Wikisource sourceswiki https://wikisource.org/wiki/Wikisource:Main_Page MediaWiki 1.47.0-wmf.11 first-letter Media Special Talk User User talk Wikisource Wikisource talk File File talk MediaWiki MediaWiki talk Template Template talk Help Help talk Category Category talk Page Page talk Index Index talk Author Author talk TimedText TimedText talk Module Module talk Translations Translations talk 104 442367 1345772 1342955 2026-07-17T01:17:50Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345772 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>नाम राजा जुलं ॥ ग्वम्ह राजा सत्य धर्म कर्मस जुक्व रस याक ॥ सत्ययां धर्मयां आश्रय स्थान ॥ थ्व राजया लक्षणा नाम ला णी कला तल क्षण लाक ॥ यज्ञया दक्षिणा थें ॥ स्त्री पुरुष थिथि चोग्य ॥ थिथि सिने हान निम्ह तिरि पुरुषर तिक्रिडा खेल लपं पुत्र कामनान गुलि छि काल हना ॥ गृहस्था श्रमस रति पुत्र फला नारी धाय रति भोग संतान दयकेया निमित्त स्त्री विवाह याय ॥ थ्व राजाया गुलिछिं काल हङान संतान मदयाओ थिथि निम्हति पुरुष संमतन सुधर्मा नामवि देह राजाया कन्या विवाह यातं ॥ गुलिछिं रति क्रीडा सुखन काल हनं ॥ थ्व सुधर्मा विवाह यानाओ पेला खुला लिओने लक्षनाराण गर्भवती जुलं ॥ संपू<noinclude></noinclude> 8rz54mahmd7xfjz7iwk5hapwwpn0vev 104 442404 1345773 1342959 2026-07-17T01:23:58Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345773 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>र्ण्ण दशमासं जुसेलि लक्षणा राणीया दारक धाय कुमाल जात जुलं ॥ विदेह कन्या सुधर्मा राणीया यश्चात्ताप जुलं ॥ सत्यरतरा जाया मनस अति हर्षमान जुलं ॥ थ्वनलि दान धर्म याङाओ जात कर्म आदि संंस्कार कर्म याङाओ नाम करण कर्म याङाओ अलोल मंत्र कुमार धकं नाम तलं ॥ थ्व कुमारया मन्त्र धायसा हुति संमतं मन्त्र जाप वुद्बिनों चित्तनं चंचल जुयीओ मखते धकं थ्वतेता अर्थन अलोल मन्त्र कुमार धकं धालं ॥ अलोल मन्त्र कुमार क्रमथे कथनं लिपि विद्या नीति विद्या शास्त्र विद्या शस्त्र विघा अस्त्र विद्या कला विद्या समस्तनं पार जुलं ॥ थ्वनंलि थे च्याद जि दंलि सुधर्मा राणी गर्भवती जुलं ॥ दैवचरित्र आश्चर्य ॥ थ्व राणी गर्भवती जुलङा<noinclude></noinclude> 4nbzb7p0clmx0807kfyoorsqpr43w6m 104 442414 1345774 1342963 2026-07-17T01:30:20Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345774 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>से पेला खुला लिओने अर्थपति धाय सत्यरत राजा अभाव जुलं स्वर्गारोहन जुरं ॥ संसालस देहि नां धाय प्राणी जनया तरु धाय शरीर स्थिर जुव आशान स्थिर भालपं अनेक कर्म आरम्भ यायिओ अस्थिर शरीरन समस्तं तोलताओ ओनिओ ॥ थ्वनंलि अलोल मन्त्र कुमारन ओद्व देहिकं कर्म धाय अग्नि सत्कार आदि दशपिण्ड कर्म समस्तं याङ शोक विनोद यातं ॥ ॥ थ्वनंलि शुभ दिनस पुरोहित मन्त्रि काजि भारापनि प्रमुखन जुयाओ अलोल मन्त्र कुमारयात सिंहासनस विज्याचकाओ छत्रन कुयकाओ चा मरन गाला ओ उक्षवनं गालावध्य जप ताक वितान अंलां इलां विजमान पेङाओ पुव्य माला मोति माला किंकिणी जाल आदिपं पेनाव राजा<noinclude></noinclude> 0apcgmv98t2n1e8fvtg2xkzaby022br 104 453048 1345766 1342932 2026-07-16T14:42:40Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345766 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>सत्व प्रमुख सभा लोकयात आज्ञा दयकाव विज्यातं ॥ कुक्कुटा राम विहालस उपगुप्त भिक्षुन अशाक राजा प्रमुखं जिम च्यालक सभा लोकयात आज्ञा दयकलं ॥ ॥ ङेनो हे महाराज अशोक पुरापूर्व कालस श्री शाक्य सिंह भगवान गृद्धकुट पर्वतया को स करण्ड कनिवाप धायावेनु वनस विज्याङाव आदि मध्यान्त कल्याण याक धर्म कथा उपदेश विलं ॥ ॥ व्रह्मादि लोकपाल इ न्द्रादि देव लोकपनिसेन न्हि न्हि छिया पूजायातं मान्य यातं ॥ राजा इत्यादि मनुष्य लोकनं नित्यनित्यं पुष्प धूप दिप गऺध विलेपन माला छत्र ध्वज पताक चीवर निवासन घण्ट वज खिखिरी क्षिर जा पिण्डपात्र आदि गुलक ओषधी आसन लासा देलासा आ<noinclude></noinclude> s95qdj1e3g3lnfrkxtskbng6q629aas 104 453053 1345767 1342939 2026-07-16T14:52:26Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345767 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>दि छायाओ पूजामान्य याङं धर्म कथा ङेनाओ सुखन चोनं ॥थथिंग्व स्वयाव देवदत्त् धायाम्ह महादुष्ट अहंकारी कुमति ई र्ष्या दु थथिऺम्ह देवदत्तन भालपा गथिङ आश्चर्य थ्व शाक्य सिंहओ जि ओ वलावर जातिनं ध्रमनं गुणनं वयसनं समानवं शाक्य वश जिं शाक्य वं श निम्ह क्षत्रिय शुद्धोदनया पुत्र सर्वाथ सिद्बव ॥ शुद्वोदनया पुत्र देवदत्त जि ॥ व दाजु जि किजा ॥ परंतु ओ धालसा कुलन भ्रष्ठ जुल आतं सं धेनाओ मुण्डित जुयाओ पात्र जोङा भिक्षा फोङा जुयाओ भ्रष्ट जुया चोम्ह महाधूर्त्त थथिंम्ह यात धालसा सकल लोकनं वंदना याक अनेक प्रकालन मानय याक व्रम्हादि देव लोकनं गुरु भासपाओ नित्यया नित्यं वंदना पुजऩा याङं धर्म कथा ङेनाओ मानय यातं ॥ जोरिया थथिंग्व मान मर्या<noinclude></noinclude> 8dyqhhk1nfbq3k1mhe7cqm05skz2n1k 104 453057 1345768 1342944 2026-07-17T01:00:55Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345768 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>दा जिता निन्दा याक थ्व अपमान स्वयाओ म्वानंचोनाया छु प्रयोजन थ्वतेन जोरियात मानय यानाओ मान थमं काय कि थमनं प्राण त्या ग या य थ्वति भालपाओ देवदत्त क्रुद्ध जुयाओ रात्रिया समयस ओङाओ तथागतयात मासा स्वयाओ एकात सुमुकं गुप्त याङं चोनं ॥ थ्वनलि स कल भिक्षु संघ पनिस निन्द्राया अवसल स्वयाव अधित्यका धाय पर्वतया चोस थहायाओ व दाग्वा ल्वहन प्रहार यातं तथागत यात ॥ पा धान धाय थ्व लोहं षडभिज्ञापनि धाय तथागतया शिरया चोस आकाशस भ्रमर याङाओ छत्रन कुयका थें चोनं मूहुर्त्त मात्र ॥ श्री भग वानन भालपा मैत्री समा कुल जुयाओ देवदत्तया गथिङ महा दुःख जित फुकाव थ मनमान मर्य्याद कायाओ सुखन चोङ भालपं पाषा<noinclude></noinclude> 63624hetb8gtzve82k39xdcxvp90zr2 104 453060 1345769 1342947 2026-07-17T01:06:15Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345769 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>ण प्रहारयात थ्व पाषाण धालसा जि शरीरस पातम जुओ परंतु ग्व वैलतो आकाश भ्रमन यातका तय परंतु पुरापूर्व जन्मस पाषा न प्रहालया कर्म जिन याङा दु जिनं थ्व कर्म क्षय याय निमित्तिस क्रर्म प्रकाश याय निमित्ति थ्व पाषाण थओ पादां गुष्ठ धाय तुतिया म्हा ला पचिनया चोकास जुलं थ्व प्रहालन घाल जुलंव जा भेद्य धाय हे नथ्य अभद्य शरीरस थ्व प्रहारन क्षत धाय घान जुलं ॥ ग्वगु लि अंगुष्ठ धाय म्हाला पचिनं तेलानऺ प्रर्वतत पंचूर्ण्ण जुइओ थथिंग्व पचिनिस क्षत्र जुयाओ क्षतन रक्त वहग पलं थ्व रक्त पृथ्वी मा ता जुन सुवर्ण्ण पात्रस फयाओ गृहस न्वैत्य दयकलं रक्त पात्र गर्भस तयाओ धर्म राग गर्भ चैत्य नाम छुङाओ पूजा यासे सेवा<noinclude></noinclude> 6sac44f1p28iq9s40o67p6s81dvdkod 104 453064 1345770 1342951 2026-07-17T01:10:31Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345770 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>यातं ॥थ्वनलि प्रातःकाल जुवङासें भिक्षु संघपनिसेन सदाया थें पाद वंदनाया अवसरस थ्व घाल खङाओ हेतु चायाओ श्री भग वानयाके ङेना ॥ हे भगवन् अति हेतु अति विस्मय थ्व घाल गथे जुर सुनान जुयकल खओला मखुला व्रजकाय शरीरस गथे घाल लात जिपनि समहा संदेह जुलं आज्ञा दयकाव थ्व संदेह छे दनयाव ॥ तथावादी तथागतन आज्ञा दयकलं ॥ ङेनो हे भिक्षु संघ दुर्वार धाय पनां पने मजीओ वैरिया कारणस जुओ कर्मया फलन वज्रमय जुलसां पार्दा गुष्ठ सघाल लातं ॥ पुरापूर्व कालस ताकाल दता असंखृा जन्म जन्मांतर ओन हे भिक्षु संघ पाचाल क्षेत्रस कांपिल्य धाया नगरस सत्य गत<noinclude></noinclude> k2fj9rg5sax94e30tn2nf1ji45cz46i 1345771 1345770 2026-07-17T01:13:09Z Neetu Dangol 873892 1345771 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>यातं ॥थ्वनलि प्रातःकाल जुवङासें भिक्षु संघपनिसेन सदाया थें पाद वंदनाया अवसरस थ्व घाल खङाओ हेतु चायाओ श्री भग वानयाके ङेना ॥ हे भगवन् अति हेतु अति विस्मय थ्व घाल गथे जुर सुनान जुयकल खओला मखुला व्रजकाय शरीरस गथे घाल लात जिपनि समहा संदेह जुलं आज्ञा दयकाव थ्व संदेह छे दनयाव ॥ तथावादी तथागतन आज्ञा दयकलं ॥ ङेनो हे भिक्षु संघ दुर्वार धाय पनां पने मजीओ वैरिया कारणस जुओ कर्मया फलन वज्रमय जुलसां पार्दा गुष्ठ सघाल लातं ॥ पुरापूर्व कालस ताकाल दता असंखृा जन्म जन्मांतर ओन हे भिक्षु संघ पाचाल क्षेत्रस कांपिल्य धाया नगरस सत्यगत<noinclude></noinclude> n84siu7uqvosldsgsbz0fxdet6r6nz4 104 453074 1345775 1342973 2026-07-17T01:35:16Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345775 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>अक्षतन होलाव पूर्ण्ण साेर्ण्ण कलस आदि सुगन्धलन विधिथ्य राज्याभिषेक वियाओ राजा सालाओ दर्शन विलं ॥ थ्व अलोलमन्त्र रा जा मेवु मेवु राजा स्वरूप किसिपनिस न्हुलगु अंकुश थे अति छाक ॥ थ्वनलि थ्व राजा मूलमन्त्री गो विषाण नाम अति प्रिय जुलं ॥ ग्वम्ह मन्त्रीया नीति वुद्धि गो श्रृंगकुटिला धायसा याङ कुलथ्यं वेकोत मेवुन तर्कना याय मजिव ॥ थ्वनंलि सुधर्मा राणीया प्रसव समये धाय मोचा वुय समयस थ्वया गर्भस चोन वालक सहम याक पुरोहितन अति हित अहि अहित जुयाओ राजायाके इनालपा ॥ हे नर पाल महाराजा सुधर्मा राणीया गर्भस चोनम्ह वालक राज्ययां राजायं जमराजा जुयिओ जन्म जुयओ राजा राज्यता सयुव ॥ थ्वनलि थ्व ख<noinclude></noinclude> fiebcc8dj9nmsc5pjar7fizlogaddeq 104 453076 1345776 1342979 2026-07-17T01:48:44Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345776 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>ङाव अलोल मन्त्र राजा सोर मंत्र धाय वुद्धि चित्त चंचलन हतासं त्रासं चायाव सिपाही लोकयात हुकम जुलं हे वील लोक सुधर्मा राणीया अन्तः पुरस चानं न्हिनं पिवार चोन हुनि शश्त्र अस्त्र तयर याङाओ सुधर्माया गर्भन जन्म जुओम्ह वारक जनम जु यवं जी पितात व्यवरोपत धाय जीव व शरीर व नाप राके मदु प्राण छखे शरीर छखे लाके माल हे वीर सिपाही थुति जि हु कम मानय यायमाल ॥ थ्वगुसि समाचार सियाओ सुधमा राणी ज्ञानाव गोविघाण मन्ति याके शरन पिछाओनं राज्याया अधिकारी भालपा व तर्भवालक रक्षा यायस ग्वम्ह मंत्री विधाता समान ॥ थ्वनंलि थे दशमास संपूर्ण्णस सुधर्मा राणीया कुमार जात जुलं गथिग्व धारसा<noinclude></noinclude> 1ivag2g18zbq9o9x8sxxuyzj02c8dp4 104 453077 1345777 1342980 2026-07-17T01:53:16Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345777 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>सकल राज लक्षण संजुक्त चुडामणि थुओ दिर्द्य बाहु धाय हाकनं पोलिं क्वहाव वला हाथनेपा थथिंग्व कुमार जात जुव सियाव गोपिषा ण मन्त्रिन अपरमाता धाय दिदि आमाजुओ संमत याङा अहो आश्चर्य वत धाय गथिं महाकष्ठ महापाप सुधर्मा महाराणी प्र भु भार्य्य धाय महाराजाया इहिपा याङं तया राणी थ्व राणी जि क्षि समाता राजनीतिस ल्हासेंतया दु गुरुमाम राजाया कला त मित्रया याक रात करातया माम थओ माम थ्वङाम्ह माम धाय परन्तु राजाया व्रीजन जाय लपुया लक सत्यनं खओ नीतिस ल्हासें तया दुव वुया आत्मा काय मोचा थ्व तेन पुत्रः विभुस मोमान्य धाय काय मोचा व वु समान मान्य यायमाल परंतु वाल हत्या<noinclude></noinclude> 9u08fz1xnukhilyrhgh02j0c4blket2 104 453128 1345778 1343082 2026-07-17T01:57:58Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345778 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>महापातक थ्वतेन जथा शक्ति जत्न जुगुति नरक्षा याय हेमु पर माता दिदि अजिमाजु छंत ओधङ माता छान धालसा मा तान गर्भन पिताओ वालक छं हस्तस लव ल्हातं थ्व वालकया जी व प्रान समस्तं छं हस्तस थ्वतेन छनं पुत्र जुलं थ्व वालक क्षि जी सेन रक्षा याय माल हाय हाय थ्व कुमार गथे त्याग याय ग्वम्हया शिरस रत्न चुडामणि तेजण जाज्वल्यमान मेवुया सु यां मखङा मङेना थ्वतेन कुमार त्यात याङान महापाप हुकम त्याग याङान महाधर्म क्षि जीसेन गुप्त याय थ्वतेता संमत याङाव सुधर्मा राणी वालक निम्ह कैवर्त्त धाय शवन धाया व्याधाया छेस महागुप्तन याङाव उघरिस जन्म जुओम्ह व्या<noinclude></noinclude> dyh9q47bh5swmhgygt41z3qxuoanlul 104 453129 1345779 1343083 2026-07-17T02:23:22Z Neetu Dangol 873892 /* Proofread */ 1345779 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Neetu Dangol" /></noinclude>धाया म्ह्यायमोचा राजायात केनं सुधर्मा राणीया पुत्री थ्वखओ ॥ राजान स्वयाओ पुगोहितयात असत्य अपत्यार यातं नुहित पुरोहितन असत्यन जित अपजस विल धकं ॥ पुरोहित मखु पुरअहित धायाम्ह ॥ थ्वते राजाया अपमानन पुरोहितया सोक धंदा जुलं ॥ थ्वनंलि थ्व कुमार शवर व्याधाया छेस चोङाओ क्रमात् कथनं पुष्ठाग जुयाव शुक्रपक्षया चन्द्रमाथ्यं वटय जुयाव क्र र्मथ्यं लिपि विद्या शिल्प विद्या शास्त्र विद्या शस्त्र विद्यादि कला विद्या संक्षप २ नीति विद्या इखे थुखे गुप्त सुगुप्तन लातं परं तु थ्वया पूर्वजन्मया विद्या समस्तं लिहाओ ओथ्यं गथे धालसा रात्रिया समयस ओषधिस दीप धाय मत छोवथ्यं ॥ थ्वनं<noinclude></noinclude> ijgflteyh910dxr2tuaowdr6g2zze0n 0 453451 1345818 1343788 2026-07-17T09:41:28Z Saimawnkham 457226 Update contents 1345818 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ တီႈမိူင်းသူႈ|ပိၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ တီႈမိူင်းသူႈ]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈပႃႇလိ ပိၼ်ႇပဵၼ်ၼိတ်ႉသယၽၢႆႇတႆး|ပိတၵၢတ်ႈပႃႇလိ ပိၼ်ႇပဵၼ်ၼိတ်ႉသယၽၢႆႇတႆး]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ဝၢႆးသေၼၼ်ႉပီၼိုင်ႈ ပီ 1320 (1959)ၼၼ်ႉ ၸဝ်ႈၼုမ်ႇ ၸဝ်ႈၾႃႉလူင်လၢႆးၶႃႈ မႃးႁဵတ်းတၢၼ်းဝတ်ႉ ဢၼ်ႁၢင်ႈလီလီဝႆႉ လင်ၼိုင်ႈ တီႈၼႂ်းဝၢင်းဝတ်ႉ ငဝ်ႈငုၼ်းပိတၵၢတ်ႈ ဝဵင်းပၢင်လူင်။ ဝတ်ႉၼႆႉ မိူဝ်ႈတႄႇၸႃႉႁဵတ်းတႄႉ တူၵ်းတၢင်းဢွၵ်ႇဝဵင်းၼႆသေတ ယၢမ်းလဵဝ်တႄႉ ပဵၼ်ၼႂ်းၵၢင်ဝဵင်းၵႂႃႇယဝ်ႉ။ ဝတ်ႉလင်ၼႆႉ ပဵၼ်ဝတ်ႉမႆႉ ပႅၼ်ႈ သမ်ႉပႃးယွတ်ႈဝႆႉ။ ယွၼ်ႉမၼ်းမီးယွတ်ႈလႄႈ ယၢမ်းလဵဝ်ၵေႃႈ တိုၵ်ႉႁွင်ႉဝႃႈ ဝတ်ႉယွတ်ႈၼႆတေႃႇႁၢၼ်ႉၼႆႉယူႇ။ မိူဝ်ႈလဵဝ် ယႃႉပႅတ်ႈယဝ်ႉ ဝၢႆးသေဝတ်ႉယဝ်ႉလီငၢမ်း ထိုင်ယၢမ်းဢွၵ်ႇဝႃႇ လိူၼ်သိပ်းသွင်ၼၼ်ႉ ၸဝ်ႈဝိၸိတ်တသႃရ ၸင်ႇမိူဝ်းပၢင်းၸဝ်ႈသြႃႇလူင်ၶဝ် တီႈမိူင်းသူႈသေ မႃးပၢင်လူင်ယူႇယဝ်ႉ။ ဝၼ်းၶဝ်ၸဝ်ႈ ဢွၵ်ႇမိူင်း သူႈမႃးတႄႉ ပဵၼ်မိူဝ်ႈပီ 1320၊ လိူၼ် 12 မႂ်ႇ၊ 8 ၶမ်ႈ (18.11.1958) ၼၼ်ႉသေ လိူၼ် 12 မႂ်ႇ၊ 10 ၶမ်ႈ (20.11.1957) ၼၼ်ႉ ၽႅဝ်မႃး တမ်ႈတီႈငဝ်ႈငုၼ်း ဝဵင်းပၢင်လူင်။ ဝၢႆးၼၼ်ႉ ၶိုၼ်းမႃးသိုပ်ႇပိၼ်ႇထႅင်ႈ ပပ်ႉထမ်ႇမသင်ႇၵၼီႇ သွင်ပပ်ႉ၊ ဝိၽင်ႇၵသွင်ပပ်ႉ၊ ထႃႇတု ၵႃႇထႃႇလႄႈ ပုၵ်ႉပလပၺ်ၺတ် ၼိုင်ႈပပ်ႉ၊ ၵႃႇထႃႇဝတ်ႉထု သွင်ပပ်ႉ၊ ယမၵႁႃႈပပ်ႉ၊ ပထႃၼသိပ်းပပ်ႉ၊ ဝိၼယပိတၵ ပပ်ႉပရိဝႃရ ၸိူဝ်းၼႆႉယူႇယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပီၼၼ်ႉ ၸဵတ်းပပ်ႉဢၼ်လၢတ်ႈၼႄမႃး ပႃႈၼိူဝ်ၸိူဝ်းၼႆႉ ၶဝ်ၸဝ်ႈဢမ်ႇၵိုတ်းဢမ်ႇလိုဝ်ႈသေ ပိၼ်ၵႂႃႇ တေႃႇပေႃးယဝ်ႉတင်းမူတ်းယူႇ။<ref>ပီၵွၼ်းၶမ်း ပရိယတ်တိသတ်ထမ်မပႃလ ၵႅၼ်ႇၸဝ်ႈၸိုင်ႈတႆး ဝဵင်းပၢင်လူင်၊ ၼႃႈ 24။</ref> ထိုင်မႃး ပီၵေႃးၸႃႇ 1321၊ ပီၶရိတ်ႉ 1959 ၼၼ်ႉ ယွၼ်ႉပိူဝ်ႈ တၢင်းၶတ်းၸႂ် ဢၼ်ၸဝ်ႈသြႃႇလူင် မႁႃၼႃယၵ ပၺ်ၺႃၽေႃၵ ဢွၼ်ႁူဝ်သင်ႇၶဝ်ၸဝ်ႈၼၼ်ႉလႄႈ ၵၢၼ်ပိၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ ၽၢႆႇတႆး ယဝ်ႉၵႂႃႇလီလီ ၼႂ်းၶၢဝ်းတၢင်းသၢမ်ပီ။ ပဵၼ်ဢၼ်လီယွင်ႈဢၢမ်း တၢင်းၶတ်းၸႂ်ၶဝ်ၸဝ်ႈတႄႉတႄႉ။<ref>Ibid. p 24</ref> ပပ်ႉလိၵ်ႈ ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼႆႉ တင်းသဵင်ႈမီး 35 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ ပေႃးဢဝ်လၢႆးသဵၼ်ႈမၢႆပပ်ႉပိတၵၢတ်ႈ မိူင်းမၢၼ်ႈဝႃႈ ယွၼ်ႉ ၼဵတ်တိ၊ ပေတၵေႃးပတေသ၊ မိလိၼ်တပၼ်ႁႃ 3 ပပ်ႉၼႆႉ လိူဝ်မႃးလႄႈ ၼႂ်းၶုတ်တၵၼိၵႃယၼၼ်ႉ မီး 38 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ လၢႆးပိတၵၢတ်ႈၼွၵ်ႈမိူင်း မိူၼ်မိူင်းသီႇႁူဝ်ႇ၊ မိူင်းထႆးၸိူဝ်းၼႆႉ မီး 35 ပပ်ႉ ၵူၺ်း၊ ယွၼ်ႉသၢမ်ပပ်ႉပႃႈၼိူဝ် ဢမ်ႇၼပ်ႉပႃး ၼႂ်းၶုတ်ႉတၵၼိၵႃႇယ။ ၼႂ်း 35 ပပ်ႉၼၼ်ႉ တေႃႇထိုင်ပွႆးတွပ်ႇလိၵ်ႈ ပရိယတ်တိသတ် ထမ်မပႃလ ၵႅၼ်ႇၸဝ်ႈ ပီၵွၼ်းငိုၼ်းၼၼ်ႉ တိုၵ်ႉပေႃႉယဝ်ႉၵႂႃႇ 32 ပပ်ႉဝႃႈၼႆ၊ ဢၼ်လူဝ်ႇပေႃႉ ၵိုတ်းထႅင်ႈ 3 ပပ်ႉၼႆယူႇယဝ်ႉ။<ref>ပိုၼ်းပၢင်ပွႆး ပရိယတ်တိသတ်ထမ်မပႃလ ၵႅၼ်ႇၸဝ်ႈၸိုင်ႈတႆး ပီၵွၼ်းငိုၼ်း၊ ဝဵင်းပၢင် လူင်၊ ၼႃႈ 6။</ref> {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] 2egepzide9fz332mtf0f2nhri2a43yj 104 454521 1345751 2026-07-16T12:21:08Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Myśli te przemknęły przez głowę Cecylii, lecz nie zniechęciły jej do siostry.<br> {{tab}}— Nie płacz, moja droga — rzekła. — Ponieważ byłabyś z mężem nieszczęśliwa, więc pozostaniesz z nami.<br> {{tab}}— Cóż ty, ojcze, na to? — zapytała Marcela, podnosząc głowę.<br> {{tab}}— Cóż ja ci mogę powiedzieć? Jesteś zamężną. Potrzebuję naprzód zobaczyć się z Fabianem. Jak myślisz, doktorze?<br> {{tab}}— Niech pan o nic dzisiaj mnie nie pyta. Nie jestem zdolny udzielić jakiejkolwiek rady.<br> {{tab}}— Więc chcesz, ojcze, zobaczyć się z Fabianem? — zapytała Marcela.<br> {{tab}}— Naturalnie. Dziwię się nawet, że dotychczas nie przybył po ciebie.<br> {{tab}}— Jeżeli przyjdzie, to ja go nie chcę widzieć, nie chcę go słuchać i za nic nie wrócę do niego. Zarówno we własnym, jak i w moim interesie, niech ojciec nie wywiera na mnie nacisku żadnego. Bo wtedy nie wiem, co z sobą zrobię.<br> {{tab}}— A jednak potrzeba będzie jakoś porozumieć się.<br> {{tab}}— Małżeństwo to było pułapką. Za nic nie godzę się mieszkać razem z człowiekiem, wzbudzającym we mnie wstręt nieprzezwyciężony. Związek ten jest nieważny i musi być rozerwany. Miejcież litość nademną. Czyż wypadek ten nie może być powodem rozwodu?<br> {{tab}}— Nie mów o tem, nieszczęśliwa! — zawołał ojciec przestraszony tak wielką nienawiścią. Twoja, ucieczka dzisiejsza i tak narobiła wiele hałasu, nie żądaj więc jeszcze skandalu, nieodłącznego zawsze od procesu rozwodowego. Zresztą to nie jest powód do rozwodu. A jakie pańskie zdanie, doktorze?<br><noinclude></noinclude> 0w8xvv5n4g3s2o8dqytipi8y4kto4qg 104 454522 1345752 2026-07-16T12:22:21Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— I mnie się tak zdaje — odrzekł René. — Ale jeżeli pan pozwoli, zapytam jednego z przyjaciół moich, adwokata i dam panu odpowiedź jego jutro, lub pojutrze.<br> {{tab}}— Bardzo dobrze, niech pan się poradzi — rzekła Marcela.<br> {{tab}}— Więc jutro. A teraz żegnam państwo — oświadczył René i wyszedł.<br> {{tab}}Oddalił się w sam czas, gdyż gdyby był został jeszcze parę minut, spotkałby się z hrabiną Luizą i Fabianem.<br> {{tab}}Hrabina spostrzegła go znikającego na końcu ulicy. Nie była pewną, czy nie widział go Fabian, lecz spojrzawszy na niego, przekonała się, że nie zauważył.<br> {{tab}}— Więc powrócił — szepnęła. — Dobrze uczyniłam, przyśpieszając ślub. Lecz czy naprawdę dobrze?... Z pewnością dobrze, w każdym razie — dodała po chwili. — Tylko obecność jego utrudni nieco sprawę... Widocznie wyszedł ztąd. No, niema co się namyślać...<br> {{tab}}— Co mama mówi do siebie? — zapytał Fabian.<br> {{tab}}— Mówiłam do siebie rzeczywiście? Być może «resztą... Nie wiem już sama, co mówiłam.<br> {{tab}}Pierwsza Cecylia zobaczyła ich idących aleją.<br> {{tab}}— Idą! — zawołała.<br> {{tab}}— Kto? — zapytała siostra.<br> {{tab}}— Hrabina z synem.<br> {{tab}}— Chodź ze mną, Cecylio, wyjdźmy ztąd. Nie chcę ich widzieć.<br> {{tab}}I wyszły obie z salonu, pozostawiając w nim samego ojca. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br><noinclude></noinclude> 23sy17y4rv0qzmjw08c1zjsf1pfio3o 104 454523 1345753 2026-07-16T12:23:44Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345753 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{f|align=center|'''X.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Hrabina, wszedłszy, podała ręko panu Hauteclair, który ją przyjął z niejakiem wahaniem. Fabian skłonił się. tylko.<br> {{tab}}— Czy hrabina Marcela znajduje się u pana? — zapytała Luiza z uśmiechem.<br> {{tab}}— Tak, pani — odrzekł przemysłowiec.<br> {{tab}}— To chwała Bogu. Fabian lękał się, czy nie spotkało jej jakie nieszczęście.<br> {{tab}}— Przybyłem po nią — oświadczył od razu Fabian.<br> {{tab}}— Co ona powiedziała dla usprawiedliwienia swej ucieczki z pałacu? Przyzna pan chyba, że popełniła niedorzeczność. Mój syn i ja gotowi jesteśmy jej przebaczyć przez wzgląd na jej młodość i niedoświadczenie. Lecz powtarzam, że jestto postępek niedorzeczny. Naraziła nas na plotki w całej okolicy. Gdzież ona jest? Chciałabym jej dać burę i dowiedzieć się o powodach?<br> {{tab}}Pan Hauteclair, ogłuszony tym potokiem słów, oraz lekkim ich tonem w sprawie tak poważnej, z początku nie wiedział co myśleć. Lecz, przypomniawszy sobie oburzenie swej córki, rzekł surowo:<br> {{tab}}— Państwo oszukaliście i moją córkę i mnie. Córka moja jest oburzona na to, co ją spotkało, co widziała dziś rano.<br> {{tab}}— O czem łaskawy pan mówi? — z uprzejmym uśmiechem zapytała hrabina.<br> {{tab}}— O chorobie Fabiana.<br> {{tab}}— Domyślałam się tego. Marcela, jako osoba zanadto uczuciowa, przesadziła w opowiadaniu tego drobnego, nie mającego żadnego znaczenia, wypadku. Fabian, utrudzony krzątaniem się przez cały dzień<noinclude></noinclude> s16s4yro5a9pt5j10zr5m02trpcga0e 0 454524 1345754 2026-07-16T12:24:18Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345754 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/VIII |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/X |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=210 to=212 fromsection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D209]] [[Category:Polski]] 1zg5pvdir90i7i4ctdw1fwtct9ne411 104 454525 1345755 2026-07-16T12:26:19Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345755 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>i noc, oraz wzburzony trudnym do zrozumienia oporem żony, którą chciał pocałować, Fabian mówię bardzo źle zrobił, zdradzając przed nią lekki atak nerwowy, mogący przykre na niej sprawić wrażenie i nawet trochę przestraszyć. Gdy wezwała pomocy przybiegłam ją uspokoić, ale ona uciekła, jak waryatka, lub raczej dzieciak rozkapryszony.<br> {{tab}}— Pani nazywa to atakiem nerwowym? Marcela widziała więcej. Widziała paroksyzm...<br> {{tab}}— Niech pan nie wierzy jej.<br> {{tab}}— Ależ syn pani już nieraz doświadczał paroksyzmów tego rodzaju.<br> {{tab}}— Kto panu to powiedział?<br> {{tab}}— Osoba wiedząca dobrze.<br> {{tab}}— Panie Hauteclair — wtrącił Fabian, podrażniony jego słowami — raczy pan uwolnić mię od słuchania podobnych przypuszczeń. One mi ubliżają. Proszę zawiadomić Marcelę, że przybyłem, czekam na nią, że zapomniałem o wszystkiem i chcę ją zabrać z sobą do pałacu.<br> {{tab}}— Nic z tego nie będzie. Marcela nie powróci.<br> {{tab}}— Ależ ona jest moją żoną, szanowny pani teściu. Musi powrócić.<br> {{tab}}— Nie nalegaj pan napróżno. Nie ustąpimy.<br> {{tab}}— A ja nie mogę zgodzić się na to. Marcela należy do mnie i skoro nie chce dobrowolnie, uprowadzę ją ztąd siłą. Przypuszczam, że nie zechcesz pan zmuszać mnie do tego, bym nazajutrz po ślubie udawał się o pomoc do komisarza policyi.<br> {{tab}}— I pan uczyniłbyś to?<br> {{tab}}— Bez wahania.<br> {{tab}}— To zgoda pomiędzy wami byłaby wtedy nie możliwą. Proszę pana o dwa dni zwłoki, bym mógł ją przekonać.<br> {{tab}}— Jakto, więc potrzeba aż tyle czasu, by hra-<noinclude></noinclude> pe3aulczsa167xwmgo7b4z7in3bazyh 104 454526 1345756 2026-07-16T12:27:36Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345756 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>bina Villegente mogła zrozumieć swe obowiązki i stać się posłuszną przysiędze małżeńskiej? Pozycya, w jakiej mię postawiła, jest nie do wytrzymania.<br> {{tab}}— Niech pan wierzy, że i jej sytuacya nie lepsza. Córka moja bardzo cierpi z tego powodu. Nie mam odwagi narzucać jej mej woli. Zresztą jest ona w tej chwili tak zrozpaczona i oburzona, że nie usłuchałaby mnie.<br> {{tab}}— Nie opieraj się mój synu — wtrąciła hrabina. — Zgadzamy się na dwa dni, lecz ani godziny więcej. Przez ten czas p. Hauteclair potrafi stłumić bunt swej córki.<br> {{tab}}— Ale czem wytłómaczymy tę separacyę niedorzeczną?<br> {{tab}}— Ba! powiemy, i p. Hauteclair to samo powtórzy, że Marcela zasłabła nagle i zapragnęła towarzystwa siostry. Powrót jej do pałacu zamknie usta plotkarzom.<br> {{tab}}— Niech będzie i tak. Za dwa dni przyjdę, kochany teściu, po Marcelę, jeżeli przed upływem tego czasu nie powróci sama.<br> {{tab}}Hrabina i Fabian wyszli.<br> {{tab}}P. Hauteclair opowiedział swej córce starszej rozmowę swą z hrabiną i Fabianem, zamilczał jednak o umówionej zwłoce dwudniowej. Z tem wszystkiem czuł się w obowiązku bronić ich sprawy, zapewniając, że chwilowa niedyspozycya Fabiana nie ma znaczenia poważniejszego, że mąż jej był ożywiony jak najlepszemi względem niej skłonnościami, i że ona, Marcela, powinna zgodzić się na jego żądanie.<br> {{tab}}Młoda kobieta nic nie odrzekła.<br> {{tab}}Wieczór dnia tego i poranek następny ubiegły w głębokim smutku.<br> {{tab}}Oczekiwany niecierpliwie Duelos przybył po<noinclude></noinclude> nsr1vdhugh1e44rugfijljdfzr29j3a 104 454527 1345757 2026-07-16T12:31:32Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345757 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Mam.<br> {{tab}}— Użyjesz go?<br> {{tab}}— Naturalnie. Jeżeli pozwolę jej zostać samej, wtedy wszystko przepadło. Odtrąci mnie na zawsze. Lepiej więc skończyć dzisiaj. Jak myślisz, mamo?<br> {{tab}}— Dobrze, idź i poskrom tę buntownicę. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XII.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Pokój Marceli położony był w prawem skrzydle pałacu i miał okno, wychodzące na ogród, za którym rozciągał się lasek sosnowy aż do muru, otaczającego całą posiadłość. Małe drzwi w murze prowadziły na pole.<br> {{tab}}Wielkie okno tego pokoju, a raczej drzwi oszklone, otwierały się na szeroki balkon kamienny, otoczony kratą żelazną, pokrytą pnącemi się roślinami. Z balkonu roztaczał się wspaniały widok na okolicę.<br> {{tab}}— Wszak to nie ten sam pokój, Joanno? — zapytała Marcela, wszedłszy do niego. — Tamten był od frontu.<br> {{tab}}— Rzeczywiście, wyznaczono pani pokój inny.<br> {{tab}}— To dobrze. A twój obok?<br> {{tab}}— Tak, tylko po drugiej stronie korytarza. Gdy będę potrzebną, niech pani pociągnie za ten sznurek od dzwonka.<br> {{tab}}— Dobrze. Rozbierz mię teraz. Jestem utrudzona. Mało spałam nocy zeszłej, a zdaje mi się, że i tej spać nie będę.<br> {{tab}}— Niedobrze pani robi i niepotrzebnie się irytuje. Może pan Fabian nie jest taki, jak pani sądzi.<br><noinclude></noinclude> 1foy4x7sag2my6jfdmmfx4v5a2cns7p 104 454528 1345758 2026-07-16T12:32:55Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345758 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>opinię przeciwną tej, jakiej od niego żądano, usłyszawszy więc jego słowa, wprost osłupiała.<br> {{tab}}Widziała się zdradzoną przez ojca, który pozbywał się jej z domu, zdradzoną przez Renégo, który ją opuszczał. W pierwszym widziała słabość, w drugim charakter nikczemny.<br> {{tab}}Wyprostowała się dumnie i tonem pogardliwym spytała lekarza:<br> {{tab}}— Więc według pańskiego przekonania powinnam wracać do pałacu?<br> {{tab}}— Tak, pani.<br> {{tab}}Wtedy zwróciła się do p. Hauteclair:<br> {{tab}}— Ponieważ ojciec mi rozkazuje, więc jeszcze dziś wieczorem wracam do mego męża.<br> {{tab}}I wyszła, nie skinąwszy nawet głową na ukłon Renégo. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XI.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} — Tegoż dnia p. Hauteclair listownie zawiadomił hrabinę o postanowieniu swej córki i wieczorem, o zmroku już, wraz z Cecylią odwiózł Marcelę do pałacu.<br> {{tab}}Gdy powóz zatrzymał się przed peronem, oczekiwali już na nim Fabian, hrabina i pokojowa Marceli, Joanna, ze świecą w ręku.<br> {{tab}}P. Hauteclair wysiadł, i podszedłszy do gospodyni domu, rzekł:<br> {{tab}}— No, załagodzone wszystko. Marcela na moje prośby zgodziła się wrócić. Zrozumiała, że miejsce jej w domu państwa. Tylko proszę obchodzić<noinclude></noinclude> 9yczurtusna18jtxzyw524kzaj3mli6 0 454529 1345759 2026-07-16T12:33:44Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345759 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/IX |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XI |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=212 to=219 tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D210]] [[Category:Polski]] 3bfy46zboy63h5we9zcvxg2j2pk1ky2 1345760 1345759 2026-07-16T12:33:59Z Wydarty 213377 1345760 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/IX |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XI |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=213 to=219 tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D210]] [[Category:Polski]] 8ea1it9sr7jdb57zrc7l41ts2cwj7te 0 454530 1345761 2026-07-16T12:34:40Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345761 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/X |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XII |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=219 to=221 fromsection="X" tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D211]] [[Category:Polski]] s0dwhkm9wvhs0yiyn27f9yhybabb48k 104 454531 1345762 2026-07-16T12:35:59Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345762 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>południu. Marcela nie wątpiła, że przyniesie pomyślne dla niej wyjaśnienie. Chwytała się tej nadziei, jako ostatniej deski ratunku, zaś p. Hauteclair pragnął wizyty lekarza, rachował bowiem na jego pomoc w oddziaływaniu na Marcelę w duchu pojednawczym.<br> {{tab}}Cecylia i pragnęła i lękała się przybycia lekarza. Najsprzeczniejsze uczucia miotały jej sercem. Spostrzegała, iż jest obserwowaną przez swą siostrę i z obawy wzbudzenia podejrzeń, nie śmiała udzielać jej rady.<br> {{tab}}Zaledwie René wszedł do salonu, Marcela powstała, podała mu rękę i rzekła:<br> {{tab}}— Cóż doktorze, czy jesteś pan zwiastunem wiadomości dobrej? Czy dostałeś przynajmniej wyjaśnienie?<br> {{tab}}— Widziałem się dziś rano z mym przyjacielem, adwokatem Foulonem i powiedziałem mu o co chodzi, rozumie się, nie wymieniając nazwiska. Na nieszczęście, zdanie jego nie odpowiada życzeniom pani.<br> {{tab}}— To być nie może! — zawołała Marcela zgnębiona.<br> {{tab}}— Niestety, tak jest. Rozważaliśmy razem artykuły prawa. Wypadek, jaki panią spotkał, nie może być powodem rozwodu.<br> {{tab}}— Więc cóż może być powodem?<br> {{tab}}— Niewierność małżeńska, lub wyrok sądowy, skazujący na karę hańbiącą. Nadto jest jeszcze jeden artykuł, a mianowicie: „Małżonkowie mogą nawzajem żądać rozwodu z powodu gwałtów, srogości, lub obelg ciężkich jednego z nich względem drugiego.“<br> {{tab}}— Ależ ten artykuł stosuje się właśnie do mojej sytuacyi — zawołała Marcela.<br><noinclude></noinclude> 7a9girxzwa3dno1b6vzbqflysf72ltm 104 454532 1345763 2026-07-16T12:37:17Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345763 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— A to jakim sposobem?<br> {{tab}}— Ciężka obelga, jak mówi prawo. Alboż mąż mój nie wyrządził mi obelgi? Byłam przez niego oszukaną niegodnie. Stan jego zdrowia dowodzi organizmu chorowitego. Ukrywał go przedemną. To więcej, niż obelga. Okoliczność ta powinna być powodem rozwodu.<br> {{tab}}— Nie, pani. Kwestyę tę rozważaliśmy ze wszystkich stron. Obelgę stanowi fakt realny, jasny, wypowiedziane z zamiarem słowo obelżywe.<br> {{tab}}— W takim razie — zawołała Marcela z gniewem — jestem przykuta do mego łańcucha. I pan, będący powodem mego nieszczęścia, nie przynosisz mi najmniejszego słowa nadziei?<br> {{tab}}— Jeszcze raz proszę pani o przebaczenie. Niema rzeczy, której bym nie uczynił, byle tylko nie słyszeć niesprawiedliwych wyrzutów pani; byłbym szczęśliwym, gdybym mógł na coś przydać się pani!<br> {{tab}}W tej chwili Cecylia cierpiała niemniej od Marceli, doktór bowiem wypowiedział te słowa z takiem przejęciem, że obie siostry zrozumiały jego ból.<br> {{tab}}Cecylia mogła boleć tylko w skrytości. Czyż posiadała jakikolwiek środek, za pomocą którego mogłaby osłabić wywierany przez Marcelę na lekarza urok? Nie miała żadnego. Z drugiej zaś strony spostrzegła w oczach Marceli jakiś błysk, jak gdyby chwilową pociechę w jej cierpieniu. Widocznie pociechę tę wzbudziły słowa Renégo.<br> {{tab}}A więc małżeństwo to nie uwolni jej od rywalki.<br> {{tab}}— Kochany doktorze — rzekł pan Hauteclair — wyjaśniłeś Marceli przepisy prawne, jak gdybyś był doktorem nie medycyny, lecz prawa. Rezultat poszukiwań twoich przekonał nas, że zamiar jej jest do uskutecznienia niemożliwym. Ja nie gniewam się<noinclude></noinclude> 5g84krfaaw5z68yd6nyldqhug6fw70x 104 454533 1345764 2026-07-16T12:38:29Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345764 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>na to, rozwód bowiem jest rzeczą tak smutną, że należy się do niej uciekać tylko w ostateczności.<br> {{tab}}— Więc ojciec nie uważa mego losu za godny litości?<br> {{tab}}— Jeżeli tak jest rzeczywiście, jak opowiadałaś, to żałuję cię szczerze. Ale zdaje mi się, że trochę przesadziłaś. W każdym razie należy chłodno rozważyć sytuacyę. Mąż twój ma prawo do ciebie...<br> {{tab}}— On! jeszczeby też, nigdy!<br> {{tab}}— Tak jest, moje dziecko. Proszę cię, wysłuchaj mnie. Nie możesz dłużej przebywać w tym domu, twoja i moja godność na to nie pozwala. Twój dłuższy pobyt tutaj dowodziłby, że ja zgadzam się na tę separacyę. Powinnaś więc powrócić do pałacu.<br> {{tab}}— Niech ojciec nie wymaga tego odemnie.<br> {{tab}}— Tego nie ja wymagam, moje dziecko, ale obowiązek, uszanowanie dla przepisów towarzyskich, prawo samo, z którego mąż twój skorzysta, by za kilka godzin wezwać tutaj komisarza policyi, który cię siłą odprowadzi do niego.<br> {{tab}}— Ależ ty, ojcze, będziesz mnie bronił, nie wydasz mnie przecież w ręce policyi i człowieka, nazywającego się mężem moim?<br> {{tab}}— Niestety! nie mogę, moje dziecko. I do czego posłuży ten opór bezskuteczny? Zresztą, wierzę w twój rozsądek i mam nadzieję, że oszczędzisz mi tej boleści i zgodzisz się na wspólne życie z twą nową rodziną. Jakież pańskie zdanie, doktorze?<br> {{tab}}René, zagadnięty w ten sposób, zawahał się chwilę. Żądanie to postawiło go w pozycyi przykrej. Potrzeba było odpowiedzieć tak, lub nie. Tak, oznaczało wzięcie strony przeciw Marceli; nie, byłoby zadaniem kłamstwa przekonaniu własnemu.<br> {{tab}}— Rzeczywiście, tak należy postąpić — odrzekł. Marcela była przekonaną, że René wypowie<noinclude></noinclude> fz3ckzoqtobz8jnbbtcu4ut6ke6har8 104 454534 1345765 2026-07-16T12:39:34Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345765 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>się z nią łagodnie. Niech państwo czynią jej z początku ustępstwa, a czas powoli zmieni jej usposobienie.<br> {{tab}}— Niech pan będzie spokojny — odrzekła hrabina. — Będę czyniła wszystko, by zyskać jej życzliwość.<br> {{tab}}— I ja również — dodał Fabian.<br> {{tab}}Wszyscy troje podeszli do powozu. P. Hauteclair i Fabian podali Marceli ręce, by pomódz jej wysiąść, ale ona przyjęła tylko rękę ojca i zeszła na ziemię.<br> {{tab}}— Marcelo, jestem szczęśliwy z twego powrotu — odezwał się Fabian.<br> {{tab}}— Dobrzeć uczyniła wracając, moja córko — rzekła hrabina. — Przekonasz się jak każdy będzie tu dla ciebie dobry i życzliwy.<br> {{tab}}— Dziękuję pani i panu — odrzekła Marcela zimno.<br> {{tab}}Następnie rzuciła się ojcu na szyję, stanęła na stopniu powozu, by uścisnąć Cecylię, która nie wysiadała, poczem zwróciła się do Joanny:<br> {{tab}}— Zaprowadź mię do mego pokoju — rzekła.<br> {{tab}}I w tejże chwili wyszła wraz z pokojową.<br> {{tab}}Wszystko to odbyło się tak szybko, że hrabina i Fabian nie mieli czasu jej powstrzymać i doznali przykrego zawodu. Przemawiali do niej z największą łagodnością i życzliwie, a nie spodziewali się tak wyraźnego objawu niechęci.<br> {{tab}}Po odjeździe p. Hauteclair i Cecylii, hrabina rzekła do syna:<br> {{tab}}— Przyznaj, że muszę cię bardzo kochać, skoro znoszę tak pogardliwe postępowanie twej żony.<br> {{tab}}— I ja chyba ją kocham, skoro pozwalam tak ubliżać sobie.<br> {{tab}}— Czy masz klucz?<br><noinclude></noinclude> era1ubbpyssd17tm93tbk21tzlkiv8e 104 454535 1345780 2026-07-17T07:37:11Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345780 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Instynktownie zaczął się cofać.<br> {{tab}}Tymczasem Marcela, wskazując ręką prawą przepaść, dumnym gestem wyciągnęła lewą w kierunku drzwi.<br> {{tab}}Zwyciężony i zrozpaczony Fabian oddalił się pośpiesznie. Wezbrane miłością i bólem serce jego doznało niejakiej ulgi w gwałtownych łkaniach, wśród których ze smutkiem powtarzał:<br> {{tab}}— Ach, Marcelo! Marcelo!<br> {{tab}}Nietylko więc nie poskromił buntownicy, lecz przeciwnie, ona zmusiła go do ucieczki. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XIII.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Paweł Ranoir, pomieszczony naprzód w zakładzie deliryatów św. Anny, oświadczył przy zapisywaniu go, że dziecinne lata swoje spędził w Bicêtre.<br> {{tab}}Zakład kliniczny św. Anny przyjmuje przedewszystkiem chorych umysłowo na obserwacyę z departamentu Sekwany i potrzebujących kuracyi dłuższej odsyła po kilku dniach do zakładów innych, mianowicie do Villejuif, Evrard, Vaucluse, Bicêtre i Salpétrière.<br> {{tab}}W Bicêtre przyjmują tylko męźczyźni, w Salpétrière wyłącznie kobiety. Zakłady pozostałe mieszczą w sobie chorych płci obojej.<br> {{tab}}Zarząd szpitala św. Anny, dowiedziawszy się, że Ranoir wychowywał się w Bicêtre, odesłał go do miejsca, gdzie deliryat wzrósł i rozwinął się i gdzie znajdowały się jego akta. A ponieważ Paweł notowany był, jako niebezpieczny, dla lepszego więc nadzoru osadzono go w celi.<br><noinclude></noinclude> 31p4ndf1174653gmngj2aisy3pgwaid 104 454536 1345781 2026-07-17T07:38:32Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345781 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Nie wtrącaj się w to — odrzekła Marcela sucho. — A teraz podaj mi peignoir i odejdź.<br> {{tab}}Po odejściu pokojowej Marcela zamknęła za nią drzwi, wstrząsnęła niemi i położyła klucz na stoliku obok łóżka. Następnie siadła na fotelu przy oknie, z twarzą zwróconą na ogród.<br> {{tab}}Stojąca na kominku lampa oświetlała pokój.<br> {{tab}}Marcela, zamyślona o swym smutnym losie, siedziała tak kilkanaście minut, gdy wtem usłyszała szmer za drzwiami. Zaniepokojona, zwróciła się ku nim.<br> {{tab}}— Kto tam? Czy to ty Joanno?<br> {{tab}}Nikt nie odpowiedział, lecz w tejże chwili dał się słyszeć skrzyp obracanego w zamku klucza, otworzyły się drzwi i ubrany elegancko Fabian stanął w progu.<br> {{tab}}Marcela zerwała się z fotela i chciała podbiedz do dzwonka, lecz Fabian zagrodził jej drogę.<br> {{tab}}— Pan tutaj! — zawołała przestraszona.<br> {{tab}}Fabian, trzymając w ręku kapelusz, ukłonił się grzecznie i rzekł:<br> {{tab}}— Myślałem, że było moim obowiązkiem przybyć dla złożenia pani mych hołdów i dowodów przywiązania. Mam nadzieję, że pani nie wytłómaczy sobie mylnie mego postępku i zechce mnie przyjąć chętnie.<br> {{tab}}— Mylisz się pan — odrzekła Marcela. — Anim wzywała pana, anim pozwalała wejść. Proszę pana odejść.<br> {{tab}}— Nie wymagaj tego odemnie, droga Marcelo, błagam cię. Czyż potrzebuję ci przypominać, że jestem u siebie, zarówno jak i ty jesteś w swym domu?<br> {{tab}}— Więc mamy znowu rozpocząć scenę poprzednią?<br> {{tab}}— Nie, nie uczynisz tego, a zresztą mnie dziś<noinclude></noinclude> slrt1c18pj6ksv0rmdxe83f3z0d0olo 104 454537 1345782 2026-07-17T07:39:25Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345782 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>me powtórzy 9ię wypadek taki, jak wtedy. Zwracam się do twego rozsądku, Marcelo, nie odtrącaj mnie po raz wtóry.<br> {{tab}}Marcela, nie słuchając go dłużej, podbiegła do drzwi, by je otworzyć, lecz Fabian powtórnie zagrodził jej drogę.<br> {{tab}}— Nie otworzysz i nie wyjdziesz ztąd — oświadczył tonem stanowczym. — Musisz mię wysłuchać, Marcelo, ty nie wiesz, ile boleści sprawia mi twoja wzgarda. Ulituj się nademną.<br> {{tab}}— Nie zasługujesz pan na litość. Wdarłeś się tutaj, jak złodziej, więc ratuję się, lub wypędzam cię. Wybieraj pan jedno z dwojga.<br> {{tab}}— Nie chcę wybierać. Jesteś zbyt piękną, bym miał pozwolić ci uciec, a za szalenie cię kocham, bym sam się oddalił. Pozostanę więc z tobą, moją żoną ukochaną, by ci powtarzać, że cię kocham...<br> {{tab}}I mówiąc te słowa, Fabian z rozwartemi ramionami i oczyma iskrzącemi podchodził do Marceli.<br> {{tab}}Wtedy zrozpaczona kobieta rzuciła się do okna, otworzyła je i stanąwszy u balustrady balkonu, zawołała tonem stanowczym:<br> {{tab}}— Jeżeli pan uczynisz choć krok jeden, rzucę się z tego balkonu!<br> {{tab}}Gdy stała tak w postawie energicznej, z nieco odchyloną w tył głową, drżącemi nozdrzami i wzrokiem piorunującym, w białym peignoirze, wyraźnie odcinającym jej postać na tle nocy ciemnej, wydała się Fabianowi cudownie piękną.<br> {{tab}}Wpatrywał się w nią z zachwytem, wstrzymał się jednak wobec tego gestu ręki, wskazującego przepaść pod jej nogami, i pogróżki samobójstwa. Przytem widział na jej twarzy tak niezłomne postanowienie, iż na chwilę nie wątpił, że po tej groźbie, zdolna będzie odważyć się na czyn.<br><noinclude></noinclude> t40r58xerq0ed6ksmlqw946lzet4p0h 0 454538 1345783 2026-07-17T07:40:05Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345783 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XI |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XIII |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=221 to=224 fromsection="X" tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D212]] [[Category:Polski]] na36xbfnc6cvt8xa6l3cyyqc7qv6daa 104 454539 1345784 2026-07-17T07:41:21Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345784 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Chorzy w przytułku Bicêtre podlegają trzem systemom regulaminu.<br> {{tab}}Spokojni, zwykli epileptycy, podlegający halucynacjom, mieszkają wspólnie, mogą przechadzać się po dziedzińcach i sypiają na sali ogólnej.<br> {{tab}}Burzliwi, skłonni w chwili paroksyzmu do rzucenia się na innych, lub zakłócający ich sen krzykami i gwałtami, lokowani bywają w celach specyalnych i sypiają oddzielnie.<br> {{tab}}Nakoniec furyaci zamykani są w budynku osobnym.<br> {{tab}}Ranoir zaraz następnego dnia po przybyciu stawiony został przed lekarza służbowego, który przyjrzawszy mu się, zaczął dawać różne pytania, odnoszące się do jego przeszłości.<br> {{tab}}Paweł, pozostający w stanie odurzenia, odpowiadał z trudnością, niekiedy nawet się jąkał.<br> {{tab}}— Czy masz apetyt? — zapytał lekarz.<br> {{tab}}— Nie mam, panie doktorze.<br> {{tab}}— A czy doświadczasz w nogach uczucia, jak gdyby chodziły po nich mrówki?<br> {{tab}}— Doświadczam tego.<br> {{tab}}— A czy nie wydaje ci się, jak gdyby przed oczami latały muchy?<br> {{tab}}— Dawniej często, ale teraz mniej.<br> {{tab}}— Dobrze. Wszystko to przejdzie. Tylko należy być spokojnym i powstrzymać się od wszelkich trunków. Tutaj, będziesz pił tylko mleko. Pożywienie będziesz miał dobre. Ale gdy uwolnię cię, pamiętaj, nigdy nie zaglądaj do szklanki, bo możesz źle skończyć. A teraz ruszaj, mój chłopcze.<br> {{tab}}Ranoir wiedząc, że wyjście na swobodę zależeć będzie od jego postępowania, pilnował się bardzo i zachowywał się spokojnie, tak, że po sześciu tygodniach kuracyi wrócił do stanu normalnego.<br><noinclude></noinclude> c0mo55u7rr3tz28wamkbluj4exjvsna 104 454540 1345785 2026-07-17T07:42:26Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345785 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Perrina Capron odwiedzała go w każdą niedzielę.<br> {{tab}}Pewnego razu przybyła w towarzystwie jego przyjaciela, Karola Roguet, ukrywającego się później pod nazwiskiem Lardoise.<br> {{tab}}Nadzieja pozostania panią Ranoir, zwłaszcza, gdyby Paweł odzyskał chociażby część zapisanych mu dwudziestu pięciu tysięcy franków renty, wabiła ją jak obraz czarodziejski.<br> {{tab}}Lardoise podtrzymywał w niej te marzenia. Zwinięcie handlu trunkami dało mu wiele wolnego czasu, którego użył na zbadanie sprawy testamentu hrabiego Villegente. Gdyby zdołał odszukać go, zarobiłby wiele.<br> {{tab}}Paweł ucieszył się, zobaczywszy swego dawnego wspólnika. Usiedli wszyscy troje w rogu dziedzińca, służącego latem za parlatoryum dla chorych.<br> {{tab}}Rozumie się, przedmiotem rozmowy był testament.<br> {{tab}}— Im więcej o tem myślę — rzekł Lardoise — tembardziej nabieram przekonania, że to Limozan ma go w swych rękach. Sprawdziłem twoje wiadomości o stosunkach hrabiego Rudolfa i okazuje się, że najbliższym jego przyjacielem był Limozan. Zarabiali masę pieniędzy i razem hulali. Jemu tylko hrabia mógł wręczyć kopię testamentu.<br> {{tab}}— Przejrzałem wraz z wdową wszystkie jego papiery i nic nie znalazłem.<br> {{tab}}— Och! wdowa, to kobieta sprytna. Mogła ukryć dokument w miejscu, o którem tobie nie powiedziała.<br> {{tab}}— W jakim celu?<br> {{tab}}— Ażeby wyzyskać hrabinę.<br> {{tab}}— W takim razie byłaby rzecz stracona, gdyż do tego czasu musiała się z nią już porozumieć.<br><noinclude></noinclude> hynq8uwt2l0dom8zakgsrj6gqybsebb 104 454541 1345786 2026-07-17T07:43:41Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345786 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— A mnie się zdaje, że nie. I ja tak myślałem, lecz po zasięgnięciu informacyi zmieniłem zdanie. Wybadałem całą służbę pałacową, Andrzeja ogrodnika, stangreta Augusta i przekonałem się, że pani Limozan nie była dotychczas w pałacu i nikt jej tam nie zna.<br> {{tab}}— A jeżeli tak? — zapytał Ranoir.<br> {{tab}}— W takim razie należy rozpoczynać na nowo. Pomówmy porządnie. Przypominam sobie z twego opowiadania, iż hr. Rudolf w dzień swojej śmierci oświadczył, że sporządził testament na twoją korzyść i zachował w szafce w swym pokoju, drugi zaś egzemplarz złożył w ręce swego przyjaciela.<br> {{tab}}— Tak jest.<br> {{tab}}— Hrabia powiedział to przy świadku, który może słowa jego potwierdzić.<br> {{tab}}— Tak, przy pannie Cecylii Hauteclair.<br> {{tab}}— Dalej, w chwili śmierci hrabiego, wyjątkowo tej nocy czuwała nad nim hrabina. I na to jest świadek.<br> {{tab}}— Tak, ta sama panna Cecylia.<br> {{tab}}— Czyli dziewczyna uczciwa, dobra, prawdomówna, nieinteresowana, w ogóle szlachetna. Cóż tak patrzysz Perrino? Niepodoba ci się ta pochwała?<br> {{tab}}— A cóż to ja niewarta jestem tej twojej jakiejś Cecylii?<br> {{tab}}— Przepraszam cię. Ale jest mała różnica, gdyż ta jakaś Cecylia, zarówno jak i jej siostra, będą miały po parę milionów posagu bagatelkę, jaka nie często chyba zdarza się pomiędzy praczkami.<br> {{tab}}— Zadowolę się dwudziestoma pięcioma tysiącami franków renty — wtrącił Ranoir.<br> {{tab}}— Ale wracajmy do rzeczy. Otóż przyszła mi myśl taka: Ubiorę się cały czarno, jak dawny paź<noinclude></noinclude> n82378wnglokjepi8sw71egkrdlz7ks 104 454542 1345787 2026-07-17T07:44:39Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345787 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>królewski, t.&nbsp;j. włożę surdut czarny, pantalony czarne, kamizelkę czarną, rękawiczki czarne, z wyjątkiem krawata białego, co mi nada powierzchowność człowieka bardzo poważnego; następnie każę sobie odbić sto biletów wizytowych z napisem: Wiktor Lardoise, nabywca rent — i udam się do pani Limozan, oraz do hrabiny Villegente, jako przedstawiciel p. Pawła Ranoira i obrońca jego interesów, windykujący u pierwszej testament hrabiego Rudolfa, i po raz ostatni, w razie niepowodzenia z tamtą, wzywający drugą do porozumienia się zgodnego, jeżeli nie chce być zmuszoną prawem.<br> {{tab}}— Plan twój ma jedną słabą stronę.<br> {{tab}}— Jaką?<br> {{tab}}— Że ja go już próbowałem i nic nie zrobiłem.<br> {{tab}}— Próbowałeś, ale nie byłeś ubrany czarno, nie miałeś krawata białego i nie wręczyłeś biletu wizytowego z napisem: Nabywca rent. Zresztą chcę zrekognoskować obie pozycye, poznać obie przeciwniczki i rozmówić się z niemi, jako człowiek znający się na takich sprawach.<br> {{tab}}— Jak chcesz, próbuj. Ja zaś mam inny plan i nie odstąpię od niego.<br> {{tab}}— Pewno jakie głupstwo — wtrąciła Perrina.<br> {{tab}}— Być może głupstwo. Ale ci, co mnie tu zapakowali, zapłacą mi za to, tak hrabina i jej syn, jakoteż i ten elegancik doktór, który napisał mi świadectwo deliryata, nawet p. Midoux, co posyłał po komisarza policyi.<br><noinclude></noinclude> biegziqf8x6mkvfpk5lee9xszi3tcdt 1345789 1345787 2026-07-17T07:46:17Z Wydarty 213377 1345789 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>królewski, t.&nbsp;j. włożę surdut czarny, pantalony czarne, kamizelkę czarną, rękawiczki czarne, z wyjątkiem krawata białego, co mi nada powierzchowność człowieka bardzo poważnego; następnie każę sobie odbić sto biletów wizytowych z napisem: Wiktor Lardoise, nabywca rent — i udam się do pani Limozan, oraz do hrabiny Villegente, jako przedstawiciel p. Pawła Ranoira i obrońca jego interesów, windykujący u pierwszej testament hrabiego Rudolfa, i po raz ostatni, w razie niepowodzenia z tamtą, wzywający drugą do porozumienia się zgodnego, jeżeli nie chce być zmuszoną prawem.<br> {{tab}}— Plan twój ma jedną słabą stronę.<br> {{tab}}— Jaką?<br> {{tab}}— Że ja go już próbowałem i nic nie zrobiłem.<br> {{tab}}— Próbowałeś, ale nie byłeś ubrany czarno, nie miałeś krawata białego i nie wręczyłeś biletu wizytowego z napisem: Nabywca rent. Zresztą chcę zrekognoskować obie pozycye, poznać obie przeciwniczki i rozmówić się z niemi, jako człowiek znający się na takich sprawach.<br> {{tab}}— Jak chcesz, próbuj. Ja zaś mam inny plan i nie odstąpię od niego.<br> {{tab}}— Pewno jakie głupstwo — wtrąciła Perrina.<br> {{tab}}— Być może głupstwo. Ale ci, co mnie tu zapakowali, zapłacą mi za to, tak hrabina i jej syn, jakoteż i ten elegancik doktór, który napisał mi świadectwo deliryata, nawet p. Midoux, co posyłał po komisarza policyi. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br><noinclude></noinclude> qxjegsblkulovzyb8zcfjffeingprsi 104 454543 1345788 2026-07-17T07:45:59Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345788 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{f|align=center|'''XIV.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}W kilka dni po tej rozmowie, Lardoise, ubrany w garnitur czarny i krawat biały, udał się na ulicę Tour-des-Dames, do mieszkania pani Limozan i po wręczeniu jej przez służącę biletu wizytowego z napisem: Wiktor Lardoise, nabywca rent, wprowadzony został do salonu. Na zaproszenie gospodyni domu, zasiadł wygodnie w fotelu i oświadczył tonem uprzejmym:<br> {{tab}}— Przybywam z prośbą jednego z moich klientów, którego jestem pełnomocnikiem. Nazywa się on Paweł Ranoir i zgłaszał się już do pani mniej więcej przed rokiem.<br> {{tab}}— Rzeczywiście, przypominam go sobie.<br> {{tab}}— Przystępuję więc wprost do rzeczy. Pragnę dowiedzieć się, czy odszukała pani pomiędzy papierami swego męża testament, lub jakikolwiek dokument, zawierający zapis testamentowy hrabiego de Villegente. Wiadomo pani, że klient mój jest legataryuszem na sumę dwudziestu pięciu tysięcy franków renty, ale zapis ten nie ma żadnego znaczenia jeżeli nie złożymy dowodu na piśmie. Otóż wszystko przekonywa mnie, że mąż pani był depozytaryuszem tego cennego dokumentu.<br> {{tab}}Lardoise mówiąc to, patrzył w oczy pani Limozan, ale ta, usłyszawszy nazwisko Ranoira, byłe ostrożna i nie zdradziła najmniejszego wzruszenia.<br> {{tab}}— Bardzo żałuję — odrzekła spokojnie — iż nie mogę pomódz panom w ich poszukiwaniach. Ale w papierach mego męża niema wcale tego rodzaju i dokumentu.<br> {{tab}}— Szkoda, wielka szkoda, zarówno dla pani, jak i dla mego klienta.<br><noinclude></noinclude> 3pt68rfvkijagiuojhfpnwh4h1rsfhy 104 454544 1345790 2026-07-17T07:47:13Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345790 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Dla mnie? nie rozumiem pana.<br> {{tab}}Lardoise zauważył, że p. Limozan wymówiła te słowa z pewnem wzruszeniem.<br> {{tab}}— Bezwątpienia, że dla pani. Bo, gdyby pani posiadała ten dokument, mógłbym w imieniu p. Pawła Banoir’a ofiarować jej sumę znaczną.<br> {{tab}}— Ile?<br> {{tab}}— Sześćdziesiąt tysięcy franków.<br> {{tab}}— Żałuję, że nie mogę zawrzeć takiego układu.<br> {{tab}}— Tem gorzej, gdyż w takim razie pozostaje nam tylko udać się do hrabiny de Villegente i zaproponować jej zrzeczenie się naszych praw za byle co, za sto, a nawet pięćdziesiąt tysięcy franków.<br> {{tab}}— Hrabina de Villegente nie zechce z panami nawet mówić o tem.<br> {{tab}}— Być może, obawiać się bowiem będzie, by drugi egzemplarz testamentu nie dostał się w ręce osoby trzeciej, która pragnąc ją wyzyskać, może zażądać od niej więcej.<br> {{tab}}Był to zwrot bardzo zręczny.<br> {{tab}}Lardoise obdarzony węchem dobrym, domyślił się gry pani Limozan i dał jej to do zrozumienia. Intrygantka, pomimo panowania nad sobą, zadrżała. Nie zmieszała się jednak i po chwilowym namyśle, odrzekła:<br> {{tab}}— Gdybym posiadała ten testament i pragnęła osiągnąć z niego jaką korzyść, porozumiałabym się z panem chętnie. Ale go nie mam.<br> {{tab}}— A gdyby pani poszukała go jeszcze raz.<br> {{tab}}— Zgoda, skoro zależy panu na tem. Nieci pan się zgłosi za tydzień.<br> {{tab}}Lardoise odrzekł, mrucząc:<br> {{tab}}— Zdaje mi się, że odkryłem jej słabą stronę. Chociaż nie przyznaje się, jestem jednak przekonany,<noinclude></noinclude> 6u3iqs3jrxlkstpsaxjhhoreu987spn 104 454545 1345791 2026-07-17T07:48:29Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345791 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>że posiada ten testament. Lecz co ona chce z nim zrobić?<br> {{tab}}P. Limozan po odejściu gościa siadła i zaczęła rozmyślać nad uczynioną jej propozycyą. Dlaczego zwlekała tak długo i nie narzuciła hrabinie swoich warunków? Lecz cóż? wyczekiwała okoliczności sprzyjająoych. Wiedziała o mającem nastąpić małżeństwie Fabiana i o wielkim posagu Marceli.<br> {{tab}}Na ten wypadek właśnie czekała, pragnąc go użyć za broń dla siebie. Wtedy mogłaby wymagać więcej, z pewną szansą otrzymania, nie rachując, że zapoznanie się z rodziną przyszłej hrabiny otworzyłoby jej nowe pole eksploatacyi. Tym sposobem upiekłaby od razu dwie pieczenie.<br> {{tab}}— Należy się śpieszyć — zakonkludowała — gdyż pełnomocnik Ranoir’a, jeżeli się zgłosi do pani Villegente, może mi popsuć interes. Pojadę jutro, Jeżeli nie zdołam porozumieć się z hrabiną, skończę z nabywcą rent.<br> {{tab}}Następnego dnia rano Wiktor Lardoise złożył wizytę hrabinie de Villegente, ale zaledwie powiadomił ją o interesie, Luiza odrzekła wyniośle:<br> {{tab}}— Ach, więc to dlatego trudziłeś mię pan? Napróżno mówilibyśmy o podobnych niedorzecznościach. Ten, kto pana wysłał jest waryatem! I ja byłabym chyba waryatką, gdybym słuchała pana.<br> {{tab}}— Przepraszam panią hrabinę. P. Paweł Ranoir jest już wyleczony i wkrótce opuści Bicêtre.<br> {{tab}}— Co pan mówisz? Mają go wypuścić?<br> {{tab}}— Bezwątpienia, gdyż jest zdrowym.<br> {{tab}}— W takim razie przed bramą pałacu postawię służącego ze strzelbą na ramieniu. Jeżeli ten bandyta zjawi się tu i zechce wejść siłą, to każę go zastrzelić.<br> {{tab}}— To już rzecz pani. Niech pani hrabina po-<noinclude></noinclude> mu05z65t5nyds2v44xtnd4jec6x560v 104 454546 1345792 2026-07-17T07:51:56Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345792 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Tem gorzej dla pani, lecz chciała pani tego odrzekł Lardoise z gestem tragicznym. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XV.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Hrabina pozbywszy się natręta, nie uwolniła się przecież od niepokoju.<br> {{tab}}Więc znowu grożono jej świadectwem Cecylii, której cierpieć nie mogła.<br> {{tab}}Więc ta mała świętoszka rozgaduje wszystko, co widziała! Więc nie dość wrogów takich, jak ten nikczemny Ranoir i doktór Duclos, potrzeba jeszcze, aby panny Hauteclair sprzymierzyły się z nim i dręczyły ją: starsza — swemi dąsami i dumą, młodsza usposobieniem wprost nieprzyjaznem!<br> {{tab}}A tu nadto przybywał nowy nieprzyjaciel, to pani Limozan, posiadająca drugi egzemplarz testamentu!<br> {{tab}}Dlaczego nie dała znaku życia o sobie przez rok cały?<br> {{tab}}Hrabina rozmyślała nad tem, gdy około trzeciej po południu wręczono jej bilet wizytowy pani Limozan.<br> {{tab}}— Ona! — No, mam dobry dzień!<br> {{tab}}— Czy mam wprowadzić tę panią do salonu? — zapytał lokaj.<br> {{tab}}— Wprowadź.<br> {{tab}}Stanęły naprzeciw siebie w tej samej pozycyi, jak przed rokiem, gotowe do nowej walki. Nie zmieniły się nawet na twarzy; pani Limozan ze stereo-<noinclude></noinclude> e4whbzrhzmnzqrmm7r6ekovjjt4eqfx 0 454547 1345793 2026-07-17T07:53:26Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345793 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XII |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XIV |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=224 to=228 fromsection="X" tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D213]] [[Category:Polski]] iiqknp594pin4vbb8rrcrvboa6x362z 0 454548 1345794 2026-07-17T07:53:51Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345794 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XIII |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XV |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=228 to=233 fromsection="X" tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D214]] [[Category:Polski]] 8j6aelc8xupm7rr32i9r90rjcpho9ha 104 454549 1345795 2026-07-17T07:54:54Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345795 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>woli mi spełnić mą misyę i wysłuchać jeszcze kilka wyrazów. Więc pani odrzuca ugodę z nami?<br> {{tab}}— Odrzucam stanowczo.<br> {{tab}}— Dobrze. Więc rozpoczniemy wojnę. Jestem najmocniej przekonany o istnieniu testamentu na rzecz p. Ranoir’a. Znamy nawet tekst zapisu i wysokość legowanej sumy. Udamy się do sądu i złożymy dowody.<br> {{tab}}— Jakie dowody?<br> {{tab}}— Świadectwo panny Cecylii Hauteclair, która słyszała oświadczenie umierającego hrabiego i która następnie widziała panią w nocy samą przy jego łóżku.<br> {{tab}}Lardoise mówił poważnie, wolno i chłodno, jak gdyby sędzia śledczy. Chciał zmieszać hrabinę, ale to mu się nie udało.<br> {{tab}}— Jakto! ona widziała mnie samą w nocy? Co pan przez to rozumiesz?<br> {{tab}}— Pani to wie równie dobrze, jak ja — odrzekł Lardoise, rozumiejąc, iż powinien mówić, jak człowiek dobrze poinformowany i posiadający tajemnicę hrabiny. Nie potrzebuję pani powtarzać, co panna Cecylia widziała i co opowie przed sądem. Daję pani czas do namysłu. Powrócę za tydzień.<br> {{tab}}— Niepotrzebnie będziesz się pan trudził, gdyż go nie przyjmę.<br> {{tab}}— A tymczasem zobaczę się z panią Limozan. Ona przyjmie mnie.<br> {{tab}}— Pani Limozan! — zawołała hrabina nieco zmieszana.<br> {{tab}}— Ach, nazwisko to zaniepokoiło panią. Nie jest już pani tak pewną siebie. Czy możemy rozpocząć rozmowę na nowo?<br> {{tab}}— Nie, dość tego. Proszę pana wychodzić.<br><noinclude></noinclude> 0p24v852nie7f69jjt65lnxkzy14r75 104 454550 1345796 2026-07-17T07:59:56Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345796 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>typowym, uprzejmym uśmiechem na ustach, hrabina z wyrazem dumy i chłodu na obliczu.<br> {{tab}}— Czemu mam przypisać zaszczyt drugiej wizyty pani? — zapytała Luiza.<br> {{tab}}— Temu samemu celowi, który mię skłonił do pierwszej.<br> {{tab}}— Zapewne przez ten czas obmyśliła pani lepiej swe zamiary i ubrała je w formy wyraźniejsze, gdyż o ile przypominam sobie, były one wtedy nie dość określone.<br> {{tab}}— Nie spieszyłam się, widząc, że w każdym razie zobaczę się z panią. Zresztą nie wiele miałam czasu. Zimę musiałam przepędzić w Nizzy, wiosnę w Paryżu, lato zaś na brzegach Normandyi. Przepraszam panią za tak długą zwłokę z drugą wizytą.<br> {{tab}}Nieco ironiczny ton mowy pani Limozan zniecierpliwił hrabinę.<br> {{tab}}— Proszę mi powiedzieć, czego pani żąda?<br> {{tab}}— Pragnę przedewszystkiem pokazać pani pewną rzecz.<br> {{tab}}I mówiąc to, wyjęła z kieszeni elegancki pugilares, wzięła z niego papier i rozłożyła go przed oczami hrabiny. Był to list.<br> {{tab}}— Czy pani poznaje to pismo i podpis? — zapytała. — Niech pani patrzy, list ten podpisany jest przez hrabiego Rudolfa de Villegente.<br> {{tab}}— Więc cóż z tego? — odrzekła hrabina drżąc.<br> {{tab}}— Niech pani przeczyta te kilka wierszy: „Zapisuję Pawłowi Ranoir’owi, memu synowi naturalnemu, połowę kapitału, przynoszącego mi pięćdziesiąt tysięcy franków renty.“<br> {{tab}}— Tak napisano? — zawołała hrabina, wyciągając rękę. — Niech pani mi da, zobaczę.<br> {{tab}}I gdy pani Limozan ociągała się z wydaniem<noinclude></noinclude> 9lgfsr6q0hfa59owkf94goz8qar4nw3 104 454551 1345797 2026-07-17T08:01:28Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345797 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>stu, hrabina wyrwała go, podarła na kawałki drobne i wyrzuciła za otwarte okno.<br> {{tab}}Uczyniła to z taką szybkością, że p. Limozan miała zaledwie czas zawołać:<br> {{tab}}p— Co pani robi? Podeszła za hrabiną do okna i wychyliła się przez nie, jak gdyby chciała ratować nieszczęśliwy dokument, lecz zobaczyła tylko drobne, jak płatki śniegu, kawałki.<br> {{tab}}Wiejący wiatr unosił je już daleko w powietrzu.<br> {{tab}}Gdy p. Limozan odwróciła się, spostrzegła hrabinę nietylko stojącą spokojnie, lecz spoglądającą na nią dumnie i tryumfująco.<br> {{tab}}— Spodziewam się, że teraz zostawi mnie pani w spokoju i zapomni o tym głupim zapisie na rzecz pana Pawła Ranoir’a. Ta niedorzeczna bajka ubliża pamięci hrabiego Rudolfa. Zapewne teraz nie wierzy pani już w istnienie zapisu?<br> {{tab}}— Nie wierzę? — powtórzyła p. Limozan, zdumiona bezczelnością hrabiny.<br> {{tab}}Wszak prawda? — ciągnęła dalej Luiza tonem pogardliwym. — Sprawa już skończona, przynajmniej ja uważam ją za taką. Może pani oszczędzić sobie fatygi wizyty trzeciej. Wszak pani mnie rozumie? Żegnam panią.<br> {{tab}}Hrabina wymawiając te ostatnie słowa, ręką wskazała drzwi. Ale teraz ona z kolei zdumiała się, gdy p. Limozan w odpowiedzi wybuchła śmiechem.<br> {{tab}}— Więc pani na seryo myślała, żem ja taka naiwna? Chał cha! cha! Czy pani wie co podarła?<br> {{tab}}— Co to znaczy, pani?<br> {{tab}}— Podarła pani kopię, tylko doskonale naśladowaną kopię. Zrobiona ona była z oryginału przez znakomitego artystę, zdolnego podrabiać bilety banku<noinclude></noinclude> 2spq7ihgz3s2cb1q8fntyqo9vqnf7cx 104 454552 1345798 2026-07-17T08:02:54Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345798 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>państwa do złudzenia. Oryginał zaś zachowany jest w miejscu bezpiecznem.<br> {{tab}}— Więc pani odgrywała komedyę?<br> {{tab}}— Zupełnie jak przed chwilą pani, mówiąc mi: „Zapewne teraz nie wierzy pani już w istnienie zapisu“. Alboż umie pani doskonale usuwać testamenty.<br> {{tab}}Hrabina straciła pewność siebie. Zrozumiała, że miała przed sobą kobietę chytrą, nie zaniedbującą najmniejszej ostrożności i działającą z namysłem.<br> {{tab}}— W końcu, jaki cel tego wszystkiego?<br> {{tab}}— Chciałam panią przekonać, że drugi egzemplarz testamentu hrabiego de Villegente złożony jest u mnie. Teraz chyba pani nie wątpi. Otóż miałam wczoraj wizytę pełnomocnika Pawła Ranoir’a, który za list ten ofiarował mi sumę pokaźną. Ale ja wolałam porozumieć się z panią.<br> {{tab}}— Jeżeli dam więcej.<br> {{tab}}— Naturalnie.<br> {{tab}}— Ile pani chce?<br> {{tab}}— Oto moje warunki. Lecz uprzedzam, że jeżeli ich pani nie przyjmie, to postanowiłam porozumieć się natychmiast ze stroną drugą.<br> {{tab}}— Wierzę w to... Ile pani żąda?<br> {{tab}}— Żądam sto tysięcy franków.<br> {{tab}}— Sto tysięcy franków!<br> {{tab}}— Mogę poczekać, nie wymagam wypłaty natychmiastowej. Zostawię pani czas do zebrania tej sumy, dokument zaś wręczę w chwili otrzymania jej Zgadza się pani?<br> {{tab}}— Zgadzam się.<br> {{tab}}— Ale ponieważ termin musi być określony, naznaczam więc sześciomiesięczny. Przyzna pani, iż nie jestem zbyt wymagającą.<br> {{tab}}— Rzeczywiście, będziemy mogły porozumieć się.<br><noinclude></noinclude> s9cr6aguuq49dvsjhr3vbd27n4mmd2h 104 454553 1345799 2026-07-17T08:04:45Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345799 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Jeszcze jedna rzecz. Żądam małego procentu.<br> {{tab}}— Ach! procentu!<br> {{tab}}— Niech pani się uspokoi. Nie chodzi mi o procent w pieniądzach. Jeżeli jestem dobrze poinformowany, synowa pani, hrabina Marcela de Villegente, ma siostrę ośmnastoletnią, piękną i posiadającą dwa miliony posagu. Nazywa się Cecylia Hauteclair.<br> {{tab}}— Cóż panią to obchodzi? — zapytała hrabina, zaniepokojona tym obrotem rozmowy.<br> {{tab}}— Otóż jakiego procentu będę żądała od pani. Zechce pani u siebie, lub gdzieindziej przedstawić mnie panu Hauteclair, jako osobę wpływową, poważną, posiadającą obszerne stosunki i majątek wielki.<br> {{tab}}Hrabina zaniepokoiła się znowu. Domyśliła się w swym gościu przedsiębierczyni, kojarzącej małżeństwa i mocno jej się to nie podobało.<br> {{tab}}— Więc żąda pani, bym wprowadziła ją do domu p. Hauteclair?<br> {{tab}}— Tak. Przyjdzie to pani z łatwością. Zależy mi na tem tak wiele, że jedynie z tego powodu wolałam porozumieć się z panią, aniżeli z Ranoirem, który z pewnością ofiarowałby mi sto tysięcy franków, ale nie mógłby mnie zapoznać z ojcem panny Cecylii.<br> {{tab}}— Przedewszystkiem pragnęłabym wiedzieć, dlaczego pani chce wejść do tego domu.<br> {{tab}}— Odpowiem szczerze. Pragnę wydać zamąż Cecylię.<br> {{tab}}Chociaż hrabina spodziewała się tej odpowiedzi, poruszyła je ona jednak.<br> {{tab}}— Niech pani tego nie robi odrzekła hrabina.-Wszystko uczynię, lecz tego nigdy.<br> {{tab}}— Dlaczego?<br><noinclude></noinclude> 77f7npnodhuzv6271ii238qsz64qvpa 104 454554 1345800 2026-07-17T08:05:53Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345800 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— To moja rzecz.<br> {{tab}}— Ależ i moja także, owszem, nawet tylko moja. Więcej bowiem rachuję na rezultat tej kombinacyi, aniżeli na należne mi od pani sto tysięcy franków. Do zebrania pieniędzy dałam pani pół roku czasu, dla zapoznania zaś mnie z p. Hauteclair, daję jej dwa miesiące. Skoro się tylko poznam, nie będę więcej potrzebowała pomocy pani. Upewniam ją, że dam sobie radę. Będzie to najpiękniejsza operacya, jakiej kiedykolwiek w życiu dokonałam. Przekona się pani, że znajdę dla panny Cecylii męża wyjątkowego.<br> {{tab}}Hrabina nie opierała się dłużej. Lękała się, że i tak powiedziała za wiele. Rozumiała zresztą bezskuteczność dalszej walki, była bowiem na lasce puni Limozan i musiała przyjąć narzucone sobie warunki.<br> {{tab}}Zgodziła się na wszystko, poczem p. Limozan pożegnała ją. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XVI.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Chytra kobieta, odchodząc, rozmyślała nad oporem hrabiny co do projektu wydania zamąż Cecylii.<br> {{tab}}— Coś w tem jest — mówiła sobie. — Nie trudno zrozumieć. Hrabina widocznie wołałaby, aby Cecylia pozostała panną, jeżeli tylko sama nie ma już dla niej męża. Ale zdaje mi się, że prędzej to pierwsze. Jak widzę pani Luiza mocno łakoma... Niech sobie wyperswaduje, niema tam miejsca dla nas dwóch.<br><noinclude></noinclude> c71d4jxe1xlwg2hu8e7l83vm6v2vqnt 0 454555 1345801 2026-07-17T08:06:23Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345801 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XIV |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVI |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=233 to=238 fromsection="X" tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D215]] [[Category:Polski]] r6g3mp8lcf6fd9arq6wrwqbd3ngzhg7 104 454556 1345802 2026-07-17T08:07:52Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345802 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Inne myśli i o wiele smutniejsze odbierały spokój hrabinie de Villegente. Nie chciała ani sama wydać zamąż Cecylii, ani by ją kto inny wydał.<br> {{tab}}Z dwóch stron więc naraz, i ze względu na Ranoira i z powodu pani Limozan, dziewczyna ta była dla niej groźbą i niebezpieczeństwem.<br> {{tab}}W pierwszym razie stanie ona po stronie jej przeciwników i w wypadku procesu może być świadkiem niebezpiecznym. Jeżeli w chwili śmierci hrabiego widziała ją niszczącą testament, lub jej ruch ręki ku szyi Rudolfa i zechce to opowiedzieć w sądzie, to jakim strasznym to będzie dowodem! Ten Lardoise miał to na myśli. Ta mała żmija musiała się już wygadać.<br> {{tab}}Z drugiej strony chodziło o wydanie jej zamąż. To dopełniało miary gróźb.<br> {{tab}}Wiemy, że hrabina żyła jednem tylko uczuciem, miłością dla swego syna. Fabian był jej jedynym celem życia, wszystko inne nie miało dla niej znaczenia.<br> {{tab}}Hrabina Luiza zdolną była przezwyciężać największe przeszkody, stojące na drodze do szczęścia Fabiana.<br> {{tab}}Otóż Cecylia była jedną z takich przeszkód.<br> {{tab}}W chwili danej była nawet przeszkodą najgroźniejszą.<br> {{tab}}Bez Cecylii i Ranoir i jego agenci nic nie potrafią zrobić. Wszystkie ich pretensye nie miałyby znaczenia.<br> {{tab}}A czem byłby Fabian, gdyby Cecylii nie było? Czem byłby? Ależ tego hrabina pragnęła najgoręcej, to było jej największem marzeniem.<br> {{tab}}Gdyby Fabian stal się przez swą żonę jedynym dziedzicem ogromnego majątku p. Hauteclaar, odzy-<noinclude></noinclude> ge89dz5w2rii0mfgl2vkw9jm6xy9c21 104 454557 1345803 2026-07-17T08:08:51Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345803 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>skałby rodowe dobra domu Villegentów i wznowił dawną świetność jego!<br> {{tab}}Ale dla osiągnięcia tego druga sukcesorka nie powinna być dopuszczoną do podziału.<br> {{tab}}Piętnaście milionów! Jakby to dobrze było zagarnąć całą tę sumę.<br> {{tab}}Wszakże Cecylia stała na przeszkodzie, a co więcej zjawia się oto pani Limozan i chce ją wydać zamąż, czyli wprowadzić do tej rodziny jeszcze jednego człowieka, równego jej intryganta, mogącego stanąć na czele fabryki, objąć zarząd i zagarnąć wszystko.<br> {{tab}}— Nie — szepnęła — niepodobna na to pozwolić. Nie można dopuścić intruza. Cecylia nie powinna wyjść za mąż. Zresztą jest moją nieprzyjaciółką. Grożą mi jej zeznania w sądzie... Zobaczymy...<br> {{tab}}Od tego dnia Luiza me spuszczała z oka młodej dziewczyny i wypatrywała dogodnej dla siebie sposobności.<br> {{tab}}Kilka tygodni upłynęło bez żadnych zmian we wzajemnym stosunku, składających obie rodziny osób, Lardoise zgłaszał się jeszcze raz do p. Limozan i został wyproszony za drzwi. Osiągnął tylko ten skutek, że jeszcze więcej wzmocnił nienawiść hrabiny do Cecylii.<br> {{tab}}Marcela w dalszym ciągu mieszkała w pałacu osobno i unikała wszelkiego zbliżenia się z Luizą i jej synem. Widywała się z nimi tylko podczas obiadu i kolacyi.<br> {{tab}}Miłość Fabiana do żony nietylko nie zmniejszyła się, lecz w skutek jej nieprzezwyciężonego oporu i okazywanego mu wstrętu, wzmogła się jeszcze więcej,.<br> {{tab}}Hrabina oszczędzała Marcelę, lękała się bowiem<noinclude></noinclude> ean4xssf1u58ec5ky9nw0l66ikpenwv 104 454558 1345804 2026-07-17T08:50:41Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345804 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>ucieczki powtórnej. Stosowała względniej politykę umiarkowania i nieprzebranej łagodności. Przeczuwała, że młoda kobieta nie cofnęłaby się przed walką. Dlatego też unikała wszelkiego do niej powodu. W gruncie serca hrabina nienawidziła tego charakteru niepodległego, dumnego, objawiającego względem niej i syna graniczącą ze wstrętem obojętność.<br> {{tab}}Pewnego dnia, niby wypadkiem, spotkała Marcelę, przechadzającą się w alei parkowej. Po krótkiej rozmowie wstępnej, przystąpiła do rzeczy.<br> {{tab}}— Mam do ciebie prośbę, moje dziecko — rzekła.<br> {{tab}}— Co pani hrabina każe?<br> {{tab}}— Chcę prosić cię, byś ulitowała się nad moim synem, a twoim mężem. Wiesz przecież, jak szalenie ciebie kocha, z jakąż radością poświęciłby się dla ciebie. Tymczasem doznaje od ciebie tylko pogardy: trzymasz go zdala od siebie, jak zapowietrzonego. Dlaczego nie chcesz okazać mu choć odrobinę życzliwości?<br> {{tab}}— Ależ ja mu źle nie życzę, wcale nie mam wstrętu do niego.<br> {{tab}}— Wiem, bo jesteś dobrą. Właśnie do twego dobrego serca zwracam się w tej chwili. Fabian jest nieszczęśliwym, smutnym, znękanym i to tylko z twego powodu. Nie odmawiaj mu serca, a uczynisz go szczęśliwym. Zobaczysz, ile sama znajdziesz uroku w nowem życiu. Proszę cię, Marcelo, spróbuj, tak w interesie własnym, jak i przez wzgląd na niego.<br> {{tab}}— Nie, nie zmienię mego rodzaju życia. Niech pani nie nalega.<br> {{tab}}— Ależ moje dziecko, jesteś przecież jego żoną. Zastanów się nad waszym stosunkiem śmiesznym. Małżonkowie powinni żyć razem. Ta dziwna<noinclude></noinclude> ne8m9q6x3az0xojwgnhn6641y4mfwg3 1345805 1345804 2026-07-17T08:50:56Z Wydarty 213377 1345805 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>ucieczki powtórnej. Stosowała względem niej politykę umiarkowania i nieprzebranej łagodności. Przeczuwała, że młoda kobieta nie cofnęłaby się przed walką. Dlatego też unikała wszelkiego do niej powodu. W gruncie serca hrabina nienawidziła tego charakteru niepodległego, dumnego, objawiającego względem niej i syna graniczącą ze wstrętem obojętność.<br> {{tab}}Pewnego dnia, niby wypadkiem, spotkała Marcelę, przechadzającą się w alei parkowej. Po krótkiej rozmowie wstępnej, przystąpiła do rzeczy.<br> {{tab}}— Mam do ciebie prośbę, moje dziecko — rzekła.<br> {{tab}}— Co pani hrabina każe?<br> {{tab}}— Chcę prosić cię, byś ulitowała się nad moim synem, a twoim mężem. Wiesz przecież, jak szalenie ciebie kocha, z jakąż radością poświęciłby się dla ciebie. Tymczasem doznaje od ciebie tylko pogardy: trzymasz go zdala od siebie, jak zapowietrzonego. Dlaczego nie chcesz okazać mu choć odrobinę życzliwości?<br> {{tab}}— Ależ ja mu źle nie życzę, wcale nie mam wstrętu do niego.<br> {{tab}}— Wiem, bo jesteś dobrą. Właśnie do twego dobrego serca zwracam się w tej chwili. Fabian jest nieszczęśliwym, smutnym, znękanym i to tylko z twego powodu. Nie odmawiaj mu serca, a uczynisz go szczęśliwym. Zobaczysz, ile sama znajdziesz uroku w nowem życiu. Proszę cię, Marcelo, spróbuj, tak w interesie własnym, jak i przez wzgląd na niego.<br> {{tab}}— Nie, nie zmienię mego rodzaju życia. Niech pani nie nalega.<br> {{tab}}— Ależ moje dziecko, jesteś przecież jego żoną. Zastanów się nad waszym stosunkiem śmiesznym. Małżonkowie powinni żyć razem. Ta dziwna<noinclude></noinclude> faf5butj9ekz9tjoldto3mc3f0bmeoc 104 454559 1345806 2026-07-17T08:52:05Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345806 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>sytuacya dłużej trwać nie może. Mówią już o tem całej okolicy.<br> {{tab}}— To mi wszystko jedno.<br> {{tab}}— Przytem dręczysz niewinnego.<br> {{tab}}— Kogo?<br> {{tab}}— Fabiana.<br> {{tab}}— Znowu! Ależ powiedziała pani przed chwila, że p. Fabian z radością poświęciłby się dla mnie. Dlaczegoż pani chce, bym pozbawiała go tej przyjemności?<br> {{tab}}— Ach, Marcelo, Marcelo, nie zawsze będziesz tak mówiła. Targasz wszelkie towarzyskie przepisy w tej chwili. Strzeż się.<br> {{tab}}— Pani mi grozi?<br> {{tab}}— Nie grożę, moje dziecko, ale ty nie domyślasz się nawet, jak dalece boli mnie postępowanie twoje, więc ostrzegam cię, byś później nie żałowała tego.<br> {{tab}}Hrabina powiedziawszy to, odeszła. Z trudności zapanowała nad sobą i stłumiła gniew. Narazić się na szyderstwo, gdy ją prosiła, to przechodzito wszelkie granice.<br> {{tab}}Luiza powtórzyła tę rozmowę synowi.<br> {{tab}}— Widzi mama, niczem ugiąć jej nie można. Ani łagodność, ani prośby nie działają na nią. Drwi sobie i zemnie i z ciebie. Jak mama chce, ale ja, wracam do zamiaru, o którym niedawno mówiłem.<br> {{tab}}Do narkotyku? nie można. Wtedy wszystko byłoby stracone. Uciekłaby znowu i wtedy żądałaby rozwodu.<br> {{tab}}— Ależ takie życie nie może trwać bez końca, moje dziecko. Bądź cierpliwym i rachuj, że może ci się uda pozyskać ją jeszcze, może pomódz i jaki wypadek nieprzewidziany. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br><noinclude></noinclude> 2aq7u4z14xitjwtzu82ky08wbbpeph2 0 454560 1345807 2026-07-17T08:52:41Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345807 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XV |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVII |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=238 to=242 fromsection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D216]] [[Category:Polski]] g7d9drdv9kks2batuz26n82g7i8qyfb 104 454561 1345808 2026-07-17T08:54:21Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345808 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{f|align=center|'''XVII.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Rozmowa z hrabiną wzmocniła jeszcze więcej upór Marceli.<br> {{tab}}Postanowiła ona sobie w niczem nie ustępować Luizie i jej synowi i w głuchej walce tej nie szczędzić im przykrości i upokorzeń.<br> {{tab}}Była to jej zemsta za małżeństwo, w które wciągnięto ją, jak w pułapkę.<br> {{tab}}Marcela często sama odwiedzała ojca i siostrę, umiała powozić doskonale, a ponieważ ojciec dał jej w podarku ślubnym parę kucyków, swobodnie więc używała tych przejażdżek, wypuszczając konie, ile im biegu starczyło i przebiegając wszystkie drogi okoliczne.<br> {{tab}}Pewnego razu w wycieczce takiej spostrzegła zdala człowieka, którego obraz prześladował ją bezustannie.<br> {{tab}}Krew uderzyła jej do głowy, lejce zadrżały w rękach. Miała ochotę zatrzymać się, wysiąść i podać mu rękę.<br> {{tab}}René, spostrzegłszy ją, stanął, zdjął kapelusz i czekał na jej spojrzenie, lecz ona przejechała, jak wicher, nie zwróciwszy na niego uwagi.<br> {{tab}}— Pani! Pani! — zawołał głosem zdławionym.<br> {{tab}}Udała, że go nie słyszy i nie zatrzymała się.<br> {{tab}}Miała żal do niego za to, że radził jej powracać co pałacu.<br> {{tab}}Ujechawszy spory kawał drogi, zastanowiła się. Przyszła jej myśl, że postąpiła z nim surowo, że nie był dla niej obojętnym i że źle wytłómaczy sobie jej postępek.<br> {{tab}}Zrazi go i może odstręczy od siebie. A jeżeli,<noinclude></noinclude> lpxob5zcznc1paqlvlrqqf9p271w3ui 104 454562 1345809 2026-07-17T08:56:00Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345809 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>odepchnięty przez nią, zwróci się do innej? Ta myśl, jak nożem przeszyła jej serce.<br> {{tab}}Zawróciła, by go przeprosić, lecz go już nie znalazła.<br> {{tab}}Smutna wróciła do pałacu.<br> {{tab}}Doktór widząc ten dowód zawziętości, puścił się pierwszą boczną ścieżką w pole, by w samotności ukryć swój smutek.<br> {{tab}}Ale dzień ten był dniem niespodzianek.<br> {{tab}}Zaledwie René uszedł kilkaset kroków, spotkał się w lasku z p. Hauteclair i Cecylią, którzy, korzystając z pięknej pogody, wyszli również na przechadzkę.<br> {{tab}}— Pan Duclos! — zawołała Cecylia wzruszona.<br> {{tab}}— Ach, doktór kochany! Co pan u dyabła robisz tutaj i do tego masz minę, jak gdybyś dobił chorego. Uspokój się pan. Zresztą to nie pańska wina. Chory nigdy nie umiera z powodu lekarza.<br> {{tab}}— Rad jestem, widząc pana w tak dobrym humorze — odrzekł René, otrząsając się ze smutku. — Pani zaś wygląda zdrowo i prześlicznie.<br> {{tab}}— Niech pan nie mówi mi komplimentów — rzekła Cecylia, rumieniąc się. To mnie miesza.<br> {{tab}}— No, więc naprawdę, nie wyprawiłeś pan dzisiaj na tamten świat żadnego pacyenta?<br> {{tab}}— Nie! — odrzekł lekarz z uśmiechem, na ten pospolity i trywialny żart przemysłowca.<br> {{tab}}— Więc nie masz pacyentów? — żartował dalej, śmiejąc się głośno.<br> {{tab}}— Dlaczego ojciec żartuje w taki sposób — wtrąciła Cecylia. — Doktór może się obrazić.<br> {{tab}}— Nie jestem taki obraźliwy — odrzekł René. — Owszem, niech i pani żartuje. Będzie to dla mnie przyjemność, gdy poczuję się podrapanym nieco<noinclude></noinclude> 3fne5uyclv6x47ooknov6h1dldjrm33 104 454563 1345810 2026-07-17T08:56:45Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345810 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>przez te piękne, uzbrojone w różowe paznogcie, paluszki.<br> {{tab}}Cecylia spojrzała na lekarza, nie wiedząc co myśleć o tych słowach, w których widoczne było pewne przekleństwo.<br> {{tab}}— Paznogcie kobiece, doktorze — odrzekła z uśmiechem zadowolenia, podobne są do pazurów kotki. Niekiedy drapią aż do krwi.<br> {{tab}}— Dobrze. Więc je stępię.<br> {{tab}}Nachylił się, zerwał kilka kwiatków polnych, ułożył je w bukiecik i podał Cecylii.<br> {{tab}}— Czy pozwoli pani ofiarować sobie te kwiatki ubożuchne, jako zakład przymierza?<br> {{tab}}Słowa te wypowiedziane serdecznie, do głębi wzruszyły Cecylię.<br> {{tab}}I gdy René uczynił to bez żadnej myśli ukrytej, przez prostą grzeczność, ona skłonna była widzieć w jego postępku objaw uczucia serdecznego.<br> {{tab}}Wzięła kwiatki pośpiesznie i głosem rzewnym odrzekła:<br> {{tab}}— Dziękuję panu, przyjmuję je z przyjemnością.<br> {{tab}}Wspomnienie tego spaceru nie miało się już zatrzeć w sercu Cecylii.<br> {{tab}}Po powrocie do swego pokoju, wstawiła bukiet w wazonik kryształowy, napełniła go wodą i ustawiła pomiędzy najkosztowniejszemi cackami na kominku.<br> {{tab}}Oddałaby wszystkie, najpiękniejsze dzieła sztuki za te kwiatki skromne. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br><noinclude></noinclude> s2es28zjuovh9fq6eehtxca176x6mgh 104 454564 1345811 2026-07-17T08:57:42Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345811 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{f|align=center|'''XVIII.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Jakoś w końcu grudnia wydał p. Hauteclair wieczór wielki, na który zaprosił znajomych swych z Villejuif i z okolicy.<br> {{tab}}Salony ubrane były z przepychem i jaśniały światłem. O godzinie jedenastej gwarna zabawa była w całej pełni.<br> {{tab}}Królowemi balu były, jak zwykle, obie córki gospodarza domu.<br> {{tab}}Marcela i Cecylia wywoływały zachwyt gości: pierwsza swą skończoną pięknością brunetki i postawą cesarzowej rzymskiej, druga wdziękiem wrodzonym i urokiem blondynki, podobnej do kłosu złotego. Marcela wydawała się zadumaną, Cecylia była wesołą i rozpromienioną.<br> {{tab}}Prześliczny cherubinek, cały ubrany biało, Różyczka Midoux, nie odstępowała Cecylii.<br> {{tab}}— Jaka ty piękna jesteś dzisiaj, mateczko — rzekła dziewczynka do Cecylii.<br> {{tab}}— Dziecino moja droga, ty jesteś sto razy piękniejszą odemnie.<br> {{tab}}— Mówisz tylko tak, ale to nieprawda.<br> {{tab}}— Dlaczego nieprawda?<br> {{tab}}— Bo wszyscy przystojni panowie zapraszają cię ciągle do tańca, a mnie ani jeden.<br> {{tab}}— Ach! ach! — odrzekła, śmiejąc się Cecylia — przyjdzie kolej i na ciebie, lecz wtedy moja przejdzie.<br> {{tab}}Luiza Villegente, słysząca koniec tej rozmowy, mruknęła przez zęby:<br> {{tab}}— Pewno że przyjdzie i niedługo.<br> {{tab}}Podeszła do Cecylii i z uprzejmym uśmiechem na ustach, rzekła:<br><noinclude></noinclude> 064vcni60xbcu9cpuqu0xo38qx48l3o 0 454565 1345812 2026-07-17T08:58:14Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345812 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVI |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVIII |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=242 to=245 /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D217]] [[Category:Polski]] fz040tpt4xc4698d9zgt2w5ws8rr8wl 1345813 1345812 2026-07-17T08:58:39Z Wydarty 213377 1345813 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVI |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVIII |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=243 to=245 /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D217]] [[Category:Polski]] q858dkfl44wjpuv5dgezzwc3fw4u9ao 104 454566 1345814 2026-07-17T08:59:58Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345814 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Jaka ty piękna jesteś, moja droga Cecylio Co za świeżość, co za dystynkcya! Twój szwagier, hr. Fabian, przyrzekł sobie tańczyć dziś z sobą do ostatniej chwili. Lecz powinien spieszyć się. Otóż właśnie i on.<br> {{tab}}Fabian podszedł, ukłonił się z wyszukaną grzecznością i poprosił Cecylię do tańca.<br> {{tab}}Hrabina odeszła mrucząc:<br> {{tab}}— Muszę tego wieczoru znaleźć sposobność.<br> {{tab}}Dzikie światło zabłysło w jej oczach i ręka machinalnie dotknęła się jakiegoś tajemniczego przedmiotu, ukrytego za stanikiem.<br> {{tab}}Dotknięcie to wywołało w niej dreszcz przestrachu.<br> {{tab}}— Czyżbym miała się lękać? — pomyślała. — Odwagi! Krępuje mnie i szkodzi, musi więc ustąpić.<br> {{tab}}P. Hauteclair był w najlepszym humorze.<br> {{tab}}Wszystka młodzież, napełniająca salon śmiechem, wesołością, wystrojona i tańcząca z zapałem, napełniała go najwyższem zadowoleniem.<br> {{tab}}Wesołość Cecylii zachwycała go. Nie widział, nie mógł widzieć przepaści otwartej pod stopami biednego dziecka. Podstępne krążenie hrabiny nie obchodziło go wcale.<br> {{tab}}W całym tym obrazie powabnym raziła go tylko smutna twarz córki starszej. Nie ukrywała ona znudzenia i tańczyła bardzo mało.<br> {{tab}}— Wydajesz się smutną. Co ci jest Marcelo?<br> {{tab}}— Nic, ojcze.<br> {{tab}}— Nie bawisz się i jesteś roztargniona, jak hrabina Luiza, z którą przed chwilą rozmawiałem. Rozchmurz czoło i bądź wesołą, jak twoja siostra.<br> {{tab}}— Och! ona nie jest hrabiną, więc może być szczęśliwą.<br> {{tab}}— Znowu to samo. Więc coś ci dolega...<br><noinclude></noinclude> 6utw7o5095iob5o0tjym691q26tqt0e 104 454567 1345815 2026-07-17T09:01:46Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345815 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Nie, ojcze, jak zwykle. Boli mnie tylko nieco głowa i z tego powodu żałuję, że nie spotkałam dotychczas doktora Duclos. Czyś nie zaprosił go ojcze?<br> {{tab}}— Prosiłem, ale uprzedziłem zarazem, że będą hrabina i twój mąż, więc zapewne nie przyjdzie.<br> {{tab}}— Z powodu hrabiny i jej syna, a to dobre! Nic ojciec nie zyskał na tej zamianie.<br> {{tab}}— Co ty pleciesz, Marcelo! Jak można tak traktować swego męża i jego matkę! Źle robisz, moje dziecko. Nie zrozumiałaś jeszcze swej roli małżonki.<br> {{tab}}— Przepraszam ojca, lecz nadchodzi pan, który zamówił mnie do kadryla.<br> {{tab}}Wieczór przeszedł bardzo wesoło. Około północy niektórzy goście, ku wielkiemu żalowi panien, zaczęli się rozchodzić.<br> {{tab}}Hrabina zdala obserwowała wszystkie ruchy Cecylii. Wyczekiwana sposobność nie nadchodziła. Myślała, jakim sposobem ją stworzyć, gdy wtem spostrzegła przechodzącego lokaja z tacą, na której stały szklanki z napojami chłodzącemi.<br> {{tab}}Kawaler Cecylii wziął jedną z nich i ofiarował jej. Dziewczyna z początku nie chciała pić, lecz na naleganie swego tancerza wzięła, dotknęła płynu ustami i postawiła szklankę na kominku, mówiąc:<br> {{tab}}— Wypiję po skończonym tańcu.<br> {{tab}}Hrabina nie straciła najmniejszego z tych szczegółów i słyszała słowa Cecylii.<br> {{tab}}Powstała z krzesła jak osoba, pragnąca zmienić miejsce i krokiem powolnym zwróciła się do kominka.<br> {{tab}}Orkiestra grała w tej chwili kadryla i młodzież, zajęta tańcem, nie zwracała uwagi na osoby, nie biorące udziału w zabawie.<br><noinclude></noinclude> 78ytr1bemc5izzkbp0b91bpv90k1erk 104 454568 1345816 2026-07-17T09:02:40Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345816 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Nad kominkiem zawieszone było wielkie zwierciadło.<br> {{tab}}Hrabina zatrzymała się przed niem i nachyliła się, jak gdyby dla przejrzenia się uważniejszego.<br> {{tab}}Stojąc w tej pozycyi piersi jej dotykały się szklanki Cecylii.<br> {{tab}}Szybko ręką prawą wyjęła z za gorsetu flakonik, palcem uchyliła koreczek i kilka kropel płynu wlała do szklanki.<br> {{tab}}Poczem flakonik schowała na dawne miejsce.<br> {{tab}}Musiała chyba wyuczyć się tego manewru pierwej, wykonała go z zadziwiającą zręcznością i szybkością.<br> {{tab}}Operując w ten sposób ręką prawą, jednocześnie lewą udawała, że poprawia włosy nad czołem.<br> {{tab}}Blada i z zębami zaciśniętemi odeszła od kominka i udała się w przeciwległą stronę salonu, nie usiłując przekonać się, czy kto na nią patrzał. Bała się odwrócić.<br> {{tab}}Przed lustrem bawiła najwyżej pół minuty.<br> {{tab}}Prawdopodobnie nikt nie zwrócił na nią uwagi, taka to rzecz bowiem zwyczajna, gdy kobieta poprawia przed lustrem włosy.<br> {{tab}}Mimo tej nadziei wytężyła słuch i chwytała każde słowo, z obawy, czy nie usłyszy jakich szeptów o tem, co uczyniła.<br> {{tab}}Przybywszy na drugi koniec salonu, odwróciła sie, rzuciła wzrokiem po sali.<br> {{tab}}Nie zauważyła nic podejrzanego, na twarzach zebranych nie dostrzegała zmiany żadnej. Stojąca obok niej Henryka Midoux, wskazując jej rozbawioną Cecylię, rzekła:<br> {{tab}}— Patrz, jaka ona wesoła, jak się bawi serdecznie.<br><noinclude></noinclude> razb2tpettjt7uf1olhmeaeiuzr83qk 104 454569 1345817 2026-07-17T09:03:33Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Rzeczywiście — odrzekła hrabina, nie spuszczając oczu ze swej ofiary.<br> {{tab}}— Wiesz, nie zdarzyło mi się widzieć tak pięknej, jak ona, dziewczyny. Gdybym była mężczyzną, wołałabym ją nawet, niż twoją Marcelę. I serce ma złote i twarz prześliczną. Ale ja chwalę ci ją, jak gdybyś jej nie znała. Jestem pewną, że zachwycasz się nią równie, jak ja.<br> {{tab}}Hrabina, której cały system nerwowy był podrażniony strasznym, przed chwilą popełnionym czynem, drgnęła, usłyszawszy te nie na czasie pochwały.<br> {{tab}}— Kim się zachwycasz? — odrzekła głosem chrapliwym, dziko spoglądając na siostrę.<br> {{tab}}— Cecylią Hauteclair.<br> {{tab}}— Tak, rzeczywiście.<br> {{tab}}— Co tobie Luizo?<br> {{tab}}— Co mi jest? — odrzekła hrabina, którą pytanie to przywołało do rzeczywistości i oprzytomniło — nic mi nie jest... myślałam... z przyjemnością widzę, że Fabian i Marcela bawią się tak dobrze.<br> {{tab}}Rzeczywiście, w chwili, gdy Henryka mówiła do niej, hrabina zapytywała siebie, jakim sposobem mogła odważyć się na czyn podobny, podczas balu, w obecności tylu osób. Mówiła sobie, że gdyby czyn jej pozostał bezskutecznym, za nic nie uczyni tego powtórnie.<br> {{tab}}Orkiestra odegrała ostatnie takty kadryla i umilkła, grupy tancerzów rozproszyły się, kawalerowie odprowadzili na miejsce swe damy.<br> {{tab}}Cecylia przyjęła ramię swego kawalera i udała się na dawne miejsce obok Henryki Midoux i Róży.<br> {{tab}}Hrabina patrzała na nią, jak przez mgłę. Widząc, że dziewczyna oddalała się od kominka, uczuła<noinclude></noinclude> 04pjo36qkzzr7e0b490fpwpedyjrq38 0 454570 1345819 2026-07-17T09:44:23Z Saimawnkham 457226 auto summary: New page created (no summary given) 1345819 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်|ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း|ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ၶေႃႈသင်ႇသွၼ် ၽြႃးပဵၼ်ၸဝ်ႈ ဢၼ်ဝႃႈပိတၵၢတ်ႈၼႆႉ မီး ဝႆႉသၢမ်ၵွင်။ သၢမ်ၵွင် ဢၼ်ဝႃႈၼႆႉ - # ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ # သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ လႄႈ # ဢၽိထမ်ႇမႃႇပိတၵၢတ်ႈ ၼႆသၢမ်ၵွင်ယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼၼ်ႉ ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ မီးႁႃႈ ၽိုၼ် မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ပႃရႃꩡိၵပႃꩮိ # ပႃၸိတ်တိယပႃꩮိ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ # ၸူꩮဝၷ်ၷပႃꩮိ # ပရိဝႃရပႃꩮိ ၼႆ ႁႃႈၽိုၼ်ယူႇ။ {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] am3zvmrgxkbbzaofwupljjs2gr0rdoe 1345820 1345819 2026-07-17T09:46:44Z Saimawnkham 457226 1345820 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်|ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း|ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ၶေႃႈသင်ႇသွၼ် ၽြႃးပဵၼ်ၸဝ်ႈ ဢၼ်ဝႃႈပိတၵၢတ်ႈၼႆႉ မီးဝႆႉသၢမ်ၵွင်။ သၢမ်ၵွင် ဢၼ်ဝႃႈၼႆႉ - # ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ # သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ လႄႈ # ဢၽိထမ်ႇမႃႇပိတၵၢတ်ႈ ၼႆသၢမ်ၵွင်ယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼၼ်ႉ '''ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ''' မီးႁႃႈၽိုၼ် မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ပႃရႃꩡိၵပႃꩮိ # ပႃၸိတ်တိယပႃꩮိ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ # ၸူꩮဝၷ်ၷပႃꩮိ # ပရိဝႃရပႃꩮိ ၼႆ ႁႃႈၽိုၼ်ယူႇ။ သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈသမ်ႉ မီး '''ၼိၵႃႇယႁႃႈၵွင်''' မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ၻီၶၼိၵႃယပႃꩮိ # မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယပႃꩮိ # သံယုတ်တၼိၵႃယပႃꩮိ # ဢင်ၷုတ်တရၼိၵႃယပႃꩮိ # ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယပႃꩮိ ၼႆႁႃႈၸုမ်းယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း ၻီၶၼိၵႃယၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး - # သီလၵ်ၶၼ်ꩪဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # ပႃထိၵဝၷ်ၷပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] hhijj16jg8t5c5a1f3k4c58fqw28mlt 1345821 1345820 2026-07-17T09:55:12Z Saimawnkham 457226 1345821 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်|ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း|ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ၶေႃႈသင်ႇသွၼ် ၽြႃးပဵၼ်ၸဝ်ႈ ဢၼ်ဝႃႈပိတၵၢတ်ႈၼႆႉ မီးဝႆႉသၢမ်ၵွင်။ သၢမ်ၵွင် ဢၼ်ဝႃႈၼႆႉ - # ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ # သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ လႄႈ # ဢၽိထမ်ႇမႃႇပိတၵၢတ်ႈ ၼႆသၢမ်ၵွင်ယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼၼ်ႉ '''ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ''' မီးႁႃႈၽိုၼ် မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ပႃရႃꩡိၵပႃꩮိ # ပႃၸိတ်တိယပႃꩮိ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ # ၸူꩮဝၷ်ၷပႃꩮိ # ပရိဝႃရပႃꩮိ ၼႆ ႁႃႈၽိုၼ်ယူႇ။ သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈသမ်ႉ မီး '''ၼိၵႃႇယႁႃႈၵွင်''' မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ၻီၶၼိၵႃယပႃꩮိ # မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယပႃꩮိ # သံယုတ်တၼိၵႃယပႃꩮိ # ဢင်ၷုတ်တရၼိၵႃယပႃꩮိ # ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယပႃꩮိ ၼႆႁႃႈၸုမ်းယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၻီၶၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး - # သီလၵ်ၶၼ်ꩪဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # ပႃထိၵဝၷ်ၷပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # မူလပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # မꩡ်ꧢိမပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # ဢုပလိပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''သံယုတ်တၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # သၵႃထႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၼိၻႃၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၶၼ်ꩪဝၵ်ၵ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # သꩮႃယတၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ ၼႆ 5 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] dcicnf2gxkawzf2qf1m7w37xbruh3xv 1345822 1345821 2026-07-17T09:57:31Z Saimawnkham 457226 Update contents 1345822 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်|ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း|ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ၶေႃႈသင်ႇသွၼ် ၽြႃးပဵၼ်ၸဝ်ႈ ဢၼ်ဝႃႈပိတၵၢတ်ႈၼႆႉ မီးဝႆႉသၢမ်ၵွင်။ သၢမ်ၵွင် ဢၼ်ဝႃႈၼႆႉ - # ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ # သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ လႄႈ # ဢၽိထမ်ႇမႃႇပိတၵၢတ်ႈ ၼႆသၢမ်ၵွင်ယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼၼ်ႉ '''ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ''' မီးႁႃႈၽိုၼ် မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ပႃရႃꩡိၵပႃꩮိ # ပႃၸိတ်တိယပႃꩮိ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ # ၸူꩮဝၷ်ၷပႃꩮိ # ပရိဝႃရပႃꩮိ ၼႆ ႁႃႈၽိုၼ်ယူႇ။ သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈသမ်ႉ မီး '''ၼိၵႃႇယႁႃႈၵွင်''' မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ၻီၶၼိၵႃယပႃꩮိ # မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယပႃꩮိ # သံယုတ်တၼိၵႃယပႃꩮိ # ဢင်ၷုတ်တရၼိၵႃယပႃꩮိ # ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယပႃꩮိ ၼႆႁႃႈၸုမ်းယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၻီၶၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး - # သီလၵ်ၶၼ်ꩪဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # ပႃထိၵဝၷ်ၷပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # မူလပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # မꩡ်ꧢိမပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # ဢုပလိပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''သံယုတ်တၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # သၵႃထႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၼိၻႃၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၶၼ်ꩪဝၵ်ၵ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # သꩮႃယတၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ ၼႆ 5 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ဢင်ၵုတ်တရၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # ဢေၵၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻုၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # တိၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၸတုၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # ပၺ်ၸၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ꧡၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # သတ်တၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢꩦ်ꩧၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၼဝၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢေၵႃၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိၼႆ 11 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] 60tm5mh17lmwykdm8g9bqi21a8gyq39 1345823 1345822 2026-07-17T09:59:37Z Saimawnkham 457226 1345823 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်|ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း|ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ၶေႃႈသင်ႇသွၼ် ၽြႃးပဵၼ်ၸဝ်ႈ ဢၼ်ဝႃႈပိတၵၢတ်ႈၼႆႉ မီးဝႆႉသၢမ်ၵွင်။ သၢမ်ၵွင် ဢၼ်ဝႃႈၼႆႉ - # ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ # သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ လႄႈ # ဢၽိထမ်ႇမႃႇပိတၵၢတ်ႈ ၼႆသၢမ်ၵွင်ယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼၼ်ႉ '''ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ''' မီးႁႃႈၽိုၼ် မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ပႃရႃꩡိၵပႃꩮိ # ပႃၸိတ်တိယပႃꩮိ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ # ၸူꩮဝၷ်ၷပႃꩮိ # ပရိဝႃရပႃꩮိ ၼႆ ႁႃႈၽိုၼ်ယူႇ။ သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈသမ်ႉ မီး '''ၼိၵႃႇယႁႃႈၵွင်''' မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ၻီၶၼိၵႃယပႃꩮိ # မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယပႃꩮိ # သံယုတ်တၼိၵႃယပႃꩮိ # ဢင်ၷုတ်တရၼိၵႃယပႃꩮိ # ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယပႃꩮိ ၼႆႁႃႈၸုမ်းယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၻီၶၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး - # သီလၵ်ၶၼ်ꩪဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # ပႃထိၵဝၷ်ၷပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # မူလပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # မꩡ်ꧢိမပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # ဢုပလိပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''သံယုတ်တၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # သၵႃထႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၼိၻႃၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၶၼ်ꩪဝၵ်ၵ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # သꩮႃယတၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ ၼႆ 5 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ဢင်ၵုတ်တရၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # ဢေၵၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻုၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # တိၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၸတုၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # ပၺ်ၸၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ꧡၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # သတ်တၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢꩦ်ꩧၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၼဝၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢေၵႃၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိၼႆ 11 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # ၶုၻ်ၻၵပႃထပႃꩮိ၊ # ꩪမ်မပၻပႃꩮိ၊ # ဢုၻႃၼပႃꩮိိ၊ # ဢိတိဝုတ်တၵပႃꩮိိ၊ # သုတ်တၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဝိမႃၼဝတ်ထုပႃꩮိိ၊ # ပေတဝတ်ထုပႃꩮိိ၊ # ထေရၵႃထႃပႃꩮိိ၊ # ထေရီၵႃထႃပႃꩮိိ၊ # ꩡႃတၵပႃꩮိိ၊ # ၼိၻ်ၻေသပႃꩮိိ၊ # ပꩦိသမ်ꧤိတႃမၷ်ၷပႃꩮိိ၊ # ဢပႃၻႃၼပႃꩮိိ၊ # ၿုၻ်ꩪဝံသပႃꩮိိ၊ # ၸရိယပိတၵ၊ # ၼဵတ်တိ၊ # ပေတၵေႃပေၻသ၊ # မိလိၼ်တပၼ်ႁႃပႃꩮိ ၼႆ 18 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။<ref>U. Ko Lay, Guide to Tipitaka, pp i- x</ref> <ref>K.Sri Dhammananda, What Buddhists Believe, pp 64 - 65</ref> {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] ewb4tgbnkefjpf2dhfsqaxizt8uk24a 1345837 1345823 2026-07-17T11:04:41Z Saimawnkham 457226 Update contents 1345837 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်|ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း|ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ၶေႃႈသင်ႇသွၼ် ၽြႃးပဵၼ်ၸဝ်ႈ ဢၼ်ဝႃႈပိတၵၢတ်ႈၼႆႉ မီးဝႆႉသၢမ်ၵွင်။ သၢမ်ၵွင် ဢၼ်ဝႃႈၼႆႉ - # ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ # သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ လႄႈ # ဢၽိထမ်ႇမႃႇပိတၵၢတ်ႈ ၼႆသၢမ်ၵွင်ယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼၼ်ႉ '''ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ''' မီးႁႃႈၽိုၼ် မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ပႃရႃꩡိၵပႃꩮိ # ပႃၸိတ်တိယပႃꩮိ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ # ၸူꩮဝၷ်ၷပႃꩮိ # ပရိဝႃရပႃꩮိ ၼႆ ႁႃႈၽိုၼ်ယူႇ။ သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈသမ်ႉ မီး '''ၼိၵႃႇယႁႃႈၵွင်''' မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ၻီၶၼိၵႃယပႃꩮိ # မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယပႃꩮိ # သံယုတ်တၼိၵႃယပႃꩮိ # ဢင်ၷုတ်တရၼိၵႃယပႃꩮိ # ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယပႃꩮိ ၼႆႁႃႈၸုမ်းယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၻီၶၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး - # သီလၵ်ၶၼ်ꩪဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # ပႃထိၵဝၷ်ၷပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # မူလပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # မꩡ်ꧢိမပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # ဢုပလိပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''သံယုတ်တၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # သၵႃထႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၼိၻႃၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၶၼ်ꩪဝၵ်ၵ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # သꩮႃယတၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ ၼႆ 5 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ဢင်ၵုတ်တရၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # ဢေၵၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻုၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # တိၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၸတုၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # ပၺ်ၸၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ꧡၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # သတ်တၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢꩦ်ꩧၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၼဝၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢေၵႃၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိၼႆ 11 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # ၶုၻ်ၻၵပႃထပႃꩮိ၊ # ꩪမ်မပၻပႃꩮိ၊ # ဢုၻႃၼပႃꩮိိ၊ # ဢိတိဝုတ်တၵပႃꩮိိ၊ # သုတ်တၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဝိမႃၼဝတ်ထုပႃꩮိိ၊ # ပေတဝတ်ထုပႃꩮိိ၊ # ထေရၵႃထႃပႃꩮိိ၊ # ထေရီၵႃထႃပႃꩮိိ၊ # ꩡႃတၵပႃꩮိိ၊ # ၼိၻ်ၻေသပႃꩮိိ၊ # ပꩦိသမ်ꧤိတႃမၷ်ၷပႃꩮိိ၊ # ဢပႃၻႃၼပႃꩮိိ၊ # ၿုၻ်ꩪဝံသပႃꩮိိ၊ # ၸရိယပိတၵ၊ # ၼဵတ်တိ၊ # ပေတၵေႃပေၻသ၊ # မိလိၼ်တပၼ်ႁႃပႃꩮိ ၼႆ 18 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။<ref>U. Ko Lay, Guide to Tipitaka, pp i- x</ref> <ref>K.Sri Dhammananda, What Buddhists Believe, pp 64 - 65</ref> '''ဢꧤိထမ်မႃပိတၵၢတ်ႈ''' သမ်ႉမီး # ꩪမ်မသင်ၷꧣီပႃꩮိ # ဝိꧤင်ၷပႃꩮိ # ꩪႃတုၵထႃပႃꩮိ # ပုၷ်ၷလပၺ်ၺတ်တိပႃꩮိ # ၵထႃဝတ်ထုပႃꩮိ # ယမၵပႃꩮိ # ပꩦ်ꩧႃၼပႃꩮိ ၼႆ 7 ၽိုၼ်ယူႇယဝ်ႉ။<ref>U. Kolay. Guide to Tipitaka. Pp i-ix </ref> ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၸိူဝ်းၼႆႉ သြႃႇၸဝ်ႈလူင်ၶဝ် ဢဝ်လၢႆး ပႃႇလိၼိသ်သယသေပိၼ်ႇမႃးယူႇယဝ်ႉ။ ဢၼ်ၵိုတ်းဝႆႉ ၼိၵႃႇယ ႁႃႈၵွင်ၸိူဝ်းၼၼ်ႉ # တီႇၶၼိၵႃယ (ယဝ်ႉ) # မတ်ႉသိမၼိၵႃယ ၸဝ်ႈသြႃႇလူင် ၺႃၼသမ်ၽႃရ (ဢၵ်ၵ မႁႃပၼ်တိတ) ဝတ်ႉပိတၵၢတ်ႈ ပၢင်လူင် ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ # သမ်ယုတ်တၼိၵႃယ ၸဝ်ႈသြႃႇလူင် ရႃၸိၼ်တ (ဢၵ်ၵ မႁႃပၼ်တိတ) မိူင်းၼၢင်း ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ # ဢင်ၵုတ်တရၼိၵႃယ သြႃႇၸဝ်ႈလူင် ၵေႃဝိတ ဝတ်ႉႁူမ်ႈ ယဵၼ်ပုတ်ထ ဝဵင်းတူၼ်ႈတီး ပိၼ်ႇဝႆႉၽွင်ႈ၊ ပႆႇပဵၼ်ပပ်ႉ။ # ၶုတ်တၵၼိၵႃယ၊ ထမ်မပတ သြႃႇၸဝ်ႈလူင် ၺႃၼသမ် ၽႃရ ဝတ်ႉပိတၵၢတ်ႈ၊ ပၢင်လူင် လႄႈ ၸဝ်ႈသြႃႇဝိသုတ်ထ၊ မူႇၸေႈ ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ မိလိၼ်တပၼ်ႁႃသမ်ႉ သြႃႇၸဝ်ႈလူင် မိူင်းၼၢင်းလႄႈ သြႃႇၸဝ်ႈၵဝေလ ၵျွင်းလွႆလႅင် မိူင်းၵိုင် ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ ဝိမႃၼဝတ်ထုလႄႈ ပေတဝတ်ထု သြႃႇၸဝ်ႈ သီႁၼႃတ ၵျွင်းလွႆၵိူၼ်ႇ မိူင်းပွၼ်ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] nwdumdcpungwtijowvc0iei5ym7w9wb 1345838 1345837 2026-07-17T11:06:55Z Saimawnkham 457226 1345838 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်|ဢွၼ်ၵၼ်ယေႃးၶိင်း မႃးပိၼ်ႇတီႈပၢင်လူင်]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း|ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင် မိူင်းႁိမ်းႁွမ်း]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} ၶေႃႈသင်ႇသွၼ် ၽြႃးပဵၼ်ၸဝ်ႈ ဢၼ်ဝႃႈပိတၵၢတ်ႈၼႆႉ မီးဝႆႉသၢမ်ၵွင်။ သၢမ်ၵွင် ဢၼ်ဝႃႈၼႆႉ - # ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ # သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ လႄႈ # ဢၽိထမ်ႇမႃႇပိတၵၢတ်ႈ ၼႆသၢမ်ၵွင်ယဝ်ႉ။ ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼၼ်ႉ '''ဝိၼယပိတၵၢတ်ႈ''' မီးႁႃႈၽိုၼ် မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ပႃရႃꩡိၵပႃꩮိ # ပႃၸိတ်တိယပႃꩮိ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ # ၸူꩮဝၷ်ၷပႃꩮိ # ပရိဝႃရပႃꩮိ ၼႆ ႁႃႈၽိုၼ်ယူႇ။ သုတ်ႈတၢၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈသမ်ႉ မီး '''ၼိၵႃႇယႁႃႈၵွင်''' မိူၼ်ၼင်ႇ ပႃႈတႂ်ႈၼႆႉယူႇ။ # ၻီၶၼိၵႃယပႃꩮိ # မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယပႃꩮိ # သံယုတ်တၼိၵႃယပႃꩮိ # ဢင်ၷုတ်တရၼိၵႃယပႃꩮိ # ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယပႃꩮိ ၼႆႁႃႈၸုမ်းယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၻီၶၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး - # သီလၵ်ၶၼ်ꩪဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷပႃꩮိ၊ # ပႃထိၵဝၷ်ၷပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''မꩡ်ꧢိိမၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # မူလပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # မꩡ်ꧢိမပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိ၊ # ဢုပလိပꧣ်ꧣႃသပႃꩮိၼႆ 3 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''သံယုတ်တၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # သၵႃထႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၼိၻႃၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # ၶၼ်ꩪဝၵ်ၵ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # သꩮႃယတၼဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ၊ # မႁႃဝၷ်ၷ သံယုတ်တပႃꩮိ ၼႆ 5 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ဢင်ၵုတ်တရၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # ဢေၵၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻုၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # တိၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၸတုၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိ၊ # ပၺ်ၸၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ꧡၵ်ၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # သတ်တၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢꩦ်ꩧၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၼဝၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဢေၵႃၻသၵၼိပႃတပႃꩮိိၼႆ 11 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။ တီႈၼႂ်း '''ၶုၻ်ၻၵၼိၵႃယ'''ၼၼ်ႉ သမ်ႉမီး # ၶုၻ်ၻၵပႃထပႃꩮိ၊ # ꩪမ်မပၻပႃꩮိ၊ # ဢုၻႃၼပႃꩮိိ၊ # ဢိတိဝုတ်တၵပႃꩮိိ၊ # သုတ်တၼိပႃတပႃꩮိိ၊ # ဝိမႃၼဝတ်ထုပႃꩮိိ၊ # ပေတဝတ်ထုပႃꩮိိ၊ # ထေရၵႃထႃပႃꩮိိ၊ # ထေရီၵႃထႃပႃꩮိိ၊ # ꩡႃတၵပႃꩮိိ၊ # ၼိၻ်ၻေသပႃꩮိိ၊ # ပꩦိသမ်ꧤိတႃမၷ်ၷပႃꩮိိ၊ # ဢပႃၻႃၼပႃꩮိိ၊ # ၿုၻ်ꩪဝံသပႃꩮိိ၊ # ၸရိယပိတၵ၊ # ၼဵတ်တိ၊ # ပေတၵေႃပေၻသ၊ # မိလိၼ်တပၼ်ႁႃပႃꩮိ ၼႆ 18 ပပ်ႉယူႇယဝ်ႉ။<ref>U. Ko Lay, Guide to Tipitaka, pp i- x</ref> <ref>K.Sri Dhammananda, What Buddhists Believe, pp 64 - 65</ref> '''ဢꧤိထမ်မႃပိတၵၢတ်ႈ''' သမ်ႉမီး # ꩪမ်မသင်ၷꧣီပႃꩮိ # ဝိꧤင်ၷပႃꩮိ # ꩪႃတုၵထႃပႃꩮိ # ပုၷ်ၷလပၺ်ၺတ်တိပႃꩮိ # ၵထႃဝတ်ထုပႃꩮိ # ယမၵပႃꩮိ # ပꩦ်ꩧႃၼပႃꩮိ ၼႆ 7 ၽိုၼ်ယူႇယဝ်ႉ။<ref>U. Kolay. Guide to Tipitaka. Pp i-ix </ref> ၼႂ်းပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၸိူဝ်းၼႆႉ သြႃႇၸဝ်ႈလူင်ၶဝ် ဢဝ်လၢႆး ပႃႇလိၼိသ်သယသေပိၼ်ႇမႃးယူႇယဝ်ႉ။ ဢၼ်ၵိုတ်းဝႆႉ ၼိၵႃႇယ ႁႃႈၵွင်ၸိူဝ်းၼၼ်ႉ # တီႇၶၼိၵႃယ (ယဝ်ႉ) # မတ်ႉသိမၼိၵႃယ ၸဝ်ႈသြႃႇလူင် ၺႃၼသမ်ၽႃရ (ဢၵ်ၵ မႁႃပၼ်တိတ) ဝတ်ႉပိတၵၢတ်ႈ ပၢင်လူင် ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ # သမ်ယုတ်တၼိၵႃယ ၸဝ်ႈသြႃႇလူင် ရႃၸိၼ်တ (ဢၵ်ၵ မႁႃပၼ်တိတ) မိူင်းၼၢင်း ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ # ဢင်ၵုတ်တရၼိၵႃယ သြႃႇၸဝ်ႈလူင် ၵေႃဝိတ ဝတ်ႉႁူမ်ႈ ယဵၼ်ပုတ်ထ ဝဵင်းတူၼ်ႈတီး ပိၼ်ႇဝႆႉၽွင်ႈ၊ ပႆႇပဵၼ်ပပ်ႉ။ # ၶုတ်တၵၼိၵႃယ၊ ထမ်မပတ သြႃႇၸဝ်ႈလူင် ၺႃၼသမ် ၽႃရ ဝတ်ႉပိတၵၢတ်ႈ၊ ပၢင်လူင် လႄႈ ၸဝ်ႈသြႃႇဝိသုတ်ထ၊ မူႇၸေႈ ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ မိလိၼ်တပၼ်ႁႃသမ်ႉ သြႃႇၸဝ်ႈလူင် မိူင်းၼၢင်းလႄႈ သြႃႇၸဝ်ႈၵဝေလ ၵျွင်းလွႆလႅင် မိူင်းၵိုင် ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ ဝိမႃၼဝတ်ထုလႄႈ ပေတဝတ်ထု သြႃႇၸဝ်ႈ သီႁၼႃတ ၵျွင်းလွႆၵိူၼ်ႇ မိူင်းပွၼ်ပိၼ်ႇယဝ်ႉ။ ဢၼ်ပႆႇလႆႈပိၼ်ႇၸမ်ႉ ၵိုတ်းထႅင်ႈ ၶုၻ်ၻၵပႃထ၊ ဢုၻႃ ၼ၊ ဢိတိဝုတ်တၵ၊ သုတ်တၼိပႃတ၊ ၿုၻ်ꩪဝံသ၊ ꩡႃတၵ၊ ၸရိ ယႃပိꩦၵ၊ ထေရၵႃထႃ၊ ထေရီၵႃထႃ၊ ဢပႃၻႃၼ၊ ပေꩦၵေႃပေၻ သ၊ ၼဵတ်တိပၵရၼ၊ သုတ်တသင်ၷႁ၊ ၸူလၼိၻ်ၻေသ၊ မႁႃၼိၻ်ၻေသ ပဵၼ်ၸိူဝ်းၼႆႉယဝ်ႉ။ ဢၼ်ပိၼ်ႇမႃးၸိူဝ်းၼႆႉ လိူဝ်သေသံယုတ်တၼိၵႃယလႄႈ ထမ်မပတၼၼ်ႉ ပဵၼ်လၢႆးၼိသ်သယ ပႃလိၽႄတႆးမူတ်း။ ဢၼ်ပဵၼ်ၵႂၢမ်းလွႆႈတႄႉ မိူဝ်ႈပၢင်ပွႆးပီၵွၼ်းၶမ်း ပရိယတ်တိ သတ်ထမ်မပႃလ ၵႅၼ်ႇၸဝ်ႈၸိုင်ႈတႆး ဝဵင်းပၢင်လူင် ပီ 2008 ၼၼ်ႉ တိုၵ်ႉၸႅၵ်ႇပၼ် ပုၼ်ႈၽွၼ်းၵၼ်သေ တိုၵ်ႉသိုပ်ႇၶတ်းၸႂ် ပိၼ်ႇထႅင်ႈယူႇ။<ref>ပီၵွၼ်းၶမ်း ပရိယတ်တိသတ်ထမ်မပႃလ ၵႅၼ်ႇၸဝ်ႈၸိုင်ႈတႆး ဝဵင်းပၢင်လူင်၊ ၼႃႈ 70။</ref> တႃႇတေပဵၼ် ပပ်ႉၵႂၢမ်းလွႆႈၼၼ်ႉ ဢၼ်ပၼ်ပုၼ်ႈ ၽွၼ်းၵၼ်သေ တူၵ်းလူင်းၵၼ်တႄႉ ၼႂ်းၶၢဝ်းယၢမ်းသွင်ပီ ႁႂ်ႈယဝ်ႉ တူဝ်ႈၼႆယူႇ။ {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] sh9kuofx97jqgh4v8czq3vapb7rgcg7 104 454571 1345824 2026-07-17T10:26:59Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345824 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— A pani uważasz, że na ten raz dałaś jej dozę za małą?<br> {{tab}}Hrabina zagryzła wargi. Pierwszy raz zawiodła ją przezorność. Zdradziła się.<br> {{tab}}Lecz co obchodziło Renćgo większe, lub mniejsze załapanie się tej kobiety! Zanadto nią pogardzał, by miał cieszyć się z jej zmieszania.<br> {{tab}}— Uwolnię panią, lecz powtarzam, pod warunkiem, że nigdy nie wejdziesz do pokoju Cecylii i opuścisz ten dom natychmiast...<br> {{tab}}— Ależ mój syn?...<br> {{tab}}— Zawiadomię go, że pani zrobiło się słabo, że wypadek z panną Cecylią wzruszył panią bardzo i że pragniesz prędzej udać się do domu, by spocząć. Niech pani poczeka tu chwilkę.<br> {{tab}}Lekarz otworzył drzwi salonu, skinął na lokaja i rzekł mu:<br> {{tab}}— Proszę podać okrycie pani hrabiny de Villegente i mieć na pogotowiu palto p. Fabiana. Ja pójdę zawiadomić, że matka czeka na niego.<br> {{tab}}I powiedziawszy to, wszedł na schody. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XX.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Hrabina słyszała te słowa, rozporządzające nią, jak osobą pospolitą, bez znaczenia, jak rzeczą jaką.<br> {{tab}}Ten człowiek przeczuł ją, zrozumiał, przeniknął do głębi jej duszy, nadto posiadał jej tajemnicę straszną. Usiłowała bronić się, przytłoczyć go swą pogardą i zgnębić oburzeniem, wszystko bezskutecznie. Przyparł ją do muru. Nazwał ją nawet trucicielką.<br><noinclude></noinclude> l6iy943xtk1mc4mw4rj5u52fm5ikip5 104 454572 1345825 2026-07-17T10:28:43Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345825 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>pot zimny, występujący na czole. Ogarnęła ją wściekłość.<br> {{tab}}— Więc to wszystko byłoby na nic! Więc napróżno wlałabym tę truciznę, którą z taką trudnością zdobyłam! Mój czyn zuchwały zostałby bezskutecznym! To los... nic mi się nie udaje!<br> {{tab}}Zaledwie, skończyła te uwagi, spostrzegła, jak kawaler Cecylii odprowadziwszy ją do Henryki, ukłonił się, podziękował i zapewne chcąc dłużej zatrzymać ramię uroczej dziewczyny, dodał:<br> {{tab}}— Pozostawiła pani na kominku limonadę. Pozwoli pani podać sobie ramię i służyć jej za podczaszego?<br> {{tab}}Słowa te były pretensyonalne, lecz oczy młodzieńca spoglądały tak błagająco, że Cecylia nie chcąc mu swą odmową sprawić przykrości, przyjęła jego ramię i rzekła:<br> {{tab}}— Dobrze, chodźmy — odrzekła z uśmiechem i podeszła z nim do kominka.<br> {{tab}}Wzięła szklankę i wychyliła ją duszkiem.<br> {{tab}}— Zostaw mi trochę, mateczko — zawołała Róża, podbiegając do niej. — Za późno, mały łakomcze — odrzekła Cecylia, stawiając szklankę na kominku.<br> {{tab}}Twarz jej skrzywiła się pod wrażeniem niesmaku.<br> {{tab}}— Jakaż ta limonnda obrzydliwa. Dobrze zrobiłam Różyczko, nie zostawiając dla ciebie.<br> {{tab}}Hrabina z drugiego końca salonu śledziła wszystkie ruchy Cecylii. Spostrzegłszy ją biorącą szklankę i pijącą płyn fatalny, przymknęła powieki, by nikt nie zauważył piekielnej radości, tryskającej z jej oczu. Stała nieruchoma, oczekując nieuniknione przygotowanej przez się katastrofy. Nagło zadrżała z przestrachu.<br><noinclude></noinclude> ie35xub6n12vunt79gkt6n0yqwx9ybs 104 454573 1345826 2026-07-17T10:32:18Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Ostry krzyk i głosy nadbiegających osób rozległy się w głębi sali.<br> {{tab}}— Pali mnie... tutaj... ratujcie — zawołała Cecylia i padła na posadzkę wobec zdumionych grup tancerzy.<br> {{tab}}P. Hanteclair, rozmawiający z jednym z gości w rogu salonu, podbiegł na wezwanie córki.<br> {{tab}}Marcela, Henryka Midoux, Honoryusz, Róża, Fabian, rozpychając zebranych, podbiegli do Cecylii.<br> {{tab}}Nawet hrabina podeszła do niej.<br> {{tab}}Cecylia miała oczy otwarte, lecz nieruchome i bez wyrazu. Twarz jej była blada, jak jej strój biały, ciało leżało bezwładnie.<br> {{tab}}P. Hauteclair ukląkł przed nią, ujął jej głowę i wołał przerażony:<br> {{tab}}— Co tobie, dziecko moje? Boże mój! nie rusza się i nie oddycha. Moja córka umarła!<br> {{tab}}Łkania wyrwały się z gardła ojca i klęczącej obok niego Marceli.<br> {{tab}}— Cecylio, Cecylio moja droga, czy słyszysz mie... przemów. Nie, ona nie umarła, to być nie może...<br> {{tab}}Z swej strony Róża całowała ręce Cecylii i jęczała:<br> {{tab}}— Moja mateczko chrzestno! mateczko droga!<br> {{tab}}— Prędzej, po doktora! — zawołał pan Hauteclair.<br> {{tab}}— Ide natychmiast — odrzekł Honoryusz i wychodząc, dodał: — otwórzcie okna, Panie Fabianie i ty Henryko pożegnajcie gości.<br> {{tab}}Salon wkrótce opustoszał i pozostała w nim tylko rodzina.<br> {{tab}}Nigdy jeszcze zabawa, tak ożywiona i wesoła, skończyła się wypadkiem tak smutnym.<br><noinclude></noinclude> hnu3zf8l9x1qf6axcxcu4dgvuywp8gu 104 454574 1345827 2026-07-17T10:33:36Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345827 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}P. Hauteclair z pomocą starszej córki ułożył Cecylię na sofie.<br> {{tab}}Trudno opisać rozpacz ojca, Marceli i Róży.<br> {{tab}}Hrabina Villegente płakała wraz z innymi.<br> {{tab}}Tak upłynął kwadrans. Jasne, wesołe światło salonu raziło sprzecznością wobeo tej sytuacji okropnej.<br> {{tab}}Nachylona nad siostrą Marcela powstała nagle i rzekła:<br> {{tab}}— Ona żyje, ojcze. Czułam jej oddech.<br> {{tab}}— Co ty mówisz! Ach, lekarza prędzej! Czy on nigdy nie przyjdzie!<br> {{tab}}— Jestem! — zawołał w tej chwili René, wbiegając zadyszany do salonu.<br> {{tab}}Duclos, dowiedziawszy się o wypadku, zerwał się z łóżka, ubrał się w przeciągu kilku minut i pędem przebiegł całą drogę.<br> {{tab}}Podszedł do leżącej nieruchomie dziewczyny, ukląkł przed nią, lewą dłonią ujął jej rękę, prawą przyłożył do serca i następnie zbliżył ucho do ust.<br> {{tab}}— Cóż, żyje? — głosem zdławionym zapytał ojciec.<br> {{tab}}— Żyje jeszcze!<br> {{tab}}— Ach, dzięki Ci Boże!<br> {{tab}}Podobneż głosy radości, a raczej nadziei, rozległy się z ust Marceli, Róży, Henryki i Fabiana.<br> {{tab}}— Ocal pan moją córkę, zaklinam pana! — wołał ojciec.<br> {{tab}}— Uczynię wszystko, co mogę. Tylko proszę mię objaśnić, jakim sposobem to się stało?<br> {{tab}}— Po ukończeniu kadryla — rzekła Marcela — krzyknęła i padła nagle zemdlona.<br> {{tab}}— Czy wtedy był kto przy niej?<br> {{tab}}— Ja byłam — rzekła Róża.<br> {{tab}}— Coś widziała, dziecino?<br><noinclude></noinclude> dpep87mf7irfrjhhoum1i9o3z1xipuj 104 454575 1345828 2026-07-17T10:35:10Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345828 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Mateczka wypiła szklankę limonady, powiedziała, że pali ją w piersiach i upadła.<br> {{tab}}— Gdzie ta limonada — zapytał lekarz pośpiesznie.<br> {{tab}}— Mateczka wypiła wszystko.<br> {{tab}}— Ale szklanka gdzie? Szklanka!<br> {{tab}}— Stoi na kominku — odrzekło dziecko, wskakując ją ręką.<br> {{tab}}Doktór rzucił się do kominka, ocierając się po drodze o hrabinę Luizę, śpieszącą również w tamtą stronę. Ale tak pilno mu było stwierdzić dziwne, nieprawdopodobne nawet podejrzenie, że nie zwrócił na to uwagi.<br> {{tab}}Pochwycił szklankę, przypatrzył się jej, powąchał mocno, a ponieważ pozostało kilka kropel na dnie, podniósł ją do ust, przechylił i zaczął smakować, jak amator próbuje wino, pragnąc ocenić jego wartość.<br> {{tab}}Namarszczył brwi i szepnął:<br> {{tab}}— Tak, to ekstrakt beladony. Trucizna gwałtowna. Jak nie miała paść martwą? Nie wiem, czy ją ocalę. Probójmy, niema chwili do straconia. Lecz kto mógł popełnić taką zbrodnię?<br> {{tab}}Wzrok jego spotkał się ze wzrokiem hrabiny Luizy, utkwionym w niego badawczo.<br> {{tab}}— Kawy czarnej! — zawołał i papieru do pisania.<br> {{tab}}Napisał krótką receptę, którą Honoryusz Midoux, gotów zawsze do wszelkich posług, sam odniósł natychmiast do apteki.<br> {{tab}}Następnie w usta Cecylii wlał kilka łyżek kawy.<br> {{tab}}Po kilku chwilach niejakie polepszenie można Było zauważyć w organizmie chorej. P. Hauteclair, widząc ją oddychającą, jakkolwiek oddech ten był słabym, sądził, że patrzy na swe dziecko, powstające z grobu.<br><noinclude></noinclude> 8kjpl9rq8hcby9eblb4x521jbsoe47m 104 454576 1345829 2026-07-17T10:36:08Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Wszak pan ją ocalisz! — zawołał głosem błagalnym.<br> {{tab}}— Być może — odrzekł lekarz.<br> {{tab}}— Cóż to jest takiego? Jakiż powód tak strasznego wypadku?<br> {{tab}}W przekonaniu lekarza Cecylia była ofiara otrucia. Dość mu było spojrzeć na twarz i zbadać puls by dojść do tego wniosku. Nadto stwierdził obecność trucizny w pozostałej reszcie płynu. Nakoniec objaw, jaki nastąpił po wypiciu kawy czarnej, jeszcze więcej wzmocnił jego przekonanie.<br> {{tab}}Czyż mógł powiedzieć, że Cecylia była otrutą? Byłoby to zgodne z prawdą, ale wniosłoby do tego domu niepokój na zawsze. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XIX.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Kogo obwinić o takie przestępstwo? Jedna tylko Luiza de Villegente była zdolna popełnić je.<br> {{tab}}Ale nie mówiąc już o tem, że oskarżenie podobne rzuciłoby niejako plamę i na Marcelę! Łatwo było powiedzieć, że hrabina zaprzeczy mu z najwyższem oburzeniem i nawet ze swej strony obwini skarżącego.<br> {{tab}}Słowem, René postanowił zachować tajemnicę. Zresztą, zobaczymy później. Nateraz lepiej nie mówić nikomu, z wyjątkiem osoby podejrzanej.<br> {{tab}}Odrzekł więc panu Hauteclair.<br> {{tab}}— Panna Cecylia była zanadto rozgrzana i napiła się zimnej limonady. To dość...<br><noinclude></noinclude> 2sz7ds8ulv1c1c7ywb6npxq8kttqarg 0 454577 1345830 2026-07-17T10:36:51Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345830 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVII |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XIX |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=246 to=255 tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D218]] [[Category:Polski]] 8qqbgj46w6g9l6pu9j6a24xpj2fii3g 104 454578 1345831 2026-07-17T10:38:06Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}W tej chwili chora jęknęła i poruszyła się na sofie.<br> {{tab}}— Co tu robić doktorze! — zawołał pan Hauteclair.<br> {{tab}}— Cierpliwości. Nic nie można robić dopóki nie powróci p. Midoux.<br> {{tab}}Nie dodał, że ocalenie Cecylii było kwestyą kilku minut i jeżeli zażądane lekarstwa nie będą przywiezione natychmiast, to trucizna dokona swego mszczącego zadania.<br> {{tab}}Nakoniec otworzyły się drzwi i Honoryusz cały mokry wpadł do salonu.<br> {{tab}}René dał chorej mocną dozę emetyku i gdy po kilku chwilach nastąpił skutek, zebrał czarniawe, wydzielające specyalny odór wydzieliny w miseczkę i surowo spojrzał w oczy hrabiny de Villegente.<br> {{tab}}Luiza stała blada, z czołem namarczonem i wzrokiem zuchwałym. Na twarzy jej nie było wcale widać wyrazu smutku, rozlanego na obliczach innych, otaczających Cecylię, osób. Wydawała się, jak gdyby oczekiwała ataku i gotowała się do walki.<br> {{tab}}Teraz lekarz dał chorej jeszcze silniejsze antydotum, mianowicie rozczyn tlenku cynku. Należało zneutralizować resztę pozostałej we wnętrznościach trucizny.<br> {{tab}}— Teraz — rzekł — państwo odniosą pannę Cecylię do jej do pokoju, rozbiorą i położą do łóżka.<br> {{tab}}— Czy niema już niebezpieczeństwa, doktorze? — zapytała Marcela.<br> {{tab}}— Zdaje mi się, że niema. Zresztą ja zaraz tam przyjdę i pozostanę przy niej całą noc.<br> {{tab}}Hrabina Luiza postępowała ostatnia za orszakiem, odprowadzającym Cecylię na piętro.<br> {{tab}}Gdy podeszła do drzwi, uczuła, że ktoś ją ujął za rękę.<br><noinclude></noinclude> gqttlpbfclnwfwa69hvwlrqfbo8nv3h 104 454579 1345832 2026-07-17T10:39:14Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Odwróciła się i spostrzegła lekarza.<br> {{tab}}— Przepraszam — rzekł René — mam parę słów do pani.<br> {{tab}}— Słucham.<br> {{tab}}René zamknął drzwi i sam na sam pozostał hrabiną w salonie, przed godziną jeszcze tak ożywionym, obecnie pustym i milczącym.<br> {{tab}}Hrabina zrozumiała, że czeka ją teraz pojedynek śmiertelny i postanowiła bronić się do upadłego. Groźny wzrok obu przeciwników skrzyżował się, jak dwie szpady.<br> {{tab}}— Cecylia Hauteclair stała się dziś ofiarą najnikczemniejszego zamachu — pośpiesznie, lecz po cichu, rzekł René.<br> {{tab}}— Zamachu! — tym samym tonem odrzekła hrabina. — Co pan mówi?<br> {{tab}}— Ta dziewczyna, niewinna, szlachetna, jak mało która na ziemi, omal nie została otruta. Cud uratował ją tylko. W towarzystwie tem znalazła się osoba o tyle nikczemna, że nie zawahała się popełnić tej zbrodni.<br> {{tab}}— O kim pan mówi? Ależ to rzecz nieprawdopodobna!<br> {{tab}}— Znam tę straszną, zadaną jej truciznę. To ekstrakt beladony.<br> {{tab}}— Czemuż pan nie powiedział tego panu Hauteclair?<br> {{tab}}— Znam tę podłą osobę, która usiłowała ją otruć.<br> {{tab}}— Któż to taki?<br> {{tab}}— Pani!<br> {{tab}}— Ja? Ależ pan zwaryowałeś! I pan sądzisz, de ja się poniżę aż do bronienia się?<br> {{tab}}Zimna krew tej kobiety wywołała w lekarzu<noinclude></noinclude> 5hb3whnsst2jwct4elopnam9zolyket 104 454580 1345833 2026-07-17T10:40:24Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>rozpacz. W walce tej nie zmieszała się ani na chwilę, nie zdradziła się najmniejszym gestem, lub słowem.<br> {{tab}}Zbliżył się do niej tak, że twarzą prawie dotykał jej oblicza i rzekł głosem syczącym:<br> {{tab}}— Tak, to pani jesteś tą trucicielką.<br> {{tab}}— Dość tego! Jesteś pan idyotą!<br> {{tab}}Uchwycił jej rękę i dodał:<br> {{tab}}— Zbrodniczą ręką, która wlała truciznę w szklankę, jest ta!...<br> {{tab}}Hrabina rzuciła się w tył i wydzierając się z ręki lekarza, wołała zadyszana:<br> {{tab}}— Szaleniec! na pomoc!<br> {{tab}}Ale w tym ruchu gwałtownym fałdy stanika roztworzyły się, i mały flakonik wypadł na posadzkę.<br> {{tab}}Hrabina nachyliła się pośpiesznie, by go podnieść, ale Duclos z szybkością błyskawicy postawił na nim nogę, gwałtownie odepchnął hrabinę i pochwycił flakon.<br> {{tab}}— Ach! ach! mam więc dowód, którego mi brakło. Przyniosłaś pani truciznę w tym flakoniku, prawda?<br> {{tab}}— Powtarzam, iż jesteś pan gburem, brutalem, szaleńcem! Jeżeli pan mnie nie puścisz, zawezwę pomocy!<br> {{tab}}— Owszem, wzywaj pani, jeżeli się odważysz. — Lecz przysięgam, że jeżeli krzykniesz, jeżeli zechcesz wywołać skandal, tej nocy jeszcze wydam cię w ręce policyi. Wzywaj pani teraz.<br> {{tab}}Hrabina zrozumiała, iż weszła na złą drogę obrony. Ponieważ lekarz chciał rozmówić się z nią sam na sam i nie wydał jej dotychczas, pomimo posiadanych dowodów, to znaczy, że chciał ją oszczędzić. Nie należało więc zbytniem zuchwalstwem doprowadzać go do ostateczności.<br> {{tab}}Z tem wszystkiem postanowiła nie przyznać się<noinclude></noinclude> 0roch9x4cd6qaaq4dnj1gycz7ad6z85 104 454581 1345834 2026-07-17T10:41:58Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>nikomu i pomimo wszelkich dowodów, pomimo wyraźnej oczywistości, zachować postawę oburzonej kobiety niewinnej.<br> {{tab}}— Dobrze — rzekła z energią udaną. — Nie jestem u siebie, a dom ten i tak jest dość nieszczęśliwym. Nie narażę go na skandal. Lecz puść mnie pan i sam się uspokój.<br> {{tab}}— Nie zaimponujesz mi pani i odpowiadaj na moje pytania. Czyś pani popełniła tę zbrodnię?<br> {{tab}}— Nie.<br> {{tab}}— A przecież ten flakon jest własnością pani Patrz pani, zawiera w sobie jeszcze jedną kroplę płynu. To trucizna, ta sama, którą znalazłem w szklance Cecylii, ta sama, którą poznałem w jej wydzielinach. Jest to więcej, niż potrzeba dla przekonania o zbrodnię i dla potępienia pani.<br> {{tab}}— Przypuszczenie swoje opierasz pan na istnieniu tego flakonika — odrzekła hrabina, zgadzająca się już na dyskusyę — ależ to przedmiot tualetowy, to esencya pachnąca.<br> {{tab}}René wyjął koreczek i powąchał otwór flakonika<br> {{tab}}— To esencya pachnąca — rzekł szyderczo — nie, to narzędzie śmierci. Jakąż straszną kobietą pani jesteś, ażeby posługiwać się podobnemi środkami przeciwko najpiękniejszej, najłagodniejszej i nikomu nieszkodliwej istocie!<br> {{tab}}— Znowu to samo! Dlaczego przypisujesz mi pan podobny zamiar? Jaki interes mogłabym mieć w usunięciu Cecylii ze świata?<br> {{tab}}— Otóż to właśnie trudno zrozumieć. Zapytuję siebie, czy mogą istnieć podobne do pani istoty, nie cofające się przed niczem i spełniające najpotworniejsze czyny i to tylko w celu powiększenia majątku. Zadziwia to tem bardziej, iż nie chodzi tu o zagarnięcie majątku natychmiast, lecz o sukcesyę<noinclude></noinclude> cp8bh9kzsbqhhu2jjwj8pxi9lybftoz 104 454582 1345835 2026-07-17T10:42:56Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>odległą, nie chodzi o własne pani interesa, lecz jej syna. Przechodzi to tak dalece wszelkie pojęcie, iż wolę przypuszczać, że działałaś pani pod wpływem jakiejś halucynacyi i że tem samem nie jesteś odpowiedzialną.<br> {{tab}}— Niech i tak będzie. Ażeby raz zakończyć tę scenę, zgadzam się na wszystko, co pan chcesz. Lecz jaki cel pański?<br> {{tab}}— Taki: chcę pannę Cecylię na przyszłość, o ile można, zabezpieczyć od zamachów pani. Odtąd noga pani nie postanie w tym domu. Niegdyś chciałaś pani wypędzić mnie z niego, dzisiaj ja panią wypędzam. Zresztą, jesteś pani niegodną przekraczać próg jego. Rozumie pani teraz, czego od niej wymagam?<br> {{tab}}— To nie ma sensu. A jeżeli nie podoba mi się zastosować do żądania pańskiego, cóż mi pan zrobisz?<br> {{tab}}— Zachowam szklankę, wydzieliny i ten mały flakonik, poproszę p. Hauteclair o rozmowę na osobności i z takiemi dowodami w ręku opowiem mu pani czyn zbrodniczy. Jeżeli więc od dnia dzisiejszego zechce pani choć raz nawiedzić ten dom, to sam właściciel jego zamknie przed panią drzwi. Wybieraj pani teraz.<br> {{tab}}— Bajka ta wydaje się mi tak niedorzeczną, iż nikt panu nie uwierzy.<br> {{tab}}— Niech pani we własnym interesie nie żąda odemnie, bym ją przekonał.<br> {{tab}}— Mówisz pan, że usuwasz mnie z tego domu dla zabezpieczenia Cecylii od moich zamachów. Przypuszczam, że masz pan tylko taki cel. Lecz w takim razie uważasz pan, że Cecylia jest już uleczoną.<br><noinclude></noinclude> bi8iryai84n1rlqj1wgzk8ziwbhs3ia 0 454583 1345836 2026-07-17T10:43:40Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345836 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XVIII |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XX |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=255 to=261 fromsection="X" tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D219]] [[Category:Polski]] 8qz6ofn0t5arpqgv4n2r82p0wjc09yk 0 454584 1345839 2026-07-17T11:10:44Z Saimawnkham 457226 Add contents 1345839 wikitext text/x-wiki {{header | title = သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး | author = ၸဝ်ႈၶူး Dr. ပၺ်ၺႃသီရိ သၢႆပွၼ် | override_author = | editor = | translator = | contributor = | override_contributor = | section = | previous = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ပိတၵၢတ်ႈပႃႇလိ ပိၼ်ႇပဵၼ်ၼိတ်ႉသယၽၢႆႇတႆး|ပိတၵၢတ်ႈပႃႇလိ ပိၼ်ႇပဵၼ်ၼိတ်ႉသယၽၢႆႇတႆး]] | previous2 = | next = [[သႃႇသၼႃႇ လႄႈ တႆး/ၸိုဝ်ႈသဵင်ၵိုၵ်းပိုၼ်း ၸုမ်းၸဝ်ႈပိၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ တီႈဝတ်ႉပိတၵၢတ်ႈ|ၸိုဝ်ႈသဵင်ၵိုၵ်းပိုၼ်း ၸုမ်းၸဝ်ႈပိၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈ တီႈဝတ်ႉပိတၵၢတ်ႈ]] | next2 = | year = | notes = | edition = ပွၵ်ႈၵမ်းၼိုင်ႈ | categories = သႃႇသၼႃႇပုတ်ႉထ | shortcut = | portal = }} လိူဝ်သေၼၼ်ႉ ပေႃးတူၺ်းဢဝ် ပိုၼ်းသႃႇသၼႃႇဝႃႈ မိူင်းၶႄႇၼႆႉ ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၶဝ် တႄႇပိၼ်ႇပဵၼ်ၵႂၢမ်းၶဝ် ၸဵမ်မိူဝ်ႈပီ 1 ပီႇၸီႇ၊ ၵူၼ်းပိၼ်ႇမၼ်း ပႃးၸဵမ်မုၼ်ၸဝ်ႈ မိူင်းဢိၼ်းတီးယႃး၊ ၼီႇပေႃး၊ ပႃႇၵိၸ်ၸတၢၼ်ႇၸဵမ်ၸိူဝ်းၼႆႉ။ ၵူၺ်းၵႃႈ တႃႇႁႂ်ႈပိတၵၢတ်ႈၶဝ် ပေႃးတေတဵမ်ထူၼ်ႈ မိူၼ်ၸႂ်ၶဝ်ၼၼ်ႉ ၶဝ်လႆႈဢဝ် ၶၢဝ်းယၢမ်း ႁိုင်မွၵ်ႈ 5 ပၢၵ်ႇပီၼႆႉၵွၼ်ႇၼႆယဝ်ႉ။ ၶဝ်ဢွၼ်ၵၼ်ပိၼ်ႇ၊ မႄးပိၼ်ႇမႃးယူႇ ပၢၼ်သိုပ်ႇပၢၼ်။ မိူဝ်ႈ 4 ဢေႇၻီႇၼၼ်ႉ ၶဝ်ပေႃးဢဝ် ထမ်မၶဝ် ၵႂႃႇၽႄႈ ၼႂ်းမိူင်းၵူဝ်းရီးယႃးပုၼ်ႉယဝ်ႉ။ မိူင်းဝႅတ်ႉၼၢမ်းၵေႃႈ မိူဝ်ႈၽွင်း 4 ဢေႇၻီႇ။ မိူင်းၵျႃႇပၢၼ်ႇၵေႃႈ တေႃႈၼၼ် မိူဝ်ႈ 5 ဢေႇၻီႇပုၼ်ႉၼင်ႇၵဝ်ႇ။ ၵွပ်ႈၼၼ် ၼႂ်းမိူင်းၸိူဝ်းၼၼ်ႉ ထမ်းပိတၵၢတ်ႈ ၸင်ႇႁိူဝ်ႈႁိူင်းဝႆႉ ၼႂ်းမိူင်းၶဝ်။ မိူင်းတိပႅတ်ႉၵေႃႈတေႃႈၼၼ် ၶဝ်ပိၼ်ႇပိတၵၢတ်ႈၶဝ်ဝႆႉ ၸဵမ်မိူဝ်ႈ 7 ဢေႇၻီႇ။ လိူဝ်သေၼၼ်ႉ မိူင်းဝၼ်းတူၵ်း မိူင်းဢင်းၵိတ်း ၵေႃႈ ပိတၵၢတ်ႈသၢမ်ၵွင်ၼႆႉ ၶဝ်ပေႃးပိၼ်ႇယဝ်ႉ ၸဵမ်မိူဝ်ႈပီ 1880 (19 ဢေႇၻီႇ)ၼၼ်ႉယဝ်ႉ။ ယွၼ်ႉၼၼ် မိူင်းဢၼ် လၢတ်ႈၵႂၢမ်း ဢင်းၵိတ်းၶဝ်ၼၼ်ႉ ထမ်မၸဝ်ႈ ပေႃးၸွတ်ႇၽႄႈလူင် ၵႂႃႇၵူႈတီႈတီႈယူႇ။ ၽၢႆႇၾရႅၼ်ႉၶျ် (French) ၶဝ်ၵေႃႈ ၶဝ်ပိၼ်ႇဝႆႉ ၽၢႆႇၶဝ်ၽွင်ႈယဝ်ႉ၊ ၵူၺ်းၼႃႇ ပႆႇယဝ်ႉမူတ်းၼႆယဝ်ႉ။<ref>Dr. Khammai Dhammasami’s Article, Why we should learn dhamma in Tai’s language, pp 2-3</ref> {{dhr|3}} {{rule|6em|align=left|style=border:1px solid}} {{Reflist}} [[Category:တႆး]] qs53ob0v98273hxi81070fzjpy3a87m 104 454585 1345840 2026-07-17T11:49:19Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>nikczemną! Miała ochotę plunąć mu w twarz, lecz powstrzymała się.<br> {{tab}}Co więcej, dopuścił się względem niej przemocy, ścisnął jej rękę aż do bólu, a ona nie mogła mu odwetować wydrapaniem oczu paznogciami. Rzecz straszna! była na łasce tego człowieka!<br> {{tab}}Mąż jej sprawiał jej nieraz wiele upokorzeń i cierpień, ale nigdy nie doznała od niego tylu obelg, jak podczas tej kilkominutowej rozmowy z doktorem Duclos. To szatan, nie człowiek.<br> {{tab}}Nigdy mu nie zapomni tych chwil strasznych. Ani cierpieniu fizycznie lub moralne, ani zawody największe, ani ruina majątkowa, ani utrata zdrowia, nie wygładzą w jej pamięci bolesnego wspomnienia tej sceny okropnej.<br> {{tab}}I od człowieka tego ma odtąd zależeć przez całe życie!<br> {{tab}}— Czy mama chora?<br> {{tab}}— Źle mi, Fabianie — odrzekła hrabina, wyrwana nagle z zadumy. — Jeżeli chcesz, to wracajmy do domu, bo coraz słabiej mi się robi. Zresztą, nic to strasznego, po kilku godzinach odpoczynku odzyskam siły. Każ stangretowi zajechać.<br> {{tab}}— A Marcela?<br> {{tab}}— Ona zapewne zechce zostać przy siostrze.<br> {{tab}}— W każdym razie pożegnam się z nią, jeżeli nie zgodzi się jechać z nami.<br> {{tab}}— Więc idż i pożegnaj odemnie p. Hauteclair i państwa Midoux. Nic zdołałabym już wejść na schody.<br> {{tab}}Fabian rozkazał stangretowi zajechać, następnie powrócił do pokoju Cecylii i gdy Marcela odmówiła powrotu, pożegnał wszystkich i zeszedł do matki.<br> {{tab}}— Czy widziałeś Cecylię? — zapytała hrabina.<br> {{tab}}— Widziałem.<br><noinclude></noinclude> isbkf4jcvh4afilo9c28p8c8zauh21i 104 454586 1345841 2026-07-17T11:50:26Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Jakże się ma?<br> {{tab}}— Dobrze, wyjdzie z tego.<br> {{tab}}— Ach, chwała Bogu! Ale z czego to wnosisz? — Słyszałem doktora, zapewniającego p. Hauteclair i Marcelę, że zupełny powrót Cecylii do zdrowia jest tylko kwestyą czasu i że on odpowiada za jej wyleczenie.<br> {{tab}}— Ach! tem lepiej!... mój drogi! tem lepiej!..<br> {{tab}}Cecylia zupełną przytomność odzyskała dopiero rano. Obudziła się z kilkogodzinnego odrętwienia z głową ociężałą, ale jasność umysłu wróciła jej zupełna. Gdy otworzyła oczy, poznała twarze wszystkich, otaczających ją osób i uśmiechnęła się.<br> {{tab}}— Cecylio moja droga! — zawołał uszczęśliwiony ojciec, całując jej głowę.<br> {{tab}}— Co mi się stało? — zapytała głosem urywanym. — Ah, przypominam sobie. Byłam chorą... Ogień palił mię w piersiach... Zemdlałam... Jeszcze pali mnie tutaj... To pan uratowałeś mię, doktorze... Dziękuję...<br> {{tab}}— Niech pani powstrzyma się od mówienia. Jest pani ocaloną, ale do powrotu do zdrowia jeszcze daleko. Potrzebuje pani spokoju absolutnego. Za kilka dni nie będzie już pani czuła tego palenia. Będzie mi pani posłuszną?<br> {{tab}}— Będę — odrzekła głosem słabym i z wyrazem wdzięczności w oczach.<br> {{tab}}— Przez kilka dni za cały pokarm będzie pani przyjmowała tylko mleko i jakoś powoli zwalczymy tę brzydką chorobę.<br> {{tab}}— Cóż to takiego, doktorze?<br> {{tab}}— Była pani rozgrzaną tańcem i napiła się limoniady zimnej. Tak często bywa pannom, zanadto lubiącym walca. Ale niech pani będzie spokojną.<br><noinclude></noinclude> ao4hguuon1gja88m6d221xpntw3v7t9 104 454587 1345842 2026-07-17T11:51:33Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>Niebezpieczeństwo już przeszło. Będę jednak przychodził do pani dwa razy dziennie. {{f|align=center|{{---|60}}}}<br> <section begin="X"/><section end="X"/> {{f|align=center|'''XXI.'''|w=120%|przed=12px|po=12px}} {{tab}}Doktór nie domyślał się nawet, że obecność jego wpływała na chorą równie skutecznie, jak i jego lekarstwa. Ale Cecylia czuła to dobrze, tylko nie mogła tego powiedzieć.<br> {{tab}}Nazajutrz rano Marcela prosiła ojca, by udał się do pałacu i dowiedział się o zdrowie hrabiny, która musiała być zapewne chorą poważnie, skoro dnia poprzedniego nie odwiedziła Cecylii.<br> {{tab}}— Chodź zemną — rzekł p. Hauteclair.<br> {{tab}}— Nie, ojcze, dziś nie pójdę.<br> {{tab}}— Ależ wypada, byś poszła, skoro matka twego męża jest chorą.<br> {{tab}}— Więc niech ojciec wytłómaczy mnie i powie, że całą noc przepędziłam przy Cecylii i jestem utrudzoną. Rzeczywiście jestem zmęczoną i pójdę odpocząć.<br> {{tab}}— Ty zawsze masz jakieś racye, nawet...<br> {{tab}}— Niech ojciec nie czyni mi wyrzutów, lepiej niech pocałuje mnie i idzie sam.<br> {{tab}}P. Hauteclair, mający zawsze słabość do swej córki starszej, pożegnał ją, jak żądała i udał się do pałacu, gdzie zastał hrabinę zdrową, nieskarżącą się na jakiekolwiek cierpienie.<br> {{tab}}Powiedziała, że sama przyzwoitość wymagała, by Marcela ją odwiedziła, ale p. Hauteclair usprawiedliwił ją utrudzeniem.<br><noinclude></noinclude> 2cu7osuvmuxehxg7m55ecfix360a2ff 0 454588 1345843 2026-07-17T11:52:07Z Wydarty 213377 auto summary: New page created (no summary given) 1345843 wikitext text/x-wiki {{Dane tekstu |autor = Frédéric Gilbert & E. Piron |tytuł = [[Dramat w Bicêtre]] |tłumacz = anonymous |wydawca = S. Orgelbranda Synowie |druk = |rok wydania = 1894 |miejsce wydania = Warszawa |tytuł oryginalny = ''Le drame de Bicêtre'' |strona indeksu = PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu |źródło = [[:File:PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu|Skany na Wikisource]] |poprzedni = Dramat w Bicêtre/Część druga/XIX |następny = Dramat w Bicêtre/Część druga/XXI |inne = {{Całość|Dramat w Bicêtre/całość|epub=i|powieść|Cała}} }} <div style="margin-left:45px; margin-right:4%; text-indent:2em; text-align:justify; position:static;"> <pages index="PL Y Rambaud - Dramat w Bicêtre.djvu" from=261 to=264 fromsection="X" tosection="X" /> </div> {{PD-US-1923-abroad/PL|top=-8}} [[Category:Dramat w Bicêtre|D220]] [[Category:Polski]] d07n3cexp3yl5j4kkw80acalr2ml23k 104 454589 1345844 2026-07-17T11:53:44Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}Hrabina nie nalegała. Owszem, wydawała się nawet zadowoloną z tego tłómaczenia, pozwalało jej ono bowiem uczynić pewną propozycyę, nad którą myślała od dwudziestu czterech godzin.<br> {{tab}}— Rozumiem — rzekła — iż trudno zostawić Cecylię przez noc całą pod dozorem służącej, ale Henryka i Marcela nie mogą same podołać zadaniu. Wyczerpią siły.<br> {{tab}}— Ja będę je zastępował — oświadczył p. Hauteclair.<br> {{tab}}— Pan nie możesz ich zastąpić. Są rodzaje pomocy, których mężczyzna udzielić nie jest w stanie. Ale przychodzi mi myśl dobra, która zaradzi wszystkiemu, a na którą zgodzisz się pan z pewnością.<br> {{tab}}— Jaka, pani hrabino?<br> {{tab}}— Czy przypominasz pan sobie tę dobrą, łagodną zakonnicę, która przez cały miesiąc czuwała u łoża hr. Rudolfa i pielęgnowała go z taką troskliwością?<br> {{tab}}— Siostrę Anielę?<br> {{tab}}— Tak. Jest ona wielką przyjaciółką Cecylii, która odpłaca jej równąż sympatyą. Zresztą, tak podobne są do siebie! Oto dozorczyni dla córki pańskiej! Jestem pewną, że obecność jej sprawiłaby Cecylii wielką przyjemność.<br> {{tab}}— Rzeczywiście myśl doskonała. Ale gdzie znaleźć siostrę Anielę? Czy pani wie, gdzie ona przebywa?<br> {{tab}}— Wiem bardzo dobrze. Już ja to załatwię. Napisze do przełożonej klasztoru z prośbą o przysłanie jej dla dozorowania chorej. Siostra Aniela bedzie tu pojutrze, więc czy chcesz pan, bym ją przywiozła do pana, czy też wolisz przysłać swój powóz?<br><noinclude></noinclude> i3ealo8g873af5vxvy8vxwu83jrh2uw 104 454590 1345845 2026-07-17T11:56:11Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}— Sam przyjadę po nią. O której mam przybyć.<br> {{tab}}— Około trzeciej po południu.<br> {{tab}}— Więc zgoda. Dziękuję pani za jej myśl i powtarzam, że jestem z tego bardzo zadowolony. Pójdę teraz zawiadomić o tem Cecylię.<br> {{tab}}— Niech pan tego nie robi. Niech przybycie siostry Anieli będzie dla Cecylii przyjemną niespodzianką. I nie mów pan nikomu, że to z mojej porady, przy córce pańskiej jest bowiem pewna osoba, która mnie nie lubi.<br> {{tab}}— Czy mówi pani o doktorze?<br> {{tab}}— Tak.<br> {{tab}}— Upewniam panią, że nigdy nie mówi o niej.<br> {{tab}}— To niczego nie dowodzi. Znam ja go dobrze. Gdyby dowiedział się, że to ja podałam ten projekt, oparłby się wszystkiemi siłami przez wrodzone usposobienie do opozycyi i, jeśli mam prawdę powiedzieć, dlatego, że ma do mnie jakieś śmieszne uprzedzenie.<br> {{tab}}— Ależ pani hrabino...<br> {{tab}}— Mówię panu, że tak jest. Zresztą, pan nie masz powodu mieszać się w spory nasze. Przyjedzie pan do mnie po siostrę Anielę, zabierze ją i powie w domu, że ją sam wezwał.<br> {{tab}}— Jak pani chce.<br> {{tab}}Luiza de Villegente, niezniechęcona niepowodzeniem pierwszego zamachu, obmyśliła plan nowy. Czego nie mogła osiągnąć gwałtem, postanowiła uzyskać perswazya.<br> {{tab}}Potrzebowała usunąć Cecylie z drogi, nie dopuścić do udziału w sukcesyi po ojcu.<br> {{tab}}Pod względem wytrwałości hrabina nie miała równej sobie osoby. Nie wyrzekała się ona nigdy projektu, skoro tylko uznała go za użyteczny dla siebie.<br><noinclude></noinclude> ojtkcs3e7rb5oxgjoshfmeqqzntur7w 104 454591 1345846 2026-07-17T11:57:42Z Wydarty 213377 /* Not proofread */ auto summary: New page created (no summary given) 1345846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Wydarty" /></noinclude>{{tab}}W rozmowie z p. Hauteclair uczyniła pierwsze kroki do uskutecznienia nowego planu, znając bowiem siostrę Anielę, wiedziała, że potrafi uczynić z niej narzędzie posłuszne sobie i bezwiedne.<br> {{tab}}W oznaczony dzień młoda zakonnica przybyła do pałacu.<br> {{tab}}Luiza żądała, by przyjechała wcześnie, potrzebowała bowiem z nią pomówić, wmówić w nią pewne przekonania i dać niejako instrukcye, które, wierzyła, siostrze Anieli powinny się podobać.<br> {{tab}}— Jestem szczęśliwą, widząc cię, kochana siostro — rzekła do niej na wstępie. — Półtora roku upłynęło od ostatniego widzenia. Ale o tobie, poznawszy cię raz, niepodobna zapomnieć. Należysz do tych, o których nie zapomina się nigdy, zawsze bowiem jesteś taką samą dobrą, piękną, sympatyczną.<br> {{tab}}Hrabina uważała, że i zakonnica jest kobietą. I rzeczywiście, pochwały te, prawdę powiedziawszy, zasłużone, połechtały serce siostry Anieli. Odezwała się w niej naprzód kobieta, później dopiero zakonnica.<br> {{tab}}— Pani hrabina wprawia mnie w zakłopotanie — odrzekła zarumieniona. — Czego pani żąda odemnie?<br> {{tab}}— Tej samej przysługi, jakiej doznałam od siostry półtora roku temu... Zaprosiłam cię na dozorczynię chorej.<br> {{tab}}— Dziękuję za pamięć o mnie.<br> {{tab}}— Dziękujesz, siostro, zawcześnie, gdyż nie wiesz jeszcze kogo masz dozorować.<br> {{tab}}— Czy znam tę osobę?<br> {{tab}}— Znasz siostro. Jestto twoja przyjaciółka, która pomagała ci w dozorowaniu hrabiego Villegente.<br> {{tab}}— Jakto? Panna Cecylia Hauteclair?<br> {{tab}}— Ta sama.<br><noinclude></noinclude> kfbstva0nsrmh6fd5wf4e0dmz5mmp6a