ଉଇକିପାଠାଗାର orwikisource https://or.wikisource.org/wiki/%E0%AC%AA%E0%AD%8D%E0%AC%B0%E0%AC%A7%E0%AC%BE%E0%AC%A8_%E0%AC%AA%E0%AD%83%E0%AC%B7%E0%AD%8D%E0%AC%A0%E0%AC%BE MediaWiki 1.48.0-wmf.1 first-letter ମାଧ୍ୟମ ବିଶେଷ ଆଲୋଚନା ବ୍ୟବହାରକାରୀ ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ଆଲୋଚନା ଉଇକିପାଠାଗାର ଉଇକିପାଠାଗାର ଆଲୋଚନା ଫାଇଲ ଫାଇଲ ଆଲୋଚନା ମିଡ଼ିଆଉଇକି ମିଡ଼ିଆଉଇକି ଆଲୋଚନା ଛାଞ୍ଚ ଛାଞ୍ଚ ଆଲୋଚନା ସହଯୋଗ ସହଯୋଗ ଆଲୋଚନା ଶ୍ରେଣୀ ଶ୍ରେଣୀ ଆଲୋଚନା ପୃଷ୍ଠା ପୃଷ୍ଠା ଆଲୋଚନା ସୂଚୀ ସୂଚୀ ଆଲୋଚନା TimedText TimedText talk ମଡ୍ୟୁଲ ମଡ୍ୟୁଲ ଆଲୋଚନା Event Event talk ପୃଷ୍ଠା:Bidagdha Chintamani (Abhimanyu Samanta Singhara).pdf/୨୧୪ 250 12750 59716 2026-11-01T15:25:50Z Ssgapu22 248 /* ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇନଥିବା */ "________________ ୧୯୦ ଈଦଖ-ଶନ୍ତାମଣି । ଚମ୍ପକମାଈକ ଲମ୍ବାଇ ଭଳ କ ଫୁଲଗୁନ୍ଥାମାଳ ସଙ୍ଗେ ବନମାଳୀ ମିତରେ ସଗ୍ଧରେ କ ମାନଲ । ମିନ୍ଧ ପୃଣି କାହିଁପାଇଁ ହେଲ । - ଆରେ ପ୍ରେମକଳା । ନାପିଖଠାରୁ କ ଶିକ୍ଷା..." ନାଆଁରେ ପୃଷ୍ଠାଟିଏ ତିଆରିକଲେ 59716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Ssgapu22" />{{rh||ବିଦଗ୍ଧ ଚିନ୍ତାମଣି|୧୯୦}}</noinclude>________________ ୧୯୦ ଈଦଖ-ଶନ୍ତାମଣି । ଚମ୍ପକମାଈକ ଲମ୍ବାଇ ଭଳ କ ଫୁଲଗୁନ୍ଥାମାଳ ସଙ୍ଗେ ବନମାଳୀ ମିତରେ ସଗ୍ଧରେ କ ମାନଲ । ମିନ୍ଧ ପୃଣି କାହିଁପାଇଁ ହେଲ । - ଆରେ ପ୍ରେମକଳା । ନାପିଖଠାରୁ କ ଶିକ୍ଷା କଳ୍ପ । ବେଶକାରୀମାନେ ଏବେ ସନମାନେ ଧନ ନେଲେ ବୋଲି ଶୁଣାଗଲ । ୯୯ । ହୃଦ ପଦକେ ଢୋ ରୂପ ପଦେକେ ଆପଣା ନାମକୁ ଲେଖାଇଛି । ସିଆଇ ଝୋଲକ ବା ରୁକ୍ମସ୍ଥଳୀକ କଉଁ ମମତାରେ ସମ୍ପାଦିଛି । - ଆରେ ପ୍ରେମସ୍କାନ । ବନାଇଛୁ ତାମ୍ରଦରଶମ୍ଭୁ । ବସନ ଲେହଢ ଡମ୍ବରୁ ସହଭ ଗୁପଡେ କାହିଁକ ସ୍ୱଳ୍ପନ । ୨୦ । ଶୁଣି ଏ ବଚନ । କିଶୋର-ଲୋଚନ- କମଳ ଜଳରେ ବୁଡ଼ଗଲ୍ । ଢଳଇ ରମ ୀ ପ୍ରୀତଗୁଣ ମଣି ଦୁଖ ଏତେ ସର ଯାଏ ହେଲ । ଏକ ଧୃବ ବହ । ଏଥୁକ ସହ ବଲ କେହ । ଏବେସର ଯାଏ କଥା ପୁଣି ଯାଏ “ ଏହା ସହ ପ୍ରାଣ ଅନ୍ଧୁ ରହ । ୨ । ମୋହୋପଣ୍ଡ୍ ପଣେ ହେଲେ ଦାସୀପଣେ । ପାଦସେବାଯୋଗ୍ୟ ହେବେ ନାହୁଁ ଏଡ଼େ ଅଳ୍ପଗି ହେବାକୁ ଘେଗିମା ଏଡ଼େ ଆଶା ବଳାଇବ କେହ । ଆହେ ପ୍ରାଣପ୍ରଭୁ । ପ୍ରଣସ୍ଫୁ-ଆନନ୍ଦ-ସୁଖବିଭୁ । ଏ ସ୍ମର କୁମତ— ଠାରେ ଦେଲ ମତ ନ ଜାଣି କରି କ ଲଭ ଲେଭ୍ । ହେବ ଯେବେ ଈଷ୍ଟ ନୂନାସ କରିବ ରମା ଉମା ରଭ ଦାସୀ ହେବେ । ଗୃହଁ ଲେ ଦୂରଦ ବିଭବରଖ ରଈଆଶେ ଧୃତ ନ ରଖିବେ । ଆହେ ପ୍ରାଣେଶ୍ଵର । ଅମୃତସାଗର ନାମ ଯାର । ଶୁଣିଲେ ଗୁଥିଲୁ ବିବେକପଣଙ୍କୁ ବେଦମାତା କରିଦେବେ ଦୂର । ୨୩ । ଏମନ୍ତ ଦୁଲଭ କ କରି ସୁଲଭ ହେବ ବୋଲି କଲ ଆଶା ଦୂର । ଏ ଭଗ୍ୟ ବରଞ୍ଚି ହେଲେ ଥିଳ୍ପ ରଞ୍ଚ ଆହେ ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁ । ସହ ଶୁଦ୍ଧ ଦୀନରେ ସର୍ଦିଗ୍ଧ ହୋଇଛ ଉଦ କ କରି କାମରୁ ନାସୁର । ତୁମ୍ଭେ କୃପାସିନ୍ଧୁ । ଯେମନ୍ତ ଋଷିକ ରସେ ବଧୁ । ୨୪ । ପାଇ ଚନ୍ତାମଣି ଶଳକଣା ମଣି ମୁଁ ପାପିଷୀ କଲ୍ କି ନଗଶ । ଯେମନ୍ତେ ଦୁଖ- ଚନ୍ଦ୍ରମା ଶ୍ରୀଗ– ପଣ କଲ ତୁମ୍ଭେ ପରକାଶ । ଆହେ ପ୍ରାଣଈଶ । ବୃଦ୍ଧି କଲ ଦନ୍ତୁ ଦନ୍ତୁ ଯଶ । ମୋ ହୃଦକୁମୁଦ କଳାକରେ ମୁଦ କଲ ନ ବସ୍ତୁର ଗୁଣଦୋଷ । ୨୫ । ୨୦ – ଝୁଇକ-ଚ, ୨; ବଝାଳକ; ତା ବକ୍ଷସ୍ଥଳୀକ-କ, ଖ, ୫, ୦; ୨୯ -- ୨ ଯାଏ ଗଲଚ ୫, ୨; ୨୯ –* ଏହାଶୁଣି ୫, ୦; - ସମୀଚୀନ; ୨୪ – * ହୋଇଛି, ୦୧ ୨୫୨ ହି ~ ସୁଇମିବ୦, ମହସିବ ପାଠ ମଧ୍ୟ ପୃ-୨; ୨ — କଳାକର‍, ୫, ୦;<noinclude>{{rule}}{{reflist}}</noinclude> kjr8zyw612f00zh8jqkcqbso57ynwd4