Wikisource pmswikisource https://pms.wikisource.org/wiki/Intrada MediaWiki 1.47.0-wmf.1 first-letter Media Special Discussion Utent Ciaciarade Wikisource Discussion ant sla Wikisource Figura Discussion dla figura MediaWiki Discussion dla MediaWiki Stamp Discussion dlë stamp Agiut Discussion ant sl'agiut Categorìa Discussion ant sla categorìa Pàgina Discussion ëd la pàgina Tàula Discussion ëd la tàula TimedText TimedText talk Modulo Discussioni modulo Evento Discussioni evento 0 635 37800 26858 2026-05-07T20:45:02Z Dragonòt 119 37800 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann|Gioann]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann/Gioann 10|Gioann 10]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 12|Gioann 12]] | notes = }} {{chapter|11}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Gioann 11.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Gioann 11]] {{TOCright}} = Gioann = == 11 == === La mòrt ëd Lazàr === {{verse|chapter=11|verse=1}}Ora, ant la borgià 'd Marìa e 'd soa sorela Marta<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 10|Luca 10:38-39]].</ref>, a-i era n'òm malavi ch'as ciamava Lazàr. {{verse|chapter=11|verse=2}}Marìa a l'era cola ch'a l'avìa onzù Nosgnor con n'euli përfumà e ch'a l'avìa suvaje ij pé con ij sò cavèj<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 12|Gioann 12:3]].</ref>. A l'era sò frel ch'a l'era malavi. {{verse|chapter=11|verse=3}}Per lòn, coste sorele a l’avìo mandà n'ambassada a Gesù për dije: "Signor, col ch'it jë veule bin a l'é malavi (ëd manera grav)". {{verse|chapter=11|verse=4}}E Gesù, an avend sentì lolì, a dis: "Ël but ëd cola maladìa-lì a l'é nen la mòrt<ref>A lo porterà nen a la mòrt".</ref>, ma la gloria 'd Nosgnor, e për ché 'l Fieul ëd Dé a në sia glorificà. {{verse|chapter=11|verse=5}}Gesù a l’avìa ‘n grinor foravìa për Marta, soa sorela Marìa e Lazar<ref>O “Gesù a vorìa bin a Marta e a Marìa soa seure e a Lazàr”.</ref>. {{verse|chapter=11|verse=6}}Dòp che a l'avìa sentì che Lazàr a l'era malavi, Gesù a l'é ancora fërmasse doi dì andoa ch'a stasìa. {{verse|chapter=11|verse=7}}Apress ëd lòn, a dis ai sò dissépoj "Artornoma an Giudèa". {{verse|chapter=11|verse=8}}Ij dissépoj a l'han replicaje: "Rabbi, j'autorità<ref>Lett. "Ij Giudé", "Ij cap d'Israel".</ref> a sërcavo giusta pòchi dì fa ëd prassete a mòrt<ref>O "lapidete".</ref> e ti 't veule torneje?". {{verse|chapter=11|verse=9}}Gesù a l'ha rësponduje: "I é-lo nen dòdes ore 'd travaj ant ël di? Cand cheidun a va an gir ëd di, a s'antrapa nen, përchè a vëdd ël ciàir<ref>El sol, ma a l'é na manera ëd dì ch'a fa alusion a Gesù midem, ch'a l'avìa proclamasse "la lus dël mond".</ref> ëd cost mond. {{verse|chapter=11|verse=10}}ma se cheidun a va an gir ëd neuit, a s'antrapa, përchè a-i ës-ciàira nen<ref>O "a-i é nen la lus". Lett. "përchè la lus a l'é pa an chiel"</ref>”. {{verse|chapter=11|verse=11}}Dòp che a l'ha dìt ste paròle-sì, Gesù a l'ha 'dcò dit: "Nòstr amìs Lazàr a deurm, ma i vad ansilà a dësvijelo". {{verse|chapter=11|verse=12}}E ij sò dissépoj a l'han dije: "S'a deurm, Signor, a podrà bin arpjesse". {{verse|chapter=11|verse=13}}Gesù, contut, a l'avìa 'rferisse a la mòrt ëd Lazàr, e lor a pensavo ch'a l'avìa parlà dël deurme d'un ch'a l'ha seugn. {{verse|chapter=11|verse=14}}A l’é anlora che Gesù a l'ha dije ciàir e nèt: "Lazàr a l'é mòrt {{verse|chapter=11|verse=15}}e i l'hai gòj për vojàutri d'esse nen ëstàit ambelelà, përchè parèj vòstra fede a vnirà pì granda 'ncora, ma adèss andoma da chiel". {{verse|chapter=11|verse=16}}Anlora Tomà, ch'a l'avìa 'dcò lë stranòm ëd Dìdim, a dis a j'àutri dissépoj: "Andoma 'dcò nojàutri a meuire con chiel". === Gesù a parla con Marta e Marìa === {{verse|chapter=11|verse=17}}Cand che Gesù a l'é rivaje, a l'ha savù che a l'era già quatr dì che Lazàr a l'era stàit sotrà<ref>"butà ant la tomba" ò "sepolcr".</ref>. {{verse|chapter=11|verse=18}}Ora, Betània a l'era distanta anviron tre chilòmetri da Gerusalem, {{verse|chapter=11|verse=19}}parèj che vàire dij Giudé a j'ero vnù da Marta e Marìa për consoleje riguard ëd sò frel. {{verse|chapter=11|verse=20}}Marta, tutun, sùbit ch’a l’ha sentì che Gesù a l'era 'n camìn ch'a vnisìa, a l'é andaje a l'ancontr, ma Marìa a l'era stass-ne antëcà. {{verse|chapter=11|verse=21}}Marta a l'ha dìt a Gesù: "Se ti 't fusse stàit sì, Nosgnor, mé frel a sarìa nen mòrt. {{verse|chapter=11|verse=22}}Ma i sai 'dcò che adèss lòn ch'a sìa ch' it ciamëras a Nosgnor, chiel at l'acordrà. {{verse|chapter=11|verse=23}}Gesù a l'ha dije: "Tò frel a tornrà an vita". {{verse|chapter=11|verse=24}}Marta a-j rëspond: "I lo sai che chiel a tornrà an vita cand a-i sarà l'arsuression, al Dì Darié". {{verse|chapter=11|verse=25}}Gesù a-j dìs: "Mi i son l'arsuression e la vita: col ch'a chërd an mi, combin ch'a sìa mòrt, a vivrà". {{verse|chapter=11|verse=26}}E col ch'a viv e a chërd an mi a meuirërà pa për sèmper; chërdës-to lòn?". {{verse|chapter=11|verse=27}}Chila a-j rëspond: "Eh, Signor, mi i chërdo che ti 't ses ël Crist, col ch'a l'avìa da rivé 'nt ël mond". {{verse|chapter=11|verse=28}}Dòp ch'a l'ha dìt lòn, Marta a l'é 'ndàita an privà<ref>O "segreta".</ref> a ciamé soa sorela Marìa, an disendje: "Ël magìster a l'é sì e at ciama". {{verse|chapter=11|verse=29}}Cand ch'a l'ha sentì lòn, Marìa a s'é levasse an pressa e a l'é andàita da chiel. {{verse|chapter=11|verse=30}}An col moment Gesù a l'era ancora nen intrà ant la borgià, ma a l'era ant ël leugh andoa che Marta a l'avìa 'ncontralo. {{verse|chapter=11|verse=31}}Anlora la gent ch'a j'era fërmasse a soa cà con Maria e ch'a la consolavo, cand ch'a l'han vëddù che chila a l'era alvasse tant prest e che a l'era surtìa, a son andaje dapress, e a disìo: "A va 'd sicur a la tomba për pioré". {{verse|chapter=11|verse=32}}Ma sùbit che Marìa a l'é rivà andoa ch'a l'era Gesù, a l'é campasse ai sò pé, disendje: "Signor, se ti 't fusse stàit ambelessì, mè frel a sarìa nen mòrt". {{verse|chapter=11|verse=33}}Cand che Gesù a l'ha vëddùla pioré, e la gent ch'a l'era vnùa belelì con chila ch'a piorava 'dcò, a l'é sentìsse s-cianché 'l cheur<ref>O "toiré l'ëspìrit".</ref>, e a l'era motobin comovù. {{verse|chapter=11|verse=34}}E peui a l'ha dìt: "Andoa ch'i l'eve butalo?". A l'han rëspondùje: "Ven a vëdde". {{verse|chapter=11|verse=35}}E Gesù a l'é butasse a pioré. {{verse|chapter=11|verse=36}}Anlora la gent ch'a j'ero vnù a feje le condolianse a disìo: "Ma varda 'n pò coma ch'a-j vorìa bin!". {{verse|chapter=11|verse=37}}Cheidun ëd lor, tutun, a disìa: "E-lo che cost'òm ch'a l'ha podù deurbe j'euj al bòrgno, podia-lo nen ëdcò fé che sò amis a meuirèissa nen?". === Lazàr arsussità dij mòrt === {{verse|chapter=11|verse=38}}Anlora Gesù, ch'a l'era ancora tut pien ëd comossion, a l'é avzinasse a la tomba (ch'a l'era na balma sarà con na lòsa). {{verse|chapter=11|verse=39}}Gesù a-j dìs: "Sposté la lòsa". Marta, sorela dël mòrt, a dìs a Gesù: "Signor, a manda già d’odor gram, përchè a-i son già quat dì ch'a l'é ambelelà". {{verse|chapter=11|verse=40}}Gesù a l'ha rëspondùje: "E-lo ch'i l'hai nen dite che se ti 't l'has fede, it vëdras la glòria 'd Nosgnor?". {{verse|chapter=11|verse=41}}A l'han donch ëspostà la lòsa ch'a sarava la gròta. Gesù, an vardand sù an cel, a dìs: "Pare, it ringrassio che ti 't l'has ëscotame. {{verse|chapter=11|verse=42}}Ora i lo savìa pro bin che ti 't m'esaudisse sèmper, ma i l'hai dilo për rason ëd la gent ch'a më sta dantorn, përchè a chërdo che ti 't l'has mandame". {{verse|chapter=11|verse=43}}Dòp ëste paròle, Gesù, an crijànd fòrt, a l'ha dìt: "Lazàr: seurt fòra!". {{verse|chapter=11|verse=44}}E sùbit col ch'a l'era mòrt a l'é seurtì, con le man e ij pé ancora fassà, e la facia coatà con un sudari. E Gesù a l'ha dit a coj ch'a stasìo lì dantorn: "Dësfasselo e lasselo ndé". === La reassion dij cap religios === {{verse|chapter=11|verse=45}}Anlora tanti ëd coj ch'a j'ero rivà con Marìa e ch'a l'avìo vëddù lòn che Gesù a l'avìa fàit a l'han chërdù a chiel. {{verse|chapter=11|verse=46}}Ma cheidun ëd lor a son andàit dai Farisé, e a l'han contaje le còse che Gesù a l'avìa fàit. {{verse|chapter=11|verse=47}}Anlora ij Grand Sacerdòt e ij Farisé a l'han radunà 'l consèj e a disio: "Còsa l'om-ne da fé? Përchè cost òm a fà motobin ëd segn miracolos! {{verse|chapter=11|verse=48}}S' i lo lassoma fé, tuti a chërdran a chiel, e ij Roman a vniran e dësbleran nòstr leugh sant e nòstra nassion". {{verse|chapter=11|verse=49}}Contut, un ëd lor, ch'as ciamava Caifas, e ch'a l'era an col ann ël Gran Sacerdòt, a l'ha dit: "Vojàutri i seve nen lòn ch' i dise. {{verse|chapter=11|verse=50}}Vojàutri iv rendeve pa cont ch'a l'é mej che 'n sol òm a meuira për ël pòpol che vëdde la distrussion ëd tuta la nassion". {{verse|chapter=11|verse=51}}Ora, Caifas lolì a l'avìa nen dilo 'd soa inissiativa, ma essend ël Gran Sacerdot ëd col ann-lì, a l'avìa fàit la professìa che Gesù a l'avìa da meuire për la nassion, {{verse|chapter=11|verse=53}}e nen mach për lor, ma 'dcò për raduné ij fieuj ëd Nosgnor ch’a son dësbergiairà pr' ël mond. {{verse|chapter=11|verse=53}}Da col dì-lì a l'han pensà 'd trové la manera 'd felo meuire. {{verse|chapter=11|verse=54}}Gesù, donca, për col motiv-lì, a l'ha chità 'd fesse vëdde an pùblich an tra la gent e a l'é andass-ne da Gerusalem. A l'é 'ndàit ant un leugh davzin al desert, ant na sità ch'as ciamava Efraim, e lì a stasia 'nsema ai sò dissépoj. {{verse|chapter=11|verse=55}}Ora la Pasca dij Giudé a l'era press a rivé, e diversi ëd col pais a son andàit a Gerusalem, prima dla Pasca, për le sirimònie 'd purificassion. {{verse|chapter=11|verse=56}}Là a sërcavo Gesù e a disìo an tra 'd lor ant ël Templi: "Chi sa përchè a l'é nen ëvnuie a la festa?". {{verse|chapter=11|verse=57}}Ora ij cap dij sacerdòt e ij Farisé a l'avìo dàit l’òrdin che se cheidun a savèissa andoa ch'a fussa Gesù, a në dèissa avìs a lor, për motiv ch'a vorìo ciapelo. == Nòte == {{reflist}} [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Gioann]] ey4yy7yto8uu81w5wd3hw4808y4e2sn 0 637 37784 26862 2026-05-07T20:29:45Z Dragonòt 119 37784 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]] | author = | section = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann|Gioann]] | previous = [[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Gioann/Gioann 12|Gioann 12]] | next = [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 14|Gioann 14]] | notes = }} {{chapter|13}} {{TOCright}} = Gioann = == 13 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Gioann 13.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Gioann 13]] === Gesù a lava ij pé ai sò dissépoj === {{verse|chapter=13|verse=1}}Sossì a l'é capità prima dla festa 'd Pasca. Gesù a savìa ch' a l'era rivà soa ora, l'ora 'd passé da sto mond al Pare. Chiel, ch'a l'avia vorsuje bin ai sò ch'a j'ero ant ël mond, a l'ha vorsuje bin fin-a a la fin. {{verse|chapter=13|verse=2}}Mentre ch'a mangiavo la sin-a, ël diav a l'avìa già butà ant ël cheur ëd Giuda, fieul ëd Simon-Iscariòt, la determinassion ëd tradilo. {{verse|chapter=13|verse=3}}Gesù, savend ch' ël Pare a l'avìa daje an man ògni còsa, che chiel a l'era vnù da Nosgnor e ch' a Nosgnor a tornava, {{verse|chapter=13|verse=4}}a l'é aussasse da tàula, a l'é gavasse d'adòss ël mantel<ref>O "la vestimenta".</ref> e, avend pijà ‘n suvaman a l'é butass-lo a la sëntura. {{verse|chapter=13|verse=5}}Peui a l'ha vërsà d'eva ant un bassin e a l'é butasse a lavé ij pé ai sò dissépoj e a suvèje con ël suvaman ch'a l'avìa a la sëntura. {{verse|chapter=13|verse=6}}Cand ch'a l'é rivà a Simon Pero, sto-sì a l'ha dije: "Signor, ti t'ëm veule lavé ij pé<ref>O "më laves-to ij pé?".</ref>?". {{verse|chapter=13|verse=7}}Gesù a-j rëspond: "Lòn ch' i faso, adess it lo capisse nen, ma 't l'antendras pì tard". {{verse|chapter=13|verse=8}}Pero a-j dis: "A podrà mai esse ch'a sia ti a laveme ij pé!". Contut, Gesù a-j rëspond: "S' it lavo nen, ti 't podras mai esse dij mè<ref>O "It l'avras gnun-e part con mi".</ref>". {{verse|chapter=13|verse=9}}Simon Pero a-j dis: "Se le còse a stan parèj, Signor, anlora lavme nen mach ij pé, ma 'dcò le man e la testa!". {{verse|chapter=13|verse=10}}Gesù a-j dis: "Cheidun ch'a l'é fasse 'l bagn, a l'ha pa pì da manca 'd lavesse torna, ma a l'é pro ch'as lava ij pé, e antlora a sarà tut net. Vojàutri i seve già net, ma nen tuti". {{verse|chapter=13|verse=11}}Gesù a savìa chi ch'a l'avrìa tradilo: a l'é për lòn ch'a l'ha dìt: "Net i lo seve nen tuti". {{verse|chapter=13|verse=12}}Donca, apress d'avèj lavaje ij pé, a l'é torna butasse adòss ël mantel e a l'é tornà a tàula. Peui a-j dis: "Eve capì lòn ch'i l'hai fave? {{verse|chapter=13|verse=13}}Vojàutri im ciame 'Magìster' e 'Signor', e i feve bin a dilo përch' i lo son. {{verse|chapter=13|verse=14}}Se donca mi, ch'i son ël Signor e 'l Magìster, i l'hai lavave ij pé, ëdcò vojàutri i l'eve da laveve ij pé j'un dj'àutri. {{verse|chapter=13|verse=15}}I l'hai dave n'esempi, përchè coma ch'i l'hai fàit mi, i lo fasse 'dcò vojàutri.<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 22|Luca 22:27]].</ref> {{verse|chapter=13|verse=16}}An vrità, an vrità 'v diso ch'ël servitor a l'é nen da pì che sò padron<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 10|March 10:24]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 6|Luca 6:40]]; G[[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 15|ioann 15:20.]]</ref>, nì l'ambassador da pì che col ch'a l'ha mandalo. {{verse|chapter=13|verse=17}}Ora ch'i seve ste còse, Nosgnor av benedirà s'i-j buteve an pràtica!". === L'anunsi dël tradiment ëd Giuda === {{verse|chapter=13|verse=18}}"I parlo nen për tuti vojàutri. I conòsso coj ch'i l'hai sernù, ma sòn a l'é 'l compiment ëd la Scritura ch'a dis: 'Col ch'a mangia 'l pan ansem' a mi a l'ha virasse contra 'd mi<ref>O "a l'ha alvà 'l pé contra 'd mi"; cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 41|Salm 41:9]].</ref>'. {{verse|chapter=13|verse=19}}Iv lo diso bele adess anans che sòn a riva, përche cand ch'a sarà rivà, i chërdreve ch'i son pròpi chiel<ref>Visadì ël Mëssìa.</ref>. {{verse|chapter=13|verse=20}}An vrità, an vrità iv diso: chi ch' a 'rsèiv coj ch'i l'hai mandà, a l'é mi ch'a l'arsèiv; e col ch' a l'arsèiv mi. a l'arsèiv col ch'a l'ha mandame<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 10|Maté 10:40]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 9|March 9:37]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 9|Luca 9:48;]] [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 10|10:16]].</ref>". {{verse|chapter=13|verse=21}}Cand ch'a l'ha dit ëste còse, Gesù a l'é conturbasse e a l'ha fortì: "an vrità, an vrità 'v diso che un ëd vojàutri am tradirà". {{verse|chapter=13|verse=22}}Anlora ij dissépoj a son vardasse j'un j'àutri, përchè a savio nen ëd chi é-lo che Gesù a parlèissa". {{verse|chapter=13|verse=23}}Ora, un dij dissépoj, col che Gesù a-j vorìa bin<ref>An particolar, a l'era sò preferì.</ref>, a l'era a tàula davzin a Gesù ant ël pòst d'onor<ref>La question ëd coma ch'as podrìa volté "ἐν τῷ κόλπῳ τοῦ Ἰησοῦ" (an sël pét /sen ëd Gesù) a l'é debatùa. An coj temp là la gent a stasìa a tàula cogià da na banda, ant ës cas a l'é Gioann col ch'a l'era pì davzin a Gesù. Cola espression, contut, a l'é soèns dovrà pr' un ch'a sta a tàula al pòst d'onor aranda 'n përsonagi amportant a soa drita.</ref>. {{verse|chapter=13|verse=24}}E Simon-Pero a l'ha faje segn ëd ciamé chi ch'a l'era col dont Gesù a parlava. {{verse|chapter=13|verse=25}}Chiel, donca, essend-se pogià an sël pét ëd Gesù, a-j dis: "Signor, chi é-lo?". {{verse|chapter=13|verse=26}}Gesù a l'ha rësponduje: "A l'é col ch'i darai un tòch ëd pan mojà". E mojà ch'a l'avìa 'l tòch ëd pan ant la saussiera, a l'ha dajlo a Giuda-Iscariot, fieul ëd Simon. {{verse|chapter=13|verse=27}}An col moment-là, dòp avèj arseivù col tòch ëd pan, Satana a l'é intrà an Giuda. Gesù donca a l'ha dije: "Lòn ch'it l'has da fé, falo an pressa". {{verse|chapter=13|verse=28}}Ma gnun ëd coj ch'a j'ero a tàula a l'ha capì përchè Gesù a l'avèissa dije lòn. {{verse|chapter=13|verse=29}}Dàit che Giuda a tenìa la borsa dij sòld, cheidun a l'ha pensà che Gesù a l'avèissa dije 'd caté lòn ch'a l'era necessari për la festa, o ch'a dèissa cheicòs ai pòver {{verse|chapter=13|verse=30}}Donca,apress ch'a l'ha pijà 'l tòch ëd pan, Giuda a l'é andass-ne. A l'era 'd neuit. === La predission ëd l'arnegament ëd Pero === {{verse|chapter=13|verse=31}}E seurtì ch'a l'é stàit Giuda, Gesù a dis: "A l'é rivà 'l moment ch' ël Fieul ëd l'Òm a intra an soa glòria, e Nosgnor a sarà glorificà për motiv ëd chiel<ref>O "Adess ël Fieul ëd l'Òm a l'é glorificà, e Dé a l'é glorificà an chiel".</ref>. {{verse|chapter=13|verse=32}}E dàit che Nosgnor a l'arsèiv glòria për motiv dël Fieul, chiel bin tòst a darà glòria al Fieul. {{verse|chapter=13|verse=33}}Car ij mè fieuj, i starai ansem a vojàutri për nen tant da pì. Vojàutri im sërcreve, contut, coma ch'i l'hai dit ai cap dij Giudé, che là 'ndoa ch'i vado a podìo nen vnìje<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 7|Gioann 7:34]].</ref>, iv lo diso 'dcò adess. {{verse|chapter=13|verse=34}}I veuj deve 'n comandament neuv<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 15|Gioann 15:12,17]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann Litre/1Gioann 3|1 Gioann 3:23]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann Litre/2Gioann|2 Gioann 5]].</ref>, visadì, ch'iv veule bin l'un j'àutri, e che coma mi i l'hai amà vojàutri, i l'eve da ameve l'un l'àutr. {{verse|chapter=13|verse=35}}An sossì a conoss-ran tuti ch'i seve 'd mè dissépoj, visadì për l'amor ch'i l'avreve an tra 'd voi. {{verse|chapter=13|verse=36}}E Simon-Pero a-j dis: "Signor, andoa ch'a l'é ch'it vas?". Gesù a-j rëspond: "Là 'ndova ch'i vado, për ël moment ti it peude nen vnime dapress, ma it-i vniras a sò temp". {{verse|chapter=13|verse=37}}Pero a l'ha replicaje: "Signor, për che motiv é-lo ch'i peuss nen andete dapress bele che adess? I son pront a dé la vita për ti!". {{verse|chapter=13|verse=38}}Ma Gesù a-j rëspond: "Ti veules dé toa vita për mi? an vrità, an vrità it diso, che anans ch' ël gal a l'abia cantà, ti 't l'avras già arnegame tre vire!". == Nòte == {{reflist}} [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Gioann]] 0ln3v585jr5uvk2b9vksip8q89jczff 0 667 37801 24739 2026-05-07T20:45:32Z Dragonòt 119 37801 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Luca|Vangeli 'd Luca]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Luca/Luca 1|Luca 1]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 3|Luca 3]]|notes=}} {{TOCright}} {{chapter|2}} = Luca = == 2 == [[File:La Bìbia piemontèisa - Luca 02.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Luca 02]] === Censiment e la nassensa 'd Gesù === {{verse|chapter=2|verse=1}}Ora, an col temp-lì a l'é rivà che n'órdinansa a l'é stàita publicà da part ëd Cèsar Augusto<ref>L'imperador Otavian (27 AC - 14 AD).</ref>, che tùit a fusso anregistrà<ref>O "Ch'a fussa fàit un censiment ëd tut l'amperi".</ref>. {{verse|chapter=2|verse=2}}Sta prima consegna a l'é stàita fàita cand che Quirinio a l'era governator ëd la Siria. {{verse|chapter=2|verse=3}}Tùit a 'ndasìo për fesse anregistré, ognidun an sò pais d'orìgin. {{verse|chapter=2|verse=4}}Anlora 'dcò Giusèp a l'é montà da la Galilea an Giudea, da la sità 'd Nasarèt ant la sità 'd David, ciamà Betlem, për motiv che chiel a l'era 'n dissendent<ref>Let. "dla casà e dla famija 'd David".</ref> dël rè David. {{verse|chapter=2|verse=5}}A l'é andaje për fesse anregistré ansema a Marìa, ch'a l'era staje promëttùa an mariagi<ref>O "soa sposa" (dal pont ëd vista legal).</ref> e che già a spetava 'n cit. {{verse|chapter=2|verse=6}}Antramentre ch'a j'ero là, a l'é rivà për chila 'l temp ëd caté, {{verse|chapter=2|verse=7}}e a l'ha butà 'l mond sò fieul prim-génit, a l'ha fassalo, e a l'ha cogialo ant na grupia, përchè a-i era nen ëd pòst për lor ant l'obergi. === La Vìsita dij Bërgé === {{verse|chapter=2|verse=8}}Ora, a-i ero lì davzin ëd bërgé ch'a stasìo 'nt ij camp e ch'a goernavo ij sò strop ëd feje 'nt la neuit. {{verse|chapter=2|verse=9}}E n'àngel dël Signor a l'é presentasse dë 'dnans ëd lor e la glòria 'd Nosgnor a l'ha anvlupaje 'd ciàir tant ch’a na son ëstàit ëstravirà e son ësburdisse nen pòch. {{verse|chapter=2|verse=10}}Ma l'àngel a l'ha dije: "Àbie nen tëmma përchè - sté bin a sente<ref>O "Vardé-sì".</ref> - iv nunsio la neuva 'd lòn ch'a sarà 'n grand motiv d'alegrëssa për tut ël pòpol. {{verse|chapter=2|verse=11}}Ancheuj, ant la sità 'd David, për vojàutri a l'é nassù 'l Salvator, ch’a l'é 'l Crist<ref>Col che Nosgnor a l'ha consacrà, onzù, për esse 'l Messia.</ref>, ël Signor. {{verse|chapter=2|verse=12}}Sossì av sarà 'd marca: i trovereve 'n cit fassà e cogià 'nt na grupia". {{verse|chapter=2|verse=13}}E 'd colp, ansema a l'àngel, a-i é staje na legion ëd l'armeja dël cel ch'a làudava Nosgnor e ch'a disìa: {{verse|chapter=2|verse=14}}"Glòria sia a Nosgnor ant ij leugh ij pì àut! Che la pas a sia an sla tèra an mes a coj ch'a-j son agradì!". {{verse|chapter=2|verse=15}}E a l'é rivaje che dòp che j'àngej a son andass-ne për torness-ne 'n cel, ij bërgé a son disse an tra 'd lor: "Andoma donca fin-a a Betlem, e vëddoma còsa ch’a sìa lòn ch’a l’é rivaje e che Nosgnor a l'ha fane conòsse". {{verse|chapter=2|verse=16}}A son donca andàit an pressa e a l'han trovà Maria e Giusèp con ël cit cogià ant na grupia {{verse|chapter=2|verse=17}}E dòp ch’a l’han vëddulo, a son butasse a conté a tuti lòn ch'a-j era stàit dit ëd cola masnà; {{verse|chapter=2|verse=18}}e tuti coj ch'a l'han sentulo, a son ëstane ëstupì dle còse ch'a-j contavo ij bërgé. {{verse|chapter=2|verse=19}}Marìa, da soa part, tute ste paròle-sì a-j tnisìa coma 'n tesòr drinta al cheur e a pensava còsa ch'a podèisso significhé. {{verse|chapter=2|verse=20}}Ij bërgé, peui, a son andass-ne glorificand e làudand Nosgnor për tut lòn che l'avìo sentù e vëddù: tut a l'era stàit pròpi coma ch'a l'era staje contà. {{verse|chapter=2|verse=21}}Cand che peui a son passaje eut di për podèj fé la sirconcision<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 12|Lévitich 12:3]].</ref> a la masnà, anlora a l'han daje 'l nòm Gesù, ël nòm indicà da l'àngel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 1|Luca 1:31]].</ref> prima ch'a fussa stàit concepì 'nt ël vènter ëd soa mare. === Presentassion ëd Gesù al Templi === {{verse|chapter=2|verse=22}}Cand peui ch'a l’è rivaje ‘l témp ëd la purificassion conforma a la Lege ‘d Mosé, Giusèp e Marìa a l’han portà la masnà a Gerusalem për prësentela a Nosgnor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 13|Surtia 13:2,12]].</ref>, {{verse|chapter=2|verse=23}}(conforma a lòn ch'a l'é scrit ant la Lege 'd Nosgnor che ògni mas-cc prim-génit a l’ha da esse consacrà al Signor) {{verse|chapter=2|verse=24}} e per smon-e an sacrifissi<ref>O "oblassion".</ref> na cobia ‘d tórtole o ‘d colombe giovo coma ch'a prescriv la Lege ‘d Nosgnor<ref>2:22-24 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 12|Lévitich 12:6-8]].</ref>. === La Professìa 'd Simeon === {{verse|chapter=2|verse=25}}Ora, a-i era a Gerusalem n'òm ch'as ciamava Simeon e ch'a l'era giust e timorà 'd Nosgnor. Chiel a spetava la consolassion<ref>O "ël di che Israel a sarìa stàit ristabilì", o liberà.</ref> d'Israel, e lë Spìrit Sant a l'era an su chiel. {{verse|chapter=2|verse=26}}Lë Spìrit Sant a l'avìa arvelaje ch' a sarìa nen mòrt prima ch’a l’avèissa vëddù 'l Crist ëd Nosgnor. {{verse|chapter=2|verse=27}}Anlora Simeon, cissà da lë Spìrit, a l'é vnuit ant le cort dël templi e a l'é trovasse là pròpi cand ch'a rivavo 'l pare e la mare 'd Gesù për porteje 'l cit conforma a la costuma ch’a l’é la prescrission ëd la Lege. {{verse|chapter=2|verse=28}}Simeon as l'ha fass-lo dé an brass e a l'ha benedì Nosgnor Dé<ref>O "a l'ha ringrassià e laudà Nosgnor".</ref> con coste paròle: {{verse|chapter=2|verse=29}}"Nosgnor! Adess, conforma a toa paròla, lassa andé 'n pas tò servitor. {{verse|chapter=2|verse=30}}A la fin, ij mè euj a l'han podù vëdde la salvëssa {{verse|chapter=2|verse=31}}ch'it l'has prontà përchè tuti ij pòpoj a la vëddo<ref>O "an presensa 'd tùit ij pòpoj", "dë 'dnans a tùit ij pòpoj"</ref>. {{verse|chapter=2|verse=32}}Chiel a l'é ‘n ciàir për arvelé Nosgnor a le nassion e la glòria 'd tò pòpol Israel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 42|Isaia 42:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 46|49:6]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 52|52:10]].</ref>". {{verse|chapter=2|verse=33}}La mare e 'l pare 'd Gesù a së stupìo dle cose ch'as disìo 'd chiel. {{verse|chapter=2|verse=34}}Peui Simeon a l'ha benedije e a l'ha dit a Marìa, soa mare: "Stà bin a sente: sto cit a l'é destinà a d'esse càusa 'd croa e d’arsuression ëd tanti an Israel e për esse 'n segn ch'a-j faran oposission<ref>O "contradission".</ref>. {{verse|chapter=2|verse=35}}A n'arzulterà ch'a saran arvelà ij pì përfond pensé 'd tanti cheur e na spa at trapasserà toa ànima midema!" === La testimoniansa d'Anna === {{verse|chapter=2|verse=36}}A-i era 'dcò na profetëssa, Anna, la fija 'd Fanuel ëd la tribù d'Aser. A l'era motobin veja. Sò marì a l'era mòrt cand ch' a j'ero stàit ësposà mach set agn. {{verse|chapter=2|verse=37}}Da antlora chila a l'era restà na vidoa fin-a a l'età d'otantequatr agn. A stasìa sèmper ant ël Templi e a servìa Nosgnor di e neuit e con ëd digiun e d'orassion. {{verse|chapter=2|verse=38}}Pròpi 'n col moment-lì chila a l'é avzinasse a lor, a l'é butasse a ringrassié Nosgnor e a parlava ëd cola masnà a tuti coj ch'a spetavo la redension ëd Gerusalem. {{verse|chapter=2|verse=39}}Cand ch'a l’han compì tut lòn ch'a l'era la prescrission ëd la Lege 'd Nosgnor, a son tornass-ne an Galilea, a Nasarèt, sò pais<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 2|Maté 2:23]].</ref>. {{verse|chapter=2|verse=40}}E 'l cit a chërsìa e a vnisìa fòrt ant lë spìrit pien ëd sapiensa, e la grassia 'd Nosgnor a l'era an su chiel. === Gesù 'nt ël Templi === {{verse|chapter=2|verse=41}}Ora, sò pare e soa mare a 'ndasìo tuti j'agn a Gerusalem a la festa 'd Pasca<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 12|Surtìa 12:1-27]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 16|Deuteronòmi 16:1-8]].</ref>. {{verse|chapter=2|verse=42}}Cand ch'a l’ha compì dódes agn, a son torna andàit sù a selebré la festa coma ch'a j'ero costumà a fé, {{verse|chapter=2|verse=43}}ma, pen-a passà ij di dla festa, mentre ch'as ancaminavo për la stra për torness-ne a ca, ël fiolin, Gesù, a l’é restà andarera a Gerusalem sensa che sò pare e soa mare as na rendèisso cont<ref>O "se n'andèisso".</ref>. {{verse|chapter=2|verse=44}}Pensand ch’a fussa an tra ij compagn ëd viage 'nt la carovan-a, a l’han marcià na giornà prima 'd butesse a sërchelo an tra ij parent e ij conossent. {{verse|chapter=2|verse=45}}Avend-lo nen trovà, a son tornass-ne a Gerusalem an serca ‘d chiel. {{verse|chapter=2|verse=46}}Dòp tre di a l’han trovalo 'nt le cort dël Templi, setà an mes ai magìster ëd la Lege<ref>O "dotor".</ref>, antramentre ch'a jë stava a sente e a-j fasìa ‘d domande. {{verse|chapter=2|verse=47}}E tuti coj ch'a lo scotavo as maravijavo 'd soa inteligensa e 'd soe rispòste. {{verse|chapter=2|verse=48}}Cand ch'a l'han vëddulo, a savìo pì nen còsa pensene. Soa mare a l’ha dije: “Fieul, përchè it l’has fane parèj? Varda, tò pare e mi, i l'avìo pròpri 'd crussi e it sercavo con afann!". {{verse|chapter=2|verse=49}}E chiel a l’ha rësponduje: “Përchè mai sercheme? I seve nen ch'i l'avìa da sté 'nt la ca 'd mè Pare?<ref>O "ch'i l'avìa d'ocupeme dj'afé 'd mè pare?".</ref>”. {{verse|chapter=2|verse=50}}Ma lor a l'han nen capì lòn che Gesù a vorèissa dì. {{verse|chapter=2|verse=51}}Anlora a l'é calà con lor e a l'é vnù a Nasarèt e a j'era sogetà. Tutun, soa mare a tnisìa tute ste còse 'nt sò cheur. {{verse|chapter=2|verse=52}}E Gesù a chërsìa an sapiensa, an statura e 'nt ël favor ëd Nosgnor<ref>O "grassia".</ref> e dla gent<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Samuel/1 Samuel 2|1 Samuel 2:26]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Proverbi/Proverbi 3|Proverbi 3:4]].</ref>. == Nòte == <references/> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Luca]] na1jqm7he4hdx92b24wcyu7nmh8axbq 0 675 37789 24852 2026-05-07T20:40:04Z Dragonòt 119 37789 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Luca|Vangeli 'd Luca]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/Luca/Luca 4|Luca 4]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 6|Luca 6]]|notes=}} {{TOCright}} {{chapter|5}} = Luca= [[File:La Bìbia piemontèisa - Luca 05.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Luca 05]] == 5 == === Ij prim dissépoj ëd Gesù === {{verse|chapter=5|verse=1}}Na vira, damentre che Gesù a predicava la Paròla 'd Nosgnor an sla riva dël lagh ëd Genesaret<ref>O “Mar ëd Galilèa”.</ref>, tanta a l'era la gent ch'as carcava dantorn ëd chiel che a l'era malfé 'd fesse sente da tuti. {{verse|chapter=5|verse=2}}Anlora, Gesù, a l'ha armarcà ch'a-i ero là doe barche veuide. Ij pëscador ch'a-j dovravo a j'ero a tera un pò pì an là për netiè soe rèit. {{verse|chapter=5|verse=3}}Parèj Gesù a l’é montà ant un-a ‘d cole barche, ch’a l’era ‘d Simon, e a l’ha ciamaje ch’a së slontanèisso un pò da la riva. Peui, ansetass-je, Gesù a l’ha seguità a dotriné la gent da la barca<ref>5:1-3 cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 13|Maté 13:1-2]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 3|March 3:9-10]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 4|4:1]].</ref>. {{verse|chapter=5|verse=4}}Cand ch’a l’ha avù terminà ‘d parlé, Gesù a dis a Simon: “Adess andoma pì an là, doa che l'eva a l'é pì përfonda, e fà calé toe rej për pësché<ref>Cfr. Gioann 21:3.</ref>. {{verse|chapter=5|verse=5}}Ma Simon a l’ha dije: “Magìster, i l’oma già travajà tuta la neuit, e i l’oma ciapà pròpi gnente; contut, s’it ses pròpi ti a dimlo, a va bin, i farài torna calé le rèit<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 21|Gioann 21:3]].</ref>”. {{verse|chapter=5|verse=6}}Fàit ch’a l’ha avùlo, a l’han pëscà na tal granda quantità ‘d pess, che le rèit fin-a a së s-ciancavo<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Gioann/Gioann 21|Gioann 21:6]].</ref>! {{verse|chapter=5|verse=7}}E a l’han fàit segn ai sò compagn dl’àutra barca ëd ven-e a giuteje. Cand ch’a-i son ëvnùit, a l’han ampinì le doe barche ‘d pess, tant che scasi a fongavo<ref>Cfr. Gioann 21:6.</ref>. {{verse|chapter=5|verse=8}}Cand che Simon Pero a l’ha vëddù lòn ch'a l'era capità, a l’é campasse dë 'dnans a Gesù ai sò ginoj e a l’ha dije: “Signor, slontante da mi, ch’i son un pecador!”. {{verse|chapter=5|verse=9}}An vëdenda na pësca coma cola-lì, chiel e tuti coj ch’a-j ero ansem a chiel a son restà sbërlondì; {{verse|chapter=5|verse=10}}e l’istess a l'é capità a Giaco e Gioann, fieuj ëd Zebedé, ch’a j’ero ‘d compagn ëd Simon. Anlora Gesù a dis a Simon: “Àbie nen tëmma, d’ora anans ti ‘t saras pëscador ëd gent viva<ref>Ambelessì, ël grech për "ciapé" a veul ëdcò "ciapé viv" "tnì an vita", "risparmié"!. L'alusion sì a l'é a la salvassion, "ciapé viv" "tnì an vita", "risparmié"!. L'alusion sì a l'é a la salvassion, ël riscat dal pecà.ël riscat dal pecà.</ref>!”. {{verse|chapter=5|verse=11}}A l’han peui fàit artorné le barche a tèra, a l’han chità tut e a son andaje dapress a Gesù. === Gesù a variss n’òm da la lebra === {{verse|chapter=5|verse=12}}N’àutra vira, Gesù as trovava ant na borgià andoa ch’a-i era n’òm malà grev ëd lebra. Cost òm, cand ch’a l’ha vëddù Gesù, a l’é prostërnasse dë 'dnans ëd chiel e a l’ha pregalo con ëste paròle: “Signor, s’it veule, it peude varime e rendme pur”. {{verse|chapter=5|verse=13}}Gesù, anlora, a l’ha sporzù la man, a l’ha tocalo e a l’ha dije: “I lo veuj: sie vari!”, e tut sùbit la lebra a l’é dësparije. {{verse|chapter=5|verse=14}}Gesù a l’ha comandaje ‘d dijlo a gnun, e a l’ha giontà: “Va e fate vëdde dal sacerdòt, e smon-a për toa purificassion lòn che Mosè a l’ha prescrivù për servije ‘d testimoniansa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Levitich/Levitich 14|Levitich 14:1-32]].</ref>”. {{verse|chapter=5|verse=15}}L’arnomansa ‘d Gesù a së spantiava ‘d pì an pì, tant che motobin ëd gent as ambaronava për podèjlo sente e për esse varì da soe maladìe da chiel. {{verse|chapter=5|verse=16}}Chiel, contut as tnìsìa da banda an ëd leugh solitari<ref>O “at ël desert”.</ref>, për preghé. === Varision ëd n’òm paralisà === {{verse|chapter=5|verse=17}}Ora a l’é rivà che, un dì che Gesù a dotrinava, 'd Farisé e ‘d magìster ëd la Lege a son ëvnù da tùit ij paisòt dla Galilèa e dla Giudèa e da Gerusalem e a j’ero astasse për stelo a sente. La potensa ‘d varision dël Signor a l’era granda. {{verse|chapter=5|verse=18}}A son ëdcò rivà dj’òm ch’a portavo an sna sivera n’òm ch’a l’era paralisà, e a sercavo ‘d portelo antëca e ‘d butelo dë 'dnans a Gesù. {{verse|chapter=5|verse=19}}Ma trovand pa da che part a l’avrìo podù fèjlo intré për motiv ëd la furfa, a son montà an sla ca, e a l’han calalo giù për ij cop, ansema a la sivera, ant ël pì bel mes ëdnans a Gesù. {{verse|chapter=5|verse=20}}Gesù, cand ch’a l’ha vëddù la fede 'd cola gent, a l’ha dije a l’òm: “Òm, ij tò pecà at son përdonà!”. {{verse|chapter=5|verse=21}}Ij magister ëd la Lege e ij Farisé a l’han comensà a pensé: “Chi é-lo stossì ch’a dis ëd bëstëmmie? Chi ch’a peul përdoné ij pecà, sëdësnò Nosgnor?”. {{verse|chapter=5|verse=22}}Gesù, ch’a conossìa ij pensé ‘d lor, a-j réplica: “Còsa ch’a l’é lòn ch’i pense an vòstri cheur? {{verse|chapter=5|verse=23}}Còsa é-lo ‘d pi belfé: dì ‘Ij tò pecà at son përdonà”, o ‘d dì: ‘Àuss-te e marcia’?” {{verse|chapter=5|verse=24}}Ora, për ch’i sàpie che ‘l Fieul ëd l’Òm a l’ha l’autorità an sla tèra ‘d përdoné ij pecà”, a dis al paralìtich, “It diso, àuss-te, cariete toa sivera an sle spale e vatne a toa ca!”. {{verse|chapter=5|verse=25}}E ‘d colp, essend-se aussà an presensa ‘d lor, col òm a l’é cariasse dla sivera andoa ch’a l’era stàit cogià, e a l’é andass-ne a soa ca, dasend la glòria a Nosgnor. {{verse|chapter=5|verse=26}}Tuti a na son pròpi restà stupì e a dasìo glòria a Nosgnor. Del tut ësburdì, a disìo: “Për sicur i l’avoma vëddù ancheuj ëd ròbe ch’i l’avrìo mai ëspetasse”. === La vocassion ëd Levi (Maté) === {{verse|chapter=5|verse=27}}Apress ëd lòn, Gesù a l’é seurtì e a l’ha vëddù un gablé ch’a l’avìa për nòm Levi, astà al leugh dël pedagi, e a l’ha dije: “Venme dapress”. {{verse|chapter=5|verse=28}}E chiel, an chitand tut, a l’é levasse e a l’é andaje dapress. {{verse|chapter=5|verse=29}}Pì tard, Levi a l’ha prontà un gran festin an onor ëd Gesù a soa ca. A-i son ëvnùije ‘dcò tanti gablé ch’a j’ero colega ‘d Levi ansem a d’àutra gent e a son butasse a tàula tùit ansema. {{verse|chapter=5|verse=30}}Ij magister ëd la Lege 'd col pais là e ij Farisé a ciosionavo contra ij dissépoj ëd Gesù e a disìo: “Për che motiv é-lo ch’i mange e ch’i bèive ansema a ‘d gablé e a ‘d gent ëd cativa arputassion<ref>O “ëd pecador”. Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 13|Luca 15:1-2]].</ref>?”. {{verse|chapter=5|verse=31}}Ma Gesù a l’ha rësponduje: “Coj ch’a son an salute a l’han nen da manca dël médich, ma coj ch’a stan mal. {{verse|chapter=5|verse=32}}Mi i son nen ëvnùit a ciamé al pentiment dij giust, ma dij pecador”. === Na discussion an sël digiun === {{verse|chapter=5|verse=33}}A l’han dije ‘dcò: “Për che motiv é-lo ch’ij dissépoj ëd Gioann a fan soens ëd digiun e ‘d preghiere, e l’istess a fan coj dij Farisé; ma ij tò a mangio e a bèivo?”. {{verse|chapter=5|verse=34}}Gesù a l’ha replicaje: “É-lo ch’i peude féje fé ‘d digiun a j’amis ëd lë spos, mentre che lë spos a l’é ansem a lor? {{verse|chapter=5|verse=35}}Ij temp a vniran che lë spos a-j sarà gavà; antlora a faran digiun ant coj dì-lì”. {{verse|chapter=5|verse=36}}Peui a l’ha proponuje ‘dcò na paràbola: “A-i é gnun ch’a s-cianca ‘n tòch dë stòfa da ‘n vestì neuv e a lo deuvra tanme ‘n tacon për un vestì vej. Për lòn ël vestì neuv a sarìa ruinà, e ‘l neuv tacon a andrìa gnanca bin për ël vestì vej. {{verse|chapter=5|verse=37}}Dl’istessa manera, gnun a buta ‘d vin neuv andrinta a ‘d botaj vej: s’as fasèissa parèj, ël vin neuv a farìa sauté ij botaj, a andarìa an malora e ij botaj a sarìo përdù. {{verse|chapter=5|verse=38}}Ma ‘l vin neuv a deuv esse butà andrinta a ‘d botaj neuv, parèj che tùit e doi as goerno. {{verse|chapter=5|verse=39}}Ma a-i é gnun ch’a bèiva ‘d vin vej ch’a veuia sùbit ëd col neuv, përchè a dis: ‘Ël vej a l’é mej’”. == Nòte == <references/> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:Luca]] t2gtduqjvffjw05m3vxbg3nu5wojfp7 0 688 37794 33568 2026-05-07T20:42:14Z Dragonòt 119 37794 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/March|Vangeli 'd March]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Neuv/March/March 15|March 15]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Luca/Luca 1|Luca 1]]|notes=}} {{TOCright}} {{chapter|16}} = March = [[File:La Bìbia piemontèisa - March 16.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - March 16]] == 16 == === L’arsurression === {{verse|chapter=16|verse=1}}Passà ch'a l'era l’arpòs dël Saba, Maria Madlen-a, Maria, mare ‘d Giaco, e Salòme, a son andàite a caté j’euli aromàtich për ambalsamé ‘l còrp ëd Gesù. {{verse|chapter=16|verse=2}}La matin bonora, ël prim di dla sman-a, visadì Dumìnica, a son rivà al sepolcr a lë sponté dël sol. {{verse|chapter=16|verse=3}}As disìo an tra ‘d lor: “Chi é-lo ch’an farà robaté la pera dl’intrada dël sepolcr?”. {{verse|chapter=16|verse=4}}Cand ch’a son rivaje, a l’han aussà j’euj e a l’han vëddù che la pera a l’era già stàita levà; a l’era na pera motobin granda. {{verse|chapter=16|verse=5}}Peui, essend intrà an cola balma, a l’han vëddù ‘n giovo astà a la drita, con na vesta bianca, e a son ësbaruvasse. {{verse|chapter=16|verse=6}}Ma chiel a l’ha dije: “Sbaruveve nen, voi i sërche Gesù ‘d Nasaret, ch’a l’era stàit butà an cros: chiel a l’é arsussità. A l’é pì nen ambelessì. Vardé ‘l leugh andoa ch’a l’avìo butalo. {{verse|chapter=16|verse=7}}Adess andé, e dije ai sò dissépoj, comprèis Pero, che Gesù as në va prima 'd vojàutri an Galilea. I lo vedreve ansilì, coma ch’a l’ha divlo”. {{verse|chapter=16|verse=8}}A son seurtine sùbit e a son ëscapasse dal sepolcr, përchè ‘l tërmolass e lë spavent a l’avìa pijaje, e a l’han pa dit gnente a gnun, përchè ch’a l’avìo tëmma. === Gesù a compariss a Marìa Madlen-a === {{verse|chapter=16|verse=9}}Apress l’arsurression ëd Gesù, ël prim di dla sman-a, chiel a l’é mostrasse an prim leugh a Maria Madlen-a, cola ch’a l’avìa scassane set demòni. {{verse|chapter=16|verse=10}}E a l’é andass-ne a nunsielo a coj ch’a j’ero stàit ansem a chiel, ch’a j’ero an deul e ch’a pioravo. {{verse|chapter=16|verse=11}}Ma cand ch’a l’han sentì che Gesù a l’era viv, e che Marìa a l’avìa vëddulo, a l’han nen chërduje<ref>Ij manuscrit, ij pì antich ëd March a finisso con ël vers 16:8. D’àutri manuscrit pì tardiv a gionto un-a o l’àutra dle conclusion ch’a séguito.</ref>. === Gesù a compariss ai dòi dissépoj === {{verse|chapter=16|verse=12}}Apress ëd lòn, Gesù a l’é mostrasse sota n’àutra forma a dòi ëd lor ch’a j’ero për la strà për andé ai camp. {{verse|chapter=16|verse=13}}Sti-sì a son tornà e a l’han nunsiajlo a j’àutri, ma a l’han ëdcò pa chërduje. === Gesù a compariss a j’óndes === {{verse|chapter=16|verse=14}}A la fin a l’é mostrasse a j’óndes ch’a j’ero astà ansema e a l’ha rimprociaje për soa mancansa ‘d fede e për la durëssa ‘d sò cheur ëd lor, përchè ch’a l’avìo nen chërdù a coj ch’a l’avìo vëddulo arsussità. {{verse|chapter=16|verse=15}}Gesù a l’ha dije: “Andé për tut ël mond e nunsié la bon-a neuva dl’Evangeli a tuta la creassion<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 1|At 1:8]].</ref>. {{verse|chapter=16|verse=16}}Chi ch'a chërdrà e a sarà batesà a sarà salvà, ma chi ch'a chërdrà pa nen<ref>Chi ch'as arfudà 'd chërde a la bon-a neuva nunsià.</ref> a sarà condanà<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 14|March 14:28]].</ref>. {{verse|chapter=16|verse=17}}Ij segn miracolos ch’a companieran coj ch’a l’avran chërdù a saran ësti-sì: A scasseran ij demòni a mè nòm, a parleran an ëd lenghe ch’a conossìo nen, {{verse|chapter=15|verse=18}}a pijeran ëd serp con la man; e cand ch’a l’avran beivù cheicòs ëd velenos, a-j farà gnun mal; a-j faran l’imposission dle man ai malavi, e lor a në saran varì. === Assension ëd Gesù === {{verse|chapter=16|verse=19}}Gesù, ël Signor, apress d’avèje parlà an cola manera-lì, a l’é stàit elevà sù al cel<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/At/At 1|At 1:9-11]].</ref>, e a l’é astasse a la drita ‘d Nosgnor Dé. {{verse|chapter=15|verse=20}}E lor a son partì e a son andass-ne a prediché daspërtut; e Nosgnor a-j giutava e a confermava la predicassion<ref>O “la paròla”.</ref> con ij segn miracolos ch’a la compagniavo. ---- === (conclusion pì curta) === {{verse|chapter=16|verse=12}}Peui a l’han contà tut sòn an pòche paròle a Pero e ai sò compagn. Pì tard Gesù medésim a l’ha mandaje a nunsié ‘l mëssagi ‘d salvëssa, da orient a ocident, ël messagi ‘d vrità ch’a dà vita eterna. Amen. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Neuv]] [[Category:March]] g2t19gtjdvgo1eelc2gw91ou6v42x1n 0 900 37796 30823 2026-05-07T20:43:34Z Dragonòt 119 37796 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 36|Esechiel 36]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 38|Esechiel 38]]|notes=}} {{chapter|37}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèis - Esechiel 37.ogg|thumb|La Bìbia piemontèis - Esechiel 37]] = Esechiel = == 37 == === La val ëd j'òss sèch === {{verse|chapter=37|verse=1}}Un di Nosgnor a l'ha ambrancame con la forsa 'd sò Spìrit<ref>O "an ëspirit".</ref> e a l'ha fame seurte fòra an mes d'un varèj ch'a l'era tut coatà d'òss ëd mòrt. {{verse|chapter=37|verse=2}}A l'ha fame marcé an trames ëd coj òss e i son visame che 'nt cola comba a-i j'ero pròpe tanti òss e ch'a j'ero motobin sèch. {{verse|chapter=37|verse=3}}Chiel a l'ha dime: "Fieul d'òm, podrìo-ne coj òss-là arvive?", e i l'hai rësponduje: "Mach ti 't lo sas, sovran Signor!". {{verse|chapter=37|verse=4}}Anlora a l'ha dime: "Profetisa a rësguard<ref>O "dzora".</ref> ëd costi òss e dijë: "Vojàutri, òss sèch, ëscoté la paròla 'd Nosgnor. {{verse|chapter=37|verse=5}}Coste-sì a son le paròle che 'l sovran Signor a nunsia a sti òss-sì: 'Vardé-sì, i son an camìn d'anfonde lë spìrit an vojàutri, e i vivreve torna. {{verse|chapter=37|verse=6}}I butrai an vojàutri dij téndin, i-j farai chërse la carn<ref>O "ij mùscoj".</ref>, iv arvestirai 'd pel, i j'anfondrai lë spìrit<ref>O "I butrai 'l respir an vojàutri".</ref> e i vivreve torna. Antlora i savreve ch'i son mi 'l Signor". {{verse|chapter=37|verse=7}}Parèj i l'hai profetisà conform a lòn ch'a l'avia comandame. Cand ch'i profetisava i l'hai sentù 'n rabel, e j'òss a son butasse ansema, òss a òss. {{verse|chapter=37|verse=8}}I vardava e i vëddìa che an sj'òss as formavo 'd tèndin e 'dcò a-i chërsìa la carn, e dla pel a l'era 'n camìn ëd coateje da l'àut. Tutun, a l'avìo 'ncora pa lë spìrit ëd la vita<ref>O "a-i era gnun respir".</ref>. {{verse|chapter=37|verse=9}}Chiel anlora a l'ha dime: "Profetisa a lë spìrit - profetisa, fieul d'òm, e disje: 'Costa a l'é la paròla dël Signor sovran: 'Ven dai quatr vent, spìrit, e sófia dzora dë sti mòrt-sì, ëd manera ch'a vivo torna. {{verse|chapter=37|verse=10}}Parèj i l'hai profetisà conform a lòn ch'a l'avia comandame, e lë spìrit a l'é intraje 'ndrinta, tant che a l'han ancaminasse a vive, a son ausasse 'n pé e a j'ero coma n'armeja gròssa<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 11|Arvelassion 11:11]].</ref>. {{verse|chapter=37|verse=11}}Anlora a l'ha dime: "Fieul d'òm, sti òss-sì a son tut ël pòpol d'Israel. Varda, lor a diso: 'Nòstri òss a son sèch, nòstra speransa a l'é mòrta, i soma stàit bandonà. {{verse|chapter=37|verse=12}}Per lòn, profetisa e dije da mia part: 'Coste-sì a son le paròle dël Signor sovran: 'Vardé-sì, i son an camìn ëd deurbe vòstre tombe e 'v farai arsussité da vòstre tombe, mè pòpol. Iv farai artorné a la tèra d'Israel. {{verse|chapter=37|verse=13}}Anlora, mè pòpol, i savreve ch'i son mi 'l Signor, cand che mi i duvertrai vòste tombe e 'v farai arsussitè dai vòstri sepolcr. {{verse|chapter=37|verse=14}}Mi i butrai mè spirit an vojàutri e i vivreve torna; i'v darai arpòs pròpi an vòstra tèra. Anlora i savreve ch'i son mi ël Signor. I l'hai parlà e 'm darai da fé coma ch'i l'hai dit. === Israel e Giuda: un sol regn === {{verse|chapter=37|verse=15}}A l'é rivame n'àutr mëssagi da Nosgnor. A disìa: "Për lòn ch'at riguarda, fieul d'òm, pija 'n tòch ëd bòsch e scrivie dzora: "Për Giuda e për j'Israelita ch'a son giontasse a chiel'. Peui ciapa n'àutr tòch ëd bòsch e gravie ste paròle-sì: {{verse|chapter=37|verse=16}}"A rapresenta Efraim e le tribù ch'a stan a nòrd d'Israel". {{verse|chapter=37|verse=17}}Gionta 'nsema coj doi tòch an toa man coma s'a fusso un sol tòch ëd bòsch. {{verse|chapter=37|verse=18}}Cand che toa gent at ciama: "Dane la spiegassion ëd lòn ch'it l'has fàit", {{verse|chapter=37|verse=19}}dije: 'Sossì a l'é lòn che Nosgnor,' ël sovran, a dis: I ciaprai Efraim e le tribù dël nòrd e i lo giontrai con Giuda. I-j farai coma s'a fusso 'n sol tòch ëd bòsch an mia man'. {{verse|chapter=37|verse=20}}Anlora ten an àut coj doi tòch ëd bòsch ch'it l'has gravà, parèj che tuti a-j vëddo, {{verse|chapter=37|verse=21}}peui dije: 'Sossì a l'é lòn ch'a dis Nosgnor, ël sovran: I ciaprai j'israelita d'an tra le nassion anté ch'a son ëstàit deportà. I-j farai torné a ca an sò pais dai leugh anté ch'a son dësbergiairasse. {{verse|chapter=37|verse=22}}Ambelelà, an sle montagne d'Israel, ëd lor i në farai 'n sol pòpol, e a l'avran un sol rè. A formeran pa pì dòi pòpoj. A saran pa pì separà an dòi regn. {{verse|chapter=37|verse=23}}A saran pì nen anflà d'orìbij mistà pagan-e ch'a fan mach ëscheur, nì da soe 'nfedeltà. I-j delivrai da sò pecà d'apostasìa e a-j nëttierai. Anlora lor a saran mè pòpol për dabon e mi i sarai sò Dé. {{verse|chapter=37|verse=24}}Mè sërvent David a regnerà dzora 'd lor e tùit a l'avran mach un sol bërgè. A daran da ment ai mè precet e a-j butran an pràtica<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 34|Esechiel 34:24]].</ref>. {{verse|chapter=37|verse=25}}A staran ant ël pais ch'i l'hai daje a mè sërvent Giacòb. ij sò fieuj e ij fieuj dij sò fieuj a staran për sèmper anté ch'a vivìo ij sò antich e mè sërvent David a sarà për sèmper sò prinsi. {{verse|chapter=37|verse=26}}I farai con lor n'aleansa 'd pas, ch'a sarà sensa fin. I-j darai soa tèra e i-j farai chërse 'd nùmer. I butrai për sèmper an tra 'd lor mè santuari. {{verse|chapter=37|verse=27}}I vivrai pròpi là 'nsema a lor. I sarai mi sò Dé e lor a saran mè pòpol<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Corint/2Corint 6|2 Corint 6:16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Arvelassion/Arvelassion 21|Arvelassion 21:3]].</ref>. {{verse|chapter=37|verse=28}}Cand che mè santuari a sarà an tra 'd lor për sèmper, tute le nassion a savran che mi, ël Signor, i son col ch'a l'ha rendù Israel na nassion santa e special. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Esechiel]] a4y5ajxrudw6edhxi4wdn0cnieevk6y 0 917 37792 28720 2026-05-07T20:41:22Z Dragonòt 119 37792 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Ester|Ester]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Ester/Ester 8|Ester 8]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Ester/Ester 10|Ester 10]]|notes=}} {{chapter|9}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Ester 09.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Ester 09]] = Éster = == 9 == === L'arvangia dij Giudé dzora dij sò nemis === {{verse|chapter=9|verse=1}}Ora, ant ël mèis ch'a fà dódes, ch'a l'é Adar, ant ël di ch'a fà tërdes dël midem mèis, cand che ij comand reaj e ij sò decret a son intrà an vigor, a son ëstàit ij Giudé a soa vira ch'a l'han crasà coj ch'a l'avìo con lor. {{verse|chapter=9|verse=2}}An tute le provinse dël rè Assuer, j'Ebrèo a son butasse ansema contra tuti coj ch'a l'avìo complotaje contra. Gnun a podìa arzistje: la tëmma dij Giudé<ref>La tëmma dij Giudé a l'é la tëmma ch'a l'avìo dël Dé ver e viv ch'a stasìa da soa part ëd lor (cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtia/Surtia 15|Surtìa 15:14-16]]). L'arversament a l'era tant complet che tùit j'ufisiaj ch'a l'avrìo dovù stermineje, adess a-j giutavo.</ref> a pèisava ansima a tut ël pòpol. {{verse|chapter=9|verse=3}}E tùit ij grand ufissiaj ëd le provinse, ij sàtrap, ij governador, ij fonsionari dël rè, tuti a l'han giutà j'Ebrèo për tëmma 'd Mardoché. {{verse|chapter=9|verse=4}}Mardoché a l'era an efet un grand përsonagi 'nt la ca dël rè, e soa arnomansa a së spantiava travers tute le provinse: Mardoché a vnisìa sèmper pì amportant. {{verse|chapter=9|verse=5}}Adonch ij Giudé a l'han crasà tùit ij sò nemis a colp dë spa. A l'é stàit në stermini, e lor a l'han fàit lòn ch'a l'han vorsù dij sò aversari<ref>A l'é armarcà ambelessì quant ch'a l'é stàita granda l'arvangia dij Giudé che, contut, a l'é nen ispirà da desideri materiaj tant da buté a sach ij beni dij sò aversari.</ref>. {{verse|chapter=9|verse=6}}An Susa, mach ant la sitadela, ij Giudé a l'han massà sinchsent òm. {{verse|chapter=9|verse=7}}A l'han massà Farsandata, Delfon, Espata, {{verse|chapter=9|verse=8}}Porata, Adalìa, Aridata, {{verse|chapter=9|verse=9}} Efermesta, Arisai, Aridai e Vaisata, {{verse|chapter=9|verse=10}}ij des fieuj d'Aman l'Agagita, ma sensa vorèisse pijé soe sostanse. {{verse|chapter=9|verse=11}}Col di midem ël nùmer ëd coj ch'a j'ero stàit massà 'nt la sitadela 'd Susa a l'é stàit portà a conossensa dël rè. {{verse|chapter=9|verse=12}}Ël rè a l'ha dije a la regin-a Éster: "Ant la sitadela 'd Susa ij Giudé a l'han massà sinchsent òm e ij des fieuj d'Aman; lòn ch'a l'avran mai fàit ant j'àutre provinse dël rè? Lòn ch'it veule adess? At sarà dàit. Lòn ch'at pias ëd pì? A sarà fàit!<ref>L'arcesta che Éster a fà 'd n'ulterior arvangia (v. 13) a peul esse stàita causà da na pì àuta amzura d'anti-semitism ant la sità 'd Susa (v. 15). La conta a buta an evidensa ch' ij sò nemis a son massà e nen mach dzora 'd na vitòria.  </ref>” {{verse|chapter=9|verse=13}}Anlora Ester a l'ha dije: "S'a-j pias parèj al rè, ch'as peussa përmëtte ai Giudé ch'a son an Susa 'd fé dcò doman lòn ch'a l'era stàit decretà për ancheuj; ch'a sio pendù al pal ij des fieuj d'Aman". {{verse|chapter=9|verse=14}}Ël rè a l'ha comandà ch'as fèissa përparèj. Ël decret a l'é stàit promulgà a Susa. Ij des fieuj d'Aman a son ëstàit pendù al pal<ref>Ij còrp dij fieuj mòrt ëd Aman a j'ero pendù an pùblich coma amonission e segn ëd dzonor.</ref>. {{verse|chapter=9|verse=15}}Ij Giudé ch'a j'ero an Susa a son ancora butasse ansema, a l'han dësfendù soa vita e a son butasse a la sosta dj'atach dij nemis; a l'han massà stantessinchmila 'd coj ch'a l'avìo con lor, ma a son pa dasse a ravagé. {{verse|chapter=9|verse=16}}Lòn ch’a resta dij Giudé ch’a j’ero për tute le provinse dël rè a son butasse ansema për podèj arziste da lor e për trové d’arpòs dai sò nemis. A l’han massà stantessinch mila dij sò aversari, ma a l’han pa confiscà soe proprietà. {{verse|chapter=9|verse=17}}Sòn a l'é capità 'l tërdes dël mèis d'Adar; ël quatòrdes a son arposasse<ref>L'arpòs acordà ai Giudé a col temp a vniss la base dle selebrassion annual dij Porim (ëdcò v. 22).</ref> e a l'han fane un di 'd disné e 'd gòj. === La sorgiss ëd la festa 'd Porim === {{verse|chapter=9|verse=18}}Ma ij Giudé ch'a j'ero an Susa a son radunasse 'l tërdes e 'l quatòrdes ëd col mèis; ël quìndes a son arposasse e a l'han fane un di 'd disné e 'd gòj. {{verse|chapter=9|verse=19}}Për sòn ij Giudé dla campagna, ch'a stan ant le sità nen sircondà da 'd muraje o ant le cassin-e, a fan dël quatòrdes dël mèis d'Adar un di 'd gòj, ëd disné e 'd festa, andoa che tùit as mando 'd present un con l'àutr<ref>Lë scambi 'd present, ëd sòlit ròba da mangé (v. 22) a përmet fin-a ai Giudé pì pòver ëd giontesse a la selebrassion ([[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Neemia/Neemia 8|Neemìa 8:10-12]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronomi/Deuteronomi 16|Deuteronòmi 16:11,14]]) e a vniss segn ëd ël soagn providensial pr' ij crasà, ambelessì ant l'istessa comunità israelita.</ref>. {{verse|chapter=9|verse=20}}Mardoché a l'ha scrivù tut sòn e a l'ha mandà 'd litre ai Giudé ch'a j'ero an tute le provinse dël rè Assuer, davzin e lontan, {{verse|chapter=9|verse=21}}për ëstabilì che tùit j'agn a selebrèisso 'l quatòrdes e 'l quìndes dël mèis d'Adar. {{verse|chapter=9|verse=22}}Për che coj di-lì a son ij di che ij Giudé a l'han avù treva da j'atach dij nemis e 'l mèis che 'l sagrin a l'é vnùit gòj, ël deul festa, e për ch'a fusso di d'argioissansa; andoa ch'as mandèisso 'd cadò l'un con l'àutr e ch'as fèisso 'd don ai pòver. {{verse|chapter=9|verse=23}}Ij Giudé a son angagiasse a mandé anans lòn ch'a l'avìo già ancaminasse a fé e che Mardoché a l'avìa dit. {{verse|chapter=9|verse=24}}Aman, an efet, ël fieul ëd Camdata l'Agagita, ël nemis ëd tùit ij Giudé, a l'avìa tramà contra j'Ebrèo për dësbleje e a l'avìa campà 'l Pur, visadì la sòrt, për confondje e për feje meuire: {{verse|chapter=9|verse=25}}ma cand che Éster a l'é presentasse al rè, cost-sì a l'ha comandaje ëd document ëscrit che la trama balorda d'Aman contra dij Giudé a fussa fàita tombé an soa testa e che chiel e ij sò fieuj a fusso pendù<ref>Cost cit somari dj'aveniment dij capitoj precedent as centra nen tant dzora d'Éster o Mardoché, ma an sël rè e Aman, e a presenta Aman coma 'l nemis tìpich ëd tùit ij Giudé, passà e present (3:10; 8:1; 9:10).</ref>. {{verse|chapter=9|verse=26}}Për lòn coj di-lì a son ëstàit ciamà "Porim" da la paròla Por. Conforma tut ël contnù 'd cola litra, për lòn ch'a l'avìo vëddù e ch'a l'era capitaje, {{verse|chapter=9|verse=27}}ij Giudé a son franch angagiasse, ansema a soa dissendensa e a tuti coj ch'a son giontasse a lor, a selebré tùit j'agn doi di, scond le disposission ëd lòn ch'a l'é scrivusse e a la data stabilìa. {{verse|chapter=9|verse=28}}Coj di a l'han da esse selebrà da tute le generassion, an tute le famije, an minca na provinsa, an tute le sità; coj di 'd Porim a venta mai chité ch'a sìo comemorà tra ij Giudé e soa memòria a dovrà mai perd-se trames ëd soa dissendensa. {{verse|chapter=9|verse=29}}La regin-a Éster, fija d'Abicail e 'l Giudé Mardoché a l'han ëscrivù con tùit ij soen costa sconda litra. {{verse|chapter=9|verse=30}}A l'han mandajla a tùit ij Giudé 'nt le sentevintessèt provinse dël règn d'Assuer, përchè ch'a l'avèisso pas e vrità<ref>Cost vers a s-ciariss ël propòsit d'ës liber, visadì stabilì la festa 'd Porim da celebresse da minca generassion dij Giudé e për dé d'istrussion për soa oservansa.</ref>, {{verse|chapter=9|verse=31}}e për ëstabilì sti di dël Porim an soe date precise, coma ch'a l'avìa comandaje 'l Giudé Mardoché e la regin-a Éster, e coma che lor midem a l'avìo fissaje për lor e për soa dissendensa, an occasion ëd digiun e 'd soa anvocassion. {{verse|chapter=9|verse=32}}Un comand d'Éster a l'ha stabilì le sircostanse 'd costi Porim e a l'é stàit ëscrivù un lìber<ref>Éster e Mardoché a mando na litra ufissial final al rësguard dij Porim che a stabiliss cola festa ant ël contest ëd la pratica dël digiun e dle lamentassion (v. 31). A l'é parèj che Porim a l'é rendù na selebrassion religiosa ufissial dij Giudé. Lë scritor d'Éster a paress ch'a l'abia parèj ël propòsit d'armarché l'istitussion nen-mosàica 'd costa festa.</ref>. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Ester]] 941bw8ozpupkl1njprgi1cwimublyvy 0 1812 37788 9610 2026-05-07T20:39:21Z Dragonòt 119 37788 wikitext text/x-wiki [[Neuv sermon subalpin|Artorn]] ---- == '''Decontaminassion''' == La decontaminassion a l'é 'l procediment ëd lavagi ch'as fà për gavé da d'oget, da 'd përson-e, da 'd fabricà e vìa parèj, ëd sostanse danose, maléfiche, ch'a peudo porté 'd darmagi, ëd dëscapit, a soa natura fìsica, chìmica o biològica. As parla, pr' esempi, ëd decontaminassion da la radioatività, da bacteri, e vìa fòrt. La Bibia a parla dla necessità dla decontaminassion dla natura uman-a. La religion ebràica a l'avìa vàire sirimònie 'd purificassion. Nosgnor Gesù Crist a na parla ant ël pass dl'evangeli ch'i lesoma e comentoma ancheuj: March 7:14-23. Lòn ch'a l'é ch'an antamna? ::''"Peui, a l'ha ciamà 'nsema tuta la gent e a l'ha dije: "Steme a sente, tuti vojàutri, e comprende bin. A-i é gnente ch'a staga fòra 'd l'òm che, an intrand an chiel a peussa rendlo impur, ma a l'é lòn ch'a seurt da chiel ch'a lo rend impur. Se quaidun a l'ha dj'orije për sente, ch'a staga a sente". Peui, quand che Gesù a l'é intrà antëca, artirsasse ch’a l’era da la gent, ij sò dissépoj a l'han ciamaje ch'a-j spieghèissa lòn ch'a vorìa dì con cola paràbola. Chiel a l'ha dije: "Seve-ne 'dcò vojàutri tant sensa inteligensa? Coma ch'a l'é-lo che tut lòn ch'a intra ant l'òm da fòra a peul nen rendlo impur? Përchè lòn ch'a intra ant l'òm, a intra nen an sò cheur, ma a va ant lë stòmi e pì tard a finìss ant la rian-a". (Sòn a veul dì che tute sòrte ëd mangé a son pure). "Ma lòn ch'a rend impur l'òm a l'é col ch'a seurt da chiel. Përchè a l'è da 'ndrinta, visadì dal cheur ëd l'òm, ch'a seurto ij cativ pensé, la fornisassion, ij robarissi, j'amassidi, j'adulteri, l'angordisa, la malissia, le tromparie, la dësbàucia, l'anvìa, la maldicensa, la superbia e la folairà. Tuti coj vissi-là a ven-o da drinta, e a son cole le còse ch'a rendo impur n'òm"'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 7|March 7:14-23]]). La religion ebràica dël temp ëd Gesù a praticava 'd sirimonie 'd purificassion ch'a j'ero soens motobin complicà. El mond a l'era considerà spòrch, anflà, salòp (an tùit ij sens) e pien d'agent ëd contaminassion ch'a 'rzigo l'integrità dla përson-a. An efet, coma ch'a dis ël vangel, ''"ij Farisé e j'àutri Giudé a mangio pa sensa prima lavesse le man conforma la tradission religiosa tramandà dai sò antich. E quand che lor a torno dal mercà, a mangio nen prima 'd lavesse. A-i é vàire d'àutre osservanse ch’a l'han cariasse, com' a sarìa 'd lavé le cope, ij tupin, ij vas d'aram e ij let conviviàj"'' ([[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/March/March 7|March 7:3-4]]). Quand për lor a l'era pa possìbil stess-ne lontan da j'agent ëd contaminassion (ij pì grev a j'ero identificà ant ij pagàn), apress s'ess-ne stàit an contàt a l'era necessari lavesse, purifichesse. Tut sossì a l'era càusa 'd pregiudissi ch'a j'ero nen giust, e 'd fobìe, ma 'dcò a 'd formalità veuide. Costi rituaj ëd purificassion a dventavo pì che d'àutr la marca dle përson-e "da bin", "a pòst". A lé për lòn che coste oservanse a favorìo l'ipocrisìa, la faussità. Gesù e ij sò dissépoj, bele se a j'ero d'acòrdi che la contaminassion moral e spiritual an ësto mond a l’era bin na realità e ch’a l’era necessari ‘d purifichess-ne, a j’ero nen autërtant fanàtich coma j’àutri a sto rësguard: Gesù a mostrava ch’a j’era da manca d’avèj ëd disserniment rasonéivol. Lòn che Gesù a ‘rmarca ambelessì a l’é che per chiel antlora la gent a fasìa tròpa ‘tension a le contaminassion ch’a vnisìo “da fòra” e as n’ancorzìo gnanca che la càusa la pì granda ‘d contaminassion dla përson-a uman-a, a l’era ‘d lòn che seurt “da drinta” ‘d l’òm, da sò cheur. Ant ël moment che na përson-a a contravniss a lòn ch’a comanda la lej moral ëd Nosgnor Dé e, al pòst ëd confessé e ‘d chité sti pëccà, a-j “anleva” con compiasensa, a son coj-lì ch’a dvento për soa vita na càusa ‘d contaminassion pì granda ‘ncora ‘d na ròba qualsëssìa ch’a ven da fòra. Costi “agent ëd contaminassion” a son motobin potent, e Gesù a-j identifica coma: '' ij cativ pensé, la fornisassion'' (ij disòrdin dla vita sessual)'', ij robarissi, j'amassidi, j'adulteri, l'angordisa, la malissia, le tromparie, la dësbàucia, l'anvìa, la maldicensa, la superbia e la folairà.'' Le sirimònie ‘d purificassion che lor a fasìo a l’avìo, an efet, gnun podèj ëd purificheje da le conseguense ‘d coj pëccà, al opòst, a dventavo ‘n pretest, na scusa, për sentisse “a pòst”, “net”, drissà, mentre che, an realità, lor a j’ero pa parèj. Ëd che manera a peudo esse tratà cola sòrt d’agent ëd contaminassion moral? Com é-lo ch’a peudo esse nëttià? Anans ëd tut, Gesù a mostra ai sò dissépoj d’arconòssje coma ‘d pëccà ch’a ofendo Nosgnor Dé e a son la càusa, për noi e për j’àutri, ëd conseguense mortaj; peuj a confesseje a Nosgnor e d’arzolv-se a chiteje. A l’é Gesù “l’agent ëd purificassion”, ël sol ch’a l’ha ‘n bon efet. I l’oma tuti da manca ‘d fidene a l’euvra ‘d purificassion che mach Nosgnor Gesù Crist a l’é bon a fé an nojàutri. Gesù an vania nen mach ël përdon ëd Nosgnor Dé, ma a l’é l’unich ch’a peuda fé passé ij sò dissépoj a na “terapìa ‘d decontaminassion” dzurtut ant la cornis ëd la comunità cristian-a. A l’é costa-sì la decontaminassion dont i l’oma da manca e che ‘l Batèsim a rapresenta. I l’oma da fé atension a nen casché nojàutri medésim an col formalism ch’a serv pròpi a gnente e che Gesù medésim a condan-a: a l’é nen ël batèsim (o qualsëssìa àutra sirimònia) ch’a peuda nëttiene, lavene, purifichene dal pëccà, ma l’efetiv angagg përsonal a sogetesse a la terapìa ‘d purificassion che Gesù a veul travajé an nojàutri ant la cornis ëd la comunità cristian-a, che parèj a l’ha da dventé na “comunità terapèutica” génita. '''PREGHIERA''' Nosgnor Dé! Liberne dal formalism, ch’a l’é mach na forma veuida, na tromparìa, e angagg-ne ant na vera euvra ‘d purificassion ëd nòst cheur ta tut lòn ch’a guasta nen mach nojàutri, nòstre relassion con j’àutri, e dzurtut nòstra relassion con ti. Amen. [[Category:Pàul Castlin-a]] omeg821555gfsq0eku328yz80j9l0rx 0 1972 37791 27191 2026-05-07T20:41:00Z Dragonòt 119 37791 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Salm|Salm]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 47|Salm 47]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 49|Salm 49]]|notes=}} == Ij Salm == [[File:La Bìbia piemontèisa - Salm 048.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Salm 048]] === 48. A l'é grand Nosgnor === ::''Cost Salm a l'é ciamà "la Càntica ‘d Sion” e a sélebra la grandëssa e la glòria dël leugh andoa Nosgnor a l'ha sernù coma soa abitassion, Gerusalem. Soa presensa 'nt la sità a la éleva dzora 'd minca d'àutra sità e a-j sicura soa protession.'' {{verse|chapter=48|verse=1}}''Un càntich dij fieuj 'd Còre.'' A l'é grand Nosgnor, e degn d’ògni làude 'nt la sità 'd Nosgnor an sò mont sant, {{verse|chapter=48|verse=2}}sima magnìfica, gòj ëd la tèra antrega<ref>Na sorgiss ëd gòj për tuta la tera. Ël lengagi ambelessi a l'é col ëd n'ipèrbole. Sion, coma residensa del Rè dl'univers, a l'é rapresentà coma la capital dël mond. Ij profeta a prefiguro costa rapresentassion idealisà ch'a dventerà na realità ant ij dì darié (l'èscaton) cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 1|Isaìa 1:2-4]].</ref>. Ël mont Sion a smija a le bëcche 'd Safon, ma a l'é chila la sità dël grand Rè<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Maté/Maté 5|Maté 5:35]].</ref>. {{verse|chapter=48|verse=3}}Nosgnor midésim a sta 'nt le tor ëd Gerusalem, e as arvela coma sò difensor. {{verse|chapter=48|verse=4}}Ij rè dla tèra a j'ero aleasse për atachela tùit ansema, {{verse|chapter=48|verse=5}}ma cand ch'a l'han vëddula a son ëscapà tuti dëstornà. {{verse|chapter=48|verse=6}}A son ëstàit ciapà da lë sparm e a son dobiasse dal dolor tanme na fomna ch'a l'é press a partorì. {{verse|chapter=48|verse=7}}Ti 't l'has dëstruvuje tanme le nav grande ëd Tarsis fracassà dal poderos vent d'orient. {{verse|chapter=48|verse=8}}Nojàutri i l'avio bin sentù dì dla glòria 'd cola sità, ma adess i l'oma vëddula con ij nòstri euj midésim - la sità dël Dé dl'Univers. Nosgnor a la manten ëstabil për sèmper. [Intërludi]. {{verse|chapter=48|verse=9}}Cand ch'i soma an tò Templi ch’it adoroma, i pensoma a tò amor ch'a në ven mai a manch. {{verse|chapter=48|verse=10}}Nosgnor! Tò nòm a lo merita pròpi, ti 't saras laudà d'un cap a l'àutr ëd la tèra. Toa man a l'é pien-a 'd salvëssa. {{verse|chapter=48|verse=11}}Ch'as arlegra 'l pòpol an sël mont ëd Sion. Che tute le sità 'd Giuda a faso festa për motiv ëd toa giustissia. {{verse|chapter=48|verse=12}}Andé a përcore la sità 'd Gerusalem; fé 'n gir dantorn a soe muraje, conté le tor ch'a-i é. {{verse|chapter=48|verse=13}}Pijé nòta 'd tute soe fortificassion. Passé a l'arvista soe sitadele, parèj ch'i podreve parlene a le generassion ch'a vniran. {{verse|chapter=48|verse=14}}Parèj a l'é nòst Dé. Chiel a l'é e a sarà nòst Rè për sèmper. A sarà chiel nòstra guida fin-a tant ch'i saroma 'n vita. ==== Nòte ==== <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Salm]] b7oq6p3fwyehxhhqm4757rmkdyicm6c 0 2569 37785 34054 2026-05-07T20:30:29Z Dragonòt 119 37785 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Giosue|Giosue]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 20|Giosuè 20]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Giosue/Giosue 22|Giosuè 22]]|notes=}} {{chapter|21}} {{TOCright}} = Giosuè = [[File:La Bìbia piemontèisa - Giosuè 21.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Giosuè 21]] == 21 == === Le sità levìtiche === {{verse|chapter=21|verse=1}}A son presentasse peui al sacerdòt Eleasar e a Giosuè, fieul ëd Nun, ij cap-famija dij Levita e ij cap-famija dj’àutre tribù d'Israel. {{verse|chapter=21|verse=2}}A l'han parlaje an Silo, ant la tèra 'd Canan, an costa manera-sì: “Nosgnor a l'ha comandà për mojen ëd Mosè che an fusso donà 'd sità për steie, con ij sò anviron, për nòst bestiam<ref name=":0">Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Nùmer/Nùmer 35|Nùmer 35:1-8]].</ref>”. {{verse|chapter=21|verse=3}}Anlora j'Israelita a l'han daje ai Levita chèiche sità con ij sò pasturagi, gavandje da soe proprietà conform a lòn che Nosgnor a l’avìa dije. {{verse|chapter=21|verse=4}}A son tirasse le sòrt anans ëd tut për la famija dij Coatita: e a costi Levita dissendent dël sacerdòt Aron, a son tocaje tërdes sità an tra le tribù ëd Giuda, Simeon e Beniamin. {{verse|chapter=21|verse=5}}A la resta dla posterità 'd Coat, conform a soe famije, a son tocaje an sòrt des sità ëd le tribù d'Efraim, ëd Dan e dla mesa tribù 'd Manasse. {{verse|chapter=21|verse=6}}Ij Ghersonita a l'han avù për sòrt tërdes sità, da le famije dla tribù d'Issacar, da cola d'Aser, ëd Neftali e da la mesa tribù ëd Manasse an Basan. {{verse|chapter=21|verse=7}}Ai fieuj ëd Merari, conform a soe famije, a son tocà dódes sità dla tribù 'd Ruben, cola 'd Gad e da la tribù 'd Zabulon. {{verse|chapter=21|verse=8}}Parèj, donca, j'Israelita a l'han daje an sòrt, tute coste sità con ij sò anviron ai Levita, parèj coma che Nosgnor a l'avìa comandaje për mojen ëd Mosè. {{verse|chapter=21|verse=9}}Coj dla tribù ëd Giuda e dla tribù ëd Simeon a l'han assegnaje coste sità nominà ambelessì con ij sò nòm. {{verse|chapter=21|verse=10}}Coste sità a son peui tocaje ai fieuj d'Aron, ch'a j'ero dle famije coatita, fieuj ëd Levi, përchè la prima sòrt a l'era surtìa për lor. {{verse|chapter=21|verse=11}}A son ëstàie assegnà Chiriat-Arba, (Arba a l'era pare d'Anach) ciamà 'dcò Ebron, an sla montagna 'd Giuda, con soe adiacense tut d'antorn. {{verse|chapter=21|verse=12}}L’istess, ël teritòri davzin a la sità e ai sò vilagi a l'é stàit donà a Caleb fieul ëd Iefune. {{verse|chapter=21|verse=13}}A l'han daje ai fieuj dël sacerdòt Aron, le sità d'arfugi për j'amassida, Ebron e soa campagna; peui Libna e ij sò anviron. {{verse|chapter=21|verse=14}}Iatir e soe adiacense, Estemoa e soa campagna, {{verse|chapter=21|verse=15}}e Olon con sò anviron, e Debir, {{verse|chapter=21|verse=16}}e Ain con soe adiacense, e Iuta e Bet-Semes, tute con ij sò anviron; an tut neuv sità ch'a fasìo part ëd cole doe tribù là. {{verse|chapter=21|verse=17}}Dla tribù ëd Beniamin a son sërnusse: Ghibeon e Gheba, con tut dantorn, {{verse|chapter=21|verse=18}}Anatot e Almon, con soe adiacense: an tut quatr sità. {{verse|chapter=21|verse=19}}An tut ai sacerdòt fieuj d'Aron, a son assegnasse tërdes sità, con sò pasturagi davzin. {{verse|chapter=21|verse=20}}Ora, a la rimanensa dle famije levìtiche, a-i j'ero 'dcò ij dissendent ëd Coat, che a l'han l'avù, tirà a sòrt, coste sità dla tribù d'Efraim: {{verse|chapter=21|verse=21}}Sechem, sità 'd sosta legal con ij sò anviron, an tra ij mont d'Efraim; e ancora Gheser; {{verse|chapter=21|verse=22}}Chibzaim e Bet-Oron: quat sità con ij sò pàscoj. {{verse|chapter=21|verse=23}}Da la tribù 'd Dan, Elteche, con soe adiacense, Ghibeton, con soa contrà, {{verse|chapter=21|verse=24}}Aialon, con ij sò anviron, Gat-Rimon con soa provinsa: quat sità. {{verse|chapter=21|verse=25}}Da la mesa tribù 'd Manasse: Tanach e Gat-Rimon<ref>Mal fé la tradussion ambelessì: a s-ciòd da la lista dle sità danite che a-i j'ero anans. Jë LXX a leso Iebatha (Ιεβαθα), la volgata: Jeblaam, la volgata clementin-a: Gethremmon; 1 Chr 6:55 HT (6:70 ET) a les Bil'am (בִּלְעָם). Comsissìa la pì part ëd le version moderne a manten ël nòm ëd "Gat Rimon".</ref>, tute con sò anviron: doi sità. {{verse|chapter=21|verse=26}}Përparèj che des sità con tui sò anviron a son ëstàite për le famije dij Coatita, rimanensa dla stirp levìtica. {{verse|chapter=21|verse=27}}Da la mesa tribù 'd Manasse a l'é 'dcò stàit donà a le famije dij Levita ch'a dissendìo da Gherson: Gòlan,butà ant ël Basan, sità d'arfugi për j'amassida, e Bestarat: doi sità con sò pasturagi. {{verse|chapter=21|verse=28}}Da la tribù d'Issacar: Chison, Daberat, {{verse|chapter=21|verse=29}}Armut e En-Ganim: quat sità con rispetiv sircondari. {{verse|chapter=21|verse=30}}Da la tribù d'Aser: Misal, Abdon, {{verse|chapter=21|verse=31}}Elcat e Recob: quat sità, con sò anviron d'antorn. {{verse|chapter=21|verse=32}}Da la tribù ëd Neftali: Chedes, sità 'd sosta për n'amassida, butà an Galilea, Amot-Dor e Cartan: tre sità, con tui sò anviron. {{verse|chapter=21|verse=33}}An tut, le sità con sò pasturagi, dàite a vàire famije ghersonite e son ëstàite tërdes. {{verse|chapter=21|verse=34}}Da la tribù ëd Zabulon a l'han ëdcò donaje a le famije merarite, posterità e rimanensa dij Levita: Iocneam, Carta, {{verse|chapter=21|verse=35}}Dimna, Nacalal; quatr sità con sò anviron tut d'antorn. {{verse|chapter=21|verse=36}}Da la tribù ëd Ruben: Beser, sità 'd sosta për n'amassida e ant ël desert dla piarda: Iacas, {{verse|chapter=21|verse=37}}Chedemot e Mafacat, quat sità con tuti ij sò anviron d'antorn. {{verse|chapter=21|verse=38}}Parèj ëdcò da la tribù ëd Gad a l'han donàje: Ramot dël Ghilead, sità d'arfugi për n'amassida, Macanaim, {{verse|chapter=21|verse=39}}Chesbon e Iaser, quat sità con sò pasturagi tut d'antorn. {{verse|chapter=21|verse=40}}An tut ij fieuj ëd Merari, dividù conform soe famije, che a formavo la rimanensa dij Levita a l'han avù dódes sità. {{verse|chapter=21|verse=41}}An tut, ij Levita, an mes ai fieuj d'Israel a l'han otnù quaranteut sità, con ij sò anviron ëd pastura dantorn. {{verse|chapter=21|verse=42}}A j'ero tute sità con sò teritòri an adiacensa: parèj a l'é stàit për tute cole sità. {{verse|chapter=21|verse=43}}Donca, Nosgnor a l'ha daje a j'Israelita tuta cola tèra, ch'a l'avìa giurà 'd doneje ai sò cé. Lor a l'han arseivune 'l domini e a son restaie. {{verse|chapter=21|verse=44}}Nosgnor a l'ha conceduje 'dcò la pas con le gent avzin-e, conform a la promëssa fàita ai sò grand, e nen un nemis a l'é ancalass-ne a arviresse contra dj'Israelita, nen mach, ma 'l Signor a l'ha daje tùit an sò podèj. {{verse|chapter=21|verse=45}}Gnanca 'n mòt ëd tute le promësse propìssie fàite da Nosgnor a la ca d'Israel a l'é tombà: tut a l'é compìsse. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Giosue]] suhb1ukwmcu87jwmdj62355dwdmpv2i 0 2710 37787 30674 2026-05-07T20:38:20Z Dragonòt 119 37787 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel|Esechiel]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Esechiel/Esechiel 22|Esechiel 22]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Esechiel/Esechiel 24|Esechiel 24]]|notes=}} {{chapter|23}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Esechiel 23.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Esechiel 23]] = Esechiel = == 23 == === La prostitussion ëd le doe seure === {{verse|chapter=23|verse=1}}Nosgnor a l’ha comunicame soa paròla. A l’ha dime: {{verse|chapter=23|verse=2}}“Fieul d’òm, ēscota! A-i j'ero doe fomne ch'a j'ero fije dla midema mare. {{verse|chapter=23|verse=3}}Da giovo a j’ero prostituisse an Egit. Ambelelà a l’avìo prostituì soa gioventura ; ambelelà a son ëstàite sverginà. {{verse|chapter=23|verse=4}}La pì granda as ciamava Oolà, e la pì cita Ooliba. I l’hai pijaje tut’ e doe tanme mie mojé<ref>O “a son dventà mie”.</ref>, e da lor i l’hai avù fieuj e fije. Oolà a figùra Samaria e Ooliba a l'é Gerusalem. {{verse|chapter=23|verse=15}}Oolà, bele s’a l’era mia, a l’é torna dasse a la prostitussion e a l’é an-namorasse passionà dj’Assir, ij sò moros, ch’a j’ero andàit a trovela. {{verse|chapter=23|verse=6}}A j’ero ‘d governator e ‘d prefet vestì ëd porpra, giovo e anciarmant, montà a caval. {{verse|chapter=23|verse=7}}A coj Assir ëd distinsion, ch’a j’ero an-namorass-ne , a l’ha conceduje ij sò favor e a l’ha përmëttuje ch’a la profanèisso con ij sò ìdoj scros. {{verse|chapter=23|verse=8}}A l’ha gnanca arnunsià a soe dësbàucie con j’Egissian, ch’a j’ero cogiasse<ref>Ël verb שָׁכַב (shacav) "sdrojassesse, cogesse, slonghesse" a peul vorèj dì: andé a deurme ant ël let o esse n' eufemism për relassion sessuaj.</ref> con chila cand ch’a l’era giovo e ch’a l’avìo sverginala an dasend ësfògh a soa libìdin ëd lor. {{verse|chapter=23|verse=9}}A l’é për lòn ch’i l’hai lassala ant le man dij sò moros, j’Assir, che chila a l’avìa an-namorass-ne. {{verse|chapter=23|verse=10}}A l’han dëspatanuala, a l’han ciapaje ij fieuj e le fije e peui a l’han massala con la spa. Për motiv dël castigh ch’a l’han arfilaje, a l’é dventà motiv d’arprocc an tra le fomne. {{verse|chapter=23|verse=11}}Ooliba, soa seure, a l’avìa bin vëddù tut lolì, ma a l’é corompusse ancora ‘d pì che Oolà, tanta ch’a l’era soa anvìa spòrca. Ij sò at ëd prostitussion a son ëstàit fin-a pì grev che coj ëd soa seure. {{verse|chapter=23|verse=12}}A l’ha spasimà për j’Assir, governator e prefet, vestì 'd porpra, giovo e anciarmant, montà a caval. {{verse|chapter=23|verse=13}}I l’hai vëddù che dcò chila a përmëttìa ch’a la profanèisso e che tute doe a seguitavo për la midema stra. {{verse|chapter=23|verse=14}}Ma Ooliba a l’é ‘ndàita ancora pì an là an soa prostitussion. A l’ha vëddù ‘d figure d’òm gravà an sla muraja, figure ‘d Caldé colorà ‘d minio. {{verse|chapter=23|verse=15}}A j’ero d’òm ch’a portavo ‘d sinture gròsse ai fianch e ‘d turban ch’a-j quatavo la testa, tuti ch’a smijavo ‘d dignitari, ritrat fedej dij Babilonèis, nassù ant ël pais dij Caldé. {{verse|chapter=23|verse=16}}Pen-a ch’a l’ha s-ciairaje, ëd lor chila a l’ha avune n’anvìa spòrca tant ch’a l’ha mandà d’emissari an Caldea për feje vnì. {{verse|chapter=23|verse=17}}Anlora ij Babilonèis a son ëvnuit a trovela, a son cogiasse con chila e, con soe fornicassion ëd lor, a l’han antamnala. Chila a l’é contaminasse con lor fin-a a la nàusia. {{verse|chapter=23|verse=18}}Chila a l’avìa dësquatà soe part vërgognose e a l’avìa dasse torna a la prostitussion. A l’é antlora che mi i son dësgustame ‘d chila, propi coma ch’i j’era stàit dësgustà da soa seure. {{verse|chapter=23|verse=19}}Mach che chila a l’é prostituisse ‘ncora ‘d pì, memoriand-se dël temp ëd soa gioventura, ij di ‘d soa prostitussion ant la tèra d’Egit. {{verse|chapter=23|verse=20}}A l’era passionasse për coj degenerà d’Egissian, ch’a l’avìo ‘d vigor coma coj dj’aso e d'ardor tanme dë stalon. {{verse|chapter=23|verse=21}}A l’é parèj ch’a l’ha arnovà l’anfamia ‘d soa gioventura<ref>O "i l'eve marcà 'd". Ël verb ebràich פָּקַד (paqad) ant ël Qal a figura la valutassion ëd cheicòsa e për lòn fé cheicòsa a la lus ëd col giudissi; ambelessì 'l profeta a descriv Giuda tanme l'aprovassion ëd soa 'nfedeltà quand che a l'era pì giovo e për lòn fela pì gròssa al present.</ref> andova ch’a l’avìa përmëttù a j’Egissian d'arnové sò cult idolàtrich e ch’a n’era stàita sverginà. {{verse|chapter=23|verse=22}}Për sòn, varda, Ooliba, sossì at fà savèj ël Signor Dé: Mi i son an camin ëd ciamé ij tò moros, pròpi coj ch’a l’avìo date la nàusia, e i-j farai vnì contra ‘d ti da tute le bande: {{verse|chapter=23|verse=23}}ij Babilonèis con tùit ij Caldé, coj ëd Pecod, ëd Sua e ‘d Coa, coma ‘dcò tuti j’Assir, coj giovo anciarmant, governator e prefet, ufissiaj e dignitari, tuti montà a caval. {{verse|chapter=23|verse=24}}A vniran contra ‘d ti, compagnà da na caterva ‘d chèr da guèra e ‘d pòpoj aleà. At anserciaran ëd batajon quatà da 'd casch e da scu grand e cit. I-j daraj ël podèj 'd giudichete scond soe lege ‘d lor. {{verse|chapter=23|verse=25}}I darai sfògh a mia gelosìa contra 'd ti e at trateran con furor: at tajeran ël nas e j'orije e ij survivù a tomberan dë spa; a deporteran tò fieuj e toe fije e lòn ch'a rëstrà 'd ti a sarà ciapà dal feu. {{verse|chapter=23|verse=26}}At dëspojeran ëd toe vestimente e a roberan ij tò bisó pressios. {{verse|chapter=23|verse=27}}I butrai fin a toa bruta manera 'd fé e a toe prostitussion ancaminà ant ël pais dj’Egissian; ti 't ausseras pa pì j'euj vers ēd lor e ti 't n'avisras pì nen dl'Egit. {{verse|chapter=23|verse=28}}“Sossì a nunsia ‘l Signor Dé: Varda<ref>La paròla הִנֵּה (hinneh, ant la tradission "varda-lì") a mostra 'l ciapé 'd cossiensa 'd cheicòsa che ambelessì a l'é stàit voltà tanme verb.</ref> che mi 't buto an man ëd coj ch'it l'has an ghignon, ant le man ëd coj che ti 't ses sversa. {{verse|chapter=23|verse=29}}At trateran con òdio, as faran padron dël frut ëd tò travaj, an lassand-te patanua e dësquatà; l'onta 'd toe prostitussion, toe scroserie e toa dzonestà: tut a sarà dësvelà. {{verse|chapter=23|verse=30}}I farai 'd ti tut lolì përché ti ‘t l’has date a le nassion e it l’has përmëttù che ij sò ìdoj arbutant at profanèisso, {{verse|chapter=23|verse=31}}It l’has andaje dapress a la condòta ‘d toa seure e parèj i butrai soa midema copa an toe man”. {{verse|chapter=23|verse=32}}“Ël Signor Dé at nunsia sossì: ‘It beiveras la copa 'd toa seure, copa ancreusa e larga. It saras motiv ëd grignàula e dë svergne, përché ch’a l’é pien-a ch’a vërsa. {{verse|chapter=23|verse=33}}La copa ‘d toa seure Samaria at lasserà cioca e magonà; a sarà na copa ‘d desolassion e ‘d vastassion. {{verse|chapter=23|verse=34}}It la beiveras, tla dësvoideras, it në mordras ij ciap e t'ës-ciancras ël sen. I lo diso mi, ël Signor Dé. {{verse|chapter=23|verse=35}}“Ël Signor Dé a dis sossì: ‘Da già che ti 't l'ha dësmentiame e it l'has virame le spale, it saras grevà dal peis ëd toa anfamia e 'd toe prostitussion’”. {{verse|chapter=23|verse=36}}Peui ël Signor a l’ha dime: “Fieul d’òm, veus-to giudiché Oolà e Ooliba? Móstrje tute j'abominassion ch’a l’han fàit. {{verse|chapter=23|verse=37}}Lor a son ëstaite adùltere, soe man a son ëspòrche 'd sangh, a l'han comëttù d’adulteri con ij sò idoj; fin-a ij fieuj ch’a l'han dame a l’han faje mach për feje passé ant ël feu dij sacrifissi. {{verse|chapter=23|verse=38}}Ancora a l’han fame sossì: dël midem di, a l'han contaminame mè santuari e profanà ij mè di d’arpòs. {{verse|chapter=23|verse=39}}Ant ël midem di, apress d’avèj sacrificà ij sò fieuj a d’ìdoj arbutant, a son intrà an mè santuari e parèj a l’han profanalo. Lolì a l’é lòn ch’a l’han fàit drinta a mia ca! {{verse|chapter=23|verse=40}}Pì ancora ‘d lòn, a l'han fàit ciamé d'òm ch’a vnisìo da leugn, anvità da ‘d mëssagé, e lor a son ēvnùit. Për lor ti 't ses lavate, it ses date 'l fard, it ses butate toe giòje. {{verse|chapter=23|verse=41}}Peui it ses andàita a cogé dzora d‘un let fiamengh e dnans ëd na tàula prontà andova ch'it l'has butà mè euli e ij mè përfum. {{verse|chapter=23|verse=42}}Ambelelà as sentìa 'l rabel ëd na furfa ‘n festa ëd gent rivà dal desert, ch’a l'avìo butà 'd brassalèt ai pols ëd le fomne e na coron-a magnìfica an sla testa. {{verse|chapter=23|verse=43}}Mi i pensava an tra 'd mi: Costa fomna a l'é costumà a j'adultéri, e costi-sì as faran compagn ëd soe prostitussion. {{verse|chapter=23|verse=44}}E an efet a son andàit da chila, parèj com as va<ref>Ebràich "avzinà", ël verb בּוֹא (bò') con la preposission אֶל ('el) a veul dì "vnì a" o "apròcc", ma a l'é 'dcò dovrà tanme eufemism për relassion sessuaj.</ref> da na meretris. Përparèj a l'é stàit con Oolà e Ooliba, fomne depravà. {{verse|chapter=23|verse=45}}Ma d'òm giust a-j giudicheran coma ch’as giudico d'adultere e ‘d sassin-e. Soe man ëd lor a son ëspòrche ‘d sangh. {{verse|chapter=23|verse=46}}Përtant, ël Signor Dé a dis sossì: As farà vnì contra 'd lor na maraja ‘d gent e lor a saran dàite an podèj dlë sparm e dël ravagi. {{verse|chapter=23|verse=47}}Che la ciambrea a vada a masséje a prassà e a-j fasa a tòch con la spa; ch’a masso pura ij sò fieuj e soe fije, e che soe ca a sio brusà. {{verse|chapter=23|verse=48}}La tèra a sarà parèj purgà da l'anfàmia e tute le fomne a ‘mprendran a imité mai pì soe 'nfàmie. {{verse|chapter=23|verse=49}}A faran artombé vòstra anfamia dzora 'd vojàutri e i sareve grevà dal pèis dij vòstri pecà d'idolatrìa. Antlora i savreve che i son mi ël Signor Dé. == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Esechiel]] qlme8htru34y6wn67dlkp7focxqvbmt 0 2883 37799 14180 2026-05-07T20:44:39Z Dragonòt 119 37799 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[Rino Serra/Le fior dël mal|Baudelaire, Le fior dël mal]] | author = | section = | previous = [[Rino Serra/Le fior dël mal/101|CI. Nèbie e pieuve]] | next = [[Rino Serra/Le fior dël mal/103|CIII. Ambrun matiné]] | notes = }} == CII. Seugn parisin == <poem> ''A Costantin Guys'' '''I''' Ëd col teribil paesagi, Che mai gnun mortal l'ha vist dirìa, Stamatin ancora l'imagi, Van-a e lontan-a am pija, Ël seugn l'é bin pien ëd miracoj! Për në sghiribiss singolar, L'avìo bandì da stì spetacoj Ël vegetal nen regolar E, pitor orgojos ëd l'art mia, An mè quàder tastavo pa mal La bin cioca monotonìa Dël marmo, dl'eva e dël metal. Babilònia dë scale e arcade, A l'era un palass anfinì, Pien ëd vasche e 'd cascade Ch'a tombo 'nt l'òr mat e brunì; E ciuse motoben pesante, Coma le tende 'd cristal, Ch'a pendo tòst sbalucante Tacà a muraje 'd metal. S'anvironavo armeuj andurmì, Nen d'erbo, ma 'd colòne, Anté smisurà Naiadi lì, Së speciavo coma dòne. Tovaje d'eva a së sbardavo, Bleu, tra ij bòrd reusa e verd, E milion ëd lìje a quatavo, Là, vers ij confin dl'univers; A j'ero pere mai pensà E ondà magiche; a smijo n-mens ëspecc ësbalucà Da tut lòn lor a rifletìo! Silensios e dëspassionà Dij Gange, ant ël firmament, Ij tesòr ëd soe urne a l'han vërsà Andrinta abiss ëd diamant. Architet ëd j'anciarm, ij mè, I fasìo a mia volontà, Sota 'n tunel ëd pere passé N'océano ormai domà; E peui tut ël midem nèir color, Smijava ciàir, cangiant, pulidà; Ël liquid sërtìa soa glòria 'ncor Drin a un ragg cristalisà. Gnun àstr antorn, gnun-a forma a-i é Ëd sol ant ël cel bass, nen d'egual Che stì portent peussa 'nluminé Ch'a lusìo d'un feu përsonal! E su ste mòbij maravije Calava (teribil novità! Tut për l'euj, gnente për j'orije!) Un silensi d'eternità. '''II''' Ij mè euj ëd fiama 'n duvertand, L'han vist j'oror dël ciabòt mè E sentì, an mia ànima tornand Le ponte dij maledet pensé; Ël pèndol con acsan dël dëdlà Sonava brutalment mesdì E 'l cel anvërsava scurità An sël mond arnos anfiapì. </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] [[Categorìa:Baudelaire]] jiuv9cp7d69uzd02qc6abzuc2up1ww7 0 2967 37782 14311 2026-05-07T20:28:22Z Dragonòt 119 37782 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[Rino Serra/Tèra mìa|Rino Serra - Tèra mìa, amìa mìa]] | author = | section = | previous = [[Rino Serra/Tèra mìa/18|Langa]] | next = | notes = }} == Scòla professional == <poem> Son passaje tant'ani d'antlora Quand fasìo la professional: "Prinsipessa Maria Clòtilde" El nòm, a j'era peui pa gnanca mal. l'era mal cola profia balorda ... Che minca tant vorìa spiegassion, zognava porteje sens'àutr, sensa Stòrie, la giustificassion. Sfaussà la firma 'd mia Mare El diari butavo sot sò nas, Chila lesìa, am guardava e pensava It ses pròpi 'd sicur un bambas; Ma d'àutr come l'avrìa podù E an che manera giustifiché Che bamblinavo ansem a gorbette Per le vie amboscà 'd Moncalé? Cole viette rampià 'n colin-a M'arpòrto ai bej temp si lontan, Quand con la mia gorbettin-a Virolavo dsà e dlà man per man. Quand la pieuva batìa sle pere I corìa giù giù vers el Pò, j'ero mila milanta manere Për strenzla pì a longh ancor un pò. Cole stra ch'as perdìo 'n colin-a Un pò stermà fra cioende e busson, A j 'ero per la mia gorbettin-a La pì vera e pì granda passion; L'é passaje tant temp si d'antlora L'é passaje na vita e 'ncor un pò, Ma pensand a col temp e col'ora Im senteria 'd navighé tut el Pò! (Novèmber 1982) </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] do29l238ibzkm0gv4yi58q17iruh4l9 0 2982 37795 14373 2026-05-07T20:42:48Z Dragonòt 119 37795 wikitext text/x-wiki [[Rino Serra|Artorn]] ---- == Marenda sinòira == <poem> La marenda sinòira Al "Ruverd" ant l'istà Tant tufosa 'd coj temp, L'era l'ora pì bela Ëd tuti ij fin sman-a. La s-cionfëtta d'un camiòn Si vej, con doe banche Strambalà a le sponde E àutre doe dë schin-a Bin butà là 'nt ël mes, L'era 'l lusso dij pare E dle mare; noi masnà Sgambassand an sle bici Andasìo pien ëd gòj. Oh che blëssa col'ore Sot dël verd ëd le arbre, An mes a l'eva sclinta Anciarmanta dël rì. Mila pèss e le ran-e Bin stërmà fra le sponde J'ero a vòlte na grand Fricassà. As rivava Là... vers quatr'ore, tante Bote al fresch là 'nt ël rì, Doe partìe a le bòce Quatr ciance, peui tovaje Stèise 'nt ël pra, s'ampinìo D'ògni còsa diversa E për noi gagno, l'era La pì bela mangià! </poem> [[Categorìa:Rino Serra]] [[Categorìa:Poesìa]] [[Categorìa:Leteratura piemontèisa]] cast4imkebpgss068anqbeko42igajr 0 3163 37783 14903 2026-05-07T20:29:14Z Dragonòt 119 37783 wikitext text/x-wiki [[Neuv sermon subalpin|Artorn]] == '''Ël Rè a riva an soa sità capital''' == As podrìa bin dì che la manera d'esse e 'd fé 'd Gesù 'd Nasaret an cost mond a l'era soens "da Bastian Contrari", e fin-a tanti ancheuj ch'as diso ij sò "rapresentant" a l'han ancora nen capila... Lë "stil" del Mëssìa, dël Salvator dël mond a l'é ùnich përdabon e sossì a lo vedoma ant l'episòdi dël vangel ch'i vardoma ancheuj e ch'a parla 'd soa "intrada trionfal" a Gerusalem. ::'''Intrada ‘d Gesù a Gerusalem.''' "''Avzinandse a Gerusalem, da la banda ‘d Betfage e ‘d Betania, anvers ël mont dj’Ulivé, Gesù a l’ha mandà anans doi dij sò dissépoj, e a l’ha dije: “Andevne a cola borgià ch’a l’é visavì ‘d voi, parèj che quand ch’i-i intre i trovreve ‘n burichèt ëstacà che gnun ancora a l’ha dovrà da cavalcadura, dëstachelo e portemlo. Se quaidun av ciama përchè ch’i lo feve, dije che ‘l Signor a n’ha da manca e che tòst av lo darà andarera”. A son donca partì e a l’han trovà ‘l burichèt ch’a l’era stacà da fòra an sla stra, dacant a na pòrta, e a l’han dëstacalo. Quaidun ëd coj ch’a j’ero ansilì, a l’han dije: “Përchè ch’i dëstache col borichèt?”, E lor a l’han rësponduje coma ch’a l’avìa dije Gesù, e a l’han lassajlo fé. A l’han donca mnà ‘l burichèt a Gesù e a l’han posaje adòss ij sò mantej, e chiel a l’é montaje. Diversi a l’han dëstendù ij sò mantej ëd lor an sla stra përchè a-j passèissa dzura, e d’àutri a tajavo ‘d branche da j’erbo e a-j spantiavo për la stra. Coj ch’a-j andasìo dëdnans, e coj ch’a-j vnisìo dapress a crijavo: “Osana! Ch’a sia benedì col ch’a ven an nòm ëd Nosgnor! Ch’a sia benedì ël Regn ch’a riva, ël Regn ëd David, nòst antich! Osanna ant ij leugh pì àut!”. Parèj Gesù a l’é intrà a Gerusalem, al Templ. Dòp d’avèj beicà tut lòn ch’a-i era lì dantorn, coma ch’a l’era già tard, a l’é seurtiss-ne con ij dódes për andé a Betania"'' (Marco 11:1-11). Ant l'episòdi dël vangel ch'i vardoma ancheuj, Gesù a riva a Gerusalem për l'ùltima part ëd soa mission an sla tèra. Gerusalem a l'é la "sità capital" del Regn ëd Nosgnor, cola che chiel a l'ha sernù coma soa abitassion, andoa ch'a sta Sion, ël mont sant, sò tròno, sò templ. Coma ch'a selebra 'l [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 48|Salm 48]], Gerusalem a l'é "la sità 'd Nosgnor", ''"...sima magnìfica, gòj ëd la tèra antrega. Ël mont Sìon a smija a le sime 'd Sàfon, ma a l'é chila la sità dël gran' Rè. Nosgnor medésim a sta 'nt le tor ëd Gerusalem, e as arvela coma sò difensor''". Ij pelerin ch'a-i monto a diso: ''"Nojàutri i l'avio bin sentì dì 'd la glòria 'd cola sità, ma adess i l'oma vëddula con nòstri euj medésim - la sità dël Dé dl'univers. Nosgnor a la mantniss ëstabil për sèmper"''. Gerusalem a l'era la sità dël rè David, prefigurassion dël Mëssìa, e pròpi ambelelì ij profeta antich a disìo che chiel a sarìa manifestasse ant ij dì darié. An efet, Gerusalem a l'é 'l sènter d'anrajament ëd tùit ij propòsit ëd Dé për cost mond. Parèj, Gesù, ël Fieul ëd Nosgnor, "ël prinsì dla pas", a intra an cola ch'a podrìa bin disse ch'a l'era soa sità e a lo dimostra ant lòn ch'a càpita an cost episòdi, soa intrada trionfal an Gerusalem. La regalità 'd Gesù as dimostra dal coma che 'l pòpol a lo arsèiv: a lo arconòss pròpi coma 'l Mëssia dla promëssa, col ch'a l'avìo spetà da tant. Gesù a l'é 'l dissendent dël rè David e "ardité legitim al tròno". Coj che antlora a-i comandavo a l'avìo pròpi gnun titol për sté al govern. A stupiss pa nen che costa intrada 'd Gesù tant a sagrinèissa tant coj ch'a ocupavo ij pòst ëd comand antlora 'd cola sità, ch'a l'avìo fin-a ciamà na "riunion d'emergensa" dij prinsipaj dla nassion - e fin-a j'ocupant roman as na sagrinavo. Con tut lòn, Gesù a intra 'n sità ëd na manera diversa dai "potent" ëd cost mond. Pa nen ant un poderos caval bianch, a pompa magna, con la mùsica e na trupa d'armà, ma 'n gropa d'un borichèt e compagnà da gent sèmpia coma ch'a j'ero ij sò dissèpoj. Le professìe antiche a l'avìo prefigurà pròpi lòn, e coj ch'a le conossìo a j'ero bin renduss-ne cont. Armarché 'dcò coma Gesù, ël Rè, a l'abia titol ëd dispon-e 'd minca còsa, e lolì a l'é 'dcò arconossù quand ch'a manda ij sò dissépoj a pijé col borichèt: "''Se quaidun av ciama përchè ch’i lo feve, dije che ‘l Signor a n’ha da manca ... Quaidun ëd coj ch’a j’ero ansilì, a l’han dije: “Përchè ch’i dëstache col borichèt?”. E lor a l’han rësponduje coma ch’a l’avìa dije Gesù, e a l’han lassajlo fé".'' L'ora ch'e Gesù a dis a nojàutri o ëd còse ch'i na soma ij padron, com é-lo ch'i-j rëspondoma? Arconosom-ne an lolì sò dirit ëd sovranità? A diferensa, contut, dij potent ëd cost mond, chiel a dà 'ndaré lòn ch'a ciama 'd podèj dovré! "...''dije che ‘l Signor a n’ha da manca e che tòst av lo darà andarera"''! Gesù. parèj, a intra an soa sità e "a ''bèica tut lòn ch’a-i era lì dantorn"'', coma s'a féissa n'ispession. Lòn ch'a sarà l'arzultà 'd soa "ispession"? Cola ch'a sarà la valutassion ëd lòn ch'a trova? I lo varderoma la vira ch'a ven. Ciamomse, contut, se Gesù, ël Rè, a vnèissa sensa preavis a fé l'ispession, a controlé nòstra vita, o nòstra comunità cristian-a, coma trovrìa-la? Sarìa-la conform a lòn ch'a dovrìa esse e ch'a pias a chiel? Cola ch'a sarìa soa valutassion? A Gerusalem, an coj dì-lì, sò pòpol a 'rsèiv el Signor con granda gòj: "''Osana! Ch’a sia benedì col ch’a ven an nòm ëd Nosgnor! Ch’a sia benedì ël Regn ch’a riva, ël Regn ëd David, nòst antich! Osanna ant ij leugh pì àut!”.'' I sò nemis a j'ero nen là an tra cola gent, ma a j'ero 'n camin ëd comploté, da stërmà, ëd masselo. A sarìo bin riussì a felo fòra e Gesù a sarìa stàit butà an sna cros tanme 'l pes criminal ch'a-i sìa. Pura, pròpi cola soa mòrt an cros a sarìa stàita sò trionf. I podoma bin dì che "lë stil" ëd Gesù a sìa motobin divers da lòn che ij pì a së spetrìo. === PREGHIERA === Nosgnor Dé! I t'arsèivo an mia vita coma 'l Sovran e 'l Signor legìtim. Ti 't l'has tìtol a ess-lo ëd mia person-a e 'd tut lòn ch'i l'hai. I son a toa disposission përchè ti ëm dovre coma ch'at pias për toa glòria. It ciamo përdon përché tante vire i penso mach a mi medésim e për ti i son ëd pòca utilità o fin-a d'antrap a toa càusa. I l'hai da manca d'ess-te "domestià", d'esse bin "butà al pass". I confido che ti't lo fasa. Amen. [[Categorìa:Neuv sermon subalpin]] [[Categorìa:Pàul Castlin-a]] 1utz8l6oodd75s6bor8c2ppkmdcazum 0 3311 37802 34548 2026-05-07T20:46:53Z Dragonòt 119 37802 wikitext text/x-wiki [[La Bibia piemontèisa/Semantica|Artorn]] ---- == Concubin-a == An ebràich פִילֶגֶשׁ (pilegesh, [https://biblehub.com/hebrew/6370.htm SH6370]), fòrse influensà dal Grech παλλακή, παλλακίς (na giovna), an Latin ''pellex'', dont an piemontèis: ''concubinat'', ''concubinagi''. Ant la società dlë Vzin Orient antich ël concubinagi a l'era 'n mariagi legal ëd rangh inferior. La ''concubin-a'' a l'era na s-ciava ëd proprietà legal ëd sò padron, ma ch'a podìa avèj 'd relassion sessuaj legìtime con chiel. La condission ëd na concubin-a a l'era pì elevà che cola dle sërvente normaj, ma a l'era nen lìbera e a l'avìa pa ij dirit legaj ëd na fomna lìbera. Le masnà 'd na concubin-a a podìo, an na quaj sircostansa, dventé ardité legaj ansem a le masnà dla fomna lìbera. Apress dël perìod dij Giùdes a j'ero pitòst na prerogatìva regal (Cfr. 2 Samuel 21:10-14; 1 Rè 11:3). An tra j'Assiri, la concubin-a (''esirto'') a rivava a la condission ëd mojé mach apress ëd la sirimònia dël vel compìa da lë spos, s'a vorìa bin felo (Còdes assirian A:41). Le formalità legaj, s'a j'ero, a treuvo gnun-a dëscrission ant la Bibia. Na concubin-a a podìa 'dcò nen ësté ant la ca dël marì (Giùdes 8:31), ma cola-lì a l'era nen la régola general (Giùdes 19-20). Sò spos a l'era ciamà ''ël gënner'' (hatan) ëd sò pare, ch'a l'era 'l mëssé (hoten). Për costa rason, ël concubinagi a podìa avèj na smijansa al mariagi regular. [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Nòm ebràich]] qhnsyp5t4m62y5nsxl9eph6wwo652ff 0 4447 37790 33397 2026-05-07T20:40:41Z Dragonòt 119 37790 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 10|1 Rè 10]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/1Re 12|1 Rè 12]]|notes=}} {{chapter|11}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 1 Rè 11.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 1 Rè 11]] = 1 Rè = == 11 == === Nosgnor a castija Salomon për soa idolatrìa === {{verse|chapter=11|verse=1}}A Salomon a-j piasìo le fomne forëstere<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 17|Deuteronòmi 17:17]].</ref>. Anlora, oltre che con la fija ‘d Faraon, a l’é ciapasse për fomne ‘dcò ‘d dòne ch’a vnisìo da Moab, Edom, Sidon e da ‘n tra j’Hitita. {{verse|chapter=11|verse=2}}Nosgnor, contut a l’avìa bin dìt al pòpol d’Israel, ciàir e net: “Marieve pa con ëd fomne forëstere, përchè a l’é sicur che a farìo dëstorné vòstri cheur darera ai sò dio<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Surtìa/Surtìa 34|Surtìa 34:16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 34|Deuteronòmi 7:3-4]].</ref>”. Salomon, contut, a resistìa nen: a vorìa për fòrsa pijess-je. {{verse|chapter=11|verse=3}}A l’é rivà, parèj, a buté ansema setzent fomne e tërzent concubin-e, ma soe fomne a l'han finì për përvertije 'l cheur. {{verse|chapter=11|verse=4}}Vnù ch’a l’é vej, ël cheur ëd Salomon, për motiv ëd cole fomne, a l'é stàit dëstornà a la mira d’adoré chiel midem ëd dio strangé, parèj che a l'era pa pì tut për Nosgnor, com a l'era stàit David sò pare. {{verse|chapter=11|verse=5}}An efet, a l’avìa 'ncaminà a esse divòt ëd la dea dij Sidonita Astarte e dël dëtestàbil dio amonita Milcom. {{verse|chapter=11|verse=6}}Lòn ch’a fasìa a l’era pròpi pa giust a j'euj ëd Nosgnor e Salomon a ‘ndasìa pa pì dapress ëd chiel con tut sò cheur, com a l'avìa fàit sò pare David. {{verse|chapter=11|verse=7}}Nen mach, ma an sla colin-a oriental ëd Gerusalem Salomon a l'avìa tirà su d'autar a Chemosh, ël dëtestàbil dio moabita, e a l'abominèivol Molech, dio dj'Amonita. {{verse|chapter=11|verse=8}}E a l'ha fàit l'istess për tute soe fomne forëstere, che a brusavo d'ancens e a fasìo 'd sacrifissi ai sò dio. {{verse|chapter=11|verse=9}}A l’é për tut sossì che Nosgnor a l'era pròpi anrabiasse con Salomon, përchè sò cheur a l'era slontanasse da chiel, Dé d'Israel, che a l'era fin-a comparije doe vire. {{verse|chapter=11|verse=10}}Nosgnor a l'avia aspress antërdije d’andeje darera a ‘d dio strangé. Ma chiel a l'avìa pa ubidije a lòn che chiel a l’avìa comandaje. {{verse|chapter=11|verse=11}}A l’é antlora che Nosgnor a l'ha dije a Salomon: “Për ël motiv che ti 't përsiste a fé parèj, e it l'has pa guernà mia aleansa che i l'hai date, mi i s-ciancherai via da ti ël regn e i lo darai a un dij tò sërvent. {{verse|chapter=11|verse=12}}Contut, për rispet a tò pare David, i farai nen sòn antramentre che ti 't ses ancora viv. Ma a sarà da le man ëd tò fieul ch’i-j lo porterai via. {{verse|chapter=11|verse=13}}Ma pa tut ël regn a-j sarà gavà, i-j lasserai na tribù a tò fieul, për amor ëd David, mè servitor, e la sità 'd Gerusalem, ch’i l’hai sërnù për mi”. {{verse|chapter=11|verse=14}}Nosgnor a l'ha fàit seurte contra 'd Salomon un nemis, Cadad l'Edomita, un dëssendent ëd la sëppa regal d'Edom. {{verse|chapter=11|verse=15}}Ant ël mentre che a-i j'era la guera contra d'Edom, Ioab, comandant ëd l'armeja, a l’avìa avù la comission ëd sotré ij mòrt an bataja, ma a l’era ‘dcò vendicasse an massand tùit ij mas-cc ch’a j’ero an Edom. {{verse|chapter=11|verse=16}}Ioab e tut l'esércit israelita a j’ero fërmasse ses mèis e a l’avìo an efet ëstërminà tùit ij mas-cc d'Edom. {{verse|chapter=11|verse=17}}Cadad, che al temp a l'era mach un fiolin, a l'avìa fàila a scapé an Egit con càiche servitor edomita 'd sò pare. {{verse|chapter=11|verse=18}}Lor a j’ero partì da Madian e andàit an Paran. A l’avìo ciapà con lor ëd gent ëd Paran e a j’ero andàit an Egit. Faraon, rè d'Egit, a l’avìa assicuraje proviande e daje na ca e 'd teren. {{verse|chapter=11|verse=19}}Cadad a l'era piasùje a Faraon tant da deje da marié na soa cugnà: la seure ëd la regin-a Tafnes. {{verse|chapter=11|verse=20}}La seure ëd Tafnes a l'avìa ‘dcò partorije na masnà: Ghenubat. Tafnes a l'ha falo peuj chërse<ref>Ël test ebràich a l<nowiki>'ha  ''dëspupà''</nowiki> וַתִּגְמְלֵהוּ (vattigmlehu, ) ma na cita alterassion dël test consonàntich a pòrta וַתִּגְדְלֵהוּ (vattigdlehu, "alvà, aussà, chërsù"), che a smijerìa esse mej.</ref> ant ël palass ëd Faraon e Ghenubat a l'é stàit ant la ca 'd Faraon an tra ij sò fieuj. {{verse|chapter=11|verse=21}}Cora che Cadad a l'era vnùit a savèj che David a l'era andurmisse con ij sò grand e che a l'era mòrtie Ioab cap ëd l'armeja, a l'ha dije a Faraon: “Dame l’autorisassion ëd parte parèj che mi i peussa torné an mè pais”. {{verse|chapter=11|verse=22}}Faraon a l'ha rësponduje: “Miraco at manca cheicòsa ambelessì da vorèj andé a tò pais?” Cadad a l'ha replicà: “Nen! Ma 't në prego, lasme torné”. {{verse|chapter=11|verse=23}}Peuj Dé a l'ha fàit seurte contra 'd Salomon n'àutr nemis, Reson fieul d'Eliada, che a l'era scapà da Cadadeser rè 'd Zoba sò signor. {{verse|chapter=11|verse=24}}Col-lì a l'ha butà ansema 'd gent e a l'ha organisà na tropa. Andova che David a l'avìa massacrà j'Aramé, Reson a l'ha conquistà Damasch, a l'é stabilìssie e a l'é vnùit ess-ne rè. {{verse|chapter=11|verse=25}}A l'é stàit nemis d'Israel për tuta la vita 'd Salomon e parèj ëd Cadad a l'ha causaje tanti sagrin; a l’avìa an òdio Israel<ref>La costrussion (coniugassion sémpia Qal ëd קוּץ + בְּ [quts + bë]) a l'é ràira, ma as peul trovesse an Levìtich 20:23.</ref> e a l’ha regnà an sla Siria. {{verse|chapter=11|verse=26}}Ëdcò Geroboam fieul ëd Nebat, un dij sërvent ëd Salomon, a l'é arvirasse contra 'l rè. A l'era n'Efraimita da Zered e soa mare, na vidoa, as ciamava Zerua. {{verse|chapter=11|verse=27}}Sto-sì a l'era stàit ël motiv dl'arvira contra dël rè: Salomon a l'era darera a fé fabriché la trassa e a saré la brécia che a l'era dovërtasse ant la sità 'd David, sò pare. {{verse|chapter=11|verse=28}}Geroboam a l'era n'òm ëd talent; cora che Salomon a l'ha vëddù coma che a travajava 'l giovo, a l'ha nominalo dzoravisor ëd tuti j'ovrié dla tribù ëd Giusèp. {{verse|chapter=11|verse=29}}An col temp, Geroboam, surtì da Gerusalem, a l'ha rëscontrà për strà 'l profeta Achia 'd Silo, ch’a vestìa un mantel neuv; a j'ero mach lor dòi soj an doverta campagna. {{verse|chapter=11|verse=30}}Achia a l'ha ciapà sò mantel neuv e a l'ha s-ciancalo an dódes tòch. {{verse|chapter=11|verse=31}}Peui a l'ha dije a Geroboam: “Pìjne des tòch, përchè parèj a dis Nosgnor, Dé d'Israel: ‘Vardé! Mi i s-ciancherai ël regn da la man ëd Salomon e i në darai a ti des tribù. {{verse|chapter=11|verse=32}}A chiel, a-j rëstrà na tribù, për motiv ëd David mè sërvent e për Gerusalem, la sità che i l'hai elegiù an tra tute le tribù d'Israel. {{verse|chapter=11|verse=33}}Ancapiterà sòn, përchè chiel a l'ha chitame, an prosternand-se dë 'dnans a la dea Astarte dij Sidonian, a Chemos, dio dij Moabita e al dio Milcom dj'Amonita. Chiel a l'ha pa fàit ubidiensa a mie istrussion an fasend lòn che a l'é giust a mè euj e guernand ij mè comandament e ij mè decret, coma che a l'avìa fàit David, sò pare. {{verse|chapter=11|verse=34}}Mi i-j portrai pa via 'l regn antregh da soa man. Mi i l'hai stabililo cap për tùit ij di ëd soa vita, për motiv ëd David, mè servitor, col ch'i l'hai elegiù, ch’a l'ha guernà ij mè comandament e mie régole. {{verse|chapter=11|verse=35}}Mi i ciaprai ël regn da la man ëd sò fieul e i darai a ti des tribù. {{verse|chapter=11|verse=36}}I-j lassrai a sò fieul na tribù sola përchè për David mè sërvent a-i sia sempe na dinastìa ch'a serva 'd lus a Gerusalem, la sità che i l'hai soasì tanme mia ca. {{verse|chapter=11|verse=37}}Mi i elegerai ti; e ti 't podras regné dzora a tut lòn che 't piasrà; it saras rè d'Israel. {{verse|chapter=11|verse=38}}It dovras deje da ment a tut lòn che 't comanderai, an fasend ubidiensa a mie istrussion, an fasend lòn che a l'é giust ai mè euj, an guernand ij mè decret e comandament, com a l'avìa fàit David mè sërvent. Anlora mi i sarai con ti e i stabilirai për ti na casà frema, com i l'hai fàit për David; mi 't darài Israel. {{verse|chapter=11|verse=39}}I umilierai për sòn la dissendensa 'd David, ma pa për sèmpe’”. {{verse|chapter=11|verse=40}}Salomon a l'ha peui sërcà 'd massé Geroboam, che tutun a l'avìa trovà sosta an Egit da rè Sisach, rè 'd cola region. Geroboam a l'é restà an Egit fin-a a la mòrt ëd Salomon. === Fin dël regn ëd Salomon === {{verse|chapter=11|verse=41}}J'àutri fàit dël regn ëd Salomon, tute soe 'mprèise e le decision ch’a l’ha pijà an fòrsa ‘d soa saviëssa, a son ëstàite registrà ant ël “Lìber dj'Anaj ëd Salomon”. {{verse|chapter=11|verse=42}}Chiel a l'ha regnà dzora 'd tuta Israel da Gerusalem për quarant'agn. {{verse|chapter=11|verse=43}}Peui Salomon a l'é andurmisse con ij sò cé e a l'é stàit sotrà ant la sità 'd sò pare David. Sò fieul Roboam a l'é suceduje ant ël regn. === Nòte === <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Re]] p4avhwa7mq726wk41uqbt75in1ysne9 0 4520 37786 27617 2026-05-07T20:30:49Z Dragonòt 119 37786 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Salm|Ij Salm]]|previous=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 94|Salm 94]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Salm/Salm 96|Salm 96]]|notes=}} {{TOCright}} {{chapter|95}} == Ij Salm == == 95. Vnì, cantoma 'd gòj a Nosgnor! == [[File:La Bìbia piemontèisa - Salm 095.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Salm 095]] :: ''Ël Salmista a ciama Israel a laudé Nosgnor coma Creator dël mond e protetor ëd la nassion, ma dcò a-j buta an sl'avis ëd nen arviresse contra 'd chiel.'' {{verse|chapter=95|verse=1}}Vnì, cantoma 'd gòj a Nosgnor! Crijoma 'd làude a col ch'an guerna e ch'an lìbera! {{verse|chapter=95|verse=2}}Andoma 'dnans ëd chiel con arconossensa! Cantoma a gran' vos ëd Salm an sò onor! {{verse|chapter=95|verse=3}}Përché Nosgnor a l'é 'n Dé grand, un gran Rè ch'a l'é dzora 'd tùit ij dé. {{verse|chapter=95|verse=4}}Le përfondità dla tèra a son an soe man<ref>Ant la sfera 'd soa autorità.</ref> e sò a son ij pich ëd le montagne! {{verse|chapter=95|verse=5}}Ël mar a l'é 'l sò përchè a l'é chiel ch'a l'ha falo. A son ëstàite soe man ch'a l'han formà la tèra sùita. {{verse|chapter=95|verse=6}}Vnì, prostromse e adoroma! Butomse an ginojon ëdnans a Nosgnor, nòst Creator! {{verse|chapter=95|verse=7}}Përchè chiel a l'é nòst Dé e nojàutri i soma 'l pòpol che chiel a men-a 'n pastura, lë strop ch'a l'é 'l sò. Se mach ancheuj i lo scotèisse! {{verse|chapter=95|verse=8}}Chiel a dis: "Esse pa coma coj ch'a j'ero a Meriba, tanme coj ch'a j'ero col dì-là a Massa ant ël desert<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 3|Ebreo 3:15]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 4|4:7]].</ref>, {{verse|chapter=95|verse=9}}andoa ch'ij vòstri antich a l'avìo dësfidà mia autorità e butà a la preuva mia passiensa, combin ch'a l'avèisso vëddù lòn che mi i peudo fé. {{verse|chapter=95|verse=10}}Për quarant' agn cola generassion a l'ha fame dëspiasì<ref>O "I l'hai avula 'n nàusia".</ref> e i l'hai dije: "A l'é 'n pòpol ch'a l'ha vorsù andé an sla catìva stra<ref>O "dont ël cheur a l'é perdusse".</ref> e ch'a scota nen lòn ch'i-j comando. {{verse|chapter=95|verse=11}}A l'é parèj ch'i son 'nrabiame e i l'hai giurà che coj-lì a sarìo mai pì intrà ant ël leu d'arpòs ch'i l'avìa prontà për lor<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Neuv/Ebreo/Ebreo 3|Ebreo 3:7-11]].</ref>". == Nòte == <references /> [[Categorìa:Bibia]] [[Categorìa:Testament Vej]] [[Categorìa:Salm]] eybiwsr39ivmd5hmqfb5ip9xxudr3h6 0 4569 37793 33747 2026-05-07T20:41:47Z Dragonòt 119 37793 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 5|2 Rè 5]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 7|2 Rè 7]]|notes=}} {{chapter|6}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 06.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 06]] = 2 Rè = == 6 == === Elisé a fà sté a gala na testa d’assul === {{verse|chapter=6|verse=1}}Cheidun dij profeta a l'ha dije a Elisé: “Varda, ël leugh andova ch’ is trovoma a l'é tròp ëstrèit për tuti nojàutri ansema. {{verse|chapter=6|verse=2}}Andoma al Giordan. Mincadun ëd noi a pijerà ‘n bion ëd bòsch e is faroma na ca ch’a vada bin për tuti nojàutri: is ancontreroma ‘mbelelà”. {{verse|chapter=6|verse=3}}Un ëd lor a l'ha dije: “Për piasì, ven ëdcò ti con nojàutri ij tò sërvent”. A l'ha rësponduje: “Va bin, i vnirai”. {{verse|chapter=6|verse=4}}Parèj, Elisé a l'é andàit con lor. Cora ch’a son rivà al Giordan, a l'han ancaminasse a tajé d’erbo. {{verse|chapter=6|verse=5}}Antramentre che un ëd lor a l'era darera a fé un bion, la testa dl’assul a l'é tombàie ant l'eva. A l'é butasse a crijé: "Che 'd maleur, magìster mè! I l'avìa famla ampërmudé!”. {{verse|chapter=6|verse=6}}Ël profeta a l'ha ciamaje: “Dov é-la robatà?”. Cand a l'han mostraje la mira, Elisé a l'ha tajà un branch, a l'ha campalo ambelelì e a l'ha fàit vnì sù a gala la testa dl’apia! {{verse|chapter=6|verse=7}}A l'ha dije: “Pijla!”. E col-lì a l'ha dëstendù la man e a l'ha ambrancala. === Elisé a buta ‘n derota n’armèja === {{verse|chapter=6|verse=8}}Antramentre che 'l rè dl'Assiria a l'era an guera con Israel, a l'ha consultà ij sò consijé, e a l'ha dit: “Caloma<ref>As podrìa 'dcò réndze con "mè camp a cala, a calerà" ant un contest militar da la rèis נָחַת (nacat): תַּחֲנֹתִֽי a sarà mè camp.</ref> a fesse padron ëd leugh ëstrategich për Israel” e a l’ha mensionà ‘d leugh. {{verse|chapter=6|verse=9}}Ma l'òm ëd Dé a l'ha mandaje a dì al rè d'Israel: “Vard-te dal passé da cole bande-lì përchè la Siria a l'ha debordà e a l’han butaje d’ansìdie”. {{verse|chapter=6|verse=10}}Parèj che 'l rè d'Israel a l'ha mandà un messagi ant ël pòst che 'l profeta a l'avìa 'ndicà, butandje an vàrdia. E sòn a l'é ancapità vàire vire. {{verse|chapter=6|verse=11}}Sòn a l'ha fàit motobin ëstraviré 'l rè 'd Siria. Parèj, chiel-sì a l'ha convocà ij sò consijé e a l'ha dije: “Un ëd vojàutri an tradiss con ël rè d'Israel: i veuj savèj chi ch'a l'é!”. {{verse|chapter=6|verse=12}}Ma un dj'ufissiaj a l'ha rësponduje: “Nò, mè sgnor ël rè. A l’é Elisé, profeta d'Israel, che a arferiss al rè d'Israel tut lòn che ti 't dise fin-a an toa stansia da let!”. {{verse|chapter=6|verse=13}}Ël rè a l'ha comandà: “Va, anformeve andova ch’as treuva, che mi i peussa mandé a ciapelo”. A l'han arferije al rè: “Elisé a stà a Dotan!”. {{verse|chapter=6|verse=14}}Parèj, chiel a l'ha mandà d’òm a caval e 'd chèr ambelelà, ansema a n'esèrcit già bele gròss. A son rivà 'd neuit e a l'han sircondà la sità. {{verse|chapter=6|verse=15}}Ël servitor dël profeta a l'é aussasse bonora la matin. Cora ch'a l'é surtì a-i j'era n'armeja ch' a ‘nvironava la sità, ansema a 'd cavaj e chèr da guèra. A l'ha dije a Elisé: “Aidemì, ël mè magìster! Còs farom-ne adess?”. {{verse|chapter=6|verse=16}}Chiel a l'ha rësponduje: “Gnun-e tëmme, përchè coj ch’a stan con nojàutri a son da pì che coj ch’a stan con lor!”. {{verse|chapter=6|verse=17}}Anlora Elisé a l'ha pregà: “Nosgnor, dovertje ij sò euj, che chiel a peussa vëdde”. E 'l Signor a l'ha dovërtà j'euj dël sërvent e chiel a l'ha vëddù che le colin-e d'antorn a Elisé a l'era pien-e d’òm a caval e 'd chèr ëd feu. {{verse|chapter=6|verse=18}}Antramentre che ij Sirian a s'avzinavo, Elisé a l'ha pregà Nosgnor: “It sùplico, taca sta gent dë sborgniment”. E 'l Signor a l'ha colpije ant la vista coma che Elisé a l'avìa ciamaje. {{verse|chapter=6|verse=19}}Anlora Elisé a l’é surtì e a l'ha dije: “Costa a l'é pa la stra e gnanca la sità giusta. Ven-me dapress e mi 'v portrai da l'òm ch’i sërche”. E a l'ha portaje ant la sità ‘d Samaria. {{verse|chapter=6|verse=20}}Cora che a son intrà an Samaria, Elisé a l'ha dit: Nosgnor doverta torna ij sò euj ‘d lor, ëd manera che a peusso vëdde”. E 'l Signor a l'ha dovërtaje torna j'euj e lor a l'han vëddù che a j'ero ant ël pì bel mes ëd Samaria! {{verse|chapter=6|verse=21}}Ant ël moment che 'l rè d'Israel a l'ha vëddùje, a l'ha ciamaje a Elisé: “Mè pare! L'hai-ne da feje fòra?”. {{verse|chapter=6|verse=22}}Ma chiel a l'ha rësponduje: “Màss-je pa! Sassineres-to chi 't l'avèisse pa fërmà con toa spa o tò arch? Pitòst deje un pòch da mangé e d'eva, ëd manera che a peusso bèive e mangé e peui ch’as në torno da sò padron. {{verse|chapter=6|verse=23}}Anlora a l'é prontasse ‘n grand disné për lor e a l'han mangià e beivù. Peui a l'han congedaje e lor a son tornà da sò padron. Dòp ëd lòn le bande dj'Aramé a son pa pì intrà ant la tèra d'Israel. === Ben-Adad a buta l’assedi a Samaria === {{verse|chapter=6|verse=24}}A l’é passaje un pò ‘d temp, ma rè Ben-Adad ëd Siria a l'ha torna samblà tuta soa armeja e a l'ha vorsù torna taché e assedié Samaria. {{verse|chapter=6|verse=25}}Le proviande 'd Samaria a j’ero bele che finìe e a l'han assedià tant a la longa, che la testa d'un borich as vendìa për otanta sicl d'argent e un qab ëd tùber<ref>O: "liam ëd colomb". Conform a l'antërpretassion rabinica, as tratërìa 'd n'espression idiomàtica për antende 'd mangé 'd pòca sostansa, dë smens ëpcita- Ch'as vëdda la discussion an: [[Discussion:La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/2Rè 6]]</ref> për sinch sicl d'argent. {{verse|chapter=6|verse=26}}Antramentre che 'l rè d'israel a fasìa n’ispession a le muraje dla sità, na fomna a l'ha crijaje: “Agiut, mè sgnor, mè rè!”. {{verse|chapter=6|verse=27}}Chiel a l'ha rëspondù: “A sta mira sì, mach Nosgnor a peul giutete. Com i podrìa mai ess-te d'agiut? L'èira e 'l tòrcc a son giumai veuid”. {{verse|chapter=6|verse=28}}Peuj ël rè a l’ha giontà: “Ma dime ‘n pò: col ch’a l’é tò problema?”. Chila a l’ha rësponduje: “Na fomna a l’ha dime: ‘Dame tò fieul: i lo mangeroma ancheuj e doman i mangeroma ‘l mè’. {{verse|chapter=6|verse=29}}Parèj ch’i l'oma fàit beuje mè fieul e i soma mangiass-lo<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Deuteronòmi/Deuteronòmi 28|Deuteronòmi 28:57]].</ref>. Peui ël di dòp i l'hai dije: Adess dame tò fieul e i lo mangeroma. Ma chila a l'ha stërmà sò fieul!”. {{verse|chapter=6|verse=30}}Cora che 'l rè a l'ha sentù lòn che la fomna a l'avìa dit, a l'é s-ciancasse le vestimente për la dësperassion. E antramentre ch’a passava për ij murajon, la gent a l'ha podù vëdde che chiel a portava ël sach ëd tërliss sota ij sò vestì. {{verse|chapter=6|verse=31}}Peui a l'ha dit: “Che Dé a peussa giudicheme sever se Elisé fieul ëd Safat a l'avrà ancora la testa an sël còl a la fin ëd costa giornà!”. {{verse|chapter=6|verse=32}}Ora Elisé a stasìa setà antëcà; con chiel a j'ero stà ij cap ëd la comunità. Ël rè a l'ha mandà un nunsi a fesse precede, ma anans che costì a rivèissa Elisé a l'ha dije a j'ansian: “Rendìve cont che cost sassin a veul tajeme la testa! Vardé, a-i riva 'l messagé, saré la pòrta e felo pa intré. Sente pa darera 'd chiel ël rabel dij pé 'd sò padron?”. {{verse|chapter=6|verse=33}}A l'era ancora darera a parlé che 'l nunsi a l'é avzinasse e a l'ha dije: “Varda, mach Nosgnor a l'é responsàbil ëd tut ës maleur! Dovrài-ne sté a speté che chiel an giuta?”. == Nòte == [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] cq18dimdgbpr9gzacph3g1qs02f573r 0 5010 37797 33843 2026-05-07T20:43:55Z Dragonòt 119 37797 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re| Lìber dij Rè]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 12|2 Rè 12]]|next=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 14|2 Rè 14]]|notes=}} {{chapter|13}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 13.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - 2 Rè 13]] = 2 Rè = == 13 == === Joacas a dventa rè d’Israel === {{verse|chapter=13|verse=1}}Joacas, fieul ëd Ieu, a l’é anandiasse a governé Israel ant l’ann ch’a fà vintetré dël regn ëd rè Joas an Giuda. A l’ha regnà an Samaria për dissèt agn. {{verse|chapter=13|verse=2}}Joacas, tutun, a l’ha fàit lòn ch’a l’é mal a j’euj ‘d Nosgnor. A l’ha copià, an efet, lòn ch’a l’avìa fàit Geroboam, fieul ëd Nebat, Cand ch’a l’avìa cissà la gent d’Israel a comëtte ‘d pecà grev, e a l'é mai arpentiss-ne. {{verse|chapter=13|verse=3}}Ëd lòn Nosgnor a l’é motobin anrabiasse<ref>O “Ma la rabia ‘d Nosgnor a l'é anviscasse”.</ref> e a l’ha lassà che rè Casael ëd Siria e sò fieul Ben-Adad a lo butèisso vàire vire<ref>O “për vàire agn”.</ref> an derota. {{verse|chapter=13|verse=4}}A l’é anlora che Joacas a l'ha suplicà 'l Signor ch’a lo giutèissa, e Nosgnor a l'ha scotalo, përchè a l'avìa vëddù j'angosse d'Israel mentre che 'l rè d'Aram a lo crasava. {{verse|chapter=13|verse=5}}Parèj Nosgnor a l’ha provëddù cheidun ch’a liberèissa<ref>O “un liberator”.</ref> j’Israelita da la tiranìa dj’Aramé. Alora Israel a l’ha podù torna gòde dla sicurëssa ch’a l’avìo ant ij di darié. {{verse|chapter=13|verse=6}}Malgré lolì lor a l’han seguità a pëcché scond ël cativ esempi ch’a l’avìa daje Geroboam. A l’han ëdcò lassà che ij paloch sacrà d’Asera a continuèisso a sté an pé an Samaria. {{verse|chapter=13|verse=7}}A la fin, a l’armeja ‘d Joacas a l’é restaje mach sinquanta sivalié, des chèr ëd guèra e na fanterìa ‘d des mila òm. Ël rè 'd Siria a l'avìa dësblà soe trope ardovéndje tanme la poor ch'as ëscarpisa. {{verse|chapter=13|verse=8}}La resta dj'event dël regn ëd Joacas, comprèis tut lòn ch a l'ha fàit e soe vajantise, a son memorià ant ël volum dij Fàit dij rè d'Israel. {{verse|chapter=13|verse=9}}Joacas peui a l'é mòrt<ref>Lét: “A l’é ‘ndurmisse con ij sò cé”.</ref> e a l'é stàit sotrà an Samaria. Sò fieul Joas a l'é stàit sò sucessor. === Rè Joas, sucessor ëd Joacas === {{verse|chapter=13|verse=10}}Ant l'ann che a fà trantesèt ëd Rè Joas sù 'd Giuda, an Israel n'àutr Joas, ma fieul ëd Joacas, a l'é vnùit esse rè d'Israel. Chiel a l'ha regnà an Samarìa për sëddes agn. {{verse|chapter=13|verse=11}}Ëdcò chiel, tutun, a l’ha fàit lòn ch’a l’é mal a j’euj ‘d Nosgnor. Chiel a l'ha pa vorsù slontanesse da tùit ij pëcà che Geroboam fieul ëd Nebat a l'avìa fàit comëtte a Israel; nen mach, ma a l'é andàit fin-a pì anans an costi pëcà. {{verse|chapter=13|verse=12}}Lòn ch’a resta dj'event dël regn ëd Joas, comprèisa l’estension ëd sò podèj e soa guèra con Rè Amasia 'd Giuda, a son memorià ant ël volum ciamà dij Fàit dij rè d'Israel. {{verse|chapter=13|verse=13}}Joas peui a l'é mort e Jeroboam a l'é suceduje an sël tròno. Joas a l'é stàit sotrà an Samaria con ij rè d'Israel. === La professìa dariera d’Elisé === {{verse|chapter=13|verse=14}}Cora che Elisé a l'é tombà malavi dla maladìa che a dovìa portelo a meuire, Joas, rè d'Israel a l'é vnùit a feje vìsita e a l'é butasse a pioré dë 'dnans ëd chiel an crijand: “Pare mè! Car ël mè pare! I vëddo ij chèr d'Israel e ij sò sivalié<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Rè/2Rè 2|2 Rè 2:12]].</ref>!”. {{verse|chapter=13|verse=15}}Elisé a l'ha dije: “Ciapa n'arch e 'd flecie!”. E ‘l rè a l'ha fàit përparèj. {{verse|chapter=13|verse=16}}Anlora Elisé a l'ha dije al rè d'Israel: “Tend l'arch”. E fàit sòn, Elisé a l'ha butà 'dcò soe man ansima a le man dël rè. {{verse|chapter=13|verse=17}}Elisé a l'ha dije: “Deurb la fnestra ch'a varda a levant”, e chiel a l'ha dovertala. Elisé a l'ha seguità: “Adess tira! E chiel a l'ha tirà la flecia. Anlora Elisé a l'ha ancora dije: “Cola flecia a l’é ‘l simbol ëd la vitòria 'd Nosgnor, la flecia dla vitòria contra d'Aram, përchè ti ‘t bateras dël tut j’Aramè an Afech!”. {{verse|chapter=13|verse=18}}Peui Elisé a l'ha ‘ncora dit: “Ciapa j’àutre flecie e dà ‘d bòte al teren”. Parèj ‘l rè a l’ha pijaje e a l’ha dàit tre còlp për tèra. {{verse|chapter=13|verse=19}}Ma ‘l profeta a l'è anrabiasse con chiel e a l'ha dije: “Ventava che ti 't patlèisse la tèra sinch o ses vire: ti 't l'avrìe anientà Aram! Nopà adess ti 't butras an derota la Siria mach tre vire”. {{verse|chapter=13|verse=20}}Elisé a l’è peui mòrt e a l’é stàit sotrà. Ëd bande 'd ravaseur moabita a j'ero sòlit a ravagé ‘l pais minca na prima. {{verse|chapter=13|verse=21}}Na vira a-i j'é staje d’Israelita ch’a j'ero ancamin ëd sotré un mòrt. Vëddù coj predon a son sbaruvasse e a l'han campà 'l mòrt ant la tomba d'Elisé. Cora che 'l còrp a l'ha tocà j'òss d'Elisé, l'òm mòrt a l'é tornà a la vita, l'é arsussità e a l'é aussasse an pé! {{verse|chapter=13|verse=22}}Ore, Rè Casael ëd Siria a l'avìa crasà Israel për tut ël regn ëd Joacas. {{verse|chapter=13|verse=23}}Ma 'l Signor a l'ha avù misericòrdia 'd lor e a l'ha faje grassia a j'Israelita. A l'ha avùne pietà për motiv ëd la promëssa fàita a Abraham, Isach e Giacòb. A l’é parèj che fin-a al di d’ancheuj a l’ha pa ‘ncora dësblaje o bandije da soa presensa. {{verse|chapter=13|verse=24}}Cora che Casael d'Aram a l'é mòrt, sò fieul Ben-Adad a l'ha pijà sò pòst. {{verse|chapter=13|verse=25}}Anlora Joas fieul ëd Joacas a l'ha torna gavaje da le man ëd Ben-Adad fieul ëd Casael le sità che Casael a l'avìa pijàje con j'arme a sò pare Joacas. Për tre vire Joas a l'ha butalo an derota: përparèj a l'ha torna conquistà le sità israelite. == Nòte == <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Re]] lgkccfp24llhk4l81v5dy88yehtnypb 0 5036 37798 29344 2026-05-07T20:44:15Z Dragonòt 119 37798 wikitext text/x-wiki {{header|title=[[La_Bibia_piemontèisa|La Bibia piemontèisa]]|author=|section=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia|Isaìa]]|previous=[[La_Bibia_piemontèisa/Testament_Vej/Isaia/Isaia 38|Isaìa 38]]|next=[[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Isaia/Isaia 40|Isaia 40]]|notes=}} {{chapter|39}} {{TOCright}} [[File:La Bìbia piemontèisa - Isaia 39.ogg|thumb|La Bìbia piemontèisa - Isaia 39]] = Isaia = == 39 == === Ëd nunsi da Babilònia a fan na vìsita a Esechia === {{verse|chapter=39|verse=1}}An col temp-lì, Merodach-Baladan, fieul ëd Baladan, rè 'd Babilònia, a l'avìa mandà ëd litre ‘d congratulassion e 'd cadò a Esechia, përchè a l'avìa sentù ch'a l'era stàit malavi ma peui a l'era varì. {{verse|chapter=39|verse=2}}Esechia a l'é stane motobin content e a l'ha mostrà a j'ambassador la stansia dël tesòr, l'òr e l'argent, ij sò përfum e bàlsam pressios, tut sò arsenal e tut lòn che a-i j'era ant ij magasin; a-i é staie nen che Esechia a l'abia pa mostraje 'd lòn che a-i j'era ant ël palass real e an tut ël regn. {{verse|chapter=39|verse=3}}Anlora 'l profeta Isaia a l'è presentasse a rè Esechia e a l'ha ciamaje: “Lòn ch'a l'han dit coj òm e da ‘ndova ch'a son rivass-ne?”. Esechia a l'ha rësponduje che a j'ero rivà da na nassion lontan-a, da Babilònia. {{verse|chapter=39|verse=4}}Peui Isaia a l'ha ciamaje: “Lòn ch'a l'han vëddù an tò palass?”. Esechia a l'ha rësponduje: “A l'han vëddù tut lòn che a-i é an me palass. A-i é pa 'd ròba 'nt ij magasin che i l'abia pa faje vëdde. {{verse|chapter=39|verse=5}}Anlora Isaia a l'ha dije a Esechia: “Scota lòn ch'at dis ël Signor ëd l’Univers: {{verse|chapter=39|verse=6}}“Varda, a riveran ëd di che tut lòn che a-i é an tò palass e tut lòn che ij tò grand a l'han ambaronà fin-a adess a sarà portà vìa a Babilònia; belessì a-i restrà pì nen - a dis Nosgnor. {{verse|chapter=39|verse=7}}A pijeran ëdcò ij tò fieuj, coj che ti 't l'has generà, për fene d’eunuch ch’a saran a servissi ant ël palas real ëd Babilònia<ref>Cfr. [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Daniel/Daniel 1|Daniel 1:1-7]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Re/2Re 24|2 Re 24:10-16]]; [[La Bibia piemontèisa/Testament Vej/Cronache/2Cronache36|2 Crònache 36:10]].</ref>”. {{verse|chapter=39|verse=8}}Anlora Esechia a l'ha dije a Isaia: “A l'é na bon-a paròla cola ch'it l'has dime, na paròla che a ven dal Signor!”. Chiel an efet a pensava che tansipòch a l'avrìa vivù tranquil e sicur për ij di che ancora a-j restavo da vive”. ==== Nòte ==== <references /> [[Category:Bibia]] [[Category:Testament Vej]] [[Category:Isaia]] nerrgm8n8cvahbzlle0exd0rc65hlez 3 5397 37803 2026-05-07T20:51:32Z Dragonòt 119 Creà la pàgina con '== Bin ëvnù ant la wikisorziss an piemontèis! == Mersì e bon travaj! --~~~~' 37803 wikitext text/x-wiki == Bin ëvnù ant la wikisorziss an piemontèis! == Mersì e bon travaj! --[[Utent:Dragonòt|Dragonòt]] ([[Ciaciarade:Dragonòt|ciaciarade]]) 22:51, 7 maj 2026 (CEST) of7otaqh0f2onldnsm5r2tm8p9xyjn2