Vikifontaro
eowikisource
https://eo.wikisource.org/wiki/Vikifontaro:%C4%88efpa%C4%9Do
MediaWiki 1.47.0-wmf.9
first-letter
Aŭdvidaĵo
Specialaĵo
Diskuto
Uzanto
Uzanto-Diskuto
Vikifontaro
Vikifontaro diskuto
Dosiero
Dosiero-Diskuto
MediaWiki
MediaWiki-Diskuto
Ŝablono
Ŝablono-Diskuto
Helpo
Helpo-Diskuto
Kategorio
Kategorio-Diskuto
Aŭtoro
Aŭtoro-Diskuto
Paĝo
Paĝo-Diskuto
Indekso
Indekso-Diskuto
TimedText
TimedText talk
Modulo
Modulo-Diskuto
Event
Event talk
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/409
104
25764
122469
81902
2026-07-02T12:16:00Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122469
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>eble eraris. Sed nur la malsprituloj persistas en malvera opinio.
— Ĉu vi eksciis novaĵojn?
— Ne, sed tio altrudiĝas al la okuloj. Fraŭlino Valentino forlasis la kastelon ses monatojn antaŭ la naskiĝo de l’ etulo; ili ambaŭ similiĝas kiel du akvaj gutoj; la grafino ĉiam neis, ke ŝi estas lia patrino. Kion vi respondos al tio?
Ĉar la horo de la vespermanĝo sonoris por ĉiuj stomakoj, ĉiuj vilaganoj sin direktis al sia hejmo, dirante ke tiu Blagardo, kvankam petolante havas tamen tre fortan kapon. Eble li estas prava.
Tio, kio certigis la konjektojn de la spritulo, estis la babiladoj de la servistaro mirigita pro la senameco de Viktoro al lia filo. Tiu patreco leĝa kaj deviga estis por la komandanto vera Sizifa ŝtonego. Li deziregis, ke alvenu la momento, en kiu li estos vere patro. Pro tio li sentis grandegan ĝojon, konstatante, ke Matildo ne ĵetas plu la florojn al ŝi senditajn. Ĉar la grafino akceptis la donacon, eble alvenas la tempo, en kiu ŝi ne rifuzos la donacanton. La revo, kiun li karesis, tio estas havi infanon vere naskitan de li, kredeble efektiviĝos baldaŭ.
Ĉar ĉiu estis konvinkita, ke li estas la feliĉa edzo de sia edzino; kaj tio lin kolerigis. La farton de Matildo iom malfortigis la sinsekvaj batoj, de kiuj la malfeliĉa virino estis premegita. Negravaj malsanetoj ŝin tre ofte devigis al la enlitiĝo. Kompreneble ĉiuj homoj klarigis tiujn simptomojn per la konsekvencoj neeviteblaj de l’ edziniĝo: sinjorino de Prelongo mem ŝajnis partopreni tiun opinion.
Ian tagon la markizino kaj ŝia filino ripozadis en la vintroĝardeno. Kaŝita malantaŭ la larĝaj folioj de bananarbo, la komandanto aŭdis Suzanon dirantan al la grafino:
— Certe mi estas tre ĉagrena, mia kara infanino,<noinclude><references/></noinclude>
o5z64upq0ries0ol5y3kjya7qpxjl5x
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/410
104
25765
122470
81903
2026-07-02T12:21:53Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122470
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>vidante, ke via farto ĉiam ŝanceliĝas. Tamen mi konfesas, ke mi estas nek mirigita nek eĉ maltrankvila pri tio. Ĉar la kaŭzo facile diveniĝas.
— Kion vi volas diri!
— Simila al ĉiuj junaj edziniĝintoj ...
— Ne estas tio, ekkriis vivege Matildo kompreninte.
— Tamen mia konjekto estas tre verŝajna.
— Ne, patrino mia; ĝi estas kontraŭe tute tute neverŝajna. Mi havas gravajn motivojn por certigi, ke vi eraras. Kiaj ajn estos la suferoj, kiujn mi eble toleros en la venonta tempo, neniam tiu kaŭzo estos akceptebla.
Aŭdinte tiujn lastajn vortojn elparolitajn de la grafino per sovaĝa energio, Viktoro sentis, ke lia koro kuntiriĝas.
Sed samtempe estis reveninta lia malnova maltimo. Jam de tempo tro longa li ludis tiun rolon de timema kolegiano, por kiu li ne taŭgis. Li ĵuris al ŝi mem, ke per ia ajn rimedo antaŭ ok tagoj lia edzino al li apartenos.
— Dum tiu vespero mem, li pensis, mi parolos al Josefino pri tio.
De la edziĝo de la komandanto, la situacio de la junulino en la kastelo estis tute ŝanĝita. Ian tagon la markizino diris al Matildo:
— Kion vi intencas fari pri Josefino?
— Sed ŝin konservi.
— Neeble. Pripensu ke ŝi estas la kuzino de sinjoro Linŝardo: do per via edzinigo ŝi fariĝis la via. Vi ne povas esti parencino kun via ĉambristino.
— Vi estas prava. Tamen mi sentus veran ĉagrenon, min senigante da ŝi. Ŝi estas bona knabino, tre sindonema al mi. Kaj mi ne certigus tion, se mi ne havŭs gravajn motivojn por tiel paroli.
— Neniam mi dubis pri tio. Sed tio neniamaniere ŝanĝas vian reciprokan situacion. Vin kombante, ŝi povus vin nomi: “Mia kuzino”; kaj ŝi estus rajtigita al tio.<noinclude><references/></noinclude>
jt834ijc9z6fah841dy0b2ejwqna993
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/411
104
25766
122471
81904
2026-07-02T12:26:48Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122471
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
La markizino elparolis tiujn lastajn vortojn per tono de neesprimebla kolerego.
La grafino de Prelongo pripensis dum kelka momento, kaj proponis al sia patrino projekton, kiun ĉi tiu aprobis tuje.
Josefino estis altigita al la rango de dommastrino. Provizita de nedisputebla potenco, ŝi ĉefis la tutan servistaron de la kastelo, donante ordonojn kaj zorgante pri ilia plenumado.
De la unuaj tagoj la junulino montriĝis bonega servestrino. La markizino sin kore gratulis pro la decido elprenita de ŝi. Ŝia malfortiĝanta farto ne ebligis, ke ŝi zorgadu sufiĉe bone la sennombrajn detalojn, al kiuj dommastrino estas devigata atenti. Matildo tro artista ĉiam montriĝis malema por tiaj funkcioj. Sinjorino de Prelongo estis do tre feliĉa, trovinte fraŭlinon inteligentan, sindoneman, ageman, tute fidindan, kiu dank’ al sia parenceco kun la gemastroj estis respektata de la servistaro.
Ja sen ŝanceliĝo la lakearo tuje montriĝis tre respektema al la kuzino de la grafino, sinnomante nur fraŭlino Brantino aŭ eĉ Fraŭlino sen aldono.
La malfeliĉa Josefino, kiu ne povis eviti sian fatalecon, retrovis do en la kastelo la malprecizan situacion jam havitan de ŝi en la Linŝarda farmodomo: nek mastrino, nek servistino, balanciĝanta inter la du ekstremaĵoj.
Do, dum la vespero, Viktoro vizitis la novan dommastrinon. Ŝin preminte kontraŭ sian koron, kiel li kutimis fari, kiam li bezonis ŝian kunkulpecon:
— Vi scias, li diris, ke mi ne amas la grafinon. Mi edzigis kun ŝi nur pro ambicio. Ŝi min malamas, Por trafi la celon, al kiu mi volas atingi, necese estas, ke mi tute ŝin superu, kaj pro tio ke mi havu idon de ŝi. Nur en la patrina amo mi trovos la levilon, kiu min mankas. Sed ŝi rifuzas ni mi la eniron en sian dormoĉambron. Eĉ<noinclude><references/></noinclude>
ncuprecao11dma5lgxudndd5p385va2
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/412
104
25767
122472
81905
2026-07-02T12:35:30Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122472
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>ŝi sin enfermas per triobla riglilo. Mi fidas al vi, por ke vi lasu malfermata la pordon de ŝia tualetejo, kaj eĉ ke vi min enkonduku en ĝin, se estas bezone. Nu, vi ne devas esti ĵaluza; ĉar tio estas por mi vera servuto: sed vi komprenas, ke ĝi estas necesega. Fine, li aldonis mallaŭte, eble mia edzino mortos pro sia akuŝo: tiam mi edziĝos kun vi, kaj vi estos kastelmastrino; ĉar estante la patro leĝa de Valento, mi, kiel zorgamo de la heredanto, ĉefus estre en la kastelo.
Aŭdinte tiujn malnoblegajn parolojn, Josefino preskaŭ eksplodis pro indigno. Sed ŝi memoris la obeotajn rekomendojn de la grafino, kaj respondis simple:
— Mi vin komprenas tiel bone, ke vi povas fidi al mi.
— Nu, vi estas inteligenta virino. Vi ne pentos pri la servo al mi farita de vi.
Poste ŝin preninte en siajn brakojn, li ŝin kisadis pasie kaj eliris dirante:
— Mi estas pli ŝancema ol mi kredis. Mi timis riproĉojn; sed ŝi cedis senbatale. Ŝi esperas, ke la grafino mortos post sia unua nasko, kaj ke ŝi povos ŝin anstataŭi. Nu, ŝi estas pli ambiciema ol mi kredis. Kuŝas ĉi tie potenca levilo, kiun mi scios utiligi.
Dum tiu tempo la junulino ankoraŭ tremetanta pro la paroloj aŭditaj, alkuris al Matildo, kaj al ŝi rakontis la hontindan proponon faritan de la komandanto.
— La krimulo! ekkriis la grafino, mi bone sciis, ke lia dolĉeco kaj lia submetiĝo estis nur ŝajnaj. Nu, mi pli amas tion. Jen estas la vera batalo, kiu komencas. Mi preferas al la serpento, kiu sin kaŝas, la tigron, kiun oni vidas. Josefino, volu fari tion, kion petas mia edzo.
— Sed, via Moŝto, ĉu vi ne timas?
— Nun, ĉar mi estas avertita, mi timas nenion. Cetere vi povus ĉeesti ĉe nia intervidiĝo, kaŝite malantaŭ tiu kurteno. Vi vidos, ke mi scias respekti mian promeson.
Dum la vespero la grafino de Prelongo vestis riĉan {{vdk|tua|leton}}<noinclude><references/></noinclude>
t5ibs9tixfgj1bwjdfqdht9h8i6psx6
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/413
104
25768
122473
81906
2026-07-02T12:40:00Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122473
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>{{vdf|tua|leton}}, kaj atendis ne sen ia maltrankvileco la viziton de sia edzo. Kio alvenos? Ĉu ŝi eliros triumfanta el tiu neegala batalo, en kiu ŝia kontraŭulo havos kiel helpilojn la leĝon kaj la religion.
Ŝi estis priokupata de tiuj pripensoj, kiam pro la pargeto ekkrianta ŝi levis la kapon. La komandanto staris antaŭ ŝi.
— Vi ĉi tie, sinjoro, ne min avertiginte pri via vizito. La procedo estas iom maldelikata. En nia societo oni uzas ĝenerale pli ĝentilajn farmanierojn.
— Mi sciis, ke via pordo estas ŝlosita per rigliloj. Por eniri tien mi havis nur unu rimedon, trairi tra via tualetejo: kaj tion mi faris.
— Vi estis malprava, uzante tian ruzon. Se vi estus proponinta al mi interparoladon, mi ne estus ĝin rifuzinta.
— Nu, Matildo, ĉu vi fine konsentas ....
— Mi ne parolas pri tio. Sed ĉar la interparolado, kiun ni havos post unu momento, estis neevitebla, de nia geedzigo mi vin atendis ĉiuvespere. Sed laŭ via kutimo vi pli amas penetri ĉe virinon kiel ŝtelisto ....
— Aŭ kiel amanto, respondis Viktoro prenante ŝian manon.
Per gesto rapida la grafino ĝin eligis, kaj respondis malvarmatone:
— Mi ne scias, sinjoro, ĉu en la venonta tempo vi meritos la unuan epiteton; sed mi al vi certigas, ke neniam la dua taŭgos por vi.
— Kial, Matildo, kial rifuzi al mi tiun esperon? Ĉu de nia geedziĝo io estis al mi riproĉebla de vi? Ĉu kontraŭe mi ne estis submetita, respektplena, zorganta nur pri unu afero, ne malplaĉi al vi? Mi povis paroli estre: la leĝo min rajtigas. Sed tiun rajton mi ne volis uzi; ĉar mi nutras en mia koro nur unu revon, vin ricevi de vi mem; ĉar mi sentas, ke iam vi bonvolos ĉesigi vian koleron, ke vi memvole konsentos la donon de via persono.<noinclude><references/></noinclude>
nyw4bm5hg6ff9zvvvqwfn2rlec4lezs
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/414
104
25769
122474
81907
2026-07-02T12:45:23Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122474
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
— Via memoro estas malvigla, sinjoro: vi ŝajnas forgesi, ke mi diris: “Neniam.”
— Tio estas ĵuro, kiun la virino elparolas estante fraŭlino, sed kiun ŝi forgesas fariĝinte edzino.
— Forgesi, sinjoro, ekkriis la grafino kolerante; sed por tio mi devus forgesi samtempe viajn kalumniojn kaj viajn malkuraĝaĵojn. Mi vivis feliĉa, envolvita de la amikeco de miaj familianoj. Subite vi rabe eniras en mian vivon; senlace vi min turmentegas kun rafinaĵoj indaj de sovaĝulo; apogante vian tranĉilon sur la gorĝon de miaj amatoj, vi min devigas meti mian manon en la vian; kaj ĉar vi ripozis momente en via laboro de turmentisto, vi kredas, ke vi akiris rajtojn sufiĉajn por postuli mian obeon kaj mian amon. Ha! viro tiel krima kiel vi malhonorus la militistaron, se la malnobleco de unu el ĝiaj anoj povus malpurigi ĝian nemalpurigeblan indecon.
La komandanto palegiĝis.
— Nu, vi estas prava, Matildo. Vian malamon mi meritas; ĉar por vin posedi mi provis ĉion. Estante certa, ke mi ne povos vin havi per la honestaj rimedoj, mi estis devigita uzi la malhonestajn. Sed kiu en tio estas la ĉefa kulpulo? Kial vi montriĝas tiel bela kaj tiel dezirinda? Vi diras, ke vi vivis feliĉa; mi same. En tiu militistaro, kiun vi rajte glorigas, mi rapide suprenflugadis ĝia la plej altaj sidejoj. La gloro, la patrujo, la honoro al la standardo, tiaj estis miaj amaĵoj: kaj kiam mi rapidis al la batalo, ĉefante mian skadron, mi sentis en mia koro nur unu deziron, glore morti por la imperiestro kaj por Francujo. En tiu epoko mi estis fidela, senartifika soldato, kaj, similante Bayard’on, senlima kaj ne riproĉinda. Ian tagon, mi vin vidis; tiun tagon, mi estis pereigita. La amo eniris en mian koron fulmorapide. Ĉiuj noblecoj, ĉiuj heroecoj en mi vibrantaj estis sufokitaj de la venkanta pasio. Mi vin amas, Matildo; mi vin amegas per la tutaj potencoj de mia estaĵo. Kiam mi vin apudestas, ne estas sango, kiu fluas en miaj vejnoj, sed fajro.<noinclude><references/></noinclude>
l4h7d8ddi1trms1xk75hmznm2bybm31
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/415
104
25770
122475
81908
2026-07-02T12:50:21Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122475
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>De ĉiuj krimoj de mi faritaj, de ĉiuj krimoj de la privatulo, — ĉar la oficiro ĉiam povas marŝi, alte starigante la kapon, — estas vi la sola kaŭzo, la sola motivo. Vi diras, ke mi rabe eniris en vian vivon; estas vi, kiu kontraŭe inside penetris en la mian. Estas viaj malestimaĵoj, viaj malŝataĵoj, kiu aliformigis la militiston, ĉiam estimatan kaj ĉiam estimindan, en la malamindan amanton, kiu sin trenas ĉe viaj piedoj.
Efektive, genufleksinte antaŭ la grafino, Viktoro sukcese prenis ŝian manon, kaj ĝin prenante en la siaj ĝin kovris de pasiaj kisadoj.
Malgraŭvole kortuŝita de la varmegaj paroloj de sia edzo, vane Matildo serĉis respondon. Ha! la komandanto estis prava. La krimojn, kiujn ŝi inspiras, virino pardonas facile; ĉar ŝi sentas, ke ŝia respondeco estas grava en la plenumo de ili kaj preskaŭ similas kunkulpecon. Certe la grafino ne povis tiel rapide forgesi la malamindajn agadojn de la viro, al kiu la religio ordonis, ke ŝi donu sian koron kaj sian korpon; sed fine ŝi sentis sin ŝancelita. Lerta taktikisto, Viktoro sciis profiti tiun negravan venketon.
— Nu, Matildo, li diris amene, ekzamenu miajn ambaŭ ekzistadojn paralelajn; la unuan neriproĉinda, la duan krima, se pro via kulpo. Pardonu al la lasta. La Societo kaj Dio vin donis al mi: kial vi volas kontraŭstari la neeviteblecon? Mi havu nur vian simpation, kaj tuj mi refariĝas la honestega viro, kiu mi estis. Se mi ne povas alporti al vi nobelecan titolon, mi ĵuras, ke mi ĝin anstataŭigos per tiom da laŭroj, ke mi faros vin ĵaluzinda inter la virinoj la plej feliĉaj.
Iom post iom kaj nesenteble li prenis la junan virinon inter siaj brakoj, kaj ŝin kovris per kisadoj. La grafino simila al ino hipnotizita kredis, ke ŝi estas la ludilo de ia revo. Neniam sinjoro de Blasano al ŝi parolis per tiel varmega kaj konvinka tono. Kun okuloj duonfermitaj ŝi aŭskultis Viktoron, kiu diris:<noinclude><references/></noinclude>
ewox0ld5f8xde9w98sh7r39gu31qjnf
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/416
104
25771
122476
81909
2026-07-02T12:54:49Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122476
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
— Mi ne petas, ke vi min amu: ve! mi tro komprenas ke estas neefektivigebla tia deziro. Sed lasu min vin ami; permesu, ke mi tion al vi diru humile, genufleksante kiel antaŭ diinaĵo. Kaj kiam la kompato estos penetrinta en vian animon, post ĝi venos la simpatio kaj kun ĝi la pardono.
Parolante la komandanto manovris per tia lerteco, ke li sukcese ĉirkaŭis per sia brako la talion de la grafino. Jam li ŝin eksublevis el la apogseĝo, sur kiu ŝi troviĝis duonkuŝanta, kiam la juna virino malfermis la okulojn, kaj ekvidis, ke la pordkurteno antaŭ ŝi pendanta estas movita de malforta tremeto. Tiu vidiĝo subite rompis la ensorĉon, kaj ŝin revenigis al la realeco. Ŝi stariĝis, kaj montrante la horlogon al sia edzo mirigita, diris:
— Estas malfrue, sinjoro. Mi estas fiera, vidante ke vi forgesas en mia societo la fluon de horoj. Sed via amantino vin atendas! kredeble ŝi malpacienciĝas.
— Mia amantino! Vi bone scias, ke mi havas neniun amantinon, ke mi amas neniun virinon krom vi.
— Kiel? sinjoro Linŝardo, ĉu vi neniam amrilatis kun fraŭlino Brantino?
— Kiu al vi diris?
— Tio estas negrava: sed vi vidas, ke mi ĉion konas. Ha! vi miras, vidante ke malgraŭ tiu kono mi tamen konservas vian ĉarman kuzinon. Kion vi volas? Oni estas ĵaluza, nur kiam oni amas.
Post tiuj vortoj. Matildo malfermis la pordon, ĝin montrante per la mano.
— Mi petas, ke vi eliru, sinjoro. Estas la unua matene kaj mi bezonas ripozon.
Nevole Viktoro obeis tiun geston. Kiam la pordo estis fermita malantaŭ lia dorso, li aŭdis la bruon faritan de la grafino puŝanta la riglilojn.
Ok tagoj fluis, Matildo ne vidis plu sian edzon, eĉ dum la horo de manĝoj. Viktoro pasigis ekstere siajn tutajn<noinclude><references/></noinclude>
1lwgg20u8fapmbwq2valqcfwjkjm708
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/417
104
25772
122477
81910
2026-07-02T13:08:39Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122477
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>tagojn, penante lacigi siajn muskolojn per senĉesaj kuradoj. Li volis ĉesigi la pasian febron, kiu lin reprenis, kaj kiun li ne povis trankviligi. Sed kiam alvenis la vespero, la rezultato ricevita estis nur lacego, kiu lin rompis sed ne kvietigis.
Sed kia demono nun moviĝas interne de li? Se li ne povas plu ĉefi sian voladon, ĉu li estos sufiĉe potenca por ĉefi la voladon de aliulino? Li estas edzo. Ĉiuj homoj kredas, ke Matildo fariĝis lia edzino: kaj li estis tiel malkuraĝa, ke li lasis sin komandi al li estrine, ke li ne prenis ŝin en siajn brakojn, ke kontraŭe li ŝin obeis, kiam ŝi lin elirigis el sia ĉambro. Kion do ŝi volas? Ĉu ŝi esperas, ke ĉiam ŝi restos venkanta? Tamen ŝi devus kompreni, ke estas neebla la senĉesa rifuzo de ŝia persono.
Alveninte al tiu punkto de siaj pripensadoj, la komandanto eksentis subitan inspiron. Instigite de la kolero, de la sento de sia malpotenco, la grafino diris: “Neniam”. Nun la malhumileco malhelpas, ke ŝi ŝanĝu sian decidon. Sed eble ŝi bedaŭras tiun tro neripareblan decidon; eble ŝi ne estus malkontenta, se ŝia edzo uzus pri ŝi rimedon tian, ke ŝi estus devigata cedi, kvankam ne ŝajninte konsenti. Viktoro kredis, ke ŝi estis kortuŝita de liaj pasiaj kaj vibrantaj paroloj. Kiam, fermante la okulojn, li revidis pense la duonsvenan sintenadon de sia edzino, li ne dubis plu: eĉ li estis certa.
— Kaj mi ne komprenis, li diris kolere. Mi estis sufiĉe malsprita por ne ekkapti la okazon eble ununuran, kiu prezentigis al mi. Ha! Matildo, virino samtempe malamata kaj amegata, vi volas, ke mi uzu perforton. Vi perdos nenion atendinte: tiuvespere vi estos kontentigita.
Ĉefite de tiu ideo, la komandanto galopigis sian ĉevalon. Alveninte en la kastelon, li rapide ĵetis al la ĉevalgardisto la bridon de sia rajdito, certiĝis ĉu la grafino troviĝas en la salono, kaj supreniris kvarŝtupe al sia ĉambro. En skatolo, en kiun li enfermis lignaĵistilojn, li<noinclude><references/></noinclude>
bopydnb4piq85n9wmdkcie0akwr62lg
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/418
104
25773
122478
81911
2026-07-02T13:13:24Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122478
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>prenis borileton kaj ŝraŭbturnilon. Provizite de tiuj du iloj, li sin direktis al la ĉambraro de la grafino.
En ĝi troviĝis Josefino ordiganta tirkestojn.
— La lastan fojon, li diris, mi ne sukcesis. Tiuvespere mi volas refari novan provon. Mi esperas, ke vi ne min perfidos.
Benante mallaŭte la hazardon, kiu ebligis, ke ŝi konu la novan projekton elpensitan de sia amanto, la junulino respondis:
— Ĉu vi ne diris al mi, ke vi laboras tiel same por mia profito kiel por la via?
— Certe.
— Tiam, kion vi timus?
— Vi estas prava.
— Nu, pensis la filo Linŝardo, la ambicio konfuzas ŝiajn pensojn. Mi lasu al ŝi ŝiajn iluziojn.
Helpite de la ŝraŭbturnilo, Viktoro demetis la seruron kaj la riglilojn; poste per la borileto li plilarĝigis la truojn lasitajn en la ligno post la eliro de ŝraŭboj; fine li remetis la tutecon laŭ ĝia unua stato. Por rigardanto malatenta nenio ŝajnis ŝanĝita: sed la firmeco de la feraĵoj estis nur ŝajna. Sola puŝo per ŝultro sufiĉis por ĉion alĵeti teren.
Kompreneble Josefino, kiu ekzamenis tre atente la laboron de la komandanto, senprokraste avertis pri tio la grafinon.
Dum la vespero Viktoro aliris luppaŝe al la apartamento de Matildo. Alveninte antaŭ la enirejon, li puŝegis la pordon, kiu cedis tuj kun malsonora bruo de rigliloj falantaj sur la tapiŝon.
La komandanto kredis, ke lia edzino dormas. Li jam estis eksaltonta al la lito, kiam bruo de mokema rido lin haltigis sur la sojlo de la ĉambro.
Vestita de eleganta noktkostumo, la grafino sidis apud brila fajro gaje kraketanta. Flanke de ŝi, sur tableto, lampo provizita de netravidebla vitroglobo lumigis al<noinclude><references/></noinclude>
fij2p809gukrixithqb0o50k72udar8
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/419
104
25774
122479
81912
2026-07-02T13:18:49Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122479
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>libro, kiun ŝi legis, kaj samtempe al strangforma ponardeto, kiun kredeble ŝi uzis kiel papertranĉilon. Ĝi estis la Malajsa kriso retrovita de ŝi funde de la skatolelo aparteninta al fraŭlino de Savinako.
— Kiel? Sinjoro Linŝardo, estas vi ankoraŭ! ŝi diris ĉiam ridema. Nun vi ne pasas plu tra la tualetejoj; vi preferas rompi la serurojn. Mi opinias, ke apud vi oni ne estas senriska. Morgaŭ mi venigos seruriston, por ke li almetu sur mian pordon fermilon sufiĉe fortikan por ĝin kontraŭstarigi kontraŭ la amo.
Ŝtonigite de miro Viktoro restis senmova en la loko, en kiu li troviĝis, havante unu piedon en la ĉambro kaj la alian en la koridoro.
— Nu, sinjoro, daŭrigis la juna virino, necese estas, ke pordo estu fermita aŭ malfermita. Ĉar la noktoj iom malvarmetiĝas, eniru aŭ eliru; sed decidiĝu.
La komandanto eniris, kaj repuŝis la pordon, kiu ne ŝlosiĝis plu: poste alproksimiĝante al la grafino:
— Nu, li diris, estas mi, kiu venas, vidonta ĉu vi estos ĉiam senkompatema. Matildo, amatino mia, mi suferas ĉiujn inferanajn turmentegojn. Se dum la pasinta tempo, por vin posedi mi vin doloris, hodiaŭ vi devas senti vin kontenta; ĉar mi al vi certigas, ke vi estas kruele venĝita. Kompatu, mi petegas, kaj ĉesigu mian suferegon.
— Sinjoro Linŝardo, ĉu vi konas la sukon de l’ upaso?
— Ĉu mi konas ... kion? respondis la komandanto mireganta.
— La sukon de l’ upaso?
— Sed ĉu tiu alilanda kreskaĵo rilatas kun mia amo?
— Jes, kaj eĉ laŭ maniero tute mallarĝa. En la momento kiam vi rompis mian pordon, mi ĵus legis tre interesan artikolon pri la fulmosimilaj efikoj produktitaj de tiu venenaĵo, Oni rakontas, ke la enlandanoj de la Sondaj insuloj venenigas per ĝi siajn armilojn ...
— Ha! sinjorino, ekkriis Viktoro kolerega, ĉesu tian mokegon, mi vin petas. Ĝis tiu vespero min tedis uzi<noinclude><references/></noinclude>
bz5x7skeh7c5lmtc7515x9ecdmtwnh2
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/420
104
25775
122481
81913
2026-07-02T13:23:30Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122481
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>rajtojn, kiujn donas al mi la leĝo. Sed ĉar vi rifuzas fariĝi mia adorata amantino, mi parolos estre, kaj vi obeos.
La malfeliĉulo rapidis al Matildo, kaj penis ŝin ĉirkaŭi per sia fortika brako. Sed la juna virino lin observis. Rapida kiel fulmofajro, ŝi ekkaptis la ponardon kuŝantan sur la tablo.
— Se vi neniam vidis la sukon de l’ upaso, ŝi ekkriis, rigardu la pinton de tiu armilo: ĝi estas ŝmirita de ĝi.
Ĉar la komandanto, neniel atentante tiujn parolojn, daŭrigis sian sovaĝan atakon, la grafino piketis lian frunton per la pinto de la kriso, dirante per voĉo malrapida:
— Atentu, sinjoro: la plej eta pikvundo estas mortiga post du horoj.
La komandanto eksaltegis malantaŭen. Profitante tiun liberigan ekmovon, Matildo sin levis; kaj svingante la ponardon, diris al sia edzo:
— Mi elparolis la vorton: “Neniam”. Tiu armilo ebligos, ke mi respektu mian promeson.
Apenaŭ la komandanto estis transirinta la sojlon de ŝia apartamento, la grafino rapidis al sia tualetejo. En ĝi troviĝis Josefino sufokiĝanta, ĉion aŭdanta, preta por helpi Matildon, se okaze ŝi estus venkita en la batalo.
— Josefino, diris la grafino, ĉar la pordo ne ŝlosiĝas plu, vi metos matracon sur la plankon; kaj tiun nokton vi dormos en mia ĉambro.
La morgaŭan tagon, firmiginte la pordon per ŝtala stango laŭlarĝe metita, la seruristo kuraĝiĝis Maltildon per tiuj vortoj:
— Nun la ŝtelistoj ne estas plu timindaj, via grafina Moŝto. Por detrui tion, necesa estus pafilega kuglego.
Tia estis same la opinio de Viktoro. Ĉar la amindumeco kaj la perforto ne sukcesis, restis nur unu rimedo: la ruzo.<noinclude><references/></noinclude>
lndrcevtaoyaypxd6xw6egd4mchvzta
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/421
104
25776
122482
81914
2026-07-02T13:29:07Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122482
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
Ian matenon li diris al sia kuzino:
— Mi ne scias ĉu la grafino suspektis ion, aŭ ĉu tio estas efiko de sola hazardo, sed fine mia dua provo ne sukcesis pli bone ol la unua. Sed bedaŭrinde nun mia edzino sin gardas: en tiaj kondiĉoj nova surprizo estas neebla.
— Lasu min pripensi; morgaŭ mi respondos al vi.
Dum la vespero, dum Josefino helpis sian mastrinon al la vestiĝo de ŝia noktualeto, ŝi rimarkis, ke Matildo havas palan kaj malsanan mienon.
— Vi ŝajnas tre laca, via Moŝto, ŝi diris.
— Ha! knabino mia, de kiam mi estas edzino, mi vivas en senĉesaj timadoj. Apenaŭ mi dormas dum du horoj ĉiunokte.
— Ĉu vi volas, ke mi kuŝigu en via ĉambro, kiel mi faris antaŭ kelkaj tagoj?
— Neutile; de kiam mia pordo estas bone riglita, mi sentas min pli kvieta.
La morgaŭan tagon Josefino diris al la komandanto:
— Alportu al mi botelelon de kloroformo. Mi ĝin trinkigos al mia mastrino. Kiam ŝi dormegos pugnoferme, vi povos agi kun ŝi kiel vi volos.
— Bonega ideo! ekkriis Viktoro entuziasmigita. Mi ŝuldas al vi kison pro via elpenso. Ĝin vere vi gajnis.
— Ja, li pensis, en la nunaj cirkonstancoj nur tiu rimedo estas uzebla de mi. Certe ne tiamaniere mi revis pasigi mian unuan edziĝan nokton. Sed, nu! en tiaj aferoj nur la unua paŝo estas doloranta. Kiam Matildo ekvekiĝante ekscios, ke nun ŝi fariĝis mia edzino neripareble, necese estos, ke ŝi akceptu la fakton plenumitan. Kaj poste ŝi havos neniun motivon por malkonsenti.
Dum la vespero mem, li metis en la manon de la dommastrino la boteleton petitan.
Post kelkaj tagoj la grafino diris al Josefino:
— Mi estas tre tedita. Mi devige havos baldaŭ kun mia<noinclude><references/></noinclude>
1w7pxifveqiw90aovndsf0plini61lm
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/422
104
25777
122483
81915
2026-07-02T13:41:15Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122483
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>edzo interparoladon pro monaj aferoj. Mi timas, ke fariĝoj similaj al la pasintaj okazintaĵoj renoviĝos.
— Ĉu vi bonvolas permesi al mi, via Moŝto, ke mi efektivigu projekton elpensitan de mi?
— Kiun?
— Ĝi estas malfacile rakontebla. Troviĝas projektoj tiel strangaj, ke ili ne toleras la diskuton. Nur la sukceso ilin aprobigas.
— Mi tute fidas al via inteligenteco kaj al via fideleco. Kio estas farota de mi?
— Kiam sinjoro Linŝardo ĉeestos tie ĉi, montriĝu tre afabla. Proponu al li la trinkon de iu ajn likvoro en via kunesto. Mi prenas sur min la plenumon de la restaĵo.
En la posedaĵo testamentita de la duko de Blasano troviĝis obligacioj elirintaj el la lotrado. Kiam Raŭlo sin prezentis, je la nomo de sia filino, por enkasigi la monsumon, oni respondis ke, ĉar la montitoloj estas nomaj, kaj apartenas al virino edziniĝinta, oni povis fari nenion sen la edza permeso. La grafino estis fortege ĉagrena, eksciante ke en iaj okazoj ŝi devos peti la bonvolon de sia edzo. Tio metis ŝin en stato de malsupereco, kaj ŝin devigis al kompromisoj, kiuj plimultigos la malfacilaĵojn de la batalo.
La markizo estis devigita ŝin kvietigi, dirante:
— Sed, mia kara infanino, vi ne povas vin eliĝi el la leĝo. Cetere mi konfesas, ke via kolereto ne ŝajnas klarigebla. Petu de Viktoro la necesan subskribon; mi estas certa, ke li ne ĝin rifuzos.
Sentante ke ĉiu plendo estas senutila, Matildo komprenis, ke ŝi malobeus sian devon, oferante la utilojn de Valento al la malamo de ŝi sentita al sia edzo. Pro tio, en la vespero mem, post sia interparolado kun Josefino, ŝi petis de la komandanto, ĉu li bonvolus alveni al ŝia ĉambraro.
Ne perdinte unu minuton, Viktoro, kiun tia invito mirigis kaj samtempe ĝojigis, sin prezentis al sia edzino.<noinclude><references/></noinclude>
kx5gf2v7bakao3eph4qmhe1gd8ivwqw
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/423
104
25778
122484
81916
2026-07-02T13:44:44Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122484
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>De la sojlo, li sentis sin kontenta. Neniam la grafino estis tiel aminda. Ridetante ŝi diris al li:
— Bonvolu sidiĝi, komandanto: mi havas malgrandan servon petotan de via komplezo. Pro tio mi kuraĝis vin eligi el viaj okupoj.
— Unu servon! sinjorino, ekkriis Viktoro mireganta: ĉu mi estas tiel feliĉa, ke vi bezonus min. Parolu, mi vin petegas: kio estas farota de mi? Kion ajn vi deziras mi plezurege plenumos.
— Tia ĝentileco ne min mirigas; kaj tute mi fidis al via afableco.
Kaj sciiginte rapide la komandanton pri la situacio, la grafino aldonis ironie:
— Mi povas fari nenion sen via konsento; ĉar oni rakontas, ke mi estas sub potenco de edzo.
La junulo sulkis siajn brovojn; sed kvazaŭ li ne estus aŭdinta tiun mokan frazon, li respondis:
— Nu, tio estas ĉio! Estas tiu negravaĵo, kiun vi nomas servo. Ha! Matildo, mi multe bedaŭras, ke tiu ago, kiu vin utilas, estas al mi tiel nepeniga.
Kiam la filo Linŝardo estis parafinta sian subskribon malsupre de la paperfolio al li prezentita de la juna virino:
— Ĉiu laboro meritas salajron, ŝi diris, remetinte en tirkeston la akton regule subskribitan. Mi sentus konsciencriproĉon vin veniginte, kaj ne doninte al vi kompensaĵon pro translokiĝo.
— Ha! kara adoratino, se vi volus konsenti, mi trovus min grande pagita ...
— Tro pagita eĉ; tion konfesu. Antaŭ momento vi mem certigis, ke via klopodo estis negrava. La pago estas rilatonta kun la laboro plenumita.
— Vi estas prava, mia kara Matildo, respondis Viktoro, kiu vidante sian edzinon tiel afabla ne kuraĝis ŝin kontraŭdiri.
— Ĉu vi jam trinkis mangustanon?<noinclude><references/></noinclude>
pm0d731lzkijgb397ohbz2eydn9iet4
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/424
104
25779
122485
81917
2026-07-02T13:49:28Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122485
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
— Mi multe aŭdis pri tiu likvoro; sed neniam mi ĝin gustumis.
— Mia baptopatro, kiu estis insulestro de Guadelupo, sendis al mi kelkajn botelojn tute verajn. Ĉu plaĉus al vi trinketi iom da ĝi?
— Certe; estus tute malkonvena rifuzo, kiu tiel malĝentile pagus afablecon, al kiu bedaŭrinde vi ne min kutimigis.
— Estas komenco por ĉio, respondis la juna virino.
Ŝi sonorigis Josefinon.
— Alportu du glasojn, ŝi ordonis, kaj mangustanan botelon.
La komandanto preskaŭ sufokiĝis pro miro. Cetere de la komenco de la vespero li iris el miro en miron. Kiel? Tiu fierega knabino, kiu antaŭ kelkaj tagoj lin minacis per sia venenigita ponardo al li hodiaŭ prezentas likvorojn. Se Josefino estas sufiĉe lerta por profiti la okazon, en tiu vespero mem li realigos sian revon.
Ĉar la junulino pasis apud Viktoro, ĉi tiu blovis en ŝian orelon:
— Ne forgesu la kloroformon; estas la momento.
Josefino palpebrumis, montrante ke ŝi komprenas, kaj revenis post kelkaj minutoj portante sur pleto du glasojn, funde de kiuj aperis la mangustano kun ĝiaj rebriloj el bruniĝanta oro.
Ĉiu prenis sian glason. Dum la komandanto trinketis la sian, gustumante malrapide la likvoron, la grafino, kiu apenaŭ tuŝetis la trinkaĵon per la rando de siaj lipoj, trovinte ke tiu alkoholaĵo estas tro maldolĉa, remetis sur la tablon sian glason tute plenan.
— Nu, komandanto, kion vi opinias pri tiu sovaĝula likvoro?
— En ĝi troviĝas duobla gusto nedifinebla, kiu difektas ĝian aromon. Sen tio ĝi estus tute bongusta. Kredeble por ĝin dece juĝi, longa kutimo estas necesa.<noinclude><references/></noinclude>
10rrg2dx36l7ofd6w0sdq4xgh6lj5pn
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/425
104
25780
122486
81918
2026-07-02T13:54:15Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122486
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
— Vi certe estas prava, ĉar oni rakontas, ke la enlandanoj estas fanatikaj pri ĝi.
La interparolado daŭris, sin turnante nur al neinteresaĵoj.
Sed post kelkaj minutoj Viktoro silentis. Starante senmova sur sia seĝo, havante okulojn fiksitajn kaj rigardante rekten antaŭ ŝi, li faris vanajn penadojn por teni malfermitaj siajn palpebrojn, kiuj malgraŭvole fermiĝis. Li eĉ ne respondis plu al la demandoj de la grafino, kiu fine diris malpacience:
— Vi ne estas afabla, komandanto, sed tute ne.
La junulo volis paroli, protesti, sed li povis respondi nur per malsonora bleko.
— Sed li estas ebria, ekkriis Matildo kolera. Kredeble vi drinkis antaŭ kiam vi venos ĉi tien; ĉar la mangustano de vi englutita ne sufiĉas por vin meti en tian staton.
La komandanto aŭdigis duan bleketon pli malsonoran ol la unuan. Lia kapo falis sur la tablon.
— Kia soldateja procedo! Vi do opinias, ke mia saloneto estas drinkejo? ripetis la juna virino kolerega.
Sed nun ŝia edzo ne estis kapabla ion aŭdi. Duonkuŝante sur la tableto, kun okuloj fermitaj kaj buŝo malfermata, li ronkadis.
Matildo volis lin veki, kaj peti de li, ke li eliru. Pro tio ŝi tusetis lian ŝultron. Kvankam tiu premo estis tre malforta, tamen ĝi sufiĉis por malstarigi la ekvilibron. La korpo de la komandanto ruliĝis sur la tapiŝon kun malsonora bruo de lia kapo frapiĝanta kontraŭ meblon.
— Ĉu, pensis la grafino, tio lin plenigas. Mi jam sciis, ke li estas malnoblulo; sed neniam mi estus kredinta, ke li estas drinkulo.
Kaj ŝi sentis sian malnovan malamon, kiu estis ankoraŭ animosento, anstataŭita de simpla nervosento: la naŭzo. Tiam ŝi vokis:
— Josefino.<noinclude><references/></noinclude>
36smw0x15gpmroitki6lsezozv6lgce
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/426
104
25781
122487
81920
2026-07-02T13:59:05Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122487
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
Vidante kuŝanta sur la planko la amanton, kiu ŝin trompis, la junulino havis triumfan rideton.
— Li abomene drinkis, al ŝi diris ŝia mastrino. Nun li estas ebriega.
— Permesu, via Moŝto, ke unufoje kaj escepte mi lin defendu. Pri tio, kio al li okazas li estas neniel kulpa; kvankam li ricevis nur tion, kion li juste meritis. Hieraŭ vespere mi vidis vin tiel laca, tiel malsaneta, ke por ebligi vian ripozon, mi donis al li la trinkaĵon al vi rezervitan de li.
La junulino rakontis al la grafino, montrante al ŝi la malplenan boteleton, la novan elpenson per kiu li esperis triumfi la obstinecon de sia edzino.
— Ha! murmuris Matildo, mi estis certa ke, funde de via koro vi estas bona. Vi min savis de vera danĝero. Kiam sonoros la horo, mi ne estos forgesema. Atendante, mi volas vin kisi.
Kaj la nobela sinjorino dankema altiris al sia brusto la humilan knabinon tute kortuŝitan.
La ĉambristo de la komandanto estis venigita. Helpite de alia servisto, li realportis en lian ĉambron sian mastron ĉiam dormantan. Kiam la pordo estis fermita, la grafino ekkriis en ekmovo de nedirebla ĝojeco:
— Ha! ĉi tiun nokton, mi do povos dormi!
La morgaŭan matenon kiam Viktoro ekvekiĝis post dekduhora rigida dormego, li frotis siajn okulojn, sidiĝis kaj murmuris:
— Kio do okazis?
Li vane laborigis sian cerbon, penante revenigi sian memoron forestantan, tiu cerbo ankoraŭ duondormanta malbone obeis lian voladon. Li memoris tre malprecize sian antaŭtagan interparoladon kun la grafino. Li trinkis nekonitan likvoron; dormigilo estis anestezionta lian edzinon; poste ĉio konfuziĝis. Anstataŭ vekiĝi en la<noinclude><references/></noinclude>
j73wt7s8bjriy0d5gk7ygzk17d15w01
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/427
104
25782
122488
81921
2026-07-02T14:04:14Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122488
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>ĉambro de Matildo, li troviĝis en la sia, ne sciante kiamaniere.
Sed tuje la lumo eliris el la nebuloj, kiuj ankoraŭ noktigis lian spiriton:
— Tondro de Dio! li ekkriis; mi estis mokita. Estas mi, kiu trinkis la kloroformon. Jen estas do kial tiu mangustano havis tiel strangan guston.
Sed tiam Josefino lin trompis. Anstataŭ lin helpi, kiel li tion kredis, ŝi fariĝis la kunkulpantino de la grafino por pli bone lin perfidi. Nun li klarigis kial lia triobla provo estis kronita de triobla malsukceso.
— Ho! virinoj, virinoj! li ekkriis. Se ekzistas en la tuta mondo unu ino, kiu vere min amis, ĉi tiu ino estas certe Josefino: kaj ŝi min perfidas. Nun, al kiu do mi povas fidi?
Sin vestinte rapide, Viktoro alpaŝis febre en sia ĉambro, murmurante;
— Amaso da friponinoj! Mi vin pentigos, ke vi amuziĝis per miaj malfeliĉaĵoj. En la kastelo mi ne havas mian kampon libera. La gemarkizoj ordonas estre: la tuta servistaro nur obeas tiujn maljunajn geperukulojn. Sed kiam mi estos en Parizo, mi scios fariĝi estro ĉe mi. Tiam oni vidos.
La trimonata libertempo ricevita de la komandanto pro lia edziĝo finis post kelkaj tagoj. Li do estis devigata returni al sia soldatejo.
Kiam li parolis al la grafino pri la proksimeco de sia eliro,
— Mi konjektas, ŝi respondis, ke vi ne pretendas min dekonduki kun vi.
— Vi tute eraras, mia kara amikino. Edzino devas sekvi sian edzon en iun ajn lokon, kien plaĉas al li ŝin konduki. Jen la teksto mem de la leĝo; kaj ĝi estas neprotestebla.
— Sinjoro, respondis Matildo treege malkvieta, iru, kien vi bonvolos, neniel mi detenos vin. Pri mi, mi restos tie ĉi.<noinclude><references/></noinclude>
72p3wvullb3wdum82lapum8m542yfjf
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/428
104
25783
122489
81922
2026-07-02T14:09:35Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122489
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki />
— Tion ni vidos, respondis glacitone la komandanto.
Sed li eliris, ne aldoninte unu vorton plie.
Post la tagmanĝo, la markizo kaj Viktoro trinkis la kafon en la fumejo, kiam Raŭlo diris al sia bofilo:
— Ĉu vi ricevis malbonan novaĵon? Vi ne malfermas la buŝon, kaj via mieno ŝajnas ĉagrena.
— Ho! ne; se mi malpli amegus mian edzinon, mi estus tute feliĉa.
— Klarigu vian penson pli malkonfuze.
— Vi scias, ke la devoj de mia profesio min realvokas Parizon. Sed Matildo preferus ne min kunveni. La motivoj prezentitaj de ŝi estas tiel ŝatindaj, ke mi kredus min kulpa insistante.
— Ĉu mi povas ilin koni?
— Ili ŝin honoras tiel grande, ke troviĝas en tiu konigo neniu maldiskreteco. Ĉar ŝi scias, ke vi same kiel la markizino ambaŭ malsanetiĝas, ŝi ne volas vin forlasi.
— Ha! kara ulino, ekkriis Raŭlo, kontentega funde de sia koro pro tiu pruvo de sindonemo, mi bone rekonas ŝian grandkorecon.
— Mi unua ŝin aprobis: eĉ mi antaŭbatalis la kontraŭparolojn, kiujn ŝia amo al mi eble naskigus. Sed, daŭrigis la komandanto kun sopiro, la antaŭvido de mia disiĝo el ŝi post tri monatoj de geedziĝo, kaŭzas en mia koro veran senton de disŝiro.
— Mia kara infano, ekkriis la markizo, ekkaptinte la manojn de sia bofilo, tia ofero estas grandanima; sed mi ne ĝin akceptas. Tiuvespere mi parolos al Matildo pri tio.
— Ne, ne, silentu, mi vin petegas. Rakonti al la grafino nian interparoladon estus vera perfido. Mi sentus min ĉagrenega, se mia edzino kredus min tiel maldelikata, ke mi plendas al vi. Ĉar tia sento, kredu min, kuŝas tre malproksime de mia penso.
— Mi ne dubas pri tio. Sed fine mi ne volas esti la<noinclude><references/></noinclude>
fup4eofc9f46so4r51v0wi8f0a5zukv
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/429
104
25784
122491
81923
2026-07-02T14:18:07Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122491
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>kaŭzo eĉ nevola de disiĝo inter geedzoj. Tion neniam mi toleros.
La markizo elparolis tiujn vortojn per tiel energia tono, ke Viktoro diris al si mem:
— Se ŝi ne volas min obei, ŝi ne kuraĝos malobei sian patron.
De kelka tempo la farto de Raŭlo malplifortiĝis: lin doloris oftaj krizoj de astmo. Ĉar la kuracistoj diris ke la malpura Pariza aero ne taŭgas por tia malsano, li decidis, ke li restos en Prelongo dum la tuta jaro. Sed por ke la markizino ne suferu pro la malvarmo, kiel dum la antaŭaj vintroj, li starigis en la keloj de la kastelo hejtaparaton, kiu vastigis tra la tuta domego temperaturon de varma florejo.
Ĵus tiun novan perfektaĵon utiligis sinjoro de Prelongo por komenci la atakon.
— Mi estas certa, mia kara infanino, li diris al Matildo, ke vi pli suferos pro la malvarmo en via Pariza hotelo, ol ni en la Prelonga kastelo.
— Ho! la Parizaj apartamentoj min indiferentigas.
— Kiel? ekkriis la markizo per mirtono perfekte imitita, mi kredis, ke via edzo estas devigata reveni al sia reĝimento.
— Estas eble. Sed ĉar mi ne apartenas al la militistaro, nenio min devigas kuniri kun li. Pro tio mi restas.
— Jen estas decido, kiun mi tute malpermesas.
— Sed, patro mia ...
La grafino subite silentis; ĉar ŝi ne povis diri:
— Okupu vin pri viaj aferoj, sed ne pri la miaj.
Tamen ne mankis la deziro.
— Ĉu vi kredas, daŭrigis Raŭlo, ke mi ne komprenis la noblecon de la sento, kiun vi obeas. Vi scias, ke ni ambaŭ estas malsanaj, via patrino kaj mi; pro tio vi ne volas nin forlasi.
— Kiu povis al vi kredigi ...?
— Estus blindulo tiu, kiu ne vidus. Pro kia motivo vi<noinclude><references/></noinclude>
igz1m626ctjzmx06ars3lztmajcu48d
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/430
104
25785
122498
81924
2026-07-02T15:46:41Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122498
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>restus en la kamparo dum la tuta vintro, kaj vole senigus vin da la brila ekzistado, kiu vin atendas en Parizo, Vi estas juna, bela, riĉega, portanta unu el plej gloraj nomoj de Francujo, edzino de viro jam fama, fine amegata de li. Ĉar tio estas nediskutebla: de tri monatoj mi lin observas tre atente. En mia vivado jam longa mi vidis multajn edzojn; sed mi konas neniun, kiu montriĝis al sia juna edzino pli ĝentila, pli respektema kaj samtempe pli pasiema. Vi ne kuraĝas konfesi la motivojn, kiuj vin instigas; ĉar vi komprenas, ke ilin mi ne akceptus: sed vi bone vidas ke mi divenis.
Aŭdante tiujn amikemajn parolojn, la malfeliĉa Matildo suferis veran turmentegon. Ĉu ŝi povis diri al sia patro:
— Vi eraras: ne estas por vi, ke mi tiel agas.
Tia respondo formetus el lia koro liajn plej karajn iluziojn. Konigante al li la veron, ŝi venenigus la lastajn tagojn de tiu maljunulo, al kiu ŝi oferis sian vivon.
Pro tio ŝi nur respondis:
— Kiaj ajn estu la motivoj min agigantaj, mia nerevokebla decido estas resti ĉi tie.
Sed ŝi estis terurita, aŭdinte sian patron, kiu diris:
— Se la aferoj tiel okazas, Matildo, malgraŭ la konsilo de l’ kuracistoj, mi estos devigata forlasi Prelongon. Mi forgesis, ke mi ne troviĝas ĉe mi, sed ĉe vi; vi tion rememorigas. Restante via gasto, mi ŝajnis aprobi per mia ĉeesto konduton, kiun mi tute malaprobas; kaj mi ne volas, ke oni tion kredu.
Unufojon plie la gralino estis venkita, sed tiufojon de sia patro mem, kiu pro tro granda amikeco fariĝis ŝia turmentisto. Pro tio ŝi respondis per malsonora voĉo:
— Restu en Prelongo, patro mia; ĉar via farto tion devigas. Mi vin obeos; kaj mi akompanos mian edzon.
Post du tagoj kaleŝo veturigis al la stacidomo la komandanton ĝojegan, ĉar li sukcesis. Flanke de li sidis la<noinclude><references/></noinclude>
08d5ltt0e2ft2fezkovimaod4s0rrkf
Paĝo:Vallienne - Kastelo de Prelongo, 1907.pdf/431
104
25786
122499
81925
2026-07-02T15:47:32Z
HenriLeFoll
4277
/* Provlegita */
122499
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="HenriLeFoll" /></noinclude>grafino terurita de tiu ideo, ke de nun ŝi estas liverita sendefende al la atakoj de sia persekutanto.
Tiuj, kiuj rigardis la luksegan veturilon, ĝin sekvis malproksimen per ĵaluzplenaj okuloj, murmurante mallaŭte:
— Kiel estas feliĉaj tiuj riĉuloj!<noinclude><references/></noinclude>
gjdal3dnjhu1p4wprdyvdlkcdij8ysm
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/36
104
42834
122492
122442
2026-07-02T14:51:26Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
122492
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><section begin="freto"/>::::''c)'' '''rapidfreto''', rapida transportmaniero ; en la internaciafervoja transporto la 2-a, inter la ordinara kaj la ekspresa.
<section end="freto"/>
<section begin="fretaĵo"/>409 '''fretaĵo''', objekto ekspedita en freto (''K''. {{KVE|freto}}).
<section end="fretaĵo"/>
<section begin="fretotakso"/>410 '''fretotakso''', la poa transportkosto de ĉiuj komercaĵoj laŭ tiksita tarifo.
<section end="fretotakso"/>
<section begin="fretkosto"/>411 '''fretkosto''', tuta elspezo por transporti komercaĵojn per iu el la transport-sistemoj.
<section end="fretkosto"/>
<section begin="fretletero"/>412 '''fretletero''', atesto, formulo laŭ difinita aranĝo, enhavanta ĉiujn detalojn pri la komercaĵo transportata : adreso, varsigno, ktp. (''K''. {{KVE|transportletero}}).
::::''a)'' '''ŝipa fretletero''', atesto pri ŝipŝargo (''K''. {{KVE|fretletero}}).
<section end="fretletero"/>
<section begin="fromaĝo"/>413 '''fromaĝo''', manĝaĵo konsistanta el fermentita kazeo.
<section end="fromaĝo"/>
<section begin="fruaĵoj"/>414 '''fruaĵoj''', fruktoj kaj legomoj de plej frua rikolto (''K''. {{KVE|frufruktoj}}).
<section end="fruaĵoj"/>
<section begin="frufruktoj"/>415 '''frufruktoj''', fruktoj de plej frua rikolto vendataj en special-magazenoj.
<section end="frufruktoj"/>
<section begin="frukto"/>416 '''frukto''', vegetaĵa produkto postvenanta la floron kaj havanta la semon ;
::::''a)'' '''sudfruktoj''', fruktoj kreskantaj en sudaj landoj kaj eksportataj al aliaj.
<section end="frukto"/>
<section begin="fruktuzo"/>417 '''fruktuzo''', leĝa rajto pri utiligo de afero, privilegio, posedaĵo, heredaĵo je sia profito.
<section end="fruktuzo"/>
<section begin="frumaturaĵo"/>418 '''frumaturaĵo''', v. {{KVE|matura}}.
<section end="frumaturaĵo"/>
<section begin="fuksino"/>419 '''fuksino''', anilino por kolorigi ruĝe.
<section end="fuksino"/>
<section begin="funkcio"/>420 '''funkcio''', 1. marŝo, irado de organoj, maŝinoj ;
::::2. la agado plenumi taskon.
<section end="funkcio"/>
<section begin="funkciulo"/>421 '''funkciulo''', person, kiu plenumas regule certan taskon.
<section end="funkciulo"/>
<section begin="funto"/>422 '''funto''', peza mezur-unuo, neegala en diversaj landoj. ''Angla, germana, rusa funto''.
<section end="funto"/>
<section begin="funto sterlinga"/>423 '''funto sterlinga''', ora angla monero (''v. tabelon'').
<section end="funto sterlinga"/>
<section begin="fusteno"/>424 '''fusteno''', ŝtofo el lino kaj kotono kun unu malglata flanko.
<section end="fusteno"/>
<section begin="fuŝi"/>425 '''fuŝi''', senzorge, trorapide, aĉe fari ion.<section end="fuŝi"/><noinclude><references/></noinclude>
6e7fwtqbeq6bmmwrg0zffkdtop90rup
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/37
104
42836
122493
122467
2026-07-02T14:57:40Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
122493
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="fuŝvaro"/>426 '''fuŝvaro''', v. {{KVE|varo}}.
<section end="fuŝvaro"/>
<section begin="futo"/>427 '''futo''', longeca mezuro : proksimume 30 centimetroj.
<section end="futo"/>
<section begin="G"/>{{f|G|c|g=150%}}
<section end="G"/>
<section begin="gado"/>428 '''gado''', fiŝo, el kies hepato oni eltiras oleon, tre uzatan en la kuracarto (''K''. {{KVE|laberdano}}, {{KVE|moruo}}).
<section end="gado"/>
<section begin="gajni"/>429 '''gajni''', akiri monon, bonaĵon per laboro aŭ pro bonŝanco (''K''. {{KVE|akiri}}).
<section end="gajni"/>
<section begin="galanterio"/>430 '''galanterio''', eta, ĉarma, luksa ornamaĵo de loĝejo, de vesto.
<section end="galanterio"/>
<section begin="garantii"/>431 '''garantii''', 1. preni sur sin la respondecon pri io, pri iu ;
::::2. (fig.) firme jesi, aserti ion.
<section end="garantii"/>
<section begin="garantio"/>432 '''garantio''', 1. respondeco de garantianto ;
::::2. ĝia objekto ĝenerale (''K''. {{KVE|garantiaĵo}}).
<section end="garantio"/>
<section begin="garantiaĵo"/>433 '''garantiaĵo''', objekto per kies transdono aŭ disponigo oni respondecas pri io, pri iu.
<section end="garantiaĵo"/>
<section begin="gardi"/>434 '''gardi''', zorgi pri la sekureco de io, de iu.
::::''a)'' '''singardemo''', emo al antaŭvido en siaj aferoj, zorgemo pro sia sekureco (''K''. {{KVE|antaŭvido}}).
<section end="gardi"/>
<section begin="gazolino"/>435 '''gazolino''', fluida etero de petrolo, uzata por movigi motorojn.
<section end="gazolino"/>
<section begin="gemo"/>436 '''gemo''', polurita multvalora ŝtoneto.
<section end="gemo"/>
<section begin="giĉeto"/>437 '''giĉeto''', fenestreto en muro, plejofte interne de pordo. — ''Giĉeto kontora, poŝta, telegrafa, fervoja''.
<section end="giĉeto"/>
<section begin="gildo"/>438 '''gildo''', organizo de komercistoj, metiistoj (''K''. {{KVE|korporacio}}).
<section end="gildo"/>
<section begin="gineo"/>439 '''gineo''', angla ormonero, valoranta 21 ŝilingojn.
<section end="gineo"/>
<section begin="giso"/>440 '''giso''', la unua produkto el la pritrakto de ferminaĵo per karbo, nerezista al prilaboro per martelo.
<section end="giso"/>
<section begin="glata"/>441 '''glata''', kies supraĵo ne havas elstaraĵojn, kavaĵojn, kies supraj partoj ne superas aŭ malsuperas sin reciproke (''K''. {{KVE|brila}}, {{KVE|polurita}}).
<section end="glata"/>
<section begin="glicerino"/>442 '''glicerino''', densa, blanka fuidaĵo ekstraktata el grasoj, multe uzata en farmacio kaj ĝenerale por ŝmiri la haŭton (''Kem. simbol. C{{sup|3}} H{{sup|8}} O{{sup|3}}'').<section end="glicerino"/><noinclude><references/></noinclude>
mj2aa6xxyx1pus2s0ta5ka16768y9rt
122495
122493
2026-07-02T15:14:28Z
HenriLeFoll
4277
122495
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="fuŝvaro"/>426 '''fuŝvaro''', v. {{KVE|varo}}.
<section end="fuŝvaro"/>
<section begin="futo"/>427 '''futo''', longeca mezuro : proksimume 30 centimetroj.
<section end="futo"/>
<section begin="G"/>{{f|G|c|g=150%}}
<section end="G"/>
<section begin="gado"/>428 '''gado''', fiŝo, el kies hepato oni eltiras oleon, tre uzatan en la kuracarto (''K''. {{KVE|laberdano}}, {{KVE|moruo}}).
<section end="gado"/>
<section begin="gajni"/>429 '''gajni''', akiri monon, bonaĵon per laboro aŭ pro bonŝanco (''K''. {{KVE|akiri}}).
<section end="gajni"/>
<section begin="galanterio"/>430 '''galanterio''', eta, ĉarma, luksa ornamaĵo de loĝejo, de vesto.
<section end="galanterio"/>
<section begin="garantii"/>431 '''garantii''', 1. preni sur sin la respondecon pri io, pri iu ;
::::2. (fig.) firme jesi, aserti ion.
<section end="garantii"/>
<section begin="garantio"/>432 '''garantio''', 1. respondeco de garantianto ;
::::2. ĝia objekto ĝenerale (''K''. {{KVE|garantiaĵo}}).
<section end="garantio"/>
<section begin="garantiaĵo"/>433 '''garantiaĵo''', objekto per kies transdono aŭ disponigo oni respondecas pri io, pri iu.
<section end="garantiaĵo"/>
<section begin="gardi"/>434 '''gardi''', zorgi pri la sekureco de io, de iu.
::::''a)'' '''singardemo''', emo al antaŭvido en siaj aferoj, zorgemo pro sia sekureco (''K''. {{KVE|antaŭvido}}).
<section end="gardi"/>
<section begin="gazolino"/>435 '''gazolino''', fluida etero de petrolo, uzata por movigi motorojn.
<section end="gazolino"/>
<section begin="gemo"/>436 '''gemo''', polurita multvalora ŝtoneto.
<section end="gemo"/>
<section begin="giĉeto"/>437 '''giĉeto''', fenestreto en muro, plejofte interne de pordo. — ''Giĉeto kontora, poŝta, telegrafa, fervoja''.
<section end="giĉeto"/>
<section begin="gildo"/>438 '''gildo''', organizo de komercistoj, metiistoj (''K''. {{KVE|korporacio}}).
<section end="gildo"/>
<section begin="gineo"/>439 '''gineo''', angla ormonero, valoranta 21 ŝilingojn.
<section end="gineo"/>
<section begin="giso"/>440 '''giso''', la unua produkto el la pritrakto de ferminaĵo per karbo, nerezista al prilaboro per martelo.
<section end="giso"/>
<section begin="glata"/>441 '''glata''', kies supraĵo ne havas elstaraĵojn, kavaĵojn, kies supraj partoj ne superas aŭ malsuperas sin reciproke (''K''. {{KVE|brila}}, {{KVE|polurita}}).
<section end="glata"/>
<section begin="glicerino"/>442 '''glicerino''', densa, blanka fuidaĵo ekstraktata el grasoj, multe uzata en farmacio kaj ĝenerale por ŝmiri la haŭton (''Kem. simbol. C{{sup|3}} H{{sup|8}} O{{sup|3}}'').<section end="glicerino"/><noinclude><references/></noinclude>
7jqrkbqd4ywhjbc1fgl6ldsevgh1fgt
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/38
104
42837
122494
122468
2026-07-02T15:13:14Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
122494
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="grado"/>443 '''grado''', 1. 1/360 de cirklo ;
::::2. unu el la egalpartoj, laŭ kiu estas dividita la termometro ;
::::3. ero de mezuro, de eco ; ŝtupo de evoluo.
<section end="grado"/>
<section begin="gramo"/>444 '''gramo''', pezunuo de metra decimala sistemo, egala al la pezo de 1 centimetro kuba de distilita akvo je 4{{sup|o}}.
<section end="gramo"/>
<section begin="grano"/>445 '''grano''', tre eta peza mezur-unuo, egala, proksimume al 5 centigramoj.
<section end="grano"/>
<section begin="granda"/>446 '''granda''', 1. okupanta multe de spaco, havanta dimensiojn superajn al la ordinaraj ;
::::2. multnombra ;
::::3. de alta, de supera kvalito, grado, forto, indeco, gloro, riĉeco.
::::''a)'' '''pogrande''', komerci multnombre, en granda kvanto multspeze aĉetadi, vendadi.
::::''b)'' '''pomalgrande''', v. {{KVE|podetale}}.
<section end="granda"/>
<section begin="grand-dekduo"/>447 '''grand-dekduo''', v. {{KVE|dekduo}}.
<section end="grand-dekduo"/>
<section begin="grandindustriisto"/>448 '''grandindustriisto''', v. {{KVE|industrio}}.
<section end="grandindustriisto"/>
<section begin="grandkapitalisto"/>449 '''grandkapitalisto''', v. {{KVE|kapitalisto}}.
<section end="grandkapitalisto"/>
<section begin="grandkomercisto"/>450 '''grandkomercisto''', v. {{KVE|komercisto}}.
<section end="grandkomercisto"/>
<section begin="grandnegocisto"/>451 '''grandnegocisto''', v. {{KVE|negocisto}}.
<section end="grandnegocisto"/>
<section begin="graso"/>452 '''graso''', fandebla substanco de la korpo de l’ bestoj, uzata por ŝmiri maŝinojn.
<section end="graso"/>
<section begin="gratifikacio"/>453 '''*gratifikacio''', sendeviga plipage al iu, ĉefe al oficisto, kiel rekonon por farita laboro, servo.
<section end="gratifikacio"/>
<section begin="grejso"/>454 '''grejso''', mineralo konsistanta el silikaj grajnetoj, uzata por fabriki potojn (''K''. {{KVE|fajenco}}).
<section end="grejso"/>
<section begin="greno"/>455 '''greno''', 1. vegetaĵo, el kies grajnoj estas farata la pano ;
::::2. ĝiaj grajnoj.
<section end="greno"/>
<section begin="groŝo"/>456 '''groŝo''', aŭstria, germana kaj pola moneroj.
<section end="groŝo"/>
<section begin="gubernio"/>457 '''gubernio''', administracia parto da iuj ŝtatoj (kiel Ruslando), kolonioj ktp.
<section end="gubernio"/>
<section begin="gumo"/>458 '''gumo''', duontravidebla gluaĵo konsistanta el suko de arboj — ''Araba gumo, elasia gumo''.
::::''a)'' '''skrapgumo''', peceto de kaŭĉuko, uzata por {{vdk|malaper|igi}}<section end="gumo"/><noinclude><references/></noinclude>
5em7du7xpjuprbo184ulhz4zb0etssi
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/41
104
42838
122480
2026-07-02T13:19:15Z
Poslovitch
3651
/* Provlegita */
122480
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Poslovitch" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="imposto"/>484 '''imposto''', leĝe deviga pago de ŝtatanoj por la bezonoj de l’ regno, provinco, ktp. (''K''. {{KVE|depago}}).
<section end="imposto"/>
<section begin="impresario"/>485 '''impresario''', entreprenisto de spektakloj, precipe teatraj.
<section end="impresario"/>
<section begin="indigo"/>486 '''indigo''', violblua koloro kaj farbo.
<section end="indigo"/>
<section begin="industrio"/>487 '''industrio''', tuto de artoj, metioj, per kiuj oni transformas la krudajn materialojn.
<section end="industrio"/>
<section begin="industriisto"/>488 '''industriisto''', person profesie okupanta sin pri industrio.
::::''a)'' '''grandindustriisto''', persono profesie okupanta sin pri granda aŭ pluraj industrioj.
<section end="industriisto"/>
<section begin="industriulo"/>489 '''industriulo''', persono, kiu havas famon pro sia granda industria okupo (''K''. {{KVE|grandindustriisto}}).
<section end="industriulo"/>
<section begin="inflacio"/>490 '''inflacio''', troa pligrandiĝo de l’ papermona cirkulado.
<section end="inflacio"/>
<section begin="informi"/>491 '''informi''', sciigi, klarigi pri io, pri iu.
<section end="informi"/>
<section begin="inkluzive"/>492 '''*inkluzive''', enhavante, enmetante, enkalkulante.
<section end="inkluzive"/>
<section begin="inko"/>493 '''inko''', diverskolora fluidaĵo por skribi, desegni.
::::''a)'' '''nina inko''', v. {{KVE|tuĉo}}.
<section end="inko"/>
<section begin="inksorbilo"/>494 '''inksorbilo''', arkforma tenilo per sorbopapero por sekigi skribaĵon.
<section end="inksorbilo"/>
<section begin="inkujo"/>495 '''inkujo''', malgranda vazo por inko.
<section end="inkujo"/>
<section begin="inspekti"/>496 '''inspekti''', viziti por kontrole la agadon de laboristoj, oficistoj, k. c. (''K''. {{KVE|kontroli}}).
<section end="inspekti"/>
<section begin="inspektisto"/>497 '''inspektisto''', v. {{KVE|inspektoro}}.
<section end="inspektisto"/>
<section begin="inspektoro"/>498 '''*inspektoro''', supera ofiicisto, kies tasko estas inspekti.
<section end="inspektoro"/>
<section begin="instanco"/>499 '''instanco''', 1. grado do juĝa povo ;
::::2. unu el la decidantaj institucioj en organiza sistemo.
<section end="instanco"/>
<section begin="institucio"/>500 '''institucio''', publika aŭ privata fondaĵo aŭ organizaĵo.
<section end="institucio"/>
<section begin="instituto"/>501 '''instituto''', nomo de diversaj institucioj ; komerca instituto (lernejo), financ-instituto (bankentrepreno). En Britlando ankaŭ komerc-entrepreno laŭ speciala aranĝo.
<section end="instituto"/>
<section begin="instrukcio"/>502 '''instrukcio''', informo kaj ordono, laŭ kiuj oni devas ion fari (''K''. {{KVE|direktivo}}.
<section end="instrukcio"/>
<section begin="interkonsento"/>503 '''interkonsento''', akcepto de reciprokaj kondiĉoj (''K''. {{KVE|akordo}}, {{KVE|kontrakto}}, {{KVE|konkordato}}).<section end="interkonsento"/><noinclude><references/></noinclude>
5il484a4ruf329uqd91se6m3nbeza15
122496
122480
2026-07-02T15:23:46Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
122496
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="imposto"/>484 '''imposto''', leĝe deviga pago de ŝtatanoj por la bezonoj de l’ regno, provinco, ktp. (''K''. {{KVE|depago}}).
<section end="imposto"/>
<section begin="impresario"/>485 '''impresario''', entreprenisto de spektakloj, precipe teatraj.
<section end="impresario"/>
<section begin="indigo"/>486 '''indigo''', violblua koloro kaj farbo.
<section end="indigo"/>
<section begin="industrio"/>487 '''industrio''', tuto de artoj, metioj, per kiuj oni transformas la krudajn materialojn.
<section end="industrio"/>
<section begin="industriisto"/>488 '''industriisto''', persono profesie okupanta sin pri industrio.
::::''a)'' '''grandindustriisto''', persono profesie okupanta sin pri granda aŭ pluraj industrioj.
<section end="industriisto"/>
<section begin="industriulo"/>489 '''industriulo''', persono, kiu havas famon pro sia granda industria okupo (''K''. {{KVE|grandindustriisto}}).
<section end="industriulo"/>
<section begin="inflacio"/>490 '''inflacio''', troa pligrandiĝo de l’ papermona cirkulado.
<section end="inflacio"/>
<section begin="informi"/>491 '''informi''', sciigi, klarigi pri io, pri iu.
<section end="informi"/>
<section begin="inkluzive"/>492 '''*inkluzive''', enhavante, enmetante, enkalkulante.
<section end="inkluzive"/>
<section begin="inko"/>493 '''inko''', diverskolora fluidaĵo por skribi, desegni.
::::''a)'' '''nina inko''', v. {{KVE|tuĉo}}.
<section end="inko"/>
<section begin="inksorbilo"/>494 '''inksorbilo''', arkforma tenilo per sorbopapero por sekigi skribaĵon.
<section end="inksorbilo"/>
<section begin="inkujo"/>495 '''inkujo''', malgranda vazo por inko.
<section end="inkujo"/>
<section begin="inspekti"/>496 '''inspekti''', viziti por kontrolo la agadon de laboristoj, oficistoj, k. c. (''K''. {{KVE|kontroli}}).
<section end="inspekti"/>
<section begin="inspektisto"/>497 '''inspektisto''', v. {{KVE|inspektoro}}.
<section end="inspektisto"/>
<section begin="inspektoro"/>498 '''*inspektoro''', supera ofiicisto, kies tasko estas inspekti.
<section end="inspektoro"/>
<section begin="instanco"/>499 '''instanco''', 1. grado de juĝa povo ;
::::2. unu el la decidantaj institucioj en organiza sistemo.
<section end="instanco"/>
<section begin="institucio"/>500 '''institucio''', publika aŭ privata fondaĵo aŭ organizaĵo.
<section end="institucio"/>
<section begin="instituto"/>501 '''instituto''', nomo de diversaj institucioj ; komerca instituto (lernejo), financ-instituto (bankentrepreno). En Britlando ankaŭ komerc-entrepreno laŭ speciala aranĝo.
<section end="instituto"/>
<section begin="instrukcio"/>502 '''instrukcio''', informo kaj ordono, laŭ kiuj oni devas ion fari (''K''. {{KVE|direktivo}}).
<section end="instrukcio"/>
<section begin="interkonsento"/>503 '''interkonsento''', akcepto de reciprokaj kondiĉoj (''K''. {{KVE|akordo}}, {{KVE|kontrakto}}, {{KVE|konkordato}}).<section end="interkonsento"/><noinclude><references/></noinclude>
9d8zweh41s9fz9jywm2d34ypnw27bu9
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/42
104
42839
122490
2026-07-02T14:16:31Z
Poslovitch
3651
/* Provlegita */
122490
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Poslovitch" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="interkonsentita lingvo"/>504 '''interkonsentita lingvo''', v. {{KVE|kodo}}.
<section end="interkonsentita lingvo"/>
<section begin="intermiti"/>505 '''intermiti''', halti kaj rekomenciĝi en egalaj aŭ neegalaj intertempoj (''K''. {{KVE|laborĉeso}}, {{KVE|striko}}).
<section end="intermiti"/>
<section begin="internacia"/>506 '''internacia''', v. {{KVE|nacio}}.
<section end="internacia"/>
<section begin="interpreti"/>507 '''interpreti''', 1. traduki ion al fremdulo el lingvo de li ne komprenata ;
::::2. laŭsence klarigi regulon, leĝon, ktp.
<section end="interpreti"/>
<section begin="interrompi"/>508 '''interrompi''', v. {{KVE|rompi}}.
<section end="interrompi"/>
<section begin="interŝanĝi"/>509 '''{{korekto|intersanĝi|interŝanĝi}}''', v. {{KVE|ŝanĝi}}.
<section end="interŝanĝi"/>
<section begin="interŝanĝo"/>510 '''interŝanĝo''', v. {{KVE|ŝanĝo}}.
::::''a)'' '''libera interŝanĝo''', v. {{KVE|komerco}}.
::::''b)'' '''libera komerco''', v. {{KVE|komerco}}.
<section end="interŝanĝo"/>
<section begin="intervjuo"/>511 '''intervjuo''', interparolado de ĵurnalisto, publikigota en gazeto, kun persono povanta diri interesajn aferojn.
<section end="intervjuo"/>
<section begin="intima"/>512 '''intima''', io, kion oni povas konfidi nur al diskreta persono. — ''Intima averto, sciigo'' (''K''. {{KVE|konfidenca}}).
<section end="intima"/>
<section begin="intrigi"/>513 '''intrigi''', ruze, sekrete agadi por utili al si aŭ al intimulo
por malutili al alia persono.
<section end="intrigi"/>
<section begin="inventaro"/>514 '''inventaro''', 1. tabelo, libro, en kiu estas enskribita, unu post la alia, iloj, mebloj, komercaĵoj, ktp., apartenantaj al iu.
::::2. la {{korekto|objektojmem|objektoj mem}}.
<section end="inventaro"/>
<section begin="investi"/>515 '''investi''', meti monon en entreprenon kun celo de profito.
<section end="investi"/>
<section begin="ir-revena bileto"/>516 '''ir-revena bileto''', v. {{KVE|bileto}}.
<section end="ir-revena bileto"/>
<section begin="J"/>{{f|J|c|g=150%}}
<section end="J"/>
<section begin="jardo"/>517 '''jardo''', angla mezur-unuo de longo : 0,914 m.
<section end="jardo"/>
<section begin="jarlibro"/>518 '''jarlibro''', v. {{KVE|libro}}.
<section end="jarlibro"/>
<section begin="jekonte"/>519 '''jekonte''', v. {{KVE|konto}}.
<section end="jekonte"/>
<section begin="juĝo"/>520 '''juĝo''', decido, ĉu iu estas kulpa aŭ ne, malprava aŭ ne.
::::''a)'' '''aljuĝi''', destini, difini ion por iu.
<section end="juĝo"/>
<section begin="juro"/>521 '''juro''', scienco pri leĝo. — ''Civita, komerca, militista juro.''<section end="juro"/><noinclude><references/></noinclude>
35ne95gaw2vs76wczo6q49hb0gh09xw
122497
122490
2026-07-02T15:28:28Z
HenriLeFoll
4277
/* Validigita */
122497
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="4" user="HenriLeFoll" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="interkonsentita lingvo"/>504 '''interkonsentita lingvo''', v. {{KVE|kodo}}.
<section end="interkonsentita lingvo"/>
<section begin="intermiti"/>505 '''intermiti''', halti kaj rekomenciĝi en egalaj aŭ neegalaj intertempoj (''K''. {{KVE|laborĉeso}}, {{KVE|striko}}).
<section end="intermiti"/>
<section begin="internacia"/>506 '''internacia''', v. {{KVE|nacio}}.
<section end="internacia"/>
<section begin="interpreti"/>507 '''interpreti''', 1. traduki ion al fremdulo el lingvo de li ne komprenata ;
::::2. laŭsence klarigi regulon, leĝon, ktp.
<section end="interpreti"/>
<section begin="interrompi"/>508 '''interrompi''', v. {{KVE|rompi}}.
<section end="interrompi"/>
<section begin="interŝanĝi"/>509 '''{{korekto|intersanĝi|interŝanĝi}}''', v. {{KVE|ŝanĝi}}.
<section end="interŝanĝi"/>
<section begin="interŝanĝo"/>510 '''interŝanĝo''', v. {{KVE|ŝanĝo}}.
::::''a)'' '''libera interŝanĝo''', v. {{KVE|komerco}}.
::::''b)'' '''libera komerco''', v. {{KVE|komerco}}.
<section end="interŝanĝo"/>
<section begin="intervjuo"/>511 '''intervjuo''', interparolado de ĵurnalisto, publikigota en gazeto, kun persono povanta diri interesajn aferojn.
<section end="intervjuo"/>
<section begin="intima"/>512 '''intima''', io, kion oni povas konfidi nur al diskreta persono. — ''Intima averto, sciigo'' (''K''. {{KVE|konfidenca}}).
<section end="intima"/>
<section begin="intrigi"/>513 '''intrigi''', ruze, sekrete agadi por utili al si aŭ al intimulo
por malutili al alia persono.
<section end="intrigi"/>
<section begin="inventaro"/>514 '''inventaro''', 1. tabelo, libro, en kiu estas enskribita, unu post la alia, iloj, mebloj, komercaĵoj, ktp., apartenantaj al iu.
::::2. la {{korekto|objektojmem|objektoj mem}}.
<section end="inventaro"/>
<section begin="investi"/>515 '''investi''', meti monon en entreprenon kun celo de profito.
<section end="investi"/>
<section begin="ir-revena bileto"/>516 '''ir-revena bileto''', v. {{KVE|bileto}}.
<section end="ir-revena bileto"/>
<section begin="J"/>{{f|J|c|g=150%}}
<section end="J"/>
<section begin="jardo"/>517 '''jardo''', angla mezur-unuo de longo : 0,914 m.
<section end="jardo"/>
<section begin="jarlibro"/>518 '''jarlibro''', v. {{KVE|libro}}.
<section end="jarlibro"/>
<section begin="jekonte"/>519 '''jekonte''', v. {{KVE|konto}}.
<section end="jekonte"/>
<section begin="juĝo"/>520 '''juĝo''', decido, ĉu iu estas kulpa aŭ ne, malprava aŭ ne.
::::''a)'' '''aljuĝi''', destini, difini ion por iu.
<section end="juĝo"/>
<section begin="juro"/>521 '''juro''', scienco pri leĝo. — ''Civita, komerca, militista juro.''<section end="juro"/><noinclude><references/></noinclude>
jhyo8tpmvvjb7jcdu2pks5qz1t01nvi
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/45
104
42840
122500
2026-07-02T18:06:19Z
Poslovitch
3651
/* Provlegita */
122500
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Poslovitch" /></noinclude><section begin="karto"/>::::''a)'' '''poŝtkarto''', maldika kartonfolio por nelongaj korespondaĵoj, sur kiu estas presita la poŝtmarko aŭ kiu havas lokon por ĝi ; oni sendas ĝin sen koverto.
<section end="karto"/>
<section begin="kartletero"/>552 '''kartletero''', karto por korespondaĵoj, faldebla kaj sendebla kiel koverto.
<section end="kartletero"/>
<section begin="kartoteko"/>553 '''kartoteko''', v. {{KVE|slipujo}}.
<section end="kartoteko"/>
<section begin="kasisto"/>554 '''kasisto''', oficisto, kies tasko estas teni kason, konservi la monon enspezitan.
<section end="kasisto"/>
<section begin="kaslibro"/>555 '''kaslibro''', libro, registro, en kiu oni notas ĉiujn elspezojn kaj enspezojn.
<section end="kaslibro"/>
<section begin="kasacio"/>556 '''kasacio''', leĝa nuligo de tribunala decido, verdikto, ktp.
<section end="kasacio"/>
<section begin="kasacia kortumo"/>557 '''kasacia kortumo''', supera tribunalo pri kasacio.
<section end="kasacia kortumo"/>
<section begin="kaso"/>558 '''kaso''', 1. kesto, kofro, ĉambro, konstruaĵo, en kiu oni konservas monon ;
::::2. loko, en kiu mono estas pagata kaj ricevata, oficejo de kasisto.
::::''a)'' '''ŝparkaso''', loko, oficejo, kaso, kie estas gardata ŝparita mono.
<section end="kaso"/>
<section begin="kaŝmiro"/>559 '''kaŝmiro''', delikata teksaĵo el lano de kaproj de Kaŝmiro (Brita Hindujo).
<section end="kaŝmiro"/>
<section begin="katalogo"/>560 '''katalogo''', listo de varoj, livereblaj de entrepreno, fabriko, firmo, ofte kun indiko de prezoj (''K''. {{KVE|prezaro}}).
<section end="katalogo"/>
<section begin="kategorio"/>561 '''kategorio''', fako de samspecaj aferoj (''K''. {{KVE|speco}}).
<section end="kategorio"/>
<section begin="katizilo"/>562 '''katizilo''', v. {{KVE|apretura gluo}}.
::::''a)'' '''dekatizi''', pritrakti ŝtofon en vaporo, efikante al la
katizilo (apreturo glo) por malebligi kuntiriĝon.
<section end="katizilo"/>
<section begin="katuno"/>563 '''katuno''', kotona teksaĵo kun surpresitaj ornamaĵoj.
<section end="katuno"/>
<section begin="kaŭcio"/>{{korekto|664|564}} '''kaŭcio''', monsumo liverata por garantii la plenumon de interkonsentita afero (''K''. {{KVE|garantiaĵo}}, {{KVE|garantio}}).
<section end="kaŭcio"/>
<section begin="kaŭĉuko"/>565 '''kaŭĉuko''', speco de elasta gumo, kiu konsistas el malmoliĝinta suko de aziaj, afrikaj kaj amerikaj arboj.
<section end="kaŭĉuko"/>
<section begin="kazo"/>566 '''kazo''', 1. hazarda aŭ firma okazaĵo, situacio ;
::::2. jura fakto (''K''. {{KVE|okazo}}).
<section end="kazo"/>
<section begin="kemio"/>567 '''kemio''' scienco pri la materia konsistiĝo de la korpoj kaj pri la leĝoj, laŭ kiuj fariĝas materiaj kuniĝoj (''K''. {{KVE|hemio}}).<section end="kemio"/><noinclude><references/></noinclude>
ooax8egx4y4m3bv1u7jr3dnp0yjca2q
Tial ĉar de la espero
0
42841
122501
2026-07-02T18:49:46Z
Venca24
375
Alidirektigis al [[En las orillas del Sar/Tial ĉar de la espero]]
122501
wikitext
text/x-wiki
#ALIDIREKTI [[En las orillas del Sar/Tial ĉar de la espero]]
f2dni7oo805mqcl2hp7wpidkegkn7tm
Subite la eĵoj diaj
0
42842
122502
2026-07-02T18:51:04Z
Venca24
375
Alidirektigis al [[En las orillas del Sar/Subite la eĵoj diaj]]
122502
wikitext
text/x-wiki
#ALIDIREKTI [[En las orillas del Sar/Subite la eĵoj diaj]]
19glxpzz0ezgjz6xcl7y08pgdzhsh35
Memorante de l' larĝa arbaro
0
42843
122503
2026-07-02T18:53:55Z
Venca24
375
Alidirektigis al [[En las orillas del Sar/Memorante de l’ larĝa arbaro]]
122503
wikitext
text/x-wiki
#ALIDIREKTI [[En las orillas del Sar/Memorante de l’ larĝa arbaro]]
e1v51ddkk950fry7p9zdvn9ngj39sj0
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/46
104
42844
122504
2026-07-02T21:00:30Z
Poslovitch
3651
/* Provlegita */
122504
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Poslovitch" /></noinclude><nowiki/>
<section begin="kesto"/>568 '''kesto''', ligna ujo, ordinare en formo de rektangula prismo (''K''. {{KVE|kofro}}).
<section end="kesto"/>
<section begin="kilo…"/>569 '''kilo…''', prefikso de metra decimala sistemo signifanta miloblon de la mezuro, reprezentata de la dua parto de l’ vorto. — ''Kilogramo, kilolitro, kilometro'' signifas ''1000 gramojn, 1000 litrojn, 1000 metrojn''. — (''K''. {{KVE|mili…}}, {{KVE|centi…}}, {{KVE|deci…}}, {{KVE|deka…}}, {{KVE|hekto…}}, {{KVE|miria…}}).
<section end="kilo…"/>
<section begin="klafto"/>570 '''klafto''', mezuro de longo : 1,90 m., en diversaj landoj ankoraŭ uzata en la lignokomerco.
<section end="klafto"/>
<section begin="klara"/>571 '''klara''', 1. bone travidebla kaj pura. — ''Klara vitro, vino'' ;
::::2. facilkomprenebla. — ''Klara demando, skribaĵo''.
<section end="klara"/>
<section begin="klara lingvo"/>572 '''klara lingvo''', lingvo, kies uzo estas permesita en enlandaj aŭ internaciaj telegramoj. — ''Esperanto estas klara lingvo''.
<section end="klara lingvo"/>
<section begin="klaso"/>573 '''klaso''', grupo de estaĵoj aŭ objektoj kunigitaj laŭ naturo, rango (''K''. {{KVE|kategorio}}).
<section end="klaso"/>
<section begin="klasifiki"/>574 '''klasifiki''', grupigi laŭ klasoj.
<section end="klasifiki"/>
<section begin="klaŭzo"/>575 '''klaŭzo''', speciala kondiĉo en kontrakto, interkonsento, leĝa akto.
<section end="klaŭzo"/>
<section begin="kliŝo"/>576 '''kliŝo''', 1. fotografia negativo sur vitro, metala aŭ ligna plakaĵo, sur kiu estas inverse entranĉitaj aŭ elstare tranĉitaj literoj, bildoj, grafikaĵoj.
<section end="kliŝo"/>
<section begin="klopodo"/>577 '''klopodo''', zorgo, peno sukcesigi ion.
<section end="klopodo"/>
<section begin="kluzo"/>578 '''kluzo''', instalo en kanalo, rivero, por ebligi la ŝipveturadon inter du partoj, ne havantaj la saman akvo-nivelon.
<section end="kluzo"/>
<section begin="knoto"/>579 '''knoto''', marmejlo : 1852 m.
<section end="knoto"/>
<section begin="koakso"/>580 '''koakso''', porhava karbo, restaĵo en gasfabrikado.
<section end="koakso"/>
<section begin="kodo"/>581 '''kodo''', 1. leĝaro. — ''Civila, milita, komerca, prikrima kodo'' ;
::::2. kolekto de interkonsentitaj numeroj, leterkombinaĵoj, korespondantaj al esprimoj, por ŝpare telegrafi aŭ kabli. — ''Kodo Internacia Lugagne kun esp. parto''.
<section end="kodo"/>
<section begin="koda lingvo"/>582 '''koda lingvo''', lingvo kaj vortkombinaĵoj, nur allasitaj je speciala tarifo en telegramoj.
<section end="koda lingvo"/>
<section begin="kofro"/>583 '''kofro''', vojaĝa kesto (''K''. {{KVE|valizo}}, {{KVE|kesto}}).
<section end="kofro"/>
<section begin="kolektiva"/>584 '''kolektiva''', 1. de multaj personaj farita.
::::2. konsistanta el multaj aĵoj, aferoj, objektoj.<section end="kolektiva"/><noinclude><references/></noinclude>
5siumo2tu4d6v1u692df5hdjlm4ky42
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/5
104
42845
122505
2026-07-03T11:32:02Z
Poslovitch
3651
/* Provlegita */
122505
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Poslovitch" /></noinclude><nowiki/>
{{f|ANTAŬPAROLO.|g=125%|c}}
La intereso por Esperanto en komercaj rondoj
kreskaj pli kaj pli. Tion pruvas unuflanke ĝia pligrandiĝanta
uzo mem, aliflanke ankaŭ la diversaj
komercaj verkoj esperantaj, aperintaj dum la lasta
tempo. Tiuj verkoj laŭ nacieco de l’ aŭtoro malsamas
rilate al enhavo, stilo kaj vortaro. Stilo ne povas
kaj ne devas esti unuformigata, ĉar en la varieco
ja kuŝas la riĉeco de lingva esprimado. Sed tre grava
por la evoluo de Esperanto estas la uzita vortmaterialo.
Multaj komercaj vortoj de nia lingvo estas uzataj
de post 25 jaroj. La Esperantista Akademio ankoraŭ
ne oficialigis ilin, sed iom post iom ili eniris
definitive en la grandajn vortarojn. Ne ĉiuj nacioj
povas profiti el tio. Krom tio pri vico da vortoj ekzistas
dubo, prefero aŭ neŝato. Kelkafoje uzantoj ankaŭ
surpaŝis vojon, kiu nepre kondukos al komplikigo
de nia lingvo. Ĝia alta kvalito ja ĝuste konsistas
en la mirinda simpleco.
De post pluraj jaroj oni jam montris la necesecon
de Komerca Vortaro en Esperanto, tamen nenia tia vortaro
aperis.
Tiu ĉi libro celas plenumi la rolon de tia verko.
Ĝi estas la rezultato de longjara praktiko kaj de
plurjara esplorado kaj ekzamenado.<noinclude><references/></noinclude>
qfpiqqrrh5xu58vhantxkmojayw0e9y
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/6
104
42846
122506
2026-07-03T11:48:19Z
Poslovitch
3651
/* Provlegita */
122506
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Poslovitch" /></noinclude><nowiki/>
Ĝi ne pretendas esti kompleta , kontraŭe enhavas,
kiel baza verko por eldono pli granda, nur la plimulton
de la bezonataj fakterminoj kaj la komercan
interpreton de l’ vortoj, samtempe apartenantaj al la
komuna lingvo. Por praktika utiligo tabeloj de l’
monsistemo de ĉefaj landoj, de mezuroj kaj pezo kaj
de specifa pezo de materioj estas aldonitaj ; plue listo
de l’ signaro por telegramoj kaj internacia hotela
telegram-kodo.
La libro reprezentas kolektivan laboron.
Koregan dankon mi devas esprimi tie ĉi al la kunaŭtoro,
mia amiko kaj samideano, s-ro Prof. A. Mazzolini.
Malgraŭ sia granda aĝo li modele kunlaboris
en tiu ĉi modesta verkaĵo. Lian laboremon mi admiras.
Li okupis sin ĉefe pri la kompilado de l’ manuskripto.
Mia tasko estis la faka kompletigado, revizio de
l’enhavo kaj la teknika aranĝo.
Kiel antaŭvideble en kolektiva laboro, la opinioj
de l’aŭtoroj - praktikisto kaj teoriulo - ofte ne akordiĝis.
Tiam la voĉo de l’ praktikisto decidis, ĉar la
verko ja celas respeguli la praktikon mem. Tiel la
vortaro enhavas nombron da esprimoj, pri kiuj, post
serioza ekzameno pri la jama uzo aŭ la signifo, mi
sola estas respondeca.
El la rimarkoj, rekomendoj kaj konsiloj de s-ro
Prof. Cart, Prezidanto de la Lingvo Komitato kaj de
ĝia Akademio, kaj de s-ro Prof. Grosjean-Maupin, Direktoro
de la Sekcio « Komuna Vortaro », kiuj ambaŭ<noinclude><references/></noinclude>
irfe2ob2olthyplpsvjjml4d2sak669
Paĝo:Kreuz, Mazzolini - Komerca Vortaro en Esperanto, 1927.pdf/7
104
42847
122507
2026-07-03T11:56:37Z
Poslovitch
3651
/* Provlegita */
122507
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="3" user="Poslovitch" /></noinclude>{{sp|private}} trarigardis la vortaron, ni multe profitis.
Same el la notoj de s-roj La Coll, L. K. (Palermo),
Arabeno kaj Schmuckher (Genova), kiuj bonvolis
kritiki la manuskripton. Ankaŭ miaj amikoj s-roj Max
Butin, L. K. (Godesberg), Rud. Hromada, L. K. (Praha)
kaj Frans Schoofs (Antwerpen), Georges Delanoue
(Paris) kiel fakuloj, faris kelkajn utilajn sugestojn kaj
rimarkojn pri la enhavo de l’ vortaro. Al ĉiuj mi kore
dankas pro ilia helpemo.
La vortaro kaŭzis multan, ne tuj konstateblan
detal-laboron. La tasko ne estis facila. La verko certe
ne estos perfekta, kvankam ni faris nian tutan eblon
pri tio. Volonte kaj kun antaŭdanko ni do akceptos
seriozan kritikon kaj proponojn por plibonigo de eventuala
dua eldono aŭ per verko pli detala.
Ke la verko faru bonan servon al nia lingvo kaj
aparte al tiuj, kiuj uzas ĝin kiel informilon, tio estas
la sincera deziro de ambaŭ aŭtoroj kaj de l’ eldonisto.
{{malgranda|''En la naskiĝurbo de l’ Majstro''}}
{{malgranda|''Bialystok (Polujo), en aŭgusto 1927.''}}
{{dekstra|{{Etmajuskloj|Robert Kreuz}}}}<noinclude><references/></noinclude>
cm459i3tz6m3jjdatt4fzf52gqyhefq