Wikisource lawikisource https://la.wikisource.org/wiki/Pagina_prima MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter Media Specialis Disputatio Usor Disputatio Usoris Vicifons Disputatio Vicifontis Fasciculus Disputatio Fasciculi MediaWiki Disputatio MediaWiki Formula Disputatio Formulae Auxilium Disputatio Auxilii Categoria Disputatio Categoriae Scriptor Disputatio Scriptoris Pagina Disputatio Paginae Liber Disputatio Libri TimedText TimedText talk Modulus Disputatio Moduli Event Event talk Utopia/Liber I/Peregrinationes Raphaelis 0 7293 286558 88376 2026-11-04T14:01:16Z Sjgallagher2 29663 Replace with scan proofread text 286558 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Thomas Morus |OperaeTitulus= Utopia |OperaeWikiPagina= Utopia |Annus= 1516 |SubTitulus=[[Utopia/Liber I|Liber I]]<br />Peregrinationes Raphaelis }} {{Liber |Ante = Homo peregrinans Raphael Hythlodaeus |AnteNomen = Utopia/Liber I/Homo peregrinans Raphael Hythlodaeus |Post = Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum |PostNomen = Utopia/Liber I/Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum }} <pages index="Utopia, More, 1518.djvu" from=30 to =32 fromsection="p2" tosection="p1"/> {{Liber |Ante = Homo peregrinans Raphael Hythlodaeus |AnteNomen = Utopia/Liber I/Homo peregrinans Raphael Hythlodaeus |Post = Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum |PostNomen = Utopia/Liber I/Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum }} {{finis}} jmyq7nvcxzi1u65xjeorere4iiz500j Utopia/Liber I/Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum 0 7294 286560 241157 2026-11-04T14:04:32Z Sjgallagher2 29663 Replace main text with proofread text 286560 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Thomas Morus |OperaeTitulus= Utopia |OperaeWikiPagina= Utopia |Annus= 1516 |SubTitulus=[[Utopia/Liber I|Liber I]]<br />Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum }} {{Liber |Ante = Peregrinationes Raphaelis |AnteNomen = Utopia/Liber I/Peregrinationes Raphaelis |Post = Colloquium de optimo statu reipublicae |PostNomen = Utopia/Liber I/Colloquium de optimo statu reipublicae }} <pages index="Utopia, More, 1518.djvu" from=32 to =53 fromsection="p2" tosection="p1"/> {{Liber |Ante = Peregrinationes Raphaelis |AnteNomen = Utopia/Liber I/Peregrinationes Raphaelis |Post = Colloquium de optimo statu reipublicae |PostNomen = Utopia/Liber I/Colloquium de optimo statu reipublicae }} {{finis}} qccliyk1c730z43pp28y02vfrkye890 Utopia/Liber I/Colloquium de optimo statu reipublicae 0 7295 286561 88379 2026-11-04T14:06:03Z Sjgallagher2 29663 Replace main text with proofread text 286561 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor= Thomas Morus |OperaeTitulus= Utopia |OperaeWikiPagina= Utopia |Annus= 1516 |SubTitulus=[[Utopia/Liber I|Liber I]]<br />Colloquium de optimo statu reipublicae }} {{Liber |Ante = Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum |AnteNomen = Utopia/Liber I/Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum |Post = Index Libri II |PostNomen = Utopia/Liber II }} <pages index="Utopia, More, 1518.djvu" from=53 to =70 fromsection="p2"/> {{Liber |Ante = Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum |AnteNomen = Utopia/Liber I/Colloquium apud Cardinalem Ioannem Mortonum |Post = Index Libri II |PostNomen = Utopia/Liber II }} {{finis}} 9zoehfm7a1e5gdk0qfqix2aevx0980i Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/30 104 13811 286579 285544 2026-11-04T14:40:46Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude><section begin="p1" /> Lusitanorum nauibus, in patriam denique præter spem reuehitur. <section end="p1" /> <section begin="p2" /> Hæc ubi narrauit Petrus, actis ei gratijs quod tam officiosus in me fuisset, ut cuius uiri colloquium mihi gratum speraret, eius uti sermone fruerer, tantam rationem habuisset, ad Raphaëlem me conuerto, tum ubi nos mutuo salutassemus, atque illa communia dixissemus, quæ dici in primo hospitum congressu solent, inde domum meam digredimur, ibique in horto considentes in scamno cespitibus herbeis constrato, confabulamur. Narrauit ergo nobis, quo pacto posteaquam Vespucius abierat, ipse socijque eius, qui in Castello remanserant, conueniendo atque blandiendo cœperint se paulatim eius terræ gentibus insinuare, iamque non innoxie modo apud eas, sed etiam familiariter uersari, tum principi cuidam (cuius &amp; patria mihi, &amp; nomen excidit) grati, charique esse. eius liberalitate narrabat commeatum atque uiaticum ipsi &amp; quinque eius comitibus affatim fuisse suppeditatum, cum itineris (quod per aquam ratibus, per terram curru peragebant) fidelissimo duce, qui eos ad alios principes, quos diligenter commendati petebant, adduceret. Nam post multorum itinera dierum, oppida atque urbes aiebat reperisse se, ac non pessime institutas, magna populorum frequentia respublicas. Nempe sub æquatoris linea tum hinc atque inde ab utroque latere, quantum ferè spatij solis orbita complectitur, uastas obiacere solitudines perpetuo feruore torridas. Squalor undique &amp; tristis rerum facies horri- <section end="p2" /><noinclude> <references/></noinclude> lc9q3tz28a4m6u6rrgjhpjv8wqg43th 286582 286579 2026-11-04T14:53:30Z Sjgallagher2 29663 286582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude><section begin="p1" /> Lusitanorum nauibus, in patriam denique præter spem reuehitur. <section end="p1" /> <section begin="p2" /> Hæc ubi narrauit Petrus, actis ei gratijs quod tam officiosus in me fuisset, ut cuius uiri colloquium mihi gratum speraret, eius uti sermone fruerer, tantam rationem habuisset, ad Raphaëlem me conuerto, tum ubi nos mutuo salutassemus, atque illa communia dixissemus, quæ dici in primo hospitum congressu solent, inde domum meam digredimur, ibique in horto considentes in scamno cespitibus herbeis constrato, confabulamur. Narrauit ergo nobis, quo pacto posteaquam Vespucius abierat, ipse socijque eius, qui in Castello remanserant, conueniendo atque blandiendo cœperint se paulatim eius terræ gentibus insinuare, iamque non innoxie modo apud eas, sed etiam familiariter uersari, tum principi cuidam (cuius &amp; patria mihi, &amp; nomen excidit) grati, charique esse. eius liberalitate narrabat commeatum atque uiaticum ipsi &amp; quinque eius comitibus affatim fuisse suppeditatum, cum itineris (quod per aquam ratibus, per terram curru peragebant) fidelissimo duce, qui eos ad alios principes, quos diligenter commendati petebant, adduceret. Nam post multorum itinera dierum, oppida atque urbes aiebat reperisse se, ac non pessime institutas, magna populorum frequentia respublicas. Nempe sub æquatoris linea tum hinc atque inde ab utroque latere, quantum ferè spatij solis orbita complectitur, uastas obiacere solitudines perpetuo feruore torridas. Squalor undique &amp; tristis rerum facies horrida <section end="p2" /><noinclude> <references/></noinclude> 00ir1awrb17kyup4cmmm7opx6jvriyj Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/31 104 13812 286580 285539 2026-11-04T14:47:01Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>da atque inculta omnia feris habitata serpentibusque, aut denique hominibus neque minus efferis quàm sint beluæ, neque minus noxijs. Cæterum ubi longius euectus sis, paulatim omnia mansuescere, cœlum minus asperum, solum uirore blandum, mitiora animantium ingenia, tandem aperiri populos, urbes, oppida, in his assidua non inter se modo, ac finitimos, sed procul etiam dissitas gentes, terra marique commercia. Inde sibi natam facultatem, multas ultro citroque terras inuisendi, quod nulla nauis ad iter quodlibet instruebatur, in quam non ille, comitesque eius libentissime admittebantur. Naues quas primis regionibus conspexerunt, carina plana fuisse narrabat. uela consutis papyris aut uiminibus intendebantur, alibi coriacea. post uero acuminatas carinas canabea uela reppererunt. omnia denique nostris similia. nautæ maris ac cœli non imperiti. Sed miram se narrabat inisse gratiam, tradito magnetis usu, cuius antea penitus erant ignari. ideoque timide pelago consueuisse sese, neque aliâs temere, quam æstate credere. Nunc uero eius fiducia lapidis contemnunt hyemem, securi magis, quam tuti, ut periculum sit, ne quæ res magno eis bono futura putabatur, eadem per imprudentiam magnorum causa malorum fiat. Quid quoque in loco se uidisse narrauit, &amp; longum fuerit explicare, neque huius est operis institutum, &amp; alio fortasse loco dicetur à nobis, præsertim quicquid ex usu fuerit non ignorari, qualia sunt in primis ea, quæ apud po-<noinclude> <references/></noinclude> 6uu9fet10a441ad8kymw9x54wdjdtji 286583 286580 2026-11-04T14:53:39Z Sjgallagher2 29663 286583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>atque inculta omnia feris habitata serpentibusque, aut denique hominibus neque minus efferis quàm sint beluæ, neque minus noxijs. Cæterum ubi longius euectus sis, paulatim omnia mansuescere, cœlum minus asperum, solum uirore blandum, mitiora animantium ingenia, tandem aperiri populos, urbes, oppida, in his assidua non inter se modo, ac finitimos, sed procul etiam dissitas gentes, terra marique commercia. Inde sibi natam facultatem, multas ultro citroque terras inuisendi, quod nulla nauis ad iter quodlibet instruebatur, in quam non ille, comitesque eius libentissime admittebantur. Naues quas primis regionibus conspexerunt, carina plana fuisse narrabat. uela consutis papyris aut uiminibus intendebantur, alibi coriacea. post uero acuminatas carinas canabea uela reppererunt. omnia denique nostris similia. nautæ maris ac cœli non imperiti. Sed miram se narrabat inisse gratiam, tradito magnetis usu, cuius antea penitus erant ignari. ideoque timide pelago consueuisse sese, neque aliâs temere, quam æstate credere. Nunc uero eius fiducia lapidis contemnunt hyemem, securi magis, quam tuti, ut periculum sit, ne quæ res magno eis bono futura putabatur, eadem per imprudentiam magnorum causa malorum fiat. Quid quoque in loco se uidisse narrauit, &amp; longum fuerit explicare, neque huius est operis institutum, &amp; alio fortasse loco dicetur à nobis, præsertim quicquid ex usu fuerit non ignorari, qualia sunt in primis ea, quæ apud po-<noinclude> <references/></noinclude> slpytptcpj0whv7dump3z6zne94pb7q Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/32 104 13813 286556 285540 2026-11-04T13:58:00Z Sjgallagher2 29663 286556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>## p1 ## pulos usquam ciuiliter conuiuentes animaduertit, recte prudenterque prouisa. His enim de rebus & nos auidissime rogabamus, & ille libentissime disserebat, omissa interim inquisitione monstrorum, quibus nihil est minus nouum. Nam Scyllas & Celenos rapaces, & Lestrigonas populiuoros, atque eiuscemodi immania portenta, nusquam fere non inuenias, at sane ac sapienter institutos ciues haud reperias ubilibet. Caeterum ut multa apud nouos illos populos adnotauit perperam consulta, sic haud pauca recensuit, unde possint exempla sumi corrigendis harum urbium, nationum, gentium, ac regnorum erroribus idonea, alio, ut dixi, loco a me commemoranda. Nunc ea tantum referre animus est, quae de moribus atque institutis narrabat Utopiensium, praemisso tamen eo sermone, quo uelut tractu quodam ad eius mentionem reipublicae deuentum est. ## p2 ## Nam quum Raphael prudentissime recensuisset, alia hic, alia illic errata, utrobique certe plurima, tum quae apud nos, quaeue item sunt apud illos cauta sapientius, quum uniuscuiusque populi mores atque instituta sic teneret, tanquam in quemcunque locum diuertisset, totam ibi uitam uixisse uideretur, admiratus hominem Miror Petrus, profecto mi Raphael, inquit, cur te regi cuipiam non adiungas, quorum neminem esse satis scio, cui tu non sis futurus uehementer gratus, utpote quem hac doctrina, atque hac locorum hominumque peritia non oblectare solum, sed exemplis quoque instruere, atque adiuuare consilio<noinclude> <references/></noinclude> mqvzl3zwkcgg4fbkhubs7h4uza9idbv 286557 286556 2026-11-04T13:59:45Z Sjgallagher2 29663 286557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude><section begin="p1" /> pulos usquam ciuiliter conuiuentes animaduertit, recte prudenterque prouisa. His enim de rebus & nos auidissime rogabamus, & ille libentissime disserebat, omissa interim inquisitione monstrorum, quibus nihil est minus nouum. Nam Scyllas & Celenos rapaces, & Lestrigonas populiuoros, atque eiuscemodi immania portenta, nusquam fere non inuenias, at sane ac sapienter institutos ciues haud reperias ubilibet. Caeterum ut multa apud nouos illos populos adnotauit perperam consulta, sic haud pauca recensuit, unde possint exempla sumi corrigendis harum urbium, nationum, gentium, ac regnorum erroribus idonea, alio, ut dixi, loco a me commemoranda. Nunc ea tantum referre animus est, quae de moribus atque institutis narrabat Utopiensium, praemisso tamen eo sermone, quo uelut tractu quodam ad eius mentionem reipublicae deuentum est. <section end="p1" /> <section begin="p2" /> Nam quum Raphael prudentissime recensuisset, alia hic, alia illic errata, utrobique certe plurima, tum quae apud nos, quaeue item sunt apud illos cauta sapientius, quum uniuscuiusque populi mores atque instituta sic teneret, tanquam in quemcunque locum diuertisset, totam ibi uitam uixisse uideretur, admiratus hominem Miror Petrus, profecto mi Raphael, inquit, cur te regi cuipiam non adiungas, quorum neminem esse satis scio, cui tu non sis futurus uehementer gratus, utpote quem hac doctrina, atque hac locorum hominumque peritia non oblectare solum, sed exemplis quoque instruere, atque adiuuare consilio <section end="p2" /><noinclude> <references/></noinclude> pu1hlfz3wq3r1rza8uqb3ybo4huh8uv 286581 286557 2026-11-04T14:52:43Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude><section begin="p1" /> pulos usquam ciuiliter conuiuentes animaduertit, recte prudenterque prouisa. His enim de rebus &amp; nos auidissime rogabamus, &amp; ille libentissime disserebat, omissa interim inquisitione monstrorum, quibus nihil est minus nouum. Nam Scyllas &amp; Celenos rapaces, &amp; Lestrigonas populiuoros, atque eiuscemodi immania portenta, nusquam ferè non inuenias, at sanè ac sapienter institutos ciues haud reperias ubilibet. Cæterum ut multa apud nouos illos populos adnotauit perperam consulta, sic haud pauca recensuit, unde possint exempla sumi corrigendis harum urbium, nationum, gentium, ac regnorum erroribus idonea, alio, ut dixi, loco à me commemoranda. Nunc ea tantum referre animus est, quæ de moribus atque institutis narrabat Vtopiensium, præmisso tamen eo sermone, quo uelut tractu quodam ad eius mentionem reipublicæ deuentum est. <section end="p1" /> <section begin="p2" /> Nam quum Raphaël prudentissime recensuisset, alia hic, alia illic errata, utrobique certe plurima, tum quæ apud nos, quæue item sunt apud illos cauta sapientius, quum uniuscuiusque populi mores atque instituta sic teneret, tanquam in quemcunque locum diuertisset, totam ibi uitam uixisse uideretur, admiratus hominem Petrus, Miror profecto mi Raphaël, inquit, cur te regi cuipiam non adiungas, quorum neminem esse, satis scio, cui tu non sis futurus uehementer gratus, utpote quem hac doctrina. atque hac locorum hominumque peritia non oblectare solum, sed exemplis quoque instruere, atque adiuuare consilio <section end="p2" /><noinclude> <references/></noinclude> 5ac4rze0pijtlh5weatzskq2sa7utio Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/36 104 13817 286562 286519 2026-11-04T14:10:49Z Sjgallagher2 29663 286562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>rio, uiro mi Petre (nam Moro cognita sum narraturus) non autoritate magis, quam prudentia ac uirtute uenerabili. Etenim statura ei mediocris erat, nec ætati, quamquam seræ cedens. uultus quem reuereare, non horreas. in congressu non difficilis. serius tamen &amp; grauis. libido erat asperius interdum compellando supplicantes experiri, sed sine noxa, quid ingenij, quam animi præsentiam quisque præ se ferret, qua uelut cognata sibi uirtute, modo abesset impudentia delectabatur, &amp; ut idoneam ad res gerendas amplectebatur, sermo politus &amp; efficax, iuris magna peritia, ingenium incomparabile, memoria ad prodigium usque excellens. Hæc enim natura egregia, discendo atque exercendo prouexit. Huius consilijs rex plurimum fidere, multum Respublica niti (cum ego aderam) uidebatur. quippe qui ab prima fere iuuenta protinus a schola coniectus in aulam, maximis in negocijs per omnem uersatus ætatem, ac uarijs fortunæ æstibus assidue iactatus prudentiam rerum (quæ sic recepta non facile elabitur) multis, magnisque cum periculis didicerat. Forte fortuna quum die quodam in eius mensa essem, laicus quidam legum uestratium peritus aderat, {{right sidenote|De legibus parum æquis}}is nescio unde nactus occasionem, cœpit accurate laudare, rigidam illam iustitiam, quæ tum illic exercebatur in fures, quos passim narrabat nonnunquam suspendi uiginti in una cruce, atque eo uehementius dicebat se mirari, cum tam pauci elaberentur supplicio, quo malo fato fieret, uti tam multi tamen ubique grassarentur. Tum ego, ausus enim sum libere apud Cardi-<noinclude> <references/></noinclude> c92zw1y6wykazse7iw3p1lo0rs8149w Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/37 104 13818 286563 286456 2026-11-04T14:11:30Z Sjgallagher2 29663 286563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>nalem loqui; nihil mireris inquam. Nam hæc punitio furum &amp; supra iustum est, &amp; non ex usu publico. Est enim ad uindicanda furta nimis atrox, nec tamen ad refrenanda sufficiens. Quippe neque furtum simplex tam ingens facinus est, ut capite debeat plecti, neque ulla pœna est tanta, ut ab latrocinijs cohibeat eos, qui nullam aliam artem quærendi uictus habent. Itaque hac in re non uos modo, sed bona pars huius orbis imitari uidetur malos præceptores, qui discipulos uerberant libentius quam docent. {{left sidenote|Qua ratio ne fieri possit, ne tam multi sint fures.}}Decernuntur enim furanti grauia atque horrenda supplicia, cum potius multo fuerit prouidendum, uti aliquis esset prouentus uitæ, ne cuiquam tam dira sit furandi primum, dehinc pereundi necessitas. Est inquit ille, satis hoc prouisum; sunt artes mechanicæ, est agricolatio, ex his tueri uitam liceat, ni sponte mali esse mallent. At non sic euades inquam. Nam primum omittamus eos, qui sæpe uel ab externis bellis, uel ciuilibus mutili redeunt domum, ut nuper apud uos e Cornubiensi prælio, &amp; non ita pridem e Gallico, qui uel Reipublicæ impendunt membra, uel regi, quos neque pristinas artes exercere debilitas patitur, neque ætas nouam discere. hos inquam omittamus, quando bella per intermissas uices commeant. Ea contemplemur, quæ nullo die non accidunt. Tantus est ergo nobilium numerus, qui non ipsi modo degant ociosi tanquam fuci laboribus aliorum, quos puta suorum prædiorum colonos augendis reditibus ad uiuum usque radunt. Nam eam<noinclude> <references/></noinclude> 0ih4cw7j6klfnuzo7hnyh5x008ihqci Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/39 104 13820 286564 286458 2026-11-04T14:12:17Z Sjgallagher2 29663 286564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>omnium fere gentium commune. Nam Gallias infestat alia præterea pestis pestilentior, Tota patria stipendiarijs, in pace quoque (si illa pax est) oppleta atque obsessa militibus, eadem persuasione inductis, qua uos ociosos hic ministros alendos esse censuistis. {{left sidenote|Quam perniciem adferant perpetua militum præsidia.}}nempe quod Morosophis uisum est, in eo sitam esse publicam salutem, si in promptu semper adsit ualidum, firmumque præsidium, maxime ueteranorum. neque enim confidunt inexercitatis quicquam, ut uel ideo quærendum eis bellum sit, ne imperitos habeant milites, &amp; homines iugulandi gratis, ne (ut habet facete Salustius) manus aut animus incipiat per ocium torpescere. At quam sit perniciosum huiusmodi beluas alere, &amp; Gallia suo malo didicit, &amp; Romanorum, Carthaginensium, ac Syrorum, tum multarum gentium exempla declarant, quorum omnium non imperium modo, sed agros quoque, atque adeo urbes ipsas parati ipsorum exercitus alijs atque alijs occasionibus euerterunt. Quam uero non magnopere necessarium, uel hinc elucescit, quod ne Galli quidem milites armis ab unguiculis exercitatissimi cum euocatis comparati uestris, admodum sæpe gloriantur superiores sese discessisse, ut ne quid dicam amplius, ne præsentibus uidear adblandiri uobis. Sed nec uestri illi uel opifices urbici, uel rudes atque agrestes agricolæ ociosos generosorum stipatores creduntur ualde pertimescere, nisi aut hi quibus ad uires atque audaciam corpus contigit ineptius, aut quorum animi uis<noinclude> <references/></noinclude> hl3fb0b1tpkm82ymd9jfg3ymj06r6se Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/44 104 13825 286565 286463 2026-11-04T14:13:03Z Sjgallagher2 29663 286565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>tus interim se ad dicendum composuerat, ac statuerat secum modo illo solenni disputantium uti, qui diligentius repetunt quam respondent, adeo bonam partem laudis ponunt in memoria. Belle, inquit, dixisti profecto, quum sis uidelicet hospes, qui magis audire his de rebus aliquid potueris, quam exacte quicquam cognoscere, id quod ego paucis efficiam perspicuum. Nam primum ordine recensebo quæ tu dixisti. deinde ostendam quibus in rebus imposuit tibi nostrarum rerum ignoratio, postremo rationes tuas omnes diluam atque dissoluam. Igitur ut a primo quod sum pollicitus exordiar, quatuor mihi uisus es; Tace inquit Cardinalis; nam haud responsurus paucis uideris qui sic incipias. {{right sidenote|Expressit morem ei Cardinali familiarem interpellandi si quis loquacius ageret.}}Quamobrem leuabimus in præsenti te hac respondendi molestia, seruaturi tamen integrum id munus tibi in proximum congressum uestrum, quem (nisi quid impediat, aut te, aut Raphælem hunc) crastinus dies uelim referat. Sed interim abs te mi Raphæl perquam libenter audierim, quare tu furtum putes ultimo supplicio non puniendum quamue aliam pœnam ipse statuas, quæ magis conducat in publicum. Nam tolerandum ne tu quidem sentis. At si nunc per mortem quoque, tamen in furtum ruitur, proposita semel uitæ securitate, quæ uis, quis metus posset absterrere maleficos; qui mitigatione supplicij, uelut præmio quodam ad maleficium se inuitatos interpretarentur! Omnino mihi uidetur inquam<noinclude> <references/></noinclude> 6h26vhj5xewmnkwy4fohj8czhke6ipl Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/45 104 13826 286566 286464 2026-11-04T14:13:41Z Sjgallagher2 29663 286566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>pater benignissime homini uitam eripi propter ereptam pecuniam prorsus iniquum esse. Siquidem cum humana uita ne omnibus quidem fortunæ possessionibus paria fieri posse arbitror. Quod si læsam iustitiam, si leges uiolatas, hac rependi pœna dicant, haud pecuniam; quid ni merito summum illud ius, summa uocetur iniuria! {{left sidenote|Manliana imperia ex Liuio.}}Nam neque legum probanda sunt tam Manliana imperia, ut sicubi in leuissimis parum obtemperetur, illico stringant gladium; neque tam Stoica scita, ut omnia peccata adeo existiment paria, uti nihil iudicent interesse, occidatne aliquis hominem, an nummum ei surripiat, inter quæ (si quicquam æquitas ualet) nihil omnino simile aut affine. Deus uetuit occidi quenquam, &amp; nos tam facile occidimus ob ademptam pecuniolam! Quod si quis interpretetur, illo dei iussu interdictam necis potestatem, nisi quatenus humana lex declaret occidendum, quid obstat quo minus homines eodem modo constituant inter se, quatenus stuprum admittendum sit, adulterandum, peierandum! Siquidem quum deus non alienæ modo, uerum etiam suæ cuique mortis ius ademerit, si hominum inter se consensus de mutua cede, certis placitis consentientium, adeo debet ualere, ut illius præcepti uinculis eximat suos satellites, qui sine ullo exemplo dei, eos interemerint, quos humana sanctio iussit occidi; an non hoc pacto præceptum illud dei tantum iuris est habiturum, quantum humana iura permiserint! ac fiet ni-<noinclude> <references/></noinclude> pahjm00gkfrl6vf2dy5p5u8isitfk83 Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/47 104 13828 286567 286467 2026-11-04T14:15:06Z Sjgallagher2 29663 286567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>attinet, nullius institutum gentis magis probo, quam id quod interea dum peregrinabar, {{left sidenote|Respulica Polyleritarum apud Persas.}}in Perside obseruatum apud uulgo dictos Polyleritas adnotaui, populum neque exiguum, neque imprudenter institutum, &amp; nisi quod tributum quotannis Persarum pendit regi; cætera liberum ac suis permissum legibus. Cæterum quoniam longe ab mari, montibus fere circumdati, &amp; suæ terræ nulla in re maligne contenti fructibus, neque adeunt alios sæpe, neque adeuntur. tamen ex uetusto more gentis, neque fines prorogare student, &amp; quos habent ab omni facile iniuria, &amp; montes tuentur, &amp; pensio quam rerum potienti persoluunt, immunes prorsus ab militia, haud perinde splendide, atque commode, felicesque magis quam nobiles, aut clari degunt. quippe ne nomine quidem opinor præterquam conterminis admodum, satis noti. {{left sidenote|Annotandum nobis qui secus facimus.}}Ergo apud hos furti qui peraguntur, quod sustulere domino reddunt, non, quod alibi fieri solet, principi; utpote cui tantum iuris esse censent in rem furtiuam quantum ipsi furi; Sin res perierit, precio ex bonis furum confecto ac persoluto tum reliquo uxoribus eorum atque liberis integro, ipsi damnantur in opera, ac nisi atrociter commissum furtum est, neque clauduntur ergastulo, neque gestant compedes, sed liberi, ac soluti in publicis occupantur operibus. detrectantes ac languidius gerentes sese; non tam uinculis cohercent quam excitant uerberibus, strennuam nauantes operam, absunt a contumelijs, noctu tantum nominatim censiti cubiculis<noinclude> <references/></noinclude> jwo76kbcgkeqzvrlk8c6eu1tzseyyyb Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/48 104 13829 286568 286468 2026-11-04T14:15:42Z Sjgallagher2 29663 286568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>includuntur, præter assiduum laborem nihil incommodi est in uita. Aluntur enim haud duriter qui publicæ rei seruiunt, e publico. alibi aliter. Siquidem alicubi quod impenditur in eos ex eleemosyna colligitur, atque ea uia quamquam incerta; tamen ut est ille populus misericors nulla reperitur uberior. alibi reditus quidam publici ad id destinantur. Est ubi certum in eos usus tributum uiritim conferunt. Quin aliquot in locis nullum publicum opus faciunt, sed ut priuatus quisque eget mercenarijs, ita illorum cuiuspiam in eum diem operam, stata mercede conducit apud forum, paulo minoris quam quanti liberam fuerat conducturus; præterea fas est seruilem ignauiam flagris corripere. Sic fit uti nunquam opere careant; &amp; præter uictum aliquid quoque die ab singulis publico inferatur ærario. Uno quodam colore uestiuntur &amp; omnes &amp; soli, capillo non abraso uerum paulo supra auriculas attonso, e quarum altera paululum præscinditur. {{right sidenote|At idem hodie famuli nobilium pulchrum sibi ducunt.}}Cibum cuique ab amicis dari, potumque ac sui coloris uestem, licet; pecuniam datam esse danti pariter, atque accipienti capitale, neque minus periculosum etiam homini libero quacunque de causa nummum a damnato recepisse, &amp; seruos item (sic enim damnatos uocant) arma contingere. Suos quæque regio propria distinguit nota, quam abiecisse capitale est, ut uel extra suos conspici fines, uel cum alterius regionis seruo quicquam esse collocutum. At neque tutior fugæ meditatio quam ipsa est fuga. Quin conscium<noinclude> <references/></noinclude> m7sd5tqliqdowehw2wlrmwzvmi92ef7 Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/51 104 13832 286569 286472 2026-11-04T14:16:24Z Sjgallagher2 29663 286569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>nihil promouimus tamen. Hæc ubi dixit Cardinalis, quæ me narrante contempserant omnes, eadem nemo non certatim laudibus est prosequutus, maxime tamen illud de erronibus, quoniam hoc ab ipso adiectum est. Nescio an quæ sunt secuta silere prestiterit. erant enim redicula, sed narrabo tamen: {{left sidenote|Festiuus dialogus fratris &amp; morionis.}}nam non erant mala, &amp; aliquid ad hanc rem pertinebant. Adstabat forte parasitus quidam, qui uideri uolebat imitari morionem, sed ita simulabat, ut propior uero esset, tam frigidis dictis captans risum, ut ipse sæpius, quam dicta sua rideretur. Excidebant homini tamen interdum quædam, adeo non absurda, ut fidem adagio facerent, crebro iactu iaci aliquando Is Uenerem. ergo, dicente quodam e conuiuis; Iam meo sermone bene prouisum esse furibus, atque a Cardinale etiam cautum de erronibus, restare nunc uti his præterea consuleretur publicitus, quos ad egestatem morbus aut senectus impulisset, atque ad labores unde uiui possit, reddidisset impotes. Sine, inquit, me. nam ego &amp; hoc recte ut fiat uidero. Etenim hoc genus hominum misere cupio aliquo e conspectu amoliri meo, ita me male uexarunt sæpe, cum querulis illis opplorationibus flagitarent pecuniam, quas nunquam tamen tam commode potuerunt occinere, ut nummum a me extorquerent. Quippe semper alterum euenit, ut aut non libeat dare, aut ne liceat quidem, quando nihil est quod detur. Itaque nunc cœperunt sapere. nam ne perdant operam, ubi me præ-<noinclude> <references/></noinclude> dw8snksw565ig1scu8tl31inkd5rnte Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/52 104 13833 286570 286473 2026-11-04T14:19:23Z Sjgallagher2 29663 286570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>terire uident, prætermittunt taciti, ita nihil a me sperant amplius, non hercule magis quam si essem sacerdos. {{right sidenote|Prouerbium uulgo iactatum apud mendicos.}}Sed illos ego mendicos omnes lata lege distribui ac dispartiri iubeo in Benedictinorum cœnobia, &amp; fieri laicos ut uocant monachos; Mulieres moniales esse impero. Subrisit Cardinalis &amp; approbat ioco, cæteri etiam serio. Cæterum Theologus quidam frater hoc dicto in sacerdotes ac monachos adeo est exhilaratus, ut iam ipse quoque cœperit ludere homo alioqui prope ad toruitatem grauis. At ne sic quidem, inquit, extricaberis a mendicis, nisi nobis quoque prospexeris fratribus. Atqui, inquit Parasitus, hoc iam curatum est. Nam Cardinalis egregie prospexit uobis quum statueret de cohercendis, atque opere exercendis erronibus. nam uos estis errones maximi. Hoc quoque dictum, quum coniectis in Cardinalem oculis eum uiderent non abnuere, cœperunt onmes non illibenter arripere, excepto fratre. {{right sidenote|Allusit ad illud Horatianum, italo perfusus aceto.}}Nam is (neque equidem miror) tali perfusus aceto, sic indignatus est, atque incanduit, ut nec a conuicijs quidem potuerit temperare; hominem uocauit nebulonem, detractorem, susurronem, &amp; filium perditionis, minas interim terribiles citans e scriptura sacra. Iam scurra serio scurrari cœpit. &amp; erat plane in sua palæstra. Noli, inquit, irasci bone frater, scriptum est, in patientia uestra possidebitis animas uestras. Rursum frater (referam enim ipsius uerba) non irascor,<noinclude> <references/></noinclude> 9m249apmac6amn80mhdtpnddrqy4nfj Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/53 104 13834 286559 286474 2026-11-04T14:03:22Z Sjgallagher2 29663 286559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude><section begin="p1" /> inquit furcifer, uel saltem non pecco. Nam Psalmista dicit, Irascimini &amp; nolite peccare. Admonitus deinde frater a Cardinale suauiter, ut suos affectus compesceret, Non domine, inquit, ego loquor nisi ex bono zelo sicut debeo, Nam uiri sancti habuerunt bonum zelum, unde dicitur, Zelus domus tuæ comedit me. &amp; canitur in ecclesijs, Irrisores Helizei, dum conscendit domum dei, zelus calui sentiunt, sicut fortasse sentiet iste derisor, scurra, ribaldus. Facis inquit, Cardinalis bono fortassis affectu, sed mihi uideris facturus, nescio an sanctius, certe sapientius, si te ita compares, ne cum homine stulto &amp; ridiculo ridiculum tibi certamen instituas, Non domine inquit, non facerem sapientius. Nam Solomon ipse sapientissimus dicit; Responde stulto secundum stultitiam eius, sicut ego nunc facio, &amp; demonstro ei foueam in quam cadet, nisi bene præcaueat. Nam si multi irrisores Helizei, qui erat tantum unus caluus, senserunt zelus calui, quanto magis sentiet unus derisor multorum fratrum, in quibus sunt multi calui! &amp; etiam habemus bullam Papalem, per quam omnes qui derident nos, sunt excommunicati. Cardinalis, ubi uidit nullum fieri finem, nutu ablegato parasito, ac aliam in rem commodum uerso sermone, paulo post surgit e mensa, atque audiendis clientum negotijs dedit se, nosque dimisit. <section end="p1" /> <section begin="p2" /> En mi More, quam longo te sermone oneraui, quod tam diu facere plane puduisset me, nisi tu &amp; cupide flagitasses, &amp; <section end="p2" /><noinclude> <references/></noinclude> twgrodwx7u5m8w0dhemaxt9p79gy1r9 286571 286559 2026-11-04T14:21:23Z Sjgallagher2 29663 286571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude><section begin="p1" /> inquit furcifer, uel saltem non pecco. {{left sidenote|Vt seruat decorum in narratione.}}Nam Psalmista dicit, Irascimini &amp; nolite peccare. Admonitus deinde frater a Cardinale suauiter, ut suos affectus compesceret, Non domine, inquit, ego loquor nisi ex bono zelo sicut debeo, Nam uiri sancti habuerunt bonum zelum, unde dicitur, Zelus domus tuæ comedit me. {{left sidenote|Apparet fratrem ob imperitiam, zelus abusum neutro genere sicut hoc scelus.}}&amp; canitur in ecclesijs, Irrisores Helizei, dum conscendit domum dei, zelus calui sentiunt, sicut fortasse sentiet iste derisor, scurra, ribaldus. Facis inquit, Cardinalis bono fortassis affectu, sed mihi uideris facturus, nescio an sanctius, certe sapientius, si te ita compares, ne cum homine stulto &amp; ridiculo ridiculum tibi certamen instituas, Non domine inquit, non facerem sapientius. Nam Solomon ipse sapientissimus dicit; Responde stulto secundum stultitiam eius, sicut ego nunc facio, &amp; demonstro ei foueam in quam cadet, nisi bene præcaueat. Nam si multi irrisores Helizei, qui erat tantum unus caluus, senserunt zelus calui, quanto magis sentiet unus derisor multorum fratrum, in quibus sunt multi calui! &amp; etiam habemus bullam Papalem, per quam omnes qui derident nos, sunt excommunicati. Cardinalis, ubi uidit nullum fieri finem, nutu ablegato parasito, ac aliam in rem commodum uerso sermone, paulo post surgit e mensa, atque audiendis clientum negotijs dedit se, nosque dimisit. <section end="p1" /> <section begin="p2" /> En mi More, quam longo te sermone oneraui, quod tam diu facere plane puduisset me, nisi tu &amp; cupide flagitasses, &amp; <section end="p2" /><noinclude> <references/></noinclude> jacmuegkvbkiq3ja2jf2gq7h3c4nsn4 Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/55 104 13836 286572 286476 2026-11-04T14:24:56Z Sjgallagher2 29663 286572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>partiri consilium! Non sunt, inquit ille, tam ingrati, quin id libenter facerent, imo multi libris æditis iam fecerunt, si hij qui rerum potiuntur essent parati, bene consultis parere. Sed bene haud dubie præuidit Plato, nisi reges philosophentur ipsi, nunquam futurum, ut peruersis opinionibus a pueris imbuti, atque infecti penitus philosophantium comprobent consilia; quod ipse quoque experiebatur apud Dionysium. An non me putas, si apud aliquem regum decreta sana proponerem, &amp; perniciosa malorum semina, conarer illi euellere, protinus aut eijciendum aut habendum ludibrio! Age finge me apud regem esse Gallorum, atque in eius considere consilio, dum in secretissimo secessu præsidente rege ipso, in corona prudentissimorum hominum, magnis agitur studijs, quibus artibus ac machinamentis Mediolanum retineat, {{left sidenote|Texte Gallos dehortatur ab Italia Paranda.}}ac fugitiuam illam Neapolim ad se retrahat; postea uero euertat Uenetos, ac totam Italiam subijciat sibi. deinde Flandros Brabantos, totam postremo Burgundiam suæ faciat ditionis. Atque alias præterea gentes, quarum regnum iam olim animo inuasit. Hic dum alius suadet feriendum cum Uenetis fœdus tantisper duraturum, dum ipsis fuerit commodum, cum illis communicandum consilium. quin deponendam quoque apud eosdem aliquam prædæ partem, quam rebus ex sententia peractis repetat, dum alius consulit conducendos Germanos, alius pecunia demulcendos Eluetios, {{left sidenote|Eluetij conductitij.}}Alius aduersus numen imperatoriæ maiestatis, auro, uelut anathemate, propi-<noinclude> <references/></noinclude> qptif7dzsv9i8ewpm0q7enm32bus2pj Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/56 104 13837 286573 286477 2026-11-04T14:25:24Z Sjgallagher2 29663 286573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>tiandum. Dum alij uidetur cum Arragonum rege componendas esse res, &amp; alieno Nauariæ regno, uelut pacis authoramento cedendum; Alius interim censet Castelliæ principem aliqua spe affinitatis irretiendum, atque aulicos nobiles aliquot in suam factionem certa pensione esse pertrahendos. Dum maximus omnium nodus occurrit, quid statuendum interim de Anglia sit. Cæterum de pace tractandum tamen, &amp; constringenda firmissimis uinculis, semper infirma societas, amici uocentur, suspiciantur ut inimici. Habendos igitur paratos, uelut in statione Scotos, ad omnem intentos occasionem, si quid se commoueant Angli protinus immittendos. Ad hæc fouendum exulem nobilem aliquem occulte, namque id aperte ne fiat prohibent fœdera, qui id regnum sibi deberi contendat, ut ea uelut ansa contineat, suspectum sibi principem. Hic, inquam, in tanto rerum molimine, tot egregijs uiris ad bellum sua certatim consilia conferentibus, si ego homuncio surgam, ac uerti iubeam uela, omittendam Italiam censeam &amp; domi dicam esse manendum, unum Galliæ regnum fere maius esse, quam ut commode possit ab uno administrari, ne sibi putet rex de alijs adijciendis esse cogitandum. Tum si illis proponerem decreta Achoriorum populi, {{right sidenote|Exemplum annotandum.}}Vtopiensium insulæ ad Euronoton oppositi, qui quum olim bellum gessissent, ut regi suo aliud obtinerent regnum, quod affinitatis antiquæ causa sibi contendebat hæreditate<noinclude> <references/></noinclude> 755141ke17rx1kc9g9h55xgudszbp8m Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/59 104 13840 286574 286480 2026-11-04T14:26:01Z Sjgallagher2 29663 286574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>lior princeps, utpote qui grauatim quicquam contra populi commodum priuato cuiquam indulgeat, &amp; ob id non nisi magno precio. Dum alius ei persuadet obstringendos sibi iudices, qui quauis in re pro regio iure disceptent, accersendos præterea in palatium, atque inuitandos uti coram se de suis rebus disserant, ita nullam causam eius tam aperte iniquam fore, in qua non aliquis eorum uel contradicendi studio, uel pudore dicendi eadem, uel quo gratiam ineant, apud eum aliquam reperiant rimam, qua possit intendi calumnia. Sic dum iudicibus diuersa sentientibus, res per se clarissima disputatur, &amp; ueritas in quæstionem uenit, ansam commodum regi dari, pro suo commodo ius interpretandi. cæteros aut pudore accessuros, aut metu, sic intrepide fertur postea pro tribunali sententia. Neque enim deesse prætextus potest pronuncianti pro principe. Nempe cui satis est aut æquitatem a sua parte esse, aut uerba legis, aut contortum scripti sensum, aut quæ legibus denique omnibus præponderat, apud religiosos iudices principis indisputabilem prærogatiuam. {{left sidenote|Crassi diuitis dictum}}Dum omnes in Crassiano illo consentiunt atque conspirant, Nullam auri uim satis esse principi, cui sit alendus exercitus. præterea nihil iniuste regem facere, ut maxime etiam uelit posse. Quippe omnia omnium eius esse, ut homines etiam ipsos, tantum uero cuique esse proprium quantum regis benignitas ei non ademerit, quod ipsum ut quam minimum sit, principis multum referre, ut cuius tutamen-<noinclude> <references/></noinclude> t7qokyxs5v7wg1mbrk7378hccmxcnq7 Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/61 104 13842 286575 286482 2026-11-04T14:26:24Z Sjgallagher2 29663 286575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>dignitatis est, imperium in mendicos exercere, sed in opulentos potius, atque felices. Quod ipsum sensit certe uir erecti ac sublimis animi Fabricius, cum responderet malle se imperare diuitibus, quam diuitem esse. Et profecto unum aliquem uoluptate ac delicijs fluere, gementibus undique ac lamentantibus alijs, hoc non est regni, sed carceris esse custodem. Denique ut imperitissimus medicus est, qui morbum nescit nisi morbo curare, ita qui uitam ciuium non nouit alia uia corrigere, quam ademptis uitæ commodis, is se nescire fateatur imperare liberis. quin aut inertiam potius mutet suam, aut superbiam. nam his fere uitijs accidit, ut populus eum uel contemnat, uel habeat odio. uiuat innocuus de suo, sumptus ad reditus accommodet, refrenet maleficia, &amp; recta institutione suorum præueniat potius, quam sinat increscere, quæ deinde puniat, leges abrogatas consuetudine haud temere reuocet, præsertim quæ diu desitæ nunquam desyderatæ sunt. neque unquam commissi nomine eiusmodi quicquam capiat, quale priuatum quempiam iudex, uelut iniquum ac uafrum non pateretur accipere. {{left sidenote|Mira lex Macerensium}}Hic si proponerem illis Macarensium legem, qui &amp; ipsi non longe admodum absunt ab Utopia, quorum rex quo primum die auspicatur imperium, magnis adhibitis sacrificijs iurijurando astringitur, nunquam se uno tempore supra mille auri pondo in thesauris habiturum, aut argenti, quantum eius auri precium æquet. Hanc legem ferunt ab optimo quodam rege institutam, cui maiori curæ fuit patriæ commodum, quam<noinclude> <references/></noinclude> to81fiv7temxtaetmtz4ii2e2fc75qd Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/62 104 13843 286576 286483 2026-11-04T14:26:55Z Sjgallagher2 29663 286576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>diuitiæ suæ, uelut obicem aceruandæ pecuniæ tantæ, quanta faceret inopiam eius in populo. Nempe eum thesaurum uidebat suffecturum, siue regi aduersus rebelleis, siue regno aduersus hostium incursiones esset confligendum. Cæterum minorem esse quam ut animos faciat inuadendi aliena. quæ potissima condendæ legis causa fuit. Proxima quod sic prospectum putauit, ne desit pecunia, quæ in quotidiana ciuium commutatione uersetur, &amp; quum regi necesse est erogare, quicquid thesauro supra legitimum accreuit modum, non quæsiturum censuit occasiones iniuriæ. Talis rex &amp; malis erit formidini, &amp; a bonis amabitur. Hæc ergo atque huiusmodi si ingererem apud homines in contrariam partem uehementer inclinatos, {{right sidenote|Prouerbium}}quam surdis essem narraturus fabulam! Surdissimis inquam, haud dubie. neque hercule miror, neque mihi uidentur (ut uere dicam) huiusmodi sermones ingerendi, aut talia danda consilia, quæ certus sis nunquam admissum iri. Quid enim prodesse possit, aut quomodo in illorum pectus influere sermo tam insolens, quorum præoccupauit animos, atque insedit penitus diuersa persuasio! Apud amiculos in familiari colloquio non insuauis est hæc philosophia scholastica. Cæterum in consilijs principum, ubi res magnæ magna autoritate aguntur, non est his rebus locus. Hoc est, inquit ille, quod dicebam non esse apud principes locum philosophiæ. Imo inquam est uerum, non huic scholasticæ, quæ quiduis putet ubiuis conuenire, sed est alia philosophia ciuilior,<noinclude> <references/></noinclude> jwqoklhy8e2d7js1qx2vgyrs66o6uk3 Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/63 104 13844 286577 286484 2026-11-04T14:31:35Z Sjgallagher2 29663 286577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>quæ suam nouit scenam, eique sese accommodans, in ea fabula quæ in manibus est, suas partes concinne &amp; cum decoro tutatur. Hac utendum est tibi. Alioquin dum agitur quæpiam Plauti comœdia, {{left sidenote|{{Greek|ὁμοίωσις}} mira.}}nugantibus inter se uernulis, si tu in proscenium prodeas habitu philosophico, &amp; recenseas ex Octauia locum in quo Seneca disputat cum Nerone. {{left sidenote|{{Greek|ϰωϕόν πϱόσωπον}}}}nonne præstiterit egisse mutam personam, quam aliena recitando talem fecisse tragicomœdiam! Corruperis enim, peruerterisque præsentem fabulam, dum diuersa permisces, etiam si ea quæ tu affers meliora fuerint. Quæcunque fabula in manu est, eam age quam potes optime. neque ideo totam perturbes, quod tibi in mentem uenit alterius, quæ sit lepidior. Sic est in Republica sic in consultationibus principum. Si radicitus euelli non possint opiniones prauæ, nec receptis usu uitijs mederi queas, ex animi tui sententia, non ideo tamen deserenda Respublica est, &amp; in tempestate nauis destituenda est, quoniam uentos inhibere non possis. at neque insuetus &amp; insolens sermo inculcandus, quem scias apud diuersa persuasos pondus non habiturum, sed obliquo ductu conandum est, atque adnitendum tibi, uti pro tua uirili omnia tractes commode. &amp; quod in bonum nequis uertere, efficias saltem, ut sit quam minime malum. Nam ut omnia bene sint, fieri non potest, nisi omnes boni sint, quod ad aliquot abhinc annos adhuc non expecto. Hac, inquit, arte nihil fieret aliud, quam ne dum aliorum furori mederi studeo, ipse cum illis insaniam. Nam<noinclude> <references/></noinclude> b5rqxlh90gu6vs3s40c5g40awi58kel Pagina:Utopia, More, 1518.djvu/64 104 13845 286578 286485 2026-11-04T14:32:07Z Sjgallagher2 29663 286578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Phe-bot" /></noinclude>si uera loqui uolo, talia loquar necesse est. Cæterum falsa loqui, sitne philosophi nescio, certe non est meum. Quanquam ille meus sermo ut fuerit fortasse ingratus illis, atque molestus, ita non uideo cur uideri debeat usque ad ineptias insolens. Quod si aut ea dicerem, quæ fingit Plato in sua Republica aut ea quæ faciunt Utopienses in sua, {{right sidenote|Vtopiensium instituta.}}hæc quamquam essent, ut certe sunt, meliora, tamen aliena uideri possint, quod hic singulorum priuatæ sunt possessiones, illic omnia sunt communia. Mea uero oratio (nisi quod ad eos qui statuissent secum, ruere diuersa uia præcipites, iucundus esse non potest, qui reuocet ac præmonstret pericula) alioquin quid habuit, quod non ubiuis dici, uel conueniat, uel oporteat! Equidem si omittenda sunt omnia tanquam insolentia atque absurda, quæcunque peruersi mores hominum fecerunt, ut uideri possint aliena, dissimulemus oportet, apud Christianos, pleraque omnia quæ Christus docuit, ac dissimulari usqueadeo uetuit, ut ea quoque quæ ipse in aures insusurrasset suis, palam in tectis iusserit prædicari. Quorum maxima pars ab istis moribus longe est alienior, quam mea fuit oratio. Nisi quod concionatores homines callidi, tuum illud consilium secuti puto, quando mores suos homines ad Christi normam grauatim paterentur aptari, doctrinam eius uelut regulam plumbeam accommodauerunt ad mores, ut aliquo saltem pacto coniungerentur scilicet. qua re nihil uideo quid profecerint, nisi ut securius liceat<noinclude> <references/></noinclude> th7sw67iwgl49h3z3k5d9b23s948agu Pseudolus 0 40442 286584 286433 2026-11-04T15:22:53Z Saumache 27923 286584 wikitext text/x-wiki {{titulus |Scriptor=Titus Maccius Plautus |OperaeTitulus= Pseudolus |OperaeWikiPagina= |Liber= |Editio= |Annus= saeculo III a.Ch.n.<br>anno 191 a.C.n. acta |Genera=Comoediae |Fons=[https://www.thelatinlibrary.com/plautus/pseudolus.shtml thelatinlibrary.com] }} {| align=center id=toc |- align=center | ACTVS I - [[#I.i|i]] ⸱ [[#I.ii|ii]] ⸱ [[#I.iii|iii]] ⸱ [[#I.iv|iv]] ⸱ [[#I.v|v]]<br>ACTVS II - [[#II.i|i]] ⸱ [[#II.ii|ii]] ⸱ [[#II.iii|iii]] ⸱ [[#II.iv|iv]]<br>ACTVS III - [[#III.i|i]] ⸱ [[#III.ii|ii]]<br>ACTVS IV - [[#IV.i|i]] ⸱ [[#IV.ii|ii]] ⸱ [[#IV.iii|iii]] ⸱ [[#IV.iv|iv]] ⸱ [[#IV.v|v]] ⸱ [[#IV.vi|vi]] ⸱ [[#IV.vii|vii]] ⸱ [[#IV.viii|viii]]<br>ACTVS V - [[#V.i|i]] ⸱ [[#V.ii|ii]] |} __NOTOC__ {{rule}} <center>M. IVNIO. M. FIL. PR. VRB.<br>AC. ME.<ref>"MARCO IVNIO MARCI FILIO PRAETORI VRBANO ACTA MEGALESIIS", didascaliae reliquias servavit A. — ac ''vel'' fac — me ''vel'' aed — acta Megalesiis ''Ritschl''</ref></center> ==PERSONAE== <poem>PSEVDOLVS SERVVS CALIDORVS ADVLESCENS BALLIO LENO SIMO SENEX CALLIPHO SENEX HARPAX SERVVS CHARINVS ADVLESCENS PVER COCVS SIMIA SERVVS</poem> ==ARGVMENTVM I== <poem>'''P'''raesentis numerat quindecim miles minas, '''S'''imul consignat symbolum, ut Phoenicium '''E'''i det leno, qui eum cum relicuo adferat. '''V'''enientem caculam intervortit symbolo, '''D'''icens Syrum se Ballionis, Pseudolus{{r|argumentum.1.5|5}} '''O'''pemque erili ita tulit; nam Simmiae '''L'''eno mulierem, quem is supposuit, tradidit. '''V'''enit Harpax verus: res palam cognoscitur, '''S'''enexque argentum, quod erat pactus, reddidit.</poem> ==ARGVMENTVM II== <poem>Calidorus iuvenis meretricem Phoenicium ecflictim deperibat, nummorum indigus; eandem miles, qui viginti mulierem minis mercatus abiit, solvit quindecim. Scortum reliquit ad lenonem ac symbolum,{{r|argumentum.2.5|5}} ut qui attulisset signum simile cetero cum pretio, secum aveheret emptam mulierem. Mox missus ut prehendat scortum a milite venit calator militaris. Hunc dolo adgreditur adulescentis servus Pseudolus{{r|argumentum.2.10|10}} tamquam lenonis atriensis: symbolum aufert, minasque quinque acceptas mutuas dat subditicio caculae cum symbolo; lenonem fallit sychophanta cacula. Scorto Calidorus potitur, vino Pseudolus.{{r|argumentum.2.15|15}}</poem> ==<span id='prologus.0.0'></span>PROLOGVS== <poem>Exporgi meliust lumbos atque exsurgier:{{a|1}} Plautina longa fabula in scaenam venit.{{a|2}}</poem> ==ACTVS I== ===<span id='1.1.0'></span>I.i=== <poem>[PSEVDOLVS ⸱ CALIDORVS]<br>'''PSEVDOLVS''' Si ex te tacente fieri possem certior,{{a|3}} ere, quae miseriae te tam misere macerent,{{a|4}} duorum labori ego hominum parsissem lubens,{{l|5}} mei te rogandi et tis respondendi mihi;{{a|6}} nunc quoniam id fieri non potest, necessitas{{r|1.1.5|5}}{{a|7}} me subigit ut te rogitem. Responde mihi:{{a|8}} quid est quod tu exanimatus iam hos multos dies{{a|9}} gestas tabellas tecum, eas lacrumis lavis,{{l|10}} neque tui participem consili quemquam facis?{{a|11}} Eloquere, ut quod ego nescio id tecum sciam.{{r|1.1.10|10}}{{a|12}} '''CALIDORVS''' Misere miser sum, Pseudole. '''PS.''' Id te Iuppiter{{a|13}} prohibessit. '''CAL.''' Nihil hoc Iovis ad iudicium attinet:{{a|14}} sub Veneris regno vapulo, non sub Iovis.{{l|15}} '''PS.''' Licet me id scire quid sit? Nam tu me antidhac{{a|16}} supremum habuisti comitem consiliis tuis.{{r|1.1.15|15}}{{a|17}} '''CAL.''' Idem animus nunc est. '''PS.''' Face me certum quid tibist;{{a|18}} iuvabo aut re aut opera aut consilio bono.{{a|19}} '''CAL.''' Cape has tabellas, tute hinc narrato tibi{{l|20}} quae me miseria et cura contabefacit.{{a|21}} '''PS.''' Mos tibi geretur. Sed quid hoc, quaeso? '''CAL.''' Quid est?{{r|1.1.20|20}}{{a|22}} '''PS.''' Vt opinor, quaerunt litterae hae sibi liberos:{{r|1.1.|}}{{a|23}} alia aliam scandit. '''CAL.''' Ludis iam ludo tuo?{{a|24}} '''PS.''' Has quidem pol credo nisi Sibulla legerit,{{l|25}} interpretari alium posse neminem.{{a|26}} '''CAL.''' Cur inclementer dicis lepidis litteris{{r|1.1.25|25}}{{a|27}} lepidis tabellis lepida conscriptis manu?{{a|28}} '''PS.''' An, opsecro hercle, habent quas gallinae manus?{{a|29}} Nam has quidem gallina scripsit. '''CAL.''' Odiosus mihi es.{{l|30}} Lege vel tabellas redde. '''PS.''' Immo enim pellegam.{{a|31}} Advortito animum. '''CAL.''' Non adest. '''PS.''' At tu cita.{{r|1.1.30|30}}{{a|32}} '''CAL.''' Immo ego tacebo, tu istinc ex cera cita;{{a|33}} nam istic meus animus nunc est, non in pectore.{{a|34}} '''PS.''' Tuam amicam video, Calidore. '''CAL.''' Vbi ea est, opsecro?{{l|35}} '''PS.''' Eccam in tabellis porrectam: in cera cubat.{{a|36}} '''CAL.''' At te di deaeque quantumst— '''PS.''' Servassint quidem.{{r|1.1.35|35}}{{a|37}} '''CAL.''' Quasi solstitialis herba paulisper fui:{{a|38}} repente exortus sum, repentino occidi.{{a|39}} '''PS.''' Tace, dum tabellas pellego. '''CAL.''' Ergo quin legis?{{l|40}} '''PS.''' 'Phoenicium Calidoro amatori suo{{a|41}} per ceram et lignum litterasque interpretes{{r|1.1.40|40}}{{a|42}} salutem mittit et salutem abs te expetit,{{a|43}} lacrumans titubanti animo, corde et pectore.'{{a|44}} '''CAL.''' Perii, salutem nusquam invenio, Pseudole,{{l|45}} quam illi remittam. '''PS.''' Quam salutem? '''CAL.''' Argenteam.{{a|46}} '''PS.''' Pro lignean salute vis argenteam{{r|1.1.45|45}}{{a|47}} remittere illi? Vide sis quam tu rem geras.{{a|48}} '''CAL.''' Recita modo: ex tabellis iam faxo scies{{a|49}} quam subito argento mi usus invento siet.{{l|50}} '''PS.''' 'Leno me peregre militi Macedonio{{a|51}} minis viginti vendidit, voluptas mea;{{r|1.1.50|50}}{{a|52}} et prius quam hinc abiit, quindecim miles minas{{a|53}} dederat; nunc unae quinque remorantur minae.{{a|54}} Ea causa miles hic reliquit symbolum,{{l|55}} expressam in cera ex anulo suam imaginem,{{a|56}} ut qui huc adferret eius similem symbolum,{{r|1.1.55|55}}{{a|57}} cum eo simul me mitteret. Ei rei dies{{a|58}} haec praestituta est, proxuma Dionysia.'{{a|59}} Cras ea quidem sunt. '''CAL.''' Prope adest exitium mihi,{{l|60}} nisi quid mihi in te est auxili. '''PS.''' Sine pellegam.{{a|61}} '''CAL.''' Sino, nam mihi videor cum ea fabularier;{{r|1.1.60|60}}{{a|62}} lege: dulce amarumque una nunc misces mihi.{{a|63}} '''PS.''' 'Nunc nostri amores mores consuetudines,{{a|64}} [iocus ludus sermo suavisaviatio]{{l|65}} compressiones artae amantum corporum,{{a|66}} teneris labellis molles morsiunculae,{{r|1.1.65|65}}{{a|67}} [nostrorum orgiorum—iunculae]{{l|67a}} papillarum horridularum oppressiunculae,{{a|68}} harunc voluptatum mi omnium atque itidem tibi{{a|69}} distractio discidium vastities venit,{{l|70}} nisi quae mihi in test aut tibist in me salus.{{r|1.1.70|70}}{{a|71}} Haec quae ego scivi ut scires curavi omnia;{{a|72}} nunc ego te experiar quid ames, quid simules. Vale.'{{a|73}} '''CAL.''' Est misere scriptum, Pseudole. '''PS.''' O, miserrime.{{a|74}} '''CAL.''' Quin fles? '''PS.''' Pumiceos oculos habeo: non queo{{l|75}} lacrumam exorare ut expuant unam modo.{{r|1.1.75|75}}{{a|76}} '''CAL.''' Quid ita? '''PS.''' Genus nostrum semper siccoculum fuit.{{a|77}} '''CAL.''' Nilne adiuvare me audes? '''PS.''' Quid faciam tibi?{{a|78}} '''CAL.''' Eheu. '''PS.''' Eheu? Id quidem hercle ne parsis: dabo.{{a|79}} '''CAL.''' Miser sum, argentum nusquam invenio mutuom.{{l|80}} '''PS.''' Eheu. '''CAL.''' Neque intus nummus ullus est. '''PS.''' Eheu.{{r|1.1.80|80}}{{a|81}} '''CAL.''' Ille abducturus est mulierem cras. '''PS.''' Eheu.{{a|82}} '''CAL.''' Istocine pacto me adiuvas? '''PS.''' Do id quod mihi est;{{a|83}} nam is mihi thensaurus iugis in nostra est domo.{{a|84}} '''CAL.''' Actum est de me hodie. Sed potes nunc mutuam{{l|85}} drachumam dare unam mihi, quam cras reddam tibi?{{r|1.1.85|85}}{{a|86}} '''PS.''' Vix hercle, opinor, si me opponam pignori.{{a|87}} Sed quid ea drachuma facere vis? '''CAL.''' Restim volo{{a|88}} mihi emere. '''PS.''' Quam ob rem? '''CAL.''' Qui me faciam pensilem.{{a|89}} Certum est mihi ante tenebras tenebras persequi.{{l|90}} '''PS.''' Quis mi igitur drachumam reddet, si dedero tibi?{{r|1.1.90|90}}{{a|91}} An tu te ea causa vis sciens suspendere{{a|92}} ut me defraudes, drachumam si dederim tibi?{{a|93}} '''CAL.''' Profecto nullo pacto possum vivere,{{a|94}} si illa a me abalienatur atque abducitur.{{l|95}} '''PS.''' Quid fles, cucule? Vives. '''CAL.''' Quid ego ni fleam,{{r|1.1.95|95}}{{a|96}} quoi nec paratus nummus argenti siet{{a|97}} neque libellai spes sit usquam gentium?{{a|98}} '''PS.''' Vt litterarum ego harum sermonem audio,{{a|99}} nisi tu illi lacrumis fleveris argenteis,{{l|100}} quod tu istis lacrumis te probare postulas,{{r|1.1.100|100}}{{a|101}} non pluris refert quam si imbrem in cribrum geras.{{a|102}} Verum ego te amantem, ne pave, non deseram.{{a|103}} Spero alicunde hodie me bona opera aut hac mea{{a|104}} tibi inventurum esse auxilium argentarium.{{l|105}} Atque id futurum unde unde dicam nescio,{{r|1.1.105|105}}{{a|106}} nisi quia futurum est: ita supercilium salit.{{a|107}} '''CAL.''' Vtinam quae dicis dictis facta suppetant.{{a|108}} '''PS.''' Scis tu quidem hercle, mea si commovi sacra,{{a|109}} quo pacto et quantas soleam turbellas dare.{{l|110}} '''CAL.''' In te nunc omnes spes sunt aetati meae.{{r|1.1.110|110}}{{a|111}} '''PS.''' Satin est, si hanc hodie mulierem efficio tibi{{a|112}} tua ut sit, aut si tibi do viginti minas?{{a|113}} '''CAL.''' Satis, si futurumst. '''PS.''' Roga me viginti minas,{{a|114}} ut me effecturum tibi quod promisi scias.{{l|115}} Roga, opsecro hercle. Gestio promittere.{{r|1.1.115|115}}{{a|116}} '''CAL.''' Dabisne argenti mi hodie viginti minas?{{a|117}} '''PS.''' Dabo. Molestus nunciam ne sis mihi.{{a|118}} Atque hoc, ne dictum tibi neges, dico prius:{{a|119}} si neminem alium potero, tuom tangam patrem.{{l|120}} '''CAL.''' Di te mihi semper servent. Verum, si potest,{{r|1.1.120|120}}{{a|121}} pietatis causa—vel etiam matrem quoque.{{a|122}} '''PS.''' De istac re in oculum utrumvis conquiescito.{{a|123}} '''CAL.''' Oculum anne in aurem? '''PS.''' At hoc pervolgatumst minus.{{a|124}} Nunc, ne quis dictum sibi neget, dico omnibus{{l|125}} pube praesenti in contione: omni poplo,{{r|1.1.125|125}}{{a|126}} omnibus amicis notisque edico meis,{{a|127}} in hunc diem a me ut caveant, ne credant mihi.{{a|128}} '''CAL.''' St, tace opsecro hercle. '''PS.''' Quid negoti est? '''CAL.''' Ostium{{l|130|129-130}} lenonis crepuit. '''PS.''' Crura mavellem modo.{{l|131}} '''CAL.''' Atque ipse egreditur intus, periuri caput.{{r|1.1.130|}}{{a|132}}</poem> ===<span id='1.2.0'></span>I.ii=== <poem>[BALLIO ⸱ SERVVS ⸱ CALIDORVS ⸱ PSEVDOLVS]<br>'''BALLIO''' Exite, agite exite, ignavi, male habiti et male conciliati,{{a|133}} quorum numquam quicquam quoiquam venit in mentem ut recte faciant,{{a|134}} quibus, nisi ad hoc exemplum experior, non potest usura usurpari.{{l|135}} Neque ego homines magis asinos numquam vidi, ita plagis costae callent:{{a|136}} quos quom ferias, tibi plus noceas; eo enim ingenio hi sunt flagritribae,{{r|1.2.5|5}}{{a|137}} qui haec habent consilia, ubi data occasiost, rape clepe tene{{a|138}} harpaga bibe es fuge: hoc{{a|139}} est eorum opus, ut mavelis lupos apud ovis linquere,{{l|140}} quam hos domi custodes.{{a|141}} At faciem quom aspicias eorum, hau mali videntur: opera fallunt.{{r|1.2.10|10}}{{a|142}} Nunc adeo hanc edictionem nisi animum advortetis omnes,{{a|143}} nisi somnum socordiamque ex pectore oculisque exmovetis,{{a|144}} ita ego vestra latera loris faciam ut valide varia sint,{{l|145}} ut ne peristromata quidem aeque picta sint Campanica{{a|146}} neque Alexandrina beluata tonsilia tappetia.{{r|1.2.15|15}}{{a|147}} Atque heri iam edixeram omnibus dederamque eas provincias,{{a|148}} verum ita vos estis praediti callenti ingenio improbi,{{a|149}} officium vestrum ut vos malo cogatis commonerier;{{l|150}} nempe ita animati estis vos: vincitis duritia hoc atque me.{{a|151}} Hoc sis vide, ut alias res agunt. Hoc agite, hoc animum advortite,{{r|1.2.20|20}}{{a|152}} huc adhibete auris quae ego loquor, plagigera genera hominum.{{a|153}} Numquam edepol vostrum durius tergum erit quam terginum hoc meum.{{a|154}} Quid nunc? Doletne? Em sic datur, si quis erum servos spernit.{{l|155}} Adsistite omnes contra me et quae loquar advortite animum.{{a|156}} Tu qui urnam habes aquam ingere, face plenum ahenum sit coco.{{r|1.2.25|25}}{{a|157}} Te cum securi caudicali praeficio provinciae.{{a|158}} '''SERVVS''' At haec retunsast. '''BAL.''' Sine siet; itidem vos quoque estis plagis [omnes]:{{a|159}} numqui minus ea gratia tamen omnium opera utor?{{l|160}} Tibi hoc praecipio ut niteant aedes. Habes quod facias: propera, abi intro.{{a|161}} Tu esto lectisterniator. Tu argentum eluito, idem exstruito.{{r|1.2.30|30}}{{a|162}} Haec, quom ego a foro revortar, facite ut offendam parata,{{a|163}} vorsa sparsa, tersa strata, lautaque unctaque omnia ut sint.{{a|164}} Nam mi hodie natalis dies est, decet eum omnis vos concelebrare.{{l|165}} Pernam callum glandium sumen facito in aqua iaceant. Satin audis?{{a|166}} Magnifice volo me viros summos accipere, ut mihi rem esse reantur.{{r|1.2.35|35}}{{a|167}} Intro abite atque haec cito celerate, ne mora quae sit, cocus cum veniat;{{a|168}} ego eo in macellum, ut piscium quidquid ibist pretio praestinem.{{a|169}} I, puere, prae; ne quisquam pertundat cruminam cautiost.{{l|170}} Vel opperire, est quod domi dicere paene fui oblitus.{{a|171}} Auditin? Vobis, mulieres, hanc habeo edictionem.{{r|1.2.40|40}}{{a|172}} Vos, quae in munditiis, mollitiis deliciisque aetatulam agitis,{{a|173}} viris cum summis, inclutae amicae, nunc ego scibo atque hodie experiar,{{a|174}} quae capiti, quae ventri operam det, quae suae rei, quae somno studeat;{{l|175}} quam libertam fore mihi credam et quam venalem, hodie experiar.{{a|176}} Facite hodie ut mihi munera multa huc ab amatoribus conveniant.{{r|1.2.45|45}}{{a|177}} Nam nisi mihi penus annuos hodie † convenit, cras populo prostituam vos.{{a|178}} Natalem scitis mi esse diem hunc: ubi isti sunt quibus vos oculi estis,{{a|179}} quibus vitae, quibus deliciae estis, quibus savia, mammia, mellillae?{{l|180}} Maniplatim mihi munerigeruli facite ante aedis iam hic adsint.{{a|181}} Cur ego vestem, aurum atque ea quibus est vobis usus, prahibeo? Aut quid mi{{r|1.2.50|50}}{{a|182}} domi nisi malum vestra operast hodie? Improbae vini modo cupidae estis:{{a|183}} eo vos † vestros panticesque adeo madefactatis, quom ego sim hic siccus.{{a|184}} Nunc adeo hoc factust optumum, ut nomine quemque appellem suo,{{l|185}} ne dictum esse actutum sibi quaepiam vostrarum mihi neget:{{a|186}} advortite animum cunctae.{{r|1.2.55|55}}{{a|187}} Principio, Hedytium, tecum ago, quae amica es frumentariis,{{a|188}} quibus cunctis montes maxumi [acervi] frumenti sunt domi:{{a|189}} fac sis sit delatum huc mihi frumentum, hunc annum quod satis,{{l|190}} mi et familiae omni sit meae, atque adeo ut frumento afluam,{{a|191}} ut civitas nomen mihi commutet meque ut praedicet{{r|1.2.60|60}}{{a|192}} lenone ex Ballione regem Iasonem.{{a|193}} '''CAL.''' Audin, furcifer quae loquitur? Satin magnificus tibi videtur?{{a|194}} '''PSEVD.''' Pol iste, atque etiam malificus.{{l|195}} Sed tace atque hanc rem gere.{{l|195a}} '''BAL.''' Aeschrodora, tu quae amicos tibi habes lenonum aemulos{{r|1.2.65|65}}{{a|196}} lanios, qui, item ut nos iurando, iure malo male quaerunt rem, audi:{{a|197}} nisi carnaria tria gravida tegoribus onere uberi hodie{{a|198}} mihi erunt, cras te quasi Dircam olim, ut memorant, duo gnati Iovis{{a|199}} devinxere ad taurum, item ego te distringam ad carnarium;{{l|200}} id tibi profecto taurus fiet. '''CAL.''' Nimis sermone huius ira incendor.{{r|1.2.70|70}}{{a|201}} '''PS.''' Huncine hic hominem pati{{a|202}} colere iuventutem Atticam?{{l|202a}} Ubi sunt, ubi latent quibus aetas integra est, qui amant a lenone?{{a|203}} Quin conveniunt? Quin una omnes peste hac populum hunc liberant?{{a|204}} Sed nimium stultus, nimis fui{{l|205}}{{r|1.2.75|75}} indoctus: illine audeant{{l|205a}} id facere quibus ut serviant{{l|205b}} suos amor cogit?{{a|206}} [simul prohibet faciant adversum eos quod nolunt]{{l|206a}} '''CAL.''' Vah tace. '''PS.''' Quid est?{{r|1.2.80|80}}{{a|207}} '''CAL.''' Male morigeru's mihi, quom sermoni huius obsonas.{{a|208}} '''PS.''' Taceo. '''CAL.''' At taceas malo multo quam tacere dicas. '''BAL.''' Tu autem,{{a|209}} Xystilis, fac ut animum advortas, quoius amatores olivi{{l|210}} ''δύναμιν'' domi habent maxumam.{{a|211}} Si mihi non iam huc culleis{{r|1.2.85|85}}{{a|212}} oleum deportatum erit,{{a|213}} te ipsam culleo ego cras faciam ut deportere—in pergulam;{{a|214}} ibi tibi adeo lectus dabitur, ubi tu hau somnum capias, sed ubi{{l|215}} usque ad languorem—tenes{{a|216}} quo se haec tendant quae loquor.{{r|1.2.90|90}}{{a|217}} Ain, excetra tu? Quae tibi amicos tot habes tam probe oleo onustos,{{a|218}} num quoipiam est hodie tua tuorum opera conservorum{{a|219}} nitidiusculum caput? Aut num ipse ego pulmento utor magis{{l|220}} unctiusculo? Sed scio, tu oleum hau magni pendis, vino{{a|221}} te devincis. Sine modo,{{r|1.2.95|95}}{{a|222}} reprehendam hercle ego cuncta una opera, nisi quidem hodie tu omnia{{a|223}} facis effecta haec ut loquor.{{a|224}} Tu autem, quae pro capite argentum mihi iam iamque semper numeras,{{l|225}} ea pacisci modo scis, sed quod pacta es non scis solvere,{{a|226}} Phoenicium, tibi ego haec loquor, deliciae summatum virum:{{r|1.2.100|100}}{{a|227}} nisi hodie mi ex fundis tuorum amicorum omne huc penus adfertur,{{a|228}} cras Phoenicium poeniceo corio invises pergulam.{{a|229}}</poem> ===<span id='1.3.0'></span>I.iii=== <poem>[CALIDORVS ⸱ PSEVDOLVS ⸱ BALLIO]<br>'''CAL.''' Pseudole, non audis quae hic loquitur? '''PS.''' Audio, ere, equidem atque animum advorto.{{l|230}} '''CAL.''' Quid mi es auctor, huic ut mittam, ne amicam hic meam prostituat?{{a|231}} '''PS.''' Nil curassis, liquido es animo: ego pro me et pro te curabo.{{a|232}} Iam diu ego huic bene et hic mihi volumus, et amicitia est antiqua:{{a|233}} mittam hodie huic suo die natali malam rem magnam et maturam.{{r|1.3.5|5}}{{a|234}} '''CAL.''' Quid opust? '''PS.''' Potin aliam rem ut cures? '''CAL.''' At— '''PS.''' Bat. '''CAL.''' Crucior. '''PS.''' Cor dura.{{l|235}} '''CAL.''' Non possum. '''PS.''' Fac possis. '''CALL.''' Quonam pacto possim? '''PS.''' Vince animum.{{a|236}} In rem quod sit praevortaris quam in re advorsa animo auscultes.{{a|237}} '''CA.''' Nugae istaec sunt: non iucundumst nisi amans facit stulte. '''PS.''' Pergin?{{a|238}} '''CAL.''' O Pseudole mi, sine sim nihili,{{r|1.3.10|10}}{{a|239}} mitte me sis. '''PS.''' Sino, modo ego abeam.{{l|239a}} '''CAL.''' Mane, mane, iam ut voles med esse ita ero. '''PS.''' Nunc tu sapis.{{l|240}} '''BAL.''' It dies; ego mihi cesso.{{a|241}} I prae, puere. '''CAL.''' Heus, abit. Quin revocas?{{a|241a}} '''PS.''' Quid properas? Placide. '''CAL.''' At prius quam abeat.{{r|1.3.15|15}}{{a|241b}} '''BAL.''' Quid [hoc], malum, tam placide is, puere?{{a|242}} '''PS.''' Hodie nate, heus, hodie nate, tibi ego dico, heus, hodie nate,{{a|243}} redi et respice ad nos. Tametsi occupatu's,{{a|244}} moramur. Mane, em conloqui qui volunt te.{{l|245}} '''BAL.''' Quid hoc est? Quis est qui moram mi occupato{{r|1.3.20|20}}{{a|246}} molestam optulit? '''PS.''' Qui tibi sospitalis{{a|247}} fuit. '''BAL.''' Mortuost qui fuit: qui sit usust.{{a|248}} '''PS.''' Nimis superbe. '''BAL.''' Nimis molestus. '''CAL.''' Reprehende hominem, adsequere. '''BAL.''' I puere.{{a|249}} '''PS.''' Occedamus hac obviam. '''BAL.''' Iuppiter te{{l|250}} perdat, quisquis es. '''PS.''' Te volo. '''BAL.''' At vos ego ambos.{{r|1.3.25|25}}{{a|251}} Vorte hac te, puere. '''PS.''' Non licet conloqui te?{{a|252}} '''BAL.''' At mihi non lubet. '''PS.''' Sin tuamst quippiam in rem?{{a|253}} '''BAL.''' Licetne, opsecro, bitere an non licet? '''PS.''' Vah,{{a|254}} manta. '''BAL.''' Omitte. '''CAL.''' Ballio, audi. '''BAL.''' Surdus sum † profecto inanilogistae.{{l|255}} '''CAL.''' Dedi dum fuit. '''BAL.''' Non peto quod dedisti.{{r|1.3.30|30}}{{a|256}} '''CAL.''' Dabo quando erit. '''BAL.''' Ducito quando habebis.{{a|257}} '''CAL.''' Eheu, quam ego malis perdidi modis{{a|258}} quod tibi detuli et quod dedi. '''BAL.''' Mortua{{a|259}} verba re nunc facis; stultus es, rem actam agis.{{l|260}} '''PS.''' Nosce saltem hunc quis est. '''BAL.''' Iam diu scio{{r|1.3.35|35}}{{a|261}} qui fuit: nunc qui sit ipsus sciat.{{a|262}} Ambula tu. '''PS.''' Potin ut semel modo,{{a|263}} Ballio, huc cum lucro respicias?{{a|264}} '''BAL.''' Respiciam istoc pretio; nam si sacruficem summo Iovi{{l|265}} atque in manibus exta teneam, ut poriciam, interea loci{{r|1.3.40|40}}{{a|266}} si lucri quid detur, potius rem divinam deseram.{{a|267}} Non potest pietati opsisti huic, utut res sunt ceterae.{{a|268}} '''PS.''' Deos quidem, quos maxume aequom est metuere, eos minimi facit.{{a|269}} '''BAL.''' Compellabo. Salve multum, serve Athenis pessume.{{l|270}} '''PS.''' Di te deaeque ament vel huius arbitratu vel meo,{{r|1.3.45|45}}{{a|271}} vel, si dignu's alio pacto, neque ament nec faciant bene.{{a|272}} '''BAL.''' Quid agitur, Calidore? '''CAL.''' Amatur atque egetur acriter.{{a|273}} '''BAL.''' Misereat, si familiam alere possim misericordia.{{a|274}} '''PS.''' Heia, scimus nos quidem te qualis sis; ne praedices.{{l|275}} Sed scin quid nos volumus? '''BAL.''' Pol ego propemodum: ut male sit mihi.{{r|1.3.50|50}}{{a|276}} '''PS.''' Et id et hoc quod te revocamus. Quaeso animum advorte. '''BAL.''' Audio.{{a|277}} Atque in pauca, ut occupatus nunc sum, confer quid velis.{{a|278}} '''PS.''' Hunc pudet, quod tibi promisit quaque id promisit die,{{a|279}} quia tibi minas viginti pro amica etiam non dedit.{{l|280}} '''BAL.''' Nimio id quod pudet facilius fertur quam illud quod piget.{{r|1.3.55|55}}{{a|281}} Non dedisse istunc pudet: me quia non accepi piget.{{a|282}} '''PS.''' At dabit, parabit: aliquot hos dies manta modo.{{a|283}} Nam hic id metuit, ne illam vendas ob simultatem suam.{{a|284}} '''BAL.''' Fuit occasio, si vellet, iam pridem argentum ut daret.{{l|285}} '''CAL.''' Quid, si non habui? '''BAL.''' Si amabas, invenires mutuom,{{r|1.3.60|60}}{{a|286}} ad danistam devenires, adderes faenusculum,{{a|287}} surruperes patri. '''PS.''' Surruperet hic patri, audacissume?{{a|288}} Non periclumst ne quid recte monstres. '''BAL.''' Non lenoniumst.{{a|289}} '''CAL.''' Egon patri surrupere possim quicquam, tam cauto seni?{{l|290}} Atque adeo, si facere possim, pietas prohibet. '''BAL.''' Audio.{{r|1.3.65|65}}{{a|291}} Pietatem ergo istam amplexator noctu pro Phoenicio.{{a|292}} Sed cum pietatem te amori video tuo praevortere,{{a|293}} omnes <homines> tibi patres sunt? Nullus est tibi quem roges{{a|294}} mutuom argentum? '''CAL.''' Quin nomen quoque iam interiit mutuom.{{l|295}} '''PS.''' Heus tu, postquam hercle isti a mensa surgunt satis poti viri,{{r|1.3.70|70}}{{a|296}} qui suom repetunt, alienum reddunt nato nemini,{{a|297}} postilla omnes cautiores sunt, ne credant alteri.{{a|298}} '''CAL.''' Nimis miser sum, nummum nusquam reperire argenti queo;{{a|299}} ita miser et amore pereo et inopia argentaria.{{l|300}} '''BAL.''' Eme die caeca hercle olivom, id vendito oculata die:{{r|1.3.75|75}}{{a|301}} iam hercle vel ducentae fieri possunt praesentes minae.{{a|302}} '''CAL.''' Perii, annorum lex me perdit quinavicenaria.{{a|303}} Metuont credere omnes. '''BAL.''' Eadem est mihi lex: metuo credere.{{a|304}} '''PS.''' Credere autem? Eho an paenitet te, quanto hic fuerit usui?{{l|305}} '''BAL.''' Non est usu quisquam amator nisi qui perpetuat data;{{r|1.3.80|80}}{{a|306}} det, det usque: quando nil sit, simul amare desinat.{{a|307}} '''CAL.''' Nilne te miseret? '''BAL.''' Inanis cedis, dicta non sonant.{{a|308}} Atque ego te vivom salvomque vellem. '''PS.''' Eho an iam mortuost?{{a|309}} '''BAL.''' Vtut est, mihi quidem profecto cum istis dictis mortuost:{{l|310}} ilico vixit amator, ubi lenoni supplicat.{{r|1.3.85|85}}{{a|311}} Semper tu ad me cum argentata accedito querimonia;{{a|312}} nam istuc quod nunc lamentare, non esse argentum tibi,{{a|313}} apud novercam querere. '''PS.''' Eho an umquam tu huius nupsisti patri?{{a|314}} '''BAL.''' Di melius faciant. '''PS.''' Face hoc quod te rogamus, Ballio,{{l|315}} mea fide, si isti formidas credere. Ego in hoc triduo{{r|1.3.90|90}}{{a|316}} aut terra aut mari alicunde evolvam id argentum tibi.{{a|317}} '''B.''' Tibi ego credam? '''P.''' Quor non? '''B.''' Quia pol qua opera credam tibi,{{a|318}} una opera alligem fugitivam canem agninis lactibus.{{a|319}} '''CAL.''' Sicine mi abs te bene merenti male refertur gratia?{{l|320}} '''BAL.''' Quid nunc vis? '''CAL.''' Vt opperiare hos sex dies aliquos modo,{{r|1.3.95|95}}{{a|321}} ne illam vendas neu me perdas hominem amantem. '''BAL.''' Animo bono es.{{a|322}} Vel sex menses opperibor. '''CAL.''' Euge, homo lepidissume.{{a|323}} '''BAL.''' Immo vin etiam te faciam ex laeto laetantem magis?{{a|324}} '''CAL.''' Quid iam? '''BAL.''' Quia enim non venalem iam habeo Phoenicium.{{l|325}} '''CAL.''' Non habes? '''BAL.''' Non hercle vero. '''CAL.''' Pseudole, ei accerse hostias,{{r|1.3.100|100}}{{a|326}} victumas, lanios, ut ego huic sacruficem summo Iovi;{{a|327}} nam hic mihi nunc est multo potior Iuppiter quam Iuppiter.{{a|328}} '''BAL.''' Nolo victumas: agninis me extis placari volo.{{a|329}} '''CAL.''' Propera, quid stas? Ei accerse agnos. Audin quid ait Iuppiter?{{l|330}} '''PS.''' Iam hic ero; verum extra portam mi etiam currendumst prius.{{r|1.3.105|105}}{{a|331}} '''CAL.''' Quid eo? '''PS.''' Lanios inde accersam duo cum tintinnabulis,{{a|332}} eadem duo greges virgarum inde ulmearum adegero,{{a|333}} ut hodie ad litationem huic suppetat satias Iovi.{{a|334}} '''BAL.''' I in malam crucem. '''PS.''' Istuc ibit Iuppiter lenonius.{{l|335}} ['''BAL.''' Ex tua re est, ut ego emoriar. '''PS.''' Quidum? '''BAL.''' Ego dicam tibi:{{r|1.3.110|110}}{{a|336}} quia edepol, dum ego vivos vivam, numquam eris frugi bonae.]{{a|337}} '''BAL.''' Ex tua re non est, ut ego emoriar. '''PS.''' Quidum? '''BAL.''' Sic, quia{{a|338}} si ego emortuos sim, Athenis te sit nemo nequior.{{a|339}} '''CAL.''' Dic mihi, obsecro hercle, verum serio hoc quod te rogo.{{l|340}} Non habes venalem amicam tu meam Phoenicium?{{r|1.3.115|115}}{{a|341}} '''BAL.''' Non edepol habeo profecto, nam iam pridem vendidi.{{a|342}} '''CAL.''' Quo modo? '''BAL.''' Sine ornamentis, cum intestinis omnibus.{{a|343}} '''CAL.''' Meam tu amicam vendidisti? '''BAL.''' Valde, viginti minis.{{a|344}} '''CAL.''' Viginti minis? '''BAL.''' Vtrum vis, vel quater quinis minis,{{l|345}} militi Macedonio, et iam quindecim habeo minas.{{r|1.3.120|120}}{{a|346}} '''CAL.''' Quid ego ex te audio? '''BAL.''' Amicam tuam esse factam argenteam.{{a|347}} '''CAL.''' Cur id ausu's facere? '''BAL.''' Libuit, mea fuit. '''CAL.''' Eho, Pseudole,{{a|348}} ei, gladium adfer. '''PS.''' Quid opus gladio? '''CAL.''' Qui hunc occidam atque me.{{a|349}} '''PS.''' Quin tu ted occidis potius? Nam hunc fames iam occiderit.{{l|350}} '''CAL.''' Quid ais, quantum terra † tegit hominum periurissume?{{r|1.3.125|125}}{{a|351}} Iuravistin te illam nulli venditurum nisi mihi?{{a|352}} '''BAL.''' Fateor. '''CAL.''' Nempe conceptis verbis? '''BAL.''' Etiam consutis quoque.{{a|353}} '''CAL.''' Periuravisti, sceleste. '''BAL.''' At argentum intro condidi.{{a|354}} Ego scelestus nunc argentum promere possum domo:{{l|355}} tu qui pius, istoc es genere gnatus, nummum non habes.{{r|1.3.130|130}}{{a|356}} '''CAL.''' Pseudole, adsiste altrim secus atque onera hunc maledictis. '''PS.''' Licet.{{a|357}} Numquam ad praetorem aeque cursim curram, ut emittar manu.{{a|358}} '''CAL.''' Ingere mala multa. '''PS.''' Iam ego te differam dictis meis.{{a|359}} Impudice. '''BAL.''' Itast. '''CAL.''' Sceleste. '''BAL.''' Dicis vera. '''PS.''' Verbero.{{l|360}} '''BAL.''' Quippini? '''CAL.''' Bustirape. '''BAL.''' Certo. '''PS.''' Furcifer. '''BAL.''' Factum optume.{{r|1.3.135|135}}{{a|361}} '''CAL.''' Sociofraude. '''BAL.''' Sunt mea istaec. '''PS.''' Parricida. '''BAL.''' Perge tu.{{a|362}} '''CAL.''' Sacrilege. '''BAL.''' Fateor. '''PS.''' Periure. '''BAL.''' Vetera vaticinamini.{{a|363}} '''CAL.''' Legirupa. '''BAL.''' Valide. '''PS.''' Permities adulescentum. '''BAL.''' Acerrume.{{a|364}} '''CAL.''' Fur. '''BAL.''' Babae. '''PS.''' Fugitive. '''BAL.''' Bombax. '''CAL.''' Fraus populi. '''BAL.''' Planissume.{{l|365}} '''PS.''' Fraudulente. '''CAL.''' Impure. '''PS.''' Leno. '''CAL.''' Caenum. '''BAL.''' Cantores probos.{{r|1.3.140|140}}{{a|366}} '''CAL.''' Verberavisti patrem atque matrem. '''BAL.''' Atque occidi quoque,{{a|367}} potius quam cibum praehiberem: num peccavi quippiam?{{a|368}} '''PS.''' In pertusum ingerimus dicta dolium, operam ludimus.{{a|369}} '''BAL.''' Numquid aliud etiam voltis dicere? '''CAL.''' Ecquid te pudet?{{l|370}} '''BAL.''' Ten, amatorem esse inventum inanem quasi cassam nucem?{{r|1.3.145|145}}{{a|371}} Verum quamquam multa malaque dicta dixistis mihi,{{a|372}} nisi mihi hodie attulerit miles quinque quas debet minas,{{a|373}} sicut haec est praestituta summa ei argento dies,{{a|374}} si id non adfert, posse opinor facere me officium meum.{{l|375}} '''CAL.''' Quid id est? '''BAL.''' Si tu argentum attuleris, cum illo perdidero fidem:{{r|1.3.150|150}}{{a|376}} hoc meum est officium. Ego, operae si sit, plus tecum loquar;{{a|377}} sed sine argento frustra es qui me tui misereri postulas.{{a|378}} Haec meast sententia, ut tu hinc porro quid agas consulas.{{a|379}} '''CAL.''' Iamne abis? '''BAL.''' Negoti nunc sum plenus.— '''PS.''' Paulo post magis.{{l|380}} Illic homo meus est, nisi omnes di me atque homines deserunt.{{r|1.3.155|155}}{{a|381}} Exossabo ego illum simulter itidem ut murenam coquos.{{a|382}} Nunc, Calidore, te mihi operam dare volo. '''CAL.''' Ecquid imperas?{{a|383}} '''PS.''' Hoc ego oppidum admoenire, ut hodie capiatur, volo;{{a|384}} ad eam rem usust homine astuto, docto, cauto et callido,{{l|385}} qui imperata ecfecta reddat, non qui vigilans dormiat.{{r|1.3.160|160}}{{a|386}} '''CAL.''' Cedo mihi, quid es facturus? '''PS.''' Temperi ego faxo scies.{{a|387}} Nolo bis iterari, sat sic longae fiunt fabulae.{{a|388}} C. Optumum atque aequissimum oras. '''PS.''' Propera, adduc hominem cito.{{a|389}} '''CAL.''' Pauci ex multis sunt amici, homini qui certi sient.{{l|390}} '''PS.''' Ego scio istuc. Ergo utrumque, tibi nunc dilectum para{{r|1.3.165|165}}{{a|391}} ex multis atque exquire illinc unum qui certus siet.{{a|392}} '''CAL.''' Iam hic faxo aderit.— '''PS.''' Potin ut abeas? Tibi moram dictis creas.{{a|393}}</poem> ===<span id='1.4.0'></span>I.iv=== <poem>[PSEVDOLVS]<br>'''PS.''' postquam illic hinc abiit, tu astas solus, Pseudole.{{a|394}} Quid nunc acturu's, postquam erili filio{{l|395}} largitu's dictis dapsilis? Ubi sunt ea?{{a|396}} Quoi neque paratast gutta certi consili,{{a|397}} [neque adeo argenti—neque nunc quid faciam scio.]{{r|1.4.5|5}}{{a|398}} neque exordiri primum unde occipias habes,{{a|399}} neque ad detexundam telam certos terminos.{{l|400}} Sed quasi poeta, tabulas cum cepit sibi,{{a|401}} quaerit quod nusquamst gentium, reperit tamen,{{a|402}} facit illud veri simile, quod mendacium est,{{r|1.4.10|10}}{{a|403}} nunc ego poeta fiam: viginti minas,{{a|404}} quae nusquam nunc sunt gentium, inveniam tamen.{{l|405}} [atque ego me iam pridem huic daturum dixeram{{a|406}} et volui inicere tragulam in nostrum senem;{{a|407}} verum is nescio quo pacto praesensit prius.]{{r|1.4.15|15}}{{a|408}} sed comprimundast vox mihi atque oratio:{{a|409}} erum eccum video huc Simonem una simul{{l|410}} cum suo vicino Calliphone incedere.{{a|411}} Ex hoc sepulcro vetere viginti minas{{a|412}} effodiam ego hodie, quas dem erili filio.{{r|1.4.20|20}}{{a|413}} Nunc huc concedam, unde horum sermonem legam.{{a|414}}</poem> ===<span id='1.5.0'></span>I.v=== <poem>[SIMO ⸱ PSEVDOLVS ⸱ CALLIPHO]<br>'''SIMO''' Si de damnosis aut si de amatoribus{{l|415}} dictator fiat nunc Athenis Atticis,{{a|416}} nemo anteveniat filio, credo, meo:{{a|417}} ita nunc per urbem solus sermoni omnibust,{{a|418}} eum velle amicam liberare et quaerere{{r|1.5.5|5}}{{a|419}} argentum ad eam rem. Hoc alii mihi renuntiant;{{l|420}} atque id iam pridem sensi et subolebat mihi,{{a|421}} sed dissimulabam. '''PS.''' Iam illi fetet filius.{{a|422}} Occisa est haec res, haeret hoc negotium.{{a|423}} Quo in commeatum volui argentarium{{r|1.5.10|10}}{{a|424}} proficisci, ibi nunc oppido opsaeptast via.{{l|425}} Praesensit: nihil est praedae praedatoribus.{{a|426}} '''CALLIPHO''' Homines qui gestant quique auscultant crimina,{{a|427}} si meo arbitratu liceat, omnes pendeant,{{a|428}} gestores linguis, auditores auribus.{{r|1.5.15|15}}{{a|429}} Nam istaec quae tibi renuntiantur, filium{{l|430}} te velle amantem argento circumducere,{{a|431}} fors fuat an istaec dicta sint mendacia;{{a|432}} sed si sint ea vera, ut nunc mos est, maxume,{{a|433}} quid mirum fecit? Quid novom, adulescens homo{{r|1.5.20|20}}{{a|434}} si amat, si amicam liberat? '''PS.''' Lepidum senem.{{l|435}} '''SIM.''' Vetus nolo faciat. '''CAL.''' At enim nequiquam nevis;{{a|436}} vel tu ne faceres tale in adulescentia.{{a|437}} Probum patrem esse oportet qui gnatum suom{{a|438}} esse probiorem quam ipsus fuerit postulet.{{r|1.5.25|25}}{{a|439}} Nam tu quod damni et quod fecisti flagiti{{l|440}} populo viritim potuit dispertirier.{{a|441}} Idne tu mirare, si patrissat filius?{{a|442}} '''PS.''' ''ὦ Ζεῦ'', quam pauci estis homines commodi. Em,{{a|443}} illic est pater patrem esse ut aequom est filio.{{r|1.5.30|30}}{{a|444}} '''SIM.''' Quis hic loquitur? Meus est hic quidem servos Pseudolus.{{l|445}} Hic mihi corrumpit filium, scelerum caput;{{a|446}} hic dux, hic illi est paedagogus, hunc ego{{a|447}} cupio excruciari. '''CAL.''' Iam istaec insipientiast,{{a|448}} iram in promptu gerere. Quanto satius est{{r|1.5.35|35}}{{a|449}} adire blandis verbis atque exquaerere,{{l|450}} sintne illa necne sint quae tibi renuntiant.{{a|451}} Bonus animus in mala re dimidiumst mali.{{a|452}} '''SIM.''' Tibi auscultabo. '''PS.''' Itur ad te, Pseudole.{{a|453}} Orationem tibi para advorsum senem.{{r|1.5.40|40}}{{a|454}} Erum saluto primum, ut aequomst; postea,{{l|455}} si quid superfit, vicinos impertio.{{a|456}} '''SIM.''' Salve. Quid agitur? '''PS.''' Statur hic ad hunc modum.{{a|457}} '''SIM.''' Statum vide hominis, Callipho, quam basilicum.{{a|458}} '''CAL.''' Bene confidenterque adstitisse intellego.{{r|1.5.45|45}}{{a|459}} '''PS.''' Decet innocentem qui sit atque innoxium{{l|460}} servom superbum esse, apud erum potissimum.{{a|461}} '''CAL.''' Sunt quae te volumus percontari, quae quasi{{a|462}} per nebulam nosmet scimus atque audivimus.{{a|463}} '''SIM.''' Conficiet iam te hic verbis, ut tu censeas{{r|1.5.50|50}}{{a|464}} non Pseudolum, sed Socratem tecum loqui.{{l|465}} '''PS.''' Itast, iam pridem tu me spernis, sentio.{{a|466}} Parvam esse apud te mihi fidem ipse intellego.{{a|467}} Cupis me esse nequam: tamen ero frugi bonae.{{a|468}} '''SIM.''' Fac sis vocivas, Pseudole, aedis aurium,{{r|1.5.55|55}}{{a|469}} mea ut migrare dicta possint quo volo.{{l|470}} '''PS.''' Age loquere quidvis, tametsi tibi suscenseo.{{a|471}} '''SIM.''' Mihin domino servos tu suscenses? '''PS.''' Tam tibi{{a|472}} mirum id videtur? '''SIM.''' Hercle qui, ut tu praedicas,{{a|473}} cavendum est mi aps te irato; atque alio tu modo{{r|1.5.60|60}}{{a|474}} me verberare atque ego te soleo cogitas.{{l|475}} Quid censes? '''CAL.''' Edepol merito esse iratum arbitror,{{a|476}} quom apud te parvast ei fides. '''SIM.''' Iam sic sino;{{a|477}} iratus sit: ego, ne quid noceat, cavero.{{a|478}} Sed quid ais? Quid hoc, quod te rogo? '''PS.''' Si quid vis, roga.{{r|1.5.65|65}}{{a|479}} Quod scibo, Delphis tibi responsum dicito.{{l|480}} '''SIM.''' Advorte ergo animum et fac sis promissi memor.{{a|481}} Quid ais? Ecquam scis filium tibicinam{{a|482}} meum amare? '''PS.''' Ναὶ γάρ. '''SIM.''' Liberare quam velit?{{a|483}} '''PS.''' Καὶ τοῦτο ναὶ γάρ. '''SIM.''' Ecquas viginti minas{{r|1.5.70|70}}{{a|484}} [per sycophantiam atque per doctos dolos]{{l|485}} paritas ut auferas a me? '''PS.''' Abs te ego auferam?{{a|486}} '''SIM.''' Ita, quas meo gnato des, qui amicam liberet?{{a|487}} Fatere, dic. '''PS.''' Kai touto nai, kai touto nai.{{a|488}} '''CAL.''' Fatetur. '''SIM.''' Dixin, Callipho, dudum tibi?{{r|1.5.75|75}}{{a|489}} '''CAL.''' Memini. '''SIM.''' Quor haec, tu ubi rescivisti ilico,{{l|490}} celata me sunt? Quor non rescivi? '''PS.''' Eloquar.{{a|491}} Quia nolebam ex me morem progigni malum,{{a|492}} erum ut servos criminaret apud erum.{{a|493}} '''SIM.''' Iuberes hunc praecipitem in pistrinum trahi.{{r|1.5.80|80}}{{a|494}} '''CAL.''' Numquid peccatum est, Simo? '''SIM.''' Immo maxime.{{l|495}} '''PS.''' Desiste, recte ego meam rem sapio, Callipho;{{a|496}} peccata mea sunt. Animum advorte nunciam.{{a|497}} Quapropter te expertem amoris nati habuerim? †{{a|498}} Pistrinum in mundo scibam, si dixem, mihi.{{r|1.5.85|85}}{{a|499}} '''SIM.''' Non a me scibas pistrinum in mundo tibi,{{l|500}} cum ea mussitabas? '''PS.''' Scibam. '''SIM.''' Quin dictum est mihi?{{a|501}} '''PS.''' Quia illud malum aderat, istuc aberat longius;{{a|502}} illud erat praesens, huic erant dieculae.{{a|503}} '''SIM.''' Quid nunc agetis? Nam hinc quidem a me non potest{{r|1.5.90|90}}{{a|504}} argentum auferri, qui praesertim senserim.{{l|505}} Ne quisquam credat nummum, iam edicam omnibus.{{a|506}} '''PS.''' Numquam edepol quoiquam supplicabo, dum quidem{{a|507}} tu vives. Tu mihi hercle argentum dabis,{{a|508}} abs te equidem sumam. '''SIM.''' Tu a me sumes? '''PS.''' Strenue.{{r|1.5.95|95}}{{a|509}} '''SIM.''' Excludito mi hercle oculum, si dedero. '''PS.''' Dabis.{{l|510}} Iam dico ut a me caveas. '''SIM.''' Certe edepol scio,{{a|511}} si apstuleris, mirum et magnum facinus feceris.{{a|512}} '''PS.''' Faciam. '''SIM.''' Si non apstuleris? '''PS.''' Virgis caedito.{{a|513}} Sed quid, si apstulero? '''SIM.''' Do Iovem testem tibi,{{r|1.5.100|100}}{{a|514}} te aetatem impune habiturum. '''PS.''' Facito ut memineris.{{l|515}} '''SIM.''' Egon ut cavere nequeam, cui praedicitur?{{a|516}} '''PS.''' Praedico, ut caveas. Dico, inquam, ut caveas. Cave.{{a|517}} Em istis mihi tu hodie manibus argentum dabis.{{a|518}} '''CAL.''' Edepol mortalem graphicum, si servat fidem.{{r|1.5.105|105}}{{a|519}} '''PS.''' Servitum tibi me abducito, ni fecero.{{l|520}} '''CAL.''' Bene atque amice dicis. †nam nunc, nam meust.{{a|521}} '''PS.''' Vin etiam dicam quod vos magis miremini?{{a|522}} '''CAL.''' Studeo hercle audire, nam ted ausculto lubens.{{a|523}} ['''SIM.''' Agedum, nam satis libenter te ausculto loqui.]{{l|523a}}{{r|1.5.110|110}} '''PS.''' Prius quam istam pugnam pugnabo, ego etiam prius{{a|524}} dabo aliam pugnam claram et commemorabilem.{{l|525}} '''SIM.''' Quam pugnam? '''PS.''' Em ab hoc lenone vicino tuo{{a|526}} per sycophantiam atque per doctos dolos{{a|527}} tibicinam illam, tuos quam gnatus deperit,{{r|1.5.115|115}}{{a|528}} ea circumducam lepide lenonem. '''SIM.''' Quid est?{{a|529}} '''PS.''' Effectum hoc hodie reddam utrumque ad vesperum.{{l|530}} '''SIM.''' Siquidem istaec opera, ut praedicas, perfeceris,{{a|531}} virtute regi Agathocli antecesseris.{{a|532}} Sed si non faxis, numquid causaest, ilico{{r|1.5.120|120}}{{a|533}} quin te in pistrinum condam? '''PS.''' Non unum in diem [modo],{{a|534}} verum hercle in omnis, quantumst; sed si effecero,{{l|535}} dabin mi argentum, quod dem lenoni, ilico,{{a|536}} tua voluntate? '''CAL.''' Ius bonum orat Pseudolus;{{a|537}} dabo inque. '''SIM.''' At enim scin quid mihi in mentem venit?{{r|1.5.125|125}}{{a|538}} Quid si hisce inter se consenserunt, Callipho,{{a|539}} aut de compecto faciunt consutis dolis,{{l|540}} qui me argento intervertant? '''PS.''' Quis me audacior{{a|541}} sit, si istuc facinus audeam? Immo sic, Simo:{{a|542}} si sumus compecti seu consilium umquam iniimus [de istac re]{{r|1.5.130|130}}{{a|543}} aut si de ea re umquam inter nos convenimus,{{a|544}} [quasi in libro cum scribuntur calamo litterae]{{l|544a}} stilis me totum usque ulmeis conscribito.{{l|545}} '''SIM.''' Indice ludos nunciam, quando lubet.{{a|546}} '''PS.''' Da in hunc diem operam, Callipho, quaeso mihi,{{r|1.5.135|135}}{{a|547}} ne quo te ad aliud occupes negotium.{{a|548}} '''CAL.''' Quin rus ut irem iam heri mecum statueram.{{a|549}} '''PS.''' At nunc disturba quas statuisti machinas.{{l|550}} '''CAL.''' Nunc non abire certum est istac gratia;{{a|551}} lubidost ludos tuos spectare, Pseudole.{{r|1.5.140|140}}{{a|552}} Et si hunc videbo non dare argentum tibi,{{a|553}} quod dixit, potius quam id non fiat, ego dabo.{{a|554}} '''SIM.''' Non demutabo. '''PS.''' Namque edepol, si non dabis,{{l|555}} clamore magno et multo flagitabere.{{a|556}} Agite amolimini hinc vos intro nunciam{{r|1.5.145|145}}{{a|557}} ac meis vicissim date locum fallaciis.{{a|558}} '''CAL.''' Fiat, geratur mos tibi. '''PS.''' Sed te volo{{a|559}} domi usque adesse. '''CAL.''' Quin tibi hanc operam dico.—{{l|560}} '''SIM.''' At ego ad forum ibo. Iam hic ero.—'''PS.''' Actutum redi.{{a|561}} Suspicio est mihi nunc vos suspicarier,{{r|1.5.150|150}}{{a|562}} me idcirco haec tanta facinora promittere,{{a|563}} quo vos oblectem, hanc fabulam dum transigam,{{a|564}} neque sim facturus quod facturum dixeram.{{l|565}} Non demutabo. Atque etiam certum, quod sciam,{{a|566}} quo id sim facturus pacto nil etiam scio,{{r|1.5.155|155}}{{a|567}} nisi quia futurumst. Nam qui in scaenam provenit,{{a|568}} novo modo novom aliquid inventum adferre addecet;{{a|569}} si id facere nequeat, det locum illi qui queat.{{l|570}} Concedere aliquantisper hinc mi intro lubet,{{a|571}} dum concenturio in corde sycophantias.{{r|1.5.160|160}}{{a|572}} <sed mox> exibo, non ero vobis morae;{{a|573}} tibicen vos interibi hic delectaverit.—{{l|573a}}</poem> ==ACTVS II== ===<span id='2.1.0'></span>II.i=== <poem>[PSEVDOLVS]<br>'''PSEVDOLVS''' Pro Iuppiter, ut mihi, quidquid ago, lepide omnia prospereque eveniunt:{{a|574}} neque quod dubitem neque quod timeam, meo in pectore conditumst consilium.{{l|575}} Nam ea stultitiast, facinus magnum timido cordi credere; nam omnes{{a|576|576-577}} res perinde sunt{{l|578}} ut agas, ut eas magni facias; nam ego in meo pectore prius <nowiki>* * *</nowiki>{{r|2.1.5|5}}{{a|579}} ita paravi copias,{{a|579a}} duplicis triplicis dolos perfidias, ut, ubiquomque hostibus congrediar—{{l|580}} maiorum meum fretus virtute dicam,{{a|581}} mea industria et malitia fraudulenta—{{a|582}} facile ut vincam, facile ut spoliem meos perduellis meis perfidiis.{{r|2.1.10|10}}{{a|583}} Nunc inimicum ego hunc communem meum atque vostrorum omnium,{{a|584}} Ballionem, exballistabo lepide: date operam modo;{{l|585}} [hoc ego oppidum admoenire, ut hodie capiatur, volo.]{{l|585a}} Atque huc meas legiones adducam; si expugno—{{a|586}} facilem hanc rem meis civibus faciam—{{l|586a}}{{r|2.1.15|15}} post ad oppidum hoc vetus continuo meum exercitum protinus obducam:{{a|587}} inde me et simul participes omnis meos praeda onerabo atque opplebo,{{a|588}} metum et fugam perduellibus meis me ut sciant natum.{{a|589}} Eo sum genere gnatus: magna me facinora decet efficere,{{l|590}} quae post mihi clara et diu clueant.{{r|2.1.20|20}}{{a|591}} Sed hunc quem video? Quis hic est qui oculis meis obviam ignobilis obicitur?{{a|592}} Lubet scire quid hic veniat cum machaera et huic, quam rem agat, hinc dabo insidias.{{a|593}}</poem> ===<span id='2.2.0'></span>II.ii=== <poem>[HARPAX ⸱ PSEVDOLVS]<br>'''HARPAX''' Hi loci sunt atque hae regiones quae mi ab ero sunt demonstratae,{{l|595|594-595}} ut ego oculis rationem capio quam mi ita dixit erus meus miles,{{l|596}} septumas esse aedis a porta ubi ille habitet leno, quoi iussit{{a|597}} symbolum me ferre et hoc argentum. Nimis velim, certum qui id mihi faciat,{{a|598}} Ballio leno ubi hic habitat.{{r|2.2.5|5}}{{a|599}} '''PS.''' [St, tace, tace, meus hic est homo, ni omnes di atque homines deserunt.]{{l|600}} novo consilio nunc mihi opus est,{{a|601}} nova res subito mi haec obiectast:{{l|601a}} hoc praevortar principio; illa omnia missa habeo, quae ante agere occepi.{{a|602}} Iam pol ego hunc stratioticum nuntium advenientem probe percutiam.{{r|2.2.10|10}}{{a|603}} '''HARP.''' Ostium pultabo atque intus evocabo aliquem foras.{{a|604}} '''PS.''' Quisquis es, compendium ego te facere pultandi volo;{{l|605}} nam ego precator et patronus foribus processi foras.{{a|606}} '''HARP.''' Tune es Ballio? '''PS.''' Immo vero ego eius sum Subballio.{{a|607}} '''HARP.''' Quid istuc verbist? '''PS.''' Condus promus sum, procurator peni.{{r|2.2.15|15}}{{a|608}} '''HARP.''' Quasi te dicas atriensem. '''PS.''' Immo atriensi ego impero.{{a|609}} '''HARP.''' Quid tu, servon es an liber? '''PS.''' Nunc quidem etiam servio.{{l|610}} '''HARP.''' Ita videre, et non videre dignus qui liber sies.{{a|611}} '''PS.''' Non soles respicere te, quom dicis iniuste alteri?{{a|612}} '''H.''' Hunc hominem malum esse oportet. '''P.''' Di me servant atque amant,{{r|2.2.20|20}}{{a|613}} nam haec mihi incus est: procudam ego hodie hinc multos dolos.{{a|614}} '''H.''' Quid illic secum solus loquitur? '''P.''' Quid ais tu, adulescens? '''H.''' Quid est?{{l|615}} '''PS.''' Esne tu an non es ab illo milite Macedonio,{{a|616}} servos eius qui hinc a nobis est mercatus mulierem,{{a|617}} qui argenti ero meo lenoni quindecim dederat minas,{{r|2.2.25|25}}{{a|618}} quinque debet? '''HARP.''' Sum. Sed ubi tu me novisti gentium{{a|619}} aut vidisti aut conlocutu's? Nam equidem Athenas antidhac{{l|620}} numquam veni, neque te vidi ante hunc diem umquam oculis meis.{{a|621}} '''PS.''' Quia videre inde esse; nam olim quom abiit, argento haec dies{{a|622}} praestitutast, quoad referret nobis, neque dum rettulit.{{r|2.2.30|30}}{{a|623}} '''H.''' Immo adest. '''P.''' Tun attulisti? '''H.''' Egomet. '''P.''' Quid dubitas dare?{{l|625|624-625}} '''HARP.''' Tibi ego dem? '''PS.''' Mihi hercle vero, qui res rationesque eri{{l|626}} Ballionis curo, argentum accepto [expenso] et quoi debet dato.{{a|627}} '''HARP.''' Si quidem hercle etiam supremi promptas thensauros Iovis,{{a|628}} tibi libellam argenti numquam credam. '''PS.''' Dum tu sternuas,{{r|2.2.35|35}}{{a|629}} res erit soluta. '''HARP.''' Vinctam potius sic servavero.{{l|630}} '''PS.''' Vae tibi, tu inventu's vero, meam qui furcilles fidem.{{a|631}} Quasi mihi non sescenta tanta soli soleant credier.{{a|632}} '''HARP.''' Potest ut alii ita arbitrentur et ego ut ne credam tibi.{{a|633}} '''PS.''' Quasi tu dicas me te velle argento circumducere.{{r|2.2.40|40}}{{a|634}} '''HARP.''' Immo vero quasi tu dicas quasique ego autem id suspicer.{{l|635}} Sed quid est tibi nomen? '''PS.''' Servos est huic lenoni Surus,{{a|636}} eum esse me dicam. Surus sum. '''H.''' Surus? '''P.''' Id est nomen mihi.{{a|637}} '''HARP.''' Verba multa facimus. Erus si tuos domi est, quin provocas,{{a|638}} ut id agam quod missus huc sum, quidquid est nomen tibi?{{r|2.2.45|45}}{{a|639}} '''PS.''' Si intus esset, evocarem. Verum si dare vis mihi,{{l|640}} magis erit solutum, quasi ipsi dederis. '''HARP.''' At enim scin quid est?{{a|641}} Reddere hoc, non perdere erus me misit. Nam certo scio,{{a|642}} hoc febrim tibi esse, quia non licet huc inicere ungulas.{{a|643}} Ego, nisi ipsi Ballioni, nummum credam nemini.{{r|2.2.50|50}}{{a|644}} '''PS.''' At illic nunc negotiosust: res agitur apud iudicem.{{l|645}} '''HARP.''' Di bene vortant. At ego quando eum esse censebo domi,{{a|646}} rediero. Tu epistulam hanc a me accipe atque illi dato.{{a|647}} Nam istic sumbolust inter erum meum et tuom de muliere.{{a|648}} '''PS.''' Scio equidem: [ut] qui argentum adferret atque expressam imaginem{{r|2.2.55|55}}{{a|649}} suam huc ad nos, cum eo aiebat velle mitti mulierem.{{l|650}} Nam hic quoque exemplum reliquit eius. '''HARP.''' Omnem rem tenes.{{a|651}} '''PS.''' Quid ego ni teneam? '''HARP.''' Dato istunc sumbolum ergo illi. '''P.''' Licet.{{a|652}} Sed quid est tibi nomen? '''HARP.''' Harpax. '''PS.''' Apage te, Harpax, hau places;{{a|653}} huc quidem hercle haud ibis intro, ne quid ''ἅρπαξ'' feceris.{{r|2.2.60|60}}{{a|654}} '''HARP.''' Hostis vivos rapere soleo ex acie: eo hoc nomen mihi est.{{l|655}} '''PS.''' Pol te multo magis opinor vasa ahena ex aedibus.{{a|656}} '''HARP.''' Non ita est. Sed scin quid te oro, Sure? '''PS.''' Sciam si dixeris.{{a|657}} '''HARP.''' Ego devortor extra portam huc in tabernam tertiam,{{a|658}} apud anum illam doliarem, claudam crassam, Chrysidem.{{r|2.2.65|65}}{{a|659}} '''PS.''' Quid nunc vis? '''HARP.''' Inde ut me arcessas, erus tuos ubi venerit.{{l|660}} '''PS.''' Tuo arbitratu, maxume. '''HARP.''' Nam ut lassus veni de via,{{a|661}} me volo curare. '''PS.''' Sane sapis et consilium placet.{{a|662}} Sed vide sis ne in quaestione sis, quando arcessam, mihi.{{a|663}} '''HARP.''' Quin ubi prandero, dabo operam somno. '''PS.''' Sane censeo.{{r|2.2.70|70}}{{a|664}} '''HARP.''' Numquid vis? '''PS.''' Dormitum ut abeas. '''HARP.''' Abeo.— '''PS.''' Atque audin, Harpage?{{l|665}} Iube sis te operiri: beatus eris, si consudaveris.{{a|666}}</poem> ===<span id='1.3.0'></span>II.iii=== <poem>[PSEVDOLVS]<br>'''PSEVDOLVS''' di immortales, conservavit me illic homo adventu suo.{{a|667}} Suo viatico redduxit me usque ex errore in viam.{{a|668}} Nam ipsa mi Opportunitas non potuit opportunius{{a|669}} advenire quam haec allatast mi opportune epistula.{{l|670}} Nam haec allata cornu copiaest, ubi inest quidquid volo:{{r|2.3.5|5}}{{a|671}} hic doli, hic fallaciae omnes, hic sunt sycophantiae,{{a|672}} hic argentum, hic amica amanti erili filio.{{a|673}} Atque ego nunc me ut gloriosum faciam et copi pectore:{{a|674}} quo modo quicque agerem, ut lenoni surruperem mulierculam,{{l|675}} iam instituta ornata cuncta in ordine, animo ut volueram,{{r|2.3.10|10}}{{a|676}} certa deformata habebam; sed profecto hoc sic erit:{{a|677}} centum doctum hominum consilia sola haec devincit dea,{{a|678}} Fortuna. Atque hoc verum est: proinde ut quisque Fortuna utitur,{{a|679}} ita praecellet atque exinde sapere eum omnes dicimus.{{l|680}} Bene ubi quoi scimus consilium accidisse, hominem catum{{r|2.3.15|15}}{{a|681}} eum esse declaramus, stultum autem illum quoi vortit male.{{a|682}} Stulti hau scimus, frusta ut simus, quom quid cupienter dari{{a|683}} petimus nobis, quasi quid in rem sit possimus noscere.{{a|684}} Certa mittimus, dum incerta petimus; atque hoc evenit{{l|685}} in labore atque in dolore, ut mors obrepat interim.{{r|2.3.20|20}}{{a|686}} Sed iam satis est philosophatum. Nimis diu et longum loquor.{{a|687}} Di immortales, aurichalco contra non carum fuit{{a|688}} meum mendacium, hic modo quod subito commentus fui,{{a|689}} quia lenonis me esse dixi. Nunc ego hac epistula{{l|690}} tris deludam, erum et lenonem et qui hanc dedit mi epistulam.{{r|2.3.25|25}}{{a|691}} Euge, par pari aliud autem quod cupiebam contigit:{{a|692}} venit eccum Calidorus, ducit nescio quem secum simul.{{a|693}}</poem> ===<span id='2.4.0'></span>II.iv=== <poem>[CALIDORNVS ⸱ CHARINVS ⸱ PSEVDOLVS]<br>'''CALIDORVS''' Dulcia atque amara apud te sum elocutus omnia:{{a|694}} scis amorem, scis laborem, scis egestatem meam.{{l|695}} '''CHARINVS''' Commemini omnia: id tu modo, me quid vis facere, fac sciam.{{a|696}} ['''CAL.''' Quom haec tibi alia sum elocutus, vix rem scis de symbolo.{{l|696a}} '''CHAR''' Omnia, inquam. Tu modo quid me facere vis fac ut sciam.]{{l|696b}}{{r|2.4.5|5}} '''CAL.''' Pseudolus mi ita imperavit, ut aliquem hominem strenuom{{a|697}} benevolentem adducerem ad se. '''CHAR''' Servas imperium probe;{{a|698}} nam et amicum et benevolentem ducis. Sed istic Pseudolus{{a|699}} novos mihist. '''CAL.''' Nimium est mortalis graphicus, †heuretes mihi est.{{l|700}} Is mihi haec sese ecfecturum dixit quae dixi tibi.{{r|2.4.10|10}}{{a|701}} '''PS.''' Magnufice hominem compellabo. '''CAL.''' Quoia vox resonat? '''PS.''' Io,{{a|702}} io te te, turanne, te te ego, qui imperitas Pseudolo,{{a|703}} quaero, quoi ter trina triplicia, tribus modis tria gaudia,{{a|704}} artibus tribus tris demeritas dem laetitias, de tribus{{l|705}} fraude partas per malitiam et per dolum et fallaciam;{{l|705a}}{{r|2.4.15|15}} in libello hoc obsignato ad te attuli pauxillulo.{{a|706}} '''CAL.''' Illic homost. '''CHAR''' Vt paratragoedat carnufex. '''PS.''' Confer gradum{{a|707}} contra pariter, porge audacter ad salutem bracchium.{{a|708}} '''CAL.''' Dic utrum Spemne an Salutem te salutem, Pseudole?{{a|709}} '''PS.''' Immo utrumque. '''CHAR''' Vtrumque, salve. Sed quid actumst? '''PS.'''{{l|710}}{{r|2.4.20|20}} '''CAL.''' Attuli hunc. '''PS.''' Quid, attulisti? '''CAL.''' Adduxi volui dicere.{{a|711}} '''PS.''' Quis istic est? '''CAL.''' Charinus. '''PS.''' Euge. Iam ''χάριν τούτῳ ποιοῦ''.{{a|712}} '''CHAR''' Quin tu si quid opust, mi audacter imperas? '''PS.''' Tam gratiast.{{a|713}} Bene sit tibi, Charine. Nolo tibi molestos esse nos.{{a|714}} '''CH.''' Vos molestos mihi? Molestumst mi id quidem. '''P.''' Tum igitur mane.{{l|715}}{{r|2.4.25|25}} '''CAL.''' Quid istuc est? '''PS.''' Epistulam modo hanc intercepi et sumbolum.{{a|716}} '''CAL.''' Sumbolum? Quem sumbolum? '''PS.''' Qui a milite allatust modo.{{a|717}} Eius servos qui hunc ferebat cum quinque argenti minis,{{a|718}} tuam qui amicam hinc arcessebat, ei os sublevi modo.{{a|719}} '''CAL.''' Quo modo? '''PS.''' Horum causa haec agitur spectatorum fabula:{{l|720}}{{r|2.4.30|30}} hi sciunt, qui hic adfuerunt; vobis post narravero.{{a|721}} '''CAL.''' Quid nunc agimus? '''PS.''' Liberam hodie tuam amicam amplexabere.{{a|722}} '''CAL.''' Egone? '''PS.''' Tu istic ipsus, inquam, si quidem hoc vivet caput;{{a|723}} si modo mihi hominem invenietis propere. '''CHAR''' Qua facie? '''PS.''' Malum,{{a|724}} callidum, doctum, qui quando principium prehenderit,{{l|725}}{{r|2.4.35|35}} porro sua virtute teneat quid se facere oporteat;{{a|726}} atque qui hic non visitatus saepe sit. '''CHAR''' Si servos est,{{a|727}} numquid refert? '''PS.''' Immo multo mavolo quam liberum.{{a|728}} '''CHAR''' Posse opinor me dare hominem tibi malum et doctum domo,{{a|729}} qui a patre advenit Carysto nec dum exiit ex aedibus{{l|730}}{{r|2.4.40|40}} quoquam neque Athenas advenit umquam ante hesternum diem.{{a|731}} '''PS.''' Bene iuvas. Sed quinque inventis opus est argenti minis{{a|732}} mutuis, quas hodie reddam: nam huius mihi debet pater.{{a|733}} '''CHAR''' Ego dabo, ne quaere aliunde. '''PS.''' O hominem opportunum mihi.{{a|734}} Etiam opust chlamyde et machaera et petaso. '''CHAR''' Possum a me dare.{{l|735}}{{r|2.4.45|45}} '''PS.''' Di immortales, non Charinus mihi hic quidem, sed Copiast.{{a|736}} Sed istic servos, ex Carysto qui hic adest, ecquid sapit?{{a|737}} '''CHAR''' Hircum ab alis. '''PS.''' Manuleatam tunicam habere hominem addecet.{{a|738}} Ecquid is homo habet aceti in pectore? '''CHAR''' Atque acidissumi.{{a|739}} '''PS.''' Quid, si opus sit ut dulce promat indidem, ecquid habet? '''CH.''' Rogas?{{l|740}}{{r|2.4.50|50}} Murrinam, passum, defrutum, mellam, mel quoivismodi;{{a|741}} quin in corde instruere quondam coepit pantopolium.{{a|742}} '''PS.''' Eugepae, lepide, Charine, meo me ludo lamberas.{{a|743}} Sed quid nomen esse dicam ego isti servo? '''CHAR''' Simiae.{{a|744}} '''PS.''' Scitne in re advorsa vorsari? '''CHAR''' Turbo non aeque citust.{{l|745}}{{r|2.4.55|55}} '''PS.''' Ecquid argutust? '''CHAR''' Malorum facinorum saepissime.{{a|746}} '''PS.''' Quid cum manifesto tenetur? '''CHAR''' Anguillast, elabitur.{{a|747}} '''PS.''' Ecquid is homo scitust? '''CHAR''' Plebi scitum non est scitius.{{a|748}} '''PS.''' Probus homo est, ut praedicare te audio. '''CHAR''' Immo si scias,{{a|749}} ubi te aspexerit, narrabit ultro quid sese velis.{{l|750}}{{r|2.4.60|60}} Sed quid es acturus? '''PS.''' Dicam. Ubi hominem exornavero,{{a|751}} subditivom fieri ego illum militis servom volo;{{a|752}} sumbolum hunc ferat lenoni cum quinque argenti minis,{{a|753}} mulierem ab lenone abducat: em tibi omnem fabulam.{{a|754}} Ceterum quo quicque pacto faciat, ipsi dixero.{{l|755}}{{r|2.4.65|65}} '''CAL.''' Quid nunc igitur stamus? '''PS.''' Hominem cum ornamentis omnibus{{a|756}} exornatum adducite ad me iam ad trapezitam Aeschinum.{{a|757}} Sed properate. '''CAL.''' Prius illi erimus quam tu.— '''PS.''' Abite ergo ocius.{{a|758}} Quidquid incerti mi in animo prius aut ambiguom fuit,{{a|759}} nunc liquet, nunc defaecatumst cor mihi; nunc perviumst:{{l|760}}{{r|2.4.70|70}} omnes ordine sub signis ducam legiones meas,{{a|761}} avi sinistra, auspicio liquido atque ex <mea> sententia;{{a|762}} confidentia est inimicos meos me posse perdere.{{a|763}} Nunc ibo ad forum atque onerabo meis praeceptis Simiam,{{a|764}} quid agat, ne quid titubet, docte ut hanc ferat fallaciam.{{l|765}}{{r|2.4.75|75}} Iam ego hoc ipsum oppidum expugnatum faxo erit lenonium.{{a|766}}</poem> ==ACTVS III== ===<span id='3.1.0'></span>III.i=== <poem>[PVER]<br>'''PVER''' Cui servitutem di danunt lenoniam{{a|767}} puero, atque eidem si addunt turpitudinem,{{a|768}} ne illi, quantum ego nunc corde conspicio meo,{{a|769}} malam rem magnam multasque aerumnas danunt.{{l|770}} Velut haec mi evenit servitus, ubi ego omnibus{{r|3.1.5|5}}{{a|771}} parvis magnisque miseriis praefulcior:{{a|772}} neque ego amatorem mi invenire ullum queo,{{a|773}} qui amet me, ut curer tandem nitidiuscule.{{a|774}} Nunc huic lenoni hodie est natalis dies:{{l|775}} interminatus est a minimo ad maximum,{{r|3.1.10|10}}{{a|776}} si quis non hodie munus misisset sibi,{{a|777}} eum cras cruciatu maximo perbitere.{{a|778}} Nunc nescio hercle rebus quid faciam meis;{{a|779}} neque ego illud possum, quod illi qui possunt solent.{{l|780}} Nunc, nisi lenoni munus hodie misero,{{r|3.1.15|15}}{{a|781}} cras mihi potandus fructus est fullonius.{{a|782}} Eheu, quam illae rei ego etiam nunc sum parvolus.{{a|783}} Atque edepol, ut nunc male eum metuo miser,{{a|784}} si quispiam det qui manus gravior siet,{{l|785}} quamquam illud aiunt magno gemitu fieri,{{r|3.1.20|20}}{{a|786}} comprimere dentes videor posse aliquo modo.{{a|787}} Sed comprimenda est mihi vox atque oratio:{{a|788}} erus eccum recipit se domum et ducit coquom.{{a|789}}</poem> ===<span id='3.2.0'></span>III.ii=== <poem>[BALLIO ⸱ COCVS]<br>'''BALLIO''' Forum coquinum qui vocant, stulte vocant,{{l|790}} nam non coquinum est, verum furinum est forum.{{a|791}} Nam ego si iuratus peiorem hominem quaererem{{a|792}} coquom, non potui, quam hunc quem duco, ducere,{{a|793}} multiloquom gloriosum insulsum inutilem.{{r|3.2.5|5}}{{a|794}} Quin ob eam rem Orcus recipere ad se hunc noluit,{{l|795}} ut esset hic qui mortuis cenam coquat;{{a|796}} nam hic solus illis coquere quod placeat potest.{{a|797}} '''COCVS''' Si me arbitrabare isto pacto, ut praedicas,{{a|798}} cur conducebas? '''BAL.''' Inopia: alius non erat.{{r|3.2.10|10}}{{a|799}} Sed cur sedebas in foro, si eras coquos,{{l|800}} tu solus praeter alios? '''COC.''' Ego dicam tibi:{{a|801}} hominum vitio ego sum factus improbior coquos,{{a|802}} non meopte ingenio. '''BAL.''' Qua istuc ratione? '''COC.''' Eloquar.{{a|803}} Quia enim, cum extemplo veniunt conductum coquom,{{r|3.2.15|15}}{{a|804}} nemo illum quaerit qui optimus et carissimust:{{l|805}} illum conducunt potius qui vilissimust.{{a|806}} Hoc ego fui hodie solus obsessor fori.{{a|807}} Illi drachmissent miseri: me nemo potest{{a|808}} minoris quisquam nummo ut surgam subigere.{{r|3.2.20|20}}{{a|809}} Non ego item cenam condio ut alii coqui,{{l|810}} qui mihi condita prata in patinis proferunt,{{a|811}} boves qui convivas faciunt herbasque oggerunt,{{a|812}} eas herbas herbis aliis porro condiunt:{{a|813}} indunt coriandrum, feniculum, alium, atrum holus,{{r|3.2.25|25}}{{a|814}} apponunt rumicem, brassicam, betam, blitum,{{l|815}} eo laserpici libram pondo diluont,{{a|816}} teritur sinapis scelera, quae illis qui terunt{{a|817}} prius quam triverunt oculi ut extillent facit.{{a|818}} Ei homines cenas ubi coquont, cum condiunt,{{r|3.2.30|30}}{{a|819}} non condimentis condiunt, sed strigibus,{{l|820}} vivis convivis intestina quae exedint.{{a|821}} Hoc hic quidem homines tam brevem vitam colunt,{{a|822}} quom hasce herbas huius modi in suom alvom congerunt,{{a|823}} formidulosas dictu, non essu modo.{{r|3.2.35|35}}{{a|824}} Quas herbas pecudes non edunt, homines edunt.{{l|825}} '''BAL.''' Quid tu? Divinis condimentis utere,{{a|826}} qui prorogare vitam possis hominibus,{{a|827}} qui ea culpes condimenta? '''COC.''' Audacter dicito;{{a|828}} nam vel ducenos annos poterunt vivere{{r|3.2.40|40}}{{a|829}} meas qui essitabunt escas quas condivero.{{l|830}} Nam ego cocilendrum quando in patinas indidi{{a|831}} aut cepolendrum aut maccidem aut secaptidem,{{a|832}} eaepse sese [patinae] fervefaciunt ilico.{{a|833}} Haec ad Neptuni pecudes condimenta sunt:{{r|3.2.45|45}}{{a|834}} terrestris pecudes cicimalindro condio,{{l|835}} hapalocopide aut cataractria. '''BAL.''' At te Iuppiter{{a|836}} dique omnes perdant cum condimentis tuis{{a|837}} cumque tuis istis omnibus mendaciis.{{a|838}} '''COC.''' Sine sis loqui me. '''BAL.''' Loquere, atque i in malam crucem.{{r|3.2.50|50}}{{a|839}} '''COC.''' Vbi omnes patinae fervont, omnis aperio:{{l|840}} is odos dimissis manibus in caelum volat.{{a|841}} '''BAL.''' Odos dimissis manibus? '''COC.''' Peccavi insciens.{{a|842}} '''BAL.''' Quidum? '''COC.''' Dimissis pedibus volui dicere.{{a|843}} Eum odorem cenat Iuppiter cottidie.{{r|3.2.55|55}}{{a|844}} '''BAL.''' Si nusquam is coctum, quidnam cenat Iuppiter?{{l|845}} '''COC.''' It incenatus cubitum. '''BAL.''' I in malam crucem.{{a|846}} Istacine causa tibi hodie nummum dabo?{{a|847}} '''COC.''' Fateor equidem esse me coquom carissumum;{{a|848}} verum pro pretio facio ut opera appareat{{r|3.2.60|60}}{{a|849}} mea quo conductus venio. '''BAL.''' Ad furandum quidem.{{l|850}} '''COC.''' An tu invenire postulas quemquam coquom{{a|851}} nisi miluinis aut aquilinis ungulis?{{a|852}} '''BAL.''' An tu coquinatum te ire quoquam postulas,{{a|853}} quin ibi constrictis ungulis cenam coquas?{{r|3.2.65|65}}{{a|854}} Nunc adeo tu, qui meus es, iam edico tibi,{{l|855}} ut nostra properes amoliri omnia,{{a|856}} tum ut huius oculos in oculis habeas tuis:{{a|857}} quoquo hic spectabit, eo tu spectato simul;{{a|858}} si quo hic gradietur, pariter progredimino;{{r|3.2.70|70}}{{a|859}} manum si protollet, pariter proferto manum:{{l|860}} suom si quid sumet, id tu sinito sumere;{{a|861}} si nostrum sumet, tu teneto altrinsecus.{{a|862}} Si iste ibit, ito, stabit, astato simul;{{a|863}} si conquiniscet istic, conquiniscito.{{r|3.2.75|75}}{{a|864}} Item his discipulis privos custodes dabo.{{l|865}} '''COC.''' Habe modo bonum animum. '''BAL.''' Quaeso, qui possum, doce,{{a|866}} bonum animum habere qui te ad me adducam domum?{{a|867}} '''COC.''' Quia sorbitione faciam ego hodie te mea,{{a|868}} item ut Medea Peliam concoxit senem,{{r|3.2.80|80}}{{a|869}} quem medicamento et suis venenis dicitur{{l|870}} fecisse rursus ex sene adulescentulum,{{a|871}} item ego te faciam. '''BAL.''' Eho, an etiam es veneficus?{{a|872}} '''COC.''' Immo edepol vero hominum servator. '''BAL.''' Ehem,{{a|873}} quanti istuc unum me †coquinare perdoces?{{l|875|874-875}}{{r|3.2.85|85}} '''COC.''' Quid? '''BAL.''' Vt te servem, ne quid surripias mihi.{{l|876}} '''COC.''' Si credis, nummo; si non, ne mina quidem.{{a|877}} Sed utrum tu amicis hodie an inimicis tuis{{a|878}} daturu's cenam? '''BAL.''' Pol ego amicis scilicet.{{a|879}} '''COC.''' Quin tuos inimicos potius quam amicos vocas?{{l|880}}{{r|3.2.90|90}} Nam ego ita convivis cenam conditam dabo{{a|881}} hodie atque ita suavi suavitate condiam:{{a|882}} ut quisque quicque conditum gustaverit,{{a|883}} ipsus sibi faciam ut digitos praerodat suos.{{a|884}} '''BAL.''' Quaeso hercle, prius quam quoiquam convivae dabis,{{l|885}}{{r|3.2.95|95}} gustato tute prius et discipulis dato,{{a|886}} ut praerodatis vostras furtificas manus.{{a|887}} '''COC.''' Fortasse haec tu nunc mihi non credis quae loquor.{{a|888}} '''BAL.''' Molestus ne sis, nimium [iam] tinnis; non taces?{{a|889}} Em illic ego habito. Intro abi et cenam coque.{{l|890}}{{r|3.2.100|100}} Propera. '''PVER''' Quin tu is accubitum, et convivas cedo,{{a|891}} corrumpitur iam cena.— '''BAL.''' Em, subolem sis vide:{{a|892}} iam hic quoque scelestus est, coqui sublingulo.{{a|893}} Profecto quid nunc primum caveam nescio,{{a|894}} ita in aedibus sunt fures, praedo in proxumo est.{{l|895}}{{r|3.2.105|105}} Nam mi hic vicinus apud forum paulo prius,{{a|896}} pater Calidori, opere edixit maxumo,{{a|897}} ut mihi caverem a Pseudolo servo suo,{{a|898}} ne fidem ei haberem. Nam eum circum ire in hunc diem,{{a|899}} ut me, si posset, muliere intervorteret;{{l|900}}{{r|3.2.110|110}} eum promisisse firmiter dixit sibi,{{a|901}} sese abducturum a me dolis Phoenicium.{{a|902}} Nunc ibo intro atque edicam familiaribus,{{a|903}} profecto ne quis quicquam credat Pseudolo.—{{a|904}}</poem> ==ACTVS IV== ===<span id='4.1.0'></span>IV.i=== <poem>[PSEVDOLVS ⸱ SIMIA]<br>'''PSEVDOLVS''' Si umquam quemquam di immortales voluere esse auxilio adiutum,{{l|905}} tum me et Calidorum servatum volunt esse et lenonem extinctum,{{a|906}} quom te adiutorem genuerunt mihi tam doctum hominem atque astutum.{{a|907}} Sed ubi illic est? Sumne ego homo insipiens, qui haec mecum egomet loquar solus?{{a|908}} Dedit verba mihi hercle, ut opinor:{{r|4.1.5|5}}{{a|909}} malus cum malo stulte cavi.{{l|909a}} Tum pol ego interii, homo si ille abiit, neque hoc opus quod volui hodie efficiam.{{l|910}} Sed eccum video verbeream statuam: ut it, ut magnifice infert sese.{{a|911}} Ehem, te hercle ego circumspectabam, nimis metuebam male, ne abiisses.{{a|912}} '''SIMIA''' Fuit meum officium ut facerem, fateor.{{r|4.1.10|10}}{{a|913}} '''PS.''' Vbi restiteras? '''SIM.''' Vbi mihi libitum est.{{l|913a}} '''PS.''' Istuc <nowiki>* * *</nowiki> ego satis scio. '''SIM.''' Quor ergo quod scis me rogas?{{a|914}} '''PS.''' At hoc volo monere te. '''SIM.''' Monendus ne me moneas.{{l|915}} '''PS.''' Nimis tandem ego aps te contemnor.{{a|916}} '''SIM.''' Quippe ego te ni contemnam,{{r|4.1.15|15}}{{a|917}} stratioticus homo qui cluear?{{a|918}} '''PS.''' Iam hoc volo quod occeptumst agi. '''SIM.''' Numquid agere aliud me vides?{{a|919}} '''PS.''' Ambula ergo cito. '''SIM.''' Immo otiose volo.{{l|920}} '''PS.''' Haec ea occasiost: dum ille dormit, volo{{a|921}} tu prior ut occupes adire.{{r|4.1.20|20}}{{a|922}} '''SIM.''' Quid properas? Placide, ne time.{{a|923}} Ita ille faxit Iuppiter,{{l|923a}} ut ille palam ibidem adsiet,{{a|924}} quisquis illest, qui adest a milite.{{l|924a}} Numquam edepol erit ille potior{{r|4.1.25|25}}{{a|925}} Harpax quam ego. Habe animum bonum:{{l|925a}} pulchre ego hanc explicatam tibi rem dabo.{{a|926}} Sic ego illum dolis atque mendaciis{{a|927}} in timorem dabo militarem advenam,{{a|928}} ipsus sese ut neget esse eum qui siet{{r|4.1.30|30}}{{a|929}} meque ut esse autumet qui ipsus est. '''PS.''' Qui potest?{{l|930}} '''SIM.''' Occidis me, cum istuc rogitas. '''PS.''' O hominem lepidum.{{a|931}} '''SIM.''' Te quoque etiam dolis atque mendaciis,{{a|932}} qui magister mihi es, antidibo, ut scias.{{a|933}} '''PS.''' Iuppiter te mihi servet. '''SIM.''' Immo mihi.{{r|4.1.35|35}}{{a|934}} Sed vide, ornatus hic me satin condecet?{{l|935}} '''PS.''' Optume habet. '''SIM.''' Esto.{{l|935a}} '''PS.''' Tantum tibi boni di immortales duint quantum tu tibi optes;{{a|936}} nam si exoptem, quantum dignu's tantum dent, minus nihilo sit.{{a|937}} Neque ego hoc homine quemquam vidi magis malum et maleficum.{{r|4.1.40|40}}{{a|938}} '''SIM.''' Tun id mihi? '''PS.''' Taceo.{{l|938a}} Sed ego quae tibi bona dabo et faciam, si hanc sobrie rem accurassis.{{a|939}} '''SIM.''' Potin ut taceas? Memorem immemorem facit qui monet quod memor meminit.{{l|940}} Teneo, omnia in pectore condita sunt, meditati sunt mihi doli docte.{{a|941}} '''PS.''' Probus est hic homo. '''SIM.''' Neque hic est neque ego. '''PS.''' At vide ne titubes. '''SIM.''' Potin ut taceas?{{r|4.1.45|45}}{{a|942}} '''PS.''' Ita me di ament— '''SIM.''' Ita non facient: mera iam mendacia fundes.{{a|943}} '''PS.''' Vt ego ob tuam, Simia, perfidiam te amo et metuo et magni facio.{{a|944}} '''SIM.''' Ego istuc aliis dare condidici: mi optrudere non potes palpum.{{l|945}} '''PS.''' Vt ego accipiam te hodie lepide, ubi effeceris hoc opus, '''SIM.''' Ha ha hae.{{a|946}} '''PS.''' Lepido victu, vino, unguentis et inter pocula pulpamentis;{{r|4.1.50|50}}{{a|947}} ibidem una aderit mulier lepida, tibi savia super savia quae det.{{a|948}} '''SIM.''' Lepide accipis me. '''PS.''' Immo si efficies, tum faxo magis <id> dicas.{{a|949}} '''SIM.''' Nisi effecero, cruciabiliter carnifex me accipito.{{l|950}} Sed propera mihi monstrare, ubi sit os lenonis aedium.{{a|951}} '''PS.''' Tertium hoc est. '''SIM.''' St, tace, aedes hiscunt. '''PS.''' Credo, animo malest{{r|4.1.55|55}}{{a|952}} aedibus. '''SIM.''' Quid iam? '''PS.''' Quia edepol ipsum lenonem evomunt.{{a|953}} '''SIM.''' Illicinest? '''PS.''' Illic est. '''SIM.''' Mala mercist <nowiki>* * *</nowiki> '''PS.''' Illuc sis vide,{{a|954}} ut transversus, non proversus cedit, quasi cancer solet.{{l|955}}</poem> ===<span id='4.2.0'></span>IV.ii=== <poem>[BALLIO ⸱ PSEVDOLVS ⸱ SIMIA]<br>'''BALLIO''' Minus malum hunc hominem esse opinor quam esse censebam coquom,{{a|956}} nam nihil etiam dum harpagavit praeter cyathum et cantharum.{{a|957}} '''PS.''' Heus tu, nunc occasio est et tempus. '''SIM.''' Tecum sentio.{{a|958}} '''PS.''' Ingredere in viam dolose: ego hic in insidiis ero.{{a|959}} '''SIM.''' Habui numerum sedulo: hoc est sextum a porta proxumum{{l|960}}{{r|4.2.5|5}} angiportum, in id angiportum me devorti iusserat;{{a|961}} quotumas aedis dixerit, id ego admodum incerto scio.{{a|962}} '''BAL.''' Quis hic homo chlamydatus est aut unde est aut quem quaeritat?{{a|963}} Peregrina facies videtur hominis atque ignobilis.{{a|964}} '''SIM.''' Sed eccum qui ex incerto faciet mihi quod quaero certius.{{l|965}}{{r|4.2.10|10}} '''BAL.''' Ad me adit recta. Unde ego hominem hunc esse dicam gentium?{{a|966}} '''SIM.''' Heus tu, qui cum hirquina barba stas, responde quod rogo.{{a|967}} '''BAL.''' Eho, an non prius salutas? '''SIM.''' Nulla est mihi salus dataria.{{a|968}} '''B.''' Nam pol hinc tantumdem accipies. '''PS.''' Iam inde a principio probe.{{l|970|969-970}} '''SIM.''' Ecquem in angiporto hoc hominem tu novisti? Te rogo.{{l|971}}{{r|4.2.15|15}} '''BAL.''' Egomet me. '''SIM.''' Pauci istuc faciunt homines quod tu praedicas,{{a|972}} nam in foro vix decumus quisque est qui ipsus sese noverit.{{a|973}} '''PS.''' Salvos sum, iam philosophatur. '''SIM.''' Hominem ego hic quaero malum,{{a|974}} legirupam, impurum, peiurum atque impium. '''BAL.''' Me quaeritat,{{l|975}} nam illa mea sunt cognomenta; nomen si memoret modo.{{r|4.2.20|20}}{{a|976}} Quid est ei homini nomen? '''SIM.''' Leno Ballio. '''BAL.''' Scivin ego?{{a|977}} Ipse ego is sum, adulescens, quem tu quaeris. '''SIM.''' Tune es Ballio?{{a|978}} '''BAL.''' Ego enim vero is sum. '''SIM.''' Vt vestitu's, es perfossor parietum.{{l|980|979-980}} '''BAL.''' Credo, in tenebris, conspicatus si sis me, apstineas manum.{{l|981}} '''SIM.''' Erus meus tibi me salutem multam voluit dicere.{{r|4.2.25|25}}{{a|982}} Hanc epistulam accipe a me, hanc me tibi iussit dare.{{a|983}} '''BAL.''' Quis is homost qui iussit? '''PS.''' Perii, nunc homo in medio lutost;{{a|984}} nomen nescit, haeret haec res. '''BAL.''' Quem hanc misisse ad me autumas?{{l|985}} '''SIM.''' Nosce imaginem: tute eius nomen memorato mihi,{{a|986}} ut sciam te Ballionem esse ipsum. '''BAL.''' Cedo mi epistulam.{{r|4.2.30|30}}{{a|987}} '''SIM.''' Accipe et cognosce signum. '''BAL.''' Oh, Polymachaeroplagides{{a|988}} purus putus est ipsus. Novi. Heus, Polymachaeroplagides{{a|989}} nomen est. '''SIM.''' Scio iam me recte tibi dedisse epistulam,{{l|990}} postquam Polymachaeroplagidem elocutus nomen es.{{a|991}} '''BAL.''' Quid agit is? '''SIM.''' Quod homo edepol fortis atque bellator probus.{{r|4.2.35|35}}{{a|992}} Sed propera hanc pellegere quaeso epistulam—ita negotium est—{{a|993}} atque accipere argentum actutum mulieremque emittere.{{a|994}} Nam necessest hodie Sicyoni me esse aut cras mortem exsequi,{{l|995}} ita erus meus est imperiosus. '''BAL.''' Novi, notis praedicas.{{a|996}} '''SIM.''' Propera pellegere epistulam ergo. '''BAL.''' Id ago, si taceas modo.{{r|4.2.40|40}}{{a|997}} 'miles lenoni Ballioni epistulam{{a|998}} conscriptam mittit Polymachaeroplagides,{{a|999}} imagine obsignatam quae inter nos duo{{l|1000}} convenit olim.' sumbolust in epistula.{{a|1001}} [video, et cognosco signum. Sed in epistula{{r|4.2.45|45}}{{a|1002}} nullam salutem mittere scriptam solet?{{a|1003}} '''SIM.''' Ita militaris disciplinast, Ballio:{{a|1004}} manu salutem mittunt benevolentibus;{{l|1005}} eadem malam rem mittunt malevolentibus.{{a|1006}} Sed, ut occepisti, perge opera experirier{{r|4.2.50|50}}{{a|1007}} quid epistula ista narret. '''BAL.''' Ausculta modo.]{{a|1008}} 'Harpax calator meus est, ad te qui venit—'{{a|1009}} tun es is Harpax? '''SIM.''' Ego sum, atque ipse ''ἅρπαξ'' quidem.{{l|1010}} '''BAL.''' 'Qui epistulam istam fert; ab eo argentum accipi,{{a|1011}} cum eo simitu mulierem mitti volo.{{r|4.2.55|55}}{{a|1012}} Salutem scriptam dignum est dignis mittere:{{a|1013}} te si arbitrarem dignum, misissem tibi.'{{a|1014}} '''SIM.''' Quid nunc? '''BAL.''' Argentum des, abducas mulierem.{{l|1015}} '''SIM.''' Vter remoratur? '''BAL.''' Quin sequere ergo intro.— '''SIM.''' Sequor.—{{a|1016}}</poem> ===<span id='4.3.0'></span>IV.iii=== <poem>[PSEVDOLVS]<br>'''PS.''' Peiorem ego hominem magisque vorsute malum{{a|1017}} numquam edepol quemquam vidi, quam hic est Simia;{{a|1018}} nimisque ego illum hominem metuo et formido male,{{a|1019}} ne malus item erga me sit ut erga illum fuit,{{l|1020}} ne in re secunda nunc mi obvertat cornua,{{r|4.3.5|5}}{{a|1021}} si occasionem capsit qui sit <mihi> malus;{{a|1022}} atque edepol equidem nolo, nam illi bene volo.{{a|1023}} Nunc in metu sum maximo, triplici modo:{{l|1025|1024-1025}} primum omnium iam hunc comparem metuo meum,{{l|1026}} ne deserat med atque ad hostis transeat;{{r|4.3.10|10}}{{a|1027}} metuo autem, ne erus redeat etiam dum a foro,{{a|1028}} ne capta praeda capti praedones fuant.{{a|1029}} Quom haec metuo, metuo ne ille huc Harpax advenat{{l|1030}} prius quam hinc hic Harpax abierit cum muliere.{{a|1031}} Perii hercle, nimium tarde egrediuntur foras.{{r|4.3.15|15}}{{a|1032}} Cor conligatis vasis expectat meum,{{a|1033}} si non educat mulierem secum simul,{{l|1035|1034-1035}} ut exulatum ex pectore aufugiat meo.{{l|1036}} Victor sum, vici cautos custodes meos.{{a|1037}}</poem> ===<span id='4.4.0'></span>IV.iv=== <poem>[SIMIA ⸱ PSEVDOLVS]<br>'''SIMIA''' Ne plora, nescis ut res sit, Phoenicium,{{a|1038}} verum haud multo post faxo scibis accubans.{{a|1039}} Non ego te ad illum duco dentatum virum{{l|1040}} Macedoniensem, qui te nunc flentem facit:{{a|1041}} cuiam esse te vis maxime, ad eum ducere:{{r|4.4.5|5}}{{a|1042}} Calidorum haud multo post faxo amplexabere.{{a|1043}} '''PS.''' Quid tu intus quaeso desedisti quam diu?{{a|1044}} Mihi cor retunsumst oppugnando pectore.{{l|1045}} '''SIM.''' Occasionem repperisti, verbero,{{a|1046}} ubi perconteris me, insidiis hostilibus?{{r|4.4.10|10}}{{a|1047}} Quin hinc metimur gradibus militariis?{{a|1048}} '''PS.''' Atque edepol, quamquam nequam homo es, recte mones.{{l|1050|1049-1050}} Ite hac triumphi ad cantharum recta via.—{{l|1051}}</poem> ===<span id='4.5.0'></span>IV.v=== <poem>[BALLIO]<br>'''BALLIO''' Hahae, nunc demum mi animus in tuto est loco,{{a|1052}} postquam iste hinc abiit atque abduxit mulierem.{{a|1053}} Iube nunc venire Pseudolum, scelerum caput,{{a|1054}} et abducere a me mulierem fallaciis.{{l|1055}} Conceptis hercle verbis, satis certo scio,{{r|4.5.5|5}}{{a|1056}} ego periurare me mavellem miliens,{{a|1057}} quam mi illum verba per deridiculum dare.{{a|1058}} Nunc deridebo hercle hominem, si convenero;{{a|1059}} verum in pistrino credo, ut convenit, fore.{{l|1060}} Nunc ego Simonem mi obviam veniat velim,{{r|4.5.10|10}}{{a|1061}} ut mea laetitia laetus promiscam siet.{{a|1062}}</poem> ===<span id='4.6.0'></span>IV.vi=== <poem>[SIMO ⸱ BALLIO]<br>'''SIMO''' Viso quid rerum meus Vlixes egerit,{{a|1063}} iamne habeat signum ex arce Ballionia.{{a|1064}} '''BAL.''' O fortunate, cedo fortunatam manum,{{l|1065}} Simo. '''SIM.''' Quid est? '''BA.''' Iam— '''SIM.''' Quid iam? '''BAL.''' Nihil est quod metuas. '''SIM.''' Quid est?{{a|1066}} Venitne homo ad te? '''BAL.''' Non. '''SIM.''' Quid est igitur boni?{{r|4.6.5|5}}{{a|1067}} '''BAL.''' Minae viginti sanae et salvae sunt tibi,{{a|1068}} hodie quas aps te est instipulatus Pseudolus.{{a|1069}} '''SIM.''' Velim quidem hercle. '''BAL.''' Roga me viginti minas,{{l|1070}} si ille hodie illa sit potitus muliere{{a|1071}} sive eam tuo gnato hodie, ut promisit, dabit,{{r|4.6.10|10}}{{a|1072}} [roga opsecro hercle, gestio promittere.]{{a|1073}} Omnibus modis tibi esse rem ut salvam scias;{{a|1074}} atque etiam habeto mulierem dono tibi.{{l|1075}} '''SIM.''' Nullum periclumst, quod sciam, stipularier,{{a|1076}} ut concepisti verba: viginti minas{{r|4.6.15|15}}{{a|1077}} dabin? '''BAL.''' Dabuntur. '''SIM.''' Hoc quidem actumst hau male.{{a|1078}} [sed convenistin hominem? '''BAL.''' Immo ambo simul.{{a|1079}} '''SIM.''' Quid ait? Quid narrat? Quaeso, quid dixit tibi?{{l|1080}} '''BAL.''' Nugas theatri, verba quae in comoediis{{a|1081}} solent lenoni dici, quae pueri sciunt:{{r|4.6.20|20}}{{a|1082}} malum et scelestum et peiurum aibat esse me.{{a|1083}} '''SIM.''' Pol hau mentitust. '''BAL.''' Ergo haud iratus fui:{{a|1084}} nam quanti refert ei nec recte dicere,{{l|1085}} qui nihili faciat quique infitias non eat?]{{a|1086}} '''SIM.''' Quid est? Quid non metuam ab eo? Id audire expeto.{{r|4.6.25|25}}{{a|1087}} '''BAL.''' Quia numquam abducet mulierem iam, nec potest,{{a|1088}} a me. Meministin tibi me dudum dicere,{{a|1089}} eam veniisse militi Macedonio?{{l|1090}} '''SIM.''' Memini. '''BAL.''' Em illius servos huc ad me argentum attulit{{a|1091}} et obsignatum sumbolum, '''SIM.''' Quid postea?{{r|4.6.30|30}}{{a|1092}} '''BAL.''' Qui inter me atque illum militem convenerat:{{a|1093}} is secum abduxit mulierem hau multo prius.{{a|1094}} '''SIM.''' Bonan fide istuc dicis? '''BAL.''' Vnde ea sit mihi?{{l|1095}} '''SIM.''' Vide modo, ne illic sit contechnatus quippiam.{{a|1096}} '''BAL.''' Epistula atque imago me certum facit;{{r|4.6.35|35}}{{a|1097}} quin illam [quidem iam] in Sicyonem ex urbe abduxit modo.{{a|1098}} '''SIM.''' Bene hercle factum. Quid ego cesso Pseudolum{{a|1099}} facere ut det nomen ad molas coloniam?{{l|1100}} Sed quis hic homo est chlamydatus? '''BAL.''' Non edepol scio,{{a|1101}} nisi ut observemus quo eat aut quam rem gerat.{{r|4.6.40|40}}{{a|1102}}</poem> ===<span id='4.7.0'></span>IV.vii=== <poem>[HARPAX ⸱ BALLIO ⸱ SIMO]<br>'''HARPAX''' Malus et nequam est homo qui nihili eri imperium sui servos facit,{{a|1103}} nihilist autem suom qui officium facere immemor est, nisi est admonitus.{{a|1104}} Nam qui liberos [esse] ilico se arbitrantur,{{l|1105}} ex conspectu eri si sui se abdiderunt,{{a|1106}} luxantur, lustrantur, comedunt quod habent, ei nomen diu{{r|4.7.5|5}}{{a|1107}} servitutis ferunt.{{a|1108}} Nec boni ingeni quicquam in is inest,{{a|1109}} nisi ut improbis se artibus teneant. †{{l|1110}} cum his mihi nec locus{{a|1111}} nec sermo convenit neque is umquam nobilis fui.{{r|4.7.10|10}}{{a|1112}} Ego, ut mi imperatumst, etsi abest, hic adesse erum arbitror.{{a|1113}} Nunc ego illum metuo,{{a|1114}} quom hic non adest, ne quom adsiet metuam. Ei rei operam dabo.{{l|1115}} Nam in taberna usque adhuc, si veniret Syrus,{{a|1116}} cui dedi sumbolum, mansi, uti iusserat:{{r|4.7.15|15}}{{a|1117}} leno ubi esset domi, me aibat arcessere;{{a|1118}} verum ubi is non venit nec vocat,{{a|1119}} venio huc ultro, ut sciam, quid rei sit, ne illic homo me ludificetur.{{l|1120}} Neque quicquamst melius, quam ut hoc pultem atque aliquem evocem hinc intus.{{a|1121}} Leno argentum hoc volo{{r|4.7.20|20}}{{a|1122}} a me accipiat atque amittat mulierem mecum simul.{{a|1123}} '''BAL.''' Heus tu. '''SIM.''' Quid vis? '''BAL.''' Hic homo meus est. '''SIM.''' Quidum? '''BAL.''' Quia praeda haec meast:{{a|1124}} scortum quaerit, habet argentum. Iam admordere hunc mihi lubet.{{l|1125}} '''SIM.''' Iamne illum comessurus es? '''BAL.''' Dum recens est{{a|1126}} dator, dum calet, devorari decet iam.{{r|4.7.25|25}}{{a|1127}} Boni me viri pauperant, improbi augent;{{a|1128}} poplo strenui, mi improbi usui sunt.{{a|1129}} '''SIM.''' Malum quod tibi di dabunt, sic scelestu's.{{l|1130}} '''HAR.''' Me nunc commoror, quom has foris non ferio, ut sciam,{{a|1131}} sitne Ballio domi.{{l|1131a}}{{r|4.7.30|30}} '''BAL.''' Venus mi haec bona dat, quom hos huc adigit{{a|1132}} lucrifugas, damnicupidos, qui se suamque aetatem bene curant,{{a|1133}} edunt, bibunt, scortantur: illi sunt alio ingenio atque tu,{{a|1134}} qui neque tibi bene esse patere et illis quibus est invides.{{l|1135}} '''HAR.''' Heus ubi estis vos? '''BAL.''' Hic quidem ad me recta habet rectam viam.{{r|4.7.35|35}}{{a|1136}} ['''H.''' Heus ubi estis vos? '''B.''' Heus adulescens, quid istic debetur tibi?]{{a|1137}} Bene ego ab hoc praedatus ibo; novi, bona scaevast mihi.{{a|1138}} '''HAR.''' Ecquis hoc aperit? '''BAL.''' Heus chlamydate, quid istic debetur tibi?{{a|1139}} '''HAR.''' Aedium dominum lenonem Ballionem quaerito.{{l|1140}} '''BAL.''' Quisquis es, adulescens, operam fac compendi quaerere.{{r|4.7.40|40}}{{a|1141}} '''HAR.''' Quid iam? '''BAL.''' Quia tute ipsus ipsum praesens praesentem vides.{{a|1142}} '''HAR.''' Tune is es? '''SIM.''' Chlamydate, cave sis tibi a curvo infortunio{{a|1143}} atque in hunc intende digitum: hic leno est. '''BAL.''' At hic est vir bonus.{{a|1144}} Sed, tu, bone vir, flagitare saepe clamore in foro,{{l|1145}} quom libella nusquamst, nisi quid leno hic subvenit tibi.{{r|4.7.45|45}}{{a|1146}} '''HAR.''' Quin tu mecum fabulare? '''BAL.''' Fabulor. Quid vis tibi?{{a|1147}} '''HAR.''' Argentum accipias. '''BAL.''' Iamdudum, si des, porrexi manum.{{a|1148}} '''HAR.''' Accipe: hic sunt quinque argenti lectae numeratae minae.{{a|1149}} Hoc tibi erus me iussit ferre Polymachaeroplagides,{{l|1150}} quod deberet, atque ut mecum mitteres Phoenicium.{{r|4.7.50|50}}{{a|1151}} '''BAL.''' Erus tuos— '''HAR.''' Ita dico. '''BAL.''' Miles— '''HAR.''' Ita loquor. '''BAL.''' Macedonius—{{a|1152}} '''HAR.''' Admodum, inquam. '''BAL.''' Te ad me misit Polymachaeroplagides?{{a|1153}} '''HAR.''' Vera memoras. '''BAL.''' Hoc argentum ut mihi dares? '''HAR.''' Si tu quidem es{{a|1154}} leno Ballio. '''BAL.''' Atque ut a me mulierem tu abduceres?{{l|1155}} '''H.''' Ita. '''B.''' Phoenicium esse dixit? '''H.''' Recte meministi. '''B.''' Mane.{{r|4.7.55|55}}{{a|1156}} Iam redeo ad te. '''HAR.''' At maturate propera, nam propero: vides{{a|1157}} iam diem multum esse. '''BAL.''' Video: hunc advocare etiam volo;{{a|1158}} mane modo istic, iam revertar ad te. Quid nunc fit, Simo?{{a|1159}} Quid agimus? Manufesto hunc hominem teneo, qui argentum attulit.{{l|1160}} '''SIM.''' Quidum? '''BAL.''' An nescis quae sit haec res? '''SIM.''' Iuxta cum ignarissimis.{{r|4.7.60|60}}{{a|1161}} '''BAL.''' Pseudolus tuos allegavit hunc, quasi a Macedonio{{a|1162}} milite esset. '''SIM.''' Haben argentum ab homine? '''BAL.''' Rogitas quod vides?{{a|1163}} '''SIM.''' Heus, memento ergo dimidium istinc mihi de praeda dare:{{a|1164}} commune istuc esse oportet. '''BAL.''' Quid, malum? Id totum tuom est.{{l|1165}} '''HAR.''' Quam mox mi operam das? '''BAL.''' Tibi do equidem. Quid nunc mi es auctor, Simo?{{r|4.7.65|65}}{{a|1166}} '''SIM.''' Exploratorem hunc faciamus ludos suppositicium,{{a|1167}} adeo donicum ipsus sese ludos fieri senserit.{{a|1168}} '''BAL.''' Sequere. Quid ais? Nempe tu illius servos es? '''HAR.''' Planissume.{{a|1169}} '''BAL.''' Quanti te emit? '''HAR.''' Suarum in pugna virium victoria.{{l|1170}} Nam ego eram domi imperator summus in patria mea.{{r|4.7.70|70}}{{a|1171}} '''BAL.''' An etiam umquam ille expugnavit carcerem, patriam tuam?{{a|1172}} '''HAR.''' Contumeliam si dices, audies. '''BAL.''' Quotumo die{{a|1173}} ex Sicyone huc pervenisti? '''HAR.''' Altero ad meridie.{{a|1174}} '''BAL.''' Strenue mehercle iisti. '''SIM.''' Quamvis pernix hic est homo:{{l|1175}} ubi suram aspicias, scias posse eum—gerere crassas compedes.{{r|4.7.75|75}}{{a|1176}} '''BAL.''' Quid ais? Tune etiam cubitare solitu's in cunis puer?{{a|1177}} '''SIM.''' Scilicet. '''BAL.''' Etiamne facere solitus es—scin quid loquar?{{a|1178}} '''SIM.''' Scilicet solitum esse. '''HAR.''' Sanine estis? '''BAL.''' Quid hoc quod te rogo?{{a|1179}} Noctu in vigiliam quando ibat miles, quom tu ibas simul,{{l|1180}} conveniebatne in vaginam tuam machaera militis?{{r|4.7.80|80}}{{a|1181}} '''HAR.''' I in malam crucem. '''BAL.''' Ire licebit tamen tibi hodie temperi.{{a|1182}} '''HAR.''' Quin tu mulierem mi emittis, aut redde argentum. '''BAL.''' Mane.{{a|1183}} '''HAR.''' Quid maneam? '''BAL.''' Chlamydem hanc commemora quanti conductast. '''HAR.''' Quid est?{{a|1184}} '''SIM.''' Quid meret machaera? '''HAR.''' Elleborum hisce hominibus opus est. '''BAL.''' Eho.{{l|1185}} '''HAR.''' Mitte. '''BAL.''' Quid mercedis petasus hodie domino demeret?{{r|4.7.85|85}}{{a|1186}} '''HAR.''' Quid domino? Quid somniatis? Mea quidem haec habeo omnia,{{a|1187}} meo peculio empta. '''BAL.''' Nempe quod femina summa sustinent.{{a|1188}} '''HAR.''' Vncti hi sunt senes, fricari sese ex antiquo volunt.{{l|1090|1189-1190}} '''BAL.''' Responde, opsecro hercle, vero serio hoc quod te rogo:{{l|1191}} quid meres? Quantillo argento te conduxit Pseudolus?{{r|4.7.90|90}}{{a|1192}} '''HAR.''' Quis istic Pseudolust? '''BAL.''' Praeceptor tuos, qui te hanc fallaciam{{a|1193}} docuit, ut fallaciis hinc mulierem a me abduceres.{{a|1194}} '''HAR.''' Quem tu Pseudolum, quas tu mihi praedicas fallacias?{{l|1195}} Quem ego hominem † nullius coloris novi. '''BAL.''' Non tu istinc abis?{{a|1196}} Nihil est hodie hic sucophantis quaestus: proin tu Pseudolo{{r|4.7.95|95}}{{a|1197}} nunties abduxisse alium praedam, qui occurrit prior{{a|1198}} Harpax. '''HAR.''' Is quidem edepol Harpax ego sum. '''BAL.''' Immo edepol esse vis.{{a|1199}} Purus putus hic sucophanta est. '''HAR.''' Ego tibi argentum dedi{{l|1200}} et dudum, adveniens extemplo, sumbolum servo tuo,{{a|1201}} eri imagine obsignatam epistulam, hic ante ostium.{{r|4.7.100|100}}{{a|1202}} '''BAL.''' Meo tu epistulam dedisti servo? Quoi servo? '''HAR.''' Suro.{{a|1203}} '''BAL.''' Non confidit sycophanta hic [nequam est] nugis: meditatus malest.{{a|1204}} [edepol hominem verberonem Pseudolum, ut docte dolum{{l|1205}} commentust: tantundem argenti quantum miles debuit{{a|1206}} dedit huic atque hominem exornavit, mulierem qui abduceret.]{{r|4.7.105|105}}{{a|1207}} nam illam epistulam ipsus verus Harpax huc ad me attulit.{{a|1208}} '''HAR.''' Harpax ego vocor, ego servos sum Macedonis militis;{{l|1210|1209-1210}} ego nec sycophantiose quicquam ago nec malefice,{{l|1211}} neque istum Pseudolum mortalis qui sit novi neque scio.{{a|1212}} '''SIM.''' Tu, nisi mirumst, leno, plane perdidisti mulierem.{{r|4.7.110|110}}{{a|1213}} '''BAL.''' Edepol ne istuc magis magisque metuo, quom verba audio.{{a|1214}} Mihi quoque edepol iamdudum ille Surus cor perfrigefacit,{{l|1215}} sumbolum qui ab hoc accepit. Mira sunt ni Pseudolust.{{a|1216}} Eho tu, qua facie fuit, dudum quoi dedisti sumbolum?{{a|1217}} '''HAR.''' Rufus quidam, ventriosus, crassis suris, subniger,{{r|4.7.115|115}}{{a|1218}} magno capite, acutis oculis, ore rubicundo, admodum{{a|1219}} magnis pedibus. '''BAL.''' Perdidisti, postquam dixisti pedes.{{l|1220}} Pseudolus fuit ipsus. Actumst de me. Iam morior, Simo.{{a|1221}} '''HAR.''' Hercle te hau sinam emoriri, nisi mi argentum redditur,{{a|1222}} viginti minae. '''SIM.''' Atque etiam mihi aliae viginti minae.{{r|4.7.120|120}}{{a|1223}} '''BAL.''' Auferen tu id praemium a me, quod promisi per iocum?{{a|1224}} '''SIM.''' De improbis viris auferri praemium et praedam decet.{{l|1225}} '''BAL.''' Saltem Pseudolum mihi dedas. '''SIM.''' Pseudolum ego dedam tibi?{{a|1226}} Quid deliquit? Dixin, ab eo tibi ut caveres, centiens?{{a|1227}} '''BAL.''' Perdidit me. '''SIM.''' At me viginti modicis multavit minis.{{r|4.7.125|125}}{{a|1228}} '''BAL.''' Quid nunc faciam? '''HAR.''' Si mi argentum dederis, te suspendito.{{a|1229}} '''BAL.''' Di te perdant. Sequere sis me ergo hac ad forum, ut solvam. '''HAR.''' Sequor.{{l|1230}} '''SIM.''' Quid ego? '''BAL.''' Peregrinos absolvam, cras agam cum civibus.{{a|1231}} Pseudolus mihi centuriata habuit capitis comitia,{{a|1232}} qui illum ad me hodie adlegavit, mulierem qui abduceret.{{r|4.7.130|130}}{{a|1233}} Sequere tu. Nunc ne expectetis, dum hac domum redeam via;{{a|1234}} ita res gestast: angiporta haec certum est consectarier.{{l|1235}} '''HAR.''' Si graderere tantum quantum loquere, iam esses ad forum.—{{a|1236}} '''BAL.''' Certumst mi hunc emortualem facere ex natali die.—{{a|1237}}</poem> ===<span id='4.8.0'></span>IV.viii=== <poem>[SIMO]<br>'''SIM.''' Bene ego illum tetigi, bene autem servos inimicum suom.{{a|1238}} Nunc mihi certum est alio pacto Pseudolo insidias dare,{{a|1239}} quam in aliis comoediis fit, ubi cum stimulis aut flagris{{l|1240}} insidiantur: at ego iam intus promam viginti minas,{{a|1241}} quas promisi si effecisset; obviam ei ultro deferam.{{r|4.8.5|5}}{{a|1242}} Nimis illic mortalis doctus, nimis vorsutus, nimis malus;{{a|1243}} superavit dolum Troianum atque Vlixem Pseudolus.{{a|1244}} Nunc ibo intro, argentum promam, Pseudolo insidias dabo.—{{l|1245}}</poem> ==ACTVS V== ===<span id='5.1.0'></span>V.i=== <poem>[PSEVDOLVS]<br>'''PSEVDOLVS''' Quid hoc? Sicine hoc fit, pedes? Statin an non?{{a|1246}} An id voltis, ut me hinc iacentem aliquis tollat?{{a|1247}} Nam hercle si cecidero, vestrum erit flagitium.{{a|1248}} Pergitin pergere? Ah, serviendum mihi{{a|1249}} hodie est; magnum hoc vitium vino est:{{l|1250}}{{r|5.1.5|5}} pedes captat primum, luctator dolosust.{{a|1251}} Profecto edepol ego nunc probe habeo madulsam:{{a|1252}} ita victu excurato, ita magnis munditiis <et> dis dignis,{{a|1253}} itaque in loco festivo sumus festive accepti.{{a|1254}} Quid opust me multas agere ambages? Hoc{{l|1255}}{{r|5.1.10|10}} est homini quam ob rem vitam amet,{{a|1256}} hic omnes voluptates, in hoc omnes venustates sunt:{{a|1257}} deis proximum esse arbitror.{{a|1258}} Nam ubi amans complexust amantem, ubi ad labra labella adiungit,{{a|1259}} ubi alter alterum bilingui manifesto inter se prehendunt,{{l|1260}}{{r|5.1.15|15}} ubi mammam mammicula opprimit aut, si lubet, corpora conduplicantur,{{a|1261}} manu candida cantharum dulciferum propinat amicissima amico:{{a|1262}} ibi iam neque esse alium alii odiosum{{a|1263}} nec molestum nec sermonibus morologis uti,{{a|1264}} unguenta atque odores, lemniscos, corollas{{l|1265}}{{r|5.1.20|20}} dari dapsiles, non enim parce promi,{{a|1266}} victum ceterum ne quis me roget:{{a|1267}} hoc ego modo atque erus minor hunc diem sumpsimus prothyme,{{a|1268}} postquam opus meum omne ut volui perpetravi hostibus fugatis.{{l|1270|1269-1270}} Illos accubantis, potantis, amantis{{l|1271}}{{r|5.1.25|25}} cum scortis reliqui, et meum scortum ibidem,{{a|1272}} suo cordi atque animo opsequentes. Sed postquam{{l|1272a}} exurrexi, orant med ut saltem.{{a|1273}} Ad hunc me modum intuli illis satis facete,{{a|1274}} nimis ex discipulina, quippe ego qui{{l|1274a}}{{r|5.1.30|30}} probe Ionica perdidici. Sed palliolatim amictus{{a|1275}} sic haec incessi ludibundus.{{l|1275a}} Plaudunt <et> 'parum' clamitant mi, ut revertar.{{a|1276}} Occepi denuo, hoc modo: nolui{{a|1277}} idem; amicae dabam me meae,{{l|1277a}}{{r|5.1.35|35}} ut me amaret: ubi circumvortor, cado:{{a|1278}} id fuit naenia ludo.{{l|1278a}} Itaque dum enitor, prox, iam paene inquinavi pallium.{{a|1279}} Nimiae tum voluptati edepol{{a|1280}} fui ob casum. Datur cantharus: bibi.{{l|1280a}}{{r|5.1.40|40}} Commuto ilico pallium, illud posivi;{{a|1281}} inde huc exii, crapulam dum amoverem.{{a|1282}} Nunc ab ero ad erum meum maiorem venio foedus commemoratum.{{a|1283}} Aperite, aperite, heus, Simoni me adesse aliquis nuntiate.{{a|1284}}</poem> ===<span id='5.2.0'></span>V.ii=== <poem>[SIMO ⸱ PSEVDOLVS]<br>'''SIMO''' Vox viri pessumi me exciet foras.{{l|1285}} Sed quid hoc? Quo modo? Quid video ego?{{a|1286}} '''PS.''' Cum corona ebrium Pseudolum tuom.{{a|1287}} '''SIM.''' Libere hercle hoc quidem. Sed vide statum.{{a|1288}} Num mea gratia pertimescit magis?{{r|5.2.5|5}}{{a|1289}} Cogito, saeviter blanditerne adloquar.{{l|1290}} Sed me hoc votat vim facere nunc{{a|1291}} quod fero, si qua in hoc spes sitast mihi.{{a|1292}} '''PS.''' Vir malus viro optumo obviam it.{{a|1293}} '''SIM.''' Di te ament, Pseudole. Fu i in malam crucem.{{r|5.2.10|10}}{{a|1294}} '''PS.''' Cur ego adflictor? '''SIM.''' Quid tu, malum, in os igitur mi ebrius inructas?{{l|1295}} '''PS.''' Molliter sic tene me, cave ne cadam:{{a|1296}} non vides me ut madide madeam?{{a|1297}} '''SIM.''' Quae istaec audaciast, te sic interdius{{a|1298}} cum corolla ebrium incedere? '''PS.''' Lubet.{{r|5.2.15|15}}{{a|1299}} '''SIM.''' Quid, lubet? Pergin ructare in os mihi?{{l|1300}} '''PS.''' Suavis ructus mihi est. Sic sine, Simo.{{a|1301}} '''SIM.''' Credo equidem potesse te, scelus,{{a|1302}} Massici montis uberrumos quattuor{{a|1303}} fructus ebibere in hora una. '''PS.''' Hiberna addito.{{r|5.2.20|20}}{{a|1304}} '''SIM.''' Hau male mones, sed dic tamen,{{l|1305}} unde onustam celocem agere te praedicem?{{a|1306}} '''PS.''' Cum tuo filio perpotavi modo.{{a|1307}} Sed, Simo, ut probe tactus Ballio est!{{a|1308}} Quae tibi dixi, ut effecta reddidi!{{r|5.2.25|25}}{{a|1309}} '''SIM.''' Pessumu's homo. '''PS.''' Mulier haec facit.{{l|1310}} Cum tuo filio libera accubat.{{a|1311}} '''SIM.''' Omnia, ut quicque egisti, ordine scio.{{a|1312}} '''PS.''' Quid ergo dubitas dare mi argentum? '''SIM.''' Ius petis, fateor. Tene.{{a|1313}} '''PS.''' At negabas daturum esse te mihi.{{r|5.2.30|30}}{{a|1314}} Onera hunc hominem atque me consequere hac. '''SIM.''' Egone istum onerem? '''PS.''' Onerabis, scio.{{l|1315}} '''SIM.''' Quid ego huic homini faciam? Satin ultro et argentum aufert et me inridet?{{a|1316}} '''PS.''' Vae victis. '''SIM.''' Vorte ergo umerum.{{a|1317}} '''PS.''' Em. '''SIM.''' Hoc ego numquam ratus sum{{a|1318}} fore me, ut tibi fierem supplex.{{r|5.2.35|35}}{{a|1319}} Heu heu heu. '''PS.''' Desine. '''SIM.''' Doleo. '''PS.''' Ni doleres tu, ego dolerem.{{l|1320}} '''SIM.''' Quid? Hoc auferen, Pseudole mi, aps tuo ero? '''PS.''' Lubentissimo corde atque animo.{{a|1321}} '''SIM.''' Non audes, quaeso, aliquam partem mihi gratiam facere hinc argenti?{{a|1322}} '''PS.''' Non: me dices avidum esse hominem nam hinc numquam eris nummo divitior;{{a|1323}} neque te mei tergi misereret, si hoc non hodie ecfecissem.{{r|5.2.40|40}}{{a|1324}} '''SIM.''' Erit ubi te ulciscar, si vivo. '''PS.''' Quid minitare? Habeo tergum.{{l|1325}} '''SIM.''' Age sane igitur. '''PS.''' Redi. '''SIM.''' Quid redeam? '''PS.''' Redi modo: non eris deceptus.{{a|1326}} '''SIM.''' Redeo. '''PS.''' Simul mecum <nowiki><i></nowiki> potatum. '''SIM.''' Egone eam? '''PS.''' Fac quod te iubeo:{{a|1327}} si is, aut dimidium aut plus etiam faxo hinc feres. '''SIM.''' Eo, duc me quo vis.{{a|1328}} '''PS.''' Quid nunc? Numquid iratus es aut mihi aut filio propter has res, Simo? '''SIM.''' Nil profecto. '''PS.''' I hac.{{r|5.2.45|45}}{{a|1329}} '''BAL.''' Te sequor. Quin vocas spectatores simul?{{l|1330}} '''PS.''' Hercle me isti hau solent{{a|1331}} vocare, neque ergo ego istos;{{a|1332}} verum si voltis adplaudere atque adprobare{{a|1333}} hunc gregem et fabulam,{{r|5.2.50|50}}{{a|1334}} in crastinum vos vocabo.{{a|1335}}</poem> <references/> <center>{{Bouton cliquable|[[#PERSONAE|ad initium operae]]}}</center> {{finis}} {{textquality|75%}} 0pkapbs4enx0x1juz22ueze37gwj409 Usor:Sjgallagher2 2 86137 286625 286379 2026-11-04T17:17:13Z Sjgallagher2 29663 286625 wikitext text/x-wiki Salve, my name is Sam, I'm a history of science and mathematics enthusiast who translates and annotates Latin and French, mostly from Early Modern sources. I have a website at [https://histomathsci.blogspot.com/ histomathsci.blogspot.com]. '''Projects started:''' * Sacrobosco, [[De Sphaera Mundi]] - Complete * Gauss, [[Theoria interpolationis methodo nova tractata]] - Complete * Cotes, [[Logometria]] - Complete (but other parts of the Harmonia Mensurarum are still incomplete) * Leibniz, [[Historia inventionis phosphori]] - Complete * Leibniz, [[Annotatio de quibusdam Ludis|Annotatio de quibusdam Ludis; inprimis de Ludo quodam Sinico, differentiaeque Scachici & Latrundulorum, & novo genere Ludi Navalis]] - Complete * Leibniz, Annotatio de quibusdam Ludis, [https://en.wikisource.org/wiki/Translation:Remarks_on_Certain_Games English translation] - Complete * Leibniz, [[Quod Ens Perfectissimum existit]] (1676) - Short essay; critical notes excluded * Leibniz, Quod Ens Perfectissimum existit, [https://en.wikisource.org/wiki/Translation:That_a_Most_Perfect_Being_Exists English translation] - Complete * Vieta, [[Liber:Francisci_Vietae_in_artem_analyticem_isagoge.pdf]] - Complete * Schott, [[Cursus Mathematicus]] - Large, already transcribed by Camena project, slowly adding those pages and formatting them * Edwardes, [[De Indiciis Praecognitionibus]], adapted from the facsimile reproduction included in the Project Gutenberg [https://www.gutenberg.org/cache/epub/59357/pg59357-images.html Introduction to Anatomy], expanded abbreviations and formatted '''Projects of Interest:''' * Praetorius, [[Syntagma_musicum/Tomus_primus|Syntagma musicum I]] - Second reading * More, [[Utopia]], [[Liber:Utopia,_More,_1518.djvu]] * Descartes, [[Principia philosophiae]] - Needs a scan * Descartes, [[Meditationes de prima philosophia]], [[Liber:Cartesius_-_Meditationes_de_prima_philosophia.djvu]] * Created proofread version of [[In Verrem/Divinatio in Caecilium oratio]] and [[In Verrem/Actio I]] based on this [[Liber:M._Tulli_Ciceronis_Orationes-_Divinatio_in_Q._Caecilium._In_C._Verrem_(IA_abr4565.0001.001.umich.edu).pdf|1916 version]] 75lb9kwd4mlbv5uk6q78b33erink0mj Liber:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf 106 88064 286585 2026-11-04T16:37:39Z Sjgallagher2 29663 Paginam instituit, scribens '' 286585 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Title=De Indiciis Praecognitionibus, opus apprime utile medicis, Dauide Edguardo Anglo authore |Language=la |Volume= |Author=David Edguardus |Translator= |Editor= |Illustrator= |Publisher= |Address= |Year=1532 |Source= |Image=1 |Progress=X |Pages=<pagelist /> |Remarks= |Header= |Footer= }} [[Categoria:Medicina]] maiao2dtgtb2vzpnnuxduwjjxwne1nm Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/1 104 88065 286586 2026-11-04T16:41:54Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c| {{xxx-larger|DE IN-}}<br/>D I C I I S &nbsp;&nbsp; E T &nbsp;&nbsp; P R A E<br/>cognitionibus, opus apprime utile medicis, Dauide Edguardo Anglo authore. ♠ E I V S D E M&nbsp;&nbsp; I N <br/>Anatomicen introductio luculenta et breuis. }}<noinclude></noinclude> 7g86hu01dawg8sxznhfd6ttjs7qvp24 286587 286586 2026-11-04T16:42:10Z Sjgallagher2 29663 286587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c| {{xxx-larger|DE IN-}}<br/>D I C I I S &nbsp;&nbsp; E T &nbsp;&nbsp; P R A E<br/>cognitionibus, opus apprime utile medicis, Dauide Edguardo Anglo authore. E I V S D E M&nbsp;&nbsp; I N <br/>Anatomicen introductio luculenta et breuis. }}<noinclude></noinclude> 3t6um2k915vvc1sgehs2ldpw4nap1f4 Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/2 104 88066 286588 2026-11-04T16:44:05Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>EXIMIO AC ILLVSTRI D. HENRICO Surrensi Comiti Da. Edguardus medicus S. D. {{dropinitial|Q}}{{sc|voties mihi}} in memoriam uenit Henrice nobilium Comitum decus, et quanto in honore fuerit tuus auus apud Anglos omneis, cum ob insignem illam uirtutem suam et fortunatos in rebus bellicis succæssus, tum ob prudentiam suam minime uulgarem in administranda re publica, dum uiueret: et quam dextere etiam his diebus quotidie gerantur res omnes tuo patri præclarissimo, quæcunque ad nos Anglos pertinent: non possum satis admirari genus istud tuum, non horum adeo caussa, ut quòd et te in hac ætate constitutum, uideam, supra quam dici potest<noinclude></noinclude> f9dzkcjpi5naa5igel9p8hfgyrv95zf 286589 286588 2026-11-04T16:44:46Z Sjgallagher2 29663 286589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c| {{xxx-larger|EXIMIO}}<br/> AC ILLVSTRI D. HENRICO<br/>Surrensi Comiti Da. Edguardus<br/>medicus S. D. }} {{dropinitial|Q}}{{sc|voties mihi}} in memoriam uenit Henrice nobilium Comitum decus, et quanto in honore fuerit tuus auus apud Anglos omneis, cum ob insignem illam uirtutem suam et fortunatos in rebus bellicis succæssus, tum ob prudentiam suam minime uulgarem in administranda re publica, dum uiueret: et quam dextere etiam his diebus quotidie gerantur res omnes tuo patri præclarissimo, quæcunque ad nos Anglos pertinent: non possum satis admirari genus istud tuum, non horum adeo caussa, ut quòd et te in hac ætate constitutum, uideam, supra quam dici potest<noinclude></noinclude> 88tjvq7q3m00reixfoov1wzak9w15f2 286590 286589 2026-11-04T16:44:56Z Sjgallagher2 29663 286590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c| {{xxx-larger|EXIMIO}}<br/>AC ILLVSTRI D. HENRICO<br/>Surrensi Comiti Da. Edguardus<br/>medicus S. D. }} {{dropinitial|Q}}{{sc|voties mihi}} in memoriam uenit Henrice nobilium Comitum decus, et quanto in honore fuerit tuus auus apud Anglos omneis, cum ob insignem illam uirtutem suam et fortunatos in rebus bellicis succæssus, tum ob prudentiam suam minime uulgarem in administranda re publica, dum uiueret: et quam dextere etiam his diebus quotidie gerantur res omnes tuo patri præclarissimo, quæcunque ad nos Anglos pertinent: non possum satis admirari genus istud tuum, non horum adeo caussa, ut quòd et te in hac ætate constitutum, uideam, supra quam dici potest<noinclude></noinclude> s0rmvwk8xgko5guxe6oopss8p1vhgt1 Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/3 104 88067 286591 2026-11-04T16:46:28Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>in multis alijs adolescentibus, ad ea quæ te meliorem reddant tam serio animum appellere. Istud quidem ego haud scio, naturæ ne illius beneficio ascribere debeam è qua nobis editus es, an superis, qui et tuis bene uertunt, et Anglis nostris fauent. Vtcumque est, reipublicæ nostræ commodo fore speramus, quod factum est, atque eo magis, quo tu diutius rebus bonis studueris. Ita namque sequentem ætatem instructior adibis, et consuetudo interim bona tuum animum stabiliet, ne ad peiora in posterum facile decidas. Quanto uero magis et consilio ualebis, et prudentia, tanto meliorem sui gubernatorem habebit Norfolcia tuæ stirpi credita, ubi patri succædes hæres prædiorum, tantoque interea utilior Comes eris Surrensi populo tuo, ac tanto demum magis Anglis omnibus expetitus, ut reipublicæ negotia suscipias, quæ omnia et honorum tibi incremento futura sunt et tuorum omnium<noinclude></noinclude> aac8uw4sni8ggl918uadjfyzsawku63 Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/4 104 88068 286592 2026-11-04T16:47:26Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>honestamento quæ omnia et certum est consequi posse te, si ut cœpisti iuuenileis annos transiges. Vt magnam in te spem reponimus, te et patris aui tui similem futurum, quòd et ingenium tuum et morum grauitas talia nobis polliceantur. Ego tibi et maximos succæssus precor et optimarum omnium rerum augmentum uberrimum. Atque ut hic annus totus ab inicio fœlix tibi tuisque sit, iterum precor. Quo omine et hanc nostram in Anatomicen introductionem tibi dedico. Vt enim hæc artis medicæ pars omnibus comperta non est, sic et quod difficillima nonnulla complectatur, facilem exigit institutionem, qua lectores quasi manu ducantur ad id, cui innituntur. Istud opus exiguum quidem est, sed medicis et Chirurgis omnibus per quam utile, quod et plurima paucis explicat. Nihilo obscuri, nihil affectati continet, sed omnibus eorum ingenijs expositissimum, qui nec tardi sunt,<noinclude></noinclude> nu966edh0x0xug8xclp917zuszqq9ct Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/5 104 88069 286593 2026-11-04T16:49:14Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>nec ad scientias inutiles. In quo, si quæ discrepent à communibus medicorum sentencijs, nemo miretur: quòd neque doctissimi eadem his de rebus sentiant. Ego post hac, si deus permittet, librum condam absolutæ Anatomices, in quem doctissimorum omnium opiniones colligam, quibus et mea sententia interponetur. Potui et id iam facere, sed nec eodem tamen labore, neque seruato introductionis decoro. Superest ut hic libellus tibi gratus sit quem in reipublicæ commodum conscripsimus. Reddet enim pauciores indoctos medicos, quorum uicio plurimi intereunt {{c| <poem> à quo et hic fructus percipietur, ut nullæ corporis partes me dicis non sint notis- sime. Vale. Can- tabrigiæ, Cal. Ianuai rij. </poem> }}<noinclude></noinclude> pkuhufmlmgxw0yagafcnlivlmmphy6z 286594 286593 2026-11-04T16:49:39Z Sjgallagher2 29663 286594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>nec ad scientias inutiles. In quo, si quæ discrepent à communibus medicorum sentencijs, nemo miretur: quòd neque doctissimi eadem his de rebus sentiant. Ego post hac, si deus permittet, librum condam absolutæ Anatomices, in quem doctissimorum omnium opiniones colligam, quibus et mea sententia interponetur. Potui et id iam facere, sed nec eodem tamen labore, neque seruato introductionis decoro. Superest ut hic libellus tibi gratus sit quem in reipublicæ commodum conscripsimus. Reddet enim pauciores indoctos medicos, quorum uicio plurimi intereunt{{c|<poem>à quo et hic fructus percipietur, ut nullæ corporis partes me dicis non sint notis- sime. Vale. Can- tabrigiæ, Cal. Ianuai rij. </poem> }}<noinclude></noinclude> 6nlgoyuuqounkbc276sn052f7vo95mi Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/6 104 88070 286595 2026-11-04T16:51:13Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c| {{xxx-larger|DAVIDIS}}<br/>EDGVARDI ANGLI IN<br/>Anatomicen introductio. }} {{dropinitial|I}}{{sc|nferior}} uenter totus (hinc enim humani corporis incipere dissectionem oportet, quòd is locus ocyssime putrescat) à prima cute ad peritonæum Græcis {{Greek|ἐπιγάστριον}}, Barbaris Mirach appellatur cuius quidem hæ partes sunto. {{sc|Cvtis in}} superficie quæ totum occupat corpus, sensus omnis expers. Cutis tenuissima superficiali cuti subiecta et subtensa, sensilis. Græci eam ὑποδερμα dicunt. Pinguetudo quædam totum uentrem occupans, cuti sensili citra medium substrata. {{sc|Nervosa}} et tenuis membrana<noinclude></noinclude> n5yetlbcpwhjhsmdru94v6okkk6z33z 286596 286595 2026-11-04T16:51:33Z Sjgallagher2 29663 286596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{c| {{xxx-larger|DAVIDIS}}<br/>EDGVARDI ANGLI IN<br/>Anatomicen introductio. }} {{dropinitial|I}}{{sc|nferior}} uenter totus (hinc enim humani corporis incipere dissectionem oportet, quòd is locus ocyssime putrescat) à prima cute ad peritonæum Græcis {{Greek|ἐπιγάστριον}}, Barbaris Mirach appellatur cuius quidem hæ partes sunto. {{sc|Cvtis in}} superficie quæ totum occupat corpus, sensus omnis expers. Cutis tenuissima superficiali cuti subiecta et subtensa, sensilis. Græci eam {{Greek|ὑποδερμα}} dicunt. Pinguetudo quædam totum uentrem occupans, cuti sensili citra medium substrata. {{sc|Nervosa}} et tenuis membrana<noinclude></noinclude> k07esmd4hnbinz0xda6l556ct5f4x0p Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/7 104 88071 286597 2026-11-04T16:53:47Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>hæc continuo sequitur. Membrana rursus è musculis ortum habens huic statim subiungitur, ubi recta mox linea apparet in medio. {{sc|Mvscvli}} obliqui duo descendentes uersus imum uentrem his subiacent. Musculis obliquis ascendentibus sub his locus est. Recti duo musculi uendicant locum proximum. Atque infimi omnium sunt musculi transuersi. Octo igitur hi sunt quorum ferè singulis sunt suæ tunicæ neruosæ quibus à se inuicem discriminantur. {{sc|Svbtenditvr}} his aponeurωsis siue potius membrana quædam spissa et tenax quam aliqui falsò peritonæum appellant. Hactenus de Epigastrio et eius partibus. {{sc|Certè}} peritonæum neruosa pars est, tactu mollis, tenacitatis mediocris, totum uentrem occupans, et aponeurωsi si-<noinclude></noinclude> pqo3eou1bakcmk5s4413y3upzwq3xvd Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/8 104 88072 286598 2026-11-04T16:55:07Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>ue membranæ quam dixi subsidens. Græci id illi nomen indiderunt. Barbari Siphacid uocant. {{dropinitial|Z}}{{sc|irbvs}} siue omentum subperitonæo exporrigitur. Adipis quoddam genus Zirbus est, ex neruosis filis tenuique neruorum substantia adiposa constans priore adipe minus crassum. Intestina plurima et imum uentriculum operit, et alimenti coctionem expedit. {{dropinitial|I}}{{sc|ntestina}} à uentriculo exoriuntur, è quibus quod rectum et longanon appellatur, omnium intestinorum infimum est, et siccum alui onus continet, et inter nates caput exerit, ut onus deponat. Colon illi continuatur, et in ascensu renem sinistrum ambit, et ad uentriculi latera dextrosum cædit. Quod Græci {{Greek|τυφλον}} et {{Greek|μονόφθαλμον}}, Romani cæcum intestinum et unoculum uocant, colo accrescit, cuius unicus est meatus, al-<noinclude></noinclude> id87h7o8p9mrpzxhn3koyudfoimnaer Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/9 104 88073 286599 2026-11-04T16:55:50Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'tera enim extremitate clauditur, ut coctioni subseruiat commodius, uentriculi cuiusdam modo. Hinc igitur rei nomen. Atque intestina quidem crassiora tot sint. ILEON excipit cæcum, intestinum in crebros intortum sinus a qua figura et Græci nomen illi fecerunt παρα του ἐιλεῖσθαι id est ab inuoluendo, cuius morbus et iliacus dicitur. Illi ieiunum adheret. Hoc ieiuni nomen corporum dissectores intestino dederunt ab euentu quòd semper inane r...' 286599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>tera enim extremitate clauditur, ut coctioni subseruiat commodius, uentriculi cuiusdam modo. Hinc igitur rei nomen. Atque intestina quidem crassiora tot sint. ILEON excipit cæcum, intestinum in crebros intortum sinus a qua figura et Græci nomen illi fecerunt παρα του ἐιλεῖσθαι id est ab inuoluendo, cuius morbus et iliacus dicitur. Illi ieiunum adheret. Hoc ieiuni nomen corporum dissectores intestino dederunt ab euentu quòd semper inane reperiatur, et nihil continere. Iecur enim auulsit prius quicquid haberet in se ieiunum. Assurgit supra hæc intestina omnia, duodenum quod ieiuno inferne, superne Pylωro affigitur. Græcis δωδεκα δάκτῦλομ uocatur à duodecim digitorum mensura. Tria hæc substantiæ suæ ratione appellentur gracilia intestina. VENTRICVLVS sub transuerso septo locatus est, cuius os superius in<noinclude></noinclude> 1jxdp00neo1fx9ikl2xxloxsz5bh2e2 286611 286599 2026-11-04T17:04:50Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>tera enim extremitate clauditur, ut coctioni subseruiat commodius, uentriculi cuiusdam modo. Hinc igitur rei nomen. Atque intestina quidem crassiora tot sint. {{sc|Ileon}} excipit cæcum, intestinum in crebros intortum sinus a qua figura et Græci nomen illi fecerunt {{Greek|παρα του ἐιλεῖσθαι}} id est ab inuoluendo, cuius morbus et iliacus dicitur. Illi ieiunum adheret. Hoc ieiuni nomen corporum dissectores intestino dederunt ab euentu quòd semper inane reperiatur, et nihil continere. Iecur enim auulsit prius quicquid haberet in se ieiunum. Assurgit supra hæc intestina omnia, duodenum quod ieiuno inferne, superne Pylωro affigitur. Græcis {{Greek|δωδεκα δάκτῦλομ}} uocatur à duodecim digitorum mensura. Tria hæc substantiæ suæ ratione appellentur gracilia intestina. {{sc|Ventricvlvs}} sub transuerso septo locatus est, cuius os superius in<noinclude></noinclude> rld61ctwn67bue1j72e4hu7s2iuwnoi Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/10 104 88074 286600 2026-11-04T16:56:16Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'quod œsophagus terminatur, stomachus proprie appellatur, inferius per quod intestina alimentum deriuatur πυλωρος dicitur. LIEN RARAE sustantiæ uiscus, uentriculo adiacet ad sinistrum latus et iecur ad dexterum Hypochondrium, hoc rotundum, ac quadam tenus lunare, illud oblongum, ac ueluti quadratum. Vtriusque horum gibbosa pars ad inferiores costas pertinet. Quod in alterutro concauum est, id et uentriculo est proximum. Iecur sanguinem gi... 286600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>quod œsophagus terminatur, stomachus proprie appellatur, inferius per quod intestina alimentum deriuatur πυλωρος dicitur. LIEN RARAE sustantiæ uiscus, uentriculo adiacet ad sinistrum latus et iecur ad dexterum Hypochondrium, hoc rotundum, ac quadam tenus lunare, illud oblongum, ac ueluti quadratum. Vtriusque horum gibbosa pars ad inferiores costas pertinet. Quod in alterutro concauum est, id et uentriculo est proximum. Iecur sanguinem gignit. Lien eundem repurgat ab atrabile. Inuaugescit Lien cum reliqui corporis dispendio. Iecoris magnitudo totius corporis compagi utilis est, quòd sanguinem et naturalem spiritum sumministret ubertim. Iecur habet suas penulas quos Græci {{Greek|λοβούς}} nominant, interdum treis, interdum plureis, in cuius cauo et uessicula fellis prominet, qua san-<noinclude></noinclude> d9x3lywogluv294n2cl19vqu0ifrpnb 286612 286600 2026-11-04T17:05:22Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>quod œsophagus terminatur, stomachus proprie appellatur, inferius per quod intestina alimentum deriuatur {{Greek|πυλωρος}} dicitur. {{dropinitial|L}}{{sc|ien raræ}} sustantiæ uiscus, uentriculo adiacet ad sinistrum latus et iecur ad dexterum Hypochondrium, hoc rotundum, ac quadam tenus lunare, illud oblongum, ac ueluti quadratum. Vtriusque horum gibbosa pars ad inferiores costas pertinet. Quod in alterutro concauum est, id et uentriculo est proximum. Iecur sanguinem gignit. Lien eundem repurgat ab atrabile. Inuaugescit Lien cum reliqui corporis dispendio. Iecoris magnitudo totius corporis compagi utilis est, quòd sanguinem et naturalem spiritum sumministret ubertim. Iecur habet suas penulas quos Græci {{Greek|λοβούς}} nominant, interdum treis, interdum plureis, in cuius cauo et uessicula fellis prominet, qua san-<noinclude></noinclude> nzwt7ps3wyr3r8msnutfizskcp36905 Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/11 104 88075 286601 2026-11-04T16:56:41Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'guis à bile defecatus et purus euadit. Cuius utique uessiculæ exhalatione et transpiratu inficiuntur nonnunquam duodenum et ieiunum, nonnunquam et pungi se senciunt, si transpiratus maior sit et bilis mordacior. À IECORIS concauo uena portæ oritur: multis exilibus iecoris uenis concurrentibus ex quibus ea una constat. E diuerso rursus in innumeras eadem spargitur parteis, uenarumque immensam reddit multitudinem, quæ postea passim intestin... 286601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>guis à bile defecatus et purus euadit. Cuius utique uessiculæ exhalatione et transpiratu inficiuntur nonnunquam duodenum et ieiunum, nonnunquam et pungi se senciunt, si transpiratus maior sit et bilis mordacior. À IECORIS concauo uena portæ oritur: multis exilibus iecoris uenis concurrentibus ex quibus ea una constat. E diuerso rursus in innumeras eadem spargitur parteis, uenarumque immensam reddit multitudinem, quæ postea passim intestinis propè omnibus inseruntur, ad mistis unâ membranulis adiposis, ut nutrimentalem substantiam iecori suppeditent in sanguinis generationem. Chilus namque cibusque à uentriculo statim ad intestina demittitur concædente exitum pylωro, ubi primum accæperit uentriculus quantum usibus suis sufficiat, et coctionem suam perægerit qui nisi et in sangui-<noinclude></noinclude> bxzaejy5wbxpotpqc921nxz2q5vxu0v 286613 286601 2026-11-04T17:05:42Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>guis à bile defecatus et purus euadit. Cuius utique uessiculæ exhalatione et transpiratu inficiuntur nonnunquam duodenum et ieiunum, nonnunquam et pungi se senciunt, si transpiratus maior sit et bilis mordacior. À {{sc|iecoris}} concauo uena portæ oritur: multis exilibus iecoris uenis concurrentibus ex quibus ea una constat. E diuerso rursus in innumeras eadem spargitur parteis, uenarumque immensam reddit multitudinem, quæ postea passim intestinis propè omnibus inseruntur, ad mistis unâ membranulis adiposis, ut nutrimentalem substantiam iecori suppeditent in sanguinis generationem. Chilus namque cibusque à uentriculo statim ad intestina demittitur concædente exitum pylωro, ubi primum accæperit uentriculus quantum usibus suis sufficiat, et coctionem suam perægerit qui nisi et in sangui-<noinclude></noinclude> dguovyw2qg2358r3g1n6ftdtatz63nj Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/12 104 88076 286602 2026-11-04T16:57:40Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'nis naturam transmutandus sit, parum admodum in reliqui corporis nutricionem contulerit. Hunc ergo usum præstant numerosæ hæ uenulæ, ut optimum nutrimenti succum haud satis adhuc coctum interaneis exugant, et iecoris cauo mandent, quo illic sanguis fiat. Quas nimirum uenulas et Meseraicas, et Mesentericas Græco uocabulo nominare licebit. Latini eas lacteis uocant. Ad harum munimen ne per ramificationis frequentiam ualentiore corporis motu ea... 286602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>nis naturam transmutandus sit, parum admodum in reliqui corporis nutricionem contulerit. Hunc ergo usum præstant numerosæ hæ uenulæ, ut optimum nutrimenti succum haud satis adhuc coctum interaneis exugant, et iecoris cauo mandent, quo illic sanguis fiat. Quas nimirum uenulas et Meseraicas, et Mesentericas Græco uocabulo nominare licebit. Latini eas lacteis uocant. Ad harum munimen ne per ramificationis frequentiam ualentiore corporis motu earum quæuis distrahantur dilanientúr ue, quo firmius constent singulæ sibi uenulæ duodeno {{Greek|πανκρεασ}} adhæret, glandulosa scilicet caro, quæ et {{Greek|καλλίκρεασ}} Græcis uocatur interdum. SANGVIS meat à iecoris concauo, in quo paulo ante formatus est, ad gibbum iecoris, non qualis tamen omnino factus fuerit in cauo, sed syncerior et simplicior,<noinclude></noinclude> 5iwuhy48ml4i70nvgwdxndkrylshjd0 286614 286602 2026-11-04T17:06:06Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>nis naturam transmutandus sit, parum admodum in reliqui corporis nutricionem contulerit. Hunc ergo usum præstant numerosæ hæ uenulæ, ut optimum nutrimenti succum haud satis adhuc coctum interaneis exugant, et iecoris cauo mandent, quo illic sanguis fiat. Quas nimirum uenulas et Meseraicas, et Mesentericas Græco uocabulo nominare licebit. Latini eas lacteis uocant. Ad harum munimen ne per ramificationis frequentiam ualentiore corporis motu earum quæuis distrahantur dilanientúr ue, quo firmius constent singulæ sibi uenulæ duodeno {{Greek|πανκρεασ}} adhæret, glandulosa scilicet caro, quæ et {{Greek|καλλίκρεασ}} Græcis uocatur interdum. {{dropinitial|S}}{{sc|angvis}} meat à iecoris concauo, in quo paulo ante formatus est, ad gibbum iecoris, non qualis tamen omnino factus fuerit in cauo, sed syncerior et simplicior,<noinclude></noinclude> d0sqemk7so82fg7lki93arderidadnp Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/13 104 88077 286603 2026-11-04T16:58:11Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'utrâque bile ab eo secreta, et ad concæptacula sua transmissa, ut corpori salubriter alendo et gignendis spiritibus inculpatior sit. À gibbo uero et in totum undique corpus porrigitur sanguis, per uenam cauam (Græcis {{Greek|κοιλη}} dicitur) et multiplices eius uenæ ramos. Hæc profecto uena reliquas omneis corporis uenas inagnitudine superat, et à iecoris oritur gibbo. À qua per mediam spinam descendente unus utrinque ramos renes petit, alter... 286603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>utrâque bile ab eo secreta, et ad concæptacula sua transmissa, ut corpori salubriter alendo et gignendis spiritibus inculpatior sit. À gibbo uero et in totum undique corpus porrigitur sanguis, per uenam cauam (Græcis {{Greek|κοιλη}} dicitur) et multiplices eius uenæ ramos. Hæc profecto uena reliquas omneis corporis uenas inagnitudine superat, et à iecoris oritur gibbo. À qua per mediam spinam descendente unus utrinque ramos renes petit, alterutro ramo in palmi longitudinem protenso. HI CONCAVAE uenæ rami uenæ sunt emulgentes. Quem nouissime secuimus, illi leuus ramus in corpore alciorem exortus sui locum habebat. Sæpissime tamen contra fit, ut emulgens dextera uena sublimius in corpus efferatur. His emulgentibus uenis natura utitur ad deferendam sanguinis aquositatem et bilem à iecore ad renes. Totidem et ar-<noinclude></noinclude> 3l961ihopcy2iq581j1po4y9thm72xj 286615 286603 2026-11-04T17:06:35Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>utrâque bile ab eo secreta, et ad concæptacula sua transmissa, ut corpori salubriter alendo et gignendis spiritibus inculpatior sit. À gibbo uero et in totum undique corpus porrigitur sanguis, per uenam cauam (Græcis {{Greek|κοιλη}} dicitur) et multiplices eius uenæ ramos. Hæc profecto uena reliquas omneis corporis uenas inagnitudine superat, et à iecoris oritur gibbo. À qua per mediam spinam descendente unus utrinque ramos renes petit, alterutro ramo in palmi longitudinem protenso. {{dropinitial|H}}{{sc|i concavæ}} uenæ rami uenæ sunt emulgentes. Quem nouissime secuimus, illi leuus ramus in corpore alciorem exortus sui locum habebat. Sæpissime tamen contra fit, ut emulgens dextera uena sublimius in corpus efferatur. His emulgentibus uenis natura utitur ad deferendam sanguinis aquositatem et bilem à iecore ad renes. Totidem et ar-<noinclude></noinclude> qayc8jz7ra9dtgeedos7wvxe48ejxxn Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/14 104 88078 286604 2026-11-04T16:58:25Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'teriarum ramuli, eodem situ, et á magna Aorta arteria cauam uenam subeunte, in æquam longitudinem procurrunt in renes, sub emulgentibus uenis, bile et sanguine aquoso cor exonerantes, quibus et arteriarum emulgentium nomen est. DESCENDVNT et à sinistris emulgentibus uena et arteria in sinistræ partis testem. Seminales eæ sunt meatus sanguine et spiritu turgentes, fœminas in his contenta seminis materia procreat, quód humor sit aquosus et c... 286604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>teriarum ramuli, eodem situ, et á magna Aorta arteria cauam uenam subeunte, in æquam longitudinem procurrunt in renes, sub emulgentibus uenis, bile et sanguine aquoso cor exonerantes, quibus et arteriarum emulgentium nomen est. DESCENDVNT et à sinistris emulgentibus uena et arteria in sinistræ partis testem. Seminales eæ sunt meatus sanguine et spiritu turgentes, fœminas in his contenta seminis materia procreat, quód humor sit aquosus et coctionem desyderet. Meatus seminales itidem arteria et uena à dexteris demittuntur in dexterum testem, uerum à uenæ cauæ et Aortæ arteriæ truncis excrescentes, ac proinde succus in eis minus aquosus, ac probe concoctus, maribus generandis aptior est. In his meatibus sanguis percoquitur, qui póst ad glandulosam testium carnem translatus, seminis formam acquirit.<noinclude></noinclude> eyolkr21djjzgexayi01jxlr1t89xjy 286616 286604 2026-11-04T17:07:04Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>teriarum ramuli, eodem situ, et á magna Aorta arteria cauam uenam subeunte, in æquam longitudinem procurrunt in renes, sub emulgentibus uenis, bile et sanguine aquoso cor exonerantes, quibus et arteriarum emulgentium nomen est. {{sc|Descendvnt}} et à sinistris emulgentibus uena et arteria in sinistræ partis testem. Seminales eæ sunt meatus sanguine et spiritu turgentes, fœminas in his contenta seminis materia procreat, quód humor sit aquosus et coctionem desyderet. Meatus seminales itidem arteria et uena à dexteris demittuntur in dexterum testem, uerum à uenæ cauæ et Aortæ arteriæ truncis excrescentes, ac proinde succus in eis minus aquosus, ac probe concoctus, maribus generandis aptior est. In his meatibus sanguis percoquitur, qui post ad glandulosam testium carnem translatus, seminis formam acquirit.<noinclude></noinclude> dghumdrbk9qa64czgvhy4elhgymh9e3 286618 286616 2026-11-04T17:07:46Z Sjgallagher2 29663 286618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>teriarum ramuli, eodem situ, et á magna Aorta arteria cauam uenam subeunte, in æquam longitudinem procurrunt in renes, sub emulgentibus uenis, bile et sanguine aquoso cor exonerantes, quibus et arteriarum emulgentium nomen est. {{sc|Descendvnt}} et à sinistris emulgentibus uena et arteria in sinistræ partis testem. Seminales eæ sunt meatus sanguine et spiritu turgentes, fœminas in his contenta seminis materia procreat, quód humor sit aquosus et coctionem desyderet. Meatus seminales itidem arteria et uena à dexteris demittuntur in dexterum testem, uerum à uenæ cauæ et Aortæ arteriæ truncis excrescentes, ac proinde succus in eis minus aquosus, ac probe concoctus, maribus generandis aptior est. In his meatibus sanguis percoquitur, qui post ad glandulosam testium carnem translatus, seminis formam acquirit. {{nop}}<noinclude></noinclude> j0xr82n0ry655dy92l83a8bggriug0z Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/15 104 88079 286605 2026-11-04T16:59:10Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'RENES solida et dura uiscera sunt, non sentientia, uis attractrix in eis pollet plurimum. Sanguinem ab aquositate ac bile purgant. Sed sanguinem retinent, ut quo alantur reliquum humorem exprimunt. Eis enim {{Greek|ὀυρῆτῆρες}} adnectuntur (id est) urinarij meatus, candidi fistulosi, ac tensiles, qualeis nimirum ad uesicam pertinere dixeris et eius substantiæ confineis esse. SEPTVM transuersum est membranosa quædam substantia, uitalia et n... 286605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>RENES solida et dura uiscera sunt, non sentientia, uis attractrix in eis pollet plurimum. Sanguinem ab aquositate ac bile purgant. Sed sanguinem retinent, ut quo alantur reliquum humorem exprimunt. Eis enim {{Greek|ὀυρῆτῆρες}} adnectuntur (id est) urinarij meatus, candidi fistulosi, ac tensiles, qualeis nimirum ad uesicam pertinere dixeris et eius substantiæ confineis esse. SEPTVM transuersum est membranosa quædam substantia, uitalia et naturalia membra intercursans. Græcis {{Greek|διάφραγμα}} dicitur. Interraneis uim expultricem firmat, spiritui destinatis membris inscribitur, fumidosque uapores coërcet ne cordis, aut cerebri, uiuidos spiritus offuscent. Cui supernæ affigitur neruosa tunica quæ Thoracem intrinsecus uestit, et pectoris costas statis intersticijs deligat, quam tunicam Græci {{Greek|πλεῦραν}} bona ex parte nominant, aliqnando uero {{Greek|ὑποζωμα}} ijsdem<noinclude></noinclude> a60vpj43by7cn3sspcnucbidzd39e4z 286617 286605 2026-11-04T17:07:34Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>{{sc|Renes}} solida et dura uiscera sunt, non sentientia, uis attractrix in eis pollet plurimum. Sanguinem ab aquositate ac bile purgant. Sed sanguinem retinent, ut quo alantur reliquum humorem exprimunt. Eis enim {{Greek|ὀυρῆτῆρες}} adnectuntur (id est) urinarij meatus, candidi fistulosi, ac tensiles, qualeis nimirum ad uesicam pertinere dixeris et eius substantiæ confineis esse. {{dropinitial|S}}{{sc|eptvm}} transuersum est membranosa quædam substantia, uitalia et naturalia membra intercursans. Græcis {{Greek|διάφραγμα}} dicitur. Interraneis uim expultricem firmat, spiritui destinatis membris inscribitur, fumidosque uapores coërcet ne cordis, aut cerebri, uiuidos spiritus offuscent. Cui supernæ affigitur neruosa tunica quæ Thoracem intrinsecus uestit, et pectoris costas statis intersticijs deligat, quam tunicam Græci {{Greek|πλεῦραν}} bona ex parte nominant, aliqnando uero {{Greek|ὑποζωμα}} ijsdem<noinclude></noinclude> 8mzul6qo1j10rb3k9gjhalehxucuh49 Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/16 104 88080 286606 2026-11-04T16:59:49Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'uocatur. Huius inflammatione fit Pleurelis, morbi nomine à tunica ducto. A PLEVRA iuxa spinam nascitur et membrana pulmones et intimum Thoracem æquis portionibus per media distinguens. Mediastinum uulgo appellatur, pulmonibus tanto commodo infitum ut alterius pulmonis uicium alteri facile ex eo non communicetur. Certè pulmones in medio pectoris palacio habitant, cordis et cerebri spiritus recreant, calorem attemperant, et præfocationis per... 286606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>uocatur. Huius inflammatione fit Pleurelis, morbi nomine à tunica ducto. A PLEVRA iuxa spinam nascitur et membrana pulmones et intimum Thoracem æquis portionibus per media distinguens. Mediastinum uulgo appellatur, pulmonibus tanto commodo infitum ut alterius pulmonis uicium alteri facile ex eo non communicetur. Certè pulmones in medio pectoris palacio habitant, cordis et cerebri spiritus recreant, calorem attemperant, et præfocationis periculum auertunt, quibus et suæ sunt penulle perinde atque iocinori. Habent et cor perpetuo in quibusdam ueluti amplexibus blandissimarum nutricum more, et qualitatum quendam concentum accinunt, quo singulas corporis particulas de mulceant, et uegetas faciant. E mediastini parte illa quæ medios habet pulmones, profert se membrana egregie spissa,<noinclude></noinclude> lg2ie3qrw5wpta81u3c1u3nttuxy91c 286619 286606 2026-11-04T17:08:19Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>uocatur. Huius inflammatione fit Pleurelis, morbi nomine à tunica ducto. {{dropinitial|A}} {{sc|plevra}} iuxa spinam nascitur et membrana pulmones et intimum Thoracem æquis portionibus per media distinguens. Mediastinum uulgo appellatur, pulmonibus tanto commodo infitum ut alterius pulmonis uicium alteri facile ex eo non communicetur. Certè pulmones in medio pectoris palacio habitant, cordis et cerebri spiritus recreant, calorem attemperant, et præfocationis periculum auertunt, quibus et suæ sunt penulle perinde atque iocinori. Habent et cor perpetuo in quibusdam ueluti amplexibus blandissimarum nutricum more, et qualitatum quendam concentum accinunt, quo singulas corporis particulas de mulceant, et uegetas faciant. E mediastini parte illa quæ medios habet pulmones, profert se membrana egregie spissa,<noinclude></noinclude> 3ba2b82hqbjk5pf2ep2rruqotjma5qd Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/17 104 88081 286607 2026-11-04T17:00:24Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'duraque, qua cor circumquaque integitur {{Greek|περικαρδιον}} Græcitas nominat. Hæc tue tur cor, ne ab aduenticijs afficiatur, nè ue asperginoso fomento careat, quo feruori suo moderetur. Hæc et uireis cordis unit, et halituosos illinc spiritus uehementi motu dissolui prohibet. Hic cor se condit princeps membrum, et in turbinem fastigiatum uiscus, tribus intus uentriculis concauum ac assidue palpitans, cui et suæ sunt utrinque auriculæ in qui... 286607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>duraque, qua cor circumquaque integitur {{Greek|περικαρδιον}} Græcitas nominat. Hæc tue tur cor, ne ab aduenticijs afficiatur, nè ue asperginoso fomento careat, quo feruori suo moderetur. Hæc et uireis cordis unit, et halituosos illinc spiritus uehementi motu dissolui prohibet. Hic cor se condit princeps membrum, et in turbinem fastigiatum uiscus, tribus intus uentriculis concauum ac assidue palpitans, cui et suæ sunt utrinque auriculæ in quibus superest quam longissime uita. In sinistro cordis uentriculo spiritus et exigui sanguinis sedes est, à qua uenalis arteria progrediens pulmones subit aëremque ab eis concipit præparatiorem, quem in cordis sinus introducat, ne importunius æstuent. Dexter uentriculus plurimum et calidissimum sanguinem continet. In hunc iecoris uena caua per mediam spinam scandit ac uitalis spirtus fomitem infundit. À quo et ue-<noinclude></noinclude> hsp2wnw1dn21zksd3n7paz5idccfcmh 286620 286607 2026-11-04T17:08:40Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>duraque, qua cor circumquaque integitur {{Greek|περικαρδιον}} Græcitas nominat. Hæc tue tur cor, ne ab aduenticijs afficiatur, nè ue asperginoso fomento careat, quo feruori suo moderetur. Hæc et uireis cordis unit, et halituosos illinc spiritus uehementi motu dissolui prohibet. Hic cor se condit princeps membrum, et in turbinem fastigiatum uiscus, tribus intus uentriculis concauum ac assidue palpitans, cui et suæ sunt utrinque auriculæ in quibus superest quam longissime uita. In sinistro cordis uentriculo spiritus et exigui sanguinis sedes est, à qua uenalis arteria progrediens pulmones subit aëremque ab eis concipit præparatiorem, quem in cordis sinus introducat, ne importunius æstuent. Dexter uentriculus plurimum et calidissimum sanguinem continet. In hunc iecoris uena caua per mediam spinam scandit ac uitalis spirtus fomitem infundit. À quo et ue-<noinclude></noinclude> eea1z86bhk5vvciqauvz3zjubxlppge Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/18 104 88082 286608 2026-11-04T17:01:01Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'na arterialis in pulmones copiosum sanguinem eructat. Medio dexteri et sinistri uentriculo, sanguis temperatus, et quantitate mediocris, inest. Ab hoc magna arteria cui Aorte nomen, nascitur uitalis spiritus uehiculum, ea susque deque perpetuo agitatur contrarijs motibus dilatatione et constrictione, ac secatur demum in ramorum myriadas ut percalenteis toto corpore parteis miti flatu refocillet. De membris uitalibus huc usque sermonem produxi... 286608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>na arterialis in pulmones copiosum sanguinem eructat. Medio dexteri et sinistri uentriculo, sanguis temperatus, et quantitate mediocris, inest. Ab hoc magna arteria cui Aorte nomen, nascitur uitalis spiritus uehiculum, ea susque deque perpetuo agitatur contrarijs motibus dilatatione et constrictione, ac secatur demum in ramorum myriadas ut percalenteis toto corpore parteis miti flatu refocillet. De membris uitalibus huc usque sermonem produximus. MEMBRANA ossosum capitis orbem forinsecus obducens, {{Greek|περικρανιον}} Grecis appellatur, et dura est, et spissa et tenax, et exteriori cerebri tunicæ, duram matrem eam uulgo uocant, in substantia conformis. Pendet et affixa duræ matris tunica pericranio, sic naturæ uisum est, ne in contactu cerebro efficiat, subter quam et tenuis mollisque membrana, pia mater ei nomen est, cerebrum in-<noinclude></noinclude> 6j47d5w9wuakcpuvgr0djxygkgyf7iz 286621 286608 2026-11-04T17:09:00Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>na arterialis in pulmones copiosum sanguinem eructat. Medio dexteri et sinistri uentriculo, sanguis temperatus, et quantitate mediocris, inest. Ab hoc magna arteria cui Aorte nomen, nascitur uitalis spiritus uehiculum, ea susque deque perpetuo agitatur contrarijs motibus dilatatione et constrictione, ac secatur demum in ramorum myriadas ut percalenteis toto corpore parteis miti flatu refocillet. De membris uitalibus huc usque sermonem produximus. {{dropinitial|M}}{{sc|embrana}} ossosum capitis orbem forinsecus obducens, {{Greek|περικρανιον}} Grecis appellatur, et dura est, et spissa et tenax, et exteriori cerebri tunicæ, duram matrem eam uulgo uocant, in substantia conformis. Pendet et affixa duræ matris tunica pericranio, sic naturæ uisum est, ne in contactu cerebro efficiat, subter quam et tenuis mollisque membrana, pia mater ei nomen est, cerebrum in-<noinclude></noinclude> s82x9h1xm4fvl5citiv4q0k5bracnl3 Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/19 104 88083 286609 2026-11-04T17:01:32Z Sjgallagher2 29663 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens 'uoluit et nutrit, crebris uenis aspersa. Dure matri et ipsius cerebri substantiæ continuatur, et cerebri uentriculos penetrat. Hinc se, proxime, oculis offert ipsum cerebrum, et eius uentriculi, et postico capitis inditum cerebellum, a quo et medulla spinæ in uertebras descendit. Hinc et plexus reticularis (rete mirabile triuialibus uocatur) summo cerebello, è crebris uenarum ac arteriarum mutuo sese cancellantibus filamentis, phantasiam sui... 286609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sjgallagher2" /></noinclude>uoluit et nutrit, crebris uenis aspersa. Dure matri et ipsius cerebri substantiæ continuatur, et cerebri uentriculos penetrat. Hinc se, proxime, oculis offert ipsum cerebrum, et eius uentriculi, et postico capitis inditum cerebellum, a quo et medulla spinæ in uertebras descendit. Hinc et plexus reticularis (rete mirabile triuialibus uocatur) summo cerebello, è crebris uenarum ac arteriarum mutuo sese cancellantibus filamentis, phantasiam sui præbet, in quo spiritus uitalis a corde sursum uectus per arterias dum plenius coquitur rarescit, et animalis fit spiritus: sensus et motus caussa in uniuerso corpore. Neruorum enim fons cerebrum est nerui uero spiritus animalis sunt deferentia uasa, qui à medulla spinæ (Nucha barbaris dicitur) in omneis corporis particulas digeruntur. Quin et à cerebroseptem neruorum coniugationes procædunt. Bini ner-<noinclude></noinclude> tadez4k28rfcuxolut1f05qpc6jt3ig 286622 286609 2026-11-04T17:09:10Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>uoluit et nutrit, crebris uenis aspersa. Dure matri et ipsius cerebri substantiæ continuatur, et cerebri uentriculos penetrat. Hinc se, proxime, oculis offert ipsum cerebrum, et eius uentriculi, et postico capitis inditum cerebellum, a quo et medulla spinæ in uertebras descendit. Hinc et plexus reticularis (rete mirabile triuialibus uocatur) summo cerebello, è crebris uenarum ac arteriarum mutuo sese cancellantibus filamentis, phantasiam sui præbet, in quo spiritus uitalis a corde sursum uectus per arterias dum plenius coquitur rarescit, et animalis fit spiritus: sensus et motus caussa in uniuerso corpore. Neruorum enim fons cerebrum est nerui uero spiritus animalis sunt deferentia uasa, qui à medulla spinæ (Nucha barbaris dicitur) in omneis corporis particulas digeruntur. Quin et à cerebroseptem neruorum coniugationes procædunt. Bini ner-<noinclude></noinclude> olzkfinm7cvyrcwk2spi8vcuqdkhkt7 Pagina:De Indiciis Praecognitionibus-opus apprime utile medicis.pdf/20 104 88084 286610 2026-11-04T17:03:15Z Sjgallagher2 29663 /* Emendata */ 286610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Sjgallagher2" /></noinclude>ui antrorsum nareis spectant, olfactus ni mirum organa. Bini ad oculos feruntur, in itinere sese intersecantes, è quibus uidendi facultas. Alij bini motum oculis, bini a lij linguæ motum et gustum tribuunt. E duobus et uentriculis sensu pollet, quo minus appetentia illi desit, è totidem et exilibus neruis sapores discernit palatum. Vnus postræmum neruus utrinque porrectus ab uno principio, auribus largitur dexteræ et sinistræ, ne surditate extundantur. Hæc sunt quæ de membris animalibus abs me per compendium dicta, introductionem hanc in Anatomicen iusta prolixitate finiant. Cætera enim quæ ad hanc tractationem pertinent, in alio opere prosequemur: ubi ad Anatomices omneis numeros sermonem accommodabimus. {{c| EXCVDEBAT ROB. REDMA-<br/>nus Londini Anno<br/><math display="inline">\overline{\text{M.D.XXXII.}}</math><br/>CVM PRIVILEGIO. }}<noinclude></noinclude> o2pxii9pg3z6404lw60agi07nipzj6b De Indiciis Praecognitionibus 0 88085 286623 2026-11-04T17:13:42Z Sjgallagher2 29663 Paginam instituit, scribens '{{titulus2 |Scriptor=David Edguardus |OperaeTitulus=De Indiciis Praecognitionibus |Annus=1532 |Genera=Medicina |Liber=De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf }} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=1 to=1/> <br/> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=2 to=5/> <br /> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medi...' 286623 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=David Edguardus |OperaeTitulus=De Indiciis Praecognitionibus |Annus=1532 |Genera=Medicina |Liber=De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf }} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=1 to=1/> <br/> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=2 to=5/> <br /> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=6 to=20/> {{finis}} st0n669li8djah57ud9jx7msb3xc4fc 286624 286623 2026-11-04T17:14:41Z Sjgallagher2 29663 286624 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=David Edguardus |OperaeTitulus=De Indiciis Praecognitionibus |Annus=1532 |Genera=Medicina |Liber=De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf |Editio=Londoni, Rob. Redmano edidit }} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=1 to=1/> <br/> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=2 to=5/> <br /> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=6 to=20/> {{finis}} 6n7xv43gzqxtz19xisw00w3z4z4069y 286626 286624 2026-11-04T17:26:38Z Sjgallagher2 29663 Add note with link to project gutenberg 286626 wikitext text/x-wiki {{titulus2 |Scriptor=David Edguardus |OperaeTitulus=De Indiciis Praecognitionibus |Annus=1532 |Genera=Medicina |Liber=De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf |Editio=Londoni, Rob. Redmano edidit }} {{mbox | type = notice | text = Adapted from the Facsimile in [https://www.gutenberg.org/cache/epub/59357/pg59357-images.html Introduction to Anatomy] on Project Gutenberg. | image = none }} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=1 to=1/> <br/> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=2 to=5/> <br /> {{rule}} <pages index="De_Indiciis_Praecognitionibus-opus_apprime_utile_medicis.pdf" from=6 to=20/> {{finis}} hxr5iyko2fwksdihfornruva37yjmyr Pagina:Noni Marcelli Compendiosa doctrina (v.2, ed. Lucianus Mueller, 1888).djvu/92 104 88086 286627 2026-11-05T00:17:58Z Saumache 27923 /* Nondum emendata */ Paginam instituit, scribens '<poem>{{font-size|85%|{{gap|4em}}malo hércle magno suo convivat sine modo.}} {{gap|2em}}{{sc|mirabis}}. Pomponius Patruo: {{font-size|85%|{{gap|4em}}fácies fátue, mirum si stud nímium mirabís diu.}} {{gap|2em}}{{sc|vrinantvr}}. Cicero in Academicorum lib. II: siquando enim {{l|474.30|30}}nos demersimus, ut qui urinantur, aut nihil superum aut obscure admodum cernimus. {{gap|2em}}{{sc|miserete}}. Ennius Hecuba: <div style=font-size:85%;line-he... 286627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Saumache" />{{rh||DE CONTRARIIS GENERIBVS VERBORVM. VII.|87}}</noinclude><poem>{{font-size|85%|{{gap|4em}}malo hércle magno suo convivat sine modo.}} {{gap|2em}}{{sc|mirabis}}. Pomponius Patruo: {{font-size|85%|{{gap|4em}}fácies fátue, mirum si stud nímium mirabís diu.}} {{gap|2em}}{{sc|vrinantvr}}. Cicero in Academicorum lib. II: siquando enim {{l|474.30|30}}nos demersimus, ut qui urinantur, aut nihil superum aut obscure admodum cernimus. {{gap|2em}}{{sc|miserete}}. Ennius Hecuba: <div style=font-size:85%;line-height:125%>{{gap|12.5em}}miseréte, manu {{gap|4em}}date férrum, qui me animá privem!</div>{{l|474.35|35}}{{gap|2em}}{{sc|opino}}, pro opinor. Plautus Bacchidibus: {{font-size|85%|{{gap|4em}}Praénestinum opíno esse: ita erat glóriosus!}} {{l|475.1}}{{gap|2em}}Pacuvius Chryse: {{font-size|85%|{{gap|4em}}invéni, opino [esse optumum], Oréstes uter essét tamen.}} {{gap|2em}}Ennius Eumenidibus: <div style=font-size:85%;line-height:125%>{{gap|4em}}''ego'' sapére opino esse óptumum [et] pro viribus: {{l|475.5|5}}{{gap|4em}}tacére ac fabulári tute nóveris.</div>{{gap|2em}}Caecilius Asoto: {{font-size|85%|{{gap|4em}}níl fore opino intér me adque illum.}} {{gap|2em}}{{sc|promeres}}, pro promereris. Plautus in Trinummo: {{font-size|85%|{{gap|8em}}nam retinérei nequeo, quín dicam ea quae prómeres.}}</poem> <!--27 Pomponius Patruo || 29 Cicero Academ. II || 32 Ennius Hecuba [1 36 Plautus Bacchidibus || 1 Pacuvius Chryse || 3 Ennius Eumenidibus || 6 Caecilius Asoto II 8 III, 2, 15. 26 raagno suo Bothius; suo magno cdd. — idem instituit diverhium hoc: 'malo hercle magno suo convivat.' — *sine modo.' — convivant Lugd. — 28 facies fatue, mirum M; mirum facies, fatue (vocativ. vel adverb.) v. — mirum; h. e. quod tibi videtur mirum. — stud nimium Lachmann. comm. Lucr. pg. 197; studium (fatues istudium Ho, ; P) cdd. — istud studium Vossius; f. recte. — 29 Academicorum M; achademicis (acad. H^; G; Bamb.) cdd. — 30 ut nihil snper huma ut i,. — 32 ecuba cdd. — 33 miserete; ete in ras. L. — manu M; manus (unum punctum infra m, duo supra erasa in L) cdd. — anuis non bene in scriptore tam antiquo Scal., qui metrum agnovit. — debehat certe esse anuos. — 36 cf. Spengel. de cant. Flaut. pg. 275. — Bitschelius et Goetzius tetrametrum hacchiacum instituerunt ; quo numero sane constant quae praecedunt. — erat ed. princ; erat (erit) cdd. appendicis libri XI vel X VI Prisc. (I, 575 ed. Eertz.) ; errat C, Bamb. — 1 Chrisse Gs; Chrysae rell. — 2 opinio Gs. — illud esse optumum e v. 4 huc illatum intellexit Bihheckius. — 2 — 4 Orestes — esse optumum om. Bamb. — 3 uter esset Bothius; ut heres sed cdd. — tamen pro tandem. — 4. 5 ego sapere opino — tacere ac M; et ita Bothius exc. quod scribit: sapere esse opinor; f. tacere et; cdd.: tacere opino (opinio pr. L) — sapere atque (adque L^; atquea JT,). — optutum G. — et pro cdd.; et del. Bothius. — fabularitate noveris Bamb. — 6 Asato Bamb. — 7 nihil cdd. — opinio Bamb. — atque cdd. pr. L^. — me H^; Ald.; mea C pr. H^; ma Bamh. — 8 pro om. cdd. pr. H^. — in om. Bamb. — 9 retineri cdd. Pl.; retinere Non.--><noinclude></noinclude> dicsjke8j12mz0xg0e2gn3ecblk9c9p