Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.47.0-wmf.9 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk Scriptor:Matthaeus Mariano Costa 102 60903 272822 197014 2026-06-30T18:55:01Z ~2026-37638-42 32776 272822 wikitext text/x-wiki '''Matthaeus''' (vulgo ''Mateus'') '''Mariano Costa''' est sacerdos catholicus Brasiliensis sodalisque Administrationis a Sancto Ioanne Maria Vianney nuncupatae. Lauream magistralem apud Pontificium Institutum Altioris Latinitatis in Universitate Pontificia Salesiana Romae anno MMXXIII adeptus est. Paginam apud Youtube, X et Substack, quae "Litterae Christianae" inscribitur curat ubi pelliculas scriptaque varia de auctoribus antiquis maximeque christianis divulgat. Duo opera latina maiora publicavit: dissertationem cui titulus est "De Concordia inter Humanam et Divinam Institutionem: quid Augustinus et Petrarca senserint" (2023); et dialogum qui "Adeodatus sive De Natura Dei libri V" (2026) appellatur. ==Opera== * ''[https://www.amazon.com/dp/B0C87HPW73 De Concordia inter Humanam et Divinam Institutionem]'' (2023) * ''[https://www.amazon.com/dp/B0H53258BN Adeodatus: De Natura Dei]'' (2026) [[Categoria:Saeculi primi vicesimi scriptores]] 2dqe4s822hh145h8rcf28my3joh8wdi Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/542 104 82665 272829 267012 2026-07-01T01:59:52Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>carendum habeat; sufficit tibi permitti tollere ex Tebus, quac possis, duin ila, ne deterior sit fundus, quam si initio non foret acdifieatum. Con- stitaimus vero, ut, si paratus est doninus tantum dare, quantum hahiturus est possessor his rebus ablatis, fiat ei potestas; neque maliuiis indulgen dum est, si tectorium puta, qued induxeris, pi- eturasyue corradere velis, nihil laturus, nisi ut officins. Finge cam personam esse domini, quao receptum fundum nox venditure sit, nisi reddit, quantum prima parte reddi oportere diximus, eo deducto tu condemnandas es <ref>deducto condommandus est, Hal, Vulg</ref>. '''41'''. ULPIANUS ''libro XVIII'', <ref>XVI., Hal</ref> ''ad Edictum''.— Redemtores, qui suis cacmentis acdificant, sta tim earmenta faciunt corm, in quorai solo ae- dificant. § 1.—Iulianus reete seribit libra duodecimo <ref>septimo, Hal</ref> Digestorum, mulierem, quae intercedens fundunt piznori dedit, quamvis a creditore distractum, posse in rem actione petere, '''40.''' GAIUS ''libro VII''. ''ad Edictum provinciale''. —quia aullum pignus creditor vendidisse videtur. '''41.''' ULPIANUS ''libro XVII'', <ref>XVI., Hal</ref>ad Edictum. — Si quis hac lege emerit, ut si alius meliorem eon- ditionem attulerit, reeedatur ab emtione, post allatam conditionem iam nou potest in rein actio- ne uti, Sed et si cui in diem addictus sit fundus, antequam adicetio<ref>addictio, Hal. Vulg</ref> sit feta, uti in rem actio- ne potest, postea non poterit. § 1.—Si servus mihi vel filiusfamilias fundam vendidit et tradidit, habens liberam peculii ad- ministrationem, in rem actiono uti potero. Sed ct sidomini yoluntate domini rem tradat, idem erit dicendum; yuemadmodum quam proeurator vo huntate domini vendidit vel fradidit, in rem actio- nem mihi pracstabit. '''42.''' PAULUS ''libro XXVI''.<ref>XXI. Hal</ref> ad Edictum. — Si in rem actum sit, quamvis heres possessoris, si non (possideat, absolvatur, tamen si quid ex) persona defuncti commissum sit, onmimodo in danmationem veniet, '''43'''. IDEM ''libro XXVII''. <ref>XXXVII.,Hal</ref> ad Hairtum. — Quae religiosis adhacrent, reliyiosa snnt, Et id- citeo nec lupides inardificati, postquam remo’ sunt, Vindieari possunt; in factuun autem actione petitori extra ordinem subvenitur, ut is, qui hoc fecit, restituere eos compellatur. Sed si alieni si- ne voluntate domini inaedifieati fuerint, et non- dum functo <ref>finito, Hal., destructo, otros en el mismo.</ref> monumento in hoe detractie runt,<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> l3cw55zhzbuix5brlg9omw8qcytmkcf Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/543 104 82666 272830 267013 2026-07-01T02:00:02Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272830 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>nt alibi reponerentur, poterant domino vindi eari. Quodsi in hoc detracti erunt, ut reponeren- tur, similiter dominum eos repetere posse con- stat. '''44'''. GAIUS ''libro XXIX.'' <ref>XXVIII., Hal</ref> ad Edictum pro- vinciale.— Fructus pendontes pars fundi videntar. '''45'''. ULPIANUS libro LXVIII. ad Edictum. Si homo sit, qui post conventionem restituitur, siquidem # boure fide! possessare, puto eaven- dum esse de dolo solo; debere ceteros etiam de culpa sua, inter quos erit et bonae fidei posses- sor post litem contestatam. '''46'''. PAULUS ''libro X''. ad Sabinum. — Eius rei, quae per in rem actionem petita tanti restimata est, quanti in litem actor iuraverit, dominium statim ad possessorem pertinet; transegisse enim cum €0 et decidiase videor eo pretio, quod ipse constituit. '''47.''' IDEM ''libro XVII''. ''ad Plautium''.—Haec, si res praesens sit; si absens, tunc, quum possessio- nem eius possessor nactus sit, ex voluntate acto- rig. Et ideo uon est alienum, non aliter litem ac- atimari a iudice, quam si caverit actor, quod per se nou fiat, possessionem eius rei non traditam <ref>Hal., traditu. Fl</ref> iri. '''48.''' PAPINAUS ''libro II. Responsorum''.—Sum- tus in praedium, quod alienum esse apparuit, a bona fide possessore facti neque ab eo, qui prac- dium donavit, neque a domino peti possunt; ve- rum exceptione doli posita <ref>opposita, Hal</ref> per offeium iu- dicis aequitatis ratione servaptur, scilicet si fru- ctuum ante litem contestatam <ref>a lite contestats, Hal.</ref> perceptorum summaam excedant; etenim admissa compensatio- ne superfluum sumtum meliore praedic facto do- minua restituere cogitur. '''49'''. CELSUS ''libro XVII. Digestorum''. — Solum partem esse acdium oxistimo, nec alioquin subia- cere, uti mare navibue. §1.—Meum est, quod ex re mea superest, cuius vindicandi ius habeo. '''50.''' CALLISTRATUS ''libro II. Edicti monitorit''.— Si ager ex emtionis causa ad aliqnem pertineat, non recte hac actione agi poterit, antequam tra- ditus sit ager, tuncque possessio amissa sit. § 1.—Sed heres de eo, quod hereditati obvene- rit, recte aget, ctiamsi possessionem cius adhue non habuerit. '''51.''' POMPONIUS ''libro XVI. ad Sabinum''.—Si in rem actum sit, et in heredem possessoris indici- um datum sit, culpa quoque et dolus malus here- dis in hoc indicium venit.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> pdfvlu68ghiw7r7jsbkekxk1ql1balo Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/544 104 82668 272831 267019 2026-07-01T02:00:12Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>'''52'''. IULIANUS ''libro LV.'' <ref>VII., Hal'</ref> Digestorum.—Quum autem fundi possessor ante litem contestatam do- lo malo fundum possidere desiit, heredes eius in rem quidem actionem suscipere cogendi non sunt, sed in factum actio adversus cos Teddi debebit, per quam restituere cogantur, quanto locupletes ex ea re facti fuerunt. '''53'''. POMPONIUS ''libro XXXI''. ''ad Sabinum''—Si fundi possessor eum excoluissct sevissetve, et pester fundus evincatur, consita tollere non potest. - '''54.''' ULPIANUS ''libro VI, Opinionum''. — Inter officium advocationis et roi suae defensionem multum est; nec propterea quis, si poste cogno- verit rem ad se pertinere, quod alii cam vindi canti tune ignoraus suam esse assistebat, domi- nium suum amisit. '''55.''' IULIANUS ''libro LV, <ref>LX., Hal</ref> Digestorum.''—Si possessor fundi ante iudicium aeceptam duobus hereilibus relictis decesserit, ct ab altero ex h qui totum fundum possidebat, totus petitus fu rit, quin in solidum condemnari debeat, dubitari non oportet, '''56.''' IDEM''ibro LXXVIII.'' <ref>LXXIV., Hal</ref> ''Digestorum.'' — Vindieatio non ut gregis, ita et peculii recepta est, sed res singulis is, cui legatum peculium est, petet. '''57.''' ALFENUS ''libro VI. Digestorum''.—Is, a quo fundus petitus erat, ab alio eiusdem fundi' nomi- ne conventus est; quaerebatur, si alterutri eoram jussu iudicis fundum restituisset, et postea se- cundum alterum petitorem res iudiearetur, quem- admodum non duplex damnum traheret? Re- spondi, uter prior iudex iudiearet <ref>ut priori ludex adjudicaret, Vulg</ref> , ewm opor- tere ita fundum petitori restitui iubere, ut pos- sessori caveret vel satisdaret, si alter fundum evicisset, eum praestare. '''58.''' PAULUS ''libro III, Epitomarum'' <ref>libro IV, Hal</ref> Alfeni Digestorum.—A quo servus peteb:tur, et eius- dem servi nomine cum eo furti agebatur, qua rebat <ref>quarebatur, Hal.</ref> , si utroque iudicio condemnatus exset, quid se facere oporteret, si prius servus ab co evictus esset? Respondit, nou oportere iudicem cogere, ut cum traderct, nisi ei satisdatum esset, quod pro co homine iudicium accepisset; si quid ‘ob cam rem datum osset, id recte pracstari. Sed si prius de furto indicium factum esset, et homi- nem noxae dedisset, deinde de ipso homine se- eundum petitorem iudicium factum esset, non debere ob eam rem iudicem, quod hominem non traderet, litem aestimare; quoniam nihil eins eul- pa neque dolo contigisset, quo minus hominem traderet.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> e8zgzizqt49gp1zwrlsnd9retc1wsos Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/545 104 82669 272832 267021 2026-07-01T02:00:21Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>'''59.''' IULIANUS ''libro VI. ex Minicio'' <ref>Minutio, Hal.,y lo mismo en el fragmento 61.</ref> .—Habi- tator in aliena acdificia fenestras ct ostia impo- suit, cadem post annum dominus aedificorum demsit; quaero, is, qui imposuerat, possetne ea vindicare? Respondit <ref>Respondi, Hal</ref> , posse; nam quac alienis aetificlis connexa essent, ca quamdiu inneta ma- uerent, eorundem aedificiorum esse, simul atque indo domta essent, continuo in pristinam causam roverti. '''60.''' POMPONIUS ''libro XXIX.'' ''ad Sabinum''.- Quod infans vel furiosus possessor perdidit vol corrupit, impunitum est, '''61'''. IULIANUS ''libro VI. ex Minicio.'' <ref>Vense la nota 1.</ref> — Mini- cins interrogatus, si quis nayem suum aliens ma- toria refecisset, num nihilo minus eiusdem uavis maueret, Respondit, manere, Sed si in aedifican- da ea idem fecisset, non posse, Iulianus notat; nam proprictas totius navis carinae causam se- quitur. '''62.''' PAPINIAUS ''libro VI. Quaestionum''.— Si navis a maiae fidei possessore petatur, et fructus Acstimandi sunt, ut in taberna ot aren, quae 1o- cari solent. Quod non est ci contrarium, quod de pecunia deposita, quam heres non attingit, usu- Tas praestare non cogitur; nam ctsi maxime ve- ctura, sicut usura, non natura pervenit, sed iure percipitur, tamen ideo vectura desiderari potest, quoniam periculum navis possessor petitori prae- atare non debet, quum pecunia periculo dentis foeneretur. § t.—Generaliter autem, quum de fructibus aestimandis quacritur, coustat animadverti de- bere, non an maine fidet possessor fruituras <ref>fruitus, Vulg.</ref> sit, ed an petitor frui potuerit, st ei possidere Li- cuisset; quam sententiam Tulianus quoque probat. '''63'''. IDEM ''libro XII. Quaestionum''. — Si culpa, non fraude quis porsessionem amiserit, quoniam pati debet aestimationcm, audiendus erit a indi- ce, si desideret, ut adversariug actione sua cedat; qnum <ref>ut, Vulg.</ref> tamen Practor <ref>ei,inserta la Vulg.</ref> auxilium quaodo- que laturus sit quolibet alio possidente, nulla ea- Ptione afficictar <ref>afficiatur, Hal. Vulg</ref> . Ipso quoque, qui litis ac- Stimationem perceperit, possidente debet adiu- vari; nee facile audiendus crit ille, si velit postea pecuainiam, quam ex sententia fudicis periculo iu- dicati recepit, restituere. '''64.''' IDEM ''libro XX.'' <ref>XV., Hal</ref> Quacstionum. — Quum in rem agitur, corum quoque nomine <ref>nomine, omitela Hal</ref> , quae usui, non fructui sunt, restitui fructus certum est. '''65.''' IDEM ''libro II.'' Responsorum. <ref>definitionum, Hal.</ref> — Emtor<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> lpj6p22aeyj7fvtoi2v8mbljrp5g4h9 Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/546 104 82670 272833 267022 2026-07-01T02:00:31Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>praedium, quod a non domino <ref>non a domino, Hal</ref> emit, exce- ptione doli posita <ref>opposita, Vulg</ref> non aliter restituere domi- no cogetur, quam si pecuniam creditori eius 80- lutam, qui pignori datum praedium habuit, usa- rarumque medii temporis superfluum recupera- verit, scilicet si minus in fructibus ante litem <ref>a lite constestata</ref> perceptis fuit; nam eos usuris novis <ref>noBis, Tuur</ref> dunta- Xat compensari, sumtuum in praedium factorum exemplo, acquum est. § 1.—Ancillam, quae non in dotem data, sed in peculium fliae concersa est,, peculio filiae non legato, mancipium hereditarium esse convenit. Si trmen pater dotis ac peculio contemplatione filiam exheredavit, et ea rationo reddita nihil ei testamento reliquit, aut eo minus legavit, filiam defensie tuebitur voluntatis. '''66.''' PAULUS ''libro II''. Quaestionum.—Non ideo minus recte quid nostrum esse vindicabimus, quod abire a nobis dominium speratur, si condi: tio legati vel libertatis extiterit. '''67.''' SCAEVOLA, ''libro I.'' <ref>III., Hal</ref> Responsorum. — A tutore pupilli domum mercatus ad eius refectio- nom fabram induxit, is pecuniam invenit; quae- ritur, ad quem pertineat? Respondi, si non the- sauri fuerunt, sed pecunia forte perdita, vel per errorem ab eo, ad quem pertinebat, non ablate, nihilo minus oius eam esse, cuius fuerat. '''68.''' ULPIANUS ''libro LI. ad Edicium.''— Qui re- stituere iussus iudici non paret, contendens non osse restituere, si quidem habeat rem, manu mi- jitari officio iudicis ab eo posscssio transfertur, etfructuum duntaxat omnisque causae nomine condempatio fit. Si vero non potest restituere, si- quidem dole fecit, quo minus possit, is, quantum adversarius in litem sine ulla taxatione in <ref>in, omitela Hal.</ref> infinitum iuraverit, damnandusg est. Si vero neo potest restituere, nec dolo fecit, quo minus possit, non pluris, quam quanti res est, id est, quanti adversarii interfutt, condemnandus est. Haec sententia generalis est, et ad omnia, sive inter- dicta, sive actions in rem, sive in personam sunt, ex quibus arbitratu iudicis quid restituitur, lo- cum habet. '''69.''' PAULUS ''libro XIII''. <ref>XVIII., Hal</ref> ad Sabinum.—is, gui dolo fecit, quo minus possideret, hoe quoque nomine punitur, quod actor cavere ei non debet, actiones, quas cius rei nomine habeat, se ei prae- stiturum; '''70'''. POMPONIUS ''libro XXIX,'' <ref>XXVIII., Hal.</ref> ad Sabinwm.— nec quasi Publicianam quidem actionem ei dan- dam placuit, ne in potestate cuiusque sit, per ra- pinam ab invito domino rem iusto <ref>iniusto, Hal. Vulg.</ref> pretio com- perare.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> 3ej0ekfvesrm41stb9ds1jr0nmhqpwi Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/547 104 82671 272834 267024 2026-07-01T02:00:42Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>'''71.''' PAULUS ''libro XIII''. <ref>XVIII, Hal.</ref> ad Sabinum .- Quodsi possessor quidem dolo fecit, actor vero iurare non vult, sed quanti res sit, adversarium conde- mnari maluit <ref>malit, acertadamente Hal.</ref>, mos ei gerendus est. '''72.''' ULPIANUS ''libro XVI''. <ref>XIX., Hal</ref> ad Edictum.- Si a Titio fundum emeris Sempronii, et tibi traditus sit pretio soluto, deinde Titius Sempronio heres extiterit, et eundem alii vendiderit et tradiderit, aequius est, ut tu potior sis. Nam et si ipse venditor eam rem a te peteret, exceptione eum summoveres. Sed et si ipse possideret, et tu peteres, adversus exceptionem dominii replicatione utereris . '''73.''' IDEM ''libro XVII.'' <ref>XVI, Hal.</ref> ad Edictum . - In speciali actione non cogitur possessor dicere, pro qua parte eius sit; hoc enim petitoris munus est, non possessoris . Quod et in Publiciana observatur. § 1. Superficiario, '''74.''' PAULUS ''libro XXI. ad Edictum.'' id est, qui in alieno solo superficiem ita habet, ut certam pensionem praestet, '''75.''' ULPIANUS ''libro XVI. ad Edictum'' . - Prae- tor causa cognita in rem actionem pollicetur. '''76.''' GAIUS ''libro VII. ad Edictum provinciale.'' -Quae de tota re vindicanda dicta sunt, eadem et de parte intelligenda sunt; officioque iudicis continetur, pro modo partis ea quoque restitui iubere, quae simul cumipsaparte restitui debent. § 1.-Incertae partis vindicatio datur, si iusta causa interveniat. Iusta autem causa esse potest, si forte legi Falcidiae locus sit in testamento pro- pter incertam detractionem ex legatis, quae vix apud iudicem examinatur; iustam enim habet ignorantiam legatarius, cui homo legatus est <ref>si haesitet, inserta Hal.</ref>, quotam partemvindicare debeat. Itaque talis dabitur actio; eadem et de ceteris rebus intelligemus . '''77.''' ULPIANUS ''libro XVII.'' <ref>XII., Hal.</ref> ''ad Edictum''.-Quaedam mulier fundum <ref> Fl. según reciente corrección.; ita, inserta Taur. según la escritura original del códice Fl.</ref> non marito donavit per epistolam, et eundem fundum ab eo conduxit; posse defendi in rem ei competere, quasi per ipsam acquisierit possessionem, veluti per colonam; proponebatur, quod etiam in eo agro, qui donabatur, fuisset, quum epistola emitteretur <ref>ei mitteretur, Vulg</ref>; quae res sufficiebat ad traditam possessionem, licet conductio non intervenisset. '''78'''. LABEO''libro IV. Pithanon a Paulo epitoma- torum'' <ref>πειθανῶν & Paulo ἐπιτομηθέντων, Hal.</ref>. - Si eius fundi, quem alienum posside-<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> 7ssqtiqfhl41yi66uxmluge21p0cme8 Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/548 104 82672 272835 267027 2026-07-01T02:00:52Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>res, fructum non coegisti, nihil eius fundi fro- etuum nomine te dare oportet; Paulus: imo quae- ritur <ref>si, inserta Hal</ref>; huius fructus ideireo factus est, quod js eum suo nomine porceperit. Perecptionem fru- etus accipere debemus, non si perfecti collecti <ref>perfecta aint collect, Hal</ref>, sed etiam coepti ita percipi <ref>percipi, omitela Hal.</ref>, ut terra continere se fructus desierint, veluti si olivae uvae lectae, nondum autem vinum, oleam ab ali quo factum sit, statim enim ipse accepisse fru- ctum existimandus est. '''79'''. IDEM libro VI. ''Pithanon a Paulo epitoma- forum'' <ref>Vease la nota 9 de la pagina anterior</ref>. — Si hominem a me petieris, et ix post litem contestatam mortuus sit, fructus quoad is vixerit, acstimari oportet. Paulus: ita id verum esse puto, si non prius is homo in eam valetudi- nem ineiderit, propter quam operae eius inutiles factae sunt; nam, ne si Vixisset quidem im ea ya- letudine, fructus eius temporis nomine aestimari conveniret. '''80'''. FURIUS ANTHIANUS <ref>Anthinus, Hal</ref> libro I. ad Bdi- ctum.—In rem actionem pati non compellimur, quia licet alicui dicere, se non possidere; ita ut, si possit adversarius convineere, rem ab adver: sario possideri, transferat ad se possessionem per iudicem, licet 6uam esse non approbaverit. {{t3|TIT.}} {{c|DE PUBLICLANA IN REM ACTIONE}} 1. ULPIANUS ''libro XVI. ad Edictum''. — Ait Practor: 81 Quis 1D, QUOD TRADITUR WX IusTA CAUSA NON <ref>A NON DOMINO, no erradamente la Vulg.</ref> A DOMINO, ET NONDUM USUCAPTUM PETET, IUDICIUM DABO. § 1.—Merito Praetor ait «nondum usucaptums; nam si usucaptum est, habet civilem actionem, nee desiderat houorariam. § 2.—Sed cur traditionis duntaxat et usucapio- nig fecit mentionem, quum satis multae sunt iu- ris partes, quibus dominium quis nancisceretur? ut puta legatam, '''2.''' PAULUS ''libro XIX.'' <ref>XXI., Hal</ref> ad Edictum.— vel mortis causa donationes factae; nam <ref>et hie, inserta Hal.</ref> amissa possession competit Publiciana, quia ad exem- plum legatorum capiuntur. '''3.''' ULPIANUS ''libro XVI''. ad Edictum.—Sunt et alize pleraeque. § 1.—Ait Praetor: «ex iusta causa petets; qui igitur iustam causam traditions habet, utitur Publiciana. Et non solum eintori bonae fidei com- petit Publiciana, sed et aliis, ut puta ei, cui do- tis nomine tradita res ost, necdum ugucapta; est onim iustissima causa, sive aestimata rea in’ do- tem <ref>dote, Hal.</ref> data sit, sive non. Item si res ex cause iudicati sit tradita,<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> 99gckddjacagxvnm96oy61ol8qr2z1f Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/549 104 82673 272836 267033 2026-07-01T02:01:05Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272836 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>'''4.''' PAULUS ''libro XIX. ad Edictum''.— vel sol- vendi causa, '''5.''' ULPIANUS libro XVI. ad Edictum.— vel ox causa noxae doditionis, sive vera causa sit, sive faisa. '''6.''' PAULUS libro XIX. <ref>XXI., Hal.</ref> ad Edictum.— Item si sorvum ex causa noxali, quia von defendeba- tur, iussu Praetoris duxero, et amisero posses- sionem, competit mihi Publictana. 7. Unpianus libro XVI. ad Edictum. — Sed etsi res adiudicata sit, Publiviana actio competit. ~Si lis fucrit nestimata, similis est vendi- tioni; et ait Iulianus libro vicesimo secundo <ref>libro septimo, Hal.</ref> Digestorum, si obtulit reus aestimationem litis, Publicianam competere. § 2. -[8.] <ref>El codice FL, y las edciones vulgares comienzan aqui por error otro fragmento.</ref> Marcellus libro septimo decimo Digestorum seribit, cum, qui a furioso ignorans eum furere, emit, posse usucapere; ergo et Pu- blicianam habebit. § 3.—Sed et #i quia ex Incrativis causis rem ac- cepit, habet Publicianam, quae etiam adversus douatorem competit; est enim iustus possessor et petitor, qui liberalitatem <ref>ex liberalitate, acertadamente Hal.</ref> accepit, § 4.—Si a mimore quis emorit ignorans eum mi- norem esse, habet Publicianam. § 5—Sed et si permutatio facta vit, eadem actio competit. § 6.—Publiciana actio ad instar proprictatis, non ad instar possessionis respi § 7.—Si petenti mihi rem iusiurandum detule- ris, egoque itravero rem meam esse, competit Publiciana mibi, sed adversus te duntaxat; ei enim soli nocere debet insiurandum, qui detulit. Sed si possessor! delatum erit jusiurandum, ot iuraverit rem petitoriy non esse, adversus eum solum petentem exceptione utetur, non ut et ha- beat actionem. § 8.—In Publiciana actione omnia eadem erunt, quae et in rei vindicatione diximus. § 9.—Hace actio et heredi, et <ref>Hal, Vulg., la inserta Fl.</ref> honorariis suc- eessoribus competit. § 10.—Si ogo non emero, sed servus meus, ha- bebo Publicianam,; idem est ct si procurator meus, vel tutor, vel curator, vel quis alius negotium meum gerena emerit. . § 11.—Praetor ait: «qui bona fide emits; non igitur omnis emtin proderit, sed ea, quae bona fidem habet. Proinde hoe sufticit, me bonae fidei owtorem fuisse, quamvis non a domino <ref>Vease la nota 6 de la pagina anterior.</ref> eme- rim, livet <ref>En lugar de licet, el, Hal.</ref> itle eallido consilio vondiderit; ne- que enim dolus venditoris mibi nocebit. § 12.-In hae actions non oborit mihi, si sue- cessor sum, et dolo feci, quum is, in cuius locum<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> gi21lenigunyqx5z86ydg1mcbh8jj4d Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/41 104 83832 272821 272759 2026-06-30T18:01:49Z Erblanchard57 30712 /* Emendata */ 272821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Erblanchard57" />{{rvh|31|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}} {{smaller-block/s}}</noinclude>Pauli 1 Cor. 7. 2. de{{ls}}umtum, cum ait, ''propter {{ls}}cortationem habeat unu{{ls}}qui{{ls}}que uxorem {{ls}}uam.'' Quis verò exinde, ni{{ls}}i planè hebes atque {{ls}}tipes vellet colligere, cum gravidâ e{{ls}}{{ls}}e rem habendam. Pote{{ls}}t enim maritus {{ls}}cortationem evitare, {{ls}}i habeat plures uxores, ut cum gravidâ rem non habeat, quod nonnulli etiam ut {{ls}}upra audivimus, {{ls}}cortationem & {{ls}}tuprum appellant. Nec {{ls}}olus e{{ls}}t Georgius David hæreticus (quamvis nullus tantus {{ls}}it hæreticus, qui in omnibus opinionibus {{ls}}it hæreticus, qui con{{ls}}ue{{ls}}cere cum gravidâ {{ls}}tuprum adulteriumque vocat. Certè magnum e{{ls}}t crimen, angue pejus & cane omnibus Chri{{ls}}tianis fugiendum, ut {{ls}}uperius ex Patribus & Schola{{ls}}ticis percepimus, quod maximopere damnent hunc exce{{ls}}{{ls}}um cum propria uxore. Sive enim quis lurco excedat & inebrietur proprio dome{{ls}}tico vino, {{ls}}ivè extra domum, neutro modo laudandus erit, imò {{ls}}i extravagando intendat procreationem {{ls}}obolis, & conjugii, {{ls}}i liceret per Magi{{ls}}tratum, con{{ls}}ummationem, non tantopere peccaret, quàm {{ls}}i cum propriâ uxore Onaniticè ver{{ls}}aretur. {{anchor|n3}}3. Neque audiendus hic e{{ls}}t ''Richardus à mediâ villâ'' di{{ls}}t. 32. art. 3. q. 2. in quartum {{ls}}ententiarum, quando ait, concubitum matrimonialem non tantum e{{ls}}{{ls}}e in officium, {{ls}}ed etiam in remedium, & mulierem prægnantem frequenter plus appetere concubitum, quàm quando non e{{ls}}t prægnans, Quod quam à veritate alienum {{ls}}it, nuper audivimus. Non negamus quidem in concubitu apud mulieres, præ{{ls}}ertim in illo cum concipit, incredibilem & inenarrabilem e{{ls}}{{ls}}e delectationem, ut ''Athen. Dipno{{ls}}. l. 1. n. 14. Ovid. l. 3. Metam. Fab. 4. Juv. {{ls}}at. 6. & præ{{ls}}ertim qui'' de ovis mulierum {{ls}}crip{{ls}}it te{{ls}}tantur, conf. etiam ''Paul. Zacch. l. 3. Quæ{{ls}}t. Medico-Leg. tit. 1. l. 2.'' Sed po{{ls}}t conceptionem non amplius tantos {{ls}}entit pruritus, nec virum tantopere erga illam exarderi. Uti ''autor perver{{ls}}i Colloquii p. 149.'' fatetur. Videmus etiam hoc in naturâ brutorum, de quibus ''Rorarius'' peculiari tractatu a{{ls}}{{ls}}erit, quòd melius hominibus ratione, quam illis {{ls}}uo modo tribuit, utantur, quarum fœminæ {{ls}}u{{ls}}cepto fœtu maribus repugnant. ''Franz. hi{{ls}}t. anim. p. 40.'' de elephantis memorat, quod nulla exerceant adulteria, non coëant cum alienis, neque cum {{ls}}uis valde la{{ls}}civè coëant, {{ls}}ed mode{{ls}}tè prolis causâ, & ne quidem {{ls}}pectantibus reliquis elephantis, {{ls}}ed in exce{{ls}}{{ls}}u {{ls}}eu in occulto, neque prius redeant ad gregem ni{{ls}}i laventur. ''Plinius'' ait, præter mulierem (''vitio{{ls}}am {{ls}}cilicet'') pauca animalia coitum novêre gravida. ''Neme{{ls}}. de Nat. hom. c. 25.'' cœtera animalia, dum gravida {{ls}}unt, fugiunt conjunctionem, mulier, ({{ls}}cil. minus virtuo{{ls}}a) {{ls}}emper admittit. Quod non in genere de natura muliebri, {{ls}}ed de malè educatis, & in omne vitium proclivibus capiendum. ''Ambro{{ls}}ium'' enim ''Parcum'' quod attinet, quando ''l. 3. de Gener. anim.'' dicit, non minus gravidas vehementer appetere concubitum, exi{{ls}}timo, prægnantes depo{{ls}}itum illud oculi{{ls}}{{ls}}imum à marito ortum in ventre {{ls}}entientes interdiu & noctu magis amare maritos, qui verba amoris non intelligentes de extremo amoris conjugalis actu illicò intelligunt, {{ls}}uarumque rerum {{ls}}atagunt, quod mulieres etiam ex amore viri & re{{ls}}ignatione propriæ voluntatis in voluntatem conjugum quanquam ægrè admittunt, cum hone{{ls}}tate aliàs motæ atque aliis incommodis {{ls}}uâ {{ls}}ponte non de{{ls}}iderarent. ''Salomon'' enim cum ''Prov. 30. 16.'' in{{ls}}atiabilem uterum dicit, loquitur de alvo clausâ, quæ nondum concepit, (uti expre{{ls}}{{ls}}e clau{{ls}}ura additur) {{ls}}ed de{{ls}}iderat fructum conjugii, quô antequam gaudeat, {{ls}}atiari non pote{{ls}}t. Quod verò ''Ari{{ls}}toteles l. 7. hi{{ls}}t. anim. c. 4.'' dicit, facilitarl partum, {{ls}}i paulò ante illum mi{{ls}}ceantur viris, id evertitur multis exemplis earum, quæ {{ls}}eparatæ à viris vel ama{{ls}}iis facillimè pepererunt. Potius incommoda multa, {{ls}}uperfœtationes, molæ, dolores, debilitas partus exinde oriuntur. ''Plinius'' enim cum ''l. 7. c. 11.'' narrat, quandam ita peperi{{ls}}{{ls}}e geminam prolem, ut altera {{ls}}imilis e{{ls}}{{ls}}et viro, altera adultero, adeo ut con{{ls}}taret, eam po{{ls}}t conceptionem primam alienum admi{{ls}}i{{ls}}{{ls}}e virum: id veri{{ls}}imile non videtur Medicis experientioribus; Quando enim uterus {{ls}}emel concepit, arcti{{ls}}{{ls}}imè clauditur, nec iterum aperitur. Et potuit fieri, ut mulier in ip{{ls}}o<noinclude>{{right|actu}} {{smaller-block/e}}</noinclude> fze5us1ffo1hlt5dwsafuffq66xsye3 272825 272821 2026-07-01T00:28:28Z Erblanchard57 30712 272825 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Erblanchard57" />{{rvh|31|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}} {{smaller-block/s}}</noinclude>Pauli 1 Cor. 7. 2. de{{ls}}umtum, cum ait, ''propter {{ls}}cortationem habeat unu{{ls}}qui{{ls}}que uxorem {{ls}}uam.'' Quis verò exinde, ni{{ls}}i planè hebes atque {{ls}}tipes vellet colligere, cum gravidâ e{{ls}}{{ls}}e rem habendam. Pote{{ls}}t enim maritus {{ls}}cortationem evitare, {{ls}}i habeat plures uxores, ut cum gravidâ rem non habeat, quod nonnulli etiam ut {{ls}}upra audivimus, {{ls}}cortationem & {{ls}}tuprum appellant. Nec {{ls}}olus e{{ls}}t Georgius David hæreticus (quamvis nullus tantus {{ls}}it hæreticus, qui in omnibus opinionibus {{ls}}it hæreticus, qui con{{ls}}ue{{ls}}cere cum gravidâ {{ls}}tuprum adulteriumque vocat. Certè magnum e{{ls}}t crimen, angue pejus & cane omnibus Chri{{ls}}tianis fugiendum, ut {{ls}}uperius ex Patribus & Schola{{ls}}ticis percepimus, quod maximopere damnent hunc exce{{ls}}{{ls}}um cum propria uxore. Sive enim quis lurco excedat & inebrietur proprio dome{{ls}}tico vino, {{ls}}ivè extra domum, neutro modo laudandus erit, imò {{ls}}i extravagando intendat procreationem {{ls}}obolis, & conjugii, {{ls}}i liceret per Magi{{ls}}tratum, con{{ls}}ummationem, non tantopere peccaret, quàm {{ls}}i cum propriâ uxore Onaniticè ver{{ls}}aretur. {{anchor|n3}}3. Neque audiendus hic e{{ls}}t ''Richardus à mediâ villâ'' di{{ls}}t. 32. art. 3. q. 2. in quartum {{ls}}ententiarum, quando ait, concubitum matrimonialem non tantum e{{ls}}{{ls}}e in officium, {{ls}}ed etiam in remedium, & mulierem prægnantem frequenter plus appetere concubitum, quàm quando non e{{ls}}t prægnans, Quod quam à veritate alienum {{ls}}it, nuper audivimus. Non negamus quidem in concubitu apud mulieres, præ{{ls}}ertim in illo cum concipit, incredibilem & inenarrabilem e{{ls}}{{ls}}e delectationem, ut ''Athen. Dipno{{ls}}. l. 1. n. 14. Ovid. l. 3. Metam. Fab. 4. Juv. {{ls}}at. 6. & præ{{ls}}ertim qui'' de ovis mulierum {{ls}}crip{{ls}}it te{{ls}}tantur, conf. etiam ''Paul. Zacch. l. 3. Quæ{{ls}}t. Medico-Leg. tit. 1. l. 2.'' Sed po{{ls}}t conceptionem non amplius tantos {{ls}}entit pruritus, nec virum tantopere erga illam exarderi. Uti ''autor perver{{ls}}i Colloquii p. 149.'' fatetur. Videmus etiam hoc in naturâ brutorum, de quibus ''Rorarius'' peculiari tractatu a{{ls}}{{ls}}erit, quòd melius hominibus ratione, quam illis {{ls}}uo modo tribuit, utantur, quarum fœminæ {{ls}}u{{ls}}cepto fœtu maribus repugnant. ''Franz. hi{{ls}}t. anim. p. 40.'' de elephantis memorat, quod nulla exerceant adulteria, non coëant cum alienis, neque cum {{ls}}uis valde la{{ls}}civè coëant, {{ls}}ed mode{{ls}}tè prolis causâ, & ne quidem {{ls}}pectantibus reliquis elephantis, {{ls}}ed in exce{{ls}}{{ls}}u {{ls}}eu in occulto, neque prius redeant ad gregem ni{{ls}}i laventur. ''Plinius'' ait, præter mulierem (''vitio{{ls}}am {{ls}}cilicet'') pauca animalia coitum novêre gravida. ''Neme{{ls}}. de Nat. hom. c. 25.'' cœtera animalia, dum gravida {{ls}}unt, fugiunt conjunctionem, mulier, ({{ls}}cil. minus virtuo{{ls}}a) {{ls}}emper admittit. Quod non in genere de natura muliebri, {{ls}}ed de malè educatis, & in omne vitium proclivibus capiendum. ''Ambro{{ls}}ium'' enim ''Parcum'' quod attinet, quando ''l. 3. de Gener. anim.'' dicit, non minus gravidas vehementer appetere concubitum, exi{{ls}}timo, prægnantes depo{{ls}}itum illud oculi{{ls}}{{ls}}imum à marito ortum in ventre {{ls}}entientes interdiu & noctu magis amare maritos, qui verba amoris non intelligentes de extremo amoris conjugalis actu illicò intelligunt, {{ls}}uarumque rerum {{ls}}atagunt, quod mulieres etiam ex amore viri & re{{ls}}ignatione propriæ voluntatis in voluntatem conjugum quanquam ægrè admittunt, cum hone{{ls}}tate aliàs motæ atque aliis incommodis {{ls}}uâ {{ls}}ponte non de{{ls}}iderarent. ''Salomon'' enim cum ''Prov. 30. 16.'' in{{ls}}atiabilem uterum dicit, loquitur de alvo clausâ, quæ nondum concepit, (uti expre{{ls}}{{ls}}e clau{{ls}}ura additur) {{ls}}ed de{{ls}}iderat fructum conjugii, quô antequam gaudeat, {{ls}}atiari non pote{{ls}}t. Quod verò ''Ari{{ls}}toteles l. 7. hi{{ls}}t. anim. c. 4.'' dicit, {{SIC|facilitarl|facilitari}} partum, {{ls}}i paulò ante illum mi{{ls}}ceantur viris, id evertitur multis exemplis earum, quæ {{ls}}eparatæ à viris vel ama{{ls}}iis facillimè pepererunt. Potius incommoda multa, {{ls}}uperfœtationes, molæ, dolores, debilitas partus exinde oriuntur. ''Plinius'' enim cum ''l. 7. c. 11.'' narrat, quandam ita peperi{{ls}}{{ls}}e geminam prolem, ut altera {{ls}}imilis e{{ls}}{{ls}}et viro, altera adultero, adeo ut con{{ls}}taret, eam po{{ls}}t conceptionem primam alienum admi{{ls}}i{{ls}}{{ls}}e virum: id veri{{ls}}imile non videtur Medicis experientioribus; Quando enim uterus {{ls}}emel concepit, arcti{{ls}}{{ls}}imè clauditur, nec iterum aperitur. Et potuit fieri, ut mulier in ip{{ls}}o<noinclude>{{right|actu}} {{smaller-block/e}}</noinclude> qcl52ata5r3iav5d3j9vudxsimka1n4 Pagina:Erycius Puteanus, Bruxella, incomparabili exemplo Septenari, 1646.djvu/38 104 83842 272817 2026-06-30T15:16:13Z Em-GdM 26341 /* Emendata */ 272817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Em-GdM" />{{rh||BRVXELLA SEPTENARIA.|9}}</noinclude>{{Columnae | gap = 2em | col1width = 20% | col1 =<poem> {{sc|lix}}. {{sc|lx}}. {{sc|lxi}}. {{sc|lxii}}. {{sc|lxiii}}. {{sc|lxiv}}. {{sc|lxv}}. {{sc|lxvi}}. {{sc|lxvii}}. {{sc|lxviii}}. {{sc|lxix}}. {{sc|lxx}}. {{sc|lxxi}}. {{sc|lxxii}}. {{sc|lxxiii}}. {{sc|lxxiv}}. {{sc|lxxv}}. {{sc|lxxvi}}. {{sc|lxxvii}}. {{sc|lxxviii}}. {{sc|lxxix}}. {{sc|lxxx}}. {{sc|lxxxi}}. {{sc|lxxxii}}. {{sc|lxxxiii}}. {{sc|lxxxiv}}. {{sc|lxxxv}}. {{sc|lxxxvi}}. {{sc|lxxxvii}}.</poem> | col2width = 80% | col2 =<poem>''Sigerus vanden Heetvelde.'' ''Ioannes de Mol, {{sc|iv}}.'' ''Amelricus Was, {{sc|iii}}.'' ''Waltherus vanden VVinckele, Miles, {{sc|iii}}.'' ''Waltherus vander Noot, Miles.'' ''Petrus Pipenpoy.'' ''Ioannes Schat.'' ''Everardus, Wenceſlai F. Tſerclaes, Miles.'' ''Henricus Henkenshoot.'' ''Amelricus Was, {{sc|iv}}.'' ''Waltherus vander Noot, Dominus de Ryſt, Miles, {{sc|ii}}.'' ''Antonius Thoenys, Miles.'' ''Conrardus vander Meeren, Miles.'' ''Ioannes de Mol.'' ''Henricus Henkenshoot, {{sc|ii}}.'' ''Nicolaus vanden Heetvelde, Miles.'' ''Coſtinus de Limelettes, Miles.'' ''Ioannes Schat'', {{sc|ii}}. ''Ioannes vander Meeren, Miles, Dom. de Saventhem.'' ''Henricus vander Meeren, Miles.'' ''Henricus Tſerarnts ; Miles.'' ''Rolandus de Mol, Miles.'' ''Wenceſlaus Tſerclaes, Miles.'' ''Ioannes Bernaige, Miles'', {{sc|ii}}. ''Ioannes de Buyſſeghem.'' ''Henricus vander Meeren, Miles'', {{sc|ii}}. ''Rolandus de Mol, Miles'', {{sc|ii}}. ''Petrus Was, Miles.'' ''Henricus de Mol.''</poem>}}<noinclude>{{d|''Adria-''}}</noinclude> 1k5ozfp6n9d8n64xkvxs444r34laj1e Pagina:Erycius Puteanus, Bruxella, incomparabili exemplo Septenari, 1646.djvu/39 104 83843 272818 2026-06-30T15:32:14Z Em-GdM 26341 /* Emendata */ 272818 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Em-GdM" />{{rh|10|ERYCI PVTEANI.|}}</noinclude>{{Columnae | gap = 2em | col1width = 20% | col1 =<poem>{{sc|lxxxviii}}. {{sc|lxxxix}}. {{sc|xc}}. {{sc|xci}}. {{sc|xcii}}. {{sc|xciii}}. {{sc|xciv}}. {{sc|xcv}}. {{sc|xcvi}}. {{sc|xcvii}}. {{sc|xccviii}}. {{sc|xcix}}. <u>∞.1Ɔ.</u> {{sc|i}}. {{sc|ii}}. {{sc|iii}}. {{sc|iv}}. {{sc|v}}. {{sc|vi}}. {{sc|vii}}. {{sc|viii}}. {{sc|ix}}. {{sc|x}}. {{sc|xi}}. {{sc|xii}}. {{sc|xiii}}. {{sc|xiv}}. </poem> | col2width = 80% | col2 =<poem>''Adrianus de Aſſcha'' : cui ſucceſſit, ''Wilhelmus Tſerclaes, Miles.'' In hujus bello capti locum, ''Ioannes de Heemvliet, Miles.'' ''Wilhelmus Tſerclaes, Miles,'' {{sc|ii}}. ''Adrianus de Aſſcha,'' {{sc|ii}}. ''Hector vander Noot.'' ''Ioannes van Catthem.'' ''Adrianus de Drooghenbroeck.'' ''Henricus vander Meeren, Miles,'' {{sc|iii}}. ''Ioannes Elegaſti F. vander Meeren.'' ''Wilhelmus van Blitterſwyck.'' ''Ioannes vanden Heetvelde.'' ''Amelricus Was,'' {{sc|v}}. ''Ægidius van Aelst.'' ''Wenceslaus Tſerclaes, Miles.'' ''Iacobus van Houwaert.'' ''Rolandus de Mol, Miles,'' {{sc|iii}}. ''Henricus de Mol,'' {{sc|ii}}. ''Ioannes de Bernaige, Miles,'' {{sc|iii}}. ''Ægidius van Aelſt,'' {{sc|ii}}. ''Ioannes de Mol, Miles, Dom. de Liefferinge.'' ''Rolandus de Mol, Miles,'' {{sc|iv}}. ''Antonius vander Noot.'' ''Antonius de Grimberghen, dict. de Aſſcha.'' ''Ægidius van Aelſt,'' {{sc|iii}}. ''Ioannes de Bernaige, Dominus de Moude, & Percke, Miles.'' ''Ioannes vander Noot.'' ''Antonius vander Noot.'' ''Ægidius van Aelst,'' {{sc|iv}}. ''Antonius de Grimbergen, dict. de Aſſcha.'' {{sc|ii}}.</poem>}}<noinclude>{{d|''Ion-''}}</noinclude> gbjpkg9reiyupncm2nto0u99fqghxg4 272819 272818 2026-06-30T15:32:58Z Em-GdM 26341 272819 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Em-GdM" />{{rh|10|ERYCI PVTEANI.|}}</noinclude>{{Columnae | gap = 2em | col1width = 20% | col1 =<poem>{{sc|lxxxviii}}. {{sc|lxxxix}}. {{sc|xc}}. {{sc|xci}}. {{sc|xcii}}. {{sc|xciii}}. {{sc|xciv}}. {{sc|xcv}}. {{sc|xcvi}}. {{sc|xcvii}}. {{sc|xccviii}}. {{sc|xcix}}. <u>∞.{{sc|iɔ}}.</u> {{sc|i}}. {{sc|ii}}. {{sc|iii}}. {{sc|iv}}. {{sc|v}}. {{sc|vi}}. {{sc|vii}}. {{sc|viii}}. {{sc|ix}}. {{sc|x}}. {{sc|xi}}. {{sc|xii}}. {{sc|xiii}}. {{sc|xiv}}. </poem> | col2width = 80% | col2 =<poem>''Adrianus de Aſſcha'' : cui ſucceſſit, ''Wilhelmus Tſerclaes, Miles.'' In hujus bello capti locum, ''Ioannes de Heemvliet, Miles.'' ''Wilhelmus Tſerclaes, Miles,'' {{sc|ii}}. ''Adrianus de Aſſcha,'' {{sc|ii}}. ''Hector vander Noot.'' ''Ioannes van Catthem.'' ''Adrianus de Drooghenbroeck.'' ''Henricus vander Meeren, Miles,'' {{sc|iii}}. ''Ioannes Elegaſti F. vander Meeren.'' ''Wilhelmus van Blitterſwyck.'' ''Ioannes vanden Heetvelde.'' ''Amelricus Was,'' {{sc|v}}. ''Ægidius van Aelst.'' ''Wenceslaus Tſerclaes, Miles.'' ''Iacobus van Houwaert.'' ''Rolandus de Mol, Miles,'' {{sc|iii}}. ''Henricus de Mol,'' {{sc|ii}}. ''Ioannes de Bernaige, Miles,'' {{sc|iii}}. ''Ægidius van Aelſt,'' {{sc|ii}}. ''Ioannes de Mol, Miles, Dom. de Liefferinge.'' ''Rolandus de Mol, Miles,'' {{sc|iv}}. ''Antonius vander Noot.'' ''Antonius de Grimberghen, dict. de Aſſcha.'' ''Ægidius van Aelſt,'' {{sc|iii}}. ''Ioannes de Bernaige, Dominus de Moude, & Percke, Miles.'' ''Ioannes vander Noot.'' ''Antonius vander Noot.'' ''Ægidius van Aelst,'' {{sc|iv}}. ''Antonius de Grimbergen, dict. de Aſſcha.'' {{sc|ii}}.</poem>}}<noinclude>{{d|''Ion-''}}</noinclude> h7xwq5vi1oky6o7eytkw6q519b688nd Pagina:Erycius Puteanus, Bruxella, incomparabili exemplo Septenari, 1646.djvu/40 104 83844 272820 2026-06-30T15:48:54Z Em-GdM 26341 /* Emendata */ 272820 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Em-GdM" />{{rh||BRVXELLA SEPTENARIA.|11}}</noinclude>{{Columnae | gap = 2em | col1width = 20% | col1 =<poem>{{sc|xiv}}. {{sc|xv}}. {{sc|xvi}}. {{sc|xvii}}. {{sc|xviii}}. {{sc|xix}}. {{sc|xx}}. {{sc|xxi}}. {{sc|xxii}}. {{sc|xxiii}}. {{sc|xxiv}}. {{sc|xxv}}. {{sc|xxvi}}. {{sc|xxvii}}. {{sc|xxviii}}. {{sc|xxix}}. {{sc|xxx}}. {{sc|xxxi}}. {{sc|xxxii}}. {{sc|xxxiii}}. {{sc|xxxiv}}. {{sc|xxxv}}. {{sc|xxxvi}}. {{sc|xxxvii}}. {{sc|xxxviii}}. {{sc|xxxix}}. {{sc|xl}}. {{sc|xli}}. {{sc|xlii}}. {{sc|xliii}}.</poem> | col2width = 80% | col2 =<poem>''Ioannes vander Noot,'' {{sc|ii}}. ''Ægidius van Aelſt'', {{sc|v}}. ''Antonius de Grimbergen, dict. de Aſſcha'', {{sc|iii}}. ''Ægidius van Aelſt,'' {{sc|vi}}. ''Antonius de Grimberge, dict. de Aſſcha, Mil.'' {{sc|iv}}. ''Ioannes vander Noot,'' {{sc|iii}}. ''Antonius de Grimberge, dict. de Aſſcha, Mil.'' {{sc|v}}. ''Antonius de Grimberge, dict. de Aſſcha, Mil.'' {{sc|vi}}. ''Ioannes vander Noot'', {{sc|iv}}. ''Ioannes van Nuwenhoven.'' ''Ioannes van Nuwenhoven,'' {{sc|ii}}. ''Ioannes vander Noot,'' {{sc|v}}. ''Antonius de Grimberghen, dictus de Aſſcha, Miles,'' {{sc|vii}}. ''Ioannes vander Noot,'' {{sc|v}}. ''Antonius de Grimberghen, dictus de Aſſcha, Miles,'' {{sc|viii}}. ''Rolandus de Mol, Dom. de Loppoignen,'' {{sc|v}}. ''Rolandus de Mol, Dom. de Loppoignen,'' {{sc|vi}}. ''Antonius de Grimberghen, dictus de Aſſcha, Miles,'' {{sc|ix}}. ''Gaspar de Mol, Miles, Dom. de Oetinghen.'' ''Ioannes Cottreau, Dominus de Ghete.'' ''Gaſpar de Mol, Miles, Dom. de Oetingen,'' {{sc|ii}}. ''Ioannes vander Noot,'' {{sc|vii}}. ''Rolandus vander Noot.'' ''Philippus Hinckaert, Miles, Dom. in Lille.'' ''Rolandus vander Noot,'' {{sc|ii}}. ''Philippus Hinckaert, Miles, Dom. in Lille.'' {{sc|ii}}. ''Gaſpar de Mol, Mil. Dom. de Oetingen,'' {{sc|iii}}. ''Paulus de Vrſſele, Dom. de Lymellettes.'' ''Philippus Hinckaert, Mil. Dom. in Lille,'' {{sc|iii}}.</poem>}}<noinclude>{{d|''Iaco-''}}</noinclude> 2skkteb6n5hao8xqba6amy26jhz2nct Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/42 104 83845 272823 2026-07-01T00:09:02Z Erblanchard57 30712 /* Emendata */ 272823 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Erblanchard57" />{{rvh|32|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}} {{smaller-block/s}}</noinclude>actu conceptionis à marito proprio ortæ {{ls}}imul in memoriam {{ls}}ibi revocaverit delicias, quas cum adultero habuit, atque {{ls}}ic per imagionationem prolem adultero {{ls}}imilem produxerit, uti {{ls}}imile exemplum recen{{ls}}et ''Zeiler. l. 4. Epi{{ls}}t. 17. conf. & Fienus de viri Imag. c. 9. 10.'' Neque enim admittendus e{{ls}}t ''Cœl. Rhodig. l. 14. Antiqu. c. 3. p. 733.'' cum ex ''Galeno'' vult docere, quod non perinde ut in be{{ls}}tiis, ita & in hominibus natura voluerit ce{{ls}}{{ls}}are voluptatem. Pote{{ls}}t quippe maritus etiam po{{ls}}t imprægnationem voluptate frui, & {{ls}}ecuudum Salomonem lætari cum uxore {{ls}}uâ, et{{ls}}i non ultimum actum embryoni & prægnanti damno{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imum exerceat. Neque laudandum ''Populiæ'' Marii Filiæ re{{ls}}pon{{ls}}um, quæ interrogata, quid e{{ls}}{{ls}}et, quapropter aliæ be{{ls}}tiæ nunquam marem de{{ls}}iderarent, ni{{ls}}i cum prægnantes fieri vellent, dixit, ''be{{ls}}tiæ enim {{ls}}unt. Macrob. l. 2. c. 5.'' Neque enim arbitrari debemus cum quodam Anti-Polygamo, naturam hominibus hunc voluptatis {{ls}}en{{ls}}um dedi{{ls}}{{ls}}e ad compen{{ls}}andas mole{{ls}}tias, difficultates & labores multos, quos {{ls}}u{{ls}}tinent homines in educandis liberis, {{ls}}iquidem conjuges aliis modis {{ls}}e recreare, & voluptatibus hone{{ls}}tis licitis atque proficuis abundare, quàm hac detrimento{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imâ {{ls}}atiari cupiditate po{{ls}}{{ls}}unt. Multò minus ''Lactantii l. 6. Div. In{{ls}}t. c. 23.'' attendenda e{{ls}}t ratio, judicantis Deum indidi{{ls}}{{ls}}e voluptatem hanc fœminis, ut prægnantes etiam viris {{ls}}e {{ls}}ubmittant, ne fœminis repugnantibus libido cogeret viros aliud appetere, eoque facto ca{{ls}}titatis gloriam non tenerent. Certè majorem ca{{ls}}titatis gloriam obtinerent, {{ls}}i cum pluribus uxoribus prolis obtinendæ ergò rem haberent, quàm {{ls}}i cum unicâ inca{{ls}}te, damno{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imè & plu{{ls}}quam brutaliter ut audivimus, vivant. Unde non {{ls}}atis mirari po{{ls}}{{ls}}um, ''viros Dei,'' qui {{ls}}ancti & ca{{ls}}ti alios ad ca{{ls}}titatem in{{ls}}tigare {{ls}}olent, {{ls}}tatuere, maritum teneri ex pacto conjugali non tantum ad prolis generationem, {{ls}}ed etiam ad re{{ls}}tinguendas uxoris u{{ls}}tiones, & propter Polygamiam intermittendam, ne dela{{ls}}{{ls}}atus u{{ls}}u multarum deficiat in {{ls}}atisfaciendo uxori, cui etiam prægnanti {{ls}}it obligatus. Ad nau{{ls}}eam enim dixi & probavi, quòd non debeat nec etiam po{{ls}}{{ls}}it inordinatis uxoris affectibus {{ls}}atisfacere maritus, cum illis ne decem quidem viri {{ls}}ufficiant, nedum ut prægnanti {{ls}}atisfacere teneatur. ''Bonav. & Thom. di{{ls}}t. 30. in 4. {{ls}}ent. c. 1. & Hieron.'' dicunt, ''omnem concubitum conjugalem e{{ls}}{{ls}}e peccatum, ni{{ls}}i causâ procreandi {{ls}}obolem.'' Decet enim omnino maritum non immodicis {{ls}}e{{ls}}e immergere voluptatibus, {{ls}}ed moderationem quoque in opere adhibere conjugali, {{ls}}iquidem præpo{{ls}}terè finem conjugii intendit, & peccat, qui voluptatis tantum gratiâ & ad explendam {{ls}}uam libidinem coit cum uxore ceu Dn. ''Mu{{ls}}æus docet tr. de Conj. th. 138.'' imò ''adulter e{{ls}}t in propriam uxorem omnis impudicus amator ardentior.'' Can. Orig. 32. qu. 4. & quemadmodum ''maritus'' non {{SIC|lihidinis|libidinis}}, {{ls}}ed ''conjunctionis'' ad vitæ univer{{ls}}as actiones expediundas appellatio e{{ls}}t, ita & ''uxor'' non voluptatis, {{ls}}ed ''dignitatis nomen'' e{{ls}}t. Hinc rectè & egregiè ca{{ls}}ta illa Spartana, ''an acce{{ls}}{{ls}}i{{ls}}{{ls}}et unquam ad maritum'' rogata, ''minimè'' verò re{{ls}}pondit, {{ls}}ed ''maritus ad me.'' Videlicet pudica fœmina mariti libidinem nunquam irritarat, nec Venere u{{ls}}a, ni{{ls}}i ut conjugi ob{{ls}}ecundaret, ad fugjendas animorum di{{ls}}{{ls}}en{{ls}}iones atque litigia. v. ''Joh. Lud. Viv. de In{{ls}}tit. Fœm. Chri{{ls}}t. l. 2. c. 5. p. 398.'' Ita ex ''Lycurgi'' legibus refertur, ''{{ls}}pon{{ls}}um non ebrium, nec ad la{{ls}}civiam compo{{ls}}itum, {{ls}}ed {{ls}}obrium & pro more cœnatum ad {{ls}}pon{{ls}}am noctu ingre{{ls}}{{ls}}um, ac paululum cum eâ moratum mode{{ls}}tè abire, ut {{ls}}icut con{{ls}}ueverat cum reliquis dormiret juvenibus. Idem etiam po{{ls}}t nuptias agebat, ut cum æqualibus interdiu degens, noctuque cubans ad {{ls}}pon{{ls}}am cautè commearet, verecundè metuens, ne quis eorum, qui in domo eâ {{ls}}unt, ip{{ls}}um animadverteret, {{ls}}pon{{ls}}a quoque idem machinabatur, ut commodè & furtim congredi po{{ls}}{{ls}}ent, idque agebant non parvo tempore, {{ls}}ed eò u{{ls}}que ut nonnulli liberi e{{ls}}{{ls}}ent nati, priu{{ls}}quam interdiu {{ls}}uas viderent uxores; quæ congre{{ls}}{{ls}}us maritalis ratio non modo continentiæ & mode{{ls}}tiæ fuit exercitatio, {{ls}}ed corpora quoque ad generandum apti{{ls}}{{ls}}ima reddidit, ut recenti {{ls}}emper novoque amore convenirent, qui non {{ls}}atietate obrueretur, neque nimiâ con{{ls}}uetudine evane{{ls}}ceret, cum nunquam non aliquem de{{ls}}iderii fomitem alter in alterius animo''<noinclude>{{right|''queret''}} {{smaller-block/e}}</noinclude> aa7naztrfr9x92gtw61g1mrhkvoo8w6 272826 272823 2026-07-01T00:31:19Z Erblanchard57 30712 272826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Erblanchard57" />{{rvh|32|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}} {{smaller-block/s}}</noinclude>actu conceptionis à marito proprio ortæ {{ls}}imul in memoriam {{ls}}ibi revocaverit delicias, quas cum adultero habuit, atque {{ls}}ic per imaginationem prolem adultero {{ls}}imilem produxerit, uti {{ls}}imile exemplum recen{{ls}}et ''Zeiler. l. 4. Epi{{ls}}t. 17. conf. & Fienus de viri Imag. c. 9. 10.'' Neque enim admittendus e{{ls}}t ''Cœl. Rhodig. l. 14. Antiqu. c. 3. p. 733.'' cum ex ''Galeno'' vult docere, quod non perinde ut in be{{ls}}tiis, ita & in hominibus natura voluerit ce{{ls}}{{ls}}are voluptatem. Pote{{ls}}t quippe maritus etiam po{{ls}}t imprægnationem voluptate frui, & {{SIC|{{ls}}ecuudum|secundum}} Salomonem lætari cum uxore {{ls}}uâ, et{{ls}}i non ultimum actum embryoni & prægnanti damno{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imum exerceat. Neque laudandum ''Populiæ'' Marii Filiæ re{{ls}}pon{{ls}}um, quæ interrogata, quid e{{ls}}{{ls}}et, quapropter aliæ be{{ls}}tiæ nunquam marem de{{ls}}iderarent, ni{{ls}}i cum prægnantes fieri vellent, dixit, ''be{{ls}}tiæ enim {{ls}}unt. Macrob. l. 2. c. 5.'' Neque enim arbitrari debemus cum quodam Anti-Polygamo, naturam hominibus hunc voluptatis {{ls}}en{{ls}}um dedi{{ls}}{{ls}}e ad compen{{ls}}andas mole{{ls}}tias, difficultates & labores multos, quos {{ls}}u{{ls}}tinent homines in educandis liberis, {{ls}}iquidem conjuges aliis modis {{ls}}e recreare, & voluptatibus hone{{ls}}tis licitis atque proficuis abundare, quàm hac detrimento{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imâ {{ls}}atiari cupiditate po{{ls}}{{ls}}unt. Multò minus ''Lactantii l. 6. Div. In{{ls}}t. c. 23.'' attendenda e{{ls}}t ratio, judicantis Deum indidi{{ls}}{{ls}}e voluptatem hanc fœminis, ut prægnantes etiam viris {{ls}}e {{ls}}ubmittant, ne fœminis repugnantibus libido cogeret viros aliud appetere, eoque facto ca{{ls}}titatis gloriam non tenerent. Certè majorem ca{{ls}}titatis gloriam obtinerent, {{ls}}i cum pluribus uxoribus prolis obtinendæ ergò rem haberent, quàm {{ls}}i cum unicâ inca{{ls}}te, damno{{ls}}i{{ls}}{{ls}}imè & plu{{ls}}quam brutaliter ut audivimus, vivant. Unde non {{ls}}atis mirari po{{ls}}{{ls}}um, ''viros Dei,'' qui {{ls}}ancti & ca{{ls}}ti alios ad ca{{ls}}titatem in{{ls}}tigare {{ls}}olent, {{ls}}tatuere, maritum teneri ex pacto conjugali non tantum ad prolis generationem, {{ls}}ed etiam ad re{{ls}}tinguendas uxoris u{{ls}}tiones, & propter Polygamiam intermittendam, ne dela{{ls}}{{ls}}atus u{{ls}}u multarum deficiat in {{ls}}atisfaciendo uxori, cui etiam prægnanti {{ls}}it obligatus. Ad nau{{ls}}eam enim dixi & probavi, quòd non debeat nec etiam po{{ls}}{{ls}}it inordinatis uxoris affectibus {{ls}}atisfacere maritus, cum illis ne decem quidem viri {{ls}}ufficiant, nedum ut prægnanti {{ls}}atisfacere teneatur. ''Bonav. & Thom. di{{ls}}t. 30. in 4. {{ls}}ent. c. 1. & Hieron.'' dicunt, ''omnem concubitum conjugalem e{{ls}}{{ls}}e peccatum, ni{{ls}}i causâ procreandi {{ls}}obolem.'' Decet enim omnino maritum non immodicis {{ls}}e{{ls}}e immergere voluptatibus, {{ls}}ed moderationem quoque in opere adhibere conjugali, {{ls}}iquidem præpo{{ls}}terè finem conjugii intendit, & peccat, qui voluptatis tantum gratiâ & ad explendam {{ls}}uam libidinem coit cum uxore ceu Dn. ''Mu{{ls}}æus docet tr. de Conj. th. 138.'' imò ''adulter e{{ls}}t in propriam uxorem omnis impudicus amator ardentior.'' Can. Orig. 32. qu. 4. & quemadmodum ''maritus'' non {{SIC|lihidinis|libidinis}}, {{ls}}ed ''conjunctionis'' ad vitæ univer{{ls}}as actiones expediundas appellatio e{{ls}}t, ita & ''uxor'' non voluptatis, {{ls}}ed ''dignitatis nomen'' e{{ls}}t. Hinc rectè & egregiè ca{{ls}}ta illa Spartana, ''an acce{{ls}}{{ls}}i{{ls}}{{ls}}et unquam ad maritum'' rogata, ''minimè'' verò re{{ls}}pondit, {{ls}}ed ''maritus ad me.'' Videlicet pudica fœmina mariti libidinem nunquam irritarat, nec Venere u{{ls}}a, ni{{ls}}i ut conjugi ob{{ls}}ecundaret, ad fugjendas animorum di{{ls}}{{ls}}en{{ls}}iones atque litigia. v. ''Joh. Lud. Viv. de In{{ls}}tit. Fœm. Chri{{ls}}t. l. 2. c. 5. p. 398.'' Ita ex ''Lycurgi'' legibus refertur, ''{{ls}}pon{{ls}}um non ebrium, nec ad la{{ls}}civiam compo{{ls}}itum, {{ls}}ed {{ls}}obrium & pro more cœnatum ad {{ls}}pon{{ls}}am noctu ingre{{ls}}{{ls}}um, ac paululum cum eâ moratum mode{{ls}}tè abire, ut {{ls}}icut con{{ls}}ueverat cum reliquis dormiret juvenibus. Idem etiam po{{ls}}t nuptias agebat, ut cum æqualibus interdiu degens, noctuque cubans ad {{ls}}pon{{ls}}am cautè commearet, verecundè metuens, ne quis eorum, qui in domo eâ {{ls}}unt, ip{{ls}}um animadverteret, {{ls}}pon{{ls}}a quoque idem machinabatur, ut commodè & furtim congredi po{{ls}}{{ls}}ent, idque agebant non parvo tempore, {{ls}}ed eò u{{ls}}que ut nonnulli liberi e{{ls}}{{ls}}ent nati, priu{{ls}}quam interdiu {{ls}}uas viderent uxores; quæ congre{{ls}}{{ls}}us maritalis ratio non modo continentiæ & mode{{ls}}tiæ fuit exercitatio, {{ls}}ed corpora quoque ad generandum apti{{ls}}{{ls}}ima reddidit, ut recenti {{ls}}emper novoque amore convenirent, qui non {{ls}}atietate obrueretur, neque nimiâ con{{ls}}uetudine evane{{ls}}ceret, cum nunquam non aliquem de{{ls}}iderii fomitem alter in alterius animo''<noinclude>{{right|''queret''}} {{smaller-block/e}}</noinclude> 6iwbrxra4hqqrkz7x3ktqvb3v480oxw Pagina:Polygamia Triumphatrix.pdf/43 104 83846 272824 2026-07-01T00:16:21Z Erblanchard57 30712 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '''relinqueret.'' Plut. Lyc. in Quæ Gentilium con{{ls}}uetudo & moderatio ruborem Chri{{ls}}tianis multis incutere debet. Et{{ls}}i enim in aprico {{ls}}it, conjuges ad concubitum jure connubiali e{{ls}}{{ls}}e obligatos, adeoque copulam carnalem non e{{ls}}{{ls}}e in {{ls}}e malum, utpote quæ in bonum {{ls}}uopte ingenio in{{ls}}tituta e{{ls}}t, ''Ludov. Panaciola de Fœt. form. c. 3. p. 229.'' ip{{ls}}a tamen lux naturæ in mente hominis po{{l... 272824 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Erblanchard57" />{{rvh|33|DE POLYGAMIA.|DISCURSUS}} {{smaller-block/s}}</noinclude>''relinqueret.'' Plut. Lyc. in Quæ Gentilium con{{ls}}uetudo & moderatio ruborem Chri{{ls}}tianis multis incutere debet. Et{{ls}}i enim in aprico {{ls}}it, conjuges ad concubitum jure connubiali e{{ls}}{{ls}}e obligatos, adeoque copulam carnalem non e{{ls}}{{ls}}e in {{ls}}e malum, utpote quæ in bonum {{ls}}uopte ingenio in{{ls}}tituta e{{ls}}t, ''Ludov. Panaciola de Fœt. form. c. 3. p. 229.'' ip{{ls}}a tamen lux naturæ in mente hominis po{{ls}}t lap{{ls}}um adhuc reliqua {{ls}}uadere videtur, non e{{ls}}{{ls}}e beluino more in Venerem etiam licitam proruendum, {{ls}}ed rationem hone{{ls}}tatis pariter atque {{ls}}anitatis maximè habendam. Frid. Baldw. Ca{{ls}}. Con{{ls}}c. l. 4. c. 13. ca{{ls}}. 11. Can. Orig. 32. q. 4. In eju{{ls}}modi enim conjunctionibus non tantum quid liceat, {{ls}}ed quid hone{{ls}}tum {{ls}}it, con{{ls}}iderandum l. 197. ff. de R. J. l. 14. §. 2. l. 2. ff. de Rit. Nupt. {{smaller-block/e}} {{smaller-block/s}}<noinclude>{{right|quidem}} {{smaller-block/e}}</noinclude> tmjt28c8bryi7j95ud41k5lxwlrnjll Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/552 104 83847 272827 2026-07-01T01:42:14Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272827 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>—Quam sponsus sponsae servum donasset, eum- que in dotem accepisset ante usucapionem, re- scriptum est a Divo Pio, divortio facto restituen- dum esse servum; natn valuisse donationem inter sponsum et sponsam. Dabitur ergo et possidenti exceptio, et amissa possessione Publictana, sive extranets, sive donator possideat. § 1.—Is, cui ex Trebelliano hereditas restitu- ta est, etiamsi non fuerit nactus possessionem, uti potest Publicians. § 2.—In veetigalibus et in aliis pracdiis, quac usucapi non possunt, Publiciana competit, si for- te bona fide mihi tradite wunt <ref>Taur.;est, Fl segun Br</ref>. § 3.—Idem est, et si superficiariam insulam a nou domino <ref>Vease la nota 6 de la página 482</ref> bona fide emero. § 4.—Si res talis sit, ut eam Lex aut Constita- tio alienari prohibeat, eo casu Publiciana non competit, quia his casibus neminem Practor tue- tur, ne contra leges faciat. § 5.—Publiciana actione etiam de infante ser- yo nondum anniculo uti possumus. § 6.—Si pro parte quis rem petere <ref>repetere, Hal, Vulg.</ref> vault, Pu- bliciaua actione uti potest. 7.—Sed ctiam is, qui momento possedit, re- ete hac actione experirctur. '''13. [14.]''' '''GAIUS''' ''libro VI. ad Edictum provin- ciale''.—Quaecunque sunt iustae causae acquiren- darum rerum, si ex his causis uacti res amiseri. mus, dabitur nobis earum rerum persequenda- rum gratia hace actio § 1.—Interdum quibusdam nee ex iustis posses- sionibus competit Publicianumiudicium; namque pignoraticiae et precariae poxsessiones iustac sunt, sed ex his non solet competere tale iudi- cium; illa scilicet ratione, quia neque creditor, neque is, qui precario rogavit, eo animo nanci- scitur possessionem, ut eredat se dominum esse. § 2.—Qui a pupillo emit, probare debet, tutore auctore lege uon prohibente se emisse. Sed et deceptus falso tutore auctore emerit, bona tide emisse videtur, '''14. |15.]''' ULPIANUS ''libro XVI. ad Edictum''.— Papinianus libro sexto Quaestionum seribit: si quis prohibuit, vel denuntiavit, ex causa vendi- tionis tradi rem, quae ipsius voluntate a procura- tore fuerat distracta, et is nihilo mious tradide- rit, emtorem tuebitur Practor, sive possideat, si- ve petat rem. Sed quod iudicio emti_procurator emtori praestiterit, contrario iudicio mandati consequctur; potest enim fieri, ut emtori res au- feratur ab eo, qui venire mandavit, quia per ignorantiam non est usus exceptione, quam de- uit opponere, veluti: «si non auctor meus <ref>si auetor meus non ex, Beck</ref> ex voluntate tua vendidit». '''15. [16.]''' POMPONIUS ''libro III'', <ref>IV., Hal.</ref> ad Sabinum,<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> 8rbgdo0xty6hcngjl9o1n3veb4cw958 Pagina:Cuerpo del derecho civil romano a doble texto (IA cuerpodelderechocivilromanoP1T1).pdf/553 104 83848 272828 2026-07-01T01:58:17Z Helen Escobedo 32219 /* Emendata */ 272828 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Helen Escobedo" />{{InitiumBilinguis|s|lg=es}}</noinclude>—Si servus mews, quum in fuga sit, rem a non domiuo emat, Publtciana mihi compotere debet, Jicet possessionem ret traditae per eum nactis non sim. '''16. [17.]''' PAPINIANI ''libro X''. Quaestionum <ref>Libro X. Quaestionum Papiniani,Hal.</ref> Paulus notat:—Exeeptio tusti dominii Publicia- nae obiicienda est. '''17. [18.]''' NERATIUS ''libro III, Membranarum,'' ~Publiciana actio non ideo comparata est, ut res domino auseratur; ciusque rei argumentun est primo aequitas, deinde exceptio: «si ca ros pos- Sessoris non sit», sod ut is, qui bona fide emit, possessioneinque ejus ex en causa nactus est, po- tius rem habent. {{t3|TIT. III}} {{t3|SI AGER VECTIGALIS, ID EST <ref>VEL, (en lugar de 1D EST), Hal. Vulg.</ref> EMPHYTEU- TIVARIUS, PETATUR {{c|[Cf Coa. IV. at.)}} 1. PAULUS libro XXI. ad Edictum.—Agri civi- tatum <ref>secundum Iuliani sententiam, inserta la Vulg.</ref> alii vectigales vocantur, alii non. Ve- ctigales vocantur, qui in perpetaum Jocantur, id est hac lege, ut tamdiu pro his veetigal penda- tur, quamdiu neque ipsis, qui vonduxerint, 1 que bis, qui in locum corum suceesserunt, aufer ri eos licont. Non vectigales sunt, qui ita colendi dantur, ut privatim <ref>privati, Hal.; privatis, Vulg.</ref> agros nostros colendos dare solemus. § 1—Qui in perpetuum fundum fruendum con- duxerunt a municipibus, quamvis non effieiantur domini, tamen placuit competere iis in rem actio- nem adyersus queinvis possessorem; sed et ad- versus ipsos municipes, 2. ULPIANUS ''libro XVIII. ad Sabinum'' <ref>XVI, ad Edictum, Hal.</ref> .— ita tamon, si vectigal solvant. 3. PAULUS ''libro XXI.ad Edictum.''—Mem est, et sind tempus habueriut conductum, nec tempus conductionis finitum sit, {{t3|'''LIBER SEPTIMUS'''}} {{c|TIT. I}} {{c|DE USUFRUCTU ET QUEMADMODUM QUIS UTATUR FRUATUR (Cf, Cod, III. 88)}} 1. PAULUS ''libro III'', <ref>II., Hal.</ref> ad Vitellium. — Usus- fructus est ius alienis rebus utendi fruendi sal- va rerum substantia.<noinclude>{{ExitusBilinguis|s|lg=es}}</noinclude> 1b6pw8ruujm5wd4hdmxav59kxockc3a