Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.48.0-wmf.1 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 3570 171851 171632 2026-10-29T08:36:26Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>ffon, a’r llestr dwfr oddi wrth obenydd Saul; a hwy a aethant ymaith; ac nid oedd ''neb'' yn gweled, nac yn gwybod, nac yn neffro: canys ''yr oeddynt'' oll yn cysgu; o herwydd trwmgwsg oddi wrth yr {{sc|Arglwydd}} a syrthiasai arnynt hwy. {{angor|26:13|13}} ¶ Yna Dafydd a aeth i’r tu hwnt, ac a safodd ar ben y mynydd o hirbell; ''ac'' encyd fawr rhyngddynt; {{angor|26:14|14}} A Dafydd a lefodd ar y bobl, ac ar| Abner mab Ner, gan ddywedyd, Onid attebi di, Abner? Yna Abner a attebodd, ac a ddywedodd, Pwy ''ydwyt'' ti ''sydd'' yn llefain ar y brenhin? {{angor|26:15|15}} A Dafydd a ddywedodd wrth Abner, Onid gwr ''ydwyt'' ti? a phwy ''sydd'' fel ti yn Israel? a phaham na chedwaist dyl arglwydd frenhin? canys daeth un o’r bobl i ddifetha y brenhin dy arglwydd di. {{angor|26:16|16}} Nid da y peth hyn a wnaethost ti. ''Fel'' y mae yr {{sc|Arglwydd}} yn fyw, meibion ''euog'' o farwolaeth ''ydych'' chwi, am na chadwasoch eich meistr, enneiniog yr {{sc|Arglwydd}}. Ac yn awr edrychwch pa le ''y mae'' gwaywffon y brenhin, a’r llestr dwfr ''oedd wrth'' ei obennydd ef. {{angor|26:17|17}} A Saul a adnabu lais Dafydd, ac a ddywedodd, Ai dy lais di ''yw'' hwn, fy mab Dafydd? A dywedodd Dafydd, Fy llais i ''ydyw'', fy arglwydd frenhin. {{angor|26:18|18}} Dywedodd hefyd, Paham y mae fy arglwydd fel hyn yn erlid ar ol ei was? canys beth a wneuthum? neu pa ddrygioni ''sydd'' yn fy llaw? {{angor|26:19|19}} Yn awr gan hynny, attolwg, gwrandawed fy arglwydd frenhin eiriau ei wasanaethwr. Os yr {{sc|Arglwydd}} a’th annogodd di i’m herbyn, arogled offrwm: ond os meibion dynion, melldigedig ''fyddant'' hwy ger bron yr {{sc|Arglwydd}}; o herwydd hwy a’m gyrrasant i allan heddyw, fel nad ydwyf yn cael glynu yn etifeddiaeth yr {{sc|Arglwydd}}, gan ddywedyd, Dos, gwasanaetha dduwiau dïeithr. {{angor|26:20|20}} Yn awr, gan hynny, na syrthied fy ngwaed i i’r ddaear o flaen wyneb yr {{sc|Arglwydd}}: canys brenhin Israel a ddaeth allan i geisio chwannen, megis un yn hela petris yn y mynyddoedd. {{angor|26:21|21}} ¶ Yna Saul a ddywedodd, Pechais: dychwel, Dafydd fy mab: canys ni’th ddrygaf mwy; o herwydd gwerthfawr fu fy einioes i yn dy olwg di y dydd hwn: Wele, ynfyd y gwneuthum, a mi a gyfeiliornais yn ddirfawr. {{angor|26:22|22}} A Dafydd a attebodd, ac a ddywedodd, Wele waywffon y brenhin; deled un o’r llangciau drosodd, a chyrched hi. {{angor|26:23|23}} Yr {{sc|Arglwydd}} a dalo i bob un ei gyfiawnder a’i ffyddlondeb: canys yr {{sc|Arglwydd}} a’th roddodd di heddyw yn ''fy'' llaw ''i;'' ond nid estynwn i fy llaw yn erbyn enneiniog yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|26:24|24}} Ac wele, megis y bu werthfawr dy einioes di heddyw yn fy ngolwg i, felly gwerthfawr fyddo fy einioes innau y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}, a gwareded fi o bob cyfyngdra. {{angor|26:25|25}} Yna y dywedodd Saul wrth Dafydd, Bendigedig ''fŷch'' di, fy mab Dafydd: hefyd ti a wnei fawredd, ac a orchfygi rhag llaw. A Dafydd a aeth i ffordd; a Saul a ddychwelodd i’w fangre ei liun. {{angor|Pennod_27}}{{c|{{uc|Pennod XXVII}}.}} {{bach|1 ''Saul yn clywed bod Dafydd yn Gath, ac heb ei geisio ef mwyach.'' 5 ''Dafydd yn cael Siclag gan Achis;'' 8 ''a chan yspeilio gwledydd eraill, yn peri i Achis goelio mai yn erbyn Judah yr ymladdasai efe.''}} {{angor|27:1}} {{uc|A Dafydd}} a ddywedodd yn ei galon, Yn awr difethir fi ryw ddydd trwy law Saul: nid ''oes'' dim well i mi na dïangc i dir y Philistiaid; fel yr anobeithio Saul ''ddyfod o hyd'' i mi, ac na’m ceisio mwy yn holl derfynau Israel. Felly y dïangaf o’i law ef. {{angor|27:2|2}} A Dafydd a gyfododd, ac a dramwyodd, efe a’r chwe channwr ''oedd'' gyd âg ef, at Achis mab Maoch, brenhin Gath. {{angor|27:3|3}} A Dafydd a arhosodd gyd âg Achis yn Gath, efe a’i wŷr, pob un gyd â’i deulu; Dafydd a’i ddwy wragedd, Ahinoam y Jezreeles, ac Abigail gwraig Nabal y Garmelees. {{angor|27:4|4}} A mynegwyd i Saul, ffoi o Dafydd i Gath: ac ni chwanegodd efe ei geisio ef mwy. {{angor|27:5|5}} ¶ A Dafydd a ddywedodd wrth Achis, O chefais yn awr ffafr yn dy olwg di, rhodder i mi le yn un o’r maes-drefi, fel y trigwyf yno: canys paham yr erys dy was di yn ninas y brenhin gyd â thi? {{angor|27:6|6}} Yna Achis a roddodd iddo ef y dydd hwnnw Siclag; am hynny y mae Siclag yn eiddo brenhinoedd Judah hyd y dydd hwn. {{angor|27:7|7}} A rhifedi y dyddiau yr arhosodd<noinclude><references/></noinclude> b0qd4z6km7ez9l2gl39tz1r7kqi6edd 171852 171851 2026-10-29T08:36:53Z Tylopous 3717 171852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>ffon, a’r llestr dwfr oddi wrth obenydd Saul; a hwy a aethant ymaith; ac nid oedd ''neb'' yn gweled, nac yn gwybod, nac yn neffro: canys ''yr oeddynt'' oll yn cysgu; o herwydd trwmgwsg oddi wrth yr {{sc|Arglwydd}} a syrthiasai arnynt hwy. {{angor|26:13|13}} ¶ Yna Dafydd a aeth i’r tu hwnt, ac a safodd ar ben y mynydd o hirbell; ''ac'' encyd fawr rhyngddynt; {{angor|26:14|14}} A Dafydd a lefodd ar y bobl, ac ar Abner mab Ner, gan ddywedyd, Onid attebi di, Abner? Yna Abner a attebodd, ac a ddywedodd, Pwy ''ydwyt'' ti ''sydd'' yn llefain ar y brenhin? {{angor|26:15|15}} A Dafydd a ddywedodd wrth Abner, Onid gwr ''ydwyt'' ti? a phwy ''sydd'' fel ti yn Israel? a phaham na chedwaist dyl arglwydd frenhin? canys daeth un o’r bobl i ddifetha y brenhin dy arglwydd di. {{angor|26:16|16}} Nid da y peth hyn a wnaethost ti. ''Fel'' y mae yr {{sc|Arglwydd}} yn fyw, meibion ''euog'' o farwolaeth ''ydych'' chwi, am na chadwasoch eich meistr, enneiniog yr {{sc|Arglwydd}}. Ac yn awr edrychwch pa le ''y mae'' gwaywffon y brenhin, a’r llestr dwfr ''oedd wrth'' ei obennydd ef. {{angor|26:17|17}} A Saul a adnabu lais Dafydd, ac a ddywedodd, Ai dy lais di ''yw'' hwn, fy mab Dafydd? A dywedodd Dafydd, Fy llais i ''ydyw'', fy arglwydd frenhin. {{angor|26:18|18}} Dywedodd hefyd, Paham y mae fy arglwydd fel hyn yn erlid ar ol ei was? canys beth a wneuthum? neu pa ddrygioni ''sydd'' yn fy llaw? {{angor|26:19|19}} Yn awr gan hynny, attolwg, gwrandawed fy arglwydd frenhin eiriau ei wasanaethwr. Os yr {{sc|Arglwydd}} a’th annogodd di i’m herbyn, arogled offrwm: ond os meibion dynion, melldigedig ''fyddant'' hwy ger bron yr {{sc|Arglwydd}}; o herwydd hwy a’m gyrrasant i allan heddyw, fel nad ydwyf yn cael glynu yn etifeddiaeth yr {{sc|Arglwydd}}, gan ddywedyd, Dos, gwasanaetha dduwiau dïeithr. {{angor|26:20|20}} Yn awr, gan hynny, na syrthied fy ngwaed i i’r ddaear o flaen wyneb yr {{sc|Arglwydd}}: canys brenhin Israel a ddaeth allan i geisio chwannen, megis un yn hela petris yn y mynyddoedd. {{angor|26:21|21}} ¶ Yna Saul a ddywedodd, Pechais: dychwel, Dafydd fy mab: canys ni’th ddrygaf mwy; o herwydd gwerthfawr fu fy einioes i yn dy olwg di y dydd hwn: Wele, ynfyd y gwneuthum, a mi a gyfeiliornais yn ddirfawr. {{angor|26:22|22}} A Dafydd a attebodd, ac a ddywedodd, Wele waywffon y brenhin; deled un o’r llangciau drosodd, a chyrched hi. {{angor|26:23|23}} Yr {{sc|Arglwydd}} a dalo i bob un ei gyfiawnder a’i ffyddlondeb: canys yr {{sc|Arglwydd}} a’th roddodd di heddyw yn ''fy'' llaw ''i;'' ond nid estynwn i fy llaw yn erbyn enneiniog yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|26:24|24}} Ac wele, megis y bu werthfawr dy einioes di heddyw yn fy ngolwg i, felly gwerthfawr fyddo fy einioes innau y’ngolwg yr {{sc|Arglwydd}}, a gwareded fi o bob cyfyngdra. {{angor|26:25|25}} Yna y dywedodd Saul wrth Dafydd, Bendigedig ''fŷch'' di, fy mab Dafydd: hefyd ti a wnei fawredd, ac a orchfygi rhag llaw. A Dafydd a aeth i ffordd; a Saul a ddychwelodd i’w fangre ei liun. {{angor|Pennod_27}}{{c|{{uc|Pennod XXVII}}.}} {{bach|1 ''Saul yn clywed bod Dafydd yn Gath, ac heb ei geisio ef mwyach.'' 5 ''Dafydd yn cael Siclag gan Achis;'' 8 ''a chan yspeilio gwledydd eraill, yn peri i Achis goelio mai yn erbyn Judah yr ymladdasai efe.''}} {{angor|27:1}} {{uc|A Dafydd}} a ddywedodd yn ei galon, Yn awr difethir fi ryw ddydd trwy law Saul: nid ''oes'' dim well i mi na dïangc i dir y Philistiaid; fel yr anobeithio Saul ''ddyfod o hyd'' i mi, ac na’m ceisio mwy yn holl derfynau Israel. Felly y dïangaf o’i law ef. {{angor|27:2|2}} A Dafydd a gyfododd, ac a dramwyodd, efe a’r chwe channwr ''oedd'' gyd âg ef, at Achis mab Maoch, brenhin Gath. {{angor|27:3|3}} A Dafydd a arhosodd gyd âg Achis yn Gath, efe a’i wŷr, pob un gyd â’i deulu; Dafydd a’i ddwy wragedd, Ahinoam y Jezreeles, ac Abigail gwraig Nabal y Garmelees. {{angor|27:4|4}} A mynegwyd i Saul, ffoi o Dafydd i Gath: ac ni chwanegodd efe ei geisio ef mwy. {{angor|27:5|5}} ¶ A Dafydd a ddywedodd wrth Achis, O chefais yn awr ffafr yn dy olwg di, rhodder i mi le yn un o’r maes-drefi, fel y trigwyf yno: canys paham yr erys dy was di yn ninas y brenhin gyd â thi? {{angor|27:6|6}} Yna Achis a roddodd iddo ef y dydd hwnnw Siclag; am hynny y mae Siclag yn eiddo brenhinoedd Judah hyd y dydd hwn. {{angor|27:7|7}} A rhifedi y dyddiau yr arhosodd<noinclude><references/></noinclude> 3hnc8kohb6b78z2790b4wmdqqekkm8g