Βικιφθέγματα elwikiquote https://el.wikiquote.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.48.0-wmf.1 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιφθέγματα Συζήτηση Βικιφθέγματα Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 0 2481 38721 38697 2026-11-02T14:41:06Z Dionysus 2208 38721 wikitext text/x-wiki Ο '''[[w:Μάνος Χατζιδάκις|Μάνος Χατζιδάκις]]''' (23 Οκτωβρίου 1925 – 15 Ιουνίου 1994) υπήρξε κορυφαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και [[ποιητής]]. == Δοκίμια == === ''Τα σχόλια του Τρίτου'' (1980) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Τα σχόλια του Τρίτου. Μια νεοελληνική μυθολογία.'' Εξάντας. Αθήνα. Έκτη έκδοση Απρίλιος 2007. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1980. * Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι [[Αλλοτρίωση|του μοιάζει]]. [...] Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να [[φόβος|φοβάται]], αλλά γιατί ''[[συνήθεια|συνήθισε]] να φοβάται''. [...] Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η [[ανοχή]], πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. [...] Το τέρας είχε αρχίσει να κυκλοφορεί. ** ''Το πρόσωπο του τέρατος κι ο φόβος μήπως το συνηθίσουμε'' (σελ. 57 - 59) === ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι'' (1988) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι.'' Ίκαρος. Αθήνα. Έβδομη έκδοση Ιανουάριος 2013. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1988. * Το [[τραγούδι]] είναι μια μαγική στιγμή κι εγώ ένας πανηγυριώτης μάγος εκπρόσωπός σας – αφού γεννήθηκα τον ίδιο καιρό με σας και μες στον ίδιο χώρο –, που θα φωτίσω τις κρυφές κι αθέατες γωνιές σας, θα σας εκπλήξω, θα σας γεμίσω ερωτήματα και μελωδίες που ίσως γενούν δικές σας και θα μεταφερθούν στο σπίτι σας, έτσι που να κοπεί ο ύπνος σας και να χαθεί για πάντα –αν είναι δυνατόν– ο εφησυχασμός σας. Κι ας μην μπορείτε να με τραγουδήσετε. [...] Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία, ούτε μια πολυφωνική και λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και ηθική απέναντι στα ψεύδη του καιρού μας, ένα παιχνίδι ευφάνταστο μ' απρόβλεπτους κανόνες, μια μελωδία απρόσμενη που γίνεται δική σας, δεμένη αδιάσπαστα με άφθαρτες λέξεις ποιητικές και ξαναγεννημένες. [...] Σε μένα απομένει το τραγούδι, η μαγική στιγμή μου, που είναι μια εξαίσια απάντηση αρκεί να με ρωτήσετε. Ρωτήστε με λοιπόν. Κι ύστερα σας παρακαλώ σωπάστε! Γιατί θα τραγουδήσω! ** ''Για το τραγούδι'' (σελ. 33 - 34) == Είπαν για τον Μάνο Χατζιδάκι == * Ο Χατζιδάκις ήταν «διαφορετικός» και ήταν περήφανος γι' αυτό και είχε τη μεγάλη δύναμη να το δείχνει σε πολύ δύσκολους καιρούς, γιατί το θεωρούσε πράξη [[ελευθερία|ελευθερίας]] και [[ολοκλήρωση|ολοκλήρωσης]]. Θα έλεγα ότι ήταν διαφορετικός παντού και σε όλα. Το εκπληκτικό ήταν ότι το γνώριζε πριν ακόμα το υποψιαστούν οι άλλοι. Ήταν οικείος, πάντα μέχρι του σημείου που εκείνος ήθελε, ήταν εκείνος που σε κάθε περίπτωση έθετε τους «κανόνες του παιχνιδιού» και είχε μια «[[μεγαλοπρέπεια]]», θα έλεγε κανείς, και ένα [[κύρος]] που μπροστά του δεν υπήρχε δεύτερη γνώμη. Γιατί ο Χατζιδάκις δεν έγινε μεγάλος. Γεννήθηκε μεγάλος! Και ακόμα είχε το προσόν να επιβάλει στους άλλους αυτήν την [[πραγματικότητα]]. Όταν μιλούσε, διατύπωνε τόσο άρτια, με τόσο άψογα [[ελληνικά]] και τόσο τέλεια τεκμηριωμένα, οτιδήποτε έθιγε, που σε έπειθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν μια [[αυθεντία]]. Μια μοναδική περίπτωση ανθρώπου που σε καθήλωνε μονάχα με ένα βλέμμα. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον Ι, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα», 15 Ιουνίου 2003<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 31 - 32</ref> * Χαρακτηριστικό του Χατζιδάκι υπήρξε η πρώιμη ωριμότης του. Η ευφυΐα και η αντίληψή του τον καθιστούσε ξεχωριστό μέσα στο περιβάλλον και στην εποχή του. Παράλληλα διέθετε ένα άκρως ευαισθητοποιημένο ένστικτο και εκλεπτυσμένο γούστο που τον βοηθούσε να ανακαλύπτει την [[ομορφιά]] και την [[αλήθεια]], όταν οι άλλοι ήσαν ακόμα ανυποψίαστοι. Είχε θερμό χαρακτήρα. Κακώς κατά τη γνώμη μου προβάλλεται η αναμφισβήτητα ισχυρή [[έρωτας|ερωτική]] του πλευρά. Για μένα προείχε η [[φιλία|φιλική]] του διάσταση. Αυτή που του προσέδιδε ένα βαθύτατο ανθρώπινο χαρακτήρα στις σχέσεις του. Κι ακόμα πιο πολύ νομίζω το στοιχείο της [[αγάπη|αγάπης]]. Για μένα αυτό το τελευταίο ήταν που με γοήτευε και με συγκινούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον ΙΙ, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή», 18 Μαρτίου 1999<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 43 - 44</ref> == Παραπομπές == <references /> ==Εξωτερικοί σύνδεσμοι== {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Χατζιδακις Μανος}} [[Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί]] [[Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Συνθέτες]] [[Κατηγορία:Ποιητές]] qhpojbjht69wd2xif531rmy0k7icrne 38722 38721 2026-11-02T14:51:33Z Dionysus 2208 38722 wikitext text/x-wiki Ο '''[[w:Μάνος Χατζιδάκις|Μάνος Χατζιδάκις]]''' (23 Οκτωβρίου 1925 – 15 Ιουνίου 1994) υπήρξε κορυφαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και [[ποιητής]]. == Ποίηση == Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Μυθολογία και Μυθολογία Δεύτερη.'' Εκδόσεις Άγρα. Αθήνα. Πρώτη ανατύπωση 2008. Πρώτη έκδοση 2007. === ''Μυθολογία'' (1966) === * Μια [[μαθηματικά|μαθηματική]] εξίσωση:<br>2 επί 4 συν 10,20 και 1000 = 1220. Γιατί; ** ''Ο νεαρός Αλαίν που τραγουδά'' (σελ. 37) === ''Μυθολογία Δεύτερη'' (1982) === * Η αληθινή [[Τέχνη]] είναι σαν τον [[Θεός|Θεό]]. Περιέχει και<br>σένα αλλά και τον εχθρό σου. ** ''Ανασκαφές στον Ζυγό'' (σελ. 164) == Δοκίμια == === ''Τα σχόλια του Τρίτου'' (1980) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Τα σχόλια του Τρίτου. Μια νεοελληνική μυθολογία.'' Εξάντας. Αθήνα. Έκτη έκδοση Απρίλιος 2007. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1980. * Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι [[Αλλοτρίωση|του μοιάζει]]. [...] Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να [[φόβος|φοβάται]], αλλά γιατί ''[[συνήθεια|συνήθισε]] να φοβάται''. [...] Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η [[ανοχή]], πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. [...] Το τέρας είχε αρχίσει να κυκλοφορεί. ** ''Το πρόσωπο του τέρατος κι ο φόβος μήπως το συνηθίσουμε'' (σελ. 57 - 59) === ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι'' (1988) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι.'' Ίκαρος. Αθήνα. Έβδομη έκδοση Ιανουάριος 2013. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1988. * Το [[τραγούδι]] είναι μια μαγική στιγμή κι εγώ ένας πανηγυριώτης μάγος εκπρόσωπός σας – αφού γεννήθηκα τον ίδιο καιρό με σας και μες στον ίδιο χώρο –, που θα φωτίσω τις κρυφές κι αθέατες γωνιές σας, θα σας εκπλήξω, θα σας γεμίσω ερωτήματα και μελωδίες που ίσως γενούν δικές σας και θα μεταφερθούν στο σπίτι σας, έτσι που να κοπεί ο ύπνος σας και να χαθεί για πάντα –αν είναι δυνατόν– ο εφησυχασμός σας. Κι ας μην μπορείτε να με τραγουδήσετε. [...] Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία, ούτε μια πολυφωνική και λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και ηθική απέναντι στα ψεύδη του καιρού μας, ένα παιχνίδι ευφάνταστο μ' απρόβλεπτους κανόνες, μια μελωδία απρόσμενη που γίνεται δική σας, δεμένη αδιάσπαστα με άφθαρτες λέξεις ποιητικές και ξαναγεννημένες. [...] Σε μένα απομένει το τραγούδι, η μαγική στιγμή μου, που είναι μια εξαίσια απάντηση αρκεί να με ρωτήσετε. Ρωτήστε με λοιπόν. Κι ύστερα σας παρακαλώ σωπάστε! Γιατί θα τραγουδήσω! ** ''Για το τραγούδι'' (σελ. 33 - 34) == Είπαν για τον Μάνο Χατζιδάκι == * Ο Χατζιδάκις ήταν «διαφορετικός» και ήταν περήφανος γι' αυτό και είχε τη μεγάλη δύναμη να το δείχνει σε πολύ δύσκολους καιρούς, γιατί το θεωρούσε πράξη [[ελευθερία|ελευθερίας]] και [[ολοκλήρωση|ολοκλήρωσης]]. Θα έλεγα ότι ήταν διαφορετικός παντού και σε όλα. Το εκπληκτικό ήταν ότι το γνώριζε πριν ακόμα το υποψιαστούν οι άλλοι. Ήταν οικείος, πάντα μέχρι του σημείου που εκείνος ήθελε, ήταν εκείνος που σε κάθε περίπτωση έθετε τους «κανόνες του παιχνιδιού» και είχε μια «[[μεγαλοπρέπεια]]», θα έλεγε κανείς, και ένα [[κύρος]] που μπροστά του δεν υπήρχε δεύτερη γνώμη. Γιατί ο Χατζιδάκις δεν έγινε μεγάλος. Γεννήθηκε μεγάλος! Και ακόμα είχε το προσόν να επιβάλει στους άλλους αυτήν την [[πραγματικότητα]]. Όταν μιλούσε, διατύπωνε τόσο άρτια, με τόσο άψογα [[ελληνικά]] και τόσο τέλεια τεκμηριωμένα, οτιδήποτε έθιγε, που σε έπειθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν μια [[αυθεντία]]. Μια μοναδική περίπτωση ανθρώπου που σε καθήλωνε μονάχα με ένα βλέμμα. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον Ι, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα», 15 Ιουνίου 2003<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 31 - 32</ref> * Χαρακτηριστικό του Χατζιδάκι υπήρξε η πρώιμη ωριμότης του. Η ευφυΐα και η αντίληψή του τον καθιστούσε ξεχωριστό μέσα στο περιβάλλον και στην εποχή του. Παράλληλα διέθετε ένα άκρως ευαισθητοποιημένο ένστικτο και εκλεπτυσμένο γούστο που τον βοηθούσε να ανακαλύπτει την [[ομορφιά]] και την [[αλήθεια]], όταν οι άλλοι ήσαν ακόμα ανυποψίαστοι. Είχε θερμό χαρακτήρα. Κακώς κατά τη γνώμη μου προβάλλεται η αναμφισβήτητα ισχυρή [[έρωτας|ερωτική]] του πλευρά. Για μένα προείχε η [[φιλία|φιλική]] του διάσταση. Αυτή που του προσέδιδε ένα βαθύτατο ανθρώπινο χαρακτήρα στις σχέσεις του. Κι ακόμα πιο πολύ νομίζω το στοιχείο της [[αγάπη|αγάπης]]. Για μένα αυτό το τελευταίο ήταν που με γοήτευε και με συγκινούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον ΙΙ, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή», 18 Μαρτίου 1999<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 43 - 44</ref> == Παραπομπές == <references /> ==Εξωτερικοί σύνδεσμοι== {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Χατζιδακις Μανος}} [[Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί]] [[Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Συνθέτες]] [[Κατηγορία:Ποιητές]] 40qktq3d7iah6ca0owisloap9v2z5cf 38723 38722 2026-11-02T14:58:09Z Dionysus 2208 38723 wikitext text/x-wiki Ο '''[[w:Μάνος Χατζιδάκις|Μάνος Χατζιδάκις]]''' (23 Οκτωβρίου 1925 - 15 Ιουνίου 1994) υπήρξε κορυφαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και [[ποιητής]]. == Ποίηση == Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Μυθολογία και Μυθολογία Δεύτερη.'' Εκδόσεις Άγρα. Αθήνα. Πρώτη ανατύπωση 2008. Πρώτη έκδοση 2007. === ''Μυθολογία'' (1966) === * Μια [[μαθηματικά|μαθηματική]] εξίσωση:<br>2 επί 4 συν 10,20 και 1000 = 1220. Γιατί; ** ''Ο νεαρός Αλαίν που τραγουδά'' (σελ. 37) === ''Μυθολογία Δεύτερη'' (1982) === * Η αληθινή [[Τέχνη]] είναι σαν τον [[Θεός|Θεό]]. Περιέχει και<br>σένα αλλά και τον εχθρό σου. ** ''Ανασκαφές στον Ζυγό'' (σελ. 164) == Δοκίμια == === ''Τα σχόλια του Τρίτου'' (1980) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Τα σχόλια του Τρίτου. Μια νεοελληνική μυθολογία.'' Εξάντας. Αθήνα. Έκτη έκδοση Απρίλιος 2007. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1980. * Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι [[Αλλοτρίωση|του μοιάζει]]. [...] Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να [[φόβος|φοβάται]], αλλά γιατί ''[[συνήθεια|συνήθισε]] να φοβάται''. [...] Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η [[ανοχή]], πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. [...] Το τέρας είχε αρχίσει να κυκλοφορεί. ** ''Το πρόσωπο του τέρατος κι ο φόβος μήπως το συνηθίσουμε'' (σελ. 57 - 59) === ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι'' (1988) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι.'' Ίκαρος. Αθήνα. Έβδομη έκδοση Ιανουάριος 2013. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1988. * Το [[τραγούδι]] είναι μια μαγική στιγμή κι εγώ ένας πανηγυριώτης μάγος εκπρόσωπός σας – αφού γεννήθηκα τον ίδιο καιρό με σας και μες στον ίδιο χώρο –, που θα φωτίσω τις κρυφές κι αθέατες γωνιές σας, θα σας εκπλήξω, θα σας γεμίσω ερωτήματα και μελωδίες που ίσως γενούν δικές σας και θα μεταφερθούν στο σπίτι σας, έτσι που να κοπεί ο ύπνος σας και να χαθεί για πάντα –αν είναι δυνατόν– ο εφησυχασμός σας. Κι ας μην μπορείτε να με τραγουδήσετε. [...] Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία, ούτε μια πολυφωνική και λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και ηθική απέναντι στα ψεύδη του καιρού μας, ένα παιχνίδι ευφάνταστο μ' απρόβλεπτους κανόνες, μια μελωδία απρόσμενη που γίνεται δική σας, δεμένη αδιάσπαστα με άφθαρτες λέξεις ποιητικές και ξαναγεννημένες. [...] Σε μένα απομένει το τραγούδι, η μαγική στιγμή μου, που είναι μια εξαίσια απάντηση αρκεί να με ρωτήσετε. Ρωτήστε με λοιπόν. Κι ύστερα σας παρακαλώ σωπάστε! Γιατί θα τραγουδήσω! ** ''Για το τραγούδι'' (σελ. 33 - 34) == Είπαν για τον Μάνο Χατζιδάκι == * Ο Χατζιδάκις ήταν «διαφορετικός» και ήταν περήφανος γι' αυτό και είχε τη μεγάλη δύναμη να το δείχνει σε πολύ δύσκολους καιρούς, γιατί το θεωρούσε πράξη [[ελευθερία|ελευθερίας]] και [[ολοκλήρωση|ολοκλήρωσης]]. Θα έλεγα ότι ήταν διαφορετικός παντού και σε όλα. Το εκπληκτικό ήταν ότι το γνώριζε πριν ακόμα το υποψιαστούν οι άλλοι. Ήταν οικείος, πάντα μέχρι του σημείου που εκείνος ήθελε, ήταν εκείνος που σε κάθε περίπτωση έθετε τους «κανόνες του παιχνιδιού» και είχε μια «[[μεγαλοπρέπεια]]», θα έλεγε κανείς, και ένα [[κύρος]] που μπροστά του δεν υπήρχε δεύτερη γνώμη. Γιατί ο Χατζιδάκις δεν έγινε μεγάλος. Γεννήθηκε μεγάλος! Και ακόμα είχε το προσόν να επιβάλει στους άλλους αυτήν την [[πραγματικότητα]]. Όταν μιλούσε, διατύπωνε τόσο άρτια, με τόσο άψογα [[ελληνικά]] και τόσο τέλεια τεκμηριωμένα, οτιδήποτε έθιγε, που σε έπειθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν μια [[αυθεντία]]. Μια μοναδική περίπτωση ανθρώπου που σε καθήλωνε μονάχα με ένα βλέμμα. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον Ι, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα», 15 Ιουνίου 2003<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 31 - 32</ref> * Χαρακτηριστικό του Χατζιδάκι υπήρξε η πρώιμη ωριμότης του. Η ευφυΐα και η αντίληψή του τον καθιστούσε ξεχωριστό μέσα στο περιβάλλον και στην εποχή του. Παράλληλα διέθετε ένα άκρως ευαισθητοποιημένο ένστικτο και εκλεπτυσμένο γούστο που τον βοηθούσε να ανακαλύπτει την [[ομορφιά]] και την [[αλήθεια]], όταν οι άλλοι ήσαν ακόμα ανυποψίαστοι. Είχε θερμό χαρακτήρα. Κακώς κατά τη γνώμη μου προβάλλεται η αναμφισβήτητα ισχυρή [[έρωτας|ερωτική]] του πλευρά. Για μένα προείχε η [[φιλία|φιλική]] του διάσταση. Αυτή που του προσέδιδε ένα βαθύτατο ανθρώπινο χαρακτήρα στις σχέσεις του. Κι ακόμα πιο πολύ νομίζω το στοιχείο της [[αγάπη|αγάπης]]. Για μένα αυτό το τελευταίο ήταν που με γοήτευε και με συγκινούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον ΙΙ, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή», 18 Μαρτίου 1999<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 43 - 44</ref> == Παραπομπές == <references /> ==Εξωτερικοί σύνδεσμοι== {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Χατζιδακις Μανος}} [[Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί]] [[Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Συνθέτες]] [[Κατηγορία:Ποιητές]] 4yto4twbgf6jc25nz2j807j3fpgg18l 38724 38723 2026-11-02T15:00:01Z Dionysus 2208 38724 wikitext text/x-wiki Ο '''[[w:Μάνος Χατζιδάκις|Μάνος Χατζιδάκις]]''' (23 Οκτωβρίου 1925 - 15 Ιουνίου 1994) υπήρξε κορυφαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και [[ποιητής]]. == Ποίηση == Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Μυθολογία και Μυθολογία Δεύτερη.'' Εκδόσεις Άγρα. Αθήνα. Πρώτη ανατύπωση Ιούλιος 2008. Πρώτη έκδοση Νοέμβριος 2007. === ''Μυθολογία'' (1966) === * Μια [[μαθηματικά|μαθηματική]] εξίσωση:<br>2 επί 4 συν 10,20 και 1000 = 1220. Γιατί; ** ''Ο νεαρός Αλαίν που τραγουδά'' (σελ. 37) === ''Μυθολογία Δεύτερη'' (1982) === * Η αληθινή [[Τέχνη]] είναι σαν τον [[Θεός|Θεό]]. Περιέχει και<br>σένα αλλά και τον εχθρό σου. ** ''Ανασκαφές στον Ζυγό'' (σελ. 164) == Δοκίμια == === ''Τα σχόλια του Τρίτου'' (1980) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Τα σχόλια του Τρίτου. Μια νεοελληνική μυθολογία.'' Εξάντας. Αθήνα. Έκτη έκδοση Απρίλιος 2007. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1980. * Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι [[Αλλοτρίωση|του μοιάζει]]. [...] Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να [[φόβος|φοβάται]], αλλά γιατί ''[[συνήθεια|συνήθισε]] να φοβάται''. [...] Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η [[ανοχή]], πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. [...] Το τέρας είχε αρχίσει να κυκλοφορεί. ** ''Το πρόσωπο του τέρατος κι ο φόβος μήπως το συνηθίσουμε'' (σελ. 57 - 59) === ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι'' (1988) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι.'' Ίκαρος. Αθήνα. Έβδομη έκδοση Ιανουάριος 2013. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1988. * Το [[τραγούδι]] είναι μια μαγική στιγμή κι εγώ ένας πανηγυριώτης μάγος εκπρόσωπός σας – αφού γεννήθηκα τον ίδιο καιρό με σας και μες στον ίδιο χώρο –, που θα φωτίσω τις κρυφές κι αθέατες γωνιές σας, θα σας εκπλήξω, θα σας γεμίσω ερωτήματα και μελωδίες που ίσως γενούν δικές σας και θα μεταφερθούν στο σπίτι σας, έτσι που να κοπεί ο ύπνος σας και να χαθεί για πάντα –αν είναι δυνατόν– ο εφησυχασμός σας. Κι ας μην μπορείτε να με τραγουδήσετε. [...] Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία, ούτε μια πολυφωνική και λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και ηθική απέναντι στα ψεύδη του καιρού μας, ένα παιχνίδι ευφάνταστο μ' απρόβλεπτους κανόνες, μια μελωδία απρόσμενη που γίνεται δική σας, δεμένη αδιάσπαστα με άφθαρτες λέξεις ποιητικές και ξαναγεννημένες. [...] Σε μένα απομένει το τραγούδι, η μαγική στιγμή μου, που είναι μια εξαίσια απάντηση αρκεί να με ρωτήσετε. Ρωτήστε με λοιπόν. Κι ύστερα σας παρακαλώ σωπάστε! Γιατί θα τραγουδήσω! ** ''Για το τραγούδι'' (σελ. 33 - 34) == Είπαν για τον Μάνο Χατζιδάκι == * Ο Χατζιδάκις ήταν «διαφορετικός» και ήταν περήφανος γι' αυτό και είχε τη μεγάλη δύναμη να το δείχνει σε πολύ δύσκολους καιρούς, γιατί το θεωρούσε πράξη [[ελευθερία|ελευθερίας]] και [[ολοκλήρωση|ολοκλήρωσης]]. Θα έλεγα ότι ήταν διαφορετικός παντού και σε όλα. Το εκπληκτικό ήταν ότι το γνώριζε πριν ακόμα το υποψιαστούν οι άλλοι. Ήταν οικείος, πάντα μέχρι του σημείου που εκείνος ήθελε, ήταν εκείνος που σε κάθε περίπτωση έθετε τους «κανόνες του παιχνιδιού» και είχε μια «[[μεγαλοπρέπεια]]», θα έλεγε κανείς, και ένα [[κύρος]] που μπροστά του δεν υπήρχε δεύτερη γνώμη. Γιατί ο Χατζιδάκις δεν έγινε μεγάλος. Γεννήθηκε μεγάλος! Και ακόμα είχε το προσόν να επιβάλει στους άλλους αυτήν την [[πραγματικότητα]]. Όταν μιλούσε, διατύπωνε τόσο άρτια, με τόσο άψογα [[ελληνικά]] και τόσο τέλεια τεκμηριωμένα, οτιδήποτε έθιγε, που σε έπειθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν μια [[αυθεντία]]. Μια μοναδική περίπτωση ανθρώπου που σε καθήλωνε μονάχα με ένα βλέμμα. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον Ι, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα», 15 Ιουνίου 2003<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 31 - 32</ref> * Χαρακτηριστικό του Χατζιδάκι υπήρξε η πρώιμη ωριμότης του. Η ευφυΐα και η αντίληψή του τον καθιστούσε ξεχωριστό μέσα στο περιβάλλον και στην εποχή του. Παράλληλα διέθετε ένα άκρως ευαισθητοποιημένο ένστικτο και εκλεπτυσμένο γούστο που τον βοηθούσε να ανακαλύπτει την [[ομορφιά]] και την [[αλήθεια]], όταν οι άλλοι ήσαν ακόμα ανυποψίαστοι. Είχε θερμό χαρακτήρα. Κακώς κατά τη γνώμη μου προβάλλεται η αναμφισβήτητα ισχυρή [[έρωτας|ερωτική]] του πλευρά. Για μένα προείχε η [[φιλία|φιλική]] του διάσταση. Αυτή που του προσέδιδε ένα βαθύτατο ανθρώπινο χαρακτήρα στις σχέσεις του. Κι ακόμα πιο πολύ νομίζω το στοιχείο της [[αγάπη|αγάπης]]. Για μένα αυτό το τελευταίο ήταν που με γοήτευε και με συγκινούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον ΙΙ, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή», 18 Μαρτίου 1999<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 43 - 44</ref> == Παραπομπές == <references /> ==Εξωτερικοί σύνδεσμοι== {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Χατζιδακις Μανος}} [[Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί]] [[Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Συνθέτες]] [[Κατηγορία:Ποιητές]] 35ieg4ihdw7fh2wmp6obbawe1rvcww2 38726 38724 2026-11-02T15:12:00Z Dionysus 2208 38726 wikitext text/x-wiki Ο '''[[w:Μάνος Χατζιδάκις|Μάνος Χατζιδάκις]]''' (23 Οκτωβρίου 1925 - 15 Ιουνίου 1994) υπήρξε κορυφαίος Έλληνας μουσικοσυνθέτης, διανοούμενος και [[ποιητής]]. == Ποίηση == Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Μυθολογία και Μυθολογία Δεύτερη.'' Εκδόσεις Άγρα. Αθήνα. Πρώτη ανατύπωση Ιούλιος 2008. Πρώτη έκδοση Νοέμβριος 2007. === ''Μυθολογία'' (1966) === * Μια [[μαθηματικά|μαθηματική]] εξίσωση:<br>2 επί 4 συν 10,20 και 1000 = 1220. Γιατί; ** ''Ο νεαρός Αλαίν που τραγουδά'' (σελ. 37) === ''Μυθολογία Δεύτερη'' (1982) === * Η αληθινή [[Τέχνη]] είναι σαν τον [[Θεός|Θεό]]. Περιέχει και<br>σένα αλλά και τον εχθρό σου. ** ''Ανασκαφές στον Ζυγό'' (σελ. 164) == Δοκίμια == === ''Τα σχόλια του Τρίτου'' (1980) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Τα σχόλια του Τρίτου. Μια νεοελληνική μυθολογία.'' Εξάντας. Αθήνα. Έκτη έκδοση Απρίλιος 2007. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1980. * Όποιος δεν φοβάται το πρόσωπο του τέρατος, πάει να πει ότι [[Αλλοτρίωση|του μοιάζει]]. [...] Από την ώρα που ο Φρανκεστάιν γίνεται στόλισμα νεανικού δωματίου, ο κόσμος προχωράει μαθηματικά στην εκμηδένισή του. Γιατί δεν είναι που σταμάτησε να [[φόβος|φοβάται]], αλλά γιατί ''[[συνήθεια|συνήθισε]] να φοβάται''. [...] Αναμφισβήτητα αρχίσαμε να το ανεχόμαστε. Και η [[ανοχή]], πολλαπλασιάζει τα ζώα στη δημόσια ζωή, τα ισχυροποιεί και τα βοηθά να συνθέσουν με ακρίβεια τη μορφή του τέρατος, που προΐσταται, ελέγχει και μας κυβερνά. [...] Το τέρας είχε αρχίσει να κυκλοφορεί. ** ''Το πρόσωπο του τέρατος κι ο φόβος μήπως το συνηθίσουμε'' (σελ. 57 - 59) === ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι'' (1988) === Από το βιβλίο: Μάνος Χατζιδάκις. ''Ο καθρέφτης και το μαχαίρι.'' Ίκαρος. Αθήνα. Έβδομη έκδοση Ιανουάριος 2013. Πρώτη έκδοση Δεκέμβριος 1988. * Το [[τραγούδι]] είναι μια μαγική στιγμή κι εγώ ένας πανηγυριώτης μάγος εκπρόσωπός σας –αφού γεννήθηκα τον ίδιο καιρό με σας και μες στον ίδιο χώρο–, που θα φωτίσω τις κρυφές κι αθέατες γωνιές σας, θα σας εκπλήξω, θα σας γεμίσω ερωτήματα και μελωδίες που ίσως γεννούν δικές σας και θα μεταφερθούν στο σπίτι σας, έτσι που να κοπεί ο [[ύπνος]] σας και να χαθεί για πάντα –αν είναι δυνατόν– ο [[εφησυχασμός]] σας. Κι ας μην μπορείτε να με τραγουδήσετε. [...] Δεν είναι το τραγούδι μου μονόφωνη αρτηρία, ούτε μια πολυφωνική και λαϊκή υστερία. Είναι μια μυστική πηγή, μια στάση πρέπουσα και [[ηθική]] απέναντι στα [[ψέμα|ψεύδη]] του καιρού μας, ένα [[παιχνίδι]] ευφάνταστο μ' απρόβλεπτους κανόνες, μια [[μελωδία]] απρόσμενη που γίνεται δική σας, δεμένη αδιάσπαστα με άφθαρτες λέξεις [[ποίηση|ποιητικές]] και ξαναγεννημένες. [...] Σε μένα απομένει το τραγούδι, η μαγική στιγμή μου, που είναι μια εξαίσια απάντηση αρκεί να με ρωτήστε. Ρωτήστε με λοιπόν. Κι ύστερα σας παρακαλώ σωπάστε! Γιατί θα τραγουδήσω! ** ''Για το τραγούδι'' (σελ. 33 - 34) == Είπαν για τον Μάνο Χατζιδάκι == * Ο Χατζιδάκις ήταν «διαφορετικός» και ήταν περήφανος γι' αυτό και είχε τη μεγάλη δύναμη να το δείχνει σε πολύ δύσκολους καιρούς, γιατί το θεωρούσε πράξη [[ελευθερία|ελευθερίας]] και [[ολοκλήρωση|ολοκλήρωσης]]. Θα έλεγα ότι ήταν διαφορετικός παντού και σε όλα. Το εκπληκτικό ήταν ότι το γνώριζε πριν ακόμα το υποψιαστούν οι άλλοι. Ήταν οικείος, πάντα μέχρι του σημείου που εκείνος ήθελε, ήταν εκείνος που σε κάθε περίπτωση έθετε τους «κανόνες του παιχνιδιού» και είχε μια «[[μεγαλοπρέπεια]]», θα έλεγε κανείς, και ένα [[κύρος]] που μπροστά του δεν υπήρχε δεύτερη γνώμη. Γιατί ο Χατζιδάκις δεν έγινε μεγάλος. Γεννήθηκε μεγάλος! Και ακόμα είχε το προσόν να επιβάλει στους άλλους αυτήν την [[πραγματικότητα]]. Όταν μιλούσε, διατύπωνε τόσο άρτια, με τόσο άψογα [[ελληνικά]] και τόσο τέλεια τεκμηριωμένα, οτιδήποτε έθιγε, που σε έπειθε χωρίς δεύτερη σκέψη. Ήταν μια [[αυθεντία]]. Μια μοναδική περίπτωση ανθρώπου που σε καθήλωνε μονάχα με ένα βλέμμα. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον Ι, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Το Βήμα», 15 Ιουνίου 2003<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 31 - 32</ref> * Χαρακτηριστικό του Χατζιδάκι υπήρξε η πρώιμη ωριμότης του. Η ευφυΐα και η αντίληψή του τον καθιστούσε ξεχωριστό μέσα στο περιβάλλον και στην εποχή του. Παράλληλα διέθετε ένα άκρως ευαισθητοποιημένο ένστικτο και εκλεπτυσμένο γούστο που τον βοηθούσε να ανακαλύπτει την [[ομορφιά]] και την [[αλήθεια]], όταν οι άλλοι ήσαν ακόμα ανυποψίαστοι. Είχε θερμό χαρακτήρα. Κακώς κατά τη γνώμη μου προβάλλεται η αναμφισβήτητα ισχυρή [[έρωτας|ερωτική]] του πλευρά. Για μένα προείχε η [[φιλία|φιλική]] του διάσταση. Αυτή που του προσέδιδε ένα βαθύτατο ανθρώπινο χαρακτήρα στις σχέσεις του. Κι ακόμα πιο πολύ νομίζω το στοιχείο της [[αγάπη|αγάπης]]. Για μένα αυτό το τελευταίο ήταν που με γοήτευε και με συγκινούσε περισσότερο από οτιδήποτε άλλο. ** [[Μίκης Θεοδωράκης]], Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον ΙΙ, δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Καθημερινή», 18 Μαρτίου 1999<ref>[[Μίκης Θεοδωράκης]]. ''Μάνου Χατζιδάκι εγκώμιον.'' Ιανός. Θεσσαλονίκη. 2004. σελ. 43 - 44</ref> == Παραπομπές == <references /> ==Εξωτερικοί σύνδεσμοι== {{βικιπαίδεια}} {{DEFAULTSORT:Χατζιδακις Μανος}} [[Κατηγορία:Έλληνες μουσικοί]] [[Κατηγορία:Έλληνες συγγραφείς]] [[Κατηγορία:Συνθέτες]] [[Κατηγορία:Ποιητές]] 8oppxg0wf6syuyhtg2xgqd0lznhx4l7 0 2914 38725 35050 2026-11-02T15:05:15Z CommonsDelinker 142 Removing [[:c:File:Bundesarchiv_B_145_Bild-F078072-0004,_Konrad_Adenauer.jpg|Bundesarchiv_B_145_Bild-F078072-0004,_Konrad_Adenauer.jpg]], it has been deleted from Commons by [[:c:User:Reinhard Kraasch|Reinhard Kraasch]] because: Copyright violation; see [ 38725 wikitext text/x-wiki Ο '''[[w:Κόνραντ Αντενάουερ|Κόνραντ Αντενάουερ]]''' (Konrad Adenauer, 5 Ιανουαρίου 1876 - 19 Απριλίου 1967) ήταν καγκελάριος της Δυτικής Γερμανίας. == Αποσπάσματα == {{wikipedia}} * [[Ιστορία]] είναι το σύνολο των πραγμάτων που θα μπορούσε να είχε αποφευχθεί. {{επέκταση}} {{DEFAULTSORT:Αντεναουερ Κονραντ}} [[Κατηγορία:Πολιτικοί]] [[Κατηγορία:Γερμανοί]] 01efay8byai0zb6g1mzwfr05evu4gme