = Равіцкі, Фабрычны |судзьдзя_краіна = POL |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 36:28 |лік_першай_паловы = 15:14 |галы1 = [[Юго Дэска|Дэска]], [[Нэдым Рэмілі|Рэмілі]] 7 |галы2 = [[Гільермэ Боржэс Мараэс Сылва|Боржэс]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101003/OneVeszpr%C3%A9mHC-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 4215 |судзьдзя = Будзак, Заграднік |судзьдзя_краіна = Славаччына |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 33:44 |лік_першай_паловы = 15:23 |галы1 = ''тры гульцы'' 6 |галы2 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101010/RKPartizanAdmiralBet-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = 7732 |судзьдзя = Павічавіч, Ражнатавіч |судзьдзя_краіна = Чарнагорыя |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = 29:35 |лік_першай_паловы = 16:21 |галы1 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 10 |галы2 = [[Юго Дэска|Дэска]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101002/F%C3%BCchseBerlin-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 7 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = 1001 |судзьдзя = Гасьмі, Гасьмі |судзьдзя_краіна = Францыя |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = 32:28 |лік_першай_паловы = 17:14 |галы1 = [[Антоніё Мартынэс Льямасарэс|Мартынэс]] 8 |галы2 = [[Яаў Люмброса|Люмброса]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101011/FCPorto-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 2265 |судзьдзя = Кул, Тынт |судзьдзя_краіна = Эстонія |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = 26:37 |лік_першай_паловы = 12:17 |галы1 = [[Уладзіслаў Кулеш|Кулеш]] 6 |галы2 = [[Іван Мартынавіч|Мартынавіч]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101006/RKPartizanAdmiralBet-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = 8017 |судзьдзя = Цындрыч, Гонзурак |судзьдзя_краіна = Харватыя |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 40:32 |лік_першай_паловы = 20:17 |галы1 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 17 |галы2 = [[Антоніё Мартынэс Льямасарэс|Мартынэс]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101007/F%C3%BCchseBerlin-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 3800 |судзьдзя = Пырву, Патырніке |судзьдзя_краіна = Румынія |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = 38:28 |лік_першай_паловы = 18:15 |галы1 = [[Драган Пэшмалбэк|Пэшмалбэк]] 8 |галы2 = [[Тобіяс Вагнэр|Вагнэр]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101005/OneVeszpr%C3%A9mHC-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = 1682 |судзьдзя = Пэтурсан, Трастарсан |судзьдзя_краіна = Ісьляндыя |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 33:36 |лік_першай_паловы = 18:19 |галы1 = [[Вашку Кошта|В. Кошта]] 8 |галы2 = [[Тым Фрайгёфэр|Фрайгёфэр]] 15 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101008/FCPorto-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 6 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 5090 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 39:35 |лік_першай_паловы = 20:13 |галы1 = [[Драган Пэшмалбэк|Пэшмалбэк]] 8 |галы2 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101001/OneVeszpr%C3%A9mHC-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 2200 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 33:33 |лік_першай_паловы = 14:16 |галы1 = [[Нікала Црноглавац|Црноглавац]] 8 |галы2 = [[Пэдру Мігел Кардозу Алівэйра|Кардозу]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101012/RKPartizanAdmiralBet-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101004/FCPorto-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101009/F%C3%BCchseBerlin-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група B === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група B |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=NAN, MEL, PLO, VAR |абнаўленьне=14 кастрычніка 2026 |матч_NAN_MEL=33–25 |матч_NAN_PLO=26–25 |матч_NAN_VAR= |матч_MEL_NAN=28–23 |матч_MEL_PLO= |матч_MEL_VAR=33–31 |матч_PLO_NAN= |матч_PLO_MEL=25–24 |матч_PLO_VAR=33–32 |матч_VAR_NAN=32–33 |матч_VAR_MEL= |матч_VAR_PLO=26–32 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_NAN={{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |назва_MEL={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |назва_PLO={{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |назва_VAR={{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5902 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 26:25 |лік_першай_паловы = 11:11 |галы1 = [[Ян Тарафэта|Тарафэта]] 9 |галы2 = [[Давід Давідзік|Давідзік]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101015/HBCNantes-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 2437 |судзьдзя = Гансэн, Мадсэн |судзьдзя_краіна = Данія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 33:31 |лік_першай_паловы = 16:15 |галы1 = [[Флёрыян Дростэн|Дростэн]], [[Яганэс Гольля|Гольля]] 5 |галы2 = [[Вукашын Воркапіч|Воркапіч]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101021/MTMelsungen-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = 5000 |судзьдзя = Хорват, Мартан |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = 32:33 |лік_першай_паловы = 15:16 |галы1 = [[Магаб Абдэльгак|Абдэльгак]] 10 |галы2 = [[Ноам Леапольд|Леапольд]] 13 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101018/HCVardar1961-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = 3652 |судзьдзя = Ёрум, Клевэн |судзьдзя_краіна = Нарвэгія |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = 25:24 |лік_першай_паловы = 13:15 |галы1 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 9 |галы2 = [[Рэйнір Тор Стэфансан|Стэфансан]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101020/OrlenWislaPlock-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 3446 |судзьдзя = Борычыч, Маркавіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = 28:23 |лік_першай_паловы = 14:11 |галы1 = [[Флёрыян Дростэн|Дростэн]] 6 |галы2 = [[Нікаля Турна|Турна]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101014/MTMelsungen-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = 5000 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 26:32 |лік_першай_паловы = 13:15 |галы1 = [[Матэо Фадзюіль|Фадзюіль]] 14 |галы2 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 10 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101024/HCVardar1961-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5900 |судзьдзя = Павічавіч, Ражнатавіч |судзьдзя_краіна = Чарнагорыя |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = 33:25 |лік_першай_паловы = 17:10 |галы1 = [[Тыбо Брые|Брые]] 7 |галы2 = [[Ааран Мэнсінг|Мэнсінг]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101013/HBCNantes-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = 3420 |судзьдзя = Барысас, Пятрушыс |судзьдзя_краіна = Летува |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 33:32 |лік_першай_паловы = 16:13 |галы1 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 7 |галы2 = [[Яка Малус|Малус]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101023/OrlenWislaPlock-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101017/HBCNantes-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101019/MTMelsungen-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101016/OrlenWislaPlock-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101022/HCVardar1961-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група C === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група C |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=AAL, PAR, ZAG, CEL |абнаўленьне=14 кастрычніка 2026 |матч_AAL_PAR=33–33 |матч_AAL_ZAG=34–33 |матч_AAL_CEL= |матч_PAR_AAL= |матч_PAR_ZAG=34–30 |матч_PAR_CEL=46–35 |матч_ZAG_AAL=23–33 |матч_ZAG_PAR= |матч_ZAG_CEL=31–29 |матч_CEL_AAL=26–36 |матч_CEL_PAR=30–41 |матч_CEL_ZAG= <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_AAL={{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |назва_PAR={{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |назва_ZAG={{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |назва_CEL={{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Шульцэ, Тэніс |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = 33:33 |лік_першай_паловы = 16:18 |галы1 = [[Мадс Гоксэр Гангор|Гангор]], [[Юры Кнор|Кнор]] 7 |галы2 = [[Фэран Сале|Сале]] 10 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101025/AalborgH%C3%A5ndbold-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = 4831 |судзьдзя = Мітрэўскі, Тадароўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = 31:29 |лік_першай_паловы = 14:12 |галы1 = [[Ігар Бяляўскі|Бяляўскі]] 9 |галы2 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 11 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101035/HCZagreb-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 7 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = 2915 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = 34:30 |лік_першай_паловы = 18:17 |галы1 = [[Яг’я Амар|Амар]] 10 |галы2 = [[Ігар Бяляўскі|Бяляўскі]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101031/ParisSaintGermain-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = 2988 |судзьдзя = Боліч, Гурых |судзьдзя_краіна = Аўстрыя |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = 26:36 |лік_першай_паловы = 16:19 |галы1 = [[Ураш Мілічавіч|Мілічавіч]] 7 |галы2 = [[Тобіяс Нільсэн|Нільсэн]] 13 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101030/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = 2693 |судзьдзя = Баўван, Праштала |судзьдзя_краіна = Босьнія і Герцагавіна |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = 46:35 |лік_першай_паловы = 25:16 |галы1 = [[Б’яркі Мар Элісан|Элісан]], [[Эляім Прандзі|Прандзі]] 7 |галы2 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101033/ParisSaintGermain-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = 6175 |судзьдзя = Біро, Кіс |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = 23:33 |лік_першай_паловы = 12:17 |галы1 = [[Філіп Главаш|Главаш]] 10 |галы2 = [[Юры Кнор|Кнор]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101028/HCZagreb-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Вээйманс, Вольбэртус |судзьдзя_краіна = Нідэрлянды |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = 34:33 |лік_першай_паловы = 19:15 |галы1 = ''тры гульцы'' 6 |галы2 = [[Філіп Главаш|Главаш]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101027/AalborgH%C3%A5ndbold-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 2 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = 3744 |судзьдзя = Антыч, Якаўлевіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = 30:41 |лік_першай_паловы = 14:22 |галы1 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 9 |галы2 = [[Каміль Сыпшак|Сыпшак]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101034/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101032/HCZagreb-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101029/AalborgH%C3%A5ndbold-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101026/ParisSaintGermain-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101036/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група D === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група D |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=SPO, SZE, GOG, KRI |абнаўленьне=15 кастрычніка 2026 |матч_SPO_SZE=34–28 |матч_SPO_GOG=43–33 |матч_SPO_KRI= |матч_SZE_SPO=35–35 |матч_SZE_GOG= |матч_SZE_KRI=42–31 |матч_GOG_SPO= |матч_GOG_SZE=36–34 |матч_GOG_KRI=39–30 |матч_KRI_SPO=29–37 |матч_KRI_SZE= |матч_KRI_GOG=32–37 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_SPO={{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |назва_SZE={{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |назва_GOG={{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |назва_KRI={{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = 3521 |судзьдзя = Пэтурсан, Трастарсан |судзьдзя_краіна = Ісьляндыя |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = 42:31 |лік_першай_паловы = 22:13 |галы1 = [[Магнус Абэльвік Рэд|Рэд]] 9 |галы2 = [[Антан Гальбэк|Гальбэк]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101045/OTPBankPICKSzeged-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = 1709 |судзьдзя = Борычыч, Маркавіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = 43:33 |лік_першай_паловы = 21:13 |галы1 = [[Мартым Кошта|М. Кошта]] 11 |галы2 = [[Олі Мітун|Мітун]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101039/SportingClubedePortugal-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 7 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = 3075 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = 36:34 |лік_першай_паловы = 18:17 |галы1 = [[Олі Мітун|Мітун]], [[Мануэль Цэндэр|Цэндэр]] 10 |галы2 = [[Міклаш Рошта|Рошта]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101044/GOG-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 6 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = 2113 |судзьдзя = Пырву, Патырніке |судзьдзя_краіна = Румынія |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = 29:37 |лік_першай_паловы = 16:22 |галы1 = [[Ісаак Біль Нільсэн|Нільсэн]] 7 |галы2 = [[Оры Фрэйр Торкельсан|Торкельсан]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101042/IFKKristianstad-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = 2364 |судзьдзя = Кутлер, Мэрц |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = 32:37 |лік_першай_паловы = 14:17 |галы1 = [[Эйнар Брагі Атальстэйнсан|Атальстэйнсан]] 10 |галы2 = [[Эміль Оксэнвад Тонэсэн|Тонэсэн]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101048/IFKKristianstad-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 кастрычніка 2026 |час = 21:00 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = 6123 |судзьдзя = Лаг, Сок |судзьдзя_краіна = Славенія |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = 35:35 |лік_першай_паловы = 16:16 |галы1 = [[Марыё Шоштарыч|Шоштарыч]] 11 |галы2 = [[Кіку Кошта|К. Кошта]], [[Мартым Кошта|М. Кошта]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101038/OTPBankPICKSzeged-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 6 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = 3456 |судзьдзя = Металары, Нікалаўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = 39:30 |лік_першай_паловы = 22:17 |галы1 = [[Мануэль Цэндэр|Цэндэр]] 11 |галы2 = [[Эйнар Брагі Атальстэйнсан|Атальстэйнсан]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101047/GOG-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = 2165 |судзьдзя = Шульцэ, Тэніс |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = 34:28 |лік_першай_паловы = 19:14 |галы1 = [[Кіку Кошта|К. Кошта]] 9 |галы2 = [[Марыё Шоштарыч|Шоштарыч]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101037/SportingClubedePortugal-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101043/OTPBankPICKSzeged-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101041/SportingClubedePortugal-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101040/GOG-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101046/IFKKristianstad-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група E === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група E |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=BAR, MON, BUC, AAR |абнаўленьне=15 кастрычніка 2026 |матч_BAR_MON= |матч_BAR_BUC=34–27 |матч_BAR_AAR=39–28 |матч_MON_BAR=27–28 |матч_MON_BUC= |матч_MON_AAR=30–38 |матч_BUC_BAR=22–36 |матч_BUC_MON=23–27 |матч_BUC_AAR= |матч_AAR_BAR= |матч_AAR_MON=36–32 |матч_AAR_BUC=25–25 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_BAR={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |назва_MON={{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |назва_BUC={{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |назва_AAR={{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = 1136 |судзьдзя = Кутлер, Мэрц |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = 39:28 |лік_першай_паловы = 18:13 |галы1 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 7 |галы2 = [[Эміль Лярке|Лярке]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101053/Bar%C3%A7a-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = 3400 |судзьдзя = Канічанін, Канічанін |судзьдзя_краіна = Босьнія і Герцагавіна |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = 23:27 |лік_першай_паловы = 9:11 |галы1 = [[Аніел Лангару|Лангару]] 6 |галы2 = [[Давід Балягер|Балягер]], [[Кіліян Вільміно|Вільміно]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101056/DinamoBucuresti-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сюд-дэ-Франс-арэна]], [[Манпэлье]] |гледачы = 7500 |судзьдзя = Металары, Нікалаўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = 27:28 |лік_першай_паловы = 15:18 |галы1 = [[Кіліян Вільміно|Вільміно]] 7 |галы2 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101050/MontpellierHandball-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = 2134 |судзьдзя = Ёвандыч, Секуліч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = 25:25 |лік_першай_паловы = 14:15 |галы1 = [[Эміль Лярке|Лярке]] 6 |галы2 = [[Мадс-Эміль Ленбрах|Ленбрах]], [[Бранка Вуявіч|Вуявіч]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101060/SAHAarhus-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = 2947 |судзьдзя = Богданаўс, Чэрняўскіс |судзьдзя_краіна = LAT |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = 36:32 |лік_першай_паловы = 15:13 |галы1 = [[Ёган Гансэн|Гансэн]] 7 |галы2 = [[Дрэві Паскаль|Паскаль]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101058/SAHAarhus-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = 1459 |судзьдзя = Равіцкі, Фабрычны |судзьдзя_краіна = POL |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = 34:27 |лік_першай_паловы = 16:13 |галы1 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 6 |галы2 = [[Бранка Вуявіч|Вуявіч]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101051/Bar%C3%A7a-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = 4250 |судзьдзя = Будзак, Заграднік |судзьдзя_краіна = Славаччына |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = 22:36 |лік_першай_паловы = 11:20 |галы1 = [[Ёсіф Бузьле|Бузьле]], [[Мігел Мартынш|Мартынш]] 4 |галы2 = [[Тыматэ Н’Гесан|Н’Гесан]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101052/DinamoBucuresti-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Палац спорту імя Рэнэ Буньёля|Рэнэ-Буньёль]], [[Манпэлье]] |гледачы = 2500 |судзьдзя = Мартынш, Мартынш |судзьдзя_краіна = Партугалія |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = 30:38 |лік_першай_паловы = 14:18 |галы1 = [[Арцюр Лен|Лен]], [[Люка Гігон|Гігон]] 4 |галы2 = [[Андрэас Сёгар|Сёгар]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101057/MontpellierHandball-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101059/DinamoBucuresti-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101049/Bar%C3%A7a-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Сюд-дэ-Франс-арэна]], [[Манпэлье]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101055/MontpellierHandball-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101054/SAHAarhus-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група F === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група F |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=MAG, KIE, KOL, KRI |абнаўленьне=14 кастрычніка 2026 |матч_MAG_KIE=30–27 |матч_MAG_KOL=37–22 |матч_MAG_KRI= |матч_KIE_MAG=30–35 |матч_KIE_KOL= |матч_KIE_KRI=30–29 |матч_KOL_MAG= |матч_KOL_KIE=29–36 |матч_KOL_KRI=28–36 |матч_KRI_MAG=29–39 |матч_KRI_KIE= |матч_KRI_KOL=34–32 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_MAG={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |назва_KIE={{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |назва_KOL={{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |назва_KRI={{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = 4321 |судзьдзя = Біро, Кіс |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = 30:29 |лік_першай_паловы = 19:15 |галы1 = [[Алекс Улах|Улах]] 8 |галы2 = [[Марын Шыпіч|Шыпіч]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101069/IndustriaKielce-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Кул, Тынт |судзьдзя_краіна = Эстонія |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = 37:22 |лік_першай_паловы = 19:12 |галы1 = [[Омар Інгі Магнусан|Магнусан]] 7 |галы2 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101063/SCMagdeburg-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = 1556 |судзьдзя = Богданаўс, Чэрняўскіс |судзьдзя_краіна = LAT |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = 29:36 |лік_першай_паловы = 14:20 |галы1 = [[Эмрэ Крыстафэр Бэрге|Бэрге]] 7 |галы2 = [[Алекс Улах|Улах]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101068/KolstadH%C3%A5ndball-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = 3899 |судзьдзя = Альварэс, Бустамантэ |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = 29:39 |лік_першай_паловы = 11:20 |галы1 = [[Ёнас Шэлькер|Шэлькер]] 7 |галы2 = ''чатыры гульцы'' 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101066/HCKriensLuzern-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = 3838 |судзьдзя = Мітрэўскі, Тадароўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = 34:32 |лік_першай_паловы = 19:16 |галы1 = [[Жэром Мюлер|Ж. Мюлер]] 10 |галы2 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101072/HCKriensLuzern-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = 4200 |судзьдзя = Гансэн, Мадсэн |судзьдзя_краіна = Данія |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = 30:35 |лік_першай_паловы = 17:19 |галы1 = [[Алекс Улах|Улах]] 8 |галы2 = [[Гісьлі Торгейр Крыст’янсан|Крыст’янсан]], [[Омар Інгі Магнусан|Магнусан]] 11 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101062/IndustriaKielce-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = 6401 |судзьдзя = Ёвандыч, Секуліч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = 30:27 |лік_першай_паловы = 13:14 |галы1 = [[Гісьлі Торгейр Крыст’янсан|Крыст’янсан]] 6 |галы2 = [[Дылян Наі|Наі]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101061/SCMagdeburg-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 7 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = 1375 |судзьдзя = Гасьмі, Гасьмі |судзьдзя_краіна = Францыя |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = 28:36 |лік_першай_паловы = 13:16 |галы1 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 9 |галы2 = [[Жэром Мюлер|Ж. Мюлер]] 12 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101071/KolstadH%C3%A5ndball-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101070/HCKriensLuzern-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101064/KolstadH%C3%A5ndball-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101065/SCMagdeburg-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101067/IndustriaKielce-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} == Крыніцы == {{Крыніцы}} nhxux0accknxz6rd5ejd6kfqhm72gmt 2697455 2697454 2026-10-22T21:53:51Z Dymitr 10914 /* Група B */ абнаўленьне зьвестак 2697455 wikitext text/x-wiki '''Групавы этап [[Ліга чэмпіёнаў ЭГФ 2026—2027 гадоў|Лігі чэмпіёнаў ЭГФ 2026—2027 гадоў]]''' ладзіцца з 9 верасьня 2025 году па 29 кастрычніка 2026 году, каб вызначыць дванаццаць клюбаў, якія мусяць атрымаць месца ў плэй-оф турніру. == Групы == У параўняньні з папярэднім сэзонам фармат групавога этапу зьмяніўся. Калі раней 16 клюбаў былі разьдзеленыя на дзьве групы па восем камандаў, цяпер жа 24 клюбы былі падзеленыя падзеленыя на шэсьць групаў па чатыры каманды, каб згуляюць турнір у два колы. Дзьве найлепшыя каманды выходзяць у асноўны раўнд<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.eurohandball.com/en/news/en/ehf-exec-confirms-champions-league-with-24-teams-new-system-for-european-league/|загаловак=EHF EXEC confirms: Champions League with 24 teams, new system for European League|выдавецтва=eurohandball.com|дата публікацыі=21.10.2025}}</ref>. Матчы групавога этапу будуць згуляныя 9—19 верасьня, 16—17 верасьня, 7—8 кастрычніка, 14—15 кастрычніка, 21—22 кастрычніка і 28—29 кастрычніка<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.eurohandball.com/media/5qtnxvqz/regulations-ehf-champions-league-women-2026_27-1.pdf|загаловак=EHF Champions League Women Season 2026/27 Regulations|выдавецтва=European Handball Federation|дата публікацыі=09.06.2026|дата доступу=03.07.2026}}</ref>. === Група A === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група A |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=А |вынік2=А |вынік3=Б |вынік4=Б <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=VES, BER, POR, PAR |абнаўленьне=21 кастрычніка 2026 |матч_VES_BER=39–35 |матч_VES_POR=36–28 |матч_VES_PAR=38–28 |матч_BER_VES=29–35 |матч_BER_POR=40–32 |матч_BER_PAR= |матч_POR_VES= |матч_POR_BER=33–36 |матч_POR_PAR=32–28 |матч_PAR_VES=26–37 |матч_PAR_BER=33–44 |матч_PAR_POR=33–33 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_VES={{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |назва_BER={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |назва_POR={{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |назва_PAR={{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_А=green1|тэкст_А= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 3815 |судзьдзя = Равіцкі, Фабрычны |судзьдзя_краіна = POL |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 36:28 |лік_першай_паловы = 15:14 |галы1 = [[Юго Дэска|Дэска]], [[Нэдым Рэмілі|Рэмілі]] 7 |галы2 = [[Гільермэ Боржэс Мараэс Сылва|Боржэс]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101003/OneVeszpr%C3%A9mHC-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 4215 |судзьдзя = Будзак, Заграднік |судзьдзя_краіна = Славаччына |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 33:44 |лік_першай_паловы = 15:23 |галы1 = ''тры гульцы'' 6 |галы2 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101010/RKPartizanAdmiralBet-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = 7732 |судзьдзя = Павічавіч, Ражнатавіч |судзьдзя_краіна = Чарнагорыя |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = 29:35 |лік_першай_паловы = 16:21 |галы1 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 10 |галы2 = [[Юго Дэска|Дэска]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101002/F%C3%BCchseBerlin-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 7 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = 1001 |судзьдзя = Гасьмі, Гасьмі |судзьдзя_краіна = Францыя |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = 32:28 |лік_першай_паловы = 17:14 |галы1 = [[Антоніё Мартынэс Льямасарэс|Мартынэс]] 8 |галы2 = [[Яаў Люмброса|Люмброса]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101011/FCPorto-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 2265 |судзьдзя = Кул, Тынт |судзьдзя_краіна = Эстонія |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = 26:37 |лік_першай_паловы = 12:17 |галы1 = [[Уладзіслаў Кулеш|Кулеш]] 6 |галы2 = [[Іван Мартынавіч|Мартынавіч]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101006/RKPartizanAdmiralBet-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = 8017 |судзьдзя = Цындрыч, Гонзурак |судзьдзя_краіна = Харватыя |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 40:32 |лік_першай_паловы = 20:17 |галы1 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 17 |галы2 = [[Антоніё Мартынэс Льямасарэс|Мартынэс]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101007/F%C3%BCchseBerlin-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 3800 |судзьдзя = Пырву, Патырніке |судзьдзя_краіна = Румынія |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = 38:28 |лік_першай_паловы = 18:15 |галы1 = [[Драган Пэшмалбэк|Пэшмалбэк]] 8 |галы2 = [[Тобіяс Вагнэр|Вагнэр]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101005/OneVeszpr%C3%A9mHC-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = 1682 |судзьдзя = Пэтурсан, Трастарсан |судзьдзя_краіна = Ісьляндыя |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 33:36 |лік_першай_паловы = 18:19 |галы1 = [[Вашку Кошта|В. Кошта]] 8 |галы2 = [[Тым Фрайгёфэр|Фрайгёфэр]] 15 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101008/FCPorto-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 6 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 5090 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 39:35 |лік_першай_паловы = 20:13 |галы1 = [[Драган Пэшмалбэк|Пэшмалбэк]] 8 |галы2 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101001/OneVeszpr%C3%A9mHC-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 2200 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 33:33 |лік_першай_паловы = 14:16 |галы1 = [[Нікала Црноглавац|Црноглавац]] 8 |галы2 = [[Пэдру Мігел Кардозу Алівэйра|Кардозу]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101012/RKPartizanAdmiralBet-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101004/FCPorto-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101009/F%C3%BCchseBerlin-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група B === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група B |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4=Б <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=NAN, MEL, PLO, VAR |абнаўленьне=22 кастрычніка 2026 |матч_NAN_MEL=33–25 |матч_NAN_PLO=26–25 |матч_NAN_VAR=27–33 |матч_MEL_NAN=28–23 |матч_MEL_PLO=28–26 |матч_MEL_VAR=33–31 |матч_PLO_NAN= |матч_PLO_MEL=25–24 |матч_PLO_VAR=33–32 |матч_VAR_NAN=32–33 |матч_VAR_MEL= |матч_VAR_PLO=26–32 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_NAN={{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |назва_MEL={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |назва_PLO={{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |назва_VAR={{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_А=green1|тэкст_А= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5902 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 26:25 |лік_першай_паловы = 11:11 |галы1 = [[Ян Тарафэта|Тарафэта]] 9 |галы2 = [[Давід Давідзік|Давідзік]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101015/HBCNantes-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 2437 |судзьдзя = Гансэн, Мадсэн |судзьдзя_краіна = Данія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 33:31 |лік_першай_паловы = 16:15 |галы1 = [[Флёрыян Дростэн|Дростэн]], [[Яганэс Гольля|Гольля]] 5 |галы2 = [[Вукашын Воркапіч|Воркапіч]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101021/MTMelsungen-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = 5000 |судзьдзя = Хорват, Мартан |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = 32:33 |лік_першай_паловы = 15:16 |галы1 = [[Магаб Абдэльгак|Абдэльгак]] 10 |галы2 = [[Ноам Леапольд|Леапольд]] 13 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101018/HCVardar1961-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = 3652 |судзьдзя = Ёрум, Клевэн |судзьдзя_краіна = Нарвэгія |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = 25:24 |лік_першай_паловы = 13:15 |галы1 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 9 |галы2 = [[Рэйнір Тор Стэфансан|Стэфансан]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101020/OrlenWislaPlock-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 3446 |судзьдзя = Борычыч, Маркавіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = 28:23 |лік_першай_паловы = 14:11 |галы1 = [[Флёрыян Дростэн|Дростэн]] 6 |галы2 = [[Нікаля Турна|Турна]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101014/MTMelsungen-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = 5000 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 26:32 |лік_першай_паловы = 13:15 |галы1 = [[Матэо Фадзюіль|Фадзюіль]] 14 |галы2 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 10 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101024/HCVardar1961-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5900 |судзьдзя = Павічавіч, Ражнатавіч |судзьдзя_краіна = Чарнагорыя |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = 33:25 |лік_першай_паловы = 17:10 |галы1 = [[Тыбо Брые|Брые]] 7 |галы2 = [[Ааран Мэнсінг|Мэнсінг]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101013/HBCNantes-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = 3420 |судзьдзя = Барысас, Пятрушыс |судзьдзя_краіна = Летува |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 33:32 |лік_першай_паловы = 16:13 |галы1 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 7 |галы2 = [[Яка Малус|Малус]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101023/OrlenWislaPlock-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5902 |судзьдзя = Куртагіч, Вэтэрвік |судзьдзя_краіна = Швэцыя |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 27:33 |лік_першай_паловы = 13:16 |галы1 = [[Лука Пэрыч|Пэрыч]], [[Ігар Турчэнка|Турчэнка]] 4 |галы2 = [[Леон Левар|Левар]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101017/HBCNantes-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 4174 |судзьдзя = Лаг, Сок |судзьдзя_краіна = Славенія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 28:26 |лік_першай_паловы = 15:14 |галы1 = [[Эрык Баленсіяга|Баленсіяга]], [[Ааран Мэнсінг|Мэнсінг]] 6 |галы2 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]], [[Сяргей Касаротаў (гандбаліст)|Касаротаў]] 4 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101019/MTMelsungen-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 6 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101016/OrlenWislaPlock-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101022/HCVardar1961-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група C === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група C |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=AAL, PAR, ZAG, CEL |абнаўленьне=14 кастрычніка 2026 |матч_AAL_PAR=33–33 |матч_AAL_ZAG=34–33 |матч_AAL_CEL= |матч_PAR_AAL= |матч_PAR_ZAG=34–30 |матч_PAR_CEL=46–35 |матч_ZAG_AAL=23–33 |матч_ZAG_PAR= |матч_ZAG_CEL=31–29 |матч_CEL_AAL=26–36 |матч_CEL_PAR=30–41 |матч_CEL_ZAG= <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_AAL={{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |назва_PAR={{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |назва_ZAG={{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |назва_CEL={{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Шульцэ, Тэніс |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = 33:33 |лік_першай_паловы = 16:18 |галы1 = [[Мадс Гоксэр Гангор|Гангор]], [[Юры Кнор|Кнор]] 7 |галы2 = [[Фэран Сале|Сале]] 10 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101025/AalborgH%C3%A5ndbold-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = 4831 |судзьдзя = Мітрэўскі, Тадароўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = 31:29 |лік_першай_паловы = 14:12 |галы1 = [[Ігар Бяляўскі|Бяляўскі]] 9 |галы2 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 11 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101035/HCZagreb-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 7 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = 2915 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = 34:30 |лік_першай_паловы = 18:17 |галы1 = [[Яг’я Амар|Амар]] 10 |галы2 = [[Ігар Бяляўскі|Бяляўскі]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101031/ParisSaintGermain-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = 2988 |судзьдзя = Боліч, Гурых |судзьдзя_краіна = Аўстрыя |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = 26:36 |лік_першай_паловы = 16:19 |галы1 = [[Ураш Мілічавіч|Мілічавіч]] 7 |галы2 = [[Тобіяс Нільсэн|Нільсэн]] 13 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101030/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = 2693 |судзьдзя = Баўван, Праштала |судзьдзя_краіна = Босьнія і Герцагавіна |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = 46:35 |лік_першай_паловы = 25:16 |галы1 = [[Б’яркі Мар Элісан|Элісан]], [[Эляім Прандзі|Прандзі]] 7 |галы2 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101033/ParisSaintGermain-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = 6175 |судзьдзя = Біро, Кіс |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = 23:33 |лік_першай_паловы = 12:17 |галы1 = [[Філіп Главаш|Главаш]] 10 |галы2 = [[Юры Кнор|Кнор]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101028/HCZagreb-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Вээйманс, Вольбэртус |судзьдзя_краіна = Нідэрлянды |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = 34:33 |лік_першай_паловы = 19:15 |галы1 = ''тры гульцы'' 6 |галы2 = [[Філіп Главаш|Главаш]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101027/AalborgH%C3%A5ndbold-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 2 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = 3744 |судзьдзя = Антыч, Якаўлевіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = 30:41 |лік_першай_паловы = 14:22 |галы1 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 9 |галы2 = [[Каміль Сыпшак|Сыпшак]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101034/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101032/HCZagreb-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101029/AalborgH%C3%A5ndbold-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101026/ParisSaintGermain-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101036/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група D === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група D |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=SPO, SZE, GOG, KRI |абнаўленьне=15 кастрычніка 2026 |матч_SPO_SZE=34–28 |матч_SPO_GOG=43–33 |матч_SPO_KRI= |матч_SZE_SPO=35–35 |матч_SZE_GOG= |матч_SZE_KRI=42–31 |матч_GOG_SPO= |матч_GOG_SZE=36–34 |матч_GOG_KRI=39–30 |матч_KRI_SPO=29–37 |матч_KRI_SZE= |матч_KRI_GOG=32–37 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_SPO={{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |назва_SZE={{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |назва_GOG={{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |назва_KRI={{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = 3521 |судзьдзя = Пэтурсан, Трастарсан |судзьдзя_краіна = Ісьляндыя |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = 42:31 |лік_першай_паловы = 22:13 |галы1 = [[Магнус Абэльвік Рэд|Рэд]] 9 |галы2 = [[Антан Гальбэк|Гальбэк]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101045/OTPBankPICKSzeged-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = 1709 |судзьдзя = Борычыч, Маркавіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = 43:33 |лік_першай_паловы = 21:13 |галы1 = [[Мартым Кошта|М. Кошта]] 11 |галы2 = [[Олі Мітун|Мітун]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101039/SportingClubedePortugal-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 7 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = 3075 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = 36:34 |лік_першай_паловы = 18:17 |галы1 = [[Олі Мітун|Мітун]], [[Мануэль Цэндэр|Цэндэр]] 10 |галы2 = [[Міклаш Рошта|Рошта]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101044/GOG-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 6 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = 2113 |судзьдзя = Пырву, Патырніке |судзьдзя_краіна = Румынія |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = 29:37 |лік_першай_паловы = 16:22 |галы1 = [[Ісаак Біль Нільсэн|Нільсэн]] 7 |галы2 = [[Оры Фрэйр Торкельсан|Торкельсан]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101042/IFKKristianstad-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = 2364 |судзьдзя = Кутлер, Мэрц |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = 32:37 |лік_першай_паловы = 14:17 |галы1 = [[Эйнар Брагі Атальстэйнсан|Атальстэйнсан]] 10 |галы2 = [[Эміль Оксэнвад Тонэсэн|Тонэсэн]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101048/IFKKristianstad-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 кастрычніка 2026 |час = 21:00 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = 6123 |судзьдзя = Лаг, Сок |судзьдзя_краіна = Славенія |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = 35:35 |лік_першай_паловы = 16:16 |галы1 = [[Марыё Шоштарыч|Шоштарыч]] 11 |галы2 = [[Кіку Кошта|К. Кошта]], [[Мартым Кошта|М. Кошта]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101038/OTPBankPICKSzeged-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 6 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = 3456 |судзьдзя = Металары, Нікалаўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = 39:30 |лік_першай_паловы = 22:17 |галы1 = [[Мануэль Цэндэр|Цэндэр]] 11 |галы2 = [[Эйнар Брагі Атальстэйнсан|Атальстэйнсан]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101047/GOG-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = 2165 |судзьдзя = Шульцэ, Тэніс |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = 34:28 |лік_першай_паловы = 19:14 |галы1 = [[Кіку Кошта|К. Кошта]] 9 |галы2 = [[Марыё Шоштарыч|Шоштарыч]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101037/SportingClubedePortugal-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101043/OTPBankPICKSzeged-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101041/SportingClubedePortugal-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101040/GOG-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101046/IFKKristianstad-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група E === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група E |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=BAR, MON, BUC, AAR |абнаўленьне=15 кастрычніка 2026 |матч_BAR_MON= |матч_BAR_BUC=34–27 |матч_BAR_AAR=39–28 |матч_MON_BAR=27–28 |матч_MON_BUC= |матч_MON_AAR=30–38 |матч_BUC_BAR=22–36 |матч_BUC_MON=23–27 |матч_BUC_AAR= |матч_AAR_BAR= |матч_AAR_MON=36–32 |матч_AAR_BUC=25–25 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_BAR={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |назва_MON={{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |назва_BUC={{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |назва_AAR={{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = 1136 |судзьдзя = Кутлер, Мэрц |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = 39:28 |лік_першай_паловы = 18:13 |галы1 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 7 |галы2 = [[Эміль Лярке|Лярке]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101053/Bar%C3%A7a-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = 3400 |судзьдзя = Канічанін, Канічанін |судзьдзя_краіна = Босьнія і Герцагавіна |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = 23:27 |лік_першай_паловы = 9:11 |галы1 = [[Аніел Лангару|Лангару]] 6 |галы2 = [[Давід Балягер|Балягер]], [[Кіліян Вільміно|Вільміно]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101056/DinamoBucuresti-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сюд-дэ-Франс-арэна]], [[Манпэлье]] |гледачы = 7500 |судзьдзя = Металары, Нікалаўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = 27:28 |лік_першай_паловы = 15:18 |галы1 = [[Кіліян Вільміно|Вільміно]] 7 |галы2 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101050/MontpellierHandball-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = 2134 |судзьдзя = Ёвандыч, Секуліч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = 25:25 |лік_першай_паловы = 14:15 |галы1 = [[Эміль Лярке|Лярке]] 6 |галы2 = [[Мадс-Эміль Ленбрах|Ленбрах]], [[Бранка Вуявіч|Вуявіч]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101060/SAHAarhus-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = 2947 |судзьдзя = Богданаўс, Чэрняўскіс |судзьдзя_краіна = LAT |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = 36:32 |лік_першай_паловы = 15:13 |галы1 = [[Ёган Гансэн|Гансэн]] 7 |галы2 = [[Дрэві Паскаль|Паскаль]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101058/SAHAarhus-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = 1459 |судзьдзя = Равіцкі, Фабрычны |судзьдзя_краіна = POL |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = 34:27 |лік_першай_паловы = 16:13 |галы1 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 6 |галы2 = [[Бранка Вуявіч|Вуявіч]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101051/Bar%C3%A7a-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = 4250 |судзьдзя = Будзак, Заграднік |судзьдзя_краіна = Славаччына |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = 22:36 |лік_першай_паловы = 11:20 |галы1 = [[Ёсіф Бузьле|Бузьле]], [[Мігел Мартынш|Мартынш]] 4 |галы2 = [[Тыматэ Н’Гесан|Н’Гесан]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101052/DinamoBucuresti-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Палац спорту імя Рэнэ Буньёля|Рэнэ-Буньёль]], [[Манпэлье]] |гледачы = 2500 |судзьдзя = Мартынш, Мартынш |судзьдзя_краіна = Партугалія |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = 30:38 |лік_першай_паловы = 14:18 |галы1 = [[Арцюр Лен|Лен]], [[Люка Гігон|Гігон]] 4 |галы2 = [[Андрэас Сёгар|Сёгар]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101057/MontpellierHandball-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101059/DinamoBucuresti-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101049/Bar%C3%A7a-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Сюд-дэ-Франс-арэна]], [[Манпэлье]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101055/MontpellierHandball-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101054/SAHAarhus-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група F === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група F |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=MAG, KIE, KOL, KRI |абнаўленьне=14 кастрычніка 2026 |матч_MAG_KIE=30–27 |матч_MAG_KOL=37–22 |матч_MAG_KRI= |матч_KIE_MAG=30–35 |матч_KIE_KOL= |матч_KIE_KRI=30–29 |матч_KOL_MAG= |матч_KOL_KIE=29–36 |матч_KOL_KRI=28–36 |матч_KRI_MAG=29–39 |матч_KRI_KIE= |матч_KRI_KOL=34–32 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_MAG={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |назва_KIE={{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |назва_KOL={{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |назва_KRI={{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = 4321 |судзьдзя = Біро, Кіс |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = 30:29 |лік_першай_паловы = 19:15 |галы1 = [[Алекс Улах|Улах]] 8 |галы2 = [[Марын Шыпіч|Шыпіч]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101069/IndustriaKielce-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Кул, Тынт |судзьдзя_краіна = Эстонія |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = 37:22 |лік_першай_паловы = 19:12 |галы1 = [[Омар Інгі Магнусан|Магнусан]] 7 |галы2 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101063/SCMagdeburg-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = 1556 |судзьдзя = Богданаўс, Чэрняўскіс |судзьдзя_краіна = LAT |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = 29:36 |лік_першай_паловы = 14:20 |галы1 = [[Эмрэ Крыстафэр Бэрге|Бэрге]] 7 |галы2 = [[Алекс Улах|Улах]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101068/KolstadH%C3%A5ndball-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = 3899 |судзьдзя = Альварэс, Бустамантэ |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = 29:39 |лік_першай_паловы = 11:20 |галы1 = [[Ёнас Шэлькер|Шэлькер]] 7 |галы2 = ''чатыры гульцы'' 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101066/HCKriensLuzern-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = 3838 |судзьдзя = Мітрэўскі, Тадароўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = 34:32 |лік_першай_паловы = 19:16 |галы1 = [[Жэром Мюлер|Ж. Мюлер]] 10 |галы2 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101072/HCKriensLuzern-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = 4200 |судзьдзя = Гансэн, Мадсэн |судзьдзя_краіна = Данія |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = 30:35 |лік_першай_паловы = 17:19 |галы1 = [[Алекс Улах|Улах]] 8 |галы2 = [[Гісьлі Торгейр Крыст’янсан|Крыст’янсан]], [[Омар Інгі Магнусан|Магнусан]] 11 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101062/IndustriaKielce-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = 6401 |судзьдзя = Ёвандыч, Секуліч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = 30:27 |лік_першай_паловы = 13:14 |галы1 = [[Гісьлі Торгейр Крыст’янсан|Крыст’янсан]] 6 |галы2 = [[Дылян Наі|Наі]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101061/SCMagdeburg-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 7 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = 1375 |судзьдзя = Гасьмі, Гасьмі |судзьдзя_краіна = Францыя |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = 28:36 |лік_першай_паловы = 13:16 |галы1 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 9 |галы2 = [[Жэром Мюлер|Ж. Мюлер]] 12 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101071/KolstadH%C3%A5ndball-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101070/HCKriensLuzern-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101064/KolstadH%C3%A5ndball-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101065/SCMagdeburg-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101067/IndustriaKielce-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} == Крыніцы == {{Крыніцы}} b94sp79oscr5nmtn0r9tzxsjyjjwap9 2697456 2697455 2026-10-22T21:56:28Z Dymitr 10914 /* Група C */ абнаўленьне зьвестак 2697456 wikitext text/x-wiki '''Групавы этап [[Ліга чэмпіёнаў ЭГФ 2026—2027 гадоў|Лігі чэмпіёнаў ЭГФ 2026—2027 гадоў]]''' ладзіцца з 9 верасьня 2025 году па 29 кастрычніка 2026 году, каб вызначыць дванаццаць клюбаў, якія мусяць атрымаць месца ў плэй-оф турніру. == Групы == У параўняньні з папярэднім сэзонам фармат групавога этапу зьмяніўся. Калі раней 16 клюбаў былі разьдзеленыя на дзьве групы па восем камандаў, цяпер жа 24 клюбы былі падзеленыя падзеленыя на шэсьць групаў па чатыры каманды, каб згуляюць турнір у два колы. Дзьве найлепшыя каманды выходзяць у асноўны раўнд<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.eurohandball.com/en/news/en/ehf-exec-confirms-champions-league-with-24-teams-new-system-for-european-league/|загаловак=EHF EXEC confirms: Champions League with 24 teams, new system for European League|выдавецтва=eurohandball.com|дата публікацыі=21.10.2025}}</ref>. Матчы групавога этапу будуць згуляныя 9—19 верасьня, 16—17 верасьня, 7—8 кастрычніка, 14—15 кастрычніка, 21—22 кастрычніка і 28—29 кастрычніка<ref>{{спасылка|спасылка=https://www.eurohandball.com/media/5qtnxvqz/regulations-ehf-champions-league-women-2026_27-1.pdf|загаловак=EHF Champions League Women Season 2026/27 Regulations|выдавецтва=European Handball Federation|дата публікацыі=09.06.2026|дата доступу=03.07.2026}}</ref>. === Група A === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група A |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=А |вынік2=А |вынік3=Б |вынік4=Б <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=VES, BER, POR, PAR |абнаўленьне=21 кастрычніка 2026 |матч_VES_BER=39–35 |матч_VES_POR=36–28 |матч_VES_PAR=38–28 |матч_BER_VES=29–35 |матч_BER_POR=40–32 |матч_BER_PAR= |матч_POR_VES= |матч_POR_BER=33–36 |матч_POR_PAR=32–28 |матч_PAR_VES=26–37 |матч_PAR_BER=33–44 |матч_PAR_POR=33–33 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_VES={{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |назва_BER={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |назва_POR={{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |назва_PAR={{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_А=green1|тэкст_А= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 3815 |судзьдзя = Равіцкі, Фабрычны |судзьдзя_краіна = POL |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 36:28 |лік_першай_паловы = 15:14 |галы1 = [[Юго Дэска|Дэска]], [[Нэдым Рэмілі|Рэмілі]] 7 |галы2 = [[Гільермэ Боржэс Мараэс Сылва|Боржэс]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101003/OneVeszpr%C3%A9mHC-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 4215 |судзьдзя = Будзак, Заграднік |судзьдзя_краіна = Славаччына |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 33:44 |лік_першай_паловы = 15:23 |галы1 = ''тры гульцы'' 6 |галы2 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101010/RKPartizanAdmiralBet-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = 7732 |судзьдзя = Павічавіч, Ражнатавіч |судзьдзя_краіна = Чарнагорыя |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = 29:35 |лік_першай_паловы = 16:21 |галы1 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 10 |галы2 = [[Юго Дэска|Дэска]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101002/F%C3%BCchseBerlin-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 7 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = 1001 |судзьдзя = Гасьмі, Гасьмі |судзьдзя_краіна = Францыя |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = 32:28 |лік_першай_паловы = 17:14 |галы1 = [[Антоніё Мартынэс Льямасарэс|Мартынэс]] 8 |галы2 = [[Яаў Люмброса|Люмброса]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101011/FCPorto-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 2265 |судзьдзя = Кул, Тынт |судзьдзя_краіна = Эстонія |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = 26:37 |лік_першай_паловы = 12:17 |галы1 = [[Уладзіслаў Кулеш|Кулеш]] 6 |галы2 = [[Іван Мартынавіч|Мартынавіч]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101006/RKPartizanAdmiralBet-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = 8017 |судзьдзя = Цындрыч, Гонзурак |судзьдзя_краіна = Харватыя |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 40:32 |лік_першай_паловы = 20:17 |галы1 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 17 |галы2 = [[Антоніё Мартынэс Льямасарэс|Мартынэс]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101007/F%C3%BCchseBerlin-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 3800 |судзьдзя = Пырву, Патырніке |судзьдзя_краіна = Румынія |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = 38:28 |лік_першай_паловы = 18:15 |галы1 = [[Драган Пэшмалбэк|Пэшмалбэк]] 8 |галы2 = [[Тобіяс Вагнэр|Вагнэр]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101005/OneVeszpr%C3%A9mHC-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = 1682 |судзьдзя = Пэтурсан, Трастарсан |судзьдзя_краіна = Ісьляндыя |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 33:36 |лік_першай_паловы = 18:19 |галы1 = [[Вашку Кошта|В. Кошта]] 8 |галы2 = [[Тым Фрайгёфэр|Фрайгёфэр]] 15 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101008/FCPorto-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 6 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Вэспрэм-арэна]], [[Вэспрэм]] |гледачы = 5090 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] |лік = 39:35 |лік_першай_паловы = 20:13 |галы1 = [[Драган Пэшмалбэк|Пэшмалбэк]] 8 |галы2 = [[Матыяс Гідсэль|Гідсэль]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101001/OneVeszpr%C3%A9mHC-F%C3%BCchseBerlin/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля імя Аляксандра Нікаліча]], [[Бялград]] |гледачы = 2200 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] {{Сьцяг|Сэрбія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] |лік = 33:33 |лік_першай_паловы = 14:16 |галы1 = [[Нікала Црноглавац|Црноглавац]] 8 |галы2 = [[Пэдру Мігел Кардозу Алівэйра|Кардозу]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101012/RKPartizanAdmiralBet-FCPorto/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Драган-арэна]], [[Порту]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Порту (гандбольны клюб)|Порту]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Вэспрэм (гандбольны клюб)|Вэспрэм]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101004/FCPorto-OneVeszpr%C3%A9mHC/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна імя Макса Шмэлінга]], [[Бэрлін]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Фюксэ Бэрлін|Фюксэ]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Сэрбія}} [[Партызан Бялград (гандбольны клюб)|Партызан]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101009/F%C3%BCchseBerlin-RKPartizanAdmiralBet/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група B === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група B |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4=Б <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=NAN, MEL, PLO, VAR |абнаўленьне=22 кастрычніка 2026 |матч_NAN_MEL=33–25 |матч_NAN_PLO=26–25 |матч_NAN_VAR=27–33 |матч_MEL_NAN=28–23 |матч_MEL_PLO=28–26 |матч_MEL_VAR=33–31 |матч_PLO_NAN= |матч_PLO_MEL=25–24 |матч_PLO_VAR=33–32 |матч_VAR_NAN=32–33 |матч_VAR_MEL= |матч_VAR_PLO=26–32 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_NAN={{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |назва_MEL={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |назва_PLO={{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |назва_VAR={{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_А=green1|тэкст_А= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5902 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 26:25 |лік_першай_паловы = 11:11 |галы1 = [[Ян Тарафэта|Тарафэта]] 9 |галы2 = [[Давід Давідзік|Давідзік]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101015/HBCNantes-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 2437 |судзьдзя = Гансэн, Мадсэн |судзьдзя_краіна = Данія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 33:31 |лік_першай_паловы = 16:15 |галы1 = [[Флёрыян Дростэн|Дростэн]], [[Яганэс Гольля|Гольля]] 5 |галы2 = [[Вукашын Воркапіч|Воркапіч]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101021/MTMelsungen-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = 5000 |судзьдзя = Хорват, Мартан |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = 32:33 |лік_першай_паловы = 15:16 |галы1 = [[Магаб Абдэльгак|Абдэльгак]] 10 |галы2 = [[Ноам Леапольд|Леапольд]] 13 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101018/HCVardar1961-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = 3652 |судзьдзя = Ёрум, Клевэн |судзьдзя_краіна = Нарвэгія |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = 25:24 |лік_першай_паловы = 13:15 |галы1 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 9 |галы2 = [[Рэйнір Тор Стэфансан|Стэфансан]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101020/OrlenWislaPlock-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 3446 |судзьдзя = Борычыч, Маркавіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = 28:23 |лік_першай_паловы = 14:11 |галы1 = [[Флёрыян Дростэн|Дростэн]] 6 |галы2 = [[Нікаля Турна|Турна]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101014/MTMelsungen-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = 5000 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 26:32 |лік_першай_паловы = 13:15 |галы1 = [[Матэо Фадзюіль|Фадзюіль]] 14 |галы2 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 10 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101024/HCVardar1961-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5900 |судзьдзя = Павічавіч, Ражнатавіч |судзьдзя_краіна = Чарнагорыя |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = 33:25 |лік_першай_паловы = 17:10 |галы1 = [[Тыбо Брые|Брые]] 7 |галы2 = [[Ааран Мэнсінг|Мэнсінг]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101013/HBCNantes-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = 3420 |судзьдзя = Барысас, Пятрушыс |судзьдзя_краіна = Летува |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 33:32 |лік_першай_паловы = 16:13 |галы1 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]] 7 |галы2 = [[Яка Малус|Малус]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101023/OrlenWislaPlock-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Бальё (палац спорту)|Бальё]], [[Нант]] |гледачы = 5902 |судзьдзя = Куртагіч, Вэтэрвік |судзьдзя_краіна = Швэцыя |каманда1 = [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] |лік = 27:33 |лік_першай_паловы = 13:16 |галы1 = [[Лука Пэрыч|Пэрыч]], [[Ігар Турчэнка|Турчэнка]] 4 |галы2 = [[Леон Левар|Левар]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101017/HBCNantes-HCVardar1961/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Ротэнбах]], [[Касэль]] |гледачы = 4174 |судзьдзя = Лаг, Сок |судзьдзя_краіна = Славенія |каманда1 = [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] |лік = 28:26 |лік_першай_паловы = 15:14 |галы1 = [[Эрык Баленсіяга|Баленсіяга]], [[Ааран Мэнсінг|Мэнсінг]] 6 |галы2 = [[Фрэдэрык Б’ерэ|Б’ерэ]], [[Сяргей Касаротаў (гандбаліст)|Касаротаў]] 4 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101019/MTMelsungen-OrlenWislaPlock/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 6 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Орлен-арэна]], [[Плоцк]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Вісла Плоцк (гандбольны клюб)|Вісла]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Нант (гандбольны клюб)|Нант]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101016/OrlenWislaPlock-HBCNantes/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Спартовы цэнтар імя Янэ Санданскага|Янэ Санданскі]], [[Скоп’е]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Вардар Скоп’е (гандбольны клюб)|Вардар]] {{Сьцяг|Паўночная Македонія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Мэльзунген (гандбольны клюб)|Мэльзунген]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101022/HCVardar1961-MTMelsungen/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група C === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група C |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1=А |вынік2=А |вынік3=Б |вынік4=Б <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=AAL, PAR, ZAG, CEL |абнаўленьне=21 кастрычніка 2026 |матч_AAL_PAR=33–33 |матч_AAL_ZAG=34–33 |матч_AAL_CEL=34–30 |матч_PAR_AAL= |матч_PAR_ZAG=34–30 |матч_PAR_CEL=46–35 |матч_ZAG_AAL=23–33 |матч_ZAG_PAR=29–28 |матч_ZAG_CEL=31–29 |матч_CEL_AAL=26–36 |матч_CEL_PAR=30–41 |матч_CEL_ZAG= <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_AAL={{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |назва_PAR={{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |назва_ZAG={{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |назва_CEL={{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_А=green1|тэкст_А= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Шульцэ, Тэніс |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = 33:33 |лік_першай_паловы = 16:18 |галы1 = [[Мадс Гоксэр Гангор|Гангор]], [[Юры Кнор|Кнор]] 7 |галы2 = [[Фэран Сале|Сале]] 10 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101025/AalborgH%C3%A5ndbold-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = 4831 |судзьдзя = Мітрэўскі, Тадароўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = 31:29 |лік_першай_паловы = 14:12 |галы1 = [[Ігар Бяляўскі|Бяляўскі]] 9 |галы2 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 11 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101035/HCZagreb-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 7 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = 2915 |судзьдзя = Кавальчук, Кавальчук |судзьдзя_краіна = Малдова |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = 34:30 |лік_першай_паловы = 18:17 |галы1 = [[Яг’я Амар|Амар]] 10 |галы2 = [[Ігар Бяляўскі|Бяляўскі]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101031/ParisSaintGermain-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = 2988 |судзьдзя = Боліч, Гурых |судзьдзя_краіна = Аўстрыя |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = 26:36 |лік_першай_паловы = 16:19 |галы1 = [[Ураш Мілічавіч|Мілічавіч]] 7 |галы2 = [[Тобіяс Нільсэн|Нільсэн]] 13 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101030/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = 2693 |судзьдзя = Баўван, Праштала |судзьдзя_краіна = Босьнія і Герцагавіна |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = 46:35 |лік_першай_паловы = 25:16 |галы1 = [[Б’яркі Мар Элісан|Элісан]], [[Эляім Прандзі|Прандзі]] 7 |галы2 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101033/ParisSaintGermain-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = 6175 |судзьдзя = Біро, Кіс |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = 23:33 |лік_першай_паловы = 12:17 |галы1 = [[Філіп Главаш|Главаш]] 10 |галы2 = [[Юры Кнор|Кнор]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101028/HCZagreb-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Вээйманс, Вольбэртус |судзьдзя_краіна = Нідэрлянды |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = 34:33 |лік_першай_паловы = 19:15 |галы1 = ''тры гульцы'' 6 |галы2 = [[Філіп Главаш|Главаш]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101027/AalborgH%C3%A5ndbold-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 2 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = 3744 |судзьдзя = Антыч, Якаўлевіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = 30:41 |лік_першай_паловы = 14:22 |галы1 = [[Алюш Анжыч|Анжыч]] 9 |галы2 = [[Каміль Сыпшак|Сыпшак]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101034/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Заграб]], [[Заграб]] |гледачы = 7280 |судзьдзя = Будзак, Заграднік |судзьдзя_краіна = Славаччына |каманда1 = [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] {{Сьцяг|Харватыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] |лік = 29:28 |лік_першай_паловы = 13:17 |галы1 = [[Ігар Бяляўскі|Бяляўскі]] 8 |галы2 = [[Фэран Сале|Сале]] 10 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101032/HCZagreb-ParisSaintGermain/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Гігантыюм]], [[Ольбарг]] |гледачы = 5223 |судзьдзя = Равіцкі, Фабрычны |судзьдзя_краіна = POL |каманда1 = [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Славенія}} [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] |лік = 34:30 |лік_першай_паловы = 17:13 |галы1 = [[Томас Арнальдсэн|Арнальдсэн]] 6 |галы2 = ''тры гульцы'' 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101029/AalborgH%C3%A5ndbold-RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Стадыён П’ера Кубэртэна]], [[Парыж]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Пары Сэн-Жэрмэн Парыж (гандбольны клюб)|Пары Сэн-Жэрмэн]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Ольбарг (гандбольны клюб)|Ольбарг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101026/ParisSaintGermain-AalborgH%C3%A5ndbold/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Златагор-арэна]], [[Цэле (Славенія)|Цэле]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Цэле (гандбольны клюб)|Цэле]] {{Сьцяг|Славенія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Харватыя}} [[Заграб (гандбольны клюб)|Заграб]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101036/RKCeljePivovarnaLa%C5%A1ko-HCZagreb/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група D === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група D |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=SPO, SZE, GOG, KRI |абнаўленьне=15 кастрычніка 2026 |матч_SPO_SZE=34–28 |матч_SPO_GOG=43–33 |матч_SPO_KRI= |матч_SZE_SPO=35–35 |матч_SZE_GOG= |матч_SZE_KRI=42–31 |матч_GOG_SPO= |матч_GOG_SZE=36–34 |матч_GOG_KRI=39–30 |матч_KRI_SPO=29–37 |матч_KRI_SZE= |матч_KRI_GOG=32–37 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_SPO={{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |назва_SZE={{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |назва_GOG={{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |назва_KRI={{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = 3521 |судзьдзя = Пэтурсан, Трастарсан |судзьдзя_краіна = Ісьляндыя |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = 42:31 |лік_першай_паловы = 22:13 |галы1 = [[Магнус Абэльвік Рэд|Рэд]] 9 |галы2 = [[Антан Гальбэк|Гальбэк]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101045/OTPBankPICKSzeged-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = 1709 |судзьдзя = Борычыч, Маркавіч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = 43:33 |лік_першай_паловы = 21:13 |галы1 = [[Мартым Кошта|М. Кошта]] 11 |галы2 = [[Олі Мітун|Мітун]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101039/SportingClubedePortugal-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 7 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = 3075 |судзьдзя = Гарсія, Марын |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = 36:34 |лік_першай_паловы = 18:17 |галы1 = [[Олі Мітун|Мітун]], [[Мануэль Цэндэр|Цэндэр]] 10 |галы2 = [[Міклаш Рошта|Рошта]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101044/GOG-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 6 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = 1 }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = 2113 |судзьдзя = Пырву, Патырніке |судзьдзя_краіна = Румынія |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = 29:37 |лік_першай_паловы = 16:22 |галы1 = [[Ісаак Біль Нільсэн|Нільсэн]] 7 |галы2 = [[Оры Фрэйр Торкельсан|Торкельсан]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101042/IFKKristianstad-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = 2364 |судзьдзя = Кутлер, Мэрц |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = 32:37 |лік_першай_паловы = 14:17 |галы1 = [[Эйнар Брагі Атальстэйнсан|Атальстэйнсан]] 10 |галы2 = [[Эміль Оксэнвад Тонэсэн|Тонэсэн]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101048/IFKKristianstad-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 кастрычніка 2026 |час = 21:00 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = 6123 |судзьдзя = Лаг, Сок |судзьдзя_краіна = Славенія |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = 35:35 |лік_першай_паловы = 16:16 |галы1 = [[Марыё Шоштарыч|Шоштарыч]] 11 |галы2 = [[Кіку Кошта|К. Кошта]], [[Мартым Кошта|М. Кошта]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101038/OTPBankPICKSzeged-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 2 |чырвоныя_карткі1 = 1 |дзьве_хвіліны2 = 6 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = 3456 |судзьдзя = Металары, Нікалаўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = 39:30 |лік_першай_паловы = 22:17 |галы1 = [[Мануэль Цэндэр|Цэндэр]] 11 |галы2 = [[Эйнар Брагі Атальстэйнсан|Атальстэйнсан]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101047/GOG-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = 2165 |судзьдзя = Шульцэ, Тэніс |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = 34:28 |лік_першай_паловы = 19:14 |галы1 = [[Кіку Кошта|К. Кошта]] 9 |галы2 = [[Марыё Шоштарыч|Шоштарыч]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101037/SportingClubedePortugal-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Пік-арэна]], [[Сэгед]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Пік Сэгед|Пік]] {{Сьцяг|Вугоршчына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101043/OTPBankPICKSzeged-GOG/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Павільён імя Жуана Рошы]], [[Лісабон]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] {{Сьцяг|Партугалія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швэцыя}} [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101041/SportingClubedePortugal-IFKKristianstad/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Арэна-Свэнбарг]], [[Свэнбарг]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[ГОГ Гудмэ|ГОГ]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Партугалія}} [[Спортынг Лісабон (гандбольны клюб)|Спортынг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101040/GOG-SportingClubedePortugal/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Крыстыянстад-Арэна]], [[Крыстыянстад]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Крыстыянстад (гандбольны клюб)|Крыстыянстад]] {{Сьцяг|Швэцыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Вугоршчына}} [[Пік Сэгед|Пік]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101046/IFKKristianstad-OTPBankPICKSzeged/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група E === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група E |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=BAR, MON, BUC, AAR |абнаўленьне=15 кастрычніка 2026 |матч_BAR_MON= |матч_BAR_BUC=34–27 |матч_BAR_AAR=39–28 |матч_MON_BAR=27–28 |матч_MON_BUC= |матч_MON_AAR=30–38 |матч_BUC_BAR=22–36 |матч_BUC_MON=23–27 |матч_BUC_AAR= |матч_AAR_BAR= |матч_AAR_MON=36–32 |матч_AAR_BUC=25–25 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_BAR={{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |назва_MON={{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |назва_BUC={{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |назва_AAR={{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = 1136 |судзьдзя = Кутлер, Мэрц |судзьдзя_краіна = Нямеччына |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = 39:28 |лік_першай_паловы = 18:13 |галы1 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 7 |галы2 = [[Эміль Лярке|Лярке]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101053/Bar%C3%A7a-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 10 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = 3400 |судзьдзя = Канічанін, Канічанін |судзьдзя_краіна = Босьнія і Герцагавіна |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = 23:27 |лік_першай_паловы = 9:11 |галы1 = [[Аніел Лангару|Лангару]] 6 |галы2 = [[Давід Балягер|Балягер]], [[Кіліян Вільміно|Вільміно]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101056/DinamoBucuresti-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сюд-дэ-Франс-арэна]], [[Манпэлье]] |гледачы = 7500 |судзьдзя = Металары, Нікалаўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = 27:28 |лік_першай_паловы = 15:18 |галы1 = [[Кіліян Вільміно|Вільміно]] 7 |галы2 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101050/MontpellierHandball-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 5 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = 2134 |судзьдзя = Ёвандыч, Секуліч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = 25:25 |лік_першай_паловы = 14:15 |галы1 = [[Эміль Лярке|Лярке]] 6 |галы2 = [[Мадс-Эміль Ленбрах|Ленбрах]], [[Бранка Вуявіч|Вуявіч]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101060/SAHAarhus-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = 2947 |судзьдзя = Богданаўс, Чэрняўскіс |судзьдзя_краіна = LAT |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = 36:32 |лік_першай_паловы = 15:13 |галы1 = [[Ёган Гансэн|Гансэн]] 7 |галы2 = [[Дрэві Паскаль|Паскаль]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101058/SAHAarhus-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 8 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = 1459 |судзьдзя = Равіцкі, Фабрычны |судзьдзя_краіна = POL |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = 34:27 |лік_першай_паловы = 16:13 |галы1 = [[Дыка Мэм|Мэм]] 6 |галы2 = [[Бранка Вуявіч|Вуявіч]] 7 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101051/Bar%C3%A7a-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 2 |чырвоныя_карткі2 = 1 }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = 4250 |судзьдзя = Будзак, Заграднік |судзьдзя_краіна = Славаччына |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = 22:36 |лік_першай_паловы = 11:20 |галы1 = [[Ёсіф Бузьле|Бузьле]], [[Мігел Мартынш|Мартынш]] 4 |галы2 = [[Тыматэ Н’Гесан|Н’Гесан]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101052/DinamoBucuresti-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 15 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Палац спорту імя Рэнэ Буньёля|Рэнэ-Буньёль]], [[Манпэлье]] |гледачы = 2500 |судзьдзя = Мартынш, Мартынш |судзьдзя_краіна = Партугалія |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = 30:38 |лік_першай_паловы = 14:18 |галы1 = [[Арцюр Лен|Лен]], [[Люка Гігон|Гігон]] 4 |галы2 = [[Андрэас Сёгар|Сёгар]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101057/MontpellierHandball-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 20:45 |стадыён = [[Заля Палівалэнцэ (Бухарэст)|Заля Палівалэнцэ]], [[Бухарэст]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] {{Сьцяг|Румынія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Данія}} [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101059/DinamoBucuresti-SAHAarhus/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Паляў Бляўграна]], [[Барсэлёна]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] {{Сьцяг|Гішпанія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Францыя}} [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101049/Bar%C3%A7a-MontpellierHandball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Сюд-дэ-Франс-арэна]], [[Манпэлье]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Манпэлье (гандбольны клюб)|Манпэлье]] {{Сьцяг|Францыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Румынія}} [[Дынама Бухарэст (гандбольны клюб)|Дынама]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101055/MontpellierHandball-DinamoBucuresti/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 29 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Сэрэс-Арэна]], [[Оргус]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Сканэрборг (гандбольны клюб)|Сканэрборг]] {{Сьцяг|Данія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Гішпанія}} [[Барсэлёна (гандбольны клюб)|Барсэлёна]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101054/SAHAarhus-Bar%C3%A7a/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} === Група F === <onlyinclude>{{#invoke:Спартовая табліца|main|стыль=ВНП |section=Група F |крыніца=[https://ehfcl.eurohandball.com/men/2026-27/standings/#group-phase ЭГФ] |winpoints=2 <!--Кваліфікацыі камандаў.--> |вынік1= |вынік2= |вынік3= |вынік4= <!--Аўтаматычнае стварэньне табліцы--> |генэраваць_турнірную_табліцу=так |ranking_criteria=pts, h2h_pts, h2h_gd, h2h_gf, gd, gf |default_order=MAG, KIE, KOL, KRI |абнаўленьне=14 кастрычніка 2026 |матч_MAG_KIE=30–27 |матч_MAG_KOL=37–22 |матч_MAG_KRI= |матч_KIE_MAG=30–35 |матч_KIE_KOL= |матч_KIE_KRI=30–29 |матч_KOL_MAG= |матч_KOL_KIE=29–36 |матч_KOL_KRI=28–36 |матч_KRI_MAG=29–39 |матч_KRI_KIE= |матч_KRI_KOL=34–32 <!--Вызначэньне камандаў (спасылкі ў табліцы)--> |назва_MAG={{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |назва_KIE={{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |назва_KOL={{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |назва_KRI={{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] <!--Вызначэньне слупка кваліфікацыі і паніжэньня--> |колер_A=green1|тэкст_A= Асноўны раўнд |колер_Б=blue1|тэкст_Б= Пераход у [[Эўрапейская ліга ЭГФ|Эўрапейскую лігу]] <!--Налады--> |ліміт_паказу=5 |загаловак_слупка_вынікаў=QR }}</onlyinclude> {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = 4321 |судзьдзя = Біро, Кіс |судзьдзя_краіна = Вугоршчына |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = 30:29 |лік_першай_паловы = 19:15 |галы1 = [[Алекс Улах|Улах]] 8 |галы2 = [[Марын Шыпіч|Шыпіч]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101069/IndustriaKielce-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 5 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 9 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = 5500 |судзьдзя = Кул, Тынт |судзьдзя_краіна = Эстонія |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = 37:22 |лік_першай_паловы = 19:12 |галы1 = [[Омар Інгі Магнусан|Магнусан]] 7 |галы2 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101063/SCMagdeburg-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 16 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = 1556 |судзьдзя = Богданаўс, Чэрняўскіс |судзьдзя_краіна = LAT |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = 29:36 |лік_першай_паловы = 14:20 |галы1 = [[Эмрэ Крыстафэр Бэрге|Бэрге]] 7 |галы2 = [[Алекс Улах|Улах]] 9 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101068/KolstadH%C3%A5ndball-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 4 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 17 верасьня 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = 3899 |судзьдзя = Альварэс, Бустамантэ |судзьдзя_краіна = Гішпанія |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = 29:39 |лік_першай_паловы = 11:20 |галы1 = [[Ёнас Шэлькер|Шэлькер]] 7 |галы2 = ''чатыры гульцы'' 5 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101066/HCKriensLuzern-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 1 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = 3838 |судзьдзя = Мітрэўскі, Тадароўскі |судзьдзя_краіна = Паўночная Македонія |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = 34:32 |лік_першай_паловы = 19:16 |галы1 = [[Жэром Мюлер|Ж. Мюлер]] 10 |галы2 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 8 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101072/HCKriensLuzern-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 1 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 3 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 7 кастрычніка 2026 |час = 21:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = 4200 |судзьдзя = Гансэн, Мадсэн |судзьдзя_краіна = Данія |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = 30:35 |лік_першай_паловы = 17:19 |галы1 = [[Алекс Улах|Улах]] 8 |галы2 = [[Гісьлі Торгейр Крыст’янсан|Крыст’янсан]], [[Омар Інгі Магнусан|Магнусан]] 11 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101062/IndustriaKielce-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 3 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 2 |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = 6401 |судзьдзя = Ёвандыч, Секуліч |судзьдзя_краіна = Сэрбія |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = 30:27 |лік_першай_паловы = 13:14 |галы1 = [[Гісьлі Торгейр Крыст’янсан|Крыст’янсан]] 6 |галы2 = [[Дылян Наі|Наі]] 6 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101061/SCMagdeburg-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 4 |жоўтыя_карткі1 = 1 |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = 7 |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 14 кастрычніка 2026 |час = 19:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = 1375 |судзьдзя = Гасьмі, Гасьмі |судзьдзя_краіна = Францыя |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = 28:36 |лік_першай_паловы = 13:16 |галы1 = [[Сыман Епсан|Епсан]] 9 |галы2 = [[Жэром Мюлер|Ж. Мюлер]] 12 |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101071/KolstadH%C3%A5ndball-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = 2 |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = 1 |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 21 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Пілятус-Арэна]], [[Крынс]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] {{Сьцяг|Швайцарыя}} |каманда2 = {{Сьцяг|Польшча}} [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101070/HCKriensLuzern-IndustriaKielce/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 22 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Кальстад-Арэна]], [[Тронгэйм]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] {{Сьцяг|Нарвэгія}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нямеччына}} [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101064/KolstadH%C3%A5ndball-SCMagdeburg/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} ---- {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[GETEC-арэна]], [[Магдэбург]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Магдэбург (гандбольны клюб)|Магдэбург]] {{Сьцяг|Нямеччына}} |каманда2 = {{Сьцяг|Швайцарыя}} [[Крынс-Люцэрн (гандбольны клюб)|Крынс-Люцэрн]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101065/SCMagdeburg-HCKriensLuzern/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} {{Справаздача пра гандбольны матч |дата = 28 кастрычніка 2026 |час = 22:45 |стадыён = [[Заля легіёнаў]], [[Кельцы]] |гледачы = |судзьдзя = |судзьдзя_краіна = |каманда1 = [[Індустрыя Кельцы|Індустрыя]] {{Сьцяг|Польшча}} |каманда2 = {{Сьцяг|Нарвэгія}} [[Кальстад Тронгэйм|Кальстад]] |лік = : |лік_першай_паловы = |галы1 = |галы2 = |пратакол = [http://www.eurohandball.com/en/matches/202711020101067/IndustriaKielce-KolstadH%C3%A5ndball/ Пратакол] |дзьве_хвіліны1 = |жоўтыя_карткі1 = |чырвоныя_карткі1 = |дзьве_хвіліны2 = |жоўтыя_карткі2 = |чырвоныя_карткі2 = }} == Крыніцы == {{Крыніцы}} pny55nmbdhwfjshrj7m4owg03vjvzn6 0 304366 2697444 2697421 2026-10-22T17:06:54Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697444 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; яшчэ 4 дымы заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] 589qnwury1azp4906f792gq99nystx7 2697446 2697444 2026-10-22T17:51:55Z Дамінік 64057 2697446 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; яшчэ 4 дымы заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] oxpl6ia7wdyraa9bx2rfkxvs99cqp1o 2697447 2697446 2026-10-22T17:53:41Z Дамінік 64057 2697447 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; яшчэ 4 дымы заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] rkbx6hh3xnrnvvth6nmoja5ulajzzzm 2697448 2697447 2026-10-22T18:02:13Z Дамінік 64057 /* Заўвагі */ 2697448 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; яшчэ 4 дымы заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] 3ptondmvyjcnfnvi9l2l840fa951zak 2697457 2697448 2026-10-23T05:10:17Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697457 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; гаспадары яшчэ 4 дымоў заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] dvcusfias485lgpat42f65uc9bjxd07 2697460 2697457 2026-10-23T05:30:34Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697460 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; гаспадары яшчэ 4 дымоў заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. Габрэйскі перапіс 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчыў пражываньне ў сяле Копцеўшчына адпаведна 6, 3 і 6 чалавек, зь якіх зьбіралася пагалоўшчына, прыналежных да Вяледніцкага кагалу ў Оўруцкім павеце<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. – Киев, 1890. С. 296, 388, 708</ref>. Зьмяншэньне колькасьці габрэяў у 1778 годзе, магчыма, выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] kt12mn2wd8fhggiwjwozh7ui5r0bpg9 2697461 2697460 2026-10-23T05:57:03Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697461 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; гаспадары яшчэ 4 дымоў заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. [[Файл:Габрэі Скароднага ў 1784 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Габрэі копцеўшчыны ў 1784 г.]] Габрэйскі перапіс 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчыў пражываньне ў сяле Копцеўшчына адпаведна 6, 3 і 6 чалавек, зь якіх зьбіралася пагалоўшчына, прыналежных да Вяледніцкага кагалу ў Оўруцкім павеце<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. – Киев, 1890. С. 296, 388, 708</ref>. Зьмяншэньне колькасьці габрэяў у 1778 годзе, магчыма, выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] my1f427p63jwqb3kr9q0l22bau1xbl3 2697462 2697461 2026-10-23T05:57:32Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697462 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; гаспадары яшчэ 4 дымоў заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. [[Файл:Габрэі Скароднага ў 1784 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Габрэі Копцеўшчыны ў 1784 г.]] Габрэйскі перапіс 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчыў пражываньне ў сяле Копцеўшчына адпаведна 6, 3 і 6 чалавек, зь якіх зьбіралася пагалоўшчына, прыналежных да Вяледніцкага кагалу ў Оўруцкім павеце<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. – Киев, 1890. С. 296, 388, 708</ref>. Зьмяншэньне колькасьці габрэяў у 1778 годзе, магчыма, выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] hzpcri17jn78fs68w6bps37bsfpvzap 2697472 2697462 2026-10-23T11:48:36Z Дамінік 64057 /* Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай */ 2697472 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; гаспадары яшчэ 4 дымоў заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Паводле люстрацыі падымнага падатку Жытомірскага і Оўруцкага паветаў Кіеўскага ваяводзтва 1683 году, з 8 дымоў сяла Kopciowszczyzna пана Карытка мусіла выплачвацца 4 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 734; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 488</ref>. 14 верасьня і 14 кастрычніка 1686 году roboczy Раман Тышэвіч з Kopciowicz (у другі раз з Kopciowszczyzny{{заўвага|Падвойная інфармацыя прыведзеная ў крыніцы.}}), падданы пана Карытка, пад прысягай паведаміў у Оўруцкім гродзкім судзе пра адыход з-за казацкіх гвалтаў 3 дымоў<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 90зв., 92; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 550, 552.</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. [[Файл:Габрэі Скароднага ў 1784 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Габрэі Копцеўшчыны ў 1784 г.]] Габрэйскі перапіс 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчыў пражываньне ў сяле Копцеўшчына адпаведна 6, 3 і 6 чалавек, зь якіх зьбіралася пагалоўшчына, прыналежных да Вяледніцкага кагалу ў Оўруцкім павеце<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. – Киев, 1890. С. 296, 388, 708</ref>. Зьмяншэньне колькасьці габрэяў у 1778 годзе, магчыма, выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] j4i23wng9fvbkbo3rquad5e88cv9mho 2697473 2697472 2026-10-23T11:53:01Z Дамінік 64057 2697473 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Украіна |Назва = Копцеўшчына |Статус = сяло |Назва ў родным склоне = Копцеўшчыны |Арыгінальная назва = Коптівщина |Лацінка = Kopcieŭščyna |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = перад 1532 годам |Першыя згадкі = [[1532]] |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Жытомірская вобласьць|Жытомірская]] |Аўтаномная рэспубліка = |Раён = [[Корасьценскі раён|Корасьценскі]] |Сельсавет = |Мэр = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 452 |Год падліку колькасьці = 2001 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |КОАТУУ = |Аўтамабільны нумарны знак = |Выява = |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 51 |Шырата хвілінаў = 20 |Шырата сэкундаў = 14 |Даўгата градусаў = 28 |Даўгата хвілінаў = 35 |Даўгата сэкундаў = 48 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Ко́пцеўшчына''' ({{мова-uk|Ко́птівщина}}) — сяло ў Оўруцкай меставай грамадзе [[Корасьценскі раён|Корасьценскага раёну]] [[Жытомірская вобласьць|Жытомірскай вобласьці]] [[Украіна|Ўкраіны]]. [[Файл:Варавічы Хведара Ўладыкі ў 1552 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына Томка Пасягоўскага ў 1552 г.]] [[Файл:Копцевічы ў 1569 і 1571 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў 1569 і 1571 г.]] [[Файл:Копцевічы ў рэестры 1581 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцевічы ў рэестры 1581 г.]] == Гісторыя == === Вялікае Княства Літоўскае === Найраней селішча згаданае ў люстрацыі [[Оўруч|Оўруцкага]] замку 1552 г.{{заўвага|У. Б. Антановіч, укладальнік адпаведнага тому дакумэнтаў, датаваў яе 1545 годам. Але апісаньні іншых «украинных замков» — Мазырскага, Чарнобыльскага, Асьцёрскага, Віньніцкага, Чаркаскага — пазначаныя 1552 г. І для Оўруцкага гэты год цалкам прыймальны, бо Іосіф Халецкі тады заставаўся дзяржаўцам, а люстрацыя праведзена пры ім.}}, калі Копцеўшчына і Коўскае ўжо 20 гадоў былі выслугай Томка Пасягоўскага, а іхныя 8 дымоў складалі 2 службы<ref>Центральний державний історичний архів України в м. Києві (ЦДІАУК). Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 454; Архив Юго-Западной Росии (Архив ЮЗР). Ч. 4. Т. І. Акты о происхождении шляхетских родов в Юго-Западной России. — Киев, 1867. С. 35, 48</ref>. Напярэдадні падпісаньня акту [[Люблінская унія|Люблінскай уніі]] ўказам караля [[Жыгімонт Аўгуст|Жыгімонта Аўгуста]] ад 6 чэрвеня 1569 году [[Кіеўскае ваяводзтва]] было далучана да [[Карона Каралеўства Польскага|Кароны Польскай]]<ref>Volumina Legum. Tom II. — Petersburg: Nakładem i drukiem Józafata Ohryzki, 1859. S. 84 — 87; Падалінскі У. // Беларускі гістарычны агляд. — 2012. Т. 19. С. 329—337 (Рэцэнзія на кн.: Litwin H. Równi do równych: kijowska reprezentacja sejmowa 1569—1648. — Warszawa, 2009)</ref>. 17 чэрвеня Хведар Хамяк з маёнткаў Пасягвы{{заўвага|Ягоны бацька Маско Хамяковіч, побач зь іншымі валынскімі зямянамі Зьверам Львовічам і панамі Пасягоўскімі, валодаў часткай Пасягвы, пра што сьведчыць рэвізія Луцкага замку 1545 г.<ref>Литовська метрика. Книга 561. Ревізії українських замків 1545 року. / Підготував Володимир Кравченко. — Київ, 2005. С. 141, 147</ref>}} ў [[Луцк]]ім і Копцевічаў у Оўруцкім павеце прысягнуў на вернасьць каралю і Кароне<ref>ЦДІАУК. Ф. 25. Оп. 1. Спр. 11. А. 256; Архив ЮЗР. Ч. 2. Т. І. постановления дворянских провинциальных сеймов в Юго-Западной России. — Киев, 1861. С. 1—17 (9)</ref>. === Карона Каралеўства Польскага ў Рэчы Паспалітай === Згодна з рэестрам [[падымнае|падымшчыны]], ухваленым на Люблінскім сойме 1569 году, з 2 цяглых дымоў і з 4 [[агароднікі|агароднікаў]] сяла Копцевічы пана Хведара Масковіча Хамяка ў 1571 годзе было выбрана адпаведна па 12 грошаў і па 4 гр.; гаспадары яшчэ 4 дымоў заставаліся «на волі»<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 492</ref>. У падатковым рэестры Кіеўскай зямлі за 1581 год сказана, што з 3 дымоў [[асадныя сяляне|асадных сялянаў]] і 9 агароднікаў у сяле Копцевічы пана Юрыя Падбільскага выбрана адпаведна па 15 грошаў і па 4 гр.<ref>ЦДІАУК. Ф. 44. Оп. 1. Спр. 1. А. 891зв.; Źródła dziejowe (ŹD). T. XX. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym. T. IX: Ziemie ruskie. Ukraina (Kijów — Bracław) / A. Jabłonowski — Warszawa, 1894. Wykazy… S. 43</ref>. Памежныя грунты Копцевічаўскія (Koptewiczowskie) паноў Машчаніцкіх названыя пры падзеле 22 чэрвеня 1600 году Норынскіх добраў паміж Янам Аксакам, падваяводай кіеўскім, Янам Аганоўскім з жонкай Марушай Дашкоўскай, Ярашам Зубам, мужам нябожчыцы Ганны Дашкоўскай<ref>ŹD. T. XXI. Polska XVI wieku pod względem geograficzno-statystycznym; T. X. — Warszawa, 1894. S. 56—57</ref>. У 1610 годзе ў дзедзіцтва пані Машчаніцкай у Копцеўшчыне быў узьведзены будынак царквы Сьвятой Тройцы<ref>Інстытут рукапісу Нацыянальнай бібліятэкі Украіны імя У. І. Вярнадзкага (ІР НБУВ). Ф. 233. Спр. 19. А. 660</ref> [[Файл:Скароднае ў рэестры 1634 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Копцеўшчына ў рэестры 1634 г.]] [[Файл:Скароднае Юрыя Машчаніцкага ў 1640 г.jpg|значак|150пкс|Копцеўшчына ў тарыфе 1640 г.]] [[Файл:Хвойніцкая воласьць. 1683 г.jpg|значак|зьлева|150px|Копцеўшчына ў люстрацыі 1683 г.]] 9-м траўня 1618 году датаваны судовы дэкрэт, у якім Канстанцін Шчэнеўскі абвінавачваў Юрыя Машчаніцкага ў тым, што ён коней, збожжа і розныя рэчы, «przez dobra Noryńsko wiezionych», забраў да ўласнага сяла Koptewszczyzna<ref>ŹD. — S. 232</ref>. У дакумэнце пад назвай «Regestr wybirania podymnego jednego w powiecie Owruckim w roku... 1634» зазначана, што пан Юры Машчаніцкі з 75 дымоў (×6 — ~450 жыхароў) у Копцеўшчыне мусіў заплаціць 37 з паловай злотых{{заўвага|Разьлік такі, што з кожнага дыму выбіралася па 15 грошаў.}}<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 927</ref>. З матэрыялаў тарыфу [[падымнае|падымнага]] «dwoiego» Кіеўскага ваяводзтва 1640 году вынікае, што з 75 дымоў сяла Копцеўшчыны і часткі Гаевічаў Ю. Машчаніцкага выбрана было 75 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 11. Оп. 1. Спр. 9. А. 868зв.; Archiwum Państwowe w Krakowie. Archiwum Młynowskie Chodkiewiczów. Mikr. № J – 14970. Sygn. 404. S. 170</ref>. Паводле люстрацыі падымнага падатку Жытомірскага і Оўруцкага паветаў Кіеўскага ваяводзтва 1683 году, з 8 дымоў сяла Kopciowszczyzna пана Карытка мусіла выплачвацца 4 злотых<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 3. А. 734; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 488</ref>. 14 верасьня і 14 кастрычніка 1686 году roboczy Раман Тышэвіч з Kopciowicz (у другі раз з Kopciowszczyzny{{заўвага|Падвойная інфармацыя прыведзеная ў крыніцы.}}), падданы пана Карытка, пад прысягай паведаміў у Оўруцкім гродзкім судзе пра адыход з-за казацкіх гвалтаў 3 дымоў<ref>ЦДІАУК. Ф. 15. Оп. 1. Спр. 5. А. 90зв., 92; Архив ЮЗР. Ч. 7. Т. 1. С. 550, 552.</ref>. Найранейшыя зьвесткі пра парохію (прыход) Сьвята-Траецкай царквы ў Копцеўшчыне ўтрымліваецца ў матэрыялах візыты Оўруцкага ўніяцкага дэканату (пратапопіі) ад 3 лютага 1740 году. Тады ён аб'ядноўваў верных з 27 дымоў (~162 душы) у самым сяле, а таксама 16 дымоў (~96 душ) у Матвіеўцах і [[Палохачаў|Палохачаве]]. Узначальваў грамаду сьвятар Рыгор Андрушэнка<ref>ІР НБУВ. Ф. 233. Спр. 19. А. 660—663</ref>. [[Файл:Габрэі Скароднага ў 1784 г.jpg|значак|зьлева|150пкс|Габрэі Копцеўшчыны ў 1784 г.]] Габрэйскі перапіс 1765, 1778 і 1784 гадоў засьведчыў пражываньне ў сяле Копцеўшчына адпаведна 6, 3 і 6 чалавек, зь якіх зьбіралася пагалоўшчына, прыналежных да Вяледніцкага кагалу ў Оўруцкім павеце<ref>Архив ЮЗР. Ч. 5. Т. 2. Переписи еврейского населения в юго-западном крае в 1765—1791 гг. – Киев, 1890. С. 296, 388, 708</ref>. Зьмяншэньне колькасьці габрэяў у 1778 годзе, магчыма, выклікана выбухам гайдамацка-сялянскай [[Каліеўшчына|Каліеўшчыны]] 1768 году. === Пад уладай Расейскай імпэрыі === Пасьля [[Другі падзел Рэчы Паспалітай|другога падзелу Рэчы Паспалітай]] (1793) Копцеўшчына апынулася ў [[Расейская імпэрыя|Расейскай імпэрыі]]. === Найноўшы час === == Заўвагі == {{Заўвагі|2}} == Крыніцы == {{Крыніцы|2}} [[Катэгорыя:Населеныя пункты Жытомірскай вобласьці]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты, згаданыя ў XVII стагодзьдзі]] lgyvikrksmlg7ausdw9g992yycu4v9b 0 304375 2697434 2026-10-22T13:19:05Z Jim 415 Створаная старонка са зьместам „{{Іншыя значэньні|Першамайская}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Першамайская |Лацінка = Pieršamajskaja |Статус = Вёска |Назва ў родным склоне = Першамайскай |Герб = |Сьцяг...“ 2697434 wikitext text/x-wiki {{Іншыя значэньні|Першамайская}} {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Першамайская |Лацінка = Pieršamajskaja |Статус = Вёска |Назва ў родным склоне = Першамайскай |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Менская вобласьць|Менская]] |Раён = [[Смалявіцкі раён|Смалявіцкі]] |Сельсавет = [[Драчкаўскі сельсавет|Драчкаўскі сельсавет]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 20 |Год падліку колькасьці = 2009 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Тэлефонны код = +375 1776 |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = 202154<ref>[https://belpost.by/Uznatpochtovyykod28indek?search=%D0%9F%D0%B5%D1%80%D1%88%D0%B5%D0%BC%D0%B0%D0%B9%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F Белпошта] {{Ref-ru}}</ref>. |СААТА = 6248808048 |Выява = Pieršamajskaja, Smaliavičy District (02).jpg |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 51 |Шырата сэкундаў = 42 |Даўгата градусаў = 27 |Даўгата хвілінаў = 59 |Даўгата сэкундаў = 22 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Першама́йская'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Менская вобласьць}} С. 443</ref> — [[вёска]] ў [[Смалявіцкі раён|Смалявіцкім раёне]] [[Менская вобласьць|Менскай вобласьці]]. Уваходзіць у склад [[Драчкаўскі сельсавет|Драчкаўскага сельсавету]]. Да 16 сьнежня 2009 году вёска ўваходзіла ў склад [[Пятровіцкі сельсавет (Смалявіцкі раён)|Пятровіцкага сельсавету]]<ref>[http://www.pravo.by/pdf/2010-8/2010-8(002-007).pdf Рашэньне Менскага абласнога савета дэпутатаў ад 16.12.2009 №231 «Аб зьмяненьні адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу Менскай вобласьці»] {{Архівавана|url=https://web.archive.org/web/20210806040159/https://pravo.by/pdf/2010-8/2010-8(002-007).pdf |date=6 жніўня 2021 }}{{ref-ru}}</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == {{Commons|Category:Pieršamajskaja, Smaliavičy District}} * [https://web.archive.org/web/20260510020954/https://smolevichi.gov.by/ Афіцыйная старонка Смалявіцкага раёну] * [http://belaruscity.net/smolevichi/towns.php Пра гарады і вёскі Смалявіцкага раёну] {{Драчкаўскі сельсавет}} {{Смалявіцкі раён}} [[Катэгорыя:Драчкаўскі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёну]] fgou7344dtv4tvfyiv0xnxzh4slazfb 0 304376 2697436 2026-10-22T13:51:21Z Jim 415 Створаная старонка са зьместам „{{Навуковец}} '''Андрэ́-Жак Гарнэрэ́н''' ({{Мова-fr|André-Jacques Garnerin}}; [[30 студзеня]] [[1769]], [[Парыж]] — [[18 жніўня]] [[1823]], Парыж) — [[Францыя|францускі]] паветраплавальнік, вынаходнік бязрамавага [[Парашут|парашут]]а і першы парашутыст у гісторыі. Займа...“ 2697436 wikitext text/x-wiki {{Навуковец}} '''Андрэ́-Жак Гарнэрэ́н''' ({{Мова-fr|André-Jacques Garnerin}}; [[30 студзеня]] [[1769]], [[Парыж]] — [[18 жніўня]] [[1823]], Парыж) — [[Францыя|францускі]] паветраплавальнік, вынаходнік бязрамавага [[Парашут|парашут]]а і першы парашутыст у гісторыі. Займаў пасаду Афіцыйнага аэранаўта Францыі. ==Жыцьцяпіс== Андрэ-Жак Гарнэрэн нарадзіўся ў Парыжы 30 студзеня 1769 году і быў ахрышчаны на наступны дзень, 31 студзеня, у царкве ''Сэн-Савэр''. Пазьней ён стаў вучнем піянэра паветраплаваньня прафэсара фізыкі [[Жак Шарль|Жака Шарля]] — вынаходніка [[Вадарод|вадароднага]] [[Паветраны шар|паветранага шара]] (''шарльера''). Падчас [[Француская рэвалюцыя|Францускай рэвалюцыі]] Гарнэрэн займаў пасаду «аэранаўта грамадзкіх сьвятаў» і адказваў за ўздым мангальф’ераў. Гэтую пасаду ён захоўваў да [[1804]] году, калі яго замяніла [[Сафі Бляншар]]. У часе першай фазы Францускіх рэвалюцыйных войнаў (1792—1797) Гарнэрэн трапіў у палон да [[Вялікабрытанія|брытанскіх]] войскаў у [[Бэльгія|Бэльгіі]], пасьля чаго быў перададзены [[Габсбурская манархія|аўстрыйцам]]. Тры гады (1794—1797) ён правёў у якасьці ваеннапалоннага ў [[Будапэшт|Будзе]] ([[Вугоршчына]]), дзе распрацоўваў спосабы ўдасканаленьня аэрастатаў і канструкцыі парашутаў. ==Паветраплаваньне і парашуты== Гарнэрэн актыўна займаўся палётамі на вадародных паветраных шарах. У большасьці паветраплавальных праектаў ён працаваў разам са сваім старэйшым братам [[Жан-Батыст-Алів’е Гарнэрэн|Жан-Батыстам-Алів’е Гарнэрэнам]] (1766—1849). Значны ўнёсак у разьвіцьцё аэранаўтыкі і высокі прафэсіяналізм прывялі да ягонага прызначэньня ''Афіцыйным аэранаўтам Францыі''. ==Першы скачок з парашутам== Абапіраючыся на раньнія экспэрымэнты з парашутамі, якія праводзіў [[Люі-Сэбастыян Ленарман]] у 1783 годзе, Гарнэрэн пачаў досьведы з прыладамі ў форме [[Парасон|парасон]]а. 22 кастрычніка 1797 году у парыскім парку Мансо ён зьдзейсьніў першы ў гісторыі спуск на бязрамавым парашуце (у гандолі). Першы парашут Гарнэрэна быў выраблены зь белага палатна (паводле іншых зьвестак — з шоўку) і меў дыямэтар каля 7 мэтраў. Перад уздымам купал-парасон быў закрыты, па ягоным цэнтры праходзіў шост, а праз трубку ў шосьце цягнулася вяроўка, якая злучала канструкцыю з паветраным шарам. Гарнэрэн знаходзіўся ў кошы, прымацаваным да ніжняй часткі парашута. На вышыні каля 1000 мэтраў ён перарэзаў вяроўку, якая злучала ягоны парашут з аэрастатам. Паветраны шар працягнуў уздымацца ў неба, а Гарнэрэн у кошы з парашутам пачаў зьніжацца. Падчас спуску кош моцна разгойдваўся з боку ў бок (бо ў купале яшчэ не было вэнтыляцыйнай адтуліны на вяршыні), а пры прызямленьні ўдарыўся і працягнуўся па зямлі. На вачах у захопленага натоўпу, які ўжо лічыў, што аэранаўт загіне, Гарнэрэн выбраўся з коша без сур’ёзных пашкоджаньняў, атрымаўшы толькі вывіх шчыкалаткі. ==Палёт з «грамадзянкай Анры»== Пасьля посьпеху Гарнэрэн пачаў ладзіць рэгулярныя выпрабаваньні і дэманстрацыі ў парку Мансо. Сэнсацыя вакол ягоных палётаў асабліва ўзмацнілася ў 1798 годзе, калі ён абвясьціў, што ў наступны палёт возьме ў якасьці пасажыркі [[Жанчына|жанчыну]]. Нягледзячы на падтрымку публікі і прэсы, Гарнэрэн быў вымушаны абараняць свой праект перад чыноўнікамі Цэнтральнага бюро паліцыі. Паліцыя выказвала занепакоенасьць тым, як паніжаны атмасфэрны ціск можа паўплываць на ворганы далікатнага жаночага цела, баялася страты ёю прытомнасьці, а таксама сумнявалася ў маральнай прымальнасьці палёту мужчыны і жанчыны ў такой цеснай блізкасьці. Не задаволіўшыся адказамі аэранаўта, паліцыя выдала судовую забарону на палёт на той падставе, што маладая жанчына пагаджаецца на авантуру, не ўсьведамляючы цалкам магчымых наступстваў. Аднак пасьля дадатковых кансультацыяў зь міністрам унутраных справаў і міністрам паліцыі забарона была скасаваная з фармулёўкай, што «ня больш скандальна бачыць двух людзей рознага полу, якія ўздымаюцца на паветраным шары, чым бачыць, як яны сядаюць у карэту». Таксама было прызнана, што рашэньне жанчыны сьведчыць пра ейны давер да экспэрымэнту і асабістую бясстрашнасьць. Кандыдатка — маладая і прыгожая «''грамадзянка Анры''» (Citoyenne Henri) — ужо была абраная, таму Гарнэрэн прарэклямаваў палёт у парыскай газэце «''L'Ami des Lois''». 8 ліпеня 1798 году ў парку Мансо сабралася вялікая колькасьць гледачоў. Пасьля некалькіх колаў па парку пад аплядысмэнты натоўпу вядомы астраном [[Жэром Лялянд]] дапамог грамадзянцы Анры сесьці ў кош аэрастата. Падарожжа прайшло без інцыдэнтаў і завяршылася ў [[Гусэнвіль|Гусэнвілі]], прыкладна за 30 кілямэтраў на [[Поўнач|поўнач]] ад Парыжу. 11 кастрычніка 1802 году вучаніца і жонка вынаходніка [[Жанна Ляброс]] ад імя мужа падала заяўку на патэнт на «''прыладу, званую парашутам, прызначаную для запаволеньня падзеньня гандолі паветранага шара пасьля ягонага выбуху''». ==Турнэ па Англіі== У 1802 годзе, падчас дзеяньня [[Ам’енскі мір|Ам’енскага міру]], Гарнэрэн разам з жонкай Жаннай Жэнэўевай наведаў [[Ангельшчына|Ангельшчыну]], дзе правёў шэраг паказальных палётаў: * 28 чэрвеня 1802 году ў суправаджэньні капітана Р. К. Соўдэна ён праляцеў ад садоў Ранэля ў [[Лёндан]]е да [[Колчэстэр]]у — адлегласьць каля 96,5 км усяго за 45 хвілінаў. Прэса адзначала рэкордную хуткасьць пералёту, хоць пры пасадцы моцны вецер зьнішчыў абалонку шара. * 5 ліпеня 1802 году разам з мастаком [[Эдуард Гоўк Лёкер|Эдуардам Гоўкам Лёкерам]] ён падняўся са стадыёну «''Лордс''» (Lord's Cricket Ground) і праляцеў 27,4 км да [[Чынгфард]]у крыху больш чым за 15 [[Хвіліна|хвіліна]]ў. Пры сабе ён меў рэкамэндацыйны ліст, падпісаны прынцам-рэгентам, каб пазьбегнуць падазрэньняў у шпіянажы пры прызямленьні. * Увечары 21 верасьня 1802 году Гарнэрэн падняўся на вадародным шары з пляцоўкі Валянтэраў на ''Норт-Одлі-стрыт'' (плошча Гросвэнар-скўэр) і зьдзейсьніў спуск на парашуце на поле каля [[Сэнт-Панкрас]]у. Гэта быў першы ў гісторыі Ангельшчыны скачок з парашутам. У той жа час падчас знаходжаньня ў Ангельшчыне Гарнэрэн апынуўся ўцягнутым у доўгую і непрыемную палеміку ў ангельскай прэсе адносна сваёй ролі ў Францускай рэвалюцыі. Яго абвінавачвалі ў датычнасьці да суду над [[Марыя Антуанэта|Марыяй Антуанэтай]], забойства прынцэсы дэ Лямбаль і ў тым, што ў часы Тэрору ён быў агентам Камітэту грамадзкага выратаваньня. Гарнэрэн катэгарычна адмаўляў усе абвінавачаньні, аднак устрымаўся ад згадак пра дзейнасьць свайго старэйшага брата ў тыя гады. ==Далёкія пералёты== Пасьля скасаваньня Ам’енскага міру Гарнэрэн вярнуўся на кантынэнт. 3—4 кастрычніка 1803 году ён зьдзейсьніў на паветраным шары першы далёкі паветраны пералёт у [[Расейская імпэрыя|Расеі]], пераадолеўшы адлегласьць у 300 км. Пазьней, 22—23 лістапада 1807 году, ён ажыцьцявіў рэкордны пералёт працягласьцю 395 км паміж Парыжам (сады Тывалі) і лесам каля Кляўзэну ў [[Нямецкая імпэрыя|Нямеччыне]], дзе пацярпеў крушэньне пасьля сямігадзіннага палёту скрозь навальніцы. ==Сям’я== * ''Жан-Батыст-Алів’е Гарнэрэ''н (1766—1849) — старэйшы брат і паплечнік Андрэ-Жака. У адрозьненьне ад малодшага брата, сапраўды выступаў сьведкам абвінавачаньня на судовым працэсе супраць каралевы Марыі Антуанэты. Жан-Батыст-Алів’е значна ўдасканаліў канструкцыю парашутаў брата (зьменшыў вагу і павялічыў трываласьць), палепшыў абсталяваньне для здабываньня газу і вынайшаў спэцыяльную плывучую прыладу, якая дазволіла ягонай дачцэ Элізе зьдзейсьніць скачок з парашутам у мора каля [[Вэнэцыя|Вэнэцыі]]. * ''Жанна Гарнэрэн (Жанна Жэнэўева Ляброс)'' (1775—1847) — вучаніца Андрэ-Жака, якая пазьней стала ягонай жонкай. Свой першы палёт зьдзейсьніла 10 лістапада 1798 году (стаўшы адной зь першых жанчынаў-аэранаўтак), а 12 кастрычніка 1799 году стала першай у сьвеце жанчынай, якая скокнула з парашутам (з вышыні 900 мэтраў). * ''Эліза Гарнэрэн'' (1791—1853) — пляменьніца Андрэ-Жака (дачка Жан-Батыста-Алів’е). Навучылася кіраваць паветранымі шарамі ў 15 гадоў, а свой першы скачок з парашутам выканала ў 1815 годзе ў прысутнасьці караля Прусіі. У пэрыяд з 1815 па 1836 год зьдзейсьніла 39 прафэсійных скачкоў з парашутам у Італіі, Гішпаніі, Расеі, Нямеччыне і Францыі. ==Сьмерць== Андрэ-Жак Гарнэрэн трагічна загінуў 18 жніўня 1823 году ў Парыжы ва ўзросьце 54 гадоў. Працуючы над стварэньнем новага паветранага шара, ён пераходзіў будаўнічую пляцоўку, калі на яго сарвалася і ўпала бэлька, ад удару якой вынаходнік памёр імгненна. ==Памяць== Імем Андрэ-Жака Гарнэрэна названая адна з алеяў у парыскім парку Мансо, дзе ён зьдзейсьніў свой гістарычны скачок. 22 кастрычніка 2013 году кампанія Google ушанавала 216-ю гадавіну першага парашутнага скачка Гарнэрэна адмысловым інтэрактыўным дудлам. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == {{Commons|Category:André-Jacques Garnerin}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Гарнэрн, Андрэ-Жак}} [[Катэгорыя:Францускія вынаходнікі]] [[Катэгорыя:Нарадзіліся ў Парыжы]] [[Катэгорыя:Памерлі ў Парыжы]] [[Катэгорыя:Нарадзіліся 30 студзеня]] [[Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1769 годзе]] [[Катэгорыя:Памерлі 18 жніўня]] [[Катэгорыя:Памерлі ў 1823 годзе]] s4s225jhji26i7vuxnajs7sg478a679 2697438 2697436 2026-10-22T13:57:14Z Dymitr 10914 Dymitr перанёс старонку [[Андрэ-Жак Гарнэрн]] у [[Андрэ-Жак Гарнэрэн]]: Памылка ў назове 2697436 wikitext text/x-wiki {{Навуковец}} '''Андрэ́-Жак Гарнэрэ́н''' ({{Мова-fr|André-Jacques Garnerin}}; [[30 студзеня]] [[1769]], [[Парыж]] — [[18 жніўня]] [[1823]], Парыж) — [[Францыя|францускі]] паветраплавальнік, вынаходнік бязрамавага [[Парашут|парашут]]а і першы парашутыст у гісторыі. Займаў пасаду Афіцыйнага аэранаўта Францыі. ==Жыцьцяпіс== Андрэ-Жак Гарнэрэн нарадзіўся ў Парыжы 30 студзеня 1769 году і быў ахрышчаны на наступны дзень, 31 студзеня, у царкве ''Сэн-Савэр''. Пазьней ён стаў вучнем піянэра паветраплаваньня прафэсара фізыкі [[Жак Шарль|Жака Шарля]] — вынаходніка [[Вадарод|вадароднага]] [[Паветраны шар|паветранага шара]] (''шарльера''). Падчас [[Француская рэвалюцыя|Францускай рэвалюцыі]] Гарнэрэн займаў пасаду «аэранаўта грамадзкіх сьвятаў» і адказваў за ўздым мангальф’ераў. Гэтую пасаду ён захоўваў да [[1804]] году, калі яго замяніла [[Сафі Бляншар]]. У часе першай фазы Францускіх рэвалюцыйных войнаў (1792—1797) Гарнэрэн трапіў у палон да [[Вялікабрытанія|брытанскіх]] войскаў у [[Бэльгія|Бэльгіі]], пасьля чаго быў перададзены [[Габсбурская манархія|аўстрыйцам]]. Тры гады (1794—1797) ён правёў у якасьці ваеннапалоннага ў [[Будапэшт|Будзе]] ([[Вугоршчына]]), дзе распрацоўваў спосабы ўдасканаленьня аэрастатаў і канструкцыі парашутаў. ==Паветраплаваньне і парашуты== Гарнэрэн актыўна займаўся палётамі на вадародных паветраных шарах. У большасьці паветраплавальных праектаў ён працаваў разам са сваім старэйшым братам [[Жан-Батыст-Алів’е Гарнэрэн|Жан-Батыстам-Алів’е Гарнэрэнам]] (1766—1849). Значны ўнёсак у разьвіцьцё аэранаўтыкі і высокі прафэсіяналізм прывялі да ягонага прызначэньня ''Афіцыйным аэранаўтам Францыі''. ==Першы скачок з парашутам== Абапіраючыся на раньнія экспэрымэнты з парашутамі, якія праводзіў [[Люі-Сэбастыян Ленарман]] у 1783 годзе, Гарнэрэн пачаў досьведы з прыладамі ў форме [[Парасон|парасон]]а. 22 кастрычніка 1797 году у парыскім парку Мансо ён зьдзейсьніў першы ў гісторыі спуск на бязрамавым парашуце (у гандолі). Першы парашут Гарнэрэна быў выраблены зь белага палатна (паводле іншых зьвестак — з шоўку) і меў дыямэтар каля 7 мэтраў. Перад уздымам купал-парасон быў закрыты, па ягоным цэнтры праходзіў шост, а праз трубку ў шосьце цягнулася вяроўка, якая злучала канструкцыю з паветраным шарам. Гарнэрэн знаходзіўся ў кошы, прымацаваным да ніжняй часткі парашута. На вышыні каля 1000 мэтраў ён перарэзаў вяроўку, якая злучала ягоны парашут з аэрастатам. Паветраны шар працягнуў уздымацца ў неба, а Гарнэрэн у кошы з парашутам пачаў зьніжацца. Падчас спуску кош моцна разгойдваўся з боку ў бок (бо ў купале яшчэ не было вэнтыляцыйнай адтуліны на вяршыні), а пры прызямленьні ўдарыўся і працягнуўся па зямлі. На вачах у захопленага натоўпу, які ўжо лічыў, што аэранаўт загіне, Гарнэрэн выбраўся з коша без сур’ёзных пашкоджаньняў, атрымаўшы толькі вывіх шчыкалаткі. ==Палёт з «грамадзянкай Анры»== Пасьля посьпеху Гарнэрэн пачаў ладзіць рэгулярныя выпрабаваньні і дэманстрацыі ў парку Мансо. Сэнсацыя вакол ягоных палётаў асабліва ўзмацнілася ў 1798 годзе, калі ён абвясьціў, што ў наступны палёт возьме ў якасьці пасажыркі [[Жанчына|жанчыну]]. Нягледзячы на падтрымку публікі і прэсы, Гарнэрэн быў вымушаны абараняць свой праект перад чыноўнікамі Цэнтральнага бюро паліцыі. Паліцыя выказвала занепакоенасьць тым, як паніжаны атмасфэрны ціск можа паўплываць на ворганы далікатнага жаночага цела, баялася страты ёю прытомнасьці, а таксама сумнявалася ў маральнай прымальнасьці палёту мужчыны і жанчыны ў такой цеснай блізкасьці. Не задаволіўшыся адказамі аэранаўта, паліцыя выдала судовую забарону на палёт на той падставе, што маладая жанчына пагаджаецца на авантуру, не ўсьведамляючы цалкам магчымых наступстваў. Аднак пасьля дадатковых кансультацыяў зь міністрам унутраных справаў і міністрам паліцыі забарона была скасаваная з фармулёўкай, што «ня больш скандальна бачыць двух людзей рознага полу, якія ўздымаюцца на паветраным шары, чым бачыць, як яны сядаюць у карэту». Таксама было прызнана, што рашэньне жанчыны сьведчыць пра ейны давер да экспэрымэнту і асабістую бясстрашнасьць. Кандыдатка — маладая і прыгожая «''грамадзянка Анры''» (Citoyenne Henri) — ужо была абраная, таму Гарнэрэн прарэклямаваў палёт у парыскай газэце «''L'Ami des Lois''». 8 ліпеня 1798 году ў парку Мансо сабралася вялікая колькасьць гледачоў. Пасьля некалькіх колаў па парку пад аплядысмэнты натоўпу вядомы астраном [[Жэром Лялянд]] дапамог грамадзянцы Анры сесьці ў кош аэрастата. Падарожжа прайшло без інцыдэнтаў і завяршылася ў [[Гусэнвіль|Гусэнвілі]], прыкладна за 30 кілямэтраў на [[Поўнач|поўнач]] ад Парыжу. 11 кастрычніка 1802 году вучаніца і жонка вынаходніка [[Жанна Ляброс]] ад імя мужа падала заяўку на патэнт на «''прыладу, званую парашутам, прызначаную для запаволеньня падзеньня гандолі паветранага шара пасьля ягонага выбуху''». ==Турнэ па Англіі== У 1802 годзе, падчас дзеяньня [[Ам’енскі мір|Ам’енскага міру]], Гарнэрэн разам з жонкай Жаннай Жэнэўевай наведаў [[Ангельшчына|Ангельшчыну]], дзе правёў шэраг паказальных палётаў: * 28 чэрвеня 1802 году ў суправаджэньні капітана Р. К. Соўдэна ён праляцеў ад садоў Ранэля ў [[Лёндан]]е да [[Колчэстэр]]у — адлегласьць каля 96,5 км усяго за 45 хвілінаў. Прэса адзначала рэкордную хуткасьць пералёту, хоць пры пасадцы моцны вецер зьнішчыў абалонку шара. * 5 ліпеня 1802 году разам з мастаком [[Эдуард Гоўк Лёкер|Эдуардам Гоўкам Лёкерам]] ён падняўся са стадыёну «''Лордс''» (Lord's Cricket Ground) і праляцеў 27,4 км да [[Чынгфард]]у крыху больш чым за 15 [[Хвіліна|хвіліна]]ў. Пры сабе ён меў рэкамэндацыйны ліст, падпісаны прынцам-рэгентам, каб пазьбегнуць падазрэньняў у шпіянажы пры прызямленьні. * Увечары 21 верасьня 1802 году Гарнэрэн падняўся на вадародным шары з пляцоўкі Валянтэраў на ''Норт-Одлі-стрыт'' (плошча Гросвэнар-скўэр) і зьдзейсьніў спуск на парашуце на поле каля [[Сэнт-Панкрас]]у. Гэта быў першы ў гісторыі Ангельшчыны скачок з парашутам. У той жа час падчас знаходжаньня ў Ангельшчыне Гарнэрэн апынуўся ўцягнутым у доўгую і непрыемную палеміку ў ангельскай прэсе адносна сваёй ролі ў Францускай рэвалюцыі. Яго абвінавачвалі ў датычнасьці да суду над [[Марыя Антуанэта|Марыяй Антуанэтай]], забойства прынцэсы дэ Лямбаль і ў тым, што ў часы Тэрору ён быў агентам Камітэту грамадзкага выратаваньня. Гарнэрэн катэгарычна адмаўляў усе абвінавачаньні, аднак устрымаўся ад згадак пра дзейнасьць свайго старэйшага брата ў тыя гады. ==Далёкія пералёты== Пасьля скасаваньня Ам’енскага міру Гарнэрэн вярнуўся на кантынэнт. 3—4 кастрычніка 1803 году ён зьдзейсьніў на паветраным шары першы далёкі паветраны пералёт у [[Расейская імпэрыя|Расеі]], пераадолеўшы адлегласьць у 300 км. Пазьней, 22—23 лістапада 1807 году, ён ажыцьцявіў рэкордны пералёт працягласьцю 395 км паміж Парыжам (сады Тывалі) і лесам каля Кляўзэну ў [[Нямецкая імпэрыя|Нямеччыне]], дзе пацярпеў крушэньне пасьля сямігадзіннага палёту скрозь навальніцы. ==Сям’я== * ''Жан-Батыст-Алів’е Гарнэрэ''н (1766—1849) — старэйшы брат і паплечнік Андрэ-Жака. У адрозьненьне ад малодшага брата, сапраўды выступаў сьведкам абвінавачаньня на судовым працэсе супраць каралевы Марыі Антуанэты. Жан-Батыст-Алів’е значна ўдасканаліў канструкцыю парашутаў брата (зьменшыў вагу і павялічыў трываласьць), палепшыў абсталяваньне для здабываньня газу і вынайшаў спэцыяльную плывучую прыладу, якая дазволіла ягонай дачцэ Элізе зьдзейсьніць скачок з парашутам у мора каля [[Вэнэцыя|Вэнэцыі]]. * ''Жанна Гарнэрэн (Жанна Жэнэўева Ляброс)'' (1775—1847) — вучаніца Андрэ-Жака, якая пазьней стала ягонай жонкай. Свой першы палёт зьдзейсьніла 10 лістапада 1798 году (стаўшы адной зь першых жанчынаў-аэранаўтак), а 12 кастрычніка 1799 году стала першай у сьвеце жанчынай, якая скокнула з парашутам (з вышыні 900 мэтраў). * ''Эліза Гарнэрэн'' (1791—1853) — пляменьніца Андрэ-Жака (дачка Жан-Батыста-Алів’е). Навучылася кіраваць паветранымі шарамі ў 15 гадоў, а свой першы скачок з парашутам выканала ў 1815 годзе ў прысутнасьці караля Прусіі. У пэрыяд з 1815 па 1836 год зьдзейсьніла 39 прафэсійных скачкоў з парашутам у Італіі, Гішпаніі, Расеі, Нямеччыне і Францыі. ==Сьмерць== Андрэ-Жак Гарнэрэн трагічна загінуў 18 жніўня 1823 году ў Парыжы ва ўзросьце 54 гадоў. Працуючы над стварэньнем новага паветранага шара, ён пераходзіў будаўнічую пляцоўку, калі на яго сарвалася і ўпала бэлька, ад удару якой вынаходнік памёр імгненна. ==Памяць== Імем Андрэ-Жака Гарнэрэна названая адна з алеяў у парыскім парку Мансо, дзе ён зьдзейсьніў свой гістарычны скачок. 22 кастрычніка 2013 году кампанія Google ушанавала 216-ю гадавіну першага парашутнага скачка Гарнэрэна адмысловым інтэрактыўным дудлам. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == {{Commons|Category:André-Jacques Garnerin}} {{САРТЫРОЎКА_ПА_ЗМОЎЧВАНЬНІ:Гарнэрн, Андрэ-Жак}} [[Катэгорыя:Францускія вынаходнікі]] [[Катэгорыя:Нарадзіліся ў Парыжы]] [[Катэгорыя:Памерлі ў Парыжы]] [[Катэгорыя:Нарадзіліся 30 студзеня]] [[Катэгорыя:Нарадзіліся ў 1769 годзе]] [[Катэгорыя:Памерлі 18 жніўня]] [[Катэгорыя:Памерлі ў 1823 годзе]] s4s225jhji26i7vuxnajs7sg478a679 0 304377 2697439 2026-10-22T13:57:14Z Dymitr 10914 Dymitr перанёс старонку [[Андрэ-Жак Гарнэрн]] у [[Андрэ-Жак Гарнэрэн]]: Памылка ў назове 2697439 wikitext text/x-wiki #перанакіраваньне [[Андрэ-Жак Гарнэрэн]] eta1kt28rgmw2025pbk4thpzt4th1f4 3 304378 2697449 2026-10-22T19:06:10Z Ліцьвін 847 Вітаем 2697449 wikitext text/x-wiki {{Вітаем}} fbn7wwakni74vxuz1x9rcjfgbiynfll 3 304379 2697451 2026-10-22T19:07:27Z Ліцьвін 847 Вітаем 2697451 wikitext text/x-wiki {{Вітаем}} fbn7wwakni74vxuz1x9rcjfgbiynfll 10 304380 2697466 2026-10-23T11:21:15Z Jim 415 Створаная старонка са зьместам „Vodno Telecommunication Tower.jpg<noinclude>[[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Галоўная старонка:Выява дня]]</noinclude>“ 2697466 wikitext text/x-wiki Vodno Telecommunication Tower.jpg<noinclude>[[Катэгорыя:Вікіпэдыя:Галоўная старонка:Выява дня]]</noinclude> j0bmgmhqafcea0mlrd6mj2dqbk0ei5f 0 304381 2697467 2026-10-23T11:25:56Z Jim 415 Створаная старонка са зьместам „{{Населены пункт/Беларусь |Назва = Плюшчай |Лацінка = Pliuščaj |Статус = Вёска |Назва ў родным склоне = Плюшчая |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата засна...“ 2697467 wikitext text/x-wiki {{Населены пункт/Беларусь |Назва = Плюшчай |Лацінка = Pliuščaj |Статус = Вёска |Назва ў родным склоне = Плюшчая |Герб = |Сьцяг = |Гімн = |Дата заснаваньня = |Першыя згадкі = |Статус з = |Магдэбурскае права = |Былая назва = |Мясцовая назва = |Вобласьць = [[Менская вобласьць|Менская]] |Раён = [[Смалявіцкі раён|Смалявіцкі]] |Сельсавет = [[Драчкаўскі сельсавет|Драчкаўскі сельсавет]] |Гарадзкі савет = |Старшыня гарвыканкаму = |Пасада кіраўніка = |Кіраўнік = |Плошча = |Крыніца плошчы = |Вышыня = |Унутраны падзел = |Колькасьць насельніцтва = 11 |Год падліку колькасьці = 2009 |Крыніца колькасьці насельніцтва = |Тэндэнцыя колькасьці насельніцтва = |Нацыянальны склад насельніцтва = |Год падліку нацыянальнага складу = |Колькасьць двароў = |Год падліку колькасьці двароў = |Тэлефонны код = +375 1776 |Крыніца колькасьці двароў = |Паштовы індэкс = 202154<ref>[https://belpost.by/Uznatpochtovyykod28indek?search=%D0%9F%D0%BB%D1%8E%D1%89%D0%B0%D0%B9 Белпошта] {{Ref-ru}}</ref>. |СААТА = 6248808050 |Выява = Pliuščaj, Smaliavičy District (01).jpg |Апісаньне выявы = |Шырата градусаў = 53 |Шырата хвілінаў = 49 |Шырата сэкундаў = 29 |Даўгата градусаў = 27 |Даўгата хвілінаў = 55 |Даўгата сэкундаў = 38 |Пазыцыя подпісу на мапе = |Водступ подпісу на мапе = |Commons = |Сайт = }} '''Плюшча́й'''<ref>{{Літаратура/Назвы населеных пунктаў Рэспублікі Беларусь/Менская вобласьць}} С. 443</ref> — [[вёска]] ў [[Смалявіцкі раён|Смалявіцкім раёне]] [[Менская вобласьць|Менскай вобласьці]]. Уваходзіць у склад [[Драчкаўскі сельсавет|Драчкаўскага сельсавету]]. Да 16 сьнежня 2009 году вёска ўваходзіла ў склад [[Пятровіцкі сельсавет (Смалявіцкі раён)|Пятровіцкага сельсавету]]<ref>[http://www.pravo.by/pdf/2010-8/2010-8(002-007).pdf Рашэньне Менскага абласнога савета дэпутатаў ад 16.12.2009 №231 «Аб зьмяненьні адміністрацыйна-тэрытарыяльнага падзелу Менскай вобласьці»] {{Архівавана|url=https://web.archive.org/web/20210806040159/https://pravo.by/pdf/2010-8/2010-8(002-007).pdf |date=6 жніўня 2021 }}{{ref-ru}}</ref>. == Крыніцы == {{Крыніцы}} == Вонкавыя спасылкі == {{Commons|Category:Pliuščaj, Smaliavičy District}} * [https://web.archive.org/web/20260510020954/https://smolevichi.gov.by/ Афіцыйная старонка Смалявіцкага раёну] * [http://belaruscity.net/smolevichi/towns.php Пра гарады і вёскі Смалявіцкага раёну] {{Драчкаўскі сельсавет}} {{Смалявіцкі раён}} [[Катэгорыя:Драчкаўскі сельсавет]] [[Катэгорыя:Населеныя пункты Смалявіцкага раёну]] la08cf5vzmpr5z1tiauv6f6jtlcvsb1