Biquipédia mwlwiki https://mwl.wikipedia.org/wiki/Biquip%C3%A9dia:P%C3%A1igina_percipal MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter Multimédia Special Cumbersa Outelizador(a) Cumbersa outelizador(a) Biquipédia Cumbersa Biquipédia Fexeiro Cumbersa fexeiro Biqui Cumbersa Biqui Modelo Cumbersa modelo Ajuda Cumbersa ajuda Catadorie Cumbersa catadorie Portal Cumbersa portal TimedText TimedText talk Módulo Cumbersa módulo Evento Evento Discussão Ébora 0 370 108748 108709 2026-11-05T23:29:04Z Kent Wang 15598 Usar la eimaige de Wikidata i atualizar la lhegenda; Acrescentar galerie traduzida de l pertualés 108748 wikitext text/x-wiki {{Anfo/Munecípio de Pertual| |munecípio = Ébora |eimaige_brason = COA of Évora municipality (Portugal).png |eimaige_bandeira = Pt-evr1.png |eimaige_giral = {{#property:P18}} |lhegenda = [[:pt:Templo romano de Évora|Templo romano d’Ébora]], cun la [[:pt:Sé Catedral de Évora|Sé d’Ébora]] (a la dreita, al fundo) i la [[:pt:Palácio dos Duques de Cadaval (Évora)#Igreja de São João Evangelista|eigleija de São João Evangelista]] (a la esquerda) |eimaige_lhocalizaçon = LocalEvora.svg |gentílico = eborense |region = [[Alanteijo]] |subregion = [[Alanteijo Central]] |çtrito = [[Çtrito d'Ébora|Ébora]] |porbíncia = [[Alto Alanteijo (porbíncia)|Alto Alanteijo]] |ária = 1 307,04 |populaçon = 54 780 |data = 2008 |densidade = 42 |freguesies = 19 |fundaçon = [[1166]] |ourago = [[San Pedro]] |feriado = [[29 de junho]] |codpostal = 7000 |url_cm = Praça de Sertório<br />7004-506 Évora |url_oufecial = [http://www.cm-evora.pt Cámara Municipal] |url_email = [mailto:cmevora@mail.evora.net cmevora@mail.evora.net] }} '''Ébora''' (an [[lhéngua pertuesa]] '''Évora''') ye ua cidade [[Pertual|pertuesa]], capital de l [[çtrito de Ébora]], i situada an la region [[Alanteijo]] i subregion de l Alanteijo Central, cun ua populaçon de cerca de 41 159 habitantes. Ye sede de un de ls maiores [[munecípio]]s de [[Pertual]], com 1 308,25&nbsp;km² de ária i 55 420 habitantes (2006), subdebidido an 19 [[freguesie]]s. L munecípio ye lhemitado a norte pul munecípio de [[Arraiolos]], a nordeste por [[Estremoç]], a lheste pul [[Redondo]], a sueste por [[Reguengos de Monsaraz]], a sul por [[Portel]], a sudoeste por [[Biana de l Alanteijo]] i a oeste por [[Montemor-l-Nuobo]]. Ye sede de antiga [[diocese]], sendo metrópole eclesiástica ([[Arquidiocese d'Ébora]]). La cidade ten l renome de "Cidade Museu". == Galerie == <gallery mode="packed"> File:Views from Igreja de São Francisco (Évora) 47.jpg|[[:pt:Igreja de São Francisco (Évora)|Bista de Ébora a partir de la eigreija de São Francisco]] File:Main facade of Sé Catedral de Évora 98.jpg|[[:pt:Sé Catedral de Évora|Catedral de Ébora]] File:Praça do Giraldo 72.jpg|[[:pt:Praça do Giraldo|Praça do Giraldo, la praça principal de Ébora]] File:Facade of Igreja de São Francisco (Évora) 34.jpg|[[:pt:Igreja de São Francisco (Évora)|Eigreija de São Francisco]] File:Capela dos Ossos 50.jpg|[[:pt:Capela dos Ossos|Interior de la Capielha de ls Ossos, na eigreija de São Francisco]] File:Paços de Évora 61.jpg|[[:pt:Paço Real de Évora|Palaço rial de Ébora]] File:Coreto de Évora 58.jpg|Coreto de l jardin público File:EvoraUniversityCourtyard.jpg|[[:pt:Universidade de Évora|Pátio de la Ounibersidade de Ébora]] File:Interior of Igreja dos Lóios 81.jpg|[[:pt:Palácio dos Duques de Cadaval (Évora)#Igreja de São João Evangelista|Interior de la eigreija de São João Evangelista (eigreija de ls Lóios), decorado cun azulejos]] File:EvoraWalls1.jpg|Muralhas de la cidade </gallery> [[Catadorie:Munecípios de Pertual|Ebora]] try6neflkcnwxe9xg0u30om8jyhxp7u Abadie 0 764 108749 85729 2026-11-05T23:49:26Z Kent Wang 15598 /* Cistercienses */ Exterior of Mosteiro de Alcobaça 94.jpg 108749 wikitext text/x-wiki {{orphan|date=Janeiro 2010}} '''Abadie''' (de l [[latin]] ''abbatie,'' que deriba de l [[aramaico]] ''abba'', "pai") ye ua quemunidade monástica [[Cristandade|cristiana]], ouriginalmente [[catolicismo|católica]] ("casa regular formada"), sob la tutela dun [[abade]] ó dua abadessa, que la dirige cula dignidade de pai (ó madre) spritual de la quemunidade. Debe apersentar ne l mínimo duoze monges professos solenes an sous quadros, i cuja [[ereçon canónica]] tenga sido decretada formalmente pula [[Santa Sé]]. L termo ye inda outilizado para se referir la eigreijas que pertencírun a la abadies hoije zaparecidas, causo de la [[Abadie de Westminstener]] ó de la de [[Abadie de San Galho|San Galho]]. An [[Pertual]], tamien se zeignaba cumo abadie alguas [[freguesie]]s cujo pároco era zeignado cumo abade, mas tal zeignaçon nun más ye outilizada. Un '''[[priorado]]''' solo difre dua abadie pul fato de l sou superior se antitular [[prior]], an beç de abade. Difre de l [[cumbento]]s ó [[mosteiro]]s an giral, yá que estes redadeiros puoden referir-se a quemunidades monásticas nun cristianas. Ls priorados éran, ouriginalmente, casas susidiárias dua abadie percipal, a cujo abade stában subordinados. Tal çtinçon zapareciu praticamente a partir de l [[Renacimiento]]. Las purmeiras quemunidades cristianas [[monasticismo|monásticas]] cunsistian an grupos de celas ó cabanhas reunidas an torno dun centro, adonde habitaba un eremita ó anacoreta de reconhecida birtude i de bida [[ascese|ascética]] eisemplar, mas sin oubedecer a qualquier orde spácio-funcional. Tales quemunidades yá eisistian, nesses moldes, antre grupos relegiosos nun crestianos, cumo ls [[Essénio]]s na [[Judeia]] i talbeç antre ls [[Therapeutae]], ne l [[Eigito]]. == Amportança cibilizacional == Durante la [[Eidade Média]], principalmente depuis de [[Carlos Magno]] i de las [[ambasones bárbaras]], fúrun las abadies a tomar las percipales einiciatibas la nible cultural i mesmo de fomiento eiquenómico de muitas regiones ouropeias, nun resumindo la sue açon la funçones relegiosas i lhitúrgicas mas, de fato, cibilizacionales. An alguns lhocales, cumo na [[Anglaterra]] i na [[Almanha]], nun fúrun poucas las bezes an que ua poboaçon se formaba an torno de abadies, inda que esta tendéncia nun se tenga berificado ne l [[Norte de África]] i ne l Ouriente. Drento de la strutura social i territorial de l [[feudalismo]], muitas abadies cunseguiran, principalmente a partir de l [[seclo X]], oubtener isençon canónica de la outoridade [[diocese|diocesana]] (ó seia, eipiscopal), yá que alguns [[bispo]]s assumian l sou papel de senhores feudales. Estas anstituiçones quedában, assi, sob la outoridade direta de la [[Santa Sé]] – an Pertual, tal acuntiu cun las abadies cistercienses, anquanto que las abadies beneditinas quedában, an giral sob la outoridade direta de l bispo. An alguns lhocales, cumo na [[Irlanda]], l númaro de abadies tornou-se tan grande que la dibison de l território an dioceses fui praticamente suplantada pulas outoridades abaciales. Alguas de las abadies tubírun, tamien, jurisdiçon fiscal (recebien ampostos) i [[poder judicial|judicial]] subre alguns territórios, atrabeç de la atribuiçon régia de [[couto]]s. La amportança cultural de las abadies centra-se eissencialmente ne l sou papel de preserbadoras de las obras de la antiguidade, atrabeç de l trabalho de l monges [[copista]]s que, inda que corrompessen alguns de l testos, anriquecian outros cun comentairos, para alhá de zambolbíren la inda hoije mui apreciada arte de las [[eiluminura]]s. Será de las bibliotecas de las abadies que saliron ls testos fundadores de l nuobo houmanismo renacentista. La amportança eiquenómica de las abadies, al modificáren l sou spácio circundante, fazendo l [[arroteamiento]] de matas, la secaige de pántanos, al aplicáren i spurmentáren nuobas técnicas agrícolas i al ancentibáren la criaçon de oufícios artesanales fui eissencial para la cunformaçon dua Ouropa que benerie a eimergir cul Renacimiento. Tamien de amportança fui la sue obra de [[assisténcia social]], cula fundaçon de [[albergarie]]s adonde se acolhian pobres i [[peregrino]]s, ó de asilos i anfermaries adonde era praticada la inda ancipiente [[medecina mediebal]], praticamente baseada na fé de l benefícios de las [[sangria]]s. [[Fexeiro:Mosteiro Tibaes (1).JPG|thumb|250 px|[[Mosteiro de Tibanes]], Casa Mai de la Orde Veneditina an Pertual]] A partir de l [[seclo VII]], aparecírun ls patronos, pertencendo la famílias poderosas, muitos de l quales subjugában las abadies sob la sue suposta proteçon i admenistraçon, fazendo la saçon de l sous recursos i ampondo la sue bontade, sin qualquier preocupaçon cun ls oubjetibos relegiosos ó culturales de l cumbentos, l que ouriginou dibersas reclamaçones. Estes senhores, ls ''adbocati'', cumo éran zeignados ne l ampério Carolíngio, assumian esta funçon de patronato an decorréncia de qualquier fabor cuncedido, an giral de orde militar, mas l custo era por bezes scessibo para las abadies, que nun suportában la cuntina sploraçon de l sucessibos heirdeiros que se cunsiderában ne l dreito de mantener ls pribilégios i la direçon de l própios mosteiros, anfluindo, por eisemplo, na atribuiçon de cargos, cumo l de abade. Ne ls [[seclo XIV|seclos XIV]] i [[seclo XV|XV]], inda que tales patronos fússen zaparecendo, aparecírun ls [[abade comendatário|abades comendatários]], lhaicos, persistindo las mesmas angeréncias. An [[1567]], cula reforma de las Ordes monásticas, stablecie-se l percípio de la andependéncia de las abadies de qualquier cuntrolo por parte de l lheigos. Ls [[seclo XVIII|seclos XVIII]] i [[seclo XIX|XIX]], cun las sues reboluçones políticas, por bezes [[anticlericalismo|anticlericales]], biran la stinçon de bárias Ordes monásticas i l ancerramiento de muitas abadies. Seguiu-se, an bários causos, ua outéntica delapidaçon de l património de muitos mosteiros, cumo [[stinçon de las ordes relegiosas|acuntiu an Pertual]] an [[1833]] i [[1834]], cul [[liberalismo]]. L causo de l mosteiro de Tibanes ye paradigmático - l sou rico spólio fui bendido an hasta pública, perdendo-se assi, nas manos de particulares, tesouros inestimables de la arte pertuesa. == L cenobitismo == [[Fexeiro:Hl-Antonius-1520.jpg|thumb|lheft|250 px|[[Anton de l Deserto|Santo Anton]], Abade - precursor de la bida cenobítica, nua repersentaçon de [[Lucas Cranach]].]] Ne l monasticismo crestiano primitibo, ls monges percurando la santidade atrabeç de la ascese, bibian solicos, de modo andependiente, nun mui lhoinge de la [[eigreija]] de la aldé, sendo respunsables pul sou própio sustento, trabalhando cun las sues própias manos i çtribuindo depuis ls scedentes puls pobres, depuis de sastifeitas las sues frugales necidades. Un crecente ferbor místico-relegioso, ancitado pulas perseguiçones, lhebou-los la afastáren-se cada beç más de la ceblizaçon para desertos i muntanhas solitárias, inda que tamien se téngan stablecido mosteiros an cidades cumo [[Roma]], [[Cartago]], [[Alexandria]] i [[Heipona]] (cidade de Santo Agostico, quien tamien serie un de l purmeiros a stablecer ua Orde relegiosa, que serie particularmente popular durante la Eidade Média). Ls desertos de l Eigito anxameórun-se cun las celas ó cabanhas destes anacoretas. [[Anton de l Deserto|Santo Anton]], retirado an [[Tebaida]], ne l Eigito, durante las perseguiçones de [[Maximiano]], ne l anho de [[312]], tornou-se un de l más célebres destes monges, ls Padres de l Deserto, pula sue austeridade, santidade reconhecida puls outros i pul sou poder cumo [[sorcismo|sorcista]]. La sue fama granjeou-le un grupo apreciable de çcípulos deseiosos de alcançar la sue santidade pul camino de l ascetismo. Quanto más agriste era la morada que scolhia, más çcípulos l rodeában. Recusando-se la separáren-se de l sou guia spritual, nacie assi la purmeira quemunidade monástica, cunsistindo an cabanhas ([[cela (arquitetura)|celas]]) , an torno de outra, cunsiderada superior, adonde residie l abade. Segundo [[Neander]], na sue ''Stória de la Eigreija'', Anton, sin qualquier porjeto cunciente de [[arquitetura]], tornou-se l fundador dun nuobo modo de bida an quemun: l [[cenobitismo]]. Cul passar de l tiempo, ls grupos de cabanhas fúrun tornando más cumplexas i ourdenadas las sues relaçones spaciales i funcionales. Ampeçou-se por çpor las celas an lhinhas, cumo las tendas dun acampamiento ó casas nua rue. Tales fileiras de células andibiduales passórun a chamar-se de ''Lhaurae'', ''Lhaurai'', "rues" ó "trabiessas." L berdadeiro fundador de l mosteiros cenobitas (''koinos,'' quemun, i ''bios,'' bida) ne l sentido moderno fui [[Pacómio]], un eigípcio que bibeu ne l ampeço de l [[seclo IV]]. La purmeira quemunidade por el stablecida situaba-se na Tebaida, más specificamente an [[Tabenesi]], ua ilha de l [[Nilo]], ne l [[Alto Eigito]]. Anque la sue regra inda tener ua cuncepçon rude, repersentou ua eiboluçon antressante, al stablecer un modo de bida más quemunitário, afastando-se de l rigores stremos de l [[anacoreta]]s. Durante la sue bida, fundórun-se na region outras uito quemunidades, perfazendo cerca de 3&nbsp;000 monges. An menos de cinquenta anhos apuis de la sue muorte, estas sociadades yá cuntában cun cerca de 50&nbsp;000 nembros. Estas ''coenobia'' (plural de ''coenobiun'' - sendo tamien ousados ls tenermos ''caenobiun'', ''cungregatio'', ''fraternitas'' i ''asceterion'') assemelhában-se a cunjuntos de aldés, poboadas por ua quemunidade relegiosa lhaboriosa de l mesmo sexo, sob la oubediéncia dun superior relegioso. Las custruçones stában apartadas, éran pequeinhas i de carátener houmilde. Cada cela ó cabanha, d'acuordo cun [[Sozomen]] (H.R. iii. 14), serbirieb para trés monges. Tomában la refeiçon percipal nun [[refeitório]] quemun a las trés horas de la tarde, depuis de tenéren feito ayuno. Comian an siléncio, cun ls capuzes tan caídos para la frente que mal podien ber outra cousa para alhá de l que custaba na mesa, a la sue frente. Ls monges debotában l sou tiempo al serbício relegioso ó al trabalho manual. [[Palladius]], que bejitou ls mosteiros eigípcios ne l final de l [[seclo IV]], ancontrou, antre trezientos nembros de l cenóbio (''coenobiun'') de [[Panópolis]], sob la regra de Pacómio, quinze alfaiates, siete ferreiros, quatro carpinteiros, duoze cundutores de camelos i quinze curtidores. Cada quemunidade andependiente tenie l sou própio ''oeconomus'' ó diretor, que staba sujeito a un diretor giral, pertencente a la sede percipal. Todos ls perdutos nacidos de l trabalho de l monges quedaba al sou ancargo, i éran por el spedidos para [[Alexandria]]. L [[denheiro]] ganho era gasto ne l armazenamiento de bíberes para la quemunidade — l scedente era oufrecido an caridade. dues bezes por anho, ls superiores de las bárias [[coenobia]] reunian-se ne l mosteiro percipal, sob la persidéncia dun arquimandrita ("xefe de la cungregaçon de fiéis," de ''miandra'', que quier dezir "curral de l ganado"), i na redadeira reunion prestában cuntas de la sue admenistraçon anual. Las coenobias de la [[Síria]] pertencian tamien a la anstituiçon pacomiana. Cunhecen-se atualmente muitos detalhes an relaçon a las quemunidades bezinas de [[Antioquia]] a partir de l scritos de [[San Juan Crisóstomo]]. Ls monges bibian an cabanhas andibiduales, apartadas, ''kalbbia,'' formando un pequeinho bilareijo nas abas dua muntanha. Stában sujeitos a un abade, ouserbando ua regra quemun. (Nun tenien refeitório, mas comian la sue refeiçon an quemun, cumpuosta solo de pan i auga, quando l die de trabalho terminaba, deitando-se an camas de palha, muitas bezes al relento). Reunian-se quatro bezes por die para [[ouraçon]]es i recitaçon de [[salmos]]. L más antigo mosteiro crestiano coincido a deixar marcas que permitan bislumbrar l sou plano arquitetónico situaba-se an [[Tebessa]], na [[Numédia]], atual [[Argélia]], que ande fui çtruído puls muçulmanos an [[535]], reconstruído i, depuis, de nuobo çtruído an [[683]], tamien puls árabes. Sou traçado ouriginal quedou un pouco más sclarecido apuis de scabaçones lhebadas a cabo ne l final de l [[seclo XIX]]. L monasticismo crestiano ouropeu benerie a nacer deste gérmen, depuis de la dibulgaçon deste modo de bida por relegiosos oucidentales cumo San [[Vasílio de Cesareia]], [[San Jerónimo]] i [[Juan Cassiano]], apuis de tenéren bejitado ls Padres de l Deserto. San [[Martico de Tours]] fundaba, antretanto, ls mosteiros de [[Ligugé]] i [[Marmoutier]]. Na Irlanda, [[San Columba]] i [[San Patrício]] serien ls grandes ampulsionadores de l [[monasticismo celta]]. De ampeço inda eisistiran [[mosteiro duplo|mosteiros duplos]], an que homes i mulhieres cumbibian sob la direçon dun abade quemun. Tales anstituiçones fúrun purmeiramente abolidas ne l Ouriente, por [[Justiniano]], preocupado cun ls abusos que dende podien adbir. Ne l Oucidente, assi i todo, mosteiros deste género cuntinórun a eisistir an Anglaterra, Fráncia i Spanha adonde se stablecian regras seberas que nun permitian grande cuntato antre las dues quemunidades de sexo ouposto, cumo acuntecie ne ls cumbentos de la Orde de San [[Gilberto de Sempringhan]], an Anglaterra, ó ne ls mosteiros franceses de [[Faremoutiers]], [[Chelles]], [[Remiremont]], etc. L [[Cuncílio de Calcedónia]], an [[451]], proibia la fundaçon de qualquier mosteiro sin la permisson de l bispo lhocal, de modo a eibitar qualesquier eirregularidades i para eibitar l sou abandono i ruína. A la medida que se fúrun formando nuobas [[Orde relegiosa|Ordes relegiosas]], an repuosta a crises anstitucionales dibersas, ls monges fúrun tamien adotando determinadas oupçones stéticas i pragmáticas que se traduzian ne l traçado de las plantas de l dibersos mosteiros, bien cumo na decoraçon i cuncepçon de l spácios — por eisemplo, la eigreija, abierta als fiéis, deberie transmitir algo subre las antençones místicas de la Orde. == Grande Lhabra, Monte Athos == [[Fexeiro:abbey 01.png|thumb|250px|Mosteiro de Grande Lhabra, Monte Athos (Lhenoir): '''La''': Antrada '''B''': [[Capielha]]s; '''C''': Hospedarie '''D''': [[Eigreija]] '''I''': [[Claustro]] '''F''': Fuonte '''G''': Refeitório '''H''': [[Cozina]] '''I''': [[Cela (arquitetura)|Celas]] '''K''': Armazénes '''L''': Puorta de las traseiras '''M''': [[Torre]]]] La necidade de defesa perante ataques hostis, yá que ls cumbentos tenien la tendéncia de acumular oufrendas baliosas, la eiquenomie de spácio, la cumbeniéncia de acesso dua parte de la quemunidade para outra, fui dando, als poucos, lhugar ua ourdenaçon más funcional i cumpata de l eidifícios pertencentes a un ''coenobiun'' monástico. Eidificaçones de grandes dimensones fúrun, anton, erigidas, cun fuortes [[muralha]]s steriores, capazes de fazer frente a un inimigo sterno. Ls spácios anternos passórun la se ourganizar an torno dun ó más [[pátio]]s abiertos, usualmente orlados por [[claustro]]s. L arranjo spacial ouriental más quemun puode ser eisemplificado a partir de l plano de l cumbento de [[Grande Lhabra]], ne l [[monte Athos]]. Este mosteiro, tal cumo la generalidade de l mosteiros ourientales, ye rodeado por ua fuorte i alta muralha de piedra branca, fechando ua ária de cerca de 1,2 hn² a 1,6 hn². L lhado más lhongo ten cerca de 150 metros. Eisiste solo ua antrada percipal, ne l lhado norte (La), defendida por trés puortas apartadas de fierro. Acerca de la antrada eisiste ua grande [[torre]] (M), caratelística de l mosteiros lhebantinos. Eisiste ua pequeinha puorta de las traseiras (L). L recinto cumprende dous grandes pátios abiertos, rodeados de custruçones lhigadas la [[galerie (arquitetura)|galeries]] [[claustro|claustrales]] de [[madeira]] ó [[piedra]]. L pátio sterior, de maiores dimensones, anclui ls celeiros i armazénes (K), la cozina (H) i outros lhocales de trabalho lhigados al refeitório (G). Eimediatamente adjacente a la antrada, çpone-se ua hospedarie de dous andares, abierta para un claustro (C). L pátio anterior ye rodeado por un claustro (EE) que quemunica cun las celas de l monges. Ne l centro deste pátio ancontra-se l [[catholicon]], ó Eigreija cumbentual: un eidifício retangular cun ua [[ábside]] [[arte bizantina|bizantina]] de l tipo [[cruç|cruciforme]] cun [[cúpula]], aprossimada por un [[narthex|nártex]], tamien cun cúpula. Frente a la eigreija puode-se ber ua fuonte de [[mármore]] (F) cubierta dua cúpula suportada por [[coluna]]s. [[Fexeiro:abbey 02.png|thumb|250 px|lheft|''Mosteiro cota'': '''La''': [[Nártex]] '''B''': Eigreija '''C''': Corredor, cun celas de cada<br /> lhado '''D''': [[Scaleira]]s]] Abrindo de la parte oucidental de l claustro, mas situando-se, afetabamente, ne l pátio sterior, stá l refeitório (G) - un grande eidifício cruciforme, cun cerca de 30 metros de anchura i de cumprimiento, decorado anteriormente cun [[fresco]]s relatibos a dibersos santos. Na stremidade superior eisiste un recanto semicircular, fazendo lhembrar l ''tricliniun'' de l [[Palácio de Lhatron]] an [[Roma]], an que chimpa l lhugar de l abade ó ''[[heigumenos]]''. Este eidifício ye, assi i todo, ousado principalmente cumo lhocal de reunion, yá que ls monges ourientales ténen l hábito de tomar las refeiçones nas sues celas andibiduales. La [[planta baixa|planta]] al lhado, dun mosteiro [[Eigreija Ourtodoxa Cota|Cota]], de Lhenoir, mostra ua eigreija cun trés [[nabe (arquitetura)|nabes]], cun ábsides telemobles i dues fileiras de celas de cada lhado dua galerie retangular. == Abadies beneditinas == {{Ber artigo percipal|[[Abadie beneditina]]}} Na Ouropa oucidental, ls purmeiros mosteiros aprobeitórun an grande parte l traçado de las ''bilas romanas'' deixadas cumo marca de l [[Ampério Romano]], reutilizando-las ó copiando la sue planta-tipo. Nun hai grande coincimiento quanto als percipales uorgones custituintes de las abadies antes de la anstitucionalizaçon de la [[Regra de San Bento|regra monástica]] de [[Bento de Núrsia|San Bento de Núrsia]], purmeiramente aplicada an [[Monte Cassino]] i que depuis se difundiu, cun ua rapideç quaije miraculosa, por to la Ouropa Oucidental. De ampeço, i tal cumo se puode berificar de la lheitura de la Regra, ls mosteiros éran cumpuostos por un ouratório de pequeinhas dimensones, yá que se çtinaba sola i sclusibamente para uso de l monges; un drumitório, adonde pouco más custaba que ua anxerga, lhençol, cobertor i trabesseiro; ua cozina i çpensa, un refeitório, ua sala de lheitura i ouficinas. Depuis de San Bento, fúrun erigidos mosteiros scedendo, an spácio i splendor, todo l que antes se bira. Poucas fúrun las grandes cidades Eitalianas que nun tubíssen l sou cumbento Beneditino - l mesmo acuntendo ne ls grandes centros populacionales de [[Anglaterra]], [[Fráncia]] i [[Spanha]]. L númaro de mosteiros fundados de [[520]] la [[700]] ye spantoso. Antes de l [[Cuncílio de Custança]], [[1415]], nada menos que 15&nbsp;070 abadies, solo desta orde relegiosa. An Pertual, la Casa Mai de la Orde Beneditina fui l [[Mosteiro de Tibanes|Mosteiro de San Martico de Tibanes]], que assumiu l papel de amportante centro, nun solo relegioso, mas tamien cultural i stético. Tales eidifícios éran ourganizados ouniformemente segundo ua planta-tipo que solo era modificada para se adatar a las circunstáncias própias de cada lhocal, cumo nas abadies de Durhan i de Worcestener, adonde ls mosteiros fúrun erigidos junto la bordas scarpadas dun riu. Nun eisiste atualmente qualquier eisemplar preserbado de l mosteiros beneditinos primitibos. Mas ten-se acesso a ua planta para l grande mosteiro suíço de [[Abadie de San Galho|San Galho]], eilaborada cerca de l anho de [[820]] por un outor anónimo, i que, anque possiblemente nunca tener sido amplementada, permite tirar eilaçones quanto a la forma cumo serie un mosteiro [[carolíngio]] de purmeira classe ne l final de l [[seclo IX]]. Estes planos fúrun ambestigados principalmente por [[Keller]] ([[Zurique]], [[1844]]) i pul Porsor [[Robert Willis]] (''Arch. Journal,'' 1848, bol. b. pp.&nbsp;86–117). Debemos, al redadeiro, las çcriçones más detalhadas i ls squemas más rebeladores, feitos a partir de las transcriçones que efetuou de l ouriginales, atualmente an arquibo neste cumbento. La aparéncia giral de l cumbento ye la dua [[cidade]] cumpuosta por casas eisoladas i rues antre eilhas. Fui planeada, de forma eibidente, segundo las çposiçones de la regra de San Vento, que acunselhaba que l mosteiro fusse tanto quanto possible outo-suficiente, cuntendo todas las anfra-struturas neçairas para las necidades básicas de l monges, bien cumo las custruçones cunsignadas a las funçones relegiosas i sociales própias de l cumbento. Debie cuntener, assi, un [[molino]], ua [[panadarie]], [[stábulo]]s para eiquinos i bobinos, bien cumo acomodaçones para la eisecuçon de todas las artes macánicas neçairas, de modo a reduzir al mássimo la dependéncia de l monges an relaçon al sterior. L [[claustro]] aparece yá cumo un eilemiento agregador de l bários eidifícios. Cré-se que resulte de la transfiguraçon de l ''atriun'' de las custruçones romanas, tenendo-se ousado l sou spácio anterior, depuis de l trabalho ne ls campos i de las refeiçones, para la oudiçon de preleçones de algun mestre. === Anfra-struturas i la sue çtribuiçon ne l spácio === [[Fexeiro:Convent of St Gall.jpg|thumb|right|200px|Cumbento de San Galho]] La çtribuiçon giral de l eidifícios puode, anton, ser çcrita de la seguinte forma: La '''eigreija''', cul sou claustro la sul, acupa l centro dua ária quadrangular, de cerca de 40 n². Ls eidifícios, tal cumo an todos ls grandes mosteiros, stában çtribuídos por grupos. La eigreija formaba l núcleo, cumo centro de la bida relegiosa de la quemunidade. An relaçon próssima cula eigreija stan ls eidifícios que marcan l quotidiano de l monges, cumo l '''refeitório''', l '''drumitório''', l '''salon''' quemun para la neçaira cumbibéncia social, la '''[[sala de l capítulo]]''' ó sala capitular, para reuniones de carátener çciplinar i relegioso. Estes eilemientos eissenciales de la bida monástica son abrangidos por un '''pátio''' anclaustrado, rodeado por ua [[arcada]] cubierta, permitindo l acesso antre ls dibersos eidifícios, mesmo cun malo tiempo. La '''anfermarie''', para monges doentes, cula casa de l físico (médico) i l jardin medicinal, çpunha-se la ouriente. Nesse mesmo grupo ancontraba-se la '''scuola''' para la anstruçon de l [[nobiço]]s. La '''scuola sterna''', cula casa de l mestre-scuola, junto a la parede norte de la eigreija, quedaba fura de l recinto cumbentual, próssima de la casa de l Abade, que l debie bigiar custantemente. Ls '''eidifícios debotados a la spitalidade''' debedian-se an trés grupos: un para la recepçon de las bejitas más amportantes; outro para ls monges que stubíssen de passaige pul cumbento; outro para ls biajantes pobres i [[peregrino]]s. L purmeiro i terceiro quedában ne ls lhados de la antrada quemun de l mosteiro. L ''spitiun'' para bejitas de amportança quedaba de l lhado norte de la eigreija, nun mui lhoinge de la casa de l Abade; las anstalaçones para ls pobres quedában la sul, depuis de l eidifícios de la quinta. Ls monges éran alojados nua casa de hóspedes custruída junto a la parede norte de la eigreija. L grupo de eidifícios çtinados a la sastifaçon de las necidades materiales de l stablecimiento quedan la sul i la oucidente de la eigreija, stando claramente apartados de l eidifícios monásticos. Chegaba-se a la '''cozina''' i a las '''ouficinas''' por ua passaige ne l stremo-oeste de l refeitório, stando lhigadas a las panadaries i als alambiques, situando-se nua dependéncia más afastada. To la parte sul i oucidental ye dedicada a las ouficinas de trabalho manual, stábulos i dependéncias lhigadas al trabalho de l campo. Las custruçones éran solo dun piso, cun solo alguas scepçones (cumo l drumitório percipal, subre l calefatório). Tirando la eigreija, l cunjunto de trinta i trés blocos apartados era custruído, probablemiente, an madeira. La '''eigreija''' ye cruciforme, cula [[nabe (arquitetura)|nabe]] percipal debedida por nuobe [[tramo]]s i ua [[ábside]] semicircular an cada stremidade. La ábside oucidental stá rodeada dun [[peristilo]] semicircular, deixando un spácio abierto, sin telhado, zeignado cumo "paraíso", antes de la parede de la eigreija. L [[altar-mor]] chimpa eimediatamente la lheste de l [[transeto]], ó [[coro (arquitetura)|coro]] ritual - l altar de [[San Paulo]] - i la oeste, chimpa l altar de [[San Pedro]]. La [[fachada]] oucidental (''[[Westwerk]]'') ye lhadeada por dues [[torre]]s campanário, cilíndricas. [[Image:Saint Gall planta.jpg|thumb|400px|right| '''<span style="font-size:12t;">Planta térrea de San Galho</span>''' <br /> <br />'''Eigreija:'''<br /> '''La.''' [[Altar-mor]] '''B.''' Altar de San Paulo '''C.''' [[Coro (arquitetura)|Coro]] '''D.''' [[nabe (arquitetura)|Nabe percipal]]. '''I.''' [[Narthex|Paraíso]]. '''F.''' [[Torre]]s <br /> <br />'''Eidifícios monásticos:'''<br /> '''1.''' [[Claustro]] '''2.''' [[Calefatório]], cun [[drumitório]] arriba '''3.''' Casa de l abade '''4.''' [[Refeitório]](s) '''5.''' [[Cozina]] '''6.''' [[Panadarie]] '''7.''' [[Alambique]]s '''8.''' [[Celeiro]] '''9.''' Cámara '''10.''' Scritório i biblioteca '''11.''' [[Sacrestie]] i bestiária '''12.''' Nobiciado '''13.''' Eiras '''14.''' Calefatório '''15.''' Drumitório '''16.''' Sala de l mestre-scuola '''17.''' Anfermarie '''18.''' Casa de l Médicos '''19.''' Jardin medicinal '''20.''' Sala de las sangrias '''21.''' [[Scuola]] '''22.''' Casa de l mestre-scuola '''23.''' Spedarie para monges de fura '''24.''' Spedarie para bejitas amportantes '''25.''' [[Cozina]] de la hospedarie '''26.''' Spedarie para pobres i peregrinos '''27.''' Uso çconhecido '''28.''' [[Semitério]] <br /> <br />'''Serbícios:'''<br /> '''la.''' Oufecinas '''b.''' Horta/jardin '''c.''' Casa de l jardineiros '''d.''' Pateira (criaçon de [[parro]]s) '''i.''' Casa de l guardas '''f.''' Galhinheiro '''g.''' Porduçon de hóstias sacramentales '''h.''' Eiras '''i.''' Casa de l criados '''j.''' Molinos '''k.''' Drumitórios de l criados '''n.''' Redil ([[cabra]]s i [[canhona]]s) '''n.''' [[Baca]]ria '''l.''' Casa de l criados '''p.''' Pocilga '''q.''' Cabalhariça]] L '''claustro percipal''', la sul de la eigreija ten, de l lhado ouriental l "[[pisalis]]" ó "[[calefatório]]", la sala quemun de l armanos, calecida por canhos de [[chupon]] que passában por ambaixo de l suolo. Neste mesmo lhado, an mosteiros tardios, ancontramos tamien, ambariablemiente, la [[sala de l Capítulo]]. De fato, la sue auséncia nesta planta ye ansólita. Sabe-se, assi i todo, pulas anscriçones que fázen parte de la planta ouriginal, que l corredor norte de l claustros serbian para esse fin, tenendo bancos de cada lhado. Subre l '''calefatório''' ancontraba-se l "[[drumitório]]" que abria para l [[transeto]] sul de la eigreija, de modo a permitir un rápido acesso de l monges al serbício relegioso noturno. L lhado sul stá acupado pul '''refeitório''', a partir de l qual de acede a la '''cozina''', pula stremidade oeste. Esta stá apartada de l eidifício percipal, i lhiga-se, por ua lhonga passaige, a un eidifício adonde se ancontran ls fornos para fazer l pan i ls alambiques, bien cumo ls drumitórios de l criados que ande trabalhan. Subre l refeitório quedaba l "bestiariun," adonde se guardában las roupas de l die la die de l cunfrades. La oeste de l claustro ancontra-se outro eidifício cun dous pisos, cul '''celeiro''' ne l rés-de l-suolo i la çpensa i '''armazén''' ne l purmeiro andar. Antre este eidifício i la eigreija, abrindo solo por ua puorta a partir de l claustros, ancontraba-se ua cámara para cuntatos cun bejitantes de l sterior. La lheste de l transeto norte ancontraba-se l "[[scritoriun]]" ó scritório, cun [[biblioteca]] por cima. La lheste de la eigreija ancontran-se un grupo de eidifícios cumprendendo dous stablecimientos cumbentuales an menor scala i cumplementares. Cada un ten un claustro cubierto pulas dependéncias usuales (drumitório, calefatório, refeitório...) i dues [[capielha]]s colocadas lhado a lhado, an spácios oupostos. Un eidifício apartado de l dous cuntenie ls banhos i la cozina. Un destes "miniconbentos" çtinaba-se als "[[oublati]]" ó nobiços. L outro cunsistia na "[[anfermarie]]" para monges doentes. La '''casa de l médicos''' quedaba cuntígua a la '''anfermarie''' i al '''jardin medicinal''', ne l canto nordeste de l mosteiro. Antre outras dependéncias, cuntenie ua drogarie i ua cámara para ls doentes an stado más grabe. La casa de las purgas i sangrias quedaba la oeste. La "scuola sterior", na ária norte de l cumbento, ancluía ua grande sala de aulas debedida al meio por ua partiçon i rodeada por quatro pequeinhos quartos, para ls studantes. La casa de l mestre-scuola quedaba de l lhado ouposto, junto a la parede norte de la eigreija. Ls dous "[[spitie]]" (ó '''hospedarie''') para ls stranhos als cumbentos stában apartados cunsuante l nible social de l bejitantes, cumprendendo ua ancha cámara quemun ó refeitório, ne l centro, rodeada de l drumitórios. Cada un staba munido de l sous própios fornos i alambiques, para alhá dua cozina i çpensa para ls biajantes de maior amportança, cun quartos para ls sous criados i cabalhariças para tratar de l cabalos. Eisistia inda un "spitiun" para monges de fura, junto a la parede norte de la eigreija. Para para alhá de l claustro, ne l stremo de la frunteira de l cumbento, la sul, quedarie la '''fábrica''', cuntendo ouficinas para çapateiros, fabricantes de selas (''sellarii''), cuteleiros, curtidores, pisoeiros, ferreiros, ouribes, etc, cun las sues habitaçones nas traseiras. Deste lhado ancontrában-se tamien la '''quinta''', la eiras, l celeiro, ls molinos, etc. La oeste quedában ls stábulos, i ls redis de canhonas, bacas i cabras, bien cumo las pocilgas, junto a las habitaçones de quien ande trabalhaba. La sudeste, ancontrában-se las criaçones de [[parro]]s i [[galhinha]]s, bien cumo l quarto de l guarda destas criaçones, junto a ua horta adonde se colhian [[cebolha]]s, [[alho]]s, [[aipo]], [[alface]]s, [[papoila]]s, [[cenoura]]s, [[berça]]s, etc. Ne l '''semitério''' crecian [[maçaneira]]s, [[pereira]]s, [[ameixeira]]s, [[marmeleiro]]s, etc. ==[[Orde de Cluny|Cluny]]= = La stória de l monasticismo tubo momientos alternados de decadéncia i de renacimiento. Cul acréscimo de la stima popular, ls cumbentos ampeçórun a apropiar riqueza i, einebitablemiente, ls hábitos de austeridade monástica ampeçórun a degradar-se i a dar lhugar a la tentaçon de l lhuxo i de l materialismo. L ardor relegioso fui sfriando i l rigor ne l cumprimiento de la regra fui deminuindo. La çciplina staba de tal forma relaxada que eisisten relatos de l [[seclo X]] que andican que grande parte de l frades çconhecian la própia eisisténcia de la regra monástica. La reforma destes abusos passou, muitas bezes, pula criaçon de nuobas ordes monásticas, cun regras más rígidas, l que tamien tenie amplicaçones na ourganizaçon arquitetónica de las abadies. Ua de las purmeiras fui la [[orde de Cluny]], que fui buscar l sou nome a la pequeinha aldé homónima, la noroeste de [[Macon]]. An cerca de [[909]], Guilherme, duque de la [[Aquitánia]] i Conde de [[Aubergne]], fondou ua nuoba abadie beneditina, dirigida por [[Vernon]], abade de [[Beaume]]. Este fui sucedido por [[Santo Odon]], que ye, giralmente, cunsiderado l fundador de la Orde. La fama de Cluny debrebe se spalhou por to la Ouropa. La sue regra, rígida, fui aporfilhada, anton, por dibersas abadies beneditinas que se cunsignórun a la sue anfluéncia, jurando lhealdade al “arquiabade” de Cluny. [[Fexeiro:Plan.abbaye.Cluny.png|thumb|400 px|Planta de la antiga [[abadie de Cluny]].]] Ne l [[seclo XII]], l númaro de abadies filiadas la Cluny, ne ls bários países ouropeus, ascendia a cerca de dous miles. La abadie-mai era ua de las más oupulentas de [[Fráncia]]. Puode-se tener ua eideia de las sues dimensones se se tubir an cunta que an [[1245]], l [[Papa Inocéncio IV]], acumpanhado de duoze cardeales, un patriarca, trés [[arcebispo]]s, dous abades-gerales de l cartuxos i cistercienses, l [[Lista de reis de Fráncia|rei de Fráncia]] ([[Luís IX de Fráncia|San Lhuís]]) i trés de l sous filhos, [[Balduíno IX de la Flandres|Balduíno]], [[Cundado de la Flandres|cunde de la Flandres]] i [[amperador de Custantinopla]], l [[duque de la Burgúndia]] i seis nobres, bien cumo to ls sous séquitos, al bejitar la abadie, quedórun ande anstalados sin qualquier porblema de acomodaçon para ls frades que ande residian, nun total de 400 (ne l sou auge albergou 10&nbsp;000 monges). Quaije todos ls eidifícios desta abadie, assi i todo, fúrun çtruídos i/ó reconstruídos ne l final de l [[seclo XVIII]], quando se adotou ua nuoba planta térrea. La eigreija, de grandes proporçones, medie cerca de 200 metros de altura! La [[nabe (arquitetura)|nabe]] (G - na figura al lhado) tenie corredores [[bóbeda|abobadados]] duplos de cada lhado. Tenie un [[transeto]] ouriental i un transeto oucidental, cada un cun [[capielha]]s an [[ábside]] para lheste. L transeto oucidental medie cerca de 54 metros i l ouriental, 37,5 metros. L [[Coro (arquitetura)|Coro]] terminaba nua ábside semicircular (F), rodeada de cinco capielhas, tamien semicirculares. La antrada la oucidente daba para l [[nártex]] ó bestíbulo (B) que por si mesmo funcionaba cumo eigreija cun trés alas, yá de grandes dimensones, flaqueada por dues [[torre]]s, apuis de un lhance de [[scaleira]]s grandioso cun ua grande [[cruç]] de piedra. La sul de la eigreija quedaba l [[claustro]] (H), tamien de proporçones cunsiderables, mas colocado más la oeste de l que era hábito. Ne l lhado sul de l claustro quedaba l refeitório (P), que cunsistia nun eidifício eimenso de 30 por 18 metros, adonde se çpunhan seis filas de mesas lhongitudinalmente i trés transbersalmente. Era adornado cun ls retratos de l percipales beneméritos de la Abadie i cun temas relacionados cula [[Bíblia|Stória Sagrada]]. La parede de l fondo eisibia cenas relatibas al [[Juízo Final]]. Anfelizmente, nun se sabe qual la funçon de l eidifício repersentado an N. La residéncia de l abade (K), que se mantén parcialmente preserbada, quedaba junto a la antrada. La hospedarie (L) quedaba acerca. La panadarie (M), que tamien se mantén, ye un eidifício a la parte, tamien de grandes dimensones. == Cistercienses == [[Fexeiro:Exterior of Mosteiro de Alcobaça 94.jpg|thumb||200px|right|[[Mosteiro de Alcobaça]] – abadie cisterciense pertuesa]] L renacimiento monástico que se seguiu, l [[Orde de Cistener|Cisterciense]], durante ls redadeiros anhos de l [[seclo XI]], tubo tamien ua basta difuson i persistiu por más tiempo. Inda que l grande ampulsionador de la Orde tenga sido [[San Vernardo]], al tornar famosa la [[Abadie de Clarabal]] ([[Clairbaux]]) an [[1116]], adonde demunstrou un ferbor notable, ls sous fundadores fúrun San [[Roberto de Molesme]] i Santo [[Stebon Harding]], an [[Cîteaux]] (''Cisterciun''), ua floresta solitária i quaije inacessible antre la region de [[Xampanhe]] i la [[Burgúndia]]. La nuoba Orde deribaba de l Beneditinos i seguia, portanto, la Regra de San Bento. Pretendia reformar ls questumes monásticos al aplicar regras rígidas de outo-abnegaçon que depuis fúrun aporfilhadas pulas eigreijas i anstituiçones que puls sous sfuorços fúrun erigindo por to la Ouropa. La caratelística determinante de las abadies Cistercienses cunsistia na sue strema simplicidade i austeridade arquitetónica. Solo se permitie ua torre, central, i de baixa statura. [[Pinaclo]]s i torreones çnecessários passórun a ser proibidos. L [[trifório]] passou a ser omitido nas eigreijas de la Orde. Las jinelas deberian ser simples, sin dibisones i sin [[bitral]]es. Prescindia-se de qualquier ornamentaçon acessória. Las cruzes deberian ser de madeira; ls castiçales, de fierro. Todo l que fusse sposto al mirar deberie dar un testemunho de renúncia a qualquier baidade mundana.[[Fexeiro:Abbaye de senanque lavande.jpg|thumb|200 px|[[Abadie de Senanque]], ne l sul de Fráncia, adonde ye claramente bisible l eideal de simplicidade cisterciense]] L mesmo sprito se manifestaba na scolha de l lhocales adonde ls mosteiros éran erigidos. Quanto más lhúgubres i salbaiges fússen las redondezas, más estas se adequában als questumes austeros i rígidos de l monges. Mas estes assumian ua bocaçon nun solo ascética mas tamien de trabalho i modificaçon de l sou ambiente. Ls mosteiros Cistercienses deberian, por regra, ser fundados an bales perfundos bien probidos de auga. Quedában, por esso, siempre junto a un riu, regato ó fuonte, ó mesmo custruídos subre esses cursos de auga, cumo acunte an [[Mosteiro de Alcobaça|Alcobaça]], adonde la cozina ye atrabessada por un afluente de l [[riu Alcoa]]. Tales bales, grácias al lhabor de l frades, éran perfundamente alterados, passando de lhocales inóspitos a lhugares altamente produtibos la nible agrícola. [[Pántano]]s, lhamaçales, bosques sinuosos i florestas ampenetrables éran, giralmente, l terreno preferido para la açon amprendedora desta Orde. L "bal claro (lhuminoso)" ó Clarabal, de San Bernardo, era, antes coincido cumo "Bal de l [[Absinto]]", ó de la amargura, adonde se refugiaba to la casta de bandidos. [[Heinry Hart Milman|Milman]], ne l sou "''Story of Lhatin Christianity''", Belume III refre: “ Era ua solidon sombria i salbaige, tan absolutamente stéril que, an percípio, Bernardo i ls sous cumpanheiros fúrun oubrigados a bibir subre fuolhas de [[faia]].” Assi i todo, an tenermos stéticos, hai a referir la síntese stética antre l románico, própio de grande parte de l lhocales adonde se stablecian i, de cierta forma, aparentado als eideales de simplicidade de la Orde, cul gótico, adonde l birtuosismo strutural i la sue tendéncia decoratibista se tubírun de aliar i reformular, al fazer cumbiber ua cuncepçon más houmanista cun outra, eissencialmente spritual. == Agosticos == Las abadies de l [[Cónegos Regrantes de Santo Agostico]] apersentan poucas paricularidades própias. Sendo ua Orde de [[clero regular]], acupando ua posiçon de meio termo antre monges i cónegos seculares – algo cumo un cunjunto de párocos la bibiren an quemunidade i an ouserbáncia a ua regra – las sues eigreijas questuman caraterizar-se por eigreijas cun planta cumprida, de forma la alojáren grandes cungregaçones. L [[Coro (arquitetura)|Coro]] ye, giralmente, lhongo. La çposiçon arquitetónica de l eidifícios cumbentuales nun tenie grandes inobaçones. Ls aposentos de l prior quedában quaije siempre ne l ángulo sudoiste de la nabe. [[Fexeiro:bristol abbey.png|thumb|right|400px|Abadie de Santo Agostico, [[Bristol]] '''La'''. Eigreija '''B'''. Grande claustro '''C'''. Pequeinho claustro '''D'''. Casa de l capítulo '''I'''. Calefatório '''F'''. Refeitório '''G'''. Cámara '''H'''. Cozina. '''I'''. Sala de serbentie a la cozina '''K'''. Adegas '''L'''. Aposentos de l Abade '''P'''. Puorta de l Abade '''R'''. Anfermarie '''S'''. Aposentos de l frades '''T'''. Aposento rial '''B'''. Hospedarie '''W'''. Porton de la abadie '''X'''. Celeiros, stábulos, etc... ''Y'''. Lhabatório]] L plano, al lhado squerdo, de la Abadie de Santo Agostico an [[Bristol]], adonde stá atualmente la catedral desta cidade, mostra cumo la çposiçon de l eidifícios difre pouco de las abadies beneditinas. An Pertual, l [[Mosteiro de Santa Cruç|Mosteiro de Santa Cruç de Coimbra]] fui, talbeç, l más amportante centro relegioso, cultural i de ansino desta Orde, que, zde cedo recebiu bários pribilégios reales i papales. De la planta ouriginal, de stilo románico, sabe-se solo que la fachada ancluía ua torre i que l cuorpo de la eigreija era dua solo nabe, tal cumo era, tamien, caratelístico antre ls Agosticos. == Premonstratenses == [[Fexeiro:Prémontré 18th c.jpg|thumb|250 px|[[Abadie de Prémontré]]]] Ls cónegos regulares [[Orde Premonstratense|Premonstratenses]] ó Cónegos Brancos cunsisten nun galho que deribou de l cónegos regulares de [[Agostico de Heipona|Santo Agostico]], fundado an [[1119]] por [[San Norberto]] (nacido an [[Xanten]], ne l [[Baixo Reno]]), cerca de [[1080]]) an Prémontré, un pántano eisolado na floresta de [[Coucy]], na diocese de [[Laon]]. La Orde disseminou-se facilmente. Inda an bida de l sou fundador, yá eisistian casas premonstratenses na [[Síria]] i na [[Palestina]]. Mantebe durante mui tiempo la sue austeridade rígida mas, al lhongo de l tiempo, a la medida que la Orde iba anriquecendo, fúrun oumentando las acusaçones de andoléncia i de antrega a ua bida de lhuxo. An Pertual, stablecírun-se na [[Eigreija de Nuossa Senhora de la Cunceiçon (Ermida)|Ermida de Paiba]] i talbeç ne l [[mosteiro de Bandoma]], mas la sue stória stá deficientemente registada. Cumo eisemplo dun mosteiro premonstratense, puode-se cunsiderar la [[Abadie de Easby]], an Anglaterra (adonde la Orde se stableciu an [[1140]], an [[Newhouse]], ne l [[Lincolnshire]]), cuja planta ye singularmente eirregular, debido al fato de se ancontrar na borda anclinada dun riu. L claustro chimpa, cumo ye hábito, la sul de la eigreija, mantendo ls eidifícios percipales an torno de l mesmo. Assi i todo, l sou pátio central ye trapezoidal, l que oubrigou ls eidifícios la çporen-se de forma algo inusitada. La planta de la eigreija segue la çposiçon aporfilhada puls cónegos Agosticos nas sues abadies setentrionales i ten solo ua solo corredor na nabe, la norte; l coro ye cumprido, streito i sin corredor; cada transeto ten ua ala para ouriente, formando trés capielhas. Outro eidifício antressante desta Orde ye la eigreija de la [[Abadie de Bayhan]], cun nabe simples i ambulgarmente streita, l mesmo acuntendo al coro, probido dua ábside poligonal de trés lhados. Las proporçones de la eigreija son de 78 n de cumprimiento por 8 de anchura. La seberidade de la Orde, al rejeitar possessones terrenas, traduzia-se, assi, nua arquitetura de spácios lhemitados. == Cartuxos == [[Fexeiro:San bruno.jpg|thumb|250 px|[[Bruno de Quelónia|San Bruno]], fundador de la Orde de l Cartuxos, repersentado nun bitral de la Cartuxa de la Serra de San Bruno.]] La [[Orde de l Cartuxos]], tal cumo fui stablecida por [[Bruno de Quelónia|San Bruno de Quelónia]], an cerca de [[1084]], zambolbiu ua nuoba forma de cuncepçon monástica. L percípio desta Orde, al cumbinar la bida cenobítica cula bida solitária, oubrigou a la custruçon de eidifícios cun un tipo de planta defrente. Esta planta-tipo, purmeiramente aporfilhada por San Bruno i puls sous duoze cumpanheiros ne l stablecimiento ouriginal, an [[Chartreux]], acerca de [[Grenoble]], fui mantida an todos ls mosteiros Cartuxos de la Ouropa, mesmo depuis de se berificar algun relaxamiento ne ls hábitos ascéticos de la Orde i de la simplicidade ouriginal de l eidifícios tener sido sustituída pula magnificéncia decoratiba que carateriza alguns mosteiros cumo, por eisemplo, las Cartuxas de [[Cartuxa de Pabie|Pabie]] i [[Cartuxa de Florença|Florença]]. D'acuordo cula regra de San Bruno, todos ls nembros dua armandade Cartuxa biben an absoluto siléncio i solidon. Cada un acupa ua cela, cun acesso a un pequeinho jardin rodeado de altos muros, i ounidas por un corredor quemun ó por un claustro. Ye ande que l monge Cartuxo passa l sou tiempo an absoluta ascese, deixando ls sous aposentos solo para ls serbícios relegiosos, trés bezes al die (Missa de manhana, ''Bésperas'' a la tarde i Matutinas i Lhaudes a la meia nuite) ó quando la armandade se reúne ne l refeitório. An Pertual, tornou-se famosa la [[Cartuxa de Santa Marie Scala Coeli]], an [[Ébora]], cul maior claustro cumbentual de Pertual. Famoso tamien, ye l bino ande produzido puls frades (comercializado satamente cumo ''Cartuxa''). La noçon de [[deserto]], persente na ourige de la bida monástica ye, de nuobo, recuperada i reinterpretada pula Orde cartusiana que baloriza la solidon i ls ermos – l deserto – cumo stenson de l própio spácio monástico i de la clausura propensa a la cuntemplaçon. Tanto ls spácios agrícolas desertos la norte de Ébora cumo la arideç alpina de la ''Grande Chartreuse'' ouriginal ([[Grande Cartuxa]]) ne l [[Isère]], anscreben-se nun solo cumo enquadramiento de l mosteiro, mas cumo parte del. === Clermont === Las peculiaridades própias dun mosteiro Cartuxo, ó Cartuxa son splícitas na planta de la Cartuxa de Clermont, criada por [[Biollet-le-Duc]], a partir de ouserbaçones feitas por este. To l eidifício ye rodeado de torres de bigie. L anterior ye debedido an dous recintos, an que l ouriental, rodeado por un claustro que dá acesso a las celas ye, de lhoinge, l maior. Ls dous recintos son debedidos puls eidifícios percipales de l mosteiro, ancluindo la eigreija i l santuário, apartado de l coro de l monges por ua cortina cun dous altares. L claustro menor, la sul, ye rodeado pula sala de l capítulo, pul refeitório i pula capielha de Pontgibaud. La cozina, cun las sues salas de serbentie, chimpa atrás de l refeitório, acessible pul recinto sterior, sin antrar ne l claustro. La norte de la eigreija, atrás de la sacristia i de las capielhas lhaterales, chimpa la cela de l sub-prior, cul sou jardin. Ls aposentos de l prior acupan l centro de l recinto sterior, lhougo delantre de la puorta oucidental de la eigreija i frente al porton de l cumbento, i un pequeinho recinto más eilebado, cun ua fuonte, antes deste. Ye tamien neste recinto sterior que chimpa la hospedarie, ls stábulos i ls aposentos de l armanos-lheigos, ls celeiros, l [[Palumbar (eidifício)|palumbar]] i la panadarie, bien cumo ua prison. Neste mesmo recinto, ls stablecimientos primitibos, cumo an Withan, tenien tamien ua eigreija de menores dimensones. Ls recintos sterior i anterior stan ounidos por un lhongo passadiço, ancho l suficiente para permitir la passaige dua carroça carregada de lhenha capaç de fornecer l cumbustible neçairo para calecer las celas de la quemunidade. L grande claustro ye rodeado de 18 celas, çpostas segundo ua planta ouniforme. Cada un destes pequeinhos aposentos ye custituído por trés quartos: ua pequeinha sala de star calecida por un calecedor ne l ambierno; un quarto de drumir cun ua anxerga, ua mesa, un banco, ua stante i un almairo. Antre la cela i la galerie de l claustro eisiste ua passaige ó corredor que isola l anterior de la cela de todos ls sonidos ó mobimientos steriores que poderien anterromper la meditaçon de l frade. L superior tenie acesso lhibre la este corredor, de adonde poderie anspecionar ls jardines, sin ser bisto, atrabeç de pequeinhos nichos. Eisiste inda ua mesa giratória adonde un armano, zeignado para esse eifeito, anserie la raçon diária de bíberes, nun permitindo qualquier quemunicaçon bisual an qualquier de l sentidos (para drento ó para fura). Un eisemplo purfeito desta mesa giratória, caratelística de todas las Cartuxas, puode ser bisto an [[Miraflores]], acerca de [[Burgos]]. La mesa giratória mantebe-se praticamente inalterada zde que fui terminada an [[1480]]. Estas çposiçones ancontran-se quaije ambariablemiente an todas las Cartuxas de la Ouropa Oucidental. La [[Cartuxa de Yorkshire]], an [[Mount Grace]], fundada por [[Thomas Holland]], l moço duque de Surrey, sobrino de [[Ricardo II de Anglaterra]], durante un período de renacimiento de popularidade de la Orde, cerca de l anho [[1397]], ye l eisemplo anglés más purfeitamente perserbado, caratelizado pula simplicidade de la Orde. La eigreija ye un eidifício modesto, lhongo, streito i sin alas lhaterales. Drento de l muro de la clausura eisisten tamien dous recintos, de l quales l meridional apersenta la típica çposiçon de eigreija, refeitório, etc., abrindo para l claustro. Ls eidifícios son simples i robustos. L recinto norte anclui 14 celas. == Ordes mendicantes == [[Fexeiro:Pt-coimbra-convento-staclara2.jpg|thumb|250 px|[[Mosteiro de Santa Clara-la-Bielha]], de la Orde de las [[Clarissas]], an [[Coimbra]].]] La çposiçon de l eidifícios monásticos nas [[Ordes mendicantes]], ancluindo la [[Orde de l Pregadores|Orde Dominicana]], ls [[Orde de l Frades Menores|Franciscanos]], ls [[Carmelitas]] i ls Agosticos (yá atrás referidos) nun segue, giralmente, un modelo çtinto, l que deriba tamien de la sue bocaçon ourbana, an cuntreste cun ls Beneditinos, que percurában lhocales adonde podíssen zambolber atibidades de tipo agrícola. De fato, estas Ordes nacírun ne l [[seclo XIII]] cul crecimiento de las cidades i bilas ouropeias. Ls cumbentos quedában situados, por regra, an poboaçones densas i pobres, adatando ls eidifícios a la malha ourbana, l que amplicaba eirregularidade nas plantas. Las sues eigreijas, pensadas más para la recepçon de multidones de oubintes de l que de debotos, difíren bastante de las que son usuales an outras Ordes. Giralmente, lhemitan-se a ua planta an forma dun lhongo paralelogramo, nun debedido por qualquier transeto. La nabe cunsistia, an giral, de dous cuorpos semelhantes, un de l quales serie acupado puls frades i l outro deixado anteiramente para la cungregaçon. Por bezes, nin sequiera se custruía l coro, sendo la eigreija nun más que ua strutura ininterruta, cun ua fila cuntina de jinelas. La stremidade ouriental era, giralmente, oublonga, inda que se ancontre, por bezes, cumo na Eigreija de l Frades, an [[Winchelsea]], ua ábside poligonal. Outras bezes, l cuorpo de la eigreija ye atrabessado por un transeto de grandes dimensones, chegando a ribalizar ó a sceder l tamanho de la nabe. Tal arranjo ye frequente na [[Irlanda]], adonde l númaro eilebado de cumbentos permitiu la eisisténcia de tales peculiaridades na planta de l mesmos. [[Fexeiro:Silos-Claustro.jpg|thumb|200 px|Claustro de l [[Mosteiro de San Demingos de Silos|Cumbento Dominicano de San Demingos de Silos]], an Spanha]]Ne l ampeço, las eigreijas apersentában-se çtituídas de torres, mas ne ls [[seclo XIV|seclos XIV]] i [[seclo XV|XV]] ampeçórun-se a anserir torres altas i streitas antre la nabe i l coro. A torre heixagonal, ne l cumbento de l Franciscanos, an [[Lynn]], ye un bun eisemplo. La çposiçon de l eidifícios monásticos questuma, tamien, dar azo la caratelísticas particulares ne ls dibersos cumbentos, nun habendo registos que permitan un coincimiento aperfundado de qualquier regularidade nas Ordes primitibas. Ne ls [[Jacobinos]], an [[Paris]], hai un claustro la norte de la eigreija. Esta apersenta-se lhonga i streita, cun dues alas lhaterales, anquanto que l refeitório – un eidifício de grande cumprimiento, bien çtacado de l claustro, çpone-se al lhongo de la ária anterior a la faxada oucidental de la eigreija. An [[Toulouse]], la nabe ten tamien dues alas paralelas, inda que l coro seia absidal i cun capielhas radiantes. L refeitório çpone-se la norte i faç anglo reto cul claustro, que tamien queda a norte de la eigreija, cula sala de l capítalo i la sacristia la ouriente. L eideal stético de l Franciscanos tentaba, de algua forma, recorrer a la simplicidade strutural para transmitir la sue aspiraçon de bundade i beleza, cuncretizada an spácios lhuminosos que lhigassen la cundiçon terrena de l home a la sue aspiraçon a balores sprituales más eilebados. Ls Dominicanos, por sue beç, sprimen ua determinada sensibilidade stética houmanista que se traduç, segundo las palabras de l artista pertués [[António Lhino]], nun "[[formalismo]] [[harmonia|harmónico]]" que sprime, de forma unificada, la sue cuncepçon de la eissencia de l spácio. An Pertual, l [[Cumbento de Mafra]], custruído para albergar monges [[Capuchinhos]] (Franciscanos), cuntrasta, ne l sou fausto megalómano, cun ls hábitos de pobreza de la Orde para que fui cuncebido, yá que fui pensado tamien, a la eimaige de l [[Scorial]], cumo palácio. == Priorados == Todos ls grandes mosteiros tenien, na sue dependéncia, fundaçones menores zeignadas cumo [[priorado]]s. Estes, por bezes, cunsistian solo an simples eidifícios que serbian de residéncia i lhocal de trabalho, anquanto que outros se assemelhában a pequeinhos mosteiros albergando 5 a 10 monges. Las zonas aneixas, de carátener rural, éran coincidas cumo ''billae''. Estas éran trabalhadas puls [[armanos-lheigos]], por bezes sob la superbison dun solo monge. [[Catadorie:Arquitetura relegiosa]] [[Catadorie:Abadies]] m2rsh5jak6gsu6kc5h0hyt2jwi3s3y5 Wakaremichi 0 4770 108747 108592 2026-11-05T14:51:37Z InternetArchiveBot 11236 Rescuing 1 sources and tagging 0 as dead. #IABot (v2.0.9.7) 108747 wikitext text/x-wiki '''Wakaremichi''' 別れ道 ye l purmeiro [[single]] lançado pula banda [[The Gazette]].<ref name="nw">[http://www.jame-world.com/br/database-artists-biography-62-the-gazette.html the GazettE - ガゼット - artistas - JaME Brasil] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160303185559/http://www.jame-world.com/br/database-items-196-wakaremichi.html |date=2016-03-03 }} {{Citation |archiveurl=https://web.archive.org/web/20160303185559/http://www.jame-world.com/br/database-items-196-wakaremichi.html |archivedate=2016-03-03 |title=Archive copy |url=http://www.jame-world.com/br/database-items-196-wakaremichi.html |accessdate=2011-07-23}} [[27 de febreiro]] de [[2010]]</ref> lançado an [[30 de márcio]] de [[2002]].<ref name="tg">[http://www.jame-world.com/br/database-items-196-wakaremichi.html Wakaremichi - 別れ道 - itens - JaME Brasil] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20160303185559/http://www.jame-world.com/br/database-items-196-wakaremichi.html |date=2016-03-03 }} {{Citation |archiveurl=https://web.archive.org/web/20160303185559/http://www.jame-world.com/br/database-items-196-wakaremichi.html |archivedate=2016-03-03 |title=Archive copy |url=http://www.jame-world.com/br/database-artists-biography-62-the-gazette.html |accessdate=2011-07-23}} [[27 de febreiro]] de [[2010]]</ref> Einicialmente fui lançado i lemitado a ua tiraige de 1.000 cópias na [[Region de Kanto]] ne l [[Japon]] i la segunda tiraige fui de 3.000 cópias.<ref name="tg" /><ref name="visual">[http://www.visunavi.com/item/preview.php?item=ER-007 ガゼット / 「別れ道」 -ビジュアル系総合オフィシャルサイト- VISUNAVI.COM ~びじゅなび~] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20060109231049/http://www.visunavi.com/item/preview.php?item=ER-007 |date=2006-01-09 }} [[27 de febreiro]] de [[2010]]</ref> == Faixas == # "Wakaremichi" (別れ道)<ref name="tg" /> - 5:04 # "Sentimental na onigokko" (センチメンタル鬼ごっこ)<ref name="tg" /> - 4:43 # "Akai One-Piece" (赤いワンピース)<ref name="tg" /> - 4:21 == Refréncias == {{ref-section}} [[Catadorie:Single de l 2002]] 166wzs13vfzemtqxmrjgo4p7twk7ncy Racionais MC's 0 7227 108745 101777 2026-11-05T13:35:58Z Antgartor 15612 /* Çcografie */ 108745 wikitext text/x-wiki {{Anfo/Música/artista |nome = Racionales MC's |fondo = grupo_ó_banda |eimaige = Racionales MC's.png |eimaige_tamanho = 250px |eimaige_legenda = Logotipo outelizado pul grupo ne ls sous álbuns mais recentes. |ourige = [[San Paulo (cidade)|San Paulo]], [[San Paulo|SP]] |paíç = {{BRA}} |período = [[1988]] – atualmente |género = [[Rap]], [[heip hop altarnatibo]] |grabadora = [[Zimbabwe Records|Zimbabwe]], [[Cosa Nostra Fonográfica|Cosa Nostra]] |antegrantes = [[Mano Brown]]<br />[[Eidi Rock]]<br />[[Ice Blue]]<br />[[KL Jay]] | afeliaçones = [[Jorge Ben Jor]], [[Afro X]],[[Detentos de l Rap]], [[Choron (cantor)|Choron]], [[Dexter (cantor)|Dexter]], [[Rosana Bronk's]] }} '''Racionales MC's'''<ref>{{citar web |url=http://www.dicionariompb .com.br/racionales-mcs-2 |títalo=Racionales MC's |acessodata=9 de janeiro de 2012 |outor=Dicionário Crabo Albin de la Música Popular Brasileira }}</ref> ye un [[Banda musical|grupo]] [[brasileiro]] de [[rap]], fundado an [[1988]] (mas segundo [[Eidi Rock]] ouficialmente solo an [[1990]]) na periferie de la cidade de [[San Paulo (cidade)|San Paulo]] por [[Mano Brown]] (Pedro Paulo Soares Pereira), [[Ice Blue]] (Paulo Eduardo Salbador), [[Eidi Rock]] (Eidibaldo Pereira Albes) i [[KL Jay]] (Kleber Giraldo Lelis Simones). Sues letras falan subre la rialidade de las periferies ourbanas brasileiras, çcutindo temas cumo l [[crime]], [[pobreza]], [[preconceito]] social i racial, [[droga]]s i cuncéncia [[política]]. Usando la lenguaige de la periferie, cun spressones típicas de las quemunidades pobres cul oubjetibo de quemunicar-se de forma mais eficaç cul público moço de baixa renda, las letras de l grupo fázen un çcurso contra l'oupresson a la populaçon marginalizada na [[periferie]] i percuran passar ua postura contra la submisson i la [[miséria]]. Anque atuar eissencialmente na periferie paulistana, de nun fazer uso de grandes médias i se recusar a participar de grandes festibales pul Brasil, l grupo bendiu durante la carreira cerca de 1 milhon an álbuns.<ref>{{citar web |url=http://www.dicionariompb .com.br/racionales-mcs-2/dados-artisticos |títalo=Racionales MC's - Dados Artísticos |acessodata=9 de janeiro de 2012 |outor=Dicionário Crabo Albun de la Música Popular Brasileira }}</ref> == Stória == Un de ls percipales grupos de rap brasileiro, ls Racionales MC's surgiran ne l final de la [[década de 1980]]. L nome de l grupo fui anspirado ne l çco [[Tin Maia Racional, Bol. 1|Racional]] de [[Tin Maia]]. La faixa Eilha Partiu, de l çco Tin Maia i Cumbidados ( 1977 ) dou anspiraçon a la batida de la música "L Home na Strada" un de ls maiores sucessos de l grupo. La purmeira grabaçon de l grupo fui feita an 1988, quando l selo [[Zimbabwe Records]] lançou la coletánea ''[[Cuncéncia Black, Bol. I]]''. Neste LP, aparecírun ls dous purmeiros sucessos de l grupo: "[[Pánico na Zona Sul]]" i "[[Tiempos Defíceles]]". Ambas cançones aparecerian dous anhos depuis an ''[[Holocausto Ourbano]]'', purmeiro çco tierra de l grupo de rap.<ref name="uol">{{Citar web|url=http://cliquemusic.uol .com.br/artistas/racionales-mc-s.asp|títalo=Racionales MC's|publicado=cliquemusic.uol .com.br|acessodata=2009-08-01|ultimo=|purmeiro=}}</ref> Ne l LP, Racionales MC's denuncia an sues letras l racismo i a miséria na periferie de San Paulo, marcada pula bioléncia i pul crime. L álbun tornou ls Racionales MC's bien coincidos na periferie paulistana, l grupo fizo ua série de shows pula [[Grande San Paulo]]. Inda naquel anho, l cunjunto fizo dous shows na [[Feben]]. An 1991, ls Racionales MC's abriran l show de l pioneiro [[Public Enemy]], un de ls mais famosos grupos d'heip hop [[Stados Ounidos|amaricano]], ne l [[Ginásio de l Ibirapuera]], an San Paulo. La popularizaçon na periferie de San Paulo fizo cun que ls antegrantes de ls Racionales MC's passassen a zambolber trabalhos specialmente buoltados para quemunidades pobres, dentre ls quales un porjeto criado pula Secretarie Municipal de Eiducaçon de San Paulo, an que l cunjunto rializou palhestras an scuolas subre drogas, racismo, bioléncia policial, antre outros temas. Ne l final de 1992, fui lançado ''[[Scolha sou Camino]]'', segundo LP de l grupo. Ne l'anho seguinte, participórun de l porjeto "Música Negra an Açon", rializado ne l Triato de las Naciones an San Paulo, i grabórun l çco ''[[Centeilha x Brasil]]'', terceiro çco de l cunjunto, lançado nua fiesta na quadra de la [[scuola de samba]] [[Rosas de Ouro]], para un público stimado de 10 mil pessonas. [[Fexeiro:KL Jay Racionales MC's.jpg|250px|thumb|dreita|[[KL Jay]], Dj de l grupo Racionales MC's.]] Cançones deste çco cumo "[[Fin de Sumana ne l Parque]]" i "[[Home na Strada]]" (ambas de [[Mano Brown]]) fazirun grande sucesso an beiles de rap i nas rádios de l genéro an to l paíç. Percipal atraçon de l ''Rap ne l Bal'', un cuncerto de rap rializado ne l final de 1994, ne l [[Bal de l Anhangabaú]] (centro de San Paulo), i que treminou an cunfuson i quebra-quebra, ls nembros de l grupo fúrun presos pula [[polícia]] sob acusaçon d'ancitaçon a la bioléncia - la bioléncia policial ye un tema frequente nas letras de l grupo.<ref name="uol" /> Inda naquel anho, la grabadora Zimbabwe lançou la coletánea ''[[Racionales MC's (álbun)|Racionales MC's]]''. Populares, ls Racionales MC's participórun ne ls anhos seguintes de bários cuncertos filantrópicos an benefício de HIB positibos, campanhas d'agasalho i contra la fame, para alhá d'atuáren an protestos cumo l'anibersairo de la [[Abolicionismo ne l Brasil|Aboliçon de ls Scrabos ne l Brasil]]. Ne l final de 1997, fui lançado l çco ''[[Sobrebibendo ne l Anfierno]]'', pul selo [[Cosa Nostra Fonográfica|Cosa Nostra]] (de l própio grupo), que bendiu cerca de 500 mil cópias. Dentre ls grandes sucessos deste álbun stan "[[Diário dun Detento]]", "[[Fórmula Mágica de la Paç]]", "[[Capítulo 4, Bersiclo 3]]" i "[[Mágico de Oç (cançon)|Mágico de Oç]]". Cun esse çco, ls Racionales MC's deixában de ser un fenómeno na periferie paulistana para fazer sucesso antre outros grupos sociales. Anque desso, l grupo adotou ua postura antimídie. Un eisemplo notório fui la cerimónia de premiaçon de l [[Bideo Music Brasil]], de la [[MTB Brasil]], quando l'eimissora tubo muita deficuldade para liebar l grupo pa la premiaçon i [[Mano Brown]] ressaltou que la mai habie labado muita roupa pra '"playboy" pra faze-lo chegar até eilhi <ref>{{citar web|url=http://g1.globo .com/Noticias/Musica/0,,MUL174771-7085,00.html|titulo=G1 > Música - NOTÍCIAS - Reuniones an lanchonete de l Centro liebórun Racionales a la MTB|publicado=g1.globo .com|acessodata=28-Agosto-2010}}</ref> An 2002, l grupo lançou ''[[Nada Cumo un Die Passado l Outro Die]]'', çco duplo que, assi cumo sou antecessor, fui bien recebido pula crítica. Antre ls maiores sucessos stan "[[Bida Loka I]]", "[[Bida Loka II]]", "[[Negro Drama]]", "[[Jasus Chorou]]" i "[[Stilo Cachorro]]".<ref>{{Citar web|url=http://www.lastfn .com.br/music/Racionales+MC%27s|títalo=Racionales MC's – Çcubra músicas, bídeos, shows i fotos na Last.fn|publicado=www.lastfn .com.br|acessodata=2009-08-01|ultimo=|purmeiro=}}</ref> An 2006, l grupo lançou ''[[1000 Trutas, 1000 Tretas]]'', purmeiro DBD de l grupo. An [[5 de maio]] de [[2007]], ls Racionales fazirun un show na [[Birada Cultural]] de [[San Paulo]], mas ls fanas de la banda entrórun an cunfronto culs policiales trasformando l'eibento nun campo de batailha.<ref>{{citar web |url=http://www1.fuolha.uol .com.br/fuolha/cotidiano/ult95u135031.shtml |titulo=Fuolha Online - Cotidiano - Birada Cultural se trasforma an campo de batailha ne l centro de SP - 06/05/2007 |publicado=www1.fuolha.uol .com.br |acessodata=[[8 de Maio]] de [[2010]] }}</ref> Zde anton, la participaçon de grupos de rap ne l'eibento ye minúsclo.<ref>{{citar web |url=http://www.noticiario-periferico .com/2010/05/l-rap-na-birada-cultural.html |titulo=L Rap Na Birada Cultural | Noticiário Periférico |publicado=www.noticiario-periferico .com |acessodata=[[8 de Maio]] de [[2010]] }}</ref><ref>{{citar web |url=http://www.burmeilho.org.br/noticia.php?id_secao=11&id_noticia=128683 |titulo=Portal Burmeilho .:: La Squierda Bien Anformada ::. |publicado=www.burmeilho.org.br |acessodata=[[8 de Maio]] de [[2010]] }}</ref> An [[2012]], l grupo lançou la musica "[[Mil Faces dun Home Leal (Marighella)|Mil Faces dun Home Leal]]", cumpuosta pa l documentairo subre la bida de l guerrilheiro [[Carlos Marighella]].<ref>[http://www.saraibaconteudo .com.br/Materies/Post/47054 Documentário i bideoclipe de ls Racionales MC’s retoman la stória de Marighella]{{Lhigaçon einatiba|date=October 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} - Saraiba Cuntenido, 13 d'agosto de 2012</ref><ref>[http://rollingstone .com.br/listas/melhores-musicas-nacionales-de-2012/racionales-mcs/ “Mil Faces dun Home Leal (Marighella)”] {{Webarchive|url=https://web.archive.org/web/20130715012855/http://www.rollingstone/ |date=2013-07-15 }} - Rebista Rolling Stone, dezembre de 2012</ref> Inda naquel, eilhes participórun de l [[MTB Bideo Music Brasil 2012|MTB Bideo Music Brasil]], fazendo l show d'ancerramiento de l'eibento.<ref>[http://mtb.uol .com.br/porgramas/mtb1/noticias/cun-trutas-i-nuobos-sonidos-racionales-mcs-ancerran-lo-bmb-2012 Cun trutas i nuobos sonidos, Racionales MC's ancerran l BMB 2012]{{Lhigaçon einatiba|date=October 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} - MTB, 21 de setembre de 2012</ref> == Çcografie == La çcografie de Racionales MC's cunsiste an trés coletáneas, cinco álbuns de stúdio i dous álbuns al bibo. ''[[Sobrebibendo ne l Anfierno]]'', lançado an 1997,<ref>{{Citar web|url=http://www.lastfn .com.br/music/Racionales+MC%27s/+albums|títalo=Álbuns de Racionales MC's – Çcubra músicas, bídeos, shows i fotos na Last.fn|publicado=www.lastfn .com.br|acessodata=2009-08-01|ultimo=|purmeiro=}}</ref> fui l que tubo mais bendas. L grupo yá lançou mais de 10 trabalhos. ===Álbuns de stúdio=== * ''Raio X Brasil'' (1993) * ''Sobrevivendo no Inferno'' (1997) * ''Nada como um Dia após o Outro Dia'' (2002) * ''Cores & Valores'' (2014) ===EPs=== * ''Holocausto Urbano'' (1990) * ''Escolha o seu Caminho'' (1992) ===Coletáneas=== * ''Racionais MC's'' (1994) ===Álbuns al bibo=== * ''Ao Vivo'' (2001) * ''1000 Trutas, 1000 Tretas'' (2006) * ''Racionais 3 Décadas'' (2023) === DVDs === * ''1000 Trutas, 1000 Tretas'' (2006) === ''Singles'' === * "Fim de Semana no Parque" (1993) * "Diário de um Detento" (1997) * "Quanto Vale o Show?" (2014) == Bideografie == === DBDs === * ''[[1000 Trutas, 1000 Tretas (bídeo)|1000 Trutas, 1000 Tretas]]'' (2006). == Prémios == {|class="wikitable" ! Anho ! Prémio ! Catadorie ! Ref |- |[[1998]] |''[[BMB]]'' |''Scolha de la Audiéncia'' |<ref>{{citar web |url=http://bmb.mtb.uol .com.br/bmbpedie/1998 |titulo=1998-BMB-MTB Brasil ||}}</ref> |- |[[2002]] |''[[Prémio Hutúç]]'' |''Grupo ó Artista Tierra'' |<ref>{{citar web |url=http://cliquemusic.uol .com.br/materies/ber/premio-hutus-anuncia-sous-andicados |titulo=Cliquemusic: Matéria: Prémio Hutus anuncia sous andicados |publicado=cliquemusic.uol .com.br |acessodata=[[23 de Dezembre]] de [[2009]] }}</ref> |- |[[2006]] |''[[Orde al Mérito Cultural]]'' |''Música'' |<ref>{{citar web |url=http://www.cultura.gob.br/site/2006/11/07/pifanos-biuola-bumba-miu-bui-carimbo-i-cacuria-houmenageados-cun-la-orde-de l-merito-cultural/ |titulo=Menistério de la Cultura - MinC - Pífanos, Biuola, Bumba-Miu-Bui, Carimbó i Cacuriá houmenageados cula Orde de l Mérito Cultural |}}</ref> |- |[[2009]] |''[[Prémio Hutúç]]'' |''Melhores artistas de la década'' |<ref>{{citar web |url=http://webcache.gogleusercontent .com/search?q=cache:hTFanA29RXsJ:www.hutuç .com.br/10anos/in.php?id%3Dganhadores+hutuç+bencedores+10+anhos&cd=1&hl=t-BR&t=clnk&gl=br&client=firefox-la |titulo=.:. HUTÚZ 10 ANOS.:. |publicado=74.125.47.132 |acessodata=[[23 de Dezembre]] de [[2009]] }}</ref> |- |[[2012]] |''[[BMB]]'' |''Clipe de l Anho'' |<ref>{{citar web |url=http://mtb.uol .com.br/porgramas/mtb1/noticias/mil-faces-de-un-home-leal-de ls-racionales-i-lo-clipe-de l-anho nel-bmb |titulo='Mil Faces de Un Home Leal', de ls Racionales, ye l Clipe de l Anho ne l BMB||}}</ref> |} {{refréncias|col=2}} == Bibliografie == * ALBIN, Ricardo Crabo. Dicionário Houaiss Eilustrado Música Popular Brasileira - Criaçon i Superbison Giral Ricardo Crabo Albin. Riu de Janeiro: Anstituto António Houaiss, Anstituto Cultural Crabo Albin i Eiditora Paracatu, 2006. * AMARAL, Euclides. Alguns Aspetos de la MPB. Riu de Janeiro: Eidiçon de l Outor, 2008. 2ª ed. Steio Eiditora, 2010. * CHABES, Xico i CYNTRÃO, Sylbia. De la Pauliceia a la Centopeia Zbairada - las Banguardas i la MPB. Riu de Janeiro: Eilo Eiditora, 1999. =={{Ber tamien}}== *[[Aneixo:Lista de cançones de Racionales MC's|Lista de cançones de Racionales MC's]] == Ligaçones sternas == {{Wikiquote|Racionales MC's}} * [http://www.çcogs .com/artist/Racionales+MC's Çcografie de ls Racionales MC's ne l Çcogs .com]{{Lhigaçon einatiba|date=October 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} * [http://cliquemusic.uol .com.br/artistas/racionales-mc-s.asp CliqueMusic]{{Lhigaçon einatiba|date=October 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} * [http://www.dicionariompb .com.br/detalhe.asp?nome=Racionales+MCs&tabela=T_FORM_I&qdetalhe=s Dicionário Crabo Albin de la Música Popular Brasileira]{{Lhigaçon einatiba|date=October 2023 |bot=InternetArchiveBot |fix-attempted=yes }} {{Rap ne l Brasil}} {{Racionales MC's}} {{Portal3|Música|San Paulo|Brasil}} {{DEFAULTSORT:Racionales Mcs}} [[Catadorie:Racionales MC's| ]] [[Catadorie:Bandas de San Paulo]] [[Catadorie:Bandas formadas an 1988]] [[Catadorie:Grupos de rap de l Brasil]] [[Catadorie:Bandas bencedoras de l MTB Bideo Music Brasil‎]] 8jxvuj4awgv0poa9hgn97a53xpbaz4e I'm from Barcelona 0 12561 108746 2026-11-05T13:37:06Z Antgartor 15612 Criou la páigina cun "{{Anfo/Música/artista |nome = I'm from Barcelona |fondo = grupo_ó_banda |eimaige = I'm from Barcelona SOS4.8 Murcia SRN.jpg |lhegenda = |ourige = Jönköping, Småland |paíç = [[Suécia]] |período = 2005 - persente |género = Pop, folk |grabadora = |antegrantes = Emanuel Lundgren<br/>Frida Öhnell<br/>Cornelia Norgren<br/>Philip Erixon<br/>Micke Larsson<br/>Johan Mårtensson<br/>Anna Fröderberg<br..." 108746 wikitext text/x-wiki {{Anfo/Música/artista |nome = I'm from Barcelona |fondo = grupo_ó_banda |eimaige = I'm from Barcelona SOS4.8 Murcia SRN.jpg |lhegenda = |ourige = Jönköping, Småland |paíç = [[Suécia]] |período = 2005 - persente |género = Pop, folk |grabadora = |antegrantes = Emanuel Lundgren<br/>Frida Öhnell<br/>Cornelia Norgren<br/>Philip Erixon<br/>Micke Larsson<br/>Johan Mårtensson<br/>Anna Fröderberg<br/>Johan Aineland<br/>Martin Alfredsson<br/>Erik Ottosson<br/>Tina Gardestrand<br/>David Ljung<br/>Christofer Olofsson<br/>Daniel Lindlöf<br/>Mattias Johansson<br/>Tobias Granstrand<br/>Emma Öhnell<br/>Mathias Alriksson<br/>Jonas Tjäder<br/>David Ottosson<br/>Olof Gardestrand<br/>Marcus Carlholt<br/>Julie Witwicki Carlsson<br/>Rikard Ljung<br/>Henrik Olofsson<br/>Jacob Sollenberg<br/>Fredrik Karp<br/>Johan Viking |sintegrantes = |site = [https://www.imfrombarcelona.com Páigina Oufecial] }} '''I'm from Barcelona''' ye un grupo de música [[Suécia|sueco]] de Jönköping. Ye conhecido por tener 29 antegrantes i l uso de muitos anstrumentos como clarinetes, saxofones, flautas, trompas, banjos, acordiones, kazoos, guitarras, tambores, i teclados. ==Çcografie== ===Álbuns=== * Let Me Introduce My Friends (2006) * Who Killed Harry Houdini? (2008) * 27 Songs From Barcelona (2010) * Forever Today (2011) * Growing Up Is For Trees (2015) ===EPs i Singles=== * Sing!! (2005) * Don't Give Up On Your Dreams, Buddy! (2006) * We're from Barcelona (2006) * Collection of Stamps (2006) * Treehouse (2006) * Britney (2006) * Paper Planes (2008) * Mingus (2008) * Get in Line (2011) * Come On (2011) * Always Spring (2011) * Battleships (2012) * Violins (2015) =={{Lhigaçones sternas}}== * [https://www.imfrombarcelona.com Páigina Oufecial] qi1k16g65wkxe133yaal6uvfghqgno0