ଉଇକିପାଠାଗାର
orwikisource
https://or.wikisource.org/wiki/%E0%AC%AA%E0%AD%8D%E0%AC%B0%E0%AC%A7%E0%AC%BE%E0%AC%A8_%E0%AC%AA%E0%AD%83%E0%AC%B7%E0%AD%8D%E0%AC%A0%E0%AC%BE
MediaWiki 1.48.0-wmf.1
first-letter
ମାଧ୍ୟମ
ବିଶେଷ
ଆଲୋଚନା
ବ୍ୟବହାରକାରୀ
ବ୍ୟବହାରକାରୀଙ୍କ ଆଲୋଚନା
ଉଇକିପାଠାଗାର
ଉଇକିପାଠାଗାର ଆଲୋଚନା
ଫାଇଲ
ଫାଇଲ ଆଲୋଚନା
ମିଡ଼ିଆଉଇକି
ମିଡ଼ିଆଉଇକି ଆଲୋଚନା
ଛାଞ୍ଚ
ଛାଞ୍ଚ ଆଲୋଚନା
ସହଯୋଗ
ସହଯୋଗ ଆଲୋଚନା
ଶ୍ରେଣୀ
ଶ୍ରେଣୀ ଆଲୋଚନା
ପୃଷ୍ଠା
ପୃଷ୍ଠା ଆଲୋଚନା
ସୂଚୀ
ସୂଚୀ ଆଲୋଚନା
TimedText
TimedText talk
ମଡ୍ୟୁଲ
ମଡ୍ୟୁଲ ଆଲୋଚନା
Event
Event talk
ପୃଷ୍ଠା:Bidagdha Chintamani (Abhimanyu Samanta Singhara).pdf/୨୧୪
250
12750
59716
2026-11-01T15:25:50Z
Ssgapu22
248
/* ପ୍ରମାଣିତ ହୋଇନଥିବା */ "________________ ୧୯୦ ଈଦଖ-ଶନ୍ତାମଣି । ଚମ୍ପକମାଈକ ଲମ୍ବାଇ ଭଳ କ ଫୁଲଗୁନ୍ଥାମାଳ ସଙ୍ଗେ ବନମାଳୀ ମିତରେ ସଗ୍ଧରେ କ ମାନଲ । ମିନ୍ଧ ପୃଣି କାହିଁପାଇଁ ହେଲ । - ଆରେ ପ୍ରେମକଳା । ନାପିଖଠାରୁ କ ଶିକ୍ଷା..." ନାଆଁରେ ପୃଷ୍ଠାଟିଏ ତିଆରିକଲେ
59716
proofread-page
text/x-wiki
<noinclude><pagequality level="1" user="Ssgapu22" />{{rh||ବିଦଗ୍ଧ ଚିନ୍ତାମଣି|୧୯୦}}</noinclude>________________
୧୯୦
ଈଦଖ-ଶନ୍ତାମଣି ।
ଚମ୍ପକମାଈକ ଲମ୍ବାଇ ଭଳ କ ଫୁଲଗୁନ୍ଥାମାଳ ସଙ୍ଗେ ବନମାଳୀ
ମିତରେ ସଗ୍ଧରେ କ ମାନଲ । ମିନ୍ଧ ପୃଣି କାହିଁପାଇଁ ହେଲ । -
ଆରେ ପ୍ରେମକଳା । ନାପିଖଠାରୁ କ ଶିକ୍ଷା କଳ୍ପ ।
ବେଶକାରୀମାନେ ଏବେ ସନମାନେ ଧନ ନେଲେ ବୋଲି ଶୁଣାଗଲ । ୯୯ । ହୃଦ ପଦକେ ଢୋ ରୂପ ପଦେକେ ଆପଣା ନାମକୁ ଲେଖାଇଛି । ସିଆଇ ଝୋଲକ ବା ରୁକ୍ମସ୍ଥଳୀକ କଉଁ ମମତାରେ ସମ୍ପାଦିଛି । - ଆରେ ପ୍ରେମସ୍କାନ । ବନାଇଛୁ ତାମ୍ରଦରଶମ୍ଭୁ ।
ବସନ ଲେହଢ ଡମ୍ବରୁ ସହଭ ଗୁପଡେ କାହିଁକ ସ୍ୱଳ୍ପନ । ୨୦ । ଶୁଣି ଏ ବଚନ । କିଶୋର-ଲୋଚନ- କମଳ ଜଳରେ ବୁଡ଼ଗଲ୍ । ଢଳଇ ରମ ୀ ପ୍ରୀତଗୁଣ ମଣି ଦୁଖ ଏତେ ସର ଯାଏ ହେଲ । ଏକ ଧୃବ ବହ । ଏଥୁକ ସହ ବଲ କେହ ।
ଏବେସର ଯାଏ କଥା ପୁଣି ଯାଏ “ ଏହା ସହ ପ୍ରାଣ ଅନ୍ଧୁ ରହ । ୨ । ମୋହୋପଣ୍ଡ୍ ପଣେ ହେଲେ ଦାସୀପଣେ । ପାଦସେବାଯୋଗ୍ୟ ହେବେ ନାହୁଁ ଏଡ଼େ ଅଳ୍ପଗି ହେବାକୁ ଘେଗିମା ଏଡ଼େ ଆଶା ବଳାଇବ କେହ । ଆହେ ପ୍ରାଣପ୍ରଭୁ । ପ୍ରଣସ୍ଫୁ-ଆନନ୍ଦ-ସୁଖବିଭୁ ।
ଏ ସ୍ମର କୁମତ— ଠାରେ ଦେଲ ମତ ନ ଜାଣି କରି କ ଲଭ ଲେଭ୍ । ହେବ ଯେବେ ଈଷ୍ଟ ନୂନାସ କରିବ ରମା ଉମା ରଭ ଦାସୀ ହେବେ । ଗୃହଁ ଲେ ଦୂରଦ ବିଭବରଖ ରଈଆଶେ ଧୃତ ନ ରଖିବେ ।
ଆହେ ପ୍ରାଣେଶ୍ଵର । ଅମୃତସାଗର ନାମ ଯାର ।
ଶୁଣିଲେ ଗୁଥିଲୁ ବିବେକପଣଙ୍କୁ
ବେଦମାତା କରିଦେବେ ଦୂର । ୨୩ । ଏମନ୍ତ ଦୁଲଭ କ କରି ସୁଲଭ ହେବ ବୋଲି କଲ ଆଶା ଦୂର । ଏ ଭଗ୍ୟ ବରଞ୍ଚି ହେଲେ ଥିଳ୍ପ ରଞ୍ଚ ଆହେ ପ୍ରାଣବନ୍ଧୁ । ସହ ଶୁଦ୍ଧ
ଦୀନରେ ସର୍ଦିଗ୍ଧ ହୋଇଛ ଉଦ
କ କରି କାମରୁ ନାସୁର ।
ତୁମ୍ଭେ କୃପାସିନ୍ଧୁ । ଯେମନ୍ତ ଋଷିକ ରସେ ବଧୁ । ୨୪ । ପାଇ ଚନ୍ତାମଣି ଶଳକଣା ମଣି ମୁଁ ପାପିଷୀ କଲ୍ କି ନଗଶ । ଯେମନ୍ତେ ଦୁଖ- ଚନ୍ଦ୍ରମା ଶ୍ରୀଗ– ପଣ କଲ ତୁମ୍ଭେ ପରକାଶ । ଆହେ ପ୍ରାଣଈଶ । ବୃଦ୍ଧି କଲ ଦନ୍ତୁ ଦନ୍ତୁ ଯଶ ।
ମୋ ହୃଦକୁମୁଦ କଳାକରେ ମୁଦ କଲ ନ ବସ୍ତୁର ଗୁଣଦୋଷ । ୨୫ ।
୨୦ – ଝୁଇକ-ଚ, ୨; ବଝାଳକ; ତା ବକ୍ଷସ୍ଥଳୀକ-କ, ଖ, ୫, ୦; ୨୯ -- ୨ ଯାଏ ଗଲଚ ୫, ୨; ୨୯ –* ଏହାଶୁଣି ୫, ୦;
-
ସମୀଚୀନ; ୨୪ – * ହୋଇଛି, ୦୧ ୨୫୨ ହି
~
ସୁଇମିବ୦, ମହସିବ ପାଠ ମଧ୍ୟ ପୃ-୨; ୨ — କଳାକର, ୫, ୦;<noinclude>{{rule}}{{reflist}}</noinclude>
kjr8zyw612f00zh8jqkcqbso57ynwd4