ਵਿਕੀਸਰੋਤ pawikisource https://pa.wikisource.org/wiki/%E0%A8%AE%E0%A9%81%E0%A9%B1%E0%A8%96_%E0%A8%B8%E0%A8%AB%E0%A8%BC%E0%A8%BE MediaWiki 1.47.0-wmf.1 first-letter ਮੀਡੀਆ ਖ਼ਾਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਵਰਤੋਂਕਾਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਵਿਕੀਸਰੋਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਤਸਵੀਰ ਤਸਵੀਰ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਮੀਡੀਆਵਿਕੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਫਰਮਾ ਫਰਮਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਮਦਦ ਮਦਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਸ਼੍ਰੇਣੀ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲੇਖਕ ਲੇਖਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੋਰਟਲ ਪੋਰਟਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਲਿਖਤ ਲਿਖਤ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਆਡੀਓਬੁਕ ਆਡੀਓਬੁਕ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਅਨੁਵਾਦ ਅਨੁਵਾਦ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਪੰਨਾ ਪੰਨਾ ਗੱਲ-ਬਾਤ ਇੰਡੈਕਸ ਇੰਡੈਕਸ ਗੱਲ-ਬਾਤ TimedText TimedText talk ਮੌਡਿਊਲ ਮੌਡਿਊਲ ਗੱਲ-ਬਾਤ Event Event talk 250 21916 217581 53004 2026-05-09T12:02:30Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੬੯੬}}</noinclude>{{center|ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੧ ਚਉਪਦੇ}} {{center|{{xx-larger|'''੧ਓ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥'''}}}} ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਰਤਨੁ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਬਸਿਆ ਗੁਰਿ ਹਾਥੁ ਧਰਿਓ ਮੇਰੈ ਮਾਥਾ॥ ਜਨਮ ਜਨਮ ਕੇ ਕਿਲਬਿਖ ਦੁਖ ਉਤਰੇ ਗੁਰਿ ਨਾਮੁ ਦੀਓ ਰਿਨੁ ਲਾਥਾ॥੧॥ ਮੇਰੇ ਮਨ ਭਜੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਸਭਿ ਅਰਥਾ॥ ਗੁਰਿ ਪੂਰੈ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਜੀਵਨੁ ਬਿਰਥਾ॥ ਰਹਾਉ॥ ਬਿਨੁ ਗੁਰ ਮੂੜ ਭਏ ਹੈ ਮਨਮੁਖ ਤੇ ਮੋਹ ਮਾਇਆ ਨਿਤ ਫਾਥਾ॥ ਤਿਨ ਸਾਧੂ ਚਰਣ ਨ ਸੇਵੇ ਕਬਹੂ ਤਿਨ ਸਭੁ ਜਨਮੁ ਅਕਾਥਾ॥੨॥ ਜਿਨ ਸਾਧੂ ਚਰਣ ਸਾਧ ਪਗ ਸੇਵੇ ਤਿਨ ਸਫਲਿਓ ਜਨਮੁ ਸਨਾਥਾ॥ ਮੋ ਕਉ ਕੀਜੈ ਦਾਸੁ ਦਾਸ ਦਾਸਨ ਕੋ ਹਰਿ ਦਇਆ ਧਾਰਿ ਜਗੰਨਾਥਾ॥੩॥ ਹਮ ਅੰਧੁਲੇ ਗਿਆਨਹੀਨ ਅਗਿਆਨੀ ਕਿਉ ਚਾਲਹ ਮਾਰਗਿ ਪੰਥਾ॥ ਹਮ ਅੰਧੁਲੇ ਕਉ ਗੁਰ ਅੰਚਲੁ ਦੀਜੈ ਜਨ ਨਾਨਕ ਚਲਹ ਮਿਲੰਥਾ॥੪॥੧॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਹੀਰਾ ਲਾਲੁ ਅਮੋਲਕੁ ਹੈ ਭਾਰੀ ਬਿਨੁ ਗਾਹਕ ਮੀਕਾ ਕਾਖਾ॥ ਰਤਨ ਗਾਹਕੁ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਦੇਖਿਓ ਤਬ ਰਤਨੁ ਬਿਕਾਨੋ ਲਾਖਾ॥੧॥ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਗੁਪਤ ਹੀਰੁ ਹਰਿ ਰਾਖਾ॥ ਦੀਨ ਦਇਆਲਿ ਮਿਲਾਇਓ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹੀਰੁ ਪਰਾਖਾ॥ ਰਹਾਉ॥ ਮਨਮੁਖ ਕੋਠੀ ਅਗਿਆਨੁ ਅੰਧੇਰਾ ਤਿਨ ਘਰਿ ਰਤਨੁ ਨ ਲਾਖਾ॥ ਤੇ ਊਝੜਿ ਭਰਮਿ ਮੁਏ ਗਾਵਾਰੀ ਮਾਇਆ ਭੁਅੰਗ ਬਿਖੁ ਚਾਖਾ॥੨॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਾਧ ਮੇਲਹੁ ਜਨ ਨੀਕੇ ਹਰਿ ਸਾਧੂ ਸਰਣਿ ਹਮ ਰਾਖਾ॥ ਹਰਿ ਅੰਗੀਕਾਰੁ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਸੁਆਮੀ ਹਮ ਪਰੇ ਭਾਗਿ ਤੁਮ ਪਾਖਾ॥੩॥ ਜਿਹਵਾ ਕਿਆ ਗੁਣ ਆਖਿ ਵਖਾਣਹੁ ਤੁਮ ਵਡ ਅਗਮ ਵਡ ਪੁਰਖਾ॥ ਜਨ ਨਾਨਕ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰੀ<noinclude></noinclude> 9obbtrjm4k0rg4jftiqo1k8va5w0l4u 250 21921 217599 53009 2026-05-10T01:26:58Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੬੯੭}}</noinclude>ਪਾਖਾਣੁ ਡੁਬਤ ਹਰਿ ਰਾਖਾ॥੪॥੨॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਃ ੪॥ ਹਮ ਬਾਰਿਕ ਕਛੂਅ ਨ ਜਾਨਹ ਗਤਿ ਮਿਤਿ ਤੇਰੇ ਮੂਰਖ ਮੁਗਧ ਇਆਨਾ॥ ਹਰਿ ਕਿਰਪਾ ਧਾਰਿ ਦੀਜੈ ਮਤਿ ਊਤਮ ਕਰਿ ਲੀਜੈ ਮੁਗਧੁ ਸਿਆਨਾ॥੧॥ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਆਲਸੀਆ ਉਘਲਾਨਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਆਨਿ ਮਿਲਾਇਓ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਕਪਟ ਖੁਲਾਨਾ॥ ਰਹਾਉ॥ ਗੁਰ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਵਹੁ ਮੇਰੈ ਹੀਅਰੈ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰੀਤਮ ਨਾਮੁ ਪਰਾਨਾ॥ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਮਰਿ ਜਾਈਐ ਮੇਰੇ ਠਾਕੁਰ ਜਿਉ ਅਮਲੀ ਅਮਲਿ ਲੁਭਾਨਾ॥੨॥ ਜਿਨ ਮਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਹਰਿ ਕੇਰੀ ਤਿਨ ਧੁਰਿ ਭਾਗ ਪੁਰਾਨਾ॥ ਤਿਨ ਹਮ ਚਰਣ ਸਰੇਵਹ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਜਿਨ ਹਰਿ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ॥੩॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਧਾਰੀ ਮੇਰੈ ਠਾਕੁਰਿ ਜਨੁ ਬਿਛੁਰਿਆ ਚਿਰੀ ਮਿਲਾਨਾ॥ ਧਨੁ ਧਨੁ ਸਤਿਗੁਰੁ ਜਿਨਿ ਨਾਮੁ ਦ੍ਰਿੜਾਇਆ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਤਿਸੁ ਕੁਰਬਾਨਾ॥੪॥੩॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਜਨੁ ਪੁਰਖੁ ਵਡ ਪਾਇਆ ਹਰਿ ਰਸਕਿ ਰਸਕਿ ਫਲ ਲਾਗਿਬਾ॥ ਮਾਇਆ ਭੁਇਅੰਗ ਗ੍ਰਸਿਓ ਹੈ ਪ੍ਰਾਣੀ ਗੁਰ ਬਚਨੀ ਬਿਸੁ ਹਰਿ ਕਾਢਿਬਾ॥੧॥ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮ ਰਸਿ ਲਾਗਿਬਾ॥ ਹਰਿ ਕੀਏ ਪਤਿਤ ਪਵਿਤ੍ਰ ਮਿਲਿ ਸਾਧ ਗੁਰ ਹਰਿ ਨਾਮੈ ਹਰਿ ਰਸੁ ਚਾਖਿਬਾ॥ ਰਹਾਉ॥ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡਭਾਗ ਮਿਲਿਓ ਗੁਰੁ ਸਾਧੂ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਲਿਵ ਉਨਮਨਿ ਲਾਗਿਬਾ॥ ਤ੍ਰਿਸਨਾ ਅਗਨਿ ਬੁਝੀ ਸਾਂਤਿ ਪਾਈ ਹਰਿ ਨਿਰਮਲ ਨਿਰਮਲ ਗੁਨ ਗਾਇਬਾ॥੨॥ ਤਿਨ ਕੇ ਭਾਗ ਖੀਨ ਧੁਰਿ ਪਾਏ ਜਿਨ ਸਤਿਗੁਰ ਦਰਸੁ ਨ ਪਾਇਬਾ॥ ਤੇ ਦੂਜੈ ਭਾਇ ਪਵਹਿ ਗ੍ਰਭ ਜੋਨੀ ਸਭੁ ਬਿਰਥਾ ਜਨਮੁ ਤਿਨ ਜਾਇਬਾ॥੩॥ ਹਰਿ ਦੇਹੁ ਬਿਮਲ ਮਤਿ ਗੁਰ ਸਾਧ ਪਗ ਸੇਵਹ ਹਮ ਹਰਿ ਮੀਠ ਲਗਾਇਬਾ॥ ਜਨੁ ਨਾਨਕੁ ਰੇਣ ਸਾਧ ਪਗ ਮਾਗੈ ਹਰਿ ਹੋਇ ਦਇਆਲੁ ਦਿਵਾਇਬਾ॥੪॥੪॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਜਿਨ ਹਰਿ ਹਿਰਦੈ ਨਾਮੁ ਨ ਬਸਿਓ ਤਿਨ ਮਾਤ ਕੀਜੈ ਹਰਿ ਬਾਂਝਾ॥ ਤਿਨ ਸੁੰਵੀ ਦੇਹ ਫਿਰਹਿ ਬਿਨੁ ਨਾਵੈ ਓਇ ਖਪਿ ਖਪਿ ਮੁਏ ਕਰਾਂਝਾ॥੧॥ ਮੇਰੇ ਮਨ ਜਪਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਮਾਝਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾਲਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਪ੍ਰਭਿ ਧਾਰੀ ਗੁਰਿ ਗਿਆਨੁ ਦੀਓ ਮਨੁ ਸਮਝਾ॥ ਰਹਾਉ॥ ਹਰਿ ਕੀਰਤਿ ਕਲਜੁਗਿ ਪਦੁ ਊਤਮੁ ਹਰਿ ਪਾਈਐ ਸਤਿਗੁਰ ਮਾਝਾ॥ ਹਉ ਬਲਿਹਾਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਅਪੁਨੇ ਜਿਨਿ ਗੁਪਤੁ ਨਾਮੁ ਪਰਗਾਝਾ॥੨॥ ਦਰਸਨੁ ਸਾਧ ਮਿਲਿਓ ਵਡਭਾਗੀ ਸਭਿ ਕਿਲਬਿਖ ਗਏ ਗਵਾਝਾ॥ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਾਹੁ ਪਾਇਆ ਵਡ ਦਾਣਾ ਹਰਿ<noinclude></noinclude> 9z1qlbuq4jlr5hxnq90dg1pk4wum1e4 250 21926 217600 53014 2026-05-10T01:40:08Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੬੯੮}}</noinclude>ਕੀਏ ਬਹੁ ਗੁਣ ਸਾਝਾ॥੩॥ ਜਿਨ ਕਉ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੀ ਜਗਜੀਵਨਿ ਹਰਿ ਉਰਿ ਧਾਰਿਓ ਮਨ ਮਾਝਾ॥ ਧਰਮ ਰਾਇ ਦਰਿ ਕਾਗਦ ਫਾਰੇ ਜਨ ਨਾਨਕ ਲੇਖਾ ਸਮਝਾ॥੪॥੫॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸਾਧ ਪਾਈ ਵਡਭਾਗੀ ਮਨੁ ਚਲਤੌ ਭਇਓ ਅਰੂੜਾ॥ ਅਨਹਤ ਧੁਨਿ ਵਾਜਹਿ ਨਿਤ ਵਾਜੇ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਧਾਰ ਰਸਿ ਲੀੜਾ ॥੧॥ ਮੇਰੇ ਮਨ ਜਪਿ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਹਰਿ ਰੂੜਾ॥ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗਾਈ ਸਤਿਗੁਰਿ ਹਰਿ ਮਿਲਿਓ ਲਾਇ ਝਪੀੜਾ॥ ਰਹਾਉ॥ ਸਾਕਤ ਬੰਧ ਭਏ ਹੈ ਮਾਇਆ ਬਿਖੁ ਸੰਚਹਿ ਲਾਇ ਜਕੀੜਾ॥ ਹਰਿ ਕੈ ਅਰਥਿ ਖਰਚਿ ਨਹ ਸਾਕਹਿ ਜਮਕਾਲੁ ਸਹਹਿ ਸਿਰਿ ਪੀੜਾ॥੨॥ ਜਿਨ ਹਰਿ ਅਰਥਿ ਸਰੀਰੁ ਲਗਾਇਆ ਗੁਰ ਸਾਧੂ ਬਹੁ ਸਰਧਾ ਲਾਇ ਮੁਖਿ ਧੂੜਾ॥ ਹਲਤਿ ਪਲਤਿ ਹਰਿ ਸੋਭਾ ਪਾਵਹਿ ਹਰਿ ਰੰਗੁ ਲਗਾ ਮਨਿ ਗੂੜਾ॥੩॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮੇਲਿ ਜਨ ਸਾਧੂ ਹਮ ਸਾਧ ਜਨਾ ਕਾ ਕੀੜਾ॥ ਜਨ ਨਾਨਕ ਪ੍ਰੀਤਿ ਲਗੀ ਪਗ ਸਾਧ ਗੁਰ ਮਿਲਿ ਸਾਧੂ ਪਾਖਾਣੁ ਹਰਿਓ ਮਨੁ ਮੂੜਾ॥੪॥੬॥ {{center|ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪ ਘਰੁ ੨ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਿਮਰਹੁ ਅਗਮ ਅਪਾਰਾ॥ ਜਿਸੁ ਸਿਮਰਤ ਦੁਖੁ ਮਿਟੈ ਹਮਾਰਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਸਤਿਗੁਰੁ ਪੁਰਖੁ ਮਿਲਾਵਹੁ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ॥੧॥ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਵਹੁ ਮੀਤ ਹਮਾਰੇ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਰਖਹੁ ਉਰ ਧਾਰੇ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਬਚਨ ਸੁਣਾਵਹੁ ਗੁਰ ਮਿਲਿਐ ਪਰਗਟੁ ਹੋਈ ਰਾਮ॥੨॥ ਮਧੁਸੂਦਨ ਹਰਿ ਮਾਧੋ ਪ੍ਰਾਨਾ॥ ਮੇਰੈ ਮਨਿ ਤਨਿ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਮੀਠ ਲਗਾਨਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਇਆ ਕਰਹੁ ਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਪੁਰਖੁ ਨਿਰੰਜਨੁ ਸੋਈ ਰਾਮ ॥੩॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਸੁਖਦਾਤਾ॥ ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਮੇਰਾ ਮਨੁ ਰਾਤਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਮਹਾ ਪੁਰਖੁ ਗੁਰੁ ਮੇਲਹੁ ਗੁਰ ਨਾਨਕ ਨਾਮਿ ਸੁਖੁ ਹੋਈ ਰਾਮ॥੪॥੧॥੭॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਃ ੪॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਹਾ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਸਦਾ ਲੈ ਲਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜਾਵਹੁ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੧॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਦਇਆਲੁ ਧਿਆਹਾ॥ ਹਰਿ ਕੈ ਰੰਗਿ ਸਦਾ ਗੁਣ ਗਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਸੁ ਘੂਮਰਿ ਪਾਵਹੁ ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੨॥ ਆਉ ਸਖੀ ਹਰਿ ਮੇਲਿ ਮਿਲਾਹਾ॥ ਸੁਣਿ ਹਰਿ ਕਥਾ ਨਾਮੁ ਲੈ ਲਾਹਾ॥<noinclude></noinclude> 5xur3sf3yt5b23298kua1y3mkf3vp4i 250 21931 217601 53019 2026-05-10T01:50:02Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੬੯੯}}</noinclude>ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਧਾਰਿ ਗੁਰ ਮੇਲਹੁ ਗੁਰਿ ਮਿਲਿਐ ਹਰਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੩॥ ਕਰਿ ਕੀਰਤਿ ਜਸੁ ਅਗਮ ਅਥਾਹਾ॥ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮੁ ਗਾਵਾਹਾ॥ ਮੋ ਕਉ ਧਾਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਮਿਲੀਐ ਗੁਰ ਦਾਤੇ ਹਰਿ ਨਾਨਕ ਭਗਤਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੪॥੨॥੮॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਃ ੪॥ ਰਸਿ ਰਸਿ ਰਾਮੁ ਰਸਾਲੁ ਸਲਾਹਾ॥ ਮਨੁ ਰਾਮ ਨਾਮਿ ਭੀਨਾ ਲੈ ਲਾਹਾ॥ ਖਿਨੁ ਖਿਨੁ ਭਗਤਿ ਕਰਹ ਦਿਨੁ ਰਾਤੀ ਗੁਰਮਤਿ ਭਗਤਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੧॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗੋਵਿੰਦ ਜਪਾਹਾ॥ ਮਨੁ ਤਨੁ ਜੀਤਿ ਸਬਦੁ ਲੈ ਲਾਹਾ॥ ਗੁਰਮਤਿ ਪੰਚ ਦੂਤ ਵਸਿ ਆਵਹਿ ਮਨਿ ਤਨਿ ਹਰਿ ਓਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੨॥ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਗੁਣ ਗਾਇ ਸਦਾ ਲੈ ਲਾਹਾ॥ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰਿ ਮਾਧੋ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੩॥ ਜਪਿ ਜਗਦੀਸੁ ਜਪਉ ਮਨ ਮਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਜਗੰਨਾਥੁ ਜਗਿ ਲਾਹਾ॥ ਧਨੁ ਧਨੁ ਵਡੇ ਠਾਕੁਰ ਪ੍ਰਭ ਮੇਰੇ ਜਪਿ ਨਾਨਕ ਭਗਤਿ ਓਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੪॥੩॥੯॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਆਪੇ ਜੋਗੀ ਜੁਗਤਿ ਜੁਗਾਹਾ॥ ਆਪੇ ਨਿਰਭਉ ਤਾੜੀ ਲਾਹਾ॥ ਆਪੇ ਹੀ ਆਪਿ ਆਪਿ ਵਰਤੈ ਆਪੇ ਨਾਮਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੧॥ ਆਪੇ ਦੀਪ ਲੋਅ ਦੀਪਾਹਾ॥ ਆਪੇ ਸਤਿਗੁਰੁ ਸਮੁੰਦੁ ਮਥਾਹਾ॥ ਆਪੇ ਮਥਿ ਮਥਿ ਤਤੁ ਕਢਾਏ ਜਪਿ ਨਾਮੁ ਰਤਨੁ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੨॥ ਸਖੀ ਮਿਲਹੁ ਮਿਲਿ ਗੁਣ ਗਾਵਾਹਾ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਨਾਮੁ ਜਪਹੁ ਹਰਿ ਲਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਭਗਤਿ ਦ੍ਰਿੜੀ ਮਨਿ ਭਾਈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੩॥ ਆਪੇ ਵਡ ਦਾਣਾ ਵਡ ਸਾਹਾ॥ ਗੁਰਮੁਖਿ ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਵਿਸਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਦਾਤਿ ਕਰਹੁ ਪ੍ਰਭ ਭਾਵੈ ਗੁਣ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੪॥੪॥੧੦॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੪॥ ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਤਿ ਸੰਗਿ ਗੁਰਾਹਾ॥ ਪੂੰਜੀ ਨਾਮੁ ਗੁਰਮੁਖਿ ਵੇਸਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਕ੍ਰਿਪਾ ਧਾਰਿ ਮਧੁਸੂਦਨ ਮਿਲਿ ਸਤਸੰਗਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੧॥ ਹਰਿ ਗੁਣ ਬਾਣੀ ਸ੍ਰਵਣਿ ਸੁਣਾਹਾ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਤਿਗੁਰੂ ਮਿਲਾਹਾ॥ ਗੁਣ ਗਾਵਹ ਗੁਣ ਬੋਲਹ ਬਾਣੀ ਹਰਿ ਗੁਣ ਜਪਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੨॥ ਸਭਿ ਤੀਰਥ ਵਰਤ ਜਗ ਪੁੰਨ ਤੋੁਲਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਨਾਮ ਨ ਪੁਜਹਿ ਪੁਜਾਹਾ॥ ਹਰਿ ਹਰਿ ਅਤੁਲ ਤੋਲੁ ਅਤਿ ਭਾਰੀ ਗੁਰਮਤਿ ਜਪਿ ਉਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੩॥ ਸਭਿ ਕਰਮ ਧਰਮ ਹਰਿ ਨਾਮੁ ਜਪਾਹਾ॥ ਕਿਲਵਿਖ ਮੈਲੁ ਪਾਪ ਧੋਵਾਹਾ॥ ਦੀਨ ਦਇਆਲ ਹੋਹੁ ਜਨ ਊਪਰਿ ਦੇਹੁ ਨਾਨਕ ਨਾਮੁ ਓਮਾਹਾ ਰਾਮ॥੪॥੫॥੧੧॥<noinclude></noinclude> 8rm0msit60x4chnwi2k925vwamdxdwo 250 21937 217602 53025 2026-05-10T02:00:48Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੭੦੦}}</noinclude>{{center|ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} ਕੋਈ ਜਾਨੈ ਕਵਨੁ ਈਹਾ ਜਗਿ ਮੀਤੁ॥ ਜਿਸੁ ਹੋਇ ਕ੍ਰਿਪਾਲੁ ਸੋਈ ਬਿਧਿ ਬੁਝੈ ਤਾ ਕੀ ਨਿਰਮਲ ਰੀਤਿ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਮਾਤ ਪਿਤਾ ਬਨਿਤਾ ਸੁਤ ਬੰਧਪ ਇਸਟ ਮੀਤ ਅਰੁ ਭਾਈ॥ ਪੂਰਬ ਜਨਮ ਕੇ ਮਿਲੇ ਸੰਜੋਗੀ ਅੰਤਹਿ ਕੋ ਨ ਸਹਾਈ॥੧॥ ਮੁਕਤਿ ਮਾਲ ਕਨਿਕ ਲਾਲ ਹੀਰਾ ਮਨ ਰੰਜਨ ਕੀ ਮਾਇਆ॥ ਹਾ ਹਾ ਕਰਤ ਬਿਹਾਨੀ ਅਵਧਹਿ ਤਾ ਮਹਿ ਸੰਤੋਖੁ ਨ ਪਾਇਆ॥੨॥ ਹਸਤਿ ਰਥ ਅਸ੍ਵ ਪਵਨ ਤੇਜ ਧਣੀ ਭੂਮਨ ਚਤੁਰਾਂਗਾ॥ ਸੰਗਿ ਨ ਚਾਲਿਓ ਇਨ ਮਹਿ ਕਛੂਐ ਊਠਿ ਸਿਧਾਇਓ ਨਾਂਗਾ॥੩॥ ਹਰਿ ਕੇ ਸੰਤ ਪ੍ਰਿਅ ਪ੍ਰੀਤਮ ਪ੍ਰਭ ਕੇ ਤਾ ਕੈ ਹਰਿ ਹਰਿ ਗਾਈਐ॥ ਨਾਨਕ ਈਹਾ ਸੁਖੁ ਆਗੈ ਮੁਖ ਊਜਲ ਸੰਗਿ ਸੰਤਨ ਕੈ ਪਾਈਐ॥੪॥੧॥ {{center|ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੩ ਦੁਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} ਦੇਹੁ ਸੰਦੇਸਰੋ ਕਹੀਅਉ ਪ੍ਰਿਅ ਕਹੀਅਉ॥ ਬਿਸਮੁ ਭਈ ਮੈ ਬਹੁ ਬਿਧਿ ਸੁਨਤੇ ਕਹਹੁ ਸੁਹਾਗਨਿ ਸਹੀਅਉ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਕੋ ਕਹਤੋ ਸਭ ਬਾਹਰਿ ਬਾਹਰਿ ਕੋ ਕਹਤੋ ਸਭ ਮਹੀਅਉ॥ ਬਰਨੁ ਨ ਦੀਸੈ ਚਿਹਨੁ ਨ ਲਖੀਐ ਸੁਹਾਗਨਿ ਸਾਤਿ ਬੁਝਹੀਅਉ॥੧॥ ਸਰਬ ਨਿਵਾਸੀ ਘਟਿ ਘਟਿ ਵਾਸੀ ਲੇਪੁ ਨਹੀ ਅਲਪਹੀਅਉ॥ ਨਾਨਕੁ ਕਹਤ ਸੁਨਹੁ ਰੇ ਲੋਗਾ ਸੰਤ ਰਸਨ ਕੋ ਬਸਹੀਅਉ॥੨॥੧॥੨॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਃ ੫॥ ਧੀਰਉ ਸੁਨਿ ਧੀਰਉ ਪ੍ਰਭ ਕਉ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਜੀਅ ਪ੍ਰਾਨ ਮਨੁ ਤਨੁ ਸਭੁ ਅਰਪਉ ਨੀਰਉ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਕਉ ਨੀਰਉ॥੧॥ ਬੇਸੁਮਾਰ ਬੇਅੰਤੁ ਬਡ ਦਾਤਾ ਮਨਹਿ ਗਹੀਰਉ ਪੇਖਿ ਪ੍ਰਭ ਕਉ॥੨॥ ਜੋ ਚਾਹਉ ਸੋਈ ਸੋਈ ਪਾਵਉ ਆਸਾ ਮਨਸਾ ਪੂਰਉ ਜਪਿ ਪ੍ਰਭ ਕਉ॥੩॥ ਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ਨਾਨਕ ਮਨਿ ਵਸਿਆ ਦੂਖਿ ਨ ਕਬਹੂ ਝੂਰਉ ਬੁਝਿ ਪ੍ਰਭ ਕਉ॥੪॥੨॥੩॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਲੋੜੀਦੜਾ ਸਾਜਨੁ ਮੇਰਾ॥ ਘਰਿ ਘਰਿ ਮੰਗਲ ਗਾਵਹੁ ਨੀਕੇ ਘਟਿ ਘਟਿ ਤਿਸਹਿ ਬਸੇਰਾ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਸੂਖਿ ਅਰਾਧਨੁ ਦੂਖਿ ਅਰਾਧਨੁ ਬਿਸਰੈ ਨ ਕਾਹੂ ਬੇਰਾ॥ ਨਾਮੁ ਜਪਤ ਕੋਟਿ ਸੂਰ ਉਜਾਰਾ ਬਿਨਸੈ ਭਰਮੁ ਅੰਧੇਰਾ॥੧॥ ਥਾਨਿ ਥਨੰਤਰਿ ਸਭਨੀ ਜਾਈ ਜੋ ਦੀਸੈ ਸੋ ਤੇਰਾ॥ ਸੰਤਸੰਗਿ ਪਾਵੈ ਜੋ ਨਾਨਕ ਤਿਸੁ ਬਹੁਰਿ ਨ ਹੋਈ ਹੈ ਫੇਰਾ॥੨॥੩॥੪॥<noinclude></noinclude> afrrlbg0prxvr7cgrdaxxxh5d8hhkf9 250 21980 217603 53084 2026-05-10T02:12:26Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੭੦੧}}</noinclude>{{center|ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫ ਘਰੁ ੪ ਦੁਪਦੇ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} ਅਬ ਮੈ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ਗੁਰ ਆਗ੍ਹਿ॥ ਤਜੀ ਸਿਆਨਪ ਚਿੰਤ ਵਿਸਾਰੀ ਅਹੰ ਛੋਡਿਓ ਹੈ ਤਿਆਗ੍ਹਿ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਜਉ ਦੇਖਉ ਤਉ ਸਗਲ ਮੋਹਿ ਮੋਹੀਅਉ ਤਉ ਸਰਨਿ ਪਰਿਓ ਗੁਰ ਭਾਗਿ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਟਹਲ ਹਰਿ ਲਾਇਓ ਤਉ ਜਮਿ ਛੋਡੀ ਮੋਰੀ ਲਾਗਿ॥੧॥ ਤਰਿਓ ਸਾਗਰੁ ਪਾਵਕ ਕੋ ਜਉ ਸੰਤ ਭੇਟੇ ਵਡ ਭਾਗਿ॥ ਜਨ ਨਾਨਕ ਸਰਬ ਸੁਖ ਪਾਏ ਮੋਰੋ ਹਰਿ ਚਰਨੀ ਚਿਤੁ ਲਾਗਿ॥੨॥੧॥੫॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਮਨ ਮਹਿ ਸਤਿਗੁਰ ਧਿਆਨੁ ਧਰਾ॥ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹਿਓ ਗਿਆਨੁ ਮੰਤ੍ਰੁ ਹਰਿ ਨਾਮਾ ਪ੍ਰਭ ਜੀਉ ਮਇਆ ਕਰਾ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਕਾਲ ਜਾਲ ਅਰੁ ਮਹਾ ਜੰਜਾਲਾ ਛੁਟਕੇ ਜਮਹਿ ਡਰਾ॥ ਆਇਓ ਦੁਖ ਹਰਣ ਸਰਣ ਕਰੁਣਾਪਤਿ ਗਹਿਓ ਚਰਣ ਆਸਰਾ॥੧॥ ਨਾਵ ਰੂਪ ਭਇਓ ਸਾਧਸੰਗੁ ਭਵ ਨਿਧਿ ਪਾਰਿ ਪਰਾ॥ ਅਪਿਉ ਪੀਓ ਗਤੁ ਥੀਓ ਭਰਮਾ ਕਹੁ ਨਾਨਕ ਅਜਰੁ ਜਰਾ॥੨॥੨॥੬॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਜਾ ਕਉ ਭਏ ਗੋਵਿੰਦ ਸਹਾਈ॥ ਸੂਖ ਸਹਜ ਆਨੰਦ ਸਗਲ ਸਿਉ ਵਾ ਕਉ ਬਿਆਧਿ ਨ ਕਾਈ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਦੀਸਹਿ ਸਭ ਸੰਗਿ ਰਹਹਿ ਅਲੇਪਾ ਨਹ ਵਿਆਪੈ ਉਨ ਮਾਈ॥ ਏਕੈ ਰੰਗਿ ਤਤ ਕੇ ਬੇਤੇ ਸਤਿਗੁਰ ਤੇ ਬੁਧਿ ਪਾਈ॥੧॥ ਦਇਆ ਮਇਆ ਕਿਰਪਾ ਠਾਕੁਰ ਕੀ ਸੇਈ ਸੰਤ ਸੁਭਾਈ॥ ਤਿਨ ਕੈ ਸੰਗਿ ਨਾਨਕ ਨਿਸਤਰੀਐ ਜਿਨ ਰਸਿ ਰਸਿ ਹਰਿ ਗੁਨ ਗਾਈ॥੨॥੩॥੭॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਗੋਬਿੰਦ ਜੀਵਨ ਪ੍ਰਾਨ ਧਨ ਰੂਪ॥ ਅਗਿਆਨ ਮੋਹ ਮਗਨ ਮਹਾ ਪ੍ਰਾਨੀ ਅੰਧਿਆਰੇ ਮਹਿ ਦੀਪ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਸਫਲ ਦਰਸਨੁ ਤੁਮਰਾ ਪ੍ਰਭ ਪ੍ਰੀਤਮ ਚਰਨ ਕਮਲ ਆਨੂਪ॥ ਅਨਿਕ ਬਾਰ ਕਰਉ ਤਿਹ ਬੰਦਨ ਮਨਹਿ ਚਰ੍ਹਾਵਉ ਧੂਪ॥੧॥ ਹਾਰਿ ਪਰਿਓ ਤੁਮ੍ਹਰੈ ਪ੍ਰਭ ਦੁਆਰੈ ਦ੍ਰਿੜ੍ਹੁ ਕਰਿ ਗਹੀ ਤੁਮ੍ਹਾਰੀ ਲੂਕ॥ ਕਾਢਿ ਲੇਹੁ ਨਾਨਕ ਅਪੁਨੇ ਕਉ ਸੰਸਾਰ ਪਾਵਕ ਕੇ ਕੂਪ॥੨॥੪॥੮॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਕੋਈ ਜਨੁ ਹਰਿ ਸਿਉ ਦੇਵੈ ਜੋਰਿ॥ ਚਰਨ ਗਹਉ ਬਕਉ ਸਭ ਰਸਨਾ ਦੀਜਹਿ ਪ੍ਰਾਨ ਅਕੋਰਿ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਮਨੁ ਤਨੁ ਨਿਰਮਲ ਕਰਤ ਕਿਆਰੋ ਹਰਿ ਸਿੰਚੈ ਸੁਧਾ ਸੰਜੋਰਿ॥ ਇਆ ਰਸ ਮਹਿ ਮਗਨੁ ਹੋਤ ਕਿਰਪਾ ਤੇ ਮਹਾ ਬਿਖਿਆ ਤੇ ਤੋਰਿ॥੧॥ ਆਇਓ ਸਰਣ<noinclude></noinclude> adza64zus4tjxfdchrai0wuou2mmfzt 250 21985 217604 53089 2026-05-10T02:22:55Z Kuldip DMW 2077 /* ਸੋਧਣਾ */ 217604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Kuldip DMW" />{{center|੭੦੨}}</noinclude>ਦੀਨ ਦੁਖ ਭੰਜਨ ਚਿਤਵਉ ਤੁਮ੍ਹਰੀ ਓਰਿ॥ ਅਭੈ ਪਦੁ ਦਾਨੁ ਸਿਮਰਨੁ ਸੁਆਮੀ ਕੋ ਪ੍ਰਭ ਨਾਨਕ ਬੰਧਨ ਛੋਰਿ॥੨॥੫॥੯॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਚਾਤ੍ਰਿਕ ਚਿਤਵਤ ਬਰਸਤ ਮੇਂਹ॥ ਕ੍ਰਿਪਾ ਸਿੰਧੁ ਕਰੁਣਾ ਪ੍ਰਭ ਧਾਰਹੁ ਹਰਿ ਪ੍ਰੇਮ ਭਗਤਿ ਕੋ ਨੇਹ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਅਨਿਕ ਸੂਖ ਚਕਵੀ ਨਹੀ ਚਾਹਤ ਅਨਦ ਪੂਰਨ ਪੇਖਿ ਦੇਂਹ॥ ਆਨ ਉਪਾਵ ਨ ਜੀਵਤ ਮੀਨਾ ਬਿਨੁ ਜਲ ਮਰਨਾ ਤੇਂਹ॥੧॥ ਹਮ ਅਨਾਥ ਨਾਥ ਹਰਿ ਸਰਣੀ ਅਪੁਨੀ ਕ੍ਰਿਪਾ ਕਰੇਂਹ॥ ਚਰਣ ਕਮਲ ਨਾਨਕੁ ਆਰਾਧੈ ਤਿਸੁ ਬਿਨੁ ਆਨ ਨ ਕੇਂਹ॥੨॥੬॥੧੦॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਮਨਿ ਤਨਿ ਬਸਿ ਰਹੇ ਮੇਰੇ ਪ੍ਰਾਨ॥ ਕਰਿ ਕਿਰਪਾ ਸਾਧੂ ਸੰਗਿ ਭੇਟੇ ਪੂਰਨ ਪੁਰਖ ਸੁਜਾਨ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਪ੍ਰੇਮ ਠਗਉਰੀ ਜਿਨ ਕਉ ਪਾਈ ਤਿਨ ਰਸੁ ਪੀਅਉ ਭਾਰੀ॥ ਤਾ ਕੀ ਕੀਮਤਿ ਕਹਣੁ ਨ ਜਾਈ ਕੁਦਰਤਿ ਕਵਨ ਹਮ੍ਹਾਰੀ॥੧॥ ਲਾਇ ਲਏ ਲੜਿ ਦਾਸ ਜਨ ਅਪੁਨੇ ਉਧਰੇ ਉਧਰਨਹਾਰੇ॥ ਪ੍ਰਭੁ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸਿਮਰਿ ਸੁਖੁ ਪਾਇਓ ਨਾਨਕ ਸਰਣਿ ਦੁਆਰੇ॥੨॥੭॥੧੧॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਆਏ ਅਨਿਕ ਜਨਮ ਭ੍ਰਮਿ ਸਰਣੀ॥ ਉਧਰੁ ਦੇਹ ਅੰਧ ਕੂਪ ਤੇ ਲਾਵਹੁ ਅਪੁਨੀ ਚਰਣੀ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਗਿਆਨੁ ਧਿਆਨੁ ਕਿਛੁ ਕਰਮੁ ਨ ਜਾਨਾ ਨਾਹਿਨ ਨਿਰਮਲ ਕਰਣੀ॥ ਸਾਧਸੰਗਤਿ ਕੈ ਅੰਚਲਿ ਲਾਵਹੁ ਬਿਖਮ ਨਦੀ ਜਾਇ ਤਰਣੀ॥੧॥ ਸੁਖ ਸੰਪਤਿ ਮਾਇਆ ਰਸ ਮੀਠੇ ਇਹ ਨਹੀ ਮਨ ਮਹਿ ਧਰਣੀ॥ ਹਰਿ ਦਰਸਨ ਤ੍ਰਿਪਤਿ ਨਾਨਕ ਦਾਸ ਪਾਵਤ ਹਰਿ ਨਾਮ ਰੰਗ ਆਭਰਣੀ॥੨॥੮॥੧੨॥ ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੫॥ ਹਰਿ ਜਨ ਸਿਮਰਹੁ ਹਿਰਦੈ ਰਾਮ॥ ਹਰਿ ਜਨ ਕਉ ਅਪਦਾ ਨਿਕਟਿ ਨ ਆਵੈ ਪੂਰਨ ਦਾਸ ਕੇ ਕਾਮ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਕੋਟਿ ਬਿਘਨ ਬਿਨਸਹਿ ਹਰਿ ਸੇਵਾ ਨਿਹਚਲੁ ਗੋਵਿਦ ਧਾਮ॥ ਭਗਵੰਤ ਭਗਤ ਕਉ ਭਉ ਕਿਛੁ ਨਾਹੀ ਆਦਰੁ ਦੇਵਤ ਜਾਮ॥੧॥ ਤਜਿ ਗੋਪਾਲ ਆਨ ਜੋ ਕਰਣੀ ਸੋਈ ਸੋਈ ਬਿਨਸਤ ਖਾਮ॥ ਚਰਨ ਕਮਲ ਹਿਰਦੈ ਗਹੁ ਨਾਨਕ ਸੁਖ ਸਮੂਹ ਬਿਸਰਾਮ॥੨॥੯॥੧੩॥ {{center|ਜੈਤਸਰੀ ਮਹਲਾ ੯ ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ॥}} ਭੂਲਿਓ ਮਨੁ ਮਾਇਆ ਉਰਝਾਇਓ॥ ਜੋ ਜੋ ਕਰਮ ਕੀਓ ਲਾਲਚ ਲਗਿ ਤਿਹ ਤਿਹ ਆਪੁ ਬੰਧਾਇਓ॥੧॥ ਰਹਾਉ॥ ਸਮਝ ਨ ਪਰੀ ਬਿਖੈ ਰਸ ਰਚਿਓ ਜਸੁ ਹਰਿ ਕੋ ਬਿਸਰਾਇਓ॥ ਸੰਗਿ ਸੁਆਮੀ ਸੋ ਜਾਨਿਓ ਨਾਹਿਨ ਬਨੁ ਖੋਜਨ<noinclude></noinclude> 3dpzws856gp9sb53wntoyar0sij4fpb 250 59660 217623 165258 2026-05-10T07:14:16Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|( ੧੦੬ )}} {{Block center|<poem>ਪਈ ਰਾਤ ਅੰਧੇਰ ਗ਼ੁਬਾਰ ਕਾਲੀ ਦੀਵਾ ਬਾਲਿਆ ਧੂਖ ਧੂਖਾ ਦਿੱਤੀ ਸਾਰੇ ਕੋੜਮੇਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਚਤਰ ਸਹਿਤੀ ਧਿਆਨ ਵਾਸਤੇ ਪਾਸ ਬਹਾ ਦਿੱਤੀ ਆਪੇ ਸਾਧ ਨੂੰ ਹੀਰ ਜਾਗੀਰ ਦਿੱਤੀ ਕਿਸਮਤ ਖੇੜਿਆਂ ਹੋਸ਼ ਭੁਲਾ ਦਿੱਤੀ ਮਰਦ ਨਾਰ ਨੂੰ ਰਹੀ ਨਾ ਸੁਰਤ ਕੋਈ ਬੂਟੀ ਫ਼ਕਰ ਨੇ ਜੇਹੀ ਸੁੰਘਾ ਦਿੱਤੀ ਜਦੋਂ ਜਾਣਿਆਂ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਸੁਰਤ ਨਾਹੀਂ ਜੋਗੀ ਝੂਣ ਕੇ ਹੀਰ ਉਠਾ ਦਿੱਤੀ ਮਿਲੇ ਚਿਰਾਂ ਦੇ ਵਿਛੜੇ ਯਾਰ ਹੱਸੇ ਸਾਈਂ ਦਿਲਾਂ ਦੀ ਆਸ ਪੁਚਾ ਦਿੱਤੀ ਸਾਬਤ ਰਹੇ ਦੋਂਵੇਂ ਰਾਹ ਇਸ਼ਕ ਅੰਦਰ ਲਾਹੌਰੀ ਵਸਲ ਦੀ ਰਾਤ ਖ਼ੁਦਾ ਦਿੱਤੀ</poem>}} {{center|{{X-smaller|ਵਾਕ ਸਹਿਤੀ}}}} {{Block center|<poem>ਭਾਬੀ ਜੋਗੀਆ ਥਾਂ ਸੁਹਾਂਵਣੀ ਏਹ ਅੱਜ ਰਾਤ ਅਨੋਖੜੀ ਭਲੀ ਹੈ ਵੇ ਅੱਜ ਹੀਰ ਦੇ ਹੁਸਨ ਦਾ ਬਾਗ਼ ਖਿੜਿਆ ਆ ਭੌਰ ਫ਼ਿਰਆ ਕਲੀ ਕਲੀ ਹੈ ਵੇ ਤੇਰੀ ਜੋਗੀਆ ਹੀਰ,ਤੂੰ ਹੀਰ ਜੋਗਾ,ਜੋੜੀ ਧੁਰੋਂ ਸੰਜੋਗ ਥੀਂ ਰਲੀ ਹੈ ਵੇ ਲਾਹੌਰੀ ਆਣ ਮਿਲਾਇਆ ਦੇਖ ਹੀਲਾ ਮਕਰ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਪੀਰ ਵਲੀ ਹੈ ਵੇ</poem>}} {{center|{{X-smaller|ਸਹਿਤੀ ਤੇ ਜੋਗੀ ਦਾ ਮੇਹਰ ਬਾਨ ਹੋਣਾ}}}} {{Block center|<poem>ਜੋਗੀ ਆਖਿਆ ਸਹਿਤੀਏ ਪਿਆਰੀਏ ਨੀਂ ਕੁਝ ਮੰਗ ਮੂੰਹੋਂ ਰੱਖ ਸੰਗ ਨਾਹੀਂ ਜੋ ਕੁਝ ਕਹਾਂਗਾ ਕਰੇਗਾ ਰੱਬ ਸੱਚਾ ਖਾਲੀ ਪਲਿੱਓਂ ਏਹ ਮਲੰਗ ਨਾਹੀਂ ਰੰਗਣ ਆਸ਼ਕਾਂ ਚੜ੍ਹੀ ਕੁਝ ਰੰਗ ਤੂੰ ਵੀ ਵਲਾ ਲੱਭਣਾ ਫ਼ੇਰ ਏਹ ਰੰਗ ਨਾਹੀਂ ਕੋਈ ਘੜੀ ਲਾਹੌਰੀਆ ਸਾਥ ਸਾਡਾ ਹੋਣਾ ਫ਼ੇਰ ਸੰਜੋਗ ਏਹ ਸੰਗ ਨਾਹੀਂ</poem>}} {{center|{{X-smaller|ਅਰਜ਼ ਸਹਿਤੀ}}}} {{Block center|<poem>ਸਹਿਤੀ ਜੋੜ ਕੇ ਹੱਥ ਚਾ ਆਖਿਆ ਏ ਮੇਰੀ ਅਰਜ਼ ਹੈ ਏਹ ਫ਼ਰਿਆਦ ਜੋਗੀ ਜੋੜੀ ਤੁਸਾਂ ਦੀ ਰੱਬ ਨੇ ਮੇਲ ਕੀਤਾ ਮੈਂਨੂੰ ਮੇਲ ਦੇ ਯਾਰ ਮੁਰਾਦ ਜੋਗੀ ਦੋਵੇਂ ਕਰੋ ਦੁਆ ਜੇ ਸੁਣੇ ਸਾਈਂ ਹੋਵਾਂ ਉੱਜੜੀ ਮੈਂ ਆਬਾਦ ਜੋਗੀ ਲਾਹੌਰੀ ਫ਼ਸੀ ਮੈਂ ਇਸ਼ਕ ਦੇ ਜਾਲ ਅੰਦਰ ਦੁਖੀ ਜਾਂਨ ਨੂੰ ਕਰੀਂ ਆਜ਼ਾਦਜੋਗੀ</poem>}} {{center|{{X-smaller|ਸਹਿਤੀ ਲਈ ਜੋਗੀ ਨੇ ਬੇਨਤੀ ਕਰਣੀ}}}} {{Block center|<poem>ਜੋਗੀ ਅੱਖੀਆਂ ਮੀਟਕੇ ਅਰਜ਼ਕੀਤੀ ਸਾਈਆਂ ਝੱਬ ਮੇਲੀਂ ਜਾਨੀ ਜਾਨਏਹਦਾ</poem>}}<noinclude></noinclude> qvuor0md2anmhct10miamezsuw9hjmo 250 59661 217624 195704 2026-05-10T07:30:32Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੧੦੭)}} {{Block center|<poem>ਔਗੁਣਹਾਰੀਆਂ ਤੇ ਪੜਦਾ ਘੱਤਿਆਸੂ ਸਿਰ ਅਸਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਐਹਸਾਂਨਏਹਦਾ ਜਿਵੇਂ ਅਸਾਂ ਦਾ ਮੇਲ ਮਿਲਾਪ ਕੀਤਾ ਆਸ਼ਕ ਮੇਲ ਮੁਰਾਦ ਜਵਾਂਨ ਏਹਦਾ ਲਾਹੌਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਹਲ ਜਹਾਂਨ ਅੰਦਰ ਰਹੇ ਨਾਮ ਏਹਦਾ ਤੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਏਹਦਾ</poem>}} {{center|{{X-smaller|ਜੋਗੀ ਦੀ ਪ੍ਰਾਰਥਨਾ ਕਬੂਲ ਹੋਨੀ}}}} {{Block center|<poem>ਹੋਈ ਦੁਆ ਕਬੂਲ ਦੋ ਆਸ਼ਕਾਂ ਦੀ ਝੱਟ ਸਾਂਢਣੀ ਦਾ ਅਸਵਾਰ ਆਇਆ ਲੰਮੇਂ ਵਾਲ ਬਲੋਚ ਮੁਰਾਦਪਿਆਰਾ ਸਿਰਵਾਟਵੀਂ ਪਹਿਨਦਸਤਾਰਆਇਆ ਕੁੜਤਾ ਲੰਮੜਾ ਹੱਥ ਰੁਮਾਲ ਸੋਹੇ ਘੇਰੇ ਵਾਲੜੀ ਪਹਿਣ ਸਲਵਾਰ ਆਇਆ ਕਿਹਾ ਚੜ੍ਹ ਕਚਾਵੇ ਵਿੱਚ ਸਹਿਤੀਏ ਮੈਂ ਦੂਰ ਊਂਠਾਂ ਦੀ ਛੱਡ ਕਤਾਰ ਆਇਆ ਕੇਹਾ ਜੋਗੜੇ ਨੂੰ ਹੋਕੇ ਦਸਤ ਬਸਤਾ ਮੈਂ ਆਪਦਾ ਕਰਣ ਦੀਦਾਰ ਆਇਆ ਲਾਹੌਰੀ ਬੰਦਗੀ ਬਿਨਾ ਜਹਾਂਨ ਬੰਦਾ ਕਰਣ ਉਮਰ ਬ੍ਰਬਾਦ ਬੇਕਾਰ ਆਇਆ</poem>}} {{center|{{X-smaller|ਵਾਕ ਕਵੀਸ਼ਰ}}}} {{Block center|<poem>ਅੰਨ੍ਹਾਂ ਜਾਂਣ ਇਨਸਾਂਨ ਨੂੰ ਇਲਮ ਬਾਝੋਂ ਸਮਝ ਬੰਦਗੀ ਬਿਨਾ ਹੈਵਾਨ ਹੈ ਜੀ ਬਿਨ ਵਕੀਲ ਚੋਰੀ ਯਾਰੀ ਚਾਕਰੀ ਏਹ ਹੋਨ ਸੱਕਦੀ ਵਿੱਚ ਜਹਾਂਨ ਹੈ ਜੀ ਦੇਖ ਪਰਾਂ ਬਗੈਰ ਜਿਓਂ ਹੋਵੇ ਪੰਛੀ ਏਵੇਂ ਹੁਨਰ ਦੇ ਬਿਨਾਂ ਇਨਸਾਨ ਹੈ ਜੀ ਪੂਰਾ ਜਾਣੀਏ ਓਸਨੂੰ ਫ਼ਕਰ ਵੱਡਾ ਜਿਸਦੇ ਚਿੱਤ ਨ ਖ਼ੁਦੀ ਗੁਮਾਨ ਹੈ ਜੀ ਜ਼ਾਤ ਪਾਤ ਉਤੇ ਨਹੀਂ ਗੱਲ ਕੋਈ ਕਰਣੀ ਕਰੇ ਜੋ ਸੋਈ ਪਰਵਾਨ ਹੈ ਜੀ ਜਾਣ ਸ਼ਾਹ ਵੱਡਾ ਜੇਹੜਾ ਅਦਲ ਵਾਲਾ ਜਿਵੇਂ ਨਾਮ ਰੌਸ਼ਨ ਸ਼ੇਰਵਾਨ ਹੈ ਜੀ ਜੇੜ੍ਹੀ ਥਾਂ ਨਹੀਂ ਰੱਬ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਹੁੰਦਾ ਵੱਸੋਂ ਜਾਣ ਨਾ ਓਹ ਵੈਰਾਂਨ ਹੈ ਜੀ ਜ਼ਾਹਿਰਾ ਜੋ ਜਹਾਂਨ ਏਹ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇ ਤਲਿਸਮਾਤ ਰੱਬੀ ਏਹ ਸਾਮਾਨ ਹੈ ਜੀ ਚਾਰ ਹੱਥ ਜ਼ਮੀਂਨ ਹੈ ਘਣੀ ਤੈਂਨੂੰ ਵਲੇਂ ਕਾਸਨੂੰ ਏਡ ਵਲਾਨ ਹੈ ਜੀ ਲਾਹੌਰੀ ਬੰਦਗੀ ਕਰੋ ਕੋਈ ਘੜੀ ਕਟੋ ਰਹਿਣਾ ਕਿਸੇ ਨਾ ਏਸ ਮਕਾਂਨ ਹੈ ਜੀ ਹਸਤੀ ਬਿਨਾ ਹੁੰਦੇ ਹੌਦਾ ਬਿਨ ਸਵਾਰੀ ਐਵੇਂ ਤਖ਼ਤ ਦੇ ਬਿਨਾ ਹੈ ਤਾਜ ਸੁੱਨਾ ਨਾਰੀ ਨਰ ਬਾਝੋਂ ਨਰ ਨਾਰ ਬਾਝੋਂ ਬਿਨਾਂ ਅਦਲ ਬਾਝੋਂ ਰਾਜਾ ਰਾਜ ਸੁੱਨਾ ਹੁਨਰ ਬਿਨਾ ਉਸਤਾਦ ਨਰ ਲੇਖ ਬਾਝੋਂ ਬਿਨਾਂ ਪਰਾਂ ਦੇ ਉੜੇ ਕੀ ਬਾਜ ਸੁੱਨਾ</poem>}}<noinclude></noinclude> i90xh27pt78vj2750pxn1w9aqykczyd 250 59662 217625 202156 2026-05-10T07:38:50Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੧੦੮)}} {{Block center|<poem>ਲਾਹੌਰੀ ਰਾਮ ਬਾਝੋਂ ਨੇਕਕਾਮ ਬਾਝੋਂ ਹੈ ਸਭ ਜਗਤ ਦਾ ਸਾਜ਼ੋ ਸਾਮਾਨ ਸੁੱਨਾ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਸਹਿਤੀ ਤੇ ਹੀਰ ਦਾ ਅਖ਼ੀਰੀ ਮੇਲ ਮਿਲਾਪ}}}} {{Block center|<poem>ਆਪੋ ਆਪਣੇ ਦੇਸ ਨੂੰ ਜਾਣ ਲੱਗੇ ਸਹਿਤੀ ਹੀਰ ਦੋਵੇਂ ਮਿਲ ਰੁੰਨੀਆਂ ਨੇਂ ਮੇਲਾ ਜੀਉਂਦਿਆਂ ਫੇਰ ਸਬੱਬ ਸੇਤੀ ਖਿੰਡੀ ਚੋਗ ਤਕਦੀਰ ਵਿਛੁੰਨੀਆਂ ਨੇਂ ਰੱਬ ਕਰਮ ਕੀਤਾ ਸਾਡੇ ਹਾਲ ਉੱਤੇ ਆਸਾਂ ਦੋਹਾਂ ਦੀਆਂ ਅੱਜ ਪੁੱਨੀਆਂ ਨੇਂ ਲਾਹੌਰੀ ਜੀਉਣ ਸੱਜਣ ਜੁੱਗਾਂ ਤੀਕ ਸਾਡੇ ਕੰਮ ਸੌਰ ਗਏ ਦੀਨ ਦੁਨੀਆਂ ਨੇਂ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਮੁਰਾਦ ਨੇ ਸਹਿਤੀ ਨੂੰ ਤੇ ਰਾਂਝੇ ਨੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਨਸਣਾਂ}}}} {{Block center|<poem>ਉਧਰ ਸਹਿਤੀ ਨੂੰ ਚਾੜ੍ਹ ਮੁਰਾਦ ਨੱਠਾ ਏਧਰ ਹੀਰ ਲੈ ਕੇ ਰਾਂਝਾ ਜੱਟ ਗਿਆ ਸ਼ੇਰਾ ਘਿੱਨ ਕੇ ਮਾਸ ਨੂੰ ਛਾਲ ਮਾਰੀ ਚੀਤੇ ਬਾਜ਼ ਵਾਲਾ ਲੱਗ ਝੱਟ ਗਿਆ ਯਾਦ ਕਰਣਗੇ ਜੀਉਂਦੀ ਜਾਂਨ ਤਾਈਂ ਝੁੱਗਾ ਖੇੜਿਆਂਦਾ ਜੇਹ ਪੱਟ ਗਿਆ ਦਿੱਤਾ ਮੇਲ ਮੁਰਾਦ ਦੁਆ ਕਰਕੇ ਸਹਿਤੀ ਯਾਰਣੀ ਦਾ ਪੁੰਨ ਖੱਟ ਗਿਆ ਕਦੀ ਹਰੇ ਨਾ ਹੋਨਗੇ ਫ਼ੇਰ ਮੁੜਕੇ ਜੇਹੜੇ ਰੁੱਖ ਬੂਟੇ ਜੋਗੀ ਚੱਟ ਗਿਆ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਕ ਸੀ ਫ਼ੇਰ ਫ਼ਕੀਰ ਹੋਇਆ ਲਾਹੌਰੀਪਈਸਿਰਤੇਜੇਹੜੀ ਕੱਟਗਿਆ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਖੇੜਿਆਂ ਦਾ ਜਾਗਣਾ ਤੇ ਢੁੰਡ ਭਾਲ ਕਰਣੀ}}}} {{Block center|<poem>ਬੀਤੀ ਰਾਤ ਜਾਂ ਵਕਤ ਸਵੇਰ ਹੋਇਆ ਸੁਰਤ ਕੋੜਮੇਂ ਨੂੰ ਆਈ ਜਾਗ ਲੋਕੋ ਖ਼ਾਲੀ ਦੇਖ ਕਨਾਤ ਨੂੰ ਖੜੇ ਪਿੱਟੇ ਮੱਥੇ ਬੁਰੇ ਜਿਨ੍ਹਾਂਦੜੇ ਭਾਗ ਲੋਕੋ ਦੋਵੇਂ ਜੱਟੀਆਂ ਫ਼ੱਟੀਆਂ ਇਸ਼ਕ ਦੀਆਂ ਪੱਟ ਕਰ ਗਏ ਗੁਲ ਚਰਾਗ਼ ਲੋਕੋ ਸਹਿਤੀ ਮੌਰਨੀ ਤੇ ਹੀਰ ਹੰਸਨੀਂ ਸੀ ਦੋਵ ਦੀਵੀਆਂ ਲੈ ਗਏ ਕਾਗ ਲੋਕੋ ਅੱਜੂ ਖੜਿਆਂਦੀ ਨਾਲ ਵਾਹਰ ਲੈਕੇ ਘੋੜੀ ਚੜ੍ਹ ਨੱਠਾ ਫ਼ੜੀ ਵਾਗ ਲੋਕੋ ਲਾਹੌਰੀ ਸਭ ਖਤਰੇਟੀਆਂ ਕੋਠੀਆਂ ਹੋ ਕਰਣ ਕੀਰਣੇ ਆਖ਼ਰੀ ਰਾਗ ਲੋਕੋ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਵਾਕ ਕਵੀਸ਼ਰ}}}} {{Block center|<poem>ਜੋਗੀ ਬਹੁਤ ਬਣਿਆਂ ਬਗਲਾ ਭਗਤ ਬਾਹਰੋਂ ਐਪਰ ਰਹਿਗਿਆ ਕਾਂਗ਼ਦਾ ਕਾਗ਼ਵਿਚੋਂ ਨੀਚ ਵਿੱਚ ਅਰੂੜੀਆਂ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਲੋੜੇ ਫ਼ੁਲ ਤੌਹੀਦ ਦੇ ਬਾਗ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਧੋਵੇ ਖੱਲੜੀ ਲੱਖ ਨ ਹੋਵੇ ਚਿੱਟੀ ਜਾਂਵਣ ਨਾਂ ਪਲੀਤੀ ਦੇ ਦਾਗ਼ ਵਿੱਚੋਂ ਲਾਹੌਰੀ ਚਾਨਣਾ ਅੰਦਰ ਤਾਂ ਨਜ਼ਰ ਆਵੇ ਰੌਸ਼ਨ ਹੋਵੇ ਜੇ ਦਿਲ ਚਰਾਗ਼ ਵਿੱਚੋਂ</poem>}}<noinclude></noinclude> nki6yg6b5zjlmrid3qsfl2hrp0s8mbi 250 59663 217626 165261 2026-05-10T07:47:36Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੧੦੯)}} {{center|{{X-Smaller|ਲੋਕਾਂ ਦੀਆਂ ਆਪਸ ਦੀਆਂ ਗਲਾਂ}}}} {{Block center|<poem>ਲੋਕਾਂ ਆਖਿਆ ਤੁਸਾਂ ਦੀ ਮੱਤਮਾਰੀ ਓਹ ਫ਼ਕੀਰ ਨਹੀਂ ਸੀ ਖਿਸਕੂ ਸ਼ਾਹਮੀਆਂ ਏਸੇ ਵਾਸਤੇ ਬਾਹਿਰ ਕਨਾਤ ਲਾਈ ਸਹਿਤੀ ਹੀਰ ਸੀ ਇਕ ਸਲਾਹ ਮੀਆਂ ਨਹੀਂ ਸੀ ਹੀਰ ਦੇ ਪੈਰ ਨੂੰ ਸੱਪ ਲੜਿਆ ਐਂਵੇ ਮਕਰ ਸੀ ਵਿੱਚ ਕੁਪਾਹ ਮੀਆਂ ਅੱਜ ਨਾਲ ਤੁਸਾਡੜੇ ਬੁਰੀ ਹੋਈ ਸੁੱਤੇ ਪਏ ਰਹੇ ਬੇ ਗੁਮਰਾਹ ਮੀਆਂ ਜੋ ਕਰੇ ਸਾਈਂ ਸੱਚਾ ਸੋਈ ਹੋਵੇ ਮਾਂਗਤ ਸ਼ਾਹ ਤੇ ਸ਼ਾਹ ਤਬਾਹ ਮੀਆਂ ਲਾਹੌਰੀ ਛੱਡ ਝਗੜੇ ਰੱਬ ਯਾਦ ਕਰ ਲੈ ਨਹੀਂ ਦੰਮ ਦਾ ਕੁਝ ਵਸਾਹ ਮੀਆਂ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਵਾਕ ਕਵੀਸ਼ਰ ਮਰਜ਼ੀ ਮੌਲਾ ਪਰ}}}} {{Block center|<poem>ਆਸਮਾਨ ਸਾਇਬਾਨ ਬਿਨਾ ਚੋਬਾਂ, ਜ਼ਿਮੀਂ ਮਖ਼ਮਲੀ ਦੇਖ ਵਿਛਾਉਣਾ ਏਂ ਕਦੀ ਚੰਦ ਸੂਰਜ ਕਦੀ ਰਾਤ ਕਾਲੀ ਕਦੀ ਅਬਰ ਆ ਮੀਂਹ ਬਰਸਾਉਣਾ ਏਂ ਖ਼ਲਕਤ ਕੁੱਲ ਜਨੌਰ ਪਰਿੰਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕੰਮ ਓਸੇ ਦਾ ਰਿਜ਼ਕ ਪੁਚਾਉਂਣਾ ਏਂ ਏਹ ਸੰਸਾਰ ਕਰਤਾਰ ਨੇ ਖੇਲਰਚਿਆ ਪਾਇਆ ਭੇਤ ਨਾ ਕਿਸੇ ਨੇ ਪਾਉਂਣਾਏਂ ਨਹੀਂਖ਼ਬਰਭਲਕੇ ਕੇਹੜਾ ਤਖ਼ਤਬੈਹਸੀ ਕਿਸਨੂੰ ਫ਼ਰਸ਼ ਤੇ ਚਾ ਪਟਕਾਉਂਣਾਏਂ ਨਹੀਂ ਖ਼ਬਰ ਭਲਕੇ ਕੇਹੜਾ ਸ਼ਾਹਹੋਸੀ ਖ਼ਾਨਾਚੋਰਾਂ ਥੀਂ ਕਿਸਦਾ ਲੁਟਾਉਂਣਾਏਂ ਨਹੀਂਖ਼ਬਰ ਭਲਕੇ ਕਿਸਦਾ ਕਾਲ ਹੋਸੀ ਅੰਗਣ ਕਿਸਦੇ ਬਾਲ ਖਿਡਾਉਂਣਾਏਂ ਨਹੀਂਖ਼ਬਰਕੇਹੜਾ ਦੁਨੀਆਂਦਾਰਬਨਸੀਕਿਸਨੇਖ਼ਾਕਮਲਜੋਗਕਮਾਉਂਣਾਏਂ ਹਰ ਹਰ ਭੇਤ ਦਾ ਆਪ ਵਾਕਫ਼ ਕਿਧਰੇ ਹਸਣਾ ਕਿੱਧਰੇ ਅਲਾਹੁਣਾ ਏਂ ਚੱਕੀ ਜ਼ਿਮੀਂ ਅਸਮਾਨ ਦੀ ਵਿੱਚ ਆਕੇ ਸਾਬਤਕੌਣ ਗਿਆ ਕਿਸਨੇਜਾਉਂਣਾਏਂ ਅੱਗੇ ਓਸ ਦਰਬਾਰ ਵਿੱਚ ਸੱਜਣਾ ਓਏ ਅਮਲਾਂ ਤੇਰਿਆਂ ਨੇ ਕੰਮਆਉਂਣਾਏਂ ਲਾਹੌਰੀ ਰੱਬ ਬਖ਼ਸ਼ੇ ਔਗਨਹਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਸ਼ੇਹਰ ਓਸੇ ਦੇ ਨਾਮ ਦਾ ਗਾਉਂਣਾਏਂ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਖੇੜਿਆਂ ਨੇ ਸਹਿਤੀ ਤੇ ਮੁਰਾਦ ਨੂੰ ਫੜਨਾ}}}} {{Block center|<poem>ਭੱਜ ਦੌੜ ਜਾ ਫੜੇ ਮੁਰਾਦ ਸਹਿਤੀ ਕੀਤਾ ਖੇੜਿਆਂ ਬੜਾ ਫ਼ਸਾਦ ਮੀਆਂ ਓਥੇ ਖ਼ੂਬ ਬਲੋਚਾਂ ਨੇ ਫ਼ਾਟ ਕੀਤੀ ਥੋੜੀ ਖੇੜਿਆਂ ਸੀ ਤਾਦਾਦ ਮੀਆਂ ਹਾਇ ਹਾਇ ਕੁਰਲਾਂਦੜੇ ਸੁੱਟ ਗਏ ਕਿਸੇ ਸੁਣੀ ਨਾ ਕੂਕ ਫ਼ਰਿਆਦ ਮੀਆਂ</poem>}}<noinclude></noinclude> ivrxcq2t2w4d5h63i9mnt01qouxto51 250 59664 217627 165262 2026-05-10T07:56:18Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਸੋਧਣਾ */ 217627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>{{center|(੧੧੦)}} {{Block center|<poem>ਲਾਹੌਰੀ ਖੇੜਿਆਂ ਚਿੱਤ ਸ਼ਕਿਸਤ ਹੋਏ ਭੱਜ ਗਏ ਬਲੋਚ ਦਿਲ ਸ਼ਾਦ ਮੀਆਂ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਖੇੜਿਆਂ ਨੇ ਜੋਗੀ ਤੇ ਹੀਰ ਨੂੰ ਫ਼ੜਨਾ}}}} {{Block center|<poem>ਜਾ ਖੇੜਿਆਂ ਨੇ ਫ਼ੜੇ ਹੀਰ ਜੋਗੀ ਲੱਕੋਂ ਚਾ ਜ਼ਮੀਂਨ ਤੇ ਸੁਟਿਆ ਜੇ ਹਾਇ ਹਾਇ ਪੁਕਾਰਦਾ ਕੌਣ ਛੱਡੇ ਲੱਤਾਂ ਮਾਰ ਹੂਰੇ ਬੁਰਾ ਕੁਟਿੱਆ ਜੇ ਖੋਈ ਹੀਰ ਫ਼ਕੀਰ ਥੀਂ ਖੇੜਿਆਂ ਨੇਂ ਜੋ ਕੁਝ ਪਾਸ ਹੈਸੀ ਸੱਭੋ ਲੁਟਿੱਆ ਜੇ ਲਾਹੌਰੀ ਦੇਖ ਰੰਝੇਟੇ ਦਾ ਹਾਲ ਰੁੰਨਾ ਹੰਝੂ ਢਲਦੇ ਨੀਰ ਨਿਖੁਟਿੱਆ ਜੇ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਰਾਜੇ ਅਦਲੀ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਦੇ ਹੋਏ ਸਭ ਨੂੰ ਫੜਨਾ}}}} {{Block center|<poem>ਦੂਰ ਹਾਲ ਪੁਕਾਰ ਆਵਾਜ਼ ਪਹੁੰਚੀ ਜੋਗੀ ਆਣ ਛੁਡਾਇਆ ਰਾਹੀਆਂ ਨੇਂ ਖੇਡਣ ਗਿਆ ਮਹਾਰਾਜ ਸ਼ਿਕਾਰ ਅਦਲੀਸੱਭੇਪਕੜਲਏ ਦੇਖਸਿਪਾਹੀਆਂਨੇਂ ਕਿਹਾ ਖੇੜਿਆਂ ਏਹ ਹੈ ਚੋਰ ਸਾਡਾ ਗੱਲਾਂ ਬੀਤੀਆਂ ਸਭ ਸੁਣਾਈਆਂ ਨੇਂ ਲਿਖੇ ਲੇਖ ਲਾਹੌਰੀਆ ਮਿਟਨ ਨਾਹੀਂ ਭਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਧੁਰੋਂ ਬੁਰਾਈਆਂ ਨੇਂ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਮਹਾਰਾਜ ਅਦਲੀ ਦੇ ਹਜ਼ੂਰ ਪੇਸ਼ੀ}}}} {{Block center|<poem>ਵਲਿਆ ਹੀਰ ਜੋਗੀ ਨਾਲੇ ਖੇੜਿਆਂ ਨੂੰ ਘੇਰਾ ਘੱਤ ਨਫ਼ਰਾਂ ਅੱਗੇ ਲਾਇਆ ਏ ਰਾਜੇ ਵਿਸਰੀ ਖੇਡ ਸ਼ਕਾਰ ਵਾਲੀ ਘੋੜਾ ਪਰਤਿਆ ਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਆਇਆ ਏ ਐਹਲਕਾਰ ਦੀਵਾਂਨ ਸਭ ਹੋਏ ਕੱਠੇ ਬੈਠਾ ਤਖ਼ਤ ਵਜ਼ੀਰ ਸਦਾਇਆ ਏ ਹੋਏ ਪੇਸ਼ ਖੇੜੇ ਲਾਹੌਰੀ ਹੀਰ ਜੋਗੀ ਰਾਜੇ ਪੁਛਿਆ ਹਾਲ ਸੁਣਾਇਆ ਏ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਜੋਗੀ ਦੀ ਕਚਹਿਰੀ ਵਿੱਚ ਹਾਲ ਦੁਹਾਈ}}}} {{Block center|<poem>ਜੋਗੀ ਆਖਿਆ ਉੱਚੜੀ ਬਾਂਹ ਕਰਕੇ ਰਾਜਾ ਧਰੋਹੀ ਏ ਆਪਦੀ ਧਰੋਹੀ ਏ ਜੀ ਸੁਣੀ ਨਾਲ ਖਿਆਲ ਦੇ ਹਾਲ ਰਾਜਾ ਮੇਰਾ ਆਪਦੇ ਬਾਝ ਨਾ ਕੋਈ ਏ ਜੀ ਸੋਹਣੀ ਦੇਖ ਜੋਗਣ ਮੇਰੇ ਮਗਰ ਲੱਗੇ ਮੈਂਨੂੰ ਮਾਰਿਆ ਸਾਧਨੀ ਖੋਹੀਏ ਜੀ ਜਾਣੋ ਫ਼ਕਰ ਫ਼ਕੀਰਨੀ ਰਬ ਜਾਨੇ ਲਾਹੌਰੀ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਜੇਹੜੀ ਹੋਈਏ ਜੀ</poem>}} {{center|{{X-Smaller|ਰਾਜੇ ਅਗੇ ਖੇੜਿਆਂ ਦਾ ਬਿਆਨ ਦੇਨਾ}}}} {{Block center|<poem>ਸਾਡੇ ਪਿੰਡ ਆਕੇ ਏਸ ਜੋਗੜੇ ਨੇ ਕਾਲੇ ਬਾਗ਼ ਅੰਦਰ ਧੂਨੀ ਲਾਈਏ ਜੀ</poem>}}<noinclude></noinclude> c03o1xwlfffjmifr96ftr4qfbdk1pl3 250 71722 217580 216179 2026-05-09T12:00:28Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੮੨)}}</noinclude> ਉਸਨੂੰ ਨਿਸਚਾ ਹੋਗਿਆ ਕਿ ਸਾਡੀ ਆਸ਼ਾ ਵਿਚ ਵਿਘਨ ਪੈਣ ਵਾਲਾ ਹੈ ਉਸਨੇ ਘਬਰਾਕੇ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ ਵਲ ਦੇਖਕੇ ਕਿਹਾ:- {{gap}}ਬੇਸ਼ੱਕ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਨੂੰ ਲਛਮੀ ਦੇਵੀ ਬਨਾਉਣ ਕਸੂਰ ਹੈ ਪਰ ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਵਲੋਂ ਮੈਂ ਨਿਰਅਪ੍ਰਾਧ ਹਾਂ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਭੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਨੇ ਰਾਜਾ ਸਾਹਿਬ ਨੂੰ ਕੈਦ ਕਰ ਛੱਡਿਆ ਹੈ ਮੈਂ ਸਚ ਮੁਚ ਉਨਾਂ ਨੂੰ ਮਰ ਚੁਕਾ ਸਮਝਦਾ ਸੀ। {{gap}}ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ-(ਮਾਨੋਂ ਉਸਨੇ ਦਰੋਂਗੇ ਦੀ ਗੱਲ ਸੁਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ) ਕੀ ਆਪ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨੇ ਕਦੇ ਆਪਦੇ ਨਾਲ ਕੋਈ ਬੁਰਿਆਈ ਕੀਤੀ ਹੋਵੇ {{gap}}ਦਰੋਗਾ-ਨਹੀਂ ਉਸ ਵਿਚਾਰੇ ਨੇ ਕਦੇ ਕੋਈ ਬੁਰਿਆਈ ਨਹੀਂ ਕੀਤੀ। {{gap}}ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ-ਕੀ ਆਪ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਦੇ ਪਿਛੋਂ ਆਪ ਵਧੀਕ ਧਨਵਾਨ ਹੋਗਏ? {{gap}}ਦਰੋਗਾ-ਨਹੀਂ। {{gap}}ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ-ਕੀ ਆਪ ਕਹਿ ਸਕਦੇ ਹੋ ਕਿ ਰਾਜਾ ਜੀ ਦੇ ਸਮੇਂ ਤੋਂ ਆਪ ਹੁਣ ਵਧੀਕ ਪ੍ਰਸੰਨ ਹੋ? {{gap}}ਦਰੋਗਾ-(ਹਾਉਕਾ ਭਰਕੇ) ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਤਾਂ ਮਾਂਨੋ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਬਣੀ ਹੀ ਨਹੀਂ। {{gap}}ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ-ਨਹੀਂ ਇਹ ਗਲ ਨਹੀਂ ਸਗੋਂ ਈਸ਼੍ਵਰ ਦੀ ਦਿਤੀ ਹੋਈ ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਨੂੰ ਆਪ ਨੇ ਲੱਤ ਮਾਰ ਕੇ ਕੱਢ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਦਰੋਗਾ—ਹੈ ਤਾਂ ਏਹੋ ਗਲ! {{gap}}ਇੰਦ੍ਰਦੇਵ-(ਜੋਰ ਨਾਲ) ਤੋਂ ਅੱਜ ਨੱਕ ਵਢਾਕੇ ਭੀ<noinclude></noinclude> r3sd8rqn42rdmf1rdsan8qhs2xu1gp3 250 71723 217582 216180 2026-05-09T12:08:16Z Gurjit Chauhan 1821 /* ਸੋਧਣਾ */ 217582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Gurjit Chauhan" />{{center|(੮੩)}}</noinclude> ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮੂੰਹ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੋ ਤੇ ਪਿਛਲੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਤੇ ਜਰਾ ਸ਼ੋਕ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਜਿਸ ਨੀਚਣੀ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਨੇ ਆਪਣਾ ਧਰਮ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ, ਜੇ ਮਾਯਾਰਾਣੀ ਲੋਕ ਲਾਜ ਨੂੰ ਤਿਲਾਂਜਣੀ ਦੇ ਬੈਠੀ, ਜਿਸ ਪਿਸਾਚਨੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਿਰਤਾਜ ਰਾਜਾ ਗੋਪਾਲ ਸਿੰਘ ਨਾਲ ਘਾਤ ਕੀਤਾ, ਜਿਸ ਹਤਯਾਰੀ ਨੇ ਆਪਣੇ ਮਾਂ ਪਿਓ ਦੀ ਜਾਨ ਲਈ, ਜਿਸਦੇ ਪਿਛੇ ਆਪਨੂੰ ਕੈਦ ਖਾਨਾ ਭੋਗਣਾ ਪਿਆ ਅਰ ਜਿਸਦੇ ਸਤਿਸੰਗ ਵਿਚ ਆਪ ਆਪਣਾ ਨੱਕ ਵਢਾ ਚੁਕੇ ਹੋ ਅਜ ਫੇਰ ਓਸੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਲਈ ਆਪ ਤਿਆਰ ਹੋ ਅਰ ਇਸ ਪਾਪ ਵਿਚ ਮੈਥੋਂ ਸਹਾਇਤਾ ਲੈਕੇ ਮੈਨੂੰ ਭੀ ਨਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ। ਵਾਹ ਭਾਈ ਸਾਹਿਬ ਵਾਹ! ਤੁਸਾਂ ਚੰਗਾ ਆਪਣੇ ਗੁਰੂ ਦਾ ਨਾਉਂ ਰਖਿਆ ਹੈ ਅਰ ਮੈਨੂੰ ਭੀ ਚੰਗਾ ਉਪਦੇਸ਼ ਕਰਨ ਲਗੇ ਹੋ। ਬੜੇ ਸ਼ੋਂਕ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਜੇਹਾ ਇਕ ਨਿਕੰਮਾਂ ਆਦਮੀ, ਜੋ ਇਕ ਮਾਮੂਲੀ ਵੇਸਵਾ ਪਾਸੋਂ ਆਪਣਾ ਨੱਕ ਵਢਾ ਬੈਠਾ ਹੈ ਰਾਜਾ ਬੀਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਜੇਹੇ ਪ੍ਤਾਪੀ ਰਾਜੇ ਦੀ ਜੜ ਪੁਟਣੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਰਾਜਾ ਬੀਰੇਂਦ੍ਰ ਸਿੰਘ ਦਾ ਨਿਰਾ ਇਤਨਾ ਅਪ੍ਰਾਧ ਕੀਤਾ ਹੈ ਕਿ ਆਪ ਨੂੰ ਉਨਾਂ ਦੇ ਕੈਦਖਾਨੇ ਵਿਚੋਂ ਕੱਢ ਲਿਆਇਆ ਹਾਂ ਤੇ ਏਸੇ ਨੂੰ ਖਿਮਾ ਕਰਾਉਣ ਦੇ ਆਹਰ ਵਿਚ ਮੈਂ ਲਗਾ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਪਰ ਤੁਸੀਂ ਕਿ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਪਿਛੇ ਮੈਂ ਅਪ੍ਰਾਦੀ ਹੋਇਆ ਹਾਂ ਫੇਰ .. {{gap}}ਇਹ ਕਹਿੰਦਿਆਂ ੨ ਇੰਦ੍ਰ ਦੇਵ ਦਾ ਮਨ ਭਰ ਆਇਆ ਕ੍ਰੋਧ ਨਾਲ ਉਸਦੇ ਬੁਲਫੁਰਕ ਰਹੇ ਸਨ ਤੇ ਅੱਖਾਂ ਵਿਚ ਲਹੂ ਉਤਰ ਆਇਆ ਸੀ। ਜਿਸਨੂੰ ਦੇਖਕੇ ਦਰੋਗੇ ਦਾ ਰੰਗ ਪੀਲਾ ਪੈਗਿਆ ਕੀਤੇ ਹੋਏ ਪਾਪ ਯਾਨਕ ਮੂਰਤ ਧਾਰਕੇ ਸਾਹਮਣੇ ਆ ਖਲੋਤੇ<noinclude></noinclude> 4fkgexvehyo5w98jazcw170nca2yzdx 250 71885 217597 216549 2026-05-09T16:47:02Z Jalseerat Aman 2446 217597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jalseerat Aman" /></noinclude>ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਵਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕੀ ਕਵਿ ਦਰਸ਼ਨ ਰਚਿਤ {{Block center|<poem>ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇਰਾ ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਮਿਲ ਆਵੈ । ਦਰਸਨ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਖੰਡੀਅਨਿ ਜਨਮ ਮਰਨ ਮਿਟ ਜਾਵੈ । ਚਉਰਾਸੀ ਦੇ ਵਿਚਿ ਪਵਨਿ ਨ ਮੂਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਸਰ ਜੋ ਨ੍ਹਾਵੈ । ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕੋ ਨ੍ਹਾਵਨੁ ਕੋ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਵੈ ॥੧॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਸਰ ਕੋ ਦਰਸਨ ਕਾਰਨਿ ਕੇਤੀ ਖੜੀ ਪਿਆਸੀ । ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਅਵਰ ਮੁਨੀਸਰ ਬੈਰਾਗੀ ਸੰਨਿਆਸੀ । ਸਿੱਧ ਸੰਤ ਸਭਿ ਸਰਨਿ ਤੁਮਾਰੀ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਅਬਨਾਸੀ । ਦਰਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸਨੁ ਕੀਤਾ ਟੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੨॥ ਅੱਬਲ ਨਾਮ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਜਿਨ ਇਹ ਬਣਤ ਬਨਾਈ। ਸੰਮਤ ਸਤਾਰਾ ਸੈ ਛਿਆਠਿ ਰਾਜੁ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹੀ । ਚਕੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਘਰੁ ਨਾਨਕ ਕਾ ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਕਲਾ ਸਵਾਈ। ਦਰਸਨ ਹੁਕਮੁ ਰਬੁ ਕੇ ਤਾਮਸ ਉੱਠੀ ਕਿਉਂਕਰਿ ਮੇਟੀ ਜਾਈ ॥੩॥ ਸਹਲ ਕੰਮ ਥੋਂ ਕਾਵਸ ਉੱਠੀ ਕੀ ਬਾਬਤਿ ਤਰਕਾਰੀ । ਦਿਨ ਵੈਸਾਖੀ ਤੂਤੁ ਛੜਾਏ ਖੋਹੀ ਸਿੰਘਾਂ ਖਾਰੀ । ਚੂਹੜ ਧੜੀਐ ਤੂਤ ਮੰਗਾਏ ਨਦਰਿ ਕਰੇਂਦਾ ਭਾਰੀ । ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਜਿਨ ਕੀ ਨਦਰ ਉਚੇਰੀ ਤਿਨਾਂ ਭਈ ਖੁਆਰੀ ॥੪॥ ਤੂਤਾਂ ਉਪਰੋਂ ਕਾਵਸਿ ਉੱਠੀ ਸਭ ਅਕਲ ਕੇ ਖੋਏ । ਮੋਨੇ ਕਤਰੂ ਤੇ ਪੰਜ ਮਜਬੀ ਸੱਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ । ਚਾਕਰ ਨੌਕਰ ਬਹੁਤੇ ਰੱਖੇ ਮੋਰਚੇ ਬੰਨ੍ਹਿ ਖਲੋਏ । ਦਰਸਨ ਸੁੱਤੇ ਸਿੰਘ ਜਗਾਏ ਲੋਕ ਸੁਖ ਨਾ ਕੋਈ ਸੋਏ ॥੫॥।</poem>}} Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org<noinclude></noinclude> 8qm7pxp9sof6mlq6kmqpzpff5tu8te7 217598 217597 2026-05-09T16:47:45Z Jalseerat Aman 2446 217598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Jalseerat Aman" /></noinclude>{{Block center|ੴ ਸਤਿਗੁਰ ਪ੍ਰਸਾਦਿ ॥ ਵਾਰ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕੀ ਕਵਿ ਦਰਸ਼ਨ ਰਚਿਤ}} {{Block center|<poem>ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਜਲੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤ ਤੇਰਾ ਚਾਰਿ ਕੁੰਟ ਮਿਲ ਆਵੈ । ਦਰਸਨ ਕੀਤੇ ਪਾਪ ਖੰਡੀਅਨਿ ਜਨਮ ਮਰਨ ਮਿਟ ਜਾਵੈ । ਚਉਰਾਸੀ ਦੇ ਵਿਚਿ ਪਵਨਿ ਨ ਮੂਲੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਸਰ ਜੋ ਨ੍ਹਾਵੈ । ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨੁ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕੋ ਨ੍ਹਾਵਨੁ ਕੋ ਵਡਭਾਗੀ ਪਾਵੈ ॥੧॥ ਅੰਮ੍ਰਿਤੁਸਰ ਕੋ ਦਰਸਨ ਕਾਰਨਿ ਕੇਤੀ ਖੜੀ ਪਿਆਸੀ । ਜੋਗੀ ਜੰਗਮ ਅਵਰ ਮੁਨੀਸਰ ਬੈਰਾਗੀ ਸੰਨਿਆਸੀ । ਸਿੱਧ ਸੰਤ ਸਭਿ ਸਰਨਿ ਤੁਮਾਰੀ ਤੂੰ ਸੱਚਾ ਅਬਨਾਸੀ । ਦਰਸਨ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਦਾ ਦਰਸਨੁ ਕੀਤਾ ਟੂਟੀ ਜਮ ਕੀ ਫਾਸੀ ॥੨॥ ਅੱਬਲ ਨਾਮ ਸੱਚੇ ਸਾਹਿਬ ਕਾ ਜਿਨ ਇਹ ਬਣਤ ਬਨਾਈ। ਸੰਮਤ ਸਤਾਰਾ ਸੈ ਛਿਆਠਿ ਰਾਜੁ ਬਹਾਦੁਰ ਸ਼ਾਹੀ । ਚਕੁ ਗੁਰੂ ਕਾ ਘਰੁ ਨਾਨਕ ਕਾ ਦਿਨੁ ਦਿਨੁ ਕਲਾ ਸਵਾਈ। ਦਰਸਨ ਹੁਕਮੁ ਰਬੁ ਕੇ ਤਾਮਸ ਉੱਠੀ ਕਿਉਂਕਰਿ ਮੇਟੀ ਜਾਈ ॥੩॥ ਸਹਲ ਕੰਮ ਥੋਂ ਕਾਵਸ ਉੱਠੀ ਕੀ ਬਾਬਤਿ ਤਰਕਾਰੀ । ਦਿਨ ਵੈਸਾਖੀ ਤੂਤੁ ਛੜਾਏ ਖੋਹੀ ਸਿੰਘਾਂ ਖਾਰੀ । ਚੂਹੜ ਧੜੀਐ ਤੂਤ ਮੰਗਾਏ ਨਦਰਿ ਕਰੇਂਦਾ ਭਾਰੀ । ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਜਿਨ ਕੀ ਨਦਰ ਉਚੇਰੀ ਤਿਨਾਂ ਭਈ ਖੁਆਰੀ ॥੪॥ ਤੂਤਾਂ ਉਪਰੋਂ ਕਾਵਸਿ ਉੱਠੀ ਸਭ ਅਕਲ ਕੇ ਖੋਏ । ਮੋਨੇ ਕਤਰੂ ਤੇ ਪੰਜ ਮਜਬੀ ਸੱਭ ਇਕੱਠੇ ਹੋਏ । ਚਾਕਰ ਨੌਕਰ ਬਹੁਤੇ ਰੱਖੇ ਮੋਰਚੇ ਬੰਨ੍ਹਿ ਖਲੋਏ । ਦਰਸਨ ਸੁੱਤੇ ਸਿੰਘ ਜਗਾਏ ਲੋਕ ਸੁਖ ਨਾ ਕੋਈ ਸੋਏ ॥੫॥।</poem>}} Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org<noinclude></noinclude> 9jgcj5mllwbgqeyxtzul9bq6a79hhlk 250 71886 217605 216550 2026-05-10T06:12:51Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 217605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> ੨੦. {{Block center|<poem>ਸੁਖ ਨਾ ਕੋਈ ਸਉਂਦਾ ਜੀ ਸਭ ਖਲਕ ਇਕੱਠੀ ਹੋਈ। ਦੇਂਦੇ ਗਾਲੀ ਕਰਨਿ ਹਗਾਮੇ ਮੁਹ ਬੋ ਲੱਥੀ ਲੋਈ। ਚੂਹੜ ਬੋਲ ਅਵੱਲੇ ਬੋਲੇ ਨਦਰਿ ਨ ਆਵਸਿ ਕੋਈ। ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਜੇ ਕੋ ਕਰੈ ਤਕੱਬਰ ਬਾਜੀ ਹਾਰੇ ਸੋਈ॥੬॥ ਰਲ ਕੇ ਧੜੀਆਂ ਮਸਲਤ ਕੀਤੀ ਕੀ ਬਹਿ ਕਾਰਨੁ ਕਰੀਐ। ਸਭੇ ਸਿੰਘ ਦਿਵਾਈਅਨਿ ਬੰਦੀ ਸਾਹਿਬ ਪਾਸੋਂ ਡਰੀਐ। ਲਾਹਾਨੂਰ ਕਚਹਿਰੀ ਸਿਰ ਤੇ ਕੈ ਕੈ ਅੱਗੋਂ ਭਰੀਐ। ਦਰਸਨ ਪੰਜ ਮੁਸੱਦੀ ਵਿਚਿ ਸ਼ਹਰ ਦੇ ਕੇਹੜਾ ਕੇਹੜਾ ਫੜੀਐ॥੭॥ ਲਾਹਾਨੂਰ ਉਠਿ ਚੱਲਿਆ ਸੰਗਿ ਲੈਂਦਾ ਸੈ ਭਾਈ। ਜਾਹਿ ਕਰਿ ਕੂਕੇ ਅਸਲਮ ਖਾਂ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿੰਘਾਂ ਮੰਦੀ ਚਾਈ। ਖਾਣੇ ਵਿਚਿ ਸਉਗੰਦ ਜੁ ਪਾਈ ਨਾ ਉਸ ਭੈਣ ਨ ਭਾਈ। ਦਰਸਨ ਜਾਹਿ ਕੇ ਚੂਹੜ ਅਹਿਦੀ ਭੇਜੇ ਸਿੰਘਾਂ ਖਬਰ ਨ ਕਾਈ॥੮॥ ਆਏ ਅਹਿਦੀ ਵਿਚ ਚੱਕ ਦੇ ਆਇ ਦੁਰਾਮਤਿ ਹੋਈ। ਦਾਣਾ ਘਾਹੁ ਦਿਵਾਇਓ ਇਨ ਕੋ ਬੁਰਾ ਨ ਕਹੀਯੋ ਕੋਈ। ਜਾਏ ਨਾਲਿ ਵਕੀਲ ਅਸਾਡਾ ਹਾਜਰੁ ਜਾਇ ਖਲੋਈ। ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਚੂਹੜ ਵਿਚਿ ਕਚਹਿਰੀ ਦੇ ਦੇ ਧਾਹੀ ਰੋਈ॥੯॥ ਨਾਲਿ ਵਕੀਲ ਚਲਾਇਆ ਸਿੰਘਾਂ ਪੈਂਡਾ ਹੱਛਾ ਲੀਤਾ। ਵਿਚਿ ਕਚਾਹਰੀ ਲਗੀ ਅਦਾਲਤੁ ਕਹੁ ਸਿੰਘਾਂ ਕਿਆ ਕੀਤਾ। ਲੱਖੀਂ ਚੂਹੜ ਬਾਗੁ ਬਣਾਇਆ ਪੁਰਜੇ ਪੁਰਜੇ ਕੀਤਾ। ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸ਼ਨ ਅੰਬਰ ਪਾਟਾ ਕਿਉਂਕਰਿ ਜਾਈ ਸੀਤਾ॥੧੦॥ ਰਲ ਕੇ ਧੜੀਆਂ ਮਸਲਤ ਕੀਤੀ ਕੈਦ ਵਕੀਲ ਕਰਾਇਆ। ਲਾਹਾਨੂਰ ਦਿਆਂ ਸਿੰਘਾਂ ਸੁਣਿਆ ਤੁਰਤੁ ਵਕੀਲੁ ਛੁੜਾਇਆ। ਚੂਹੜ ਬੋਲੀ ਬੋਲ ਨ ਜਾਣੈ ਸਿੰਘਾਂ ਗੁੱਸਾ ਖਾਇਆ। ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਕਿਆ ਪਰਵਾਹ ਤਿਨਾ ਕੂ ਗੁਰੂ ਗੋਬਿੰਦ ਸਿੰਘ {{right|ਸਿਰਿ ਸਾਇਆ ॥੧੧॥}}</poem>}} Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org<noinclude></noinclude> 5k7yfhudoqjcms01708o1kw5frjyaz9 250 71887 217607 216551 2026-05-10T06:19:18Z Jalseerat Aman 2446 /* ਸੋਧਣਾ */ 217607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jalseerat Aman" /></noinclude> {{right|੨੧.}} {{Block center|<poem> ਲਾਹਾਨੂਰ ਦਿਆਂ ਲਿਖਿਆ ਸਿੰਘਾਂ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਕੇ ਤਾਈਂ। ਚੂਹੜ ਨਿੱਤ ਹੋਵੈ ਫਿਰਿਆਦੀ ਫਿਰਦਾ ਸਭਨੀ ਥਾਈਂ। ਜੂਠੇ ਕੂੜੇ ਬੋਲ ਅਲੈਂਦਾ ਬੋਲੈ ਬਾਦ ਹਵਾਈ। ਦਰਸਨ ਐਸੀ ਬਿਦਿਤਿ ਵਿਚਿ ਚੱਕ ਦੇ ਵਸਣ ਦੇਵਨਿ ਨਾਹੀ॥੧੨॥ ਚੂਹੜ ਬਹੁਤ ਹਿਮਾਇਤ ਆਂਦੀ ਕੁਝ ਮੁੱਲਾਂ ਕੁਝ ਕਾਜ਼ੀ। ਕੂਕੇ ਅਸਲਮ ਖਾਨ ਦੇ ਅੱਗੇ ਸਿੰਘਾਂ ਮੰਦੀ ਸਾਜੀ। ਪੱਟੀ ਵਿਚਿ ਅਮੀਨ ਤੁਸਾਡਾ ਪਕੜੇ ਬਾਂਹਿ ਅਸਾਡੀ। ਦਰਸਨ ਸਭੇ ਸਿੰਘ ਨਿਕਾਲੀ ਚੱਕੋਂ ਤਦਿ ਮੈਂ ਹੋਵਾਂ ਰਾਜੀ॥੧੩॥ ਤਾਂ ਕਾਗਲ ਤੇ ਪਰਵਾਨੇ ਲੈ ਕਰਿ ਬਾਹਰਿ ਚੂਹੜ ਆਇਆ। ਅੱਗੋਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਮਿਲਨ ਉਲਾਮੇ ਲੱਖੀ ਬੋਲ ਗਵਾਇਆ। ਮਾਰੀਂ ਸਿੰਘ ਨਿਕਾਲੀ ਚੱਕੋਂ ਤਦਿ ਖਤ੍ਰਿਆਣੀ ਜਾਇਆ। ਦਰਸਨ ਕਾਵਸਿ ਉਠੀ ਮਿਟੇ ਨ ਮੂਲੇ ਕਾਲ ਨਗਾਰਾ ਵਾਇਆ॥੧੪॥ ਆਇਆ ਚੂਹੜ ਸੁਣਿਆ ਸਿੰਘਾਂ ਕੀਤੀ ਚਸ਼ਮ ਨਿਵਾਈ। ਭਲਕੇ ਉੱਠੀ ਕਰੇ ਹਗਾਮੇ ਸੈਨਾ ਸਭ ਬੁਲਾਈ। ਮਰਣ ਸਿੰਘਾਂ ਦੇ ਵਿਚਿ ਚੱਕ ਦੇ ਫੇਰਿ ਨ ਜਣਸੀ ਮਾਈ। ਦਰਸਨ ਸੁਣਿਆ ਖਾਧਾ ਗੁੱਸਾ ਪਕੜਿ ਭਗੌਤੀ ਚਾਈ॥੧੫॥ ਪਕੜਿ ਭਗੌਤੀ ਚਾਈ ਸਿੰਘਾਂ ਜੰਗਾ ਖਾਨੀ ਹੋਈ। ਸਾਰਾ ਸ਼ਹਿਰ ਭਇਆ ਇਕੱਠਾ ਸਚੁ ਨ ਆਖੈ ਕੋਈ। ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਮੋਰਚੈ ਬਧੇ ਆਹੇ ਪਹਿਲੇ ਮਾਰੇ ਸੋਈ। ਕਹੁ ਜੀ ਦਰਸਨ ਚੂਹੜ ਹੱਥ ਨਾ ਆਇਆ ਬੱਧੇ ਬੈਠੇ ਕੇਈ॥੧੬॥ ਘਰ ਚੂਹੜ ਦਾ ਲੁਟਣ ਲਗੇ ਨਉ ਹਜ਼ਾਰੀ ਲੱਖੀ। ਕਉਡੀ ਦਾਨੁ ਨ ਕਰਦਾ ਆਹਾ ਮੂਲਿ ਨ ਵੇਖੈ ਅੱਖੀ। ਮਾਇਆ ਖੋਹਿ ਲਈ ਸਭ ਸਿੰਘਾਂ ਕੈਥੋ ਜਾਈ ਰੱਖੀ। ਦਰਸਨ ਮਾਇਆ ਦੇ ਰਖਣ ਵਾਲੇ ਮਾਰੇ ਰੱਤਿ ਭਗੌਤੀ ਚੱਖੀ॥੧੭॥</poem>}} Digitized by Panjab Digital Library | www.panjabdigilib.org<noinclude></noinclude> jbyv9mcfu8a1mlbvdid5fiqzgg3yupc 250 72233 217583 2026-05-09T13:30:19Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "{{center|{{x-larger|ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ}}}} {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਈਨੇ ਇੱਕ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸਪਸ਼ਟ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ:- ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਦੇਖ ਸਕ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|63||}}</noinclude>{{center|{{x-larger|ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ}}}} {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਈਨੇ ਇੱਕ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸਪਸ਼ਟ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ:- ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਦੇਖ ਸਕਣਾ, ਕੇਵਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਖੋਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੈਲਿੰਜ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜੌਨ ਸਕਾਰਲੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਝੂਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਫੜੀ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਬਿਲਕੁਲ ਝੂਠੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਸੱਚਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ __ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ? ਸਟੇਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੈਨੇਡੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਜਰਬੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਸਾਡੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਹੀ ਅਜੀਬ ਕਿ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਕਡੂਗਲ ਜਿਸਦਾ ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 50 ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਸੀ, ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਲਈ ਹੁਣ ਦੇ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੂੰ ਪਰਾਣੀਆਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਵਿਖੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਘੋੜੀ ਬਾਰੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ, ‘ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ' (Abnormal and Social Psychology) ਦੇ ਅੰਕ-23 (1929) ਅਤੇ ਸਫਾ 449-466 'ਤੇ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਇਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲੁਇਸਾ ਰਾਇਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਤ ਛਪੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ-‘ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ । ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ:- “ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ, ਘੋੜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਸਵਾਲ ਕੱਢ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ਰਤੀਆ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ 64<noinclude></noinclude> jzp4llndfiu3ss1mszhoivtij6qr62j 217584 217583 2026-05-09T13:39:25Z Harchand Bhinder 2624 217584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|63||}}</noinclude>{{center|{{x-larger|ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ}}}} {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਈਨੇ ਇੱਕ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸਪਸ਼ਟ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ:- ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਦੇਖ ਸਕਣਾ, ਕੇਵਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਖੋਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੈਲਿੰਜ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜੌਨ ਸਕਾਰਲੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਝੂਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਫੜੀ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਬਿਲਕੁਲ ਝੂਠੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਸੱਚਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ? {{gap}}ਸਟੇਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੈਨੇਡੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਜਰਬੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਸਾਡੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। {{gap}}ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਹੀ ਅਜੀਬ ਕਿ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਕਡੂਗਲ ਜਿਸਦਾ ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 50 ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਸੀ, ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਲਈ ਹੁਣ ਦੇ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੂੰ ਪਰਾਣੀਆਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਵਿਖੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਘੋੜੀ ਬਾਰੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ, ‘ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ' (Abnormal and Social Psychology) ਦੇ ਅੰਕ-23 (1929) ਅਤੇ ਸਫੇ 449-466 'ਤੇ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਇਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲੁਇਸਾ ਰਾਇਨੇ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਤ ਛਾਪੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ-‘ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ:- {{gap}}“ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ, ਘੋੜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਸਵਾਲ ਕੱਢ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ਰਤੀਆ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ<noinclude></noinclude> 9rtmih9lw1986wx4izju6furzkyzfg6 217585 217584 2026-05-09T13:40:07Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|63||}}</noinclude>{{center|{{x-larger|ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ}}}} {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਈਨੇ ਇੱਕ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸਪਸ਼ਟ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ:- ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਦੇਖ ਸਕਣਾ, ਕੇਵਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਖੋਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੈਲਿੰਜ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜੌਨ ਸਕਾਰਲੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਝੂਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਫੜੀ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਬਿਲਕੁਲ ਝੂਠੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਸੱਚਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ? {{gap}}ਸਟੇਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੈਨੇਡੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਜਰਬੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਸਾਡੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। {{gap}}ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਹੀ ਅਜੀਬ ਕਿ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਕਡੂਗਲ ਜਿਸਦਾ ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 50 ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਸੀ, ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਲਈ ਹੁਣ ਦੇ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੂੰ ਪਰਾਣੀਆਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਵਿਖੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਘੋੜੀ ਬਾਰੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ, ‘ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ' (Abnormal and Social Psychology) ਦੇ ਅੰਕ-23 (1929) ਅਤੇ ਸਫੇ 449-466 'ਤੇ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਇਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲੁਇਸਾ ਰਾਇਨੇ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਤ ਛਾਪੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ-‘ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ:- {{gap}}“ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ, ਘੋੜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਸਵਾਲ ਕੱਢ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ਰਤੀਆ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ<noinclude></noinclude> klhai25oi1igmnjmk3xxbwt4aofg2pd 217586 217585 2026-05-09T13:40:58Z Harchand Bhinder 2624 217586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|64||}}</noinclude>{{center|{{x-larger|ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਘੋੜੀ}}}} {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਾਨ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਈਨੇ ਇੱਕ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨੀ ਹੈ ਜੋ ਕਿ ਅਸਪਸ਼ਟ ਵਿਸ਼ਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ:- ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਣਾ, ਕੰਧਾਂ ਦੇ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਦੇਖ ਸਕਣਾ, ਕੇਵਲ ਵਿਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਚੀਜ਼ ਵਿੱਚ ਗਤੀ ਪੈਦਾ ਕਰ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਦੇ ਸੰਬੰਧ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਪਸ਼ਟ ਖੋਜ਼ਾਂ ਦੇ ਕਾਰਨ ਸੰਸਾਰ ਭਰ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਇਹਨਾਂ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਤੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਲਿਖੀਆਂ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉਸਨੇ ਟੈਲੀਪੈਥੀ, ਕੰਧਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੇਖਣਾ ਅਤੇ ਭਵਿੱਖ ਦੀਆਂ ਘਟਨਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਦੱਸ ਦੇਣਾ ਆਦਿ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਹੈ। {{gap}}ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਖੋਜੀਆਂ ਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਤਿੱਖੀ ਅਲੋਚਨਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਚੈਲਿੰਜ ਵੀ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗਿਆਨ ਇੰਦ੍ਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਾਹਰੀ ਅਨੁਭਵ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਬਾਰੇ ਲਿਖਦਾ ਹੋਇਆ, ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜੌਨ ਸਕਾਰਲੇ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੁਆਰਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੇ ਸਾਰੇ ਸਬੂਤ ਝੂਠੇ ਹਨ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਖੋਜ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੇ ਇਹਨਾਂ ਪਿੱਛੇ ਹਮੇਸ਼ਾ ਕੋਈ ਨਾ ਕੋਈ ਚਲਾਕੀ ਫੜੀ ਹੈ। ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ਿਆਂ ਸਬੰਧੀ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਬਿਲਕੁਲ ਝੂਠੀ ਹੈ। ਜੇਕਰ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਸੱਚਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਆਦਮੀ ਨੂੰ ਪੇਸ਼ ਕਰ ਇੰਨਾ ਵੱਡਾ ਇਨਾਮ ਕਿਉਂ ਨਹੀਂ ਜਿੱਤ ਲੈਂਦਾ ? {{gap}}ਸਟੇਨਫੋਰਡ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਕੈਨੇਡੀ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸ ਦੁਆਰਾ ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ ਪ੍ਰਯੋਗ ਅਤੇ ਇਸ ਦੀ ਜਾਂਚ ਦੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਨਤੀਜਿਆਂ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਤਜਰਬੇ ਦੁਹਰਾਏ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਕੋ ਜਿਹੇ ਨਤੀਜੇ ਨਿਕਲਣੇ ਹੀ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਸਾਡੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਸੌ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਭਾਗ ਲਿਆ, ਪਰੰਤੂ ਸਾਡੇ ਨਤੀਜੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨਾਲ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਮਿਲੇ। {{gap}}ਇਹ ਗੱਲ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਹੈ ਹੀ ਅਜੀਬ ਕਿ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਕਡੂਗਲ ਜਿਸਦਾ ਮਨੋਚਿਕਿਤਸਾ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ 50 ਸਾਲ ਦਾ ਤਜਰਬਾ ਸੀ, ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਦੇ ਲਈ ਹੁਣ ਦੇ ਜਾਂ ਪੁਰਾਣੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਨਹੀਂ ਦੇ ਸਕਿਆ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਨੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਈਨੇ ਨੂੰ ਪਰਾਣੀਆਂ ਪੜ੍ਹੀਆਂ ਜਾਂ ਸੁਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਤੇ ਸੈਂਕੜੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਬੀਤ ਚੁੱਕੀਆਂ ਅਜੀਬ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦਾ ਸਹਾਰਾ ਲੈਣ ਲਈ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਵਿਖੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਔਰਤ ਸੀ, ਜਿਸਦੇ ਕੋਲ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨਾਂ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਰੱਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਉਸ ਘੋੜੀ ਬਾਰੇ ਮਸ਼ਹੂਰ ਸੀ ਕਿ ਉਸ ਵਿੱਚ ਚਮਤਕਾਰੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ, ‘ਅਸਾਧਾਰਣ ਅਤੇ ਸਮਾਜਿਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨ' (Abnormal and Social Psychology) ਦੇ ਅੰਕ-23 (1929) ਅਤੇ ਸਫੇ 449-466 'ਤੇ ਜੇ. ਬੀ. ਰਾਇਨੇ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲੁਇਸਾ ਰਾਇਨੇ ਨੇ ਇੱਕ ਲਿਖਤ ਛਾਪੀ ਸੀ, ਜਿਸਦਾ ਸਿਰਲੇਖ ਸੀ-‘ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਪੜ੍ਹਨ ਵਾਲੀ ਦੀ ਘੋੜੀ ਦੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ। ਉਸ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਸੀ:- {{gap}}“ਪ੍ਰਯੋਗ ਵਾਲਾ ਜਾਨਵਰ ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਦੀ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਹੈ ਜਿਸਦਾ ਨਾਂ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਦੀ ਮਾਲਕਣ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਸੀ. ਡੀ. ਫੌਂਡਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਰਿਚਮੰਡ ਵਿਰਜੀਨੀਆ ਦੀ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ ਹੈ। ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ, ਘੋੜੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀਆਂ ਕਰ ਸਕਦੀ ਸੀ, ਹਿਸਾਬ ਦੇ ਸਵਾਲ ਕੱਢ ਸਕਦੀ ਸੀ ਅਤੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦੇ ਜਵਾਬ ਦੇ ਸਕਦੀ ਸੀ। ਪਰ ਸ਼ਰਤੀਆ ਗੱਲ ਪਹਿਲੀ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਪ੍ਰਸ਼ਨ, ਪਹਿਲਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ<noinclude></noinclude> 70et69haifi4fricjsz9pjraqedaeii 250 72234 217587 2026-05-09T13:49:30Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|65||}}</noinclude>ਵਿਖਾਉਣਾ ਪੈਂਦਾ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਅਨੁਸਾਰ ਘੋੜੀ ਵਿੱਚ “ਮਨ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਅਤੇ ਅਸਾਧਾਰਨ ਬੁੱਧੀ ਦੀ ਮਿਲੀ ਜੁਲੀ ਸ਼ਕਤੀ ਸੀ।” {{gap}}ਸਾਡੇ ਤਜਰਬੇ ਮਿਤੀ 3 ਦਸੰਬਰ, 1927 ਤੋਂ ਸ਼ੁਰੂ ਹੋ ਕੇ 15 ਜਨਵਰੀ, 1928 ਨੂੰ ਖਤਮ ਹੋਏ। ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਸਿਰਫ 6 ਦਿਨ ਹੀ ਜਾਂਚ ਪੜਤਾਲ ਕੀਤੀ ਗਈ। ਇਹ ਤਜਰਬੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਦੇ ਘਰ ਇੱਕ 9×12 ਫੱਟ ਦੇ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਕੀਤੇ ਗਏ। {{gap}}ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਕਡੂਗਲ ਉੱਥੇ ਹਾਜਰ ਸਨ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਪ੍ਰਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਦੋ ਦਿਨ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਸਕੂਲਾਂ ਦੇ ਸਹਾਇਕ ਸੁਪਰਡੈਂਟ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਜੌਹਨ ਐਫ. ਥਾਮਸ ਨੇ ਇੱਕ ਦਿਨ ਭਾਗ ਲਿਆ। ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਡਾ. ਬੀ ਰਾਇਨੇ ਅਤੇ ਡਾਕਟਰ ਲੂਈਜ਼ਾ ਈ. ਰਾਇਨੇ ਵੀ ਸ਼ਾਮਿਲ ਸਨ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਰਾਇਨੇ ਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਦੀ ਮਦਦ ਨਾਲ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਤੇ ਟੈਲੀਪੈਥੀ ਰਾਹੀਂ ਛੇ ਦਿਨ ਤੱਕ ਪ੍ਰਯੋਗ ਕੀਤੇ। ਸਾਰੇ ਮਸਲੇ ਨੂੰ ਇਕ ਸਾਲ ਵਿਚਾਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਚਾਰ ਕਰਕੇ ਡਾਕਟਰ ਰਾਇਨੇ ਨੇ ਜੋ ਕੁੱਝ ਲਿਖਿਆ ਉਸ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਡਿਊਕ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਮਨੋ- ਵਿਗਿਆਨ ਡਿਪਾਰਟਮੈਂਟ ਦੇ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਇਸ ਨਤੀਜੇ ਤੇ ਪੁੱਜੇ ਹਨ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਦੀ ਘੋੜੀ ਵਿੱਚ ਮਨ ਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਹੈ। {{gap}}ਡਾਕਟਰ ਰਾਇਨੇ ਦੀ ਕਿਰਪਾ ਨਾਲ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨਾਂ ਦੀ ਇਹ ਘੋੜੀ ਬਿਨਾਂ ਦੌੜਨ ਤੋਂ ਹੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਘੋੜੀ ਬਣ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਾਲਕਣ ਦੀ ਕਿਸਮਤ ਵੀ ਚਮਕਾ ਦਿੱਤੀ। ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਦੀ ਇਹ ਅਨੋਖੀ ਕਹਾਣੀ ‘ਲਾਈਫ’ ਮੈਗਜੀਨ ਸਮੇਤ ਹੋਰ ਕਿੰਨੇ ਹੀ ਰਸਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਅਖ਼ਬਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਛਪੀ। ਚੈਲਿੰਜ ਨਾਂ ਦੇ ਇੱਕ ਰਸਾਲੇ ਦੇ ਜੁਲਾਈ, 1956 ਦੇ ਅੰਕ ਵਿੱਚ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ' ਦਾ ਇੱਕ ਛੋਟੇ ਲੜਕੇ ਦੀ ਲਾਸ਼ ਨੂੰ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਪੁਲਿਸ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਕਰਨ ਲਈ ਧੰਨਵਾਦ ਵੀ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। {{gap}}ਇੱਕ ਅੰਦਾਜੇ ਅਨੁਸਾਰ ਡਾਕਟਰ ਰਾਇਨੇ ਦੀ ਖੋਜ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਲੇਡੀ-ਵੰਡਰ ਕੋਲ 15000 ਵਿਅਕਤੀ ਆਪਣੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਦੇ ਹੱਲ ਲਈ ਆਏ। {{gap}}‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਦੀ ਪ੍ਰਸਿੱਧੀ ਦੀ ਖਬਰ ਜਿਉਂ ਹੀ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿਖੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਜੌਨ ਸਕਾਰਨੇ ਕੋਲ ਪਹੁੰਚੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਖੁਦ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਦੀ ਪੜਤਾਲ ਕਰਨ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ। ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੁਪਹਿਰ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ ਆਪਣੇ ਸਾਥੀ ਡੋਨਾਲਡ ਗਰੇਅ ਨੂੰ ਨਾਲ ਲੈ ਕੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਦੇ ਫਾਰਮ ਵਿਖੇ ਪਹੁੰਚਿਆ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਕੁਝ ਦੇਰ ਤੱਕ ਇੰਤਜ਼ਾਰ ਕਰਨਾ ਪਿਆ ਕਿਉਂਕਿ ਉੱਥੇ ਲੋਕਾਂ ਦੀ ਵੱਡੀ ਭੀੜ ਜਮ੍ਹਾਂ ਸੀ ਜੋ ਕਿ ਆਪਣਾ ‘ਮਨ ਪੜ੍ਹਵਾਉਣ ਲਈ’ ਆਏ ਸਨ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਭੀੜ ਘਟੀ ਉਹ ਉਸ ਤੰਬੂ ਵਿੱਚ ਦਾਖਿਲ ਹੋਏ, ਜਿੱਥੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਅਤੇ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਮੌਜੂਦ ਸਨ। {{gap}}‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਇੱਕ ਮੇਜ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਖੜ੍ਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਮੇਜ ਉੱਤੇ ਲੱਕੜੀ ਦੇ ਘਣ ਇੱਕ ਕਤਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਉੱਪਰ ਅੰਗਰੇਜੀ ਦੀ A, B, C ਲਿਖੀ ਹੋਈ ਸੀ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਮਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਇਹਨਾਂ ਅੱਖਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਪ੍ਰਸ਼ਨਾਂ ਦੇ ਉੱਤਰ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਉਸ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਘੋੜੀ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨਾਲ ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂੰਹਦੀ ਜਾਵੇਗੀ ਅਤੇ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉੱਤਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਸਪੈਲਿੰਗ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। {{gap}}ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ, ਸਗੋਂ ਉਹ ਉਸ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਵੱਲ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਲੱਗਾ, ਜੋ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਸ਼ਿਕਾਗੋ ਤੋਂ ਇੱਕ ਬੈਂਕ ਡਕੈਤੀ ਦੇ<noinclude></noinclude> fo2f0yue369ywz0vnh1tg9gwwk8qkqe 250 72235 217588 2026-05-09T14:03:11Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|66||}}</noinclude>ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛ ਲੈਣ ਆਇਆ ਸੀ। {{gap}}ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ਲੇਡੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹਾਂ ?” ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੇ ਨੱਕ ਨਾਲ Y E S’ ਅੱਖਰ ਛੂਹ ਦਿੱਤੇ। ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ, ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹੱਲ ਕਰਾਂਗਾ?' ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨਾਲ 'W OR K' ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਖਿਮਾ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਲੇਡੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਫਸੋਸ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਬਹੁਤ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਡਾਕੂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ ?" ਘੋੜੀ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ (CHICAGO) ਸ਼ਬਦ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ‘CHI' ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨਾਲ ਛੂਹ ਦਿੱਤਾ ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ‘C’ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੋ ਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਉੱਥੇ ਆਉਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਦਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਘੋੜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। {{gap}}ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਘੋੜੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛੇ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ, ਲੇਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ ਹਾਂ ?'' ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ‘C A R ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜੁਆਬ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ-“ਬੜੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇ ਬਗੈਰ ਹੀ ਘੋੜੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ ?” {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਇਕ ਦਮ ਘਬਰਾ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਗਜ ਤੇ ਇਕ ਪੈਨਸਿਲ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਉੱਪਰ ਸੁਆਲ ਲਿਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਸੁਆਲ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸੁਆਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਘੋੜੀ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਉਡੀਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਘੋੜੀ ਓਨਾ ਚਿਰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਦੇਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਸਕਾਰਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਧਰ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਾਗਜ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਵੱਲ ਘੁਮਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ –“ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ” ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੇ ਸਵਾਲ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ। ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ' ਨੇ ਝਟਪਟ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ‘NEW YORK' {{gap}}ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ-ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ (ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿਖੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ) ਉਸਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਡਾਲਰ ਫੀਸ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਸਕਾਰਨੇ ਘਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਚਣੋ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਦੀ ਖੇਡ ਦੁਆਰਾ ਮੂਰਖ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਕਾਰਨੇ ਦੇ ਖਿਆਲ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਘੋੜੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਗੁਣ ਸੀ।<noinclude></noinclude> qkvv1xmgg5eahw2wvvbtug1i0wy0uem 217589 217588 2026-05-09T14:03:36Z Harchand Bhinder 2624 217589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|66||}}</noinclude>ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਪੁੱਛ ਲੈਣ ਆਇਆ ਸੀ। {{gap}}ਉਸ ਨੇ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ਲੇਡੀ, ਕੀ ਤੂੰ ਜਾਣਦੀ ਹੈ, ਮੈਂ ਕਿਉਂ ਆਇਆ ਹਾਂ ?” ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੇ ਨੱਕ ਨਾਲ Y E S’ ਅੱਖਰ ਛੂਹ ਦਿੱਤੇ। ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਕੇ ਫਿਰ ਪੁੱਛਿਆ, “ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ, ਮੈਂ ਇਸ ਮਾਮਲੇ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਹੱਲ ਕਰਾਂਗਾ?' ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੇ ਫਿਰ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨਾਲ 'W OR K' ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਛੂਹ ਦਿੱਤਾ। ਫਿਰ ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਖਿਮਾ ਮੰਗਦੇ ਹੋਏ ਕਿਹਾ, “ਲੇਡੀ, ਮੈਨੂੰ ਅਫਸੋਸ ਹੈ ਕਿ ਮੈਂ ਤੈਥੋਂ ਬਹੁਤ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸੋ, ਇਸ ਵੇਲੇ ਡਾਕੂ ਕਿੱਥੇ ਹਨ ?" ਘੋੜੀ ਨੇ ਸ਼ਿਕਾਗੋ (CHICAGO) ਸ਼ਬਦ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ‘CHI' ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨਾਲ ਛੂਹ ਦਿੱਤਾ ਪਰੰਤੂ ਉਹ ਸ਼ਬਦ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਨਾ ਕਰ ਸਕੀ ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਸ਼ਬਦ ਵਿੱਚ ‘C’ ਦੀ ਵਰਤੋਂ ਦੋ ਵਾਰ ਹੁੰਦੀ ਸੀ। ਇਸ ਦਾ ਮਤਲਬ ਸੀ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਉੱਥੇ ਆਉਣਾ ਪੈਣਾ ਸੀ, ਪਰ ਉਹ ਆਪਣੀ ਆਦਤ ਅਨੁਸਾਰ ਕਦੇ ਵੀ ਘੋੜੀ ਦੇ ਸਾਹਮਣੇ ਨਹੀਂ ਆਉਂਦੀ ਸੀ। {{gap}}ਪੁਲਿਸ ਅਫਸਰ ਨੇ ਘੋੜੀ ਦਾ ਧੰਨਵਾਦ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਚਲਿਆ ਗਿਆ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੇ ਫਿਰ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ ਨੂੰ ਸਵਾਲ ਪੁੱਛਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਕਿਸ ਢੰਗ ਨਾਲ ਪੁੱਛੇ। ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਕਹੋ, ਲੇਡੀ ਕਿਰਪਾ ਕਰਕੇ ਮੈਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸੋ ਕਿ ਮੈਂ ਇੱਥੇ ਕਿਵੇਂ ਆਇਆ ਹਾਂ ?'' ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਪੁੱਛਿਆ ਅਤੇ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੇ ਕ੍ਰਮਵਾਰ ‘C A R ਅੱਖਰਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਨੱਕ ਨਾਲ ਛੂਹ ਕੇ ਮੇਰੇ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜੁਆਬ ਦੇ ਦਿੱਤਾ। ਇਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ, ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਵੱਲ ਮੁੜਿਆ ਅਤੇ ਬੋਲਿਆ-“ਬੜੀ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇੱਕ ਸਵਾਲ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਮੈਂ ਇਹ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸੇ ਬਗੈਰ ਹੀ ਘੋੜੀ ਤੋਂ ਪੁੱਛਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਕਿਵੇਂ ਕਰਾਂ ?” {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਇਕ ਦਮ ਘਬਰਾ ਗਈ ਅਤੇ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕਾਗਜ ਤੇ ਇਕ ਪੈਨਸਿਲ ਦੇ ਕੇ ਉਸ ਉੱਪਰ ਸੁਆਲ ਲਿਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਸੁਆਲ ਲਿਖ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਦੇਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। {{gap}}ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨਿਰਾਸ਼ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਸੁਆਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਕਿਹਾ। ਘੋੜੀ ਨੇ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਾ ਦਿੱਤਾ। ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਉਡੀਕਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਕਿ ਘੋੜੀ ਓਨਾ ਚਿਰ ਕੋਈ ਜਵਾਬ ਨਹੀ ਦੇਵੇਗੀ, ਜਿੰਨਾ ਚਿਰ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਸਵਾਲ ਨਹੀਂ ਵੇਖ ਲੈਂਦੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸ ਨੇ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਕਿ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਅਣਜਾਣੇ ਹੀ ਸਵਾਲ ਦੇਖਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਸਕਾਰਨੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤ ਨਾਲ ਗੱਲ ਕਰਨ ਲਈ ਉੱਧਰ ਮੁੜਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਾਗਜ ਨੂੰ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਵੱਲ ਘੁਮਾ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ ਤੇ ਲਿਖਿਆ ਸੀ –“ਮੈਂ ਕਿੱਥੇ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ” ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੇ ਸਵਾਲ ਪੜ੍ਹ ਲਿਆ। ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ' ਨੇ ਝਟਪਟ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ‘NEW YORK' {{gap}}ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਹੈਰਾਨ ਹੋ ਕੇ ਕਿਹਾ-ਬਹੁਤ ਅਜੀਬ ਗੱਲ ਹੈ। ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ’ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਪਤਾ ਲੱਗਿਆ ਕਿ ਮੈਂ ਨਿਊਯਾਰਕ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦਾ ਹਾਂ (ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਸਕਾਰਨੇ ਨਿਊ ਜਰਸੀ ਵਿਖੇ ਰਹਿੰਦਾ ਸੀ) ਉਸਨੇ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਨੂੰ ਪੰਜ ਡਾਲਰ ਫੀਸ ਵਜੋਂ ਦੇ ਦਿੱਤੇ ਆਪਣੇ ਮਿੱਤਰ ਨਾਲ ਵਾਪਸ ਚੱਲ ਪਿਆ। ਜਦੋਂ ਸਕਾਰਨੇ ਘਰ ਜਾ ਰਿਹਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਹ ਸੋਚਣੋ ਨਾ ਰਹਿ ਸਕਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੂੰ ਇੱਕ ਘੋੜੀ ਦੀ ਖੇਡ ਦੁਆਰਾ ਮੂਰਖ ਬਣਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਕਾਰਨੇ ਦੇ ਖਿਆਲ ਅਨੁਸਾਰ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਘੋੜੀ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦਾ ਕੇਵਲ ਇੱਕੋ ਗੁਣ ਸੀ।<noinclude></noinclude> sajfj2ihwe33soq7m2kurzquatzf1io 250 72236 217590 2026-05-09T14:08:21Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|67||}}</noinclude>{{gap}}ਸਕਾਰਨੇ ਨੇ ਘੋੜੀ ਦੁਆਰਾ ਠੀਕ ਸ਼ਬਦਾਂ ਨੂੰ ਨੱਕ ਨਾਲ ਛੂਹਣ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਹੇਠ ਲਿਖੇ ਅਨੁਸਾਰ ਕੀਤੀ ਹੈ :- {{gap}}“ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਦੇ ਹੱਥ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਛੋਟਾ ਜਿਹਾ ਚਾਬੁਕ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਚਬੁਕ ਨੂੰ ਹਿਲਾ ਕੇ ਉਹ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੀ ਸੀ। ਘੋੜੀ ਦੇ ਨੱਕ ਲਗਾਉਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਂ ਹਰ ਵਾਰੀ ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਦਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਵੇਖਿਆ | ਇਸ ਢੰਗ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਉਲਝਣ ਵਿੱਚ ਪਾ ਦਿੱਤਾ ਹੁੰਦਾ, ਜੇਕਰ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਨਾ ਪਤਾ ਹੁੰਦਾ ਕਿ ਘੋੜੀ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਉਭਰੀਆਂ ਹੋਣ ਕਰਕੇ, ਉਸ ਵਿੱਚ ਪਿੱਛੇ ਵਾਲੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾ ਪਤਾ ਲਗਾਉਣ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾ ਆਈ।” {{gap}}“ਸ਼੍ਰੀਮਤੀ ਫੌਂਡਾ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਇਸ਼ਾਰਾ ਦੇਣ ਲਈ ਉਸਦੇ 2 ਫੁੱਟ ਪਿੱਛੇ ਅਤੇ ਸਿਰ ਦੇ 60 ਡਿਗਰੀ ਦੇ ਕੋਣ ਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਸੀ। ਪਹਿਲਾਂ ਇਸ਼ਾਰਾ ਘੋੜੀ ਨੂੰ ਆਪਣਾ ਸਿਰ ਅੱਖਰ ਦੇ ਕੁਝ ਇੰਚ ਕੋਲ ਲਿਆਉਣ ਦਾ ਸੀ, ਦੂਜਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਅੱਖਰ ਦੇ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਜਾਣ ਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਤੀਜਾ ਇਸ਼ਾਰਾ ਠੀਕ ਅੱਖਰ ਦੇ ਉੱਪਰ ਨੱਕ ਲਾਉਣ ਦਾ ਸੀ। {{gap}}ਮੈਨੂੰ ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਕੋਈ ਹੈਰਾਨੀ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕਿ ਚਲਾਕ ਔਰਤ ਨੇ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਵਿਲੀਅਮ ਮਨਡੂਗਲ ਨੂੰ ਬੇਵਕੂਫ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ, ਬਲਕਿ ਮੈਂ ਤਾਂ ਇਸ ਗੱਲੋ ਹੈਰਾਨ ਸਾਂ ਕਿ ਇੱਕ ਜੀਵ ਵਿਗਿਆਨ ਦਾ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਰਾਇਨੇ ਘੋੜੀ ਦੀਆਂ ਉੱਭਰੀਆਂ ਅੱਖੀਆਂ ਕਰਕੇ ਉਸ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਵੇਖਣ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਭੁੱਲ ਗਿਆ ਸੀ। {{gap}}ਜਦੋਂ ਪ੍ਰੋਫੈਸਰ ਸਕਾਰਨੇ ਦੀ ਜਾਂਚ ਰਿਪੋਰਟ ਆਈ ਤਾਂ ਇਸ ਨਾਲ ‘ਲੇਡੀ ਵੰਡਰ' ਦੁਆਰਾ ਮਨ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਨ ਦਾ ਵਪਾਰ ਖਤਮ ਹੋ ਗਿਆ।<noinclude></noinclude> f1pulwikwd66a9t0im0gjil1ixc2qzq 250 72237 217591 2026-05-09T14:20:17Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|68||}}</noinclude>{{center|{{x-larger|ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਖਤਰਨਾਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ}}}} {{gap}}ਦੀ ਆਲ-ਸੀਲੋਨ ਬੁੱਧਿਸਟ ਕਾਂਗਰਸ (ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਬੋਧੀਆਂ ਦੀ ਇੱਕ ਸੰਗਠਨ) ਇਸ ਗੱਲ ਤੇ ਅੜੀ ਹੋਈ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਇਖਲਾਕੀ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਤੌਰ ਤੇ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਲਈ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਧਾਰਮਿਕ ਸਿੱਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਜਾਣੀ ਬਹੁਤ ਹੀ ਜਰੂਰੀ ਹੈ। ਭਿੰਨ-ਭਿੰਨ ਇਸਾਈ ਫਿਰਕਿਆਂ ਦੇ ਆਗੂ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਜ਼ਿੱਦ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ ਕਿ ਈਸਾਈ ਵਿਦਿਆਰਥੀਆਂ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹਾਈ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਮੈਂ ਇਹ ਸਭ ਕੁੱਝ ਇਹ ਦਰਸਾਉਣ ਲਈ ਲਿਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ ਕਿ ਇਖਲਾਕੀ ਅਤੇ ਨੈਤਿਕ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਅਖੌਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਆਖੀ ਜਾਂਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਈਬਲ ਕਿੰਨੀ ਖਤਰਨਾਕ ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਸਾਰੀ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਕਰੋੜਾਂ ਇਸਾਈ ਬਿਨਾਂ ਕਿਸੇ ਠੋਸ ਸਬੂਤ ਦੇ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਮੰਨਦੇ ਹਨ। ਜਦੋਂ ਇਸਦਾ ਹੀ ਕੋਈ ਸਬੂਤ ਨਹੀਂ ਕਿ ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ ਹੈ ਤਾਂ ਇਹ ਕਿਵੇਂ ਮੰਨਿਆ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਰੱਬੀ ਬਾਣੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਹ ਸਾਬਤ ਵੀ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਰੱਬ ਦੀ ਹੋਂਦ ਹੈ, ਇਹ ਤੱਥ ਇਸ ਦਾਅਵੇ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਵੀ ਢੰਗ ਨਾਲ ਸਹੀ ਨਹੀਂ ਸਿੱਧ ਕਰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਨੂੰ ਰੱਬੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੈ। {{gap}}ਬਾਈਬਲ ਹੀ ਇੱਕਲੀ ਅਜਿਹੀ ਕਿਤਾਬ ਨਹੀਂ ਹੈ ਜਿਸ ਬਾਰੇ ਰੱਬੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਹੋਣ ਦਾ ਦਾਅਵਾ ਕੀਤਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਮੁਸਲਮਾਨ ਵੀ ਇਸ ਗੱਲ ਦਾਅਵਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਪਵਿੱਤਰ ਕਿਤਾਬ ਕੁਰਾਨ ਸ਼ਰੀਫ ਵੀ ਰੱਬ ਭਾਵ ਅੱਲਾ ਵੱਲੋ ਪ੍ਰੇਰਤ ਹੈ। {{gap}}ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਸਿਧਾਂਤ ਇਸ ਦੇ ਕਾਨੂੰਨਾਂ ਦਾ ਨਿਆਂ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਇਤਿਹਾਸਕ ਗਲਤ ਬਿਆਨੀਆਂ, ਇਸ ਦੀਆਂ ਵਿਗਿਆਨਿਕ ਗਲਤੀਆਂ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਫਲਸਫੇ (ਦਰਸ਼ਨ) ਦੇ ਬੇਤੁਕੇਪਣ ਕਾਰਣ ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਦਾ ਮਨੁੱਖ ਇਸ ਕਿਤਾਬ ਨੂੰ ਕਬੂਲ ਨਹੀਂ ਕਰ ਸਕਦਾ। ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦੇ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਹੀ ਕਿਉਂ ਕਰੀਏ ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਇਹ ਜਾਣਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਇਹ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ ਉਹ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀ? ਸੱਚੀ ਗੱਲ ਤਾਂ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਪ੍ਰੇਰਣਾ ਦਾ ਸਿਧਾਂਤ ਯਹੂਦੀਆਂ ਤੇ ਈਸਾਈ ਪਾਦਰੀਆਂ ਦੀ ਮਨਘੜਤ ਕਹਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖੀ ਸਿਰਜਣਾ ਹੈ, ਰੱਬੀ ਸਰੋਤ ਬਿਲਕੁਲ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਇਹ ਇਸ ਤੱਥ ਤੋਂ ਹੀ ਸਿੱਧ ਹੋ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਸਦਾਚਾਰਾਂ ਦੇ ਖੇਤਰ ਵਿੱਚ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਤਰਨਾਕ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ। {{gap}}ਆਓ ਇਸ ਦੀਆਂ ਸਦਾਚਾਰਕ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਬਾਰੇ ਗੱਲ ਕਰੀਏ। '''ਇਮਾਨਦਾਰੀ''' {{gap}}ਸੱਚ ਬੋਲਣਾ ਬਹੁਤ ਹੀ ਵੱਡਮੁੱਲੇ ਨੈਤਿਕ ਗੁਣਾਂ ਵਿੱਚੋ ਇਕ ਹੈ ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀ ਦਿਲੋ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹਾਂ। ਪਰੰਤੂ ਬਾਈਬਲ ਧੋਖਾ ਦੇਹੀ ਅਤੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਦਾ ਸਮੱਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਜੈਰੇਮੀਆਂ (jeremiah) ਵਿੱਚ ਵੀਹਵੇਂ ਪਾਠ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਸਲੋਕ ਵਿੱਚ ਲਿਖਾਰੀ ਇਹ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ, “ਓ ਰੱਬਾ ਤੂੰ ਮੈਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” ਪਾਠ ਚੌਥਾ ਸਲੋਕ ਦਸਵੇਂ ਵਿੱਚ ਜੈਰੇਮੀਆਂ ਰੱਬ ਤੇ ਧੋਖਾ ਦੇਣ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਲਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ, “ਆਹ ਮਾਲਕ ਰੱਬਾ ਤੂੰ ਯੂਰੋਸ਼ਲਮ (Jerusalem) ਦੇ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਧੋਖਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।” {{gap}}ਫਸਟ ਕਿੰਗ (1st king) (ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ) ਦੇ 22ਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬੀ ਦੀ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਢੁੱਕਵੀ ਮਿਸਾਲ ਮਿਲਦੀ ਹੈ। ਉਥੇ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ‘ਲਾਰਡ (ਰੱਬ) ਨੇ ਆਖਿਆ ਅਸੀਂ ਅਹਾਬ (Ahab) ਨੂੰ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਰੂਹ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰੇਰਾਂਗੇ ਅਤੇ ਵੇਖੋ ਰੱਬ ਨੇ ਪੈਗੰਬਰਾਂ ਦੇ ਮੂੰਹ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਝੂਠੀ ਰੂਹ ਵਾੜ ਦਿੱਤੀ। ਕੋਈ ਵੀ ਅਕਲਮੰਦ ਵਿਅਕਤੀ ਸਹਿਜੇ ਹੀ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਇਹੋ ਜਿਹੇ ਰੱਬੀ ਝੂਠਾਂ ਦੀ ਸਿੱਖਿਆ ਦੇਣ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਨਹੀਂ ਕਰੇਗਾ | ਹਥਲੇ ਲੇਖ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਅਣਗਿਣਤ ਗਲਤ<noinclude></noinclude> 8oka64brble17zcacr8aj3pnhaim3zx 250 72238 217592 2026-05-09T14:29:02Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|69||}}</noinclude>ਬਿਆਨੀਆਂ ਅਤੇ ਝੂਠਾਂ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਨਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਜਿਨੋਸਿਸ (Genesis) ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਪਰਲੋ ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਝੂਠਾਂ ਅਤੇ ਬੇਹੂਦਗੀਆਂ ਨਾਲ ਭਰੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਜਿਨੇਸਿਸ ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ‘ਲਗਾਤਾਰ ਚਾਲੀ ਦਿਨ ਅਤੇ ਚਾਲੀ ਰਾਤਾਂ ਮੀਂਹ ਪੈਂਦਾ ਰਿਹਾ 15 ਕਿਊਸਿਕ ਮੀਂਹ ਪਿਆ ਅਤੇ ਪਹਾੜ ਡੁੱਬ ਗਏ।' {{gap}}ਇੱਕ ਕਿਊਸਿਕ 1 ਫੁੱਟ 6 ਇੰਚ ਦਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਭਾਵ ਇਹ ਹੋਇਆ ਕਿ ਹੜ੍ਹ ਦਾ ਪਾਣੀ ਸਾਢੇ ਬਾਈ ਫੁੱਟ ਡੂੰਘਾ ਸੀ। ਮਾਊਂਟ ਐਵਰੈਸਟ 29002 ਫੁੱਟ ਉੱਚੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮਾਊਂਟ ਅਰਾਫਤ 17260 ਫੁੱਟ ਉੱਚੀ ਹੈ। ਰੱਬੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਹੋਣ ਵਾਲੀ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਣਾ ਕਿ ਸਾਢੇ ਬਾਈ ਫੁੱਟ ਡੂੰਘੇ ਪਾਣੀ ਨਾਲ ਪਹਾੜ ਢੱਕੇ ਗਏ, ਕਿੰਨਾ ਝੂਠ ਹੈ। ਕੀ ਕੋਈ ਵੀ ਇਮਾਨਦਾਰ ਵਿਅਕਤੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਇਸ ਝੂਠ ਨੂੰ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਧਰਤੀ ਦੇ ਦਿਉ ਕੱਦ ਜਾਨਵਰ ਜਿਵੇਂ ਡਾਈਨੋਸਾਰਜ਼, ਹਾਥੀ ਆਦਿ ਇੱਕ 18 ਵਰਗ ਇੰਚ ਦੀ ਮੋਰੀ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਸੰਦੂਕ ਵਿੱਚ ਜਾ ਵੜੇ? {{gap}}ਆਓ ਹੁਣ ਇਸ ਨਵੇਂ ਅਹਿਦਨਾਮੇ (New Testament) ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀਏ, ਉਹ ਕਿਤਾਬ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਸੱਚਾਈ ਲਈ ਬੇਦਾਗ ਮੰਨੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਰੋਮਨਜ਼ (Romans) ਦੇ ਤੀਜੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਲਈ ਇਹ ਹੈਰਾਨੀਜਨਕ ਉਚਿੱਤਤਾ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ “ਜੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਨਾਲ ਰੱਬ ਦੇ ਸੱਚ ਦੀ ਸ਼ਾਨ ਹੋਰ ਵਧਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਝੂਠ ਬੋਲੋ।” {{gap}}ਦੂਜੀ ਕੋਰੀਇੰਬੀਅਨਜ (Second Corinthins) ਵਿੱਚ ਸੇਂਟਪਾਲ ਆਪਣੀਆਂ ਸਿੱਖਿਆਵਾਂ ਵਿੱਚ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਦੀ ਪ੍ਰੋੜਤਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੱਕਾਰ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਧੋਖੇ ਨਾਲ ਜਕੜ ਲਿਆ। ਪਾਲ ਅਨੁਸਾਰ ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਨਹੀਂ, ਜੇ ਉਹ ਰੱਬ ਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਕਿਤਾਬ ਜਿਹੜੀ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਅਤੇ ਝੂਠ ਨੂੰ ਉਚਿੱਤ ਠਹਿਰਾਉਂਦੀ ਹੈ ਯਕੀਨੀ ਤੌਰ ਤੇ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਖਤਰਨਾਕ ਸਦਾਚਾਰਕ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਹੈ। {{gap}}ਰੱਬ ਵੱਲੋਂ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਮੋਜ਼ਜ਼ (Moses) ਨੂੰ ਫ਼ਰੋਹਾ (Pharoah) ਕੋਲੇ ਝੂਠ ਬੋਲਣ ਲਈ ਆਖਣਾ ਕਿੰਨੀ ਬਦਦਿਆਨਤਦਾਰੀ ਹੈ? ਐਕਸੋਡੱਸ (Exodus) (ਇਜਰਾਲੀਆਂ ਦੇ ਮਿਸਰ ਤੋਂ ਕੂਚ ਕਰਨ ਵਾਲਾ ਅੰਜੀਲ ਦਾ ਭਾਗ) ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ ਮੋਜ਼ਜ਼ ਅਤੇ ਆਰੋਨ ਪਹੁੰਚੇ ਅਤੇ ਫਰੋਹਾ ਨੂੰ ਆਖਿਆ ਕਿ ਇਜ਼ਰਾਇਲ ਦੇ ਰੱਬ ਨੇ ਇੰਜ ਆਖਿਆ ਹੈ ‘ਮੇਰੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਜਾਣ ਦਿਓ ਤਾਂ ਕਿ ਉਹ ਮਾਰੂਥਲ ਵਿੱਚ ਮੇਰੀ ਖਾਤਿਰ ਧਾਰਮਿਕ ਉਤਸਵ ਮਨਾ ਸਕਣ। ਮਾਰੂਥਲਾਂ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਵਾਸਤੇ ਕੁਰਬਾਨੀ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਦਾ ਸਫਰ ਹੈ।” ਇੱਥੇ ਅਸੀਂ ਵੇਖਦੇ ਹਾਂ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਇੱਕ ਬੇਸਹਾਰਾ ਰੱਬ ਆਪਣੀ ਜਨਤਾ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮੀ ਵਿੱਚੋਂ ਮੁਕਤ ਕਰਾਉਣ ਲਈ ਜਾਣ ਬੁੱਝ ਕੇ ਫੇਰੋਹਾ ਕੋਲ ਝੂਠ ਬੋਲਦਾ ਹੈ। ਕੀ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਜਨਤਾ ਸਿਰਫ ਤਿੰਨ ਦਿਨਾਂ ਲਈ ਹੀ ਬਾਹਰ ਜਾ ਰਹੀ ਸੀ ਜਾਂ ਫਿਰ ਸਦਾ ਵਾਸਤੇ ? {{gap}}ਦੁਨੀਆਂ ਨੂੰ ਇਮਾਨਦਾਰੀ ਦੀ ਵੀ ਸੱਚ ਜਿੰਨੀ ਲੋੜ ਹੈ। ਅਖੌਤੀ ਪਵਿੱਤਰ ਬਾਈਬਲ ਇਨਸਾਨ ਨੂੰ ਧੋਖੇਬਾਜ, ਚੋਰ ਅਤੇ ਸਹਿਯੋਗੀ ਮਨੁੱਖਾਂ ਦਾ ਲੋਟੂ ਬਣਨਾ ਸਿਖਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਐਕਸੋਡੱਸ ਦੇ ਤੀਜੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਦੀਆਂ ਆਪਣੇ ਗੁਆਂਢੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟਣ ਲਈ ਖਾਸ ਹਦਾਇਤਾਂ ਹਨ। ਉਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ “ਮੈਂ ਇਸਰਾਈਲ ਦੀ ਜਨਤਾ ਤੇ ਮਿਸਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਇੱਕ ਮੇਹਰਬਾਨੀ ਕਰਾਂਗਾ ਅਤੇ ਇੰਝ ਹੋਵੇਗੀ ਕਿ ਜਦੋਂ ਤੁਸੀਂ ਉੱਥੇ ਜਾਵੋ ਤੁਸੀਂ ਖਾਲੀ ਹੱਥ ਨਾ ਜਾਵੋ ਤੁਹਾਡੀ ਹਰ ਇੱਕ ਔਰਤ ਆਪਣੀ ਗੁਆਂਢਣ ਪਾਸੋਂ ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਕੱਪੜੇ ਉਧਾਰ ਮੰਗ ਲਵੇਗੀ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਸੀਂ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤਾਂ ਦੇ ਪਾ ਲਵੋਗੇ ਅਤੇ ਇੰਝ ਤੁਸੀਂ<noinclude></noinclude> i6p85f67jgj8rwl95hdsy5vjgkn3xxn 250 72239 217593 2026-05-09T14:36:23Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|70||}}</noinclude>ਮਿਸਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਲੁੱਟ ਲਵੋਗੇ।” ਬਾਰਵਾਂ ਪਾਠ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ "ਇਸਰਾਈਲ ਦੇ ਸਪੂਤਾਂ ਨੇ ਇੰਝ ਹੀ ਕੀਤਾ ਜਿਵੇਂ ਰੱਬ ਨੇ ਆਖਿਆ ਸੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਪਾਸੋਂ ਸੋਨੇ ਚਾਂਦੀ ਦੇ ਗਹਿਣੇ ਅਤੇ ਕੀਮਤੀ ਕੱਪੜੇ ਉਧਾਰ ਮੰਗ ਲਏ ਅਤੇ ਰੱਬ ਨੇ ਮਿਸਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਲੋਕਾਂ ਤੇ ਇਹ ਮਿਹਰਬਾਨੀ ਕੀਤੀ, ਤਾਂ ਕਿ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਚਾਹੀਦਾ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਉਧਾਰ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਮਿਸਰ ਨਿਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਤਬਾਹ ਕਰ ਦਿੱਤਾ।” {{gap}}ਕੀ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਲੜਕੇ ਲੜਕੀਆਂ ਨੂੰ ਉਧਾਰ ਲੈਣ ਦੇ ਬਹਾਨੇ ਠੱਗੀ ਮਾਰਨੀ ਸਿਖਾਵਾਂਗੇ ? ਜੇ ਇਹ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਰੱਬ ਦੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਖਲਾਕੀ ਗੱਲ ਵੀ ਹੈ ਤਾਂ ਵੀ ਸ਼੍ਰੀ ਲੰਕਾ ਵਿੱਚ ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆ ਨੂੰ ਅਜਿਹੇ ਗੈਰ ਇਖਲਾਕੀ ਵਿਚਾਰ ਸਿਖਾਉਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਨਹੀਂ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ। ਅਸੀਂ ਈਸਾਈ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਇਮਾਨਦਾਰ ਅਤੇ ਸੱਚੇ ਮੰਨ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਦੋਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਗਰੰਥ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਅਜਿਹੀਆਂ ਗੈਰ- ਇਖਲਾਕੀ ਗੱਲਾਂ ਸਿਖਾਉਂਦੇ ਹਨ। {{gap}}ਇਹ ਪ੍ਰਭਾਵ ਮਿਲਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਰੱਬ ਝੂਠੇ ਵਾਅਦੇ ਕਰਨ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦਾ ਨਹੀਂ। ਜਿਨੇਸਿਸ (Genesis) 46, ਸਲੋਕ ਤੀਜੇ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਇਸਰਾਈਲ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਨ ਕਰਦੇ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। (ਜੈਕਬ) “ ਮੈਂ ਤੇਰੇ ਪਿਉ ਦਾ ਰੱਬ ਹਾਂ, ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਤੋਂ ਡਰੀ ਨਾ ਕਿਉਂਕਿ ਮੈਂ ਉੱਥੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇੱਕ ਕੌਮ ਬਣਾ ਦੇਵਾਂਗਾ।” ਅਸਲੀਅਤ ਵਿੱਚ ਕੀ ਵਾਪਰਿਆ ? ਇੱਕ ਮਹਾਨ ਕੌਮ ਬਣਨ ਦੀ ਬਜਾਏ ਉਸਦੇ ਉੱਤਰਾਧਿਕਾਰੀ ਮਿਸਰ ਵਿੱਚ ਗੁਲਾਮ ਬਣ ਗਏ। ਕੀ ਇਹੋ ਜੀਹੋਵਾ (Jehovah) ਸਰਬ ਗਿਆਤਾ (ਜਾਣੀ-ਜਾਣ) ਹੈ ? '''ਗੁਲਾਮੀ''' {{gap}}ਮਨੁੱਖੀ ਇਤਿਹਾਸ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਧ ਘਟੀਆ ਅਧਿਆਏ ਗੁਲਾਮੀ ਅਤੇ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੇ ਵਪਾਰ ਦਾ ਹੈ। ਗੁਲਾਮੀ ਨੇ ਲੱਖਾਂ ਕਰੋੜਾਂ ਇਨਸਾਨਾਂ ਦੇ ਮਨੁੱਖਾਂ ਵਰਗੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦੇ ਹੱਕ ਨੂੰ ਅੱਖੋਂ ਓਹਲੇ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਗੁਲਾਮੀ ਨੇ ਮਨੁੱਖੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰਾਂ ਨਾਲ ਓਤਪੋਤ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਲਿਖੇ ਜਾਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਧਰਤੀ ਦੇ ਆਬਾਦ ਹਿੱਸੇ ਗੁਲਾਮੀ ਦੀਆਂ ਜੰਜੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜਕੜੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਬਾਈਬਲ ਰਚੀ ਗਈ ਅਤੇ ਇਸਦੇ ਇਸ ਭਿਅੰਕਰ ਸਰਾਪ, ਜਿਸਨੇ ਮਨੁਖਾਂ ਨੂੰ ਪਸ਼ੂਆਂ ਵਰਗਾ ਬਣਾ ਰੱਖਿਆ ਸੀ, ਬਾਰੇ ਕੀ ਵਿਚਾਰ ਹਨ ? ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਬਾਈਬਲ ਰੱਬੀ ਸੰਦੇਸ਼ ਹੈ, ਇਹ ਸੰਦੇਸ਼ ਅਕਲਮੰਦੀ ਅਤੇ ਪਿਆਰ ਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਪਾਸੇ ਤਾਂ ਇਸਨੂੰ ਮਨੁੱਖੀ ਅਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਡੰਕੇ ਤੇ ਚੋਟ ਮਾਰਨ ਵਾਲੀ ਕਿਤਾਬ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ? ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ ਇਹ ਗੁਲਾਮੀ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਐਕਸੋਡਸ ਦੇ ਇੱਕੀਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੇ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਨਸੀਹਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ “ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਇਹ ਯਹੂਦੀ ਨੌਕਰ ਖਰੀਦਦੇ ਹੋ ਉਹ ਛੇ ਸਾਲ ਤੁਹਾਡੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਸੱਤਵੇ ਸਾਲ ਉਹ ਬਿਨਾਂ ਕੁੱਝ ਦਿੱਤੇ ਲਏ ਮੁਕਤ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਹ ਸ਼ਾਦੀਸ਼ੁਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਵੀ ਉਸ ਨਾਲ ਜਾਵੇਗੀ। ਜੋ ਉਸ ਦੇ ਮਾਲਕ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪਤਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਉਸਦੇ ਧੀਆਂ ਪੁੱਤ ਜੰਮੇ ਹਨ, ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਔਲਾਦ ਉਸਦੇ ਮਾਲਕ ਦੀ ਜਾਇਦਾਦ ਹੋਣਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਗੁਲਾਮ ਇੱਕਲਾ ਹੀ ਜਾਵੇਗਾ। ਅਤੇ ਜੇ ਨੌਕਰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਆਖ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਪਿਆਰ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਮੈਂ ਮੁੱਕਤ ਨਹੀਂ ਹੋਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਸਦਾ ਮਾਲਕ ਉਸਨੂੰ ਜੱਜਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਲੈਕੇ ਜਾਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਸਦਾ ਮਾਲਕ ਉਸਦੇ ਕੰਨ ਵਿੱਚ ਮੋਚੀ ਦੀ ਆਰ ਨਾਲ ਮੋਰੀ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਨੌਕਰ ਸਾਰੀ ਉਮਰ ਉਸਦੀ ਸੇਵਾ ਕਰੇਗਾ।” ਇੰਝ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਨਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਜੇ ਇੱਕ ਗੁਲਾਮ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨਾਲ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਨੂੰ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ<noinclude></noinclude> bq573mtw7o2zllrov8cfbsxrue91l85 250 72240 217594 2026-05-09T16:23:12Z Amritpal Aman 2020 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "________________ ਖੈਰ ! ਮੈਂ ਅਖਬਾਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਅਪਲਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਸੰਬਰ, 1983 ਵਿਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਰਟਹੈੱਡ ਦਾ 80 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਟੈਸਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 20 ਸ਼ਬਦ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Amritpal Aman" /></noinclude>________________ ਖੈਰ ! ਮੈਂ ਅਖਬਾਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਅਪਲਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਸੰਬਰ, 1983 ਵਿਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਰਟਹੈੱਡ ਦਾ 80 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਟੈਸਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 20 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਬਦ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਫੇਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਹੋਰ ਕਸੌਟੀ ਲਾਈ ਗਈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਟਾਈਪ ਟੈਸਟ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਵਿਗਿਆਪਤ 8 ਅਸਾਮੀਆਂ ਲਈ ਲਾਭਗ 800 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਟੈਸਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਭਾਵ । ਅਸਾਮੀ ਲਈ 100 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀ ਸਨ। ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਵੀ ਅੱਜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ । ਅਸਾਮੀ ਲਈ 150 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀ ਵੀ ਆ ਜਾਣ। ਉਦੋਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਕ ਬੰਦਾ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਕ ਦਿਨ ਬਾਪੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪਤਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸਣਗੇ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਬਾਪੂ ਫੇਰ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਉਸੇ ਟਾਈਮ ਖੜਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫੇਰ ਝੋਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਟੈਸਟ ਤਾਂ ਪਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫਾਈਲ ਫਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਲਈ ਗਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲੜਕੇ ਦਾ ਨਾਮ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ, ਦੇਖੋ ਜੇਕਰ ਵੀ.ਸੀ. ਦਫਤਰ 'ਚ ਨਾਮ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਸਿਲੈਕਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਾਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਜਦੋਂ ਫਾਈਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆਂਗਾ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਡਾ. ਐਸ.ਐਸ.ਜੌਹਲ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਮੇਰੇ facebook friend ਹਨ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਹੋਈ ਕਿ 8 ਅਸਾਮੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਰਿਟ ਤੇ ਜੇਕਰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਿਲੈਕਸ਼ਨ ਤਾਂ ਪੰਕਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਦੋਂ ਘਨੌਰ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਐਮ.ਐਲ.ਏ. ਜਸਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ “ਬੱਚੇ ਦਾ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਹੈ। ਬਸ ਇੰਨਾ ਕੁ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਮੈਰਿਟ ਵਿਚ ਛੇੜ-ਛਾੜ ਨਾ ਹੋਵੇ। ਇਹ ਕੋਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਇਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਰਿਟ ਵਿਚ ਛੇੜ-ਛਾੜ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਜ਼ਮਾਨਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਜਸਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਸਾਲ 1997-2002 ਦਰਮਿਆਨ ਅਕਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਸਮੇਂ ਅਧੀਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਚੋਣ ਬੋਰਡ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ 27<noinclude>{{rh||27}}</noinclude> ohvm67cyp2wk96s4vwm23nftmu8s3vs 217595 217594 2026-05-09T16:30:49Z Amritpal Aman 2020 217595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Amritpal Aman" /></noinclude>________________ ਖੈਰ ! ਮੈਂ ਅਖਬਾਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਅਪਲਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਸੰਬਰ, 1983 ਵਿਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਰਟਹੈਂਡ ਦਾ 80 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਟੈਸਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 20 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਬਦ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਫੇਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਹੋਰ ਕਸੌਟੀ ਲਾਈ ਗਈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਟਾਈਪ ਟੈਸਟ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਵਿਗਿਆਪਤ 8 ਅਸਾਮੀਆਂ ਲਈ ਲਗਭਗ 800 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਟੈਸਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਭਾਵ 1 ਅਸਾਮੀ ਲਈ 100 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀ ਸਨ। ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਵੀ ਅੱਜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ 1 ਅਸਾਮੀ ਲਈ 150 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀ ਵੀ ਆ ਜਾਣ। ਉਦੋਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਕ ਬੰਦਾ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਕ ਦਿਨ ਬਾਪੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪਤਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸਣਗੇ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਬਾਪੂ ਫੇਰ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਉਸੇ ਟਾਈਮ ਖੜਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫੇਰ ਰੋਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਟੈਸਟ ਤਾਂ ਪਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫਾਈਲ ਫਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਲਈ ਗਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲੜਕੇ ਦਾ ਨਾਮ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ, ਦੇਖੋ ਜੇਕਰ ਵੀ.ਸੀ. ਦਫਤਰ 'ਚ ਨਾਮ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਸਿਲੈਕਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਾਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਜਦੋਂ ਫਾਈਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆਂਗਾ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਡਾ. ਐਸ.ਐਸ.ਜੌਹਲ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਮੇਰੇ facebook friend ਹਨ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਹੋਈ ਕਿ 8 ਅਸਾਮੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਰਿਟ ਤੇ ਜੇਕਰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਿਲੈਕਸ਼ਨ ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਦੋਂ ਘਨੌਰ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਐਮ.ਐਲ.ਏ. ਜਸਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ “ਬੱਚੇ ਦਾ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਹੈ। ਬਸ ਇੰਨਾ ਕੁ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਮੈਰਿਟ ਵਿਚ ਛੇੜ-ਛਾੜ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਕੋਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਇਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਰਿਟ ਵਿਚ ਛੇੜ-ਛਾੜ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਜ਼ਮਾਨਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਜਸਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਸਾਲ 1997-2002 ਦਰਮਿਆਨ ਅਕਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਸਮੇਂ ਅਧੀਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਚੋਣ ਬੋਰਡ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ 27<noinclude>{{rh||27}}</noinclude> al4fai2n1opjqionumr397un4wy2vbz 217596 217595 2026-05-09T16:31:16Z Amritpal Aman 2020 /* ਸੋਧਣਾ */ 217596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Amritpal Aman" /></noinclude>________________ ਖੈਰ ! ਮੈਂ ਅਖਬਾਰ ਪੜ੍ਹ ਕੇ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਅਪਲਾਈ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਦਸੰਬਰ, 1983 ਵਿਚ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਪੰਜਾਬੀ ਸ਼ਾਰਟਹੈਂਡ ਦਾ 80 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ ਦੀ ਸਪੀਡ ਨਾਲ ਟੈਸਟ ਲਿਆ ਗਿਆ ਅਤੇ 20 ਸ਼ਬਦ ਪ੍ਰਤੀ ਮਿੰਟ ਪ੍ਰਤੀ ਸ਼ਬਦ ਟ੍ਰਾਂਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ ਲਈ ਦਿੱਤੇ ਗਏ। ਫੇਰ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਇਕ ਹੋਰ ਕਸੌਟੀ ਲਾਈ ਗਈ ਕਿ ਪੰਜਾਬੀ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਦਾ ਟਾਈਪ ਟੈਸਟ ਵੀ ਲਿਆ ਗਿਆ, ਜੋ ਕਿ ਅਕਸਰ ਨਹੀਂ ਲਿਆ ਜਾਂਦਾ। ਉਸ ਸਮੇਂ ਵੀ ਵਿਗਿਆਪਤ 8 ਅਸਾਮੀਆਂ ਲਈ ਲਗਭਗ 800 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀਆਂ ਨੇ ਟੈਸਟ ਦਿੱਤਾ ਸੀ ਭਾਵ 1 ਅਸਾਮੀ ਲਈ 100 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀ ਸਨ। ਮੈਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਸੋਚਦਾ ਹਾਂ ਕਿ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਤਾਂ ਉਦੋਂ ਵੀ ਅੱਜ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਤਾਂ ਸ਼ਾਇਦ 1 ਅਸਾਮੀ ਲਈ 150 ਪ੍ਰੀਖਿਆਰਥੀ ਵੀ ਆ ਜਾਣ। ਉਦੋਂ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਚ ਕੋਈ ਜਾਣਕਾਰ ਨਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਇਹ ਪਤਾ ਕਰਨਾ ਔਖਾ ਸੀ ਕਿ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵੱਲੋਂ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਕੀਤੇ ਉਮੀਦਵਾਰਾਂ ਦਾ ਕੀ ਕੀਤਾ ਜਾ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਬਾਪੂ ਨੂੰ ਕਿਸੇ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਾ ਕਿ ਇਕ ਬੰਦਾ ਸਾਈਕਲ ਤੇ ਪਿੰਡ ਨੂੰ ਲੰਘਦਾ ਹੈ ਜੋ ਸਵੇਰੇ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਾਮ ਨੂੰ ਵਾਪਸ ਆਉਂਦਾ ਹੈ। ਉਹ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਵਿਖੇ ਨੌਕਰੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਉਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਕ ਦਿਨ ਬਾਪੂ ਨੇ ਉਸ ਨੂੰ ਰੋਕ ਕੇ ਸਾਰੀ ਕਹਾਣੀ ਦੱਸੀ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਉਹ ਪਤਾ ਕਰਕੇ ਦੱਸਣਗੇ। ਦੂਜੇ ਦਿਨ ਮੇਰਾ ਬਾਪੂ ਫੇਰ ਰਸਤੇ ਵਿਚ ਉਸੇ ਟਾਈਮ ਖੜਿਆ ਤੇ ਉਸਨੂੰ ਫੇਰ ਰੋਕਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ “ਟੈਸਟ ਤਾਂ ਪਾਸ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ ਫਾਈਲ ਫਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਵਾਨਗੀ ਲਈ ਗਈ ਹੋਈ ਹੈ। ਤੁਹਾਡੇ ਲੜਕੇ ਦਾ ਨਾਮ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ, ਦੇਖੋ ਜੇਕਰ ਵੀ.ਸੀ. ਦਫਤਰ 'ਚ ਨਾਮ ਅੱਗੇ ਪਿੱਛੇ ਨਾ ਕੀਤੇ ਗਏ ਤਾਂ ਲਗਦਾ ਹੈ ਸਿਲੈਕਟ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਬਾਕੀ ਤੁਸੀਂ ਮੈਨੂੰ ਪੁੱਛਦੇ ਰਹਿਣਾ, ਜਦੋਂ ਫਾਈਲ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਤਾਂ ਮੈਂ ਤੁਹਾਨੂੰ ਦੱਸ ਦਿਆਂਗਾ।” ਉਨ੍ਹਾਂ ਦਿਨਾਂ ਵਿਚ ਡਾ. ਐਸ.ਐਸ.ਜੌਹਲ ਪੰਜਾਬੀ ਯੂਨੀਵਰਸਿਟੀ ਦੇ ਵਾਈਸ-ਚਾਂਸਲਰ ਸਨ, ਜੋ ਕਿ ਹੁਣ ਮੇਰੇ facebook friend ਹਨ। ਮੇਰੇ ਮਨ ਨੂੰ ਤਸੱਲੀ ਹੋਈ ਕਿ 8 ਅਸਾਮੀਆਂ ਵਿਚੋਂ ਮੈਰਿਟ ਤੇ ਜੇਕਰ ਮੇਰਾ ਨਾਮ ਤੀਜੇ ਨੰਬਰ ਤੇ ਹੈ ਤਾਂ ਮੇਰੀ ਸਿਲੈਕਸ਼ਨ ਤਾਂ ਪੱਕਾ ਹੋਵੇਗੀ। ਉਦੋਂ ਘਨੌਰ ਹਲਕੇ ਤੋਂ ਐਮ.ਐਲ.ਏ. ਜਸਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਹੁੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਵੀ ਕਿਸੇ ਰਾਹੀਂ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਕਿ “ਬੱਚੇ ਦਾ ਟੈਸਟ ਪਾਸ ਹੈ। ਬਸ ਇੰਨਾ ਕੁ ਧਿਆਨ ਰੱਖਣਾ ਕਿ ਮੈਰਿਟ ਵਿਚ ਛੇੜ-ਛਾੜ ਨਾ ਹੋਵੇ।" ਇਹ ਕੋਈ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਨਹੀਂ ਸੀ ਸਗੋਂ ਇਕ ਨਿਗਰਾਨੀ ਸੀ ਕਿ ਮੈਰਿਟ ਵਿਚ ਛੇੜ-ਛਾੜ ਨਾ ਹੋਵੇ ਪਰ ਅੱਜਕੱਲ੍ਹ ਜ਼ਮਾਨਾ ਬਦਲ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹੀ ਜਸਦੇਵ ਸਿੰਘ ਸੰਧੂ ਸਾਲ 1997-2002 ਦਰਮਿਆਨ ਅਕਾਲੀ ਸਰਕਾਰ ਸਮੇਂ ਅਧੀਨ ਸੇਵਾਵਾਂ ਚੋਣ ਬੋਰਡ ਪੰਜਾਬ ਦਾ ਚੇਅਰਮੈਨ ਰਿਹਾ। ਮੈਨੂੰ ਵੀ ਇਸ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ ਇਸ ਦੇ ਘਰ ਜਾਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ। ਮੈਂ ਦੇਖਿਆ ਕਿ ਕੋਈ ਕੋਈ ਬੰਦਾ ਤਾਂ ਕਹਿ ਰਿਹਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸ 27<noinclude>{{rh||27}}</noinclude> 829mpfgiswcb3mdotm69pqtrkydsov0 250 72241 217606 2026-05-10T06:13:20Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|71||}}</noinclude>ਗੁਲਾਮ ਰਹਿਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਰੱਬ ਗੁਲਾਮ ਮਾਲਕਾਂ ਨੂੰ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦਾ ਕਤਲ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਕਤਲ ਬਦਲੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਇਸੇ ਹੀ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, “ਜੇ ਮਾਲਕ ਆਪਣੇ ਨੌਕਰ ਜਾਂ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਡੰਡੇ ਨਾਲ ਮਾਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇੰਝ ਉਸਦੀ ਮਾਲਕ ਹੱਥੋਂ ਹੱਤਿਆ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਜੇ ਉਹ ਇੱਕ ਜਾਂ ਦੋ ਦਿਨ ਜਿੰਦਾ ਰਹਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਮਾਲਕ ਸਜ਼ਾ ਦਾ ਭਾਗੀਦਾਰ ਨਹੀਂ ਹੋਵੇਗਾ, ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ (ਨੌਕਰ) ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ।” ਕੀ ਕੋਈ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਅਕਤੀ ਇਹ ਮੰਨ ਸਕਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇੱਕ ਮਨੁੱਖ ਦੂਜੇ ਦੀ ਦੌਲਤ ਹੈ ? ਨਿਊ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ (The New Testament) ਵੀ ਓਲਡ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ (The Old Testament) ਵਾਂਗੂੰ ਹੀ ਗੁਲਾਮਾਂ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਵਿੱਚ ਬੇੜੀਆਂ ਪਾਉਣ ਨੂੰ ਸਮਰਥਨ ਦਿੰਦੀ ਹੈ। ਇਵਫੇਸ਼ੀਅਨ (Ephesians) 6, ਸਲੋਕ ਪੰਜਵੇਂ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਆਖਦਾ ਹੈ “ਗੁਲਾਮੋ, ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਆਗਿਆਕਾਰ ਬਣੋ।” ਗੁਲਾਮਾਂ ਨੂੰ ਮਾਲਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਗਿੜਗਿੜਾਉਣਾ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਲਕਾਂ ਦੇ ਚਰਨਾਂ ਤੇ ਰੀਘਦੇ ਹੋਏ ਅਤੇ ਡਰ ਨਾਲ ਕੰਬਦੇ ਹੋਏ ਹੱਥ ਲਾਉਣਾ ਸਿਖਾਇਆ ਗਿਆ ਹੈ। '''ਕੱਟੜਪੁਣਾ ਅਤੇ ਅਸਿਹਣਸ਼ੀਲਤਾ''' {{gap}}ਵੀਹਵੀਂ ਸਦੀ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਸਿਆਸੀ ਅਤੇ ਧਾਰਮਿਕ ਅਜ਼ਾਦੀ ਲਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਕਰ ਰਹੇ ਹਾਂ ਪਰੰਤੂ ਰੱਬ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਜ਼ਾਦੀਆਂ ਦੀ ਮਨਾਹੀ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਬਾਈਬਲ ਉਸ ਵਾਸਤੇ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨਿਰਧਾਰਤ ਕਰਦੀ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਧਾਰਮਿਕ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਤਬਦੀਲੀ ਦਾ ਸੁਝਾਓ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲੋਂ ਵੱਧ ਹੋਰ ਨਿਰਦਈ ਕੀ ਗੱਲ ਹੋਵੇਗੀ ਜਿਹੜੀ ਅਸੀਂ ਡਿਊਟਰੋਨੋਮੀ (Deuteronomy) ਦੇ 13ਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਪੜਦੇ ਹਾਂ? “ਜੇ ਤੁਹਾਡਾ ਭਰਾ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡਾ ਪੁੱਤਰ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਧੀ ਜਾਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪਿਆਰੀ ਪਤਨੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗੁਪਤ ਤੌਰ ਤੇ ਇਹ ਆਖਕੇ ਵਰਗਲਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਤੁਹਾਨੂੰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਰੱਬ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਨੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ, ਤੁਹਾਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਜ਼ਰੂਰ ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ। ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਓਨਾ ਚਿਰ ਪੱਥਰ ਮਾਰਦੇ ਰਹੋ ਜਿੰਨਾਂ ਚਿਰ ਉਹ ਮਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ ਜਾਂ ਜਾਂਦੀ।” ਇੰਝ ਜੇਹੋਵਾ (Jehovah) ਦੇ ਪੁਜਾਰੀਆਂ ਤੋਂ ਬਿਨਾਂ ਬਾਕੀ ਦੇਵਤਿਆਂ ਦੇ ਭਗਤ ਜਰੂਰ ਹੀ ਮਾਰ ਦੇਣੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮੇ ਧਰਮਾਂ ਦੇ ਨਾਂ ਤੇ ਹੋ ਰਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਕਤਲੇਆਮ ਦੇ ਮੂਲ ਕਾਰਨ ਹਨ। {{gap}}ਕਈ ਇਸਾਈਆਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਧਾਰਮਿਕ ਅਜ਼ਾਦੀ ਅਤੇ ਸਹਿਣਸ਼ੀਲਤਾ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਹੈ। ਸੱਚਾਈ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਨਿਊ ਟੇਸਟਾਮੈਂਟ ਵੀ ਓਨੀ ਹੀ ਅਸਹਿਣਸ਼ੀਲ ਹੈ ਜਿੰਨੀ ਕਿ ਓਲਡ- ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ। ਗਲਾਸ਼ੀਅਨਜ਼ (Galatians) ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਪਾਠ ਨੌਵੇਂ ਸਲੋਕ ਵਿੱਚ ਸੇਂਟ ਪਾਲ ਇਹ ਐਲਾਨ ਕਰਦਾ ਹੈ “ਜੇ ਕੋਈ ਵਿਅਕਤੀ ਤੁਹਾਨੂੰ ਇਸ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਸਿਧਾਤਾਂ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਕੋਈ ਸਿਧਾਂਤ ਸਿਖਾਉਂਦਾ ਹੈ ਉਹ ਬਹੁਤ ਹੀ ਅਭਾਗਾ ਤੇ ਬਦਕਿਸਮਤ ਹੈ।” ਅਖੌਤੀ ਤੌਰ ਤੇ ਰੱਬ ਦਾ ਪੁੱਤਰ ਕਹਾਉਣ ਵਾਲਾ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਸੇਂਟ ਲਿਊਕ (St. Luke) ਦੇ 19ਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਆਖਦਾ ਹੈ ਪਰੰਤੂ ਮੇਰੇ ਉਹ ਦੁਸ਼ਮਣ ਜਿਹੜੇ ਨਹੀਂ ਚਾਹੁੰਦੇ ਕਿ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਤੇ ਹੁਕਮ ਚਲਾਵਾਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇੱਧਰ ਲੈ ਆਵੋ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਹਮਣੇ ਕਤਲ ਕਰ ਦੇਵੋ।” ਮਾਰਕ (Mark) ਵਿੱਚ ਉਹ ਆਖਦਾ ਹੈ “ਉਹ, ਜਿਹੜਾ ਭਰੋਸਾ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਗ੍ਰਹਿਣ ਕਰ ਚੁੱਕਿਆ ਹੈ ਬਚ ਜਾਵੇਗਾ, ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਤਬਾਹ ਹੋ ਜਾਣਗੇ।” ਸਦੀਆਂ ਤੋਂ ਇਸਾਈਆਂ ਨੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਹੁਕਮਨਾਮਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਕਈ ਬੁੱਧੀਜੀਵੀ ਕਤਲ ਕੀਤੇ ਹਨ। ਗਿਰਜਾ ਘਰ ਮਨੁੱਖ ਦੀ ਰੂਹ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਚਾਹਵਾਨ ਸਨ ਪਰੰਤੂ ਆਗਿਆਕਾਰੀ ਸ਼ਰਧਾਲੂਆਂ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਲਈ ਕੋਈ ਮੁਕਤੀ ਨਹੀਂ<noinclude></noinclude> ib9g3yka0ujv2ygahiwh6l0quegmjfn 250 72242 217608 2026-05-10T06:21:40Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|72||}}</noinclude>ਸੀ। ਗਿਰਜਾਘਰਾਂ ਦਾ ਇਹ ਫਰਜ਼ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚ ਭਰੋਸਾ ਰੱਖਣ ਲਈ ਮਜ਼ਬੂਰ ਕਰਨ। ਅਗਲੇ ਜਹਾਨ ਵਿੱਚ ਰੂਹ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ਨਾਸਤਿਕ ਦੇ ਸਰੀਰ ਨੂੰ ਤੰਗ ਕਰਨਾ ਇੱਕ ਦਿਆਲਤਾ ਭਰਪੂਰ ਨੇਕ ਕੰਮ ਸਮਝਿਆ ਜਾਂਦਾ ਸੀ। '''ਤਸੀਹੇ ਅਤੇ ਅਤਿਆਚਾਰ''' {{gap}}ਕੋਈ ਵੀ ਕਲਪਨਾ ਉਸ ਜ਼ੁਲਮ ਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਲਗਾ ਸਕਦੀ ਸੀ ਜਿਹੜਾ ਮਾਸੂਮ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ 'ਤੇ ਢਾਹਿਆ ਗਿਆ। ਕਿਉਂਕਿ ਬਾਈਬਲ ਇੱਕ ਤਸੀਹਿਆਂ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਹੈ ਅਤੇ ਇਸ ਲਈ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਸਦਾ ਹੀ ਅਤਿਆਚਾਰੀ ਧਰਮ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸਾਈਆਂ ਨੇ ਆਪਣੀ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਤਸੀਹੇ ਦੇਣ ਦੇ ਢੰਗ ਤਰੀਕੇ ਲੱਭਣ ਵਿੱਚ ਹੀ ਬਰਬਾਦ ਕੀਤੀ। ਬਾਈਬਲ ਤਸੀਹੇ ਦੇਣ ਲਈ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰਾਹ ਵਿਖਾਉਂਦੀ ਸੀ। ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਤੇ ਅਮਲ ਕਰਨ ਕਰਕੇ ਹੀ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਕਤਲੇਆਮ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। '''ਆਦਮਖੋਰੀ''' {{gap}}ਇੱਕ ਸਭਿਆਚਾਰਕ ਵਿਅਕਤੀ ਵਾਸਤੇ ਆਦਮਖੋਰੀ ਤੋਂ ਵੱਡੀ ਵੰਗਾਰ ਹੋਰ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ? ਭਾਵੇਂ ਬਹੁਤ ਪੁਰਾਣੇ ਕਾਲੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਅਫ਼ਰੀਕਾ ਅਤੇ ਸ਼ਾਂਤ ਮਹਾਂਸਾਗਰ ਦੇ ਜਜ਼ੀਰਿਆਂ ਦੇ ਅਸੱਭਿਆ ਜੰਗਲੀ ਲੋਕ ਕਬਾਇਲੀ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਮਾਰੇ ਗਏ ਆਪਣੇ ਦੁਸ਼ਮਣਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾ ਲੈਂਦੇ ਸਨ, ਪਰ ਰੱਬੀ ਪ੍ਰੇਰਨਾ ਵਾਲੀ ਬਾਈਬਲ ਆਪਣੇ ਲਾਡਲਿਆਂ ਅਤੇ ਪ੍ਰੇਮੀਆਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣ ਦੀ ਸਿਫਾਰਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਡਿਊਟਰੋਨੋਮੀ ਦੇ ਅਠਾਈਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, "ਅਤੇ ਤੁਸੀਂ ਆਪਣੇ ਧੀਆਂ-ਪੁੱਤਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਵੋਗੇ। ਬੱਚਿਆਂ ਦਾ ਮਾਸ, ਤੁਹਾਡੇ ਵਿੱਚੋ ਕੋਮਲ ਅਤੇ ਨਾਜੁਕ ਔਰਤਾਂ ਦਾ ਮਾਸ।” ਜੇਰੇਮੀਆਂ ਦੇ ਪਾਠ 19ਵੇਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ “ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਧੀਆਂ ਅਤੇ ਪੁੱਤਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖੁਆਵਾਗਾਂ ਅਤੇ ਉਹ ਸਾਰੇ ਆਪਣੇ ਦੋਸਤਾਂ ਦਾ ਮਾਸ ਖਾਣਗੇ।” ਇਹੋ ਭਿਆਨਕ ਗੱਲ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫੇਰ ਲੈਵੀਟੀਕਸ ਦੇ 26ਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਦੁਹਰਾਈ ਗਈ ਹੈ। '''ਬੇਦੋਸ਼ਿਆਂ ਦਾ ਕਤਲੇਆਮ''' {{gap}}ਫਸਟ ਸੈਮੂਅਲ (1st Samuel) ਦੇ ਪੰਦਰਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਜੇਹੋਵਾ ਵੱਲੋਂ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਜ਼ਾਲਮ ਰੱਬੀ ਹੁਕਮ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਗੁਨਾਹ ਕੀ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ "ਹੁਣ ਜਾਓ ਅਤੇ ਅਮਾਲੇਕ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿਓ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਵੀ ਉਹਨਾਂ ਕੋਲੇ ਹੈ, ਉਸਨੂੰ ਬਿਲਕੁਲ ਨਸ਼ਟ ਕਰ ਦੇਵੋ। ਦੋਵੇਂ ਮਰਦ ਅਤੇ ਔਰਤਾਂ, ਮਾਸੂਮ ਬੱਚੇ, ਦੁੱਧ ਚੁੰਘਦੇ ਬੱਚੇ, ਬਲਦ, ਭੇਡਾਂ, ਊਠ ਅਤੇ ਗਧੇ ਸਭ ਨੂੰ ਜਾਨੋਂ ਮਾਰ ਦੇਵੋ।” ਡਿਊਟਰੋਨੋਮੀ ਦੇ ਵੀਹਵੇਂ ਪਾਠ ਦਾ ਰੱਬੀ ਹੁਕਮ ਹੈ “ ਤੁਸੀਂ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਾਹ ਲੈਂਦੇ ਜੀਵ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡੋਗੇ।” {{gap}}ਜੇ ਕੈਨਾਨ (Canaan) ਵਿੱਚ ਜੇਹੋਵਾ ਵੱਲੋਂ ਹਰ ਜਿਉਂਦੀ ਚੀਜ਼ ਨੂੰ ਅੰਧਾ-ਧੁੰਦ ਤਬਾਹ ਕਰਨ ਦੇ ਹੁਕਮ ਸਦਾਚਾਰਿਕ ਹਨ, ਤਾਂ ਅਸੀਂ ਅਮਰੀਕਨਾਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਉਸੇ ਰੱਬ ਦੀ ਪੂਜਾ ਕਰਦੇ ਹਨ ਕਿਵੇਂ ਹੀਰੋਸ਼ੀਮਾ ਅਤੇ ਨਾਗਾਸਾਕੀ ਵਿੱਚ ਹਰ ਜਿਉਂਦੀ ਵਸਤੂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ ਦੋਸ਼ ਦੇ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ਜਾਂ ਵੀਅਤਨਾਮ ਵਿੱਚ ਰਸਾਇਣਕ ਯੁੱਧ ਠੋਸਣ ਲਈ ਅਮਰੀਕਾ ਨੂੰ ਕਿਵੇਂ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾ ਸਕਦੇ ਹਾਂ ? {{gap}}ਇਸਾਈਆਂ ਦੇ ਰੱਬ ਦਾ ਗਲਤ ਕੰਮ ਕਰਨ ਵਾਲਿਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਢੰਗ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੇਦੋਸ਼ੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰ ਦੇਣਾ ਜਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਦੂਜੇ ਮਰਦ ਵੱਲੋਂ ਬਲਾਤਕਾਰ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਸੈਕਿੰਡ ਸੈਮੂਅਲ (2nd Samuel) ਦੇ ਬਾਰਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਇਹ ਆਖਦਾ ਹੈ “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰ ਵਿੱਚੋਂ ਹੀ ਤੁਹਾਡੇ ਵਿਰੁੱਧ ਬੁਰਾਈ ਪੈਦਾ ਕਰਾਂਗਾ, ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਤੁਹਾਡੇ ਘਰੋਂ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ<noinclude></noinclude> 1i6s9vmmaflfmufhzpbqxa1p3j93aav 250 72243 217609 2026-05-10T06:29:54Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|73||}}</noinclude>ਜਾਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਤੁਹਾਡੇ ਗੁਆਂਢੀ ਨੂੰ ਸੌਂਪ ਦੇਵਾਂਗਾ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਅਤੇ ਸਾਰੇ ਇਸਰਾਈਲ ਦੀ ਜਨਤਾ ਦੀ ਹਾਜ਼ਰੀ ਵਿੱਚ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਹਮਬਿਸਤਰ ਹੋਵੇਗਾ।” ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਬੁਰੀ ਜੇ ਕੋਈ ਗੱਲ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਉਹ ਹੈ ਮਾਪਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਜਿੱਦੀ ਜਾਂ ਹੱਠੀ ਜਾਂ ਹੁਕਮ ਅਦੂਲੀ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦੇਣ ਦਾ ਹੁਕਮ | ਡਿਊਟਰੋਨੋਮੀ ਦੇ ਇਕੀਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਕਾਨੂੰਨ ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ “ਜੇ ਕਿਸੇ ਦੇ ਜਿੱਦੀ ਜਾਂ ਬਾਗੀ ਪੁੱਤਰ ਹੈ, ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੇ ਬਾਪ ਦਾ ਹੁਕਮ ਨਹੀਂ ਮੰਨਦਾ ਜਾਂ ਜਿਹੜਾ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਆਖੇ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ, ਤਾਂ ਉਸਦੇ ਮਾਪੇ ਉਸਨੂੰ ਜਕੜ ਲੈਣਗੇ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਪਤਵੰਤਿਆਂ ਸਾਹਮਣੇ ਪੇਸ਼ ਕਰਨਗੇ ਅਤੇ ਉਹ ਪਤਵੰਤੇ ਬਜ਼ੁਰਗ ਇਹ ਆਖਣਗੇ ਕਿ ਇਹ ਪੁੱਤਰ ਹੱਠੀ ਬਾਗੀ ਹੈ ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰ ਦੇ ਸਾਰੇ ਮਰਦ ਉਸਨੂੰ ਪੱਥਰ ਮਾਰਨਗੇ ਜਿੰਨੀ ਦੇਰ ਤੱਕ ਉਹ ਮਰ ਨਹੀਂ ਜਾਂਦਾ।” '''ਅਸ਼ਲੀਲ ਅਤੇ ਕਾਮੁਕ ਵਿਗਾੜ''' {{gap}}ਕਾਮੁਕ ਬਦਚਲਨੀ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲਪੁਣੇ ਵਾਸਤੇ ਬਾਈਬਲ ਨਾਲੋਂ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਾਹਿਤ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਕਿਤਾਬ ਵੱਧ ਬੁਰੀ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਅਨੁਸਾਰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਜਿਸਦੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਨਾਲ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਸਹਿਵਾਸ ਕਰਨਾ ਇਖਲਾਕੀ ਹੈ। ਮਾਰਕ (Mark) ਦੇ ਬਾਰਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਕਰ ਹੈ “ਜੇ ਕਿਸੇ ਦਾ ਭਰਾ ਮਰ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿੱਛੇ ਆਪਣੀ ਵਿਧਵਾ ਛੱਡ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਕੋਈ ਬੱਚਾ ਨਹੀਂ ਛੱਡਦਾ, ਉਸਦੇ ਭਰਾ ਨੂੰ ਉਹ ਵਿਧਵਾ ਅਪਣਾ ਲੈਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਵਾਸਤੇ ਬੱਚੇ ਪੈਦਾ ਕਰਨੇ ਚਾਹੀਦੇ ਹਨ।” {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਯਹੂਦੀ ਓਲਡ ਟੈਸਟਾਮੈਂਟ ਦੇ ਪੱਕੇ ਸਮੱਰਥਕ ਹਨ ਪਰ ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗਾ ਲੱਛਣ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਦੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਯਹੂਦੀਆਂ ਨੇ ਜੇਹੋਵਾ ਦੇ ਰੱਬੀ ਹੁਕਮਾਂ ਦਾ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਪੱਖ ਵੀ ਵੇਖਣਾ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਜਨਵਰੀ 1972 ਵਿੱਚ 41 ਸਾਲਾਂ ਦੇ ਬੁੱਢੇ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀ ਨੀਸ਼ੀਨ ਸ਼ਰਾਬੀ (Nissin Sharabi) ਨੂੰ ਜੇਹੋਵਾ ਦੇ ਰੱਬੀ ਹੁਕਮ ਦੀ ਇੰਨ ਬਿੰਨ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹੋਏ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾਉਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ ਵਿੱਚ ਤੈਲ ਅਵੀਵ (Tel Aviv) ਕੈਦ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਸੀ। {{gap}}ਭਾਵੇਂ ਰੱਬ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਜੋਂ ਸਹਿਵਾਸ ਕਰਨ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਸੀ, ਉਹ ਮਾਪਿਆਂ ਵੱਲੋਂ ਆਪਣੀਆਂ ਧੀਆਂ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਨ ਦੇ ਹੱਕ ਵਿੱਚ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਫਸਟ ਕੋਰਨੀਥੀਆਨਜ਼ (1st Cornithians) ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਇਹ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜਿਹੜਾ ਕੋਈ ਆਪਣੀ ਕੁਆਰੀ ਧੀ ਦਾ ਵਿਆਹ ਕਰਦਾ ਹੈ ਉਹ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਜਿਹੜਾ ਉਸਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਨਹੀਂ ਕਰਦਾ ਉਹ ਇਸ ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਚੰਗੀ ਗੱਲ ਕਰਦਾ ਹੈ।” {{gap}}ਜਦ ਔਨਨ (Onan) ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਭਰਾ ਦੀ ਵਿਧਵਾ ਨਾਲ ਸਹਿਵਾਸ ਕਰਨ ਲਈ ਮਜਬੂਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ। ਉਹ ਇਕ ਬੇਰੜੇ ਬੱਚੇ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਝਿਜਕਦਾ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਸਨੇ ਗਰਭ ਰੋਕੂ ਢੰਗ ਅਪਣਾਏ। ਰੱਬ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਕੁਟੰਬਕ ਵਿਭਚਾਰ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਮਾਰਿਆ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਲਈ ਕਿ ਉਸਨੇ ਇੰਝ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ। ਫਸਟ ਕੋਰਨੀਥੀਅਨਜ਼ (1st Cornithians) ਦੇ ਸੱਤਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, “ਜੇ ਕੋਈ ਇਹ ਸੋਚਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਕੁਆਰੀ ਧੀ ਨਾਲ ਕੋਈ ਬੁਰਾ ਵਿਵਹਾਰ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੇ ਉਸਦੀ ਜਵਾਨੀ ਦਾ ਫੁੱਲ ਖਿੜ ਚੁੱਕਿਆ ਹੋਵੇ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਪੂਰੀ ਕਰ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਸਨੂੰ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਲੱਗਦਾ।” ਕੀ ਸਾਨੂੰ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹਾਕੇ ਕਟੁੰਬਕ ਵਿਭਚਾਰ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ?<noinclude></noinclude> ax4yqobzq422tci89lek5sjo6jzgimh 250 72244 217610 2026-05-10T06:38:41Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|74||}}</noinclude>{{gap}}ਰੱਬ ਨੇ ਰੰਡੀਬਾਜ਼ੀ ਅਤੇ ਬੇਵਫਾਈ ਨੂੰ ਵੀ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕੀਤਾ। ਹੋਰਸੀ ਦੇ ਚੌਥੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਆਪਣੇ ਚੁਣੇ ਹੋਏ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਦੱਸਦਾ ਹੈ “ਮੈਂ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਧੀਆਂ ਨੂੰ ਕੋਈ ਸਜ਼ਾ ਨਹੀਂ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਰੰਡੀਬਾਜ਼ੀ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤੁਹਾਡੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਵਾਂਗਾ ਜਦੋਂ ਉਹ ਕਾਮੁਕ ਬੇਵਫਾਈ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ।” {{gap}}ਜਦੋਂ ਸਭਿਆ ਸਮਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਭੱਦਾ ਨੰਗੇਜ਼ ਇੱਕ ਸਜ਼ਾਯੋਗ ਜੁਰਮ ਹੈ, ਰੱਬ ਦਾ ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦੇਣ ਦਾ ਢੰਗ ਸੀ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਲੋਕਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗੇ ਖੜ੍ਹਾ ਕਰ ਦੇਣਾ। ਈਸੀਆ (lsiah) ਦੇ ਤੀਜੇ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਇਹ ਆਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ "ਰੱਬ ਲਾਰਡ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਗੁਪਤ ਅੰਗ ਨੰਗੇ ਕਰ ਦੇਵੇਗਾ।” {{gap}}ਜੇਹੋਵਾ, ਜਿਸਨੇ ਦੁਬਾਰਾ ਸੋਚਣ ਮਗਰੋਂ ਔਰਤ ਬਣਾਈ, ਅਨੁਸਾਰ ਔਰਤ ਚੱਲ-ਸੰਪਤੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜਿਸਦਾ ਕੰਮ ਮਰਦ ਦੀ ਕਾਮੁਕ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਕਰਾਉਣਾ ਹੈ ਅਤੇ ਜਦੋਂ ਇਹ ਮਰਦ ਦੀ ਚੰਗੀ ਤਰਾਂ ਸੰਤੁਸ਼ਟੀ ਨਹੀਂ ਕਰਵਾ ਸਕਦੀ ਤਾਂ ਪਰ੍ਹੇ ਸੁੱਟ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਡਿਊਟਰੋਨੋਮੀ ਦੇ ਇੱਕੀਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬੀ ਹੁਕਮ ਹੈ “ਜੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਯੁੱਧ ਵਿੱਚ ਜਿੱਤੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਕੋਈ ਸੁੰਦਰ ਔਰਤ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਜੇ ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਹੋ ਤਾਂ ਤੁਸੀ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਰੱਖ ਸਕਦੇ ਹੋ, ਤੁਸੀਂ ਉਸਨੂੰ ਘਰੇ ਲਿਆਵੋਗੇ ਅਤੇ ਉਸ ਤੋਂ ਮਗਰੋਂ ਉਸਦੇ ਕਰੀਬ ਜਾਵੋ ਅਤੇ ਉਸਦੇ ਪਤੀ ਬਣ ਜਾਵੋ ਅਤੇ ਉਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹੋਵੇਗੀ ਅਤੇ ਜੇ ਇੰਝ ਹੋਵੇ ਕਿ ਤੁਹਾਡੀ ਉਸ ਪ੍ਰਤੀ ਕੋਈ ਇੱਛਾ ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਛੱਡ ਦੇਵੋ ਜਿੱਥੇ ਜੀ ਕਰੇ ਉਹ ਚਲੀ ਜਾਵੇ।" {{gap}}ਕੈਨਾਨ ਵਾਸੀਆਂ ਵਿਰੁੱਧ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀਆਂ ਵੱਲੋਂ ਲੜੀਆਂ ਗਈਆਂ ਹਮਲਾਵਰ ਜੰਗਾਂ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਨੇ ਇਹ ਜੋਰ ਦਿੱਤਾ ਕਿ ਉਹ ਸਾਰੀਆਂ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਉਂਦੇ ਫੜ ਲਿਆਉਣ ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚੋ ਉਸ ਨੂੰ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਦੇਣ। ਨੰਬਰਜ਼ (Numbers) ਦੇ ਇਕੱਤੀਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਹੁਕਮ ਦਿੰਦਾ ਹੈ “ਇਸ ਲਈ ਹੁਣ ਸਾਰੇ ਨੀਵੇਂ ਮਰਦਾਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦੇਵੋ। ਸਿਰਫ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਫੜ ਲਵੋ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਵਾਸਤੇ ਰੱਖ ਲਵੋ।” ਇਸਰਾਈਲੀ ਰੱਬ ਦੇ ਹੁਕਮ ਤੇ ਸਖਤ ਪਾਬੰਦ ਰਹੇ। ਉਹਨਾਂ ਨੇ 32000 ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਫੜ ਲਿਆਂਦੀਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਤੋਹਫੇ ਵਜੋਂ 32 ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਭੇਂਟ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ। ਇੰਝ ਕੁਆਰੀਆਂ ਕੁੜੀਆਂ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹਜ਼ਾਰ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਕੁੜੀ ਹੋਇਆ। ਕਾਮੁਕ ਵਿਗਾੜਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਾਈਆਂ ਦਾ ਰੱਬ ਕਿਸੇ ਹਿੰਦੂ ਰੱਬ ਨਾਲੋਂ ਪਿੱਛੇ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਭਗਵਾਨ ਕ੍ਰਿਸ਼ਨ ਵਾਂਗੂੰ ਜਿਹੜਾ ਤਲਾਅ ਵਿੱਚ ਨੰਗੀਆਂ ਨਹਾ ਰਹੀਆਂ ਗੋਪੀਆਂ ਨੂੰ ਵੇਖਦਾ ਸੀ, ਜੇਹੋਵਾ ਵੀ ਆਪਣੀਆਂ ਹੀ ਬਣਾਈਆਂ ਹੋਈਆਂ ਔਰਤਾਂ ਦੇ ਨੰਗੇ ਸਰੀਰ ਵੇਖ ਕੇ ਦ੍ਰਿਸ਼ਟੀ ਆਨੰਦ ਮਾਣਦਾ ਸੀ। ਸੈਕਿੰਡ ਸੈਮੂਅਲ ਦੇ ਛੇਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਅਸੀਂ ਕਿੰਗ ਡੇਵਿਡ ਬਾਰੇ ਪੜਦੇ ਹਾਂ, ਜਿਹੜਾ ਜੇਹੋਵਾ ਨੂੰ ਖੁਸ਼ ਕਰਨ ਵਾਸਤੇ ਔਰਤਾਂ ਸਾਹਮਣੇ ਨੰਗਾ ਨੱਚ ਰਿਹਾ ਹੈ। '''ਨਸਲਘਾਤ''' ਹਿਟਲਰ ਦੇ ਅੱਤਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਯਹੂਦੀਆਂ ਦਾ ਸਮੂਹਿਕ ਕਤਲੇਆਮ ਅਤੇ ਪੂਰਬੀ ਪਾਕਿਸਤਾਨ ਵਿੱਚ ਯਾਹੀਆ ਖਾਨ ਦਾ ਨਸਲਘਾਤ ਕੋਈ ਅਹਿਮੀਅਤ ਨਹੀਂ ਰੱਖਦੇ, ਜਦੋਂ ਅਸੀਂ ਕੈਨਾਨ ਅਤੇ ਮਿਸਰ ਵਾਸੀਆਂ ਤੇ ਜੇਹੋਵਾ ਵੱਲੋਂ ਢਾਏ ਗਏ ਜ਼ੁਲਮਾਂ ਅਤੇ ਨਰਸੰਹਾਰਾਂ ਦੀ ਇਹਨਾਂ ਨਾਲ ਤੁਲਨਾ ਕਰਦੇ ਹਾਂ। ਜਦੋਂ ਫੇਰੋਹਾ ਇਜ਼ਰਾਈਲੀਆਂ ਨੂੰ ਦੂਰ ਭੇਜ ਦੇਣ ਲਈ ਰਜ਼ਾਮੰਦ ਸੀ, ਰੱਬ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰੀ ਨਹੀਂ ਕਈ ਵਾਰੀ ਫੇਰੋਹਾ ਦਾ ਦਿਲ, ਉਸਦਾ ਮਨ ਬਦਲਣ ਲਈ ਕਰੜਾ ਕੀਤਾ। ਇਸ ਅਖੌਤੀ ਦਿਆਲੂ ਰੱਬ ਨੇ ਇਹ ਧੋਖੇਬਾਜ਼ ਕੰਮ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ? ਸਿਰਫ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਬੇਕਸੂਰ ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੂੰ ਮਾਰਨ ਦਾ<noinclude></noinclude> ga3n65uvgcr2dvi7ynii2sra02x2ibi 250 72245 217611 2026-05-10T06:51:13Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|75||}}</noinclude>ਇੱਕ ਬਹਾਨਾ ਬਨਾਉਣ ਵਾਸਤੇ ? ਇਹਨਾਂ ਪਸ਼ੂਆਂ ਨੇ ਕਿਹੜਾ ਜ਼ੁਰਮ ਕੀਤਾ ਸੀ? {{gap}}ਜੇ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਜ਼ਮਾਨੇ ਵਿੱਚ ਜੰਗੀ ਜ਼ੁਰਮਾਂ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕਰਨ ਲਈ ਕੋਈ ਸੰਸਥਾ ਹੁੰਦੀ ਤਾਂ ਸੱਭਿਆ ਲੋਕਾਂ ਨੇ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡੇ ਅਪਰਾਧੀ ਵਜੋਂ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਰੱਬ ਨੂੰ ਸਜ਼ਾ ਦਿੱਤੀ ਹੁੰਦੀ। ਜੇ ਜਿਨੇਸਿਸ ਦੀ ਕਿਤਾਬ ਵਿੱਚ ਪਰਲੋ (Deluge) ਦੀ ਕਹਾਣੀ ਸੱਚੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਇਹ ਜੇਹੋਵਾ ਨੂੰ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੇ ਜ਼ੁਰਮ ਕਰਨ ਦਾ ਅਪਰਾਧੀ ਸਾਬਤ ਕਰੇਗੀ। ਉਸਨੇ ਸਾਰੇ ਬੇਕਸੂਰ ਮਰਦਾਂ, ਔਰਤਾਂ ਅਤੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਿਉਂ ਕੀਤਾ, ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਉਸ ਵਿਰੁੱਧ ਕੋਈ ਪਾਪ ਨਹੀਂ ਸੀ ਕੀਤਾ ? ਉਸ ਨੇ ਧਰਤੀ ਉੱਪਰਲੇ ਸਾਰੇ ਜੀਵਾਂ ਅਤੇ ਪੌਦਿਆਂ ਨੂੰ ਕਿਉਂ ਨਸ਼ਟ ਕੀਤਾ? ਇਹ ਉਸ ਦਾ ਕਿਹੜਾ ਸੰਭਵ ਨੁਕਸਾਨ ਕਰ ਸਕਦੇ ਸਨ? ਉਸਨੇ ਹਰ ਇੱਕ ਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਅਸਫਲਤਾਵਾਂ ਵਾਸਤੇ ਦੋਸ਼ੀ ਠਹਿਰਾਇਆ। {{gap}}ਕੀ ਕੋਈ ਵੀ ਸੱਭਿਆ ਸਮਾਜ ਆਪਣੇ ਬੱਚਿਆਂ ਨੂੰ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਿਖਣ ਲਈ ਪੜ੍ਹਾਵੇਗਾ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੇ ਮਾਂ-ਪਿਉ ਅਤੇ ਭੈਣ ਭਰਾਵਾਂ ਨੂੰ ਨਫ਼ਰਤ ਕਰਨ ਜਾਂ ਪਰਿਵਾਰ ਵਿੱਚ ਮੱਤਭੇਦ ਅਤੇ ਝਗੜੇ ਕਰਨ ? ਕੀ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਸ਼ਾਂਤਮਈ ਢੰਗ-ਤਰੀਕੇ ਸਿਖਾਉਣੇ ਹਨ ਜਾਂ ਹਿੰਸਕ ਕਾਰਵਾਈਆਂ? ਮੈਥਿਓ (Mathew) ਦੇ ਦਸਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਆਖਦਾ ਹੈ “ਮੈਂ ਸ਼ਾਂਤੀ ਦਾ ਪ੍ਰਚਾਰ ਕਰਨ ਲਈ ਨਹੀਂ ਆਇਆ ਹਾਂ। ਮੈਂ ਪੁੱਤ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਪਿਉ ਦੇ ਖਿਲਾਫ, ਧੀ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਮਾਂ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਅਤੇ ਨੂੰਹ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਸੱਸ ਦੇ ਖਿਲਾਫ ਭੜਕਾਉਣ ਲਈ ਆਇਆ ਹਾਂ।” ਸੇਂਟ ਲਿਊਕ (St. Luke) ਦੇ ਬਾਈਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਆਪਣੇ ਚੇਲਿਆਂ ਨੂੰ ਚੋਲ਼ੇ ਵੇਚ ਕੇ ਤਲਵਾਰਾਂ ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਆਖਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਦੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਬਹੁਤ ਖਤਰਨਾਕ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਸ ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਲਗਾ ਦੇਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਜੇ ਇਸਦੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਤਾਂ ਸਾਡੇ ਬੱਚੇ ਕਾਤਲ, ਬਲਾਤਕਾਰੀ, ਆਦਮਖੋਰ ਅਤੇ ਸਭ ਤੋਂ ਬੁਰੀ ਕਿਸਮ ਦੇ ਦੁਰਾਚਾਰੀ ਬਣ ਜਾਣਗੇ। {{gap}}ਜਦੋਂ ਸੱਭਿਆ ਵਿਅਕਤੀ ਮੌਤ ਦੀ ਸਜ਼ਾ ਨੂੰ ਖਤਮ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, “ਇੱਟ ਦਾ ਜਵਾਬ ਪੱਥਰ” ਰੱਬੀ ਕਾਨੂੰਨ ਹੈ। ਸੈਕਿੰਡ ਕਿੰਗ ਦੇ ਉਨੀਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਅਸੀ ਪੜ੍ਹਦੇ ਹਾਂ, “ਉਸ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੱਬ ਦੇ ਫਰਿਸ਼ਤੇ ਅੱਗੇ ਵਧੇ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਤੇਰਾਂ ਹਜ਼ਾਰ ਮਿਸਰ ਵਾਸੀਆਂ ਨੂੰ ਕਤਲ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਸਵੇਰ ਤੱਕ ਉਹ ਸਾਰੇ ਮਰ ਚੁੱਕੇ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਢੇਰ ਸਨ।” ਜੇ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਇੱਕ ਅੰਜ਼ੀਰ ਦੇ ਦਰੱਖਤ ਨੂੰ ਬਿਨਾਂ ਕਸੂਰੋਂ ਖਤਮ ਸਕਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸ ਤੋਂ ਜਾਂ ਉਸ ਦੇ ਪਿਤਾ ਜੇਹੋਵਾ ਤੋਂ ਕੋਈ ਕਿਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਇਨਸਾਫ ਦੀ ਆਸ ਰੱਖ ਸਕਦਾ ਹੈ? ਉਸ ਰੱਬ ਨਾਲੋਂ ਹੋਰ ਵੱਧ ਨੀਚ ਜਾਂ ਬੁਰਾ ਕੌਣ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ ਜਿਹੜਾ ਮਨੁੱਖਾਂ ਅਤੇ ਪਸ਼ੂਆਂ ਦੀ ਬਲੀ ਲੈਣ ਵਿੱਚ ਖੁਸ਼ੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੋਵੇ। '''ਬੁਰਾਈ ਦਾ ਤਖਤ''' {{gap}}ਸ਼ੈਤਾਨ ਨੂੰ ਇਸ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਬੁਰਾਈ ਵਾਸਤੇ ਕਿਉਂ ਦੋਸ਼ੀ ਮੰਨਿਆ ਜਾਵੇ ਜਦੋਂ ਰੱਬ ਇਹ ਖੁਦ ਮੰਨਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੁਰਾਈ ਜਾਂ ਬਦੀ ਉਸ ਨੇ ਪੈਦਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ? ਈਸੀਆ (lsiah) ਦੇ 45ਵੇਂ ਪਾਠ ਵਿੱਚ ਰੱਬ ਕਹਿੰਦਾ ਹੈ, “ਮੈਂ ਰੋਸ਼ਨੀ ਬਣਾਈ ਹੈ ਅਤੇ ਅੰਧੇਰਾ ਪੈਦਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਮੈਂ ਹੀ ਸ਼ਾਂਤੀ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹਾਂ ਅਤੇ ਬਦੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦਾ ਹਾਂ" {{gap}}ਇੱਕ ਪ੍ਰਸਿੱਧ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਮਾਹਿਰ ਮਾਰਸ਼ਲ ਜੇ. ਗੋਵਿਨ ਅਨੁਸਾਰ ਮਨੁੱਖ ਉੱਤੇ ਬੁਰੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਪਾਉਣ ਵਾਲੀ ਬਾਈਬਲ ਤੋਂ ਵੱਧ ਖਤਰਨਾਕ ਕਿਤਾਬ ਸੰਸਾਰ ਵਿੱਚ ਹੋਰ ਕੋਈ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਝੂਠ ਬੋਲਣਾ, ਧੋਖਾ ਦੇਣਾ, ਚੋਰੀ ਕਰਨੀ, ਗੁਲਾਮੀ, ਕਤਲ, ਆਦਮਖੋਰੀ, ਨਸਲਘਾਤ, ਕਟੁੰਬਕ ਵਿਭਚਾਰ, ਰੰਡੀਬਾਜ਼ੀ, ਕਾਮੁਕ-<noinclude></noinclude> p00lriijcra620qiita7eoyvtrtb1uo 250 72246 217612 2026-05-10T06:56:06Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|76||}}</noinclude>ਬੇਵਫਾਈ, ਨੰਗੇਜ਼, ਅਸ਼ਲੀਲਪੁਣਾ, ਕਾਮੁਕ-ਆਜ਼ਾਦੀ, ਅਤਿਆਚਾਰ ਅਤੇ ਤਸੀਹੇ ਆਦਿ ਜੁਰਮ ਹਨ, ਜਿਨਾਂ ਦੀ ਬਾਈਬਲ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਦਿੰਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਇਹਨਾਂ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦੀ ਹੈ। {{gap}}ਇੱਕ ਸੁਧਾਰਵਾਦੀ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਇਹ ਗੱਲ ਮੰਨੀ ਕਿ ਸਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਐਤਵਾਰ ਦੀ ਅਰਦਾਸ (Sunday Service) ਵਾਸਤੇ ਬਾਈਬਲ ਵਿੱਚੋਂ ਕਿਵੇਂ ਦੁਰਾਚਾਰੀ, ਅਨੈਤਿਕ ਅਤੇ ਅਸ਼ਲੀਲਪੁਣੇ ਤੋਂ ਰਹਿਤ ਯੋਗ ਵਾਕ ਚੁਨਣ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਸਮਾਂ ਬਰਬਾਦ ਕਰਨਾ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। {{gap}}ਇੱਕ ਇਖਲਾਕੀ ਮਾਰਗ ਦਰਸ਼ਕ ਵਜੋਂ ਬਾਈਬਲ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸਭ ਤੋਂ ਖਤਰਨਾਕ ਕਿਤਾਬ ਹੈ। ਜੇਲ੍ਹ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਇਸ ਤੋਂ ਵੱਧ ਆਸਾਨ ਕੋਈ ਹੋਰ ਤਰੀਕਾ ਨਹੀਂ ਕਿ ਇਸ ਰੱਬੀ ਪ੍ਰੇਰਿਤ ਕਿਤਾਬ ਦੀਆਂ ਸਿਖਿਆਵਾਂ ਤੇ ਅਮਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੀ ਅਸ਼ਲੀਲ ਕਿਤਾਬ ਸਾਡੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਤੋਂ ਦੂਰ ਰੱਖੀ ਜਾਣੀ ਚਾਹੀਦੀ ਹੈ। ਉਹਨਾਂ ਈਸਾਈ ਹਮੈਤੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹੜੇ ਸਕੂਲਾਂ ਵਿੱਚ ਬਾਈਬਲ ਪੜ੍ਹਾਉਣ ਦੀ ਰੱਟ ਲਾਈ ਜਾਂਦੇ ਹਨ, ਆਪਣੀ ਮੰਗ ਤੇ ਜੋਰ ਦੇਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਖੁਦ ਆਪ ਬਾਈਬਲ ਦਾ ਅਧਿਐਨ ਕਰਨਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ।<noinclude></noinclude> d030nf2y6c8kgffo96lbjd7tppqlani 250 72247 217613 2026-05-10T06:56:50Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਉਲੂਮਾਦੂ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ 1930 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇੱਕ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਅਸੀਂ ਮਾਨਕੂਲਮ ਆਰਾਮ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਫਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਾਥੀ ਐਸ. ਜੀ. ਮਾਨ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>ਉਲੂਮਾਦੂ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ 1930 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇੱਕ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਅਸੀਂ ਮਾਨਕੂਲਮ ਆਰਾਮ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਫਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਾਥੀ ਐਸ. ਜੀ. ਮਾਨ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਜੈਕੋਬ ਸਨ। ਉਸ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਬੀਅਰ ਦੇ ਗਲਾਸ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਚਿੰਨਈਆ ਉੱਥੋਂ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਾਈਡ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਹਾੜੀ 'ਤੇ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਮੇਜ ਤੇ ਵਿਛੇ ਹੋਏ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਧੇਰੇ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਚਿੰਨਈਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਛੱਪੜੀ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮਾਨਕੁਲਮ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਉਲੂਮਾਦੂ ਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲੀ-ਬਸਤੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮੀਲ ਦੀ ਵਿੱਥ ਤੇ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨਾਂ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਚਿੰਨਈਆ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ “ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਹਨ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਾਵੇਰੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭੂਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਪੀਡਰੋ ਤੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਇਥੇ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਮਰੇ ਪਾਏ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਗਾਈਡ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬੰਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ।” ਚਿੰਨਈਆ ਅੱਗੇ ਬੋਲਦਾ ਗਿਆ-“ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਦੋ ਦਰੱਖਤ ਕਾਦੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।” ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੂਣੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਸਹੇੜਿਆ ਸੀ, ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲਾਟਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਤੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਭੂਤ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇਨਾਂ ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨਚੀ ਦੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋਣੇ ਪਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਟਾਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਕਾਰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੈਕੋਬ ਅਤੇ ਮਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੂਤਾਂ ਵਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਾਫੀ ਦਲੀਲ-ਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿੰਨਈਆ ਮੈਨੂੰ ਉਲੂਮਾਦ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਦੂਰੋਂ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਤ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 77<noinclude></noinclude> gq6qj0dg43bwu7hu2snqrbbo4nuq9l7 217614 217613 2026-05-10T06:59:53Z Harchand Bhinder 2624 217614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|77||}}</noinclude>ਉਲੂਮਾਦੂ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ 1930 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇੱਕ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਅਸੀਂ ਮਾਨਕੂਲਮ ਆਰਾਮ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਫਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਾਥੀ ਐਸ. ਜੀ. ਮਾਨ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਜੈਕੋਬ ਸਨ। ਉਸ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਬੀਅਰ ਦੇ ਗਲਾਸ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਚਿੰਨਈਆ ਉੱਥੋਂ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਾਈਡ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਹਾੜੀ 'ਤੇ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਸੀ। ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਮੇਜ ਤੇ ਵਿਛੇ ਹੋਏ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਧੇਰੇ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਚਿੰਨਈਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਛੱਪੜੀ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮਾਨਕੁਲਮ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਉਲੂਮਾਦੂ ਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲੀ-ਬਸਤੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮੀਲ ਦੀ ਵਿੱਥ ਤੇ ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨਾਂ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। ਚਿੰਨਈਆ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ “ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਹਨ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਾਵੇਰੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭੂਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਪੀਡਰੋ ਤੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਇਥੇ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਮਰੇ ਪਾਏ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਗਾਈਡ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬੰਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ।” ਚਿੰਨਈਆ ਅੱਗੇ ਬੋਲਦਾ ਗਿਆ-“ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਦੋ ਦਰੱਖਤ ਕਾਦੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।” ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੂਣੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਸਹੇੜਿਆ ਸੀ, ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲਾਟਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਤੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਭੂਤ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇਨਾਂ ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨਚੀ ਦੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋਣੇ ਪਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਟਾਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਕਾਰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੈਕੋਬ ਅਤੇ ਮਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੂਤਾਂ ਵਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। ਕਾਫੀ ਦਲੀਲ-ਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿੰਨਈਆ ਮੈਨੂੰ ਉਲੂਮਾਦ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਦੂਰੋਂ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਤ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ 77<noinclude></noinclude> sfgpkz5njjq8xx5hzxu91m4rq1qyozh 217638 217614 2026-05-10T11:56:33Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|77||}}</noinclude>{{center|{{xx-larger|ਉਲੂਮਾਦੂ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ}}}} {{gap}}1930 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇੱਕ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਅਸੀਂ ਮਾਨਕੂਲਮ ਆਰਾਮ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਫਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਾਥੀ ਐਸ. ਜੀ. ਮਾਨ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਜੈਕੋਬ ਸਨ। {{gap}}ਉਸ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਬੀਅਰ ਦੇ ਗਲਾਸ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਚਿੰਨਈਆ ਉੱਥੋਂ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਾਈਡ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਹਾੜੀ 'ਤੇ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਸੀ। {{gap}}ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਮੇਜ ਤੇ ਵਿਛੇ ਹੋਏ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਧੇਰੇ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਚਿੰਨਈਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਛੱਪੜੀ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮਾਨਕੁਲਮ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਉਲੂਮਾਦੂ ਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲੀ-ਬਸਤੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮੀਲ ਦੀ ਵਿੱਥ ਤੇ ਸੀ। {{gap}}ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨਾਂ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। {{gap}}ਚਿੰਨਈਆ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ “ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਹਨ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਾਵੇਰੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭੂਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਪੀਡਰੋ ਤੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਇਥੇ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਮਰੇ ਪਾਏ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਗਾਈਡ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬੰਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ।” ਚਿੰਨਈਆ ਅੱਗੇ ਬੋਲਦਾ ਗਿਆ-“ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਦੋ ਦਰੱਖਤ ਕਾਦੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।” {{gap}}ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੂਣੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਸਹੇੜਿਆ ਸੀ, ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲਾਟਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਤੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਭੂਤ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇਨਾਂ ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨਚੀ ਦੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋਣੇ ਪਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਟਾਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਕਾਰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। {{gap}}ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੈਕੋਬ ਅਤੇ ਮਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੂਤਾਂ ਵਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। {{gap}}ਕਾਫੀ ਦਲੀਲ-ਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿੰਨਈਆ ਮੈਨੂੰ ਉਲੂਮਾਦ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਦੂਰੋਂ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਤ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ<noinclude></noinclude> 9ls4nlugvoujmpf55luoyiq0ksx938y 217639 217638 2026-05-10T11:57:00Z Harchand Bhinder 2624 217639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" />{{c|77||}}</noinclude>{{center|{{x-larger|ਉਲੂਮਾਦੂ ਦਾ ਲਾਟਾਂ ਵਾਲਾ ਜੰਗਲ}}}} {{gap}}1930 ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ ਇੱਕ ਸ਼ਨਿੱਚਰਵਾਰ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਅਸੀਂ ਮਾਨਕੂਲਮ ਆਰਾਮ ਘਰ ਪਹੁੰਚ ਗਏ। ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਜਾਫਨਾ ਕੇਂਦਰੀ ਕਾਲਜ ਦੇ ਮੇਰੇ ਅਧਿਆਪਕ ਸਾਥੀ ਐਸ. ਜੀ. ਮਾਨ ਅਤੇ ਸੈਮੂਅਲ ਜੈਕੋਬ ਸਨ। {{gap}}ਉਸ ਰਾਤ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਅੱਗੇ ਬੀਅਰ ਦੇ ਗਲਾਸ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ ਅਤੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ ਬਣਾ ਰਹੇ ਸਾਂ। ਚਿੰਨਈਆ ਉੱਥੋਂ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਇੱਕ ਸ਼ਿਕਾਰੀ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਆਪਣੇ ਗਾਈਡ ਦੇ ਤੌਰ ਤੇ ਦਿਹਾੜੀ 'ਤੇ ਕਰ ਲਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਜੰਗਲ ਦੇ ਕੋਨੇ-ਕੋਨੇ ਤੋਂ ਜਾਣੂ ਸੀ। {{gap}}ਸਾਡੇ ਸਾਹਮਣੇ ਵਾਲੇ ਮੇਜ ਤੇ ਵਿਛੇ ਹੋਏ ਜੰਗਲ ਦੇ ਨਕਸ਼ੇ ਤੋਂ ਉਹ ਸਾਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਥਾਵਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸ ਰਿਹਾ ਸੀ, ਜਿੱਥੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਵਧੇਰੇ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਾਪਤ ਹੋ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਚਿੰਨਈਆ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਜੰਗਲ ਦੀ ਅਜਿਹੀ ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਥਾਂ ਜੰਗਲ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਇੱਕ ਛੱਪੜੀ ਸੀ ਜਿਹੜੀ ਕਿ ਮਾਨਕੁਲਮ ਤੋਂ ਤਿੰਨ ਮੀਲ ਦੂਰ ਸਥਿਤ ਉਲੂਮਾਦੂ ਨਾਂ ਦੀ ਜੰਗਲੀ-ਬਸਤੀ ਤੋਂ ਲਗਭਗ ਇੱਕ ਮੀਲ ਦੀ ਵਿੱਥ ਤੇ ਸੀ। {{gap}}ਸਭ ਤੋਂ ਵਧੀਆ ਅਤੇ ਨਜ਼ਦੀਕ ਸਥਾਨ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਅਸੀਂ ਤਿੰਨਾਂ ਜਣਿਆਂ ਨੇ ਉਸ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਵਾਲੇ ਥਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਉਸ ਰਾਤ ਆਪਣੇ ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੀ ਥਾਂ ਵਜੋਂ ਚੁਣਿਆ। {{gap}}ਚਿੰਨਈਆ ਨੇ ਜੰਗਲ ਦੇ ਇੱਕ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦੇ ਲਹਿਜੇ ਵਿੱਚ ਕਿਹਾ “ਅਸੀਂ ਉੱਥੇ ਨਹੀਂ ਜਾ ਸਕਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਇਹ ਸੱਚ ਹੈ ਕਿ ਉੱਥੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਜਾਨਵਰ ਹਨ ਪਰ ਅਸੀਂ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਜਾਨਵਰ ਨੂੰ ਵੀ ਨਹੀਂ ਮਾਰ ਸਕਦੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਰੱਖਿਆ ਕਾਵੇਰੀ ਨਾਂ ਦਾ ਇੱਕ ਭੂਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਜਿਹੜਾ ਵੀ ਉਸ ਸਥਾਨ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕਰਦਾ ਹੈ, ਉਸ ਦੀ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅੱਜ ਤੋਂ ਛੇ ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਚਾਰ ਆਦਮੀ ਜਿਹੜੇ ਕਿ ਪੀਡਰੋ ਤੋਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਖੇਡਣ ਲਈ ਇਥੇ ਆਏ ਸਨ, ਉਹ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਮਰੇ ਪਾਏ ਗਏ। ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਕੋਲ ਪਈਆਂ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਸਥਾਨਕ ਗਾਈਡ ਨਾਲ ਲਿਆ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਅੱਜ ਉਹ ਜਿਉਂਦੇ ਹੁੰਦੇ। ਇਸ ਇਲਾਕੇ ਦਾ ਕੋਈ ਵੀ ਬੰਦਾ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਇਸ ਖਤਰਨਾਕ ਸਥਾਨ ਤੇ ਨਾ ਲੈ ਕੇ ਜਾਂਦਾ।” ਚਿੰਨਈਆ ਅੱਗੇ ਬੋਲਦਾ ਗਿਆ-“ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਦੋ ਦਰੱਖਤ ਕਾਦੇਰੀ ਅਤੇ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦਾ ਨਿਵਾਸ ਸਥਾਨ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਵੀ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਹੀ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ।” {{gap}}ਉਹਨਾਂ ਲੋਕਾਂ ਦਾ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਟੂਣੇ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਪਾਣੀ ਦੀ ਛੱਪੜੀ ਕੋਲ ਜਾਣ ਦਾ ਖਤਰਾ ਸਹੇੜਿਆ ਸੀ, ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਦਰੱਖਤ ਵਿੱਚੋਂ ਲਾਟਾਂ ਨਿਕਲਦੀਆਂ ਤੱਕੀਆਂ ਹਨ। ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਇਹ ਭੂਤ ਜੰਗਲੀ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੇ ਰੂਪ ਵਿੱਚ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਘੁੰਮਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਕੋਈ ਗਲਤੀ ਨਾਲ ਇਨਾਂ ਭੂਤਾਂ ਤੇ ਗੋਲੀ ਚਲਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸ ਨਿਸ਼ਾਨਚੀ ਦੀ ਉਸੇ ਥਾਂ ਮੌਤ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸ਼ਿਕਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਜਿਹਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਖੇਤਰ ਦੀ ਉਲੰਘਣਾ ਕੀਤੀ ਹੈ ਆਪਣੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਤੋਂ ਹੱਥ ਧੋਣੇ ਪਏ ਹਨ। ਇਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੇ, ਕਿਉਂਕਿ ਲਾਟਾਂ ਦੇ ਚਾਨਣ ਕਾਰਨ ਰਾਤਾਂ ਵੀ ਦਿਨ ਵਾਂਗ ਚਮਕਦਾਰ ਹੀ ਹੁੰਦੀਆਂ ਹਨ। {{gap}}ਇਸ ਕਹਾਣੀ ਨੂੰ ਸੁਣਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਜੈਕੋਬ ਅਤੇ ਮਾਨ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਕਿਹਾ ਕਿ ਭੂਤਾਂ ਵਲੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਜਾਣ ਦਾ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਜਾਵੇ। {{gap}}ਕਾਫੀ ਦਲੀਲ-ਬਾਜ਼ੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿੰਨਈਆ ਮੈਨੂੰ ਉਲੂਮਾਦ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਕਾਵੇਰੀ ਦੇ ਨਿਵਾਸ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਦੂਰੋਂ ਦਿਖਾਉਣ ਲਈ ਸਹਿਮਤ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਸਦੀ ਸ਼ਰਤ ਸੀ ਕਿ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ<noinclude></noinclude> c8oouuuqo3ylxz8cmaci77ko3u47ekw 250 72248 217615 2026-05-10T07:00:28Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਟਾਂ ਦੁਆਲੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਾਦੇਰੀ ਭੂਤ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕੀਏ। ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|78||}}</noinclude>ਸਾਨੂੰ ਆਪਣੀਆਂ ਬੰਦੂਕਾਂ ਰੱਖਣੀਆਂ ਪੈਣਗੀਆਂ। ਉਸਨੇ ਸਾਨੂੰ ਸਾਰਿਆਂ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਗੁੱਟਾਂ ਦੁਆਲੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬੰਨ੍ਹਣ ਲਈ ਕਿਹਾ, ਤਾਂ ਜੋ ਅਸੀਂ ਕਾਦੇਰੀ ਭੂਤ ਦੇ ਖਤਰਨਾਕ ਪ੍ਰਭਾਵ ਤੋਂ ਬਚ ਸਕੀਏ। ਖਾਣੇ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰਾਤ ਦੇ 9 ਵਜੇ ਅਸੀਂ ਬੰਦੂਕਾਂ, ਟਾਰਚਾਂ, ਚਾਕੂਆਂ ਅਤੇ ਰੱਸਿਆਂ ਸਮੇਤ ਕਾਰ ਰਾਹੀਂ ਆਰਾਮ ਘਰ ਤੋਂ ਚਲ ਪਏ। ਚਿੰਨਈਆ ਨੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਸਾਡੇ ਗੁੱਟਾਂ ਤੇ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ਬੰਨੇ। ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਦਾਖਲ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਵਾਰ ਫਿਰ ਤਸੱਲੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਹਲਦੀ ਦੇ ਪੱਤੇ ' ਗੁੱਟਾਂ ਉੱਪਰ ਮੌਜੂਦ ਹਨ। ਚਿੰਨਈਆ ਦੇ ਮੱਥੇ ਉੱਪਰ ਟਾਰਚ ਬੰਨ੍ਹੀ ਹੋਈ ਸੀ ਅਤੇ ਉਸਦੀ ਜੇਬ ਵਿੱਚ ਬੈਟਰੀ ਦੇ ਸੈੱਲ ਰੱਖੇ ਹੋਏ ਸਨ। ਹਨੇਰੇ ਬੀਆਬਾਨ ਅਤੇ ਜੋਕਾਂ ਨਾਲ ਭਰੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਦੀ ਇੱਕ ਮੀਲ ਪੈਦਲ ਤੁਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਇੱਕ ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਜਿਹੇ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚੇ। ਸਾਨੂੰ ਉੱਥੇ ਰੁਕਣ ਲਈ ਅਤੇ ਲਾਟਾਂ ਛੱਡ ਰਹੇ ਉਹਨਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵੱਲ ਦੇਖਣ ਲਈ ਕਿਹਾ ਗਿਆ ਜਿਹੜੇ ਸੌ ਗਜ਼ ਦੀ ਦੂਰੀ ਤੇ ਚਮਕ ਰਹੇ ਸਨ। ਲਾਟਾਂ ਛੱਡ ਰਹੇ ਦਰੱਖਤ ਹਾਂ! ਜੋ ਕੁਝ ਚਿੰਨਈਆ ਨੇ ਕਿਹਾ ਸੀ, ਉਹ ਬਿਲਕੁਲ ਠੀਕ ਸੀ। ਉੱਥੇ ਲਗਭਗ 30 ਦਰੱਖਤ ਸਨ, ਜਿਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਚੋਟੀਆਂ ਚਿੰਗਆੜੀਆਂ ਵਾਗੂੰ ਚਮਕ ਰਹੀਆਂ ਸਨ।ਮੈਂ ਦੂਰਬੀਨ ਰਾਹੀਂ ਵੇਖਿਆ ਅਤੇ ਜੋ ਕੁਝ ਮੈਂ ਵੇਖਿਆ ਉਹ ਇੰਨਾ ਸੁੰਦਰ ਨਜ਼ਾਰਾ ਸੀ, ਜਿਸ ਨੂੰ ਮੈਂ ਸਾਰੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਨਹੀਂ ਭੁੱਲ ਸਕਿਆ। ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋ ਦੋ ਦਰੱਖਤ ਇੰਨੇ ਚਮਕਦਾਰ ਸਨ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀਆਂ ਬਗੈਰ ਪੱਤਿਆਂ ਵਾਲੀਆਂ ਟਾਹਣੀਆਂ ਵੀ ਵੇਖੀਆਂ ਜਾ ਸਕਦੀਆਂ ਸਨ। ਚਿੰਨਈਆ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਹੀ ਦੋ ਦਰੱਖਤ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਉੱਤੇ ਕਾਦੇਰੀ ਭੂਤ ਦਾ ਡੇਰਾ ਹੈ। ਜਿਉਂ ਜਿਉਂ ਸਾਲ ਬੀਤ ਰਹੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਦੇ ਬੱਚੇ ਹੋਰ ਵੱਧ ਰਹੇ ਹਨ ਅਤੇ ਇਹ ਬੱਚੇ ਹੁਣ ਨੇੜੇ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਦਿਨ ਵੇਲੇ ਵੀ ਕਿਸੇ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਨੇੜੇ ਨਹੀਂ ਜਾਣ ਦਿੰਦੇ। ਭਾਵੇਂ ਮੈਂ ਨੇੜੇ ਜਾ ਕੇ ਸਾਫ਼ ਅਤੇ ਅਸਲੀ ਨਜਾਰਾ ਦੇਖਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਚਿੰਨਈਆ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਸਾਥੀਆਂ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਇੱਕ ਕਦਮ ਵੀ ਅੱਗੇ ਨਾ ਜਾਣ ਦਿੱਤਾ। ਅਸੀਂ ਵਾਪਿਸ ਚੱਲ ਪਏ| ਸਵੇਰ ਦੇ ਤਿੰਨ ਵਜੇ ਤੱਕ ਅਸੀਂ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਜੰਗਲੀ ਸੂਰ ਅਤੇ ਖਰਗੋਸ਼ ਨੂੰ ਹੀ ਮਾਰ ਸਕੇ। ਪਹੁ-ਫੁੱਟਦੀ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਰੈਸਟ ਹਾਊਸ ਵਿਖੇ ਵਾਪਿਸ ਆ ਗਏ। ਜੈਕੋਬ ਅਤੇ ਮਾਨ, ਸ਼ਿਕਾਰ ਦੇ ਖਰਾਬ ਹੋਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜਾਫ਼ਨਾ ਵਾਪਿਸ ਪਹੁੰਚਣਾ ਚਾਹੁੰਦੇ ਸਨ, ਪਰੰਤੂ ਮੈਂ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਨਾਸ਼ਤਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਵਾਪਿਸ ਜਾਣ ਲਈ ਰਜ਼ਾਮੰਦ ਕਰ ਲਿਆ। ਦਿਨ ਚੜ੍ਹਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਚਿੰਨਈਆ, ਮਾਨ ਅਤੇ ਮੈਂ ਕਾਰ ਦੁਆਰਾ ਉਲੂਮਾਦੂ ਲਈ ਚੱਲ ਪਏ, ਤਾਂ ਜੋ ਦਿਨ ਦੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਿੱਚ ਲਾਟਾਂ ਛੱਡ ਰਹੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਵੇਖ ਸਕੀਏ। ਸਵੇਰੇ 7 ਵਜੇ ਅਸੀਂ ਉਸ ਸਥਾਨ ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਏ ਪਰੰਤੂ ਲਾਟਾਂ ਛੱਡ ਰਹੇ ਉਹਨਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਨੂੰ ਅਸੀਂ ਲੱਭ ਨਾ ਸਕੇ, ਜੋ ਅਸੀਂ ਪਹਿਲੀ ਰਾਤ ਦੇਖੇ ਸਨ। ਚਿੰਨਈਆ ਦੇ ਤਕੜੇ ਵਿਰੋਧ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ ਵੀ ਅਸੀਂ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਨੇੜੇ ਚਲੇ ਗਏ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵੱਲ ਵੇਖਿਆ। ਉੱਥੇ ਦੋ ਪੁਰਾਣੇ ਦਰੱਖਤ ਸਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਤੇ ਦੂਸਰੇ ਦਾ ਕੁੱਝ ਭਾਗ ਸੁੱਕਿਆ ਹੋਇਆ ਸੀ। ਦੱਖਣ ਵਾਲੇ ਪਾਸੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ ਪੀਲੇ ਰੰਗ ਦੇ ਸਨ ਪਰੰਤੂ ਦੋਵੇਂ ਸੁੱਕੇ ਹੋਏ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚ 78<noinclude></noinclude> 2fkidhebs06w90zpbiurt3yh1w7mu3e 250 72249 217616 2026-05-10T07:01:18Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਚਾਕੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਲੱਕੜ ਕੱਟ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਜਣਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰੈਸਟ-ਹਾਊਸ ਵਾਪਿਸ ਆ ਗਿਆ। ਜਾਫ਼ਨ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|79||}}</noinclude>ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਵੀ ਜਿਆਦਾ ਸੀ। ਮੈਂ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਚਾਕੂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਕੁਝ ਲੱਕੜ ਕੱਟ ਲਈ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਕਾਰ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਨਾਸ਼ਤੇ ਦੇ ਸਮੇਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਦੋਵਾਂ ਜਣਿਆਂ ਸਮੇਤ ਰੈਸਟ-ਹਾਊਸ ਵਾਪਿਸ ਆ ਗਿਆ। ਜਾਫ਼ਨਾ ਵਾਪਿਸ ਪਹੁੰਚਣ ਤੇ ਜੈਕੋਬ ਅਤੇ ਮਾਨ ਤਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਨੂੰ ਤਿਆਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਰੁੱਝ ਗਏ ਅਤੇ ਮੈਂ ਲੱਕੜ ਦੇ ਛਿਲਕੇ ਨੂੰ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਓਲੂਮਾਦੂ ਤੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ, ਘੋਖਣ ਲੱਗ ਪਿਆ। ਮੈਂ, ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ 3 ਸਾਲਾ ਬੱਚੇ ਲਈ ਇਹ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਦਿਲਚਸਪ ਨਜ਼ਾਰਾ ਸੀ, ਜਦੋਂ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਬਿਜਲੀ ਬੰਦ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮੇਰੇ ਮੇਜ਼ ਤੇ ਰੋਸ਼ਨੀ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਹ ਰੌਸ਼ਨੀ ਉਸ ਲੱਕੜ ਦੇ ਸੱਕ ਵਿੱਚੋਂ ਨਿਕਲ ਰਹੀ ਸੀ, ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਮੈਂ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚੋਂ ਲਿਆਂਦਾ ਸੀ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਨੇ ਮੇਰੇ ਪੁੱਤਰ ਨੂੰ ਮਖੌਲ ਨਾਲ ਕਿਹਾ-“ਉਹ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਸੱਕ ਕਾਦੇਰੀ ਦੇ ਛੋਟੇ ਬੱਚੇ ਹਨ।” ਅਗਲੇ ਦਿਨ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਸੱਕ ਨੂੰ ਮੈਂ ਜਾਫ਼ਨਾ ਕਾਲਜ ਦੀ ਬਨਸਪਤੀ ਵਿਗਿਆਨ ਦੀ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਲੈ ਗਿਆ। ਖੁਰਦਬੀਨ ਨਾਲ ਦੇਖਣ ਤੇ ਮੈਂ ਪਤਾ ਲਗਾਇਆ ਕਿ ਪਿੱਪਲ ਦੇ ਸੱਕ ਤੇ ਪੀਲਾ ਰੰਗ ਇੱਕ ਖਾਸ ਕਿਸਮ ਦੀ ਉੱਲ੍ਹੀ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਕਰਕੇ ਸੀ। ਇਹ ਵੀ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਕਿ ਉੱਲ੍ਹੀ ਦੀਆਂ ਜੜ੍ਹਾਂ ਲੱਕੜ ਅਤੇ ਸੱਕ ਵਿੱਚ ਡੂੰਘੀਆਂ ਚਲੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਦੇ ਇਹ ਕਿਸੇ ਢੰਗ ਨਾਲ ਵੀ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਵਰਤਾਰਾ ਨਹੀਂ ਸੀ, ਕਿਉਂਕਿ ਦੁਨੀਆਂ ਦੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਅਜਿਹੇ ਰੁੱਖ ਹਨ ਜਿਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਉੱਲ੍ਹੀ ਦੇ ਉੱਗਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਹੀ ਯੋਗ ਥਾਂ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਖੁਰਚ ਕੇ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਰ ਕਿਸਮ ਦੀ ਉੱਲ੍ਹੀ ਵਿੱਚ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਵਿਸ਼ੇਸ਼ ਕਿਸਮਾਂ ਭਾਵੇਂ ਪ੍ਰਯੋਗਸ਼ਾਲਾ ਵਿੱਚ ਹੋਣ, ਭਾਵੇਂ ਕਿਸੇ ਦਰੱਖਤ ਤੇ ਇਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਕਾਵੇਰੀ ਜਾਂ ਕਾਦੇਰੀ ਭੂਤ-ਪਰੇਤ ਨਾਲ ਕੋਈ ਸੰਬੰਧ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਇਹਨਾਂ ਉੱਲੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਅਜਿਹੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਦਰੱਖਤ ਅਤੇ ਜਾਨਵਰ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਹੜੇ ਰਾਤ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵ ਜਾਂ ਪੌਦੇ ਕਿਹਾ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਕਿਉਂਕਿ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਪੌਦੇ ਅਤੇ ਜੀਵ ਜ਼ਿਆਦਾਤਾਰ ਸਮੁੰਦਰ ਵਿੱਚ ਹੀ ਹੁੰਦੇ ਹਨ, ਇਸ ਲਈ ਬਹੁਤੇ ਲੋਕ ਇਹਨਾਂ ਤੋਂ ਨਹੀਂ ਹਨ | ਜਾਣੂ ਧਰਤੀ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚੋ ਸਭ ਤੋਂ ਆਮ ਮਿਲਣ ਵਾਲਾ ਜੀਵ ਜੁਗਨੂੰ ਹੈ। ਕਈ ਹੋਰ ਜੀਵ ਵੀ ਸੰਘਣੇ ਜੰਗਲਾਂ ਅਤੇ ਹਨੇਰੀਆਂ ਗੁਫਾਵਾਂ ਵਿੱਚ ਦੇਖੇ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ ਜੁਗਨੂੰ ਇੱਕ ਭੂੰਡ ਹੈ ਕੀੜਾ ਨਹੀਂ। ਸਿਰਫ ਨਰ ਜੁਗਨੂੰ ਹੀ ਉੱਡ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਮਾਦਾ ਜੁਗਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਾਂ ਪੌਦਿਆਂ ਨਾਲ ਚਿਪਕੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ। ਨਰ ਤੇ ਮਾਦਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਰਾਹੀਂ ਇੱਕ ਦੂਜੇ ਨੂੰ ਆਪਣੇ ਵੱਲ ਖਿਚਦੇ ਹਨ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਵੀ ਰੌਸ਼ਨੀ ਛੱਡਦੇ ਹਨ। ਸੜ ਰਹੇ ਪ੍ਰੋਟੀਨ ਜਿਵੇਂ ਮੱਛੀ ਅਤੇ ਮਾਸ ਆਦਿ ਵਿੱਚੋਂ ਅਜਿਹੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਦੇ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਰਾਤ ਵੇਲੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਨਿਊਜੀਲੈਂਡ ਵਿੱਚ ਕੁੱਝ ਗੁਫਾਵਾਂ ਦੇ ਅੰਦਰਲੇ ਭਾਗਾਂ ਵਿੱਚ ਕੰਧਾਂ ਉੱਪਰ ਇਸ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਵੱਡੀ ਮਾਤਰਾ ਵਿੱਚ ਪੈਦਾ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਜਿਸਨੂੰ ਅਸੀਂ ਦੇਖ ਸਕਦੇ ਹਾਂ। ਕੁਝ ਕੀੜਿਆਂ ਦੇ ਸਿਰਾਂ ਤੇ ਰੌਸ਼ਨੀ ਵਾਲੇ ਸਥਾਨ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਉਹ ਰਾਤ ਨੂੰ ਜਦੋਂ ਚਲਦੇ ਹਨ ਤਾਂ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦਿਖਾਈ<noinclude></noinclude> tifpx70xd24zqsq6zrv4a7zav0o066r 250 72250 217617 2026-05-10T07:01:55Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲਾਈਟਾਂ ਜਗਾ ਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਭੂ-ਮੱਧ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜੀਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" />{{c|80||}}</noinclude>ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਵੇਂ ਕਾਰਾਂ ਆਪਣੀਆਂ ਲਾਈਟਾਂ ਜਗਾ ਕੇ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਹੋਣ। ਭੂ-ਮੱਧ ਸਾਗਰ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਅਜਿਹਾ ਜੀਵ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਮੌਜੂਦਗੀ ਨਾਲ ਹਿਲਦਾ ਹੋਇਆ ਪਾਣੀ ਇੰਜ ਪ੍ਰਤੀਤ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਚਮਕ ਰਿਹਾ ਹੋਵੇ। ਇਸ ਜੀਵ ਨੂੰ ਨੌਕਟੀ ਲਿਊਕਾ (Nocti Luca) ਕਹਿੰਦੇ ਹਨ। ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੇ ਕਿਨਾਰਿਆਂ ਤੇ ਨੌਕਟੀ ਲਿਊਕਾ ਜੀਵਾਂ ਦੇ ਭਾਰੀ ਸੰਖਿਆ ਵਿੱਚ ਇਕੱਠੇ ਹੋ ਜਾਣ ਕਾਰਨ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਹੈ ਜਿਵੇਂ ਅੱਗ ਲੱਗ ਗਈ ਹੋਵੇ। ਜਿਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਜੰਗਲੀ ਲੋਕਾਂ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਦਰੱਖਤ ਉੱਤੇ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਦਾ ਡੇਰਾ ਨਜ਼ਰ ਆਉਂਦਾ ਹੈ, ਠੀਕ ਉਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਸਮੁੰਦਰੀ ਮਲਾਹ ਜਾਂ ਮਛੇਰੇ ਵੀ ਪਾਣੀ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਕਾਰਨ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨੂੰ ਹੀ ਸਮਝਦੇ ਹਨ। ਚਮਕਣਾ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਜੀਵਾਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਕੁਝ ਘੋਗੇ, ਸੰਖ, ਸਿੱਪੀਆਂ ਅਤੇ ਕੌਡੇ ਆਦਿ ਵੀ ਅਜਿਹੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਜੇਕਰ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਹਿਲਾਇਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ ਉਹ ਹਨੇਰੇ ਵਿੱਚ ਚਮਕਣ ਲੱਗ ਪੈਂਦੇ ਹਨ। ਰੈਫਈਲ ਡੁਬੋਈ ਨੇ ਇਸ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਖੋਜ ਕੀਤੀ। ਉਸਨੇ ਸਿੱਧ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਚਮਕ ਜਾਂ ਰੌਸ਼ਨੀ, ਲੂਸੀਫੈਰਿਨ (Luciferin) ਨਾਂ ਦੇ ਪਦਾਰਥ ਕਰਕੇ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਕੁੱਝ ਉੱਲੀਆਂ ਅਤੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਤਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਹਨ, ਪਰੰਤੂ ਕੁਝ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਇਸਦਾ ਸਬੰਧ ਦਿਮਾਗ ਨਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹ ਲਗਾਤਾਰ ਰੌਸ਼ਨੀ ਪੈਦਾ ਨਹੀਂ ਕਰਦੇ। ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਅਤੇ ਚਮਕ, ਤਾਪ ਦੀ ਉਪਜ ਤੋਂ ਬਗੈਰ ਹੀ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਚਮਕ ਦੇ ਰੰਗ ਵੱਖ ਵੱਖ ਕਿਸਮ ਦੇ ਅਤੇ ਘਟਣ ਵਧਣ ਵਾਲੇ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਜਿਹੇ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਰੰਗ ਆਮ ਤੌਰ ਤੇ ਨੀਲਾ, ਹਰਾ, ਪੀਲਾ, ਜਾਂ ਲਾਲ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਡੂੰਘੇ ਸਮੁੰਦਰਾਂ ਦੀਆਂ ਕੁਝ ਮੱਛੀਆਂ ਵਿੱਚ ਚਮਕ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਘਟਾਉਣ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਭ ਕੁੱਝ ਰਹੱਸਮਈ ਨਹੀਂ ਹੈ ਇਹਨਾਂ ਜੀਵਾਂ ਵਿੱਚ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਦਾ ਆਪਣੇ ਆਪ ਪੈਦਾ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਰਹੱਸ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਉਲੂਮਾਦੂ ਜੰਗਲ ਦੇ ‘ਪਾਲੂ ਦਰੱਖਤ ਜਲ ਨਹੀਂ ਸਨ ਰਹੇ। ਇਹ ਚਮਕ (Panus) ਉੱਲੀ ਦੇ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਦਰੱਖਤਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋ ਰਹੀ ਸੀ। ਸ਼ਾਇਦ ਇਹ ਚਮਕ ਪਹਿਲਾਂ ਸੁੱਕੇ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੋਈ ਹੋਣੀ ਹੈ ਅਤੇ ਬਾਦ ਵਿੱਚ ਉਸ ਦਰੱਖਤ ਤੋਂ ਇਹ ਨਾਲ ਦੇ ਦਰੱਖਤਾਂ ਤੇ ਫੈਲਦੀ ਗਈ। ਇਸ ਕਰਕੇ ਹੀ ਪੇਂਡੂਆਂ ਨੇ ਸੋਚਿਆ ਕਿ ਕਾਦੇਰੀ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦੇ ਮੈਂਬਰਾਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਹਰ ਸਾਲ ਲਗਾਤਾਰ ਵਧ ਰਹੀ ਹੈ। ਮਨੁੱਖੀ ਜਾਤੀ ਦੀ ਇਹ ਇੱਕ ਮਾਨਸਿਕ ਕਮਜੋਰੀ ਹੈ ਕਿ ਜਿਸ ਗੱਲ ਦਾ ਉਹ ਕਾਰਨ ਨਹੀਂ ਲੱਭ ਸਕਦਾ, ਉਸ ਨੂੰ ਭੂਤਾਂ-ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਜਾਂ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਚਮਤਕਾਰ ਨਾਲ ਜੋੜ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਅੰਧ-ਵਿਸ਼ਵਾਸਾਂ ਦੇ ਸਿੱਟੇ ਵਜੋਂ ਕੋਈ ਅਜੀਬ ਘਟਨਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਮਨਘੜਤ ਕਹਾਣੀਆਂ ਦੂਰ-ਦੂਰ ਤੱਕ ਫੈਲ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਲੂਮਾਦੂ ਦੇ ਜੰਗਲ ਵਿੱਚ ਮੌਤਾਂ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਨੇਕਾਂ ਕਹਾਣੀਆਂ ਨੂੰ ਬਹੁਤ ਜਿਆਦਾ ਉਛਾਲਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਅਤਿ-ਕਥਨੀ ਦੀ ਇਹ ਇੱਕ ਚੰਗੀ ਉਦਾਹਰਣ ਹੈ। ਕਾਦੇਰੀ ਪ੍ਰੇਤ ਦੇ ਝੂਠੇ ਵਹਿਮਾਂ ਅਤੇ ਭਰਮਾਂ ਨੂੰ ਨੰਗਿਆਂ ਕਰਕੇ ਮੈਂ ਉਸ ਭਿਆਨਕ ਜੰਗਲ ਦੇ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਮੁਸੀਬਤ ਵਿੱਚ ਪਾ ਰਿਹਾ ਹਾਂ। ਅਜਿਹੀ ਥਾਂ ਜੀਵਾਂ ਵਾਸਤੇ ਹੁਣ ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਨਹੀਂ ਰਹਿਣੀ। ਕੀ ਮੈਨੂੰ ਜੰਗਲੀ ਜੀਵਾਂ ਨੂੰ ਬਚਾਉਣ ਵਾਲੀ ਸੰਸਥਾ ਆਪਣਾ ਨੰਬਰ ਇੱਕ ਦੁਸ਼ਮਣ ਨਹੀਂ ਸਮਝੇਗੀ ?<noinclude></noinclude> j1hiunrutow647sew7cwukrz7esfr7x 250 72251 217618 2026-05-10T07:02:26Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 1941 ਵਿੱਚ ਜਾਫਨਾ ਦੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਜੱਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਲੰਬੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਕੀਮਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਜੱਜ ਦਾ ਨਾਂ ਸਾਈਮ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ 1941 ਵਿੱਚ ਜਾਫਨਾ ਦੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਜੱਜ ਨੇ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਆਪਣੇ ਘਰੇਲੂ ਅਤੇ ਨਿੱਜੀ ਮਾਮਲਿਆਂ ਬਾਰੇ ਲੰਬੀ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋਂ ਕੀਮਤੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਇਸ ਜੱਜ ਦਾ ਨਾਂ ਸਾਈਮਨ ਰਾਡਰਿਗੋ ਸੀ ਅਤੇ ਇਹ ਪਾਨਾਦੁਰਾ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਜਿਸ ਵਿਅਕਤੀ ਰਾਹੀਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਬਾਤਾਂ ਕੀਤੀਆਂ, ਉਸਦਾ ਨਾਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ (Mr X) ਸੀ ਅਤੇ ਉਹ ਮੈਨਾਪੀ ਦਾ ਰਹਿਣ ਵਾਲਾ ਸੀ। ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਉਸਦੀ ਯਾਦ ਲਗਾਤਾਰ ਸਤਾ ਰਹੀ ਸੀ। ਇਸ ਵਿਚਾਰ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਉਹ ਉਸੇ ਦਿਨ ਤੋਂ ਆਤਮਾ-ਸਬੰਧੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਅਜਿਹੀਆਂ ਸਾਰੀਆਂ ਪੁਸਤਕਾਂ ਜਾਂ ਤਾਂ ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਦੇ ਘਰ ਦੇ ਮੇਜ ਉੱਤੇ ਅਤੇ ਜਿਲ੍ਹਾ ਅਦਾਲਤ ਦੇ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਮਿਲਦੀਆਂ ਸਨ, ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਦੀਆਂ ਅਲਮਾਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਨਹੀਂ ਸਨ ਮਿਲਦੀਆਂ। ਇਸ ਲਈ ਕਿਤਾਬਾਂ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਵਿੱਚ ਹੀ ਇਸਦਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੇਲ ਜੋਲ ਸਥਾਪਿਤ ਹੋਇਆ, ਕਿਉਂਕਿ ਮੇਰੀ ਨਿੱਜੀ ਲਾਇਬਰੇਰੀ ਵਿੱਚ ਵੀ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਕਾਫੀ ਪੁਸਤਕਾਂ ਸਨ। ਮੌਤ ਪਿੱਛੋਂ ਜ਼ਿੰਦਗੀ-ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਅਸੀਂ ਦੋਵੇ ਘੰਟਿਆਂ ਬੱਧੀ ਬਹਿਸ ਕਰਦੇ ਰਹਿੰਦੇ ਸਾਂ। ਉਪਰੋਕਤ ਵਿਸ਼ੇ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਦੀ ਜਾਣਕਾਰੀ ਇੰਨੀ ਵਿਸ਼ਾਲ ਅਤੇ ਗਹਿਰੀ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਵਿਸ਼ੇ ਤੇ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਦੁਆਰਾ ਲਿਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦਾ ਕਿਸੇ ਸਮੇਂ ਵੀ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਉਹ ਬਾਈਬਲ ਦੀਆਂ 66 ਪੁਸਤਕਾਂ ਵਿੱਚੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਪਾਠ ਜਾਂ ਤੁਕ ਦਾ ਹਵਾਲਾ ਦੇ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਜਨਮ ਤੋਂ ਹੀ ਉਹ ਬੁੱਧ ਧਰਮ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਵਾਲਾ ਸੀ, ਪਰੰਤੂ ਆਤਮਾ ਦੀ ਹੋਂਦ ਬਾਰੇ ਬੋਧੀਆਂ ਦੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਨੂੰ ਮੰਨਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਉਹ ਇਸਾਈ ਲਿਖਾਰੀਆਂ ਦੀਆਂ ਆਤਮ-ਗਿਆਨ ਬਾਰੇ ਲਿਖੀਆਂ ਕਿਤਾਬਾਂ ਵਿੱਚ ਵਧੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਕਰਦਾ ਸੀ। ਪ੍ਰਸੰਨਤਾ ਵਾਲੀ ਗੱਲ 5 ਨਵੰਬਰ 1941 ਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਖੁਸ਼ੀ-ਖੁਸ਼ੀ ਮੇਰੇ ਘਰ ਆਇਆ ਅਤੇ ਉੱਚੀ ਦੇਣੇ ਬੋਲਿਆ- “ਅਬਰਾਹਮ! ਆਖਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਮਯਾਬ ਹੋ ਗਿਆ ਹਾਂ। ਉਸਨੇ ਇੱਕ ਘੰਟਾ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਦੱਸਿਆ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਣਾ ਭੁੱਲ ਗਈ ਸੀ। ਅਗਲੇ ਐਤਵਾਰ ਫਿਰ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਾਗਾਂ। ਉਦੋਂ ਮੈਂ, ਉਸ ਤੋਂ ਹੋਰ ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਚੀਜਾਂ ਬਾਰੇ ਪੁੱਛਾਗਾਂ ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿ ਮੈਂ ਜਾਨਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹਾਂ।” ਇਹ ਸ਼ਬਦ ਉਸ ਨੇ ਬੜੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲ ਨਾਲ ਕਹੇ ਕਿਉਂਕਿ ਉਹ ਜਜ਼ਬਾਤੀ ਹੋ ਗਿਆ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਹੰਝੂ, ਉਸਦੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਉਤੇ ਵਹਿ ਤੁਰੇ ਸਨ। ਉਹ ਕੁਝ ਮਿੰਟਾਂ ਲਈ ਚੁੱਪ ਰਿਹਾ| ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਕਾਫੀ ਦਾ ਇੱਕ ਗਰਮ ਪਿਆਲਾ ਪੀਤਾ ਤੇ ਕੁਝ ਹਿੰਮਤ ਜਿਹੀ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਕੇ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਉਹ ਮੈਨਾਪੀ ਦੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਜਿਹੜਾ ਕਿ ਪ੍ਰੇਤਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਸ਼ਕਤੀ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਕਿਵੇਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਉਸਦੇ (Mr. X) ਰਾਹੀਂ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ।ਉਸਦੀ ਅਗਲੀ ਮੁਲਾਕਾਤ ਤੇ ਮੈਂ ਉਸਦੇ ਕੋਲ ਹੋਣ ਦੀ ਆਪਣੀ ਇੱਛਾ ਪ੍ਰਗਟ ਕੀਤੀ ਪਰੰਤੂ ਰਾਡਰਿਗੋ ਨੇ ਕਿਹਾ ਕਿ ਅਗਲੀ ਵਾਰ ਉਹ ਇਕੱਲਾ ਹੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਕੁਝ ਗੁਪਤ ਗੱਲਾਂ ਬਾਰੇ ਜਾਣਕਾਰੀ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਨੀ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। 81<noinclude></noinclude> owtqkuyry4gqoekuyl267ci07y7035f 250 72252 217619 2026-05-10T07:02:47Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਮਾਧਿਅਮ ਮੈਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ (Mr. X) ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ। 22 ਨਵੰਬਰ, 1941 ਨੂੰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਮੈਨੂੰ ਕਾਫੀ ਦ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਮਾਧਿਅਮ ਮੈਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ (Mr. X) ਨੂੰ ਪੱਤਰ ਰਾਹੀਂ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਮੈਨੂੰ ਮਿਲੇ। 22 ਨਵੰਬਰ, 1941 ਨੂੰ ਉਹ ਮੇਰੇ ਕੋਲ ਆਇਆ। ਜਿਉਂ ਹੀ ਮੈਂ ਉਸਦਾ ਸਵਾਗਤ ਕਰਨ ਲਈ ਅੱਗੇ ਵਧਿਆ ਤਾਂ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੇ ਕਿਹਾ—“ਮੈਨੂੰ ਕਾਫੀ ਦੂਰੋਂ ਹੀ, ਤੁਹਾਡੇ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਇੱਕ ਪ੍ਰਕਾਸ਼ ਚੱਕਰ ਨਜ਼ਰ ਆਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂੰ ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਹੈ ਕਿ ਤੁਸੀਂ ਅਧਿਆਤਮਵਾਦ ਦੇ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਵਿਦਿਆਰਥੀ ਹੋ ਅਤੇ ਤੁਹਾਨੂੰ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਵਿੱਚ ਬਹੁਤ ਦਿਲਚਸਪੀ ਹੈ। ਕੀ ਇਹ ਠੀਕ ਹੈ?” ਮੈਂ ਇੱਕ ਸਰੋਤਾ ਹੀ ਬਣਿਆ ਰਿਹਾ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਗੱਲ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਗੱਲ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਉਸ ਦੇ ਸਬੰਧ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਰਾਇ ਬਣਾਉਣ ਯੋਗ ਬਣਾ ਦਿੱਤਾ। ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਇੱਕ ਚੰਗੇ ਰੱਜੇ ਪੁੱਜੇ ਪਰਿਵਾਰ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਸੀ, ਜਿਸਨੂੰ ਕਿ ਉਸਦੇ ਧਾਰਮਿਕ ਮਾਪਿਆਂ ਨੇ, ਇਸਾਈ ਮਹੌਲ ਵਿੱਚ ਪਾਲਿਆ ਸੀ। ਉਸਨੇ ਜਾਫ਼ਨਾ ਦੇ ਕ੍ਰਿਸਚੀਅਨ ਸਕੂਲ ਤੋਂ ਵਿੱਦਿਆ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਉੱਥੋਂ ਹੀ ਉਹ ਯੂਰਪੀਨ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵ ਹੇਠ ਆਇਆ। ਚੰਗਾ ਪੜ੍ਹਿਆ-ਲਿਖਿਆ ਧੰਨਵਾਨ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਉਹ ਇੱਕ ਇੱਜਤਦਾਰ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਰੋਜ਼ੀ ਕਮਾਉਣ ਲਈ ਅਜਿਹੇ ਪਖੰਡ ਕਰਨ ਦੀ ਕੋਈ ਲੋੜ ਨਹੀਂ ਸੀ। ਉਹ ਪਵਿੱਤਰ ਸੁਭਾਅ ਦਾ ਆਦਮੀ ਸੀ। ਜਦੋਂ ਉਹ ਜਵਾਨ ਸੀ ਤਾਂ ਉਸਦੀ ਇੱਛਾ ਇਸਾਈ ਪਾਦਰੀ ਬਣਨ ਦੀ ਸੀ। ਪਰੰਤੂ ਜਦੋਂ ਉਸ ਦੇ ਇੱਕ ਭਰਾ ਨੇ ਇਹ ਕਿੱਤਾ ਅਪਣਾ ਲਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਆਪਣਾ ਇਹ ਵਿਚਾਰ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ। ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਬਹੁਤ ਪਿਆਰ ਸੀ, ਜਿਹੜੀ ਕਿ 1926 ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਲੜਕੀ ਨੂੰ ਜਨਮ ਦੇਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਮਰ ਗਈ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੇ ਦੂਸਰਾ ਵਿਆਹ ਕਰਵਾ ਲਿਆ ਪਰੰਤੂ ਆਪਣੀ ਪਹਿਲੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਯਾਦ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਉਸਦੇ ਮਨ ਤੇ ਬਣੀ ਰਹੀ। ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਉਹ ਵੀ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਸੋਂ ਬਾਅਦ ‘ਆਤਮ-ਗਿਆਨ’ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਦਿਲਚਸਪੀ ਲੈਣ ਲੱਗ ਪਿਆ ਸੀ। ਉਹ ਲੰਡਨ ਦੀ ਅਧਿਆਤਮਿਕ ਖੋਜ ਸੰਸਥਾ ਦਾ ਮੈਂਬਰ ਬਣ ਗਿਆ ਅਤੇ ਉਸ ਸਭਾ ਦਾ ਰਸਾਲਾ ਬਕਾਇਦਾ ਤੌਰ ਤੇ ਪੜ੍ਹਨ ਲੱਗਾ।ਉਸ ਦੇ ਕੋਲ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਅਤੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਨ, ਜਿਹੜੀਆਂ ਕਿ ਉਹਨਾਂ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਕਈ ਵਰ੍ਹੇ ਪਿੱਛੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ, ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਫੋਟੋ ਖਿੱਚਣ ਵਾਲੇ ਕਿਸੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਵੱਲੋਂ ਖਿੱਚੀਆਂ ਗਈਆਂ ਸਨ। ਭਾਵੇਂ ਉਸ ਨੂੰ ਉਹਨਾਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਮਾਣਿਕਤਾ ਤੇ ਸ਼ੱਕ ਸੀ, ਪਰ ਫਿਰ ਵੀ ਉਹ ਉਹਨਾਂ ਨੂੰ ਆਪਣੀ ਅਲਮਾਰੀ ਵਿੱਚ ਰੱਖਦਾ ਸੀ ਤਾਂ ਜੋ ਮੌਕੇ ਸਿਰ ਦੂਜਿਆਂ ਨੂੰ ਦਿਖਾਈਆਂ ਜਾ ਸਕਣ। ਉਸ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਤਸਵੀਰਾਂ ਸਬੰਧਤ ਵਿਅਕਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮਿਲਦੀਆਂ ਜੁਲਦੀਆਂ ਸਨ। 1934 ਵਿੱਚ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਇਆ, ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਈ ਵਾਰ ਉਸਦਾ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਹੋਇਆ। ਉਸ ਨੇ ਜਿਹੜੇ ਸੁਨੇਹੇ ਉਸ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਉਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਗਲਤ ਸਨ ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੁ ਠੀਕ। ਉਸਦੀ ਪਹਿਲੀ ਲੜਕੀ ਦੀ ਸ਼ਾਦੀ ਉਸਦੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨ ਪਿੱਛੋ ਕੀਤੀ ਗਈ।ਉਸਦੇ ਕਹਿਣ ਅਨੁਸਾਰ ਉਸ ਵਿੱਚ ਏਨੀ ਸ਼ਕਤੀ ਪੈਦਾ ਹੋ ਗਈ ਸੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਨਾਲ ਕਿਸੇ ਵੇਲੇ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਥਾਨ ਤੇ ਸੰਪਰਕ ਕਾਇਮ ਕਰ ਸਕਦਾ ਸੀ। ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ 82<noinclude></noinclude> oj65mdz56j3bo5tbfj8bxr5yzrb5u4t 250 72253 217620 2026-05-10T07:03:11Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਉਸਦੀ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਉਸਦੀ ਇਹ ਅਵਸਥਾ ਨੂੰ ਵੇਖਣ ਲਈ ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਬੇਨਤੀ ਕੀਤੀ ਕਿ ਉਹ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਨਾਲ ਸੰਪਰਕ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰੇ। ਉਸਨੇ ਇਸ ਮੰਤਵ ਲਈ ਇਕਾਂਤ ਸਥਾਨ ਦੀ ਮੰਗ ਕੀਤੀ। ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੀ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਭੇਜ ਦਿੱਤਾ ਅਤੇ ਉਸਨੂੰ ਬੈਠਣ ਲਈ ਇੱਕ ਕੁਰਸੀ ਦੇ ਦਿੱਤੀ। ਉਸਦੀ ਬੇਨਤੀ ਤੇ ਸਾਰੀਆਂ ਖਿੜਕੀਆਂ ਬੰਦ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਗਈਆਂ। ਕੁਝ ਮਿੰਟ ਤੱਕ ਸਾਹਮਣੀ ਕੰਧ ਉੱਤੇ ਟਿਕਟਿਕੀ ਲਾ ਕੇ ਵੇਖਣ ਪਿੱਛੋ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਸਮਾਧੀ ਖੋਲੀ ਅਤੇ ਕਿਹਾ—“ਹੁਣ ਮੈਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਸਾਫ ਦੇਖ ਸਕਦਾ ਹਾਂ। ਉਹ ਸਾਹਮਣੇ ਉਸ ਜਗ੍ਹਾ ਅਤੇ ਖੜ੍ਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਵੇਖ ਰਹੀ ਹੈ।” ਉਹ ਕੰਧ ਉੱਪਰ ਲੱਗੇ ਹੋਏ ਵੱਡੇ ਚਿੱਤਰਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਸੀ। ਇਹਨਾਂ ਵਿੱਚੋ ਇੱਕ ਚਿੱਤਰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਦਾ ਵੀ ਸੀ। “ਕੀ ਤੁਸੀਂ ਕੰਧ ਤੇ ਲਟਕ ਰਹੀ ਤਸਵੀਰ ਵੇਖ ਸਕਦੇ ਹੋ ?” ਮੈਂ ਪੁੱਛਿਆ “ ਉੱਥੇ ਕੰਧ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਮੈਂ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਨੂੰ ਨੀਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬੱਦਲਾਂ ਦੇ ਵਿਚਕਾਰ ਖੜ੍ਹੀ ਹੋਈ ਨੂੰ ਦੇਖ ਰਿਹਾ ਹਾਂ” ਉਸਨੇ ਜਵਾਬ ਦਿੱਤਾ ਮੈਂ ਕੰਧ ਕੋਲ ਗਿਆ ਅਤੇ ਆਪਣੇ ਪਿਤਾ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾ ਕੇ ਉਸਨੂੰ ਪੁੱਛਿਆ “ਕੀ ਇਹ ਤੁਹਾਡੀ ਪਤਨੀ ਹੈ ?” ਉਹ ਬੋਲਿਆ-“ਹਾਂ ਇਹ ਉਹੀ ਹੈ। ਇਸਨੂੰ ਹੱਥ ਲਾਉਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ ਨਾ ਕਰੋ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਇਹ ਜਰੂਰ ਅਲੋਪ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ।” ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਉਸਦੀ ਆਤਮਾ ਕਿਸੇ ਵੀ ਸਵਾਲ ਦਾ ਜਵਾਬ ਦੇਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ। ਮੇਰੇ ਵੱਲੋਂ ਪੁੱਛੇ ਗਏ ਬਹੁਤ ਸਾਰੇ ਸਵਾਲਾਂ ਦਾ ਜਵਾਬ ਉਸਨੇ ਆਪ ਹੀ ਦਿੱਤਾ ਪਰੰਤੂ ਦਾਅਵਾ ਇਹ ਕੀਤਾ ਕਿ ਇਹ ਜਵਾਬ ਉਸ ਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਆਤਮਾ ਵੱਲੋਂ ਆ ਰਹੇ ਹਨ। ਆਤਮਾ ਦੀ ਅਵਾਜ਼ “ਇਸਾਈ ਇੱਕ ਸੱਚਾ ਧਰਮ ਹੈ। ਪੁਨਰ-ਜਨਮ ਜਾਂ ਅਵਤਾਰ ਧਾਰਣ ਕਰਨਾ ਕੁਝ ਵੀ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਆਤਮਾਵਾਂ ਨੂੰ ਧਰਤੀ ਤੇ ਜਨਮ ਲੈਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਬਾਰੇ ਕੋਈ ਗਿਆਨ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਭੋਜਨ ਅਤੇ ਸ਼ਰਾਬ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਲੀਡਰਾਂ ਦੀ ਅਗਵਾਈ ਹੇਠ ਛੋਟੇ-ਛੋਟੇ ਗਰੁੱਪਾਂ ਵਿੱਚ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਆਦਮੀਆਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਲਈ, ਰੂਹਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਆਪਣੇ ਲੀਡਰਾਂ ਤੋਂ ਖਾਸ ਇਜਾਜਤ ਲੈਣੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। ਰੂਹਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਮ-ਵਾਸ਼ਨਾ ਹੁੰਦੀ ਹੈ। ਮੇਰੀ ਪਤਨੀ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਮੇਰੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਅਸੀਂ ਫਿਰ ਪਤੀ-ਪਤਨੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਂਦੇ ਰਹੀਏ। ਰੂਹਾਂ ਸਫੇਦ, ਖੁੱਲ੍ਹੇ ਅਤੇ ਉੱਡਣ ਵਾਲੇ ਕੱਪੜੇ ਪਹਿਨਦੀਆਂ ਹਨ| ਘਟੀਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਕੋਈ ਰੂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਦੂਸਰੇ ਗ੍ਰਹਿਆਂ ਤੇ ਵੀ ਮਨੁੱਖ ਵਸਦੇ ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਉਹਨਾਂ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਜਿੰਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਉਹ ਮਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਰਹਿੰਦੀਆਂ ਸਨ ਅਤੇ ਅੰਤ ਵਿੱਚ ਉਹ ਪ੍ਰਮਾਤਮਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਪਹੁੰਚ ਜਾਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਸਕੀ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਸਾਰੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦੁਆਰਾ ਬੋਲੀ ਜਾਣ ਵਾਲੀ ਭਾਸ਼ਾ ਅੰਗਰੇਜ਼ੀ ਹੈ।” ਮੈਂ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਲਾਇਬ੍ਰੇਰੀ ਵਾਲੇ ਕਮਰੇ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਆ ਗਏ ਅਤੇ ਰਿਹਾਇਸ਼ੀ ਕਮਰੇ ਵਿੱਚ ਆ ਕੇ ਵੀ ਆਪਣੀ ਗੱਲਬਾਤ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀ।ਮੈਂ ਉਸਨੂੰ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ, ਦੌਰਾਨ ਅਤੇ ਪਿੱਛੋਂ ਦਾ ਉਸਦਾ ਤਜਰਬਾ ਪੁੱਛਿਆ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਜਿਸ ਵੇਲੇ ਉਹ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰਾਂ ਵਿੱਚ ਮਗਨ ਹੋਣ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਤਾਂ ਉਸਨੂੰ ਪਹਿਲਾਂ ਕੁਝ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀਆਂ ਹਨ। ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਲਈ ਇਹ ਜਰੂਰੀ ਨਹੀਂ ਕਿ ਉਹ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋ ਕੇ ਗੱਲਾਂ ਕਰੇ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ ਹੋਰ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਵੀ ਗੱਲਾਂ ਕੀਤੀਆਂ ਹਨ। ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਾਂ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਥਕਾਵਟ ਅਤੇ ਪਿਆਸ ਮਹਿਸੂਸ ਕਰਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਸੌਣਾ ਚਾਹੁੰਦਾ ਹੈ। ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਵਰਗੇ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਜਿਹੀਆਂ ਅਨੋਖੀਆਂ ਗੱਲਾਂ ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ ਅੱਜ 83<noinclude></noinclude> rcv2gx0db96wzs1p1xj8uocxi1zyb8y 250 72254 217621 2026-05-10T07:03:35Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜਰਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀਆਂ..." ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਦੇ ਯੁੱਗ ਵਿੱਚ ਮਨੋ-ਵਿਗਿਆਨ ਰਾਹੀਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਅਜਿਹੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦੇ ਨਿੱਜੀ ਤਜਰਬਿਆਂ ਵਿੱਚ ਕਿਸੇ ਕਿਸਮ ਦੀ ਸੱਚਾਈ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਮਿਸਟਰ ਰਾਡਰਿਗੋ ਅਤੇ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਪਣੀਆਂ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀਆਂ ਦੇ ਵਿਛੋੜੇ ਕਾਰਨ ਨੀਮ ਪਾਗਲ ਸਨ। ਰੂਹਾਂ ਬਾਰੇ ਲਗਾਤਾਰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਰਹਿਣ ਕਾਰਨ ਉਹਨਾਂ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਗਟ ਹੋਣ ਵਿੱਚ ਪੱਕਾ ਹੋ ਗਿਆ। ਉਹ ਇਹ ਸਮਝਣ ਲੱਗ ਪਏ ਕਿ ਰੂਹਾਂ ਨਾਲ ਗੱਲਬਾਤ ਕਰਨੀ ਸੰਭਵ ਹੈ। ਇਸ ਦੀ ਬਜਾਏ ਜੇ ਉਹ ਇਸ ਵਿਸ਼ੇ ਬਾਰੇ ਵਿਗਿਆਨਕ ਨਜਰੀਏ ਤੋਂ ਖੋਜਾਂ ਕਰਨ ਵਾਲੇ ਆਧੁਨਿਕ ਮਨੋਵਿਗਿਆਨੀਆਂ ਨੂੰ ਪੜ੍ਹਦੇ ਤਾਂ ਇਹਨਾਂ ਦੋਹਾਂ ਨੇ ਆਪਣਾ ਸਮਾਂ, ਆਪਣੀਆਂ ਪਤਨੀਆਂ ਦੀਆਂ ਅਣਹੋਈਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਪਿੱਛਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਬਰਬਾਦ ਨਹੀਂ ਕਰਨਾ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਉਹ ਬਾਕੀ ਸਾਰੇ ਪੱਖਾਂ ਤੋਂ ਆਮ ਆਦਮੀਆਂ ਵਾਂਗ ਹੀ ਸਨ। ਪਰੰਤੂ ਦੋਵੇਂ ਹੀ ਆਤਮਾਵਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਆਪਣੇ ਜਨੂੰਨ ਪੱਖੋਂ ਹੀ ਮਾਨਸਿਕ ਰੋਗੀ ਸਨ। ਜਿਥੋਂ ਤੱਕ ਆਤਮਾਵਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ੇ ਦਾ ਸਬੰਧ ਹੈ ਉਹ ਸ਼ੁਦਾਈ ਹੀ ਹੋ ਗਏ ਸਨ। ਸ਼ੁਦਾਈਪੁਣੇ ਕਰਕੇ ਕਈ ਆਦਮੀਆਂ ਵਿੱਚ ਦਿਮਾਗੀ ਨੁਕਸ ਪੈਣੇ ਸੰਭਵ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਅਨੇਕਾਂ ਕਿਸਮ ਦੇ ਬੇਤੁੱਕੇ ਡਰ (ਫੋਬੀਆ) ਅਤੇ ਵਹਿਮ ਇਸੇ ਗੱਲ ਤੋਂ ਪੈਦਾ ਹੁੰਦੇ ਹਨ। ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਇਹਨਾਂ ਵਹਿਮਾਂ ਦਾ ਬੁਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਸ਼ਿਕਾਰ ਸੀ ਇਹ ਇਸ ਗੱਲ ਤੋਂ ਸਿੱਧ ਹੁੰਦਾ ਹੈ ਕਿ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਅਜੀਬ ਰੌਸ਼ਨੀਆਂ ਅਤੇ ਸ਼ਕਲਾਂ ਵੇਖਦਾ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਵਰਗੇ ਆਮ ਆਦਮੀ ਦੇ ਸਿਰ ਦੁਆਲੇ ਉਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਕਾਸ਼-ਚੱਕਰ ਵਿਖਾਈ ਦਿੰਦਾ ਸੀ। ਉਸਦੇ ਅਜਿਹੇ ਭਰਮ ਕਰਕੇ ਹੀ ਉਸ ਨੂੰ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਵਿੱਚੋਂ ਆਪਣੀ ਪਤਨੀ ਵਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗ ਪਈ।ਉਸਨੂੰ ਨਾ ਤਾਂ ਕੰਧ ਦਿਖਾਈ ਦਿੰਦੀ ਸੀ ਤੇ ਨਾ ਹੀ ਤਸਵੀਰ। ਉਸਦਾ ਭਰਮ ਏਨਾ ਤਾਕਤਵਰ ਸੀ ਕਿ ਕੰਧ ਵੀ ਉਸ ਲਈ ਨੀਲੇ ਅਸਮਾਨ ਵਿੱਚ ਬਦਲ ਗਈ ਸੀ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਪਿਤਾ ਜੀ ਦੀ ਤਸਵੀਰ ਦੀ ਥਾਂ ਉਸਨੂੰ ਮ੍ਰਿਤਕਾ ਪਤਨੀ ਦਿਖਾਈ ਦੇਣ ਲੱਗੀ ਸੀ। ਵਿਆਖਿਆ ਜੋ ਕੁਝ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਕਹਿੰਦਾ ਸੀ ਕਿ ਉਸਦੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਰੂਹ ਦਿੱਸ ਰਹੀ ਹੈ- ਇਹ ਉਸਦੇ ਇਸਾਈ ਧਰਮ ਦੇ ਸ਼ਰਧਾਲੂ ਹੋਣ ਕਾਰਨ ਕੇਵਲ ਆਪਣੇ ਵਿਚਾਰ ਸਨ। ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਸ਼ਰਾਬ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਬਾਰੇ ਉਸਦੇ ਵਿਚਾਰ ਈਸਾ ਮਸੀਹ ਦੀ ਬਾਈਬਲ ਵਾਲੇ ਹੀ ਸਨ। ਜੇਕਰ ਰੂਹਾਂ ਵੀ ਖਾਂਦੀਆਂ ਪੀਂਦੀਆਂ ਹਨ ਤਾਂ ਸਾਨੂੰ ਇਹ ਨਤੀਜਾ ਕੱਢਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ ਕਿ ਉਹ ਵੀ ਨਾਸ਼ਵਾਨ ਹਨ। ਕਿਉਂਕਿ ਵਿਸਕੀ ਅਤੇ ਸੋਡਾ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਮਿਲਦਾ ਹੈ, ਇਸ ਲਈ ਸ਼ਰਾਬ ਦੇ ਕੁੱਝ ਕਾਰਖਾਨੇਦਾਰਾਂ ਨੂੰ ਤਾਂ ਆਪਣੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਾਫੀ ਕਮਾਈ ਹੋਣ ਦਾ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਗੱਲ ਵੀ ਬਾਈਬਲ ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ ਹੀ ਹੈ ਕਿ ਘਟੀਆ ਜਾਨਵਰਾਂ ਦੀ ਰੂਹ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦੀ। ਜੇਕਰ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਹਿੰਦੂ ਹੁੰਦਾ ਤਾਂ ਉਸਨੇ ਬੈਕਟੀਰੀਆ ਨੂੰ ਵੀ ਰੂਹ ਦੇਣੀ ਸੀ। ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਵੀ ਪਤੀ ਪਤਨੀ ਵਾਲੀ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਜਿਉਣ ਦੀ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਦੀ ਲਾਲਸਾ ਉਸਦੇ ਅੰਦਰੂਨੀ ਮਨ ਦੀ ਗੱਲ ਹੈ। ਸ਼ਾਇਦ ਉਹ ਇਹ ਸੱਚਾਈ ਭੁਲ ਗਿਆ ਹੈ ਕਿ ਉਸਦੀ ਦੂਜੀ ਪਤਨੀ ਦੀ ਮੌਤ ਤੋਂ ਪਿੱਛੋਂ ਉਸਨੂੰ ਰੂਹਾਂ ਦੀ ਦੁਨੀਆਂ ਵਿੱਚ ਹਮੇਸ਼ਾਂ ਲਈ ਦੋ ਪਤਨੀਆਂ ਮਿਲਣੀਆਂ ਸਨ। ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਆਪਣੇ ਸਹੁਰੇ ਅਤੇ ਪਤਨੀ ਦੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦੀਆਂ ਤਸਵੀਰਾਂ ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਤਾਂ ਇੰਗਲੈਂਡ ਦੇ ਝੂਠੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰਾਂ ਦੁਆਰਾ ਦੂਸਰੇ ਆਦਮੀਆਂ ਦੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਹੀ ਠੱਗਿਆ ਗਿਆ ਸੀ। ਫਰੈਂਡ ਬਾਰਲੋ ਅਤੇ ਮੇਜਰ ਰੈਂਪਲਿੰਗ ਰੋਜ਼ ਨੇ ਰੂਹਾਂ ਦੇ ਫੋਟੋਗ੍ਰਾਫਰ ਦੇ ਧੋਖਿਆਂ ਵਾਲੇ ਢੰਗਾਂ ਦਾ ਚੰਗੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਭਾਂਡਾ ਭੰਨਿਆ ਹੈ। ਵਿੱਛੜੀਆਂ ਰੂਹਾਂ ਦਾ ਆਪਣੇ ਸਰੀਰਾਂ ਵਿੱਚ ਹੀ ਰਹਿਣਾ ਮਿਸਟਰ ਐਕਸ ਦਾ ਇੱਕ ਹੋਰ ਮੂਰਖਤਾ 84<noinclude></noinclude> 9kgsbsarsk2wy5i60jfarghx12kqxsh 250 72255 217622 2026-05-10T07:04:14Z Marde Sehajpreet kaur 1774 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ "ਭਰਿਆ ਵਿਚਾਰ ਹੈ। ਕੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗਲਣ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ? 85" ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Marde Sehajpreet kaur" /></noinclude>ਭਰਿਆ ਵਿਚਾਰ ਹੈ। ਕੀ ਲਾਸ਼ਾਂ ਦੇ ਗਲਣ ਸੜਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕਿਸੇ ਹੋਰ ਤੱਤਾਂ ਦੀ ਸਹਾਇਤਾ ਨਾਲ ਦੁਬਾਰਾ ਉਹੀ ਸਰੀਰ ਬਣ ਜਾਂਦੇ ਹਨ ? 85<noinclude></noinclude> 4i39ldan4stcezwrmgekumehnpau0rz 250 72256 217628 2026-05-10T10:54:21Z Harchand Bhinder 2624 /* ਗਲਤੀਆਂ ਨਹੀਂ ਲਾਈਆਂ */ " {{right|{{xx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}}}" ਨਾਲ਼ ਸਫ਼ਾ ਬਣਾਇਆ 217628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{right|{{xx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}}}<noinclude></noinclude> oba3dwcezjb58wg1v5hm442728jwbdn 217629 217628 2026-05-10T11:07:05Z Harchand Bhinder 2624 217629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{right|<poem>{{xxx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}</poem>}}<noinclude></noinclude> nxh64dp6du0kb7aurvvp89loeb7xaky 217630 217629 2026-05-10T11:07:34Z Harchand Bhinder 2624 217630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{right|<poem>{{xxx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}</poem>}}<noinclude></noinclude> 3chy9dla4lxeszw4mgv7ihx1u9zqwsw 217631 217630 2026-05-10T11:10:33Z Harchand Bhinder 2624 217631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{right| {{dhr|3em}} {{xxx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}}}<noinclude></noinclude> rfwdt0203jf0s8pgj35dbimwxv6ddtg 217632 217631 2026-05-10T11:11:10Z Harchand Bhinder 2624 217632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{right| {{dhr|5em}} {{xxx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}}}<noinclude></noinclude> i80r98hcj92nkcwa3syeqno2mi71oqx 217633 217632 2026-05-10T11:11:39Z Harchand Bhinder 2624 217633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{right| {{dhr|7em}} {{xxx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}}}<noinclude></noinclude> 6si28618tagwksmhepeqeju98id749p 217634 217633 2026-05-10T11:12:02Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude> {{right| {{dhr|7em}} {{xxx-larger|ਗੁਰੂ ਨਾਨਕ ਮਹਿਮਾ}}}}<noinclude></noinclude> 100z6qmbfe855iuzi0rghfrbtxfeokl 250 72257 217635 2026-05-10T11:41:52Z Harchand Bhinder 2624 /* ਸੋਧਣਾ */ 217635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>ਤਤਕਰਾ {{left|<poem>ਸ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਅਵਤਾਰ ਕਥਾ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਨਾਮ ਕਰਨ ਕੀ ਬਾਲ ਵਰੇਸ ਵਿਚ ਗਿਆਨ-ਚਰਚਾ (ਸ੍ਰੀ ਗੋਰਖ ਨਾਥ ਨਾਲ) ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਜਨੇਊ ਪਾਉਣ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਪਾਂਧੇ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਵਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਮੁੱਲਾਂ ਕੇ ਪਾਸ ਪੜ੍ਹਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਉਜੜਾ ਖੇਤ ਹਰਾ ਕਰਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਕੇ ਦਰਖਤ ਤਲੇ ਸੋਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਕੇ ਵਿਵਾਹ ਕੀ ਸਾਖੀ ਸੱਚੇ ਸੌਦੇ ਕੀ ਖੇਤੀ ਕਾ ਉਪਦੇਸ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕਾ ਉਦਾਸੀਨ-ਸੁਭਾਉ ਅਖੰਡ ਸਮਾਧਿਆਰੇ ਬੋਦ ਕੀ ਆਗੇ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੀ ਪਰਮ ਉਦਾਸੀ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਜੈਰਾਮ ਪਾਸ ਜਾਣਾ ਸਾਖੀ ਬਾਬੇ ਜੀ ਕੀ ਪਹਿਲੀ ਉਦਾਸੀ ਕੂੰਜਾਂ ਸੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੀ ਚਰਚਾ ਸਜਨ ਨਾਮੇ ਕਪਟ ਭਗਤ ਸੰਗ ਕਾਰਮਕ ਬੈਸਨੋ ਕੀ ਏਕ ਆਚਾਰੀ ਮਤ ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਚਰਚਾ ਸ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਰਮ ਅਵਧੂਤ ਬਿਵਸਤਾ ਮੈਂ ਕਮਲ ਸਰਫ ਸੂਕਾ ਦੇਖ ਕਰ ਬਚਨ ਬਿਲਾਸ ਕੀਆ । ਆਗੇ ਸਾਖੀ ਅਉਰ ਚਲੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਮਰਦਾਨੇ ਸੰਜੁਗਤ ਰਾਵੀ ਝਨਾਓ ਦੇਖਤੇ ਸ਼ੇਖ ਫ਼ਰੀਦ ਕੇ ਪਟਨ ਕੋ ਚਲੇ ਸ਼ਾਹ ਮੁਕੀਮ ਕੇ ਹੁਜਰੇ ਕੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਚਲੇ ਸਾਖੀ ਕੇਸੇ ਸੇਵੜੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਨਾਨੂ ਪੰਡਿਤ ਨਾਲ ਸਾਖੀ ਪੂਰਨ ਗਿਰ ਸੋਂ ਸਾਖੀ ਕਲਿਜੁਗ ਥੋਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਬਿਦਰ ਸਹਰ ਨੌਂ ਗਏ ਸਾਖੀ ਭਰਥਰੀ ਨਾਥ ਸੋ ਕਟਲੀ ਬਨ ਮੋ</poem>}}<noinclude></noinclude> mhjo9qd44q68d5qdbvblpnno0zbyqin 217636 217635 2026-05-10T11:42:33Z Harchand Bhinder 2624 217636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|ਤਤਕਰਾ}} {{left|<poem>ਸ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਅਵਤਾਰ ਕਥਾ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਨਾਮ ਕਰਨ ਕੀ ਬਾਲ ਵਰੇਸ ਵਿਚ ਗਿਆਨ-ਚਰਚਾ (ਸ੍ਰੀ ਗੋਰਖ ਨਾਥ ਨਾਲ) ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਜਨੇਊ ਪਾਉਣ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਪਾਂਧੇ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਵਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਮੁੱਲਾਂ ਕੇ ਪਾਸ ਪੜ੍ਹਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਉਜੜਾ ਖੇਤ ਹਰਾ ਕਰਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਕੇ ਦਰਖਤ ਤਲੇ ਸੋਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਕੇ ਵਿਵਾਹ ਕੀ ਸਾਖੀ ਸੱਚੇ ਸੌਦੇ ਕੀ ਖੇਤੀ ਕਾ ਉਪਦੇਸ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕਾ ਉਦਾਸੀਨ-ਸੁਭਾਉ ਅਖੰਡ ਸਮਾਧਿਆਰੇ ਬੋਦ ਕੀ ਆਗੇ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੀ ਪਰਮ ਉਦਾਸੀ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਜੈਰਾਮ ਪਾਸ ਜਾਣਾ ਸਾਖੀ ਬਾਬੇ ਜੀ ਕੀ ਪਹਿਲੀ ਉਦਾਸੀ ਕੂੰਜਾਂ ਸੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੀ ਚਰਚਾ ਸਜਨ ਨਾਮੇ ਕਪਟ ਭਗਤ ਸੰਗ ਕਾਰਮਕ ਬੈਸਨੋ ਕੀ ਏਕ ਆਚਾਰੀ ਮਤ ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਚਰਚਾ ਸ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਰਮ ਅਵਧੂਤ ਬਿਵਸਤਾ ਮੈਂ ਕਮਲ ਸਰਫ ਸੂਕਾ ਦੇਖ ਕਰ ਬਚਨ ਬਿਲਾਸ ਕੀਆ । ਆਗੇ ਸਾਖੀ ਅਉਰ ਚਲੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਮਰਦਾਨੇ ਸੰਜੁਗਤ ਰਾਵੀ ਝਨਾਓ ਦੇਖਤੇ ਸ਼ੇਖ ਫ਼ਰੀਦ ਕੇ ਪਟਨ ਕੋ ਚਲੇ ਸ਼ਾਹ ਮੁਕੀਮ ਕੇ ਹੁਜਰੇ ਕੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਚਲੇ ਸਾਖੀ ਕੇਸੇ ਸੇਵੜੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਨਾਨੂ ਪੰਡਿਤ ਨਾਲ ਸਾਖੀ ਪੂਰਨ ਗਿਰ ਸੋਂ ਸਾਖੀ ਕਲਿਜੁਗ ਥੋਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਬਿਦਰ ਸਹਰ ਨੌਂ ਗਏ ਸਾਖੀ ਭਰਥਰੀ ਨਾਥ ਸੋ ਕਟਲੀ ਬਨ ਮੋ</poem>}}<noinclude></noinclude> e0rknfa0twuoaxykwj311v5gd2ohadf 217637 217636 2026-05-10T11:43:17Z Harchand Bhinder 2624 217637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Harchand Bhinder" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|ਤਤਕਰਾ}}}} {{left|<poem>ਸ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰ ਅਵਤਾਰ ਕਥਾ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਨਾਮ ਕਰਨ ਕੀ ਬਾਲ ਵਰੇਸ ਵਿਚ ਗਿਆਨ-ਚਰਚਾ (ਸ੍ਰੀ ਗੋਰਖ ਨਾਥ ਨਾਲ) ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਜਨੇਊ ਪਾਉਣ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੇ ਪਾਂਧੇ ਕੇ ਪੜ੍ਹਾਵਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਮੁੱਲਾਂ ਕੇ ਪਾਸ ਪੜ੍ਹਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਉਜੜਾ ਖੇਤ ਹਰਾ ਕਰਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਕੇ ਦਰਖਤ ਤਲੇ ਸੋਨੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਨਾਨਕ ਜੀ ਕੇ ਵਿਵਾਹ ਕੀ ਸਾਖੀ ਸੱਚੇ ਸੌਦੇ ਕੀ ਖੇਤੀ ਕਾ ਉਪਦੇਸ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕਾ ਉਦਾਸੀਨ-ਸੁਭਾਉ ਅਖੰਡ ਸਮਾਧਿਆਰੇ ਬੋਦ ਕੀ ਆਗੇ ਸਾਖੀ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੀ ਪਰਮ ਉਦਾਸੀ ਕੀ ਕਥਾ ਸੁਲਤਾਨਪੁਰ ਜੈਰਾਮ ਪਾਸ ਜਾਣਾ ਸਾਖੀ ਬਾਬੇ ਜੀ ਕੀ ਪਹਿਲੀ ਉਦਾਸੀ ਕੂੰਜਾਂ ਸੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਕੀ ਚਰਚਾ ਸਜਨ ਨਾਮੇ ਕਪਟ ਭਗਤ ਸੰਗ ਕਾਰਮਕ ਬੈਸਨੋ ਕੀ ਏਕ ਆਚਾਰੀ ਮਤ ਬੈਸਨੋ ਸੋ ਚਰਚਾ ਸ੍ਰੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਪਰਮ ਅਵਧੂਤ ਬਿਵਸਤਾ ਮੈਂ ਕਮਲ ਸਰਫ ਸੂਕਾ ਦੇਖ ਕਰ ਬਚਨ ਬਿਲਾਸ ਕੀਆ । ਆਗੇ ਸਾਖੀ ਅਉਰ ਚਲੀ ਸਤਿਗੁਰੂ ਜੀ ਮਰਦਾਨੇ ਸੰਜੁਗਤ ਰਾਵੀ ਝਨਾਓ ਦੇਖਤੇ ਸ਼ੇਖ ਫ਼ਰੀਦ ਕੇ ਪਟਨ ਕੋ ਚਲੇ ਸ਼ਾਹ ਮੁਕੀਮ ਕੇ ਹੁਜਰੇ ਕੋ ਬਾਬਾ ਜੀ ਚਲੇ ਸਾਖੀ ਕੇਸੇ ਸੇਵੜੇ ਕੀ ਸਾਖੀ ਨਾਨੂ ਪੰਡਿਤ ਨਾਲ ਸਾਖੀ ਪੂਰਨ ਗਿਰ ਸੋਂ ਸਾਖੀ ਕਲਿਜੁਗ ਥੋਂ ਬਾਬਾ ਜੀ ਬਿਦਰ ਸਹਰ ਨੌਂ ਗਏ ਸਾਖੀ ਭਰਥਰੀ ਨਾਥ ਸੋ ਕਟਲੀ ਬਨ ਮੋ</poem>}}<noinclude></noinclude> h7wkx094puowszyf3bb9a5esgyj72tp