Вікікрыніцы
bewikisource
https://be.wikisource.org/wiki/%D0%93%D0%B0%D0%BB%D0%BE%D1%9E%D0%BD%D0%B0%D1%8F_%D1%81%D1%82%D0%B0%D1%80%D0%BE%D0%BD%D0%BA%D0%B0
MediaWiki 1.47.0-wmf.11
first-letter
Мультымедыя
Адмысловае
Размовы
Удзельнік
Размовы з удзельнікам
Вікікрыніцы
Размовы пра Вікікрыніцы
Файл
Размовы пра файл
MediaWiki
Размовы пра MediaWiki
Шаблон
Размовы пра шаблон
Даведка
Размовы пра даведку
Катэгорыя
Размовы пра катэгорыю
Аўтар
Размовы пра аўтара
Старонка
Размовы пра старонку
Індэкс
Размовы пра індэкс
TimedText
TimedText talk
Модуль
Размовы пра модуль
Event
Event talk
Старонка:Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf/1
104
17594
293111
275946
2026-07-18T21:11:36Z
Gleb Leo
2440
293111
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{Цэнтар|'''М. В. Доўнар-Запольскі.'''}}
{{block center/s}}
{{Xxx-larger|<u>{{Разьбіўка|Асновы}}<br />{{Водступ|2|em}}Дзяржаўнасьці<br />{{Водступ|2|em}}{{Разьбіўка|Беларусі}}.</u>}}
{{block center/e}}
{{Цэнтар|Выданьне Міністэрства Беларускіх Спраў.}}
{{накіравальная рыса|5em}}
{{накіравальная рыса|5em}}
{{накіравальная рыса|5em}}
{{Цэнтар|{{Разрадка|Городно.}}}}
{{Цэнтар|1919.}}<noinclude></noinclude>
kjuty2rppchsw8d8g4a68giarjlltyn
293112
293111
2026-07-18T21:11:54Z
Gleb Leo
2440
293112
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{Цэнтар|'''М. В. Доунар-Запольскі.'''}}
{{block center/s}}
{{Xxx-larger|<u>{{Разьбіўка|Асновы}}<br />{{Водступ|2|em}}Дзяржаўнасьці<br />{{Водступ|2|em}}{{Разьбіўка|Беларусі}}.</u>}}
{{block center/e}}
{{Цэнтар|Выданьне Міністэрства Беларускіх Спраў.}}
{{накіравальная рыса|5em}}
{{накіравальная рыса|5em}}
{{накіравальная рыса|5em}}
{{Цэнтар|{{Разрадка|Городно.}}}}
{{Цэнтар|1919.}}<noinclude></noinclude>
380y90j3t0dpsfllz9hxm5ao18pk9wx
Старонка:Будучыня (1947).pdf/1
104
81446
293101
292446
2026-07-18T20:38:55Z
Gleb Leo
2440
293101
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="By-isti" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:20em; border:4px solid black}}
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|{{Разьбіўка|ЭДУАРД<br />САМУЙЛЁНАК}}}}|памер=120%}}
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|БУДУЧЫНЯ}}|памер=300%}}
{{Цэнтар|{{Срэбны|{{Разьбіўка|РАМАН}}}}|памер=120%}}
[[Файл:Будучыня (1947). Малюнак 1.jpg|150px|center]]
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|ДЗЯРЖАЎНАЕ ВЫДАВЕЦТВА БССР<br />МІНСК 1947}}}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
3hstjqdytb22cl8taan0pef2wc5w03a
293104
293101
2026-07-18T20:50:03Z
Gleb Leo
2440
293104
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="By-isti" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:20em; border:4px solid black}}
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|{{Разьбіўка|ЭДУАРД<br />САМУЙЛЁНАК}}}}|памер=120%}}
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|БУДУЧЫНЯ}}|памер=300%}}
{{Цэнтар|{{Срэбны|{{Разьбіўка|РАМАН}}}}|памер=120%}}
[[Файл:Будучыня (1947). Малюнак 1.jpg|120px|center]]
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|ДЗЯРЖАЎНАЕ ВЫДАВЕЦТВА БССР<br />МІНСК 1947}}}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
f2o5oyy85xq5f89wi3r42t1jgf0m4d0
293114
293104
2026-07-18T21:14:21Z
Gleb Leo
2440
293114
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="By-isti" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:20em; border:4px solid black}}
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|{{Разьбіўка|ЭДУАРД<br />САМУЙЛЁНАК}}}}|памер=120%}}
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|БУДУЧЫНЯ}}|памер=300%}}
{{Цэнтар|{{Срэбны|{{Разьбіўка|РАМАН}}}}|памер=120%}}
[[Файл:Будучыня (1947). Малюнак 1.jpg|100px|center]]
{{Цэнтар|{{Аліўкавы|ДЗЯРЖАЎНАЕ ВЫДАВЕЦТВА БССР<br />МІНСК 1947}}}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
fesnbk753aaa9rfwp7qjk2j9dw6m0vv
Старонка:Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf/20
104
118489
293109
275962
2026-07-18T21:06:39Z
Gleb Leo
2440
293109
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:25em; border:3px solid black}}
{{ц|2-гі год.}}
{{Накіравальная рыса|6em|height=1px}}
{{ц|'''у {{Разьбіўка|КІЕВІ}} выдаецца'''}}
{{АРЦ|беларуская грамадзянская, літэратурная і экономічная часопісь}}
{{Цэнтар|„Беларускае<br />{{Водступ|4|em}}Рэхо“|памер=200%}}
{{ц|{{Разрадка|пры учасьцці}}}}
{{ц|'''вядомых беларускіх дзеячоу прафэсароу і пісьменнікоу:'''}}
{{АРЦ|А. Бурбіса, Я. Варонкі, прафэсара М. Доунар-Запольскаго, Я. Дылы, прафэсара Э. Карскаго, Л. Леушчэнкі, С. Некрашэвіча, А. Новіны, А. Смоліча, П. Трэмповіча, Э. Хлебцэвіча, А. Цвікевіча і інш.}}
{{ц|○○○}}
{{ц|{{Разрадка|'''Адрэс Рэдакцыі:'''}}}}
{{Разрадка|'''КІЕУ'''}}. Фундуклевская вул., 42.
{{Калёнтытул|right=Беларусская Гандлевая Палата.}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
6sfasq2mmnt59xhnc5jnqt33nypq7zg
293110
293109
2026-07-18T21:07:01Z
Gleb Leo
2440
293110
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:25em; border:3px solid black}}
{{ц|2-гі год.}}
{{Накіравальная рыса|4em|height=2px}}
{{ц|'''у {{Разьбіўка|КІЕВІ}} выдаецца'''}}
{{АРЦ|беларуская грамадзянская, літэратурная і экономічная часопісь}}
{{Цэнтар|„Беларускае<br />{{Водступ|4|em}}Рэхо“|памер=200%}}
{{ц|{{Разрадка|пры учасьцці}}}}
{{ц|'''вядомых беларускіх дзеячоу прафэсароу і пісьменнікоу:'''}}
{{АРЦ|А. Бурбіса, Я. Варонкі, прафэсара М. Доунар-Запольскаго, Я. Дылы, прафэсара Э. Карскаго, Л. Леушчэнкі, С. Некрашэвіча, А. Новіны, А. Смоліча, П. Трэмповіча, Э. Хлебцэвіча, А. Цвікевіча і інш.}}
{{ц|○○○}}
{{ц|{{Разрадка|'''Адрэс Рэдакцыі:'''}}}}
{{Разрадка|'''КІЕУ'''}}. Фундуклевская вул., 42.
{{Калёнтытул|right=Беларусская Гандлевая Палата.}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
cwuqnqedfwox8qiyl6njatiucwkvqx2
Старонка:Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf/18
104
118500
293105
275960
2026-07-18T20:51:22Z
Gleb Leo
2440
293105
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:20em; border:4px solid black}}
{{ц|АД 2-го ЛЮТАГО 1919 ГОДА|памер=180%}}
{{ц|у}}
{{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|ГОРОДНІ}}'''|памер=200%}}
{{ц|ВЫДАЕЦЦА}}
{{АРЦ|соцыялістычная, літэратурная, грамадзянская і экономічнай газэта на беларускай і расейскай мовах}}
{{Цэнтар|'''„БЕЛАРУСКІ'''<br />'''{{Водступ|4|em}}НАРОД.“'''|памер=200%}}
{{АРЦ|У газэці друкуюцца творы лепшых беларускіх пісьменнікоу і усе апошніе весткі беларускаго руху, а так сама распаражэньня і кроніка Літоускаго Ураду і Міністэрства Беларускіх Спрау.}}
{{ц|''Рэдактар-Выдавец'' '''М. О. Засецкі.'''}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
bji06vbzxocfcgvvfuwtxb1w03tb640
293106
293105
2026-07-18T20:57:50Z
Gleb Leo
2440
293106
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:25em; border:4px solid black}}
{{ц|АД 2-го ЛЮТАГО 1919 ГОДА|памер=180%}}
{{ц|у}}
{{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|ГОРОДНІ}}'''|памер=200%}}
{{ц|ВЫДАЕЦЦА}}
{{АРЦ|соцыялістычная, літэратурная, грамадзянская і экономічнай газэта на беларускай і расейскай мовах}}
{{Цэнтар|'''„БЕЛАРУСКІ'''<br />'''{{Водступ|4|em}}НАРОД.“'''|памер=200%}}
{{АРЦ|У газэці друкуюцца творы лепшых беларускіх пісьменнікоу і усе апошніе весткі беларускаго руху, а так сама распаражэньня і кроніка Літоускаго Ураду і Міністэрства Беларускіх Спрау.}}
{{ц|''Рэдактар-Выдавец'' '''М. О. Засецкі.'''}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
bc2yq4p9q1kso5fpnpatf64qeghobjb
293108
293106
2026-07-18T21:01:00Z
Gleb Leo
2440
293108
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:25em; border:3px solid black}}
{{ц|АД 2-го ЛЮТАГО 1919 ГОДА|памер=180%}}
{{ц|у}}
{{Цэнтар|'''{{Разьбіўка|ГОРОДНІ}}'''|памер=200%}}
{{ц|ВЫДАЕЦЦА}}
{{АРЦ|соцыялістычная, літэратурная, грамадзянская і экономічнай газэта на беларускай і расейскай мовах}}
{{Цэнтар|'''„БЕЛАРУСКІ'''<br />'''{{Водступ|4|em}}НАРОД.“'''|памер=200%}}
{{АРЦ|У газэці друкуюцца творы лепшых беларускіх пісьменнікоу і усе апошніе весткі беларускаго руху, а так сама распаражэньня і кроніка Літоускаго Ураду і Міністэрства Беларускіх Спрау.}}
{{ц|''Рэдактар-Выдавец'' '''М. О. Засецкі.'''}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
7mjcw0wuyev7u9x7412y288vpog1hcg
Старонка:Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf/19
104
118501
293107
275961
2026-07-18T21:00:49Z
Gleb Leo
2440
293107
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:25em; border:3px solid black}}
{{ц|{{Разьбіўка|НОВАЯ КНІГА}}.}}
{{Цэнтар|[[Аўтар:Антон Луцкевіч|А. I]].}}
{{Цэнтар|'''„[[Усходняя Беларусь (1918)|УСХОДНЯЯ БЕЛАРУСЬ]].“'''|памер=200%}}
{{ц|Статыстычные і гістарычные матэр‘ялы.}}
{{ц|{{Разрадка|Выданьне}}}}
{{Водступ|2|em}}Народнаго Сэкрэтарыяту<br/>Міжнародных Спрау
{{ц|Беларускай Народнай Рэспублікі.}}
{{ц|Цэна 40 кап.}}
{{ц|'''Прадаецца ва усіх беларускіх кнігарнях.'''}}
{{Накіравальная рыса|6em|height=2px}}
{{ц|'''БЕЛАРУСКІЯ КНІГІ'''}}
{{АРЦ|(красная літэратура, школьныя падручнікі, тэатральныя творы і інш.)}}
{{ц|{{Разрадка|у Городні}}}}
{{ц|'''Прадаюцца у кнігарні'''}}
{{ц|'''''І. Іберскаго.'''''|памер=140%}}
{{ц|'''Саборная вуліца.'''}}
{{Няма выявы}}
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
mtvdttf8o2whmv3ttc4zvjab3wowqzu
293113
293107
2026-07-18T21:13:46Z
Gleb Leo
2440
293113
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Gabix" /></noinclude>{{block center/s|style=width:100%; max-width:25em; border:3px solid black}}
{{ц|{{Разьбіўка|НОВАЯ КНІГА}}.}}
{{Цэнтар|[[Аўтар:Антон Луцкевіч|А. I]].}}
{{Цэнтар|'''„[[Усходняя Беларусь (1918)|УСХОДНЯЯ БЕЛАРУСЬ]].“'''|памер=200%}}
{{ц|Статыстычные і гістарычные матэр‘ялы.}}
{{ц|{{Разрадка|Выданьне}}}}
{{Водступ|2|em}}Народнаго Сэкрэтарыяту<br/>Міжнародных Спрау
{{ц|Беларускай Народнай Рэспублікі.}}
{{ц|Цэна 40 кап.}}
{{ц|'''Прадаецца ва усіх беларускіх кнігарнях.'''}}
{{Накіравальная рыса|6em|height=2px}}
{{ц|'''БЕЛАРУСКІЯ КНІГІ'''}}
{{АРЦ|(красная літэратура, школьныя падручнікі, тэатральныя творы і інш.)}}
{{ц|{{Разрадка|у Городні}}}}
{{ц|'''Прадаюцца у кнігарні'''}}
{{ц|'''''І. Іберскаго.'''''|памер=140%}}
{{ц|'''Саборная вуліца.'''}}
[[Файл:Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня). Узор 1.png|150px|center]]
{{block center/e}}<noinclude></noinclude>
4od33iy3nsjvabkp1ai7qk1ot0am48j
Асновы Дзяржаўнасьці Беларусі (1919, Горадня)
0
118522
293103
278814
2026-07-18T20:48:42Z
Gleb Leo
2440
293103
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Асновы дзяржаўнасці Беларусі
| аўтар = Мітрафан Доўнар-Запольскі
| пераклад =
| секцыя = Гістарычная праца
| год = 1919 год
| папярэдні =
| наступны =
| анатацыі = Іншыя публікацыі гэтага твора: [[Асновы дзяржаўнасці Беларусі]]
}}
<pages index="Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf" from="1" to="1" />
{{разрыў старонкі|тэкст=}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf" from="5" to="17" />
-----------
{{Крыніцы}}
{{Выроўніваньне-канец}}
{{разрыў старонкі|тэкст=}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf" from="18" to="18" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{разрыў старонкі|тэкст=}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf" from="19" to="19" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{разрыў старонкі|тэкст=}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Асновы дзяржаўнасьці Беларусі (1919).pdf" from="20" to="20" />
{{Выроўніваньне-канец}}
{{PD-old-70}}
[[Катэгорыя:Творы 1919 года]]
[[Катэгорыя:Творы, выдадзеныя ў Гродне]]
f7r6yaaajt8sknydapje9vr1rn74y6w
Старонка:Романов Е. Р. Бѣлорусскій сборнікъ. Томъ первый. Губерніѧ могилевскаѧ. Выпускъ третий. Сказки. Витебскъ. 1887.pdf/58
104
124803
293102
289458
2026-07-18T20:46:03Z
Gleb Leo
2440
293102
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Gabix" /></noinclude><section begin="27"/>дорогахъ! И огню не знаешъ якъ сѣчь! Разгонися, да лобомъ у пень! А я пойду у дровы, принясу макушку дровъ!...» Тольки што пошовъ у дровы козёлъ, яго стрѣчаець вовкъ. Козелъ на барана̀ ужо кричиць: «ай, братъ во ёнъ вовкъ! Дзяржи тамъ яго, я сичасъ буду на помогу, мы яго поймаемъ!» Етый вовкъ отъ ихъ на ўходало ударивъ, пошовъ отъ ихъ уцекаць.
{{Водступ|2|em}}Собрались козелъ да баранъ изновъ укучу. «Намъ, говора, не́коли цяпло раскладаць тутъ, — ёнъ вернетца зновъ назадъ!» И пошли съ того мѣста лѣсомъ. Приходзюць — стоиць ель густая. «Полѣземъ, братъ баранъ, сюды на ету ель!» — Вратъ, говора, я ня ўзлѣзу! — «Идзёмъ за панибратьця, дакъ я цябе ня кину, будзешъ и ты на елцы!» Узявъ, подсадзивъ яго на первые сучки. Лёгъ ёнъ пузомъ на сучча, няможець дзѣйствоваць — ноги висяць. А козелъ попрыгавъ на самую макушку.
{{Водступ|2|em}}А вовкъ тэй, якъ бѣгъ отъ ихъ, и стрѣвъ лисицу. «Мовчи, кажець, кумочка! Мяне сягоньни хоцѣли ўбиць нѣйкихъ два во́ины!» — Што тамъ за воины? Побягимъ мы ихъ на́йдземъ. Вядзи къ томъ мѣсту мяне! — «Ну, по́йдземъ сабѣ, я зводжу цябе на тое мѣсто, дзѣ яны были!» Пришли яны на тое мѣсто — ихъ ужо нема. Ины ударили на ўдогонъ ужо за ими: лисица бягиць уперадзѣ и нюхаець по слядахъ, а вовкъ за ей бягиць. Прибягаюць яны къ ёлды къ той — лисица на вовка и говориць: поцеряла, братъ, сляды! Бѣгала, бѣгала вокругъ ёлки, усё шукала слядовъ. Тоды говориць: стой, говориць, сядзимъ: я ў карты поворожу! Сѣли яны кружкомъ коло ёлки коло етой. Барану жъ тому няўдосугъ сядзѣць на томъ на суччу: цеперься ёнъ сядзиць тамъ! Дакъ ёнъ ажно с..ць пусцивъ съ сучча съ того, да прямо на карты на тыя... Тоды лисица кажець на вовка: нагни, братъ, голову, а то дожжъ карты намоча!
{{Водступ|2|em}}Етый баранъ потомъ висѣвъ, висѣвъ, ды тоды шмякъ! На вовка на етаго звалився, якъ яны сидзѣли, ето, ворожили. Козелъ тоды кричиць: «дзяржи ворожбичку! дзяржи ворожбичку! И вовкъ и лисица скорѣй уцекаць!..
{{Водступ|2|em}}А баранъ съ козломъ пошли ужо уходъ, куды хоцѣли. Ня тамъ бывъ, медъ-вино пивъ, и ў роци ня було, и по бородзѣ не цякло.
{{Водступ|2|em}}''С. Надѣйковичи, климовицк. у.''
{{Водступ|2|em}}{{smaller|Кр. Иванъ Константиновъ 25 лѣтъ, неграмотный.}}
[[Файл:Бѣлорусскій сборникъ (1885—1912). Выпускъ 3. Узор 3.png|100px|center]]<section end="27"/><noinclude></noinclude>
d2ahiwxcuztdxtxppiycmuqd7krihoi
Старонка:Волаты (1929).pdf/11
104
124867
293034
289623
2026-07-18T13:44:29Z
Gleb Leo
2440
293034
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|валатоў|камі}} на тэрыторыі паміж Полацкам і Лепелем[[Волаты (1929)/Увагі#37)|<sup>37</sup>)]], ды ў віцебскім краёвым
слоўніку слова валатоўка азначае курган[[Волаты (1929)/Увагі#38)|<sup>38</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Працягваючы свае адшуканьні, я ў лютым месяцы 1928 году праверыў картатэку Катэдры археолёгіі Інстытуту беларускай культуры і выявіў, што называюць курганы валатоўкамі ў сучасным сянскім раёне віцебскай акругі і вушацкім раёне полацкай акругі, а таксама ў б.б. бярэзаньскай, бягомльскай, вітуніцкай, красналуцкай і валасевіцкай валасьцёх б. барысаўскага павету і б. краснапольскай воласьці б. калінінскага павету.
{{gap|2em}}Значыць і ўсе новыя весткі сьцьверджвалі называньне курганоў валатоўкамі па ўсёй Беларусі, апрача яе крайняга захаду. Усё-ж, улічваючы, што да гэтага часу <div style="float: right; width: 250px; margin-right: 15px; margin-top: 5px; margin-bottom: 5px; text-align: center;">
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 1.jpg|center|frameless|250px]]
{{smaller|Картаграма атрыманых адказаў на анкету 1928 г. аб волатах}}</div> спэцыяльна ніхто яшчэ гэтым пытаньнем не займаўся, што некаторыя абсьледваньні археолёгічных помнікаў, як, напр., анкетны падлік 1873 году, самімі курганамі цікавіліся толькі ў сувязі з падлікам іншых археолёгічных помнікаў[[Волаты (1929)/Увагі#39)|<sup>39</sup>)]], я ўвайшоў з дакладам у Катэдру этнографіі Інстытуту беларускай культуры аб насьпелай патрэбе спэцыяльнага анкетнага абсьледваньня называньня курганоў на Беларусі валатоўкамі. 3 маімі довадамі Катэдра згадзілася і мой проект анкеты зацьвердзіла[[Волаты (1929)/Увагі#40)| sup>40</sup>)]]. Анкета была разаслана Катэдрай непасрэдна і праз Цэнтральнае бюро краязнаўства пры інстытуце беларускай культуры найбольш выдатным краязнаўцам пэрсональна, a таксама мясцовым краязнаўчым організацыям, тэхнікумам і іншым узвышанага тыпу школам, усяго лікам каля дзесяці тысяч паасобнікаў. Апрача таго, анкета была надрукавана ў № 63(590) газэты „Чырвоная зьмена“ ад 10 чэрвеня 1928 году, які вышаў у ліку дванаццаці тысяч паасобнікаў. На анкету, разасланую непасрэдна і зьмешчаную ў памянёнай газэце, было атрымана 1507 адказаў. З прычыны яшчэ даволі нізкага ўзроўню краязнаўчай пісьменнасьці шырокіх мас беларускага насяленьня, пераважная большасьць анкет засталася без адказу, частка мела нявыразныя або няправільныя адказы і г. д., але ўсё-ж агульны лік атрыманых анкет выразна сьцьвердзіў існаваньне ў 1928 годзе па ўсёй Беларускай савецкай соцыялістычнай рэспубліцы, а таксама ў Нэвельшчыне (РСФСР) і ў дзьвінскім павеце (Латвійская рэспубліка), называньне курганоў валатоўкамі. Правільнасьць гэтага была выяўлена мной у часе асабовага аб‘езду ўсіх акруг (аршанскай, бабруйскай, віцебскай, гомельскай, магілеўскай, мазырскай, менскай і полацкай)<noinclude></noinclude>
57ghk1rn2grx89s8xhkeg55kk06trj7
293035
293034
2026-07-18T13:45:55Z
Gleb Leo
2440
293035
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|валатоў|камі}} на тэрыторыі паміж Полацкам і Лепелем[[Волаты (1929)/Увагі#37)|<sup>37</sup>)]], ды ў віцебскім краёвым
слоўніку слова валатоўка азначае курган[[Волаты (1929)/Увагі#38)|<sup>38</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Працягваючы свае адшуканьні, я ў лютым месяцы 1928 году праверыў картатэку Катэдры археолёгіі Інстытуту беларускай культуры і выявіў, што называюць курганы валатоўкамі ў сучасным сянскім раёне віцебскай акругі і вушацкім раёне полацкай акругі, а таксама ў б.б. бярэзаньскай, бягомльскай, вітуніцкай, красналуцкай і валасевіцкай валасьцёх б. барысаўскага павету і б. краснапольскай воласьці б. калінінскага павету.
{{gap|2em}}Значыць і ўсе новыя весткі сьцьверджвалі называньне курганоў валатоўкамі па ўсёй Беларусі, апрача яе крайняга захаду. Усё-ж, улічваючы, што да гэтага часу <div style="float: right; width: 270px; margin-right: 15px; margin-top: 5px; margin-bottom: 5px; text-align: center;">
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 1.jpg|center|frameless|250px]]
{{smaller|Картаграма атрыманых адказаў на анкету 1928 г. аб волатах}}</div> спэцыяльна ніхто яшчэ гэтым пытаньнем не займаўся, што некаторыя абсьледваньні археолёгічных помнікаў, як, напр., анкетны падлік 1873 году, самімі курганамі цікавіліся толькі ў сувязі з падлікам іншых археолёгічных помнікаў[[Волаты (1929)/Увагі#39)|<sup>39</sup>)]], я ўвайшоў з дакладам у Катэдру этнографіі Інстытуту беларускай культуры аб насьпелай патрэбе спэцыяльнага анкетнага абсьледваньня называньня курганоў на Беларусі валатоўкамі. 3 маімі довадамі Катэдра згадзілася і мой проект анкеты зацьвердзіла[[Волаты (1929)/Увагі#40)| sup>40</sup>)]]. Анкета была разаслана Катэдрай непасрэдна і праз Цэнтральнае бюро краязнаўства пры інстытуце беларускай культуры найбольш выдатным краязнаўцам пэрсональна, a таксама мясцовым краязнаўчым організацыям, тэхнікумам і іншым узвышанага тыпу школам, усяго лікам каля дзесяці тысяч паасобнікаў. Апрача таго, анкета была надрукавана ў № 63(590) газэты „Чырвоная зьмена“ ад 10 чэрвеня 1928 году, які вышаў у ліку дванаццаці тысяч паасобнікаў. На анкету, разасланую непасрэдна і зьмешчаную ў памянёнай газэце, было атрымана 1507 адказаў. З прычыны яшчэ даволі нізкага ўзроўню краязнаўчай пісьменнасьці шырокіх мас беларускага насяленьня, пераважная большасьць анкет засталася без адказу, частка мела нявыразныя або няправільныя адказы і г. д., але ўсё-ж агульны лік атрыманых анкет выразна сьцьвердзіў існаваньне ў 1928 годзе па ўсёй Беларускай савецкай соцыялістычнай рэспубліцы, а таксама ў Нэвельшчыне (РСФСР) і ў дзьвінскім павеце (Латвійская рэспубліка), называньне курганоў валатоўкамі. Правільнасьць гэтага была выяўлена мной у часе асабовага аб‘езду ўсіх акруг (аршанскай, бабруйскай, віцебскай, гомельскай, магілеўскай, мазырскай, менскай і полацкай)<noinclude></noinclude>
dk2a5784aedb00cosm6cp6yjxd0oin3
293037
293035
2026-07-18T13:52:48Z
Gleb Leo
2440
293037
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|валатоў|камі}} на тэрыторыі паміж Полацкам і Лепелем[[Волаты (1929)/Увагі#37)|<sup>37</sup>)]], ды ў віцебскім краёвым
слоўніку слова валатоўка азначае курган[[Волаты (1929)/Увагі#38)|<sup>38</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Працягваючы свае адшуканьні, я ў лютым месяцы 1928 году праверыў картатэку Катэдры археолёгіі Інстытуту беларускай культуры і выявіў, што называюць курганы валатоўкамі ў сучасным сянскім раёне віцебскай акругі і вушацкім раёне полацкай акругі, а таксама ў б.б. бярэзаньскай, бягомльскай, вітуніцкай, красналуцкай і валасевіцкай валасьцёх б. барысаўскага павету і б. краснапольскай воласьці б. калінінскага павету.
{{gap|2em}}Значыць і ўсе новыя весткі сьцьверджвалі называньне курганоў валатоўкамі па ўсёй Беларусі, апрача яе крайняга захаду. Усё-ж, улічваючы, што да гэтага часу {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 1.jpg|подпіс=Картаграма атрыманых адказаў на анкету 1928 г. аб волатах.}} спэцыяльна ніхто яшчэ гэтым пытаньнем не займаўся, што некаторыя абсьледваньні археолёгічных помнікаў, як, напр., анкетны падлік 1873 году, самімі курганамі цікавіліся толькі ў сувязі з падлікам іншых археолёгічных помнікаў[[Волаты (1929)/Увагі#39)|<sup>39</sup>)]], я ўвайшоў з дакладам у Катэдру этнографіі Інстытуту беларускай культуры аб насьпелай патрэбе спэцыяльнага анкетнага абсьледваньня называньня курганоў на Беларусі валатоўкамі. 3 маімі довадамі Катэдра згадзілася і мой проект анкеты зацьвердзіла[[Волаты (1929)/Увагі#40)| sup>40</sup>)]]. Анкета была разаслана Катэдрай непасрэдна і праз Цэнтральнае бюро краязнаўства пры інстытуце беларускай культуры найбольш выдатным краязнаўцам пэрсональна, a таксама мясцовым краязнаўчым організацыям, тэхнікумам і іншым узвышанага тыпу школам, усяго лікам каля дзесяці тысяч паасобнікаў. Апрача таго, анкета была надрукавана ў № 63(590) газэты „Чырвоная зьмена“ ад 10 чэрвеня 1928 году, які вышаў у ліку дванаццаці тысяч паасобнікаў. На анкету, разасланую непасрэдна і зьмешчаную ў памянёнай газэце, было атрымана 1507 адказаў. З прычыны яшчэ даволі нізкага ўзроўню краязнаўчай пісьменнасьці шырокіх мас беларускага насяленьня, пераважная большасьць анкет засталася без адказу, частка мела нявыразныя або няправільныя адказы і г. д., але ўсё-ж агульны лік атрыманых анкет выразна сьцьвердзіў існаваньне ў 1928 годзе па ўсёй Беларускай савецкай соцыялістычнай рэспубліцы, а таксама ў Нэвельшчыне (РСФСР) і ў дзьвінскім павеце (Латвійская рэспубліка), называньне курганоў валатоўкамі. Правільнасьць гэтага была выяўлена мной у часе асабовага аб‘езду ўсіх акруг (аршанскай, бабруйскай, віцебскай, гомельскай, магілеўскай, мазырскай, менскай і полацкай)<noinclude></noinclude>
mxmzs8dgd56414eqa1krps6cl1cktav
293038
293037
2026-07-18T13:53:10Z
Gleb Leo
2440
293038
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|валатоў|камі}} на тэрыторыі паміж Полацкам і Лепелем[[Волаты (1929)/Увагі#37)|<sup>37</sup>)]], ды ў віцебскім краёвым
слоўніку слова валатоўка азначае курган[[Волаты (1929)/Увагі#38)|<sup>38</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Працягваючы свае адшуканьні, я ў лютым месяцы 1928 году праверыў картатэку Катэдры археолёгіі Інстытуту беларускай культуры і выявіў, што называюць курганы валатоўкамі ў сучасным сянскім раёне віцебскай акругі і вушацкім раёне полацкай акругі, а таксама ў б.б. бярэзаньскай, бягомльскай, вітуніцкай, красналуцкай і валасевіцкай валасьцёх б. барысаўскага павету і б. краснапольскай воласьці б. калінінскага павету.
{{gap|2em}}Значыць і ўсе новыя весткі сьцьверджвалі называньне курганоў валатоўкамі па ўсёй Беларусі, апрача яе крайняга захаду. Усё-ж, улічваючы, што да гэтага часу {{выява з подпісам|месца=Справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 1.jpg|подпіс=Картаграма атрыманых адказаў на анкету 1928 г. аб волатах.}} спэцыяльна ніхто яшчэ гэтым пытаньнем не займаўся, што некаторыя абсьледваньні археолёгічных помнікаў, як, напр., анкетны падлік 1873 году, самімі курганамі цікавіліся толькі ў сувязі з падлікам іншых археолёгічных помнікаў[[Волаты (1929)/Увагі#39)|<sup>39</sup>)]], я ўвайшоў з дакладам у Катэдру этнографіі Інстытуту беларускай культуры аб насьпелай патрэбе спэцыяльнага анкетнага абсьледваньня называньня курганоў на Беларусі валатоўкамі. 3 маімі довадамі Катэдра згадзілася і мой проект анкеты зацьвердзіла[[Волаты (1929)/Увагі#40)| sup>40</sup>)]]. Анкета была разаслана Катэдрай непасрэдна і праз Цэнтральнае бюро краязнаўства пры інстытуце беларускай культуры найбольш выдатным краязнаўцам пэрсональна, a таксама мясцовым краязнаўчым організацыям, тэхнікумам і іншым узвышанага тыпу школам, усяго лікам каля дзесяці тысяч паасобнікаў. Апрача таго, анкета была надрукавана ў № 63(590) газэты „Чырвоная зьмена“ ад 10 чэрвеня 1928 году, які вышаў у ліку дванаццаці тысяч паасобнікаў. На анкету, разасланую непасрэдна і зьмешчаную ў памянёнай газэце, было атрымана 1507 адказаў. З прычыны яшчэ даволі нізкага ўзроўню краязнаўчай пісьменнасьці шырокіх мас беларускага насяленьня, пераважная большасьць анкет засталася без адказу, частка мела нявыразныя або няправільныя адказы і г. д., але ўсё-ж агульны лік атрыманых анкет выразна сьцьвердзіў існаваньне ў 1928 годзе па ўсёй Беларускай савецкай соцыялістычнай рэспубліцы, а таксама ў Нэвельшчыне (РСФСР) і ў дзьвінскім павеце (Латвійская рэспубліка), называньне курганоў валатоўкамі. Правільнасьць гэтага была выяўлена мной у часе асабовага аб‘езду ўсіх акруг (аршанскай, бабруйскай, віцебскай, гомельскай, магілеўскай, мазырскай, менскай і полацкай)<noinclude></noinclude>
8w2xfulwvyixbpulj0rldxbmfnk1m9o
293039
293038
2026-07-18T13:53:29Z
Gleb Leo
2440
293039
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|валатоў|камі}} на тэрыторыі паміж Полацкам і Лепелем[[Волаты (1929)/Увагі#37)|<sup>37</sup>)]], ды ў віцебскім краёвым
слоўніку слова валатоўка азначае курган[[Волаты (1929)/Увагі#38)|<sup>38</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Працягваючы свае адшуканьні, я ў лютым месяцы 1928 году праверыў картатэку Катэдры археолёгіі Інстытуту беларускай культуры і выявіў, што называюць курганы валатоўкамі ў сучасным сянскім раёне віцебскай акругі і вушацкім раёне полацкай акругі, а таксама ў б.б. бярэзаньскай, бягомльскай, вітуніцкай, красналуцкай і валасевіцкай валасьцёх б. барысаўскага павету і б. краснапольскай воласьці б. калінінскага павету.
{{gap|2em}}Значыць і ўсе новыя весткі сьцьверджвалі называньне курганоў валатоўкамі па ўсёй Беларусі, апрача яе крайняга захаду. Усё-ж, улічваючы, што да гэтага часу {{выява з подпісам|месца=справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 1.jpg|подпіс=Картаграма атрыманых адказаў на анкету 1928 г. аб волатах.}} спэцыяльна ніхто яшчэ гэтым пытаньнем не займаўся, што некаторыя абсьледваньні археолёгічных помнікаў, як, напр., анкетны падлік 1873 году, самімі курганамі цікавіліся толькі ў сувязі з падлікам іншых археолёгічных помнікаў[[Волаты (1929)/Увагі#39)|<sup>39</sup>)]], я ўвайшоў з дакладам у Катэдру этнографіі Інстытуту беларускай культуры аб насьпелай патрэбе спэцыяльнага анкетнага абсьледваньня называньня курганоў на Беларусі валатоўкамі. 3 маімі довадамі Катэдра згадзілася і мой проект анкеты зацьвердзіла[[Волаты (1929)/Увагі#40)| sup>40</sup>)]]. Анкета была разаслана Катэдрай непасрэдна і праз Цэнтральнае бюро краязнаўства пры інстытуце беларускай культуры найбольш выдатным краязнаўцам пэрсональна, a таксама мясцовым краязнаўчым організацыям, тэхнікумам і іншым узвышанага тыпу школам, усяго лікам каля дзесяці тысяч паасобнікаў. Апрача таго, анкета была надрукавана ў № 63(590) газэты „Чырвоная зьмена“ ад 10 чэрвеня 1928 году, які вышаў у ліку дванаццаці тысяч паасобнікаў. На анкету, разасланую непасрэдна і зьмешчаную ў памянёнай газэце, было атрымана 1507 адказаў. З прычыны яшчэ даволі нізкага ўзроўню краязнаўчай пісьменнасьці шырокіх мас беларускага насяленьня, пераважная большасьць анкет засталася без адказу, частка мела нявыразныя або няправільныя адказы і г. д., але ўсё-ж агульны лік атрыманых анкет выразна сьцьвердзіў існаваньне ў 1928 годзе па ўсёй Беларускай савецкай соцыялістычнай рэспубліцы, а таксама ў Нэвельшчыне (РСФСР) і ў дзьвінскім павеце (Латвійская рэспубліка), называньне курганоў валатоўкамі. Правільнасьць гэтага была выяўлена мной у часе асабовага аб‘езду ўсіх акруг (аршанскай, бабруйскай, віцебскай, гомельскай, магілеўскай, мазырскай, менскай і полацкай)<noinclude></noinclude>
2gqi6oyhlkxc1b95ku6f1nx8nrsn4fk
Старонка:Волаты (1929).pdf/15
104
124891
293040
289622
2026-07-18T13:56:06Z
Gleb Leo
2440
293040
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>Бор вышадзкога сс., 65) Боркі гозьбянскага сс., 66) Валатоўкі вышадзкога сс., е) сянскі раён: 67) Машчоны машчонскага сс.; ж) сіроцінскі раён: 68) Казлы мішнявіцкага сс.; 3) сураскі раён; 69) Тадулінскае возера, 70) Крупадзёры стара-ботанічнага сс., 71) Брыгідполь на беразе Дзьвіны; і) чашніцкі раён: 72) Бр. Слабада, 73. Міцькаўцы в. альшанскага 74) Закур‘е; IV. гомельская акруга: а) рэчыцкі раён: 75) Волатава Магіла ля Казазоеўкі; V. магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 76) валатоўскі курган ля Лудчыц лудчынскага сс.; б) клімавіцкі раён: 77) Клімавічы; в) лупалаўскі раён: 78) Зылі, 79) Машанакі; г) чэрыкаўскі раён: 80) Сячыхі губішчанскага сс., 81) Лабанаўка лабанаўскага сс,; VII. Менская акруга: а) барысаўскі раён: 82) Б. Стахаў, 83) Брусы, 84) Стары Барысаў, 85) Лісіна кармакоўскага сс.; б) бягомльскі раён: 86) Домжарыцы, {{выява з подпісам|месца=справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 2.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. {{Абмылка|засведчана|засьведчана}} дакладнае месца знахаджэньня валатовак.}} 87) Атрубкі, 88) Федаркі кадлубішчанскага сс., 89) Навіны бярозкаўскага сс., 90) Мелькуны вітуніцкага сс., 91) Гарбачэўка, 92) Азярцы, 93) зямля Бягомля, 94) Асавы асаўскага сс., 95) Дабруні вітуніцкага сс., 96) Асінавік Мсьціскага сс.; в) заслаўскі раён: 97) Прудзішча слабадзкога сс., 98) Саломіравічы, 99) Кіршы заслаўскага сс., 100) Каланіцы гатавіцкага сс., 101) Крыжоўкі ратамскага сс., 102) Гуры заслаўскага сс.; г) капыльскі раён: 103) Кукавічы, 104) Восава бабаўнянскага сс., 105) Сьвідзічы; д) чэрвенскі раён: 106) Майданава Курганьне хутарскага сс.; VIII. полацкая акруга: а) асьвейскі раён: 107) Ільіно задзяжанскага сс., 108) Сухарукава; б) валынецкі раён: 109) паміж вв. Даўгое і Быхі на р. Свалька; в) ветрынскі раён: 110) заскорскі сс. 111) Слабады, 112) Прэльшчына і Вольшчына, 113) заскорскі сс., 114) Слабада, 115) Фантынька начскага сс., 116) Бязьдзедавічы астроўшчынскага сс., 117) Валатоўкі, 118) Шпакоўшчыны, 119) Гомель; г) дрысенскі раён; 120) Кавасі; д) лепельскі раён: 121) Ляхавічы, ляхавіцкага сс., 122) Бароўна, 123) Глініцы, 124) Ворань, 125) Антонаўка, 126) Лепель, 127) Красналучка, 128) Пушча валасовіцкага 129) Казіншчына, 130) Ст. Валасовічы, 131) Каменная рэчка, 132) Пышня, 133) Сяло, 134) Дабрамысьль, 135) Кавалевічы; е) полацкі раён: 136) Красамай, 137) Забалацьце. Згодна паведамленьня т. Шавельскага валатоўкі ёсьць у IX Невельшчыне: 138) дзьве вёскі Валатоўкі за 16 вёрст ад Нэвеля; 139) за 1 вярсту ад Ямянец, 140) за 0,5 вярсты ад б. маёнтку Завярэм‘я[[Волаты (1929)/Увагі#41)|<sup>41</sup>)]].
{{Няма выявы}}<noinclude></noinclude>
1grq683fvlugd59epgh37l58j12ifu9
293041
293040
2026-07-18T13:56:49Z
Gleb Leo
2440
293041
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>Бор вышадзкога сс., 65) Боркі гозьбянскага сс., 66) Валатоўкі вышадзкога сс., е) сянскі раён: 67) Машчоны машчонскага сс.; ж) сіроцінскі раён: 68) Казлы мішнявіцкага сс.; 3) сураскі раён; 69) Тадулінскае возера, 70) Крупадзёры стара-ботанічнага сс., 71) Брыгідполь на беразе Дзьвіны; і) чашніцкі раён: 72) Бр. Слабада, 73. Міцькаўцы в. альшанскага 74) Закур‘е; IV. гомельская акруга: а) рэчыцкі раён: 75) Волатава Магіла ля Казазоеўкі; V. магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 76) валатоўскі курган ля Лудчыц лудчынскага сс.; б) клімавіцкі раён: 77) Клімавічы; в) лупалаўскі раён: 78) Зылі, 79) Машанакі; г) чэрыкаўскі раён: 80) Сячыхі губішчанскага сс., 81) Лабанаўка лабанаўскага сс,; VII. Менская акруга: а) барысаўскі раён: 82) Б. Стахаў, 83) Брусы, 84) Стары Барысаў, 85) Лісіна кармакоўскага сс.; б) бягомльскі раён: 86) Домжарыцы, {{выява з подпісам|месца=справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 2.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. {{Абмылка|засведчана|засьведчана}} дакладнае месца знахаджэньня валатовак.}} 87) Атрубкі, 88) Федаркі кадлубішчанскага сс., 89) Навіны бярозкаўскага сс., 90) Мелькуны вітуніцкага сс., 91) Гарбачэўка, 92) Азярцы, 93) зямля Бягомля, 94) Асавы асаўскага сс., 95) Дабруні вітуніцкага сс., 96) Асінавік Мсьціскага сс.; в) заслаўскі раён: 97) Прудзішча слабадзкога сс., 98) Саломіравічы, 99) Кіршы заслаўскага сс., 100) Каланіцы гатавіцкага сс., 101) Крыжоўкі ратамскага сс., 102) Гуры заслаўскага сс.; г) капыльскі раён: 103) Кукавічы, 104) Восава бабаўнянскага сс., 105) Сьвідзічы; д) чэрвенскі раён: 106) Майданава Курганьне хутарскага сс.; VIII. полацкая акруга: а) асьвейскі раён: 107) Ільіно задзяжанскага сс., 108) Сухарукава; б) валынецкі раён: 109) паміж вв. Даўгое і Быхі на р. Свалька; в) ветрынскі раён: 110) заскорскі сс. 111) Слабады, 112) Прэльшчына і Вольшчына, 113) заскорскі сс., 114) Слабада, 115) Фантынька начскага сс., 116) Бязьдзедавічы астроўшчынскага сс., 117) Валатоўкі, 118) Шпакоўшчыны, 119) Гомель; г) дрысенскі раён; 120) Кавасі; д) лепельскі раён: 121) Ляхавічы, ляхавіцкага сс., 122) Бароўна, 123) Глініцы, 124) Ворань, 125) Антонаўка, 126) Лепель, 127) Красналучка, 128) Пушча валасовіцкага 129) Казіншчына, 130) Ст. Валасовічы, 131) Каменная рэчка, 132) Пышня, 133) Сяло, 134) Дабрамысьль, 135) Кавалевічы; е) полацкі раён: 136) Красамай, 137) Забалацьце. Згодна паведамленьня т. Шавельскага валатоўкі ёсьць у IX Невельшчыне: 138) дзьве вёскі Валатоўкі за 16 вёрст ад Нэвеля; 139) за 1 вярсту ад Ямянец, 140) за 0,5 вярсты ад б. маёнтку Завярэм‘я[[Волаты (1929)/Увагі#41)|<sup>41</sup>)]].<noinclude></noinclude>
duejfo9w76gwvoh8zh91ie5v224y9rm
Старонка:Волаты (1929).pdf/16
104
124892
293042
290536
2026-07-18T13:58:35Z
Gleb Leo
2440
293042
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Такім чынам, з усіх гэтых даных сам сабой выцякае вывад, што на
тэрыторыі Беларусі побач з іншымі назвамі курганоў існуе называньне іх
валатоўкамі. Бясспрэчна гэта ўстаноўлена паводле старога адміністрацыйнага падзелу для нова-аляксандраўскага павету ковенскай губ.; сьвянцянскага, дзісьненскага, вілейскага і лідзкага паветаў віленскай губ.; слонімскага павету горадзенскай губ.; слуцкага, менскага, барысаўскага, ігуменскага бабруйскага, мазырскага і рэчыцкага паветаў менскай губ.; гомельскага, рагачоўскага, быхаўскага, чэрыкаўскага, клімавіцкага, магілеўскага, чавускага, сянскога, аршанскага, горкаўскага і амсьціслаўскага паветаў магілеўскай губ.; смаленскага павету смаленскай губ.; вяліскага, віцебскага,
гарадоцкага, себескага, полацкага, лепельскага, дрысенскага, нэвельскага,
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 3.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма называньня курганощ валатоўкамі.}}}}
дзьвінскага паветаў віцебскай губ. і апочацкага павету пскоўскай губ. Хоць весткі Польскай акадэміі навук (Кракаў) і лічаць, , што граніц іх
(валатовак. М. К.) распаўсюджаньня зараз яшчэ ня можна дакладна вызначыць“[[Волаты (1929)/Увагі#42)|<sup>42</sup>)]], але разам з тым, яны дазваляюць дапусьціць, што ў віленскім і ашмянскім паветах віленскай губ. і ў наваградзкім павеце менскай губ. таксама існуе называньне курганоў валатоўкамі, тым больш, што гэтыя паветы, як відаць з маёй картаграмы называньня курганаў
валатоўкамі[[Волаты (1929)/Увагі#43)|<sup>43</sup>)]], знаходзяцца паміж паветамі, у якіх згодна Пакроўскага
і сабраных мной вестак такое называньне існуе. Пакуль што докумэнтальна ня выяўлена называньне курганоў валатоўкамі на крайнім захадзе Беларусі, дзе яно, мабыць, і абрываецца, а таксама ў б. б. пінскім павеце менскай губ. і ў красьнінскім і парэцкім паветах смаленскай губ., якія белымі плямамі выглядаюць на картаграме і выклікаюць некаторую магчымасьць існаваньня называньня курганоў валатоўкамі і тамака.</br><noinclude></noinclude>
j186b7djobpy0ry16bkrlhym3e93dkq
293043
293042
2026-07-18T13:58:49Z
Gleb Leo
2440
293043
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Такім чынам, з усіх гэтых даных сам сабой выцякае вывад, што на
тэрыторыі Беларусі побач з іншымі назвамі курганоў існуе называньне іх
валатоўкамі. Бясспрэчна гэта ўстаноўлена паводле старога адміністрацыйнага падзелу для нова-аляксандраўскага павету ковенскай губ.; сьвянцянскага, дзісьненскага, вілейскага і лідзкага паветаў віленскай губ.; слонімскага павету горадзенскай губ.; слуцкага, менскага, барысаўскага, ігуменскага бабруйскага, мазырскага і рэчыцкага паветаў менскай губ.; гомельскага, рагачоўскага, быхаўскага, чэрыкаўскага, клімавіцкага, магілеўскага, чавускага, сянскога, аршанскага, горкаўскага і амсьціслаўскага паветаў магілеўскай губ.; смаленскага павету смаленскай губ.; вяліскага, віцебскага,
гарадоцкага, себескага, полацкага, лепельскага, дрысенскага, нэвельскага,
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 3.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма называньня курганоў валатоўкамі.}}}}
дзьвінскага паветаў віцебскай губ. і апочацкага павету пскоўскай губ. Хоць весткі Польскай акадэміі навук (Кракаў) і лічаць, , што граніц іх
(валатовак. М. К.) распаўсюджаньня зараз яшчэ ня можна дакладна вызначыць“[[Волаты (1929)/Увагі#42)|<sup>42</sup>)]], але разам з тым, яны дазваляюць дапусьціць, што ў віленскім і ашмянскім паветах віленскай губ. і ў наваградзкім павеце менскай губ. таксама існуе называньне курганоў валатоўкамі, тым больш, што гэтыя паветы, як відаць з маёй картаграмы называньня курганаў
валатоўкамі[[Волаты (1929)/Увагі#43)|<sup>43</sup>)]], знаходзяцца паміж паветамі, у якіх згодна Пакроўскага
і сабраных мной вестак такое называньне існуе. Пакуль што докумэнтальна ня выяўлена называньне курганоў валатоўкамі на крайнім захадзе Беларусі, дзе яно, мабыць, і абрываецца, а таксама ў б. б. пінскім павеце менскай губ. і ў красьнінскім і парэцкім паветах смаленскай губ., якія белымі плямамі выглядаюць на картаграме і выклікаюць некаторую магчымасьць існаваньня называньня курганоў валатоўкамі і тамака.</br><noinclude></noinclude>
lpgsqsoz6kl5gndtt577qmexcqwzb1h
Старонка:Волаты (1929).pdf/18
104
124895
293045
289628
2026-07-18T14:00:34Z
Gleb Leo
2440
293045
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>у якім жыў багатыр; за 5 вёрст ад колёніі Марцінаўкі сялецкай вол. б. клімавіцкага пав. — гарадок, які згодна народнаму паданьню пабудавалі
разбойнікі[[Волаты (1929)/Увагі#47)|<sup>47</sup>)]] і г. д. Семянтоўскі адносна тэй-жа 6. віцебскай губ. паведамляў, што ў себескім павеце народ пабудову тамашніх гарадзіш прыпісвае багатыром[[Волаты (1929)/Увагі#48)|<sup>48</sup>)]]. „Пахаджэньне гарадкоў народ тлумачыць таксама, як і курганоў — у гарадкох жылі асілкі (быць можа старэйшыны, першыя князі), якія ваявалі паміж сабой каменнымі сякеркамі[[Волаты (1929)/Увагі#49)|<sup>49</sup>)]], — адзначаў у сваёй працы Анікіевіч адносна б. сянскога пав. б. магілеўскай губ. У працах Пакроўскага ёсьць паведамленьне аб тым, што згодна народнаму паданьню каля в. Краснага Сяла б. росскай вол. б. ваўкавыскага пав. б. горадзенскай губ. {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 4.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. докумэнтальна засьведчана бытаваньне паданьня аб тым, што ў валатоўках пахаваны волаты.}} пахаваны волаты[[Волаты (1929)/Увагі#50)|<sup>50</sup>)]]. Раманаў паведамляў, што малым яшчэ чуў паданьне аб тым, што ў Волатаве (пагост за 20 вёрст
ад Гомеля) у старадаўныя часы жылі багатары“[[Волаты (1929)/Увагі#51)|<sup>51</sup>)]] і г. д.
{{gap|2em}}У картатэцы археолёгічных помнікаў Катэдры археолёгіі Беларускай акадэміі навук ёсьць весткі аб тым,
што згодна мясцовых народных паданьняў а) каля в. Дубраўкі б. краснапольскай вол. б. калінінскага пав., каля в. Раманькі тае-ж воласьці i каля в. Броўкі, сучаснага сянскога раёну віцебскай акругі — ёсьць магілы багатыроў; б) каля в. Міцькаўшчыны падлускага сельсавету амсьціслаўскага
раёну б. калінінскай акругі і каля в. Буды б. шамаўскай вол. таго самага павету ёсьць гарадзішчы, у якіх жылі багатары; в) з мясцовым курганом
ля х. Траўнае, б. валасовіцкай вол. б. барысаўскага пав. зьвязана легенда аб Саўцы — багатары; г) у Буславай магіле за 3 вярсты ад Заракітнага сучаснага нараўлянскага раёну мазырскай акругі — пахаваны начальнік вояў; д) каля в. Ясенка б. краснапольскай вол. б. калінінскага пав. ёсьць горка, на якой жыў багатыр Волат, забіты пасьля багатыром Гуркай і пахаваны тут-жа ў доўгім нявысокім насыпе і г. д.</br>
{{gap|2em}}Ня гледзячы на адсутнасьць спэцыяльных пытаньняў наконт гэтага
ў маёй анкеце, паведамленьні на яе ўскосна да іншых пытаньняў выявілі, што на тэрыторыі Беларускай савецкай соцыялістычнай рэспублікі сярод народу існуюць паданьні, што ў валатоўках пахаваны волаты-багатыры — асілкі — нашы продкі[[Волаты (1929)/Увагі#52)|<sup>52</sup>)]]. Дакладныя такія паданьні бытуюць у наступных паселішчах і іх ваколіцах: I. аршанская акруга; а) амсьціслаўскі раён: 1) Каробчына, янаўскага сс.; б) коханаўскі раён: 2) Шапчына {{перанос пачатак|коханаў|скага}}<noinclude></noinclude>
fpqko1ebfejyjtdvw5dmpkrv2ev7e39
293046
293045
2026-07-18T14:01:08Z
Gleb Leo
2440
293046
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>у якім жыў багатыр; за 5 вёрст ад колёніі Марцінаўкі сялецкай вол. б. клімавіцкага пав. — гарадок, які згодна народнаму паданьню пабудавалі разбойнікі[[Волаты (1929)/Увагі#47)|<sup>47</sup>)]] і г. д. Семянтоўскі адносна тэй-жа 6. віцебскай губ. паведамляў, што ў себескім павеце народ пабудову тамашніх гарадзіш прыпісвае багатыром[[Волаты (1929)/Увагі#48)|<sup>48</sup>)]]. „Пахаджэньне гарадкоў народ тлумачыць таксама, як і курганоў — у гарадкох жылі асілкі (быць можа старэйшыны, першыя князі), якія ваявалі паміж сабой каменнымі сякеркамі[[Волаты (1929)/Увагі#49)|<sup>49</sup>)]], — адзначаў у сваёй працы Анікіевіч адносна б. сянскога пав. б. магілеўскай губ. У працах Пакроўскага ёсьць паведамленьне аб тым, што згодна народнаму паданьню каля в. Краснага Сяла б. росскай вол. б. ваўкавыскага пав. б. горадзенскай губ. {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 4.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. докумэнтальна засьведчана бытаваньне паданьня аб тым, што ў валатоўках пахаваны волаты.}} пахаваны волаты[[Волаты (1929)/Увагі#50)|<sup>50</sup>)]]. Раманаў паведамляў, што малым яшчэ чуў паданьне аб тым, што ў Волатаве (пагост за 20 вёрст ад Гомеля) у старадаўныя часы жылі багатары“[[Волаты (1929)/Увагі#51)|<sup>51</sup>)]] і г. д.
{{gap|2em}}У картатэцы археолёгічных помнікаў Катэдры археолёгіі Беларускай акадэміі навук ёсьць весткі аб тым,
што згодна мясцовых народных паданьняў а) каля в. Дубраўкі б. краснапольскай вол. б. калінінскага пав., каля в. Раманькі тае-ж воласьці i каля в. Броўкі, сучаснага сянскога раёну віцебскай акругі — ёсьць магілы багатыроў; б) каля в. Міцькаўшчыны падлускага сельсавету амсьціслаўскага
раёну б. калінінскай акругі і каля в. Буды б. шамаўскай вол. таго самага павету ёсьць гарадзішчы, у якіх жылі багатары; в) з мясцовым курганом
ля х. Траўнае, б. валасовіцкай вол. б. барысаўскага пав. зьвязана легенда аб Саўцы — багатары; г) у Буславай магіле за 3 вярсты ад Заракітнага сучаснага нараўлянскага раёну мазырскай акругі — пахаваны начальнік вояў; д) каля в. Ясенка б. краснапольскай вол. б. калінінскага пав. ёсьць горка, на якой жыў багатыр Волат, забіты пасьля багатыром Гуркай і пахаваны тут-жа ў доўгім нявысокім насыпе і г. д.</br>
{{gap|2em}}Ня гледзячы на адсутнасьць спэцыяльных пытаньняў наконт гэтага
ў маёй анкеце, паведамленьні на яе ўскосна да іншых пытаньняў выявілі, што на тэрыторыі Беларускай савецкай соцыялістычнай рэспублікі сярод народу існуюць паданьні, што ў валатоўках пахаваны волаты-багатыры — асілкі — нашы продкі[[Волаты (1929)/Увагі#52)|<sup>52</sup>)]]. Дакладныя такія паданьні бытуюць у наступных паселішчах і іх ваколіцах: I. аршанская акруга; а) амсьціслаўскі раён: 1) Каробчына, янаўскага сс.; б) коханаўскі раён: 2) Шапчына {{перанос пачатак|коханаў|скага}}<noinclude></noinclude>
li57jwvu4mhm8xprv9vptd1qbk525fb
Старонка:Волаты (1929).pdf/20
104
124898
293051
289632
2026-07-18T14:43:52Z
Gleb Leo
2440
293051
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>старану або народ, паходзіць уласная; а пасьля, наадварот, уласная пераходзіць у агульную. Першае схавана ў вякох дагістарычных; другое пакінула нам свае сьляды ў найстаражытных эпічных паданьнях аб вяліканах“[[Волаты (1929)/Увагі#61)|<sup>61</sup>)]]. Далей Буслаеў давёў гэтыя думкі адносна саміх волатаў: такім чынам, — пісаў ён, — утварыўся ў мове цэлы шэраг словаў, якія маюць
двойнае значэньне: і як уласнае імя, назва народу, і як агульная назва
вялікана наогул. Такавы напрыклад словы: готун, гун, ант, сполін або
ісполін, обр і іншыя. Да гэтых старажатных успамінаў, што захаваліся ў
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 5.jpg|300px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Птолёмэева карта Эўропейскай Сармацыі.}}}}
мове і паданьнях, трэба аднесьці краёвыя словы: волат — багатыр (у тульскай падмове) ад імя народу велеты або волаты“[[Волаты (1929)/Увагі#62)|<sup>62</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Разам з тым, лічыцца амаль агульнапрынятым, што беларускае слова волаты азначала старадаўні народ велеты. Так лічыў Шафарык[[Волаты (1929)/Увагі#63)|<sup>63</sup>)]],
Буслаеў[[Волаты (1929)/Увагі#64)|<sup>64</sup>)]], Забелін[[Волаты (1929)/Увагі#65)|<sup>65</sup>)]], Арлоў[[Волаты (1929)/Увагі#66)|<sup>66</sup>)]] і інш., а з імі згаджаліся Весялоўскі[[Волаты (1929)/Увагі#67)|<sup>67</sup>)]], Нідэрле[[Волаты (1929)/Увагі#68)|<sup>68</sup>)]] і шмат іншых. Выдатны фінскі дасьледчык Мікколя ў данай
справе высьветліў нават утварэньне слова волат з велет. Ён пісаў на наша запытаньне: „у тое самліваючы волатаў з Οὺέλται Птолёмэя, я дапушчаю, што першапачатковая фонема была *velt—, якая дае ў расійскай волат, зусім як melk — дало малако“[[Волаты (1929)/Увагі#69)|<sup>69</sup>)]]. Амаль тое самае, зусім незалежна<noinclude></noinclude>
nlqx0mzd8ptuwhrwnqpsevn2ywncetw
293052
293051
2026-07-18T14:44:08Z
Gleb Leo
2440
293052
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>старану або народ, паходзіць уласная; а пасьля, наадварот, уласная пераходзіць у агульную. Першае схавана ў вякох дагістарычных; другое пакінула нам свае сьляды ў найстаражытных эпічных паданьнях аб вяліканах“[[Волаты (1929)/Увагі#61)|<sup>61</sup>)]]. Далей Буслаеў давёў гэтыя думкі адносна саміх волатаў: такім чынам, — пісаў ён, — утварыўся ў мове цэлы шэраг словаў, якія маюць
двойнае значэньне: і як уласнае імя, назва народу, і як агульная назва
вялікана наогул. Такавы напрыклад словы: готун, гун, ант, сполін або
ісполін, обр і іншыя. Да гэтых старажатных успамінаў, што захаваліся ў
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 5.jpg|350px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Птолёмэева карта Эўропейскай Сармацыі.}}}}
мове і паданьнях, трэба аднесьці краёвыя словы: волат — багатыр (у тульскай падмове) ад імя народу велеты або волаты“[[Волаты (1929)/Увагі#62)|<sup>62</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Разам з тым, лічыцца амаль агульнапрынятым, што беларускае слова волаты азначала старадаўні народ велеты. Так лічыў Шафарык[[Волаты (1929)/Увагі#63)|<sup>63</sup>)]],
Буслаеў[[Волаты (1929)/Увагі#64)|<sup>64</sup>)]], Забелін[[Волаты (1929)/Увагі#65)|<sup>65</sup>)]], Арлоў[[Волаты (1929)/Увагі#66)|<sup>66</sup>)]] і інш., а з імі згаджаліся Весялоўскі[[Волаты (1929)/Увагі#67)|<sup>67</sup>)]], Нідэрле[[Волаты (1929)/Увагі#68)|<sup>68</sup>)]] і шмат іншых. Выдатны фінскі дасьледчык Мікколя ў данай
справе высьветліў нават утварэньне слова волат з велет. Ён пісаў на наша запытаньне: „у тое самліваючы волатаў з Οὺέλται Птолёмэя, я дапушчаю, што першапачатковая фонема была *velt—, якая дае ў расійскай волат, зусім як melk — дало малако“[[Волаты (1929)/Увагі#69)|<sup>69</sup>)]]. Амаль тое самае, зусім незалежна<noinclude></noinclude>
di36ylu18ysfqdjbmg5l57lpwhu9ydz
Старонка:Волаты (1929).pdf/22
104
124904
293053
290537
2026-07-18T14:44:42Z
Gleb Leo
2440
293053
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>храбрасьці вільцаў, адзначыў, што яны леўтыкамі (люцічамі) яшчэ называюцца. Гэта-ж адзначаў і Гельмальд[[Волаты (1929)/Увагі#85)|<sup>85</sup>)]] і іншыя.</br>
{{gap|2em}}Разам з тым усе яны — і Кароль Альфрэд[[Волаты (1929)/Увагі#86)|<sup>86</sup>)]], Адам Брэменскі[[Волаты (1929)/Увагі#87)|<sup>87</sup>)]] і Гельмальд[[Волаты (1929)/Увагі#88)|<sup>88</sup>)]] і інш. вызначалі краіну волатаў значна заходней, чым Птолёмэй, а ўласна ў Памор‘і ў Батавіі, у Брытаніі і галоўным чынам каля Одры. Праўда, географ равенскі ў сваім месцы ўспамінае раку Люту[[Волаты (1929)/Увагі#89)|<sup>89</sup>)]] на ўсход ад Віслы, якая сваёй назвай нагадвае люцічаў, ды географ баварскі гаворыць, што „люцічы маюць 98 гарадоў“[[Волаты (1929)/Увагі#90)|<sup>90</sup>)]] дзесь пасярод славян рускіх, а Константын Парфірагэнэці, гаворачы аб месцапалажэньні „Харавоі блізка да Расіі“, адзначае, што месцапалажэньне „Іаўдзіертым мяжуе з мяйсцовасьцямі, што плацяць дань старонцы Расіі, с Ульцінамі, Драўляўнамі,
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 6.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Карта з р. Лютай паводле географа Равенскага.}}}}
Ленцэніанамі і рэштай славян“[[Волаты (1929)/Увагі#91)|<sup>91</sup>)]]. Але гэтыя весткі вельмі бедныя і могуць толькі нагадваць аб волатах дзесь каля драўлян, г. зн. недалёка ад птолёмэевых велетаў.</br>
{{gap|2em}}Амаль усе першакрыніцы сьведчаць аб тым, што волаты былі народам славянскага племені. Шафарык на сваім месцы прыводзіць цэлы шэраг
цытат з гэтых першакрыніц, ад Эйнгарда да Длугаша[[Волаты (1929)/Увагі#92)|<sup>92</sup>)]], якія навочна паказваюць прыналежнасьць волатаў да славян.</br>
{{gap|2em}}Ня гледзячы на гэта сярод новачасных пісьменьнікаў няма адназгоднасьці ў поглядах на этнографічную прыналежнасьць волатаў, а таксама на месца знахаджэньня птолёмэевых велетаў.</br>
{{gap|2em}}Гэта ў значнай меры залежыць ад таго, што Птолёмэй зьмясьціў сваіх волатаў там, дзе як лічыць большасьць спэцыялістых — Шафарык[[Волаты (1929)/Увагі#93)|<sup>93</sup>)]], Нідэрле[[Волаты (1929)/Увагі#94)|<sup>94</sup>)]], Забелін[[Волаты (1929)/Увагі#95)|<sup>95</sup>)]], Сапуноў[[Волаты (1929)/Увагі#96)|<sup>96</sup>)]] і інш., — спрадвеку жылі жмудзіны і
латышы. А раз волаты зьмешчаны на месцы апошніх, то вельмі спакусьліва агаласіць іх літоўцамі, латышамі, або, нават, фінамі. Так і прабавалі рабіць шэраг дасьледчыкаў, як напр., Мюленгоф, Росіна, Пэрвольф і інш[[Волаты (1929)/Увагі#97)|<sup>97</sup>)]]. З імі згаджаўся і Весялёўскі, лічачы волатаў айстамі. Для гэтага яму прышлося ўтварыць тэорыю, згодна якой імя волатаў — айстаў было перанесена на славянскія народы ля Одры[[Волаты (1929)/Увагі#98)|<sup>98</sup>)]].</br><noinclude></noinclude>
7hoe71cofd2fprf0n1i1hi5pdlp238p
Старонка:Волаты (1929).pdf/25
104
124936
293061
289710
2026-07-18T15:42:44Z
Gleb Leo
2440
293061
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>сваім народам, а сярод іншых, родных ім, славянскіх народаў: бодрычаў,
сербаў і г. д.[[Волаты (1929)/Увагі#129)|<sup>129</sup>)]]. А гэта дазваляе знайсьці пасярод заходніх волатаў і інш. тагочасных славянскіх народаў на захадзе пляменьні, назвы якіх былі вядомы і ў старых землях волатаў. Так, крывічы жылі на Дзьвіне і верхавінах Дняпра і сярод заходніх волатаў[[Волаты (1929)/Увагі#130)|<sup>130</sup>)]], а драгавічы[[Волаты (1929)/Увагі#131)|<sup>131</sup>)]] — паўднёвей крывічоў аж да Прыпяці і сярод тых-жа заходніх волатаў[[Волаты (1929)/Увагі#132)|<sup>132</sup>)]]. Пеняны, што жылі па р. Пене, прытоку Прыпяці, у якім краі ёсьць горад Пенск і вядомая сярод мясцовага насяленьня пенева магіла[[Волаты (1929)/Увагі#133)|<sup>133</sup>)]], далі назву рэчцы Пене сярод заходніх волатаў і зваліся тамака церасьпенянамі[[Волаты (1929)/Увагі#134)|<sup>134</sup>)]]. Назва драўлян
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 7.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма паселішчаў з асноваю волат у назьве [паводле даных даведачнай літаратуры].}}}}
вядома была і тутака і сярод бодрычаў[[Волаты (1929)/Увагі#135)|<sup>135</sup>)]]. Жыцічы насялялі ваколіцы возера Жыт і жупу сярод палабскіх сербаў[[Волаты (1929)/Увагі#136)|<sup>136</sup>)]] і г. д.</br>
{{gap|2em}}Побач з гэтым слова, як відаць, трывалей за рэч, якую яно азначала[[Волаты (1929)/Увагі#137)|<sup>137</sup>)]] і паміж народам і зямлёй якую ён засяляў існуе моцная сувязь[[Волаты (1929)/Увагі#138)|<sup>137</sup>)]], чаму і памяць аб волатах захавалася ў мясцовых народных географічных назвах[[Волаты (1929)/Увагі#139)|<sup>139</sup>)]] і асабовых іменьнях[[Волаты (1929)/Увагі#140)|<sup>140</sup>)]]. На такія перажыткі існаваньня волатаў паказвалі ў свой час самыя розныя дасьледчыкі: Шпілеўскі[[Волаты (1929)/Увагі#141)|<sup>141</sup>)]], Забелін[[Волаты (1929)/Увагі#142)|<sup>142</sup>)]], Татур[[Волаты (1929)/Увагі#143)|<sup>143</sup>)]], Шэпінг[[Волаты (1929)/Увагі#144)|<sup>144</sup>)]], Арлоў[[Волаты (1929)/Увагі#145)|<sup>145</sup>)]] і інш. Праўда, шмат якія з гэтых назваў могуць азначыць агульную аснову ўтварэньня славянскіх назваў або простае перайманьне ці адлюстраваньне пэўных гістарычных фактаў у вуснай народнай творчасьці[[Волаты (1929)/Увагі#146)|<sup>146</sup>)]] і колёнізаваньне, але вялікая колькасьць іх, згрупаваная на пэўнай тэрыторыі можа служыць бясспрэчным довадам[[Волаты (1929)/Увагі#147)|<sup>147</sup>)]]. І шмат дасьледчыкаў прыводзілі ў сваіх працах пералік географічных назваў, якія даводзілі існаваньне волатаў на тэрыторыі паміж Дзьвіной, Дняпром, Прыпяцьцю і Нёманам, а таксама ў тых мясцох, куды яны адсюль выходзілі. Гэта рабіў Шафарык[[Волаты (1929)/Увагі#148)|<sup>148</sup>)]], Тышкевіч[[Волаты (1929)/Увагі#149)|<sup>149</sup>)]], Весялоўскі[[Волаты (1929)/Увагі#150)|<sup>150</sup>)]],
Шпілеўскі, Забелін і інш.[[Волаты (1929)/Увагі#151)|<sup>151</sup>)]]. Але яны, бясспрэчна, ня вычарпалі ўсіх {{перанос пачатак|ма|тар‘ялаў}}<noinclude></noinclude>
4zw608qxmsvf3pow4khw6m6ppabamrt
Старонка:Волаты (1929).pdf/28
104
125001
293059
289794
2026-07-18T15:40:09Z
Gleb Leo
2440
293059
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>лаўжанскага сс., 122) р. Валатоўка лаўжанскага сс.; 123) камень Валатнік ля в. Варанькі лаўжанскага сс., 124) ур. Валатоўкі ля в. Валатоўкі валатоўскага сс.; і) сураскі раён: 125) х. Валатоўкі краўцоўскага сс., 126) ур. Валатоўкі каля Новікаў марчонскага сс.; к) чашніцкі раён: 127) ур. Валатоўкі чашніцкага сс.; IV. гомельская акруга: а) веткаўскі раён: 128) х. Волатава; б) гомельскі раён: 129) р. Валатоўка, 130) Волат-Камень ля Добруша; в) лоеўскі раён: 131) ур. Валат ля в. Дзінамеркі; г) рэчыцкі раён: 132) лес Волат; д) уваравіцкі раён: 133) р. Валатоўка, 134) Волатава дарога, 135) сенажаць Волат, 136) х. Валаток; д) хойніцкі раён: 137) ур. Валатоўкі ля в. Вялікі Бор; V. магілеўская акруга: а) быхаўскі, раён: 138) ур. Славінскі Волат, {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 8.jpg|подпіс=Картаграма географічных назваў з асноваю волат паводле экспэдыцыі і анкеты 1928 г. [без паказаных у папярэдняй].}} 139) лес Волат, 140) ур. Валатніковы востраў з 141) Валатніковым дубам лудчыцкага сс; 142) ур. Валатоўка ля Рыжкаўкі грудзінаўскага сс.; б) клімавіцкі раён: 143) Волат камень гразьнявецкага сс.; 144) хутар Валотня; 145) Валатоўскі вір на p. Астрэ хатавіцкага cc.; 146) ур. Валатухіна лаза ля в. Хатунь хатавіцкага сс.; 147) ур. Волаты ля в. Высокаў, красавіцкага сс., в) краснапольскі раён: 148) хут. Валатовічы кажамякінскага сс.; г) лупалаўскі раён: 149) в. Валатковічы; 150) камень Валатун; д) магілеўскі раён: 150) р. Валота, на ёй: 151) Волатавы гай; е) хоцімскі раён: 152) в. Валатоўка; ж) чэрыкаўскі раён: 153) дарога Валот грокаўскага сс., 154) вур. Валатоўкі ля Сячых губіншчанскага сс., 155) камень Волат ля Сячых, губіншчанскага сс., 156) узгорак Воўчы Волат у губіншчанскім сс., 157) Валатунова поле, ля Лабанаўкі лабанаўскага сс.; 158) Волатава балота шароеўскага сс., 159) Валацяны камень ля Шароеўка шароеўскага сс.; VI. мазырскага акруга: а) калінкавіцкі раён: 160) луг Завалатова ля Слабодкі; б) каралінскі раён: 161) ур. Валатоўка ля в. Рэмезы, 162) ур. Волатава ля Івашкавіч; в) лельчыцкі раён: 163) Волатава балота ля в. Зарубскае буйнавіцкага сс., 164) камень Волат лельчыцкага сс.; г) петрыкаўскі раён: 165) ур. Волатава ля Колкавіч, VII. менская акруга: а) барысаўскі раён: 166) в. Волатава, 167) Валатоўскія рэзы, 168) ур. Валатоўкі, 169) Волаткава поле, 170) ур. Валатоўскія; б) бягомльскі раён: 171) ур. Валаткоўшчына кадлубішчанскага сс.; в) грэскі раён: 172) хутар Волатаў; г) заслаўскі раён: 173) в. Валатоўкі бярэзынскага сс., 174) балота Валатоўкі ганусінскага сс., 175) ур. Валаточкі каля в. Гуі; 176) Валаткоўскі лес новадворскай дачы; д) {{перанос пачатак|ка|пыльскі}}<noinclude></noinclude>
fr9tipnjo1bjqine7efzi7g9vko5cf4
Старонка:Волаты (1929).pdf/30
104
125003
293060
289796
2026-07-18T15:41:45Z
Gleb Leo
2440
293060
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>сс., 34) Прывароцьце, 35) з. Лучкі, 36) з. Бярэжкі, 37) Рудня карпілаўскага сс., 38) Гарадок гарадокскага сс., г) жлобінскі раён: 39) в. Піравічы пірэвіцкага сс., 40) в. Кругавец пірэвіцкага сс., 41) с. Старая Рудня ст.-руднянскага сс.; д) любаньскі раён: 42) м. Любань; е) парыцкі раён: 43) х. Трэмля любаньскага сс., 44) в. Высокі Поўк казлоўсоага сс., 45) в. Тур. Слабада туркаўскага сс.; ж) рагачэўскі раён: 46) в. Гарадзец прыбарскага сс;. 47) в. Асінаўка мяркулавіцкага сс.; з) слуцкі раён: 48) в. Бароўка мялешкавіцкага сс., 49) Серагі сераскага сс., 50) м. Слуцак, 51) в. Лучнікі ля Слуцку, 52) в. Квасьнічы цараўскага сс., 53) в. Малая Сьліўка казловіцкага сс., 54) в. Цараўцы цараўскага сс., 55) в. Панічы дарасінскага сс., {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 9.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх анкетай і экспэдыцыяй 1928 г. засьведчана бытаваньне прозьвішч з асновай волат.}} 56) х. Крывая Хвоя амговіцкага сс., 57) в. Цёплая Дуброва амговіцкага сс., 58) в. Кляпчаны цараўскага сс., 59) м. Машыцы івань-агародніцкага сс., 60) в. Сьліва казловіцкага сс.; і) старадароскі раён: 61) Пасека пасецкага сс.; к) старобінскі раён: 62) Круглы востраў старобінскага сс., 63) Задражава мазурскага сс., 64) в. Крывічы, 65) Падоблачня старобінскага р., 66) Зажэвічы зажэвіцкага сс., 67) с. Сяльцо мяцявіцкага сс., 68) Быкава пагосцкага сс., 69) Пагост пагосцкага сс., 70) Карысьці пагосцкага сс., 71) Смольлева пагосцкага сс., 72) Цёсаў пагосцкага, 73) в. Волаты пагосцкага сс.; л) чырвона-слабодзкі раён; 74) Чаплічы чапліцкага сс.; 75) Рачкавічы малышэвіцкага сс., 76) Заўшыцы старчыцкага сс., 77) Бялевічы, 78) Малышэвічы малышавіцкага сс.; III. віцебская акруга: а) бешанкавіцкі раён: 79) Бачэйкава бачэйкаўскага сс., 80) Сьвіціна чаркаскага сс., 81) Лапы біклоскага сс.; б) віцебскі раён: 82) в. Путысініцкага сс., 83) Віцебск; в) высачанскі раён: 84) Шаўкунова, г) Гарадоцкі раён: 85) Казьяны казьянскага сс.; д) сянскі раён: 86) Зямковічы алексініцкага сс., 87) Машкі; е) сіроцінскі раён: 88) Лазоўка мішнеўскага сс.; чашніцкі раён: 89) в. Ступіна цяпінскага сс., 90) Жэрына лазукоўскага сс., 91) в. Іканкі дварэцкага сс., 92) Зарэчная Слабада чашніцкага сс.; IV. гомельская акруга: а) брагінскі раён: 93) Мікулічы; б) буда-кашалёўскі раён: 94) Мутнае; в) веткаўскі раён: 95) Вераб‘ёўка; г) гомельскі раён: 96) Баршчоўка; д) рэчыцкі раён: 97) Васілевічы, 98) Гарыводы, 99) Холмеч; е) уваравіцкі раён: 100) Варашылаў смычкоўскага сс., 101) Чабатовічы, 102) Альхоўка; ж) хойніцкі раён: 103) Хойнікі, 104) Загальская слабодка, 105) Вялікі Бор, 106) Храпкоў; з) чачэрскі раён: 107) Палесьсе; V. магілеўская акруга: а) клімавіцкі раён: 108) Клімавічы, 109) Востраў<noinclude></noinclude>
srm35w4s1x3wskcacr1gvlknqqd1l99
Старонка:Волаты (1929).pdf/32
104
125005
293062
289798
2026-07-18T15:43:38Z
Gleb Leo
2440
293062
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Лю|тая}} б. красьнінскага пав; II у б. віцебскай губ. — 9) Лютчыцы б. гарадчэўскай вол., 10) Люцкі б. чарсьвяцкай вол. б. лепельскага пав.; 11) Люцішы б. пылдзенскай вол. і 12) Люцін б. люцінскага. пав.; 13) Люцькава б. Аляксандраўскай вол. і 14) Лютава б. полацкага пав.; 15) Люці б. Юхавіцкай вол. б. дрысенскага пав.; 16) Лютаўцы б. асуньскай вол. б. дзьвінскага пав.; 17) Лютаўка б. рэжыцкага пав.; 18) Люцікі б. руднянскай вол., б. гарадоцкага пав.; 19) Люціха б. долыскай і 20) Люцькава б. кубецкай
вол., б. нэвельскага пав.; III у б. ковенскай губ. — 21) Люткуны б. лігумскай вол. і 22) Лютыкі б. крупяўскай вол. б. шавельскага пав.; 23) Люткайце б. батоцкай вол. б. расіенскага пав.; 24) Люцюны б. курклеўскай
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 10.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма паселішчаў з коране лют — у назьве [паводле даведачнай літаратуры].}}}}
вол. б. вількамірскага пав.; 25) Люткуны б. разалінскай вол. б. панявескага пав.; 26) Люткуны б. янаўскай вол. б. ковенскага пав.; IV у б. віленскай губ. — 27) Люціца, б. пліскай вол., б. дзісьненскага пав.; 28) Люташ б. вішнеўскай вол. б. ашмянскага пав.; 29) Люцішкі б. дубіцкай вол. б. лідзкага пав.; 30) Лютаны б. жыжморскай вол.; 31) Люценішкі б. высокадворскай вол. троцкага пав.; 32) Лютыка б. падбярэскай, 33) Люціны і 34) Люцяны б. немянчынскай вол. б. віленскага пав.; 35) Люцін, 36) Люцін, 37) Люцін, 38) Люцін і 39) Люцін б. германіскай вол. і 40) Люцевівы б. княгініцкай вол. б. вілейскага пав.; V у б. горадзенскай губ. — 41) Люцічы б. райскай вол. б. бельскага пав.; 42) Люта б. лышчыцкай вол. б. берасьцейскага пав.; 43) Лютыш б. пяскоўскай вол. і 44) Люцьвіны б. курылавіцкай вол. б. слонімскага пав.; VI у б. менскай губ. 45) Люцін, 46) Падлюціі б. цытвянскай вол., 47) Сталютава б. сьмілавіцкай вол. б. ігуменскага пав.; 48) Лютавічы; 49) Лютавічы б. вызьнянскай вол. б. слуцкага пав.; 50) Люцінка і 51) Люцінка б. пяршайскай вол. б. менскага
пав.; 52) Люцінава б. лагойскай, 53) Люцец і 54) Люцец б. красналукскай<noinclude></noinclude>
c1rsz83ldveq7xl8u6lglyibj3lcvdu
293071
293062
2026-07-18T16:11:32Z
Gleb Leo
2440
293071
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Лю|тая}} б. красьнінскага пав; II у б. віцебскай губ. — 9) Лютчыцы б. гарадчэўскай вол., 10) Люцкі б. чарсьвяцкай вол. б. лепельскага пав.; 11) Люцішы б. пылдзенскай вол. і 12) Люцін б. люцінскага. пав.; 13) Люцькава б. Аляксандраўскай вол. і 14) Лютава б. полацкага пав.; 15) Люці б. Юхавіцкай вол. б. дрысенскага пав.; 16) Лютаўцы б. асуньскай вол. б. дзьвінскага пав.; 17) Лютаўка б. рэжыцкага пав.; 18) Люцікі б. руднянскай вол., б. гарадоцкага пав.; 19) Люціха б. долыскай і 20) Люцькава б. кубецкай
вол., б. нэвельскага пав.; III у б. ковенскай губ. — 21) Люткуны б. лігумскай вол. і 22) Лютыкі б. крупяўскай вол. б. шавельскага пав.; 23) Люткайце б. батоцкай вол. б. расіенскага пав.; 24) Люцюны б. курклеўскай
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 10.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма паселішчаў з коранем лют — у назьве [паводле даведачнай літаратуры].}}}}
вол. б. вількамірскага пав.; 25) Люткуны б. разалінскай вол. б. панявескага пав.; 26) Люткуны б. янаўскай вол. б. ковенскага пав.; IV у б. віленскай губ. — 27) Люціца, б. пліскай вол., б. дзісьненскага пав.; 28) Люташ б. вішнеўскай вол. б. ашмянскага пав.; 29) Люцішкі б. дубіцкай вол. б. лідзкага пав.; 30) Лютаны б. жыжморскай вол.; 31) Люценішкі б. высокадворскай вол. троцкага пав.; 32) Лютыка б. падбярэскай, 33) Люціны і 34) Люцяны б. немянчынскай вол. б. віленскага пав.; 35) Люцін, 36) Люцін, 37) Люцін, 38) Люцін і 39) Люцін б. германіскай вол. і 40) Люцевівы б. княгініцкай вол. б. вілейскага пав.; V у б. горадзенскай губ. — 41) Люцічы б. райскай вол. б. бельскага пав.; 42) Люта б. лышчыцкай вол. б. берасьцейскага пав.; 43) Лютыш б. пяскоўскай вол. і 44) Люцьвіны б. курылавіцкай вол. б. слонімскага пав.; VI у б. менскай губ. 45) Люцін, 46) Падлюціі б. цытвянскай вол., 47) Сталютава б. сьмілавіцкай вол. б. ігуменскага пав.; 48) Лютавічы; 49) Лютавічы б. вызьнянскай вол. б. слуцкага пав.; 50) Люцінка і 51) Люцінка б. пяршайскай вол. б. менскага
пав.; 52) Люцінава б. лагойскай, 53) Люцец і 54) Люцец б. красналукскай<noinclude></noinclude>
ljtkmb8liys81uam1ypaf3i6x7g1a2d
Старонка:Волаты (1929).pdf/33
104
125006
293064
289800
2026-07-18T16:03:50Z
Gleb Leo
2440
293064
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>вол. б. барысаўскага пав.; 55) Люцін і 56) Лютае б. пенскага пав. 57) Люцін б. бацэвіцкай і 58) Люціна б. сьвіслацкай вол. б. бабруйскага пав.; 59) Залюцічы б. ленінскай вол. і 60) Залюцьце і 61) Залюцьце б. лахаўскай вол. б. мазырскага пав.; VII у б. магілеўскай губ. — 62) Люцін б. прапойскай вол. і 63) Люткава б. глускай вол. б. быхаўскага пав.; 64) Люціна б. маслакоўскай вол. б. горкаўскага пав.; 65) Лютыя б. абчускай вол. б. сянскага пав.; VIII чарнігаўскай губ. — 66) Люты і 67) Люты сярэдзіна-будзкага раёну ноўгарад-северскай акругі; 68) Лютаўка сноўскага раёну, 69) Лютаўка сіняўскага раёну; 70) Люцеж тупічэўскага раёну сноўскай акругі.
{{gap|2em}}Апрача памянёных, паведамленьні на анкету выявілі наступныя назвы географічных об‘ектаў з асноваю лют: 1 аршанская акруга: а) амсьціслаўскі раён: Люцічы, Лютня; {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 11.jpg|подпіс=Картаграма географічных назваў з коранем лют — паводле даных анкеты і экспэдыцыі 1928 г. [без паказаных у папярэдняй].}} б) дубровенскі раён: 71) Люцічы; 72) р. Лютына; в) капыскі раён: 73) Люціны якаўлевіцкага сс., 74) Алюты; 75) ур. Люцкавічы аляксандраўскага сс.; г) талачынскі раён: 76) ур. Люцькавы ля Баранцэвіч воўкавіцкага сс., 77) ур. Люты ля Талачына; 78) Люта ля Славен; д) чарэйскі раён: 79) в. Люты абчускага сс., 80) Люцявінка заборскага сс.; II бабруйская акруга: а) бабруйскі раён: 81) в. Люцін; б) жлобінскі раён: 82) ур. Люці казіміраўскага сс.; в) клічаўскі раён: 83) в. Люціна; г) парыцкі раён: 84) ур. Люткаў ля Чыркавіч чыркаўскага сс., 85) в. Лютгардаўка; д) рагачэўскі раён: 86) ур. Лютаўка пабалаўскага сс., 87) ур. Палюта пабалаўскага сс.; 88) ур. Палюціньне ля Ліскоў пабалаўскага сс.; 89) ур. Люцянка пабалаўскага сс.; е) слуцкі раён: 90) в. Люцянец; 91) Люцічы; ж) старобінскі раён: 92) воз. Люцень; 93) х. Люцень краснадворскага сс., 94) канава Люценская, 95) в. Лютавічы; 96) сенажаць Люцічы ля Пагосту пагоскага сс., 3) сьвіслацкі раён: 97) в. Люцін віркаўскага сс.; і) чырвонаслабодзкі раён: 98) в. Лютавічы; III віцебская акруга: а) азярышчанскі раён: 99) в. Сялюціна асінаўскага сс.; 100) в. Люткі мехаўскага сс.; 101) в. Люцікі руднянскага сс.; б) высачанскі раён 102) Люцьвінава, 103) Сялюты; г) чашніцкі раён: 104) в. Люцічы; IV гомельская акруга; а) брагінскі раён: 105) ур. Люцік ля Собаляў; б) буда-кашалёўскі раён: 106) Лютаў хутар; в) гомельскі раён: 107) в. Люцічы; г) уваравіцкі раён: 108) р. Люцік гусявіцкага сс., 109) поле Люткаўскае ля Уваравіч; д) хойніцкі раён: 110) ур. Люцічы каля Маканавіч, 111) в. {{перанос пачатак|Люць|він}}<noinclude></noinclude>
mqq339okfoqz4cjiyn3bgssilikrppm
293065
293064
2026-07-18T16:04:45Z
Gleb Leo
2440
293065
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>вол. б. барысаўскага пав.; 55) Люцін і 56) Лютае б. пенскага пав. 57) Люцін б. бацэвіцкай і 58) Люціна б. сьвіслацкай вол. б. бабруйскага пав.; 59) Залюцічы б. ленінскай вол. і 60) Залюцьце і 61) Залюцьце б. лахаўскай вол. б. мазырскага пав.; VII у б. магілеўскай губ. — 62) Люцін б. прапойскай вол. і 63) Люткава б. глускай вол. б. быхаўскага пав.; 64) Люціна б. маслакоўскай вол. б. горкаўскага пав.; 65) Лютыя б. абчускай вол. б. сянскага пав.; VIII чарнігаўскай губ. — 66) Люты і 67) Люты сярэдзіна-будзкага раёну ноўгарад-северскай акругі; 68) Лютаўка сноўскага раёну, 69) Лютаўка сіняўскага раёну; 70) Люцеж тупічэўскага раёну сноўскай акругі.
{{gap|2em}}Апрача памянёных, паведамленьні на анкету выявілі наступныя назвы географічных об‘ектаў з асноваю лют: 1 аршанская акруга: а) амсьціслаўскі раён: Люцічы, Лютня; {{выява з подпісам|месца=справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 11.jpg|подпіс=Картаграма географічных назваў з коранем лют — паводле даных анкеты і экспэдыцыі 1928 г. [без паказаных у папярэдняй].}} б) дубровенскі раён: 71) Люцічы; 72) р. Лютына; в) капыскі раён: 73) Люціны якаўлевіцкага сс., 74) Алюты; 75) ур. Люцкавічы аляксандраўскага сс.; г) талачынскі раён: 76) ур. Люцькавы ля Баранцэвіч воўкавіцкага сс., 77) ур. Люты ля Талачына; 78) Люта ля Славен; д) чарэйскі раён: 79) в. Люты абчускага сс., 80) Люцявінка заборскага сс.; II бабруйская акруга: а) бабруйскі раён: 81) в. Люцін; б) жлобінскі раён: 82) ур. Люці казіміраўскага сс.; в) клічаўскі раён: 83) в. Люціна; г) парыцкі раён: 84) ур. Люткаў ля Чыркавіч чыркаўскага сс., 85) в. Лютгардаўка; д) рагачэўскі раён: 86) ур. Лютаўка пабалаўскага сс., 87) ур. Палюта пабалаўскага сс.; 88) ур. Палюціньне ля Ліскоў пабалаўскага сс.; 89) ур. Люцянка пабалаўскага сс.; е) слуцкі раён: 90) в. Люцянец; 91) Люцічы; ж) старобінскі раён: 92) воз. Люцень; 93) х. Люцень краснадворскага сс., 94) канава Люценская, 95) в. Лютавічы; 96) сенажаць Люцічы ля Пагосту пагоскага сс., 3) сьвіслацкі раён: 97) в. Люцін віркаўскага сс.; і) чырвонаслабодзкі раён: 98) в. Лютавічы; III віцебская акруга: а) азярышчанскі раён: 99) в. Сялюціна асінаўскага сс.; 100) в. Люткі мехаўскага сс.; 101) в. Люцікі руднянскага сс.; б) высачанскі раён 102) Люцьвінава, 103) Сялюты; г) чашніцкі раён: 104) в. Люцічы; IV гомельская акруга; а) брагінскі раён: 105) ур. Люцік ля Собаляў; б) буда-кашалёўскі раён: 106) Лютаў хутар; в) гомельскі раён: 107) в. Люцічы; г) уваравіцкі раён: 108) р. Люцік гусявіцкага сс., 109) поле Люткаўскае ля Уваравіч; д) хойніцкі раён: 110) ур. Люцічы каля Маканавіч, 111) в. {{перанос пачатак|Люць|він}}<noinclude></noinclude>
kc8kar8r7oevsu3yro2hnp3vfu1ijrf
Старонка:Волаты (1929).pdf/35
104
125009
293067
289858
2026-07-18T16:06:32Z
Gleb Leo
2440
293067
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|Піра|вічы}}; г) парыцкі раён: 33) Чыркавічы чыркавіцкага сс., 34) Тур. Слабада туркаўскага сс.; д) слуцкі раён: 35) Сярагі сяраскага сс.; 36) Квасьнічы цараўскага сс., 37) Дорасіно дарасінскага сс., 38) Панічы дарасінскага сс., 39) Кляпчаны; е) старадароскі раён: 40) Церабуты шчыткавіцкага сс., 41) Сяльцо мяцявіцкага сс.; III віцебская акруга: а) азярышчанскі раён: 42) Будніца хвашнянскага сс.; б) бешанкавіцкі раён: 43) Сьвіціна чаркаскага сс.; в) віцебскі раён: 44) Ярмолкава войтаўскага сс., 45) Маркаўшчына, 46) Мяккія, 47) Благія; г) высачанскі раён: 48) Шаўкунова, 49) Сьцепаненкі; д) лёзьненскі раён: 50) Васюціна веляшкоўскага сс., 51) Амільлянова гладанскога сс.; е) межанскі раён: 52) Фралова вышадзкага сс., {{выява з подпісам|месца=справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 12.jpg|подпіс=Карта {{Абмылка|раёнаў.|раёнаў,}} у якіх засьведчана бытаваньне прозьвішч з коранем лют [паводле даных анкеты і экспэдыцыі 1928 г.].}} 53) Вышадкі вышадзкага сс.; ж) сянскі раён: 54) Маркаўшчына машканскага сс.; з) сіроцінскі раён; 55) Варонькі лаўжанскага сс.; і) чашніцкі раён: 56) Ступіна цяпінскага сс.; IV гомельская акруга: а) буда-кашалёўскі раён: 57) Лютаў хутар ля Зялёнай Дубровы; 58) Шутнае, 59) Дзедаў Курган, 60) Заборкі забабскага сс.; б) гомельскі раён: 61) Гомель; в) уваравіцкі раён: 62) Красная Хачэмля гусявіцкага сс. г) чачэрскі раён: 63) Глыбочыцы глыбочыцкага сс.; V магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 64) Быхаў; б) касьцюковіцкі раён: 65) Пячары пячарскага сс.; в) клімавіцкі раён: 66) Аляксандраўка; 67) Асіньнікі ціманоўскага сс., 68) Мядзьведзі; 69) Клімавічы; г) краснапольскі раён: 70) Пачопы пачопаўскага сс.; 71) Хведараўка кажамякінскага сс.; д) крычаўскі раён: 72) Слабуты маляціцкага сс., 73) Шаеўка; а) магілеўскі раён: 74) Магілеў; ж) чавускі раён: 75) Воўкавічы воўкавіцкага сс.; 3) чачэвіцкі раён: 76) Чарнагразь, 77) Падсёлы падсельскага сс.; 78) Падліпкі; і) чэрыкаўскі раён: 79) Сячыхі губіншчынскага сс., 80) Лютраўка, 81) Чэрыкаў; 82) Шароеўка; VI мазырская акруга: а) жыткавіцкі раён: 83) Жыткавічы, 84) Сялко людзяневіцкага сс.; б) нараўлянскі раён: 85) Нароўля; в) петрыкаўскі раён: 86) Белкі, 87) Петрыкаў, 88) Навасёлкі белкаўскага сс., 89) Аголічы; VII менская акруга: а) астрашыцка-гарадзецкі раён: 90) Карпілаўка, 91) Весьніна астрашыцкага сс.; б) барысаўскі раён: 92) Цёмны Лёс., 93) Барысаў, 94) Брылёў касьцюкоўскага сс., 95) Лазін забашанскага сс., 96) Забашавічы; в) бягомльскі раён: 97) Федаркі кадлубішчанскага сс., 98) Вітунічы вітуніцкага сс.; г) вузьдзенскі раён: 99) Галавачы магілянскага сс., 100) Сеяцель прысыпскага сс., 101) Узда; д) грэскі раён:<noinclude></noinclude>
hdegonougyndcwgotfd7vnkluko0upq
Старонка:Волаты (1929).pdf/38
104
125060
293070
289861
2026-07-18T16:11:13Z
Gleb Leo
2440
293070
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>барысаўскага пав., 153) Воўчына угрынецкай вол., 154) Ваўчыцы марачанскай вол. пінскага пав., 155) Ваўкашанка холмецкай вол., рэчыцкага пав.; IV — у сувалскай губ. — 156) Вілкупэ, 157) Вілкопэдзе сувалкскага пав., 158) Вількаўцы, 159) Вількія, 160) Вількенікі, 161) Вілконосты, 162) Вількакук, 163) Вількакук, 164) Вількакук, 165) Вількакук, 166) Вілкас сэйненскага пав., 167) Вількеніца, 168) Вільча, 169) Ваўкавізна кальварыйскага пав. 170) Вількенішкі, 171) Вілкшакаб, 172) Вілкупэ, 173) Вілкішкі ўладзіслаўскага пав., 174) Ваўкушне, 175) Ваўкуш, 176) Вількава аўгустоўскага пав., 177) Ваўкавышкі, 178) Ваўкавышкі, 179) Ваўкавышкі, 180) Вількішкі, 181) Вілкупэ, 182) Вілкупэ, 183) Вілкоболе, 184) Вілкоболе
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 13.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма паселішчаў з асноваю воўк у назьве [паводле даных даведачнай літаратуры].}}}}
ваўкавыскага пав.; V у горадзенскай губ. — 185) Воўчын, воўчынскай вол., 186) Ваўчкі ратайчыцкай вол., 187) Ваўкі радваніцкай вол., 188) Воўкавічы выс.-літоўскай, 189) Воўкаставец вярховіцкай вол., 190) Воўкавічы, выс.-літоўскай вол., 191) Воўкавічы, 192) Воўкавічы выс.-літоўскай вол., 192-а) Воўкаставец вярховіцкай вол., 193) Воўчын, 194) Воўчын воўчынскай вол. брэскага пав., 195) Ваўчэўе быцянскай вол., 196) Воўчы Лес дзятлаўскай вол., 197) Ваўчкі мяжэвіцкай вол., 198) Ваўчкі мяжэвіцкай вол., 199) Ваўчыны дзеравенскай вол., 200) Воўчыя Норы марынскай вол. слонімскага пав., 201) Воўкуш, 202) Воўкуш, круглянскай вол., 203) Воўчая Яма каменкоўскай вол., сакольскага пав., 204) Воўкацеча сялецкай вол. Пружанскага пав., 205) Ваўкавыск, 206) Ваўкавыск, 207) Вілкі ваўкавыскага пав., 208) Воўкава азяцкай вол., 209) Воўкавічы рагазьнянскай вол., 210) Воўкавічы рагазьнянскай вол. кобрынскага пав.; ѴI — у магілеўскай губ. — 211) Вільчыцы, 212) Вільчыцы вейнянскай вол., 213) Воўканосава круглянскай вол., магілеўскага пав., 214) Ваўкалакі, горскай вол., 215) Ваўчок голенеўскай вол. чавускага пав., 216) {{перанос пачатак|Воўка|вічы}}<noinclude></noinclude>
kjh7njkyz0hnnfi2kfl0qbu3lo96n73
Старонка:Волаты (1929).pdf/42
104
125108
293068
289918
2026-07-18T16:09:01Z
Gleb Leo
2440
293068
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|азя|рышчанскі}} раён: 515) ур. Ваўчкі ля Ключа асіпаўскага сс., 516) ур. Ваўчкі ля Ярыгіна асіпаўскага сс., 517) ур. Ваўкаўня ля Будніцы хвашнянскага сс., 518) ур. Воўкаў бярэзьнік ля Лухвераў пылькінскага сс.; б) бешанкавіцкі раён: 519) ур. Воўкаўшчына ля Полькавіч бешанкавіцкага сс., 520) ур. Воўкавы ямы ля Лугінавіч, 521) х. Воўкава; в) віцебскі раён: 522) ур. Воўчыя Пераходы ля Курыліна, 523) Воўчая яма ля Ярмолкава войтаўскага сс., 524) ур. Воўкава выгар ля Ваяводак рудакоўскага сс., 525) х. Ваўкі міхалёўскага сс.; г) высачанскі раён: 526) ур. Ваўчок ля Лабаноў кабыльніцкага сс., 527) ур. Воўчкавічы ля Зазыбаў кабыльніцкага сс.; 528) ур. Ваўкаўня ля Сьцепаненак; д) межанскі раён: 529) ур. Ваўкаўня ля Пліткаў вышадзкага сс., {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 14.jpg|подпіс=Картаграма назваў географічных об‘ектаў з асноваю воўк паводле даных экспэдыцыі і анкеты 1928 г. [без паказаных у папярэдняй].}} 530) Воўкавы ямы ля Борак гозьбінскага сс.; е) сіроцінскі раён: 531) ур. Ваўкарэзіна ля Слабодкі дабейскага сс., 532) Воўчая яма ля Сіроціна, 533) ур. Воўчкава балота ля Варанькоў лаўжанскага сс., 534) Воўчая гара там сама; ж) сураскі раён: 535) ур. Ваўкі ля Задзетунія навіцкага сс.; з) чашніцкі раён: 536) ур. Воўчая
Яма ля Жэрына лазуноўскага сс.; IV гомельская акруга: a) гомельскі раён:
537) ур. Ваўкаўня каля Валатовіч; в) лоеўскі раён: 538) ур. Ваўкаўня каля Ваўкашанкі, 539) Воўчая гара ля Дзімамеркі; б) рэчыцкі раён: 540) ур.
Воўчы шынок ля Васілевіч, 541) ур. Ваўчкі ля Васілевіч, 542) Воўчая гара ля Крапіўні, 543) ур. Воўчы Гарадок ля
Шалковіч, 544) Воўчая гара ля Васілевіч, 545) поле Ваўчыха там сама, 546) ур. Воўчыя сьцежкі ля Васілевіч,
547) ур. Воўчая Даліна ля Дзеражкі, 548) Ваўчагурскі шлях; в) уваравіцкі раён: 549) ур. Воўчае балота ля Варашылава, 550) ур. Воўчая перабежка ля Варашылава, 551) курган Ваўчок ля Краснай Хачэмлі гусявіцкага сс., 552) ур. Воўчае балота ля Чабатовіч, 553) ур. Воўкаў рог ля Альхоўкі, 554) ур. Ваўкаўня ля Троцкай; г) хойніцкі раён: 555) Воўчы корч ля Храпкоў, 556) Воўчая гара там сама; д) чачэрскі раён: 557) ур. Ваўкаўня ля глыбочацкага сс., 558) ігруша Ваўчок у Глыбочыцах глыбочыцкага сс.; V магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 559) ур. Ваўкі ля хут. Кіпялёвых ля в. Мамачын, 560) Воўчае балота ля Зарэчча глускага сс., 561) ур. Воўчая грыва ля Мамачына чырвона-асавецкага сс.; б) кармянскі раён: 562) ур. Воўчы борык ля Кляпінскай буды валынскага сс., 563) ур. Ваўкаўня ля Кароцькаў; в) касьцюковіцкі раён: 564) ур. Ваўкаўня ля Студзянца, 565) Воўкаў хутар царковіцкага сс., 566) Восаў пячарскага сс.,<noinclude></noinclude>
7i4sk05ld9dh75hhkz8zfv8b8kcxkqe
293069
293068
2026-07-18T16:09:18Z
Gleb Leo
2440
293069
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|азя|рышчанскі}} раён: 515) ур. Ваўчкі ля Ключа асіпаўскага сс., 516) ур. Ваўчкі ля Ярыгіна асіпаўскага сс., 517) ур. Ваўкаўня ля Будніцы хвашнянскага сс., 518) ур. Воўкаў бярэзьнік ля Лухвераў пылькінскага сс.; б) бешанкавіцкі раён: 519) ур. Воўкаўшчына ля Полькавіч бешанкавіцкага сс., 520) ур. Воўкавы ямы ля Лугінавіч, 521) х. Воўкава; в) віцебскі раён: 522) ур. Воўчыя Пераходы ля Курыліна, 523) Воўчая яма ля Ярмолкава войтаўскага сс., 524) ур. Воўкава выгар ля Ваяводак рудакоўскага сс., 525) х. Ваўкі міхалёўскага сс.; г) высачанскі раён: 526) ур. Ваўчок ля Лабаноў кабыльніцкага сс., 527) ур. Воўчкавічы ля Зазыбаў кабыльніцкага сс.; 528) ур. Ваўкаўня ля Сьцепаненак; д) межанскі раён: 529) ур. Ваўкаўня ля Пліткаў вышадзкага сс., {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 14.jpg|подпіс=Картаграма назваў географічных об‘ектаў з асноваю воўк паводле даных экспэдыцыі і анкеты 1928 г. [без паказаных у папярэдняй].}} 530) Воўкавы ямы ля Борак гозьбінскага сс.; е) сіроцінскі раён: 531) ур. Ваўкарэзіна ля Слабодкі дабейскага сс., 532) Воўчая яма ля Сіроціна, 533) ур. Воўчкава балота ля Варанькоў лаўжанскага сс., 534) Воўчая гара там сама; ж) сураскі раён: 535) ур. Ваўкі ля Задзетунія навіцкага сс.; з) чашніцкі раён: 536) ур. Воўчая Яма ля Жэрына лазуноўскага сс.; IV гомельская акруга: a) гомельскі раён: 537) ур. Ваўкаўня каля Валатовіч; в) лоеўскі раён: 538) ур. Ваўкаўня каля Ваўкашанкі, 539) Воўчая гара ля Дзімамеркі; б) рэчыцкі раён: 540) ур. Воўчы шынок ля Васілевіч, 541) ур. Ваўчкі ля Васілевіч, 542) Воўчая гара ля Крапіўні, 543) ур. Воўчы Гарадок ля Шалковіч, 544) Воўчая гара ля Васілевіч, 545) поле Ваўчыха там сама, 546) ур. Воўчыя сьцежкі ля Васілевіч, 547) ур. Воўчая Даліна ля Дзеражкі, 548) Ваўчагурскі шлях; в) уваравіцкі раён: 549) ур. Воўчае балота ля Варашылава, 550) ур. Воўчая перабежка ля Варашылава, 551) курган Ваўчок ля Краснай Хачэмлі гусявіцкага сс., 552) ур. Воўчае балота ля Чабатовіч, 553) ур. Воўкаў рог ля Альхоўкі, 554) ур. Ваўкаўня ля Троцкай; г) хойніцкі раён: 555) Воўчы корч ля Храпкоў, 556) Воўчая гара там сама; д) чачэрскі раён: 557) ур. Ваўкаўня ля глыбочацкага сс., 558) ігруша Ваўчок у Глыбочыцах глыбочыцкага сс.; V магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 559) ур. Ваўкі ля хут. Кіпялёвых ля в. Мамачын, 560) Воўчае балота ля Зарэчча глускага сс., 561) ур. Воўчая грыва ля Мамачына чырвона-асавецкага сс.; б) кармянскі раён: 562) ур. Воўчы борык ля Кляпінскай буды валынскага сс., 563) ур. Ваўкаўня ля Кароцькаў; в) касьцюковіцкі раён: 564) ур. Ваўкаўня ля Студзянца, 565) Воўкаў хутар царковіцкага сс., 566) Восаў пячарскага сс.,<noinclude></noinclude>
80msfqzix8jdznsru7vu6rqdygcq0kz
Старонка:Волаты (1929).pdf/46
104
125142
293090
289995
2026-07-18T18:25:19Z
Gleb Leo
2440
293090
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>185) Собалі; б) буда-кашалёўскі раён: 186) Чырвоная Наспа, 187) Крапіўня, в) веткаўскі раён: 188) Жалезьнікі. г) гомельскі раён: 189) Гомель. д) лоеўскі раён: 190) Грамыкі, 191) Лясуны лоеўскага сс.; 192) Ваўкашанка, 193) Лоеў. е) рэчыцкі раён: 194) Васілевічы, 195) Ліскі, 196) Залатуха, 197) Новы Барсук, 198) Дзеражня, 199) Гарыводы, 200) Рудзец, 201) Холмеч, 202) Пракісельскі хутар, 203) Рэчыца, 204) Восаў, 205) Салтанаў; е) уваравіцкі раён: 206) Красная Хачэмля гусявіцкага сс.; 207) Чабатовічы, 208) Альхоўка, 209) Дуброва рудня целяшоўскага сс.; 210) Целяшы; ж) хойніцкі раён: 211) Пудакова паселіцкага сс.; 212) Загальская Слабодка, 213) Кастрычнікавае лясьніцтва, 214) Храпкоў. з) чачэрскі раён: 215) Зялёны мох заслаўскага сс.; {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 15.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх анкетай і экспэдыцыяй 1928 г. засьведчана бытаваньне прозьвішч з асноваю воўк.}} V магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 216) Цюпоўская сяліба гарадзецкага сс.; 217) Шмакі; 218) Пянюгі клятнянскага сс.; 219) Лудчыцы, лудчыцкага сс.; 220) Мокрае макранскага сс.; 221) Мамачын чырвона-асавецкага сс.; 222) Давыдавічы чырвона-асавецкага сс.; б) бялыніцкі раён: 223) Замачульле; в) журавіцкі раён: 224) Старасельле бялыніцкага сс.; 225) Добры дуб баканьскага сс.; 226) Вялікая Зімніца, Палянінавічы; 227) Журавічы; г) кармянскі раён: 228) Багдановічы кароцькаўскага сс.; 229) Касыль руднянскага сс.; 230) Карма, 231) Кляпінская буда валынскага сс.; 232) Хізаў; г) касьцюковіцкі раён: 233) Студзянец; д) клімавіцкі раён: 234) Клімавічы, 235) Асмаловічы асмаловіцкага сс.; 236) Балешын, 237) Востраў лазавецкага сс.; 238) Асіньнікі ціманоўскага сс.; 239) Хатунь хатавіцкага сс.; 240) Пустышы, 241) Хвядотава буда галіцкага сс.; е) краснапольскі раён: 242) Карма навасельскага сс.; 243) Пачопы пачопаўскага сс.; 244) Хведараўка кажамякінскага сс.; ж) Крычаўскі раён: 245) Баяры кашанскага сс.; 246) Слабуты маляціцкага сс.; 247) Міткавічы маляціцкага сс.; 248) Шаеўка, 249) Крычаў; з) лупалаўскі раён: 250) Смолка хацкавіцкага сс.; 251) Лыкаў слабадзкога сс.; 252) Кадзіна алехініцкага сс.; 253) Хацкавічы I хацкавіцкага сс.; 254) Сідаравічы, 255) Дарэй тараноўскага сс.; 256) Машанакі машанацкага сс.; 257) Пусты Асавец махаўскага сс.; 258) Махаў махаўскага сс.; 259) Бязьчыньне хацкавіцкі сс.; 260) Ліпца махаўскага сс.; 261) Махава 7, махаўскага сс.; 262) Сухары сухараўскага сс.; і) магілеўскі раён: 263) Магілеў, 264) Палыкавічы палыкавіцкага сс.; 265) Княжыцы; й) прапойскі раён: 266) Прапойск, 267) Ржаўка; к) хоцімскі раён: 268) Хоцімск, 269) Захараўка {{перанос пачатак|ель|нянскага}}<noinclude></noinclude>
1rhfr71vg7c0z2vlsn6t4v47c65atj2
Старонка:Волаты (1929).pdf/48
104
125152
293091
290010
2026-07-18T18:27:01Z
Gleb Leo
2440
293091
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>весялоўскага сс.; 389) Лепель, 390) Ст. Валосавічы, 391) Альховічы
пышнянскага сс.; 392) Цясны валасовіцкага сс.; ж) полацкі раён: 393) Малыя Жарцы сястронскага сс.; 394) Дахнары булаўскага сс.; 395) Стрыкялі громаўскага сс.; 396) Юравічы юравіцкага сс.; 397) Еўніна саланіцкага сс.; 398) Замкі юравіцкага сс.; 399) Студзяная юравіцкага сс.; 400) Калатоўкі, 401) Лагуны громаўскага сс.; 402) Чорнае юравіцкага сс.; 403) Залесьсе Юравіцкага сс.; з) расонскі раён: 404) Сітнякі красноборскага сс. 405) Булыніна старадворскага сс.; 406) Запрудзьдзе гарбачэўскага сс.; 407) Межава зьмітраўскага сс.; 408) Масткі гарбачэўскага сс.; 409) Альбрэхтава альбрэхтаўскага сс.; 410) Чарэкаўка дворынскага сс.; 411) Тукалава, 412) Воўкава;
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 16.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма паселішчаў па Нёмну, Дзьвіне, Дняпру і Прыпяці і на ўсход ад іх з асноваю воўк — у назьве.}}}}
IX з-за меж БССР. 413) Вял. Баяры андрэненскай вол. дзьвінскага пав., 415) Цыканы Краслаўскае вол. дзьвінскага пав.[[Волаты (1929)/Увагі#41)|<sup>41</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Зразумела, што частка назваў з асноваю воўк — можа быць вытлумачана наяўнасьцю воўка на вывучаемай мной тэрыторыі і адлюстраваньнем яго існаваньня тутака ў назвах географічных об‘ектаў і людзей. Але гэтая частка ня можа быць шматлічнай, як і групы іншых назваў, што адлюстроўваюць тыя або іншыя элемэнты мясцовага краявіду[[Волаты (1929)/Увагі#162)|<sup>162</sup>)]]. Гэта даводзіцца параўнаньнем колькасьці назваў паселішчаў з асноваю воўк у б. губэрнях на вывучаемай мной тэрыторыі і ў іншых б. губэрнях б. Расіі. Так у ленінградзкай губ. — 10 такіх назваў, у пскоўскай — 45, смаленскай — 45, цьвярской — 25,
маскоўскай — 9, уладзімірскай — 12, Яраслаўскай — 18, кастрамской — 26[[Волаты (1929)/Увагі#163)|<sup>163</sup>)]], калускай — 10, Арлоўскай — 13, курскай — 8, тульскай — 7, разанскай — 9,<noinclude></noinclude>
15uha970xxayu2319gyfeqzs3lew4up
Старонка:Волаты (1929).pdf/50
104
125155
293092
290013
2026-07-18T18:28:19Z
Gleb Leo
2440
293092
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>Вільнішкі, Вільня — Вільнішкі, Вільнішкі гедройцкай вол.; Вілюцяны міцкунскай вол.; Вільное мейшагольскай вол.; Вільячы маляцкай вол.; Вілейкавічы, Вілейкавічы маляцкай вол.; Вільнішкі, Вільнішкі, Вільніцкі неменчынскай вол.; Вілейкішкі мусьніцскай вол.; Віленскае дзярэўніцтва, Віленскае дзярэўніцтва, Віленскае дзярэўніцтва, Віленскае дзярэўніцтва рашанскай вол. вілейскага пав.; у віцебскай губ. — Вільна тапорскай вол. нэвельскага пав.; Вельніца клясьціцкай вол. дрысенскага пав.; Велье, Велье узьнесенскай вол. полацкага пав.; Вялёны, Вялёны рэжыцкай вол. Вылнаўцы быкаўскай вол. рэжыцкага пав.; Вельніца афрасіньеўскай вол, полацкага пав. Валынцы, Валынцы філіпаўскай вол. дрысенскага пав.; Валынка начскай
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 17.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Картаграма географічных назваў сугучных племянной назьве велінцаў.}}}}
вол.; Валынец бабыніцкай вол. лепельскага пав.; у магілеўскай губ. — Валынцы нова-ельненскай вол., Валымір Доўгавіцкай вол., чэрыкаўскага пав.;
Валынкі доўскай вол. рагачэўскага пав.; Валынеж раднянскай вол. клімавіцкага пав.; Валынка старасельскай вол.; Веліна руднянскай вол. аршанцскага пав.; Вельня любавіцкай вол., Вельня, Вельня любавіцкай вол. мсьціслаўскага пав.; Вілейка, Вілейка чавускай вол. чавускага пав.; Валынка маркавіцкай вол. гомельскага пав.; Валынцава раманаўскай вол. горкаўскага пав.; Вілень чыгірынскай вол. быхаўскага пав.; Валынь добрамысьлянскай вол. аршанскага пав.; Велнава нова-быхаўскай вол. рагачэўскага пав.; у смаленскай губ. — Веліна смаленскага пав., Веліна юхнаўскага пав., Валынава і Валынцава духаўшчынскага пав.; Веляны, Веляны горныя парэцкага пав.; у менскай губ. — Нэвель, Нэвель хоінскай вол, пінскага пав.; Вільшчына станькаўскай вол. менскага пав.; Вялень новасёлкаўскай вол.; Вялень амельнянскай вол.; Вяленінік брадзецкай вол. ігуменскага пав.; Велем‘е жыткавіцкай вол.; Веленічы хорскай вол. мазырскага пав.; Падвелье красналуцкай вол.; Веляўшчына валосавіцкай вол.; Вілейка,<noinclude></noinclude>
i8glafl9708dl64p1zunbwwi6sfmq3f
Старонка:Волаты (1929).pdf/52
104
125157
293093
290015
2026-07-18T18:29:48Z
Gleb Leo
2440
293093
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>начаскай вол. лепельскага пав., Ратанікі, Ратанікі узульмуйскай вол.,
Ратанікі розенмуйскай вол., Ратанікі, Ратанікі макашанскай вол. рэжыцкага пав.; у смаленскай губ. — Рацькава гжацкага пав., Ратуева духаўшчынскага пав., Ратаўскае рослаўскага пав., Ратава сычаўскага пав., Ратная бельскага пав., Ратнава, Ратнава смаленскага пав.; у магілеўскай губ. — Ратча глухаўскай вол. быхаўскага пав., Ратная, Бальшое Ратнае беліцкай вол. чэрыкаўскага пав. і інш.[[Волаты (1929)/Увагі#154)|<sup>154</sup>)]].</br>
{{gap|2em}}Племянная назва ранаў спатыкаецца ў наступных назвах паселішчаў: у віцебскай губ. — Ранены, Ранены, Ранены каралёўскай вол. віцебскага пав., Ранцаны зальмуйжскай вол., Бальшыя Ранцаны, Малыя Ранцаны
[[Файл:Волаты (1929). Мапа 18.jpg|500px|center]]
{{Цэнтар|{{smaller|Карта паветаў, у якіх засьведчана наяўнасьць географічных назваў сугучных племянным назвам волатаў.}}}}
пылдзенскай вол. люцынскага пав., Ранчыцы бешанкавіцкай вол. лепельскага пав.; у менскай губ. — Раннае лошынскай вол. барысаўскага пав.; у ковенскай губ. — Ранюны янаўскай вол. ковенскага пав.; у горадзенскай губ. — Ране каменец-літоўскай вол. брэскага пав., Раневічы, Раневічы сьвіслацкай вол. ваўкавыскага пав.[[Волаты (1929)/Увагі#154)|<sup>154</sup>)]]; рачан — у назьве воз. Рачуны б. ашмянскага пав. б. віленскай губ. ды гэткіх паселішчаў: у менскай губ. — Рачанец, Рачанец, беларуцкай вол. менскага пав., Рачэнь забалацкай вол. бабруйскага пав., Рачное, Рачное тумілавіцкай вол. барысаўскага пав., Сьвентарачэна сёмкава-гарадзецкай вол. менскага пав.; у віленскай губ. — Рачаны сьвенцянскай вол. сьвенцянскага пав., Зарачаны салечніцкай вол., Зарачаны, Зарачаны, Зарачаны рудамінскай вол. віленскага пав. і інш.[[Волаты (1929)/Увагі#154)|<sup>154</sup>)]] укран — у назвах наступных паселішчаў: у ковенскай губ. — Украніка аванскай вол. вількамірскага пав., Укры, Укры жагорскай вол. шавельскага пав., Укрыны цельшаўскага пав.; у горадзенскай губ. — Укрынь дзярэчынскай вол. слонімскага пав.; у віленскай губ. — Некраны высокадворскай вол.<noinclude></noinclude>
j3pi49fyfhdthg58xdbea0kojwoxqn4
Старонка:Волаты (1929).pdf/55
104
125160
293094
290246
2026-07-18T18:43:16Z
Gleb Leo
2440
293094
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>татаршчынскага сс.; 2) Амсьціслаў; б) дрыбінскі раён: 3) Крукаўшчына гарадзецкага сс.; в) круглянскі раён: 4) Ахімкавічы I каменіцкага сс.; г) ляднянскі раён: 5) Іскозы іскаскага сс.; д) расьнянскі раён: 6) Прыбярэж забалацкага сс.; е) талачынскі раён: 7) Варанцэвічы воўкавіцкага сс.; ж) чарэйскі раён: 8) Асечана, заборскага сс.; 9) Парніўка гілянскага сс.; 10) Беляны заборскага сс.; 11) Лютыя абчускага сс.; II бабруйская акруга: а) асіпавіцкі раён: 12) Буда лапіцкага сс., 13) Старонка карытнянскага сс.; б) бабруйскі раён: 14) Брожка-Таканаўка каменскага сс.; 15) Раксалянка сычкаўскага сс.; 16) Такары сычкаўскага сс.; 17) Пацава слабада казуліцкага сс.; 18) Маліньнік падрэцкага сс.; в) глускі раён: 19) Гарадок гарадкоўскага сс.; 20) Горнае I, {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 19.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. засьведчана бытаваньне казак пра волатаў.}} сіманавіцкага сс.; г) клічаўскі раён: 21) Закуцьце наталаўскага сс.; д) парыцкі раён: 22) Хухалеўшчына крукаўскага лясьніцтва, 23) Дабравольшчына дабравольскага сс.; е) рагачэўскі раён: 24) Ліскі пабалаўскага сс.; ж) слуцкі раён: 25) Сярагі сяраскага сс.; 26) Цараўцы цараўскага сс.; 27) Дарасіно дарасінскага сс.; 28) Панічы, дарасінскага сс.; 29) Кляпчаны цараўскага сс.; 3) старобінскі раён: 30) Задражава мазурскага сс.; 31) Падоблачня старобінскага сс.; 32) Крывічы чырвонадворскага сс.; 33) Чыжэвічы чыжэвіцкага сс.; 34) Мяцявічы мяцявіцкага сс.; 35) Зажэвічы зажэвіцкага сс.; 36) Сяльцо мяцявіцкага сс.; 37) Цясоў пагосцкага сс.; 38) Пагост пагосцкага сс.; 39) Пагост пагосцкага; і) чырвона-слабодзкі раён: 40) Малышавічы малышавіцкага сс.; III віцебская акруга: а) азярышчанскі раён: 41) Будніца хвашнянскага сс,; б) бешанкавіцкі раён: 42) Бешанкавічы, 43) Лапы біклоскага сс.; 44) Вяжышча стралішчанскага сс.; в) віцебскі раён: 45) Лосьвіда; г) высачанскі раён: 46) Шаўкунова, 47) Юшкава асінаўскага сс.; 48) Заварацьце старабабыльскага сс.; 49) Лабаны кабыльніцкага сс.; 50) Старабабыльле старабабыльскага сс.; 51) Ардзеж касьціёўскага сс.; 52) Града, крынкаўскага сс.; 53) Добрына, высачанскага сс.; 54) Сьцепаненкі бабынавіцкага сс.; 55) Баранава высачанскага сс.; 56) Рэчкі касьціеўскага сс.; д) лёзьненскі раён: 57) Страганы калышанскага сс.; е) межанскі раён: 58) Пліткі вышадзкага сс.; 59) Дзерахі гозьбенскага сс.; 60) Халіпы гозьбенскага сс.; 61) Чараравуха межанскага сс.; 62) Папоўшчына; 63) Вышадкі вышадзкага сс.; ж) сіроцінскі раён: 64) Варанькі лаўжанскага сс.; з) сураскі раён: 65) Гунчанкі; IV гомельская акруга: а) веткаўскі раён: 66) Вераб‘ёўка; б) гомельскі раён: 67) Волатова; в) рэчыцкі раён: 68) Ветхінь; 69) маставая будка<noinclude></noinclude>
5x17y72o2h5swix5c7pjlfaqoouhhpv
293095
293094
2026-07-18T18:43:32Z
Gleb Leo
2440
293095
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>татаршчынскага сс.; 2) Амсьціслаў; б) дрыбінскі раён: 3) Крукаўшчына гарадзецкага сс.; в) круглянскі раён: 4) Ахімкавічы I каменіцкага сс.; г) ляднянскі раён: 5) Іскозы іскаскага сс.; д) расьнянскі раён: 6) Прыбярэж забалацкага сс.; е) талачынскі раён: 7) Варанцэвічы воўкавіцкага сс.; ж) чарэйскі раён: 8) Асечана, заборскага сс.; 9) Парніўка гілянскага сс.; 10) Беляны заборскага сс.; 11) Лютыя абчускага сс.; II бабруйская акруга: а) асіпавіцкі раён: 12) Буда лапіцкага сс., 13) Старонка карытнянскага сс.; б) бабруйскі раён: 14) Брожка-Таканаўка каменскага сс.; 15) Раксалянка сычкаўскага сс.; 16) Такары сычкаўскага сс.; 17) Пацава слабада казуліцкага сс.; 18) Маліньнік падрэцкага сс.; в) глускі раён: 19) Гарадок гарадкоўскага сс.; 20) Горнае I, {{выява з подпісам|месца=справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 19.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. засьведчана бытаваньне казак пра волатаў.}} сіманавіцкага сс.; г) клічаўскі раён: 21) Закуцьце наталаўскага сс.; д) парыцкі раён: 22) Хухалеўшчына крукаўскага лясьніцтва, 23) Дабравольшчына дабравольскага сс.; е) рагачэўскі раён: 24) Ліскі пабалаўскага сс.; ж) слуцкі раён: 25) Сярагі сяраскага сс.; 26) Цараўцы цараўскага сс.; 27) Дарасіно дарасінскага сс.; 28) Панічы, дарасінскага сс.; 29) Кляпчаны цараўскага сс.; 3) старобінскі раён: 30) Задражава мазурскага сс.; 31) Падоблачня старобінскага сс.; 32) Крывічы чырвонадворскага сс.; 33) Чыжэвічы чыжэвіцкага сс.; 34) Мяцявічы мяцявіцкага сс.; 35) Зажэвічы зажэвіцкага сс.; 36) Сяльцо мяцявіцкага сс.; 37) Цясоў пагосцкага сс.; 38) Пагост пагосцкага сс.; 39) Пагост пагосцкага; і) чырвона-слабодзкі раён: 40) Малышавічы малышавіцкага сс.; III віцебская акруга: а) азярышчанскі раён: 41) Будніца хвашнянскага сс,; б) бешанкавіцкі раён: 42) Бешанкавічы, 43) Лапы біклоскага сс.; 44) Вяжышча стралішчанскага сс.; в) віцебскі раён: 45) Лосьвіда; г) высачанскі раён: 46) Шаўкунова, 47) Юшкава асінаўскага сс.; 48) Заварацьце старабабыльскага сс.; 49) Лабаны кабыльніцкага сс.; 50) Старабабыльле старабабыльскага сс.; 51) Ардзеж касьціёўскага сс.; 52) Града, крынкаўскага сс.; 53) Добрына, высачанскага сс.; 54) Сьцепаненкі бабынавіцкага сс.; 55) Баранава высачанскага сс.; 56) Рэчкі касьціеўскага сс.; д) лёзьненскі раён: 57) Страганы калышанскага сс.; е) межанскі раён: 58) Пліткі вышадзкага сс.; 59) Дзерахі гозьбенскага сс.; 60) Халіпы гозьбенскага сс.; 61) Чараравуха межанскага сс.; 62) Папоўшчына; 63) Вышадкі вышадзкага сс.; ж) сіроцінскі раён: 64) Варанькі лаўжанскага сс.; з) сураскі раён: 65) Гунчанкі; IV гомельская акруга: а) веткаўскі раён: 66) Вераб‘ёўка; б) гомельскі раён: 67) Волатова; в) рэчыцкі раён: 68) Ветхінь; 69) маставая будка<noinclude></noinclude>
dtk1dmfligt4h6c9ug19l67rjn7wpc0
Старонка:Волаты (1929).pdf/58
104
125318
293096
290249
2026-07-18T18:46:24Z
Gleb Leo
2440
293096
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|хімаў|скага}} сс., 157) Валосычы мышкаўскага сс.; в) глускі раён: 158) Сіманавічы сіманавіцкага сс., 159) Горнае I сіманавіцкага сс., 160) Падзамша хвастовіцкага сс., 161) Запольле гарадоцкага сс.; г) жлобінскі раён: 162) Старая Рудня стараруднянскага сс., 163) Піравічы, 164) Кругавец піравіцкага сс., 165) Баранаўка, 166) Радуша радускага сс.; д) клічаўскі раён: 167) Бёрда ваевіцкага сс., 168) Закуцьце наталаўскага сс., 169) Усохі ўсохскага сс., 170) е) любаньскі раён: 170) Любань, 171) Рачэнь рачэнскага сс.; ж) Парыцкі раён: 172) Трэмля любанскага сс., 173) Хухалеўшчына крукаўскага лясьніцтва, 174) Сьцяпы сьцяпскога сс., 175) Казлоўка, 176) Дабравольшчына дабравольскага сс., 177) Высокі Поўк казлоўскага {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 20.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. засьведчана бытаваньне казак пра асілкаў.}} сс., 178) Міхалаўкі каралеваслабодзкага сс., 179) Паганцы ракшынскага сс., 180) Тур. Слабада туркаўскага сс., 181) Бакунаўніца казлоўскага сс., 182) Вярхлесьсе Казлоўскага сс., 183) Дуброва, 184) Парычы, 185) Васілеўка каралеваслабодзкага сс., 186) Пяшчаная Рудня, 187) Крымёны чыркавіцкага сс.; 3) рагачэўскі раён: 188) Рассохі старасельскага сс., 189) Асінаўка мяркулавіцкага сс., 190) Лучын, 191) Рагачэў, 192) Красьніца, 193) Мінькаў забалацкага сс., 194) Ліскі пабалаўскага сс., 195) Новы дварэцкага сс.; і) слуцкі раён: 196) Кастрычнік кастрычнікаўскага сс.; 197) Серагі сераскага сс., 198) Бялічы бяліцкага сс., 199) Кругляк, 200) Шалавічы, ленінскага сс., 201) Цараўцы, 202) Дарасіно дарасінскага сс., 203) Каты ісерскага сс., 204) Панічы дарасінскага сс., 205) Балотчыцы беліцкага сс., 206) Селішча іваньагародніцкага сс., 207) Крывая Хвоя амговіцкага сс., 208) Цёплая Дуброва амговіцкага сс., 209) Кляпчаны, 210) Сьліўка амговіцкага сс., 211) Слуцак; к) старадароскі раён: 212) Дабрасельцы шчыткаўскага сс., 213) Пасека пасецкага сс., л) старобінскі раён: 214) Рог князьвозерскага сс., 215) Крывічы чырвонадворскага сс., 216) Задражава музурскага сс., 217) Падоблачня старобінскага сс., 218) Чыжэвічы чыжэвіцкага сс., 219) Мяцявічы мяцявіцкага сс., 220) Сяльцо мяцявікага сс., 221) Мяцявічы мяцявіцкага сс., 220) Сяльцо мяцявіцкага сс., 221) Цясоў пагосцкага сс., 222) Пагост пагосцкага сс., 223) Кутнеў пагоскага сс., 224) Галіца зажэвіцкага сс.; м) сьвіслацкі раён: 225) Сьвіслач, 226) Люцін, 227) Рэгісполь якшыцкага сс.; н) чырвонаслабадзкі раён: 228) Чаплічы чапліцкага сс., 229) Заўшычы старчыцкага сс., 230) Малышавічы малышавіцкага сс.; III. віцебская акруга: а) азярышчанскі раён:<noinclude></noinclude>
cml9kl5cu49v2aevroyjs9a6ggcbzna
Старонка:Волаты (1929).pdf/64
104
125332
293097
290284
2026-07-18T18:47:29Z
Gleb Leo
2440
293097
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>131) Канчане каменскага сс., 132) Савічы, 133) Ступені цялускага сс., 134) Цялуша, 135) Сеяны Хвойнік міхалёўскага сс., 136) Хамічы старцаўскага сс.; в) глускі раён: 137) Сіманавічы сіманавіцкага сс., 138) Горнае I сіманавіцкага сс., 139) Падзамша хвастовіцкага сс., 140) Запольле гарадоцкага сс.; г) жлобінскі раён: 141) Старая Рудня стараруднянскага сс., 142) Кругавец піравіцкага сс., 143) Нікольск піравіцкага сс., 144) Баранаўка чацьвярэнскага сс., 145) Піравічы; д) клічаўскі раён: 146) Бёдра ваявіцкага сс., 147) Закуцьце наталаўскага сс., 148) Запольле; ж) любанскі раён: 149) Любань, 150) Рачэнь рачэньскага сс.; з) парыцкі раён: 151) Трэмля, 152) Хухалеўшчына, 153) Сьцяпы сьцяпскога сс., {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 21.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. засьведчана бытаваньне казак пра ваўкалакаў.}} 154) Якімаўская Слабада, 155) Дабравольшчына дабравольскага сс., 156) Высокі Поўк казлоўскага сс., 157) Міхалаўкі каралеваслабодзкага сс., 158) Тур. Слабада, 159) Бакунаўніца казлоўскага сс., 160) Вярхлесьсе казлоўскага сс., 161) Парычы, 162) Васілеўка каралеваслабодзкага сс., 163) Крымёны чыркавіцкага сс.; і) рагачэўскі раён: 164) Чачора прыбарскага сс., 165) Расохі старасельскага сс., 166) Асінаўка Мяркулавіцкага сс., 167) Лучын, 168) Рагачэў, 169) Красьніца, 170) Мінькаў забалацкага сс., 171) Фундаменка Мяркулавіцкага сс., 172) Ліскі пабалаўскага сс., 173) Новы дварэцкага сс.; к) слуцкі раён: 174) Кастрычнік кастрычнікаўскага сс., 175) Сярагі сяраскага сс., 176) Кругляк, 177) Невязцы ленінскага сс., 178) Цараўцы, 179) Дарасіно дарасінскага сс., 180) Панічы дарасінскага сс., 181) Селішча іваньагародніцкага сс., 182) Крывая Хвоя амговіцкага сс., 183) Кляпчаны, 184) Машчыцы, л) старадароскі раён: 185) Церябуты шчыткавіцкага сс., 186) Дабрасельцы шчыткавіцкага сс.; м) старобінскі раён: 187) Чапялі, 188) Рог князьвазерскага сс., 189) Круглы Востраў старобінскага сс., 190) Задражава мазурскага сс., 191) Крывічы, 192) Падоблачня, 193) Паварчыцы, 194) Чыжэвічы, 195) Кішча капацэвіцкага сс., 196) Мяцявічы, 197) Зажэвічы, 198) Сяльцо мяцявіцкага сс., 199) Цясоў пагосцкага сс., 200) Пагост пагосцкага сс., 201) Кутнеў пагосцкага сс., 202) Галіца зажэвіцкага сс.; н) сьвіслацкі раён: 203) Сьвіслач, 204) Люцін віркаўскага сс., 205) Рагісполь якшыцкага сс.; о) чырвона-слабодзкі раён: 206) Чаплічы чапліцкага сс., 207) Рачкавічы малышэвіцкага сс., 208) Заўшычы старчыцкага сс., III) віцебская акруга: а) азярышчанскі раён: 209) Будніца хвашнянскага сс., 210) Горкі горкаўскага сс.; б) бешанкавіцкі раён: 211) Семянцова біклоскага сс., 212) Лапы {{перанос пачатак|біклос|кага}}<noinclude></noinclude>
3paoyk2muclslp6s913hw1i1scs3er8
Старонка:Волаты (1929).pdf/70
104
125340
293098
290296
2026-07-18T18:48:37Z
Gleb Leo
2440
293098
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|краўцоў|скага}} сс. IV. гомельская акруга; а) брагінскі раён: 157) Сабалі, 158) Мікулічы; б) веткаўскі раён: 159) Вераб‘ёўка; в) гомельскі раён: 160) Волатава, 161) Н. Буда, 162) Лагуны, 163) Баршчоўка; г) рэчыцкі раён: 164) Хомічы, 165) Рэчыца, 166) Васілевічы, 167) Ямполе, 168) Дзяражня, 169) Гарыводы, 170) Восаў, 171) Рудня, 172) Салтанава; д) уваравіцкі раён: 173) Варашылаў смычкоўскага сс., 174) Чабатовічы, 175) Баці, 176) Першамайскі; е) хойніцкі раён: 179) Загальская Слабодка; ж) чачэрскі раён: 180) Глыбочыца. V. магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 181) Нова-Быхаў, 182) Студзенка студзенецкага сс., 183) Глухі глускага сс., 184) Быхаў, 185) Лудчыцы лудчыцкага сс., 186) Грудзінаўкі, грудзінаўскага сс., {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 22.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. засьведчана разуменьне слова волат як гіганта.}} 187) Кузькавічы кузькаўскага сс., 188) Чырвоны Асавец чырвона-асавецкага сс.; б) журавіцкі раён: 189) Хатоўня, 190) Бахань, баханьскага сс.; в) касьцюковіцкі раён: 191) Студзянец, 192) Пячары пячарскага сс.; г) клімавіцкі раён: 193) Рудня гразявецкага сс., 194) Балешык асмалавіцкага сс., 195) Востраў лазавецкага сс., 196) Клімавічы, 197) Зімніцы гусарскага сс., 198) Перавалошня макеевіцкага сс., 199) Склімін склімінскагя сс., 200) Макеевічы; д) крычаўскі раён: 201) Слабуты маляціцкага сс., 202) Паланіца паланіцкага сс., 203) Шаеўка; е) Лупалаўскі раён: 204) Сідаравічы слабадзкога cc., 205) Акулінцы, 206) Смолка, хацкавіцкага сс., 207) Сухары сухараўскага сс., 208) Старына амхоўскага сс., ж) магілеўскі раён: 209) Miкіцінічы княжыцкага сс., 210) Магілеў, 211) Ямніцкая дача гусьлянскага сс., 212) 3авярэжжа вандароўскага сс.; з) хоцімскі раён: 213) Васілеўкі II, 214) Андронаўка альненскага сс., 215) Вялікая Ліпаўка, 216) Мужычок прасьцінскага сс., 217) Ціхань арлоўскага сс., 218) Бярозкі, 219) Хоцімск; і) чавускі раён: 220) Пятухоўка антонаўскага сс.; к) чачэвіцкі раён: 221) Збышын грыбавецкага сс., 222) Вербы, л) чэрыкаўскі раён: 223) Сячыхі губіншчанскага сс., 224) Луцішча верамееўскага сс., 225) Міляцін горкаўскага сс., 226) Вушакі, 227) Малінаўская Слабада хаўмянскага сс., 228) Сялёнкі хаўмянскага сс., 229) Рэчыцы, 230) Горкі горкаўскага сс., 231) Вудагі глінскага сс., 232) Лабанаўка лабанаўскага сс., 233) Норкі, 234) Камаровічы рэчыцкага сс., 235) Шароеўка шароеўскага сс. VI. мазырская акруга: а) азарыцкі раён: 236) Савічы савіцкага сс., 237) Славен; 238) Валасовічы валасовіцкага сс.; б) жыткавіцкі раён: 239) Жыткавічы, 240) Вятчын вятчынскага сс., 241) Сялко {{перанос пачатак|людзяне|віцкага}}<noinclude></noinclude>
ou7ok38208oec0qz28ool6o5jx1gxf4
Старонка:Волаты (1929).pdf/75
104
125392
293099
290363
2026-07-18T18:55:29Z
Gleb Leo
2440
293099
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>92) Сазонаўка, 93) Слатоўшчына, 94) Валяўкі, 95) Ірвяніца, 96) Масьліна, 97) Батураўшчына, 98) Жабыхі бельскага сс., 99) Асташкавічы баеўскага сс., 100) Хвесяўка бельскага сс., 101) Прогрэс ляднянскага сс.; л) расьнянскі раён: 102) Рабцы, 103) Чарнарэчка рабцаўскага сс., 104) Тышча доўгавіцкага сс., 105) Башары пячонкаўскага сс., 106) Дубраўка рабцаўскага сс., 107) Тугольдава расьнянскага сс., 108) Пахар расьнянскага сс., 109) Гарбоўка пяскоўскага сс., 110) Дзедня дзеднеўскага сс., 111) Забалацьце забалацкага сс., 112) Расна, 113) Асінаўка асінаўскага сс., 114) Картышы пячонкаўскага сс., 115) Рабяшкі; м) талачынскі раён: 116) Славені славенскага сс., 117) Талачын, 118) Варанцэвічы воўкавіцкага сс., 119) Друцк друцкага сс., 120) Клянкі {{выява з подпісам|месца=справа|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 23.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. засьведчана разуменьне слова асілак як назвы надлюдзка дужага чалавека.}} валосаўскага сс., 121) Анілева сакалінскага сс., 122) Красілава яўлахаўскага сс., 123) Філатава мархлеўскага сс., 124) Любанічы воўкавіцкага сс., 125) Міхалаўшчына азярацкага сс., 126) Трасьцянка ўльянаўскага сс., 127) Рэвяцічы скалінскага сс., 128) Зайкаўшчына; н) чарэйскі раён: 129) Асечана заборскага сс., 130) Абчуга, 131) Парнеўка гілянскага сс. 132) Лютыя абчускага сс., 133) Забор‘е заборскага сс., 134) Чарэя, 135) Любіжа, 135-а) Шарпілаўка абчускага сс., 136) Лагі абчускага сс., 137) Лукамль, 138) Журавы абчускага сс., 139) Стайкі гілянскага сс., 140) Беляны заборскага сс., 141) Канстантынава сіратавіцкага сс., 142) Белая Дуброва сьлідчанскага сс.; II. бабруйская акруга: а) асіпавіцкі раён: 143) Буда лапіцкага сс., 144) Старонка карытнянскага сс., 145) Кавалі, 146) Убалацьце карытнянскага сс., 147) Буда Цалянская лапіцкага сс.; б) бабруйскі раён: 148) Барбарава сычкаўскага сс., 149) Барсукі рымавецкага сс., 150) Рубяжы рымавецкага сс., 151) Сулева каменскага сс., 152) Пятровічы гарбацэвіцкага сс., 153) Восава асаўскога сс., 154) Каменка каменскага сс., 155) Брожка-Таканаўка каменскага сс., 156) Раскачы броскага сс., 157) Чарніца сычкаўскага сс., 158) Раксалянка сычкаўскага сс., 159) Амельлянаў Мост каменскага сс., 160) Гарбацэвічы каменскага сс., 161) Такары сычкаўскага сс., 162) Аляксандраўка асаўскога сс., 163) Лешчанка, 164) Мішкічы, мішкаўскага сс., 165) Рукавец старцаўскага сс., 166) Бортнікі бортніцкага сс., 167) Мікулічы туркаўскага сс., 168) Думіншчына падрэцкага сс., 169) Пацава Слабада казуліцкага сс., 170) Уласавічы любоніцкага сс., 171) Маліньнік падрэцкага сс., 172) Стаўпішча падрэцкага сс., 173) Курганы любоніцкага сс., 174) Любонічы любоніцкага сс., 175) Ала {{перанос пачатак|ба|равіцкага}}<noinclude></noinclude>
a1phyrh0eovsnegmx52jcqecf8ke0ul
Старонка:Волаты (1929).pdf/84
104
125402
293100
290374
2026-07-18T18:56:44Z
Gleb Leo
2440
293100
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|чачэр|скі}} раён: 233) Палесьсе, 234) Слабодка, 235) Дудзічы; V магілеўская акруга: а) быхаўскі раён: 236) Новы Быхаў, 237) Разьезд № 15, 238) Падкленьне, клетнянскага сс., 239) Мокрае, 240) Рыжкаўка, 241) Грудзінаўка, 242) Мамачын чырвонаасавецкага сс., 243) Давыдавічы, 244) Красьніца, 245) Чырвоны Асавец чырвонаасавецкага сс.; б) бялыніцкі раён: 246) Дручаны; в) журавіцкі раён: 247) Старасельле, 248) Хатоўня, 249) Добры Дуб баканіцкага сс., 250) Вялікая Зімніца, 251) Бахань баханіцкага сс., 252) Журавічы; г) кармянскі раён: 253) Куракоўшчына куракоўскага сс., 254) Кляпін волынцаўскага сс., 255) Каменка каменьскага сс., 256) Пятровічы задубскага сс., 257) Кляпінская Буда; д) касьцюковіцкі раён: 258) Восаў пячарскага сс., {{выява з подпісам|месца=зьлева|шырыня=250px|выява=Волаты (1929). Мапа 24.jpg|подпіс=Карта раёнаў, у якіх экспэдыцыяй і анкетай 1928 г. засьведчана разуменьне слова ваўкалак як назвы чалавека, які па сваёй або {{Абмылка|чужоў|чужой}} волі быў ці ёсьць воўкам.}} 259) Марцінаўка сялецкаўскага сс., 260) Белы Камень бялынкаўскага сс., 261) Жукаўка гаўрыленскага сс., 262) Бальшая Крапіўна бялынкаўскага сс.; е) клімавіцкі раён: 263) Дыдзіна, 264) Сялец, зьвенчацкага сс., 265) Дубровіца дубровіцкага сс., 266) Балешын асмалавіцкага сс., 267) Клімавічы, 268) Хатунь хатавіцкага сс., 268) Якімавічы мілаславіцкага сс., 269) Стары Стан Мілаславіцкага сс., 270) Дудароўка, 271) Перавалошня Макеевіцкага сс., 272) Хвядотава Буда галіцкага сс., 273) Лядзешні мілаславіцкага сс.; ж) краснапольскі раён: 274) Круты Ручэй, 275) Красная Горка, сабалеўскага сс.; з) крычаўскі раён: 276) Шаеўка, 277) Залесавічы, 278) Паланіца паланіцкага сс.; і) лупалаўскі раён: 279) Сідаравічы, 280) Новая Мілееўка слабадзкога сс., 281) Лыкаў слабадзкога сс., 282) Кадзіна алехініцкага сс., 283) Хацкавічы I хацкавіцкага cc., 284) Смолка, 285) Бязьчыньне хацкавіцкага сс., 286) Пусты Асавец, 287) М. Асавец махаўскага сс., 288) Махава махаўскага сс., 289) Дары тараноўскага сс., 290) Алюты жданаўскага сс., 291) Жданавічы жданаўскага сс., 292) Рэста сухарэўскага сс.; й) магілеўскі раён: 293) Галынец I, 294) Магілеў, 295) Палыкавічы палыкавіцкага сс., 296) Міхалёва; к) прапойскі раён: 297) Прапойск, 298) Ржаўка; л) хоцімскі раён: 299) Бяседавічы, 300) Андронаўка ельнінскага сс., 301) Ціхань I арлоўскага сс., 302) Бярозкі; м) чачэвіцкі раён: 303) Збышын грыбавецкага сс., 304) Кавалёўка чыгірынскага сс., 305) Жмагі падсельскага сс., 306) Вязьма дунаўкаўскага сс., 307) Коўбава чыгірынскага сс., 308) Пасёлак Дзяржынскага, 309) Падсёлы падсельскага, 310) Стайкі чыгірынскага сс., 311) Чачэвічы,<noinclude></noinclude>
eo52hcwgle2d7ern2bai7esq156fno5
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/15
104
126056
293056
292436
2026-07-18T15:03:01Z
RAleh111
4658
293056
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="By-isti" /></noinclude>
{{Цэнтар|КРАЯЗНАЎСТВА, ЯГО ЗАДАЧЫ І ГІСТОРЫЯ.|памер=120%}}
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:2em; padding-left:1em"
|<center>'''Краязнаўства</br>і яго мэты.'''</center>
|}
{{Водступ|2|em}}З самога слова „краязнаўства“ відаць, што яно азначае пазнаньне краю. Зьявілася яно нядаўна, хоць пазнаньне краю існавала спрадвеку. Яно пачалося разам з пачаткам той ці іншай дзейнасьці чалавека на тэрыторыі Беларусі. Робячы сабе канцавікі стрэлаў, сякеры, малаткі і іншыя каменныя прылады, першабытны чалавек пазнаваў, што для гэтага могуць прыдацца больш цьвёрдыя гатункі каменю, і выбіраў іх для апрацоўкі; абрабляючы зямлю, ён увесь час паляпшаў свае сельска-гаспадарчыя прылады; пераганяючы сваё быдла з месца на месца, ён знаходзіў сабе лепшыя пасьвішчы; дастаўляючы свае тавары для абмену, ён выбіраў найвыгоднейшыя гандлёвыя пункты, дзе вырасталі гарады, і г. д. Такое несьвядомае вывучэньне жыцьця і прыроды існуе, бясспрэчна, і зараз. Селянін, дзякуючы сваёй і сваіх бацькоў практыцы, добра ведае, на якім кавалку поля ў яго лепш родзіць лён, на якім ня вымакне бульба, як організаваць талаку для выкананьня непасільнай яму аднаму працы і г. д. Гэтыя веды ён атрымлівае ў часе сваёй штодзеннай працы і скарыстаньня вынікаў яе. Сьвядома задач вывучэньня і дасьледваньня вакольнай прыроды, умоў яго працы і жыцьця яго грамады селянін амаль што да самых апошніх год шырокага разгортваньня краязнаўчага руху сабе ня ставіў. Таксама зусім нядаўна селянін зрабіў першыя спробы вывучэньня об‘екту свае працы — зямлі шляхам утварэньня так званых дасьледчых палёў. Даўно-ж, у першы кругабег гісторыі Беларусі, пачалося і ведамственнае дасьледваньне краіны. Яно ажыцьцяўлялася тымі або іншымі тагочаснымі дзяржаўнымі інстытуцыямі і таксама ў часе штодзеннай дзейнасьці іх. Выявілася гэта дасьледчая праца ў падліку насельнасьці, розных інвэнтарных апісаньняў, мытных кнігах і інш., а пазьней — у апісаньнях гарадоў, замкаў, пушчаў, рыбных багацьцяў і нават быту. Служыла яно цалком інтарэсам сваіх ведамстваў, і таксама сьвядома сабе ня ставіла задач вывучэньня свайго краю. Ня менш паказальныя прыклады можна знайсьці ў нашай старой гісторыі і ў галіне аматарскага навуковага, асьветнага і грамадзка-практычнага дасьледваньня і вывучэньня краіны.</br><noinclude></noinclude>
79q9imp51udid4hhyc6n5w4zdvgnxl8
Старонка:Сустрэча (1932).pdf/186
104
126443
293115
292155
2026-07-19T04:17:08Z
VasyaRogov
1510
293115
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|1.5em}}Сюжэтная схема "Зустрічі" (Сустрэчы) мала розьніцца ад
сюжэту гэтага апавяданьня, але і трактоўка і распрацоўка тэмы
ў аповесьці куды глыбай і шырай. "Зустріч" - гэта продукцыя
ласьведчанага, спрактыкаванага майстра, гэта мы бачым перш
на-перш у самай пабудове повесьці. Тут нам даецца не схама-
тычна апрацаваны сюжэт, а мастацкі падзел матэрыялу. Каля
кожнае асобы, як каля стрыжня, адбываецца зусім самастойная
напружаная дзея.
{{gap|1.5em}}Наўкола першае асобы, Міколы Ішчэнкі, разгортваецца аван
турыстычны сюжет: прыгоды пятлюраўскага шпага, які перай-
жоў савецкую мяжу. Тымі-ж самымі дзеямі Дзямян-бальшавік,
адданы увесь справе Кастрычніка, чакаючы кожную мінуту
бандыцкага налёту, наладжвае на сяле савецкае жыцьцё. На-
рашце, абедзьве две, набыўшы найбольшага напружаньня, ехо-
дзяцца на палёх каля Сьцяпанаўкі, каб выбухнуць разьвязкаю:
боем паміж сялянамі ды бандаю і катастрофічнаю сьмерцю
Міколы (ён-на Мікіта).
{{gap|1.5em}}Эпік цяпер куды глыбей змалёўвае характары і псыхолёгічныя
перажываньні сваіх герояў. Асабліва гэта датычыць пятлюраўца
Міколы, носьбіта, просвітяньских" нацыяналістычных ідэй. Аўтар
крок за крокам сочыць за ім і дэталёва перадае ўсе яго думкі і адчуваньні. У асобе Міколы Эпік змаляваў тыповага ўкраінца — „просвітянця“ (Мікола таксама быў у „Просвіті“), ва ўяўленьмі якога Украіна — „гэта высьненая бацькаўшчына“, уся веліч якое ў мінулым. Вось за тую славу гэтманаў, за старыя традыцыі сечы, за зоры, што зьзяюць угары, ён згодзен эмагацца да свае сьмерці, і ня бачыць і ня хоча бачыць сучасных патрэб жыцьця, да якіх ніяк нельга прыстасаваць гэтую мінуўшчыну. Апынуўшыся ў коле „найдэмократычнейшага“ атамана, ён б‘ецца ў сумнівах і ня можа згадзіцца з Кадзілаваю трактоўкаю нацыянальнае проблемы. У гэтага Кадзілы, уласна кажучы, позытыўныя програмы, а ўвесь багаж ідэй складаецца з лёзунгу: „прэч жыдоў і кацапаў“!
{{gap|1.5em}}Зусім інакш вырашае нацыянальнае пытаньне Дзямян. Ён ня мае сумненьняў, як Мікола, у яго ёсьць работа, якую няўтомна<noinclude></noinclude>
88jo7evy4gmjks3s4g0qkkrxypwv7p8
Краязнаўства (1929)/Краязнаўства, яго задачы і гісторыя
0
126571
293084
292425
2026-07-18T18:10:26Z
Gleb Leo
2440
293084
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Краязнаўства, яго задачы і гісторыя
| аўтар = Мікалай Каспяровіч
| год = 1929 год
| пераклад =
| секцыя = Гістарычная праца
| папярэдні = [[Краязнаўства (1929)/Ад аўтара|Ад аўтара]]
| наступны = [[Краязнаўства (1929)/Сучасны стан краязнаўства|Сучасны стан краязнаўства]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Краязнаўства (1929).pdf" from="15" to="71" />
{{Выроўніваньне-канец}}
== Увагі ==
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Краязнаўства (1929).pdf" from="72" to="73" />
{{Выроўніваньне-канец}}
2mq5r9jmp9cpzu8t87k1r72nia92tuc
Краязнаўства (1929)/Ад аўтара
0
126573
293086
292426
2026-07-18T18:10:56Z
Gleb Leo
2440
293086
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Ад аўтара
| аўтар = Мікалай Каспяровіч
| год = 1929 год
| пераклад =
| секцыя = Публіцыстыка
| папярэдні =
| наступны = [[Краязнаўства (1929)/Краязнаўства, яго задачы і гісторыя|Краязнаўства, яго задачы і гісторыя]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Краязнаўства (1929).pdf" from="13" to="14" />
{{Выроўніваньне-канец}}
8bqneaoxbsovb0hh4gsk4bhdybwc2uf
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/117
104
126846
293036
293031
2026-07-18T13:49:38Z
RAleh111
4658
/* Не вычытаная */
293036
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>краязнаўчы ўхіл, бо ў школах выкладаецца асобны прадмет — радзімазнаўства, а ў пэдагогічных навучальных установах — мэтодыка радзімазнаўства. Гэты музэй укладае рухомы аддзел для абслугоўваньня провінцый. У рыскай гарадзкой бібліотэцы
побач з цэлым шэрагам унікумаў ёсьць тэксты гандлёвых дагавораў Рыгі са Смаленскам, першая кніга на латыскай мове, якая належыць да 1586 году, і інш. каштоўныя краёвыя помнікі, якія маюць надзвычайную цікавасьць для ўсякага
краязнаўцы.</br>
{{gap|2em}}Дзяржаўная друкарня выдае часопісь „Латыскі Орнамант“, дзе большасьць матэрыялаў маюць краёвы характар.</br>
{{gap|2em}}Літоўскае краязнаўства значна слабейшае і маладзейшае за краязнаўствы раней памянёных старонак. Затое бліжэйшыя
пэрспэктывы разьвіцьця яго значна больш спрыяючыя. Гэта залежыць, галоўным чынам, ад таго, што ў Літве самыя розныя пласты насяленьня імкнуцца прымаць удзел у краязнаўчай працы ў большай меры, чым у суседзяў Літвы, дзе краязнаўства замыкаецца ў больш вузкіх колах спэцыялістых і аматараў. Праўда, гэты ўдзел у краязнаўчай працы розных колаў
насяленьня пашыраецца з прычыны адсутнасьці сталых краязнаўчых традыцый паволі.</br>
{{gap|2em}}У Літве ў сучасны момант ёсьць дзьве вышэйшыя школы: унівэрсытэт у Коўні і сельска-гаспадарчая акадэмія ў Датнове.
Літоўскі дзяржаўны унівэрсытэт зьяўляецца ўстановаю ня толькі навучальнаю, але і навукова-дасьледчаю, бо пры ёй існуе цэлы шэраг навуковых таварыстваў. Апрача таго, навукова-дасьледчая праца унівэрсытэту праводзіцца, галоўным чынам, габінэтамі, лябораторыямі і інш. ўстановамі яго. Кожны
факультэт выдае свае працы выпускамі, або паасобнымі кнігамі. Выданьне прац, як і дасьледчыя экспедыцыі катэдраў унівэрсытэту, адбываецца пераважна пры ўдзеле навуковых таварыстваў, якія існуюць пры факультэтах.</br>
{{gap|2em}}Так, пры гуманітарным факультэце унівэрсытэту з посьпехам працуюць таварыствы: навуковае таварыства гісторыі, літваністыкі і філёзофіі і таварыства вывучэньня тэатральнай справы. Абодва яны маюць музэі і абодва зьмяшчаюць свае працы ў часопісі „Народ і слова“ і ў „Працах гуманітарнага факультэту“. Першы орган зьяўляецца навукова-популярнаю
часопісьсю і ў ёй прымаюць удзел мясцовыя працаўнікі, студэнты і інш. сілы краіны побач са спэцыялістымі. „Працы“ факультэту — чыста навуковае выданьне, абслугаванае амаль выключна сіламі профэсароў і асьвятляючае агульна-навуковыя проблемы, якія не дакранаюцца літоўскай стараны. „Народ і слова“ вышаў у колькасьці 4-х томаў, „Працы“ — у колькасьці 3-х томаў. Таварыства разам з факультэтам за ўвесь час свайго існаваньня склікала шэраг сходаў з дакладамі і лекцыямі, а таксама організавала некалькі экспэдыцый у паасобныя краіны Літвы. Пры рэдакцыі „Народ і Слова“ працуе<noinclude></noinclude>
74atj8x7qp5omwcgohtp5gqee3q4l6o
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/118
104
126847
293044
2026-07-18T14:00:33Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «цэнтр зьбіраньня літоўскага фольклёру. У зьбіраньні прымаюць удзел профэсары, студэнты і мясцовая інтэлігенцыя. За час існаваньня цэнтру запісана каля 12.000 песень, 3000 казак і 20.000 паданьняў. Паданьні адносна жывёл, апрача таго, зьбіраюцца студэнтамі пры...»
293044
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>цэнтр зьбіраньня літоўскага фольклёру. У зьбіраньні прымаюць удзел профэсары, студэнты і мясцовая інтэлігенцыя. За час існаваньня цэнтру запісана каля 12.000 песень, 3000 казак і 20.000 паданьняў. Паданьні адносна жывёл, апрача таго, зьбіраюцца студэнтамі прыродазнаўчага факультэту. Таварыствам праведзена вялікая праца па ўпарадкаваньню слоў-картак Бугі, Вірылюнаса, Дабушыса і інш. і запісы новых
слоў для слоўніка літоўскай мовы. Усяго ёсьць звыш 800.000 слоў-картак. Падрыхтавана да друку частка слоўніка на „а“ і „б“ і выдана два сшыткі яго. На далейшае друкаваньне не хапае сродкаў. У таварыства ёсьць матэрыялы па літоўскай
дыялектолёгіі і програма для зьбіраньня іх. Апрача яе, на месцы пасылаюцца невялікія анкеткі-лісткі па дыялектолёгіі,
адказаў на якія ўжо атрымана каля 20.000.</br>
{{gap|2em}}Пры прыродазнаўча-матэматычным факультэце працуе таварыства дасьледваньня прыроды. Яно выявіла даволі жывую дзейнасьць організаваньнем дакладаў, лекцый і экспэдыцый. Вынікі прац таварыства маюць быць надрукаваны ў спэцыяльным выданьні. Факультэт выдае свае працы асобна.</br>
{{gap|2em}}Пры тэхнічным факультэце існуе літоўскае тэхнічнае таварыства. Яно мае мэтаю распрацоўку навукова-тэхнічных пытаньняў, пераважна зьвязаных з тэрыторыяю Літвы. Вялікія дасягненьні гэта таварыства мае ў галіне распрацоўкі пытаньняў аднаўленьня гарадоў і прамысловасьці, вывучэньня будаўнічых матэрыялаў, скарыстаньня вадзяной сілы, торфараспрацовак і г. д. Сваеасабліваю ўласьцівасьцю гэтага таварыства зьяўляецца рэзка-практычны характар яго дзейнасьці. Яно мае 150 членаў і разам з факультэтам выдае часопісь „Тэхніка“.</br>
{{gap|2em}}Урэшце, пры мэдычным і экономічна юрыдычным факультэтах працуюць мэдычнае і юрыдычнае таварыствы. Апошняе,
праўда, амаль незалежна ад факультэту. Дзейнасьць гэтых таварыстваў носіць ужо больш тэорэтычны навуковы характар. Літоўскае мэдычнае таварыства выдае свой орган „Мэдыцына“.</br>
{{gap|2em}}Гаворачы аб навукова-дасьледчай працы, зьвязанай з літоўскім унівэрсытэтам, неабходна ўспомніць прыродна-дасьледчую станцыю і ботанічны сад.</br>
{{gap|2em}}Прыродна-дасьледчая станцыя заснавана ў Коўні ў 1919 г. міністэрствам зямляробства; у 1922 годзе яна перайшла пад загад міністэрства асьветы і ў тым-жа годзе пад загад унівэрсытэту. Асноўная задача станцыі — дасьледваньне літоўскай фаўны. За час свайго існаваньня станцыя сабрала шмат даволі багатых колекцый, асабліва орнітолёгічных і энтомолёгічных, а таксама рыб. Пераважная большасьць матэрыялаў належыць да тэрыторыі Літвы. Літоўскі ботанічны сад заснаваны ў 1922 годзе. У ім шмат працаваў вядомы вучоны Рэгель. Сад адлюстроўвае пераважна флёру Літвы, але мае і вялікі лік цяпліц з чужаземнымі расьлінамі. У садзе зварачваюць на<noinclude></noinclude>
dyr71p95r6k4taxvkebphk0uzxtltg6
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/119
104
126848
293047
2026-07-18T14:13:26Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «сябе ўвагу няжывы гербары, фітопатолёгічны гербары і гербары лекавых расьлін.</br> {{gap|2em}}Студэнты літоўскага унівэрсытэту прымаюць параўнаўча вялікі ўдзел у краязнаўчай працы. Большасьць іх аб‘яднаньняў, побач з іншымі задачамі, ставіць задачу зьбіра...»
293047
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>сябе ўвагу няжывы гербары, фітопатолёгічны гербары і гербары лекавых расьлін.</br>
{{gap|2em}}Студэнты літоўскага унівэрсытэту прымаюць параўнаўча вялікі ўдзел у краязнаўчай працы. Большасьць іх аб‘яднаньняў, побач з іншымі задачамі, ставіць задачу зьбіраньня краязнаўчых матэрыялаў і апрацоўкі іх. У сувязі з гэтым пры такіх аб‘яднаньнях існуюць архівы і музэі, але часамі сабраныя матэрыялы перадаюцца унівэрсытэту. Больш актыўнымі ў краязнаўчым стасунку зьяўляюцца корпорацыі „Юнай Літвы“ і „Будучых Надзей“. Першая з іх мае падобныя сабе організацыі ў сярэдніх школах і на вёсцы. Аб‘яднаньні студэнтаў выдаюць свае часопісі, але мясцовы край адлюстроўваецца ў іх мала.</br>
{{gap|2em}}З навуковых таварыстваў, ня зьвязаных з унівэрсытэтам, трэба ўспомніць аб літоўскім таварыстве краязнаўства і літоўскім мастацкім таварыстве.</br>
{{gap|2em}}Літоўскае таварыства краязнаўства заснавалася нядаўна і мае каля 100 членаў. Яно займаецца зьбіраньнем матэрыялаў з галіны матэрыяльнай і духоўнай культуры літоўскага народу, а таксама ўсебаковым вывучэньнем Літвы наогул. Геофізычная сэкцыя таварыства робіць рэкогносцыровачнае дасьледваньне
вазёр Літвы. Распачала працу сэкцыя ботанікі і біолёгіі. На мясцох таварыства пакуль што членаў ня мае, але ў Шаўлях
працуе падобнае таварыства краязнаўства. Літоўскае таварыства краязнаўства ўжо організавала шэраг навуковых сходаў і экспедыцый. Вынікі маюць быць апублікаваны ў спэцыяльных выданьнях таварыства. Нельга не адзначыць вялізнай працы па літоўскай этнографіі, якую праводзіць у таварыстве проф. Вольтэрыс са сваімі студэнтамі.</br>
{{gap|2em}}Літоўскае мастацкае таварыства заснавана ў 1907 годзе і да гэтага часу працуе пад кіраўніцтвам дасьледчага організатара мастака Жмудзінавічаса. Яно налічвае 216 членаў і выдае каталёгі, монографіі і інш. выданьні, а таксама організуе бязупынны шэраг выставак у сваім салёне. Члены таварыства паказваюць у сваіх творах літоўскую прыроду і быт; апрача таго, таварыства сабрала вельмі багатыя колекцыі па народнаму мастацтву, пераважна так званых літоўскіх крыжоў, а таксама тканін у рэчах і фотографіях і выдала вялікую монографію аб крыжох. У гэтым годзе таварыства організавала чарговую выстаўку літоўскага народнага мастацтва, на якой выгодна вылучаліся 2 статуэткі чарцей, паяскі, тканіны і інш.
Паміж іншым, заслугоўвала ўвагі спроба маладога мастака Ясінусаса даць узоры новай композыцыі орнаманту ў народных паяскох, якіх ён даў на выстаўку звыш 100. І на гэтай выстаўцы былі экспонаваны два вялізарных альбомы фотографій літоўскіх крыжоў.</br>
{{gap|2em}}У сталіцы Літвы — Коўні існуюць 4 музэі: гарадзкі культурна-гістарычны, мастацкая галярэя імя Чурлёніса, {{перанос пачатак|ваенна-|гістарычны}}<noinclude></noinclude>
nnrva242cs9ye1e4hqi369wr2xqzkt5
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/120
104
126849
293048
2026-07-18T14:19:34Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|ваенна-|гістарычны}} і гандлёва-прамысловы, а таксама дзяржаўная бібліотэка, якая мае 10 аддзяленьняў у провінцыянальных гарадох Літвы. Ваенна-гістарычны музэй зьмяшчаецца ў будынку былой царквы, складаецца амаль выключна з экспонатаў а...»
293048
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|ваенна-|гістарычны}} і гандлёва-прамысловы, а таксама дзяржаўная бібліотэка, якая мае 10 аддзяленьняў у провінцыянальных гарадох Літвы. Ваенна-гістарычны музэй зьмяшчаецца ў будынку
былой царквы, складаецца амаль выключна з экспонатаў апошняе вайны за незалежнасьць Літвы і асаблівай цікавасьці ня мае. Гандлёва-прамысловы музэй па сутнасьці зьяўляецца таварным. Гарадзкі культурна-гістарычны музэй, апрача аддзелаў нумізматыкі і археолёгіі, мае невялікі яўрэйскі аддзел, колекцыі народнага мастацтва, карціны старых майстроў і інш.
Мастацкая галярэя імя Чурлёніса мае ў сваёй аснове працы апошняга ў колькасьці 217 і, апрача іх, рэчы сучаснага літоўскага мастацтва ў колькасьці 155, а таксама асабліва цікавыя ў краязнаўчым стасунку колекцыі народнага мастацтва ў колькасьці звыш 7.000 рэчаў. Паводле прыкладу літоўскага мастацкага таварыства, галярэя наладжвае розныя выстаўкі. Так, у гэтым годзе адбылася надзвычайна цікавая выстаўка літоўскага народнага лубка, першы ўзор якога экспонатаваўся з датаю 1710 года. На гэтай выстаўцы быў добра прадстаўлены літоўскі каляровы дрэварыт. Неабходна адзначыць таксама вельмі цікавую колекцыю беларускіх слуцкіх паясоў, якая
зьмяшчаецца ў гэтай галярэі.</br>
{{gap|2em}}На мясцох у Літве ёсьць краязнаўчыя організацыі, якім нават давалася дзяржаўная грашовая дапамога, прыпыненая ў апошнія часы. Вялікую краязнаўчую працу праводзяць розныя асьветныя організацыі і гурткі моладзі. З апошніх сваёй актыўнасьцю ў краязнаўчым стасунку вызначаюцца гурткі „Вясны“ і „Саюзу моладзі“, якія налічваюць каля 50.000 членаў.</br>
{{gap|2em}}У школах навучаньне вядзецца на аснове радзімазнаўства і выкладаецца нават асобны прадмет пад такой назвай. Ва ўсіх пэдагогічных навучальных установах выкладаецца мэтодыка радзімазнаўства.</br>
{{gap|2em}}Галоўнаю хібаю літоўскага краязнаўства зьяўляецца адсутнасьць дзяржаўнага рэспубліканскага краязнаўчага цэнтру, які-б яднаў і коордынаваў рознастайную краязнаўчую працу ў Літве.</br>
{{gap|2em}}Польскае краязнаўства ўжо больш 20 год выяўляецца ў дзейнасьці польскага таварыства краязнаўства. Гэта дае некаторае права пры азнаямленьні з польскім краязнаўствам зварачаць меншую ўвагу на дзейнасьць розных навукова-дасьледчых устаноў і організацый у галіне краязнаўства. Дзеля таго, што навуковае дасьледваньне стараны вядзецца гэтымі навуковымі інстытуцыямі, польскае таварыства краязнаўства яднае і абслугоўвае пераважна аматараў. Характар яго дзейнасьці даволі рознастайны, але ў большай меры культурна-гістарычны, чым іншы. Вялікую работу таварыства выконвае
ў галіне популярызацыі ідэй краязнаўства і вестак аб краі.</br>
{{gap|2em}}Таварыства заснавана ў 1906 г. і за час ад заснаваньня да сусьветнай вайны зрабіла надзвычайна вялікую працу<noinclude></noinclude>
00dtwxseiximatw30vh8wzgo9ej86yp
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/121
104
126850
293049
2026-07-18T14:30:12Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «ў справе аб‘яднаньня мясцовых краязнаўцаў і ў справе краязнаўства наогул. Перад пачаткам вайны таварыства мела 30 аддзяленьняў у Польшчы, якія ўмацаваліся організацыйна і вялі сыстэматычную працу. Усіх членаў тады было 5.722. На дакладах таварыства прыс...»
293049
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ў справе аб‘яднаньня мясцовых краязнаўцаў і ў справе краязнаўства наогул. Перад пачаткам вайны таварыства мела 30 аддзяленьняў у Польшчы, якія ўмацаваліся організацыйна і вялі сыстэматычную працу. Усіх членаў тады было 5.722. На дакладах таварыства прысутнічала на працягу аднаго перадваеннага году 10.822 ч., а ў экскурсіях прымала ўдзел 5.261 чал. У розных гарадох стараны таварыства організавала 15 краёвых музэяў.</br>
{{gap|2em}}Час з 1914 да 1924 году быў для польскага таварыства вельмі цяжкім. Новы кругабег разьвіцьця дзейнасьці таварыства пачаўся пасьля вайны ў 1921 годзе. На заваяваных землях Заходняе Украіны і Заходняе Беларусі таварыства заснавала новыя аддзяленьні. Значна ўзмацнілася выдавецкая, популярызацыйная і экскурсійная праца. У выніку таварыства ў апошні час складалася з 36 аддзяленьняў з агульнаю колькасьцю членаў каля 6.000. Аддзяленьні на заваяваных землях, дзякуючы свайму полёнізатарскаму характару, маюць невялікі лік членаў і асабліва багатай дзейнасьці ня выявілі. Гэта відаць хоць-бы з таго, што пры павялічэньні колькасьці аддзяленьняў амаль не павялічыўся лік членаў таварыства. Аддзелы польскага таварыства краязнаўства на тэрыторыі ўласна Польшчы выканалі вялізарную працу ў справе організаваньня мясцовых музэяў, экскурсійных дамоў і разьвіцьця экскурсійнай справы наогул, зьбіраньня фотографічных матэрыялаў і інш. За дваццаць год імі організавана каля 1.900 лекцый і каля 2.320 экскурсій.</br>
{{gap|2em}}У асобе свае камісіі па ахове помнікаў прыроды польскае таварыства краязнаўства зрабіла вялікую працу выяўленьня, апісаньня і ўласна аховы помнікаў на тэрыторыі Польшчы. Апрача артыкулаў у сваім органе і інш. выданьняў, заслугоўвае ўвагі брошура Колодзейчыка „Помнікі прыроды“.</br>
{{gap|2em}}Орган таварыства — часопісь „Земя“ выходзіць з 1910 году і зьмяшчае вельмі шмат каштоўных краязнаўчых матэрыялаў і надзвычайна прыгожых фотографій. У мінулым годзе рэдакцыя часопісі констатавала, што „новыя ўмовы політычнага жыцьця стараны патрабуюць рэвізіі сучасных задач і мэтодаў у галіне краязнаўства“. У сувязі з гэтым у часопісі зьявіўся шэраг артыкулаў, прысьвечаных пытаньням школьнага краязнаўства, прыцягненьня ў шэрагі краязнаўцаў шырокіх мас народных, а таксама войска і да т. п. Польскае краязнаўства не замыкаецца толькі ў межах польскага таварыства краязнаўства. Ёсьць організацыі і па-за ім, якія выяўляюць сваю дзейнасьць. Так, сэкцыя краязнаўства Віленскага аддзяленьня саюзу польскіх інжынэраў выдала брошуру аб касьцёле Пятра і Паўла на Антокалі ў Вільні.</br>
{{gap|2em}}Пры польскім таварыстве краязнаўства разьвівае сваю шырокую дзейнасьць саюз гурткоў краязнаўства польскай моладзі. Гэтыя організацыі маладых польскіх краязнаўцаў {{перанос пачатак|зьбі|раюць}}<noinclude></noinclude>
pc15f8tigyrlb55ngnok2e6j82gsl2s
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/122
104
126851
293050
2026-07-18T14:32:22Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|зьбі|раюць}} багатыя мясцовыя колекцыі ў відзе рэчавых матэрыялаў, фотографій, апісаньняў і інш., організуюць шматлічныя экскурсіі і популярызуюць ідэі краязнаўства сярод моладзі. Саюз выдае сваю часопісь „Орлі лёт“, паасобныя нумары я...»
293050
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|зьбі|раюць}} багатыя мясцовыя колекцыі ў відзе рэчавых матэрыялаў, фотографій, апісаньняў і інш., організуюць шматлічныя экскурсіі і популярызуюць ідэі краязнаўства сярод моладзі. Саюз выдае сваю часопісь „Орлі лёт“, паасобныя нумары якога ўкладаюцца часьцей за ўсё мясцовымі гурткамі краязнаўства. Такім чынам, праца маладых польскіх краязнаўцаў мае ня толькі вялікае выхаваўчая значэньне, але ў пэўнай меры і навуковае.</br>
{{gap|2em}}Ня менш цікавая краязнаўчая праца выконваецца і ў другіх краінах: Нямеччыне, Чэхаславаччыне і інш.
{{Няма выявы}}<noinclude></noinclude>
fvhhpf481x3ir4bvi53t1fg0yo1oobf
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/123
104
126852
293054
2026-07-18T15:01:27Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{ц|{{разьбіўка|ОРГАНІЗАЦЫЯ КРАЯЗНАЎЧАГА РУХУ}}.|памер=120%}} {|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:1em" |<center>'''Гурток края-</br>ізнаўства.'''</center> |} {{gap|2em}}Там, дзе ёсьць хоць-бы адзін, шчыра зацікаўлены краязнаўствам працаўнік, ён не павінен а...»
293054
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{ц|{{разьбіўка|ОРГАНІЗАЦЫЯ КРАЯЗНАЎЧАГА РУХУ}}.|памер=120%}}
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:1em"
|<center>'''Гурток края-</br>ізнаўства.'''</center>
|}
{{gap|2em}}Там, дзе ёсьць хоць-бы адзін, шчыра зацікаўлены краязнаўствам працаўнік, ён не павінен адмовіцца ад спробы заснаваць краязнаўчую організацыю адпаведнага ўмовам маштабу. Калі зацікаўленасьць да краязнаўства сярод асобных працаўнікоў або часткі насельнасьці ёсьць, трэба скарыстаць яе пры організацыйным аформленьні, а калі няма — выклікаць гэтую зацікаўленасьць усебаковым тлумачэньнем мэт і значэньня краязнаўства. У краязнаўчай працы ў першую чаргу павінна быць зацікаўленасьць да разьвіцьця вытворчых сіл краю, вывучэньня
яго і замілаваньне краем наогул. Пры паказаных умовах ужо лёгка пачаць організацыю гуртка. Зразумела, што яшчэ лепш, калі ёсьць і іншыя спрыяючыя ўмовы для організаваньня: хата-чытальня, ці падобная ўстанова для сходак, куток, пакой
для музэю, грамадзка-культурныя сілы, як аграном, настаўнік, доктар, актыўная моладзь, зацікаўленасьць да справы адміністрацыйнай улады і да т. п. Орыентаваўшыся ва ўсім гэтым, ініцыятар павінен параіцца з бліжэйшай краязнаўчай організацыяй — гуртком, а яшчэ лепш раённым ці акруговым таварыствам краязнаўства і атрымаць адтуль мажлівую дапамогу.</br>
{{gap|2em}}Атрымаўшы адтуль адпаведны статут, ініцыятар павінен добра яго вывучыць, каб мець дакладнае ўяўленьне як аб задачах, так і аб структуры будучай організацыі і азнаёміць з гэтым іншых.</br>
{{gap|2em}}Пасьля гэтага ініцыятар павінен згуртаваць з найбольш зацікаўленых асоб ініцыятыўную групу, якая агульнымі сіламі
зробіць крокі да організацыі. Добра будзе, калі члены гэтай групы скарыстаюць кожную сходку некалькіх чалавек у кожным месцы, вечарынку і г. д., каб расказаць аб краязнаўстве, выклікаць жаданьне вывучыць свой край, або расказаць аб значэньні гэтай справы на тым ці іншым агульным сходзе.</br>
{{gap|2em}}Пасьля таго, як глеба ў організацыйным кірунку будзе падрыхтавана, ініцыятыўная група склікае свой першы агітацыйна-інформацыйны сход. Чым з большага ліку катэгорый людзей сход будзе складацца, тым лепш. Трэба запрасіць
сялян як старых, так і маладых, членаў партыі, савецкіх працаўнікоў, агрономаў, комсамольцаў, вучняў і інш. У парадку<noinclude></noinclude>
9scz0zgk51fba8i1p3hxvwl4525mpzk
293055
293054
2026-07-18T15:02:11Z
RAleh111
4658
293055
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{ц|{{разьбіўка|ОРГАНІЗАЦЫЯ КРАЯЗНАЎЧАГА РУХУ}}.|памер=120%}}
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:1em"
|<center>'''Гурток края-</br>знаўства.'''</center>
|}
{{gap|2em}}Там, дзе ёсьць хоць-бы адзін, шчыра зацікаўлены краязнаўствам працаўнік, ён не павінен адмовіцца ад спробы заснаваць краязнаўчую організацыю адпаведнага ўмовам маштабу. Калі зацікаўленасьць да краязнаўства сярод асобных працаўнікоў або часткі насельнасьці ёсьць, трэба скарыстаць яе пры організацыйным аформленьні, а калі няма — выклікаць гэтую зацікаўленасьць усебаковым тлумачэньнем мэт і значэньня краязнаўства. У краязнаўчай працы ў першую чаргу павінна быць зацікаўленасьць да разьвіцьця вытворчых сіл краю, вывучэньня
яго і замілаваньне краем наогул. Пры паказаных умовах ужо лёгка пачаць організацыю гуртка. Зразумела, што яшчэ лепш, калі ёсьць і іншыя спрыяючыя ўмовы для організаваньня: хата-чытальня, ці падобная ўстанова для сходак, куток, пакой
для музэю, грамадзка-культурныя сілы, як аграном, настаўнік, доктар, актыўная моладзь, зацікаўленасьць да справы адміністрацыйнай улады і да т. п. Орыентаваўшыся ва ўсім гэтым, ініцыятар павінен параіцца з бліжэйшай краязнаўчай організацыяй — гуртком, а яшчэ лепш раённым ці акруговым таварыствам краязнаўства і атрымаць адтуль мажлівую дапамогу.</br>
{{gap|2em}}Атрымаўшы адтуль адпаведны статут, ініцыятар павінен добра яго вывучыць, каб мець дакладнае ўяўленьне як аб задачах, так і аб структуры будучай організацыі і азнаёміць з гэтым іншых.</br>
{{gap|2em}}Пасьля гэтага ініцыятар павінен згуртаваць з найбольш зацікаўленых асоб ініцыятыўную групу, якая агульнымі сіламі
зробіць крокі да організацыі. Добра будзе, калі члены гэтай групы скарыстаюць кожную сходку некалькіх чалавек у кожным месцы, вечарынку і г. д., каб расказаць аб краязнаўстве, выклікаць жаданьне вывучыць свой край, або расказаць аб значэньні гэтай справы на тым ці іншым агульным сходзе.</br>
{{gap|2em}}Пасьля таго, як глеба ў організацыйным кірунку будзе падрыхтавана, ініцыятыўная група склікае свой першы агітацыйна-інформацыйны сход. Чым з большага ліку катэгорый людзей сход будзе складацца, тым лепш. Трэба запрасіць
сялян як старых, так і маладых, членаў партыі, савецкіх працаўнікоў, агрономаў, комсамольцаў, вучняў і інш. У парадку<noinclude></noinclude>
l6u8dno6i66z4m5kyd8ym9icab0dcg5
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/124
104
126853
293057
2026-07-18T15:11:32Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «дня павінен быць даклад аб значэньні краязнаўства і яго мэтодах і аб утварэньні мясцовай краязнаўчай організацыі. Будзе карысна ў канцы дзелавой працы організаваць паказ са сьпяваньнем мясцовых песень, апавяданьнем казак і да т. п.</br> {{gap|2em}}Організацы...»
293057
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>дня павінен быць даклад аб значэньні краязнаўства і яго мэтодах і аб утварэньні мясцовай краязнаўчай організацыі. Будзе карысна ў канцы дзелавой працы організаваць паказ са сьпяваньнем мясцовых песень, апавяданьнем казак і да т. п.</br>
{{gap|2em}}Організацыі, заснаваныя без папярэдняй падрыхтоўчай працы, на сходзе выпадкова трапіўшых асоб, часьцей за ўсё
хутка паміраюць, як хутка заснаваліся. Дзеля гэтага трэба імкнуцца да таго, каб організацыя, хоць-бы і пры дапамозе з боку, вырастала сама ў поўнай сьвядомасьці сваіх задач.</br>
{{gap|2em}}Вышэйпаказаны агульны сход павінен быць дасканала падрыхтаваны як з боку памяшканьня, так і апавяшчэньня аб ім
і захаваньня парадку на ім. У выніку ўсебаковага абгаварэньня пытаньняў удзельнікі сходу павінны ня толькі прыняць пастанову, але і пераканацца ў канечнай патрэбе ўтварэньня організацыі і ўступленьня ў яе шэрагі. На сходзе абвяшчаецца, дзе, калі і ў каго адбываецца запіс жадаючых уступіць у організацыю, а можа тут-жа адбывацца і самы запіс.</br>
{{gap|2em}}Калі за тыдзень або за іншы тэрмін выявіцца пэўны лік жадаючых працаваць, трэба склікаць організацыйны сход, знайшоўшы адпаведнае памяшканьне, падрыхтаваўшы яго, апавясьціўшы ўсіх (пажадана пісьмова, калі шмат) і г. д., словам, падрыхтаваўшы яго належным чынам. У парадку дня гэтага сходу павінна стаяць пытаньне аб утварэньні краязнаўчай організацыі, прыёме статуту і выбары праўленьня і рэвізійнай камісіі.</br>
{{gap|2em}}Форма мясцовай краязнаўчай організацыі бывае самая рознастайная: гурток аматараў і дасьледчыкаў мясцовай флёры або гісторыі, народнага мастацтва ці інш.; камісія для організацыі краязнаўчага музэю; гурток краязнаўства і да т. п. Форма гэта залежыць цалком ад складу асоб сходу і зацікаўленасьці тым ці іншым пытаньнем, галінаю досьледаў і погляду
ініцыятыўнай групы. Але напэўна ў даным месцы не зьбярэцца шмат асоб, зацікаўленых вузкім пытаньнем і жадаючых адлучыцца ў сваёй працы ад іншых. Дый захоўваючы індывідуальныя жаданьні кожнага, усё-ж трэба згадзіцца, што вельмі непажадана драбніць працу па дасьледваньню і вывучэньню свайго краю сярод вялікага ліку розных організацый, тым больш пры пэўным паралелізьме ў іх працы малым ліку працаўнікоў. Затым карысна аб‘яднацца для працы ў гурток краязнаўства, які меў-бы мэтаю ўсебаковае вывучэньне свае тэрыторыі ў пэўных межах па галінах: грамадзка-экономічнай, прыродна-географічнай і культурна-гістарычнай, і ўжо пры наяўнасьці членаў гуртка, зацікаўленых пэўнай галінай дасьледваньня, організаваць у яго межах сэкцыі, камісіі і інш. часткі гуртка тым больш, што гэта пазбаўляе ад лішніх клопатаў па рэгістрацыі, перапісцы і да т. п. Гэтым не навязваецца агульная форма, трафарэт організацыі, але ўнікаецца
анархічная рознастайнасьць організацый пры захаваньні самай<noinclude></noinclude>
cgk9owwpoo3oglizi0h59dvl2thelvs
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/125
104
126854
293058
2026-07-18T15:21:48Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «шырокай рознастайнасьці працы, пры больш адзінай і ўзорнай (стандартызаванай), так кажучы, форме організацыі.</br> {{gap|2em}}Вырашыўшы пытаньне аб форме організацыі, організацыйны сход павінен прыняць статут, констытуцыю яе. Лепш за ўсё для гэтага скарыстац...»
293058
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>шырокай рознастайнасьці працы, пры больш адзінай і ўзорнай (стандартызаванай), так кажучы, форме організацыі.</br>
{{gap|2em}}Вырашыўшы пытаньне аб форме організацыі, організацыйны сход павінен прыняць статут, констытуцыю яе. Лепш за ўсё для гэтага скарыстаць так званы нормальны, узорны статут, тым больш, што ён, будучы зацьверджаны як тыповы, ня выкліча спрэчак пры зацьверджаньні яго мясцовымі органамі Народнага камісарыяту ўнутраных спраў: раёным ці акруговым
выканаўчым камітэтам. Прачытаўшы статут цалкам, сход павінен прымаць яго па пунктах. Такім спосабам, у процэсе дакладнага вывучэньня статуту пры прыёме яго члены будучага гуртка добра пазнаёмяцца з пабудовай гуртка, мэтодамі
яго працы, правамі і г. д. Апрача таго, у гэтым нормальным статуце трэба запоўніць пэўныя месцы, каб ён стаўся статутам данае організацыі.</br>
{{gap|2em}}Значыць, апрача прыёму параграфаў статуту, сходу прыдзецца вырашыць пытаньне аб назьве гуртка і інш. Лепш за ўсе называць гурток па месцы знахаджэньня яго праўленьня, як, напр., Стралішчанскі, Кармянскі, Чашніцкі, Чэрвенскі і г. д. Калі сход захоча ўшанаваць памяць мясцовага краязнаўцы ці дзеяча культуры з свае мясцовасьці і назваць гурток яго імем, ён можа дадаць яго да тэрыторыяльнай назвы, як, напр.,
Труханавіцкі імя Цяпінскага гурток краязнаўства. Слабадзкі імя Ф. Скарыны гурток краязнаўства і г. д.</br>
{{gap|2em}}Далей трэба вызначыць раён дзейнасьці, тэрыторыю, якую будзе вывучаць і дасьледваць гурток. Яна можа складацца з
аднае вёскі з усімі яе палямі і інш., з мястэчка, сельсавету і нават раёну, так што гэты пункт можна формуляваць так: „У межах вёскі Марчонкі з ваколіцамі“, „У межах Горкаўскага сельсавету“, або „Мястэчка Сялябы з ваколіцамі“ ці „Койданаўскага раёну“. Ня варта імкнуцца да абхопу вялікай тэрыторыі, бо гэта вельмі цяжка, a да таго краязнаўца павінен
вывучыць маленькі кавалачак зямлі дакладна, бо бяз гэтага ня вывучыш большага.</br>
{{gap|2em}}У склад гуртка можа ўвайсьці кожны грамадзянін, не пазбаўлены выбарчага права, незалежна ад свае адукацыі. Малапісьменны і зусім няпісьменны селянін можа прынесьці часамі ня меншую карысьць гуртку, чым сталы вучоны. Апрача гэтага, гурток можа згуртаваць працу і ня-членаў гуртка, але карысных для гуртка сваёй працай у кірунку выкананьня пастаўленых сабе гуртком задач. Самымі першымі членамі гуртка зьяўляюцца заснавальнікі, члены організацыйнага сходу, у ліку ня менш 5 асоб. Усе іншыя прымаюцца на чарговых агульных сходах па пісьмовай заяве іх аб гэтым. Членскія складкі вызначаюцца ў разьмеры, прынятым у раённым таварыстве
краязнаўства, членамі якога аўтоматычна залічаюцца члены гуртка. Калі раённае таварыства яшчэ не організавалася, агульны сход гуртка вызначае разьмер складак паводле свайго<noinclude></noinclude>
926mbldy36432bvdqy40s1l31qv4zh0
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/126
104
126855
293063
2026-07-18T15:46:36Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «погляду, а таксама вырашае і іншыя пытаньні, узгодніўшы іх у адпаведных пунктах з акруговым таварыствам краязнаўства.</br> {{gap|2em}}Пасьля прыняцьця статуту прыдзецца абраць праўленьне і рэвізійную камісію гуртка. Першая абіраецца ў ліку ня менш 3-х асоб і 1...»
293063
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>погляду, а таксама вырашае і іншыя пытаньні, узгодніўшы іх у адпаведных пунктах з акруговым таварыствам краязнаўства.</br>
{{gap|2em}}Пасьля прыняцьця статуту прыдзецца абраць праўленьне і рэвізійную камісію гуртка. Першая абіраецца ў ліку ня менш 3-х асоб і 1 кандыдата. Калі лік заснавальнікаў менш 7, рэвізійная камісія не абіраецца да павялічэньня ліку членаў гуртка, а яе абавязкі выконвае агульны сход, рэвізійныя матэрыялы якому дакладвае член гуртка па выбары агульнага сходу.</br>
{{gap|2em}}Урэшце, падпісваецца статут гуртка ў 3-х паасобніках ня менш, чым 5 заснавальнікамі. Краязнаўства нават больш
клясава, чым звычайная навука, і ў буржуазных старонах мае зусім іншыя краязнаўчыя задачы, а значыць, і формы, і
таму ў нас у кожнай краязнаўчай організацыі павінен быць захаваны пролетарскі клясавы характар, аб чым канечна трэба памятаць з самага пачатку дзейнасьці.</br>
{{gap|2em}}Падпісаны статут у 3-х паасобніках пры заяве і протоколе організацыйнага сходу разам з сьпісам заснавальнікаў пасылаецца ў райвыканком альбо акрвыканком на зацьверджаньне. Трэба заўважыць, каб гэты протокол, як і іншыя ў наступнай працы гуртка, меў поўныя даныя аб сходзе і загаловак: які сход (грамадзян, членаў прэзыдыму і г. д.), каго (в. Альшанікі, Астапаўскага гуртка краязнаўства і г. д.), нумар, дата (дзень,
месяц, год) сходу, лік прысутных і пералічэньне іх або дадатак сьпісу іх да протоколу; час адчыненьня і зачыненьня; месца; старшыня і сакратар; парадак дня; кароткі зьмест дакладаў, пытаньняў, якія пытаньні ўзьняты і хто іх паднімаў; пастановы і подпісы прэзыдыуму. Сьпіс заснавальнікаў павінен быць складзены па адпаведнай форме.</br>
{{gap|2em}}Калі заснавальнікаў вельмі шмат, лепш для посьпеху працы падпісаць статут і запоўніць сьпіс 5–7 чалавек, а іншых проста лічыць членамі гуртка. Для ўступленьня ў гурток таксама трэба запоўніць адпаведную анкету.</br>
{{gap|2em}}У выпадку адмаўленьня ў зацьверджаньні статуту трэба падаць мотываваную скаргу ў Акруговы выканаўчы камітэт, лепш праз акруговае таварыства краязнаўства.</br>
{{gap|2em}}Адначасна з падачай статуту на зацьверджаньне праўленьне гуртка павінна паведаміць раённае таварыства краязнаўства
аб організаваньні гуртка, паслаць адбітак протоколу і сьпіс членаў; калі раённага таварыства няма, — акруговаму таварыству
краязнаўства. Адбіткі ўсіх папер павінны захоўвацца ў справах гуртка, якія спачатку складаюцца з сшытка протоколаў, сходаў і паседжаньняў, высланых папер, атрыманых папер прыбыткова выдатковага сшытка.</br>
{{gap|2em}}Пасьля організацыйнага аформленьня гурток павінен пачаць сваю працу, для чаго павінен быць укладзены пэўны плян і ўзгоднены з раённым таварыствам краязнаўства, а ў выпадку
адсутнасьці апошняга — акруговым. Першымі крокамі гуртка павінна быць уцягненьне ў свае шэрагі большага ліку асоб і<noinclude></noinclude>
k09i6up14k442g0r5y0zyxdwfgq8dxo
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/127
104
126856
293066
2026-07-18T16:04:56Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «популярызацыя краязнаўства сярод шырокіх колаў, а таксама падлік краязнаўчых сіл, устаноў і літаратуры. Пры гэтым трэба памятаць, што актыўнасьць яшчэ ня ёсьць продукцыйнасьць, а рух — дзеяньне, і што ў краязнаўчай справе павінен быць захаваны цалком...»
293066
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>популярызацыя краязнаўства сярод шырокіх колаў, а таксама падлік краязнаўчых сіл, устаноў і літаратуры. Пры гэтым трэба памятаць, што актыўнасьць яшчэ ня ёсьць продукцыйнасьць, а рух — дзеяньне, і што ў краязнаўчай справе павінен быць захаваны цалком прынцып дабрахвотнасьці і поўная
сьвядомасьць задач гуртка пры ўступленьні ў яго шэрагі. Затым набывае асаблівую вагу так званая папярэдняя падрыхтоўка асоб, якіх пажадана ўцягнуць у гурток. Лепш мець
менш членаў гуртка і тую ці іншую працу гуртка, чым шмат членаў бяз працы гуртка.</br>
{{gap|2em}}На першых часох і да таго, пакуль гэта не насьпее, ня варта дзяліцца на сэкцыі ў гуртку. Тады-ж, калі лік членаў і іншыя ўмовы дазволяць гэта, дык лепш за ўсё організаваць сэкцыі: культурна-гістарычную, прыродна-географічную і грамадзка-экономічную. У складзе апошніх, апрача таго, могуць працаваць пэўныя камісіі: бібліографічная, музэйная і да т. п.</br>
{{gap|2em}}Апрача краязнаўцаў, на Беларусі працуе шмат аматараў сьветазнаўства. Ім лепш за ўсё аб‘яднацца ў камісію сьветазнаўства прыродна-географічнай сэкцыі гуртка, ці проста пры гуртку.</br>
{{gap|2em}}Аб‘яднаўшы мясцовых краязнаўцаў, гурток складае частку раённага таварыства краязнаўства, бо ўсе члены гуртка лічацца членамі таварыства і маюць мэту дасьледваць пэўную частку раёну, а таварыства — увесь раён. Разам з тым у сваіх узаемаадносінах, як і наогул ва ўзаемаадносінах паміж краязнаўчымі
організацыямі, павінна заўсёды захоўвацца самастойнасьць краязнаўчых організацый меншага маштабу, з аднаго боку, і мэтодычнае, а часамі і організацыйнае кіраўніцтва організацый большага маштабу — з другога, пры адсутнасьці найменшага
элемэнту камандваньня і лепш за ўсё — самаахвотнай згодзе організацыі меншага маштабу прыняць гэта кіраўніцтва пад увагу.</br>
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:0em"
|<center>'''Раённае і акру-</br>говае таварыствы</br>краязнаўства.</br>ЦБК.'''</center>
|}
{{gap|2em}}Раённае таварыства краязнаўства мае мэтаю ўсебаковае вывучэньне і дасьледваньне свайго раёну і засноўваецца або ініцыятарамі з раённага цэнтру ў ліку ня менш 7 асоб, або сходам гурткоў краязнаўства данага раёну. Гэты сход вылучае з сябе заснавальнікаў, што дзейнічаюць таксама, як заснавальнікі гуртка. У іншым выпадку ініцыятыву скліканьня сходу павінен узяць на сябе адзін з гурткоў.</br>
{{gap|2em}}Такім чынам, у раённым цэнтры — мястэчку, сяле — утвараецца краязнаўчая організацыя, якая мae заданьнем усебаковае
вывучэньне і дасьледваньне раёну. У склад яе ўваходзяць пераважна насельнікі гэтага цэнтру. Яна і носіць назву раённага таварыства краязнаўства. Дзеля таго, што ў гурткох краязнаўства можа быць вельмі мала асоб, якія ўмелі-б з мэтодычнага боку належна наладзіць справу вывучэньня свае
тэрыторыі, а ў раённым цэнтры мала сіл для непасрэднай<noinclude></noinclude>
rwzo71fzmxpyec2cecinmvu52eqiwn0
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/128
104
126857
293072
2026-07-18T16:18:34Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «працы ў розных куткох раёну — існаваньне неаб‘яднаных організацыйна гурткоў і організацыі раённага цэнтру было-б немэтазгодна. Таму статуты, прадугледжваючы гэта, устанаўляюць з самага пачатку заснаваньня аўтоматычнае залічэньне ўсіх сяброў гуртк...»
293072
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>працы ў розных куткох раёну — існаваньне неаб‘яднаных організацыйна гурткоў і організацыі раённага цэнтру было-б немэтазгодна. Таму статуты, прадугледжваючы гэта, устанаўляюць з самага пачатку заснаваньня аўтоматычнае залічэньне ўсіх сяброў гурткоў у члены раённага таварыства краязнаўства і пэўную залежнасьць дзейнасьці гурткоў ад дзейнасьці таварыства. У выніку гэтага таварыства складаецца з членаў, якія прыняты агульнымі сходамі гурткоў або організацыі раённага цэнтру, а організацыйна складаецца — з гурткоў і аб‘яднаньня раённага цэнтру, якое ў сваю чаргу, калі ёсьць на гэта адпаведныя ўмовы, складаецца з сэкцый: культурна-
гістарычнай, прыродна-географічнай і грамадзка-экономічнай.</br>
{{gap|2em}}Адсюль відаць, што гурток зьяўляецца першапачатковай краязнаўчай організацыяй пераважна для здабытку матэрыялаў, а раённае таварыства краязнаўства — першпачатковай краязнаўчай організацыяй, што можа выконваць увесь краязнаўчы процэс: зьбіраньне і падлік нагляданьняў і фактаў, клясыфікацыю i сыстэматызацыю іх, аналіз і ўстанаўленьне сувязі паміж зьявамі і фактамі, навуковы сынтэз і практычныя вывады з працы. Калі часамі сваіх навуковых сіл у раённым таварыстве для гэтага ня хопіць — яно зможа організаваць сабе дапамогу навуковых сіл іншых мясцовасьцяй. Такіх мажлівасьцяй
гурткі краязнаўства часьцей за ўсё ня могуць мець.</br>
{{gap|2em}}Узаемаадносіны раённага таварыства з акруговым грунтуюцца на задачах вывучэньня данага раёну даным мясцовым таварыствам краязнаўства, паводле зацьверджанага агульным сходам яго ці раённай краязнаўчай конфэрэнцыяй пляну.
Заданьні акруговага таварыства краязнаўства ня могуць выходзіць з межаў гэтага пляну і парушаць яго. Паколькі-ж акруговае таварыства мае мэтаю ўсебаковае вывучэньне і дасьледваньне ўсёй акругі, а значыць, і гэтага раёну, яно ня можа не дапамагаць працы раённага таварыства, здабыткі якога пойдуць на карысьць працы яго-ж. Значыць, раённае таварыства кіруецца акруговым і пераважна шляхам коордынацыі і ўвязкі сваёй дзейнасьці з акруговым, a таксама дзейнасьці апошняга з раённым. Гэта лягчэй за ўсё будзе рабіць на акруговых і раённых краязнаўчых конфэрэнцыях.</br>
{{gap|2em}}Акруговае таварыства краязнаўства складаецца з заснавальнікаў, што дзейнічаюць, як і заснавальнікі гуртка, і ўсіх грамадзян, прынятых агульным сходам членаў таварыства, якія
жывуць у акруговым горадзе. Апрача апошніх, у таварыстве могуць быць члены, якія жывуць і на акрузе, або нават далёка па-за межамі яе і быць прысутнымі на сходах ня могуць.</br>
{{gap|2em}}Калі гурткі адлічаюць пэўную частку сваіх членскіх складак на карысьць раённых таварыстваў, дык апошнія ў стасунку да акруговага таварыства гэтага ня робяць, бо іх члены не зьяўляюцца членамі акруговага таварыства без абраньня
сходам апошняга.</br><noinclude></noinclude>
bijefnrad7p1lvx8hsocq5kmvxkgf8c
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/129
104
126858
293073
2026-07-18T16:25:56Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Праўленьне акруговага таварыства краязнаўства абіраецца акруговай краязнаўчай конфэрэнцыяй, зважаючы на тое, што яно павінна будзе кіраваць дзейнасьцю таварыства, якое вывучае акругу, а значыць, і зносіцца з раённымі таварыствамі краязнаўств...»
293073
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Праўленьне акруговага таварыства краязнаўства абіраецца акруговай краязнаўчай конфэрэнцыяй, зважаючы на тое, што яно павінна будзе кіраваць дзейнасьцю таварыства, якое
вывучае акругу, а значыць, і зносіцца з раённымі таварыствамі краязнаўства, коордынуючы сваю дзейнасьць з імі. Яно павінна карыстацца аўторытэтам і падмогаю раённых таварыстваў краязнаўства.</br>
{{gap|2em}}Трэба клапаціцца, каб ня было камандваньня раённымі таварыствамі з боку акруговага, бо ў такой справе, як краязнаўства, дабрахвотнасьць працы зьяўляецца канечнай умовай посьпеху. А конфэрэнцыі, разам з тым, павінны зьяўляцца цэмантам, што зьвязвае працу раённых таварыстваў з акруговымі.</br>
{{gap|2em}}Акруговае таварыства складаецца з сэкцый: культурна-гістарычнай, прыродна-географічнай і грамадзка-экономічнай, а таксама яўрэйскай і польскай і іншых нацыянальных меншасьцяй, прычым апошнія сэкцыі працуюць звычайнымі мэтодамі пераважна па вывучэньні сваёй нацыянальнасьці і ўзаемаадносін з яе атачэньнем на тэрыторыі акругі. Калі будуць адпаведныя ўмовы, такія сэкцыі нацыянальных меншасьцяй могуць організоўвацца і ў раённых таварыствах краязнаўства.</br>
{{gap|2em}}Іншыя дэталі організацыі акруговага таварыства краязнаўства відаць з статуту.</br>
{{gap|2em}}Складаючыся з гурткоў і раённых і акруговых таварыстваў краязнаўства, краязнаўчая сетка падлічваецца, яднаецца і кіруецца цэнтральным бюро краязнаўства пры Інстытуце беларускай культуры. Бюро дасьледчай і навуковай працы амаль не вядзе, чым значна адрозьніваецца ад іншых краязнаўчых організацый, якія такую працу організуюць у межах раёну, акругі.</br>
{{gap|2em}}Цэнтральнае бюро краязнаўства мае мэтай:</br>
{{gap|2em}}а) падлік краязнаўчай працы ў БССР;</br>
{{gap|2em}}б) дапамогу мясцовым таварыствам, гуртком, музэям, бібліотэкам, архівам і інш. краязнаўчым організацыям і ўстановам у іх навукова-дасьледчай працы, а таксама набліжэньне гэтай працы да чарговых практычных задач культурнага і гаспадарчага будаўніцтва;</br>
{{gap|2em}}в) распрацоўку мэтодычных краязнаўчых пытаньняў;</br>
{{gap|2em}}г) пашырэньне краязнаўчай сеткі БССР;</br>
{{gap|2em}}д) выяўленьне найбольш важных чарговых пытаньняў мясцовага краязнаўства, на якіх павінна быць сконцэнтравана ўвага
пры ўкладаньні плянаў навуковых прац па акругах;</br>
{{gap|2em}}е) популярызацыя ідэй краязнаўства ў мэтах прыцягненьня да краязнаўчай справы шырокіх колаў працоўных;</br>
{{gap|2em}}з) організацыю і правядзеньне краязнаўчых зьездаў і пленумаў і падрыхтоўку матэрыялаў да іх у агульна-рэспубліканскім маштабе;</br>
{{gap|2em}}ё) накіраваньне працы краязнаўчых організацый БССР;</br><noinclude></noinclude>
mjme8jqxu7n8fzu3j4w01q7s5owby3x
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/130
104
126859
293074
2026-07-18T16:26:49Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{Няма выявы}}»
293074
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{Няма выявы}}<noinclude></noinclude>
4du9nhwohu7ik49thirzxx3s6v04569
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/131
104
126860
293075
2026-07-18T17:02:37Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}ж) кіраўніцтва акруговымі і раённымі краязнаўчымі конфэрэнцыямі.</br> {{gap|2em}}Для ажыцьцяўленьня гэтых мэт Цэнтральнае бюро краязнаўства выдае друкаваныя пэрыодычныя органы розныя працы па організацыйных і навукова-краязнаўчых пытаньнях, мае пра...»
293075
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}ж) кіраўніцтва акруговымі і раённымі краязнаўчымі конфэрэнцыямі.</br>
{{gap|2em}}Для ажыцьцяўленьня гэтых мэт Цэнтральнае бюро краязнаўства выдае друкаваныя пэрыодычныя органы розныя працы па організацыйных і навукова-краязнаўчых пытаньнях, мае права організаваць склады сваіх выданьняў, бібліотэкі і розныя навукова-дапаможныя ўстановы, курсы па падрыхтоўцы і перападрыхтоўцы працаўнікоў па краязнаўству, прычым усю працу па пытаньнях школьнага краязнаўства Цэнтральнае бюро краязнаўства ўзгадняе з Народным камісарыятам асьветы.</br>
{{gap|2em}}Краязнаўства наскрозь дыялектычна: учарашнія задачы супярэчаць сёньнешнім, заўтрашнія сынтэзуюць сёньнешнія і ўчарашнія і г. д. У разгортваньні краязнаўчай працы трэба гэта заўсёды памятаць і не застываць на пэўнай ступені свайго разьвіцьця. Затым даныя меркаваньні ў большасьці адбіваюць сёньнешні стан справы і вызначаюць прастор разьвіцьцю яе на нядоўгі час. Толькі тады, калі разьвіцьцё краязнаўства дасьць магчымасьць канчатковага краязнаўчага раёнаваньня стараны, можна будзе ўстанавіць больш акрэсьлена і формы краязнаўчых організацый і іх узаемаадносіны.</br>
{{gap|2em}}Бясспрэчна, што краязнаўчыя аб‘яднаньні, згрупаваўшы ў сваіх шэрагах мясцовых працаўнікоў, якія жадаюць вывучаць i дасьледваць свой край, ня могуць самі адасобіцца ад працы іншых організацый і ўстаноў. Краязнаўчыя аб‘яднаньні павінны заняць пэўнае месца сярод іх у мясцовым жыцьці.</br>
{{gap|2em}}У першую чаргу таварыства павінна зьвязацца з дзейнасьцю ўстаноў народнай асьветы. Школы, маючы заданьнем адукаваць дзяцей на вывучэньні мясцовага жыцьця, пры належным кіраўніцтве могуць даць каштоўны матэрыял краязнаўчым аб‘яднаньням. Апошнія могуць у тым ці іншым выглядзе зьвярнуць гэты і даць новы апрацаваны матэрыял для карыстаньня школай. Хаты-чытальні, нардамы, клюбы і г. д., карыстаючыся вынікамі вывучэньня краю для плякатаў, дыяграм і г. д., a таксама
бяручы іх за выходны пункт у сваіх гутарках, лекцыях, пры жаданьні могуць дапамагчы зборам цікавых расьлін, казюлек
і інш. праз сваіх кліентаў, запаўненьнем анкет і да т. п.</br>
{{gap|2em}}Плянавыя дзяржаўныя ўстановы ня могуць не грунтаваць свае працы на дасьледваньнях краязнаўчых аб‘яднаньняў, а
апошнія ў пэўнай ступені не абыйдуцца без матэрыялаў першых.</br>
{{gap|2em}}Аддзелы асьветы, зямляробства і г. д. у сваёй бягучай працы ўвесь час павінны грунтавацца на веданьні краю, які
вывучае пры іх дапамозе і часамі на іх матэрыялах краязнаўчая організацыя.</br>
{{gap|2em}}Гісторыя мясцовага профэсіянальнага руху, мажлівасьць скарыстаньня пэўнага ліку работнікаў у даным краі, беспрацоўе ў гістарычнай пэрспэктыве і інш. пытаньні ня могуць ня цікавіць профэсіянальныя і краязнаўчыя аб‘яднаньні і не выклікаць сувязі ў іх дзейнасьці.</br><noinclude></noinclude>
eyltyn0cvytxabgsw2kfus4gc1aysz0
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/132
104
126861
293076
2026-07-18T17:14:26Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{gap|2em}}Грамадзкія організацыі таксама не павінны заставацца бяз сувязі з краязнаўчымі аб‘яднаньнямі. Коопэрацыйныя аб‘яднаньні ўжо давялі аб канечнай патрэбе сувязі з краязнаўчымі супольнымі выданьнямі і інш. працаю ў РСФСР.</br> {{gap|2em}}Урэшце, краязн...»
293076
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{gap|2em}}Грамадзкія організацыі таксама не павінны заставацца бяз сувязі з краязнаўчымі аб‘яднаньнямі. Коопэрацыйныя аб‘яднаньні ўжо давялі аб канечнай патрэбе сувязі з краязнаўчымі супольнымі выданьнямі і інш. працаю ў РСФСР.</br>
{{gap|2em}}Урэшце, краязнаўства клясавае да канца, як мы ўжо раз успаміналі; яно ня можа ня зьвязвацца з партыйнымі організацыямі.</br>
{{gap|2em}}Музэі, архівы, бібліотэкі, навукова-дасьледчыя інстытуцыі цалком родныя краязнаўчаму аб‘яднаньню і канечнасьць сувязі з імі не патрабуе довадаў.</br>
{{gap|2em}}Як адзін чалавек ня можа жыць і дзейнічаць сам па сабе, a мае супольнікаў, прыхільнікаў і г. д., так і краязнаўчыя
аб‘яднаньні, радзіўшыся і займаючы першае месца ў мясцовым жыцьці, павінны знайсьці як найбольшы лік сваіх супольнікаў, супрацоўнікаў, прыяцеляў і г. д., каб лягчэй дасягнуць сваіх мэт. Нашы-ж савецкія, грамадзкія і іншыя ўстановы і організацыі не павінны забывацца, што краязнаўчая організацыя — пэўнае зьвяно мясцовага жыцьця, а „моц ланцуга роўна моцы самага слабога зьвяна яго“.</br>
{{gap|2em}}Краязнаўчы рух паказаных організацыйных форм цалком дапушчае мажлівасьць вольнага і пасьпяховага самаразьвіцьця, асабліва пры тым росьце актыўнасьці селяніна, работніка, вучня і працоўнага інтэлігента, які зараз наглядаецца.
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:0em"
|<center>'''Краязнаўчыя</br>організацыі ў</br>асьветных уста-</br>новах.'''</center>
|}
{{gap|2em}}Неабходна прывыкнуць адрозьніваць асьветнае краязнаўства, што скарыстоўвае або краязнаўчы процэс (школа), або вынікі яго (хата-чытальня, музэй) у сваіх асьветных мэтах, ад
краязнаўства, працы краязнаўчых організацый, што тэрыторыяльна знаходзяцца ў асьветных установах — школах, хатах-чытальнях і да т. п., але маюць мэтаю дасьледваньне і вывучэньне свайго краю сіламі сваіх членаў, а ня данай установы, як і іншыя звычайныя краязнаўчыя організацыі.</br>
{{gap|2em}}Асьветнае краязнаўства — прымусовае і працуе па пэўных програмах працы школы, хаты-чытальні і г. д. Вучань ня можа адмовіцца ад працы па гэтай програме, як хатнік — ад працы на аснове краязнаўства — у хаце чытальні. Краязнаўчая-ж праца ў краязнаўчых аб‘яднаньнях, што знаходзяцца ў асьветных
установах — цалком самаахвотная, як і ў іншых краязнаўчых організацыях.</br>
{{gap|2em}}Краязнаўчыя організацыі, якія знаходзяцца ў культурна-асьветных установах, як хаты-чытальні, народныя дамы і да т. п., могуць для сваіх гурткоў узяць статут звычайнага гуртка краязнаўства.</br>
{{gap|2em}}Адносна краязнаўчых гурткоў у школах часамі прыходзіцца чуць довады, што іх ня трэба, што школьнае краязнаўства
ніякіх організацыйных форм, апрача звычайнай працы клясы, не дапушчае, што нават шкодна організаваць гурткі краязнаўства, калі програма вымагае працы на падставе вывучэньня<noinclude></noinclude>
l4o9xrhjxg80atmzt96g5gbe7titebs
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/133
104
126862
293077
2026-07-18T17:20:15Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «краю. Кажуць, што існаваньне гурткоў можа шкодна адбіцца на звычайнай працы школы, бо будзе выклікаць думку, што ня школа, а гурток аматараў павінен вывучаць свой край і г. д. Але трохі падумаўшы, кожны з такіх працаўнікоў убачыць, {{яма выявы}} што прымусо...»
293077
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>краю. Кажуць, што існаваньне гурткоў можа шкодна адбіцца на звычайнай працы школы, бо будзе выклікаць думку, што ня школа, а гурток аматараў павінен вывучаць свой край і г. д. Але трохі падумаўшы, кожны з такіх працаўнікоў убачыць,
{{яма выявы}}
што прымусовае вывучэньне па програме мае дыдактычныя мэты, тады, як праца гуртка мае мэтаю вынік працы (а не процэс яе) і задаваленьне патрэбы вольнай дабраахвотнай {{перанос пачатак|твор|часьці}}<noinclude></noinclude>
hcuvli5sixaby82z10hcq95ijirwvpn
293078
293077
2026-07-18T17:20:28Z
RAleh111
4658
293078
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>краю. Кажуць, што існаваньне гурткоў можа шкодна адбіцца на звычайнай працы школы, бо будзе выклікаць думку, што ня школа, а гурток аматараў павінен вывучаць свой край і г. д. Але трохі падумаўшы, кожны з такіх працаўнікоў убачыць,
{{Няма выявы}}
што прымусовае вывучэньне па програме мае дыдактычныя мэты, тады, як праца гуртка мае мэтаю вынік працы (а не процэс яе) і задаваленьне патрэбы вольнай дабраахвотнай {{перанос пачатак|твор|часьці}}<noinclude></noinclude>
hqjqxbzi636jp2bletrdxwf3dc60w8z
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/134
104
126863
293079
2026-07-18T17:30:22Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|твор|часьці}}. Задачы блізкія, але розныя. Пашкодзіць програмнай працы гурток ня можа, як ня шкодзіць вывучэньню літаратуры гурток аматараў творчасьці Я. Коласа, Я. Купалы або іншы. Гурткі, што дапаўняюць заняткі ў клясе, ня лічацца намі гу...»
293079
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|твор|часьці}}. Задачы блізкія, але розныя. Пашкодзіць програмнай
працы гурток ня можа, як ня шкодзіць вывучэньню літаратуры гурток аматараў творчасьці Я. Коласа, Я. Купалы або іншы.
Гурткі, што дапаўняюць заняткі ў клясе, ня лічацца намі гурткамі, а групамі для больш дасканалай прапрацоўкі лекцый. Апрача вышэйпаказанага, краязнаўства ня можа адмовіцца ад такога вялікага ліку актыўных дасьледчыкаў, як вучнёўская і студэнцкая моладзь.</br>
{{Водступ|2|em}}На самай справе довады праціўнікаў гурткоў краязнаўства ў навучальных установах грунтуюцца па прывычцы ня мець нічога ў школе, што-б любіла і вывучала мясцовы край, прывычцы дэнацыяналізатарскай.</br>
{{Водступ|2|em}}Разам з тым, тутака мы маем пераважна аднолькавы склад членаў, спэцыфічнасьць існаваньня пры навучальнай установе і г. д. і таму статут для гэткіх гурткоў крыху зьменены. З тае прычыны, што ў сямігодцы, тэхнікуме, курсах і вышэйшай
школе зноў жа розны склад членаў, гэты статут мае адпаведныя адценьні для кожнага віду навучальных устаноў.</br>
{{Водступ|2|em}}Гурток пры сямігодцы, складаючыся з вучняў і працаўнікоў школы, падпарадкаваны школьнай радзе і ў сваёй дзейнасьці кіруецца раённым, а калі знаходзіцца ў акруговым горадзе — акруговым таварыствам краязнаўства. Сам статут гуртка краязнаўства сямігодкі, школы сялянскай моладзі і да т. п. установы добра вызначае сваю структуру і функцыі, чаму на гэтым ня спыняемся.</br>
{{Водступ|2|em}}У той час, як члены гуртка сямігодкі пераважна з аднаго раёну або гораду, члены гурткоў тэхнікумаў, асабліва адзіных, як агрономічна-пэдагогічны, лясны і інш. — з розных месц Беларусі, таму гурткі тэхнікумаў маюць мэтаю зьбіраньне і апрацоўку матэрыялаў як з свае акругі, так і з іншых краёў і, падпарадкуючыся радзе свайго тэхнікуму, курсаў і да т. п., кіруюцца мясцовым акруговым таварыствам краязнаўства і зносяцца пры патрэбе з Цэнтральным бюро краязнаўства. У іншым статут гуртка амаль-што падобны да статуту гуртка сямігодкі.</br>
{{Водступ|2|em}}Організацыя пры вышэйшай школе, складаючыся пераважна з членаў з няскончанай вышэйшай асьветай, таксама з розных куткоў Беларусі, маючы поўную мажлівасьць сталай навуковай працы, носіць назву таварыства пры вышэйшай школе, зацьвярджаецца праўленьнем гэтай вышэйшай школы і ў сваёй дзейнасьці кіруецца Цэнтральным бюро краязнаўства, як і акруговае таварыства краязнаўства. Дэталі статуту таварыства бадай таксама не адрозьніваюцца ад статуту папярэдніх гурткоў.</br>
{{Водступ|2|em}}Школьныя краязнаўчыя організацыі, маючы дапасаваныя да сваіх умоў адценьні статуту, займаюць сваё месца ў краязнаўчым руху, прыблізна, паводле асноўнай схэмы — гурток краязнаўства звычайны і гурток сямігодкі, раённае таварыства краязнаўства і гурток тэхнікуму і акруговае таварыства краязнаўства пры вышэйшай школе.</br><noinclude></noinclude>
bv8l5r70jon31w7pz86tvexz09w0618
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/135
104
126864
293080
2026-07-18T17:39:57Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Адносна сувязі краязнаўчых організацый, якія тэрыторыяльна знаходзяцца ў асьветных установах, можна сказаць тое самае, што было сказана пра сувязь звычайных краязнаўчых організацый. Неабходна толькі падкрэсьліць найбольшую патрэбу сув...»
293080
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{Водступ|2|em}}Адносна сувязі краязнаўчых організацый, якія тэрыторыяльна знаходзяцца ў асьветных установах, можна сказаць тое самае, што было сказана пра сувязь звычайных краязнаўчых організацый. Неабходна толькі падкрэсьліць найбольшую патрэбу сувязі з раённым або акруговым таварыствам краязнаўства, ці Цэнтральным бюро краязнаўства — для таварыстваў у вышэйшых школах.
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:1em"
|<center>'''Краязнаўчыя аб‘-</br>яднаньні ў проф-</br>саюзных організа-</br>цыях.'''</center>
|}
{{Водступ|2|em}}Асобных краязнаўчых організацый, якія-б ядналі членаў таго ці іншага профэсыянальнага саюзу для краязнаўчай працы, засноўваць ня варта. Члены профэсіянальных організацый павінны ўваходзіць у звычайныя гурткі і таварыствы краязнаўства, што працуюць на данай тэрыторыі. Але часамі могуць спаткацца сваеасаблівыя ўмовы, якія прымусяць заснаваць пры профэсіянальнай організацыі краязнаўчы гурток.</br>
{{Водступ|2|em}}У склад яго ўвойдуць усе актыўныя працаўнікі данага профэсіянальнага саюзу, якія ўжо, дзякуючы асаблівасьцям сваёй спэцыяльнасьці, будуць вывучаць пэўныя об‘екты дасьледваньня краю, а ня ўвесь край цалком. Так, у акруговых гарадох пры доктарскіх сэкцыях саюзу мэдсанпрацы ў апошні час пачалі організоўвацца такія гурткі краязнаўства. Нормальным статутам для іх зьяўляецца статут прыняты ва ўсіх іншых гурткох краязнаўства. Галоўнымі задачамі гурткоў пры доктарскіх сэкцыях зьяўляюцца:</br>
{{Водступ|2|em}}а) консультацыйная дапамога гуртком і таварыствам краязнаўства ў галіне сваёй спэцыяльнасьці;</br>
{{Водступ|2|em}}б) уласная краязнаўчая праца пераважна ў галіне мэдычна-
санітарнага вывучэньня залюдненых месц.</br>
{{Водступ|2|em}}Адпаведна гэтым мэтам, вызначаным мэдыцынскім консультацыйным бюро пры Цэнтральным бюро краязнаўства,
ім-жа вылучаны і асноўныя об‘екты мэдычна-санітарнага вывучэньня, а ўласна:</br>
{{Водступ|2|em}}а) вывучэньне фізычнага стану, хваравітасьці і сьмяротнасьці насельніцтва;</br>
{{Водступ|2|em}}б) вывучэньне пануючых эпідэмічных і соцыяльных хвароб;</br>
{{Водступ|2|em}}в) вывучэньне лекавай дапамогі, лекавых расьлін, народнае
мэдыцыны;</br>
{{Водступ|2|em}}г) вывучэньне агульнага санітарнага дабрабыту залюдненых месц (кватэрных умоў, вадазабясьпечаньня, карыстаньня лазьнямі, санітарных умоў школ і інш.);</br>
{{Водступ|2|em}}д) вывучэньне санітарна-бытавых умоў.</br>
{{Водступ|2|em}}Дзейнасьць гэтых гурткоў краязнаўства пры доктарскіх сэкцыях павінна мець цесную сувязь з працаю мясцовых акруговых таварыстваў краязнаўства. Яна можа ажыцьцяўляцца
кіраўніком гуртка. Вышэйшым падлікавым і кіраўнічым органам для гэтых гурткоў зьяўляецца Цэнтральнае бюро краязнаўства і яго сэкцыі, камісіі і інш.</br><noinclude></noinclude>
h6ypt7k1ubtxuu5z05b2mrm8hx7vzui
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/136
104
126865
293081
2026-07-18T17:48:43Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Такім чынам, такія гурткі краязнаўства ў профсаюзных організацыях амаль нічым не адрозьніваюцца ад звычайных, апрача таго, што яднаюць працаўнікоў пераважна аднэй спэцыяльнасьці з гэтай прычыны вывучаюць пераважна блізкія да апошняй об...»
293081
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{Водступ|2|em}}Такім чынам, такія гурткі краязнаўства ў профсаюзных організацыях амаль нічым не адрозьніваюцца ад звычайных, апрача таго, што яднаюць працаўнікоў пераважна аднэй спэцыяльнасьці з гэтай прычыны вывучаюць пераважна блізкія да апошняй об‘екты дасьледваньня краю. Там, дзе значнага ліку асоб, жадаючых працаваць у такім гуртку, няма, г. зн.. па раёнах, яны і не засноўваюцца. Паасобныя працаўнікі ўваходзяць у склад мясцовай краязнаўчай організацыі.
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:0em"
|<center>'''Організацыя пра-</br>цы краязнаўцы.'''</center>
|}
{{Водступ|2|em}}Для таго, каб краязнаўчы рух разьвіваўся пасьпяхова, неабходна, каб кожны член краязнаўчай сеткі добра ўяўляў сабе, што і як яму трэба рабіць.</br>
{{Водступ|2|em}}Тое, што ўсякі краязнаўца: і асьветнік, і аматар, і дасьледчык, і практык і інш., для большых посьпехаў і лепшых умоў свае дзейнасьці павінен быць організаваны ў шэраг краязнаўчых аб‘яднаньняў, — не патрабуе довадаў. Але ўсякі краязнаўца павінен быць організованым сам па сабе, г. зн. працаваць паводле пляну, з разьлікам, контролюючы сваю працу. Толькі гэта дасьць мажлівасьць з меншай затратай сіл і часу
дасягнуць большых вынікаў. Праўда, перад усякай працай неабходна мэтодычна падрыхтаваць сябе да яе, бо інакш мала
паможа і організацыя свае працы. А падрыхтоўка сябе да працы — ужо першыя крокі організацыі яе.</br>
{{Водступ|2|em}}Папершае, краязнаўца павінен сябе добра ўявіць, што ён такое сам, свае сілы, падругое, рэальна глядзець на свае ўмовы, ні недаацэньваючы, ні пераацэньваючы іх, і, патрэцяе, орыентавацца на чарговыя задачы савецкай грамадзкасьці. Будзе некарысна, калі мясцовы краязнаўца адразу возьмецца за дасьледваньне флёры ўсёй акругі, а вучоны, камандыраваны з цэнтру — заміж дасьледваньня асноўнага — за дасьледваньне дробязяй. Будзе няжыцьцёва, калі краязнаўца возьмецца за збор і ўкладаньне раённага слоўніка — працу, разьлічаную на многіх памочнікаў, а там няма спачуваньня гэтаму ні мясцовай адміністрацыі, ні шырокіх мас грамадзянства. Краязнаўца павінен утварыць умовы свае працы, аб гэтым ідзе гутарка, але для гэтага ён павінен перш за ўсё бачыць іх, што бывае не заўсёды. Урэшце, нерацыянальна будзе замкнуцца ў зьбіраньні прылад каменнага веку, калі неабходна самае элемэнтарнае дасьледваньне свайго балота для торфараспрацовак і г. д. Гэта зусім ня значыць, што, напр., ад культурна-гістарычнага вывучэньня свае мясцовасьці трэба адмовіцца, наадварот: наша мэта — усебаковае пазнаньне краю. Але кожны краязнаўца абавязкова павінен лічыцца з задачамі моманту.</br>
{{Водступ|2|em}}Улічыўшы ўсё гэта, усякі краязнаўца павінен выбраць сабе тое, што ён можа рабіць і колькі ён можа зрабіць.</br>
{{Водступ|2|em}}Колькасьць тэм для працы мясцовага краязнаўцы бязьмежна, як бязьмежна мясцовае жыцьцё. Выбраўшы сабе адну з іх, краязнаўца павінен паведаміць аб ёй праўленьне свайго<noinclude></noinclude>
3d15x57t9g4l348cnsmm2xg0a4fte7m
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/137
104
126866
293082
2026-07-18T18:03:39Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «краязнаўчага аб‘яднаньня. Гэта ўхіліць мажлівасьць распрацоўкі аднай тэмы некалькімі краязнаўцамі ў той час, як іх вельмі мала, выкліча дапамогу праўленьня як у працы, так і ў рэалізацыі, г. зн. надрукаваньні яе.</br> {{Водступ|2|em}}Пасьля выбару тэмы, краяз...»
293082
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>краязнаўчага аб‘яднаньня. Гэта ўхіліць мажлівасьць распрацоўкі аднай тэмы некалькімі краязнаўцамі ў той час, як іх
вельмі мала, выкліча дапамогу праўленьня як у працы, так і ў рэалізацыі, г. зн. надрукаваньні яе.</br>
{{Водступ|2|em}}Пасьля выбару тэмы, краязнаўца павінен укласьці плян свае працы. Пры гэтым павінна быць праведзена поўная організацыйная выразнасьць пляну, строгая сыстэма, парадак працы, экономія часу і сродкаў. Падлік працы і, урэшце, самакантроль павінны быць асноваю для гэтага пляну, ня кажучы ўжо пра рэальнасьць і орыентацыю на сучаснасьць. Для гэтага краязнаўца павінен на ўсім працягу сваей дзейнасьці выхоўваць сваю зоркасьць, пачуцьце меры часу і прастору,
упартасьць, рэалізм і бадзёрасьць, умець не сьпяшацца падлічаць сваю працу, разьмяркоўваць свой час і г. д. Як ідэал,
пажадана уменьне карыстацца пісьмом са скорасьцю гутаркі і, калі ня рысункам, дык фотоапаратам, або першым і другім. Пры ажыцьцяўленьні свайго пляну краязнаўца павінен працаваць сыстэматычна, ня кідаючыся на працу парывамі і ўкладаючыся па часу ў межы пляну, інакш будзе выхоўвацца расхлябанасьць і бязладны бег да мэты з пакалечаным ажыцьцяўленьнем яе, або зусім наадварот — адыход у бок ад мэты. Апошняя павінна быць заўсёды ў полі зроку, бо яна цёнгля мяняецца: калі галоўнае выканана другараднае становіцца
галоўным, трэцяраднае займае месца другараднага і г. д. Ясна, што трэба пачынаць з галоўнага, захоўваючы парадак — што пасьля чаго рабіць, што зрабіць хутчэй, а чаго зусім не рабіць. Ня трэба ніколі блытацца з дробязямі і пагразаць у іх.</br>
{{Водступ|2|em}}Для ажыцьцяўленьня пастаўленага сабе заданьня краязнаўца павінен вылучыць пэўнае месца на гэта ў сваім бюджэце часу. Мясцовыя ўстановы і організацыі, якія зацікаўлены ў грамадзкай працы данага краязнаўцы, павінны ведаць, што ён узяўся за выкананьне пэўнай краязнаўчай працы, каб не перашкаджаць іншай, менш карыснай, нагрузкай, часамі і дапамагаць нават матэрыяльна. Ясна, што ў агульным маштабе самаорганізаваньня краязнаўца не забудзецца на самае галоўнае
утварэньне спрыяючых працы ўмоў. Пры апошніх значна скароціцца час на падрыхтоўчую працу, якая займае часу ў некалькі разоў больш, чым само напісаньне працы.</br>
{{Водступ|2|em}}Першым этапам працы краязнаўцы павінна быць азнаямленьне з адпаведнаю пытаньню дасьледваньня мэтодычнаю літаратураю: мэтодыкаю, інструкцыямі і г. д. Першапачатковымі падручнікамі будуць „Наш Край“, „Познание местного края“ і „Как изучить свой край“, якія ЦБК разаслала ўсім раённым краязнаўчым таварыствам. Пэўную дапамогу могуць даць мясцовыя і цэнтральныя навукова-краязнаўчыя організацыі: раённае і акруговае, таварыства па вывучэньню Беларусі (Горкі, Аршанскае акругі), музэй і г. д.</br><noinclude></noinclude>
56xmw36crld8g5hd92m572z7yqf102r
Краязнаўства (1929)/Сучасны стан краязнаўства
0
126867
293083
2026-07-18T18:10:05Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Сучасны стан краязнаўства | аўтар = Мікалай Каспяровіч | год = 1929 год | пераклад = | секцыя = Гістарычная праца | папярэдні = [[Краязнаўства (1929)/Краязнаўства|Краязнаўства]] | наступны = Краязнаўства (1929)/Організацыя краязнаў...»
293083
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Сучасны стан краязнаўства
| аўтар = Мікалай Каспяровіч
| год = 1929 год
| пераклад =
| секцыя = Гістарычная праца
| папярэдні = [[Краязнаўства (1929)/Краязнаўства|Краязнаўства]]
| наступны = [[Краязнаўства (1929)/Організацыя краязнаўчага руху|Організацыя краязнаўчага руху]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Краязнаўства (1929).pdf" from="74" to="122" />
{{Выроўніваньне-канец}}
o0jri3irbj2ydhjlwk18rxoafbhqbg2
293085
293083
2026-07-18T18:10:31Z
Gleb Leo
2440
293085
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Сучасны стан краязнаўства
| аўтар = Мікалай Каспяровіч
| год = 1929 год
| пераклад =
| секцыя = Гістарычная праца
| папярэдні = [[Краязнаўства (1929)/Краязнаўства, яго задачы і гісторыя|Краязнаўства, яго задачы і гісторыя]]
| наступны = [[Краязнаўства (1929)/Організацыя краязнаўчага руху|Організацыя краязнаўчага руху]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Краязнаўства (1929).pdf" from="74" to="122" />
{{Выроўніваньне-канец}}
ld6wk9w1y3r60hmgqsrh8neem4rsxq5
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/138
104
126868
293087
2026-07-18T18:12:01Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Першаю задачаю, якую павінен вырашыць краязнаўца пры распрацоўцы свае тэмы, заданьня, зьяўляецца выяўленьне і падлік усяго таго, што ўжо зроблена па гэтаму пытаньню да гэтага часу. Было-б неразумна і неэкономна распачынаць працу з самага п...»
293087
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{Водступ|2|em}}Першаю задачаю, якую павінен вырашыць краязнаўца пры распрацоўцы свае тэмы, заданьня, зьяўляецца выяўленьне і падлік усяго таго, што ўжо зроблена па гэтаму пытаньню да гэтага часу. Было-б неразумна і неэкономна
распачынаць працу з самага пачатку, паўтараць тое, што зрабілі іншыя, паўтараць памылкі гэтых іншых і г. д. Трэба выявіць, што надрукована ў паасобных выданьнях, часопісях і газэтах па гэтаму пытаньню, што напісана, але яшчэ не апублікавана, дзе яно знаходзіцца і як ім карыстацца. Словам, трэба ўкласьці бібліографію пытаньня. Дапамагчы ў гэтай
справе можа праўленьне мясцовай краязнаўчай організацыі, а таксама Беларуская дзяржаўная бібліотэка. Цікавыя бібліографічныя даведкі можна часамі знайсьці і ў „Нашым Краі“ і ў спэцыяльных бібліографічных паказчыках i падобных ім выданьнях.</br>
{{Водступ|2|em}}Выявіўшы, падлічыўшы і пазнаёміўшыся з тым, што напісана па абранаму пытаньню вывучэньня, краязнаўца высьветліць свой адпраўны пункт. Часьцей за ўсё гэта будзе праверка некаторых вывадаў і вестак папярэднікаў, а таксама, пры патрэбе, і выпраўленьне іх. Адначасна з гэтым, ці нават раней краязнаўца распачне пастаянныя плянавыя нагляданьні, збор фактаў, выбарку вестак ва ўстановах і архівах, запіс вусных вестак, збор рэчавага матэрыялу і г. д., адпаведна сваім заданьням. Калі апошнія будуць вымагаць, прыдзецца пазнаёміцца з ужо сабранымі колекцыямі, рэчавымі матэрыяламі ў музэях ці ў прыватных асоб. Пры гэтым зборы матэрыялаў абавязкова робіцца і фіксацыя яго: апісаньне, фотографаваньне,
зарысоўка і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}Было-б неэкономна рабіць усё самому, ды часамі гэта і нельга. Падругое — кожны краязнаўца павінен мець вучняў у сваёй справе. Значыць, неабходна з самага пачатку дзейнасьці пачаць падбор сваіх корэспондэнтаў, памочнікаў. Ясна, што загадам тут ня можна нічога зрабіць, бо краязнаўства грунтуецца на самахвотным сьвядомым жаданьні працаваць. Таму вывучэньне пэўнага пытаньня павінна быць зьвязана з інтарэсамі корэспондэнтаў, памочнікаў; павінна быць выклікана зацікаўленасьць да яго, жаданьне выканаць заданьне краязнаўцы. Каб гэта зрабіць трэба ведаць сваіх памочнікаў, іх імкненьне, жаданьні і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}Ясна, што ўвесь час трэба інструктаваць, вучыць сваіх памочнікаў, галоўным чынам, паказам, каб атрымалася добраякасная дапамога. Калі праца гатова, у ёй павінна быць пералічана, {{абмылка|ах|ад}} каго і якую, хоць бы самую малую, дапамогу атрымаў краязнаўца. Толькі такім чынам ён зможа большую часьць пераважна тэхнічнай працы перакласьці на другіх, пакінуўшы за сабой коордынуючую, аб‘яднаўчую і г. д. ролю. Краязнаўцу выгодна, бо экономяцца яго сілы, а памочнікам выгодна, бо яны вучацца ад яго працаваць і за іх працаю захоўваецца<noinclude></noinclude>
ckqfz0mcptg5dlnyhn9o4c4mv5ga7bp
Краязнаўства (1929)/Організацыя краязнаўчага руху
0
126869
293088
2026-07-18T18:12:41Z
Gleb Leo
2440
Новая старонка: «{{загаловак | назва = Організацыя краязнаўчага руху | аўтар = Мікалай Каспяровіч | год = 1929 год | пераклад = | секцыя = Гістарычная праца | папярэдні = [[Краязнаўства (1929)/Сучасны стан краязнаўства|Сучасны стан краязнаўства]] | наступны = Краязнаў...»
293088
wikitext
text/x-wiki
{{загаловак
| назва = Організацыя краязнаўчага руху
| аўтар = Мікалай Каспяровіч
| год = 1929 год
| пераклад =
| секцыя = Гістарычная праца
| папярэдні = [[Краязнаўства (1929)/Сучасны стан краязнаўства|Сучасны стан краязнаўства]]
| наступны = [[Краязнаўства (1929)/Першыя крокі краязнаўчай організацыі|Першыя крокі краязнаўчай організацыі]]
| анатацыі =
}}
{{Выроўніваньне-пачатак}}
<pages index="Краязнаўства (1929).pdf" from="123" to="140" />
{{Выроўніваньне-канец}}
byi5j0amq2y73ki9w5nxjp6ppg2tu40
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/139
104
126870
293089
2026-07-18T18:13:14Z
RAleh111
4658
/* Праблематычная */
293089
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>іх імя. Слабейшы краязнаўца памагае мацнейшаму і наадварот,
пачынаючы гэта кола ад няпісьменнага селяніна і канчаючы
профэсарам.
Ур
</br>
{{Водступ|2|em}}Урэшце, каб мець пажаданы водгук ад масы памочнікаў,
трэба ўтварыць пэўнае грамадзкае зданьне навокал свае працы.
Для гэтага трэба апавясьціць праз мясцовы друк аб сваіх
задачах, значэньні працы і ўвесь час інформаваць аб ходзе
працы. Трэба навучыцца ўсё зьвязваць з сёньнешнім днём,
навучыцца пісаць у газэту, а кожны-ж краязнаўца - неадменны
кореспондент. Падругое, трэба зацікавіць працаю мясцовыя
грамадзкія, партыйныя і дзяржаўныя ўстановы і організацыі.
Гэта ня так цяжка, бо няма аполітычнай справы, а політычна
карысная рэч будзе падтрымана савецкаю грамадзкасьцю і
тым больш партыяй і дзяржаўнай уладай. Вывучэньне балота
зацікавіць навуковыя інстытуцыі ў інтарэсах навукі, коопэратыў,
як мажлівы пункт прылажэньня капіталу, райпрофбюро- рабо-
чых рук, райком, як мажлівасьць у выніку торфараспрацоўкі
ці мэліорацыі, экономічнага, а значыць, і політычнага ўзмац
неньня, і, урэшце, які гаспадарны райвыканком адмовіцца мець
заміж балота добрую рэч? Усе зацікаўліваюцца, падтрымлі-
ваюць, ёсьць агульнае імкненьне вывучыць гэта агіднае раней
балота, і краязнаўцу посьпех забясьпечаны. Дасьледваньне
мінулага маёнтку зацікавіць і райком, і райвыканком і інш.
Укладаньне слоўніка, як дапамога паглыбленьню нацполітыкі,
сувязі гораду з вёскай, прыцягненьне шырокіх мас да савец-
кага будаўніцтва і г. д. Няма нічога, паўтараем, чым-бы ня
цікавіліся будаўнікі жыцьця.</br>
{{Водступ|2|em}}
Гэтым вырашыцца і пытаньне сувязі краязнаўства з ін-
шымі ўстановамі і організацыямі і ня трэбудзе мільёну паста-
ноў аб гэтым.</br>
{{Водступ|2|em}}
Зразумела, краязнаўца павінен старацца рабіць усё гэта ў
паразуменьні са сваёй краязнаўчай організацыяй, ад яе імя,
па яе даручэньню. З гэтага не вынікае, пэўна, што аўтарам
атрыманай у выніку дзейнасьці краязнаўцы працы зьяўляецца
краязнаўчае аб'яднаньне, ці пэўная камісія. У краязнаўчыя
організацыі ўваходзяць не для перадачы аўтарскага права
хоць бы колектыву, а для больш пасьпешнай працы ў колек-
тыве ці колектывам. Нават калі праца выканана камісіяй, аў-
тарамі яе лічацца і ставяцца члены гэтай камісіі. А працаю
краязнаўчай організацыі лічыцца праца ўсіх краязнаўцаў, на-
ват калі яна выканана не па заданьню організацыі, а па ўлас-
най ініцыятыве.</br>
{{Водступ|2|em}}
Урэшце, краязнаўца павінен весьці падлік сваёй працы.
Бягучая праца — заўсёды ў стане падліку, а ўжо гатовая павінна
падлічвацца бібліографаваньнем. Нават самая Малая заметка
не павінна заставацца бяз увагі, бо яна заўсёды зьяўляецца
багатым краязнаўчым матэрыялам. З часам гэтыя падлікавыя
бібліографічныя матэрыялы можна будзе здаць сваёй органі-
133<noinclude></noinclude>
s5epajgvrnymvm7svx6a61nn0nkflxe
293116
293089
2026-07-19T06:20:53Z
RAleh111
4658
/* Не вычытаная */
293116
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>іх імя. Слабейшы краязнаўца памагае мацнейшаму і наадварот, пачынаючы гэта кола ад няпісьменнага селяніна і канчаючы
профэсарам.</br>
{{Водступ|2|em}}Урэшце, каб мець пажаданы водгук ад масы памочнікаў, трэба ўтварыць пэўнае грамадзкае зданьне навокал свае працы. Для гэтага трэба апавясьціць праз мясцовы друк аб сваіх задачах, значэньні працы і ўвесь час інформаваць аб ходзе працы. Трэба навучыцца ўсё зьвязваць з сёньнешнім днём, навучыцца пісаць у газэту, а кожны-ж краязнаўца — неадменны
корэспондэнт. Падругое, трэба зацікавіць працаю мясцовыя грамадзкія, партыйныя і дзяржаўныя ўстановы і організацыі. Гэта ня так цяжка, бо няма аполітычнай справы, а політычна карысная рэч будзе падтрымана савецкаю грамадзкасьцю і тым больш партыяй і дзяржаўнай уладай. Вывучэньне балота
зацікавіць навуковыя інстытуцыі ў інтарэсах навукі, коопэратыў, як мажлівы пункт прылажэньня капіталу, райпрофбюро — рабочых рук, райком, як мажлівасьць у выніку торфараспрацоўкі ці мэліорацыі, экономічнага, а значыць, і політычнага ўзмацненьня, і, урэшце, які гаспадарны райвыканком адмовіцца мець заміж балота добрую рэч? Усе зацікаўліваюцца, падтрымліваюць, ёсьць агульнае імкненьне вывучыць гэта агіднае раней балота, і краязнаўцу посьпех забясьпечаны. Дасьледваньне мінулага маёнтку зацікавіць і райком, і райвыканком і інш. Укладаньне слоўніка, як дапамога паглыбленьню нацполітыкі, сувязі гораду з вёскай, прыцягненьне шырокіх мас да савецкага будаўніцтва і г. д. Няма нічога, паўтараем, чым-бы ня цікавіліся будаўнікі жыцьця.</br>
{{Водступ|2|em}}Гэтым вырашыцца і пытаньне сувязі краязнаўства з іншымі ўстановамі і організацыямі і ня трэ‘ будзе мільёну пастаноў аб гэтым.</br>
{{Водступ|2|em}}Зразумела, краязнаўца павінен старацца рабіць усё гэта ў паразуменьні са сваёй краязнаўчай організацыяй, ад яе імя, па яе даручэньню. З гэтага не вынікае, пэўна, што аўтарам атрыманай у выніку дзейнасьці краязнаўцы працы зьяўляецца краязнаўчае аб‘яднаньне, ці пэўная камісія. У краязнаўчыя організацыі ўваходзяць не для перадачы аўтарскага права хоць-бы колектыву, а для больш пасьпешнай працы ў колектыве ці колектывам. Нават калі праца выканана камісіяй, аўтарамі яе лічацца і ставяцца члены гэтай камісіі. А працаю краязнаўчай організацыі лічыцца праца ўсіх краязнаўцаў, нават калі яна выканана не па заданьню організацыі, а па ўласнай ініцыятыве.</br>
{{Водступ|2|em}}Урэшце, краязнаўца павінен весьці падлік сваёй працы. Бягучая праца — заўсёды ў стане падліку, а ўжо гатовая павінна падлічвацца бібліографаваньнем. Нават самая малая заметка не павінна заставацца бяз увагі, бо яна заўсёды зьяўляецца багатым краязнаўчым матэрыялам. З часам гэтыя падлікавыя бібліографічныя матэрыялы можна будзе здаць сваёй {{перанос пачатак|органі|зацыі}}<noinclude></noinclude>
6yvhs2wakiko621gu8l61e9bq28idj0
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/140
104
126871
293117
2026-07-19T06:21:53Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «{{перанос канец|органі|зацыі}}, што ўдасканаліць і папоўніць яе бібліографію, а таксама захавае весткі пра дзейнасьць краязнаўцы для будучыны. Вядучы падлік, краязнаўца, разам з тым, будзе контроляваць сваю дзейнасьць, убачыць, што зроблена, а што на чарз...»
293117
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>{{перанос канец|органі|зацыі}}, што ўдасканаліць і папоўніць яе бібліографію, а таксама захавае весткі пра дзейнасьць краязнаўцы для будучыны. Вядучы падлік, краязнаўца, разам з тым, будзе контроляваць
сваю дзейнасьць, убачыць, што зроблена, а што на чарзе, якія хібы, будзе сам для гэтага рэвізійнай камісіяй. Няма чаго гаварыць ужо аб тым, што калі краязнаўца наладзіць справу падліку сваёй працы, дык добра будзе наладжана i справа падліку дзейнасьці ўсяе організацыі.
{{Няма выявы}}<noinclude></noinclude>
dvwrkgnvmgxj1gsh3yzaugx8as783b3
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/141
104
126872
293118
2026-07-19T06:30:26Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{ц|ПЕРШЫЯ КРОКІ КРАЯЗНАЎЧАЙ ОРГАНІЗАЦЫІ.|памер=120%}} {|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:0em" |<center>'''Краязнаўчы пад-</br>лік і популяры-</br>зацыя края-</br>знаўства.'''</center> |} {{Водступ|2|em}}У пераважнай большасьці раёнаў БССР ўжо даўно органі...»
293118
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{ц|ПЕРШЫЯ КРОКІ КРАЯЗНАЎЧАЙ ОРГАНІЗАЦЫІ.|памер=120%}}
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:0em"
|<center>'''Краязнаўчы пад-</br>лік і популяры-</br>зацыя края-</br>знаўства.'''</center>
|}
{{Водступ|2|em}}У пераважнай большасьці раёнаў БССР ўжо даўно організаваліся гурткі і раённыя таварыствы краязнаўства. Нягледзячы на гэта, праца іх разгарнулася яшчэ ня так шырака, як-бы гэта пажадана было. Значнаю перашкодаю у даным выпадку зьявілася парушэньне прынцыпаў першачарговасьці задач краязнаўчых організацый. Часта браліся за тое, што яшчэ патрабавала падрыхтоўкі ўмоў для яго ажыцьцяўленьня. Як адзначалася на другім усебеларускім краязнаўчым зьезьдзе і ў друку, у шмат якіх раёнах яшчэ не праведзены краязнаўчы падлік, не наладжана популярызацыя краязнаўства, краязнаўчая падрыхтоўка і сувязь, г. з. ня зьдзейсьнены працы, якія неабходна выканаць зараз-жа пасьля заснаваньня таварыства. І сапраўды, праца ня можа пашырыцца, калі ня ведаеш, каго пэрсональна трэба ў першую чаргу завербаваць у члены таварыства, калі няма вестак аб установах і організацыях, якія вядуць вывучэньне гэтага-ж раёну, калі невядома літаратура аб краі, а таксама об‘екты дасьледваньня. Масы ня ўцягнуцца ў краязнаўчую справу, калі ня будзе наладжана популярызацыя краязнаўства і падрыхтоўка да краязнаўчай працы. Уся дзейнасьць таварыства ня можа стаць інтэнсыўнай, калі няма сувязі з мясцовымі ўстановамі і організацыямі, а таксама цэнтральнымі дасьледчымі інстытуцыямі.</br>
{{Водступ|2|em}}Ажыцьцяўленьне-ж гэтых задач не патрабуе асаблівай затраты
энэргіі часу. Быць можа, з прычыны гэтага часамі і ня выконваецца гэта ўсё-ж няўхільная праца. Увёўшы яе ў плян сваёй дзейнасьці, таварыства можа распрацоўваць усе галіны яе адначасна. Па меры таго, як будзе паступаць матэрыял, быць можа, прыдзецца організаваць камісіі для яго
сыстэматызацыі і апрацоўкі.</br>
{{Водступ|2|em}}Краязнаўчы падлік складаецца з падліку сіл, устаноў, літаратуры і об‘ектаў дасьледваньня.</br>
{{Водступ|2|em}}Падлік краязнаўчых сіл можа быць зроблены анкетным шляхам так, каб у выніку яго атрымалася картотэка. Падлічыць трэба ня толькі членаў краязнаўчых організацый або вядомых таварыству краязнаўцаў, але і іншых працаўнікоў, якія толькі могуць быць карысны ў справе вывучэньня раёну: фэльчароў, лясьнічых, агрономаў, профпрацаўнікоў і г. д. Якая<noinclude></noinclude>
0we9sj33i0tztoyklgy7yhrsz4oitci
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/142
104
126873
293119
2026-07-19T06:41:11Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «ўласна праца можа быць імі зроблена, высьветліцца ў далейшым; важна ведаць колькасьць і якасьць працаўнікоў, нават тых, пра якіх вядома, што яны ня ўвойдуць у склад таварыства. Маючы гэтыя весткі, можна будзе прыступіць да ўкладаньня рэальнага пляну пра...»
293119
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ўласна праца можа быць імі зроблена, высьветліцца ў далейшым; важна ведаць колькасьць і якасьць працаўнікоў, нават тых, пра якіх вядома, што яны ня ўвойдуць у склад таварыства. Маючы гэтыя весткі, можна будзе прыступіць да ўкладаньня рэальнага пляну працы і ведаць, што ўласна могуць зрабіць мясцовыя працаўнікі і як іх заахвоціць да працы.</br>
{{Водступ|2|em}}Падлік устаноў і організацый можна таксама зрабіць анкетным шляхам. У першаю чаргу трэба будзе падлічыць чыста краязнаўчыя організацыі: гурткі, камісіі і г. д., а таксама тыя ўстановы і організацыі, якія па сутнасьці сваёй дзейнасьці вядуць краязнаўчую працу. Гэты падлік пакажа, хто і якую галіну мясцовага краю вывучае, з кім трэба працаваць разам па даным пытаньні і адкуль можна атрымліваць краязнаўчыя матэрыялы.</br>
{{Водступ|2|em}}Каб не паўтараць таго, што зроблена, а таксама памылак зробленага, каб ведаць адпраўны пункт вывучэньня, а таксама набыты краязнаўчы матэрыял, каб скарыстаць ужо здабытыя веды аб краі для популярызацыі краязнаўства — неабходна
ўкласьці бібліографію краю, аб чым гутарка ніжэй. Сюды-ж увойдзе і ўкладаньне біобібліографіі.</br>
{{Водступ|2|em}}Урэшце, неабходна зрабіць падлік об‘ектаў дасьледваньня: курганоў, фабрык і заводаў, рамесьніцкіх прадпрыемстваў, багацьцяў прыроды, карысных выкапняў і да т. п. Трэба конкрэтна ведаць, што дасьледваць і ў якую чаргу. Для гэтага неабходна мець весткі аб усіх гэтых об‘ектах, зноў-жа пажадана ў форме анкет. З посьпехам гэты падлік можна зрабіць і на карце раёну праз нанясеньне на яе об‘ектаў дасьледваньня пры дапамозе пэўных умоўных значкоў. Больш падрабязныя, вядомыя краязнаўцам, анкеты аб падліку, напр., помнікаў старасьветчыны, дзе трэба паказаць і памер і інш., носяць ужо характар першапачатковага дасьледваньня, у выніку якога можна ўжо напісаць пэўную працу, напр., „Колькасьць і стан помнікаў старасьветчыны нашага раёну“ і інш.</br>
{{Водступ|2|em}}Склад краязнаўчых сіл, устаноў, літаратуры і об‘ектаў дасьледваньня заўсёды мяняецца ў залежнасьці ад надворных умоў, а таксама ад стану працы таварыства. 3 цягам часу што-колечы трэба будзе выключыць са сьпісаў, што-колечы ўнесьці новае, a што-колечы зьмяніць. Таму і падлікавая праца таварыства павінна быць пастаяннай.</br>
{{Водступ|2|em}}Апрача гэтай падлікавай працы, таварыства зараз-жа па сваім заснаваньні павінна павесьці шырокую популярызатарскую працу як вусную, так і пісьмовую. Для гэтага карысна організоўваць адпаведныя сходы, запрашаць шырокія колы слухачоў на свае звычайныя сходы, а таксама скарыстоўваць усе іншыя мясцовыя сходы. Побач з дакладамі, лекцыямі і інформацыямі на такіх сходах абавязкова трэба праводзіць пропаганду краязнаўства праз адпаведныя даклады на паседжаньнях райпрофбюро, сельсавету, праўленьня коопэратыву,<noinclude></noinclude>
02dt40umeq4ohuzw2l8oecw26gqe3mg
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/143
104
126874
293120
2026-07-19T06:49:48Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «саюзу паляўнічых і г. д. Гэта, разам з тым, будзе першым моцным крокам у заснаваньні сталай сувязі паміж таварыствам і гэтымі ўстановамі і організацыямі.</br> {{Водступ|2|em}}Адначасна трэба популярызаваць краязнаўства і сваю працу ў насьценных газэтах, акру...»
293120
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>саюзу паляўнічых і г. д. Гэта, разам з тым, будзе першым моцным крокам у заснаваньні сталай сувязі паміж таварыствам і гэтымі ўстановамі і організацыямі.</br>
{{Водступ|2|em}}Адначасна трэба популярызаваць краязнаўства і сваю працу ў насьценных газэтах, акруговай і цэнтральнай газэтах, „Нашым Краі“ і інш. і ў сваіх выданьнях, аб выдаваньні якіх скажам ніжэй. Гэтая праца таварыства не павінна ніколі прыпыняцца.</br>
{{Водступ|2|em}}Але патрэбна і жывая сувязь з масамі. Найбольш даступны сродак яе — сходы. На іх звычайна робяцца даклады аб краязнаўстве. Толькі, на жаль, сходаў гэтых ня любяць наведваць. Галоўная прычына тая, што ўсе ўжо стаміліся слуханьнем доўгіх нудных дакладаў. Трэба ажывіць справу популярызацыі краязнаўчай працы наогул.</br>
{{Водступ|2|em}}Для гэтага трэба аб‘яднаць сур‘ёзнае з вясёлым. Заміж звычайных сходаў трэба ладзіць краязнаўчыя вечарыны. Програма вечарын павінна складацца з дэклямацыі вершаў аб сваім краі або чытаньня прозаічных адрыўкаў аб ім, сьпяваньня песень свайго краю, апавяданьня казак свае мясцовасьці, выступленьня {{абмылка|свіх|сваіх}} цымбалістых, скрыпачоў, гарманістых і г. д.,
дэмонстраваньня малюнкаў радзімы праз чароўны ліхтар, дакладу аб гісторыі сяла, вакольнай прыродзе яго і г. д. І ўжо,
урэшце, можна сказаць некалькі слоў аб карысьці краязнаўства. Трэба агітаваць самой справай, а ня словамі. А выкананьне
такой програмы — адзін з відаў самой краязнаўчай дзейнасьці. Было-б ідэальна, калі-б казку апавядаў сам казачнік, песьню
сьпявалі самі жанчыны вёскі, лернік сам граў на леры і г. д., але калі іх няма — выканаўцамі могуць быць вучні школы або
члены організацыі. Добра наладзіць выпярэдніцтвы на годнасьць лепшага са сваіх музык, сьпявачак і інш. Уласная
ініцыятыва можа знайсьці шмат чаго карыснага ў гэтым стасунку.</br>
{{Водступ|2|em}}Аб зробленай вечарыне і выніках яе абавязкова трэба напісаць у друк.</br>
{{Водступ|2|em}}Дзеля таго, што популярызацыя краязнаўства — першае заданьне пляну, такую вечарыну трэба зрабіць зараз-жа, а пасьля наладзіць яе з новай програмай столькі раз, колькі будзе
сходаў. Галоўнае — менш гутарак аб краязнаўстве, а больш працы краязнаўчай.</br>
{{Водступ|2|em}}Ажыцьцяўляючы гэтыя першачарговыя задачы, трэба распачаць збор краязнаўчай бібліотэкі, у складзе якой павінна быць як літаратура аб краі, так і мэтодычная, а таксама выданьні іншых краязнаўчых організацый.
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:1em"
|<center>'''Краязнаўчая</br>бібліографія.'''</center>
|}
{{Водступ|2|em}}Мы ужо некалькі раз гаварылі аб тым, што раней, чым пачаць вывучэньне краю, неабходна ведаць усё тое, што ўжо зроблена ў гэтым стасунку. Выходным пунктам працы кожнага краязнаўцы павінен быць той, на якім спыніліся яго папярэднікі. На жаль, зараз яшчэ немагчыма пачынаць працу з гэтага пункту. Яшчэ няма<noinclude></noinclude>
iqafrr864ytlw6oh7qiy5i4hjso7ktp
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/144
104
126875
293121
2026-07-19T06:56:38Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «поўнай бібліографіі краю. Чарговым заданьнем краязнаўцаў зьяўляецца ўкладаньне яе. Зважаючы на тое, што праца гэта вельмі вялікая і аднаму не пад сілу, лепш за ўсё заснаваць адпаведную камісію для выкананьня яе.</br> {{Водступ|2|em}}Праца ўкладаньня бібліог...»
293121
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>поўнай бібліографіі краю. Чарговым заданьнем краязнаўцаў зьяўляецца ўкладаньне яе. Зважаючы на тое, што праца гэта вельмі вялікая і аднаму не пад сілу, лепш за ўсё заснаваць адпаведную камісію для выкананьня яе.</br>
{{Водступ|2|em}}Праца ўкладаньня бібліографіі мясцовага краю складаецца
ўласна з дзьвёх частак: а) бібліографіі твораў аб мясцовым краі, якія зьявіліся на тэрыторыі яго і па-за межамі апошняй, і б) бібліографіі выданьняў, якія вышлі на тэрыторыі краю, але аб ім не гавораць. У першую чаргу, зразумела, трэба ўкласьці бібліографію першую. Яна ў сваю чаргу складаецца з апісаньня паасобных выданьняў аб краі і артыкулаў і заметак, зьмешчаных ў кнігах, часопісях і газэтах.</br>
{{Водступ|2|em}}Як правіла, апісаньне трэба рабіць толькі тых матэрыялаў, якія сам укладаньнік можа бачыць. Але бясспрэчнае кіраўнічае значэньне ў працы маюць розныя бібліографічныя паказчыкі,
калі яны ёсьць аб даным краі. Апісаньне робіцца абавязкова на картотэках, прычым пісаць на іх можна толькі з аднаго боку. Калі апісаньне данага твору не зьмяшчаецца на адным баку адной карткі, дык працяг яго робіцца на другой картцы. Гатовыя карткі дазваляюць клясыфікацыю ў абы якім парадку; запісы-ж у сшытку ці на вялікіх аркушох паперы не даюць такой магчымасьці. Пажадана, каб карткі былі аднолькавага
памеру і пры тым прынятага ва ўсіх бібліотэках, а ўласна — 7,5х12,5 сантымэтраў.</br>
{{Водступ|2|em}}Звычайна бібліографія патрабуе, каб на картцы былі наступныя весткі: прозьвішчы і ініцыялы аўтара, калі вядома — месца яго працы, назва кніжкі на мове орыгіналу і пад ёй — пераклад яе на родную мову, назва выдавецтва, месца выданьня, год выданьня, разьмер і лік старонак, карт, малюнкаў. Калі трэба занатаваць паасобны артыкул з часопісі, дык пасьля назвы артыкулу пішацца назва кніжкі ці часопісі, год, нумар тому, выпуску, а таксама — ад якой і да якой старонкі. Зважаючы на тое, што не заўсёды назва працы дае ўяўленьне аб яе зьместу, вельмі карысна пасьля ўсіх памянёных вестак коратка даць зьмест працы, а то і ацэнку яе; часамі думаюць, што газэтныя артыкулы і заметкі калі і трэба бібліографаваць, дык у апошнюю чаргу. Паміж тым, газэтныя заметкі і артыкулы даюць наздвычайна каштоўны матэрыял аб сучаснасьці, ігнораваць які краязнаўца ні ў якім разе ня {{абмылка|межа|можа}}.</br>
{{Водступ|2|em}}Бібліографаваўшы ўсе працы за ранейшыя гады, трэба даць аб яе папаўненьні, г. зн. апісваць усё тое, што выходзіць з друку з цягам часу. Адначасна, зразумела, трэба клапаціцца, каб краязнаўчая організацыя мела ў сваёй бібліотэцы ўсё тое, што бібліографавана. Калі гэта немагчыма, неабходна дабівацца, каб усё бібліографаванае было ў мясцовай бібліотэцы або хаце-чытальні.</br>
{{Водступ|2|em}}Каб не рабіць памылак, — трэба азнаёміцца з якім-небудзь капітальным падручнікам па бібліографаваньню, лепшым з якіх,<noinclude></noinclude>
k5l5qq14ld72pzy3fd8jkhbgvyj5709
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/145
104
126876
293122
2026-07-19T07:04:18Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «бясспрэчна, зьяўляецца „Основы краевой бібліографіі“ Здабнова. Але ня варта ўхіляцца ад сувязі з якой-небудзь — лепш Дзяржаўнай (Менск, Савецкая, 93) — бібліотэкай, дзе ёсьць спэцыялістыя-бібліографы, якія і не адмовяцца даць патрэбную раду.</br> {{Водсту...»
293122
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>бясспрэчна, зьяўляецца „Основы краевой бібліографіі“ Здабнова. Але ня варта ўхіляцца ад сувязі з якой-небудзь — лепш
Дзяржаўнай (Менск, Савецкая, 93) — бібліотэкай, дзе ёсьць спэцыялістыя-бібліографы, якія і не адмовяцца даць патрэбную раду.</br>
{{Водступ|2|em}}Адначасна з укладаньнем бібліографіі зьбіраньнем бібліотэкі з твораў аб сваім краі кожная краязнаўчая організацыя павінна зараз-жа пасьля свайго організацыйнага аформленьня распачаць зьбіраньне краёвага музэю, які зьяўляецца і выходным і канцовым пунктам усякай краязнаўчай працы.
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:1em"
|<center>'''Краязнаўчы</br>музэй.'''</center>
|}
{{Водступ|2|em}}Краязнаўчы музэй павінен быць усебаковым адлюстраваньнем свайго краю. Зьместам яго павінна зьяўляцца праца чалавека ў атачаючай яго прыродзе і грамадзкіх умовах пераважна сучасных.</br>
{{Водступ|2|em}}Вывучэньне краю, як мы казалі, пачынаецца зборам матэрыялаў, нагляданьняў, клясыфікацыяй іх, параўнаньнем і адпаведнымі вывадамі. Ужытыя, такім чынам, матэрыялы і нагляданьні складуць нешта цэльнае, сыстэматычнае, што завуць музеем. Значыць, краязнаўчы музэй зьяўляецца вынікам звычайнай штодзеннай працы краязнаўчай організацыі.</br>
{{Водступ|2|em}}Склад экспонатаў краязнаўчага музэю можа быць больш-
менш сталы, тады, як, напрыклад, школьнага — будзе мяняцца, бо новыя і новыя групы вучняў будуць зьбіраць усё новыя і новыя матэрыялы ў часе свае працы, якіх ня будзе дзе зьмясьціць, дый зьмяшчаць у вялікім ліку экзэмпляраў ня будзе сэнсу. Нават у краязнаўчым музэі прыдзецца час-ад-часу частку матэрыялаў перадаваць іншым установам, хоць-бы ў парадку абмену ці папаўненьня цэнтральных музэяў, або хаваць у камору, а толькі частку выстаўляць. Гэтага будзе вымагаць і недахоп памяшканьняў.</br>
{{Водступ|2|em}}Музэй будзе мець і выдатнае асьветнае значэньне, як база
дзейнасьці хатніка, клюбнага працаўніка і г. д., а так-жа навуковае, паказваючы тыя факты і зьявы, якіх вучоны з цэнтру сабраць часамі і ня зможа.</br>
{{Водступ|2|em}}Апрача таго, краязнаўчая організацыя зможа скарыстаць свой музэй, як падрыхтоўчую і заключную базу экскурсіі, наогул свае працы, для організацыі выставак на паасобныя тэмы і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}Роля краязнаўцы-організатара ва ўтварэньні музэю, як і
наогул у сваёй дзейнасьці, будзе складацца з організаваньня працы членаў свае організацыі.</br>
{{Водступ|2|em}}Складаючыся з сыстэмы экспонатаў па аддзелах-прырода, праца, грамада — музэй, як мы казалі, павінен адбіваць вакольнае жыцьцё. Сыстэматычнасьць музэю будзе паказваць статыстыку краю, і толькі працы краязнаўцаў, графічны матэрыял змогуць паказаць і яго дынаміку. Праўда, можна часамі паказваць тую ці іншую зьяву і ў сынтэтычным выглядзе, г. зн. цалком ад пачатку да канца ў сваім разьвіцьці і ў сваіх умовах,<noinclude></noinclude>
nl2fhd9yjrkkwmad6tx42gkgx8yuref
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/146
104
126877
293123
2026-07-19T07:05:19Z
RAleh111
4658
/* Праблематычная */
293123
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="2" user="RAleh111" /></noinclude>напрыклад, тую ці іншую расьліну з грунтам, у якім яна
расьце, расьлінавым яе атачэньнем, ва ўсіх стадыях росту і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}
Музэй не павінен быць як бязладным складам нейкіх рэчаў,
так і зборам рэдкіх нязвычайных экспонатаў, г. зн. ня ўхі-
ляцца ад асноўнай дзейнасьці краязнаўчай організацыі. Ен
павінен зьмяшчаць звычайнае, штодзеннае жыцьцё, якое так пры-
вычна і так няпрыкметна для нас і якое мы, бадай зусім, ня
умеем бачыць. Паколькі рэдкае часамі нясе ў сябе нейкую ка-
рысную таямніцу — і яно знойдзе месца ў музэі, але збор толькі
рэдкасьцяй ня дасьць нам таго, што трэба. Вырасшы з працы
краязнаўцаў, музэй, зразумела, павінен адбіваць і гэту працу.</br>
{{Водступ|2|em}}
Пры разьмяшчэньні музэйнага матэрыялу канечна трэба
захоўваць наступныя прынцыпы: дакладнасьць, навочнасьць
і плянавасьць.</br>
{{Водступ|2|em}}
Зразумела, што пры організаваньні музэю трэба мець на-
огул падрабязны плян яго. Пры ўкладаньні п яну карысна ска-
рыстаць адпаведную літаратуру. Крытэрыем пры ўкладаньні
пляну музэю павінна быць адно-ці адбівае даная рэч вакольнае
жыцьцё, ці дапамагае вывучэньню яго, г. зн. ці адпавядае
асноўнай мэце краязнаўчае дзейнасьці.</br>
{{Водступ|2|em}}
Калі організацыя ўклала плян, перад ёй паўстане пытаньне
аб памяшканьні для экспонатаў. Гэта пытаньне павінна быць
разьвязана нават пры ўкладаньні пляну. Добра, калі зной-
дзецца пакой, а калі яго няма - дык прыдзецца задаволіцца
сьценамі свае хаты-чытальні, школы ці іншай установы. Праз
усю сьцяну трэба будзе прыбіць паліцу са звычайнай дошкі,
а калі яе ня хопіць, дык другую, і г. д.; 2-4 паліцы на
2-3 сьценах на першы час хопіць, а там, можа, знойдзецца
і лепшы прытулак. Калі загадчык будынку наогул дбае аб
чыстаце, дык няма чаго непакоіцца, што на паліцах праз
тыдзень будзе на вяршок-другі бруду. Часамі экспонаты могуць
ляжаць і ў іншым месцы, a на паліцах можа рабіцца толькі
выстаўка на тую ці іншую тэму.</br>
{{Водступ|2|em}}
Разьмяшчаючы экспонаты на гэтых паліцах, трэба памя
таць, што музэй ня турма для бяспашпартных. Да кожнай
рэчы павінна быць прымацавана картка з мясцоваю і літара-
турнаю назваю рэчы, і па латыні, адкуль, кім і калі гэта рэч
узята, хто зрабіў, а таксама нумар каталёгу. Бяз гэтых вестак
экспонаты музэю ня маюць ніякага значэньня. Каталёг спа-
чатку можа быць адзін хронолёгічны, куды заносяцца рэчы
ў парадку іх паступленьня. Ён можа быць звычайным сшыткам
з наступнымі данымі: чарговы нумар, назва рэчы, матэрыял,
разьмер, адкуль рэч узята, кім, калі зроблена і для ўваг.</br>
{{Водступ|2|em}}
Да апошняга часу амаль не зварачаюць увагі на патрэбу
організацыі літаратурных аддзелаў музэяў. Паміж тым гэтая
галіна працы вельмі важная.</br>
{{Водступ|2|em}}
Праца па зьбіраньню і організацыі аддзелу мовы і літара-
туры, таксама, як і ўвесь музэй, павінна мець сыстэму і пэўную
140<noinclude></noinclude>
r1tb5ine56m5tiu19o0mrrk1fthf9s3
293124
293123
2026-07-19T09:16:22Z
RAleh111
4658
/* Не вычытаная */
293124
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>напрыклад, тую ці іншую расьліну з грунтам, у якім яна расьце, расьлінавым яе атачэньнем, ва ўсіх стадыях росту і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}Музэй не павінен быць як бязладным складам нейкіх рэчаў, так і зборам рэдкіх нязвычайных экспонатаў, г. зн. ня ўхіляцца ад асноўнай дзейнасьці краязнаўчай організацыі. Ён павінен зьмяшчаць звычайнае, штодзеннае жыцьцё, якое так прывычна і так няпрыкметна для нас і якое мы, бадай зусім, ня ўмеем бачыць. Паколькі рэдкае часамі нясе ў сябе нейкую карысную таямніцу — і яно знойдзе месца ў музэі, але збор толькі рэдкасьцяй ня дасьць нам таго, што трэба. Вырасшы з працы краязнаўцаў, музэй, зразумела, павінен адбіваць і гэту працу.</br>
{{Водступ|2|em}}Пры разьмяшчэньні музэйнага матэрыялу канечна трэба захоўваць наступныя прынцыпы: дакладнасьць, навочнасьць і плянавасьць.</br>
{{Водступ|2|em}}Зразумела, што пры організаваньні музэю трэба мець наогул падрабязны плян яго. Пры ўкладаньні пляну карысна скарыстаць адпаведную літаратуру. Крытэрыем пры ўкладаньні пляну музэю павінна быць адно — ці адбівае даная рэч вакольнае жыцьцё, ці дапамагае вывучэньню яго, г. зн. ці адпавядае асноўнай мэце краязнаўчае дзейнасьці.</br>
{{Водступ|2|em}}Калі організацыя ўклала плян, перад ёй паўстане пытаньне аб памяшканьні для экспонатаў. Гэта пытаньне павінна быць разьвязана нават пры ўкладаньні пляну. Добра, калі знойдзецца пакой, а калі яго няма — дык прыдзецца задаволіцца сьценамі свае хаты-чытальні, школы ці іншай установы. Праз усю сьцяну трэба будзе прыбіць паліцу са звычайнай дошкі, а калі яе ня хопіць, дык другую, і г. д.; 2–4 паліцы на 2–3 сьценах на першы час хопіць, а там, можа, знойдзецца і лепшы прытулак. Калі загадчык будынку наогул дбае аб чыстаце, дык няма чаго непакоіцца, што на паліцах праз тыдзень будзе на вяршок-другі бруду. Часамі экспонаты могуць ляжаць і ў іншым месцы, a на паліцах можа рабіцца толькі выстаўка на тую ці іншую тэму.</br>
{{Водступ|2|em}}Разьмяшчаючы экспонаты на гэтых паліцах, трэба памятаць, што музэй ня турма для бяспашпартных. Да кожнай рэчы павінна быць прымацавана картка з мясцоваю і літаратурнаю назваю рэчы, і па латыні, адкуль, кім і калі гэта рэч узята, хто зрабіў, а таксама нумар каталёгу. Бяз гэтых вестак экспонаты музэю ня маюць ніякага значэньня. Каталёг спачатку можа быць адзін хронолёгічны, куды заносяцца рэчы ў парадку іх паступленьня. Ён можа быць звычайным сшыткам з наступнымі данымі: чарговы нумар, назва рэчы, матэрыял, разьмер, адкуль рэч узята, кім, калі зроблена і для ўваг.</br>
{{Водступ|2|em}}Да апошняга часу амаль не зварачаюць увагі на патрэбу організацыі літаратурных аддзелаў музэяў. Паміж тым гэтая галіна працы вельмі важная.</br>
{{Водступ|2|em}}Праца па зьбіраньню і організацыі аддзелу мовы і літаратуры, таксама, як і ўвесь музэй, павінна мець сыстэму і пэўную<noinclude></noinclude>
lzijxvxy9uxt3zd5m31970mubtvpd7k
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/147
104
126878
293125
2026-07-19T09:26:52Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «ідэю ў клясыфікацыі. Канчатковым вынікам працы, г. зн. у ідэале павінен атрымацца аддзел музэю, які быў-бы літаратурнай лябораторыяй краязнаўчай організацыі і школы і разам кругабежнай ці сталай выстаўкай. Каталёг аддзелу павінен быць ня толькі даведа...»
293125
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>ідэю ў клясыфікацыі. Канчатковым вынікам працы, г. зн. у ідэале павінен атрымацца аддзел музэю, які быў-бы літаратурнай лябораторыяй краязнаўчай організацыі і школы і разам кругабежнай ці сталай выстаўкай. Каталёг аддзелу павінен быць ня толькі даведачнікам па аддзелу, але і наогул па літаратуры краю.</br>
{{Водступ|2|em}}Зьмест аддзелу музэю можа быць надзвычайна рознастайны і таму дае поўную магчымасьць самадзейнасьці вялікаму ліку краязнаўцаў з самымі рознымі нахіламі. У першую чаргу ў аддзел музэю павінны быць сабраны моўныя і літаратурныя
матэрыялы свайго краю: біографіі, портрэты, фотографіі, успаміны і інш. аб мясцовых пісьменьніках, іх аўтографы, рукапісы, выданьні, выразкі з газэт, рэцэнзіі і крытычныя агляды на іх творы і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}Тое-ж павінна быць згуртавана і аб пісьменьніках, вышлых з краю, а таксама аб пісьменьніках іншых краёў, якія што-колечы пісалі адносна данага краю. Трэба даць графікі, картаграмы, дыяграмы і маляўнічыя, скульптурныя і іншыя экспонаты, зьвязаныя з поэтамі ці іх творамі.</br>
{{Водступ|2|em}}Далей трэба паказаць гісторыю мясцовага тэатру, гісторыю
мясцовага друку і бібліографію беларускай мовы і літаратуры. Зразумела, само сабою, што аддзел музэю будзе экспонаваць мясцовы фольклёр, запісы мясцовай мовы, сваю рукапісную часопісь і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}Перад пачаткам працы па організацыі музэю і яго аддзелаў неабходна азнаёміцца з адпаведнаю спэцыяльнаю літаратураю. Вельмі пажадана, каб організатар музэю папрактыкаваўся раней
у дзяржаўных музэях, бо ніякімі падручнікамі не навучыш організацыі музэю. Трэба папрактыкавацца пачаць працу, перамагчы некалькі няўдач і толькі тады ўцяміш сутнасьць справы і адмовіцца ад далейшага разгортваньня яе ня зможаш.</br>
{{Водступ|2|em}}У справе зьбіраньнў музэю шмат могуць дапамагчы экскурсанты, аддаючы організацыі свае матэрыялы, сабраныя ў часе вандраваньня або падарожы. Ды апошнія і самі па сабе каштоўны ў краязнаўчай справе і адбываюцца зараз стыхійна, чаму краязнаўчыя організацыі і павінны зьвярнуць на іх асаблівую ўвагу ў самым пачатку свае працы.
{|style="font-size:92%; float:left; margin-right: 10px; line-height: 1.3; padding-top:1em; padding-left:1em"
|<center>'''Краязнаўчыя</br>вандраваньні</br>і падарожы.'''</center>
|}
{{Водступ|2|em}}Усе віды падарожніцтва — экспэдыцыі, падарожы, экскурсіі і вандраваньні — маюць надзвычайна вялікае значэньне ў краязнаўстве. Таму краязнаўчыя організацыі і імкнуцца да ажыцьцяўленьня іх з мэтаю дасягненьня сваіх задач. Але ня ўсе наказаныя віды падарожніцтва даступны для ўсіх краязнаўчых організацый і, тым больш, краязнаўцаў. Адны з іх, як экспэдыцыі, патрабуюць спэцыяльнай падрыхтоўкі ўдзельнікаў і сродкаў, хоць часамі і невялікіх, але такіх, якіх няма на мясцох; другія, як падарожы, — тых-жа сродкаў, і толькі экскурсіі<noinclude></noinclude>
prpfaa4lv7xrr9lve85bwurba93jkps
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/148
104
126879
293126
2026-07-19T09:35:34Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «і вандраваньні больш даступны краязнаўцам і іх аб‘яднаньням як з боку сродкаў, патрэбных для іх, так і з боку падрыхтоўкі ўдзельнікаў. Яны разьлічаны на першапачатковае вывучэньне і пазнаваньне краіны, а галоўная маса організаваных і яшчэ неорганізав...»
293126
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>і вандраваньні больш даступны краязнаўцам і іх аб‘яднаньням як з боку сродкаў, патрэбных для іх, так і з боку падрыхтоўкі
ўдзельнікаў. Яны разьлічаны на першапачатковае вывучэньне і пазнаваньне краіны, а галоўная маса організаваных і яшчэ неорганізаваных краязнаўцаў і іх аб‘яднаньняў якраз і мае пакуль што на мэце гэтае першапачатковае вывучэньне і пазнаваньне. Таму ў мінулай практыцы нашых краязнаўчых організацый мы маем і такі, параўнача вялікі, лік экскурсій і вандраваньняў. Апошнія, на жаль, менш падлічаны і вывучаны, а, паміж іншым, да іх якраз, як да найбольш даступнага віду
падарожніцтва, імкнецца пераважная большасьць асабліва маладых краязнаўцаў.</br>
{{Водступ|2|em}}Яшчэ ў 1925 г. вандраваньне стыхійна захапіла шмат каго,
і вядома, напр., калі малады віцебскі краязнаўца Марыновіч з сваім сябрам, вышаўшы з Віцебску раньняй вясной, вярнуліся ўвосень, прашоўшы па БССР каля 800 вёрст пехатою, нічога ня маючы з сабою, апрача дакумантаў і запісных кніжак. Летась вандраваньне прыняло яшчэ большыя разьмеры, але амаль што палова выпадкаў сарвалася, дзякуючы адсутнасьці
організацыі гэтай справы. У гэтым годзе ўжо нават у цэнтральных комсамольскіх і інш. газэтах пачуліся гутаркі аб карыснасьці і патрэбе організацыі вандраваньня. Шэраг устаноў у цэнтры і на мясцох зьвярнуўся да краязнаўчых аб‘яднаньняў з просьбаю даць адказ на пытаньні, зьвязаныя з экскурсаваньнем і вандраваньнем. Адчуваецца, што абедзьве апошнія справы могуць стацца стыхійнымі як з мэтаю пазнаваньня краіны, так і проста з мэтаю здаровай забавы і адпачынку, што ўжо менш пажадана, бо адпачыць і забавіцца можна і ў процэсе нормальнага пазнаваньня чаго-небудзь. Таму краязнаўчыя організацыі павінны падрыхтавацца да ахапленьня справы і накіраваньня яе ў пажаданым кірунку.</br>
{{Водступ|2|em}}Пакідаючы пакуль што справу экскурсій у баку, прыходзіцца прызнаць, што вандраваньне выклікана здаровымі пачаткамі, якія ляжаць у аснове бязупыннага разьвіцьця чалавечай асобы наогул і, як часткі грамадзтва — паасобку; яно, як і экскурсія, — від падарожніцтва, але ў той час, як экскурсія мае загадзя акрэсьленую мэту, акрэсьлены маршрут i кароткатэрміновую, часьцей за ўсё, падарож для агляду, напр., музэю, прадпрыемства і да т. п., вандраваньне ведае толькі агульную мэту, маршрут у агульных рысах, адбываецца на працягу доўгага часу і прасторы і г. д. Калі не экскурсант, дык кіраўнік экскурсіі ведае ня толькі тое, што ён пабачыць, пакажа, але і дзе спыніцца, чым голад прагоніць. Вандроўнік-жа ведае толькі кірунак свае вандроўкі. На яго шляху могуць спаткацца непрадбачаныя перашкоды, нечаканыя прыгожасьці, патрэбы
спыніцца і г. д. Экскурсія часьцей за ўсё складаецца з вялікага ліку ўдзельнікаў, вандроўка-ж — малога, a то і аднаго
толькі ўдзельніка.</br><noinclude></noinclude>
9qsjpintt1vsnekjjwng62gjiajwltd
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/149
104
126880
293127
2026-07-19T09:42:01Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Вандраваньне — гэта агляд найбагацейшай, найцікавейшай у сьвеце колекцыі, музэю, якія завуцца жыцьцём. Яно ў большым разьмеры дазваляе, у выпадку ахвоты, прыняць удзел у гэтым жыцьці — паараць, пакасіць, пакаваць і г. д., г. зн. аглядаць, пазн...»
293127
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{Водступ|2|em}}Вандраваньне — гэта агляд найбагацейшай, найцікавейшай у сьвеце колекцыі, музэю, якія завуцца жыцьцём. Яно ў большым разьмеры дазваляе, у выпадку ахвоты, прыняць удзел у гэтым жыцьці — паараць, пакасіць, пакаваць і г. д., г. зн. аглядаць, пазнаваць ня толькі зрокам, але і моторна. Жыцьцё, формы яго — бязьмежныя і затым у ім ёсьць усё новае і новае для пазнаваньня, асабліва ў часе вандраваньня. Усё новыя і новыя ўражаньні выклікаюць у вандроўцы дапытлівасьць,
гадуюць здольнасьць меркаваньняў, параўнаньняў, абагуленьняў,
{{Няма выявы}}
наогул разьвіваюць інтэлект. Вандроўка сваімі ўражаньнямі дае грунт для далейшага разьвіцьця і разам з тым зьяўляецца
найбагацейшай ілюстрацыяй да вед вандроўніка.</br>
{{Водступ|2|em}}Побач з культурным і асьветным значэньнем вандроўка мае і вялікае соцыяльнае. Яна выхоўвае грамадзкасьць і солідарнасьць. Новыя знаёмствы і погляды новых знаёмых разьвіваюць уменьне орыентавацца ў клясавых суадносінах. Разам з тым, вандраваньне, паказваючы ўсё новыя і новыя
прыгожасьці краю, разьвівае эстэтычныя погляды вандроўцы.</br>
{{Водступ|2|em}}Няма чаго, зразумела, успамінаць, што вандраваньне загартоўвае фізычна.</br><noinclude></noinclude>
qomuuz2kmjjyusvn47a17gffpq4l9p8
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/150
104
126881
293128
2026-07-19T09:49:14Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Але найбольшае значэньне вандраваньня — краязнаўчае. Вандроўца зойдзе туды, пабачыць тое, што для дасьледчыка яшчэ доўгія часы будзе цалком недаступна. Ён дастане найкаштоўнейшыя апісаньні і матэрыялы без вялікіх сродкаў. У процэсе ванд...»
293128
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{Водступ|2|em}}Але найбольшае значэньне вандраваньня — краязнаўчае. Вандроўца зойдзе туды, пабачыць тое, што для дасьледчыка яшчэ доўгія часы будзе цалком недаступна. Ён дастане найкаштоўнейшыя апісаньні і матэрыялы без вялікіх сродкаў. У процэсе вандраваньня ён навучыцца быць дасьледчыкам і дасьць потым яшчэ большую карысьць краязнаўчай організацыі. Ён сваімі новымі і новымі знаёмствамі будзе популярызаваць краязнаўства, наладзіць сувязі, завярбуе новых краязнаўцаў і г. д.</br>
{{Водступ|2|em}}Калі праўленьне мясцовай краязнаўчай організацыі мае шмат бягучай працы, яно можа вылучыць адпаведную камісію для організацыі падарожніцкай справы на сваёй тэрыторыі: экскурсій, вандраваньняў і інш. Першымі крокамі гэтай камісіі ў справе вандраваньня будзе выяўленьне жадаючых пайсьці ў вандроўку, падлік іх, наданьне краязнаўчага ўхілу, вызначэньне пэўнага маршруту з пэўным краязнаўчым заданьнем. Для гэтага ў першую чаргу прыдзецца апавясьціць грамадзтва аб сваіх задачах праз друк або лекцыяй, а потым дзейнічаць у залежнасьці ад ліку і складу жадаючых.</br>
{{Водступ|2|em}}Вандраваньне можа адбывацца ў усялякім кірунку, але для
мясцовай організацыі пажадана, каб яно адбывалася ў першую чаргу па сваёй тэрыторыі. Значыць, камісіі прыдзецца вызначыць кірункі, маршруты ў самых агульных рысах. А гэта ў пэўнай ступені будзе залежаць ад агульнага пляну дзейнасьці данай організацыі. Прыдзецца ўлічыць месцы, дзе ёсьць курганы, а лік іх невядомы, дзе ёсьць цікавыя расьліны, якіх няма яшчэ ў зельніку, і г. д. Вызначэньнем маршруту выяўляецца і агульная мэта вандраваньня: апісаньне чаго-небудзь, рэгістрацыя і да т. п. Усё гэта павінна адбывацца ў поўным узгадненьні з будучым вандроўцам, павінна ўлічвацца яго падрыхтоўка, зацікаўленасьць пэўнай галінай веды і інш. Далей даецца вандроўцу пасьведчаньне з дазволам на ім адпаведных
устаноў на права фотографаваньня, зарысовак і здыманьня плянаў, а краязнаўчы білет ён павінен мець, як член організацыі. Пасьля гэтага трэба мець мажлівую сувязь з вандроўцам і атрымаць ад яго па звароце дамоў матэрыялы. Праўда,
яшчэ два моманты можна будзе высьветліць на месцы: 1) што павінен мець з сабой вандроўца і 2) якім спосабам вандраваць. Увесь багаж вандроўцы павінен зьмяшчацца ў экскурсійным мяшку, які павінен важыць менш 4 кілёграмаў. У мяшку карысна мець: карту, компас, пару бялізны, ручнік, грэбень, кавалак мыла, зубную шчотачку, запасную пару сандаляў, ніткі і голку, нож і лыжку, кубак ці кацялок, паперу і алоўкі, бінокль, лёгкі фотографічны апарат, кавалак шпагату, запалкі, гарбату і трошкі цукру. Калі ідзе не адзін, а некалькі чалавек — лік рэчаў зьменшыцца, бо можна мець адну карту, адзін компас, адзін фотографічны апарат і г. д. на ўсіх. Чым менш рэчаў — тым лепш, але абавязкова трэба мець. Самым-жа неабходным зьяўляецца крыху карацейшая за два мэтры палка<noinclude></noinclude>
51ynhnm8p1iqpmr5ro9va9bj0ust70s
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/151
104
126882
293129
2026-07-19T09:50:43Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «з падзеламі на дэцымэтры, сантымэтры (частка) і мілімэтры (частка). Ею можна будзе мераць усё патрэбнае і на яе аба- {{Няма выявы}} пірацца. Апрача таго, праз дзень-два вандроўца апануе больш чым 1.001 спосабам ужываньня палкі, якія вядомы ўсім ангельскім падр...»
293129
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>з падзеламі на дэцымэтры, сантымэтры (частка) і мілімэтры (частка). Ею можна будзе мераць усё патрэбнае і на яе аба-
{{Няма выявы}}
пірацца. Апрача таго, праз дзень-два вандроўца апануе больш чым 1.001 спосабам ужываньня палкі, якія вядомы ўсім ангельскім падросткам.</br><noinclude></noinclude>
s54jpykzocmwtpboag2f0kp09n6v1mf
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/152
104
126883
293130
2026-07-19T09:58:33Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Спосаб вандроўкі можа быць дваякі: пехатою і чоўнам. Апошні будзе магчымы ня ўсюды. Вэлёсыпэд, коні і да т. п. будзе таксама, як выключэньне.</br> {{Водступ|2|em}}Іншае — харчаваньне, трыманьне сябе з людзьмі, перамаганьне перашкод, выкананьне зад...»
293130
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{Водступ|2|em}}Спосаб вандроўкі можа быць дваякі: пехатою і чоўнам. Апошні будзе магчымы ня ўсюды. Вэлёсыпэд, коні і да т. п. будзе таксама, як выключэньне.</br>
{{Водступ|2|em}}Іншае — харчаваньне, трыманьне сябе з людзьмі, перамаганьне перашкод, выкананьне заданьня і г. д. будзе ўжо цалком вырашацца самім вандроўцам. Агульныя правілы гігіены, людзкіх узаемаадносін, краязнаўчай працы і інш. вядомы, а ўсіх конкрэтных выпадкаў не прадугледзіш з дому. Адно ня трэба забывацца — трымаць цесную сувязь з мясцовымі краязнаўцамі па сваім шляху, прычым пажадана адрасы іх ведаць раней і папярэдзіць пісьмова аб сваёй вандроўцы.</br>
{{Водступ|2|em}}Побач з жадаючымі вандраваць, сярод краязнаўцаў ёсьць шмат такіх, якія жадаюць экскурсаваць, падарожнічаць разам са сваімі сябрамі. Організаваньне падарожаў — справа больш
складаная, чым організаваньне вандраваньняў. Тутака трэба асаблівую ўвагу зьвярнуць на падбор складу падарожнікаў, маршрут, падрыхтоўку падарожы і інш.</br>
{{Водступ|2|em}}У першую чаргу трэба дакладна высьветліць сабе мэту данае падарожы, а значыць, і маршрут яе. Пытаньне складу экскурсіі ня менш актуальнае, бо адна мэта можа быць у пэўнай групы падарожнікаў і зусім іншая — у аднаго, таксама, як адна група можа мець мэтаю пераважна азнаямленьне з краем, а другая — пераважна дасьледваньне яго. Паколькі ўсё, што можна ўведаць аб даным маршруце з літаратуры, павінна быць уведана дома, каб не вынаходзіць даўно вынайдзеных „амэрык“, а толькі новыя, — неабходна сіламі сваёй краязнаўчай організацыі пры дапамозе Беларускай дзяржаўнай бібліотэкі і мясцовых бібліотэк высьветліць, якія ёсьць літаратурныя крыніцы да данага маршруту. Першым падсобнікам да ўсіх маршрутаў, зразумела, будзе „Россия. Полное географическое описание нашего отечества. Настольная и дорожная книга под ред. В. П. Семенова. Том IX. Верхнее Поднепровье и Белоруссия.
СПБ 1905“. Гэта кніга разам з іншымі выдана ЦБК — праз акруговыя — усім раённым таварыствам краязнаўства. У канцы яе дадзены паказчыкі, што дазваляе лёгка орыентавацца ў зьмесьце. Першапачатковыя спраўкі можна знайсьці і ў іншых выданьнях.</br>
{{Водступ|2|em}}А далей павінна быць улічана літаратура ня толькі аб пэўных гарадох маршрутаў, але таксама і іх краёх, бо даны горад, напр., нельга разглядаць адцягнена, бяз сувязі з атачаючаю яго прастораю. Ясна, што ў першую чаргу трэба ведаць аб тых літаратурных крыніцах, якія можна знайсьці ў сваёй організацыі і бібліотэках — як дзяржаўных, так і прыватных.</br>
{{Водступ|2|em}}Улічваючы ўсё гэта, мы з М. Азбукіным уклалі наступныя прыкладныя маршруты з літаратурай па картотэцы Беларускай дзяржаўнай бібліотэкі.</br>
{{Водступ|2|em}}1. Менск — Астрашыцкі Гарадок — Лагойск — Лысая Гара — Менск.</br><noinclude></noinclude>
lme48o7zkshfg15qubbdkdld9qogp1x
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/153
104
126884
293131
2026-07-19T10:09:49Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}Каля 100 кілёмэтраў коньмі або аўтомобілем па прыгожай узгоркаватай мясцовасьці. Па дарозе можна агледзець прыгожае возера ў Астрашыцкім Гарадку, пазнаёміцца з тыповымі беларускімі мястэчкамі, з якіх Астрашыцкі Гарадок зьяўляецца да пэўн...»
293131
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>
{{Водступ|2|em}}Каля 100 кілёмэтраў коньмі або аўтомобілем па прыгожай узгоркаватай мясцовасьці. Па дарозе можна агледзець прыгожае возера ў Астрашыцкім Гарадку, пазнаёміцца з тыповымі беларускімі мястэчкамі, з якіх Астрашыцкі Гарадок зьяўляецца да пэўнай меры дачным прыгарадам Менску. У Лагойску варта агледзець прыгожы будынак палацу б. гр. Тышкевіча, старасьвецкія гарадзішчы і курганы ў ваколіцах, жале-
{{Няма выявы}}
зістыя крыніцы. Лысая Гара зьяўляецца найвышэйшым пунктам Беларусі. Увесь маршрут пралягае па ўзгор‘ях ледавіковага пахаджэньня.
<center>'''Літаратура:</center>
<div style="font-size:92%">
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Раман Суніца}}. 1919 — Няміга і Менск. Газ. „Беларусь“, № 11,12.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Снитко}} А. К. 1909 — Минск в 17 столетии. „Минская старина“. Вып. I. ст. 80–90.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Смородский}} А. 1893 — Столетие Минской губ. Минск, 8°, 90 ст.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Товаров}} А. 1910 — Исторический очерк Минской губ. в начальную пору существования русского государства, Минск, 8°, 42 ст.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Москалевич}} Р. 1870 — М. Логойск. „Вестник Западной России“, т. 2, № 4, ст. 1–14.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Краснянский}} В. 1902 — Минский Департамент Великого Княжества Литовского, СПБ. 8°, 72 ст.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Смородский}}. 1891 — Летопись г. Минска. „Памятная книжка Минской губ. на 1892 г.“, 4 приложения, ст. 125–166.</br><noinclude></noinclude>
jcnrkggs5j0lsjpkc1wsu0cxix9431s
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/154
104
126885
293132
2026-07-19T11:13:27Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: « {{Водступ|2|em}}1909 — Краткое историко-статистическое описание г. Минска. „Памятная книжка Минской губ. на 1910 г.“. ст. 105–131.</br> {{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Суніца}} Р. 1919 — Стары замак у Менску. Газ. „Беларусь“, № 22, 23.</br> {{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Бомштэйн}} И. 1889 —...»
293132
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /><div style="font-size:92%"></noinclude>
{{Водступ|2|em}}1909 — Краткое историко-статистическое описание г. Минска. „Памятная книжка Минской губ. на 1910 г.“. ст. 105–131.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Суніца}} Р. 1919 — Стары замак у Менску. Газ. „Беларусь“, № 22, 23.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Бомштэйн}} И. 1889 — Справочная книга и спутник по Минской губернии. Минск. 8°, ст. 563.</br>
{{Водступ|2|em}}1878 — Географическо-статистическое описание Минской губернии, „Памятная книжка Минской губ.“ 1878 г. Минск, ч. I и II, отд. III, ст. 1–97 и
отд. VII, ст. 1–114.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Смородский}} А. 1894 — География Минской губ. Минск, 8°, 46 ст.</br>
{{Водступ|2|em}}{{разьбіўка|Вольфсон}} С. 1924 — Менск на зары рэволюцыі, „Маладняк“, № 4, стар. 52–53 і інш.
</div>
{{Водступ|2|em}}2. Менск — Барысаў — Лепель — Чашнікі — Ворша — Менск.</br>
{{Няма выявы}}
{{Водступ|2|em}}Па чыгунцы да Барысава, дзе экскурсанты знаёмяцца з ростам маладога пасёлку пры чыгуначнай станцыі блізка ад старога гарадзкога асяродку (пасад Нова-Барысаў), аглядаюць фабрыку запалак „Чырвоная Бяроза“, шкляную гуту, паперню і іншыя прамысловыя прадпрыемствы Барысава і Нова-Барысава. Варты агляду Чычагоўскія батарэі. Ад Барысава да Лепеля
трэба ехаць чоўнам угару па Бярозе. У вёсцы Студзенцы аглядаецца месца пераправы цераз Бярозу арміі Наполеона ў 1812 г. Каля возера Пялік знаходзіцца Дзяржаўны паляўнічы заказьнік, у якім экскурсанты могуць пабачыць бабровыя будынкі найвялікшага ў Эўропе бабровага паселішча і пазнаёміцца з мэтодамі аховы каштоўных зьвяроў. У заказьніку ёсьць мядзьведзі, ласі, дзікі, рысі, бабры, дзікія козы.
Ад Пяліка экскурсанты прабіраюцца па сыстэме каналаў Бярэзінскага вадзянога шляху аж да Лепеля, ваколіцы якога багаты на вазёры і слынуць сваёй прыгожасьцю. З Лепеля экскурсія накіроўваецца па новай чыгунцы на Воршу<noinclude></noinclude>
3bqyhaubszmte83fzj44ux3shj210r8
Старонка:Краязнаўства (1929).pdf/155
104
126886
293133
2026-07-19T11:47:22Z
RAleh111
4658
/* Не правераная */ Новая старонка: «робячы перапынак у мястэчку Чашніках, у ваколіцах якога аглядае паперню „Чырвоны Золак“. У Воршы экскурсанты знаёмяцца з распляноўкай старога гораду і з прывакзальным пасёлкам, аглядаюць помнікі старасьветчыны, у тым ліку Кутэінскі манастыр і Аршан...»
293133
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="RAleh111" /></noinclude>робячы перапынак у мястэчку Чашніках, у ваколіцах якога аглядае паперню „Чырвоны Золак“. У Воршы экскурсанты знаёмяцца з распляноўкай старога гораду і з прывакзальным пасёлкам, аглядаюць помнікі старасьветчыны, у тым ліку Кутэінскі манастыр і Аршанскія пячоры ў вур. Дубкі. Трэба правесьці спэцыяльную экскурсію на Кабыляцкі парог з мэтай азнаямленьня з проектам выкарыстаньня яго для пабудовы
магутнай гідро-электрычнай станцыі.
<center>'''Літаратура:</center>
<div style="font-size:92%">
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Довгялло}} Д. И. 1905 — Город Лепель. „Виленский календарь“ на 1905 г., ст. 82–92.</br>
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Боричевский}} И. 1856 — Орша. „Воен. энцикл. лекс.“. СПБ, изд. 2, т. X, ст. 23–24.</br>
{{Водступ|2.5|em}}Борисов. Нов. энциклопедический словарь Брокгауза. СПБ, т. VIII, ст. 573–574.</br>
{{Водступ|2.5|em}}Д. 1912 — Город Борисов, Минской губ. „Виленский календарь“ на 1912 г., ст. 91–103.</br>
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Клеин, Довгялло, Белоцерковец}} 1910 — Город Борисов. Вильна, 8°, 2–38 ст.</br>
{{Водступ|2.5|em}}Опыт описания Могилевской губ. Под ред. Домбровецкого. Могилев, 8°. Кн.{{Водступ|0.5|em}}.{{Водступ|0.5|em}}.{{Водступ|0.5|em}}.{{Водступ|0.5|em}}1, 2, 3.
</div>
{{Водступ|2|em}}3. Менск — Ворша — Віцебск — Полацак і назад.</br>
{{Водступ|2|em}}Маршрут мае на ўвазе пазнаёміць экскурсантаў з помнікамі старасьветчыны ў трох найцікавейшых старых местах Беларусі. Увесь час экскурсанты едуць чыгункай і першы раз спыняюцца ў Воршы, дзе аглядаюць Кутэінскі манастыр, будынкі былых кляштараў, пячоры ў Дубкох і Кабыляцкі парог (глядзі маршрут № 2). У Віцебску — агляд Благавешчанскай царквы, музэю, Усьпенскага сабору, прамысловых прадпрыемстваў, Вэтэрынарнага інстытуту, Ботанічнага саду, тэхнікумаў і іншых грамадзкіх устаноў. У Полацку агляд рэштак Барысаглебаўскага кляштару на Бельчыцы, Сафійскага сабору, былой Езуіцкай колегіі (Цытадэльны Вал і Замкавая Гара, Мікольскі сабор, тэхнікум).
<center>'''Літаратура:</center>
<div style="font-size:92%">
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Никифоровский}} Н. 1899 — Страничка из недавней старины гор.
Витебска. Витебск, 1899.</br>
{{Водступ|2.5|em}}С. А. 1901 — Полоцк, Витебск в 20 годах прошлого века. Витебск, 16°, 28 ст.</br>
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Сапунов}} А. 1881 — Историческия сведения о Витебском замке. „Памятная книжка Витебской губ. на 1881 г.“, ст. 143–176.</br>
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Васілеўскі}} Д. 1925 — Беларускі нацыянальна-рэволюцыйны рух на Віцебшчыне ў XIX ст., „Полымя“ № 5, ст. 121–131.</br>
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Сапунов}} А. 1901 — Губернаторский дворец в Витебске. Витебск, 8°, 32 ст.</br>
{{Водступ|2.5|em}}{{разьбіўка|Сапунов}} А. 1903 — Памятники времен древних и новейших в Витебской губ. Витебск, 8°, 99 ст.</br>
{{Водступ|2.5|em}}{{|Красьнянскі}} Г. 1925 — Музэйныя помнікі старадаўных Віцебскіх
рамесьніцкіх організацый, „Віцебшчына“. I, ст. 40–48.</br><noinclude></noinclude>
2zp8cafyktzbfbciziwwkhiigc0m3mb