Аўтар:Ядвігін Ш.

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="be">
  <siteinfo>
    <sitename>Вікікрыніцы</sitename>
    <dbname>bewikisource</dbname>
    <base>https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.10</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">Мультымедыя</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">Адмысловае</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">Размовы</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">Удзельнік</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">Размовы з удзельнікам</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">Вікікрыніцы</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">Размовы пра Вікікрыніцы</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">Файл</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">Размовы пра файл</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">MediaWiki</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">Размовы пра MediaWiki</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">Шаблон</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">Размовы пра шаблон</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">Даведка</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">Размовы пра даведку</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">Катэгорыя</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">Размовы пра катэгорыю</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">Аўтар</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">Размовы пра аўтара</namespace>
      <namespace key="104" case="first-letter">Старонка</namespace>
      <namespace key="105" case="first-letter">Размовы пра старонку</namespace>
      <namespace key="106" case="first-letter">Індэкс</namespace>
      <namespace key="107" case="first-letter">Размовы пра індэкс</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Модуль</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Размовы пра модуль</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>Аўтар:Ядвігін Ш.</title>
    <ns>102</ns>
    <id>1500</id>
    <revision>
      <id>291954</id>
      <parentid>286247</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T21:31:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291954</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6905" sha1="alowhnchnz1903p5ytblbi5vhx8y04w" xml:space="preserve">{{Пра аўтара
| Прозвішча               = Ш.
| Імёны                   = Ядвігін
| Першая літара прозвішча = Ш
| Варыянты імёнаў         = сапр. Антон Іванавіч Ляві́цкі&lt;br /&gt;Іншыя псэўданімы: Падарожны
| Апісанне                = беларускі празаік, публіцыст, фельетаніст, драматург, паэт, перакладчык, літаратуразнавец, палітык
| Іншае                   = 
| ДН                      = 4 студзеня 1869
| Месца нараджэння        = маёнт. Добасна, цяпер агр. Добасна Кіраўскага раёна Магілёўскай вобласці 
| ДС                      = 24 лютага 1922
| Месца смерці            = Вільня
| Выява                   = Jadvihin Š.jpg
| Вікіпедыя               = :be:Ядвігін Ш.
| Вікіпедыя2              = :be-tarask:Ядвігін Ш.
| Вікіцытатнік            = 
| Вікісховішча            = 
| Вікіліўр                = 
| ЭСБЕ                    = 
| Катэгорыя               = Ядвігін Ш.
| Google                  = 
}}

'''Ядвігін Ш.''' (сапраўднае імя ''Антон Іванавіч Лявіцкі''; 4 студзеня 1869, маёнт. Добасна, цяпер в. Добасна Кіраўскага р-на Магілеўскай вобл. — 24 лютага 1922, Вільня) — беларускі празаік, публіцыст, фельетаніст, драматург, паэт і літаратуразнавец.

= Творы =
{{All works‎}}
== Вершы ==
* «Нашай Ніве» (Ядвігін) // Наша Ніва, 1909, №46
* [[Чырвоны дудар (1924)/На шляху да рэволюцыі/Калі ты прытаміўся душой…|Калі ты прытаміўся душой…]] // {{Fine|[[Чырвоны дудар (1924)|Чырвоны дудар]] / склад. ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]'', ''[[Аўтар:Цішка Гартны|Цішка Гартны]]'', ''[[Аўтар:Алесь Ляжневіч|Алесь Ляжневіч]]''. Менск: Беларускае Коопэрацыйна-Выдавецкае Таварыства „Савецкая Беларусь“, 1924}}
* [[Чырвоны дудар (1924)/Гуморыстыка і сатыра/Бабіны лекі|Бабіны лекі]] // {{Fine|[[Чырвоны дудар (1924)|Чырвоны дудар]] / склад. ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]'', ''[[Аўтар:Цішка Гартны|Цішка Гартны]]'', ''[[Аўтар:Алесь Ляжневіч|Алесь Ляжневіч]]''. Менск: Беларускае Коопэрацыйна-Выдавецкае Таварыства „Савецкая Беларусь“, 1924}}
== Зборнікі ==
* [[Бярозка (1912)]]
* [[Васількі (1914)]]
* [[Беларускія жарты]] (1914)

== Паэма ==
* [[Дзед Завала]]

== Іншае ==
* [[Zawiedzienaja nadzieja]] // {{Fine|[[Беларускае жыцьцё (1919)|Biełaruskaje žyćcio]]. — 5 čerwienia 1919. — [[Беларускае жыцьцё (1919)/1919/1|№1]]}}
* [[Лісты з дарогі]] (нарысы, 1910)
* [[Сыгнал (1914)]] (пераклад)
* {{Скан|[[Успаміны (Ядвігін)]]|Uspaminy. Jadwihin Š.pdf}} (мемуары, 1921)
* [[Золата]] (незакончаны раман, 1920)
* [[Наша Ніва (1906)/1910/48/В. Марцінкевіч у практычным жыцьці|В. Марцінкевіч у практычным жыцьці]]
* [[Хто чым можа – хай дапаможа!]]
* [[Biełarus (1913)/1913/1/Piszuć da nas/M. Ziembin|M. Ziembin]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 13 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/1|№1]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/2/Piszuć da nas/F. Prudziszcze|F. Prudziszcze]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 19 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/2|№2]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Folwark Ajczyzna|Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 1 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/8|№8]]}}

== Выданне ==
* ''Ядвігін Ш.'' Выбраныя творы. — Мінск: Мастацкая літаратура, 2006. — 293 с. Цв. вокл. ISBN 985-02-0812-0

= Пра аўтара =
* [[«Васількі» (Ластоўскі)]]
* [[Гісторыя беларускае літэратуры (1921)/III/Нашаніўская пара/Старэйшыя/Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш. (Гарэцкі)]]
* {{Скан|Антон Лявіцкі (Лявіцкая)|Успаміны Лявіцкая Бадунова.pdf}}
* {{Скан|[[Ядвігін Ш. (Бадунова)|Ядвігін Ш.]]|Успаміны Лявіцкая Бадунова.pdf}} (1922)
* [[Антон Лявіцкі (Жылка)]] // Беларускі звон : тыднёвая часопісь. — 1922, 4 сакавіка. — № 6 (3). — С. 1.
* {{Скан|Ядвігін Ш (Журба)|Літаратура 1923.pdf}} (1923)
* [[Бярозка (1923)/Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.]]
* [[Памяці Ядвігіна Ш. (Журба)]]
* [[Антон Лявіцкі (Ядвігін Ш.): У пятыя ўгодкі сьмерці Яго]]
* [[Ядвігін Ш. (Краўцоў)]]
* [[Нарысы гісторыі беларускай літаратуры (1928)/Рэвалюцыя 1905-1906 г. на Беларусі/Ядвігін Ш. (Антон Лявіцкі)|Ядвігін Ш. (Піятуховіч)]]
* [[Ядвігін Ш. (1933)]]
== Вонкавыя спасылкі ==
{{Вікіпэдыя|Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.}}
* [http://knihi.com/Jadvihin_S/ Ядвігін Ш.] — эл. рэсурс «Беларуская палічка».
* [http://rv-blr.com/biography/view/38 Ядвігін Ш.] — эл. рэсурс «Родныя вобразы».
* [http://http://karotkizmest.by/%D0%B1%D0%B5%D0%BB%D0%B0%D1%80%D1%83%D1%81%D0%BA%D0%B0%D1%8F-%D0%BB%D1%96%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%B0%D1%82%D1%83%D1%80%D0%B0/%D1%8F%D0%B4%D0%B2%D1%96%D0%B3%D1%96%D0%BD-%D1%88 Ядвігін Ш.] — эл. рэсурс «Кароткі змест».

{{PD-old}}

[[Катэгорыя:Ядвігін Ш.| ]]
[[Катэгорыя:Беларускія аўтары]]
[[Катэгорыя:Празаікі]]
[[Катэгорыя:Перакладчыкі]]
[[Катэгорыя:Аўтары XIX стагоддзя]]
[[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]]</text>
      <sha1>alowhnchnz1903p5ytblbi5vhx8y04w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Шаблон:Галоўная старонка/Стужка вікінавінаў</title>
    <ns>10</ns>
    <id>9254</id>
    <revision>
      <id>291958</id>
      <parentid>291849</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T21:46:37Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291958</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="28919" sha1="2pivcv04ciunv7d2oo532btff2fc8cl" xml:space="preserve">&lt;!-- Пішыце ў стужку пад гэтай палоскай --&gt;
----
&lt;div style=&quot;height:500px;overflow:auto;&quot;&gt;
* {{Прапанаваны экспарт|Biełarus (1913)/1913/8}} 11.07.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Supołka aŭtaraŭ]]''. [[Biełarus (1913)/1913/8|«Biełarus», № 8]], 1913
* {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 09.07.2026 ''[[Аўтар:Альберт Паўловіч|Альбэрт Паўловіч]]''. «[[Снапок (1921)|Снапок]]», 1921
* {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 07.07.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Гісторыя беларускае літэратуры (1924, Вільня)|Гісторыя беларускае літэратуры]]», 1924
* {{Прапанаваны экспарт|Нябесныя бегі (1931)}} 06.07.2026 ''[[Аўтар:Язэп Драздовіч|Язэп Драздовіч]]''. «[[Нябесныя бегі (1931)|Нябесныя бегі]]», 1931
* {{Прапанаваны экспарт|Творы (Купала, 1942)}} 04.07.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Творы (Купала, 1942)|Творы]]», 1942
* {{Прапанаваны экспарт|Люба Лук’янская (1937)}} 03.07.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Люба Лук’янская (1937)|Люба Лук’янская]]», 1937
* {{Прапанаваны экспарт|Запіскі Самсона Самасуя (1953)}} 01.07.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Мрый|Андрэй Мрый]]''. «[[Запіскі Самсона Самасуя (1953)|Запіскі Самсона Самасуя]]», 1953
----
* {{Прапанаваны экспарт|Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)}} 29.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Зборнік «Роднага Краю» за 1934 год (1935)|Зборнік „Роднага Краю“ за 1934 год]]», 1935
* {{Прапанаваны экспарт|Волаты (1929)}} 28.06.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Каспяровіч|Мікола Касьпяровіч]]''. «[[Волаты (1929)|Волаты]]», 1929
* {{Прапанаваны экспарт|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)}} 26.06.2026 ''[[Аўтар:Усевалад Ігнатоўскі|Усевалад Ігнатоўскі]]''. «[[Кароткі нарыс гісторыі Беларусі (1925)|Кароткі нарыс гісторыі Беларусі]]», 1925
* {{Прапанаваны экспарт|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)}} 24.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Adam Stankievič]]''. «[[U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi (1938)|U čeść 950-hodździa chryščeńnia Biełarusi]]», 1938
* {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)}} 23.06.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня (1935)|Да гісторыі беларускага палітычнага вызваленьня]]», 1935
* {{Прапанаваны экспарт|Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі}} 18.06.2026 ''[[Аўтар:Аркадзь Быкаў|Аркадзь Быкаў]]''. «[[Грашовы балянс сялянскай гаспадаркі Беларусі]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Канстанцін Кернажыцкі|Канстанцін Кернажыцкі]]''. «[[Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной (1932)|Да гісторыі аграрнага руху на Беларусі перад імпэрыялістычнай вайной]]», 1932
* {{Прапанаваны экспарт|Вязьмо (1932)}} 12.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Вязьмо (1932)|Вязьмо]]», 1932
* {{Прапанаваны экспарт|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)}} 08.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj (1863)|Piśmo ad Jaśka haspadara s pad Wilni da mużykow ziemli polskoj]]», 1863
* {{Прапанаваны экспарт|Weliki Hospodarv presławnych Narodow…}} 05.06.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Niewiadomy]]''. «[[Weliki Hospodarv presławnych Narodow…]]», 1648
* {{Прапанаваны экспарт|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)}} 04.06.2026 ''[[Аўтар:Аляксандр Цвікевіч|Алесь Галынец]]''. «[[Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне? (1926)|Вялікае апрашчэньне, ці вялікае ўдасканаленьне?]]», 1926
* {{Прапанаваны экспарт|Атрута (1927)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Максім Гарэцкі|Максім Гарэцкі]]''. «[[Атрута (1927)|Атрута]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|На чыгунцы (1928)}} 03.06.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[На чыгунцы (1928)|На чыгунцы]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)}} 02.06.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. «[[Падарунак Беларускаму Жаўнеру (1920)|Падарунак Беларускаму Жаўнеру]]», 1920
----
* {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 30.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]''. «[[Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць (1903)|Гуторка об тым, куды мужыцкіе грошы идуць]]», 1903
* {{Прапанаваны экспарт|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)}} 30.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ (1928)|Ab fizyčnym wychawańni ŭ Biełarusaŭ]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Мэтодыка роднае мовы (1926)}} 27.05.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Канстанцін Міцкевіч]]''. «[[Мэтодыка роднае мовы (1926)|Мэтодыка роднае мовы]]», 1926
* {{Прапанаваны экспарт|Птушка на волі (1932)}} 20.05.2026 ''[[Аўтар:Вольга Сахарава|Ольга Сахарава]]''. «[[Птушка на волі (1932)|Птушка на волі]]», 1932
* {{Прапанаваны экспарт|Гутарки аб неби и зямли (1907)}} 18.05.2026 ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Невядомы]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Карусь Каганец|Карусь Костровицки]]'' і ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|С. Шаулоўски]]''. «[[Гутарки аб неби и зямли (1907)|Гутарки аб неби и зямли]]», 1907
* {{Прапанаваны экспарт|Язэп Крушынскі (1929—1932)/2}} 16.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Язэп Крушынскі (1929—1932)/2|Язэп Крушынскі. Кніга другая]]», 1932
* {{Прапанаваны экспарт|На крэсах усходніх (1933)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Ілья Гурскі|Ільля Гурскі]]''. «[[На крэсах усходніх (1933)|На крэсах усходніх]]», 1933
* {{Прапанаваны экспарт|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)}} 15.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Казлоўскі|Uładysłaŭ Kazłoŭščyk]]''. «[[Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa (1927)|Fizyčnaje wychawańnie hramadzianstwa]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|Салавей (1928)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Салавей (1928)|Салавей]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Ab teatry (1927)}} 14.05.2026 ''[[Аўтар:Станіслаў Грынкевіч|Stanisłaŭ Hrynkiewič]]''. «[[Ab teatry (1927)|Ab teatry]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/7}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/7|«Дзянніца», № 7]], 1916
* {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/6}} 10.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/6|«Дзянніца», № 6]], 1916
* {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/5}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/5|«Дзянніца», № 5]], 1916
* {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/4}} 09.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/4|«Дзянніца», № 4]], 1916
* {{Прапанаваны экспарт|Ветрагоны (1930)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Ветрагоны (1930)|Ветрагоны]]», 1930
* {{Прапанаваны экспарт|Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)}} 07.05.2026 ''[[Аўтар:Пётр Гарбацэвіч-Клінцэвіч|Пётар Гарбацэвіч]]''. «[[Полёнізацыя Заходняй Беларусі (1932)|Полёнізацыя Заходняй Беларусі]]», 1932
* {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/3}} 06.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/3|«Дзянніца», № 3]], 1916
* {{Прапанаваны экспарт|Суд (1925, Вільня)}} 05.05.2026 ''[[Аўтар:Уладзіслаў Галубок|Уладыслаў Галубок]]''. «[[Суд (1925, Вільня)|Суд]]», 1925
* {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/2}} 05.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/2|«Дзянніца», № 2]], 1916
* {{Прапанаваны экспарт|На зломе (1925)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Янка Нёманскі|Янка Нёманскі]]''. «[[На зломе (1925)|На зломе]]», 1925
* {{Прапанаваны экспарт|За двадцаць пяць гадоў (1928)}} 04.05.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[За двадцаць пяць гадоў (1928)|За двадцаць пяць гадоў]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Дзянніца (1916)/1}} 03.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Дзянніца (1916)/1|«Дзянніца», № 1]], 1916
* {{Прапанаваны экспарт|Дзесяць (1930)}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Дзесяць (1930)|Дзесяць]]», 1930
* {{Прапанаваны экспарт|Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў}} 02.05.2026 ''[[Аўтар:Мікола Ільяшэвіч|Мікола Ільяшэвіч]]''. «[[Паходжаньне, старадаўнія весткі і антрополёгічныя адзнакі Беларусаў]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Полымя (часопіс)/1922/1}} 01.05.2025 ''[[:Катэгорыя:Калектыўныя творы|Суполка аўтараў]]''. [[Полымя (часопіс)/1922/1|«Полымя», № 1]], 1922
----
* {{Прапанаваны экспарт|Апавяданні (Бядуля, 1947)}} 29.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Змітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданні (Бядуля, 1947)|Апавяданні]]», 1947
* {{Прапанаваны экспарт|Апавяданьні (Бядуля, 1926)}} 27.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[Апавяданьні (Бядуля, 1926)|Апавяданьні]]», 1926
* {{Прапанаваны экспарт|Абдзіраловіч і Барыка}} 25.04.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Навіна]]''. «[[Абдзіраловіч і Барыка]]», 1939
* {{Прапанаваны экспарт|Smyk biełaruski (1908)}} 24.04.2026 ''[[Аўтар:Францішак Багушэвіч|Symon Reŭka s pad Barysowa]]''. «[[Smyk biełaruski (1908)|Smyk biełaruski]]», 1908
* {{Прапанаваны экспарт|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)}} 23.04.2026 ''[[Аўтар:Сяргей Паўловіч|Сяргей Паўловіч]]''. «[[Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы (1928)|Аб арганізацыі беларускае працоўнае школы]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|На зачарованых гонях (1927)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Змітрок Бядуля|Зьмітрок Бядуля]]''. «[[На зачарованых гонях (1927)|На зачарованых гонях]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|Рэволюцыйным шляхам (1928)}} 16.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Рэволюцыйным шляхам (1928)|Рэволюцыйным шляхам]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Над ракою Арэсай (1933)}} 12.04.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Над ракою Арэсай (1933)|Над ракою Арэсай]]», 1933
* {{Прапанаваны экспарт|Вогнішча барацьбы (1930)}} 08.04.2026 ''[[Аўтар:Леапольд Родзевіч|Леапольд Родзевіч]]''. «[[Вогнішча барацьбы (1930)|Вогнішча барацьбы]]», 1930
* {{Прапанаваны экспарт|Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка}} 04.04.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Калосьсе (1935)/1936/4/З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка|З жыцьця і дзейнасьці Казімера Сваяка]]», 1936
* {{Прапанаваны экспарт|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)}} 03.04.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімер Сваяк]]''. «[[Дзея маей мысьлі, сэрца і волі (1992)|Дзея маей мысьлі, сэрца і волі]]», 1992
----
* {{Прапанаваны экспарт|Бацькаў сын (1932)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Бацькаў сын (1932)|Бацькаў сын]]», 1932
* {{Прапанаваны экспарт|Бярозка (1923)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Ядвігін Ш.|Ядвігін Ш.]]''. «[[Бярозка (1923)|Бярозка]]», 1923
* {{Прапанаваны экспарт|Янка Канцавы (1924)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Казімір Сваяк]]''. «[[Янка Канцавы (1924)|Янка Канцавы]]», 1924
* {{Прапанаваны экспарт|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)}} 30.03.2026 ''[[Аўтар:Тамаш Грыб|Тамаш Грыб]]''. «[[И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года (Грыб)|И. И. Лаппо: Литовскій Статутъ 1588 года]]», 1936
* {{Прапанаваны экспарт|1905 год (1926)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Уладзімір Ленін|Уладзімір Ленін]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Канстанцін Ламака|Канстанцін Ламака]]''. «[[1905 год (1926)|1905 год]]», 1926
* {{Прапанаваны экспарт|Hołas dušy (1949)}} 27.03.2026 ''[[Аўтар:Казімір Сваяк|Ks. K. Stepovič]]''. «[[Hołas dušy (1949)|Hołas dušy]]», 1949
* {{Прапанаваны экспарт|Кат у белай манішцы (1942)}} 13.03.2026 ''[[Аўтар:Кузьма Чорны|Кузьма Чорны]]''. «[[Кат у белай манішцы (1942)|Кат у белай манішцы]]», 1942
* {{Прапанаваны экспарт|Skarb (1927)}} 12.03.2026 ''[[Аўтар:Ян Васілеўскі (1885—1948)|Jan Wasileŭski]]''. «[[Skarb (1927)|Skarb]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[Rodnaja mowa ŭ światyniach (1929)|Rodnaja mowa ŭ światyniach]]», 1929
* {{Прапанаваны экспарт|А што далей? (Шыла)}} 11.03.2026 ''[[Аўтар:Мікола Шыла|Мікола Шыла]]''. «[[А што далей? (Шыла)|А што далей?]]», 1948
* {{Прапанаваны экспарт|Ляля Мэнке (Луцкевіч)}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Ляля Мэнке (Луцкевіч)|Ляля Мэнке]]», 1939
* {{Прапанаваны экспарт|Стагодзьдзе новага беларускага друку}} 09.03.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Гадлеўскі|Вінцэнт Гадлеўскі]]''. «[[Стагодзьдзе новага беларускага друку|Стагодзьдзе новага беларускага друку]]», 1935
* {{Прапанаваны экспарт|11 ліпеня (1930)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Ілары Барашка|Ілары Барашка]]''. «[[11 ліпеня (1930)|11 ліпеня]]», 1930
* {{Прапанаваны экспарт|Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)}} 05.03.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Другое чытанне для дзяцей беларусаў (1909)|Другое чытанне для дзяцей беларусаў]]», 1909
----
* {{Прапанаваны экспарт|Сымон Музыка (1925)}} 28.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[Сымон Музыка (1925)|Сымон Музыка]]», 1925
* {{Прапанаваны экспарт|Лябірынты (1944)}} 26.02.2026 ''[[Аўтар:Вацлаў Ластоўскі|Вацлаў Ластоўскі]]''. «[[Лябірынты (1944)|Лябірынты]]», 1944
* {{Прапанаваны экспарт|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Фадзей Руткоўскі|Fadziej Rutkoŭski]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zabojstwa ŭ domie Nr. 37 (1936)|Zabojstwa ŭ domie Nr. 37]]», 1936
* {{Прапанаваны экспарт|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)}} 23.02.2026 ''[[Аўтар:Вінцэнт Дунін-Марцінкевіч|Wincuk Marcinkiewicz]]''. «[[Ščeroŭskije dažynki, Kupałła (1910)|Ščeroŭskije dažynki, Kupałła]]», 1910
* {{Прапанаваны экспарт|Гудкі (1931)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Гудкі (1931)|Гудкі]]», 1931
* {{Прапанаваны экспарт|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)}} 20.02.2026 ''[[Аўтар:Сяргей_Замбржыцкі|Сяргей Замбржыцкі]]''. «[[«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа) (Замбржыцкі)|«На прасторах жыцьця» Тараса Гушчы (Я. Коласа)]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Гірт з воўчага логу (1930)}} 19.02.2026 ''[[Аўтар:Яніс Райніс|Яніс Райніс]]'', перакладчык: ''[[Аўтар:Язэп Дыла|Назар Бываеўскі]]''. «[[Гірт з воўчага логу (1930)|Гірт з воўчага логу]]», 1930
* {{Прапанаваны экспарт|З літуанізмаў у беларускай мове}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Адам Станкевіч|Адам Станкевіч]]''. «[[З літуанізмаў у беларускай мове|З літуанізмаў у беларускай мове]]», 1939
* {{Прапанаваны экспарт|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)}} 17.02.2026 ''[[Аўтар:Антон Луцкевіч|Антон Луцкевіч]]''. «[[Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры (1921)|Пуцяводныя ідэі беларускае літаратуры]]», 1921
* {{Прапанаваны экспарт|Закаханая (Салагуб)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Алесь Салагуб|Алесь Салагуб]]''. «[[Закаханая (Салагуб)|Закаханая]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)}} 16.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)|Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі]]», 1919
* {{Прапанаваны экспарт|Напор (1933)}} 15.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Напор (1933)|Напор]]», 1933
* {{Прапанаваны экспарт|Гапонъ (1909)}} 13.02.2026 ''[[Аўтар:Мітрафан Доўнар-Запольскі|Мітрафан Доўнар-Запольскі]]''. «[[Гапонъ (1909)|Гапонъ]]», 1909
* {{Прапанаваны экспарт|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)}} 11.02.2026 ''[[Аўтар:Пятро Мятла|Пятро Мятла]]''. «[[Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе (1932)|Аб Таварыстве Беларускае Школы і яго барацьбе]]», 1932
* {{Прапанаваны экспарт|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Ігнат Дварчанін|Ігнат Дварчанін]]''. «[[Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны|Аб годзе нараджэньня Фр. Скарыны]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)}} 09.02.2026 ''[[Аўтар:Гаўрыіл Сушкін|Гаўрыіл Сушкін]]'', ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|ананімны пераклад]]''. «[[«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе (1930)|«Валынка» ў Адэскім астрозе ў 1904 годзе]]», 1930
* {{Прапанаваны экспарт|Адвечная песьня (1927)}} 08.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Адвечная песьня (1927)|Адвечная песьня]]», 1927
* {{Прапанаваны экспарт|400-лецьце Літоўскага Статуту}} 06.02.2026 ''[[Аўтар:Мікалай Шкялёнак|Мікалай Шкялёнак]]''. «[[400-лецьце Літоўскага Статуту|400-лецьце Літоўскага Статуту]]», 1929
* {{Прапанаваны экспарт|Zyla Karalewič (1937)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Сцяпан Васільчанка|Sciapan Wasilčenko]]'', перакладчык: ''[[:Катэгорыя:Ананімныя пераклады|M. Š]]''. «[[Zyla Karalewič (1937)|Zyla Karalewič]]», 1937
* {{Прапанаваны экспарт|На рубяжы (1925)}} 03.02.2026 ''[[Аўтар:Якуб Колас|Якуб Колас]]''. «[[На рубяжы (1925)|На рубяжы]]», 1925
* {{Прапанаваны экспарт|Alenčyna wiasielle (1923)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|Андрэй Зязюля]]''. «[[Alenčyna wiasielle (1923)|Alenčyna wiasielle]]», 1923
* {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 02.02.2026 ''[[Аўтар:Янка Купала|Янка Купала]]''. «[[Шляхам жыцьця (1923)|Шляхам жыцьця]]», 1923
----
* {{Прапанаваны экспарт|Устаноўка (1930)}} 25.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Устаноўка (1930)|Устаноўка]]», 1930
* {{Прапанаваны экспарт|Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)}} 24.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Сшытак вершаў (Александровіч, 1938—1946)|Сшытак вершаў (1938—1946)]]», 1946
* {{Прапанаваны экспарт|На загонах (1928)}} 23.1.2026 ''[[Аўтар:Васіль Каваль|Васіль Каваль]]''. «[[На загонах (1928)|На загонах]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Сьцежкі-дарожкі (1928))}} 21.1.2026 ''[[Аўтар:Міхась Зарэцкі|Міхась Зарэцкі]]''. «[[Сьцежкі-дарожкі (1928)|Сьцежкі-дарожкі]]», 1928
* {{Прапанаваны экспарт|Руска-беларускі слоўнік (1937)}} 20.1.2026 ''[[Аўтар:Андрэй Александровіч|Андрэй Александровіч]]''. «[[Руска-беларускі слоўнік (1937)|Руска-беларускі слоўнік]]», 1937
----
{{справа|''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2012|2012]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2013|2013]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2014|2014]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2015|2015]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2016|2016]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2017|2017]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2019|2019]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2020|2020]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2021|2021]], ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2022|2022]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2023|2023]]'', ''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2024|2024]]''
''[[Вікікрыніцы:Стужка вікінавінаў/2025|2025]]''}}
&lt;/div&gt;&lt;noinclude&gt;[[Катэгорыя:Шаблоны для галоўнай старонкі]]&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2pivcv04ciunv7d2oo532btff2fc8cl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Аўтар:Язэп Шпэт</title>
    <ns>102</ns>
    <id>12652</id>
    <revision>
      <id>291922</id>
      <parentid>201385</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T18:21:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291922</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5611" sha1="6yfs6i1a0opte0hwqnlnbm49qxf62mn" xml:space="preserve">{{Пра аўтара
| Прозвішча               =Шпэт
| Імёны                   =Язэп
| Першая літара прозвішча =Ш
| Варыянты імёнаў         =
| Апісанне                =беларускі пісьменнік, публіцыст, фалькларыст
| Іншае                   =
| ДН                      = 23 лютага 1891
| Месца нараджэння        = Зембін, Барысаўскі павет, Мінская губерня
| ДС                      = 21 студзеня 1955
| Месца смерці            =
| Выява                   =
| Вікіпедыя               =:be:Язэп Шпэт
| Вікіпедыя2              =Язэп Шпэт
| Вікіцытатнік            =
| Вікісховішча            =
| Вікіліўр                =
| ЭСБЕ                    =
| Катэгорыя               = Язэп Шпэт
| Google                  =
}}

{{All works‎}}

==Проза==
*[[Сіроцкая доля]] (1913)
*[[Злічыла]] (1914)
* [[Dobry duch (Шпэт)|Dobry duch]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 1 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/8|№8]]}}
* [[Угодкі (Шпэт)|Угодкі]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 25 чэрвеня 1926. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1926/141|№141 (1736)]]}}

== Публіцыстыка ==
* [[Сельска-гаспадарчыя курсы (Шпэт)|Сельска-гаспадарчыя курсы]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 16 лютага 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/38|№38 (1930)]]}}
* [[Ачыстка і сартаваньне зярна]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 23 лютага 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/44|№44 (1936)]]}}
* [[Мы пратэстуем (Шпэт)|Мы пратэстуем]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 6 сакавіка 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/54|№54 (1946)]]}}
* [[Што гаварылі сяляне на зьезьдзе]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 16 сакавіка 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/61|№61 (1953)]]}}
* [[Сувязь маладжана]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 22 мая 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/114|№114 (2006)]]}}
* [[Жыцьцё сельсавету (Шпэт)|Жыцьцё сельсавету]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 26 мая 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/117|№117 (2009)]]}}
* [[Падрыхтоўка да падатковае кампаніі]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 29 мая 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/120|№120 (2012)]]}}
* [[Гадуем лес]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 1 чэрвеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/122|№122 (2014)]]}}
* [[Якая праца, гэткая і заплата]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 2 чэрвеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/123|№123 (2015)]]}}
* [[Жанчына на грамадзкай працы]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 7 чэрвеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/126|№126 (2018)]]}}
* [[Выстаўка на жывёлагадоўлі]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 10 чэрвеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/129|№129 (2021)]]}}
* [[Падрыхтоўка да падатковай кампаніі]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 11 чэрвеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/130|№130 (2022)]]}}
* [[Будаўніцтва (Шпэт)|Будаўніцтва]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 22 чэрвеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/138|№138 (2030)]]}}
* [[Як праходзіць зьніжэньне цэн у вёсцы]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 5 ліпеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/149|№149 (2041)]]}}
* [[Пажарная ахова на вёсцы]] // {{Fine|[[Савецкая Беларусь (1920)|Савецкая Беларусь]]. — 1 ліпеня 1927. — [[Савецкая Беларусь (1920)/1927/146|№146 (2038)]]}}

*[[Жыццё мяняецца]]
*[[Наша павіннасць]]

{{PD-Беларусь}}

[[Катэгорыя:Беларускія аўтары]]
[[Катэгорыя:Беларускія празаікі]]
[[Катэгорыя:Публіцысты]]
[[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]]</text>
      <sha1>6yfs6i1a0opte0hwqnlnbm49qxf62mn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Аўтар:Баляслаў Пачопка</title>
    <ns>102</ns>
    <id>13235</id>
    <revision>
      <id>291956</id>
      <parentid>285920</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T21:42:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291956</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6109" sha1="cw92ejnpwbwspsmn5myny6fvjmfgywo" xml:space="preserve">{{Пра аўтара
|Імёны            = Баляслаў
|Прозвішча        = Пачопка
|Варыянты імёнаў  = Прозьвішча: Пачобка
|Выява            = Balaslaw Paczopka.jpg
|ДН               = 13 кастрычніка 1884
|Месца нараджэння = засьценак Уляны, Віленскі павет, Віленская губэрня
|ДС               = 26 сьнежня 1940 (55 гадоў)
|Месца смерці     = Целяханы, Івацэвіцкі раён
|Апісанне         = беларускі грэка-каталіцкі сьвятар, выдавец, настаўнік, мовазнаўца, публіцыст
|Іншае            = 
|Вікіпедыя        = Баляслаў Пачопка
|Вікіпедыя2       = Баляслаў Пачопка
|Вікіцытатнік     = 
|Вікісховішча     = Category:Balasłaŭ Pačopka
|Вікіліўр         = 
|ЭСБЕ             = 
|Google           = 
|Катэгорыя        = Баляслаў Пачопка
|Першая літара прозвішча = П
}}

== Творы ==
{{Усе творы}}
=== Апавяданні ===
* {{Скан|[[Miatawyja listoczki (1914)|Miatawyja listoczki]]|Miatawyja listoczki (1914).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1914}}
=== Вершы ===
* [[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)/Wierszyk|⁂ (wierszyk)]] // {{Fine|[[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści]]. Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1915}}
* [[Беларуская зямліца (Пачопка)|Biełaruskaja staronka]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 18 lutaho 1916. — [[Гоман (1916)/1916/2|№2]]}}
* [[Zabawa ŭ ramieśniki]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 23 maja 1916. — [[Гоман (1916)/1916/29|№29]]}}
* [[Да працы на бацькавай ніве…]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Гоман]]. — 29 верэсьня 1916. — [[Гоман (1916)/1916/66|№66]]}}
* [[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)/Pieśnia rodnaj mowie|Pieśnia rodnaj mowie]] // {{Fine|[[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)|Hramatyka biełaruskaj mowy]]. Wilnia: Drukarnia „[[Homan (1916)|Homan]]“, 1918}}
=== Публіцыстыка ===
'''1912'''
* [[Якім павінен быць беларус?]] // {{Fine|[[Наша Ніва (1906)|Наша Ніва]]. — 26 (8) ліпня (юля) 1912. — [[Наша Ніва (1906)/1912/30|№30]]}}
'''1913'''
* [[Biełarus (1913)/1913/2/Ab Małżeństwi|Ab Małżeństwi]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 19 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/2|№2]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/2/Kalendar kaścielny|Kalendar kaścielny]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 19 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/2|№2]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/4/Światy Błażej Biskup Muczenik|Światy Błażej Biskup Muczenik]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 31 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/4|№4]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica|Św. Apalonija Dziewa Muczynica]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 7 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/5|№5]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/6/Świataja Juljanna D. M.|Świataja Juljanna D. M.]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 14 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/6|№6]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 21 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/7|№7]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 1 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/8|№8]]}}
'''1915'''
* {{Скан|[[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści]]|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1915}}
'''1916'''
* {{Скан|[[Światy Jozafat Kuncewič (1916)|Światy Jozafat Kuncewič]]|Światy Jozafat Kuncewič (1916).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydawiectwo „[[Гоман (1916)|Homan]]“, 1916}}
* [[Chto zwajuje?]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 16 czerwienia 1916. — [[Гоман (1916)/лацінка/1916/36|№36]]}}
* [[U wiaskowych szkołach (Пачопка)|U wiaskowych szkołach]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 5 wiereśnia 1916. — [[Гоман (1916)/лацінка/1916/59|№59]]}}
'''1926'''
* [[Беларуская крыніца (1917)/1926/30/Piśmo ŭ Redakcyju|Piśmo ŭ Redakcyju]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 5 Wieraśnia 1926. — [[Беларуская крыніца (1917)/1926/30|№30]]}}
'''1932'''
* [[Abraz naszaj unijnaj pracy]] // {{Fine|Pamiętnik 3-ej Konferencji Kapłańskiej w sprawie Unji Kościelnej w Pińsku (30, 31 sierpnia i 1 września 1932). Pińsk: Drukarnia Diecezjalna, 1932}}
=== Мовазнаўства ===
* {{Скан|[[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)|Hramatyka biełaruskaj mowy]]|Hramatyka bielaruskaj mowy.PDF}}. {{Fine|Wilnia: Drukarnia „[[Homan (1916)|Homan]]“, 1918}}

== Пераклады ==
* ''[[Аўтар:Аляксандр Ельскі|Jelski, A]]''. {{Скан|[[Żyćcio Papieża Piusa X (1914)|Żyćcio Papieża Piusa X]]|Żyćcio Papieża Piusa X (1914).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1914}}

{{PD-old-70}}

[[Катэгорыя:Беларускія аўтары]]
[[Катэгорыя:Беларускія рэлігійныя дзеячы]]
[[Катэгорыя:Беларускія мовазнаўцы]]
[[Катэгорыя:Беларускія паэты]]
[[Катэгорыя:Публіцысты]]]
[[Катэгорыя:Перакладчыкі]]
[[Катэгорыя:Уніяты]]
[[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]]</text>
      <sha1>cw92ejnpwbwspsmn5myny6fvjmfgywo</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291957</id>
      <parentid>291956</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T21:43:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291957</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5937" sha1="3d2769tx0gl9n5h1os4qup97emrj3j0" xml:space="preserve">{{Пра аўтара
|Імёны            = Баляслаў
|Прозвішча        = Пачопка
|Варыянты імёнаў  = Прозьвішча: Пачобка
|Выява            = Balaslaw Paczopka.jpg
|ДН               = 13 кастрычніка 1884
|Месца нараджэння = засьценак Уляны, Віленскі павет, Віленская губэрня
|ДС               = 26 сьнежня 1940 (55 гадоў)
|Месца смерці     = Целяханы, Івацэвіцкі раён
|Апісанне         = беларускі грэка-каталіцкі сьвятар, выдавец, настаўнік, мовазнаўца, публіцыст
|Іншае            = 
|Вікіпедыя        = Баляслаў Пачопка
|Вікіпедыя2       = Баляслаў Пачопка
|Вікіцытатнік     = 
|Вікісховішча     = Category:Balasłaŭ Pačopka
|Вікіліўр         = 
|ЭСБЕ             = 
|Google           = 
|Катэгорыя        = Баляслаў Пачопка
|Першая літара прозвішча = П
}}

== Творы ==
{{Усе творы}}
=== Апавяданні ===
* {{Скан|[[Miatawyja listoczki (1914)|Miatawyja listoczki]]|Miatawyja listoczki (1914).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1914}}
=== Вершы ===
* [[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)/Wierszyk|⁂ (wierszyk)]] // {{Fine|[[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści]]. Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1915}}
* [[Беларуская зямліца (Пачопка)|Biełaruskaja staronka]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 18 lutaho 1916. — [[Гоман (1916)/1916/2|№2]]}}
* [[Zabawa ŭ ramieśniki]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 23 maja 1916. — [[Гоман (1916)/1916/29|№29]]}}
* [[Да працы на бацькавай ніве…]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Гоман]]. — 29 верэсьня 1916. — [[Гоман (1916)/1916/66|№66]]}}
* [[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)/Pieśnia rodnaj mowie|Pieśnia rodnaj mowie]] // {{Fine|[[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)|Hramatyka biełaruskaj mowy]]. Wilnia: Drukarnia „[[Homan (1916)|Homan]]“, 1918}}
=== Публіцыстыка ===
'''1912'''
* [[Якім павінен быць беларус?]] // {{Fine|[[Наша Ніва (1906)|Наша Ніва]]. — 26 (8) ліпня (юля) 1912. — [[Наша Ніва (1906)/1912/30|№30]]}}
'''1913'''
* [[Biełarus (1913)/1913/2/Ab Małżeństwi|Ab Małżeństwi]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 19 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/2|№2]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/4/Światy Błażej Biskup Muczenik|Światy Błażej Biskup Muczenik]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 31 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/4|№4]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica|Św. Apalonija Dziewa Muczynica]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 7 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/5|№5]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/6/Świataja Juljanna D. M.|Świataja Juljanna D. M.]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 14 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/6|№6]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 21 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/7|№7]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 1 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/8|№8]]}}
'''1915'''
* {{Скан|[[Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915)|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści]]|Czaławiek na wyższynie swajej hodnaści (1915).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1915}}
'''1916'''
* {{Скан|[[Światy Jozafat Kuncewič (1916)|Światy Jozafat Kuncewič]]|Światy Jozafat Kuncewič (1916).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydawiectwo „[[Гоман (1916)|Homan]]“, 1916}}
* [[Chto zwajuje?]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 16 czerwienia 1916. — [[Гоман (1916)/лацінка/1916/36|№36]]}}
* [[U wiaskowych szkołach (Пачопка)|U wiaskowych szkołach]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Homan]]. — 5 wiereśnia 1916. — [[Гоман (1916)/лацінка/1916/59|№59]]}}
'''1926'''
* [[Беларуская крыніца (1917)/1926/30/Piśmo ŭ Redakcyju|Piśmo ŭ Redakcyju]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 5 Wieraśnia 1926. — [[Беларуская крыніца (1917)/1926/30|№30]]}}
'''1932'''
* [[Abraz naszaj unijnaj pracy]] // {{Fine|Pamiętnik 3-ej Konferencji Kapłańskiej w sprawie Unji Kościelnej w Pińsku (30, 31 sierpnia i 1 września 1932). Pińsk: Drukarnia Diecezjalna, 1932}}
=== Мовазнаўства ===
* {{Скан|[[Hramatyka biełaruskaj mowy (1918)|Hramatyka biełaruskaj mowy]]|Hramatyka bielaruskaj mowy.PDF}}. {{Fine|Wilnia: Drukarnia „[[Homan (1916)|Homan]]“, 1918}}

== Пераклады ==
* ''[[Аўтар:Аляксандр Ельскі|Jelski, A]]''. {{Скан|[[Żyćcio Papieża Piusa X (1914)|Żyćcio Papieża Piusa X]]|Żyćcio Papieża Piusa X (1914).pdf}}. {{Fine|Wilnia: Wydańnie „[[Biełarus (1913)|Biełarusa]]“, 1914}}

{{PD-old-70}}

[[Катэгорыя:Беларускія аўтары]]
[[Катэгорыя:Беларускія рэлігійныя дзеячы]]
[[Катэгорыя:Беларускія мовазнаўцы]]
[[Катэгорыя:Беларускія паэты]]
[[Катэгорыя:Публіцысты]]]
[[Катэгорыя:Перакладчыкі]]
[[Катэгорыя:Уніяты]]
[[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]]</text>
      <sha1>3d2769tx0gl9n5h1os4qup97emrj3j0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Аўтар:Альберт Паўловіч</title>
    <ns>102</ns>
    <id>16543</id>
    <revision>
      <id>291983</id>
      <parentid>287680</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T07:50:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291983</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="9469" sha1="6em4l1e3gip4s4hc9nefrjvgwzkdmgb" xml:space="preserve">{{Пра аўтара
| Прозвішча               =Паўловіч
| Імёны                   =Альберт
| Першая літара прозвішча =П
| Варыянты імёнаў         =
| Апісанне                =
| Іншае                   =
| ДН                      =11 лістапада 1875
| Месца нараджэння        =Менск
| ДС                      =17 сакавіка 1951 (75 гадоў)
| Месца смерці            =Курск
| Выява                   =Albert Paŭłovič.jpg
| Вікіпедыя               =:be:Альберт Францавіч Паўловіч
| Вікіпедыя2              =:be-x-old:Альбэрт Паўловіч
| Вікіцытатнік            =
| Вікісховішча            =Category:Albert Paŭłovič
| Вікіліўр                =
| ЭСБЕ                    =
| Катэгорыя               = Альберт Паўловіч
| Google                  =
}}

{{All works‎}}

== Проза ==
* Скарб // «Наша Ніва», 1910, №41
== Зборнікі вершаў ==
* [[Снапок (Паўловіч)]]

== Вершы ==
'''1907'''
*[[Песьня (Паўловіч)|Песьня]] // «Наша Ніва», 1907, №29
*[[Шлюбнае аглашэнне (Паўловіч)|Шлюбнае аглашэнне]] // «Наша Ніва», 1907, №33
*[[Мары (Паўловіч)|Мары]] // «Наша Ніва», 1907, №36
'''1908'''
*[[Каліва праўды]] // «Наша Ніва», 1908, №06
*[[Вясенняя пара]] // «Наша Ніва», 1908, №10
*[[Стары Змицер и певень]] // «Наша Ніва», 1908, №21
'''1909'''
*[[Сэрцэ кроіцца ад болю (Паўловіч)]] // «Наша Ніва», 1909, №16
*[[Каму што (Паўловіч)]] // «Наша Ніва», 1909, №34
*[[10 наябра]] // «Наша Ніва», 1909, №46
'''1910'''
*[[Хатка схіліўшыся, шыбы пабітые…]] // «Наша Ніва», 1910, №6
*[[Ноч на Івана Купалу]] // «Наша Ніва», 1910, №26
*[[Жаласьлівая матка і цыган]] // «Наша Ніва», 1910, №29
*[[Лыкі, не каўбасы]] // «Наша Ніва», 1910, №35
*[[С падслуханаго]] // «Наша Ніва», 1910, №39
*[[Лепей заўтра з рана!]] // «Наша Ніва», 1910, №49
* [[Смешны закон]]
'''1911'''
* Кісель // Наша Ніва, 1911, №33
* У фэльчара // Наша Ніва, 1911, №40
*[[Z uspaminkoŭ ab 1812 hodzie]] (1911)
'''1912'''
* Да скрыўджэнаго брата // Наша Ніва, 1912, №22
*[[Маладая Беларусь (альманах)/1/Мой родны край|Родны край]] // «Маладая Беларусь», сш. 1, сер. 1, 1912
'''1913'''
*[[Лепшая рада]] // {{Fine|[[Наша Ніва (1906)|Наша Ніва]]. — 12 Верэсьня 1913. — [[Наша Ніва (1906)/1913/37|№37]]}}
* [[U niadzielu (Паўловіч)|U niadzielu]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 27 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/3|№3]]}}
* [[Daczuszce (Паўловіч)|Daczuszce]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 7 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/5|№5]]}}
* [[Na szlachu (Паўловіч)|Na szlachu]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 14 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/9-10|№9-10]]}}
* [[Parachwija (Паўловіч)|Parachwija]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 21 Listapada 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/35|№35]]}}
'''1914'''
*[[Гляджу на змены у прыродзе…]] // «Віеlаrus», 1914, № 16
*[[Родныя малюнкі (Паўловіч)]] // «Віеlаrus», 1914, № 25
* [[Бацькава ўцеха]] // {{Fine|[[Лучынка (часопіс)|Лучынка]]. — 1914. — [[Лучынка (часопіс)/1|Кніжка 1]]}}
* [[Шчодрая ахвяра|Шчодрая афяра]] // {{Fine|[[Лучынка (часопіс)|Лучынка]]. — 1914. — [[Лучынка (часопіс)/4|Кніжка 4]]}}
* [[Далікатнасьць за далікатнасьць]] // {{Fine|[[Лучынка (часопіс)|Лучынка]]. — 1914. — [[Лучынка (часопіс)/6|Кніжка 6]]}}
'''1916'''
* [[Дзедава рада]] // {{Fine|[[Дзянніца (1916)|Дзянніца]]. — 9 лістапада 1916. — [[Дзянніца (1916)/2|№2]]}}
'''1917'''
* [[Карты (Ластоўскі)|Паўловіч]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Гоман]]. — 20 лютаго 1917. — [[Гоман (1916)/1917/15|№15 (107)]]}}
* [[Запросіны (Паўловіч)|Запросіны]] // {{Fine|[[Гоман (1916)|Гоман]]. — 9 марца 1917. — [[Гоман (1916)/1917/20|№20 (112)]]}}
* [[Нэйтралітэт (Паўловіч)]] // «Вольная Беларусь», 1917, №23
* [[Усе роўна (Паўловіч)]] // «Вольная Беларусь», 1917, №23
* [[Шляціц у доктара (Паўловіч)]] // «Вольная Беларусь», 1917, №35
'''1918'''
* [[У рэстарані (Паўловіч)]] // «Вольная Беларусь», 1918, №24
* [[На рынку (Паўловіч)]] // «Вольная Беларусь», 1918, №25
* [[За справункамі (Паўловіч)]] // «Вольная Беларусь», 1918, №29
* [[Я дачуўся, муж памер?..|⁂ (Я дачуўся, муж памер?..)]] // {{Fine|[[Варта (1918)|Варта]]. — Кастрычнік 1918. — №1}}
* [[Залаценька, дарагенька, мілая Катрына…|⁂ (Залаценька, дарагенька, мілая Катрына…)]] // {{Fine|[[Варта (1918)|Варта]]. — Кастрычнік 1918. — №1}}
'''1919'''
* [[Здагадлівая Баба]] // {{Fine|[[Беларускае жыцьцё (1919)|Беларускае Жыцьцё]]. — 21 верасьня 1919. — [[Беларускае жыцьцё (1919)/1919/14|№14]]}}
* [[Амбіцыя (Паўловіч)|Амбіцыя]] // {{Fine|[[Беларускае жыцьцё (1919)|Беларускае Жыцьцё]]. — 1 лістапада 1919. — [[Беларускае жыцьцё (1919)/1919/19|№19]]}}
* [[Выбар (Паўловіч)|Выбар]] // {{Fine|[[Беларускае жыцьцё (1919)|Беларускае Жыцьцё]]. — 22 сьнежня 1919. — [[Беларускае жыцьцё (1919)/1919/22|№22]]}}
* [[За падаткамі]] // {{Fine|[[Беларусь (газета, Мінск)|Беларусь]]. — 30 лістапада 1919. — [[Беларусь (газета, Мінск)/1919/35|№35 (62)]]}}
'''1927'''
* [[Прасьцярога (Паўловіч)|Praściaroha]] // {{Fine|[[Беларуская крыніца (1917)|Biełaruskaja Krynica]]. — 18 Listapada 1927. — [[Беларуская крыніца (1917)/1927/45|№45]]}}

== Драматургія ==
*{{Скан|[[Васількі (Паўловіч)|Васількі]]|Васількі (1919).pdf}} (1919)
== Артыкулы ==
* [[Вулкан (Паўловіч)|Вулкан]] // {{Fine|[[Лучынка (часопіс)|Лучынка]]. — 1914. — [[Лучынка (часопіс)/1|Кніжка 1]]}}
* [[Вадаспады (Паўловіч)|Вадаспады]] // {{Fine|[[Лучынка (часопіс)|Лучынка]]. — 1914. — [[Лучынка (часопіс)/4|Кніжка 4]]}}
* {{Скан|[[«Сялянка» В. Дуніна-Марцінкевіча на менскай сцэне]]|Паўловіч Дунін Марцінкевіч.pdf}} (1929)

== Пераклады ==
* Мой Божэ милы (Канапніцкая/Паўловіч) // Наша Ніва, 1908, №11
* [[Паглядзі, якая хмара…]]
*[[Чысты чацьвер (Сыракомля/Паўловіч)]]
* [[Не бядуй, што восень (Сурыкаў/Паўловіч)]] // Наша Ніва, 1910, №38 («Не грусти, что листья...»)
* [[Ні раз людзкія чуў я зданьня…|⁂ (Ні раз людзкія чуў я зданьня…)]] // {{Fine|[[Варта (1918)|Варта]]. — Кастрычнік 1918. — №1}}

== Пра аўтара ==
* [[Веснавая раніца]]
*[[Альберту Паўловічу (Чарнышэвіч)]]
* [[Альбэрту Паўловічу]] // {{fine|[[Наша Ніва (1906)|Наша Ніва]]. — 1910. — [[Наша Ніва (1906)/1910/12|№12]]}}
*[[Як гляджу я на сіняе неба]] // {{fine|[[Наша Ніва (1906)|Наша Ніва]]. — 1910. — [[Наша Ніва (1906)/1910/39|№39]]}}
*[[Гісторыя беларускае літэратуры (1921)/III/Нашаніўская пара/Старэйшыя/А. Паўловіч|А. Паўловіч (Гарэцкі)]]

{{PD-old-70}}

[[Катэгорыя:Беларускія аўтары]]
[[Катэгорыя:Беларускія паэты]]
[[Катэгорыя:Беларускія драматургі]]
[[Катэгорыя:Сатырыкі]]
[[Катэгорыя:Перакладчыкі]]
[[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]]</text>
      <sha1>6em4l1e3gip4s4hc9nefrjvgwzkdmgb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Катэгорыя:Першая сусветная вайна</title>
    <ns>14</ns>
    <id>18996</id>
    <revision>
      <id>292009</id>
      <parentid>75595</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:30:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>292009</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="237" sha1="rsh3rblk5ei35du1stvfehnvqi59e5w" xml:space="preserve">{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Першая сусветная вайна|Першая сусьветная вайна}}

[[Катэгорыя:Войны]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Еўропы|*]]</text>
      <sha1>rsh3rblk5ei35du1stvfehnvqi59e5w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Катэгорыя:Другая сусветная вайна</title>
    <ns>14</ns>
    <id>25625</id>
    <revision>
      <id>292008</id>
      <parentid>75594</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:29:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>292008</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="237" sha1="gmb0p7nwmqwp5y4ddfge5i769cat2u5" xml:space="preserve">{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Другая сусветная вайна|Другая сусьветная вайна}}

[[Катэгорыя:Войны]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Еўропы|*]]</text>
      <sha1>gmb0p7nwmqwp5y4ddfge5i769cat2u5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Індэкс:Biełarus. 1913. № 8.pdf</title>
    <ns>106</ns>
    <id>66143</id>
    <revision>
      <id>291955</id>
      <parentid>165396</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T21:37:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291955</origin>
      <model>proofread-index</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="228" sha1="6uoivbsd8xlkqbgk5p52v9o05qrvkhb" xml:space="preserve">{{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template
|Type=book
|Title=Biełarus
|Language=be
|Volume=[[Biełarus (1913)/1913/8|№ 8]]
|Author=
|Translator=
|Editor=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]]
|Illustrator=
|School=
|Publisher=[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni Byczkoŭski]]&lt;br /&gt;Drukarnia „Znicz“
|Address=Wilnia
|Year=1913
|Key=
|ISBN=
|OCLC=
|LCCN=
|BNF_ARK=
|ARC=
|DOI=
|Source=pdf
|Image=1
|Progress=C
|Pages=&lt;pagelist /&gt;
|Volumes=
|Remarks=
|Width=
|Header=
|Footer=
}}</text>
      <sha1>6uoivbsd8xlkqbgk5p52v9o05qrvkhb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/1</title>
    <ns>0</ns>
    <id>75351</id>
    <revision>
      <id>291973</id>
      <parentid>231219</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T07:18:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291973</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2180" sha1="rhxj31nx2kjyqkfmx2f25azddwg6c70" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Biełarus. № 1
 | безаўтара = 
 | год       = 13 студзеня 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Газэта
 | папярэдні = 
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/2|№ 2]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 1.pdf&quot; from=&quot;1&quot; to=&quot;1&quot; onlysection=&quot;Верхавіна&quot;/&gt;

* [[Biełarus (1913)/1913/1/Pachwalony Jezus Chrystus|Pachwalony Jezus Chrystus]]
* ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|X. S. K]]''. [[Biełarus (1913)/1913/1/Kalendar kaścielny|Kalendar kaścielny. Studzień]]
* [[Biełarus (1913)/1913/1/Z Nowym Hodam!|Z Nowym Hodam!]]
* ''[[Аўтар:Юрка Муха|Jurka Mucha]]''. [[Biełarus (1913)/1913/1/Z Biełaruskich Kazak|Z Biełaruskich Kazak]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/1/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]]'''
* ''[[Аўтар:Стары Улас|Stary U]]''. [[Biełarus (1913)/1913/1/Palanka|Palanka]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/1/Wiadomaści kaścielnyje|Wiadomaści kaścielnyje]]'''
*'''Piszuć da nas.'''
** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|J. N]]''. [[Biełarus (1913)/1913/1/Piszuć da nas/Za 2 pudy żyta — 28 rubl.|Za 2 pudy żyta — 28 rubl.]]
** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|I. Niemeżski]]''. [[Biełarus (1913)/1913/1/Piszuć da nas/Jak u baśni|Jak u baśni]]
** ''[[Аўтар:Ядвігін Ш.|J. Sz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/1/Piszuć da nas/M. Ziembin|M. Ziembin, Mińsk. h. Bar. p.]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/1/Z czużych staron|Z czużych staron]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/1/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]'''
* ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|X. J]]''. [[Biełarus (1913)/1913/1/Nasz worah|Nasz worah]]
* '''Usiaczyna'''
** '''[[Biełarus (1913)/1913/1/Usiaczyna/Kroszki|Kroszki]]'''
** [[Biełarus (1913)/1913/1/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
** [[Biełarus (1913)/1913/1/Usiaczyna/Żarty|Żarty]]

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 1.pdf&quot; from=&quot;8&quot; to=&quot;8&quot; onlysection=&quot;Рэдактар&quot;/&gt;

{{PD-Расейская імпэрыя}}</text>
      <sha1>rhxj31nx2kjyqkfmx2f25azddwg6c70</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/1/Z Biełaruskich Kazak</title>
    <ns>0</ns>
    <id>80015</id>
    <revision>
      <id>291970</id>
      <parentid>191457</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T07:12:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291970</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="836" sha1="mj2su33zap5zsalbhm39zqkqnf2qtmo" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Z Biełaruskich Kazak
 | аўтар     = Юрка Муха
 | год       = 13 студзеня 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Апавяданьне
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/1/Z Nowym Hodam!|Z Nowym Hodam!]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/1/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 1.pdf&quot; from=&quot;2&quot; to=&quot;3&quot; fromsection=&quot;Kazak&quot; tosection=&quot;Kazak&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Z Biełaruskich Kazak}}

[[Катэгорыя:Апавяданні Юркі Мухі]]
[[Катэгорыя:Гумарыстычная проза]]
[[Катэгорыя:Беларускія народныя казкі]]</text>
      <sha1>mj2su33zap5zsalbhm39zqkqnf2qtmo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/5/U balnicy</title>
    <ns>0</ns>
    <id>80468</id>
    <revision>
      <id>292002</id>
      <parentid>192497</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:02:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>292002</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="735" sha1="8zn6z1fcksjtzalckzk5h5une5an3lf" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = U balnicy
 | аўтар     = Уладзіслаў Галубок
 | год       = 7 лютага 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Абразок
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/5/Daczuszce|Daczuszce]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/5/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Luty]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 5.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;3&quot; onlysection=&quot;U&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:U balnicy (Галубок)}}

[[Катэгорыя:Абразкі Уладзіслава Галубка]]
[[Катэгорыя:Медыцына]]</text>
      <sha1>8zn6z1fcksjtzalckzk5h5une5an3lf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/5/Kaścielny kalendar</title>
    <ns>0</ns>
    <id>80473</id>
    <revision>
      <id>292001</id>
      <parentid>192498</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:02:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>292001</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="696" sha1="4f87u7pplkfolyx7ah4tm4sagnueexq" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Kaścielny kalendar. Luty
 | безаўтара = 
 | год       = 7 лютага 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Каляндар
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/5/U balnicy|U balnicy]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica|Św. Apalonija Dziewa Muczynica]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 5.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;3&quot; onlysection=&quot;Kaścielny&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścelny kalendar. Luty}}

[[Катэгорыя:Літургічныя календары]]</text>
      <sha1>4f87u7pplkfolyx7ah4tm4sagnueexq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica</title>
    <ns>0</ns>
    <id>80474</id>
    <revision>
      <id>292003</id>
      <parentid>192496</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:02:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>292003</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="815" sha1="j3h6hhjvvrfh8lr6ltnlx3gvuzd7zoy" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Św. Apalonija Dziewa Muczynica
 | аўтар     = Баляслаў Пачопка
 | год       = 7 лютага 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Жыцьцяпіс
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/5/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Luty]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/5/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 5.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;3&quot; onlysection=&quot;Sw&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Św. Apalonija Dziewa Muczynica}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]]
[[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]]</text>
      <sha1>j3h6hhjvvrfh8lr6ltnlx3gvuzd7zoy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Biełarus. 1913. № 5.pdf/7</title>
    <ns>104</ns>
    <id>80485</id>
    <revision>
      <id>291940</id>
      <parentid>192578</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T19:39:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291940</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4451" sha1="hv3qtvy6rur68qdb1p4eeondw01l4f6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Nasza&quot;/&gt;budzie traŭliwaje, a na harodzie haspadynia trawu wypiale. Nie pazwalajcie chatnim rabić brudoŭ u wokał ścien, bo heta, apracza brydaści, hłumicca i prapadaje najmacniejszy hnoj. Na heta tak sama, kali nima tak dzie dziecca, wybrać choć jaki kutok u jakim koleczy chlaŭczyku; pryrychtawać kolki wazoŭ suchoj ziamli, kali nima torfu, i szto dnia pa kolki rydlowak pasypać kał. A ci mała kupin, mochu pa sienażaciach, szlamu, bałota pa rowach? Treba usio heta ściahiwać da domu, ssypać hdzie pad zastreszynu, kab nie zamakała i padściłać hetym swaju żywiołu. Kolki podściłu, a i hnoju, znaczycca, prybudzie, i to jakoha hnoju! Bo jak szlam, tak sama i torf, {{Абмылка|kupiny.|kupiny,}} moch nawat i to ŭżo sami pa sabie majuć to bolszuju, to mienszuju siłu hnajowuju, a jeszcze padasłaŭszy pad żywiołu, jany zabirajuć u siabie, uciahiwajuć mocz, a heta krapczejszy, czym sam kał, hnoj. Dzie jość na dware, kala chlawoŭ, na wulicy — bałota, to tam najczaściej jano bywaje mocna hnojnaje, bo tudy adusiul spady ciahnuć. Treba takoje bałota zhortywać, ssowywać i jak wada krychu ściahnie — tak sama zwozić, kab, padsochła, a tady u chleŭ, abo na pole. Śmiaccio i piasok, jakije źmietajucca z nadworku, z wulicy — tak sama treba szanawać, kab darma nie prapadali, bo i u nich, choć hetaha na woka nie widać, niemała jość mocy. Słowam, kali haspadar rupny, a haspadynia dobraja jamu pamasznica, to pry pracy, pryłamaŭszy i dzietak da paradku i pomaczy szmat biez nakładu hatoŭki pry niewialikim zachodzie można jeszcze wykarystać s taho, szto ciapier walajecca ŭ wokoł nas biez patreby i karyści, i kali heta ŭsio ściahniem na swaju ziamielku, uradżai tak patprawim, szto tady można i budzie za szto dabracca i da paraszkoŭ.

{{Калёнтытул|right=''K—in—k.''}}

&lt;section end=&quot;Nasza&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Haspadarskije&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Haspadarskije kłopaty.'''}}

{{Водступ|2|em}}I nie ahledzimsia, jak nasuniecca wiesna, a z niej i ŭsie kłopaty i raboty chlebaroba. A siolatnije kłopaty dla sielanina nie małyje. Najhorszaja bieda pryjdziecca z nasieńniem. Wiadomaja recz, szto sioleta mała pa jakich naszych kutkoch udałosia sabrać zdarowaje zboże: to jano parasło, to jano pazamakało, dyk samyje ziernia nia trywałyje i peŭna treba spadziewacca, szto budzie słaba abchodnyje. Pa praŭdzi każuczy, u nas hetaja starana haspadarki zaŭsiody kulhała, bo sypim my ziarnio ŭ ziemlu i niadobra aczyszczanaje, i mała peŭnaje, a ŭ hetym hadu można spadziewacca jeszcze horszaj biady. Pa naszyh zapasowych mahazynach, skul bolszaja czastka naszych sielan żywicca wiasnoj nasieńniem, na siolatni zapas zboża nadzieja drennaja. Addawali jaho takim — jakim mieli, — dyk wilhotnym, a takoje, wiadomaja recz, ssypanaje ŭ kuczu, dyj biez dobraho dahlodu, hrejecca, zleżywajecca, a czasta nawat zbiwajecca ŭ plity. Dyk na pazyku mahazynowuju pakładać nadziei nielha. Treba pastaracca zaŭczasu apytać sabie nasieńnie dzie koleczy ŭ peŭnym miejscy, dyj wyprabawać jaho, kinuŭszy rost. Jak heta rabić, kożny haspadar, badaj, wiedaje. Treba ŭziać niewialikuju żmieńku, nie wybierajuczy, ziernia i padliczyŭszy kaliŭje, pasiejać jaho ŭ wazon. S pasiejanych zierniatoŭ pawinna abyjści nia miensz 70 na sotku, inaczej nasieńnie liczycca słabaje; a czym horszy uschod, tym huściej prydziecca siejać, a znaczycca i bolsz pojdzie nasieńnia. Dyk nikoli nie warta żaleć liszniaj dziesiatki na dobraje i peŭnaje nasieńnie.

{{Калёнтытул|right=''Lu-ki.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Haspadarskije&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Usiaczyna&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''USIACZYNA.'''|gfvth=140%}}

{{Цэнтар|'''Kolki pracounikou.'''}}

{{Водступ|2|em}}Kali-b padliczyć kolki dusz zarablaje pracaj swajej jak dla siabie, tak hetym samym kormie i druhih, to wypadaje, szto na kożnuju sotku ludziej, tolki 32 s pamiż ich napraŭda pracuje. A jeszcze ciekawiejszaje, szto z hetych 32 — 19 dusz chlebaroboŭ.

{{Цэнтар|'''Usiudy ciesna.'''}}

{{Водступ|2|em}}Nowy prezydent Ameryki — Wilson ŭ {{Абмылка|piersza|pierszy}} swoj miesiac atrymaŭ bolsz saraku tysiaczoŭ roznych prośb ubicca choć na jakuju koleczy służbu. Woś wam i Ameryka!&lt;section end=&quot;Usiaczyna&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hv3qtvy6rur68qdb1p4eeondw01l4f6</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291941</id>
      <parentid>291940</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T19:40:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291941</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4456" sha1="j00n6prnqc75e66inoikcg91wo9k371" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Nasza&quot;/&gt;budzie traŭliwaje, a na harodzie haspadynia trawu wypiale. Nie pazwalajcie chatnim rabić brudoŭ u wokał ścien, bo heta, apracza brydaści, hłumicca i prapadaje najmacniejszy hnoj. Na heta tak sama, kali nima tak dzie dziecca, wybrać choć jaki kutok u jakim koleczy chlaŭczyku; pryrychtawać kolki wazoŭ suchoj ziamli, kali nima torfu, i szto dnia pa kolki rydlowak pasypać kał. A ci mała kupin, mochu pa sienażaciach, szlamu, bałota pa rowach? Treba usio heta ściahiwać da domu, ssypać hdzie pad zastreszynu, kab nie zamakała i padściłać hetym swaju żywiołu. Kolki podściłu, a i hnoju, znaczycca, prybudzie, i to jakoha hnoju! Bo jak szlam, tak sama i torf, {{Абмылка|kupiny.|kupiny,}} moch nawat i to ŭżo sami pa sabie majuć to bolszuju, to mienszuju siłu hnajowuju, a jeszcze padasłaŭszy pad żywiołu, jany zabirajuć u siabie, uciahiwajuć mocz, a heta krapczejszy, czym sam kał, hnoj. Dzie jość na dware, kala chlawoŭ, na wulicy — bałota, to tam najczaściej jano bywaje mocna hnojnaje, bo tudy adusiul spady ciahnuć. Treba takoje bałota zhortywać, ssowywać i jak wada krychu ściahnie — tak sama zwozić, kab, padsochła, a tady u chleŭ, abo na pole. Śmiaccio i piasok, jakije źmietajucca z nadworku, z wulicy — tak sama treba szanawać, kab darma nie prapadali, bo i u nich, choć hetaha na woka nie widać, niemała jość mocy. Słowam, kali haspadar rupny, a haspadynia dobraja jamu pamasznica, to pry pracy, pryłamaŭszy i dzietak da paradku i pomaczy szmat biez nakładu hatoŭki pry niewialikim zachodzie można jeszcze wykarystać s taho, szto ciapier walajecca ŭ wokoł nas biez patreby i karyści, i kali heta ŭsio ściahniem na swaju ziamielku, uradżai tak patprawim, szto tady można i budzie za szto dabracca i da paraszkoŭ.

{{Калёнтытул|right=''K—in—k.''}}

&lt;section end=&quot;Nasza&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Haspadarskije&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Haspadarskije kłopaty.'''}}

{{Водступ|2|em}}I nie ahledzimsia, jak nasuniecca wiesna, a z niej i ŭsie kłopaty i raboty chlebaroba. A siolatnije kłopaty dla sielanina nie małyje. Najhorszaja bieda pryjdziecca z nasieńniem. Wiadomaja recz, szto sioleta mała pa jakich naszych kutkoch udałosia sabrać zdarowaje zboże: to jano parasło, to jano pazamakało, dyk samyje ziernia nia trywałyje i peŭna treba spadziewacca, szto budzie słaba abchodnyje. Pa praŭdzi każuczy, u nas hetaja starana haspadarki zaŭsiody kulhała, bo sypim my ziarnio ŭ ziemlu i niadobra aczyszczanaje, i mała peŭnaje, a ŭ hetym hadu można spadziewacca jeszcze horszaj biady. Pa naszyh zapasowych mahazynach, skul bolszaja czastka naszych sielan żywicca wiasnoj nasieńniem, na siolatni zapas zboża nadzieja drennaja. Addawali jaho takim — jakim mieli, — dyk wilhotnym, a takoje, wiadomaja recz, ssypanaje ŭ kuczu, dyj biez dobraho dahlodu, hrejecca, zleżywajecca, a czasta nawat zbiwajecca ŭ plity. Dyk na pazyku mahazynowuju pakładać nadziei nielha. Treba pastaracca zaŭczasu apytać sabie nasieńnie dzie koleczy ŭ peŭnym miejscy, dyj wyprabawać jaho, kinuŭszy rost. Jak heta rabić, kożny haspadar, badaj, wiedaje. Treba ŭziać niewialikuju żmieńku, nie wybierajuczy, ziernia i padliczyŭszy kaliŭje, pasiejać jaho ŭ wazon. S pasiejanych zierniatoŭ pawinna abyjści nia miensz 70 na sotku, inaczej nasieńnie liczycca słabaje; a czym horszy uschod, tym huściej prydziecca siejać, a znaczycca i bolsz pojdzie nasieńnia. Dyk nikoli nie warta żaleć liszniaj dziesiatki na dobraje i peŭnaje nasieńnie.

{{Калёнтытул|right=''Lu-ki.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Haspadarskije&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Usiaczyna&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''USIACZYNA.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Kolki pracounikou.'''}}

{{Водступ|2|em}}Kali-b padliczyć kolki dusz zarablaje pracaj swajej jak dla siabie, tak hetym samym kormie i druhih, to wypadaje, szto na kożnuju sotku ludziej, tolki 32 s pamiż ich napraŭda pracuje. A jeszcze ciekawiejszaje, szto z hetych 32 — 19 dusz chlebaroboŭ.

{{Цэнтар|'''Usiudy ciesna.'''}}

{{Водступ|2|em}}Nowy prezydent Ameryki — Wilson ŭ {{Абмылка|piersza|pierszy}} swoj miesiac atrymaŭ bolsz saraku tysiaczoŭ roznych prośb ubicca choć na jakuju koleczy służbu. Woś wam i Ameryka!&lt;section end=&quot;Usiaczyna&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>j00n6prnqc75e66inoikcg91wo9k371</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/7</title>
    <ns>0</ns>
    <id>97071</id>
    <revision>
      <id>291974</id>
      <parentid>231151</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T07:18:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291974</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2361" sha1="jge96m83vjgeaeo962ga0w5ey6udjxv" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Biełarus. № 7
 | безаўтара = 
 | год       = 21 лютага 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Газэта
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/6|№ 6]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8|№ 8]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 7.pdf&quot; from=&quot;1&quot; to=&quot;1&quot; onlysection=&quot;Верхавіна&quot; /&gt;

* [[Biełarus (1913)/1913/7/Wialiki Post|Wialiki Post]]
* ''[[Аўтар:Хведар Чарнышэвіч|F. Czernyszewicz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/Dub|Dub]]
* ''[[Аўтар:Юрка Муха|Jurka Mucha]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/S Biełaruskich kazak|S Biełaruskich kazak]]
* ''[[Аўтар:Гальяш Леўчык|Haljasz Leŭczyk]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/My żywiem nadziejaj!..|My żywiem nadziejaj!..]]
* [[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Luty]]
* ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/Św. Małgorzata s Krotony|Św. Małgorzata s Krotony]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/7/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/7/Szto czuwać|Szto czuwać]]'''
* '''Piszuć da nas.'''
** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|ef]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/Na zapytańnie…|Na zapytańnie…]]
** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Wakulary]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/Piszuć da nas/W. Hryckiewiczy|W. Hryckiewiczy, Hrodz. hub.]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/7/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]'''
* ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Haŭryła Dubok]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/Dziela czaho nielha pić harełki|Dziela czaho nielha pić harełki]]
* ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Lo—nik]]''. [[Biełarus (1913)/1913/7/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/7/Usiaczyna|Usiaczyna]]'''
* [[Biełarus (1913)/1913/7/Dumki|Dumki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/7/Zahadki|Zahadki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/7/Żarty, prykazki, prypieŭki|Żarty, prykazki, prypieŭki]]

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 7.pdf&quot; from=&quot;8&quot; to=&quot;8&quot; onlysection=&quot;Рэдактар&quot; /&gt;

{{PD-Расейская імпэрыя}}</text>
      <sha1>jge96m83vjgeaeo962ga0w5ey6udjxv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/9-10</title>
    <ns>0</ns>
    <id>97171</id>
    <revision>
      <id>291968</id>
      <parentid>283947</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T07:04:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291968</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2257" sha1="7lnri36zwsxjh3uba04mzv9cr57g922" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Biełarus. № 9-10
 | безаўтара = 
 | год       = 14 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Газэта
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8|№ 8]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/11-12|№ 11-12]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;1&quot; to=&quot;1&quot; onlysection=&quot;Верхавіна&quot; /&gt;

* ''[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Adwiecznaja mowa…|⁂ (Adwiecznaja mowa…)]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata|Katalickaja chata]]
* ''[[Аўтар:Альберт Паўловіч|Albert Paŭłowicz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu|Na szlachu]]
* ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Jurka Mucha]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Marec]]
* ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/8/40 muczynikaŭ|40 muczynikaŭ]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Szto czuwać|Szto czuwać]]'''
* '''Piszuć da nas.'''
** ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|A. Z]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Piszuć da nas/M. Uzlany|M. Uzlany, Minsk, hub. Ihum. paw.]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]'''
** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Lo—nik]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]]
** ''[[Аўтар:Баляслаў Лапыр|Bolesłaŭ Łapyr]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/List ŭ redakciju|List ŭ redakciju]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna|Usiaczyna]]'''
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna/Dumki|Dumki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Swaja poczta|Swaja poczta]]

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;8&quot; to=&quot;8&quot; onlysection=&quot;Рэдактар&quot; /&gt;

{{PD-Расейская імпэрыя}}</text>
      <sha1>7lnri36zwsxjh3uba04mzv9cr57g922</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291975</id>
      <parentid>291968</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T07:19:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291975</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2221" sha1="fo9o9bn9ah1dwg8kmvvpb4642pj09rp" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Biełarus. № 9-10
 | безаўтара = 
 | год       = 14 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Газэта
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8|№ 8]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/11-12|№ 11-12]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;1&quot; to=&quot;1&quot; onlysection=&quot;Верхавіна&quot; /&gt;

* ''[[Аўтар:Антон Бычкоўскі|Antoni B]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Adwiecznaja mowa…|⁂ (Adwiecznaja mowa…)]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata|Katalickaja chata]]
* ''[[Аўтар:Альберт Паўловіч|Albert Paŭłowicz]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu|Na szlachu]]
* ''[[Аўтар:Юрка Муха|Jurka Mucha]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Marec]]
* ''[[Аўтар:Баляслаў Пачопка|B. P—ko]]''. [[Biełarus (1913)/1913/8/40 muczynikaŭ|40 muczynikaŭ]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]'''
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Szto czuwać|Szto czuwać]]'''
* '''Piszuć da nas.'''
** ''[[Аўтар:Андрэй Зязюля|A. Z]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Piszuć da nas/M. Uzlany|M. Uzlany, Minsk, hub. Ihum. paw.]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]'''
** ''[[:Катэгорыя:Творы невядомых аўтараў|Lo—nik]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Nasza Haspadarka|Nasza Haspadarka]]
** ''[[Аўтар:Баляслаў Лапыр|Bolesłaŭ Łapyr]]''. [[Biełarus (1913)/1913/9-10/List ŭ redakciju|List ŭ redakciju]]
* '''[[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna|Usiaczyna]]'''
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna/Dumki|Dumki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna/Zahadki|Zahadki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Usiaczyna/Żarty i prykazki|Żarty i prykazki]]
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Swaja poczta|Swaja poczta]]

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;8&quot; to=&quot;8&quot; onlysection=&quot;Рэдактар&quot; /&gt;

{{PD-Расейская імпэрыя}}</text>
      <sha1>fo9o9bn9ah1dwg8kmvvpb4642pj09rp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/23</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126226</id>
    <revision>
      <id>291885</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:03:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «рукамі ўлюбёна з несхаваным страхам абдымала сына.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Ну, як-жа ты, з войска? Зусім ужо? Ці не?&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Зусім, мама. Ужо зусім, — паўтарыў ён.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Зусім. А я ўжо думала, што адна і сканаю тут. Ужо там і дошкі на дамавіну сабе… Ужо і сарочку...»</comment>
      <origin>291885</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2349" sha1="abjk0v6w1zp888l5hmhrlbyupcgwrr6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;рукамі ўлюбёна з несхаваным страхам абдымала сына.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, як-жа ты, з войска? Зусім ужо? Ці не?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Зусім, мама. Ужо зусім, — паўтарыў ён.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Зусім. А я ўжо думала, што адна і сканаю тут. Ужо там і дошкі на дамавіну сабе… Ужо і сарочку памыла. Суседзяў прасіла…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ды што вы, мама! Жыць яшчэ будзем. Хадзем у хату. Чаго гэта вы аб сьмерці ўздумалі? Хай яе!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Няшчасьце-ж такое сынку. Думала — выкармлю, зьедуцца хлопцы, закалю, а яно — на табе…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Хадзем, мама… Пустое. Нажывем неяк.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А пра Мікіту ты нічога ня чуў? Дзе гэта ён валочыцца, дзіцятка маё? А можа ўжо і… — і яна не дакончыла.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Не, мама, ня чуў. Не сустракаў…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Эх, чуе мая галовачка, што няма яго ўжо… няма майго саколіка шызага. Не дачакацца мне ужо, — і яна заплакала.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Варажбітка казала — сьмерць будзе ў хаце і paдасьць будзе… Угадала, як у вока пальцам…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян абняў матку за тоненькую сухую і згорбленую сьпіну і ціханька павёў у хату.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А можа, мама… можа ён яшчэ дзе і жыве? Я-ж быў у войску. Хіба-ж там шмат пабачы. Усё там адно ды адно…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мышка, нарэшце, спынілася ўсхліпваць і неяк асабліва старанна абцерлася маленькім кулачком і проста пайшла за сынам. Яна моцна трымае зго за руку, пільна ўзіраецца ў твар.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>abjk0v6w1zp888l5hmhrlbyupcgwrr6</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/24</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126227</id>
    <revision>
      <id>291886</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:09:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Вырас ты, як, Дзямянка! Ну ўвесь нябожчык бацька, нібы выліты. Увесь, як ён, — кажа маці і не зразумець яе — ці рада яна, ці сумуе ад гэтага.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Дзямяну прыгадалася далёкае яго дзяцінства. Завод, бацька, вайна, лісты да бацькі і кароткае паве...»</comment>
      <origin>291886</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2552" sha1="sk3b92emvsytts9mz9sbsueuch9f3ic" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Вырас ты, як, Дзямянка! Ну ўвесь нябожчык бацька, нібы выліты. Увесь, як ён, — кажа маці і не зразумець яе — ці рада яна, ці сумуе ад гэтага.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямяну прыгадалася далёкае яго дзяцінства. Завод, бацька, вайна, лісты да бацькі і кароткае паведамленьне вайсковага старасты аб тым, што Харлампа Няжывога забілі дзесь у далёкіх чужых Карпатах. Маці тады жаласьліва плакала, а ён і Мікіта абодва зусім яшчэ дзеці, суцішалі яе і абяцалі зарабляць самі, а далей — завод, надзвычай цяжкая праца. Ён быў старэйшы і таму мусіў зарабляць сам, бо Мікіта хадзіў яшчэ ў школу. Даўно, так даўно было ўсё гэта. Рэволюцыя прышла, як віхор. Віхром закруціла. Дзямян адразу кінуў варштат і пайшоў з рэволюцыяй. Доўга, далёка, цяжка было. Але ён заўсёды маўчаў, бо рэволюцыя людзям дае два законы — поўная адданасьць ёй і моцныя нэрвы. І хто ня выканае гэтага, хто крычыць і блытаецца, той нагадвае ката ў мяшку, той ня верыць у глыбіню яе няспыннае нязломнае хады — той вораг яе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Абое ўвайшлі ў хату. Старая маці прыкметна хвалюецца, плача, але яна ідзе бадзёра, зьдзьмухвае з краю стала, з лавы і цягне туды задумёнага Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Сядай, сыночак, сядай вось тут… Дачакалася вас, дзеці… — Яна яшчэ шоргае караваю, спрацаванаю рукою па лаве і ўсаджвае сына.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А я думала — выкармлю. Вернуцца такі хлопцы — заколем, дык будзе…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А, не сумуйце, мама. Знойдзем, калі трэба будзе…&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sk3b92emvsytts9mz9sbsueuch9f3ic</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/25</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126228</id>
    <revision>
      <id>291887</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:14:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— А што-ж, Дзямянка, як вайна? Ужо хіба зьмірыліся? — пытаецца яго маці.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}І ўзіраецца на яго ўважлівей, і ў яе поглядзе глыбока захована недавер’е ці спалох.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Зьмірыліся, мама. Няма вайны, дык вось Польшча хоча, каб паншчына зноў...»</comment>
      <origin>291887</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2387" sha1="a3f3ay68ldwwoxj9hiyd3y92t8b7dol" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— А што-ж, Дзямянка, як вайна? Ужо хіба зьмірыліся? — пытаецца яго маці.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}І ўзіраецца на яго ўважлівей, і ў яе поглядзе глыбока захована недавер’е ці спалох.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Зьмірыліся, мама. Няма вайны, дык вось Польшча хоча, каб паншчына зноў была. Зноў там нешта выдумоўвае…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці ня зводзіць з яго маленькіх спалоханых вачэй і зноў з трывогаю пытае:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык, значыць, будзе яшчэ вайна? Цябе зноў ня будзе? Пойдзеш? Я ведаю, — сумна канчае маці і блізка-блізка нахіляецца да сына.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Яшчэ і хваліліся… З лесу пераказвалі ў воласьць, што ўсіх, хто з чырвоных, значыць, і хто хоць крыху бальшавік, дык спаляць, га, — супыняецца маці і не адводзіць вачэй ад мужнага, крыху стомленага аблічча Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Хто-ж, мама, гэта так выхваляўся?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Сечавы атаман Кадзіла, — сур’ёзна кажа мышка і ўзіраецца сыну проста ў вочы, і не адрывае ад яго погляду. — Пётра Кадзіла, — ведаеш, з Лебедзевых хутароў. Што трымаў у арэндзе калісьці нашу зямлю, палова вёскі пайшло ў нас за яго… Гаспадар, кажуць…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Пустое, матуля, — сьмяецца Дзямян. — Я ўжо чуў аб гэтай сечы, пустое, — супакойвае яе сын.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён бярэ яе за схудалыя, сухія, як дрэвы, плечы і лёгка абдымае. — Ня бойся, матуля. Больш страшных бачылі, а гэта забаўка. Няхай забаўляюцца, калі рабіць няма чаго.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>a3f3ay68ldwwoxj9hiyd3y92t8b7dol</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/26</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126229</id>
    <revision>
      <id>291888</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:20:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Яны прыяжджалі сюды ўначы, — спалохана кажа маці і відаць, што яна чагосьці не даказала яму.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Дык што-ж?&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Маці крыху адсоўваецца назад, сухія дагэтуль вочы засьцілаюцца празрыстаю сьлязою, яна ледзь вымаўляе:&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Да...»</comment>
      <origin>291888</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2155" sha1="ic7tloqnr5z28im8tz7rq3t36nh6gwd" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Яны прыяжджалі сюды ўначы, — спалохана кажа маці і відаць, што яна чагосьці не даказала яму.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык што-ж?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці крыху адсоўваецца назад, сухія дагэтуль вочы засьцілаюцца празрыстаю сьлязою, яна ледзь вымаўляе:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Да нас амаль кожную ноч прыяжджаюць. Пыталіся мяне, ці ты ўжо дома. Дачуліся пра цябе, ці што…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян абдымае матку, заспакойвае яе і кажа:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Пераедзем, мама, у другое сяло. Мяне туды на работу паслалі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці хвалюецца яшчэ больш, палахліва жахаецца гэтае думкі і прагавіта, бы разьвітваецца, аглядае маленькімі заплаканымі вочкамі хату. Ёй мабыць цяжка думаць аб тым, што кіне сваё старое гняздо і
кудысьці паедзе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А гэта далёка, Дзямян? Ці змагу я хоць наведацца сюды? — боязна пытае яна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Не, гэта зусім блізка. Вунь там за гарою… Сьцяпанаўка…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян павольна адварочваецца ад акна, але маці, нібы пачуўшы ў яго словах нейкую небясьпеку, борзда кінулася да сына наперад і адразу з жахам адбеглася.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Сеч ідзе! Сеч! — перапалохана гукае яна і ўжо зусім вінавата сьпяшаецца дадаць:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Яны да нас цяпер штодня езьдзяць. Воласьць далёка, не баяцца халеры…&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ic7tloqnr5z28im8tz7rq3t36nh6gwd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/27</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126230</id>
    <revision>
      <id>291889</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:25:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Дзямян павольна і ўважліва разглядае пяцёх коньнікаў, якія борзда едуць з-за ўзгорку проста пад хату, кажа матцы схавацца ў куточку, а сам зьняў са сьцяны стрэльбу і спакойна стаў між двух вакон.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Маці пакорліва хаваецца ў цёмны куток, з...»</comment>
      <origin>291889</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2360" sha1="8cv7a45hfnfclgjwyro3ef5891rn0wf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян павольна і ўважліва разглядае пяцёх коньнікаў, якія борзда едуць з-за ўзгорку проста пад хату, кажа матцы схавацца ў куточку, а сам зьняў са сьцяны стрэльбу і спакойна стаў між двух вакон.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці пакорліва хаваецца ў цёмны куток, з надворку ўжо выразна чуцен часты тупат дваццаці конскіх ног, а Дзямян стаіць са стрэльбаю на пагатове і спакойна чакае сечавікоў.

&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;III&lt;/span&gt;&lt;/center&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола Ішчэнка з вялікаю асьцярогаю бярэ пучочкі чароту, адхіляе яго на бок і ціхенька падыходзіць да рэчкі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}За ім звычайнаю хадою контрабандыста ступае сэржант. Ён маўчыць і ўвесь час трымаецца на некалькі крокаў ззаду ад Ішчэнкі. А калі яны крыху прайшоўшы спыняюцца, тады навокал зусім ціха: надосьвіткі ўсё сьпіць і нават высокі чарот ня гойдае квола сваіх пухкіх, нібы ў белай шэрані, вялікіх голак. Сьпіць савецкі бераг і ўсё сьпіць за ім.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант нецярпліва завіхаецца і пачынае падганяць Міколу. А гэтага нэрвуе ягоная нястрыманасьць, і ён абураны мацней шоргае густы чарот, а яго рэзкі трэск узрываецца з-пад ног і ляціць на ваду. Яна цячэ ціха, заварочвае ў маленькія затокі, забірае дробнае сухое гольлейка і сіліцца пагнаць яго з сабою.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Недзе ўжо ачнулася раньняя вясёлая чарацяначка і доўга і няспынна цьвіркае:&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8cv7a45hfnfclgjwyro3ef5891rn0wf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/28</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126231</id>
    <revision>
      <id>291890</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:33:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Скрыпу, скрыпу&lt;/br&gt; {{gap|4.5em}}скрыпучык&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Скрыпу, скрыпу&lt;/br&gt; {{gap|4.5em}}скрыпу-чык…&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Іншы раз на ледзь прыкметную роўнядзь вады зьнянацку выплесьне маленькая рыбка і, каб уцячы ад зубастага, шпаркага, шчупака, весела пакоціцца паверсе ў г...»</comment>
      <origin>291890</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2316" sha1="eh4qpobqa8irq1uk2x7udg7fjasfc51" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Скрыпу, скрыпу&lt;/br&gt;
{{gap|4.5em}}скрыпучык&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Скрыпу, скрыпу&lt;/br&gt;
{{gap|4.5em}}скрыпу-чык…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Іншы раз на ледзь прыкметную роўнядзь вады зьнянацку выплесьне маленькая рыбка і, каб уцячы ад зубастага, шпаркага, шчупака, весела пакоціцца паверсе ў густы чарот.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Яшчэ далёка да броду? — шэптам пытае Ішчэнка і голас яго таксама скрыплівы ад утомы ці нездаволеньня.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Вось зараз. Трэба, пане, вельмі асьцярожна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Цяпер сэржант выходзіць сам наперад, а Мікола застаецца ззаду. Паляк выцягвае з кабуры рэвольвэр і трымае яго ў руцэ, яны ледзь-ледзь {{разьбіўка|падаюцца}} наперад.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сьцежкі ўжо даўно няма ў густым чароце толькі прыкметна некалькі асобных людзкіх сьлядоў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Вось тут проста — іхняя вартаўнічая будка. Зразу-ж на гэтым баку, — шэптам паведамляе паляк.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Трэба крыху ўлева, тут будзе зусім добра. Вы паперы патрэбныя маеце?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Усё маю, вядзеце шпарчэй, — з нецярплівасьцю кажа Мікола.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён неяк увесь выцягваецца, становіцца рухавы i прыкметна хвалюецца. Мікола часта вобмацкам прабуе на сябе чужую, добра прыложаную бараду, пераглядае апошні раз паперы і ціха шэпча:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мікола Харытонаў Ішчэнка… Вайскова-палонны. Быў у Германіі, Бәрлін, Гамбург, {{перанос пачатак|Лейп|цыг}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>eh4qpobqa8irq1uk2x7udg7fjasfc51</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/29</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126232</id>
    <revision>
      <id>291891</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:39:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|Лейп|цыг}}»… — Далей ён бордзенька выгаварвае некалькі завучаных на нямецкай мове сказаў і завіхаецца за сэржантам.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Знойдзеная вузенькая сьцежачка, нібы тонкі матузок, ляжыць паміж сьцен высокага чароту, бяжыць дзесь уніз і во...»</comment>
      <origin>291891</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2529" sha1="l419j5fz9f3k2ms2egnmh0b97l7y9a2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|Лейп|цыг}}»… — Далей ён бордзенька выгаварвае некалькі завучаных на нямецкай мове сказаў і завіхаецца за сэржантам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Знойдзеная вузенькая сьцежачка, нібы тонкі матузок, ляжыць паміж сьцен высокага чароту, бяжыць дзесь уніз і вось ужо дабегла да канца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Тут брод… Трэба да палавіны ісьці проста, потым зьвернеце ўлева. Калі заўважаць і пачнуць страляць — назад не варочайцеся…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ведаю, — упэўнена кажа Мікола і асьцярожна прысядае, каб лепш прыслухацца, ці ня сочыць за ім хто з таго боку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На савецкім баку зусім ціха. Крыху правей у чаротах бесьперапынна і чамусьці так трывожна цьвірыкае чарацяначка, ды тут так проста і весела гульліва пляскоча рыба.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, няхай матка боская дапаможа, — зусім ціха кажа сэржант на разьвітаньне. — Я буду сядзець тут у чароце, аж пакуль вы пяройдзеце брод…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ага, вот і забыўся, а куды-ж тады? Управа ці ўлева? — заклапочана запытаў Мікола.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Проста, проста. Бачыце вунь той лясок, што чарнее? Дык проста да ляску, а там каля ляску наш чалавек. Вам-жа пан Дзятловіч казаў?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Добра, ведаю цяпер. Бывайце…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола асьцярожна ступіў у ваду. Сэржант чуў, як ён часта, цяжка сапе, і намагаецца супакоіць сябе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Паляк крыху адбег сьцежкаю туды, адкуль яны прышлі, і ціха сеў з рэвольвэрам на пагатове. Да яго вуха далятае ад Міколы ледзь чутнае хлюпаньне&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>l419j5fz9f3k2ms2egnmh0b97l7y9a2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/30</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126233</id>
    <revision>
      <id>291892</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:45:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «вады, i праз рэдкі чарот яму відаць яго вялікая прыгнутая да самае вады постаць. Вось ужо Мікола прайшоў палову рэчкі, нерашуча спыніўся, крыху зьвярнуў управа пайшоў далей, але раптам Ішчэнка памкнуўся назад і моцна плюхнуў.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Сэржант голасна сы...»</comment>
      <origin>291892</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2427" sha1="6614aoedykire6myfmb6xpoxnlr0cb1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;вады, i праз рэдкі чарот яму відаць яго вялікая прыгнутая да самае вады постаць. Вось ужо Мікола прайшоў палову рэчкі, нерашуча спыніўся, крыху зьвярнуў управа пайшоў далей, але раптам Ішчэнка памкнуўся назад і моцна плюхнуў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант голасна сыкнуў і, хоць Міколу напэўна ня было чуваць, нездаволена буркнуў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Улева, улева, халера! Утопішся… Улева!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але ён хутка пераканаўся, што Мікола сапраўды не пачуў яго і гэта прымусіла яго змоўкнуць, а Ішчэнка хутка сам уцяміў сваю памылку і павярнуў убок.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Па самую шыю мокрая і зусім зьбянтэжаная Міколава постаць мітусілася на сярэдзіне вузкае рэчкі, а пасьля спыніўшыся, бы скамянела і нікуды ня краталася.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант жвава ўсхапіўся на ногі і, жадаючы дапамагчы Ішчэнку, зрабіў некалькі рашучых крокаў наперад, але ўраз спыніўся і ня выканаў свайго намеру.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На супроцьлеглым беразе выразна і блізка, проста каля савецкае вартаўнічае будкі, затупалі цяжкія крокі. Далей гэтыя крокі сьціхлі, і да звыклых лавіць самыя дробныя гукі сэржантавых вушэй даляцела ледзь чутная асьцярожная хада савецкага вартавога.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Было зразумела: адтуль пачулі і цяпер хтосьці ішоў, каб уважна агледзець мяжу і брод.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Паляк глянуў на Міколу і крыху супакоіўся. Над вадою нізка тырчала яго круглая галава. Яна {{перанос пачатак|руха|лася}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6614aoedykire6myfmb6xpoxnlr0cb1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/31</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126234</id>
    <revision>
      <id>291893</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:49:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|руха|лася}} і было відаць, як асьцярожна i хутка падавалася на другі бок рэчкі.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Але крокі з таго боку чуліся больш выразьней і цяпер было зусім зразумела, што вартавы напэўна пачуў нешта і завіхаўся сюды.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Сэржант захваля...»</comment>
      <origin>291893</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2319" sha1="pll4p2skv1owjowmr66m0mh64iqm8k2" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|руха|лася}} і было відаць, як асьцярожна i хутка падавалася на другі бок рэчкі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але крокі з таго боку чуліся больш выразьней і цяпер было зусім зразумела, што вартавы напэўна пачуў нешта і завіхаўся сюды.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант захваляваўся. Ён прыгадаў некалькі неабходных у гэтых умовах спосабаў, каб памагчы таму, хто пераходзіць, і раптам устаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Плян яго быў вельмі звычайны: трэба было зараз-жа, унікаючы страляніны і трывожачы цішу, борзда прабегчы чарот у супроцьлеглы бок ад Міколы. Вартавы зьверне ўвагу на яго, а тымчасам Мікола зможа прайсьці чарот і выкарыстаць гэтую трывогу ці тое, што вартавы зьверне увагу на іншае незаўважаным перабяжыць да лясочку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант яшчэ нейкую хвіліну ўважліва прыслухоўваўся і чакаў, а калі пераканаўся, што вартавы параўнаўся з ім, ён пачаў памалу шастаць чаротам і ўсё адыходзіць управа. Крокі на другім баку раптам сьціхлі: ня інакш, як хтосьці адтуль сачыў за сэржантам ці ўжо ўбачыў яго і цэліўся цяпер стрэльбаю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант адразу ўсхапіўся, борзда выскачыў на сьцежку ў чароце і пабег.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Хто? Хто? — трывожна даляцела з таго боку, але сэржант ужо прыпаў да сьцежкі і ўважліва прыслухаўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Савецкі вартаўнік, напэўна, крыху пастаяў, штосьці вырашыў і пайшоў.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pll4p2skv1owjowmr66m0mh64iqm8k2</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/32</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126235</id>
    <revision>
      <id>291894</id>
      <timestamp>2026-07-10T12:56:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Сэржант добра чуў яго асьцярожныя крокі і яшчэ больш асьцярожны шолах чароту. Ён цяпер паўзе па зямлі зусім ціха і намагаецца пераканаць савецкага вартаўніка, што той памыліўся, што не чалавек быў у чароце.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Што яшчэ за ліха! — нездаво...»</comment>
      <origin>291894</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2620" sha1="dfph75ux10lirqyfi2dsjl84rf5jfji" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант добра чуў яго асьцярожныя крокі і яшчэ больш асьцярожны шолах чароту. Ён цяпер паўзе па зямлі зусім ціха і намагаецца пераканаць савецкага вартаўніка, што той памыліўся, што не чалавек быў у чароце.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Што яшчэ за ліха! — нездаволена, крыху зьдзіўлена далятае з таго боку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Паляк зноў устае на ногі і хоць ступае цяпер надта асьцярожна, але ўжо пераканана, што Мікола дайшоў да другога берагу і намагаецца ісьці як мага шпарчэй. Ён добра чуе, што з таго боку сочаць за яго крокамі, што яны завіхаюцца не адстаць і як адтуль за крокамі зусім выразна даляцела некалькі галасоў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але за імі сэржант пачуў яшчэ выразьнейшы трывожны выкрык, гэта адтуль, дзе зараз мусіў быць Мікола Ішчэнка, і хутка за гэтым выкрыкам зусім неспадзявана прагучала некалькі стрэлаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант голасна вылаяўся, падняў рэвольвэр і таксама страляе туды, адкуль чуецца ціхая гутарка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яму адразу-ж адказвае некалькі заўзятых стрэлаў, і паляк што ёсьць духу пускаецца наўцёкі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Кулі заліхвацка чокаюць у чароце, з тонкім галодным сьвістам апераджаюць сэржанта і лятуць дзесьці далей, у лес.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сэржант хутка перабег густым гібкім вербалозам і ў неўзабаве дабег да зацішнага лесу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На савецкай мяжы страляніна скора зусім заціхла, а неба заружавелася на ўсходзе і здавалася выбеленым у сьветлую фарбу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Што-ж з ім? Хіба такі злавілі?» — губіцца ў {{перанос пачатак|да|гадках}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>dfph75ux10lirqyfi2dsjl84rf5jfji</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/33</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126236</id>
    <revision>
      <id>291895</id>
      <timestamp>2026-07-10T13:29:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|да|гадках}} сэржант, але ён скора пра гэта забывае і зусім супакоенна кладзецца спаць.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}«А, ды ліха яго бяры, хіба іх мала сюды прыходзіла! Не паляк-жа ён», — пераконвае ён сябе ды хутка і моцна засыпае.&lt;/br&gt; &lt;div style=&quot;width:100%; position:relative;&quot;&gt;&lt;div s...»</comment>
      <origin>291895</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2904" sha1="2fqw5w3nul7l3goqpfjwrmkjv2cn102" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|да|гадках}} сэржант, але ён скора пра гэта забывае і зусім супакоенна кладзецца спаць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«А, ды ліха яго бяры, хіба іх мала сюды прыходзіла! Не паляк-жа ён», — пераконвае ён сябе ды хутка і моцна засыпае.&lt;/br&gt;
&lt;div style=&quot;width:100%; position:relative;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; float:right;&quot;&gt;{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/5|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола Ішчэнка перайшоў невялічкую рэчку і, не заўважаны савецкаю вартаю, мінуў густы каля берагу чарот.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Далей ён хутка вышаў на прагалінку і з асьцярогаю прысеў у густых кустох сітняку. Управа ад сябе ён пачуў нечыя крокі, што набліжаліся, і мусіў зараз-
жа прыпыніцца і прыслухацца да іх. Пасьля гэтага крокі заціхлі, а ў адказ на іх пачуўся шолах і яшчэ выразьнейшыя крокі на польскім беразе. За імі ўраз даляцеў з таго боку выразны трэск сухога пад нейчымі нагамі чароту, а тыя крокі, што былі накіраваны
проста на Міколу, раптам павярнуліся назад.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ішчэнка ўсхапіўся, каб хутчэй выкарыстаць гэта, вышаў з-за кустоў і борзда пайшоў нацянькі ў лес. Навокал было яшчэ даволі цёмна і так ціха, што самыя асьцярожныя крокі яго здаваліся яму за выбух
гармат. Але Мікола не зважаў на гэта і завіхаўся. Над ім панавала цяпер адна думка: дайсьці да лесу, абавязкова прайсьці тую вялікую прагаліну, а там ён знойдзе каго сьлед, і той адразу павядзе яго, куды трэба.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ззаду Ішчэнку чуліся трывожныя стрэлы і, ідучы ў лес, Мікола добра адрозьніваў, калі страляў сэржант, а калі ў адказ яму стралялі з савецкага боку.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2fqw5w3nul7l3goqpfjwrmkjv2cn102</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/34</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126237</id>
    <revision>
      <id>291896</id>
      <timestamp>2026-07-10T13:34:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Наўкола разляглася трывога і трэ’ было завіхацца, каб абавязкова знайсьці зацішнае месца.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Цёмная сьцяна лесу з кожнаю хвілінаю падыходзіла ўсё бліжэй да Ішчэнкі, і, калі пачуліся новыя, ужо з другога боку, стрэлы, ён забыўся на небясьп...»</comment>
      <origin>291896</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2691" sha1="jlxnp2vyglydyk7ph8tz3eo7ggg4zdu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Наўкола разляглася трывога і трэ’ было завіхацца, каб абавязкова знайсьці зацішнае месца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Цёмная сьцяна лесу з кожнаю хвілінаю падыходзіла ўсё бліжэй да Ішчэнкі, і, калі пачуліся новыя, ужо з другога боку, стрэлы, ён забыўся на небясьпеку і борзда пабег, раскідаючы доўгімі нагамі і нахабна трывожачы цішу. Не прабег Мікола гэтак і некалькі мінут, як управа ад яго ў высокай траве нешта выразна заварушылася i цяжка грукнула.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён спыніўся і, аглянуўшыся, што было духу паімчаўся ў лес. На прагаліне, зусім недалёка, Мікола ўбачыў цяжкую постаць. Яна з захапленьнем над нечым тузалася і, убачыўшы яго, ледзь прыкметна заварушылася ў цемнаце і мабыць рыхтавалася ўстаць на ногі, бо шырока махнула рукамі. Далей Мікола пачуў конскі тупат, а ўсьлед за ім зусім блізка востры няпрыемны стрэл, куля дзінкнула дзесь вышэй над галавою і паляцела далей. Ад стрэлу задрыжэлі лёгкія лісточкі асіны і згубілі па некалькі кропель цяжкае расы. Дзесьці зусім блізка залопаў вялікімі крыльлямі спалоханы стрэлам птах і нават заціхла на момант дакучлівая чарацянка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола выпрастаў ногі борзда прабег апошні кусок прагаліны. Ён ужо цяпер стаяў у лесе і пільна прыслухоўваўся да конскага тупату, што раз-по-раз набліжаўся і вельмі трывожыў яго. Цяпер Ішчэнка ўжо мог добра расслухаць ціхую гутарку і тое, што
коньнікаў было шмат. Мікола адразу зразумеў, што яны ехалі проста на яго і ня ведаў, што яму рабіць. Ён баяўся ісьці далей, каб падчас не заўважылі яго&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>jlxnp2vyglydyk7ph8tz3eo7ggg4zdu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/35</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126238</id>
    <revision>
      <id>291897</id>
      <timestamp>2026-07-10T13:37:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «коньнікі. Ішчэнка вырашыў застацца тут. Ён хутка знайшоў сабе густы куст, асьцярожна залез у яго і прытуліўся да зямлі. Цяпер коньнікі і іхняя размова была чуваць зусім добра.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Мне пачуліся нейкія крокі, — разабраў Мікола страшныя словы. — Зд...»</comment>
      <origin>291897</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2436" sha1="6n2cxdizif0ogopohpvxa7snzd9hrqq" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;коньнікі. Ішчэнка вырашыў застацца тут. Ён хутка знайшоў сабе густы куст, асьцярожна залез у яго і прытуліўся да зямлі. Цяпер коньнікі і іхняя размова была чуваць зусім добра.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мне пачуліся нейкія крокі, — разабраў Мікола страшныя словы. — Здаецца, ад рэчкі сюды перабег, — выразна пачуліся словы аднаго з вартаўнікоў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола яшчэ шчыльней прытуліўся да зямлі і, хаця ня ведалі добра пра яго і былі яшчэ досыць далёка, але ён стараўся нават ня дыхаць. Мокрая вопратка з няпрыемным холадам прыліпала да цела і мабыць таму Міколу хацелася кашляць. Ён бязьлітасна кусаў губы, язык і што было сілы змагаўся з гэтым жаданьнем і ўвесь час прыслухоўваўся да тых, хто ехаў, каб напэўна заарыштаваць і забраць яго ў вартаўнічую будку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Цю-цюцю-цю-цю-цю-гаў! — пачулася адтуль. — Дык вось які гэта контрабандыст! — прамовіў той самы голас.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Нехта пасьпешна ўсхапіўся на прагаліне і, востра ды часта соўгаючы нагамі па сухой траве, пабег проста пад Міколу. Усьлед за гэтым соўганьнем выляцела моцная лаянка і закацісты малады рогат. Коні ўраз спыніліся, потым затупалі зноў, але іх тупат пачаў паволі заціхаць і аддаляцца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Блізка ад Міколы на прагаліне сядзеў вялікі чорны сабака і, высунуўшы рыжы язык, сам смачна аблізваўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Любы сабачка, — сказаў да яго з шчыраю удзячнасьцю Ішчэнка.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6n2cxdizif0ogopohpvxa7snzd9hrqq</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/36</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126239</id>
    <revision>
      <id>291898</id>
      <timestamp>2026-07-10T13:43:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Сабака-ж выскаліў на яго вялікія зубы, незадаволена і голасна забурчаў.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Мікола раптам зьнямеў, яму страшна было наклікаць новую падазронасьць, а сабака неўзабаве падабраў вялікі, нібы венік, хвост і зьнік у густых кустох.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Тады...»</comment>
      <origin>291898</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2443" sha1="0x6gtxdo6y0xzoc04zk766aon48uv0o" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Сабака-ж выскаліў на яго вялікія зубы, незадаволена і голасна забурчаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола раптам зьнямеў, яму страшна было наклікаць новую падазронасьць, а сабака неўзабаве падабраў вялікі, нібы венік, хвост і зьнік у густых кустох.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Тады Ішчэнка ўстаў, яшчэ раз азірнуўся навокал, прыслухаўся і што было сілы пайшоў праз лес. Ён часта азіраўся і прытрымліваўся найбольшае асьцярожнасьці.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Калі ён перайшоў лес і ўжо набліжаўся да невялічкае хаткі, зусім падобнае да пусткі, дык неба ўжо залілося кволаю пазалотаю раніцы, а ноч уцякала праз
стэп у лес, той, што застаўся ў яго ззаду і чарнеў зяпаю нейкае дагістарычнае вялікае жывёліны.

&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;IV&lt;/span&gt;&lt;/centerr&gt;
{{gap|1.5em}}Пад вечар на другі дзень каля сялянскае пахілае хаты Няжывога спыніўся воз. 3 яго, не завіхаючыся, з павагаю вылезла высокая постаць селяніна. Ён таксама павольна закруціў за ручку лейцы, незадаволена ляснуў пугаю, павярнуўся да зачыненых дзьвярэй і вакон ды моцна крыкнуў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Гэй, там! Заснулі?.. Ужо ня рана. Зьмеркне, то на сьмерць не паеду.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але ў хаце ніхто ня спаў. Дзямян з маткаю даўно ўжо падрыхтаваліся і цяпер зьбіралі чарапы. Маці ўважліва аглядала кожны закутак у хаце, прыглядалася, каб чаго не забыцца, і так казала сыну:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Паеду, хіба мне ні ўсёроўна ўжо. Дзе ты {{перанос пачатак|бу|дзеш}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0x6gtxdo6y0xzoc04zk766aon48uv0o</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291899</id>
      <parentid>291898</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T13:44:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <origin>291899</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2442" sha1="lethif1cpi4ymlkf727l4zzivzn763y" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Сабака-ж выскаліў на яго вялікія зубы, незадаволена і голасна забурчаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола раптам зьнямеў, яму страшна было наклікаць новую падазронасьць, а сабака неўзабаве падабраў вялікі, нібы венік, хвост і зьнік у густых кустох.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Тады Ішчэнка ўстаў, яшчэ раз азірнуўся навокал, прыслухаўся і што было сілы пайшоў праз лес. Ён часта азіраўся і прытрымліваўся найбольшае асьцярожнасьці.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Калі ён перайшоў лес і ўжо набліжаўся да невялічкае хаткі, зусім падобнае да пусткі, дык неба ўжо залілося кволаю пазалотаю раніцы, а ноч уцякала праз
стэп у лес, той, што застаўся ў яго ззаду і чарнеў зяпаю нейкае дагістарычнае вялікае жывёліны.

&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;IV&lt;/span&gt;&lt;/center&gt;
{{gap|1.5em}}Пад вечар на другі дзень каля сялянскае пахілае хаты Няжывога спыніўся воз. 3 яго, не завіхаючыся, з павагаю вылезла высокая постаць селяніна. Ён таксама павольна закруціў за ручку лейцы, незадаволена ляснуў пугаю, павярнуўся да зачыненых дзьвярэй і вакон ды моцна крыкнуў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Гэй, там! Заснулі?.. Ужо ня рана. Зьмеркне, то на сьмерць не паеду.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але ў хаце ніхто ня спаў. Дзямян з маткаю даўно ўжо падрыхтаваліся і цяпер зьбіралі чарапы. Маці ўважліва аглядала кожны закутак у хаце, прыглядалася, каб чаго не забыцца, і так казала сыну:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Паеду, хіба мне ні ўсёроўна ўжо. Дзе ты {{перанос пачатак|бу|дзеш}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lethif1cpi4ymlkf727l4zzivzn763y</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/37</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126240</id>
    <revision>
      <id>291900</id>
      <timestamp>2026-07-10T13:54:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|бу|дзеш}}, там будзе і мая хата. Паеду, сыночак, — казала яна, але ў галаве і ў яе руках чуўся неспакой.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Здаецца, усё, — акінуў вокам Дзямян зусім голую хату. Ён адразу ўзяў на бярэма ўсе рызманы і панёс на драбіны. За ім, борзьдзень...»</comment>
      <origin>291900</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2494" sha1="m2cec0rlr70gjqg960ph4xob6zylw0m" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|бу|дзеш}}, там будзе і мая хата. Паеду, сыночак, — казала яна, але ў галаве і ў яе руках чуўся неспакой.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Здаецца, усё, — акінуў вокам Дзямян зусім голую хату. Ён адразу ўзяў на бярэма ўсе рызманы і панёс на драбіны. За ім, борзьдзенька тупаючы, вышла маці і пачала ўсаджвацца заду.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Селянін стаяў моўчкі і занадта ўважліва круціў «казіную ножку і з тоўстае, жоўтае паперы «Роста». Але маці борзда зьлезла з драбіны і зноў пабегла ў хату.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Чаго вы, мама? Я ўсё там забраў…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Збаночак, сынку, забылася. Там гэтакі маленькі, — сказала яна і схавалася ў сенцы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Праз хвіліну маці выбегла з хаты, яна трымала ў руках вышчарблены да палавіны маленькі збаночак.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— У гаспадарцы ўсё спатрэбіцца, — прагаварыла, нібы хочучы апраўдацца, старая перад сынам, і палажыла недабіты чарапок на дно старога цабэрка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян ветла ўсьміхнуўся і нічога ёй не адказаў. Ён цяпер стаяў з высокім чорным селянінам і аб нечым уважліва гутарыў. Той слухаў яго, ківаў галавою і няспынна вадзіў па пяску сучкаватым вішнёвым
пугаўём.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ужо, — коратка, нібы вінавата, прагаварыла маці і зусім умасьцілася ў задку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Но-о-о! Гэй-гэй! — тузануў лейцамі «дзядзька». Конь лёгка пайшоў на шлях у глыбокі яр. За ім хутка, каб не застацца пайшоў высокі селянін і Дзямян. Яны рухаліся цяпер моўчкі і адно час-ад-часу&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m2cec0rlr70gjqg960ph4xob6zylw0m</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/38</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126241</id>
    <revision>
      <id>291901</id>
      <timestamp>2026-07-10T14:12:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: ««дзядзька» ляскаў сырамятнаю пугаю і сярдзіта выгукваў:&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Но-о, лысая! Ня рана ўжо. Но-о, старая!&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Лысая туліла вушы, круціла кароткім хвастом і паволі тупала на дарогу.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Старая бабулька часта азіралася на пакінутае аселішча, н...»</comment>
      <origin>291901</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2356" sha1="6uqzyw1e1np40ms535w1iv8zpgofsno" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;«дзядзька» ляскаў сырамятнаю пугаю і сярдзіта выгукваў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Но-о, лысая! Ня рана ўжо. Но-о, старая!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Лысая туліла вушы, круціла кароткім хвастом і паволі тупала на дарогу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Старая бабулька часта азіралася на пакінутае аселішча, няголасна ўсхліпвала і сухім кулачком выцірала маленькія вочкі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, чаго вам? — ня вытрымаў Дзямян, — чаго вы плачаце.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Увесь-жа свой век тут плакала, мой сыночак! Увесь свой век!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яна брала ў рукі ражок белае хусткі, якая ня туга ахінала галаву і сухую, як груша, яе шыю, і часта туліла да вачэй.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Будзеце наведвацца. Мы недалёка ад’едзем, я-ж вам казаў, — зварочаўся да старое Дзямян. — Тут-жа зусім блізка… А можа яшчэ калі і зноў вернемся сюды… Чаго вам плакаць? — суцішаў яе сын.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}А калі маці сьціхала, Дзямян зноў наганяў высокага дзядзьку, ішоў з ім поруч, і яны пра нешта гутарылі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ня мінула яшчэ відаць і дзьвюх гадзін, як драбіны рушылі з месца, а яны ўжо пад’яжджалі да Сьцяпанаўкі. Сяло гэта выходзіла адным канцом у поле, а далей раптам зьнікала, бы правальвалася ў глыбокую
выбоіну. Да сяла з стэпу здалёк ішлі тэлеграфныя слупы. Яны роўна ўзьбіраліся на гару, зьбягалі ў лагчыны за ёю і нібы з глыбіны зноў уставалі і ўжо хаваліся за першымі будынкамі ў вузенькіх вулачках.
36&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6uqzyw1e1np40ms535w1iv8zpgofsno</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/39</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126242</id>
    <revision>
      <id>291902</id>
      <timestamp>2026-07-10T14:17:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «На канцы сяла пачэсна занялі месца шырокія магазыны, каля іх, нібы на варце, стаялі тры шасьцікрылыя ветракі, а за імі ўжо нізенькія, чысьценькія з сурова насупленымі застрэшкамі хаткі.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Ды чужая-ж чужына. Ані душачкі роднае, ды чужая-ж чужынач...»</comment>
      <origin>291902</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2404" sha1="0sqrditpeelhewb6x94gquus39gunoy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;На канцы сяла пачэсна занялі месца шырокія магазыны, каля іх, нібы на варце, стаялі тры шасьцікрылыя ветракі, а за імі ўжо нізенькія, чысьценькія з сурова насупленымі застрэшкамі хаткі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ды чужая-ж чужына. Ані душачкі роднае, ды чужая-ж чужыначка, — прастагнала бабулька пачала азірацца навокал, як толькі яны ўехалі ў сяло. Але яе вочы нядоўга блукалі па чужых сядзібах, яна хутка перавяла свой погляд на Дзямяна і доўга не магла, адвярнуцца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}А ён спакойны і моцны, роўна нясе кудлатую бяз шапкі галаву і нагадвае маці пра далёкую любую моладасьць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, чыста-ж як Харлампі, — успамінае старэнькая мужа. — І хада мужная ды дужая і на ўзрост высокі, як ён, вечны пакой, быў, і галава вялікая ды круглая. Ну, ён — Харлампі, якраз як ён, — цешылася маці.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}А як яны абмінулі старую «воласьць» і за ёю ўзьехалі на ўзгорачак, драбіны зьвярнулі ўправа і супыніліся ў першым завулку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Вось тут, мама. Можна злавіць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці, крэкчучы, зьлезла з драбіны і, калі глянула на двор і азірнулася навокал, яна ўраз павесялела.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, і гэта добра. Ад нас гэтак далёка была царква, а тут да яе во колькі! — і яна задаволена паказала на старую, аблезлую ад гадоў, царкву.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян ёй нічога не адказаў, а толькі, як і раней, ён нахіліўся над клумкамі ледзь-ледзь усьміхнуўся.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0sqrditpeelhewb6x94gquus39gunoy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/40</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126243</id>
    <revision>
      <id>291903</id>
      <timestamp>2026-07-10T14:23:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Дзямян лёгка занёс у хату ўсе рэчы, адправіў селяніна і крыху заклапочана вышаў на двор. Ён уважліва, гаспадарскім вокам агледзіў усё і тады ўжо вярнуўся да маткі.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Мне трэба зараз пайсьці, — сказаў Дзямян сур’ёзна і, невядома да каго...»</comment>
      <origin>291903</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2552" sha1="0t239oj2m1w1is1rbb4w0vxf91iwwj4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян лёгка занёс у хату ўсе рэчы, адправіў селяніна і крыху заклапочана вышаў на двор. Ён уважліва, гаспадарскім вокам агледзіў усё і тады ўжо вярнуўся да маткі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мне трэба зараз пайсьці, — сказаў Дзямян сур’ёзна і, невядома да каго і, не чакаючы матчынае парады ці адказу, вышаў з хаты і пайшоў на вуліцу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ты-ж ня баўся, сыночак, — яшчэ раз сказала старая, калі выходзіў Дзямян, але ён і цяпер не пачуў яе. Маці крыху пабубнела на яго заклапочанасьць, павойкала, паўздыхала і стомленая села.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}У гэты вечар сядзела яна надта доўга, слухала як далёка за сялом павольна бомкаў стары звон, часта ў голас пазяхала, борзьдзенька хрысьціла рот і ўвесь час нешта сама сабе шаптала.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}З далёкіх гор, якія ад усходу абляглі сяло, памалу ўзлазіў ужо густы змрок, а ноч сыходзіла шырока і, відаць, завіхалася як мага хутчэй прыкрыць старую
стомленую зямлю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян ўзышоў на самы высокі ўзгорак, які ўздымаўся сярод сяла, убачыў адразу ўсё сяло і крыху пастаяў. З узгорку яму добра быў відзен нардом, маленькія, нібы куп’ё ў стэпе, хаткі, паміж кудлатых дрэў і далёка за сяло, пад цёмнаю гарою чарнеў вялікі лес.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Нардом, куды вось цяпер накіраваўся Дзямян, шырока раскінуў два ружовых крылы і так заціх. За ім бяз конца далёка, як сьцежкі стэпе, пабегла вулачкамі ва ўсе бакі сяло, і адным сваім канцом спынілася над рэчкаю. Яго апошнія прыгожанькія хаткі,&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0t239oj2m1w1is1rbb4w0vxf91iwwj4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/41</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126244</id>
    <revision>
      <id>291904</id>
      <timestamp>2026-07-10T14:29:15Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «здавалася, пахіліліся да празрыстае вады ціхае рэчкі і, задаволеныя сабою, глядзеліся ў ваду.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Навокал панавала надзвычайная ціша. Сонца паволі заходзіла за нізкі шырока раскінуты хмызьняк і ўсё танула ў прынадную мяккую пазалоту вечара. За рэ...»</comment>
      <origin>291904</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2727" sha1="lzdtj8k2vcm66yj99lu67228apatw31" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;здавалася, пахіліліся да празрыстае вады ціхае рэчкі і, задаволеныя сабою, глядзеліся ў ваду.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Навокал панавала надзвычайная ціша. Сонца паволі заходзіла за нізкі шырока раскінуты хмызьняк і ўсё танула ў прынадную мяккую пазалоту вечара. За рэчкаю роўна і нявысока ляжала доўгая грэбля і яна дзесь далёка зьнікла ў залатым гальлі нізкіх вербаў. На высокай гаці відзен быў млын. Яго вялізнае ад гадоў чорнае кола варочалася неяк асабліва павольна, ціхі струмень вады стварыў сумную, надта прывабную музыку, якая далёка разьлягалася па-над сялом і, здавалася, адно дапаўняла вакольны спакой.
Яшчэ недзе ў затоцы гагаталі неспакойныя гусі. А вузкаю грэбляю ў хмарах пылу ішла дадому вялікая чарада авечак, і даўно нямыты, замурзаны пастух моцна ляскаў бізуном. Адным словам, гэта было адно з тых украінскіх сёл, дзе поруч з вечным спакоем,
авечкамі і гусямі былі яшчэ лясы, а ў тых лясох хаваліся нямыя людзі. Яны насілі тады пад пахаю абразы і, не разумеючы добра для чаго і за што, ставілі за кожным дрэвам сьмерць. Біліся яны надзвычай люта і неадважна, а па-зьвярынаму, драпежна, але
калі ім траплялася згубіць з вока хоць на адну гадзіну застрэшкі сваіх хат, яны ў момант разьбягаліся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян моўчкі глядзеў на далёкі сіні лес і думаў пра атамана Кадзілу. Гэта пра таго самага Кадзілу, што жыў на Лебядовых хутарох і славіўся калісьці багацьцем на ўсю воласьць. Дзямян добра яго ведаў, ведаў яго сыноў і ведаў самага меншага з іх — Пётру. Ён бачыўся з ім за ўсё жыцьцё адно тры разы.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lzdtj8k2vcm66yj99lu67228apatw31</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/42</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126245</id>
    <revision>
      <id>291905</id>
      <timestamp>2026-07-10T14:30:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Праблематычная */</comment>
      <origin>291905</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2655" sha1="57tt0pbsp7ylzziptfk6l8e785nrkqn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;2&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;Першы раз тады, калі Дзямян хадзіў сабе за пашпартам і зусім неспадзявана сустрэў яго ў старой воласьці. Пётра Кадзіла быў зусім яшчэ маладым. Ён вучыўся недзе ў Растове ў марской школе і разам з дарагімі чорнымі штанамі насіў яшчэ такі дарагі чорны морскі сурдут, а на плячох надта вялікія з таннага золата пагоны ці эполеты. Кадзіла прыяжджаў
тады на вакацыі, ён ня чуў пад сабою ног, гойсаў па воласьці, няпрошана заходзіў у школу нястомна, праз цэлыя дні, бадзяўся, задраўшы галаву, па рынку. За ім чарадою ўвіваліся пападзянкі, а дзяковы дочкі
ім зайздросьцілі, а наіўныя вясковыя настаўніцы
ўважліва сыходзілі з дарогі і ветла яму ўсьміхаліся.
Другі раз Дзямян сустрэў яго тады, калі нядоўга па-
навалі дзянікінцы і з дня на дзень чакалі супроць
сябе паўстаньня. Дзямян ішоў у горад па неадклад
ныя дырэктывы аб паўстаньні, а на дарозе сустрэў
Кадзілу. Ён ня меў ужо на плячох чорнага сурдуту
і таксама ня меў бліскучых з тоненькага золата па-
гонаў ці эполетаў. Пётра Кадзіла гарда і роўна нёс
на плячох па адным з зоркаю і з залатою пасачкаю
лагоне і цяпер быў панам офіцэрам слаўнае сваімі
грабяжамі і забойствамі дзянікінскае арміі. І калі
двухгадзінную страляніну паміж пяцьма i адным
можна лічыць таксама за сустрэчу, дык трэці раз яны
сустрэліся ўчора. 1 адно ўчора Дзямян шчыра пашка-
даваў, што стрымаў сваё жаданьне і руку ў час дру-
гой сустрэчы з Кадзілам і там у канцы сяла не паха-
ваў на векі ў цяжкім жоўтым пяску сёнешняга
атамана.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}
40&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>57tt0pbsp7ylzziptfk6l8e785nrkqn</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291906</id>
      <parentid>291905</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T17:25:48Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не вычытаная */</comment>
      <origin>291906</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2628" sha1="t3augme2vd6vt7gkk7alb7d0gx8zf2s" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;Першы раз тады, калі Дзямян хадзіў сабе за пашпартам і зусім неспадзявана сустрэў яго ў старой воласьці. Пётра Кадзіла быў зусім яшчэ маладым. Ён вучыўся недзе ў Растове ў марской школе і разам з дарагімі чорнымі штанамі насіў яшчэ такі дарагі чорны морскі сурдут, а на плячох надта вялікія з таннага золата пагоны ці эполеты. Кадзіла прыяжджаў
тады на вакацыі, ён ня чуў пад сабою ног, гойсаў па воласьці, няпрошана заходзіў у школу нястомна, праз цэлыя дні, бадзяўся, задраўшы галаву, па рынку. За ім чарадою ўвіваліся пападзянкі, а дзяковы дочкі
ім зайздросьцілі, а наіўныя вясковыя настаўніцы ўважліва сыходзілі з дарогі і ветла яму ўсьміхаліся. Другі раз Дзямян сустрэў яго тады, калі нядоўга панавалі дзянікінцы і з дня на дзень чакалі супроць
сябе паўстаньня. Дзямян ішоў у горад па неадкладныя дырэктывы аб паўстаньні, а на дарозе сустрэў Кадзілу. Ён ня меў ужо на плячох чорнага сурдуту і таксама ня меў бліскучых з тоненькага золата пагонаў ці эполетаў. Пётра Кадзіла гарда і роўна нёс
на плячох па адным з зоркаю і з залатою пасачкаю пагоне і цяпер быў панам офіцэрам слаўнае сваімі грабяжамі і забойствамі дзянікінскае арміі. І калі двухгадзінную страляніну паміж пяцьма i адным можна лічыць таксама за сустрэчу, дык трэці раз яны сустрэліся ўчора. І адно ўчора Дзямян шчыра пашкадаваў, што стрымаў сваё жаданьне і руку ў час другой сустрэчы з Кадзілам і там у канцы сяла не пахаваў на векі ў цяжкім жоўтым пяску сёнешняга атамана.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>t3augme2vd6vt7gkk7alb7d0gx8zf2s</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/43</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126246</id>
    <revision>
      <id>291907</id>
      <timestamp>2026-07-10T17:30:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Але ў лесе былі ня толькі Кадзілы, Дзямян ведаў, мусіць, ня мала іх, бо ўчора паміж пяцёх, што прыяжджалі да яго хаты, ён заўважыў Зьмітра Воўка. Гэта таго самага Воўка, што вырас, як Дзямян, у чужых і быў яму доўга найлепшым таварышом. Учора Зьмітра...»</comment>
      <origin>291907</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2615" sha1="k6lprunnjnyahxcswekxu31jnzcp2ay" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Але ў лесе былі ня толькі Кадзілы, Дзямян ведаў, мусіць, ня мала іх, бо ўчора паміж пяцёх, што прыяжджалі да яго хаты, ён заўважыў Зьмітра Воўка. Гэта таго самага Воўка, што вырас, як Дзямян, у чужых
і быў яму доўга найлепшым таварышом. Учора
Зьмітра паказаў, што ён быў з пяцёх самы зацяты, і, каб прыпамятаць яму сваю таварыскасьць, Дзямян учора давёў сваё ўменьне біць са стрэльбы трапна. У той час, калі чатырох сечавікоў стаялі за ўзгоркам
і боязна ўзіраліся ды прыслухоўваліся, ці не пачулі іхнюю страляніну з волрэвкому, Зьмітра Воўк прыклаў стрэльбу да пляча і ўпарта, нават не баючыся Дзямянавага меткага вока і стрэльбы, палез к хаце. Ён вельмі пільна сачыў за вокнамі і, калі цэліўся, стараўся кожны раз пацэліць у постаць, што часамі мігацела за вокнамі хаткі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян заўважыў гэта, супыніўся страляць, падпусьціў Воўка на мэтраў пяцьдзесят, хутка вышаў у сенцы, трохі прычыніў дзьверы і нацэліўся. Руля яго стрэльбы прыпадала проста да нізкага ілба Ваўка, у рулі была ўжо тонкая куля, і тоўсты Дзямянаў палец спакойна ляжаў на курку стрэльбы, але хоць і нацэліўся, Дзямян не націснуў адразу на курок, як можна было чакаць, а пачакаў нейкую хвіліну, павёў «мушкаю» трохі ўбок і тады толькі стрэліў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На ўзгорку з болем пахіснулася постаць Ваўка, цяжка скацілася ўніз і, кінуўшы стрэльбу, пабегла. Зьмітро бег да сваіх, Дзямян бачыў, як у яго целяпалася перабітая рука і выразна чуў сьмяртэльны
Воўкаў крык.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k6lprunnjnyahxcswekxu31jnzcp2ay</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/44</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126247</id>
    <revision>
      <id>291908</id>
      <timestamp>2026-07-10T17:35:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Дзямян шчасьліва выратаваўся, але гэта мала яго цешыла. Цэлых дзьве гадзіны ён, — як галодны кот пільнуе мыш, — пільнаваў з-за акна Пётру Кадзілу, а вышла зусім дарэмна. Той быў занадта асьцярожным і, як спыніў каня за ўзгоркам, калі ўчуў першы стр...»</comment>
      <origin>291908</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2600" sha1="1d9s2b1i475zw3q40fpkgm72jc7rlcd" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян шчасьліва выратаваўся, але гэта мала яго цешыла. Цэлых дзьве гадзіны ён, — як галодны кот пільнуе мыш, — пільнаваў з-за акна Пётру Кадзілу, а вышла зусім дарэмна. Той быў занадта асьцярожным і, як спыніў каня за ўзгоркам, калі ўчуў першы стрэл з хаты, дык прастаяў аж датуль, пакуль не ўцяклі яны з двума параненымі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Але мы яшчэ, напэўна, сустрэнемся, — сказаў цяпер Дзямян да сябе і гэта, здаецца, крыху супакоіла яго. Ён сышоў з узгорку і ціхаю, зусім бязлюднаю вуліцаю пайшоў у цэнтр. З галавы яго ня выходзіла думка пра Зьмітра Ваўка, а жаданьне пабачыць яго, пагаварыць, распытаць: чаму пайшоў туды, як гэта трапіла, білася ў ягоных грудзёх безнадзейнасьцю i паварочвала думкі да гутарак аб Сьцяпанаўцы, куды ён прыехаў цяпер працаваць. Грабяжы, гвалты, супроцьзаконныя арышты — усё тут здаралася
і ўсё яшчэ магло здарыцца. Прынамсі, калі ён, атрымаўшы прызначэньне і гутарыў з кіраўніком павету, дык яму проста сказалі:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Нам там трэба хоць аднаго чалавека, на якога мы зможам цалкам пакласьціся. Мы іх ведаем амаль усіх, але верыць цалкам ня можам амаль ніводнаму.
Паедзьце, папрацуйце — можа вы нас пераканаеце.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Апрача гэтага, Дзямяну старэнна расказалі і папярэдзілі пра Кадзілаву банду і пра яго асабліва жорсткага намесьніка Зьмітра Воўка. Калі Дзямян успамянуў аб гэтым цяпер, ён усьміхнуўся і, нібы яшчэ раз выразна пачуў учарашняе сьмяротнае {{перанос пачатак|ска|вытаньне}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1d9s2b1i475zw3q40fpkgm72jc7rlcd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/45</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126248</id>
    <revision>
      <id>291909</id>
      <timestamp>2026-07-10T17:40:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ска|вытаньне}} Воўка, ён уявіў яго пакінутую на ўзгорку стрэльбу і перабітую Воўкаву руку. Дзямян думаў аб тым і аб невядовых яму Сьцяпанаўцаў. Ён добра разумеў, колькі трэба будзе пакласьці здароўя, каб закілзаць восемнаццаць-дваццаць ча...»</comment>
      <origin>291909</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2716" sha1="7kpvvpxuiwe26crwv8ijekfddax4zpr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|ска|вытаньне}} Воўка, ён уявіў яго пакінутую на ўзгорку стрэльбу і перабітую Воўкаву руку. Дзямян думаў аб тым і аб невядовых яму Сьцяпанаўцаў. Ён добра разумеў, колькі трэба будзе пакласьці здароўя, каб закілзаць восемнаццаць-дваццаць чалавек, якія ўсім кіравалі ў Сьцяпанаўцы, добра ведаў, што самае цяжкае, гэта — знайсьці паміж іх некалькі таварышоў, тых самых, якія пойдуць за ім, якія павераць яму, але гэта ўсё не палохала яго. У гэтыя гады рэдка даводзілася брацца за справу ведаючы, што яна прывядзе да перамогі, бо тых, хто браўся, было вельмі мала, а перашкоды запаўнялі ўсё да рэшты жыцьцё. За тое-ж кожны, хто браўся за справу, быў цьвёрда перакананы сам, верыў, гарэў і той агонь плавіў самую тоўстую крыгу і ствараў проста цуды. Але ні пра агонь ні пра нейкія асаблівыя цуды Дзямян цяпер ня думаў… У зношанай ангельскага сукна гімнасьцёрцы, у прыпляснутай на галаве шапцы са зламаным на сярэдзіне брылем, у непамерна вялікіх аўстрыйскіх чаравіках, з аблезлымі абмоткамі ішоў ён спакойнаю хадою і ціха высьвістваў нейкую трохі сумную чырвонаармейскую песьню.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян першы раз ішоў, каб пазнаёміцца з мясцовымі працаўнікамі, і цяпер сьпяшаўся, бо ціхая ноч павольна выпіхала на захад задумены вечар і ўжо ладзілася штурхануць яго ў апошні раз, каб раптам захадзіцца каля залатога мяражыва неба.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян павольна абмінуў сьляпыя яшчэ нізенькія хаткі, вузенькую, як шчыліна, вулічку, ішоў проста да нардому і вышаў на нейкі вялікі пляц. Ён азірнуўся&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7kpvvpxuiwe26crwv8ijekfddax4zpr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/46</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126249</id>
    <revision>
      <id>291910</id>
      <timestamp>2026-07-10T17:45:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «і ўбачыў ўправа ад сябе будынак з цэглы, без вялікае развагі павярнуў туды.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}«Волрэвком» — вырашыў ён і пайшоў хутчэй. І, калі ён амаль параўняўся з будынінай, з яе цёмнага калідору насустрач Дзямяну вышлі двое ўзброеных стрэльбамі. Яны зрабілі...»</comment>
      <origin>291910</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2499" sha1="7sywwsn2s87i26z649pws2w0b7jmy0m" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;і ўбачыў ўправа ад сябе будынак з цэглы, без вялікае развагі павярнуў туды.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Волрэвком» — вырашыў ён і пайшоў хутчэй. І, калі ён амаль параўняўся з будынінай, з яе цёмнага калідору насустрач Дзямяну вышлі двое ўзброеных стрэльбамі. Яны зрабілі некалькі крокаў, навялі свае стрэльбы і адзін з іх голасна сказаў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Рукі ўгору!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян адразу спыніўся. Але зьдзіўлены гэткім неспадзяваным выпадкам, ён ня выканаў загаду, бо правая рука зьвісала роўна з яго стройнаю постацьцю, а левая як была ў кішэні, так і засталася там.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Рукі ўгору! — паўтарыў з пагрозаю чалавек і адзін з іх нацэліў стрэльбу проста на Няжывога.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян стаяў крыху здэтаваны, але ён ня кратаўся з месца і ўсё не падымаў рук. Толькі левая з іх сама неяк вылезла з кішэні і бясьсільна пачапілася на чырвонаармейскай папрузе, а думкі раптам пераляцелі на мандат з Паветравкому аб упаўнаважаньні на Сьцяпанаўскі волрэвком і адразу, у адзін момант вярнуліся да ўзброеных.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— За намі! — з пагрозаю сказаў Дзямяну адзін з іх.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я свой, — вымавіў, нарэшце, Дзямян гэтае заўжды няяснае прызнаньне.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Свой! — жартаўліва паўтарыў гэта другі: — Свае і коні выводзяць. — У халодную, калі ласка, а ўначы прышлёпнем. Свой! — зарагатаў ён.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян ня кратаўся. Ён ня верыў, што гэта былі не свае, але яны былі так рашуча і варожа настроены,&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7sywwsn2s87i26z649pws2w0b7jmy0m</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/47</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126250</id>
    <revision>
      <id>291911</id>
      <timestamp>2026-07-10T17:51:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «што калі-б нават думка сьцьвердзілася, дык усякая размова і тлумачэньні былі-б зараз не патрэбны.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Дзе старшыня волрэвкому! — спакойна запытаўся Дзямян.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Мы табе дамо старшыню, — пахваліўся яму адзін з узброеных і размахнуўся з на...»</comment>
      <origin>291911</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2288" sha1="hbucu39jwgy2ud7efz1w3zzhj5i3kyv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;што калі-б нават думка сьцьвердзілася, дык усякая размова і тлумачэньні былі-б зараз не патрэбны.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дзе старшыня волрэвкому! — спакойна запытаўся Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мы табе дамо старшыню, — пахваліўся яму адзін з узброеных і размахнуўся з намерам пачаставаць Дзямяна ў патыліцу прыкладам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Пакінь стрэльбу! — уладарна сказаў Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Узброены чалавек уцяміў, што яму забараняюць біць прыкладам і зусім неахвоча адмовіўся выканаць свой намер.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Але ты ўсё-ж ідзі за намі, бо дзірку зраблю ў галаве! — сказаў ён, і, калі Дзямян не пайшоў, яны ўзялі яго пад рукі і сілком з штурхачамі ды лаянкаю, пацягнулі ў халодную.

&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;V&lt;/span&gt;&lt;/center&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола Ішчэнка мінуў апошнія рэдкія дрэвы лесу і раптам апынуўся на ўзгорку. Адразу за ім ён убачыў невялічкую крытую сьвежаю саломаю хатку, а недалёка была другая, a крыху управа — трэцяя. Проста перад Міколам, адразу за гэтымі закінутымі
хаткамі, як ільга было скінуць вокам, слаўся роўны стэп.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Было ўжо зусім відна, хоць сонца яшчэ і ня ўзышло, і адно на небасхіле ў тым месцы, дзе яно мусіла ўсплысьці, высока палаў руховы слуп.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ішчэнка ўважліва аглядзеў хаткі, яшчэ ўважлівей паглядзеў на бегшы далёка ў савецкую зямлю шлях,&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hbucu39jwgy2ud7efz1w3zzhj5i3kyv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/48</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126251</id>
    <revision>
      <id>291912</id>
      <timestamp>2026-07-10T17:55:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «які яму здаваўся ледзь прыкметным, далёка расьцягнутым касьніком і, нешта вырахаваўшы, пайшоў на цянькі да хатак. Але ступаў яшчэ ён нерашуча і гэтак, нібы старэнна абмяркоўваў і ўзважваў кожны свой крок, пільна ўглядаўся ў тую ці іншую з трох хатак. Был...»</comment>
      <origin>291912</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2651" sha1="1mkqslyrnbixjaybn5c3p1ykipfyv49" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;які яму здаваўся ледзь прыкметным, далёка расьцягнутым касьніком і, нешта вырахаваўшы, пайшоў на цянькі да хатак. Але ступаў яшчэ ён нерашуча і гэтак, нібы старэнна абмяркоўваў і ўзважваў кожны свой крок, пільна ўглядаўся ў тую ці іншую з трох хатак. Было відаць, што ён сам добра ня ведаў, у якую з іх лепей зайсьці, і, вырашыўшы, Мікола пайшоў да бліжэйшае. Ён падышоў павольным, спакойным крокам пад хату і спыніўся каля акна, тройчы ціха стукнуў. З хаты пачулася дробненькае шорганьне аб падлогу босых ног, а пасьля ледзь чутны сіплы голас.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Хто тут ходзіць?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Упусьцеце, дзядзечка! У лесе холадна, — прамовіў Мікола і асабліва падкрэсьліў апошнія словы. Ён кінуў акно і хутка падышоў да дзьвярэй. За ім пачулася павольнае шорганьне, далей рука нейкую мінуту нешта пільна шукала, а як знайшла, сьціхла, а пасьля моцна ляснула засаўка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола адышоўся крыху ад дзьвярэй і ўважліва чакаў. Ён успамінаў цяпер апошнія свае гутаркі з панам Дзятловічам, яго характарыстыку гэтага дзядзькі, і як ня дзіўна — забыўся, што меў адказаць дзядзька на яго пароль. Але разважаць ня было калі, бо зараз асьцярожна і ціха скрыпнулі дзьверы і з сянец да Міколы вышаў яшчэ не стары чалавек. Ён быў бяз шапкі і напэўна яшчэ не памыты. Барада і ўскудлачаны, кароткі чуб тырчэлі ў яго, як конскі хвост на адзежнай шчотцы і калі-б яны ня былі руда-чырвонага колеру, яго галаву цяжка было-б адрозьніць ад звычайнага шэрага вожыка. Ані вачэй, ані броў, ані&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1mkqslyrnbixjaybn5c3p1ykipfyv49</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/49</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126252</id>
    <revision>
      <id>291913</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:01:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «носу ці нават роту ня можна было адрозьніць з гэтага ня зусім круглага клубка густых і занадта вострых сьпічакоў, што густа выпіналіся, здаецца, нават з яго роту i з носу.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}«З такою зьвярынаю нідзе не схаваешся», — баязьліва падумаў Мікола і адра...»</comment>
      <origin>291913</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2314" sha1="tnqihj44r8owr6nfp2hqsgun7w853pv" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;носу ці нават роту ня можна было адрозьніць з гэтага ня зусім круглага клубка густых і занадта вострых сьпічакоў, што густа выпіналіся, здаецца, нават з яго роту i з носу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«З такою зьвярынаю нідзе не схаваешся», — баязьліва падумаў Мікола і адразу ўцяміў, што гэта і ёсьць той самы чалавек, да якога яго накіравалі. Ён адчуваў, што далей яму маўчаць нельга, што сваім маўчаньнем ён можа выклікаць у яго падазронасьць і адно пашкодзіць сваёй справе, але як ён не памыкаўся — слоў ня было.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Што вам тут трэба? — сочачы за самымі дробнымі рухамі Міколы ўжо больш злосна запытаўся чалавек.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ці ня можна было-б у вас адпачыць? У лесе холадна, — паўтарыў. Мікола пароль і яшчэ больш націснуў на апошнія словы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Чалавек яшчэ раз уважліва агледзіў яго з ног да галавы і, нібы трохі незадаволена, усё-такі запрасіў у хату:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Хата вялікая, будзеце ў нас госьцем. Адпачнеце крыху…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола адразу ўспомніў адказ на
пароль, зьняў шапку і паслухмяна пайшоў за гаспадаром у хату. Цяпер ня было ніякага сумленьня: ён трапіў туды, куды сьлед. Цяпер яму і сапраўды трэба было добра адпачыць і не чакаць, пакуль Раман Піліпавіч — так будзем зваць чырвонага гаспадара — падрыхтуе ўсё неабходнае і адправіць яго ўглыб савецкае Украіны.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tnqihj44r8owr6nfp2hqsgun7w853pv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/50</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126253</id>
    <revision>
      <id>291914</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:06:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Раман Піліпавіч жыў адзін. Ці ліхая надоля, ці можа рызыкоўнае жыцьцё контрабандыста зусім спаражніла яму хату. Печ, прыпячак і палок былі ў ёй зусім парожнія. Ніхто не парушаў у хаце спакою, ніхто апроч Рамана Піліпавіча мусіць даўно ўжо ня жыў т...»</comment>
      <origin>291914</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2637" sha1="cqsn864jgj9xgk4ll3f9h6naoqmyc8t" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Раман Піліпавіч жыў адзін. Ці ліхая надоля, ці можа рызыкоўнае жыцьцё контрабандыста зусім спаражніла яму хату. Печ, прыпячак і палок былі ў ёй зусім парожнія. Ніхто не парушаў у хаце спакою, ніхто апроч Рамана Піліпавіча мусіць даўно ўжо ня жыў тут, і таму ў хаце ляжала ўсюды сьмецьце і тоўсты слой белага пылу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Раман Піліпавіч пасадзіў Міколу з краю стала, запрапанаваў яму адпачыць, а сам хутка адвярнуўся да парогу. Мікола заўважыў, як ён плюхнуў некалькі раз сабе ў твар вадою і ўзьняў гэтым самым цяжкі дух ад даўно нямытае даёнкі, далей перахрысьціў двойчы свой невялічкі лоб і цяжка пацягнуўся да паліцы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Праз хвіліну Раман Піліпавіч сядзеў ужо поруч з Міколам. Перад імі на стале стаяла пляжка каламутнае жоўтае самагонкі, ляжалі тры гуркі і вялікі акраец даўно сьпечанага чэрствага хлеба.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Пасьнедаўшы, Раман Піліпавіч уцерся рукавом, перахрысьціў лоб і, не сказаўшы ніводнага слова, скора зьнік з хаты.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола астаўся адзін і цяпер, калі чакаў на тое, з чым вернецца гаспадар, павольна аглядаў хату.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Павыбіваная і забруджаная зямля, рудыя і вымазаныя глінаю сьцены, абвісьлі, бы чэрава цельнае каровы, столь, чорная паліца, зялёны мыцельнік, перакошаныя са шчылінамі дзьверы і чорны, балюча скрыўлены рот печы — усё гаварыла пра беднае
жыцьцё Рамана Піліпавіча, усё тут прасіла ратунку. Міколу здавалася, нібы нехта знарок паводле чыйгосьці заданьня стварыў гэтую нялюдзкую чорную&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cqsn864jgj9xgk4ll3f9h6naoqmyc8t</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Biełarus. 1913. № 8.pdf/4</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126254</id>
    <revision>
      <id>291915</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:15:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «&lt;section begin=&quot;Dobry&quot;/&gt;i haraczym {{Абмылка|śercam|sercam}} nia była joj radnioj? Czy jaje mieniej lubiła, czym swaich najdarażejszych rodnych?..  {{Водступ|2|em}}U Dubnikoch iznoŭ cisz. Zwanok zmoŭk na asiroczanaj szkołcy. Wokny ŭ joj pabledli, jak henyje woczy pamierszaj… Chto idzie darohaj, toj zdaloku adhadaje szto heta — pustka!  &lt;div style=&quot;width:100%; position:relative;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; position:relative; padding...»</comment>
      <origin>291915</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5672" sha1="cp16hj66mulbqkqaaqg2idnen0zsyce" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Dobry&quot;/&gt;i haraczym {{Абмылка|śercam|sercam}} nia była joj radnioj? Czy jaje mieniej lubiła, czym swaich najdarażejszych rodnych?..

{{Водступ|2|em}}U Dubnikoch iznoŭ cisz. Zwanok zmoŭk na asiroczanaj szkołcy. Wokny ŭ joj pabledli, jak henyje woczy pamierszaj… Chto idzie darohaj, toj zdaloku adhadaje szto heta — pustka!

&lt;div style=&quot;width:100%; position:relative;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; float:right;&quot;&gt;{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/3|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;

{{Водступ|2|em}}Ad zachodu chmary ciahnucca. Śniech zasypaje pole i aharody; pabialeli strechi i padworki, wiecier zanosie darohi… Dubniki jeszcze bolsz addzielacca ad świetu, bo i da kascioła ŭ susiedniuju wiosku nia budzie darohi. Ach, jak żutka ŭ {{Абмылка|h taj|hetaj}} wioscy, jak żutka!..

{{Водступ|2|em}}Ale szto dnia, jak tolki źmierkańnie i tuman nieba zakrywajuć, nosicca ŭ hare świetły duch — heta dobry duch pamierszaj wuczycielki zabieraje żalbu biednych ludziej, kab zanieści jaje da Bożaha tronu!…

{{Калёнтытул|right='''J. Szpet.'''}}

{{Калёнтытул|left=''Kazimirowo 19&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;/&lt;sub&gt;15&lt;/sub&gt;13 h.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Dobry&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Marec.'''}}

&lt;div style=&quot;margin-left:2em; text-indent:-2em&quot;&gt;
1. P. †† Albina Biskupa.

2. S. † Aleny Carowaj.

3. ''Niadz. I-sza Wialik. Postu]], Kunegundy Carowaj.

4. P. † [[Аўтар:Казімір Казіміравіч|Kazimiera Karalewicza Wyznaucy]]

5. A. † Euzebiusza Biskupa.

6. S. †† Wiktora Mucz.

7. C. † [[Аўтар:Фама Аквінскі|Tamasza z Akwinu]] D. K.
&lt;/div&gt;

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Swiaty&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''[[Аўтар:Казімір Казіміравіч|Swiaty Kazimier Karalewicz Wyznauca]].'''|памер=140%}}

{{Водступ|2|em}}Ludzi, katoryje sami nia wierać ŭ Boha i starajucca szyryć swaje niedawierstwa pamiż druhimi, nasampierad każuć prostamu niawuczanamu czaławieku, szto Boha ludzi duchoŭnyje wydumali, szto kali czaławiek chocza być wuczonym, razumnym to pawinien piersz-na-piersz adraczysia i Boha, i ŭsiaho, szto z wieraj u Jaho złuczana.

{{Водступ|2|em}}Szto taki pohlad ich zusim falszywy, szto jany łhuć, możem pierakanacca, chaciab s kalendara na hety tydzień. Baczymo tutaka światymi nia tolki duchoŭnych — biskupaŭ, ale dźwioch carowych adnaho karalewicza. Usim hetym światym za żyćcia ich na ziamli, nawuki peŭna szto ni brakawała, a św. [[Аўтар:Тамаш Аквінскі|Tamasz z Akwinu]] (dzień katoraho abchodzicca 7 marca), byŭ tak duża wuczony i razumny, jak ni adzin s samazwanych mudraloŭ-nidawierkaŭ, — a ŭsio-ż taki i biskupy, i carowy, i karalewicz, i św. Tamasz z Akwinu — wieryli ŭ Boha mocna i żyli tak, jak nawuczaje św. katalickaja wiera.

{{Водступ|2|em}}Za prykładam światych pawinny iści i my ŭsie ci chto wuczony, ci nia wuczony, bahaty, ci biedny, bo ŭ Boha ŭsie roŭnyje i pobacz s Papieżam, biskupami, karalami, {{Абмылка|wuczonvmi|wuczonymi}} — baczym u Katalickim Kaścieli światymi i ludziej prostych, biednych, jak św. Zyta, abo św. Izydor.

{{Водступ|2|em}}Dyk chacia ŭsie światyje zaachwoczywajuć nas da naśledawańnia ich cnotaŭ, ŭsio-ż taki bliżejszymi da nas pawinny być tyje, szto żyli niekaliś pamiż nami, na naszaj ziamlicy. Takim światym ''naszym'' jość św. Karalewicz Kazimier; każu — naszym, bo żyŭ z naszymi pradziedami, uspamahaŭ, lubia nasz biedny narod, maliŭsia za jaho, dy liczycca ciapier Patronam naszaho kraju.

Radziŭsia św. Kazimier ŭ Krakowie na Wawelu ŭ karaleŭskim zamku s carowaj Alżbiety, żonki karala polskaho Kazimiera 4-ho ŭ 1458 hodu. Bolszuju czastku żyćcia swajho prawioŭ ŭ Wilni, ŭ Karaleŭskich Miodnikach, dy ŭ Hrodnie. Hadawany swajej pabożnaju matkaju ŭ światoj katalickaj wiery, św. Karalewicz zmałku zalubawaŭ usio paważnaje, usio, szto hawaryłasia ab Bohu, ab żyćci wiecznym.

{{Водступ|2|em}}Padrosszy, paznaŭszy nawuku ludzkuju, dy nawuku Bożuju, prakanaŭsia ab marnacie daczesnaści, sławy, karaleŭskich honaraŭ. Maładym i niawinnym swaim sercam i duszoj — zwiarnuŭsia sucelna da Boha, da Matki Bożaj, bo tolki ŭ złucznaści z Imi baczyŭ cel swajho ziemskaho żyćcia. Atkinuŭ kuraleŭskaje dahadżańnie sabie, spaŭ na ćwiordaj ziamli, nasiŭ hrubuju kaszulu s konskich wałasoŭ, dy zaŭsiody paściŭ, addajuczy swaju jadu biednym, a da ŭsiaho hetaho jaszcze wielmi maliŭsia; maliŭsia nia tolki ŭ dzień, majuczy wolnyje ad pracy czasiny, ale i ŭ noczy, leżuczy kryżam pierad zamknionymi dźwiarmi kaściołaŭ. Malitwa była pierszaj i najwialikszaj jaho cnotaj. Druhoj wialikaj hwiezdaj ŭ jaho duchoŭnaj światoj karonie była — jałmużna. Ni było czaławieka, katoraho by św. Knzimier ni ŭspamoh; bywała, razdaŭszy ŭsio, szto mieŭ pry sabie, addawaŭ biednamu i swoj karaleŭski płaszcz, mieniajuczy jaho duża czasta na żabrackuju siermiahu. Nazywali jaho&lt;section end=&quot;Swiaty&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>cp16hj66mulbqkqaaqg2idnen0zsyce</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291917</id>
      <parentid>291915</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T18:16:13Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291917</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5674" sha1="en1ugctpvqizmll4pb9d9mfjr9nmio3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Dobry&quot;/&gt;i haraczym {{Абмылка|śercam|sercam}} nia była joj radnioj? Czy jaje mieniej lubiła, czym swaich najdarażejszych rodnych?..

{{Водступ|2|em}}U Dubnikoch iznoŭ cisz. Zwanok zmoŭk na asiroczanaj szkołcy. Wokny ŭ joj pabledli, jak henyje woczy pamierszaj… Chto idzie darohaj, toj zdaloku adhadaje szto heta — pustka!

&lt;div style=&quot;width:100%; position:relative;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; float:right;&quot;&gt;{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/3|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;

{{Водступ|2|em}}Ad zachodu chmary ciahnucca. Śniech zasypaje pole i aharody; pabialeli strechi i padworki, wiecier zanosie darohi… Dubniki jeszcze bolsz addzielacca ad świetu, bo i da kascioła ŭ susiedniuju wiosku nia budzie darohi. Ach, jak żutka ŭ {{Абмылка|h taj|hetaj}} wioscy, jak żutka!..

{{Водступ|2|em}}Ale szto dnia, jak tolki źmierkańnie i tuman nieba zakrywajuć, nosicca ŭ hare świetły duch — heta dobry duch pamierszaj wuczycielki zabieraje żalbu biednych ludziej, kab zanieści jaje da Bożaha tronu!…

{{Калёнтытул|right='''J. Szpet.'''}}

{{Калёнтытул|left=''Kazimirowo 19&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;/&lt;sub&gt;15&lt;/sub&gt;13 h.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Dobry&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Marec.'''}}

&lt;div style=&quot;margin-left:2em; text-indent:-2em&quot;&gt;
1. P. †† Albina Biskupa.

2. S. † Aleny Carowaj.

3. ''Niadz. I-sza Wialik. Postu]], Kunegundy Carowaj.

4. P. † [[Аўтар:Казімір Казіміравіч|Kazimiera Karalewicza Wyznaucy]]

5. A. † Euzebiusza Biskupa.

6. S. †† Wiktora Mucz.

7. C. † [[Аўтар:Тамаш Аквінскі|Tamasza z Akwinu]] D. K.
&lt;/div&gt;

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Swiaty&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''[[Аўтар:Казімір Казіміравіч|Swiaty Kazimier Karalewicz Wyznauca]].'''|памер=140%}}

{{Водступ|2|em}}Ludzi, katoryje sami nia wierać ŭ Boha i starajucca szyryć swaje niedawierstwa pamiż druhimi, nasampierad każuć prostamu niawuczanamu czaławieku, szto Boha ludzi duchoŭnyje wydumali, szto kali czaławiek chocza być wuczonym, razumnym to pawinien piersz-na-piersz adraczysia i Boha, i ŭsiaho, szto z wieraj u Jaho złuczana.

{{Водступ|2|em}}Szto taki pohlad ich zusim falszywy, szto jany łhuć, możem pierakanacca, chaciab s kalendara na hety tydzień. Baczymo tutaka światymi nia tolki duchoŭnych — biskupaŭ, ale dźwioch carowych adnaho karalewicza. Usim hetym światym za żyćcia ich na ziamli, nawuki peŭna szto ni brakawała, a św. [[Аўтар:Тамаш Аквінскі|Tamasz z Akwinu]] (dzień katoraho abchodzicca 7 marca), byŭ tak duża wuczony i razumny, jak ni adzin s samazwanych mudraloŭ-nidawierkaŭ, — a ŭsio-ż taki i biskupy, i carowy, i karalewicz, i św. Tamasz z Akwinu — wieryli ŭ Boha mocna i żyli tak, jak nawuczaje św. katalickaja wiera.

{{Водступ|2|em}}Za prykładam światych pawinny iści i my ŭsie ci chto wuczony, ci nia wuczony, bahaty, ci biedny, bo ŭ Boha ŭsie roŭnyje i pobacz s Papieżam, biskupami, karalami, {{Абмылка|wuczonvmi|wuczonymi}} — baczym u Katalickim Kaścieli światymi i ludziej prostych, biednych, jak św. Zyta, abo św. Izydor.

{{Водступ|2|em}}Dyk chacia ŭsie światyje zaachwoczywajuć nas da naśledawańnia ich cnotaŭ, ŭsio-ż taki bliżejszymi da nas pawinny być tyje, szto żyli niekaliś pamiż nami, na naszaj ziamlicy. Takim światym ''naszym'' jość św. Karalewicz Kazimier; każu — naszym, bo żyŭ z naszymi pradziedami, uspamahaŭ, lubia nasz biedny narod, maliŭsia za jaho, dy liczycca ciapier Patronam naszaho kraju.

Radziŭsia św. Kazimier ŭ Krakowie na Wawelu ŭ karaleŭskim zamku s carowaj Alżbiety, żonki karala polskaho Kazimiera 4-ho ŭ 1458 hodu. Bolszuju czastku żyćcia swajho prawioŭ ŭ Wilni, ŭ Karaleŭskich Miodnikach, dy ŭ Hrodnie. Hadawany swajej pabożnaju matkaju ŭ światoj katalickaj wiery, św. Karalewicz zmałku zalubawaŭ usio paważnaje, usio, szto hawaryłasia ab Bohu, ab żyćci wiecznym.

{{Водступ|2|em}}Padrosszy, paznaŭszy nawuku ludzkuju, dy nawuku Bożuju, prakanaŭsia ab marnacie daczesnaści, sławy, karaleŭskich honaraŭ. Maładym i niawinnym swaim sercam i duszoj — zwiarnuŭsia sucelna da Boha, da Matki Bożaj, bo tolki ŭ złucznaści z Imi baczyŭ cel swajho ziemskaho żyćcia. Atkinuŭ kuraleŭskaje dahadżańnie sabie, spaŭ na ćwiordaj ziamli, nasiŭ hrubuju kaszulu s konskich wałasoŭ, dy zaŭsiody paściŭ, addajuczy swaju jadu biednym, a da ŭsiaho hetaho jaszcze wielmi maliŭsia; maliŭsia nia tolki ŭ dzień, majuczy wolnyje ad pracy czasiny, ale i ŭ noczy, leżuczy kryżam pierad zamknionymi dźwiarmi kaściołaŭ. Malitwa była pierszaj i najwialikszaj jaho cnotaj. Druhoj wialikaj hwiezdaj ŭ jaho duchoŭnaj światoj karonie była — jałmużna. Ni było czaławieka, katoraho by św. Knzimier ni ŭspamoh; bywała, razdaŭszy ŭsio, szto mieŭ pry sabie, addawaŭ biednamu i swoj karaleŭski płaszcz, mieniajuczy jaho duża czasta na żabrackuju siermiahu. Nazywali jaho&lt;section end=&quot;Swiaty&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>en1ugctpvqizmll4pb9d9mfjr9nmio3</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291921</id>
      <parentid>291917</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T18:19:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291921</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5674" sha1="6pzw6iqegntwo59whpx5rywtdjavaju" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Dobry&quot;/&gt;i haraczym {{Абмылка|śercam|sercam}} nia była joj radnioj? Czy jaje mieniej lubiła, czym swaich najdarażejszych rodnych?..

{{Водступ|2|em}}U Dubnikoch iznoŭ cisz. Zwanok zmoŭk na asiroczanaj szkołcy. Wokny ŭ joj pabledli, jak henyje woczy pamierszaj… Chto idzie darohaj, toj zdaloku adhadaje szto heta — pustka!

&lt;div style=&quot;width:100%; position:relative;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; float:right;&quot;&gt;{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/3|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;

{{Водступ|2|em}}Ad zachodu chmary ciahnucca. Śniech zasypaje pole i aharody; pabialeli strechi i padworki, wiecier zanosie darohi… Dubniki jeszcze bolsz addzielacca ad świetu, bo i da kascioła ŭ susiedniuju wiosku nia budzie darohi. Ach, jak żutka ŭ {{Абмылка|h taj|hetaj}} wioscy, jak żutka!..

{{Водступ|2|em}}Ale szto dnia, jak tolki źmierkańnie i tuman nieba zakrywajuć, nosicca ŭ hare świetły duch — heta dobry duch pamierszaj wuczycielki zabieraje żalbu biednych ludziej, kab zanieści jaje da Bożaha tronu!…

{{Калёнтытул|right='''J. Szpet.'''}}

{{Калёнтытул|left=''Kazimirowo 19&lt;sup&gt;1&lt;/sup&gt;/&lt;sub&gt;15&lt;/sub&gt;13 h.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Dobry&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Marec.'''}}

&lt;div style=&quot;margin-left:2em; text-indent:-2em&quot;&gt;
1. P. †† Albina Biskupa.

2. S. † Aleny Carowaj.

3. ''Niadz. I-sza Wialik. Postu'', Kunegundy Carowaj.

4. P. † [[Аўтар:Казімір Казіміравіч|Kazimiera Karalewicza Wyznaucy]]

5. A. † Euzebiusza Biskupa.

6. S. †† Wiktora Mucz.

7. C. † [[Аўтар:Тамаш Аквінскі|Tamasza z Akwinu]] D. K.
&lt;/div&gt;

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Swiaty&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''[[Аўтар:Казімір Казіміравіч|Swiaty Kazimier Karalewicz Wyznauca]].'''|памер=140%}}

{{Водступ|2|em}}Ludzi, katoryje sami nia wierać ŭ Boha i starajucca szyryć swaje niedawierstwa pamiż druhimi, nasampierad każuć prostamu niawuczanamu czaławieku, szto Boha ludzi duchoŭnyje wydumali, szto kali czaławiek chocza być wuczonym, razumnym to pawinien piersz-na-piersz adraczysia i Boha, i ŭsiaho, szto z wieraj u Jaho złuczana.

{{Водступ|2|em}}Szto taki pohlad ich zusim falszywy, szto jany łhuć, możem pierakanacca, chaciab s kalendara na hety tydzień. Baczymo tutaka światymi nia tolki duchoŭnych — biskupaŭ, ale dźwioch carowych adnaho karalewicza. Usim hetym światym za żyćcia ich na ziamli, nawuki peŭna szto ni brakawała, a św. [[Аўтар:Тамаш Аквінскі|Tamasz z Akwinu]] (dzień katoraho abchodzicca 7 marca), byŭ tak duża wuczony i razumny, jak ni adzin s samazwanych mudraloŭ-nidawierkaŭ, — a ŭsio-ż taki i biskupy, i carowy, i karalewicz, i św. Tamasz z Akwinu — wieryli ŭ Boha mocna i żyli tak, jak nawuczaje św. katalickaja wiera.

{{Водступ|2|em}}Za prykładam światych pawinny iści i my ŭsie ci chto wuczony, ci nia wuczony, bahaty, ci biedny, bo ŭ Boha ŭsie roŭnyje i pobacz s Papieżam, biskupami, karalami, {{Абмылка|wuczonvmi|wuczonymi}} — baczym u Katalickim Kaścieli światymi i ludziej prostych, biednych, jak św. Zyta, abo św. Izydor.

{{Водступ|2|em}}Dyk chacia ŭsie światyje zaachwoczywajuć nas da naśledawańnia ich cnotaŭ, ŭsio-ż taki bliżejszymi da nas pawinny być tyje, szto żyli niekaliś pamiż nami, na naszaj ziamlicy. Takim światym ''naszym'' jość św. Karalewicz Kazimier; każu — naszym, bo żyŭ z naszymi pradziedami, uspamahaŭ, lubia nasz biedny narod, maliŭsia za jaho, dy liczycca ciapier Patronam naszaho kraju.

Radziŭsia św. Kazimier ŭ Krakowie na Wawelu ŭ karaleŭskim zamku s carowaj Alżbiety, żonki karala polskaho Kazimiera 4-ho ŭ 1458 hodu. Bolszuju czastku żyćcia swajho prawioŭ ŭ Wilni, ŭ Karaleŭskich Miodnikach, dy ŭ Hrodnie. Hadawany swajej pabożnaju matkaju ŭ światoj katalickaj wiery, św. Karalewicz zmałku zalubawaŭ usio paważnaje, usio, szto hawaryłasia ab Bohu, ab żyćci wiecznym.

{{Водступ|2|em}}Padrosszy, paznaŭszy nawuku ludzkuju, dy nawuku Bożuju, prakanaŭsia ab marnacie daczesnaści, sławy, karaleŭskich honaraŭ. Maładym i niawinnym swaim sercam i duszoj — zwiarnuŭsia sucelna da Boha, da Matki Bożaj, bo tolki ŭ złucznaści z Imi baczyŭ cel swajho ziemskaho żyćcia. Atkinuŭ kuraleŭskaje dahadżańnie sabie, spaŭ na ćwiordaj ziamli, nasiŭ hrubuju kaszulu s konskich wałasoŭ, dy zaŭsiody paściŭ, addajuczy swaju jadu biednym, a da ŭsiaho hetaho jaszcze wielmi maliŭsia; maliŭsia nia tolki ŭ dzień, majuczy wolnyje ad pracy czasiny, ale i ŭ noczy, leżuczy kryżam pierad zamknionymi dźwiarmi kaściołaŭ. Malitwa była pierszaj i najwialikszaj jaho cnotaj. Druhoj wialikaj hwiezdaj ŭ jaho duchoŭnaj światoj karonie była — jałmużna. Ni było czaławieka, katoraho by św. Knzimier ni ŭspamoh; bywała, razdaŭszy ŭsio, szto mieŭ pry sabie, addawaŭ biednamu i swoj karaleŭski płaszcz, mieniajuczy jaho duża czasta na żabrackuju siermiahu. Nazywali jaho&lt;section end=&quot;Swiaty&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6pzw6iqegntwo59whpx5rywtdjavaju</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/51</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126255</id>
    <revision>
      <id>291916</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:16:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «нару, што яе прызначэньне гэта — дапамагаць агіднай працы свайго гаспадара і быць тым месцам, дзе, не зважаючы на савецкую мяжу, польскія жандары мелі свой уплыў і за дзесяць рублёў гандлявалі, як цыган коньмі, жыцьцём гэтага цёмнага чалавека. Цяжкое, за...»</comment>
      <origin>291916</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2574" sha1="m5bimigxbx69cz92zlgjh6tttt522sr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;нару, што яе прызначэньне гэта — дапамагаць агіднай працы свайго гаспадара і быць тым месцам, дзе, не зважаючы на савецкую мяжу, польскія жандары мелі свой уплыў і за дзесяць рублёў гандлявалі, як цыган коньмі, жыцьцём гэтага цёмнага чалавека. Цяжкое,
затхлае паветра, нібы ў склепе, і вільгаць казалі пра тое, што драўляныя прыстаўныя аканіцы ніколі тут не адчыняліся, а цьвіль у куткох і чорныя трагічныя рысы абліччаў сьвятых, якія сумна глядзелі з высокае покуці, толькі больш сьцьвярджалі праўдзівасьць Міколавых уражаньняў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола ўстаў з свайго месца і трывожна падышоў да дзьвярэй. Яму, мабыць, хацелася расчыніць іх насьцеж і упусьціць у хату хоць крыху чыстага паветра. Але па тым, як ён асьцярожна пераступаў парог і як яшчэ асьцярожней вышаў у сенцы, можна было думаць і аб іншым яго жаданьні.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, і месца, — прамовіў ён многазначна і нездаволена. — Тут адно дурань памыліцца і ня знойдзе, — вырашыў Мікола.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сумленна служачы ўжо колькі год польскай дыфэнзыве і яшчэ больш сумленна і старанна вывучаючы ўмовы консьпірацыі, Ішчэнка адразу заўважыў занадта прыкметную, нават больш таго — зусім падазронную організацыю гэтага першага прыпынку і зусім слушна ўстрывожыўся. Калі Мікола рыхтаваўся ў падарожжа, дык ня мог ня ведаць аб тым, што парубежная савецкая варта добра асьвядомлена і цяпер, выбегшы з хаты, ён хваляваўся, выглядаў і чакаў {{перанос пачатак|гас|падара}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>m5bimigxbx69cz92zlgjh6tttt522sr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126256</id>
    <revision>
      <id>291918</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:18:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Dobry duch  | аўтар     = Язэп Шпэт  | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Апавяданьне  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje|Jak u nas bywaje]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar. Marec|Kaścielny kalendar. Marec]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўніваньне-па...»</comment>
      <origin>291918</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="719" sha1="15k8tau3mangk26suow4nt5tsbfmmcd" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Dobry duch
 | аўтар     = Язэп Шпэт
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Апавяданьне
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje|Jak u nas bywaje]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar. Marec|Kaścielny kalendar. Marec]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;4&quot; fromsection=&quot;Dobry&quot; tosection=&quot;Dobry&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Dobry duch (Шпэт)}}

[[Катэгорыя:Апавяданні Язэпа Шпэта]]</text>
      <sha1>15k8tau3mangk26suow4nt5tsbfmmcd</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291919</id>
      <parentid>291918</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T18:19:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291919</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="705" sha1="cdvhfgj153tmen5k6j4dxprl7vxpm4h" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Dobry duch
 | аўтар     = Язэп Шпэт
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Апавяданьне
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje|Jak u nas bywaje]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;4&quot; fromsection=&quot;Dobry&quot; tosection=&quot;Dobry&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Dobry duch (Шпэт)}}

[[Катэгорыя:Апавяданні Язэпа Шпэта]]</text>
      <sha1>cdvhfgj153tmen5k6j4dxprl7vxpm4h</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291998</id>
      <parentid>291919</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:01:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291998</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="719" sha1="15k8tau3mangk26suow4nt5tsbfmmcd" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Dobry duch
 | аўтар     = Язэп Шпэт
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Апавяданьне
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje|Jak u nas bywaje]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar. Marec|Kaścielny kalendar. Marec]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;4&quot; fromsection=&quot;Dobry&quot; tosection=&quot;Dobry&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Dobry duch (Шпэт)}}

[[Катэгорыя:Апавяданні Язэпа Шпэта]]</text>
      <sha1>15k8tau3mangk26suow4nt5tsbfmmcd</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291999</id>
      <parentid>291998</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:02:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291999</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="712" sha1="d11s8657pb3au1lg77xbv80jejhxyon" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Dobry duch
 | аўтар     = Язэп Шпэт
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Апавяданьне
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje|Jak u nas bywaje]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Marec]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;4&quot; fromsection=&quot;Dobry&quot; tosection=&quot;Dobry&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Dobry duch (Шпэт)}}

[[Катэгорыя:Апавяданні Язэпа Шпэта]]</text>
      <sha1>d11s8657pb3au1lg77xbv80jejhxyon</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126257</id>
    <revision>
      <id>291920</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:19:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Kaścielny kalendar  | безаўтара =   | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Апавяданьне  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch|Dobry duch]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўніваньне...»</comment>
      <origin>291920</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="739" sha1="shpr1wv7ifw23mtgvpk90zzm6g1l5lz" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Kaścielny kalendar
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Апавяданьне
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch|Dobry duch]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;4&quot; to=&quot;4&quot; fromsection=&quot;Kaścielny&quot; tosection=&quot;Kaścielny&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścielny kalendar. Marec}}

[[Катэгорыя:Літургічныя календары]]</text>
      <sha1>shpr1wv7ifw23mtgvpk90zzm6g1l5lz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291931</id>
      <parentid>291920</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T19:01:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291931</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="733" sha1="oxzc0a0r2m6ae0hh0ciheos6spjsjv7" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Kaścielny kalendar
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Каляндар
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch|Dobry duch]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;4&quot; to=&quot;4&quot; fromsection=&quot;Kaścielny&quot; tosection=&quot;Kaścielny&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścielny kalendar. Marec}}

[[Катэгорыя:Літургічныя календары]]</text>
      <sha1>oxzc0a0r2m6ae0hh0ciheos6spjsjv7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291997</id>
      <parentid>291931</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:01:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291997</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="740" sha1="c1varbjequ9knrxo8d94gstz1723g8m" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Kaścielny kalendar. Marec
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Каляндар
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch|Dobry duch]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;4&quot; to=&quot;4&quot; fromsection=&quot;Kaścielny&quot; tosection=&quot;Kaścielny&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścielny kalendar. Marec}}

[[Катэгорыя:Літургічныя календары]]</text>
      <sha1>c1varbjequ9knrxo8d94gstz1723g8m</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Dobry duch (Шпэт)</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126258</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch" />
    <revision>
      <id>291923</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:21:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch]]</comment>
      <origin>291923</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="48" sha1="9up46oma82bdcds5bt7bzxlenfyyn60" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch]]</text>
      <sha1>9up46oma82bdcds5bt7bzxlenfyyn60</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/52</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126259</id>
    <revision>
      <id>291924</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:22:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|гас|падара}}. І чым даўжэй ня было Рамана Піліпавіча, тым больш хваляваўся Мікола Ішчэнка.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Трывожныя думкі аб знарок падрыхтаванай, яму здрадзе нарадзіліся спачатку дзесь макавым зернем, а цяпер ужо ўзрасьлі да найвялікшых паме...»</comment>
      <origin>291924</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2626" sha1="ssn5kwa1tqn8v91otjmr7dt3mmlluw9" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|гас|падара}}. І чым даўжэй ня было Рамана Піліпавіча, тым больш хваляваўся Мікола Ішчэнка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Трывожныя думкі аб знарок падрыхтаванай, яму здрадзе нарадзіліся спачатку дзесь макавым зернем, а цяпер ужо ўзрасьлі да найвялікшых памераў. Яны ахапілі яго ўсяго невядомаю трывогаю, цяжка ціснулі, нібы на яго было адразу ўзвалена дзесяць мяшкоў са збожжам і прымусіла Ішчэнка ісьці з вялікаю напружанасьцю і надзвычайнаю асьцярожнасьцю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}І сапраўды: хіба Мікола ня ведаў пра дзесяткі выпадкаў, калі тых, хто шчасьліва перайшоў мяжу, спакойна і ціха аддавалі ў рукі чырвоных. Мікола гэта добра ведаў, Раман Піліпавіч, як выявілася ўжо ў
дарозе, ня быў пэўным чалавекам, і цяпер, калі ён падазронна зьнік невядома куды і ўжо з добрую гадзіну ня прыходзіў, Ішчэнка меў падставы думаць аб здрадзе і абмяркоўваў шлях свайго ратунку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Тое, што гэта зусім магло стацца, што гаспадар магчыма не старгаваўся з дыфэнзываю і, атрымаўшы мала грошай і помсьцячыся, мог выдаць яго зараз — Мікола ня толькі дапушчаў, ён быў нават перакананы
ў гэтым. Яшчэ быў час падумаць аб магчымым ратунку, а разам і не чакаць, пакуль на шляху пакажуцца коньнікі чырвоных ці з лесу даляціць трывожны тупат конскіх ног, трэба было ўцякаць. Але куды? Мікола Ішчэнка хоць і вырас на Украіне, аднак, на мяжы з Польшчаю быў усяго адзін раз. Дый быў ён яшчэ тады, калі разам з іншымі, тутака адступаў з пятлюраўскаю арміяй, калі замест баёў армія ў&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ssn5kwa1tqn8v91otjmr7dt3mmlluw9</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/53</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126260</id>
    <revision>
      <id>291925</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:27:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «жоўтых кажушкох лемантавала ў роспачы, а звычайнае адступленьне зьмянялася на ашалелы бег рэцэдывістаў-зладзеяў. Да таго-ж тады была непраглядная цемень ночы і цяпер Мікола, як ня сіліўся, ніяк ня мог успамянуць хоць-бы адну вёску ці лес, куды-б можна бы...»</comment>
      <origin>291925</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2502" sha1="hblf6vs58u198574j7ioo5ftzpvvdx0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;жоўтых кажушкох лемантавала ў роспачы, а звычайнае адступленьне зьмянялася на ашалелы бег рэцэдывістаў-зладзеяў. Да таго-ж тады была непраглядная цемень ночы і цяпер Мікола, як ня сіліўся, ніяк ня мог успамянуць хоць-бы адну вёску ці лес, куды-б
можна было зараз-жа схавацца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але марудзіць цяпер, азначала самому стаць пад пятлю варожае стрэльбы, і Мікола наважыў пакласьціся на плян. Нездарма-ж ён праз цэлы месяц старэнна рыхтаваўся да гэтага падарожжа. Нездарма-ж ён вывучаў парубежную мясцовасьць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Нельга-ж чакаць, пакуль цябе возьмуць, як куранё, — Мікола наважыў і адразу пайшоў за хату ў лес.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола ішоў хутка і, старанна абмінаючы другую хатку, ён стараўся прайсьці нікім незаўважаным і як мага хутчэй дайсьці да лесу. А калі дайшоў да густога дубняку, Ішчэнка супыніўся і, слушна абмеркаваўшы сваё становішча, цьвёрда наважыў ня выходзіць цяпер з лесу, а зараз-жа знайсьці найбольш зацішнае месца і прабыць тут, прынамсі, хоць-бы да ночы. Ён у момант выбраў самыя густыя і гальлістыя старыя дубы і пайшоў да іх. Узлез высока на вершаліну аднае з іх і ўмасьціўся так, каб яму добра было відаць з дубу, што робіцца на вялікай дарозе і на панадворку Рамана Піліпавіча, і пачаў чакаць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Першыя паўгадзіны яму давялося сядзець на дубе і нямала сумаваць. Колькі Ішчэнка ня ўглядаўся, як уважліва не сачыў за дваром за вялікім шляхам —&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hblf6vs58u198574j7ioo5ftzpvvdx0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/54</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126261</id>
    <revision>
      <id>291926</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:35:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «убачыць ён нічога ня мог… Але так прайшло толькі з паўгадзіны, бо далейшыя мінуты напоўнілі Міколу непакоем і прымусілі пільней, чымся каршуна за куранятамі, сачыць за тым, што адбывалася ўнізе.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Мікола Ішчэнка спачатку заўважыў на далёкім шля...»</comment>
      <origin>291926</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2765" sha1="icpdaw74387ih1yga1shtvo2iysb5xu" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;убачыць ён нічога ня мог… Але так прайшло толькі з паўгадзіны, бо далейшыя мінуты напоўнілі Міколу непакоем і прымусілі пільней, чымся каршуна за куранятамі, сачыць за тым, што адбывалася ўнізе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола Ішчэнка спачатку заўважыў на далёкім шляху ўсяго невялічкі дымок ці густыя клубкі пылу. Пачакаўшы крыху, ён прыплюшчыў вочы і так пільна ўгледзеўся, што адрозьніў на тым шляху некалькі дробных кропак. Гэтыя кропкі варушыліся і скора на вачох Міколы вырасьлі ў звычайныя, хоць і значна зьменшаныя, контуры коньнікаў. А праз некалькі мінут Ішчэнка добра адрозьніў на шляху шасьцёх вайскоўцаў, што ўсё больш вырасталі і набліжаліся, тады сумненьня пра здраду ў яго больш ня было.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Цяпер ня было куды ўцякаць, шукаць зацішнейшага месца было таксама дарэмна. Мікола застаўся сядзець на дубе і цешыўся з таго, як коньнікі будуць шукаць яго, і спадзяваўся на шчасьлівы выпадак: можа ніхто з іх не здагадаецца глянуць угару і добра перагледзець дрэвы. Але, здаецца, і гэтыя апошнія надзеі безнадзейна рушыліся. На двор у гэтую самую мінуту ўвайшоў Рыгор Піліпавіч і паважна пайшоў у хату. Мікола глянуў на яго згорбленую мядзьведжую постаць і зусім слушна захваляваўся. Чалавек, які
вырас і жыве ў лесе, ня лішне ведае, але свой невялічкі абшар ведае добра і зусім зразумела, што, калі ня знойдзе Міколу ў хаце, дык, мабыць, кінецца шукаць яго ў лесе і хутчэй, чымся Ішчэнка надумаецца ратавацца, ён заўважыць яго на дубе. Што гэта будзе так, Мікола ня меў жаднага сумненьня, але, {{перанос пачатак|стра|ціўшы}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>icpdaw74387ih1yga1shtvo2iysb5xu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/55</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126262</id>
    <revision>
      <id>291927</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:40:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|стра|ціўшы}} надзею на ратунак, ён не хваляваўся і спакойна чакаў таго, што будзе. І з кожнаю мінутаю, як вайскоўцы пад’яжджалі бліжэй, а ўстрывожаны неспадзяванкаю, што зьнік Мікола, Раман Піліпавіч, нібы звар’яцелы, шукаў таго, каго пакі...»</comment>
      <origin>291927</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2728" sha1="aayqh17rwmajs2wf49f0xgpfn5ghqbw" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|стра|ціўшы}} надзею на ратунак, ён не хваляваўся і спакойна чакаў таго, што будзе. І з кожнаю мінутаю, як вайскоўцы пад’яжджалі бліжэй, а ўстрывожаны неспадзяванкаю, што зьнік Мікола, Раман Піліпавіч, нібы звар’яцелы, шукаў таго, каго пакінуў, Ішчэнка пераконваўся ўсё болей у тым, што яго напэўна знойдуць. Але ён цяпер не хваляваўся. Мікола дайшоў да мяжы жаху-роспачы, за якім устае безнадзейнасьць, і, сочачы цяпер, як шэсьць вайскоўцаў узьехалі на двор Рамана Піліпавіча, ён адчуў надзвычайны, нейкі дзіўны спакой. Ішчэнку ня было ўжо страшна, што яго тут заўважаць, і, калі заўважаць, то прымусяць зьлезьці, а калі ён не пажадае — ссадзяць першым-жа стрэлам, ня было шкада цяпер нікога і нічога, а толькі цікавасьць Міколы да таго, што адбывалася ўнізе, на дварэ ўзрастала з кожнаю мінутаю ўсё больш і больш і прымушала яго ўважліва сачыць ды варочацца ўсім целам то на адзін, то на другі бок густога дубу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Міколу здавалася, што так старанна шукалі ўнізе за трыста-чатырыста крокаў адгэтуль, што не яму пагражала тут нямінучая сьмерць. З зацікаўленасьцю малога хлапчука, які ўпяршыню на жыцьці трапіў у
кіно, бяз кроплі жалю за жыцьцё і бяз жаху Мікола сачыў за ўзброенымі вайскоўцамі і нецярпліва чакаў, чым усё гэта скончыцца. Ён бачыў, як яны адразу абступілі хату, дружна падрыхтавалі стрэльбы, як ім Раман Піліпавіч з радасьцю рашчыніў дзьверы і сам першы ўвайшоў у хату, як яны хутка вышлі адтуль
зусім пазбаўленыя надзеі і потым доўга старэнна шукалі яго ў паветцы.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>aayqh17rwmajs2wf49f0xgpfn5ghqbw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/56</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126263</id>
    <revision>
      <id>291928</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:46:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Раман Піліпавіч лісьліва бегаў паперадзе, сам паказваў ім усе закуткі, рашчыняў дзьверы і нават сваімі рукамі пароў сахаром у капе толькі што накошанага сена.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Агледзеўшы старэнна ўвесь будынак, а яшчэ больш старэнна пустазельле навак...»</comment>
      <origin>291928</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2563" sha1="6diphx1h39ifl21wy1nc994w2uqdm56" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Раман Піліпавіч лісьліва бегаў паперадзе, сам паказваў ім усе закуткі, рашчыняў дзьверы і нават сваімі рукамі пароў сахаром у капе толькі што накошанага сена.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Агледзеўшы старэнна ўвесь будынак, а яшчэ больш старэнна пустазельле навакол хаты, вайскоўцы падцягнулі паскі на конях і разам селі на коняй.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола бачыў, як адзін з іх, мабыць, старэйшы, паклікаў Рамана Піліпавіча і, напэўна, умовіўся з ім ці загадаў, каб ён уважліва вартаваў, а калі што, дык, каб паведаміў іх, і яны паехалі проста ў лес. Аб’ехаўшы лес з усходу, коньнікі разьехаліся рэдкім ланцугом і пачалі шукаць уцекача.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Лес быў вялікі і густы, гальлё зьвісала нізка, але Мікола заўважыў, як адзін з вайскоўцаў праехаў зусім пад дубам, на якім ён сядзеў, уважліва агледзеў кусты і паехаў далей. Праз некалькі мінут Мікола ўжо ўпэўніўся, што вайскоўцы зьніклі зусім, але небясьпека ўстала на дыбкі, пагрозліва выпусьціла доўгія кіпцюры драпежна выскаліла
рыжыя іклы. Ён добра заўважыў, як Раман Піліпавіч вышаў з-за вугла свае хаты і, крадучыся, падазрона паглядзеў на лес. Ён, нібы, недаверлівы, асьцярожны драпежнік,
вышчарыў на яго свае вочкі і павёў імі ад карэньня і, давёўшы да вершалін, раптам прыгнуў галаву і здавалася ўвесь выцягнуўся. Здавалася, нібы ён ужо ўбачыў тое, што шукаў і здаволена рыхтаваўся скочыць, каб задушыць сваю ахвяру. Хада яго стала ўпэўнянаю, рухі сьмелыя, кірунак просты: ахвяра&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6diphx1h39ifl21wy1nc994w2uqdm56</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/57</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126264</id>
    <revision>
      <id>291929</id>
      <timestamp>2026-07-10T18:51:23Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «была бездапаможнаю і ня было жаднае надзеі на паратунак, — гэта было відавочна.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Узброены цажкаю сякераю, якая ляжала ў яго на плячы, і тонкаю вяроўкаю, Раман Піліпавіч ішоў пад дуб, на якім сядзеў Мікола. Сумненьня ня было: ён заўважыў Ішчэнку а...»</comment>
      <origin>291929</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2464" sha1="29m8yw2bg7p0fryrk93ny9c1mt2f9vs" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;была бездапаможнаю і ня было жаднае надзеі на паратунак, — гэта было відавочна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Узброены цажкаю сякераю, якая ляжала ў яго на плячы, і тонкаю вяроўкаю, Раман Піліпавіч ішоў пад дуб, на якім сядзеў Мікола. Сумненьня ня было: ён заўважыў Ішчэнку адразу яшчэ на дварэ i цяпер ішоў, каб забраць яго, нібы рыбу з нерату.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Міколу ахапілі жудасныя думкі. Ён добра разумеў, што гэта апошнія мінуты волі, бо Раман Піліпавіч сьцягне яго з дубу і аддасьць вайскоўцам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сочачы за тым, як рыжы чалавек падыходзіў да дубу, Мікола ўспомніў пра Клімцю. Успамянуўся яму зноў маёнтак, вечарыны ў старым садзе, падарожжы з ёю ў лес, яе кволы голас, русая, бы ў залатым
вянку, галава і вялікія вабячыя сваёю бясконцаю глыбінёю шэрыя вочы. І ўспамянуў яшчэ Мікола апошняе разьвітаньне з ёю, і сэрца яго зашчымела болем і холадна сьціснулася ў сухую грудку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Раман Піліпавіч падышоў да дубу, прыгнуўся і пільна паглядзеў усьлед вайскоўцам. Пасьля ён разагнуўся, падняў угару сваё рыжае аблічча і ўладарна сказаў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Гайда з дубу! Чуеш?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола ані варухнуўся і, пахіліўшыся на галіне, хутка вырашыў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Зьлесьці і аддацца яму самахоць ці рашчапіць зараз пальцы, выпусьціць з рук гук і аддаць у яго рукі скрываўленую груду мяса?..»&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Злазь! Яны вось зараз вернуцца, — сурова паўтарыў свой загад Раман Піліпавіч.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>29m8yw2bg7p0fryrk93ny9c1mt2f9vs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Biełarus. 1913. № 8.pdf/5</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126265</id>
    <revision>
      <id>291930</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:00:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «&lt;section begin=&quot;Swiaty&quot;/&gt;„Ajcom dy apiekunam ŭsich biednych“. Treciaju wialikaju cnotaj św. Karalewicza — była czystata duszy. Choczuczy być miłym N. Maryi Dziewicy, szlubawaŭ jon, szto nikoli ni padumaje, ni skaże, ni zrobie niczoha brydkoha i — czystym, dy niawinnym prażyŭ aż da śmierci. — „Lepiej śmierć — czym hrech!“ — atkazwaŭ tym, szto namaŭlali jaho da złoha.  {{Водступ|2|em}}Jaśniejuczy henymi i inszymi cnota...»</comment>
      <origin>291930</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4980" sha1="nfc82o7lxwa311csx0fqhr8w63o4o85" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Swiaty&quot;/&gt;„Ajcom dy apiekunam ŭsich biednych“. Treciaju wialikaju cnotaj św. Karalewicza — była czystata duszy. Choczuczy być miłym N. Maryi Dziewicy, szlubawaŭ jon, szto nikoli ni padumaje, ni skaże, ni zrobie niczoha brydkoha i — czystym, dy niawinnym prażyŭ aż da
śmierci. — „Lepiej śmierć — czym hrech!“ — atkazwaŭ tym, szto namaŭlali jaho da złoha.

{{Водступ|2|em}}Jaśniejuczy henymi i inszymi cnotami, św. Kazimier addaŭ Bohu duszu 4 marca 1484 hodu; pachowany ŭ Wilni ŭ katedralnym kaścieli św. Stanisława, dzie i pa siahońniaszni dzień prachoŭlajucca astatki jaho światoha cieła. Da liczby światych zaliczany byŭ Papieżam Leonam X ŭ 1521 hodu.

{{Водступ|2|em}}Tak skonczyłosia żyćcio jaho daczesnaje, a paczałosia wiecznaje. Dyk ni adniaŭ jon swajej nad ludźmi apieki; jak za żyćcia maliŭsia za bliźnich, dy pamahaŭ im, dobrym prykładam zaachwoczwaŭ da pabożnaści, tak i pa śmierci malitwaj swajej tam — ŭ niebie paczaŭ dapamahać ludziam żywuczym na ziamli: pry kaplicy, dzie jon byŭ pachawany, stali twarycca cudy. Chworyje, szto z wialikaju wieraj prasili jaho pomaczy, azdaraŭlali, a nawat adna pamierłaja dziaŭczyna, na modły swaich baćkoŭ u katedralnym kaścieli, na modły da Boha i da św. Kazimiera, — cudoŭna była wierniena da żyćcia.

{{Водступ|2|em}}Wialikaho Patrona, dy apiekuna naszaho kraju majem u niebie, dyk pamiatujmo ab hetym zaŭsiody, a z malitwaju da św. Kazimiera Karalewicza złuczajmo mocnuju wieru, dobryje pastupki, naśladujmo jaho cnoty, kali choczym być pa śmierci razam z im.

{{Калёнтытул|right=''B. P-ko.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Swiaty&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Kaścielnyje&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Kaścielnyje wiedamaści.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Pieramieny u duchawienstwie u Żmudskaj dyjecezii.'''}}

{{Водступ|2|em}}Pa zahadu Wysoka-Prewielebnaho biskupa ks. Cyrtoŭta stalisia pieramieny: ks. Adam Wilimowicz — wikary ŭ Pawondeni — pieranosicca da Jaswojń; ks. Jazep Jaroszunas, wikary ŭ katedry, — na filiju ŭ Łopiach; ks. Jan Maciejeŭski — filialist ŭ Łopiach, — da Paniewieża na kiroŭnika pry budowie nowaho kaścioła; ks. Izydor Hudowicz, filialist ŭ Łaŭkosodach, — na parocha da Linkowa; ks. Bołtrymas, wikary ŭ Hrynkiszkach, naznaczajecca kapelanam szkoły ŭ Hrywie.

{{Цэнтар|'''Pastanauleńnia ministra unutrennich sprawau.'''}}

{{Водступ|2|em}}Dyrektar departamentu inszych wier, pa zahadu ministra, razasłaŭ da katalickich kansystoryj taki cyrkular: 1) Dyjecezyjalna ŭłaść nie pawinna razhladać takich sprawaŭ, dzie asoby źwiarnulisia da jaje nie ŭ rasiejskaj mowie; takim prasicielam treba wyjaśnić, szto proźby ich razhladacca nia buduć. 2) Nijakoje pastanaŭleńnie Papieża nia może być abjaŭlena ŭ dyjecezii, kali jano dastałosia ŭ ruki biskupa inszaj darohaj, czym praz ministra. 8) Usie sudnyje sprawy — należać tolki da kansystoryi i nichto ni maje prawa da ich mieszacca. 4) Kamisii: budynkowaja (dahladajuczaja kaścielnych budynkaŭ), archeolohiczna (dahladajuczaja, kab ŭ dyjecezii nia znisztożywali starych kaścielnych reczaŭ, abrazoŭ, arnatoŭ i dr.), i liturhiczna (dahladajuczaja spraŭ nabażeństwa), — kasujucca. 5) Kasujucca ŭsie płaty za dyspensy i składki ad duchawienstwa na syminaryi. 6) Ab usich zjezdach duchawienstwa, kali jany ni majuć charakteru czysta duchoŭnaho — pawinna pawiedamlać urad. 7) Abawiazak parafijan utrymwać duchawienstwa pawinien być źniesieny — zakon pazwalaje tolki na składki dziela ŭtrymańnia kaściołaŭ.

{{Цэнтар|'''Konkordat s Serbijej.'''}}

{{Водступ|2|em}}U adwajowanych Serbami ad Turcii ziemlach — żywie kala 400 tysiaczaŭ katalikoŭ. Dziela hetaha Papież zwiarnuŭsia
da Serbii s tym, kab napisać konkordat ({{Абмылка|konkordat -|konkordat —}} heta takaja umowa miz Papieżam i hasudarstwam, ŭ katoraj pakazany ŭsie prawy Katalickaho Kaścioła). Serbski ŭrad atkazaŭ, szto niczoha nie maje prociŭ konkordatu, ale, tolki s tym warunkam, szto ŭ Serbiju nia buduć prysyłać aŭstryjackich ksiandzoŭ. Atkaz taki usioroŭna szto i admowa. Treba wiedać, szto Serbija należyć do aŭstryjackaj Djakowarskaj dyjecezii i szto tolki ksiandzy z Aŭstryi (serby, charwaty i dr. sławianie) mohuć zajmacca duszpastyrstwam ŭ serbskich ziemlach. Kali zabaranić aŭstryjackim ksiandzom pracawać ŭ Serbii, to tady buduć mahli pracawać tolki ksiandzy francuzy, dy italijcy. Tyje znoŭ nia znajuć mowy narodu, a kali nawat i nawuczacca, to ŭsio taki narod budzie liczyć ich czużyncami, szto dla sprawy katalickaj budzie nie raz szkodna.

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}&lt;section end=&quot;Kaścielnyje&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nfc82o7lxwa311csx0fqhr8w63o4o85</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126266</id>
    <revision>
      <id>291932</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:02:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca  | аўтар     = Баляслаў Пачопка  | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Жыцьцяпіс  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]  | анатацыі  =...»</comment>
      <origin>291932</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="848" sha1="csqwq0dmc9g43x68fx91ex9oo7q0jwt" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca
 | аўтар     = Баляслаў Пачопка
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Жыцьцяпіс
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;4&quot; to=&quot;5&quot; fromsection=&quot;Swiaty&quot; tosection=&quot;Swiaty&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]]
[[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]]</text>
      <sha1>csqwq0dmc9g43x68fx91ex9oo7q0jwt</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>292000</id>
      <parentid>291932</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:02:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>292000</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="855" sha1="682vylbdx9nmuwje5vtypxi0pnrfn85" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca
 | аўтар     = Баляслаў Пачопка
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Жыцьцяпіс
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar. Marec]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;4&quot; to=&quot;5&quot; fromsection=&quot;Swiaty&quot; tosection=&quot;Swiaty&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка Баляслава Пачопкі]]
[[Катэгорыя:Творы пра аўтараў]]</text>
      <sha1>682vylbdx9nmuwje5vtypxi0pnrfn85</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielnyje wiedamaści</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126267</id>
    <revision>
      <id>291933</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:04:41Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Kaścielnyje wiedamaści  | безаўтара =   | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Публіцыстыка  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Szto czuwać|Szto czuwać]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўні...»</comment>
      <origin>291933</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="813" sha1="s2vv3t8ph23hlsyggzdpcg5vd9r1iyh" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Kaścielnyje wiedamaści
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Szto czuwać|Szto czuwać]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;5&quot; to=&quot;5&quot; fromsection=&quot;Kaścielnyje&quot; tosection=&quot;Kaścielnyje&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścielnyje wiedamaści}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Каталіцтва]]</text>
      <sha1>s2vv3t8ph23hlsyggzdpcg5vd9r1iyh</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291934</id>
      <parentid>291933</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T19:05:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291934</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="849" sha1="myebrxvsvhzrtsltm8sjxmasfge5hzs" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Kaścielnyje wiedamaści
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca|Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Szto czuwać|Szto czuwać]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;5&quot; to=&quot;5&quot; fromsection=&quot;Kaścielnyje&quot; tosection=&quot;Kaścielnyje&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Kaścielnyje wiedamaści}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Каталіцтва]]
[[Катэгорыя:Сербія]]</text>
      <sha1>myebrxvsvhzrtsltm8sjxmasfge5hzs</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Катэгорыя:Сербія</title>
    <ns>14</ns>
    <id>126268</id>
    <revision>
      <id>291935</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:07:53Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Сербія|Сэрбія}}  [[Катэгорыя:Еўропа]] [[Катэгорыя:Краіны]]»</comment>
      <origin>291935</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="158" sha1="4hoijk8zrpabekxom1ztdld70cv1i5u" xml:space="preserve">{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Сербія|Сэрбія}}

[[Катэгорыя:Еўропа]]
[[Катэгорыя:Краіны]]</text>
      <sha1>4hoijk8zrpabekxom1ztdld70cv1i5u</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/58</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126269</id>
    <revision>
      <id>291936</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:20:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Ат, пусьціць-бы зараз адно… Пусьціць ці не? Пусьціць ці не? Пусьціць ці не? — паскорана трапятала сэрца ўтакт Міколавым думкам.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Злазьце, кажу! Зараз-жа мне! — запеніўся ён разьюшаны і з пагрозаю падняў угару кулак і галаву.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}...»</comment>
      <origin>291936</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2421" sha1="5emvrwn5mtej17zazpgdeiuuu7lkl6b" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Ат, пусьціць-бы зараз адно… Пусьціць ці не? Пусьціць ці не? Пусьціць ці не? — паскорана трапятала сэрца ўтакт Міколавым думкам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Злазьце, кажу! Зараз-жа мне! — запеніўся ён разьюшаны і з пагрозаю падняў угару кулак і галаву.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Бывай, — прамовіў ціха Мікола. — Бывай, Клімця. — Ён глянуў апошні раз на захад, моцна заплюшчыў вочы і адразу рашчапіў рукі. Цела яго падалося ўправа, цяжка перагнулася ў паясьніцы і з трэскам
сарвалася з галіны. Ён раптам адчуў, як яго абдало холадам і з болем сьціснулася сэрца, як на вачох яго мільганула ў адзін момант зялёным хвастом гальлё і адразу ўсё, як зьявілася — зьнікла.

&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;VI&lt;/span&gt;&lt;/center&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян адчуў на плячах дзьве чужыя дужыя рукі і больш ужо не супярэчыў. Паланёнага Няжывога спачатку вялі цёмным калідорам, потым завярнулі ў куток і, калі вобмацкам знайшлі там маленькія дзьверы, штурханулі яго ў нейкую дзірку і зачынілі дзьверы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён нясьмела ступіў два крокі наперад і адразу напароўся ў цемры на халодную сьцяну.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян завярнуўся, вобмацкам знайшоў сьцяну насупроць і яшчэ прайшоў ад дзьвярэй у куток і ўраз пераканаўся, што каморка была мэтраў з пяць ўдоўжкі, і ня больш, як тры ўшыркі. Няжывы спыніўся каля дзьвярэй, прыслухаўся, што дзеялася за імі і здавалася адно цяпер апамятаваўся. Уся гэта&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5emvrwn5mtej17zazpgdeiuuu7lkl6b</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/59</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126270</id>
    <revision>
      <id>291937</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:26:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «падзея здарылася так раптоўна і неспадзявана, што, трапіўшы ў цёмную каморку, Дзямян змог адно тут уявіць усю складанасьць і небясьпечнасьць свайго становішча.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Было адно зразумелым: трэба было зараз-жа, не марудзячы, рабіць нейкія неадкладныя...»</comment>
      <origin>291937</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2560" sha1="qmts8z2yyvdbj8iug5nlsknlzlprews" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;падзея здарылася так раптоўна і неспадзявана, што, трапіўшы ў цёмную каморку, Дзямян змог адно тут уявіць усю складанасьць і небясьпечнасьць свайго становішча.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Было адно зразумелым: трэба было зараз-жа, не марудзячы, рабіць нейкія неадкладныя захады да вызваленьня, бо інакш гэты арышт можа скончыцца трагічна. Гэта добра разумеў Дзямян, думаў і абмяркоўваў гэта, але што можа зрабіць чалавек, калі ён зачынены ў чатырох сьценах, а сьвятло відаць
адно ў маленькія шчыліны дзьвярэй.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян неспакойна захадзіў з кутка ў куток па вузкай і надта кароткай халоднай. Зьбіты з панталыку гэткаю неспадзяванкаю ён нэрваваўся і зусім ня ведаў, што яму ўчыніць. Калі-б на дварэ ня была ўжо ноч, або калі-б у рэвкоме можна было знайсьці хоць каго з адказных кіраўнікоў вобласьці, Дзямяна напэўна дапыталі, пазванілі-б у павет і зараз-жа выпусьцілі-б. А цяпер яму можна было адно: сядзець на нізенькай калодачцы, спадзявацца на ласку гэтых двух узброеных мядзьведзяў і чакаць да раніцы. Але прасядзець тут да раніцы — гэта аднолькава, як сказаць, што ты напэўна пражывеш сто дваццаць год. Па-першае — Дзямян ведаў, што на Сьцяпанаўку амаль кожную ноч рабілі напады з лесу, а па-другое — ён зусім ня быў упэўнены ў тых, хто яго цяпер пасадзіў сюды.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян ведаў, што, калі чалавек штодня пад небясьпекаю, кожную мінуту чакае сьмерці, тады ён ні з чым ня лічыцца, прызвычайваецца да гэтага слова&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qmts8z2yyvdbj8iug5nlsknlzlprews</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/60</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126271</id>
    <revision>
      <id>291938</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:33:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «і можа спакойна ня толькі памерці, але таксама спапойна пазбавіць жыцьця другога чалавека. Такімі самымі прызвычаенымі і абыякамі да сьмерці здаваліся гэтыя двое надзвычайна ўзброеныя чалавекі, і ён у гэтым не памыляўся.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Яны абодва працавалі...»</comment>
      <origin>291938</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2491" sha1="73a41lsso2xwlchjvywl0tjo5cmrxtp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;і можа спакойна ня толькі памерці, але таксама спапойна пазбавіць жыцьця другога чалавека. Такімі самымі прызвычаенымі і абыякамі да сьмерці здаваліся гэтыя двое надзвычайна ўзброеныя чалавекі, і ён у
гэтым не памыляўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яны абодва працавалі ў вартавым аддзеле волрэвкому, баранілі яго ад нападаў, сьмерць ня раз глядзела ім у вочы і яны добра ведалі: каб менш было магчымасьці сустрэцца з ёю, трэба пільнасьць у кожную мінуту і нельга абыходзіць ніводнага выпадку
зьяднаць з ёю ворага.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Цяпер, злавіўшы Дзямяна, яны пасадзілі яго ў халодную, а прыдзе ноч — спакойна вывядуць за сяло і недзе пад спадам ці ў глыбокім рове «праб’юць чэрап». Што гэта так, што з гэткаю вось думкаю пасадзілі яны яго сюды — у Дзямяна ня было цяпер жаднага сумненьня.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян устаў, пільна абмацаў сьцены, яшчэ больш уважліва абмацаў старыя дзьверы, пастукаў на нешта аб падлогу і, калі пераканаўся, што тут усё у надзейным стане, ён як-бы крыху супакоіўся і сеў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}За ім, напэўна, пільна сачылі, бо як толькі Дзямян скончыў свае агледзіны халоднае, з-за дзьвярэй даляцеў да яго кплівы рогат:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Гэй, свой! Што, усё спраўна тут? Не, галубок, не ўцячэш. Калі ўжо трапіў да нас, дык не ўцячэш. — І калі той голас сьціх — тады зноў пачуўся доўгі кплівы рогат.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ня такія былі, дый тыя сядзелі спакойна! Свой! Свой… — рагатаў за дзьвярыма голас.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>73a41lsso2xwlchjvywl0tjo5cmrxtp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/61</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126272</id>
    <revision>
      <id>291939</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:38:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Потым яшчэ было чутно, як той, хто падслухваў пад дзьвярыма, устаў, ціха вышаў і праз некалькі мінут пад дзьверы падышло ўжо двух. Яны доўга гутарылі ледзь чутным шэптам і ў рэшце як пачалі, так разам і змоўклі.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Дзямян сядзеў таксама ціха....»</comment>
      <origin>291939</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2597" sha1="08u655uous5z9cn1kyi8mh0i5ir1l88" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Потым яшчэ было чутно, як той, хто падслухваў пад дзьвярыма, устаў, ціха вышаў і праз некалькі мінут пад дзьверы падышло ўжо двух. Яны доўга гутарылі ледзь чутным шэптам і ў рэшце як пачалі, так разам і змоўклі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян сядзеў таксама ціха. Ён старэнна абмяркоўваў цяпер сваё становішча, ня ведаў, чым сабе дарадзіць і пачаў ужо нэрвавацца. Першыя мінуты, калі ён з усьмешкаю ішоў паміж двух узброеных, цяпер зьмяніліся на роспач, а сама прыгода з жарту набыла пэўны характар небясьпекі. Ці будзе напад з лесу на Сьцяпанаўку ў гэтую ноч ці не, а што гэтыя свае цяпер напэўна чакаюць нецярпліва глухое ночы — было зусім зразумела. Значыць трэба нешта рабіць і зараз-жа i рашуча.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян добра разумеў, як цяжка пераканаць у чым-небудзь чалавека, калі ён сам сябе лічыць у гэтым перакананым, а ён бачыў, што яны ня верылі яму ані на грош, сядзець жа, каб праз гадзіну-дзьве стаць пад
кулю сваіх-жа таварышоў, было зусім бязглузьдзіцай дый ня так ужо лёгка. Ён устаў з калодачкі, падышоў пад дзьверы і ціха пастукаў. За дзьвярыма нешта злосна заварушылася і ўстала.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Сядзі там падлюга! — прагрымеў той самы голас і чалавек са смакам вылаяўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я свой! Вы-ж зразумейце? Свой! — голасам поўным шчырасьці сказаў Дзямян і сьціх, каб прыслухацца, якое ўражаньне зробяць на іх гэтыя словы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}За дзьвярыма доўга ніхто не адклікаўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян пастукаў яшчэ раз і ўжо мацней паўтарыў:&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>08u655uous5z9cn1kyi8mh0i5ir1l88</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/62</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126273</id>
    <revision>
      <id>291942</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:45:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Я свой. Пусьцеце мяне…&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}У адказ яму раптам узьняўся дружны рогат. Рагаталі доўга, ад захапленьня аж захлыналіся абое, і адзін з іх моцна гукнуў:&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Ну, і весела з ім! Свой? Свой, кажа, — паўтарыў ён хуценька праз закацісты ня доб...»</comment>
      <origin>291942</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2316" sha1="46j91dj6zty54bj1jfi65if0590yacp" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Я свой. Пусьцеце мяне…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}У адказ яму раптам узьняўся дружны рогат. Рагаталі доўга, ад захапленьня аж захлыналіся абое, і адзін з іх моцна гукнуў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, і весела з ім! Свой? Свой, кажа, — паўтарыў ён хуценька праз закацісты ня добры рогат.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Свае і коняй выводзяць, — сьцьвердзіў другі і яны закаціста рагаталі і доўга перадражнівалі Дзямянава прызнаньне.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Маё прозьвішча Дзямян Няжывы, — сказаў палонны, як адно рогат заціх.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ды ты пакуль што сядзіш яшчэ жывы! — пачуў Дзямян з-за дзьвярэй.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я прызначаны да вас за сакратара партядра. Выпусьцеце мяне. Распытайце каго сьлед і выпусьцеце мяне, — няспынна вымагаў Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну і весела з ім! Сакратар… Мы табе вось дамо сакратарства. Пасакратарыш. Сакратар… Ну і жук!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А з банды даўно, галубок? — кпліва запытаў яго добра знаёмы ўжо голас.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я з Чырвонае арміі адно вось учора вярнуўся. Якая банда?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну і цыятры, Мацей, у нас сёньня. Пацеха, гэгэ-гэ, — рагаталі яны абодва пад дзьвярыма.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А схадзі, хіба, Мацей, хлапцоў пакліч. Няхай ён і іх пацешыць крыху.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мацей не супярэчыў. Ён хутка ўстаў, бразнуў сваім поўным узбраеньнем і было чуваць, як вышаў з будынку. Немацей, які застаўся вартаваць Дзямяна,&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>46j91dj6zty54bj1jfi65if0590yacp</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/63</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126274</id>
    <revision>
      <id>291943</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:52:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «падсунуўся бліжэй пад дзьверы і, нібы просячы, з відавочнаю кплівасьцю ў голасе сказаў:&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Таварыш, значыцца, сакратар і камэдыяншчык, вітаем вас! Давайце пра волю крыху пагутарым… Дык вось што, час, таварыш сакратар, пачынаць кашалі плесьці: за...»</comment>
      <origin>291943</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2444" sha1="oa03d5c3eisd7ef71ovkl3wnpcsmzb1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;падсунуўся бліжэй пад дзьверы і, нібы просячы, з відавочнаю кплівасьцю ў голасе сказаў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Таварыш, значыцца, сакратар і камэдыяншчык, вітаем вас! Давайце пра волю крыху пагутарым… Дык вось што, час, таварыш сакратар, пачынаць кашалі плесьці: зараз тут будуць таварышы ды яшчэ і панначкі. Зрабеце нам сёньня прыстаўленьне кіно, даўно ўжо ў нас ня было. Эй-ей, не брашу! Ну і па-це-ех-х-а-ж, — скончыў ён здаволена і зноў {{абмылка|зарагатў|зарагатаў}}сваім страшным басам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык вы такі не адчыніце дзьвярэй? — папытаўся ўжо сурова Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А што, можа страляць будзеце? — задаволена імітаваў яго вымаўленьне Немацей. — А вось так і не адчынім. Пэўне што і не адчынім.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык вы мяне выпусьціце сёньня, ліха на вас? — злаваўся Дзямян. — Выпусьціце ці не, пытаюся?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Выпусьцім, — шмат кажучы гэтым паабяцаў яму Немацей. — Выпусьцім. Не саліць-жа цябе тут будзем. — І ад яго абяцанкі Дзямяну пацямнела ў вачох і кінула ў жар.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык вы хаця пра дакуманты мае запытайцеся, — хваляваўся ён.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мана! Ведаем вашы дакуманты, — даляцеў адказ з-за дзьвярэй.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык пазванеце ў акругу. Выклічце таварыша Макарэнку. Запытайцеся ў яго, і ён вам ураз сьцьвердзіць, хто я… Вы-ж ня маеце…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну і хітры жук! — ня даў яму дагаварыць Немацей. — Самі нашыя тэлефоны паперарэзалі тую ноч&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>oa03d5c3eisd7ef71ovkl3wnpcsmzb1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/64</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126275</id>
    <revision>
      <id>291944</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:54:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Праблематычная */</comment>
      <origin>291944</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2425" sha1="sby7t644b0m9ua32naiii0vj1y1h4n6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;2&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;Ды яшчэ і пазвані. Пазвані цяпер сам. Нібы ня ве-
даем, што ты прыкідваешся, гадзіна! Сядзі! Хіба
дрэнна у нас табе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык мне-ж адно ўчора ваш старшыня, таварыш
не паклічаце
Сярдзючэнка, кватэру даў. Чаму вы
яго, калі я вас прашу? Дык хаця схадзеце папытай
цеся яго аба мне не сядзець-жа мне тут.
Дык от за нашага старшыню мы табе і дамо,-
з нейкаю вялікаю пагрозаю і сурова сказаў Немацей.
Дзямян добра адчуў, як голас Немацея адразу
яшчэ больш зьдзервянеў і здаваўся яму яшчэ больш
суровым, пагрозьлівым і поўным помсты.
Дзямян адышоўся ад дзьвярэй, сеў на калодку і
больш не гаварыў. Становішча яго было зусім невя-
сёлае і з кожнаю хвілінаю ўсё горшала. Цяпер Ня-
жывому было ўсё зразумела. Сёньня ўдзень, ці, пэўна,
учора ўначы на Сьцяпанаўку быў напад бандытаў.
Япо зноў зьнішчылі ўсё ў волрэвкоме; злавілі і забілі
Сярдзючэнку. Гэтыя два, якія арыштавалі яго, былі,
напэўна, першыя з тых, хто адважыўся выйсьці на ву-
ліцу пасьля нападу. Дзямян здагадваўся і ўсё больш
пераконваўся, што яго арыштавалі і пасадзілі, як бан-
Дыта. Ён бачыў, што няма сіл чым-небудзь дапамагчы
і яго думы перайшлі ужо ў роспач, і надзеі на ратунак
пакінулі.
Пазаўчора ён сустрэўся з Сярдзючэнкам у акру-
говым горадзе ў габінэце таварыша Макарэнкі, атры-
маў там прызначэньне ў Сьцяпанаўку і разам з Сяр-
дзючэнкам прыехаў у сяло. Але яны спыніліся на
62&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>sby7t644b0m9ua32naiii0vj1y1h4n6</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291959</id>
      <parentid>291944</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T06:33:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не вычытаная */</comment>
      <origin>291959</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2514" sha1="e82ohbahuxfkvmfp4ywfof4f34xm5zy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;ды яшчэ і пазвані. Пазвані цяпер сам. Нібы ня ведаем, што ты прыкідваешся, гадзіна! Сядзі! Хіба дрэнна ў нас табе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык мне-ж адно ўчора ваш старшыня, таварыш Сярдзючэнка, кватэру даў. Чаму вы не паклічаце яго, калі я вас прашу? Дык хаця схадзеце папытайцеся яго аба мне — не сядзець-жа мне тут.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дык от за нашага старшыню мы табе і дамо, — з нейкаю вялікаю пагрозаю і сурова сказаў Немацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян добра адчуў, як голас Немацея адразу яшчэ больш зьдзервянеў і здаваўся яму яшчэ больш суровым, пагрозьлівым і поўным помсты.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян адышоўся ад дзьвярэй, сеў на калодку і больш не гаварыў. Становішча яго было зусім невясёлае і з кожнаю хвілінаю ўсё горшала. Цяпер Няжывому было ўсё зразумела. Сёньня ўдзень, ці, пэўна, учора ўначы на Сьцяпанаўку быў напад бандытаў. {{абмылка|Яно|Яны}} зноў зьнішчылі ўсё ў волрэвкоме; злавілі і забілі Сярдзючэнку. Гэтыя два, якія арыштавалі яго, былі, напэўна, першыя з тых, хто адважыўся выйсьці на вуліцу пасьля нападу. Дзямян здагадваўся і ўсё больш пераконваўся, што яго арыштавалі і пасадзілі, як бандыта. Ён бачыў, што няма сіл чым-небудзь дапамагчы
і яго думы перайшлі ўжо ў роспач, і надзеі на ратунак пакінулі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Пазаўчора ён сустрэўся з Сярдзючэнкам у акруговым горадзе ў габінэце таварыша Макарэнкі, атрымаў там прызначэньне ў Сьцяпанаўку і разам з Сярдзючэнкам прыехаў у сяло. Але яны спыніліся на&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>e82ohbahuxfkvmfp4ywfof4f34xm5zy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Biełarus. 1913. № 8.pdf/7</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126276</id>
    <revision>
      <id>291945</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:57:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «&lt;section begin=&quot;Wiestki&quot;/&gt;i Turkam daduć żachu takoha, szto tym i nosa nielha wytknuć.  {{Цэнтар|'''Hrekam udałosia'''}}  hetymi dniami zachapić u swaje ruki wielmi ważny turecki horad — Janinu. Bitwa tam iszła straszennaja, ale Hreki tak prycisnuli Turkaŭ, szto tyje paddalisia z usim swaim wojskam. Ale nie paszenciło druhomu chaŭrusniku bałkanskich narodaŭ —  {{Цэнтар|'''Serbam pryjszłosia horacza.'''}}  Kinulisia jany pamahać...»</comment>
      <origin>291945</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4523" sha1="o381y5z7aq23th3showoiqxdfaf4ie5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Wiestki&quot;/&gt;i Turkam daduć żachu takoha, szto tym i nosa nielha wytknuć.

{{Цэнтар|'''Hrekam udałosia'''}}

hetymi dniami zachapić u swaje ruki wielmi ważny turecki horad — Janinu. Bitwa tam iszła straszennaja, ale Hreki tak prycisnuli Turkaŭ, szto tyje paddalisia z usim swaim wojskam. Ale nie paszenciło druhomu chaŭrusniku bałkanskich narodaŭ —

{{Цэнтар|'''Serbam pryjszłosia horacza.'''}}

Kinulisia jany pamahać Czornahorcam: — pamahczy — nie pamahli, a nałażyło haławoj ich bolsz tysiaczy.

{{Цэнтар|'''Adryanopal jeszcze nie zdajecca,'''}}

choć byli czutki śpiersza, szto charczoŭ tam użo zusim skupa. Wialikije śniahi i marozy aposznimi czasami szmat pieraszkodżywali Bałharam, ale ciapier iznoŭ uzialisia jany szturmawać horad. Padyjszli da nich na pomacz i Serby. Szto budzie ciapier — nie zhadana.

{{Цэнтар|'''Pawiałosia i Turkam'''}}

u adnym miejscy — kala Hakinkoj. Napali Jany tam na Bałharoŭ nieŭspadzieŭki i dobruju im sprawili łaźniu.

{{Цэнтар|'''A zamireńni —'''}}

piszuć i haworać szmat, ale, zdajecca, — pakul szto — heta tolki pieraliwańnie s pustoha — dy ŭ parożniaje.


{{***2||50%|15|перад=1em|пасьля=1em}}

{{Цэнтар|'''Austryja.'''}}

{{Водступ|2|em}}Aŭstryja ani dumaje raspuszczać swajho wojska. Trymaje jana i zapasowych sałdataŭ pad arużżem na hatowie. Aposznimi czasami paczali tam skuplać szmat koni dla wojska.

{{Цэнтар|'''Halandzija.'''}}

{{Водступ|2|em}}Na prypadak wajny, — pastanawili tut, szto ŭsie mużczyny — da 40 hadoŭ stanuć pad arużże.

{{Цэнтар|'''Ameryka.'''}}

{{Водступ|2|em}}Niejki amerykaniec wydumaŭ nowuju strelbu, katoraja może dać u adnu minutu 652 strełaŭ. Amerykancy choczuć zawieści hetkije strelby dla swajho wojska.

{{Цэнтар|'''Kitajszczyna.'''}}

{{Водступ|2|em}}Kitajski ŭrad zabaraniŭ dawać jakije koleczy wiestki ab swaim wojsku: — kolki jaho ciapier i kudy jaho pasyłajuć.

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Wiestki&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Usiaczyna&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''USIACZYNA.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Straszny pamiatnik.'''}}

{{Водступ|2|em}}Niedaloka Niszu — hdzie ciapier hłaŭnaje prystaniszcze Serbaŭ, jość dziŭny i razam straszenny pamiatnik.

{{Водступ|2|em}}U 1809 hodu, a znaczycca bolsz, czym sto hadoŭ tamu nazad, było paŭstańnie ŭ Serbii prociŭ ŭłaści i ździeku nad nimi — Turkaŭ.

{{Водступ|2|em}}Turki — kala Niszu — akrużyli zusich staronak Serbaŭ i kamandzier ich — Stefan Sinojewicz — baczyŭ, szto wyratawacca nielha. Tady jon zahadaŭ padłażyć miny i padpalić ich, — usie abaroncy kraju swajho — zhinuli.

{{Водступ|2|em}}Turecki kamandzier prykazaŭ paadrezać usie hałowy Serbaŭ, i za heta płaciŭ jeszcze nahrady hraszmi swaim prysłużnikam. Z hałoŭ hetych, — a ich nabrali amal nia tysiaczu, — zrabili wysoki pamiatnik, skleiwajuczy ich cementam.

{{Водступ|2|em}}Nia dziwa, szto ciapier Serby, hledziuczy na taki straszenny ździek nad ich prodkami, choczuć adamścić Turkam.

{{Цэнтар|'''Cikaunyje wiestki.'''}}

{{Водступ|2|em}}Na Indyjskim akianie jość tysiaczy wostrawoŭ, na katorych i dahetul nichto nia żywie i nie karystaje z hetaj ziamli, choć, jak piszuć, wielmi prydatnaja jana i pad haspadarku, i można mieć z jaje wialikije dachody. Można nawat stacca, choć i niewialikim, ale ŭsioż taki karalom tych szmatoczkaŭ ziamli, na katoryje — pakul szto — nichto nie pakwapiŭsia.

{{Водступ|2|em}}Wostrawoŭ hetkich jość tam tysiaczaŭ 16, a tolki 6 sotak s pamiż ich — dzie żywuć ludzi, a druhije — zusim słabodnyje. Ci wytrywaŭ by nasz brat i toj klimat, i tyje warunki żyćcia, — kab zadumaŭ stacca karalom, heta jeszcze wialikaje, — wielmi wialikaje pytańnie.

{{Цэнтар|'''Dzie najdarażejszaje żyćcio.'''}}

{{Водступ|2|em}}Kali padliczyć, dzie najdarażej abchodzicca żyćcio, — to pierszaje miejsca — zajmaje Transwaal (u Afrycy — dzie wajewali Bury z Anhlijcami); paśla idzie Ameryka, a potym użo Jehipiet, Anhlija, Niamieczczyna, Halandzija, Aŭstryja, Francija, Szwajcaryja, Belhija, Italija i Hiszpanija. Ab Rasiei skazać szto koleczy — trudna, bo źbirańnie wiestak u nas — statystaka — wiadziecca słaba.&lt;section end=&quot;Usiaczyna&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>o381y5z7aq23th3showoiqxdfaf4ie5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Usiaczyna</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126277</id>
    <revision>
      <id>291946</id>
      <timestamp>2026-07-10T19:59:19Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Usiaczyna  | безаўтара =   | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Публіцыстыка  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Usiaczyna/Dumki|Dumki]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўніваньне-пачатак}} &lt;pages index=&quot;Biełarus. 1...»</comment>
      <origin>291946</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="729" sha1="ckw2gwivv3z1vazcnoh7csmj7lo8yrw" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Usiaczyna
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Usiaczyna/Dumki|Dumki]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;7&quot; to=&quot;8&quot; fromsection=&quot;Usiaczyna&quot; tosection=&quot;Usiaczyna&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Usiaczyna}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Сербія]]</text>
      <sha1>ckw2gwivv3z1vazcnoh7csmj7lo8yrw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Biełarus. 1913. № 8.pdf/6</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126278</id>
    <revision>
      <id>291947</id>
      <timestamp>2026-07-10T21:18:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «&lt;section begin=&quot;Szto&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Szto czuwać.'''|памер=140%}}  {{Водступ|2|em}}'''Taurohi, Rosienskaho pawietu, Kowien. huberni.''' Kowienski akrużny sud u Taŭrohach pryhawaryŭ ks. Jazepa Kojelisa na 25 rb. kary i zwalnienie na 3 miesiacy ad abawiazkaŭ za toje, szto daŭ szlub Iwanu {{Абмылка|Husakowu|Husarowu}}, pryniaŭszaho katalictwo zahranicaj, z Juljannaj Rebaczys. Sud zasudziŭ tolki dziela taho, szto Husaroŭ nia byŭ...»</comment>
      <origin>291947</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5467" sha1="k3ns7c06re3xx81377zu5usjgzjlvzb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Szto&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Szto czuwać.'''|памер=140%}}

{{Водступ|2|em}}'''Taurohi, Rosienskaho pawietu, Kowien. huberni.''' Kowienski akrużny sud u Taŭrohach pryhawaryŭ ks. Jazepa Kojelisa na 25 rb. kary i zwalnienie na 3 miesiacy ad abawiazkaŭ za toje, szto daŭ szlub Iwanu {{Абмылка|Husakowu|Husarowu}}, pryniaŭszaho katalictwo zahranicaj, z Juljannaj Rebaczys. Sud zasudziŭ tolki dziela taho, szto Husaroŭ nia byŭ wypisany sa spiskaŭ prawasłaŭnych. Cikaŭna toje, szto Husaroŭ, jak świedka, nie chacieŭ prysiahać pierad prawasłaŭnym świaszczennikam, a żadaŭ ksiendza. Sud prośby nia spoŭniŭ, i ŭziaŭ z Husarowa słowa, szto jon budzie kazać praŭdu.

{{Водступ|2|em}}'''Hrodna.''' 29 marca wilenskaja sudnaja pałata budzie razhladać sprawu byŭszaho ziemskaha naczalnika 3 wuczastku, biełastockaha pawietu, — Chwoszczynskaha, abwinawaczenaho ŭ tym, szto aszukanstwam dastaŭ z hasudarstwiennaho banku 6485 rubloŭ. Chwaszczynskaha, uciekajuczaho z hroszyma — arysztawali ŭ Wilni. U czasie śledstwa, Chwaszczynski skazaŭ, szto jon zrabiŭ heta, buduczy niaprytomnym, ale dachtary pryznali szto heta łharstwa.

{{Водступ|2|em}}'''Minsk.''' Z 22 na 23 lutaho — reka Świsłacz wystupiła z bierahoŭ i zaliła usie prybreżnyje miejscy. Pawodka hetaha hodu kudy bolsz usich, szto byli dahetul. Najbolsz zaliwała wada wulicy: Mała-Tatarskuju, Podzamkowoju, Nabiereżnuju, Plebanski zawułak, Palicejskuju, Aharodna-Nabiereżny zawułak, i dr. U czasie pawodki ŭtanuŭ sałdat, katory chacieŭ wyratawać boczku z ahurkami.

{{Водступ|2|em}}'''U Bobrujsku''' zhareła fabryka sierczykoŭ — Larcho. Straty — 100 tysiaczaŭ rubloŭ.

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Szto&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Warszawa&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''''Piszuć da nas.'''''|памер=140%}}

{{Водступ|2|em}}'''Warszawa.''' 15-ho lutaho ŭ nas była wieczarynka biełaruskaja. Zrabili jaje prawasłaŭnyje seminarysty z Biełarusi, katoryje majuć ciapier prawy pastupać u Warszaŭski uniwersytet.

{{Водступ|2|em}}Na wiaczaryncy hetaj, szczyra każuczy, choć narodu było hibiel, ale ani biełarusaŭ, ani samaj mowy biełaruskaj — mała było czutno. Na scenie, praŭda, śpiejali biełaruskije pieśni i śpiejali niszto: „[[А хто там ідзе?|A chto tam idzie?]]“, „[[Дуда-весялуха|Dudu wiesiałuchu]]“, „[[Чаму ж мне ня пець|Czamu-ż mnie nia pieć]]“. Śpiewakami zahadywaŭ student — M. Teadarowicz. Paśla — wielmi piekna pradaklamawaŭ biełaruskije twory małady jeszcze zusim biełarus — [[Аўтар:Павел Гуткоўскі|Paŭluk Hutkoŭski]]: „[[Абразкі (Просты)|Abrazki]]“ — [[Аўтар:Пётра Просты|Piotry Prostaha]], wierszy — [[Аўтар:Альберт Паўловіч|Alberta Paŭłowicza]] i „[[Важная фіга|Ważnuju fihu]]“ — [[Аўтар:Ядвігін Ш.|Jadwihina Sz]].

{{Водступ|2|em}}Ureszcie wystupiŭ s swaimi tańcami [[Аўтар:Ігнат Буйніцкі|Ihnat Bujnicki]] u sześć par; praskakali Miacielicu, Lawonichu, Jurku, Mielnika i insz. Skakali pad sielanskuju muzyku: cymbały, dudara i skrypku.

{{Водступ|2|em}}Tancy hetyje wielmi spadabalisia ŭsim: hladzieli na nich, jak na nieszta nowaje, nieznanaje, a ŭsioż-tki pryhożaje, żywuczaje…

{{Водступ|2|em}}Pradawali i kniżki biełaruskije, ale bytcam bajuczysia — ścichacza.

{{Калёнтытул|right=''Czorny Busieł.''}}
&lt;section end=&quot;Warszawa&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Ajczyzna&quot;/&gt;{{Водступ|2|em}}'''Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.''' Cikaŭny hety kutoczak — folwark — Ajczyzna N—ich. Mnie — padarożnamu czaławieku — pierszy raz zdaryłasia ŭbaczyć, szto daroha — amal nie na wiarstu — wysadżena tam fruktowymi dreŭcami i choć padnialisia ŭžo jany ŭ haru, i peŭna, szto rodziać, — stajać cełymi — nie pakaleczenymi.

{{Водступ|2|em}}Apracza taho, ŭ folwarku hetym, choć maje jon usiaho z wałoku wornaj ziamli, jość da tysiaczy fruktowych dreŭ, a jeszcze dla prykrasy — roznyje zahranieznyje kuściki, kwietki i drewy, katoryje mohuć żyć i hadawacca ŭ naszym kraju.

{{Водступ|2|em}}Ale szto jeszcze cikaŭniej, — to heta les pry hetym folwarku. Takoha lesu, szto, zdajecca, ażno z niebam hawore, mała ŭżo znajści można i pa wialikich dwaroch, — a tut jon jość.

{{Водступ|2|em}}Dwa wializarnyje sady, zamiest płotu — husta absadżeny jołaczkami. Jak ja dawiedaŭsia, pasadzili ich — hadoŭ z 20 tamu nazad, i ciapier użo ani czaławieku, ani skacinie — praz jaho nie praleźci. Ale jołaczki hetyje skroź roŭna i nizka abstryżeny, dyk wyhladajuć wielmi azdobna — bytcam mur jaki.

{{Калёнтытул|right=''Padarożny.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Ajczyzna&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Wiestki&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Wiestki z zahranicy.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Wajna na Bałkanach —'''}}

haryć i haryć. Turki kidajucca na ŭsielakie wykruty, kab jak ubicca na zawajowanaje ŭżo pole balkanskimi szajuźnikami. Ale i hetyje nie śpiać u szapku. Zaŭsiody praniuchajuć tureckije chitryki&lt;section end=&quot;Wiestki&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k3ns7c06re3xx81377zu5usjgzjlvzb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Szto czuwać</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126279</id>
    <revision>
      <id>291948</id>
      <timestamp>2026-07-10T21:20:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Szto czuwać  | безаўтара =   | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Публіцыстыка  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa|Warszawa]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўніваньне-пачатак}} &lt;p...»</comment>
      <origin>291948</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="818" sha1="0i7ztp4hl8pmdwhfyy5rnjhoroeivg8" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Szto czuwać
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Kaścielnyje wiedamaści|Kaścielnyje wiedamaści]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa|Warszawa]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;6&quot; to=&quot;6&quot; fromsection=&quot;Szto&quot; tosection=&quot;Szto&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Szto czuwać}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Таўрогі]]
[[Катэгорыя:Гродна]]
[[Катэгорыя:Мінск]]</text>
      <sha1>0i7ztp4hl8pmdwhfyy5rnjhoroeivg8</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126280</id>
    <revision>
      <id>291949</id>
      <timestamp>2026-07-10T21:21:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Warszawa  | безаўтара =   | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Публіцыстыка  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Szto czuwać|Szto czuwać]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Folwark Ajczyzna|Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўніваньн...»</comment>
      <origin>291949</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="777" sha1="o7b6qnpx20knym8wq8n2hso5qibbw2z" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Warszawa
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Szto czuwać|Szto czuwać]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Folwark Ajczyzna|Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;6&quot; to=&quot;6&quot; fromsection=&quot;Warszawa&quot; tosection=&quot;Warszawa&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Szto czuwać}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Варшава]]</text>
      <sha1>o7b6qnpx20knym8wq8n2hso5qibbw2z</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Folwark Ajczyzna</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126281</id>
    <revision>
      <id>291950</id>
      <timestamp>2026-07-10T21:26:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.  | безаўтара =   | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Публіцыстыка  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa|Warszawa]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўніва...»</comment>
      <origin>291950</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="794" sha1="farowqa1a9puzqggwh85c9reat12x61" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa|Warszawa]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;6&quot; to=&quot;6&quot; fromsection=&quot;Ajczyzna&quot; tosection=&quot;Ajczyzna&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Szto czuwać}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Вілейскі раён]]</text>
      <sha1>farowqa1a9puzqggwh85c9reat12x61</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291952</id>
      <parentid>291950</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T21:28:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291952</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="795" sha1="s586ufaqswoxw9ns13fno40jre2pf5l" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.
 | аўтар     = Ядвігін Ш.
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa|Warszawa]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;6&quot; to=&quot;6&quot; fromsection=&quot;Ajczyzna&quot; tosection=&quot;Ajczyzna&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Szto czuwać}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка Ядвігіна Ш.]]
[[Катэгорыя:Вілейскі раён]]</text>
      <sha1>s586ufaqswoxw9ns13fno40jre2pf5l</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291953</id>
      <parentid>291952</parentid>
      <timestamp>2026-07-10T21:29:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291953</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="814" sha1="nt8mmvaoppcmchhns5q6ob4d1k9th2e" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.
 | аўтар     = Ядвігін Ш.
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Warszawa|Warszawa]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy|Wiestki z zahranicy]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;6&quot; to=&quot;6&quot; fromsection=&quot;Ajczyzna&quot; tosection=&quot;Ajczyzna&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Szto czuwać}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка Ядвігіна Ш.]]
[[Катэгорыя:Айчызна (Вілейскі павет)]]</text>
      <sha1>nt8mmvaoppcmchhns5q6ob4d1k9th2e</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/8/Wiestki z zahranicy</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126282</id>
    <revision>
      <id>291951</id>
      <timestamp>2026-07-10T21:28:05Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Wiestki z zahranicy  | безаўтара =   | год       = 1 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Публіцыстыка  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Folwark Ajczyzna|Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Usiaczyna|Usiaczyna]]  | анатацыі  =  }}  {{Выроўніван...»</comment>
      <origin>291951</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="817" sha1="lrtdgw2ysstky68eolz1te5jyibhmp4" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Wiestki z zahranicy
 | безаўтара = 
 | год       = 1 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/8/Piszuć da nas/Folwark Ajczyzna|Folwark Ajczyzna, Wilenskaj hubern. Wilejsk. paw.]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/8/Usiaczyna|Usiaczyna]]
 | анатацыі  = 
}}

{{Выроўніваньне-пачатак}}
&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 8.pdf&quot; from=&quot;6&quot; to=&quot;7&quot; fromsection=&quot;Wiestki&quot; tosection=&quot;Wiestki&quot; /&gt;
{{Выроўніваньне-канец}}
{{DEFAULTSORT:Wiestki z zahranicy}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Першая Балканская вайна]]</text>
      <sha1>lrtdgw2ysstky68eolz1te5jyibhmp4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/65</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126283</id>
    <revision>
      <id>291960</id>
      <timestamp>2026-07-11T06:43:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «канцы Сьцяпанаўкі і не даехалі да сярэдзіны, бо Дзямян завіхаўся дадому.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Сярдзючэнка знайшоў яму хату, якая стаяла амаль на канцы Сьцяпанаўкі. Дзямян насьпех агледзіў яе, разьвітаўся з ім і паехаў дадому.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Ніхто не пасьпеў убачыць яго...»</comment>
      <origin>291960</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2462" sha1="oe2q4dhbg6shjpeu3cy6xspl3xx56zf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;канцы Сьцяпанаўкі і не даехалі да сярэдзіны, бо Дзямян завіхаўся дадому.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сярдзючэнка знайшоў яму хату, якая стаяла амаль на канцы Сьцяпанаўкі. Дзямян насьпех агледзіў яе, разьвітаўся з ім і паехаў дадому.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ніхто не пасьпеў убачыць яго таго дня ў Сьцяпанаўцы з старшынёю рэвкому і ніхто, мабыць, з тых, хто працаваў тут, ня ведаў яго, бо раней Дзямян у Сьцяпанаўцы ніколі ня быў. Значыцца, спадзявацца на тое, што хто-небудзь пазнае і звольніць яго, было дарэмна. Дарэмна Дзямян прабаваў загаварыць з Немацеем, дарэмна ён расказваў яму аб сабе, і старанна адцяняў усе асаблівасьці свае вёскі: нічога не магло зьмяніць яго думкі, нішто не магло пераканаць Немацея.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я ня тутэйшы, — казаў з кплівасьцю ён на ўсе чыста Дзямянавы довады і тлумачэньні. — Не перашкаджай мне, жук. Я хачу крыху прыкархнуць, — папярэдзіў вартавы. І Дзямян чуў, як Немацей разьлёгся пад дзявярыма і смачна пазяхнуў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямяну давялося цяпер задаволіцца тым, што моўчкі седзячы ён чакаў, пакуль вернецца другі з іх, а тады яшчэ раз папрабуе сказаць усё аб сабе і давесьці сваю бязвіннасьць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ноч ужо даўно панавала над сялом і да цёмнай халоднай не даходзіла цяпер жаднае людзкое гаворкі. Наўкола была цішыня і адно скрабліся мышы, а на сяле сумна вылі сабакі ды пахрапваў пад дзьвярыма
Немацей і ўсё гэта напаўняла вузенькую халодную.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>oe2q4dhbg6shjpeu3cy6xspl3xx56zf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/66</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126284</id>
    <revision>
      <id>291961</id>
      <timestamp>2026-07-11T06:51:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Дзямян разумеў, што з кожнаю мінутаю ён набліжаецца да дрэннага канца, свайго расстрэлу, што яго расстраляюць, як бандыцкага шпэга і што трэба выкарыстаць кожную мінуту, каб давесьці ім хто ён сапраўды. Ён добра разумеў гэта і нічога не рабіў, каб...»</comment>
      <origin>291961</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2548" sha1="o43bcs4h08duebkqn4lf9ei3sbtzenl" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян разумеў, што з кожнаю мінутаю ён набліжаецца да дрэннага канца, свайго расстрэлу, што яго расстраляюць, як бандыцкага шпэга і што трэба выкарыстаць кожную мінуту, каб давесьці ім хто ён сапраўды. Ён добра разумеў гэта і нічога не рабіў, каб ратаваць сябе. Дзямян склаў на каленях абедзьве рукі, і нярухома сядзеў каля сьцяны і, здаецца, уважліва слухаў, як смачна хроп пад дзьвярыма вартавы і зусім ня зьбіраўся будзіць яго.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Усё адно не паверыць», ― падумаў безнадзейна Дзямян. Але ён ня мог спаць, так як спаў Немацей, ён сядзеў і ўспамінаў мінулае. Прыгадаўся яму зноў бацька, старая маці і доўгая грамадзянская вайна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Колькі разоў я быў у самых зацятых баёх! Колькі дзесяткаў тысяч кілёмэтраў перамераў з Чырвонай арміяй, адганяючы ворагаў», — думалася Дзямяну. — Украіна, Сібір, Польшча, далёкі Туркестан, скрозь пасьпеў пабыць, скрозь ваяваў. Наступленьні… Адступленьні… Сотні сьмерцяй бачыў поруч з сабою, а сам застаўся нават чамусьці непараненым».&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}І чым больш Дзямян думаў аб мінулым, тым больш нецярпліва і балюча адчуваў сваё цяперашняе становішча.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Ды ня можа-ж гэтага быць, каб я так па-дурному загінуў», — сказаў ён уголас і адразу стаў на ногі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Прачніся! — гукнуў Дзямян у дзьверы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Немацей прачнуўся, усхапіўся і, уцяміўшы адразу, што грукаў у дзьверы арыштаваны, ён супакоўся, ціха вылаяўся ды зноў уклаўся:&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>o43bcs4h08duebkqn4lf9ei3sbtzenl</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/67</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126285</id>
    <revision>
      <id>291962</id>
      <timestamp>2026-07-11T06:56:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Ды адчыні! Я ваш! Паглядзі хоць дакуманты, ліха на вас. Адчыні! — грукнуў вельмі моцна Дзямян.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Гэй, хлопцы! Хутчэй, сюды! Мацей, сюды, — нецярпліва гукаў Немацей, часта шморгаў запалкі і над нечым прыгінаўся.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}У калідор адразу...»</comment>
      <origin>291962</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2530" sha1="a481behvj256cgtjxaygjyx17ca555v" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Ды адчыні! Я ваш! Паглядзі хоць дакуманты, ліха на вас. Адчыні! — грукнуў вельмі моцна Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Гэй, хлопцы! Хутчэй, сюды! Мацей, сюды, — нецярпліва гукаў Немацей, часта шморгаў запалкі і над нечым прыгінаўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}У калідор адразу ўвайшло, здавалася, некалькі дзесяткаў ног, і ўсе яны, было чуваць, хутка ўсім натоўпам набліжаліся да халоднае. Дзямян сам цяпер выцягнуў сваё пасьведчаньне партакружкому і ўважліва шукаў вялікую шчыліну, каб перадаць яго тым, хто зараз прышоў. Ён, урэшце, знайшоў шчыліну, прасунуў у яе пасьведчаньне і пачаў чакаць. Спачатку Дзямян пачуў тупат ног, далей пачалі спрачацца і прыкметна выявілі належную зацікаўленасьць да яго пасьведчаньня. І калі ўсе за дзьвярыма змоўклі, Дзямян выразна пачуў іхнюю гутарку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Здаецца, ён будзе сапраўдны, — сказаў нехта, як прачытаў невялічкае пасьведчаньне. — Адно крыху, таварышы, падазрона. Чамусьці ён без «пролетарыі ўсіх
краёў, злучайцеся!»&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Забыліся, гады, прыдрукаваць! Вось недарэкі! Ану прызнавайся, хто табе пісаў? Кадзіла ці Воўк? — запытаўся злосна Немацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Павятовы партыйны комітэт выдаў, — адказаў лагодна Дзямян і крыху павесялеў. Пасьведчаньне Паветпарткому, відаць, зьмякчыла абставіны і таго-сяго з іх зацікавіла.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Як прозьвішча старшыні парткому? — запытаўся нехта з іх у Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Макарэнка, адказаў спакойна Няжывы.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>a481behvj256cgtjxaygjyx17ca555v</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291963</id>
      <parentid>291962</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T06:57:29Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <origin>291963</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2534" sha1="supl4yby38j3w4x4kw924t8p30n9q6w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Ды адчыні! Я ваш! Паглядзі хоць дакуманты, ліха на вас. Адчыні! — грукнуў вельмі моцна Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Гэй, хлопцы! Хутчэй, сюды! Мацей, сюды, — нецярпліва гукаў Немацей, часта шморгаў запалкі і над нечым прыгінаўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}У калідор адразу ўвайшло, здавалася, некалькі дзесяткаў ног, і ўсе яны, было чуваць, хутка ўсім натоўпам набліжаліся да халоднае. Дзямян сам цяпер выцягнуў сваё пасьведчаньне партакружкому і ўважліва шукаў вялікую шчыліну, каб перадаць яго тым, хто зараз прышоў. Ён, урэшце, знайшоў шчыліну, прасунуў у яе пасьведчаньне і пачаў чакаць. Спачатку Дзямян пачуў тупат ног, далей пачалі спрачацца і прыкметна выявілі належную зацікаўленасьць да яго пасьведчаньня. І калі ўсе за дзьвярыма змоўклі, Дзямян выразна пачуў іхнюю гутарку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Здаецца, ён будзе сапраўдны, — сказаў нехта, як прачытаў невялічкае пасьведчаньне. — Адно крыху, таварышы, падазрона. Чамусьці ён без «пролетарыі ўсіх
краёў, злучайцеся!»&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Забыліся, гады, прыдрукаваць! Вось недарэкі! Ану прызнавайся, хто табе пісаў? Кадзіла ці Воўк? — запытаўся злосна Немацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Павятовы партыйны комітэт выдаў, — адказаў лагодна Дзямян і крыху павесялеў. Пасьведчаньне Паветпарткому, відаць, зьмякчыла абставіны і таго-сяго з іх зацікавіла.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Як прозьвішча старшыні парткому? — запытаўся нехта з іх у Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Макарэнка, — адказаў спакойна Няжывы.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>supl4yby38j3w4x4kw924t8p30n9q6w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Biełarus. 1913. № 9-10.pdf/2</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126286</id>
    <revision>
      <id>291964</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:00:18Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «&lt;section begin=&quot;Katalickaja&quot;/&gt;zrazumieć praŭdu wiery, paŭstrymliwajuć ad hrachoŭ, zmuszajuć nas żyć prystojna, paważna, pa Bożamu, a ni raz i da pakuty prywodziać nawat najbolszych hresznikaŭ. Hetak św. Maryja Ehipieckaja, wialikaja piersz hresznica, uzhlanuŭszy na abraz Matki Bożaj, nawiarnułasia da Boha; św. Franciszku Salezymu malitwa pierad abrazam Matki Boskaj dapamahła zwolnicca ad niaczystych myślaŭ.  {{Водступ|2|em}}Dyk kal...»</comment>
      <origin>291964</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4861" sha1="pu2ehad0sil6ggdrm9f22sdrwwhmzu6" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Katalickaja&quot;/&gt;zrazumieć praŭdu wiery, paŭstrymliwajuć ad hrachoŭ, zmuszajuć nas żyć prystojna, paważna, pa Bożamu, a ni raz i da pakuty prywodziać nawat najbolszych hresznikaŭ. Hetak św. Maryja Ehipieckaja, wialikaja piersz hresznica, uzhlanuŭszy na abraz Matki Bożaj, nawiarnułasia da Boha; św. Franciszku Salezymu malitwa pierad abrazam Matki Boskaj dapamahła zwolnicca ad niaczystych myślaŭ.

{{Водступ|2|em}}Dyk kali ty, czaławiecze, katalik, — to światyje abrazy ŭ chacie twajej być pawinny.

{{Водступ|2|em}}A jakije abrazy, jakich światych nam treba mieć?

{{Водступ|2|em}}Sama piersza miejsca ŭ chacie pawinien zajmać Kryż. Jezus na kryży — heta najdarażejszaja nasza pamiatka, najwialikszy nasz życiowy znak. Szto-ż-by było z naszaj duszoj, kab Pan Jezus nia ŭziaŭ na swaje pleczy kryża i ni pamior na im za nasza zbaŭleńnie? Jezus ciarpieŭ na kryżu, kab my ni ciarpieli wieczna: Jezus pamior na kryżu, kab my żyli wieczna. Za miłaść — treba adpłaczywać miłaściaj. Dyk ni szkadujma ŭ swajej chacie miejsca dla Ukryżowanaho Boha. Radam s Kryżam — pawieś na ścianie abraz Matki Boskaj. Stajała Maryja pad kryżam na Kalwaryi i razam ciarpieła, dyk i my nie razłuczajmo Matki s Synam. Aprocz hetaho treba staracca mieć abrazy swaich patronaŭ, katorych imia nosim, dy abraz św. Izydora, patrona chlebarobaŭ.

{{Водступ|2|em}}Kuplać abrazy treba tolki ŭ katalickaj kramie i ni brać takich, katory namalowany drenna, katoryje chutczej mohuć być naśmieszkaj sa światych, czym ich padabiznaj.

{{Водступ|2|em}}Malunki świeckija ŭ chacie można mieć, ale nia treba ich wieszać ŭ adzin rad sa światymi i treba ściarahczysia, kab nia było na ich niczoha nieprystojnaho.

{{Водступ|2|em}}Napaśledak — muszu skazać niekolki słoŭ ab paradku, jaki pawinien być ŭ naszych chatach. Spatykaŭ ja nidaŭna jaszcze takija chaciny, dzie awieczki, cielaty, dy parasiaty żywuć razam z ludźmi. Ciapier, dziakawać Bohu, hetakich chat — szto raz miensz, ale daloka nam da siakoha takoha paradku i czystaty. Szmat dzie jaszcze hetak brudna, duszna i brydka, szb sam nia wiedajesz, ci ludzi, ci nia ludzi tam żywuć i chata, ci chleŭ. Dyk, nichaj-że chaty waszy buduć ustrojeny nia tolki pa katalicku, ale i pa ludzku. „My ni pany“ — każuć inszyja haspadyni, kali źwierniesz ich uwahu, szto ŭ chatach ich brudna i brydka. Ależ ni panskaści tutaka damahajecca, a czystaty i ładu, katoryja mohuć być i ŭ najbiadniejszaj chacince. Kali jana czysta wymieciena, naczyńnia wymyty, ścieny — wybieleny, wokny i szyby wyczyszczany, pawucina i inszyje brudy — sciorty — woś i budzie paradak i czystata, jakije patrebny dla ludziej, kali jany choczuć życi pa ludzku, dy byci zdarowymi, bo brudnata — paczatak usielakich chwarobaŭ. I dziela taho treba jaszcze czysta ubiracca. Choć biedna, ale czysta pawinna być i chata i jaje żylcy. A ci jość hetak? Nia ŭsiudy. Dzieci abkareŭszyja, niamytyja, ni peczesanyja — biehajuć pa chacie, jak cyhaniaty pa cyhanskaj budzie. Baćka, syn chodziać ŭ brudnaj padziortaj adzieży, a maci i daczka — niraz wyhladajuć hetak, szto śmieła można pastawić na aharodzie za puhała na wierabjoŭ! Dahetul kazali i pisali, szto zly duch baicca świanconaj wady, a kolki-ż heta ludziej da hetaj pary baicca ni świanconaj, ale zwyczajnaj wady, bo myjucca i czeszucca tolki raz ŭ niadzielu; u budnija dni każuć — nima czasu. Drenna dzie tak jaszcze bywaje — treba paprawicca!

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|6em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Katalickaja&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Na&quot;/&gt;{{block center/s}}
{{Цэнтар|'''Na szlachu.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''(Z rodnych malunkau).'''}}

Trywoha niamaja sztoś serce szczamiła,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Idu — kab prajści pa szlachu —&lt;br /&gt;
Tut cisza świataja prywolna i miła,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}I dyszycca lohka, jak ptachu.&lt;br /&gt;

Abapał prybranyje ŭ szereń biarozy,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Jak panny ŭ bieli stajali;&lt;br /&gt;
Zastyhszyje kapli, jak być tyje ślozy,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Na kożnaj na wietcy zijali.&lt;br /&gt;

Ad sonca ziachcić, śnieh iskrycca;&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}I lohkaja chwala pa poli,&lt;br /&gt;
Uzniataja wietram, strujoju pramczycca&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}I cicha znoŭ zdremie na woli.&lt;br /&gt;

A szlach — jak kabierac toj — roŭny, hładziutki,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Daloka ustużkaj ŭjecca.&lt;br /&gt;
Idu ja i czuju: z duszy majej smutki&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Znikajuć, znikajuć… zdajecca.&lt;br /&gt;

Tut koń-pry-koń panski wichrom praniasiecca,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}U sankach znoŭ nasz brat abminie;&lt;br /&gt;
Warona krykliwaja s kusta sarwiecca,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Spałochaje zajca ŭ dalinie.&lt;br /&gt;&lt;section end=&quot;Na&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>pu2ehad0sil6ggdrm9f22sdrwwhmzu6</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>291965</id>
      <parentid>291964</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T07:01:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>291965</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4861" sha1="1qwnlpw2wpxlitdxle2bj9v1gkzd101" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Katalickaja&quot;/&gt;zrazumieć praŭdu wiery, paŭstrymliwajuć ad hrachoŭ, zmuszajuć nas żyć prystojna, paważna, pa Bożamu, a ni raz i da pakuty prywodziać nawat najbolszych hresznikaŭ. Hetak św. Maryja Ehipieckaja, wialikaja piersz hresznica, uzhlanuŭszy na abraz Matki Bożaj, nawiarnułasia da Boha; św. Franciszku Salezymu malitwa pierad abrazam Matki Boskaj dapamahła zwolnicca ad niaczystych myślaŭ.

{{Водступ|2|em}}Dyk kali ty, czaławiecze, katalik, — to światyje abrazy ŭ chacie twajej być pawinny.

{{Водступ|2|em}}A jakije abrazy, jakich światych nam treba mieć?

{{Водступ|2|em}}Sama piersza miejsca ŭ chacie pawinien zajmać Kryż. Jezus na kryży — heta najdarażejszaja nasza pamiatka, najwialikszy nasz życiowy znak. Szto-ż-by było z naszaj duszoj, kab Pan Jezus nia ŭziaŭ na swaje pleczy kryża i ni pamior na im za nasza zbaŭleńnie? Jezus ciarpieŭ na kryżu, kab my ni ciarpieli wieczna: Jezus pamior na kryżu, kab my żyli wieczna. Za miłaść — treba adpłaczywać miłaściaj. Dyk ni szkadujma ŭ swajej chacie miejsca dla Ukryżowanaho Boha. Radam s Kryżam — pawieś na ścianie abraz Matki Boskaj. Stajała Maryja pad kryżam na Kalwaryi i razam ciarpieła, dyk i my nie razłuczajmo Matki s Synam. Aprocz hetaho treba staracca mieć abrazy swaich patronaŭ, katorych imia nosim, dy abraz św. Izydora, patrona chlebarobaŭ.

{{Водступ|2|em}}Kuplać abrazy treba tolki ŭ katalickaj kramie i ni brać takich, katory namalowany drenna, katoryje chutczej mohuć być naśmieszkaj sa światych, czym ich padabiznaj.

{{Водступ|2|em}}Malunki świeckija ŭ chacie można mieć, ale nia treba ich wieszać ŭ adzin rad sa światymi i treba ściarahczysia, kab nia było na ich niczoha nieprystojnaho.

{{Водступ|2|em}}Napaśledak — muszu skazać niekolki słoŭ ab paradku, jaki pawinien być ŭ naszych chatach. Spatykaŭ ja nidaŭna jaszcze takija chaciny, dzie awieczki, cielaty, dy parasiaty żywuć razam z ludźmi. Ciapier, dziakawać Bohu, hetakich chat — szto raz miensz, ale daloka nam da siakoha takoha paradku i czystaty. Szmat dzie jaszcze hetak brudna, duszna i brydka, szb sam nia wiedajesz, ci ludzi, ci nia ludzi tam żywuć i chata, ci chleŭ. Dyk, nichaj-że chaty waszy buduć ustrojeny nia tolki pa katalicku, ale i pa ludzku. „My ni pany“ — każuć inszyja haspadyni, kali źwierniesz ich uwahu, szto ŭ chatach ich brudna i brydka. Ależ ni panskaści tutaka damahajecca, a czystaty i ładu, katoryja mohuć być i ŭ najbiadniejszaj chacince. Kali jana czysta wymieciena, naczyńnia wymyty, ścieny — wybieleny, wokny i szyby wyczyszczany, pawucina i inszyje brudy — sciorty — woś i budzie paradak i czystata, jakije patrebny dla ludziej, kali jany choczuć życi pa ludzku, dy byci zdarowymi, bo brudnata — paczatak usielakich chwarobaŭ. I dziela taho treba jaszcze czysta ubiracca. Choć biedna, ale czysta pawinna być i chata i jaje żylcy. A ci jość hetak? Nia ŭsiudy. Dzieci abkareŭszyja, niamytyja, ni peczesanyja — biehajuć pa chacie, jak cyhaniaty pa cyhanskaj budzie. Baćka, syn chodziać ŭ brudnaj padziortaj adzieży, a maci i daczka — niraz wyhladajuć hetak, szto śmieła można pastawić na aharodzie za puhała na wierabjoŭ! Dahetul kazali i pisali, szto zly duch baicca świanconaj wady, a kolki-ż heta ludziej da hetaj pary baicca ni świanconaj, ale zwyczajnaj wady, bo myjucca i czeszucca tolki raz ŭ niadzielu; u budnija dni każuć — nima czasu. Drenna dzie tak jaszcze bywaje — treba paprawicca!

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Katalickaja&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Na&quot;/&gt;{{block center/s}}
{{Цэнтар|'''Na szlachu.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''(Z rodnych malunkau).'''}}

Trywoha niamaja sztoś serce szczamiła,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Idu — kab prajści pa szlachu —&lt;br /&gt;
Tut cisza świataja prywolna i miła,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}I dyszycca lohka, jak ptachu.&lt;br /&gt;

Abapał prybranyje ŭ szereń biarozy,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Jak panny ŭ bieli stajali;&lt;br /&gt;
Zastyhszyje kapli, jak być tyje ślozy,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Na kożnaj na wietcy zijali.&lt;br /&gt;

Ad sonca ziachcić, śnieh iskrycca;&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}I lohkaja chwala pa poli,&lt;br /&gt;
Uzniataja wietram, strujoju pramczycca&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}I cicha znoŭ zdremie na woli.&lt;br /&gt;

A szlach — jak kabierac toj — roŭny, hładziutki,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Daloka ustużkaj ŭjecca.&lt;br /&gt;
Idu ja i czuju: z duszy majej smutki&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Znikajuć, znikajuć… zdajecca.&lt;br /&gt;

Tut koń-pry-koń panski wichrom praniasiecca,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}U sankach znoŭ nasz brat abminie;&lt;br /&gt;
Warona krykliwaja s kusta sarwiecca,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Spałochaje zajca ŭ dalinie.&lt;br /&gt;&lt;section end=&quot;Na&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>1qwnlpw2wpxlitdxle2bj9v1gkzd101</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/68</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126287</id>
    <revision>
      <id>291966</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:02:39Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— А кіраўніка справамі, як прозьвішча?&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Ня ведаю.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Значыць, мана, — гукнуў галосна Немацей і яшчэ галасьней вылаяўся. Ён лаяў Дзямяна, скардзіўся на хлусьню і вымагаў «канчаць гэту комэдыю».&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Я толькі вярнуўся з Ч...»</comment>
      <origin>291966</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2247" sha1="ja2qnn2lkqxe3mufwy62mjhln6zqj3d" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— А кіраўніка справамі, як прозьвішча?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ня ведаю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Значыць, мана, — гукнуў галосна Немацей і яшчэ галасьней вылаяўся. Ён лаяў Дзямяна, скардзіўся на хлусьню і вымагаў «канчаць гэту комэдыю».&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я толькі вярнуўся з Чырвонае арміі. Я ня ведаю яго…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— З Чырвонае арміі вярнуўся, кажаш?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ага, — адказаў Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А хто ў нас цяпер рэвваенсавет? — запытаў сурова Мацей і гулка забразгаў сваёй зброяй.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Кінь, Мацей, сваю асьвету! Думаеш, што як ты волваенком, дык усё ўжо разумееш. Хіба гэтак яго трэба дапытваць, — раззлаваўся Немацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мацей на хвіліну сьціх.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Няхай ён лепш ціятры тут прадстаўляе, — учуў Дзямян пагрозьлівы голас Немацея.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А хто ў нас рэвваенсавет, пытаю цябе? — раззлаваны паўтарыў пытаньне Мацей. — Адказвай, калі пытаюць цябе?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Троцкі, — неахвотна адказаў Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А хто ў нас будзе вышэйшая ўлада, скажы мне, калі ты сапраўдны наш? — ня супыніўся ён.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Зьезд Саветаў…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А чаму пяцікутная чырвонаармейская зорка? — далей пытаўся Мацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}І ледзь пасьпеў ён скончыць апошняе слова, як з вуліцы ўбегла некалькі чалавек і да Дзямянавых вушэй трывожна даляцела:&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ja2qnn2lkqxe3mufwy62mjhln6zqj3d</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126288</id>
    <revision>
      <id>291967</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:04:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Katalickaja chata  | безаўтара =   | год       = 14 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Публіцыстыка  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Adwiecznaja mowa…|⁂ (Adwiecznaja mowa…)]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu|Na szlachu]]  | анатацыі  =  }}  &lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;...»</comment>
      <origin>291967</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="685" sha1="s27np6ylqbm69tl7l1grvr7u7qbua91" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Katalickaja chata
 | безаўтара = 
 | год       = 14 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Публіцыстыка
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Adwiecznaja mowa…|⁂ (Adwiecznaja mowa…)]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu|Na szlachu]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;1&quot; to=&quot;2&quot; fromsection=&quot;Katalickaja&quot; tosection=&quot;Katalickaja&quot; /&gt;
{{DEFAULTSORT:Katalickaja chata}}

[[Катэгорыя:Публіцыстыка невядомых аўтараў]]
[[Катэгорыя:Каталіцтва]]</text>
      <sha1>s27np6ylqbm69tl7l1grvr7u7qbua91</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/69</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126289</id>
    <revision>
      <id>291969</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:11:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Коньніца! Коньніца!&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Ну цяпер будуць канцы, — цяжка прамовіў Дзямян.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}У калідоры адразу перапалохана забегалі людзі. Хутка і часта загрукалі дзьверы, на сьпех зачыняліся вокны, і Дзямян пачуў, як нехта пабег да дзьвярэй, нап...»</comment>
      <origin>291969</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2336" sha1="3axljnf3umapre24nl7ts7pjp1rx2b1" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Коньніца! Коньніца!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну цяпер будуць канцы, — цяжка прамовіў Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}У калідоры адразу перапалохана забегалі людзі. Хутка і часта загрукалі дзьверы, на сьпех зачыняліся вокны, і Дзямян пачуў, як нехта пабег да дзьвярэй, напэўна, каб адамкнуць халодную.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Выводзь яго хутчэй!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Выводзь! Выводзь! — пачуў Дзямян. — Яны ўжо недалёка. Хутчэй! — падганяў нечы нездаволены голас.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ідзі! Ідзі, галубок! — прагучэў каля дзьвярэй Немацей і, як адчыніліся дзьверы, ён моцна і рашуча схапіў Дзямяна за плечы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Годзе ўжо табе тут выседжвацца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян спыніўся і стараўся ўважліва агледзець усіх прысутных.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Хутчэй! Ламачына! — злаваўся нехта. — Вось ужо яны на пляц узяжджаюць. Хутчэй! Хутчэй! — лямантавалі навакол.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Немацей адразу выпхнуў Дзямяна наперад і, каб падагнаць, што сілы, штурхануў яго ў плечы. Дзямян цяжка пахіснуўся, узмахнуў рукамі, але не паваліўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Хутчэй, кажу табе, — выцяў яго Немацей яшчэ раз і адразу павярнуў у дзьверы. — Ня буду-ж я цябе тут страляць, — выказаў ён шчыра сваё нездавальненьне. — Хутчэй, падлюга!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але не пасьпеў Немацей завярнуць Дзямяна куды яму трэба, як раззлаваны Дзямян далёка адвёў кулак і што было сілы стукнуў Немацея ў твар.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>3axljnf3umapre24nl7ts7pjp1rx2b1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/70</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126290</id>
    <revision>
      <id>291971</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:16:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— А, дык ты! — адно гэта і пасьпеў сказаць Немацей і, не ўстаяўшы на нагах, ён цяжка пакаціўся пад сьцяну.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Біць ня можна, не дазнаўшыся, хто я! — як гром прагучаў Дзямянаў голас. — Хто табе дазволіў біць? — супыніўся ён ля Немацея. — Я св...»</comment>
      <origin>291971</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2525" sha1="c7i7ve0xg50qx4f1995wuvnw3u3haic" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— А, дык ты! — адно гэта і пасьпеў сказаць Немацей і, не ўстаяўшы на нагах, ён цяжка пакаціўся пад сьцяну.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Біць ня можна, не дазнаўшыся, хто я! — як гром прагучаў Дзямянаў голас. — Хто табе дазволіў біць? — супыніўся ён ля Немацея. — Я свой, казаў табе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На пляцы голасна прагучала некалькі стрэлаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Немацей у момант ускочыў на ногі і адразу, выхапіўшы з кабура рэвольвэр, стрэліў. Але, напэўна, з перапуду ён адразу не пацэліў у Дзямяна, бо той не паранены стаяў ужо ля Немацея і трымаў яго за руку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Аддай мне рэвальвэр! Бандыты ўжо тут! — гукнуў Дзямян. — Хутчэй! Аддай, чорт нязграбны! — і, схіліўшыся, каб Немацей ня пусьціў яму ў патыліцу кулі, Дзямян сілком павалок яго з будынку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На пляцы панавала няпэўная цішыня. Пад волрэвком бегла нейкая постаць і голасна крычала:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Язэп! Язэп, не страляй яго! З акругі прыехалі. Сам таварыш Макарэнка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Немацей пачуў сваё імя адразу, спазнаў голас волваенкому Мацея і што было моцы ўчапіўся Дзямяну за гімнасьцёрку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Вось ён, таварышы! — здаволена гукаў Немацей. — Вяду яго. Вось! Вось! — казаў ён здаволена.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян стаяў на ганку і не варушыўся. Каля Дзямяна заходжвалася дужая постаць Немацея, ён штурхаў і сіліўся сапхнуць яго на зямлю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Сюды, сюды. Вось ён, галубок, — паўтарыў Немацей і, здаволены намагаўся як мага мацней трымаць Дзямяна.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>c7i7ve0xg50qx4f1995wuvnw3u3haic</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Аўтар:Юрка Муха</title>
    <ns>102</ns>
    <id>126291</id>
    <revision>
      <id>291972</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:17:49Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{Пра аўтара |Імёны            = Юрка |Прозвішча        = Муха |Варыянты імёнаў  =  |Выява            =  |ДН               =  |Месца нараджэння =  |ДС               =  |Месца смерці     =  |Апісанне         = беларускі пісьменьнік |Іншае            =  |Вікіпедыя        =  |Вікіпедыя2       =  |Вікіцытатнік     =  |В...»</comment>
      <origin>291972</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="1438" sha1="8mzwdgsq4uo7arfk73mwb51st2x3ib1" xml:space="preserve">{{Пра аўтара
|Імёны            = Юрка
|Прозвішча        = Муха
|Варыянты імёнаў  = 
|Выява            = 
|ДН               = 
|Месца нараджэння = 
|ДС               = 
|Месца смерці     = 
|Апісанне         = беларускі пісьменьнік
|Іншае            = 
|Вікіпедыя        = 
|Вікіпедыя2       = 
|Вікіцытатнік     = 
|Вікісховішча     = 
|Вікіліўр         = 
|ЭСБЕ             = 
|Google           = 
|Катэгорыя        = Юрка Муха
|Першая літара прозвішча = М
}}

== Творы ==
{{Усе творы}}

* [[Biełarus (1913)/1913/1/Z Biełaruskich Kazak|Z Biełaruskich Kazak]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 13 studnia 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/1|№1]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/7/S Biełaruskich Kazak|S Biełaruskich Kazak]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 21 lutaho 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/7|№7]]}}
* [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]] // {{Fine|[[Biełarus (1913)|Biełarus]]. — 14 marca 1913. — [[Biełarus (1913)/1913/9-10|№9-10]]}}

{{PD-Расейская імпэрыя}}

[[Катэгорыя:Беларускія аўтары]]
[[Катэгорыя:Беларускія празаікі]]
[[Катэгорыя:Аўтары XX стагоддзя]]</text>
      <sha1>8mzwdgsq4uo7arfk73mwb51st2x3ib1</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Катэгорыя:Юрка Муха</title>
    <ns>14</ns>
    <id>126292</id>
    <revision>
      <id>291976</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:20:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{Вікіпэдыя}}  {{DEFAULTSORT:Муха, Юрка}}  [[Катэгорыя:Катэгорыі аўтараў]]»</comment>
      <origin>291976</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="116" sha1="jngwobv0n7kxeke8p2nskhdzymk6m9r" xml:space="preserve">{{Вікіпэдыя}}

{{DEFAULTSORT:Муха, Юрка}}

[[Катэгорыя:Катэгорыі аўтараў]]</text>
      <sha1>jngwobv0n7kxeke8p2nskhdzymk6m9r</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Катэгорыя:Апавяданні Юркі Мухі</title>
    <ns>14</ns>
    <id>126293</id>
    <revision>
      <id>291977</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:22:31Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «[[Катэгорыя:Проза паводле аўтараў|Муха, Юрка]] [[Катэгорыя:Апавяданні паводле аўтараў|Муха, Юрка]] [[Катэгорыя:Юрка Муха]] [[Катэгорыя:Беларуская проза|Муха, Юрка]]»</comment>
      <origin>291977</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="290" sha1="54pnm69wb6qwzl6a8dc2dngmlrg5htu" xml:space="preserve">[[Катэгорыя:Проза паводле аўтараў|Муха, Юрка]]
[[Катэгорыя:Апавяданні паводле аўтараў|Муха, Юрка]]
[[Катэгорыя:Юрка Муха]]
[[Катэгорыя:Беларуская проза|Муха, Юрка]]</text>
      <sha1>54pnm69wb6qwzl6a8dc2dngmlrg5htu</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/71</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126294</id>
    <revision>
      <id>291978</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:23:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Сюды, юды! Вось ён, галубок! — паўтарыў Немацей і, здаволены, намагаўся як мага мацней трымаць Дзямяна.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Сюды, сюды! — перадражніў яго Дзямян Няжывы і нецярпліва, з усьмешкаю чакаў знаёмае постаці, якая ішла з пляцу і хутка набліжалас...»</comment>
      <origin>291978</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2348" sha1="nh7vacciptppfsnvnmcazuydq2z4wlc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Сюды, юды! Вось ён, галубок! — паўтарыў Немацей і, здаволены, намагаўся як мага мацней трымаць Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Сюды, сюды! — перадражніў яго Дзямян Няжывы і нецярпліва, з усьмешкаю чакаў знаёмае постаці, якая ішла з пляцу і хутка набліжалася да ганку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Вось ён, той выведчык, — і волваенком Мацей паказаў Макарэнку на Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Макарэнка падышоў зусім блізка, зьдзіўлена спыніўся, ураз працягнуў да арыштаванага абедзьве рукі і весела сказаў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Здароў, Дзямянка! Вось дык гісторыя!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Немацей адышоўся крыху набок, адразу насупіўся і з-пад цішка неяк вельмі нездаволена паглядаў то на Макарэнку, то на свайго нядаўнага палоннага.

&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;VII&lt;/span&gt;&lt;/center&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола расплюшчыў вочы і боязна павёў навакол сябе. Лесу ўжо ня было. Ён ляжаў пад паветкаю, а над ім, стоячы на каленях, схіліўся Раман Піліпавіч. Ён, як відаць, чакаў, калі ўцякач прыдзе да прытомнасьці і, пэўне дапамагаў яму ачухацца, бо поруч з ім стаяў вялікі збанок з вадою і мокрая анучка, што, відаць, была яму замест ручніка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Раман Піліпавіч, мабыць вельмі ўсьцешыўся, што Мікола ўрэшце прачнуўся, як убачыў яго расплюшчаныя вочы, зараз-жа дапамог яму ўстаць. Але Мікола неяк дзіўна лыпаў вачыма, нібы чагосьці {{перанос пачатак|хваля|ваўся}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>nh7vacciptppfsnvnmcazuydq2z4wlc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/72</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126295</id>
    <revision>
      <id>291979</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:29:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|хваля|ваўся}}, ці чакаў, што яго нехта моцна вытне, а пасьля зноў заплюшчыў іх.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Уставайце! Вам нічога! Больш спалохаліся! — прамовіў гаспадар, углядаючыся ў Міколава аблічча.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Уставайце, кажу! Яны могуць яшчэ вярнуцца...»</comment>
      <origin>291979</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2436" sha1="2m42qyxqnfclag1ltcl1g5oam6b0p00" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|хваля|ваўся}}, ці чакаў, што яго нехта моцна вытне, а пасьля зноў заплюшчыў іх.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Уставайце! Вам нічога! Больш спалохаліся! — прамовіў гаспадар, углядаючыся ў Міколава аблічча.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Уставайце, кажу! Яны могуць яшчэ вярнуцца…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола злавіў апошняе слова Рамана Піліпавіча і, ня маючы хоць кроплі надзеі, якая цяпер нясьмела зьявілася, расплюшчыў вочы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ужо воз вунь на дварэ, а вашу бараду, як чорт зьлізаў. Пакуль вы спалі, я так чыста ўсю садраў, — скончыў ледзь чутна Раман Піліпавіч.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але Мікола з гэтага ўсё зразумеў. Ён адразу ўстаў і перш-наперш папрасіў у Рамана Піліпавіча піць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Трэба нам завіхацца. Яны будуць зараз ехаць назад.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола без вялікіх тлумачэньняў зразумеў, пра каго казаў Раман Піліпавіч, і цяпер хутчэй, чымся тады зьляцеў з дуба, ён устаў на ногі, спрабаваў ісьці, але адразу спыніўся і сеў. Галава круцілася, ногі балюча дрыжалі і згіналіся ў каленях, а цела ўсё балела і ныла.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я вам дапамагу, — сказаў Раман Піліпавіч і, нібы жалезнаю рукою, ён узяў Міколу пад пахі і як дзіця панёс на драбіны.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Вось так, — сказаў ён, усаджваючы Міколу і боязна азірнуўся навокал. — Гэта будуць вашы клункі… Пагандляваць прыяжджалі… разумееце? Жыта, ячмень, тут мукі пуд, — паказаў {{абмылка|Гаман|Раман}} Піліпавіч на торбачкі.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>2m42qyxqnfclag1ltcl1g5oam6b0p00</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/73</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126296</id>
    <revision>
      <id>291980</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:33:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Васіль! Васіль, ідзі сюды, нягодны. Ня рана ўжо. Ну, гэй там!&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}З хаты на двор выбег невялічкі чалавечак, узяўшы ад Рамана Піліпавіча пугу, ён перакінуў яе з правае ў левую руку, а праваю перахрысьціўся i голасна крыкнуў.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Го, го,...»</comment>
      <origin>291980</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2428" sha1="9nkyo7f186rfi23lvdllygpov8h1alf" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Васіль! Васіль, ідзі сюды, нягодны. Ня рана ўжо. Ну, гэй там!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}З хаты на двор выбег невялічкі чалавечак, узяўшы ад Рамана Піліпавіча пугу, ён перакінуў яе з правае ў левую руку, а праваю перахрысьціўся i голасна крыкнуў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Го, го, — прамовіў ён і моцна тузянуў лейцы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Калёсы затарабанілі на грудох, зашумелі ў высокім чартапалосе і хутка выехалі на шлях. Невялічкі, як лялька, чалавечак яшчэ ляснуў пугаю, сказаў сваё «но» і, учапіўшыся за ручку, у момант ускочыў на драбіны. Ён павярнуўся тварам да Міколы і, усьміхнуўшыся хітраю і дробнаю ўсьмешкаю, крыху загадкава спытаўся:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Здалёк, таварыш?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— 3 Палтаўшчыны, — адказаў Мікола, ня зводзячы вачэй з гэтага комэдыйнага чалавечка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён сядзеў у перадку, а Мікола ў задку, чалавек часта падымаў руку, махаў пужкаю, пасоўваў сваімі кароткімі нагамі, нібы жадаючы лепш умасьціцца, а яшчэ часьцей, зусім як лялька, круціў галавою. Ён
рабіў гэта хуценька, сыстэматычна і, калі Мікола разглядаў яго, дык прыгадваў лялькавы тэатр. Сапраўды, здавалася, што маленькі фурман Васіль сядзеў не на возе, а на ўвішных пальцах артыста. Кожны мускул, кожны рубец на заношанай, ужо тройчы латанай сарочцы вярцеліся і гралі на ім, а дробненькі, як ад дзіцячага званочка, сьмех, хітранькая ўсьмешка і невялічкі кірпаты носік дапаўнялі яго рухі.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9nkyo7f186rfi23lvdllygpov8h1alf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Biełarus. 1913. № 9-10.pdf/3</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126297</id>
    <revision>
      <id>291981</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:46:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «&lt;section begin=&quot;Na&quot;/&gt;Toj pre biez ahladki, chawajecca ŭ kniei.&lt;br /&gt; {{gap|2.5em}}Stul słuchaje, wuszki padniaŭszy.,&lt;br /&gt; Chmyźniak ŭ wodali — jak chmurka sinieje,&lt;br /&gt; {{gap|2.5em}}Za snieżnaj haroju apaŭszy.&lt;br /&gt;  A tam — wo dziadoczak siwieńki placiecca&lt;br /&gt; {{gap|2.5em}}S kijkom i katomkaj daŭhoju,&lt;br /&gt; I świtka, i wusy abmierzły — zdajecca,&lt;br /&gt; {{gap|2.5em}}Marozu nios woblik saboju.&lt;br /&gt;  Skazaŭ „Pachwalony“ (nasz zwyczaj...»</comment>
      <origin>291981</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="5268" sha1="5bg1uatggagpt1hihjxeix3nadpdb4d" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;Gleb Leo&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;&lt;section begin=&quot;Na&quot;/&gt;Toj pre biez ahladki, chawajecca ŭ kniei.&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Stul słuchaje, wuszki padniaŭszy.,&lt;br /&gt;
Chmyźniak ŭ wodali — jak chmurka sinieje,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Za snieżnaj haroju apaŭszy.&lt;br /&gt;

A tam — wo dziadoczak siwieńki placiecca&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}S kijkom i katomkaj daŭhoju,&lt;br /&gt;
I świtka, i wusy abmierzły — zdajecca,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Marozu nios woblik saboju.&lt;br /&gt;

Skazaŭ „Pachwalony“ (nasz zwyczaj witańnia) —&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}I krekczuczy pchniecca da chaty…&lt;br /&gt;
Tak chwila nieznaczna prajszła mnie ad rańnia,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Hladżu — ŭżo czas paznawaty.&lt;br /&gt;

Aż niejak znoŭ nudna na sercy mnie stała,&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Szto muszu szlach hety pakinuć, —&lt;br /&gt;
Szto dumki iznoŭ i nudźha szto spała —&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Duszu maju smutkam abwinuć.&lt;br /&gt;

Idu, cień kładzieccca. Skroś cisza swiataja;&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}Biarozki nudniej zaszumieli;&lt;br /&gt;
Kiwajucca wiećcia, szlach zdalu witaje —&lt;br /&gt;
{{gap|2.5em}}A mary szto raz — to ciamnieli…&lt;br /&gt;

{{Калёнтытул|left='''Minsk.'''}}

{{Калёнтытул|right=''Albert Paułowicz''}}
{{block center/e}}

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Na&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Chto&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Chto jana?'''|памер=140%}}

{{Водступ|2|em}}Praz rażok swajho wakna — baczyŭ ''jaje'' — szto dnia…

{{Водступ|2|em}}Maładzieńkaja, kruhlenkaja, rumianieńkaja, jak kozaczka dzikaja — prytnaja — biehła jana i… kidajuczysia na kalency, prytulałasia da wializarnych, żalezam akawanych, dźwiarej kaścioła… i doŭha, doŭha maliłasia…

{{Водступ|2|em}}Hledziuczy na jaje, nie pustaja ciekaŭnaść, a niejki bol, żal straszenny — cisnuli majo serca…

{{Водступ|2|em}}„Zahublenaja! Nieszczasnaja!“ naletała dumka ŭ maju haławu, uhledajuczysia na hetu — jak kwietka majowaja — pryhożuju dziaŭczynku.

&lt;div style=&quot;width:100%; position:relative;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; position:relative; padding-right:0.5em;&quot;&gt;&lt;/div&gt;&lt;div style=&quot;position:absolute; width:100%; right:0px; bottom:0px; z-index:0; overflow:hidden; white-space:nowrap; text-align:right;&quot;&gt;&lt;div style=&quot;display:inline; float:right;&quot;&gt;{{{dottext|{{Зьмест старонак з кропкамі/3|{{{symbol|.}}}|{{{5|}}} }}{{{dotend|}}}}}}&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;&lt;/div&gt;

{{Водступ|2|em}}Ja wyjszoŭ. Kirujuczysia drobnieńkimi pa świeżym śniahu sladoczkami, — padyjszoŭ da jaje. A jana, — prypaŭszy da chałodnaho żaleza, — maliłasia i maliłasia…

{{Водступ|2|em}}Czas-ad-czasu cieła jaje uzdryhiwała; czutny byŭ, chiba wialikaj siłaj, strymwany płacz…

{{Водступ|2|em}}„Zahublenaja! Nieszczasnaja!“ szto raz bolej cisnułasia dumka ŭ maju haławu, a jeszcze bolszy żal chapaŭ mianie za serca…

{{Водступ|2|em}}Ustała ''jana''…

{{Водступ|2|em}}— {{Абмылка|Wybaczajcie.|Wybaczajcie,}} każu, siastryczka, — ŭ was chiba bieda — bieda wialikaja. Nia hniewajciesia na nieznanaho wam czaławieka, ale mo-b u czym moh wam zaraić — pamahczy?

{{Водступ|2|em}}Na mianie hlanuli jasnyje, jak samo nieba, sinieńkije woczki.

{{Водступ|2|em}}— A wy chto? pytajecca dziaŭczynka.

{{Водступ|2|em}}— Ja — zwyczajny czaławiek, chryścijanin i katalik, dyk z abawiazku…

{{Водступ|2|em}}— Paczekajcie, wiasioła pierapyniła maju mowu nieznajomaja, szto wy czaławiek — to-ż baczu, i mo nawat czaławiek nia kiepski, ale szto chryścijanin i katalik, — to widać nie asabliwy…

{{Водступ|2|em}}— A heta jeszcze szto? ŭzo krychu ŭ złości, pytaju.

{{Водступ|2|em}}— A heta — woś szto, uśmiechajuczysia, każe ''jana:'' czaławiek pawinien malicca nia tolki „kali trywoha, — tady da Boha“, a zaŭsiody. Wam — ja skażu szczyra: ani sa mnoj, ani z radnioj, ci blizkimi maimi — nijakoha nieszczaścia, ani biady — nima, a wam — ŭsio-ż taki dziakuju i… bywajcie zdarowy…

{{Водступ|2|em}}Rastapyryŭszy ruki, praz doŭhi czas stajaŭ ja… kala mianie staŭ źbiracca narod… zasaromiŭszysia, uciok ja da chaty i ciapier siadżu i dumaju: ''chto jana?''

{{Калёнтытул|right=''Jurka Mucha.''}}

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
&lt;section end=&quot;Chto&quot;/&gt;
&lt;section begin=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;{{Цэнтар|'''Kaścielny kalendar.'''|памер=140%}}

{{Цэнтар|'''Marec.'''}}

&lt;div style=&quot;margin-left:2em; text-indent:-2em&quot;&gt;
{{Водступ|0.6|em}}8. P. †† Jana Bożaho.

{{Водступ|0.6|em}}9. S. †† Pranciszki ŭdawy.

10. ''Niadz. 2 Wialik. Poslu, 40 muczynikau''.

11. P. † Kanstantyna Wyznaŭcy.

12. A. † Hryhora Wialik. Papieża i D. K.

13. S. †† Krystyny Dz. M. i Kaciaryny.

14. C. † Matyldy Carowaj.

15 P. †† Klemensa

16 S. †† 7 boleściaŭ N. M. P.

17 ''Niadz. 3 Wialik. Postu'', Jazepa z Ar.

18 P. † Gabryela Archan.

19 A. † Jazepa Obl.

20 S. †† Wolframa biskupa

21 C. † Benedykta opata.
&lt;/div&gt;

&lt;div class=&quot;paragraphbreak&quot; style=&quot;margin-top:1em&quot;&gt;&lt;/div&gt;

{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}&lt;section end=&quot;Kaścielny&quot;/&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5bg1uatggagpt1hihjxeix3nadpdb4d</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126298</id>
    <revision>
      <id>291982</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:48:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Na szlachu  | аўтар     = Альберт Паўловіч  | год       = 14 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Верш  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata|Katalickaja chata]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]]  | анатацыі  =  }}  &lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;2&quot; to=...»</comment>
      <origin>291982</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="617" sha1="jimghjo73jsc9yi6gab4jhn30bee0fw" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Na szlachu
 | аўтар     = Альберт Паўловіч
 | год       = 14 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Верш
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata|Katalickaja chata]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;2&quot; to=&quot;3&quot; fromsection=&quot;Na&quot; tosection=&quot;Na&quot; /&gt;
{{DEFAULTSORT:Na szlachu (Паўловіч)}}

[[Катэгорыя:Вершы Альберта Паўловіча]]</text>
      <sha1>jimghjo73jsc9yi6gab4jhn30bee0fw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Na szlachu (Паўловіч)</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126299</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu" />
    <revision>
      <id>291984</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:50:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu]]</comment>
      <origin>291984</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="51" sha1="h7r7lz8a61lwvcnfn55uoxr7nr3thvc" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu]]</text>
      <sha1>h7r7lz8a61lwvcnfn55uoxr7nr3thvc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>На шляху (Паўловіч)</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126300</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu" />
    <revision>
      <id>291985</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:52:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu]]</comment>
      <origin>291985</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="51" sha1="h7r7lz8a61lwvcnfn55uoxr7nr3thvc" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu]]</text>
      <sha1>h7r7lz8a61lwvcnfn55uoxr7nr3thvc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Katalickaja chata</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126301</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata" />
    <revision>
      <id>291986</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:53:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata]]</comment>
      <origin>291986</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="58" sha1="a2w77gzuat99bm6t02ndg10pi0adwjd" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata]]</text>
      <sha1>a2w77gzuat99bm6t02ndg10pi0adwjd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Нашае нараканьне</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126302</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/8/Naszaje narekańnie" />
    <revision>
      <id>291987</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:54:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/8/Naszaje narekańnie]]</comment>
      <origin>291987</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="57" sha1="gzcioqcje4rvtu17b54mcbbxoftkhjy" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/8/Naszaje narekańnie]]</text>
      <sha1>gzcioqcje4rvtu17b54mcbbxoftkhjy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Як у нас бывае</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126303</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje" />
    <revision>
      <id>291988</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:54:57Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje]]</comment>
      <origin>291988</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="54" sha1="fz016yumy97mx44m79obgbno4pkbkux" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/8/Jak u nas bywaje]]</text>
      <sha1>fz016yumy97mx44m79obgbno4pkbkux</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Добры дух (Шпэт)</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126304</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch" />
    <revision>
      <id>291989</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:55:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch]]</comment>
      <origin>291989</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="48" sha1="9up46oma82bdcds5bt7bzxlenfyyn60" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/8/Dobry duch]]</text>
      <sha1>9up46oma82bdcds5bt7bzxlenfyyn60</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126305</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca" />
    <revision>
      <id>291990</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:56:21Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]</comment>
      <origin>291990</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="75" sha1="h5vxj0kq00jhxiey368s0j4bl7feozy" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]</text>
      <sha1>h5vxj0kq00jhxiey368s0j4bl7feozy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Św. Apalonija Dziewa Muczynica</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126306</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica" />
    <revision>
      <id>291991</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:57:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica]]</comment>
      <origin>291991</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="69" sha1="1j07w2uv7j1pjqf5gthu454aukf7yfc" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica]]</text>
      <sha1>1j07w2uv7j1pjqf5gthu454aukf7yfc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Сьв. Апалёнія Дзева Мучыніца</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126307</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica" />
    <revision>
      <id>291992</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:57:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica]]</comment>
      <origin>291992</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="69" sha1="1j07w2uv7j1pjqf5gthu454aukf7yfc" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/5/Św. Apalonija Dziewa Muczynica]]</text>
      <sha1>1j07w2uv7j1pjqf5gthu454aukf7yfc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Сьвяты Казімер Каралевіч Вызнаўца</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126308</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca" />
    <revision>
      <id>291993</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:58:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]</comment>
      <origin>291993</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="75" sha1="h5vxj0kq00jhxiey368s0j4bl7feozy" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/8/Światy Kazimier Karalewicz Wyznaŭca]]</text>
      <sha1>h5vxj0kq00jhxiey368s0j4bl7feozy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Каталіцкая хата</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126309</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata" />
    <revision>
      <id>291994</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:59:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata]]</comment>
      <origin>291994</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="58" sha1="a2w77gzuat99bm6t02ndg10pi0adwjd" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Katalickaja chata]]</text>
      <sha1>a2w77gzuat99bm6t02ndg10pi0adwjd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126310</id>
    <revision>
      <id>291995</id>
      <timestamp>2026-07-11T07:59:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Chto jana?  | аўтар     = Юрка Муха  | год       = 14 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Апавяданьне  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu|Na szlachu]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar]]  | анатацыі  =  }}  &lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;3&quot;...»</comment>
      <origin>291995</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="609" sha1="1mwv3e00teyhozwd28ekazqv8o7nhqd" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Chto jana?
 | аўтар     = Юрка Муха
 | год       = 14 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Апавяданьне
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Na szlachu|Na szlachu]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Kaścielny kalendar|Kaścielny kalendar]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;3&quot; fromsection=&quot;Chto&quot; tosection=&quot;Chto&quot; /&gt;
{{DEFAULTSORT:Chto jana? (Муха)}}

[[Катэгорыя:Апавяданні Юркі Мухі]]</text>
      <sha1>1mwv3e00teyhozwd28ekazqv8o7nhqd</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Biełarus (1913)/1913/9-10/Kaścielny kalendar</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126311</id>
    <revision>
      <id>291996</id>
      <timestamp>2026-07-11T08:01:34Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{загаловак  | назва     = Kaścielny kalendar. Marec  | безаўтара =   | год       = 14 сакавіка 1913 году  | пераклад  =   | секцыя    = Каляндар  | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]]  | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/40 muczynikaŭ|40 muczynikaŭ]]  | анатацыі  =  }}  &lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;3&quot; froms...»</comment>
      <origin>291996</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="616" sha1="6nkn5xcyx90n8rb8dqhpegeh0lydn3n" xml:space="preserve">{{загаловак
 | назва     = Kaścielny kalendar. Marec
 | безаўтара = 
 | год       = 14 сакавіка 1913 году
 | пераклад  = 
 | секцыя    = Каляндар
 | папярэдні = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?|Chto jana?]]
 | наступны  = [[Biełarus (1913)/1913/9-10/40 muczynikaŭ|40 muczynikaŭ]]
 | анатацыі  = 
}}

&lt;pages index=&quot;Biełarus. 1913. № 9-10.pdf&quot; from=&quot;3&quot; to=&quot;3&quot; fromsection=&quot;Kaścielny&quot; tosection=&quot;Kaścielny&quot; /&gt;
{{DEFAULTSORT:Kaścielny kalendar. Marec}}

[[Катэгорыя:Літургічныя календары]]</text>
      <sha1>6nkn5xcyx90n8rb8dqhpegeh0lydn3n</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Chto jana? (Муха)</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126312</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?" />
    <revision>
      <id>292004</id>
      <timestamp>2026-07-11T08:03:28Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?]]</comment>
      <origin>292004</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="51" sha1="cj4zv80qyneli5ljo3o7ikh7l6p5eky" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?]]</text>
      <sha1>cj4zv80qyneli5ljo3o7ikh7l6p5eky</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Хто яна? (Муха)</title>
    <ns>0</ns>
    <id>126313</id>
    <redirect title="Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?" />
    <revision>
      <id>292005</id>
      <timestamp>2026-07-11T08:03:36Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Перасылае да [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?]]</comment>
      <origin>292005</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="51" sha1="cj4zv80qyneli5ljo3o7ikh7l6p5eky" xml:space="preserve">#REDIRECT [[Biełarus (1913)/1913/9-10/Chto jana?]]</text>
      <sha1>cj4zv80qyneli5ljo3o7ikh7l6p5eky</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Катэгорыя:Першая Балканская вайна</title>
    <ns>14</ns>
    <id>126314</id>
    <revision>
      <id>292006</id>
      <timestamp>2026-07-11T08:26:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <comment>Новая старонка: «{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Першая Балканская вайна|Першая Балканская вайна}}  [[Катэгорыя:Войны]] [[Катэгорыя:Гісторыя Сербіі]] [[Катэгорыя:Гісторыя Чарнагорыі]] [[Катэгорыя:Гісторыя Балгарыі]] [[Катэгорыя:Гісторыя Грэцыі]] [[Катэгорыя:Турцыі]]»</comment>
      <origin>292006</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="444" sha1="mixlq1vp41rqdzz1wli6ygqqkuo54ux" xml:space="preserve">{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Першая Балканская вайна|Першая Балканская вайна}}

[[Катэгорыя:Войны]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Сербіі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Чарнагорыі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Балгарыі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Грэцыі]]
[[Катэгорыя:Турцыі]]</text>
      <sha1>mixlq1vp41rqdzz1wli6ygqqkuo54ux</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>292007</id>
      <parentid>292006</parentid>
      <timestamp>2026-07-11T08:26:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>Gleb Leo</username>
        <id>2440</id>
      </contributor>
      <origin>292007</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="461" sha1="l43tht1fhmxn17tda6cugbpxegr9kq4" xml:space="preserve">{{Зьвязаныя праекты}}{{Вікіпэдыя|Першая Балканская вайна|Першая Балканская вайна}}

[[Катэгорыя:Войны]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Сербіі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Чарнагорыі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Балгарыі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Грэцыі]]
[[Катэгорыя:Гісторыя Турцыі]]</text>
      <sha1>l43tht1fhmxn17tda6cugbpxegr9kq4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/74</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126315</id>
    <revision>
      <id>292010</id>
      <timestamp>2026-07-11T08:49:43Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Кажэце, з Палтаўшчыны? А былі далёка, таварыш?&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}І, запытаўшыся, чалавечак зноў часта замахаў рукамі, задрыгаў кароценькімі, зусім як у дзяцей, ножкамі і закаціста празваніў дробненькім сьмехам:&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Езьдзіў па хлеб. Хіба ня бачыц...»</comment>
      <origin>292010</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2450" sha1="meup88sjuv8dyr9yzdrtgd7ylmk2rp5" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Кажэце, з Палтаўшчыны? А былі далёка, таварыш?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}І, запытаўшыся, чалавечак зноў часта замахаў рукамі, задрыгаў кароценькімі, зусім як у дзяцей, ножкамі і закаціста празваніў дробненькім сьмехам:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Езьдзіў па хлеб. Хіба ня бачыце? — бы не зразумеўшы яго, хмура адказаў Мікола.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён ужо не ляжаў, як раней на возе, а ўсьпёрся на локці і ўглядаўся наперад, ці старанна аглядаўся на далёкі, ужо ледзь прыкметны лес і намагаўся зразу
мець, хто-ж сапраўды — гэты Раман Піліпавіч: хітры стары ліс, які ня стрымлівае свайго слова, здраджвае і застаецца ў вачох тых, хто мае з ім справу, невінаватым, ці сапраўды адданы і надзейны контрабандыст? «Але як-бы там ні было, а я еду, — весялей падумаў Мікола. — Хай цяпер паведамляе, хай выдае каму хоча, а я ўжо еду. Кожны крок гэтага маленькага каштанаватага коніка ўсё далей адвозіць мяне ад небясьпечнае мяжы і набліжае да мэты».&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола павярнуўся на возе, глянуў на сонца, якое ўжо нізка, нібы агністае яблыка нахілялася да захаду, і ўсьміхнуўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Яшчэ нейкую гадзіну, найбольш дзьве, і тады чорта лысага, а не мяне зловіце. Нават калі руды чорт уздумаў хітрыць са мною…» — падумаў ён. І, жадаючы ехаць, як мага шпарчэй, Мікола пільна паглядзеў у вочы фурману і заклапочана сказаў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А мы апозьнімся?..&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ды не, таварыш. Станцыя вунь ужо за тым&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>meup88sjuv8dyr9yzdrtgd7ylmk2rp5</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/75</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126316</id>
    <revision>
      <id>292011</id>
      <timestamp>2026-07-11T08:55:10Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «узгоркам. Да захаду там яшчэ будзем. Не апозьнімся, таварыш. Ды не, — празьвінеў фурман.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Мікола даслухаў яго, прыкметна супакоіўся і, адчуўшы новую перамогу, ён нібы адразу пачуў сябе дужэйшым, устаў на калені і прутка саскочыў з воза.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}...»</comment>
      <origin>292011</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2407" sha1="6awkj9gawgtdbdbeia9k0blas7efnyr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;узгоркам. Да захаду там яшчэ будзем. Не апозьнімся, таварыш. Ды не, — празьвінеў фурман.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола даслухаў яго, прыкметна супакоіўся і, адчуўшы новую перамогу, ён нібы адразу пачуў сябе дужэйшым, устаў на калені і прутка саскочыў з воза.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ого, таварыш ужо можа хадзіць, — шчыра зьдзівіўся фурман.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Магу хадзіць, Васілька. Магу, галубок мой. Хутчэй-бы адно да станцыі даехаць; занудзіўся па сваіх. Надта ўжо занудзіўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Э-э — ўголас зацягнуў, загадкава і зьдзіўлена, Васіль.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола глянуў на яго і, заўважыўшы на голых невялічкіх губах фурмана тую-ж {{абмылка|амую|самую}} загадкава-хітрую ўсьмешку, адвярнуўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Нейкі час яны ехалі моўчкі. Фурман адчуў сваю віну і першы загаварыў, каб парушыць маўчанку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Бач, і паненкам давялося, — сказаў ён да Ішчэнкі, калі яны дагналі звычайна апранутую маладую дзяўчыну.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола падняў галаву, прысьпешыў крокі і таксама падышоў бліжэй да дзяўчыны.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яна ішла занадта стомленаю хадою, часта прыпынялася і яшчэ часьцей азіралася назад. За плячыма дзяўчына несла цяжкі мех мукі, а сьпераду душыў ёй на грудзі вялікі кош, прывязаны за мяшок. Постацьцю і вопраткаю яна прыкметна адрозьнівалася ад іншых мяшэчнікаў, якіх яны абагналі, а тонкія рысы аблічча і стройныя рухі, нават пад гэтым цяжкім клункам і&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>6awkj9gawgtdbdbeia9k0blas7efnyr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/76</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126317</id>
    <revision>
      <id>292012</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:00:16Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «вялікім кашом, сьцьвярджалі, што яна была не сяляннаю, ані тым больш мяшэчніцаю перакупкаю.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Ішчэнка хацеў пазнаць яе бліжэй; ён хутка нагнаў дзяўчыну, падышоў да яе зусім блізка і пільна зірнуў у вочы.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Сумны, амаль пакутніцкі погляд, р...»</comment>
      <origin>292012</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2493" sha1="egkphklp3agyh80pk9g83vb855i80s3" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;вялікім кашом, сьцьвярджалі, што яна была не сяляннаю, ані тым больш мяшэчніцаю перакупкаю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ішчэнка хацеў пазнаць яе бліжэй; ён хутка нагнаў дзяўчыну, падышоў да яе зусім блізка і пільна зірнуў у вочы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сумны, амаль пакутніцкі погляд, роўны лоб і шчыльна сьціснутыя губы холадна сустрэлі яго ня зусім далікатны погляд. Мікола крыху суняў хаду і, напэўна, нешта надумаўшыся, падпусьціў яе падыйсьці бліжэй да воза.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Было чуваць, як дзяўчына цяжка ўздыхала і заздросна зірнула, як здалося Міколу, на вольнае месца на возе, на якім змог бы зьмясьціцца яе цяжкі клунак і ня зусім лёгкі кошык.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Кладзеце сюды! Мы вас падвязём, — запрасіў Васіль і неспадзявана папярэдзіў гэтым намер Міколы. Не чакаючы яе згоды, са шчырым жаданьнем дапамагчы дзяўчыне, Васіль прыпыніў каня і павярнуўся да яе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Вось, сюды! — чалавек разгроб у саломе невялічкае месца і спраўна ў момант умасьціў клунак з кошыкам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзяўчына ўздыхнула лягчэй, шчыра падзякавала Васілю і Міколу і, павесялеўшы, яна пачакала, пакуль Мікола абышоў воз і тады пайшла поруч з ім.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Знаёмства пачалося ў іх з некалькі неабходных у такім выпадку звычайных запытаньняў і хутка перайшло на надта цікавую Міколе размову.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Як выявілася, дзяўчына было ўжо некалькі год за вясковую настаўніцу, працавала кожную зіму па {{перанос пачатак|Пал|таўшчыне}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>egkphklp3agyh80pk9g83vb855i80s3</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/77</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126318</id>
    <revision>
      <id>292013</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:05:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|Пал|таўшчыне}}, а на лета прыяжджала да сваіх бацькоў у глухое парубежжа.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Сама таго не заўважыўшы, а можа зусім сьвядома, яна пачала дакладна апавядаць Міколу аб тым, што дзеялася на Палтаўшчыне і ў суседніх з ёю акругах Харкаўшчы...»</comment>
      <origin>292013</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2707" sha1="8apmigmpfol4gutno9dk7frf6ci0sqb" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|Пал|таўшчыне}}, а на лета прыяжджала да сваіх бацькоў у глухое парубежжа.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сама таго не заўважыўшы, а можа зусім сьвядома, яна пачала дакладна апавядаць Міколу аб тым, што дзеялася на Палтаўшчыне і ў суседніх з ёю акругах
Харкаўшчыны ды ў стэпах Кацярынаслаўшчыны.
Ішчэнка дужа ўважліва слухаў яе, а калі Натальля Мітрафанаўна, — прынамсі так яна сябе назвала, пазнаёміўшыся з Міколам, — пачала гаварыць пра бандытызм і жорсткую грамадзянскую вайну, тады ён слухаў яе неяк асабліва ўважліва. Гэта, мабыць, адразу яна заўважыла, бо калі пачала гутарку пра школу, дык цяпер Натальля Мітрафанаўна аб іншым даўно забылася, а гаварыла далей выключна пра бандытаў. Вышла так, што яна надта добра ведала аб бандыцкіх шайках ня толькі на адной Палтаўшчыне.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Парубежжа, Кацярынаслаўшчына, Чарнігаўшчына і Кіеўшчына… аб усім яна ведала і ўсё ў яе гутарцы было, як на далоні. Але з таго, як яна за кожным разам старанна дадавала — «кажуць, што так, я ня ведаю», апавяданьні яе мала пераконвалі, былі сухімі і звычайнаму чалавеку амаль няцікавыя.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але не здарма-ж Мікола Ішчэнка сідзьма сядзеў некалькі месяцаў, каб падрыхтаваць сябе да падарожжа і старанна вывучаў кожны шлях, а яшчэ больш старанна той лес, дзе была ці нават магла быць банда? І, сустрэўшы цяпер новага чалавека, гэту дзяўчыну, якая, хоць няпоўна, але ўсё-ж крыху цяміла ў гэтай справе, ён не хацеў адпусьціць яе раней, чым дакладна не дазнаецца аб усім, што толькі яна {{перанос пачатак|ве|дала}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8apmigmpfol4gutno9dk7frf6ci0sqb</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/78</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126319</id>
    <revision>
      <id>292014</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:10:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ве|дала}} і магла сказаць. Мікола асьцярожна распытваўся яе, пільна стараўся не прапусьціць самыя дробныя дэталі і сачыў, як яна ўспрымала гэтыя пытаньні. Але Натальля Мітрафанаўна, як пачала, гэтак і цяпер апавядала без хваляваньня, без н...»</comment>
      <origin>292014</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2568" sha1="8k4nq4wdi6eat7taujel0sa7ctigmps" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|ве|дала}} і магла сказаць. Мікола асьцярожна распытваўся яе, пільна стараўся не прапусьціць самыя дробныя дэталі і сачыў, як яна ўспрымала гэтыя пытаньні. Але Натальля Мітрафанаўна, як пачала, гэтак і цяпер апавядала без хваляваньня, без нараканьня ці захапленьня абмалявала яму ўсе дэталі з несалодкага жыцьця тых, што былі ў лясох і ніводным рухам, ніводным намёкам ня выказала свае падазронасьці да яго вялікае зацікаўленасьці.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Фурман да іхняе размовы не далучаўся, ён махаў пугаю, весела круціўся на сваіх кароткіх ножках і сумленна падганяў коніка. Але, калі ўзьехалі яны на ўзгорак, ён высока падняў кароткае пугаўё, паказаў ім наперад і неяк надта ўрачыста сказаў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Станцыя… — Потым, зноў абярнуўшыся да Міколы ды Натальлі Мітрафанаўны і, прыкрываючы ад сонца рукою вочы, таксама спакойна дадаў:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Кавалерыя едзе. Аж шэсьць, — шматзначна прамовіў Васіль.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола так захапіўся гутаркаю, што нават забыўся пра сваё становішча і, цяпер, калі пачуў грознае «кавалерыя» ды «шэсьць», адразу спыніўся і зьдзіўлена намагаўся захаваць свой страх.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Васіль сказаў праўду. Гасьцінцам проста на іх ехала шэсьць коньнікаў. Яны былі ўжо зусім недалёка, і, як толькі глянуў, Мікола адразу і без памылкі пазнаў іх. Гэта былі ўсе тыя самыя шэсьць парубежнікаў, якіх Мікола бачыў раніцою на дварэ ў Рамана Піліпавіча і што цяпер яны напэўна ехалі да яго.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>8k4nq4wdi6eat7taujel0sa7ctigmps</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/79</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126320</id>
    <revision>
      <id>292015</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:14:14Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}І калі Ішчэнка, павярнуўшыся ў той {{абмылка|бак|бок}}, адкуль ехалі коньнікі, спыніўся, адразу-ж спынілася і Натальля Мітрафанаўна. Але ў той час, калі Мікола пільна сачыў за парубежнікамі, нібы баяўся згубіць іх з вачэй хоць на адну мінуту, Наталь...»</comment>
      <origin>292015</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2430" sha1="k5yz6g4kr8x630v2t8dri52jx2wd9ak" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}І калі Ішчэнка, павярнуўшыся ў той {{абмылка|бак|бок}}, адкуль ехалі коньнікі, спыніўся, адразу-ж спынілася і Натальля Мітрафанаўна. Але ў той час, калі Мікола пільна сачыў за парубежнікамі, нібы баяўся згубіць іх з вачэй хоць на адну мінуту, Натальля Мітрафанаўна ня зводзіла вачэй з Міколы. Ён гэта адразу заўважыў, вельмі занепакоіўся і ўжо бязьлітасна кляў
сябе за выяўленую толькі што цікавасьць да паўстанцкага руху.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Хто-ж яе ведае, што яна думае мільганула ў яго галаве. — Хіба яе можна пазнаць», — устрывожыўся Ішчэнка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Натальля Мітрафанаўна з цікавасьцю чакала коньнікаў і, відаць было, як загадкава, з яшчэ большаю цікавасьцю, сачыла за Міколам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Хто можа паручыцца, што яна зараз ня сьцьвердзіць? — думалася Міколу. — Чаму яна ня можа сказаць, што вось гэты малады хлапец за надта цікавіцца паўстанцкім рухам і што яго варта, значыць, добра абшукаць».&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Але коньнікі пад’ехалі ўжо зусім блізка. Разважаць ня было часу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Трэба быць сьмелым», — вырашыў Ішчэнка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Адзін дакумант у кішэні, некалькі нямецкіх сказаў на языку, а сапраўдная папера, дробна надрукаваная на тонкім паркаліку, зашыта ў рукаве, рукаво старанна зацёрта, заношана. Усё, здаецца, як і трэба, і адно іхняя вялікая цікавасьць і цьвёрды ўпэўнены кірунак да возу вельмі непакоілі Міколу Ішчэнку.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>k5yz6g4kr8x630v2t8dri52jx2wd9ak</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/80</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126321</id>
    <revision>
      <id>292016</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:19:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}«Няўжо-ж гэты руды гад так спрытна ашукаў мяне?.. Яшчэ хоць-бы некалькі мінут… Праз некалькі мінут станцыя і ноч. Усё гэта разам напэўна вартавала-б мяне… «І не пасьпеў Мікола дакончыць апошнюю прывабную думку, як маленькі возік дагналі коні з ко...»</comment>
      <origin>292016</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2425" sha1="4mslvx62rwwd06bwk6e85atv9fix9dr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}«Няўжо-ж гэты руды гад так спрытна ашукаў мяне?.. Яшчэ хоць-бы некалькі мінут… Праз некалькі мінут станцыя і ноч. Усё гэта разам напэўна вартавала-б мяне… «І не пасьпеў Мікола дакончыць апошнюю прывабную думку, як маленькі возік дагналі коні з коньнікамі і да яго грозна даляцела іхняе рашучае:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Стой!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Васіль пацягнуў лейцы і адразу спыніў коніка. Узяўшы яго за павады, ён нібы зьнямела пачаў ціханька чакаць, што будзе. Коньнікі хутка пасаскаквалі з коняй, і, пакінуўшы іх на аднаго, накіраваліся да Міколы і Натальлі Мітрафанаўны.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола заўважыў, яко кожны з іх, падыходзячы, неяк асабліва ўважліва ўглядаўся ў яго аблічча і як разам з імі ўглядалася і таксама ня зводзіла з яго вачэй Натальля Мітрафанаўна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Дык, значыцца, ён мяне выдаў. Натальля Мітрафанаўна таксама іхняя… загінуў цяпер. Вось як ён мяне выдаў», — падумаў Мікола і яскрава прыгадаў тую загадкавую ўсьмешку, з якою выправадзіў яго з двара Раман Піліпавіч.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Парубежнікі перш-наперш уважліва агледзелі воз. Пераварочалі на ім усе клункі, уважліва ператрэсьлі салому, і калі ўправіліся з гэтым адзін з іх зьвярнуўся да Міколы:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Куды едзеш? — папытаўся ён сурова.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дахаты, — лагодна і надзвычайна спакойна адказаў Ішчэнка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Пачаў добра», — падумаў ён і крыху падбадзёрыўся.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>4mslvx62rwwd06bwk6e85atv9fix9dr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/81</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126322</id>
    <revision>
      <id>292017</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:24:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}— Адкуль?&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Быў у палоне… У Германіі… Вось паперы. А гэта вязу дахаты, — паказаў ён на клункі. Пісалі мне, што есьці ня маюць чаго, — скончыў ён і засунуў руку ў кішэню.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Пастой, пачакай з паперамі.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Мікола апусьціў ру...»</comment>
      <origin>292017</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2362" sha1="ciui8lg5esj5qvx73bem7sehcf65o3n" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}— Адкуль?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Быў у палоне… У Германіі… Вось паперы. А гэта вязу дахаты, — паказаў ён на клункі. Пісалі мне, што есьці ня маюць чаго, — скончыў ён і засунуў руку ў кішэню.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Пастой, пачакай з паперамі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола апусьціў руку і роўна стаў перад іхнім камандзірам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Натальля Мітрафанаўна стаяла побач. Яна была зусім спакойная і цяпер глядзела на Міколу з большай зацікаўленасьцю, чымся сам камандзір парубежнікаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола заўважыў гэта і зноў захваляваўся. Яму нават здавалася, што, сустрэўшыся поглядам з іхным камандзірам Натальля Мітрафанаўна, нібы змоўніца прыжмурылася правым вокам і, каб не заўважылі, каб ня выдаць сябе, яна адразу адвярнулася і адышлася крыху ў бок.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Адзін з перубежнікаў узяў яе паперы, задаў, нібы для людзкога вока, некалькі звычайных запытаньняў і, напэўна, не знайшоўшы ў іх нічога цікавага, ён пакінуў яе і зьвярнуўся да Ішчэнкі:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Куды вы едзеце?&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— На Палтаўшчыну. Хутар Ляхі, Кабыляцкага павету… Я быў у палоне… Цяпер еду… Унь і клункаў крыху. Есьці нечага дома, — затарабаніў Ішчэнка.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Камандзір узяў у яго паперу, доўга круціў яе ў тоўстых пальцах і нічога, мабыць, не заўважыў, бо аддаў другому. Той перадаў трэцяму. Трэці паглядзеў, як і
два першых, і зьвярнуў паперу назад.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ciui8lg5esj5qvx73bem7sehcf65o3n</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/82</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126323</id>
    <revision>
      <id>292018</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:33:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}У Ішчэнкі запыталіся яшчэ і, калі ён, не міргануўшы вокам, спакойна і здаволена адказаў на ўсё, што яго пыталіся, парубежнікі пакінулі падарожных, селі на коні і паехалі не азірнуўшыся назад.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}«Ліха мінула…» — вальней уздыхнуў Мікола. «Н...»</comment>
      <origin>292018</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2691" sha1="oaf1lm2oilqcq6a099zs9w2za12jdzy" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}У Ішчэнкі запыталіся яшчэ і, калі ён, не міргануўшы вокам, спакойна і здаволена адказаў на ўсё, што яго пыталіся, парубежнікі пакінулі падарожных, селі на коні і паехалі не азірнуўшыся назад.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Ліха мінула…» — вальней уздыхнуў Мікола. «Не, ён усё-ж добры чалавек», — падумаў Ішчэнка пра Рамана Піліпавіча.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Конік рушыў. Не далёка за ўзгоркам чарнела ў змроку станцыя і цешыла Міколу надзеямі. Ён ішоў моўчкі, павесялеўшы, і нават шкадаваў ужо, што так дрэнна падумаў пра Натальлю Мітрафанаўну.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Го-о! Го! — часта і задзірыста неяк выгукваў Васіль, і не пасьпелі яшчэ шасьцёра парубежнікаў схавацца з вачэй, як каштанаваты конік яшчэ раз натужыўся і перавёз возік цераз апошні перад станцыяй узгорачак.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Цяжка грукнуўшы некалькі разоў на рэйках, гаротна ўздрыгануўшы, воз голасна заскрыпеў і спыніўся якраз насупроць галоўнага ўваходу на станцыю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Прыехалі! — урачыста апавясьціў Васіль, аглядаючы клункі і правяраючы, ці ня згубілі чаго.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Клункі з воза паздымалі Васіль з Міколам. Натальля Мітрафанаўна дапамагала, як магла, і клала іх адзін каля аднаго на засьмечаным сланечнікам пэроне. Яна то ссоўвала, то рассоўвала іх і старалася палажыць клункі так, каб яны былі на самым краі пэрону, бо гэта давала надзею ўкінуць клункі ў вагон, калі з станцыі будзе адыходзіць першы цягнік.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола Ішчэнка зноў пачаў уважліва сачыць за Натальляю Мітрафанаўнаю. Ён вярнуўся да сваіх {{перанос пачатак|ра|нейшых}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>oaf1lm2oilqcq6a099zs9w2za12jdzy</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/83</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126324</id>
    <revision>
      <id>292019</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:39:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ра|нейшых}} думак аб ёй і з жахам думаў аб тым, што яму давядзецца зараз застацца з ёю сам-насам. Ён пранізваў дзяўчыну несхавана варожым поглядам і ўважліва абмяркоўваў, як лепш ад яе адчапіцца. Але што ён не выдумляў, як ня круціў, дык з гэт...»</comment>
      <origin>292019</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2624" sha1="kq5fjypjiv0yjq94hev0qy3f8kya4qn" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|ра|нейшых}} думак аб ёй і з жахам думаў аб тым, што яму давядзецца зараз застацца з ёю сам-насам. Ён пранізваў дзяўчыну несхавана варожым поглядам і ўважліва абмяркоўваў, як лепш ад яе адчапіцца. Але што ён не выдумляў, як ня круціў, дык з гэтага выходзіла адно: каб не пашкодзіць сабе і не навесьці на сябе нейкага, бадай найменшага, падазрэньня, трэба скарыцца і цярпліва прыняць яе прысутнасьць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Гэта-ж столькі напружаньня. Быць на пагатове дзень, найбольш два, а там прыдзе аднекуль цягнік, — адкарэскаюся», — падумаў ён. Успомніўшы пра цягнік, Мікола падняў вочы і агледзеў бясконцыя купы людзей і пустую, без аднаго вагону, густа асьмечаную станцыю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Спакойна сядзелі гурткамі людзі. Ніводзін рух іх не казаў Міколу нават аб найменшай магчымасьці паехаць адгэтуль сёньня. Амаль кожны з іх над нечым корпаўся, ат, каб не сядзець бяз працы і, сьпяшаючыся, падрыхтоўваўся ў далёкае падарожжа.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Проста насупроць станцыі, мусіць на апошніх праменьнях сонца, якое ўжо даўно зайшло, сохла рудая, з салдацкага паркалю, бялізна. Высокая, падтыканая з усіх бакоў, ужо не маладая мяшэчніца разглядала ў
руках прарваныя на каленях споднія і крыху сумна ці то з дакорам паглядала туды, дзе зайшло сонца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дасушыце яшчэ, Стэфка! Заўтра яшчэ будзе сонца, — гукала ёй з другога гуртка нейкая жанчына. Высокая мяшэчніца ня супярэчыла, а з гэтага было відаць, што яе выпадковая таварышка казала праўду.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>kq5fjypjiv0yjq94hev0qy3f8kya4qn</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/84</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126325</id>
    <revision>
      <id>292020</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:53:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Крыху ўлева ад станцыі, насупроць дзьвярэй «дзяжурнага па станцыі», за трэцяю параю рэек сядзела вялікая грамада… Дзьве жанчыны паміж іх нешта боўталі ў сінім высокім цабарку, часамі мачалі ў нешта пальцы і пасьля смачна аблізвалі іх.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}...»</comment>
      <origin>292020</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2437" sha1="rnoxiuqetuonfh4d9h68a6s1jcksj1w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Крыху ўлева ад станцыі, насупроць дзьвярэй «дзяжурнага па станцыі», за трэцяю параю рэек сядзела вялікая грамада… Дзьве жанчыны паміж іх нешта боўталі ў сінім высокім цабарку, часамі мачалі ў нешта пальцы і пасьля смачна аблізвалі іх.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Заўтра кнышоў напячом, кума, — весела гукнула адна з іх на нечае запытаньне.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А што-ж? Яшчэ і машыніста заўтра пачастуем. Няхай адно вязе, — дадала яна весела.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На пэроне, які, нібы пярэстым дываном, быў тоўста засланы лушпайкамі сланечніку, між дваіх дзьвярэй станцыі сядзеў гурт людзей. Яны ўважліва панахіляліся і пільнавалі нешта ў коле, больш маўчалі і толькі іншы раз адтуль чуліся магічныя словы:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Туз! Шасьцёрка! Кароль!..&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ha пэроне, нібы зграя чорных варон, гойсалі бяспрытульныя. Яны хадзілі чарадою, пільна заглядалі кожнаму ў рот, прасілі, а калі не дапамагала просьба, тады пад час ім служылі іхнія шпаркія ногі ды яшчэ надзвычайная зорганізаванасьць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола абыякава глядзеў на ўсё гэта. Ён адно іншым разам кідаў нейкае слова Натальлі Мітрафанаўне, але больш маўчаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яна стомлена падняла галаву і цяпер адказвала без тае, што была раней, цікавасьці, і гэтым самым яна непакоіла Ішчэнку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Цягнік, як казалі, меўся прысьці яшчэ ўчора. Сёньня-ж ужо мінуў дзень у чаканьні, і яго чакалі на заўтра пад вечар.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>rnoxiuqetuonfh4d9h68a6s1jcksj1w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/85</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126326</id>
    <revision>
      <id>292021</id>
      <timestamp>2026-07-11T09:58:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Даведаўшыся аб гэтым і ўявіўшы колькі яму што-мінуты давядзецца памятаць аб прысутнасьці Натальлі Мітрафанаўны, Мікола абурыўся.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Натальля Мітрафанаўна адразу заўважыла яго хваляваньне і, нібы супакойваючы, прамовіла:&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Доб...»</comment>
      <origin>292021</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2578" sha1="mqs006enoz72x9fx39ehytlbysx8jy4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Даведаўшыся аб гэтым і ўявіўшы колькі яму што-мінуты давядзецца памятаць аб прысутнасьці Натальлі Мітрафанаўны, Мікола абурыўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Натальля Мітрафанаўна адразу заўважыла яго хваляваньне і, нібы супакойваючы, прамовіла:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Добра, хоць ня доўга чакаць…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола не адказаў ёй нічога, і адно лёгкі цень ніздаволеньня адразу заслаў яго прамяністыя вочы. Натальля Мітрафанаўна, мусіць, не абразілася, бо яна толькі зручней умасьцілася і таксама сьціхла.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Над станцыяй густа вісла, як шум пільні, гудзеньня, сьвіст і гаворкі некалькіх сот чалавек, лаянка і нават песьні.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сонца, шырока раскінуўшы чырвоны ветразь з-за нізкага небасхілу, і Мікола бачыў, як на ўзгорку, праз які яны ехалі на станцыю, апошні раз зьявіўся сілуэт
знаёмага коніка з невялічкім возам і зусім, як лялька, маленькі чалавечак узмахнуў абедзьвума кароценькімі рукамі і разам з драбінамі з канём схаваўся за ўзгоркам. Са стэпу надыходзіла ня густым туманом ноч і паволі ўтаймоўвала людзкі гармідар на станцыі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я буду спаць, — сказала Натальля Мітрафанаўна і, не чакаючы Міколавае згоды, прымасьцілася на клунках.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола не супярэчыў. Гэта вызваліла яго ад недарэчных гадзін напружаньня і цешыла даўно жаданым адпачынкам.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён сядзеў моўчкі на клунку. Каля яго, прыхіліўшыся да кошыка і паклаўшы маленькую руку пад квола-ружовы твар, спала Натальля Мітрафанаўна.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>mqs006enoz72x9fx39ehytlbysx8jy4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/86</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126327</id>
    <revision>
      <id>292022</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:04:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Мікола ўзіраўся ў яе спакойнае аблічча, на ледзь стуленыя маленькія, крыху пухленькія губы і яму прыгадалася Клімця і нядаўнае разьвітаньне, а ўспаміны аб тым, што яшчэ ўчора хадзіў ён з ёю у той, што застаўся за савецкаю мяжою, лес, наганялі на яг...»</comment>
      <origin>292022</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2409" sha1="qhi7bs95a611x6o5iug6bxmm9p90jf0" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола ўзіраўся ў яе спакойнае аблічча, на ледзь стуленыя маленькія, крыху пухленькія губы і яму прыгадалася Клімця і нядаўнае разьвітаньне, а ўспаміны аб тым, што яшчэ ўчора хадзіў ён з ёю у той, што застаўся за савецкаю мяжою, лес, наганялі на яго сум і поўнілі сэрца самотаю. Ён устаў, зрабіў некалькі крокаў, сеў і зноў доўга азіраўся на Натальлю Мітрафанаўну. Яе роўны нос, крыху закручаныя на скронях валасы, малады, кволы твар і яе прывабныя вусны, —усё прыгадвала яму Клімцю.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Мікола ня зводзіў яе вачэй і моўчкі ўзіраўся. Туга густа агарнула яго сэрца і падганяла сесьці бліжай да дзяўчыны, узяць яе за руку і ціха ды шчыра расказаць ёй аб сваім разьвітаньні.

&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;VIII&lt;/span&gt;&lt;/center&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян сядзеў за невялікім сталом, які быў засланы рудою газэтаю і ўважліва слухаў, іншы раз у знак згоды ледзь прыкметна ківаў галавою. На аксамітным крэсьле насупроць яго сядзеў невялічкі чалавек. Ён лёгка ўставаў, выпростваўся на ўвесь узрост, зноў садзіўся, і аб нечым старанна апавядаў Дзямяну. Яго круглая, ужо сівая галава, рэдкія рудыя вусы і вострынькі, клінам, нос блізка схіляліся да
Дзямяна і, напэўна, дапамагалі языку і маленькім прыплюшчаным вочкам больш дакладна вытлумачваць розныя справы. Няжывы выслухаў, напэўна, з сотню сялянскіх скаргаў, просьбаў, паведамленьняў&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>qhi7bs95a611x6o5iug6bxmm9p90jf0</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/87</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126328</id>
    <revision>
      <id>292023</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:09:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «і цяпер, мусіць, слухаў апошняга. Уважліва выслухаўшы яго, ён шчыра падзякаваў маленькаму чалавечку, устаў з-за стала і вышаў з волрэвкому.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}На дварэ ўжо панаваў густы змрок жнівеньскага вечара, і Дзямян хутка пайшоў дадому. Ён ведаў, што дома яг...»</comment>
      <origin>292023</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2499" sha1="r8rm726cg15n1firqsx2ph6ljlh2bh4" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;і цяпер, мусіць, слухаў апошняга. Уважліва выслухаўшы яго, ён шчыра падзякаваў маленькаму чалавечку, устаў з-за стала і вышаў з волрэвкому.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}На дварэ ўжо панаваў густы змрок жнівеньскага вечара, і Дзямян хутка пайшоў дадому. Ён ведаў, што дома яго чакае маці, што яна напалоханая ўчарайшым неспадзяваным арыштам, будзе хвалявацца, і калі ён ня прыдзе, пойдзе шукаць. Гэта яшчэ больш падганяла Дзямяна. Калі ён вышаў з волрэвкому, дык прыгадаў аб сваіх новых таварышох, аб неспадзяваным арышце і, мусіць, здаволены яго добрым канцом Няжывы вальней уздыхнуў і ўбачыў на гару. Ён завіхаўся і хваляваўся, бо і было чаго хвалявацца і завіхацца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Учора пасьля гэткай зусім неспадзяванае і невясёлае першае стрэчы, Дзямян прышоў дадому надта позна. Але маці яшчэ не лажылася спаць і чакала яго, а як толькі ўвайшоў Дзямян у хату, яна з трывогай запыталася:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Чаму так доўга, сыночак, там быў?.. Дзе ты гэтак загуляўся. Я-ж на цябе яшчэ і не наглядзелася, як мае быць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян насьпех расказаў ёй пра сваю сумную прыгоду і, стомлены гэтаю прыгодаю, зараз-жа лёг спаць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці разьбядавалася, доўга прасіла Дзямяна, каб ён асьцерагаўся і як села каля яго, так і прасядзела цалюткую ноч, не кладучыся і ня зьвёўшы вачэй.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Сягоньня-ж Дзямян устаў раненька і завіхаўся зьбірацца ў волрэвком. У першы-ж дзень, калі {{перанос пачатак|вырата|ваў}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>r8rm726cg15n1firqsx2ph6ljlh2bh4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/88</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126329</id>
    <revision>
      <id>292024</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:17:24Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|вырата|ваў}} яго нечаканы прыезд таварыша Макарэнкі, Няжывы пасьпеў даволі добра азнаёміцца з тым, што дзеялася ў Сьцяпанаўцы, і цьвёрда вырашыў не пакідаць гэтага сяла аж да таго часу, пакуль не наладзіць як мае быць работы і не зорганізу...»</comment>
      <origin>292024</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2572" sha1="gxlu8go04io3bavsbge40r5q2tsumfc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|вырата|ваў}} яго нечаканы прыезд таварыша Макарэнкі, Няжывы пасьпеў даволі добра азнаёміцца з тым, што дзеялася ў Сьцяпанаўцы, і цьвёрда вырашыў не пакідаць гэтага сяла аж да таго часу, пакуль не наладзіць як мае быць работы і не зорганізуе хоць-бы дзесяць чалавек, якія-б сумленна і шчыра пачалі-б тут працаваць. Гэта заданьне было нялёгкае, але іншых шляхоў ня было. Добра гэта разумеў Няжывы і яшчэ ўчора, калі зараз-жа пасьля тае прыгоды быў скліканы нечарговы сход працаўнікоў волрэвкому, ён старанна вывучаў кожнага з іх — выбіраў сабе паміж іх найбольш надзейных таварышоў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Ужо ёсьць адзін», — з усьмешкаю падумаў Дзямян пра Немацея. — «Гэты, ведаю, будзе самы надзейны», — справядліва вырашыў Няжывы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян перайшоў вялікі раўчук, які падзяліў сяло на дзьве роўныя палавіны, азірнуўся назад да волрэвкому і павярнуў у апошнюю крывую вулачку, дзе яго чакала маці.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Ён самы надзейны», — скончыў сваё меркаваньне Няжывы пра Немацея. Што гэта было так, што Дзямян ніяк не памыляўся, пра гэта яскрава сьцьвярджала ўчарашняе з ім разьвітаньне.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ну, і спрытна вы мяне стукнулі, таварыш Няжывы, — моцна ціснучы Дзямянаву далонь, рагатаў Немацей. — Зразу можна сказаць анцікмарэ, — дадаў ён у захапленьні. — Аж зоры пасыпаліся. Адно блізь-блізь… Так і паляцеў потырч! Вось гэта адразу відаць, што была рука сапраўднага пролетарыяту! Я {{перанос пачатак|ця|}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>gxlu8go04io3bavsbge40r5q2tsumfc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/89</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126330</id>
    <revision>
      <id>292025</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:22:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ця|пер}} з вамі — буду таварышом аж да сьмерці, — скончыў з нейкаю асабліваю ўрачыстасьцю Немацей.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Успаміны аб учарайшым крыху разагналі яго самотнасьць; ён прыкметна павесялеў і цяпер пачаў нават усьміхацца.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}«Як ні як...»</comment>
      <origin>292025</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2590" sha1="hj2dn82l5zwhzd3mieg6l1b0jpit22w" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|ця|пер}} з вамі — буду таварышом аж да сьмерці, — скончыў з нейкаю асабліваю ўрачыстасьцю Немацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Успаміны аб учарайшым крыху разагналі яго самотнасьць; ён прыкметна павесялеў і цяпер пачаў нават усьміхацца.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Як ні як, але адзін надзейны ўжо ёсьць», — думаў ён, падыходзячы пад хату.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямяну ўжо было вядома, што з усіх працаўнікоў Сьцяпанаўскага волрэвкому ўсяго волваенком Мацей ды Немацей начальнік Сьцяпанаўскае абароны былі комуністы. Быў яшчэ тут комуністы старшыня волрэвкому, Сердзючэнка, але яго дзён колькі назад забілі лесавікі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян Няжывы, Мацей ды Немацей — вось яны ўсе комуністы, якія меліся ўзяць на сябе ўсю працу і адказнасьць. Але гэта не палохала Няжывога. Пераконаны ў сваёй справе і працавіты, ён будзе ў дзень і ўначы сядзець у волрэвкоме і напэўна дасягне свайго. Але не зважаючы на цьвёрдае Дзямянава рашэньне і ўпартасьць, сёньня-ж ужо давялося cyстрэцца з аднэю пэўнаю перашкодаю: бандыты забілі старшыню волрэвкому, а з мясцовых на гэтую работу ня было каго паставіць. Дзямян гэта бачыў, і, хоць ён учора яшчэ заўважыў, што прэтэндэнтам на старшыню волрэвкому ўважаў сябе кожны з мясцовых дзеячоў, — усё-ж гэта мала яго цешыла. Таксама ўчора, калі нехта закрануў пытаньне аб кандыдатуры на пасаду старшыні волрэвкому, Мацей і Немацей жадалі выставіць іменна сябе, яны красамоўна выказвалі гэта сваім маўчаньнем. Учора на разьвітаньні&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>hj2dn82l5zwhzd3mieg6l1b0jpit22w</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/90</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126331</id>
    <revision>
      <id>292026</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:26:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «Макарэнка абяцаў прыслаць чалавека, але гэта, зразумела, не такая хуткая справа, таму трэба было нешта надумаць цяпер, неадкладна і нешта гэткае, якое не пасварыла-б яго з таварышамі.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}З такімі блытанымі думкамі, Дзямян не заўважыў, калі ўвайшоў...»</comment>
      <origin>292026</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2592" sha1="9j5vu4th7pyl1m5qz6d9plkmnloveau" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;Макарэнка абяцаў прыслаць чалавека, але гэта, зразумела, не такая хуткая справа, таму трэба было нешта надумаць цяпер, неадкладна і нешта гэткае, якое не пасварыла-б яго з таварышамі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}З такімі блытанымі думкамі, Дзямян не заўважыў, калі ўвайшоў у хату і як, крыху нахіліўшыся да стала, пазірала на яго ў чаканьні не крануўшыся і мусіць ня моргаючы вачыма, старая маці. Выгляд у яе быў сёньня нейкі асабліва трывожны, галава нізка, тужліва зьвісла на худую з жоўтаю абвіслаю шкураю шыю і даўно высахшыя вочы, з болем абліваліся старэчымі сьлязьмі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Дзямянка, — сказала яна ціха, і Дзямян добра адчуў у яе слове няпрыкметны неспакой.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Ён без патрэбы азірнуўся навакол, пакінуў свой куток і нэрвовым крокам падышоў бліжэй да маткі.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян ціха пасадзіў яе з краю стала на лаве і моўчкі сеў поруч з ёю. Ён зразумеў, што маці хацела сказаць нешта сур’ёзнае, надзвычайнае, што яна думала пра яго ўвесь дзень, і пачаў моўчкі чакаць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Сны мне сьняцца дрэнныя,
дзіцятка, — пачала яна ціха. — Сьніцца, што палотны ўсё расьцілаю. А ты з Мікітам абгортваецеся імі. Страшна мне, сынку… Страшна, дзіцятка, — казала яна, і траслася ўсім целам. Маці падняла вочы на Дзямяна, устала і, каб не паваліцца, учапілася за Дзямянаву руку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я яго качаю, а вы прыходзіце, зьбіраеце ў сувоі, а я расьцілаю. Страшна мне, сынку, сьмерці баюся… не сваёй, дзіцятка, — у страшнай роспачы прамовіла яна.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>9j5vu4th7pyl1m5qz6d9plkmnloveau</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/91</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126332</id>
    <revision>
      <id>292027</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:32:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Дзямян маўчаў. Ён ціха, ледзь прыкметна гладзіў яе худую, падобна да тонкае высушанае дошчачкі, руку сваёю і нічога не адказваў.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Ня будзе ўжо яго… Варажбітка тады схлусіла… Ня вернецца… Ня будзе…&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Мікіты? — амаль шэптам з...»</comment>
      <origin>292027</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2487" sha1="0lg7ia3qquzs5h9e7vwoc8l9rqxh336" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян маўчаў. Ён ціха, ледзь прыкметна гладзіў яе худую, падобна да тонкае высушанае дошчачкі, руку сваёю і нічога не адказваў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ня будзе ўжо яго… Варажбітка тады схлусіла… Ня вернецца… Ня будзе…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мікіты? — амаль шэптам запытаўся Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ага, — яшчэ цішэй прамовіла маці і прытуліла да вачэй сухі кулак. — А я ўсё спадзявалася… Прыглядалася на дарогу, чакала вас абодвух. Прыходзяць-жа чужыя дзеці, а яго няма… Два гадкі вось ужо мінула…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці галасіла.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян зноў успомніў далёкае дзяцінства, вайну, бацьку, Мікіту.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян любіў свайго малодшага брата і цяпер, калі ішоў з арміі дадому, ён думаў аб ім усю дарогу і вельмі хваляваўся. «Дома ён ці няма? Дома ці няма?» — трывожыў сябе думкамі Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Палаяўшыся з кіраўнікамі мясцовае ўлады і зазлаваўшы за нешта на іх, Мікіта раптам зьнік з Сьцяпанаўкі і ўжо больш не вярнуўся.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Седзячы поруч з маткаю, Дзямян успамянуў, як калісьці яны з братам працавалі, як разам хадзілі ў поле і амаль штодня бегалі ўдвух сустракаць бацьку. Дзямян згадаў, як цяжка плакаў Мікіта, як разьвітваліся з ім, калі ён ішоў у Чырвоную гвардыю. Тады Мікіта прасіў Дзямяна ня ісьці, плакаў, ня пускаў, нават схаваў Дзямянавы боты, а калі зразумеў, што яго тут ня сіла — шчыра і доўга прасіў вярнуцца хутчэй дадому, асьцерагацца там, не забывацца пра іх.&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>0lg7ia3qquzs5h9e7vwoc8l9rqxh336</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/92</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126333</id>
    <revision>
      <id>292028</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:48:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «А потым, калі Дзямян праз год вярнуўся дадому з Чырвонае гвардыі, Мікіта быў ужо зусім ня той. Ён відавочна падрос, ня спыняў больш Дзямяна і ўжо не хаваў яго боты, каб пакінуць дома.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Даўно гэта было, — прашаптаў Дзямян. — Даўно, — прамовіў ён у...»</comment>
      <origin>292028</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2572" sha1="5t5rp4vok614v5jmb8nas6qujv5c4mr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;А потым, калі Дзямян праз год вярнуўся дадому з Чырвонае гвардыі, Мікіта быў ужо зусім ня той. Ён відавочна падрос, ня спыняў больш Дзямяна і ўжо не хаваў яго боты, каб пакінуць дома.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Даўно гэта было, — прашаптаў Дзямян. — Даўно, — прамовіў ён уголас.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}А калі маці, урэшце, крыху сьцішылася і падняла галаву, Дзямян чамусьці нясьмела глянуў ёй у твар. Яго сустрэлі халодныя заплаканыя вочы і амаль што суровы голас:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А ты ня слухаеш мяне, сыночак. Табе ня шкода Мікіты. Ты аб ім не хварэеш, як твая маці. Забыўся пра яго, — кінула яна з дакорам і зноў загаласіла.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}У Дзямяна з болем сьціснулася сэрца і адразу моташна, нібы ад хмелю, закруціла ў галаве. Вейкі ў яго часта і балюча заморгалі, і раптам з-пад іх зусім
неспадзявана пасыпаліся сьлёзы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мама, я галаву за яго аддаў-бы, — прамовіў ён з нейкаю асабліваю хваравітасьцю, усхвалёваны завіхаўся выціраць пальцамі заплаканыя вочы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Я хоць на імшу дам за яго, сынку. З тваіх ніхто аб гэтым ведаць ня будзе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мама, — сказаў Дзямян. І ў яго голасе пачулася зьдзіўленьне і рашучы протэст. Маці глянула на яго вачыма поўнымі тугі, і густыя буйныя сьлёзы залілі жоўтую скуру яе завостраных сківіц.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яна ўстала з лавы і насупіўшыся падняла цяжкае века, дастала са скрыні маленькі белы пакуначак і асьцярожна палажыла яго каля сябе. Далей Дзямян бачыў, як яна з яшчэ большай асьцярогаю пачала яго&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>5t5rp4vok614v5jmb8nas6qujv5c4mr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/93</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126334</id>
    <revision>
      <id>292029</id>
      <timestamp>2026-07-11T10:58:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «разгортваць і як разгарнула і нерашуча падняла галаву і зірнула на яго.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— Што гэта, мама? — вырашыў дапамагчы ёй Дзямян.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Яна нічога не адказала, нібы ня ведаючы, што зрабіць, пералажыла пакуначак у другую руку і, відавочна хвалюючыся,...»</comment>
      <origin>292029</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2555" sha1="lpz2tp5ns04u6dg6fg91j9to0l87366" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;разгортваць і як разгарнула і нерашуча падняла галаву і зірнула на яго.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Што гэта, мама? — вырашыў дапамагчы ёй Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яна нічога не адказала, нібы ня ведаючы, што зрабіць, пералажыла пакуначак у другую руку і, відавочна хвалюючыся, падышла да сына.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Гэта табе Мікіта пакінуў. — І маці дала Дзямянуневялічкі, згорнуты ўдвое, ліст паперы.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян узяў гэту паперу, скоранька разгарнуў і адразу-ж спазнаў Мікітаву руку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Прачытай, сынок! Я давала чытаць, але зразумела з яго мала. — Дзямян на знак згоды кіўнуў галавой і павольна пачаў ёй чытаць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}«Даражэнькі Дзямян! Памятаеш, спачатку рэволюцыі мы з табою прысягнулі над штылетамі. Гэта было надта романтычна, можа нават крыху тэатральна, але гэтая прысяга застаецца мне назаўсёды. Я не магу здрадзіць свайму народу. Памятаеш, спачатку рэволюцыі ты казаў (гэта было яшчэ да таго, як ты пайшоў у Чырвоную армію): «Украіна шмат цярпела, цяпер яна зможа адрадзіцца, расьці, квітнець. Няма ўжо княжага цара, няма ліхіх паноў, мы вольныя. Мы гаспадары свайго жыцьця». Памятаеш. Ты, Дзямян, думаю, не забыўся на гэта. Ты пайшоў у Чырвоную армію — я верыў, што ты ваюеш за Украіну. Нават я хацеў ісьці ў Чырвоную армію — ты ня пусьціў. Я застаўся тут. Пабачыў, што тут дзеецца, адчуў, як тыя-ж самыя, нашыя сяляне, якія дарваліся да ўлады, ненавідзяць нашу Украіну, нават нашу мову {{перанос пачатак|ненаві|дзяць}}&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>lpz2tp5ns04u6dg6fg91j9to0l87366</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/94</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126335</id>
    <revision>
      <id>292030</id>
      <timestamp>2026-07-11T11:03:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ненаві|дзяць}}. Я далей не магу быць разам з імі. Я пайшоў. Куды — ня пытай. Бывай, Дзямян, бывай мой любы! Мусіць, ніколі ўжо ня ўбачымся».&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Дзямян згарнуў ліст і моўчкі аддаў яго матцы. Яна ўзяла яго ад Дзямяна і моўчкі схавала за паз...»</comment>
      <origin>292030</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2366" sha1="msu369jsatuqmt3kv3c5jrinmbs03qo" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;{{перанос канец|ненаві|дзяць}}. Я далей не магу быць разам з імі. Я пайшоў. Куды — ня пытай. Бывай, Дзямян, бывай мой любы! Мусіць, ніколі ўжо ня ўбачымся».&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян згарнуў ліст і моўчкі аддаў яго матцы. Яна ўзяла яго ад Дзямяна і моўчкі схавала за пазуху.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Перад акном хутка мільганула вялікая постаць.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці ўстала і пайшла ў парог. Але не пасьпела зрабіць яна і некалькі крокаў, як дзьверы хутка расчыніліся насьцеж і праз парог пераступіў Немацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Драствуйце, мамаша! — весела прамовіў ён да бабулькі. — А мы ўчора, ведаеце, амаль ня прыкоцалі вашага сына…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Немацей весела зарагатаў, а калі ўбачыў, што бабулька нават і ня зьбіралася адказаць яму, пайшоў да Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці зірнула яму ўсьлед і, нібы не зразумеўшы, пра што ён сказаў, зьдзіўлена падняла сухія плечы і адышлася да прыпечку.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Як маемся, таварыш Няжывы, і бацька мой даражэнькі, хрышчоны!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян моўчкі сьціснуў яго руку. Немацей сеў поруч з ім, і крыху не разумеючы, чаго-б цяпер Дзямяну сумаваць, калі ўчора так добра ўсё скончылася, з запытаньнем зірнуў яму ў твар.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян таксама ўважліва, доўга паглядзеў на Немацея.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Невясёлыя вы сёньня, — сказаў ён, памаўчаўшы. — Нічога, усё мінецца. Я ведаю… Гэта бывае. Сёньня шмат было працы. Я бачыў…&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>msu369jsatuqmt3kv3c5jrinmbs03qo</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/95</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126336</id>
    <revision>
      <id>292031</id>
      <timestamp>2026-07-11T11:12:46Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|1.5em}}Дзямян не адказваў. Ён паволі ўстаў з лавы і цяжкаю хадою патупаў у парог.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}— А я гэта, ведаеце, да вас з важнаю патрэбаю, таварыш Няжывы. Вас клічуць безадкладна ў волрэвком.&lt;/br&gt; {{gap|1.5em}}Дзямян з запытаньнем зірнуў на Немацея, і той, напэўна,...»</comment>
      <origin>292031</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2373" sha1="ltldg6sbqntc0h2ljcuv16hgmm6fzjc" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян не адказваў. Ён паволі ўстаў з лавы і цяжкаю хадою патупаў у парог.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— А я гэта, ведаеце, да вас з важнаю патрэбаю, таварыш Няжывы. Вас клічуць безадкладна ў волрэвком.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян з запытаньнем зірнуў на Немацея, і той, напэўна, зразумеўшы яго, вытлумачыў ужо больш дакладна:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Там таварыш Гуска, значыцца, наш начальнік коннае і першае міліцыі Сьцяпанаўскага раёну, хоча прышлёпнуць адну настаўніцу. За контррэволюцыю, кажа ён. Я, звычайна, супроць гэтага i кажу яму: калі ўжо прышлёпнуць, дык трэба ведаць, як і за што. Вось вы ўчора сапраўды справядліва казалі мне. Трэба ведаць за што. Так! Па маіх прыкметах, дык яна поўнасьцю наша. Дзяцей добра вучыць, закон божы даўно зьнішчыла, абразоў у яе няма — я сам бачыў, інтэрнацыянал — ажно гарыць, калі з дзяцьмі
сьпявае. Сапраўды, баба — хоць куды. Наша, як мне здаецца, а там убачыш. Можа яна адно так для вока людзкога, — скончыў Немацей.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян стаяў поруч з маткаю, нічога не адказваў і ня пытаў у яго.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Немацея нэрвавала гэта і ён не знаходзіў сабе месца, хадзіў вялікімі крокамі ад стала ў парог, ад лавы да парогу, на мінуту садзіўся на лаву, паглядаў у акно і ўсё больш нецярпліва паглядзеў на Дзямяна.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Можа вы на мяне ўгневаліся, таварыш сакратар? — неспадзявана запытаўся ён у Дзямяна. —&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>ltldg6sbqntc0h2ljcuv16hgmm6fzjc</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/96</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126337</id>
    <revision>
      <id>292032</id>
      <timestamp>2026-07-11T11:17:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Не правераная */ Новая старонка: «Яно-ж, ведаеце, хіба чалавека пазнаеш па абліччы! Можа і бандыт. Вось аб тэй настаўніцы… Абразоў у яе і ў заводзе няма, інтэрнацыянал, кажу, узімку, як пацеры кожнае раніцы. А што ў яе на душы, што яна думае? Чорт яе ведае, што яна думае, — скончыў ён у адказ с...»</comment>
      <origin>292032</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2063" sha1="tg2679cmw3fnb1526r84ks9zmh9q7gr" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;1&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;Яно-ж, ведаеце, хіба чалавека пазнаеш па абліччы! Можа і бандыт. Вось аб тэй настаўніцы… Абразоў у яе і ў заводзе няма, інтэрнацыянал, кажу, узімку, як пацеры кожнае раніцы. А што ў яе на душы, што яна
думае? Чорт яе ведае, што яна думае, — скончыў ён у адказ сам сабе.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Мама, — з нейкім асаблівым болем, ціха сказаў Дзямян.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Маці кінула поркацца каля свайго чарэп’я і адвярнулася да яго. Яна чакала, а Дзямян маўчаў, так, нібы ня мог ёй прамовіць, нібы ня меў ён сілы сказаць тое,
аб чым думаў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Лепш-бы мяне, мама, хай дзе-небудзь забілі, чым каб забілі яго…&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яна цяжка, спалохана прыпала
да сына, нешта ледзь чутна прашаптала і засьцерагаючы, з просьбаю прамовіла:&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Бога ты не баішся, сыночак! Што ты на сябе бяду наклікаеш, Дзямянка!&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Дзямян адышоўся ад яе, знайшоў сваю вынашаную шапку, падперазаўся і, не сказаўшы ані слова, хутка пайшоў за Немацеем.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}— Ты-ж нічога ня еў ад самага раньня, зьеш хаця, — гукнула маці, але Дзямян не пачуў.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}Яна адышлася ад прыпечка і прытулілася да цёмнага акна. Маці пазірала Дзямяну ўсьлед, сачыла, як выходзіў ён з варот, і плакала.&lt;/br&gt;&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>tg2679cmw3fnb1526r84ks9zmh9q7gr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>Старонка:Сустрэча (1932).pdf/97</title>
    <ns>104</ns>
    <id>126338</id>
    <revision>
      <id>292033</id>
      <timestamp>2026-07-11T11:21:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>RAleh111</username>
        <id>4658</id>
      </contributor>
      <comment>/* Праблематычная */</comment>
      <origin>292033</origin>
      <model>proofread-page</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2682" sha1="7wsded3qoqd4jzhsa1rz7x1k5xbivj8" xml:space="preserve">&lt;noinclude&gt;&lt;pagequality level=&quot;2&quot; user=&quot;RAleh111&quot; /&gt;&lt;/noinclude&gt;
&lt;center&gt;&lt;span style=&quot;font-family:Times New Roman; font-size: 110%;&quot;&gt;IX&lt;/span&gt;&lt;/center&gt;
{{gap|1.5em}}Ад станцыі Байракі да станцыі Яснаполь сто двац
цаць кілёмэтраў. Гэтую адлегласьць з дзесяткам ін-
шых між імі безназоўных станцый Мікола ехаў ужо
два дні. Дзьве пары па дваццаць чатыры гадзіны
ехаў ён і ня ведаў калі-ж, урэшце, цягнік прыедзе ў
Яснаполь. Але гэтага ня ведаў нат сам машыніст цяг
ніка, і, здаецца, гэта зусім яго ня цікавіла. Затое
Яснаполем цікавіліся ўсе, хто ехаў у цягніку. Ад «па-
важанага пастаўшчыка» збожжа і мукі на паўночны
рынак да апошняга мяшэчніка, які ледзь прычапіўся
да «буферы» апошняга вагону, усе да аднаго і адноль-
кава цікавіліся Яснаполем. І што было ў іншым над-
звычайнага дык гэта тое, што, сабраная з усіх за-
куткаў савецкае зямлі, разрозьненая вялікаю мурава-
наю сьцяною сваіх дробных клункавых інтарэсаў, гэта
плойма ў некалькі тысяч людзей з аднолькаваю ра-
дасьцю гаварыла гэта слова. Усе цярпелі да Яснаполя
і ўсе палка жадалі як мага хутчэй даехаць туды.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}
Справа ў тым, што зараз-жа за Яснаполем быў ка-
нец доўгага, аж ад Карпат, украінскага горнага ма
сыву, і далей цягнік ішоў ужо амаль увесь час з па-
кату. Тады значна хутчэй ён падаваўся ўперад і меў
шмат менш прыпынкаў, на якіх паравоз рашуча ад-
маўляўся везьці. Ён стаяў і стаяў аж датуль, пакуль
некалькі тысячнае насельніцтва цягніка ня зносіла
усіх крыжоў з могілак ці дзесятак другі платоў у яго
пражорнае чэрава, і да таго часу, пакуль памочнік
машыніста не канчаў зьбіраць плату за дарогу.&lt;/br&gt;
{{gap|1.5em}}
95&lt;noinclude&gt;&lt;/noinclude&gt;</text>
      <sha1>7wsded3qoqd4jzhsa1rz7x1k5xbivj8</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>