Βικιφθέγματα elwikiquote https://el.wikiquote.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.47.0-wmf.1 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιφθέγματα Συζήτηση Βικιφθέγματα Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 0 1969 38343 38306 2026-05-09T13:04:36Z Dionysus 2208 38343 wikitext text/x-wiki [[Αρχείο:Noam Chomsky, 2004.jpg|thumb|Ο Νόαμ Τσόμσκι το 2004.]] Ο '''[[w:Νόαμ Τσόμσκι|Νόαμ Τσόμσκι]]''' (Avram Noam Chomsky, 7 Δεκεμβρίου 1928) είναι καθηγητής στο τμήμα Γλωσσολογίας και Φιλοσοφίας του Τεχνολογικού Ινστιτούτου της Μασαχουσέτης (MIT), φιλόσοφος, πολιτικός ακτιβιστής, αναρχοσυνδικαλιστής και πολιτικός αναλυτής. == Αποσπάσματα == === Για τα απλά λόγια === * Αν ξέρετε να μιλάτε με περίπλοκο τρόπο, χρησιμοποιώντας δύσκολες λέξεις, ανήκετε στους προνομιούχους. Σας καλούν σε συνέδρια, σας περιβάλλουν με τιμές, αλλά οι ομιλίες σας έχουν άραγε κάποιο περιεχόμενο; Αυτό είναι το ερώτημα. Ας εξετάσουμε καλύτερα μήπως θα μπορούσαμε να πούμε το ίδιο πράγμα με απλά λόγια. Κι αυτό είναι σχεδόν πάντα δυνατόν.<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''Δύο ώρες διαύγειας''. Συνομιλίες του Νόαμ Τσόμσκι με τον Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς. Μετάφραση Αργύρης Αργύρογλου. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη. Αθήνα. 2006. σελ. 195.</ref>{{#tag:ref|Και ο Τζο Μίλερ, ο χαρακτήρας που υποδύεται ο Ντένζελ Ουάσινγκτον στην κινηματογραφική ταινία του 1993 ''[[Φιλαδέλφεια (ταινία)|Φιλαδέλφεια]]'', λέει κάμποσες φορές στην ταινία: «Τώρα, εξήγησέ το μου σαν να είμαι ένα τετράχρονο [[παιδί]].»<ref>''[https://www.imdb.com/title/tt0107818/quotes/?item=qt0179769 Φιλαδέλφεια (1993) - Quotes - IMDb].'' imdb.com. Ανακτήθηκε στις 14/10/2025.</ref>|group="σημ."}} === Για τη γλωσσολογία === * Αν μπορούσα να ξεφύγω από τα εγκόσμια, θα ήμουν απόλυτα ευτυχής να ασχοληθώ μόνο με τη [[γλωσσολογία]]. Είναι πολύ πιο ικανοποιητική σε πνευματικό επίπεδο, πολύ πιο δημιουργική... Το να σκέφτεσαι τις ανθρώπινες υποθέσεις είναι σημαντικό, αλλά δεν είναι πραγματικά μια πνευματική άσκηση. Αποτελείται βασικά από την αποκάλυψη των [[ψέμα|ψεμάτων]] και των [[αντίφαση|αντιφάσεων]], από την υπόδειξη των αποφασιστικών παραγόντων και την παράκαμψη εκείνων που έχουν μόνο περιθωριακό ρόλο, από τη σύνθεση μιας ορθολογικής παρουσίασης των θεμάτων που ενδιαφέρουν τον καθένα και από την υποβολή τους στη δοκιμασία της [[πραγματικότητα|πραγματικότητας]].<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''Δύο ώρες διαύγειας''. Συνομιλίες του Νόαμ Τσόμσκι με τον Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς. Μετάφραση Αργύρης Αργύρογλου. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη. Αθήνα. 2006. σελ. 215.</ref> === Για τον Θεό === * Στην πραγματικότητα, δεν ξέρω καν τι είναι άθεος. Όταν οι άνθρωποι με ρωτούν αν είμαι άθεος, πρέπει να τους ρωτήσω τι εννοούν. Τι είναι αυτό στο οποίο υποτίθεται ότι δεν πιστεύω; Μέχρι να μπορέσετε να απαντήσετε σε αυτήν την ερώτηση, δεν μπορώ να σας πω αν είμαι άθεος, και η ερώτηση δεν προκύπτει.<ref name="Science in the Dock">''[https://chomsky.info/20060301/ Science in the Dock. Discussion with Noam Chomsky, Lawrence Krauss & Sean M. Carroll].'' Science & Technology News. March 1, 2006. chomsky.info. Ανακτήθηκε στις 11/04/2026.</ref>{{#tag:ref|Και ο αρχαίος Κινέζος σοφός [[Κομφούκιος]], αν και αγνωστικιστής δεν ήταν άθεος. Ο Κομφούκιος θεωρούσε απλώς το πρόβλημα της ύπαρξης του [[Θεός|Θεού]] πολύ δύσκολο για να το φτάσει το ανθρώπινο πνεύμα και να ασχοληθεί με αυτό.<ref>Δημήτρης Κ. Βελισσαρόπουλος. ''Ιστορία της κινέζικης φιλοσοφίας.'' Δωδώνη. Αθήνα. 1981. Τόμος πρώτος σελ. 195.</ref> Και ο άγνωστος συγγραφέας του βιβλίου ''[[Γνόφος αγνωσίας]]'' σημείωσε ότι «Επαναλαμβάνουμε τον όρο [[τίποτα]], γιατί ο Θεός δεν είναι τίποτα απ' όλα όσα μπορεί να καταλάβει ή να φανταστεί ο [[άνθρωπος]]».<ref>Ανώνυμος. ''Γνόφος αγνωσίας.'' Μετάφραση Μητροπολίτης Κορίνθου Παντελεήμων Καρανικόλας. Εκδόσεις Παπαδημητρίου. Αθήνα. 1968. σελ. 145.</ref>|group="σημ."}} === Για τον Ιησού Χριστό === * Ο ίδιος ο [[Ιησούς Χριστός|Ιησούς]], και το μεγαλύτερο μέρος του μηνύματος των [[Ευαγγέλιο|Ευαγγελίων]], είναι ένα μήνυμα υπηρεσίας προς τους [[φτώχεια|φτωχούς]], μια κριτική των [[πλούτος|πλουσίων]] και των ισχυρών και ένα [[ειρήνη|ειρηνιστικό]] δόγμα. Και παρέμεινε έτσι, έτσι ήταν ο [[Χριστιανισμός]] μέχρι τον [[Μέγας Κωνσταντίνος|Κωνσταντίνο]]. Ο Κωνσταντίνος το μετατόπισε έτσι ώστε ο [[σταυρός]], που ήταν το σύμβολο του διωγμού κάποιου που εργαζόταν για τους φτωχούς, να τοποθετηθεί στην ασπίδα της [[Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία|Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας]]. Έγινε το σύμβολο της [[βία|βίας]] και της [[καταπίεση|καταπίεσης]], και αυτό είναι λίγο πολύ αυτό που ήταν η [[εκκλησία]] μέχρι σήμερα. Στην πραγματικότητα, είναι αρκετά εντυπωσιακό τα τελευταία χρόνια, στοιχεία της εκκλησίας –ιδιαίτερα οι επίσκοποι της Λατινικής Αμερικής, αλλά όχι μόνο αυτοί– προσπάθησαν να επιστρέψουν στα Ευαγγέλια.<ref name="Science in the Dock"/> === Για τη Βίβλο === * Η [[Βίβλος]] είναι πιθανότατα το βιβλίο με τις περισσότερες [[Γενοκτονία|γενοκτονίες]].<ref>''[https://www.youtube.com/watch?v=-vmr1iidh5g Κατασκευάζοντας συναίνεση: ο Νόαμ Τσόμσκι και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (Αγγλικά: Manufacturing Consent: Noam Chomsky and the Media, 1992) 1:55:01].'' youtube.com. 6 Ιουλ 2013. Ανακτήθηκε στις 29/8/2025.</ref>{{#tag:ref|Στην [[Παλαιά Διαθήκη]] εξιστορούνται περισσότερες από 12 [[Γενοκτονία|γενοκτονίες]], τις οποίες πραγματοποιεί είτε ο ίδιος ο [[Θεός]] μέσω φυσικών καταστροφών είτε ο λαός του, οι [[Εβραίοι]], κατόπιν διαταγής του Θεού. Επιπλέον, ο Θεός με τον κατακλυσμό του Νώε αφανίζει όλο το [[Άνθρωπος|ανθρώπινο είδος]] με την εξαίρεση οκτώ ανθρώπων. Στην [[Καινή Διαθήκη]] δεν υπάρχει καμία γενοκτονία.|group="σημ."}} === Για το σύστημα === * Στη διάρκεια των τελευταίων 50 ετών η κατακλυσμιαία πρόοδος της [[Επιστήμη|επιστήμης]] άνοιξε μια ολοένα και πιο βαθειά τάφρο ανάμεσα στις γνώσεις του ευρέως κοινού και στις γνώσεις που κατέχουν και χρησιμοποιούν οι ιθύνουσες ελίτ. Χάρη στη βιολογία, τη νευροβιολογία και την εφαρμοσμένη ψυχολογία, το [[κοινωνικό σύστημα|σύστημα]] έφτασε σε μια εξελιγμένη γνώση του [[Άνθρωπος|ανθρώπινου όντος]] και από την άποψη της φυσιολογίας και από την άποψη της ψυχολογίας. Το «σύστημα» έφτασε να γνωρίζει τον μέσο άνθρωπο καλύτερα από όσο γνωρίζει ο ίδιος τον εαυτό του. Αυτό σημαίνει ότι στην πλειονότητα των περιπτώσεων το σύστημα ασκεί αυξημένο έλεγχο και επιβάλλεται με μεγαλύτερη ισχύ επάνω στα άτομα από όσο τα άτομα στον ίδιο τον εαυτό τους.<ref>''[https://tvxs.gr/apopseis/arthra-gnomis/o-dekalogos-toy-ypnotisti/ Ο Δεκάλογος του Υπνωτιστή].'' (O Νόαμ Τσόμσκι έχει μαζέψει σε μία λίστα τις 10 βασικές τεχνικές χειραγώγησης της κοινής γνώμης.) tvxs.gr. 12 Οκτ. 2013. Ανακτήθηκε στις 07/10/2024.</ref> === Για τους ισχυρούς === * Δεν επικρίνουμε του ισχυρούς. Αν τα βάλετε μαζί τους, αντεπιτίθενται και σας εκμηδενίζουν.<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''Δύο ώρες διαύγειας''. Συνομιλίες του Νόαμ Τσόμσκι με τον Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς. Μετάφραση Αργύρης Αργύρογλου. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη. Αθήνα. 2006. σελ. 181.</ref> === Για το προεδρικό αξίωμα === * Αν έβαζα υποψηφιότητα για πρόεδρος, το πρώτο πράγμα που θα έκανα, θα ήταν να πω στον κόσμο να μη με ψηφίσει. ** Απάντηση του Νόαμ Τσόμσκι στην ερώτηση ενός άνδρα «Σκεφτήκατε ποτέ να βάλετε υποψηφιότητα για πρόεδρος;».<ref>''Κατασκευάζοντας συναίνεση. Ο Νόαμ Τσόμσκυ και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το βιβλίο της βραβευμένης ταινίας των Peter Wintonick και Mark Achbar. Ένα εγχειρίδιο πνευματικής αυτοάμυνας.'' Επιμέλεια Mark Achbar. Μετάφραση Νίκος Βούλγαρης. Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη. 1997. σελ. 228.</ref> === Για την πατρίδα του === * Πρώτα απ' όλα είναι η [[πατρίδα]] μου και έπειτα είναι η πιο [[Ελευθερία|ελεύθερη]] χώρα του κόσμου. Νομίζω ότι υπάρχουν περισσότερες πιθανότητες για αλλαγή εδώ παρά σε οποιαδήποτε άλλη χώρα που ξέρω. ** Απάντηση του Νόαμ Τσόμσκι στην ερώτηση δημοσιογράφου «Αν υπάρχει περιορισμένο εύρος απόψεων στις [[ΗΠΑ]] και είναι δυσκολότερο να εκφράσετε διαφορετικές απόψεις γιατί μένετε στις ΗΠΑ;».<ref>''[https://www.youtube.com/watch?v=-vmr1iidh5g Κατασκευάζοντας συναίνεση: ο Νόαμ Τσόμσκι και τα μέσα μαζικής ενημέρωσης (Αγγλικά: Manufacturing Consent: Noam Chomsky and the Media, 1992) 1:57:20].'' youtube.com. 6 Ιουλ 2013. Ανακτήθηκε στις 29/8/2025.</ref> === Για την κοινωνική τάξη στην οποία ανήκει === * Μα οι χρηματοπιστωτικοί κύκλοι περνούν ζωή χαρισάμενη και κάποια τμήματα του πληθυσμού είναι κι αυτά σε καλή κατάσταση, όπως εγώ, για παράδειγμα. Αποδεικνύεται ότι ανήκω σε ένα κοινωνικό στρώμα που κερδίζει πάρα πολλά [[χρήμα|χρήματα]] χάρη στη νέα [[οικονομία]]. Ένα κοινωνικό στρώμα που βρίσκεται πολύ ψηλά στην κλίμακα.<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''Δύο ώρες διαύγειας''. Συνομιλίες του Νόαμ Τσόμσκι με τον Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς. Μετάφραση Αργύρης Αργύρογλου. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη. Αθήνα. 2006. σελ. 130.</ref> === Για τον Καρλ Μαρξ === * Πρέπει να δεχόμαστε τις ιδέες του όταν είναι έγκυρες, να τις τροποποιούμε ή να τις επεκτείνουμε όταν χρειάζεται και να τις αγνοούμε όταν αποκαλύπτεται ότι είναι ανακριβείς ή μη εφαρμόσιμες, έτσι όπως θα κάναμε με τις ιδέες οποιουδήποτε άλλου.<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''Δύο ώρες διαύγειας''. Συνομιλίες του Νόαμ Τσόμσκι με τον Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς. Μετάφραση Αργύρης Αργύρογλου. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη. Αθήνα. 2006. σελ. 157.</ref> === Για τον Άλμπερτ Αϊνστάιν και τον Μπέρτραντ Ράσελ === * Ναι, πολλούς. Μερικοί είναι πραγματικά [[ήρωες]], αλλά ο κόσμος σπάνια τους γνωρίζει. Ανάμεσα στις γνωστές προσωπικότητες, ο [[Μπέρτραντ Ράσελ]] είναι κάποιος για τον οποίο τρέφω μεγάλο [[θαυμασμός|θαυμασμό]] και στο πνευματικό επίπεδο αλλά και ως δημόσιο πρόσωπο. Είναι ενδιαφέρον το πόσο διαφορετικά αντιλαμβανόταν ο κόσμος τον Ράσελ από τον [[Άλμπερτ Αϊνστάιν|Αϊνστάιν]]. Είχαν περίπου τις ίδιες ιδέες. Τελικά, ανησυχούσαν πολύ και οι δυο για τα [[πυρηνικά]] [[όπλα]]. Και οι δυο ήταν [[σοσιαλισμός|σοσιαλιστές]]. Όμως ο Αϊνστάιν είναι είδωλο κι ο Ράσελ καθόλου. Η διαφορά είναι ότι ο Αϊνστάιν υπέγραφε διαμαρτυρίες κι ύστερα επέστρεφε στο γραφείο του για να ασχοληθεί με τη [[φυσική]]. Ο Ράσελ υπέγραφε διαμαρτυρίες και κατέβαινε στον δρόμο για να διαδηλώσει. ** Απάντηση του Νόαμ Τσόμσκι στην ερώτηση «Έχετε ήρωες, κάποιους ανθρώπους που θαυμάζετε;».<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''Δύο ώρες διαύγειας''. Συνομιλίες του Νόαμ Τσόμσκι με τον Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς. Μετάφραση Αργύρης Αργύρογλου. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη. Αθήνα. 2006. σελ. 216 - 217.</ref> === Για τους διανοούμενους === * Η πνευματική παράδοση είναι μια παράδοση δουλοπρέπειας στην [[εξουσία]], και αν δεν την πρόδιδα θα ντρεπόμουν για τον εαυτό μου. ** ''The intellectual tradition is one of servility to power, and if I didn't betray it I'd be ashamed of myself.''<ref>Ο Νόαμ Τσόμσκι σε συνέντευξη στο The Late Show BBC Television (25 Νοεμβρίου 1992), στο The Columbia Dictionary of Quotations (1993), σ. 465.</ref> * Οι «αριστεροί διανοούμενοι» (ή οποιαδήποτε είναι η σωστή λέξη) έχουν εμπλακεί σε ακατανόητες ποικιλίες του [[μεταμοντερνισμός|μεταμοντερνισμού]] (που ως επί το πλείστον είναι, κατά τη γνώμη μου, ανοησίες), ή αλλιώς μιλάνε μεταξύ τους. Το μεγαλύτερο μέρος της «κοινότητας των διανοουμένων» υπηρετεί, ως συνήθως, κατά τον ένα ή τον άλλο τρόπο την [[εξουσία]].<ref>''Κατασκευάζοντας συναίνεση. Ο Νόαμ Τσόμσκυ και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το βιβλίο της βραβευμένης ταινίας των Peter Wintonick και Mark Achbar. Ένα εγχειρίδιο πνευματικής αυτοάμυνας.'' Επιμέλεια Mark Achbar. Μετάφραση Νίκος Βούλγαρης. Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη. 1997. σελ. 21.</ref> === Για την ελευθερία της σκέψης === * Ο [[Πλύση εγκεφάλου|έλεγχος της σκέψης]] είναι πιο σημαντικός για τις [[κυβέρνηση|κυβερνήσεις]] που είναι ελεύθερες και δημοφιλείς παρά για τα δεσποτικά και στρατιωτικά κράτη. Η λογική είναι απλή: ένα δεσποτικό κράτος μπορεί να ελέγξει τους εγχώριους εχθρούς του με τη [[βία]], αλλά καθώς το κράτος χάνει αυτό το όπλο, απαιτούνται άλλα τεχνάσματα για να αποτρέψουν τις [[λαός|αδαείς μάζες]] από το να παρεμβαίνουν στις δημόσιες υποθέσεις, κάτι που δεν είναι δική τους δουλειά. ** ''Control of thought is more important for governments that are free and popular than for despotic and military states. The logic is straightforward: a despotic state can control its domestic enemies by force, but as the state loses this weapon, other devices are required to prevent the ignorant masses from interfering with public affairs, which are none of their business.''<ref>''Deterring Democracy'' (1992), p. [http://books.google.com/books?id=uZui06DXqmcC&pg=PA357 357].</ref> === Για την ελευθερία της έκφρασης === * Αν δεν πιστεύουμε στην [[Ελευθερία του λόγου|ελευθερία της έκφρασης]] για τους ανθρώπους που περιφρονούμε, δεν πιστεύουμε σ' αυτήν καθόλου. ** ''If we don't believe in free expression for people we despise, we don't believe in it at all.'' ** Συνέντευξη με τον [http://www.jmm.org.au/articles/14177.htm John Pilger στο BBC, ''The Late Show'', 25 Νοεμβρίου 1992] * Το παθιασμένο και πανταχού παρόν σύνθημα «Je Suis Charlie» αλλά και όλα τα παρόμοια με αυτό, δεν θα πρέπει ούτε κατά διάνοια να υπαινίσσονται οποιαδήποτε ταύτιση με το εν λόγω περιοδικό, τουλάχιστον ως προς το πλαίσιο της υπεράσπισης της [[Ελευθερία του λόγου|ελευθερίας του λόγου]]. Αντίθετα, θα έπρεπε να εκφράζουν την υπεράσπιση του δικαιώματος της ελεύθερης έκφρασης ασχέτως του τι πιστεύει κανείς για τα περιεχόμενα, ακόμη κι αν αυτά θεωρούνται μισητά κι αχρεία.<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''[http://tvxs.gr/news/eyropi-eop/chomsky-xtypima-kata-tis-charlie-hebdo-ena-apo-ta-polla-enantion-tis-eleytherias-tis Το έγκλημα στη Charlie Hebdo, θυμίζει Βελιγράδι].'' Μετάφραση - Νοηματική απόδοση στα Ελληνικά: Χρήστος Θ. Παναγόπουλος. tvxs.gr. 13 Ιαν. 2015. Ανακτήθηκε στις 28/04/2022.</ref> === Για τη δημοκρατία === * Ο ρόλος των [[ΜΜΕ|μέσων ενημέρωσης]] στη σύγχρονη [[πολιτική]] μας αναγκάζει να αναρωτηθούμε σε τι είδους [[κόσμος|κόσμο]] και σε τι είδους [[κοινωνία]] θέλουμε να ζήσουμε, και συγκεκριμένα με ποια έννοια δημοκρατίας θέλουμε να είναι αυτή μια δημοκρατική κοινωνία; Επιτρέψτε μου να ξεκινήσω αντιπαραθέτοντας δύο διαφορετικές αντιλήψεις για τη [[δημοκρατία]]. :: Μια αντίληψη της δημοκρατίας λέει ότι μια δημοκρατική κοινωνία είναι αυτή στην οποία το [[λαός|κοινό]] έχει τα μέσα να συμμετέχει με κάποιο ουσιαστικό τρόπο στη διαχείριση των δικών του υποθέσεων και τα μέσα πληροφόρησης είναι ανοιχτά και ελεύθερα. Αν ψάξετε για τη δημοκρατία στο λεξικό, θα βρείτε έναν ορισμό κάπως έτσι. :: Μια εναλλακτική αντίληψη της δημοκρατίας είναι ότι το [[λαός|κοινό]] πρέπει να αποκλειστεί από τη διαχείριση των υποθέσεών του και τα μέσα πληροφόρησης πρέπει να ελέγχονται στενά και αυστηρά. Αυτό μπορεί να ακούγεται σαν μια περίεργη αντίληψη της δημοκρατίας, αλλά είναι σημαντικό να καταλάβουμε ότι είναι η επικρατούσα αντίληψη.<ref>''[https://archive.org/details/Media_Control_The_Spectacular_Achievements_of_Propaganda_Noam_Chomsky/page/n5/mode/2up Media Control: The Spectacular Achievements of Propaganda, (1991)].'' archive.org. Ανακτήθηκε στις 12/04/2026.</ref> === Για τις εκλογές === * Αν ο κόσμος είναι τρομοκρατημένος, αν οι λαϊκές οργανώσεις είναι διαλυμένες, αν οι άνθρωποι έχουν εμποτιστεί βίαια με την αντίληψη ότι αν δε δεχτούν την [[εξουσία]] εκείνων που έχουν [[όπλα]] θα ζουν και θα πεθαίνουν σε διαρκή αθλιότητα χωρίς προοπτική ανακούφισης, τότε οι [[εκλογές]] θα δώσουν τα αποτελέσματα που θέλουν οι ισχυροί. Και όλοι θα ζητωκραυγάζουν.<ref>Noam Chomsky. ''Πώς λειτουργεί ο κόσμος.'' Επιμέλεια Άρθουρ Νάιμαν. Μετάφραση Μαρία - Αριάδνη Αλαβάνου. Κέδρος. Αθήνα. 2013. Όγδοη έκδοση. σελ. 241.</ref> === Για τα ανθρώπινα δικαιώματα === * ... δεν είμαι η [[Διεθνής Αμνηστία]]. Δεν μπορώ να κάνω τα πάντα. Είμαι ένας [[άνθρωπος]] μόνο.<ref>''Κατασκευάζοντας συναίνεση. Ο Νόαμ Τσόμσκυ και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το βιβλίο της βραβευμένης ταινίας των Peter Wintonick και Mark Achbar. Ένα εγχειρίδιο πνευματικής αυτοάμυνας.'' Επιμέλεια Mark Achbar. Μετάφραση Νίκος Βούλγαρης. Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη. 1997. σελ. 119.</ref> === Για το σωστό και το λάθος === * Οι [[σωστό|σωστές]] απαντήσεις είναι αυτές που εσείς αποφασίζετε ότι είναι οι σωστές απαντήσεις. Ίσως ό,τι σας λέω είναι [[λάθος]]. Εντάξει; Θα μπορούσε κάλλιστα να είναι, δεν είμαι [[θεός]].<ref>''Κατασκευάζοντας συναίνεση. Ο Νόαμ Τσόμσκυ και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το βιβλίο της βραβευμένης ταινίας των Peter Wintonick και Mark Achbar. Ένα εγχειρίδιο πνευματικής αυτοάμυνας.'' Επιμέλεια Mark Achbar. Μετάφραση Νίκος Βούλγαρης. Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη. 1997. σελ. 197.</ref> === Για το παλαιστινιακό ζήτημα === * Στην αμερικανική εβραϊκή κοινότητα, υπάρχει μικρή προθυμία να αντιμετωπίσει το γεγονός ότι οι Παλαιστίνιοι Άραβες έχουν υποστεί μια τερατώδη ιστορική αδικία, ανεξάρτητα από το τι μπορεί να σκεφτεί κανείς για τους ανταγωνιστικούς ισχυρισμούς. Μέχρι να αναγνωριστεί αυτό, η συζήτηση για την κρίση στη Μέση Ανατολή δεν μπορεί καν να ξεκινήσει.<ref>''[http://books.google.nl/books?id=gtNtAAAAMAAJ Peace in the Middle East? Reflections on Justice and Nationhood]'' (1974), p. 54.</ref> === Για την εισβολή της Ρωσίας στην Ουκρανία το 2022 === * Πριν εξετάσουμε αυτό το ζήτημα, θα πρέπει να δούμε ορισμένα αδιαμφισβήτητα γεγονότα. Το πιο κρίσιμο είναι ότι η ρωσική εισβολή στην Ουκρανία αποτελεί μείζον [[έγκλημα πολέμου]], όπως ακριβώς η εισβολή των ΗΠΑ στο Ιράκ και η εισβολή του Χίτλερ και του Στάλιν στην Πολωνία τον Σεπτέμβριο του 1939 - για να αναφέρουμε μόνο δύο καίρια παραδείγματα.<ref>''[https://www.lifo.gr/blogs/almanac/oykrania-blemma-toy-noam-tsomski Ουκρανία. Το βλέμμα του Νόαμ Τσόμσκι. Μέρος πρώτο].'' lifo.gr. 09/03/2022. Ανακτήθηκε στις 16/09/2025.</ref> * Απέχουμε πάρα πολύ από τη [[δικαιοσύνη]]. Αλλά πότε επικράτησε ποτέ η δικαιοσύνη στις διεθνείς υποθέσεις;<ref name="Ουκρανία. Το βλέμμα του Νόαμ Τσόμσκι. Μέρος δεύτερο">''[https://www.lifo.gr/blogs/almanac/oykrania-blemma-toy-noam-tsomski-0 Ουκρανία. Το βλέμμα του Νόαμ Τσόμσκι. Μέρος δεύτερο].'' lifo.gr. 10/03/2022. Ανακτήθηκε στις 16/09/2025.</ref> * Δεν υπάρχει τίποτα να ειπωθεί για την προσπάθεια του [[Βλαντίμιρ Πούτιν|Πούτιν]] να προσφέρει μια νομική δικαιολογία της επίθεσής του εκτός από το ότι δεν αξίζει τίποτα. Είναι αλήθεια, βέβαια, ότι οι Ηνωμένες Πολιτείες και οι σύμμαχοί τους παραβιάζουν το [[διεθνές δίκαιο]] χωρίς να νοιάζονται, αλλά αυτό δεν αποτελεί δικαιολογία για τα εγκλήματα του Πούτιν.<ref name="Ουκρανία. Το βλέμμα του Νόαμ Τσόμσκι. Μέρος δεύτερο"/>{{#tag:ref|Παρ' όλ' αυτά, ο Νόαμ Τσόμσκι, με αφορμή άλλη περίπτωση, αναφέρει στο βιβλίο του ''[[:w:Πώς λειτουργεί ο κόσμος|Πώς λειτουργεί ο κόσμος]]'': «Παρεμπιπτόντως, αυτή είναι μια παραδοσιακή τακτική. Ανατρέξτε στα μυθιστορήματα του [[Λέων Τολστόι|Τολστόι]] και διαβάστε πώς οι Ρώσοι πήγαιναν στο νότο για να σώσουν τους Σλάβους αδελφούς από επιθέσεις. Αυτό τώρα επαναλαμβάνεται.»<ref>Noam Chomsky. ''Πώς λειτουργεί ο κόσμος.'' Επιμέλεια Άρθουρ Νάιμαν. Μετάφραση Μαρία - Αριάδνη Αλαβάνου. Κέδρος. Αθήνα. 2013. Όγδοη έκδοση. σελ. 134.</ref>|group="σημ."}} === Πώς λειτουργεί ο κόσμος === Μερικά παραθέματα του Νόαμ Τσόμσκι από το βιβλίο του ''[[:w:Πώς λειτουργεί ο κόσμος|Πώς λειτουργεί ο κόσμος]]''.<ref>Noam Chomsky. ''Πώς λειτουργεί ο κόσμος.'' Επιμέλεια Άρθουρ Νάιμαν. Μετάφραση Μαρία - Αριάδνη Αλαβάνου. Κέδρος. Αθήνα. 2013. Όγδοη έκδοση.</ref> * Πιστεύω, μιλώντας από νομικής απόψεως, ότι υπάρχει στέρεα βάση ώστε να παραπεμφθούν σε [[Δίκη|δίκες]] όλοι οι Αμερικανοί πρόεδροι από τον Δεύτερο Παγκόσμιο πόλεμο και μετά. Ήταν όλοι τους είτε εγκληματίες πολέμου οι ίδιοι είτε αναμεμειγμένοι σε σοβαρά εγκλήματα πολέμου. (σελ. 40 - 41) * Το εμπόριο [[Ναρκωτικά|ναρκωτικών]] πάντα διεξαγόταν πρωτίστως μέσω [[Τράπεζα|τραπεζών]] – το τραπεζικό σύστημα είναι στην ουσία ανεξέλεγκτο, συνεπώς αποτελεί μια φυσική αγορά για το [[χρήμα]] που προέρχεται από [[Έγκλημα|εγκληματικές]] δραστηριότητες. (σελ. 61) * Το δυνατό χαρτί των ΗΠΑ είναι η [[βία]] – έτσι, αν μπορούμε να καθιερώσουμε την αρχή ότι η βία κυβερνά τον κόσμο, τότε η νίκη είναι δική μας. (σελ. 76) * Κάθε υπερδύναμη έλεγχε τον κύριο εχθρό της – τον πληθυσμό της – τρομοκρατώντας τον με τα (σε μεγάλο βαθμό πραγματικά) εγκλήματα της άλλης. Συνεπώς, σε ορισμένες βασικές πτυχές του, ο Ψυχρός Πόλεμος ήταν μια σιωπηρή συμφωνία μεταξύ της Σοβιετικής Ένωσης και των ΗΠΑ, χάρη στην οποία οι ΗΠΑ διεξήγαν ελεύθερα τις επιθέσεις τους εναντίον του Τρίτου Κόσμου και έλεγχαν τους συμμάχους τους στην Ευρώπη, ενώ οι Σοβιετικοί ηγέτες χειρίζονταν με σιδηρά πυγμή τη δική τους εσωτερική αυτοκρατορία και τους δορυφόρους τους στην Ανατολική Ευρώπη – η κάθε πλευρά δε χρησιμοποιούσε την άλλη για να δικαιολογήσει την καταστολή και τη βία στην επικράτειά της. (σελ. 82) * Ο χαρακτηρισμός της Σοβιετικής Ένωσης ως «σοσιαλιστικής» είναι μια ενδιαφέρουσα περίπτωση δογματικής διφορούμενης γλώσσας. Το μπολσεβίκικο πραξικόπημα του Οκτωβρίου του 1917 έδωσε την κρατική εξουσία στον [[Βλαντίμιρ Λένιν|Λένιν]] και στον [[Λέων Τρότσκι|Τρότσκι]], που διέλυσαν ταχύτατα τους νέους κοινωνικούς θεσμούς που είχαν αναπτυχθεί κατά τη διάρκεια της λαϊκής επανάστασης των προηγούμενων μηνών – τα εργοστασιακά συμβούλια, τα σοβιέτ, στην πράξη κάθε όργανο λαϊκού ελέγχου – και μετέτρεψαν το εργατικό δυναμικό σ' αυτό που αποκαλούσαν «στρατό εργασίας» υπό τις διαταγές του ηγέτη. Όποια βασική έννοια κι αν δώσουμε στον όρο «[[σοσιαλισμός]]», οι μπολσεβίκοι διαμιάς κατέστρεψαν τα στοιχεία που τον συνιστούσαν. Έκτοτε δεν επιτράπηκε καμία σοσιαλιστική παρέκκλιση. (σελ. 91 - 92) * Εάν ο σοσιαλισμός είναι η τυραννία του Λένιν και του [[Ιωσήφ Στάλιν|Στάλιν]], τότε οι λογικοί άνθρωποι θα πουν: ''δεν μου κάνει''. Και αν αυτή είναι η μόνη εναλλακτική λύση στον εταιρικό-κρατικό [[Καπιταλισμός|καπιταλισμό]], τότε πολλοί θα υποταχθούν στις αυταρχικές δομές του θεωρώντας τες τη μόνη λογική επιλογή. (σελ. 92) * Τώρα έχουμε μια παγκόσια [[οικονομία]] και οδεύουμε προς ένα παγκόσμιο [[κράτος]] – κάτι το οποίο σημαίνει, εντέλει, παγκόσμια εκτελεστική [[εξουσία]]. (σελ. 107) * Αλλά πραγματικά πρέπει να προβληματιστεί κανείς με τις διακηρύξεις περί μη βίας. Βεβαίως, όλοι είμαστε κατά της βίας, αλλά υπό ποιες συνθήκες και πότε; Είναι μια απόλυτη αρχή; (σελ. 146) * Ο λόγος είναι σαφέστατος. Στις ΗΠΑ δεν επιτρέπεται να μιλάς για [[Κοινωνικές τάξεις|ταξική]] διαφορά. Στην πραγματικότητα, μόνο δύο κοινωνικές ομάδες επιτρέπεται να έχουν ταξική συνείδηση στις ΗΠΑ. Μία είναι οι επιχειρηματίες, που διακρίνονται για τη λυσσαλέα ταξική τους [[συνείδηση]]. Όταν διαβάζεις τα έντυπά τους, βλέπεις ότι βρίθουν αναλύσεων για τον κίνδυνο των μαζών, για την ανερχόμενη δύναμή τους και για το πώς πρέπει να τις κατανικήσουν. Είναι ένα είδος χυδαίου, αντίστροφου [[Μαρξισμός|μαρξισμού]]. Η άλλη ομάδα είναι αυτοί που στελεχώνουν τους ανώτερους κυβερνητικούς φορείς πολιτικού σχεδιασμού. Μιλούν με τον ίδιο τρόπο – πόσο πρέπει να μας ανησυχούν οι αυξανόμενες φιλοδοξίες του απλού ανθρώπου και των [[Φτώχεια|φτωχών]] που επιδιώκουν να βελτιώσουν το επίπεδο ζωής τους και έτσι βλάπτουν το επιχειρηματικό κλίμα. Αυτές οι ομάδες επιτρέπεται να έχουν ταξική συνείδηση. Έχουν να επιτελέσουν ένα [[καθήκον]]. Ωστόσο, είναι εξαιρετικά σημαντικό να πείσουν τον υπόλοιπο πληθυσμό ότι δεν υπάρχουν κοινωνικές τάξεις. Είμαστε όλοι [[Ισότητα|ίσοι]], είμαστε όλοι Αμερικανοί. Συμβιώνουμε αρμονικά, δουλεύουμε μαζί, όλα είναι μια χαρά. (σελ. 158) * Στην καθημερινή ζωή των ανθρώπων, ο [[ρατσισμός]] και ο [[σεξισμός]] μπορεί να είναι πολύ χειρότερα από την [[Κοινωνικές τάξεις|ταξική]] [[καταπίεση]]. (σελ. 162) * Το να διοικείς τον κόσμο προφανώς συνεπάγεται τη διάπραξη τεράστιων εγκλημάτων. (σελ. 164) * Τα στοιχεία σοκάρουν. Τα τρία τέταρτα του αμερικανικού πληθυσμού πιστεύουν κυριολεκτικά στα θρησκευτικά θαύματα. Ο αριθμός των ανθρώπων που πιστεύουν στον [[Διάβολος|διάβολο]], στην ανάσταση, στο ότι ο [[Θεός]] κάνει τούτο και το άλλο είναι εκπληκτικός. Ο αριθμός αυτός δεν έχει ανάλογό του σε καμία άλλη χώρα του βιομηχανικού κόσμου. Πρέπει ίσως να πάει κανείς στα τζαμιά του Ιράν ή να κάνει δημοσκόπηση μεταξύ ηλικιωμένων κυριών στη Σικελία για να φτάσει σε παρόμοιο αποτέλεσμα. Και όμως, αυτός είναι ο αμερικανικός πληθυσμός. (σελ. 168) * Είναι η γνωστή ιστορία: τα κέρδη ιδιωτικοποιούνται και το κόστος κοινωνικοποιείται. Το κόστος είναι της χώρας, των απλών ανθρώπων, αλλά τα κέρδη δεν ήταν γι' αυτούς. (σελ. 189) * Αν δεν θέσει κανείς το ερώτημα πού οφείλεται η αύξηση της κοινωνικής αποσύνθεσης και γιατί όλο και περισσότεροι πόροι κατευθύνονται προς τις πλούσιες και προνομιούχες ομάδες αντί προς τον γενικό πληθυσμό, δεν θα μπορέσει ποτέ να καταλάβει γιατί αυξάνεται η εγκληματικότητα ή με ποιον τρόπο θα έπρεπε να την αντιμετωπίσουμε. (σελ. 199) * «Ποια είναι η άποψή σας για τη θανατική ποινή;» Είναι έγκλημα. Συμφωνώ με τη Διεθνή Αμνηστία ως προς αυτό, και με τις περισσότερες χώρες του κόσμου που δεν την εφαρμόζουν. Το κράτος δε θα έπρεπε να έχει το δικαίωμα να θανατώνει ανθρώπους. (σελ. 201) * Αν κοιτάξουμε εις βάθος, θα δούμε ότι τα [[ΜΜΕ]] συμβάλλουν στην αίσθηση ότι η κυβέρνηση είναι ο εχθρός· δεν μιλούν για τις πηγές της αληθινής εξουσίας στην κοινωνία, που είναι οι ολοκληρωτικοί θεσμοί – οι εταιρίες, που σήμερα είναι διεθνούς κλίμακας – οι οποίοι ελέγχουν την οικονομία και ως επί το πλείστον την κοινωνική μας ζωή. Στην πραγματικότητα, οι εταιρίες θέτουν τα όρια εντός των οποίων λειτουργεί η κυβέρνηση και την ελέγχουν σε μεγάλο βαθμό. Η εικόνα που παρουσιάζεται από τα ΜΜΕ είναι σταθερή, αυτή της καθημερινότητας. Οι άνθρωποι απλά δεν έχουν επίγνωση του συστήματος εξουσίας κάτω από το οποίο υποφέρουν. Ως αποτέλεσμα – αυτός ήταν και ο σκοπός άλλωστε – στρέφουν τα βέλη τους ενάντια στην κυβέρνηση. (σελ. 203) * Και είναι παράλογη σκέψη ότι τα όπλα αποτελούν απάντηση σ' αυτό το πρόβλημα. Πρώτ' απ' όλα, οι ΗΠΑ δεν είναι μια αδύναμη χώρα του Τρίτου Κόσμου. Αν οι άνθρωποι έχουν πιστόλια, η [[κυβέρνηση]] έχει τανκς. Αν οι άνθρωποι αποκτήσουν τανκς, η κυβέρνηση και πάλι έχει ατομικά όπλα. Δεν μπορούν να αντιμετωπιστούν τέτοια προβλήματα με την ισχύ της βίας, ακόμη κι αν πιστεύει κανείς ότι [[Ηθική|ηθικά]] κάτι τέτοιο νομιμοποιείται. Τα όπλα στα χέρια των Αμερικανών δεν πρόκειται να κάνουν αυτή τη χώρα πιο αγαθή. Θα την κάνουν πιο κτηνώδη, ανελέητη και καταστροφική. Έτσι λοιπόν, ενώ μπορούμε να αναγνωρίσουμε τα κίνητρα πίσω από την αντίθεση κάποιων στον έλεγχο της οπλοκατοχής, θεωρώ ότι πλανώνται οικτρά. (σελ. 204) * Αυτό αποκαλείται «αυξανόμενη ευελιξία της αγοράς εργασίας». Η ευελιξία είναι μια λέξη σαν τη μεταρρύθμιση – υποτίθεται πως είναι κάτι καλό. Στην πραγματικότητα, ευελιξία σημαίνει ανασφάλεια. Σημαίνει ότι πας το βράδυ για ύπνο και δεν ξέρεις αν την επομένη θα έχεις [[δουλειά]]. Κάθε οικονομολόγος μπορεί να σας διαβεβαιώσει ότι αυτό κάνει καλό στην οικονομία – δηλαδή, στην κερδοφορία –, αλλά όχι στους εργαζόμενους. Και οι χαμηλοί μισθοί αυξάνουν την εργασιακή ανασφάλεια. Κρατούν χαμηλά τον πληθωρισμό, κάτι καλό για όσους έχουν χρήματα – τους ομολογιούχους, φέρ' ειπείν. Τα εταιρικά κέρδη διογκώνονται, αλλά για το μεγαλύτερο μέρος του πληθυσμού η κατάσταση είναι φρικαλέα. Και οι φρικαλέες περιστάσεις, η έλλειψη προοπτικών ή εποικοδομητικής κοινωνικής δράσης αντικατοπτρίζονται στη βία. (σελ. 205) * Αυτό είναι ένα ενδιαφέρον ερώτημα. Η [[κοινωνία]] μας είναι άκρως φονταμενταλιστική. Μοιάζει με το Ιράν ως προς τη φανατική θρησκευτική αφοσίωση. Παραδείγματος χάρη, νομίζω ότι το 75% του αμερικανικού πληθυσμού πιστεύει κυριολεκτικά στον διάβολο. Πριν από μερικά χρόνια έγινε μια δημοσκόπηση με θέμα την εξέλιξη. Ζητήθηκε η γνώμη των ανθρώπων σχετικά με πολλές και διάφορες θεωρίες για το πώς ο κόσμος των έμβιων όντων κατέληξε στη σημερινή του μορφή. Το ποσοστό των ανθρώπων που πίστευε στη δαρβινική θεωρία της εξέλιξης ήταν λιγότερο από 10%. Ο μισός πληθυσμός πίστευε στο εκκλησιαστικό δόγμα της δημιουργίας από τον Θεό. Οι περισσότεροι από τους υπόλοιπους πίστευαν ότι ο κόσμος δημιουργήθηκε πριν από 2.000 χρόνια. (σελ. 219) * Πρέπει να μεγιστοποιήσουμε το [[κέρδος]]. Όλα τα άλλα απορρέουν από αυτό το αξίωμα. (σελ. 245) * Ξημεροβραδιαζόμουν στη μεγάλη δημόσια βιβλιοθήκη στο κέντρο της Φιλαδέλφειας, που ήταν πάρα πολύ καλή. Εκεί διάβασα όλη την ανορθόδοξη αναρχική και αριστερή-μαρξιστική φιλολογία, την οποία πάντα παραθέτω. (σελ. 272) * Παρ' όλο που η προπαγάνδα των εταιριών ασκεί μεγάλη επιρροή στις μέρες μας, ελάχιστα έχει μελετηθεί, διότι οι άνθρωποι δεν γνωρίζουν ότι οι μεγάλες επιχειρήσεις είναι βαθιά προσηλωμένες στον έλεγχο της σκέψης των απλών ανθρώπων, και μάλιστα επί πολύ χρόνο. Ο Κάρεϊ παραθέτει αποσπάσματα από τον επιχειρηματικό Τύπο, όπου λέγεται ότι η σκέψη των απλών ανθρώπων είναι ο μεγαλύτερος «κίνδυνος που αντιμετωπίζουν οι βιομήχανοι». Πιστεύουμε, υποτίθεται, ότι ο Τύπος είναι φιλελεύθερος, επικίνδυνος, ανταγωνιστικός, μη ελεγχόμενος. Η [[πίστη]] αυτή είναι ένα πολύ καλό παράδειγμα εταιρικής προπαγάνδας. (σελ. 303) * Έχετε απόλυτο δίκιο – τα έντιμα ΜΜΕ θα έπρεπε να αναλύσουν πώς η λειτουργία του συστήματος της αγοράς επέφερε περισσότερους θανάτους. Κάθε ρεπορτάζ εφημερίδας θα μπορούσε να ξαναγραφτεί με πιο έντιμη και ανθρώπινη ματιά, που δεν θα αντανακλούσε τα συμφέροντα των ισχυρών. Αλλά αν περιμένουμε από αυτές τις εφημερίδες να το κάνουν με δική τους πρωτοβουλία, είναι σαν να περιμένουμε από την General Motors να παραχωρήσει τα κέρδη της στους φτωχούς που ζουν στις παραγκουπόλεις. (σελ. 303) * ... η «ευελιξία» είναι ένας εκπληκτικός όρος με τον οποίο εννοούν πως όταν πηγαίνει κάποιος για ύπνο τη νύχτα δεν ξέρει αν το επόμενο πρωί θα έχει δουλειά (αλλά ξέρει ότι δεν θα έχει κοινωνικές παροχές). Η «ευελιξία» είναι εξαιρετική μέθοδος για κέρδη, αλλά καταστρέφει τους ανθρώπους. Υπάρχει ένα πασίγνωστο [[απόφθεγμα]] – τουλάχιστον, θα έπρεπε να είναι πασίγνωστο – ενός Βραζιλιάνου στρατηγού (περί το 1970, νομίζω). Μιλώντας για το βραζιλιάνικο «οικονομικό θαύμα» είπε ''Η οικονομία τα πηγαίνει θαυμάσια – οι άνθρωποι όμως όχι''. Αυτό τα λέει όλα. (σελ. 313) * Ένας διευθυντής εταιρίας έχει ευθύνη απέναντι στους μετόχους του – οφείλει να μεγιστοποιεί τα κέρδη, το μερίδιο αγοράς και την ισχύ της επιχείρησης. Εάν μπορεί να το κάνει πληρώνοντας μισθούς πείνας σε γυναίκες που θα πεθάνουν σε δυο χρόνια γιατί εργάζονται σε φρικιαστικές συνθήκες, απλώς κάνει τη δουλειά του. (σελ. 314) * Τα ερωτήματα που αφορούν το σύστημα διατυπώνονται από ανθρώπους που μαθαίνουν όλο και καλύτερα πώς λειτουργεί ο κόσμος, βήμα βήμα. Αν κάποιος μάθει ότι κάποιοι άνθρωποι στην Αϊτή πληρώνονται δύο σεντς την ώρα για να κερδίζουν οι πλούσιοι στις ΗΠΑ, αυτός τελικά – μάλλον πολύ πιο γρήγορα από όσο υποδεικνύει η λέξη «τελικά» – θα διατυπώσει ερωτήματα σχετικά με τη δομή της εξουσίας γενικά. (σελ. 316) * Κατά την άποψή μου, οι εταιρίες είναι παράνομοι θεσμοί [[Τυραννία|τυραννικής]] [[Εξουσία|εξουσίας]], με [[φιλοσοφία]] που δεν απέχει πολύ από αυτή του [[Φασισμός|φασισμού]] και του [[Μπολσεβικισμός|μπολσεβικισμού]]. (σελ. 319) * Μια πολύ ενδεικτική περίπτωση τα τελευταία χρόνια είναι η εξαφάνιση της λέξης κέρδη. Κέρδη δεν υπάρχουν πια – μόνο θέσεις εργασίας. Έτσι, όταν ο Κλίντον επέστρεψε από την Ινδονησία με ένα συμβόλαιο αξίας 40 δισ. δολαρίων για λογαριασμό της Exxon, τα ΜΜΕ μιλούσαν συνέχεια για τις θέσεις εργασίας των Αμερικανών. Και τα κέρδη της Exxon; Διαγράψτε αυτή τη σκέψη. (Η μετοχή της Exxon εκτοξεύτηκε στα ύψη, αλλά, προσέξτε, επειδή οι επενδυτές ήταν πανευτυχείς για τις νέες θέσεις εργασίας.) (σελ. 369) == Είπαν για τον Νόαμ Τσόμσκι == * Από τον πόλεμο του Βιετνάμ, αυτός ο ριζοσπάστης διανοητής καταδικάζει την οργάνωση του κόσμου προς όφελος των οικονομικών ολιγαρχιών. ** Από το οπισθόφυλλο του βιβλίου «Δύο ώρες διαύγειας»<ref>Νόαμ Τσόμσκι. ''Δύο ώρες διαύγειας''. Συνομιλίες του Νόαμ Τσόμσκι με τον Ντενί Ρομπέρ και τη Βερόνικα Ζαράχοβιτς. Μετάφραση Αργύρης Αργύρογλου. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη. Αθήνα. 2006.</ref> * Ο Νόαμ Τσόμσκι είναι επί μακρό χρονικό διάστημα ο εν ζωή συγγραφέας του οποίου τα κείμενα αναφέρονται πιο πολύ. Στη λίστα όλων των εποχών, είναι όγδοος στη σειρά (μετά τους [[Καρλ Μαρξ|Μαρξ]], [[Βλαντίμιρ Λένιν|Λένιν]], [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ]], [[Αριστοτέλης|Αριστοτέλη]], τη [[Βίβλος|Βίβλο]], τον [[Πλάτων|Πλάτωνα]] και τον [[Σίγκμουντ Φρόιντ|Φρόιντ]]). ** Άρθουρ Νάιμαν<ref>Noam Chomsky. ''Πώς λειτουργεί ο κόσμος.'' Επιμέλεια Άρθουρ Νάιμαν. Μετάφραση Μαρία - Αριάδνη Αλαβάνου. Κέδρος. Αθήνα. 2013. Όγδοη έκδοση. σελ. 9.</ref> * Ο Τσόμσκι είναι ένας ομιλητής που ηλεκτρίζει, και αυτό οφείλεται αποκλειστικά στα λόγια του και όχι στον απροσχημάτιστο και ευθύ τρόπο που τα εκφέρει (συνειδητά αποφεύγει τα ρητορικά ποικίλματα). Οξύς σαν ξυράφι στην αντιπαράθεση, αλλά θερμός και φιλικός στο διάλογο, είναι το πιο [[Ηθική|ηθικό]] και [[Μόρφωση|μορφωμένο]] άτομο που έχω γνωρίσει. Ελπίζω να ζήσει μέχρι τα 100. Πρέπει. Ο [[κόσμος]] θα είναι ένα πιο άδειο, πιο μοναχικό και λιγότερο [[Δικαιοσύνη|δίκαιο]] μέρος χωρίς αυτόν. ** Άρθουρ Νάιμαν<ref>Noam Chomsky. ''Πώς λειτουργεί ο κόσμος.'' Επιμέλεια Άρθουρ Νάιμαν. Μετάφραση Μαρία - Αριάδνη Αλαβάνου. Κέδρος. Αθήνα. 2013. Όγδοη έκδοση. σελ. 11.</ref> * Φοβάμαι ότι αντιλαμβανόμενος κανείς το βάρος της [[Αλήθεια|αλήθειας]] την οποία αποκαλύπτετε μπορεί να [[Απελπισία|απελπιστεί]] τελείως. ** Ένας ακροατής του ραδιοφώνου στον Νόαμ Τσόμσκι<ref>Noam Chomsky. ''Πώς λειτουργεί ο κόσμος.'' Επιμέλεια Άρθουρ Νάιμαν. Μετάφραση Μαρία - Αριάδνη Αλαβάνου. Κέδρος. Αθήνα. 2013. Όγδοη έκδοση. σελ. 263.</ref> * Εντάσσεται στην προφητική παράδοση και δεν μπορείς να διαφωνήσεις πραγματικά μαζί του περισσότερο από όσο θα μπορούσες να διαφωνήσεις με τον [[Ησαΐας|Ησαΐα]] ή με τον [[Ιεζεκιήλ]]. Αν φέρεις αντιρρήσεις, θα σε διορθώσει ευγενικά –αν οι προθέσεις σου θεωρηθούν καλές– ή θα σφυροκοπηθείς, αν θεωρηθούν κακές. Η εσωτερική του βεβαιότητα φαίνεται πλήρης. Αυτό πράγματι είναι η μεγάλη του δύναμη και ο λόγος που έχει αξία για μας τους υπόλοιπους. Σε μια εποχή αμφιταλαντεύσεων και [[ηθική|ηθικού]] μπερδέματος, ο Τσόμσκι γνωρίζει τι είναι [[καλό]] και αγωνίζεται να το υπηρετήσει. ** Από το άρθρο «Deliver Us From Evil» (Ελευθέρωσον ημάς από του πονηρού), του Martin Woollacott στην Guardian, 14 Ιανουαρίου 1989<ref>''Κατασκευάζοντας συναίνεση. Ο Νόαμ Τσόμσκυ και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το βιβλίο της βραβευμένης ταινίας των Peter Wintonick και Mark Achbar. Ένα εγχειρίδιο πνευματικής αυτοάμυνας.'' Επιμέλεια Mark Achbar. Μετάφραση Νίκος Βούλγαρης. Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη. 1997. σελ. 137.</ref> * Στον διάδρομο του γραφείου του, ο Νόαμ Τσόμσκι έχει μια αφίσα του [[Μπέρτραντ Ράσελ]]. Ένα αυτολεξεί απόσπασμα στο κάτω μέρος της αφίσας λέει: «Τρία πάθη, απλά αλλά συντριπτικώς ισχυρά, έχουν κυριαρχήσει στη ζωή μου: η λαχτάρα για [[αγάπη]], το ψάξιμο για [[γνώση]] και η αβάσταχτη [[λύπη]] για τα [[μαρτύριο|μαρτύρια]] της [[ανθρωπότητα|ανθρωπότητας]]». ** Από το βιβλίο «Κατασκευάζοντας συναίνεση. Ο Νόαμ Τσόμσκυ και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το βιβλίο της βραβευμένης ταινίας των Peter Wintonick και Mark Achbar. Ένα εγχειρίδιο πνευματικής αυτοάμυνας»<ref>''Κατασκευάζοντας συναίνεση. Ο Νόαμ Τσόμσκυ και τα μέσα μαζικής επικοινωνίας. Το βιβλίο της βραβευμένης ταινίας των Peter Wintonick και Mark Achbar. Ένα εγχειρίδιο πνευματικής αυτοάμυνας.'' Επιμέλεια Mark Achbar. Μετάφραση Νίκος Βούλγαρης. Παρατηρητής. Θεσσαλονίκη. 1997. σελ. 17.</ref> == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Τσομσκι Νοαμ}} [[Κατηγορία:Αμερικανοί]] [[Κατηγορία:Γλωσσολόγοι]] [[Κατηγορία:Φιλόσοφοι]] [[Κατηγορία:Συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Ακτιβιστές]] [[Κατηγορία:Αναρχικοί]] q33wamwnxvq7q0jsr3vcisgdachudoj 0 2737 38344 38252 2026-05-09T13:08:47Z Dionysus 2208 38344 wikitext text/x-wiki {{WdΕικόνα|λεζάντα=Ο Βολταίρος}} Ο '''[[w:Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄|Ιωάννης Παύλος ο Β']]''' (Κάρολος Ιωσήφ Βοϊτίλα, πολωνικά:Karol Józef Wojtyła) (* 18 Μαΐου 1920 - † 2 Απριλίου 2005 ) ήταν Πάπας, Επίσκοπος Ρώμης και επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Αγιοποιήθηκε το 2014 από τον Πάπα Φραγκίσκο. == Αποφθέγματα == * Αντιμέτωποι με τα προβλήματα και τις απογοητεύσεις, πολλοί άνθρωποι θα προσπαθήσουν να ξεφύγουν από τις ευθύνες τους: να αποδράσουν στον εγωισμό, στην σεξουαλική ευχαρίστηση, στα ναρκωτικά, στη βία, στην αδιαφορία και την κυνική στάση. Αλλά σήμερα, προτείνω να έχετε τη δυνατότητα της [[αγάπη]]ς, που είναι το αντίθετο της διαφυγής.{{#tag:ref|Άλλες μορφές διαφυγής από την [[πραγματικότητα]] και τις ευθύνες είναι η εργασιομανία, ο εθισμός στην τεχνολογία και στην αδιάκοπη πληροφορία, ο καταναλωτισμός και το φαγητό.|group="σημ."}} ** ''Faced with problems and disappointments, many people will try to escape from their responsibility : escape in selfishness, escape in sexual pleasure, escape in drugs, escape in violence, escape in indifference and cynical attitudes. But today, I propose to you the option of love, which is the opposite of escape.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/homilies/1979/documents/hf_jp-ii_hom_19791001_usa-boston_en.html Ομιλία κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στο Κοινό της Βοστώνης στη Βοστώνη, 1 Οκτωβρίου 1979] * η [[φιλοσοφία]] πρέπει να υπακούει τους δικούς της κανόνες και να βασίζεται στις δικές της αρχές· η [[αλήθεια]], ωστόσο, μπορεί να είναι μόνο μία. ** ''philosophy must obey its own rules and be based upon its own principles; truth, however, can only be one.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/encyclicals/documents/hf_jp-ii_enc_14091998_fides-et-ratio_en.html Εγκύκλιος ''Fides et Ratio'', 14 Σεπτεμβρίου 1998] * Ο εικοστός αιώνας μας κληροδοτεί πάνω απ' όλα μια προειδοποίηση: οι [[πόλεμος|πόλεμοι]] είναι συχνά η αιτία για περαιτέρω πολέμους, επειδή τροφοδοτούν βαθιά μίση, δημιουργούν καταστάσεις αδικίας και ποδοπατούν την [[αξιοπρέπεια]] και τα δικαιώματα των ανθρώπων. ** ''The twentieth century bequeaths to us above all else a warning: wars are often the cause of further wars because they fuel deep hatreds, create situations of injustice and trample upon people's dignity and rights.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/messages/peace/documents/hf_jp-ii_mes_08121999_xxxiii-world-day-for-peace_en.html Μήνυμα για τον εορτασμό της XXXIII Παγκόσμιας Ημέρας της Ειρήνης, 8 Δεκεμβρίου 1999] * Δεν υπάρχει πραγματική [[ειρήνη]] χωρίς αμεροληψία, αλήθεια, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. ** ''There is no true peace without fairness, truth, justice and solidarity.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/messages/peace/documents/hf_jp-ii_mes_08121999_xxxiii-world-day-for-peace_en.html Μήνυμα για τον εορτασμό της XXXIII Παγκόσμιας Ημέρας της Ειρήνης, 8 Δεκεμβρίου 1999] * Μια κοινωνία θα κριθεί με βάση τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τα πιο αδύναμα μέλη της· και μεταξύ των πλέον ευάλωτων είναι σίγουρα το αγέννητο και ο ετοιμοθάνατος. ** ''A society will be judged on the basis of how it treats its weakest members; and among the most vulnerable are surely the unborn and the dying.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/speeches/2000/apr-jun/documents/hf_jp-ii_spe_20000525_ambassador-new-zealand_en.html Libreria Editrice Vaticana, 25η Μαΐου 2000] *Αφήστε με να πάω στον οίκο του Πατρός. (Τελευταία λόγια) **''Pozwólcie mi iść do domu Ojca.'' == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} * [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/index.htm Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄] στην επίσημη ιστοσελίδα της Αγίας Έδρας {{DEFAULTSORT:Παπας Ιωαννης Παυλος Β}} [[Κατηγορία:Πολωνοί]] [[Κατηγορία:Χριστιανισμός]] [[Κατηγορία:Θρησκευτικοί Ηγέτες]] kbigba42fplibjs74z5zvg4e7hkcown 38346 38344 2026-05-09T13:12:04Z Dionysus 2208 38346 wikitext text/x-wiki {{WdΕικόνα|λεζάντα=Ο Βολταίρος}} Ο '''[[w:Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄|Ιωάννης Παύλος ο Β']]''' (Κάρολος Ιωσήφ Βοϊτίλα, πολωνικά:Karol Józef Wojtyła) (* 18 Μαΐου 1920 - † 2 Απριλίου 2005 ) ήταν Πάπας, Επίσκοπος Ρώμης και επικεφαλής της Ρωμαιοκαθολικής εκκλησίας. Αγιοποιήθηκε το 2014 από τον Πάπα Φραγκίσκο. == Αποφθέγματα == * Αντιμέτωποι με τα [[προβλήματα]] και τις [[απογοήτευση|απογοητεύσεις]], πολλοί άνθρωποι θα προσπαθήσουν να ξεφύγουν από τις ευθύνες τους: να αποδράσουν στον [[εγωισμός|εγωισμό]], στην [[σεξουαλική ευχαρίστηση]], στα [[ναρκωτικά]], στη [[βία]], στην [[αδιαφορία]] και την [[κυνισμός|κυνική]] στάση. Αλλά σήμερα, προτείνω να έχετε τη δυνατότητα της [[αγάπη]]ς, που είναι το αντίθετο της διαφυγής.{{#tag:ref|Άλλες μορφές διαφυγής από την [[πραγματικότητα]] και τις [[ευθύνη|ευθύνες]] είναι η [[εργασιομανία]], ο [[εθισμός]] στην [[τεχνολογία]] και στην αδιάκοπη [[πληροφορία]], ο [[καταναλωτισμός]] και το [[φαγητό]].|group="σημ."}} ** ''Faced with problems and disappointments, many people will try to escape from their responsibility : escape in selfishness, escape in sexual pleasure, escape in drugs, escape in violence, escape in indifference and cynical attitudes. But today, I propose to you the option of love, which is the opposite of escape.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/homilies/1979/documents/hf_jp-ii_hom_19791001_usa-boston_en.html Ομιλία κατά τη διάρκεια της Θείας Λειτουργίας στο Κοινό της Βοστώνης στη Βοστώνη, 1 Οκτωβρίου 1979] * η [[φιλοσοφία]] πρέπει να υπακούει τους δικούς της κανόνες και να βασίζεται στις δικές της αρχές· η [[αλήθεια]], ωστόσο, μπορεί να είναι μόνο μία. ** ''philosophy must obey its own rules and be based upon its own principles; truth, however, can only be one.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/encyclicals/documents/hf_jp-ii_enc_14091998_fides-et-ratio_en.html Εγκύκλιος ''Fides et Ratio'', 14 Σεπτεμβρίου 1998] * Ο εικοστός αιώνας μας κληροδοτεί πάνω απ' όλα μια προειδοποίηση: οι [[πόλεμος|πόλεμοι]] είναι συχνά η αιτία για περαιτέρω πολέμους, επειδή τροφοδοτούν βαθιά μίση, δημιουργούν καταστάσεις αδικίας και ποδοπατούν την [[αξιοπρέπεια]] και τα δικαιώματα των ανθρώπων. ** ''The twentieth century bequeaths to us above all else a warning: wars are often the cause of further wars because they fuel deep hatreds, create situations of injustice and trample upon people's dignity and rights.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/messages/peace/documents/hf_jp-ii_mes_08121999_xxxiii-world-day-for-peace_en.html Μήνυμα για τον εορτασμό της XXXIII Παγκόσμιας Ημέρας της Ειρήνης, 8 Δεκεμβρίου 1999] * Δεν υπάρχει πραγματική [[ειρήνη]] χωρίς αμεροληψία, αλήθεια, δικαιοσύνη και αλληλεγγύη. ** ''There is no true peace without fairness, truth, justice and solidarity.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/messages/peace/documents/hf_jp-ii_mes_08121999_xxxiii-world-day-for-peace_en.html Μήνυμα για τον εορτασμό της XXXIII Παγκόσμιας Ημέρας της Ειρήνης, 8 Δεκεμβρίου 1999] * Μια κοινωνία θα κριθεί με βάση τον τρόπο με τον οποίο αντιμετωπίζει τα πιο αδύναμα μέλη της· και μεταξύ των πλέον ευάλωτων είναι σίγουρα το αγέννητο και ο ετοιμοθάνατος. ** ''A society will be judged on the basis of how it treats its weakest members; and among the most vulnerable are surely the unborn and the dying.'' ** [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/speeches/2000/apr-jun/documents/hf_jp-ii_spe_20000525_ambassador-new-zealand_en.html Libreria Editrice Vaticana, 25η Μαΐου 2000] *Αφήστε με να πάω στον οίκο του Πατρός. (Τελευταία λόγια) **''Pozwólcie mi iść do domu Ojca.'' == Σημειώσεις == <references group="σημ." /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια}} * [http://www.vatican.va/holy_father/john_paul_ii/index.htm Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄] στην επίσημη ιστοσελίδα της Αγίας Έδρας {{DEFAULTSORT:Παπας Ιωαννης Παυλος Β}} [[Κατηγορία:Πολωνοί]] [[Κατηγορία:Χριστιανισμός]] [[Κατηγορία:Θρησκευτικοί Ηγέτες]] g63ypwhz4ktkb3pz1okp87nvf83fjg3 2 6746 38345 38342 2026-05-09T13:09:26Z Dionysus 2208 38345 wikitext text/x-wiki == Παραθέματα == * Βρες εσύ την ειρήνη, και χιλιάδες γύρω σου σώζονται. ** Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ<ref name="η ασκητική της αγάπης">Μοναχή Γαβριηλία Γεωργίου. ''Γερόντισσα Γαβριηλία: η ασκητική της αγάπης''. Εκδόσεις Επτάλοφος. Αθήνα. Δέκατη πέμπτη έκδοση Οκτώβριος 2001. Πρώτη έκδοση 1996.</ref> * Άνευ των Αγίων δεν υπάρχουν αληθινοί διδάσκαλοι και παιδαγωγοί ούτε αληθινή παιδεία άνευ της αγιότητος. Μόνον ο Άγιος είναι ο αληθινός παιδαγωγός και διδάσκαλος... Η αληθινή παιδεία, ο αληθινός φωτισμός, δεν είναι άλλο παρά η ακτινοβολία της αγιότητος. ** Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς<ref>Άγιος Ιωάννης ο Σιναΐτης. ''Κλίμακα''. Εισαγωγή - Κείμενο - Μετάφραση - Σχόλια - Πίνακες Αρχιμ. Ιγνάτιος. Έκδοση Ιερά Μονή Παρακλήτου. Ωρωπός Αττικής. Έκδοση δέκατη τρίτη 2020. Σελίδα 434. Πρώτη έκδοση 1978.</ref> * Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας. ** Μαχάτμα Γκάντι<ref>Γιώργος Καρκαλέτσης. ''[https://parallaximag.gr/thessaloniki-news/i-ftochia-ine-i-chiroteri-morfi-vias Η φτώχεια είναι η χειρότερη μορφή βίας].'' parallaximag.gr. 27 Νοεμβρίου 2013. Ανακτήθηκε στις 22/05/2024.</ref> * Δύο πράγματα γεμίζουν την ψυχή με πάντοτε καινούριο και αυξανόμενο σεβασμό και θαυμασμό, όσο συχνότερα και σταθερότερα ασχολείται μαζί τους ο στοχασμός: ο έναστρος ουρανός πάνω μου και ο ηθικός νόμος μέσα μου. ** Ιμμάνουελ Καντ<ref>Ιμμάνουελ Καντ. ''Κριτική του πρακτικού λόγου''. Μετάφραση, σημειώσεις, επιλεγόμενα: Κώστας Ανδρουλιδάκης. Εστία. Αθήνα. Τρίτη έκδοση: Μάιος 2009. Πρώτη έκδοση: Δεκέμβριος 2004.</ref> * Η πραγματική λογοτεχνία μπορεί να υπάρξει μόνο όταν δημιουργείται όχι από υπεύθυνους και αξιόπιστους επαγγελματίες, αλλά από ψυχασθενείς, αιρετικούς, ονειροπόλους, επαναστάτες και σκεπτικιστές. ** Γιεβγκένι Ζαμιάτιν<ref>Γιεβγκιένι Ζαμιάτιν. ''Εμείς''. Μετάφραση Ειρήνη Κουσκουμβεκάκη. Επιμέλεια - επίμετρο Δημήτρης Κωνσταντίνου. Εκδόσεις Εξάρχεια. Αθήνα. 2014.</ref> * Σας λέω τελικά πως εγώ δε μισώ την ανθρωπότητα· εσείς οι άλλοι τη μισείτε, γιατί επιμένετε να θεωρείτε τους ανθρώπους όντα λογικά, και εξοργίζεσθε επειδή τα όντα αυτά σας διαψεύδουν. ** Από γράμμα του Τζόναθαν Σουίφτ στον Αλεξάντερ Πόουπ, 26 Νοεμβρίου 1725<ref> Τζόναθαν Σουίφτ. ''Τα ταξίδια του Γκάλλιβερ''. Μετάφραση Μίλτος Φραγκόπουλος. Ύψιλον. Αθήνα. 1993.</ref> * Όποιος είναι έξω από τον χορό πολλά τραγούδια ξέρει. ** Ελληνική παροιμία == Άνθρωποι και ρομπότ == # [[14ος Δαλάι Λάμα|14ος Δαλάι Λάμα, Τενζίν Γκιάτσο]] # [[Banksy]] # [[Laibach]] # [[Γεώργιος Αβέρωφ|Αβέρωφ Γεώργιος]] # [[Αγία Γαβριηλία Παπαγιάννη]] # [[Άγιος Ιουστίνος Πόποβιτς]] # [[Ισαάκ ο Σύρος|Άγιος Ισαάκ ο Σύρος]] # [[Ιωάννης ο Δαμασκηνός|Άγιος Ιωάννης ο Δαμασκηνός]] # [[Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης]] # [[Άγιος Πορφύριος ο Καυσοκαλυβίτης]] # [[Άγιος Σεραφείμ του Σάρωφ]] # [[Άλμπερτ Αϊνστάιν|Αϊνστάιν Άλμπερτ]] # [[Μέγας Αλέξανδρος|Αλέξανδρος ο Μέγας]] # [[Κωστάκης Ανάν|Ανάν Κωστάκης]] # [[Αρκάς]] # [[Αντονέν Αρτώ|Αρτώ Αντονέν]] # [[Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος]] # [[Ελευθέριος Βενιζέλος|Βενιζέλος Ελευθέριος]] # [[Έλι Βίζελ|Βίζελ Έλι]] # [[Λούντβιχ Βιτγκενστάιν|Βιτγκενστάιν Λούντβιχ]] # [[Νικ Βούισιτς|Βούισιτς Νικ]] # [[Γέροντας Εφραίμ της Αριζόνας]] # [[Κώστας Γεωργουσόπουλος|Γεωργουσόπουλος Κώστας]] # [[Χρήστος Γιανναράς|Γιανναράς Χρήστος]] # [[Καρλ Γιουνγκ|Γιουνγκ Καρλ]] # [[Μαλάλα Γιουσαφζάι|Γιουσαφζάι Μαλάλα]] # [[Μαχάτμα Γκάντι|Γκάντι Μαχάτμα]] # [[Κουρτ Γκέντελ|Γκέντελ Κουρτ]] # [[Μαξίμ Γκόρκι|Γκόρκι Μαξίμ]] # [[Αντόνιο Γκουτέρες|Γκουτέρες Αντόνιο]] # [[Ίων Δραγούμης|Δραγούμης Ίων]] # [[Οδυσσέας Ελύτης|Ελύτης Οδυσσέας]] # [[Επίκτητος]] # [[Γιεβγκένι Ζαμιάτιν|Ζαμιάτιν Γιεβγκένι]] # [[Θωμάς ο εκ Κέμπης]] # [[Κωνσταντίνος Καβάφης|Καβάφης Κωνσταντίνος]] # [[Νίκος Καζαντζάκης|Καζαντζάκης Νίκος]] # [[Ιμμάνουελ Καντ|Καντ Ιμμάνουελ]] # [[Ιωάννης Καποδίστριας|Καποδίστριας Ιωάννης]] # [[Κώστας Καρυωτάκης|Καρυωτάκης Κώστας]] # [[Πότης Κατράκης|Κατράκης Πότης]] # [[Θεόδωρος Κολοκοτρώνης|Κολοκοτρώντης Θεόδωρος]] # [[Κομφούκιος]] # [[Γιαν Κοτ|Κοτ Γιαν]] # [[Ζωή Κωνσταντοπούλου|Κωνσταντοπούλου Ζωή]] # [[Βλαντίμιρ Λένιν|Λένιν Βλαντίμιρ]] # [[Μπρους Λι|Λι Μπρους]] # [[Ντέιβιντ Λιντς|Λιντς Ντέιβιντ]] # [[Λορέντζος Μαβίλης|Μαβίλης Λορέντζος]] # [[Ιωάννης Μακρυγιάννης|Μακρυγιάννης Ιωάννης]] # [[Τζιμ Μόρισον|Μόρισον Τζιμ]] # [[Γουίλιαμ Μπάροουζ|Μπάροουζ Γουίλιαμ]] # [[Ανρί Μπεργκσόν|Μπεργκσόν Ανρί]] # [[Γιόζεφ Μπόις|Μπόις Γιόζεφ]] # [[Τσαρλς Μπουκόφσκι|Μπουκόφσκι Τσαρλς]] # [[Κάρολος Μπωντλαίρ|Μπωντλαίρ Κάρολος]] # [[Αλεξέι Ναβάλνι|Ναβάλνι Αλεξέι]] # [[Αλέξανδρος Παπαδιαμάντης|Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος]] # [[Πάπας Ιωάννης Παύλος Β΄]] # [[Πάπας Λέων ΙΔ΄]] # [[Νίκος Παππάς (ποιητής)|Παππάς Νίκος (ποιητής)]] # [[Μπλεζ Πασκάλ|Πασκάλ Μπλεζ]] # [[Πατριάρχης Βαρθολομαίος]] # [[Τόμας Πέιν|Πέιν Τόμας]] # [[Πίνδαρος]] # [[Ρόμπερτ Ράουσενμπεργκ|Ράουσενμπεργκ Ρόμπερτ]] # [[Μπέρτραντ Ράσελ|Ράσελ Μπέρτραντ]] # [[Ντιέγκο Ριβέρα|Ριβέρα Ντιέγκο]] # [[Γιάννης Ρίτσος|Ρίτσος Γιάννης]] # [[Ωγκύστ Ροντέν|Ροντέν Ωγκύστ]] # [[Ουίλλιαμ Σαίξπηρ|Σαίξπηρ Ουίλλιαμ]] # [[Μαρκήσιος ντε Σαντ|Σαντ, Μαρκήσιος]] # [[Ζοζέ Σαραμάγκου|Σαραμάγκου Ζοζέ]] # [[Γιώργος Σεφέρης|Σεφέρης Γιώργος]] # [[Άγγελος Σικελιανός|Σικελιανός Άγγελος]] # [[Φρίντριχ Σίλερ|Σίλερ Φρίντριχ]] # [[Διονύσιος Σολωμός|Σολωμός Διονύσιος]] # [[Σοφία (ρομπότ)]] # [[Λίο Στάινμπεργκ|Στάινμπεργκ Λίο]] # [[Κονσταντίν Στανισλάφσκι|Στανισλάφσκι Κονσταντίν]] # [[Ιωάννης Στοβαίος|Στοβαίος Ιωάννης]] # [[Λέων Τολστόι|Τολστόι Λέων]] # [[Στρατής Τσίρκας|Τσίρκας Στρατής]] # [[Νόαμ Τσόμσκι|Τσόμσκι Νόαμ]] == Βιβλία και κινηματογραφικές ταινίες == # [[Rocky Balboa]] # [[The Wire]] # [[Αδελφοί Καραμάζοφ]] # [[Γνόφος αγνωσίας]] # [[Εκάβη (τραγωδία)]] # [[Καινή Διαθήκη]] # [[Καποδίστριας (Νίκος Καζαντζάκης)]] # [[Κλίμακα Ιωάννου]] # [[Μια Εισαγωγή στον Ζεν Βουδισμό]] # [[Ο κροκόδειλος]] # [[Ο Μέγας Ιεροεξεταστής]] # [[Ο Πούσκιν (Ομιλία του Φιόντορ Ντοστογιέφσκι)]] # [[Ο Χριστός ξανασταυρώνεται (μυθιστόρημα)]] # [[Οι αδερφοφάδες]] # [[Όταν ήταν ευτυχισμένος]] # [[Παλαιά Διαθήκη]] # [[Πολιτικά Σοφίσματα]] # [[Προμηθεύς Δεσμώτης]] # [[Τα εις εαυτόν]] # [[Το λάθος]] # [[Φιλαδέλφεια (ταινία)]] # [[Χαγκακούρε]] == Διάφορα == # [[137 (αριθμός)]] # [[Αναρχία]] # [[Ανθρώπινα δικαιώματα]] # [[Άνθρωπος]] # [[Ανιδιοτέλεια]] # [[Αποχή (εκλογές)]] # [[Ασχήμια]] # [[Γενοκτονία]] # [[Γκράφιτι]] # [[Γλώσσα]] # [[Δικαιοσύνη]] # [[Εγκληματικότητα]] # [[Εκφοβισμός]] # [[Ελευθερία του λόγου]] # [[Ελλάδα]] # [[Εξωγήινη ζωή]] # [[Επαναστατική Οργάνωση 17 Νοέμβρη]] # [[Ζεν]] # [[Κινηματογράφος]] # [[Κοινωνικό σύστημα]] # [[Λογοκλοπή]] # [[Λογοκρισία]] # [[Μαθηματικά]] # [[Μάχη των Θερμοπυλών]] # [[Μύθοι]] # [[Μυθολογία]] # [[Οικονομία]] # [[Ομορφιά]] # [[Πλύση εγκεφάλου]] # [[Πολιορκία του Μεσολογγίου (1825-1826)]] # [[Πραγματικότητα]] # [[Σιδηροδρομικό δυστύχημα στα Τέμπη]] # [[Σιντοϊσμός]] # [[Σκάνδαλο Γουότεργκεϊτ]] # [[Σύνδρομο Ντάουν]] # [[Ταπείνωση]] # [[Τεχνητή νοημοσύνη]] # [[Χρήμα]] # [[Χρόνος]] == Σχετικά με εμένα == Το όνομά μου είναι διονύσιος μεσολωράς. Είμαι ποιητής. Ατάλαντος. == Παραπομπές == <references /> == Εξωτερικοί σύνδεσμοι == {{βικιπαίδεια|Χρήστης:Dionysus}} clu2ozzh6abii41qy6cyy3t4t7jq99z