Wicidestun cywikisource https://cy.wikisource.org/wiki/Hafan MediaWiki 1.48.0-wmf.1 first-letter Media Arbennig Sgwrs Defnyddiwr Sgwrs Defnyddiwr Wicidestun Sgwrs Wicidestun Delwedd Sgwrs Delwedd MediaWici Sgwrs MediaWici Nodyn Sgwrs Nodyn Cymorth Sgwrs Cymorth Categori Sgwrs Categori Tudalen Sgwrs Tudalen Indecs Sgwrs Indecs TimedText TimedText talk Modiwl Sgwrs modiwl Event Event talk 104 3575 171935 171901 2026-11-01T15:43:26Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171935 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>{{canoli|{{mawr|{{uc|Ail lyfr Samuel;}}}}<br> {{sc|yr hwn a elwir hefyd,}}<br> {{uc|Ail lyfr y brenhinoedd.}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Yr Amaleciaid, a ddygasai newyddion o’r gyflafan, ac a’i cyhuddasai ei hun o farwolaeth Saul, yn cael ei ladd.'' 17 ''Dafydd yn gwneuthur marwnad i Saul a Jonathan.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Ac}} ar ol marwolaeth Saul, pan ddychwelasai Dafydd o ladd yr Amaleciaid, wedi aros o Dafydd ddeuddydd yn Siclag; {{angor|1:2|2}} Yna y trydydd dydd, wele wr yn dyfod o’r gwersyll oddi wrth Saul, a’i ddillad wedi eu rhwygo, a phridd ar ei ben: a phan ddaeth efe at Dafydd, efe a syrthiodd i lawr, ac a ymgrymmodd. {{angor|1:3|3}} A Dafydd a ddywedodd wrtho ef, O ba le y daethost ti? Yntau a ddywedodd wrtho, O wersyll Israel y dïengais i. {{angor|1:4|4}} A dywedodd Dafydd wrtho ef, Pa fodd y bu? mynega, attolwg, i mi. Yntau a ddywedodd, Y bobl a ffodd o’r rhyfel, a llawer hefyd o’r bobl a syrthiodd, ac a fuant feirw; a Saul a Jonathan ei fab a fuant feirw. {{angor|1:5|5}} A Dafydd a ddywedodd wrth y llangc oedd yn mynegi iddo, Pa fodd y gwyddost ti farw Saul a Jonathan ei fab? {{angor|1:6|6}} A’r llangc, yr hwn oedd yn mynegi iddo, a ddywedodd, Digwyddodd i mi ddyfod i fynydd Gilboa; ac wele, Saul oedd yn pwyso ar ei waywffon: wele ''hefyd'' y cerbydau a’r marchogion yn erlid ar ei ol ef. {{angor|1:7|7}} Ac efe a edrychodd o’i ol, ac a’m canfu i, ac a alwodd arnaf fi. Minnau a ddywedais, Wele fi. {{angor|1:8|8}} Dywedodd yntau wrthyf, Pwy ''wyt'' ti? Minnau a ddywedais wrtho, Amaleciad ''ydwyf'' fi. {{angor|1:9|9}} Ac efe a ddywedodd wrthyf fi, Saf, attolwg, arnaf, a lladd fi: canys cyfyngder a ddaeth arnaf, o herwydd ''bod'' fy holl einioes ynof fi etto. {{angor|1:10|10}} Felly mi a sefais arno ef, ac a’i lleddais ef, canys mi a wyddwn na byddai efe byw ar ol ei gwympo: a chymmerais y goron ''oedd'' ar ei ben ef, a’r freichled ''oedd'' am ei fraich ef, ac a’u dygais hwynt yma at fy arglwydd. {{angor|1:11|11}} Yna Dafydd a ymaflodd yn ei ddillad, ac a’u rhwygodd hwynt; a’r holl wŷr hefyd y rhai ''oedd'' gyd âg ef. {{angor|1:12|12}} Galarasant hefyd, ac wylasant, ac ymprydiasant hyd yr hwyr, am Saul ac am Jonathan ei fab, ac am bobl yr {{sc|Arglwydd}}, ac am dŷ Israel; o herwydd iddynt syrthio trwy y cleddyf. {{angor|1:13|13}} ¶ A Dafydd a ddywedodd wrth y llangc oedd yn mynegi ''hyn'' iddo, O ba le yr ''henyw'' ti? Yntau a ddywedodd, Mab i wr dïeithr o Amaleciad ''ydwyf'' fi. {{angor|1:14|14}} A dywedodd Dafydd wrtho, Pa fodd nad ofnaist ti estyn dy law i ddifetha enneiniog yr {{sc|Arglwydd}}? {{angor|1:15|15}} A Dafydd a alwodd ar un o’r gweision, ac a ddywedodd, Nesâ, rhuthra iddo ef. Ac efe a’i tarawodd ef, fel y bu efe farw. {{angor|1:16|16}} A dywedodd Dafydd wrtho ef, ''Bydded'' dy waed di ar dy ben dy hun: canys dy enau dy hun a dystiolaethodd yn dy erbyn, gan ddywedyd, Myfi a leddais enneiniog yr {{sc|Arglwydd}}. {{angor|1:17|17}} ¶ A Dafydd a alarnadodd yr alarnad hon am Saul ac am Jonathan ei fab: {{angor|1:18|18}} (Dywedodd hefyd am ddysgu meibion Judah ''i saethu'' â bwa: wele, ''y mae'' yn ysgrifenedig yn llyfr Jazer.) {{angor|1:19|19}} O ardderchawgrwydd Israel, efe a archollwyd ar dy uchelfaoedd di: pa fodd y cwympodd y cedyrn! {{angor|1:20|20}} Nac adroddwch ''hyn'' yn Gath; na fynegwch yn heolydd Ascalon: rhag llawenychu merched y Philistiaid, rhag gorfoleddu o ferched y rhai dïenwaededig. {{angor|1:21|21}} O fynyddoedd Gilboa, na ''ddisgyned'' arnoch chwi wlith na gwlaw, na meusydd o offrymmau! canys yno y bwriwyd ymaith darian y cedyrn yn ddirmygus, tarian Saul, ''fel pe buasai'' heb ''ei'' enneinio âg olew. {{angor|1:22|22}} Oddi wrth waed y lladdedigion, oddi wrth frasder y cedyrn, ni throdd bwa Jonathan yn ol, a chleddyf Saul ni ddychwelodd yn wag. {{angor|1:23|23}} Saul a Jonathan ''oedd'' gariadus ac anwyl yn eu bywyd, ac yn eu marwolaeth ni wahanwyd hwynt:<noinclude><references/></noinclude> 52su92c4v4b7rv7s5k58sgb69lgrgci 104 3576 171975 171902 2026-11-02T07:23:02Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171975 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>cynt oeddynt na’r eryrod, ''a'' chryfach oeddynt na’r llewod. {{angor|1:24|24}} Merched Israel, wylwch am Saul, yr hwn oedd yn eich dilladu chwi âg ysgarlad, gyd â hyfrydwch, yr hwn oedd yn gwisgo addurnwisg aur ar eich dillad chwi. {{angor|1:25|25}} Pa fodd y cwympodd y cedyrn y’nghanol y rhyfel! Jonathan, ''ti'' a laddwyd ar dy uchelfaoedd! {{angor|1:26|26}} Gofid ''sydd'' arnaf am danat ti, fy mrawd Jonathan: cu iawn fuost gennyf fi: rhyfeddol oedd dy gariad tu ag ataf fi, tu hwnt i gariad gwragedd. {{angor|1:27|27}} Pa fodd y syrthiodd y cedyrn, ac y difethwyd arfau rhyfel! {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Dafydd, ar archiad Duw, yn myned gyd â’i wŷr i Hebron; lle y gwnaed ef yn frenhin ar Judah:'' 5 ''yn canmol gwŷr Jabes Gilead, am eu caredigrwydd i Saul.'' 8 ''Abner yn gwneuthur Isboseth yn frenhin ar Israel.'' 12 ''Ymladd creulawn rhwng deuddeg o wŷr Abner a deuddeg o wŷr Joab.'' 18 ''Lladd Asahel.'' 25 ''Joab, ar ddeisyfiad Abner, yn galw y bobl yn ol.'' 32 ''Claddedigaeth Asahel.''}} {{angor|2:1}} {{uc|Ac}} ar ol hyn yr ymofynodd Dafydd â’r {{sc|Arglwydd}}, gan ddywedyd, A âf fi i fynu i’r un o ddinasoedd Judah? A’r {{sc|Arglwydd}} a ddywedodd wrtho ef, Dos i fynu. A dywedodd Dafydd, I ba le yr âf i fynu? Dywedodd yntau, I Hebron. {{angor|2:2|2}} A Dafydd a aeth i fynu yno, a’i ddwy wragedd hefyd, Ahinoam y Jezreeles, ac Abigail gwraig Nabal y Carmeliad. {{angor|2:3|3}} A Dafydd a ddug i fynu ei wŷr y rhai ''oedd'' gyd âg ef, pob un â’i deulu: a hwy a arhosasant yn ninasoedd Hebron. {{angor|2:4|4}} A gwŷr Judah a ddaethant, ac a enneiniasant Dafydd yno yn frenhin ar dŷ Judah. A mynegasant i Dafydd, gan ddywedyd, ''mai'' gwŷr Jabes Gilead a gladdasent Saul. {{angor|2:5|5}} ¶ A Dafydd a anfonodd genhadau at wŷr Jabes Gilead, ac a ddywedodd wrthynt, Bendigedig ''ydych'' chwi gan yr {{sc|Arglwydd}}, y rhai a wnaethoch y drugaredd hon â’ch arglwydd Saul, ac a’i claddasoch ef. {{angor|2:6|6}} Ac yn awr yr {{sc|Arglwydd}} a wnelo â chwi drugaredd a gwirionedd: minnau hefyd a dalaf i chwi am y daioni hwn, oblegid i chwi wneuthur y peth hyn. {{angor|2:7|7}} Yn awr gan hynny ymnerthed eich dwylaw, a byddwch feibion grymmus: canys marw a fu eich arglwydd Saul, a thŷ Judah a’m henneiniasant innau yn frenhin arnynt. {{angor|2:8|8}} ¶ Ond Abner mab Ner, tywysog y filwriaeth ''oedd'' gan Saul, a gymmerth Isboseth mab Saul, ac a’i dug ef drosodd i Mahanaim; {{angor|2:9|9}} Ac efe a’i gosododd ef yn frenhin ar Gilead, ac ar yr Assuriaid, ac ar Jezreel, ac ar Ephraim, ac ar Benjamin, ac ar holl Israel. {{angor|2:10|10}} Mab deugein-mlwydd ''oedd'' Isboseth mab Saul, pan ddechreuodd deyrnasu ar Israel, a dwy flynedd y teyrnasodd efe. Tŷ Judah yn unig oedd gyd â Dafydd. {{angor|2:11|11}} A rhifedi y dyddiau y bu Dafydd yn frenhin yn Hebron ar dŷ Judah, oedd saith mlynedd a chwe mis. {{angor|2:12|12}} ¶ Ac Abner mab Ner, a gweision Isboseth mab Saul, a aethant allan o Mahanaim i Gibeon. {{angor|2:13|13}} Joab hefyd mab Serfiah, a gweision Dafydd, a aethant allan, ac a gyfarfuant ynghyd wrth lyn Gibeon: a hwy a eisteddasant wrth y llyn, rhai o’r naill du, a’r lleill wrth y llyn o’r tu arall. {{angor|2:14|14}} Ac Abner a ddywedodd wrth Joab, Cyfoded yn awr y llangciau, a chwareuant ger ein bronnau ni. A dywedodd Joab, Cyfodant. {{angor|2:15|15}} Yna y cyfodasant, ac yr aethant drosodd dan rif, deuddeg o Benjamin, ''sef'' oddi wrth Isboseth mab Saul, a deuddeg o weision Dafydd. {{angor|2:16|16}} A phob un a ymaflodd ym mhen ei gilydd, ac ''a yrrodd'' ei gleddyf yn ystlys ei gyfaill; felly y cyd-syrthiasant hwy. Am hynny y galwyd y lle hwnnw Helcath Hassurim, yn Gibeon. {{angor|2:17|17}} A bu ryfel caled iawn y dwthwn hwnnw; a tharawyd Abner, a gwŷr Israel, o flaen gweision Dafydd. {{angor|2:18|18}} ¶ A thri mab Serfiah oedd yno, Joab, ac Abisai, ac Asahel: ac Asahel ''oedd mor'' fuan ar ei draed ag un o’r iyrchod ''sydd'' yn y maes. {{angor|2:19|19}} Ac Asahel a ddilynodd ar ol Abner; ac wrth fyned ni throdd ar y tu dehau nac ar y tu aswy, oddi ar ol Abner. {{angor|2:20|20}} Yna Abner a edrychodd o’i ol, ac a ddywedodd, Ai tydi ''yw'' Asahel? A dywedodd yntau, ''Ië'', myfi. {{angor|2:21|21}} A dywedodd Abner wrtho ef, Tro ar dy law ddehau, neu ar dy law aswy, a dal i ti un o’r llangciau, a chymmer i ti ei arfau ef.<noinclude><references/></noinclude> 9hl3x65r2feoa67awgp7gun4o4fxqkm 104 3577 171999 171903 2026-11-02T09:25:55Z Tylopous 3717 /* Wedi'i brawfddarllen */ 171999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Tylopous" /></noinclude>Ond ni fynnai Asahel droi oddi ar ei ol ef. {{angor|2:22|22}} Ac Abner a ddywedodd eilwaith wrth Asahel, Cilia oddi ar fy ol i: paham y tarawaf di i lawr? canys pa fodd y codwn fy ngolwg ar Joab dy frawd di ''wedi hynny?'' {{angor|2:23|23}} Ond efe a wrthododd ymadaw. Am hynny Abner a’i tarawodd ef â bôn y waywffon dan y bummed ''ais'', a’r waywffon a aeth allan o’r tu cefn iddo; ac efe a syrthiodd yno, ac a fu farw yn ei le: a phawb a’r oedd yn dyfod i’r lle y syrthiasai Asahel ynddo, ac y buasai farw, a safasant. {{angor|2:24|24}} Joab hefyd ac Abisai a erlidiasant ar ol Abner: pan fachludodd yr haul, yna y daethant hyd fryn Ammah, yr hwn ''sydd'' gyferbyn â Gïah, tu ag anialwch Gibeon. {{angor|2:25|25}} ¶ A meibion Benjamin a ymgasglasant ar ol Abner, ac a aethant yn un fintai, ac a safasant ar ben bryn. {{angor|2:26|26}} Yna Abner a alwodd ar Joab, ac a ddywedodd, Ai byth y difa y cleddyf? oni wyddost ti y bydd chwerwder yn y diwedd? hyd ba bryd gan hynny y byddi heb ddywedyd wrth y bobl am ddychwelyd oddi ar ol eu brodyr? {{angor|2:27|27}} A dywedodd Joab, ''Fel mai'' byw {{sc|Duw}}, oni buasai ''yr hyn'' a ddywedaist, dïau yna y bore yr aethai y bobl i fynu, bob un oddi ar ol ei frawd. {{angor|2:28|28}} Felly Joab a utganodd mewn udgorn; a’r holl bobl a safasant, ac nid erlidiasant mwyach ar ol Israel, ac ni chwanegasant ymladd mwyach. {{angor|2:29|29}} Ac Abner a’i wŷr a aethant trwy y gwastadedd ar hyd y nos honno, ac a aethant dros yr Iorddonen, ac a aethant trwy holl Bithron, a daethant i Mahanaim. {{angor|2:30|30}} A Joab a ddychwelodd oddi ar ol Abner: ac wedi iddo gasglu yr holl bobl ynghyd, yr oedd yn eisieu o weision Dafydd bedwar gwr ar bymtheg, ac Asahel. {{angor|2:31|31}} A gweision Dafydd a darawsent o Benjamin, ac o wŷr Abner, dri chant a thri ugain gwr, ''fel'' y buant feirw. {{angor|2:32|32}} ¶ A hwy a gymmerasant Asahel, ac a’i claddasant ef ym meddrod ei dad, yr hwn ''oedd'' yn Bethlehem. A Joab a’i wŷr a gerddasant ar hyd y nos, ac yn Hebron y goleuodd arnynt. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Dafydd yn myned yn gryfach tra y parhaodd y rhyfel.'' 2 ''Geni chwe mab iddo ef yn Hebron.'' 6 ''Abner yn anfoddlawn i Isboseth,'' 12 ''yn cilio at Dafydd.'' 13 ''Dafydd yn ei dderbyn ef, dan ammod iddo ef ddwyn iddo ei wraig Michal.'' 17 ''Abner, wedi ymddiddan â’r Israeliaid, yn cael gwledd gan Dafydd, a’i ollwng ymaith.'' 22 ''Joab yn dychwelyd o’r rhyfel, yn anfoddlawn i Dafydd, ac yn lladd Abner.'' 28 ''Dafydd yn melldithio Joab,'' 31 ''ac yn galaru am Abner.''}} {{angor|3:1}} {{uc|A bu}} ryfel hir rhwng tŷ Saul a thŷ Dafydd: a Dafydd oedd yn myned gryfach gryfach, ond tŷ Saul oedd yn myned wannach wannach. {{angor|3:2|2}} A meibion a anwyd i Dafydd yn Hebron: a’i gyntaf-anedig ef oedd Amnon, o Ahinoam y Jezreeles; {{angor|3:3|3}} A’i ail ''fab oedd'' Chileab, o Abigail gwraig Nabal y Carmeliad; a’r trydydd, Absalom, mab Maachah ferch Talmai brenhin Gesur; {{angor|3:4|4}} A’r pedwerydd, Adonïah, mab Haggith; a’r pummed, Sephatïah, mab Abital: {{angor|3:5|5}} A’r chweched, Ithream, o Eglah gwraig Dafydd. Y rhai hyn a anwyd i Dafydd yn Hebron. {{angor|3:6|6}} ¶ A thra yr ydoedd rhyfel rhwng tŷ Saul a thŷ Dafydd, yr oedd Abner yn ymegnïo dros dŷ Saul. {{angor|3:7|7}} Ond i Saul ''y buasai'' ordderch-wraig a’i henw Rispah, merch Aiah: ac ''Isboseth'' a ddywedodd wrth Abner, Paham yr aethost i mewn at ordderch-wraig fy nhad? {{angor|3:8|8}} Yna y digiodd Abner yn ddirfawr o herwydd geiriau Isboseth, ac a ddywedodd, Ai pen ci ''ydwyf'' fi, yr hwn ydwyf heddyw yn erbyn Judah yn gwneuthur trugaredd â thŷ Saul dy dad di, â’i frodyr, ac â’i gyfeillion, a heb dy roddi di yn llaw Dafydd, pan osodaist i’m herbyn fai ''am'' y wraig hon heddyw? {{angor|3:9|9}} Fel hyn y gwnelo {{sc|Duw}} i Abner, ac fel hyn y chwanego iddo, onid megis y tyngodd yr {{sc|Arglwydd}} wrth Dafydd, felly y gwnaf iddo ef; {{angor|3:10|10}} Gan droi y frenhiniaeth oddi wrth dŷ Saul, a dyrchafu gorseddfaingc Dafydd ar Israel, ac ar Judah, o Dan hyd Beer-seba. {{angor|3:11|11}} Ac ni feiddiodd efe mwyach atteb gair i Abner, rhag ei ofn ef. {{angor|3:12|12}} ¶ Ac Abner a anfonodd genhadau at Dafydd drosto ei hun, gan ddywedyd, Eiddo pwy ''yw'' y wlad? ''a'' chan ddywedyd, Gwna gynghrair â mi; ac wele, fy llaw i ''fydd'' gyd â thi, i droi attat ti holl Israel. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 9qxgx23wp5px54sgfwtflx08h1qwh45 104 3583 171974 171697 2026-11-01T20:48:25Z Tylopous 3717 {{sc}}, ¶ 171974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|7:29|29}} Yn awr gan hynny rhynged bodd i ti fendigo tŷ dy was, i fod ger dy fron di yn dragywydd: canys ti, O Arglwydd {{sc|Dduw}}, a leferaist, ac â’th fendith di y bendithier tŷ dy was yn dragywydd. {{angor|Pennod_8}}{{c|{{uc|Pennod VIII}}.}} {{bach|1 ''Dafydd yn darostwng y Philistiaid a1 ''.''r Moabiaid.'' 3 ''Yn taro Hadadezer a1 ''.''r Syriaid.'' 10 ''Toi yn anfon Joram âg anrhegion i1 ''.''w fendithio ef.'' 11 ''Dafydd yn cyssegru yr anrhegion a1 ''.''r yspail i Dduw:'' 14 ''yn gosod pennaethiaid yn Edom.'' 16 ''Swyddogion Dafydd.''}} {{angor|8:1}} {{uc|Ac}} wedi hyn trawodd Dafydd y Philist-—A iaid, ac a’u darostyngodd hwynt: a Dafydd a ddug ymaith Metheg-amma o law y Philistiaid. {{angor|8:2|2}} Ac efe a drawodd Moab, ac a’u tnesurodd hwynt a llinyn, gan eu cwympo hwynt i lawr: ac efe a fcsurodd â dau linyn, i ladd; ac a llinyn llawn, i gadw yn fyw. Ac felly y Moabiaid fuant i Da¬fydd yn weision, yn dwyn treth. {{angor|8:3|3}} ¶ Trawodd Dafydd hefyd Hadad-eser mab Rehob, brenin Soba, pan oedd efe yn myned i ennill ei derfynau wrth afon Ewffrates. {{angor|8:4|4}} A Dafydd a enillodd oddi arno ef fil o gerbydau, a saith gant o farchogion, ac ugain mil o wŷr traed: a thorrodd Da¬fydd linynnau gar meirch pob cerbyd, ac efe a adawodd ohonynt gan cerbyd. {{angor|8:5|5}} A phan ddaeth y Syriad o Damascus, i gynorthwyo Hadadeser brenin Soba, Dafydd a laddodd o’r Syriaid ddwy fil ar hugain o wŷr. {{angor|8:6|6}} A Dafydd a osododd swyddogion yn Syria Damascus; a’r Syriaid a fuant weision i Dafydd, yn dwyn treth. A’r {{sc|Arglwydd}} a gadwodd Dafydd ym mha le bynnag yr aeth efe. {{angor|8:7|7}} Dafydd hefyd a gymerth y tarianau aur oedd gan weision Hadadeser, ac a’u dug hwynt i Jerwsalem. {{angor|8:8|8}} O Beta hefyd, ac o Berothai, dinasoedd Hadadeser, y dug y brenin Dafydd lawer iawn o bres. {{angor|8:9|9}} ¶ Pan glybu Toi brenin Hamath, daro o Dafydd holl lu Hadadeser; {{angor|8:10|10}} Yna Toi a anfonodd Joram ei fab at y brenin Dafydd, i gyfarch gwell iddo ac i’w fendithio, am iddo ymladd yn erbyn Hadadeser, a’i faeddu ef; (canys gŵr rhyfelgar oedd Hadadeser yn erbyn Toi:) a llestri arian, a llestri aur, a llestri pres ganddo: {{angor|8:11|11}} Y rhai hefyd a gysegrodd y brenin Dafydd i’r {{sc|Arglwydd}}, gyda’r arian a’r aur a gysegrasai efe o’r holl genhedloedd a oresgynasai efe; {{angor|8:12|12}} Oddi ar Syria, ac oddi ar Moab, ac oddi ar feibion Ammon, ac oddi ar y Philistiaid, ac oddi ar Amalec, ac o anrhaith Hadadeser mab Rehob, brenin Soba. {{angor|8:13|13}} A Dafydd a enillodd iddo enw, pan ddychwelodd efe o ladd y Syriaid, yn nyffryn yr halen, sef tair mil ar bymtheg. {{angor|8:14|14}} ¶ Ac efe a osododd benaethiaid ar Edom; ar holl Edom y gosododd efe benaethiaid, a bu holl Edom yn weision i Dafydd. A’r {{sc|Arglwydd}} a gadwodd Dafydd, i ba le bynnag yr aeth etc. {{angor|8:15|15}} A theyrnasodd Dafydd ar holl Israel; ac yr oedd Dafydd yn gwneuthur barn a chyfiawnder i’w hull bobl. {{angor|8:16|16}} A Joab mab Serfia oedd ben ar y llu; a Jehosaffat mab Ahilud yn gofiadur; {{angor|8:17|17}} A Sadoc mab Ahitub, ac Ahimelech mab Abiathar, oedd offeiriaid; a Seraia yn ysgrifennydd: {{angor|8:18|18}} Benaia hefyd mab Jehoiada oedd ar y Cerethiaid a’r Peiethiaid; a meibion Dafydd oedd dywysogion. {{angor|Pennod_9}}{{c|{{uc|Pennod IX}}.}} {{bach|1 ''Dafydd, trwy law Siba, yn danfon am Mephi-boseth;'' 7 ''ac, er mwyn Jonathan, yn ei dderbyn ef i’w fwrdd, ac yn edfryd iddo gwbl ag oedd eiddo Saul;'' 9 ''ac yn gwneuthur Siba yn oruchwyliwr iddo ef.''}} {{angor|9:1}} {{uc|A Dafydd}} a ddywedodd, A oes eto un wedi ei adael o dŷ Saul, fel y gwnelwyf drugaredd ag ef, er mwyn Jonathan? {{angor|9:2|2}} Ac yr oedd gwas o dŷ Saul a’i enw Siba. A hwy a’i galwasant ef at Dafydd. A’r brenin a ddywedodd wrtho ef, Ai tydi yw Siba? A dywedodd yntau, Dy was yw efe. {{angor|9:3|3}} A dywedodd y brenin, A oes neb eto o dŷ Saul, fel y gwnelwyf drugaredd Duw ag ef? A dywedodd Siba wrth y brenin, Y mae eto fab i Jonathan, yn gloff o’i draed. {{angor|9:4|4}} A dywedodd y brenin wrtho. Pa te y mae efe? A Siba a ddywedodd wrth y brenin, Wele ef yn nhŷ Machir, mab Arnmiel, yn Lo-debar. {{angor|9:5|5}} ¶ Yna y brenin Dafydd a anfonodd, ac a’i cyrchodd ef o dy Machir, mab Ammi’el, o Lo-debar. {{angor|9:6|6}} A phan ddaeth Meffiboseth mab Jonathan, mab Saul, at Da-<noinclude><references/></noinclude> hkt1jssuo8704f87qt8cpi6pji8xla8 104 3584 171998 171698 2026-11-02T08:28:17Z Tylopous 3717 {{sc}}, ¶ 171998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>fydd, efe a syrthiodd ar ei wyneb, ac a ymgrymodd. A Dafydd a ddywedodd, Meffiboseth. Dywedodd yntau, Wele dy was. {{angor|9:7|7}} ¶ A Dafydd a ddywedodd wrtho ef, Nac ofna: canys gan wneuthur y gwnaf drugaredd a thi, er mwyn Jonathan dy dad, a mi a roddaf yn ei ôl i ti holl dir Saul dy dad; a thi a fwytei fara ar fy mwrdd i yn wastadol. {{angor|9:8|8}} Ac efe a ymgrymodd, ac a ddywedodd, Beth ydyw dy was di, pan edrychit as gi marw o’m bath i? {{angor|9:9|9}} ¶ Yna y brenin a alwodd ar Siba gwas Saul, ac a ddywedodd wrtho, Yr hyn oll oedd eiddo Saul, ac eiddo ei holl d ef, a roddais i fab dy feistr di. {{angor|9:10|10}} A thi a erddi y tir iddo ef, ‘ti, a’th feibion, a’th weision, ac a’u dygi i mewn, fel y byddo bara i fab dy feistr di, ac y bwytao efe: a Meffiboseth, mab dy feistr di, a fwyty yn wastadol fara ar fy mwrdd i. Ac i Siba yr oedd pymtheg o feibion, ac ugain o weision. {{angor|9:11|11}} Yna y dywedodd Siba wrth y brenin, Yn ôl yr hyn oll a orchmynnodd fy arglwydd y brenin i’w was, felly y gwna dy was. Yna y dywedodd Dafydd, Meffiboseth a fwyty ar fy mwrdd i, fel un o feibion y brenin. {{angor|9:12|12}} Ac i Meffiboseth yr oedd mab bychan, a’i enw oedd Micha. A phawb a’r a oedd yn cyfanheddu ty Siba oedd weision i Meffiboseth. {{angor|9:13|13}} A Meffiboseth a drigodd yn Jerw¬salem: canys ar fwrdd y brenin yr oedd efe yn bwyta yn wastadol: ac yr oedd efe yn gloff o’l ddeudroed. {{angor|Pennod_10}}{{c|{{uc|Pennod X}}.}} {{bach|1 ''Y dirmyg a wnaed â’r cenhadon a anfonasai Dafydd i gysuro Hanun mab Nahas.'' 6 ''Joab ac Abisai yn gorchfygu yr Ammoniaid, er bod y Syriaid yn eu cynnorthwyo.'' 15 ''Sobach yn ail-gasglu y Syriaid, a Dafydd yn ei ladd ef yn Helam.''}} {{angor|10:1}} {{uc|Ac}} ar ôl hyn y bu i frenin meibion Ammon farw, a Hanun ei fab a deyrnasodd yn ei le ef. {{angor|10:2|2}} Yna y dywedodd Dafydd, Mi a wnaf garedigrwydd a Hanun mab Nahas, megis y gwnaeth ei dad ef garedigrwydd a mi. A Dafydd a anfonodd gyda’i weision i’w gysuro ef am ei dad. A gweision Dafydd a ddaethant i wlad meibion Ammon. {{angor|10:3|3}} A thywysogion meibion Ammon a ddywedasant wrth Hanun eu haiglwydd., Wyt ti yn tybied mai anrhydeddu dy dad di y mae Dafydd, oherwydd iddo ddanfon cysurwyr atat ti? onid er mwyq chwilio’r ddinas, a’i throedio, a’i difetha, yr anfonodd Dafydd ei weision atat ti? {{angor|10:4|4}} Yna Hanun a gymerth weision Da¬fydd, ac a eilliodd hanner eu barfau hwynt, ac a dorrodd eu dillad hwynt yn eu hanner, hyd eu cluniau, ac a’u go-llyngodd hwynt ymaith. {{angor|10:5|5}} Pan fynegwyd hyn i Dafydd, efe a anfonodd i’w cyfarfod hwynt; canys y gwŷr oedd wedi cywilyddio yn fawr. A dywedodd y brenin, Arhoswch yn Jericho hyd oni thyfo eich barfau chwi, ac yna dychwelwch. {{angor|10:6|6}} ¶ A meibion Ammon a welsant eu bod yn ffiaidd gan Dafydd; a meibion Ammon a anfonasant ac a gyflogasant y Syriaid o Bethrehob, a’r Syriaid o Soba, ugain mil o wŷr traed, a chan frenin Maacha fil o wŷr, ac o Istob ddeuddeng mil o wŷr. {{angor|10:7|7}} A phan glybu Dafydd, efe a anfonodd Joab, a holl lu y cedyrn. {{angor|10:8|8}} A meibion Ammon a ddaethant, ac a luniaethasant ryfel wrth ddrws y porth: a’r Syriaid o Soba, a Rehob, ac o Istob, a Maacha, oedd o’r neilitu yn y maes. {{angor|10:9|9}} Pan ganfu Joab fod wyneb y rhyfel yn ei erbyn ef ymlaen ac yn ôl, efe. a etholodd o holl etholedigion Israel, ac a ymfyddinodd yn erbyn y Syriaid. {{angor|10:10|10}} A gweddill y bobl a roddes efe dan law Abisai ei frawd, i’w byddino yn erbyn meibion Ammon. {{angor|10:11|11}} Ac efe a ddywedodd, Os trech fydd y Syriaid na mi, yna bydd di i mi yn gynhorthwy; ond os meibion Ammon fyddant drech na thi, yna y deuaf i’th gynorthwyo dithau. {{angor|10:12|12}} Bydd bybyr, ac ymwrolwn dros ein pobl, a thros ddinasoedd ein Duw: a gwnaed yr {{sc|Arglwydd}} yr hyn fyddo da yn ei olwg ef. {{angor|10:13|13}} A nesaodd Joab, a’r bobl oedd gydag ef, yn erbyn y Syriaid i’r rhyfel; a hwy a ffoesant o’i flaen ef. {{angor|10:14|14}} A phan welodd meibion Ammon ffoi o’r Syriaid, hwythau a ffoesant o flaen Abisai, ac a aethant i’r ddinas. A dych welodd Joab oddi wrth feibion Ammon, ac a ddaeth i Jerwsalem. {{angor|10:15|15}} ¶ A phan welodd y Syriaid eu lladd o flaen Israel, hwy a ymgynullasant ynghyd. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> n28ummkm5y0p4mpcs2cgfbilan0vptn 104 3621 171973 171416 2026-11-01T20:46:30Z Tylopous 3717 angorau 171973 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_10}}{{c|{{uc|Pennod X}}.}} {{bach|1 ''Brenhines Seba yn rhyfedd ganddi ddoethineb Solomon.'' 14 ''Swm ei aur ef:'' 16 ''ei dariannau:'' 18 ''ei orsedd-faingc ifori:'' 21 ''ei lestri:'' 24 ''ei anrhegion:'' 26 ''ei gerbydau a’i farchogion:'' 28 ''ei derynged.''}} {{angor|10:1}} {{uc|A phan}} glybu brenhines Seba glod Solomon am enw yr ARGLWYDD, hi- — oolomon am enw yr -— ., w, m a ddaeth i’w brofi ef a chwestiynau caled. {{angor|10:2|2}} A hi a ddaeth i Jerwsalem a llu mawr iawn, a chamelod yn dwyn aroglau, ac aur lawer iawn, a meini gwerthfawr. A hi a ddaeth at Solomon, ac a lefarodd wrtho ef yr hyn oll oedd yn ei chalon. {{angor|10:3|3}} A Solomon a fynegodd iddi hi ei holl ofynion: nid oedd dim yn guddiedig rhag y brenin, a’r na fynegodd efe iddi hi. {{angor|10:4|4}} A phan welodd brenhines Seba holl ddoethineb Solomon, a’r tŷ a adeiladasai efe, {{angor|10:5|5}} A bwyd ei fwrdd, ac eisteddiad ei Tyeision, a threfn ei weinidogion, a’u dillad hwynt, a’i drulliadau ef, a’i esgynfa ar hyd yr hon yr ai efe i fyny i dŷ yr AR¬GLWYDD; nid oedd mwyach ysbryd ynddi. {{angor|10:6|6}} A hi a ddywedodd wrth y brenin, Gwir yw y gair a glywais yn fy ngwlad am dy ymadroddion di, ac am dy ddoethineb. {{angor|10:7|7}} Eto ni chredais y geiriau, nes i mi ddyfod, ac i’m llygaid weled: ac wele, ni fynegasid i mi yr hanner: mwy yw dy ddoethineb a’th ddaioni na’r clod a glyw¬ais i. {{angor|10:8|8}} Gwyn fyd dy wŷr di, gwyn fyd dy weision hyn, y rhai sydd yn sefyll yn wastadol ger dy fron di, yn clywed dy ddoethineb. {{angor|10:9|9}} Bendigedig fyddo yr ARGLWYDD dy DDUW, yr hwn a’th hoffodd di, i’th roddi ar deyrngadair Israel: oherwydd cariad yr ARGLWYDD tuag at Israel yn dragywydd, y gosododd efe di yn frenin, i wneuthur barn a chyfiawnder. {{angor|10:10|10}} A hi a roddes i’r brenin chwech ugain talent o aur, a pheraroglau lawer iawn, a meini gwerthfawr. Ni ddaeth y fath beraroglau mwyach, cyn amied a’r rhai a roddodd brenhines Seba i’r brenin Solomon. {{angor|10:11|11}} A llongau Hiram hefyd, y rhai a gludent aur o Offir, a ddygasant o Offir lawer iawn o goed almugim, ac o feini gwerthfawr. {{angor|10:12|12}} A’r brenin a wnaeth o’r coed almug¬im anelau i dŷ yr ARGLWYDD, ac i dŷ y brenin, a thelynau a saltringau i gant-orion. Ni ddaeth y fath goed almugim, ac ni welwyd hyd y dydd hwn. {{angor|10:13|13}} A’r brenin Solomon a roddes i frenhines Seba ei holl ddymuniad, yr hyn a ofynnodd hi, heblaw yr hyn a roddodd Solomon iddi hi o’i frenhinol haelioni. Felly hi a ddychwelodd, ac a aeth i’w gwlad, hi a’i gweision. {{angor|10:14|14}} A phwys yr aur a ddeuai i Solo¬mon bob blwyddyn, oedd chwe chant a thrigain a chwech o dalentau aur; {{angor|10:15|15}} Heblaw yr hyn a gai efe gan y march-nadwyr, ac o farsiandiaeth y llysieuwyr, a chan holl frenhinoedd Arabia, a thywys¬ogion y wlad. {{angor|10:16|16}} A’r brenin Solomon a wnaeth ddau gant o darianau aur dilin; cnwe chan sicl o aur a roddodd efe ym mhob tarian: {{angor|10:17|17}} A thri chant o fwcledi o aur dilin; tair punt o aur a roddes efe ym mhob bwcled. A’r brenin a’u rhoddes hwynt yn nhŷ coedwig Libanus. {{angor|10:18|18}} A’r brenin a wnaeth orseddfainc fawr o ifori, ac a’i gwisgodd hi ag aur o’r gorau. ‘ {{angor|10:19|19}} Chwech o risiau oedd i’r orsedd¬fainc; a phen crwn oedd i’r orseddfainc o’r tu ôl iddi, a chanllawiau o bob tu i’r eisteddle, a dau lew yn sefyll yn ymyl y canllawiau. {{angor|10:20|20}} A deuddeg o lewod oedd yn sefyll yno ar y chwe gris o’r ddeutu. Ni wnaethpwyd y fath yn un deyrnas. {{angor|10:21|21}} A holl lestri yfed y brenin Solo¬mon oedd o aur; a holl lestri tŷ coedwig Libanus oedd aur pur: nid oedd arian ynddynt. Ni roddid dim bri arno yn nyddiau Solomon. {{angor|10:22|22}} Oherwydd llongau Tarsis oedd gan y brenin ar y môr, gyda llongau Hiram. Unwaith yn y tair blynedd y deuai llong¬au Tarsis, yn dwyn aur, ac arian, ac ifori, ac epaod, a pheunod. {{angor|10:23|23}} A’r brenin Solomon a ragorodd ar holl frenhinoedd y ddaear, mewn cyfoeth a doethineb. {{angor|10:24|24}} I A’r holl fyd oedd yn ceisio gweled wyneb Solomon, i glywed ei ddoethineb ef, a roddasai Duw yn ei galon ef. {{angor|10:25|25}} A hwy a ddygasant bob un ei anrheg, llestri arian, a llestri aur, a gwisgoedd, ac arfau, a phêr-aroglau,<noinclude><references/></noinclude> g12gztvvjwqy962l35e975pnuv4ccf7 104 3622 171997 171417 2026-11-02T08:26:43Z Tylopous 3717 angorau 171997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>meirch, a mulod, dogn bob blwyddyn. {{angor|10:26|26}} A Solomon a gasglodd gerbydau a marchogion: ac yr oedd ganddo fil a phedwar cant o gerbydau, a deuddeng mil o farchogion; y rhai a osododd efe yn ninasoedd y cerbydau, a chyda’r brenin yn Jerwsalem. {{angor|10:27|27}} A’r brenin a wnaeth yr arian yn Jerwsalem fel cerrig, a’r cedrwydd a wnaeth efe fel sycamorwydd yn y doldir, o amldra. {{angor|10:28|28}} A meirch a ddygid i Solomon o’r Aifft, ac edafedd llin: marchnadyddion y brenin a gymerent yr edafedd llin dan bris. {{angor|10:29|29}} A cherbyd a ddeuai i fyny ac a ai allan o’r Aifft am chwe chan sicl o arian, a march am gant a deg a deugain: ac fel hyn i holl frenhinoedd yr Hethiaid, ac i frenhinoedd Syria, y dygent hwy feirch trwy eu llaw hwynt. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod XI}}.}} {{bach|1 ''Gwragedd a gordderchadon Solomon.'' 4 ''Y rhai hynny yn ei henaint yn ei dynnu ef i gau-dduwiaeth.'' 9 ''Duw yn ei fygwth ef.'' 14 ''Gwrthwynebwyr Solomon oedd, Hadad, a aeth i’r Aipht;'' 23 ''Rezon, a deyrnasodd yn Damascus;'' 26 ''a Jeroboam, i’r hwn y prophwydodd Ahïah.'' 41 ''Gweithredoedd, a theyrnasiad, a marwolaeth Solomon.'' 43 ''Rehoboam yn teyrnasu ar ei ol ef.''}} {{angor|11:1}} {{uc|Ond}} y brenin Solomon a garodd lawer o wragedd dieithr, heblaw merch Pharo, Moabesau, Ammonesau, Edomesau, Sidonesau, a Hethesau; {{angor|11:2|2}} O’r cenhedloedd am y rhai y dyweA". asai yr ARGLWYDB wrth feibion Israel, Nac ewch i mewn atynt hwy, ac na ddeuant hwythau i mewn atoch chwi: diau y troant eich calonnau chwi ar ôl eu duw-iau hwynt. Wrthynt hwy y glynodd Solomon mewn cariad. {{angor|11:3|3}} Ac yr oedd ganddo ef saith gant o wragedd, yn freninesau; a thri chant o ordderchwragedd: a’i wragedd a droesant ei galon ef. {{angor|11:4|4}} A phan heneiddiodd Solomon, ei wragedd a droesant ei galon ef ar ôl duw-iau dieithr: ac nid oedd ei galon ef berffaith gyda’r ARGLWYDD ei DDUW, fel y buasai calon Dafydd ei dad ef. {{angor|11:5|5}} Canys Solomon a aeth ar ôl Astoreth duwies y Sidoniaid, ac ar ôl Milcom (Beidd-dra yr Ammoniaid. {{angor|11:6|6}} A Solomon a wnaeth yr hyn oedd ddrwg yng ngolwg yr ARGLWYDD; ac ni chyflawnodd fyned ar ôl yr ARGLWYDD, fel Dafydd ei dad. {{angor|11:7|7}} Yna Solomon a adeiladodd uchelfa i Cemos, ffieidd-dra Moab, yn y bryn sydd ar gyfer Jerwsalem; ac i Moloch, ffieiddira meibion Ammon. {{angor|11:8|8}} Ac felly y gwnaeth efe i’w holl wragedd dieithr, y rhai a arogl-darthasant ac a aberthasant i’w duwiau. {{angor|11:9|9}} A’r ARGLWYDD a ddigiodd wrth Solomon, oherwydd troi ei galon ef oddi wrth ARGLWYDD DDUW Israel, yr hwn a ymddangosasai iddo ef ddwy waith, {{angor|11:10|10}} Ac a orchmynasai iddo am y peth hyn, nad elai efe ar ôl duwiau dieithr: ond ni chadwodd efe yr hyn a orchmyn¬asai yr ARGLWYDD. {{angor|11:11|11}} Am hynny y dywedodd yr AR¬GLWYDD wrth Solomon, Oherwydd bod hyn ynot ti, ac na chedwaist fy nghyf-amod â’m deddfau a orchmynnais i ti, gan rwygo y rhwygaf y frenhiniaeth oddi wrthyt ti, ac a’i rhoddaf hi i’th was di. {{angor|11:12|12}} Eto yn dy ddyddiau di ni wnaf hyn, er mwyn Dafydd dy dad: o law dy fab di y rhwygaf hi. {{angor|11:13|13}} Ond ni rwygaf yr holl frenhiniaeth; un llwyth a roddaf i’th fab di, er mwyn Dafydd fy ngwas, ac er mwyn Jerwsalera yr hon a etholais. {{angor|11:14|14}} A’r ARGLWYDD a gyfododd wrthwynebwr i Solomon, Hadad yr Edomiad: o had y brenin yn Edom yr oedd efe. {{angor|11:15|15}} Canys pan oedd Dafydd yn Edom, a Joab tywysog y filwriaeth yn myned i fyny i gladdu’r lladdedigion, wedi iddo daro pob gwryw yn Edom; {{angor|11:16|16}} (Canys chwe mis yr arhosodd Joab yno a holl Israel, nes difetha pob gwryw yn Edom:) {{angor|11:17|17}} Yr Hadad hwnnw a ffodd, a gwŷr Edom o weision ei dad gydag ef, i fyned i’r Aifft; a Hadad yn fachgen bychan eto. {{angor|11:18|18}} A hwy a gyfodasant o Midian, ac a ddaethant i Paran: ac a gymerasant wŷr gyda hwynt o Paran, ac a ddaethant i’r Aifft, at Pharo brenin yr Aifft; ac efe a r&ddes iddo ef dŷ, ac a ddywedodd am roddi bwyd iddo, ac a roddodd dir iddo. {{angor|11:19|19}} A Hadad a gafodd ffafr fawr yng ngolwg Pharo, ac efe a roddes iddo ef yn raig chwaer ei wraig ei hun, chwaer Tahpenes y frenhines. {{angor|11:20|20}} A chwaer Tahpenes a ymddug<noinclude><references/></noinclude> 3jpi6u9600pg7d0fvov2t1emr994lep 104 4188 171936 7753 2026-11-01T15:52:23Z Tylopous 3717 penodau 171936 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º12 A chwithau a wnaethoch yn waeth na’ch tadau, canys wele chwi yn rhodio bob un yn ôl cyndynrwydd ei galon ddrwg, heb wrando arnaf; º13 Am hynny mi a’ch taflaf chwi o’r tir hwn, i wlad nid adwaenoch chwi na’ch tadau; ac yno y gwasanaethwch dduwiau dieithr ddydd a nos, lle ni ddangosaf i chwi ifafr. º14 Gan hynny wele y dyddiau yn dyfod, medd yr ARGLWYDD, pryd na ddywedir mwyach, Byw yw yr ARGLWYDD, yr hwn a ddug feibion Israel i fyny o dir yr Aifft: º15 Eithr, Byw yw yr ARGLWYDD, yr hwn a ddug i fyny feibion Israel o dir y gogledd, ac o’r holl diroedd lle y gyrasai efe hwynt: a mi a’u dygaf hwynt drachefn i’w gwlad a roddais i’w tadau. º16 Wele fi yn anfon am bysgodwyr lawer, medd yr ARGLWYDD, a hwy a’u pysgotant hwy; ac wedi hynny mi a anfonaf am helwyr lawer, a hwy a’u heliant hwynt oddi ar bob mynydd, ac, oddi ar bob bryn, ac o ogofeydd y creigiau. º17 Canys y mae fy ngolwg ar eu hôl} ffyrdd hwynt: nid ydynt guddiedig o’m gŵydd i, ac nid yw eu hanwiredd hwynt guddiedig oddi ar gyfer fy llygaid. º18 Ac yn gyntaf myfi a dalaf yn ddwbl am eu hanwiredd a’u pechod hwynt; am iddynt halogi fy nhir a’u ffiaidd gelanedd, ie, a’u ffieidd-dra y llanwasant fy eti-feddiaeth. º19 O ARGLWYDD, fy nerth a’m cadernid, a’m noddfa yn nydd blinder; atat ti y daw y Cenhedloedd o eithafoedd y ddaear, ac a ddywedant, Diau mai celwydd a ddarfu i’n tadau ni ei etifeddu, oferedd, a phethau heb les ynddynt. º20 A wna dyn dduwiau iddo ei hun, a hwythau heb fod yn dduwiau? º21 Am hynny wele, mi a wnaf iddynt wybod y waith hon, dangosaf iddynt fy llaw a’m grym: a chant wybod mai yr ARGLWYDD yw fy enw. {{angor|Pennod_17}}{{c|{{uc|Pennod XVII}}.}} {{bach|1 ''Caethiwed Judah am eu pechod.'' 5 ''Melldithio ymddiried mewn dyn,'' 7 ''a bendithio ymddiried yn Nuw.'' 9 ''Nas gall y galon dwyllodrus dyllo Duw.'' 12 ''Iachawdwriaeth Duw.'' 15 ''Y prophwyd yn cwyno rhag y rhai oedd yn gwatwar ei brophwydoliaeth ef.'' 19 ''Ei anfon ef i adnewyddu y cyfammod, trwy sancteiddio y Sabbath.''}} {{angor|17:1}} {{uc|Pechod}} Jwda a ysgrifennwyd a phin o haearn, ag ewin o adamant y cerfiwyd ef ar lech eu calon, ac ar gyrn eich allorau; º2 Gan fod eu meibion yn cofio eu hall-orau a’u llwyni wrth y pren deiliog ar y bryniau uchel. º3 O fy mynydd yn y maes, dy olud a’th holl drysorau di a roddaf yn anrhaith, a’th uchelfeydd i bechod, trwy dy holl derfynau. º4 Ti a adewir hefyd dy hunan, heb dy etifeddiaelh a roddais i ti; a mi a wnafi ti wasanaethu dy elynion mewn tir ni,dxxxx adwaenost: canys cyneuasoch dân yn fy nig, yr hwn a lysg byth. º5 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Melltigedig fyddo y gŵr a hydero mewn dyn, ac a wnelo gnawd yn fraich iddo, a’r hwn y cilio ei galon oddi wrth yr AR¬GLWYDD. º6 Canys efe a fydd fel y grug yn y diffeithwch, ac ni wel pan ddêl daioni; eithr efe a gyfanhedda boethfannau yn yr anialwch, mewn tir hallt ac anghyf-anheddol. º7 Bendigedig yw y gŵr a ymddiriedo yn yr ARGLWYDD, ac y byddo yr AR¬GLWYDD yn hyder iddo. - 8 Canys efe a fydd megis pren wedi ei blannu wrth y dyfroedd, ac a estyn ei wraidd wrth yr afon, ac ni ŵyr oddi wrth ddyfod gwres; ei ddeilen fydd ir, ac ar flwyddyn sychder ni ofala, ac ni phaid a ffrwytho. º9 Y galon sydd fwy ei thwyll na dim, a drwg ddiobaith ydyw; pwy a’i hedwyn? º10 Myfi yr ARGLWYDD sydd yn chwilio’r galon, yn profi’r arennau, i roddi i bob un yn ôl ei ffyrdd, ac yn ôl ffrwyth ei weithredoedd. º11 Fel petris yn eistedd, ac heb ddeor, yw yr hwn a helio gyfoeth yn annheilwng: yn hanner ei ddyddiau y gedy hwynt, ac yn ei ddiwedd ynfyd fydd. º12 Gorsedd ogoneddus ddyrchafedig o’r dechreuad, yw lle ein cysegr ni. º13 O ARGLWYDD, gobaith Israel, y rhai oll a’th wrthodant a waradwyddir, ysgrif-ennir yn y ddaear y rhai a giliant oddi wrthyf, am iddynt adael yr ARGLWYDD, ffynnon y dyfroedd byw. º14 lacha fi, O ARGLWYDD, a mi a iacheir; achub fi, a mi a achubir: canys tydi yw fy moliant. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> tlkjymm7fmmsf3kno8limao2hw3wd4a 104 4189 171937 7754 2026-11-01T15:54:27Z Tylopous 3717 penodau 171937 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º15 Wele hwynt yn dywedyd wrthyf, Pa le y mae gair yr ARGLWYDD? deued bellach. º16 Ond myfi ni phrysurais rhag bod yn fugail ar dy ôl di: ac ni ddymunais y dydd blin, ti a’i gwyddost: yr oedd yr hyn a ddaeth o’m gwefusau yn uniawn ger dy fron di. º17 Na fydd yn ddychryn i mi; ti yw fy ngobaith yn nydd y drygfyd. º18 Gwaradwydder fy erlidwyr, ac na’m gwaradwydder i; brawycher hwynt, ac na’m brawycher i: dwg arnynt ddydd drwg, a dryllia hwynt a drylliad dauddyb- lyg. º19 Fel hyn y dywedodd yr AR¬GLWYDD wrthyf, Cerdda, a safym mhorth meibion y bobl, trwy yr hwn yr a brenhinoedd Jwda i mewn, a thrwy yr hwn y deuant allan, ac yn holl byrth Jerwsalem; º20 A dywed wrthynt, Gwrandewch air yr ARGLWYDD, brenhinoedd Jwda, a holl Jwda, a holl breswylwyr Jerwsalem, y rhai a ddeuwch trwy y pyrth hyn: º21 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Disgwyliwch ar eich eneidiau, ac na ddygwch faich ar y dydd Saboth, ac na ddygwch ef i mewn trwy byrth Jerw¬salem; º22 Ac na ddygwch faich allan o’ch tai ar y dydd Saboth, ac na wnewch ddim gwaith; eithr sancteiddiwch y dydd Saboth, fel y gorchmynnais i’ch tadau. º23 Ond ni wrandawsant, ac ni ogwyddasant eu dust; eithr caledasant eu gwarrau rhag gwrando, a rhag derbyn addysg. º24 Er hynny os dyfal wrandewch arnaf, medd yr ARGLWYDD, heb ddwyn baich trwy byrth y ddinas hon ar y dydd Saboth, find sancteiddio y dydd Saboth, heb wneuthur dim gwaith arno: º25 Yna y daw trwy byrth y ddinas hon, frenhinoedd a thywysogion yn eistedd ar orsedd Dafydd, yn marchogaeth mewn cerbydau, ac ar feirch, hwy a’u tywysogion, gwŷr Jwda, a phreswylwyr Jerw¬salem; a’r ddinas hon a gyfanheddir byth. º26 Ac o ddinasoedd Jwda, ac o amgylchoedd Jerwsalem, ac o wlad Benjamin, ac o’r gwastadedd, ac o’r mynydd, ac o’r deau, y daw rhai yn dwyn poethoffrymau, ac aberthau, a bwyd-offrymau, a thus, ac yn dwyn aberthau moliant i dŷ yr ARGLWYDD. º27 Ond os chwi ni wrendy arnaf, i sancteiddio y dydd Saboth, heb ddwyn baich, wrth ddyfod i byrth Jerwsalem, ar y dydd Saboth: yna mi a gyneuaf dân yn ei phyrth hi, ac efe a ysa balasau Jerw¬salem, ac nis diffoddir. {{angor|Pennod_18}}{{c|{{uc|Pennod XVIII}}.}} {{bach|1 ''Trwy arwydd o’r crochenydd, y dangosir cyflawn allu Duw i wneuthur â phob cenedl y peth a fynno.'' 11 ''Bygwth ar Judah am gilio oddi wrth Dduw.'' 18 ''Jeremïah yn gweddïo yn erbyn y rhai oedd mewn cyd-fwriad iddo.''}} {{angor|18:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia * oddi wrth yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, º2 Cyfod, a dos i waered i dŷ y crochenydd, ac yno y paraf i ti glywed fy ngeiriau. º3 Yna mi a euthum i waered i dŷ y crochenydd, ac wele ef yn gwneuthur ei waith ar droellau. º4 A’r llestr yr hwn yr oedd efe yn ei wneuthur o glai, a ddifwynwyd yn Itew y crochenydd; felly efe a’i gwnaeth ef drachefn yn llestr arali, fel y gwelodd y crochenydd yn dda ei wneuthur ef. º5 Yna y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, º6 Oni allaf fi, fel y crochenydd hwn, wneuthur i chwi, tŷ Israel? medd yr AR¬GLWYDD. Wele, megis ag y mae y clai yn llaw y crochenydd, felly yr ydych chwithau yn fy llaw i, tŷ Israel. º7 Pa bryd bynnag y dywedwyf am ddiwreiddio, a thynnu i lawr, a difetha cenedl neu ftenhiniaeth; º8 Os y genedl honno y dywedais yn ei herbyn a dry oddi wrth ei drygioni, myfi a edifarhaf am y drwg a amcenais ei wneuthur iddi. º9 A pha bryd bynnag y dywedwyf am adeiladu, ac am blannu cenedl neu frenhiniaeth; º10 Os hi a wna ddrygioni yn fy ngolwg, heb wrando ar fy llais, minnau a edifarhaf am y daioni a’r hwn y dywedais y gwnawn les iddi. º11 Yn awr gan hynny, atolwg, dywed wrth wŷr Jwda, ac wrth breswylwyr Jerwsalem, gan ddywedyd. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Wele fi yn llunio drwg i’ch erbyn, ac yn dychmygu dychymyg i’ch erbyn: dychwelwch yr awr hon bob un o’i ffordd ddrwg,<noinclude><references/></noinclude> dxl41cuvy2hmbjvmdntf2yqbsvoz744 104 4190 171938 7755 2026-11-01T15:55:35Z Tylopous 3717 penodau 171938 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>a gwnewch eich ffyrdd a’ch gweithredoedd yn dda. º12 Hwythau a ddywedasant, Nid oes obaith; ond ar ôl ein dychmygion ein hunain yr awn, a gwnawn bob un amcan ei ddrwg galon ei hun. º13 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Gofynnwch, atolwg, ymysg y cenhedloedd, pwy a glywodd y cyfryw bethau? Gwnaeth y forwyn Israel beth erchyll iawn. º14 A wrthyd dyn eira Libanus, yr hwn sydd yn dyfod o graig y macs? neu a wrthodir y dyfroedd oerion rhedegog sydd yn dyfod o le arall? º15 Oherwydd i’m pobl fy anghofio i, hwy a arogl-darthasant i wagedd, ac a wnaethant iddynt dramgwyddo yn eu ffyrdd, allan o’r hen lwybrau, i gerdded llwybrau ffordd ddisathr; º16 I wneuthur eu tir yn anghyfannedd, ac yn chwibaniad byth: pob un a elb heibio iddo a synna, ac a ysgwyd ei ben. º17 Megis a gwynt y dwyrain y chwalaf hwynt o flaen y gelyn; fy ngwegil ac nid fy wyneb a ddangosaf iddynt yn amser eu dialedd. º18 Yna y dywedasant, Deuwch, a dychmygwn ddychmygion yn erbyn Jeremeia; canys ni chyll y gyfraith gan yr offeiriad, na chyngor gan y doeth, na’r gair gan y proffwyd: deuwch, trawn ef a’r tafod, ac nac ystyriwn yr un o’i eiriau ef. º19 Ystyria di wrthyf, O ARGLWYDD, a chlyw lais y rhai sydd yn ymryson â mi. º20 A delir drwg dros dda? canys cloddiasant ffos i’m henaid: cofia i mi sefyll ger dy fron di i ddywedyd daioni drostynt, ac i droi dy ddig oddi wrthynt. º21 Am hynny dyro eu plant hwy i fyny i’r newyn, a thywallt eu gwaed hwynt trwy nerth y cleddyf; a bydded eu gwragedd heb eu plant, ac yn weddwon; lladder hefyd eu gwŷr yn feirw, a thrawer eu gwŷr ieuainc â’r cleddyf yn y rhyfel. º22 Clywer eu gwaedd o’u tai, pan ddygech fyddin arnynt yn ddisymwth; canys cloddiasant ffos i’m dal, a chuddiasant faglau i’m traed. º23 Tithau, O ARGLWYDD, a wyddost eu holl gyngor hwynt i’m herbyn i’m lladd i: na faddau eu hanwiredd, ac na ddilea eu pechodau o’th wydd; eithr byddant dramgwyddedig ger dy fron; gwna hyn iddynt yn amser dy ddigofaint. {{angor|Pennod_19}}{{c|{{uc|Pennod XIX}}.}} {{bach|1 ''Dan rith torri llestr crochenydd, y mae yn rhag-ddangos distryw yr Iuddewon am eu pechodau.''}} {{angor|19:1}} {{uc|Fel}} hyn y dywed yr ARGLWYDD; DOS, a chais ysten bridd y crochfinydd, a chymer o henuriaid y bobl ac o henuriaid yr offeiriaid, º2 A dos allan i ddyffryn mab Hinnom, yr hwn sydd wrth ddrws porth y dwyrain a chyhoedda yno y geiriau a ddywedwyf wrthyt; º3 A dywed, Brenhinoedd Jwda, a phreswylwyr Jerwsalem, clywch air yr ARGLWYDD: Fcl hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, Wele fi yn dwyn ar y lle hwn ddrwg, yr hwn pwy bynnag a’i clywo, ei glustiau a ferwinant. º4 Am iddynt fy ngwrthod i, a dieithrio y lle hwn, ac arogl-darthu ynddo i dduwiau dieithr, y rhai nid adwaenent hwy, na’u tadau, na brenhinoedd Jwda, a llenwi ohonynt y lle hwn o waed gwirioniaid; º5 Adeiladasant hefyd uchelfeydd Baal, i losgi eu meibion â thân yn boethoffrymau i Baal, yr hyn ni orchmynnais, ac ni ddywedais, ac ni feddyliodd fy nghalon: º6 Am hynny wele y dyddiau yn dyfod, medd yr AK&LWYDD, pryd na elwir y ac hwn mwyach Toffet, na Dyffryn mab Hinnom, ond Dyffryn y lladdfa. º7 A mi a wnaf yn ofer gyngor Jwda a Jerwsalem yn y lle hwn, a pharaf iddynt syrthio gan y cleddyf o flaen eu gelynion, a thrwy law y rhai a geisiant eu heinioes hwy: rhoddaf hefyd eu celaneddau hwynt yn fwyd i ehediaid y nefoedd, ac i anifeiliaid y ddaear. º8 A mi a wnaf y ddinas hon yn anghyfannedd, ac yn maidd, pob un a elo heibio iddi a synna ac a chwibana, oherwydd ei holl ddialeddau hi. º9 A mi a baraf iddynt fwyta cnawd eu meibion, a chnawd eu merched, bwytant hefyd bob un gnawd ei gyfaill, yn y gwarchae a’r cyfyngder, a’r hwn y cyfynga eu gelynion, a’r rhai sydd yn ceisio eu heinioes, arnynt. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 841x6b0jsk2l3wzrt7mh7q9ug9ulh4u 104 4191 171939 7756 2026-11-01T15:57:15Z Tylopous 3717 penodau 171939 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º10 Yna y tornxxx yr ysten yng ngŵydd y gwŷr a cl gyda thi, º11 Ac y dywedi wrthynt, Fel hyn y dywed ARGLWTOD y lluoedd; Yn y modd hwn y drylliaf y bobl hyn, a’r ddinas hon, fel y dryllia un lestr pridd, yr hwn ni ellir ei gyfannu mwyach; ac yn Toffet y cleddir hwynt, o eisiau lle i gladdu. º12 Fel hyn y gwnaf i’r lle hwn, medd yr ARGLWYDD, ac i’r rhai sydd yn trig& ynddo; a mi a wnaf y ddinas hon megis Toffet. º13 A thai Jerwsalem, a thai brenhin¬oedd Jwda, a fyddaot halogedig fel mangre Toffet: oherwydd yr holl dai y rhai yr arogl-darthasant ar eu pennau i holl lu y nefoedd, ac y tywalltasant ddioA-offrymau i dduwiau dieithr. º14 Yna y daeth Jeremeia o Toffet, lle yr anfonasai yr ARGLWYDD ef i broffwydo, ac a safodd yng nghyntedd tŷ yr AR¬GLWYDD, ac a ddywedodd wrth yr holl bobl, º15 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Wele fi yn dwyn ar y ddinas hon, ac ar ei holl drefydd, yr holl ddrygau a leferais i’w herbyn, am galedu ohonynt eu gwarrau, rhag gwrando fy ngeiriau. {{angor|Pennod_20}}{{c|{{uc|Pennod XX}}.}} {{bach|1 ''Pasur yn taro Jeremïah, ac yn cael enw newydd, a barn ofnadwy.'' 7 ''Jeremïah yn achwyn rhag dirmyg,'' 10 ''a bradwriaeth,'' 14 ''ac yn cwyno ei eni.''}} {{angor|20:1}} {{uc|Pan}} glybu Pasur mab Immer yr offeiriad, yr hwn oedd yn ben-llywodraethwr yn nhŷ yr ARGLWYDD, i Jeremeia broffwydo y geiriau hyn; º2 Yna Pasur a drawodd Jeremeia y proffwyd, ac a’i rhoddodd ef yn y carchar ‘oedd yn y porth uchaf i Benjamin, yr hwn oedd wrth dŷ yr ARGLWYDD. º3 A thrannoeth, Pasur a ddug Jeremeia allan o’r carchar. Yna Jeremeia a ddy¬wedodd wrtho ef, Ni alwbdd yr ARGLWYDD dy enw di Pasur, ond Magormissabib. º4 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Wele fi yn dy wneuthur di yn ddychryn i ti dy hun, ac i’r rhai oll a’th garant; a hwy a syrthiant ar gleddyf eu gelynion, a’th lygaid di yn gweled: rhoddaf hefyd holl Jwda yn llaw brenin Babilon, ac efe a’u caethgludd hwynt i Babilon, ac a’u lladd hwynt â’r cleddyf . º5 Rhoddaf hefyd holl olud y ddinas hon, a’i holl lafur, a phob dim a’r y sydd werth fawr ganddi, a holl drysorau brenhin¬oedd Jwda a roddaf fi yn llaw eu gelyntion, y rhai a’u hanrheithiant hwynt, ac a’u cymerant, ac a’u dygant i Babilon. º6 A thithau, Pasur, a phawb a’r sydd yn trigo yn dy dŷ, a ewch i gaethiwed; a thi a ddeui i Babilon, ac yno y byddi farw, ac yno y’th gleddir, ti, a’r rhai oll a’th garant, y rhai y proffwydaist iddynt yn gelwyddog. º7 O ARGLWYDD, ti a’m hudaist, a mi a hudwyd: cryfach oeddit na mi, a gorchfvgaist: yr ydwyf yn watwargerdd ar hydy dydd, pob un sydd yn fy ngwatwar, º8 Canys er pan leferais, mi a waeddais, trais ac anrhaith a lefais; am fod gair yr ARGLWYDD yn waradwydd ac yn watwar¬gerdd i mi beunydd. º9 Yna y dywedais, Ni soniaf amdano efi, ac ni lefaraf yn ei enw ef mwyach: ond ei air ef oedd yn fy nghalon yn llosgi fel tân, wedi ei gau o fewn fy esgyrn, a mi a flinais yn ymatal, ac ni allwn beidio. º10 Canys clywais ogaa llawer, dychryn o amgylch: Mynegwch, meddant, a ninnau a’i mynegwn: pob dyn heddychol a mi oedd yn disgwyl i mi gloffi, gan ddy* wedyd, Ysgatfydd efe a hudir, a ni a’i gorchfygwn ef, ac a ymddialwn arno. º11 Ond yr ARGLWYDD oedd gyda mi fel un cadarn ofnadwy: am hynny fy erlidwyr a dramgwyddant, ac ni orchfygant; gwaradwyddir hwynt yn ddirfawr, canys ni lwyddant: nid anghofir eu gwarth tragwyddol byth. º12 Ond tydi, ARGLWYDD y lluoedd, yr hwn wyt yn profi y cyfiawn, yn gweled yr arennau a’r galon, gad i mi weled dy ddialedd arnynt: canys i ti y datguddiais fy nghwyn., º13 Cenwch i’r ARGLWYDD, moliennwch yr ARGLWYDD: canys etc a achubodd enaid y tlawd o law y drygionus. º14 Melltigedig fyddo y dydd y’m ganwyd arno: na fendiger y dydd y’m hesgorodd fy mam. º15 Melltigedig fyddo y gŵr a fynegodd i’m tad, gan ddywedyd, Ganwyd i ti blentyn gwryw; gan ei lawenychu ef yn fawr. º16 A bydded y gŵr hwnnw fel y<noinclude><references/></noinclude> 7ws66bnm6l3q4x58k9o8n2g0dm8p1pl 104 4192 171940 7757 2026-11-01T16:00:59Z Tylopous 3717 penodau 171940 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>dinasoedd a ymchwelodd yr ARGLWYDD, ac ni bu edifar ganddo: a chaffed efe glywed gwaedd y bore, a bloedd bryd hanner dydd: º17 Am na laddodd fi wrth ddyfod o’r groth; neu na buasai fy mam yn fedd i mi, a’i chroth yn feichiog arnaf byth. º18 Paham y deuthum i allan o’r groth, i weled poen a gofid, fel y darfyddai fy nyddiau mewn gwarth? {{angor|Pennod_21}}{{c|{{uc|Pennod XXI}}.}} {{bach|1 ''Sedecïah yn anfon at Jeremïah i ymofyn pa beth a ddigwyddai o ryfel Nebuchodonosor.'' 3 ''Jeremïah yn darogan gwarchae tost, a chaethiwed gofidus:'' 8 ''y mae yn cynghori y bobl i droi at y Caldeaid;'' 11 ''ac yn edliw i dŷ y brenhin.''}} {{angor|21:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD, pan anfonedd y brenin Sedeceia ato ef Pasur mab Melcheia, a Seffaneia mab Maaseia yr offeiriad, gan ddywedyd, º2 Ymofyn, atolwg, a’r ARGLWYDD drosom ni, (canys y mae Nebuchodonosor brenin Babilon yn rhyfela yn ein herbyn ni,) i edrych a wna yr ARGLWYDD a ni yn ôl ei holl ryfeddodau, fel yr elo efe i fyny oddi wrthym ni. º3 Yna y dywedodd Jeremeia wrthynt Fel hyn y dywedwch wrth Sedeceia, º4 Fel hyn y dywed ARGLWYDD DDUW Israel, Wele fi yn troi yn eu hôl yr arfau rhyfel sydd yn eich dwylo, y rhai yr ydych yn ymladd â hwynt yn erbya. brenin Babilon, ac yn erbyn y Caldeaid, y rhai sydd yn gwarchae arnoch o’r tu allan i’r gaer, a mi a’u casglaf hwynt i ganol y ddinas hon. º5 A mi fy hun a ryfelaf i’ch erbyn â llaw estynedig, ac a braich gref, mewn. soriant, a llid, a digofaint mawr. º6 Trawaf hefyd drigolion y ddinas hem, yn ddyn, ac yn anifail: byddant feirw o haint mawr. º7 Ac wedi hynny, medd yr ARGLWYDD, y rhoddaf Sedeceia brenin Jwda, a’i weision, a’r bobl, a’r rhai a weddillir yn y ddinas hon, gan yr haint, gan y cleddyf, a chan y newyn, i law Nebuchodonosor brenin Babilon, ac i law eu gelynion, ac i law y rhai sydd yn ceisio eu heinioes: ac efe a’u tery hwynt â min y cleddyf; lu thosturia wrthynt, ac nid erbyd, ac ni chymer drugaredd. º8 Ac with y bobl hyn y dywedi. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Wele fi yn rhoddi ger eich bron ffordd einioes, a ffordd angau. º9 Yr hwn a drigo yn y ddinas hon a leddir gan y cleddyf, a chan y newyn, a chan yr haint; ond y neb a elo allan, ac a gilio at y Caldeaid, y rhai sydd yn gwarchae arnoch, a fydd byw, a’i einioes fydd yn ysglyfaeth iddo. º10 Canys mi a osodais fy wyneb yn erbyn y ddinas hon, er drwg, ac nid er * da, medd yr ARGLWYDD: yn llaw brenin Babilon y rhoddir hi, ac efe a’i llysg hi ‘a than. º11 Ac am dy brenin Jwda, dywed, Gwrandewch air yr ARGLWYDD. º12 O dŷ Dafydd, fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Bernwch uniondeb y bore, ac achubwch y gorthrymedig o law y gorthrymwr, rhag i’m llid dorri allan fel tân, a llosgi fel na allo neb ei ddiffodd, oherwydd drygioni eich gweithredoedd. º13 Wele fi yn dy erbyn, yr hon wyt yn preswylio y dyffryn, a chraig y gwastadedd, medd yr ARGLWYDD; y rhai a ddywedwch, Pwy a ddaw i waered i’n herbyn? neu, Pwy a ddaw i’n hanheddau? º14 Ond mi a ymwelaf â chwi yn ôl ffrwyth eich gweithredoedd, medd yr ARGLWYDD; a mi a gyneuaf dân yn ei choedwig, ac efe a ysa bob dim o’i hamgylch hi. {{angor|Pennod_22}}{{c|{{uc|Pennod XXII}}.}} {{bach|1 ''Y mae yn annog i edifeirwch, trwy addewidion a bygythion.'' 10 ''Barn Sàlum,'' 13 ''Jehoiacim,'' 20 ''a Chonïah.''}} {{angor|22:1}} {{uc|Fel}} hyn y dywed yr ARGLWYDD, DOS di i waered i dŷ brenin Jwda, a llefara yno y gair hwn; º2 A dywed, Gwrando air yr ARGLWYDD; frenin Jwda, yr hwn wyt yn eistedd ar frenhinfainc Dafydd, ti, a’th weision, a’th bobl y rhai sydd yn dyfod i mewn trwy y pyrth hyn: º3 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Gwnewch farn a chyfiawnder, a gwaredwch y gorthrymedig o law y gorthrym¬wr: na wnewch gam, ac na threisiwcn y dieithr, yr amddifad, na’r weddw, ai. na thywelltwch waed gwirion yn y lle hwn. º4 Canys os gan wneuthur y gwnewch y peth hyn, daw trwy byrth y ty hwn frenhinoedd yn<noinclude><references/></noinclude> mggyga0jppafbozz2jroyipat0w17is 104 4194 171941 7764 2026-11-01T16:03:09Z Tylopous 3717 penodau 171941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|Pennod_23}}{{c|{{uc|Pennod XXIII}}.}} {{bach|1 ''Y mae yn prophwydo yr adferir y praidd gwasgaredig:'' 5 ''yn dangos y teyrnasa Crist, ac y gwared efe hwy.'' 9 ''Yn erbyn gau-brophwydi,'' 33 ''a gwatwarwyr y gwir brophwydi.''}} {{angor|23:1}} {{uc|Gwae}} y bugeiliaid sydd yn difetha ac yn gwasgaru defaid fy mhorfa! medd yr ARGLWYDD. º2 Am hynny fel hyn y dywed AR¬GLWYDD DDUW Israel yn erbyn y bugeil¬iaid sydd yn bugeilio fy mhobl; Chwi a wasgarasoch fy nefaid, ac a’u hymlidiasoch, ac nid ymwelsoch â hwynt: wele fi yn ymweled â chwi, am ddrygioni eich gweithredoedd, medd yr ARGLWYDD. º3 A mi a gasglaf weddill fy nefaid o’r holl wiedydd lle y gyrrais hwynt, a mi a’u dygaf hwynt drachefn i’w corlannau; yna yr amlhant xxxx ac y chwanegant. º4 Gosodaf hefyd arnynt fugeiliaid, y rhai a’u bugeilia hwynt; ac nid ofnant mwyach, ac ni ddychrynant, ac ni byddant yn eisiau, medd yr ARGLWYDD. º5 Wele y dyddiau yn dyfod, medd yr ARGLWYDD, y cyfodaf i Dafydd Flaguryn cyfiawn, a Brenin a deyrnasa ac a lwydda, ac a wna fam a chyfiawnder ar y ddaear.’ º6 Yn ei ddyddiau ef yr achubir Jwda, ac Israel a breswylia yn ddiogel: a hyn fydd ei enw ar yr hwn y gelwir ef, YR ARGLWYDD EIN CYFIAWNDER. º7 Am hynny wele y dyddiau yn dyfod, medd yr ARGLWYDD, pryd na ddywedant mwyach, Byw yw yr ARGLWYDD, yr hwn a ddug feibion Israel i fyny o wlad yr Aifft: º8 Eithr, Byw yw yr ARGLWYDD, yr hwn a ddug i fyny, ac a dywysodd had tŷ Israel o dir y gogledd, ac o bob gwlad lle y gyraswn i hwynt; a hwy a gant aros yn eu gwlad eu hun. º9 Oherwydd y proffwydi y torrodd fy nghalon ynof, fy holl esgyrn a grynant: yr ydwyf fel un meddw, ac fel un wedi i win ei orchfygu; oherwydd yr ARGLWYDD, ac oherwydd geiriau ei sancteiddrwydd ef. º10 Canys llawn yw y ddaear o odinebwyr: canys oherwydd llwon y gofidiodd y ddaear, ac y sycfaodd tirion leoedd yr anialwch; a’u helynt sydd ddrwg, a’u cadernid nid yw uniawn. º11 Canys y proffwyd a’r offeiriad hefyd a ragrithiasant: yn fy nhŷ hefyd y cefais eu drygioni hwynt, medd yr ARGLWYDD. º12 Am hynny y bydd eu ffordd yn llithrig iddynt yn y tywyllwch; gyrrir hwynt rhagddynt, a syrthiant ynddi: canys myfi a ddygaf arnynt ddrygfyd, sef blwyddyn eu gofwy, medd yr ARGLWYDD. º13 Ar broffwydi Samaria y gwelais hefyd beth diflas: proffwydasant yn Baal, a hudasant fy mhobl Israel. º14 Ac ar broffwydi Jerwsalem y gwelais beth erchyll: torri priodas, a rhodio mewn celwydd: cynorthwyant hefyd ddwylo y drygionus, fel na ddychwel neb oddi wrth ei ddrygioni: y mae y rhai hyn oll i mi fel Sodom, a’i thrigolion fel Gomorra. º15 Am hynny fel hyn y dywed AR¬GLWYDD y lluoedd am y proffwydi, Wele, mi a’u bwydaf hwynt a’r wermod, ac a’u diodaf hwynt a dwfr bust!: canys oddi wrth broffwydi Jerwsalem yr aeth lledrith allan i’r holl dir. º16 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Na wrandewch ar eiriau y proffwydi sydd yn proffwydo i chwi: y maent yn eich gwneuthur yn ofer: gweiedigaeth eu calon eu hunain a lefarant, ac nid o enau yr ARGLWYDD. º17 Gan ddywedyd y dywedant wrth fy nirmygwyr, Yr ARGLWYDD a ddywedodd, Bydd i chwi heddwch; ac wrth bob un sydd yn rhodio wrth amcan ei galon ei hun y dywedant, Ni ddaw arnoch niwed. º18 Canys pwy a safodd yng nghyfrinach yr ARGLWYDD, ac a welodd ac a glywodd ei air ef? pwy hefyd a ddaliodd ar ei air ef, ac a’i gwrandawodd? º19 Wele, corwynt yr ARGLWYDD a aeth allan mewn llidiowgrwydd, sef corwynt angerddol a syrth ar ben y drygionus. º20 Digofaint yr ARGLWYDD ni ddychwel, nes iddo wneuthur, a nes iddo gwblhau meddwl ei galon: yn y dyddiau diwethaf y deellwch hynny yn eglur. º21 Ni hebryngais i y proffwydi hyn, eto hwy a redasant; ni leferais wrthynt, er hynny hwy a broffwydasant. º22 A phe safasent yn fy nghyngor, a phe traethasent fy ngeiriau i’m<noinclude><references/></noinclude> t4ilsy3og4v1gpysizfwhzebwjbei9b 104 4195 171942 7763 2026-11-01T16:04:50Z Tylopous 3717 penodau 171942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>pobl; yna y gwnaethent iddynt ddychwelyd q’u ffordd ddrwg, ac oddi wrth ddrygioni eu gweithredoedd. º23 Ai Duw o agos ydwyf fi, medd yr ARGLWYDD, ac nid Duw o bell? º24 A lecha un mewn dirgel leoedd, fel nas gwelwyf fi ef? medd yr ARGLWYDD: onid ydwyf fi yn llenwi y nefoedd a’r ddaear? medd yr ARGLWYDD. º25 Mi a glywais beth a ddywedodd y proffwydi sydd yn proffwydo celwydd yn fy enw, gan ddywedyd, Breuddwydiais, breuddwydiais. º26 Pa hyd y bydd hyn yng nghalon y proffwydi sydd yn proffwydo celwydd? ie, proffwydi hudoliaeth eu calon eu hunain ydynt. º27 Y rhai sydd yn meddwl peri i’m pobl anghofio fy enw ttwy eu breuddwydion a fynegant bob un i’w gymydog; fel yr anghofiodd eu tadau fy enw, er mwyn Baal. º28 Y proffwyd sydd â breuddwyd ganddo, myneged freuddwyd; a’r hwn y mae ganddo fy ngair, llefared fy ngair mewn gwirionedd: beth yw yr us wrth y gwenith? medd yr ARGLWYDD. º29 Onid yw fy ngair i megis tan? medd yr ARGLWYDD; ac fel gordd yn dryllio’r graig? º30 Am hynny wele fi yn ‘erbyn y proff¬wydi, medd yr ARGLWYDD, y rhai sydd yn lladrata fy ngeiriau, bob un oddi ar ei gymydog. º31 Wele fi yn erbyn y proffwydi, medd yr ARGLWYDD, y rhai a lymhant eu tafodau, ac a ddywedant, Efe a ddywed¬odd. º32 Wele fi yn erbyn y rhai a broffwydant freuddwydion celwyddog, medd yr ARGLWYDD, ac a’u mynegant, ac a hudant fy mhobl a’u celwyddau, ac a’u gwagedd, a mi heb eu gyrru hwynt, ac heb orchy- xxxx fflyn tddynt: aan hynny ni wnânt ddim lles i’r bobl hyn, medd yr ARGLWYDD. º33 A phan ofynno y bobl hyn, neu y proffwyd, neu yr offeiriad, i ti, gan ddywedyd, Beth yw baich yr ARGLWYDD? yna y dywedi wrthynt. Pa faich? eich gwrthod a wnaf, medd yr ARGLWYDD. º34 A’r proffwyd, a’r offeiriad, a’r bobl, y rhai a ddywedo, Baich yr ARGLWYDD, myfi a ymwelaf a’r gŵr hwnnw, ac a’i dŷ. º35 Fel hyn y dywedwch bob un wrth ei gymydog, a phob un wrth ei frawd, Beth a atebodd yr ARGLWYDD? a pha beth a lefarodd yr ARGLWYDD? º36 Ond am faich yr ARGLWYDD na wnewch goffa mwyach; canys baich i bawb fydd ei air ei hun: oherwydd chwy-chwi a wyrasoch eiriau y Duw byw, ARGLWYDD y lluoedd, ein Duw ni. º37 Fel hyn y dywedi wrth y proffwyd, Pa ateb a roddodd yr ARGLWYDD i ti?’a pha beth a lefarodd yr ARGLWYDD? º38 Ond gan eich bod yn dywedyd, Baich, yr ARGLWYDD; am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Am i chwi ddywedyd y gair hwn, Baich yr ARGLWYDD, a mi wedi anfon atoch, gan ddywedyd, Na ddywedwch, Baich yr ARGLWYDD: º39 Am hynny wele, myfi a’ch llwyr anghofiaf chwi, ac mi a’ch gadawaf chwi; a’r ddinas yr hon a roddais i chwi ac i’ch tadau, ac a’ch bwriaf allan o’m golwg. º40 A mi a roddaf arnoch warthrudd tragwyddol, a gwaradwydd tragywydd, yr hwn nid anghofir. {{angor|Pennod_24}}{{c|{{uc|Pennod XXIV}}.}} {{bach|1 ''Dan rith ffigys da a drwg,'' 4 ''y mae yn darogan yr adferid y rhai a aethai y’nghaethiwed,'' 8 ''ac y distrywid Sedecïah a’r lleill.''}} {{angor|24:1}} {{uc|Yr}} ARGLWYDD a ddangosodd i mi, ac wele ddau gawell o ffigys wedi eu gosod ar gyfer tcml yr ARGLWYDD, wedi i Nebuchodonosor brenin Babilon gaethgludo Jechoneia mab Jehoiacim brenin Jwda, a thywysogion Jwda, gyda’r seiri a’r gofaint o Jerwsalem, a’u dwyn i Babilon. º2 Un cawell oedd o ffigys da iawn, fel ffigys yr aeddfediad cyntaf: a’r cawell arall oedd o ffigys drwg iawn, y rhai ni ellid eu bwyta rhag eu dryced. º3 Yna y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyl, Belh a weli di, Jeremeia? A mi a ddyweilais, Ffigys: y ffigys da, yn dda iawn; a’r rhai drwg, yn ddrwg iawn, y rhai ni ellir eu bwyta rhag eu dryced. º4 Yna y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, º5 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Duw Israel, Fel y ffigys da hyn, felly y cydnabyddaf fi gaethglud Jwda, y rhai a anfonais O’r lle hwn i wlad y Caldeaid er daioni. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> disb001cydpgvghyh0kiketsx6koei8 104 4196 171943 7762 2026-11-01T16:07:06Z Tylopous 3717 penodau 171943 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º6 Canys mi a osodaf fy ngolwg arnynt er daioni, ac a’u dygaf drachefn i’r wlad hon, ac a’u hadeiladaf hwynt, ac ni thynnaf i lawr; plannaf hefyd hwynt, ap nis diwreiddiaf. º7 Rhoddaf hefyd iddynt galon i’m hadnabod, mai yr ARGLWYDD ydwyf fi: a, hwy a fyddant yn bobl i mi, a minnau a fyddaf yn DDUW iddynt hwy: canys hwy-a droant ataf fi a’u holl galon. º8 Ac fel y ffigys drwg, y rhai ni ellir eu bwyta rhag eu dryced, (diau fel hyn y dywed yr ARGLWYDD,) felly y rhoddaf Sedeceia brenin Jwda, a’i benaethiaid, a gweddill Jerwsalem, y rhai a weddillwyd yn y wlad hon, a’r rhai sydd yn trigo yn nhir yr Aifft: º9 Ie, rhoddaf hwynt i’w symud i holl deyrnasoedd y ddaear, er drwg iddynt, i fod yn waradwydd ac yn ddihareb, yn watwargerdd ac yn felltith, ym mhob man lle y gyrrwyf hwynt. º10 A mi a anfonaf arnynt y cleddyf, newyn, a haint, nes eu darfod oddi ar y ddaear yr hon a roddais iddynt ac i’w tadau. {{angor|Pennod_25}}{{c|{{uc|Pennod XXV}}.}} {{bach|1 ''Jeremiah yn argyhoeddi yr Iuddewon am eu hanufudd-dod i’r prophwydi;'' 8 ''yn rhag-fynegi deng mlynedd a thri ugain o gaethiwed,'' 12 ''a chwedi hynny, dinystr Babilon.'' 15 ''Dan rith y phïolaid win, y mae yn darogan dinystr yr holl genhedloedd.'' 34 ''Udfa y bugeiliaid.''}} {{angor|25:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia * am holl bobl Jwda, yn y bedwaredd flwyddyn i Jehoiacim mab Joseia brenin Jwda, hon oedd y flwyddyn gyntaf i Nebuchodonosor brenin Babilon; º2 Yr hwn a lefarodd y proffwyd Jeremeia wrth holl bobl Jwda, ac wrth holl breswylwyr Jcrwhalem, gan ddy¬wedyd, º3 Er y drydedd flwyddyn ar ddeg i Joseia mab Amon brenin Jwda, hyd y dydd hwn, hortao yw y drydedd flwyddyn ar hugain, y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, ac mi a ddywedais wrthych, gan foregodi a llefaru, ond ni wrandawsoch. º4 A’r ARGLWYDD a anfonodd atoch chwi ei holl weision y proffwydi, gan foregodi a’u hanfon; ond ni wrandawsoch, ac ni ogwyddasoch eich clusti glywed. º5 Hwy a ddywedent, Dychwelwch yr awr hon bob un oddi wrth ei ffordd ddrwg, ac oddi wrth ddrygioni eich gweithredoedd; a thrigwch yn y tir a roddodd yr ARGLWYDD i chwi ac i’ch tadau, byth ac yn dragywydd: º6 Ac nac ewch ar ôl duwiau dieithr, I’w gwasanaethu, ac i ymgrymu iddynt; ac na lidiwch fi a gweithredoedd eich dwylo, ac ni wnaf niwed i chwi. º7 Er hynny ni wrandawsoch arnaf, medd yr ARGLWYDD, fel y digiech fi a gweithred¬oedd eich dwylo, er drwg i chwi eich hunain. º8 Am hynny fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Oherwydd na wrandawsoch ar fy ngeiriau, º9 Wele, mi a anfonaf ac a gymeraf holl deuluoedd y gogledd, medd yr AR¬GLWYDD, a Nebuchodonosor brenin Babilon, fy ngwas, a mi a’u dygaf hwynt yn erbyn y wlad hon, ac yn erbyn ei phreswylwyr, ac yn erbyn yr holl genhedloedd hyn oddi amgylch; difrodaf hwynt hefyd, a gosodaf hwynt yn syndod, ac yn chwibaniad, ac yn anrhaith tragwyddol. º10 Paraf hefyd i lais hyfrydwch, ac i lais llawenydd, i lais y priodfab, ac i lais y briodferch, i sŵn y meini melinau, ac i lewyrch y canhwyllau, ballu ganddynt. º11 A’r holl dir hwn fydd yn ddiffeithwch, ac yn syndod: a’r cenhedloedd hyn a wasanaethant frenin Babilon ddeng mlynedd a thrigain. º12 A phan gyflawner deng mlynedd a thrigain, myfi a ymwelaf a brenin Babilon, ac a’r genedl honno, medd yr ARGLWYDD, am eu hanwiredd, ac a gwlad y Caldeaid; a mi a’i gwnaf hi yn anghyfannedd tragwyddol. º13 Dygaf hefyd ar y wlad honno fy holl eiriau, y rhai a lefarais i yn ei herbyn, sef cwbl ag sydd ysgrifenedig yn y llyfr hwn; yr hyn a broffwydodd Jeremeia yn erbyn yr holl genhedloedd. º14 Canys cenhedloedd lawer a brenhinoedd mawrion a fynnant wasanaeth ganddynt hwythau: a mi a dalaf iddynt yn ôl eu gweithredoedd, ac yn ôl gwaith eu dwylo eu him. º15 Canys fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD, Duw Israel, wrthyf fi, Cymer ffiol win y digofaint yma o’m llaw, a dod hi i’w hyfed i’r holl<noinclude><references/></noinclude> azbpizo48z6olikpxywyngas3r4ufyh 104 4197 171944 7765 2026-11-01T16:09:45Z Tylopous 3717 penodau 171944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>genhedloedd y rhai yr wyf yn dy anfon atynt. º16 A hwy a yfant, ac a frawy chant, ac a wallgofant, oherwydd y cleddyf yr hwn a anfonaf yn eu plith. º17 Yna mi a gymerais y ffiol o law yr ARGLWYDD, ac a’i rhoddais i’w hyfed i’r holl genhedloedd y rhai yr anfonasai yr ARGLWYDD fi atynt: º18 I Jerwsalem, ac i ddinasoedd Jwda, ac i’w brenhinoedd, ac i’w thywysogion: i’w gwneuthur hwynt yn ddiffeithwch, yn syndod, yn chwibaniad, ac yn felltith, fel y mae heddiw; º19 I Pharo brenin yr Aifft, ac i’w weision, ac i’w dywysogion, ac i’w holl bobl; º20 Ac i’r holl bobl gymysg, ac i holl frenhinoedd gwlad Us, a holl frenhinoedd gwlad y Philistiaid, ac i Ascalon, ac Assa, ac Ecron, a gweddill Asdod, º21 I Edom, a Moab, ameibionAmmon; º22 I holl frenhinoedd Tyrus hefyd, ac d holl frenhinoedd Sidon, ac i frenhinoedd yr ynysoedd y rhai sydd dros y môr; º23 I Dedan, a Thema, a Bus; ac i bawb o’r cyrrau eithaf; º24 Ac i holl frenhinoedd Arabia, ac i holl frenhinoedd y bobl gymysg, y rhai sydd yn trigo yn yr anialwch; º25 Ac i holl frenhinoedd Simri, ac i holl frenhinoedd Elam, ac i holl frenhinoedd y Mediaid; º26 Ac i holl frenhinoedd y gogledd, agos a phell, bob un gyda’i gilydd; ac i holl deymasoedd y byd, y rhai sydd ar wyneb y ddaear: a brenin Sesach a yf ar eu hôl hwynt. º27 A thi a ddywedi wrthynt, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, Yfwch a meddwch, a chwydwch, a syrthiwch, ac na chyfodwch, oherwydd y cleddyf yr hwn a anfonwyf i’ch plith. º28 Ac os gwrthodant dderbyn y ffiol o’th law di i yfed, yna y dywedi wrthynt, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Diau yr yfwch: º29 Canys wele fi yn dechrau drygu y ddinas y gelwir fy enw arni, ac a ddihenfewchchwiynddigerydd? Na ddihengwcn; canys yr ydwyf fi yn galw am gleddyf ar holl drigolion y ddaear, medd ARGLWYDD y lluoedd. º30 Am hynny proffwyda yn eu herbyn yr holl eiriau hyn, a dywed wrthynt, Yr ARGLWYDD oddi uchod a rua, ac a rydd ei lef o drigle ei sancteiddrwydd; gan ruo y rhua efe ar ei drigle, bloedd, fel rhai yn sathru grawnwin, a rydd efe yn erbyn holl breswylwyr y ddaear. º31 Daw twrf hyd eithafoedd y ddaear; canys y mae cwyn rhwng yr ARGLWYDD a’r cenhedloedd: efe a ymddadlau a phob cnawd, y drygionus a ddyry efe i’r cleddyf, medd yr ARGLWYDD. º32 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Wele ddrwg yn myned allan o genedl at genedl, a chorwynt mawr yn cyfodi o ystlysau y ddaear. º33 A lladdedigion yr ARGLWYDD a fyddant y dwthwn hwnnw o’r naill gŵr i’r ddaear hyd y cwr arall i’r ddaear: ni alerir drostynt, ac nis cesglir, ac nis cleddir hwynt; fel tomen y byddant ar wyneb y ddaear. º34 Udwch, fugeiliaid, a gwaeddwch; ac ymdreiglwch mewn lludw, chwi flaenoriaid y praidd: canys cyflawnwyd dyddiau eich lladdedigaeth a’ch gwasgarfa; a chwi a syrthiwch fel llestr dymunol. º35 Metha gan y bugeiliaid ffoi, a chan flaenoriaid y praidd ddianc. º36 Clywir llef gwaedd y bugeiliaid, ac udfa blaenoriaid y praidd: canys yr ARGLWYDD a anrheithiodd eu porfa hwynt. º37 A’r anheddau heddychlon a ddryllir, gan lid digofaint yr ARGLWYDD. º38 Efe a wrthododd ei loches, fel cenau llew: canys y mae eu tir yn anghyf¬annedd, gan lid y gorthrymwr, a chan lid ei ddigofaint ef. {{angor|Pennod_26}}{{c|{{uc|Pennod XXVI}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah, trwy addewidion a bygythion, yn annog y bobl i edifeirwch:'' 8 ''a’i ddal ef am hynny,'' 10 ''a’i ddwyn ger bron.'' 12 ''Ei atteb ef drosto ei hun;'' 16 ''a’i farnu yn ddïeuog, trwy esaml Michah,'' 20 ''ac Urïah,'' 24 ''a thrwy ofal Ahicam.''}} {{angor|26:1}} {{uc|Yn}} nechrau teyrnasiad Jehoiacim mab Joseia brenin Jwda, y daeth y gair hwn oddi wrth yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, º2 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Saf yng nghyntedd tŷ yr ARGLWYDD, a llefara wrth holl ddinasoedd Ju-<noinclude><references/></noinclude> t0b0hg4egghlbo1qnyb2oiiko8u0uxj 104 4199 171945 7767 2026-11-01T16:12:18Z Tylopous 3717 penodau 171945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>lladdodd ef â’r cleddyf , ac a fwriodd ei gelain ef i feddau y cyffredin. º24 Eithr llaw Ahicam mab Saffan oedd gyda Jeremeia, fel na roddwyd ef i law y..bobl i’w ladd. {{angor|Pennod_27}}{{c|{{uc|Pennod XXVII}}.}} {{bach|1 ''Dan rith rhwymau ac ieuau, y mae yn prophwydo y darostyngid dan Nebuchodonosor y brenhinoedd oedd gymmydogion iddo.'' 8 ''Y mae yn eu hannog i ymrôi, ac na chredent y gau-brophwydi.'' 12 ''Y mae yn gwneuthur yr un peth i Sedecïah:'' 19 ''yn darogan y dygid yr hyn a adawsid o’r llestri i Babilon, ac y byddent yno hyd ddydd yr ymweliad.''}} {{angor|27:1}} {{uc|Yn}} nechrau teyrnasiad Jehoiacim mab Joseia brenin Jwda, y daeth y gair hwn at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD, gan ddywedyd, º2 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD wthyf, Gwna i ni rwymau a gefynnau a dod hwynt am dy wddf; . º3 Ac anfon hwynt at frenin Edom, ac at frenin Moab, ac at frenin meibion Ammon, ac at frenin Tyrus, ac at frenin Sidon, yn llaw y cenhadau a ddelo i Jerwsalem at Sedeceia brenin Jwda; º4 A gorchymyn iddynt ddywedyd wrth eu harglwyddi, Fel hyn y dywed AR¬GLWYDD y lluoedd, Duw Israel, Fel hyn y dywedwch wrth eich arglwyddi; º5 Myfi a wneuthum y ddaear, y dyn a’r anifail sydd ar wyneb y ddaear, a’m grym mawr, ac a’m braich estynedig, ac a’u rhoddais hwynt i’r neb y gwelais yn dda. º6 Ac yn awr mi a roddais yr holl diroedd hyn yn llaw Nebuchodonosor brenin Babilon, fy ngwas, a mi a roddais hefyd anifeiliaid y maes i’w wasanaethu ef. º7 A’r holl genhedloedd a’i gwnsanaethant ef, a’i fab, a mab ei fab, nes dyfod gwir amser ei wlad ef, yna cenhedloedd lawer a brenhinoedd mawrion a fynnant wasanaeth ganddo ef. º8 Ond y genedl a’r deyrnas nis gwasanaetho ef, sef Nebuchodonosor brenin Babilon, a’r rhai ni roddant eu gwddf dan iau brenin Babilon; â’r cleddyf , ac â newyn, ac â haint, yr ymwelaf â’r genedl honno, medd yr ARGLWYDD, nes i mi eu difetha hwynt trwy ei law ef. º9 Am hynny na wrandewch ar eich proffwydi, nac ar eich dewiniaid, nac A eich breuddwydwyr, nac ar eich hudolion, nac ar eich swynyddion, y rhai sydd yn llefaru wrthych, gan ddywedyd, Nid rhaid i chwi wasanaethu brenin Babilon: º10 Canys celwydd y mae y rhai hyn yn ei broffwydo i chwi, i’ch gyrru chwi ymhell o’ch gwlad, ac fel y bwriwn chwi ymaith, ac y methoch. º11 Ond y genedl a roddo ei gwddf dan iau brenin Babilon, ac a’i gwasanaetho ef, y rhai hynny a adawaf fi yn eu gwlad eu hun, medd yr ARGLWYDD; a hwy a’i llafuriant hi, ac a drigant ynddi. º12 Ac mi a leferais wrth Sedeceia brenin Jwda yn ôl yr holl eiriau hyn, gan ddywedyd, Rhoddwch eich gwarrau dan iau brenin Babilon, a gwasanaethwch ef a’i bobl, fel y byddoch byw. º13 Paham y byddwch feirw, ti a’th bobl, trwy y cleddyf, trwy newyn, a thrwy haint, fel y dywedodd yr ARGLWYDD yn erbyn y genedl ni wasanaethai frenin Babilon? º14 Am hynny na wrandewch ar eiriau y proffwydi y rhai a lefarant wrthych, gan ddywedyd, Nid rhaid i chwi wasanaethu brenin Babilon: canys y maent yn proff¬wydo celwydd i chwi. º15 Oherwydd nid myfi a’u hanfonodd hwynt, medd yr ARGLWYDD; er hynny hwy a broffwydant yn fy enw ar gelwydd, fel y gyrrwn chwi ymaith, ac y darfyddai amdanoch chwi, a’r proffwydi sydd yn proffwydo i chwi. º16 Myfi a leferais hefyd wrth yr offeir¬iaid, a’r holl bobl hyn, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Na wrandewch ar eiriau eich proffwydi, y rhai sydd yn proffwydo i chwi, gan ddy¬wedyd., Wele, llestri tŷ yr ARGLWYDD a ddygir yn eu hôl o Babilon bellach ar frys; canys celwydd y maent yn ei. broffwydo i chwi. º1:7 Na wrandewch arnynt; gwasan¬aethwch chwi frenin Babilon, a byddwch fyw: paham y byddai y ddinas hon yn ddiffeithwch? . .. º18 Ond os proffwydi ydynt hwy, ac od ydyw gair yr ARGLWYDD gyda hwynt, eiriolant yr awr hon ar ARGLWYDD y lluoedd, nad elo y llestri a adawyd yn nhŷ yr ARGLWYDD, ac yn nhŷ brenin. Jwda, ac yn Jerwsalem, i Babilon. º19 Canys fel hyn y dywed AR-<noinclude><references/></noinclude> knh8wnuqonnp5yubjf91rvscz1bokl1 104 4200 171946 7768 2026-11-01T16:15:30Z Tylopous 3717 penodau 171946 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>GLWYDD y lluoedd, am y colofnau, ac am y môr, ac am yr ystolion, ac am y rhan arall o’r llestri a adawyd yn y ddinas hon, º20 Y rhai ni ddug Nebsichodonosor brenin Babilon ymaith, pan gaethgludodd efe Jechoneia, mab Jehoiacim brenin Jwda, o Jerwsalem i Babilon, a holl bendefigion Jwda a Jerwsalem; º21 Ie, fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, am y llestri a ada¬wyd yn nhŷ yr ARGLWYDD, ac yn nhŷ brenin Jwda a Jerwsalem; º22 Hwy a ddygir i Babilon, ac yno y byddant hyd y dydd yr ymwelwyf â hwynt, medd yr ARGLWYDD: yna y dygaf hwynt i fyoy, ac y dychwelaf hwynt i’r lle hwn. {{angor|Pennod_28}}{{c|{{uc|Pennod XXVIII}}.}} {{bach|1 ''Hananïah yn gau-brophwydo y dychwelai y llestri yn eu hol, a Jechonïah hefyd.'' 5 ''Jeremïah yn dymuno bod hynny yn wir, ac yn dangos mai y diwedd a ddengys pa rai sydd wir brophwydi.'' 10 ''Hananïah yn torri iau Jeremïah.'' 12 ''Jeremiah yn darogan iau haiarn,'' 15 ''a marwolaeth Hananïah.''}} {{angor|28:1}} {{uc|Ac}} yn y flwyddyn honno, yn nechrau teyrnasiad Sedeceia brenin Jwda, yn y bedwaredd flwyddyn, ar y pumed mis, y llefarodd Hananeia mab Asur y profiwyd, yr hwn oedd o Gibeon, wrthyf fi yn nhŷ yr ARGLWYDD, yng ngŵydd yr offeiriaid a’r holl bobl, gan ddywedyd, º2 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, gan ddywedyd, Myfi a dorrais iau brenin Babilon. º3 O fewn ysbaid dwy flynedd myfi a ddygaf drachefn i’r lle hwn holl lestri tŷ yr ARGLWYDD, y rhai a gymerth Nebuchodonosor brenin Babilon ymaith o’r lle hwn, ac a’u dug i Babilon; ddygaf Jechoneia mab fel y gwasanaethont Nebuchodonosor n Jwda, a holl eaethelud brenin Babilon, a hwy a’i gwasanaethant ef: mi a roddais hefyd anifeiliaid y maes iddo ef. º4 Ac mi a ddygaf Jechoniah mab Jehoiacim brenin Jwda, a holl gaethglud Jwda, y rhai a aethant i Babilon, drachefn i’r lle hwn, medd yr ARGLWYDD; canys mi a dorraf iau brenin Babilon. º5 Yna Jeremeia y proffwyd a ddywedodd wrth Hananeia y proffwyd, yng ngŵydd yr offeiriaid, ac yng ngŵydd yr holl bobl, y rhai oedd yn sefyll yn nhŷ yr ARGLWYDD; º6 Ie, y proffwyd Jeremeia a ddywedodd, Amen, poed felly y gwnelo yr ARGLWYDU: yr ARGLWYDD a gyflawno dy eiriau di, y rhai a broffwydaist, am ddwyn drachefn lestri tŷ yr ARGLWYDD, a’r holl gaethglud, o Babilon i’r lle hwn. º7 Eto, gwrando di yr awr hon y gair yma, yr hwn a lefaraf fi lle y clywech di a lle clywo yr holl bobl; º8 Y proffwydi y rhai a fuant o’m blaen i, ac o’th flaen dithau erioed, a broffwydasant yn erbyn gwledydd lawer, ac yn erbyn teyrnasoedd mawrion, am ryfel, ac am ddrygfyd, ac am haint. º9 Y proffwyd a broffwydo am heddwch, pan ddêl gair y proffwyd i ben; yr adnabyddir y proffwyd, mai yr ARGLWYDD a’i hanfonodd ef mewn gwirionedd. º10 Yna Hananeia y proffwyd a gymerodd y gefyn oddi am wddf Jere¬meia y proffwyd, ac a’i torrodd ef. º11 A Hananeia a lefarodd yng ngŵydd yr holl bobl, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Y modd hyn y torraf fi iau Nebuchodonosor brenin Babilon o fewn ysbaid dwy flynedd oddi ar war pob cenedl. A Jeremeia y proff¬wyd a aeth i ffordd. º12 Yna y daeth gair yr ARGLWYDD at Jeremeia y proffwyd, wedi i Hananeia y proffwyd dorri y gefyn oddi am wddf y proffwyd Jeremeia, gan ddywedyd, º13 DOS di, a dywed i Hananeia, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Gefynnau pren a dorraist ti; ond ti a wnei yn eu lle hwynt efynnau o haearn. º14 Canys fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Rhoddaf iau o haearn ar war yr holl renhedloedd hyn, heddwch hi y bydd heddwch i chwithau. º15 Yna Jeremeia y proffwyd a ddywedodd wrth Hananeia y proffwyd, Gwrando yn awr, Hananeia; Ni anfonodd yr ARGLWYDD mohonot ti; ond yr wyt yn peri i’r bobl hyn ymddiried mewn celwydd. º16 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD, Wele, mi a’th fwriaf di oddi ar wyneb y ddaear: o fewn y flwyddyn hon y byddi farw, oherwydd i ti ddysgu gwrthryfel yn erbyn yr ARGLWYDD. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> rvm6jjs577e2e3kohwral5wfom8be3x 104 4201 171947 7769 2026-11-01T16:19:08Z Tylopous 3717 penodau 171947 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º17 Felly Hananeia y proffwyd a fu farw y flwyddyn honno, yn y seithfed mis. {{angor|Pennod_29}}{{c|{{uc|Pennod XXIX}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah yn anfon llythyr at y rhai oedd yng nghaethiwed Babilon, ar fod o honynt yn llonydd yno;'' 8 ''ac na choelient freuddwydion eu prophwydi;'' 10 ''ac y caent ddychwelyd yn eu hol ym mhen deg a thri ugain o flynyddoedd.'' 15 ''Y mae yn rhag-fynegi dinystr y lleill, am eu hanufudd-dod:'' 20 ''ac yn dangos erchyll ddiwedd Ahab a Sedecïah, dau brophwyd celwyddog.'' 24 ''Semaiah yn ysgrifenu llythyr yn erbyn Jeremïah:'' 30 ''a Jeremïah yn dangos ei farnedigaeth yntau.''}} {{angor|29:1}} {{uc|Dyma}} eiriau y llythyr a anfonodd Jeremeia y proffwyd o Jerwsalem at weddill henuriaid y gaethglud, ac at yr offeiriaid, ac at y proffwydi, ac at yr holl bobl y rhai a gaethgludasai Nebuchodo¬nosor o Jerwsalem i Babiloa; º2 (Wedi myned Jechoneia y brenin, a’r frenhines, a’r ystafellyddion, tywysogion Jwda a Jerwsalem, a’r seiri a’r gofaint, allan o Jerwsalem,) º3 Yn llaw Elasa mab Saffan, a Gemareia mab Hiloeia, y rhai a anfonodd Sedeceia brenin Jwda at Nebuchodonosor brenin Babilon i Babilon, gan ddywedyd, º4 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, wrth.yr holl gaeth¬glud, yr hon a berais ei chaethgludo o Jerwsalem i Babilon; º5 Adeiledwch dai, a phreswyliwch ynddynt; a phlennwch erddi, a bwytewch eu ffrwyth hwynt.; º6 Cymerwch wragedd, ac enillwch feibion a merched; a chymerwch wragedd i’ch meibion, a rhoddwch eich merched i wŷr, fel yr esgoront ar feibion a merched, ac yr amlhaoch chwi yno, ac na leihaoch. º7 Ceisiwch hefyd heddwch y ddinas yr hon y’ch caethgludais iddi, a gweddiwch ar yr ARGLWYDD drosti hi; canys yn ei º8 Oherwydd fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Na thwylled eich proffwydi y rhai sydd yn eich mysg chwi mohonoch, na’ch dewiniaid; ac na wrandewch ar eich breuddwydion y rhai yr ydych chwi yn peri eu breuddwydio: º9 Canys y maent hwy yn proffwydo i chwi ar gelwydd yn fy enw i; ni anfonais’ i mohonynt, medd yr ARGLWYDD. º10 Oherwydd fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Pan gyflawner yn Babilon ddeng mlynedd a thrigain, yr ymwelaf a chwi, ac a gyflawnaf a chwi fy ngair. daionus, trwy eich dwyn chwi drachefn i’r lle hwn. º11 Oblegid myfi a wn y meddyliau yr wyf fi yn eu meddwl amdanoch chwi, medd yr ARGLWYDD, meddyliau heddwch ac nid niwed, i roddi i chwi y diwedd yr. ydych chwi yn ei ddisgwyl. º12 Yna y gelwch chwi arnaf, ac yr ewch, ac y gweddiwch arnaf fi, a minnau. a’ch gwrandawaf. º13 Ceisiwch fi hefyd, a chwi a’m cewch, pan y’m ceisioch a’ch holl galon. º14 A mi a adawaf i chwi fy nghael, medd yr ARGLWYDD, a mi a ddychwelafi eich caethiwed, ac a’ch casglaf chwi o’r holl genhedloedd, ac o’r holl leoedd y rhai; y’ch gyrrais iddynt, medd yr ARGLWYDD; a mi a’ch dygaf chwi drachefn i’r lle y perais eich caethgludo chwi allan ohono. º15 Oherwydd i chwi ddywedyd, Yr ARGLWYDD a gyfododd broffwydi i ni yn Babilon;, º16 Gwybyddwch mai fel hyn y dywed yr ARGLWYDD am y brenin sydd yn eistedd ar deyrngadair Dafydd, ac am yr holl bobl sydd yn trigo yn y ddinas hon, ac am eich brodyr y rhai nid aethant allan gyda chwi i gaethglud;, º17 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Wele fi yn anfon arnynt y cleddyf, a newyn, a haint, a mi a’u gwnaf hwynt fel y ffigys bryntion, y rhai ni ellir eu bwyta, rhag eu dryced. º18 A mi a’u herlidiaf hwynt â’r cleddyf , a newyn, ac a haint; ac mi a’u rhoddat hwynt i’w symud i holl deymasoedd y ddaear, yn felltith, ac yn chwithdra, ac yn chwibaniad, ac yn warth, ymysg yr holl genhedloedd lle y gyrrais i hwynt; º19 Am na wrandawsant ar fy ngeiriau, medd yr ARGLWYDD, y rhai a anfonais i atynt gyda’m gweision y proffwydi, gan gyfodi yn fore, a’u hanfon; ond ni wrandawech, medd yr ARGLWYDD. º20 Gan hynny gwrandewch air yr ARGLWYDD, chwi oll o’r gaethglud a anfonais o Jerwsalem i Babilon: {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> hlskr98eyn3ow5eoy2e0zkqngmbyyjz 104 4202 171948 7777 2026-11-01T16:21:01Z Tylopous 3717 penodau 171948 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º21 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, am Ahab mab Colaia, ac am Sedeceia mab Maaseia, y rhai sydd yn proffwydo celwydd i chwi yn fy enw i; Wele, myfi a’u rhoddaf hwynt yn llaw Nebuchodonosor brenin Babilon, ac efe a’u lladd hwynt yng ngŵydd eich llygaid chwi. º22 A holl gaethglud Jwda, yr hon sydd yn Babilon, a gymerant y rheg hon oddi" wrthynt hwy, gan ddywedyd, Gwneled yr ARGLWYDD dydi fel Sedeceia ac fel Ahab, y rhai a rostiodd brenin Babilon wrth y tân; º23 Am iddynt wneuthur ysgelerder yn Israel, a gwneuthur godineb gyda gwragedd eu cymdogion, a llefaru ohonynt eiriau celwyddog yn fy enw i, y rhai nl orchmynnais iddynt; a minnau yn gwybod, ac yn dyst, medd yr ARGLWYDD. º24 Ac wrth Semaia y Nehelamiad y lleferi, gan ddywedyd, º25 Fel hyn y llefarodd ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, gan ddywedyd, ArtS i ti anfon yn dy enw dy hun lythyrau at yr holl bobl sydd yn Jerwsalem, ac at Seffaneia mab Maaseia yr offeiriad, ac at yr holl offeiriaid, gan ddywedyd, º26 Yr ARGLWYDD a’th osododd di yn: offeiriad yn lle Jehoiada yr offeiriad, i fod yn olygwr yn nhŷ yr ARGLWYDD, ar bob gŵr gorffwyllog, ac yn cymryd arno broffwydo, i’w roddi ef mewn carchar, a chyffion:;’’ º27 Ac yn awr paham na cheryddaist ti Jeremeia o Anathoth, yr hwn sydd yn proffwydo i chwi? º28 Canys am hynny yr anfonodd atom ni i Babilon, gan ddywedyd, Hir fydd y caethiwed hwn: adeiledwch dai, a phreswyliwch ynddym; a phlennwch erddi, a bwytewch eu ffrwyth hwynt. º29 A Seffaneia yr offeiriad a ddarilenodd y llythyr hwn lle y clywodd Jeremeia y proffwyd. º30 Yna y daeth gair yr ARGLWYDD at Jeremeia, gan ddywedyd, ... º31 Anfon at yr holl gaethglud, gan ddy¬wedyd, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD am Semaia y Nehelamiad; Oherwydd i Semaia broffwydo i chwi, a minnau heb ei anfon ef, a pheri ohono i chwi ymddiried mewn celwydd: º32 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Wele mi a ymwelaf a Semaia y Nehelamiad, ac a’i had ef: ni bydd iddo un a drigo ymysg y bobl hyn, ac ni chaiff efe weled y daioni a wnaf fi i’m pobl, medd yl ARGLWYDD; am iddo ddysgu gwrthryfel yn erbyn yr ARGLWYDD.: {{angor|Pennod_30}}{{c|{{uc|Pennod XXX}}.}} {{bach|1 ''Duw yn dangos i Jeremïah y dychwelai yr Iuddewon;'' 4 ''ac ar ol eu trallod y caent ymwared.'' 10 ''Y mae yn cysuro Jacob:'' 18 ''y bydd eu dychweliad hwy yn rasusol:'' 23 ''y syrth digofaint ar yr enwir.''}} {{angor|30:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD, gan ddy¬wedyd, º2 Fel hyn y llefarodd yr ARGLWYDD, Duw Israel, gan ddywedyd, Ysgrifenna i ti yr holl eiriau a leferais i wrthyt mewn llyfr. º3 Canys wele y ddyddiau yn dyfod medd yr ARGLWYDD, i mi ddychwelyd caethiwed fy mhobl Israel a Jwda, medd yr ARGLWYDD: a mi a’u dygaf hwynt drachefn i’r wlad a roddais i’w tadau, a hwy a’i meddiannant hi. º4 Dyma hefyd y geiriau a lefarodd.’yr ARGLWYDD am Israel, ac am Jwda: º5 Oherwydd fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD; Llef dychryn a glywsom m, ofn, ac nid heddwch. º6 Gofynnwch yr awr hon, ac edrychwch a esgora gwryw; paham yr ydwyf fi yn gweled pob gŵr a’i ddwylo ar ei lwynau; fel gwraig wrth esgor, ac y rrowyd yr holl wynebau yn lesni? º7 Och! canys mawr yw y dydd hwn, heb gyffelyb iddo; amser blinder yw hwo i Jacob; ond efe a waredir ohono. 8 Canys y dydd hwnnw, medd ARGLWYDD y lluoedd, y torraf fi ei iau ef iau ef oddi ar dy warr di, a mi a ddrylliaf dy rwymau, ac ni chaiff dieithriaid wneuthur iddo ef eu gwasanaethu hwynt mwyach. º9 Eithr hwy a wasanaethant yr AR¬GLWYDD eu Duw, a Dafydd eu brenin, yr hwn a godaf fi iddynt. º10 Ac nac ofna di, O fy ngwas Jacob, medd yr ARGLWYDD; ac na frawycha di, O Israel: canys wele, mi a’th achubaf di o bell, a’th had o dir eu caethiwed, a Jacob a ddy-<noinclude><references/></noinclude> cngx58rszijgsvnec92aoidwghg4h2l 104 4203 171949 7776 2026-11-01T16:23:27Z Tylopous 3717 penodau 171949 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>chwel, ac a orffwys, ac a gaifflonydd, ac ni bydd a’i dychryno. º11 Canys yr ydwyf fi gyda thi, medd yr ARGLWYDD, i’th achub di: er i mi wneuthur pen am yr holl genhedloedd lle y’th wasgerais, eto ni wnaf ben amdanat ti; eithr mi a’th geryddaf di mewn barn, ac ni’th adawaf yn gwbl ddigerydd. º12 Oblegid fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD, Anafus yw dy ysictod, a dolurus yw dy archoll. º13 Nid oes a ddadleuo dy gwyn, fel y’th ‘ iachaer; nid oes feddyginiaeth iechyd i ti. "y GAIR yr hwn a ddaeth at Jeremeia º14 Dy holl gariadau a’th anghofiasant: * oddi wrth yr ARGLWYDD, gan ddy ai cheisiant mohonot ti; canys mi a’th nr rA drewais a dymod gelyn, sef a chosbedigaeth y creulon, am amlder dy anwiredd: oblegid dy bechodau a amlhasant. º15 Paham y bloeddi am dy ysictod? anafus yw dy ddolur, gan amlder dy anwiredd: oherwydd amlhau o’th bech¬odau y gwneuthum hyn i ti. º16 Am hynny y rhai oll a’th ysant a ysir; a chwbl o’th holl elynion a ânt i gaethiwed; a’th anrheithwyr di a fyddant yn anrhaith, a’th holl ysbeilwyr a roddaf fi yn ysbail. º17 Canys myfi a roddaf iechyd i ti, ac a’th iachâf di o’th friwiau, medd yr ARGLWYDD; oblegid hwy a’th alwasant di, Yr hon a yrrwyd ymaith, gan ddywedyd, Dyma Seion, yr hon nid oes neb yn ei cheisio. º18 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Wele, myfi a ddychwelaf gaethiwed pebyll Jacob, ac a gymeraf drugaredd ar ei anheddau ef; a’r ddinas a adeiledir ar-ei charnedd, a’r llys a erys yn ôl ei arfer. º19 A moliant xxxx a a, allan ohonynt, a llais rhai yn gorfoleddu: a mi a’u hamlhaf hwynt, ac ni byddant anami; a mi a’u hanrhydeddaf hwynt, ac ni byddant wael. º20 Eu meibion hefyd fydd megis cynt, a’u cynulleidfa a sicrheir ger fy mron; a mi a ymwelaf a’u holl orthrymwyr hwynt. º21 A’u pendefigion fydd ohonynt ei hun, a’u liywiawdwr a ddaw allan o’u mysg eu hun; a mi a baraf iddo nesau, ac efe a ddaw ataf: canys pwy yw hwn a lwyr roddodd ei galon i hesau ataf fi? medd yr ARGLWYDD. º22 A chwi a fyddwch yn bobl i mi, a minnau a fyddaf yn DDUW i chwithau. º23 Wele gorwynt yr ARGLWYDD yn myned allan mewn dicter, corwynt parhaus; ar ben annuwiolion yr erys. º24 Ni ddychwel digofaint llidiog yr ARGLWYDD, nes iddo ei wneuthur, ac nes iddo gyflawni meddyliau ei galon: yn y dyddiau diwethaf y deellwch hyn. . . {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|1 ''Adferu Israel;'' 10 ''a chyhoeddi hynny.'' 15 ''Rahel yn galaru am ei phlant.'' 18 ''Ephraim yn edifarhâu, ac yn cael ei ddwyn adref drachefn.'' 22 ''Addewid o Grist.'' 27 ''Ei ofal ef dros ei eglwys.'' 31 ''Ei gyfammod newydd ef.'' 35 ''Sicrwydd'' 38 ''a helaethrwydd yr eglwys.''}} {{angor|31:1}} {{uc|Yr}} amser hwnnw, medd yr AR¬GLWYDD, y byddaf DDUW i holl deuluoedd Israel; a hwythau a fyddant bobl i mi. º2 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Y bobl y rhai a weddillwyd gan y cleddyf, a gafodd ffafr yn yr anialwch, pan euthum i beri llonyddwch iddo ef, sef i Israel. º3 Er ys talm yr ymddangosodd yr AR¬GLWYDD i mi, gan ddywedyd, A chariad tragwyddol y’th gerais: am hynny tynnaig di a thrugaredd. º4 Myfi a’th adeiladaf eto, a thi a adeil¬edir, O forwyn Israel: ymdrwsi eto a’th dympanau, ac a ei allan gyda’r chwaraeyddion dawns. º5 Ti a blenni eto winllannoedd ym mynyddoedd Samaria: y planwyr a blannant, ac a’u mwynhânt yn gynredin. º6 Canys daw y dydd y llefa y gwylwyr ym mynydd Enraim, Codwch, ac awn i fyny i Seion at yr ARGLWYDD ein Duw. º7 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Cenwch orfoledd i Jacob, a chrechwenwch ymhlith rhai pennaf y cenhedloedd cyhoeddwch, molwch, a dywedwch, O ARGLWYDD, cadw dy bobli gweddill Israel. ; º8 Wele, mi a’u harweiniaf hwynt o dir y gogledd, ac a’u casglaf hwynt o ystlysau y ddaear, y dall a’r cloff, y feichiog a’r hon sydd yn esgor, ar unwaith gyda hwynt: cynulleidfa fawr a ddychwelant yma. º9 Mewn wylofain y deuant, ac mewn tosturiaethau y dygaf hwynt: gwnaf; iddynt rodio wrth ffrydiau dyfroedd tmewn ffordd uniawn yr<noinclude><references/></noinclude> ds70huydfky2tbfm27d6vyae1ephvgi 104 4205 171950 7775 2026-11-01T16:26:14Z Tylopous 3717 penodau 171950 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>iddynt hwy yn DDUW, a hwythau a fyddant yn bobl i mi. º34 Ac ni ddysgant mwyach bob un ei gymydog, a phob un ei frawd, gan ddywedyd, Adnabyddwch yr ARGLWYDDS oherwydd hwynt-hwy oll o’r lleiaf ohonynt hyd y mwyaf ohonynt a’m hadnabyddant, medd yr ARGLWYDD; oblegid mi a faddeuaf eu hanwiredd, a’u pechod ni chofiaf mwyach. º35 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, yr hwn sydd yn rhoddi yr haul yn oleuni dydd, defodau y lloer a’r sêr yn oleuni nos, yr hwn sydd yn rhwygo y môr paa ruo ei donnau; ARGLWYDD y lluoedd yw ei enw: º36 Os cilia y defodau hynny o’m gŵydd’ i, medd yr ARGLWYDD, yna had Israel a baid a bod yn genedl ger fy mron i yn dragywydd. º37 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Os gellir mesur y nefoedd oddi uchod, a chwilio sylfeini y ddaear hyd isod, minnau hefyd a wrthodaf holl had Israel, am yr hyn oll a wnaethant hwy, medd yr ARGLWYDD. º38 Wele y dyddiau yn dyfod, medd yr ARGLWYDD, yr adeiledir y ddinas i’r ARGLWYDD, o dwr Hananeel hyd berth y gongl. º39 A’r llinyn mesur a â allan eto ar ei gyfer ef, ar fryn Gareb, ac a amgylcha hyd Goath. ; . ‘ º40 A holl ddyffryn y celaneddau, a’r lludw, &’r holl feysydd, hyd afon Cidron, hyd gongl porth y meirch tua’r dwyrain, a fyAd sanctaidd i’r ARGLWYDD; nis diwreiddir, ac nis dinistrir mwyach byth. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah, wedi ei garcharu gan Sedecïah am ei brophwydoliaeth,'' 6 ''yn prynu maes Hanameel.'' 13 ''Baruch yn rhaid iddo gadw yr ysgrifeniadau, megis yn arwyddion o ddychweliad y bobl.'' 16 ''Jeremïah, yn ei weddi, yn achwyn wrth Dduw.'' 26 ''Duw yn sicrhâu y caethiwed am eu pechodau hwy,'' 36 ''ac yn addaw iddynt rasusol ddychweliad.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD yn y ddegfed flwyddyn i Sedeceia brenin Jwda, honno oedd y ddeunawfed flwyddyn i Nebu chodonosor. º2 Canys y pryd hwnnw yr oedd llm brenin Babilon yn gwarchae ar Jerwsalem: a Jeremeia y proffwyd ydoedd wedi cau arno yng nghyntedd y carchar, yr hwn oedd yn nh brenin Jwda. º3 Canys Sedeceia brenin Jwda a gaeasai arno ef, gan ddywedyd, Paham y proffwydi, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Wele, mi a roddaf y ddinas hon yn llaw brenin Babilon, ac efe a’i hennill hi; º4 Ac ni ddianc Sedeceia brenin Jwda o law y Caldeaid, ond efe a roddir yn ddiau yn llaw brenin Babilon, ac efe a ymddiddan âg ef enau yng ngenau, a’i lygaid ef a edrychant yn ei lygaid yntau; º5 Ac efe a arwain Sedeceia i Babilon, ac yno y bydd efe hyd oni ymwelwyf fi ag ef, medd yr ARGLWYDD: er i chwi ymladd a’r Caldeaid, ni lwyddwch. º6 A Jeremeia a lefarodd, Gair yr AR¬GLWYDD a ddaeth ataf fi, gan ddywedyd, º7 Wele Hanameel mab Salum dy ewythr yn dyfod atat, gan ddywedyd, Pryn i ti fy maes, yr hwn sydd yn Anathoth: oblegid i ti y mae cyfiawnder, y pryniad i’w brynu ef. º8 Felly Hanameel mab fy ewythr frawd fy nhad a ddaeth ataf fi i gyntedd y carchardy, yn ôl gair yr ARGLWYDD, ac a; ddywedodd wrthyf, Pryn, atolwg, fy maes sydd yn Anathoth yn nhir Ben¬jamin: canys i ti y mae cyfiawnder yr’ etifeddiaeth, ac i ti y perthyn ei ollwng;1 pryn ef i ti. Yna y gwybûm mai gair yr ARGLWYDD oedd hwn., º9 A mi a brynais y maes oedd yn Ana¬thoth gan Hanamesi mab fy ewythr frawd fy nhad, ac a bwysais iddo yr arian, saith sicl a deg darn o arian. º10 A mi a ysgrifennais hyn mewn llyfr, ac a’i seliais; cymerais hefyd dystion, a phwysais yr arian mewn cloriaimau. º11 Yna mi a gymerais lyfr y pryniad, sef yr hwn oedd wedi ei selio wrth gyfraith a (lefod, a’r hwn oedd yn agored. º12 A mi a roddais lyfr y pryniad at Baruch mab Nereia, mab Maaseia, yng ngŵydd Hanameel mab fy ewythr, ac yng ngŵydd y tystion a ysgrifenasent lyfr y prynedigaeth, yng ngŵydd yr holl Iddewon oedd yn eistedd yng nghyntedd y carchardy. º13 A mi a orchmynnais i Baruch yn eu gŵydd hwynt, gan ddywedyd, º14 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Cymer y llyfrau hyn, sef y llyfr hwn o’r<noinclude><references/></noinclude> 72acqn54dl8l5lp7ksct6zpq3j5jtcd 104 4207 171951 7779 2026-11-01T16:28:36Z Tylopous 3717 penodau 171951 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º37 Wele, myfi a’u cynullaf hwynt o’r faoll diroedd, y rhai yn fy nig a’m llid a’m sonant mawr y gyrrais hwynt iddynt; ac a’u dygaf yn eu hôl i’r lle hwn, ac a wnaf iddynt breswylio yn ddiogel. º38 A hwy a fyddant yn bobl i mi, .a minnau a fyddaf yn DDUW iddynt hwy-thau. ., º39 A mi a roddaf iddynt un galon ac’ un rfordd, i’m hofni byth, er lles iddynt ac i’w meibion ar eu hôl. º40 A mi a wnaf â hwynt gyfamod tragwyddol, na throaf oddi wrthynt, heb, wneuthur lles iddynt; a mi a osodaf fy ofn yn eu calonnau, fel na chiliont o’ddi wrthyf. º41 Ie, mi a lawenychaf ynddynt, gan wneuthur lles iddynt, a mi a’u plannaf hwynt yn y tir hwn yn sicr, a’m holl galon, ac a’m holl enaid. º42 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Megis y dygais i ar y bobl hyn yr holl xxxx fawr ddrwg hyn, felly y dygaf ni arnynt yr holl ddaioni a addewais iddynt. º43 A meysydd a feddiennir yn y wlad. yma, am yr hon yr ydych chwi yn dywedyd, Anghyfannedd yw hi, heb ddyn ! nac anifai 1; yn llawy Caldeaiit y rhoddwyd hi. º44 Meysydd a brynant am arian, ac a ysgrifennant mewn llyfrau, ac a’u seliant, ac a gymerant dystion yn nhir Benjamin, ac yn amgylchoedd Jerwsalem, ac yn ninasoedd Jwda, ac yn ninasoedd y mynyddoedd, ac yn ninasoedd y gwastad, ac yn ninasoedd y deau: canys mi a ddychwelaf eu caethiwed hwynt, medd yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_33}}{{c|{{uc|Pennod XXXIII}}.}} {{bach|1 ''Duw yn addaw i’r gaethglud rasusol ddychweliad,'' 9 ''a llawen gyflwr,'' 12 ''a llywodraeth ddïysgog,'' 15 ''a Christ, Blaguryn cyfiawnder;'' 17 ''y parhâi eu brenhiniaeth a’u hoffeiriadaeth;'' 20 ''a sicrwydd o had bendigedig.''}} {{angor|33:1}} {{uc|Gair}} yr ARGLWYDD hefyd a ddaeth A Jeremeia yr ail waith, ac efe eto yn garcharor yng nghyntedd y carchardy, gan ddywedyd,; .; º2 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD ys hwn a’i gwnaeth, yr ARGLWYDD yr ten a’i lluniodd i’w sicrhau, yr ARGLWYDD yw eienw: º3 Galw arnaf, a mi a’th atebaf, ac a ddangosafi ti bethau mawrion, a chedyrn, y rhai nis gwyddost. º4 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, DUW Israel, am dai y ddinas hon, ac am dai brenhinoedd Jwda, y rhai a ddinistriwyd a pheiriannau rhyfel, ac a chleddyf; º5 Y maent yn dyfod i ymladd a’r Caldeaid, ond i’w llenwi a chelanedd dynion, y rhai a leddais yn fy llid a’m digofaint, ac am i mi guddio fy wyneb Oddi wrth y ddinas hon am eu holl ddrygioni hwynf. º6 Wele, myfl a ddygaf iddi hi iechyd a meddyginiaeth, a mi a’u meddyginiaethaf hwynt, ac a ddatguddiaf iddynt amlder o heddwch a gwirionedd, º7 A mi a ddychwelaf gaethiwed Jwda, a chaethiwed Israel, a mi a’u hadeiladaf hwynt megis yn y dechreuad. º8 A mi a’u puraf hwynt oddi wrth eu holl anwiredd a bechasant i’m herbyn; a mi a faddeuaf iddynt eu holl bechodau trwy y rhai y pechasant i’m herbyn, a thrwy y rhai y troseddasant yn fy erbyn. º9 A hyn fydd i mi yn cnw llawenydd, yn glod ac yn ogoniani, o llaen holl genhedloedd y ddaear, y rhai a glywant yr holl ddaioni yr ydwyf fi yn ei wneuthur iddynt: a hwythau a ofnant ac a grynant am yr holl ddaioni a’r holl lwyddiant yr ydwyf fi yn eu gwneuthur i’r ddinas hon. º10 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Clywir eto yn y lle hwn, (am yr hwn y dywedwch, Anialwch yw efe, heb ddyn ac heb anifail, yn ninasoedd Jwda, ac yn heolydd Jerwsalem, y rhai a wnaed yn anghyfannedd, heb ddyn, ac heb breswylwr, ac heb anifail,) º11 Llef gorfoledd a llef llawenydd, l).e;f y priodfab a llef y briodferch, llef rhai yn dywedyd, Molwch ARGLWYDD y lluoedd; oherwydd daionus yw yr ARGLWYDD, oblegid ei drugaredd a bery yn dragywydd; llef rhai yn dwyn offrwm moliant i dŷ yr ARGLWYDD: canys mi a ddychwelaf gaethiwed y wlad, megis yn y dechreuad, medd yr ARGLWYDD. º12 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Bydd eto yn y lle yma, yr hwn sydd anghyfanheddol heb ddyn ac heb anifail, ac yn ei holl ddinasoedd, drigfa bugeiliaid yn corlannu y praidd. º13 Yn ninasoedd y mynydd, yn ninas? oedd y gwastad, ac yn ninas<noinclude><references/></noinclude> 4fpekpiloedjuhjihtxmeml4rawrfwj 104 4208 171952 7781 2026-11-01T17:05:09Z Tylopous 3717 penodau 171952 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>oedd y deau, ac yng ngwlad Benjamin, ac yn amgylch¬oedd Jerwsalem, ac yn ninasoedd Jwda, yr a defaid eto, dan law yr hwn sydd yn eu rhifo, medd yr ARGLWYDD. º14 Wele y dyddiau yn dyfod, medd yr ARGLWYDD, fel y cyflawnwyf y peth daionus a addewais i dŷ Israel, ac i dŷ Jwda. 15 Yn y dyddiau hynny, ac yn yr amser hwnnw, y paraf i Flaguryn cyfiawnder flaguro i Dafydd; ac efe a wna fam a chyfiawnder yn y tir. º16 Yn y dyddiau hynny Jwda a waredir, a Jerwsalem a breswylia yn ddiogel; 4 hwn yw yr enw y gelwir ef, Yr ARGLWYDD ein cyfiawnder. º17 Canys fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD, Ni phalla i Dafydd ŵr yn eistedd ar frenhinfainc tŷ Israel. º18 Ac ni phalla i’r offeiriaid y Lefiaid ŵr ger fy mron i, i offrymu poethoffrwm, ac i offrymu bwyd-offrwrn, ac i wneuthur aberth, yn dragywydd. º19 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth at Jeremeia, gan ddywedyd, º20 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Os gellwch ddiddymu fy nghyfamod â’r dydd, a’m cyfamod â’r nos, ac na byddo dydd a nos yn eu hamser; º21 Yna y diddymir fy nghyfamod â Dafydd fy ngwas, na byddo iddo fab yn teyrnasu ar ei deyrngadair ef, ac a’r Lefiaid yr offeiriaid fy ngweinidogion. º22 Megis na ellir cyfrif llu y nefoedd, ac na ellir mesur tywod y môr; felly myfi a amlhaf had Dafydd fy ngwas, a’r Lefiaid y rhai sydd yn gweini i mi. º23 Hefyd, gair yr ARGLWYDD a ddaeth at Jeremeia, gan ddywedyd, º24 Oni weli di pa beth y mae y bobl hyn yn ei lefaru, gan ddywedyd, Y ddau deulu a ddewisodd yr ARGLWYDD, efe a’u gwrthododd hwynt? felly y dirmygasant fy mhobl, fel nad ydynt mwyach yn genedl yn eu golwg hwynt. º25 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Os fy nghyfamod â’r dydd ac a’r nos ni saif, ac oni osodais i ddefodau y nefoedd a’r ddaear: º26 Yna had Jacob a Dafydd fy ngwas a wrthodaf fi, fel na chymerwyf o’i had ef lywodraethwyr ar had Abraham, Isaac, a Jacob: canys mi a ddychwelaf eu caethiwed hwynt, ac a drugarhaf wrthynt. {{angor|Pennod_34}}{{c|{{uc|Pennod XXXIV}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah yn prophwydo caethiwed Sedecïah, a’r ddinas.'' 8 ''Y tywysogion a’r bobl, wedi iddynt ryddhâu eu caeth-weision, y’ngwrthwyned i gyfammod Duw, yn eu cymmeryd hwy drachefn.'' 12 ''Jeremïah, am eu hanufudd-dod, yn eu rhoddi hwy a Sedecïah yn nwyllaw eu gelynion.''}} {{angor|34:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD, pan oedd Nebuchodonosor brenin Babilon, a’i holl lu, a holl deyrnasoedd y ddaear y rhai oedd dan lywodraeth ei law ef, a’r holl bobloedd, yn rhyfela yn erbyn Jerw¬salem, ac yn erbyn ei holl ddinasoedd hi, gan ddywedyd, º2 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Duw Israel; DOS, a llefara wrth Sedeceia brenin Jwda, a dywed wrtho, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Wele fi yn rhoddi y ddinas hon i law brenin Babilon, ac efe a’i llysg hi â thân: º3 Ac ni ddihengi dithau o’i law ef, canys diau y’th ddelir, ac y’th roddir i’w law ef; a’th lygaid di a gant weled llygaid brenin Babilon, a’i enau ef a ymddiddan â’th enau di, a thithau a ei i Babilon. º4 Er hynny, O Sedeceia brenin Jwda, gwrando air yr ARGLWYDD; Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD amdanat ti, Ni byddi di farw trwy y cleddyf: º5 Mewn heddwch y byddi farw: a hwy a losgant beraroglau i ti, fel y llosgwyd i’th dadau, y brenhinoedd gynt, y rhai a fu o’th flaen di: a hwy a alarant amdanat ti, gan ddywedyd, O arglwydd! canys myfi a ddywedais y gair, medd yr ARGLWYDD. º6 Yna Jeremeia y proffwyd a lefarodd wrth Sedeceia brenin Jwda yr holl eiriau hyn yn Jerwsalem, º7 Pan oedd llu brenin Babilon yn thyfela yn erbyn Jerwsalem, ac yn erbyn holl ddinasoedd Jwda y rhai a adawsid, yn erbyn Lachis, ac yn erbyn Aseca: canys y dinasoedd caerog hyn a adawsid o ddinasoedd Jwda. º8 Y gair yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD, wedi i’r brenin Sedeceia wneuthur cyfamod â’r holl bobl oedd yn Jerwsalem, am gyhoeddi iddynt ryddid; {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> rbhagdchatgfnx4gl91rcdf1ndu4mvu 104 4209 171953 7782 2026-11-01T17:06:55Z Tylopous 3717 penodau 171953 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º9 I ollwng o bob un ei wasanaethwr, a phob un ei wasanaethferch, y rhai fyddent Hebread neu Hebrees, yn rhyddion; ac na cheisiai neb wasanaeth ganddynt, sef gan ei frawd o Iddew. º10 A phan glybu yr holl benaethiaid, a’r holl bobl y rhai a aethent i’r cyfamod, am ollwng o bob un ei wasanaethwr a phob un ei wasanaethferch yn rhyddion, fel na cheisient wasanaeth ganddynt mwyach, yna hwy a wrandawsant, ac a’u gollyngasant ymaith. º11 Ond wedi hynny yr edifarhaodd arnynt, a hwy a ddygasant yn eu hôl eu gweision a’u morynion, y rhai a ollyngasent yn rhyddion, ac a’u caethiwasant hwy yn weision ac yn forynion. º12 Am hynny y daeth gair yr AR¬GLWYDD at Jeremeia oddi wrth yr AR¬GLWYDD, gan ddywedyd, º13 Fel hyn y dywed ARGLWYDD DDUW Israel, Mi a wneuthum gyfamod â’ch tadau chwi, y dydd y dygais hwynt allan o dir yr Aifft, o dŷ y caethiwed, gan ddy¬wedyd, º14 Ymhen saith mlynedd gollyngwch bob un ei frawd o Hebread, yr hwn a werthwyd i ti, ac a’th wasanaethodd chwe blynedd; gollwng ef yn rhydd oddi wrthyt: ond ni wrandawodd eich tadau arnaf, ac ni ogwyddasant eu clustiau. º15 A chwithau a gymerasech edifeirwch heddiw, ac a wnaethech yr hyn oedd uniawn yn fy ngolwg, am gyhoeddi rhyddid bob un i’w gymydog; a chwisa wnaethech gyfamod yn fy ngŵydd i, yn y tŷ y gelwir fy enw arno: º16 Ond chwi a ddychwelasoch, ac a halogasoch fy enw, ac a ddygasoch yn eu hôl bob un ei wasanaethwr, a phob un ei wasanaethferch, y rhai a ollyngasech yn rhyddion wrth eu hewyllys eu hun; caethiwasoch hwynt hefyd i fod yn weision ac yn forynion i chwi. º17 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD, Ni wrandawsoch arnaf fi, gan gyhoeddi rhyddid bob un i’w frawd, a phob un i’w gymydog: wele fi yn cyhoeddi i’ch erbyn, medd yr ARGLWYDD, ryddid i’r cleddyf, i’r haint, ac i’r newyn, ac mi a wnaf eich symud chwi i holl deyrnasoedd y ddaear. º18 A mi a roddaf y dynion a droseddodd fy nghyfamod, y rhai ni chwblhasant eiriau y cyfamod a wnaethant ger fy mron, wedi iddynt fyned rhwng rhannau y llo, yr hwn a holltasent yn ddau; º19 Tywysogion Jwda, a thywysogion Jerwsalem, yr ystafellyddion, a’r offeiriaid, a holl bobl y wlad y rhai a aethant rhwng rhannau y llo; º20 Ie, mi a’u rhoddaf hwynt yn llaw eu gelynion, ac yn llaw y rhai sydd yn ceisio eu heinioes: a’u celain fydd yn fwyd i ehediaid y nefoedd, ac i anifeiliaid y ddaear. º21 A mi a roddaf Sedeceia brenin Jwda, a’i dywysogion, i law eu gelynion, ac i law y rhai sydd yn ceisio eu heinioes, ac yn llaw llu brenin Babilon, y rhai a aethant i fyny oddi wrthych. º22 Wele, mi a orchmynnaf, medd yr ARGLWYDD, ac a wnaf iddynt droi yn ôl at y ddinas hon, a hwy a ryfelant yn ei herbyn hi, ac a’i goresgynnant hi, ac a’i llosgant hi â thân: ac mi a wnaf ddinas¬oedd Jwda yn anghyfannedd heb breswylydd. {{angor|Pennod_35}}{{c|{{uc|Pennod XXXV}}.}} {{bach|1 ''Trwy ddangos ufudd-dod y Rechabiaid,'' 12 ''y mae Jeremïah yn barnu ar anufudd-dod yr Iuddewon.'' 8 ''Duw yn bendithio y Rechabiaid am eu hanufudd-dod.''}} {{angor|35:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD, yn nyddiau Jehoiacim mab Joseia brenhin Jwda, gan ddywedyd, º2 DOS di i dŷ y Rechabiaid, a llefara wrthynt, a phar iddynt ddyfod i dŷ yr ARGLWYDD, i un o’r ystafelloedd, a dod iddynt win i’w yfed. º3 Yna myfi a gymerais Jaasaneia, mab Jeremeia, mab Habasineia, a’i frodyr, a’i holl feibion, a holl deulu y Rechabiaid; º4 A mi a’u dygais hwynt i dŷ yr AR¬GLWYDD, i ystafell meibion Hanan mab Igdaleia, gŵr i DDUW, yr hon oedd wrth ystafell y tywysogion, yr hon sydd goruwch ystafell Maaseia mab Salum, ceidwad y drws. º5 A mi a roddais gerbron meibion tŷ y Rechabiaid ffiolau yn llawn o win, a chwpanau, a mi a ddywedais wrthynt, Yfwch win. º6 Ond hwy a ddywedasant, Nid yfwn ni ddim gwin: oherwydd Jonadab mab Rechab ein tad a roddodd i ni orchymyn, gan ddywedyd, Nac yfwch win, na chwy-chwi na’ch plant, yn dragywydd: {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> qewbe774dthvfrgsl5vs25y4h87t9re 104 4210 171954 7783 2026-11-01T17:10:18Z Tylopous 3717 penodau 171954 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º7 Na adeiledwch dŷ, ac na heuwch had, ac na phlennwch winllan, ac na fydded gennych chwi: ond mewn pebyll y preswyliwch eich holl ddyddiau: fel y byddoch chwi fyw ddyddiau lawer ar wyneb y ddaear, lle yr ydych yn ddieithriaid. º8 A nyni a wrandawsom ar lais Jonadab mab Rechab ein tad, am bob peth a orchmynnodd efe i ni; nad yfem ni win ein holl ddyddiau, nyni, ein gwragedd, ein meibion, a’n merched; º9 Ac nad adeiladem i ni dai i’w preswylio; ac nid oes gennym na gwinllan, na macs, na had: º10 Eithr trigo a wnaethom mewn pebyll, a gwrando, a gwneuthur yn ôl yr hyn oll a orchmynnodd Jonadab ein tad i ni. º11 Offd pan ddaeth’ Nebuchodonosor brenin Babilon i fyny i’r wlad, nyni a ddywedasom, Deuwch, ac awn i Jerwsalem, rhag llu y Caldeaid, a rhag llu yr Asyriaid: ac yn Jerwsalem yr ydym ni yn preswylio. º12 Yna y daeth gair yr ARGLWYDD at Jeremeia, gan ddywedyd, º13 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; DOS, a dywed wrth wŷr Jwda, ac wrth breswylwyr Jerwsalem, Oni chymerwch chwi addysg i wrando ar fy ngeiriau? medd yr AR¬GLWYDD. º14 Geiriau Jonadab mab Rechab, y rhai a orchmynnodd efe i’w feibion, nad yfent win, a gyflawnwyd: canys nid yfant hwy win hyd y dydd hwn; ond hwy a wrandawant ar orchymyn eu tad: a minnau a ddywedais wrthych chwi, gan godi yn fore, a llefaru, ond ni wrandawsoch arnaf. º15 Myfi a anfonais hefyd atoch chwi fy holl weision y proffwydi, gan godi yn fore, ac anfon, gan ddywedyd, Dychwelwch yn awr bawb oddi wrth ei ffordd ddrwg, a gwellhewch eich gweithredoedd, ac nac ewch ar ôl duwiau dieithr, i’w gwasanaethu hwynt; a chwi a drigwch yn y wlad yr hon a roddais i chwi ac i’ch tadau: ond ni ogwyddasoch eich clustiau, a’C ni wrandawsoch arnaf. º16 Gan i feibion Jonadab mab Rechab gyflawni gorchymyn eu tad, yr hwn a orchmynnodd efe iddynt; ond y bobl yma ni wrandawsant arnaf fi: º17 Am hynny fel hyn y dywed AR¬GLWYDD DDUW y lluoedd, Duw Israel; Wele fi yn dwyn ar Jwda, ac ar holl drigolion Jerwsalem, yr holl ddrwg a leferais yn eu herbyn: oherwydd i mi ddywedyd wrthynt, ond ni wrandawsant; a galw arnynt, ond nid atebasant. º18 A Jeremeia a ddywedodd wrth dylwyth y Rechabiaid, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, Oherwydd i chwi wrando ar orchymyn Jonadab eich tad, a chadw ei holl orchmynion ef, a gwneuthur yn ôl yr hyfi oll a orchmynnodd efe i chwi: º19 Am hynny fel hyff y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Ni phalla i Jonadab mab Rechab ŵr i sefyll ger fy mron i yn dragywydd. {{angor|Pennod_36}}{{c|{{uc|Pennod XXXVI}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah yn peri i Baruch ysgrifenu ei brophwydoliaeth ef,'' 5 ''a’i darllen ar gyhoedd.'' 11 ''Y tywysogion, wedi cael gwybodaeth o hynny trwy Michaiah, yn anfon Jehudi i gyrchu y llyfr, ac yn ei ddarllen:'' 19 ''yn erchi i Baruch ymguddio, efe a Jeremïah.'' 20 ''Y brenhin Jehoiacim wedi clywed sôn am y llyfr, yn gwrandaw peth o hono, ac yn ei losgi ef.'' 27 ''Jeremïah yn adrodd ei farn ef.'' 32 ''Baruch yn ysgrifenu y llyfr o newydd.''}} {{angor|36:1}} {{uc|Ac}} yn y bedwaredd flwyddyn i Jehoiacim mab Joseia brenin Jwda, y daeth y gair hwn oddi wrth yr AR¬GLWYDD at Jeremeia, gan ddywedyd, º2 Cymer i ti blyg llyfr, ac ysgrifenna ynddo yr holl eiriau a leferais i wrthyt yn trbyn Israel, ac yn erbyn Jwda, ac yn erbyn yr holl genhedloedd, o’r dydd y lleferais i wrthyt ti, er dyddiau Joseia hyd y dydd hwn. º3 Fe allai pan glywo tŷ Jwda yr holl ddrwg yr ydwyf fi yn amcanu ei wneuthur iddynt, y dychwelant bob un o’i ffordd ddrygionus, fel y maddeuwyf eu hanwiredd a’u pechod. º4 Yna Jeremeia a alwodd Baruch mab Nereia; a Baruch a ysgrifennodd o enau Jeremeia holl eiriau yr ARGLWYDD, y rhai a lefarasai efe wrtho, mewn plyg llyfr. º5 A Jeremeia a orchmynnodd i Baruch, gan ddywedyd, Caewyd arnaf fi, ni allaf fi fyned i dŷ yr ARGLWYDD. º6 Am hynny dos di, a darllen o’r llyfr a ysgrifennaist o’m genau, eiriau yr ARGLWYDD, lle y clywo y bobl,<noinclude><references/></noinclude> 7ksu9wbc51t8k46gosfvxcrhktkd2yr 104 4212 171955 7786 2026-11-01T17:13:22Z Tylopous 3717 penodau 171955 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>gan ddywedyd; Paham yr ysgrifennaist ynddo, gan ddy¬wedyd, Diau y daw brenin Babilon, ac a anrheithia y wlad hon; ac efe a wna i ddyn ac i anifail ddarfod ohoni? º30 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD am Jehoiacim brenin Jwda; Ni bydd iddo ef a eisteddo ar frenhmfainc Dafydd: a’i gelain ef a fwrir allan i wres y dydd, ac i rcw y nos. º31 A mi a ymwelaf ag ef, ac a’i had, ac a’i weision, am eu hanwiredd, a mi a ddygaf arnynt hwy, ac ar drigolion Jerwsalem, ac ar wŷr Jwda, yr holl ddrwg a leferais i’w herbyn, ond ni wrandawsant. º32 Yna Jeremeia a gymerth lyfr arall, ac a’i rhoddodd at Baruch mab Nereia yr ysgrifennydd; ac efe a ysgrifennodd ynddo o enau Jeremeia holl eiriau y llyfr a losgasai Jehoiacim brenin Jwda yn tân: a chwanegwyd atynt eto eiriau lawer, fel hwythau. {{angor|Pennod_37}}{{c|{{uc|Pennod XXXVII}}.}} {{bach|1 ''Wedi darfod i’r Aiphtiaid yrru y Caldeaid ymaith o warchae ar Jerusalem, y mae y brenhin Sedecïah yn anfon at Jeremïah i weddïo dros y bobl.'' 6 ''Jeremïah yn prophwydo y dychwelai y Caldeaid, ac y gorchfygent.'' 11 ''Ei ddal ef megis ffoadur, a’i faeddu, a’i garcharu.'' 16 ''Y mae efe yn sicrhâu Sedecïah o’r caethiwed:'' 18 ''yn ymbil am gael ei ollwng yn rhydd; ac yn cael peth ffafr.''}} {{angor|37:1}} {{uc|A’r}} brenin Sedeceia mab Joseia a deyrnasodd yn lle Coneia mab Jehoiacim, yr hwn a wnaeth Nebuchodonosor brenin Babilon yn frenin yng ngwlad Jwda. º2 Ond ni wrandawodd efe, na’i weision na phobl y tir, ar eiriau yr ARGLWYDD, y rhai a draethodd efe trwy law Jeremeia y proffwyd. º3 A’r brenin Sedeceia a anfonodd Jehucal mab Selemeia, a Seffaneia mab Maaseia yr offeiriad, at Jeremeia y proff¬wyd, gan ddywedyd, Gweddïa, atolwg, drosom ni ar yr ARGLWYDD ein Duw. º4 A Jeremeia oedd yn myned i mewn ac allan ymysg y bobl: canys ni roddasent hwy ef eto yn y carchardy. º5 A llu Pharo a ddaethai allan o’r Aifft: a phan glybu y Caldeaid oedd yn gwarchae ar Jerwsalem sôn amdanynt, hwy a aethant ymaith oddi wrth Jerwsalem. º6 Yna gair yr ARGLWYDD a ddaeth at Jeremeia y proffwyd, gan ddywedyd, º7 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Duw Israel; Fel hyn y dywedwch chwi wrth frenin Jwda, yr hwn a’ch anfonodd chwi ataf fi i ymofyn a mi; Wele, llu Pharo, yr hwn a ddaeth allan yn gynhorthwy i chwi, a ddychwel i’w wlad ei hun, i’r Aifft. º8 A’r Caldeaid a ddychwelant, ac a ryfelant yn erbyn y ddinas hon, ac .a’i henillant, ac a’i llosgant â thân. .’’ º9 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Na thwyllwch eich hunain, gan ddywedyd, Diau yr a y Caldeaid oddi wrthym ni: oblegid md ânt hwy. º10 Canys pe trawech chwi holl lu y. Caldeaid y rhai sydd yn rhyfela i’ch erbyn; fel na weddillid ohonynt ond gwŷr archolledig, eto hwy a gyfodent bob un yn ei babell, ac a losgent y ddinas hon â thân. º11 A phan aeth llu y Caldeaid ymaith oddi wrth Jerwsalem, rhag llu Pharo, º12 Yna Jeremeia a aeth allan o Jerw¬salem, i fyned i wlad Benjamin, i ymlithro oddi yno yng nghanol y bobl. º13 A phan oedd efe ym mhorth Ben¬jamin, yr oedd yno ben-swyddog, a’i enw ef oedd Ireia, mab Selemeia, mab Hananeia; ac efe a ddaliodd Jeremeia y proffwyd, gan ddywedyd, Cilio at y Caldeaid yr wyt ti. º14 Yna y dywedodd Jeremeia, Nid gwir; nid ydwyf fi yn cilio at y Caldeaid. Ond ni wrandawai efe arno: felly Ireia a ymaflodd yn Jeremeia, ac a’i dygodd ef at y tywysogion. º15 Am hynny y tywysogion a ddigiasant wrth Jeremeia, ac a’i trawsant, ac a’i rhoddasant yn y carchardy yn nhŷ Jonathan yr ysgrifennydd: oherwydd hwnnw a wnaethent hwy yn garchardy. º16 Pan ddaeth Jeremeia i’r daeardy, ac i’r cabanau, ac wedi i Jeremeia aros yno ddyddiau lawer; º17 Yna y brenin Sedeceia a anfonodd, ac a’i cymerodd ef allan: a’r brenin a ofynnodd iddo yn gyfrinachol yn ei dy ei hun, ac a ddywedodd, A oes gair oddi wrth yr ARGLWYDD? A dywedodd Jerem¬eia,<noinclude><references/></noinclude> 82lm3y47ae1j37729lk7omzv40z1qul 104 4213 171956 7787 2026-11-01T17:15:56Z Tylopous 3717 penodau 171956 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Oes; canys tydi (eb efe) a roddir yn llaw brenin Babilon. º18 Jeremeia hefyd a ddywedodd wrth y brenin Sedeceia, Pa bechod a wneuthum i i’th erbyn di, neu yn erbyn dy weision, neu yn erbyn y bobl hyn, pan y’m rhoddasoch yn y carchardy? º19 Pa le y mae eich proffwydi a broffwydasant i chwi, gan ddywedyd, Ni ddaw brenin Babilon i’ch erbyn, nac yn erbyn y wlad hon? º20 Ac yn awr gwrando, atolwg, O fy arglwydd frenin: atolwg, deued fy ngweddi ger dy fron; fel na pharech i mi ddychwelyd i dŷ Jonathan yr ysgrifen¬nydd, rhag fy marw yno. º21 Yna y brenin Sedeceia a orchmynnodd iddynt hwy roddi Jeremeia yng nghyntedd y carchardy, a rhoddi iddo ef deisen o fara beunydd o heol y pobyddion, nes darfod yr holl tara yn y ddinas. Felly Jeremeia a arhosodd yng nghyntedd y carchardy. {{angor|Pennod_38}}{{c|{{uc|Pennod XXXVIII}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah, ar gam-achwyn, yn cael ei fwrw i ddaeardy Malchïah:'' 7 ''ac Ebedmelech yn cael peth rhyddid iddo ef.'' 14 ''Jeremïah, trwy ymddiddan cyfrinachol, yn cynghori i’r brenhin achub ei einioes trwy ymrôi;'' 24 ''a thrwy archiad y brenhin, yn celu yr ymddiddan hwnnw oddi wrth y tywysogion.''}} {{angor|38:1}} {{uc|Yna}} Seffatia mab Mattan, a Gedaleia mab Pasur, a Jucal mab Selemeia, a Phasur mab Malcheia, a glywsant y geinau a draethasai Jeremeia wrth yr holl bobl, gan ddywedyd, º2 Fel hyn y dywedodd yr ARGLWYDD, Yr hwn a arhoso yn y ddinas hon, a fydd farw trwy y cleddyf, trwy newyn, a thrwy haint: ond y neb a elo allan at y Caldeaid, a fydd byw; canys ei einioes fydd yn ysglyfaeth iddo, a byw fydd. º3 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Y ddinas hon a roddir yn ddiau yn llaw llu brenin Babilon, yr hwn a’i hennill hi. º4 Yna y tywysogion a ddywedasant wrth y brenin, Rhodder, atolwg, y gŵr hwn i farwolaeth: oblegid fel hyn y mae efe yn gwanhau dwylo’r rhyfelwyr a adawyd yn y ddinas hon, a dwylo’r holl bobl, wrth ddywedyd wrthynt yn ôl y geiriau hyn: oherwydd nid yw y gŵr hwn yn ceisio llwyddiant i’r bobl hyn, ond niwed. º5 A’r brenin Sedeceia a ddywedodd, Wele ef yn eich llaw chwi: canys nid yw y brenin ŵr a ddichon ddim yn eich erbyn chwi. º6 Yna hwy a gymerasant Jeremeia, ac a’i bwriasant ef i ddaeardy Malcheia mab Hammelech, yr hwn oedd yng nghyntedd y carchardy: a hwy a ollyngasant Jeremeia i waered wrth raffau. Ac nid oedd dwfr yn y daeardy, ond torn: felly Jeremeia a lynodd yn y dom. º7 A phan glybu Ebedmelech yr Ethiopiad, un o’r ystafellyddion yr hwn oedd yn nhŷ y brenin, iddynt hwy roddi Jeremeia yn y daeardy, (a’r brenin yn eistedd ym mhorth Benjamin,) º8 Ebedmelech a aeth allan o dŷ y brenin, ac a lefarodd wrth y brenin, gan ddywedyd, º9 O fy arglwydd frenin, drwg y gwnaeth y gwŷr hyn yng nghwbl ag a wnaethant i Jeremeia y proffwyd, yr hwn a fwriasant hwy i’r daeardy; ac efe a fydd farw o newyn yn y fan lle y mae, oherwydd nid oes bara mwyach yn y ddinas. º10 Yna y brenin a orchmynnodd i Ebedmelech yr Ethiopiad, gan ddywedyd, Cymer oddi yma ddengwr ar hugaift gyda thi, a chyfod Jeremeia y proffwyd o’r daeardy cyn ei farw. º11 Felly Ebedmelech a gymerodd y gwŷr gydag ef, ac a aeth i dŷ y brenin dan y trysordy, ac a gymerodd oddi yno hen garpiau, a hen bwdr fratiau, ac a’u gollyngodd i waered at Jeremeia i’r daeardy wrth raffau. º12 Ac Ebedmelech yr Ethiopiad a ddywedodd wrth Jeremeia, Gosod yn awr yr hen garpiau a’r pwdr fratiau hyn dan dy geseiliau oddi tan y rhaffau. a Jeremeia a wnaeth felly. º13 Felly hwy a dynasant Jeremeia i fyny wrth y rhaffau, ac a’i codasant ef o’r daeardy; a Jeremeia a arhosodd yng nghyntedd y carchardy. º14 Yna y brenin Sedeceia a anfonodd, ac a gymerodd Jeremeia y proffwyd ato i’r trydydd cyntedd, yr hwn sydd yn nhŷ yr ARGLWYDD; a’r brenin a ddywed¬odd wrth Jeremeia, Mi a ofynnaf i ti beth: na chela ddim oddi wrthyf fi. º15 A Jeremeia a ddywedodd wrth Sedeceia, Os mynegaf i ti, oni roddi<noinclude><references/></noinclude> 176qcdi3atm87eixzeey08fhi1l8umf 104 4214 171957 7788 2026-11-01T17:18:21Z Tylopous 3717 penodau 171957 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>di fi i farwolaeth? ac os rhoddaf i ti gyngor, oni wrandewi di arnaf? º16 Felly y brenin Sedeceia a dyngodd wrth Jeremeia yn gyfrinachol, gan ddy¬wedyd, Fel mai byw yr ARGLWYDD, yr hwn a wnaeth i ni yr enaid hwn, ni roddaf fi di i farwolaeth, ac ni roddaf di yn llaw y gwŷr hyn sydd yn ceisio dy einioes. º17 Yna y dywedodd Jeremeia wrth Sedeceia, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Duw y lluoedd, Duw Israel; Os gan fyned yr ei di allan at dywysogion brenin Babilon, yna y bydd dy enaid fyw, ac ni losgir y ddinas hon â thân; a thithau a fyddi fyw, ti a’th deulu. º18 Ond onid ei di allan at dywysogion brenin Babilon, yna y ddina hon a roddir i law y Caldeaid, a hwy a’i llosgant hi â thân, ac ni ddihengi dithau o’u llaw hwynt. º19 A’r brenin Sedeceia a ddywedodd wrth Jeremeia, Yr ydwyf fi yn ofni yr Iddewon a giliasant at y Caldeaid, rhag iddynt hwy fy rhoddi i yn eu llaw hwynt, ac i’r rhai hynny fy ngwatwar. º20 A Jeremeia a ddywedodd, Ni roddant ddim: gwrando, atolwg, ar lais ye ARGLWYDD, yr hwn yr ydwyf fi yn ei draethu i ti; felly y bydd yn dda i ti, a’th enaid a fydd byw. ! º21 Ond os gwrthodi fyned allan, dyrna y gair a ddangosodd yr ARGLWYDD i mi: º22 Ac wele, yr holl wragedd, y rhai 9 adawyd yn nhŷ brenin Jwda, a ddygir allan at dywysogion brenin Babiion; a hwy a ddywedant, Dy gyfeillion a’th hudasant, ac a’th orchfygasant; dy draed a lynasant yn y dom, a hwythau a droesant yn eu hôl. º23 Felly hwy a ddygant allan dy holl wragedd a’th blant at y Caldeaid, ac ni ddihengi dithau o’u llaw hwynt; canys a llaw brenin Babilon y’th ddelir; a’r ddinas hon a losgi â thân. º24 Yna y dywedodd Sedeceia wrth Jeremeia, Na chaffed neb wybod y geiriau hyn, ac ni’th roddir i farwolaeth. º25 Ond os y tywysogion a glywant i mi ymddiddan â thi, ac os deuant atat ti, a dywedyd wrthyt, Mynega yn awr i iri beth a draethaist ti wrth y brenin; na chela oddi wrthym ni, ac ni roddwn ni mohonot ti i farwolaeth; a pha beth a draethodd y brenin wrthyt tithau: º26 Yna dywed wrthynt, Myfi a weddïais yn ostyngedig gerbron y brenin, na yrrai efe fi drachefn i dŷ Jonathan, i farw yno. º27 Yna yr holl dywysogion a ddaethant at Jeremeia, ac a’i holasant ef: ac efe a fynegodd iddynt yn ôl yr holl eiriau hyn, y rhai a orchmynasai y brenin: felly hwy a beidiasant ag ymddiddan âg ef, canys ni chafwyd clywed y peth. º28 A Jeremeia a arhosodd yng nghyntedd y carehardy byd y dydd yr enillwyd Jerwsalem; ac yno oedd efe pass. eiri.Uwyd Jerwsalem. {{angor|Pennod_39}}{{c|{{uc|Pennod XXXIX}}.}} {{bach|1 ''Ennill Jerusalem.'' 4 ''Tynnu llygaid Sedecïah, a’i anfon i Babilon.'' 8 ''Difrodi y ddinas,'' 9 ''a chaethiwo y bobl.'' 11 ''Nebuchodonosor yn rhoi gorchymyn ar fod yn dda wrth Jeremïah.'' 15 ''Addewid Duw i Ebedmelech.''}} {{angor|39:1}} {{uc|Yn}} y nawfed flwyddyn i Sedeceia brenin Jwda, ar y degfed mis, y daeth Nebuchodonosor brenin Babilan, a’i holl lu, yn erbyn Jerwsalem, ac a warchaeasant arni. º2 Yn yr unfed fiwyddyn ar ddeg ~\ Sedeceia, yn y pedwerydd mis, ar y nawfed dydd o’r mis, y torrwyd y ddinas* º3 A holl dywysogion brenin Babilon a ddaethant i mewn, ac a eisteddasant yn y porth canol, sefNergal-sareser, Samgar-nebo, Sarsechim, Rabsaris, Nergat-sareser, Rabmag, a holl dywysogion eraill brenin Babilon. º4 A phan welodd Sedeceia brenin Jwda hwynt, a’r holl ryfelwyr, hwy a ffoesant, ac a aethant allan o’r ddinas liw nos, trwy ffordd gardd y brenin, i’r porth rhwng y ddau fur: ac efe a aeth allan tua’r anialwch. º5 A llu y Caldeaid a erlidiasant ar eu hôl hwynt, ac a oddiweddasant Sedeceia yn rhosydd Jericho, ac a’i daliasanc ef, ac a’i dygasant at Nebuchodonosor brenin Babilon, i Ribia yng ngwlad Hamath; lle y rhoddodd efe fam arno. º6 Yna brenin Babilon a laddodd feibion Sedeceia yn Ribia o<noinclude><references/></noinclude> 9eezerdc8fha1tw3p408w1zpetx2nbf 104 4215 171958 7789 2026-11-01T17:20:25Z Tylopous 3717 penodau 171958 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>flaen ei lygaid ef: brenin Babilon hefyd a laddodd holl bendefigion Jwda. º7 Ac efe a dynnodd lygaid Sedeceia, ac a’i rhwymodd ef a chadwynau i’w ddwyn i Babilon. º8 A’r Caldeaid a losgasant dy y brenin a thai y bobl, â thân; a hwy a ddrylliasant furiau Jerwsalem. º9 Yna Nebusaradan pennaeth y milwyr a gaethgludodd i Babilon weddill y bobl y rhai a adawsid yn y ddinas, a’r encilwyr y rhai a giliasent ato ef, ynghyd â gweddill y bobl y rhai a adawsid. º10 A Nebusaradan pennaeth y milwyr a adawodd o diodion y bobl, y rhai nid oedd dim ganddynt, yng ngwlad Jwda; ac efe a roddodd iddynt winllannoedd a meysydd y pryd hwnnw. º11 A Nebuchodonosor brenin Babi¬lon a roddodd orchymyn am Jeremeia i Nebusaradan pennaeth y milwyr, gan ddywedyd, º12 Cymer ef, a bwrw olwg arno, ac na wna iddo ddim niwed; ond megis y dywedo efe wrthyt ti, felly gwna iddo. º13 Felly Nebusaradan pennaeth y mSwyr a anfonodd, Nebusasban hefyd, Rabsaris, a Nergal-sareser, Rabmag, a holl benaethiaid brenin Babilon; i º14 Ie, hwy a anfonasant, ac a gymerasant Jeremeia o gyntedd y carchardy, ac a’i rhoddasant ef at Gedaleia mab Ahicam, mab Saffan, i’w ddwyn adref: felly efe a drigodd ymysg y bobl. º15 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth at Jeremeia, pan oedd efe wedi cau arno yng nghyntedd y carchar, gan ddywedyd, º16 DOS, a dywed i Ebedmelech yr Ethiopiad, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Wele, mi a barafi’m geiriau ddyfod yn erbyn y ddinas hon er niwed, ac nid er lles, a hwy a gwblheir o flaen dy wyneb y dwthwn hwnnw. º17 Ond myfi a’th waredaf di y dydd hwnnw, medd yr ARGLWYDD, ac ni’th roddir yn llaw y dynion yr ydwyt ti yn ofni rhagddynt. º18 Canys gan achub mi a’th achubaf, ac ni syrthi trwy y cleddyf, eithr bydd dy einioes yn ysglyfaeth i ti, am i ti ymddiried ynof fi, medd yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_40}}{{c|{{uc|Pennod XL}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah, wedi darfod i Nebuzaradan ei ollwng ef yn rhydd, yn myned at Gedalïah:'' 7 ''a’r Iuddewon oedd ar wasgar yn ymgasglu atto ef.'' 13 ''Johanan yn datguddio bradwriaeth Ismael, heb gael ei gredu.''}} {{angor|40:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia oddi wrth yr ARGLWYDD, wedi i Nebusaradan pennaeth y milwyr ei ollwng ef yn rhydd o Rama, wedi iddo ei gymryd ef, ac yntau yn rhwym mewn cadwyni ymysg holl gaethglud Jerwsalem a Jwda, y rhai a gaethgludasid i Babilon. º2 A phennaeth y milwyr a gymerodd Jeremeia, ac a ddywedodd wrtho, Yr ARGLWYDD dy DDUW a lefarodd y drwg yma yn erbyn y lle hwn. º3 A’r ARGLWYDD a’i dug i ben, ac a wnaeth megis y llefarodd: am i chwi bechu yn erbyn yr ARGLWYDD, ac na wrandawsoch ar ei lais ef, am hynny y daeth y peth hyn i chwi. º4 Ac yn awr wele, mi a’th ryddheais di heddiw o’r cadwynau oedd am dy ddwylo: os da gennyt ti ddyfod gyda mi i Babilon, tyred, a myfi a fyddaf da wrthyt: ond os drwg y gweli ddyfod gyda mi i Babilon, paid; wele yr holl dir o’th flaen di: i’r fan y byddo da a bodlon gennyt fyned, yno dos. º5 Ac yn awr, ac efe eto heb ddychwelyd, efe a ddywedodd, Dychwel at Gedaleia mab Ahicam, mab Saffan, yr hwn a osododd brenin Babilon ar ddinasoedd Jwda, ac aros gydag ef ymhlith y bobl: neu dos lle y gwelych di yn dda fyned. Felly pennaeth y milwyr a roddodd iddo ef luniaeth a rhodd, ac a’i gollyngodd ef ymaith. º6 Yna yr aeth Jeremeia at Gedaleia mab Ahicam i Mispa, ac a arhosodd gydag ef ymysg y bobl a adawsid yn y wlad. º7 A phan glybu holl dywysogion y lluoedd, y rhai oedd ar hyd y wlad, hwynt-hwy a’u gwyr, i frenin Babilon osod Gedaleia mab Ahicam ar y wlad, ac iddo roddi dan ei law ef wŷr, a gwragedd, a phlant, ac o diodion y wlad, o’r rhai ni chaethgludasid i Babilon; º8 Yna hwy a ddaethant at Gedaleia i Mispa, sef Ismael mab Nethaneia, a Johanan a Jonathan meibion Carea, a Seraia mab<noinclude><references/></noinclude> 07i3dzp4bvx5anazxl67vn1jkyuuucd 104 4216 171959 7790 2026-11-01T17:22:01Z Tylopous 3717 penodau 171959 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Tanhumeth, a meibion Effai y Netoffathiad, a Jesaneia mab Maachathiad, hwynt-hwy a’u gwŷr. º9 A Gedaleia mab Ahicam mab Saffan a dyngodd wrthynt hwy, ac wrth eu gwyr, gan ddywedyd, Nac ofnwch wasanaethu y Caldeaid: trigwch yn y wlad, a gwasanaethwch frenin Babilon, felly y bydd daioni i chwi. º10 Amdanaf finnau, wele, mi a drigaf ym Mispa, i wasanaethu y Caldeaid, y rhai a ddeuant atom ni: chwithau, cesglwch win, a ffrwythydd haf, ac olew, a dodwch hwynt yn eich llestri, a thngwch yn eich dinasoedd, y rhai yr ydych yn eu meddiannu. º11 A phan glybu yr holl Iddewon y Thai oedd ym Moab, ac ymysg meibien Ammon, ac yn Edom, ac yn yr holl wiedydd, i frenin Babilon adael gweddill o Jwda, a gosod Gedaleia mab Ahicam mab Saffan yn llywydd arnynt hwy; º12 Yna yr holl Iddewon a ddychwelasant o’r holl leoedd lle y gyrasid hwynt, ac a ddaethant i wlad Jwda at Gedaleia i Mispa, ac a gasglasant win o ffrwythydd haf lawer iawn. º13 Johanan hefyd mab Carea, a holl dywysogion y lluoedd y rhai oedd ar hyd y wlad, a ddaethant at Gedaleia i Mispa, ‘ º14 Ac a ddywedasant wrtho, A wyddost ti yn hysbys i Baalis, brenin meibion Ammon, anfon Ismael mab Nethaneia i’th ladd di? Ond ni chredodd Gedaleia mab Ahicam iddynt hwy. º15 Yna Johanan mab Carea a ddywedodd wrth Gedaleia ym Mispa yn gyfrinachol, gan ddywedyd. Gad i mi fyned, atolwg, a mi a laddaf Ismael mab Neth¬aneia, ac ni chaiff neb wybod: paham y lladdai efe di, fel y gwasgerid yr holl Iddewon y rhai a ymgasglasant atat ti, ac y darfyddai am y gweddill yn Jwda? º16 Ond Gedaleia mab Ahicam a ddywedodd wrth Johanan mab Carea, Na wna y peth hyn: canys celwydd yr ydwyt ti yn ei ddywedyd am Ismael. {{angor|Pennod_41}}{{c|{{uc|Pennod XLI}}.}} {{bach|1 ''Ismael, trwy fradwriaeth, yn lladd Gedalïah ac eraill, ac yn amcanu, efe a’r lleill, ffoi at yr Ammoniaid.'' 11 ''Johanan yn ennill y caethion, ac yn meddwl ffoi i’r Aipht.''}} {{angor|41:1}} {{uc|Ac}} yn y seithfed mis daeth Ismael mab Nethaneia mab Elisama o’r had brenhinol, a phendefigion y brenin, sef dengwr gydag ef, at Gedaleia mab Ahicam i Mispa: a hwy a fwytasant yno fara ynghyd ym Mispa. º2 Ac Ismael mab Nethaneia a gyfododd, efe a’r dengwr oedd gydag ef, ac a drawsant Gedaleia mab Ahicam mab Saffan â’r cleddyf , ac a’i lladdasant ef, yr hwn a osodasai brenin Babilon yn llywydd ar y wlad. º3 Ismael hefyd a laddodd yr holl Iddewon oedd gydag ef, sef gyda Gedal¬eia, ym Mispa, a’r Caldeaid y rhai a gafwyd yno, y rhyfelwyr. º4 A’r ail ddydd wedi iddo ef ladd Gedaleia, heb neb yn gwybod, º5 Yna y daeth gwŷr o Sichem, o Seilo, ac o Samaria, sef pedwar ugeinwr, wedi eillio eu barfau, a rhwygo eu dillad, ac ymdorri, ag offrymau ac a thus yn eu dwylo, i’w dwyn i dŷ yr ARGLWYDD. º6 Ac Ismael mab Nethaneia a aeth allan o Mispa i’w cyfarfod hwynt, gan gerdded rhagddo, ac wylo; a phan gyfarfu efe â hwynt, efe a ddywedodd wrthynt, Deuwch at Gedaleia mab Ahicam. º7 A phan ddaethant hwy i ganol y ddinas, yna Ismael mab Nethaneia a’u lladdodd hwynt, ac a’u bwriodd i ganol y pydew, efe a’r gwŷr oedd gydag ef. º8 Ond dengwr a gafwyd yn eu mysg hwynt, y rhai a ddywedasant wrth Ismael, Na ladd ni: oblegid y mae gennym ni drysor yn y maes, o wenith, ac o haidd, ac o olew, ac o fêl. Felly efe a beidiodd, ac ni laddodd hwynt ymysg eu brodyr. º9 A’r pydew i’r hwn y bwriodd Ismael holl gelaneddau y gwŷr a laddasai efe er mwyn Gedaleia, yw yr hwn a wnaethai y brenin Asa, rhag ofn Baasa brenin Israel: hwnnw a ddarfu i Ismael mab Nethaneia ei lenwi a’r rhai a laddasid. º10 Yna Ismael a gaethgludodd ho}! weddill y bobl y rhai oedd ym Mispa, sef merched y brenin, a’r holl bobl y rhai a adawsid ym Mispa, ar y rhai y gosodasai Nebusaradan pennaeth y milwyr Geda leia mab Ahicam yn llywydd: ac Ismael mab Nethaneia a’u<noinclude><references/></noinclude> a7w8ykr2oxbc5gxjcg5z59yp8x8w4pp 104 4217 171960 7791 2026-11-01T17:24:28Z Tylopous 3717 penodau 171960 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>caethgludodd hwynt, ac a ymadawodd i fyned drosodd ay feibion Ammon. º11 Ond pan glybu Johanan mab Carea, a holl dywysogion y llu y rhai oedd gydag ef, yr holl ddrwg a wnaethai Ismael mab Nethaneia; º12 Yna hwy a gymerasant eu holl wŷr, ac a aethant i ymladd ag Ismael mab Nethaneia, ac a’i cawsant ef wrth y dyfroedd mawrion y rhai sydd yn Gibeon. º13 A phan welodd yr holl bobl, y rhai oedd gydag Ismael, Johanan mab Carea, a holl dywysogion y llu y rhai oedd gydag ef, yna hwy a lawenychasant. º14 Felly yr holl bobl, y rhai a gaethgludasai Ismael ymaith o Mispa, a droesant ac a ddychwelasant, ac a aethant at Johanan mab Carea. º15 Ond Ismael mab Nethaneia a ddihangodd, ynghyd ag wythnyn, oddi gan Johanan, ac a aeth at feibion Ammon. º16 Yna Johanan mab Carea, a holl dywysogion y llu y rhai oedd gydag ef, a gymerasant holl weddill y bobl, y rhai a ddygasai efe yn eu hôl oddi ar Ismael mab Nethaneia, o Mispa, (wedi iddo ef ladd Gedaleia mab Ahicam,) sef cedyrn ryfelwyr, a’r gwragedd, a’r plant, a’r ystafellyddion, y rhai a ddygasai efe. o Gibeon. º17 A hwy a aethant oddi yno, ac a eisteddasant yn nhrigfa Chimham, yn agos at Bethlehem, i fyned i’r Aifft, º18 Rhag y Caldeaid: oherwydd eu bod yn eu hofni hwynt, am i Ismael mab Nethaneia ladd Gedaleia mab Ahicam, yr hwn a roddasai brenin Babilon yn llywydd yn y wlad. {{angor|Pennod_42}}{{c|{{uc|Pennod XLII}}.}} {{bach|1 ''Johanan yn erfyn ar Jeremïah ymofyn â Duw, ac yn addaw bod yn ufudd i’w ewyllys ef.'' 7 ''Jeremïah yn dangos iddo y cai efe ddïogelwch yn Judea,'' 13 ''a dinystr yn yr Aipht.'' 19 ''Y mae yn beio ar eu rhagrith hwy yn peri ymofyn â’r Arglwydd am yr hyn nid oedd yn eu bryd ei wneuthur.''}} {{angor|42:1}} {{uc|Felly}} holl dywysogion y llu, a Johanan mab Carea, a Jesaneia mab Hosaia, a’r holl bobl, o fychan hyd fawr, a nesasant, º2 Ac a ddywedasant wrth Jeremeia y proffwyd, Atolwg, gwrando ein deisyfiad ni, a gweddïa drosom ni ar yr ARGLWYDD dy DDUW, sef dros yr holl weddill hyn; (canys nyni a adawyd o lawer yn ychydig, fel y mae dy lygaid yn ein gweled ni;) º3 Fel y dangoso yr ARGLWYDD dy DDUW i ni y ffordd y mae i ni rodio ynddi, a’r peth a wnelom. º4 Yna Jeremeia y proffwyd a ddy¬wedodd wrthynt, Myfi a’ch clywais chwi; wele, mi a weddïaf ar yr ARGLWYDD eich Duw yn ôl eich geiriau chwi, a pheth bynnag a ddywedo yr ARGLWYDD amdanoch, myfi a’i mynegaf i chwi: nid ataliaf ddim oddi wrthych. º5 A hwy a ddywedasant wrth Jeremeia, Yr ARGLWYDD fyddo dyst cywir a ffyddlon rhyngom ni, onis gwnawn yn ôl pob gair a anfono yr ARGLWYDD dy DDUW gyda thi atom ni. º6 Os da neu os drwg fydd, ar lais yr ARGLWYDD ein Duw, yr hwn yr ydym ni yn dy anfon ato, y gwrandawn ni; fel y byddo da i ni, pan wrandawom ar lais yr ARGLWYDD ein Duw. º7 Ac ymhen y deng niwrnod y daeth gair yr ARGLWYDD at Jeremeia. º8 Yna efe a alwodd ar Johanan mab Carea, ac ar holl dywysogion y llu y rhai oedd gydag ef, ac ar yr holl bobl o fychan hyd fawr, º9 Ac a ddywedodd wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Duw Israel, yr hwn yr anfonasoch fi ato i roddi i lawr eich gweddïau ger ei fron ef; º10 Os trigwch chwi yn wastad yn y wlad hon, myfi a’ch adeiladaf chwi, ac nis tynnaf i lawr, myfi a’ch plannaf chwi, ac nis diwreiddiaf: oblegid y mae yn edifar gennyf am y drwg a wneuthum i chwi. º11 Nac oinwch rhag brenin Babilon, yr hwn y mae arnoch ei ofn; nac ofnwch ef, medd yr ARGLWYDD: canys myfi a fyddaf gyda chwi i’ch achub, ac i’ch gwaredu chwi o’i law ef. º12 A mi a roddaf i chwi drugaredd, fel y trugarhao efe wrthych, ac y dygo chwi drachefn i’ch gwlad eich hun. º13 Ond os dywedwch, Ni thrigwn ni yn y wlad hon, heb wrando ar lais yr ARGLWYDD eich Duw, º14 Gan ddywedyd, Nage: ond i wlad yr Ain’r yr awn ni, lle ni welwn ryfel, ac ni chlywn sain<noinclude><references/></noinclude> 2kv3j9btt2wz73gp26nahv0c8exmj1b 104 4218 171961 7792 2026-11-01T20:22:12Z Tylopous 3717 penodau 171961 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>utgorn, ac ni bydd arnom newyn bara, ac yno y trigwn ni: º15 Am hynny, O gweddill Jwda, gwrandewch yn awr air yr ARGLWYDD Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Os chwi gan osod a osodwch eich wynebau i fyned i’r Aifft, ac a ewch i ymdeithio yno, º16 Yna y bydd i’r cleddyf, yr hwn yr ydych yn ei ofni, eich goddiwes chwi yno yn nhir yr Aifft; a’r newyn yr hwn yr ydych yn gofalu rhagddo, a’ch dilyn chwi yn yr Aifft; ac yno y byddwch feirw. º17 Felly y bydd i’r holl wŷr a osodasant eu hwynebau i fyned i’r Aifft, i aros yno, hwy a leddir â’r cleddyf , â newyn, ac a haint: ac ni bydd un ohonynt yng ngweddill, neu yn ddihangol, gan y dialedd a ddygaf fi arnynt. º18 Canys fel hyn y dywed ARGLWYDD y r Iluoedd, Duw Israel; Megis y tywalltwyd fy llid a’m digofaint ar breswylwyr Jerwsalem; felly y tywelltir fy nigofaint arnoch chwithau, pan ddeloch i’r Aifft: a chwi a fyddwch yn felltith, ac yn syndod, ac yn rheg, ac yn warth, ac ni chewch weled y lle hwn mwyach. º19 O gweddill Jwda, yr ARGLWYDD a ddywedodd amdanoch, Nac ewch i’r Aifft: gwybyddwch yn hysbys i mi eich rhybuddio chwi heddiw. º20 Canys rhagrithiasoch yn eich calonnau, wrth fy anfon i at yr ARGLWYDD eich Duw, gan ddywedyd, Gweddïa drosom ni ar yr ARGLWYDD ein Duw, a mynega i ni yn ôl yr hyn oll a ddywedo yr ARGLWYDD ein Duw, a nyni a’i gwnawn. º21 A mi a’i mynegais i chwi heddiw, ond ni wrandawsoch ar lais yr ARGLWYDD eich Duw, nac ar ddim oll a’r y danfoffodd efe fi atoch o’i blegid. º22 Ac yn awr gwybyddwch yn hysbys, mai trwy y cleddyf, a thrwy newyn, a thrwy haint, y byddwch chwi feirw yn y lle yr ydych yn ewyllysio myned i ymdeithio ynddo. {{angor|Pennod_43}}{{c|{{uc|Pennod XLIII}}.}} {{bach|1 ''Johanan yn anghoelio prophwydoliaeth Jeremïah, ac yn ei ddwyn ef ac eraill i’r Aipht.'' 8 ''Jeremïah, trwy gysgod, yn prophwydo y goresgynid yr Aipht gan y Babiloniaid.''}} {{angor|43:1}} {{uc|A phan}} ddarfu i Jeremeia lefaru wrth yr holl bobl holl eiriau yr AR¬GLWYDD eu Duw, am y rhai yr anfonasai yr ARGLWYDD eu Duw ef atynt, sef yr holl eiriau hyn:, º2 Yna y llefarodd Asareia mab Hosaia, a Johanan mab Carea, a’r holl ddynion beilchion, gan ddywedyd wrth Jeremeia, Celwydd yr wyt ti yn ei ddywedyd; ni anfonodd yr ARGLWYDD ein Duw ni mohonot ti i ddywedyd, Nac ewch i’r Aifft i ymdeithio yno. º3 Eithr Baruch mab Nereia a’th anogodd di i’n herbyn ni, i gael ein rhoddi ni yn llaw y Caldeaid, i’n lladd, ac i’n caethgludo i Babilon. º4 Ond ni wrandawodd Johanan mab Carea, na holl dywysogion y llu, na’r holl bobl, ar lais yr ARGLWYDD, i drigo yn nhir Jwda: º5 Eithr Johanan mab Carea, a holl dywysogion y llu, a ddygasant ymaith holl weddill Jwda, y rhai a ddychwelasant oddi wrth yr holl genhedloedd lle y gyrasid hwynt, i aros yng ngwlad Jwda; º6 Yn wŷr, a gwragedd, a phlant, a merched y brenin, a phob enaid a’r a adawsai Nebusaradan pennaeth y milwyr gyda Gedaleia mab Ahicam mab Saffan, y proffwyd Jeremeia hefyd, a Baruch mab Nereia. º7 Felly hwy a ddaethant i wlad yr Aifft: canys ni wrandawsant ar lais yr ARGLWYDD; fel hyn y daethant i Tapanhes. º8 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth at Jeremeia yn Tapanhes, gan ddywedyd, º9 Cymer yn dy law gerrig mawrion, a chuddia hwynt yn y clai yn yr odyn briddfaen, yr hon sydd yn nrws tŷ Pharo, yn Tapanhes, yng ngolwg gwŷr Jwda; º10 A dywed wrthynt, Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Wele, mi a anfonaf, ac a gymeraf Nebuchodonosor brenin Babilon, fy ngwas, ac a osodaf ei frenhinfainc ef ar y cerrig hyn y rhai a guddiais, ac efe a daena ei frenhinol babell arnynt, º11 A phan ddelo, efe a dery wlad yr Aifft; y rhai sydd i angau, ag angau; a’r rhai sydd i gaethiwed, a chaethiwed; a’r rhai sydd i’r cleddyf, â’r cleddyf. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> tuj4jfahu9a2canpl8s93yyqo2j85j5 104 4219 171962 7793 2026-11-01T20:25:04Z Tylopous 3717 penodau 171962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º12 A mi a gyneuaf dân yn nhai duwiau yr Aifft, ac efe a’u llysg hwynt, ac a*u caethgluda hwynt; ac efe a ymwisg a gwlad yr Aifft fel y gwisg bugail ei ddillad: ac efe a â allan oddi yno mewn heddwch. º13 Ac efe a dyr ddelwau tŷ yr haul, yr hwn sydd yng ngwlad yr Aifft; ac efe a lysg dai duwiau yr Aifft â thân. {{angor|Pennod_44}}{{c|{{uc|Pennod XLIV}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah yn adrodd dinystr Judah am eu delw-addoliaeth;'' 11 ''yn prophwydo dinystr y rhai a wnant ddelw-addoliaeth yn yr y rhai a wnant ddelw-addoliaeth yn yr Aipht.'' 15 ''Gwrthnysigrwydd yr Iuddewon;'' 20 ''a Jeremïah yn eu bygwth hwy o’i herwydd,'' 29 ''ac, yn lle arwydd, yn prophwydo dinystr yr Aipht.''}} {{angor|44:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a ddaeth at Jeremeia, am yr holl Iddewon y rhai oedd yn trigo yng ngwlad yr Aifft, ac yn preswylio ym Migdol, ac yn Tapanhes, ac yn Noff, ac yng ngwlad Pathros, gan ddywedyd º2 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y myfi a osodaf fy wyneb yn eich erbyn Iluoedd, Duw Israel; Chwi a welsoch yr holl ddrwg a ddygais i ar Jerwsalem, ac ar holl ddinasoedd Jwda; ac wele hwy heddiw yn anghyfannedd, ac heb breswylydd ynddynt: º3 O achos eu drygioni yr hwn a wnaethant i’m digio i, gan fyned i arogl-darthu, ac i wasanaethu duwiau dieithr, y rhai nid adwaenent, na hwy, na chwithau, na’ch tadau. º4 Er i mi anfon atoch fy holl weision y proffwydi, gan foregodi, ac anfon, i ddy¬wedyd, Na wnewch, atolwg, y ffieiddb’eth hyn, yr hwn sydd gas gennyf fi: º5 Eto ni wrandawsant, ac ni ogwyddasant eu dust, i ddychwelyd oddi wrth eu drygioni, fel nad arogl-darthent i dduwiau dieithr. º6 Am hynny y tywalltwyd fy llid a’m digofaint, ac y llosgodd efe yn ninasoedd Jwda, ac yn heolydd Jerwsalem; ac y: maent hwy yn anghyfannedd, ac ynl ddiffeithwch, fel y gwelir heddiw. º7 Ac yn awr fel hyn y dywed ARGLWYDD DDUW y lluoedd, Duw Israel; Paham y gwnewch y mawr ddrwg hwn yn erbyn eich eneidiau, i dorri ymaith oddi wrthych ŵr a gwraig, plentyn, a’r hwn sydd yn sugno, allan o Jwda, fel na adawer i chwr weddill? º8 Gan fy nigio i a gweithredoedd eich dwylo, gan arogl-darthu i dduwiau dieithr yng ngwlad yr Aifft, yr hon yr aethoch i aros ynddi, i’ch difetha eich hunain, ac i fod yn felltith ac yn warth ymysg holl genhedloedd y ddaear. ‘\ º9 A anghofiasoch chwi ddrygioni eich tadau, a drygioni brenhinoedd Jwda, a drygioni eu gwragedd hwynt, a’ch dryg¬ioni eich hunain, a drygioni eich gwrag¬edd, y rhai a wnaethant hwy yng ngwlad Jwda, ac yn heolydd Jerwsalem? º10 Nid ydynt wedi ymostwng hyd y dydd hwn, ac nid ofnasant, ni rodiasant chwaith yn fy nghyfraith, nac yn fy neddfau, y rhai a roddais i o’ch blaen chwi, ac o flaen eich tadau. º11 Am hynny fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Wele, chwi er niwed, ac i ddifetha holl Jwda. º12 A mi a gymeraf weddill Jwda, y rhai a osodasant eu hwynebau i fyned i wlad yr Aifft i aros yno, a hwy a ddifethir oll; yng ngwlad yr Aifft y syrthiant: trwy y cleddyf a thrwy newyn y difethir hwynt: o fychan hyd fawr, trwy y cleddyf a: thrwy newyn y byddant feirw: a hwy;a fyddant yn felltith, ac yn syndod, ac yn rheg, ac yn warth. º13 Canys myfi a ymwelaf a thrigolion gwlad yr Aifft, fel yr ymwelais a Jerw¬salem, a chleddyf, a newyn, ac a haint: º14 Fel na byddo un a ddihango, nac a adawer o weddill Jwda, y rhai a aethant i ymdeithio yno i wlad yr Aifft, i ddy¬chwelyd i wlad Jwda, yr hon y mae eu hewyllys ar ddychwelyd i aros ynddi; canys ni ddychwel ond y rhai a ddihangant. º15 Yna yr holl wŷr y rhai a wyddent i’w gwragedd arogl-darthu i dduwiau dieithr, a’r holl wragedd y rhai oedd yn sefyll yno, cynulleidfa fawr, yr holl bobl y rhai oedd yn trigo yng ngwlad yr Aifft, yn Pathros, a atebasant Jeremeia, gan ddywedyd, x6 Am y gair a leferaist ti wrthym ni yn enw yr ARGLWYDD, ni wrandawn ni arnat. º17 Ond gan wneuthur y gwnawn ni bob peth a’r a ddelo allan o’n genau, gan arogl-darthu i fren-<noinclude><references/></noinclude> b6k9l7yt62zeyde91qat42oh3jaswdg 104 4220 171963 7794 2026-11-01T20:26:25Z Tylopous 3717 penodau 171963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>hines y nefoedd, a thywalll iddi hi ddiodydd-offrwm, megis y gwnaethom, nyni a’n tadau, ein brenhin. oedd a’n tywysogion, yn ninasoedd Jwda, ac yn heolydd Jerwsalem.: canys yna yr oeddem ni yn ddigonol o fara, ac yn dda, ac heb weled drwg. º18 Ond er pan beidiasom ag arogl darthu i frenhines y nefoedd, ac a thywallt’ diod-offrwm iddi hi, bu arnom eisiau pob dim: trwy gleddyf hefyd a thrwy newyn y darfuom ni. º19 A phan oeddem ni yn arogl-darthu i frenhines y nefoedd, ac yn tywallt diod-offrwm iddi; ai heb ein gwŷr y gwnaethom,ni iddi hi deisennau i’w haddoli hi, ac y tywalltasom ddiod-offrwm iddi? º20 Yna Jeremeia a ddywedod wrth yr holl bobl, wrth y gwŷr, ac wrth y gwragedd, ac wrth yr holl bobl a’i hatebasant ef felly, gan ddywedyd, º21 Oni chofiodd yr ARGLWYDD yr arogl-darth a arogl-darthasoch chwi yn ninasoedd Jwda, ac yn heolydd Jerwsalem, chwychwi a’ch tadau, eich brenhinoedd a’ch tywysogion, a phobl y wlad? ac oni ddaeth yn ei feddwl ef? º22 Fel na allai yr ARGLWYDD gyd-ddwyn yn hwy, o achos drygioni eich gweithredoedd, a chan y ffiaidd bethau a wnaethech: am hynny yr aeth eich tir yn anghyfannedd, ac yn syndod, ac yn felltith, heb breswylydd, megis y gwelir y dydd hwn. º23 Oherwydd i chwi arogl-darthu, ac am i chwi bechu yn erbyn yr ARGLWYDD, ac na wrandawsoch ar lais yr ARGLWYDD, ac na rodiasoch yn ei gyfraith ef, nac yn ei ddeddfau, nac yn ei dystiolaethau; am hynny y digwyddodd i chwi yr aflwydd hwn fel y gwelir heddiw. º24 A Jeremeia a ddywedodd wrth yr holl bobl, ac wrth yr holl wragedd, Gwrandewch air yr ARGLWYDD, holl Jwda y rhai ydych yng ngwlad yr Aifft. º25 Fel hyn y llefarodd ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, gan ddywedyd, Chwychwi a’ch gwragedd a lefarasoch a’ch genau, ac a gyflawnasoch a’ch dwylo, gan ddywedyd, Gan dalu ni a dalwn ein haddunedau y rhai a addunasom, am arogl-darthu i frenhines y nefoedd, ac am dywallt diod-offrwm iddi; llwyr y cwblhewch eich addunedau, a llwyr y telwch yr hyn a addunedasoch. º26 Am hynny gwrandewch air yr ARGLWYDD, holl Jwda y rhai sydd yn, aros yng ngwlad yr Aifft; Wele, myfi a dyngais i’m henw mawr, medd yr ARGLWYDD, na elwir fy enw i mwyach, o fewn holl wlad yr Aifft yng ngenau un gŵr o Jwda, gan ddywedyd, Byw yw yr ARGLWYDD DDUW. º27 Wele, mi a wyhaf arnynt hwy er niwed, ac nid er daioni: a holl wŷr Jwda y rhai sydd yng ngwlad yr Aifft, a ddifethir â’r cleddyf , ac â newyn, hyd oni ddarfyddont. º28 A’r rhai a ddihangant gan y cleddyf, ac a ddychwelant o wlad yr Aifft i wlad Jwda, fyddant ychydig o nifer: a holl weddill Jwda, y rhai a aethant i wlad yr Aifft i aros yno, a gant wybod gair pwy a saif, ai yr eiddof fi, ai yr eiddynt hwy. º29 A hyn fydd yn arwydd i chwi, medd yr ARGLWYDD, sef yr ymwelaf a chwi yn y lle hwn, fel y gwypoch y saif fy ngeiriau i’ch erbyn chwi er niwed. º30 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Wele, myfi a roddaf Pharo-hoffra brenin yr Aifft yn llaw ei elynion, ac yn llaw y rhai sydd yn ceisio ei einioes ef, fel y, rhoddais i Sedeceia brenin Jwda yn llaw Nebuchodonosor brenin Babilon ei elyn, a’r hwn oedd yn ceisio ei einioes. {{angor|Pennod_45}}{{c|{{uc|Pennod XLV}}.}} {{bach|1 ''Baruch, n ei anghysur,'' 4 ''yn cael ei ddysgu a’i gysuro gan Jeremïah.''}} {{angor|45:1}} {{uc|Y gair}} yr hwn a lefarodd Jeremeia y « proffwyd wrth Baruch mab Nereia, pan ysgrifenasai efe y geiriau hyn o enau Jeremeia mewn llyfr, yn y bedwaredd flwyddyn i Jehoiacim mab Joseia brenin Jwda, gan ddywedyd, º2 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD, Duw Israel, wrthyt ti, Baruch; º3 Tydi a ddywedaist, Gwae fi yn awr! canys yr ARGLWYDD a chwanegodd dristwch ar fy ngofid; myfi a ddiffygiais yn fy ochain, ac nid wyf yn cael gorffwystra. º4 Fel hyn y dywedi wrtho ef, Yr ARGLWYDD a ddywed fel hyn; Wele, myfi a ddistrywiaf yr hyn a adeiledais, a mi a ddiwreiddiaf yr<noinclude><references/></noinclude> jigi1ecy0yfo55v167m88luos0y14qj 104 4221 171964 7795 2026-11-01T20:28:31Z Tylopous 3717 penodau 171964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>hyn a blennais, nid’ amgen yr holl wlad hon. º5 Ac a geisi di fawredd i ti dy hun? Na chais: canys wele, myfi a ddygaf ddrwg ar bob cnawd, medd yr ARGLWYDD: ond mi a roddaf i ti dy einioes yn ysglyfaeth ym mha le bynnag yr elych di. {{angor|Pennod_46}}{{c|{{uc|Pennod XLVI}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah yn prophwydo dinystr llu Pharaoh wrth Euphrates,'' 13 ''ac y goresgynid yr Aipht gan Nebuchodonosor.'' 27 ''Y mae yn cysuro Jacob yn eu cerydd.''}} {{angor|46:1}} {{uc|Gair}} yr ARGLWYDD yr hwn a ddaeth at Jeremeia y proffwyd, yn erbyn y Cenhedloedd, º2 Yn erbyn yr Aifft, yn erbyn llu Pharo-necho brenin yr Aifft, yr hwn oedd wrth afon Ewffrates yn Carchemis, yr hwn a ddarfu i Nebuchodonosor brenin Babilon ei daro, yn y bedwaredd flwyddyn i Jehoiacim mab Joseia brenin Jwda. º3 Teclwch y darian a’r astalch, a nesewch i ryfel. º4 Cenglwch y meirch, ac ewch arnynt, farchogion; sefwch yn eich helmau, gloywch y gwaywffyn, gwisgwch y llurigau. º5 Paham y gwelais hwynt yn ddychrynedig, wedi cilio yn eu hôl, a’u cedyrn wedi eu curo i lawr, a ffoi ar ffrwst, ac heb edrych yn eu hôl? dychryn sydd o amgylch, medd yr ARGLWYDD. º6 Na chaed y buan ffoi, na’r cadarn ddianc; tua’r gogledd, gerllaw afan Ewffrates, y tripiant, ac y syrthiant. º7 Pwy yw hwn sydd yn ymgodi fel afon, a’i ddyfroedd yn dygyfor fel yr afonydd? º8 Yr Aifft sydd fel afon yn ymgodi, a’i dyfroedd sydd yn dygyfor fel yr afonyddi: a hi a ddywed. Mi a af i fyny, ac a orchuddiaf y ddaear; myfi a ddifethaf y ddinas, a’r rhai sydd yn trigo ynddi. º9 O feirch, deuwch i fyny; a chwithau gerbydau, ymgynddeiriogwch; a deuwch allan y cedyrn; yr Ethiopiaid, a’r Libiaid, y rhai sydd yn dwyn tarian; a’r Lydiaid, y rhai sydd yn teimlo ac yn anelu bwa. º10 Canys dydd ARGLWYDD DDUW y lluoedd yw hwn, dydd dial, fel yr ymddialo efe ar ei elynion: â’r cleddyf a ysa, ac a ddigonir, ac a feddwir xxx â’u gwaed hwynt: canys aberth sydd i ARGLWYDD DDUW y lluoedd yn nhir y gogledd wrth afon Ewffrates. º11 O forwyn, merch yr Aifft, dos i fyny i Gilead, a chymer driagi: yn ofer yr arferi lawer o feddyginiaethau; canys ni bydd iachâd i ti. º12 Y cenhedloedd a glywsant dy waradwydd, a’th waedd a lanwodd y wlad; canys cadarn wrth gcidarn a dramgwyddodd, a hwy ill dau a gydsyrthi- xxx ihant. º13 Y gair yr hwn a lefarodd yr ARGLWYDD wrth Jeremeia y proffwyd, y deuai Nebuchodonosor bremn Babilon-, ac y trawai wlad yr Aifft. º14 Mynegwch yn yr Aifft, cyhoeddwch ym Migdol, hysbyswch yn Noff, ac yn Tapanhes: dywedwch, Saf, a bydd barod, oblegid y cleddyf a ysa dy amgylchoedd. º15 Paham y syrthiodd dy rai cryfion? ni safasant, am i’r ARGLWYDD eu gwthio hwynt. º16 Efe a wnaeth i lawer syrthio, ie, pawb a syrthiodd ar ei gilydd; a hwy a ddywedasant, Cyfodwch, a dychwelwn at ein pobl, i wlad ein genedigaeth, rhag cleddyf y gorthrymwr. º17 Yno y gwaeddasant, Pharo brenin yr Aifft nid yw ond trwst; aeth dros yr amser nodedig. º18 Fel mai byw fi, medd y Brenin, enw yr hwn yw ARGLWYDD y lluoedd, cyn sicred a bod Tabor yn y mynyddoedd, a Channel yn y môr, efe a ddaw. º19 O ferch drigiannol yr Aifft, gwna i ti offer caethglud; canys Noff a fydd ang-hyfannedd, ac a ddifethir heb breswylydd. º20 Yr Aifft sydd anner brydferth, y mae dinistr yn dyfod: o’r gogledd y mae yn dyfod. º21 Ei gwŷr cyflog hefyd sydd o’i mewn hi fel lloi pasgedig: canys hwythau hefyd a droesant eu hwynebau, ac a gydffoesant; ac ni safasant, oherwydd dydd eu gofid, ac amser eu gofwy a ddaethai arnynt. º22 Ei llais hi a â allan fel sarff: canys a llu yr ânt hwy, ac a bwyeill y deuant yn ei herbyn hi, fel cymynwyr coed. º23 Hwy a gymynant i lawr ei choed hi, medd yr ARGLWYDD, er na ellir ei chwilio: canys amiach fyddant na’r ceiliogod rhedyn, ac heb nfedi arnynt. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> kkub7kns2zdavfg6pz6cgejclnheg1q 104 4222 171965 7796 2026-11-01T20:31:20Z Tylopous 3717 penodau 171965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º24 Merch yr Aifft a gywilyddir; hi a roddir yn llaw pobl y gogledd. º25 ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel-, sydd yn dywedyd, Wele, myfi a ymwelaf a lliaws No, ac a Pharo, ac a’r Aifft, ac a’i duwiau hi, ac a’i brenhinoedd, sef a Pharo, ac a’r rhai sydd yn ymddiried ynddo; º26 A mi a’u rhoddaf hwynt yn llaw y rhai sydd yn ceisio eu heinioes, ac yn llaw Nebuchodonosor brenin Babilon, ac yn llaw ei weision ef; ac wedi hynny hi a gyfanheddir megis y dyddiau gynt, medd yr ARGLWYDD. º27 Ond nac ofna di, O fy ngwas Jacob; a thithau Israel, na ddychryna; canys wele, myfi a’th gadwaf di o bell, a’th had o wlad eu caethiwed; a Jacob a ddychwel, ac a orffwys, ac a fydd es-mwyth arno, ac heb neb a’i dychryno. º28 O fy ngwas Jacob, nac ofna, medd yr ARGLWYDD; canys yr ydwyf fi gyda thi; canys mi a wnaf ddiben ar yr holl genhedloedd y rhai y’th fwriais atynt; ond ni wnaf fi ddiben arnat ti; eithr mi a’th gosbaf di mewn barn, ac ni’th dorraf ymaith yn llwyr. {{angor|Pennod_47}}{{c|{{uc|Pennod XLVII}}.}} {{bach|''Dinystr y Philistiaid.''}} {{angor|47:1}} {{uc|Gair}} yr ARGLWYDD yr hwn a ddaeth at Jeremeia y proffwyd yn erbyn y Philistiaid, cyn i Pharo daro Gasa. º2 Fel hynydywedyr ARGLWYDD; Wele, dyfroedd a gyfodant o’r gogledd, ac a fyddant fel afon lifeiriol, a hwy a lifant dros y wlad, a’r hyn sydd ynddi; y ddinas, a’r rhai sydd yn aros ynddi; yna y dynion a waeddant, a holl breswylwyr y wlad a udant. º3 Rhag sŵn twrfcarnau ei feirch cryfion, rhag trwst ei gerbydau, a thrwst ei olwynion ef, y tadau nid edrychant yn ôl ar eu plant, gan wendid dwylo: º4 O achos y dydd sydd yn dyfod i ddistrywio yr holl Philistiaid, ac i ddinistrio o Tyrus a Sidon bob cynorthwywr ag y sydd yng ngweddill: oblegid yr ARGLWYDD a ddinistria y Philistiaid, gweddill ynys Cafftor. º5 Moeini a ddaeth ar Gasa, torrwyd ymaith Ascalon, gyda’r rhan arall o’u dyffrynnoedd hwynt: pa hyd yr ymrwygi di? º6 O cleddyf yr ARGLWYDD, pa hyd m lonyddi? dychwel i’th wain, gorffwys a bydd ddistaw. º7 Pa fodd y llonydda efe, gan i’r AR¬GLWYDD ei orchymyn ef yn erbyn Ascalon, ac yn erbyn glan y môr? yno y gosododd ef. {{angor|Pennod_48}}{{c|{{uc|Pennod XLVIII}}.}} {{bach|1 ''Barnedigaeth Moab,'' 7 ''am eu balchder,'' 11 ''a’u dïofalwch,'' 14 ''a’u hyder cnawdol,'' 26 ''a’u dïystyrwch ar Dduw, a’i bobl.'' 47 ''Adferu Moab.''}} {{angor|48:1}} {{uc|Fel}} hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd, Duw Israel, yn erbyn Moab; Gwae Nebo! canys hi a anrheithiwyd: gwaradwyddwyd Ciriathaim, ac enillwyd hi; Misgab a waradwyddwyd, ac a ddychrynwyd. º2 Ni bydd ymffrost Moab mwy: yn Hesbon hwy a ddychmygasant ddrwg i’w herbyn hi: Deuwch, dinistriwn hi i lawr, fel na byddo yn genedl. Tithau, Madmen, a dorrir i lawr, y cleddyf a’th erlid. º3 Llefyn gweiddi a glywir o Horonaim; finrhaith, a dinistr mawr. º4 Moab a ddistrywiwyd; gwnaeth ei rhai bychain glywed gwaedd. º5 Canys yn rhiw Luhith, galar a â i fyny mewn wylofain, ac yng ngoriwaered Horonaim y gelynion a glywsant waedd dinistr. º6 Ffowch, achubwch eich einioes; a ‘byddwch fel y grug yn yr anialwch. º7 Oherwydd am i ti ymddiried yn dy weithredoedd a’th drysorau dy hun, tithau a ddelir: Cemos hefyd a â allan i gaethiwed, a’i offeiriaid a’i dywysogion ynghyd. º8 A’r anrheithiwr a ddaw i bob dinas, ac ni ddianc un ddinas: eithr derfydd am y dyffryn, a’r gwastad a ddifwynir, megis y dywedodd yr ARGLWYDD. º9 Rhoddwch adenydd i Moab, fel yr ehedo ac yr elo ymaith; canys ei dinasoedd hi a fyddant anghyfannedd, heb breswylydd ynddynt. º10 Melltigedig fyddo yr hwn a wnelo waith yr ARGLWYDD yn dwyllodrus, a melltigedig fyddo yr hwn a atalio ei gleddyf oddi wrth waed. º11 Moab a fu esmwyth arni er ei hieuenctid, a hi a orffwysodd ar ei gwa-ddod, ac ni thywalltwyd- hi o lestr i lestr, ac nid aeth hi i gaethiwed: am hynny y safodd ei bias arni, ac ni newidiodd ei harogl. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> jjla02aiz270dtbscho5bgktiule6d0 104 4228 171966 7804 2026-11-01T20:33:37Z Tylopous 3717 penodau 171966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º41 Y dinasoedd a oresgynnir, a’r amddinynfeydd a enillir, a chalon cedyrn Moab fydd y dydd hwnnw fel calon gwraig wrth esgor. º42 A Moab a ddifethir o fod yn bobl, am iddi ymfawrygu yn erbyn yr AR¬GLWYDD. º43 Ofn, a ffoSg a magi a ddaw ama ti, trigiannol Moab, medd yr A-RGLWMgg),. / º44 Y neb a ffy rhag yr ofn, a syrth yn y fibs; a’r hwn a gyfyd o’r ffos, a ddelir yn y fagi: canys myfi a ddygaf arni, sef ar Moab, flwyddyn eu hymweliad, medd yr ARGLWYDD. º45 Yng nghysgod Hesbon y safodd y rhai a ffoesant rhag y cadernid: eithr tân a ddaw allan o Hesbon, a fflam o ganol Sihon, ac a ysa gongl Moab, a chorun y meibion trystfawr. º46 Gwae di, Moab! darfu am bobl Cemos: canys cymerwyd ymaith dy feibion yn gaethion, a’th ferched yn gaethion. º47 Eto myfi a ddychwelaf gaethiwed Moab yn y dyddiau diwethaf, medd yr ARGLWYDD. Hyd yma y mae barn Moab. {{angor|Pennod_49}}{{c|{{uc|Pennod XLIX}}.}} {{bach|1 ''Barnedigaeth yr Ammoniaid:'' 6 ''a’u hadferiad.'' 7 ''Barnedigaeth Edom,'' 23 ''Damascus,'' 28 ''Cedar,'' 30 ''Hasor,'' 34 ''ac Elam.'' 39 ''Adferiad Elam.''}} {{angor|49:1}} {{uc|Am}} feibion Ammon, fel hyn y dywed -lx yr ARGLWYDD; Onid oes meibion i Israel? onid oes etifedd iddo? paham y mae eu brenin hwynt yn etifeddu Gad, a’i bobl yn aros yn ei ddinasoedd ef? ‘ º2 Am hynny wele y dyddiau yn dyfod, medd yr ARGLWYDD, pan wnelwyf glywed trwst rhyfel yn Rabba meibion Ammon, a hi a fydd yn garnedd anghyfanheddol, a’i merched hi a losgir â thân: yna Israel a feddianna y rhai a’i meddianasant ef, medd yr ARGLWYDD. º3 Uda, Hesbon, am anrheithio Ai: gwaeddwch, chwi ferched Rabba, ymwre-gyswch mewn sachliain; alaethwch, a gwibiwch gan y gwrychoedd: oblegid eu brenin a â i gaethiwed, ei offeiriaid a’i benaethiaid ynghyd. º4 Paham yr ymffrosti di yn y dynrynnoedd? llifodd dy ddyffryn di ymaith, O ferch wrthnysig, yr hon a ymddiriedodfl yn ei thrysorau, gan ddywedyd, Pwy a ddaw ataf fi? º5 Wele, myfi a ddygaf arswyd arnat ti, medd ARGLWYDD DDUW y lluoedd, rhag pawb o’th amgylch: a chwi a yrrir allan bob un o’i flaen, ac ni bydd a gasglo y crwydrad. º6 Ac wedi hynny myfi a ddychwelaf gaethiwed meibion Ammon, medd yr ARGLWYDD. º7 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd am Edom; Onid oes doethineb mwy yn Teman? a fethodd cyngor gan y rhai deallgar? a fethodd eu doethineb hwynt? º8 Ffowch, trowch eich cefnau, ewch yn isel i drigo, preswylwyr Dedan: canys mi a ddygaf ddinistr Esau arno, amser ei ofwy. º9 Pe delai cynaeafwyr gwin atat ti, oni weddillent hwy loffion grawn? pe lladron liw nos, hwy a anrheithient nes cael digon. º10 Ond myfi a ddinoethais Esau, ac a ddatguddiais ei lochesau ef, fel na allo lechu: ei had ef a ddifethwyd, a’i frodyr a’i gymdogion, ac nid yw efe. º11 Gad dy amddifaid, myfi a’u cadwaf hwynt yn fyw, ac ymddirieded dy.wedd-won ynof fi. º12 Canys fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD, Wele, y rhai nid oedd eu barn i yfed o’r ffiol, gan yfed a yfasant, ac a ddihengi di yn ddigerydd? na ddihengi; eithr tithau a yfi yn sicr. º13 Canys i mi fy hun y tyngais, medd yr ARGLWYDD, mai yn anghyfannedd, yn warth, yn anialwch, ac yn felltith, y bydd Bosra; a’i holl ddinasoedd yn ddiffeithwch tragwyddol. º14 Myfi a glywais chwedl oddi wrth yr ARGLWYDD) bod cennad wedi ei anfon at y cenhedloedd, yn dywedyd, Ymgesglwch;, a deuwch yn ei herbyn hi, a chyfodwch i’r rhyfel. º15 Oherwydd wele, myfi a’th wnaf di yn fychan ymysg y cenhedloedd, ac yn wael ymhlith dynion. º16 Dy erwindeb a’th dwyllodd, a balchder dy galon, ti yr hon ydwyt yn aros yng nghromlechydd y_ graig, ac yn meddiannu uchelder y bryn: er i ti osod dy nyth cyn uched â’r eryr, myfi a<noinclude><references/></noinclude> 3vd17v0c05ky1wipyyrroq20i32ahxh 104 4229 171967 7805 2026-11-01T20:34:43Z Tylopous 3717 penodau 171967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>wnaf i ti ddisgyn oddi yno, medd yr ARGLWYDD. º17 Edom hefyd a fydd yn anghyfannedd: pawb a’r a elo heibio iddi a synna, ac a chwibana am ei holl ddialeddau hi. º18 Fel yn ninistr Sodom a Gomorra, a’i chymdogesau, medd yr ARGLWYDD; ni phreswylia neb yno, ac nid erys mab dyn ynddi. º19 Wele, fel llew y daw i fyny oddi wrth ymchwydd yr Iorddonen, i drigfa y cadarn; eithr mi a wnaf iddo redeg yn ddisymwth oddi wrthi hi: a phwy sydd ŵr dewisol, a osodwyf fi arni hi? canys pwy sydd fel myfi? a phwy a esyd i mi amser? a phwy yw y bugail hwnnw a saif o’m blaen i? º20 Am hynny gwrandewch gyngor yr ARGLWYDD, yr hwn a gymerodd efe yn erbyn Edom, a’i fwriadau a fwriadodd efe yn erbyn preswylwyr Teman: yn ddiau y rhai lleiaf o’r praidd a’u llusgant hwy; yn ddiau efe a wna yn anghyfannedd eu trigleoedd gyda hwynt. º21 Gan lef eu cwymp hwynt y cryn y ddaear: llais eu gwaedd hwynt a glybuwyd yn y môr coch. º22 Wele, fel eryr y daw i fyny, ac efe a eheda ac a leda ei adenydd dros Bosra: yna y bydd calon cedyrn Edom y dydd hwnnw fel calon gwraig wrth esgor. º23 Am Damascus. Hamath ac Arpad a waradwyddwyd; oherwydd hwy a glywsant chwedl drwg; llesmeiriasant; y mae gofal ar y môr heb fedru gorffwys. º24 Damascus a lesgaodd, ac a ymdry i ffoi, ond dychryn a’i goddiweddodd hi; gwasgfa a phoenau a’i daliodd hi fel gwraig yn esgor. ‘.’ º25 Pa fodd na adewir dinas moliant, caer fy llawenydd? º26 Am hynny ei gwŷr ieuainc a syrthiant yn ei heolydd, a’r holl ryfelwyr a ddifethir y dydd hwnnw, medd AR¬GLWYDD y lluoedd. º27 A mi a gyneuaf dân ym mur Damas¬cus, ac efe a ddifa lysoedd Bcnhadad. º28 Am Cedar, ac am deyrnasoedd Hasor, y rhai a ddinistria Nebuchodunosor brenin Babilon, fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD; Cyfodwch, ewch i fyny yn erbyn Cedar, ac anrheithiwch feibion y dwyrain. º29 Eu lluestai a’u diadellau a gymerant ymaith; eu llenni, a’u holl lestri, a’u camelod, a gymerant iddynt eu hunain; a hwy a floeddiant arnynt, Y mae ofn o amgylch. º30 Ffowch, ciliwch ymhell, ewch yn isel i drigo, preswylwyr Hasor, medd yr ARGLWYDD: oherwy4d, Nebuchodonosor brenin Babilon a gymerodd gyngor yn eich erbyn chwi, ac a fwriadodd fwriad yn eich erbyn chwi. º31 Cyfodwch, ac ewch i fyny at y genedl oludog, yr hon sydd yn trigo yn ddiofal’a medd yr ARGLWYDD, heb ddorau na barrau iddi; wrthynt eu hunain y maent yn trigo. º32 A’u camelod a fydd yn anrhaith, a’u minteioedd anifeiliaid yn ysbail, a mi a wasgaraf tua phob gwynt y rhai sydd yn y conglau eithaf; a myfi a ddygaf o bob ystlys iddi eu dinistr hwynt, medd yr ARGLWYDD. º33 Hasor hefyd fydd yn drigfa dreigiau, ac yn anghyfannedd byth: ni phreswylia neb yno, ac nid erys mab dyn ynddi. º34 Gair yr ARGLWYDD yr hwn EI ddaeth at Jeremeia y proffwyd yn erbyn Elam, yn nechrau teyrnasiad Sedeceia brenin Jwda, gan ddywedyd, º35 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd: Wele fi yn torri bwa Elam, eu cadernid pennaf hwynt. º36 A mi a ddygaf ar Elam bedwar gwynt o bedwar eithaf y nefoedd, a mi a’u gwasgaraf hwynt tua’r holl wyntoedd hyn; ac ni bydd cenedl at yr hon ni ddelo rhai o grwydraid Elam. º37 Canys mi a yrraf ar Elam ofn eu gelynion, a’r rhai a geisiant eu heinioes; a myfi a ddygaf arnynt aflwydd, sef angerdd fy nigofaint, medd yr ARGLWYDD; a mi a anfonaf y cleddyf ar eu hôl, nes i mi eu difetha hwynt. º38 A mi a osodaf fy nheyrngadair yn Elam, a mi a ddifethaf oddi yno y brenin a’r tywysogion, medd yr ARGLWYDD. º39 Ond yn y dyddiau diwethaf, myfi a ddychwelaf gaethiwed Elam, medd yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_50}}{{c|{{uc|Pennod L}}.}} {{bach|1, 9, 21, 35 ''Barnedigaeth Babilon.'' 4, 17, 33 ''Ymwared Israel.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> h8ma1e54v8lu1ijklrvkam172qxyouc 104 4230 171968 7806 2026-11-01T20:35:06Z Tylopous 3717 penodau 171968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|50:1}} {{uc|Y gair}} a lefarodd yr ARGLWYDD yn erbyn Babilon, ac yn erbyn gwlad y Caldeaid, trwy Jeremeia y proffwyd. º2 Mynegwch ymysg y cenhedloedd, a chyhoeddwch, a chodwch arwydd; cyhoeddwch, na chelwch: dywedwch, Goresgynnwyd Babilon, gw aradwyddwyfl Bel, drylliwyd Merodach: ei heilunod a gywilyddiwyd, a’i delwau a ddrylliwyd. º3 Canys o’r gogledd y daw cenedl yn ei herbyn hi, yr hon a wna ei gwlad hi yn anghyfannedd, fel na byddo preswylydd ynddi: yn ddyn ac yn anifail y mudant, ac y ciliant ymaith. º4 Yn y dyddiau hynny, ac yn yr amser hwnnw, medd yr ARGLWYDD, meibion Israel a ddeuant, hwy a meibion Jwda ynghyd, dan gerdded ac wyle yr ant, ac y ceisiant yr ARGLWYDD eu Duw. º5 Hwy a ofynnant y ffordd i Seion, tuag yno y bydd eu hwynebau hwynt: Deuwch, meddant, a glynwn wrth yr ARGLWYDD, trwy gyfamod tragwyddol yr hwn nid anghofir. º6 Fy mhobl a fu fel praidd colledigs eu bugeiliaid a’u gyrasant hwy ar gyfeiliorn, ar y mynyddoedd y troesant hwynt ymaith: aethant o fynydd i fryn, anghofiasant eu gorweddfa. º7 Pawb a’r a’u cawsant a’u difasant, a’u gelynion a ddywedasant, Ni wnaethom ni ar fai; canys hwy a bechasant yn erbyn yr ARGLWYDD, trigle cyfiawnder; sef yr ARGLWYDD, gobaith eu tadau. º8 Ciliwch o ganol Babilon, ac ewch allan o wlad y Caldeaid; a byddwch fel bychod o flaen y praidd. º9 Oherwydd wele, myfi a gyfodaf ac a ddygaf i fyny yn erbyn Babilon gynull.. eidfa cenhedloedd mawrion o dir y gogledd: a hwy a ymfyddinant yn ei herbyn, oddi yno y goresgynnir hi: eu saethau fydd fel saethau cadarn cyfar1-wydd; ni ddychwelant yn ofer. º10 A Chaldea fydd yn ysbail: pawb a’r a’i hysbeiliant hi a ddigonir, medd yr ARGLWYDD. º11 Am i chwi fod yn llawen, am i chwi fod yn hyfryd, chwi fathrwyr fy etifeddiaeth, am i chwi frasau fel anner mewn glaswellt, a beichio fel teirw; º12 Eich main a gywilyddir yn ddirfawr, a’r hon a’ch ymddûg a waradwyddir: wele, yr olafo’r cenhedloedd yn anialweh, yn grastir, ac yn ddiffeithwch. º13 Oherwydd i digofaint, yr ARSIJWYDD nis preswylir hi, eithr hi a fydd i gyd yn anghyfannedd: pawb a êl heibio i Babiloo a synna, ac a chwibana am ei holl ddial" eddau hi. º14 Ymfyddinwch yn erbyn Babilon o amgylch; yr holl berchen bwâu, saethwch ati, nac arbedwch saethau: oblegid hi a bechodd yn erbyn yr ARGLWYDD. º15 Bloeddiwch yn ei herbyn hi o amgylch; hi a roddes ei llaw: ei sylfeini hi a syrthiasant, ei muriau a fwriwyd i lawr; oherwydd dial yr ARGLWYDD yw hyn: dielwch arni: fel y gwnaeth, gwnewch iddi. º16 Torrwch ymaith yr heuwr o Babilon, a’r hwn a ddalio gryman ar amser cynhaeaf: rhag cleddyf y gorthrymwr J troant bob un at ei bobl ei hun, ac y ffoant bob un i’w wlad. º17 Fel dafad ar wasgar yw Israel, llewod a’i hymlidiasant ymaith: brenin Asyria yn gyntaf a’i hysodd, a’r Nebu-chodonosor yma brenin Babilon yn olaf a’i diesgyrnodd. º18 Am hynny fel hyn y dywed AR¬GLWYDD y lluoedd, Duw Israel; Wek, myfi a ymwelaf a brenin Babilon, ac al wlad, fel yr ymwelais a brenin Asyria. º19 A mi a ddychwelaf Israel i’w drigfa, ac efe a bawr ar Carmel a Basan; ac ar fynydd Effraim a Gilead y digonir ei enaid ef. º20 Yn y dyddiau hynny, ac yn yr amser hwnnw, medd yr ARGLWYDD, y ceisir anwiredd Israel, ac ni bydd; a phechodau Jwda, ond nis ceir hwynt: canys myfi a faddeuaf i’r rhai a weddillwyf. º21 DOS i fyny yn erbyn gwlad Merathaim, ie, yn ei herbyn hi, ac yn erbyn tngolion Pecod: anrheithia di a difroda ar eu hôl hwynt, medd yr ARGLWYDD, a gwna yn ôl yr hyn oll a orchmynnais i ti. º22 Trwst rhyfel sydd yn y wlad, a dinistr mawr. º23 Pa fodd y drylliwyd ac y torrwyd gordd yr holl ddaear! pa fodd yr aetfa Babilon yn ddiffeithwch ymysg y cen¬hedloedd ! {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 8wtkdn93i6ktuqc3xgh6b13toly5fd3 104 4231 171969 7807 2026-11-01T20:37:09Z Tylopous 3717 penodau 171969 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º24 Myfi a osodais fagi i ti, a thithau Babilon a ddaliwyd, a heb wybod i ti: ti a gafwyd ac a ddaliwyd, oherwydd i ti ymryson yn erbyn yr ARGLWYDD. º25 Yr ARGLWYDD a agorodd ei drysor, ac a ddug allan arfau ei ddigofaint: canys gwaith ARGLWYDD DDUW y lluoedd yw hyn yng ngwlad y Caldeaid. º26 Deuwch yn ei herbyn o’r cwr eithaf, agorwch ei hysguboriau hi, dyrnwch hi fel pentwr ŷd, a llwyr ddinistriwch hi: na fydded gweddill ohoni. º27 Lleddwch ei holl fustych hi; disgyrt-nant i’r lladdfa: gwae hwynt! canys en dydd a ddaeth, ac amser eu hymweliad. º28 Llef y rhai a ffoant ac a ddihangant o wlad Babilon, i ddangos yn Seion ddial yr ARGLWYDD ein Duw ni, dial ei deml ef. º29 Gelwch y saethyddion ynghyd yn erbyn Babilon; y perchen bwâu oll, gwersyllwch i’w herbyn hi o amgylch; na chaffed neb ddianc ohoni: telwch iddi yn ôl ei gweithred; ac yn ôl yr hyn oll a wnaeth hi, gwnewch iddi: oherwydd hi a fu falch yn erbyn yr ARGLWYDD, yn erbyn Sanct Israel. º30 Am hynny ei gwŷr ieuainc a syrthiant yn ei heolydd hi; a’i holl ryfelwyr a ddifethir y dydd hwnnw, medd yr AR¬GLWYDD. º31 Wele fi yn dy erbyn di, O falch, medd ARGLWYDD DDUW y lluoedd: oherwydd dy ddydd a ddaeth, yr amser yr ymwelwyf athi. º32 A’r balch a dramgwydda ac a syrth, ac ni bydd a’i cyfodo: a mi a gyneuaf dân yn ei ddinasoedd, ac efe a ddifa ei holl amgylchoedd ef. º33 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Meibion Israel a meibion Jwda a orthrymwyd ynghyd; a phawb a’r a’u caethiwodd hwynt a’u daliasant yn dynn, ac a wrthodasant eu gollwng hwy ymaith. º34 Eu Gwaredwr sydd gryf; AR¬GLWYDD y lluoedd yw ei enw; efe a lwyr ddadlau eu dadi hwynt, i beri llonydd i’r wlad, ac allonyddwch i breswylwyr Babilon. º35 Cleddyf sydd ar y Caldeaid, medd yr ARGLWYDD, ac ar drigolion Babilon, ac ar ei thywysogion, ac ar ei doethion. º36 Cleddyf sydd ar y celwyddog, <a hwy a ynfydant: cleddyf sydd ar ei chedyrn, a hwy a ddychrynant. º37 Cleddyf sydd ar ei meirch, ac ar i cherbydau, ac ar yr holl werin sydd yn ei chanol hi; a hwy a fyddant fel gwragedd: cleddyf sydd ar ei thrysorau; a hwy a ysbeilir. º38 Sychder sydd ar ei dyfroedd hi, a hwy a sychant: oherwydd gwlad delwau cerfiedig yw hi, ac mewn eilunod y maent yn ynfydu. º39 Am hynny anifeiliaid gwylltion yr anialweh, a chathod, a arhosant yno, a chywion yr estrys a drigant ynddi: ac ni phreswylir hi mwyach byth; ac nis cyf-anheddir hi o genhedlaeth i genhedlaeth, º40 Fel yr ymchwelodd Duw Sodom a Gomorra, a’i chymdogesau, medd yr ARGLWYDD; felly ni phreswylia neb yno, ac ni erys mab dyn ynddi. º41 Wele, pobl a ddaw o’r gogledd, a chenedl fawr, a brenhinoedd lawer a godir o eithafoedd y ddaear. º42 Y bwa a’r waywffon a ddaliant; creulon ydynt, ac ni thosturiant: eu llef fel môr a rua, ac ar feirch y marchogant yn daclus i’th erbyn di, merch Babilon, fel gŵr i ryfel. º43 Brenin Babilon a glywodd sôn amdanynt, a’i ddwylo ef a lesgasant: gwasgfa a’i daliodd ef, a gwewyr fel gwraig wrth esgor. º44 Wele, fel llew y daw i fyny oddi wrth ymchwydd yr Iorddonen i drigfa y cadarn: eithr mi a wnaf iddo ef redeg yn ddisymwth oddi wrthi hi: a phwy sydd ŵr dewisol a osodwyf fi arni hi? canys pwy sydd fel myfi? a phwy a esyd i mi yr amser? a phwy yw y bugail hwnnw a saif o’m blaen i? º45 Am hynny gwrandewch chwi gyngor yr ARGLWYDD, yr hwn a gymerodd efe yn erbyn Babilon, a’i fwriadau a fwriadodd efe yn erbyn gwlad y Caldeaid: yn ddiau y rhai lleiaf o’r praidd a’u llusgant hwy, xxx yn ddiau efe a wna yn anghyfannedd eu trigleoedd gyda hwynt. º46 Gan drwst goresgyniad Babilon y cynhyrfa y ddaear, ac y clywir y waedd ymysg y cenhedloedd. {{angor|Pennod_51}}{{c|{{uc|Pennod LI}}.}} {{bach|1 ''Tost farnedigaeth Duw yn erbyn Babilon, er mwyn dïal am Israel.'' 59 ''Jeremïah yn rhoddi llyfr y brophwydoliaeth at Seraiah, i’w fwrw i Euphrates, a hynny i arwyddoccâu y soddai Babilon dros byth.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> hpvwuv9sj9wy3p4m85ouztxuk4t878t 104 4232 171970 7808 2026-11-01T20:37:30Z Tylopous 3717 penodau 171970 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|51:1}} {{uc|Fel}} hyn y dywed yr ARGLWYDD, Wele, myfi a godaf wynt dinistriol yn erbyn Babilon, ac yn erbyn y rhai sydd yn trigo yng nghanol y rhai a godant yn fy erbyn i; º2 A mi a anfonaf i Babilon nithwyr, a hwy a’i nithiant hi, ac a wacant ei thir hi, pherwydd hwy a fyddant yn ei herbyn hi o. amgylch ar ddydd blinder. º3 Yn erbyn yr hwn a anelo, aneled y saethydd ei fwa, ac yn erbyn yr hwn sydd yn ymddyrchafu yn ei lurig; nac arbedwch ei gwŷr ieuainc, difrodwch ei holl lu hi. º4 Felly y rhai lladdedig a syrthiant yng ngwlad y Caldeaid, a’r rhai a drywanwyd yn ei heolydd hi. º5 Canys Israel ni adawyd, na Jwda, gan ei DDUW, gan ARGLWYDD y lluoedd: er bod eu gwlad hwynt yn llawn o gamwedd yn erbyn Sanct yr Israel. º6 Ffowch o ganol Babilon, ac achubwch bawb ei enaid ei him: na adewch eich difetha yn ei hanwiredd hi: oblegid amser dial yw hwn i’r ARGLWYDD; efe a dal y pwyth iddi hi. º7 Ffiol aur oedd Babilon yn llaw yr ARGLWYDD, yn meddwi pob gwlad: yr holl genhedloedd a yfasant o’i gwin hi; am hynny y cenhedloedd a ynfydasant. º8 Yn ddisymwth y syrthiodd Babilon, ac y drylliwyd hi: udwch drosti, cymerwch driagi i’w dolur hi, i edrych a iachâ hi. º9 Nyni a iachasom Babilon, ond nid aeth hi yn iach: gadewch hi, ac awn bawb i’w wlad: canys ei barn a gyrraedd i’r nefoedd, ac a ddyrchafwyd hyd yr wybrau. º10 Yr ARGLWYDD a ddug allan ein cyfiawnder ni: deuwch, a thraethwn yn Seion waith yr ARGLWYDD ein Duw. º11 Gloywch y saethau; cesglwch y tarianau: yr ARGLWYDD a gyfododd ysbryd brenhinoedd Media: oblegid y mae ei fwriad ef yn erbyn Babilon, i’w dinistrio hi; canys dial yr ARG&WYDD yw hyn, dial ei deml ef.,: .,_ º12 Dyrchefwch faner ar furiau Babilon; cadarnhewch yr wyliadwriaeth; gosodwch i fyny y gwylwyr; darperwch y cynllwynwyr; canys yr ARGLWYDD a fwriadodd, ac efe a wnaeth hefyd yr hyn a lefarodd yn erbyn trigolion Babilon. º13 Tydi yr hon ydwyt yn aros ar ddyfroedd lawer, yn aml dy drysorau, dy ddiwedd di a ddaeth, sef mesur dy gybydd-dod. º14 ARGLWYDD y lluoedd a dyngodd iddo ei hun, gan ddywedyd, Diau y’th lanwaf a dynion megis a lindys; a hwy a ganant floddest i’th erbyn. º15 Efe a wnaeth y ddaear trwy ei nerth, ac a sicrhaodd y byd trwy ei ddoethineb, ac a daenodd y nefoedd trwy ei ddeall. º16 Pan roddo efe ei lef, y mae twrf dyfroedd yn y nefoedd, ac y mae efe yn codi y niwioedd o eithaf y ddaear: ac efe sydd yn gwneuthur y mellt gyda’r glaw, ac yn dwyn y gwynt allan o’i drysorau. º17 Ynfyd yw pob dyn o wybodaeth; gwaradwyddwyd pob toddydd gan y ddelw gerfiedig: canys celwyddog yw ei ddelw dawdd, ac nid oes chwythad ynddynt. º18 Oferedd ydynt, gwaith cyfeiliorni: yn amser eu hymweliad y difethir hwynt. º19 Nid fel y rhai hyn, eithr Lluniwr y cwbl oll, yw rhan Jacob; ac Israel yw gwialen ei etifeddiaeth ef: ARGLWYDD y lluoedd yw ei enw ef. º20 Ti wyt forthwyl i mi, ac arfau rhyfel: canys a thi y drylliaf y cenhedloedd, ac a thi y dinistriaf deyrnasoedd;: º21 A thi hefyd y gwasgaraf y march a.’r marchwr; ac a thi y drylliaf y cerbyd a’i farchog; º22 A thi y drylliaf fi ŵr a gwraig; ac a thi y drylliaf hen ac ieuanc; ac a thi y drylliaf y gŵr ieuanc a’r forwyn; º23 A thi hefyd y drylliaf fi y bugail a’i braidd; ac â thi y drylliaf yr arddwr a’i iau ychen; ac a thi y drylliaf y tywysogion a’r penaethiaid. º24 A mi a dalaf i Babilon, ac i holl breswylwyr Caldea, eu holl ddrwg a wnaethant yn Seion, yn eich golwg chwi, medd yr ARGLWYDD. º25 Wele A i’th erbyn di, O fynydd dinistriol, yr hwn wyt yn dinistrio yr holl ddaear, medd yr ARGLWYDD; a myfi a estynnaf fy llaw arnat, ac a’th dreiglaf di i lawr o’r creigiau, ac a’th wnaf di yn fynydd llosg. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> s9tga21one9mlphh3235ayv7us9u6ol 104 4234 171971 7810 2026-11-01T20:40:00Z Tylopous 3717 penodau 171971 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>º52 Am hynny wele y dyddiau yn dyfod, medd yr ARGLWYDD, pan ymwelwyf fi s, i delwau hi; a thrwy ei holl wlad hi yr .ircholledig a riddfan. º53 Er i Babilon ddyrchafu i’r nefoedd, W er iddi gadarnhau ei hamddiffynfa yn uchel; eto anrheithwyr a ddaw ati oddi frrthyf fi, medd yr ARGLWYDD. º54 Sain gwaedd a glywir o Babilon, a dinistr mawr o wlad y Caldeaid. º55 Oherwydd yr ARGLWYDD a anrheithjodd Babilon, ac a ddinistriodd y mawrair allan ohoni hi, er rhuo o’l thonnau fel dyfroedd lawer, a rhoddi twrf eu Itef hwynt. º56 Canys yr anrheithiwr a ddaeth yn ei herbyn hi, sef yn erbyn Babilon, a’i chedym hi a ddaliwyd; eu bwa a dorrwyd: canys ARGLWYDD DDUW y gwobr a obrwya yn sicr. º57 A myfi a feddwaf ei thywysogion hi, a’i doethion, ei phenaethiaid, a’i swyddogion, a’i chedym: a hwy a gysgant hun dragwyddol, ac ni ddeffroant, medd y Brenin, enw yr hwn yw ARGLWYDD y lluoedd. º58 Fel hyn y dywed ARGLWYDD y lluoedd; Gan ddryllio y dryllir llydain furiau Babilon, a’i huchel byrth a losgir â thân; a’r bobl a ymboenant mewn oferedd, a’r cenhedloedd mewn tân, a hwy a ddiffygiant. º59 Y gair yr hwn a orchmynnodd Jeremeia y proffwyd i Seraia mab Nereia, mab Maaseia, pan oedd efe yn myned gyda Sedeceia brenin Jwda i Babilon, yn y bedwaredd flwyddyn o’i deyrnasiad ef. A Seraia oedd dywysog llonydd. º60 Felly Jeremeia a ysgrifennodd yr holl aflwydd oedd ar. ddyfod yn erbyn Babilon, mewn un llyfr; sef yr holl eiriau a ysgrifennwyd yn erbyn Babilon. º61 A Jeremeia a ddywedodd wrth Seraia, Pan ddelych i Babilon, a gweled, a darllen yr holl eiriau hyn; º62 Yna dywed, O ARGLWYDD, ti a leferaist yn erbyn y lle hwn, am ei ddinistrio, fel na byddai ynddo breswylydd, na dyn nac anifail, eithr ei fod yn anghyfannedd tragwyddol. º63 A phan ddarfyddo i ti ddarllen y llyfr hwn, rhwym faen wrtho, a bwrw ef i ganol Ewffrates; º64 A dywed, Fel hyn y soddir Babilon, ac ni chyfyd hi, gan y drwg a ddygaf fi ami: a hwy a ddiffygiant. Hyd hyn y mae geiriau Jeremeia. {{angor|Pennod_52}}{{c|{{uc|Pennod LII}}.}} {{bach|1 ''Sedecïah yn gwrthryfela.'' 4 ''Amgylchynu Jerusalem, a’i gorchfygu.'' 8 ''Lladd meibion Sedecïah, a thynnu ei lygaid yntau.'' 12 ''Nebuzaradan yn llosgi ac yn anrheithio y ddinas;'' 24 ''yn dwyn caethion ymaith.'' 31 ''Efil-merodach yn dyrchafu Jehoiacin.''}} {{angor|52:1}} {{uc|Mab}} un flwydd ar hugain oedd Sedeceia pan ddechreuodd efe deyrnasu; ac un flynedd ar ddeg y teyrnasodd efe yn Jerwsalem: ac enw ei fam ef oedd Hamutal, merch Jeremeia o Libna. º2 Ac efe a wnaeth yr hyn oedd ddrwg yng ngolwg yr ARGLWYDD, yn ôl yr hyn oll a wnaethai Jehoiacim. º3 Oherwydd gan ddigofaint yr AR¬GLWYDD y bu, yn Jerwsalem ac yn Jwda, hyd oni fwriodd efe hwynt allan o’i olwg, wrthryfela o Sedeceia yn erbyn brenin Babilon. º4 Ac yn y nawfed flwyddyn o’i deyrn¬asiad ef, yn y degfed mis, ar y degfed dydd o’r mis, y daeth Nebuchodonosor brenin Babilon, efe a’i holl lu, yn erbyn Jerwsalem, ac a wersyllasant yn ei herbyn hi, ac a adeiladasant gyferbyn â hi amddiffynfa o amgylch ogylch. º5 Felly y ddinas a fu yng ngwarchae hyd yr unfed flwyddyn ar ddeg i’r brenin Sedeceia. º6 Yn y pedwerydd mis, yn y nawfed dydd o’r mis, y newyn a drymhaodd yn y ddinas, fel nad oedd bara i bobl y wlad. º7 Yna y torrwyd y ddinas; a’r holl ryfelwyr a ffoesant, ac a aethant allan o’r ddinas liw nos, ar hyd ffordd y porth rhwng y ddau fur, yr hwn oedd wrth ardd y brenin, (a’r Caldeaid oedd wrth y ddinas o amgylch,) a hwy a aethant ar hyd ffordd y rhos. º8 Ond llu y Caldeaid a ymBdiasant ar ôl y brenin, ac a oddiweddasant Sedeceia yn rhosydd Jericho, a’i holl lu ef a wasgarwyd oddi wrtho. º9 Yna hwy a ddaliasant y brenin, ac a’i dygasant ef at frenin Babilon i Ribia yng ngwlad Hamath; ac efe a roddodd farn arno ef. º10 A brenin Babilon a laddodd<noinclude><references/></noinclude> bzp45hvnkcf5n72da8alu7gy7039krw 104 4236 171972 171301 2026-11-01T20:42:01Z Tylopous 3717 penodau 171972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude><section begin="Jeremeia"/>º32 Ac a ddywedodd yn deg wrtho, ac a osododd ei frenhinfainc ef uwchlaw gorseddfeinciau y brenhinoedd, y rhai oedd gydag ef yn Babilon. º33 Ac efe a newidiodd ei garcharwisg ef: ac efe a fwytaodd fara ger ei fron ef yn wastad, holl ddyddiau ei einioes. º34 Ac am ei luniaeth ef, lluniaeth gwastadol a roddwyd iddo gan frenin Babilon, dogn dydd yn ei ddydd, hyd ddydd ei farwolaeth, holl ddyddiau ei einioes. <section end="Jeremeia"/> <section begin="Galarnad"/>{{canoli|{{mawr|{{uc|Galarnad Jeremiah.}}}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Gofidus gyflwr Jerusalem o herwydd ei phechodau,'' 12 ''a hithau yn cwyno rhag ei gofid,'' 18 ''ac yn cyfaddef bod barnedigaethau Duw yn gyfiawn.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Pa}} fodd y mae y ddinas aml ei phobl yn eistedd ei hunan! pa fodd y mae y luosog ymhlith y cenhedloedd megis yn weddw! pa fodd y mae tywysoges y taleithiau dan deyrnged? 1:2 Y mae hi yn wylo yn hidl liw nos, ac y mae ei dagrau ar ei gruddiau, heb neb o'i holl gariadau yn ei chysuro: ei holl gyfeillion a fuant anghywir iddi, ac a aethant yn elynion iddi. 1:3 Jwda a fudodd ymaith gan flinder, a chan faint caethiwed; y mae hi yn aros ymysg y cenhedloedd, heb gael gorffwystra: ei holl erlidwyr a'i goddiweddasant hi mewn lleoedd cyfyng. 1:4 Y mae ffyrdd Seion yn galaru, o eisiau rhai yn dyfod i'r ŵyl arbennig: i holl byrth hi sydd anghyfannedd, ei hoffeiriaid yn ucheneidio, ei morynion yn ofidus, a hithau yn flin arni. 1:5 Ei gwrthwynebwyr ydynt bennaf, y mae ei gelynion yn ffynnu: canys yr ARGLWYDD a'i gofidiodd hi am amlder ei chamweddau: ei phlant a aethant i gaethiwed o flaen y gelyn. 1:6 A holl harddwch merch Seion a ymadawodd â hi; y mae ei thywysogion hi fel hyddod heb gael porfa, ac yn myned yn ddi-nerth o flaen yr ymlidiwr. 1:7 Y mae Jerwsalem, yn nyddiau ei blinder a'i chaledi, yn cofio ei holl hyfrydwch oedd iddi yn y dyddiau gynt, pan syrthiodd ei phobl hi yn llaw y gelyn, heb neb yn ei chynorthwyo hi: y gelynion a'i gwelsant hi, ac a chwarddasant am ben ei sabothau. 1:8 Jerwsalem a bechodd bechod, am hynny y symudwyd hi: yr holl rai a'i hanrhydeddent sydd yn ei diystyru hi, oherwydd iddynt weled ei noethni hi: ie, y mae hi yn ucheneidio, ac yn troi yn ei hôl. 1:9 Ei haflendid sydd yn ei godre, nid yw hi yn meddwl am ei diwedd; am hynny y syrthiodd hi yn rhyfedd, heb neb yn ei chysuro. Edrych, ARGLWYDD, ar fy mlinder; canys ymfawrygodd y gelyn. 1:10 Y gwrthwynebwr a estynnodd ei law ar ei holl hoffbethau hi: hi a welodd y cenhedloedd yn dyfod i mewn i'w chysegr, i'r rhai y gorchmynasit ti na ddelent i'th gynulleidfa. 1:11 Y mae ei holl bobl hi yn ucheneidio, yn ceisio bwyd: hwy a roddasant eu hoffbethau am fwyd i ddadebru yr enaid: edrych, ARGLWYDD, a gwêl; canys dirmygus ydwyf fi. 1:12 Onid gwaeth gennych chwi, y fforddolion oil? gwelwch ac edrychwch, a oes y fath ofid â'm gofid i, yr hwn a wnaethpwyd i mi, a'r hwn y gofidiodd yr ARGLWYDD fi yn nydd angerdd ei ddicter. 1:13 O'r uchelder yr anfonodd efe dân i’m hesgyrn i, yr hwn a aeth yn drech na hwynt: efe a ledodd rwyd o flaen fy nhraed, ac a'm dychwelodd yn fy ôl; efe a'm gwnaeth yn anrheithiedig, ac yn ofidus ar hyd y dydd. 1:14 Rhwymwyd iau fy nghamweddau â’i law ef: hwy a blethwyd, ac a ddaethant i fyny am fy ngwddf: efe a wnaeth i'm - nerth syrthio; yr ARGLWYDD a'm rhoddodd mewn dwylo, oddi tan y rhai ni allaf gyfodi. 1:15 Yr ARGLWYDD a fathrodd fy holl rai grymus o'm mewn; efe a gyhoeddodd i'm herbyn gymanfa, i ddifetha fy ngwŷr ieuainc: fel <section end="Galarnad"/><noinclude><references/></noinclude> 45dykl7e1hdiekugajvvfglj3mderxf 104 4237 171976 7823 2026-11-02T07:25:25Z Tylopous 3717 penodau 171976 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>gwinwryf y sathrodd yr ARGLWYDD y forwyn, merch Jwda. 1:16 Am hyn yr ydwyf yn wylo; y mae fy llygad, fy llygad, yn rhedeg gan ddwfr, oherwydd pellhau oddi wrthyf ddiddanwr a ddadebrai fy enaid: fy meibion sydd anrheithiedig, am i'r gelyn orchfygu. 1:17 Seion a ledodd ei dwylo, heb neb yn ei diddanu: yr ARGLWYDD a orchmynnodd am Jacob, fod ei elynion yn ei gylch: Jerwsalem sydd fel gwraig fisglwyfus yn eu mysg hwynt. 1:18 Cyfiawn yw yr ARGLWYDD; oblegid myfi a fûm anufudd i'w air ef: gwrandewch, atolwg, bobloedd oll, a gwelwch fy ngofid: fy morynion a'm gwŷr ieuainc a aethant i gaethiwed. 1:19 Gelwais am fy nghariadau, a hwy a'm twyllasant; fy offeiriaid a'm hynafgwyr a drengasant yn y ddinas, tra oeddynt yn ceisio iddynt fwyd i ddadebru eu henaid. 1:20 Gwêl, O ARGLWYDD; canys y mae yn gyfyng arnaf: fy ymysgaroedd a gyffroesant, fy nghalon a drodd ynof; oherwydd fy mod yn rhy anufudd: y mae y cleddyf yn difetha oddi allan, megis marwolaeth sydd gartref. 1:21 Clywsant fy mod i yn ucheneidio: nid oes a'm diddano: fy holl elynion, pan glywsant fy nrygfyd, a lawenychasant am i ti wneuthur hynny: ond ti a ddygi i ben y dydd a gyhoeddaist, a hwy a fyddant fel finnau. 1:22 Deued eu holl ddrygioni hwynt i ni o'th flaen di; a gwna iddynt hwy fel y gwnaethost i minnau, am fy holl gamweddau: oblegid y mae fy ucheneidiau yn aml, a'm calon yn ofidus. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Jeremïah yn galaru am ofid Jerusalem:'' 20 ''ac yn cwyno wrth Dduw faint oedd.''}} {{angor|2:1}} {{uc|Pa}} fodd y dug yr ARGLWYDD gwmwl ar ferch Seion yn ei soriant, ac y bwriodd degwch Israel i lawr o'r nefoedd, ac na chofiodd leithig ei draed yn nydd ei ddigofaint! 2:2 Yr Arglwydd a lyncodd, heb arbed, holl anheddau Jacob; efe a ddifrododd yn ei ddicter amddiffynfeydd merch Jwda; efe a'u tynnodd hwynt i lawr, ac a ddifwynodd y deyrnas a'i thywysogion. 2:3 Mewn soriant dicllon y torrodd efe holl gorn Israel: efe a dynnodd ei ddeheulaw yn ei hôl oddi wrth y gelyn; ac yn erbyn Jacob y cyneuodd megis fflam danllyd, yr hon a ddifa o amgylch. 2:4 Efe a anelodd ei fwa fel gelyn; safodd â'i ddeheulaw fel gwrthwynebwr, ac a laddodd bob dim hyfryd i'r golwg ym mhabell merch Seion: fel tân y tywalltodd efe ei ddigofaint. 2:5 Yr Arglwydd sydd megis gelyn: efe a lyncodd Israel, efe a lyncodd ei holl balasau hi: efe a ddifwynodd ei hamddiffynfeydd, ac a wnaeth gwynfan a galar yn aml ym merch Jwda. 2:6 Efe a anrheithiodd ei babell fel gardd; efe a ddinistriodd leoedd ei gymanfa: yr ARGLWYDD a wnaeth anghofio yn Seion yr uchel ŵyl a'r Saboth, ac yn llidiowgrwydd ei soriant y dirmygodd efe y brenin a'r offeiriad. 2:7 Yr ARGLWYDD a wrthododd ei allor, a ffieiddiodd ei gysegr; rhoddodd gaerau ei phalasau hi yn llaw y gelyn: rhoddasant floedd yn nhŷ yr ARGLWYDD, megis ar ddydd uchel ŵyl. 2:8 Yr ARGLWYDD a fwriadodd ddifwyno mur merch Seion; efe a estynnodd linyn, ac nid ataliodd ei law rhag difetha: am hynny y gwnaeth efe i'r rhagfur ac i'r mur alaru; cydlesgasant. 2:9 Ei phyrth a soddasant i'r ddaear; efe a ddifethodd ac a ddrylliodd ei barrau hi: ei brenin a'i thywysogion ydynt ymysg y cenhedloedd: heb gyfraith y mae; a'i phroffwydi heb gael gweledigaeth gan yr ARGLWYDD. 2:10 Henuriaid merch Seion a eisteddant ar lawr, a dawant â son; gosodasant uwch ar eu pennau; ymwregysasant â sachliain: gwyryfon Jerwsalem a ostyngasant eu pennau i lawr. 2:11 Fy llygaid sydd yn pallu gan ddagrau, fy ymysgaroedd a gyffroesant, fy afu a dywalltwyd ar y ddaear, oherwydd dinistr merch fy mhobl, pan lewygodd y plant a'r rhai yn sugno yn heolydd y ddinas. 2:12 Hwy a ddywedant wrth eu mamau, Pa le y mae ŷd a gwin? pan lewygent fel yr archolledig yn heolydd y ddinas, pan dywalltent eu heneidiau ym mynwes eu mamau. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> dd0mzbq5hidqrosxf5wsom9guz6nigk 104 4238 171977 7824 2026-11-02T07:27:33Z Tylopous 3717 penodau 171977 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>2:13 Pa beth a gymeraf yn dyst i ti? beth a gyffelybaf i ti, O ferch Jerwsalem? beth a gystadlaf â thi, fel y'th ddiddanwyf, O forwyn, merch Seion? canys y mae dy ddinistr yn fawr fel y môr; pwy a'th iachâ di? 2:14 Dy broffwydi a welsant i ti gelwydd a diflasrwydd, ac ni ddatguddiasant dy anwiredd, i droi ymaith dy gaethiwed: eithr hwy a welsant i ti feichiau celwyddog, achosion deol. 2:15 Y rhai oil a dramwyent y ffordd, a gurent eu dwylo arnat ti, chwibanent, ac ysgydwent eu pennau ar ferch Jerwsalem, gan ddywedyd, Ai dyma y ddinas a alwent yn berffeithrwydd tegwch, yn llawenydd yr holl ddaear? 2:16 Dy holl elynion a ledasant eu safnau arnat ti; a chwibanasant, ac a ysgyrnygasant ddannedd, ac a ddywedasant, Llyncasom hi: yn ddiau dyma y dydd a ddisgwyliasom ni; ni a'i cawsom, ni â’i gwelsom. 2:17 Yr ARGLWYDD a wnaeth yr hyn a ddychmygodd; ac a gyflawnodd ei air yr hwn a orchmynnodd efe er y dyddiau gynt: efe a ddifrododd, ac nid arbedodd; efe a wnaeth i'r gelyn lawenychu yn dy erbyn di; efe a ddyrchafodd gorn dy wrthwynebwyr di. 2:18 Eu calon hwynt a waeddodd ar yr ARGLWYDD, O fur merch Seion, tywallt ddagrau ddydd a nos fel afon; na orffwys, ac na pheidied cannwyll dy lygad. 2:19 Cyfod, cyhoedda liw nos; yn nechrau yr wyliadwriaeth tywallt dy galon fel dwfr gerbron yr ARGLWYDD: dyrchafa dy ddwylo ato ef am einioes dy blant, y rhai sydd yn llewygu o newyn ym mhen pob heol. 2:20 Edrych, ARGLWYDD, a gwêl i bwy y gwnaethost fel hyn: a fwyty y gwragedd eu ffrwyth eu hun, plant o rychwant o hyd? a leddir yr offeiriad a'r proffwyd yng nghysegr yr ARGLWYDD? 2:21 Ieuanc a hen sydd yn gorwedd ar lawr yn yr heolydd; fy morynion a'm gwŷr ieuainc a syrthiasant trwy y cleddyf; ti a'u lleddaist hwynt yn nydd dy soriant, lleddaist hwy heb arbed. 2:22 Gelwaist, megis ar ddydd uchel ŵyl, fy nychryn o amgylch, fel na ddihangodd ac na adawyd neb yn nydd soriant yr ARGLWYDD: y gelyn a ddifethodd y rhai a faethais ac a fegais i. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Y ffyddloniaid yn cwynfan am eu gofidiau:'' 22 ''a thrwy drugareddau Duw, yn cadarnhâu eu gobaith:'' 37 ''yn cydnabod cyfiawnder Duw:'' 55 ''ym gweddïo am ymwared iddynt eu hunain,'' 64 ''a dïal ar eu gelynion.''}} {{angor|3:1}} {{uc|Myfi}} yw y gŵr a welodd flinder gan wialen ei ddigofaint ef. 3:2 I dywyllwch, ac nid i oleuni, yr arweiniodd ac y tywysodd efe fi. 3:3 Yn fy erbyn i yn ddiau y trodd efe, ac y mae efe yn troi ei law ar hyd y dydd. 3:4 Efe a wnaeth fy nghnawd a'm croen yn hen; efe a ddrylliodd fy esgyrn. 3:5 Efe a adeiladodd i'm herbyn, ac a'm hamgylchodd â bustl ac â blinder. 3:6 Efe a'm gosododd mewn tywyll leoedd, fel y rhai sydd wedi marw er ys talm. 3:7 Efe a gaeodd o'm hamgylch, fel nad elwyf allan: efe a wnaeth fy llyffethair i yn drom. 3:8 Pan lefwyf, a phan floeddiwyf, efe a gae allan fy ngweddi. 3:9 Efe a gaeodd fy ffyrdd a cherrig nadd; efe a wyrodd fy llwybrau. 3:10 Yr oedd efe i mi fel arth yn cynllwyn, neu lew mewn llochesau. 3:11 Efe a wyrodd fy ffyrdd, ac a'm drylliodd; yn anrheithiedig y gwnaeth fi. 3:12 Efe a anelodd ei fwa, ac a'm gosododd fel nod i saeth. 3:13 Efe a wnaeth i saethau ei gawell fyned i'm harennau. 3:14 Gwatwargerdd oeddwn i'm holl bobl, a'u cân ar hyd y dydd. 3:15 Efe a'm llanwodd â chwerwder; efe a'm meddwodd i â'r wermod. 3:16 Efe a dorrodd fy nannedd â cherrig, ac a'm trybaeddodd yn y llwch. 3:17 A phellheaist fy enaid oddi wrth heddwch; anghofiais ddaioni. 3:18 A mi a ddywedais, Darfu am fy nerth a'm gobaith oddi wrth yr ARGLWYDD. 3:19 Cofia fy mlinder a'm gofid, y wermod a'r bustl. 3:20 Fy enaid gan gofio a gofia, ac a ddarostyngwyd ynof fi. 3:21 Hyn yr ydwyf yn ei atgofio; am hynny y gobeithiaf. 3:22 Trugareddau yr ARGLWYDD yw na ddarfu amdanom ni: o<noinclude><references/></noinclude> dz4kven54aekn1cl1qkpjmibktheapo 104 4239 171978 7825 2026-11-02T07:29:04Z Tylopous 3717 penodau 171978 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>herwydd ni phalla ei dosturiaethau ef. 3:23 Bob bore y deuant o newydd: mawr yw dy ffyddlondeb. 3:24 Yr ARGLWYDD yw fy rhan i, medd fy enaid; am hynny y gobeithiaf ynddo. 3:25 Daionus yw yr ARGLWYDD i'r rhai a ddisgwyliant wrtho, ac i'r enaid a'i ceisio. 3:26 Da yw gobeithio a disgwyl yn ddistaw am iachawdwriaeth yr ARGLWYDD. 3:27 Da yw i ŵr ddwyn yr iau yn eu ieuenctid. 3:28 Efe a eistedd ei hunan, ac a dau â sôn; am iddo ei dwyn hi arno. 3:29 Efe a ddyry ei enau yn y llwch, i edrych a oes obaith. 3:30 Efe a ddyry ei gern i'r hwn a'i trawo: efe a lenwir â gwaradwydd. 3:31 Oblegid nid yn dragywydd y gwrthyd yr ARGLWYDD: 3:32 Ond er iddo gystuddio, eto efe a dosturia, yn ôl amlder ei drugareddau. 3:33 Canys nid o'i fodd y blina efe, nac y cystuddia blant dynion. 3:34 I fathru holl garcharorion y ddaear dan ei draed, 3:35 I wyro barn gŵr o flaen wyneb y Goruchaf, 3:36 Nid yw yr ARGLWYDD yn gweled yn dda wneuthur cam a gŵr yn ei fater. 3:37 Pwy a ddywed y bydd dim, heb i'r ARGLWYDD ei orchymyn? 3:38 Oni ddaw o enau y Goruchaf ddrwg a da? 3:39 Paham y grwgnach dyn byw, gŵr am gosbedigaeth ei bechod? 3:40 Ceisiwn a chwiliwn ein ffyrdd, a dychwelwn at yr ARGLWYDD. 3:41 Dyrchafwn ein calonnau â'n dwylo at DDUW yn y nefoedd. 3:42 Nyni a wnaethom gamwedd, ac a fuom anufudd; tithau nid arbedaist. 3:43 Gorchuddiaist ni â soriant, ac erlidiaist ni: lleddaist, nid arbedaist. 3:44 Ti a'th guddiaist dy hun a chwmwl, fel na ddeuai ein gweddi trwodd. 3:45 Ti a'n gwnaethost yn sorod ac yn ysgubion yng nghanol y bobl. 3:46 Ein holl elynion a ledasant eu safnau yn ein herbyn. 3:47 Dychryn a magl a ddaeth arnom, anrhaith a dinistr. 3:48 Fy llygad a ddiferodd ffrydiau o ddwfr, oherwydd dinistr merch fy mhobl. 3:49 Fy llygad a ddiferodd, ac ni pheidiodd, am nad oes gorffwystra; 3:50 Hyd oni edrycho, ac oni ystyrio yr ARGLWYDD o'r nefoedd. 3:51 Y mae fy llygad yn blino fy enaid, oherwydd holl ferched fy ninas. 3:52 Fy ngelynion gan hela a'm heliasant yn ddiachos, fel aderyn. 3:53 Torasant ymaith fy einioes yn y pwll, a bwriasant gerrig arnaf. 3:54 Y dyfroedd a lifasant dros fy mhen; dywedais, Torrwyd fi ymaith. 3:55 Gelwais ar dy enw di, O ARGLWYDD, o'r pwll isaf. 3:56 Ti a glywaist fy llef: na chudd dy glust rhag fy uchenaid a'm gwaedd. 3:57 Ti a ddaethost yn nes y dydd y gelwais arnat: dywedaist, Nac ofna. 3:58 Ti, O ARGLWYDD, a ddadleuaist gyda'm henaid: gwaredaist fy einioes. 3:59 Ti, O ARGLWYDD, a welaist fy ngham: barn di fy marn i. 3:60 Ti a welaist eu holl ddial hwynt, a'u holl amcanion i'm herbyn i. 3:61 Clywaist eu gwaradwydd, O ARGLWYDD, a'u holl fwriadau i'm herbyn; 3:62 Gwefusau y rhai a godant i'm herbyn, a'u myfyrdod i'm herbyn ar hyd y dydd. 3:63 Edrych ar eu heisteddiad a'u cyfodiad; myfi yw eu cân hwynt. 3:64 Tâl y pwyth iddynt, O ARGLWYDD, yn ôl gweithred eu dwylo. 3:65 Dod iddynt ofid calon, dy felltith iddynt. 3:66 Erlid hwynt a digofaint, a difetha hwy oddi tan nefoedd yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Sïon yn cwyno ei thostur gyflwr:'' 13 ''yn cyffesu ei phechodau.'' 21 ''Bygythio Edom;'' 22 ''a chysuro Sïon.''}} {{angor|4:1}} {{uc|Pa}} fodd y tywyllodd yr aur! y newidiodd yr aur coeth da! taflwyd cerrig y cysegr ym mhen pob heol. 4:2 Gwerthfawr feibion Seion, a chystal ag aur pur, pa fodd y cyfrifwyd<noinclude><references/></noinclude> 2az8a30xwyzt2lfbmwto1tusx4e2f1n 104 4240 171979 7826 2026-11-02T07:29:58Z Tylopous 3717 penodau 171979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>hwynt fel ystenau pridd, gwaith dwylo'r crochenydd! 4:3 Y dreigiau a dynnant allan eu bronnau, a roddant sugn i'w cenawon: merch fy mhobl a aeth yn greulon, fel yr estrysiaid yn yr anialwch. 4:4 Tafod y plentyn sugno sydd yn glynu wrth daflod ei enau gan syched: y plant a ofynnant fara, ond nid oedd a dorrai iddynt. 4:5 Y rhai a ymborthent yn foethus, a ddifethwyd yn yr heolydd: y rhai a feithrinwyd mewn ysgarlad, a gofleidiant y tomennydd. 4:6 Canys mwy yw anwiredd merch fy mhobl na phechod Sodom, yr hon a ddinistriwyd megis yn ddisymwth, ni safodd llaw arni. 4:7 Purach oedd ei Nasareaid hi na'r eira, gwynnach oeddynt na'r llaeth, gwridocach oeddynt o gorff na'r cwrel, a'u trwsiad oedd o saffir. 4:8 Duach yw yr olwg arnynt na'r glöyn; nid adwaenir hwynt yn yr heolydd; eu croen a lŷn wrth eu hesgyrn, gwywodd, aeth yn debyg i bren. 4:9 Gwell yw y rhai a laddwyd â chleddyf, na'r rhai a laddwyd â newyn; oblegid y rhai hyn a ddihoenant, wedi eu trywanu o eisiau cnwd y maes. 4:10 Dwylo gwragedd tosturiol a ferwasant eu plant eu hun: eu hymborth oeddynt yn ninistr merch fy mhobl. 4:11 Yr ARGLWYDD a gyflawnodd ei ddicter, a dywalltodd lidiowgrwydd ei soriant, ac a gyneuodd dân yn Seion, yr hwn a ddifaodd ei seiliau hi. 4:12 Ni choeliasai brenhinoedd y ddaear, na holl drigolion y byd, y deuai y gwrthwynebwr a'r gelyn i mewn i byrth Jerwsalem. 4:13 Am bechodau ei phroffwydi, ac anwiredd ei hoffeiriaid, y rhai a ollyngasant waed y rhai cyfiawn o'i mewn hi; 4:14 Gwibiasant fel deillion yn yr heolydd, ac ymddifwynasant gan waed, fel na ellid cyffwrdd â'u dillad hwynt. 4:15 Gwaeddasant arnynt, Ciliwch; aflan yw; ciliwch, ciliwch, na chyffyrddwch; pan ffoesant, ac yr aethant ymaith. Dywedent ymysg y cenhedloedd, Ni thrigant hwy yma mwyach. 4:16 Soriant yr ARGLWYDD a'u gwasgarodd hwynt; nid edrych efe arnynt mwy: ni pharchent hwy yr offeiriaid, ni thosturient wrth yr hynafgwyr. 4:17 Ninnau hefyd, ein llygaid a ballasant am ein cynhorthwy ofer: gan ddisgwyl disgwyl yr oeddem ni wrth genhedlaeth ni allai ein hachub. 4:18 Hwy a olrheiniant ein cerddediad, fel na allwn fyned ar hyd ein heolydd: y mae ein diwedd ni yn agos, ein dyddiau ni a gyflawnwyd; canys daeth ein diwedd ni. 4:19 Buanach yw ein herlidwyr nag eryrod yr awyr; y maent yn ein herlid ni ar y mynyddoedd, yn ein cynllwyn yn yr anialwch. 4:20 Anadl ein ffroenau, eneiniog yr ARGLWYDD, a ddaliwyd yn eu rhwydau hwynt, am yr hwn y dywedasem, Dan ei gysgod ef y byddwn ni byw ymysg y cenhedloedd. 4:21 Bydd lawen a hyfryd, merch Edom, yr hon wyt yn trigo yn nhir Us: daw y cwpan atat tithau hefyd; ti a feddwi, ac a ymnoethi. 4:22 Gorffennwyd dy gosbedigaeth di, merch Seion; ni chaethgluda efe di mwy: efe a ymwêl â'th anwiredd di, merch Edom; efe a ddatguddia dy bechodau. {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|''Tostur gwynfan Sïon, mewn gweddi at Dduw.''}} {{angor|5:1}} {{uc|Cofia}}, O ARGLWYDD, beth a ddaeth i ni: edrych a gwêl ein gwaradwydd. 5:2 Ein hetifeddiaeth ni a drowyd i estroniaid, a'n tai i ddieithriaid. 5:3 Amddifaid ydym heb dadau; ein mamau sydd megis gweddwon. 5:4 Yr ydym yn yfed ein dwfr am arian; ein coed sydd yn dyfod am werth. 5:5 Ein gwarrau sydd dan erlid; llafurio yr ydym, nid oes gorffwystra i ni. 5:6 Rhoesom ein llaw i'r Eifftiaid, i'r Asyriaid, i gael digon o fara. 5:7 Ein tadau a bechasant, ac nid ydynt: ninnau sydd yn dwyn eu cosb hwynt. 5:8 Gweision sydd yn llywodraethu arnom ni, heb fod a'n gwaredo o'u llaw hwynt. 5:9 Mewn enbydrwydd am ein heinioes y dygasom ein bara i mewn, oherwydd cleddyf yr anialwch. 5:10 Ein croen a dduodd fel ffwrn, gan y newyn tost. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> c5txxf2ueym57y865ilknqoyx844oy3 104 4241 171980 171302 2026-11-02T07:31:32Z Tylopous 3717 penodau 171980 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude><section begin="Galarnad"/>5:11 Hwy a dreisiasant y gwragedd yn Sïon, ''a'''r morwynion yn ninasoedd Judah. 5:12 Crogasant dywysogion â'u dwylaw; ni pherchid wynebau yr henafgwyr. 5:13 Hwy a gymmerasant y gwŷr ieuaingc i falu; a'r plant a syrthiasant dan y coed. 5:14 Yr henafgwyr a beidiasant â'r porth; y gwŷr ieuaingc â'u cerdd. 5:15 Darfu llawenydd ein calon: ein dawns a drodd yn alar. 5:16 Syrthiodd y goron ''oddi am'' ein pen: gwae ni yn awr bechu o honom! 5:17 Am hyn y mae ein calon yn ofidus; am hyn y tywyllodd ein llygaid. 5:18 O herwydd mynydd Sïon, yr hwn a anrheithiwyd, y mae y llwynogod yn rhodio ynddo. 5:19 Ti, ARGLWYDD, a barhêi byth; dy orsedd-faingc yn oes oesoedd. 5:20 Paham yr anghofi ni byth, ''ac'' y gadewi ni dros hir ddyddiau? 5:21 Dychwel ni, O ARGLWYDD, attat ti, a ni a ddychwelir: adnewydda ein dyddiau megis cynt. 5:22 Eithr ti a'n llwyr-wrthodaist ni: ti a ddigiaist wrthym ni yn ddirfawr. <section end="Galarnad"/> <section begin="Eseciel"/>{{canoli|{{uc|Llyfr y}}<br> {{mawr|{{uc|Prophwyd Ezeciel.}}}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Yr amser y prophwydodd Ezeciel yn Chebar.'' 4 ''Gweledigaeth y pedwar cerub,'' 15 ''y pedair olwyn,'' 26 ''a gogoniant Duw.''}} {{angor|1:1}} {{uc|A darfu}} yn y ddegfed flwyddyn ar hugain, yn y pedwerydd ''mis'', ar y pumed ''dydd'' o'r mis, a mi ym mysg y gaethglud wrth afon Chebar, agoryd y nefoedd; a gwelwn weledigaethau DUW. 2 Yn y pumed ''dydd'' o'r mis, honno ''oedd'' y bummed flwyddyn o gaethgludiad brenhin Jehoiachin, 3 Y daeth gair yr ARGLWYDD yn eglur at Ezeciel yr offeiriad, mab Buzi, yn nhir y Caldeaid, wrth afon Chebar; ac yno y bu llaw yr ARGLWYDD arno ef. 4 Yna yr edrychais, ac wele yn dyfod o'r gogledd gorwynt, ''a'' chwmmwl mawr, a thân yn ymgymmeryd, a disgleirdeb o amgylch iddo; ac o'i ganol, ''sef'' o ganol y tân, fel lliw ambr. 5 Hefyd o'i ganol ''y daeth'' cyffelybrwydd i bedwar peth byw. A dyma eu hagwedd hwynt; Dull dyn oedd iddynt. 6 A phedwar wyneb ''i bob'' un, a phedair aden ''i bob'' un o honynt. 7 A'u traed yn draed uniawn; a gwadn eu traed fel gwadn troed llo; a gwreichioni yr oeddynt fel lliw efydd gloyw. 8 Ac ''yr oedd'' dwylaw dyn oddi tan eu hadenydd, ar eu pedwar ystlys; eu hwynebau hefyd a'u hadenydd ''oedd'' ganddynt ill pedwar. 9 Eu hadenydd hwynt ''oedd'' wedi en cysylltu y naill wrth y llall: pan gerddent, ni thröent; âent bob un yn uniawn rhag ei wyneb. 10 Dyma ddull eu hwynebau hwynt; Wyneb dyn, ac wyneb llew, ''oedd'' ar y tu dehau iddynt ill pedwar: ac wyneb ŷch o'r tu aswy iddynt ill pedwar, ac wyneb eryr iddynt ill pedwar. 11 Dyma eu hwynebau hwynt; a'u hadenydd ''oedd'' wedi eu dosparthu oddi arnodd, dwy i bob un wedi eu cyssylltu â'u gilydd, a dwy oedd yn cuddio eu cyrph. 12 Aent hefyd bob un yn uniawn rhag ei wyneb; i'r lle y byddai yr yspryd ar fyned, yno yr âent; ni thröent pan gerddent. 13 Dyma ddull y pethau byw; Eu gwelediad oedd fel marwor tân yn llosgi, ''ac'' fel gwelediad ffaglau: yr oedd efe yn ymgerdded rhwng y pethau byw, a disglair oedd y tân, a mellt yn dyfod allan o'r tân. 14 Rhedai hefyd a dychwelai y pethau byw, fel gwelediad mellten. 15 Edrychais hefyd ar y pethau byw: ac wele ar lawr yn ymyl y pethau byw un olwyn, gyd â'i bedwar wyneb. 16 Dull yr olwynion a'u gwaith ''oedd'' fel lliw beryl: a'r un dull oedd iddynt ill pedair; a'u gwedd hwynt a'u gwaith fel pe byddai olwyn y'nghanol olwyn. 17 Pan elent, âent ar eu pedwar ochr: ni thröent pan gerddent. {{nop}}<section end="Eseciel"/><noinclude><references/></noinclude> m59ix2t881grhrzhkfm9l4gtjryfui7 104 4242 171981 12180 2026-11-02T07:42:50Z Tylopous 3717 penodau 171981 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>18 Eu cantau hefyd oedd gyfuwch ag yr oeddynt yn ofnadwy: a'u cantau oedd yn llawn llygaid oddi amgylch ill pedwar. 19 A phan gerddai y pethau byw, yr olwynion a gerddent wrthynt; a phan ymgodai y pethau byw oddi ar y ddaear, yr ymgodai yr olwynion. 20 I'r lle y byddai yr ysbryd i fyned, yr aent, yno yr oedd eu hysbryd ar fyned,:, a'r olwynion a ymgodent ar eu cyfer hwynt: canys ysbryd y peth byw oedd yn yr olwynion. 21 Cerddent pan gerddent hwythau, a -safent pan safent hwythau; a phan ymgodent hwy oddi ar y ddaear, yr olwynion a ymgodent ar eu cyfer hwythau; canys ysbryd y peth byw oedd yn yr olwynion. 22 Ac yr oedd ar bennau y pethau byw ddull y ffurfafen, fel lliw grisial ofnadwy, wedi ei hestyn dros eu pennau hwynt oddi arnodd. 23 A than y ffurfafen yr oedd eu haden" ydd hwynt yn union, y naiU /iuag ar, y llall: dwy i bob un yn eu itfddio i»'r naill du, a dwy i bob un y& c;i/dio eu cyrff o'r tu arall. ' 24 A mi a glywn swn eu haadenydd hwynt, fel swn dyfroedd lawer, fel s' it yr Hollalluog, pan gerddent: swn llef-erydd, fel swn llu: pan safent, llaesent eu hadenydd. 25 Ac yr oedd llais oddi ar y ffurfafen yr hon oedd ar eu pennau hwynt, pan safent, ac y llaesent eu hadenydd. 26 Ac oddi ar y ffurfafen yr hon oedd ar eu pennau hwynt, yr oedd cyffelybrwydd gorseddfainc, fel gwelediad maen saffir; ac ar gyffelybrwydd yr orseddfainc yr oedd oddi arnodd arno ef gyffelybrwydd megis gwelediad dyn. 27 Gwelais hefyd megis lliw ambr, fel gwelediad tan o'i fewn o amgylch: o welediad ei Iwynau ac uchod, ac o weled-iad ei Iwynau ac isod, y gwelais megis gwelediad tân, a disgleirdeb iddo oddi amgylch. 28 Fel gwelediad y bwa a fydd yn y cwmwl ar ddydd glawog, fel hyn yr oedd gwelediad y disgleirdeb o amgylch. Dyma welediad cyffelybrwydd: gogoniant yr ARGLWYDD, A phan welaiSi syrthiais ar fy wyneb, a chlywais taisinn yn llefaru. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Awdurdod Ezeciel,'' 6 ''a’i addysg.'' 9 ''Plyg llyfr ei orthrwm brophwydoliaeth ef.''}} {{angor|2:1}} {{uc|Ac}} efe a ddywedodd wrthyf, Mab dyn, saf ar dy draed, a mi a lefaraf wrthyt. 2 A'r ysbryd a aeth ynof, pan lefarodd efe wrthyf, ac a'm gosododd ar fy nhraed, fel y clywais yr hwn a lefarodd wrthyf. 3 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Mab dya, yr ydwyf fi yn dy ddanfon di at feib on Israel, at genedl wrthryfelgar, y rhai a wrthryfelasant i*m herbyn; hwynt-lrivy a'u tadau a droseddasant i'm herbyn, hyd gorff y dydd hwn. 4 Meibion wyneb-galed hefyd a chadarn galon yr wyf fi yn dy ddanfon atynt: dywed dithau wrthynt. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW. 5 A pha un bynnag a wnelont ai gwrando, ai peidio, (canys fy gwrthryfelgar , ydynt,) eto cant wybod fod proffwyd ya eu mysg hwynt. 6 Tithau fab dyn, nac ofna rhag" ddynt, ac na arswyda er eu geiriau hwynt, er bod gwrthryfelwyr a drain gyda thi, a thithau yn trigo ymysg ysgorpionau: nae ofna rhag en geiriau hwynt, ac na ddychryna gan eu hwynebau hwynt, er msa ty gwrthryfelgar ydynt. 7 Eto llefara di fy ngeiriau wrthynt, pa un bynnag a wnelont ai gwrando w peidio; canys gwrthryfelgar ydynt. 8 Tithau fab dyn, gwrando yr hyn yr ydwyf fi yn ei lefaru wrthyt, Na fydd di wrthryfelgar fel y ty gwrthryfelgar hwa; lleda dy safn, a bwyta yr hyn yr ydwyf fi yn ei roddi i ti. 9 Yna yr edrychais, ac wele law wedi ei hanfon ataf, ac wele ynddi blyg llyfr. 10 Ac efe a'i dadblygodd o'm blacn i; ac yr oedd efe wedi ei ysgrifennu wyneb a chefn; ac yr oedd wedi yagrifennu arno, gator, a griddfan, a gwae. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Ezeciel yn bwytta y plyg llyfr:'' 4 ''a Duw yn ei nerthu ef:'' 15 ''ac yn dangos iddo reol prophwydoliaeth:'' 22 ''ac yn cau ac yn egori genau y prophwyd.''}} {{angor|3:1}} {{uc|Ac}} efe a ddywedodd wrthyf, Mab dyn, bwyta yr hyn a geffych,<noinclude><references/></noinclude> l620kc3j4p96cwqruhbor2berc5t14d 104 4244 171982 7832 2026-11-02T07:46:17Z Tylopous 3717 penodau 171982 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>geryddwr: canys ty gwrthryfelgar ydynt. 27 Ond pan lefarwyf wrthyt, yr agoraf dy safn, a dywedi wrthynt. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW: Yr hwn a wrandawo, gwrandawed; a'r hwn a beidio, peidied: canys ty gwrthryfelgar ydynt. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Dan rith a chysgod amgylchynu y ddinas, y mae yn dangos yr amser o wrthryfel Jeroboam hyd y caethiwed:'' 9 ''a thrwy ddarparu lluniaeth mewn gwarchae, yn dangos dosted fyddai y newyn.''}} {{angor|4:1}} {{uc|Tithau}} fab dyn, cymer i ti briddlech, a dod hi o'th flaen, a llunia ami ddinas Jerwsalem: 2 A gwarchae yn ei herbyn hi, ac adeilada wrthi warchglawdd, a bwrw o'i hamgylch hi wrthglawdd; dod hefyd wersylloedd wrthi, a gosod offer rhyfel yn ei herbyn o amgylch. 3 Cymer i ti hefyd badell haearn, a dod hi yn fur haearn rhyngot a'r ddinas; a" chyfeiria dy wyneb ati, a bydd mewn gwarchaeedigaeth, a gwarchae di ami. Arwydd fydd hyn i dŷ Israel. 4 Gorwedd hefyd ar dy ystlys aswy, a gosod anwiredd ty Israel ami; wrth rifedi y dyddiau y gorweddych arni, y dygi eu hanwiredd hwynt. 5 Canys rhoddais arnat ti flynyddoedd eu hanwiredd hwynt, wrth rifedi y dyddiau, tri chan niwrnod a deg a phed»-war ugain: felly y dygi anwiredd ty Israel. 6 A phan orffennych y rhai hynny, gorwedd eilwaith ar dy ystlys ddeau, a thi a ddygi anwiredd ty Jwda ddeugain niwrnod: pob diwmod am flwyddyn a roddais i ti. 7 A chyfeiria dy wyneb at warchaeedig- ap.th Jerwsalem, a'th fraich yn noeth; a thi a broffwydi yn ei herbyn hi. 8 Wele hefyd rhoddais rwymau arnat, fel na throech o ystlys i ystlys, ncs gorffen ohonot ddyddiau dy warchae- edigaeth. 9 Cymer i ti hefyd wenith, a haidd, a ffa, a ffacbys, a milet, a chorbys, a dod hwynt mewn un llestr, a gwna hwynt i ti yn fara, dros rifedi y dyddiau y gorwedd¬ych ar dy ystlys: tri chan niwrnod a deg a phedwar ugain y bwytei ef. 10 A'th fwyd a fwytei a fydd wrth bwys, ugain sici yn y dydd: o amser i amser y bwytei ef. 11 Y dwfr hefyd a yfi wrth fesur; chweched ran hin a yfi, o amser i amser. 12 Ac fel teisen haidd y bwytei ef; ti a'i cresi hi hefyd wrth dail torn dyn, yn eu gwydd hwynt. 13 A dywedodd yr ARGLWYDD, Felly y bwyty meibion Israel eu bara halogedig ymysg y cenhedloedd y rhai y gyrraf hwynt atynt. 14 Yna y dywedais, O ARGLWYDD DDUW, wele, ni halogwyd fy enaid, ac ni fwyteais furgyn neu ysglyfaeth o'm hieuenctid hyd yr awr hon; ac ni ddaeth i'm safn gig ffiaidd. 15 Yntau a ddywedodd wrthyf, Wete, mi a roddais i ti fiswail gwartheg yn lle torn dyn, ac a hwynt y gwnei dy fara. 16 Dywedodd hefyd wrthyf, Mab dyn, wele fi yn torri ffon bara yn Jerwsalem, fel y bwytaont fara dan bwys, ac mewn gofal; ac yr yfont ddwfr dan fesur, ac mewn syndod.: 17 Fel y byddo arnynt eisiau bara a dwfr, ac y synnont un gydag arall, ac y darfyddont yn eu hanwiredd.; {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|1 ''Dan rith a chysgod y gwallt,'' 5 ''y mae yn dangos barnedigaeth Jerusalem am eu hanufudd-dod;'' 12 ''a hynny trwy newyn, a chleddyf, a gwasgarfa.''}} {{angor|5:1}} {{uc|Tithau}} fab dyn, cymer i ti gyllell lem, cymer i ti ellyn eillio, ac eillia dy ben a'th farf: yna y cymeri i ti glor-iannau pwys, ac y rhenni hwynt. 2 Traean a losgi yn tan yng nghanol y ddinas, pan gyflawner dyddiau y gwar¬chae; traean a gymeri hefyd, ac a'i trewi a'r gyllell o'i amgylch; a thraean a daeni gyda'r gwynt: a mi a dynnaf gleddyf at eu hoi hwynt. 3 Cymer hefyd oddi yno ychydig o nifer, a chlym.i liwynt yn dy odre. 4 A chymer eilwaith rai ohonynt hwy, a thafl hwynt i g.mol y tân, a llosg hwynt yn tân: ohono y daw allan dan i holl dy Israel. 5 y Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Jerwsalem yw hon: gosodais hi ymysg y cenhedloedd a'r tiroedd o'i hamgylch. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 9q1fg3n59c5a2abvfhl8owc2lye4owh 104 4245 171983 7833 2026-11-02T07:47:43Z Tylopous 3717 penodau 171983 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>6 A hi a newidiodd fy marnedigaethau i ddrygioni yn fwy na'r cenhedloedd, a'm deddfau yn fwy na'r gwledydd sydd o'i hamgylch: canys gwrthodasant fy marnedigaethau a'm deddfau, ni rodiasant ynddynt. 7 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Am i chwi amlhau yn fwy na'r cenhedloedd sydd o'ch amgylch, heb rodio ohonoch yn fy neddfau, na gwneuthur fy marnedigaethau, ac na wnaethoch yn ôl barnedigaethau y cenhedloedd sydd o'ch amgylch; 8 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Wele fi, ie, myfi, ydwyf yn dy erbyn, a gwnaf yn dy ganol di farnedigaethau yng ngolwg y cenhed¬loedd. 9 A gwnaf ynot yr hyn ni wneuthum, ac nis gwnaf ei fath mwy, am dy holl ffieidd-dra. 10 Am hynny y tadau a fwytant y plant yn dy fysg di, a'r plant a fwyty eu tadau; a gwnaf ynot farnedigaethau, a mi a daenaf dy holl weddill gyda phob gwynt. 11 Am hynny, fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD DDUW, Yn ddiau am halogi ohonot fy nghysegr a'th holl ffieidd-dra ac a'th holl frynti, am hynny hefyd y prinhaf finnau di; ac nid arbed fy llygad, ac ni thosturiaf chwaith. 12 Dy draean fyddant feirw o'r haint, ac a ddarfyddant o newyn, yn dy ganol; a thraean a syrthiant ar y cleddyf o'th amgylch: a thraean a daenaf gyda phob gwynt; a thynnaf gleddyf ar eu hoi hwynt. 13 Felly y gorifennir fy nig, ac y llonydd-af fy llidiowgrwydd yn eu herbyn hwynt, ac ymgysuraf: a hwy a gant wybod mai myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais yn fy ngwyn, pan orffennwyf fy llid ynddynt. .;., 14 A rhoddaf di hefyd yn anrhaith, ac yn warth ymysg y cenhedloedd sydd o'th amgylch, yng ngolwg pawb a el heibio. 15 Yna y bydd y gwaradwydd a'r gwarthrudd yn ddysg ac yn syndod i'r cenhedloedd sydd o'th amgylch, pan wnelwyf ynot farnedigaethau mewn dig, a llidiowgrwydd, a cherydd llidiog.. Myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais. 16 Pan anfonwyf amynt ddrwg saethau newyn, y rhai fyddant i'w difetha, y rhai a ddanfonaf i'ch difetha: casglaf hefyd newyn arnoch, a thorraf eich ffon bara; 17 Anfonaf hefyd arnoch newyn, a bwystfil drwg; ac efe a'th ddiblanta di; haint hefyd a gwaed a dramwya trwot ti; a dygaf gleddyf arnat. Myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais. {{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Barnedigaeth Israel am eu ddelw-addoliaeth.'' 8 ''Gweddill a fendithir.'' 11 ''Annog y ffyddloniaid i gwyno eu gofid.''}} {{angor|6:1}} {{uc|A daeth}} gair yr ARGLWYDD ataf, gaa ddywedyd,. 2 Mab dyn, gosod dy wyneb tua mynyddoedd Israel, a phroffwyda yn. eu herbyn, 3 A dywed, Mynyddoedd Israel, gwrandewch air yr ARGLWYDD DDUW: Fel hya y dywed yr ARGLWYDD DDUW wrth y mynyddoedd ac wrth y bryniau, wrth y nentydd ac wrth y dyffrynnoedd; Wele fi, ie, myfi yn dwyn cleddyf arnoch, a mi a ddinistriaf eich uchel leoedd. 4 Eich allorau hefyd a ddifwynir, a'ch haul-ddelwau a ddryllir: a c'nwympaf eich archolledigion o flaen eich eilunod. 5 A rhoddaf gelanedd meibion Israel gerbron eu heilunod, a thaenaf eich esgyrn o amgylch eich allorau. 6 Yn eich holt drigfeydd y dinasoedd a anrheithir, a'r uchelfeydd a ddifwynir; fel yr anrheithier ac y difwyner eicb allorau, ac y torrer ac y peidio eich eilunod, ac y torrer ymaith eich haul" ddelwau, ac y dileer eich gweithredoedd. 7 Yr archolledig hefyd a syrth yn eich. canol; a chewch wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD. 8 Eto gadawaf weddill, fel y byddo t chwi rai wedi dianc gan y cleddyf ymysg y cenhedloedd, pan wasgarer chwi ttwy y gwledydd. 9 A'ch rhai dihangol a'm cofiant i' ymysg y cenhedloedd y rhai y caeth.-gludir hwynt atynt, am fy nryllio a'u calon buteinllyd, yr hon a giliodd oddi wrthyf;; ac a'u llygaidy y rhai a. buteiniasant ar ôl' eu heilunod: yna yr ymffieiddiant ynr ddynt eu hun am y drygioni a wnaethant yn eu holl ffieidd-dra.; 10 A chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD', ac na leferais yn<noinclude><references/></noinclude> nkz0sg57yfck2uqh8s4zevnsjtehepi 104 4250 171984 7846 2026-11-02T07:49:35Z Tylopous 3717 penodau 171984 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ofer am wneuthur iddynt y drwg hwn. 11 Fel hyn y dywed yr ARSLWYBB DDUW, Taro a'th law, a chur a'th droed; a dywed, O, rhag holl ffieidd-dra drygioni ty Israel! canys trwy gleddyf, trwy aewyn, a. thrwy haint, y syrthiant. 12 Y pellennig a fydd farw o'r hain't, a'r cyfagos a syrth gan. y cleddyf; y gweddilledig hefyd a'r gwarchaeedig a fydd farw o newyn: fel hyn y gorffennaffy llidiowgrwydd arnynt. 13 A chewch wybod mai myfi yw ye ARGLWYDD, pan fyddo eu harcholted-igion hwynt ymysg eu heilunod o am¬gylch eu hallorau, ar bob bryn uchel, aar holl bennau y mynyddoedd, a than bob pren ir, a than bob derwen gaeadfrig, lle y rhoddasant arogi peraidd i'w hoB eilunod. 14 Felly yr estynnaf fy llaw arcynt, a gwnaf y tir yn anrhaith; ie, yn fwy anrheithiol na'r anialwch tna Diblath, trwy eu holl drigfeydd: a chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''LLwyr anrhaith Israel.'' 16 ''Galarus edifeirwch y rhai a ddïangent.'' 20 ''Y gelynion yn halogi y cyssegr, o herwydd ffieidd-dra yr Israeliaid.'' 23 ''Dan rith cadwyn y mae yn dangos eu gofidus gaethiwed hwy.''}} {{angor|7:1}} {{uc|A daeth}} gair yr ARGI-WXCT) ataf, gan ddywedyd. 2 Tithau fab dyn, fel hyn y dywed yn ARGLWYDD DBUW wrth!' dir Israel; Diwedd, diwedd a ddaeth ait bedair congi y tir. 3 Daeth yr awr hon ddiwedd. arnat, a mi; a anfonaf fy nig amat ti; barnaf di hefyd yn ôl dy ffyrdd, a rhoddaf dy holl ffieidd-dra amat. 4 Fy llygad hefyd ni'th arbed di, ac ni thosturiaf: eithr rhoddaf dy ffyrdd arnat ti, a'th ffieidd-dra fydd yn dy ganol di:' fet y gwypoch mai myfi yw yr ARGIWYDD. 5 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW;. Drwg, drwg unig, wele, a ddaeth. 6 Diwedd a ddaeth, daeth diwedd: y mae. yn gwylio amdanat; wele, efe a ddaeth. 7 Daeth y boregwaith atat, breswylydd: y tir: daeth yr amser, agos yw y dydd terfysg, ac nid atsain. mynyddoedd. 8 Weithian as fyrder y tywalltaf fy llid arnat, ac y gorffennaf fy nig wrthyt; barnaf di hefyd yn ôl dy ffyrdd, a rhoddaf dy holl ffieidd-dra arnat. 9 A'm llygad nid arbed, acni thosturiaf: rhoddaf arnat yn ôl dy ffyrdd, a'th ffieidd-dra a fydd yn dy ganol di; a ehewch wybod mai myfi yr ARGLWYDB sydd yn taro. ro Wele y dydd, wele efe yn dyfod: y boregwaith a aeth allan; blodeuodd y wialen, blagurodd balchder. 11 Cyfododd traha yn wialen drygiont; ni bydd un ohonynt, nac o'u Uiaws, nac o'r eiddynt, na galar drostynt. 12 Yr amser a ddaeth, y dydd a nesaodd: na iawenyched y prynwr, ac na thristaed y gwerthwr: canys mae dicllonedd ar ei holl liaws hi. 13 Canys y gwerthydd ni ddychwel at yr hyn a werthwyd, er eu bod eto yn fyw: pblegid y weledigaeth sydd am ei holl liaws, y rhai ni ddychwelant: ac nid ymgryfha neb yn anwiredd ei fuchedd.; 14 Utganasant yr utgorn, i baratoi jpawb: eto nid a aeb i'r rhyfel; am fod fy nicllonedd yn erbyn eu holl liaws. 15 Y cleddyf fydd oddi allan, yr haint feefyd a'r newyn o fewn: yr hwn fyddo yn ymaes, a fydd farw gan gleddyf, a'r hwn a fyddo yn y ddinas, newyn a haint a'i difa ef. 16 Eto eu rhai dihangol hwy a ddi-faangant, ac ar y mynyddoedd y byddant hwy i gyd fel colomennod y dyffryn, yn griddfan, bob un am ei anwiredd. 17 Yr holl ddwylo a laesant, a'r holl liniau a ânt yn ddwfr. 18 Ymwregysant hefyd mewn sachliain, as arswyd a'u toa hwynt; a bydd cywilydd ar bob wyneb, a moeini ar eu holl bennau hwynt. 19 Eu harian a daflant i'r hcolydd, a'u haur a roir heibio: eu harian na'u haur ni ddichon eu gwared hwynt yn nydd dieter yr ARGLWYDD: eu htfiiaid ni ddiwallant, a'u coluddion ni Imiwant: oherwydd tramgwydd eu banwiredd ydyw. 20 A thegwch ei harddwch ef a osododd efe yn rhagoriaeth: ond<noinclude><references/></noinclude> l3g01zyx50o1m1g79h8jtzc9yiq6suc 104 4251 171985 7847 2026-11-02T07:51:48Z Tylopous 3717 penodau 171985 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>gwnaethant ynddo-ddelwau eu ffieidd-dra a'u brynti: am hynny y thriddais ef ymhell oddi wrthynt. 21 Ac mi a'i rhoddaf yn llaw 'dieithr-iaid yn ysbail, ac yn anrhaith i rai dryg* ionus y tir; a hwy a'i halogant ef. 23 Troaf hefyd fy wyneb oddi wrthynt, a halogant fy nirgelfa: ie, anrheithwyr a ddaw iddi, ac a'i halogant. 23 Gwna gadwyn, canys llanwyd y tir o farn waedlyd, a'r ddinas sydd lawn o drais. 24 Am hynny y dygaf rai gwaethaf y cenhedloedd, fel y meddiannont eu tai hwynt: gwnaf hefyd i falchder y cedyrn beidio, a'u cysegroedd a halogir- 25 Y mae dinistr yn dyfod, a hwya geisiant heddwch, ac nis cant.; 26 Daw trychineb ar drychineh, a bydd chwedl ar chwedl: yna y ceisiant weledigaeth gan y proffwyd; ond cyfeaitfa ai gyll gan yr offeiriad, a chyngor gan; yr henuriaid. 27 Y brenin a ahra, a'r tywysog a wisgir ag anrhaith, a dwylo pobl y tir a drallodir: gwnaf a hwynt yn ôl eu ffordd, ac a'u barnedigaethau y barnaf hwynt:; fel y gwybyddont mai myfi yw yr AR- fiLWYDD. {{angor|Pennod_8}}{{c|{{uc|Pennod VIII}}.}} {{bach|1 ''Ezeciel, mewn gweledigaeth yn Jerusalem,'' 5 ''yn cael dangos iddo ddelw eiddigedd,'' 7 ''ac ystafelloedd y delwau,'' 13 ''a galarwyr Tammuz,'' 15 ''a’r rhai oedd yn addoli tu a’r haul.'' 18 ''Digofaint Duw am eu ddelw-addoliaeth hwy.''}} {{angor|8:1}} {{uc|A bu}} yn y chweched flwyddyn, yn y chweched mis, ar y pumed dydU o'r cnea mis, ar y pumed dydy o'l mis, a mi yn eistedd yn fy nhy, a henur¬iaid Jwda yn eistedd ger fy mron, syrthio o law yr ARGLWYDD DDUW arnaf yno. 2 Yna yr edrychais, ac wele gyffclyb-Bwydd fel gwelediad tân; o welediad ei Iwynau ac isod, yn dan; ac o'i Iwynau ac uchod, fel gwelediad disgleirdeb; megis Uiw ambr. 3 Ac efe a estynnodd lun llaw, ac a'm cymerodd erbyn cudyn o'm pen:: a chododd yr ysbryd fi rhwng y ddaear a'r nefoedd, ac a'm dug- i Jerwsalem mewn gweledigaethau Duw, byd ddrws y porth nesaf i mewn, yr hwn sydd yn edrych tu-a,'r gogledd, lle yr ydoedd eisteddfa delw yr eiddigedd, yr hon a wna eiddigedd. 4 Ac wele yno ogoniant Duw Israel, fel y weledigaeth a welswn yn y gwastadedd. 5 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Mab dyn, cyfod yn awr dy lygaid tua ffordd y gogledd. Felly y cyfodais fy llygaid tua ffordd y gogledd; ac wele, tua'r gogledd, wrth borth yr allor, ddelw yr eiddigedd hon yn y cyntedd. 6 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Mab dyn, a wrili di beth y maent hwy yn ei wneuthur, y ffieidd-dra mawr y mae ty Israel yn ei wneuthur yma, i'm gyrru ymhell oddi with fy nghysegr? ac eto dychwel, cei weled ffieidd-dra mwy. 7 Ac efe a'm dug i ddrws y cyntedd; a phan edrychais, wele dwil yn y pared. 8 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Mab ayn, cloddia yn y pared: a phan gloddiais n y pared, wele ddrws. y Ac efe a ddywedodd wrthyf, DOS i mewn, ac edrych y ffieidd-dra drygionus y maent hwy yn eu gwneuthur yma. 10 Felly mi a euthum, ac a edrychais; ac wele bob llun ymlusgiad, ac anifail ffiaidd, a holl eilunod ty Israel, wedi eu portreio ar y pared o amgylch ogylch: 11 A dengwr a thrigain o henuriaid ty Israel yn sefyll ar eu cyfer hwynt, a Jaasaneia mab Saffan yn sefyll yn eu canol, pob un a'i thuser yn ei law; a chwmwl tew o fyctarth oedd yn dyrchafu. 13 Ac efe a ddywedodd wrthyf, a weli di, fab dyn, yr hyn y mae henuriaid Israel yn ei wneuthur yn y tywyllwch, bob un o fewn ei ddelw-gelloedd? canys dywedant, Nid yw yr ARGLWYDD yn ein gweled; gadawodd yr ARGLWYDD y ddaear. - 13 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Tro eto, cei weled ffieidd-dra mwy, y rhai y maent hwy yn eu gwneuthur. 14 Ac efe a'm dug i ddrws porth ty yr ARGLWYDD, yr hwn oedd tua'r gog¬ledd; ac wele yno wragedd yn eistedd yn wylo am Tammus. 15 JT Ac efe a ddywedodd wrthyf, A weli di hyn, fab dyn? dychwel<noinclude><references/></noinclude> tszcc44hpabyere6kotgvf4beftjki6 104 4252 171986 7848 2026-11-02T07:54:08Z Tylopous 3717 penodau 171986 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>eto, cei weled ffieidd-dra mwy na hyn. 16 Ac efe a'm dug i gyntedd ty yr AR¬GLWYDD oddi fewn, ac wele wrth ddrws teml yr ARGLWYDD, rhwng y porth a'r allor, ynghylch pumwr ar hugain, a'u cefnau tuag at deml yr ARGLWYDD, a'u hwynebau tua'r dwyrain; ac yr oeddynt hwy yn ymgrymu i'r haul tua'r dwyrain. 17 y Ac efe a ddywedodd wrthyf, A weli di hyn, fab dyn? ai peth ysgafn gan d Jwda wneuthur y ffieidd-dra a wnant yma? canys llanwasant y tir a thrais, a gwrthdroesant i'm cyffroi i; ac wele hwy yn gosod blaguryn wrth eu trwyn. 18 Minnau hefyd a wnaf mewn Ilid: nid arbed fy llygad, ac ni thosturiaf: ac er iddynt lefain yn fy nghlustiau a llef uchel, ni wrandawaf hwynt. {{angor|Pennod_9}}{{c|{{uc|Pennod IX}}.}} {{bach|1 ''Gweledigaeth yn dangos yr achubid rhai,'' 5 ''ac y distrywid y lleill.'' 8 ''Duw yn gwrthod gwrandaw eiriol drostynt.''}} {{angor|9:1}} {{uc|Llefodd}} hefyd a llef uchel lle y clywais. gan ddywedyd, Gwnewch i swyddogion y ddinas nesau, a phob un a'i arf dinistr yn ei law. 2 Ac wele chwech o wyr yn dyfod o ffordd y porth uchaf, yr hwn sydd yn edrych tua'r gogledd, a phob un a'i arf dinistr yn ei law: ac yr oedd un gŵr yn eu mysg hwynt wedi ei wisgo a lliain, a chorn du ysgrifennydd wrth ei glun; a hwy a aethant i mewn, ac a safasant wrth yr allor bres. ' 3 A gogoniant Duw Israel a gyfododd oddi ar y ceriwb yr ydoedd efe arno, hyd riniog y ty. Ac efe a lefodd ar y gŵr oedd wedi ei wisgo a lliain, yr hwn yr oedd corn du ysgrifennydd wrth ei glun: 4 A'r ARGLWYDD a ddywedodd wrtho, DOS trwy ganol y ddinas, trwy ganol Jerwsalem, a noda nod ar daloennau y dynion sydd yn ucheneidio ac yn gweiddi am y ffieidd-dra oll a wneir yn ei chanol hi. 5 Ac wrth y lleill y dywedodd efe lle y clywais, Ewch trwy y ddinas ar ei ôl ef, a threwch; nac arbeded eich llygad, ac na thosturiwch. 6 Lleddwch yn farw yr henwr, y gŵr ieuanc, a'r forwyn, y plant hefyd, a'r gwragedd; ondna ddeuwch yn agos at un gŵr y byddo'r nod arno: ac ar fy nghysegr y dechreuwch. Yna y dechreuasant ar y gwŷr hen, y rhai oedd o flaen y ty. 7 Dywedodd wrthynt hefyd, Halogwch y tŷ, a llenwch y cynteddoedd o rai lladdedig: ewch allan. Felly hwy a aethant allan, ac a drawsant yn y ddinas. 8 A bu, a hwy yn lladd, a'm gado innau, i mi syrthio ar fy wyneb, a gweiddi, a dywedyd, O ARGLWYDD DDUW, a ddifethi di holl weddill Israel, wrth dywallt dy lid ar Jerwsalem? 9 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Anwiredd ty Israel a thŷ Jwda sydd fawr dros ben; a llawn yw y tir o waed, a llanwyd y ddinas o gamwedd: oherwydd dywedant, Gwrthododd yr ARGLWYDD y ddaear, ac nid yw yr ARGLWYDD yn gweled. 10 Ac amdanaf fi, nid erbyd fy llygad, ac ni thosturiaf; rhoddaf eu ffordd eu hun ar eu pennau. 11 Ac wele, y gŵr wedi ei wisgo a lliain, yr hwn yr oedd y corn du wrth ei glun, yn dwyn gair drachefn, gan ddy¬wedyd, Gwneuthum fel y gorchmynnaist i mi. {{angor|Pennod_10}}{{c|{{uc|Pennod X}}.}} {{bach|1 ''Gweledigaeth y marwor tân a wasgerid dros y ddinas.'' 8 ''Gweledigaeth y cerubiaid.''}} {{angor|10:1}} {{uc|Yna}} yr edrychais, ac wele yn y ffurf-afen, yr hon oedd uwchben y ceriwbiaid, megis maen saffir, fel dull cyffelybrwydd gorseddfa, a welid amynt hwy. 2 Ac efe a lefarodd wrth y gŵr a wisgasid a lliain, ac a ddywedodd, DOS i mewn rhwng yr olwynion, hyd dan y ceriwb, a llanw dy ddwylo o farwor tanllyd oddi rhwng y ceriwbiaid, a thaena ar y ddinas. Ac efe a aeth o flaen fy llygaid. 3 A'r ceriwbiaid oedd yn sefyll o du deau y tŷ, pan aeth y gŵr i mewn; a'r cwmwl a lanwodd y cyntedd nesaf i mewn. 4 Yna y cyfododd gogoniant yr ARGLWYDD oddi ar y ceriwb, ac a safodd oddi ar riniog y ty; a'r tf a lanwyd a'r cwmwl, a llanwyd y cyntedd o ddis-gleirdeb gogoniant yr ARGLWYDD. 5 A swn adenydd y ceriwbiaid a gly-buwyd hyd y cyntedd nesaf all-<noinclude><references/></noinclude> ai0dtqfond3rm9gz7dvkh603tg9fhyi 104 4253 171987 7849 2026-11-02T07:56:11Z Tylopous 3717 penodau 171987 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>an, fel swn Dew Hollalluog pan lefarai. 6 Bu hefyd, wedi iddo orchymyn i'r gŵr a wisgasid S lliain, gan ddywedyd, Cymer dan oddi rhwng yr olwynion, oddi rhwng y ceriwbiaid; fyned ohono ef, a sefyll wrth yr olwynion. 7 Yna yr estynnodd un ceriwb ei law oddi rhwng y ceriwbiaid i'r tân yr hwn oedd rhwng y ceriwbiaid, ac a gymerth, ac a roddodd beth yn nwylo yr hwn a wisgasid a lliain: yntau a'i cymerodd, ac a aeth allan. 8 Sf A gwelid yn y ceriwbiaid lun llaw dyn dan eu hadenydd. 9 Edrychais hefyd, ac wele bedair olwyn wrth y ceriwbiaid, un olwyn wrth un ceriwb, ac un olwyn wrth geriwb arall: a gwelediad yr olwynion oedd fel lliw maen beryl. 10 A'u gwelediad, un wedd oedd iddynt ill pedair, fel pe byddai olwyn yng nghanol olwyn. 11 Pan gerddent, ar eu pedwar ochr y cerddent; ni throent pan gerddent, ond lle yr edrychai y pen, y cerddent ar ei ôl ef; ni throent pan gerddent. 12 Eu holl gnawd hefyd, a'u cefnau, a'u dwylo, a'u hadenydd, a'r olwynion, oedd yn llawn llygaid oddi amgylch; sef yr olwynion oedd iddynt ill pedwar. 13 Galwyd hefyd lle y clywais arnynt hwy, sef ar yr olwynion, O olwyn. -14 A phedwar wyneb oedd i bob un; yr wyneb cyntaf yn wyneb ceriwb, a'r ail wyneb yn wyneb dyn, a'r trydydd yn wyneb Hew, a'r pedwerydd yn wyneb eryr. 15 A'r ceriwbiaid a ymddyrchafasant. Dyma y peth byw a welais wrth afon Chebar. 16 A phan gerddai y ceriwbiaid, y cerddai yr olwynion wrthynt; a phan godai y ceriwbiaid eu hadenydd i ymddyrchafu oddi ar y ddaear, yr olwynion hwytliau ni throent chwaith oddi wrthynt. 17 Safent, pan safent hwythau, a chodent gyda hwy, pan godent hwythau; canys ysbryd y peth byw oedd ynddynt. 18 Yna gogoniant yr ARGLWYDD a aeth allan oddi ar riniog y tŷ, ac a safodd ar y ceriwbiaid. 19 A'r ceriwbiaid a godasant eu had¬enydd, ac a ymddyrchafasant oddi ar y ddaear o flaen fy llygaid: a'r olwynion oedd yn eu hymyi, pan aethant allan: a safodd poh un wrth ddrws porth y dwy- rain i dŷ 'yt ARGLWYDD; a gogoniant Duw Israel oedd arnynt oddi arnodd. 20 Dyma y peth byw a welais dan DDUW Israel, wrth afon Chebar: a gwybum mai y ceriwbiaid oeddynt.: 21 Pedwar wyneb oedd i bob un, a phedair adain i bob un, a chyffelybrwydd dwylo dyn dan eu hadenydd. ' 22 Cyffelybrwydd eu hwynebau oedd yr un wynebau ag a welais wrth afon Chebar, eu dull hwynt a hwythau: cerdd-ent bob un yn union rhag ei wyneb. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod XI}}.}} {{bach|1 ''Rhyfyg y tywysogion.'' 4 ''Eu pechod a’u barnedigaeth.'' 13 ''Ezeciel yn cwyno, a Duw yn dangos iddo ei arfaeth wrth achub gewddill,'' 21 ''a chospi yr annuwiol.'' 22 ''Gogoniant Duw yn gadael y ddinas.'' 24 ''Dychwelyd Ezeciel at y gaethglud.''}} {{angor|11:1}} {{uc|Yna}} y'm cyfododd yr ysbryd, ac y'm dug hyd borth dwyrain t yr AR¬GLWYDD, yr hwn sydd yn edrych tua'r dwyrain: ac wele bumwr ar hugain yn nrws y porth; ac yn eu mysg y gwelwn Jaasaneia mab Asur, a Phelatia mab Benaia, tywysogion y bobl. 2 Ac efe a ddywedodd wrthyf. Ha fab dyn, dyma y gwŷr sydd yn dychmygu anwiredd, ac yn cynghori drwg gyngor yn y ddinas hon: 3 Y rhai a ddywedant, Nid yw yn agos; adeiladwn dai; hi yw y crochan, a ninnau y cig. 4 Am hynny proffwyda f-w herbyn hwynt, proffwyda, fab dyn.; .. 5 Yna y syrthiodd ysbryd yr AR¬GLWYDD arnaf, ac a ddywedodd wrthyf, Dywed, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Ty Israel, fel hyn y dywedasoch: canys mi a wn y pethau sydd yn dyfod i'ch meddwl chwi, bob un ohonynt. 6 Amlhasoch eich lladdedigion o fewn y ddinas hon, a llanwasoch ei heolydd hi a chelaneddau. 7 Am hyriny, fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Eich lladdedigion y rhai a osodasoch yn ei chanol hi, yw y cig; a hithau yw y crochan: chwithau a ddygaf allan o'i chanol. 8 Y cleddyf a ofnasoch, a'r cledd-<noinclude><references/></noinclude> 3062sqredtd3woc3uoiewkqwbkn8yv3 104 4254 171988 7850 2026-11-02T07:58:07Z Tylopous 3717 penodau 171988 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>yf a ddygaf arnoch, medd yr ARGLWYDD DDUW. 9 Dygaf chwi hefyd allan o'i chanol tii, a rhoddaf chwi yn llaw dieithriaid, a -gwnaf farn yn eich mysg. 10 Ar y cleddyf y syrthiwch, ar derfyn Israel y barnaf chwi: fel y gwypoch mai myfi yw yr ARGLWYDD. 11 Y ddinas hon ni bydd i chwi yn grochan, ni byddwch chwithau yn gig o'i mewn; ond ar derfyn Israel y barnaf chwi. 12 A chewch wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD: canys ni rodiasoch yn fy neddfau, ac ni wnaethoch fy marnedigaethau; ond yn ôl defodau y cenhedloedd o'ch amgylch y gwnaethoch. 13 A phan broffwydais, bu farw Felatia mab Benaia: yna syrthiais ar fy wyneb, a gwaeddais a llef uchel, a dy-wedais, O ARGLWYDD DDUW, a wnei di dranc ar weddill Israel? 14 A daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 15 Ha fab dyn, dy frodyr, dy frodyr, dynion dy geraint, a holl dy Israel yn gwbl, ydyw y rhai y dywedodd preswylwyr Jerwsalem wrthynt, Ymbellhewch oddi wrth yr ARGLWYDD; i ni y rhodded y tir hwn yn etifeddiaeth. 16 Dywed am hynny, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Er gyrru ohonof hwynt ymhell ymysg y cenhedloedd, ac er gwasgaru ohonof hwynt trwy y gwledydd, eto byddaf yn gysegr bychan iddynt 'yn y gwledydd lle y deuant. . 17 Dywed gan hynny. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Casglaf chwi hefyd o fysg y bobloedd, a chynullaf chwi o'r gwledydd y'ch gwasgarwyd ynddynt, a Aoddaf i chwi dir Israel.; t8 A hwy a ddeuant yno, ac a symudant ei holl frynti hi a'i holl ffieidd-dra allan ohoni hi. 19 A rhoddaf iddynt un galon, ac ysbryd newydd a roddaf ynoch; tynnaf hefyd y galon garreg ymaith o'u cnawd hwynt, a rhoddaf iddynt galon gig: 20 Fel y rhodiont yn fy neddfau, ac y cadwont fy marnedigaethau, ac y gwnelont hwynt: a hwy a fyddant yn bobl i mi, a minnau a fyddaf DDUW iddynt hwy. 21 Ond am y rhai y mae eu calon yn myned ar ôl meddwl eu brynti a'u ffieidd-dra, rhoddaf eu ffordd hwynt ar eu pennau eu hun, medd yr ARGLWYDD DDUW. 22 Yna y cetiwbiaid a gyfodasant eu hadenydd, a'r olwynion yn eu hymyi a gogoniant Duw Israel oedd arnynt oddi arnodd. 23 A gogoniant yr ARGLWYDD a ymddyr-chafodd oddi ar ganol y ddinas, ac a safodd ar y mynydd sydd o'r tu dwyrain i'r ddinas. 24 Yna yr ysbryd a'm cododd i, ac a'm dug hyd Caldea at y gaethglud mewn gweledigaeth trwy ysbryd Duw. A'r weledigaeth a welswn a ddyrchafodd oddi wrthyf.;» 25 Yna y lleferais wrth y rhai o'r, gaethglud holl eiriau yr ARGLWYDD, y rhai a ddangosasai efe i mi, {{angor|Pennod_12}}{{c|{{uc|Pennod XII}}.}} {{bach|1 ''Rhith ac arwydd symmudiad Ezeciel,'' 8 ''yn dangos caethiwed Sedecïah.'' 17 ''Dychryn Ezeciel yn dangos anghyfannedd-dra yr Iuddewon.'' 21 ''Beio ar ryfygus ddïareb yr Iuddewon.'' 26 ''Ebrwydded y weledigaeth.''}} {{angor|12:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a- ddaeth ataf, gan ddywedyd, 2 Trigo yr wyt ti, fab dyn,yng nghanol t' gwrthryfelgar, y rhai y mae llygaid iddynt i weled, ac ni welant; clustiau iddynt i glywed, ac ni chlywant: canys ty gwrthryfelgar ydynt. 3 A thithau, fab dyn, gwna i ti offer caethglud, a muda liw dydd o fiaen eu llygaid hwynt; ie, muda o'th Ie dy hun i Ie arall yng ngwydd eu llygaid hwynt: nid hwyrach y gwelant, er eu bod yn dy gwrthryfelgar. 4 A dwg allan dy ddodrefn liw dydd yng ngwydd eu llygaid, fel dodrefn caethglud: a dos allan yn yr hwyr yng, ngwydd eu llygaid, fel rhai yn myned allan i gaethglud. 5 Cloddia i ti o flaen eu llygaid hwynt trwy y mur, a dwg allan trwy hwnnw. 6 Ar dy ysgwydd y dygi yng ngwydd eu llygaid hwynt, yn y tywyll y dygi allan: dy wyneb a guddi, fel na welych y ddaear: canys yn arwydd y'th roddais i dŷ Israel. 7 Ac mi a wneuthum felly fel y'm gorchmynnwyd: dygais fy offer<noinclude><references/></noinclude> 03jtm4zkkgoqufkf4auzgowgngl8p99 104 4255 171989 7851 2026-11-02T07:59:32Z Tylopous 3717 penodau 171989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>allan liw dydd, fel offer caethglud; ac yn yr hwyr y cloddiais trwy y mur;i'm llaw: yn y tywyll y dygais. allan, ar fy ysgwydd y dygais o fiaen eu llygaid hwynt. 8 A'r bore y daeth gair yr ARQLWYB-D ataf, gan ddywedyd, 9 Ha fab dyn, oni ddywedodd t Israel, y ty gwrthryfelgar, wrthyt, Beth yr witt ti yn ei wneuthur? 10 Dywed di wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW, I'r tywysqg yn Jerwsalem y mae y baich hwn, ac i holl d Israel y rhai sydd yn eu mysg. 11 Dywed, Eich arwydd chwi ydwyf fi; fel y gwneuthum i, felly y gwneis iddynt hwy: mewn caethglud yr ânt i gaethiwed. 12 A'r tywysog yr hwn sydd yn eit eanol a ddwg ar ei ysgwydd yn y tywyll, ac a a allan: cloddiant trwy y mur, i, ddwyn allan trwyddo: ei wyneb a guddia fel na welo efe y ddaear a'i lygaid. 13 A mi a daenaf fy rhwyd arno ef, fel y dalier ef yn fy rhwyd: a dygaf ef t Babilon, tir y Caldeaid; ac ni wel efe hi, eto yno y bydd efe farw. 14 A gwasgaraf yr holl rai sydd yn ei gylch ef i'w gynorthwyo, a'i holl fyddinoedd, tua phob gwynt; a thynnaf gleddyf ar eu hôl hwynt. 15 A hwy a gant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD, wedi gwasgaru ohonof hwynt ymysg y cenhedloedd, a'u taenu ar hyd y gwledydd. 16 Eto gweddillaf ohonynt ychydig ddynion oddi wrth y cleddyf, oddi wrth y newyn, ac oddi wrth yr haint; fel y mynegont eu holl ffieidd-dra ymysg y cenhedloedd, lle y delont: a gwybyddant mai myfi yw yr ARGLWYDD. 17 Gair yr ARGLWYDD hefyd a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 18 Ha fab dyn, bwytei dy fara dan grynu, a'th ddwfr a yfi mewn dychryn a gpfal: 19 A dywed wrth bobl y tir, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW am drigolion Jerwsalem, ac am wlad Israel; Eu bara a fwytant mewn gofal, a'u dwfr a yfant mewn syndod, fel yr anrheithir ei thir o'i chyflawnder, am drais y rhai oll a drigant ynddi. 20 A'r dinasoedd cyfanheddol a anghyf-anheddir, a'r tir a fydd anrheithiol; felly y gwybyddwch mai myfi yw yr ARGLWYDD. 21 A daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 22 Ha fab dyn, beth yw y ddihareb hon gennych am dir Israel, gan ddywedyd, Y dyddiau a estynnwyd, a darfu am bob gweledigaeth? 33 Am hynny dywed wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Gwnafi'r ddihareb hon beidio, fel nad arferont hi yn ddihareb mwy yn Israel: ond dywed wrthynt, Y dyddiau sydd agos, a sylwedd pob gweledigaeth. 24 Canys ni bydd mwy un weledigaeth ofer, na dewiniaeth wenieithus, o fewn ty Israel. 25 Canys myfi yw yr ARGLWYDD: mi a iefaraf, a'r gair a lefarwyf a wneir; nid oedir ef mwy: oherwydd yn eich dyddiau chwi, O dy gwrthryfelgar, y dywedaf y gair, ac a'i gwnaf, medd yr ARGLWYDD DDUW. 26 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 27 Ha fab dyn, wele dy Israel yn dy-wedyd, Y weledigaeth a wôl efe fydd wedi dyddiau lawer, a phroffwydo y mae efe am amseroedd pell. 28 Am hynny dywed wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Nid oedir dim o'm geiriau mwy, ond y gair a ddywedais a wneir, medd yr ARGLWYDD DDUW. {{angor|Pennod_13}}{{c|{{uc|Pennod XIII}}.}} {{bach|1 ''Argyhoeddi prophwydi celwyddog,'' 10 ''a’u priddgalch heb dymheru.'' 17 ''Y prophwydesau a’u clustogau.''}} {{angor|13:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 2 Proffwyda, fab dyn, yn erbyn proff-wydi Israel, y rhai sydd yn proffwydo, a dywed wrth y rhai a broffwydant o'u calon eu hun, Gwrandewch air yr AR¬GLWYDD. 3 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Gwae y proffwydi ynfyd, y rhai a rodiant yn ôl eu hysbryd eu hun, ac heb weled dim. 4 Dy broffwydi, Israel, ydynt fel llwynogod yn yr anialwch. 5 Ni safasoch yn yr adwyau, ac ni chaeasoch y cae i dŷ Israel, i sefyll yn y. rhyfel ar ddydd yr ARGLWYDD. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 6c8080vx06mfxqb3abmjqd58yht7dxj 104 4256 171990 7852 2026-11-02T08:02:11Z Tylopous 3717 penodau 171990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>6 Gwagedd a gau ddewiniaeth a welsant, y rhai a ddywedant, Dywedodd yr ARGLWYDD ; a'r ARGLWYDD heb eu hanfon hwynt: a pharasant i eraill ddisgwyl am gyflawni y gair. 7 Onid ofer weledigaeth a welsoch, a gau ddewiniaeth a draethasoch, pan ddywedasoch, Yr ARGLWYDD a ddywedodd; a minnau heb ddywedyd? 8 Am hynny, fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW, Am lefaru ohonoch wagedd, a gweled ohonoch gelwydd; am hynny wele fi i'ch erbyn, medd yr AR¬GLWYDD DDUW. 9 A bydd fy llaw yn erbyn y proffwydi sydd yn gweled gwagedd, ac yn dewinio celwydd; yng nghyfrinach fy mhobl ni byddant, ac o fewn ysgrifen ty Israel nid ysgrifennir hwynt, i dir Israel hefyd ni ddeuant; a gwybyddwch mai myfi yw yr ARGLWYDD DDUW. 10 O achos, ie, o achos hudo ohonynt fy mhobl, gan ddywedyd, Heddwch; ac nid oedd heddwch; un a adeiladai bared, ac wele eraill yn ei briddo a chlai heb ei dymheru. 11 Dywed wrth y rhai a'i priddant a phridd rhydd, y syrth efe: canys curlaw a fydd, a chwithau gerrig cenllysg a syrthiwch; a gwynt tymhestlog a'i rhwyga. 12 Wele, pan syrthio y pared, oni ddywedir wrthychi Mae y clai a'r hwn y priddasoch ef? 13 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW, Minnau a'i rhwygaf a gwynt tymhestlog yn fy llid; a churlaw fydd yn fy nig, a cherrig cenllysg yn fy llidiowgrwydd, i'w ddifetha. 14 Felly y bwriafi lawr y pared a briddasoch a phridd heb ei dymheru, ac a'i tynnaf hyd lawr, fel y dinoether ei sylfaen, ac efe a syrth, a chwithau a ddifethir yn ei ganol ef; a chewch wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD. 15 Fel hyn y gorffennaf fy llid ar y pared, ac ar y rhai a'i priddasant a phridd heb dymheru; a dywedaf wrthych, Y pared nid yw, na'r rhai a'i pridd¬asant: 16 Sef proffwydi Israel, y rhai a broff¬wydant am Jerwsalem, ac a welant iddi weledigaethau heddwch, ac nid oes heddwch, medd yr ARGLWYDD DDUW. 17 y Tithau fab dyn, gosod dy wyneb yn erbyn merched dy bobl, y rhai a broffwydant o'u calon eu hun; a phroff-wyda yn eu herbyn hwynt, 18 A dywed, Fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Gwae y gwniadyddesau clustogau dan holl benelinoedd fy mhobl', a'r rhai a weithiant foledau am ben pot( corffolaeth, i hela eneidiau. Ai eneidiau fy mhobl a heliwch chwi, ac a gedwch chwi yn fyw yr eneidiau a ddel atoch? 19 Ac a halogwch chwi fi ymysg fy mhobl er dyrneidiau o haidd, ac am dameidiau o fara, i ladd yr eneidiau ni ddylent farw, a chadw yn fyw yr eneidiau ni ddylent fyw, gan ddywedyd ohonoch gelwydd wrth fy mhobl, y rhai a wrandaw-ent gelwydd? 20 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Wele fi yn erbyn eich clustogau chwi, a'r rhai yr ydych yno yn hela eneidiau, i beri iddynt ehedeg, a rhwygaf hwynt oddi wrth eich breichiau; a gollyngaf yr eneidiau, sef yr eneidiau yr ydych yn eu hela, i beri iddynt ehedeg. 21 Rhwygaf hefyd eich moledau chwi, a gwaredaf fy mhobl o'ch llaw, ac ni byddant mwy yn eich llaw chwi yn helfa; a chewch wybod mai myfi yw yr AR¬GLWYDD. 22 Am dristau calon y cyfiawn trwy gelwydd, a minnau heb ei ofidio ef; ac am gadarnhau dwylo yr annuwiol, fel na ddychwelai o'i ffordd ddrygionus, trwy addo iddo einioes; 23 Oherwydd hynny ni welwch wagedd, ac ni ddewiniwch ddewiniaeth mwy; canys gwaredaf fy mhobl o'ch llaw chwi; a chewch wybod mai myfi yw yr AR¬GLWYDD. {{angor|Pennod_14}}{{c|{{uc|Pennod XIV}}.}} {{bach|1 ''Duw yn atteb delw-addolwyr yn ol meddwl eu calon eu hun.'' 6 ''Eu hannog hwy i edifarhâu, rhag ofn barnedigaethau, o herwydd gau-brophwydi.'' 12 ''Sicr farn Duw ar ddanfon newyn,'' 15 ''a bwystfilod niweidiol,'' 17 ''a chleddyf,'' 19 ''a haint y nodau.'' 22 ''Gweddill a achubir, er esampl i eraill.''}} {{angor|14:1}} {{uc|Yna}} y daeth ataf wyr o henuriaid Israel, ac a eisteddasant o'm blaen. 2 A daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> s6ttpuksfvr9x5igwm7vrmxudfeq28g 104 4257 171991 7853 2026-11-02T08:03:28Z Tylopous 3717 penodau 171991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>3 Y gwyr hyn, O fab dyn, a ddyrchafasant eu heilunod yn eu calonnau, ac a' roddasant dramgwydd eu hanwiredd ar gyfer eu hwynebau: gan ymofyn a ymofyn y cyfryw a myfi? 4 Am hynny ymddiddan a hwynt, a dywed wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Pob un o dy Israel, yr hwn a ddyrchafo ei eilunod yn ei galon, ac a osodo dramgwydd ei anwiredd ar gyfer ei wyneb, ac a ddaw at y proffwyd; myfi yr ARGLWYDD a atebaf yr hwn a ddelo yn ôl amider ei eilunod, 5 I ddal ty Israel yn eu calonnau, am iddynt ymddieithrio oddi wrthyf oll trwy eu heilunod. 6 Am hynny dywed wrth dy Israel, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Trowch, a dychwelwch oddi wrth eich eilunod, a throwch eich wynebau oddi wrth eich holl ffieidd-dra. 7 Canys pob un o dy Israel, ac o'r dieithr a ymdeithio o fewn Israel, & ymneilltuo oddi ar fy ôl i, ac a ddyrchafo ei eilunod yn ei galon, ac a osodo dram¬gwydd ei anwiredd ar gyfer ei wyneb, ac a ddel at broffwyd i ymofyn a myfi trwyddo ef; myfi yr ARGLWYDD a atebaf iddo trwof fy hun. 8 Gosodaf hefyd fy wyneb yn erbyn y gŵr hwnny: a gwnaf ef yn arwydd ac yn ddihareb, a thorraf ef ymaith o fysg fy mhobl; fel y gwypoch mai myfi yw yr ARGLWYDD. 9 Ac os twyllir y proffwyd pan lefaro air, myfi yr ARGLWYDD a dwyllodd y proffwyd hwnnw; a mi a estynnaf hefyd fy llaw arno ef, ac a'i difethaf o fysg fy mhobl Israel. 10 A hwy a ddygant eu hanwiredd: un fath fydd anwiredd yr ymofynnydd ag anwiredd y proffwyd: 11 l'"cl na chyfeiliorno ty Israel mwy oddi ar fy ôl, ac na haloger hwy mwy a'u holl droseddau; ond bod ohonynt i mi yn bobl, a minnau iddynt hwy yn DDUW, medd yr Arglwydd DDUW. 12 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf drachefn, gan ddywedyd,. 13 Ha fab dyn, pan becho gwlad i'm herbyn tiroy waeuthui camwedd, yna yr estynnaf fy llaw arni, a thorraf ffon ei bara hi, ac anfonaf arni newyn, ac a dorraf ymaith ohoni ddyn ac anifail. 14 Pe byddai yn ei chanol y triwyr hyn, Noa, Daniel, a Job, hwynt-hwy yn eu cyfiawnder a achubent eu henaid eu hun yn unig, medd yr ARGLWYDD DDUW. 15 y Os bwystfil niweidiol a yrraf trwy y wlad, a'i difa o hwnnw, fel y byddo yn anghyfannedd, heb gyniweirydd rhag ofn y bwystfil: 16 Pe byddai y triwyr hyn yn ei chanol, fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD DDUW., ni waredent na meibion na merchedi hwynt-hwy yn 'unig a waredid, a'r tir -a fyddai yn anghyfannedd. 17 "Neu os cleddyf a ddygaf ar y tir hwnnw, a dywedyd ohonof, Cyniwait, gleddyf, trwy y tir; fel y torrwyf ymaith ohono ddyn ac anifail: 18 A'r triwyr hyn yn ei ganol, fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD DDUW, ni achubent na meibion na merched, ond hwynt-hwy yn unig a achubid. 19 Neu os haint a anfonaf i'r wlad honno, a thywallt ohonof fy llid ami mewn gwaed, gan dorri ymaith ohoni ddyn ac anifail; 20 A Noa, Daniel, a Job, yn ei chanol hi; fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD DDUW, ni waredent na mab na merch; hwynt-hwy yn eu cyfiawnder a waredeat eu heneidiau eu hun yn unig. 21 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Pa faint mwy, pan anfonwyf fy mhedair drygfarn, cleddyf, a newyn, a bwystfil niweidiol, a haint, ar Jerwsalem., i dorri ymaith ohoni ddyn ac anifail? 22 Sl Eto wele, bydd ynddi weddill dihangol, y rhai a ddygir allan, yn feibion a merched: wele hwynt yn dyfod allan atoch, a chewch weled eu ffyrdd hwynt a'u gweithredoedd; fel yr ymgysuroch oherwydd yr adfyd a ddygais ar Jerwsalem, sef yr hyn oll a ddygais ami. 23 Ie, cysurant chwi, pan weloch eu ffordd a'u gweithredoedd: a chewch wybod nad heb achos y gwneuthum yr ESECIBfc 36 hyn oll a wneuthumjfw'hetlayn hi, medd yr ARGLWYDD DDUW. {{angor|Pennod_15}}{{c|{{uc|Pennod XV}}.}} {{bach|1 ''Trwy ddangos mor anghymmwys i wneuthur defnydd o honi ydyw y winwydden,'' 6 ''y dangosir y llysid ac y gwrthodid Jerusalem.''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 1mygv3of0utvvl4rkxfn9n5rb8k9jnd 104 4258 171992 7854 2026-11-02T08:06:52Z Tylopous 3717 penodau 171992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{angor|15:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 2 Ha fab dyn, beth yw coed y winwyddi en fwy na phob coed arall, neu gainc yr hon sydd ymysg prennau y coed? 3 A gymerir ohoni goed i wneuthur gwaith? a gymerant ohoni hoel i gsogi un offeryn ami? 4 Wele, yn ymborth i'r tân y rhoddtr hi; difaodd y tân ei deuben hi, ei chaned a olosgwyd: a wasanaetha hi mewn gwaith? 5 Wele, pan oedd gyfan, nid oedd gymwys i ddim gwaith: pa faint llai, gan ei difa o d&n a'i golosgi, y bydd hi eta gymwys i waith? 6?1 Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Megis pren y winwydden ymysg prennau y coed, yr hon a roddai-s yn ymborth i'r tân, felly y rhoddaf drigolion Jerwsalem. 7 A gosodaf fy wyneb yn eu herbyn hwynt: o'r naill dan y deuant allan, a than arall a'u difa hwynt; fel y gwypooh mai myfi yw yr ARGLWYDD, pan osodwyf fy wyneb i'w herbyn hwynt. 8 Gwnaf hefyd y wlad yn anrhaith, am wneuthur ohonynt gamwedd, medd yr ARGLWYDD DDUW. {{angor|Pennod_16}}{{c|{{uc|Pennod XVI}}.}} {{bach|1 ''Trwy gyffelybrwydd o ddyn bach mewn gofidus gyflwr, y dangosir cyflwr naturiol Jerusalem.'' 6 ''Anfeidrol gariad Duw tu ag atti hi:'' 15 ''a’i hanferth butteindra hithau;'' 35 ''a’i barn dost.'' 44 ''Bod ei phechod hi yn gymmaint a’r eiddo ei mam, ac yn fwy na’r eiddo ei chwïorydd Sodom a Gomorrah; ac am hynny yn galw am farnedigaethau.'' 60 ''Addaw trugaredd iddi yn y diwedd.''}} {{angor|16:1}} {{uc|A daeth}} gair yr ARGL-WYDB ataf, gan it- ddywedyd, . 2 Ha fab dyn, gwna i Jerwsalem adna-bod ei ffieidd-dra, 3 A dywed, Fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW wrth .Jerwsalem; Dy drigfa a'th enediga.eth sydd o wlad Canaan: dy dad oedd Amoriad, a'th fam yn Hittees. 4 Ac am dy enedigaeth, ar y dydd y'th anwyd ni thorrwyd dy fogail, ac mewn dwfr ni'th olchwyd i'th feddalliau: ni'th gyweiriwyd chwaith a halen, ac ni'th rwymwyd a rhwymyn. 5 Ni thosturiodd llygad wrthyt, i wneuthur i ti un o hyn, i dosturio wrthytj ond ar wyneb y maes y'th daflwyd, i ffieiddio dy einioes, ar y dydd y'th aned. 6 A phan dramwyais heibio i ti, a'th weled yn ymdrybaeddu yn dy waed, dy-wedais wrthyt yn dy waed, Bydd fyw, ie, dywedais wrthyt yn dy waed, Bydd fyw. 7 Yn fyrddiwn y'th wneuthum fel igwellt y maes, a thi a gynyddaist ac a aethost yn fawr, ac a ddaethost i hardd- wch godidog: dy fronnau a chwyddasant, a'th walk a dyfodd, a thi yn llom ac yn noeth o'r blaen. 8 Pan euthum heibio i ti, ac edrych arnat, wele dy amser yn amser serchowg-iwydd: yna lledais fy adain drosot, a chuddiais dy noethni: tyngais hefyd i ti, ac euthum mewn cyfamod a thi, medd yr ARGLWYDD DDUW, a thi a aethost yn eiddof fi. 9 Yna mi a'th olchais a dwfr; ie, golch-ais dy waed oddi wrthyt, ac irais di ag olew. 10 Mi a'th wisgais hefyd a gwaith edau a nodwydd, rhoddais i ti hefyd esgidiau <o groen daearfoch, a gwregysais di a Uiain main, a gorchuddiais di a sidan. 11 Mi a'th herddais hefyd a harddwolt; a rhoddais freichledau am dy ddwylo, a chadwyn am dy wddf. 12 Rhoddais hefyd dlws ar dy daloen, a thiysau wrth dy glustiau, a choron hardd am dy ben. 13 Felly y'th harddwyd ag aur ac arian; a'th wisg oedd liain main, a sidan, a gwaith edau a nodwydd; peilhaid, a mel, ac olew a fwyteit: teg hefyd odiaeth oeddit, a ffynnaist yn frenhiniaeth. 14 Aeth allan hefyd i ti enw ymysg y cenhedloedd, am dy degwch: canys cyf-lawn oedd gan fy harddwch yr hwn a osodaswn arnat, medd yr ARGLWYDD DDUW. 15 Ond ti a ymddiriedaist i'th degwch, a phuteiniaist oherwydd dy enw, a thywelltaist dy butcnnird ar bob cyni-weiryddj eiddo cl' ydoedd. 16 Cymeraist helyd o'th ddillad, a gwnaethost i ti uchclfcydd bnthion, a phuteiniaist arnynt; y fatttaii ddaw»:ac ni bydd felly. 17 A chymeraist offer dy harddwch o'm haur ac o'm harian i, y rhai a roddaswn i ti, a gwnaethost<noinclude><references/></noinclude> 9kumux4l0ol93ppt5ol55983ysld64u 104 4262 171993 7859 2026-11-02T08:08:35Z Tylopous 3717 penodau 171993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ych yr ysgelerder hyn am ben dy holl ffieidd-dra. 44 y Wele, pob diarhebydd a ddiar-heba amdanat, gan ddywedyd, Fel y fam y mae y ferch. 45 Merch dy fam, yr hon a ffieiddiodd ei gŵr a'i meibion, ydwyt ti; a chwaer dy chwiorydd ydwyt, y rhai a meiddiasant eu gwyr a'u meibion: eich mam oedd Hittees, a'ch tad yn Amoriad. 46 A'th chwaer hynaf yw Samaria, hi a'i merched yn trigo ar dy law aswy: a'th chwaer ieuangach na thi, yr hon sydd yn trigo ar dy law ddeau, yw Sodom a'i merched. 47 Eto ni rodiaist yn eu ffyrdd hwynt, ac nid yn ôl eu ffieidd-dra hwynt y gwnaethost: megis petal hynny ychydig bach, ymlygraist yn fwy na hwy yn dy holl ffyrdd. 48 Fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD DDUW, ni wnaeth Sodom dy chwaer, na hi na'i merched, fel y gwnaethost ti a'th ferched. 49 Wele, hyn oedd anwiredd dy chwaer Sodom, Balchder, digonedd bara, ac amider o seguryd oedd ynddi ac yn ei merched, ac ni chryfhaodd hi law yr anghenog a'r tlawd. 50 A hwy a ymddyrchafasant, ac a wnaethant ffieidd-dra o'm blaen i: am hynny y symudais hwynt, fel y gwelais yn dda. 51 Samaria hefyd ni phechodd fel hanner dy bechod di; ond tydi a ami-heaist dy ffieidd-dra yn fwy na hwynt, ac a gyfiawnheaist dy chwiorydd yn dy holl ffieidd-dra a wnaethost. 52 Tithau yr hon a fernaist ar dy chwiorydd, dwg dy waradwydd am dy bechodau y rhai a wnaethost yn ffieiddiach na hwynt: cyfiawnach ydynt na thi: cywilyddia dithau, a dwg dy waradwydd, gan gyfiawnhau ohonot dy chwiorydd. 53 Pan ddychwelwyf eu caethiwed hwynt, caethiwed Sodom a'i merched, a chaethiwed Samaria a'i merched, yna y dychwelaf gaethiwed dy gaethion dithau a'th ferched yn eu canol hwynt: 54 Fel y dygech dy warth, ac y'th waradwydder, am yr hyn oll a wnaethost, gan gysuro ohonot hwynt. 55 Pan ddychwelo dy chwiorydd, So¬dom a'i merched, i'w hen gyflwr, a phan ddychwelo Samaria a'i merched i'w hen gyflwr, yna tithau a'th ferched a ddychwelwch i'ch hen gyflwr. 56 Canys nid oedd mo'r son am Sodom dy chwaer yn dy enau yn nydd dy falch-der, » 57 Cyn datguddio dy ddrygioni, megis yn amser dy waradwydd gan ferched Syria, a'r holl rai o'i harngylch, merched y Philistiaid, y rhai a'th ddiystyrant o bob parth. 58 Dy ysgelerder, a'th ffieidd-dra hefyd, ti a'u dygaist hwynt, medd yr ARGLWYDD. 59 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Felly y gwnaf a thi fel y gwnaeth¬ost, yr hon a ddiystyraist Iw, i ddiddymu'r cyfamod. 60 Eto mi a gofiaf fy nghyfamod a thi yn nyddiau dy ieuenctid, ac a sicrhaf i ti gyfamod tragwyddol. 61 Yna y cofi dy ffyrdd, ac y cywilyddi, pan dderbyniech dy chwiorydd hyn na thi, gyda'r rhai ieuangach na thi: a rhoddaf hwynt yn ferched i ti, a hynny nid wrth dy amod di. 62 A mi a sicrhaf fy nghyfamod a thi; a chei wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD: 63 Fel y cofiech di, ac y cywilyddiech, ac na byddo i ti mwy agoryd safn gan dy 'waradwydd, pan ddyhudder fi tuag atat, am yr hyn oll a wnaethost, medd yr AR¬GLWYDD DDUW. {{angor|Pennod_17}}{{c|{{uc|Pennod XVII}}.}} {{bach|1 ''Trwy ddammeg o ddau eryr a gwinwydden,'' 11 ''y dangosir barnedigaeth Duw ar Jerusalem, am droi oddi wrth Babilon at yr Aipht.'' 22 ''Duw yn addaw plannu cedrwydden yr efengyl.''}} {{angor|17:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 2 Mab dyn, traetha ddychymyg, a diarheba ddihareb wrth dy Israel, 3 A dywed, Fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Eryr mawr, mawr ei adenydd, hir ei asgell, llawn plu, yr hwn oedd iddo amryw liwiau, a ddaeth i Libanus, ac a gymerth frigyn uchaf y gedrwydden. 4 Torrodd frig ei blagur hi, ac a'i dug i dir marsiandiaeth: yn ninas marchnadyddion y gosododd efe ef. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> aw3dzltpvweput2350a2ztv49nyvueu 104 4263 171994 7860 2026-11-02T08:13:57Z Tylopous 3717 penodau 171994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>5 A chymerth o had y tir, ac a'i bwriodd mewn maes ffrwythlon; efe a'i gosododd ef wrth ddyfroedd lawer, ac a'i plannodd fel helygen. 6 Ac efe a dyfodd, ac a aeth yn winwydd-en wasgarog, isel o dwf, a'i changau yn troi ato ef; a'i gwraidd oedd dano ef: felly yr aeth yn winwydden, ac y dug geinciau, ac y bwriodd frig. 7 Yr oedd hefyd ryw eryr mawr, mawr ei esgyll, ac a llawer o blu: ac wele y winwydden hon yn plygu ei gwraidd tuag ato ef, ac yn bwrw ei cheinciau tuag ato, i'w dyfrhau ar hyd rhigolau ei phlaniad. 8 Mewn maes da wrth ddyfroedd lawer y planasid hi, i fwrw brig, ac i ddwyn ffrwyth, fel y byddai yn winwydden hardd-deg. 9 Dywed, Fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW: A Iwydda hi? oni thyn efe ei gwraidd hi? ac oni thyr efe ei ffrwyth hi, fel y gwywo? sych holl ddail ei brig, ac nid trwy fraich mawr, na thrwy bobl lawer, i'w thynnu hi o'i gwraidd. 10 Ie, wele, wedi ei phlannu, a Iwydda hi? gan wywo oni wywa, pan gyffyrddo gwynt y dwyrain a hi? yn rhigolau ei thwf y gwywa. 11 y Daeth hefyd air yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 12 Dywed yr awr hon wrth y ty gwrthryfelgar, Oni wyddoch beth yw hyn? dywed, Wele, daeth brenin Babilon i Jerwsalem, ac efe a gymerodd ei brenin hi, a'i thywysogion, ac a'u dug hwynt gydag ef i Babilon: 13 Ac a gymerodd o'r had brenhinol, ac a wnaeth ag ef gyfamod, ac a'i dug ef dan Iw; cymerodd hefyd gedyrn y wlad: 14 Fel y byddai y deyrnas yn isel, heb ymddyrchafu, eithr sefyll ohoni trwy gadw ei gyfamod ef. 15 Ond gwrthryfelodd i'w erbyn, gan anfon ei genhadau i'r Aifft, fel y rhoddid iddo feirch, a phobl lawer. A Iwydda efe? a ddianc yr hwn a wnelo hyn? neu a ddii-ddyma efe y cyfamod, ac a waredir ef? 16 Fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD DDUW, yng nghartref y brenin yr hwn a'i gwnaeth efyn frenin, yr hwn y diystyrodd efe ei Iw, a'r hwn y diddymodd efe ei gyfamod, gydag ef y bydd efe farw yng nghanol Babilon. 17 Ac ni wna Pharo a'i lu mawr, ac a'i fintai luosog, ddim gydag efmewn rhyfet, wrth godi clawdd, ac wrth adeiladu cestyll, i dorri ymaith lawer einioes. 18 Gan ddiystyru ohono y llw, gan ddiddymu y cynghrair, (canys wele, efe a roddasai ei law,) a gwneuthur ohono hynny oil, ni ddianc. 19 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Fel mai byw fi, fy llw yr hwn a ddiystyrodd efe, a'm cyfamod yr hwn a ddiddymodd efe, hwnnw a roddaf fi ar ei ben ef. 20 Canys taenaf fy rhwyd amo, ac efe a ddelir yn fy rhwyd, a dygaf efi Babilon, ac yno yr ymddadleuaf ag ef am ei gamwedd a wnaeth i'm herbyn. . 21 A'i holl ffoaduriaid ynghyd a'i holl fyddinoedd a syrthiant gan y eleddyf, a'r gweddill a wasgerir gyda phob gwynt; fel y gwypoch mai myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais. 22 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Mi a gymeraf hefyd frig y gedrwydden uchel, ac a'i gosodaf: o frig ei blagur y torraf un tyner, a mi a'i plannaf ar fynydd uchel a dyrchafedig. 23 Ar fyaydd uchelder Israel y plannaf ef: ac efe a fwrw frig, ac a ddwg ffrwyth, ac a fydd yn gedrwydden hardd-deg: a phob aderyn o bob rhyw asgell a drig dani; dan gysgod ei changhennau y trigant. 24 A holl brennau y maes a gfint wybod mai myfi yr ARGLWYDD a ostyngais y -pren uchel, ac a ddyrchefais y pren isel; a sychais y pren ir, ac a ireiddiais y pren orin: myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais, ac a'i gwneuthum. {{angor|Pennod_18}}{{c|{{uc|Pennod XVIII}}.}} {{bach|1 ''Duw yn argyhoeddi anghyfiawn ddïareb y grawnwin surion;'' 5 ''yn dangos y modd y gwna efe â thad cyfiawn:'' 10 ''ac â mab anghyfiawn i dad cyfiawn:'' 14 '' ac â mab cyfiawn i dad anghyfiawn:'' 19 ''ac â’r annuwiol a edifarhao:'' 24 ''ac â’r duwiol a ymadawo â’i dduwioldeb.'' 25 ''Y mae yn amddiffyn ei gyfiawnder,'' 31 ''ac yn annog i edifeirwch.''}} {{angor|18:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 2 Paham gennych arferu y ddihareb hon am dir Israel, gan ddywed-<noinclude><references/></noinclude> cmggqrwvplsbn6v0idlfa5i4nyp4vh9 104 4265 171995 7863 2026-11-02T08:18:51Z Tylopous 3717 penodau 171995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>iol oddi wrth ei ddrygioni yr hwn a wnaeth, a. gwneuthur barn a chyfiawnder, hwnnw a geidw yn fyw ei enaid. 28 Am iddo ystyried, a dychwelyd oddi wrth ei holl gamweddau y rhai a wnaeth, gan fyw y bydd byw, ni bydd marw. 29 Eto t Israel a ddywedant, Nid cymwys yw ffordd yr ARGLWYDD. Ty Israel, onid cymwys fy ffyrdd i? onid eich ffyrdd chwi nid ydynt gymwys? 30 Am hynny barnaf chwi, ty Israel, bob un yn ôl ei ffyrdd ei hun, medd yr AR¬GLWYDD DDUW. Dychwelwch, a throwch oddi wrth eich holl gamweddau; fel na byddo anwiredd yn dramgwydd i chwi. 31 Bwriwch oddi wrthyeh eich holl gamweddau y camweddasoch ynddynt, a gwnewch i chwi galon newydd, ac ysbryd newydd: canys paham, ty Israel, y byddwch feirw? 32 Canys nid oes ewyllys gennyf i farwolaeth y marw, medd yr ARGLWYDD DDUW, Dychwelwch gan hynny, a byddwch fyw. {{angor|Pennod_19}}{{c|{{uc|Pennod XIX}}.}} {{bach|1 ''Cwynfan am dywysogion Israel, trwy ddammeg o genawon llew a ddelid mewn pydew;'' 10 ''ac am Jerusalem, trwy ddammeg o winwydden anrheithiedig.''}} {{angor|19:1}} {{uc|Cymmer}} dithau alarnad am dywysogion Israel, 2 A dywed, Beth yw dy fam? lleweS: gorweddodd ymysg llewod, yng nghanol y llewod ieuainc y maethodd hi ei chenawon. 3 A hi a ddug i fyny uo o'i chenawon: efe a aeth yn Hew ieuanc, ac a ddysgodd ysglyfaethu ysglyfaeth; bwytaodd ddyoion. 4 Yna y cenhedloedd a glywsant sfia amdano; daliwyd ef yn eu ffos hwynt, a dygasant ef mewn cadwynau i dir yr Aifft. 5 A phan welodd iddi ddisgwyl, a dar-fod am ei gobaith, hi a gymerodd un arall o'i chenawon, ac a'i gwnaeth ef yn. Hew ieuaoc. 6 Yntau, a dramwyodd ymysg y llewod i: efe a aeth yn llew ieuanc, ac a ddysgodd ysglyfaethu ysglyfaeth; bwytaodd ddynion. 7 Adnabu hefyd eu gweddwon hwynt, a'u dinasoedd a anrheithiodd efe; ie, anrheithiwyd y tir a'i gyflawnder gan lais ei ruad ef. 8 Yna y cenhedloedd a ymosodasant yn ei erbyn ef o amgylch o'r taleithiau, ac a daenasant eu rhwyd arno; ac efe a ddaliwyd yn eu ffos hwynt. 9 Ahwya'irhoddasantefyngngharchar mewn cadwyni, ac a'i dygasant at frenin Babilon: dygasant ef i amddiffynfeydd, fel na chlywid ei lais ef mwy ar fynyddoedd Israel. 10 Dy fam sydd fel gwinwydden yn dy waed di, wedi ei phlannu wrth ddyfroedd: ffrwythlon a brigog oedd, oherwydd dyfroedd lawer. 11 Ac yr oedd iddi wiail cryfion yn deyrnwiail llywodraethwyr, a'i huchder oedd uchel ymysg y tewfrig; fel y gwelid hi yn ei huchder yn arnlder ei chang-hennau. 12 Ond hi a ddiwreiddiwyd mewn llidiowgrwydd, bwriwyd hi i'r llawr, a gwynt y dwyrain a wywodd ei ffrwyth hi: ei gwiail cryfion hi a dorrwyd ac a wywasant; tân a'u hysodd. 13 Ac yr awr hon hi a blannwyd mewn anialwch, mewn tir eras a sychedig. 14 A than a aeth allan o wialen ei changhennau, ysodd ei ffrwyth hi, fel nad oedd ynddi wialen gref yn deymwialen i lywodraethu. Galarnad yw hwn, ac yn alarnad y bydd. {{angor|Pennod_20}}{{c|{{uc|Pennod XX}}.}} {{bach|1 ''Duw yn gwrthod gadael i henuriaid Israel ymgynghori âg ef:'' 5 ''yn adrodd ystori eu hanufudd-dod hwy yn yr Aipht,'' 10 ''yn yr anialwch,'' 27 ''ac yn eu gwlad:'' 33 ''yn addaw eu cynnull hwy trwy yr efengyl.'' 45 ''Dan enw coedwig y mae yn dangos dinystr Jerusalem.''}} {{angor|20:1}} {{uc|Yn}} y seithfed flwyddyn, o fewn y 1 pumed mis, ar y degfed dydd o'r .mis, y daeth gwyr o henuriaid Israel i ymgynghori a'r ARGLWYDD, ac a eisteddasant ger fy mron i. 2 Yna y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 3 Ha fab dyn, llefara wrth henuriaid Israel, a dywed wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Ai i ymofyn a mi yr ydych chwi yn dyfod? Fel mai byw fi, medd yr ARGLWYDD DDUW, ni fynnaf gennych ymofyn a mi. 4 A femi di hwynt, mab dyn, a femi di hwynt? gwna iddynt wybod ffieidd-dra eu tadau: 5 A dywed wrthynt, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Ar y dydd y dewisais Israel, ac y<noinclude><references/></noinclude> npkbv1fjge7xgx4chtifkwv03jwe2dr 104 4268 171996 12178 2026-11-02T08:21:28Z Tylopous 3717 penodau 171996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{nop}} {{angor|Pennod_21}}{{c|{{uc|Pennod XXI}}.}} {{bach|1 ''Ezeciel yn prophwydo yn erbyn Jerusalem trwy arwydd ocheneidio.'' 8 ''Y cleddyf gloywlym,'' 18 ''yn erbyn Jerusalem,'' 25 ''yn erbyn y frenhiniaeth,'' 28 ''ac yn erbyn yr Ammoniaid.''}} {{angor|21:1}} {{uc|A daeth}} gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 2 Gosod dy wyneb, fab dyn, tua Jerwsalem, a difera dy eiriau tua'r cysegroedd, a phroffwyda yn erbyn gwlad Israel, 3 A dywed wrth wlad Israel, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Wele fi i'th erbyn, tynnaf hefyd fy nghleddyf o'i wain, a thorraf ohonot gyfiawn ac anghyfiawn. 4 Oherwydd y torraf ohonot gyfiawn ac flnghyfiawn, am hynny y daw fy nghleddyf allan o'i wain yn erbyn pob cnawd, o'r deau hyd y gogledd; 5 Fel y gwypo pob cnawd i mi yr ARGLWYDD dynnu fy nghleddyf allan o'i wain: ni ddychwel efe mwy. 6 Ochain dithau, fab dyn, gydag ysictod Iwynau; ie, ochain yn chwerw yn eu golwg hwynt. 7 A bydd, pan ddywedant wrthyt. Am ba beth yr ydwyt yn ochain? yna ddy¬wedyd ohonot. Am y chwedl newydd, am ei fod yn dyfod, fel y toddo pob calon, ac y llaeso y dwylo oil, ac y pallo pob ysbryd, a'r gliniau oll a ânt fel dwfr; wele efe yn dyfod, ac a fydd, medd yr ARGLWYDD DDUW 8 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 9 Proffwyda, fab dyn, a dywed, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Dywed, Cleddyf, cleddyf a hogwyd, ac a loywyd. 10 Efe a hogwyd i ladd lladdfa, efe a loywyd fel y byddai ddiaglair: a lawen-ychwn ni? y mae efe yn dirmygu gwialen fy mab, fel pob pren. 11 Ac efe a'i rhoddes i'w loywi, i'w ddal mewn llaw; y cleddyf hwn a hogwyd, ac a loywyd, i'w roddi yn llaw y lleiddiad. 12 Gwaedda ac uda, fab dyn; canys hwn fydd ar fy mhobl, hwn fydd yn erbyn holl dywysogion Israel; dychryn gan y cleddyf fydd ar fy mhobl: am hynny taro law ar forddwyd. 13 Canys profiad yw; a pheth os y cleddyf a ddiystyra y wialen? ni bydd efe mwy, medd yr ARGLWYDD DDUW. 14 Tithau, fab dyn, proffwyda, a tharo law wrth law, a dybler y cleddyf y drydedd waith: cleddyf y lladdedigion, cleddyf lladdedigaeth y gwŷr mawr ydyw, yn myned i'w hystafelloedd hwynt. 15 Rhoddais flaen y cleddyf yn erbyn eu holl byrth hwynt, i doddi eu calon, ac i amlhau eu tramgwyddiadau: O, gwnaed ef yn loyw, hogwyd ef i ladd! 16 DOS ryw ffordd, naill ai ar y llaw ddeau, ai ar y llaw aswy, lle y tueddo dy wyneb. 17 Minnau hefyd a drawaf y naill law yn y llall, ac a lonyddaf fy llid: myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais. 18 g A daeth gair yr ARGLWYDD atai, gan ddywedyd, 19 Tithau, fab dyn, gosod i ti ddwy ffordd, fel y delo cleddyf brenin Babilon; o un tir y deuant ill dwy: a dewis Ie, y» mhen ffordd y ddinas y dewisi ef. 20 Gosod ffordd i ddyfod o'r cleddyf tua Rabbath meibion Ammon, a ttma Jwda yn erbyn Jerwsalem gaerog. 21 Canys safodd brenin Babilon ar y groesffordd, ym mhen y ddwyffordd, i ddewimo dewimaeth: gloywodd ei saethau, ymofynnodd S dclwau, edrychodd mewn afu. 22 Yn ei law ddcau yr oedd dewiniaeth Jerwsalem, am osod capteiniaid i agoryd safh mewn lladdedigaeth, i ddyrchafu llef gyda bloedd, i osod offer rhyfel yn -erbyn y pyrth, i twrw clawdd, i adeiladu amddiffynfa. 23 A hyn fydd ganddynt, fel dewirdo dewiniaeth gwagedd yn eu golwg hwynt, jfl rhai a dyngasarit Iwon: ond efe « igofia yr anwiredd, i'w dal hwynt. 24 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW, Am beri ohonoch gofio eich anwiredd, gan amlygu eich camweddau, fel yr ymddengys eich pechodau yn eich holl weithredoedd; am beri ohonoch eich cofio, y'ch delir a llaw. 25 Tithau, halogedig annuwiol dywysog Israel, yr hwn y daeth ei ddydd, yn amser diwedd anwiredd, 26 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDB DDUW; Symud y meitr, a thyn<noinclude><references/></noinclude> ha6miu7ke43lniqa06q2g96a6flw0hf 104 4269 172000 7867 2026-11-02T09:27:50Z Tylopous 3717 penodau 172000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ymaith y goron; nid yr un fydd hon: cyfod yr isel, gostwng yr uchel. 27 Dymchwelaf, dymchwelaf, dymchwelaf hi; ac ni bydd mwyach hyd m ddelo yr hwn y mae yn gyfiawn iddo; ac iddo ef y rhoddaf hi. 28 Proffwyda dithau, fab dyn, a dywed, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD -DDUW am feibion Ammon, ac am eu gwaradwydd hwynt; dywed di, Y cleddyf, y cleddyf a dynnwyd: i ladd y gloywyd ef, i ddifetha oherwydd y disgleirdeb: 29 Wrth weled gwagedd i ti, wrth ddewinio i ti gelwydd, i'th roddi ar yddfau y lladdedigion, y drygionus y rhai y daeth eu dydd, yn amser diwedd eu hanwiredd. 30 A ddychwelaf fi ef i'w wain? yn y lle y'th grewyd, yn nhir dy gynefin, y'th famaf. 31 A thywalltaf fy nicllonedd a -nat, a than fy llidiowgrwydd y chwythaf arnat, a rhoddaf di yn llaw dynion poethion, cywraint i ddinistrio. 32 I'r tân y byddi yn ymborth; dy waed fydd yng nghanol y tir; ni'th gofir mwyach: canys myfi yr ARGLWYDD a'i dywedais. {{angor|Pennod_22}}{{c|{{uc|Pennod XXII}}.}} {{bach|1 ''Rhestr o bechodau Jerusalem.'' 13 ''Y llysg Duw hwynt megis sothach yn ei ffwrn.'' 23 ''Llygredigaeth yr holl brophwydi, a’r offeiriaid, a’r tywysogion, a’r bobl.''}} {{angor|22:1}} {{uc|Gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf drachefn, gan ddywedyd, 2 Tithau, fab dyn, a ferni di, a ferni ddinas y gwaed? ie, ti a wnei iddi wybod ei holl ffieidd-dra. 3 Dywed dithau, Fel hyn y dywed .yr ARGLWYDD DDUW; TywaUt gwaed y mae y ddinas yn ei chanol, i ddyfod o'i hamser, ac eilunod a wnaeth hi yn ei herbyn ei hun i ymhalogi. 4 Euog wyt yn dy waed, yr hwn a dywelltaist; a halogedig yn dy eilunod, y rhai a wnaethost; a thi a neseaist dy ddyddiau, a daethost hyd at dy flynyddoedd: am hynny y'th wneuthum yn warth i'r cenhedloedd, ac yn watwargerdd i'r holl wiedydd. 5 Y rhai agos a'r rhai pell oddi wrthyt a'th watwarant, yr halogedig o enw, ac ami dy drallod. 6 Wele, tywysogion Israel oeddynt ynot, bob un yn ei allu i dywallt gwaed. 7 Dirmygasant ynot dad a mam; gwnaethant yn dwyllodrus a'r dieithr o'th fewn: gorthrymasant ynot yr amddifad a'r weddw. 8 Dirmygaist fy mhethau sanctaidd, a halogaist fy Sabothau. 9 Athrodwyr oedd ynot i dywallt gwaed; ar y mynyddoedd hefyd y bwytasant ynot ti: gwnant ysgelerder o'th fewn. 10 Ynot ti y datguddient noethni eu tad: yr aflan o fisglwyf a ddarostyngent ynot. 11 Gwnai ŵr hefyd ffieidd-dra a gwraig ei gymydog; a gŵr a halogai ei waudd ei hun mewn ysgelerder; ie, darostyngai gŵr ynot ei chwaer ei hun, merch ei dad. 12 Gwobr a gymerent ynot am dywallt gwaed; cymeraist usuriaeth ac ocraeth, ac elwaist ar dy gymdogion trwy dwyll, ac anghofiaist fi, medd yr ARGLWYDD DDUW. 13 Am hynny wele, trewais fy llaw wrth dy gybydd-dod yr hwn a wnaethost, ac am y gwaed oedd o'th fewn. 14 A bery dy galon, a gryfha dy ddwylo, yn y dyddiau y bydd i mi a wnelwyf a thi? myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais, ac a'i gwnaf. 15 Canys gwasgaraf di ymysg y cen-hedloedd, a thaenaf di ar hyd y gwledydd, a gwnaf i'th aflendid ddarfod allan ohonot. 16 A thi a etifeddi ynot dy hun yng ngwydd y cenhedloedd: a chei wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD. 17 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 18 Ha fab dyn, ty Israel a aeth gennyf yn amhuredd: pres, ac alcam, a haearn, a phlwm, ydynt oll yng nghanol y pair: amhuredd arian ydynt. 19 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Am eich bod ohwi oll yn amhuredd, am hynny wele fi yn eich casglu chwi i ganol Jerwsalem. 20 Fel casglu arian, a phres, a haearn, a phlwm, ac alcam, i ganol y ffwrn, i chwythu tân arnynt i'w toddi; felly yn fy llid a'm dig y casglaf chwi, ac a'ch gadaw-af yno, ac a'ch toddaf. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 599kwaayrpavogai6nrugtjhcuugkht 104 4270 172001 7868 2026-11-02T09:29:44Z Tylopous 3717 penodau 172001 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>21 Ie, casglaf chwi, a chwythaf arnoch a than fy llidiowgrwydd, fel y todder chwi yn ei chanol hi. 22 Fel y toddir arian yng nghanol y pair, felly y toddir chwi yn ei chanol hi; fel y gwypoch mai myfi yr ARGLWYDD a dywelltais fy llidiowgrwydd arnoch. 23 H A gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 24 Dywed wrthi hi, fab dyn, TLyw y tir sydd heb ei buro, heb lawio amo yn nydd dieter. 25 Cydfradwriaeth ei phroffwydi o'i mewn, sydd fel Hew rhuadwy yn ysglyfaethu ysglyfaeth; eneidiau a ysasant; trysor a phethau gwerthfawr a gymerasant; ei gweddwon hi a amlhasant hwy o'i mewn. 26 Ei hoffeiriaid a dreisiasant fy nghyf-raith, ac a halogasant fy mhethau sanct¬aidd: ni wnaethant ragor rhwng cyseg-redig a halogedig, ac ni wnaethant wybod rhagor rhwng yr aflan a'r glân; cuddiasant hefyd eu llygaid oddi wrth fy Sabothau, a halogwyd fi yn eu mysg hwynt. 27 Ei phenaethiaid oedd yn ei chanol fel bleiddiaid yn ysglyfaethu' ysglyfaeth, i dywallt gwaed, i ddifetha eneidiau, er elwa elw. 28 Ei phroffwydi hefyd a'u priddasant hwy a chlai annhymherus, gan weled gwagedd, a dewinio iddynt gelwydd, gan ddywedyd, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW, a'r ARGLWYDD heb ddy¬wedyd. 29 Pobl y tir a arferasant dwyll, ac a dreisiasant drais, ac a orthrymasant y truan a'r tlawd; y dieithr hefyd a orthrym¬asant yn anghyfiawn. 30 Ceisiais hefyd ŵr ohonynt i gau y cae, ac i sefyll ar yr adwy o'm blaen dros y wlad, rhag ei dinistrio; ac nis-cefais. 31 Am hynny y tywelltais fy nigofaint arnynt, a than fy llidiowgrwydd y difethais hwynt; eu ffordd eu hun a roddais ar eu pennau hwynt, medd yr ARGLWYDD DDUW. {{angor|Pennod_23}}{{c|{{uc|Pennod XXIII}}.}} {{bach|1 ''Putteindra Aholah ac Aholibah.'' 22 ''Dïaleddu ar Aholibah gan ei chariadau.'' 36 ''Y prophwyd yn argyhoeddi eu godineb hwy ill dwyoedd,'' 45 ''ac yn dangos eu barn hwy.''}} {{angor|23:1}} {{uc|Yna}} y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 2 Ha fab dyn, dwy wraig oedd ferched i'r un fam; 3 A phuteiniasant yn yr Ain't, yn eu hieuenctid y puteiniasant: yno y pwys-wyd ar eu bronnau, ac yno yr ysigasant ddidennau eu morwyndod. 4 A'u henwau hwynt oedd, Ahola yr hynaf, ac Aholiba ei chwaer: ac yr oedd¬ynt yn eiddof fi, a phlantasant feibion a merched. Dyma eu henwau; Samaria yw Ahola, a Jerwsalem Aholiba. 5 Ac Ahola a buteiniodd pan oedd eiddof fi, ac a ymserchodd yn ei chariadau, ei chymdogion yr Asyriaid; 6 Y rhai a wisgid a glas, yn ddugiaid ac yn dywysogion, o wyr ieuainc dymunol i gyd, yn farchogion yn marchogaeth meirch. 7 Fel hyn y gwnaeth hi ei phuteindra a hwynt, a dewis feibion Assur oil, a chyda'r rhai oll yr ymserchodd ynddynt; a'u holl eilunod hwynt yr ymhalogodd hi. 8 Ac ni adawodd ei phuteindra a ddygasai hi o'r Ain't: canys gorweddasent gyda hi yn eu hieuenctid, a hwy a ysigasent fronnau ei morwyndod hi, ac a dywalltascnt cu putcindra ami. 9 Am hynny y rhoddms hi yn llaw ei chariadau, set" yn llaw meibion Assur, y rhai yr ymserchodd hi ynddynt. 10 Y rhai hynny;i ddatguddiasant ei noethni hi: hwy a gymerasant ei meibion hi a'i merched, ac a'i Ikiddasant hithau a'r cleddyf: a hi a actli yn enwog ymysg gwragedd: canys gwnaethent farn ami. 11 A phan welodd ei chwaer Aholiba, hi a lygrodd ei thraserch yn fwy na hi, a'i phuteindra yn fwy na phuteindra ei chwaer. 12 Ymserchodd ym meibion Assur, y dugiaid a'r tywysogion o gymdogion, wedi eu gwisgo yn wych iawn, yn farchogion yn marchogaeth meirch, yn wyr ieuainc dymunol i gyd. 13 Yna y gwelais ei halogi hi, a bod un ffordd ganddynt ill dwy, 14 Ac iddi hi chwanegu ar ei phutein¬dra: canys pan welodd wyr wedi eu llunio ar y pared, delwau y Caldeaid wedi eu llunio a fermilion, 15 Wedi eu gwregysu a gwregys<noinclude><references/></noinclude> ob93710hqg6ps1bj91sc8zntl3sjzue 104 4276 172002 7890 2026-11-02T09:31:48Z Tylopous 3717 penodau 172002 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>40 A hefyd gan anfon ohonoch am wyr - i ddyfod o bell, y rhai yr anfonwyd cennad atynt, ac wele daethant: er mwyn y rhai yr ymolchaist,.y lliwiaist dy lygaid, ac yr ymherddaist a harddwch. 41 Eisteddaist hefyd ar wely anrhydedduaw y rhai y us, a bord drefnus o'i flaen, a gosodaist arno fy arogl-darth a'm holew i. 42 A llais tyrfa heddychol oedd gyda hi: a chyda'r cyffredin y dygwyd y Sabeaid o'r anialwch, y rhai a roddasant freich-ledau am eu dwylo hwynt, a choronau hyfryd am eu pennau hwynt. 43 Yna y dywedais wrth yr hen ei phuteindra, A wnant hwy yn awr buteindra gyda hi, a hithau gyda hwy-!- thau? 44 Eto aethant ati fel myned at butein- wraig; felly yr aethant at Ahola ac Aholiba, y gwragedd ysgeler. 45 y A'r gwŷr cyfiawn hwythau a'u barnant hwy a barnedigaeth puteiniaid, ac a barnedigaeth rhai yn tywallt gwaed: canys putcinio y maent, a gwaed sydd yn eu dwylo. 46 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW, Dygaf i fyny dyrfa arnynt hwy, a rhoddaf hwynt i'w mudo ac i'w han rheithio. 47 A'r dyrfa a'u llabyddiant hwy a meini, ac a'u torrant hwy a'u cleddyfau: eu meibion a'u merched a laddant, a'u tai a losgant a thto. 48 Fel hyn y gwnaf finnau i "ysgelerder beidio o'r wlad, fel y dysgir yr holl wragedd na wnelont yn ôl eich ysgelerder chwi. 49 A hwy a roddant eich ysgelerder i'ch erbyn, a chwi a ddygwch bechodau eich eilunod; ac a gewch wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD DDUW. {{angor|Pennod_24}}{{c|{{uc|Pennod XXIV}}.}} {{bach|1 ''Trwy ddammeg o grochan berwedig,'' 6 ''y dangosir sicr ddinystr Jerusalem.'' 15 ''Trwy fod Ezeciel heb alaru am farwolaeth ei wraig,'' 19 ''y dangosir bod gofid yr Iuddewon y tu hwnt i bob tristwch.''}} {{angor|24:1}} {{uc|Drachefn}} yn y nawfed flwyddyn, yn y degfed 'mis, ar y degfed dyfld o'r mis, y daeth gair yr ARGLWYDD atafj gan ddywedyd, 2 Ysgrifenna i ti enw y dydd hwn, fab dyn, ie, corff y dydd hwn: ymosododd brenin Babilon yn erbyn Jerwsalem 6 fewn corff y dydd hwn. 3 A thraetha ddihareb wrth y ty gwrthryfelgar, a dywed wrthynt. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Gosod y crochan, gosod, a thywallt hefyd ddwfr ynddo. 4 Casgl ei ddrylliau iddo, pob dryH teg, y morddwyd, a'r ysgwyddog; llanw ef a'r dewis esgyrn. 5 Cymer ddewis o'r praidd, a chynnau yr esgyrn dano, a berw ef yn ferwedig; ie, "berwed ei esgyrn o'i fewn. 6 Am hynny yr ARGLWYDD DDHW a ddywed fel hyn, Gwae ddinas y gwaed, y tarochan yr hwn y mae ei ysgum ynddo, ac nid aeth ei ysgum allan ohono; tyn ef aHan bob yn ddryll: na syrthied coelbren azno. 7 Oherwydd ei gwaed sydd yn ei chanol: ar gopa craig y gosododd hi ef, nis tywalltodd ar y ddaear, i fwrw arno Iwch: 8 I beri i lid godi i wneuthur dial; ijhoddais ei gwaed hi ar gopa craig, rhag ei guddio. 9 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW, Gwae ddinas y gwaed! minnau a wnaf ei thanllwyth yn fawr. 10 Ainlha y coed, cynnau y tSn, difa y cig, a gwna goginiaeth, a llosger yr esgyrn. 11 A dod ef ar ei farwor yn wag, fel y twymo, ac y Uosgo ei bres, ac y toddo ei aflendid ynddo, ac y darfyddo ei ysgum. 12 Ymflinodd a chelwyddau, ac nid aeth ei hysgum mawr aMaa bhoni: yn t&n I y bwrir ei hysgum hi. ' 13 Yn dy aflendid. y aae ysgelerder: Oherwydd glanhau ohonof di, ac nid wyt lan, o'th aflendid ni'th lanheir mwy, hyd oni pharwyf i'm llid orffwys arnat. 14 Myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais: daw a gwnaf; nid afyn ôl ac nid arbedaf, ac nid edifarhaf. Yn ôl dy ffyrdd, ac yn ôl dy weithredoedd, y barnant di, medd yr ARGLWYDD DDUW. 15 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 16 Wele, fab dyn, fi yn cymryd oddi wrthyt ddymuniant dy lygaid & dyrnod: eto na alara ac nac wyla, ac ffa ddeued Ay ddagrau.<noinclude><references/></noinclude> rbxldmlnwxqexc49o5cru2lav377zyt 104 4277 172003 7891 2026-11-02T09:33:25Z Tylopous 3717 penodau 172003 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>17 Taw a llefain, na wna farwaad; rhwym dy gap am dy ben, a dod dy esgidiau am dy draed, ac na chae ar dy enau, na fwyta chwaith fara dynion. 18 Felly y lleferais wrth y bobl y bore a bu farw fy ngwraig yn yr hwyr? a gwneuthum y bore drannoeth fel y gorchmynasid i mi. 19 y A'r bobl a ddywedasant wrthyfe Oni fynegi i mi beth yw hyn i fiij gah i ti Wneuthur felly? 20 Yna y dywedais wrthynt, Gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 21 Dywed wrth dy Israel, Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Wele fi yn halogi fy nghysegr, godidowgrwydd eich nerth, dymuniant eich llygaid, ac anwyl-dra eich enaid: a'ch meibion a'ch merched, y rhai a adawsoch, a syrthiant gan y cleddyf. 22 Ac fel y gwneuthum i, y gwnewch chwithau; ni chaewch ar eich geneuau, ac ni fwytewch fara dynion. 23 Byddwch a'ch capiau am eich pennau, a'ch esgidiau am eich traed: ni alerwch, ac nid wylwch; ond am eich aawiredd y dihoenwch, ac ochneidiwch bob un wrth ei gilydd. 24 Felly y mae Eseciel yn arwydd i chwi: yn ôl yr hyn oll a wnaeth efe, y gwnewch chwithau: a phan ddelo hyn, tihwi a gewch wybod mai myfi yw yr ARGLWYOD DDUW. 25 Tithau fab dyn, onid yn y dydd y cymeraf oddi wrthynt eu nerth, llaw-enydd eu gogoniant, dymuniant eu llygaid, ac anwyldra eu henaid, eu meibion a'u merched, 26 Y dydd hwnnw y daw yr hwn a ddihango, atat, i beri i ti ei glywed a'th glustiau? 27 Yn y dydd hwnnw yr agorir dy safn wrth yr hwn a ddihango; lleferi hefyd, ac ni byddi fud mwy: a byddi iddynt yn arwydd; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_25}}{{c|{{uc|Pennod XXV}}.}} {{bach|1 ''Dïal Duw ar yr Ammoniaid, am eu rhyfyg yn erbyn yr Iuddewon;'' 8 ''ac ar Moab a Seir,'' 12 ''ac ar Edom,'' 15 ''ac ar y Philistiaid.''}} {{angor|25:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf gan ddywedyd, 2 Ha fab dyn, gosod dy wyneb yn erbyn meibion Ammon, a phroffwyda yn eu herbyn hwynt; 3 A dywed wrth feibion Ammon, Gwrandewch air yr ARGLWYDD DDUW; Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW, Am ddywedyd ohonot. Ha, ha, yn erbyn fy nghysegr, pan halogwyd; ac yn erbyn tir Israel, pan anrheithiwyd; ac yn erbyn ty Jwda, pan aethant mewn caethglud: 4 Am. hynny wele fi yn dy roddi di yn etifeddiaeth i feibion y dwyrain, fel y gosodant eu palasau ynot, ac y gosodant eu pebyll o'th fewn: hwy a ysant dy ffrwyth, a hwy a yfant dy laeth. 5 Rhoddaf hefyd Rabba yn drigfa camelod, a meibion Ammon yn orweddfa defaid: fel y gwypoch mai myfi yw yr ARGLWYDD. 6 Canys fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Oherwydd taro ohonot dy ddwylo, a churo ohonot a'th draed, a llawenychu ohonot yn dy galon a'th holl ddirmyg yn erbyn tir Israel; 7 Am hynny wele, mi a estynnaf fy llaw arnat, ac a'th roddaf yn fwyd i'r cenhedloedd, ac a'th dorrafymaith o fysg y bobloedd, ac a'th ddifethaf o'r tiroedd: dinistriaf di; fel y gwypech mai myfi yw yr ARGLWYDD. 8 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Am ddywedyd o Moab a Seir, Wele dy Jwda fel yr holl genhedloedd: 9 Am hynny wele fi yn agori ystlys Moab o'r dinasoedd, o'i ddinasoedd ef y rhai sydd yn ei gyrrau, gogoniant y wlad, Bethjesimoth, Baal-meon, a Ciriathaim, 10 I feibion y dwyrain ynghyd a meibion Ammon, a rhoddafhwynt yn etifeddiaeth; fel na chofier meibion Ammon ymysg y cenhedloedd. 11 Gwnaf farn hefyd ar Moab; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD. 12 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Am i Edom wneuthur yn erbyh , ty Jwda wrth wneuthur dial, a gwneuthur camwedd mawr, ac ymddial arnynt; 13 Am hynny, medd yr ARGLWYDD DDUW, yr estynnaf finnau fy llaw ar Edom, a thorraf ohoni ddyn ac anifail; a gwnaf hi yn anrhaith<noinclude><references/></noinclude> hynkbeeb3yr9xp1blh39i225deijb7q 104 4278 172004 7892 2026-11-02T09:34:57Z Tylopous 3717 penodau 172004 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>o Teman; a'r rhai o Dedan a syrthiant gan y cleddyf. 14 A rhoddaf fy nialedd ar yr Edom-iaid trwy law fy mhobl Israel: a hwy a wnant ag Edom yn ôl fy nicllonedd, ac yn ôl fy llid; fel y gwypont fy nialedd, medd yr ARGLWYDD DDUW. 15 y Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Am wneuthur o'r Philistiaid trwy ddial, a dialu dial trwy ddirmyg calon, i'w dinistrio am yr hen gas; 16 Am hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Wele fi yn estyn fy llaw ar y Philistiaid, a thorraf ymaith y Cerethiaid, a difethaf weddill porthladd y môr. 17 A gwnaf arnynt ddialedd mawr trwy gerydd llidiog: a chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD, pan roddwyf fy nialedd arnynt. {{angor|Pennod_26}}{{c|{{uc|Pennod XXVI}}.}} {{bach|1 ''Bygwth Tyrus, am ei rhyfyg yn erbyn Jerusalem.'' 7 ''Gallu Nebuchodonosor yn ei herbyn hi.'' 15 ''Cwynfan a syndod y môr o herwydd ei chwymp hi.''}} {{angor|26:1}} {{uc|Ac}} yn yr unfed flwyddyn ar ddeg, ar y dydd cyntaf o'r mis, y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 2 Ha fab dyn, oherwydd dywedyd o Tyrus am Jerwsalem, Aha, torrwyd hi, pyrth y bobloedd: trodd ataf fi: fo'm llenwir; anrheithiedig yw hi: 3 Am hynny fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Wele fi i'th erbyn, O Tyrus, a chodaf genhedloedd lawer i'th erbyn, fel y cyfyd y môr ei donnau. 4 A hwy a ddinistriant geyrydd Tyrus, a'i thyrau a ddinistriant: minnau a grafaf ei llwch ohoni, ac a'i gwnaf yn gopa craig. 5 Yn daenfa rhwydau .y bydd yng nghanol y môr: canys myfi a lefarodd hyn, medd yr ARGLWYDD DDUW: a hi a fydd yn ysbail i'r cenhedloedd. 6 Ei merched hefyd y rhai sydd yn y maes a leddir a'r cleddyf; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD. 7 Canys fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Wele fi yn dwyn,ar Tyrusc o'r gogledd, Nebuchodonosor brenin Babilon, brenin brenhinoedd, 'a' meirch ac a cherbydau, ac a marchogion,' a thorfoedd, a phobl lawer. 8 Dy ferched a ladd efe yn y maes a'r cleddyf; ac a esyd wrthglawdd i'th erbyn, ac a fwrw glawdd i'th erbyn, ac 'a gyfyd darian i'th erbyn. 9 Ac efe a esyd beiriannau rhyfel yn erbyn dy geyrydd, a'th dyrau a fwrw efe i lawr a'i fwyeill. 10 Gan amider ei feirch ef, eu llwch a'th doa: dy geyrydd a gynhyrfant gan swn y marchogion, a'r olwynion, a'r cerbydau, pan ddelo trwy dy byrth di, fel dyfod i ddinas adwyog. 11 A charnau ei feirch y sathr efe dy heolydd oil: dy bobl a ladd efe a'r cleddyf, a'th sefyllfannau cedyrn a ddisgyn i'r llawr. 12 A hwy a anrheithiant dy gyfoeth, ac a ysbeiliant dy farchnadaeth; ac a ddin¬istriant dy geyrydd, a'th dai dymunol a dynnant i lawr: a'th gerrig, a'th goed, a'th bridd, a osodant yng nghanol y dyfroedd. 13 Agwnafiswndyganiadaubeidio;ac ni chlywir mwy lais dy delynau. 14 A gwnaf di yn gopa craig: taenfa rbwydau fyddi: ni'th adeiledir mwy: canys myfi yr ARGLWYDD a'i lleferais, medd yr ARGLWYDD DDUW. 15 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW wrth Tyrus: Oni chryn yr ynysoedd gan swn dy gwymp, pan waeddo yr archolledig, pan ladder lladdfa yn dy ganol? 16 Yna holl dywysogion y môr a ddisgynnant o'u gorseddfeinciau, ac a fwriant ymaith eu mantelloedd, ac a ddiosgant eu gwisgoedd symudliw: dychryn a wisgant, ar y ddaear yr eisteddant, ac a ddychrynant ar bob moment, ac a synnant wrthyt. 17 Codant hefyd alamad amdanat, a dywedant wrthyt. Pa fodd y'th ddifethwyd, yr hon a breswylir gan forwyr, y ddinas ganmoladwy, yr hon oedd gref ar y môr, hi a'i thrigolion, y rhai a roddasant eu harswyd ar ei holl ymdeithwyr hi? 18 Yr awr hon yr ynysoedd a ddychryn¬ant yn nydd dy gwymp; ie, yr ynysoedd y rhai sydd yn y môr a drallodir wrth dy fynediad di ymaith. 19 Canys fel hyn y dywed yr AR¬GLWYDD DDUW; Pan roddwyf<noinclude><references/></noinclude> h2zpmqd19nxg4d3soxegrfc1qgbekb6 104 4279 172005 7893 2026-11-02T09:36:14Z Tylopous 3717 penodau 172005 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>di yn ddinas anrheithiedig, fel y dinasoedd nis cyfanheddir; gan ddwyn arnat y dyfnder, fel y'th guddio dyfroedd lawer; 20 A'th ddisgyn ohonof gyda'r rhai a ddisgynnant i'r pwll, at y bobl gynt, a'th osod yn iselderau y ddaear, yn yr hen anrhaith, gyda'r rhai a ddisgynnant i'r pwll, fel na'th breswylier; a rhoddi ohonof ogoniant yn nhir y rhai byw; 21 Gwnaf di yn ddy chryn, ac ni byddi: er dy geisio, ni'th geir mwy, medd yr ARGLWYDD DDUW. {{angor|Pennod_27}}{{c|{{uc|Pennod XXVII}}.}} {{bach|1 ''Cyfoeth Tyrus:'' 26 ''a’i hanfad gwymp.''}} {{angor|27:1}} {{uc|Gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf drachefn, gan ddywedyd, 2 Tithau fab dyn, cyfod alamad am Tyrus; 3 A dywed wrth Tyrus, O dydi yr hon wyt yn trigo wrth borthladdoedd y môr, marchnadyddes y bobloedd i ynysoedd lawer, fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Tyrus, ti a ddywedaist, Myfi wyf berffaith o degwch. 4 Dy derfynau sydd yng nghanol y môr; dy adeiladwyr a berffeithiasant dy degwch. 5 Adeiladasant dy holl ystyllod o ffy-nidwydd o Senir: cymerasant gedrwydd o Libanus i wneuthur hwylbren i ti. 6 Gweithiasant dy rwyfau o dderw o Basan; mintai yr Assuriaid a wnaethant dy feinciau o ifori o ynysoedd Chittim. 7 Lliain main o'r Aifft o symudliw oedd yr hyn a tedit i fed yn hwyl i ti; glas, a phorffor o ynysoedd: Eliaa, oedd dy do. 8 Trigolion Sidon ac Arfad oedd dy rwyfwyr: dy ddoethion di, Tyrus, o'th fewn, oedd; d'y long-lywiawdwyr. 9 Henuriaid Gebal a'i doethion oeddr ynot yn cau dy agennau,: holl longau, y môr a'u Hongwyr oedd ynot ti i farehnata! dy farchnad. 10 Y Persiaid, a'r Ludiaid, a'r Phutiaid-n oedd ryfelwyr i ti yn dy luoedd: tariaa.a helm a grogasant ynot; hwy a roddasant.t li harddwch. 11 Meibion Arfad oedd gyda'th luoedd ar dy gaerau oddi amgylch, a'r Gammad-iaid yn dy dyrau '. crogasant eu tarianau an dy gaerau oddi amgylch; hwy a berffeithh iasant dy degwch. 12 Tarsis oedd dy farchnadyddes oherwydd amidra pob gplad.; ag arian, haeain, alcam,. a phlwm, y marchnatasant. yn dS ffeiriau. 13 Jafan, Tubal, a Mesech, hwytha» oedd dy farchnadyddion: marchnatasaial yn dy farchnad am ddynion a Hestri pres; 14 Y rhai o dy Toganna a farchnatasaat yn dy ffeiriau a meirch, a marchogion, a mulod. 15 Meibion Dedan oedd dy farchnadwyr; ynysoedd lawer oedd farchnadoedd dy law: dygasant gym ifori ac ebenus ya anrheg i ti. 16 Aram oedd dy farchnadydd oherwydd amied pethau o'th waith di: ass. garbunci, porffor, a gwaith edau a nodwydd, a lliain meinllm, a chwrel, a gemau, y marchnatasant yn dy ffeiriau. 17 Jwda a thir Israel, hwythau oedd dy farchnadyddion: marchnatasant yn dy farchnad am wenith Minnith, a Phannag, a mel, ac olew, a tliriagl. 18 Damascus oedd dy farchnadydd yn amider dy waith oherwydd lliaws pob golud; am win Helbon, a gwlân gwyn. 19 Dan hefyd a Jafan yn cyniwair a farchnatasant yn dy farchnadoedd: haeasa wedi ei weithio, casia,, a'i- calamus, oedd yn dy farchnad. 20 Dedan oedd dy farchnadydd'. mewn brethynnau gwerthfawr i gerbydau. 21 Arabia, a holl dywysogion Cedar, oedd hwythau farchnadyddion i ti aim wyn, hyrddod, a bychod: yn y rhai hyn. yr oedd dy farchnadyddion. 22 Marchnadyddion Seba a Rama, hwythau oedd dy farchnadyddion: march:-: natasant yn dy ffeiriau am bob pri£ beraroglau, ac am bob maen gwerthfawr, ac aur. 23 Haran, a Channe, ac Eden, march-nadyddion Seba, Assur, a Chiimad, oedd yn marchnata a thi. 24 Dyma dy farchnadyddion am bethau perffaith, am frethynnau gleision, a gwaith edau a nodwydd, ac am gistiaus gwisgoedd gwerthfawr, wedi eu rhwynaa) a rhaffau a'u gwneuthur o gedrwydd ymysg dy farchnadaeth. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 3fploxt0ewrpr5xo0jhhzdtzq4hnxql 104 4280 172006 7894 2026-11-02T09:38:11Z Tylopous 3717 penodau 172006 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>25 Llongau Tarsis oedd yn canu amdanat yn dy farchnad; a thi. a lanwyd,,ac a ogoneddwyd yn odiaeth yng nghanol y moroedd. 26: Y rhai a'tb rwyfasant a'th ddyg-aaant i ddyfroedd. lawer: gwynt y dwy-rain a'th ddrylliodd yng nghanol yr moroedd. 27 Dy ohid, a'th ffeiriau, dy farch¬nadaeth,. dy forwyr, a'th feistriaid Hongau, cyweirwyr dy agennau,. a marchr-nadwyr dy farchnad., a'th ryfelwyr oH y rhai sydd ynot, a'th holl gynulleidfa. yr hon sydd yn dy ganol, a syrthiant yng: nghanol y môr, ar ddydd dy gwymp dr. 28 Wrth lef gwaedd dy feistriaid llongau, y tonnau a gyffroant. 29 Yna po6 rhwyfwr, y morwyr, holl lywyddion y moroedd, a ddisgynnant o'vt Uongau, ar y tir y safant; 30 A gwnant glywed eu llef amdanat,. a gwaeddant yn chwerw, a chodant Iwcfa ar eu pennau, ac ymdrybaeddant yn; y lludw. 31 A hwy a'u gwnant eu hunain yn foelion amdanat, ac a ymwregysant a sachliain, ac a wylant amdanat a chwerw alar, mewn chwerwedd calon. 32 A chodant amdanat alamad yn eu cwynfan, a galarant amdanat, gan ddywedyd, Pwy oedd fel Tyrus, fel yr hon a ddinistriwyd yng nghaaol y mor! 33 Pan ddelai dy farchnadaeth o'r raoroedd, diwellit bobloedd lawer; ag amider dy olud a'th farchnadaeth y cyfoethogaist frenhinoedd y ddaear. 34 Y pryd y'th dorrer gan y môr yrr nyfnderau y dyfroedd, dy farchnad a'th holl gynulleidfa a syrthiant yn dy ganol. 35 Holl breswylwyr yr ynysoedd a; synnant amdanat, a'u brenhinoedd 9 ddychrynant ddychryn; hwy a drallodir yn eu hwynebau 36 Y marchnadyddion ymysg y bob¬loedd a chwibanant arnat: dychryn fyddi,. ac ni byddi byth mwyach. {{angor|Pennod_28}}{{c|{{uc|Pennod XXVIII}}.}} {{bach|1 ''Barnedigaeth Duw ar dywysog Tyrus, am ei falchder yn erbyn Duw.'' 11 ''Cwynfan am fod ei fawr ogoniant ef wedi ei lygru gan bechod.'' 20 ''Barnedigaeth Sidon.'' 24 ''Adferu Israel.''}} {{angor|28:1}} {{uc|Daeth}} gair yr AKGLWYnb attaf, drachefn, gan ddywedyd, 2 Ha fab dyn, dywed wrth dywysog Tyrus, Fel hyn y dywed. yr AKGLWYDII DDUW; Am lalcfaio dy galon, a dywedydi ohonot, Duw ydwyf fi, eistedd yr ydwyf yn eisteddfa Duw yng nghanol y moroedd;. a thi yn ddyn, ac nid yn DDUW, er gosod ohonot dy galon fel calon Duw: 3 Wele di yn ddoethach na Daniel; ni chuddir dim dirgelwch oddi wrthyt: 4 Trwy dy ddoethineb a'th ddeallgarwch y cefaist gyfoeth i ti, ie, y cefaist aur ac arian i'th drysorau: 5 Trwy dy fawr ddoethineb ac with dy farehnadaeth yr amlheaist dy gyfoeth, a'th galon a falchiodd oherwydd dy gyfoeth: 6 Ana hynny fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Am osod ohonot dy galon fel calon Duw, 7 Oherwydd hynny wele fi yn dwyn i'th erbyn ddieithriaid, y trawsaf o'r cenhedloedd; a thynnant eu cleddyfau ar degwch dy ddoethineb, a halogant dy loywder. 8 Disgynnant di i'r ffos, a byddi farw o farwolaeth yr archolledig yng nghanol y môr. 9 Gan ddywedyd,'a dBywedi di o flaen dy leiddiad, Duw ydwyf fi? a tttt a fyddi yn ddyn, ac axd yn DBUW, yn llaw d.y leiddiad. . . . , 10 Byddi farw o farwolaeth y dien.-waededig, trwy law dieithriaid: canys rayfi a'i dywedais, medd yr ARGLWYDD DDUW. 11 Gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf drachefn, gan ddywedyd, 12 Cyfod, fab dyn, alamad am freniB Tyrus, a dywed wrtho. Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Ti seliwr nifer, llawn o ddoethineb, a chyflawn o degwch, 13 Ti a fuost yn Eden, gardd Duw:. pob maen gwerthfawr a'th orchuddiai, sardius, topas, ac adamant, beryl, onics, & iasbis, saffir, rubi, a smaragdus, ac aur; gwaith dy dympanau. a'th bibellau a bar-atowyd ynot ar y dydd y'th grewyd. 14 Ceriwb eneiniog ydwyt yn gorchuddio; ac felly y'th roddaswn; oeddit ar. sanctaidd fynydd Duw: ymrodiaist yng Bghanol y cerrig tanllyd. . . 15 Perffaith oeddit ti yn.d.yffyrdd.er x dydd y'th grewyd, hyd oni, chaed ynot anwiredd. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> beuqw0bit7j5mtqwekirwkmv1per7ul 104 4281 172007 7895 2026-11-02T09:40:36Z Tylopous 3717 penodau 172007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>16 Yn amider dy farchnadaeth y llanwasant dy ganol a thrais, a thi a bechaist: am hynny y'th halogaf allan o fynydd Duw, ac y'th. ddifethaf di, geriwb yn gorchuddio, o ganol y cerrig tanllyd. 17 Balchiodd dy galon yn dy degwch, llygraist dy ddoethineb oherwydd dŷ, loywder: bwriaf di i'r llawr, o flaen brenhinoedd y'th osodaf, fel yr edrychont arnat.: 18 Trwy amider dy anwiredd, ag an;-wiredd dy farchnadaeth, yr halogaist dy gysegroedd: am hynny y dygaf dan allaa o'th ganol, hwnnw a'th ysa; a gwnaf di yn: lludw ar y ddaear yng ngolwg pawb a'tb welant. 19 Y rhai a'th adwaenant oll ymysg y bobloedd, a synnant o'th achos: dychrya fyddi, ac ni byddi byth. 20 Yna gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 21 Gosod, fab dyn, dy wyneb yn erbyn Sidon, a phroffwyda yn ei herbyn hi, 22 A dywed. Fel hyn y dywed yr Ar¬glwydd DDUW; Wele fi i'th erbyn, Sidon; fel y'm gogonedder yn dy ganol, ac y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD, pan wnelwyf ynddi farnedigaethau, ac y'm sancteiddier ynddi. 23 Canys anfonaf iddi haint, a gwaed i'w heolydd; a bernir yr archolledig o'i mewn a'r cleddyf, yr hwn fydd ami oddi amgylch; a chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD. 24 Ac ni bydd mwy i dŷ Israel, o'r holl rai o'u hamgylch a'r a'u dirmygasant, ysbyddaden bigog, na draenen ofidus; a chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD DDUW. 25 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Pan gasglwyf dy Israel o fysg y bobloedd y rhai y gwasgarwyd hwy yn eu plith, ac yr ymsancteiddiwyf ynddynt yng ngolwg y cenhedloedd; yna y trigant yn eu gwlad a roddais i'm gwas Jacob. 26 Ie, trigant ynddi yn ddiogel, ac adeiladant dai, a phlannant winllannoedd; a phreswyliant mewn diogelwch, pan wnelwyf farnedigaethau a'r rhai oll a'u dirmygant hwy o'u hamgylch; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD eu Duw. {{angor|Pennod_29}}{{c|{{uc|Pennod XXIX}}.}} {{bach|1 ''Barnedigaeth Pharaoh, am ei fradwriaeth i Israel.'' 8 ''Dinystr yr Aipht:'' 13 ''a’i hadferu ym mhen deugain mlynedd.'' 17 ''Nebuchodonosor yn cael yr Aipht yn gyflog ac yn wobr am gospi Tyrus.'' 21 ''Yr adferir Israel.''}} {{angor|29:1}} {{uc|Yn}} y degfed mis o'r ddegfed flwyddyn, ar y deuddegfed dydd o'r mis, y daeth gair yr ARGLWYDD atai, gan ddywedyd, 2 Gosod, fab dyn, dy wyneb yn erbyn Pharo brenin yr Aifft, a phroffwyda yn ei erbyn ef, ac yn erbyn yr Aifft oil. 3 Llefara, a dywed, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Wele fi i'th erbyn, Pharo brenin yr Ain't, y ddraig fawr yr hwn sydd yn gorwedd yng nghanol ei afonydd, yr hwn a ddywedodd, Eiddof fi yw fy afon, a mi a'i gwneuthum hi i mi fy hun. 4 Eithr gosodaf fachau yn dy fochgernau, a gwnaf i bysgod dy afonydd lynu yn dy emau, a chodaf di o ganol dy afonydd; ie, holl bysgod dy afonydd a lynant wrth dy emau. 5 A mi a'th adawaf yn yr anialwch, ti a holl bysgod dy afonydd; syrthi ar wyneb y maes, ni'th gesglir, ac ni'th gynullir; i fwystfilod y maes ac i ehediaid y nefoedd y'th roddais yn ymborth. 6 A holl drigolion yr Aifft a gant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD, atrt.iddynt fod yn ffon gorsen i dŷ Israel. 7 Pan ymaflasant ynot erbyn dy law, ti a dorraist, ac a rwygaist eu holl ysgwydd: a phan bwysasant arnat, ti a dorraist, ac a wnaethost i'w holl arennau sefyll. 8 Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Wele fi yn dwyn arnat gleddyf, a thorraf ymaith ohonot ddyn ac anifail. 9 A bydd tir yr Aifft yn ddinistr ac yn anrhaith; a chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD: am iddo ddywedyd, Eiddof fi yw yr afon, a myfi a'i gwneuthum. 10 Am hynny wele fi yn dy erbyn di, ac yn erbyn dy afonydd, a gwnaf dir yr Aifft yn ddiffeithwch anrheithiedig, ac yn anghyfannedd, o dwr Syene hyd yn nherfyn Ethiopia. 11 Ni chyniwair troed dyn trwyddi, ac ni chyniwair troed anifail trwyddi, ac nis cyfanheddir hi ddeugain mlynedd. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 593ef5l0dy4au28njt0mlk1rnlvlza7 104 4282 172008 7896 2026-11-02T09:42:00Z Tylopous 3717 penodau 172008 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>12 A mi a wnafwiad yr Aifft yn anghyf¬annedd yng nghanol gwledydd anghyf-anheddol, a'i dinasoedd fyddant yn anghyfannedd ddeugain mlynedd yng nghanol dinasoedd anrheithiedig; a mi a wasgaraf yr Eifftiaid ymysg y cenhed¬loedd, ac a'u taenaf hwynt ar hyd y gwledydd. 13 Eto fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, Ymhen deugain mlynedd y casglaf yr Eifftiaid o fysg y bobloedd lle y gwasgarwyd hwynt. 14 A dychwelaf gaethiwed yr Aifft, ie, dychwelaf hwynt i dir Pathros, i dir eu preswylfa; ac yno y byddant yn frenhiniaeth isel. 15 Isaf fydd o'r breniniaethau, ac nid ymddyrchaif mwy oddi ar y cenhedloedd; canys lleihaf hwynt, rhag arglwyddiaethu ar y cenhedloedd. 16 Ac ni bydd hi mwy i dŷ Israel yn hyder, yn dwyn ar gof eu hanwiredd, pan edrychont hwy ar eu hoi hwythau: eithr cant wybod mat myfi yw yr Ar¬glwydd DDUW. 17 Ac yn y mis cyntaf o'r seithfed flwyddyn ar hugain, ar y dydd cyntaf o'r mis, y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 18 Ha fab dyn, Nebuchodonosor brenin Babilon a wnaeth i'w lu wasanaethu gwasanaeth mawr yn erbyn Tyrus: pob pen a foelwyd, a phob ysgwydd a ddi-noethwyd; ond nid oedd am Tyrus gyflog iddo, ac i'w lu, am y gwasanaeth a wasanaethodd efe yn ei herbyn hi: 19 Am hynny fel hyn y dywed yr Ar¬glwydd DDUW; Wele fi yn rhoddi tir yr Aifft i Nebuchodonosor brenin Babilon, ac efe a gymer ei lliaws hi, ac a ysbeilia ei hysbail hi, ac a ysglyfaetha ei hysglyfaeth hi, fel y byddo hi yn gyflog i'w luef. 20 Am ei waith yr hwn a wasanaethodd efe yn ei herbyn hi, y rhoddais iddo dir yr Aifft; oherwydd i mi y gweithiasant, medd yr Arglwydd DDUW. 21 Yn y dydd hwnnw y gwnaf i gorn ty Israel flaguro, a rhoddafi tithau agoriad genau yn eu canol hwynt: a chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_30}}{{c|{{uc|Pennod XXX}}.}} {{bach|1 ''Dinystr yr Aipht a’i chynnorthwywyr.'' 20 ''Y cadarnhêir braich Babilon i dorri braich yr Aipht.''}} {{angor|30:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYBD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 2 Proffwyda, fab dyn, a dywed, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Udwch, Och o'r diwrnod! 3 Canys agos dydd, ie, agos dydd yr ARGLWYDD, dydd cymylog; amser y cenhedloedd fydd efe. 4 A'r cleddyf a ddaw ar yr Aifft, a bydd gofid blin yn Ethiopia, pan syrthio yr archolledig yn yr Aifft, a chymryd ohonynt ei lliaws hi, a dinistrio ei seiliau. 5 Ethiopia, a Libya, a Lydia, a'u gwerin oil, Chub hefyd, a meibion y tir sydd yn y cyfamod, a syrthiant gyda hwynt gan y cleddyf. 6 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD; Y rhai sydd yn cynnal yr Aifft a syrthiant hefyd, a balchder ei nerth hi a ddisgyn: syrthiant ynddi gan y cleddyf o dwr Syene, medd yr Arglwydd DDUW. 7 A hwy a wneir yn anghyfannedd ym hlith y gwledydd anghyfanheddol, a'i dinasoedd fydd yng nghanol y dinasoedd anrheithiedig. 8 A chant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD, pan roddwyf dan yn yr Aifft, ac y torrer ei holl gynorthwywyr hi. 9 Y dydd hwnnw cenhadau a ânt allan oddi wrthyf fi mewn llongau, i ddychrynu Ethiopia ddiofal, a bydd gofid blin arnynt fel yn nydd yr Aifft: canys wele ef yn dyfod. 10 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Gwnaf hefyd i liaws yr Aifft ddarfod trwy law Nebuchodonosor brenin Bab¬ilon. 11 Efe a'i bobl gydag ef, y rhai trawsion o'r cenhedloedd, a ddygir i ddifetha y tir: a hwy a dynnant eu cleddyfau ar yr Aifft, ac a lanwant y wlad a chelanedd. 12 Gwnaf hefyd yr afonydd yn sychder, ,aigwerthaf y wlad i law y drygionus; ie, anrheithiaf y wlad a'i chyflawnder trwy law dieithriaid: myfi yr ARGLWYDD a'i dywedodd. 13 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Difethaf hefyd y delwau, a gwnaf i'r eilunod ddarfod o Noph;<noinclude><references/></noinclude> 60dgtfxb51iwc2py9099s2ijpsvrj2j 104 4283 172009 7897 2026-11-02T09:43:33Z Tylopous 3717 penodau 172009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ac ni bydd tywysog mwyach o dir yr Aifft: ac ofn a roddaf yn nhir yr Aifft. 14 Pathros hefyd a anrheithiaf, a rhoddaf dan yn Soan, a gwnaf farnedig¬aethau yn No. 15 A thywalltaf fy llid ar Sin, cryfder yr Aifft; ac a dorraf ymaith liaws No. 16 A mi a roddaf dan yn yr Aifft; gan ofidio y gofidia Sin, a No a rwygir, a , bydd ar Noff gyfyngderau beunydd. 17 Gwyr ieuainc Afen a Phibeseth a syrthiant gan y cleddyf; ac i gaethiwed yr ânt hwy. 18 Ac ar Tehaffnehes y tywylla y diwrn¬od, pan dorrwyf yno ieuau yr Aifft: a balchder ei chryfder a dderfydd ynddi: cwmwl a'i cuddia hi, a'i merched a ânt i gaethiwed. 19 Felly y gwnaf farnedigaethau yn yr Aifft; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD. 20 Ac yn y mis cyntaf o'r unfed flwyddyn ar ddeg, ar y seithfed dydd o'r mis, y daeth gair yr ARGLWYDD ataf,,;gan ddywedyd, 21 Ha fab dyn, torrais fraich Phaeo brenin yr Aifft; ac wele, nis rhwymir i roddi meddyginiaethau wrtho, i osodi rhwymyn i rwymo, i'w gryfhau i ddal y cleddyf. 22 Am hynny fel hyn y dywed yc Arglwydd DDUW; Wele yn erbyn Pharo brenin yr Aifft, a mi a dorraf ei freichiau ef, y cryf, a'r hwn oedd ddrytt-iedig; ac a wnaf i'r cleddyf syrthio o'i law ef. 23 A mi a wasgaraf yr Eifftiaid ymysg y cenhedloedd, ac a'u taenaf hwynt ar hyd y gwledydd. 24 A mi a gadarnhaf freichiau bream Babilon, ac a roddaf fy nghleddyf yn ei law ef: ond mi a dorraf freichiau Pharo, ac efe a ochain o'i flaen ef ag ocheneidiau un archolledig. 25 Ond mi a gadarnhaf freichian brenin Babilon, a breichiau Pharo ,a syrthiant; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD, wedi i mi roddi fy nghleddyf yn llaw brenin Babilon, ac iddo yntau ei estyn ef ar wlad yr Aifft. 26 A mi a wasgaraf yr Eifftiaid ymysg-y cenhedloedd, ac a'u taenaf hwynt ar hyd y gwledydd; fel y gwypont mai myfl yw yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_31}}{{c|{{uc|Pennod XXXI}}.}} {{bach|1 ''Adrodd i Pharaoh'' 3 ''ogoniant Assyria,'' 10 ''a’i chwymp am ei balchder.'' 18 ''Yr un dinystr ar yr Aipht.''}} {{angor|31:1}} {{uc|Ac}} yn y trydydd mis o'r unfed flwyad-yn ar ddeg, ar y dydd cyntaf o'r mis, y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 2 Dywed, fab dyn, wrfh Pharo hrenin yr Aifft, ac wrth ei liaws» J bwy yr ydwyt debyg yn dy fawredd? ; 3 Wele, Assur oedd gedrwydden yn Libanus, yn dcg ei cheinciau, a'i brig yai cysgodi, ac yn uchel ei huchder, ..a'i brigyn oedd rhwng y tcwfrig. 4 Dyfroedd a'i maethasai hi, y dyfnde? a'i dyrchafasai, a'i hafonydd yn cerddedio amgylch ei phlanfa; bwriodd hefyd ,-di ffrydiau at holl goed y maes. 5 Am hynny yr ymddyrchafodd ei huchder hi-gotuwehAoll goad sy macs, al cheinciau a amlhasant, a'i changhennau a ymestynasant, oherwydd dyfroedd lawer, pan fwriodd hi allan. 6 Holl ehediaid y nefoedd a nythent yn ei cheinciau hi, a holl fwystfilod y maes a lydnent dan ei changhennau hi; ie, yr holl genhedloedd Iluosog a eisteddent dan ei chysgod hi. 7 Felly teg ydoedd hi yn ei mawredd, yn hyd ei brig; oherwydd ei gwraidd ydoedd wrth ddyfroedd lawer. 8 Y cedrwydd yng ngardd Duw ni allent ei chuddio hi: y ffynidwydd nid oeddynt debyg i'w cheinciau hi, a'r ffawydd nid oeddynt fel ei changhennau hi; ac un pren yng ngardd yr Arglwydd nid ydoedd debyg iddi hi yn ei thegwch. 9 Gwnaethwn hi yn deg gan liaws ei changhennau: a holl goed Eden, y rhai oedd yng ngardd Duw, a genfigenasant wrthi hi. 10 Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Oherwydd ymddyr-chafu ohonot mewn uchder, a rhoddi ohoni ei brig ymysg y tewfrig, ac ymddyr-chafu ei chalon yn ei huchder; 11 Am hynny y rhoddais hi yn llaw cadarn y cenhedloedd: gan wneuthur y gwna efe iddi; am. ei drygioni y bwriais hi allan. 12 A dieithriaid, rhai ofnadwy y cen¬hedloedd, a'i torasant hi ym-<noinclude><references/></noinclude> lru3yaff3y9u55b817sxx77abmx5cb4 104 4284 172010 7898 2026-11-02T09:45:04Z Tylopous 3717 penodau 172010 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>aith, ac a'i gadawsant hi: ar y mynyddoedd ac yn yr holl ddyffrynnoedd y syrthiodd ei brig hi, a'i changhennau a dorrwyd yn holl afonydd y ddaear; a holl bobloedd y tir a ddisgynasant o'i chysgod hi, ac a'i gadawsant hi. 13 Holl ehediaid y nefoedd a drigant ar ei chyff hi, a holl fwystfilod y maes a fyddant ar ei changhennau hi; 14 Fel nad ymddyrchafo holl goed y dyfroedd yn eu huchder, ac na roddont eu brigyn rhwng y tewfrig, ac na safo yr holl goed dyfradwy yn eu huchder: canys rhoddwyd hwynt oll i farwolaeth yn y tir isaf yng nghano'l meibion dynion, gyda'r rhai a ddisgynnant i'r pwll. 15 Fel hyn y dywed yr Arglwydd Dirpw; Yn y -dydd y disgynnodd hi fr bedd, gwneuthum alaru: toais y dyfnder amdani hi, ac ateliais ei hafonydd, fel yr ataliwyd dyfroedd lawer; gwneuthum. i Libanus alaru amdani hi, ac yr ydoedd ar holl goed y macs lesmair amdani hi. 16 Gan swn ei chwymp hi y cynhyrfais y cenhedloedd, pan wneuthum iddi ddis-gyn i uffern gyda'r rhai a ddisgynnant i'r pwll; a holl goed Eden, y dewis a'r gorau yn Libanus, y dyfradwy oil, a ymgysurant yn y tir isaf. 17 Hwythau hefyd gyda hi a ddisgyn¬nant i uffern at laddedigion y cleddyf, a'r rhai oedd fraich iddi hi, y rhai a drigasant dan ei chysgod hi yng nghanol y cenhedloedd. 18 I bwy felly ymysg coed Eden yr oeddit debyg mewn gogoniant a mawredd? eto ti a ddisgynnir gyda choed Eden i'r tir isaf; gorweddi yng nghanol y rhai dienwaededig, gyda lladdedigiony cleddyf. Dyma Pharo a'i holl liaws, medd yr Arglwydd DDUW. {{angor|Pennod_32}}{{c|{{uc|Pennod XXXII}}.}} {{bach|1 ''Cwynfan am erchyll gwymp yr Aipht.'' 11 ''Cleddyf Babilon a’i dinystria hi.'' 17 ''Y dygir hi i waered i uffern ym mhlith y cenhedloedd dïenwaededig.''}} {{angor|32:1}} {{uc|Ac}} yn y deuddegfed mis o'r ddeu-ddegfed flwyddyn ar y dydd cyntaf o'r 2 Ha fab dyn, cyfod alarnad am Pharo brenin yr Aifft, a dywed wrtho, Tebygaist i lew ieuanc y cenhedloedd, ac yr ydwyt ti fel morfil yn y moroedd: a daethost allan gyda'th afonydd; cythryblaist hefyd y dyfroedd a'th draed, a methraist eu hafonydd hwynt. ,. 3 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Minnau a daenaf fy rhwyd arnat a chynulleidfa pobloedd lawer; a hwy a'th godant yn fy rhwyd i. 4 Gadawaf di hefyd ar y tir, taflaf di ar wyneb y maes, a gwnaf i holl ehediaid y nefoedd drigo arnat ti; ie, ohonot ti y diwallaf fwystfilod yr holl ddaear. 5 Rhoddaf hct'yd dy gig ar y mynyddoedd, a llanwaf y dyffrynnoedd a'th uchder di. 6 Mwydaf hefyd a'th waed y tir yr wyt yn nofio ynddo, hyd y mynyddoedd; a llenwir yr afonydd ohonot. 7 Ie, cuddiaf y nefoedd wrth dy ddiffoddi, a thywyllaf eu ser hwynt: yr haul a guddiaf a chwmwl, a'r lleuad ni wna i'w goleuni oleuo. 8 Tywyllaf amat holl lewyrch goleuadau y nefoedd, a rhoddaf dywyllwch ar dy dir, medd yr Arglwydd DDUW. 9 A digiaf galon pobloedd lawer, pan ddygwyf dy ddinistr ymysg y cenhed¬loedd i diroedd nid adnabuost. 10 A gwnaf i bobloedd lawer ryfeddu wrthyt, a'u brenhinoedd a ofnant yn fawr o'th blegid, pan wnelwyf i'm cleddyf ddisgleirio o flaen eu hwynebau hwynt; a hwy ar bob munud a ddychrynant, bob un am ei einioes, yn nydd dy gwymp. 11 Canys fel hyn y dywed yr Ar¬glwydd: DDUW; Cleddyf brenin Babilon a ddaw arnat ti. 12 A chleddyfau y rhai cedyrn y cwympaf dy liaws, byddant oll yn gedyrn y cenhedloedd; a hwy a anrheithiant falchder yr Aifft, a'i holl liaws hi a ddinistrir. 13 Difethaf hefyd ei holl anifeiliaid hi oddi wrth ddyfroedd lawer; ac ni sathr troed dyn hwynt mwy, ac ni fathra carnau anifeiliaid hwynt. 14 Yna y gwnaf yn ddyfnion eu dyfr¬oedd hwynt, a gwnaf i'w hafonydd gerdded fel olew, medd yr Arglwydd DDUW.; 15 Pan roddwyf dir yr Aifft yn anrhaith, ac anrheithio y wlad o'i llawnder, pan drawyf y rhai oll a<noinclude><references/></noinclude> 1t0pxnqa0skas3eq88juh1nttx1i9p0 104 4285 172011 7899 2026-11-02T09:48:06Z Tylopous 3717 penodau 172011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>breswyliant ynddi, yna y cant wybod mai myfi yw yr AR¬GLWYDD. 16 Dyma y galar a alarant amdani hi: merched y cenhedloedd a alarant amdani hi; galarant amdani hi, sef am yr Aifft, ac am ei lliaws oil, medd yr Arglwydd DDUW. 17 Ac yn y ddeuddegfed flwyddyn, ar y pymthegfed dydd o'r mis, y daeth gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 18 Cwyna, fab dyn, am liaws yr Aifft, a disgyn hi, hi a merched y cenhedloedd enwog, i'r tir isaf, gyda'r rhai a ddisgyn¬nant i'r pwll. 19 Tecach na phwy oeddit? disgyn a gorwedd gyda'r rhai dienwaededig. 20 Syrthiant yng nghanol y rhai a laddwyd a'r cleddyf: i'r cleddyf y rhodd-wyd hi; llusgwch hi a'i lliaws oil. 21 Llefared cryfion y cedym wrthi hi o ganol uffern gyda'i chynorthwywyr: disgynasant, gorweddant yn ddienwaed¬edig, wedi eu lladd a'r cleddyf. 22 Yno y mae Assur a'i holl gynulleidfa, a'i feddau o amgylch; wedi eu lladd oil, a syrthio trwy y cleddyf. 23 Yr hon y rhoddwyd eu beddau ya' ystlysau y pwll, a'i chynulleidfa ydoedd o amgylch ei bedd; wedi eu lladd oil, a syrthio trwy y cleddyf, y rhai a barasattt arswyd yn nhir y rhai byw. 24 Yno y mae Elam a'i holl liaws 6 amgylch ei bedd, wedi eu lladd oil, a syrthio trwy y cleddyf, y rhai a ddisgynasant yn ddienwaededig i'r tir isaf, y rhai a barasant eu harswyd yn rihir y rhai byw; eto hwy a ddygasant eu gwaradwydd gyda'r rhai a ddisgynnant i'r pwll.; 25 Yng nghanol y rbai lladdedig y gosodasant iddi wely ynghyd a'i holl liaws; a'i beddau o'i amgylch: y rhai hynny oll yn ddienwaededig, a laddwyd a'r cleddyf: er peri eu harswyd yn nhir y rhai byw, eto dygasant eu gwaradwydd gyda'r rhai a ddisgynnant i'r pwll: yng nghanol y lladdedigion y rhoddwyd ef. 26 Yno y mae Mesech, Tubal, a'i hoB liaws; a'i beddau o amgylch: y rhai hyntty oll yn ddienwaededig, wedi eu lladd a'r cleddyf, er peri ohonynt eu harswyd yn nhir y rhai byw. 27 Ac ni orweddant gyda'r cedyrn a syrthiasant o'r rhai dienwaededig, y rhai a ddisgynasant i uffern a'u harfau rhyfel: a rhoddasant eu cleddyfau dan eu pennant eithr eu hanwireddau fydd ar eu hesgym hwy, er eu bod yn arswyd i'r cedym ya nhir y rhai byw. 28 A thithau a ddryllir ymysg y rhai dienwaededig, ac a orweddi gyda'r rhai a laddwyd a'r cleddyf. 29 Yno y mae Edom, a'i brenhinoedd., a'i holl dywysogion, y rhai a roddwyd a'u cadernid gyda'r rhai a laddwyd a'r cleddyf: hwy a orweddant gyda'r rhai dienwaededig, a chyda'r rhai a ddisgyn¬nant i'r pwll. 30 Yno y mae hoil dywysogion y gogledd, a'r holl Sidoniaid, y rhai a ddisgynnant gyda'r lladdedigion; gyda'u harswyd y cywilyddiant am eu cadernid; gorwedd¬ant hefyd yn ddienwaededig gyda'r rhai a laddwyd a'r cleddyf, ac a ddygant eu gwaradwydd gyda'r rhai a ddisgynnant i'r pwll. 31 Pharo a'u gwel hwynt, ac a ymgysura yn ei holl liaws, Pharo a'i holl lu wedi eii lladd a'r cleddyf, medd yr Arglwydd DDUW. 32 Canys rhoddais fy ofn yn nhir y rhai byw; a gwneir iddo orwedd yng nghanol ' y rhai dienwaededig, gyda lladdedigion y cleddyf, sef i Pharo ac i'w holl liaws, medd yr Arglwydd DDUW. {{angor|Pennod_33}}{{c|{{uc|Pennod XXXIII}}.}} {{bach|1 ''Yn ol dyled gwyliwr yn rhybuddio y bobl,'' 7 ''y dygir ar gôf i Ezeciel ei ddyled yntau.'' 10 ''Duw yn dangos mor uniawn ydyw ei ffyrdd ef tu ag at yr edifeiriol, a thu ag at y rhai a gilio oddi wrtho:'' 17 ''yn amddiffyn ei gyfiawnder.'' 21 ''Wrth glywed darfod ennill Jerusalem, y mae yn prophwydo dinystr y wlad.'' 30 ''Barnedigaethau Duw yn erbyn y rhai a watwarent y prophwydi.''}} {{angor|33:1}} {{uc|A daeth}} gair yr ARGLWYDD ataf, gan A- ddywedyd, 2 Llefara, fab dyn, wrth feibion dy bobl, a dywed wrthynt. Pan ddygwyf gleddyf ar wlad, a chymryd o bobl y wlad ryw ŵr o'i chyrrau, a'i roddi yn wyliedydd iddynt: 3 Os gwel efe gleddyf yn dyfod ar y wlad, ac utganu mewn utgorn, a rhy-buddio y bobl; {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> bkmi2w1380kuganv96kbyii7dbs4bay 104 4287 172012 7902 2026-11-02T09:49:39Z Tylopous 3717 penodau 172012 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>26 Sefyll yr ydych ar eich cleddyf, gwnaethoch ffieidd-dra, halogasoch hefyd bob un wraig ei gymydog; ac a fedd¬iennwch chwi y tir? 27 Fel hyn y dywedi wrthynt, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Fel mai byw fi, trwy y cleddyf y syrth y rhai sydd yn y diffeithwch; a'r hwn sydd ar wyneb y macs, i'r bwystfil y rhoddaf ef i'w fwyta; a'r rhai sydd yn yr amddiffynfeydd ac roewn ogofeydd, a fyddant feirw o'r haint. 28 Canys gwnaf y tir yn anrhaith, ie, yn anrhaith; a balchder ei nerth ef a baid, ac anrheittiir mynyddoedd Israel, heb gyniweirydd ynddynt. 29 A chiint wybod mai myfi yw yr ARGI.WYDD, pan wnclwyt'y tir yn anrhaith, ie, yn unrh.iilli,;nn cu holl ffieidd-dra a wnaethanl. . 30 Tithau fab dyn, meibion dy bwBl sydd yn siarad i'th erbyn wrth y parwydydd, ac o fewn drysau y tai, ac yn dy-wedyd y naill wrth y llall, pob un wrth ei gilydd, gan ddywedyd, Deuwch, atolwg, a gwrandewch beth yw y gair sydd yn dyfod oddi wrth yr ARGLWYDD. 31 Deuant hefyd atat fel y daw y bobl, ac eisteddant o'th flaen fel fy mhobl, gwrandawant hefyd dy eiriau, ond nis gwnant hwy: canys a'u geneuau y dangosant gariad, a'u calon sydd yn myned ar ôl eu cybydd-dod. 32 Wele di hefyd iddynt fel can cariad un hyfrydlais, ac yn canu yn dda: canys gwrandawant dy eiriau, ond nis gwnant hwynt. 33 A phan ddelo hyn, (wele efyn dyfod,) yna y cant wybod fod proffwyd yn eu mysg. {{angor|Pennod_34}}{{c|{{uc|Pennod XXXIV}}.}} {{bach|1 ''Argyhoeddi y bugeiliaid;'' 7 ''a barn Duw yn eu herbyn hwy;'' 11 ''a’i ragluniaeth dros ei ddïadell.'' 20 ''Brenhiniaeth Crist.''}} {{angor|34:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, . 2 Proffwyda, fab dyn, yn erbyn bugeil-iaid Israel; proffwyda, a dywed wrthynt, wrth y bugeiliaid, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Gwae fugeiliaid Israel y rhai sydd yn eu porthi eu hunain: oni phortha y bugeiliaid y praidd? 3 Y braster a fwytewch, a'r gwlân a wisgwch, y bras a leddwch; ond ni phorthwch y praidd. 4 Ni chryfhasoch y rhai llesg, ac ni feddyginiaethasoch y glaf, ni rwymasoch y ddrylliedig chwaith, a'r gyfeiliornus ni ddygasoch adref, a'r golledig ni cheis-iasoch; eithr llywodraethasoch hwynt a thrais ac a chreulondeb. 5 A hwy a wasgarwyd o eisiau bugail: a buant yn ymborth i holl fwystfilod y maes, pan wasgarwyd hwynt. 6 Fy nefaid a grwydrasant ar hyd yr holl fynyddoedd, ac ar bob bryn uchel: ie, gwasgarwyd fy mhraidd ar hyd holl wyneb y ddaear, ac nid oedd a'u ceisiai, nac a ymofynnai amdanynt. 7 Am hynny, fugeiliaid, gwrandewch air yr ARGLWYDD. 8 Fel mai byw fi, medd yr Arglwydd DDUW, am fod fy mhraidd yn ysbail, a bod fy mhraidd yn ymborth i holl fwyst¬filod y maes, o eisiau bugail, ac na cheis-iodd fy mugeiliaid fy mhraidd, eithr y bugeiliaid a'u porthasant eu hun, ac ni phorthasant fy mhraidd: 9 Am hynny, O fugeiliaid, gwrandewch air yr ARGLWYDD. 10 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Wele fi yn erbyn y bugeiliaid: a .gofynnaf fy mhraidd ar eu dwylo hwynt, a gwnaf iddynt beidio a phorthi y praidd; a'r bugeiliaid ni phorthant eu hun mwy: canys gwaredaf fy mhraidd o'u safn hwy, fel na byddont yn ymborth iddynt. 11 Canys fel hyn y dywed yr Ar¬glwydd DDUW, Wele myfi, ie, myfi a ymofynnaf am fy mhraidd, ac a'u ceisiaf hwynt. 12 Fel y cais bugail ei ddiadell ar y dydd y byddo ymysg ei ddefaid gwasgaredig, felly y ceisiaf finnau fy nefaid, ac a'u gwaredaf hwynt o bob lle y gwasgarer hwynt iddo ar y dydd cymylog a thywyll. . 13 A dygaf hwynt allan o fysg y bob-'loedd, a chasglaf hwynt o'r tiroedd, a dygaf hwynt i'w tir eu hun, a phorthaf hwynt ar fynyddoedd Israel wrth yr afonydd, ac yn holl drigfannau y wlad. 14 Mewn porfa dda y porthaf hwynt, ac ar uchel fynyddoedd Israel y bydd eu corlan hwynt: yno y gorweddant mewn corlan<noinclude><references/></noinclude> 49tfgjqtte9mldgvqa26kdyaz9lmzr0 104 4288 172013 7903 2026-11-02T09:50:30Z Tylopous 3717 penodau 172013 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>dda, ie, mewn porfa fras y porant ar fynyddoedd Israel. 15 Myfi a borthaf fy mhraidd, a myfi a'u gorweddfaf hwynt, medd yr Ar¬glwydd DDUW. 16 Y golledig a geisiaf, a'r darfedig a ddychwelaf, a'r friwedig a rwymaf, a'r lesg a gryfhaf: eithr dinistriaf y fras a'r gref; a barn y porthaf hwynt. 17 Chwithau, fy mhraidd, fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, Wele fi yn barnu rhwng milyn a milyn, rhwng yr hyrddod a'r bychod. 18 Ai bychan gennych bori ohonoch y borfa dda, oni bydd i chwi sathru dan eich traed y rhan arall o'ch porfeydd? ac yfed ohonoch y dyfroedd dyfnion, oni: bydd i chwi sathru y rhan arall a'ch traed? 19 A'm praidd i, y maent yn pori sathrfa eich traed chwi, a mathrfa eich traed a yfant. 20 Am hynny fel hyn y dywed yr .Arglwydd DDUW wrthynt hwy; Wele myfi, ie, myfi a farnaf rhwng milyn bras a milyn cul. 21 Oherwydd gwthio ohonoch ag ystlys ac ag ysgwydd, a chornio ohonoch a'ch cyrn y rhai llesg oil, hyd oni wasgarasoch hwynt allan: 22 Am hynny y gwaredaf fy mhraidd, fel na byddont mwy yn ysbail; a barnaf rhwng milyn a milyn. 23 Cyfodaf hefyd un bugail arnynt, ac efe a'u portha hwynt, sef fy ngwas Dafydd; efe a'u portha hwynt, ac efe a fydd yn fugail iddynt. 24 A minnau yr ARGLWYDD a fyddaf yn DDUW iddynt, a'm gwas Dafydd yn dywysog yn eu mysg: myfi yr AR¬GLWYDD a leferais hyn. 25 Gwnaf hefyd a hwynt gyfamod heddwch, a gwnaf i'r bwystfil drwg beidio o'r tir: a hwy a drigant yn ddiogel yn yr anialwch, ac a gysgant yn y coedydd. 26 Hwynt hefyd ac amgylchoedd fy mryn a wnaf yn fendith: a gwnaf i'r glaw ddisgyn yn ei amser, cawodydd bendith a fydd. 27 A rhydd pren y maes ei ffrwyth, a'r tir a rydd ei gynnyrch, a byddant yn eu tir eu hun mewn diogelwch, ac a gant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD, pan dorrwyf rwymau cu hiau hwynt, a'u gwared hwynt o law y rhai oedd yn mynnu gwasanaeth ganddynt. 28 Ac ni byddant mwyach yn ysbail i'r cenhedloedd, a bwystfil y tir nis bwyty hwynt; eithr trigant mewn diogelwch, ac ni bydd a'u dychryno. 29 Cyfodaf iddynt hefyd bl.inhigyn enwog, ac ni byddant mwy wedi trengi o newyn yn y tir, ac ni ddygant mwy waradwydd y cenhedloedd. 30 Fel hyn y cant wybod mai myfi yr ARGLWYDD eu Duw sydd gyda hwynt, ac mai hwythau, ty Israel, yw fy mhobl i, medd yr Arglwydd DDUW. 31 Chwithau, fy mhraidd, defaid fy mhorfa, dynion ydych chwi, myfi yw eifch Duw chwi, medd yr Arglwydd DDCW. {{angor|Pennod_35}}{{c|{{uc|Pennod XXXV}}.}} {{bach|''Barnedigaeth mynydd Seir am eu cas tu ag at Israel.''}} {{angor|35:1}} {{uc|A daeth}} gair yr ARGLWYDD ataf, gan ddywedyd, 2 Gosod dy wyneb, fab dyn, tuag at fynydd Seir, a phroffwyda yn ei erbyn, 3 A dywed wrtho, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Wele fi i'th erbyn di, mynydd Seir; estynnaf hefyd fy llaw i'th erbyn, a gwnaf di yn anghyfannedd, ac yn ddiffeithwch. 4 Gosodaf dy ddinasoedd yn ddiffeith¬wch, a thithau a fyddi yn anghyfannedd; fel y gwypech mai myfi yw yr ARGLWYDD. 5 Am fod gennyt alanastra tragwyddol, a thywallt ohonot waed meibion Israel a min y cleddyf, yn amser eu gofid, yn amser diwedd eu hanwiredd hwynt: 6 Am hynny fel mai byw fi, medd yr Arglwydd DDUW, mi a'th wnafdi yn waed, a gwaed a'th ymlid di: gan na chasei waed, gwaed a'th ddilyn. 7 Gwnaf hefyd fynydd Seir yn anrhaith ac yn ddiffeithwch; a thorraf ymaith ohono yr hwn a elo allan, a'r hwn a ddychwelo. 8 Llanwaf hefyd ei fynyddoedd ef a'i laddedigion: yn dy fryniau, a'th ddyffrynnoedd, a'th holl afonydd, y syrth y rhai a laddwyd a'r cleddyf. 9 Gwnaf di yn anrhaith tragwyddol, a'th ddinasoedd ni ddychwelant; fel y gwy-poch mai myfi yw yr ARGLWYDD. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> mts67twwkdewi6uk9a8uzpdjwnglqfw 104 4289 172014 7904 2026-11-02T09:52:45Z Tylopous 3717 penodau 172014 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>10 Am ddywedyd ohonot, Y ddwy gcnedl a'r ddwy wlad hyn fyddant eiddof fl, a nyni a'i meddiannwn; er bod yr AKMI.WYDD yno: 11 Am hynny fel mai byw fi, medd yr Arglwydd DDUW, gwnaf yn ôl dy ddig, ac yn ul dy genfigen, y rhai o'th gas yn eu hcrbyn hwynt a wnaethost; fel y'm had-waener yn eu mysg hwynt, pan y'th farnwyf di. 12 A chei wybod mai myfi yw yr AR¬GLWYDD, ac i mi glywed dy holl gabledd a draethaist yn erbyn mynyddoedd Israel, gan ddywedyd, Anrheithiwyd hwynt, i ni y rhoddwyd hwynt i'w difa. 13 Ymfawrygasoch hefyd a'ch geneuau yn fy erbyn i, ac amlhasoch eich geiriau i'm herbyn: mi a'u clywais. 14 FelhynydywedyrArglwyddDDUW; Pan lawenycho yr holl wlad, mi a'th wnaf di yn anghyfannedd. 15 Yn ôl dy lawenydd di am feddiant ty Israel, oherwydd ei anrheitbio, felly y gwnaf i tithau: anrhaith fyddi di, mynydd Seir, ac Edom oll i gyd; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_36}}{{c|{{uc|Pennod XXXVI}}.}} {{bach|1 ''Cysuro gwlad Israel, trwy ddinystr y cenhedloedd a wnaent yn drahaus â hi,'' 8 ''a thrwy addaw bendithion Duw iddi.'' 16 ''Mai am eu pechodau y gwrthodwyd Israel,'' 21 ''ond yr adferir hwy drachefn, heb iddynt ei haeddu.'' 25 ''Bendithion brenhiniaeth Crist.''}} {{angor|36:1}} {{uc|Tithau}} fab dyn, proffwyda with fynyddoedd Israel, a dywed, Gwrandewch, fynyddoedd Israel, air yr ARGLWYDD. 2 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, Oherwydd dywedyd o'r gelyn hyn amdanoch chwi. Aha, aeth yr hen uchelfaon hefyd yn etifeddiaeth i ni: 3 Am hynny proffwyda, a dywed, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, oherwydd iddynt eich anrheithio, a'ch llyncu o amgylch, i fod ohonoch yn etifeddiaeth i weddill y cenhedloedd, a myned ohonoch yn watwargerdd tafodau, ac yn ogan pobloedd: 4 Am hynny, mynyddoedd Israel, gwrandewcb air yr Arglwydd DDUW; Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW wrth y mynyddoedd ac wrth y bryniau, wrth yr afonydd ac wrth y dyffrynnoedd, wrth y diffeithwch anghyfanheddol, ac wrth y dinasoedd gwrthodedig, y rhai a aeth yn ysbail ac yn watwar i'r rhan arall o'r cenhedloedd o'u hamgylch: 5 Am hynny fel hyn y dywed yr At* glwydd DDUW, Diau yn angerdd fy eiddigedd y lleferais yn erbyn y rhan arall o'r cenhedloedd, ac yn erbyn hoH Edom, y rhai a roddasant fy nhir i yn etifeddiaeth iddynt eu bun, a llawenydd eu holl galon, trwy feddwl dirmygus, i'w yrru allan yn ysbail. 6 Am hynny proffwyda am dir Israel, a dywed wrth y mynyddoedd ac wrth y bryniau, wrth yr afonydd ac wrth y dyffrynnoedd. Fel hyn y dywed yr Ar¬glwydd DDUW; Wele, yn fy eiddigedd ac yn fy llid y lleferais, oherwydd dwyn ohonoch waradwydd y cenhedloedd. 7 Am hynny fel hyn y dywed yr Ar¬glwydd DDUW; Myfi a dyngais, Diau y dwg y cenhedloedd sydd o'ch amgylch chwi eu gwaradwydd. 8 A chwithau, mynyddoedd Israel, a fwriwch allan eich ceinciau, ac a ddygwch eich ffrwyth i'm pobl Israel; canys agos ydynt ar ddyfod. 9 Canys wele fi atoch, ie, troaf atoch, fel y'ch coledder ac y'ch heuer. 10 Amlhaf ddynion ynoch chwi hefyd, holl dy Israel i gyd, fel y cyfanhedder y dinasoedd, ac yr adeilader y diffeithwch. 11 Ie, amlhaf ynoch ddyn ac anifail; a hwy a chwanegant ac a f&wythant; a gwnaf i chwi breswylio fel yr oeddeA gynt; ie, gwnaf i chwi well nag yn eich dechreuad, fel y gwypoch mai myfi yw yr ARGLWYDD. 12 Ie, gwnaf i ddynion rodio amoch, sef fy mhobl Israel; a hwy a'th etifeddant di, a byddi yn etifeddiaeth iddynt, ac m ychwanegi eu gwneuthur hwy yn amddi-faid mwy. 13 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Oherwydd eu bod yn dywedyd wrthych, Yr wyt ti yn difa dynion, ac yn gwneuthur dy genhedloedd yn amddi-faid: 14 Am hynny ni fwytei ddynion mwy, ac ni wnei dy genhedloedd<noinclude><references/></noinclude> dscg18ptbwixpsqfl9exprfzxwtkcca 104 4291 172015 7906 2026-11-02T09:54:53Z Tylopous 3717 penodau 172015 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ddynion; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD. {{angor|Pennod_37}}{{c|{{uc|Pennod XXXVII}}.}} {{bach|1 ''Trwy adgyfnodi esgyrn sychion,'' 11 ''yr adfywioccêir marw obaith Israel.'' 15 ''Trwy gydio dau bren,'' 18 ''yr arwyddoccêir cyssylltu Israel at Judah.'' 20 ''Addewidion brenhiniaeth Crist.''}} {{angor|37:1}} {{uc|Bu}} llaw yr ARGLWYDD arnaf, ac a'm fJ dug allan yn ysbryd yr ARGLWYDD, ac a'm gosododd yng nghanol dyffryn, a liwnnw oedd yn l!awn esgyrn. 2 Ac efe a wnaeth i mi fyned heibio iddynt o amgylch ogylch: ac wele hwynt yn ami iawn ar wyneb y dyffryn; wele hefyd, sychion iawn oeddynt. 3 Ac efe a ddywedodd wrthyf. Ha fab dyn, a fydd byw yr esgym hyn? A mi a ddywedais, O Arglwydd DDUW, ti a'i gwyddost. 4 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Profiwyda am yr esgyrn hyn, a dywed wrthynt, O esgyrn sychion, clywch air yr ARGLWYDD. 5 Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW wrth yr esgym hyn, Wele fi yn dwyn anadl i'ch mewn, fel y byddoch byw. 6 Giau hefyd a roddaf arnoch, a pharaf i Big gyfodi arnoch, gwisgaf chwi hefyd a chroen, a rhoddaf anadl ynoch: fel y byddoch byw, ac y gwypoch mai myfi yw yr ARGLWYDD. 7 Yna y proffwydais fel y'm gorchmynasid; ac fel yr oeddwn yn proffwydo, bu swn, ac wele gynnwrf, a'r esgyrn a ddaethant ynghyd, asgwrn at ei asgwrn. 8 A phan edrychais, wele, cyfodasai giau a chig arnynt, a gwisgasai croen amdanynt; ond nid oedd anadl ynddynt. 9 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Proff¬wyda tua'r gwynt, proffwyda, fab dyn, a dywed wrth y gwynt. Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; O anadl, tyred oddi wrth y pedwar gwynt, ac anadla ar y lladdedigion hyn, fel y byddont byw. 10 Felly y proffwydais fely'm gorchmynasid; a'r anadl a ddaeth ynddynt, a buant fyw, a safasant ar eu traed, yn llu mawr iawn. 11 Yna y dywedodd wrthyf, Ha fab dyn, yr esgyrn hyn ydynt dy Israel oil: wele, dywedant, Ein hesgyrn a wywasant, a'n gobaith a gollodd, torrwyd ni ymaith o'n rhan ni. 12 Am hynny proffwyda, a dywed wrth¬ynt, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW, Wele fi yn agori eich beddau, fy mhobl, codaf chwi hefyd o'ch beddau, a dygaf chwi i dir Israel. 13 A chewch wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD, pan agorwyf eich beddau, a phan gyfodwyf chwi i fyny o'ch beddau, fy mhobl; 14 Ac y rhoddwyf fy ysbryd ynoch, ac y byddoch byw, ac y gosodwyf chwi yn eich tir eich hun: yna y cewch wybod mai myfi yr ARGLWYDD a leferais, ac a wneuthum hyn, medd yr ARGLWYDD. 15 A gair yr ARGLWYDD a ddaeth ataf, gan ddywedyd, 16 Tithau fab dyn, cymer i ti un pren, ac ysgrifenna arno, I Jwda, ac i feibion Israel ei gyfeillion. A chymer i ti bren arall, ac ysgrifenna arno, I Joseff, pren Effraim, ac i holl dy Israel ei gyfeillion: 17 A chydia hwynt y naill wrth y llall yn un pren i ti; fel y byddont yn un yn dy law di. 18 f A phan lefaro meibion dy bobl wrthyt, gan ddywedyd, Oni fynegi i ni beth yw hyn gennyt? 19 Dywed wrthynt. Fel hyn y dywed yr ARGLWYDD DDUW; Wele fi yn cymryd pren Joseff, yr hwn sydd yn llaw Effraim, a llwythau Israel ei gyfeillion, a mi a'u rhoddaf hwynt gydag ef, sef gyda phren Jwda, ac a'u gwnaf hwynt yn un pren, fel y byddont yn fy llaw yn un. 20 y A bydded yn dy law, o flaen eu llygaid hwynt, y prennau yr ysgrifennych arnynt; 21 A dywed wrthynt. Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Wele fi yn cymryd meibion Israel o fysg y cenhedloedd yr aethant atynt, ac mi a'u casglaf hwynt o amgylch, ac a'u dygaf hwynt i'w tir eu hun; 22 A gwnaf hwynt yn un genedl o fewn y tir ym mynyddoedd Israel, ac un brenin fydd yn frenin iddynt oil: ni byddant hefyd mwy yn ddwy genedl, ac ni rennir hwynt mwyach yn ddwy frenhiniaeth: 23 Ac ni ymhalogant mwy wrth eu heilunod, na thrwy eu ffieidd-<noinclude><references/></noinclude> dpeqfh8yb6jzenbopea218t03r6dz95 104 4292 172016 7907 2026-11-02T09:56:14Z Tylopous 3717 penodau 172016 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>dra, nac yn eu holl anwireddau: eithr cadwaf hwynt o'u holl drigfaon, y rhai y pechasant ynddynt, a mi a'u glanhaf hwynt; fel y byddont yn bobl i mi, a minnau a fyddaf yn DDUW iddynt hwythau. 24 A'm gwas Dafydd fydd frenin arnynt; ie, un bugail fydd iddynt oil: yn fy marnedigaethau hefyd y rhodiant, a'm deddfau a gadwant ac a wnant. 25 Trigant hefyd yn y tir a roddais i'm gwas Jacob, yr hwn y trigodd eich tadau ynddo; a hwy a drigant ynddo, hwy a'u meibion, a meibion eu meibion byth; a Dafydd fy ngwas fydd dywysog iddynt yn dragywydd. 26 Gwnaf hefyd a hwynt gyfamod hedd; amod tragwyddol a fydd;. a hwynt: a gosodaf hwynt, ac a'u hamlhaf, a rhoddaf maestrefydd; af at y rhai llonydd, y rhai fy nghysegr yn eu mysg hwynt yn dragy¬wydd. 27 A'm tabernad fydd gyda hwynt; ie, myfi a fyddaf iddynt yn DDUW, a hwythau a fyddant i mi yn bobl. 28 A'r cenhedloedd a gant wybod mai myfi yr ARGLWYDD sydd yn sancteiddio Israel; gan fod fy nghysegr yn eu mysg hwynt yn dragywydd. {{angor|Pennod_38}}{{c|{{uc|Pennod XXXVIII}}.}} {{bach|1 ''Llu'' 8 ''a malais Gog.'' 14 ''Barn Duw yn ei erbyn ef.''}} {{angor|38:1}} {{uc|A gair}} yr ARGLWYDD a ddaeth ytaf, gan ddywedyd, 2 Gosod dy wyneb, fab dyn, yn erbyn Gog, tir Magog, pen-tywysog Mesech a Thubal, a phroffwyda yn ei erbyn, 3 A dywed, Fel hyn y dywed yr Ar¬glwydd DDUW; Wele fi yn dy erbyn di, Gog, pen-tywysog Mesech a Thubal. 4 Dychwelaf di hefyd, a rhoddaf fachau yn dy fochgernau, a mi a'th ddygaf allan, a'th holl lu, y meirch a'r marchogion, wedi eu gwisgo i gyd a phob rhyw arfau, yn gynulleidfa fawr a tharianau ac estylch, hwynt oll yn dwyn cleddyfau: 5 Persia, Ethiopia, a Libya, gyda hwynt; hwynt oll yn dwyn tarian a helm: 6 Gomer a'i holl fyddinoedd; ty Togarma o ystlysau y gogledd, a'i holl fyddinoedd; a phobl lawer gyda thi. 7 Ymbaratoa, ie, paratoa i ti dy hun, ti a'th holl gynulleidfa y rhai a ymgynullasant atat, a bydd yn gadwraeth iddynt. 8 Wedi dyddiau lawer yr ymwelir a thi; yn y Mynyddoedd diwethaf y deui i dir wedi ei ddwyn yn ei ôl oddi wrth y cleddyf, wedi ei gasglu o bobloedd lawer yn erbyn mynyddoedd Israel, y rhai a fuant yn anghyfannedd bob amser: eithr efe a ddygwyd allan o'r bobloedd, a hwynt oll a drigant mewn diogelwch. 9 Dringi hefyd fel tymesti; deui, a byddi fel cwmwl i guddio y ddaear, ti a'th holl fyddinoedd, a phobloedd lawer gyda thi. 10 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Bydd hefyd yn y dydd hwnnw i bethau ddyfod i'th feddwl, a thi a feddyli feddwl drwg. 11 A thi a ddywedi. Mi a af i fyny i wlad sydd yn preswylio yn ddiogel, gan drigo oll heb gaerau, ac heb drosolion na dorau iddynt, 12 I ysbcilio ysbail, i ysglyfaethu ysglyfaeth, i ddychwelyd dy law ar anghyf-aneddleoedd, y rhai a gyfanheddir yr awr hon, ac ar y bobl a gasglwyd o'r cenhed¬loedd, y rhai a ddarparasant anifeiliaid a golud, ac ydynt yn trigo yng nghanol y wlad. 13 Seba, a Dedan, a marchnadyddion Tarsis hefyd, a'u holl lewod ieuainc, a ddywedant wrthyt, Ai i ysbeilio ysbail y daethost ti? ai i ysglyfaethu ysglyfaeth y cesglaist y gynulleidfa? ai i ddwyn ymaith arian ac aur, i gymryd anifeiliaid a golud, i ysbeilio ysbail fawr? 14 y Am hynny proffwyda, fab dyn, a dywed wrth Gog, Fel hyn y dywed y? Arglwydd DDUW; Y dydd hwnnw, pac breswylio fy mhobl Israel yn ddiofal, om chei di wybod? 15 A thi a ddeui o'th fangre dy hun u ystlysau y gogledd, ti, a phobl lawer gyd; thi, hwynt oll yn marchogaeth ar feirchJ yn dyrfa fawr, ac yn llu Iluosog. 16 A thi a ei i fyny yn erbyn fy mhobl Israel, fel cwmwl i guddio y ddaear: yr y dyddiau diwethaf y bydd hyn; a m. a'th ddygaf yn erbyn fy nhir, fel yi adwaeno y cenhedloedd fi, pan ymsancteidd<noinclude><references/></noinclude> 2fve88uuti57qgwikykuuwwrr6p1sn8 104 4293 172017 7908 2026-11-02T09:58:12Z Tylopous 3717 penodau 172017 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>iwyf ynot ti, Gog, o flaen eu llygaid hwynt. 17 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Ai tydi yw yr hwn y lleferais amdano yn y dyddiau gynt, trwy law fy ngweision, proffwydi Israel, y rhai a broffwydasant y dyddiau hynny flynyddoedd lawer, y dygwn di yn eu herbyn hwynt? 18 A bydd yn y dydd hwnnw, yn y dydd y delo Gog yn erbyn tir Israel, medd yr Arglwydd DDUW, i'm llid gyfodi yn fy soriant. 19 Canys yn fy eiddigedd, ac yn angerdd fy nicllonedd y dywedais, Yn ddiau bydd yn y dydd hwnnw ddychryn mawr yn nhir Israel; 20 Fel y cryno pysgod y môr, ac ehediaid y nefoedd, a bwystfilod y maes, a phob ymlusgiad a ymlusgo ar y ddaear, a phob dyn ar wyneb y ddaear, ger fy mron i; a'r mynyddoedd a ddryllir i lawr, a'r grisiau a syrthiant, a phob mur a syrth i lawr. 21 A mi a alwaf am gleddyf yn ei erbyn trwy fy holl fynyddoedd, medd yr Arglwydd DDUW: cleddyf pob un fydd yn erbyn ei frawd. 22 Mi a ddadleuaf hefyd yn ei erbyn ef & haint ac a gwaed: glawiaf hefyd guriaw, a cherrig cenllysg, tân a brwmstan, arno ef, ac ar ei holl fyddinoedd, ac ar y bob-loedd lawer sydd gydag ef. 23 Fel hyn yr ymfawrygaf, ac yr ymsancteiddiaf; a pharaf fy adnabod yng ngolwg cenhedloedd lawer, fel y gwy-pont mai myfi yw yr ARGLWTOD. {{angor|Pennod_39}}{{c|{{uc|Pennod XXXIX}}.}} {{bach|1 ''Barn Duw yn erbyn Gog.'' 8 ''Buddugoliaeth Israel.'' 11 ''Claddu Gog yn Hamon-gog.'' 17 ''Gwledd yr adar.'' 23 ''Wedi dïal ar Israel am ei bechodau, efe a gesglir drachefn trwy ffafr dragywyddol.''}} {{angor|39:1}} {{uc|Prophwyda}} hefyd, fab dyn, yn erbyn Gog, a dywed, Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Wele fi yn dy erbyn di, Gog, pen-tywysog Mesech a Thubal. 2 A mi a'th ddychwelaf, ac ni adawaf ohonot ond y chweched ran, ac a'th ddyg-af i fyny o ysdysau y gogledd, ac a'th ddygafar fynyddoedd Israel: 3 Ac a drawaf dy fwa o'th law aswy, a gwnafi'th saethau syrthio o'th law ddeau. 4 Ar fynyddoedd Israel y syrthi, tt a'th holl fyddinoedd, a'r bobloedd sydd gyda thi: i'r ehediaid, i bob rhyw aderyn, ac i fwystfilod y maes, y'th roddaf i'th ddifa. 5 Ar wyneb y maes y syrthi; canys myfi a'i dywedais, medd yr Arglwydd DDUW. 6 Anfonaf hefyd dan ar Magog, ac ymysg y rhai a breswyliant yr ynysoedd yn ddifraw; fel y gwypont mai myfi yw yr ARGLWYDD. 7 Felly y gwnaf adnabod fy enw sancr-sddd yng nghanol fy mhobl Israel, ac ni adawaf halogi fy enw sanctaidd rowy; a'r cenhedloedd a gant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD, y Sanct yn Israel. 8 Wele efe & ddaeth, ac a ddarfu, medd yr Arglwydd DDUW; dyma y diwrnod am yr hwn y dywedais. 9 A phreswylwyr dinasoedd Israel a ânt allan, ac a gyneuant ac a losgant yr arfau, a'r darian a'r astalch, y bwa a'r saethau, a'r llawffon a'r waywffbn; ie, Uosgant hwynt yn tân saith mlynedd. 10 Ac ni ddygant goed o'r maes, ac ni thorrant ddim o'r coedydd; canys a'r arfau y cyneuant dan: a hwy a ysbeiliaat eu hysbeilwyr, ac a ysglyfaethant oddi ar eu hysglyfaethwyr, medd yr Arglwydd DDUW. 11 Bydd hefyd yn y dydd hwnnw, i mi roddi i Gog Ie bedd yno yn Israel, dyffryn y fforddolion o du dwyrain y môr: ac efe a gae ffroenau y fforddolion: ac yno y claddant Gog a'i holl dyrfa, a galwant ef Dyffryn Hamon-gog. 12 A thŷ Israel fydd yn eu claddu hwynt saith mis, er mwyn glanhau y tir. 13 Ie, holl bobl y tir a'u claddant; a hyn fydd enwog iddynt y dydd y'm gogonedder, medd yr Arglwydd DDOW. 14 A hwy a neilltuant wyr gwastadol, y rhai a gyniweiriant trwy y wlad i gladdu gyda'r fforddolion y rhai a adawyd ar wyneb y ddaear, i'w glanhau hi: ymhen saith mis y chwiliant. 15 A'r tramwywyr a gyniweiriant trwy y tir, pan welo un asgwrn dyn, efe a gyfyd nod wrtho, hyd oni chladdo y claddwyr ef yn nyffryn Hamon-gog. 16 Ac enw y ddinas hefyd fydd<noinclude><references/></noinclude> fd5uz7vf7z7s6fs1frjrmf2gyl7j8g2 104 4294 172018 7910 2026-11-02T10:00:57Z Tylopous 3717 penodau 172018 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Hamona. Felly y glanhant y wlad. 17 Tithau fab dyn, fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Dywed wrth bob rhyw aderyn, ac wrth holl fwystfilod y maes, Ymgesglwch, a deuwch; ymgynullwch oddi amgylch at fy aberth yi ydwyf fi yn ei aberthu i chwi, aberth mawr ar fynyddoedd Israel, fel y bwyt-aoch gig, ac yr yfoch waed. 18 Cig y cedyrn a fwytewch, a chwi a yfwch waed tywysogion y ddaear, hyrddod, wyn, a bychod, bustych, yn basgedigion Basan oil. 19 Bwytewch hefyd fraster hyd ddigon, ac yfwch waed hyd oni feddwoch, o'tn haberth a aberthai& i chwL 20 Felly y'ch diwellir ar fy mwrdd i a meirch a cherbydau, a gwyr cedyrn a phob rhyfelwr, medd yr Arglwydd DDUW. 21 A gosodaf fy ngogoniant ymysg y cenhedloedd, a'r holl genhedloedd a gant weled fy marnedigaeth yr hon a wneuthum, a'm llaw yr hon a osodais arnynt. 22 A thŷ Israel a gant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD eu Duw hwynt o'r dydd hwnnw allan. 23 Y cenhedloedd hefyd a gant wybod mai am eu hanwiredd eu nun y caethgludwyd ty Israel: oherwydd gwneuthur ohonynt gamwedd i'm herbyn, am hynny y cuddiais fy wyneb oddi wrthynt, ac y rhoddais hwynt yn llaw eu gelynion: felly hwy a syrthiasant oll trwy y cleddyf. 24 Yn ôl eu haflendid eu nun, ac yn ôl eu hanwireddau, y gwneuthum a hwynt, ac y cuddiais fy wyneb oddi wrthynt. 25 Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Yr awr hon y dy-chwelaf gaethiwed Jacob, tosturiaf hefyd wrth holl dy Israel, a gwynfydaf dros fy enw sanctaidd; 26 Wedi dwyn ohonynt eu gwarad-wydd, a'u holl gamweddau a wnaethant i'm herbyn, pan drigent yn eu tir eu hun yn ddifraw, a heb ddychrynydd. 27 Pan ddychwelwyf hwynt oddi wrth y bobloedd, a'u casglu hwynt o wiedydd eu gelynion, ac y'm sancteiddier ynddynt yng ngolwg cenhedloedd lawer; 28 Yna y cant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD eu Duw hwynt, yr hwn a'u caethgludais hwynt ymysg y cenhed¬loedd, ac a'u cesglais hwynt i'w tir eu hun, ac ni adewais mwy un ohonynt yno. 29 Ni chuddiaf chwaith fy wyneb mwy oddi wrthynt: oherwydd tywelltais fy ysbryd ar dy Israel, medd yr Arglwydd DDUW. {{angor|Pennod_40}}{{c|{{uc|Pennod XL}}.}} {{bach|1 ''Amser, a dull, a diben y weledigaeth.'' 6 ''Portreiad porth y dwyrain,'' 20 ''a phorth y gogledd,'' 24 ''a phorth y dehau,'' 32 ''a phorth y dwyrain,'' 35 ''a phorth y gogledd.'' 39 ''Yr wyth bwrdd.'' 44 ''Yr ystafeloedd.'' 48 ''Porth y tŷ.''}} {{angor|40:1}} {{uc|Yn}} y burned flwyddyn ar hugain o'n caethgludiad ni, yn nechrau y flwyddyn, ar y dcgted dydd o'r mis, yn y bedwaredd flwyddyn ar ddcg wedi taro y ddinas, o fewn corff y dydd hwnnw y daeth llaw yr ARGLWYDD amaf, at; a'm dug yno. , 2 Yng ngweledigaethau Duw y dtig efe fi i dir Israel, ac a'm gosododd at fynydd uchel iawn, ac amo yr oedd megii adail dinas o du y deau. 3 Ac efe a'm dug yno: ac wele ŵr a'? welediad fel gwelediad pres, ac yn ei law linyn Um, a chorsen fesur: ac yr ydoedd efe yn sefyll yn y porth. 4 A dywedodd y gŵr wrthyf. Ha fab dyn, gwel a'th lygaid, gwrando hefyd a'th glustiau, a gosod dy galon ar yr hyn oll a ddangoswyf i tx: oherwydd er mwyn dangos i ti hyn y'th ddygwyd yma: mynega i dŷ Israel yr hyn oll a well. 5 Ac wele fur o'r tu allan i'r ty o amgylch ogylch: a chorsen fesur yn llaw y gŵr, yn chwe chufydd o hyd, wrth gufydd a dyrnfedd: ac efe a fesurodd led yr adeiladaeth yn un gorsen, a'r uchder yn un gorsen. 6 Ac efe a ddaeth i'r porth oedd a'i wyneb tua'r dwyrain, ac a ddringodd ar hyd ei risiau ef, ac a fesurodd riniog y porth yn un gorsen o led, a'r rhiniog arall yn un gorsen o led. 7 A phob ystafell oedd un gorsen o hyd, ac un gorsen o led: a phum cufydd oedd rhwng yr ystafelloedd: a rhiniog y porth, wrth gyntedd y porth o'r tu mewn, oedd un gorsen. 8 Efe a fesurodd hefyd gyntedd y porth oddi fewn, yn un gorsen. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> oflgqjbf7cbjlh4uvbr039lxhnpfkow 172020 172018 2026-11-02T10:02:24Z Tylopous 3717 172020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>Hamona. Felly y glanhant y wlad. 17 Tithau fab dyn, fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Dywed wrth bob rhyw aderyn, ac wrth holl fwystfilod y maes, Ymgesglwch, a deuwch; ymgynullwch oddi amgylch at fy aberth yi ydwyf fi yn ei aberthu i chwi, aberth mawr ar fynyddoedd Israel, fel y bwyt-aoch gig, ac yr yfoch waed. 18 Cig y cedyrn a fwytewch, a chwi a yfwch waed tywysogion y ddaear, hyrddod, wyn, a bychod, bustych, yn basgedigion Basan oil. 19 Bwytewch hefyd fraster hyd ddigon, ac yfwch waed hyd oni feddwoch, o'tn haberth a aberthai& i chwL 20 Felly y'ch diwellir ar fy mwrdd i a meirch a cherbydau, a gwyr cedyrn a phob rhyfelwr, medd yr Arglwydd DDUW. 21 A gosodaf fy ngogoniant ymysg y cenhedloedd, a'r holl genhedloedd a gant weled fy marnedigaeth yr hon a wneuthum, a'm llaw yr hon a osodais arnynt. 22 A thŷ Israel a gant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD eu Duw hwynt o'r dydd hwnnw allan. 23 Y cenhedloedd hefyd a gant wybod mai am eu hanwiredd eu nun y caethgludwyd ty Israel: oherwydd gwneuthur ohonynt gamwedd i'm herbyn, am hynny y cuddiais fy wyneb oddi wrthynt, ac y rhoddais hwynt yn llaw eu gelynion: felly hwy a syrthiasant oll trwy y cleddyf. 24 Yn ôl eu haflendid eu nun, ac yn ôl eu hanwireddau, y gwneuthum a hwynt, ac y cuddiais fy wyneb oddi wrthynt. 25 Am hynny fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Yr awr hon y dy-chwelaf gaethiwed Jacob, tosturiaf hefyd wrth holl dy Israel, a gwynfydaf dros fy enw sanctaidd; 26 Wedi dwyn ohonynt eu gwarad-wydd, a'u holl gamweddau a wnaethant i'm herbyn, pan drigent yn eu tir eu hun yn ddifraw, a heb ddychrynydd. 27 Pan ddychwelwyf hwynt oddi wrth y bobloedd, a'u casglu hwynt o wiedydd eu gelynion, ac y'm sancteiddier ynddynt yng ngolwg cenhedloedd lawer; 28 Yna y cant wybod mai myfi yw yr ARGLWYDD eu Duw hwynt, yr hwn a'u caethgludais hwynt ymysg y cenhed¬loedd, ac a'u cesglais hwynt i'w tir eu hun, ac ni adewais mwy un ohonynt yno. 29 Ni chuddiaf chwaith fy wyneb mwy oddi wrthynt: oherwydd tywelltais fy ysbryd ar dy Israel, medd yr Arglwydd DDUW. {{angor|Pennod_40}}{{c|{{uc|Pennod XL}}.}} {{bach|1 ''Amser, a dull, a diben y weledigaeth.'' 6 ''Portreiad porth y dwyrain,'' 20 ''a phorth y gogledd,'' 24 ''a phorth y dehau,'' 32 ''a phorth y dwyrain,'' 35 ''a phorth y gogledd.'' 39 ''Yr wyth bwrdd.'' 44 ''Yr ystafelloedd.'' 48 ''Porth y tŷ.''}} {{angor|40:1}} {{uc|Yn}} y burned flwyddyn ar hugain o'n caethgludiad ni, yn nechrau y flwyddyn, ar y dcgted dydd o'r mis, yn y bedwaredd flwyddyn ar ddcg wedi taro y ddinas, o fewn corff y dydd hwnnw y daeth llaw yr ARGLWYDD amaf, at; a'm dug yno. , 2 Yng ngweledigaethau Duw y dtig efe fi i dir Israel, ac a'm gosododd at fynydd uchel iawn, ac amo yr oedd megii adail dinas o du y deau. 3 Ac efe a'm dug yno: ac wele ŵr a'? welediad fel gwelediad pres, ac yn ei law linyn Um, a chorsen fesur: ac yr ydoedd efe yn sefyll yn y porth. 4 A dywedodd y gŵr wrthyf. Ha fab dyn, gwel a'th lygaid, gwrando hefyd a'th glustiau, a gosod dy galon ar yr hyn oll a ddangoswyf i tx: oherwydd er mwyn dangos i ti hyn y'th ddygwyd yma: mynega i dŷ Israel yr hyn oll a well. 5 Ac wele fur o'r tu allan i'r ty o amgylch ogylch: a chorsen fesur yn llaw y gŵr, yn chwe chufydd o hyd, wrth gufydd a dyrnfedd: ac efe a fesurodd led yr adeiladaeth yn un gorsen, a'r uchder yn un gorsen. 6 Ac efe a ddaeth i'r porth oedd a'i wyneb tua'r dwyrain, ac a ddringodd ar hyd ei risiau ef, ac a fesurodd riniog y porth yn un gorsen o led, a'r rhiniog arall yn un gorsen o led. 7 A phob ystafell oedd un gorsen o hyd, ac un gorsen o led: a phum cufydd oedd rhwng yr ystafelloedd: a rhiniog y porth, wrth gyntedd y porth o'r tu mewn, oedd un gorsen. 8 Efe a fesurodd hefyd gyntedd y porth oddi fewn, yn un gorsen. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 581x3dkahmny2msdsqp2ntu8quauu5l 104 4296 172019 7913 2026-11-02T10:02:05Z Tylopous 3717 penodau 172019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>tu acw; a'i esgynfa oedd wyth o risiau. 35 y Ac efe a'm dug i borth. y gogledd, ac a'i mesurodd wrth y mesurau hyn: 36 Ei ystafelloedd, ei byst, a'i fwau meini, a'r ffenestri iddo o amgylch ogylch: yr hyd oedd ddeg cufydd a deugain, a'r lled oedd bum cufydd ar hugain. 37 A'i byst oedd tua'r cyntedd nesaf allan; a phalmwydd ar ei byst o'r tu yma, ac o'r tu acw; a'i esgynfa oedd wyth o risiau. 38 A'r celloedd a'u drysau oedd wrth byst y pyrth, lle y golchent y poethoffrwm. 39 Ac yng nghyntedd y porth yr oedd dau fwrdd o'r tu yma, a dau fwrdd o'r tu acw, i ladd y pocthoffrwm, a'r pech-aberth, a'r aberth dros gamwedd, arnynt. 40 Ac ar yr ystlys oddi allan, lle y dringir i ddrws porth y gogledd, yr oedd dau fwrdd; a dau fwrdd ar yr ystlys arall, yr hwn oedd wrth gyntedd y porth. 41 Pedwar bwrdd oedd o'r tu yma, a phedwar bwrdd o'r tu acw, ar ystlys y porth; wyth bwrdd, ar y rhai y lladdent eu haberthau. 42 A'r pedwar bwrdd i'r poethoffrwm oedd o gerrig nadd, yn un cufydd a hanner o hyd, ac yn un cufydd a hanner o led, ac yn un cufydd o uchder: arnynt hwy hefyd y gosodent yr offer y rhai y lladdent yr offrwm poeth a'r aberth .It: : hwynt. 43 Hefyd yr oedd bachau, o un ddymfedd, wedi eu paratoi o fewn, o amgylch ogylch: a chig yr offrwm oedd ar y byrddau. 44 Ac o'r tu allan i'r porth nesaf i mewn yr oedd ystafelloedd y cantorion o fewn y cyntedd nesaf i mewn, yr hwn oedd ar ystlys porth y gogledd; a'u hwynebau oedd tua'r deau: un oedd ar ystlys porth y dwyrain, a'i wyneb tua'r gogledd. 45 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Yr ystafell hon, yr hon sydd a'i hwyncb tua'r deau, sydd i'r offeiriaid, ceidwaid cadwraeth y ty. 46 A'r ystafell yr hon sydd a'i hwyneb tua'r gogledd, sydd i'r offeiriaid, ceidwaid cadwraeth yr allor: y rhai hyn yw meibion Sadoc, y rhai ydynt o feibion Lefi, yn nesau at yr ARGLWYDD i weini iddo. 47 Felly efe a fesurodd y cyntedd, yn gan cufydd o hyd, ac yn gan cufydd o led, yn bedeirongi; a'r allor oedd o flaen y ty. 48 Ac efe a'm dug i borth y tŷ, ac. a fesurodd bob post i'r porth, yn bum cufydd o'r naill du, ac yn bum cufydd o'r tu arall: a lled y porth oedd dri chufydd o'r naill du, a thri chufydd o'r tu arall. 49 Y cyntedd oedd ugain cufydd o hyd, ac un cufydd ar ddeg o led: ac efe a'm dug ar hyd y grisiau ar hyd y rhai y dringent iddo: hefyd yr ydoedd colofnau wrth y pyst, un o'r naill du, ac un o'r tu arall. {{angor|Pennod_41}}{{c|{{uc|Pennod XLI}}.}} {{bach|''Mesur, a rhannau, ac ystafelloedd, ac addurn y deml.''}} {{angor|41:1}} {{uc|Ac}} efe a'm dug i i'r deml, ac a fesurodd y pyst yn chwe chufydd o led o'r naill du, ac yn chwc chufydd o led o'r tu arall, fel yr oedd lled y babell. 2 Lled y drws hefyd oedd ddeg cufydd; ac ystlysau y drws yn bum cufydd o'r naill du, ac yn bum cufydd o'r tu arall: ac efe a fesurodd ei hyd ef yn ddeugain cufydd, a'r lled yn ugain cufydd. 3 Ac efe a aeth tuag i mewn, ac a fesurodd bost y drws yn ddau gufydd, a'r drws yn chwe chufydd, a lled y drws yn saith gufydd. 4 Ac efe a fesurodd ei hyd ef yn ugain cufydd; a'r lled yn ugain cufydd o flaen y deml: ac efe a ddywedodd wrthyf, Dyma y cysegr sancteiddiolaf. 5 Ac efe a fesurodd bared y ty yn chwe chufydd; a lled pob ystlysgell yn bedwar cufydd o amgylch ogylch i'r ty. 6 A'r celloedd oedd dair, cell ar gell, ac yn ddeg ar hugain o weithiau: ac yr oeddynt yn cyrhaeddyd at bared y ty yr hwn oedd i'r ystafelloedd o amgylch ogylch, fel y byddent ynglyn; ac nid oeddynt ynglyn o fewn pared y ty. 7 Ac fe a ehangwyd, ac oedd yn myned ar dro uwch uwch i'r celloedd: oherwydd tro y ty oedd yn myned i fyny o amgylch y ty: am hynny y ty oedd ehangach oddi amodd; ac felly y dringid o'r isaf i'r uchaf trwy y ganol. 8 Gwelais hefyd uchder y ty o amgylch ogylch: seiliau y celloedd<noinclude><references/></noinclude> 4j0ifw9y69cl4yplg0xdz42tggpqu7w 104 4297 172021 7914 2026-11-02T10:03:46Z Tylopous 3717 penodau 172021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>oedd gorsen helaeth o chwe chufydd mawrion. 9 A thcwder y mur yr hwn oedd i'r gell o'r tu allan, oedd bum cufydd; a'r gweddill oedd Ie i'r celloedd y rhai oedd o fewn. 10 A rhwng yr ystafelloedd yr oedd lled ugain cufydd ynghylch y ty o amgylch ogylch. 11 A drysau yr ystlysgell oedd tua'r llannerch weddill; un drws tua'r gogledd, ac un drws tua'r deau: a lled y fan -a weddillasid oedd bum cufydd o amgylch ogylch. 12 A'r adeiladaeth yr hon oedd o flaen y llannerch neilltuol, ar y cwr tua'r gorilewin, oedd ddeg cufydd a thri-gain o led; a mur yr adeiladaeth oedd bum cufydd o dewder o amgylch ogylch, a'i hyd oedd ddeg cufydd a phedwar ugain. 13 Ac efe a fesurodd y tŷ, yn gan cufydd o hyd; a'r llannerch neilltuol, a'r adeiiadaeth, a'i pharwydydd, yn gan cufydd o hyd. 14 A lled wyneb y tŷ, a'r llannerch neilltuol tua'r dwyrain, oedd gan cufydd. 15 Ac efe a fesurodd hyd yr adeiladaeth ar gyfer y llannerch neilltuol yr hon oedd o'r tu cefn iddo, a'i ystafelloedd o'r naill du, ac o'r tu arall, yn gan cufydd, gyda'r deml oddi fewn, a drysau y cyntedd. 16 Y gorsingau, a'r ffenestri cyfyng, a'i ystafelloedd o amgylch ar eu tri uchder» ar gyfer y rhiniog a ystyllenasid a choed o amgylch ogylch, ac o'r llawr hyd y ffenestri, a'r ffenestri hefyd a ystyllen¬asid, 17 Hyd uwchben y drws, a hyd y ty o fewn ac allan, ac ar yr holl bared o amgylch ogylch o fewn ac allan, wrth fesurau. 18 A cheriwbiaid hefyd ac a phalmwydd y gweithiasid ef, palmwydden rhwng pob dau geriwb: a dau wyneb oedd i bob ceriwb. 19 Canys wyneb dyn oedd tua'r balm-wydden o'r naill du, ac wyneb Hew tua'r balmwydden o'r tu arall: yr oedd wedi ei weithio ar hyd y ty o amgylch ogylch. 20 Ceriwbiaid a phalmwydd a weithiasid o'r ddaear hyd oddi ar y drws, ac ar bared y deml. 21 Pedwar ochrog oedd pyst y derol, ac wyneb y cysegr; gwelediad y naill fel gwelediad y llall. 22 Yr allor bren oedd dri chufydd ei huchdcr, a'i hyd yn ddau gufydd: a'i chonglau, a'i huchdei, a'i pharwydydd, oedd o bren. Ac efe a ddywedodd wrthyf, Dyma y bwrdd sydd gerbron yr ARGLWYDD. 23 Ac yr ydoedd daa ddrws i'r deml ac i'r cysegr: 24 A dwy ddor i'r drysau, sef dwy ddor blygedig; dwy ddor i'r naill ddrws, a dwy ddor i'r llall. 25 A gwnaethid arnynt, ar ddrysau y deml, geriwbiaid a phalmwydd, fel y gwnaetbid ar y parwydydd: ac yr oedd trawstiau coed ar wyneb y cyntedd o's tu allan. 26 Ffenestri cyfyng hefyd a phalmwydd oedd o bob tu, ar ystlysau y portb, ac ar ystafelloedd y tŷ, a'r trawstiau. {{angor|Pennod_42}}{{c|{{uc|Pennod XLII}}.}} {{bach|1 ''Ystafelloedd yr offeiriaid;'' 13 ''a’r defnydd a wneid â hwynt.'' 19 ''Mesurau y cyntedd nesaf allan.''}} {{angor|42:1}} {{uc|Ac}} efe a'ai dug i'r cyntedd nesaf allan, y ffordd tua'r gogledd; ac a'm dug i'r ystafell oedd ar gyfer y llannerch neilltuol, yr hon oedd ar gyfer yr adail tua'r gogledd. 2 Drws y gogledd oedd ar gyfer hyd y can cufydd, a lled y deg cufydd a deugain, 3 Ar gyfer yr ugain cufydd y rhai oedd i'r cyntedd nesaf i mewn, ac ar gyfer y palmant yr hwn oedd i'r cyntedd nesaf allan, yr ydoedd ystafell ar gyfer ystafeU yn dri uchder. 4 Ac o flaen yr ystafelloedd yr oedd rhodfa yn ddeg cufydd o led oddi fewn, ffordd o un cufydd, a'u drysau tua'r gogledd. 5 A'r ystafelloedd uchaf oedd gulion: oherwydd yr ystafelloedd oeddynt uwca na'r rhai hyn, na'r rhai isaf ac na'r rhai canol o'r adeiladaeth. 6 Canys yn dri uchder yr oeddynt hwy, ac heb golofnau iddynt fel colofnau y cynteddoedd: am hynny yr oeddynt hwy yn gyfyngach na'r rhai isaf ac na'r rhai canol o'r llawr i fyny. 7 A'r mur yr hwn oedd o'r tu allan ar gyfer yr ystafelloedd, tua'r cyntedd nesaf allan o flaen yr ystafelloedd, oedd ddeg cufydd a deugam ei hyd. 8 Oherwydd hyd yr ystafelloedd y rhai oedd yn y cyntedd nesaf<noinclude><references/></noinclude> pw5qzamb0kxb7j0fw68rysvm5d6tuds 104 4298 172022 7915 2026-11-02T10:05:46Z Tylopous 3717 penodau 172022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>allan oedd ddeg cufydd a deugam: ac wele,-o fiaen y deml yr oedd can cufydd. 9 Ac oddi tan yr ystafeHoedd hyn yr ydoedd mynediad i mewn o du y dwy¬rain, ffordd yr elid iddynt hwy o'r cyn¬tedd nesaf allan. 10 O fewn tewder mur y cyntedd tua'r dwyrain, ar gyfer y llannerch neilltuol, ac ar gyfer yr adeiladaeth, yt oedd yr ystafelloedd. 11 A'r ffordd o'u blaen hwynt oedd fel gwelediad yr ystafelloedd y rhai oedd tua'r gogledd; un hyd a hwynt oeddynt, ac un lled a hwynt: a'u holl fynediad allan oedd yn ôl eu dull hwynt, ac yn ôl eu drysau hwynt. 12 Ac fel drysau yr ystafelloedd y rhai oedd tua'r deau, yr oedd drws ym mhen y ffordd, y ffordd ym mhen y mur yn union tua'r dwyrain, yn y ddyfodfa i mewn. 13 H Ac efe a ddywedodd wrthyf, Ystafelloedd y gogledd ac ystafelloedd y deau, y rhai sydd ar gyfer y llannerch neilltuol, ystafelloedd sanctaidd yw y rhai hynny, lle y bwyty yr offeiriaid y rhai a nesant at yr ARGLWYDD, y pethau sanct¬aidd cysegredig: yno y gosodant y sanct¬aidd bethau cysegredig, a'r bwyd-of&wifl, a'r pech-aberth, a'r aberth dros gamwedd; canys y lle sydd sanctaidd. 14 A phan elo yr offeiriaid i mewn iddynt, nid ânt allan o'r cysegr i'r cyntedd nesaf allan, eithr yno y gosodant eu dillad y rhai y gwasanaethant ynddynt, am eu bod yn sanctaidd; ac a wisgarit wisgoedd eraill, ac a nesant at yr hyn a berthyn i'r bobl. 15 Pan orffenasai efe fesuro y ty oddi fewn, efe a'm dug i tua'r porth sydd a'i wyneb tua'r dwyrain, ac a'i mesurodd efp amgylch ogylch. 16 Efe a fesurodd du y dwyrain SL chorsen fesur, yn bum cant o gorsennau, wrth y gorsen fesur oddi amgylch. 17 Efe a fesurodd du y gogledd yn bum can corsen, wrth y gorsen fesur oddi amgylch. 18 Y tu deau a fesurodd efe yn bum can corsen, wrth y gorsen fesur. 19 Efe a aeth o amgylch i du y gorllewin, ac a fesurodd bum can corsen, wrth y goisen fesur. 20 Efe a fesurodd ei bedwar ystlys ef: mur oedd iddo ef o amgylch ogylch, yn bum can corsen o hyd, ac yn bum can corsen o led, i wahanu rhwng y cysegr a'r digysegr. {{angor|Pennod_43}}{{c|{{uc|Pennod XLIII}}.}} {{bach|1 ''Gogoniant Duw yn dychwelyd i’r deml.'' 7 ''Pechod Israel yn rhwystro cynnrychioldeb Duw.'' 10 ''Y prophwyd yn eu hannog hwy i edifarhâu, ac i gadw cyfraith y tŷ.'' 13 ''Mesurau'' 18 ''a defodau yr allor.''}} {{angor|43:1}} {{uc|Ac}} efe a'm dug i'r porth, sef y porth sydd yn edrych tua'r dwyrain. 2 Ac wele ogoniant Duw Israel yn dyfod o ffordd y dwyrain; a'i lais fel swn dyfroedd lawer, a'r ddaear yn disgleirio o'i ogoniant ef. 3 Ac yr oedd yn ôl gwelediad y weledigaeth a welais, sef yn ôl y weledigaeth a welais pan ddeuthum i ddifetha y ddinas; a'r gweledigaethau oedd fel y weledigaeth a welswn wrth afon Chebar: yna y syrthiais ar fy wyneb. 4 A gogoniant yr ARGLWYDD a ddaeth i'r ty ar hyd ffordd y porth sydd a'i wyneb tua'r dwyrain. 5 Felly yr ysbryd a'm cododd, ac a'M dug i'r cyntedd nesaf i mewn; ac wele, llanwasai gogoniant yr ARGLWYDD y ty; 6 Clywn ef befyd yn llefaru wrthyf o'r ty; ac yr oedd y gŵr yn sefyll yn fy ymyl. 7 Ac efe a ddywedodd wrthyf. Ha fab dyn, dyma Ie fy ngorseddfa, a lle gwadnau fy nhraed, lle y trigaf ymysg meibion Israel yn dragywydd; a'm benw sanctaidd ni haloga ty Israel mwy, na hwynt-hwy, na'u brenhinoedd, trwy eu puteindra, na thrwy gyrff meirw eu bren¬hinoedd yn eu huchel leoedd. 8 Wrth osod cu rhimog wrth fy rhiniog i, a'u gorsm wrth fy ngorsin i, a phared rhyngof fi a hwynt, hwy a halogasant fy enw sanctaidd a'u ffieidd-dra y rhai a wnaethant: am hynny mi a'u hysais hwy yn fy llid. 9 Fellhant yr awr hon eu puteindra, a chelanedd eu brenhinoedd oddi wrthyf fi, a mi a drigaf yn eu mysg hwy yn dragy¬wydd. 10 Ti fab dyn, dangos y ty i dŷ Israel, fel y cywilyddiont am eu hanwireddau; a mesurant y portrciad. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> nwgvqnb4aqlm42kyrewuuwugubotbde 104 4299 172023 7916 2026-11-02T10:07:37Z Tylopous 3717 penodau 172023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>11 Ac os cywilyddiant am yr hyn oll a wnaethant, hysbysa iddynt ddult y tŷ, a'i osodiad, a'i fynediadau allan, a'i ddyfodiadau i mewn, a'i holl ddull, a'i holl ddeddfau, a'i holl ddull, a'i holl gyfreithiau; ac ysgrifenna o flaen eu llygaid hwynt, fel y cadwont ei holl ddull ef, a'i holl ddeddfau, ac y gwnelont hwynt. 12 Dyma gyfraith y ty; Ar ben y mynydd y bydd ei holl derfyn ef, yn gysegr sancteiddiolaf o amgylch ogylch. Wele, dyma gyfraith y ty. 13 A dyma fesurau yr allor wrth gufyddau. Y cufydd sydd gufydd a dyrnfedd; y gwaelod fydd yn gufydd, a'r lled yn gufydd, a'i hymylwaith ar ei min o amgylch fydd yn rhychwant: a dyma Ie uchaf yr allor. 14 Ac o'r gwaelod ar y llawr, hyd yr ystol isaf, y bydd dau gufydd, ac un cufydd o led; a phedwar cufydd o'r ystol leiaf hyd yr ystol fwyaf, a chufydd o led. 15 Felly yr allor fydd bedwar cufydd; ac o'r allor y bydd hefyd tuag i fyny bed-war o gyrn. 16 A'r allor fydd ddeuddeg cufydd o hyd, a deuddeg i5 led, yn ysgwar yn ei phedwar ystlys. 17 A'r ystol fydd bedwar cufydd ar ddeg o hyd, a phedwar ar ddeg o led, yn ei phedwar ystlys; a'r ymylwaith o am¬gylch iddi yn hanner cufydd; a'i gwaelod yn gufydd o amgylch: a'i grisiau yn edrych tua'r dwyrain. 18 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Ha fab dyn, fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Dyma ddeddfau yr allor, yn y dydd y gwneler hi, i boethoffrymu poethoffrwm arni, ac i daenellu gwaed ami. 19 Yna y rhoddi at yr offeiriaid y Lefiaid, (y rhai sydd o had Sadoc yn nesau ataf fi, medd yr Arglwydd DDUW, i'm gwasanaethu,) fustach ieuanc yn bech-aberth. 20 A chymer o'i waed ef, a dyro ar ei phedwar corn hi, ac ar bedair congi yr ystol, ac ar yr ymyi o amgylch: fel hyn y glanhei ac y cysegri hi. 21 Cymeri hefyd fustach y pech-aberth, ac efe a'i llysg ef yn y lle nodedig i'r tŷ, o'r tu allan i'r cysegr. 22 Ac ar yr ail ddydd ti a offrymi fwch geifr perffaithgwbl yn bech-aberth; a hwy a lanhant yr allor, megis y glanhasant hi a'r bustach. 23 Pan orffennych ei glanhau, ti a offrymi fustach ieuanc perffaithgwbl, a hwrdd perffaithgwbl o'r praidd. 24 Ac o flaen yr ARGLWYDD yr offrymi hwynt; a'r offeiriaid a fwriant halen arnynt, ac a'u hoffrymant hwy yn boethoffrwm i'r ARGLWYDD. 25 Saith niwrnod y darperi fwch yn bech-aberth bob dydd; darparant hefyd fustach ieuanc, a hwrdd o'r praidd, o rai ' perffaithgwbl. 26 Saith niwmod y cysegrant yr allor, ac y glanhant hi, ac yr ymgysegrant. 27 A phan ddarffo y dyddiau hyn, bydd ar yr wythfed dydd, ac o hynny allan, i'r offeiriaid offrymu ar yr allor eich poethoffrymau a'ch ebyrth hedd: a mi a fyddaf fodlon i chwi, medd yr Arglwydd DDUW. {{angor|Pennod_44}}{{c|{{uc|Pennod XLIV}}.}} {{bach|1 ''Porth y dwyrain a berthyn yn unig i’r tywysog.'' 4 ''Ceryddu yr offeiriaid am halogi y cyssegr.'' 9 ''Na chaiff delw-addolwyr swydd yr offeiriaid;'' 15 ''ond meibion Sadoc a’i caiff.'' 17 ''Ordeiniadau i’r offeiriaid.''}} {{angor|44:1}} {{uc|Ac}} efe a wnaeth i mi ddychwelyd ar hyd ffordd porth y cysegr nesaf allan, yr hwn sydd yn edrych tua'r dwyrain, ac yr oedd yn gaead. 2 Yna y dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Y porth hwn fydd gaead; nid agorir ef, ac nid a neb i mewn trwyddo ef: oherwydd ARGLWYDD DDUW Israel a aeth i mewn trwyddo ef; am hynny y , bydd yn gaead. 3 I'r tywysog y mae; y tywysog, efe a eistedd ynddo i fwyta bara o flaen yr ARGLWYDD: ar hyd ffordd cyntedd y porth hwnnw y daw efe i mewn, a hyd ffordd yr un yr a efe allan. 4 S] Ac efe a'm dug i ffordd porth y gogledd o flaen y ty: a mi a edrychais, ac wele, llanwasai gogoniant yr ARGLWYDD dŷ yr ARGLWYDD: a mi a synhiais ar fy wyneb. 5 A dywedodd yr ARGLWYDD wrthyf, Gosod dy galon, fab dyn, a gwel a'th lygaid, clyw hefyd a'th glustiau, yr hyn oll yr ydwyf yn ei ddywedyd wrthyt, am holl ddeddfau ty yr ARGLWYDD, ac am ei holl<noinclude><references/></noinclude> nk5k49oo2nadjk7uzd6zd735qnchlmn 104 4301 172024 7918 2026-11-02T10:09:05Z Tylopous 3717 penodau 172024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>hwy. Ac na roddwch berchenogaeth iddynt hwy yn Israel; myfi yw eu perchenogaeth hwy. 29 Y bwyd-offrwm, a'r pech-aberth, a'r aberth dros gamwedd, a fwytant hwy; a phob peth cysegredig yn Israel fydd eidd-ynt hwy. 30 A blaenion pob blaenffrwyth o bob peth, a phob offrwm pob dim oll o'ch holl offrymau, fydd eiddo yr offeiriaid: blaenffrwyth eich toes hefyd a roddwch i'r offeiriad, i osod bendith ar dy dy. 31 Na fwytaed yr offeiriaid ddim a fn farw ei hun, neu ysglyfaeth o aderyn neu* o anifail. {{angor|Pennod_45}}{{c|{{uc|Pennod XLV}}.}} {{bach|1 ''Rhandir y cyssegr,'' 6 ''a’r eiddo y ddinas,'' 7 ''a’r tywysog.'' 9 ''Ordeiniadau i’r tywysog.''}} {{angor|45:1}} {{uc|A phan}} rannoch y tir wrth goelbren t1- yn etifeddiaeth, yr offrymwch i'r ARGLWYDD offrwm cysegredig o'r tir; yr hyd fydd pum mil ar hugain o gorsennau o hyd, a dengmil o led. Cysegredig fydd hynny yn ei holl derfyn o amgylch. 2 O hyn y bydd i'r cysegr bum cant ar hyd, a phum cant ar led, yn bedeirongi oddi amgylch; a deg cufydd a deugain, yn faes pentrefol iddo o amgylch. 3 Ac o'r mesur hwn y mesuri bum mil ar hugain o hyd, a dengmil o led; ac yn hwnnw y bydd y cysegr, a'r lle sancteidds iolaf. 4 Y rhan gysegredig o'r tir fydd i'r offeiriaid, y rhai a wasanaethant y cys¬egr, y rhai a nesant i wasanaethu yr AB-GLWYDD; ac efe a fydd iddynt yn lle tar, ac yn gysegrfa i'r cysegr. i 5 A'r pum mil ar hugain o hyd, a't dengmil o led, fydd hefyd i'r Lefiaid y rhai a wasanaethant y tŷ, yn etifeddiaeth ugain o ystafelloedd. 6 Rhoddwch hefyd bum mil o led, a phum mil ar hugain o hyd, yn berchenog¬aeth i'r ddinas, ar gyfer offrwm y rhaa gysegredig: i holl dy Israel y bydd hyn. 7 A rhan fydd i'r tywysog o'r tu yma ac o'r tu acw i offrwm y rhan gysegredig, ac i berchenogaeth y ddinas, ar gyfer y rhan gysegredig, ac ar gyfer etifeddiaetb y ddinas, o du y gorllewin tua'r gorllewin, ac o du y dwyrain taa'indwyrain-Jai'tfnyd fydd ar gyfer pob un o'r rhannau, o derfyn y gorllewin hyd derfyn y dwyrain. 8 Yn y tir y bydd ei etifeddiaeth ef yn Israel, ac ni orthryma fy nhywysogion fy mhobl i mwy; a'r rhan arall o'r tir a roddant i dŷ Israel yn ôl eu llwythau. 9 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Digon i chwi hyn, tywysogion Israel; bwriwch ymaith drawster a difrod, gwnewch hefyd farn a chyfiawnder, tynnwch ymaith eich trethau oddi ar fy mhobl; medd yr Arglwydd DDUW. 10 Bydded gennych gloriannau uniawn, flc cffa uniawn, a bath uniawn. 11 Bydded yr effa a'r bath un fesur; gan gynnwys o'r bath ddegfed ran homer, a'r effa ddegfed ran homer: wrth .yr homer y bydd eu mesur hwynt. 12 Y sici fydd ugain gera: ugain sici,. a phum sici ar hugain, a phymtheg si<d, fydd mane i chwi. 13 Dyma yr offrwm a offrymwch: chweched ran effa o homer o wenith; feU.y y rhoddwch chweched ran effa o homer a haidd. 14 Am ddeddf yr olew, bath o olew, degfed ran bath a roddwch o'r corns, yr hyn yw homer o ddeg bath: oherwydd deg bath yw homer. 15 Un milyn hefyd o'r praidd a offrym¬wch o bob deucant, allan o ddolydd Israel, yn fwyd-offrwm, ac yn boethoffrwm, ac yn aberthau hedd» i -wneuthur cymod drostynt, medd yf Arglwydd DDUW. 16 Holl bobl y tir fyddant dan yi offrwm hwn i'r tywysog yn Israel. 17 Ac ar y tywysog y bydd poethoffrwm, a bwyd-offrwm, a diod-offrwm ar yr uchel wyliau, a'r newyddloerau, a'r Sabothau, trwy holl osodedig wyliau ty Israel; efe a ddarpara bech-aberth, a bwyd-offrwm, a phoethoffrwm, ac aberth¬au hedd, i wneuthur cymod dros dy Israel. 18 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; O fewn y mis cyntaf, ar y dydd cyntaf O'r mis, y cymeri fustach ieuanc perffaithgwbl, ac y puri y cysegr. 19 Yna y cymer yr offeiriad o waed y pech-aberth, ac a'i rhydd ar orsingau y tŷ, ac ar bedair congi<noinclude><references/></noinclude> m9oo5w1bddgqve5nnfqnwglmnzha5e7 104 4302 172025 7919 2026-11-02T10:10:38Z Tylopous 3717 penodau 172025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ystol yr allor, ac ar orsingau porth y cyntedd nesaf i mewn. 20 Felly y gwnei hefyd ar y seithfed dydd o'r mis, dros y neb a becho yn amryfus, a thros yr ehud: felly y purwch yty. 21 Yn y mis cyntaf, ar y pedwerydd dydd ar ddeg o'r mis, y bydd i chwi y pasg; gwyl fydd i chwi saith niwrnod: bara croyw a fwytewch. 22 A'r tywysog a ddarpara ar y dydd hwnnw drosto ei hun, a thros holl bobliy wlad, fustach yn bech-aberth. 23 A saith niwrnod yr wyl y darpara efe yn offrwm poeth i'r ARGLWYDD, saith o fustych, a saith o hyrddod perffaithgwbl, bob dydd o'r saith niwrnod; a bwch geifr yn bech-aberth bob dydd. 24 Bwyd-offrwm hefyd a ddarpara efe, sef effa gyda phob bustach, ac effa gyda phob hwrdd, a hin o olew gyda'r effa. 25 Yn y seithfed mis, ar y pymthegfed dydd o'r mis, y gwna y cyffelyb ar yr wyl dros saith niwrnod; sef fel y pech-aberth, fel y poethoffrwm, ac fel y bwyd-offrwm, ac fel yr olew. {{angor|Pennod_46}}{{c|{{uc|Pennod XLVI}}.}} {{bach|1 ''Ordeiniadau i’r tywysog pan addolo;'' 9 ''ac i’r bobl.'' 16 ''Trefn am etifeddiaeth y tywysog.'' 19 ''Y cyntedd i ferwi ac i bobi.''}} {{angor|46:1}} {{uc|Fel}} hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Forth y cyntedd nesaf i mewn, yr hwn sydd yn edrych tua'r dwyrain, fydd yn gaead y chwe diwrnod gwaith; ond ar y dydd Saboth yr agorir ef, ac efe a agorir ar ddydd y newyddloer. 2 A'r tywysog a ddaw ar hyd ffordd cyntedd y porth oddi allan, ac a saif wrth orsing y porth; a'r offeiriaid a ddarparant ei boethoffrwm ef a'i aberthau hedd, ac efe a addola wrth riniog y porth: ac a a allan: a'r porth ni chaeir hyd yr hwyr. 3 Pobl y tir a addolant hefyd wrth ddrws y porth hwnnw, ar y Sabothau ac ar y newyddloerau, o flaen yr ARGLWYDD. 4 A'r offrwm poeth a offrymo y tywysog i'r ARGLWYDD ar y dydd Saboth, fydd ehwech o wyn perffaithgwbl, a bwrdd perffaitn-gwbl: 5 A bwyd-offrwm o effa gyda'r hwrdd< a rhodd ei law o fwyd-offrwm gyda'r wyil, a hin o olew gyda'r effa. 6 Ac ar ddydd y newyddloer, bustach. ieuanc perffaithgwbl, a chwech o wyn a hwrdd; perffaithgwbl fyddant. 7 Ac efe a ddarpara effa gyda'r bustach, ac effa gyda'r hwrdd, yn fwyd-offrwm; a chyda'r wyn fel y cyrhaeddo ei law ef, a hin o olew gyda phob effa. 8 A phan ddelo y tywysog i mewn, at hyd ffordd cyntedd y porth y daw i mewn, ac ar hyd y ffordd honno yr a allan. 9 A phan ddelo pobl y tir o flaen yt ARGLWYDD ar y gwyliau gosodedig, yr hwn a ddelo i mewn ar hyd ffordd porth y gogledd i addoli, a a allan i ffordd porth y deau; a'r hwn a ddelo ar hyd ffordd porth y deau, a a allan ar hyd ffordd porth y gogledd: na ddychweled i ffordd y porth y daeth i mewn trwyddo, eithr eled allan ar ei gyfer. 10 A phan ddelont hwy i mewn, y daw y tywysog yn eu mysg hwy; a phan elont allan, yr a yntau allan. 11 Ac ar y gwyliau a'r uchel wyliau hefyd y bydd y bwyd-offrwm o effa gyda phob bustach, ac effa gyda phob hwrdd, a rhodd ei law gyda'r wyn, a hin o olew gyda'r effa. 12 A phan ddarparo y tywysog boethoffrwm gwirfodd, neu aberthau hedd gwirfodd i'r ARGLWYDD, yna yr egyr un iddo y porth sydd yn edrych tua'r dwy¬rain, ac efe a ddarpara ei bocthoffrwm a'i aberthau hedd, fel y gwnaeth ar y dydd Saboth; ac a a allan: ac un a gae y porth ar ôl ei fyned ef allan. 13 Oen biwydd perffaithgwbl hefyd a ddarpen yn boethoffrwm i'r ARGLWYDD beunydd: o fore i fore y darperi ef. 14 Darperi hefyd yn fwyd-offrwm gydag ef o fore i fore, chweched ran effa, a thrydedd ran hin o olew, i gymysgu y peilliaid, yn fwyd-offrwm i'r AR¬GLWYDD, trwy ddeddf dragwyddol byth. 15 Fel hyn y darparant yr oen, a'r twyd-offrwm, a'r olew, o fore i fore, yn boethoffrwm gwastadol. 16 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Os rhydd y tywysog rodd i neb o'i feibion o'i etifeddiaeth,<noinclude><references/></noinclude> 01h2xctrov9bze5kmgi9nw2cweepka0 104 4303 172026 7920 2026-11-02T10:12:08Z Tylopous 3717 penodau 172026 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>eiddo ei feibion fydd hynny, eu perchenogaeth fydd hynny wrth etifeddiaeth. 17 Ond pan roddo efe rodd o'i etifedd¬iaeth i un o'i weision, bydded befyd eiddo hwnnw hyd flwyddyn y rhyddid; yna y dychwel i'r tywysog: eto ei etifedd¬iaeth fydd eiddo ei feibion, iddynt hwy. 18 Ac na chymered y tywysog o etifedd¬iaeth y bobl, i'w gorthrymu hwynt allan o'u perchenogaeth; eithr rhodded etifedd¬iaeth i'w feibion o'i berchenogaeth ei hun: fel na wasgarer fy mhobl bob un allan o'i berchenogaeth. 19 y Ac efe a'm dug trwy y ddyfodfa oedd ar ystlys y porth, i ystafelloedd cysegredig yr offeiriaid, y rhai oedd yn edrych tua'r gogledd: ac wele yno Ie ar y ddau ystlys tua'r gorilewin. 20 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Dyma y fan lle y beirw yr offeiriaid yr aberth dros gamwedd a'r pech-aberth, a lle y pobant y bwyd-offrwrn; fel na ddygont hwynt i'r cyntedd nesaf allan, i sancteiddio y bobl. 21 Ac efe a'm dug i'r cyntedd nesaf allan, ac a'm tywysodd heibio i bedair congi y cyntedd; ac wele gyntedd ym mhob congi i'r cyntedd. 22 Ym mhedair congi y cyntedd yr ydoedd cynteddau cysylltiedig o ddeu-gain cufydd o hyd, a deg ar hugain o led: un fesur oedd y conglau ill pedair. 23 Ac yr ydoedd adail newydd o amgylch ogylch iddynt ill pedair, a cheginau wedi eu gwneuthur oddi tan y muriau oddi amgylch. 24 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Dyma dy y cogau, lle y beirw gweinidogion y ty aberth y bobl. {{angor|Pennod_47}}{{c|{{uc|Pennod XLVII}}.}} {{bach|1 ''Gweledigaeth y dyfroedd sanctaidd:'' 6 ''a’u rhinwedd.'' 13 ''Terfynau y wlad;'' 22 ''a’i rhannu wrth goelbren.''}} {{angor|47:1}} {{uc|Ac}} efe a'm dug i drachefn i ddrws y 1\- ty; ac wele ddwfr yn dyfod allan oddi tan riniog y ty tua'r dwyrain: oherwydd wyneb y ty oedd tua'r dwyrain; a'r dyfroedd oedd yn disgyn oddi tanodd o ystlys deau y tŷ, o du y deau i'r allot'. 2 Ac efe a'm dug i ar hyd ffordd y porth tua'r gogledd, ac a wnaeth i mi amgylchu y ffordd oddi allan hyd y porth nesaf allan ar hyd y ffordd sydd yn edrych tua'r dwyrain; ac wele ddyfroedd yn tarddu ar yr ystlys deau. 3 A phan aeth y gŵr yr hwn oedd a'r llinyn yn ei law allan tua'r dwyrain, efe a fesurodd fil o gufyddau, ac a'm tywys¬odd i trwy y dyfroedd; a'r dyfroedd hyd y fferau. 4 Ac efe a fesurodd fil eraill, ac a'm tywysodd trwy y dyfroedd; a'r dyfroedd hyd y gliniau: ac a fesurodd fil eraill, ac a'm tywysodd trwodd; a'r dyfroedd hyd y Iwynau: 5 Ac efe a fesurodd fil eraill; ac afon oedd, yr hon ni allwn fyned trwyddi: canys codasai y dyfroedd yn ddyfroedd nofiadwy, yn afon ni ellid myned trwyddi. 6 Ac efe a ddywedodd wrthyf, A welaist ti hyn, fab dyn? Yna y'm tywys¬odd, ac y'm dychwelodd hyd lan yr afon. 7 Ac wedi i mi ddychwelyd, wele ar fin yr afon goed lawer iawn o'r tu yma ac o'r tu acw. 8 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Y dyfr¬oedd hyn sydd yn myned allan tua bro y dwyrain, ac a ddisgynnant i'r gwastad, ac a ânt i'r môr: ac wedi eu myned i'r môr, yr iacheir y dyfroedd. 9 A bydd i bob peth byw, yr hwn a ymlusgo, pa Ie bynnag y delo yr afonydd, gael byw: ac fe fydd pysgod lawer iawn, oherwydd dyfod y dyfroedd hyn yno: canys iacheir hwynt, a phob dim lle y delo yr afon fydd byw. 10 A bydd i'r pysgodwyr sefyll arni, o En-gedi hyd En-eglaim; hwy a fyddant yn daenfa rhwydau: eu pysgod fydd yn ôl eu rhyw, fel pysgod y môr mawr, yn llawer iawn. 11 Ei lleoedd lleidiog a'i chorsydd ni iacheir; i halen y rhoddir hwynt. 12 Ac wrth yr afon y cyfyd, ar ei min o'r ddeutu, bob pren ymborth; ei ddalen ni syrth, a'i ffrwyth ni dderfydd: yn ei fisoedd y dwg ffrwyth newydd; oherwydd ei ddyfroedd, hwy a ddaethant allan o'r cysegr: am hynny y bydd ei ffrwyth yn ymborth, a'i ddalen yn feddyginiaeth. 13 Fel hyn y dywed yr Arglwydd DDUW; Dyma y terfyn wrth<noinclude><references/></noinclude> gjzud8z37siwcsdzwkuono5lar85g3h 104 4304 172027 7921 2026-11-02T10:13:53Z Tylopous 3717 penodau 172027 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>yr hwn y rhennwch y tir yn etifeddiaeth i ddeuddeg llwyth Israel: Joseff a gaiffddwy o rannau. 14 Hefyd chwi a'i hetifeddwch ef, bob un cystal a'i gilydd; am yr hwn y tyngais ar ei roddi i'ch tadau: a'r tir hwn a syrth i chwi yn etifeddiaeth. 15 A dyma derfyn y tir o du y gogledd, o'r môr mawr tua Hethlon, ffordd yr eir i Sedad: 16 Hannath, Berotha, Sibraim, yr hwn sydd rhwng terfyn Damascus a therfyn Hamath: Hasarhattichon, yr hwn sydd ar derfyn Hauran. 17 A'r terfyn o'r môr fydd Hasarenan, terfyn Damascus, a'r gogledd tua'r gogledd, a therfyn Hamath. A dyma du y gogledd. 18 Ac ystlys y dwyrain a fesurwch o Hauran, ac o Damascus, ac o Gilead, ac o dir Israel wrth yr lorddonen, o'r terfyn hyd for y dwyrain. A dyma du y dwyrain. 19 A'r ystlys deau tua'r deau, o Tamar hyd ddyfroedd cynnen Cades, yr afon hyd y môr mawr. A dyma yr ystlys ddeau tua Theman. 20 A thu y gorilewin fydd y môr mawr, o'r terfyn hyd oni ddeler ar gyfer Hamath. Dyma du y gorilewin. 21 Felly y rhennwch y tir hwn i chwi, yn ôl llwythau Israel. 22 Bydd hefyd i chwi ei rannu ef wrth goelbren yn etifeddiaeth i chwi, ac i'r dieithriaid a ymdeithiant yn eich mysg, y rhai a genhedia blant yn eich plith: a byddant i chwi fel un wedi ei eni yn y wlad ymysg meibion Israel; gyda chwi y cant etifeddiaeth ymysg llwythau Israel. 23 A bydd, ym mha Iwyth bynnag yr ymdeithio y dieithr, yno y rhoddwch ei etifeddiaeth ef, medd yr Arglwydd DDUW. {{angor|Pennod_48}}{{c|{{uc|Pennod XLVIII}}.}} {{bach|1, 23 ''Rhandiroedd y deuddeg llwyth.'' 8 ''Rhandir y cyssegr;'' 15 ''a’r ddinas, a’i phentrefydd:'' 21 ''a’r tywysog.'' 30 ''Mesurau pyrth y ddinas.''}} {{angor|48:1}} {{uc|A dyma}} enwau y llwythau. O gŵr y gogledd ar duedd ffordd Hethlon, ffordd yr eir i Hamath, Hasar-enan, terfyn Damascus tua'r gogledd, i duedd Hamath, (canys y rhai hyn oedd ei derfynau dwyrain a gorilewin,) rhan i Dan. 2 Ac ar derfyn Dan, o du y dwyrain hyd du y gorilewin, rhan i Aser. 3 Ac ar derfyn Aser, o du y dwyrain hyd du y gorilewin, i Nafftali ran. 4 Ac ar derfyn Nafftali, o du y dwyrain hyd du y gorilewin, i Manasse ran. 5 Ac ar derfyn Manasse, o du y dwyrain hyd du y gorilewin, i Effraim ran. 6 Ac ar derfyn Effraim, o du y dwyrain hyd du y gorilewin, i Reuben ran. 7 Ac ar derfyn Reuben, o du y dwyrain hyd du y gorilewin, i Jwda ran. 8 Ac ar derfyn Jwda, o du y dwyrain hyd du y gorilewin, y bydd yr offrwm a offrymoch yn bum mil ar hugain o gorsennau o led, ac o hyd fel un o'r rhannau, o du y dwyrain hyd du y gorilewin; a'r cysegr fydd yn ei ganol. 9 Yr offrwm a offrymoch i'r ARGLWYDD fydd bum mil ar hugain o hyd, a dengm; oled. 10 Ac eiddo y rhai hyn fydd yr offrwm cysegredig, sef eiddo yr offeiriaid, fydd pum mil ar hugain tua'r gogledd o hyd, a dengmil tua'r gorilewin o led; felly deng-mil tua'r dwyrain o led, a phum mil ar hugain tua'r deau o hyd: a chysegr yr ARGLWYDD fydd yn ei ganol. 11 I'r offeiriaid cysegredig o feibion Sadoc y bydd, y rhai a gadwasant fy nghadwraeth, y rhai ni chyfeiliornasant pan gyfeiliornodd plant Israel, megis y cyfeiliornodd y Lefiaid. 12 A bydd eiddynt yr hyn a offrymir o offrwm y tir, yn sancteiddbeth cysegredig wrth derfyn y Lefiaid. 13 A'r Lefiaid a gant, ar gyfer terfyn yr offeiriaid, bum mil ar hugain o hyd, a dengmil o led: pob hyd fydd bum mil ar hugain, a'r lled yn ddengmil. 14 Hefyd ni werthant ddim ohono, ac ni chyfnewidiant, ac ni throsglwyddant flaenffrwyth y tir; oherwydd cysegredig yw i'r ARGLWYDD. 15 (] A'r pum mil gweddill o'r lled, ar gyfer y pum mil ar hugain, fydd digysegredig, yn drigfa ac yn faes pentrefol i'r ddinas; a'r ddinas fydd yn ei ganol. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 24dmbamszxmc0h67ex57kchuirxpz92 104 4306 172028 171303 2026-11-02T10:18:28Z Tylopous 3717 penodau 172028 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{c|{{mawr|{{uc|Llyfr Daniel}}.}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Caethiwed Jehoiacim.'' 3 ''Aspenaz yn cymmeryd Daniel, Hananïah, Misael, ac Azarïah, i’w dysgu y’ngwybodaeth y Caldeaid:'' 8 ''a hwythau yn gwrthod rhan o fwyd y brenhin; ac wrth fwytta ffa, ac yfed dwfr, yn myned yn dda arnynt.'' 17 ''Eu godidog ddoethineb hwy.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Yn}} y drydedd flwyddyn o deyrnasiad Jehoiacim brenin Jwda, y daeth Nebuchodonosor brenin Babilon i Jerwsalem, ac a warchaeodd arni. 1:2 A’r ARGLWYDD a roddes i’w law Jehoiacim brenin Jwda, a rhan o lestri tŷ DDUW; yntau a’u dug hwynt i wlad Sinar, i dŷ ei dduw ef; ac i drysordy ei dduw y dug efe y llestri. 1:3 A dywedodd y brenin wrth Aspenas ei ben-ystafellydd, am ddwyn o feibion Israel, ac o’r had brenhinol, o’r tywysogion, 1:4 Fechgyn y rhai ni byddai ynddynt ddim gwrthuni, eithr yn dda yr olwg, a deallgar ym mhob doethineb, ac yn y gwybod gwybodaeth, ac yn deall cyfarwyddyd, a’r rhai y byddai grym ynddynt i sefyll yn llys y brenin, i’w dysgu ar lyfr ac yn iaith y Caldeaid. 1:5 A’r brenin a ddognodd iddynt ran beunydd o fwyd y brenin, ac o’r gwin a yfai efe; felly i’w maethu hwynt dair blynedd, fel y safent ar ôl hynny gerbron y brenin. 1:6 Ac yr ydoedd yn eu plith hwynt feibion Jwda, Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia: 1:7 A’r pen-ystafellydd a osododd arnynt enwau: canys ar Daniel y gosododd efe Beltesassar; ac ar Hananeia, Sadrach; ac ar Misael, Mesach; ac ar Asareia, Abednego. 1:8 Daniel a roddes ei fryd nad ymhalogai efe trwy ran o fwyd y brenin, na thrwy y gwin a yfai efe: am hynny efe a ddymunodd ar y pen-ystafellydd, na byddai raid iddo ymhalogi. 1:9 A DUW a roddes Daniel mewn ffafra thiriondeb gyda’r pen-ystafellydd. 1:10 A’r pen-ystafellydd a ddywedod wrth Daniel, Ofni yr ydwyf fi fy arglwydd y brenin, yr hwn a osododd eich bwyd chwi a’ch diod chwi: oherwydd paham y gwelai efe eich wynebau yn gulach na’r bechgyn sydd fel chwithau? felly y parech fy mhen yn ddyledus i’r brenin. 1:11 Yna y dywedodd Daniel wrth Melsar, yr hwn a osodasai y pen-ystafellydd ar Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia, 1:12 Prawf, atolwg, dy weision ddeg diwrnod, a rhoddant i ni ffa i’w bwyta, a dwfr i’w yfed. 1:13 Yna edrycher ger dy fron di ein gwedd ni, a gwedd y bechgyn sydd yn bwyta rhan o fwyd y brenin: ac fel y gwelych, gwna â’th weision. 1:14 Ac efe a wrandawodd arnynt yn y peth hyn, ac a’u profodd.hwynt ddeg o ddyddiau. 1:15 Ac ymhen y deng niwrnod y gwelid eu gwedd hwynt yn decach, ac yn dewach o gnawd, na’r holl fechgyn oedd yn bwyta rhan o fwyd y brenin 1:16 Felly Melsar a gymerodd ymaith ran eu bwyd hwynt, a’r gwin a yfent; ac a roddes iddynt ffa. 1:17 A’r bechgyn hynny ill pedwar, DUW a roddes iddynt wybodaeth a deall ym mhob dysg a doethineb: a Daniel a hyfforddiodd efe ym mhob gweledigaeth a breuddwydion. 1:18 Ac ymhen y dyddiau y dywedasai y brenin am eu dwyn hwynt i mewn, yna y pen-ystafellydd a’u dug hwynt gerbron Nebuchodonosor. 1:19 A’r brenin a chwedleuodd â hwynt; ac ni chafwyd ohonynt oll un fel Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia: am hynny y safasant hwy gerbron y brenin. 1:20 Ac ym mhob rhyw ddoethineb a deall a’r a ofynnai y brenin iddynt, efe a’u cafodd hwynt yn ddeg gwell na’r holl ddewiniaid a’r astronomyddion oedd o fewn ei holl frenhiniaeth ef. 1:21 A bu Daniel hyd y flwyddyn gyntaf i’r brenin Cyrus. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Nebuchodonosor yn anghofio ei freuddwyd, a thrwy addewidion a bygythion yn ceisio gan y Caldeaid ei ddangos iddo:'' 1 ''hwythau yn cydnabod nas gallent, ac yn cael barn''}} {{angor|2:1}} {{uc|A’r}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> aa4zv8pv1w6ttu5ss63cfsypxxxlzod 172029 172028 2026-11-02T10:18:46Z Tylopous 3717 172029 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{c|{{mawr|{{uc|Llyfr Daniel}}.}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Caethiwed Jehoiacim.'' 3 ''Aspenaz yn cymmeryd Daniel, Hananïah, Misael, ac Azarïah, i’w dysgu y’ngwybodaeth y Caldeaid:'' 8 ''a hwythau yn gwrthod rhan o fwyd y brenhin; ac wrth fwytta ffa, ac yfed dwfr, yn myned yn dda arnynt.'' 17 ''Eu godidog ddoethineb hwy.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Yn}} y drydedd flwyddyn o deyrnasiad Jehoiacim brenin Jwda, y daeth Nebuchodonosor brenin Babilon i Jerwsalem, ac a warchaeodd arni. 1:2 A’r ARGLWYDD a roddes i’w law Jehoiacim brenin Jwda, a rhan o lestri tŷ DDUW; yntau a’u dug hwynt i wlad Sinar, i dŷ ei dduw ef; ac i drysordy ei dduw y dug efe y llestri. 1:3 A dywedodd y brenin wrth Aspenas ei ben-ystafellydd, am ddwyn o feibion Israel, ac o’r had brenhinol, o’r tywysogion, 1:4 Fechgyn y rhai ni byddai ynddynt ddim gwrthuni, eithr yn dda yr olwg, a deallgar ym mhob doethineb, ac yn y gwybod gwybodaeth, ac yn deall cyfarwyddyd, a’r rhai y byddai grym ynddynt i sefyll yn llys y brenin, i’w dysgu ar lyfr ac yn iaith y Caldeaid. 1:5 A’r brenin a ddognodd iddynt ran beunydd o fwyd y brenin, ac o’r gwin a yfai efe; felly i’w maethu hwynt dair blynedd, fel y safent ar ôl hynny gerbron y brenin. 1:6 Ac yr ydoedd yn eu plith hwynt feibion Jwda, Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia: 1:7 A’r pen-ystafellydd a osododd arnynt enwau: canys ar Daniel y gosododd efe Beltesassar; ac ar Hananeia, Sadrach; ac ar Misael, Mesach; ac ar Asareia, Abednego. 1:8 Daniel a roddes ei fryd nad ymhalogai efe trwy ran o fwyd y brenin, na thrwy y gwin a yfai efe: am hynny efe a ddymunodd ar y pen-ystafellydd, na byddai raid iddo ymhalogi. 1:9 A DUW a roddes Daniel mewn ffafra thiriondeb gyda’r pen-ystafellydd. 1:10 A’r pen-ystafellydd a ddywedod wrth Daniel, Ofni yr ydwyf fi fy arglwydd y brenin, yr hwn a osododd eich bwyd chwi a’ch diod chwi: oherwydd paham y gwelai efe eich wynebau yn gulach na’r bechgyn sydd fel chwithau? felly y parech fy mhen yn ddyledus i’r brenin. 1:11 Yna y dywedodd Daniel wrth Melsar, yr hwn a osodasai y pen-ystafellydd ar Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia, 1:12 Prawf, atolwg, dy weision ddeg diwrnod, a rhoddant i ni ffa i’w bwyta, a dwfr i’w yfed. 1:13 Yna edrycher ger dy fron di ein gwedd ni, a gwedd y bechgyn sydd yn bwyta rhan o fwyd y brenin: ac fel y gwelych, gwna â’th weision. 1:14 Ac efe a wrandawodd arnynt yn y peth hyn, ac a’u profodd.hwynt ddeg o ddyddiau. 1:15 Ac ymhen y deng niwrnod y gwelid eu gwedd hwynt yn decach, ac yn dewach o gnawd, na’r holl fechgyn oedd yn bwyta rhan o fwyd y brenin 1:16 Felly Melsar a gymerodd ymaith ran eu bwyd hwynt, a’r gwin a yfent; ac a roddes iddynt ffa. 1:17 A’r bechgyn hynny ill pedwar, DUW a roddes iddynt wybodaeth a deall ym mhob dysg a doethineb: a Daniel a hyfforddiodd efe ym mhob gweledigaeth a breuddwydion. 1:18 Ac ymhen y dyddiau y dywedasai y brenin am eu dwyn hwynt i mewn, yna y pen-ystafellydd a’u dug hwynt gerbron Nebuchodonosor. 1:19 A’r brenin a chwedleuodd â hwynt; ac ni chafwyd ohonynt oll un fel Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia: am hynny y safasant hwy gerbron y brenin. 1:20 Ac ym mhob rhyw ddoethineb a deall a’r a ofynnai y brenin iddynt, efe a’u cafodd hwynt yn ddeg gwell na’r holl ddewiniaid a’r astronomyddion oedd o fewn ei holl frenhiniaeth ef. 1:21 A bu Daniel hyd y flwyddyn gyntaf i’r brenin Cyrus. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Nebuchodonosor yn anghofio ei freuddwyd, a thrwy addewidion a bygythion yn ceisio gan y Caldeaid ei ddangos iddo:'' 1 ''hwythau yn cydnabod nas gallent, ac yn cael barn''}} {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> 1y88x7trbul8hovoxtijupefp6jzf9m 172031 172029 2026-11-02T10:29:55Z Tylopous 3717 -{{nop}} 172031 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{c|{{mawr|{{uc|Llyfr Daniel}}.}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Caethiwed Jehoiacim.'' 3 ''Aspenaz yn cymmeryd Daniel, Hananïah, Misael, ac Azarïah, i’w dysgu y’ngwybodaeth y Caldeaid:'' 8 ''a hwythau yn gwrthod rhan o fwyd y brenhin; ac wrth fwytta ffa, ac yfed dwfr, yn myned yn dda arnynt.'' 17 ''Eu godidog ddoethineb hwy.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Yn}} y drydedd flwyddyn o deyrnasiad Jehoiacim brenin Jwda, y daeth Nebuchodonosor brenin Babilon i Jerwsalem, ac a warchaeodd arni. 1:2 A’r ARGLWYDD a roddes i’w law Jehoiacim brenin Jwda, a rhan o lestri tŷ DDUW; yntau a’u dug hwynt i wlad Sinar, i dŷ ei dduw ef; ac i drysordy ei dduw y dug efe y llestri. 1:3 A dywedodd y brenin wrth Aspenas ei ben-ystafellydd, am ddwyn o feibion Israel, ac o’r had brenhinol, o’r tywysogion, 1:4 Fechgyn y rhai ni byddai ynddynt ddim gwrthuni, eithr yn dda yr olwg, a deallgar ym mhob doethineb, ac yn y gwybod gwybodaeth, ac yn deall cyfarwyddyd, a’r rhai y byddai grym ynddynt i sefyll yn llys y brenin, i’w dysgu ar lyfr ac yn iaith y Caldeaid. 1:5 A’r brenin a ddognodd iddynt ran beunydd o fwyd y brenin, ac o’r gwin a yfai efe; felly i’w maethu hwynt dair blynedd, fel y safent ar ôl hynny gerbron y brenin. 1:6 Ac yr ydoedd yn eu plith hwynt feibion Jwda, Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia: 1:7 A’r pen-ystafellydd a osododd arnynt enwau: canys ar Daniel y gosododd efe Beltesassar; ac ar Hananeia, Sadrach; ac ar Misael, Mesach; ac ar Asareia, Abednego. 1:8 Daniel a roddes ei fryd nad ymhalogai efe trwy ran o fwyd y brenin, na thrwy y gwin a yfai efe: am hynny efe a ddymunodd ar y pen-ystafellydd, na byddai raid iddo ymhalogi. 1:9 A DUW a roddes Daniel mewn ffafra thiriondeb gyda’r pen-ystafellydd. 1:10 A’r pen-ystafellydd a ddywedod wrth Daniel, Ofni yr ydwyf fi fy arglwydd y brenin, yr hwn a osododd eich bwyd chwi a’ch diod chwi: oherwydd paham y gwelai efe eich wynebau yn gulach na’r bechgyn sydd fel chwithau? felly y parech fy mhen yn ddyledus i’r brenin. 1:11 Yna y dywedodd Daniel wrth Melsar, yr hwn a osodasai y pen-ystafellydd ar Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia, 1:12 Prawf, atolwg, dy weision ddeg diwrnod, a rhoddant i ni ffa i’w bwyta, a dwfr i’w yfed. 1:13 Yna edrycher ger dy fron di ein gwedd ni, a gwedd y bechgyn sydd yn bwyta rhan o fwyd y brenin: ac fel y gwelych, gwna â’th weision. 1:14 Ac efe a wrandawodd arnynt yn y peth hyn, ac a’u profodd.hwynt ddeg o ddyddiau. 1:15 Ac ymhen y deng niwrnod y gwelid eu gwedd hwynt yn decach, ac yn dewach o gnawd, na’r holl fechgyn oedd yn bwyta rhan o fwyd y brenin 1:16 Felly Melsar a gymerodd ymaith ran eu bwyd hwynt, a’r gwin a yfent; ac a roddes iddynt ffa. 1:17 A’r bechgyn hynny ill pedwar, DUW a roddes iddynt wybodaeth a deall ym mhob dysg a doethineb: a Daniel a hyfforddiodd efe ym mhob gweledigaeth a breuddwydion. 1:18 Ac ymhen y dyddiau y dywedasai y brenin am eu dwyn hwynt i mewn, yna y pen-ystafellydd a’u dug hwynt gerbron Nebuchodonosor. 1:19 A’r brenin a chwedleuodd â hwynt; ac ni chafwyd ohonynt oll un fel Daniel, Hananeia, Misael, ac Asareia: am hynny y safasant hwy gerbron y brenin. 1:20 Ac ym mhob rhyw ddoethineb a deall a’r a ofynnai y brenin iddynt, efe a’u cafodd hwynt yn ddeg gwell na’r holl ddewiniaid a’r astronomyddion oedd o fewn ei holl frenhiniaeth ef. 1:21 A bu Daniel hyd y flwyddyn gyntaf i’r brenin Cyrus. {{angor|Pennod_2}}{{c|{{uc|Pennod II}}.}} {{bach|1 ''Nebuchodonosor yn anghofio ei freuddwyd, a thrwy addewidion a bygythion yn ceisio gan y Caldeaid ei ddangos iddo:'' 10 ''hwythau yn cydnabod nas gallent, ac yn cael barn''}}<noinclude><references/></noinclude> ne4trs8vev4jec4eiphsrlb0fkmayif 104 4307 172030 7927 2026-11-02T10:21:16Z Tylopous 3717 penodau 172030 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>{{bach|''marwolaeth.'' 14 ''Daniel, wedi cael peth yspaid, yn cael allan y breuddwyd;'' 19 ''yn bendithio Duw;'' 24 ''yn attal y farn, ac yn dyfod ger bron y brenhin.'' 31 ''Y breuddwyd,'' 36 ''a’i ddehongliad;'' 46 ''a chyfodiad Daniel.''}} {{angor|2:1}} {{uc|Ac}} yn yr ail flwyddyn o deyrnasiad Nebuchodonosor, y breuddwydiodd Nebuchodonosor freuddwydion, a thrallodwyd ei ysbryd ef, a’i gwsg a dorrodd oddi wrtho. 2:2 A’r brenin a archodd alw am y dewiniaid, ac am yr astronomyddion, ac am yr hudolion, ac am y Caldeaid, i fynegi i’r brenin ei freuddwydion: a hwy a ddaethant ac a safasant gerbron y brenin. 2:3 A’r brenin a ddywedodd wrthynt, Breuddwydiais freuddwyd, a thrallodwyd fy ysbryd am wybod y breuddwyd. 2:4 Yna y Caldeaid a lefarasant wrth y brenin yn Syriaeg, O frenin, bydd fyw yn dragywydd: adrodd dy freuddwyd i’th weision, a mynegwn y dehongliad. 2:5 Atebodd y brenin a dywedodd wrth y Caldeaid, Aeth y peth oddi wrthyf: oni fynegwch y breuddwyd i mi, a’i ddehongliad, gwneir chwi yn ddrylliau, a’ch tai a osodir yn domen. 2:6 Ond os y breuddwyd a’i ddehongliad a ddangoswch, cewch roddion, a gwobrau, ac anrhydedd mawr o’m blaen i: am hynny dangoswch y breuddwyd, a’i ddehongliad. 2:7 Atebasant eilwaith a dywedasant, Dyweded y brenin y breuddwyd i’w weision, ac ni a ddangoswn ei ddehongliad ef. 2:8 Atebodd y brenin a dywedodd, Mi a wn yn hysbys mai oedi yr amser yr ydych chwi; canys gwelwch fyned y peth oddi wrthyf. 2:9 Ond oni wnewch i mi wybod y breuddwyd, un gyfraith fydd i chwi: canys gair celwyddog a llygredig a ddarparasoch ei ddywedyd o’m blaen, nes newid yr amser: am hynny dywedwch i mi y breuddwyd, a mi a gaf wybod y medrwch ddangos i mi ei ddehongliad ef. 2:10 Y Caldeaid a atebasant o flaen y brenin, ac a ddywedasant, Nid oes dyn ar y ddaear a ddichon ddangos yr hyn y mae y brenin yn ei ofyn; ac ni cheisiodd un brenin, na phennaeth, na llywydd, y fath beth â hwn gan un dewin, nac astronomydd, na Chaldead. 2:11 Canys dieithr yw y peth a gais y brenin, ac nid oes neb arall a fedr ei ddangos o flaen y brenin, ond y duwiau, y rhai nid yw eu trigfa gyda chnawd. 2:12 O achos hyn y digiodd y brenin ac y creulonodd yn ddirfawr, ac a orchmynnodd ddifetha holl ddoethion Babilon. 2:13 Yna yr aeth y gyfraith allan am ladd y doethion; ceisiasant hefyd Daniel a’i gyfeirion i’w lladd. 2:14 Yna yr atebodd Daniel trwv gyngor a doethineb i Arioch, pen-distain y brenin, yr hwn a aethai allan, i ladd doethion Babilon: 2:15 Efe a lefarodd ac a ddywedodd wrth Arioch, distain y brenin, Paham y mae y gyfraith yn myned ar y fath frys oddi wrth y brenin? Yna Arioch a fynegodd y peth i Daniel. 2:16 Yna Daniel a aeth i mewn, ac ymbiliodd â’r brenin am roddi iddo amser, ac y dangosai efe y dehongliad i’r brenin. 2:17 Yna yr aeth Daniel i’w dŷ, ac a fynegodd y peth i’w gyfeillion, Hananeia, Misael, ac Asareia; 2:18 Fel y ceisient drugareddau gan DDUW y nefoedd yn achos y dirgelwch hwn; fel na ddifethid Daniel a’i gyfeillion gyda’r rhan arall o ddoethion Babilon. 2:19 Yna y datguddiwyd y dirgelwch i Daniel mewn gweledigaeth nos: yna Daniel a fendithiodd DDUW y nefoedd. 2:20 Atebodd Daniel a dywedodd, Bendigedig fyddo enw Duw o dragwyddoldeb hyd dragwyddoldeb: canys doethineb a nerth ydynt eiddo ef: 2:21 Ac efe sydd yn newid amserau, a thymhorau: efe sydd yn symud brenhinoedd, ac yn gosod brenhinoedd: efe sydd yn rhoddi doethineb i’r doethion, a gwybodaeth i’r rhai a fedrant ddeall: 2:22 Efe sydd yn datguddio y pethau dyfnion a chuddiedig: efe a ŵyr beth sydd yn y tywyllwch, a chydag ef y mae y goleuni yn trigo. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> kk65lmvk6opibo55zudwl51t2vjxqxm 104 4309 172032 7929 2026-11-02T10:38:48Z Tylopous 3717 penodau 172032 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>breuddwyd sydd wir, a’i ddehongliad yn ffyddlon. 2:46 Yna y syrthiodd, Nebuchodonosor y brenin ar ei wyneb, ac a addolodd Daniel; gorchmynnodd hefyd am offrymu iddo offrwm ac arogl-darth. 2:47 Atebodd y brenin a dywedodd wrth Daniel, Mewn gwirionedd y gwn mai eich DUWchwi yw DUW y duwiau, ac Arglwydd y brenhinoedd, a datguddydd dirgeledigaethau, oherwydd medru ohonot ddatguddio y dirgelwch hwn. 2:48 Yna y brenin a fawrygodd Daniel, ac a roddes iddo roddion mawrion lawer; ac efe a’i gwnaeth ef yn bennaeth ar holl dalaith Babilon, ac yn ben i’r swyddogion ar holl ddoethion Babilon. 2:49 Yna Daniel a ymbiliodd â’r brenin, ac yntau a osododd Sadrach, Mesach, ac Abednego ar lywodraeth talaith Babilon, ond Daniel a eisteddodd ym mhorth y brenin. {{angor|Pennod_3}}{{c|{{uc|Pennod III}}.}} {{bach|1 ''Nebuchodonosor yn cyssegru delw fawr yn Dura.'' 8 ''Achwyn ar Sadrach, Mesach, ac Abednego, am nad addolent y ddelw;'' 13 ''hwythau, wedi eu bygwth, yn gwneuthur cyffes ddaionus.'' 19 ''Duw yn eu gwared hwy allan o’r ffwrn dân.'' 26 ''Nebuchodonosor, wrth weled y rhyfeddod, yn bendithio Duw.''}} {{angor|3:1}} {{uc|Nebuchodonosor}} y brenin a wnaeth ddelw aur, ei huchder oedd yn drigain cufydd, ei lled yn chwe chufydd; ac efe a’i gosododd hi i fyny yng ngwastadedd Dura, o fewn talaith Babilon. 3:2 Yna Nebuchodonosor y brenin a anfonodd i gasglu ynghyd y tywysogion, dugiaid, a phendefigioin, y rhaglawiaid, y trysorwyr, y cyfreithwyr, y trethwyr, a holl lywodraethwyr y taleithiau, i ddyfod wrth gysegru y ddelw a gyfodasai Nebuchodonosor y brenin. 3:3 Yna y tywysogion, dugiaid, a phendefigion, rhaglawiaid, y trysorwyr, y cyfreithwyr, y trethwyr, a holl lywodraethwyr y taleithiau, a ymgasglasant ynghyd wrth gysegru y ddelw a gyfodasai Nebuchodonosor y brenin: a hwy a safasant o flaen y ddelw a gyfodasai Nebuchodonosor. 3:4 A chyhoeddwr a lefodd yn groch, Wrthych chwi, bobloedd, genhedloedd, a ieithoedd, y dywedir. 3:5 Pan glywoch sŵn y cornet, y chwibanogl, y delyn, y dulsimer, y saltring, y symffon, a phob rhyw gerdd, y syrthiwch ac yr addolwch y ddelw aur a gyfododd Nebuchodonosor y brenin. 3:6 A’r hwn ni syrthio ac ni addolo, yr awr honno a fwrir i ganol ffwrn o dân poeth. 3:7 Am hynny yr amser hwnnw, pan glywodd yr holl bobloedd sain y cornet, y chwibanogl, y delyn, y dulsimer, y saltring, a phob rhyw gerdd, y bobloedd, y cenhedloedd, a’r ieithoedd oll, a syrthiasant, ac a addolasant y ddelw aur a gyfodasai Nebuchodonosor y brenin. 3:8 O ran hynny yr amser hwnnw y daeth gŵr o Caldea, ac a gyhuddasant yr Iddewon. 3:9 Adroddasant a dywedasant wrth Nebuchodonosor y brenin, Bydd fyw, frenin, yn dragywydd. 3:10 Ti, frenin, a osodaist orchymyn, ar i bwy bynnag a glywai sain y cornet, y chwibanogl, y delyn, y dulsimer, y saltring, a’r symffon, a phob rhyw gerdd, syrthio ac ymgryrnu i’r ddelw aur: 3:11 A phwy byanag ni syrthiai ac nid ymgrymai, y teflid ef i ganol ffwrn o dân poeth. 3:12 Y mae gwŷr o Iddewon a osodaist ti ar oruchwyliaeth talaith Babilon, Sadrach, Mesach, ac Abednego; y gwŷr hyn, O frenin, ni wnaethant gyfrif ohonot ti; dy dduwiau nid addolant, ac nid ymgrymant i’r ddelw aur a gyfodaist. 3:13 Yna Nebuchodonosor mewn llidiowgrwydd a dicter a ddywedodd am gyrchu Sadrach, Mesach, ac Abednego. Yna y ducpwyd y gwŷr hyn o flaen y brenin. 3:14 Adroddodd Nebuchodonosor a dywedodd wrthynt, Ai gwir hyn, Sadrach, Mesach, ac Abednego? oni addolwch chwi fy nuwiau i, ac oni ymgrymwch i’r ddelw aur a gyfodais i? 3:15 Yr awr hon wele, os byddwch chwi barod pan glywoch sain y cornet, y chwibanogl, y delyn, y dulsimer, y saltring, y symffon, a phob rhyw gerdd, i syrthio ac i ymgrymu i’r ddelw a wneuthum, da: ac onid ymgrymwch, yr awr honno y bwrir chwi i ganol ffwrn o dân poeth; a pha DDUW yw efe a’ch gwared chwi o’m dwylo i? 3:16 Sadrach, Mesach, ae Abednego<noinclude><references/></noinclude> 8zad3fiaofhf3xghu6syxazw8nge7k4 104 4310 172033 7930 2026-11-02T10:40:54Z Tylopous 3717 penodau 172033 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>a atebasant ac a ddywedasant wrth y brenin, Nebuchodonosor, nid ydym ni yn gofalu am ateb i ti yn y peth hyn. 3:17 Wele, y mae ein DUW ni, yr hwn yr ydym ni yn ei addoli yn abl i’n gwared ni allan o’r ffwrn danllyd boeth, ac efe a’n gwared ni o’th law di, O frenin. 3:18 Ac onid e, bydded hysbys i ti, frenin, na addolwn dy dduwiau, ac nad ymgrymwn i’th ddelw aur a gyfodaist. 3:19 Yna y llanwyd Nebuchodonosor o llidiowgrwydd, a gwedd, ei wyneb ef a newidiodd yn erbyn Sadrach, Mesach, ac Abednego; am hynny y llefarodd ac y dywedodd am dwymo y ffwrn seithwaith mwy nag y byddid arfer o’i thwymo hi. 3:20 Ac efe a ddywedodd wrth wŷr cryfion nerthol, y rhai oedd yn ei lu ef, am rwymo Sadrach, Mesach, ac Abednego, i’w bwrw i’r ffwrn o dân poeth. 3:21 Yna y rhwymwyd y gwŷr hynny yn eu peisiau, eu llodrau, au cwcyllau, a’u dillad eraill, ac a’u bwriwyd i ganol y ffwrn o dân poeth. 3:22 Gan hynny, o achos bod gorchymyn y brenin yn gaeth, a’r ffwrn yn boeth ragorol, fflam y tân a laddodd y gwŷr hynny a fwriasant i fyny Sadrach, Mesach, ac Abednego. 3:23 A’r triwyr hyn, Sadrach, Mesach, ac Abednego, a syrthiasant yng nghanol y ffwrn o dân poeth yn rhwym. 3:24 Yna y synnodd ar Nebuchodonosor, a cy cyfododd ar frys, atebodd hefyd a dywedodd wrth ei gynghoriaid, Onid triwyr a fwriasom ni i ganol y ffwrn yn rhwym? Hwy a atebasant ac a ddywedasant wrth y brenin, Gwir, O frenin. 3:25 Atebodd a dywedodd yntau, Wele fi yn gweled pedwar o wŷr rhyddion yn rhodio yng nghanol y tân, ac nid oes niwed arnynt; a dull y pedwerydd sydd debyg i Fab DUW. 3:26 Yna y nesaodd Nebuchodonosor at enau y ffwrn o dân poeth, ac a lefarodd ac a ddywedodd, O Sadrach, Mesach, ac Abednego, gwasanaethwyr y Duw goruchaf, deuwch allan, a deuwch yma. Yna Sadrach, Mesach, ac Abednego a ddaethant allan o ganol y tân. 3:27 A’r tywysogion, dugiaid, a phendefigion, a chynghoriaid y brenin, a ymgasglasant ynghyd, ac a welsant y gwŷr hyn, y rhai ni finiasai y tân ar eu cyrff, ac ni ddeifiasai flewyn o’u pen, ni newidiasai eu peisiau chwaith, ac nid aethai sawr y tân arnynt. 3:28 Atebodd Nebuchodonosor a dywedodd, Bendigedig yw Duw Sadrach, Mesach, ac Abednego, yr hwn a anfonodd ei angel ac a waredodd ei weision a ymddiriedasant ynddo, ac a dorasant orchymyn y brenin, ac a roddasant eu cyrff, rhag gwasanaethu nac ymgrymu ohonynt i un duw, ond i’w DUW eu hun 3:29 Am hynny y gosodir gorchymyn gennyf fi, Pob pobl, cenedl, a iaith, yr hon a ddywedo ddim ar fai yn erbyri DUW Sadrach, Mesach ‘ac Abednego, a wneir yn ddrylliau, a’u tai a wneir yn domen: oherwydd nad oes duw arall a ddichon wared fel hyn. 3:30 Yna y mawrhaodd y brenin Sadrach, Mesach, ac Abednego, o fewn talaith Babilon. {{angor|Pennod_4}}{{c|{{uc|Pennod IV}}.}} {{bach|1 ''Nebuchodonosor yn cyfaddef brenhiniaeth Duw;'' 4 ''yn adrodd ei freuddwydion, a’r dewiniaid heb fedru mo’u dehongl.'' 8 ''Daniel yn gwrandaw y breuddwyd,'' 19 ''ac yn ei ddehongl.'' 28 ''Ystori o’r hyn a ddigwyddodd.''}} {{angor|4:1}} {{uc|Nebuchodonosor}} frenin at yr holl bobloedd, cenhedloedd, a ieithoedd, y rhai a drigant yn yr holl ddaear; Aml fyddo heddwch i chwi. 4:2 Mi a welais yn dda fynegi yr arwyddion a’r rhyfeddodau a wnaeth y goruchaf DDUW â mi. 4:3 Mor fawr yw ei arwyddion ef! ac mor gedyrn yw ei ryfeddodau! ei deyrnas ef sydd deyrnas dragwyddol, a’i lywodraeth ef sydd o genhedlaeth i genhedlaeth. 4:4 Myfi Nebuchodonosor oeddwn esmwyth arnaf yn fy nhŷ, ac yn hoyw yn fy llys. 4:5 Gwelais freuddwyd yr hwn a’m hofnodd; meddyliau hefyd yn fy ngwely, a gweledigaethau fy mhen, a’m dychrynasant. 4:6 Am hynny y gosodwyd gorchymyn gennyf fl, ar ddwyn ger fy mron holl ddoethion Babilon, fel<noinclude><references/></noinclude> jq2wrft2e06fcf4ltx85ysf5vyb3k7h 104 4312 172034 7932 2026-11-02T10:43:49Z Tylopous 3717 penodau 172034 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>4:26 A lle y dywedasant am adael boncyff gwraidd y pren; dy frenhiniaeth fydd sicr i ti, wedi i ti wybod mai y nefoedd sydd yn llywodraethu. 4:27 Am hynny, frenin, bydded fodlon gennyt fy nghyngor, a thor ymaith dy bechodau trwy gyfiawnder, a’th anwireddau trwy drugarhau wrth drueiniaid, i edrych a fydd estyniad ar dy heddwch. 4:28 Daeth hyn oll ar Nebuchodonosor y brenin. 4:29 Ymhen deuddeng mis yr oedd efe rhodio yn llys brenhiniaeth Babilon. 4:30 Llefarodd y brenin, a dywedodd, Onid hon yw Babilon fawr, yr hon a adeiledais i yn frenhindy yng nghryfder fy nerth, ac er gogoniant fy mawrhydi? 4:31 A’r gair eto yng ngenau y brenin, syrthiodd llef o’r nefoedd, yn dywedyd, Wrthyt ti, frenin Nebuchodonosor, y dywedir, Aeth y frenhiniaeth oddi wrthyt. 4:32 A thi a yrrir oddi wrth ddynion, a’th drigfa fydd gyda bwystfilod y maes; â gwellt y’th borthant fel eidionau; a chyfnewidir saith amser arnat; hyd oni wypech mai y Goruchaf sydd yn llywodraethu ym mhrenhiniaeth dynion, ac yn ei rhoddi i’r neb y mynno. 4:33 Yr awr honno y cyflawnwyd y gair ar Nebuchodonosor, ac y gyrrwyd ef oddi wrth ddynion, ac y porodd wellt fel eidionau, ac y gwlychwyd ei gorff ef gan wlith y nefoedd, hyd oni thyfodd ei flew ef fel plu eryrod, a’i ewinedd fel ewinedd adar. 4:34 Ac yn niwedd y dyddiau, myfi Nebuchodonosor a ddyrchefais fy llygaid tua’r nefoedd, a’m gwybodaeth a ddychwelodd ataf, a bendithiais y Goruchaf, a moliennais a gogoneddais yr hwn sydd yn byw byth, am fod ei lywodraeth ef yn llywodraeth dragwyddol, a’i frenhiniaeth hyd genhedlaeth a chenhedlaeth. 4:35 A holl drigolion y ddaear a gyfrifir megis yn ddiddim: ac yn ôl ei ewyllys, ei hun y mae yn gwneuthur â llu y nefoedd, ac â thrigolion y ddaear; ac nid oes a atalio el law ef, neu a ddywedo wrtho, Beth yr wyt yn ei wneuthur? 4:36 Yn yr amser hwnnw y dychwelodd fy synnwyr ataf fi, a deuthum i ogoniant fy mrenhiniaeth, fy harddwch am hoywder a ddychwelodd ataf fi, am cynghoriaid a’m tywysogion a’m ceisiasant; felly y’m sicrhawyd yn fy nheyrnas, a chwanegwyd i mi fawredd rhagorol. 4:37 Yr awr hon myfi Nebuchodonosor ydwyf yn moliannu, ac yn mawrygu, ac yn gogoneddu Brenin y nefoedd, yr hwn y mae ei holl weithredoedd yn wirionedd, a’i lwybrau yn farn, ac a ddichon ddarostwng y rhai a rodiant mewn balchder. {{angor|Pennod_5}}{{c|{{uc|Pennod V}}.}} {{bach|1 ''Annuwiol wledd Belsassar.'' 5 ''Yr ysgrifenlaw, yr hon ni fedrai y dewiniaid mo’i darllen, yn blino y brenhin.'' 10 ''Dwyn Daniel ger bron, ar air y frenhines:'' 17 ''yntau yn ceryddu y brenhin am ei falchder a’i ddelw-addoliaeth;'' 25 ''ac yn darllen, ac yn dirnad yr ysgrifen.'' 30 ''Trosi y llywodraeth at y Mediaid.''}} {{angor|5:1}} {{uc|Belsassar}} y brenin a wnaeth wledd fawr i fil o’i dywysogion, ac a yfodd win yng ngŵydd y mil. 5:2 Wrth flas y gwin y dywedodd Belsassar am ddwyn y llestri aur ac arian, a ddygasai Nebuchodonosor ei dad ef o’r deml yr hon oedd yn Jerwsalem, fel yr yfai y brenin a’i dywysogion, ei wragedd a’i ordderchadon, ynddynt. 5:3 Yna y dygwyd y llestri aur a ddygasid o deml tŷ DDUW, yr hwn oedd yn Jerwsalem: a’r brenin a’i dywysogion, ei wragedd a’i ordderchadon, a yfasant ynddynt. 5:4 Yfasant win, a molianasant y duwiau o aur, ac o arian, o bres, o haearn, o goed, ac o faen. 5:5 Yr awr honno bysedd llaw dyn a ddaethant allan, ac a ysgrifenasant ar gyfer y canhwyllbren ar galchiad pared llys y brenin; a gwelodd y brenin ddarn y llaw a ysgrifennodd. 5:6 Yna y newidiodd lliw y brenin, a’i feddyliau a’i cyffroesant ef, fel y datododd rhwymau ei lwynau ef, ac y curodd ei liniau ef y naill wrth y llall. 5:7 Gwaeddodd y brenin yn groch am ddwyn i mewn yr astronomyddion, y Caldeaid, a’r brudwyr: a llefarodd y brenin, a dywedodd wrth ddoethion Babilon, Pa ddyn bynnag a ddarlleno yr ysgrifen hon, ac a ddangoso i mi ei dehongliad, efe a wisgir â phorffor, ac a gaiff gadwyn aur am ei wddf,<noinclude><references/></noinclude> syzyuk2uoeksxmfva84pbvxz75f62l1 104 4314 172035 7934 2026-11-02T10:46:38Z Tylopous 3717 penodau 172035 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>sar, a hwy a wisgasant Daniel â phorffor, ac â chadwyn aur am ei wddf; a chyhoeddwyd amdano, y byddai efe yn drydydd yn llywodraethu yn y frenhiniaeth. 5:30 Y noson honno y lladdwyd Belsassar brenin y Caldeaid. 5:31 A Dareius y Mediad a gymerodd y frenhiniaeth, ac efe yn ddwy flwydd a thrigain oed. {{angor|Pennod_6}}{{c|{{uc|Pennod VI}}.}} {{bach|1 ''Gwneuthur Daniel yn ben ar y rhaglawiaid;'' 4 ''hwythau yn cyd-fwriadu yn ei erbyn ef, ac yn cael gan y brenhin osod cyfraith annuwiol:'' 10 ''achwyn ar Daniel am dorri y gyfraith honno, a’i fwrw i ffau y llewod;'' 18 ''a Duw yn ei gadw ef;'' 24 ''y llewod yn difa ei wrthwynebwyr ef:'' 25 ''a gosod cyfraith i orchymyn moliannu Duw.''}} {{angor|6:1}} {{uc|Gwelodd}} Dareius yn dda osod ar y deyrnas chwe ugain o dywysogion, i fod ar yr holl deyrnas; 6:2 Ac arnynt hwy yr oedd tri rhaglaw, y rhai yr oedd Daniel yn bennaf ohonynt, i’r rhai y rhoddai y tywysogion gyfrif, fel na byddai y brenin mewn colled. 6:3 Yna y Daniel hwn oedd yn rhagori ar y rhaglawiaid a’r tywysogion, oherwydd bod ysbryd rhagorol ynddo ef: a’r brenin a feddyliodd ei osod ef ar yr holl deyrnas. 6:4 Yna y rhaglawiaid a’r tywysogion oedd yn ceisio cael achlysur yn erbyn Daniel o ran y frenhiniaeth: ond ni fedrent gael un achos na bai; oherwydd ffyddlon oedd efe, fel na chaed ynddo nac amryfusedd na bai. 6:5 Yna y dywedodd y gwŷr hyn, Ni chawn yn erbyn y Daniel hwn ddim achlysur, oni chawn beth o ran cyfraith ei DDUW yn ei erbyn ef. 6:6 Yna y rhaglawiaid a’r tywysogion hyn a aethant at y brenin, ac a ddywedasant wrtho fel hyn; Dareius frenin, bydd fyw byth. 6:7 Holl raglawiaid y deyrnas, y swyddogion, a’r tywysogion, y cynghoriaid, a’r dugiaid, a ymgyngorasant am osod deddf frenhinol, a chadarnhau gorchymyn, fod bwrw i ffau y llewod pwy bynnag a archai arch gan un DUW na dyn dros ddeng niwrnod ar hugain, ond gennyt ti, O frenin. 6:8 Yr awr hon, O frenin, sicrha y gorchymyn, a selia yr ysgrifen, fel na newidier yn ôl cyfraith y Mediaid a’r Persiaid, yr hon ni newidir. 6:9 Oherwydd hynny y seliodd y brenin Dareius yr ysgrifen a’r gorchymyn. 6:10 Yna Daniel, pan wybu selio yr ysgrifen, a aeth i’w dŷ, a’i ffenestri yn agored yn ei ystafell tua Jerwsalem; tair gwaith yn y dydd y gostyngai efe ar ei liniau, ac y gweddïai, ac y cyffesai o flaen ei DDUW, megis y gwnâi efe cyn hynny. 6:11 Yna y gwŷr hyn a ddaethant ynghyd, ac a gawsant Daniel yn gweddïo ac yn ymbil o flaen ei DDUW. 6:12 Yna y nesasant, ac y dywedasant o flaen y brenin am orchymyn y brenin; Oni seliaist ti orchymyn, mai i ffau y llewod y bwrid pa ddyn bynnag a ofynnai gan un DUW na dyn ddim dros ddeng niwrnod ar hugain, ond gennyt ti, O frenin? Atebodd y brenin, a dywedodd, Y mae peth yn wir, yn ô1 cyfraith y Mediaid a’r Persiaid, yr hon ni newidir. 6:13 Yna yr atebasant ac y dywedasant o flaen y brenin, Y Daniel, yr hwn sydd o feibion caethglud Jwda, ni wnaeth gyfrif ohonot ti, frenin, nac o’r gorchymyn a seliaist, eithr tair gwaith. yn. y dydd y mae yn gweddïo ei weddi. 6:14 Yna y brenin, pan glybu y gair hwn, a aeth yn ddrwg iawn ganddo, ac a roes ei fryd gyda Daniel ar ei waredu ef: ac a fu hyd fachludiad haul yn ceisio ei achub ef. 6:15 Yna y gwŷr hynny a ddaethant ynghyd at y brenin, ac a ddywedasant wrth y brenin, Gwybydd, frenin, mai cyfraith y Mediaid a’r Persiaid yw, na newidier un gorchymyn na deddf a osodo y brenin. 6:16 Yna yr archodd y brenin, a hwy a ddygysant Daniel ac a’i bwriasant i ffau y llewod. Yna y brenin a lefarodd ac a ddywedodd wrth Daniel, Dy DDUW, yr hwn yr ydwyt yn ei wasanaethu yn wastad, efe a’th achub di. 6:17 A dygwyd carreg ac a’i gosodwyd ar enau y ffau; a’r brenin a’i seliodd hi â’i sêl ei hun, ac â sêl ei dywysogion, fel na newidid yr ewyllys am Daniel. 6:18 Yna yr aeth y brenin i’w lys, ac a fu y noson honno heb fwyd: ac ni adawodd ddwyn di-<noinclude><references/></noinclude> 2uv0usw45rjj3k571rzjdctdhkf49hu 104 4315 172036 7935 2026-11-02T10:47:51Z Tylopous 3717 penodau 172036 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>fyrrwch o’i flaen; ei gwsg hefyd a giliodd oddi wrtho. 6:19 Yna y cododd y brenin yn fore iawn at y wawrddydd, ac a aeth ar frys at ffau y llewod. 6:20 A phan nesaodd efe at y ffau, efe a lefodd ar Daniel â llais trist. Llefarodd y brenin, a dywedodd wrth Daniel, Daniel, gwasanaethwr y Duw byw, a all dy DDUW di, yr hwn yr wyt yn ei wasanaethu yn wastad, dy gadw di rhag y llewod? 6:21 Yna y dywedodd Daniel wrth y brenin, O frenin, bydd fyw byth. 6:22 Fy Nuw a anfonodd ei angel, ac a gaeodd safnau y llewod, fel na wnaethant i mi niwed: oherwydd puredd a gaed ynof ger ei fron ef; a hefyd ni wneuthum niwed o’th flaen dithau, frenin. 6:23 Yna y brenin fu dda iawn ganddo o’i achos ef, ac a archodd gyfodi Daniel allan o’r ffau. Yna y codwyd Daniel o’r ffau; ac ni chaed niwed arno, oherwydd credu ohono yn ei DDUW. 6:24 Yna y gorchmynnodd y brenin, a hwy a ddygasant y gwŷr hynny a gyhuddasent Daniel, ac a’u bwriasant i ffau y llewod, hwy, a’u plant, a’u gwragedd; ac ni ddaethant i waelod y ffau hyd oni orchfygodd y llewod hwynt, a dryllio eu holl esgyrn. 6:25 Yna yr ysgrifennodd y brenin Dareius at y bobloedd, at y cenhedloedd, a’r ieithoedd oll, y rhai oedd yn trigo yn yr holl ddaear; Heddwch a amlhaer i chwi. 6:26 Gennyf fi y gosodwyd cyfraith, ar fod trwy holl lywodraeth fy nheyrnas, i bawb grynu ac ofni rhag DUW Daniel: oherwydd efe sydd DDUW byw, ac yn parhau byth; a’i frenhiniaeth ef yw yr hon ni ddifethir, a’i lywodraeth fydd hyd y diwedd. 6:27 Y mae yn gwaredu ac yn achub, ac yn gwneuthur arwyddion a rhyfeddodau yn y nefoedd ac ar y ddaear; yr hwn a waredodd Daniel o feddiant y llewod. 6:28 A’r Daniel hwn a lwyddodd yn nheyrnasiad Dareius, ac yn nheyrnasiad Cyrus y Persiad. {{angor|Pennod_7}}{{c|{{uc|Pennod VII}}.}} {{bach|1 ''Gweledigaeth y pedwar anifail.'' 9 ''Brenhiniaeth Duw.'' 15 ''Dirnad y weledigaeth.''}} {{angor|7:1}} {{uc|Yn}} y flwyddyn gyntaf i Belsassar brenin Babilon, y gwelodd Daniel freuddwyd, a gweledigaethau ei ben ar ei wely. Yna efe a ysgrifennodd y breuddywyd, ac a draethodd swm y geiriau. 7:2 Llefarodd Daniel, a dywedodd, Mi a welwn yn fy ngweledigaeth y nos, ac wele bedwar gwynt y nefoedd yn ymryson ar y môr mawr. 7:3 A phedwar bwystfil mawr a ddaethant y i fyny o’r môr, yn amryw y naill oddi wrth y llall. 7:4 Y cyntaf oedd fel llew, ac iddo adenydd eryr: edrychais hyd oni thynnwyd ei adenydd, a’i gyfodi oddi wrth y ddaear, a sefyll ohono ar ei draed fel dyn, a rhoddi iddo galon dyn. 7:5 Ac wele anifail arall, yr ail, yn debyg i arth; ac efe a ymgyfododd ar y naill ystlys, ac yr oedd tair asen yn ei safn ef rhwng ei ddannedd: ac fel hyn y dywedent wrtho, Cyfod, bwyta gig lawer. 7:6 Wedi hyn yr edrychais, ac wele un a arall megis llewpard, ac iddo bedair adain aderyn ar ei gefn: a phedwar pen oedd i’r bwystfil; a rhoddwyd llywodraeth iddo. 7:7 Wedi hyn y gwelwn mewn gweledigaethau nos, ac wele bedwerydd bwystfil, ofnadwy, ac erchyll, a chryf ragorol; ac iddo yr oedd dannedd mawrion o haearn: yr oedd yn bwyta, ac yn dryllio, ac yn sathru y gweddill dan ei draed: hefyd yr ydoedd efe yn amryw oddi wrth Y bwystfilod oll y rhai a fuasai o’i flaen ef; ac yr oedd iddo ddeg o gyrn. 7:8 Yr oeddwn yn ystyried y cyrn; ac wele, cyfododd corn bychan arall yn eu mysg hwy, a thynnwyd o’r gwraidd dri o’r cyrn cyntaf o’i flaen ef: ac wele lygaid fel llygaid dyn yn y corn hwnnw, a genau yn traethu mawrhydri. 7:9 Edrychais hyd oni fwriwyd i lawr y gorseddfeydd, a’r Hen ddihenydd a eisteddodd: ei wisg oedd cyn wynned â’r eira, a gwallt ei ben fel gwlân pur; ei orseddfa yn fflam dân, a’i olwynion yn dân poeth. 7:10 Afon danllyd oedd yn rhedeg ac yn dyfod allan oddi ger ei fron ef: mil o filoedd a’i gwasanaethent, a myrdd fyrddiwn a safent ger ei fron: y fam a eisteddodd, ac agorwyd y llyfrau. 7:11 Edrychais yna, o achos llais y geiriau mawrion a draethodd y corn; ie, edrychais hyd oni ladd-<noinclude><references/></noinclude> om1h1gfroskfpwyzabvzi94cokydcv3 104 4316 172037 7936 2026-11-02T10:49:14Z Tylopous 3717 penodau 172037 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>wyd y bwystfil, a difetha ei gorff ef, a’i roddi i’w losgi yn tân. 7:12 A’r rhan arall o’r bwystfilod, eu llywodraeth a dducpwyd ymaith; a rhoddwyd iddynt einioes dros ysbaid ac amser. 7:13 Mi a welwn mewn gweledigaethau nos, ac wele, megis Mab y dyn oedd yn dyfod gyda chymylau y nefoedd; ac at yr hen ddihenydd y daeth, a hwy a’i dygasant ger ei fron ef. 7:14 Ac efe a roddes iddo lywodraeth, a gogoniant, a brenhiniaeth, fel y byddai i’r holl bobloedd, cenhedloedd, a ieithoedd ei wasanaethu ef: ei lywodraeth sydd lywodraeth dragwyddol, yr hon nid â ymaith, a’i frenhiniaeth ni ddifethir. 7:15 Myfi Daniel a ymofidiais yn fy ysbryd yng nghanol fy nghorff, a gweledigaethau fy mhen a’m dychrynasant. 7:16 Neseais at un o’r rhai a safent gerllaw, a cheisiais ganddo y gwirionedd am hyn oll. Ac efe a ddywedodd i mi, ac a wnaeth i mi wybod dehongliad y pethau. 7:17 Y bwystfilod mawrion hyn, y rhai sydd bedwar, ydynt bedwar brenin, y rhai a gyfodant o’r ddaear. 7:18 Eithr sant y Goruchaf a dderbyniant y frenhiniaeth, ac a feddiannant y frenhiniaeth hyd byth, a hyd byth bythoedd. 7:19 Yna yr ewyllysiais wybod y gwirionedd am y pedwerydd bwystfil, yr hwn oedd yn amrywio oddi wrthynt oll, yn yn ofnadwy iawn, a’i ddannedd o haearn, a’i ewinedd o bres; yn bwyta, ac yn dryllio, ac yn sathru y gweddill â’i draed: 7:20 Ac am y deg corn oedd ar ei ben ef, a’r llall yr hwn a gyfodasai, ac y syrthiasai tri o’i flaen; sef y corn yr oedd llygaid iddo, a genau yn traethu mawrhydri, a’r olwg arno oedd yn arwach na’i gyfeillion. 7:21 Edrychais, a’r corn hwn a wnaeth ryfel ar y saint, ac a fu drech na hwynt; 7:22 Hyd oni ddaeth yr Hen ddihenydd, a rhoddi barn i saint y Goruchaf, a dyfod o’r amser y meddiannai y saint y frenhiniaeth. 7:23 Fel hyn y dywedodd efe; Y pedwerydd bwystfil fydd y bedwaredd frenhiniaeth at y ddaear, yr hon a fydd amryw oddi wrth yr holl freniniaethau, ac a ddifa yr holl ddaear, ac a’i sathr hi, ac a’i dryllia. 7:24 A’r deg corn o’r frenhiniaeth hon fydd deg brenin, y rhai a gyfodant: ac un arall a gyfyd at eu hôl hwynt, ac efe a amrywia oddi wrth y rhai cyntaf, ac a ddarostwng dri brenin. 7:25 Ac efe a draetha eiriau yn erbyn y Goruchaf, ac a ddifa saint y Goruchaf, ac a feddwl newidio amseroedd a chyfreithau: a hwy a roddit yn ei law ef, hyd amser ac amseroedd a rhan amser. 7:26 Yna yr eistedd y farn, a’i lywodraeth a ddygant, i’w difetha ac i’w distrywio hyd y diwedd. 7:27 At frenhiniaeth a’r llywodraeth, a mawredd y frenhiniaeth dan yr holl nefoedd, a roddir i bobl saint y Goruchaf, yr hwn y mae ei frenhiniaeth yn frenhiniaeth dragwyddol, a phob llywodraeth a wasanaethant ac a ufuddhant iddo. 7:28 Hyd yma y mae diwedd y peth. Fy meddyliau i Daniel a’m dychrynodd yn ddirfawr, a’m gwedd a newidiodd ynof; eithr mi a gedwais y peth yn fy nghalon. {{angor|Pennod_8}}{{c|{{uc|Pennod VIII}}.}} {{bach|1 ''Gweledigaeth yr hwrdd a’r bwch.'' 13 ''Y ddwy fil a thri chant o ddyddiau aberth.'' 15 ''Gabriel yn cysuro Daniel, ac yn dirnad y weledigaeth.''}} {{angor|8:1}} {{uc|Yn}} y drydedd flwyddyn o deyrnas Belsassar y brenin, yr ymddangosodd i mi weledigaeth, sef i myfi Daniel, wedi yr hon a ymddangosasai i mi ar y cyntaf. 8:2 Gwelais hefyd mewn gweledigaeth, (a bu pan welais, mai yn Susan y brenhinllys, yr hwn sydd o fewn talaith Elam, yr oeddwn i,) ie, gwelais mewn gweledigaeth, ac yr oeddwn i wrth afon Ulai. 8:3 Yna y cyfodais fy llygaid, ac a welais, ac wele ryw hwrdd yn sefyll wrth yr afon, a deugorn iddo; a’r ddau gorn oedd uchel, ac un yn uwch na’r llall; a’r uchaf a gyfodasai yn olaf. 8:4 Gwelwn yr hwrdd yn cornio tua’r gorllewin, tuar gogledd, a thua’r deau, fel na safai un bwystfil o’i flaen ef; ac nid oedd a achubai o’i law ef; ond efe a wnaeth yn ô1 ei ewyllys ei hun, ac a aeth yn fawr. 8:5 Ac fel yr oeddwn yn ystyried, wele hefyd fwch geifr yn dyfod o’r gorllewin, ar hyd wyneb yr holl ddaear, ac heb gyffwrdd â’r ddae-<noinclude><references/></noinclude> 2bjzdvnxbk27090wmttw4hu06gu58ay 104 4317 172038 7937 2026-11-02T10:51:02Z Tylopous 3717 penodau 172038 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ar; ac i’r bwch yr oedd corn hynod rhwng ei lygaid. 8:6 Ac efe a ddaeth hyd at yr hwrdd deugorn a welswn i yni sefyll wrth yr afon, ac efe a redodd ato ef yn angerdd ei nerth. 8:7 Gwelais ef hefyd yn dyfod hyd at yr hwrdd, ac efe a fu chwerw wrtho, ac a drawodd yr hwrdd, ac a dorrodd ei ddau gorn ef, ac nid oedd nerth yn yr hwrdd i sefyll o’i flaen ef, eithr efe a’i bwriodd ef i lawr, ac a’i sathrodd ef; ac nid oedd a allai achub yr hwrdd o’i law ef. 8:8 Am hynny,y bwch geifr a aeth yn fawr iawn; ac wedi ei gryfhau, torrodd y corn mawr: a chododd pedwar o rai hynod yn ei le ef, tua phedwar gwynt y nefoedd. 8:9 Ac o un ohonynt y daeth allan gorn bychan, ac a dyfodd yn rhagorol, tua’r deau, a thua’r dwyrain, a thua’r hyfryd wlad. 8:10 Aeth yn fawr hefyd hyd lu y nefoedd, a bwriodd i lawr rai o’r llu, ac o’r ser, ac a’u sathrodd hwynt. 8:11 Ymfawrygodd hefyd hyd at dywysog y llu, a dygwyd ymaith yr offrwm gwastodol oddi arno ef, a bwriwyd ymaith le ei gysegr ef. 8:12 A rhoddwyd iddo lu yn erbyn yr offrwm beunyddiol oherwydd camwedd, ac efe a fwriodd y gwirionedd i lawr; felly y gwnaeth, ac y llwyddodd. 8:13 Yna y clywais ryw sant yn llefaru, a dywedodd rhyw sant arall wrth y rhyw sant hwnnw oedd yn llefaru, Pa hyd y bydd y weledigaeth am yr offrwm gwastadol, a chamwedd anrhaith i roddi y cysegr a’r llu yn sathrfa? 8:14 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Hyd ddwy fil a thri chant o ddiwrnodiau: yna y purir y cysegr. 8:15 A phan welais i Daniel y weledigaeth, a cheisio ohonof y deall, yna wele, safodd ger fy mron megis rhith gŵr. 8:16 A chlywais lais dyn rhwng glannau Ulai, ac efe a lefodd ac a ddywedodd, Gabriel, gwna i hwn ddeall y weledigaeth. 8:17 Ac efe a ddaeth yn agos i’r lle y safwn; a phan ddaeth, mi a ddychrynais, ac a syrthiais ar fy wyneb: ac efe a ddywedodd wrthyf, Deall, fab dyn; oherwydd y weledigaeth fydd yn amser y diwedd. 8:18 A thra yr oedd efe yn llefaru wrthyf, syrthiais mewn trymgwsg i lawr ar fy wyneb: ac efe a gyffyrddodd â mi, ac a’m cyfododd yn fy sefyll. 8:19 Dywedodd hefyd, Wele fi yn hysbysu i ti yr hyn a fydd yn niwedd y dicter; canys, ar yr amser gosodedig y bydd y diwedd 8:20 Yr hwrdd deugorn a welaist, yw brenhinoedd Media a Phersia. 8:21 A’r bwch blewog yw brenin Groeg; a’r corn mawr, yr hwn sydd rhwng ei lygaid ef, dyna y brenin cyntaf. 8:22 Lle y torrwyd ef, ac y cyfododd pedwar yn ei le, pedair brenhiniaeth a gyfodant o’r un genedl, ond nid un nerth ag ef. 8:23 A thua diwedd eu brenhiniaeth hwynt, pan gyflawner y troseddwyr, y cyfyd brenin wyneb-greulon, ac yn deall damhegion. 8:24 A’i nerth ef a gryfha, ond nid trwy ei nerth ei hun; ac efe a ddinistria yn rhyfedd, ac a lwydda, ac a wna, ac a ddinistria y cedyrn, a’r bobl sanctaidd. 8:25 A thrwy ei gyfrwystra y ffynna ganddo dwyllo; ac efe a ymfawryga yn ei galon, a thrwy heddwch y dinistria efe lawer: ac efe a saif yn erbyn tywysog y tywysogion; ond efe a ddryllir heb law. 8:26 A gweledigaeth yr hwyr a’r bore yr hon a draethwyd, sydd wirionedd: selia dithau y weledigaeth, oherwydd dros ddyddiau lawer y bydd. 8:27 Minnau Daniel a euthum yn llesg, ac a fûm glaf ennyd o ddyddiau yna y cyfodais, ac y gwneuthum orchwyl y brenin, ac a synnais oherwydd y weledigaeth, ond nid oedd neb yn ei deall. {{angor|Pennod_9}}{{c|{{uc|Pennod IX}}.}} {{bach|1 ''Daniel yn ystyried amser y caethiwed;'' 3 ''ac yn cyffesu ei bechodau;'' 16 ''ac yn gweddïo am adnewyddu Jerusalem.'' 20 ''Gabriel yn dangos iddo y deg wythnos a thri ugain.''}} {{angor|9:1}} {{uc|Yn}} y flwyddyn gyntaf i Dareius mab Ahasferus o had y Mediaid, yr hwn a wnaethid yn frenin ar deyrnas y Caldeaid, 9:2 Yn y flwyddyn gyntaf o’i deyrnasiad ef, myfi Daniel a ddeellais wrth lyfrau rifedi y blynyddoedd, am y rhai y daethai gair yr ARGLWYDD at Jeremeia y proffwyd,<noinclude><references/></noinclude> frmwylygx3l21tp2z9jsum3htku1c2k 104 4319 172039 7939 2026-11-02T10:52:20Z Tylopous 3717 penodau 172039 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>a ddeuthum i’w fynegi i ti: canys annwyl ydwyt ti: ystyr dithau y peth, a deall y weledigaeth. 9:24 Deng wythnos a thrigain a derfynwyd ar dy bobl, ac ar dy ddinas sanctaidd i ddibennu camwedd, ac i selio pechodau, ac i wneuthur cymod dros anwiredd, ac i ddwyn cyfiawnder tragwyddol, ac i selio y weledigaeth a’r broffwydoliaeth, ac i eneinio y sancteiddiolaf. 9:25 Gwybydd gan hynny a deall, y bydd o fynediad y gorchymyn allan am adferu ac am adeiladu Jerwsalem, hyd y blaenor Meseia, saith wythnos, a dwy wythnos a thrigain: yr heol a adeiledir drachefn, a’r mur, sef mewn amseroedd blinion. 9:26 Ac wedi dwy wythnos a thrigain y lleddir y Meseia, ond nid o’i achos ei hun: a phobl y tywysog yr hwn a ddaw a ddinistria y ddinas a’r cysegr; a’i ddiwedd fydd trwy lifeiriant, a hyd diwedd y rhyfel y bydd dinistr anrheithiol. 9:27 Ac efe a sicrha y cyfamod â llawer dros un wythnos: ac yn hanner yr wythnos y gwna efe i’r aberth a’r bwyd-offrwm beidio; a thrwy luoedd ffiaidd yr anrheithia efe hi, hyd oni thywallter y diben terfynedig ar yr anrheithiedig. {{angor|Pennod_10}}{{c|{{uc|Pennod X}}.}} {{bach|1 ''Daniel, wedi ymddarostwng, yn gweled gweledigaeth.'' 10 ''Dychryn yn ei flino ef; a’r angel yn ei gysuro.''}} {{angor|10:1}} {{uc|Yn}} y drydedd flwyddyn i Cyrus brenin Persia, y datguddiwyd peth i Daniel, yr hwn y gelwid ei enw Beltesassar; a’r peth oedd wir, ond yr amser nodedig oedd hir; ac efe a ddeallodd y peth, ac a gafodd wybod y weledigaeth. 10:2 Yn y dyddiau hynny y galerais i Daniel dair wythnos o ddyddiau. 10:3 Ni fwyteais fara blasus, ac ni ddaeth cig na gwin yn fy ngenau; gan ymiro hefyd nid ymirais, nes cyflawni tair wythnos o ddyddiau. 10:4 Ac yn y pedwerydd dydd ar hugain o’r mis cyntaf, fel yr oeddwn i wrth yml yr afon fawr, honno yw Hidecel; 10:5 Yna y cyfodais fy llygaid, ac yr edrychais, ac wele ryw ŵr wedi ei wisgo â lliain, a’i lwynau wedi eu gwregysu ag aur coeth o Uffas: 10:6 A’i gorff oedd fel maen beryl, a’i wyneb fel gwelediad mellten, a’i lygaid fel lampau tân, a’i freichiau a’i draed fel lliw pres gloyw, a sain ei eiriau fel tyrfa. 10:7 A mi Daniel yn unig a welais y weledigaeth; canys y dynion y rhai oedd gyda mi ni welsant y weledigaeth; eithr syrthiodd arnynt ddychryn mawr, fel y ffoesant i ymguddio. 10:8 A mi a adawyd fy hunan, ac a welais y weledigaeth fawr hon, ac ni thrigodd nerth ynof: canys fy ngwedd a drodd ynof yn llygredigaeth, ac nid ateliais nerth. 10:9 Eto mi a glywais sain ei eiriau ef: a phan glywais sain ei eiriau ef, yna yr oeddwn mewn trymgwsg at fy wyneb a’m hwyneb tua’r ddaear. 10:10 Ac wele, llaw a gyffyrddodd â mi, ac a’m gosododd ar fy ngliniau, ac ar gledr fy nwylo. 10:11 Ac efe a ddywedodd wrthyf, Daniel, ŵr annwyl, deall y geiriau a lefaraf wrthyt, a saf yn dy sefyll: canys atat ti y’m hanfonwyd yr awr hon. Ac wedi iddo ddywedyd y gair hwn, sefais gan grynu. 10:12 Yna efe a ddywedodd wrthyf, Nac ofna, Daniel: oherwydd er y dydd cynt y rhoddaist dy galon i ddeall, ac i ymgystuddio gerbron dy DDUW, y gwrandawyd dy eiriau; ac oherwydd dy eiriau di y deuthum i. 10:13 Ond tywysog teyrnas Persia a safodd yn fy erbyn un diwrnod ar hugain: ond wele Michael, un o’r tywysogion pennaf a ddaeth i’m cynorthwyo; a mi a arhosais yno gyda brenhinoedd Persia. 10:14 A mi a ddeuthuin i beri i ti ddeall yr hyn a ddigwydd i’th bobl yn y dyddiau diwethaf: oherwydd y mae y weledigaeth eto dros ddyddiau lawer. 10:15 Ac wedi iddo lefaru wrthyf y geiriau hyn, gosodais fy wyneb tua’r ddaear, ac a euthum yn fud. 10:16 Ac wele, tebyg i ddyn a gyffyrddodd â’m gwefusau: yna yr agorais fy safn, ac y lleferais, ac y dywedais wrth yr hwn oedd yn sefyll ar fy nghyfer, O fy arglwydd, fy ngofidiau a droesant arnaf gan weledigaeth, ac nid ateliais nerth. 10:17 A pha fodd y dichon gwasanaethwr fy arglwydd yma lefaru wrth fy arglwydd yma? a minnau yna<noinclude><references/></noinclude> el1rzulnhgu69itcgm1dhpbabo12fef 104 4320 172040 7940 2026-11-02T10:53:51Z Tylopous 3717 penodau 172040 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude>ni safodd nerth ynof, ac nid arhodd ffun ynof. 10:18 Yna y cyffyrddodd eilwaith â mi fel dull dyn, ac a’m cryfhaodd i, 10:19 Ac a ddywedodd, Nac ofna, ŵr annwyl; heddwch i ti, ymnertha, ie, ymnertha. A phan lefarasai efe wrthyf, ymnerthais, a dywedais, Llefared fy arglwydd; oherwydd cryfheaist fi. 10:20 Ac efe a ddywedodd, a wyddost ti paham y deuthum atat? ac yn awr dychwelaf i ryfela â thywysog Persia: ac wedi i mi fyned allan, wele, tywysog tir Groeg a ddaw. 10:21 Eithr mynegaf i ti yr hyn a hysbyswyd yn ysgrythur y gwirionedd; ac nid oes un yn ymegnïo gyda mi yn hyn, ond Michael eich tywysog chwi. {{angor|Pennod_11}}{{c|{{uc|Pennod XI}}.}} {{bach|1 ''Dinystr Persia gan frenhin Groeg.'' 5 ''Y cynghreiriau a’r cadau rhwng brenhin y dehau a brenhin y gogledd.'' 30 ''Rhuthr a chreulonder y Rhufeiniaid.''}} {{angor|11:1}} {{uc|Ac}} yn y flwyddyn gyntaf i Dareius y Mediad, y sefais i i’w gryfhau ac i’w nerthu ef. 11:2 Ac yr awr hon y gwirionedd a fynegaf i ti; Wele, tri brenin eto a safant o fewn Persia, a’r pedwerydd a fydd gyfoethocach na hwynt oll: ac fel yr ymgadarnhao efe yn ei gyfoeth, y cyfyd efe bawb yn erbyn teyrnas Groeg. 11:3 A brenin cadarn a gyfyd, ac a lywodraetha â llywodraeth fawr, ac a wna fel y mynno. 11:4 A phan safo efe, dryllir ei deyrnas, ac a’i rhennir tua phedwar gwynt y nefoedd; ac nid i’w hiliogaeth ef, nac fel ei lywodraeth a lywodraethodd efe: oherwydd ei frenhiniaeth ef a ddiwreiddir i eraill heblaw y rhai hynny. 11:5 Yna y cryfha brenin y deau, ac un o’i dywysogion: ac efe a gryfha uwch ei law ef, ac a lywodraetha: llywodraeth fawr fydd ei lywodraeth ef. 11:6 Ac yn niwedd blynyddoedd yr ymgysylltant; canys merch brenin y deau a ddaw at frenin y gogledd i wneuthur cymod; ond ni cheidw hi nerth y braich; ac ni saif yntau, na’i fraich: eithr rhoddir hi i fyny, a’r rhai a’i dygasant hi, a’r hwn a’i cenhedlodd hi, a’i chymhorthwr, yn yr amseroedd hyn. 11:7 Eithr yn ei le ef y saif un allan o flaguryn ei gwraidd hi, yr hwn a ddaw â llu, ac a â i amddiffynfa brenin y gogledd, ac a wna yn eu herbyn hwy, ac a orchfyga; 11:8 Ac a ddwg hefyd i gaethiwed i’r Aifft, eu duwiau hwynt, a’u tywysogion, a’u dodrefn annwyl o arian ac aur; ac efe a bery fwy o flynyddoedd na brenin y gogledd. 11:9 A brenin y deau a ddaw i’w deyrnas, ac a ddychwel i’w dir ei hun. 11:10 A’i feibion a gyffroir, ac a gasglant dyrfa o luoedd mawrion: a chan ddyfod y daw un, ac a lifeiria, ac a â trosodd: yna efe a ddychwel, ac a gyffroir hyd ei amddiffynfa ef. 11:11 Yna y cyffry brenin y deau, ac yr â allan, ac a ymladd ag ef, sef â brenin y gogledd: ac efe a gyfyd dyrfa fawr; ond y dyrfa a roddir i’w law ef. 11:12 Pan gymerer ymaith y dyrfa, yr ymddyrchafa ei galon, ac efe a gwympa fyrddiwn; er hynny ni bydd efe gryf. 11:13 Canys brenin y gogledd a ddychwel, ac a gyfyd dyrfa fwy na’r gyntaf, ac ymhen ennyd o flynyddoedd, gan ddyfod y daw â llu mawr, ac â chyfoeth mawr. 11:14 Ac yn yr amseroedd hynny llawer a safant yn erbyn brenin y deau; a’r ysbeilwyr o’th bobl a ymddyrchafant i sicrhau y weledigaeth; ond hwy a syrthiant. 11:15 Yna y daw brenin y gogledd, ac a fwrw glawdd, ac a ennill y dinasoedd caerog, ond breichiau y deau ni wrthsafant, na’i bobl ddewisol ef; ac ni bydd nerth i sefyll. 11:16 A’r hwn a ddaw yn ei erbyn ef a wna fel y mynno, ac ni bydd a safo o’i flaen; ac efe a saif yn y wlad hyfryd, a thrwy ei law ef y difethir hi. 11:17 Ac efe a esyd ei wyncb ar fyned â chryfder, ei holl deyrnas, a rhai uniawn gydag ef; fel hyn y gwna: ac efe a rydd iddo ferch gwragedd, gan ei llygru hi; ond ni saif hi ar ei du ef, ac ni bydd hi gydag ef. 11:18 Yna y try efe ei wyneb at yr ynysoedd, ac a ennill lawer; ond pennaeth a bair i’w warth ef beidio, er ei fwyn ei hun, heb warth iddo ei hun: efe a’i detry arno ef.<noinclude><references/></noinclude> fy8l1enf3754vamxog23o5j2259slez 104 4322 172041 171304 2026-11-02T10:56:51Z Tylopous 3717 penodau 172041 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Mahagaja" /></noinclude><section begin="Daniel"/>hefyd a’r Ethiopiaid fyddant ar ei ôl ef. 11:44 Eithr chwedlau o’r dwyrain ac o’r glgledd a’i trallodant ef: ac efe a â allan mewn llid mawr i ddifetha, ac i ddifrodi llawer. 11:45 Ac efe a esyd bebyll ei lys rhwng Y y moroedd ar yr hyfryd fynydd sanctaidd: eto efe a ddaw hyd ei derfyn, ac ni bydd cynorthwywr iddo. {{angor|Pennod_12}}{{c|{{uc|Pennod XII}}.}} {{bach|1 ''Michael a wared Israel o’i flinderau.'' 5 ''Dangos yr amseroedd i Daniel.''}} {{angor|12:1}} {{uc|Ac}} yn yr amser hwnnw y saif Michael y twysog mawr, yr hwn sydd yn sefyll dros feibion dy bobl: yna y bydd amser blinder, y cyfryw ni bu er pan yw cenedl hyd yr amser hwnnw: ac yn yr amser hwnnw y gwaredir dy holl bobl, y rhai a gaffer yn ysgrifenedig yn y llyfr. 12:2 A llawer o’r rhai sydd yn cysgu yn llwch y ddaear a ddeffroant, rhai i fywyd tragwyddol, a rhai i warth a dirmyg tragwyddol. 12:3 A’r doethion a ddisgleiriant fel disgleirdeb y ffurfafen; a’r rhai a droant lawer i gyfiawnder, a fyddant fel y sêr byth yn dragywydd. 12:4 Tithau, Daniel, cae ar y geiriau, a selia y llyfr hyd amser y diwedd: ac a a gynweiriant, a gwybodaeth a amlheir. 12:5 Yna myfi Daniel a edrychais, ac wele ddau eraill yn sefyll, un o’r tu yma ar fin yr afon, ac un arall o’r tu arall ar fin yr afon. 12:6 Ac un a ddywedodd wrth yr wisgasid â lliain, yr hwn ydoedd ar ddyfroedd yr afon, Pa hyd fydd hyd diwedd y rhyfeddodau hyn? 12:7 Clywais hefyd y gŵr, a wisgasid â lliain, yr hwn ydoedd ar ddyfroedd yr afon, pan ddyrchafodd efe ei law ddeau a’i aswy tua’r nefoedd, ac y tyngodd i’r hwn sydd yn byw yn dragywydd, y bydd dros amser, amserau, a hanner: ac wedi darfod gwasgaru nerth y bobl sanctaidd, y gorffennir hyn oll. 12:8 Yna y clywais, ond ni ddeellais: eithr dywedais, O fy arglwydd, beth fydd diwedd y pethau hyn? 12:9 Ac efe a ddywedodd, Dos, Daniel: canys caewyd a seliwyd y geiriau hyd amser y diwedd. 12:10 Llawer a burir, ac a gennir, ac a brofir; eithr y rhai drygionus a wnânt ddrygioni: ac ni ddeall yr un o’r rhai drygionus; ond y rhai doethion a ddeallant. 12:11 Ac o’r amser y tynner ymaith y gwastadol: aberth, ac y gosoder i fyny y ffieidd-dra anrheithiol, y bydd mil dau cant a deg a phedwar ugain o ddyddiau. 12:12 Gwyn ei fyd a ddisgwylio, ac a ddêl hyd y mil tri chant a phymtheg ar hugain o ddyddiau. 12:13 Dos dithau hyd y diwedd: canys gorffwysi, a sefi yn dy ran yn niwedd y dyddiau. <section end="Daniel"/> <section begin="Hosea"/>{{canoli|{{mawr|{{uc|Llyfr Hosea.}}}}}} {{angor|Pennod_1}}{{c|{{uc|Pennod I}}.}} {{bach|1 ''Hosea, er mwyn dangos barn Duw am butteindra ysprydol, yn cymmeryd Gomer yn wraig;'' 4 ''ac yn cenhedlu Jezreel,'' 6 ''a Lo-ruhamah,'' 8 ''a Lo-ammi.'' 10 ''Edfryd Judah ac Israel.''}} {{angor|1:1}} {{uc|Gair}} yr ARGLWYDD yr hwn a ddaeth at Hosea, mab Beeri, yn nyddiau Usseia, Jotham, Ahas, a Heseceia, brenhinoedd Jwda, ac yn nyddiau Jeroboam mab Joas, brenin Israel. 1:2 Dechrau ymadrodd yr ARGLWYDD trwy Hosea. Yr ARGLWYDD a ddywedodd wrth Hosea, Dos; cymer i ti wraig o odineb, a phlant o odineb: oherwydd y mae y wlad gan buteinio yn puteinio oddi ar ôl yr ARGLWYDD. 1:3 Ac efe a aeth ac a gymerodd Gomer merch Diblaim; a hi a feichiogodd, ac a ddug iddo ef fab. 1:4 A’r ARGLWYDD a ddywedodd wrtho, Galw ei enw ef Jesreel: canys ar fyrder y dialaf waed Jesreel ar dŷ Jehu, ac y gwnaf i frenhiniaeth tŷ Israel ddarfod. 1:5 A’r dydd hwnnw y torraf fwa Israel yng nglyn Jesreel. 1:6 A hi a feichiogodd eilwaith, ac a esgorodd ar ferch. A dywedodd yr Arglwydd wrtho, Galw ei henw hi Lo-rwhama; am na chwanegaf drugarhau wrth dŷ Is-<section end="Hosea"/><noinclude><references/></noinclude> jry11zu0hfdvlcmoqns2ieyqqsitfpc 104 33438 171934 76116 2026-11-01T12:38:04Z ~2026-58250-99 4272 171934 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Brin Rees" /></noinclude>Nid oedd Huw yn disgwyl helynt, ond doeth oedd bod yn barod. Fel y disgwyliai Huw yr oedd Abel hefyd wedi bwrw'r draul o wrthwynebu, ac wedi dyfod i'r casgliad mai doeth fyddai iddo gymryd arno ymostwng nes gweld pa beth a ddeuthai o'i gymdeithion a pha fodd y golygai'r dyfodol. "Abel Owen," oedd cyfarchiad llariaidd Capten y Wennol, "cyn y medrwn ni gael sgwrs glên, rhaid imi ofyn i ti fod mor hynaws a rhoi'r llaw-ddrylliau yna a'r cleddyf ar y bwrdd yma." Nid adwaenai Abel mo Huw Bifan, ac ni wyddai pa fath stwff oedd ynddo. Mewn ymgais i gael y llaw uchaf arno ar ddechrau'r drafodaeth, dywedodd gyda thipyn o rwysg, "Aros di dipyn bach, fy nghyfaill. Treia di gofio â phwy 'rwyt ti'n siarad." Gwenodd Huw, heb ateb dim; a disgwyliodd. Mewn tipyn o rodres yr aeth Abel ymlaen i ddywedyd, Mae yma bedair o ergydion yn y rhain. Ond gresyn fyddai gwastraffu powdwr da." Caeodd Huw y drws. Ie, gwiriondeb ydyw gwastraff ar bob adeg. Gad imi ddweud fod amser yn werthfawr ar fwrdd y Wennol. Nid môr-ladron ydym ni, wyddost." "Ple mae'r ''Certain Death''?" gofynnodd Abel, gan ddiystyru sylw Huw. 'Rywle ar ei ffordd i'r lle diffaith hwnnw, am wn i," meddai capten y Wennol yn bwyllog, gan bwyso'i gefn ar y drws caeëdig. Llithrodd llw dros wefus Abel. Tybiodd fod ei long wedi ei suddo. Craffodd yn wyneb Huw i edrych a oedd modd darllen yno pa beth oedd yn wir a pha faint oedd yn gelwydd. Ond ni bu fymryn nes i'r lan. "Pwy ydyw'r capten ar y llestr yma erbyn hyn?" gofynnodd, mewn gwawd o eiriau Huw y tro cyntaf y bu i'r ddau gyfarfod. "Yr un un sy'n llywyddu'r cafn mochyn o hyd," oedd yr ateb digynnwrf. {{nop}}<noinclude><references/></noinclude> qndj595d4z8os9k9ah11zr0h9a9bpeo