Βικιθήκη elwikisource https://el.wikisource.org/wiki/%CE%9A%CF%8D%CF%81%CE%B9%CE%B1_%CE%A3%CE%B5%CE%BB%CE%AF%CE%B4%CE%B1 MediaWiki 1.48.0-wmf.1 first-letter Μέσο Ειδικό Συζήτηση Χρήστης Συζήτηση χρήστη Βικιθήκη Συζήτηση Βικιθήκη Αρχείο Συζήτηση αρχείου MediaWiki Συζήτηση MediaWiki Πρότυπο Συζήτηση προτύπου Βοήθεια Συζήτηση βοήθειας Κατηγορία Συζήτηση κατηγορίας Σελίδα Συζήτηση σελίδας Μεταγραφή Συζήτηση μεταγραφής Συγγραφέας Συζήτηση συγγραφέα Πύλη Συζήτηση πύλης TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 100 53196 168245 2026-10-29T17:07:06Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἀποσβέσεως τῶν δανείων τῆς ἀνεξαρτησίας διὰ παραχωρήσεως εἰς τοὺς δανειστὰς μέρους τῶν ἐθνικῶν κτημάτων τῆς Γαστούνης <ref>Ἡ πρωτοβουλία τοιούτου συμβιβασμοῦ προῆλθεν ἀπὸ τῶν δανειστῶν, οἵτινες ἐπεφόρτισαν τοὺς Λοράνδον καὶ Λουριώτην νὰ διαβιβ... 168245 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Πρῶται διαπραγματεύσεις (1827–1832)|57}}</noinclude>ἀποσβέσεως τῶν δανείων τῆς ἀνεξαρτησίας διὰ παραχωρήσεως εἰς τοὺς δανειστὰς μέρους τῶν ἐθνικῶν κτημάτων τῆς Γαστούνης <ref>Ἡ πρωτοβουλία τοιούτου συμβιβασμοῦ προῆλθεν ἀπὸ τῶν δανειστῶν, οἵτινες ἐπεφόρτισαν τοὺς Λοράνδον καὶ Λουριώτην νὰ διαβιβάσωσιν ἐνταῦθα σχετικὰς προτάσεις. Εἶναι πιθανὸν ὅτι οἱ ἐν Λονδίνῳ ἔμποροι ἐφαντάζοντο τὰ ἐθνικὰ κτήματα ὡς ἔχοντα πολὺ μεγαλειτέραν ἀξίαν τῆς πραγματικῆς. Περιέργως δέ πως καὶ τὰ ἀνακτοβούλια συνεμερίζοντο τὴν πλάνην ταύτην· ὁ de Broglie, ὑπουργός ὢν τῶν ἐξωτερικῶν, ὑπελόγιζε τὰ κτήματα ταῦτα πρὸς 40 φράγκα τὸ στρέμμα κατὰ μέσον ὅρον. (Περὶ τοῦ λόγου τοῦ de Broglie βλ. κατ. μέρ. βʹ, κεφ. αʹ).</ref>. Τοιαύτη δὲ λύσις, ἣν παρεδέχθη κατ’ ἀρχὴν καὶ ἡ ἐν Προνοίᾳ κατ’ ἐπανάληψιν δʹ ἐθνικὴ συνέλευσις <ref>Βλ. τὸ ψήφισμα 20ῆς Ἰουλίου: «Ἔργον οὐσιῶδες τῶν πληρεξουσίων θέλει εἶναι νὰ ἐνασχοληθῶσι καὶ περὶ τοῦ καταλληλοτέρου τρόπου τῆς διανομῆς τῆς ἐθνικῆς γῆς, συμβιβαζομένου μὲ τὸ ἐθνικὸν συμφέρον καὶ τὴν ἐξασφάλισιν ὅλων τῶν ἐξωτερικῶν καὶ ἐσωτερικῶν χρεῶν».</ref>, ἤθελεν εἶναι ἡ εὐτυχεστέρα πασῶν, καθ’ ὅσον αἱ μὲν ἐθνικαὶ γαῖαι ἦσαν τότε τόσον ἄφθονοι, ὥστε ὁ συμβιβασμὸς δὲν θὰ ἐστοίχιζε σχεδὸν τίποτε εἰς τὴν Ἑλλάδα, ἡ δὲ ἐνδεχομένη ἄφιξις ὀλίγων ξένων γεωργῶν θὰ ἦτο ὑπὸ πᾶσαν ἔποψιν εὐεργετικὴ διὰ τὴν χώραν. Δυστυχῶς αἱ τρεῖς προστάτιδες Δυνάμεις, αἵτινες εἶχον ἀποφασίσῃ, οὐχὶ ἄνευ δισταγμῶν, νὰ ἐγγυηθῶσι τὸ δάνειον τῶν 60 ἑκατ., τοῦ ὁποίου ἡ ὑπηρεσία ἔπρεπε νὰ γίνηται διὰ τῶν πρώτων εἰσοδημάτων τοῦ Ἑλληνικοῦ κράτους, καὶ αἵτινες δὲν ἤθελον νὰ ἐλαττωθῶσι ποσῶς τὰ εἰσοδήματα ταῦτα, ἐδήλωσαν ἐπισήμως τῇ ἐθνοσυνελεύσει, ὅτι πρὸ τῆς ἀφίξεως τῶν ἀντιβασιλέων ''οὐδεμία πώλησις τῶν ἐθνικῶν γαιῶν ἔπρεπε νὰ γίνῃ, οὐδ’ ὤφειλε νὰ γίνῃ δεκτὸν οὐδὲν μέτρον δυνάμενον νὰ γεννήσῃ οἰκονομικὰς δυσχερείας εἰς τὸ νέον κράτος'' <ref>Βλ. περὶ τοῦ ζητήματος τοῦ συμβιβασμοῦ διὰ παραχωρήσεως γαιῶν, πλὴν τῶν εἰς ἄκρον συνοπτικῶν πρακτικῶν τῆς ἐν Προνοίᾳ ἐθνοσυνελεύσεως (σελ. 23), τὴν ''Diplomatic history of Greece'' τοῦ Parish σελ. 203 καὶ ἐφεξῆς, καὶ τὰς σελ. 65–70 τοῦ παραρτήματος. Περὶ τοῦ Parish καὶ τοῦ ἔργου του βλ. κατωτέρω μέρ. βʹ, κεφ. αʹ, σημ. 1^ην.</ref>. Ὑπ’ ἀναλόγων σκέψεων φερομένη ἡ ἀντιβασιλεία δὲν ἔσπευσε<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> ndxsclowc3zniy1v732jb7f0kh2j2mm 100 53197 168246 2026-10-29T17:19:46Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν μόνον δυνατὸν συμβιβασμὸν τὸν διὰ παραχωρήσεως ἐθνικῶν γαιῶν, ὀλίγα δὲ ἔτη ἀργότερον πᾶς συμβιβασμὸς κατέστη ἀδύνατος. Διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ προϋπολογισμοὶ ἦσαν τόσον ἰσχνοί, ὥστε αὔξησις ἔστω καὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου κατ’ ἔτ... 168246 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|58|Ἀνάγκη διακανονισμοῦ τῶν δύο δανείων|{{0}}{{0}}}}</noinclude>νὰ ἔλθῃ εἰς τὸν μόνον δυνατὸν συμβιβασμὸν τὸν διὰ παραχωρήσεως ἐθνικῶν γαιῶν, ὀλίγα δὲ ἔτη ἀργότερον πᾶς συμβιβασμὸς κατέστη ἀδύνατος. Διότι ἀφ’ ἑνὸς μὲν οἱ προϋπολογισμοὶ ἦσαν τόσον ἰσχνοί, ὥστε αὔξησις ἔστω καὶ ἑνὸς ἑκατομμυρίου κατ’ ἔτος ἀντεστοίχει πρὸς αὔξησιν περίπου 8 %. Ἐπὶ πλέον δὲ καὶ κυρίως ἡ ἀναγνώρισις τῶν χρεῶν τῆς ἐπαναστάσεως θὰ συνεπέφερεν ἄλλα βάρη, προϋποθέτουσα τὴν ἐπανάληψιν τῆς ἐν τῷ μεταξὺ διακοπείσης ὑπηρεσίας τοῦ δανείου τῶν 60 ἑκατομμυρίων, περὶ οὗ ἐκτενὴς μετέπειτα θὰ γίνῃ λόγος. Ἡ κατάστασις αὕτη παρετάθη κατ’ ἀνάγκην καθ’ ὅλην τὴν βασιλείαν τοῦ Ὄθωνος· ἐν τούτοις ὅμως ὁ κανονισμὸς τῶν χρεῶν τῆς ἐπαναστάσεως καθίστατο ὁσημέραι μᾶλλον ἀπαραίτητος, καὶ τοῦτο διὰ πολλοὺς λόγους <ref>Αἱ ὠφέλειαι, ἃς συμβιβασμὸς θὰ συνεπήγετο διὰ τὴν Ἑλλάδα, κατεδείχθησαν ἐπιτηδείως ἔν τινι τεύχει δημοσιευθέντι ὑπὸ τοῦ κ. Edward Haslewood, προέδρου τοῦ συλλόγου τῶν Ἑλλήνων δμολογιούχων· βλ. A letter to his excellency A. Coumoundouros, minister of finance in Greece, 27^ης Αὐγούστου 1858.</ref>, ὧν οἱ κυριώτεροι εἶναι οἱ ἑξῆς: αʹ) Τὰ δάνεια τῆς ἐπαναστάσεως συναφθέντα ὑπὸ κυβερνήσεων, τῶν ὁποίων αἱ πράξεις ὑπὸ νομικὴν ἔποψιν ἐδέσμευον ἡμᾶς, εἶχον ὁπωσδήποτε χρησιμεύσῃ εἰς τὴν ἀποκατάστασιν τῆς ἐθνικῆς ἡμῶν ἀνεξαρτησίας καὶ ἡ συνομολόγησις αὐτῶν ὠφείλετο ἐν πολλοῖς εἰς τὸ τότε ἐν Εὐρώπῃ κρατοῦν φιλελληνικὸν πνεῦμα. Ἡ μὴ ἀναγνώρισις τῶν δανείων τούτων ἦτο συνεπῶς κηλίς <ref>Ὁ κ. Γιαννόπουλος, ὑπουργὸς ὢν τῶν οἰκονομικῶν, ἔλεγεν εἰς τὸ τέλος τῆς πρὸς τὸν βασιλέα περὶ τῆς οἰκονομικῆς καταστάσεως τῆς χώρας ἐκθέσεώς του (6 Ἰουνίου 1866), ὅτι «''καίτοι τὰ δάνεια τῆς ἀνεξαρτησίας συνήφθησαν ὑπὸ ὅρους βαρυτάτους, ἡ ἀξιοπρέπεια τῆς ῾Ἑλλάδος ἀπαιτεῖ ν’ ἀναγνωρισθῶσι''», βλ. Rapport de M. Jannopoulos, ministre des finances, à S. M. le roi George, traduit et commenté par Ph—P. Goussios, σ. 28).</ref>, τὴν ὁποίαν ὠφείλομεν τοσούτῳ μᾶλλον ν’ ἀποσβέσωμεν, καθόσον ἡ παράτασις τῆς καταστάσεως προεκάλει, ἢ ἐδικαιο-<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> s0t7hrmxhv9jkm5o1h3bflwrvl82zsx 100 53198 168247 2026-10-29T20:03:22Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: λόγει, μυρίας κατὰ τοῦ ἡμετέρου ἔθνους μεμψιμοιρίας καὶ συκοφαντίας <ref>Αἱ συκοφαντίαι αὗται ἐβασίζοντο ἐπὶ τῆς ἰδέας ὅτι ἡ παράτασις καὶ συνεπῶς ἡ εὐτυχὴς ἔκβασις τοῦ ἀγῶνος ὠφείλετο κυρίως εἰς τὴν σύναψιν τῶν δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825. Εἴδομεν ὅ... 168247 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Ἀνάγκη διακανονισμοῦ τῶν δύο δανείων|59}}</noinclude>λόγει, μυρίας κατὰ τοῦ ἡμετέρου ἔθνους μεμψιμοιρίας καὶ συκοφαντίας <ref>Αἱ συκοφαντίαι αὗται ἐβασίζοντο ἐπὶ τῆς ἰδέας ὅτι ἡ παράτασις καὶ συνεπῶς ἡ εὐτυχὴς ἔκβασις τοῦ ἀγῶνος ὠφείλετο κυρίως εἰς τὴν σύναψιν τῶν δανείων τοῦ 1824 καὶ 1825. Εἴδομεν ὅτι ἡ θεωρία αὕτη εἶναι ἥκιστα βάσιμος. Παρερχομένων ὅμως τῶν ἐτῶν καὶ λησμονουμένων τῶν σκανδάλων τοῦ Λονδίνου καὶ τῆς Νέας Υόρκης, ἡ θεωρία αὕτη, συνεχῶς ἐπαναλαμβανομένη ὑπὸ τῶν δανειστῶν τῆς Ἑλλάδος, κατήντησε σχεδὸν πανθομολογουμένη ἀλήθεια. Βλ. τὸν About (σελ. 285) «Ces emprunts ont permis à la Grèce de conquérir son indépendance».—Ὁ ''Financier'' (18 Ἰουνίου 1877) ὁμιλεῖ περὶ the bad faith of Greece to the foreign creditors whose money founded his national independence. Ὁ Drucker (An appeal to the governments and monarchs of Europe, σελ. 3) γράφει: These loans have been of much greater benefit to the borrowing country than any other loan contracted in this century, according to the most authentick authors, the Greeks where sinking when the arrival of large sums restored their spirit of resistance and hope for success.—Ἀπήχησις τῆς θεωρίας ταύτης εὕρηται καὶ ἐν ἔργῳ σοβαρῷ καὶ νεωτάτῳ: Turkey in Europe ''by Odysseus'' (σ. 318–319). {{vgap|0em}} Τὸ περιεργότερον εἶναι ὅτι αὐτὸς ὁ Times, ὅστις ἐστηλίτευσε τόσον δριμέως τὰ ἆθλα τῆς ἐν Λονδίνῳ τετραρχίας καὶ τῶν ἀμερικανῶν ναυπηγῶν, ἤρξατο, μετὰ πάροδον ὀλίγων ἐτῶν, νὰ ἐλέγχη δριμύτατα τὴν ''κακοπιστίαν'' τῶν Ἑλλήνων (βλ. τὸν Times τῆς 13^ης Δεκεμβρίου 1863). {{vgap|0em}} Τοσαύτη δὲ ἦτο ἡ ὡς ἐκ τούτου γενικὴ καθ’ ἡμῶν καταφορά, ὥστε τὸ Punch τῆς 13^ης Δεκεμβρίου 1863 ἀνέγραφε τὸ ἑξῆς δίστιχον· {{block center|<poem> Spell in five letters «Bully, bilk and Sneak Repudiator, trickster» read it… Greek </poem>}}</ref>. Ἐκτὸς τῶν ''ἠθικῶν'' τούτων λόγων ὑπῆρχον ὑπὲρ τοῦ συμβιβασμοῦ καὶ λόγοι ''ὑλικοί''. Ἡ πρώτη ἡμῶν χρεωκοπία, ἀποκλείουσα τὴν Ἑλλάδα ἀπὸ τῶν χρηματιστηρίων τῆς Δύσεως, ἐστέρει τὸ ἀρτιπαγὲς κράτος τῆς χρησιμωτέρας τῶν ἀρωγῶν, τῆς πίστεως <ref>Τὴν ἡμέραν τῆς ἐκ Λονδίνου ἀναχωρήσεως τοῦ νεωστὶ ἐκλεγέντος βασιλέως Γεωργίου, ἤτοι τὴν 2/14 Ὀκτωβρίου 1863, συνῆλθον ἐν τῇ Ἀγγλικῇ πρωτευούσῃ οἱ δανεισταὶ τῆς Ἑλλάδος. Ἐν τῇ συνεδριάσει ἐκείνη, καθ’ ἣν πολλαὶ εὐχαὶ ἐξεφράσθησαν, ἐλέχθη ὑπὸ τοῦ προεδρεύοντος Haleswood καὶ ἡ ἑξῆς βαρυσήμαντος φράσις: ''Ἐλπίζομεν ὅτι ἡ Ἑλλὰς θὰ ἐννοήσῃ ὅτι ἡ πίστις εἶναι ἡ ζωὴ τῶν ἐθνῶν''. Βλ. καὶ τὸν Ἐθνοφύλακα τῆς 25^ης Ὀκτωβρίου 1863.</ref>. Καὶ τῷ ὄντι, ἄνευ<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> r1visyyeaw4cy0e1siw4fl2n6x43uf3 100 53199 168248 2026-10-29T20:53:02Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ξένων χρημάτων, οὔτε δημόσια ἔργα δύνανται νὰ γίνωσιν, οὔτε αἱ συγκοινωνίαι νὰ βελτιωθῶσιν, οὔτε τράπεζαι νὰ δημιουργηθῶσιν, οὔτε αὐταὶ αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ προοδεύσωσιν. Πρὸς τούτοις ἄνευ δανείου εἶναι ἀδύνατον χώρα τις νὰ παρασκευασθῇ... 168248 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|60|Ἀνάγκη διακανονισμοῦ τῶν δύο δανείων|{{0}}{{0}}}}</noinclude>ξένων χρημάτων, οὔτε δημόσια ἔργα δύνανται νὰ γίνωσιν, οὔτε αἱ συγκοινωνίαι νὰ βελτιωθῶσιν, οὔτε τράπεζαι νὰ δημιουργηθῶσιν, οὔτε αὐταὶ αἱ ἰδιωτικαὶ ἐπιχειρήσεις νὰ προοδεύσωσιν. Πρὸς τούτοις ἄνευ δανείου εἶναι ἀδύνατον χώρα τις νὰ παρασκευασθῇ ναυτικῶς καὶ στρατιωτικῶς. Τὴν σήμερον, πολλοί, βλέποντες ποῦ κατέληξεν ἡ χρῆσις ἢ μᾶλλον ἡ κατάχρησις τῶν δημοσίων δανείων, μακαρίζουσι τὴν ἐποχήν, καθ’ ἣν τοιαῦτα δάνεια δὲν ἠδύναντο νὰ συναφθῶσιν. Ἄλλη δ’ ὅμως, καὶ πολὺ δικαίως, ἦτο ἡ ἀντίληψις τῶν ἀνδρῶν τῆς ἐποχῆς ἐκείνης, μὴ δυναμένων μήτε κοινωφελῆ ἔργα νὰ ἐπιχειρήσωσιν, μήτε αἰφνιδίους ἀνάγκας ν’ ἀντιμετωπίσωσιν. Τοῦτ’ ἀκριβῶς ἐγένετο καταφανὲς κατὰ τὴν μεγάλην ἐπανάστασιν τῆς Κρήτης, ὅτε τὸ κράτος ἐπιέζετο δεινῶς καὶ ὑπὸ τῆς ἀνάγκης τοῦ συντηρεῖν τοὺς ἐδῶ καταφυγόντας Κρῆτας καὶ ὑπὸ τοῦ φόβου τουρκικῆς ἐπιθέσεως. Πρὸς τούτοις οἱ καθ’ ἕξιν μακαρίζοντες τὰ παρελθόντα, ἀληθεῖς laudatores temporis acti, σφάλλονται νομίζοντες ὅτι τότε τὸ Ἑλληνικὸν κράτος δὲν ἠδύνατο νὰ συνάψῃ δάνεια. Ἡ ἀλήθεια εἶναι ὅτι δὲν ἠδύνατο μόνον νὰ συνάψῃ δάνεια ἐν Εὐρώπῃ. Ὁ περιορισμὸς δ’ οὗτος τοῦ κύκλου τῆς πιστωτικῆς ἀγορᾶς, ἀντὶ νὰ ἐμποδίσῃ τὴν σύναψιν δανείων, καθίστα ἁπλῶς ταῦτα ἐπαχθέστερα. Τοῦτο μαρτυρεῖ καὶ ἡ μακρὰ σειρὰ τῶν ἐσωτερικῶν καὶ βαρέων δανείων, τῶν συναφθέντων ἀπὸ τοῦ 1863 μέχρι τοῦ 1878. Πολλοὶ δὲ τῶν ἡμετέρων ἀναγνωστῶν θὰ ἐνθυμῶνται ὅτι μεταξὺ τῶν ἐπιχειρημάτων τῶν φερομένων τότε ὑπὲρ ἐξωτερικοῦ δανείου ἦτο, ὅτι τοιοῦτον δάνειον, συναπτόμενον ἐν εὐρυτέρᾳ ἀγορᾷ, θὰ ἐπέτρεπε τὴν μετατροπὴν τῶν ἐπαχθῶν ἐσωτερικῶν χρεῶν. Οὕτως ἐχόντων τῶν πραγμάτων, ἀπορεῖ τις βλέπων, ὅτι ὁ συμβιβασμὸς ἀνεβλήθη ἐπὶ μακρόν. Ἀλλὰ καὶ ἡ ἀναβολὴ αὕτη ἐξηγεῖται πολλαπλῶς. Πρῶτον διότι μέχρι τῆς μεταπολιτεύσεως τοιοῦτος συμβιβασμὸς ἦτο, ὡς εἴδομεν, πρᾶγμα ἀδύνατον·<noinclude></noinclude> 46jlyalufo3yplbtnmm2ifv6z8db6o3 100 53200 168249 2026-10-30T02:51:05Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: ἀπὸ τοῦ 1863 ἡ εὕρεσις λύσεώς τινος ἐφαίνετο τῇ ἀληθείᾳ εὐχερεστέρα, καὶ διότι ἐπῆλθεν ὁριστικὸς συμβιβασμὸς διὰ τὸ δάνειον τῶν τριῶν προστατίδων Δυνάμεων, καὶ διότι ὁ ἐθνικὸς πλοῦτος εἶχεν ἀναπτυχθῇ, καὶ διότι τέλος ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνοίξεως τῶν... 168249 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Ἀνάγκη διακανονισμοῦ τῶν δύο δανείων|61}}</noinclude>ἀπὸ τοῦ 1863 ἡ εὕρεσις λύσεώς τινος ἐφαίνετο τῇ ἀληθείᾳ εὐχερεστέρα, καὶ διότι ἐπῆλθεν ὁριστικὸς συμβιβασμὸς διὰ τὸ δάνειον τῶν τριῶν προστατίδων Δυνάμεων, καὶ διότι ὁ ἐθνικὸς πλοῦτος εἶχεν ἀναπτυχθῇ, καὶ διότι τέλος ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνοίξεως τῶν πυλῶν τῶν ξένων χρηματιστηρίων ἐγένετο εἰς ἄκρον αἰσθητή. Ἀλλὰ τότε τὸ ζήτημα περιεπλάκη καὶ πάλιν, ἀναφανεισῶν δύο νέων δυσκολιῶν: αʹ) τῆς Ἑλληνικῆς ἀπαιτήσεως νὰ συνδεθῇ ἡ ἀναγνώρισις τῶν παλαιῶν δανείων μετὰ τῆς συνάψεως νέου τοιούτου, καὶ βʹ) τῶν παραλόγων ἀξιώσεων ξένων τινῶν ὁμολογιούχων. Οἱ ξένοι οὗτοι ὁμολογιούχοι ἦσαν Ὁλλανδοί τινες, οἵτινες ἀγοράσαντες πρὸς κερδοσκοπίαν μέγα μέρος τῶν ὁμολογιῶν τῶν δανείων τῆς ἐπαναστάσεως <ref>Πότε καὶ πῶς ἀκριβῶς οἱ Ὁλλανδοὶ οὗτοι ἐγένοντο κάτοχοι τῶν Ἑλληνικῶν ὁμολογιῶν, καίτοι ἐπιμόνως ἀνεζητήσαμεν, δὲν ἠδυνήθημεν νὰ ἐξακριβώσωμεν. Ἴσως τοῦτο συνέβη ἅμα τῇ ἐκδόσει τῶν δανείων, ὁπότε τὸ χρῆμα ἦτο ἄφθονον καὶ ὁ τόκος μικρότατος ἐν ταῖς Κάτω Χώραις. Αἱ ἀγγλικαὶ δ’ ὅμως ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς καὶ οἱ ἡμέτεροι Λουριώτης, Ορλάνδος καὶ Σπανιολάκης δὲν ποιοῦνται μνείαν περὶ Ὁλλανδῶν ὁμολογιούχων. {{vgap|0em}} Εἶναι βέβαιον ἐξ ἄλλου ὅτι ἡ μετοχέτευσις τῶν ὁμολογιῶν εἰς Ολλανδίαν ἐγένετο πρὸ τοῦ 1847, καθ’ ὅτι, τὸ ἔτος ἐκεῖνο, ὁ C. Leconte (Étude Économique de la Grèce σελ. 185), γράφει: «La presque totalité des obligations a passé entre les mains de spéculateurs Hollandais. Elles se négocient de 5 1⁄4 à 6 3⁄4 % du capital nominal sur le marché d'Amsterdam». {{vgap|0em}} Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Γενναδίου (Βλ. Λευκὴν Βίβλον, σελ. 69) οἱ Ὁλλανδοὶ κάτοχοι, τριάκοντα περίπου τὸν ἀριθμόν, ἦσαν,ἐκτὸς τοῦ Drucker τοῦ κατέχοντος ὑπὲρ τὸ ἥμισυ τῶν ἀρχαίων τίτλων, κύριοι ἐλαχίστου ποσοῦ.</ref> προσεπάθουν μετὰ προφανοῦς κακῆς πίστεως νὰ ἐκμεταλλευθῶσι τὴν ἀνάγκην, ἣν ἡ Ἑλλὰς εἶχε τῶν Εὐρωπαϊκῶν Χρηματιστηρίων <ref name=p83>Τῶν Ὁλλανδῶν ὁμολογιούχων προεξῆρχε κερδοσκόπος τις, ὀνόματι Louis Drucker, ὅστις καὶ τὴν Ἑλλάδα ἐπεσκέφθη καὶ πολλὰ εἰς διαφόρους γλώσσας περὶ τοῦ ζητήματος ἔγραψε. Βλ. κυρίως Quelques documents relatifs aux emprunts helléniques contractés à l’étranger, publiés par L. D. 1º série; La Haye 1874.— 2° série; Leïde 1877. {{vgap|0em}} Ὁ Drucker, ὅστις κατὰ τὸ 1874 ἐδεικνύετο ἀρκετὰ ἤπιος, ἀπὸ τοῦ 1875 καὶ ἐντεῦθεν παρεξετράπη ἐντελῶς. Τὴν δὲ γλῶσσαν, ἣν</ref>. {{nop}}<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> llzmbvy3g7o3hep4o8ghc1b8p09xm9l 168250 168249 2026-10-30T02:51:36Z Αντιγόνη 235 168250 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Ἀνάγκη διακανονισμοῦ τῶν δύο δανείων|61}}</noinclude>ἀπὸ τοῦ 1863 ἡ εὕρεσις λύσεώς τινος ἐφαίνετο τῇ ἀληθείᾳ εὐχερεστέρα, καὶ διότι ἐπῆλθεν ὁριστικὸς συμβιβασμὸς διὰ τὸ δάνειον τῶν τριῶν προστατίδων Δυνάμεων, καὶ διότι ὁ ἐθνικὸς πλοῦτος εἶχεν ἀναπτυχθῇ, καὶ διότι τέλος ἡ ἀνάγκη τῆς ἀνοίξεως τῶν πυλῶν τῶν ξένων χρηματιστηρίων ἐγένετο εἰς ἄκρον αἰσθητή. Ἀλλὰ τότε τὸ ζήτημα περιεπλάκη καὶ πάλιν, ἀναφανεισῶν δύο νέων δυσκολιῶν: αʹ) τῆς Ἑλληνικῆς ἀπαιτήσεως νὰ συνδεθῇ ἡ ἀναγνώρισις τῶν παλαιῶν δανείων μετὰ τῆς συνάψεως νέου τοιούτου, καὶ βʹ) τῶν παραλόγων ἀξιώσεων ξένων τινῶν ὁμολογιούχων. Οἱ ξένοι οὗτοι ὁμολογιούχοι ἦσαν Ὁλλανδοί τινες, οἵτινες ἀγοράσαντες πρὸς κερδοσκοπίαν μέγα μέρος τῶν ὁμολογιῶν τῶν δανείων τῆς ἐπαναστάσεως <ref>Πότε καὶ πῶς ἀκριβῶς οἱ Ὁλλανδοὶ οὗτοι ἐγένοντο κάτοχοι τῶν Ἑλληνικῶν ὁμολογιῶν, καίτοι ἐπιμόνως ἀνεζητήσαμεν, δὲν ἠδυνήθημεν νὰ ἐξακριβώσωμεν. Ἴσως τοῦτο συνέβη ἅμα τῇ ἐκδόσει τῶν δανείων, ὁπότε τὸ χρῆμα ἦτο ἄφθονον καὶ ὁ τόκος μικρότατος ἐν ταῖς Κάτω Χώραις. Αἱ ἀγγλικαὶ δ’ ὅμως ἐφημερίδες τῆς ἐποχῆς καὶ οἱ ἡμέτεροι Λουριώτης, Ορλάνδος καὶ Σπανιολάκης δὲν ποιοῦνται μνείαν περὶ Ὁλλανδῶν ὁμολογιούχων. {{vgap|0em}} Εἶναι βέβαιον ἐξ ἄλλου ὅτι ἡ μετοχέτευσις τῶν ὁμολογιῶν εἰς Ολλανδίαν ἐγένετο πρὸ τοῦ 1847, καθ’ ὅτι, τὸ ἔτος ἐκεῖνο, ὁ C. Leconte (Étude Économique de la Grèce σελ. 185), γράφει: «La presque totalité des obligations a passé entre les mains de spéculateurs Hollandais. Elles se négocient de 5 1⁄4 à 6 3⁄4 % du capital nominal sur le marché d'Amsterdam». {{vgap|0em}} Κατὰ τοὺς ὑπολογισμοὺς τοῦ κ. Γενναδίου (Βλ. ''Λευκὴν Βίβλον'', σελ. 69) οἱ Ὁλλανδοὶ κάτοχοι, τριάκοντα περίπου τὸν ἀριθμόν, ἦσαν,ἐκτὸς τοῦ Drucker τοῦ κατέχοντος ὑπὲρ τὸ ἥμισυ τῶν ἀρχαίων τίτλων, κύριοι ἐλαχίστου ποσοῦ.</ref> προσεπάθουν μετὰ προφανοῦς κακῆς πίστεως νὰ ἐκμεταλλευθῶσι τὴν ἀνάγκην, ἣν ἡ Ἑλλὰς εἶχε τῶν Εὐρωπαϊκῶν Χρηματιστηρίων <ref name=p83>Τῶν Ὁλλανδῶν ὁμολογιούχων προεξῆρχε κερδοσκόπος τις, ὀνόματι Louis Drucker, ὅστις καὶ τὴν Ἑλλάδα ἐπεσκέφθη καὶ πολλὰ εἰς διαφόρους γλώσσας περὶ τοῦ ζητήματος ἔγραψε. Βλ. κυρίως Quelques documents relatifs aux emprunts helléniques contractés à l’étranger, publiés par L. D. 1º série; La Haye 1874.— 2° série; Leïde 1877. {{vgap|0em}} Ὁ Drucker, ὅστις κατὰ τὸ 1874 ἐδεικνύετο ἀρκετὰ ἤπιος, ἀπὸ τοῦ 1875 καὶ ἐντεῦθεν παρεξετράπη ἐντελῶς. Τὴν δὲ γλῶσσαν, ἣν</ref>. {{nop}}<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 5hj6cem6yko6tko1g03a61ag7nfru5m 100 53201 168251 2026-10-30T03:37:48Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: Ἐν τούτοις τὰ ἔτη παρήρχοντο, κατ’ ἀνάλογον δὲ ὅρον ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ἐπεδεινοῦτο, καθ’ ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ ὀφειλόμενα ποσὰ διὰ τοῦ ἀνατοκισμοῦ ἐπολλαπλασιάζοντο, ἀναπτυσσομένων δ’ ἀφ’ ἑτέρου ταχέως τῶν πόρων τοῦ κράτους, οἱ δανεισταί, φυ... 168251 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|62|Ἀνάγκη διακανονισμοῦ τῶν δύο δανείων|{{0}}{{0}}}}</noinclude>Ἐν τούτοις τὰ ἔτη παρήρχοντο, κατ’ ἀνάλογον δὲ ὅρον ἡ θέσις τῆς Ἑλλάδος ἐπεδεινοῦτο, καθ’ ὅτι ἀφ’ ἑνὸς μὲν τὰ ὀφειλόμενα ποσὰ διὰ τοῦ ἀνατοκισμοῦ ἐπολλαπλασιάζοντο, ἀναπτυσσομένων δ’ ἀφ’ ἑτέρου ταχέως τῶν πόρων τοῦ κράτους, οἱ δανεισταί, φυσικῷ τῷ λόγῳ, ἐγίνοντο ἀπαύστως ἀπαιτητικώτεροι. Ἦτο ἀπαραίτητος λοιπὸν ἀνάγκη νὰ μὴ ἐξακολουθῇ παρατεινομένη τοιαύτη κατάστασις. Τοῦτο ἄριστα κατενόησεν ὁ τότε νεώτατος ἐν Λονδίνῳ ἐπιτετραμμένος κ. Γεννάδιος, ὅστις, διπλωμάτης δεξιός, κάτοχος τῆς ἀγγλικῆς ἄριστος, δεινὸς τοῦ καλάμου χειριστής, κατέπεισε δι’ ἐκθέσεων καὶ δι’ ἄρθρων τήν τε ἑλληνικὴν κυβέρνησιν <ref>Ἀρυόμεθα ἐκ μιᾶς τῶν ἐκθέσεων τοῦ κ. Γενναδίου τὰς πλείστας τῶν πληροφοριῶν, ἃς δίδομεν παρακατιόντες περὶ τῶν διαπραγματεύσεων τοῦ συμβιβασμοῦ. Ἡ ἔκθεσις αὕτη, γραφεῖσα τῇ 17/29 Δεκεμβρίου 1875, ἀποτελεῖ μίαν τῶν μᾶλλον ἀξιοθαυμάστων οἰκονομικῶν ἐκθέσεων, ἃς ἀνέγνωσά ποτε. Ὑπενθυμίζει ἐν πολλοῖς καὶ διὰ τὴν γλαφυρότητα τοῦ ὕφους καὶ διὰ τὴν σαφήνειαν τῶν ἰδεῶν καὶ διὰ τὴν δύναμιν τῶν ἐπιχειρημάτων, τὴν ἔκθεσιν τοῦ Léon Say περὶ τῆς πληρωμῆς τῆς ἀποζημιώσεως τῶν πέντε δισεκατομμυρίων. Ἡ δημοσιογραφική δρᾶσις τοῦ κ. Γενναδίου ἐπὶ τοῦ ζητήματος εἶναι ἐπίσης γνωστή· παρετάθη ἐπὶ τέσσαρα περίπου ἔτη διεξαγομένη διὰ τῶν κυριωτέρων ὀργάνων τοῦ ἀγγλικοῦ τύπου ἐν εἴδει ἐπιστολῶν.</ref> καὶ τὸν ἀγγλικὸν κόσμον, ὅτι κοινὸν εἶχον συμφέρον νὰ ἔλθωσιν εἰς συμβιβασμόν. Ἄπαξ δ’ ἐπιτυχὼν τοῦτο, κατώρθωσε τὸ ἔτι δυσχερέστερον, νὰ ἐπιτύχῃ συμβιβασμὸν ἱκανοποιητικὸν διὰ τοὺς δανειστὰς καὶ μὴ παραβλάπτοντα τὰ συμφέροντα τοῦ κράτους. Τὰ μέχρι τοῦδε λεχθέντα καὶ ἡ μεγάλη ὑπηρεσία, ἣν ὁ κ. Γεννάδιος προσήνεγκε τότε εἰς τὴν Ἑλλάδα, θὰ κατανοηθῶσι<ref follow=p83>μετεχειρίσθη εἴς τινα Ἀγγλιστὶ γεγραμμένα φυλλάδια, ἐπιτυχῶς ἐχαρακτήρισεν ὡς ἑξῆς ὁ πρόεδρος τοῦ συνδέσμου τῶν ξένων ὁμολογιούχων, ἐντιμότατος Ε. Pleydell Bouverie: «Υπάρχει ἀξιότιμος Ὁλλανδός, ὀνόματι Drucker, ὅστις ἀπὸ ἐτῶν ἐνδιαφέρεται τὰ μάλιστα εἰς τὸ ζήτημα, καὶ ὅστις ἐδημοσίευσε πολλὰ φυλλάδια, ἅτινα καταδεικνύουσιν ὅτι εἶναι κάτοχος τῆς Ἀγγλικῆς, ἢ τουλάχιστον εἴδους τινὸς ἀγγλικῆς, διότι ἀναγνοὺς τὰ φυλλάδιά του εὑρίσκω ὅτι ἐξήντλησε τὸ λεξιλόγιον τὸ ἐν χρήσει ἐν τῇ ἐγγὺς ἰχθυαγορᾷ (fish-market)».</ref><noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> fhcneqjen07f0j6vkyikiwm4wlt9ec1 100 53202 168252 2026-10-30T03:58:34Z Αντιγόνη 235 /* Δεν έχει γίνει τυπογραφικός έλεγχος */ Νέα σελίδα: κάλλιον, ἐξεταζομένων λεπτομερέστερον τῶν περὶ συμβιβασμοῦ διαπραγματεύσεων. Αἱ διαπραγματεύσεις αὗται, αἵτινες καθ’ ὅλην τὴν βασιλείαν τοῦ Ὄθωνος εἶχον θεωρητικὸν χαρακτῆρα, ἤρξαντο, ἅμα τῇ μεταπολιτεύσει καὶ δι’ οὓς λόγους ἐξεθέσαμεν, νὰ λαμ... 168252 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Αντιγόνη" />{{κβ|{{0}}{{0}}|Νέαι διαπραγματεύσεις (1866–1872)|63}}</noinclude>κάλλιον, ἐξεταζομένων λεπτομερέστερον τῶν περὶ συμβιβασμοῦ διαπραγματεύσεων. Αἱ διαπραγματεύσεις αὗται, αἵτινες καθ’ ὅλην τὴν βασιλείαν τοῦ Ὄθωνος εἶχον θεωρητικὸν χαρακτῆρα, ἤρξαντο, ἅμα τῇ μεταπολιτεύσει καὶ δι’ οὓς λόγους ἐξεθέσαμεν, νὰ λαμβάνωσι σάρκα καὶ ὀστᾶ. Δὲν εἶχεν ἀκόμη κατέλθῃ ὁ βασιλεὺς Γεώργιος, καὶ οἱ ἐν Λονδίνῳ δανεισταὶ συνήρχοντο, ἐν δὲ ταῖς Ἀθήναις διεξήγετο περὶ τοῦ ζητήματος ζωηρὸς δημοσιογραφικὸς ἀγών <ref>Θέμα τῆς συζητήσεως ἦτο τὸ κατὰ πόσον τὰ δάνεια ταῦτα ἐχρησίμευσαν εἰς τὴν Ἑλλάδα. Ἡ Ἐλπὶς ἰσχυρίζετο ὅτι τὰ δάνεια εἰς οὐδὲν ἐχρησίμευσαν, ὁ δὲ κ. Μέρλιν ἀντέκρουεν αὐτὴν διὰ τοῦ Ἐθνοφύλακος. Ὀλίγον ἀργότερον Ἕλλην ἐκ Λονδίνου, ὁ κ. Δ. Παππᾶς, προέτεινε διὰ τοῦ τύπου τὴν συνομολόγησιν δανείου δύο ἑκατομμυρ. λιρῶν πρὸς ἀπόσβεσιν τῶν χρεῶν τῆς ἐπαναστάσεως καὶ ἐξεύρεσιν νέων πόρων. Πρὸς ἀνασκευὴν δὲ τοῦ κ. Παππᾶ ἔγραψεν ὁ κ. Λεβέντης τὸ προμνημονευθὲν ἔργον του.</ref>. Ἐχρειάσθησαν ὅμως εἰσέτι τρία ἔτι πρὶν ἡ Ἑλλὰς προβῇ εἰς ἐπίσημα πρὸς τοὺς δανειστὰς διαβήματα. Πράγματι τῷ 1866, διὰ πρώτην φοράν, ὁ ὑπουργὸς τῶν οἰκονομικῶν κ. Χρηστίδης διεβίβασε, διὰ τοῦ γενικοῦ προξένου τῆς Ἑλλάδος κ. Σπάρταλη, εἰς τὸν ἐν Λονδίνῳ ἀντιπρόσωπον τῶν ὁμολογιούχων Κ. Μέρλιν τὰς ἑξῆς προτάσεις: αʹ) ἐλάττωσιν τοῦ ὀφειλομένου κεφαλαίου εἰς δεκαὲξ ἑκατ. δραχμῶν, καὶ ἐξόφλησιν τοῦ ποσοῦ τούτου εἰς 36 ἔτη, δι’ ἐνιαυσίας δόσεως 960,000 δρ., ὧν αἱ 800,000 ἀντιπροσωπεύουσι τόκον 5 %, καὶ αἱ 160,000 χρεωλύσιον 1 %· βʹ) σύναψιν δανείου 25 ἑκατ. δρ. Εἰς ἀπάντησιν οἱ ὁμολογιοῦχοι προέτειναν εἰς τὸν κ. Κεχαγιᾶν, ὅστις ἐν τῷ μεταξὺ εἶχε διαδεχθῇ τὸν κ. Χρηστίδην: αʹ) νὰ μετατραπῇ τὸ παλαιὸν χρέος εἰς νέον χρέος 800,000 Λ. πρὸς 8 %· βʹ) νὰ συναφθῇ νέον δάνειον ὀνοματικῆς ἀξίας 1,100,000 ἐκδιδόμενον πρὸς 80 % (ἤτοι πραγματικῆς ἀξίας 880,000 Λ. ), καὶ φέρον 8 % ἐπὶ τοῦ ὀνοματικοῦ κεφαλαίου· γʹ) νὰ ὁρισθῇ κατάλληλον χρεωλύσιον, ὅπως τὰ δύο δάνεια ταῦτα ἀποσβεσθῶσιν ἐντὸς ὡρισμένης προθεσμίας. {{nop}}<noinclude>{{rule|width=6em|align=left}}<references /></noinclude> 9nr7t3ccp3d6rxk2zmngfocanyvxw0w