Wikicytaty plwikiquote https://pl.wikiquote.org/wiki/Strona_g%C5%82%C3%B3wna MediaWiki 1.48.0-wmf.1 first-letter Media Specjalna Dyskusja Użytkownik Dyskusja użytkownika Wikicytaty Dyskusja Wikicytatów Plik Dyskusja pliku MediaWiki Dyskusja MediaWiki Szablon Dyskusja szablonu Pomoc Dyskusja pomocy Kategoria Dyskusja kategorii TimedText TimedText talk Moduł Dyskusja modułu Wydarzenie Dyskusja wydarzenia 0 115 650931 642970 2026-10-27T20:38:42Z ~2026-57355-10 62250 /* Inne */ Cytat z kartki z kalendarza na dzień 3 czerwca 2025 roku. 650931 wikitext text/x-wiki [[Plik:Antoine de Saint-Exupéry.jpg|mały|{{center|Antoine de Saint-Exupéry (1942)}}]] '''[[w:Antoine de Saint-Exupéry|Antoine de Saint-Exupéry]]''' (1900–1944) – francuski [[pisarz]], [[poeta]] i lotnik. Autor ''[[Mały Książę|Małego Księcia]]'' (1943), jednego z najważniejszych utworów literackich XX wieku. ==''List do zakładnika''== (PIW, Warszawa 1977; tłum. Anna Cierniakówna) * Cywilizacja zaczyna się od tego, co najistotniejsze. Jest ona najpierw w człowieku ślepym pragnieniem ciepła. Potem człowiek, błądząc, odnajduje drogę prowadzącą do ognia. * Dla nas, wychowanych w kulcie szacunku dla człowieka, wielką wartość mają zwykłe spotkania, które czasem przemieniają się w cudowne święta. * Jakże bezgłośne są prawdziwe cuda! Jak proste są najważniejsze wydarzenia! * Niezgodni w poglądach na metody, łatwo możemy zapomnieć, że zdążamy ku temu samemu celowi. * Poza moimi niezdarnymi słowami, poza rozumowaniem, które może mnie mylić, widzisz we mnie po prostu Człowieka. Czcisz we mnie ambasadora pewnych wierzeń, obyczajów, umiłowań. Jeśli różnię się od ciebie, zamiast obrażać – uzupełniam cię. Wypytujesz mnie, jak wypytuje się podróżnego. * Rzeczy istotne najczęściej nie mają ciężaru. Uśmiech często jest czymś istotnym. * Wszyscy przybieramy wielkie tony, ale w głębi serca dostępni jesteśmy wahaniom, wątpliwościom, smutkowi… * Zamknięcie się w stronniczej namiętności grozi niebezpieczeństwem zapomnienia o tym, że polityka ma sens jedynie pod warunkiem, że służy jakiejś oczywistej prawdzie duchowej. * Zaopiekowanie się chorym, przyjęcie do domu wygnańca, nawet przebaczenie winnemu – nabierają wartości jedynie dzięki uśmiechowi, który nadaje blask świętu. Łączymy się uśmiechem ponad różnicami języków, kast i partii. Jesteśmy wyznawcami jednego Kościoła: ten drugi człowiek z jego zwyczajami i ja z moimi. Czy ten rodzaj radości nie jest najcenniejszym owocem naszej cywilizacji? * Zapewne, moich upiorów nikt nie nienawidził, nikt im nie zazdrościł, nikt się im nie naprzykrzał. Ale też nikt nie kochał ich miłością, jaka jedynie się liczy. * Życie stwarza ład, ale sam ład nie stwarza życia. ==''Mały Książę''== <!-- Cytaty dodawaj w osobnym haśle! --> {{osobne|Mały Książę}} * Byłoby mi przykro, gdyby moją książkę traktowano niepoważnie. ** Źródło: Warszawa 1988, s. 17. * Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. ** ''On ne voit bien qu’avec le cœur. L’essentiel est invisible pour les yeux.'' ** Zobacz też: [[serce]] * Idąc prosto przed siebie nie można zajść daleko… ** Źródło: Warszawa 1991, s. 14. * Kraina łez jest taka tajemnicza. ** Zobacz też: [[łzy]] * Pozostajesz na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś. ** ''Tu es responsable pour toujours de ce que tu as apprivoisé.'' (fr.) ==''Nocny lot''== [[Plik:Vol de nuit, 1931 (cropped).JPG|mały]] (fr. ''Vol de Nuit''; tłum. Maria Czapska, Stanisław Stempowski) * Godzimy się z tym, że nie jesteśmy wieczni, ale nie możemy znieść tego, aby sprawy nasze i czyny utraciły nagle w naszych oczach wszelki sens. Wtedy bowiem obnaża się pustka, która nas otacza… * Mógłby jeszcze walczyć, próbować szczęścia – bo żadne fatum nie istnieje z zewnątrz. Fatum jest tylko w nas – przychodzi chwila, kiedy się poznaje własną niemoc. Wtedy błędy pociągają nas ku sobie jak otchłań. * Niestety, gra idzie przeciwko ludziom, a w tej grze istotny sens rzeczy tak mało znaczy. Wygrywa się lub traci się na pozorach – marne wygrane i marne straty. I w rezultacie jest się skrępowanym pozorami przegranej. * Widzicie, Robineau, w życiu nie ma rozwiązań. Jest tylko działanie sił. Te siły trzeba umieć stworzyć, a rozwiązanie samo przyjdzie. ==''Twierdza''== (IW Pax, Warszawa 1990; tłum. Aleksandra Olędzka-Frybesowa) * A zwątpienie jest wyzwaniem rzucanym przez Boga, bo czujesz wtedy Jego brak i cierpisz. * Albowiem układacze formułek nie chwytają prawdy o człowieku. Mylą formułę, która jest jak płaski cień cedru, z samym cedrem, który ma trzy wymiary, posiada ciężar, barwę, chmary ptaków w gałęziach i listowie – a to wszystko nie da się wyrazić, gdyż nie uniosą tego słowa słabe jak powiew wiatru… Albowiem mylą oni formułę, która oznacza, i przedmiot oznaczany. * Bo każda sprzeczność jest niedostatkiem natchnienia. * Bo żyć możesz tylko tym, za co zgodzisz się umrzeć. * Choć słowa „śmierć” i „życie” drwią z siebie nawzajem, możesz żyć tylko tym, za co gotów jesteś umierać. * Człowiek to ktoś, kto nosi w sobie coś większego niż on sam. * Dość spotkasz sędziów na świecie. Nieprzyjaciołom zostaw trud urabiania ciebie, abyś się stał innym, abyś stwardniał. To ich zadanie, tak jak zadaniem burzy jest rzeźbić pień cedru. Przyjaciel jest po to, aby cię przyjął. A kiedy wchodzisz do świątyni, wiedz także, że Bóg nie sądzić cię chce, ale przyjąć. * Gardzę tym, kogo zniewoliły argumenty, ponieważ słowa powinny wyrażać coś, a nie kierować ludźmi. (…) Szanuję natomiast człowieka, który niezależnie od słów, a nawet kiedy słowa przeczą sobie wzajemnie, trwa niezmienny, jak rufa statku, wbrew szaleństwu morza w nieodgadniony sposób powracająca wciąż pod tę samą gwiazdę. Wiem wtedy, dokąd idę. * Im cięższa praca, w której się spalasz, tym więcej daje ci radości. Im więcej dajesz, tym bardziej rośniesz. Ale musi być ktoś, kto będzie brał. I nie jest dawaniem tracić na darmo. * (…) jedyny most pomiędzy tobą i bliźnim biegnie drogą Boga. * Jeśli zaś chcemy natchnąć siłą człowieka, który się wplątał w wątpliwości, i nie wie, jak dalej postępować, trzeba go wyzwolić. Wyzwolić zaś, to tyle co go wyrazić. A wyrazić, to znaczy odkryć przed nim język, który jest zwornikiem sklepienia jego sprzecznych pragnień. Człowiek rozdzierany sprzecznościami siada w oczekiwaniu, żeby przeminęły, i cierpi śmiertelnie. Ale jeżeli jeszcze pogłębisz te sprzeczności, w zniechęceniu i z niesmakiem położy się spać. * Jeżeli więc język, którym przekazujesz mi powody swego postępowania, nie jest poezją, która niesie mi jakąś głęboką nutę mówiącą o tobie, jeżeli nie zawiera nic niewyrażalnego, co jednak chcesz mi przekazać, nie chcę mieć z tobą nic wspólnego. * Kiedy widzę przed sobą człowieka, nieważne jest, ile wie. Człowiek to nie encyklopedia. Ale ważne, kim jest. * Logika zabija życie. ** ''Logique tue la vie.'' (fr.) * Nie będę słuchał, jakie są pobudki twojego postępowania: nie masz języka, który by to wyraził. * Nie oczekuj niczego od człowieka, jeśli pracuje tylko na swoje życie, a nie dla wieczności. ** ''Mais n’espère rien de l’homme s’il travaille pour sa propre vie et non pour son éternité.'' ** Źródło: s. 26. * Nie sądźcie o ich zdolnościach wyłącznie na podstawie przejawianych uzdolnień w określonym kierunku. Ten bowiem dojdzie najdalej i osiągnie najwięcej, kto trudził się wbrew swej naturze. * Nieważne jest w moich oczach, czy człowiek będzie mniej, czy więcej posiadał. Ważne jest, czy będzie mniej, czy bardziej człowiekiem. * Odrzekam się więc pisania z pogwałceniem reguł. Niech pisarz robi, co chce, ale niech wyraża się w zgodzie z regułami, gdyż tylko wtedy reguły trwają jak fundament. * Pragnienie nadało sens jego krokom ku studni, jego ramionom i oczom i dlatego droga spragnionego człowieka ku studni jest jak poemat; inni natomiast wzywają niewolnika, a ten na ich skinienie podaje im wodę do ust, a oni nie poznają nigdy śpiewu wody. Ich wygoda jest brakiem: nie uwierzyli w cierpienie i radość się od nich odwróciła. * Przedmioty na pozór się nie zmieniają, ale czym jest diament albo perła, jeśli nikt ich nie chce: szlifowanym szkiełkiem. * Przyjaciel jest po to, aby cię przyjął. A kiedy wchodzisz do świątyni wiedz także, że Bóg nie sądzić cię chce, a przyjąć. * Przyjaciel to przede wszystkim człowiek, co nie sądzi. Mówiłem ci, że to ten, co otwiera drzwi przed włóczęgą i jego kulą, i kosturem postawionym w kącie, i nie każe mu tańczyć po to, aby tańczącego oceniać. A jeśli włóczęga opowiada o wiośnie widzianej po drodze, przyjaciel to ten, co przyjmuje w siebie wiosnę. * Rozumiałem już. Umiera gąsienica, kiedy zmienia się w poczwarkę. Umiera roślina, kiedy zawiązuje się ziarno. Każdy, przemieniając się, odczuwa smutek i niepokój. Wszystko w nim staje się zbędne. Każdy, przemieniając się, jest jak pełen żalu cmentarz. * Słowo oznacza coś dla człowieka, który już zna góry, ale jak bym mógł przekazać ich istotę: upłazy, gdzie toczą się kamienie, stoki porosłe lawendą, zębaty grzbiet rysujący się wśród gwiazd, komuś, kto ich nie widział. * Twarz nadana kamiennej figurze jest kwintesencją wszystkich twarzy, które rzeźbiarz odrzucił. Wszystkie mogą być piękne. Ale nie wszystkie równocześnie. * Uśmiech na twarzy posągu nie składa się z potu, uderzeń dłuta, iskier, które ono krzesze, i marmuru. Uśmiech nie wywodzi się z kamienia, ale z twórcy. Wyzwól człowieka, a stanie się twórcą. * Władza nie rygorem się wyraża, a jedynie prostotą mowy. ==''Ziemia, planeta ludzi''== <!-- Cytaty dodawaj w osobnym haśle! --> {{osobne|Ziemia, planeta ludzi}} * Burze, mgły, śnieżyce, jeszcze nie raz dadzą ci popalić. Myśl wtedy o tych, którzy już doświadczyli tego przed tobą. Powtarzaj sobie: „Jeżeli inni przez to przeszli, to znaczy, że można przez to przejść”. * Człowiek na ziemi jest celem dla ukrytych strzelców. ** ''L’homme est cible sur terre pour des tireurs secrets.'' ** Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 98. * To, co nadaje sens życiu, nadaje także sens śmierci. ** ''Ce qui donne un sens à la vie donne un sens à la mort.'' ** Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 210. * Towarzyszu podróży... zbudowałeś byt swój zasklepiając – jak termit – wyloty ku światłu, i zwinąłeś się w kłębek w kokonie nawyków, w dławiącym rytuale codziennego życia; i choć przyprawia cię on co dzień o szaleństwo, mozolnie wzniosłeś szaniec z tego rytuału – przeciw wichrom, przypływom, gwiazdom i... uczuciom. Dość trudu cię kosztuje, by co dnia zapomnieć swej kondycji człowieka. Teraz glina z której zostałeś utworzony – wyschła i stwardniała: nikt już się nie dobudzi w tobie astronoma, muzyka, altruisty, poety... człowieka... którzy zamieszkiwali może ciebie kiedyś... ** Opis: cytat ten jest recytowany przez główną postać w filmie ''[[Dzień świra]]'' * Tylko Duch, jeśli tchnie na glinę, może stworzyć Człowieka. ** ''Seul l’esprit, s’il souffle sur la glaise, peut créer l’Homme.'' (fr.) * Ziemia uczy nas więcej o nas samych niż można wyczytać ze wszystkich książek. To dlatego, że stawia opór, nie poddaje się. Człowiek zmagając się z przeszkodą obnaża swoje ja i poznaje samego siebie. ** ''La terre nous en apprend plus long sur nous que tous les livres. Parce qu’elle nous résiste. L’homme se découvre quand il se mesure avec l’obstacle.'' ** Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 9. * Ziemia, planeta ludzi. ** ''Terre des Hommes.'' (fr.) ==Inne== * A żyć możesz tylko dzięki temu, za co mógłbyś umrzeć. * Być człowiekiem to czuć, kładąc swą cegłę, że bierze się udział w budowaniu świata. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. * Ci, którzy po zwycięstwie spoczęli na laurach, są już martwi. * Cudze życie, jak to daleko. * Co mnie obchodzi, że Bóg nie istnieje; Bóg przydaje człowiekowi boskości. * Człowiek ma dar kochania, lecz także dar cierpienia. * Czy gwiazdy świecą tylko po to, aby każdy mógł znaleźć swoją? * Czy nie lepiej by było, zamiast tępić zło, szerzyć dobro? * Czysta logika jest ruiną ducha. * Doskonałość absolutna, w czymkolwiek by się pojawiła, jest symptomem śmierci. Doskonałość jest cnotą umarłych. * Doskonałość jest osiągnięta nie wtedy, gdy nie można nic już dodać, ale wtedy, gdy nie można już nic zabrać. * Doświadczenie nas uczy, że miłość nie polega na tym, aby wzajemnie sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku. * Drogi prowadzą zawsze do ludzi. * Dziecko, które dojrzało i odwykło od matki, znajdzie ucieczkę, dopiero znalazłszy kochaną kobietę. Ona jedna da mu znowu wewnętrzną jedność. * Gniew nie oślepia: on rodzi się ze ślepoty. * Gwiazdy to małe, lśniące promyki zsyłające marzenia. * Im dajesz więcej, tym większym się stajesz. Ale potrzebny jest ktoś, aby przyjmować. Bowiem dawać to nie znaczy tracić. * Istnieje tylko jeden luksus prawdziwy – luksus związków ludzkich. * Jesteśmy jedni dla drugich pielgrzymami, którzy różnymi drogami zdążają w trudzie na to samo spotkanie. * Jeśli chcesz zbudować statek, nie gromadź ludzi, by zbierali drewno i rozdzielali obowiązki, ale wzbudź w nich tęsknotę za rozległym i niekończącym się morzem. ** Źródło: Jadwiga Piotrowska, ''Zajęcia pozalekcyjne w świetlicy terapii pedagogicznej'', „Aspekty” nr 4(18), wrzesień-październik 2003 * Jeśli nie chcesz mieć swego udziału w klęskach, nie będziesz go miał również w zwycięstwach. * Kiedy gaśnie wiara – Bóg umiera i staje się bezużyteczny. * Kiedy Twoja miłość jest już przyjęta i otwierają się przed Tobą ramiona, wówczas proś Boga, niech zachowa tę miłość od zepsucia, martwię się o serca po brzegi szczęściem wypełnione. * Kochać – to znaczy narodzić się. * Kto poniża, sam jest niski. * Kto w miłości przedkłada nade wszystko to, co ją zwiastuje – nigdy nie zazna spełnienia. * Latam, bo to uwalnia mój umysł z tyranii nieistotnych rzeczy. ** Zobacz też: [[lot]] * Ludzie nie mają przyjaciół, ponieważ nie ma sklepów z przyjaciółmi. * Mierząc się z przeszkodą, człowiek poznaje siebie. * Miłość jest przede wszystkim zasłuchaniem w ciszy. Kochać to rozpamiętywać. * Miłość nie jest skarbem, który się posiadło, lecz obustronnym zobowiązaniem. * Miłość nie wyraża się w myślach. Miłość jest. * Miłość własna jest przeciwieństwem miłości. * Moje noce są tylko chwilowym zawieszeniem broni. * Na świecie jest mnóstwo dorosłych. * Na ziemi nie ma końca – jest tylko praca tworzenia. * Naprawdę istnieje tylko jedna radość: obcowania z ludźmi. * Nie ma rzeczy doskonałych. * Nie ma zwycięstwa, które by trwało. * Nie mam prawa robić ani mówić czegokolwiek, co pomniejsza człowieka w jego własnych oczach. Liczy się nie to, co ja myślę o nim, lecz to, co on myśli o sobie samym. Uwłaczanie godności człowieka jest przestępstwem. * Nie odległością mierzy się oddalenie. Za murem swojskiego ogrodu może się kryć więcej tajemnic niż za murem chińskim. ** Zobacz też: [[mur]] * Nie umiemy przewidywać najistotniejszego. Każdy z nas zaznał w życiu największych radości wtedy, kiedy nic ich nie zapowiadało. * Nigdy nie trać cierpliwości – to jest ostatni klucz, który otwiera drzwi. * Ocalam tę, która nie kocha przede wszystkim wiosny, ale kształt tego jednego kwiatu, w którym jest zawarta wiosna. Tę, która nie kocha przede wszystkim miłości, ale jedną jedyną twarz, którą przybrała miłość. * Powołanie pomaga człowiekowi wyzwolić się, to pewne, ale trzeba także wyzwolić powołanie. ** Zobacz też: [[powołanie]] * Pracując dla samych dóbr materialnych budujemy sobie więzienie. Zamykamy się samotni ze złotem rozsypującym się w palcach, które nie daje nam nic, dla czego warto byłoby żyć. * Prawda nie jest tym, czego można dowieść, ale tym, co upraszcza. * Prawdy mogą się ścierać, nie przecząc sobie wzajem. * Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz, tym więcej ci jej zostaje. * Prawdziwą wartość ma jedynie szacunek wroga. ** Zobacz też: [[szacunek]] * Przestrzenią ducha, gdzie może on rozwinąć skrzydła, jest cisza. * Przychodzi taka pora, kiedy nie żądasz niczego. Ani ust, ani uśmiechu, ani miękkich ramion, ani oddechu jej obecności.<br />Wystarcza, że Ona jest. * Przyjaźń poznaję po tym, że nic nie może jej zawieść; a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć. * Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które się jeszcze nie stały kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów. * Szanuję to, co trwa dłużej niż ludzie. * Szczyty pomysłowości graniczą z jej brakiem. * Tylko człowiek, który kochał, umiera jak człowiek. * Tylko nieznane przeraża człowieka. Ale dla tego, kto mu stawia czoło, ono już nie jest nieznane. * W tajemnicy każdego człowieka istnieje wewnętrzny krajobraz: z nietkniętymi równinami, z wąwozami milczenia, z niedostępnymi górami, z ukrytymi ogrodami. * Winien jestem ci wszystko, ponieważ cię kocham. * Wodo, nie masz ani smaku, ani koloru, ani zapachu. Nie można Ciebie opisać. Pije się Ciebie, nie znając Ciebie. Nie jesteś niezbędną do życia: jesteś samym życiem (…). Jesteś największym bogactwem, jakie istnieje na ziemi. ** Źródło: ''Na pustyni'' * Wśród ludzi jest się także samotnym. * Wymagania i wyrzeczenia, które narzuca praca zawodowa, przeobrażają i wzbogacają świat. * Znosić zło jest sposobem, aby je zniszczyć. * Żeby ujrzeć coś wyraźnie, wystarczy często zmiana punktu widzenia. [[Kategoria:Antoine de Saint-Exupéry|!]] b8nuxvdu8dqc3iq6a2zufw6locr3lzp 650937 650931 2026-10-27T22:38:38Z Swam pl 41038 Anulowano wersję [[Special:Diff/650931|650931]] autorstwa [[Special:Contributions/~2026-57355-10|~2026-57355-10]] ([[User talk:~2026-57355-10|dyskusja]]) - [[Wikicytaty:Weryfikowalność|potrzebne wiarygodne źródło w treści hasła]] 650937 wikitext text/x-wiki [[Plik:Antoine de Saint-Exupéry.jpg|mały|{{center|Antoine de Saint-Exupéry (1942)}}]] '''[[w:Antoine de Saint-Exupéry|Antoine de Saint-Exupéry]]''' (1900–1944) – francuski [[pisarz]], [[poeta]] i lotnik. Autor ''[[Mały Książę|Małego Księcia]]'' (1943), jednego z najważniejszych utworów literackich XX wieku. ==''List do zakładnika''== (PIW, Warszawa 1977; tłum. Anna Cierniakówna) * Cywilizacja zaczyna się od tego, co najistotniejsze. Jest ona najpierw w człowieku ślepym pragnieniem ciepła. Potem człowiek, błądząc, odnajduje drogę prowadzącą do ognia. * Dla nas, wychowanych w kulcie szacunku dla człowieka, wielką wartość mają zwykłe spotkania, które czasem przemieniają się w cudowne święta. * Jakże bezgłośne są prawdziwe cuda! Jak proste są najważniejsze wydarzenia! * Niezgodni w poglądach na metody, łatwo możemy zapomnieć, że zdążamy ku temu samemu celowi. * Poza moimi niezdarnymi słowami, poza rozumowaniem, które może mnie mylić, widzisz we mnie po prostu Człowieka. Czcisz we mnie ambasadora pewnych wierzeń, obyczajów, umiłowań. Jeśli różnię się od ciebie, zamiast obrażać – uzupełniam cię. Wypytujesz mnie, jak wypytuje się podróżnego. * Rzeczy istotne najczęściej nie mają ciężaru. Uśmiech często jest czymś istotnym. * Wszyscy przybieramy wielkie tony, ale w głębi serca dostępni jesteśmy wahaniom, wątpliwościom, smutkowi… * Zamknięcie się w stronniczej namiętności grozi niebezpieczeństwem zapomnienia o tym, że polityka ma sens jedynie pod warunkiem, że służy jakiejś oczywistej prawdzie duchowej. * Zaopiekowanie się chorym, przyjęcie do domu wygnańca, nawet przebaczenie winnemu – nabierają wartości jedynie dzięki uśmiechowi, który nadaje blask świętu. Łączymy się uśmiechem ponad różnicami języków, kast i partii. Jesteśmy wyznawcami jednego Kościoła: ten drugi człowiek z jego zwyczajami i ja z moimi. Czy ten rodzaj radości nie jest najcenniejszym owocem naszej cywilizacji? * Zapewne, moich upiorów nikt nie nienawidził, nikt im nie zazdrościł, nikt się im nie naprzykrzał. Ale też nikt nie kochał ich miłością, jaka jedynie się liczy. * Życie stwarza ład, ale sam ład nie stwarza życia. ==''Mały Książę''== <!-- Cytaty dodawaj w osobnym haśle! --> {{osobne|Mały Książę}} * Byłoby mi przykro, gdyby moją książkę traktowano niepoważnie. ** Źródło: Warszawa 1988, s. 17. * Dobrze widzi się tylko sercem, najważniejsze jest niewidoczne dla oczu. ** ''On ne voit bien qu’avec le cœur. L’essentiel est invisible pour les yeux.'' ** Zobacz też: [[serce]] * Idąc prosto przed siebie nie można zajść daleko… ** Źródło: Warszawa 1991, s. 14. * Kraina łez jest taka tajemnicza. ** Zobacz też: [[łzy]] * Pozostajesz na zawsze odpowiedzialny za to, co oswoiłeś. ** ''Tu es responsable pour toujours de ce que tu as apprivoisé.'' (fr.) ==''Nocny lot''== [[Plik:Vol de nuit, 1931 (cropped).JPG|mały]] (fr. ''Vol de Nuit''; tłum. Maria Czapska, Stanisław Stempowski) * Godzimy się z tym, że nie jesteśmy wieczni, ale nie możemy znieść tego, aby sprawy nasze i czyny utraciły nagle w naszych oczach wszelki sens. Wtedy bowiem obnaża się pustka, która nas otacza… * Mógłby jeszcze walczyć, próbować szczęścia – bo żadne fatum nie istnieje z zewnątrz. Fatum jest tylko w nas – przychodzi chwila, kiedy się poznaje własną niemoc. Wtedy błędy pociągają nas ku sobie jak otchłań. * Niestety, gra idzie przeciwko ludziom, a w tej grze istotny sens rzeczy tak mało znaczy. Wygrywa się lub traci się na pozorach – marne wygrane i marne straty. I w rezultacie jest się skrępowanym pozorami przegranej. * Widzicie, Robineau, w życiu nie ma rozwiązań. Jest tylko działanie sił. Te siły trzeba umieć stworzyć, a rozwiązanie samo przyjdzie. ==''Twierdza''== (IW Pax, Warszawa 1990; tłum. Aleksandra Olędzka-Frybesowa) * A zwątpienie jest wyzwaniem rzucanym przez Boga, bo czujesz wtedy Jego brak i cierpisz. * Albowiem układacze formułek nie chwytają prawdy o człowieku. Mylą formułę, która jest jak płaski cień cedru, z samym cedrem, który ma trzy wymiary, posiada ciężar, barwę, chmary ptaków w gałęziach i listowie – a to wszystko nie da się wyrazić, gdyż nie uniosą tego słowa słabe jak powiew wiatru… Albowiem mylą oni formułę, która oznacza, i przedmiot oznaczany. * Bo każda sprzeczność jest niedostatkiem natchnienia. * Bo żyć możesz tylko tym, za co zgodzisz się umrzeć. * Choć słowa „śmierć” i „życie” drwią z siebie nawzajem, możesz żyć tylko tym, za co gotów jesteś umierać. * Człowiek to ktoś, kto nosi w sobie coś większego niż on sam. * Dość spotkasz sędziów na świecie. Nieprzyjaciołom zostaw trud urabiania ciebie, abyś się stał innym, abyś stwardniał. To ich zadanie, tak jak zadaniem burzy jest rzeźbić pień cedru. Przyjaciel jest po to, aby cię przyjął. A kiedy wchodzisz do świątyni, wiedz także, że Bóg nie sądzić cię chce, ale przyjąć. * Gardzę tym, kogo zniewoliły argumenty, ponieważ słowa powinny wyrażać coś, a nie kierować ludźmi. (…) Szanuję natomiast człowieka, który niezależnie od słów, a nawet kiedy słowa przeczą sobie wzajemnie, trwa niezmienny, jak rufa statku, wbrew szaleństwu morza w nieodgadniony sposób powracająca wciąż pod tę samą gwiazdę. Wiem wtedy, dokąd idę. * Im cięższa praca, w której się spalasz, tym więcej daje ci radości. Im więcej dajesz, tym bardziej rośniesz. Ale musi być ktoś, kto będzie brał. I nie jest dawaniem tracić na darmo. * (…) jedyny most pomiędzy tobą i bliźnim biegnie drogą Boga. * Jeśli zaś chcemy natchnąć siłą człowieka, który się wplątał w wątpliwości, i nie wie, jak dalej postępować, trzeba go wyzwolić. Wyzwolić zaś, to tyle co go wyrazić. A wyrazić, to znaczy odkryć przed nim język, który jest zwornikiem sklepienia jego sprzecznych pragnień. Człowiek rozdzierany sprzecznościami siada w oczekiwaniu, żeby przeminęły, i cierpi śmiertelnie. Ale jeżeli jeszcze pogłębisz te sprzeczności, w zniechęceniu i z niesmakiem położy się spać. * Jeżeli więc język, którym przekazujesz mi powody swego postępowania, nie jest poezją, która niesie mi jakąś głęboką nutę mówiącą o tobie, jeżeli nie zawiera nic niewyrażalnego, co jednak chcesz mi przekazać, nie chcę mieć z tobą nic wspólnego. * Kiedy widzę przed sobą człowieka, nieważne jest, ile wie. Człowiek to nie encyklopedia. Ale ważne, kim jest. * Logika zabija życie. ** ''Logique tue la vie.'' (fr.) * Nie będę słuchał, jakie są pobudki twojego postępowania: nie masz języka, który by to wyraził. * Nie oczekuj niczego od człowieka, jeśli pracuje tylko na swoje życie, a nie dla wieczności. ** ''Mais n’espère rien de l’homme s’il travaille pour sa propre vie et non pour son éternité.'' ** Źródło: s. 26. * Nie sądźcie o ich zdolnościach wyłącznie na podstawie przejawianych uzdolnień w określonym kierunku. Ten bowiem dojdzie najdalej i osiągnie najwięcej, kto trudził się wbrew swej naturze. * Nieważne jest w moich oczach, czy człowiek będzie mniej, czy więcej posiadał. Ważne jest, czy będzie mniej, czy bardziej człowiekiem. * Odrzekam się więc pisania z pogwałceniem reguł. Niech pisarz robi, co chce, ale niech wyraża się w zgodzie z regułami, gdyż tylko wtedy reguły trwają jak fundament. * Pragnienie nadało sens jego krokom ku studni, jego ramionom i oczom i dlatego droga spragnionego człowieka ku studni jest jak poemat; inni natomiast wzywają niewolnika, a ten na ich skinienie podaje im wodę do ust, a oni nie poznają nigdy śpiewu wody. Ich wygoda jest brakiem: nie uwierzyli w cierpienie i radość się od nich odwróciła. * Przedmioty na pozór się nie zmieniają, ale czym jest diament albo perła, jeśli nikt ich nie chce: szlifowanym szkiełkiem. * Przyjaciel jest po to, aby cię przyjął. A kiedy wchodzisz do świątyni wiedz także, że Bóg nie sądzić cię chce, a przyjąć. * Przyjaciel to przede wszystkim człowiek, co nie sądzi. Mówiłem ci, że to ten, co otwiera drzwi przed włóczęgą i jego kulą, i kosturem postawionym w kącie, i nie każe mu tańczyć po to, aby tańczącego oceniać. A jeśli włóczęga opowiada o wiośnie widzianej po drodze, przyjaciel to ten, co przyjmuje w siebie wiosnę. * Rozumiałem już. Umiera gąsienica, kiedy zmienia się w poczwarkę. Umiera roślina, kiedy zawiązuje się ziarno. Każdy, przemieniając się, odczuwa smutek i niepokój. Wszystko w nim staje się zbędne. Każdy, przemieniając się, jest jak pełen żalu cmentarz. * Słowo oznacza coś dla człowieka, który już zna góry, ale jak bym mógł przekazać ich istotę: upłazy, gdzie toczą się kamienie, stoki porosłe lawendą, zębaty grzbiet rysujący się wśród gwiazd, komuś, kto ich nie widział. * Twarz nadana kamiennej figurze jest kwintesencją wszystkich twarzy, które rzeźbiarz odrzucił. Wszystkie mogą być piękne. Ale nie wszystkie równocześnie. * Uśmiech na twarzy posągu nie składa się z potu, uderzeń dłuta, iskier, które ono krzesze, i marmuru. Uśmiech nie wywodzi się z kamienia, ale z twórcy. Wyzwól człowieka, a stanie się twórcą. * Władza nie rygorem się wyraża, a jedynie prostotą mowy. ==''Ziemia, planeta ludzi''== <!-- Cytaty dodawaj w osobnym haśle! --> {{osobne|Ziemia, planeta ludzi}} * Burze, mgły, śnieżyce, jeszcze nie raz dadzą ci popalić. Myśl wtedy o tych, którzy już doświadczyli tego przed tobą. Powtarzaj sobie: „Jeżeli inni przez to przeszli, to znaczy, że można przez to przejść”. * Człowiek na ziemi jest celem dla ukrytych strzelców. ** ''L’homme est cible sur terre pour des tireurs secrets.'' ** Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 98. * To, co nadaje sens życiu, nadaje także sens śmierci. ** ''Ce qui donne un sens à la vie donne un sens à la mort.'' ** Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 210. * Towarzyszu podróży... zbudowałeś byt swój zasklepiając – jak termit – wyloty ku światłu, i zwinąłeś się w kłębek w kokonie nawyków, w dławiącym rytuale codziennego życia; i choć przyprawia cię on co dzień o szaleństwo, mozolnie wzniosłeś szaniec z tego rytuału – przeciw wichrom, przypływom, gwiazdom i... uczuciom. Dość trudu cię kosztuje, by co dnia zapomnieć swej kondycji człowieka. Teraz glina z której zostałeś utworzony – wyschła i stwardniała: nikt już się nie dobudzi w tobie astronoma, muzyka, altruisty, poety... człowieka... którzy zamieszkiwali może ciebie kiedyś... ** Opis: cytat ten jest recytowany przez główną postać w filmie ''[[Dzień świra]]'' * Tylko Duch, jeśli tchnie na glinę, może stworzyć Człowieka. ** ''Seul l’esprit, s’il souffle sur la glaise, peut créer l’Homme.'' (fr.) * Ziemia uczy nas więcej o nas samych niż można wyczytać ze wszystkich książek. To dlatego, że stawia opór, nie poddaje się. Człowiek zmagając się z przeszkodą obnaża swoje ja i poznaje samego siebie. ** ''La terre nous en apprend plus long sur nous que tous les livres. Parce qu’elle nous résiste. L’homme se découvre quand il se mesure avec l’obstacle.'' ** Źródło: wyd. Gallimard, 1941, s. 9. * Ziemia, planeta ludzi. ** ''Terre des Hommes.'' (fr.) ==Inne== * A żyć możesz tylko dzięki temu, za co mógłbyś umrzeć. * Być człowiekiem to czuć, kładąc swą cegłę, że bierze się udział w budowaniu świata. ** Źródło: ''Leksykon złotych myśli'', wyboru dokonał Krzysztof Nowak, Warszawa 1998. * Ci, którzy po zwycięstwie spoczęli na laurach, są już martwi. * Cudze życie, jak to daleko. * Co mnie obchodzi, że Bóg nie istnieje; Bóg przydaje człowiekowi boskości. * Człowiek ma dar kochania, lecz także dar cierpienia. * Czy gwiazdy świecą tylko po to, aby każdy mógł znaleźć swoją? * Czy nie lepiej by było, zamiast tępić zło, szerzyć dobro? * Czysta logika jest ruiną ducha. * Doskonałość absolutna, w czymkolwiek by się pojawiła, jest symptomem śmierci. Doskonałość jest cnotą umarłych. * Doskonałość jest osiągnięta nie wtedy, gdy nie można nic już dodać, ale wtedy, gdy nie można już nic zabrać. * Doświadczenie nas uczy, że miłość nie polega na tym, aby wzajemnie sobie się przyglądać, lecz aby patrzeć razem w tym samym kierunku. * Drogi prowadzą zawsze do ludzi. * Dziecko, które dojrzało i odwykło od matki, znajdzie ucieczkę, dopiero znalazłszy kochaną kobietę. Ona jedna da mu znowu wewnętrzną jedność. * Gniew nie oślepia: on rodzi się ze ślepoty. * Gwiazdy to małe, lśniące promyki zsyłające marzenia. * Im dajesz więcej, tym większym się stajesz. Ale potrzebny jest ktoś, aby przyjmować. Bowiem dawać to nie znaczy tracić. * Istnieje tylko jeden luksus prawdziwy – luksus związków ludzkich. * Jesteśmy jedni dla drugich pielgrzymami, którzy różnymi drogami zdążają w trudzie na to samo spotkanie. * Jeśli chcesz zbudować statek, nie gromadź ludzi, by zbierali drewno i rozdzielali obowiązki, ale wzbudź w nich tęsknotę za rozległym i niekończącym się morzem. ** Źródło: Jadwiga Piotrowska, ''Zajęcia pozalekcyjne w świetlicy terapii pedagogicznej'', „Aspekty” nr 4(18), wrzesień-październik 2003 * Jeśli nie chcesz mieć swego udziału w klęskach, nie będziesz go miał również w zwycięstwach. * Kiedy gaśnie wiara – Bóg umiera i staje się bezużyteczny. * Kiedy Twoja miłość jest już przyjęta i otwierają się przed Tobą ramiona, wówczas proś Boga, niech zachowa tę miłość od zepsucia, martwię się o serca po brzegi szczęściem wypełnione. * Kochać – to znaczy narodzić się. * Kto poniża, sam jest niski. * Kto w miłości przedkłada nade wszystko to, co ją zwiastuje – nigdy nie zazna spełnienia. * Latam, bo to uwalnia mój umysł z tyranii nieistotnych rzeczy. ** Zobacz też: [[lot]] * Ludzie nie mają przyjaciół, ponieważ nie ma sklepów z przyjaciółmi. * Mierząc się z przeszkodą, człowiek poznaje siebie. * Miłość jest przede wszystkim zasłuchaniem w ciszy. Kochać to rozpamiętywać. * Miłość nie jest skarbem, który się posiadło, lecz obustronnym zobowiązaniem. * Miłość nie wyraża się w myślach. Miłość jest. * Miłość własna jest przeciwieństwem miłości. * Moje noce są tylko chwilowym zawieszeniem broni. * Na świecie jest mnóstwo dorosłych. * Na ziemi nie ma końca – jest tylko praca tworzenia. * Naprawdę istnieje tylko jedna radość: obcowania z ludźmi. * Nie ma rzeczy doskonałych. * Nie ma zwycięstwa, które by trwało. * Nie mam prawa robić ani mówić czegokolwiek, co pomniejsza człowieka w jego własnych oczach. Liczy się nie to, co ja myślę o nim, lecz to, co on myśli o sobie samym. Uwłaczanie godności człowieka jest przestępstwem. * Nie odległością mierzy się oddalenie. Za murem swojskiego ogrodu może się kryć więcej tajemnic niż za murem chińskim. ** Zobacz też: [[mur]] * Nie umiemy przewidywać najistotniejszego. Każdy z nas zaznał w życiu największych radości wtedy, kiedy nic ich nie zapowiadało. * Nigdy nie trać cierpliwości – to jest ostatni klucz, który otwiera drzwi. * Ocalam tę, która nie kocha przede wszystkim wiosny, ale kształt tego jednego kwiatu, w którym jest zawarta wiosna. Tę, która nie kocha przede wszystkim miłości, ale jedną jedyną twarz, którą przybrała miłość. * Powołanie pomaga człowiekowi wyzwolić się, to pewne, ale trzeba także wyzwolić powołanie. ** Zobacz też: [[powołanie]] * Pracując dla samych dóbr materialnych budujemy sobie więzienie. Zamykamy się samotni ze złotem rozsypującym się w palcach, które nie daje nam nic, dla czego warto byłoby żyć. * Prawda nie jest tym, czego można dowieść, ale tym, co upraszcza. * Prawdy mogą się ścierać, nie przecząc sobie wzajem. * Prawdziwa miłość nie wyczerpuje się nigdy. Im więcej dajesz, tym więcej ci jej zostaje. * Prawdziwą wartość ma jedynie szacunek wroga. ** Zobacz też: [[szacunek]] * Przestrzenią ducha, gdzie może on rozwinąć skrzydła, jest cisza. * Przychodzi taka pora, kiedy nie żądasz niczego. Ani ust, ani uśmiechu, ani miękkich ramion, ani oddechu jej obecności.<br />Wystarcza, że Ona jest. * Przyjaźń poznaję po tym, że nic nie może jej zawieść; a prawdziwą miłość po tym, że nic nie może jej zniszczyć. * Są ludzie pozbawieni poczucia czasu. Chcą zrywać kwiaty, które się jeszcze nie stały kwiatami: i wtedy okazuje się, że nie ma kwiatów. * Szanuję to, co trwa dłużej niż ludzie. * Szczyty pomysłowości graniczą z jej brakiem. * Tylko człowiek, który kochał, umiera jak człowiek. * Tylko nieznane przeraża człowieka. Ale dla tego, kto mu stawia czoło, ono już nie jest nieznane. * W tajemnicy każdego człowieka istnieje wewnętrzny krajobraz: z nietkniętymi równinami, z wąwozami milczenia, z niedostępnymi górami, z ukrytymi ogrodami. * Winien jestem ci wszystko, ponieważ cię kocham. * Wodo, nie masz ani smaku, ani koloru, ani zapachu. Nie można Ciebie opisać. Pije się Ciebie, nie znając Ciebie. Nie jesteś niezbędną do życia: jesteś samym życiem (…). Jesteś największym bogactwem, jakie istnieje na ziemi. ** Źródło: ''Na pustyni'' * Wymagania i wyrzeczenia, które narzuca praca zawodowa, przeobrażają i wzbogacają świat. * Znosić zło jest sposobem, aby je zniszczyć. * Żeby ujrzeć coś wyraźnie, wystarczy często zmiana punktu widzenia. [[Kategoria:Antoine de Saint-Exupéry|!]] fxl9bs38vlcbrj7xgmgb4n016xxta17 0 2716 650932 649591 2026-10-27T21:13:03Z Nazwa1234 53893 /* */ 650932 wikitext text/x-wiki [[Plik:Frederic Chopin photo.jpeg|thumb|{{center|Fryderyk Chopin w 1849}}]] [[Plik:Eugène Ferdinand Victor Delacroix 043.jpg|mały|{{center|Chopin na obrazie [[Eugène Delacroix]] (1838)}}]] [[Plik:Chopin.Nocturne.Es-Dur.opus.9.2.ogg|mały|{{center|''Nokturn Es-dur'' op. 9}}]] '''[[w:Fryderyk Chopin|Fryderyk Franciszek Chopin]]''' (fr. ''Frédéric Chopin'', forma spolszczona: '''Fryderyk Szopen''') (1810–1849) – [[Polska|polski]] [[kompozytor]] i [[pianista (osoba)|pianista]] tworzący w [[Epoka|epoce]] [[romantyzm]]u, związany z [[Francja|Francją]]. Uważany za najwybitniejszego kompozytora polskiego. ==''Szkice do metody gry fortepianowej''== * Posługujemy się dźwiękami, aby tworzyć muzykę, tak jak posługujemy się słowami, aby tworzyć język. ** Zobacz też: [[dźwięk]], [[język (mowa)|język]], [[muzyka]], [[słowo]] * Słowo rodzi się z dźwięku – dźwięk przed słowem. ==Wypowiedzi== * Co za antypatyczna kobieta – ta Sand! Czy to naprawdę kobieta? Jestem skłonny w to wątpić. ** Opis: po pierwszym spotkaniu z [[George Sand]] na wieczorze towarzyskim u hrabiny Marii d’Agoult 24 października 1836. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Chopin i George Sand'', Wydawnictwo Literackie, Kraków 1990 ** Zobacz też: [[kobieta]] * Czuję się sam, sam, sam, chociaż otoczony… ** Źródło: ''Fryderyk Chopin'', „Alma Mater” nr 130–131, grudzień-styczeń 2010–2011. * Jezus, Maria, Józef. Jestem już u źródła szczęścia!… ** Opis: [[ostatnie słowa]], po [[Sakrament pokuty i pojednania|spowiedzi]] i przyjęciu [[Eucharystia|komunii]], list ks. [[Aleksander Jełowicki|Aleksandra Jełowickiego]] do Ksawery Grocholskiej. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/401_priest-aleksander-jelowicki-to-ksawera-grocholska ''Chopin’s Letters. Priest Aleksander Jełowicki to Ksawera Grocholska''], chopin.nifc.pl ** Zobacz też: [[szczęście]], [[Jezus Chrystus]], [[Maria z Nazaretu]], [[Józef z Nazaretu]] * Mozartowi nie trzeba doświadczenia: jego wiedza i natchnienie były na jednym poziomie. ** Opis: po koncercie kwartetu [[Joseph Haydn|Haydna]]. ** Źródło: wspomnienia E. Delacroix, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Mówiła mi, że umrę na jej rękach… ** Opis: słowa wypowiedziane o [[George Sand]], na krótko przed swoją śmiercią. ** Źródło: [https://kobieta.onet.pl/wiadomosci/fryderyk-chopin-i-george-sand-milosc-pelna-sprzecznosci/bblq59r kobieta.onet.pl] * Najdziwniejszym z ludzi jest geniusz: ten tak daleko w przyszłość wybiega, że ginie z oczu ludzi z nim żyjących, a nie wiadomo, które pokolenie pojąć go zdoła. ** Źródło: ''Fryderyk Chopin'', „Alma Mater” nr 130–131, grudzień-styczeń 2010–2011. ** Zobacz też: [[geniusz]], [[przyszłość]] * Nie ma nic wstrętniejszego niż muzyka bez ukrytego znaczenia. * O Boże, Jesteś Ty! Jesteś i nie mścisz się! – Czy jeszcze Ci nie dość zbrodni moskiewskich – albo – alboś sam Moskal! ** Opis: na wieść o zdobyciu [[Warszawa|Warszawy]] przez wojska carskie. ** Źródło: tzw. dziennik stuttgarcki, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Szczęśliwy, kto może być kompozytorem i wykonawcą zarazem. ** Źródło: ''Fryderyk Chopin'', „Alma Mater” nr 130–131, grudzień-styczeń 2010–2011. * Świat mi ten jakoś mija… ** Źródło: ''Fryderyk Chopin'', „Alma Mater” nr 130–131, grudzień-styczeń 2010–2011. * Thalberg tęgo gra, ale nie mój człowiek. Piano pedałem, a nie ręką bierze, decymy bierze jak ja oktawy – ma brylantowe guziki od koszulek. ** Opis: o pianiście Zygmuncie Thalbergu. ** Źródło: [[Janusz Ekiert]], ''Czy wiesz? Zagadki muzyczne'', Warszawa 1995, wyd. Alfa, s. 273. ==Listy== * Ale Angielki, ale konie, ale pałace, ale powozy, ale bogactwo, ale przepych, ale wszystko począwszy od mydła a skończywszy na brzytwach, wszystko nadzwyczajne – wszystko jednakowe, wszystko wyedukowane, wszystko umyte, a czarne jak szlachecka d...!!! ** Opis: do Juliana Fontany, lipiec 1836, opis wrażeń z pobytu w [[Londyn]]ie. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Czas to najlepsza cenzura, cierpliwość najdoskonalszy nauczyciel. ** Opis: do rodziny 11 października 1845. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. ** Zobacz też: [[cenzura]], [[czas]], [[cierpliwość]], [[nauka]] * Daj mi buzi, najdroższy kochanku, przekonany jestem, że mnie jeszcze kochasz, i boję Ci się zawsze tak, jak mojego jakiego tyrana – nie wiem dlaczego, ale Ciebie się boję. Dalibóg, że Ty tylko masz moc nade mną, Ty i... nikt więcej. – Może to ostatni list, co ja do Ciebie piszę. Do śmierci twój – <br />F. Chopin. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/678_to-tytus-woyciechowski-in-poturzyn list do Tytusa Woyciechowskiego, 5 października 1830] * Gdybym mógł, wszystkie bym tony poruszył, jakie by mi tylko ślepe, wściekłe, rozjuszone nasłało uczucie, aby choć w części odgadnąć te pieśni, których rozbite echa gdzieś jeszcze po brzegach Dunaju błądzą, co wojsko Jana śpiewało… ** Opis: do Jana Matuszyńskiego 26 grudnia 1830 na wieść o wybuchu [[powstanie listopadowe|powstania listopadowego]]. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * (…) grałem moją sonatę b-moll, zdarzyła mi się niezwykła przygoda. Wykonałem mniej więcej poprawnie allegro i scherzo i już miałem zacząć marsz [żałobny], gdy nagle ujrzałem wyłaniające się z na wpół otwartego pudła fortepianu przeklęte widziadła, które pewnego, ponurego wieczora ukazały mi się w Chartreuse. Musiałem wyjść, żeby się opamiętać, po czym bez słowa zacząłem grać dalej. ** Opis: do Solange Clesinger 9 września 1848, opis jednego z koncertów angielskich. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Idę się umywać, nie całuj mię teraz, bom się jeszcze nie umył. – Ty? chociażbym się olejkami wysmarował bizantyjskimi, nie pocałowałbyś, gdybym ja Ciebie magnetycznym sposobem do tego nie przymusił. Jest jakaś siła w naturze. Dziś Ci się śnić będzie, że mnie całujesz. Muszę Ci oddać za szkaradny sen, jakiś mi dziś w nocy sprowadził. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/675_to-tytus-woyciechowski-in-poturzyn list do Tytusa Woyciechowskiego] * Im więcej zdrowia zwykle się ma, tym mniej cierpliwości w cierpieniu fizycznym. ** Opis: do rodziny 24 grudnia 1845. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. ** Zobacz też: [[zdrowie]] * Jak to przykro musi być umierać gdzie indziej, nie tam, gdzie się żyło. Jakże mi to okropnie będzie widzieć zamiast rodziny zimnego doktora albo służącego przy łożu śmiertelnym. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/675_to-tytus-woyciechowski-in-poturzyn list do Tytusa Woyciechowskiego] * Jestem w Palmie, między palmami, cedrami, kaktusami, pomarańczami, cytrynami (…) Niebo jak turkus, morze jak lazur, góry jak szmaragd, powietrze jak w niebie (…) Żyję trochę więcej (…) Jestem blisko tego co najpiękniejsze, lepszy jestem. ** Opis: do Juliana Fontany, 15 listopada 1838, wrażenia z pobytu na Majorce. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Jesteśmy stare cymbały, na których czas i okoliczności swoje tryliki nieszczęsne powygrywały. (…) nie umiemy tonów nowych wydawać pod kiepskimi rękami i dusimy w sobie to wszystko, czego dla braku lutnisty już z nas nikt nie wydobędzie. Ja już ledwo dyszę (…) a ty łysiejesz zapewne i zostaniesz jeszcze nad moim kamieniem jak te wierzby nasze, pamiętasz? – co to goły łeb pokazują. ** Opis: do Juliana Fontany, 18 sierpnia 1848. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Moje zdrowie nędzne. Wesoły jestem zewnątrz, szczególnie między swoimi, ale w środku coś mnie morduje – jakieś przeczucie, niepokoje, sny albo bezsenność – tęsknota – obojętność – chęć życia, a w moment chęć śmierci – jakiś słodki pokój, jakieś odrętwienie, nieprzytomność umysłu, a czasem dokładna pamięć mnie dręczy. Kwaśno mi, gorzko, słono, jakaś szkaradna mieszanina uczuć mną włada. ** Opis: 25 grudnia 1831. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Nie dziwię się baśniom rozmaitym; możesz miarkować, żem wiedział, że się na nie wystawiam. Wszakże i to minie, i pogniją nasze języki, a duszy nie naruszą. ** Opis: do Juliana Fontany, 8 sierpnia 1839. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Paryż jest to wszystko, co chcesz – możesz się bawić, nudzić, śmiać, płakać, wszystko robić, co Ci się podoba i nikt na Cię nie spojrzy, bo tutaj tysiące toż samo czyniących co Ty i każdy swoją drogą… ** Opis: do Tytusa Wojciechowskiego 12 grudnia 1831. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Przytomność często mnie odchodzi. Jeżeli coś mam przed oczyma, co mię interesuje, mogą mnie i konie rozjechać i nie będę wiedział… ** Opis: do Tytusa Wojciechowskiego 22 września 1830. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Rzucili się do mnie, że zamiast operę narodową, albo symfonię pisać, łaskoczę nerwy po salonach i piszę głupie exercisy. Jeżeli nie operę, to nie powinienem nic innego tworzyć, jak tylko mazury a polonezy, bo jak nie czują, to im polskości palcem w moich nutach nie pokażę. ** Opis: niezadowolenie z zarzucania mu przez niektórych polskich emigrantów kosmopolityzmu i „oderwania od pracy dla kraju” ** Źródło: ''Kronika Polski. W boju i na tułaczce: 1831–1846'', Wydawnictwo Ryszard Kluszczyński, Kraków 1998, s. 12. * Tak śpiewa, jak nie można doskonalej (…) zdaje się, iż chucha na publiczność. ** Opis: do Tytusa Wojciechowskiego 12 grudnia 1831; podziwiając śpiew Laury Damoreau-Cinti. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * To kraj diabelski (…). Niebo śliczne jak Twoja dusza, ziemia czarna jak moje serce. ** Opis: do Juliana Fontany, 3 grudnia 1838, wrażenia z pobytu na Majorce. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Trzech doktorów z wyspy najsławniejszych: jeden wąchał, com pluł, drugi stukał, skądem pluł, trzeci macał i słuchał, jakem pluł. Jeden mówił, żem zdechł, drugi – że zdycham, trzeci – że zdechnę. ** Opis: do Juliana Fontany, 3 grudnia 1838, na temat niekompetencji miejscowych lekarzy na Majorce. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Twoja obecność byłaby mi więcej warta jak wszystkie leki. ** Źródło: list do Tytusa Woyciechowskiego, 20 sierpnia 1849. * Wiesz, ile chciałem czuć i po części doszedłem do uczucia naszej narodowej muzyki, zatem miarkuj, jak mi przyjemnie… ** Opis: do Tytusa Wojciechowskiego 12 grudnia 1831. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Widziałem wieżę pochyłą, ratusz sławny… To wszystko nie przechodzi jednak pierników, oj pierników, z których jeden posłałem do Warszawy. ** Opis: o [[Toruń|Toruniu]]. ** Źródło: list do przyjaciela (1825) * Żem bliżej trumny jak łoża małżeńskiego. ** Źródło: list do Wojciecha Grzymały (1848) === Z notatnika Chopina === (w: ''Fryderyk Chopin. Wybór listów'', wyd. Ossolineum, Wrocław 2008, s. 131–133) * Chce mi się śmierci (...) Jej obraz stoi przed moimi oczami – zdaje mi się, że jej nie kocham, a przecież z głowy nie wychodzi. * Niewiele mi brak do matematycznie ścisłego pobratania się ze śmiercią. ==O Fryderyku Chopinie== * Był czysty jak łza. ** Autor: [[Teofil Kwiatkowski]] ** Źródło: Eve Ruggieri, ''Chopin. 1'', wyd. Iris, Praga 1997, s. 159. * Był wielkim nieprzyjacielem tempo rubato. Jego ulubioną formą była równość akompaniamentu przy swobodzie partii śpiewu prowadzącej, a więc niby tempo rubato, ale tylko w jednej ręce. (…) Lekcje jego były bardzo poetyckie. ** Autor: G. Mathias ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Całe życie był umierający. ** Autor: [[Hector Berlioz]] ** Źródło: [https://culture.pl/pl/artykul/chorowity-jak-chopin-serce-pluca-i-nerwy culture.pl] * Charakter narodowy kompozytora nie polega na cytatach folkloru, czego najwspanialszym przykładem jest twórczość Chopina. ** Autor: [[Karol Szymanowski]] ** Źródło: „Muzyka”, Tom 42, Zakład Narodowy im. Ossolinńskich, Oddział w Warszawie, 1997, s. 20. * Chopina w Polsce nieludzko się maltretuje. ** Autor: [[Piotr Anderszewski]], [https://www.polityka.pl/paszportypolityki/rozmowy/9442,1,fortepian-a-sprawa-polska.read ''Fortepian a sprawa polska'', polityka.pl] * Chopin był tym, który budził światło Boże swoją muzyką. ** Autor: [[Jan Twardowski]] * Chopin nie może już nic napisać takiego, aby przy siódmym, ósmym takcie nie musiało się wołać: To Chopin! ** Autor: [[Robert Schumann]] ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * „Czy wierzysz?”, zapytałem. Odpowiedział: „Wierzę.” „Jak cię matka nauczyła?” Odpowiedział: „Jak mię nauczyła matka!” I wpatrując się w Pana Jezusa ukrzyżowanego, w potoku łez swoich odbył spowiedź świętą. I tuż przyjął Wiatyk i Ostatnie Pomazanie, o które sam prosił. Po chwili kazał dać zakrystianowi dwadzieścia razy tyle, co zwykle się daje, a ja rzekłem: „To za wiele.” „Nie za wiele – odpowiedział – bo to, com przyjął, jest nad wszelką cenę.” I od tej chwili przemieniony łaską Bożą, owszem, samym Bogiem, stał się jakoby innym człowiekiem, rzekłbym, że już świętym. ** Autor: [[Aleksander Jełowicki]] ** Opis: o Fryderyku Chopinie i jego [[Sakrament pokuty i pojednania|spowiedzi]] i przyjęciu [[Eucharystia|komunii]] przed śmiercią. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/401_priest-aleksander-jelowicki-to-ksawera-grocholska ''Chopin’s Letters. Priest Aleksander Jełowicki to Ksawera Grocholska''], chopin.nifc.pl * Dusza muzyki przeleciała nad światem. ** Autor: [[Robert Schumann]] ** Opis: po śmierci Chopina. ** Źródło: Monika Ulatowska, ''Fryderyk Chopin. Życie i twórczość'', wyd. Ibis, 2010. * Dzieła Chopina to armaty ukryte w kwiatach. ** Autor: [[Robert Schumann]] * Geniusz Chopina jest tak olbrzymi, że ani jeden kompozytor dzisiejszych czasów nie jest w stanie być, pod względem stylu – bardziej nowoczesny niż on. Jest on dla mnie największym wśród gigantów. ** Autor: [[Siergiej Rachmaninow]] ** Źródło: ''Interpretacja zależy od talentu i indywidualności'' [w:] Jacek Gębski (wyb., opr., tłum.), ''Sergiusz Rachmaninow w literaturze'', Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2006, ISBN 978-83-7441-386-2, s. 265. * I co chwila wołał: „Jezus, Maria!”, i całował krzyż z zachwytem wiary i nadziei, i wielkiej miłości. Niekiedy przemawiał do obecnych, z największą tkliwością mówiąc: „Kocham Boga i ludzi!… Dobrze mi, że tak umieram… Siostro moja kochana, nie płacz. Nie płaczcie, przyjaciele moi. Jam szczęśliwy! Czuję, że umieram. Módlcie się za mną! Do widzenia w Niebie.” ** Autor: [[Aleksander Jełowicki]] ** Opis: o śmierci Fryderyka Chopina. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/401_priest-aleksander-jelowicki-to-ksawera-grocholska ''Chopin’s Letters. Priest Aleksander Jełowicki to Ksawera Grocholska''], chopin.nifc.pl * Jego dobroć, czułość i cierpliwość niepokoją (…). Jest to istota zbyt subtelna, zbyt niezwykła i zbyt doskonała, by żyć długo. ** Autor: [[George Sand]] ** Źródło: list do Ch. Marliani 20 maja 1839, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Jego gra na fortepianie ma w sobie coś tak wyłącznie jemu właściwego, a jednocześnie jest tak mistrzowska, że śmiało można go nazwać wirtuozem całkowicie doskonałym. ** Autor: [[Felix Mendelssohn-Bartholdy]] ** Źródło: list do siostry 6 października 1835, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Jego inspiracja jest natury poetyckiej (…) on chce mówić do serc, nie do oczu; on chce kochać a nie zadziwiać. Spójrzcie: publiczność wpada w ekstazę i zachwyt; Chopin osiągnął swój szczyt. ** Autor: L. Escudier ** Źródło: recenzja w „La France Musicale” 27 lutego 1842, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Jest w najwyższym stopniu wytworny. (…) Woli wysokie salony niż wysokie góry, duszące wyziewy gazu świetlnego niż czyste powietrze górskie, ale komponuje – co wprost niezrozumiałe – całkiem przeciwnie, to jest bardzo pięknie i głęboko. ** Autor: [[Stephen Heller]] ** Źródło: list do R. Schumanna 4 stycznia 1840, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Jestem jeszcze Polakiem na tyle, by za Chopina poświęcić resztę muzyki. ** Autor: [[Friedrich Nietzsche]], ''Ecce Homo'' * Kapelusze z głów, panowie – oto geniusz! ** Autor: [[Robert Schumann]] ** ''Hut ab, ihr, Herren, ein Genie!'' (niem.) ** Opis: po wykonaniu ''Wariacji'' op.2. ** Źródło: [[Janusz Ekiert]], ''Czy wiesz? Zagadki muzyczne'', op. cit., s. 100. * Każdy, kto ma powykręcane palce przez ćwiczenie tych etiud, może je sobie znowu nastawić, ale ludzie o zdrowych palcach niech się ich wystrzegają, zwłaszcza jeśli chirurga nie ma w pobliżu. ** Autor: [[Ludwig Rellstab]] ** Źródło: [[Janusz Ekiert]], ''Czy wiesz? Zagadki muzyczne'', op. cit., s. 241. * Kochany Szopciu! ** Autor: [[Józef Bem]] ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/515_letter-from-jozef-bem-to-fryderyk-chopin list] * Losem udarowani zostali Polacy panem Chopin, jak Niemcy Mozartem. ** Autor: J. Cichocki, ''Powszechny Dziennik Narodowy'', 25 marca 1830 ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Miał zastraszająco prawdziwy dar naśladowania każdego, kogo tylko zechciał. ** Autor: [[Honoriusz Balzac]] ** Źródło: [https://pl.wikipedia.org/wiki/Fryderyk_Chopin pl.wikipedia.org] * Mówią ludzie, że Chopin do mnie jak dwie krople podobny. ** Autor: [[Juliusz Słowacki]] ** Źródło: List do matki z Florencji, 2 kwiecień 1838. * Nadejdzie dzień, kiedy zorkiestruje się jego muzykę, nie zmieniając nic w partyturze fortepianu, i wtedy cały świat dowie się, że ów geniusz, tak rozległy, tak pełny i tak mądry jak geniusz największych mistrzów, których sobie przyswoił, zachował indywidualność jeszcze bardziej finezyjną niż Sebastian Bach, jeszcze potężniejszą niż Beethoven, jeszcze dramatyczniejszą niż Weber. ** Autor: [[George Sand]] * Nazwisko Chopin, podobnie jak nazwisko Byron, wywołuje określony obraz – uosobienie prawdziwego artysty romantycznego. ** Autor: [[Adam Zamoyski]] ** Źródło: Adam Zamoyski: ''Chopin''. Warszawa: Państwowy Instytut Wydawniczy, 1985, s. 7. ISBN 83-06-01234-8. ** Zobacz też: [[George Byron]], [[artysta]], [[romantyzm]] * Nudziliśmy się śmiertelnie od 10. do drugiej w nocy – pod koniec jednak Szopen upił się i prześliczne rzeczy improwizował na fortepiano. ** Autor: [[Juliusz Słowacki]] ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/468_juliusz-slowacki-do-matki-w-krzemiencu list do matki] * Nie istnieje coś takiego jak łatwy kawałek Szopena. ** Autor: [[Jacek Szafranowicz]] w recenzji [https://www.ponapisach.pl/2022/01/piec-latwych-utworow.html ''Pięciu łatwych utworów'' Boba Rafelsona] * Nie istnieje człowiek, który by kochał muzykę i równocześnie był obojętny dla Chopina. ** Autor: [[Dmitrij Szostakowicz]] ** Źródło: ''Genialny kompozytor'' (1949) [w:] ''Z pism i wypowiedzi'', przeł. Jadwiga Ilnicka, Polskie Wydawnictwo Muzyczne, Kraków 1979, ISBN 83-224-0110-8, s. 79. * On sam był zlepkiem błysku i kruchości. ** Autor: [[Eryk Kulm]] ** Źródło: [https://film.interia.pl/wywiady/news-eryk-kulm-nie-tylko-o-chopinie-nie-demonizuje-zawodu-aktora-,nId,8030172 film.interia.pl] * One [utwory Chopina] są boskie, każda nuta jest boska! ** Autor: [[Anton Rubinstein]] ** Źródło: Siergiej Rachmaninow, ''Interpretacja zależy od talentu i indywidualności'' [w:] Jacek Gębski (wyb., opr., tłum.), ''Sergiusz Rachmaninow w literaturze'', Wydawnictwo Adam Marszałek, Toruń 2006, ISBN 978-83-7441-386-2, s. 265. * Pan Chopin czy to w mechanizmie sztuki fortepianowej, czy też w poezji muzycznej wzniósł się ponad wszystkich swoich współczesnych. ** Źródło: recenzja, „Gazette Musicale”, 21 września 1834, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Po graniu Chopina czuję się tak, jakbym płakał nad grzechami, których nigdy nie popełniłem, i opłakiwał tragedie, które nie były moimi własnymi. ** Autor: [[Oscar Wilde]] ** Źródło: [https://www.goodreads.com/quotes/239001-after-playing-chopin-i-feel-as-if-i-had-been goodreads.com] * Polska dała mu zmysł rycerski i swoje historyczne cierpienie, Francja lekkość, elegancję i wdzięk, Niemcy zaś – romantyczną głębię. (…) Jest on nie tylko wirtuozem, lecz poetą, zdolnym do ujawniania poezji swej duszy. Jest poetą dźwięków i nic nie może dorównać tej radości, jaką nam daje, kiedy improwizuje na fortepianie. ** Autor: [[Heinrich Heine]] ** Źródło: recenzja, „Gazette Musicale”, 4 lutego 1838, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Postępuje jak śpiewak zajęty wyrażaniem uczuć. ** Autor: [[Ignacy Moscheles]] ** Opis: opis kompozycji i gry Chopina. ** Źródło: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Prowadzimy niekończące się rozmowy z Chopinem (…). To najprawdziwszy artysta, jakiego zdarzyło mi się spotkać w życiu. Należy do tych rzadkich ludzi, których można czcić i podziwiać zarazem. ** Autor: [[Eugène Delacroix]] ** Źródło: list z 22 czerwca 1842, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Rodem Warszawianin, sercem Polak, a talentem świata obywatel. ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]] ** Źródło: nekrolog w „Dzienniku Polskim”, 18 października 1849 * To ulubiony kompozytor w moim kraju. I z pewnością jego muzyka odmieni życie wielu z nich. ** Autor: [[Lang Lang]] ** Źródło: [https://www.rp.pl/artykul/416277.html „Rzeczpospolita”, 7 stycznia 2010] * Trwam nadal w upojeniu (…). Zaczynam wierzyć, że bywają anioły przebrane za mężczyzn, przebywające jakiś czas na ziemi, aby pocieszyć i pociągać za sobą ku niebu biedne, zmęczone i strapione dusze, bliskie zatraty. ** Autor: [[George Sand]] ** Opis: zwierzenia dotyczące miłości do Chopina. ** Źródło: list do [[Eugène Delacroix]], wrzesień 1838, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Utorował sobie nową drogę od pierwszej chwili, gdy pojawił się na estradzie (…) Dla szerokiego tłumu jest zjawiskiem niewytłumaczalnym. ** Źródło: recenzja, „Gazette Musicale”, 15 maja 1834, cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * W ostatnich godzinach znajdował jeszcze siły, by każdemu powiedzieć serdeczne słowo, by pocieszać przyjaciół. Prosił Gutmanna, Franchomme’a i innych muzyków, by uprawiali tylko dobrą muzykę: „Zróbcie to dla mnie – jestem pewien, że was usłyszę – to mi zrobi przyjemność.” ** Autor: [[Pauline Viardot]] ** Opis: relacja przyjaciółki i uczennicy Chopina o ostatnich chwilach jego życia. ** Źródło: cyt. za: Mieczysław Tomaszewski, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Więc ze zdwojoną troską szedłem do Chopina. Zastałem go u śniadania, do którego gdy mię prosił, ja rzekłem: „Przyjacielu mój kochany, dziś są imieniny mego brata Edwarda.” Chopin westchnął, a ja mówiłem tak dalej: „W dzień mego brata daj mi wiązanie.” „Dam ci, co zechesz”, odpowiedział Chopin, a ja odrzekłem: „Daj mi duszę twoją!” „Rozumiem cię, weź ją!”, odpowiedział Chopin i usiadł na łóżku. Wtedy radość niewymowna, ale oraz i trwoga ogarnęły mię. Jakżeż wziąć tę miłą duszę, by ją oddać Bogu? Padłem na kolana, a w sercu moim zawołałem do Pana: „Bierz ją sam!” I podałem Chopinowi Pana Jezusa ukrzyżowanego, składając Go w milczeniu na jego dwie ręce. I z obu oczu trysnęły mu łzy. ** Autor: [[Aleksander Jełowicki]] ** Opis: o Fryderyku Chopinie i jego [[Sakrament pokuty i pojednania|spowiedzi]] i przyjęciu [[Eucharystia|komunii]] przed śmiercią. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/401_priest-aleksander-jelowicki-to-ksawera-grocholska ''Chopin’s Letters. Priest Aleksander Jełowicki to Ksawera Grocholska''], chopin.nifc.pl * W końcu on, co zawsze był wykwintnym w mowie, chcąc mi wyrazić całą wdzięczność swoją, a oraz i nieszczęście tych, co bez Sakramentów umierają, nie wahał się powiedzieć: „Bez ciebie, mój drogi, byłbym zdechł – jak świnia!”<br />W samym skonaniu jeszcze raz powtórzył Najsłodsze Imiona: Jezus, Maria, Józef, przycisnął krzyż do ust i do serca swego i ostatnim tchnieniem wymówił te słowa: „Jestem już u źródła szczęścia!…”<br />I skonał.<br />Tak umarł Chopin! Módlcie się za nim, ażeby żył wiecznie. ** Autor: [[Aleksander Jełowicki]] ** Opis: o [[Sakrament pokuty i pojednania|spowiedzi]] i przyjęciu [[Eucharystia|komunii]] przez Fryderyka Chopina i jego śmierci. ** Źródło: [https://chopin.nifc.pl/en/chopin/list/401_priest-aleksander-jelowicki-to-ksawera-grocholska ''Chopin’s Letters. Priest Aleksander Jełowicki to Ksawera Grocholska''], chopin.nifc.pl * Wolę Szopena, dolatującego przez okno, na ulicy, niż Szopena ze wszystkimi szykanami na koncertowej estradzie. ** Autor: [[Witold Gombrowicz]], ''[[Dziennik (Witold Gombrowicz)|Dzienniki]]'' * Wszak on był tym kapłanem, co nas rozproszonych w święty Ojczyzny zapatrywał sakrament. ** Autor: [[Ignacy Jan Paderewski]] * Zabraniano nam Słowackiego, Krasińskiego, Mickiewicza. Nie zabroniono nam Chopina. A jednak w Chopinie tkwi wszystko, czego nam wzbraniano: barwne kontusze, pasy złotem lite, posępne czamarki, krakowskie rogatywki, szlacheckich brzęk szabel, naszych kos chłopskich połyski, jęk piersi zranionej, bunt spętanego ducha, krzyże cmentarne, przydrożne wiejskie kościółki, modlitwy serc stroskanych, niewoli ból, wolności żal, tyranów przekleństwo i zwycięstwa radosna pieśń. ** Autor: [[Ignacy Jan Paderewski]] ** Źródło: ''O Szopenie. Mowa wygłoszona na obchodzie szopenowskim w filharmonii dnia 23 października 1910'', Lwów 1911, s. 20. ** Zobacz też: [[Juliusz Słowacki]], [[Adam Mickiewicz]], [[Zygmunt Krasiński]] {{wulgaryzmy}} : '''Sylwek:''' Co jest najbardziej znane Chopina? : '''Adam:''' Chopina? Polonez, Etiuda Rewolucyjna... : '''Sylwek:''' Ale takie najbardziej, że od razu już wiadomo... : '''Adam:''' To Etiuda Rewolucyjna. : '''Sylwek:''' Podobno napisał to dla jakiejś dupy. : '''Adam:''' Dla dupy? To nie rewolucyjna chyba... : '''Sylwek:''' Ciekawe czy popuściła mu szpary? :* Źródło: dialog z filmu ''[[Dzień świra]]'' ===Cytaty z literatury pięknej=== * Chopin gdyby jeszcze żył, toby pił. ** Autor: [[Stanisław Wyspiański]], ''[[Wesele (dramat)|Wesele]]'', akt III, scena 2 * On, w cieniu głębokiego łóżka z firankami na poduszkach oparty i okręcony szalem, piękny był bardzo tak, jak zawsze, w najpowszedniejszego życia poruszeniach mając coś skończonego, coś monumentalnie zarysowanego... coś, co albo arystokracja ateńska za religję sobie uważać mogła była w najpiękniejszej epoce cywilizacji greckiej, albo to, co genjalny artysta dramatyczny wygrywa np. na klasycznych tragedjach francuskich, które, lubo nie są do starożytnego świata przez ich teoretyczną ogładę podobne, genjusz wszelako takiej np. Racheli umie je unaturalnić, uprawdopodobnić i rzeczywiście uklasycznić... Taką to naturalnie apoteotyczną skończoność gestów miał Chopin, jakkolwiek i kiedykolwiek go zastałem... ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''[[s:Czarne kwiaty|Czarne kwiaty]]'' ====W poezji==== * … A za nim Chopin w roju cieniów kroczy…<br />Duch, wiecznie żywy i tak roztęskniony,<br />że jak dwa węgle mu goreją oczy.<br />Gdy idzie, drzewa biją mu pokłony,<br />Śpiewają wszystkie skowronki w przeźroczy<br />I wszystkie dzwonią mu w powietrzu dzwony,<br />A gdy jaskółcza nad nim śpiewa strzecha,<br />To się szczęśliwy poprzez łzy uśmiecha. ** Autor: [[Kornel Makuszyński]], ''Chopin do Ojczyzny wracający'' * Byliśmy głusi długo. Choć kto nawet<br />zbudował zarys muzycznych domów,<br />schodów rozpinał przełęcz lekką –<br />gruzy melodii sypały się zewsząd,<br />powietrze stargane, w strzępach głos.<br /><br />Dziś Chopin słupów radiowych zmierzch odchyla. ** Autor: [[Anna Kamieńska]], ''Chopin na bruku'' * Byłem u Ciebie w te dni przedostatnie<br />gdy podobniałeś – co chwila – co chwila –<br />do upuszczonej przez Orfeja liry (…) ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Fortepian Szopena'' * Choć piórem nie zapiszesz,<br />maszyną nie wystukasz –<br />To wszystko trwa jak Chopin,<br />którego Pan Bóg słucha. ** Autor: [[Jan Twardowski]], ''to wszystko trwa jak Chopin'' * Chopinowska piosnka płynie<br />W księżycową dal,<br />Niby skarga płynie cicha,<br />Niby łzy i żal.<br />Na powietrza srebrnej fali,<br />Płacze, tęskni, drży,<br />Przywołuje z zapomnienia<br />Dawne widma, sny… ** Autor: [[Artur Oppman]], ''Preludium'' * Cokolwiek teraz się zdarzy,<br />chwili nie stłumi,<br />zagaduję miękkość twej twarzy<br />po liści szumie. ** Autor: [[Jerzy Hordyński]], ''Nokturn Fis-dur Chopina'' * Cudem jakimś wziął ojczyznę w dłonie<br />I przemienił ją w gorzkie harmonie,<br />I przemienił ją w magiczne rytmy,<br />I w melodie rzewne jak modlitwy. ** Autor: [[Marian Hemar]], ''Testament Chopina'' * Dobry wieczór, monsieur Chopin.<br />Jak pan tutaj dostał się?<br />Ja przelotem z gwiazdki tej.<br />Być na ziemi to mi lżej:<br />Stary szpinet, stary dwór,<br /><br />ja mam tutaj coś w C-dur ** Autor: [[Konstanty Ildefons Gałczyński]], ''Niobe'' * Fortepianu właściwie nie było.<br />Jeden pan nawet o to się czepiał,<br />ale dziecko, bo z dzieckiem przyszedł,<br />powiedziało, że widzi fortepian.<br />– Widzisz?<br />– Widzę, klawisze grają.<br />– Słyszysz?<br />– Słyszę, deszcz w liściach dzwoni.<br />Pod wierzbami w Łazienkach Chopin<br />krople deszczu kołysze w dłoni. ** Autor: [[Wanda Chotomska]], ''Preludium deszczowe'' * Fryderyk najpierw rękę do grania przegina –<br />Czy klaszcze o brzeg woda? Szeleści gęstwina?<br />Czy wystrzał belwederski zahuczał na sali?<br />Raduje się dźwięk jeden, a drugi się żali,<br />Słuchaczom w duszy gorzko, to znowu najsłodziej.<br />Co za muzykowanie! I co za czarodziej!<br />Skamienieli słuchacze. I Mickiewicz słucha,<br />Jak fruwa ptak z gałęzi, kaskada wybucha… Jak Panna Młoda z drużbą na weselu tańczy,<br />Jak broni się w okopie garnizon powstańczy… ** Autor: [[Leopold Lewin]], ''Mickiewicz słucha Chopina'' * Gdy polonez chopinowski<br />Tajne struny serca ruszy,<br />Zawsze wtedy mam widzenie<br />Narodowej, polskiej duszy. ** Autor: [[Maria Konopnicka]], ''Gdy polonez Chopinowski'' * Gdyby fiołki i konwalie<br />Zamiast pachnąć grać umiały,<br />Byłaby to muzyka Szopena. ** Autor: [[Leopold Staff]], ''Nonsens'' * Ha! Muzykę jakąś słyszę – pięknie grają, pięknie…<br />żar mam w oczach, a po twarzy coś zimnego cieknie.<br />Patrzą na mnie, ale zbliżyć nikt się nie odważa,<br />Musi coś być w mojej twarzy, co ludzi przeraża. ** Autor: [[Kornel Ujejski]], ''Marsz pogrzebowy'' * – Jeżeli umrę, przebijecie mi serce,<br />Aby żywego mnie nie pogrzebano –<br />Rzekłeś. I jesteś dzisiaj jedną raną.<br />Ostatnia wola twa się dokonała,<br />Bo twoim sercem jest twa ziemia cała ** Autor: [[Leopold Staff]], ''Zniszczenie pomnika Chopina'' * Każdej jesieni deszcz jest inny<br />I inne liście strąca wiatr<br />A tylko smutek pana oczu –<br />Panie Chopinie – wciąż ten sam ** Autor: [[Agata Budzyńska]], ''Spacer z Chopinem'' * Komponował ćwiczenia.<br /><br />Wprawki.<br /><br />Dla doskonalenia<br />Sprawności palców.<br />Ale te małe etiudy<br />Na przekór ich przeznaczeniu<br />Uczynił różą kosmosu. ** Autor: [[Roman Brandstaetter]], ''Etiudy'' * mazurska, kujawska nuta<br />wraca do nas, serdeczna,<br />ale dzisiaj zatruta –<br />i wczorajsza, i wieczna: ** Autor: [[Władysław Broniewski]], ''Mazurek Szopena'' * Nachylony nad ziemią, schowany w krzak bzu,<br />Słucha jak śpiewa słowik, jak dziewczyna nuci,<br />Zbiera z listka bzowego, krople zimnej rosy,<br />By ją na ziemię zrzucić, gdy ziemię porzuci – ** Autor: [[Jarosław Iwaszkiewicz]], ''Chopin'' * Nie lubię chłopskiej muzyki,<br />Z jej zawadiackim refrenem.<br />Rytm jej przeraża mię dziki:<br />Boję się zostać {{rozstrzelony|Chopinem}}. ** Autor: [[Leopold Staff]], ''Mieszczuch'' * Oto patrz, Fryderyku!… to – Warszawa:<br />Pod rozpłomienioną gwiazdą<br />Dziwnie jaskrawa –<br />– Patrz, organy u Fary; patrz!<br />Twoje gniazdo!<br />Ówdzie patrycjalne domy stare<br />Jak {{rozstrzelony|Pospolita – rzecz}},<br />Bruki placów głuche i szare,<br />I Zygmuntowy w chmurze miecz. ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Fortepian Szopena'' * Panieneczka, panieneczka<br />Czesze złoty włos,<br />Śpiewa sobie: kogo zechcę,<br />Powiodę za nos! ** Autor: [[Kazimierz Przerwa-Tetmajer]], ''Mazurek Chopina'' * Przykre losu spędzasz zmiany<br />Ulegać musisz potrzebie.<br />Pamiętaj, niezapomniany,<br />Że w Polsce kochają Ciebie…<br />Rzucasz lubych przyjaciół i rodzinę drogą;<br />Mogą Cię obcy lepiej nagrodzić, ocenić,<br />Lecz od nas kochać mocniej pewno Cię nie mogą. ** Autor: [[Konstancja Gładkowska]] ** Opis: wiersz pożegnalny wpisany do albumu Fryderyka przed wyjazdem na zawsze z Polski 25 października 1830. ** Źródło: Monika Ulatowska, ''Fryderyk Chopin…'', op. cit. * Rusza pochód straszliwy. Gra śmiercią pochmurną.<br />Fortepian – pełen czaszek i kurz popiołów,<br />Głuchy dobosz na przedzie potrząsa swą urną,<br />Bębni marsz po salonach, przelewa się ołów,<br />Czarna flota nad głową, noc czarna śród żagli,<br />Koncert dudni pomorem po Szkocji, po Anglii,<br />Krzyczy gardło sczerniałe, grzmi wieko otwarte:<br />Jak tu trzymać nadludzką samemu wciąż wartę,<br />Cały świat jak przerąbać do dna klawiatury,<br />Biec do grobów i trupy wywlekać do góry,<br />Ponad ciemności, nad zgubę, nad mrok bezrozumny<br />I chwiać się, wlec bez siły, iść brzegiem swej trumny ** Autor: [[Kazimierz Wierzyński]], ''Szopen'' * Słucha jęczących dzwonów pogrzebnych,<br />Ich wielkich łkań,<br />I rozpłakanych kędyś podniebnych<br />Gwiazd błędnych drgań…<br /><br />Słucha jak serca w bólu się kruszą<br />I rwą bez sił –<br />Słucha wszystkiego co jego duszą<br />Było, gdy żył… ** Autor: [[Kazimierz Przerwa-Tetmajer]], ''Mazurek Chopina'' * Szopen sobie przypomniał: ach, to ten… Poeta<br />Bez talentu. Słowacki westchnął: moribunda.<br />Który z nas pójdzie pierwszej… tam? – myśleli wieszcze.<br />I minęli się. Dzisiaj mijają się jeszcze. ** Autor: [[Jarosław Iwaszkiewicz]], ''Spotkanie'' * Sztuka to wspólna praca.<br />Szopen mawiał: – Ja tylko zaznaczam. ** Autor: [[Konstanty Ildefons Gałczyński]], ''Śmierć Andersena'', cz. VII, s. 236, ze zbioru ''Poezje'', Wyd. Czytelnik, Warszawa 1980 * …Taka rozmowa była o Chopinie<br />(Który naczelnym u nas jest artystą):<br /><br />– Co do mnie, polski ja w nim zamach cenię,<br />Nie melancholię romantyczno-mglistą (…). ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Promethidion'' * Tu palcem spod klawiszy wydobyte życie,<br />które w strunach milczących jak krew w żyłach płynie,<br />ułożone na wieczność w nutowym zeszycie<br />i zamknięte kluczami w basie i w wiolinie. ** Autor: [[Marian Piechal]], ''Nuty Chopina'' * Tylko czasami nocą, gdy rozpacz opada,<br />I gdy Szopen, jak widmo, gra im na pianinie,<br />Zjawia się, cała w czerni, staje przy nim blada,<br />I śpiewa do nich cicho – że jest, że nie zginie. ** Autor: [[Stanisław Baliński]], ''Ojczyzna Szopena'' * W tę noc<br />Przyleciały do niego mazowieckie wierzby,<br />Płaczące anioły,<br />I uklękły pod ścianą,<br />Zmawiając chórem żałobną modlitwę. ** Autor: [[Roman Brandstaetter]], ''Śmierć Chopina'' * W obcej gdzieś krainie<br />Kamień twój grobowy,<br />Cudze niebo płynie<br />Nad snem twojej głowy;<br />Cudze niebo chmurne<br />Rankiem grób twój rosi,<br />Cudzy wiatr ci echo<br />Cudzej pieśni nosi… ** Autor: [[Maria Konopnicka]], ''W rocznicę Chopina'' * Więc siedli emigranci, by słuchać Chopina.<br />Fortepian milczy jeszcze, jak senna syrena,<br />Jeszcze w zmarłych melodyj zatopiony echa,<br />Smętną bielą klawiszy jakby się uśmiecha,<br />Gotów oddać się znowu tej słodkiej tyranii,<br />Która rwie go na błękit, zabija w otchłani,<br />Każe mu być aniołem albo szaleć w walce –<br />I czeka na widmowe, pieszczotliwe palce. ** Autor: [[Artur Oppman]], ''Koncert Chopina'' * Właściwie był zupełnie zwyczajny<br />ten fortepian, o którym mowa,<br />dopóki go ów chłopiec genialny<br />swymi palcami nie zaczarował. ** Autor: [[Jerzy Zajączkowski]], ''Zaczarowany fortepian'' * Z Żelazowej Woli za nutą nuta<br />w świat z Chopinem poszły,<br />by wrócić tutaj.<br />A wróciły nuty piękne nad podziw<br />do tej ziemi, gdzie się Chopin urodził. ** Autor: [[Wanda Chotomska]], ''W Żelazowej Woli'' z książki ''[[Muzyka pana Chopina]]'' ** Zobacz też: [[Żelazowa Wola]] * Ziemia twojej muzyki.<br /><br />A muzyka?<br /><br />Nie wyobrażam sobie bez niej Polski,<br />Fryderyku. ** Autor: [[Roman Brandstaetter]], ''Żelazowa Wola'' * Życie jest diabła warte<br />poza Szopenem, Mozartem. ** Autor: [[Władysław Broniewski]] ** Źródło: ''Po co żyjemy'' ** Zobacz też: [[Wolfgang Amadeusz Mozart]] ==Zobacz też== * ''[[Chopin: człowiek i artysta]]'' * [[Międzynarodowy Konkurs Pianistyczny im. Fryderyka Chopina]] * ''[[Muzyka pana Chopina]]'' * [[Stefan Witwicki]] {{SORTUJ:Chopin, Fryderyk}} [[Kategoria:Fryderyk Chopin]] [[Kategoria:Muzycy związani z Warszawą]] [[Kategoria:Polscy kompozytorzy instrumentalnej muzyki poważnej]] [[Kategoria:Polscy kompozytorzy wokalnej muzyki poważnej]] [[Kategoria:Polscy pianiści klasyczni]] s837m4iozr3nrfv569wsbmarwl87nhz 0 2854 650940 631043 2026-10-28T00:07:01Z Jedrzej1224 45655 drobne merytoryczne 650940 wikitext text/x-wiki [[Plik:TadeuszMakowski.AutoportretZPaletaIPtaszkiem.1919.ws.jpg|mały|{{center|Tadeusz Makowski}}]] '''[[w:Tadeusz Makowski|Tadeusz Makowski]]''' (1882–1932) – polski malarz. * Czy sztuka żyje? Nie więcej, jak pierwsze pogańskie idole o uszach osła czy nietoperza stworzone na podobieństwo pierwszych poczciwców. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Sztuka nie jest obiektywna, jest manifestacją entuzjazmu, czułości, szaleństwa lub brutalności jak wszystkie objawy systemu nerwowego u człowieka. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Sztuka nie odpowiada żadnej potrzebie prócz potrzeby rywalizowania z miłością, która tworzy prawdziwie. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Wszędzie po drodze zastawia się cząstkę siebie. ** Źródło: ''Pamiętniki'' * Dzieciństwo spędziłem w Krakowie. Po ukończeniu Gimnazjum Św. Anny w Krakowie studiowałem w uniwersytecie nauki filologiczne i literaturę polską, a równocześnie wstąpiłem do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie byłem uczniem pp. Stanisławskiego (malarstwo) i Mehoffera (rysunek). Po jej ukończeniu z medalem srebrnym wyjechałem za granicę i po krótkim pobycie w Monachium przybyłam do Paryża. Stąd już tylko na krótko wyjeżdżałem do Holandii i Belgii dla zwiedzenia muzeów. W Paryżu była to epoka przeciw impresjonistycznemu kierunkowi w sztuce i rozkwit kubizmu, którego wpływom przez jakiś czas ulegałem, Te poszukiwania pomogły mi później do rozszerzenia wizji formy, jej możliwości i rytmu, a zwłaszcza do odszukania swej własnej wizji lat ostatnich. W ciągu tego czasu zawsze chwilami szukałem zetknięcia z naturą bezpośrednio i z niej czerpałem widzę malarską. Po raz pierwszy wystawiłem w Salonie Niezależnych w 1911 r. 3 obrazy. Zawsze byłem malarzem niezależnym i w tych zasadach wytrwałem do końca, walcząc o nie w pierwszych szeregach z kolegami Francuzami, z którymi łączą mnie węzły przyjaźni. Obecnie jestem już członkiem różnych Salonów i grup, w których wystawiam swe obrazy. Credo moje artystyczne wyraża się w rytmie formy i jej transpozycji lirycznej, światłocieniu nierealnym i kolorze również transponowanym. ** Źródło: Władysława Jaworska: Tadeusz Makowski życie i twórczość, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Wrocław Warszawa - Kraków, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk , 1964, ss.9-10. * Ojczyźnie i jej tak ciekawej sztuce ludowej Francji, jej wspaniałomyślności i wolności umysłu , której nastrój pozwolił mi dotknąć szczytów możliwości i odwagi - Molierowi, u którego cenie piękno ludzkiej interpretacji l syntetyczną transpozycję - Rembrandtowi, który nauczył mnie, że w sztuce, nawet w chwilach niepowodzenia należy uciekać od łatwego galopowania - Dziecku i niewinnej tkliwości jego spojrzenia - Barwie, która dostarcza mi radości życia - Światłu, które jest kluczem wszelkiej tajemnicy - Przyjaźni, która mnie chroni przed niesprawiedliwością - Tobie mój przyjacielu, Twojej wrażliwości i wielkiemu sercu. ** Źródło: Władysława Jaworska: Tadeusz Makowski życie i twórczość, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Wrocław Warszawa - Kraków, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk , 1964, , s. 299. '''Zobacz też:''' * [[sztuka]] {{DEFAULTSORT:Makowski, Tadeusz}} [[Kategoria:Polscy malarze]] 34gpnlxncsp3c8e500j5pddywakc58q 650941 650940 2026-10-28T00:22:37Z ~2026-57439-32 62254 drobne redakcyjne 650941 wikitext text/x-wiki [[Plik:TadeuszMakowski.AutoportretZPaletaIPtaszkiem.1919.ws.jpg|mały|{{center|Tadeusz Makowski}}]] '''[[w:Tadeusz Makowski|Tadeusz Makowski]]''' (1882–1932) – polski malarz. * Czy sztuka żyje? Nie więcej, jak pierwsze pogańskie idole o uszach osła czy nietoperza stworzone na podobieństwo pierwszych poczciwców. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Sztuka nie jest obiektywna, jest manifestacją entuzjazmu, czułości, szaleństwa lub brutalności jak wszystkie objawy systemu nerwowego u człowieka. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Sztuka nie odpowiada żadnej potrzebie prócz potrzeby rywalizowania z miłością, która tworzy prawdziwie. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Wszędzie po drodze zastawia się cząstkę siebie. ** Źródło: ''Pamiętniki'' * Dzieciństwo spędziłem w Krakowie. Po ukończeniu Gimnazjum Św. Anny w Krakowie studiowałem w uniwersytecie nauki filologiczne i literaturę polską, a równocześnie wstąpiłem do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie byłem uczniem pp. Stanisławskiego (malarstwo) i Mehoffera (rysunek). Po jej ukończeniu z medalem srebrnym wyjechałem za granicę i po krótkim pobycie w Monachium przybyłam do Paryża. Stąd już tylko na krótko wyjeżdżałem do Holandii i Belgii dla zwiedzenia muzeów. W Paryżu była to epoka przeciw impresjonistycznemu kierunkowi w sztuce i rozkwit kubizmu, którego wpływom przez jakiś czas ulegałem, Te poszukiwania pomogły mi później do rozszerzenia wizji formy, jej możliwości i rytmu, a zwłaszcza do odszukania swej własnej wizji lat ostatnich. W ciągu tego czasu zawsze chwilami szukałem zetknięcia z naturą bezpośrednio i z niej czerpałem widzę malarską. Po raz pierwszy wystawiłem w Salonie Niezależnych w 1911 r. 3 obrazy. Zawsze byłem malarzem niezależnym i w tych zasadach wytrwałem do końca, walcząc o nie w pierwszych szeregach z kolegami Francuzami, z którymi łączą mnie węzły przyjaźni. Obecnie jestem już członkiem różnych Salonów i grup, w których wystawiam swe obrazy. Credo moje artystyczne wyraża się w rytmie formy i jej transpozycji lirycznej, światłocieniu nierealnym i kolorze również transponowanym. ** Źródło: Władysława Jaworska: Tadeusz Makowski i twórczość, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Wrocław Warszawa - Kraków, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk , 1964, ss.9-10. * Ojczyźnie i jej tak ciekawej sztuce ludowej, Francji, jej wspaniałomyślności i wolności umysłu, której nastrój pozwolił mi dotknąć szczytów możliwości i odwagi, Molierowi, u którego cenie piękno ludzkiej interpretacji l syntetyczną transpozycję, Rembrandtowi, który nauczył mnie, że w sztuce, nawet w chwilach niepowodzenia należy uciekać od łatwego galopowania, Dziecku i niewinnej tkliwości jego spojrzenia, Barwie, która dostarcza mi radości życia, Światłu, które jest kluczem wszelkiej tajemnicy, Przyjaźni, która mnie chroni przed niesprawiedliwością, Tobie mój przyjacielu, Twojej wrażliwości i wielkiemu sercu. ** Źródło: Władysława Jaworska: Tadeusz Makowski życie i twórczość, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Wrocław Warszawa - Kraków, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk , 1964, , s. 299. '''Zobacz też:''' * [[sztuka]] {{DEFAULTSORT:Makowski, Tadeusz}} [[Kategoria:Polscy malarze]] 8s5j0hi2c6ks8fdynqbwfpbmtxhmawi 650942 650941 2026-10-28T00:26:59Z Jedrzej1224 45655 drobne redakcyjne 650942 wikitext text/x-wiki [[Plik:TadeuszMakowski.AutoportretZPaletaIPtaszkiem.1919.ws.jpg|mały|{{center|Tadeusz Makowski}}]] '''[[w:Tadeusz Makowski|Tadeusz Makowski]]''' (1882–1932) – polski malarz. * Czy sztuka żyje? Nie więcej, jak pierwsze pogańskie idole o uszach osła czy nietoperza stworzone na podobieństwo pierwszych poczciwców. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Sztuka nie jest obiektywna, jest manifestacją entuzjazmu, czułości, szaleństwa lub brutalności jak wszystkie objawy systemu nerwowego u człowieka. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Sztuka nie odpowiada żadnej potrzebie prócz potrzeby rywalizowania z miłością, która tworzy prawdziwie. ** Źródło: ''Myśli'', [http://old.mbc.malopolska.pl/dlibra/docmetadata?id=14866 „Życie Literackie” nr 23, 9 czerwca 1957, s. 6] * Wszędzie po drodze zastawia się cząstkę siebie. ** Źródło: ''Pamiętniki'' * Dzieciństwo spędziłem w Krakowie. Po ukończeniu Gimnazjum Św. Anny w Krakowie studiowałem w uniwersytecie nauki filologiczne i literaturę polską, a równocześnie wstąpiłem do Akademii Sztuk Pięknych w Krakowie, gdzie byłem uczniem pp. Stanisławskiego (malarstwo) i Mehoffera (rysunek). Po jej ukończeniu z medalem srebrnym wyjechałem za granicę i po krótkim pobycie w Monachium przybyłam do Paryża. Stąd już tylko na krótko wyjeżdżałem do Holandii i Belgii dla zwiedzenia muzeów. W Paryżu była to epoka przeciw impresjonistycznemu kierunkowi w sztuce i rozkwit kubizmu, którego wpływom przez jakiś czas ulegałem, Te poszukiwania pomogły mi później do rozszerzenia wizji formy, jej możliwości i rytmu, a zwłaszcza do odszukania swej własnej wizji lat ostatnich. W ciągu tego czasu zawsze chwilami szukałem zetknięcia z naturą bezpośrednio i z niej czerpałem widzę malarską. Po raz pierwszy wystawiłem w Salonie Niezależnych w 1911 r. 3 obrazy. Zawsze byłem malarzem niezależnym i w tych zasadach wytrwałem do końca, walcząc o nie w pierwszych szeregach z kolegami Francuzami, z którymi łączą mnie węzły przyjaźni. Obecnie jestem już członkiem różnych Salonów i grup, w których wystawiam swe obrazy. Credo moje artystyczne wyraża się w rytmie formy i jej transpozycji lirycznej, światłocieniu nierealnym i kolorze również transponowanym. ** Źródło: [[Władysława Jaworska]]: Tadeusz Makowski i twórczość, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Wrocław Warszawa - Kraków, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk , 1964, ss.9-10. * Ojczyźnie i jej tak ciekawej sztuce ludowej, Francji, jej wspaniałomyślności i wolności umysłu, której nastrój pozwolił mi dotknąć szczytów możliwości i odwagi, Molierowi, u którego cenie piękno ludzkiej interpretacji l syntetyczną transpozycję, Rembrandtowi, który nauczył mnie, że w sztuce, nawet w chwilach niepowodzenia należy uciekać od łatwego galopowania, Dziecku i niewinnej tkliwości jego spojrzenia, Barwie, która dostarcza mi radości życia, Światłu, które jest kluczem wszelkiej tajemnicy, Przyjaźni, która mnie chroni przed niesprawiedliwością, Tobie mój przyjacielu, Twojej wrażliwości i wielkiemu sercu. ** Źródło: [[Władysława Jaworska]]: Tadeusz Makowski życie i twórczość, Instytut Sztuki Polskiej Akademii Nauk, Wrocław Warszawa - Kraków, Zakład Narodowy Imienia Ossolińskich, Wydawnictwo Polskiej Akademii Nauk , 1964, , s. 299. '''Zobacz też:''' * [[sztuka]] {{DEFAULTSORT:Makowski, Tadeusz}} [[Kategoria:Polscy malarze]] o5tvmkudus1cdv5hhcv6itq7mpg8y7w 0 3526 650935 638051 2026-10-27T22:20:28Z Cyborian 20263 /* U */ +1 650935 wikitext text/x-wiki '''[[w:Słowo|Słowo]]''' – elementarna część mowy. Jego pisanym odpowiednikiem jest [[wyraz]]. {{IndeksPL}} [[Plik:Słowo.jpeg|mały|{{center|Słowo}}]] ==A== * A jak z ludzkością całą, i jak z oderwanie<br />Uważanym człowiekiem, tak również się stanie<br />I ze słowem: bo, wzięte odrębnie, cóż znaczy?<br />Niewierny dźwięk! – i przywieść mocen do rozpaczy;<br />Tak kruchy! – a tak kłamny wnętrznemu znaczeniu,<br />Jak gdybyś chciał zmarłego poznać po dzwonieniu. ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Słowo i słowo'' * Ale niech słowo „Kocham” jeszcze raz usłyszę.<br />Niech je w sercu wyryje i w myśli zapisze. ** Źródło: ''Wspomnienie'', piosenka w wyk. [[Anna Maria Jopek|Anny Marii Jopek]] i [[Michał Żebrowski|Michała Żebrowskiego]] * Autor aforyzmów chwyta słowa na gorącym uczynku. ** Autor: [[Michał Hofman]] ==B== * Bowiem litery<br />Co dnia<br />Od nowa<br />Najchętniej lubią<br />Bawić się –<br />W słowa… ** Autor: [[Ryszard Marek Groński]], ''Wierszyki o literkach'' ** Zobacz też: [[litera]] ==C== * Coraz więcej rzeczy rozumiem, lecz coraz trudniej mi przychodzi wyrazić to w słowach. ** Autor: [[Stefan Kisielewski]] * Cóż to czytasz, mości książę?<br />Słowa, słowa, słowa. ** Postać: Hamlet ** Autor: [[William Shakespeare]], ''[[Hamlet]]'' ==D== * Dość mając wszystkich, którzy przychodzą ze słowami,<br />ze słowami, ale nie mówiąc nic,<br />wyjechałem na zaśnieżoną wyspę.<br />Pustkowie nie zna słów. ** Autor: [[Tomas Tranströmer]], ''7 marca 1979'' * Dziecko szybko nabiera poczucia, że słowa w jakiś sposób zdradzają czy okłamują rzeczy, które rzekomo miały zawierać. Że mamy do czynienia z jakimś wykroczeniem. Poczucie obcości, które nie chce się odczepić… ** Autor: [[Jorie Graham]], [https://web.archive.org/web/20160304222622/http://fraza.univ.rzeszow.pl/numer/nr65-66-portrety_2.php wywiad] * Dziwny ten świat, świat ludzkich spraw, czasem aż wstyd przyznać się. A jednak często jest, że ktoś słowem złym zabija tak, jak nożem. ** Autor: [[Czesław Niemen]] ==E== * Elo! Miłość, przyjaźń, dobre słowo.<br />Tego nauczyłem się żyjąc hardkorowo. ** Autor: [[Sokół (raper)|Sokół]], utwór ''Interesy'' na płycie ''We własnej osobie'' grupy WWO ** Zobacz też: [[miłość]], [[przyjaźń]] ==G== * Gdybym mogła słów użyć<br />Niczym spadłych liści,<br />Jakież ognisko<br />Powstałoby z moich wierszy! ** Autor: [[James Clavell]], ''[[Shōgun]]'' ** Zobacz też: [[wiersz]] ==I== * I słowa są konwencją, słowa jak złote kwiaty<br />piaskownicy wyrosłe na krawędziach świata<br />lub kubki rzeźbione w złocie, wypełnione nieznanym napojem.<br />Świat się w nich przegląda bez skazy. (…) ** Autor: [[Andrzej Sosnowski]], ''Wiersz dla Becky Lublinsky'', z tomu ''Życie na Korei'' w: ''Pozytywki i marienbadki (1987–2007)'', Biuro Literackie, Wrocław 2009, s. 35. ==J== * Ja znam słowa<br />które jak atropina<br />rozszerzają źrenice<br />i zmieniają kolor świata<br /><br />Po nich<br />nie można już odejść ** Autor: [[Małgorzata Hillar]], ''Czy mogę'' * Jak dwie perełki w oceanie życia,<br />Jak dwie gwiazdeczki na niebie,<br />Świecą nam od powicia<br />Dwa słowa – ''Kocham ciebie.'' ** Autor: [[Józef Ignacy Kraszewski]], [[s:Dwa słowa (Kraszewski, 1843)|''Dwa słowa'']] * Jeśli trzy słowa wyrażą coś lepiej i zabawniej niż cztery, to świetnie, użyj trzech! ** Autor: [[Jonathan Carroll]], ''Poza ciszą'' ==K== * Kabaliści, nie tylko ci żydowscy, twierdzą, że słowa mają moc tworzenia i niszczenia… no tak, jest różnica: trzysta a czterysta dolarów tygodniowo. ** Autor: [[Natalia Bielawska]], ''[[American Dream. Niedopowieść]]'' * Każde słowo innych słów jest echem<br />A z nowymi idzie jak po grudzie. ** Autor: [[Wojciech Bellon]], ''Kołysanka dla Joanny II'' * Każdy umiera – odparł Bajarz. – Ale niektórzy umarli żyją dalej w swych słowach ** Autor: [[Orson Scott Card]], ''[[Siódmy syn]]'' ** Zobacz też: [[śmierć]] ==L== * Ludzie łatwo ulegają czarowi słów i obrazów. ** Autor: [[Paulo Coelho]], ''[[Alchemik]]'' ** Zobacz też: [[człowiek]] * Ludzie używają słów tylko po to, by ukrywać swoje myśli. ** Autor: [[Voltaire]] ** Źródło: ''Mała księga cytatów'', red. Halina Lipiec, STON I, Radom 1994, ISBN 8390113228, s. 161. ==Ł== * Łatwiej z trzech słów zrobić sto niż z dziesięciu pięć. ** Autor: [[Stanisław Jerzy Lec]], ''Myśli nieuczesane wszystkie'', Noir sur Blanc, Warszawa 2018, s. 534. ==M== * Mądrej głowie dość dwie słowie. ** Opis: przysłowie * Milczenie to sfera dokoła każdego czynu i każdego przejawu współżycia ludzkiego. Przyjaźń nie wymaga żadnych słów; to samotność, wolna od lęku samotności. ** Autor: [[Dag Hammarskjöld]] * Mówisz, że moje słowa są jako marmury<br />Niewzruszone i równe, pozbawione dreszczu.<br />Lecz bacz, jaki potężny jest spokój natury<br />W czas pogodny i słońca, w czas burzy i deszczu. ** Autor: [[Antoni Lange]], ''(Kto wie, z jakich płomieni i z jakich popiołów)'' * Mów słowami, których nie zna<br />Żaden słownik, mów bez słów<br />Jak do dziecka matka mówi<br />Jak do ptaków księżyc mów ** Autor: [[Agata Budzyńska]], ''Nie mów w dzień, że wciąż mnie kochasz'' ==N== * Na początku było Słowo, a Słowo było u Boga, i Bogiem było Słowo. Ono było na początku u Boga. Wszystko przez Nie się stało, a bez Niego nic się nie stało, co się stało. W Nim było życie, a życie było światłością ludzi (…). ** Źródło: ''[[Biblia Tysiąclecia]]'', ''[[Ewangelia Jana]]'' 1:1. ** Zobacz też: [[Bóg]], [[Jezus Chrystus]], [[światło]], [[życie]] * Nadmiar słów powoduje potknięcie języka i znudzenie przyjaciół. ** Źródło: [[przysłowia arabskie]] ** Zobacz też: [[język (anatomia)|język]], [[przyjaźń]] * Nagość zaczyna się od twarzy, a bezwstyd od słów. ** Autor: [[Simone de Beauvoir]] ** Zobacz też: [[nagość]], [[twarz]] * Najmniejszy ptaszek nie spocznie na najwspanialszym drzewie tak, by nie poruszył najdelikatniejszych strun jego życia, owych niewidzialnych nici stanowiących rdzeń życia. Tak i umysł ludzki bywa równie czuły na najlżejsze słowo. ** Opis: z opisu Simonidesa w rozmowie z Esterą. ** Autor: [[Lewis Wallace]], ''[[Ben Hur]]'', [http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Ben_Hur&useskin=monobook rozd. XVII], przekł. [[Antoni Stefański]] * niebezpieczne są słowa<br />które wypadły z całości<br />urywki zdań sentencji<br />początki refrenu<br />zapomnianego hymnu ** Autor: [[Zbigniew Herbert]], ''*** (Zasypiamy na słowach…)'' * Niech ci raczej ząb z ust wyleci niż brzydkie słowo. ** Autor: [[Pietro Aretino]] * Nie ma lustra, które by lepiej odbijało człowieka niż jego słowa. ** Autor: [[Juan Luis Vives]] * Nie ma zncazeina kojnoleść ltier skadającyłch się na dane sołwo. Wanże jset tyklo to, żbey pirewsza i osatntia lteria były na soiwm mijsecu; ptzosaołe mgoą być w cakowłitym niedzłaie, a mimo to nadal nie ponwinśimy meić prombleów z pczerzytaenim tego tesktu. ** Opis: uwaga, literówki w powyższym tekście są zamierzone. ** Autor: [[Jerzy Vetulani]] ** Źródło: ''[https://m.wyborcza.pl/wyborcza/1,105406,9801332,Blogoslawiona_mutacja_genu_FoxP2.html Błogosławiona mutacja genu FoxP2]'', „Gazeta Wyborcza”, 17 czerwca 2011, wywiad z Jerzym Vetulanim, rozmawiał Piotr Cieśliński * Nie rzucaj słów na wiatr, jeśli nie wiesz, dokąd je zaniesie. ** Autor: [[Wiesław Brudziński]] * – No, dobrze (…) ale jaką masz gwarancję, że ta kanalia dotrzyma?<br />– Dał mi słowo honoru uczciwego człowieka – uśmiechnął się Dowmunt. ** Autor: [[Tadeusz Dołęga-Mostowicz]], powieść ''[http://wiersze.wikia.com/index.php?title=Ostatnia_brygada&useskin=monobook Ostatnia brygada]'', cz. 3, rozdz. V ** Opis: rozmowa Dowmunta z Romanem na temat szczegółów przekupienia red. Trylskiego szantażującego Dowmunda publikacją artykułu mogącego mu zaszkodzić. ==O== * O, słowo! blaskiem swym najczyściej<br />Zakwitasz właśnie w klęsk godzinie. ** Autor: [[Wincenty Korab-Brzozowski]], ''Przeciwieństwa'' * Obecnie słowa mają ukrywać, nie oświecać. ** Autor: [[Gore Vidal]], ''Gore Vidal. United States of Amnesia. A film by Nicholas Whathall'' (2013) * oddam wszystkie przenośnie<br />za jeden wyraz<br />wyłuskany z piersi jak żebro<br />za jedno słowo<br />które mieści się<br />w granicach mojej skóry ** Autor: [[Zbigniew Herbert]], ''Chciałbym opisać'' * oswajanie słów<br />jest trudniejsze<br />niż oswajanie tygrysów ** Autor: [[Halina Poświatowska]], ''***'' ==P== * Pisanie nie polega jedynie na wyrażaniu myśli, to także głęboka zaduma nad wymową każdego słowa. ** Autor: [[Paulo Coelho]], ''Czarownica z Portobello'' * Ponad wszystkie wasze uroki –<br />Ty! poezjo, i ty, wymowo –<br />Jeden wiecznie będzie wysoki:<br />...............................................<br />Odpowiednie dać rzeczy słowo! ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''[[s:Ogólniki|Ogólniki]]'' * Posłuchaj, pogardzałbym sobą i spaliłbym ze wstydu wszystkie zasłony, gdyby naprawdę zabrakło mi słów. ** Autor: [[Gaétan Soucy]], ''Dziewczynka, która za bardzo lubiła zapałki'' * Przed ślubem zdawało się jej, że go kocha, ale oczekiwane szczęście nie nadeszło. „Pomyliłam się więc” – myślała i starała się dociec znaczenia słów: szczęście, namiętność, upojenie, słów, które tak pięknie brzmiały w książkach. ** Autor: [[Gustave Flaubert]], ''Pani Bovary'' ** Zobacz też: [[książka]], [[miłość]], [[namiętność]], [[szczęście]], [[ślub]], [[upojenie]] * Przepalaj słowem serca ludzi. ** Autor: [[Aleksander Puszkin]] ** Źródło: ''Mała księga cytatów'', red. Halina Lipiec, op. cit., s. 161. ==R== * Raz nawet już stanęło u kresu dojrzenia:<br />Poczuło, że jest także i WOLNOŚĆ MILCZENIA,<br />Nie tylko Wolność-Słowa. ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]], ''Rzecz o wolności słowa'' ==S== * Są takie słowa, które zapomina się od razu, i takie, które raz usłyszane zapadają w pamięć jak w studnię bez dna. Są słowa puste i są słowa znaczące. Są słowa, które ulatują z wiatrem, nie wnoszą nic, i są takie, które przetrwają tysiąclecia. Są te, których się nawet nie słyszy, ale są i takie, przy których cierpnie skóra. ** Autor: [[Adam Pawlaszczyk]], wstępniak z „Gościa Niedzielnego”, 13 października 2019 Słowa mają w sobie moc. ** Autorka: [[Kasie West]], ''Chłopak na zastępstwo'' (2015) * Słowa mają kolce,<br />słowa chodzą stadem,<br />nie chcę, nie rozumiem,<br />jutro jadę…<br /><br />Słowa niosą słowa,<br />ciężkie jak nadbagaż,<br />nie chcesz, nie rozumiesz,<br />nie pomagasz… ** Autor: [[Agnieszka Osiecka]], ''Lekki zawrót głowy'' * Słowa mogą rosnąć, gdy rzeczy są zawsze tylko tym, czym są ** Autor: [[Orson Scott Card]], ''[[Siódmy syn]]'' * Słowa mogą zabijać, słowa mogą ranić, ale (…) dają też nadzieję i przywracają życie. ** Autor: [[Władysław Kosiniak-Kamysz]], [https://orka2.sejm.gov.pl/StenoInter9.nsf/0/C62ABB332D9AA914C1258609006BF06A/%24File/19_c_ksiazka_bis.pdf sprawozdanie scenograficzne z 19. posiedzenia Sejmu Rzeczypospolitej Polskiej w dniu 22 października 2020 (trzeci dzień obrad)] * Słowa nigdy nie są rzetelne. Kiedy coś zrobię, to mam rzecz, którą zrobiłem. Na przykład kosz. Nawet jeśli się połamie, to mam połamany kosz. Ale kiedy coś powiem, wszystko przekręcą. ** Autor: [[Orson Scott Card]], ''[[Siódmy syn]]'' * Słowa podobne są do promieni X. Jeśli się nimi umiejętnie posługiwać, przenikają wszystko. ** Autor: [[Aldous Huxley]] * Słowa przemieniają mówiącego biedaka<br />w bogacza słów<br />który każdym ramieniem wspiera<br />ubogiego w słowa. ** Autor: [[Hans Arp]], ''Słowa'' * Słowa przynależą do czasu, milczenie do wieczności. ** Autor: [[Thomas Carlyle]] * Słowa są całą poezją życia. ** Autor: [[Henry Becque]] * Słowa są symbolami, które zakładają wspólną pamięć. ** Autor: [[Jorge Luis Borges]], ''[[Księga piasku]]'' ** Zobacz też: [[pamięć]], [[symbol]] * Słowa, słowa, słowa, słowa. ** Postać: Poeta ** Autor: [[Stanisław Wyspiański]], ''[[Wesele (dramat)|Wesele]]'', akt I, scena 10 * Słowa to diabelska pułapka, nam się zdaje, że pozwoliliśmy opuścić naszym ustom tylko to, co nam odpowiada, aż tu nagle pojawia się pomiędzy nimi jakieś niechciane słowo, nie mamy pojęcia, skąd się wzięło, nie wzywano go i to z jego powodu, a nierzadko mamy później problem z przypomnieniem go sobie, kierunek rozmowy raptownie zmiana kurs, zaczynamy potwierdzać to, czemu wcześniej zaprzeczaliśmy, albo ''vice versa''. ** Źródło: [[José Saramago]], ''Podwojenie'' * Słowami bawimy się w miłość<br />Słowa składamy w kwiatach.<br />Potem przyprószą je liście jesieni<br />Odgrzebywane po latach. ** Autor: [[Andrzej Poniedzielski]], ''Bawitko'' * Słowami można zastąpić zapach i dotyk. Słowami też można dotykać. Nawet czulej niż dłońmi. Zapach można tak opisać, że nabierze smaku i kolorów. ** Autor: [[Janusz Leon Wiśniewski]], ''[[S@motność w sieci]]'' ** Zobacz też: [[czułość]], [[dłoń]], [[dotyk]], [[kolor]], [[smak]], [[zapach]] * Słowami nie wygrywa się bitew. ** Autor: [[George R.R. Martin]], ''[[Nawałnica mieczy]]'' ** Zobacz też: [[bitwa]] * Słowo jest czynu testamentem. ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]] ** Źródło: [[s:Promethidion/całość|''Promethidion'']], Biblioteka Polska, Warszawa 1923, s. 35. * Słowo jest ogień – milczenie jest lawa. ** Autor: [[Cyprian Kamil Norwid]] * Słowo jest jak pszczoła: posiada miód i żądło. ** Autor: [[anonim]] ** Zobacz też: [[miód]], [[pszczoła]], [[żądło]] * Słowo jest wielką tajemnicą. Magiczna siła słowa tkwi w jego zdolności wywoływania obrazów. Jest ono niewidzialnym znakiem rzeczy postrzeganych zmysłami. ** Autor: [[Jan Parandowski]], ''Alchemia słowa'' * Słowo, którego nie wypowiesz, jest twoim niewolnikiem; to, które wypowiedziałeś, staje się twoim panem. ** Autor: [[Gérard de Villiers]], ''Śmierć w walizce'' * Słowo padło. I zaraz uniósł je wiatr. ** Autor: [[Mariusz Kargul]], ''Epikryzys'' * Słowo raz wypowiedziane nie powraca. ** ''Et semel emissum volat irrevocabile verbum.'' (łac.) ** Autor: [[Horacy]], ''Listy'', I, 71 * Słowo staje się dziwaczne, gdy mu się przyglądać przez dłuższy czas. Każde słowo. Staje się czymś nie należącym do ludzkiego języka. ** Autor: [[Henry Kuttner]], ''Czego ci trzeba'' * Słowo trzeba ważyć, a nie liczyć. ** Opis: [[przysłowia żydowskie|przysłowie żydowskie]] ** Źródło: ''Mała księga cytatów'', red. Halina Lipiec, op. cit., s. 160. * Słowo, zanim zostanie wypowiedziane na scenie, żyje naprzód w dziejach człowieka, jest jakimś podstawowym wymiarem jego życia duchowego. Jest wreszcie ukierunkowaniem na niezgłębioną tajemnicę Boga samego. ** Autor: [[Jan Paweł II]], ''Dar i tajemnica'' * Szczęście… Jakie to pojemne słowo… ** Autor: [[Janusz Leon Wiśniewski]], ''[[S@motność w sieci]]'' ** Zobacz też: [[szczęście]] * Szczyt aforystyki – trylogia w trzech słowach. ** Autor: [[Urszula Zybura]] ==T== * Tyle się we mnie<br />słów zebrało<br />Tyle słów<br />dojrzałych i twardych<br />jak ziarnka żyta<br />cierpkich jak gruszki polne<br />aksamitnych jak pszczoły ** Autor: [[Małgorzata Hillar]], *** ==U== * Umrę cała ale z jednego słowa po mnie<br />wyrośnie drzewo ciszy<br />I ponad zgiełkiem świata<br />wysunie zdziwioną gałąź ** Autor: [[Anna Kamieńska]], ''Umrę cała'' * Usta mogą człowieka obronić, a słowa mogą sprawić, że się nań patrzy przez palce. ** Autor: Amen-aa, ''Opowieść o rozbitku'' (XIX w. p.n.e.) ** Źródło: ''Rylcem i trzciną. Myśli starożytnego Wschodu'', Wiedza Powszechna, Warszawa 1959, s. 33. ==W== * W tej chwili liczyło się jedynie to, że oto stoi przed kobietą swego życia i ona wiem o tym bez słów. Był tego bardziej pewien niż czegokolwiek na świecie. ** Autor: [[Paulo Coelho]], ''[[Alchemik]]'' ** Zobacz też: [[kobieta]], [[życie]] * – więc weź tylko słowo do ręki<br />i obejrzyj jak burgund pod światło,<br />a wrosnąć w słowa tak radośnie,<br />a pokochać słowa tak łatwo. – . ** Autor: [[Zuzanna Ginczanka]], ''[[s:Gramatyka (Ginczanka)|Gramatyka]]'', z tomiku ''[[O centaurach]]'' * Wypowiedzianego słowa nie można już połknąć z powrotem. ** Opis: [[przysłowia uzbeckie|przysłowie uzbeckie]] ** Źródło: ''Kobierzec z gwiazd i półksiężyców'' (seria ''Myśli Srebrne i Złote''), wybór i tłum. Stanisław Kałużyński, Edward Tryjarski, Wiedza Powszechna, Warszawa 1967, oprac. części uzbeckiej: Edward Tryjarski, s. 113. ==Z== * Zapal jakieś słowo<br />A ja zapalę inne jak lampę naftową<br />Może ten mróz podniebny jakoś przeczekamy ** Autor: [[Ernest Bryll]], ''*** (Podaj mi rękę…)'' * Złote jabłka na sprzętach ze srebra – to słowo mówione w czasie właściwym. ** Źródło: ''[[Biblia Tysiąclecia]]'', ''[[Księga Przysłów]]'' 25, 11. ==Ż== * Życzliwe słowa mogą być krótkie i łatwe do powiedzenia, ale ich echa są prawdziwie bezkresne. ** Autor: [[Matka Teresa z Kalkuty]] ==Zobacz też== * [[mowa]] * ''[[Rzecz o wolności słowa]]'' [[Kategoria:Fonetyka i fonologia]] 0p65k824zrghdb2dqcqwh84kuhz91ln 0 11171 650938 614844 2026-10-27T22:43:04Z ~2026-57355-10 62250 /* */ Cytat z kartki z kalendarza na dzień 6 czerwca 2025 roku. 650938 wikitext text/x-wiki [[Plik:Mae West - 1936.jpg|mały|{{center|Mae West (1936)}}]] '''[[w:Mae West|Mae West]]''', właśc. '''Mary Jane West''' (1893–1980) – amerykańska aktorka i dramaturg. * Błądzenie jest ludzkie, ale sprawia, że czujesz się bosko! * Czy masz rewolwer w kieszeni, czy tylko tak się cieszysz na mój widok? ** ''Is that a gun in your poket, or are you just glad to see me?'' (ang.) ** Źródło: film ''My Little Chickadee'', 1940. * Do młodego kowboja: Ile masz wzrostu? – Sześć stóp i siedem cali! – Cóż dajmy spokój tym sześciu stopom. Bardziej interesuje mnie te siedem cali. * Jeden i jeden to dwa; dwa i dwa to cztery; a „pięć zrobi się dziesięć”, jeśli dobrze na to zapracujesz! * Jeden mężczyzna w domu jest wart tyle co dwóch na ulicy. ** ''A man in the house is worth two in the street.'' (ang.) ** Źródło: film ''Belle of the Nineties'', 1934. * Jeśli poprosiłam o filiżankę kawy, ktoś powinien szukać w tym podwójnego znaczenia. * Kiedy jestem dobra, jestem bardzo dobra, ale kiedy jestem zła, to jestem jeszcze lepsza. ** ''When I’m good, I’m very good, but when I’m bad, I’m better.'' (ang.) ** Opis: przypisywane. * Kiedy kobieta zbacza z prostej drogi, mężczyzna idzie prosto… za nią. ** ''When women go wrong, men go right after them.'' (ang.) ** Źródło: ''The Wit and Wisdom of Mae West'', 1967. * Kiedy mam wybierać między jednym złem a drugim, zwykle wybieram to, którego jeszcze nie próbowałam. ** ''When choosing between two evils, I always like to take the one I’ve never tried before.'' ** Źródło: [[Cecily von Ziegesar]], wstęp do VIII tomu ''[[Plotkara (powieść)|Plotkary]]''. * Małżeństwo to wspaniała instytucja, ale nie jestem jeszcze gotowa na żadną instytucję. ** ''Marriage is a great institution, but I’m not ready for an institution yet.'' (ang.) ** Opis: przypisywane. ** Źródło: ''Quotations for Our Time'', red. Lawrence J. Peter. * Nie chodzę, jeśli mogę siedzieć, i nie siedzę, jeśli mogę się położyć. ** Źródło: [[Paul Johnson]], ''Bohaterowie'', tłum. Anna i Jacek Maziarscy, Świat Książki, Warszawa, 2009, s. 247. * Reputacja jest wszystkim. * Seks i gra w brydża mają wiele wspólnego – jeśli masz słabego partnera, musisz mieć mocną rękę. * Seks połączony z miłością to najwspanialsza rzecz w życiu, ale seks bez miłości też nie jest zły. * To nie mężczyźni w moim życiu są tacy ważni, lecz życie w moich mężczyznach. ** ''It’s not the men in my life that counts – it’s the life in my men.'' (ang.) ** Źródło: film ''I’m No Angel'', 1933. * Żyje się tylko raz, ale jeśli robisz to właściwie, jeden raz wystarczy. {{SORTUJ:West, Mae}} [[Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe]] [[Kategoria:Amerykańskie aktorki teatralne]] [[Kategoria:Amerykańscy dramaturdzy]] [[Kategoria:Amerykańskie piosenkarki]] 9uwvamqixeo7q8whnmeholh00z03l6j 650939 650938 2026-10-27T22:47:56Z Swam pl 41038 Anulowano wersję [[Special:Diff/650938|650938]] autorstwa [[Special:Contributions/~2026-57355-10|~2026-57355-10]] ([[User talk:~2026-57355-10|dyskusja]]) - [[Wikicytaty:Weryfikowalność|potrzebne wiarygodne źródło w treści hasła]] 650939 wikitext text/x-wiki [[Plik:Mae West - 1936.jpg|mały|{{center|Mae West (1936)}}]] '''[[w:Mae West|Mae West]]''', właśc. '''Mary Jane West''' (1893–1980) – amerykańska aktorka i dramaturg. * Błądzenie jest ludzkie, ale sprawia, że czujesz się bosko! * Czy masz rewolwer w kieszeni, czy tylko tak się cieszysz na mój widok? ** ''Is that a gun in your poket, or are you just glad to see me?'' (ang.) ** Źródło: film ''My Little Chickadee'', 1940. * Do młodego kowboja: Ile masz wzrostu? – Sześć stóp i siedem cali! – Cóż dajmy spokój tym sześciu stopom. Bardziej interesuje mnie te siedem cali. * Jeden i jeden to dwa; dwa i dwa to cztery; a „pięć zrobi się dziesięć”, jeśli dobrze na to zapracujesz! * Jeden mężczyzna w domu jest wart tyle co dwóch na ulicy. ** ''A man in the house is worth two in the street.'' (ang.) ** Źródło: film ''Belle of the Nineties'', 1934. * Jeśli poprosiłam o filiżankę kawy, ktoś powinien szukać w tym podwójnego znaczenia. * Kiedy jestem dobra, jestem bardzo dobra, ale kiedy jestem zła, to jestem jeszcze lepsza. ** ''When I’m good, I’m very good, but when I’m bad, I’m better.'' (ang.) ** Opis: przypisywane. * Kiedy kobieta zbacza z prostej drogi, mężczyzna idzie prosto… za nią. ** ''When women go wrong, men go right after them.'' (ang.) ** Źródło: ''The Wit and Wisdom of Mae West'', 1967. * Kiedy mam wybierać między jednym złem a drugim, zwykle wybieram to, którego jeszcze nie próbowałam. ** ''When choosing between two evils, I always like to take the one I’ve never tried before.'' ** Źródło: [[Cecily von Ziegesar]], wstęp do VIII tomu ''[[Plotkara (powieść)|Plotkary]]''. * Małżeństwo to wspaniała instytucja, ale nie jestem jeszcze gotowa na żadną instytucję. ** ''Marriage is a great institution, but I’m not ready for an institution yet.'' (ang.) ** Opis: przypisywane. ** Źródło: ''Quotations for Our Time'', red. Lawrence J. Peter. * Nie chodzę, jeśli mogę siedzieć, i nie siedzę, jeśli mogę się położyć. ** Źródło: [[Paul Johnson]], ''Bohaterowie'', tłum. Anna i Jacek Maziarscy, Świat Książki, Warszawa, 2009, s. 247. * Reputacja jest wszystkim. * Seks i gra w brydża mają wiele wspólnego – jeśli masz słabego partnera, musisz mieć mocną rękę. * Seks połączony z miłością to najwspanialsza rzecz w życiu, ale seks bez miłości też nie jest zły. * To nie mężczyźni w moim życiu są tacy ważni, lecz życie w moich mężczyznach. ** ''It’s not the men in my life that counts – it’s the life in my men.'' (ang.) ** Źródło: film ''I’m No Angel'', 1933. {{SORTUJ:West, Mae}} [[Kategoria:Amerykańskie aktorki filmowe]] [[Kategoria:Amerykańskie aktorki teatralne]] [[Kategoria:Amerykańscy dramaturdzy]] [[Kategoria:Amerykańskie piosenkarki]] frxpys5ge4khcyzzg9x9hp2clga3fi1 0 12793 650930 640683 2026-10-27T19:36:25Z ~2026-57341-56 62249 Cytat o Benie Netanyahu 650930 wikitext text/x-wiki [[Plik:Benjamin Netanyahu, February 2023.jpg|mały|{{center|Benjamin Netanjahu (2023)}}]] '''[[w:Beniamin Netanjahu|Benjamin Netanjahu]]''' (pseud. '''Bibi'''; ur. 1949) – polityk i dyplomata izraelski, premier Izraela w latach 1996–1999, 2009–2021 i od 2022. * Intelektualista to człowiek o poglądach lewicowych. ** Zobacz też: [[intelektualista]] * Izrael chce pokoju i rozwoju na Bliskim Wschodzie. Chcemy zobaczyć trzy wielkie religie, które narodziły się w naszym regionie – judaizm, chrześcijaństwo i islam – współistniejące w pokoju i wzajemnym szacunku. ** Opis: na forum Zgromadzenia Ogólnego ONZ, 2012. ** Źródło: [http://izrael.org.il/news/2703-pelne-wystapienie-premiera-netanyahu-w-onz-po-polsku.html ''Pełne wystąpienie premiera Netanyahu w ONZ (po polsku)'', izrael.org.il, 27 września 2012] * Jeśli wyeliminuje się reżim Saddama, gwarantuję wam, że będzie to miało niezwykle pozytywne reperkusje w regionie. ** Opis: w 2002 w Kongresie [[Stany Zjednoczone|Stanów Zjednoczonych]], zachęcając Amerykanów do inwazji na [[Irak]]. ** Źródło: Jakub Szymczak, [https://oko.press/czwarty-dzien-wojny-izraela-z-iranem-atak-na-telewizje ''Czwarty dzień wojny Izraela z Iranem. Atak na budynek irańskiej telewizji państwowej''], oko.press, 16 czerwca 2025. ** Zobacz też: [[Saddam Husajn]], [[Bliski Wschód]] * To wielki triumf sprawiedliwości, wolności i wartości podzielanych przez wszystkie demokratyczne narody walczące z terroryzmem ramię w ramię i z determinacją. Państwo Izrael łączy się w radości z Amerykanami po zgładzeniu bin Ladena. ** Opis: o śmierci [[Osama bin Laden|Osamy bin Ladena]]. ** Źródło: [https://www.rp.pl/artykul/651837-Netanjahu--triumf-USA-i-sojusznikow.html rp.pl, ''Netanjahu: triumf USA i sojuszników'', 2 maja 2011] == O Benjaminie Netanyahu == * Głos na PiS to głos na Benjamina Netanyahu ** Autor: [[Janusz Korwin-Mikke]] ** Źródło: [https://m.youtube.com/watch?si=9GCbw8MD8tuS7pkm&v=zbtsUl6QupY&feature=youtu.be ''Konfederacja spot do TVP nr 4''] ** Zobacz też: [[Janusz Korwin-Mikke]], [[Prawo i Sprawiedliwość]] {{SORTUJ:Netanjahu, Benjamin}} [[Kategoria:Izraelscy dyplomaci]] [[Kategoria:Premierzy Izraela]] sf9pcm7p9ucuhttsj0rt6mriqvvtsa9 3 49168 650933 546979 2026-10-27T22:14:02Z Kot Pasterski 62252 650933 wikitext text/x-wiki 650934 650933 2026-10-27T22:14:28Z Kot Pasterski 62252 650934 wikitext text/x-wiki 650936 650934 2026-10-27T22:37:35Z Swam pl 41038 Wycofano edycje użytkownika [[Special:Contributions/Kot Pasterski|Kot Pasterski]] ([[User talk:Kot Pasterski|dyskusja]]). Autor przywróconej wersji to [[User:Cyborian|Cyborian]]. 546979 wikitext text/x-wiki {{witaj}} [[Użytkownik:Oola11|<span style="color:Red; font-weight:bold">Oola11</span>]] <small>[[user talk:Oola11|<span style="color:Green">dyskusja</span>]]</small> 19:30, 19 kwi 2013 (CEST) ==[[Bolesław Prus]]== Witaj, mam pytanie. Czy w tekście powieści ''Faraon'' w cytacie "Sam się obraża kto rozmawia z pijakiem." na pewno nie ma przecinka? [[Użytkownik:Alessia|Alessia]], [[Dyskusja użytkownika:Alessia|dyskusja]] 10:33, 26 kwi 2013 (CEST) == Rodziewiczówna == {{odpowiedziałem|Zero}} == Ad:Mężczyzna == ;[https://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=M%C4%99%C5%BCczyzna&curid=497&diff=496037&oldid=493608#bodyContent Ad:Mężczyzna] Czy można by prosić o nieco więcej szczegółów na temat źródła? Chodzi przede wszystkim o tłumacza, ale też i wydawnictwo, miejsce i rok wydania, numer strony, nie od rzeczy byłby też ISBN. Co prawda wiele cytatów takich danych nie ma, ale pochodzą one głównie sprzed lat, gdy o źródła nie dbano. Teraz, podobnie jak w Wikipedii, źródło jest standardowym elementem cytatu. [[Użytkownik:Maitake|Maitake]] ([[Dyskusja użytkownika:Maitake|dyskusja]]) 20:50, 28 kwi 2019 (CEST) ::Owszem. Było tak, bo kierowałem się obecnym wyglądem/formatowaniem strony, bez podobnych dodatków. Więc uzupełniłem o dokładniejsze dane. Jednakże mnożenie takich bibliograficznych szczegółów - jak dodawanie jeszcze wydawcy (skoro już jest rok i miejsce wydania) oraz isbn - to w tym wypadku niepotrzebna przesada. Wikicytaty nie są przecież żadną bazą naukową... Pozdrawiam. * Czy podanie wydawcy to przesada – nie wiem. [[Wikicytaty:Zasady_formatowania#Zasady_ogólne|Zasady formatowania haseł]] wcale nie uznają tego za przesadę, a „ułatwienie weryfikacji”. I jest to zasada, z której wprowadzaniem ja nie miałem nic wspólnego, tak uznali edytorzy dawno temu. [[Użytkownik:Maitake|Maitake]] ([[Dyskusja użytkownika:Maitake|dyskusja]]) 15:04, 29 kwi 2019 (CEST) ::Masz rację, ale wtedy, gdy pożądane jest to w określonych przypadkach, tj. wobec ryzyka "nakładania się" wydań przy dużej edytorskiej popularności tytułu, np. przy co najmniej 2 wydaniach w tym samym roku/kolejnych latach - wtedy podanie dodatkowo wydawcy (prócz miejsca) staje się istotnym elementem rozróżnienia i uniknięcia omyłki. Jednak w cytatach literackich (często sporo różniących się przekładem) o wiele ważniejszy jest tłumacz - czego zazwyczaj brak tu w nawet dokładniejszych opisach źródeł. ::A co do tych przytoczonych "zasad formatowania", stwierdzono tam dość wyraźnie, że ''uzupełnieniem może być numer ISBN, rok i miejsce wydania (także nazwa wydawnictwa)'' - lecz nie musi, a ja zasadniczo jestem wrogi automatyzmowi w zakresie bezmyślnego stosowania się do każdego przepisu (więc np. nie czekając, zawsze przechodzę ulicę na czerwonym świetle, gdy obukierunkowo jest zupełnie pusta). Współczesna biurokracja "globalna" ze swymi przymusowymi regułkami bezlitośnie morduje niezależne myślenie inteligenta. Co wciąż obserwuję, niestety. - [[Użytkownik:Cyborian|Cyborian]] ([[Dyskusja użytkownika:Cyborian|dyskusja]]) 16:08, 3 maj 2019 (CEST) *: Pozwolę sobie zabrać głos nie rozstrzygając sprawy. Źródło musi być. Dzięki niemu jesteśmy w stanie zweryfikować cytat. Jeżeli źródło jest szczegółowe jak przypis w pracy naukowej, to co do zasady lepiej. Choć uważam, że czasem gorzej. Jeżeli podam cytat z wiersza Asnyka ''Limba'', to wydanie, wydawnictwo, ISBN i inne dodatki uważam za zbędne. Czyli element własnej oceny pozostaje. Zerо [[Dyskusja użytkownika:Zero|πiσ]] 18:54, 3 maj 2019 (CEST) ** Quod erat demonstrandum. Szczęśliwie obyło się bez dalszego bicia piany na temat oczywistości. == Strachy == W jakim sensie cytat "Szczęście nie przyjdzie ani jutro..." jest w haśle Strachy zdublowany, czy przypadkowy? Zerо [[Dyskusja użytkownika:Zero|πiσ]] 22:05, 25 lut 2020 (CET) : {{ping|Zero}} Już wyjaśniam: "zdublowany", bo identycznie występuje równocześnie w starszym haśle [[Maria Ukniewska]] (tu pytanie, czy w obecnej sytuacji ta strona z jedynym cytatem z jedynej powieści jest w ogóle potrzebna?), a "przypadkowy" - bo uprzednio został dostawiony do nowoopracowanej strony [[Strachy]] bez dokładniejszego umiejscowienia (później dodałem go ponownie, już z opisem, po odszukaniu w książce). Drobiazg. [[Użytkownik:Cyborian|Cyborian]] ([[Dyskusja użytkownika:Cyborian|dyskusja]]) 18:25, 26 lut 2020 (CET) == Komentarze w haśle żona == Komentarze do edycji z 1 sierpnia uznałem za niestosowne i je ukryłem. Zerо [[Dyskusja użytkownika:Zero|πiσ]] 00:13, 31 sie 2020 (CEST) == André Maurois == "Drogi królewskiej" nie napisał André Maurois, tylko André Malraux! https://pl.wikiquote.org/wiki/Andr%C3%A9_Maurois [[Specjalna:Wkład/83.27.167.100|83.27.167.100]] 22:21, 5 cze 2023 (CEST) :Naturalnie. Gdzieś już kiedyś zwrócono na to uwagę, ale było to tak dawno (6 lat temu), że wśród innych działań w różnych projektach Wikimediów (Wikisłownik, Commons, Wikipedia polska i inne) poszło wtedy w zapomnienie i tak niestety już pozostało. Ale teraz zostanie już usunięte i przeniesione. [[Użytkownik:Cyborian|Cyborian]] ([[Dyskusja użytkownika:Cyborian|dyskusja]]) 23:12, 5 cze 2023 (CEST) hhyg5m99wpkpgajv4fgj4km2o2qyeis 650943 650936 2026-10-28T00:31:21Z Drabina chce grać w CoD MW4 i Sventhor też 62255 650943 wikitext text/x-wiki 650944 650943 2026-10-28T00:33:00Z Swam pl 41038 Wycofano edycję użytkownika [[Special:Contributions/Drabina chce grać w CoD MW4 i Sventhor też|Drabina chce grać w CoD MW4 i Sventhor też]] ([[User talk:Drabina chce grać w CoD MW4 i Sventhor też|dyskusja]]). Autor przywróconej wersji to [[User:Swam pl|Swam pl]]. 546979 wikitext text/x-wiki {{witaj}} [[Użytkownik:Oola11|<span style="color:Red; font-weight:bold">Oola11</span>]] <small>[[user talk:Oola11|<span style="color:Green">dyskusja</span>]]</small> 19:30, 19 kwi 2013 (CEST) ==[[Bolesław Prus]]== Witaj, mam pytanie. Czy w tekście powieści ''Faraon'' w cytacie "Sam się obraża kto rozmawia z pijakiem." na pewno nie ma przecinka? [[Użytkownik:Alessia|Alessia]], [[Dyskusja użytkownika:Alessia|dyskusja]] 10:33, 26 kwi 2013 (CEST) == Rodziewiczówna == {{odpowiedziałem|Zero}} == Ad:Mężczyzna == ;[https://pl.wikiquote.org/w/index.php?title=M%C4%99%C5%BCczyzna&curid=497&diff=496037&oldid=493608#bodyContent Ad:Mężczyzna] Czy można by prosić o nieco więcej szczegółów na temat źródła? Chodzi przede wszystkim o tłumacza, ale też i wydawnictwo, miejsce i rok wydania, numer strony, nie od rzeczy byłby też ISBN. Co prawda wiele cytatów takich danych nie ma, ale pochodzą one głównie sprzed lat, gdy o źródła nie dbano. Teraz, podobnie jak w Wikipedii, źródło jest standardowym elementem cytatu. [[Użytkownik:Maitake|Maitake]] ([[Dyskusja użytkownika:Maitake|dyskusja]]) 20:50, 28 kwi 2019 (CEST) ::Owszem. Było tak, bo kierowałem się obecnym wyglądem/formatowaniem strony, bez podobnych dodatków. Więc uzupełniłem o dokładniejsze dane. Jednakże mnożenie takich bibliograficznych szczegółów - jak dodawanie jeszcze wydawcy (skoro już jest rok i miejsce wydania) oraz isbn - to w tym wypadku niepotrzebna przesada. Wikicytaty nie są przecież żadną bazą naukową... Pozdrawiam. * Czy podanie wydawcy to przesada – nie wiem. [[Wikicytaty:Zasady_formatowania#Zasady_ogólne|Zasady formatowania haseł]] wcale nie uznają tego za przesadę, a „ułatwienie weryfikacji”. I jest to zasada, z której wprowadzaniem ja nie miałem nic wspólnego, tak uznali edytorzy dawno temu. [[Użytkownik:Maitake|Maitake]] ([[Dyskusja użytkownika:Maitake|dyskusja]]) 15:04, 29 kwi 2019 (CEST) ::Masz rację, ale wtedy, gdy pożądane jest to w określonych przypadkach, tj. wobec ryzyka "nakładania się" wydań przy dużej edytorskiej popularności tytułu, np. przy co najmniej 2 wydaniach w tym samym roku/kolejnych latach - wtedy podanie dodatkowo wydawcy (prócz miejsca) staje się istotnym elementem rozróżnienia i uniknięcia omyłki. Jednak w cytatach literackich (często sporo różniących się przekładem) o wiele ważniejszy jest tłumacz - czego zazwyczaj brak tu w nawet dokładniejszych opisach źródeł. ::A co do tych przytoczonych "zasad formatowania", stwierdzono tam dość wyraźnie, że ''uzupełnieniem może być numer ISBN, rok i miejsce wydania (także nazwa wydawnictwa)'' - lecz nie musi, a ja zasadniczo jestem wrogi automatyzmowi w zakresie bezmyślnego stosowania się do każdego przepisu (więc np. nie czekając, zawsze przechodzę ulicę na czerwonym świetle, gdy obukierunkowo jest zupełnie pusta). Współczesna biurokracja "globalna" ze swymi przymusowymi regułkami bezlitośnie morduje niezależne myślenie inteligenta. Co wciąż obserwuję, niestety. - [[Użytkownik:Cyborian|Cyborian]] ([[Dyskusja użytkownika:Cyborian|dyskusja]]) 16:08, 3 maj 2019 (CEST) *: Pozwolę sobie zabrać głos nie rozstrzygając sprawy. Źródło musi być. Dzięki niemu jesteśmy w stanie zweryfikować cytat. Jeżeli źródło jest szczegółowe jak przypis w pracy naukowej, to co do zasady lepiej. Choć uważam, że czasem gorzej. Jeżeli podam cytat z wiersza Asnyka ''Limba'', to wydanie, wydawnictwo, ISBN i inne dodatki uważam za zbędne. Czyli element własnej oceny pozostaje. Zerо [[Dyskusja użytkownika:Zero|πiσ]] 18:54, 3 maj 2019 (CEST) ** Quod erat demonstrandum. Szczęśliwie obyło się bez dalszego bicia piany na temat oczywistości. == Strachy == W jakim sensie cytat "Szczęście nie przyjdzie ani jutro..." jest w haśle Strachy zdublowany, czy przypadkowy? Zerо [[Dyskusja użytkownika:Zero|πiσ]] 22:05, 25 lut 2020 (CET) : {{ping|Zero}} Już wyjaśniam: "zdublowany", bo identycznie występuje równocześnie w starszym haśle [[Maria Ukniewska]] (tu pytanie, czy w obecnej sytuacji ta strona z jedynym cytatem z jedynej powieści jest w ogóle potrzebna?), a "przypadkowy" - bo uprzednio został dostawiony do nowoopracowanej strony [[Strachy]] bez dokładniejszego umiejscowienia (później dodałem go ponownie, już z opisem, po odszukaniu w książce). Drobiazg. [[Użytkownik:Cyborian|Cyborian]] ([[Dyskusja użytkownika:Cyborian|dyskusja]]) 18:25, 26 lut 2020 (CET) == Komentarze w haśle żona == Komentarze do edycji z 1 sierpnia uznałem za niestosowne i je ukryłem. Zerо [[Dyskusja użytkownika:Zero|πiσ]] 00:13, 31 sie 2020 (CEST) == André Maurois == "Drogi królewskiej" nie napisał André Maurois, tylko André Malraux! https://pl.wikiquote.org/wiki/Andr%C3%A9_Maurois [[Specjalna:Wkład/83.27.167.100|83.27.167.100]] 22:21, 5 cze 2023 (CEST) :Naturalnie. Gdzieś już kiedyś zwrócono na to uwagę, ale było to tak dawno (6 lat temu), że wśród innych działań w różnych projektach Wikimediów (Wikisłownik, Commons, Wikipedia polska i inne) poszło wtedy w zapomnienie i tak niestety już pozostało. Ale teraz zostanie już usunięte i przeniesione. [[Użytkownik:Cyborian|Cyborian]] ([[Dyskusja użytkownika:Cyborian|dyskusja]]) 23:12, 5 cze 2023 (CEST) hhyg5m99wpkpgajv4fgj4km2o2qyeis 0 54081 650929 642725 2026-10-27T14:52:30Z Nazwa1234 53893 /* */ 650929 wikitext text/x-wiki '''[[w:Geli Raubal|Angela Maria „Geli” Raubal]]''' (1908–1931) – [[austria]]czka, siostrzenica [[Adolf Hitler|Adolfa Hitlera]] i jego domniemana kochanka, która popełniła [[samobójstwo]]. [[Plik:Geli Raubal - DPLA - 96f2e140935e03c48e5417e8260b1559 (page 1).jpg|thumb|Geli Raubal]] * Mój wujek jest potworem. Nikt nie jest w stanie sobie wyobrazić, czego on ode mnie żąda. ** Źródło: Erich Schaake, ''Kobiety dyktatorów'', wyd. Videograf II, Katowice 2004, s. 184. ==O Geli Raubal== * Jedna z niewielu kobiet, która go kochała odebrała sobie życie, skoro Fuhrer wprowadził ją w ciemne zaułki swoich zboczeń seksualnych. ** Autor: [[Stanisław Dzikowski]], ''Niemiec wyszydzony'', Warszawa 1946, s. 144. * Szef jest tutaj ze swoją piękną siostrzenicą, w której człowiek mógłby się natychmiast zakochać. ** Autor: [[Joseph Goebbels]] ** Źródło: Ulrike Grunewald, ''Słynne rywalki, czyli gra o miłość, pieniądze i władzę'', tłum. Roman Niedballa, wyd. Videograf II, Katowice 2009, ISBN 9788371836824, s. 160. {{SORTUJ:Raubal, Geli}} [[Kategoria:Austriaccy samobójcy]] [[Kategoria:Hitlerowie]] 4k8ujdkfbb3wzvx6t1e12yxmohq7exn