მომხმარებელი:ქართველი გმირების აქრივი

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="ka">
  <siteinfo>
    <sitename>ვიკიწყარო</sitename>
    <dbname>kawikisource</dbname>
    <base>https://ka.wikisource.org/wiki/%E1%83%9B%E1%83%97%E1%83%90%E1%83%95%E1%83%90%E1%83%A0%E1%83%98_%E1%83%92%E1%83%95%E1%83%94%E1%83%A0%E1%83%93%E1%83%98</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.1</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">მედია</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">სპეციალური</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">განხილვა</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">მომხმარებელი</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">მომხმარებლის განხილვა</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ვიკიწყარო</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">ვიკიწყარო განხილვა</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">ფაილი</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">ფაილის განხილვა</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">მედიავიკი</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">მედიავიკის განხილვა</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">თარგი</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">თარგის განხილვა</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">დახმარება</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">დახმარების განხილვა</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">კატეგორია</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">კატეგორიის განხილვა</namespace>
      <namespace key="102" case="first-letter">ავტორი</namespace>
      <namespace key="103" case="first-letter">ავტორის განხილვა</namespace>
      <namespace key="250" case="first-letter">გვერდი</namespace>
      <namespace key="251" case="first-letter">გვერდის განხილვა</namespace>
      <namespace key="252" case="first-letter">ინდექსი</namespace>
      <namespace key="253" case="first-letter">ინდექსის განხილვა</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">მოდული</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">მოდულის განხილვა</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>მომხმარებელი:ქართველი გმირების აქრივი</title>
    <ns>2</ns>
    <id>7888</id>
    <revision>
      <id>77464</id>
      <timestamp>2026-05-09T10:25:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <comment>ახალი გვერდი: '''დურმიშხან მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომი-ის მონაწილე.  '''ბიოგრაფია'''  დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებშ...</comment>
      <origin>77464</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3443" sha1="cfjt96yon51bgy7kjjt60bekk5jvnnf" xml:space="preserve">'''დურმიშხან მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომი-ის მონაწილე.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებში. 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი მონაწილეობდა როგორც რეგულარულ სამხედრო ოპერაციებში, ასევე პარტიზანულ მოძრაობაში. მაღალაშვილი შედიოდა მცირერიცხოვან სპეციალურ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა დივერსიულ და სადაზვერვო ამოცანებს.

ომის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო აღმოსავლეთის ფრონტის მნიშვნელოვან ბრძოლებში და პირადად გაიარა სამხედრო გზა უკრაინის, ბელარუსის და პოლონეთის ტერიტორიების გავლით. საბოლოოდ მიაღწია ბერლინი-მდე, სადაც მონაწილეობდა ომის დასკვნით ეტაპში.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული заслუგებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში და განაგრძო საქმიანობა მშვიდობიან ცხოვრებაში. იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2007 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაო-ზე. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>cfjt96yon51bgy7kjjt60bekk5jvnnf</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>დურმიშხან მაღალაშვილი</title>
    <ns>0</ns>
    <id>7889</id>
    <revision>
      <id>77465</id>
      <timestamp>2026-05-09T10:27:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <comment>ახალი გვერდი: '''დურმიშხან მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომი-ის მონაწილე.  '''ბიოგრაფია'''  დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებშ...</comment>
      <origin>77465</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3443" sha1="cfjt96yon51bgy7kjjt60bekk5jvnnf" xml:space="preserve">'''დურმიშხან მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომი-ის მონაწილე.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებში. 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი მონაწილეობდა როგორც რეგულარულ სამხედრო ოპერაციებში, ასევე პარტიზანულ მოძრაობაში. მაღალაშვილი შედიოდა მცირერიცხოვან სპეციალურ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა დივერსიულ და სადაზვერვო ამოცანებს.

ომის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო აღმოსავლეთის ფრონტის მნიშვნელოვან ბრძოლებში და პირადად გაიარა სამხედრო გზა უკრაინის, ბელარუსის და პოლონეთის ტერიტორიების გავლით. საბოლოოდ მიაღწია ბერლინი-მდე, სადაც მონაწილეობდა ომის დასკვნით ეტაპში.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული заслუგებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში და განაგრძო საქმიანობა მშვიდობიან ცხოვრებაში. იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2007 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაო-ზე. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>cfjt96yon51bgy7kjjt60bekk5jvnnf</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77466</id>
      <parentid>77465</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T10:30:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <origin>77466</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3456" sha1="44x0xwrcbkxthcvapk46w35sxe3c6h9" xml:space="preserve">'''დურმიშხან მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე, გმირი.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებში. 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი მონაწილეობდა როგორც რეგულარულ სამხედრო ოპერაციებში, ასევე პარტიზანულ მოძრაობაში. მაღალაშვილი შედიოდა მცირერიცხოვან სპეციალურ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა დივერსიულ და სადაზვერვო ამოცანებს.

ომის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო აღმოსავლეთის ფრონტის მნიშვნელოვან ბრძოლებში და პირადად გაიარა სამხედრო გზა უკრაინის, ბელარუსის და პოლონეთის ტერიტორიების გავლით. საბოლოოდ მიაღწია ბერლინი-მდე, სადაც მონაწილეობდა ომის დასკვნით ეტაპში.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული заслუგებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში და განაგრძო საქმიანობა მშვიდობიან ცხოვრებაში. იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2007 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაო-ზე. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>44x0xwrcbkxthcvapk46w35sxe3c6h9</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77467</id>
      <parentid>77466</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T10:41:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>77467</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3504" sha1="ip8k6b8j4l8ztilv1zav1tr5trem2zz" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან] მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე, გმირი.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებში. 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი მონაწილეობდა როგორც რეგულარულ სამხედრო ოპერაციებში, ასევე პარტიზანულ მოძრაობაში. მაღალაშვილი შედიოდა მცირერიცხოვან სპეციალურ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა დივერსიულ და სადაზვერვო ამოცანებს.

ომის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო აღმოსავლეთის ფრონტის მნიშვნელოვან ბრძოლებში და პირადად გაიარა სამხედრო გზა უკრაინის, ბელარუსის და პოლონეთის ტერიტორიების გავლით. საბოლოოდ მიაღწია ბერლინი-მდე, სადაც მონაწილეობდა ომის დასკვნით ეტაპში.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული заслუგებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში და განაგრძო საქმიანობა მშვიდობიან ცხოვრებაში. იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2007 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაო-ზე. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>ip8k6b8j4l8ztilv1zav1tr5trem2zz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77468</id>
      <parentid>77467</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T10:44:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>77468</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3423" sha1="810ns8dz6bvavame8rbmnxf8i5010h2" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე, გმირი.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებში. 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი მონაწილეობდა როგორც რეგულარულ სამხედრო ოპერაციებში, ასევე პარტიზანულ მოძრაობაში. მაღალაშვილი შედიოდა მცირერიცხოვან სპეციალურ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა დივერსიულ და სადაზვერვო ამოცანებს.

ომის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო აღმოსავლეთის ფრონტის მნიშვნელოვან ბრძოლებში და პირადად გაიარა სამხედრო გზა უკრაინის, ბელარუსის და პოლონეთის ტერიტორიების გავლით. საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე, სადაც მონაწილეობდა ომის დასკვნით ეტაპში.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაო-ზე. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>810ns8dz6bvavame8rbmnxf8i5010h2</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77469</id>
      <parentid>77468</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T10:45:08Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>77469</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3451" sha1="ew31hxuxuwprhmv7p1o4sec7l39idsl" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე, გმირი.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი ახალგაზრდობაში ჩაერთო სამხედრო მოქმედებებში. 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი მონაწილეობდა როგორც რეგულარულ სამხედრო ოპერაციებში, ასევე პარტიზანულ მოძრაობაში. მაღალაშვილი შედიოდა მცირერიცხოვან სპეციალურ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა დივერსიულ და სადაზვერვო ამოცანებს.

ომის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო აღმოსავლეთის ფრონტის მნიშვნელოვან ბრძოლებში და პირადად გაიარა სამხედრო გზა უკრაინის, ბელარუსის და პოლონეთის ტერიტორიების გავლით. საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე, სადაც მონაწილეობდა ომის დასკვნით ეტაპში.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაო-ზე. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>ew31hxuxuwprhmv7p1o4sec7l39idsl</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77470</id>
      <parentid>77469</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T10:46:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>77470</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3326" sha1="189c8l6do3dtlhxor61x7eanwd4pgb8" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' — ქართველი სამხედრო და პარტიზანი, მეორე მსოფლიო ომის მონაწილე, გმირი.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მეორე მსოფლიო ომის დროს იგი მონაწილეობდა როგორც რეგულარულ სამხედრო ოპერაციებში, ასევე პარტიზანულ მოძრაობაში. მაღალაშვილი შედიოდა მცირერიცხოვან სპეციალურ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა დივერსიულ და სადაზვერვო ამოცანებს.

ომის პერიოდში მან მონაწილეობა მიიღო აღმოსავლეთის ფრონტის მნიშვნელოვან ბრძოლებში და პირადად გაიარა სამხედრო გზა უკრაინის, ბელარუსის და პოლონეთის ტერიტორიების გავლით. საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე, სადაც მონაწილეობდა ომის დასკვნით ეტაპში.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაო-ზე. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>189c8l6do3dtlhxor61x7eanwd4pgb8</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77471</id>
      <parentid>77470</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T10:58:12Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>77471</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4185" sha1="jzo7kp9lfu15l6oz7k0d6y05s9amo4t" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე იყო ქეთო ბერია.</text>
      <sha1>jzo7kp9lfu15l6oz7k0d6y05s9amo4t</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77472</id>
      <parentid>77471</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T10:59:42Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <origin>77472</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4187" sha1="scp53etdx61w1iq7ek1gqrdaa27v7on" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე - ქეთო ბერია იყო.</text>
      <sha1>scp53etdx61w1iq7ek1gqrdaa27v7on</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77473</id>
      <parentid>77472</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T11:31:22Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <origin>77473</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4573" sha1="kabs7p3mz91yz7ce5q9qb0vfcbn2ocq" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.

'''ბიოგრაფია'''
დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

[[დურმიშხან]] მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე - ქეთო ბერია იყო.</text>
      <sha1>kabs7p3mz91yz7ce5q9qb0vfcbn2ocq</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77474</id>
      <parentid>77473</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T11:37:00Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <origin>77474</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4808" sha1="t1x68vab59h5uzdmh03n0y9ppw3t9lu" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.


'''&lt;nowiki&gt;[[File:დურმიშხან მაღალაშვილი და ედუარდშევარდნაძე.jpg|thumb|right|800 x 591 px|დურმიშხან მაღალაშვილი]]&lt;/nowiki&gt;ბიოგრაფია'''
დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

[[დურმიშხან]] მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე - ქეთო ბერია იყო.</text>
      <sha1>t1x68vab59h5uzdmh03n0y9ppw3t9lu</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77475</id>
      <parentid>77474</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T11:39:07Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <minor />
      <origin>77475</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4576" sha1="bpbny4gzq2sql4d463idxd2jaxen0ep" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.


'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

[[დურმიშხან]] მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე - ქეთო ბერია იყო.</text>
      <sha1>bpbny4gzq2sql4d463idxd2jaxen0ep</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77476</id>
      <parentid>77475</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T11:39:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <origin>77476</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4574" sha1="2tfvyj6jukau7rine04laehe91qj3iu" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.

'''ბიოგრაფია'''

დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

[[დურმიშხან]] მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე - ქეთო ბერია იყო.</text>
      <sha1>2tfvyj6jukau7rine04laehe91qj3iu</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77477</id>
      <parentid>77476</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T11:44:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <comment>/* */</comment>
      <origin>77477</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4575" sha1="bo33256vmhzf8zvskeyebpyftpzxrrg" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.

'''ბიოგრაფია''' 

დურმიშხან მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

[[დურმიშხან]] მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე - ქეთო ბერია იყო.</text>
      <sha1>bo33256vmhzf8zvskeyebpyftpzxrrg</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>77478</id>
      <parentid>77477</parentid>
      <timestamp>2026-05-09T11:46:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>ქართველი გმირების აქრივი</username>
        <id>805</id>
      </contributor>
      <comment>/* */</comment>
      <origin>77478</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4412" sha1="jqi5eh51o6di3kg66ger45a4torabwp" xml:space="preserve">'''[https://dspace.nplg.gov.ge/handle/1234/235903 დურმიშხან მაღალაშვილი] დურმიშხან მაღალაშვილი''' —  ქართველი მებრძოლი, პარტიზანი და მეორე მსოფლიო ომის გმირი, რომლის ცხოვრება გამორჩეულია სიმამაცით, თავდადებითა და შეუდრეკელი ხასიათით.

[[File:დურმიშხან მაღალაშვილი და ედუარდ შევარდნაძე.jpg|thumb|right|800 x 591 px|დურმიშხან მაღალაშვილი]]

'''ბიოგრაფია''' 

[[დურმიშხან]] მაღალაშვილი 16 წლის ასაკში, მიუხედავად იმისა, რომ არ მიეკუთვნებოდა გაწვევის ასაკს, ფარულად წავიდა ფრონტზე და შეუერთდა საბჭოთა არმიას.

მისი განსაკუთრებული როლი დაკავშირებულია პარტიზანულ მოძრაობასთან. ის შედიოდა მცირერიცხოვან, სპეციალურად შერჩეულ რაზმში, რომელიც მოქმედებდა მტრის ზურგში და ასრულებდა ურთულეს დავალებებს. პარტიზანული საქმიანობა მოითხოვდა არა მხოლოდ სამხედრო უნარებს, არამედ გამბედაობას, გამძლეობას და უდიდეს ფსიქოლოგიურ სიმტკიცეს.  იგი ასრულებდა ურთულეს დავალებებს — დივერსიას, დაზვერვას და სტრატეგიული ობიექტების განადგურებას.

დურმიშხან მაღალაშვილმა მონაწილეობა მიიღო მრავალ მძიმე ბრძოლაში და '''პირადად გაიარა აღმოსავლეთის ფრონტის გზა''' — უკრაინიდან და ბელარუსიდან, პოლონეთის გავლით, საბოლოოდ მიაღწია ბერლინამდე. ბერლინის აღება ომის ერთ-ერთი გადამწყვეტი ეტაპი იყო, ამ გზის გავლა მებრძოლის უდიდეს გამძლეობასა და გმირობაზე მეტყველებს.

'''ჯილდოები'''

დურმიშხან მაღალაშვილი დაჯილდოებული იყო სხვადასხვა სამხედრო ორდენებითა და მედლებით. მათ შორის აღსანიშნავია ლენინის ორდენი — ერთ-ერთი უმაღლესი სახელმწიფო ჯილდო, რომელიც ენიჭებოდა განსაკუთრებული დამსახურებისა და გმირობისთვის.

'''შემდგომი ცხოვრება'''

ომის დასრულების შემდეგ იგი დაბრუნდა საქართველოში . იკავებდა სხვადასხვა მაღალ თანამდებობას.

დურმიშხან მაღალაშვილი გარდაიცვალა 2008 წელს. იგი დაკრძალულია საბურთალოს სასაფლაოზე. იყო 4 შვილის მამა. მისი მეუღლე - ქეთო ბერია იყო.</text>
      <sha1>jqi5eh51o6di3kg66ger45a4torabwp</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>