Wikisource nlwikisource https://nl.wikisource.org/wiki/Hoofdpagina MediaWiki 1.48.0-wmf.1 first-letter Media Speciaal Overleg Gebruiker Overleg gebruiker Wikisource Overleg Wikisource Bestand Overleg bestand MediaWiki Overleg MediaWiki Sjabloon Overleg sjabloon Help Overleg help Categorie Overleg categorie Hoofdportaal Overleg hoofdportaal Auteur Overleg auteur Pagina Overleg pagina Index Overleg index TimedText TimedText talk Module Overleg module Event Event talk 104 87635 228904 227279 2026-10-29T09:57:46Z Havang(nl) 4330 228904 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Havang(nl)" /></noinclude>{| |valign=top| <poem> Comment qu’Esmeret ait noble dame affiée, Ne l’espousera jà, ains sera espousée. Par dedens Babilone fu-elle mariée, Au fort riche Soudan, qu’en li fist engenrée D’un hoir, par cui no loy fu forment déclinée ; Che fu Salehadins qui passa mer salée : Au tournoy à Cambray vint monstrer sa posnée ; Et se l’i amena, signour, en celle année, Hues de Tabarie, qui tant ot renommée ; Et Jehans de Pontieu, à le chière membrée, Qui pooit apeller, sans bourde controuvée, Le roy Salehadin, fil de sa soer l’ainsnée. S’en ot outre le mer la vie respitée. De par se mère fu de Franche, l’onnerée ; Et celle fu sa mère dont j’ai fait devisée, Qu’Esmerez de Nimaye ot ·j· jour affiée : Mais par grant aventure fu l’oevre transmuée. La cose qui doit estre et qui est destinée, Il avient en le fin, coy que soit démenée. {{lijn|6em}} </poem> |valign=top| <poem> Hoezeer Esmeret ook trouw had beloofd aan de adellijke dame, Hij zal haar nooit trouwen, zij zal anders getrouwd worden. {{gap|1em}}{{SIC|Zij|de Dame van Ponthieu}} werd in Babylon getrouwd, Met de zeer rijke Sultan, bij wie zij het leven schonk Aan een erfgenaam, door wie onze wet ernstig achteruitging; Dat was Saladin die de zoute zee overstak: Hij kwam naar het toernooi in Cambrai zijn praal tonen; En hij werd daarheen geleid, heren, in dat jaar, Door Hugo van Tabarië, die zo'n grote faam genoot; En Jan van Ponthieu, met het krachtige gezicht,{{vnr|980}} Die zonder een verzonnen leugen Koning Saladin de zoon van zijn oudste zuster kon noemen. Daardoor werd zijn leven aan de overkant van de zee gespaard. Van moederskant stamde hij uit het geëerde Frankrijk; En zij was zijn moeder van wie ik beschreven heb, Dat Esmeret van Nijmegen haar op een dag trouw had beloofd: Maar door een grote gebeurtenis werd het lot veranderd. De zaak die moet geschieden en die voorbestemd is, Gebeurt uiteindelijk, hoe de zaak zich ook wendt. {{lijn|6em}} </poem> |}<noinclude></noinclude> 9kw30ouiwbj0dutgfwmtmyirmz5lhx5 104 87726 228905 228112 2026-10-29T09:59:32Z Havang(nl) 4330 228905 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Havang(nl)" /></noinclude>{| !Brontekst !Vertaling |- |valign=top| {{c|{{xxxx-larger|'''LI ROMANS'''}}<br>{{larger|'''DE'''}}<br>{{xx-larger|'''BAUDUIN DE SEBOURC.'''}}}} {{lijn|5em}} {{c|'''CHANT III.'''}} {{dhr|1.5em}} <poem> Signour, or est bien tampz que je vous sénéfie Comment Eliénor, la pucelle jolie, S’aparut et monstra, en estraingne partie, A son loïal ami, pour cui fu baptisie ; Et pour cui ot passet haute mer à navie. Elle jut à l’hostel le nuit moult courechie ; Mais elle ne dormist, pour tout l’or de Pavie, Ains disoit toute nuit : « douche Vierge-Marie, « Qui portas en tes flans le digne fruit de vie, « Je te prie et requier, douche Vierge saintie, « Que me voelliez garder, que n’aië villonnie ; « Et que femme vivans n’ait jà le signourrie « De mon loyal ami, pour cui sui traveillie. « Hélas ! c’est pour noient ; plainne sui de sotie ! « Esmerez ne cognoist ne moi ne ma lignie : « Certez, se je li di, de lui ère moquie. « Non pourquant, puis que je sui si avant approchie, « Li dirai de Gaufroi toute la félonnie ; « Et comment il vendi son signour, par envie : « Et puis, se il li plaist, si ne me prende mie. « S’espouser ne me voelt, drois est que je li prie « Moy fache avoir le pain, dedens une abéïe : « Si prierai pour lui et main et à nutie. » Puis dist à l’autre mot : « se je sui abaubie « De querre mon pourfit, je serai bien honnie : </poem> |valign=top| {{c|{{xxxx-larger|'''DE ROMANS'''}}<br>'''VAN'''<br>{{xx-larger|'''BAUDEWIJN VAN SEBOURG.'''}}}} {{lijn|5em}} {{c|{{larger|'''ZANG III.'''}}}} {{dhr|1.5em}} <poem> Heren, het is nu de juiste tijd dat ik u te kennen geef Hoe Eleanore, de schone maagd, In een vreemd land verscheen en zich toonde Aan haar trouwe geliefde, voor wie zij gedoopt was; En voor wie zij de hoge zee per schip was overgestoken. {{gap|1em}}Zij lag die nacht in de herberg, zeer bedroefd; Maar zij sliep niet, voor al het goud van Pavia, In plaats daarvan zei ze de hele nacht: "zoete Maagd Maria, "Die in uw schoot de waardige vrucht des levens droeg, "Ik bid u en smeek u, zoete heilige Maagd,{{vnr|10}} "Dat u over mij wilt waken, dat mij geen schande overkomt; "En dat geen levende vrouw de heerschappij mag hebben "Over mijn trouwe geliefde, voor wie ik deze moeite doe. "Helaas! Het is voor niets; ik ben vol dwaasheid! "Esmeret kent mij noch mijn familie: "Zeker, als ik het hem vertel, zal hij me uitlachen. "Niettemin, nu ik zo dichtbij gekomen ben, "Zal ik hem al de slechtheid van Govert vertellen; "En hoe hij zijn heer uit afgunst heeft verkocht: "En daarna, als het hem behaagt, hoeft hij me niet te nemen.{{vnr|20}} "Als hij me niet wil trouwen, is het rechtvaardig dat ik hem smeek "Mij aan brood te helpen, binnen een abdij: "Dan zal ik voor hem bidden, zowel 's ochtends als 's avonds." Toen zei ze meteen daarna: "als ik te beschroomd ben "Om mijn eigen belang na te streven, zal ik diep beschaamd zijn: </poem> |}<noinclude></noinclude> l6054csuquk9oaipqcczub8gco4tlfs 104 87727 228906 227366 2026-10-29T10:05:30Z Havang(nl) 4330 228906 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Havang(nl)" /></noinclude>{| |valign=top| <poem> « Car puis c’on s’abaubist on ne vault une aillie ; « Car jà cowars n’ara, à nul jour, belle amie. » Eliénor, la belle, toute la nuit veilla. Droit à l’aube crevant, se vesti et chaussa : De l’hostel est issue et congié demanda. Le drap emporte o lui ; vers le palais s’en va. Li huis sont tout ouvert, mais bien on les garda : Elle entra en le porte, c’on ne li dévéa. Tout droit au maistre mur, à l’entrée de chà, A tendue l’istoire, qu’oï avés piècha ; Si s’est delez assise, dist qu’elle vendera. Quant li jours devint grans et li solaus leva, Le cours moult fu puplée : grans gens s’i assambla. È-vous ·j· chevalier qui au drap s’arresta ? Il pourlisi les lettrez et l’istoire avisa ; Le traïson Gaufroi toute dedens trouva : Regarde le pucelle, qui l’avoit tendu là ; Lors li a dit : « pucelle, d’ont vous vient ce dras là ? » Chelle qui sot Franchois et qui bel le parla : « Sire, l’istoire i est, et quanques il i a. « Li dras fu estorez ou lieu, n’en doubtez jà, « Où li matère avint ; car chiuz qu’ensi l’ouvra « Sot au vray le matère et pour ce le mist là. » Oït le li chevaliers, tous li sans li mua. A ces mos Esmerez du palais s’avala. Voit le li chevaliers, adont li escria : « Esmeret, biau dous sire, pour Dieu entendez cha : « Acatez che drap chi, et si n’en broiés jà, « Tout chou c’on le vous fait ; assez miex vous vaura. « Se vous ne l’acatez, et Gaufrois viègne chà, « Tantost l’acatera tout che qu’on li fera. « Cha, » dist li chevaliers, « sire, n’atendez plus ; « Achatez ce drap-chi, qui est si bien tissus. » « Belle, » dist Esmerez, li damoisiaus crémus, « Que faites-vous che drap, qui chi est pourtendus ? » </poem> |valign=top| <poem> "Want als men eenmaal beschroomd is, is men geen knoflookteen waard; "Want een lafaard zal nooit, geen enkele dag, een mooie geliefde hebben." {{gap|1em}}Eleanore, de schone, waakte de hele nacht. Precies bij het aanbreken van de dageraad kleedde en schoeide zij zich: Zij verliet de herberg en vroeg om verlof.{{vnr|30}} Het doek neemt zij met zich mee; zij gaat naar het paleis. De deuren staan wijd open, maar ze werden goed bewaakt: Zij ging de poort binnen, wat haar niet werd geweigerd. Recht voor de hoofdmuur, bij de ingang aan deze kant, Heeft zij het tafereel opgehangen, waarover u zojuist hoorde; En zij ging erbij zitten, en zei dat ze het wilde verkopen. {{gap|1em}}Toen het daglicht werd en de zon opkwam, Werd het hof druk bezocht: veel volk verzamelde zich daar. En zie, was daar niet een ridder die bij het doek bleef staan? Hij las de teksten en bekeek het tafereel;{{vnr|40}} Het verraad van Govert vond hij er helemaal in terug: Hij kijkt naar de maagd, die het daar had opgehangen; Toen zei hij tegen haar: "maagd, vanwaar komt u aan dit doek?" Zij, die het Frans kende en het mooi sprak, zei: "Heer, het verhaal staat erop, en alles wat erbij hoort. "Het doek werd gecreëerd op de plek, twijfel daar niet aan, "Waar de gebeurtenis plaatsvond; want degene die het zo maakte "Wist de waarheid over de zaak en heeft het daarom daarop aangebracht." De ridder hoorde het, en al zijn bloed kookte. Bij deze woorden kwam Esmeret uit het paleis naar beneden.{{vnr|50}} De ridder ziet hem en riep hem toen toe: "Esmeret, mooie lieve heer, om Gods wil, luister hiernaar: "Koop dit doek hier, en aarzel er niet over, "Wat men u er ook voor vraagt; het zal u veel beter uitkomen. "Als u het niet koopt en Govert komt hierheen, "Dan zal hij het meteen kopen, wat men hem er ook voor vraagt. {{gap|1em}}"Hierheen," zei de ridder, "heer, wacht niet langer; "Koop dit doek hier, dat zo prachtig geweven is." "Schone," zei Esmeret, de verlegen jongeman, "Wat vraagt u voor dit kleed, dat hier is uitgestald?"{{vnr|60}} </poem> |}<noinclude></noinclude> pwum2b3yrhyiiqb1clts88uim3y0cfi 104 87728 228907 227367 2026-10-29T10:20:39Z Havang(nl) 4330 228907 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Havang(nl)" /></noinclude>{| |valign=top| <poem> « Sire, tout vo royaume ; car il vaut tant et plus. » « Par foy, » dist Esmerez, « moult seroit quiers li jus ! « Je croi qu’aucuns deniers m’en sera rabatus ; « Or m’en faites raison : jà ne vous ert tolus. » Lors isnèlement a aucuns des mos léus ; Si dist à le pucelle : « pour les sains de lassus, « Car m’en faitez raison, que j’en sui tous abus. » « Sire, » dist la puchelle, foy que je doy Jhésus, « Vo corpz et vo royaume en arai, et non plus. » « Holà ! » dist Esmerez, « couvrez ; il est vendus. » Esmerez de Nimaye commande au chevalier Le pucelle et le drap fache tost convoïer, Après lui, ou palais, sans point de l’attargier. Il abati le drap, qui moult fist à prisier ; Le pucelle emmena, par le palais plénier, En une riche cambre, qui fu painte à ormier. Esmerez de Nimaye ne s’i volt atergier, En le cambre sa mère envoie un messagier Dire que viègne à lui parler et desraisnier. La Royne faisoit moult bel appareillier Celle qui bien cuidoit Esmeret nochoïer ; Et li messaiges vint, à la dame, nonchier Que ses fiex le mandoit, pour à lui conseillier. Le Royne i ala, que ne le volt laissier : Ses ·iij· fiex a trouvez avoec le chevalier, Et avoec le pucelle, où il n’ot qu’ensingnier. Esmeret voit sa mère devant lui aprochier, Adont encontre li se va agenoullier : Doucement l’onnera li dansiaus, à vis fier ; Car on doit père et mère honnerer et prisier. L’escripture tesmoingne, dont on fait le sautier : Qui deshonneure chiaus que on doit avoir chier, Che est et père et mère, qui leur fait destourbier, Jhésus, li tous poissans, leur envoie encombrier ; S’il ne l’ont en che siècle, si l’ont-il en infer. </poem> |valign=top| <poem> "Heer, uw hele koninkrijk; want het is zoveel en meer waard. "Bij mijn geloof," zei Esmeret, "dat zou een zeer dure prijs zijn! "Ik geloof dat er wel wat geld voor mij vanaf zal gaan; "Geef me nu een redelijke prijs: het zal u niet worden ontnomen." Toen las hij snel enkele woorden; En hij zei tegen de maagd: "bij de heiligen hierboven, "Geef me een redelijke prijs, want ik ben geheel in de war." "Heer", zei de maagd, "bij mijn geloof in Jezus, "Uw lichaam en uw koninkrijk zal ik ervoor hebben, en niets minder." "Stop!" zei Esmeret, "dek het maar af; het is verkocht."{{vnr|70}} {{gap|1em}}Esmeret van Nijmegen beveelt de ridder De maagd en het doek snel zonder enig uitstel achter hem aan te begeleiden naar het paleis. Hij haalde het doek naar beneden, dat zeer te waarderen was; Hij nam de maagd mee door het weidse paleis, Naar een rijke kamer, die met zuiver goud beschilderd was. Esmeret van Nijmegen wilde daar niet dralen, Hij stuurde een boodschapper naar de kamer van zijn moeder Om te zeggen dat zij naar hem toe moest komen om te spreken en te overleggen. De koningin liet net prachtige kleding klaarmaken{{vnr|80}} Voor haar die dacht Esmeret te gaan uithuwelijken; En de boodschapper kwam aan de dame berichten Dat haar zoon haar ontbood om met haar te beraadslagen. De koningin ging erheen, want zij wilde het niet nalaten: Zij trof haar drie zonen aan bij de ridder, En bij de maagd, waar niets op aan te merken viel. Esmeret ziet zijn moeder voor zich verschijnen, Vervolgens gaat hij voor haar op zijn knieën zitten: Zachtjes eerde de edelman haar, met een trots gezicht; Want men moet vader en moeder eren en waarderen.{{vnr|90}} {{gap|1em}}De schrift getuigt ervan, waarvan men het psalter maakt: Wie degenen onteert die men lief moet hebben, Dat is: én vader én moeder, en wie hen verdriet doet, Stuurt Jezus, de Almachtige, hen rampspoed; Als ze het niet in deze wereld krijgen, dan wel in de hel.</poem> |}<noinclude></noinclude> hvp2k4vchqyhob0fgbi5t599648s5qc 104 87729 228908 227585 2026-10-29T10:29:17Z Havang(nl) 4330 228908 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Havang(nl)" /></noinclude>{| |valign=top| <poem> On n’acroit riens à Dieu, qu’il ne faille païer. Esmerez de Nimaye sa mère en apella : « Dame, or oïés merveillez, c’on vous monstrera ; « Veschi une puchelle, d’outre-mer par delà, « Qui passée est chà outre ; ·j· drap aportet a : « Merveilleuse aventure en escript il y a. » Dont fu li dras tendus ; et la belle parla : « Or entendez, Royne, et tout chil qui sont chà : « Ne tenez à fantosme tout che c’on vous dira ; « Car c’est aussi vrai que Jhésus s’aumbra « En le Vierge-Marie, où ·ix· mois reposa. « Veschi comment Gaufrois o vo père passa ; « Et veschi l’acordanche, comment il s’acorda « A mon frère, le roy, qui vo père aquata. « Gaufrois, par fausseté, le vendi et livra. « Li poeplez i fu mors que li Roys y mena ; « Une nef d’or querquie Gaufrois en ramena ; « Et vés ichi comment mes frèrez me livra Vo père, en ma prison, où lonc tampz demoura. « Veschi le couvenent ossi qu’il me jura, « Que j’aroie Esmeret ; il le me fiancha. « A toutes ces enseingnes, Rois, à toi me donna : « Quant de toi se parti, bien près de ·viij· ans a, « Au dehors de Nimaye tes pères te baisa ; « Et ·j· riche afique au partir te laissa. « Et je li eus convent, quant toi me présenta, « Qu’autre de toi n’aroie ; aussi n’arai-je jà. « Je te demans le foy que tes pères jura, « Sour saintez évangilez. Ton corpz me fiancha ; « Jà ne l’en quiterai, car bon marquiet i a. « Esmerez de Nimaye, je sui à toi venue : « Estre dois mes maris, je doi estre ta drue. « Or fai, se il te plaist, l’âme ton père ajue ; « Jà ne li pardonrai le foy qu’en ai éue. « J’ai, pour l’amour de toi, grant paine rechéue </poem> |valign=top| <poem> Men leent niets van God, of men moet het terugbetalen. {{gap|1em}}Esmeret van Nijmegen sprak zijn moeder aan: "Dame, hoor nu de wonderen die men u zal tonen; "Hier is een maagd die van overzee daarginds, "Tot hier is overgestoken; zij heeft een doek meegebracht:{{vnr|100}} "Een wonderlijk avontuur staat erin geschreven. Toen werd het doek uitgespreid; en de schone sprak: "Luister nu, koningin, en iedereen die hier is: "Beschouw alles wat men u zal vertellen niet als een fabel; "Want het is even waar als dat Jezus vlees geworden is "In de Maagd Maria, waar hij negen maanden rustte. "Zie hier hoe Govert met uw vader ''overstak''; "En zie hier de overeenkomst, hoe {{SIC|''hij''|Govert}} akkoord ging "Met mijn broer, de koning, die uw vader kocht. "Govert heeft hem uit valsheid verkocht en uitgeleverd.{{vnr|110}} "Het volk, dat de koning daarheen geleid had, stierf erbij; "Govert bracht er een schip vol goud van mee terug; "En zie hier hoe mijn broer mij uw vader overleverde "In mijn gevangenis, waar hij lange tijd verbleef. "Zie hier ook de belofte die hij mij zwoer, "Dat ik Esmeret zou krijgen; hij heeft het mij beloofd. "Met al deze bewijzen, Koning, gaf hij mij aan jou: "Toen hij van jou wegging, nu bijna acht jaar geleden, "Kuste jouw vader je buiten Nijmegen; "En bij het vertrek liet hij je een rijke gesp na.{{vnr|120}} "En toen hij jou aan mij voorstelde beloofde ik hem "Dat ik geen ander dan jij zou hebben; en dat zal ik ook nooit doen. "Ik vraag van jou de trouw die jouw vader zwoer "Op de heilige evangelies. Hij heeft mij jouw lichaam beloofd; "Nooit zal ik hem daarvan ontslaan, want het is een goede overeenkomst. {{gap|1em}}"Esmeret van Nijmegen, ik ben naar jou toe gekomen: "Jij moet mijn echtgenoot zijn, ik moet jouw geliefde zijn. "Help nu, als het je behaagt, de ziel van je vader; "Nooit zal ik hem de trouw vergeven die ik van hem had. "Ik heb, omwille van de liefde voor jou, groot lijden ondergaan{{vnr|130}}</poem> |}<noinclude></noinclude> 8buwfhxfjfomdl80ws07tyl9wz0mxx9 104 87730 228909 227586 2026-10-29T10:38:35Z Havang(nl) 4330 228909 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Havang(nl)" /></noinclude>{| |valign=top| <poem> « Et en terre et en mer ; mais Diex m’a secourue. « De nul homme de char n’ai esté corrumpue ; « S’autre me poez trouver j’otroië c’on me tue. « Fai que l’âme ton père soit briefment absolue ; « Se tu amas le corpz, d’acquitier t’esvertue « L’âme qui du serpent li fu jadis tolue : « Car li bons Rois meurut, par une beste mue ; « Et Gaufrois le vendi, à le gent mescréue. « S’en raporta l’avoir par cui est déchéue « Ta mère, laidement, et chil de ta venue. » Et quant Esmerez a le parole entendue ; La pucelle acola, et prist par le main nue, Et dist : « je vous afi, sour Dieu qui fist la nue ; « Pour l’amour mon père, qui fesistez ajue, « Qui me donna à vous, qui chi estez venue ; « Jammais n’arai moullier, ni amie, né drue, « Fors seulement vo corpz : car par vous est séue « Le traïson Gaufroi, qui sera chier vendue. » Sa mère en apella ; dou parler s’ervertue : « Gardez ceste pucelle, si l’arés bien vestue. « Je vois tuer Gaufroi, d’espée ou de machue ; « Quant mon père tua, drois est que je le tue. » Esmerez de Nimaie ot moult le cuer dolant. Eliénor laissa et sa mère plourant : Avoec le mariée, qu’on aloit aournant, Alèrent les ·ij· dames, signour, dont je vous cant. Et Esmerez s’en va, vers le palais courrant ; Né per, né compaingnon ni atendi noiant, Une espée portoit ; moult ot cruel samblant. Il a trouvé Gaufroi, en son palais luisant ; Entre son grant linage saut Esmerez avant : Tout haut dessus le chief li va ·j· cop esmant. Quant Gaufrois vit le cop, si va le chief clinant ; Et Esmeret le fiert par itel couvenant L’oreille li copa, à l’espée tranchant ; </poem> |valign=top| <poem> "Zowel te land als ter zee; maar God heeft mij geholpen. "Door geen enkele man van vlees en bloed ben ik geschonden; "Als u mij anders bevindt, sta ik toe dat men mij doodt. "Zorg dat de ziel van je vader spoedig wordt vrijgesproken; "Als je zijn persoon liefhad, span je dan in om de ziel vrij te kopen "Die hem destijds door de slang werd ontnomen: "Want de goede koning stierf door een stom dier; "En Govert verkocht hem aan het ongelovige volk. "Hij bracht de rijkdommen mee terug waardoor uw moeder En degenen van uw familie zo lelijk ten val zijn gebracht."{{vnr|140}} {{gap|1em}}En toen Esmeret de woorden had gehoord, Omhelsde hij de maagd en nam haar bij haar blote hand, En zei: "ik beloof u, bij God die de wolken maakte; "Omwille van de liefde voor mijn vader, die u heeft geholpen, "Die mij aan u gaf, u die hierheen bent gekomen; "Nooit zal ik een vrouw, noch een vriendin, noch een geliefde hebben, "Behalve uw {{SIC|persoon|letterlijk:lichaam}}: want door u is het verraad "Van Govert bekend, dat duur betaald zal worden." Hij riep zijn moeder; hij deed zijn best om te spreken: "Zorg voor deze maagd, en kleed haar goed.{{vnr|150}} "Ik ga Govert doden, met het zwaard of met de knots; "Omdat hij mijn vader heeft gedood, is het rechtvaardig dat ik hem dood." {{gap|1em}}Esmeret van Nijmegen had een zeer bedroefd hart. Hij liet Eleanore en zijn moeder huilend achter: Samen met de bruid, die men aan het sieren was, Gingen de twee dames, heren, over wie ik voor u zing. En Esmeret gaat weg, rennend naar het paleis; Hij wachtte niet op vriend noch metgezel, Hij droeg een zwaard; hij had een zeer grimmige blik. Hij trof Govert aan in zijn glanzende paleis;{{vnr|160}} Te midden van diens grote familie springt Esmeret naar voren: Hij haalt uit hoog boven zijn hoofd. Toen Govert de uithaal zag, boog hij zijn hoofd; En Esmeret treft hem met zo'n kracht Dat hij zijn oor afsneed met het scherpe zwaard; </poem> |}<noinclude></noinclude> 877chdbf0xllkpish6ylsf0l5kthfs3 104 87731 228910 227588 2026-10-29T10:51:36Z Havang(nl) 4330 228910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Havang(nl)" /></noinclude>{| |valign=top| <poem> Puis refiert l’autre cop, que n’i va arrestant, Les baulèvrez li trenche ; Gaufroi va reversant. Et ses félons linagez en est salis avant : Esmerez fu enclos, et dérière et devant ; Jà l’éussent ochis, par le mien essiant, Ne fuissent si doy frère, qui là vinrent courrant ; Alixandres, li jonez, et l’autre Gloriant. Il ont rescous leur frère, au coraige vaillant ; Li linaiges Gaufroi si va tous rasamblant ; En le sale pavée i ot estour pesant. Mais pour les dons Gaufroi, dont il avoit fait tant, Furent là reculet, par forche, li enfant ; Et i fuissent ochis, che trouvons-nous lisant, S’il n’éussent laissiet le haut palais luisant. Ou vausissent ou non, pour voir le vous créant, Sont vuidiet de Nimaye li damoisel plaisant. Hoir furent de Nimaye et si n’i ont noiant : Pour ce dient aucun, ensi qu’en ramprosnant, C’on fait bien tant au sien c’on s’en claime mesquant. Or s’en vont li enfant ; n’ozent plus demourer. Li noise fu si grande, c’on n’oïst Dieu tonner. A le royne Roze vint-on dire et conter Que si fil sont vuidiet, qui n’ozent arrester. Adont fist la Royne ·j· vaissiel aprester : La dame de Pontieu i fist premier entrer, Et puis Eliénor, qui tant fist à loer ; La Royne i entra, puis prist à apeller Son gentil maronnier, si li dist haut et cler : « Biaus maistrez, je vous pri que nous voelliez mener « Droitement à Boulongne, car g’i voel arriver. « Jammais en che païs je ne vaurai entrer, « Car le félon Gaufroi je ne porroie amer, « Qui mon signour vendi ; che est certain et cler. « Or me laist Diex tant vivre qu’il le puist comparer ! « Menez-moi à Boulongne ; g’i vaurai demourer </poem> |valign=top| <poem> Dan deelt hij nog een slag uit, zonder te stoppen, Hij snijdt zijn lippen af; Govert valt achterover. En zijn snode familie springt naar voren: Esmeret werd ingesloten, zowel van achteren als van voren; Zij zouden hem naar mijn overtuiging al gedood hebben, {{vnr|170}} Ware het niet dat zijn twee broers daar aan kwamen rennen; Alexander, de jonge, en de andere, Gloriant. Zij hebben hun broer met de dappere moed gered; De familie van Govert verzamelt zich geheel; In de geplaveide zaal was er een zware strijd. Maar vanwege de gunsten die Govert zo overvloedig had gegeven, Werden de jongemannen daar door overmacht teruggedrongen; En zij zouden daar gedood zijn, zo lezen wij, Als zij het hoge schitterende paleis niet hadden verlaten. Of ze nu wilden of niet, ik verzeker u dat het waar is,{{vnr|180}] De sympathieke jongelingen hebben Nijmegen verlaten. Zij waren de erfgenamen van Nijmegen en toch hebben ze er niets: Daarom zeggen sommigen, bij wijze van spot, Dat men zoveel aan de zijnen geeft dat men er zelf bekaaid van afkomt. {{gap|1em}}Nu gaan de kinderen weg; zij durven niet langer te blijven. Het lawaai was zo groot dat men God niet zou horen donderen. Men kwam koningin Roze zeggen en vertellen Dat haar zonen zijn vertrokken en niet durven te blijven. Toen liet de koningin een schip gereedmaken: Zij liet de dame van Pontieu als eerste instappen,{{vnr|190}} En daarna Eleanore, die zozeer te prijzen was; De koningin stapte in en begon toen haar Aardige zeeman te roepen, en zei hem luid en duidelijk: "Mooie meester, ik bid u dat u ons rechtstreeks "Naar Boulogne wilt varen, want daar wil ik aankomen. "Dit land zal ik nooit meer willen betreden, "Want ik zou de snode Govert niet kunnen liefhebben, "Die mijn heer verkocht; dat is zeker en duidelijk. "Moge God mij nu lang genoeg laten leven zodat hij ervoor moet boeten! "Breng mij naar Boulogne; ik wil daar gaan wonen{{vnr|200}} </poem> |}<noinclude></noinclude> 32m1re1kbl5e1yhmw1lkgafn4it8t1t