விக்கிமூலம் tawikisource https://ta.wikisource.org/wiki/%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AE%B1%E0%AF%8D_%E0%AE%AA%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%AE%E0%AF%8D MediaWiki 1.47.0-wmf.24 first-letter ஊடகம் சிறப்பு பேச்சு பயனர் பயனர் பேச்சு விக்கிமூலம் விக்கிமூலம் பேச்சு படிமம் படிமப் பேச்சு மீடியாவிக்கி மீடியாவிக்கி பேச்சு வார்ப்புரு வார்ப்புரு பேச்சு உதவி உதவி பேச்சு பகுப்பு பகுப்பு பேச்சு ஆசிரியர் ஆசிரியர் பேச்சு பக்கம் பக்கம் பேச்சு அட்டவணை அட்டவணை பேச்சு TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 0 4528 1983323 1116272 2026-10-25T16:11:43Z சேரன் 12022 /* திருப்பொற் சுண்ணம் */ 1983323 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருப்பொற் சுண்ணம் | previous = [[../திருவம்மானை/]] | next = [[../திருக்கோத்தும்பி/]] | notes = }} == திருப்பொற் சுண்ணம் == '''ஆனந்த மனோலயம்''' ''(தில்லையில் அருளியது - அறுசீர் ஆசிரிய விருத்தம்)'' முத்துநல் தாமம்பூ மாலைதூக்கி முளைக்குடந் தூபம்நல் தீபம்வைம்மின் சத்தியும் சோமியும் பார்மகளும் நாமக ளோடுபல் லாண்டிசைமின் சித்தியுங் கௌரியும் பார்ப்பதியும் கங்கையும் வந்து கவரிகொண்மின் அத்தன் ஐயாறன் அம்மானைப்பாடி ஆடப்பொற் சுண்ணம் இடித்துநாமே. 8 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 1-8]] பூவியல் வார்சடை எம்பிராற்குப் பொற்றிருச் சுண்ணம் இடிக்கவேண்டும் மாவின் வடுவகி ரன்னகண்ணீர் வம்மின்கள் வந்துடன் பாடுமின்கள் கூவுமின் தொண்டர் புறநிலாமே குனிமின் தொழுமினெங் கோனெங்கூத்தன் தேவியுந் தானும்வந் தெம்மையாளச் செம்பொன்செய் சுண்ணம் இடித்துநாமே. 16 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 9-16]] சுந்தர நீறணிந் தும்மெழுகித் தூயபொன்சிந்தி நிதிபரப்பி இந்திரன் கற்பகம் நாட்டியெங்கும் எழிற்சுடர் வைத்துக் கொடியெடுமின் அந்தரர் கோன்அயன் தன்பெருமான் ஆழியான் நாதன்நல் வேலன்தாதை எந்தரம் ஆளுமை யாள்கொழுநற் கேய்ந்த பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 24 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 17-24]] காசணி மின்கள் உலக்கையெல்லாம் காம்பணி மின்கள் கறையுரலை நேசமுடைய அடியவர்கள் நின்று நிலாவுக என்றுவாழ்த்தித் தேசமெல்லாம் புகழ்ந் தாடுங் கச்சித் திருவேகம் பன்செம்பொற் கோயில்பாடிப் பாசவினையைப் பறித்து நின்று பாடிப் பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 32 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 25-32]] அறுகெடுப்பார் அயனும் அரியும் அன்றிமற் றிந்திர னோடமரர் நறுமுறு தேவர் கணங்களெல்லாம் நம்மிற்பின் பல்ல தெடுக்கவொட்டோம் செறிவுடை மும்மதில் எய்தவில்லி திருவேகம் பன்செம்பொற் கோயில்பாடி முறுவற்செவ் வாயினீர் முக்கணப்பற் காடப்பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 40 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 33-40]] உலக்கை பலவோச்சு வார்பெரியர் உலகமெ லாம்உரல் போதாதென்றே கலக்க அடியவர் வந்துநின்றார் காண உலகங்கள் போதாதென்றே நலக்க அடியோமை ஆண்டுகொண்டு நாண்மலர்ப் பாதங்கள் சூடத்தந்த மலைக்கு மருகனைப் பாடிப்பாடி மகிழ்ந்து பொற்சுண்ணம் இடிந்துநாமே. 48 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 41-48]] சூடகந் தோள்வளை ஆர்ப்ப ஆர்ப்பத் தொண்டர் குழாமெழுந் தார்ப்ப ஆர்ப்ப நாடவர் நந்தம்மை ஆர்ப்ப ஆர்ப்ப நாமும் அவர்தம்மை ஆர்ப்ப ஆர்ப்பப் பாடக மெல்லடி யார்க்கு மங்கை பங்கினன் எங்கள் பராபரனுக்கு ஆடக மாமலை அன்னகோவுக் காடப் பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 56 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 49-56]] வாள்தடங் கண்மட மங்கைநல்லீர் வரிவளை ஆர்ப்பவண் கொங்கைபொங்கத் தோள்திரு முண்டந் துதைந்திலங்கச் சோத்தெம்பி ரானென்று சொல்லிச்சொல்லி நாட்கொண்ட நாண்மலர்ப் பாதங்காட்டி நாயிற் கடைப்பட்ட நம்மையிம்மை ஆட்கொண்ட வண்ணங்கள் பாடிப்பாடி ஆடப் பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 64 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 57-64]] வையகம் எல்லாம் உரலதாக மாமேரு என்னும் உலக்கை நாட்டி மெய்யெனும் மஞ்சள் நிறைய அட்டி மேதகு தென்னன் பெருந்துறையான் செய்ய திருவடி பாடிப்பாடிச் செம்பொன் உலக்கை வலக்கைபற்றி ஐயன் அணிதில்லை வாணனுக்கே ஆடப்பொற் சுண்ணம் இடித்துநாமே. 72 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 65-72]] முத்தணி கொங்கைகள் ஆடஆட மொய்குழல் வண்டினம் ஆடஆடச் சித்தஞ் சிவனொடும் ஆடஆடச் செங்கயற் கண்பனி ஆடஆடப் பித்தெம் பிரானொடும் ஆடஆடப் பிறவி பிறரொடும் ஆடஆட அத்தன் கருணையொ டாடஆட ஆடப்பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 80 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 73-80]] மாடு நகைவாள் நிலாவெறிப்ப வாய்திறந் தம்பவ ளந்துடிப்பப் பாடுமின் நந்தம்மை ஆண்டவாறும் பணிகொண்ட வண்ணமும் பாடிப்பாடித் தேடுமின் எம்பெரு மானைத்தேடி சித்தங் களிப்பத் திகைத்துத்தேறி ஆடுமின் அம்பலத் தாடினானுக் காடப்பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 88 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 81-88]] மையமர் கண்டனை வானநாடர் மருந்தினை மாணிக்கக் கூத்தன்தன்னை ஐயனை ஐயர்பி ரானைநம்மை அகப்படுத் தாட்கொண் டருமைகாட்டும் பொய்யர் தம் பொய்யனை மெய்யர் மெய்யைப் போதரிக் கண்ணினைப் பொற்றொடித்தோள் பையர வல்குல் மடந்தைநல்லீர் பாடிப் பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 96 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 89-96]] மின்னிடைச் செந்துவர் வாய்க்கருங்கண் வெண்ணகைப் பண்ணமர் மென்மொழியீர் என்னுடை ஆரமுதெங்களப்பன் எம்பெருமான் இம வான்மகட்குத் தன்னுடைக் கேள்வன் மகன்தகப்பன் தமையன்எம் ஐயன் தாள்கள் பாடிப் பொன்னுடைப் பூண்முலை மங்கைநல்லீர் பொற்றிருச் சுண்ணம் இடித்துநாமே. 104 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 97-104]] சங்கம் அரற்றச் சிலம்பொலிப்பத் தாழ்குழல் சூழ்தரு மாலையாடச் செங்கனி வாயித ழுந்துடிப்பச் சேயிழை யீர்சிவ லோகம்பாடிக் கங்கை இரைப்ப அராஇரைக்குங் கற்றைச் சடைமுடி யான்கழற்கே பொங்கிய காதலிற் கொங்கை பொங்கப் பொற்றிருச்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 112 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 105-112]] ஞானக் கரும்பின் தெளிவைப் பாகை நாடற் கரிய நலத்தை நந்தாத் தேனைப் பழச்சுவை ஆயினானைச் சித்தம் புகுந்துதித் திக்கவல்ல கோனைப் பிறப்பறுத் தாண்டுகொண்ட கூத்தனை நாத்தழும் பேறவாழ்த்திப் பானல் தடங்கண் மடந்தைநல்லீர் பாடிப்பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 120 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 113-120]] ஆவகை நாமும் வந்தன்பர்தம்மோ டாட்செய்யும் வண்ணங்கள் பாடிவிண்மேல் தேவர் கனாவிலுங் கண்டறியாச் செம்மலர்ப் பாதங்கள் காட்டுஞ் செல்வச் சேவகம் ஏந்திய வெல்கொடியான் சிவபெரு மான்புரஞ் செற்றகொற்றச் சேவகன் நாமங்கள் பாடிப்பாடிச் செம்பொன் செய்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 128 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 121-128]] தேனக மாமலர்க் கொன்றைபாடிச் சிவபுரம் பாடித் திருச்சடைமேல் வானக மாமதிப் பிள்ளைபாடி மால்விடை பாடி வலக்கையேந்தும் ஊனக மாமழுச் சூலம்பாடி உம்பரும் இம்பரும் உய்யஅன்று போனக மாகநஞ் சுண்டல்பாடிப் பொற்றிருச் சுண்ணம் இடித்துநாமே. 136 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 129-136]] அயன்தலை கொண்டுசெண் டாடல்பாடி அருக்கன் எயிறு பறித்தல்பாடி கயந்தனைக் கொன்றுரி போர்த்தல்பாடிக் காலனைக்காலால் உதைத்தல்பாடி இயைந்தன முப்புரம் எய்தல் பாடி ஏழை அடியோமை ஆண்டுகொண்ட நயந்தனைப் பாடிநின் றாடியாடி நாதற்குச் சுண்ணம் இடித்துநாமே. 144 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 137-144]] வட்டமலர்க்கொன்றை மாலைபாடி மத்தமும்பாடி மதியம்பாடிச் சிட்டர்கள் வாழுந்தென் தில்லைபாடிச் சிற்றம் பலத்தெங்கள் செல்வம்பாடிக் கட்டிய மாசுணக் கச்சைபாடிக் கங்கணம் பாடிக் கவித்தகைம்மேல் இட்டுநின் றாடும் அரவம்பாடி ஈசற்குச்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 152 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 145-152]] வேதமும் வேள்வியும் ஆயினார்க்கு மெய்ம்மையும் பொய்ம்மையும் ஆயினார்க்குச் சோதியு மாய்இருள் ஆயினார்க்குத் துன்பமுமாய் இன்பம் ஆயினார்க்குப் பாதியு மாய்முற்றும் ஆயினார்க்குப் பந்தமு மாய்வீடும் ஆயினார்க்கு ஆதியும் அந்தமும் ஆயினார்க்கு ஆடப்பொற்சுண்ணம் இடித்துநாமே. 160 [[திருப்பொற் சுண்ணம்/உரை 153-160]] 6ojswlgusmcnujfb08hzpnzdp42ltw6 0 4542 1983301 1116273 2026-10-25T13:27:43Z சேரன் 12022 /* */ 1983301 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருக்கோத்தும்பி | previous = [[../திருப்பொற் சுண்ணம்/]] | next = [[../திருத்தெள்ளேணம்/]] | notes = }} '''சிவனோடு ஐக்கியம்''' ''(தில்லையில் அருளியது- நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)'' பூவேறு கோனும் புரந்தரனும் பொற்பமைந்த நாவேறு செல்வியும் நாரணனும் நான்மறையும் மாவேறு சோதியும் வானவருந் தாமறியாச் சேவேறு சேவடிக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 4 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 1-4]] நானார் என் உள்ளமார் ஞானங்க ளார் என்னை யாரறிவார் வானோர் பிரானென்னை ஆண்டிலனேல் மதிமயங்கி ஊனா ருடைதலையில் உண்பலிதேர் அம்பலவன் தேனார் கமலமே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 8 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 5-8]] தினைத்தனை உள்ளதோர் பூவினில் தேன்உண்ணாதே நினைத்தொறும் காண்தொறும் பேசுந்தொறும் எப்போதும் அனைத்தெலும் புள்நெக ஆனந்தத் தேன்சொரியும் குனிப்புடை யானுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 12 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 9-12]] கண்ணப்பன் ஒப்பதோர் அன்பின்மை கண்டபின் என்னப்பன் என்னொப்பில் என்னையும் ஆட்கொண்டருளி வண்ணப் பணித்தென்னை வாவென்ற வான்கருணைச் சுண்ணப்பொன் நீற்றற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 16 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 13-16]] அத்தேவர் தேவர் அவர்தேவ ரென்றிங்ஙன் பொய்த்தேவு பேசிப் புலம்புகின்ற பூதலத்தே பத்தேதும் இல்லாதென் பற்றறநான் பற்றிநின்ற மெய்த்தேவர் தேவர்க்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 20 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 17-20]] வைத்த நிதிபெண்டிர் மக்கள்குலங் கல்வியென்னும் பித்த உலகிற் பிறப்போ டிறப்பென்னுஞ் சித்த விகாரக் கலக்கம் தெளிவித்த வித்தகத் தேவற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 24 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 21-24]] சட்டோ நினைக்க மனத்தமுதாஞ் சங்கரனைக் கெட்டேன் மறப்பேனோ கேடுபடாத் திருவடியை ஒட்டாத பாவித் தொழும்பரைநாம் உருவறியோம் சிட்டாய சிட்டற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 28 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 25-28]] ஒன்றாய் முளைத்தெழுந் தெத்தனையோ கவடுவிட்டு நன்றாக வைத்தென்னை நாய்சிவிகை ஏற்றுவித்த என்தாதை தாதைக்கும் எம்மனைக்குந் தம்பெருமான் குன்றாத செல்வற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 32 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 29-32]] கரணங்கள் எல்லாங் கடந்துநின்ற கறைமிடற்றன் சரணங்க ளேசென்று சார்தலுமே தான்எனக்கு மரணம் பிறப்பென் றிவையிரண்டின் மயக்கறுத்த கருணைக் கடலுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 36 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 33-36]] நோயுற்று மூத்துநான் நுந்துகன்றா யிங்கிருந்து நாயுற்ற செல்வம் நயந்தறியா வண்ணமெல்லாந் தாயுற்று வந்தென்னை ஆண்டுகொண்ட தன்கருணைத் தேயுற்ற செல்வற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 40 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 37-40]] வன்னெஞ்சக் கள்வன் மனவலியன் என்னாதே கல்நெஞ் சுருக்கிக் கருணையினால் ஆண்டுகொண்ட அன்னந் திளைக்கும் அணிதில்லை அம்பலவன் பொன்னங் கழலுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 44 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 41-44]] நாயேனைத் தன்னடிகள் பாடுவித்த நாயகனைப் பேயேன துள்ளப் பிழைபொறுக்கும் பெருமையனைச் சீயேதும் இல்லாதென் செய்பணிகள் கொண்டருளுந் தாயான ஈசற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 48 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 45-48]] நான்தனக் கன்பின்மை நானுந்தா னும்அறிவோம் தானென்னை ஆட்கொண்ட தெல்லாருந் தாமறிவார் ஆன கருணையும் அங்குற்றே தானவனே கோனென்னைக் கூடக் குளிர்ந்தூதாய் கோத்தும்பீ. 52 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 49-52]] கருவாய் உலகினுக் கப்புறமாய் இப்புறத்தே மருவார் மலர்க்குழல் மாதினொடும் வந்தருளி அருவாய் மறைபயில் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்ட திருவான தேவற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 56 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 53-56]] நானும்என் சிந்தையும் நாயகனுக் கெவ்விடத்தோம் தானுந்தன் தையலுந் தாழ்சடையோன் ஆண்டிலனேல் வானுந் திசைகளும் மாகடலும் ஆயபிரான் தேனுந்து சேவடிக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 60 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 57-60]] உள்ளப் படாத திருஉருவை உள்ளுதலும் கள்ளப் படாத களிவந்த வான்கருணை வெள்ளப் பிரான்என் பிரான்என்னை வேறேஆட் கொள்அப் பிரானுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 64 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 61-64]] பொய்யாய செல்வத்தே புக்கழுந்தி நாள்தோறும் மெய்யாக் கருதிக்கிடந்தேனை ஆட்கொண்ட ஐயாவென் ஆரூயிரே அம்பலவா என்றவன்றன் செய்யார் மலரடிக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 68 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 65-68]] தோலுந் துகிலுங் குழையுஞ் சுருள்தோடும் பால்வெள்ளை நீறும் பசுஞ்சாந்தும் பைங்கிளியுஞ் சூலமுந் தொக்க வளையு முடைத்தொன்மைக் கோலமே நோக்கிக் குளிர்ந்தூதாய் கோத்தும்பீ. 72 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 69-72]] கள்வன் கடியன் கலதியிவன் என்னாதே வள்ளல் வரவர வந்தொழிந்தான் என்மனத்தே உள்ளத் துறுதுய ரொன்றொழியா வண்ணமெல்லாந் தெள்ளுங் கழலுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 76 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 73-76]] பூமேல் அயனோடு மாலும் புகலரிதென்று ஏமாறி நிற்க அடியேன் இறுமாக்க நாய்மேல் தவிசிட்டு நன்றாய்ப் பொருட்படுத்த தீமேனி யானுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 80 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 77-80]] திருச்சிற்றம்பலம் k8mh0xfu86ch1guxkfmsf7hyezv9n7q 1983319 1983301 2026-10-25T15:10:20Z சேரன் 12022 /* */ 1983319 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருக்கோத்தும்பி | previous = [[../திருப்பொற் சுண்ணம்/]] | next = [[../திருத்தெள்ளேணம்/]] | notes = }} '''சிவனோடு ஐக்கியம்''' ''(தில்லையில் அருளியது- நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா)'' பூவேறு கோனும் புரந்தரனும் பொற்பமைந்த நாவேறு செல்வியும் நாரணனும் நான்மறையும் மாவேறு சோதியும் வானவருந் தாமறியாச் சேவேறு சேவடிக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 1 [[திருக்கோத்தும்பி உரை/பாடல் 1]] நானார்என் உள்ளமார் ஞானங்களார் என்னையாரறிவார் வானோர் பிரானென்னை ஆண்டிலனேல் மதிமயங்கி ஊனார் உடைதலையில் உண்பலிதேர் அம்பலவன் தேனார் கமலமே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 2 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை பாடல் 2]] தினைத்தனை உள்ளதோர் பூவினில் தேன்உண்ணாதே நினைத்தொறும் காண்தொறும் பேசுந்தொறும் எப்போதும் அனைத்தெலும் புள்நெக ஆனந்தத் தேன்சொரியும் குனிப்புடை யானுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 3 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 9-12]] கண்ணப்பன் ஒப்பதோர் அன்பின்மை கண்டபின் என்னப்பன் என்னொப்பில் என்னையும் ஆட்கொண்டருளி வண்ணப் பணித்தென்னை வாவென்ற வான்கருணைச் சுண்ணப்பொன் நீற்றற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 4 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 13-16]] அத்தேவர் தேவர் அவர்தேவ ரென்றிங்ஙன் பொய்த்தேவு பேசிப் புலம்புகின்ற பூதலத்தே பத்தேதும் இல்லாதென் பற்றறநான் பற்றிநின்ற மெய்த்தேவர் தேவர்க்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 5 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 17-20]] வைத்த நிதிபெண்டிர் மக்கள்குலங் கல்வியென்னும் பித்த உலகிற் பிறப்போ டிறப்பென்னுஞ் சித்த விகாரக் கலக்கம் தெளிவித்த வித்தகத் தேவற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 6 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 21-24]] சட்டோ நினைக்க மனத்தமுதாஞ் சங்கரனைக் கெட்டேன் மறப்பேனோ கேடுபடாத் திருவடியை ஒட்டாத பாவித் தொழும்பரைநாம் உருவறியோம் சிட்டாய சிட்டற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 7 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 25-28]] ஒன்றாய் முளைத்தெழுந் தெத்தனையோ கவடுவிட்டு நன்றாக வைத்தென்னை நாய்சிவிகை ஏற்றுவித்த என்தாதை தாதைக்கும் எம்மனைக்குந் தம்பெருமான் குன்றாத செல்வற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 8 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 29-32]] கரணங்கள் எல்லாங் கடந்துநின்ற கறைமிடற்றன் சரணங்க ளேசென்று சார்தலுமே தான்எனக்கு மரணம் பிறப்பென் றிவையிரண்டின் மயக்கறுத்த கருணைக் கடலுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 9 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 33-36]] நோயுற்று மூத்துநான் நுந்துகன்றா யிங்கிருந்து நாயுற்ற செல்வம் நயந்தறியா வண்ணமெல்லாந் தாயுற்று வந்தென்னை ஆண்டுகொண்ட தன்கருணைத் தேயுற்ற செல்வற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 10 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 37-40]] வன்னெஞ்சக் கள்வன் மனவலியன் என்னாதே கல்நெஞ் சுருக்கிக் கருணையினால் ஆண்டுகொண்ட அன்னந் திளைக்கும் அணிதில்லை அம்பலவன் பொன்னங் கழலுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 11 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 41-44]] நாயேனைத் தன்னடிகள் பாடுவித்த நாயகனைப் பேயேன துள்ளப் பிழைபொறுக்கும் பெருமையனைச் சீயேதும் இல்லாதென் செய்பணிகள் கொண்டருளுந் தாயான ஈசற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 12 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 45-48]] நான்தனக் கன்பின்மை நானுந்தா னும்அறிவோம் தானென்னை ஆட்கொண்ட தெல்லாருந் தாமறிவார் ஆன கருணையும் அங்குற்றே தானவனே கோனென்னைக் கூடக் குளிர்ந்தூதாய் கோத்தும்பீ. 13 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 49-52]] கருவாய் உலகினுக் கப்புறமாய் இப்புறத்தே மருவார் மலர்க்குழல் மாதினொடும் வந்தருளி அருவாய் மறைபயில் அந்தணனாய் ஆண்டுகொண்ட திருவான தேவற்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 14 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 53-56]] நானும்என் சிந்தையும் நாயகனுக் கெவ்விடத்தோம் தானுந்தன் தையலுந் தாழ்சடையோன் ஆண்டிலனேல் வானுந் திசைகளும் மாகடலும் ஆயபிரான் தேனுந்து சேவடிக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 15 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 57-60]] உள்ளப் படாத திருஉருவை உள்ளுதலும் கள்ளப் படாத களிவந்த வான்கருணை வெள்ளப் பிரான்எம் பிரான்என்னை வேறேஆட் கொள்அப் பிரானுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 16 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 61-64]] பொய்யாய செல்வத்தே புக்கழுந்தி நாள்தோறும் மெய்யாக் கருதிக் கிடந்தேனை ஆட்கொண்ட ஐயாவென் ஆரூயிரே அம்பலவா என்றவன்றன் செய்யார் மலரடிக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 17 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 65-68]] தோலுந் துகிலுங் குழையுஞ் சுருள்தோடும் பால்வெள்ளை நீறும் பசுஞ்சாந்தும் பைங்கிளியுஞ் சூலமுந் தொக்க வளையு முடைத்தொன்மைக் கோலமே நோக்கிக் குளிர்ந்தூதாய் கோத்தும்பீ. 18 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 69-72]] கள்வன் கடியன் கலதியிவன் என்னாதே வள்ளல் வரவர வந்தொழிந்தான் என்மனத்தே உள்ளத் துறுதுய ரொன்றொழியா வண்ணமெல்லாந் தெள்ளுங் கழலுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 19 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 73-76]] பூமேல் அயனோடு மாலும் புகலரிதென்று ஏமாறி நிற்க அடியேன் இறுமாக்க நாய்மேல் தவிசிட்டு நன்றாய்ப் பொருட்படுத்த தீமேனி யானுக்கே சென்றூதாய் கோத்தும்பீ. 20 [[திருக்கோத்தும்பி/உரை 77-80]] திருச்சிற்றம்பலம் cgi8bsfqi2ommlaog74jvf75mjt444u 0 5514 1983353 1116269 2026-10-26T04:46:46Z சேரன் 12022 /* */ 1983353 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருவெம்பாவை | previous = [[../நீத்தல் விண்ணப்பம்/]] | next = [[../திருவம்மானை/]] | notes = }} (திருவண்ணாமலையில் அருளியது - சக்தியை வியந்தது) (வெண்டளையான் வந்த இயற்றரவிணை கொச்சகக் கலிப்பா) <poem> ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ் சோதியை யாம்பாடக்கேட்டேயும் வாள்தடங்கண் மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான் மாதேவன் வார்கழல்கள் வாழ்த்திய வாழ்த்தொலிபோய் வீதிவாய்க் கேட்டலுமே விம்மிவிம்மி மெய்ம்மறந்து போதார் அமளியின்மேல் நின்றும் புரண்டு இங்ஙன் ஏதேனும் ஆகாள் கிடந்தாள் என்னே என்னே ஈதே எந்தோழி பரிசேலோர் எம்பாவாய். 155 பாசம் பரஞ்சோதிக்கு என்பாய் இராப்பகல்நாம் பேசும்போ தெப்போ(து)இப் போதார் அமளிக்கே நேசமும் வைத்தனையோ நேரிழையாய் நேரிழையீர் சீசி இவையுஞ் சிலவோ விளையாடி ஏசு மிடம்ஈதோ விண்ணோர்கள் ஏத்துதற்குக் கூசும் மலர்ப்பாதம் தந்தருள வந்தருளும் தேசன் சிவலோகன் தில்லைச்சிற் றம்பலத்துள் ஈசனார்க் கன்பார்யாம் ஆரேலோர் எம்பாவாய். 156 முத்தன்ன வெண்நகையாய் முன்வந் தெதிரெழுந்தென் அத்தன் ஆனந்தன் அமுதன் என்று அள்ளூறித் தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடைதிறவாய் பத்துடையீர் ஈசன் பழ அடியீர் பாங்குடையீர் புத்தடியோம் புன்மைதீர்த்து ஆட்கொண்டாற் பொல்லாதோ எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நஞ்சிவனை இத்தனையும் வேண்டும் எமக்கேலோர் எம்பாவாய். 157 ஒண்ணித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லோரும் வந்தாரோ எண்ணிக்கொ டுள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும் கண்ணைத் துயின்றவமே காலத்தைப் போக்காதே விண்ணுக் கொருமருந்தை வேத விழுப்பொருளைக் கண்ணுக்கு இனியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம் உண்ணெக்கு நின்றுருக யாம்மாட்டோம் நீயேவந்து எண்ணிக் குறையில் துயிலேலோர் எம்பாவாய். 158 மாலறியா நான்முகனுங் காணா மலையினைநாம் போலறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்க ளேபேசும் பாலூறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய் ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவரியான் கோலமும் நம்மைஆட் கொண்டருளிக் கோதாட்டுஞ் சீலமும் பாடிச் சிவனே சிவனேயென்(று) ஓலம் இடினும் உணராய் உணராய்காண் ஏலக் குழலி பரிசேலோர் எம்பாவாய். 159 மானே நீ நென்னலை நாளை வந்துங்களை நானே எழுப்புவன் என்றலும் நாணாமே போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ வானே நிலனே பிறவே அறிவரியான் தானேவந் தெம்மைத் தலையளித்து ஆட்கொண்டருளும் வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்குன் வாய்திறவாய் ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும்எமக்கும் ஏனோர்க்குந் தங்கோனைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய். 160 அன்னே இவையுஞ் சிலவோ பலவமரர் உன்னற்கு அரியான் ஒருவன் இருஞ்சீரான் சின்னங்கள் கேட்பச் சிவனென்றே வாய்திறப்பாய் தென்னா என்னா முன்னம் தீசேர் மெழுகுஒப்பாய் என்னானை என்அரையன் இன்னமுதுஎன்று எல்லோமும் சொன்னோம்கேள் வெவ்வேறாய் இன்னம் துயிலுதியோ வன்னெஞ்சப் பேதையர்போல் வாளா கிடத்தியால் என்னே துயிலின் பரிசேலோர் எம்பாவாய். 161 கோழி சிலம்புச் சிலம்பும் குருகுஎங்கும் ஏழில் இயம்ப இயம்பும்வெண் சங்குஎங்கும் கேழில் பரஞ்சோதி கேழில் பரங்கருணை கேழில் விழுப்பொருள்கள் பாடினோம் கேட்டிலையோ வாழிஈ தென்ன உறக்கமோ வாய்திறவாய் ஆழியான் அன்புடைமை ஆமாறும் இவ்வாறோ ஊழி முதல்வனாய் நின்ற ஒருவனை ஏழைபங் காளனையே பாடேலோர் எம்பாவாய். 162 முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும்அப் பெற்றியனே உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றவுன் சீரடியோம் உன்னடியார் தாள்பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம் அன்னவரே எம்கணவர் ஆவர் அவர்உகந்து சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணிசெய்வோம் இன்ன வகையே எமக்கு எம்கோன் நல்குதியேல் என்ன குறையும் இலோம்ஏலோர் எம்பாவாய். 163 பாதாளம் ஏழினும்கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர் போதார் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்றுஅல்லன் வேதமுதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும் ஓத உலவா ஒருதோழன் தொண்டர்உளன் கோதில் குலத்தரன்றன் கோயில் பிணாப்பிள்ளைகாள் ஏதவன்ஊர் ஏதவன்பேர் ஆர்உற்றார் ஆர்அயலார் ஏதவனைப் பாடும் பரிசேலார் எம்பாவாய். 164 மொய்யார் தடம்பொய்கை புக்கு முகேர்என்னக் கையாற் குடைந்து குடைந்துஉன் கழல்பாடி ஐயா வழியடியோம் வாழ்ந்தோம்காண் ஆர்அழல்போற் செய்யா வெண்ணீறாடி செல்வா சிறுமருங்குல் மையார் தடங்கண் மடந்தை மணவாளா ஐயாநீ ஆட்கொண்டு அருளும் விளையாட்டின் உய்வார்கள் உய்யும் வகையெல்லாம் உய்ந்தொழிந்தோம் எய்யாமற் காப்பாய் எமையேலோர் எம்பாவாய். 165 ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்துஆடும் தீர்த்தன் நற்றில்லைச் சிற்றம்பலத்தே தீயாடும் கூத்தன்இவ் வானும் குவலயமும் எல்லோமும் காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள் ஆர்ப்பரவம் செய்ய அணிகுழல்மேல் வண்டார்ப்பப் பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்துஉடையான் பொற்பாதம் ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். 166 பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால் அங்கம் குருகினத்தால் பின்னும் அரவத்தால் தங்கள் மலம்கழுவு வார்வந்து சார்தலினால் எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்றுஇசைந்த பொங்கும் மடுவில் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம் சங்கம் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்துஆர்ப்பப் கொங்கைகள் பொங்கக் குடையும் புனல்பொங்கப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய். 167 காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக் கோதை குழலாட வண்டின் குழாம் ஆடச் சீதப் புனல்ஆடிச் சிற்றம் பலம்பாடி வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருளா மாபாடி சோதி திறம்பாடி சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி ஆதி திறம்பாடி அந்தமா மாபாடிப் பேதித்து நம்மை வளர்த்துஎடுத்த பெய்வளைதன் பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோர் எம்பாவாய். 168 ஓரொருகால் எம்பெருமான் என்றென்றே நம்பெருமான் சீரொருகால் வாய் ஓவாள் சித்தம் களிகூர நீரொருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப் பாரொருகால் வந்தனையாள் விண்ணோரைத் தான் பணியாள் பேரரையற்கு இங்ஙனே பித்துஒருவர் ஆமாறும் ஆர்ஒருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர்தாள் வாருருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி ஏருருவப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 169 முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துஉடையாள் என்னத் திகழ்ந்து எம்மை ஆளுடையாள் இட்டிடையின் மின்னிப் பொலிந்து எம்பிராட்டி திருவடிமேல் பொன்னஞ் சிலம்பில் சிலம்பித் திருப்புருவம் என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள் தன்னிற் பிரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு முன்னி யவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய். 170 செங்க ணவன்பால் திசைமுகன்பால் தேவர்கள்பால் எங்கும் இலாதோர் இன்பம்நம் பாலதாக் கொங்குஉண் கருங்குழலி நந்தம்மைக் கோதாட்டி இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச் செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை அங்கண் அரசை அடியோங்கட்கு ஆரமுதை நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 171 அண்ணா மலையான் அடிக்கமலம் சென்றிறைஞ்சும் விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகை வீறற்றாற்போல் கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத் தண்ணார் ஒளிமழுங்கித் தாரகைகள் தாம்அகலப் பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப் பிறங்கொளிசேர் விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகிக் கண்ணார் அமுதமுமாய் நின்றான் கழல்பாடிப் பெண்ணேஇப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 172 உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம்என்று அங்கப் பழஞ்சொல் புதுக்கும்எம் அச்சத்தால் எங்கள் பெருமான் உனக்கொன்று உரைப்போம்கேள் எங்கொங்கை நின்னன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க எங்கை உனக்கல்லாது எப்பணியும் செய்யற்க கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றொன்றும் காணற்க இங்கிப் பரிசே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல் எங்கெழிலென் ஞாயிறு எமக்கேலோர் எம்பாவாய். 173 போற்றி அருளுகநின் ஆதியாம் பாதமலர் போற்றி அருளுகநின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள் போற்றிமால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம் போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள் போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். 174 திருச்சிற்றம்பலம் </poem> q3lg0juxsjcxdiuggamxh36ch2t33da 1983520 1983353 2026-10-26T09:39:48Z சேரன் 12022 /* */ 1983520 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருவெம்பாவை | previous = [[../நீத்தல் விண்ணப்பம்/]] | next = [[../திருவம்மானை/]] | notes = }} (திருவண்ணாமலையில் அருளியது - சக்தியை வியந்தது) (வெண்டளையான் வந்த இயற்றரவிணை கொச்சகக் கலிப்பா) <poem> ஆதியும் அந்தமும் இல்லா அரும்பெருஞ் சோதியை யாம்பாடக்கேட்டேயும் வாள்தடங்கண் மாதே வளருதியோ வன்செவியோ நின்செவிதான் மாதேவன் வார்கழல்கள் வாழ்த்திய வாழ்த்தொலிபோய் வீதிவாய்க் கேட்டலுமே விம்மிவிம்மி மெய்ம்மறந்து போதார் அமளியின்மேல் நின்றும் புரண்டு இங்ஙன் ஏதேனும் ஆகாள் கிடந்தாள் என்னே என்னே ஈதே எந்தோழி பரிசேலோர் எம்பாவாய். 155 பாசம் பரஞ்சோதிக்கு என்பாய் இராப்பகல்நாம் பேசும்போ தெப்போ(து)இப் போதார் அமளிக்கே நேசமும் வைத்தனையோ நேரிழையாய் நேரிழையீர் சீசி இவையுஞ் சிலவோ விளையாடி ஏசு மிடம்ஈதோ விண்ணோர்கள் ஏத்துதற்குக் கூசும் மலர்ப்பாதம் தந்தருள வந்தருளும் தேசன் சிவலோகன் தில்லைச்சிற் றம்பலத்துள் ஈசனார்க் கன்பார்யாம் ஆரேலோர் எம்பாவாய். 156 முத்தன்ன வெண்நகையாய் முன்வந் தெதிரெழுந்தென் அத்தன் ஆனந்தன் அமுதன் என்று அள்ளூறித் தித்திக்கப் பேசுவாய் வந்துன் கடைதிறவாய் பத்துடையீர் ஈசன் பழ அடியீர் பாங்குடையீர் புத்தடியோம் புன்மைதீர்த்து ஆட்கொண்டாற் பொல்லாதோ எத்தோநின் அன்புடைமை எல்லோம் அறியோமோ சித்தம் அழகியார் பாடாரோ நஞ்சிவனை இத்தனையும் வேண்டும் எமக்கேலோர் எம்பாவாய். 157 ஒண்ணித் திலநகையாய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ வண்ணக் கிளிமொழியார் எல்லோரும் வந்தாரோ எண்ணிக்கொ டுள்ளவா சொல்லுகோம் அவ்வளவும் கண்ணைத் துயின்றவமே காலத்தைப் போக்காதே விண்ணுக் கொருமருந்தை வேத விழுப்பொருளைக் கண்ணுக்கு இனியானைப் பாடிக் கசிந்துள்ளம் உண்ணெக்கு நின்றுருக யாம்மாட்டோம் நீயேவந்து எண்ணிக் குறையில் துயிலேலோர் எம்பாவாய். 158 மாலறியா நான்முகனுங் காணா மலையினைநாம் போலறிவோம் என்றுள்ள பொக்கங்க ளேபேசும் பாலூறு தேன்வாய்ப் படிறீ கடைதிறவாய் ஞாலமே விண்ணே பிறவே அறிவரியான் கோலமும் நம்மைஆட் கொண்டருளிக் கோதாட்டுஞ் சீலமும் பாடிச் சிவனே சிவனேயென்(று) ஓலம் இடினும் உணராய் உணராய்காண் ஏலக் குழலி பரிசேலோர் எம்பாவாய். 159 மானே நீ நென்னலை நாளை வந்துங்களை நானே எழுப்புவன் என்றலும் நாணாமே போன திசைபகராய் இன்னம் புலர்ந்தின்றோ வானே நிலனே பிறவே அறிவரியான் தானேவந் தெம்மைத் தலையளித்து ஆட்கொண்டருளும் வான்வார் கழல்பாடி வந்தோர்க்குன் வாய்திறவாய் ஊனே உருகாய் உனக்கே உறும்எமக்கும் ஏனோர்க்குந் தங்கோனைப் பாடேலோ ரெம்பாவாய். 160 அன்னே இவையுஞ் சிலவோ பலவமரர் உன்னற்கு அரியான் ஒருவன் இருஞ்சீரான் சின்னங்கள் கேட்பச் சிவனென்றே வாய்திறப்பாய் தென்னா என்னா முன்னம் தீசேர் மெழுகுஒப்பாய் என்னானை என்அரையன் இன்னமுதுஎன்று எல்லோமும் சொன்னோம்கேள் வெவ்வேறாய் இன்னம் துயிலுதியோ வன்னெஞ்சப் பேதையர்போல் வாளா கிடத்தியால் என்னே துயிலின் பரிசேலோர் எம்பாவாய். 161 கோழி சிலம்புச் சிலம்பும் குருகுஎங்கும் ஏழில் இயம்ப இயம்பும்வெண் சங்குஎங்கும் கேழில் பரஞ்சோதி கேழில் பரங்கருணை கேழில் விழுப்பொருள்கள் பாடினோம் கேட்டிலையோ வாழிஈ தென்ன உறக்கமோ வாய்திறவாய் ஆழியான் அன்புடைமை ஆமாறும் இவ்வாறோ ஊழி முதல்வனாய் நின்ற ஒருவனை ஏழைபங் காளனையே பாடேலோர் எம்பாவாய். 162 முன்னைப் பழம்பொருட்கும் முன்னைப் பழம்பொருளே பின்னைப் புதுமைக்கும் பேர்த்தும்அப் பெற்றியனே உன்னைப் பிரானாகப் பெற்றவுன் சீரடியோம் உன்னடியார் தாள்பணிவோம் ஆங்கவர்க்கே பாங்காவோம் அன்னவரே எம்கணவர் ஆவார் அவர்உகந்து சொன்ன பரிசே தொழும்பாய்ப் பணிசெய்வோம் இன்ன வகையே எமக்கு எம்கோன் நல்குதியேல் என்ன குறையும் இலோம்ஏலோர் எம்பாவாய். 163 பாதாளம் ஏழினும்கீழ் சொற்கழிவு பாதமலர் போதார் புனைமுடியும் எல்லாப் பொருள்முடிவே பேதை ஒருபால் திருமேனி ஒன்றுஅல்லன் வேதமுதல் விண்ணோரும் மண்ணும் துதித்தாலும் ஓத உலவா ஒருதோழன் தொண்டர்உளன் கோதில் குலத்தரன்றன் கோயில் பிணாப்பிள்ளைகாள் ஏதவன்ஊர் ஏதவன்பேர் ஆர்உற்றார் ஆர்அயலார் ஏதவனைப் பாடும் பரிசேலார் எம்பாவாய். 164 மொய்யார் தடம்பொய்கை புக்கு முகேர்என்னக் கையாற் குடைந்து குடைந்துஉன் கழல்பாடி ஐயா வழியடியோம் வாழ்ந்தோம்காண் ஆர்அழல்போற் செய்யா வெண்ணீறாடி செல்வா சிறுமருங்குல் மையார் தடங்கண் மடந்தை மணவாளா ஐயாநீ ஆட்கொண்டு அருளும் விளையாட்டின் உய்வார்கள் உய்யும் வகையெல்லாம் உய்ந்தொழிந்தோம் எய்யாமற் காப்பாய் எமையேலோர் எம்பாவாய். 165 ஆர்த்த பிறவித் துயர்கெடநாம் ஆர்த்துஆடும் தீர்த்தன் நற்றில்லைச் சிற்றம்பலத்தே தீயாடும் கூத்தன்இவ் வானும் குவலயமும் எல்லோமும் காத்தும் படைத்தும் கரந்தும் விளையாடி வார்த்தையும் பேசி வளைசிலம்ப வார்கலைகள் ஆர்ப்பரவம் செய்ய அணிகுழல்மேல் வண்டார்ப்பப் பூத்திகழும் பொய்கை குடைந்துஉடையான் பொற்பாதம் ஏத்தி இருஞ்சுனைநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். 166 பைங்குவளைக் கார்மலரால் செங்கமலப் பைம்போதால் அங்கம் குருகினத்தால் பின்னும் அரவத்தால் தங்கள் மலம்கழுவு வார்வந்து சார்தலினால் எங்கள் பிராட்டியும் எங்கோனும் போன்றுஇசைந்த பொங்கு மடுவில் புகப்பாய்ந்து பாய்ந்துநம் சங்கம் சிலம்பச் சிலம்பு கலந்துஆர்ப்பப் கொங்கைகள் பொங்கக் குடையும் புனல்பொங்கப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந் தாடேலோர் எம்பாவாய். 167 காதார் குழையாடப் பைம்பூண் கலனாடக் கோதை குழலாட வண்டின் குழாம் ஆடச் சீதப் புனல்ஆடிச் சிற்றம் பலம்பாடி வேதப் பொருள்பாடி அப்பொருளா மாபாடி சோதி திறம்பாடி சூழ்கொன்றைத் தார்பாடி ஆதி திறம்பாடி அந்தமா மாபாடிப் பேதித்து நம்மை வளர்த்துஎடுத்த பெய்வளைதன் பாதத் திறம்பாடி ஆடேலோர் எம்பாவாய். 168 ஓரொருகால் எம்பெருமான் என்றென்றே நம்பெருமான் சீரொருகால் வாய் ஓவாள் சித்தம் களிகூர நீரொருகால் ஓவா நெடுந்தாரை கண்பனிப்பப் பாரொருகால் வந்தனையாள் விண்ணோரைத் தான் பணியாள் பேரரையற்கு இங்ஙனே பித்துஒருவர் ஆமாறும் ஆர்ஒருவர் இவ்வண்ணம் ஆட்கொள்ளும் வித்தகர்தாள் வாருருவப் பூண்முலையீர் வாயார நாம்பாடி ஏருருவப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 169 முன்னிக் கடலைச் சுருக்கி எழுந்துஉடையாள் என்னத் திகழ்ந்து எம்மை ஆளுடையாள் இட்டிடையின் மின்னிப் பொலிந்து எம்பிராட்டி திருவடிமேல் பொன்னஞ் சிலம்பில் சிலம்பித் திருப்புருவம் என்னச் சிலைகுலவி நந்தம்மை ஆளுடையாள் தன்னிற் பிரிவிலா எங்கோமான் அன்பர்க்கு முன்னி யவள்நமக்கு முன்சுரக்கும் இன்னருளே என்னப் பொழியாய் மழையேலோர் எம்பாவாய். 170 செங்க ணவன்பால் திசைமுகன்பால் தேவர்கள்பால் எங்கும் இலாதோர் இன்பம்நம் பாலதாக் கொங்குஉண் கருங்குழலி நந்தம்மைக் கோதாட்டி இங்குநம் இல்லங்கள் தோறும் எழுந்தருளிச் செங்கமலப் பொற்பாதம் தந்தருளும் சேவகனை அங்கண் அரசை அடியோங்கட்கு ஆரமுதை நங்கள் பெருமானைப் பாடி நலந்திகழப் பங்கயப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 171 அண்ணா மலையான் அடிக்கமலம் சென்றிறைஞ்சும் விண்ணோர் முடியின் மணித்தொகை வீறற்றாற்போல் கண்ணார் இரவி கதிர்வந்து கார்கரப்பத் தண்ணார் ஒளிமழுங்கித் தாரகைகள் தாம்அகலப் பெண்ணாகி ஆணாய் அலியாய்ப் பிறங்கொளிசேர் விண்ணாகி மண்ணாகி இத்தனையும் வேறாகிக் கண்ணார் அமுதமுமாய் நின்றான் கழல்பாடிப் பெண்ணேஇப் பூம்புனல்பாய்ந்து ஆடேலோர் எம்பாவாய். 172 உங்கையிற் பிள்ளை உனக்கே அடைக்கலம்என்று அங்கப் பழஞ்சொல் புதுக்கும்எம் அச்சத்தால் எங்கள் பெருமான் உனக்கொன்று உரைப்போம்கேள் எங்கொங்கை நின்னன்பர் அல்லார்தோள் சேரற்க எங்கை உனக்கல்லாது எப்பணியும் செய்யற்க கங்குல் பகல்எங்கண் மற்றொன்றும் காணற்க இங்கிப் பரிசே எமக்கெங்கோன் நல்குதியேல் எங்கெழிலென் ஞாயிறு எமக்கேலோர் எம்பாவாய். 173 போற்றி அருளுகநின் ஆதியாம் பாதமலர் போற்றி அருளுகநின் அந்தமாம் செந்தளிர்கள் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் தோற்றமாம் பொற்பாதம் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் போகமாம் பூங்கழல்கள் போற்றி எல்லா உயிர்க்கும் ஈறாம் இணையடிகள் போற்றிமால் நான்முகனும் காணாத புண்டரிகம் போற்றியாம் உய்யஆட் கொண்டருளும் பொன்மலர்கள் போற்றியாம் மார்கழிநீர் ஆடேலோர் எம்பாவாய். 174 திருச்சிற்றம்பலம் </poem> et84rsf53ypac80hgw58fhsaoh7w77g 0 5515 1983348 1116271 2026-10-26T03:41:23Z சேரன் 12022 /* */ 1983348 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருவம்மானை | previous = [[../திருவெம்பாவை/]] | next = [[../திருப்பொற் சுண்ணம்/]] | notes = }} (திருவண்ணாமலையில் அருளியது - தரவு கொச்சகக் கலிப்பா / ஆனந்தக் களிப்பு ) <poem> செங்கண் நெடுமாலுஞ் சென்றிடந்துங் காண்பரிய பொங்கு மலர்ப்பாதம் பூதலத்தே போந்தருளி எங்கள் பிறப்பறுத்திட் டெந்தரமும் ஆட்கொண்டு தெங்கு திரள்சோலைத் தென்னன் பெருந்துறையான் அங்கணன் அந்தணனாய் அறைகூவி வீடருளும் அங்கருணை வார்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 175 பாரார் விசும்புள்ளார் பாதாளத் தார்புறத்தார் ஆராலுங் காண்டற் கரியான் எமக்கெளிய பேராளன் தென்னன் பெருந்துறையான் பிச்சேற்றி வாரா வழியருளி வந்தென் உளம்புகுந்த ஆரா அமுதாய் அலைகடல்வாய் மீன்விசிறும் பேராசை வாரியனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 176 இந்திரனும் மாலயனும் ஏனோரும் வானோரும் அந்தரமே நிற்கச் சிவனவனி வந்தருளி எந்தரமும் ஆட்கொண்டு தோட்கொண்ட நீற்றனாய்ச் சிந்தனையை வந்து ருக்குஞ் சீரார் பெருந்துறையான் பந்தம் பறியப் பரிமேற்கொண்டான்தந்த அந்தமிலா ஆனந்தம் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 177 வான்வந்த தேவர்களும் மாலயனோ டிந்திரனும் கான்நின்று வற்றியும் புற்றெழுந்துங் காண்பரிய தான்வந்து நாயேனைத் தாய்போல் தலையளித்திட்டு ஊன்வந்து ரோமங்கள் உள்ளே உயிர்ப்பெய்து தேன்வந்த அமுதின் தெளிவின் ஒளிவந்த வான்வந்த வார்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 178 கல்லா மனத்துக் கடைப்பட்ட நாயேனை வல்லாளன் தென்னன் பெருந்துறையான் பிச்சேற்றிக் கல்லைப் பிசைந்து கனியாக்கித் தன்கருணை வெள்ளத் தழுத்தி வினைகடிந்த வேதியனைத் தில்லை நகர்புக்குச் சிற்றம் பலம்மன்னும் ஒல்லை விடையானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 179 கேட்டாயோ தோழி கிறிசெய்த வாறொருவன் தீட்டார் மதில்புடைசூழ் தென்னன் பெருந்துறையான் காட்டா தனவெல்லாங் காட்டிச் சிவங்காட்டித் தாள்தா மரைகாட்டித் தன்கருணைத் தேன் காட்டி நாட்டார் நகைசெய்ய நாம்மேலை வீடெய்த ஆள்தான்கொண்டாண்டவா பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 180 ஓயாதே உள்குவார் உள்ளிருக்கும் உள்ளானைச் சேயானைச் சேவகனைத் தென்னன் பெருந்துறையின் மேயானை வேதியனை மாதிருக்கும் பாதியனை நாயான நந்தம்மை ஆட்கொண்ட நாயகனைத் தாயான தத்துவனைத் தானே உலகேழும் ஆயானை ஆள்வானப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 181 பண்சுமந்த பாடற் பரிசு படைத்தருளும் பெண்சுமந்த பாகத்தன் பெம்மான் பெருந்துறையான் விண்சுமந்த கீர்த்தி வியன்மண்ட லத்தீசன் கண்சுமந்த நெற்றிக் கடவுள் கலிமதுரை மண்சுமந்து கூலிகொண்டு அக்கோவால் மொத்துண்டு புண்சுமந்த பொன்மேனி பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 182 துண்டப் பிறையான் மறையான் பெருந்துறையான் கொண்ட புரிநூலான் கோலமா ஊர்தியான் கண்டங் கரியான்செம் மேனியான் வெண்ணீற்றான் அண்டமுத லாயினான் அந்தமிலா ஆனந்தம் பண்டைப் பரிசே பழவடியார்க் கீந்தருளும் அண்டம் வியப்புறுமா பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 183 விண்ணாளுந் தேவர்க்கு மேலாய வேதியனை மண்ணாளும் மன்னவர்க்கு மாண்பாகி நின்றானைத் தண்ணார் தமிழளிக்குந் தண்பாண்டி நாட்டானைப் பெண்ணாளும் பாகனைப் பேணு பெருந்துறையிற் கண்ணார் கழல்காட்டி நாயேனை ஆட்கொண்ட அண்ணா மலையானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 184 செப்பார் முலைபங்கன் தென்னன் பெருந்துறையான் தப்பாமே தாளடைந்தார் நெஞ்சுருக்கும் தன்மையினான் அப்பாண்டி நாட்டைச் சிவலோகம் ஆக்குவித்த அப்பார் சடையப்பன் ஆனந்த வார்கழலே ஒப்பாக ஒப்புவித்த உள்ளத்தா ருள்ளிருக்கும் அப்பாலைக் கப்பாலைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 185 மைப்பொலியுங் கண்ணிகேள் மாலயனோ டிந்திரனும் எப்பிறவி யுந்தேட என்னையுந்தன் இன்னருளால் இப்பிறவி ஆட்கொண்டு இனிப்பிறவா மேகாத்து மெய்ப்பொருட்கண் தோற்றமாய் மெய்யே நிலைபேறாய் எப்பொருட்குந் தானேயாய் யாவைக்கும் வீடாகும் அப்பொருளாம் நஞ்சிவனைப் பாடுதுங்கான் அம்மானாய். 186 கையார் வளைசிலம்பக் காதார் குழையாட மையார் குழல்புரளத் தேன்பாய வண்டொலிப்பச் செய்யானை வெண்ணீ றணிந்தானைச் சேர்ந்தறியாக் கையானை எங்குஞ் செறிந்தானை அன்பர்க்கு மெய்யானை அல்லாதார்க் கல்லாத வேதியனை ஐயா றமர்ந்தானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 187 ஆனையாய்க் கீடமாய் மானுடராய்த் தேவராய் ஏனைப் பிறவாய்ப் பிறந்திறந் தெய்த் தேனை ஊனையும் நின்றுருக்கி என்வினையை ஓட்டுகந்து தேனையும் பாலையுங் கன்னலையும் ஒத்தினிய கோனவன்போல் வந்தென்னைத் தன்தொழும்பிற் கொண்டருளும் வானவன் பூங்கழலே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 188 சந்திரனைத் தேய்த்தருளித் தக்கன்தன் வேள்வியினில் இந்திரனைத் தோள்நெரித்திட் டெச்சன் தலையரிந்து அந்தரமே செல்லும் அலர்கதிரோன் பல்தகர்த்துச் சிந்தித் திசைதிசையே தேவர்களை ஓட்டுகந்த செந்தார்ப் பொழில்புடைசூழ் தென்னன் பெருந்துறையான் மந்தார மாலையே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 189 ஊனாய் உயிராய் உணர்வாய்என்னுட்கலந்து தேனாய் அமுதமுமாய்த் தீங்கரும்பின் கட்டியுமாய் வானோ ரறியா வழியெமக்குந் தந்தருளும் தேனார் மலர்க்கொன்றைச் சேவகனார் சீரொளிசேர் ஆனா அறிவாய் அளவிறந்த பல்லுயிர்க்கும் கோனாகி நின்றவா கூறுதுங்காண் அம்மானாய். 190 சூடுவேன் பூங்கொன்றை சூடிச் சிவன்திரள்தோள் கூடுவேன் கூடிமுயங்கி மயங்கிநின்று ஊடுவேன் செவ்வாய்க் குருகுவேன் உள்ளுருகித் தேடுவேன் தேடிச் சிவன்கழலே சிந்திப்பேன் வாடுவேன் பேர்த்தும் அலர்வேன் அனலேந்தி ஆடுவேன் சேவடியே பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 191 கிளிவந்த மென்மொழியாள் கேழ்கிளரும் பாதியானை வெளிவந்த மாலயனும் காண்பரிய வித்தகனைத் தெளிவந்த தேறலைச் சீரார் பெருந்துறையில் எளிவந் திருந்திரங்கி எண்ணரிய இன்னருளால் ஒளிவந்தென் உள்ளத்தின் உள்ளே ஒளி திகழ அளிவந்த அந்தணனைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 192 முன்னானை மூவர்க்கும் முற்றுமாய் முற்றுக்கும் பின்னானைப் பிஞ்ஞகனைப் பேணு பெருந்துறையின் மன்னானை வானவனை மாதியலும் பாதியனைத் தென்னானைக் காவானைத் தெண்பாண்டி நாட்டானை என்னானை என்னப்பன் என்பார்க்கட் கின்னமுதை அன்னானை அம்மானைப் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 193 பெற்றி பிறர்க்கரிய பெம்மான் பெருந்துறையான் கொற்றக் குதிரையின்மேல் வந்தருளித் தன்னடியார் குற்றங்கள் நீக்கிக் குணங்கொண்டு கோதாட்டிச் சுற்றிய சுற்றத் தொடர் வறுப்பான் தொல்புகழே பற்றியிப் பாசத்தைப் பற்றறநாம் பற்றுவான் பற்றியபே ரானந்தம் பாடுதுங்காண் அம்மானாய். 194 திருச்சிற்றம்பலம் </poem> bl4nky2wc1omwj5ixe3l6i1ft4ufw0b 0 5516 1983297 1287912 2026-10-25T12:49:20Z சேரன் 12022 /* */ 1983297 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருச்சாழல் | previous = [[../திருத்தெள்ளேணம்/]] | next = [[../திருப்பூவல்லி/]] | notes = }} (தில்லையில் அருளியது /நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா) <poem> பூசுவதும் வெண்ணீறு பூண்பதுவும் பொங்கரவம் பேசுவதும் திருவாயால் மறைபோலுங் காணேடீ? பூசுவதும் பேசுவதும் பூண்பதுவுங் கொண்டென்னை ஈசனவன் எவ்வுயிர்க்கும் இயல்பானான் சாழலோ! 255 என்னப்பன் எம்பிரான் எல்லார்க்குந் தானீசன் துன்னம்பெய் கோவணமாக் கொள்ளுமது என்னேடீ? மன்னுகலை துன்னுபொருள் மறைநான்கே வான்சரடாத் தன்னையே கோவணமாச் சாத்தினன்காண் சாழலோ! 256 கோயில் சுடுகாடு கொல்புலித்தோல் நல்லாடை தாயுமிலி தந்தையிலி தான்தனியன் காணேடீ? தாயுமிலி தந்தையிலி தான்தனியன் ஆயிடினும் காயில் உலகனைத்துங் கற்பொடிகாண் சாழலோ! 257 அயனை, அனங்கனை, அந்தகனைச், சந்திரனை வயனங்கள் மாயா வடுச்செய்தான் காணேடீ? நயனங்கள் மூன்றுடைய நாயகனே தண்டித்தால் சயமன்றோ வானவர்க்குத் தாழ்குழலாய் சாழலோ! 258 தக்கனையும், எச்சனையும் தலையறுத்துத் தேவர்கணம் தொக்கனவந் தவர்தம்மைத் தொலைத்ததுதான் என்னேடீ? தொக்கனவந் தவர்தம்மைத் தொலைத்தருளி அருள்கொடுத்தங்கு எச்சனுக்கு மிகைத்தலைமற்று அருளினன்காண் சாழலோ! 259 அலரவனும், மாலவனும் அறியாமே அழலுருவாய் நிலமுதற்கீழ் அண்டமுற நின்றதுதான் என்னேடீ? நிலமுதற்கீழ் அண்டமுற நின்றிலனேல் இருவருந்தம் சலமுகத்தால் ஆங்காரம் தவிரார்காண் சாழலோ! 260 மலைமகளை ஒருபாகம் வைத்தலுமே மற்றொருத்தி சலமுகத்தால் அவன்சடையிற் பாயுமது என்னேடீ? சலமுகத்தால் அவன்சடையிற் பாய்ந்திலளேல் தரணியெல்லாம் பிலமுகத்தே புகப்பாய்ந்து பெருங்கேடாஞ் சாழலோ! 261 கோலால மாகிக் குரைகடல்வாய் அன்றெழுந்த ஆலாலம் உண்டான் அவன்சதுர்தான் என்னேடீ? ஆலாலம் உண்டிலனேல் அன்றயன்மால் உள்ளிட்ட மேலாய தேவரெல்லாம் வீடுவர்காண் சாழலோ! 262 தென்பால் உகந்தாடுந் தில்லைச்சிற் றம்பலவன் பெண்பால் உகந்தான் பெரும்பித்தன் காணேடீ? பெண்பால் உகந்திலனேற் பேதாய் இருநிலத்தோர் விண்பால் யோகெய்தி வீடுவர்காண் சாழலோ! 263 தானந்தம் இல்லான் தனையடைந்த நாயேனை ஆனந்த வெள்ளத்து அழுத்துவித்தான் காணேடீ? ஆனந்த வெள்ளத்து அழுத்துவித்த திருவடிகள் வானுந்து தேவர்கட்கோர் வான்பொருள்காண் சாழலோ! 264 நங்காய்! இதென்னதவம் நரம்போடு எலும்பணிந்து கங்காளந் தோள்மேலே காதலித்தான் காணேடீ? கங்காளம் ஆமாகேள் காலாந்த ரத்திருவர் தங்காலஞ் செய்யத் தரித்தனன்காண் சாழலோ! 265. கானார் புலித்தோல் உடை,தலைஊண் காடுபதி ஆனால் அவனுக்கிங்கு ஆட்படுவார் ஆரேடீ? ஆனாலும் கேளாய் அயனுந் திருமாலும் வானாடர் கோவும் வழியடியார் சாழலோ! 266 மலையரையன் பொற்பாவை வாள்நுதலாள் பெண்திருவை உலகறியத் தீவேட்டான் என்னுமது என்னேடீ? உலகறியத் தீவேளாது ஒழிந்தனனேல் உலகனைத்தும் கலைநவின்ற பொருள்களெல்லாம் கலங்கிடுங்காண் சாழலோ! 267 தேன்புக்க தண்பணைசூழ் தில்லைச்சிற் றம்பலவன் தான்புக்கு நட்டம் பயிலுமது என்னேடீ? தான்புக்கு நட்டம் பயின்றிலனேல் தரணியெல்லாம் ஊன்புக்க வேற்காளிக்(கு) ஊட்டாங்காண் சாழலோ! 268 கடகரியும் பரிமாவும் தேரும்உகந்து ஏறாதே இடபம்உகந்து ஏறியவாறு எனக்கறிய இயம்பேடீ? தடமதில்கள் அவைமூன்றுந் தழலெரித்த அந்நாளில் இடபமதாய்த் தாங்கினான் திருமால்காண் சாழலோ! 269 நன்றாக நால்வர்க்கும் நான்மறையின் உட்பொருளை அன்றாலின் கீழிருந்தங்கு அறமுரைத்தான் காணேடீ? அன்றாலின் கீழிருந்தங்கு அறமுரைத்தான் ஆயிடினுங் கொன்றான்காண் புரமூன்றுங் கூட்டோடே சாழலோ! 270 அம்பலத்தே கூத்தாடி அமுதுசெயப் பலிதிரியும் நம்பனையுந் தேவனென்று நண்ணுமது என்னேடீ? நம்பனையும் ஆமாகேள் நான்மறைகள் தாமறியா எம்பெருமான் ஈசாவென்று ஏத்தினகாண் சாழலோ! 271 சலமுடைய சலந்தரன்தன் உடல்தடிந்த நல்லாழி நலமுடைய நாரணற்கன்று அருளியவாறு என்னேடீ? நலமுடைய நாரணன்தன் நயனம்இடந்து அரனடிக்கீழ் அலராக இடஆழி அருளினன்காண் சாழலோ! 272 அம்பரமாம் புள்ளித்தோல் ஆலாலம் ஆரமுதம் எம்பெருமான் உண்டசதுர் எனக்கறிய இயம்பேடீ? எம்பெருமான் ஏதுடுத்தங்கு ஏதமுது செய்திடினும் தம்பெருமை தானறியாத் தன்மையன்காண் சாழலோ! 273 அருந்தவருக்கு ஆலின்கீழ் அறமுதலா நான்கினையும் இருந்தவருக்கு அருளுமது எனக்கறிய இயம்பேடீ? அருந்தவருக்கு அறமுதல்நான்கு அன்றருளிச் செய்திலனேல் திருந்தவருக்கு உலகியற்கை தெரியாகாண் சாழலோ! 274 திருச்சிற்றம்பலம் </poem> adkm8jypvqb0hu52lim42f7lf5w38s3 0 5517 1983288 1116281 2026-10-25T12:24:32Z சேரன் 12022 /* */ 1983288 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருப்பூவல்லி | previous = [[../திருச்சாழல்/]] | next = [[../திருவுந்தியார்/]] | notes = }} மாயா விசயம் நீக்குதல் (தில்லையில் அருளியது - நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா) <poem> இணையார் திருவடி என்தலைமேல் வைத்தலுமே துணையான சுற்றங்கள் அத்தனையும் துறந்தொழிந்தேன் அணையார் புனற்றில்லை அம்பலத்தே ஆடுகின்ற புணையாளன் சீர்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 275 எந்தையெந் தாய்சுற்றம் மற்றுமெல்லாம் என்னுடைய பந்தம் அறுத்தென்னை ஆண்டுகொண்ட பாண்டிப்பிரான் அந்த இடைமருதில் ஆனந்தத் தேனிருந்த பொந்தைப் பரவிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 276 நாயிற் கடைப்பட்ட நம்மையுமோர் பொருட்படுத்துத் தாயிற் பெரிதுந் தயாவுடைய தம்பெருமான் மாயப் பிறப்பறுத் தாண்டானென் வல்வினையின் வாயிற் பொடியட்டிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 277 பண்பட்ட தில்லைப் பதிக்கரசைப் பரவாதே எண்பட்ட தக்கன் அருக்கன் எச்சன் இந்துஅனல் விண்பட்ட பூதப் படைவீர பத்திரரால் புண்பட்ட வாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 278 தேனாடு கொன்றை சடைக்கணிந்த சிவபெருமான் ஊனாடி நாடிவந் துள்புகுந்தான் உலகர்முன்னே நானாடி ஆடிநின் றோலமிட நடம்பயிலும் வானாடர் கோவுக்கே பூவல்லி கொய்யாமோ. 279 எரிமூன்று தேவர்க் கிரங்கியருள் செய்தருளிச் சிரமூன் றறத்தன் திருப்புருவம் நெரித்தருளி உருமூன்று மாகி உணர்வரிதாம் ஒருவனுமே புரமூன் றெரித்தவா பூவல்லி கொய்யாமோ. 280 வணங்கத் தலை வைத்து வார்கழல்வாய் வாழ்த்தவைத்து இணங்தத்தன் சீரடியார் கூட்டமும்வைத் தெம்பெருமான் அணங்கொ டணிதில்லை அம்பலத்தே ஆடுகின்ற குணங்கூரப் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 281 நெறிசெய் தருளித்தன் சீரடியார் பொன்னடிக்கே குறிசெய்து கொண்டென்னை ஆண்டபிரான் குணம்பரவி முறிசெய்து நம்மை முழுதுடற்றும் பழவினையைக் கிறிசெய்த வாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 282 பன்னாட் பரவிப் பணிசெய்யப் பாதமலர் என்ஆகம் துன்னவைத்த பெரியோன் எழிற்சுடராய்க் கல்நா ருரித்தென்னை யாண்டுகொண்டான் கழலிணைகள் பொன்னான வாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 283 பேராசை யாமிந்தப் பிண்டமறப் பெருந்துறையான் சீரார் திருவடி யென்தலைமேல் வைத்தபிரான் காரார் கடல்நஞ்சை உண்டுகந்த காபாலி போரார் புறம்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 284 பாலும் அமுதமுந் தேனுடனாம் பராபரமாய்க் கோலங் குளிர்ந்துள்ளங் கொண்டபிரான் குரைகழல்கள் ஞாலம் பரவுவார் நன்னெறியாம் அந்நெறியே போலும் புகழ்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 285 வானவன் மாலயன் மற்றுமுள்ள தேவர்கட்கும் கோனவ னாய்நின்று கூடலிலாக் குணக்குறியோன் ஆன நெடுங்கடல் ஆலாலம் அமுதுசெய்யப் போனகம் ஆனவா பூவல்லி கொய்யாமோ. 286 அன்றால நீழற்கீழ் அருமறைகள் தானருளி நன்றாக வானவர் மாமுனிவர் நாள்தோறும் நின்றார ஏத்தும் நிறைகழலோன் புனைகொன்றைப் பொன்தாது பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 287 படமாக என்னுள்ளே தன்னிணைப்போ தவையளித்திங் கிடமாகக் கொண்டிருந் தேகம்பம் மேயபிரான் தடமார் மதில்தில்லை அம்பலமே தானிடமா நடமாடு மாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 288 அங்கி அருக்கன் இராவணன் அந்தகன் கூற்றன் செங்கண் அரிஅயன் இந்திரனுஞ் சந்திரனும் பங்கமில் தக்கனும் எச்சனுந்தம் பரிசழியப் பொங்கியசீர் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 289 திண்போர் விடையான் சிவபுரத்தார் போரேறு மண்பால் மதுரையிற் பிட்டமுது செய்தருளித் தண்டாலே பாண்டியன் தன்னைப் பணிகொண்ட புண்பாடல் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 290 முன்னாய மாலயனும் வானவரும் தானவரும் பொன்னார் திருவடி தாமறியார் போற்றுவதே என்னாகம் உள்புகுந் தாண்டுகொண்டான் இலங்கணியாம் பன்னாகம் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 291 சீரார் திருவடித் திண்சிலம்பு சிலம்பொலிக்கே ஆராத ஆசையதாய் அடியேன் அகமகிழத் தேரார்ந்த வீதிப் பெருந்துறையான் திருநடஞ்செய் பேரானந் தம்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 292 அத்தி யுரித்(து)அது போர்த்தருளும் பெருந்துறையான் பித்த வடிவுகொண் டிவ்வுலகிற் பிள்ளையுமாய் முத்தி முழுமுதலுத் தரகோச மங்கைவள்ளல் புத்தி புகுந்தவா பூவல்லி கொய்யாமோ. 293 மாவார வேறி மதுரைநகர் புகுந்தருளித் தேவார்ந்த கோலந் திகழப் பெருந்துறையான் கோவாகி வந்தெம்மைக் குற்றேவல் கொண்டருளும் பூவார் கழல்பரவிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 294 திருச்சிற்றம்பலம் </poem> qm5of4jqj4ug7gey6isqj99n3hzl6dr 1983291 1983288 2026-10-25T12:27:18Z சேரன் 12022 /* */ 1983291 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = மாணிக்கவாசகர் | translator = | section = திருப்பூவல்லி | previous = [[../திருச்சாழல்/]] | next = [[../திருவுந்தியார்/]] | notes = }} மாயா விசயம் நீக்குதல் (தில்லையில் அருளியது - நாலடித் தரவு கொச்சகக் கலிப்பா) <poem> இணையார் திருவடி என்தலைமேல் வைத்தலுமே துணையான சுற்றங்கள் அத்தனையும் துறந்தொழிந்தேன் அணையார் புனற்றில்லை அம்பலத்தே ஆடுகின்ற புணையாளன் சீர்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 275 எந்தையெந் தாய்சுற்றம் மற்றுமெல்லாம் என்னுடைய பந்தம் அறுத்தென்னை ஆண்டுகொண்ட பாண்டிப்பிரான் அந்த இடைமருதில் ஆனந்தத் தேனிருந்த பொந்தைப் பரவிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 276 நாயிற் கடைப்பட்ட நம்மையுமோர் பொருட்படுத்துத் தாயிற் பெரிதுந் தயாவுடைய தம்பெருமான் மாயப் பிறப்பறுத் தாண்டானென் வல்வினையின் வாயிற் பொடியட்டிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 277 பண்பட்ட தில்லைப் பதிக்கரசைப் பரவாதே எண்பட்ட தக்கன் அருக்கன் எச்சன் இந்துஅனல் விண்பட்ட பூதப் படைவீர பத்திரரால் புண்பட்ட வாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 278 தேனாடு கொன்றை சடைக்கணிந்த சிவபெருமான் ஊனாடி நாடிவந் துள்புகுந்தான் உலகர்முன்னே நானாடி ஆடிநின் றோலமிட நடம்பயிலும் வானாடர் கோவுக்கே பூவல்லி கொய்யாமோ. 279 எரிமூன்று தேவர்க் கிரங்கியருள் செய்தருளிச் சிரமூன் றறத்தன் திருப்புருவம் நெரித்தருளி உருமூன்று மாகி உணர்வரிதாம் ஒருவனுமே புரமூன் றெரித்தவா பூவல்லி கொய்யாமோ. 280 வணங்கத் தலை வைத்து வார்கழல்வாய் வாழ்த்தவைத்து இணங்கத்தன் சீரடியார் கூட்டமும்வைத் தெம்பெருமான் அணங்கொ டணிதில்லை அம்பலத்தே ஆடுகின்ற குணங்கூரப் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 281 நெறிசெய் தருளித்தன் சீரடியார் பொன்னடிக்கே குறிசெய்து கொண்டென்னை ஆண்டபிரான் குணம்பரவி முறிசெய்து நம்மை முழுதுடற்றும் பழவினையைக் கிறிசெய்த வாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 282 பன்னாட் பரவிப் பணிசெய்யப் பாதமலர் என்ஆகம் துன்னவைத்த பெரியோன் எழிற்சுடராய்க் கல்நா ருரித்தென்னை யாண்டுகொண்டான் கழலிணைகள் பொன்னான வாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 283 பேராசை யாமிந்தப் பிண்டமறப் பெருந்துறையான் சீரார் திருவடி யென்தலைமேல் வைத்தபிரான் காரார் கடல்நஞ்சை உண்டுகந்த காபாலி போரார் புறம்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 284 பாலும் அமுதமுந் தேனுடனாம் பராபரமாய்க் கோலங் குளிர்ந்துள்ளங் கொண்டபிரான் குரைகழல்கள் ஞாலம் பரவுவார் நன்னெறியாம் அந்நெறியே போலும் புகழ்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 285 வானவன் மாலயன் மற்றுமுள்ள தேவர்கட்கும் கோனவ னாய்நின்று கூடலிலாக் குணக்குறியோன் ஆன நெடுங்கடல் ஆலாலம் அமுதுசெய்யப் போனகம் ஆனவா பூவல்லி கொய்யாமோ. 286 அன்றால நீழற்கீழ் அருமறைகள் தானருளி நன்றாக வானவர் மாமுனிவர் நாள்தோறும் நின்றார ஏத்தும் நிறைகழலோன் புனைகொன்றைப் பொன்தாது பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 287 படமாக என்னுள்ளே தன்னிணைப்போ தவையளித்திங் கிடமாகக் கொண்டிருந் தேகம்பம் மேயபிரான் தடமார் மதில்தில்லை அம்பலமே தானிடமா நடமாடு மாபாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 288 அங்கி அருக்கன் இராவணன் அந்தகன் கூற்றன் செங்கண் அரிஅயன் இந்திரனுஞ் சந்திரனும் பங்கமில் தக்கனும் எச்சனுந்தம் பரிசழியப் பொங்கியசீர் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 289 திண்போர் விடையான் சிவபுரத்தார் போரேறு மண்பால் மதுரையிற் பிட்டமுது செய்தருளித் தண்டாலே பாண்டியன் தன்னைப் பணிகொண்ட புண்பாடல் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 290 முன்னாய மாலயனும் வானவரும் தானவரும் பொன்னார் திருவடி தாமறியார் போற்றுவதே என்னாகம் உள்புகுந் தாண்டுகொண்டான் இலங்கணியாம் பன்னாகம் பாடிநாம் பூவல்லி கொய்யாமோ. 291 சீரார் திருவடித் திண்சிலம்பு சிலம்பொலிக்கே ஆராத ஆசையதாய் அடியேன் அகமகிழத் தேரார்ந்த வீதிப் பெருந்துறையான் திருநடஞ்செய் பேரானந் தம்பாடிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 292 அத்தி யுரித்(து)அது போர்த்தருளும் பெருந்துறையான் பித்த வடிவுகொண் டிவ்வுலகிற் பிள்ளையுமாய் முத்தி முழுமுதலுத் தரகோச மங்கைவள்ளல் புத்தி புகுந்தவா பூவல்லி கொய்யாமோ. 293 மாவார வேறி மதுரைநகர் புகுந்தருளித் தேவார்ந்த கோலந் திகழப் பெருந்துறையான் கோவாகி வந்தெம்மைக் குற்றேவல் கொண்டருளும் பூவார் கழல்பரவிப் பூவல்லி கொய்யாமோ. 294 திருச்சிற்றம்பலம் </poem> gi9sh7ccdlpyciaqkpg057wzflkf4ej 250 16158 1983701 1179653 2026-10-26T11:11:06Z TVA ARUN 3777 print . 1983701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Info-farmer" />{{rh||53|}}</noinclude>{{hwe|லவே|“சொல்லவே}} நால்வேத லெப்பைமார் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. மார்க்கப்பணியில் முனைந்து இருப்பவர்கள் என்ற பொருளில் 1881ம் ஆண்டு ஆங்கிலேயரது மக்கள் கணக்கு அறிக்கை, லெப்பைகள் பற்றிக் குறிப்பிடும்பொழுது, அவர்கள் தஞ்சை, மதுரை இராமநாதபுரம் உள்ளிட்ட மாவட்டங்களில் பிரதானமாக வாழ்ந்து வருவதாகவும், மேற்குக்கரை முஸ்லீம், "மாப்பிள்ளைகளைப் போல இவர்களும் சோழ மண்டலக்கரை மாப்பிள்ளை" யென வருணித்துள்ளது. அராபிய இரத்தக் கலப்புடன் கூடிய மதம் மாறிய திராவிடர்களும் இந்துக்களுமான இவர்கள் சுறு சுறுப்பும், முன்னேற்ற மனப்பாங்கும் மிக்க வியாபாரிகள் எனவும் அந்த அறிக்கை குறிப்பிடுகிறது. இவர்களில் பெரும்பான்மையினர் வணிகத்திலும், கொடிக்கால் விவசாயத்திலும், சிலர், நெசவு, சங்கு, முத்துக்குளித்தல், சமயப்பணி ஆகிய தொழில்களிலும் ஈடுபட்டுள்ளதாகவும் அறிவிக்கிறது<ref>Census Repont – Govt. of India (1881–AD)</ref> இந்த அரசு அறிக்கையை அடுத்து வெளி வந்துள்ள மதுரை கெஜட்டீர், "லெப்பைகள் நேர்த்தியான, உறுதியான , செயல்திறம் மிக்க மக்கள் என்றும், எந்தச் சூழ்நிலையையும் சமாளித்து நடந்து கொள்ளக்கூடியவர்கள்’’ என்றும் புகழுரை வழங்கியுள்ளது.<ref>Frana's W. - Madurai Gazetteer (1921) </ref> இவர்களில் பெரும்பான்மையினர் வணிகத்திலும், சிறிதளவினர் கைவினைக் கலைகள், கடல் தொழில், போன்ற துறைகளில் ஈடுபட்டிருப்பதாகக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தொண்டை மண்டலத்தில் உள்ள வெப்பைகள் வெற்றிலைக் கொடிக்கால் விவசாயிகளாகவும், தோல் வியாபாரிகளாகவும், சிறு தொழில் வணிகர்களாவும் அவர்களது பெண் பாலர், பாய் நெசவு தொழிலில் திறமை உள்ளவர்களாக இருப்பதாக தென் ஆற்காடு மாவட்டம் கெஜட்டீர்<ref> Rajaram Roa - S. Manuel of Ramnad Samasthanam (1898)p. 49 </ref> குறிப்பிடுகிறது. வட ஆற்காடு மாவட்ட லெப்பைகள், வசதி உள்ளவர்களாகவும் திருமறைப்படி வாழ்வியலில் வாழ்வாங்கு வாழ்பவர்களாகவும்<noinclude>{{rule|15em|align=left}} {{Reflist}}</noinclude> t7enp77au2ko8k4ea4lfqn2jiume0g0 250 81011 1983372 570677 2026-10-26T05:55:42Z ~2026-57076-60 17584 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ 1983372 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="223.185.24.157" /></noinclude>வாய்மொழிப் பயிற்சி 03 உரையாடலுக்குரிய பொருள்கள்: உரையாடலுக்குரிய பொருள்கள் மாணாக்கருடைய வயது, அறிவு, பட்டறிவு முதலியவற்றையொட்டி அமையவேண்டும். தவிர, அவை அவர்களுடைய விருப்பத்தைத் தூண்டக்கூடியவைகளாகவும் இருக்கவேண்டும். குழந்தைகளுடைய அறிவிற்கும் அவாவிற்கும் அப்பாற்பட்ட பொருள்களைப்பற்றிப் பேசுவதால் யாதொரு நன்மையும் ஏற்படாது. தொடக்கத்தில் குழந்தைகளுக்குத் தங்களைப்பற்றியும் தங்களுடன் நெருங்கிய சூழ்நிலையிலுள்ள பொருள்களைப்பற்றியும் அறிய அதிக விருப்பம் உண்டாதல் இயற்கை. குழந்தைகளின் வகுப்பறை நிகழ்ச்சிகளைப்பற்றியும், வெளியில் அவர்கள் வாழ்க்கையில் குறுக்கிடும் நிகழ்ச்சிகளைப்பற்றியும் உரையாடுதல் அவர்களுக்குக் கவர்ச்சியைத் தரலாம். தொடக்க நிலைப்பள்ளி முதலிரண்டு வகுப்புக்களில் வீடு, குடும்பம், பள்ளி, உறவினர், நண்பர், உணவு, உடை, விளையாட்டு, தோட்டம், பண்டிகைகள், திருவிழாக்கள், தொழில்கள், நற்பழக்கங்கள், பிராணிகள் முதலிய பொருள்களைப்பற்றிக் குழந்தைகளே உரையாடும்படி செய்யலாம். இந்நிலைப்பள்ளி மேல் வகுப்புக்களில் மேற்கூறிய பொருள்கள் மட்டுமன்றி அவரவர் வகுப்பு நிலைக்கேற்றவாறு அவர்களுக்குப் பற்றுள்ள செயல்கள், சிறு நிகழ்ச்சிகள், செய்திகள், நாட்டு நடப்புக்கள், வாணிகம், போக்கு வரவு வசதிகள், ஆட்சிமுறை முதலியவற்றைப் பற்றிப்பேசச் செய்யலாம். கைத்தொழில்கள் செய்வதற்கு வேண்டிய பொருள்களைப்பற்றியும், அவற்றைச் சேகரிக்கும் முறைகளைப்பற்றியும் உரையாடல் நடைபெறச் செய்யலாம். உரையாடல் முறை : தொடக்கத்தில் ஆசிரியர் குழந்தைகளுடன் இயல்பாகப் பேசவேண்டும். முதன் முதலாகத் தம்மிடம் புதிதாக வரும் குழந்தைகளுடன் அளவளாவி அவர்களோடு உணர்வொற்றுமை ஏற்படுத்திக் கொள்வதிலும், அவர்களுடன் உரையாடிக் கதை சொல்லி அவர்கள் கூச்சத்தைத் தெளிவிப்பதிலும் முதல் ஒன்றிரண்டு மாத காலத்தைக் கழிக்கலாம். அவ்வாண்டின் எஞ்சிய மாதங்<noinclude></noinclude> 87c4cpfkq174d0jrqjsgt1rfz6xym7x 250 523842 1983354 1982977 2026-10-26T04:47:59Z சிவதர்ஷினி சம்பத் .1 17364 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983354 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Velumani Amirtham" /></noinclude>{{center|{{x-larger|<b>கல் (கருமைக் கருத்துவேர்)</b>}}}} '''அடிக்கருத்து (கருமை)''' குல் - குலவு. குலவுதல் = கூடுதல், கலத்தல். கலத்தற் கருத்தினின்று மயக்கக் கருத்தும், மயக்கக் கருத்தினின்று இருண்மைக் கருத்தும், இருண்மைக் கருத்தினின்று கருமைக் கருத்துந் தோன்றும். கல் + து = கஃறு- கருமைக் குறிப்புச் சொல். {{center|"கஃறென்னுங் கல்லத ரத்தம்” (தொல். எழுத்து. 40, உரை)}} கல்- கன்- கன்னல் = கரிய வகையான கரும்பு (திவா.) கன்னங்கரிய, கன்னங்கறேல் (கன்னங்கரேர்) என்னும் வழக்குகளை நோக்குக. கல் - கால் = கருநிறம். {{center|"கால்நோய் மேனிக் கண்டகர்” (கம்பரா. உயுத். வானர. 21)}} கல் - கள்- கள்வு - கள்வன் = 1. கரிய யானை (பிங்.); 2. கரியவன் (பிங்.). 3. கருநண்டு. “புள்ளிக் கள்வன்” (ஐங். 21). 4. நண்டு வடிவான (கடக) ஓரை. . கள்வன் - களவன் = கருநண்டு. “புள்ளிக் களவன்” (கலித்.88:10) கள் - கள (நன். 165, மயிலை.)- களா (திவா.)- களவு (ம.களவு. க.களவெ.)-களவம் = கரிய கனிவகை, அதையுடைய செடி. கள- களம். swan). “காக்கையிற் கரிது களம்பழம்" (தொல். சொல். 79, உரை) களவம் - களகம் = கரிய பெருச்சாளி (திவா.), காரோதிமம் <b>(black swan)</b><noinclude></noinclude> cp7fc1t85tstgsey6r739w4qutpdswl 250 523845 1983362 1969686 2026-10-26T05:30:14Z சிவதர்ஷினி சம்பத் .1 17364 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983362 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Velumani Amirtham" /></noinclude>4 வேர்ச்சொற் கட்டுரைகள் திவ்வியப் பிரபந்தம் பெரிய திருமொழி 6:9: 10 வியாக்கியானத்திற் குறிக்கப்பட்டுள்ள 'களகம்’ என்னும் ஓதிமப் பெயர், காரோதிமப் பெயராகவே யிருத்தல் வேண்டும். கள்- களம் = 1. கருமை (திவா.). 2. முகில். ‘கனைக் களமென” (அரிசமய. பரகா. 44). களம் - களர் = கறுப்பு (சூடா.) களவு- (களகு) - களங்கு = கருப்பு, கரும்புள்ளி, கறை. “திங்கள் உடற்களங்கால்"(பிரபுலிங். கைலாச. 6). களங்கு – களங்கம் = 1. கறுப்பு (திவா.). 2. கரிய மறு (திவா.). 3. கரும்புள்ளியாகிய வயிரக் குற்றம். “காக பாதமுங் களங்கமும் விந்துவும் ” (சிலப். 14 : 180), 4. குற்றம் (பிங்.), 5. துரு (சூடா.). 6. (கரிய) அடையாளம். "களங்கமொன் றிட்டு மண்ணுறுத்தி” (கந்தபு. மார்க்கண். 133). 7. (கருமைக்கு இனமான) நீலம் (சங். அக). களங்கம் - Skt. kalanka. களங்கம்- களங்கன் = 1. மறுவுள்ள மதி (திவா.), 2. குற்றமுள்ளவன். கள்- காள்- காளி = 1. கூளித்தலைவியாகிய கரிய பாலைநிலத் தெய்வம். 2. கரிய மணித்தக்காளி (இராசவைத்.). காள் - காளம் = 1. கருமை. “காளமா கிருளை” (சீவக. 2245). 2. முகில் (சது.). 3. பெருமழை (உவின்சிலோ அகர முதலி). காளம் - கால. காள் + ஆம்பி = காளாம்பி (கருங்காளான்). காள் + ஆன் = காளான் (காளாம்பி, ஆம்பி). வ. முதலிற் கரிய ஆம்பியையே குறித்த காளாம்பி, காளான் என்னும் இருபெயர்களும், பின்னர் வெள்ளாம்பிக்கும் காராம்பிக்கும் பொதுப் பெயராகிவிட்டன. ‘ஆவுதை காளாம்பி போன்ற” (களவழி. 36). இதிற் ‘காளாம்பி’ வெள்ளாம்பியைக் குறித்தது. காளான் என்று இருவகை யாம்பியையுங் குறிப்பது இற்றைய யுலகவழக்கு. காராம்பியைப் பேய்க்காளான் என்பர். அம் + காளி = அங்காளி. அம் + காளி + அம்மை = அங்காளியம்மை அங்கம்மை. அங்காளம்மை - “அங்காளம்மைத் தெய்வம் அகப்பைக் கூர்வழியாய் வரும்”<noinclude></noinclude> 3qrkt8p2tj9xfww5dxrup9yitr6l42y 1983364 1983362 2026-10-26T05:31:52Z சிவதர்ஷினி சம்பத் .1 17364 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983364 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Velumani Amirtham" /></noinclude>4 வேர்ச்சொற் கட்டுரைகள் திவ்வியப் பிரபந்தம் பெரிய திருமொழி 6:9: 10 வியாக்கியானத்திற் குறிக்கப்பட்டுள்ள 'களகம்’ என்னும் ஓதிமப் பெயர், காரோதிமப் பெயராகவே யிருத்தல் வேண்டும். கள்- களம் = 1. கருமை (திவா.). 2. முகில். ‘கனைக் களமென” (அரிசமய. பரகா. 44). களம் - களர் = கறுப்பு (சூடா.) களவு- (களகு) - களங்கு = கருப்பு, கரும்புள்ளி, கறை. “திங்கள் உடற்களங்கால்"(பிரபுலிங். கைலாச. 6). களங்கு – களங்கம் = 1. கறுப்பு (திவா.). 2. கரிய மறு (திவா.). 3. கரும்புள்ளியாகிய வயிரக் குற்றம். “காக பாதமுங் களங்கமும் விந்துவும் ” (சிலப். 14 : 180), 4. குற்றம் (பிங்.), 5. துரு (சூடா.). 6. (கரிய) அடையாளம். "களங்கமொன் றிட்டு மண்ணுறுத்தி” (கந்தபு. மார்க்கண். 133). 7. (கருமைக்கு இனமான) நீலம் (சங். அக). களங்கம் - Skt. kalanka. களங்கம்- களங்கன் = 1. மறுவுள்ள மதி (திவா.), 2. குற்றமுள்ளவன். கள்- காள்- காளி = 1. கூளித்தலைவியாகிய கரிய பாலைநிலத் தெய்வம். 2. கரிய மணித்தக்காளி (இராசவைத்.). காள் - காளம் = 1. கருமை. “காளமா கிருளை” (சீவக. 2245). 2. முகில் (சது.). 3. பெருமழை (உவின்சிலோ அகர முதலி). காளம் - கால. காள் + ஆம்பி = காளாம்பி (கருங்காளான்). காள் + ஆன் = காளான் (காளாம்பி, ஆம்பி). வ. முதலிற் கரிய ஆம்பியையே குறித்த காளாம்பி, காளான் என்னும் இருபெயர்களும், பின்னர் வெள்ளாம்பிக்கும் காராம்பிக்கும் பொதுப் பெயராகிவிட்டன. ‘ஆவுதை காளாம்பி போன்ற” (களவழி. 36). இதிற் ‘காளாம்பி’ வெள்ளாம்பியைக் குறித்தது. காளான் என்று இருவகை யாம்பியையுங் குறிப்பது இற்றைய யுலகவழக்கு. காராம்பியைப் பேய்க்காளான் என்பர். அம் + காளி = அங்காளி. அம் + காளி + அம்மை = அங்காளியம்மை அங்கம்மை. அங்காளம்மை - “அங்காளம்மைத் தெய்வம் அகப்பைக் கூர்வழியாய் வரும்"<noinclude></noinclude> d1swjk3e6l8ine9wf88zzf49791s80e 250 523866 1983357 1981063 2026-10-26T05:23:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983357 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கள்ளம் - ம. கள்ளம், தெ. கல்ல. கள்வன்- ம. கள்வன், து. கள்வே, வ. கலம. களவு - ம. க., து. களவு, Gk.klepto (to steal), L. clam (secretly). கரத்தல் = கவர்தல். கரவு = களவு (திவா.). கரவர் = கள்வர் (பிங்.). கரவடம் : களவு (திவா.). கரவடர் = திருடர் (திவா.). கரவட நூல்= களவுநூல்.(சிலப். 16: 180, அரும்.). 2. வஞ்சனை வஞ்சனை யென்பது ஒன்றை உள்ளத்தில் மறைத்து வைத்தல். கள்ளம் = வஞ்சனை. "கள்ளம் பிறவோ பசப்பு" (குறள். 1184). களவு வஞ்சனை. "நங்களவ றுத்துநின் றாண்டமை" (திருவாச. 5: 35). கரவு - வஞ்சனை. 'களவறிந்தார் நெஞ்சிற் கரவு" (குறள்.288). கரவடம் = வஞ்சகம். "மனத்திலே கரவடமாம் வேடம்" (தண்டலை. சத. 29). 3. பொய் பொய்யாவது சொல்லால் ஒன்றை மறைத்தல். கள்ளம் - பொய். "கள்ளமே பேசி" (தேவா. 1115 : 6). கரவு - பொய். 'கரவெனு முன்ற னூலில்'' (திருவாத. பு. புத்த. 55). 4. ஈயாமை ஈயாமையாவது ஒருவன் தன் பொருள் நுகர்ச்சியைப் பிறருக்கு மறைத்தல். கரத்தல் கொடாதிருத்தல் (பிங்.). கரு - கரும் - கருமு. கருமுதல் பிசினித்தனம் பண்ணுதல். கருமி = கஞ்சன். 5. கரைதல் கரைதலாவது ஒரு பொருள் சிறிது சிறிதாய் மறைதல். கர-கரை. கரைதல் = சிறிது சிறிதாய்க் கரத்தல், உருகுதல். கர-ம.கரக்கு, தெ.,க.,து.karagu. 6. நீக்குதல் நீக்குதலென்பது ஒன்றை ஓரிடத்தில் இல்லாவாறு மறைத்தல். கள் + தல் = கட்டல் (களை பறித்தல்). கள்- களை. களைதல்= நீக்குதல்.கள்- ம. க.கள்.<noinclude></noinclude> 6s2afxv4cs27g8lio0yb2ctbcx8011r 250 523869 1983358 1609522 2026-10-26T05:24:40Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983358 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>'''7.கள்''' கள் என்பது உணர்ச்சியை அல்லது புலனை மறைப்பது. கள் = மது, கள் - ம., க. கள், தெ. கல்லு, து. கலி. களித்தல் கட்குடித்தல், மதுவுண்டல். களி = கட்குடியன். '''கட்கருத்தின் கிளை''' கள்- களி. களித்தல் = 1. கட்குடித்து மகிழ்தல். 2. கள்ளுண்டு வெறி கொள்ளுதல். “களித்தானைக் காரணங் காட்டுதல்" (குறள். 929). 3. மகிழ்தல். களி = 1. கள்ளுண்டு மகிழ்கை. 2. கள்ளுண்டு வெறிகொள்கை. 'சான்றோர் முகத்துக் களி” (குறள். 923). 3. உள்ளச் செருக்கு. 4. மகிழ்ச்சி. 5. மதிமயக்கம் (திவா.). 6. யானை மதம். “கால வேகங் களிமயக் குற்றென” (மணிமே. 4: 44). கள் = 1. கள்ளிற்கினமான தேன். ‘தேனுண்ணும் வண்டு. "கள்ளின மார்த்துண்ணும் வண்கொன்றை யோன்” (திருக்கோ.295). களி - களிறு = 1. மதங்கொண்ட ஆண்யானை. "வேழக் குரித்தே விதந்துகளி றென்றல்” (தொல். 1533). 2. ஆண் பன்றி. “கேழற் கண்ணும் கடிவரை யின்றே’ (தொல். 1534).<noinclude></noinclude> m8g9ksl3y45b11iamn8xrora3sarvvw 250 523871 1983359 1981329 2026-10-26T05:25:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983359 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Gunathamizh" /></noinclude>{{center|{{x-larger|<b>'குல்' (கூடற் கருத்துவேர்)</b>}}}} <b>அடிக்கருத்து (கூடல்) </b> குல் - குலம் = 1. கூட்டம். "பூமனைவாய் வாழ்கின்ற புட் குலங்காள்” (நள. 37), “மாளிகைக் குலந்துகைத்து” (தணிகைப்பு. சீபரி. 373). 2. பெற்றோரும் பிள்ளைகளும் கூடிய குடும்பம். 3. மரபுவழிக் குடும்பம். "குலந்தாங்கு சாதிக ணாலினும்” (திவ். திருவாய். 3 : 7: 9), "மலையுறை கடவுள் குலமுதல் வழுத்தி” (ஐங். 259). 4. உயர்மரபுவழிக் குடும்பம். "குலத்திற் பிறந்தார்வாய்ச் சொல்” (குறள். 959). 5. உறவினர் தொகுதி. "குலத்தைக் கெடுக்குங் கோடரிக் காம்பு”. 6. நாடு மொழி தொழில் மதம்பற்றிய வகுப்பு (community) அல்லது குடும்பம். 7. ஆரியர் வகுத்த பிறவி வகுப்பு (சாதி). “குலம் குப்பையிலே, பணம் பந்தியிலே". 8. பால் (வருணம்). 'குலம் நான்காகப் பகுத்த வகையால் தெரிந்த அந்தணர் அரசர் வணிகர் வேளாளரெனச் சொல்லப்பட்டா ரிருக்கும் நான்காய் வேறுபட்ட தெருக்களும்” (சிலப். 14 : 212, அடியார் உரை). 9. இனம் (species). ''ஒன்றே குலமும் ஒருவனே தேவனும்” (திருமந். 2104). 10. கொங்கு வேளாளர் குலப்பிரிவு. தூரன்குலம். 11. குடும்பம் குடியிருக்கும் வீடு (பிங்.). 12. அரசன் வீடாகிய அரண்மனை (திவா.). 13. இறைவன் வீடு போன்ற கோயில். "தேவ குலமுந் தெற்றியும் பள்ளியும்” (மணிமே. 26 : 72). குலம் - குலன். குலம் - வ. குல, Gael. clann, E. clan. குல் - குலை = 1. காய்த்திரள், வாழைக்குலை. 2. பூங்கொத்து. "நீடுகுலைக் காந்தள்” (பெரும்பாண். 371). 3. ஈரற்குலை, 'வீரர் குலைக ளற்றிட” (அரிச். 4. வேட்டஞ். 48). குலை - ம. குல, தெ. கொல (gola), க. கொலெ (gole). குல் - குல-குலவு. குலவுதல் = 1. மகிழ்தல். "மறையோர் குலாவி யேத்துங் குடவாவில்” (தேவா. 763 : 2). 2. கொண்டாடுதல் (பிங்.). 3.<noinclude></noinclude> b424q9j5kv9fev93x66dgg40ylcwsna 250 523873 1983360 1609526 2026-10-26T05:28:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983360 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>நட்பாடுதல். 4. நிலைபெறுதல். 'குலாய கொள்கைத்தே” (சீவக. 1007). ம். குலாவு. குல்- கல் - கல. கலத்தல் = கூடுதல், கூட்டுறவாதல், பொருந்துதல். கூடிப்பேசுதல், கூடியறிதல். கல- து. கல, தெ. கலயு, க. கலசு, ம. கலருக. கல- கலப்பு = கூடுகை, கலக்கை, நட்பாகை. தெ., க. கலப்பு. கலப்பு - கலப்படம்- தெ. கலப்படமு. கலங்கா வரிச்சு = கலவாமல் இடைவிட்டுக் கட்டிய வரிச்சுக் கட்டு. கல- கலவை = 1. பல்பொருட் கலப்பு. 2. விரை (மண) நீர் கலந்த சந்தனக் குழம்பு. ''தழுவிய நிலவெனக் கலவை” (கம்பரா. கடிமணப். 51). 3. கலந்தவுணவு. “கலவைக ளுண்டு கழிப்பர்” (நாலடி. 268). 4. மணல் கலந்த சுண்ணாம்பு. கல- கலவு. கலவுதல் = கலத்தல். “கனியின்றிரளுங் கலவி” (சூளா. சீய. 230). கலவு - கலவல் = கலக்கை (பிங்.). கலவன் = கலப் பானது. கலவங்கீரை = கலவைக்கீரை. கலவினார் = உற்றாருறவினர். 'கலவினார் பழிகரக்கு மேதை" (தணிகைப்பு. திருநாட்டு. 142). கலவு - கலாவு. கலாவுதல் = கலத்தல். "வானத்து வீசுவளி கலாவலின்” (குறிஞ்சிப். 48). கல-கலம்பு - கதம்பு - கதம்பம் = 1. கூட்டம். 2. கலப்புணவு. 3. மணப்பொடிக்கலவை. 4. பன்மலர்மாலை. ஒ. நோ: சலங்கை- சதங்கை. கலம்பு- கலம்பகம் = 1. பூக்கலவை. “கலம்பகம் புனைந்த வலங்கலந் தொடையல்” (திவ். திருப்பள்ளி. 5). 2. பல்வகைச் செய்யுளும் பதினெண் தலைப்புங் கலந்த பனுவல்வகை (இலக்.வி.812). கல் — கலும். கலுழ்தல் = பொருந்துதல். “கண்முத்த மாலை கலுழ்ந்தனவே” (திருக்கோ. 397). கலுழ் - கலுழன் = வெண்ணிறமுஞ் செந்நிறமுங் கலந்த பறவையினம். “கலுழன்மேல் வந்து தோன்றினான்” (கம்பரா. திருவவ. 13 கலுழன்- வ. கருட (garuda)<noinclude></noinclude> 5jmh3ua0tggf7d74k7nbts78tisj5pt 250 523876 1983363 1609529 2026-10-26T05:31:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983363 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குல் - குள்- கள். கள்ளுதல் = 1. கூடுதல், பொருந்துதல், ஒத்தல். 'கள்ள' ஓர் உவமையுருபு. 'கள்ளக் கடுப்ப” (தொல். பொருள் உவம்.11). கள்- களம் = 1. கூட்டம். 2. கூடுமிடம். 3. நெற்களம். “காவ லுழவர் களத்தகத்துப் போரேறி” (முத்தொள். 65). 4. போர்க்களம். “ஈரைம் பதின்மரும் பொருதுகளத் தொழிய” (புறம். 2 : 15). 5. அவை. 6. இடம் (திவா.). களம் - களமர் களமர் = 1. மருதநில மாக்கள். “கருங்கை வினைஞருங் களமருங் கூடி” (சிலப். 10 : 125). 2. போர் மறவர். "கள்ளார் களம ரிருஞ்செரு மயக்கமும்” (மதுரைக். 393). களமன்- வ. கலம. களம் - களமம் = (மருதநிலத்து) நெல். களமம்- வ. கலம. களம் - களன் = அவை. "களனஞ்சி” (குறள். 730). களம் - களர் = கூட்டம் (சூடா.). களர் - களரி = 1. அவை. "அரங்கேற்றுங் களரியிலே" (திருக்கை). 2. போர்க்களம். 'பூசற் களரியிலே" (பு. வெ. 2 : 6. கொளு, உரை). 3. நாடகம் கல்வி மல் முதலியன பயிலும் அரங்கு. 4. வழக்கு மன்றம் (கோயிலொழுகு. 64). 5. தொழிற்சாலை. களம் - களன் - கழனி = 1. மருதநிலம் (பிங்.). 2. வயல். "கழனி யுழவர்”(புறம். 13 : 11). 3. சேறு. கள்-(களகு) = களகம் = 1. நெற்கதிர். 'வண்களக நிலவெறிக்கும்” (திவ். பெரியதி. 6 : 9 : 10). 2. சுண்ணாம்புச் சாந்து. "களகப் புரிசைக் கவினார்....... காழி" (தேவா. 112:3). களகம் களபம் = 1. கலவை (சூடா.). 2. சுண்ணச்சாந்து. 'நுண்களபத் தெளிபாய" (திருக்கோ. 15). 3. கலவை மணச்சாந்து. “புலிவிரா யெறிந்திடக் களபம் போக்குவார்” (இரகு. இரகுவுற். 26). ஒ.நோ: மண்டகம் - மண்டபம், வாணிகம்- வாணிபம். களகு - கழகு = கழகம். கழகு - கழகம் = 1. பேரவை. “கழக மேறேல் நம்பீ” (திவ். திருவாய். 6 : 2 : 6). 2. புலவரவை (திவா.). 3. கல்வி பயிலும் இடம். “கந்தனை யனையவர் கலைதெரி கழகம்’ (கம்பரா. நாட்டுப். 48). 4. படைக்கலம் மற்போர் முதலியன பயிலும் இடம் (திவா.). 5. கவறாடும் இடம். “கழகத்துக் காலை புகின்” (குறள். 937). ம. கழகம். கழகம் என்னுஞ் சொல், இயல்பாக ஓர் அவையை அல்லது அவைக்களத்தைக் குறிக்குமேயன்றி, கவறாடும் அரங்கைக் குறிக்காது.<noinclude></noinclude> 5bcr8wxpqu6q8eq8se8to044nf1hgz1 250 523879 1983365 1609532 2026-10-26T05:37:59Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983365 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>“கண்ணு தற்பெருங்கடவுளுங்கழகமோடமர்ந்து” (திருவிளை. திருநாட். 56), நாட்டாண்மைக் கழகம், சைவசித்தாந்த நூற்பதிப்புக் கழகம் முதலிய வழக்குகளை நோக்குக. திருக்குறளிற் சூது என்னும் அதிகாரத்திலேயே, கழகம் என்னும் சொல் சூதாடரங்கைக் குறிக்கலாயிற்று. கல-கள-களகு - கழகு - கழகம். கள் - கட்சி = 1. போர்க்களம். “கட்சியுங் கரந்தையும் பாழ்பட’ (சிலப். 12. உரைப்.25).2. ஒரு கொள்கைபற்றிய கூட்டம். 3. மரமடர்ந்த காடு. “கலவ மஞ்ஞை கட்சியிற் றளரினும்” (மலைபடு. 235). கள் - கண். கண்ணுதல் = பொருந்துதல், "புடைகண்ணிய வொளிராழியின்” (இரகு. யாக. 17). கண் - கண, கணத்தல் = கூடுதல். கண - கணம் = 1. கூட்டம் “கணங்கொண்டு சுற்றத்தார் கலலென்றலற” (நாலடி. 25), “மான்கணம் மறலா” (சிலப். 13 : 6). 2. படைப்பகுதி. கணம் – வ. கண (ப்நிற்நி). கணவர் = கூட்டத்தார். “பூத கணவர்” (கந்தபு. திருக்கயி. 8). ஆளுங் கணத்தார் = ஊராட்சியமைவார். கணம்-கணன் = தொகுதி. "கணனடங்கக் கற்றானு மில்" (சிறுபஞ்.31). கணம் - கணகம் = 27 தேர்களும், 27 யானைகளும், 81 குதிரை களும் 135 காலாள்களுங் கொண்ட படைப்பிரிவு (பிங்.). கணம் - கணந்துள் = கூட்டமாக வாழும் பறவையினம். இருந்தோட் டருஞ்சிறை நெடுங்காற் கணந்துள்” (குறுந். 350). கள் - கட்டு. கட்டுதல் = சேர்த்தல், பொருத்துதல், புனைதல், பிணித்தல், பூட்டுதல், உடுத்தல், தொடுத்தல், அமைத்தல், திரள்தல், நென்மூட்டை கட்டி அரசிறையாகச் செலுத்துதல். தாலி பூட்டி மணத்தல், செலவொடு வரவு பொருந்துதல், ஒத்தல், பொய்யாகப் புனைதல், மூடுதல், தடுத்தல், அடக்குதல். ம., தெ., க.,து. கட்டு. கட்டு = 1. பிணிப்பு. “கட்டவிழ்தார் வாட்கலியன்” (அஷ்டப். நூற்றெட்.காப்பு). 2. மலப்பிணிப்பு. “கட்டறுத் தெனையாண்டு (திருவாச. 5 : 49). 3. மூட்டை. 4. கட்டடம் (பிங்.). 5. கட்டுப்பாடு. 6. கட்டளை. 'கட்டுடைக் காவலிற் காமர் கன்னியே” (சீவக. 98). 7. காவல். “மதுவனத்தைக் கட்டழித்திட்டது” (கம்பரா. திருவடி. 18). 8. அரண். "கட்டவை மூன்று மெரித்த பிரான்" (தேவா. 386 : 7).<noinclude></noinclude> nlwk91sei8w1l82pm58gv7i33h7nim5 250 523880 1983366 1982908 2026-10-26T05:40:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983366 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="மா.சத்ய பிரியா" /></noinclude>9. மதிப்பு. “கட்டோடு போனாற் கனத்தோடு வரலாம்". 10. நெல்லைக் கட்டிக் கூறுங் குறி. “கட்டினுங் கழங்கினும்” (தொல். பொருள் 115). 11. பொய் யுரை “கருமங் கட்டளை யென்றல் கட்டதோ” (கம்பரா. கிட். அரசி. 16). கட்டு-கட்டம் = 1. கவறாட்டத்திற்கு வரையும் அறைகள். (பெருங். மகத. 14:56). 2. காடு (திவா.). 3. மோவாய்க் கட்டை (பிங்.). தெ.கட்டமு (gaddamu). கட்டு-கட்டகம் = காந்தக்கல். “நலமலி கட்டகம்” (ஞானா. 55: 13). கட்டு-கட்டடம் வீடு கட்டுதல். பொத்தகங் கட்டுதல், பொன்னணியிற் கற்பதித்தல். கட்டடம் - தெ. கட்டடமு. கட்டு - கட்டணம் = 1. பாடை. 2. செலுத்தும் பணம். கட்டணம் - க. கட்டண. கட்டு - கட்டளை = 1. செங்கல் முதலியவற்றின் அச்சு. “கட்டளை கோடித் திரியின்” (அறநெறி. 56). 2. உருவங்கள் வார்க்குங் கருவி. 3. ஒன்றுபோல் அமைத்த உருவம். “காட்டி வைத்ததோர் கட்டளை போல” (பெருங். உஞ்சைக். 33 :113).4.உவமை (பிங்.). 5. உரைகல். “சால்பிற்குக் கட்டளை யாதெனின்” (குறள். 986). 6. ஒழுங்கு. 7. கட்டுப்பாடு. 8. சமய நெறிமுறைகளை யுணர்த்தும் நூல். 9.கோயிலிற் சிறப்பாக ஓர் அறஞ்செய்தற்குச் செய்யப்படும் ஏற்பாடு. 10.அதிகாரியின் உத்தரவு அல்லது ஏவல். தெ. கட்டட, க. கட்டளே. கட்டு - கட்டாடி = குறிசொல்வோன். கட்டு- கட்டாப்பு = 1. வேலியடைத்த நிலம். 2. தடவை. கட்டு – கட்டாயம் = தப்பாமற் செய்ய வேண்டிய நிலைமை. தெ. கட்டாயமு (kaddayamu), க. கட்டாய (kaddaya). குள்- (குய்) - குயில். குயிலுதல் = செறிதல் (திவா.). குல்- (குர்)- குரல் = 1. சேர்க்கை. “குரலமை யொருகாழ்” (கலித். 54 : 7). 2. கொத்து. “கமழ்குரற் றுழாய்” (பதிற். 31 : 8). 3. கதிர். “வரகி னிருங்குரல்” (மதுரைக். 272). 4. பெண்டிர்கூந்தல். "நல்லார் குரனாற்றம்” (கலித். 88). 5. மகளிர் குழல் முடிக்கும் வகைகளுள் ஒன்று. (பு. வெ. 9:35, உரை). குர்- குரு- (கரு) - கருவி = தொகுதி. “கருவி தொகுதி" (தொல். சொல். உரி. 56). It. gruppo, F. groupe, E. group. குள் - குழு = 1. கூட்டம் (திவா., பிங்.). 2. தொகுதி.<noinclude></noinclude> fobmfinmcwljw8ie1xmw6dxwtqpgxcx 250 523886 1983367 1609539 2026-10-26T05:43:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983367 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கெழுவு - நட்பு. "கேளிர் மணலின் கெழுவு மிதுவோ” (பரிபா.8:63). கெழுவு- கெழுமு. கெழுமுதல் = 1. கிட்டுதல். "ஒன்னாதார் படைபுகழுமி" (பு. வெ. 3: 12, கொளு). 2. பொருந்துதல் “தேரோடத் துகள்கெழுமி” (பட்டினப். 47). 3. நிறைதல். “கெழுமி யெங்கணுமாய்க் கிளரொளிச் சடையனை” (வள்ள. சத்தியஞான. பதியியல், 9). குள்- கூள். கூளுதல் = திரளுதல். ''கூண்டன கரிகள்” (இரகு. மீட்சி. 42). கூளம் = பலவகைத் தாளும் வைக்கோலுங் கலந்த மாட்டுணவு. கூளப்படை = பலவகையினர் கலந்த கூட்டுப்படை, (ஈடு. 6: 6:1 அருக.). கூள் - கூளி = 1. கூட்டம் (பிங்.). 2. குடும்பம் (பிங்.). கூளியன் = கூட்டாளி, நண்பன் (சூடா.) கூள் - கூடு. கூடுதல் = ஒன்றுசேர்தல், திரளுதல், பொருந்துதல், நட்புறுதல், மிகுதல். ம.,தெ.க.,து. கூடு. கூட = உடன். ம., தெ., க.,து.கூட. கூடு- கூட்டம் = கூடுகை, திரள், அவை, இனத்தார், நட்பினர். ம.கூட்டம், தெ. கூட்டமு, க.,து.கூட்ட கூடு - கூடம் = பலர் கூடுமிடம், நீண்ட பேரறை, பட்ட சாலை. எ - டு : பள்ளிக்கூடம், வீட்டுக்கூடம், தொழிற்கூடம். கூடம்-வ. கூ(ட்)ட கூட்டம் - குட்டம் = 1. திரள். 'அழற்குட்டம் போல்" (சீவக.10 :79). 2. அவை. "படைக்கலம் பிடித்துக் குட்டத்துக்குச் செல்லப் பெற்றார்” (T.A.S. Vol. I. 9). கூடல் = 1. கூடுதல். 2. பொருந்துகை. 3. ஆறு கடலொடு கூடுமிடம். "மலியோதத் தொலிகூடல்” (பட்டினப். 98). கூடலூர் (Cuddalore). முக்கூடல் = மூவாறுகள்கூடுமிடம். 4. தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி அவன் வருங் குறியறிய மணலில் இழைக்கும் கூடற்சுழி. 'நீடலந்துறையிற் கூட லிழைத்தது’” (திருக்கோ. 186). 5. புலவர்கழகம். 6. கழகமிருந்த மதுரை. “கூட னெடுங்கொடி யெழவே” (கலித். 31). 7. தோப்பு. “செயலைக் கூடலே” (இரகு. தேனுவந். 70).<noinclude></noinclude> 5dblyquoaib8swmi6rfrma5akcdpcrn 250 523887 1983368 1609540 2026-10-26T05:47:27Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983368 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூட்டு = திரள், இனம், நட்பு, உறவு, துணை, கலப்பு, கலவை, சேர்ப்பு, ஒப்பு, கூட்டுத்தொழில், கூட்டுக்கறி. ம. கூட்டு. கூட்டர் = தோழர், இனத்தார், ம.கூட்டர். கூட்டரவு = கூடிப் பழகுதல். "போத மிக்கவர் கூட்டரவு” (ஞானவா. முமுட். 25). கூட்டாளன் = கூட்டாளி. ம. கூட்டாளன். கூட்டாளி = நண்பன், பங்காளி, ஒத்தவன். ம. கூட்டாளி. கூட்டுறவு = கூடியுறவாடல், கூடித் தொழில் செய்தல். கூட்டுறவுக் கழகம் (Co-operative Society). கூட்டுச் சொல் = ஒருசொற் றன்மைப்பட்ட இணைச்சொல் (compound word). கூட்டெழுத்து = 1. விரைவாகக் கூட்டி யெழுதுங் கையெழுத்து (running hand). 2. பல மெய் இணைந்த வடவெழுத்து (conjunct sonsonant). குள்- கொள். கொள்ளுதல் = பொருந்துதல். "கொள்ளாத கொள்ளா துலகு” (குறள். 470). கொள்- கொள்ளை = 1. கூட்டம். “கொள்ளை யிற்பலர் கூறலும்” (கந்தபு. விண்குடி. 14). 2. மிகுதி. "கொள்ளைமா மதத்த நால்வாய்க் குஞ்சரம்” (பாகவ. 1: 15:14). கொள்ள = நிரம்ப. உணவு கொள்ளக் கிடைத்தது. கொள்- கோள் = குலை. "செழுங்கோள் வாழை” (புறம். 168 : 13). “கோட்டெங்கிற் குலைவாழை” (பட்டினப். 16). கோள்- கோட்டி = 1. கூடியிருக்கை. “தன்றுணைவி கோட்டியினி னீங்கி” (சீவக. 1035). 2. கூட்டம் (பிங்.). 3. அவை. “தோமறு கோட்டியும்” (மணிமே. 1:43). கோள்-கோடு- கோடகம் = பல தெருக் கூடுமிடம் (பிங்.). கோடு கோடி கோடித்தல் = கட்டுதல், அமைத்தல். "கடிமண் டபமுன் கோடிப்ப” (காஞ்சிப்பு. திருமண. 4). {{center|{{x-larger|<b>கிளைக் கருத்துக்கள்</b>}}}} '''1. ஒப்புமை''' கள்ள, கடுப்ப என்பவை தொல்காப்பியத்திற் குறிக்கப் பட்டுள்ள உவமையுருபுகள் என்பது முன்னர்க் கூறப்பட்டது. கணத்தல் = கூடுதல்,<noinclude></noinclude> j1yw0x788xn71vjuko5h7st5nik1wpy 1983369 1983368 2026-10-26T05:47:56Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983369 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூட்டு = திரள், இனம், நட்பு, உறவு, துணை, கலப்பு, கலவை, சேர்ப்பு, ஒப்பு, கூட்டுத்தொழில், கூட்டுக்கறி. ம. கூட்டு. கூட்டர் = தோழர், இனத்தார், ம.கூட்டர். கூட்டரவு = கூடிப் பழகுதல். "போத மிக்கவர் கூட்டரவு” (ஞானவா. முமுட். 25). கூட்டாளன் = கூட்டாளி. ம. கூட்டாளன். கூட்டாளி = நண்பன், பங்காளி, ஒத்தவன். ம. கூட்டாளி. கூட்டுறவு = கூடியுறவாடல், கூடித் தொழில் செய்தல். கூட்டுறவுக் கழகம் (Co-operative Society). கூட்டுச் சொல் = ஒருசொற் றன்மைப்பட்ட இணைச்சொல் (compound word). கூட்டெழுத்து = 1. விரைவாகக் கூட்டி யெழுதுங் கையெழுத்து (running hand). 2. பல மெய் இணைந்த வடவெழுத்து (conjunct sonsonant). குள்- கொள். கொள்ளுதல் = பொருந்துதல். "கொள்ளாத கொள்ளா துலகு” (குறள். 470). கொள்- கொள்ளை = 1. கூட்டம். “கொள்ளை யிற்பலர் கூறலும்” (கந்தபு. விண்குடி. 14). 2. மிகுதி. "கொள்ளைமா மதத்த நால்வாய்க் குஞ்சரம்” (பாகவ. 1: 15:14). கொள்ள = நிரம்ப. உணவு கொள்ளக் கிடைத்தது. கொள்- கோள் = குலை. "செழுங்கோள் வாழை” (புறம். 168 : 13). “கோட்டெங்கிற் குலைவாழை” (பட்டினப். 16). கோள்- கோட்டி = 1. கூடியிருக்கை. “தன்றுணைவி கோட்டியினி னீங்கி” (சீவக. 1035). 2. கூட்டம் (பிங்.). 3. அவை. “தோமறு கோட்டியும்” (மணிமே. 1:43). கோள்-கோடு- கோடகம் = பல தெருக் கூடுமிடம் (பிங்.). கோடு கோடி கோடித்தல் = கட்டுதல், அமைத்தல். "கடிமண் டபமுன் கோடிப்ப” (காஞ்சிப்பு. திருமண. 4). {{center|{{x-larger|<b>கிளைக் கருத்துக்கள்</b>}}}} '''1. ஒப்புமை''' கள்ள, கடுப்ப என்பவை தொல்காப்பியத்திற் குறிக்கப் பட்டுள்ள உவமையுருபுகள் என்பது முன்னர்க் கூறப்பட்டது. கணத்தல் = கூடுதல்,<noinclude></noinclude> 22xyguvyyhuf2bbwm1kge5qg8axxzoq 250 523890 1983370 1609543 2026-10-26T05:52:47Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983370 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>பொருந்துதல், ஒத்தல். குரங்கு கணக்க ஓடுகிறான் என்பது நெல்லை வட்டார உலகவழக்கு. கூட்டு = ஒப்புமை. "மடங்கல் கூட்டற வெழுந்தெரி வெகுளியான்” (கம்பரா. அதிகாய. 1). கெழுவ என்பது ஓர் உவமையுருபு (தொல். பொருள். 286, உரை). குழுகெழு கேழ் = ஒப்பு. "கேழே வரையுமில்லோன்" (திருக்கோ. 269). கொள்ளுதல் = ஒத்தல் “வண்டினம் யாழ்கொண்ட கொளை” (பரிபா. 11 : 125), ‘இனம் இனத்தோடே, வெள்ளாடு தன்னோடே” என்னும் முறைமைபற்றிக் கூடுதற் கருத்தில் ஒப்புமைக் கருத்துப் பிறந்தது. '''2. பன்மை''' பன்மை பல்பொருட் கூட்டமாதலால், கூடுதலைக் குறிக்கும் கள்ளுதல் என்னும் வினைச்சொல்லினின்று 'கள' என்னு ம் பன்மையுருபு அமைக்கப்பட்டது. எ-டு: மக்கள் (மக + கள்), மரங்கள், விலங்குகள்; யாங்கள், நீங்கள், அவர்கள். '''3.நிறைவு''' பன்மையால் நிறைவுண்டாகும். கழுமுதல் = நிறைதல். கெழுவுதல் = நிறைதல். '''4.மிகுதி''' அளவிற்கு மிஞ்சின பன்மையே மிகுதி. கூடுதல் = மிகுதல். கழுமுதல் = மிகுதல். ஒ. நோ : நிரம்ப = நிறைய, மிக. '''5. கோது''' ஒரு நீர்ப்பொருட் கலத்தில் கசண்டு அடியில் தங்கிச் செறிவதனாலும், கழிபொருளான குப்பையிற் பலவகைப் பொருள் கலப்பதாலும், செறிதல் அல்லது கலத்தற் கருத்தினின்று கழிபொருட் கருத்துத் தோன்றிற்று. கூளம் = திப்பி, மண்டி (dreg = sediment). ஒ.நோ : மண்டு - மண்டி, மண்டுதல் - செறிதல். கூளன் = பயனற்றவன். 'உழை பேணாக் கூளன்" (திருப்புகழ். 109). கூளி = குற்றம் (சூடா.). குப்பைகூளம் என்னும் வழக்கை நோக்குக. '''6. கணக்கு''' கூட்டல் கழித்தல் பெருக்கல் வகுத்தல் என்னும் நால்வகைக் கணக்குள், முதலாவது தோன்றியது கூட்டற் கணக்கே.<noinclude></noinclude> py2iff6owl9sfix6ji2ktkpdmj7i56i 250 523893 1983373 1609546 2026-10-26T05:56:00Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983373 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூடு கூட்டல். கணத்தல் = கூடுதல். கண - கணக்கு = கூட்டு, கூட்டுத்தொகை, மொத்த அளவு, அளவு, வரம்பு, கூட்டற்கணக்கு, கணக்கு. கணக்கு - கணக்கன், கணக்கப்பிள்ளை. '''7. புணர்ச்சி''' காதலன் காதலியர் மெய்யுறக் கூடல் புணர்ச்சி. “பெரிதாற்றிப் பெட்பக் கலத்தல்” (குறள். 1276). "கலவியான் மகிழ்ந்தாள்போல்” (சிலப். 7: 24, கட்டுரை). “கூடலிற் காணப் படும்” (குறள். 1327). “காமக் கூட்டங் காணுங் காலை” (தொல். பொருள். கள. 1). கணவன் = கூடுவோன். கடுவன் = ஆண்குரங்கு. '''8. பொருத்து''' கூளி = பொலிகாளை. உறுப்புகள் அல்லது அவற்றின் பகுதிகள் ஒன்றோடொன்று கூடுவது பொருத்தாகும். கலவு = உடலின் மூட்டுவாய். "கலவுக்கழி கடுமுடை” (அகம்.3). கள் - களம் = உடல் முண்டத்தைத் தலையொடு பொருத்தும் உறுப்பாகிய 1. கழுத்து. 2. தொண்டை. “பாடுகள மகளிரும்” (சிலப். 6 : 157). கள் - (கண்டு) கண்டம் கழுத்து, தொண்டை. “காராருங் கண்டனை” (தேவா. 1071 : 1). களம் -வ. gala. L. collum. கண்டம் - வ. கண்ட (kantha.) கண் - கணு. கட்டு - கட்டாணி = அணிகளின் கடைப் பூட்டாணி. குயில் - கயில் = பூண்கடைப்புணர்வு (திவா.). கயில் - கயிறு = கட்டுவது. ம். கயறு '''9. நெயவு''' நெடுக்கிழையுடன் ஊடையைப் பொருத்திப் பின்னுவது நெயவு. குயிலுதல் = 1. நெய்தல். "ஊசியொடு குயின்ற தூசும் பட்டும்” (தொல். சொல். 74, உரை). 2. பின்னுதல். குயில் - குயினர் = தையற்காரர் (பிங்.). கோடி கோடிகம் = ஆடை. கோடிகர் = ஆடை நெய்வோர் (பெருங். இலாவாண. 8.67). '''10. போர்''' மாறுபட்ட இருவர் அல்லது இரு கூட்டத்தார் கலந்தே போர் செய்வர். கைகலத்தல் என்னும் வழக்கை நோக்குக. கல- கலகு = கலகம். கலகித்தில் = கலகஞ்செய்தல். கலகம் - கலாம். கலாய்த்தல் = சினத்தல், மாறுபடுதல். கலாவுதல் = சினத்தல். கலாவு- கலாவம்- கலாபம் = கலகம். ஐதர் கலாபம். கலாபித்தல்- கலகஞ்செய்தல். கலாபி - கலாபனை- தெ. கலாபன. கூட்டம் = போர் (திவா.).<noinclude></noinclude> pf33pxvjrpywqxlkieni7msqhqnpbku 250 523895 1983377 1609548 2026-10-26T06:08:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983377 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>'''11.கலங்கல்''' நீரும் மண்ணுங் கலத்தல் கலங்கல். கல - கலகு கலகு - கலங்கு - கலங்கல். கல - கலுழ். கலுழ்தல் = கலங்கல். கலுழ் = நீர்க்கலக்கம். கலுழி = கலங்கனீர். கலுழ் - கலிழி = கலங்கனீர். கலுழி- கலிழி. கலுழ்- கலுழம் கலுடம் - வ. கலுடி. '''12.கலக்கம்''' ஒரு வழியோடு பிறவழிகள் கலக்கும்போதும், அமைதியான மனத்திற் துயர் கலக்கும் போதும் ஒரு செய்திபற்றிப் பல கருத்துகள் எழும்போதும் மனங் கலங்கும். கலங்கு - கலக்கு - கலக்கம். கலக்கு (பி.வி)- ம. கலக்கு, க. கலக்கு, தெ. கலத்சு. கலக்கு (பெ.)- க. கலக்கு, தெ. கலக்குவ. கலக்கம் (தொ.பெ.)- ம. கலக்கம், தெ. கலக்க. கலுழ்தல் = மனங்கலங்குதல். கலவரித்தல் = கலங்குதல். கலதை, கலவரம், கலவரை என்பன கலக்கங் குறிப்பன. கலவரம்- தெ. கலவரமு, க. கலவள். கழுமுதல் = மயங்குதல். குழம்புதல் = கலங்குதல். ம. குழம்பு. குழம்பு- குழப்பு- குழப்பம் = தாறுமாறு, அமைதியின்மை. கோழம்பம் = குழப்பம். '''13. திரட்சி''' பல பொருள்கள் ஒன்றாகச் சேரின் திரட்சியுண்டாகுமாதலால், கூடுதற் கருத்தில் திரட்சிக் கருத்துத் தோன்றும். குள் - குளம்பு விலங்குகளின் திரண்ட காலுகிர். குழு - குழை = திரண்ட காதணி. குழு- கழு - கழுகு = பெரும்பறவை. கழு முரகு = மிகப் பெரிது. குள்- குண்டு - கண்டு = கட்டி, நூற்றிரளை. கண்டு - கண்டம் = பெரிய துண்டு. கணைக்கால் = திரண்ட கெண்டைக்கால். கணை = திரண்ட பிடி. கணையம் = திரண்ட எழு. குறடு = திண்னை. குண்டை (காளை), குண்டாந்தடி, குண்டடியன் (ஆண்சிவிங்கி), குண்டுக்கழுதை என்பனவும் திரட்சி பற்றியனவே. '''14. பருமை''' திரட்சியாற் பருமையுண்டாம். குரு = பருமை. "குரூஉக்களிற்றுக் குறும்புடைத்தலின்” (புறம். 97). கூளி = பெருங்கழுகு. கூளிப்பனை = தாளிப்பனை. '''15. கனம்''' திரட்சியாலும் பருமையாலும் கனமுண்டாம். குரு = கனம். 'பசுமட் குரூஉத் திரள்” (புறம். 32). (குல்)- கல் = கனமுள்ளது. க., ம., கல்.தெ., து. கல்லு.<noinclude></noinclude> kt5vs7qyd90ep7uzv8yfgvmjmir8mrm 250 523897 1983378 1609550 2026-10-26T06:10:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983378 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>'''16. பெருமை''' பரு- பெரு. பருப்பொருட் கருத்தான பெருமைக் கனத்தி னின்று, நுண்பொருட் கருத்தான பெருமை கனம் தோன்றும். குரு - குருக்கள், குருசில் - குரிசில், குரவன், குருமகன். கனம் பொருந்திய, கனவான் முதலிய சொற்களையும் வழக்குகளையும் நோக்குக. கலந்தை = பெருமை. {{center|{{x-larger|<b>சிறுகிளைக் கருத்துகள்</b>}}}} பொருத்தற் கருத்தினின்று கட்டுதல், அமைத்தல், புனைதல், செலுத்துதல், அணிதல், மணத்தல் முதலிய பல கருத்துகள் தோன்றும். அவை யாவும் முற்கூறப்பட்டன. திரட்சிக் கருத்தினின்று திண்மை, உறுதி, திறமை ஆகிய கருத்துகள் தோன்றும். '''திண்மை''' குழம்பு = திண்ணிய சாறு. குட்டி - கட்டி. கூளியர் = படைமறவர். '''உறுதி''' கட்டு = உறுதி. கட்டி- கெட்டி.[கட்டனை = திமிசு] '''திறமை''' கெட்டி- கெட்டிக்காரன். கட்டாணி = திறவோன். தெ. கட்டாணி. குறிப்பு : கும் - கும்மல் - குமியல் - குவியல், கும் - கும்பு - கும்பல், கும்பு - குப்பு - குப்பல், குப்பை, கும்பு- கும்பை முதலிய சொற்கள் குவிதற் கருத்தோடு கூடற் கருத்தையுங் கொண்டன வேனும், அவை உன் என்னும் உயிர்முதல் வேர்ச்சொல்லினின்று திரிந்தனவாதலின், இங்குக் கூறப்பட்டில. உயிர்மெய்ம்முதல் வேர்ச் சொற்கள் முடிந்த பின், 'பின்' முதலிய சில உயிர்முதல் வேர்ச் சொற்கள் விளக்கப் பெறும்.<noinclude></noinclude> 3lyh8xrjnerodd7smssp8fxn0g5ej6r 250 523900 1983382 1609553 2026-10-26T06:12:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983382 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>{{center|{{x-larger|<b>3</b>}}}} {{center|{{x-larger|<b>குல்' (தோன்றற் கருத்துவேர்) </b>}}}} தோன்றற் கருத்தினின்று இளமை, மென்மை, சிறுமை, குறுமை முதலிய கருத்துகள் கிளைக்கும். குல் - குன் - குன்னி = சிறுபிள்ளை, சிற்றுயிரி, சிறு பொருள். 'நன்னியுங் குன்னியும்' என்பது பாண்டிநாட்டு உலக வழக்கு. குல் - குள்- குளகு = 1. இளந்தழை. “வாரணமுன் குளகருந்தி” (கலித். 42). 2. விலங்குணா. "மறிகுள் குண்டன்ன மன்னா மகிழ்ச்சி” (நாலடி. 17). "இலைநுகர் விலங்கு ணாவே குளகென வியம்ப லாகும்” (சூடா. 6:32). 3. தழையுடை. “குளகரைச் சுற்றிய குறம டந்தையர்” (காசிகண்.44:16). 4. இலைக்கறி.(W). குளகு- குளகன் = இளைஞன். ''குளகன் வந்துழி” (கந்தபு. குமார.1). குள- குழ = இளமையான. “மழவுங் குழவும் இளமைப் பொருள” (தொல். உரி. 14). குழ - வ. குட (guda). குட என்னும் வடசொல்லினின்று குழ என்னுந் தென்சொல் திரிந்துள்ளதாகச் சென்னைப் ப.க.க.த. அகரமுதலி தலைகீழாகக் காட்டியுள்ளது. குழ - குழவு = இளமை. குழவு - குழவி = 1. இளஞ்சேய், கைக்குழந்தை. “ஈன்ற குழவி முகங்கண்டிரங்கி” (மணிமே. 11 : 114). 2. யானை, ஆவு, எருமை, கடமை, மரை, குரங்கு, முசு, ஊகம் முதலிய விலங்கின் இளமைப் பெயர். (தொல். மரபு, 19 - 23). 3. ஓரறிவுயிரின் இளமைப் பெயர். “வீழில் தாழைக் குழவி” (தொல். மரபு, 24, உரை). 4. ஒரு குறுமைப் பொருள் முன்னொட்டு. “குழவித் திங்கள்” (தொல். மரபு. 24, உரை). ஒ.நோ: Ecule, F. cule, L. culus, cula, culum - clim. suf. E. cule – cle, cel etc.<noinclude></noinclude> m1xnmaq2d5br2g17mefwf5ud22ukxkw 250 523903 1983384 1609556 2026-10-26T06:15:27Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983384 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குழ- குழந்து- குழந்தை = 1. கைப்பிள்ளை. “குழந்தையை யுயிர்த்த மலடிக்கு" (கம்பரா. உருக்கா. 65). 2. நடை பழகுஞ் சிறுபிள்ளை. 3. இளம்பருவம். “குழந்தை வெண்மதி” (கம்பரா. ஊர்தேடு. 209). ஒ.நோ: Eclid, E. child. c = k. குழவு - குழகு = 1. குழந்தை. 'குழகென வெடுத்துகந்தவுமை’ (திருப்பு. 106).2. இளமைச் செவ்வி. "கொம்மைக் குழகாடுங் கோலவரை மார்பர்” (சீவக. 2790). 3. அழகு. "கொன்றை சூடிக் குழகாக..... விளையாடும்” (தேவா. 468 : 7) குழகு- குழகன் = 1. இளைஞன். “நின்மணக் குழகன்” (திருவிளை. திருமண. 44). 2. அழகன். “கொட்கப் பெயர்க்குங் குழகன்” (திருவாச. 3: 12). 3. முருகன். (பிங்.). 4. பிறர்க்கிணங்கு பவன். “குரவை கோத்த குழகனை” (திவ். திருவாய். 3:6:3). குழமகன் = 1. இளம்பருவத் தலைவன். "குழமகனைக் கலி வெண்பாக் கொண்டு..... விளங்க வுரைத்தாங்கு” (இலக். வி. 858). 2. பெண்டிர் குழமகனைப் புகழும் பனுவல் (தொன். 283). 3. மரப்பாவை. “உத்தரியப் பட்டுங் குழமகன் றனக்கு நல்கி” (பாரத. நிரைமீ. 136). குழ - குழை = தளிர். “பொலங்குழை யுழிஞை” (புறம். 50). க.கொழச்சி. குழ - குழலை குதலை = 1. மழலைச் சொல். “தம்மக்கள் மழலைச்சொற் கேளா தவர்” (குறள். 66). 2. இனிய மொழி. “குதலைச் செவ்வாய்க் குறுந்தொடி மகளிர்” (சிலப். 30: 114). 3. அறிவிலான் (திவா.). ஒ.நோ : மழ - மழலை - மழலை - மதலை = குழந்தை, மகன், மழலை மொழி. குழ - குழந்து - கொழுந்து = 1.இளந்தளிர். “ஏற்ப விரீஇய இலையுங் கொழுந்தும் ” (பெருங். இலாவாண. 2: 143). 2. இளமையானது. “பிறைக்கொழுந்து ” (நைடத. அன். தூது. 12). 3. மென்மை. “வாழையுற்ற - கோதிலா மடலே போலக் கொழுந்துள செவிய தாகி” (சூடா. 12: 150). 4. மென்மையான மருக்கொழுந்து. “கொழுந்து செவ்வந்தி” (கந்தபு. இந்திரன்கயி. 42). 5. படையின் முன்னணி. “சேனையின் கொழுந்துபோய்க் கொடிமதின் மிதிலையி னெல்லை கூடிற்றே” (கம்பரா. எழுச்சி. 24). 6. கவரிநுனி. “கொழுந்துடைய சாமரை” (கம்பரா. கோலங். 25).<noinclude></noinclude> b5ltbs3642z08gj73l6uuac8gtsbow7 250 523904 1983388 1609557 2026-10-26T06:19:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>ம.கொழுந்து. கொழுந்து- கொழுந்தாடை = கரும்பின் நுனித்தழை. குழ - குத - கத- கதலி - கசளி = கெண்டைக் குஞ்சு. குல்-குர்-குரு. குருத்தல் = 1. தோன்றுதல். "அதினின்று மொருபுருடன் குருத்தான்” (விநாயகபு. 72: 4). 2. வேர்க்குரு உண்டாதல். குரு - குருத்து = 1. இளந்தாள், இளந்தோகை, இளவோலை. 2. கரும்புநுனி. "குருத்திற் கரும்புதின் றற்றே" (நாலடி. 211). 3. காதுக்குருத்து. 4. இளமை. 5. வெண்மை (பிங்.). 6. யானை மருப்பின் உட்பகுதி. "ஆளி நன்மான்.... வேழத்து வெண்கோடு வாங்கிக் குருத்தருந்தும்” (அகம். 381). ம.குருத்து. குருத்து- குருந்து (பிங்.) = 1. குழந்தை. 2. வெண்குருத்து. குருந்து - குருந்து = மரக்கன்று (உ.வ.). குரு - குருகு. 1. பனங்குருத்து. ''குருகு பறியா நீளிரும் பனைமிசை" (பரிபா. 2 : 43). 2. இளமை (சூடா.). 3. விலங்கின் குட்டி, "சிங்கக்குருகு" (திவ். திருப்பா. 1, வியா.). 4. வெண்மை (திவா.). வெண்மைக் கருத்து, பனங்குருத்தினின்று தோன்றிற்று. ம. தெ., து. குரு. குருகுகிழங்கு = இளங்கிழங்கு. குரு - குரும்பை = 1. தென்னை பனைகளின் இளங்காய். ''இரும்பனையின் குரும்பை நீரும்” (புறம். 24 : 2). 2. இளநீர். ''குன்றுங் குரும்பையும் வெறுத்தநின் னிளமுலை” (கல்லா. 52: 8) ம. குரும்ப, க. கரும்பெ. குரு- குருள்- குருளை = 1. குழந்தை. “அருட்குரவாங் குருளை” (சி.சி. பரபக். பாயிரம், 4). 2. நாய், பன்றி, புலி, முயல், நரி முதலியவற்றின் குட்டி. "நாயே பன்றி புலிமுயல் நான்கும் ஆயுங் காலை குருளை யென்ப” “நரியும் அற்றே நாடினர் கொளினே” (தொல். மரபு. 8, 9). 3. பாம்பின் குட்டி. "சிறுவெள் ளரவி னவ்வரிக் குருளை” (குறுந்.119)<noinclude></noinclude> jzeksj6wr7d1eu9fx44p15yl60vq7vt 250 523907 1983390 1609560 2026-10-26T06:22:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>ஒ.நோ : குட்டி = சிறுபெண், E. girl, female child. M.E. gurle, girle, gerle, perh. cogn. with LG. gor. child. - C.O.D. குருமன் = ஒருசார் விலங்கின் இளமைப் பெயர். குருமன் - குருமான். 'குட்டிகுருமான்' என்பது உலக வழக்கு. குரு - கரு = 1. சூல். "மாணிழை மகளிர் கருச்சிதைத் தோர்க்கும்” (புறம். 34). 2. முட்டை. 3. முட்டைக்கரு. "புறவுக்கரு வன்ன புன்புல வரசின்” (புறம். 34). 4. பிறப்பு. "கருவைத்துடைப்ப” (பிரபுலிங். கொக்கி. 15). 5. உடம்பு. “கருவுள் வீற்றிருந்து” (திவ். திருவாய். 5 : 10 : 8). 6. குழந்தை. “சோரர்தங் கருவைத் தங்கள்கருவெனத் தோளி லேந்தி” (பாரத. நிரை. 116). 7. குட்டி. “காசறைக் கருவும்” (சிலப். 25 : 52). 8. வினைமுதற் : கரணியம் (நிமித்த காரணம்). “கருவாயுலகினுக்கு” (திருவாச. 10: 14). 9. அச்சுக்கரு. “திருவுருவினைக் கருவினாற் கண்டு” (திருவிளை. இரச. 9.). 10. நடு. "உள்ளூர்க் கருவெலா முடல்" (கம்பரா. கிங்கரர். 44). 11. உட் பொருள். 12. அடிப்படை. “கருவோடிவரடி.... காணாமையின்” (இரகு. நகரப். 20). 13. நுண்ணணு. “கருவளர் வானத்து” (பரிபா. 2 : 5). 14. கருப்பொருள் “தெய்வ முணாவே.... கருவென மொழிப” (தொல். அகத். 18). ம., க. கரு. கரு = நடு. ஒ. நோ: ME., E. core. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகரமுதலி, கரு என்னும் தூய தென்சொல்லைக் கருப்பம் (garbha) என்னும் வடசொல் லினின்று திரித்துள்ளது. வடசொல்லே தென்சொல்லினின்று தோன்றியிருத்தல் வேண்டும். குள் - குட்டு- குட்டம் = குரங்குக்குட்டி. "தங்குட்டங்களை..... மந்திகள் கண்வளர்த்தும்” (திவ். பெரியாழ். 3: 5 : 7). க., மராத். குட்ட (gudda) குட்டம் - குட்டன் = 1. சிறுபிள்ளை. “என் சிறுக்குட்டன்” (திவ். பெரியாழ். 1 : 4 : 9). 2. இளமகள். “குயிலெனப் பேசுமெங் குட்டனெங் குற்றது” (திருக்கோ. 224). 3. ஆட்டுக்குட்டி (திவா.). ம. குட்டன், க.குட்ட (gudda). குட்டு - குட்டி குட்டி = 1. நாய், பன்றி, புலி, முயல், நரி ஆகியவற்றின் குட்டி (தொல். மரபு. 10). 2. ஆட்டுக்குட்டி. 3. சிறுமி (உ.வ.). 4. கடைசிப் பிள்ளையின் பொதுப் பெயர். கடைக்குட்டி (உ.வ.).<noinclude></noinclude> 4i6z8bcryzkdvvi3z7i9zf4b4oq07oq 250 523911 1983430 1970626 2026-10-26T08:11:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>'''சிறுமைக் கருத்தும் குறுமைக் கருத்தும்''' குஞ்சுக் கடகம் = சிறிய ஓலைப்பெட்டி. குஞ்சுச்சிப்பி = சிறிய முத்துச் சிப்பி. குஞ்சுப் பெட்டி = சிறிய பெட்டி (umpu.). குஞ்சம் = 1.குறள். (திவா.). 2. குறளை (திவா.). 'குப்ஜ' என்னும் வடசொல்லை இதற்கு மூலமாகச் சென்னைப் ப. க. க.த. அகரமுதலியிற் குறித்திருப்பது தவறு. வளைந்தது என்பதே வடசொற் பொருள். 3. குன்றிமணி(திவா.). குஞ்சன் = குறளன் (பிங்.). குஞ்சி = குன்றிமணி. குஞ்சிப்பெட்டி = சிறுபெட்டி. குஞ்சிக்கூடை சிறுகூடை (W.). குஞ்சு - கொஞ்சு - கொஞ்சம் - சிறிது. "கொஞ்சந்தங்கின்பந் தந்து" (திருப்பு. 600). ம.கொஞ்சம்,தெ. கொஞ்செமு, க. கொஞ்ச,து. கொந்த்ர, கொஞ்சன் = புல்லன் (அற்பன்). 'வஞ்சன் கொஞ்சன்'' (திருப்பு.609). கொச்சு = சிறிது, சிறிய. கொசு - மிகச் சிறிய ஈவகை. கொசு-கொசுகு. கொசுகீ எய்திடம்" (காசிகண். 40:17). கொசுகு-கொதுகு. "கொதுகறாக் கண்ணி னோன்பிகள்" (தேவா.381:9). ம.கொதுகு. குள் - குண் - குணில் = 1. குறுந்தடி. "கரும்பு குணிலா மாங்கனி யுதிர்க்கும் " (ஐங்.87). 2. பறையடிக்குங்குச்சு. "குணில்பாய் முரசினிரங்கு மருவி'' (புறம்.143). குதலி - கதலி = சிறுகாய் வாழை. மொந்தன் வாழைக்கு எதிரானது. "நெட்டிலைப் பைங்கதலி" (திருக்காளத். பு. தாருகா.15). குருவி = 1. சிறு பறவைவகை. "குருவி சேர்வரை" (சீவக. 2237).2. குன்றிமணி (மலை.). குருவிக்கண் = 1.சிறுகண். 2. சிறுதுளை. குருவித்தலை = சிறுதலை. குருவித் தேங்காய் - சிறு தேங்காய். குள் - குள்ளம் = 1. குட்டை. 2. குறள். குள்ளல் = குள்ளம். குள்ளை = குள்ளம்<noinclude></noinclude> 8amoys64lvp786414ushqub4udq3xnf 250 523914 1983431 1609567 2026-10-26T08:14:31Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குள்ளன் = 1. குட்டையன். 2. குறளன். ம. குள்ளன். குள்ள- வ. குல்ல (kh) - குல்லக, குல்லக்ஷுல்ல க்ஷுல்லக. குள்ளை- கூழை = 1. குட்டை, குட்டையானது. “நாய்கூழைவாலாற் குழைக்கின்றது போல” (திவ். திருவாய். 9:4:3). 2. மதிக்குறைவு. “கூழை மாந்தர்தஞ் செல்கதி” (தேவா. 462:9). 3. கூழைத் தொடை. “ஈறிலி கூழை” (யா.கா.உறுப். 19). 4. குள்ளப் பாம்பு. தெ.கூள, க.கூழெ, மராத். கூள (kh). குள் - குள்கு - குட்கு - குக்கு. குக்குதல் = உடம்பைக் குறுக்கி குள்-குள்கு - குட்கு-குக்கு . வைத்தல். ஒ. நோ: வெள்கு- வெட்கு, சுள்- சுள்கு- சுட்கு- சுக்கு. குக்கு - குக்கல் = சிறு நாய்வகை. “குக்கலைப் பிடித்து நாவிக் கூண்டினிலடைத்து வைத்து ” (வி. சிந்.). தெ. குக்க, வ. குக்குர. குக்கல் - குக்கன் = சிறு நாய்வகை (திவா.). குக்கர் = நாய்போ லிழிந்தோர். “குடிமையிற் கடைமைப் பட்ட குக்கரில்” (திவ். திருமாலை. 39). குட்டம் = 1. குறுமை. 2. செய்யுளடிக் குறுமை. "குட்டமும் நேரடிக் கொத்தன வென்ப (தொல். செய். 114). குட்டான் = 1. சிறு படப்பு. 2. சிறிய ஓலைப்பெட்டி. குட்டான் கட்டுதல் = பறவை கொத்தாதபடியும் அணில் கடியாத படியும் காய்களின்மீது மூடி கட்டுதல். குட்டான் - கொட்டான் = சிறு நார்ப்பெட்டி அல்லது ஓலைப்பெட்டி. கொட்டான் + காய் + சில் = கொட்டாங்காய்ச்சி- கொட்டாங்கச்சி= கொட்டான் பெட்டி போன்ற தேங்காயோட்டுத் துண்டு. குட்டி = சிறியது. குட்டிக்கலகம், குட்டிக்கிழங்கு, குட்டிச் சாத்தன், குட்டிச்சுவர், குட்டித் திருவாசகம், குட்டித் தொல்காப்பியம், குட்டிப்புல், குட்டிமணியம், குட்டியாண்டவன், குட்டிவிரல், குட்டித் தெய்வம் (சாமி) என்பன சிறுமை குறித்தன. குட்டு - குட்டை = 1. குறுகிய உருவம். 2. குட்டேறு (சிறிய காளை). ''குட்டேற்றைக் கோவர்த்தனனைக் கண்டீரே” (திவ். நாய்ச். 14:2). 3. சிறு துணி. எ - டு : தலைக்குட்டை, கைக்குட்டை. தெ.குட்ட (gudda). 4.<noinclude></noinclude> 7x15c2hq8hmzaz30xbyh83k91v8zws0 250 523917 1983432 1609570 2026-10-26T08:16:31Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ மெய்ப்பு பார்க்கப்பட்டவை 1983432 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுகுளம். 5. குட்டை மரம் (தொழுமரம்). 6. குறுணி. (தொல். சொல். 400, உரை). குட்டை - கட்டை = 1. உயரக் குறைவு. எ 1. உயரக் குறைவு. எ - டு : ஆள் கட்டை, கட்டைமண். 2. அகலக் குறைவு. எ - டு : அகலக் கட்டை. 3. நீளக் குறைவு. எ - டு : கட்டைவிரல், கட்டைத் துடைப்பம், துடைப்பக் கட்டை. 4. மதிப்புக் குறைவு. எ - டு : விலைக்கட்டை, கட்டைப் பொன், மாற்றுக் கட்டை. 5. ஓசைக் குறைவு. எ - டு : கட்டைக் குரல் (சாரீரம்). 6. ஒருவகை இசைக் குற்றம். "தனிபடு கட்டை யெட்டின் றகுதியிற் றிகழும் பொல்லா வினிமையில் சுரத்தைக் கண்டாங் கிருந்தவர் வியந்தா ரில்லை” (திருவால.57: 26) 7. திறக்குறைவு. எ - டு : கட்டைமதி (புத்தி). இதன் மூலத்தை அறியாது மரக்கட்டை, விறகுக் கட்டை, செப்புக்கட்டை முதலியவற்றின் தடிப்பத்தைக் குறிக்கும் கட்டை யென்னும் சொல்லோடு இணைத்துள்ளது, சென்னைப் ப. க. க.த. அகரமுதலி. முச்சில். குரு - குறு = 1. சிறு. 2. குறுகிய. ம. குறு. குறு - குற்றி = சிறு குச்சு. குற்றி - குச்சி- குச்சு. குறு + இல் = குற்றில்- குச்சில். ஒ. நோ : முறம் + இல் = முற்றில்- முச்சில் குச்சில் - குச்சு. குச்சுவீடு = சிறு கூரைவீடு. குறு - குற்று - குற்றம் = குறைவு, தவறு. குறு- குறை- குறைவு = குறைச்சல். குறுமகன்- குறுமான் = சிறுவன். குறுஞ்சிரிப்பு- குஞ்சிரிப்பு. குறு- குறள். 1. குறுமை. “குண்டைக் குறட் பூதம்” (தேவா. 944:1). 2. குறட்பூதம் (பிங்.). 3. ஈரடி உயரமுள்ள குள்ளன். "தேரை நடப்பனபோற் குறள்” (சீவக. 631). 4. சிறுமை. “வரகின் குறளவிழ்ச் சொன்றி’” (பெரும்பாண். 193). 5. இருசீர் கொண்ட குறளடி. 6. ஈரடி கொண்ட குறள்வெண்பா. 7. குறள் வெண்பாவாலான திருக்குறள். "உலகங் கொள்ள மொழிந்தார் குறள்” (திருவள்ளுவ. 33). ம. குறள். குறள்- குறளி = 1. குறியவள். "ஒரு தொழில் செய்யுங் குறளி வந்து” சீவக. 1653, உரை). 2. சிறிய குறளிப் பேய். "வாயி லிடிக்குது குறளியம்மே” (குற்றா. குற. 71). 3. குறளி வேடிக்கை. 4. கற் பழிந்தவள் (LIT.).<noinclude></noinclude> phum1i6cyvc45wpvavddzcedwj2n7d0 250 523919 1983433 1609572 2026-10-26T08:18:29Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ மெய்ப்பு பார்க்கப்பட்டவை 1983433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குறள் - குறளை = 1. குள்ளம். (W). 2. சிறுசொல், கோட்சொல். "பொய்யே குறளை கடுஞ்சொல் பயனில் சொல்லென” ‘மணிமே. 30 : 68). 3. வறுமை. "குறளையுள் நட்பளவு தோன்றும்” (திரிகடு. 37). 4. பழிச்சொல். ம். குறள் குறு - குறில் = குற்றுயிரெழுத்து. குறுணி = பதக்கினும் குறைந்த முகத்தலளவு. குறும்பு = 1. சிறு துணுக்கு. எ - டு : புகையிலைக் குறும்பு. 2. சிறுமலை. 3. சிறுமலை யரண். “குறும்பல் குறும்பிற் றதும்ப வைகி” (புறம். 177). 4. மலையரணிலுள்ள குறுநில மன்னர். 'குறும்படைந்த வரண்' (புறம். 97). 5. வேந்தருக்குப் பகைவரான குறும்பரசர். வேந்தலைக்கும் கொல்குறும்பும் இல்லது நாடு" (குறள். 735). 6. குறும்பரசரின் வலிமை. “அரவுக் குறும் பெறிந்த சிறுகட்டீர்வை”. 7. குறும்பரசர் போர். 8. குறும்பரசரின் குறும்புத்தனம், தீய விளையாட்டு. 9. குறும்பரசர் ஆண்ட பாலைநிலத்தூர். 10. பாலைநில மாந்தர். 11. குறும்பர் என்னும் வகுப்பார். எ-டு : காட்டுக் குறும்பு, நாட்டுக் குறும்பு. குறும்பாடு - குறும்பர் மேய்கும் ஆடு. குறும்பன் = குறும்புத்தன முள்ளவன். குறு- குறுகு. குறுகுதல்- குட்டையாதல். ம. குறுகு, தெ. குருச்ச. குறுகு - குறுக்கு = 1. குறுமை. “நீண்ட நெடுமையும் அகலக் குறுக்குங் காட்டா” (தாயு. சிதம்பர. 13). 2. நீளத்திற்கு எதிரான அகலம். 3. குறுக்களவு. “நெடுமையுங் குறுக்கு நூற்றெட்டங்குலம்” (காசிகண். சிவ. அக. 17). 4. முதுகின் குறுக்கு. குறுக்குப் பிடித்துக் கொண்டது; நிமிர முடியவில்லை (உ. வ.). 5. ஊடு, இடை. டை. நான் பேசும்போது குறுக்கே ஒன்றும் சொல்லாதே (உ. வ.). 6. மாறு, எதிர்ப்பு. அவன் எதற்குங் குறுக்காகப் பேசுவான் (உ.வ.). குறுக்கு - குறுக்கம் = 1. குறுமை. “ஐ ஒளக் குறுக்கம்” (நன். 99).2. 3/4 முதல் 7 செய் (ஏக்கர்) வரை வெவ்வேறிடத்தில் வெவ்வேறு வகையாக வழங்கும் நில அளவு. குறுவை- குறுகிய காலத்தில் விளையும் நெல். குறுமல் = பொடி (பிங்.). குல் - குன்-குன்று.<noinclude></noinclude> 0lvr5mya2qkmqjotkw540jxwrharitv 250 523921 1983434 1609574 2026-10-26T08:19:44Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குன்றுதல் = 1. குறைதல். 2. சுருங்குதல். 3. தளர்தல். 4. நிலை கெடுதல். "குன்றி னனையாருங் குன்றுவர்” (குறள். 965). குன்று = சிறுமலை. குன்று- குன்றம் = பெருங்குன்று. ம. குன்னு- குன்னம். தெ., க. கொண்ட. குன்றி = சிறிய குன்றிமணி. “குன்றுவ குன்றி யனைய செயின்” (குறள். 965). ம.குன்னி. குன்- குன்னு. குன்னுதல் = குக்குதல், உடம்பு சுருங்குதல். குன் - குன்னா. குன்னாத்தல் = உடம்பு குளிரால் ஒடுங்குதல். “குன்னாக்க வென்பாரு முளர்” (நெடுநல். 9, உரை). குன் - குன்னி = சிறியது, நுண்ணியது.<noinclude></noinclude> du440fxfsgf2tcqumc8jh0aqbh0crgh 250 523924 1983435 1609577 2026-10-26T08:21:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>{{center|{{x-larger|<b>4</b>}}}} {{center|{{x-larger|<b>குல்' (வளைதற் கருத்து வேர்)</b>}}}} '''அடிக்கருத்து (வளைதல்)''' வளைதற் கருத்து, இயன்முறையில் வளைவு, சுருட்சி, வட்டம், வளையம், உருண்டை, -ருண்டை, உருளை முதலிய பண்புக் கருத்துகளையும்; செயன்முறையில் வளைதல், சுருள்தல், திரிதல், சூழ்தல், சுற்றுதல், சுழலுதல், உருளுதல் முதலிய வினைக்கருத்து களையும் தழுவும். வளைவு என்னும் பண்பின் பெயரும், வளைதல் என்னும் வினையின் பெயரும், அப் பண்பையும் வினையையுங் கொண்ட பொருள்களை ஆகுபெயராகக் குறிக்கும். கோணல், சாய்தல் என்பன வளைதலின் முந்திய நிலைக ளாதலின், அவையும் அதனுள் அடங்கும். குல் - குலவு. குலவுதல் = 1. வளைதல். "குலவுச்சினைப் பூக்கொய்து” (புறம். 11 : 4). 2. உலாவுதல். “எமதன்னையை நினைத்தே குலவினனோ ” (சிவரக. விசயை. 14). L. curvus, E. curve. குலாவுதல் = வளைதல். “குலாவணங்கு வில்” (யாப். வி. 22). குல் - குலுத்தம் = வளைந்த காயுள்ள கொள். வ. குலுத்த (guluttha). குலுக்கை = உருண்டு நீண்ட குதிர். குலுக்கை- குலுப்பை. குல் - குள்- குளம் = 1. வளைந்த நெற்றி. “திருக்குள முளைத்த கட்டாமரை” (கல்லா. 31 : 9). 2. வெல்லவுருண்டை (சூடா.). வ.குல (gula). குளம் - குளகம் = வெல்லவுருண்டை. குளியம் = 1. உருண்டை (அக. நி.). 2. (மாத்திரை) மருந்து (பிங்.).<noinclude></noinclude> pguwpb67pgyn9usji9y6q7916xr8ot9 250 523927 1983436 1609580 2026-10-26T08:24:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குளிகை = மாத்திரை யுருண்டை. வ. குளிகா(gulika). குளியம் - குழியம் = 1. வளைதடி. 2. மணவுருண்டை. (சிலப். 14: 171. அரும்.). திரட்சி (திவா.). L. globus, glomus E.globe. குழலுதல் = சுருளுதல். “கடைகுழன்ற கருங்குழல்கள்” (சீவக. 164). குழல் = மயிர்க்குழற்சி. “குழலுடைச் சிகழிகை” (சீவக. 1092). ம.குழல். குள் - (குய்) - குயம் = வளைந்த அரிவாள். "கொடுவாய்க் குயத்து” (சிலப். 10:30). குல்- (குர்)- குரங்கு. குரங்குதல் = வளைதல். "இலைப் பொழில் குரங்கின” (சீவக. 657). குரங்கு = வளைவு. "குரங்கமை யுடுத்த மரம்பயி லடுக்கத்து” (சிலப். 10: 157). 2. கொக்கி. OE. cranc, crinc, E. crank. குரவை = வட்டமாக நின்று பாடியாடுங் கூத்து. Gk. koros (orig. a dance in a ring). L. chorus, E. chorus, choir, quirs. குருளுதல் = சுருளுதல். "குருண்ட வார்குழல்” (திருவிசை. திருவாலி. 1:3). குருள் = 1. மயிர்ச்சுருள். 2. பெண்டிர் தலைமயிர் (பிங்.). வ.குருல. LG., Du., O. Fris. krul, G. krol, OE. crol, crul, E. curi. குருகு = 1. வளையல். “கைகுவி பிடித்துக் குருகணி செறித்த’” (கல்லா. 44 : 22). 2. வளைந்த கழுத்துள்ள நீர்ப்பறவைப் பொது. 3. நாரை. "வான்பறைக் குருகின் நெடுவரி பொற்ப" (பதிற். 83: 2). 4. ஓதிமம் (அன்னம்). “நீரொழியப் பாலுண் குருகிற் றெரிந்து” (நாலடி. 135). குரகம் = நீர்வாழ் பறவைப் பொது. AF., OF. grue (crane), OHG., OS. krano, OE. cran, E. crane. குரங்கு - குறங்கு = கொக்கி. குறங்கு - கறங்கு. கறங்கல் 1. வளைதடி (அக. நி.). 2. சுழற்சி (பிங்.). கறங்குதல் 1. சூழ்தல். “கறங்கிருள் மாலைக்கும்” (திருவள். 34). 2. சுழலுதல். “பம்பரத்து.... கறங்கிய படிய” (கந்தபு. திருநகரப். 28). ம. கறங்ஙு. கறங்கு = காற்றாடி. “காண்முக மேற்ற ..... கறங்கும்” (கல்லா. கணபதி). கறங்கோலை = ஓலைக்காற்றாடி. "கறங்கோலை கொள்ளிவட்டம்” (திருமந். 2313). ON. hringr, OHG., OS., OE. hring, E. ring.<noinclude></noinclude> 76wpf2jioilbo4mbhe4jnw0pvjgxu1n 250 523928 1983440 1609581 2026-10-26T08:27:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குர்- குறு - குறள் - குறண்டு. குறண்டுதல் = 1. வளைதல். 2. சுருண்டுகொள்ளுதல். குறண்டல் = கூனல். குறடு = வளைந்த பற்றுக் கருவி, குறடுபோற் பற்றும் நண்டு. தெ. கொரடு. குறழ்தல் = குனிதல். அவனாங்கே பாராக் குறழா” (கலித். 65 : 10). குறு- கிறு- கிறுக்கு = தலச்சுற்று, கோட்டி (பைத்தியம்). கிறுக்கன் = பித்தன். தெ. கிறுக்கு. கிறுகிறுத்தல் = சுற்றுதல், தலைச்சுற்றால் மயக்கமாதல். தெ. கிரகிர (giragira). கிறுகிறுவாணம் = காற்றாடிபோற் சுற்றும் பொறிவாணம். Gk. guros, E.gyrate. குல் - குன்-குனி. குனிதல் = 1. வளைதல். "குனிவளர் சிலை” (சீவக. 486). 2. உடம்பு வளைதல். 3. வணங்குதல் (சூடா.). குனித்தல் = வளைத்தல். “குனித்த புருவமும்” (தேவா. 11 : 4). ம.குனி,க. குனி. குனுகுதல் = சிரிக்கும் போது முதுகு வளைதல். தெ. குங்கு. குள் - குண்டு = உருண்டை, உருண்டையான மணி, உருண்டை யான வெடிகருவி (shot. bullet). தெ. குண்ட, க., மரா. குண்ட (gunda). குண்டூசி. குண்டுச்சம்பா, குண்டுமல்லிகை என்பவற்றில் குண்டு என்னுஞ் சொல் உருட்சி பற்றியது. உருட்சிக் கருத்தும் திரட்சிக் கருத்தைத் தோற்றுவிக்குமாதலால், குண்டு, குண்டன், குண்டை, குண்டாந்தடி, குண்டடியன், குண்டுக்கழுதை என்பவற்றை வளைவுக் கருத்து வேரடிப் பிறந்தனவாகவும் கொள்ள இடமுண்டு. குண்டான் = உருண்ட வடிவான கலம். குண்டான் சட்டி என்பது வழக்கு. குண்டான்- குண்டா. மரா. குண்டா(g). ஒருவன் சுருண்டு கிடக்கும் நிலை குண்டக்க மண்டக்கம் என்றும், ஒருவனைத் தலையுங்காலுஞ் சேர்த்துச் சுருட்டிக் கட்டும்வகை குண்டு ருட்டுக் கட்டு என்றும் சொல்லப்படும். குண்டு - குண்டலம் = 1. வட்டம். 2. சுன்னம். 3. வட்டமான காயம் (ஆகாயம்). 4. வளைந்த காதணி. வ. குண்டல.<noinclude></noinclude> szmv5wm7r3pim69v6uft715lmgmvx2v 250 523931 1983442 1609584 2026-10-26T08:31:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>குண்டலி = 1. மூல நிலைக்கள (ஆதார) வட்டம். (ஔவை. குறள் நினைப்புறு. 2). 2. தூயவுலகைத் தோற்றுவிக்கும் மூல மாயை (சி. போ. பா. 2:2, ப. 133). இதன் விளக்கத்தை என் 'தமிழர் மதம்' என்னும் நூலுட் காண்க. குண்டலி (தூயமாயை)- வ. குண்டலினி. குண்டி = 1. உருண்டு திரண்ட புட்டம். 2. குண்டி போன்ற அடிப்பக்கம். ம. குண்டி, க. குண்டெ, தெ. குட்டெ. குண்டு - கண்டு = நூற்பந்து. கண்டு - கண்டகம் = வட்டமான மரக்கால். கண்டு - கண்டி = வட்டமான ஒரு கலம், ஒரு முகத்தலளவு, ஒரு நிறை. ம. கண்டி, தெ., து. கண்டி (kh), மரா. கண்டில் (kh). கண்டி - கண்டிகை = 1. தோட்கடகம் (சூடா.).2. ஒருவகைப் பறை கண்டிகை — கடிகை 1. நாழிகை வட்டில். 2. நாழிகை (24 நிமைய நேரம்) (திவா.) 3. நேரம். 4. சடங்குகட்கு மங்கல நேரங் குறிப்பவன். “கண்ண னாரொடு கடிகையும் வருகென” (சீவக. 2362). 5. தோட்கடகம். “கடிகை வாளார் மின்ன” (சீவக. 2808). கடிகை- வ. கட்டிகா (ghattika). இவ் வடசொற்கு நாழிகைப் பொருளேயன்றிக் பொருளில்லை. கடிகை + ஆரம் = கடிகையாரம்- கடிகாரம். ஒ.நோ : வட்டு - வட்டாரம், கொட்டு- கொட்டாரம். குளம் - குணம் - குணகு. குணகுதல் = வளைதல். குணக்கு = வளைவு. ‘நாய்வாலைக் குணக்கெடுக்கலாமா?' என்பது உலக வழக்கு. குணக்குதல் = வளைத்தல். குணலை = நாணத்தால் உடல் வளைகை. “கூச்சமுமாய்ச் சற்றே குணலையுமாய்” (பணவிடு 310). குணகு - குணங்கு. குணங்குதல் = வளைதல். குணகு- குணுகு. குணுகுதல் = வளைதல். குணுக்குதல் = வளைத்தல். குணுக்கு - இளமகளிர் காதிலணியும் கனத்த ஈய அல்லது பித்தளை வளையம். குணம் - குடம் = 1. உருண்ட வடிவான நீர்க்கலம் (பிங்.). 2. குடக்கூத்து. "நீணில மளந்தோ னாடிய குடமும்” (சிலப். 6 : 55). 3. குடஞ்சுட்டு என்னும் ஆவு (சூடா.). 4. கும்பவோரை (பன்னிருபா. 163).<noinclude></noinclude> a0xh57fmz71u4f7hoyzu1dr21evyzv0 250 523995 1983429 1609649 2026-10-26T08:07:31Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>= துளைத்தல், தோண்டுதல். கன் - வ. khan, கன்- கன்னம் = 1. திருடன் சுவரைத் துளைக்குந் துளை. 2. அங்ஙனந் துளைக்குங் கருவி (பிங்.). 3. அங்ஙனத் துளைத்துச் செய்யும் திருட்டு. "கன்னமே கொடுபோயின கண்டகர்’” (இரகு. யாகப். 42). 4. துலைத்தட்டு (திவா.). 5. கன்னான் செய்த “கன்னந் தூக்கி” (ஐங்.245). 6. துளையுள்ள காது. (திவா.). 7. காதையடுத்துள்ள அல்லது நடுவிற் குழிவிழும் கதுப்பு (cheek). ஒ. நோ : செவி- செவிடு = கன்னம். கன்னம் (திருடர் செய்த சுவர்த்துளை) - ம. கன்னம், தெ. கன்னமு, க.கன்ன, வ. கனன (kh). கன்னக்கோல்- ம. கன்னக்கோல், தெ. கன்னகோல் கன்னக்காரன்- ம. கன்னக்காரன், க. கன்னகார(g), தெ. கன்னகாடு (g). கன்னப்பூ (காதணிவகை)- ம. கன்னப்பூவு. கன்னம் (காது) - ம. கன்னம், க. கன்ன, வ. கர்ண. வடமொழியில் கர்ண என்னுஞ் சொற்கு மூலமில்லை. மூலமாகக் காட்டப்படும் க்ருத், க்ரூ என்பவை மூலமாகா. க்ருத் = செய்கை. க்ரு = 1. கொட்டு, எறி, கலை. 2. சிதை, சேதப்படுத்து. 3. அறி, அறிவி. கன் கன்னல் = 1. நீர்க்கலம். "தொகுவாய்க் கன்னற் றண்ணீ ருண்ணார்’" (நெடுநல். 65). 2. நாழிகை வட்டில். “கன்னலின் யாமங் கொள்பவர்” (மணிமே. 7: 65). 3. நாழிகை. “காவத மோரொரு கன்னலினாக” (கந்தபு. மார்க். 142). கன் - கனி = பொன், இரும்பு முதலிய மாழை (வ.உலோகம்) தோண்டியெடுக்கஞ் சுரங்கம். கனி - வ.கனி (kh). குல்- குள்- குளம் = நீரைத் துளைப்பது போல் முழுகிக் குளிக்கும் நீர்நிலை. ம. குளம், க. கொள, தெ. கொலனு, வ. கூல. குள் - குளி. குளித்தல் = 1. நீருள் முழுகுதல். 2. கடலுள் மூழ்கி முத்தெடுத்தல். 'பணிலம் பலகுளிக்கோ" (திருக்கோ. 63). நீராடுதல். “களிப்பர் குளிப்பர்” (பரிபா. 6 : 103). 4. முழுகுவதுபோல் உடம்பில், ஆழத் தைத்தல். 'கூர்ங்கணை குளிப்ப” (பு. வெ. 10, சிறப்பிற். 10, கொளு). 5. அழுந்திப் பதிதல். "மென்கொங்கை யென்னங்கத் திடைக் குளிப்ப (திருக்கோ. 351). 6. கூட்டத்திற்குட்புகுதல். “கடற்படை குளிப்ப மண்டி”<noinclude></noinclude> 9x49ugt0kbfxxlxb0u6qg7z5c6h836m 250 523996 1983444 1609650 2026-10-26T08:41:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>(புறம். 6:12). 7. முழுகினாற்போல் மறைதல். “யானறித லஞ்சிக் குளித்து” (கலித். 98). 8. தோல்வியுற்று மறைதல், தோல்வியுறுதல். “மீன்குளிக்குங் கற்பின்” (சீவக. 2141). ம்.குளி. குளி - குழி = 1. பள்ளம் (திவா.). 2. பாத்தி. “இன்சொற் குழியின்” (நான்மணி.16). 3. நீர்நிலை (பிங்.). 4. கிணறு (திவா.). 5. வயிறு (அக. நி.). 6. கனவடி. 7. ஒரு நிலவளவு. குழி - ம.குழி, க. குழி, தெ. கொய்யி (g), மராத். குடி (kh). குழிதல் = உட்குழிவாதல். “குழிந்தாழ்ந்த கண்ணவாய்” (நாலடி. 49). குழித்தல் = 1. குழியாக்குதல். “குழித்துழி நிற்பது நீர்” (நான்மணி. 30). 2. செதுக்குதல். குழித்த மோதிரம் (கலித். 84, உரை). 3. குழித் தெழுதுதல். க. குழி. ‘கும்பக் குழிய’ என்பது உலக வழக்கிணை மொழி. குழி- குழியல் குழிந்த மாழைக்கலம். குழிதாழி = குழிந்த பெருந்தொட்டி. ம. குழித்தாழி. குழிசி = பெரும்பானை. “சோறடு குழிசி” (பெரும்பாண். 366). குழிமி = மதகு. குழிவு - குழிவல் - கூவல் = கிணறு. “கூவ லன்ன விடரகம்” (மலைபடு.366). கூவல்- வ. கூப. குழிப்பு - குழிப்பம் - கொப்பம் = யானை பிடிக்க வெட்டும் பெருங்குழி. “கைம்மலைசெல் கொப்பத்து வீழ” (குமர. பிர. மீனாட். பிள்ளை. 11). குழி - குழிம்பு - குழும்பு = குழி. “ஆழ்ந்த குழும்பிற் றிருமணி கிளர” (மதுரைக். 273). ம. கொப்பம். குழல் = 1. உட்டுளை. “குழற்கா லரவிந்தங் கூம்ப” (தமிழ்நா. 63). 2. உட்டுளைப் பொருள் (திவா.). 3. இசைக்குழல் (சூடா.). ம. குழல், க. கொழல். குழல்- குடல் = குழல்போன்ற உட்டுளையுள்ள உறுப்பு. ம. குடல். குடல் - குடர். ம. குடர். “குடருங் கொழுவும்” (நாலடி. 46). ஒ.நோ: புழல்- புடல். குழி - குழை = 1. துளை. “கோடிநுண் டுகிலுங் குழையும் ’” (சீவக. 1369). 2. குழல் (பிங்.). 3. காது. "மணித்தோடுங் குழையிலாட” (அஷ்டப். சீரங்க நாயகி ஊச. 3).<noinclude></noinclude> syulpvha8stm5yq2jkevudimty74bwc 250 524008 1983451 1609662 2026-10-26T08:51:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>'''விலைக்கு வாங்கல்''' "கோதையினுங் கொள்வார்” (நைடத. நகரம். 18). கொள்முதல். கொள்விலை. கொள்ளை = விலை. “சில்பத வுணவின் கொள்ளை சாற்றி” (பெரும்பாண். 64). '''கடன் வாங்கல்''' கொள்வினை. '''பெறுதல்''' "நல்லா றெனினுங் கொள றீது” (குறள். 222). கொள்- கோள்- கோளி = பெறுவோன். '''கவர்தல்''' "மனையாளை மாற்றார் கொள்' (நாலடி. 3). "நெஞ்சு நடுக்குறூஉக் கொண்டி மகளிர்” (மதுரைக். 583). '''கொள்ளையடித்தல்''' "வேற்றுமைப் புலத்தைக் கொள்ளை கொண்ட தொழிலை” ‘பு.வெ. 3 : 15, கொளு, உரை). கொண்டி = கொள்ளை. "கொண்டியும் பெரிதென” (புறம். 78) ம. கொண்டி, ம. கொள்ள, க. கொள்ளெ, தெ.கொல்ல. '''மிகுதல்''' கொள்ளக் கிடைத்தது = நிரம்பக் கிடைத்தது. கொள்ளை = மிகுதி. “கொள்ளை மாமதத்த நால்வாய்க் குஞ்சரம்” (பாகவ. 1:5:14). கொண்டி மிகுதி. "கொண்டி யுண்டித் தொண்டையோர்” (பெரும்பாண். 454). கொள்ளை நோய் = பெருவாரி நோய். '''திறைபெறுதல்''' கொண்டி = திறை. “கொண்டி வேண்டுவ னாயின்” (புறம். 51 : 6). '''கொல்லுதல்''' கொள் - கோள் = கொலை. "கோள்நினைக் குறித்து வந்தான்” (சீவக. 264). கோளரி = கொல்லும் அரிமா. கொல் - கொலை. கோண்மா = கொள்ளும் விலங்கு (கம்பரா. இரணிய. 125).<noinclude></noinclude> k4rwyhom87nbp6qtm90dqd1xya90ahg 250 524010 1983448 1609664 2026-10-26T08:47:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>'''கொல்லத்தொழில் செய்தல்''' கொல்- கொல்லன் = 1. மரத்தைக் கொல்வதுபோல் வெட்டும் மரத்தச்சன், “மரங்கொஃறச்சர்” (சிலப். 5 : 29). 2. மரக்கொல்லனுக்கு னமான இருப்புக் கொல்லன். '''கருதுதல்''' “யார்க்குங் கொடுத்தியெனக் கொள்கின்றிலம்” (இலக். வி. 650, உரை). உட்கொள்ளுதல் = உட்கருதுதல். "முத்தியென் றுட்கொள்வார் சிலர்” (கந்தபு. பாயி. 28). '''மதித்தல்''' "கொளப்பட்டே மென்றெண்ணி” (குறள். 699). '''கொண்டாடுதல்''' “தண்பதங் கொள்ளுந் தலைநாட் போல” (சிலப். 6 : 160). '''மேற்கொள்ளுதல்''' “குடிப்பிறந்தார் குன்றா வொழுக்கமாக் கொண்டார்” (நாலடி. 143). '''மதமாக நம்புதல்''' "குலனருள் தெய்வங் கொள்கை” (நன். பாயி. 26). '''கற்றல்''' "கொள்ளுநர் கொள்ள” (கல்லா. 11 :21). கொள்ளுநர் = மாணவர். கோளாளன் = மாணவன். கொள்- கோள்- கோளாளன். {{center|{{x-larger|<b>துணைவினைகள்</b>}}}} '''தற்பொருட்டுத் துணைவினை''' எ-டு முகம் வழித்துக்கொண்டான், சண்டையிட்டுக் கொண்டனர். '''எதிர்மறை யேவெலொருமைத் துணைவினை''' எ - டு : அஞ்சாதே கொள்.<noinclude></noinclude> dsx5z0zkghd0z4v58i3stj6ya3iv85q 250 524012 1983445 1609666 2026-10-26T08:42:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>அஞ்சாதே கொண்மின் என்று பன்மைக்கும் பயன்படுத்த இலக்கணம் இடந்தரும். '''இணைமொழித் துணைவினை''' 'செய' வாய்பாட்டு வினையெச்சம் : எ - டு : வரக்கொள்ள, பேசக்கொள்ள நிகழ்கால வினையெச்சம் (உலக வழக்கு) : எ - டு : வந்துகொண்டு, பாடிக்கொண்டு<noinclude></noinclude> aarxlpykyvg8tws5efc45yc1989ojka 250 524013 1983446 1609667 2026-10-26T08:44:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>{{center|{{x-larger|<b>8</b>}}}} {{center|{{x-larger|<b>சுல்' (குத்தற் கருத்துவேர்)</b>}}}} சுல் - சூல் = 1. குத்தும் கூரிய படைக்கலம், 2. முக்கவர் வேல். "குலிசங் கதைசூல்” (சேதுபு. தேவிபுர. 27). சூல் - சூலம் = 1. முக்கவர் வேல். “ஊனக மாமழுச் சூலம் பாடி (திருவாச. 9: 17). 2. இடிதாங்கி. "ஒள்ளிலைச் சூல..... மாடம்" (சீவக. 2527). 3. சூலவேல் வடிவில் மாட்டிற்கு இடும் சூட்டுக்குறி. 4. கிழமைச்சூலை, 5. தோணி (இரேவதி) நாள் (பிங்.). 6. குத்தலுங் குடைச்சலுமுள்ள பல்வகைச் சூலைநோய். 7. கூரிய முனையுள்ள கழு(W.) சூலம் - சூல (வ.). சூலம் வேல்வகைகளுள் ஒன்றென்பது ‘உருகெழு சூலவேல் திரித்து” (சங். அக.) என்னும் தொடரால் அறியப்படும். "சூல் வேலைப்போல மூன்று வழி” (சிலப். 11 : 73, உரை). வேல் முருகனது சிறப்புப் படைக்கலமாகக் கொள்ளப்பட்டது போல், சூலவேல் சிவனது சிறப்புப் படைக்கலமாகக் கொள்ளப் பட்டதனால், சிவன் கோயிலுக்கு விடப்பட்ட நிலங்களின் எல்லையில் நடப்படும் சூலக்குறியுள்ள கல் சூலக்கல் என்றும், சூலக்குறி பொறிக்கப்பெற்ற சிவன்கோயில் அளவை மரக்கால் சூலக்கால் என்றும், சூலக்குறி யிடப்பெற்ற சக்கரமுள்ள சிவன் கோவில் வண்டி சூலக்கால் வண்டியென்றும், சிவன் கோவிற்காகச் சூலவடிவிற் சூலவடிவிற் சூடிட்டு விடப்பெற்ற காளை சூலக்காளை யென்றும், பெயர்பெறும். சிவநெறி தமிழர் சமயமேயென்பதும், ஆரியர்க்குச் சிறுதெய்வ வேள்வியன்றி வேறு மதமில்லையென்பதும், என் 'தமிழர் மதம்' என்னும் நூலில் விரிவாகக் காணலாம். சிவபிரானது சூலம் குறுக்கே நிற்பதால், இன்னின்ன திசை இன்னின்ன கிழமையில் வழிப்போக்கிற்கு ஆகாதென்று விலக்கப் பட்ட கிழமைக்குற்றம், கிழமைச்சூலம் எனப்படும். அஃது இன்று ‘வாரசூலை’<noinclude></noinclude> oqdz41ppxehkhgzpv8f55cwgtmuour0 250 524108 1983278 1609762 2026-10-25T12:01:18Z Lakshana Safrin 17183 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983278 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Lakshana Safrin" /></noinclude>க.தெற திறன் - திறல் = 1. வலிமை. "துன்னருந் திறல்” (புறம். 3: 8). 2. திடாரிக்கம். 3. வெற்றி. “திறல்வேந்தன் புகழ்" (பு.வெ. 9:31, கொளு). 4. ஒளி. “திறல்விடு திருமணி யிலங்கு மார்பின்” (பதிற். 46 : 3). திறம் - திறவு = 1. உறுதி. "திறவதிற் றீர்ந்த பொருள்'. (திரிகடு. 72). 2. செவ்வை. “திறவதி னாடி (தொல். பொருள். 521). 3. தகுதி. 4. ஆம்புடை. திறக்க = திறமையாக (நாஞ். வ.). திறவு - (திறகு) - திறக்கு போகப்படாது” (யாழ்.). தில் - (திர்) - திரு = 1. திரண்ட செல்வம், செல்வம். (ஒ. நோ : வெறு வெறுக்கை = செல்வம். வெறுத்தல் செறிதல்). “சீறிற் சிறுகுந் திரு” (குறள். 568). 2. திருவம் (பாக்கியம்). “நன்றறி வாரிற் கயவர் திருவுடையர்” (குறள். 1072). 3. சிறப்பு. 4. அழகு. "ஒளிகெழு திருமுகம்’” (மதுரைக். 448). 5. பொலிவு (திருக்கோ. 114). 6. காந்தி. “திரு என்று காந்தி” (ஈடு, 3 : 5:10). 7. நல்வினை. “சேர்ந்தெழு நங்கை மாரே திருநங்கை மார்கள்” (சீவக. 2552), 8. தாலி. “திருவொன்றுட் படப் பட்டைக் காறை” (S.I.I.II, 157). 9. ஒருவகைத் தலையணி. "செந்திருவிற் கேற்கத் திருவும் பிறையுமிட்டு” (கூளப்ப. 140). 10. கணியன். திரு ஒருவனுக்கும் கீழாள் இரண்டுக்கும்(S.I. I. Vol. II, 294). 11. தெய்வத் தன்மை. திருச்சிற்றம்பலம், திருமூலர், திருமந்திரம், திருப்பணி. 12. திருமகள். "நினைப்பானை நீங்குந் திரு” (குறள். 519). 13. மகளிர் கொங்கைமேல் தங்குவதாகக் கருதப்படும் வீற்றுத் தெய்வம். '''ம., தெ'''., '''க'''. திரு, '''வ'''. ச்ரீ (ஸ்ரீ). திருவன் = 1. செல்வன். 2. திருமால். "சிங்கமாய்க் கீண்ட திருவன்” (திவ். இயற்.2: 84). திருவாளன் = 1. செல்வன். 2. ஒரு மதிப்படைச் சொல் எ - டு: திருவாளர் மாணிக்கவேல் செட்டியார் (காசிமேடு, சென்னை). 3. திருமால். 'ஒலிதிரைநீர்ப் பௌவங் கொண்ட திருவாளன்” (திவ். பெரியதி. 5: 5:1). திருமகன்- திருமான்- வ. ஸ்ரீமான்- சீமான். தில் - திள் - திண் - திண்மை = 1. பருமன். 2. வலிமை. "சால்பென்னுந் திண்மையுண் டாகப் பெறின்” (குறள். 988). 3. செறிவு. “மண்ணிற் றிண்மை வைத்தோன்” (திருவாச. 3 க 26).<noinclude></noinclude> hdstcd421yi2gg8rnj3ru5ph42ypf05 250 524110 1983281 1609764 2026-10-25T12:09:48Z Lakshana Safrin 17183 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983281 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Lakshana Safrin" /></noinclude>4. உறுதி. 5. உண்மை. 6. கலங்கா நிலைமை. “கற்பென்னுந் திண்மை யுண் டாகப் பெறின்” (குறள். 54). திண் - திண்ணம் = 1. வலிமை. 2. இறுக்கம். “திண்ண மாத்தொளிர் செவ்விளநீர்" (கம்பரா. எழுச்சி. 50). 3. தேற்றம். "பரகதி திண்ண நண்ணுவர்” (தேவா. 1111 : 10). திண்ணன் = வலியன். “உரிமைப் பேருந் திண்ணனென் றியம்பு மென்ன” (பெரியபு. கண்ணப். 17). திண்ணிமை=மனவுறுதி."திண்ணிமையோடு மெல்லச் சார்ந்தநின்” (திருவாலவா. 29 : 17). திண்ணியன் = 1. வலியவன். 2. மனவுறுதியுள்ளவன். “திண்ணிய ராகப் பெறின்” (குறள். 666). திண்―திண்ணகம் = 1. செம்மறியாட்டுக் கடா. 2. தட்டார் மெருகிடுங் கருவி வகை. “திண்ணகத்தாற் செய்யுந் தொழில்களை வல்ல பணித்தட்டார்” (சிலப். 6 : 136, உரை). திண்ணகம் – திண்ணக்கம் = நெஞ்சுரம், நெஞ்சழுத்தம். திண்- திண்ணை = 1. மேடு. "தேனயாம் பூம்பொழிற் றிண்ணை” (சீவக. 1822). 2. வீட்டுத் திரணை. “ஆய்மணிப் பவளத் திண்ணை” (சீவக. 1126). திண்-திண்ணம்-திணம்=வலிமை. "திணமணி மாடத் திருவிடைக் கழியில்" (திருவிசை. சேந். திருவிடை. 5). திணம் - திணர். திணர்த்தல் = செறிதல். “வண்டு திணர்த்த வயல்” (திவ். திருப்பள்ளி. தனியன்). 2. கனமாகப் படிந்திருத்தல். "திணர்த்த வண்டல் கண்மேல்” (திவ். திருவாய். 6 : 1:5). திண் - திணி. திணிதல் = 1. செறிதல். “மண்டிணிந்த நிலனும்” (புறம். 2). 2. இறுகுதல். திணித்தல் = 1. செறிய உட்புகுத்துதல். “சோற்றினை வாங்கிப் புல்லைத்திணிமினே” (திவ். பெரியாழ். 4:4:5). 2. பதித்தல். “பொன்றிணி மணிமான" (கம்பரா. வனம்பு. 3). திணி - திணிகம் = செறிந்து நின்று பொரும் போர். திணி - திணிம்பு = செறிவு. "இருளின் கருந்திணிம்பை” (திவ். இயற். திருவிருத். 72). திணியன் = பயனற்ற தடியன்.<noinclude></noinclude> r1vegvurhz3a7r2wl9c1e92kvl7f1lv 250 524112 1983282 1609766 2026-10-25T12:14:48Z Lakshana Safrin 17183 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983282 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Lakshana Safrin" /></noinclude>திண்- திணுகு - திணுங்கு. திணுங்குதல் = 1. செறிதல். “திணுங்கின விருள்” (திவ். திருவாய். 2: 1: 7: பன்னீ.). 2. உறைதல். “நெய்திணுங் கினாற்போல்” (திவ். திருமாலை. 2, வியா. ப. 15). திணுங்கு- திணுக்கம் = 1. செறிவு. 2. கட்டி. திண் - (திண்ணை) - திணை= 1. கூட்டம். 2. வகுப்பு. 3. இலக்கணப் பொருள் வகுப்பு. உயர்திணை, அஃறிணை. “ஆயிரு திணையி னிசைக்குமன சொல்லே” (தொல். சொல். 1). 4. அகப் பொருளிலக்கண ஐந்நிலப் பகுப்புள் ஒன்று. குறிஞ்சி, முல்லை, மருதம், நெய்தல், பாலை. 5. ஐந்நில மக்கள் காதலொழுக்கம். 6. அகப் பொருளின் எழுவகுப்புள் ஒன்று. கைக்கிளை, அன்பின் ஐந்திணை, பெருந்திணை. 7. புறப்பொருளின் எழுவகுப்புள் ஒன்று. வெட்சி, வஞ்சி, உழிஞை, தும்பை, வாகை, காஞ்சி, பாடாண். திண் - திண்பு = 1. செறிவு. 2. இறுக்கம். 3. வலிமை. 4. உறுதி. '''க'''.திண்பு திண்பு - திட்பு = 1. செறிவு. 2. இறுக்கம். 3. வலிமை. 4. உறுதி. திட்பு - திட்பம் = 1. செறிவு. 2. சொற்பொருள்களின் உறுதி. “திட்ப நுட்பஞ் சிறந்தன சூத்திரம்” (நன். 18). 3. வலிமை. "உருத்திட்ப முறாக்காலை” (காஞ்சிப்பு. திருநாட். 97). 4. மனவுறுதி. “வினைத்திட்ப மென்ப தொருவன்” (குறள். 661). 5. தேற்றம். திண் - திண்டு = 1. பருமன். 2. சிறுமேடை. 3. அரைவட்டமான பஞ்சணை. “திண்டருகு போட்டான்” (விறலிவிடு. 476). ம.திண்டு, '''தெ'''. திண்டு (d). திண்டு - திண்டி = 1. பருமன். “திண்டி வயிற்றுச் சிறுகட் பூதம்” (தேவா. 1225 : 7). 2.தடித்தவள். 3. யானை. 4. அரசமரம். திண்டு - திட்டு = 1. மேட்டுநிலம். 2. மண்வெட்டிய இடத்தில் வெட்டாது விடப்பட்ட சிறுதுண்டு. 3. ஆற்றிடைக்குறை “புளினத் திட்டிற் கண்ணகன் வாரிக் கடல்பூத்த” (கம்பரா. வானர. 8). 4. யானை களைப் பிரித்து வைப்பதற்காகக் கட்டப்பட்ட இடைச்சுவர். 5. சிறு குன்று. 6. நூறு குதிரை காலாள் முதலியன கொண்ட படைத்தொகைப் பிரிவு. எ-டு: ஒரு திட்டுக் குதிரை. ம., க. திட்டு. திட்டு - திட்டாணி = மரத்தைச் சுற்றிய மேடை. "சத்திரச் சாலையு மொத்த திட்டாணியும்” (இராமநா.சுந்.4). திட்டு - திட்டம் 1.நிலைபேறு. "மயிலைக்கட் டிட்டங் கொண்டார்’” (தேவா. 1118: 1). 2. தேற்றம் (நிச்சயம்). “திட்டமாப் பரகதி சேர வேண்டிடில்" (செவ்வந்திப்பு. பிரமதேவ. 25). 3. உறுதி யான<noinclude></noinclude> 5qzseuy2o71cys9hr6ztw3cya31sbck 250 524113 1983289 1609767 2026-10-25T12:25:08Z Lakshana Safrin 17183 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983289 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Lakshana Safrin" /></noinclude>ஏற்பாடு. "அவர்தந் திராணிக்குத் தக்க திட்டஞ் செய்வதுவும்” (பணவிடு. 26). 4. ஒரு வினையைச் செய்யும் வழிவகுப்பு. 5. ஒரு வினைக்குரிய வரவு செலவுக் கணக்கு. திட்டவட்டம் = முழுத் தேற்றமான வரையறை. திட்டு - திட்டை= 1.திண்ணை (திவா.). 2. மேட்டு நிலம். “மணற்றிட்டை சேர்ந்தான்” (சீவக. 514). 3. உரல் (பிங்.). '''ம'''. திட்ட. திட்டம் - திடம் = 1. உறுதி. "இன்றைக் கிருந்தாரை நாளைக் கிருப்பரென்றெண்ணவோதிடமில்லை” (தாயு). 2. வலிமை. “தாண்டுபரி தூண்டு திடசாலி" (தனிப்பா.). 3. தேற்றம். 'வார்த்தை திடம்படக் கேட்டு” (தேவா. 171 : 4). 4. திடாரிக்கம். “பொறைதிட ஞானம்” (காசிகண். தீர்த். 7). 5. நிலைதவறாமை. “திடவிசும் பெரிவெளி” (திவ். திருவாய். 1:1:7). 6. உண்மை. “உயர்கதி பெறுவது திடனே” (தேவா. 617 : 2). திடம்-'''வ'''. த்ருட ('''drdha'''). திடம் - திடன் - திடல் = 1. மேட்டுநிலம். "திடலிடைச் செய்த கோயில்'' (தேவா. 893 : 3).2. பொட்டல் (திறந்தவெளி நிலம்). “திடலடங்கச் செழுங்கழனி” (தேவா. 562 : 3). திடல் - திடர் = 1. மேட்டு நிலம். “திடர்விளங்கு கரைப் பொன்னி” (திவ். பெருமாள் 1 : 11). 2. குப்பைமேடு (பிங்.). 3. சிறு தீவு. திடர்- திடறு. திடம் - திடாரி = அஞ்சா மனத்தன். திடாரிதிடாரிக்கம் = நெஞ்சுரம், அஞ்சாநெஞ்சம். துல்- தெல்- தெறு - தெற்று. தெற்றுதல் = 1. செறிதல். “கற்றவர் தெற்றிவா’ (திவ். பெரியாழ். 1: 5 : 8). 2. தொடுத்தல். “ஆய்பூந் தட்டத் தகத்தோடு தெற்றிய தாமம்” (பெருங். வத்தவ. 7: 26). 3. பின்னுதல். 'குடம்பைநூல் தெற்றி” (கல்லா. கணபதி.). தெற்று - தெற்றி = 1. திண்ணை. “இலங்குவளை மகளிர் தெற்றி யாடும்" (புறம்.53). 2. மாடம் (பிங்.). 3. மேட்டிடம். "புற்றுந் தெற்றியும் காடும்” ('''S. I. I. III, 410).'''4.தெற்றியம்பலம், கோயிலில் மேட்டிடமாக அமைத்த சித்திரகூடம்.<noinclude></noinclude> 7thogh0schysrbt36q6tvp6suamd7ma 250 524115 1983292 1609769 2026-10-25T12:28:34Z Lakshana Safrin 17183 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983292 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Lakshana Safrin" /></noinclude>'''துல்' (வளைதற் கருத்துவேர்)''' துல் - துலம் - துளம் - துளங்கு. துளங்குதல் = சாய்தல், அசைதல், வருந்துதல். தெ. தொளங்கு, ம.துலகு. துளம்- துடம் - தடம் = வளைவு. “தடவென் கிளவி கோட்டமுஞ் செய்யும்” (தொல். சொல். 321). "தடமருப் பெருமை” (நற். 120). துல் - (துறு) - துறள் - துறடு = வளைந்த கத்தி அல்லது கருவி. க.தொறடு. துறடு - துறட்டு = 1. முண்மரவகை. 2. சிக்கல். 3. ஏதம் (அபாயம்). “ஆங்கோர் துறட்டுண் டதனையான் சொல்வேன்” (விறலிவிடு. 150). துறடு - துறட்டி = 1. அங்குசம். 2. காய் பறிக்கும் துறட்டுக்கோல். 3. சிக்கு. 4. துறட்டிச் செடி. ப., '''க'''. தொறடு, '''வ'''. த்ரோட்டி. துறட்டுமுள் 2. துறட்டிச்செடி,=1. செடில். துறட்டி - தோட்டி = 1. அங்குசம். “உரனென்னுந் தோட்டியான் ஓரைந்துங் காப்பான்” (குறள். 24). 2. கொக்கி. 3. பகைவர் பாதத்தைக் குத்த நிலத்திற் பதிக்கப்படும் கூரிய படைக்கருவி. “தோட்டிமுள் முதலியன பதித்த காவற்காடு” (தொல். பொருள். 65, உரை). '''க'''. தோட்டி (d), '''ம'''. தோட்டி. துல்-தில்-(திர்) - திரி. திரிதல் = 1. வளைதல். 2. திரும்புதல், திரும்பிவருதல். “ஒன்றைச் செப்பினை திரிதி யென்றான்” (கம்பரா. அங்கத. 10). 3. திசை திரும்புதல். “நாராசத் திரிவிற் கொள்ளத்தகுவது காந்தம்” (LDGCLD. 27: 55 - 6). 4. சுற்றுதல். 5. சுழலுதல். "வலந்திரியாப் பொங்கி” (பு. வெ. 9: 12). 6. அலைதல். “வண்டாய்த்<noinclude></noinclude> ijtteqxnfoefnou3ygu746yq59kant4 250 609991 1983320 1983271 2026-10-25T15:37:17Z Arularasan. G 2537 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983320 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Arularasan. G" />{{rh|உணவியல்|236|உணவியல்}}</noinclude>மாக இருக்கின்றன. புரோட்டீன்களைப் பிரிக்கும்போது அமினோ அமிலங்கள் (Amino acids) கிடைக்கின்றன. அமினோ அமிலங்களில் சில உயிர்க்கும் வளர்ச்சிக்கும் மிக மிக அவசியம். அத்தகைய அமினோ அமிலங்களைக் கொண்ட புரோட்டீன்களை முதல்தரப் புரோட்டீன்கள் என்று கூறுவர். அவை பால், முட்டை, இறைச்சி முதலிய உணவுகளில் உள்ளன. உயிர்வாழ்வதற்கு மாத்திரம் உதவியாகி, வளர்ச்சிக்குப் பயன்படாத அமினோ அமிலங்களைக்கொண்ட புரோட்டீன்களை இரண்டாந்தரப் புரோட்டீன்கள் என்று கூறுவர். அவை பருப்புக்களிலும் பயறுகளிலும் அதிகமாக உள்ளன. இதர புரோட்டீன்கள் மூன்றாந்தரமானவை. உணவின் தொழில்களில் ஒன்று சக்தியைக் தருவது என்று குறிக்கப்பட்டது. அந்தச் சக்தியை உணவில் கார்போஹைடிரேட்டுக்கள், கொழுப்புக்கள், புரோட்டீன்கள் ஆகிய மூன்று சத்துக்களின் மூலமாகவும் பெறுகிறோம். நமது உடம்பில் ஏறக்குறைய 31 உலோகப்பொருள்கள் எலும்புகளை உரமாக்கிப் பல்லுக்குறுதி தந்து, உடலின் பல நீர்களையும் தத்தம் இயல்பு மாறாமல் இருக்கும்படி காத்துக் கண்காணிக்கின்றன. அப்படிச் செய்வதால் உடலின் உள் சூழ்நிலை காக்கப்படுகிறது. அவற்றில் கால்சியம் என்ற சுண்ணாம்புச் சத்தும், இரும்புச் சத்தும், அயோடினும், வளர்ச்சிக்கும் சுகத்திற்கும் மிகவும் முக்கியம். A, B கூட்டம், C, D, E, K முதலிய இருபதுக்கு மேற்பட்ட வைட்டமின்கள் உடல் நலத்திற்கும், வளர்ச்சிக்கும், நீண்ட வாழ்வுக்கும், நோயை எதிர்ப்பதற்கும் உயிர்த்துணையாய் இருக்கின்றன. பல நுட்பத்தொழில்களை அவை இயக்குகின்றன. பால், கீரை, முட்டை, தவிடு, முழுத் தானியங்கள், மீன், ஈரல் ஆகிய பல உணவுகளில் அவை வெவ்வேறு அளவுகளில் பரவிக் கிடக்கின்றன. தண்ணீர், உடலின் உணவைக் கரைப்பதற்கும், வெப்பத்தைச் சரிவர நிறுத்துவதற்கும், இரத்தம் முதலிய திரவங்களின் ஓட்டத்திற் கும், சீரணத்தொழிலுக்கும் மிகவும் அவசியம். தண்ணீரின் உதவியால் கழிவுப் பொருள்கள் அகற்றப்படுகின்றன. ஒவ்வொருவரும் நாளொன்றுக்கு 6 தம்ளர் தண்ணீராவது பருக வேண்டும். நார் உணவாகச்சேராதெனினும், உணவும் கழிபொருள்களும் குடலில் அசைந்து செல்வதற்கு உதவியாக இருக்கிறது. காய்கறிகள், பழங்கள், தவிடு முதலிய பண்டங்களில் நார் கிடைக்கின்றது. <b>சீருணவு:</b> மேற்கண்ட சத்துக்களைப் போதிய அளவில் கொண்டது சீருணவாகும். இயற்கையில் எந்த ஓர் உணவிலும் நாம் இந்தச் சத்துக்கள் அனைத்தையும் ஒருங்கே காணமுடியாது. உதாரணமாகச் சிறந்த இயற்கை உணவாகிய பாலிலும் வளர்ச்சிக்குரிய சத்துக்களில் பல இருந்தும், வைட்டமின் C யும், இரும்புச் சத்தும் மிகக் குறைவாக இருக்கின்றன. சீருணவில் சேரவேண்டிய சத்துக்களில், ஒன்றை விட்டுவிட்டாலும் அல்லது ஒன்றை அளவுக்கு மீறி உண்டாலும் தீங்கு விளையும். <b>சக்தியின் அளவு:</b> சீருணவில் சேரவேண்டிய சத்துக்களின் அளவை நிருணயிப்பதற்கு, முதலாவது ஓர் ஆளுக்கு எவ்வளவு சக்தி வேண்டும் என்று பார்க்க வேண்டும். உணவியலில் சக்தியைக் காலரி (Calorie) என்ற வெப்ப அளவால் அளக்கின்றனர். அதாவது உடலில் கார்போஹைடிரேட்டு, புரோட்டீன், கொழுப்பு ஆகிய மூன்று பொருள்களும் எரிக்கப்பட்டுச் சக்தியை அளிக்கின்றன. அந்தச் சக்தியின் அளவை, உடலில் தோன்றும் வெப்பத்தால் அளக்கிறோம். உணவியலில் ஒரு காலரி என்பது, 1,000 கிராம் அதாவது ஒரு கிலோகிராம் (2. 2 பவுண்டு) எடை தண்ணீரின் வெப்பத்தை ஒரு சென்டிகிரேடு டிகிரி உயர்த்தும் வெப்பத்தின் அளவாகும். கார்போஹைடிரேட்டு, புரோட்டீன், கொழுப்புச் சத்துக்கள் உடம்பில் பயன்பட்டு எரியும் பொழுது முறையே ஒரு கிராமுக்கு 4, 4, 9 காலரிகளைத் தருகின்றன. ஒவ்வொருவருக்கும், அவரவர் பருமன், உடற்பரப்பு, தொழில், எடை, உயரம், வாழ்க்கை நிலை, பருவம், ஆரோக்கியம் என்பவற்றிற்கேற்பக் காலரிகளின் தேவை மாறுபடும். வளரும் குழந்தைகளுக்கு வளர்ச்சி முடிந்த முதிர்ந்தோரைவிட எடையளவுக்கு அதிகமான காலரிகள் வேண்டும். உதாரணமாக, வளர்ச்சி முடிந்த 25 வயதுடைய ஒருவருக்கு ஒரு கிலோகிராம் உடல் எடைக்குச் சுமார் 30-35 காலரிகள் வேண்டும். ஆனால் ஒரு மாதக் குழந்தையொன்றுக்கு, ஒரு கிலோ கிராம் உடல் எடைக்கு 100 காலரிகள் வேண்டும். காட்டிலும், வயலிலும், பட்டறையிலும் கடுமையாக வேலைசெய்யும் உழைப்பாளிக்கு, வீட்டிலும் கச்சேரியிலும் உட்கார்ந்து வேலைசெய்யும் உத்தியோகஸ்தனை விட அதிகமான காலரிகள் தேவை. நாம் செய்யும் ஒவ்வொரு வேலைக்கும் சக்தி வேண்டும். ஓயாது உடலில் இயங்கிவரும் உள்ளுறுப்புக்களாகிய இதயம், நுரையீரல் முதலியவற்றின் தொழில்களுக்கும், வெளியில் தோன்றும் தசை வேலைகளுக்கும், நடமாட்டத்திற்கும் சக்தி அவசியம். ஒரு வேலையும் செய்யாமல், பட்டினியாய்ச் சீரணத் தொழிலின்றிப் படுத்துக் கொண்டு அசையாமல் இருக்கும்பொழுதும் இதயம் துடிக்கிறது; நாடி அசைகிறது ; மூச்சு வருகிறது; மூத்திரம் உற்பத்தியாகிறது; மூளை தனது வேலையைச் செய்கிறது. இவை இயங்கவில்லை யென்றால் உயிருமிருக்காது இத்தகைய உயிருக்கு அடிப்படையான செயல்களுக்குச் செலவாகும் சக்தியை உயிர்ப் பொருள் ரசாயன மாற்றத்திற்கு வேண்டிய அடிப்படைச் செயல்களுக்காகும் சக்திச் செலவு' (Energy expenditure for basal metabolism) என்பர். இந்த அடிப்படைச் சக்திச் செலவு, அவரவர் தன்மை, நிலைமை, எடை முதலியவற்றைப் பொறுத்தது. இதைக் கணக்கிட ஏராளமான ஆராய்ச்சிகள் நடைபெற்றுள்ளன. டூ பாய்ஸ் (Du Bois) என்ற உணவியலறிஞர் அடிப்படைச் சக்தித் தேவையின் அளவை உடற்பரப்பின் மூலமாகக் கணக்கிட்டுக் காட்டியிருக்கிறார். அவருடைய கணக்குப்படி உடற்பரப்பு என்பதை S=.007184× W{{dual line|0.425|×}}H{{dual line|0.725|{{gap}}}} என்ற சமன்பாட்டினால் கண்டுபிடிக்கலாம். இதில் S என்பது உடற்பரப்பைச் சதுர மீட்டர் அளவிலும், W என்பது எடையை கிலோகிராமிலும், H என்பது உயரத்தைச் சென்டிமீட்டரிலும் குறிக்கின்றது. ஒரு சதுர மீட்டர் உடற்பரப்புக்குப் பெண்களுக்கு 700-800 காலரிகளும், ஆண்களுக்கு 800-900 காலரிகளும் அடிப்படைச் செலவாகும். இன்னும் பல கணக்குக்களின் மூலமாக, ஓர் ஆளுக்கு, ஒரு கிலோகிராம் எடைக்கு, ஒரு மணி நேரத்திற்கு ஒரு காலரி அடிப்படைச் செல்வாகிறது என்று தெரிகிறது. உதாரணமாக ஒருவர் 50 கிலோகிராம் எடையாக (110 பவுண்டு) இருந்தால் அவருக்கு ஒரு நாளுக்கு அடிப்படைச் செலவாகும் சக்தி 50X1×24=1,200 காலரிகளாகும். அடிப்படைச் செலவுடன் அந்தந்த வேலைக்கு வேண்டிய காலரிகளையும் சேர்த்தால், தினசரிக் காலரித் தேவை தெரிய வரும். ஷெர்மனும் லான்போர்டும் (Sherman and<noinclude></noinclude> ki0y682yyc3a5gjkq4uq4nm8t16ob89 250 609992 1983321 1796608 2026-10-25T15:39:04Z Arularasan. G 2537 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ 1983321 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Arularasan. G" />{{rh|உணவியல்|237|உணவியல்}}</noinclude>Lanford) எழுதிய உணவியல் நூலிலிருந்தும், ரோஸ் (Rose) எழுதிய நூலிலிருந்தும் கீழ்க்காணும் விவரங்கள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன: அட்டவணை 1. ஷெர்மன், லான்போர்டு கணக்கு ஒரு மணிக்கு வேண்டிய காலரிகள் தொழில் ஒரு விழித்துக்கொண்டே படுத்திருத்தல் தூக்கம் அமர்ந்திருத்தல் படித்தல் நிற்றல் கையினால் தையல் வேலை செய்தல் தச்சு வேலை,பாத்திர வேலை, வர்ணம் சைக்கிளில் செல்லுதல் கிலோ ஒரு கிராம் பவுண்டு எடைக்கு எடைக்கு 0.93 0'43 1'10 0.50 1:43 0.65 1:50 0-69 1:50 0.69 1.59 0.72 163 0.74 1.66 0.75 1.69 0.77 1.74 0.79 1.90 0.86 2:00 0.91 2:06 0.93 2:06 0-93 2.30 1.04 2:41 1.09 2.86 1.30 3.43 1.56 3.50 1.59 4.00 1.82 நின்றுகொண்டு வேலை செய்தல் பின்னல்வேலை செய்தல் உடுத்துதல் பாடுதல் மோட்டார் ஓட்டுதல் டைப் அடித்தல் பாத்திரம் கழுவுதல் துணியைச் சலவை செய்தல் துணி துவைத்தல் பெருக்குதல் (தரையை) சாதாரணமாக நடத்தல் பூசுதல், வெள்ளையடித்தல் நடனமாடுதல் மெத்தைப் படி இறங்குதல் குதிரைச்சவாரி செய்தல் மரம் வெட்டுதல் நீந்துதல் ஓடுதல் 8.14 3'70 வேகமாக நடத்தல் 9.28 4.22 மெத்தைப் படி ஏறுதல் 15'8 7.18 படகு ஓட்டுதல் 17:0 7-65 ரோஸ் கணக்கு சாப்பிடுதல் 0'4 காய்கறி நறுக்குதல் 0'6 பிங்பாங் விளையாடுதல் 4'4 இசைக் கருவிகள் வாசித்தல் 1'4 செருப்புத் தைத்தல் 10 கல்வேலை செய்தல் 4 7 0'4 எழுதுதல் 5.20 2:36 5.30 2:40 6-86 3.12 7.14 3.25 மேற்கண்ட தொழில்களைத்தவிர,நாம் சாப்பிடும் உணவின் சீரணத் தொழிலுக்காக ஆகும் சக்திச் செலவை சுய இயக்க வினைக்காக (Specific dynamic action) ஆகும் செலவு என்று சொல்லுவார்கள். கார்போஹைடிரேட்டுத் தரும் சக்தியில் பத்தில் ஒரு பங்கும், கொழுப்புத் தரும் சக்தியில் பத்தில் ஒரு பங் கும். புரோட்டீன் தரும் சக்தியில் மூன்றில் ஒரு பங்கும், அவைகள் சீரணமாகுவதற்கே செலவாகி விடுகின்றன. உணவியல் ஆகவே புரோட்டீன்களின் சுய இயக்க வினைச் செலவு அதிகம். இவை மூன்றும் கலந்த உணவை உட்கொள் ளும்போது மொத்தக் காலரிகளில் பத்திலொரு பங்கு சீரணத் தொழிலுக்காகப் பயன்படுகின்றது. இந்தக் கணக்குகளையெல்லாம் சேர்த்துப் பார்த்து, ஒருவருக்கு நாளொன்றுக்கு 2,100 முதல் 2,400 காலரிகள் வரை யிலும் தேவை என்று அறுதியிடப்பட்டிருக்கிறது. இந் தக் காலரிகள் குறையும்போது வளர்ச்சி குன்றி, உடல் மெலிந்து, பட்டினி நிலைமை ஏற்படுகிறது. இந்தியா வில், இந்தத் துறையில் ஆராய்ச்சிகள் அதிகமில்லை. பெரும்பாலும் மேனாட்டுக் கணக்குக்களே எடுத்தாளப் படுகின்றன. இந்த ஆராய்ச்சி மிகவும் அவசியம். குன்னூர் ஊட்டவியல் ஆராய்ச்சிச்சாலையிலிருந்து வந்த உடல்நல அறிக்கை 23 (Heaith Bulletin 23) என்ற வெளியீட்டில் கண்ட காலரித் தேவைகள் அடுத்த பக்கத்தில் அட்டவணை 2-ல் குறிக்கப்பட்டுள்ளன. நாள்தோறும் 50 கிராம் கொழுப்புச் சேர்க்கலாம். மேற்கண்ட அட்டவணை சில உணவுச் சத்துக்களை மாத்திரம் குறிக்கிறது. முழுவிவரங்களுக்கும் அந்த வெளியீட்டைப் பார்க்கவும். சத்துக்களின் அளவு : ஒவ்வொருவருக்கும் எத் தனை காலரிகள் வேண்டுமென்று தெரிந்துகொண்ட பின்னர் அந்தக் காலரிகளைச் சீருணவு மூலமாகப் பெற முயற்சி செய்யவேண்டும். மேற்கண்ட வெளியீட்டில் நாம் உண்ணும் உணவுகளில் காலரி, புரோட்டீன் முத லிய சத்துக்களின் அளவு விவரம் அடங்கியிருக்கிறது. அவற்றில் சில 239ஆம் பக்கம், அட்டவணை 3-ல் பார்க்கவும். உணவில், மொத்தக் காலரிகளில் முதல் பங்கு வரை புரோட்டீன்களாலும்,பங்கு கொழுப்புக்களா லும், மீதி கார்போஹைடிரேட்டுக்களாலும் பெற வேண்டும் புரோட்டீன்களில் மூன்றிலொரு பங்காவது முதல்தரப் புரோட்டீன்களாக இருக்க வேண்டும். நமக்குத் தேவையான புரோட்டீனின் அளவை உடல் எடையின் மூலமாகக் கணக்கிட்டிருக்கிறார்கள். வளருங் குழந்தைகளுக்கு ஒரு கிலோகிராம் உடல் எடைக்கு 2-3 கிராம் புரோட்டீனும், மற்றவர்களுக்கு புரோட்டீன்கள் வேண்டிய 1-2 கிராமும் தேவை. அளவிலும் தன்மையிலும் உணவில் கிட்டாவிட்டால், வளர்ச்சி குன்றிச் சோம்பல் தோன்றி, உடலின் பல பாகங்களில் நீர் தங்கி வீக்கம் ஏற்படும். அட்டவணை இரண்டில் குறிப்பிட்டபடி அவரவர் பருவத்திற்கேற்ப இதர சத்துக்களையும் சேர்க்கவேண்டும். அடிப்படை ஏழு உணவுகள் (Basic Seven) : வீடு களில் நாம் சாதாரணமாகக் கணக்குப் போட்டுப் பார்த்துக்கொண்டிருக்க முடியாது. ஆகவே யாவரும் எளியமுறையில் சீருணவைப் பெற இயலும்படி, உணவை ஏழு பிரிவுகளாகப் பிரித்து, அவற்றை அடிப் படை ஏழு' என்று குறிப்பிட்டு, ஒவ்வொரு பிரிவிலிருந் தும், ஓர் உணவையாவது தினமும் சேர்த்துக் கொண் டால் போதும் என்று காட்டியிருக்கிறார்கள்.அடிப் படை ஏழு பின் வருமாறு: 1. பச்சைநிறக் கீரைகள், காய்கள் ; மஞ்சள் நிறக் காய்கள், கனிகள். 2. ஆரஞ்சு,தக்காளி போன்ற பழங்கள். 3. கிழங்குகள், மற்றக் காய்கள். 4. பால், பால் பண்டங்கள். 5. இறைச்சி, மீன், முட்டை, பருப்புக்கள். 6. ரொட்டி,சோறு (தானியங்கள்). 7. வெண்ணெய், எண்ணெய், சர்க்கரை, மசாலை கள்.<noinclude></noinclude> ni8eayz34txa855agus8eulbgkeo70f 250 615551 1983389 1820127 2026-10-26T06:21:39Z Desappan sathiyamoorthy 14764 1983389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Booradleyp1" />{{rh|இசைத்தமிழ்|7|இசைத்தமிழ்}}</noinclude>கீழ்க்கோடிட்ட நரம்புகளே முல்லையாழுக்கு உரியன என்று பண்டை இசையோர் கூறுவதால் முன்லைவாழ் என்பது இன்தைய அரிதாம்போதி (ச ரி{{sup|2}} க{{sup|2}} ம{{sup|1}} ப த{{sup|2}} ச்) என்று மிகத் தெளிலாய் அறியலாம். தொல்காப்பியர் காலத்திற்கும் முன்னிருந்தே முல்லையாழ் தமிழகத்தின் ஆதி முதற் பண் என இருந்து வந்துள்ளது. சாமவேதம் ஓதிய இந்திய இசைப்பண் வேறு; முல்லையாழ் வேறு. சிலப்பதிகாரத்தில் இளங்கோவும் அதன் இரு உரையாசிரியர்களும் முல்லைப் பெரும்பண்ணை விளக்கியுள்ளது போன்று, தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் வேறு ஒரு பண்ணை வேறு எவரும் விளக்கவில்லை. ஆய்ச்சியர் குரவையுள் முல்லையாழ் விளக்கப்பட்டுள்ளது. தென்னக இசையில் நரம்புகள் ஒன்றோடொன்று பொருந்தி இசைப்பதை மிகத் தொன்மைக்காலத்தில் கண்டறிந்தனர். பொருந்தி இசைக்கும் நரம்புகளைப் பொருந்திசை நரம்புகள் என்றனர். இளங்கோவடிகள் ‘இணைகிளை பகைநட்பு என்று இந்நான்கின், இசை புணர் குறிநிலை எய்த நோக்கி’ — (சிலப். 7:35,34) என்று மரபாகக் கூறிவகும் பகுப்பினைக் குறிப்பிடுகிறார். நின்ற நரம்பிற்கு மேல் ஏழாம் நரம்பு இணை நரம்பு; நின்ற நரம்பிற்கு மேல் ஐந்தாம் நரம்பு கிளைநரம்பு; நின்ற நரம்பிற்கு மேல் நான்காம் நரம்பு — நட்பு நரம்பு ஆகும். {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 3.pdf |Page = 31 |bSize = 480 |cWidth = 315 |cHeight = 120 |oTop = 334 |oLeft = 66 |Location = center |Description = }} இனி, வடமொழி இசையியலில் கூறப்படும் வாதி, சம்வாதி, விவாதி முதலிய பகுப்பும் முறையும் நெறியும் வேறு. தென்னக இசையின் உயிரும்மூச்சும் பொருந்திசை இலக்கணமே; அது தென்னகத்திற்கே உரியது. இணை, கிளை நரம்புகளைத் தொடுத்துப் பண்களைத் தோற்றுவித்தனர். மென்தாரமுதல் இணை நரம்புகளை மேலும் மேலும் தொடர்த்து தொடுத்துத் தொகுக்கத் தோன்றிய பண்ணே — ஆதி முதற்பண்ணாகிய முல்லையாழ். இதனைப் பஞ்சமரபு அறிவனார், ‘தாரத்து உழை தோன்றப் பாலையாழ்’ என்று நூற்பாவாக அமைத்துள்ளார். இங்குப் பாலையாழ் என்றது சிறப்புச் சுட்டு ஆகிச் செம்பாலையாழைக் குறித்தது. இணை, கிளை, நட்பு அல்லாத நரம்புகள் யாவும் பகை தரம்புகள் ஆகும். தென்னக இசையியலில் பலப்பல பண் உண்டாக்கும் முறைகள் தோன்றி நெடுக வளர்ந்து வந்துள்ளன. வலமுறைத் திரிபு, இடமுறைத் திரிபு, தாரத் தாக்கம். பெய்தல் முறை, அகநிலைப்பண் காணுதல், புறநிலைப் பண்காணுதல், அருகியற்பண் காணுதல், பெருகியல்பண் காணுதல், நேர் நிலைப்பண் காணுதல் முதலிய பண்ணுப் பெயர்ப்பு முறைகள் தென்னக இசைக்கே உரியன. இசை சீரிய செல்வாக்குப் பெற்றுப் பண் ஆக்கும் முறையில் பெரிதும் பயன்பட்டது. இடமுறைத் திரிபு என்னும் புதிய மரபு முறை, உலக இசை வரலாற்றில் தமிழிசைக்கே தனித்து உரியது; தமிழர் கண்டுபிடித்தது. ஏழ் பெரும் பாலைகளைச் செம்பாலையினின்றும் வல முறைத் திரிபால் முதலில் தோற்றுவித்த பின்னர், பெய்தல் முறையால் பல பண்களைத் தமிழர்கள் உண்டாக்கி அமைத்தனர். பண்டு தொட்டு இன்றுவரை தமிழிசையில் பண்கள் எண்ணிக்கையில் படிப்படியாய் வளர்ந்து வந்துள்ளன. இன்று {{larger|32}} பண்கள் பெரும் வழக்குப் பெற்று இணை கிளை நட்பு என்னும் பொருந்து இசை நரம்பு அடிப்படையில் இனிமையுற்று விளங்குகின்றன. இவை பெய்தல் முறையில் தோன்றியவை. இவற்றின் எளிமை கருதி இன்றைய சுரங்களில் குறிக்கலாம். பெய்தல் முறை என்பது பண்ணிற்குரிய ஒரு சுரத்தையோ இரு சுரத்தையோ நீக்கி வேறு சுரத்தைப் பெய்து கொள்வது (எ—டு) ஒரு பண்ணின் சதுசுருதி ரிடபத்தை நீக்கிச் சுத்த ரிடபத்தைப் பெய்து கொள்ளுவது (ரிடபம் என்பது துத்த நரம்பு). {{nop}}<noinclude></noinclude> beookees9i4dxpz77fh93a1870a52hd 250 624375 1983386 1875227 2026-10-26T06:16:36Z Desappan sathiyamoorthy 14764 1983386 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Booradleyp1" />{{rh|இந்திய ஆடலாசிரியர்கள்|227|இந்திய ஆடலாசிரியர்கள்}}</noinclude>{{dhr}} {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 3.pdf |Page = 251 |bSize = 480 |cWidth = 400 |cHeight = 336 |oTop = 52 |oLeft = 23 |Location = center |Description = }} {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 3.pdf |Page = 251 |bSize = 480 |cWidth = 390 |cHeight = 160 |oTop = 400 |oLeft = 23 |Location = center |Description = }}<noinclude> வா. க. 3 - 15.அ</noinclude> 03ucllrv8fi5o6tde9g83l9yrtj2w1x 2 644620 1983332 1983259 2026-10-25T20:01:57Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* பட்டியல் */ 1983332 wikitext text/x-wiki == [[அட்டவணை:வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11.pdf|வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11]] == <div class="NavFrame" style="clear: both; text-align: left; background-color: white ; border: 2px; border-color: white"> <div class="NavHead" style="text-align: left; background-color: white; color:navy;">முடிந்தவை </div> <div class="NavContent" style="display:none;"> <center> {|class="wikitable"style="text-align:left;width=80px;font-size: 75%" ! colspan="5"|<b></b> |- |- |} </div></div></div> </center> == பட்டியல் == #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில் மயமாதல்|தொழில் மயமாதல்]] 29-33 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்‌ மனநிறைவு|தொழில்‌ மனநிறைவு]] 33-35 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்முறை வழிகாட்டல்‌|தொழில்முறை வழிகாட்டல்‌]] 35-37 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்‌ முனைவோர்‌|தொழில்‌ முனைவோர்‌]] 37-38 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலக உளவியல்‌|தொழிலக உளவியல்‌]] 38-39 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் இயக்கம்|தொழிலாளர் இயக்கம்]] 39-42 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் உழைப்பைச் சேமிக்கும் வழிகள்|தொழிலாளர் உழைப்பைச் சேமிக்கும் வழிகள்]] 42-45 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் கல்வி|தொழிலாளர் கல்வி]] 45-47 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் நலம்|தொழிலாளர் நலம்]] 47-50 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர்‌ பதவி உயர்வு|தொழிலாளர்‌ பதவி உயர்வு]] 50-52 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் பொருளியல்|தொழிலாளர் பொருளியல்]] 52-56 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் வருக்கத்தின் வல்லாட்சி|தொழிலாளர் வருக்கத்தின் வல்லாட்சி]] 56-57 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளி|தொழிலாளி]] 57-58 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்கட்சி|தொழிற்கட்சி]] 58-61 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்கல்வி|தொழிற்கல்வி]] 61-62 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ சங்கங்கள்‌|தொழிற்‌ சங்கங்கள்‌]] 62-64 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற் சமூகவியல்|தொழிற் சமூகவியல்]] 64-67 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலைக் கூலிப் பட்டாளம்|தொழிற்சாலைக் கூலிப் பட்டாளம்]] 67-69 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள்|தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள்]] 69-71 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலை முறை|தொழிற்சாலை முறை]] 71-73 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலை விபத்துகள்‌|தொழிற்சாலை விபத்துகள்‌]] 73-75 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ புரட்சி|தொழிற்‌ புரட்சி]] 75-77 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ பெயர்|தொழிற்‌ பெயர்]] 77-79 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழு நோய் மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள்|தொழு நோய் மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள்]] 79-80 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொறு தத்து|தொறு தத்து]] 81-81 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைக் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியற்கருத்துக்கள்|தொன்மைக் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியற்கருத்துக்கள்]] 81-83 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைக் கலை|தொன்மைக் கலை]] 83-88 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப்‌ பண்பாடு|தொன்மைப்‌ பண்பாடு]] 88-89 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப் பொருளியல் வளர்ச்சிக் கோட்பாடு|தொன்மைப் பொருளியல் வளர்ச்சிக் கோட்பாடு]] 89-91 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப் பொருளியலறிஞர்கள்|தொன்மைப் பொருளியலறிஞர்கள்]] 91-99 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மை மக்கள்‌|தொன்மை மக்கள்‌]] 99-100 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்னூல்‌ விளக்கம்‌|தொன்னூல்‌ விளக்கம்‌]] 100-102 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொனிமொழி|தொனிமொழி]] 102-103 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோ|தோ]] 104-104 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோக்கியோ|தோக்கியோ]] 105-107 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோகாலந்து|தோகாலந்து]] 107-109 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோகான்|தோகான்]] 109-111 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோங்கா தீவு|தோங்கா தீவு]] 111-113 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடர்|தோடர்]] 113-117 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடர்மல், இராசா|தோடர்மல், இராசா]] 117-118 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடாமொழி|தோடாமொழி]] 118-119 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோதகத்தவள்ளி|தோதகத்தவள்ளி]] 119-120 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோதோத்து|தோதோத்து]] 120-121 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோபிகா|தோபிகா]] 121-121 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோபு|தோபு]] 121-124 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோரமானன்|தோரமானன்]] 124-124 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோலாமொழித் தேவர்|தோலாமொழித் தேவர்]] 124-125 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோழப்பர்‌|தோழப்பர்‌]] 125-125 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்கூற்றியல்|தோற்கூற்றியல்]] 125-130 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்பாவை நிழற்கூத்து|தோற்பாவை நிழற்கூத்து]] 130-133 6oexhfjs5i8a88tkgie68rxfeurnxq8 1983603 1983332 2026-10-26T10:21:35Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* பட்டியல் */ 1983603 wikitext text/x-wiki == [[அட்டவணை:வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11.pdf|வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11]] == <div class="NavFrame" style="clear: both; text-align: left; background-color: white ; border: 2px; border-color: white"> <div class="NavHead" style="text-align: left; background-color: white; color:navy;">முடிந்தவை </div> <div class="NavContent" style="display:none;"> <center> {|class="wikitable"style="text-align:left;width=80px;font-size: 75%" ! colspan="5"|<b></b> |- |- |} </div></div></div> </center> == பட்டியல் == #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில் மயமாதல்|தொழில் மயமாதல்]] 29-33 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்‌ மனநிறைவு|தொழில்‌ மனநிறைவு]] 33-35 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்முறை வழிகாட்டல்‌|தொழில்முறை வழிகாட்டல்‌]] 35-37 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்‌ முனைவோர்‌|தொழில்‌ முனைவோர்‌]] 37-38 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலக உளவியல்‌|தொழிலக உளவியல்‌]] 38-39 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் இயக்கம்|தொழிலாளர் இயக்கம்]] 39-42 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் உழைப்பைச் சேமிக்கும் வழிகள்|தொழிலாளர் உழைப்பைச் சேமிக்கும் வழிகள்]] 42-45 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் கல்வி|தொழிலாளர் கல்வி]] 45-47 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் நலம்|தொழிலாளர் நலம்]] 47-50 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர்‌ பதவி உயர்வு|தொழிலாளர்‌ பதவி உயர்வு]] 50-52 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் பொருளியல்|தொழிலாளர் பொருளியல்]] 52-56 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் வருக்கத்தின் வல்லாட்சி|தொழிலாளர் வருக்கத்தின் வல்லாட்சி]] 56-57 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளி|தொழிலாளி]] 57-58 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்கட்சி|தொழிற்கட்சி]] 58-61 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்கல்வி|தொழிற்கல்வி]] 61-62 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ சங்கங்கள்‌|தொழிற்‌ சங்கங்கள்‌]] 62-64 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற் சமூகவியல்|தொழிற் சமூகவியல்]] 64-67 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலைக் கூலிப் பட்டாளம்|தொழிற்சாலைக் கூலிப் பட்டாளம்]] 67-69 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள்|தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள்]] 69-71 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலை முறை|தொழிற்சாலை முறை]] 71-73 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலை விபத்துகள்‌|தொழிற்சாலை விபத்துகள்‌]] 73-75 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ புரட்சி|தொழிற்‌ புரட்சி]] 75-77 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ பெயர்|தொழிற்‌ பெயர்]] 77-79 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழு நோய் மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள்|தொழு நோய் மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள்]] 79-80 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொறு தத்து|தொறு தத்து]] 81-81 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைக் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியற்கருத்துக்கள்|தொன்மைக் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியற்கருத்துக்கள்]] 81-83 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைக் கலை|தொன்மைக் கலை]] 83-88 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப்‌ பண்பாடு|தொன்மைப்‌ பண்பாடு]] 88-89 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப் பொருளியல் வளர்ச்சிக் கோட்பாடு|தொன்மைப் பொருளியல் வளர்ச்சிக் கோட்பாடு]] 89-91 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப் பொருளியலறிஞர்கள்|தொன்மைப் பொருளியலறிஞர்கள்]] 91-99 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மை மக்கள்‌|தொன்மை மக்கள்‌]] 99-100 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்னூல்‌ விளக்கம்‌|தொன்னூல்‌ விளக்கம்‌]] 100-102 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொனிமொழி|தொனிமொழி]] 102-103 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோ|தோ]] 104-104 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோக்கியோ|தோக்கியோ]] 105-107 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோகாலந்து|தோகாலந்து]] 107-109 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோகான்|தோகான்]] 109-111 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோங்கா தீவு|தோங்கா தீவு]] 111-113 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடர்|தோடர்]] 113-117 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடர்மல், இராசா|தோடர்மல், இராசா]] 117-118 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடாமொழி|தோடாமொழி]] 118-119 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோதகத்தவள்ளி|தோதகத்தவள்ளி]] 119-120 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோதோத்து|தோதோத்து]] 120-121 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோபிகா|தோபிகா]] 121-121 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோபு|தோபு]] 121-124 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோரமானன்|தோரமானன்]] 124-124 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோலாமொழித் தேவர்|தோலாமொழித் தேவர்]] 124-125 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோழப்பர்‌|தோழப்பர்‌]] 125-125 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்கூற்றியல்|தோற்கூற்றியல்]] 125-130 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்பாவை நிழற்கூத்து|தோற்பாவை நிழற்கூத்து]] 130-133 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்றக்‌ கொள்கை|தோற்றக்‌ கொள்கை]] 134-135 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்றுவிப்பாளர்|தோற்றுவிப்பாளர்]] 135-137 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு|தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு]] 137-138 7xqzkvm2x5033grcgd2tknrsvfncp4u 2 645148 1983316 1982188 2026-10-25T14:42:56Z Bharathblesson 15164 /* பட்டியல் */ 1983316 wikitext text/x-wiki ==[[அட்டவணை:வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10.pdf|வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10]] == <div class="NavFrame" style="clear: both; text-align: left; background-color: white ; border: 2px; border-color: white"> <div class="NavHead" style="text-align: left; background-color: white; color:navy;">முடிந்தவை </div> <div class="NavContent" style="display:none;"> <center> {|class="wikitable"style="text-align:left;width=80px;font-size: 75%" ! colspan="5"|<b>தரகர்கள்-தனைனா இந்தியர்</b> |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரகர்கள்|தரகர்கள்]] 27-29 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரங்கம்பாடி|தரங்கம்பாடி]] 29-31 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரப்படுத்தப்பட்ட சோதனை|தரப்படுத்தப்பட்ட சோதனை]] 31-34 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தராகுமாரர்|தராகுமாரர்]] 34-36 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரிசனங்கள்|தரிசனங்கள்]] 36-39 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரு|தரு]] 39-39 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருக்க சங்கிரகம்|தருக்க சங்கிரகம்]] 39-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருக்கவியல்|தருக்கவியல்]] 40-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருப்ப சயனம்|தருப்ப சயனம்]] 40-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருபன்|தருபன்]] 40-40 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமசாத்திரம்|தருமசாத்திரம்]] 40-41 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமநியாயமுறை|தருமநியாயமுறை]] 41-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுத்திரன்|தருமபுத்திரன்]] 43-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுர ஆதீனம்|தருமபுர ஆதீனம்]] 43-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுரி|தருமபுரி]] 43-44 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுரி மாவட்டம்|தருமபுரி மாவட்டம்]] 44-44 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரும பூதஞானம்|தரும பூதஞானம்]] 44-45 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமம்|தருமம்]] 45-46 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமன்|தருமன்]] 46-48 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமி|தருமி]] 48-48 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்கெளசி|தல்கெளசி]] 48-49 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்கெளசி நகரம்|தல்கெளசி நகரம்]] 49-49 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்லசு|தல்லசு]] 49-51 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்லசு, சான் பாசுடர்|தல்லசு, சான் பாசுடர்]] 51-52 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலபுராணங்கள்|தலபுராணங்கள்]] 52-52 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாக்கு|தலாக்கு]] 52-54 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாடியர்|தலாடியர்]] 54-54 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாய்லாமா|தலாய்லாமா]] 54-55 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைக்கோட்டைப் போர்|தலைக்கோட்டைப் போர்]] 55-56 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைத்தக்கோலம்|தலைத்தக்கோலம்]] 56-56 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமை|தலைமை]] 56-59 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமைப் பயிற்சி|தலைமைப் பயிற்சி]] 59-60 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமை வங்கித் திட்டம்|தலைமை வங்கித் திட்டம்]] 60-64 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையமைப்பியல்|தலையமைப்பியல்]] 64-65 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்|தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்]] 65-66 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையாலங்கானம்|தலையாலங்கானம்]] 66-66 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையிடாக் கொள்கை|தலையிடாக் கொள்கை]] 66-66 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையீடு|தலையீடு]] 66-67 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைவேட்டை|தலைவேட்டை]] 67-70 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணை நீட்டிப்பு|தவணை நீட்டிப்பு]] 70-70 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணைப் பொறுப்புகள்|தவணைப் பொறுப்புகள்]] 70-71 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணை முறை|தவணை முறை]] 71-74 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவம்|தவம்]] 74-75 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவிர்த்தல் பயிற்சி|தவிர்த்தல் பயிற்சி]] 75-75 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவிர்ப்பு உறவுமுறை|தவிர்ப்பு உறவுமுறை]] 75-77 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தழும்பன்|தழும்பன்]] 77-77 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளர்ந்த முதுமை|தளர்ந்த முதுமை]] 77-78 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளர்நடைப் பருவம்|தளர்நடைப் பருவம்]] 78-79 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளிச்சேர்ப்பெண்டுகள்|தளிச்சேர்ப்பெண்டுகள்]] 79-80 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்கருத்தேற்றம்|தற்கருத்தேற்றம்]] 80-80 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காதல்|தற்காதல்]] 81-81 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காப்பு உரிமை|தற்காப்பு உரிமை]] 81-83 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காப்புக் கல்வி|தற்காப்புக் கல்வி]] 83-85 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்கொலை|தற்கொலை]] 85-90 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்சுட்டுப்பெயர்|தற்சுட்டுப்பெயர்]] 90-90 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்பால் காமம்|தற்பால் காமம்]] 90-92 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தறுவாய்க் கொள்கை|தறுவாய்க் கொள்கை]] 92-93 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்கர்க்கு|தன்கர்க்கு]] 93-95 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன் தூண்டுதல்|தன் தூண்டுதல்]] 95-95 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்மயமாதல்|தன்மயமாதல்]] 95-96 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்மாத்திரை|தன்மாத்திரை]] 96-97 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்முனைப்பு|தன்முனைப்பு]] 97-97 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்முனைப்பு வாதம்|தன்முனைப்பு வாதம்]] 97-98 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்வார்|தன்வார்]] 98-99 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன் விருப்பாற்றல்|தன் விருப்பாற்றல்]] 99-102 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னாட்சி|தன்னாட்சி]] 102-103 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னிச்சையாக|தன்னிச்சையாக]] 103-104 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுண்மைப் பொருள்|தன்னுண்மைப் பொருள்]] 104-104 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுணர்வு|தன்னுணர்வு]] 104-105 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுணர்வுக் கொள்கை|தன்னுணர்வுக் கொள்கை]] 105-106 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுறுதி இயல்பு|தன்னுறுதி இயல்பு]] 106-107 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னேமாற்றம்|தன்னேமாற்றம்]] 107-107 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னைத்தானே வருத்தும் பிறழ்நிலை|தன்னைத்தானே வருத்தும் பிறழ்நிலை]] 107-109 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னைத் தானே வளர்த்துக் கொள்ளும் நிலை|தன்னைத் தானே வளர்த்துக் கொள்ளும் நிலை]] 109-110 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி அரசு முறை|தனி அரசு முறை]] 110-111 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி ஆள் வருமான வரி|தனி ஆள் வருமான வரி]] 111-113 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி உரிமை அதிகாரங்கள்|தனி உரிமை அதிகாரங்கள்]] 113-114 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிக்கூறு ஆய்வுமுறை|தனிக்கூறு ஆய்வுமுறை]] 114-115 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிச்செய்யுட் சிந்தாமணி|தனிச்செய்யுட் சிந்தாமணி]] 115-117 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனித் தமிழ் இயக்கம்|தனித் தமிழ் இயக்கம்]] 117-118 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனித்துவம்|தனித்துவம்]] 118-119 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிநாயக அடிகள்|தனிநாயக அடிகள்]] 119-120 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி நிறுமம்|தனி நிறுமம்]] 120-122 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிப்பாடற்றிரட்டு|தனிப்பாடற்றிரட்டு]] 122-123 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிமகனார்|தனிமகனார்]] 123-123 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிமொழி|தனிமொழி]] 123-124 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியார் உரிமைக் கொள்கை|தனியார் உரிமைக் கொள்கை]] 124-126 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியார் துறை|தனியார் துறை]] 126-127 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் உளவியல்|தனியாள் உளவியல்]] 127-129 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் கொள்கை|தனியாள் கொள்கை]] 129-133 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் விபத்துக் காப்பீடு|தனியாள் விபத்துக் காப்பீடு]] 133-133 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாளும் சமூகமும்|தனியாளும் சமூகமும்]] 133-135 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி வங்கி முறை|தனி வங்கி முறை]] 135-136 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிவாக்கியம்|தனிவாக்கியம்]] 136-137 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி விலக்குரிமை|தனி விலக்குரிமை]] 137-138 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனுசு|தனுசு]] 138-138 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனுசுகோடி|தனுசுகோடி]] 138-139 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனைனா இந்தியர்|தனைனா இந்தியர்]] 139-140 |- ! colspan="5"|<b>தா</b> |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தா|தா]] 141-142 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்க முனைதல்|தாக்க முனைதல்]] 142-144 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கர்சே பல்கலைக் கழகம்|தாக்கர்சே பல்கலைக் கழகம்]] 144-145 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கரே வில்லியம் மேக்பீசு|தாக்கரே வில்லியம் மேக்பீசு]] 145-146 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கா|தாக்கா]] 146-146 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கும் நடத்தை|தாக்கும் நடத்தை]] 146-148 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்வில், அலெக்சி|தாக்வில், அலெக்சி]] 148-148 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாகுபன்|தாகுபன்]] 148-149 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாகூர்கள்|தாகூர்கள்]] 149-149 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசன்|தாசன்]] 149-150 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுகண்டு|தாசுகண்டு]] 150-151 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுமகால்|தாசுமகால்]] 151-153 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுமேனியா|தாசுமேனியா]] 153-154 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாடகை|தாடகை]] 154-155 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாடைமானி|தாடைமானி]] 155-156 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டகம்|தாண்டகம்]] 156-156 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவங்கள்|தாண்டவங்கள்]] 156-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய சுவாமிகள்|தாண்டவராய சுவாமிகள்]] 164-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய நாவலர்|தாண்டவராய நாவலர்]] 164-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய முதலியார்|தாண்டவராய முதலியார்]] 165-165 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டன் சாக்குவிசு|தாண்டன் சாக்குவிசு]] 165-165 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டைக்கு, இ.எல்.|தாண்டைக்கு, இ.எல்.]] 165-166 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாத்துவிகங்கள்|தாத்துவிகங்கள்]] 166-167 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாதாசி கொண்டதேவு|தாதாசி கொண்டதேவு]] 167-167 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாதாபாய் நௌரோசி|தாதாபாய் நௌரோசி]] 167-171 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாந்தே அலிகிரி|தாந்தே அலிகிரி]] 171-171 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாபரி|தாபரி]] 171-172 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாபுன் மண்டையோடு|தாபுன் மண்டையோடு]] 172-173 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், எட்வர்டு எர்பர்ட்டு|தாம்சன், எட்வர்டு எர்பர்ட்டு]] 173-174 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், சேம்சு|தாம்சன், சேம்சு]] 174-175 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், பிரான்சிசு|தாம்சன், பிரான்சிசு]] 175-175 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சென், கிறிசுடியன் சூர்சென்சன்|தாம்சென், கிறிசுடியன் சூர்சென்சன்]] 175-176 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்பியர்லாந்து|தாம்பியர்லாந்து]] 176-176 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்பியர் வில்லியம்|தாம்பியர் வில்லியம்]] 176-177 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்ரலிப்தி|தாம்ரலிப்தி]] 177-178 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசியசு, கிரிசுடியன்|தாமசியசு, கிரிசுடியன்]] 178-179 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு அதியுனசு|தாமசு அதியுனசு]] 179-180 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு பெக்கெட்டு|தாமசு பெக்கெட்டு]] 180-181 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு ரோ,சர்|தாமசு ரோ,சர்]] 181-182 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு வில்லியம் ஐசக்கு|தாமசு வில்லியம் ஐசக்கு]] 182-182 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமதக் கட்டணம்|தாமதக் கட்டணம்]] 182-183 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமப்பல் கண்ணனார்|தாமப்பல் கண்ணனார்]] 183-184 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமன்|தாமன்]] 184-184 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமான் தோன்றிக்கோன்|தாமான் தோன்றிக்கோன்]] 185-185 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமிரபருணி|தாமிரபருணி]] 185-186 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமினிக்கா|தாமினிக்கா]] 186-187 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமினிகன் குடியரசு|தாமினிகன் குடியரசு]] 187-189 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதர் பள்ளத்தாக்குக் கழகம்|தாமோதர் பள்ளத்தாக்குக் கழகம்]] 189-191 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதர் பள்ளத்தாக்குத் திட்டம்|தாமோதர் பள்ளத்தாக்குத் திட்டம்]] 191-192 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரம் பிள்ளை, சி.வை.,|தாமோதரம் பிள்ளை, சி.வை.,]] 192-194 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரன், ஜி.ஆர்|தாமோதரன், ஜி.ஆர்]] 194-196 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரனார்|தாமோதரனார்]] 196-196 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்பே|தாய்பே]] 196-197 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மாமனாட்சி|தாய்மாமனாட்சி]] 197-198 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மை இயல்பூக்கம்|தாய்மை இயல்பூக்கம்]] 198-199 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மொழி|தாய்மொழி]] 199-199 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்லாந்து (சயாம்)|தாய்லாந்து (சயாம்)]] 199-204 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயங்கண்ணனார்|தாயங்கண்ணனார்]] 204-204 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயங்கண்ணியார்|தாயங்கண்ணியார்]] 204-205 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயாட்சிக் குடும்பம்|தாயாட்சிக் குடும்பம்]] 205- |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயின்பி, அர்னால்டு|தாயின்பி, அர்னால்டு]] 205-206 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயின்பி, ஆர்னால்டு சோசபு|தாயின்பி, ஆர்னால்டு சோசபு]] 206-206 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயுமானவர்|தாயுமானவர்]] 207-207 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்சிலிங்கு|தார்சிலிங்கு]] 207-208 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்செட்டுப் பண்பாடு|தார்செட்டுப் பண்பாடு]] 208-209 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாச்சே, சார்சு அமோசு|தாச்சே, சார்சு அமோசு]] 209-210 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்சே, சேம்சு ஓவன்,|தார்சே, சேம்சு ஓவன்,]] 210-210 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்ட்டு மூர்,|தார்ட்டு மூர்,]] 210-211 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்ட்டுமௌத்து|தார்ட்டுமௌத்து]] 211-211 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்த்தாரியர்|தார்த்தாரியர்]] 211-212 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்தனல்சு|தார்தனல்சு]] 212-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்பி|தார்பி]] 213-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்பி, வில்லியம்|தார்பி, வில்லியம்]] 213-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்லிங்கு மலைத்தொடர்|தார்லிங்கு மலைத்தொடர்]] 213-214 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்வார்|தார்வார்]] 214-215 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்வின்|தார்வின்]] 215-215 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரக மந்திரம்|தாரக மந்திரம்]] 215-216 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரகன்|தாரகன்]] 216-217 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரகை மாலை|தாரகை மாலை]] 217-217 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரமங்கலம்|தாரமங்கலம்]] 217-218 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராசந்து|தாராசந்து]] 218-218 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராசுரம்|தாராசுரம்]] 218-220 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரா சூக்கோ|தாரா சூக்கோ]] 220-220 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராப்பூர்|தாராப்பூர்]] 220-221 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராபாய்|தாராபாய்]] 221-222 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராபுரம்|தாராபுரம்]] 222-222 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரு பியர் அண்டாயின்|தாரு பியர் அண்டாயின்]] 222-223 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரை|தாரை]] 223-224 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால் ஏரி|தால் ஏரி]] 224-224 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால் கிரென்|தால் கிரென்]] 224-225 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய்|தால்சுடாய்]] 225-226 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய், அலிக்சியே கான்சுடாண்டினோவிச்சு|தால்சுடாய், அலிக்சியே கான்சுடாண்டினோவிச்சு]] 226-227 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய், அலிக்சியே நிக்காலைய வீச்சு|தால்சுடாய், அலிக்சியே நிக்காலைய வீச்சு]] 227-228 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்டன் கல்வித் திட்டம்,|தால்டன் கல்வித் திட்டம்,]] 228-230 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்டெக்கு இந்தியர்|தால்டெக்கு இந்தியர்]] 230-230 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்மன், பிரெடரிக் கிறித்தோபர்|தால்மன், பிரெடரிக் கிறித்தோபர்]] 230-231 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்மேசியா|தால்மேசியா]] 231-233 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாலமி|தாலமி]] 233-235 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாலாட்டு|தாலாட்டு]] 235-236 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாவன்கரே|தாவன்கரே]] 236-236 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாவோக்கொள்கை|தாவோக்கொள்கை]] 236-236 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாழி|தாழி]] 236-237 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாழிசை|தாழிசை]] 237-238 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளகுண்டாக் கல்வெட்டு|தாளகுண்டாக் கல்வெட்டு]] 238-238 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளசமுத்திரம்|தாளசமுத்திரம்]] 238-238 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளவகையோத்து|தாளவகையோத்து]] 238-239 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சானியா|தான்சானியா]] 239-242 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சிகு|தான்சிகு]] 242-243 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சேன்|தான்சேன்]] 243-244 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்பரி|தான்பரி]] 244-245 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான் பழங்குடி|தான் பழங்குடி]] 245-247 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்பி பிரபு தாமசு ஆசுபோர்ன்|தான்பி பிரபு தாமசு ஆசுபோர்ன்]] 247-247 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான் முடிவு செய்யும் உரிமை|தான் முடிவு செய்யும் உரிமை]] 247-248 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்யூபு|தான்யூபு]] 248-249 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியங்கு நரம்பு மண்டலம்|தானியங்கு நரம்பு மண்டலம்]] 249-251 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியர்|தானியர்]] 251-251 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியல் பீட்டர் விவியன்|தானியல் பீட்டர் விவியன்]] 251-252 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியல் புத்தகம்|தானியல் புத்தகம்]] 252-252 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியேல் ஆர்னாட்டு|தானியேல் ஆர்னாட்டு]] 252-253 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானே கற்றல்|தானே கற்றல்]] 253-256 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தி|தி]] 257-257 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்கனகவி|திக்கனகவி]] 257-258 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்காவா|திக்காவா]] 258-259 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்குதலும் தெற்றுதலும்|திக்குதலும் தெற்றுதலும்]] 259-259 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்குப்பாலகர்கள்|திக்குப்பாலகர்கள்]] 259-261 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்சன், உரோலண்டு பர்ரேசு|திக்சன், உரோலண்டு பர்ரேசு]] 261-262 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்பாய்|திக்பாய்]] 262-262 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திகம்பரர்|திகம்பரர்]] 262-263 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தி-கால் சார்லசு|தி-கால் சார்லசு]] 263-264 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திங்கா|திங்கா]] 264-266 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திசியூசு|திசியூசு]] 266-267 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திசுவான் பழங்குடி|திசுவான் பழங்குடி]] 267-268 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டக் காலம்|திட்டக் காலம்]] 268-268 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டத்துய்மன்|திட்டத்துய்மன்]] 268-269 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிட்ட பொருளாதாரம்|திட்டமிட்ட பொருளாதாரம்]] 269-270 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிட்டுக் கற்றல்|திட்டமிட்டுக் கற்றல்]] 270-271 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிடுதல்|திட்டமிடுதல்]] 271-275 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திடீர்ச் செலவின நிதி|திடீர்ச் செலவின நிதி]] 275-275 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திடீர்ப்புரட்சி|திடீர்ப்புரட்சி]] 275-276 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திண்டிவனம்|திண்டிவனம்]] 276-276 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திண்ணைப் பள்ளி|திண்ணைப் பள்ளி]] 276-278 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணை|திணை]] 278-281 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணைமாலை நூற்றைம்பது|திணைமாலை நூற்றைம்பது]] 281-282 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணைமொழி ஐம்பது|திணைமொழி ஐம்பது]] 282-282 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தித்தன்|தித்தன்]] 282-282 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தித்தன் வெளியன்|தித்தன் வெளியன்]] 282-283 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திதியன்|திதியன்]] 283-283 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்பு சுல்தான்|திப்பு சுல்தான்]] 283-285 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்புத் தோளார்|திப்புத் தோளார்]] 285-285 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்ருகார்ப் பல்கலைக் கழகம்|திப்ருகார்ப் பல்கலைக் கழகம்]] 285-286 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்ருகார் மாவட்டம்|திப்ருகார் மாவட்டம்]] 286-287 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திபெத்து|திபெத்து]] 287-290 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திம்ம கவி கூசி மஞ்சி|திம்ம கவி கூசி மஞ்சி]] 290-291 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திம்மப்பையா|திம்மப்பையா]] 291-291 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திமாசாப் பழங்குடிகள்|திமாசாப் பழங்குடிகள்]] 291-294 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியடோரியசு, முதலாம் (மகா)|தியடோரியசு, முதலாம் (மகா)]] 294-295 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராசச் செட்டியார், கருமுத்து|தியாகராசச் செட்டியார், கருமுத்து]] 295-296 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராசச் செட்டியார், சி.|தியாகராசச் செட்டியார், சி.]] 296-297 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச சுவாமிகள்|தியாகராச சுவாமிகள்]] 297-298 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச பாகவதர், எம்.கே|தியாகராச பாகவதர், எம்.கே]] 298-299 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச லீலை|தியாகராச லீலை]] 299-300 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராயர், பிட்டி|தியாகராயர், பிட்டி]] 300-301 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூடர்கள்|தியூடர்கள்]] 301-302 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூப்ளே|தியூப்ளே]] 302-303 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூரின்|தியூரின்]] 303-304 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூவே(சான்)|தியூவே(சான்)]] 304-304 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரட்டு நூல்கள்|திரட்டு நூல்கள்]] 305-307 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரண்ட உடலமைப்பு|திரண்ட உடலமைப்பு]] 307-307 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரபால்கர்|திரபால்கர்]] 307-309 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரமிள சங்கம்|திரமிள சங்கம்]] 309-309 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரவிலியான், சர் சார்சு, ஆட்டோ|திரவிலியான், சர் சார்சு, ஆட்டோ]] 309-310 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரவிலியான், சாச்சு மெக்காலே|திரவிலியான், சாச்சு மெக்காலே]] 310-310 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரள் நிதி|திரள் நிதி]] 310-312 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரள் பெயர்|திரள் பெயர்]] 312-313 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்சாராமா|திராட்சாராமா]] 313-313 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்சுக்கி|திராட்சுக்கி]] 313-314 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்டர், வில்பிரடு|திராட்டர், வில்பிரடு]] 314-314 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராய்|திராய்]] 314-316 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராய்சுக் குகைக்|திராய்சுக் குகைக்]] 316-317 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிடப் பிரகாசிகை|திராவிடப் பிரகாசிகை]] 317-318 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிட மொழிகள்|திராவிட மொழிகள்]] 318-352 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிட மொழியியல்|திராவிட மொழியியல்]] 352-355 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிடர்|திராவிடர்]] 355-357 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சில் வேனியா|திரான்சில் வேனியா]] 357-358 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுகாகேசியா|திரான்சுகாகேசியா]] 358-358 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுசார்டன்|திரான்சுசார்டன்]] 358-360 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுவால்|திரான்சுவால்]] 360-361 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகடுகம்|திரிகடுகம்]] 361-362 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகூடராசப்பக் கவிராயர்|திரிகூடராசப்பக் கவிராயர்]] 362-362 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகோணமலை|திரிகோணமலை]] 362-363 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிசங்கு|திரிசங்கு]] 363-363 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிசடை|திரிசடை]] 363-364 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரித்துக் கூறல்|திரித்துக் கூறல்]] 364-366 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபிடகம்|திரிபிடகம்]] 366-368 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுக் காட்சிகள்|திரிபுக் காட்சிகள்]] 368-369 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுணர்வு|திரிபுணர்வு]] 369-370 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுரா|திரிபுரா]] 370-371 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுராந்தக மூர்த்தி|திரிபுராந்தக மூர்த்தி]] 371-374 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுவாதம்|திரிபுவாதம்]] 374-376 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபோலி|திரிபோலி]] 376-377 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரினிடாடு|திரினிடாடு]] 377-378 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி அனேகதங்காவதம்|திருக்கச்சி அனேகதங்காவதம்]] 378-378 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி ஏகம்பம்|திருக்கச்சி ஏகம்பம்]] 378-380 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி நம்பி|திருக்கச்சி நம்பி]] 380-380 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி நெறிக் காரைக்காடு|திருக்கச்சி நெறிக் காரைக்காடு]] 380-380 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி மேற்றளி|திருக்கச்சி மேற்றளி]] 380-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சூர்|திருக்கச்சூர்]] 381-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சூர்-ஆலக்கோயில்|திருக்கச்சூர்-ஆலக்கோயில்]] 381-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கஞ்சனூர்|திருக்கஞ்சனூர்]] 381-382 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடம்பந்துறை|திருக்கடம்பந்துறை]] 382-382 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடவூர்|திருக்கடவூர்]] 382-383 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடவூர் மயானம்|திருக்கடவூர் மயானம்]] 383-383 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடிகுளம்|திருக்கடிகுளம்]] 383-384 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடிகை|திருக்கடிகை]] 384-384 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடித்தானம்|திருக்கடித்தானம்]] 384-384 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடைமுடி|திருக்கடைமுடி]] 384-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்டங்கடி நகர்|திருக்கண்டங்கடி நகர்]] 385-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்டியூர்|திருக்கண்டியூர்]] 385-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணங்குடி|திருக்கண்ணங்குடி]] 385-386 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணபுரம்|திருக்கண்ணபுரம்]] 386-386 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணமங்கை|திருக்கண்ணமங்கை]] 386-387 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணார் கோயில்|திருக்கண்ணார் கோயில்]] 387-387 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கயிலாய ஞான உலா|திருக்கயிலாய ஞான உலா]] 387-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கரம்பனூர்|திருக்கரம்பனூர்]] 388-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கரவீரம்|திருக்கரவீரம்]] 388-388 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருக்குடி|திருக்கருக்குடி]] 388-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருகாவூர்|திருக்கருகாவூர்]] 388-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருப்பறியலூர்|திருக்கருப்பறியலூர்]] 389-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருவிலி|திருக்கருவிலி]] 389-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கலய நல்லூர்|திருக்கலய நல்லூர்]] 389-390 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கலிக்காமூர்|திருக்கலிக்காமூர்]] 390-390 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கழிப்பாலை|திருக்கழிப்பாலை]] 390-390 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கழுக்குன்றம்|திருக்கழுக்குன்றம்]] 390-391 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கள்வனூர்|திருக்கள்வனூர்]] 391-392 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கள்ளில்|திருக்கள்ளில்]] 392-392 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்களர்|திருக்களர்]] 392-392 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கற்குடி|திருக்கற்குடி]] 392-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கன்றாப்பூர்|திருக்கன்றாப்பூர்]] 393-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காட்கரை|திருக்காட்கரை]] 393-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காட்டுப்பள்ளி (கீழை)|திருக்காட்டுப்பள்ளி (கீழை)]] 393-394 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காம்புலியூர்|திருக்காம்புலியூர்]] 394-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கார்வானம்|திருக்கார்வானம்]] 395-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காரகம்|திருக்காரகம்]] 395-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காவளம்பாடி|திருக்காவளம்பாடி]] 395-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காளத்தி|திருக்காளத்தி]] 396-396 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காறாயில்|திருக்காறாயில்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானப்பேர்|திருக்கானப்பேர்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானாட்டு முள்ளூர்|திருக்கானாட்டு முள்ளூர்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானூர்|திருக்கானூர்]] 396-397 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருகீழ்வேளுர்|திருகீழ்வேளுர்]] 397-397 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடந்தைக் காரோணம்|திருக்குடந்தைக் காரோணம்]] 397-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்|திருக்குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடமூக்கு|திருக்குடமூக்கு]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குரக்குக்கா|திருக்குரக்குக்கா]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குங்கணில் முட்டம்|திருக்குங்கணில் முட்டம்]] 398-399 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக் குருகாவூர்|திருக் குருகாவூர்]] 399-399 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்|திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்]] 399-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர்|திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர்]] 400-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குளத்தை|திருக்குளத்தை]] 400-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குற்றாலம்|திருக்குற்றாலம்]] 400-400 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறட் குமரேச வெண்பா|திருக்குறட் குமரேச வெண்பா]] 400-401 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறள்|திருக்குறள்]] 401-403 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறிப்புத் தொண்ட நாயனார்|திருக்குறிப்புத் தொண்ட நாயனார்]] 403-404 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறுக்கை|திருக்குறுக்கை]] 404-404 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறுங்குடி|திருக்குறுங்குடி]] 404-405 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கூடல்|திருக்கூடல்]] 405-405 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கூடலையாற்றூர்,|திருக்கூடலையாற்றூர்,]] 405-406 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கேதாரம்|திருக்கேதாரம்]] 406-406 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கேதீச்சரம்|திருக்கேதீச்சரம்]] 406-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கைச் சினம்|திருக்கைச் சினம்]] 407-407 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொட்டையூர்|திருக்கொட்டையூர்]] 407-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொடி மாடச்செங்குன்றூர்|திருக்கொடி மாடச்செங்குன்றூர்]] 407-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொடுங்குன்றம்|திருக்கொடுங்குன்றம்]] 407-408 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொண்டீச்சரம்|திருக்கொண்டீச்சரம்]] 408-408 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொள்ளம்பூதூர்|திருக்கொள்ளம்பூதூர்]] 408-409 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொள்ளிக்காடு|திருக்கொள்ளிக்காடு]] 409-409 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டாறு|திருக்கோட்டாறு]] 409-410 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டியூர்|திருக்கோட்டியூர்]] 410-410 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டியூர் நம்பி|திருக்கோட்டியூர் நம்பி]] 410-411 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டூர்|திருக்கோட்டூர்]] 411-411 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோடி|திருக்கோடி]] 411-411 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோடிகா|திருக்கோடிகா]] 411-412 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோலக்கா|திருக்கோலக்கா]] 412-412 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோவலூர்|திருக்கோவலூர்]] 412-413 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோவையார்|திருக்கோவையார்]] 413-414 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோழம்பம்|திருக்கோழம்பம்]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோளிலி|திருக்கோளிலி]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோளுர்|திருக்கோளுர்]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சக்கரப்பள்ளி|திருச்சக்கரப்பள்ளி]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சத்திமுற்றம்|திருச்சத்திமுற்றம்]] 414-415 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சாத்த மங்கை|திருச்சாத்த மங்கை]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சாய்க்காடு|திருச்சாய்க்காடு]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சானூர்|திருச்சானூர்]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சித்திரக் கூடம்|திருச்சித்திரக் கூடம்]] 415-416 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிராப்பள்ளி|திருச்சிராப்பள்ளி]] 416-419 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம்|திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம்]] 419-419 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிவபுரம்|திருச்சிவபுரம்]] 419-420 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிற்றம்பலம்|திருச்சிற்றம்பலம்]] 420-420 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிற்றேமம்|திருச்சிற்றேமம்]] 420-421 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிறுகுடி|திருச்சிறுகுடி]] 421-421 |- |} </div></div></div> </center> ==பட்டியல்== {{Multicol}} #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சீரலைவாய்|திருச்சீரலைவாய்]] 421-421 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சுழியல்|திருச்சுழியல்]] 421-421 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சூர்|திருச்சூர்]] 421-422 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்காட்டங்குடி|திருச்செங்காட்டங்குடி]] 422-422 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்குன்றூர்|திருச்செங்குன்றூர்]] 422-423 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்கோடு|திருச்செங்கோடு]] 423-424 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செந்தூர்|திருச்செந்தூர்]] 424-425 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செம்பொன் செய்கோயில்|திருச்செம்பொன் செய்கோயில்]] 425-425 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செம்பொன்பள்ளி|திருச்செம்பொன்பள்ளி]] 425-426 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சேய்ஞலூர்|திருச்சேய்ஞலூர்]] 426-426 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சேறை (உடையார் கோயில்)|திருச்சேறை (உடையார் கோயில்)]] 426-427 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சோபுரம்|திருச்சோபுரம்]] 427-427 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சோற்றுத்துறை|திருச்சோற்றுத்துறை]] 427-427 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருஞாணசம்பந்தர்|திருஞாணசம்பந்தர்]] 427-430 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருஞான சம்பந்தர் ஆதீனம்|திருஞான சம்பந்தர் ஆதீனம்]] 430-430 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருட்டுக் குற்றம்|திருட்டுக் குற்றம்]] 430-433 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தக்க தேவர்|திருத்தக்க தேவர்]] 433-434 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்கா|திருத்தண்கா]] 434-434 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்கால்|திருத்தண்கால்]] 434-434 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்டலை நீள்நெறி|திருத்தண்டலை நீள்நெறி]] 434-435 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தணிகை|திருத்தணிகை]] 435-436 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தலைச்சங்காடு|திருத்தலைச்சங்காடு]] 436-437 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தாமனார்|திருத்தாமனார்]] 437-437 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்திலதைப்பதி|திருத்திலதைப்பதி]] 437-437 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தினை நகர்|திருத்தினை நகர்]] 437-438 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்துருத்தி|திருத்துருத்தி]] 438-438 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்துறையூர்|திருத்துறையூர்]] 438-438 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெங்கூர்|திருத்தெங்கூர்]] 438-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெளிச் சேரி|திருத்தெளிச் சேரி]] 439-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெற்றி அம்பலம்|திருத்தெற்றி அம்பலம்]] 439-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தென்குடித்திட்டை|திருத்தென்குடித்திட்டை]]439-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தென் குரங்காடுதுறை|திருத்தென் குரங்காடுதுறை]] 440-440 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தேவூர்|திருத்தேவூர்]] 440-440 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டத் தொகை|திருத்தொண்டத் தொகை]] 440-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி|திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி]] 441-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டர் புராணம்|திருத்தொண்டர் புராணம்]] 441-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருந்தொண்டர் மாலை|திருந்தொண்டர் மாலை]] 441-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருதராட்டிரன்|திருதராட்டிரன்]] 441-442 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருந்து தேவன்குடி|திருந்து தேவன்குடி]] 442-443 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநணா|திருநணா]] 443-443 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லம்|திருநல்லம்]] 443-444 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லூர்|திருநல்லூர்]] 444-444 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரு நல்லூர்ப்புராணம்|திரு நல்லூர்ப்புராணம்]] 444-444 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லூர்ப் பெருமணம்|திருநல்லூர்ப் பெருமணம்]] 444-445 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநள்ளாறு|திருநள்ளாறு]] 445-445 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநறையூர்|திருநறையூர்]]445-446 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநறையூர்ச் சித்தீச்சரம்|திருநறையூர்ச் சித்தீச்சரம்]] 446-446 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநன்னிலம்|திருநன்னிலம்]] 446-446 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநனிபள்ளி|திருநனிபள்ளி]] 446-447 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகேச்சுரம்|திருநாகேச்சுரம்]] 447-447 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகை|திருநாகை]] 447-448 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகைக் காரோணம்|திருநாகைக் காரோணம்]] 448-449 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாட்டியத்தான்குடி|திருநாட்டியத்தான்குடி]] 449-449 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாரணையங்கார்|திருநாரணையங்கார்]] 449-450 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாராயணபுரம்|திருநாராயணபுரம்]] 450-450 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாரையூர்|திருநாரையூர்]] 450-450 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாலூர் மயானம்|திருநாலூர் மயானம்]] 450-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவலூர்|திருநாவலூர்]] 451-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவாய்|திருநாவாய்]] 451-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவுக்கரசு நாயனார்|திருநாவுக்கரசு நாயனார்]] 451-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவுக்கரசு முதலியார்,மணி|திருநாவுக்கரசு முதலியார்,மணி]] 451-452 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாளைப் போவார் நாயனார்|திருநாளைப் போவார் நாயனார்]] 452-453 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநின்றவூர்|திருநின்றவூர்]] 453-453 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநின்றியூர்|திருநின்றியூர்]] 453-453 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீடூர்|திருநீடூர்]] 453-454 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீர்மலை|திருநீர்மலை]] 454-454 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீரகம்|திருநீரகம்]] 454-454 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீலக்குடி|திருநீலக்குடி]] 454-455 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீல கண்ட நாயனார்|திருநீல கண்ட நாயனார்]] 455-455 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்|திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்]] 455-456 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெடுங்களம்|திருநெடுங்களம்]] 456-456 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெய்த்தானம்|திருநெய்த்தானம்]] 456-457 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்லிக்கா|திருநெல்லிக்கா]] 457-457 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வாயில்|திருநெல்வாயில்]] 457-457 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வாயில் அரத்துறை|திருநெல்வாயில் அரத்துறை]] 457-458 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வெண்ணெய்|திருநெல்வெண்ணெய்]] 458-458 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வேலி கட்டபொம்மான் மாவட்டம்|திருநெல்வேலி கட்டபொம்மான் மாவட்டம்]] 458-458 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பட்டீச்சுரம்|திருப்பட்டீச்சுரம்]] 458-459 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பதி|திருப்பதி]] 459-460 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பதி சுவாமிகள்|திருப்பதி சுவாமிகள்]] 460-460 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பந்தணை நல்லூர்|திருப்பந்தணை நல்லூர்]] 460-461 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பயற்றூர்|திருப்பயற்றூர்]] 461-461 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பரங்குன்றம்|திருப்பரங்குன்றம்]] 461-463 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பராய்த்துறை|திருப்பராய்த்துறை]] 463-463 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பரிதி நியமம்|திருப்பரிதி நியமம்]] 463-464 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பருப்பதம்|திருப்பருப்பதம்]] 464-464 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பவள வண்ணம்|திருப்பவள வண்ணம்]] 464-464 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழனம்|திருப்பழனம்]] 464-465 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழுவூர்|திருப்பழுவூர்]] 465-465 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழையாறை|திருப்பழையாறை]] 465-466 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பள்ளியின் முக்கூடல்|திருப்பள்ளியின் முக்கூடல்]] 466-466 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பறியலூர்|திருப்பறியலூர்]] 466-466 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பனந்தாள்|திருப்பனந்தாள்]] 466-467 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பனையூர்|திருப்பனையூர்]] 467-467 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாச்சிலாச்சிரமம்|திருப்பாச்சிலாச்சிரமம்]] 467-467 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாசூர்|திருப்பாசூர்]] 467-468 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாண்டிக்கொடுமுடி|திருப்பாண்டிக்கொடுமுடி]] 468-468 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாணாழ்வார்|திருப்பாணாழ்வார்]] 468-469 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாதானீச்சுரம்|திருப்பாதானீச்சுரம்]] 469-469 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாதிரிப்புலியூர்|திருப்பாதிரிப்புலியூர்]] 469-469 {{Multicol-break}} #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாம்புரம்|திருப்பாம்புரம்]] 469-470 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பார்த்தன் பள்ளி|திருப்பார்த்தன் பள்ளி]] 470-470 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாலைத்துறை|திருப்பாலைத்துறை]] 470-470 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாவை|திருப்பாவை]] 470-471 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாற்கடல்|திருப்பாற்கடல்]] 471-471 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாற்றுறை|திருப்பாற்றுறை]] 471-472 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பிருதி|திருப்பிருதி]] 472-472 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புகலூர்|திருப்புகலூர்]] 472-472 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புகழ்|திருப்புகழ்]] 472-473 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புட்குழி|திருப்புட்குழி]] 473-474 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புத்தூர்|திருப்புத்தூர்]] 474-474 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புல்லாணி|திருப்புல்லாணி]] 474-474 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புலியூர்|திருப்புலியூர்]] 474-475 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புள்ள மங்கை|திருப்புள்ள மங்கை]] 475-475 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புள்ளிருக்கு வேளுர்|திருப்புள்ளிருக்கு வேளுர்]] 475-475 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புளிங்குடி|திருப்புளிங்குடி]] 476-476 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புறம்பியம்|திருப்புறம்பியம்]] 476-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புறவார் பனங்காட்டூர்|திருப்புறவார் பனங்காட்டூர்]] 477-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புன்கூர்|திருப்புன்கூர்]] 477-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புனவாயில்|திருப்புனவாயில்]] 477-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூந்துருத்தி|திருப்பூந்துருத்தி]] 477-478 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூர்|திருப்பூர்]] 478-478 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூர்க்குமரன்|திருப்பூர்க்குமரன்]] 479-479 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூவணம்|திருப்பூவணம்]] 479-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூவனூர்|திருப்பூவனூர்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெண்ணாகடம்|திருப்பெண்ணாகடம்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெருந்துறை|திருப்பெருந்துறை]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெரும்புலியூர்|திருப்பெரும்புலியூர்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெருவேளூர்|திருப்பெருவேளூர்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேணு பெருந்துறை|திருப்பேணு பெருந்துறை]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேர் நகர்|திருப்பேர் நகர்]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேரெயில்|திருப்பேரெயில்]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேரை|திருப்பேரை]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பைஞ்ஞீலி|திருப்பைஞ்ஞீலி]] 481-482 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமகள்|திருமகள்]] 482-482 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமங்கலக்குடி|திருமங்கலக்குடி]] 482-482 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமங்கையாழ்வார்|திருமங்கையாழ்வார்]] 482-483 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமடங்கள்: திருவாவடுதுறை ஆதீனம்|திருமடங்கள்: திருவாவடுதுறை ஆதீனம்]] 483-506 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண்|திருமண்]] 506-506 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண்ணிப் படிக்கரை|திருமண்ணிப் படிக்கரை]] 506-506 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண அறிவுரை|திருமண அறிவுரை]] 506-508 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணஞ்சேரி|திருமணஞ்சேரி]] 508-509 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணம்|திருமணம்]] 509-519 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண முறிவு|திருமண முறிவு]] 519-523 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணிக் கூடம்|திருமணிக் கூடம்]] 523-524 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணி மாடக்கோயில்|திருமணி மாடக்கோயில்]] 524-524 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமந்திரம்|திருமந்திரம்]] 524-526 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமயிலாடுதுறை|திருமயிலாடுதுறை]] 526-526 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமயேந்திரப்பள்ளி|திருமயேந்திரப்பள்ளி]] 526-527 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமருகல்|திருமருகல்]] 527-527 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலாச்சாரியார் (தாள்ளபாக, கி.பி. 1458-1548)|திருமலாச்சாரியார் (தாள்ளபாக, கி.பி. 1458-1548)]] 527-528 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை|திருமலை]] 528-528 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை நாயக்கர்|திருமலை நாயக்கர்]] 528-528 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலைநாயக்கர் அரண்மனை|திருமலைநாயக்கர் அரண்மனை]] 528-530 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலைபுரம்|திருமலைபுரம்]] 530-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலையாண்டான்|திருமலையாண்டான்]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை வெண்பா|திருமலை வெண்பா]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழபாடி|திருமழபாடி]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை|திருமழிசை]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை ஆழ்வார்|திருமழிசை ஆழ்வார்]] 532-532 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை ஆழ்வார்|திருமழிசை ஆழ்வார்]] 532-533 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாகறல்|திருமாகறல்]] 533-533 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாணி குழி|திருமாணி குழி]] 533-533 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாந்துறை|திருமாந்துறை]] 533-534 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாலிருஞ்சோலை|திருமாலிருஞ்சோலை]] 534-534 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாவுண்ணி|திருமாவுண்ணி]] 534-534 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாளிகைத் தேவர்|திருமாளிகைத் தேவர்]] 534-535 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாற்பேறு|திருமாற்பேறு]] 535-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமீயச்சூர்|திருமீயச்சூர்]] 536-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுக்கூடல்|திருமுக்கூடல்]] 536-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுண்டீச்சரம்|திருமுண்டீச்சரம்]] 536-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுதுகுன்றம்|திருமுதுகுன்றம்]] 536-537 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுருகன் பூண்டி|திருமுருகன் பூண்டி]] 537-538 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுருகாற்றுப்படை|திருமுருகாற்றுப்படை]] 538-538 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுல்லைவாயில்|திருமுல்லைவாயில்]] 538-539 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறை கண்ட சோழன்|திருமுறை கண்ட சோழன்]] 539-539 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறைகண்ட புராணம்|திருமுறைகண்ட புராணம்]] 539-540 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறைகள்|திருமுறைகள்]] 540- #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ {{Multicol-end}} a279p5lzz059heksc8saclh2l4ohic9 1983460 1983316 2026-10-26T08:57:37Z Bharathblesson 15164 /* பட்டியல் */ 1983460 wikitext text/x-wiki ==[[அட்டவணை:வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10.pdf|வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10]] == <div class="NavFrame" style="clear: both; text-align: left; background-color: white ; border: 2px; border-color: white"> <div class="NavHead" style="text-align: left; background-color: white; color:navy;">முடிந்தவை </div> <div class="NavContent" style="display:none;"> <center> {|class="wikitable"style="text-align:left;width=80px;font-size: 75%" ! colspan="5"|<b>தரகர்கள்-தனைனா இந்தியர்</b> |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரகர்கள்|தரகர்கள்]] 27-29 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரங்கம்பாடி|தரங்கம்பாடி]] 29-31 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரப்படுத்தப்பட்ட சோதனை|தரப்படுத்தப்பட்ட சோதனை]] 31-34 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தராகுமாரர்|தராகுமாரர்]] 34-36 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரிசனங்கள்|தரிசனங்கள்]] 36-39 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரு|தரு]] 39-39 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருக்க சங்கிரகம்|தருக்க சங்கிரகம்]] 39-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருக்கவியல்|தருக்கவியல்]] 40-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருப்ப சயனம்|தருப்ப சயனம்]] 40-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருபன்|தருபன்]] 40-40 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமசாத்திரம்|தருமசாத்திரம்]] 40-41 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமநியாயமுறை|தருமநியாயமுறை]] 41-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுத்திரன்|தருமபுத்திரன்]] 43-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுர ஆதீனம்|தருமபுர ஆதீனம்]] 43-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுரி|தருமபுரி]] 43-44 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுரி மாவட்டம்|தருமபுரி மாவட்டம்]] 44-44 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரும பூதஞானம்|தரும பூதஞானம்]] 44-45 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமம்|தருமம்]] 45-46 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமன்|தருமன்]] 46-48 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமி|தருமி]] 48-48 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்கெளசி|தல்கெளசி]] 48-49 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்கெளசி நகரம்|தல்கெளசி நகரம்]] 49-49 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்லசு|தல்லசு]] 49-51 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்லசு, சான் பாசுடர்|தல்லசு, சான் பாசுடர்]] 51-52 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலபுராணங்கள்|தலபுராணங்கள்]] 52-52 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாக்கு|தலாக்கு]] 52-54 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாடியர்|தலாடியர்]] 54-54 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாய்லாமா|தலாய்லாமா]] 54-55 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைக்கோட்டைப் போர்|தலைக்கோட்டைப் போர்]] 55-56 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைத்தக்கோலம்|தலைத்தக்கோலம்]] 56-56 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமை|தலைமை]] 56-59 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமைப் பயிற்சி|தலைமைப் பயிற்சி]] 59-60 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமை வங்கித் திட்டம்|தலைமை வங்கித் திட்டம்]] 60-64 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையமைப்பியல்|தலையமைப்பியல்]] 64-65 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்|தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்]] 65-66 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையாலங்கானம்|தலையாலங்கானம்]] 66-66 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையிடாக் கொள்கை|தலையிடாக் கொள்கை]] 66-66 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையீடு|தலையீடு]] 66-67 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைவேட்டை|தலைவேட்டை]] 67-70 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணை நீட்டிப்பு|தவணை நீட்டிப்பு]] 70-70 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணைப் பொறுப்புகள்|தவணைப் பொறுப்புகள்]] 70-71 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணை முறை|தவணை முறை]] 71-74 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவம்|தவம்]] 74-75 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவிர்த்தல் பயிற்சி|தவிர்த்தல் பயிற்சி]] 75-75 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவிர்ப்பு உறவுமுறை|தவிர்ப்பு உறவுமுறை]] 75-77 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தழும்பன்|தழும்பன்]] 77-77 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளர்ந்த முதுமை|தளர்ந்த முதுமை]] 77-78 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளர்நடைப் பருவம்|தளர்நடைப் பருவம்]] 78-79 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளிச்சேர்ப்பெண்டுகள்|தளிச்சேர்ப்பெண்டுகள்]] 79-80 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்கருத்தேற்றம்|தற்கருத்தேற்றம்]] 80-80 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காதல்|தற்காதல்]] 81-81 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காப்பு உரிமை|தற்காப்பு உரிமை]] 81-83 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காப்புக் கல்வி|தற்காப்புக் கல்வி]] 83-85 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்கொலை|தற்கொலை]] 85-90 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்சுட்டுப்பெயர்|தற்சுட்டுப்பெயர்]] 90-90 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்பால் காமம்|தற்பால் காமம்]] 90-92 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தறுவாய்க் கொள்கை|தறுவாய்க் கொள்கை]] 92-93 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்கர்க்கு|தன்கர்க்கு]] 93-95 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன் தூண்டுதல்|தன் தூண்டுதல்]] 95-95 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்மயமாதல்|தன்மயமாதல்]] 95-96 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்மாத்திரை|தன்மாத்திரை]] 96-97 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்முனைப்பு|தன்முனைப்பு]] 97-97 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்முனைப்பு வாதம்|தன்முனைப்பு வாதம்]] 97-98 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்வார்|தன்வார்]] 98-99 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன் விருப்பாற்றல்|தன் விருப்பாற்றல்]] 99-102 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னாட்சி|தன்னாட்சி]] 102-103 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னிச்சையாக|தன்னிச்சையாக]] 103-104 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுண்மைப் பொருள்|தன்னுண்மைப் பொருள்]] 104-104 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுணர்வு|தன்னுணர்வு]] 104-105 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுணர்வுக் கொள்கை|தன்னுணர்வுக் கொள்கை]] 105-106 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுறுதி இயல்பு|தன்னுறுதி இயல்பு]] 106-107 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னேமாற்றம்|தன்னேமாற்றம்]] 107-107 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னைத்தானே வருத்தும் பிறழ்நிலை|தன்னைத்தானே வருத்தும் பிறழ்நிலை]] 107-109 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னைத் தானே வளர்த்துக் கொள்ளும் நிலை|தன்னைத் தானே வளர்த்துக் கொள்ளும் நிலை]] 109-110 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி அரசு முறை|தனி அரசு முறை]] 110-111 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி ஆள் வருமான வரி|தனி ஆள் வருமான வரி]] 111-113 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி உரிமை அதிகாரங்கள்|தனி உரிமை அதிகாரங்கள்]] 113-114 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிக்கூறு ஆய்வுமுறை|தனிக்கூறு ஆய்வுமுறை]] 114-115 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிச்செய்யுட் சிந்தாமணி|தனிச்செய்யுட் சிந்தாமணி]] 115-117 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனித் தமிழ் இயக்கம்|தனித் தமிழ் இயக்கம்]] 117-118 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனித்துவம்|தனித்துவம்]] 118-119 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிநாயக அடிகள்|தனிநாயக அடிகள்]] 119-120 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி நிறுமம்|தனி நிறுமம்]] 120-122 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிப்பாடற்றிரட்டு|தனிப்பாடற்றிரட்டு]] 122-123 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிமகனார்|தனிமகனார்]] 123-123 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிமொழி|தனிமொழி]] 123-124 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியார் உரிமைக் கொள்கை|தனியார் உரிமைக் கொள்கை]] 124-126 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியார் துறை|தனியார் துறை]] 126-127 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் உளவியல்|தனியாள் உளவியல்]] 127-129 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் கொள்கை|தனியாள் கொள்கை]] 129-133 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் விபத்துக் காப்பீடு|தனியாள் விபத்துக் காப்பீடு]] 133-133 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாளும் சமூகமும்|தனியாளும் சமூகமும்]] 133-135 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி வங்கி முறை|தனி வங்கி முறை]] 135-136 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிவாக்கியம்|தனிவாக்கியம்]] 136-137 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி விலக்குரிமை|தனி விலக்குரிமை]] 137-138 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனுசு|தனுசு]] 138-138 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனுசுகோடி|தனுசுகோடி]] 138-139 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனைனா இந்தியர்|தனைனா இந்தியர்]] 139-140 |- ! colspan="5"|<b>தா</b> |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தா|தா]] 141-142 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்க முனைதல்|தாக்க முனைதல்]] 142-144 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கர்சே பல்கலைக் கழகம்|தாக்கர்சே பல்கலைக் கழகம்]] 144-145 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கரே வில்லியம் மேக்பீசு|தாக்கரே வில்லியம் மேக்பீசு]] 145-146 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கா|தாக்கா]] 146-146 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கும் நடத்தை|தாக்கும் நடத்தை]] 146-148 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்வில், அலெக்சி|தாக்வில், அலெக்சி]] 148-148 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாகுபன்|தாகுபன்]] 148-149 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாகூர்கள்|தாகூர்கள்]] 149-149 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசன்|தாசன்]] 149-150 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுகண்டு|தாசுகண்டு]] 150-151 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுமகால்|தாசுமகால்]] 151-153 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுமேனியா|தாசுமேனியா]] 153-154 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாடகை|தாடகை]] 154-155 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாடைமானி|தாடைமானி]] 155-156 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டகம்|தாண்டகம்]] 156-156 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவங்கள்|தாண்டவங்கள்]] 156-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய சுவாமிகள்|தாண்டவராய சுவாமிகள்]] 164-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய நாவலர்|தாண்டவராய நாவலர்]] 164-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய முதலியார்|தாண்டவராய முதலியார்]] 165-165 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டன் சாக்குவிசு|தாண்டன் சாக்குவிசு]] 165-165 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டைக்கு, இ.எல்.|தாண்டைக்கு, இ.எல்.]] 165-166 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாத்துவிகங்கள்|தாத்துவிகங்கள்]] 166-167 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாதாசி கொண்டதேவு|தாதாசி கொண்டதேவு]] 167-167 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாதாபாய் நௌரோசி|தாதாபாய் நௌரோசி]] 167-171 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாந்தே அலிகிரி|தாந்தே அலிகிரி]] 171-171 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாபரி|தாபரி]] 171-172 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாபுன் மண்டையோடு|தாபுன் மண்டையோடு]] 172-173 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், எட்வர்டு எர்பர்ட்டு|தாம்சன், எட்வர்டு எர்பர்ட்டு]] 173-174 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், சேம்சு|தாம்சன், சேம்சு]] 174-175 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், பிரான்சிசு|தாம்சன், பிரான்சிசு]] 175-175 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சென், கிறிசுடியன் சூர்சென்சன்|தாம்சென், கிறிசுடியன் சூர்சென்சன்]] 175-176 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்பியர்லாந்து|தாம்பியர்லாந்து]] 176-176 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்பியர் வில்லியம்|தாம்பியர் வில்லியம்]] 176-177 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்ரலிப்தி|தாம்ரலிப்தி]] 177-178 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசியசு, கிரிசுடியன்|தாமசியசு, கிரிசுடியன்]] 178-179 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு அதியுனசு|தாமசு அதியுனசு]] 179-180 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு பெக்கெட்டு|தாமசு பெக்கெட்டு]] 180-181 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு ரோ,சர்|தாமசு ரோ,சர்]] 181-182 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு வில்லியம் ஐசக்கு|தாமசு வில்லியம் ஐசக்கு]] 182-182 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமதக் கட்டணம்|தாமதக் கட்டணம்]] 182-183 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமப்பல் கண்ணனார்|தாமப்பல் கண்ணனார்]] 183-184 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமன்|தாமன்]] 184-184 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமான் தோன்றிக்கோன்|தாமான் தோன்றிக்கோன்]] 185-185 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமிரபருணி|தாமிரபருணி]] 185-186 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமினிக்கா|தாமினிக்கா]] 186-187 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமினிகன் குடியரசு|தாமினிகன் குடியரசு]] 187-189 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதர் பள்ளத்தாக்குக் கழகம்|தாமோதர் பள்ளத்தாக்குக் கழகம்]] 189-191 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதர் பள்ளத்தாக்குத் திட்டம்|தாமோதர் பள்ளத்தாக்குத் திட்டம்]] 191-192 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரம் பிள்ளை, சி.வை.,|தாமோதரம் பிள்ளை, சி.வை.,]] 192-194 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரன், ஜி.ஆர்|தாமோதரன், ஜி.ஆர்]] 194-196 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரனார்|தாமோதரனார்]] 196-196 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்பே|தாய்பே]] 196-197 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மாமனாட்சி|தாய்மாமனாட்சி]] 197-198 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மை இயல்பூக்கம்|தாய்மை இயல்பூக்கம்]] 198-199 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மொழி|தாய்மொழி]] 199-199 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்லாந்து (சயாம்)|தாய்லாந்து (சயாம்)]] 199-204 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயங்கண்ணனார்|தாயங்கண்ணனார்]] 204-204 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயங்கண்ணியார்|தாயங்கண்ணியார்]] 204-205 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயாட்சிக் குடும்பம்|தாயாட்சிக் குடும்பம்]] 205- |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயின்பி, அர்னால்டு|தாயின்பி, அர்னால்டு]] 205-206 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயின்பி, ஆர்னால்டு சோசபு|தாயின்பி, ஆர்னால்டு சோசபு]] 206-206 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயுமானவர்|தாயுமானவர்]] 207-207 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்சிலிங்கு|தார்சிலிங்கு]] 207-208 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்செட்டுப் பண்பாடு|தார்செட்டுப் பண்பாடு]] 208-209 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாச்சே, சார்சு அமோசு|தாச்சே, சார்சு அமோசு]] 209-210 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்சே, சேம்சு ஓவன்,|தார்சே, சேம்சு ஓவன்,]] 210-210 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்ட்டு மூர்,|தார்ட்டு மூர்,]] 210-211 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்ட்டுமௌத்து|தார்ட்டுமௌத்து]] 211-211 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்த்தாரியர்|தார்த்தாரியர்]] 211-212 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்தனல்சு|தார்தனல்சு]] 212-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்பி|தார்பி]] 213-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்பி, வில்லியம்|தார்பி, வில்லியம்]] 213-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்லிங்கு மலைத்தொடர்|தார்லிங்கு மலைத்தொடர்]] 213-214 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்வார்|தார்வார்]] 214-215 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்வின்|தார்வின்]] 215-215 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரக மந்திரம்|தாரக மந்திரம்]] 215-216 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரகன்|தாரகன்]] 216-217 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரகை மாலை|தாரகை மாலை]] 217-217 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரமங்கலம்|தாரமங்கலம்]] 217-218 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராசந்து|தாராசந்து]] 218-218 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராசுரம்|தாராசுரம்]] 218-220 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரா சூக்கோ|தாரா சூக்கோ]] 220-220 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராப்பூர்|தாராப்பூர்]] 220-221 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராபாய்|தாராபாய்]] 221-222 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராபுரம்|தாராபுரம்]] 222-222 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரு பியர் அண்டாயின்|தாரு பியர் அண்டாயின்]] 222-223 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரை|தாரை]] 223-224 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால் ஏரி|தால் ஏரி]] 224-224 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால் கிரென்|தால் கிரென்]] 224-225 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய்|தால்சுடாய்]] 225-226 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய், அலிக்சியே கான்சுடாண்டினோவிச்சு|தால்சுடாய், அலிக்சியே கான்சுடாண்டினோவிச்சு]] 226-227 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய், அலிக்சியே நிக்காலைய வீச்சு|தால்சுடாய், அலிக்சியே நிக்காலைய வீச்சு]] 227-228 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்டன் கல்வித் திட்டம்,|தால்டன் கல்வித் திட்டம்,]] 228-230 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்டெக்கு இந்தியர்|தால்டெக்கு இந்தியர்]] 230-230 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்மன், பிரெடரிக் கிறித்தோபர்|தால்மன், பிரெடரிக் கிறித்தோபர்]] 230-231 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்மேசியா|தால்மேசியா]] 231-233 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாலமி|தாலமி]] 233-235 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாலாட்டு|தாலாட்டு]] 235-236 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாவன்கரே|தாவன்கரே]] 236-236 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாவோக்கொள்கை|தாவோக்கொள்கை]] 236-236 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாழி|தாழி]] 236-237 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாழிசை|தாழிசை]] 237-238 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளகுண்டாக் கல்வெட்டு|தாளகுண்டாக் கல்வெட்டு]] 238-238 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளசமுத்திரம்|தாளசமுத்திரம்]] 238-238 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளவகையோத்து|தாளவகையோத்து]] 238-239 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சானியா|தான்சானியா]] 239-242 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சிகு|தான்சிகு]] 242-243 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சேன்|தான்சேன்]] 243-244 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்பரி|தான்பரி]] 244-245 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான் பழங்குடி|தான் பழங்குடி]] 245-247 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்பி பிரபு தாமசு ஆசுபோர்ன்|தான்பி பிரபு தாமசு ஆசுபோர்ன்]] 247-247 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான் முடிவு செய்யும் உரிமை|தான் முடிவு செய்யும் உரிமை]] 247-248 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்யூபு|தான்யூபு]] 248-249 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியங்கு நரம்பு மண்டலம்|தானியங்கு நரம்பு மண்டலம்]] 249-251 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியர்|தானியர்]] 251-251 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியல் பீட்டர் விவியன்|தானியல் பீட்டர் விவியன்]] 251-252 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியல் புத்தகம்|தானியல் புத்தகம்]] 252-252 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியேல் ஆர்னாட்டு|தானியேல் ஆர்னாட்டு]] 252-253 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானே கற்றல்|தானே கற்றல்]] 253-256 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தி|தி]] 257-257 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்கனகவி|திக்கனகவி]] 257-258 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்காவா|திக்காவா]] 258-259 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்குதலும் தெற்றுதலும்|திக்குதலும் தெற்றுதலும்]] 259-259 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்குப்பாலகர்கள்|திக்குப்பாலகர்கள்]] 259-261 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்சன், உரோலண்டு பர்ரேசு|திக்சன், உரோலண்டு பர்ரேசு]] 261-262 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்பாய்|திக்பாய்]] 262-262 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திகம்பரர்|திகம்பரர்]] 262-263 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தி-கால் சார்லசு|தி-கால் சார்லசு]] 263-264 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திங்கா|திங்கா]] 264-266 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திசியூசு|திசியூசு]] 266-267 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திசுவான் பழங்குடி|திசுவான் பழங்குடி]] 267-268 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டக் காலம்|திட்டக் காலம்]] 268-268 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டத்துய்மன்|திட்டத்துய்மன்]] 268-269 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிட்ட பொருளாதாரம்|திட்டமிட்ட பொருளாதாரம்]] 269-270 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிட்டுக் கற்றல்|திட்டமிட்டுக் கற்றல்]] 270-271 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிடுதல்|திட்டமிடுதல்]] 271-275 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திடீர்ச் செலவின நிதி|திடீர்ச் செலவின நிதி]] 275-275 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திடீர்ப்புரட்சி|திடீர்ப்புரட்சி]] 275-276 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திண்டிவனம்|திண்டிவனம்]] 276-276 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திண்ணைப் பள்ளி|திண்ணைப் பள்ளி]] 276-278 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணை|திணை]] 278-281 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணைமாலை நூற்றைம்பது|திணைமாலை நூற்றைம்பது]] 281-282 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணைமொழி ஐம்பது|திணைமொழி ஐம்பது]] 282-282 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தித்தன்|தித்தன்]] 282-282 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தித்தன் வெளியன்|தித்தன் வெளியன்]] 282-283 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திதியன்|திதியன்]] 283-283 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்பு சுல்தான்|திப்பு சுல்தான்]] 283-285 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்புத் தோளார்|திப்புத் தோளார்]] 285-285 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்ருகார்ப் பல்கலைக் கழகம்|திப்ருகார்ப் பல்கலைக் கழகம்]] 285-286 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்ருகார் மாவட்டம்|திப்ருகார் மாவட்டம்]] 286-287 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திபெத்து|திபெத்து]] 287-290 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திம்ம கவி கூசி மஞ்சி|திம்ம கவி கூசி மஞ்சி]] 290-291 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திம்மப்பையா|திம்மப்பையா]] 291-291 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திமாசாப் பழங்குடிகள்|திமாசாப் பழங்குடிகள்]] 291-294 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியடோரியசு, முதலாம் (மகா)|தியடோரியசு, முதலாம் (மகா)]] 294-295 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராசச் செட்டியார், கருமுத்து|தியாகராசச் செட்டியார், கருமுத்து]] 295-296 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராசச் செட்டியார், சி.|தியாகராசச் செட்டியார், சி.]] 296-297 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச சுவாமிகள்|தியாகராச சுவாமிகள்]] 297-298 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச பாகவதர், எம்.கே|தியாகராச பாகவதர், எம்.கே]] 298-299 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச லீலை|தியாகராச லீலை]] 299-300 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராயர், பிட்டி|தியாகராயர், பிட்டி]] 300-301 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூடர்கள்|தியூடர்கள்]] 301-302 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூப்ளே|தியூப்ளே]] 302-303 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூரின்|தியூரின்]] 303-304 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூவே(சான்)|தியூவே(சான்)]] 304-304 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரட்டு நூல்கள்|திரட்டு நூல்கள்]] 305-307 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரண்ட உடலமைப்பு|திரண்ட உடலமைப்பு]] 307-307 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரபால்கர்|திரபால்கர்]] 307-309 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரமிள சங்கம்|திரமிள சங்கம்]] 309-309 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரவிலியான், சர் சார்சு, ஆட்டோ|திரவிலியான், சர் சார்சு, ஆட்டோ]] 309-310 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரவிலியான், சாச்சு மெக்காலே|திரவிலியான், சாச்சு மெக்காலே]] 310-310 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரள் நிதி|திரள் நிதி]] 310-312 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரள் பெயர்|திரள் பெயர்]] 312-313 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்சாராமா|திராட்சாராமா]] 313-313 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்சுக்கி|திராட்சுக்கி]] 313-314 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்டர், வில்பிரடு|திராட்டர், வில்பிரடு]] 314-314 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராய்|திராய்]] 314-316 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராய்சுக் குகைக்|திராய்சுக் குகைக்]] 316-317 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிடப் பிரகாசிகை|திராவிடப் பிரகாசிகை]] 317-318 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிட மொழிகள்|திராவிட மொழிகள்]] 318-352 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிட மொழியியல்|திராவிட மொழியியல்]] 352-355 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிடர்|திராவிடர்]] 355-357 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சில் வேனியா|திரான்சில் வேனியா]] 357-358 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுகாகேசியா|திரான்சுகாகேசியா]] 358-358 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுசார்டன்|திரான்சுசார்டன்]] 358-360 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுவால்|திரான்சுவால்]] 360-361 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகடுகம்|திரிகடுகம்]] 361-362 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகூடராசப்பக் கவிராயர்|திரிகூடராசப்பக் கவிராயர்]] 362-362 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகோணமலை|திரிகோணமலை]] 362-363 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிசங்கு|திரிசங்கு]] 363-363 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிசடை|திரிசடை]] 363-364 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரித்துக் கூறல்|திரித்துக் கூறல்]] 364-366 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபிடகம்|திரிபிடகம்]] 366-368 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுக் காட்சிகள்|திரிபுக் காட்சிகள்]] 368-369 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுணர்வு|திரிபுணர்வு]] 369-370 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுரா|திரிபுரா]] 370-371 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுராந்தக மூர்த்தி|திரிபுராந்தக மூர்த்தி]] 371-374 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுவாதம்|திரிபுவாதம்]] 374-376 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபோலி|திரிபோலி]] 376-377 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரினிடாடு|திரினிடாடு]] 377-378 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி அனேகதங்காவதம்|திருக்கச்சி அனேகதங்காவதம்]] 378-378 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி ஏகம்பம்|திருக்கச்சி ஏகம்பம்]] 378-380 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி நம்பி|திருக்கச்சி நம்பி]] 380-380 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி நெறிக் காரைக்காடு|திருக்கச்சி நெறிக் காரைக்காடு]] 380-380 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி மேற்றளி|திருக்கச்சி மேற்றளி]] 380-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சூர்|திருக்கச்சூர்]] 381-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சூர்-ஆலக்கோயில்|திருக்கச்சூர்-ஆலக்கோயில்]] 381-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கஞ்சனூர்|திருக்கஞ்சனூர்]] 381-382 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடம்பந்துறை|திருக்கடம்பந்துறை]] 382-382 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடவூர்|திருக்கடவூர்]] 382-383 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடவூர் மயானம்|திருக்கடவூர் மயானம்]] 383-383 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடிகுளம்|திருக்கடிகுளம்]] 383-384 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடிகை|திருக்கடிகை]] 384-384 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடித்தானம்|திருக்கடித்தானம்]] 384-384 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடைமுடி|திருக்கடைமுடி]] 384-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்டங்கடி நகர்|திருக்கண்டங்கடி நகர்]] 385-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்டியூர்|திருக்கண்டியூர்]] 385-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணங்குடி|திருக்கண்ணங்குடி]] 385-386 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணபுரம்|திருக்கண்ணபுரம்]] 386-386 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணமங்கை|திருக்கண்ணமங்கை]] 386-387 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணார் கோயில்|திருக்கண்ணார் கோயில்]] 387-387 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கயிலாய ஞான உலா|திருக்கயிலாய ஞான உலா]] 387-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கரம்பனூர்|திருக்கரம்பனூர்]] 388-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கரவீரம்|திருக்கரவீரம்]] 388-388 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருக்குடி|திருக்கருக்குடி]] 388-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருகாவூர்|திருக்கருகாவூர்]] 388-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருப்பறியலூர்|திருக்கருப்பறியலூர்]] 389-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருவிலி|திருக்கருவிலி]] 389-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கலய நல்லூர்|திருக்கலய நல்லூர்]] 389-390 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கலிக்காமூர்|திருக்கலிக்காமூர்]] 390-390 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கழிப்பாலை|திருக்கழிப்பாலை]] 390-390 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கழுக்குன்றம்|திருக்கழுக்குன்றம்]] 390-391 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கள்வனூர்|திருக்கள்வனூர்]] 391-392 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கள்ளில்|திருக்கள்ளில்]] 392-392 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்களர்|திருக்களர்]] 392-392 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கற்குடி|திருக்கற்குடி]] 392-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கன்றாப்பூர்|திருக்கன்றாப்பூர்]] 393-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காட்கரை|திருக்காட்கரை]] 393-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காட்டுப்பள்ளி (கீழை)|திருக்காட்டுப்பள்ளி (கீழை)]] 393-394 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காம்புலியூர்|திருக்காம்புலியூர்]] 394-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கார்வானம்|திருக்கார்வானம்]] 395-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காரகம்|திருக்காரகம்]] 395-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காவளம்பாடி|திருக்காவளம்பாடி]] 395-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காளத்தி|திருக்காளத்தி]] 396-396 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காறாயில்|திருக்காறாயில்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானப்பேர்|திருக்கானப்பேர்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானாட்டு முள்ளூர்|திருக்கானாட்டு முள்ளூர்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானூர்|திருக்கானூர்]] 396-397 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருகீழ்வேளுர்|திருகீழ்வேளுர்]] 397-397 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடந்தைக் காரோணம்|திருக்குடந்தைக் காரோணம்]] 397-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்|திருக்குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடமூக்கு|திருக்குடமூக்கு]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குரக்குக்கா|திருக்குரக்குக்கா]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குங்கணில் முட்டம்|திருக்குங்கணில் முட்டம்]] 398-399 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக் குருகாவூர்|திருக் குருகாவூர்]] 399-399 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்|திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்]] 399-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர்|திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர்]] 400-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குளத்தை|திருக்குளத்தை]] 400-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குற்றாலம்|திருக்குற்றாலம்]] 400-400 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறட் குமரேச வெண்பா|திருக்குறட் குமரேச வெண்பா]] 400-401 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறள்|திருக்குறள்]] 401-403 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறிப்புத் தொண்ட நாயனார்|திருக்குறிப்புத் தொண்ட நாயனார்]] 403-404 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறுக்கை|திருக்குறுக்கை]] 404-404 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறுங்குடி|திருக்குறுங்குடி]] 404-405 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கூடல்|திருக்கூடல்]] 405-405 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கூடலையாற்றூர்,|திருக்கூடலையாற்றூர்,]] 405-406 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கேதாரம்|திருக்கேதாரம்]] 406-406 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கேதீச்சரம்|திருக்கேதீச்சரம்]] 406-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கைச் சினம்|திருக்கைச் சினம்]] 407-407 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொட்டையூர்|திருக்கொட்டையூர்]] 407-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொடி மாடச்செங்குன்றூர்|திருக்கொடி மாடச்செங்குன்றூர்]] 407-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொடுங்குன்றம்|திருக்கொடுங்குன்றம்]] 407-408 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொண்டீச்சரம்|திருக்கொண்டீச்சரம்]] 408-408 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொள்ளம்பூதூர்|திருக்கொள்ளம்பூதூர்]] 408-409 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொள்ளிக்காடு|திருக்கொள்ளிக்காடு]] 409-409 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டாறு|திருக்கோட்டாறு]] 409-410 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டியூர்|திருக்கோட்டியூர்]] 410-410 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டியூர் நம்பி|திருக்கோட்டியூர் நம்பி]] 410-411 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டூர்|திருக்கோட்டூர்]] 411-411 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோடி|திருக்கோடி]] 411-411 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோடிகா|திருக்கோடிகா]] 411-412 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோலக்கா|திருக்கோலக்கா]] 412-412 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோவலூர்|திருக்கோவலூர்]] 412-413 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோவையார்|திருக்கோவையார்]] 413-414 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோழம்பம்|திருக்கோழம்பம்]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோளிலி|திருக்கோளிலி]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோளுர்|திருக்கோளுர்]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சக்கரப்பள்ளி|திருச்சக்கரப்பள்ளி]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சத்திமுற்றம்|திருச்சத்திமுற்றம்]] 414-415 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சாத்த மங்கை|திருச்சாத்த மங்கை]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சாய்க்காடு|திருச்சாய்க்காடு]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சானூர்|திருச்சானூர்]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சித்திரக் கூடம்|திருச்சித்திரக் கூடம்]] 415-416 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிராப்பள்ளி|திருச்சிராப்பள்ளி]] 416-419 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம்|திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம்]] 419-419 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிவபுரம்|திருச்சிவபுரம்]] 419-420 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிற்றம்பலம்|திருச்சிற்றம்பலம்]] 420-420 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிற்றேமம்|திருச்சிற்றேமம்]] 420-421 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிறுகுடி|திருச்சிறுகுடி]] 421-421 |- |} </div></div></div> </center> ==பட்டியல்== {{Multicol}} #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சீரலைவாய்|திருச்சீரலைவாய்]] 421-421 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சுழியல்|திருச்சுழியல்]] 421-421 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சூர்|திருச்சூர்]] 421-422 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்காட்டங்குடி|திருச்செங்காட்டங்குடி]] 422-422 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்குன்றூர்|திருச்செங்குன்றூர்]] 422-423 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்கோடு|திருச்செங்கோடு]] 423-424 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செந்தூர்|திருச்செந்தூர்]] 424-425 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செம்பொன் செய்கோயில்|திருச்செம்பொன் செய்கோயில்]] 425-425 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செம்பொன்பள்ளி|திருச்செம்பொன்பள்ளி]] 425-426 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சேய்ஞலூர்|திருச்சேய்ஞலூர்]] 426-426 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சேறை (உடையார் கோயில்)|திருச்சேறை (உடையார் கோயில்)]] 426-427 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சோபுரம்|திருச்சோபுரம்]] 427-427 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சோற்றுத்துறை|திருச்சோற்றுத்துறை]] 427-427 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருஞாணசம்பந்தர்|திருஞாணசம்பந்தர்]] 427-430 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருஞான சம்பந்தர் ஆதீனம்|திருஞான சம்பந்தர் ஆதீனம்]] 430-430 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருட்டுக் குற்றம்|திருட்டுக் குற்றம்]] 430-433 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தக்க தேவர்|திருத்தக்க தேவர்]] 433-434 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்கா|திருத்தண்கா]] 434-434 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்கால்|திருத்தண்கால்]] 434-434 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்டலை நீள்நெறி|திருத்தண்டலை நீள்நெறி]] 434-435 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தணிகை|திருத்தணிகை]] 435-436 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தலைச்சங்காடு|திருத்தலைச்சங்காடு]] 436-437 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தாமனார்|திருத்தாமனார்]] 437-437 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்திலதைப்பதி|திருத்திலதைப்பதி]] 437-437 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தினை நகர்|திருத்தினை நகர்]] 437-438 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்துருத்தி|திருத்துருத்தி]] 438-438 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்துறையூர்|திருத்துறையூர்]] 438-438 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெங்கூர்|திருத்தெங்கூர்]] 438-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெளிச் சேரி|திருத்தெளிச் சேரி]] 439-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெற்றி அம்பலம்|திருத்தெற்றி அம்பலம்]] 439-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தென்குடித்திட்டை|திருத்தென்குடித்திட்டை]]439-439 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தென் குரங்காடுதுறை|திருத்தென் குரங்காடுதுறை]] 440-440 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தேவூர்|திருத்தேவூர்]] 440-440 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டத் தொகை|திருத்தொண்டத் தொகை]] 440-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி|திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி]] 441-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டர் புராணம்|திருத்தொண்டர் புராணம்]] 441-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருந்தொண்டர் மாலை|திருந்தொண்டர் மாலை]] 441-441 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருதராட்டிரன்|திருதராட்டிரன்]] 441-442 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருந்து தேவன்குடி|திருந்து தேவன்குடி]] 442-443 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநணா|திருநணா]] 443-443 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லம்|திருநல்லம்]] 443-444 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லூர்|திருநல்லூர்]] 444-444 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரு நல்லூர்ப்புராணம்|திரு நல்லூர்ப்புராணம்]] 444-444 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லூர்ப் பெருமணம்|திருநல்லூர்ப் பெருமணம்]] 444-445 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநள்ளாறு|திருநள்ளாறு]] 445-445 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநறையூர்|திருநறையூர்]]445-446 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநறையூர்ச் சித்தீச்சரம்|திருநறையூர்ச் சித்தீச்சரம்]] 446-446 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநன்னிலம்|திருநன்னிலம்]] 446-446 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநனிபள்ளி|திருநனிபள்ளி]] 446-447 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகேச்சுரம்|திருநாகேச்சுரம்]] 447-447 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகை|திருநாகை]] 447-448 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகைக் காரோணம்|திருநாகைக் காரோணம்]] 448-449 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாட்டியத்தான்குடி|திருநாட்டியத்தான்குடி]] 449-449 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாரணையங்கார்|திருநாரணையங்கார்]] 449-450 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாராயணபுரம்|திருநாராயணபுரம்]] 450-450 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாரையூர்|திருநாரையூர்]] 450-450 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாலூர் மயானம்|திருநாலூர் மயானம்]] 450-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவலூர்|திருநாவலூர்]] 451-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவாய்|திருநாவாய்]] 451-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவுக்கரசு நாயனார்|திருநாவுக்கரசு நாயனார்]] 451-451 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவுக்கரசு முதலியார்,மணி|திருநாவுக்கரசு முதலியார்,மணி]] 451-452 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாளைப் போவார் நாயனார்|திருநாளைப் போவார் நாயனார்]] 452-453 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநின்றவூர்|திருநின்றவூர்]] 453-453 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநின்றியூர்|திருநின்றியூர்]] 453-453 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீடூர்|திருநீடூர்]] 453-454 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீர்மலை|திருநீர்மலை]] 454-454 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீரகம்|திருநீரகம்]] 454-454 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீலக்குடி|திருநீலக்குடி]] 454-455 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீல கண்ட நாயனார்|திருநீல கண்ட நாயனார்]] 455-455 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்|திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்]] 455-456 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெடுங்களம்|திருநெடுங்களம்]] 456-456 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெய்த்தானம்|திருநெய்த்தானம்]] 456-457 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்லிக்கா|திருநெல்லிக்கா]] 457-457 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வாயில்|திருநெல்வாயில்]] 457-457 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வாயில் அரத்துறை|திருநெல்வாயில் அரத்துறை]] 457-458 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வெண்ணெய்|திருநெல்வெண்ணெய்]] 458-458 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வேலி கட்டபொம்மான் மாவட்டம்|திருநெல்வேலி கட்டபொம்மான் மாவட்டம்]] 458-458 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பட்டீச்சுரம்|திருப்பட்டீச்சுரம்]] 458-459 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பதி|திருப்பதி]] 459-460 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பதி சுவாமிகள்|திருப்பதி சுவாமிகள்]] 460-460 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பந்தணை நல்லூர்|திருப்பந்தணை நல்லூர்]] 460-461 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பயற்றூர்|திருப்பயற்றூர்]] 461-461 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பரங்குன்றம்|திருப்பரங்குன்றம்]] 461-463 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பராய்த்துறை|திருப்பராய்த்துறை]] 463-463 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பரிதி நியமம்|திருப்பரிதி நியமம்]] 463-464 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பருப்பதம்|திருப்பருப்பதம்]] 464-464 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பவள வண்ணம்|திருப்பவள வண்ணம்]] 464-464 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழனம்|திருப்பழனம்]] 464-465 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழுவூர்|திருப்பழுவூர்]] 465-465 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழையாறை|திருப்பழையாறை]] 465-466 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பள்ளியின் முக்கூடல்|திருப்பள்ளியின் முக்கூடல்]] 466-466 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பறியலூர்|திருப்பறியலூர்]] 466-466 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பனந்தாள்|திருப்பனந்தாள்]] 466-467 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பனையூர்|திருப்பனையூர்]] 467-467 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாச்சிலாச்சிரமம்|திருப்பாச்சிலாச்சிரமம்]] 467-467 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாசூர்|திருப்பாசூர்]] 467-468 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாண்டிக்கொடுமுடி|திருப்பாண்டிக்கொடுமுடி]] 468-468 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாணாழ்வார்|திருப்பாணாழ்வார்]] 468-469 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாதானீச்சுரம்|திருப்பாதானீச்சுரம்]] 469-469 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாதிரிப்புலியூர்|திருப்பாதிரிப்புலியூர்]] 469-469 {{Multicol-break}} #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாம்புரம்|திருப்பாம்புரம்]] 469-470 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பார்த்தன் பள்ளி|திருப்பார்த்தன் பள்ளி]] 470-470 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாலைத்துறை|திருப்பாலைத்துறை]] 470-470 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாவை|திருப்பாவை]] 470-471 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாற்கடல்|திருப்பாற்கடல்]] 471-471 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாற்றுறை|திருப்பாற்றுறை]] 471-472 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பிருதி|திருப்பிருதி]] 472-472 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புகலூர்|திருப்புகலூர்]] 472-472 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புகழ்|திருப்புகழ்]] 472-473 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புட்குழி|திருப்புட்குழி]] 473-474 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புத்தூர்|திருப்புத்தூர்]] 474-474 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புல்லாணி|திருப்புல்லாணி]] 474-474 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புலியூர்|திருப்புலியூர்]] 474-475 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புள்ள மங்கை|திருப்புள்ள மங்கை]] 475-475 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புள்ளிருக்கு வேளுர்|திருப்புள்ளிருக்கு வேளுர்]] 475-475 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புளிங்குடி|திருப்புளிங்குடி]] 476-476 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புறம்பியம்|திருப்புறம்பியம்]] 476-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புறவார் பனங்காட்டூர்|திருப்புறவார் பனங்காட்டூர்]] 477-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புன்கூர்|திருப்புன்கூர்]] 477-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புனவாயில்|திருப்புனவாயில்]] 477-477 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூந்துருத்தி|திருப்பூந்துருத்தி]] 477-478 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூர்|திருப்பூர்]] 478-478 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூர்க்குமரன்|திருப்பூர்க்குமரன்]] 479-479 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூவணம்|திருப்பூவணம்]] 479-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூவனூர்|திருப்பூவனூர்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெண்ணாகடம்|திருப்பெண்ணாகடம்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெருந்துறை|திருப்பெருந்துறை]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெரும்புலியூர்|திருப்பெரும்புலியூர்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெருவேளூர்|திருப்பெருவேளூர்]] 480-480 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேணு பெருந்துறை|திருப்பேணு பெருந்துறை]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேர் நகர்|திருப்பேர் நகர்]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேரெயில்|திருப்பேரெயில்]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேரை|திருப்பேரை]] 481-481 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பைஞ்ஞீலி|திருப்பைஞ்ஞீலி]] 481-482 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமகள்|திருமகள்]] 482-482 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமங்கலக்குடி|திருமங்கலக்குடி]] 482-482 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமங்கையாழ்வார்|திருமங்கையாழ்வார்]] 482-483 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமடங்கள்: திருவாவடுதுறை ஆதீனம்|திருமடங்கள்: திருவாவடுதுறை ஆதீனம்]] 483-506 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண்|திருமண்]] 506-506 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண்ணிப் படிக்கரை|திருமண்ணிப் படிக்கரை]] 506-506 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண அறிவுரை|திருமண அறிவுரை]] 506-508 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணஞ்சேரி|திருமணஞ்சேரி]] 508-509 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணம்|திருமணம்]] 509-519 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண முறிவு|திருமண முறிவு]] 519-523 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணிக் கூடம்|திருமணிக் கூடம்]] 523-524 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணி மாடக்கோயில்|திருமணி மாடக்கோயில்]] 524-524 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமந்திரம்|திருமந்திரம்]] 524-526 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமயிலாடுதுறை|திருமயிலாடுதுறை]] 526-526 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமயேந்திரப்பள்ளி|திருமயேந்திரப்பள்ளி]] 526-527 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமருகல்|திருமருகல்]] 527-527 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலாச்சாரியார் (தாள்ளபாக, கி.பி. 1458-1548)|திருமலாச்சாரியார் (தாள்ளபாக, கி.பி. 1458-1548)]] 527-528 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை|திருமலை]] 528-528 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை நாயக்கர்|திருமலை நாயக்கர்]] 528-528 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலைநாயக்கர் அரண்மனை|திருமலைநாயக்கர் அரண்மனை]] 528-530 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலைபுரம்|திருமலைபுரம்]] 530-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலையாண்டான்|திருமலையாண்டான்]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை வெண்பா|திருமலை வெண்பா]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழபாடி|திருமழபாடி]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை|திருமழிசை]] 531-531 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை ஆழ்வார்|திருமழிசை ஆழ்வார்]] 532-532 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை ஆழ்வார்|திருமழிசை ஆழ்வார்]] 532-533 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாகறல்|திருமாகறல்]] 533-533 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாணி குழி|திருமாணி குழி]] 533-533 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாந்துறை|திருமாந்துறை]] 533-534 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாலிருஞ்சோலை|திருமாலிருஞ்சோலை]] 534-534 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாவுண்ணி|திருமாவுண்ணி]] 534-534 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாளிகைத் தேவர்|திருமாளிகைத் தேவர்]] 534-535 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாற்பேறு|திருமாற்பேறு]] 535-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமீயச்சூர்|திருமீயச்சூர்]] 536-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுக்கூடல்|திருமுக்கூடல்]] 536-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுண்டீச்சரம்|திருமுண்டீச்சரம்]] 536-536 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுதுகுன்றம்|திருமுதுகுன்றம்]] 536-537 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுருகன் பூண்டி|திருமுருகன் பூண்டி]] 537-538 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுருகாற்றுப்படை|திருமுருகாற்றுப்படை]] 538-538 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுல்லைவாயில்|திருமுல்லைவாயில்]] 538-539 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறை கண்ட சோழன்|திருமுறை கண்ட சோழன்]] 539-539 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறைகண்ட புராணம்|திருமுறைகண்ட புராணம்]] 539-540 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறைகள்|திருமுறைகள்]] 540-541 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுனைப்பாடி நாடு|திருமுனைப்பாடி நாடு]] 541-542 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமூக்கீச்சுரம்(உறையூர்)|திருமூக்கீச்சுரம்(உறையூர்)]] 542-542 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமூலர்|திருமூலர்]] 542-544 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமூழிக்களம்|திருமூழிக்களம்]] 544-544 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமெய்யம்|திருமெய்யம்]] 544- #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ {{Multicol-end}} plknftgo87qpwzepdq1vahbu6mli9b8 4 658371 1983467 1983239 2026-10-26T09:09:36Z Harisha usha 17386 /* 23.10.2026 - நேரடிப் பயிற்சி */ 1983467 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110373 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 3== # [https://www.ppgarts.edu.in/ பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி], சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச.சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:முனைவர் செ. கனகராஜ்.jpg | <small> முனைவர் செ. கனகராஜ், பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Dheepika Yuvaraj, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Lakshana Safrin, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Megala Deepa, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53671-47|~2026-53671-47]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53671-47|talk]]) 09:10, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | எழுத்துணரி நிலை ! style="text-align:center;" | பிழை திருத்தம் நிலை (ஊதா நிறம்) ! |- | 1 | [[அட்டவணை:அருணாசலேசர் மீது வண்ணமும் தாது வருசத்து கரிப்புக் கும்மியும்.pdf]] | style="text-align:center;" | 58 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 2 | [[அட்டவணை:அகத்தியர் 100.pdf]] | style="text-align:center;" | 82 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 3 | [[அட்டவணை:ஆலம் நபி கதைப் பாட்டு.pdf]] | style="text-align:center;" | 140 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 4 | [[அட்டவணை:அகத்தியர் பள்ளு இருநூறு.pdf]] | style="text-align:center;" | 164 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 5 | [[அட்டவணை:மொழியியல் ஆய்வுகள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 213 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 6 | [[அட்டவணை:தமிழில் பாயிரங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 397 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 7 | [[அட்டவணை:இலக்கண கொத்து.pdf]] | style="text-align:center;" | 441 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 8 | [[அட்டவணை:கலித்தொகை.pdf]] | style="text-align:center;" | 450 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,945 ! style="text-align:center;" | 8 / 8 ! style="text-align:center;" | 0 / 8 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 10:24, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|சிவதர்ஷினி சம்பத் .1]] ([[பயனர் பேச்சு:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|பேச்சு]]) 10:21, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sujithavinayagam|Sujithavinayagam]] ([[பயனர் பேச்சு:Sujithavinayagam|பேச்சு]]) 10:22, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா|மா.சத்ய பிரியா]] ([[பயனர் பேச்சு:மா.சத்ய பிரியா|பேச்சு]]) 10:24, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jothilakshmi Murugan|Jothilakshmi Murugan]] ([[பயனர் பேச்சு:Jothilakshmi Murugan|பேச்சு]]) 09:07, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:23, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 09:33, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 15:51, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா|பா.நிதர்ஷனா]] ([[பயனர் பேச்சு:பா.நிதர்ஷனா|பேச்சு]]) 05:41, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:ரா.இனியமலர்|ரா.இனியமலர்]] ([[பயனர் பேச்சு:ரா.இனியமலர்|பேச்சு]]) 05:50, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:IMRANA RABIDEEN|IMRANA RABIDEEN]] ([[பயனர் பேச்சு:IMRANA RABIDEEN|பேச்சு]]) 05:53, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priya R 2006|Priya R 2006]] ([[பயனர் பேச்சு:Priya R 2006|பேச்சு]]) 08:23, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 06:37, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 06:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 06:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Divya Dharshini Vetrivel|Divya Dharshini Vetrivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Divya Dharshini Vetrivel|பேச்சு]]) 06:42, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:விமலா தேவி. சு|விமலா தேவி. சு]] ([[பயனர் பேச்சு:விமலா தேவி. சு|பேச்சு]]) 06:43, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:MohanaVimal|MohanaVimal]] ([[பயனர் பேச்சு:MohanaVimal|பேச்சு]]) 06:45, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:G.sathyaganeshan|G.sathyaganeshan]] ([[பயனர் பேச்சு:G.sathyaganeshan|பேச்சு]]) 07:22, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kokila muthulakshmi|Kokila muthulakshmi]] ([[பயனர் பேச்சு:Kokila muthulakshmi|பேச்சு]]) 07:25, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53220-78|--06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)2026-53220-78]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53220-78|talk]]) 13:20, 4 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56625-54|~2026-56625-54]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56625-54|talk]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53220-78|~2026-53220-78]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53220-78|talk]]) 13:20, 4 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 10:15, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-52569-67|~2026-52569-67]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-52569-67|talk]]) 10:16, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 10:18, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56897-62|~2026-56897-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56897-62|talk]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjunath Vasu|Manjunath Vasu]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjunath Vasu|பேச்சு]]) 10:27, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 10:37, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-52610-63|~2026-52610-63]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-52610-63|talk]]) 10:21, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jaiprasanth S|Jaiprasanth S]] ([[பயனர் பேச்சு:Jaiprasanth S|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56897-62|~2026-56897-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56897-62|talk]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasitharan.S Sakthikumar.A|Sasitharan.S Sakthikumar.A]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasitharan.S Sakthikumar.A| பேச்சு]]) 10:23, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 10:26, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 10:32, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 10:34, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC)# #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 10:43, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC)# #--[[பயனர்:Karthick Govindharaj|Karthick Govindharaj]] ([[பயனர் பேச்சு:Karthick Govindharaj|பேச்சு]]) 10:46, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nethaji Murugesan M|Nethaji Murugesan M]] ([[பயனர் பேச்சு:Nethaji Murugesan M|பேச்சு]]) 10:47, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 10:22, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:M. karthickmarkandan|M. karthickmarkandan]] ([[பயனர் பேச்சு:M. karthickmarkandan|பேச்சு]]) 06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--Darshan [[சிறப்பு:Contributions/~2026-53999-62|~2026-53999-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53999-62|talk]]) 08:58, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:M. karthickmarkandan|M. karthickmarkandan]] ([[பயனர் பேச்சு:M. karthickmarkandan|பேச்சு]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56629-62|~2026-56629-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56629-62|talk]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பின்னூட்டம்== ==09.10.2026== [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 14:11, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 08:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) # --[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 08:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 08:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 14:16, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 11:20, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 11:20, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 05:43, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 08:21, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56284-74|~2026-56284-74]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56284-74|talk]]) 08:23, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 08:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 08:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 08:30, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 08:32, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56255-90|~2026-56255-90]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56255-90|talk]]) 08:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjunath Vasu|Manjunath Vasu]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjunath Vasu|பேச்சு]]) 08:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 08:43, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 08:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 06:31, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பின்னூட்டம்=== ===16.10.2026 - விக்கிமூலம் பயிற்சி=== [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ===ஒப்பம்=== #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|முனைவர் செ. கனகராஜ் ]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 01:45, 24 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பின்னூட்டம்=== ==23.10.2026 - நேரடிப் பயிற்சி == [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பயிற்சி நூல்=== # [[அட்டவணை:சங்க இலக்கியப் பொருட்களஞ்சியம் 6.pdf]] #[[அட்டவணை:ஐங்குறுநூறு மூலமும் விளக்கவுரையும்.pdf]] ===ஒப்பம்=== #--[[பயனர்:நேயக்கோ|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:நேயக்கோ|பேச்சு]]) 05:40, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Bharathkumar.M PPG|Bharathkumar.M PPG]] ([[பயனர் பேச்சு:Bharathkumar.M PPG|பேச்சு]]) 05:47, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மகிந்தன்.தி|மகிந்தன்.தி]] ([[பயனர் பேச்சு:மகிந்தன்.தி|பேச்சு]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jaiprasanth S|Jaiprasanth S]] ([[பயனர் பேச்சு:Jaiprasanth S|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Vinothk1303|Vinothk1303]] ([[பயனர் பேச்சு:Vinothk1303|பேச்சு]]) 05:56, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 05:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 05:45, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lathika.R|Lathika.R]] ([[பயனர் பேச்சு:Lathika.R|பேச்சு]]) 05:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 05:47, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 05:48, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 05:49, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:ரா.இனியமலர்|ரா.இனியமலர்]] ([[பயனர் பேச்சு:ரா.இனியமலர்|பேச்சு]]) 06:10, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56803-17|~2026-56803-17]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56803-17|talk]]) 06:37, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56501-25|~2026-56501-25]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56501-25|talk]]) 06:41, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasitharan sakthikumar|Sasitharan sakthikumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasitharan sakthikumar|பேச்சு]]) 06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kokila muthulakshmi|Kokila muthulakshmi]] ([[பயனர் பேச்சு:Kokila muthulakshmi|பேச்சு]]) 06:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:55, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Meenakshi18|Meenakshi18]] ([[பயனர் பேச்சு:Meenakshi18|பேச்சு]]) 06:58, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthishiya2008|Keerthishiya2008]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthishiya2008|பேச்சு]]) 07:01, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா|மா.சத்ய பிரியா]] ([[பயனர் பேச்சு:மா.சத்ய பிரியா|பேச்சு]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 05:52, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ks Surjith|Ks Surjith]] ([[பயனர் பேச்சு:Ks Surjith|பேச்சு]]) 05:54, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Vetrivel B|Vetrivel B]] ([[பயனர் பேச்சு:Vetrivel B|பேச்சு]]) 05:55, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Karthick Govindharaj|Karthick Govindharaj]] ([[பயனர் பேச்சு:Karthick Govindharaj|பேச்சு]]) 05:56, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sujithavinayagam|Sujithavinayagam]] ([[பயனர் பேச்சு:Sujithavinayagam|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சுபஶ்ரீ. பா|சுபஶ்ரீ. பா]] ([[பயனர் பேச்சு:சுபஶ்ரீ. பா|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 05:58, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா|பா.நிதர்ஷனா]] ([[பயனர் பேச்சு:பா.நிதர்ஷனா|பேச்சு]]) 05:59, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56606-12|~2026-56606-12]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56606-12|talk]]) 06:00, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|சிவதர்ஷினி சம்பத் .1]] ([[பயனர் பேச்சு:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|பேச்சு]]) 06:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56621-94|~2026-56621-94]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56621-94|talk]]) 06:07, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:MohanaVimal|MohanaVimal]] ([[பயனர் பேச்சு:MohanaVimal|பேச்சு]]) 06:08, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56621-06|~2026-56621-06]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56621-06|talk]]) 06:11, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Divya Dharshini Vetrivel|Divya Dharshini Vetrivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Divya Dharshini Vetrivel|பேச்சு]]) 06:36, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:விமலா தேவி. சு|விமலா தேவி. சு]] ([[பயனர் பேச்சு:விமலா தேவி. சு|பேச்சு]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 08:35, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==== பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18 – மெய்ப்புப் பணிப் பகிர்வு ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! மெய்ப்புப் பணியாளர் ! style="text-align:center;" | ஒதுக்கப்பட்ட பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | மெய்ப்புப் பணி நிலை |- | 1 | [[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத்]] | style="text-align:center;" | 3–15 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 2 | [[பயனர்:Sujithavinayagam]] | style="text-align:center;" | 16–28 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 3 | [[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா]] | style="text-align:center;" | 29–41 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 4 | [[பயனர்:Dheepika Yuvaraj]] | style="text-align:center;" | 42–54 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 5 | [[பயனர்:Gokul Gopi G]] | style="text-align:center;" | 55–67 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 6 | [[பயனர்:Karthick Govindharaj]] | style="text-align:center;" | 68–79 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 7 | [[பயனர்:Nethaji Murugesan M]] | style="text-align:center;" | 80–91 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 8 | [[பயனர்:Sri Bharath K]] | style="text-align:center;" | 92–103 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 9 | [[பயனர்:Manjusha Ramesh]] | style="text-align:center;" | 104–115 | style="text-align:center;" | 12 | |---[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) | 10 | [[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா]] | style="text-align:center;" | 116–127 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 11 | [[பயனர்:ரா.இனியமலர்]] | style="text-align:center;" | 128–139 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 12 | [[பயனர்:Lakshana Safrin]] | style="text-align:center;" | 140–151 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 13 | [[பயனர்:Megala Deepa]] | style="text-align:center;" | 152–163 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 14 | [[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu]] | style="text-align:center;" | 164–175 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 15 | [[பயனர்:Saktheeswari Murugesan]] | style="text-align:center;" | 176–187 | style="text-align:center;" | 12 | |- ! colspan="3" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 185 ! style="text-align:center;" | 0 / 15 |} ===ஒளிப்படம்=== <gallery> File:பிபிஜி கல்லூரி விக்கிமூலம் திட்டம் நேரடிப் பயிற்சி 01.jpg|<small>23.10.2026 அன்று பிபிஜி கல்லூரியில் விக்கிமூலம் திட்டத்தின் மூலம் அரிய தமிழ் நூல்களை மின்னாக்கம் செய்து, தமிழ் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் நேரடிப் பயிற்சி.</small> File:பிபிஜி கல்லூரி விக்கிமூலம் திட்டம் நேரடிப் பயிற்சி 02.jpg|<small>23.10.2026 அன்று பிபிஜி கல்லூரியில் விக்கிமூலம் திட்டத்தின் மூலம் அரிய தமிழ் நூல்களை மின்னாக்கம் செய்து, தமிழ் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் நேரடிப் பயிற்சி.</small> </gallery> ====பின்னூட்டம்==== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) gw0hsqz75gbo4m75a7oumz7p8qko0rs 1983468 1983467 2026-10-26T09:13:53Z Harisha usha 17386 /* ஒப்பம் */ 1983468 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110373 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 3== # [https://www.ppgarts.edu.in/ பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி], சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச.சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:முனைவர் செ. கனகராஜ்.jpg | <small> முனைவர் செ. கனகராஜ், பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Dheepika Yuvaraj, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Lakshana Safrin, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Megala Deepa, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53671-47|~2026-53671-47]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53671-47|talk]]) 09:10, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | எழுத்துணரி நிலை ! style="text-align:center;" | பிழை திருத்தம் நிலை (ஊதா நிறம்) ! |- | 1 | [[அட்டவணை:அருணாசலேசர் மீது வண்ணமும் தாது வருசத்து கரிப்புக் கும்மியும்.pdf]] | style="text-align:center;" | 58 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 2 | [[அட்டவணை:அகத்தியர் 100.pdf]] | style="text-align:center;" | 82 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 3 | [[அட்டவணை:ஆலம் நபி கதைப் பாட்டு.pdf]] | style="text-align:center;" | 140 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 4 | [[அட்டவணை:அகத்தியர் பள்ளு இருநூறு.pdf]] | style="text-align:center;" | 164 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 5 | [[அட்டவணை:மொழியியல் ஆய்வுகள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 213 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 6 | [[அட்டவணை:தமிழில் பாயிரங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 397 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 7 | [[அட்டவணை:இலக்கண கொத்து.pdf]] | style="text-align:center;" | 441 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 8 | [[அட்டவணை:கலித்தொகை.pdf]] | style="text-align:center;" | 450 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,945 ! style="text-align:center;" | 8 / 8 ! style="text-align:center;" | 0 / 8 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 10:24, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|சிவதர்ஷினி சம்பத் .1]] ([[பயனர் பேச்சு:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|பேச்சு]]) 10:21, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sujithavinayagam|Sujithavinayagam]] ([[பயனர் பேச்சு:Sujithavinayagam|பேச்சு]]) 10:22, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா|மா.சத்ய பிரியா]] ([[பயனர் பேச்சு:மா.சத்ய பிரியா|பேச்சு]]) 10:24, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jothilakshmi Murugan|Jothilakshmi Murugan]] ([[பயனர் பேச்சு:Jothilakshmi Murugan|பேச்சு]]) 09:07, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:23, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 09:33, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 15:51, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா|பா.நிதர்ஷனா]] ([[பயனர் பேச்சு:பா.நிதர்ஷனா|பேச்சு]]) 05:41, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:ரா.இனியமலர்|ரா.இனியமலர்]] ([[பயனர் பேச்சு:ரா.இனியமலர்|பேச்சு]]) 05:50, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:IMRANA RABIDEEN|IMRANA RABIDEEN]] ([[பயனர் பேச்சு:IMRANA RABIDEEN|பேச்சு]]) 05:53, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priya R 2006|Priya R 2006]] ([[பயனர் பேச்சு:Priya R 2006|பேச்சு]]) 08:23, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 06:37, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 06:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 06:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Divya Dharshini Vetrivel|Divya Dharshini Vetrivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Divya Dharshini Vetrivel|பேச்சு]]) 06:42, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:விமலா தேவி. சு|விமலா தேவி. சு]] ([[பயனர் பேச்சு:விமலா தேவி. சு|பேச்சு]]) 06:43, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:MohanaVimal|MohanaVimal]] ([[பயனர் பேச்சு:MohanaVimal|பேச்சு]]) 06:45, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:G.sathyaganeshan|G.sathyaganeshan]] ([[பயனர் பேச்சு:G.sathyaganeshan|பேச்சு]]) 07:22, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kokila muthulakshmi|Kokila muthulakshmi]] ([[பயனர் பேச்சு:Kokila muthulakshmi|பேச்சு]]) 07:25, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53220-78|--06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)2026-53220-78]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53220-78|talk]]) 13:20, 4 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56625-54|~2026-56625-54]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56625-54|talk]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53220-78|~2026-53220-78]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53220-78|talk]]) 13:20, 4 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 10:15, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-52569-67|~2026-52569-67]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-52569-67|talk]]) 10:16, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 10:18, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56897-62|~2026-56897-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56897-62|talk]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjunath Vasu|Manjunath Vasu]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjunath Vasu|பேச்சு]]) 10:27, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 10:37, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-52610-63|~2026-52610-63]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-52610-63|talk]]) 10:21, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jaiprasanth S|Jaiprasanth S]] ([[பயனர் பேச்சு:Jaiprasanth S|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56897-62|~2026-56897-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56897-62|talk]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasitharan.S Sakthikumar.A|Sasitharan.S Sakthikumar.A]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasitharan.S Sakthikumar.A| பேச்சு]]) 10:23, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 10:26, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 10:32, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 10:34, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC)# #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 10:43, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC)# #--[[பயனர்:Karthick Govindharaj|Karthick Govindharaj]] ([[பயனர் பேச்சு:Karthick Govindharaj|பேச்சு]]) 10:46, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nethaji Murugesan M|Nethaji Murugesan M]] ([[பயனர் பேச்சு:Nethaji Murugesan M|பேச்சு]]) 10:47, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 10:22, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:M. karthickmarkandan|M. karthickmarkandan]] ([[பயனர் பேச்சு:M. karthickmarkandan|பேச்சு]]) 06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--Darshan [[சிறப்பு:Contributions/~2026-53999-62|~2026-53999-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53999-62|talk]]) 08:58, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:M. karthickmarkandan|M. karthickmarkandan]] ([[பயனர் பேச்சு:M. karthickmarkandan|பேச்சு]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56629-62|~2026-56629-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56629-62|talk]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பின்னூட்டம்== ==09.10.2026== [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 14:11, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 08:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) # --[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 08:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 08:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 14:16, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 11:20, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 11:20, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 05:43, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 08:21, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56284-74|~2026-56284-74]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56284-74|talk]]) 08:23, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 08:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 08:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 08:30, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 08:32, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56255-90|~2026-56255-90]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56255-90|talk]]) 08:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjunath Vasu|Manjunath Vasu]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjunath Vasu|பேச்சு]]) 08:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 08:43, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 08:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 06:31, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பின்னூட்டம்=== ===16.10.2026 - விக்கிமூலம் பயிற்சி=== [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ===ஒப்பம்=== #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|முனைவர் செ. கனகராஜ் ]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 01:45, 24 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பின்னூட்டம்=== ==23.10.2026 - நேரடிப் பயிற்சி == [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பயிற்சி நூல்=== # [[அட்டவணை:சங்க இலக்கியப் பொருட்களஞ்சியம் 6.pdf]] #[[அட்டவணை:ஐங்குறுநூறு மூலமும் விளக்கவுரையும்.pdf]] ===ஒப்பம்=== #--[[பயனர்:நேயக்கோ|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:நேயக்கோ|பேச்சு]]) 05:40, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Bharathkumar.M PPG|Bharathkumar.M PPG]] ([[பயனர் பேச்சு:Bharathkumar.M PPG|பேச்சு]]) 05:47, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மகிந்தன்.தி|மகிந்தன்.தி]] ([[பயனர் பேச்சு:மகிந்தன்.தி|பேச்சு]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jaiprasanth S|Jaiprasanth S]] ([[பயனர் பேச்சு:Jaiprasanth S|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Vinothk1303|Vinothk1303]] ([[பயனர் பேச்சு:Vinothk1303|பேச்சு]]) 05:56, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 05:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 05:45, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lathika.R|Lathika.R]] ([[பயனர் பேச்சு:Lathika.R|பேச்சு]]) 05:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 05:47, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 05:48, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 05:49, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:ரா.இனியமலர்|ரா.இனியமலர்]] ([[பயனர் பேச்சு:ரா.இனியமலர்|பேச்சு]]) 06:10, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56803-17|~2026-56803-17]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56803-17|talk]]) 06:37, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56501-25|~2026-56501-25]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56501-25|talk]]) 06:41, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasitharan sakthikumar|Sasitharan sakthikumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasitharan sakthikumar|பேச்சு]]) 06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kokila muthulakshmi|Kokila muthulakshmi]] ([[பயனர் பேச்சு:Kokila muthulakshmi|பேச்சு]]) 06:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:55, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Meenakshi18|Meenakshi18]] ([[பயனர் பேச்சு:Meenakshi18|பேச்சு]]) 06:58, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthishiya2008|Keerthishiya2008]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthishiya2008|பேச்சு]]) 07:01, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா|மா.சத்ய பிரியா]] ([[பயனர் பேச்சு:மா.சத்ய பிரியா|பேச்சு]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 05:52, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ks Surjith|Ks Surjith]] ([[பயனர் பேச்சு:Ks Surjith|பேச்சு]]) 05:54, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Vetrivel B|Vetrivel B]] ([[பயனர் பேச்சு:Vetrivel B|பேச்சு]]) 05:55, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Karthick Govindharaj|Karthick Govindharaj]] ([[பயனர் பேச்சு:Karthick Govindharaj|பேச்சு]]) 05:56, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sujithavinayagam|Sujithavinayagam]] ([[பயனர் பேச்சு:Sujithavinayagam|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சுபஶ்ரீ. பா|சுபஶ்ரீ. பா]] ([[பயனர் பேச்சு:சுபஶ்ரீ. பா|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 05:58, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா|பா.நிதர்ஷனா]] ([[பயனர் பேச்சு:பா.நிதர்ஷனா|பேச்சு]]) 05:59, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56606-12|~2026-56606-12]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56606-12|talk]]) 06:00, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|சிவதர்ஷினி சம்பத் .1]] ([[பயனர் பேச்சு:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|பேச்சு]]) 06:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56621-94|~2026-56621-94]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56621-94|talk]]) 06:07, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:MohanaVimal|MohanaVimal]] ([[பயனர் பேச்சு:MohanaVimal|பேச்சு]]) 06:08, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56621-06|~2026-56621-06]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56621-06|talk]]) 06:11, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Divya Dharshini Vetrivel|Divya Dharshini Vetrivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Divya Dharshini Vetrivel|பேச்சு]]) 06:36, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:விமலா தேவி. சு|விமலா தேவி. சு]] ([[பயனர் பேச்சு:விமலா தேவி. சு|பேச்சு]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 08:35, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==== பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18 – மெய்ப்புப் பணிப் பகிர்வு ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! மெய்ப்புப் பணியாளர் ! style="text-align:center;" | ஒதுக்கப்பட்ட பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | மெய்ப்புப் பணி நிலை |- | 1 | [[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத்]] | style="text-align:center;" | 3–15 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 2 | [[பயனர்:Sujithavinayagam]] | style="text-align:center;" | 16–28 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 3 | [[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா]] | style="text-align:center;" | 29–41 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 4 | [[பயனர்:Dheepika Yuvaraj]] | style="text-align:center;" | 42–54 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 5 | [[பயனர்:Gokul Gopi G]] | style="text-align:center;" | 55–67 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 6 | [[பயனர்:Karthick Govindharaj]] | style="text-align:center;" | 68–79 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 7 | [[பயனர்:Nethaji Murugesan M]] | style="text-align:center;" | 80–91 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 8 | [[பயனர்:Sri Bharath K]] | style="text-align:center;" | 92–103 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 9 | [[பயனர்:Manjusha Ramesh]] | style="text-align:center;" | 104–115 | style="text-align:center;" | 12 | |---[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) | 10 | [[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா]] | style="text-align:center;" | 116–127 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 11 | [[பயனர்:ரா.இனியமலர்]] | style="text-align:center;" | 128–139 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 12 | [[பயனர்:Lakshana Safrin]] | style="text-align:center;" | 140–151 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 13 | [[பயனர்:Megala Deepa]] | style="text-align:center;" | 152–163 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 14 | [[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu]] | style="text-align:center;" | 164–175 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 15 | [[பயனர்:Saktheeswari Murugesan]] | style="text-align:center;" | 176–187 | style="text-align:center;" | 12 | |- ! colspan="3" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 185 ! style="text-align:center;" | 0 / 15 |} #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:13, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===ஒளிப்படம்=== <gallery> File:பிபிஜி கல்லூரி விக்கிமூலம் திட்டம் நேரடிப் பயிற்சி 01.jpg|<small>23.10.2026 அன்று பிபிஜி கல்லூரியில் விக்கிமூலம் திட்டத்தின் மூலம் அரிய தமிழ் நூல்களை மின்னாக்கம் செய்து, தமிழ் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் நேரடிப் பயிற்சி.</small> File:பிபிஜி கல்லூரி விக்கிமூலம் திட்டம் நேரடிப் பயிற்சி 02.jpg|<small>23.10.2026 அன்று பிபிஜி கல்லூரியில் விக்கிமூலம் திட்டத்தின் மூலம் அரிய தமிழ் நூல்களை மின்னாக்கம் செய்து, தமிழ் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் நேரடிப் பயிற்சி.</small> </gallery> ====பின்னூட்டம்==== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) 4rz71q5o7pm2lsxxwf5ddork1c8ptc7 1983469 1983468 2026-10-26T09:15:11Z Harisha usha 17386 /* ஒப்பம் */ 1983469 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110373 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 3== # [https://www.ppgarts.edu.in/ பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி], சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச.சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:முனைவர் செ. கனகராஜ்.jpg | <small> முனைவர் செ. கனகராஜ், பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Dheepika Yuvaraj, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Lakshana Safrin, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg | <small> Megala Deepa, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, சரவணம்பட்டி, கோயமுத்தூர் </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53671-47|~2026-53671-47]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53671-47|talk]]) 09:10, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | எழுத்துணரி நிலை ! style="text-align:center;" | பிழை திருத்தம் நிலை (ஊதா நிறம்) ! |- | 1 | [[அட்டவணை:அருணாசலேசர் மீது வண்ணமும் தாது வருசத்து கரிப்புக் கும்மியும்.pdf]] | style="text-align:center;" | 58 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 2 | [[அட்டவணை:அகத்தியர் 100.pdf]] | style="text-align:center;" | 82 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 3 | [[அட்டவணை:ஆலம் நபி கதைப் பாட்டு.pdf]] | style="text-align:center;" | 140 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 4 | [[அட்டவணை:அகத்தியர் பள்ளு இருநூறு.pdf]] | style="text-align:center;" | 164 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 5 | [[அட்டவணை:மொழியியல் ஆய்வுகள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 213 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 6 | [[அட்டவணை:தமிழில் பாயிரங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 397 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 7 | [[அட்டவணை:இலக்கண கொத்து.pdf]] | style="text-align:center;" | 441 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- | 8 | [[அட்டவணை:கலித்தொகை.pdf]] | style="text-align:center;" | 450 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} | style="text-align:center;" | |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,945 ! style="text-align:center;" | 8 / 8 ! style="text-align:center;" | 0 / 8 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 10:24, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|சிவதர்ஷினி சம்பத் .1]] ([[பயனர் பேச்சு:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|பேச்சு]]) 10:21, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sujithavinayagam|Sujithavinayagam]] ([[பயனர் பேச்சு:Sujithavinayagam|பேச்சு]]) 10:22, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா|மா.சத்ய பிரியா]] ([[பயனர் பேச்சு:மா.சத்ய பிரியா|பேச்சு]]) 10:24, 5 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jothilakshmi Murugan|Jothilakshmi Murugan]] ([[பயனர் பேச்சு:Jothilakshmi Murugan|பேச்சு]]) 09:07, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:23, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 09:33, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 15:51, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா|பா.நிதர்ஷனா]] ([[பயனர் பேச்சு:பா.நிதர்ஷனா|பேச்சு]]) 05:41, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:ரா.இனியமலர்|ரா.இனியமலர்]] ([[பயனர் பேச்சு:ரா.இனியமலர்|பேச்சு]]) 05:50, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:IMRANA RABIDEEN|IMRANA RABIDEEN]] ([[பயனர் பேச்சு:IMRANA RABIDEEN|பேச்சு]]) 05:53, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priya R 2006|Priya R 2006]] ([[பயனர் பேச்சு:Priya R 2006|பேச்சு]]) 08:23, 7 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 06:37, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 06:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 06:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Divya Dharshini Vetrivel|Divya Dharshini Vetrivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Divya Dharshini Vetrivel|பேச்சு]]) 06:42, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:விமலா தேவி. சு|விமலா தேவி. சு]] ([[பயனர் பேச்சு:விமலா தேவி. சு|பேச்சு]]) 06:43, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:MohanaVimal|MohanaVimal]] ([[பயனர் பேச்சு:MohanaVimal|பேச்சு]]) 06:45, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:G.sathyaganeshan|G.sathyaganeshan]] ([[பயனர் பேச்சு:G.sathyaganeshan|பேச்சு]]) 07:22, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kokila muthulakshmi|Kokila muthulakshmi]] ([[பயனர் பேச்சு:Kokila muthulakshmi|பேச்சு]]) 07:25, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53220-78|--06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)2026-53220-78]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53220-78|talk]]) 13:20, 4 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56625-54|~2026-56625-54]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56625-54|talk]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-53220-78|~2026-53220-78]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53220-78|talk]]) 13:20, 4 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 10:15, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-52569-67|~2026-52569-67]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-52569-67|talk]]) 10:16, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 10:18, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56897-62|~2026-56897-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56897-62|talk]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjunath Vasu|Manjunath Vasu]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjunath Vasu|பேச்சு]]) 10:27, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 10:37, 30 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-52610-63|~2026-52610-63]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-52610-63|talk]]) 10:21, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jaiprasanth S|Jaiprasanth S]] ([[பயனர் பேச்சு:Jaiprasanth S|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56897-62|~2026-56897-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56897-62|talk]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasitharan.S Sakthikumar.A|Sasitharan.S Sakthikumar.A]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasitharan.S Sakthikumar.A| பேச்சு]]) 10:23, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 10:26, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 10:32, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 10:34, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC)# #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 10:43, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC)# #--[[பயனர்:Karthick Govindharaj|Karthick Govindharaj]] ([[பயனர் பேச்சு:Karthick Govindharaj|பேச்சு]]) 10:46, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nethaji Murugesan M|Nethaji Murugesan M]] ([[பயனர் பேச்சு:Nethaji Murugesan M|பேச்சு]]) 10:47, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 10:22, 1 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:M. karthickmarkandan|M. karthickmarkandan]] ([[பயனர் பேச்சு:M. karthickmarkandan|பேச்சு]]) 06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--Darshan [[சிறப்பு:Contributions/~2026-53999-62|~2026-53999-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-53999-62|talk]]) 08:58, 6 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:M. karthickmarkandan|M. karthickmarkandan]] ([[பயனர் பேச்சு:M. karthickmarkandan|பேச்சு]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56629-62|~2026-56629-62]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56629-62|talk]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பின்னூட்டம்== ==09.10.2026== [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 14:11, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 08:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) # --[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 08:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 08:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 14:16, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 11:20, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 11:20, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 05:43, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 08:21, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56284-74|~2026-56284-74]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56284-74|talk]]) 08:23, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 08:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 08:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 08:30, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 08:32, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-56255-90|~2026-56255-90]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56255-90|talk]]) 08:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjunath Vasu|Manjunath Vasu]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjunath Vasu|பேச்சு]]) 08:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 08:43, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 08:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 06:31, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பின்னூட்டம்=== ===16.10.2026 - விக்கிமூலம் பயிற்சி=== [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ===ஒப்பம்=== #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|முனைவர் செ. கனகராஜ் ]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 01:45, 24 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பின்னூட்டம்=== ==23.10.2026 - நேரடிப் பயிற்சி == [https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் ச. சந்திரகலா, முனைவர் செ.கனகராஜ் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் செய்யப்பட்டது ** ஒப்பமிடும் முறை விளக்கப்பட்டது ** வருடல் செய்யும் முறை பயிற்சி ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - முதலிய பயிற்சிகள் நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===பயிற்சி நூல்=== # [[அட்டவணை:சங்க இலக்கியப் பொருட்களஞ்சியம் 6.pdf]] #[[அட்டவணை:ஐங்குறுநூறு மூலமும் விளக்கவுரையும்.pdf]] ===ஒப்பம்=== #--[[பயனர்:நேயக்கோ|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:நேயக்கோ|பேச்சு]]) 05:40, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Bharathkumar.M PPG|Bharathkumar.M PPG]] ([[பயனர் பேச்சு:Bharathkumar.M PPG|பேச்சு]]) 05:47, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மகிந்தன்.தி|மகிந்தன்.தி]] ([[பயனர் பேச்சு:மகிந்தன்.தி|பேச்சு]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jaiprasanth S|Jaiprasanth S]] ([[பயனர் பேச்சு:Jaiprasanth S|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Vinothk1303|Vinothk1303]] ([[பயனர் பேச்சு:Vinothk1303|பேச்சு]]) 05:56, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanagaraj selvaraj|Kanagaraj selvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanagaraj selvaraj|பேச்சு]]) 05:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshana Safrin|Lakshana Safrin]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshana Safrin|பேச்சு]]) 05:45, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lathika.R|Lathika.R]] ([[பயனர் பேச்சு:Lathika.R|பேச்சு]]) 05:46, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Dheepika Yuvaraj|Dheepika Yuvaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:Dheepika Yuvaraj|பேச்சு]]) 05:47, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Megala Deepa|Megala Deepa]] ([[பயனர் பேச்சு:Megala Deepa|பேச்சு]]) 05:48, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu|Kiruthika Nallamuthu]] ([[பயனர் பேச்சு:Kiruthika Nallamuthu|பேச்சு]]) 05:49, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:ரா.இனியமலர்|ரா.இனியமலர்]] ([[பயனர் பேச்சு:ரா.இனியமலர்|பேச்சு]]) 06:10, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56803-17|~2026-56803-17]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56803-17|talk]]) 06:37, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56501-25|~2026-56501-25]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56501-25|talk]]) 06:41, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasitharan sakthikumar|Sasitharan sakthikumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasitharan sakthikumar|பேச்சு]]) 06:44, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kokila muthulakshmi|Kokila muthulakshmi]] ([[பயனர் பேச்சு:Kokila muthulakshmi|பேச்சு]]) 06:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Yukenthiranlaksmanan|Yukenthiranlaksmanan]] ([[பயனர் பேச்சு:Yukenthiranlaksmanan|பேச்சு]]) 06:55, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Meenakshi18|Meenakshi18]] ([[பயனர் பேச்சு:Meenakshi18|பேச்சு]]) 06:58, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthishiya2008|Keerthishiya2008]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthishiya2008|பேச்சு]]) 07:01, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா|மா.சத்ய பிரியா]] ([[பயனர் பேச்சு:மா.சத்ய பிரியா|பேச்சு]]) 05:50, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gokul Gopi G|Gokul Gopi G]] ([[பயனர் பேச்சு:Gokul Gopi G|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Manjusha Ramesh|Manjusha Ramesh]] ([[பயனர் பேச்சு:Manjusha Ramesh|பேச்சு]]) 05:51, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sri Bharath K|Sri Bharath K]] ([[பயனர் பேச்சு:Sri Bharath K|பேச்சு]]) 05:52, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ks Surjith|Ks Surjith]] ([[பயனர் பேச்சு:Ks Surjith|பேச்சு]]) 05:54, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Vetrivel B|Vetrivel B]] ([[பயனர் பேச்சு:Vetrivel B|பேச்சு]]) 05:55, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Karthick Govindharaj|Karthick Govindharaj]] ([[பயனர் பேச்சு:Karthick Govindharaj|பேச்சு]]) 05:56, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sujithavinayagam|Sujithavinayagam]] ([[பயனர் பேச்சு:Sujithavinayagam|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சுபஶ்ரீ. பா|சுபஶ்ரீ. பா]] ([[பயனர் பேச்சு:சுபஶ்ரீ. பா|பேச்சு]]) 05:57, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Saktheeswari Murugesan|Saktheeswari Murugesan]] ([[பயனர் பேச்சு:Saktheeswari Murugesan|பேச்சு]]) 05:58, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா|பா.நிதர்ஷனா]] ([[பயனர் பேச்சு:பா.நிதர்ஷனா|பேச்சு]]) 05:59, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56606-12|~2026-56606-12]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56606-12|talk]]) 06:00, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|சிவதர்ஷினி சம்பத் .1]] ([[பயனர் பேச்சு:சிவதர்ஷினி சம்பத் .1|பேச்சு]]) 06:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56621-94|~2026-56621-94]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56621-94|talk]]) 06:07, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:MohanaVimal|MohanaVimal]] ([[பயனர் பேச்சு:MohanaVimal|பேச்சு]]) 06:08, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:உருவாக்கு/2026-56621-06|~2026-56621-06]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-56621-06|talk]]) 06:11, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Divya Dharshini Vetrivel|Divya Dharshini Vetrivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Divya Dharshini Vetrivel|பேச்சு]]) 06:36, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:விமலா தேவி. சு|விமலா தேவி. சு]] ([[பயனர் பேச்சு:விமலா தேவி. சு|பேச்சு]]) 06:38, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:சந்திரகலா|சந்திரகலா]] ([[பயனர் பேச்சு:சந்திரகலா|பேச்சு]]) 08:35, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:15, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==== பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18 – மெய்ப்புப் பணிப் பகிர்வு ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! மெய்ப்புப் பணியாளர் ! style="text-align:center;" | ஒதுக்கப்பட்ட பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | மெய்ப்புப் பணி நிலை |- | 1 | [[பயனர்:சிவதர்ஷினி சம்பத்]] | style="text-align:center;" | 3–15 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 2 | [[பயனர்:Sujithavinayagam]] | style="text-align:center;" | 16–28 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 3 | [[பயனர்:மா.சத்ய பிரியா]] | style="text-align:center;" | 29–41 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 4 | [[பயனர்:Dheepika Yuvaraj]] | style="text-align:center;" | 42–54 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 5 | [[பயனர்:Gokul Gopi G]] | style="text-align:center;" | 55–67 | style="text-align:center;" | 13 | |- | 6 | [[பயனர்:Karthick Govindharaj]] | style="text-align:center;" | 68–79 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 7 | [[பயனர்:Nethaji Murugesan M]] | style="text-align:center;" | 80–91 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 8 | [[பயனர்:Sri Bharath K]] | style="text-align:center;" | 92–103 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 9 | [[பயனர்:Manjusha Ramesh]] | style="text-align:center;" | 104–115 | style="text-align:center;" | 12 | |---[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) | 10 | [[பயனர்:பா.நிதர்ஷனா]] | style="text-align:center;" | 116–127 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 11 | [[பயனர்:ரா.இனியமலர்]] | style="text-align:center;" | 128–139 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 12 | [[பயனர்:Lakshana Safrin]] | style="text-align:center;" | 140–151 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 13 | [[பயனர்:Megala Deepa]] | style="text-align:center;" | 152–163 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 14 | [[பயனர்:Kiruthika Nallamuthu]] | style="text-align:center;" | 164–175 | style="text-align:center;" | 12 | |- | 15 | [[பயனர்:Saktheeswari Murugesan]] | style="text-align:center;" | 176–187 | style="text-align:center;" | 12 | |- ! colspan="3" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 185 ! style="text-align:center;" | 0 / 15 |} #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:13, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===ஒளிப்படம்=== <gallery> File:பிபிஜி கல்லூரி விக்கிமூலம் திட்டம் நேரடிப் பயிற்சி 01.jpg|<small>23.10.2026 அன்று பிபிஜி கல்லூரியில் விக்கிமூலம் திட்டத்தின் மூலம் அரிய தமிழ் நூல்களை மின்னாக்கம் செய்து, தமிழ் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் நேரடிப் பயிற்சி.</small> File:பிபிஜி கல்லூரி விக்கிமூலம் திட்டம் நேரடிப் பயிற்சி 02.jpg|<small>23.10.2026 அன்று பிபிஜி கல்லூரியில் விக்கிமூலம் திட்டத்தின் மூலம் அரிய தமிழ் நூல்களை மின்னாக்கம் செய்து, தமிழ் இலக்கியப் பாரம்பரியத்தைப் பாதுகாக்கும் நேரடிப் பயிற்சி.</small> </gallery> ====பின்னூட்டம்==== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #----[[பயனர்:Harisha usha|Harisha usha]] ([[பயனர் பேச்சு:Harisha usha|பேச்சு]]) 09:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) 34qssfws2ms428t8p8ckehfi7jbsgnm 250 660455 1983280 1973692 2026-10-25T12:08:32Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983280 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>150 பொருளா என்பதே கேள்வி. உம்மை வாக்கியத்தில் உள்ள பெயர் உயர்வு சிறப்பு உடையது. உம்மை இல்லாத இரண்டு வாக்கியமும் ஒரே நிலையை உயர்வு தாழ்வு இல்லாத நிலையைக் குறிப்பவை. {{gap}}இங்கு உம்மை இல்லாத வாக்கியம் என்பது ஒத்த நிலை உம்மைத் தொகை வாக்கியம் ஆகும். ஆனாலும் போம் என்ற இடைச்சொல்லை இறுதியில் சேர்த்ததன் மூலம் வெறும் உம்மைத் தொகை வாக்கியம் இல்லை என்ற முறையில் அமைத்துவிட்டார். அதே சமயத்தில் சூத்திரக் கருத்துக்கு மாறாக உதாரணம் அமைந்தது சிறப்பாகக் கொள்ளமுடியாது. '''என எச்சம்''' {{gap}}எனவென் எச்சம் வினையொடு முடிமே என்பது சூத்திரம் (42). இதற்கு இளம்பூரணர் 'எனவென நின்ற எச்சம் பெயர் கொண்டு முடியாது வினைகொண்டு முடியும்' என்று பொழிப்புரை எழுதிக் கொள்ளெனக் கொண்டான், என் வரும் என்று உதாரணம் கொடுத்துள்ளார்.இது இடையியலுக்குஉரியது,எப்படி.எச்சவியலுக்குப் பொருந்தும் என்ற கேள்வி எழுகிறது. சேனாவரையரும் கொள்ளெனக் கொடுத்தான், துண்ணென துடித்தது, நன்றென்று கொண்டான், தீது என்று இகழ்ந்தான் என்று கூடுதலாக உதாரணங்கள் கொடுத்து என்று என்பதும் வினை கொண்டு மூடியும் என்று குறிப்பிட்டாரே தவிர அந்த உதாரணங்களில் எச்சம் எங்கே இருக்கிறது என்று கேள்வியை எழுப்பாமல் போய்விட்டார். {{gap}}நச்சினார்க்கினியர் 'என்று' வந்துள்ள எச்சத் தொடரில் கொள்ளென்று கொண்டான்) மட்டும் சொல் எச்சம் உள்ளதாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மலைவான் கொள்ளென்று உயர் கனி தூஉய் என்ற புறப்பாட்டு அடியைக் (143) கொடுத்து 'மலைவான் கொள்ளவேண்டும் என்று சொல்லி' எனவும் பொருள் தருதலின் சொல் எச்சமாம் என்று விளக்கியுள்ளார். என, என்று ஆகிய இரண்டுஇடைச்சொற்களும் கூறு, நினை, கருது போன்ற பிற வினைகளைத் தொக்கி நின்று வரும் (கோதண்டராமன்) என்பது சுட்டிக்காட்டத்தகுந்தது. நச்சினார்க்கினியரே கார் வருமெனக் கருதி நொந்தான் என்ற ஒரு உதாரணத்தைக் கொடுத்துள்ளார். அதையும் கார் வருமென நொந்தான் என்றும் கூறமுடியும். எனவே அங்குக் கருது என்ற வினை தொக்கிநிற்கிறது என்பது தெளிவாகிறது. எப்படியானாலும் எனவெச்சம் என்பதை எச்சமாகக் கருத முடியாது. நச்சினார்க்கினியர் கருத்துப்படி. இது சொல் எச்சம் ஆகும். அதுவும் பொருத்தமாகத் தோன்றவில்லை. எனவே தெய்வச்சிலையார் வேறுவிதமான உதாரணத்தைக் கொடுத்து அங்கு என என்பது எஞ்சி நின்றது என்று காட்டியுள்ளார்.<noinclude></noinclude> tngvubfoq1oza5n06936dliis170nfz 250 660457 1983283 1973694 2026-10-25T12:15:27Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983283 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|151}} {{gap}}'என என்று சொல்லப்பட்ட எச்சம் வினையொடு முடியும் என்றவாறு. உம்மையாற் பெயரொடும் முடியும் என்று கொள்க. முடிதலாவது அவற்றைச் சார்ந்து நின்று பொருளை உணர்த்துதல். முடிதல் எனினும் தொடர்தல் எனினும் ஒக்கும்' என்பது தெய்வச்சிலையாரின் பொழிப்புரை. {{left_margin|3em|<poem>வீடுணர்ந் தோர்க்கும் வியப்பாமால் இந்நின்ற வாடல் முதியாள் வயிற்றிடம் - கூடார் பெரும்படை வெள்ளம் நெரிதரவும் பேரா இரும்புலி சேர்ந்து இடம் (பு.வெ. மாலை. வஞ்சி.19)</poem>}} என்பதனுள் '(வயிற்றிடம்) இரும்புலி சேர்ந்த இடம் (4ஆவது அடி) . . . . .என வியப்பாமால் எனப் பொருள் உரைக்க வேண்டுதலின் ‘என' என்பது எஞ்சி நின்று, வியப்பு என்பதனோடு தொடர்ந்தது. இது வினை என்பது அவரின் விளக்கவுரை. இந்த விளக்கம் சரிதான் என்றாலும் செய்யுளில் இணைப்புச் சொற்கள் கெடுவது, சில தொழில் முதனிலைகள் கெடுவது இயல்பு. அதனால் கெடுகிற சொற்கள் அடிப்படையில் எச்சங்கள் பெயரிடப்படுவதில்லை. உதாரணமாக, எடுத்துக்காட்டு உவமையணி என்பதில் உவமை உருபு மறைந்திருக்கும். அதை உவமை எச்சம் என்று அழைப்பதில்லை. {{gap}}பிரிநிலை வினையே (எ.31) என்னுஞ் சூத்திரத்துள் குறிப்பே இசையே ஆயீரைந்தும் என்ற வழிக் குறிப்பே இசையே என அவ்வீரைந்தும் எனப் பொருள் உரைக்க வேண்டுதலின் என என்பது எஞ்சி நின்றது. ஈரைத்து என்னும் பெயரொடு முடிந்தது' என்பது தெய்வச்சிலையாரின் இரண்டாவது விளக்கம். இங்கு என என்பது எஞ்சி நிற்பதும் புறநிலையில் பெயரோடு முடிவதும் சரியே. ஆனால் என என்ற வினையெச்ச வடிவத்தைப் பெயர் கொண்டு முடியும் என்பது புறநிலையை ஓட்டிய கருத்தே. அதனால் வினையெச்சம் பெயரையும் கொண்டு முடியும் என்று கொள்ளக் கூடாது. ஆகவே என என்பதை 'என்று சொல்லப்பட்ட' என்று பொருள் கொண்டு என்று சொல்லப்பட்ட பெயரெச்சத்தோடு முடிந்து அந்தப் பெயரெச்சமே அவ்வீரைந்து என்ற பெயரோடு முடிந்தது என்று கொள்ள வேண்டும். '''வினையெச்சம்''' {{gap}}வினையெஞ்சுகிளவி தெரிநிலைவிளையும் குறிப்புவினையும் கொண்டு முடியும். குறிப்புவினை ஆக்கச்சொல்வோடு வரும் என்பதே சூத்திரக் கருத்து (41),<noinclude></noinclude> lqdfof123flnie2ne2wi9ip9v4tbkdg 250 660459 1983284 1973696 2026-10-25T12:20:08Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983284 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>152 {{gap}}தெய்வச்சிலையார் ஒழிந்த உரையாசிரியர்கள் வினையெச்சம் பற்றிப் பேசுகிறது என்று கொண்டே வினையியலில் கூறிய கருத்துக்கும் இதற்கும் உள்ள வேறுபாடு பற்றியும் மட்டுமே விளக்கியுள்ளார்கள். {{gapஉழுது வந்தான் - தெரிநிலைவினை கொண்டு முடிந்தது. மருந்து உண்டு நல்லன் ஆயினான் - குறிப்புவினை ஆக்கமொடு முடிந்தது.|1}} மேலும் தொழிற்பெயர் (உழுது வருதல்), வினையாலணையும் பெயர் (உழுது வந்தவன்) கொண்டுமுடியும் என்று மூவருமே எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்கள். சேனாவரையர் கூடுதலாகக் குறிப்புவினை சிறுபான்மை ஆக்கம் இன்றியும் வரும் என்று இரண்டு குறுந்தொகைச் செய்யுட்களை எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். அது பின் பகுதியில் விரிவாக ஆராயப்படும். இவை சிறப்பான கருத்துகளாகக் கொள்ள முடியாது. உண்மையில் எச்சம் பொருண்மை பற்றியது; தொடரியல் பற்றியது அல்ல. எனவேதான் தெய்வச்சிலையார் வினை கெடுவது என்று பொருள் கொண்டு விளக்கியுள்ளார். தெய்வச்சிலையார் பொழிப்புரையில் மாறுபடவில்லை. ஆனால் 'வினையியலுட் கூறிய வினையெச்சம் ஆராய்தல் வேண்டாமையின் அஃதுஅன்று கொள்ளப்படும்' என்று விளக்கவுரையில் குறிப்பிட்டுப் பாடலில் வினைச்சொல் கெட்டு வருவதை உதாரணமாகக் காட்டியுள்ளார். {{left_margin|3em|<poem>அழுக்காறு உடையார்க் கதுசாலும் ஒன்னார் வழுக்கியுங் கேடீன் பது</poem>}} என்ற குறளை (165) எடுத்துக்காட்டி 'அதனுள் கேடு பயத்தற்குத் தானே அமையும், பகைவர் கேடு தருதல் தப்பியும் வரும் எனப் பொருள் உரைக்க வேண்டுதலின் 'வரும்' என்பது எஞ்சி நின்றது' என்று அவர் விளக்கியுள்ளார். குறளில் வினைச்சொற்கள் பல வகையாகக் கெட்டுவருதலைக் காணலாம். அற்றார் அழி பசி தீர்த்தல் என்ற குறளை எடுத்துக்காட்டித் (226) தெய்வச்சிலையார் 'பொருள் வைத்தற்கு இடம் பெற்றானாம் என்று உரைக்க வேண்டுதலின் 'ஆம் என்னும் வினைக்குறிப்பு எஞ்சி நின்றது' என்று விளக்கியுள்ளார். ஆக்கச்சொல் கெட்டு வருவதை வினைக்குறிப்பு கெட்டு வருகிறது என்று தெய்வச்சிலையார் கொண்டுள்ளார். ஆனால் பிற உரையாசிரியர்கள் வினையைக் கொண்டு முடிவது வினையெச்சம் என்று கொண்டுள்ளார்கள்.<noinclude></noinclude> 9ygouc6m89sbozc2insgjvlajngc3nr 1983286 1983284 2026-10-25T12:21:02Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 திருத்தம் 1983286 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>152 {{gap}}தெய்வச்சிலையார் ஒழிந்த உரையாசிரியர்கள் வினையெச்சம் பற்றிப் பேசுகிறது என்று கொண்டே வினையியலில் கூறிய கருத்துக்கும் இதற்கும் உள்ள வேறுபாடு பற்றியும் மட்டுமே விளக்கியுள்ளார்கள். {{block_center|உழுது வந்தான் - தெரிநிலைவினை கொண்டு முடிந்தது. மருந்து உண்டு நல்லன் ஆயினான் - குறிப்புவினை ஆக்கமொடு முடிந்தது. }} மேலும் தொழிற்பெயர் (உழுது வருதல்), வினையாலணையும் பெயர் (உழுது வந்தவன்) கொண்டுமுடியும் என்று மூவருமே எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்கள். சேனாவரையர் கூடுதலாகக் குறிப்புவினை சிறுபான்மை ஆக்கம் இன்றியும் வரும் என்று இரண்டு குறுந்தொகைச் செய்யுட்களை எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். அது பின் பகுதியில் விரிவாக ஆராயப்படும். இவை சிறப்பான கருத்துகளாகக் கொள்ள முடியாது. உண்மையில் எச்சம் பொருண்மை பற்றியது; தொடரியல் பற்றியது அல்ல. எனவேதான் தெய்வச்சிலையார் வினை கெடுவது என்று பொருள் கொண்டு விளக்கியுள்ளார். தெய்வச்சிலையார் பொழிப்புரையில் மாறுபடவில்லை. ஆனால் 'வினையியலுட் கூறிய வினையெச்சம் ஆராய்தல் வேண்டாமையின் அஃதுஅன்று கொள்ளப்படும்' என்று விளக்கவுரையில் குறிப்பிட்டுப் பாடலில் வினைச்சொல் கெட்டு வருவதை உதாரணமாகக் காட்டியுள்ளார். {{left_margin|3em|<poem>அழுக்காறு உடையார்க் கதுசாலும் ஒன்னார் வழுக்கியுங் கேடீன் பது</poem>}} என்ற குறளை (165) எடுத்துக்காட்டி 'அதனுள் கேடு பயத்தற்குத் தானே அமையும், பகைவர் கேடு தருதல் தப்பியும் வரும் எனப் பொருள் உரைக்க வேண்டுதலின் 'வரும்' என்பது எஞ்சி நின்றது' என்று அவர் விளக்கியுள்ளார். குறளில் வினைச்சொற்கள் பல வகையாகக் கெட்டுவருதலைக் காணலாம். அற்றார் அழி பசி தீர்த்தல் என்ற குறளை எடுத்துக்காட்டித் (226) தெய்வச்சிலையார் 'பொருள் வைத்தற்கு இடம் பெற்றானாம் என்று உரைக்க வேண்டுதலின் 'ஆம் என்னும் வினைக்குறிப்பு எஞ்சி நின்றது' என்று விளக்கியுள்ளார். ஆக்கச்சொல் கெட்டு வருவதை வினைக்குறிப்பு கெட்டு வருகிறது என்று தெய்வச்சிலையார் கொண்டுள்ளார். ஆனால் பிற உரையாசிரியர்கள் வினையைக் கொண்டு முடிவது வினையெச்சம் என்று கொண்டுள்ளார்கள்.<noinclude></noinclude> solxz8w7v9ncpde30g8s3cmkytt02zv 1983287 1983286 2026-10-25T12:21:47Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 திருத்தம் 1983287 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>152 {{gap}}தெய்வச்சிலையார் ஒழிந்த உரையாசிரியர்கள் வினையெச்சம் பற்றிப் பேசுகிறது என்று கொண்டே வினையியலில் கூறிய கருத்துக்கும் இதற்கும் உள்ள வேறுபாடு பற்றியும் மட்டுமே விளக்கியுள்ளார்கள். {{left_margin|3em|<poem>உழுது வந்தான் - தெரிநிலைவினை கொண்டு முடிந்தது. மருந்து உண்டு நல்லன் ஆயினான் - குறிப்புவினை ஆக்கமொடு முடிந்தது.</poem>}} மேலும் தொழிற்பெயர் (உழுது வருதல்), வினையாலணையும் பெயர் (உழுது வந்தவன்) கொண்டுமுடியும் என்று மூவருமே எடுத்துக்காட்டியுள்ளார்கள். சேனாவரையர் கூடுதலாகக் குறிப்புவினை சிறுபான்மை ஆக்கம் இன்றியும் வரும் என்று இரண்டு குறுந்தொகைச் செய்யுட்களை எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். அது பின் பகுதியில் விரிவாக ஆராயப்படும். இவை சிறப்பான கருத்துகளாகக் கொள்ள முடியாது. உண்மையில் எச்சம் பொருண்மை பற்றியது; தொடரியல் பற்றியது அல்ல. எனவேதான் தெய்வச்சிலையார் வினை கெடுவது என்று பொருள் கொண்டு விளக்கியுள்ளார். தெய்வச்சிலையார் பொழிப்புரையில் மாறுபடவில்லை. ஆனால் 'வினையியலுட் கூறிய வினையெச்சம் ஆராய்தல் வேண்டாமையின் அஃதுஅன்று கொள்ளப்படும்' என்று விளக்கவுரையில் குறிப்பிட்டுப் பாடலில் வினைச்சொல் கெட்டு வருவதை உதாரணமாகக் காட்டியுள்ளார். {{left_margin|3em|<poem>அழுக்காறு உடையார்க் கதுசாலும் ஒன்னார் வழுக்கியுங் கேடீன் பது</poem>}} என்ற குறளை (165) எடுத்துக்காட்டி 'அதனுள் கேடு பயத்தற்குத் தானே அமையும், பகைவர் கேடு தருதல் தப்பியும் வரும் எனப் பொருள் உரைக்க வேண்டுதலின் 'வரும்' என்பது எஞ்சி நின்றது' என்று அவர் விளக்கியுள்ளார். குறளில் வினைச்சொற்கள் பல வகையாகக் கெட்டுவருதலைக் காணலாம். அற்றார் அழி பசி தீர்த்தல் என்ற குறளை எடுத்துக்காட்டித் (226) தெய்வச்சிலையார் 'பொருள் வைத்தற்கு இடம் பெற்றானாம் என்று உரைக்க வேண்டுதலின் 'ஆம் என்னும் வினைக்குறிப்பு எஞ்சி நின்றது' என்று விளக்கியுள்ளார். ஆக்கச்சொல் கெட்டு வருவதை வினைக்குறிப்பு கெட்டு வருகிறது என்று தெய்வச்சிலையார் கொண்டுள்ளார். ஆனால் பிற உரையாசிரியர்கள் வினையைக் கொண்டு முடிவது வினையெச்சம் என்று கொண்டுள்ளார்கள்.<noinclude></noinclude> 7iejv1g8vycbpej3eyff5m97yymtxlm 250 660461 1983290 1973698 2026-10-25T12:25:41Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983290 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|153}} {{left_margin|3em|<poem>உடையார்முன் இல்லார்போல் ஏக்கற்றும் கற்றார் கடையரே கல்லா தவர்</poem>}} என்ற குறளில் (395) கற்றார் என்ற எழுவாய் தலையர் என்ற வினைக்குறிப்பைக் கொண்டு முடியவேண்டும். குறளில் தலையர் என்ற சொல் இல்லாததை உரையாசிரியர்கள் வருவித்து உரை எழுதியுள்ளார்கள். எனவே இங்குத் தலையர் என்ற குறிப்புவினை எச்சமாக உள்ளது என்று கொள்ளலாம். {{gap}}பொதுவாக வினைச்சொற்கள் கெட்டது என்பது ஒருநிலை. இன்னொரு நிலையில் கருத்தாடலில் இடைப்பட்ட சில செயல்களை, வினைகளைக் கூறாமல் விட்டுவிடுவதும் வினையெஞ்சுகிளவியாகக் கொள்ளலாமா என்று நினைத்துப் பார்க்கலாம். {{left_margin|3em|<poem>உடுக்கை இழந்தவன் கைபோல ஆங்கே இடுக்கண் களைவதாம் நட்பு</poem>}} என்ற குறளில் (788), 'கை' ஆடையைக் கட்டுவது (போல) என்ற வினை கெட்டுள்ளது. இனிய உளவாக இன்னாத கூறல் என்ற குறளில் (100) உவமை வாக்கியத்திலும் உவமான வாக்கியத்திலும் விரும்பத்தகாதது என்ற வினை இல்லை. அதாவது காய் இருப்பக் கனி கவர்தல் விரும்பத்தகாதது போல இனிய உளவாக இன்னாத கூறல் விரும்பத்தகாதது. அதைக் காய் இருப்பக் கனி கவர்தல் போல இனிய உளவாக இன்னாத கூறல் விரும்பத்தகாதது என்று கொண்டு 'விரும்பத்தகாதது' என்ற வினை கெட்டதாகக் கொள்ளலாம். {{gap}}கவிதையில் ஒரு வாக்கியத்துள் சொற்கள் கெட்டு வருவது இயல்பு. அப்படி இல்லாமல் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வினைகளைச் சொல்லும் போது நடுவில் நடந்த வினைகளை விட்டுவிடுவதும் உண்டு. உதாரணமாக, எடுத்தது கண்டனர் இற்றது கேட்டனர் என்று கம்பர் (பாலகாண்டம்- கார்முகப்படலம். 24) கூறினாலும் அவரே, {{left_margin|3em|<poem>தடுத்து இமையாமல் இருந்தனர் தாளின் மடுத்ததும் நாண் நுதி ஏற்றதும் நோக்கார் கடுப்பினில் யாவும் அறிந்திலர் கையால் எடுத்தது கண்டனர் இற்றது கேட்டனர்</poem>}} என்று கூறுவதால் அவர் கருத்துப்படியே இரண்டு செய்கைகளை- தாளின் மடுத்ததும், நாண் நுதி ஏற்றதும் ஆகிய இரண்டு நிகழ்வுகளைப் பொதுமக்கள் பார்க்கவில்லை என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். இடைப்பட்ட<noinclude></noinclude> a6i1psoupi7puapwksng0kxfyt6c6dx 250 660464 1983293 1973701 2026-10-25T12:28:41Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983293 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>154 வினைகளைக் கெடுத்தது வினையெச்சமாகக் கொள்ளலாமா என்பது ஆராயத்தகுந்தது. வினைகளைக் கெடுத்தது அந்தச் செயல்கள் விரைவாக- கண் இமைப்பதற்குள் நடந்து விட்டன என்று குறிப்புப் பொருள் உணர்த்துவதாகவும் கருதப்படுகிறது. விரைவுப் பொருளைக் குறிப்பாக எச்சமாக உணர்த்த வினைகளை- வினை நிகழ்வுகளைக் கெடுப்பது ஒரு இலக்கிய உத்தியே. {{block_center| சங்க இலக்கியத்திலும் இப்படிப்பட்ட உதாரணங்கள் உண்டு.}} {{left_margin|3em|<poem>பெயர்த்தனென் முயங்கயான் வியர்த்தனென் என்றனள் இனியறிந் தேனது துனியா குதலே கழல்தொடி ஆஅய் மழைதவழ் பொதியில் வேங்கையும் காந்தளும் நாறி ஆம்பல் மலரினும் தான்தண் ணியளே</poem>}} என்ற குறுந்தொகைப் பாடலின் (85) கடைசி இரண்டு அடிகளைச் சேனாவரையர் எடுத்துக்காட்டி தண்ணியள் என்ற குறிப்பு வினை ஆக்கம் இல்லாமல் வந்துள்ளது (தண்ணியள் ஆவள் என்று இருக்க வேண்டியது தண்ணியள் என்று இருப்பது) சிறுபான்மை என்று விளக்க, நச்சினார்க்கினியர் 'ஆக்கம் விரிந்து அல்லது பொருள் உணர்த்தாமை உணர்க' என்று விளக்கியுள்ளார். உண்மையில் இங்கு வினைகள்- வினை நிகழ்வுகள் கெடுக்கப்பட்டிருக்கின்றன. {{gap}}இதன் நேர்பொருள்: மீண்டும் ஒரு முறை தழுவுங் காலத்து நான் வியர்வை அடைந்தேன் என்று கூறினாள். அவளுக்கு வெறுப்பு உண்டாகுதற்குரிய காரணத்தை இப்போது அறிந்து கொண்டேன். ஆய் என்ற அரசனின் பொதியின் மலையில் உள்ள வேங்கை, காந்தள் ஆகிய மலர்களின் மணத்தை வீசி, ஆம்பல் மலரைக் காட்டிலும் குளிர்ச்சி உடையவள். {{gap}}இதற்கு மசுட்போக்கிய செவிலித்தாய் சொல்லியது என்ற துறைக்குறிப்பு எழுதப்பட்டுள்ளது. சாமிநாதையர் தலைவி தமரைப் பிரிந்து தலைவனுடன் சென்றாளாக, அதனை அறிந்த செவிலி கூறி இரங்கியது என்று மேலும் விளக்கியுள்ளார். ஆனால் பாட்டில் பெண் இருவர் பேசப்படுதலும் அவர்களில் ஒருவர் மூத்தவராகவும் இன்னொருவர் இளையவராகவும் இருக்க வேண்டும் என்று மட்டுமே உள்ளது. இலக்கிய மரபுப்படியே செவிலி, தலைவி என்றும் ஊகித்துக்கொள்ளப்படுகிறது.<noinclude></noinclude> f814z7arm3t3gus07p5dyos27wsq2s0 250 660465 1983294 1973702 2026-10-25T12:31:19Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983294 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|155}} {{gap}}முயங்கப் பெயர்த்தனென் என்று கூறும்போது செவிலி தலைவியை தழுவிக்கொண்டு படுக்கும் வழக்கம் உண்டு என்பதை உணர்த்துகிறது. ஆனால் இன்று தழுவ முற்படும்போது (முயங்கப் பெயர்த்தனென்), 'யான் வியர்த்தனென் என்றனள்' என்றது முன்னையத் தழுவுதலுக்கும் இன்று தழுவுதலுக்கும் இடையே சில செயல்கள் நடைபெற்றிருக்க வேண்டும் என்று ஊகிக்கலாம். அதாவது தலைவி காதல் வயப்பட்டுவிட்டாள். எனவே இன்று தலைவன் தழுவுதலையே விரும்பிச் செவிலி தழுவுதலைத் தலைவி விரும்பவில்லை என்பதையே வியர்த்தனென் என்று வேறு காரணம் கூறினாள். எனவே வியர்த்தனென் என்பதில் காதல் வயப்பட்டது என்ற நிகழ்வு எச்சமாக உள்ளது. அதை வினையெஞ்சு எசசம் என்று கொள்ளலாமா? {{gap}}அடுத்துத் தண்ணியளே என்பது தலைவியின் நிலையை வருணித்த செவிலியின் கூற்று. அங்கும் ஒரு காரண நிகழ்வு புதைந்துள்ளதைச் சாமிநாதையர் விளக்கம் புலப்படுத்துகிறது. 'தண்ணியளே: ஏகாரம் இரக்கக் குறிப்பு இத்தகைய தண்மை உடையவள் வெப்பம் மிக்க பாலையில் செல்ல நேர்ந்ததே என்னும் இரக்கக் குறிப்பு என்ற அவர் விளக்கத்தில் பாலை நிலத்தின் வழியே தலைவி தலைவனுடன் உடன்போக்கு போன நிகழ்வை மனதில் கொண்டு வழிநடைத் துன்பத்தை எப்படித் தாங்குவாள் என்று நினைத்தே தண்ணியளே என்று செவிலி கூறியுள்ளாள் என்பது புலனாகிவிடுகிறது. எனவே தண்ணியளே என்ற குறிப்புவினையில் உடன்போக்கு போனது; பாலை நிலத்தில் உண்டாகும் துன்பத்தை நினைத்தது ஆகிய வினைகள் எச்சமாக உள்ளன என்று கொள்ளலாம். {{gap}}புறப்பாடலிலும் 289-ஒளவையார்) இடையில் பல நிகழ்வுகள் விடுபட்ட பாடல் உள்ளது. {{left_margin|3em|<poem>வெள்ளை வெள்யாட்டுச் செச்சை போலத் தன்னோ ரன்ன இளைஞர் இருப்பப் பலர்மீது நீட்டிய மண்டையென் சிறுவனைக் கால்கழி கட்டிவிற் கிடப்பித் தூவெள் எறுவை போர்ப்பித் திலதே.</poem>}} இதன் நேர்ப்பொருள்: வெள்ளாட்டுக் கிடாய்களைப் போலத் தன்னை ஒத்த இளைஞர் பலர் இருக்கவும் அவர்களுக்கு மேலாக- அவர்களை விட்டு என் மகனுக்குத் தரப்பட்ட கள் அவனைப் பாடையில்<noinclude></noinclude> gmhxx4iaa7glrdap7tmncb3wvvovay5 250 660466 1983333 1973704 2026-10-26T01:25:47Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983333 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>156 கிடத்தி வெள்ளைத் துணியால் மூட வைக்கவில்லை என்பது. அதாவது அவனுக்குச் சாகும் பேறு கிடைக்கவில்லை. அதன் மூலம் அரசனுக்காகப் போர் செய்யும் வாய்ப்பும் கிட்டவில்லை என்று தாய் வருந்துவது புலனாகிறது. அரசனுக்காகப் போர் செய்யும் வாய்ப்பும் கிட்டவில்லை என்பது மறைந்துள்ளதால் இதையும் வினையெஞ்சு கிளவி - வினை எஞ்சியிருப்பது எனலாமா? '''பெயரெச்சம்''' {{gap}}பெயரெஞ்சு கிளவி பெயரொடு முடிமே என்ற சூத்திரத்தில் (சூ 37) உண்ணும் சாத்தன், உண்ட சாத்தன் என்ற உதாரணங்களையே இளம்பூரணர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர் ஆகிய மூவரும் கொடுத்துள்ளார்கள். இளம்பூரணர் வினையியல் சூத்திரத்துக்கும் (35) இதற்கும் வேறுபாடு காட்ட முயன்றுள்ளார். மாறாகத் தெய்வச்சிலையார் செய்யுளில் பெயர்ச்சொல் கெட்டு வந்ததை உதாரணமாகக் காட்டியுள்ளார். {{left_margin|3em|<poem>துறக்குவன் அல்லன் துறக்குவன் அல்லன் தொடர்வரை வெற்பன் துறக்குவன் அல்லன் தொடர்புள் இனையவை தோன்றின்</poem>}} {{gap(கலி.41)|1}} என்றவழி அவன் தொடர்பு என வேண்டுதலின் அவன் என்னும் பெயர் எஞ்சி நின்றது என்பது தெய்வச்சிலையார் உதாரணமும் விளக்கமும். இங்குப் பெயர் கெடுத்தது யாப்புக்காக இருக்கலாமோ என்று எண்ணவேண்டியிருக்கிறது. மேலும் இரண்டு உதாரணங்களைக் கொடுத்து விளக்கியுள்ளார். {{gap}}'உயர்திணை என்மனார் மக்கட்சுட்டே' (கிளவி.1) என்மனார் ஆசிரியர் என வேண்டுதலின் ஆசிரியர் என்னும் பெயர் எஞ்சி நின்றது. {{left_margin|3em|<poem>மருந்தெனின் மருந்தே வைப்பெனின் வைப்பே அரும்பிய சுணங்கிற் அம்பகட் டிளமுலைப் பெருந்தோள் நுணுகிய நுகப்பிற் கல்கெழு கானவன் நல்குறு மகளே</poem>}} {{gap(குறுந். 71)|1}} இதனுள் 'எனக்கு' என வேண்டுதலின் வேற்றுமை ஏற்ற பெயர் எஞ்சி நின்றது. {{gap}}இவை தெய்வச்சிலையார் கொடுத்த கூடுதல் உதாரணங்கள். இவை எல்லாம் தொடரியல் நோக்கில் ஊகிக்கக் கூடியவை. வெற்பன் துறக்குவன் அல்லன் என்று கூறிவிட்டு, தொடர்புள் என்ற பெயரின்<noinclude></noinclude> 68bqpkn4lymprfygjue2lbctpghgrv8 1983334 1983333 2026-10-26T01:39:04Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 திருத்தம் 1983334 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>156 கிடத்தி வெள்ளைத் துணியால் மூட வைக்கவில்லை என்பது. அதாவது அவனுக்குச் சாகும் பேறு கிடைக்கவில்லை. அதன் மூலம் அரசனுக்காகப் போர் செய்யும் வாய்ப்பும் கிட்டவில்லை என்று தாய் வருந்துவது புலனாகிறது. அரசனுக்காகப் போர் செய்யும் வாய்ப்பும் கிட்டவில்லை என்பது மறைந்துள்ளதால் இதையும் வினையெஞ்சு கிளவி - வினை எஞ்சியிருப்பது எனலாமா? '''பெயரெச்சம்''' {{gap}}பெயரெஞ்சு கிளவி பெயரொடு முடிமே என்ற சூத்திரத்தில் (சூ 37) உண்ணும் சாத்தன், உண்ட சாத்தன் என்ற உதாரணங்களையே இளம்பூரணர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர் ஆகிய மூவரும் கொடுத்துள்ளார்கள். இளம்பூரணர் வினையியல் சூத்திரத்துக்கும் (35) இதற்கும் வேறுபாடு காட்ட முயன்றுள்ளார். மாறாகத் தெய்வச்சிலையார் செய்யுளில் பெயர்ச்சொல் கெட்டு வந்ததை உதாரணமாகக் காட்டியுள்ளார். {{left_margin|3em|<poem>துறக்குவன் அல்லன் துறக்குவன் அல்லன் தொடர்வரை வெற்பன் துறக்குவன் அல்லன் தொடர்புள் இனையவை தோன்றின்</poem>}} {{gap(கலி.41)|1}} என்றவழி அவன் தொடர்பு என வேண்டுதலின் அவன் என்னும் பெயர் எஞ்சி நின்றது என்பது தெய்வச்சிலையார் உதாரணமும் விளக்கமும். இங்குப் பெயர் கெடுத்தது யாப்புக்காக இருக்கலாமோ என்று எண்ணவேண்டியிருக்கிறது. மேலும் இரண்டு உதாரணங்களைக் கொடுத்து விளக்கியுள்ளார். {{gap}}'உயர்திணை என்மனார் மக்கட்சுட்டே' (கிளவி.1) என்மனார் ஆசிரியர் என வேண்டுதலின் ஆசிரியர் என்னும் பெயர் எஞ்சி நின்றது. {{left_margin|3em|<poem>மருந்தெனின் மருந்தே வைப்பெனின் வைப்பே அரும்பிய சுணங்கிற் அம்பகட் டிளமுலைப் பெருந்தோள் நுணுகிய நுகப்பிற் கல்கெழு கானவன் நல்குறு மகளே</poem>}} (குறுந். 71) இதனுள் 'எனக்கு' என வேண்டுதலின் வேற்றுமை ஏற்ற பெயர் எஞ்சி நின்றது. {{gap}}இவை தெய்வச்சிலையார் கொடுத்த கூடுதல் உதாரணங்கள். இவை எல்லாம் தொடரியல் நோக்கில் ஊகிக்கக் கூடியவை. வெற்பன் துறக்குவன் அல்லன் என்று கூறிவிட்டு, தொடர்புள் என்ற பெயரின்<noinclude></noinclude> 0g5upj89jcweu3rd87wayhq3a5g4qk0 1983335 1983334 2026-10-26T01:40:16Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 திருத்தம் 1983335 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>156 கிடத்தி வெள்ளைத் துணியால் மூட வைக்கவில்லை என்பது. அதாவது அவனுக்குச் சாகும் பேறு கிடைக்கவில்லை. அதன் மூலம் அரசனுக்காகப் போர் செய்யும் வாய்ப்பும் கிட்டவில்லை என்று தாய் வருந்துவது புலனாகிறது. அரசனுக்காகப் போர் செய்யும் வாய்ப்பும் கிட்டவில்லை என்பது மறைந்துள்ளதால் இதையும் வினையெஞ்சு கிளவி - வினை எஞ்சியிருப்பது எனலாமா? '''பெயரெச்சம்''' {{gap}}பெயரெஞ்சு கிளவி பெயரொடு முடிமே என்ற சூத்திரத்தில் (சூ 37) உண்ணும் சாத்தன், உண்ட சாத்தன் என்ற உதாரணங்களையே இளம்பூரணர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர் ஆகிய மூவரும் கொடுத்துள்ளார்கள். இளம்பூரணர் வினையியல் சூத்திரத்துக்கும் (35) இதற்கும் வேறுபாடு காட்ட முயன்றுள்ளார். மாறாகத் தெய்வச்சிலையார் செய்யுளில் பெயர்ச்சொல் கெட்டு வந்ததை உதாரணமாகக் காட்டியுள்ளார். {{left_margin|3em|<poem>துறக்குவன் அல்லன் துறக்குவன் அல்லன் தொடர்வரை வெற்பன் துறக்குவன் அல்லன் தொடர்புள் இனையவை தோன்றின்</poem>}} {{gap2}}(கலி.41) என்றவழி அவன் தொடர்பு என வேண்டுதலின் அவன் என்னும் பெயர் எஞ்சி நின்றது என்பது தெய்வச்சிலையார் உதாரணமும் விளக்கமும். இங்குப் பெயர் கெடுத்தது யாப்புக்காக இருக்கலாமோ என்று எண்ணவேண்டியிருக்கிறது. மேலும் இரண்டு உதாரணங்களைக் கொடுத்து விளக்கியுள்ளார். {{gap}}'உயர்திணை என்மனார் மக்கட்சுட்டே' (கிளவி.1) என்மனார் ஆசிரியர் என வேண்டுதலின் ஆசிரியர் என்னும் பெயர் எஞ்சி நின்றது. {{left_margin|3em|<poem>மருந்தெனின் மருந்தே வைப்பெனின் வைப்பே அரும்பிய சுணங்கிற் அம்பகட் டிளமுலைப் பெருந்தோள் நுணுகிய நுகப்பிற் கல்கெழு கானவன் நல்குறு மகளே</poem>}} (குறுந். 71) இதனுள் 'எனக்கு' என வேண்டுதலின் வேற்றுமை ஏற்ற பெயர் எஞ்சி நின்றது. {{gap}}இவை தெய்வச்சிலையார் கொடுத்த கூடுதல் உதாரணங்கள். இவை எல்லாம் தொடரியல் நோக்கில் ஊகிக்கக் கூடியவை. வெற்பன் துறக்குவன் அல்லன் என்று கூறிவிட்டு, தொடர்புள் என்ற பெயரின்<noinclude></noinclude> 7ltbjrtmxwqlactne1uxg3dmtzmxbvh 250 660467 1983336 1973705 2026-10-26T01:43:28Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983336 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|157}} அடையாக- அவன் என்பது ஊகிக்கக்கூடியதே. இரண்டாவது உதாரணத்தில் என்மனார் என்ற வினைமுற்றுக்கு உரிய எழுவாய் இல்லை. இலக்கணம் ஆதலின் ஆசிரியர் என்ற பெயர்ச்சொல் எழுவாயாக வருவிக்கப்பட்டது. மூன்றாவது உதாரணத்தில் நல்குறு மகள் மருந்து, வைப்பு என்பதே வாக்கியம். எனவே இன்னதற்கு- இன்னாருக்கு என்ற தொழில் முதனிலை கெட்டுள்ளது. எனவே அதை எமக்கு என்ற சொல் வருவித்து ஈடுகட்டுகிறோம். இவைகளைத் தொடர் ஆற்றல் என்று கொள்ளலாம். குறுந்தொகைப் பாடலைப் பொறுத்தவரையில் எமக்கு மகள் மருந்து, வைப்பு என்று நாலாம் வேற்றுமை கெட்டிருப்பது உடைமை உணர்ச்சி (Possessive nature) இல்லாததைப் புலப்படுத்துவதாகக் கொள்ளலாம். செய்யுளில் கெடுக்கப்பட்டிருக்கிற சொற்களை வருவித்தலை எச்சம் என்று கொள்வது சிறப்பாகத் தோன்றவில்லை. அதைத் தொடராற்றல் என்று கொள்ளலாம். {{gap}}அதே சமயத்தில் பெயர்ச் சொற்களைக் கெடுப்பது மூலம் சில குறிப்புப் பொருள் உணர்த்தப்படுவது உண்மையே. ஆனால் தருக்க ரீதியான எழுவாய் இல்லாமல் இலக்கண எழுவாய்- அதுவும் அஃறிணைப் பெயர்கள் எழுவாயாக இருப்பதால் அந்த வினைகளுக்கு உரிய கருத்தா-வினைமுதல் யார் என்று குறிப்பிடாமல் இருப்பது பெயரெச்சம் பெயர் எஞ்சியிருப்பது என்று கொள்ளலாமா என்று நினைக்கத் தோன்றுகிறது. {{left_margin|3em|<poem>காலே பரிதப் பினவே கண்ணே நோக்கி நோக்கி வாளிழந் தனவே அகலிரு விசும்பின் மீனினும் பலரே மன்றவிவ் வுலகத்துப் பிறரே</poem>}} என்ற குறுந்தொகைப் பாடலுக்குச் (44) செவிலித்தாய்க் கூற்று என்றும், தலைவி தலைவனுடன் போன பின்பு அவர்களைப் பாலை நிலத்தில் தேடிச் சென்ற செவிலி அவர்களைக் காணாமல் வருந்திக் கூறியது என்றும் விளக்கம் (சாமிநாதையார், 1955) தரப்படுகிறது. ஆனால் தேடிச் சென்றவர் யார், யாரைத் தேடிச் சென்றார், எங்கே தேடிச் சென்றார் என்பவை பற்றி எந்தக் குறிப்பும் இல்லை. மாறாக மூலை முகம் செய்தன என்ற பாடலில் (அகம்) பேதையங்குறுமகள்..-- விடலையொடு சுரம் படர் தந்தோள் என்று செவிலி கூறியுள்ளாள். ஆகவே குறுந்தொகைப் பாடலில் தேடிச் சென்றவர் யார், யாரைத் தேடிச் சென்றார் என்ற பெயர்கள் எச்சமாக உள்ளன என்று<noinclude></noinclude> edy7ml3jvzlun65s89tbi4cxhjsls8e 250 660469 1983337 1973707 2026-10-26T01:46:38Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983337 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>158 கொள்ளத் தோன்றுகிறது. அதன் சிறப்பு என்ன? அகப்பாடலில் சுட்டி ஒருவர் பெயர் கொள்ளப்படாவிட்டாலும் ஆண், பெண், தலைவன், தலைவி, தோழி என்று சுட்டப்பட்டு உலகப் பொதுமையாக ஒரு குறிப்பிட்ட பாலாருக்கு, குறிப்பிட்ட சூழலுக்கு என்று வரையறுக்கப்படுவதைப் போல இங்கு (குறுந். 44) வரையறுக்கப்படாமல் பொதுமை மிகுந்து எல்லாப் பாலாரும் எல்லா நிலையிலும் மேற்கொள்ளும் தேடல் முயற்சி என்ற உண்மையை உணர்த்துவது என்பது வற்புறுத்தப் பட்டதாகக் கொள்ளலாம். எனவே கருத்தா- வினைமுதல் எஞ்சியுள்ளதாகக் கருதலாம். '''ஏனைய எச்சங்கள்''' {{left_margin|3em|<poem>எஞ்சிய மூன்று மேல்வந்து முடிக்கும் எஞ்சு பொருட்கிளவி இலவென மொழிப</poem>}} என்ற சூத்திரத்தின் (43) கருத்து என்ன? இளம்பூரணர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர் ஆகிய மூவரும் கருத்தாடலில் முதல் ஏழு வகையும் இடைச்சொற்கள் பெற்று ஊகிக்கக் கூடிய கருத்து என்ன என்பதை விளக்கியவை என்று கொண்டதால் மீதி உள்ள மூன்றிலும் இடைச்சொற்கள் இல்லாமலும் எஞ்சி இருக்கக் கூடிய கருத்து என்ன? என்று அறிய முடியாதவை என்று விளக்கியுள்ளார்கள். முன்னவைகளில் பேசுவோன் கருத்து எச்சத்தையும் உள்ளடக்கியது. ஆனாலும் அவர்களுக்குள் கருத்து ஒற்றுமை இல்லை. அது பின்னால் எடுத்துக்காட்டப்படும். காரணம் சூத்திரம் பூட்டகமாக இருப்பதுதான். தெய்வச்சிலையார் கருத்துப்படி முன்னுள்ள ஏழும், வந்து முடிக்கும் சொற்களை உடைய; இவை (பின்னவை) நின்றவாற்றாற் பொருள் வேறுபடூஉம் என்பது. அவரே அடுத்த சூத்திர உரையில் 'தத்தம் குறிப்பினான் எஞ்சிய பொருண்மையை உணர்த்தும்' என்று விளக்கினாலும் இரண்டுக்கும் உள்ள வேறுபாடு என்ன என்பது தெளிவாக இல்லை. {{left_margin|3em|<poem>அவைதாம் தத்தம் குறிப்பின் எச்சம் செப்பும்</poem>}} என்ற அடுத்த சூத்திரத்துக்குக் (44) குறிப்பு, இசை என்னும் இரண்டு எச்சங்களும் சுட்டப்படுவதாக இளம்பூரணர் கொண்டு விண்ணென விசைத்தது- குறிப்பெச்சம்; ஒல்லென ஒலித்தது இசையெச்சம் என்று உதாரணம் காட்டியுள்ளார். இடையியலில் (சூ.10) என என்பது ஆறு பொருள்படும் என்று கூறியதில் இந்த இரண்டு வகையும் .<noinclude></noinclude> 9xwo6ezucidkljzpdb7spv61vbkcemn 250 660472 1983338 1973710 2026-10-26T01:56:19Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983338 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|159}} குறிப்பிடப்பட்டிருப்பதை அவர் அறிந்து இங்கு இரண்டு வகை மட்டும் குறிப்பிட்டதற்கு ஏதோ ஒரு வகையில் சமாதானம் கூற முயன்றுள்ளார். எனவே இந்த கருத்தைச் சிறப்பானதாகக் கொள்ளமுடியாது. மேலும் சேனாவரையரும் இளம்பூரணர் உரையை மறுத்து வேறு உதாரணங்கள் கொடுத்திருப்பதும் இளம்பூரணர் கருத்துப் பொருத்தமாக இல்லை என்பதை வலியுறுத்துகிறது. {{left_margin|3em|<poem>பசப்பித்துச் சென்றா ருடையையோ அன்ன நிறத்தையோ பீர மலர் </poem>}} என்ற அடிகளில் பசப்பித்துச் சென்றாரை யாம் உடையேம் என்ற தொடர் மொழி எச்சமாய் நின்று குறிப்புப்பொருளை உணர்த்துவது குறிப்பெச்சம் என்றும், {{left_margin|3em|<poem>இளைதாக முள் மரம் கொல்க களையுநர் கைகொல்லும் காழ்த்த விடத்து</poem>}} என்ற குறளில் (179) 'தீயாரைக் காலத்தாற் களைக' என்ற தொடர்மொழி எச்சமாய் நின்று குறிப்புப் பொருளை உணர்த்துவது குறிப்பெச்சம் என்றும் சேனாவரையர் விளக்கியுள்ளார். முன்னதில் தொடர்மொழி எச்சமாய் இருப்பதால் சொல்லெச்சம் என்று கொள்ளலாம். பொருளதிகாரத்தில் சொல் எச்சம் என்பது கூற்று எச்சம் என்று கொள்ளப்பட்டிருப்பது குறிப்பிடத்தகுந்தது. பின்னது ஒட்டணி வகையைச் சார்ந்தது; ஒரு வகையில் உவமானத்தைச் சொல்லி உவமேயத்தைக் கூறாதது எனலாம். அதைக் குறிப்பெச்சம் என்று கொள்ளலாம் என்று பின்னர் விளக்கப்படும். {{left_margin|3em|<poem>அகர முதல எழுத்தெல்லாம் ஆதி பகவன் முதற்றே உலகு</poem>}} (குறள்.1) {{left_margin|3em|<poem>அளித்தஞ்சல் என்றவர் நீப்பின் தெளிந்தசொல் தேறியார்க்கும் உண்டோ தவறு</poem>}} (குறள்.1154) என்றவழி முறையானே 'அதுபோல' எனவும் 'நீத்தார்க்கே தவறு' எனவும் எஞ்சிய இசைப்பொருள் உணர்த்துதலான் 'இசையெச்சம் ஆயின' என்பது சேனாவரையர் விளக்கம். முன்னது உவமை உருபு இல்லாதது; இதை எடுத்துக்காட்டு உவமை என குறள் உரையாசிரியர்கள் விளக்குவார்கள் அதை இசையெச்சம் என்பது பொருத்தமானதாகத் தோன்றவில்லை. ஆனால் இரண்டாவது உதாரணம் பொருத்தமானதாகத் தோன்றுகிறது.<noinclude></noinclude> coyabivgszq0ekjati92as2q0t3o1an 250 660474 1983339 1973712 2026-10-26T01:58:52Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983339 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>160 {{gap}}தேறியார்க்கும் உண்டோ என்பதை உச்சரிப்பு முறையால்- இசையோட்டத்தால் தவறு தேறியாராகிய தனக்கு - தன்மீது அல்ல என்று பொருள்பட்டு தவறு நீத்தார்க்கே என்று ஆகும். இசை என்பது இசையோட்டத்தைக் (Intonation) குறிப்பதாகக் கொள்ளலாம். அதாவது இசையோட்டத்தால் எதிர்ப்பொருள் உணர்த்துகிறது. மேலே வழக்கில் எதிர்மறை எச்சம் இப்படிப் பொருள் உணர்த்துவது சுட்டப்பட்டது. இங்கு எதிர்மறை இல்லாமலும் இசையோட்டத்தால் எதிர்ப்பொருள் உணர்த்துவதாகக் கொள்ளலாம். உண்மையில் ஓகாரம் எதிர்மறைப் பொருளை உணர்த்துவதாகக் கொண்டால் ஒழியிசை என்று கொள்ள வேண்டி வரும். பேச்சு மொழியில் உண்டு என்ற சொல்லையே இசையோட்டத்தால் எதிர்மறைப் பொருளை உணர்த்துவதற்குக் கையாளமுடியும். அப்படியானால் இங்கு இசையோட்டத்தை உணர்த்துவதற்கு ஓகாரம் ஒரு கருவியாகப் பயன்படுத்தப்பட்டதாகக் கொள்ளலாம். {{gap}}நச்சினார்க்கினியர் வேறு உதாரணங்களைக் கொடுத்துள்ளார். 'கற் கறித்து நன்கு அட்டாய் என்றால் தீங்கு அட்டாய் என்னும் குறிப்பு, தோன்றிய எஞ்சு பொருளினைத் தானே கூறி நின்றது' என்பது குறிப்பெச்சத்துக்கு அவர் தரும் உதாரணம். அது பொருத்தமாகவே இருக்கிறது. அதே சமயத்தில், வயிறு மொடுமொடுத்தது என்றால் இசையிற் குறிப்பாகிய 'உண்ணவேண்டா' என்னும் எஞ்சு பொருளினைத் தானே கூறி நின்றது. இவ்விசையிற் குறிப்பு வயிற்றின் கண்ணும் கொள்க' என்று இசையெச்சத்துக்கு அவர் தரும் உதாரணம் பொருத்தமானதாகப் படவில்லை. வயிறு வலித்தது என்று கூறினாலும் அதே குறிப்புப் பொருள் உணர்த்தும். எனவே மொடுமொடுத்தது என்ற இசைக்குறிப்புச் சொல் வந்ததால் இசையெச்சம் என்பது சிறப்பானதாகக் கொள்ளமுடியாது. இசையெச்சத்துக்குச் சேனாவரையரின் இரண்டாவது உதாரணம் பொருத்தமாகவே தோன்றுகிறது. அதாவது இசையெச்சம் என்பது இசையோட்டத்தால் எச்சப் பொருளை உணர்த்துவது. {{gap}}தெய்வச்சிலையார் இந்தச் சூத்திரம் முன் சூத்திரத்தின் கருத்தைத் தெளிவுபடுத்துவதாகவும் அடுத்த சூத்திரம் சொல்லெச்சத்தை உணர்த்துவதாகவும் கருதுவதால் தொல்காப்பியர் குறிப்பு, இசை ஆகிய இரண்டு எச்சத்தையும் குறிப்பிடவில்லை என்று குற்றம் ஏற்பட்டுவிடுகிறது. இன்னொரு நோக்கில் அவருடைய உரை குறை உடையது என்று நிரூபணம் ஆகிவிடுகிறது.<noinclude></noinclude> 1nzxnww6d20vgg7nfdvdjwhvalxlnjj 250 660475 1983340 1973713 2026-10-26T02:02:00Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983340 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|161}} '''சொல்லெச்சம்''' {{gap}}சொல்லென் எச்சம் சொல்லளவு எஞ்சுதல் இல என்பதற்குச் சொல் அல்லது எஞ்சியிருக்காது என்று இளம்பூரணர், சேனாவரையர், நச்சினார்க்கினியர் கொள்ளத் தெய்வச்சிலையார் மற்றொரு சொல் எஞ்சிநிற்றல் இல்லை அந்தச் சொல்லால் பிறிது பொருள் உய்த்துணர்ந்து கொள்வது என்று உரைகொண்டுள்ளார். ஆனாலும் அந்த மூவருக்குள்ளும் விளக்கத்தில் மாறுபாடு உள்ளது. {{gap}}சொல் என்ற சொல்லே எஞ்சி நிற்பது என்று இளம்பூரணர் கொண்டு '(பசித்தேன் பழஞ்சோறு) தா என நின்றான்' என்பது தா எனச் சொல்லி நின்றான் என்று பொருள்படும் என்று விளக்கியுள்ளார். அங்குச் சொல்லி அல்லது சொல்ல என்று இரண்டு வகையானும் வரும் என்று குறிப்பிட்டுள்ளார். அதாவது இந்தச் சூத்திரத்தின் பொருள் வீச்சை மிகவும் கட்டுப்படுத்திவிட்டார். {{gap}}சேனாவரையர் ஏதாவது ஒரு சொல் எஞ்சியிருப்பது; தொடர் எஞ்சியிருப்பது அல்ல என்று கொண்டு 'உயர்திணை என்மனார்' என்ற தொல்காப்பிய சூத்திரத்திலேயே (கிளவி.!) ஆசிரியர் என்ற சொல் (இட) முன்னும் 'மருந்தெனின் மருந்தே' என்ற குறுந்தொகைப் பாடலில் (71.1) எமக்கே என்ற சொல் (இட) பின்னும் எஞ்சி நின்றவாறு கண்டுகொள்க' என்று விளக்கியுள்ளார். உண்மையில் இவைகளை எச்சம் என்று கூறியது பொருந்துமா என்று கேள்வி எழுகிறது. இவைகளைக் குறைவாக்கியம் (Elliptical sentence) என்று வேண்டுமானால் அழைக்கலாம். வாக்கியங்களில் சில தொழில்முதனிலைகளை விட்டுவிடுவது அவைகளுக்குக் கருத்தாடலில் முக்கியம் இல்லை என்பதையே காட்டுகிறது. {{gap}}நச்சினார்க்கினியர் இருவர் கருத்தையும் தழுவி வழக்குக்கும் செய்யுளுக்கும் பொதுவான ஒரு கருத்தையும் செய்யுளுக்குச் சிறப்பான ஒரு கருத்தையும் உணர்த்துவதாகக் கொண்டு சூத்திரத்தைப் புதிய முறையில் அன்வயப்படுத்தி உரை செய்துள்ளார். 'என் எச்சம் சொல்லளவு அல்லது சொல் முன்னும் பின்னும் எஞ்சுதல் இல என்று புதிய முறையில் அன்வயப்படுத்தி 'என் எள்கின்ற எச்சமானது சொல் என்னும் முதல்நிலை மாத்திரை தன்னுள்ளே எஞ்சி நிற்றல் அல்லது செய்யுளிற் கூறும் சொல் எச்சம் போல ஒரு சொல் முன்னும் பின்னும் எஞ்சி நிற்றல் இல்லை' என்று முதல் பகுதியில் இளம்பூரணர் கருத்தைத் தழுவியும் பின் பகுதியில் சேனாவரையர் கருத்தைத் தழுவியும் உரை செய்துள்ளார். {{gap}}விளக்கமாக, 'என் என்னும் இடைச்சொற்கண்ணே 'சொல்' என்பது தோன்றுதலின் என் எச்சம் என்றார். 'என்' என்பது<noinclude></noinclude> 3sqd275btkvlc7z5eyr8urp16alq5ao 250 660477 1983341 1973715 2026-10-26T02:05:04Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983341 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>162 சொல்லை ஒழிபாக நிற்றலின் முன்னர் சொல்லெச்சம் என்றார். வினையெனப்படுவது (வினை-1) என்றது வினையெனச் சொல்லப்படுவது என்ற பொருள் தந்த இடத்து 'என்' என்னும் எச்சம், தாள் அவாவுதலின் இடையே நின்ற 'சொல்' என்னும் முதனிலைக்குத் தன் ஈற்றில் நின்ற செய என் எச்சத்தை உணர்த்தும் அகரத்தை ஏற்பித்து நின்றவாறு காண்க' என்று நச்சினார்க்கினியர் கூறியுள்ளார். என என்பதில் என் என்ற சொல் + விகுதி அடங்கியிருக்கிறது என்ற இந்த விளக்கம் இன்றைய மாற்றிலக்கண மொழியியலார் கொடுக்கும் விளக்கத்தை போல உள்ளது (கோதண்டராமன்). ஆனால் சொல்லென் எச்சம் என்று தொல்காப்பியத் தொடரைச் சிதைத்து (என் எச்சம்..... சொல் (முன்னும்.... பொருள் கொண்டது சரியா என்பது இங்கு முக்கியமான கேள்வி. அடுத்து நச்சினார்க்கினியர் காட்டும் உதாரணங்களின் பொருத்தம் பற்றியது. {{gap}}சேனாவரையர் காட்டிய அதே குறுந்தொகை அடிகளைக் காட்டி அதைச் செய்யுளில் (கால) முன் வந்த எச்சம் என்பது பொருந்தாது என்பதற்கு மேலே குறிப்பிட்ட வாதத்தோடு நச்சினார்க்கினியரே சேனாவரையர் கருத்தை மறுப்பதற்குத் தந்த வாதத்தையும் காட்டலாம். 'உயர்திணை என்மனார்' என்ற சூத்திரத் தொடரில் ஆசிரியர் என்ற சொல்லெச்சம் என்ற சேனாவரையர் கருத்தை இரண்டு காரணங்களால் மறுத்துள்ளார். ஒன்று: அது சூத்திரத் தொடர். எனவே அதைச் செய்யுளாகக் கருத வேண்டும். இரண்டு: 'முற்றுச் சொற்குப் பெயர் தோன்றாமலும் நிற்கும்' அதாவது தொழில் முதனிலைகள் கெடுவதை எச்சமாகக் கருத முடியாது. ஆகையால் இது சொல்லெச்சம் இல்லை. நச்சினார்க்கினியர் கருத்துப்படிச் சொல்லதிகார எச்சம் ஒரு வாக்கியத்துக்குள் வருபவை என்றும் செய்யுளியல் எச்சம் கருத்தன் - ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட வாக்கியத்துக்குள் வருபவை என்றும் கொள்ளலாம். {{gap}}'குன்றம் குருதிப் பூவின் குலைக் காந்தட்டே என்ற குறுந்தொகை (1) அடிகளைக் காட்டி யாம் காந்தட் பூவால் குறைவிலம் எனப் பின்னும் கூற்று சொல்லெச்சமாய் நின்றவாறு காண்க' என்று நச்சினார்க்கினியர் காட்டியதோடு பொருளதிகார எச்சச் சூத்திரத்தையும் மேற்கோள் காட்டியுள்ளார். அதற்குக் காரணம் பொருளதிகாரத்தில் சொல்லெச்சம் என்பதைப் பேராசிரியரும் நச்சினர்க்கினியரும் கூற்றெச்சம் என்று பொருள் கொண்டதுதான். எனவே சொல்லெச்சத்துக்கு அது பொருத்தமான உதாரணமாகக் கொள்ளத் தோன்றுகிறது.<noinclude></noinclude> jt3s4nqa0r214lt7kfjggvjydywt7u4 250 660479 1983342 1973717 2026-10-26T02:07:51Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983342 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|163}} {{gap}}தெய்வச்சிலையார் 'மற்றொரு சொல் எஞ்சி நிற்றல் இலது என்று பொழிப்புரையும் 'எனவே அச் சொல்லினானே உய்த்துணர்ந்து கொள்ளப் பிறிதொரு பொருள் வரும்' என்று விளக்கி ஒட்டணியாக வரும் இரண்டு குறள்களை உதாரணம் காட்டியுள்ளார். சேனாவரையர் அப்படிப்பட்ட பாடல்களைக் குறிப்பெச்சம் என்று கூறியுள்ளார். ஒரு நிலையில் உவமானம் இருந்து உவமேயம் இல்லாத பாடல் என்று கொள்ளலாம். குறுந்தொகையில் ஞாயிறு பட்ட அகல்வாய் வானத்து என்ற பாடல் (92) இந்த வகையைச் சார்ந்தது. எனவே இப்படிப்பட்ட பாடல்களைக் குறிப்பெச்சம் என்று கொள்ளலாமா என்று நினைக்கலாம். தொல்காப்பியர் அடிவரையறை இல்லாத ஆறில் (செய். 162) கூற்றிடை வைத்த குறிப்பு (செய்.163.6) என்று ஒன்றைக் குறிப்பிட்டு அதன் விளக்கமாக {{left_margin|3em|<poem>எழுத்தோடும் சொல்லோடும் புணராதாகி பொருட் புறத்ததுவே குறிப்பு மொழியென்ப</poem>}} என்று (செய்.177) கூறுவதால் ஒட்டணியைக் குறிப்பெச்சமாகக் கொள்ளத் தூண்டுகிறது. {{gap}}இங்குச் சொல்லெச்சம் என்பது, கூற்றெச்சம் என்றும் இசையெச்சம் என்பது இசையோட்டத்தால் மாறுபட்ட பொருளை எச்சமாக உணர்த்துவது என்றும் குறிப்பெச்சம் என்பது ஒட்டணியாக வருவது என்றும் கொள்ளலாம் என்று கருதப்பட்டுள்ளது. '''முடிவுரை''' {{gap}}பிரிநிலை எச்சம், ஒழியிசை எச்சம், எதிர்மறை எச்சம், வினையெச்சம், பெயரெச்சம் ஆகிய ஐந்துக்கும் தெய்வச்சிலையாரின் கருத்துப் பொருத்தமானதாகத் தோன்றுகிறது. ஆனாலும் வினையெச்சம், பெயரெச்சம் ஆகிய இரண்டுக்கும் புதிய கருத்தும் முன் வைக்கப்பட்டுள்ளது. உம்மை எச்சத்திற்கு இளம்பூரணர் கருத்துப் பொருந்துகிறது. சொல்லெச்சம் என்பதற்கு நச்சிளார்க்கினியரின் ஒரு கருத்தும், குறிப்பெச்சம் என்பதற்குச் சேனாவரையரின் ஒரு கருத்தும் பொருத்தமாகத் தோன்றுகிறது. எனவென் எச்சம் ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட கருத்துகள் பொருந்தும் விதம் விவாதிக்கப்பட்டுள்ளது. இசையெச்சம் என்பதற்குப் புதிய கருத்து முன் வைக்கப்பட்டுள்ளது. {{gap}}பொதுவாக எஞ்சுபொருட் கிளவி பொருண்மையியல் நோக்கு உடையது. ஆளால் தொல்காப்பியர் சிலவற்றைத் தொடரியல், சொல்லியல் நோக்கிலும் விவரித்துள்ளார். எனவே அது இன்னும் தீவிர ஆய்வுக்கும் விவாதத்துக்கும் உரியது.<noinclude></noinclude> ku78lsgs6v7h0p9ek3qx51pg7wuvirb 250 660481 1983343 1973719 2026-10-26T02:10:50Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983343 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>164 {{block_center|பார்வை நூல்கள் & கட்டுரைகள்}} 1. சண்முகம், செ,வை., Naccinarkkiniyar's Conception of Phonology, Annamalainagar, 1967, 2. சண்முகம், செ,வை, 'எச்சம் (பொருள்)' - (உருளச்சு), தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம், தஞ்சை, 1998. 3. சாமிநாதையர், உவே, (பதிப்பு) குறுந்தொகை மூலமும் உரையும், சென்னை, 1955. 4. சிவலிங்கனார், ஆ, (பதிப்பு) தொல்காப்பியம் உரைவளம்: சொல்லதிகாரம் - எச்சவியல், சென்னை, 1988. S. சுந்தரமூர்த்தி, கு., (பதிப்பு) தொல்காப்பியம் சொல்லதிகாரம்: சேனாவரையம், அண்ணாமலைநகர், 1981. 6. Leech, G., Semantics, Harmondsworth, 1974.<noinclude></noinclude> bl2zjj80odsed3p43k15bn30o1fx317 250 660484 1983344 1973722 2026-10-26T02:13:38Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983344 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{center|உரிச்சொல்லியல்}} {{Right|ஆ. தசரதன்}} ———————————————————————————————————————————————————————————— '''முன்னுரை''' {{gap}}'உரிச்சொற்கிளவி', 'உரிச்சொல்' எனத் தொல்காப்பியம் (உரி. 1, 2, 901 கூறுவதை, அதன் உரைகளும் பிற்கால இலக்கணங்களும் தற்கால இலக்கண ஆய்வுகளும் 'உரியியல்', 'உரிச்சொல்', 'உரிச்சொல்லியல்' 'உரிச்சொற்கிளவி', 'தமிழ் நிகண்டு', 'உரிச்சொல் பனுவல்', 'உரிச்சொல் நிகண்டு' எனப் பலவாகக் குறிப்பிடுகின்றன. {{gap}}தொல்காப்பியம், சொல்லதிகாரத்திலுள்ள ஒன்பது இயல்களில், எட்டாம் பகுதியாக உரியியல் உள்ளது. மிக அதிக நூற்பாக்கள் (98) பெற்றுள்ளது. ஏதோ முக்கியம் கருதியே அதிக நூற்பாக்களில் உரியியல் அமைகின்றது. முதல் நூற்பா எட்டு அடிகளாலானது. புறனடை நூற்பா ஏழு அடிகளில் அமைந்துள்ளது. ஐந்து, நான்கு, மூன்று அடிகளில் ஓரொரு நூற்பாவும் (85, 91, 3), ஈரடிகளில் ஏழுநூற்பாக்களும் (2, 19, 32, 51, 60, 67. 92), ஈரடிகளுக்குக் குறைந்து எஞ்சிய 87 நூற்பாக்களும் பெற்று இவ்வியல் அமைந்துள்ளது. {{gap}}பெயரியல், வினையியல் எனும் இயல்கள் முழுச் சொற்களை ஆராய்கின்றன. இடையியலும், உரியியலும் முழுச் சொற்களல்லாத குறைச் சொற்களை ஆராய்கின்றன. இதிலிருந்து உரிச்சொற்களுக்கான<noinclude></noinclude> 22t5wes6pm7kv53sctihzd7kzpvr2gj 1983345 1983344 2026-10-26T02:14:51Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983345 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{center|உரிச்சொல்லியல்}} {{Right|ஆ. தசரதன்}} ————————————————————— '''முன்னுரை''' {{gap}}'உரிச்சொற்கிளவி', 'உரிச்சொல்' எனத் தொல்காப்பியம் (உரி. 1, 2, 901 கூறுவதை, அதன் உரைகளும் பிற்கால இலக்கணங்களும் தற்கால இலக்கண ஆய்வுகளும் 'உரியியல்', 'உரிச்சொல்', 'உரிச்சொல்லியல்' 'உரிச்சொற்கிளவி', 'தமிழ் நிகண்டு', 'உரிச்சொல் பனுவல்', 'உரிச்சொல் நிகண்டு' எனப் பலவாகக் குறிப்பிடுகின்றன. {{gap}}தொல்காப்பியம், சொல்லதிகாரத்திலுள்ள ஒன்பது இயல்களில், எட்டாம் பகுதியாக உரியியல் உள்ளது. மிக அதிக நூற்பாக்கள் (98) பெற்றுள்ளது. ஏதோ முக்கியம் கருதியே அதிக நூற்பாக்களில் உரியியல் அமைகின்றது. முதல் நூற்பா எட்டு அடிகளாலானது. புறனடை நூற்பா ஏழு அடிகளில் அமைந்துள்ளது. ஐந்து, நான்கு, மூன்று அடிகளில் ஓரொரு நூற்பாவும் (85, 91, 3), ஈரடிகளில் ஏழுநூற்பாக்களும் (2, 19, 32, 51, 60, 67. 92), ஈரடிகளுக்குக் குறைந்து எஞ்சிய 87 நூற்பாக்களும் பெற்று இவ்வியல் அமைந்துள்ளது. {{gap}}பெயரியல், வினையியல் எனும் இயல்கள் முழுச் சொற்களை ஆராய்கின்றன. இடையியலும், உரியியலும் முழுச் சொற்களல்லாத குறைச் சொற்களை ஆராய்கின்றன. இதிலிருந்து உரிச்சொற்களுக்கான<noinclude></noinclude> 7yakahb33h0f8hqvuhrevml1e8g2d9v 250 660485 1983346 1973723 2026-10-26T02:19:34Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983346 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>166 நான்காம் இடம் தெரிகின்றது. உரிச்சொற்கள் பெயர்களையும் வினைகளையும்போன்றிருப்பதாலும்,பொருள்விளக்கத்திற்குரியதாக வருவதாலும், பிற்கால நிகண்டு நூல்களுக்கு முன்னோடியாக அமைவதாலும் அவற்றின் அமைப்பையும், அதன் மூலம் உருவாகும் இலக்கணக் கோட்பாட்டையும் மரபிலக்கணக் கொள்கைகளின் அடிப்படையிலும் மொழியியல் கொள்கைகளின் அடிப்படையிலும் கண்டறிவது இங்கு நோக்கமாகும். ''' உரிச்சொல் ஆய்வுகள்''' {{gap}}மொழியில் பயின்ற உரிச்சொற்களை இனங்கண்டு, முதன்முதலில் தொல்காப்பியம் தனி இயலில் விளக்கியது. தொல்காப்பியச் சொல்லதிகார உரையாசிரியர்களான இளம்பூரணர், 2 சேனாவரையர்,3 தெய்வச்சிலையார், நச்சினார்க்கினியர் ஆகியோரும் முதல் நூலைச் சார்ந்தே, தம் கருத்துக்களையும்,பிறர்கருத்துக்களையும் கூறினர். தொல்காப்பிய வழிநூல்கள், சார்பு நூல்கள் போன்ற நேமிநாதம்,6 நன்னூல், பிரயோக விவேகம்,8 இலக்கண விளக்கம், தொன்னூல் விளக்கம்,10 முத்துவீரியம் என்பன உரிச்சொற்களை அவ்வவற்றின் காலகட்டத்துக்கேற்ப ஆராய்ந்தன. தற்காலத்தில், மரபிலக்கணங்களுக்கு உரை எழுதியவர்களும், 12 மரபிலக்கணங்களை மொழியியல் அடிப்படையில் ஆராய்ந்தோரும், 13 மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் 14 உரிச்சொற்களைப் பற்றிக் கூறியுள்ளனர். இவ்வாறு, ஈராயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்து வந்த உரிச் சொல்லாய்வுடன் இடைக்காலத்திலும், பிற்காலத்திலும் எழுந்த நிகண்டுகள், 15 அகராதிகள்16 போன்றனவும் சேர்ந்துகொண்டன. எனினும், தொல்காப்பியமே உரிச்சொல்லாய்வில் தலைசிறந்து விளங்கும் அளவுக்கு எட்டுக்குமதிகமான உரிச்சொற்களின் இலக்கண அமைப்பை ஆராய்வதோடு. வேறு பல இடங்களிலும் உரிச்சொற்களைப் பற்றி விளக்குகின்றது. இதனால் தொல்காப்பியமும் அதன் உரைகளுமே உரிச்சொற் கோட்பாடுகளை விளக்குவதில் விஞ்சி நிற்கின்றன எனக் கூறுவது தவறாகாது. '''தொல்காப்பியத்தில் உரிச்சொற்களின் இலக்கண அமைப்பு''' {{center|தொல்காப்பிய உரிச்சொல் நூற்பாக்கள், 1. பொது இலக்கணம் கூறுவன (1, 2) 2. சிறப்பிலக்கணம் கூறுவன 3 முதல் 90 வரை) 3. சொல்லும் பொருளுமாக வருவன (91 முதல் 97 வரை) 4. புறனடை நூற்பா (98)}}<noinclude></noinclude> 09p7xr15j1d1t668xpmse4ffyk213pw 1983347 1983346 2026-10-26T02:20:46Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983347 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>166 நான்காம் இடம் தெரிகின்றது. உரிச்சொற்கள் பெயர்களையும் வினைகளையும்போன்றிருப்பதாலும்,பொருள்விளக்கத்திற்குரியதாக வருவதாலும், பிற்கால நிகண்டு நூல்களுக்கு முன்னோடியாக அமைவதாலும் அவற்றின் அமைப்பையும், அதன் மூலம் உருவாகும் இலக்கணக் கோட்பாட்டையும் மரபிலக்கணக் கொள்கைகளின் அடிப்படையிலும் மொழியியல் கொள்கைகளின் அடிப்படையிலும் கண்டறிவது இங்கு நோக்கமாகும். ''' உரிச்சொல் ஆய்வுகள்''' {{gap}}மொழியில் பயின்ற உரிச்சொற்களை இனங்கண்டு, முதன்முதலில் தொல்காப்பியம் தனி இயலில் விளக்கியது. தொல்காப்பியச் சொல்லதிகார உரையாசிரியர்களான இளம்பூரணர், 2 சேனாவரையர்,3 தெய்வச்சிலையார், நச்சினார்க்கினியர் ஆகியோரும் முதல் நூலைச் சார்ந்தே, தம் கருத்துக்களையும்,பிறர்கருத்துக்களையும் கூறினர். தொல்காப்பிய வழிநூல்கள், சார்பு நூல்கள் போன்ற நேமிநாதம்,6 நன்னூல், பிரயோக விவேகம்,8 இலக்கண விளக்கம், தொன்னூல் விளக்கம்,10 முத்துவீரியம் என்பன உரிச்சொற்களை அவ்வவற்றின் காலகட்டத்துக்கேற்ப ஆராய்ந்தன. தற்காலத்தில், மரபிலக்கணங்களுக்கு உரை எழுதியவர்களும், 12 மரபிலக்கணங்களை மொழியியல் அடிப்படையில் ஆராய்ந்தோரும், 13 மொழிபெயர்ப்பாளர்களும் 14 உரிச்சொற்களைப் பற்றிக் கூறியுள்ளனர். இவ்வாறு, ஈராயிரம் ஆண்டுகளாக இருந்து வந்த உரிச் சொல்லாய்வுடன் இடைக்காலத்திலும், பிற்காலத்திலும் எழுந்த நிகண்டுகள், 15 அகராதிகள்16 போன்றனவும் சேர்ந்துகொண்டன. எனினும், தொல்காப்பியமே உரிச்சொல்லாய்வில் தலைசிறந்து விளங்கும் அளவுக்கு எட்டுக்குமதிகமான உரிச்சொற்களின் இலக்கண அமைப்பை ஆராய்வதோடு. வேறு பல இடங்களிலும் உரிச்சொற்களைப் பற்றி விளக்குகின்றது. இதனால் தொல்காப்பியமும் அதன் உரைகளுமே உரிச்சொற் கோட்பாடுகளை விளக்குவதில் விஞ்சி நிற்கின்றன எனக் கூறுவது தவறாகாது. '''தொல்காப்பியத்தில் உரிச்சொற்களின் இலக்கண அமைப்பு''' {{block_center|தொல்காப்பிய உரிச்சொல் நூற்பாக்கள், 1. பொது இலக்கணம் கூறுவன (1, 2) 2. சிறப்பிலக்கணம் கூறுவன 3 முதல் 90 வரை) 3. சொல்லும் பொருளுமாக வருவன (91 முதல் 97 வரை) 4. புறனடை நூற்பா (98)}}<noinclude></noinclude> 23ep7m38ixaxxfd6wcgdlngdssg8vmm 250 660487 1983379 1973725 2026-10-26T06:10:55Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983379 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|167}} எனும் நான்கு வகைகளில் பாகுபடுத்தப் பெற்றுள்ளன. ஆனால், தொல்காப்பியம் உரிச்சொற்களின் பொது இலக்கணத்தை இங்கும், வேறு இயல்களிலும் கூறியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. {{left_margin|3em|<poem>உரிச்சொற் கிளவி விரிக்குங் காலை இசையினும் குறிப்பினும் பண்பினும் தோன்றிப் பெயரினும் வினையினும் மெய்தடு மாறி ஒருசொற் பலபொருட் குரிமை தோன்றினும் பலசொல் ஒருபொருட் குரிமை தோன்றினும் பயிலா தவற்றைப் பயின்றவை சார்த்தித் தத்தம் மரபிற் சென்றுநிலை மருங்கின் எச்சொல் லாயினும் பொருள்வேறு கிளத்தல்18</poem>}} என்றும், {{left_margin|3em|<poem>வெளிப்படு சொல்லே கிளத்தல் வேண்டா வெளிப்பட வாரா உரிச்சொல் மேன19</poem>}} என்றும் எட்டு நிலைகளில் உரிச்சொற்களின் பொது இலக்கணம் கூறப்படுகின்றது. தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரத்தில் {{left_margin|3em|<poem>உயிரும் புள்ளியும் இறுதி யாகிக் குறிப்பினும் பண்பினும் இசையினும் தோன்றி நெறிப்பட வாராக் குறைச்சொற் கிளவியும்.....20 </poem>}} என்ற நூற்பாவின் இரண்டாம் அடியும் உரியியல் முதல் நூற்பாவின் இரண்டாம் அடியும் ஒத்திருப்பதும், உரிச்சொல்லைக் 'குறைச் சொற்கிளவி என்றும் அது 'நெறிப்பட வராது' என்றும் கூறியிருப்பதைக் காண்க. இவ்வாறு தொல்காப்பியம் கூறும் உரிச்சொல்லின் இலக்கணத்தை, உரையாசிரியர்கள் மேலும் விளக்கிக் கூறுவதிலிருந்து கீழ்க்காணும் வகைகளில் உரிச்சொல்லின் இலக்கண அமைப்பு உள்ளமையைக் காணலாம். {{center|1. குறைச்சொற்கள் 2. சொல்லுக்கு முதனிலையாக வருதல் 3. இசை, குறிப்பு, பண்புப் பொருள்களுக்கு உரித்தாய் வருதல் 4. ஓர் உரிச்சொல் ஒரு பொருள் உணர்த்துதல் 5. ஓர் உரிச்சொல் பலபொருள்களை உணர்த்துதல் 6. பல உரிச்சொற்கள் ஒரு பொருளை உணர்த்துதல் }}<noinclude></noinclude> ko754cc4kt8fmugt8tcmdyb40ym1ymt 1983381 1983379 2026-10-26T06:12:06Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 துப்புரவு 1983381 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|167}} எனும் நான்கு வகைகளில் பாகுபடுத்தப் பெற்றுள்ளன. ஆனால், தொல்காப்பியம் உரிச்சொற்களின் பொது இலக்கணத்தை இங்கும், வேறு இயல்களிலும் கூறியிருப்பது கவனிக்கத்தக்கது. {{left_margin|3em|<poem>உரிச்சொற் கிளவி விரிக்குங் காலை இசையினும் குறிப்பினும் பண்பினும் தோன்றிப் பெயரினும் வினையினும் மெய்தடு மாறி ஒருசொற் பலபொருட் குரிமை தோன்றினும் பலசொல் ஒருபொருட் குரிமை தோன்றினும் பயிலா தவற்றைப் பயின்றவை சார்த்தித் தத்தம் மரபிற் சென்றுநிலை மருங்கின் எச்சொல் லாயினும் பொருள்வேறு கிளத்தல்18</poem>}} என்றும், {{left_margin|3em|<poem>வெளிப்படு சொல்லே கிளத்தல் வேண்டா வெளிப்பட வாரா உரிச்சொல் மேன19</poem>}} என்றும் எட்டு நிலைகளில் உரிச்சொற்களின் பொது இலக்கணம் கூறப்படுகின்றது. தொல்காப்பியம் எழுத்ததிகாரத்தில் {{left_margin|3em|<poem>உயிரும் புள்ளியும் இறுதி யாகிக் குறிப்பினும் பண்பினும் இசையினும் தோன்றி நெறிப்பட வாராக் குறைச்சொற் கிளவியும்.....20 </poem>}} என்ற நூற்பாவின் இரண்டாம் அடியும் உரியியல் முதல் நூற்பாவின் இரண்டாம் அடியும் ஒத்திருப்பதும், உரிச்சொல்லைக் 'குறைச் சொற்கிளவி என்றும் அது 'நெறிப்பட வராது' என்றும் கூறியிருப்பதைக் காண்க. இவ்வாறு தொல்காப்பியம் கூறும் உரிச்சொல்லின் இலக்கணத்தை, உரையாசிரியர்கள் மேலும் விளக்கிக் கூறுவதிலிருந்து கீழ்க்காணும் வகைகளில் உரிச்சொல்லின் இலக்கண அமைப்பு உள்ளமையைக் காணலாம். {{block_center|1. குறைச்சொற்கள் 2. சொல்லுக்கு முதனிலையாக வருதல் 3. இசை, குறிப்பு, பண்புப் பொருள்களுக்கு உரித்தாய் வருதல் 4. ஓர் உரிச்சொல் ஒரு பொருள் உணர்த்துதல் 5. ஓர் உரிச்சொல் பலபொருள்களை உணர்த்துதல் 6. பல உரிச்சொற்கள் ஒரு பொருளை உணர்த்துதல் }}<noinclude></noinclude> f4av2go2y8ocmybhu0g0mheyo11i0uf 250 660489 1983385 1973727 2026-10-26T06:16:25Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983385 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>168 {{block_center|7. பெயர்கள் போலவும் வினைகள் போலவும் வருதல் 8. பயின்று வராத சொற்களைத் தெரிந்த சொற்களால் விளக்குதல் 9. நெறிப்படவராது, அவ்வவற்றின் மரபிற்கேற்ப, வேறு சொற்களுடன் சேர்ந்து பொருள் உணர்த்துதல் 10. செய்யுளுக்குரியன (நன்னூல்) }} தொல்காப்பியம் கூறும் 120 உரிச்சொற்களையும், நன்னூலும் பிற இலக்கண நூல்களும் அவ்வக்கால கட்டங்களில் உள்ளனவாகக் கூறும் உரிச்சொற்களையும் பார்க்கும்போது, அவற்றின் {{block_center|1. வடிவம் (form) 2. பொருள் (meaning) 3.வருகை (distribution)}} இவற்றைக் கூறுவதே தொல்காப்பியம் போன்றவற்றின் இயல்பாக இருக்கிறது எனக் கூறலாம். முத்துவீரியம், தொல்காப்பிய நூற்பாவை அப்படியே எடுத்தாள்வதும், பிற மரபிலக்கண நூல்கள் "தொல்காப்பியக் கருத்துக்களை ஒட்டியே உரிச்சொல்லின் இலக்கணம் கூறுவதும் மேலே கூறியதற்கு அரணாகும். ''' தற்கால ஆய்வுகளில் உரிச்சொல்''' {{gap}}*சொல்லின் கருவாக அமையும் அடிச்சொல்லையே உரிச்சொல் குறிக்கின்றது" எனத் தெ.பொ.மீ. குறிப்பிடுகிறார்.21 அடிச்சொற்களாக அமைவன, சொற்களின் முதனிலையாக அமைவன எல்லாம் உரிச்சொற்களே எனும் உரையாசிரியர்கள் கருத்தின் அடிப்படையிலேயே தெ.பொ.மீ.யின் கருத்தும் அமைகின்றது. ஆயினும் ஓரிரு புறனடைகளையும் அவர் காட்டுகின்றார் (எ.டு. கறுப்பு). வடமொழியில் வழங்கும் 'தாது' எனும் வடிவங்களை ஒத்து உரிச்சொல் தமிழில் வழங்குகிறது என்பதும் அன்னார் கருத்துகளாக உள்ளன. தமிழிலக்கணத்தில் தனித்தன்மையுடன் காணப்படும் உரிச்சொற்கள் வடமொழி இலக்கண நூல்களிலும், வேறு மொழிகளிலும் ஒற்றுமையாக அமைந்துள்ளன என்று கூறலாம். கமில் சுவலபில் போன்றோர் வினை அடையாகவும் பெயரடையாகவும் உரிச்சொற்கள் வருகின்றன என்கின்றனர்.22 இவ்வாறு, தொல்காப்பியம் உள்ளிட்ட மரபிலக்கணக் கருத்துக்களினின்று, சற்று விரிந்த நிலையில் மொழியியலார் மொழிப்<noinclude></noinclude> erwefq34rr91aa4x2upaz5g4ww3yuk6 250 660491 1983387 1973729 2026-10-26T06:19:37Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983387 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|169}} பொதுமை காண்பது குறிப்பிடத்தக்கது. உரிச்சொற்களின் அமைப்பை வைத்து அவை தொழிற் பெயர்களாகவும் (verbal nouns), பண்புப் பெயர்களாகவும் (abstract nouns), அவற்றின் முதனிலைகள் (base) ஆகவும் தொல்காப்பியத்தில் குறிக்கப்படுகின்றன என ஆண்டியப்பன் கூறுவது23 உரிச்சொற்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்வோருக்கு எளிதாக உள்ளது. கீழ்வருமாறு உரிச்சொற்களைப் பாகுபடுத்தலாம். '''1. பெயர்க் கொடையாக (Nominal attribute) வரும் உரிச்சொற்கள்''' {{gap2}}குரு -குரு மணி வய -வய மான் தட -தட மருப்பு 2. வினைக் கொடையாக (verbal attribute) வருவன நனி மிக - நனி சாய மிக நாணி 3. தொழிற்பெயர்களாக (verbal nouns) வருவன ஆடி - அமர்தல் எடுத்து - ஆய்தல் 4. இசை, குறிப்பு, பண்பு உணர்த்துவன கம்பலை, சும்மை உறு, தவ பசப்பு, கெழு 5. பெயர் போலவும் வினை போலவும் வருவன அதிர்வு பணை - அதிர பணைத்து 6. ஒரு சொல் ஒரு பொருள் மல்லல் - வளன் பயப்பு உசா - பயன் சூழ்ச்சி வாள் ஒளி<noinclude></noinclude> 14ju1auheebkmzf97kegwlx0emghgic 1983391 1983387 2026-10-26T06:24:30Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|169}} பொதுமை காண்பது குறிப்பிடத்தக்கது. உரிச்சொற்களின் அமைப்பை வைத்து அவை தொழிற் பெயர்களாகவும் (verbal nouns), பண்புப் பெயர்களாகவும் (abstract nouns), அவற்றின் முதனிலைகள் (base) ஆகவும் தொல்காப்பியத்தில் குறிக்கப்படுகின்றன என ஆண்டியப்பன் கூறுவது23 உரிச்சொற்களைப் பற்றி அறிந்து கொள்வோருக்கு எளிதாக உள்ளது. கீழ்வருமாறு உரிச்சொற்களைப் பாகுபடுத்தலாம். '''1. பெயர்க் கொடையாக (Nominal attribute) வரும் உரிச்சொற்கள்''' குரு -குரு மணி வய -வய மான் தட -தட மருப்பு '''2. வினைக் கொடையாக (verbal attribute) வருவன''' நனி - நனி சாய மிக -மிக நாணி '''3. தொழிற்பெயர்களாக (verbal nouns) வருவன''' ஆடி-அமர்தல் எடுத்து - ஆய்தல் '''4. இசை, குறிப்பு, பண்பு உணர்த்துவன''' கம்பலை, சும்மை உறு, தவ பசப்பு, கெழு ''' 5. பெயர் போலவும் வினை போலவும் வருவன''' அதிர்வு - அதிர பணை - பணைத்து '''6. ஒரு சொல் ஒரு பொருள்''' மல்லல் - வளன் பயப்பு -பயன் உசா -சூழ்ச்சி வாள் -ஒளி<noinclude></noinclude> iinhbb7tf7oni3jv3vcvchgmwyhrefz 250 660492 1983394 1973730 2026-10-26T06:28:57Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>170 '''7. ஒரு சொல் பல்பொருள்''' படர் - உள்ளல், செலவு விழுமம் - சீர்மை, சிறப்பு, இடும்பை {{block_center| 8. பல சொல் ஒரு பொருள்}} உறு, தவ, நனி - மிகுதி குரு, கெழு - நிறன் '''9. பயிலாத சொற்களைப் பயின்ற சொற்களால் விளக்குதல்''' தட, கய, நளி - பெருமை மாலை - இயல்பு இவ்வாறு தொல்காப்பியம் உரிச்சொற்களைப் பாகுபடுத்தியிருப்பதற்குச் சான்றுகளைக் காட்டலாம். இங்குக் குறிப்பிட்ட பாகுபாடுகளில் பொருள் கூறும் அமைப்பே மிக்கோங்கி இருப்பதால் உரிச்சொல்லியல் பிற்கால நிகண்டு நூல்களுக்கு அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது எனப் பலர் கருதுகின்றனர். உரிச்சொல்லியலும் நிகண்டு, அகராதி நூல்களும் {{left_margin|3em|<poem>சொற்களுக்குப் பொருள் கூறும் நிலை, உரியியலில் காணப்படுவதால், இவ்வுரியியலைத் 'தமிழ் நிகண்டு' எனலாம். தொல்காப்பியத்துள் வரும் உரியியல், காலப்பழமை சான்றமையால் இதனை முதல் தமிழ் நிகண்டு எனலாம். இதன்கண் அமைந்த சொற்கள் அகரவரிசையி லமைந்திருக்குமாயின் இதனையே முதற்றமிழ் அகராதி என்றும் கூறலாம். பிற்காலத்தில் நிகண்டுகள் தோன்றுவதற்கு இவ்வுரியியலே அடிப்படையாயிற்று. நிகண்டுகளுக்கு உரிச்சொல் என்ற பெயரே வழங்கப்பட்டதுண்டு. நிகண்டு நூல்களை 'உரிச்சொல் பனுவல்' என்றழைத்தனர். பின்னர் நிகண்டு நூல்களைத் துணையாகக் கொண்டு, அகரவரிசையில் பொருள் கூறும் அகராதிகள் தோன்றலாயின24 </poem>}} நிகண்டுகள், அகராதிகள் பற்றிய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டோர் பெரும்பாலோர் இக்கருத்தில் உடன்படுகின்றனர். ஜெயதேவன்25 செ. வை. சண்முகம், 26 மு. சண்முகம் பிள்ளை" போன்றோர் அவர்களுள் குறிப்பிடத் தகுந்தவர். இவ்வாறு தொல்காப்பிய உரிச்சொற்களை நிகண்டுகள் கண்ணோட்டத்திலும், அகராதிகள் கண்ணோட்டத்திலும் பார்க்கும் நிலையே மிக்கோங்கி இருப்பதால் 'உரிச்சொல்' என்றாலே,<noinclude></noinclude> 5z4700xfv148jcorq9u7hfp9dzb2b9d 1983395 1983394 2026-10-26T06:30:21Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 1983395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>170 '''7. ஒரு சொல் பல்பொருள்''' படர் - உள்ளல், செலவு விழுமம் - சீர்மை, சிறப்பு, இடும்பை '''8. பல சொல் ஒரு பொருள்''' உறு, தவ, நனி - மிகுதி குரு, கெழு - நிறன் '''9. பயிலாத சொற்களைப் பயின்ற சொற்களால் விளக்குதல்''' தட, கய, நளி - பெருமை மாலை - இயல்பு இவ்வாறு தொல்காப்பியம் உரிச்சொற்களைப் பாகுபடுத்தியிருப்பதற்குச் சான்றுகளைக் காட்டலாம். இங்குக் குறிப்பிட்ட பாகுபாடுகளில் பொருள் கூறும் அமைப்பே மிக்கோங்கி இருப்பதால் உரிச்சொல்லியல் பிற்கால நிகண்டு நூல்களுக்கு அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது எனப் பலர் கருதுகின்றனர். உரிச்சொல்லியலும் நிகண்டு, அகராதி நூல்களும் {{left_margin|3em|<poem>சொற்களுக்குப் பொருள் கூறும் நிலை, உரியியலில் காணப்படுவதால், இவ்வுரியியலைத் 'தமிழ் நிகண்டு' எனலாம். தொல்காப்பியத்துள் வரும் உரியியல், காலப்பழமை சான்றமையால் இதனை முதல் தமிழ் நிகண்டு எனலாம். இதன்கண் அமைந்த சொற்கள் அகரவரிசையி லமைந்திருக்குமாயின் இதனையே முதற்றமிழ் அகராதி என்றும் கூறலாம். பிற்காலத்தில் நிகண்டுகள் தோன்றுவதற்கு இவ்வுரியியலே அடிப்படையாயிற்று. நிகண்டுகளுக்கு உரிச்சொல் என்ற பெயரே வழங்கப்பட்டதுண்டு. நிகண்டு நூல்களை 'உரிச்சொல் பனுவல்' என்றழைத்தனர். பின்னர் நிகண்டு நூல்களைத் துணையாகக் கொண்டு, அகரவரிசையில் பொருள் கூறும் அகராதிகள் தோன்றலாயின24 </poem>}} நிகண்டுகள், அகராதிகள் பற்றிய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டோர் பெரும்பாலோர் இக்கருத்தில் உடன்படுகின்றனர். ஜெயதேவன்25 செ. வை. சண்முகம், 26 மு. சண்முகம் பிள்ளை" போன்றோர் அவர்களுள் குறிப்பிடத் தகுந்தவர். இவ்வாறு தொல்காப்பிய உரிச்சொற்களை நிகண்டுகள் கண்ணோட்டத்திலும், அகராதிகள் கண்ணோட்டத்திலும் பார்க்கும் நிலையே மிக்கோங்கி இருப்பதால் 'உரிச்சொல்' என்றாலே,<noinclude></noinclude> dnci7d88yb3gnh74axxsf9q4jru7uon 1983396 1983395 2026-10-26T06:31:16Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 திருத்தம் 1983396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>170 '''7. ஒரு சொல் பல்பொருள்''' படர் - உள்ளல், செலவு விழுமம் - சீர்மை, சிறப்பு, இடும்பை '''8. பல சொல் ஒரு பொருள்''' உறு, தவ, நனி - மிகுதி குரு, கெழு - நிறன் '''9. பயிலாத சொற்களைப் பயின்ற சொற்களால் விளக்குதல்''' தட, கய, நளி - பெருமை மாலை - இயல்பு இவ்வாறு தொல்காப்பியம் உரிச்சொற்களைப் பாகுபடுத்தியிருப்பதற்குச் சான்றுகளைக் காட்டலாம். இங்குக் குறிப்பிட்ட பாகுபாடுகளில் பொருள் கூறும் அமைப்பே மிக்கோங்கி இருப்பதால் உரிச்சொல்லியல் பிற்கால நிகண்டு நூல்களுக்கு அடிப்படையாக அமைந்துள்ளது எனப் பலர் கருதுகின்றனர். உரிச்சொல்லியலும் நிகண்டு, அகராதி நூல்களும் {{left_margin|3em|<poem>சொற்களுக்குப் பொருள் கூறும் நிலை, உரியியலில் காணப்படுவதால், இவ்வுரியியலைத் 'தமிழ் நிகண்டு' எனலாம். தொல்காப்பியத்துள் வரும் உரியியல், காலப்பழமை சான்றமையால் இதனை முதல் தமிழ் நிகண்டு எனலாம். இதன்கண் அமைந்த சொற்கள் அகரவரிசையி லமைந்திருக்குமாயின் இதனையே முதற்றமிழ் அகராதி என்றும் கூறலாம். பிற்காலத்தில் நிகண்டுகள் தோன்றுவதற்கு இவ்வுரியியலே அடிப்படையாயிற்று. நிகண்டுகளுக்கு உரிச்சொல் என்ற பெயரே வழங்கப்பட்டதுண்டு. நிகண்டு நூல்களை 'உரிச்சொல் பனுவல்' என்றழைத்தனர். பின்னர் நிகண்டு நூல்களைத் துணையாகக் கொண்டு, அகரவரிசையில் பொருள் கூறும் அகராதிகள் தோன்றலாயின24 </poem>}} நிகண்டுகள், அகராதிகள் பற்றிய ஆய்வுகளை மேற்கொண்டோர் பெரும்பாலோர் இக்கருத்தில் உடன்படுகின்றனர். ஜெயதேவன்25 செ. வை. சண்முகம், 26 மு. சண்முகம் பிள்ளை" போன்றோர் அவர்களுள் குறிப்பிடத் தகுந்தவர். இவ்வாறு தொல்காப்பிய உரிச்சொற்களை நிகண்டுகள் கண்ணோட்டத்திலும், அகராதிகள் கண்ணோட்டத்திலும் பார்க்கும் நிலையே மிக்கோங்கி இருப்பதால் 'உரிச்சொல்' என்றாலே,<noinclude></noinclude> fd6ts0o9jn5rch1w895p87xriuypxmd 250 660494 1983397 1973732 2026-10-26T06:35:09Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை 1983397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|171}} நிகண்டு, அகராதி எனும் கொள்கை ஆய்வாளர்களிடையே நிலைத்து விட்டதைக் காணமுடிகின்றது. தொல்காப்பியம் முழுமையிலும் தமிழ் அகராதிக் கூறுகளைக் கண்டறிந்துள்ளார் ஜெயதேவன். ''' முடிவுரை''' {{gap}}தொல்காப்பியம் உரிச்சொற்களின் இலக்கணத்தைத் தெளிவாக எட்டுக்கூறுகளில் கூறுவதை, உரையாசிரியர்கள் பலரும் தெளிவாக விளக்கம் கூறாது தடுமாறும் நிலைகளைப் பிற்கால ஆய்வுகள் எடுத்தியம்புகின்றன. மொழியியல் ஆய்வுகள் கூட உரிச்சொற்களின் ஒன்றிரண்டு பண்புகளை ஆராய்கின்றன என்றே கருதவேண்டியதுள்ளது. ஆனால், நிகண்டுகள், அகராதி முயற்சிகள் மட்டும் தொல்காப்பிய உரிச்சொல்லியலை அடிப்படையாகக் கொண்டே எழுந்தவையாகத் தம்மை நிலை நிறுத்துகின்றன. பிங்கல நிகண்டு, திவாகர நிகண்டு என்பன இதற்குச் சான்றாம். {{block_center|குறிப்புகள்}} 1. தொல்காப்பியம், கழகப் பதிப்பு, சென்னை, 1943. 2. தொல்காப்பிய உரைகள் - இளம்பூரணர் உரை (573), தெய்வச்சிலையார் உரை (1979), நச்சினார்க்கிளியர் உரை (1979), கழகப் பதிப்புகள், சென்னை. 3. சேளாவரையார் உரை (1966), திருப்பனந்தாள், இலக்கணத் தொகை - சொல்.ச.வே.சுப்பிரமணியன் (பதிப்பு), 1972. 4. தொல்காப்பிய உரைகள் - இளம்பூரணர் உரை (1773), தெய்வச்சிலையார் உரை (1979), நச்சினார்க்கினியர் உரை (1979), கழகப் பதிப்புகள்,சென்னை. 5. தொல்காப்பிய உரைகள் - இளம்பூரணர் உரை (673), தெய்வச்சிலையார் உரை (1979), நச்சினார்க்கினியர் உரை (1979), கழகப் பதிப்புகள், சென்னை. 6. இலக்கணத் தொகை - சொல்., ச.வே. சுப்பிரமணியன் (பதிப்பு), 1972. 7. “ “ 8. “ “ 9. “ “<noinclude></noinclude> qi1opvo7a9td8ob5u8irq92b8hxrnd3 1983398 1983397 2026-10-26T06:35:47Z SENTHAMIZHSELVI A 11415 திருத்தம் 1983398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="SENTHAMIZHSELVI A" /></noinclude>{{Right|171}} நிகண்டு, அகராதி எனும் கொள்கை ஆய்வாளர்களிடையே நிலைத்து விட்டதைக் காணமுடிகின்றது. தொல்காப்பியம் முழுமையிலும் தமிழ் அகராதிக் கூறுகளைக் கண்டறிந்துள்ளார் ஜெயதேவன். ''' முடிவுரை''' {{gap}}தொல்காப்பியம் உரிச்சொற்களின் இலக்கணத்தைத் தெளிவாக எட்டுக்கூறுகளில் கூறுவதை, உரையாசிரியர்கள் பலரும் தெளிவாக விளக்கம் கூறாது தடுமாறும் நிலைகளைப் பிற்கால ஆய்வுகள் எடுத்தியம்புகின்றன. மொழியியல் ஆய்வுகள் கூட உரிச்சொற்களின் ஒன்றிரண்டு பண்புகளை ஆராய்கின்றன என்றே கருதவேண்டியதுள்ளது. ஆனால், நிகண்டுகள், அகராதி முயற்சிகள் மட்டும் தொல்காப்பிய உரிச்சொல்லியலை அடிப்படையாகக் கொண்டே எழுந்தவையாகத் தம்மை நிலை நிறுத்துகின்றன. பிங்கல நிகண்டு, திவாகர நிகண்டு என்பன இதற்குச் சான்றாம். {{block_center|குறிப்புகள்}} 1. தொல்காப்பியம், கழகப் பதிப்பு, சென்னை, 1943. 2. தொல்காப்பிய உரைகள் - இளம்பூரணர் உரை (573), தெய்வச்சிலையார் உரை (1979), நச்சினார்க்கிளியர் உரை (1979), கழகப் பதிப்புகள், சென்னை. 3. சேளாவரையார் உரை (1966), திருப்பனந்தாள், இலக்கணத் தொகை - சொல்.ச.வே.சுப்பிரமணியன் (பதிப்பு), 1972. 4. தொல்காப்பிய உரைகள் - இளம்பூரணர் உரை (1773), தெய்வச்சிலையார் உரை (1979), நச்சினார்க்கினியர் உரை (1979), கழகப் பதிப்புகள்,சென்னை. 5. தொல்காப்பிய உரைகள் - இளம்பூரணர் உரை (673), தெய்வச்சிலையார் உரை (1979), நச்சினார்க்கினியர் உரை (1979), கழகப் பதிப்புகள், சென்னை. 6. இலக்கணத் தொகை - சொல்., ச.வே. சுப்பிரமணியன் (பதிப்பு), 1972. 7. “ “ 8. “ “ 9. “ “<noinclude></noinclude> 6qwp3eadedxqquda9h1b1l5plqih3e7 4 663486 1983416 1982975 2026-10-26T07:09:26Z Praveena Sureshkumar 17449 /* 16.10.2026 */ 1983416 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110362 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 9 == # [https://www.vcw.ac.in/ வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி], திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா. == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> கோப்பு | <small> பெயர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | நிலை |- | 1 | [[அட்டவணை:சங்க அகப்பாடல்கள் தோழி கூற்று.pdf]] | style="text-align:center;" | 394 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 2 | [[அட்டவணை:தமிழக எல்லைப் போராட்டங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 218 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 3 | [[அட்டவணை:தமிழ்க் காட்சி நெறியியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 250 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 4 | [[அட்டவணை:தமிழர் பண்பாட்டுச் சொற்கோவை ஒப்பனையியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 407 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 5 | [[அட்டவணை:தமிழர் கண்ட தாவரவியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 146 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,415 ! style="text-align:center;" | 5 / 5 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Mariammal Gurusamy|Mariammal Gurusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Mariammal Gurusamy|பேச்சு]]) 14:24, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:02, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 12:02, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:33, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===09.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:19, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 08:48, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==16.10.2026== * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 10:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 10:28, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-55478-16|~2026-55478-16]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-55478-16|talk]]) 14:18, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sarunitha Kumar|Sarunitha Kumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sarunitha Kumar|பேச்சு]]) 12:53, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 13:59, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:20, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 15:57, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 01:31, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 04:33, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Aambika|Nandhini Aambika]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Aambika|பேச்சு]]) 04:37, 17 அக்டோபர் 2026 (𝚄𝚃𝙲) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:17, 17 அக்டோபர் 2026 #--[[பயனர்:Selvabala S|Selvabala S]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvabala S|பேச்சு]]) 13:37, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 11:26, 19 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:36, 20 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Roshini Komarasamy|Roshini Komarasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Roshini Komarasamy|பேச்சு]]) 06:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:36, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:37, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:42, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Revathi|Nandhini Revathi]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Revathi|பேச்சு]]) 06:50, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Akila banu Rajak|Akila banu Rajak]] ([[பயனர் பேச்சு:Akila banu Rajak|பேச்சு]]) 06:53, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Gomathi Sakthivel|Gomathi Sakthivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Gomathi Sakthivel|பேச்சு]]) 07:13, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 09:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 17:12, 22 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 09:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mathini Anbazhagan|Mathini Anbazhagan]] ([[பயனர் பேச்சு:Mathini Anbazhagan|பேச்சு]]) 09:34, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 14:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பின்னூட்டம்== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:50, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) a40hbq7vu7img2miwzclmeh5aumsqn3 1983428 1983416 2026-10-26T08:00:16Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 ஒப்பம் 1983428 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110362 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 9 == # [https://www.vcw.ac.in/ வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி], திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா. == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> கோப்பு | <small> பெயர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | நிலை |- | 1 | [[அட்டவணை:சங்க அகப்பாடல்கள் தோழி கூற்று.pdf]] | style="text-align:center;" | 394 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 2 | [[அட்டவணை:தமிழக எல்லைப் போராட்டங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 218 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 3 | [[அட்டவணை:தமிழ்க் காட்சி நெறியியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 250 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 4 | [[அட்டவணை:தமிழர் பண்பாட்டுச் சொற்கோவை ஒப்பனையியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 407 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 5 | [[அட்டவணை:தமிழர் கண்ட தாவரவியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 146 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,415 ! style="text-align:center;" | 5 / 5 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Mariammal Gurusamy|Mariammal Gurusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Mariammal Gurusamy|பேச்சு]]) 14:24, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:02, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 12:02, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:33, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===09.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:19, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 08:48, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==16.10.2026== * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 10:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 10:28, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-55478-16|~2026-55478-16]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-55478-16|talk]]) 14:18, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sarunitha Kumar|Sarunitha Kumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sarunitha Kumar|பேச்சு]]) 12:53, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 13:59, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:20, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 15:57, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 01:31, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 04:33, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Aambika|Nandhini Aambika]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Aambika|பேச்சு]]) 04:37, 17 அக்டோபர் 2026 (𝚄𝚃𝙲) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:17, 17 அக்டோபர் 2026 #--[[பயனர்:Selvabala S|Selvabala S]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvabala S|பேச்சு]]) 13:37, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 11:26, 19 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:36, 20 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Roshini Komarasamy|Roshini Komarasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Roshini Komarasamy|பேச்சு]]) 06:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:36, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:37, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:42, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Revathi|Nandhini Revathi]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Revathi|பேச்சு]]) 06:50, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Akila banu Rajak|Akila banu Rajak]] ([[பயனர் பேச்சு:Akila banu Rajak|பேச்சு]]) 06:53, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Gomathi Sakthivel|Gomathi Sakthivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Gomathi Sakthivel|பேச்சு]]) 07:13, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 09:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 17:12, 22 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 09:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mathini Anbazhagan|Mathini Anbazhagan]] ([[பயனர் பேச்சு:Mathini Anbazhagan|பேச்சு]]) 09:34, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 14:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jeevitha Thirumoorthi|Jeevitha Thirumoorthi]] ([[பயனர் பேச்சு:Jeevitha Thirumoorthi|பேச்சு]]) 07:59, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பின்னூட்டம்== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:50, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) qt3t58aoeh6ak4806oa7fm1o1iu3is4 1983538 1983428 2026-10-26T09:52:23Z Induja Ponnusamy 17450 /* 16.10.2026 */ 1983538 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110362 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 9 == # [https://www.vcw.ac.in/ வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி], திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா. == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> கோப்பு | <small> பெயர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | நிலை |- | 1 | [[அட்டவணை:சங்க அகப்பாடல்கள் தோழி கூற்று.pdf]] | style="text-align:center;" | 394 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 2 | [[அட்டவணை:தமிழக எல்லைப் போராட்டங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 218 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 3 | [[அட்டவணை:தமிழ்க் காட்சி நெறியியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 250 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 4 | [[அட்டவணை:தமிழர் பண்பாட்டுச் சொற்கோவை ஒப்பனையியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 407 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 5 | [[அட்டவணை:தமிழர் கண்ட தாவரவியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 146 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,415 ! style="text-align:center;" | 5 / 5 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Mariammal Gurusamy|Mariammal Gurusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Mariammal Gurusamy|பேச்சு]]) 14:24, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:02, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 12:02, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:33, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===09.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:19, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 08:48, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==16.10.2026== * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 10:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 10:28, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-55478-16|~2026-55478-16]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-55478-16|talk]]) 14:18, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sarunitha Kumar|Sarunitha Kumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sarunitha Kumar|பேச்சு]]) 12:53, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 13:59, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:20, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 15:57, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 01:31, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 04:33, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Aambika|Nandhini Aambika]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Aambika|பேச்சு]]) 04:37, 17 அக்டோபர் 2026 (𝚄𝚃𝙲) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:17, 17 அக்டோபர் 2026 #--[[பயனர்:Selvabala S|Selvabala S]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvabala S|பேச்சு]]) 13:37, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 11:26, 19 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:36, 20 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Roshini Komarasamy|Roshini Komarasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Roshini Komarasamy|பேச்சு]]) 06:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:36, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:37, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:42, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Revathi|Nandhini Revathi]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Revathi|பேச்சு]]) 06:50, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Akila banu Rajak|Akila banu Rajak]] ([[பயனர் பேச்சு:Akila banu Rajak|பேச்சு]]) 06:53, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Gomathi Sakthivel|Gomathi Sakthivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Gomathi Sakthivel|பேச்சு]]) 07:13, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 09:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 17:12, 22 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 09:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mathini Anbazhagan|Mathini Anbazhagan]] ([[பயனர் பேச்சு:Mathini Anbazhagan|பேச்சு]]) 09:34, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 14:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jeevitha Thirumoorthi|Jeevitha Thirumoorthi]] ([[பயனர் பேச்சு:Jeevitha Thirumoorthi|பேச்சு]]) 07:59, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC)--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==பின்னூட்டம்== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:50, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) p796fma55v39fzluni8sk66a21fqwhv 250 663507 1983299 1977899 2026-10-25T13:13:04Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983299 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இசுவான்பெகுக்கு|978|இடைக்காலம்}} {|</noinclude>|- |இசுவான்பெகுக்கு || || 109 |- |இசை இணைவுக் கொள்கை || || 16 |- |இசைக் கணிப்பொறி || || 1 |- |இசைக் கல்வி || || 1 |- |இசைக் கல்வி முறைகள் || || 2 |- |இசைக்கலை || || 3 |- |இசைச்சன் || || 3 |- |இசைஞானியார் || || 3 |- |இசைத்தமிழ் || || 4 |- |இசைத்திறன் சோதனை || || 10 |- |இசை நாடகம் || || 11 |- |இசை நாடக வரலாறு || || 11 |- |இசை நுணுக்கம் || || 12 |- |இசைப் பேருரை || || 13 |- |இசை மரபு || || 13 |- |இசையியல் பிரிவுகள் || || 4 |- |இசையிலக்கண நூல்கள் || || 5, 6 |- |இசையின் நரம்பு வகைகள் || || 5 |- |இசைவழி உளவியல் || || 14 |- |இசைவிணைவு உண்மைக் கோட்பாடு || || 14 |- |இசைவில் தவறு || || 16 |- |இசைவு || || 18 |- |இசைவுத் தீர்ப்புச் சட்டங்கள் || || 20, 21 |- |இசைவுத் தீர்ப்பு முறை || || 20 |- |இஞ்சு வில்லியம் இரால்பு || || 21 |- |இட்சிங்கு || || 23 |- |இட்சுவாகு || || 24 |- |இட்சுவாகு மரபு || || 25 |- |இட்டசி || || 25 |- |இட்டலிங்க அகவல் || || 26 |- |இட்டலிங்கக் கைத்தலமாலை || || 26 |- |இட்டாநகர் || || 26 |- |இட்டார்சி || || 27 |- |இட்டார்பு சாக்குவிசு இக்னேசு || || 27 |- |இட்டிசு மொழி || || 27 |- |இட்டூரியா || || 29 |- |இட்டைட்டு அரசர்கள் || || 30, 31 |- |இட்டைட்டுகள் || || 29 |- |இட்டைட்டு நாகரிகம் || || 31, 32 |- |இட்ரிசி || || 32 |- |இட்லர் அடால்பு || || 35 |- |இட அமைப்புப் கோட்பாடு || || 35 |- |இடக்கை || || 38 |- |இடக்கைப் பழக்கம் || || 38 |- |இடங்கழி நாயனார் || || 40 |- |இடங்கைச் சாதிகள் || || 40 |- |இடங்கை வலங்கை || || 40 |- |இடத்திறன் சோதனை || || 44 |- |இடத்தொடர்புச் சோதனை || || 17 |- |இடதுசாரிகள் || || 47 |- |இட–நேரக் கோட்பாடு || || 49 |- |இடப் பெயர்கள் || || 50 |- |இடப்பெயர்வு || || 54 |- |இடப்பெயர்வுக் காரணிகள் || || 55 |- |இடப்பெயர்வுத் தேர்வு || || 56 |- |இடப்பெயர்வு வகைகள் || || 56, 57 |- |இடபதீர்த்தங்கரர் || || 59 |- |இடபம் || || 59 |- |இடபம்{{sup|2}} || || 60 |- |இடபாந்திக மூர்த்தி || || 60 |- |இடபாருட மூர்த்தி || || 61 |- |இடம்பெயரும் ஊரகச் சமுதாயம் || || 288 |- |இடம்பெயரும் வேளாண்மை ஊரககம் || || 288 |- |இடார்தாங்கு பொருளியல் || || 61 |- |இடார்தாங்கும் முதல் அடிப்படைத் திட்டம் || || 402 |- |இடவெந்தை || || 63 |- |இடவைப் போர் || || 63 |- |இடாகோ பால்சு || || 64 |- |இடால்கோ || || 64 |- |இடால்கோ{{sup|2}} || || 64 |- |இடீசா || || 64 |- |இடுக்கி || || 65 |- |இடுகாடு || || 65 |- |இடும்பன் || || 70 |- |இடும்பன்{{sup|2}} || || 70 |- |இடும்பன்{{sup|3}} || || 71 |- |இடும்பன்{{sup|4}} || || 71 |- |இடும்பாவனம் || || 71 |- |இடும்பி || || 71 |- |இடைக்கருவி || || 71 |- |இடைக்கழி நாட்டு நலனூர் நத்தத்தனார் || || 71 |- |இடைக்கழி நாடு || || 71 |- |இடைக்கற்காலக் கருவிகள் || || 72, 73 |- |இடைக்கற்காலம் || || 71 |- |இடைக்கற்கால வாழ்க்கை || || 73 |- |இடைக்காட்டுச் சித்தர் || || 73, 74 |- |இடைக்காடர் || || 74 |- |இடைக்காடர்{{sup|2}} || || 75 |- |இடைக்காடர்{{sup|3}} || || 75 |- |இடைக்கால அரசாங்கம் || || 75 |- |இடைக்கால அரசியல் || || 90 |- |இடைக்கால ஏற்பாடுகள் || || 77 |- |இடைக்காலச் சமயம் || || 90 |- |இடைக்காலச் சமுதாயம் || || 91 |- |இடைக்காலத் தணிக்கை || || 78 |- |இடைக்காலத் தத்துவம் || || 79 |- |இடைக்காலப் பொருளியற் சிந்தனைகள் || || 85 |- |இடைக்காலம் || || 89 |-<noinclude>|}</noinclude> llsqhz0petw2ryat1wi9kwd52992dly 250 663508 1983300 1977911 2026-10-25T13:23:29Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983300 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இடைக்கால வணிகக் குழுக்கள்|979|இந்திய ஆகாய விமானம்}} {|</noinclude>|- |இடைக்கால வணிகக் குழுக்கள் || || 86 |- |இடைக்குன்றூர்கிழார் || || 91 |- |இடைச்சங்கம் || || 92 |- |இடைச்சுரம் || || 92 |- |இடைச்செருகல் || || 92 |- |இடைச்சொல் || || 93 |- |இடைச்சொற் பகுப்பாடு || || 94 |- |இடைசுருங்கு பறை || || 95 |- |இடைத்தேர்தல் || || 95 |- |இடைத்தேர்தல் முறைகள் || || 95, 96 |- |இடைநிலை நிருவாக அதிகாரிகள் || || 99 |- |இடைநிலை மயக்கம் || || 96 |- |இடைநிலை மேலாண்மை || || 98 |- |இடைநிலை மேலாண்மையின் பணிகள் || || 99, 100 |- |இடைப் பழங்கற்காலம் || || 586 |- |இடைப்பாத்திய வழக்கு || || 100 |- |இடைமருதூர் || || 100 |- |இடைமெய் இணை || || 101 |- |இடையன் நெடுங்கீரனார் || || 102 |- |இடையன் வேந்தன் கொற்றனார் || || 102 |- |இடையார்ப்பாக்கம் || || 102 |- |இடையாற்று நாடு || || 102 |- |இடையாற்றுப்பாக்கம் || || 102 |- |இடையாறு || || 103 |- |இடையாறு{{sup|2}} || || 103 |- |இடையெழு வள்ளல்கள் || || 103 |- |இடைவினை || || 103 |- |இடைவினை ஆய்வு முறை || || 104 |- |இண்டன்பர்கு || || 106 |- |இண்டன்பர்கு நடவடிக்கைகள் || || 107 |- |இண்டால் || || 109 |- |இண்டிகா || || 109 |- |இணக்க ஏற்பாடு || || 113 |- |இணக்கம் || || 115 |- |இணங்காதார் || || 115 |- |இணுவையந்தாதி || || 117 |- |இணை உச்சரிப்பு || || 117 |- |இணைக்குறளாசிரியப்பா || || 119 |- |இணைத்தமைத்தல் || || 120 |- |இணைத்தற் சோதனைகள் || || 122 |- |இணைதல் || || 122 |- |இணைதல் முறைகள் || || 122–124 |- |இணைப்படி மலர்ச்சி || || 126 |- |இணைப்பு || || 127 |- |இணைப்பு விளைவுகள் || || 129 |- |இணைமணிமாலை || || 129 |- |இணையுறவுக்கெழு || || 129 |- |இணையொலி || || 110 |- |இத்–உல்–பிதிர் || || 138 |- |இத்தாலி || || 130 |- |இத்தாலி நாட்டில் கல்வி || || 139 |- |இத்தாலிய அரசியலமைப்பு || || 141 |- |இத்தாலிய அரசியற் கட்சிகள் || || 141–144 |- |இத்தாலிய இலக்கியம் || || 151–153 |- |இத்தாலியக் கலைகள் || || 134 |- |இத்தாலியக் கிளைமொழிகள் || || 151 |- |இத்தாலியக் குடியரசு || || 139 |- |இத்தாலியக் குடியரசுக் கட்சி || || 143 |- |இத்தாலியக் குடியாட்சிச் சமநிலைச் சமுதாயக் கட்சி || || 143 |- |இத்தாலியச் சமநிலைச் சமுதாயக் கட்சி || || 145 |- |இத்தாலியத் தத்துவம் || || 146 |- |இத்தாலியத் தாராளக் கட்சி || || 148 |- |இத்தாலியத் தொழிற் கட்சி || || 149 |- |இத்தாலியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி || || 150 |- |இத்தாலிய மொழி || || 151, 152 |- |இத்தாலிய மொழியும் இலக்கியமும் || || 151 |- |இத்தாலியில் ஆசிரியர் பயிற்சி || || 141 |- |இதயதுல்லா சர் குலாம் உசேன் || || 154 |- |இதாக்கா || || 154 |- |இதாக்கா{{sup|2}} || || 154 |- |இதாகோ || || 154 |- |இதிகாசங்கள் || || 157 |- |இதிகாச பாகவதம் || || 159 |- |இதிமத்–உத்–தௌலா || || 160 |- |இதோபதேசம் || || 161 |- |இந்தளூர் || || 161 |- |இந்தாப்பூர் போர் || || 161 |- |இந்திமொழி || || 162 |- |இந்திமொழிச் சட்டநூல் விருது || || 193 |- |இந்தி மொழிப் பகுதி || || 162 |- |இந்திமொழிப் பேசாத மாநிலங்களின் இந்தி எழுத்தாளர்களுக்கு விருது || || 194 |- |இந்திமொழி வளர்ச்சி || || 162 |- |இந்திய அரசியலமைப்பின் வளர்ச்சி || || 626 |- |இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம் || || 164 |- |இந்திய அரசுப் பரப்பாய்வு || || 198 |- |இந்திய அரசு விருதுகள் || || 193 |- |இந்திய அருங்காட்சியகப் பிரிவுகள் || || 199, 200 |- |இந்திய அருங்காட்சியகம் || || 198 |- |இந்திய அலுவகம் || || 201 |- |இந்திய அழகியல் || || 203 |- |இந்திய அழகியல் || || 205, 206 |- |இந்திய அளவையியல் || || 206 |- |இந்திய அளவையியலின் தோற்றம் || || 206 |- |இந்திய அறிவாராய்ச்சியியல் || || 213 |- |இந்திய அறிவியற் கழகம் || || 216 |- |இந்திய ஆகாய விமானம் || || 508 |-<noinclude>|} <b>வா.க. 3 – 62அ</b></noinclude> isqpkqfa6phkfg1pznqv252lxx1adoo 250 663509 1983302 1977901 2026-10-25T13:31:06Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983302 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இந்திய ஆட்சிச்‌ சட்டம்‌|980|இந்திய நூலகச் சங்கம்}} {|</noinclude>|- |இந்திய ஆட்சிச் சட்டம் || || 216 |- |இந்திய ஆட்சிப்பணி || || 219 |- |இந்திய ஆட்சிமுறை || || 222 |- |இந்திய ஆட்சி முறையின் அடித்தளங்கள் || || 222 |- |இந்திய ஆடலாசிரியர்கள் || || 226 |- |இந்திய – ஆப்கானியர் || || 279 |- |இந்திய – ஆரிய மொழிகள் || || 538, 540 |- |இந்திய – ஆரியர் || || 279, 282 |- |இந்திய – இசுலாமியக் கட்டடக்க கலை || || 231 |- |இந்திய இணையங்கள் || || 260 |- |இந்திய இரயில்வேக்கள் || || 264 |- |இந்திய இரயில்வேக்களின் தோற்றம் || || 264, 265 |- |இந்திய இரயில்வேக்களின் வளர்ச்சி || || 268 |- |இந்திய இரயில்வே சட்டம் || || 933 |- |இந்திய இராணுவத்தின் கட்டளைகள் || || 270 |- |இந்திய இராணுவத்தின் பிரிவுகள் || || 270 |- |இந்திய இராணுவம் || || 270 |- |இந்திய இராணுவ விருதுகள் || || 271 |- |இந்திய இருப்புப்பாதைச் சட்டம் || || 272 |- |இந்திய இனங்கள் || || 278 |- |இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் || || 283 |- |இந்திய உதவி நீதிமன்றம் || || 285 |- |இந்திய உளநல நரம்பியல் நிறுவனம் || || 287 |- |இந்திய உளநோய் நீக்கு உளவியலார் சங்கம் || || 287 |- |இந்திய ஊரகங்கள் || || 287 |- |இந்திய ஊழியர் சங்கக் கொள்கைகள் || || 290 |- |இந்திய ஊழியர் சங்கப் பணிகள் || || 291 |- |இந்திய ஊழியர் சங்கம் || || 290 |- |இந்திய ஏற்றுமதி இறக்குமதி வங்கி || || 291 |- |இந்திய ஓவியக்கலை || || 292 |- |இந்தியக் கம்பியில்லாத் தந்திச் சட்டம் || || 299 |- |இந்தியக் கல்வி அமைப்பு || || 299 |- |இந்தியக் கல்விக்குழு || || 304 |- |இந்தியக் கல்வியறிவு || || 516 |- |இந்தியக் கல்வியின் மகாசாசனம் || || 306 |- |இந்தியக் கல்வி வரலாறு || || 305 |- |இந்தியக் கலங்கரை விளக்கச் சட்டம் || || 309 |- |இந்தியக் கலை || || 206 |- |இந்தியக் காசியல் || || 310 |- |இந்தியக் காடுகள் சட்டம் || || 315 |- |இந்தியக் கால்நடைச் செல்வம் || || 316 |- |இந்தியக் காவல் பணித்துறை || || 321 |- |இந்தியக் கிராமிய நடனங்கள் || || 323 |- |இந்தியக் கிலாபத்துத் தூதுக்குழு || || 327 |- |இந்தியக் கிளர்ச்சி || || 328 |- |இந்தியக் கிளர்ச்சிக்கான காரணங்கள் || || 329 |- |இந்தியக் கிறித்தவத் திருமணச் சட்டம் || || 330 |- |இந்தியக் குடிமுறைப் பதிவு || || 333 |- |இந்தியக் குடியரசு || || 334 |- |இந்தியக் குடியேற்றங்கள் || || 335 |- |இந்தியக் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்பு || || 340 |- |இந்தியக் கூட்டுறவு இயக்கம் || || 341 |- |இந்தியச் சசானியர் நாணயங்கள் || || 346 |- |இந்தியச் சமூக அறிவியல் ஆய்வு நிறுவனம் || || 347 |- |இந்தியச் சமூகச் சுகாதாரம் நிறுவனம் || || 348 |- |இந்தியச் சாதிமுறை || || 348 |- |இந்தியச் சான்றுச் சட்டம், கி.பி. 1872 || || 354 |- |இந்தியச் செஞ்சிலுவைச் சங்கப் பிரிவுகள் || || 362, 363 |- |இந்தியச் செஞ்சிலுவைச் சங்கம் || || 361 |- |இந்தியச் செலாவணி || || 363 |- |இந்தியச் செலாவணிச் சட்டம் || || 364 |- |இந்தியத் தண்டனைச் சட்டத்தின் பகுதிகள் || || 368, 369 |- |இந்தியத் தண்டனைச் சட்டம் || || |- |இந்தியத் தணிக்கைத் துறைத் தலைவர் || || 369 |- |இந்தியத் தத்துவம் || || 374 |- |இந்தியத் தந்திச் சட்டம் || || 382 |- |இந்தியத் தர நிர்ணயச் சட்டம் || || 384 |- |இந்தியத் தர வரையறை நிலையம் || || 384 |- |இந்தியத் தாராளக் கூட்டமைப்பு || || 385 |- |இந்தியத் திட்டங்கள் || || 500 |- |இந்தியத் திட்ட நேரம் || || 386 |- |இந்தியத் திருமண விலக்குச் சட்டம் || || 387 |- |இந்தியத் தொல்லியல் பரப்பாய்வுத்துறை || || 390 |- |இந்தியத் தொழில்கள் || || 393 |- |இந்தியத் தொழில் நிதிக் கழகம் || || 401 |- |இந்தியத் தொழில் மறுசீரமைப்புக் கழகம் || || 402 |- |இந்தியத் தொழில் வளர்ச்சி வங்கி || || 403 |- |இந்தியத் தொழிலாளர் || || 404 |- |இந்தியத் தொழிற்கடன், முதலீட்டுக் கழகம் || || 407 |- |இந்தியத் தொழிற் சங்கங்கள் || || 409 |- |இந்தியத் தொழிற்சங்கச் சட்டம் || || 410 |- |இந்திய தேசிய ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் || || 411 |- |இந்திய தேசிய இராணுவம் || || 412 |- |இந்திய தேசிய காங்கிரசின் மாநாடுகள் || || 416, 418 |- |இந்திய தேசிய காங்கிரசு || || 415 |- |இந்திய தேசிய காங்கிரசு || || 420, 421 |- |இந்திய தேசிய கீதம் || || 420 |- |இந்திய தேசியக் கொடி || || 421 |- |இந்திய தேசிய நூலகம் || || 422 |- |இந்திய நகர்ப்புறக் குடும்பம் || || 424 |- |இந்திய நடனக் கலை || || 424 |- |இந்திய நடனத்தின் பிரிவுகள் || || 427 |- |இந்திய நாடகக் கலை || || 438 |- |இந்திய நாடகக் குழுக்கள் || || 458-463 |- |இந்திய நிலப் பயன்பாடு || || 463 |- |இந்திய நில வளங்கள் || || 463 |- |இந்திய நூலகச் சங்கம் || || 464 |-<noinclude>|}</noinclude> 6pgfjvs66863wv0malvt6fwoxxoqd4q 250 663559 1983304 1978037 2026-10-25T13:43:43Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983304 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இந்தியப்‌ படைத்துறைப்‌ பதவி நிரல்‌|981|இந்து உரிமை இறக்கச் சட்டம்}} {|</noinclude>|- |இந்தியப் படைத் துறைப் பதவி நிரல் || || 271 |- |இந்தியப் பண்பாட்டுச் சின்னங்கள் || || 467 |- |இந்தியப் பண்பாடு || || 468 |- |இந்தியப் பண அங்காடி || || 470 |- |இந்தியப் பல்கலைக் கழகங்கள் || || 473 |- |இந்தியப் பல்கலைக் கழகங்களின் சங்கம் || || 477 |- |இந்தியப் பல்கலைக் கழகச் சட்டம் 1904 || || 478 |- |இந்தியப் பழங்கல்வி முறைகள் || || 479 |- |இந்தியப் பழங்குடி மொழிகள் || || 483 |- |இந்தியப் பித்தர் சட்டம் || || 488 |- |இந்தியப் பிறப்புப்படி – வீதங்கள் || || 514 |- |இந்தியப் புதையல் சட்டம் || || 490 |- |இந்தியப் பெருங்கடல் || || 492 |- |இந்தியப் பேரிணையம் || || 493 |- |இந்தியப் பொருளியல் || || 498 |- |இந்தியப் போக்குவரத்து || || 505 |- |இந்திய – பாகிசுத்தான் உறவுகள் || || 509 |- |இந்திய மக்கள் தொகை || || 512 |- |இந்திய மக்கள் தொகை பெருக்கம் || || 515 |- |இந்திய மக்கள் பெருக்கம் || || 505 |- |இந்திய மருத்துவ மன்றச் சட்டம் || || 519 |- |இந்திய மாதர் சங்கம் || || 521 |- |இந்திய மாநிலங்கள் || || 192, 335 |- |இந்திய மானிடவியல் கழகம் || || 521 |- |இந்திய மானிடவியல் மதிப்புாய்வு || || 522 |- |இந்திய மின்சாரச் சட்டம் || || 525 |- |இந்திய மேலாண்மை || || 532 |- |இந்திய மேலாண்மைக் கழகம் || || 531 |- |இந்திய மைய இருப்பு வங்கி || || 532 |- |இந்திய மைய இருப்பு வங்கி || || 403 |- |இந்திய மொழிகள் || || 538 |- |இந்திய மொழி நூல்கள் விருது || || 194 |- |இந்திய மொழியியல் ஆய்வு || || 483 |- |இந்திய மொழியின் எழுத்துகள் || || 542 |- |இந்திய வயதுரிமைச் சட்டம் || || 542 |- |இந்திய வயதுவந்தோர் கல்விக் கழகம் || || 543 |- |இந்திய வரலாற்றுக் கழகம் || || 543 |- |இந்திய வரலாறு, வேதகாலம் முதல் கி.பி. 1206 வரை || || 593 |- |இந்திய வரலாறு, கி.பி. 1206–1526 || || 603 |- |இந்திய வரலாறு, கி.பி. 1526–1858 || || 607 |- |இந்திய வரலாறு, கி.பி. 1858–1950 || || 624 |- |இந்திய விடுதலைக் கழகம் || || 412 |- |இந்திய விடுதலைச் சட்டம் || || 546 |- |இந்திய விடுதலைப் போராட்டம் || || 630 |- |இந்திய விலங்கியல் மதிப்புாய்வு || || 522 |- |இந்திய வெடிபொருள் சட்டம் || || 549 |- |இந்திய வேளாண்மை ஆராய்ச்சிக் குழு || || 551 |- |இந்திய வேளாண்மைத் துறை || || 501 |- |இந்திய வேளாண்மை வளர்ச்சி || || 554 |- |இந்தியா || || 568 |- |இந்தியா பங்களாதேச எல்லை ஒப்பந்தம், 1974 || || 641 |- |இந்தியா பெயர்க்காரணம் || || 581 |- |இந்தியாவில் ஆண்–பெண் விகிதம் || || 517 |- |இந்தியாவில் ஐரோப்பிய வணிகக் குழுக்கள் || || 618 |- |இந்தியாவில் தச்சுக்காரர் || || 642 |- |இந்தியாவில் தேனியர் || || 643 |- |இந்தியாவில் பண்பாட்டு ஒருமைப்பாடு || || 583 |- |இந்தியாவில் பிரெஞ்சுக்காரர் || || 646 |- |இந்தியாவில் போர்த்துக்கீசியர் || || 651 |- |இந்தியாவில் மழையளவு || || 579 |- |இந்தியாவில் யூதர் || || 653 |- |இந்தியாவின் அரசியல் ஒருமைப்பாடு || || 582 |- |இந்தியாவின் எல்லைகள் || || 569 |- |இந்தியாவின் சமய ஒருமைப்பாடு || || 583 |- |இந்தியாவின் தொன்மைப் பல்கலைக்கழகம் || || 473 |- |இந்தியாவின் நிலவியல் ஒருமைப்பாடு || || 582 |- |இந்தியாவின் மண்ணியல் அமைப்பு || || 570 |- |இந்தியாவின் வருவாயில் வேளாண்மையின் பங்கு || || 556 |- |இந்தியானா || || 654 |- |இந்தியானா பாலிசு || || 656 |- |இந்திர காளி || || 656 |- |இந்திர காளியம் || || 657 |- |இந்திர காளியர் || || 657 |- |இந்திரசித்தன் || || 658 |- |இந்திராத்துய்மன் || || 659 |- |இந்திர நீல பருப்பதம் || || 659 |- |இந்திரப் பிரந்தம் || || 660 |- |இந்திர விழா || || 660 |- |இந்திரன் || || 661 |- |இந்திரன் (தொல்லியல்) || || 662 |- |இந்திரா, முதலாம் || || 663 |- |இந்திரா, இரண்டாம் || || 663 |- |இந்திரா, மூன்றாம் || || 663 |- |இந்திரா, நான்காம் || || 664 |- |இந்திரா காந்தி || || 664 |- |இந்திராகாந்தி தேசிய கலை மையம் || || 667 |- |இந்திராகாந்தி தேசிய வெளிப் பல்கலைக்கழகம் || || 667 |- |இந்திராசி பவன்லால் || || 668 |- |இந்திரா சைலேந்திரர் || || 668 |- |இந்திராணி || || 668 |- |இந்திராயன் படைப்போர் || || 669 |- |இந்திராவதி ஆறு || || 669 |- |இந்திரியங்கள் || || 669 |- |இந்திரியான்மவாதி || || 670 |- |இந்து உரிமை இறக்கச் சட்டம் || || 716 |-<noinclude>|}</noinclude> n6faf826g6v9apwioyqtplls06emps2 250 663562 1983307 1978041 2026-10-25T14:05:00Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983307 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இந்து உரிமை ...... சட்டம்|982|இமாசலப் பிரதேசப் பல்கலைக்கழகம்}} {|</noinclude>|- |இந்து உரிமை வயது அடையாமை காப்புச் சட்டம், 1956 || || 670 |- |இந்துக்கள் || || 673 |- |இந்துக்களின் மரபுரிமை || || 675 |- |இந்துகுசு மலைத்தொடர் || || 674 |- |இந்துகூட்டுக் குடும்பம் || || 674 |- |இந்துச் சட்டம் || || 677 |- |இந்துசமய அறக்கட்டளைச் சட்டம் || || 679 |- |இந்து தத்து எடுப்பு மற்றும் பராமரிப்புச் சட்டம் || || 682 |- |இந்து தத்தெடுப்பு, வாழ்க்கை பராமரிப்புச் சட்டம் || || 694, 695 |- |இந்து திருமணச் சட்டம் || || 687 |- |இந்து திருமணச் சட்டம் || || 10, 693 |- |இந்துப்பூர் || || 693 |- |இந்துப் பெண்கள் சொத்துரிமைச் சட்டம், 1937 || || 714 |- |இந்துப் பெண்களின் நலம் பேணும் சட்டங்கள் || || 693 |- |இந்துமகாசபை || || 696 |- |இந்து மதம் || || 697 |- |இந்து மறுமலர்ச்சி || || 699 |- |இந்து மறுமலர்ச்சி சங்கங்கள் || || 704, 706 |- |இந்து முசுலீம் ஒப்பந்தம் || || 709 |- |இந்துலூரி அன்னய தேவா || || 710 |- |இந்துலூரி கண்ணய்யா || || 710 |- |இந்து வாரிசுரிமைக் குறைபாடுகள் நீக்கச்சட்டம் || || 713 |- |இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம் || || 710 |- |இந்து வாரிசுரிமைச் சட்டம் || || 693, 694 |- |இந்து வாரிசுரிமைத் திருத்தச் சட்டம், 1929 || || 714 |- |இந்து விதவைகள் மறுமணச் சட்டம் || || 715 |- |இந்து விதவைகள் மறுமணச்சட்டம் || || 693 |- |இந்தூர் || || 717 |- |இந்தோ–ஆரிய மொழிகள் || || 716 |- |இந்தோ–ஆரிய மொழிகள் || || 483 |- |இந்தோ–ஆரிய மொழிகள் காலம் || || 716 |- |இந்தோ ஆரியர் || || 719 |- |இந்தோ இரானிய மொழிகள் || || 719 |- |இந்தோ ஐரோப்பிய மொழிகள் || || 723 |- |இந்தோ–கிரேக்க நாணயங்கள் || || 721 |- |இந்தோ சீன அரசியல் நிலை || || 724 |- |இந்தோசீனா || || 726 |- |இந்தோ–பாக்டீரியக் காசுகள் || || 313 |- |இந்தோலா மகால் || || 247 |- |இந்தோனேசிய எழுத்துமுறைகள் || || 735 |- |இந்தோனேசியக் குடியரசு || || 729 |- |இந்தோனேசியக் குடியாட்சிக் கட்சி || || 731 |- |இந்தோனேசியப் பொதுவுடைமைக் கட்சி || || 733 |- |இந்தோனேசிய மொழி || || 732 |- |இந்தோனேசியா || || 736 |- |இந்தோனேசியாவில் கல்வி || || 745 |- |இப்சன், என்றிக்கு || || 747 |- |இப்சுவிச்சு || || 747 |- |இப்சுவிச்சு{{sup|2}} || || 747 |- |இப்சுவிச்சு{{sup|3}} || || 747 |- |இப்பாகிரேட்டசு || || 748 |- |இப்பார்கசு || || 748 |- |இப்பாலசு || || 748 |- |இப்ராகிம் உசேன் குவாசா || || 748 |- |இப்ராகிம் உருக்னுதீன் || || 749 |- |இப்ராகிம் ஏதில்சா, முதலாம் || || 749 |- |இப்ராகிம் ஏதில்சா, இரண்டாம் || || 749 |- |இப்ராகிம் கர்டி || || 750 |- |இப்ராகிம் நிகாம்சா || || 750 |- |இப்ராகிம்–பின்–அரிரி || || 750 |- |இப்ராகிம் லோடி || || 750 |- |இபதத் கானா || || 752 |- |இபன் ஆகல் || || 754 |- |இபன் கால் தூன் || || 755 |- |இபன் குதைபா || || 755 |- |இபன் கோர்டாட் சுபே || || 755 |- |இபன் சாதிக்கு சோசபு பென் சேக்கபு || || 756 |- |இபன் பதுதா || || 756 |- |இபாடான் || || 757 |- |இபாமினாண்டசு || || 758 |- |இபான் || || 758 |- |இபின் பாச்சா || || 759 |- |இபுகாவு || || 760 |- |இபுலீசு நாமா || || 761 |- |இபுனியன் படைப்போர் || || 761 |- |இம்கோடெப்பு || || 762 |- |இம்பால் || || 762 |- |இம்பீரியல் பள்ளத்தாக்கு || || 762 |- |இம்மடி நாசிம்மர் || || 762 |- |இம்மத்சாகி அரசர்கள் || || 763 |- |இம்மத்து நகர் || || 763 |- |இம்மென்கீரனார் || || 764 |- |இம்ராகுவன் || || 764 |- |இம்லர், ஐன்றிக்கு || || 765 |- |இமயமலை || || 765 |- |இமயமலை || || 571 |- |இமயமலை, அசாம் || || 767 |- |இமயமலை ஆறுகள் || || 573 |- |இமயமலை, குமான் || || 767 |- |இமயமலைத்தொடர் || || 766 |- |இமயமலை, நேபாள || || 757 |- |இமயமலை, பஞ்சாபு || || 766 |- |இமயவரம்பன் தம்பி பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் || || 767 |- |இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் || || 768 |- |இமாசலப் பிரதேசப் பல்கலைக்கழகம் || || 769 |-<noinclude>|}</noinclude> jvuvxon0fjrhpzg2j2eruz7x3c2usp3 250 663564 1983309 1978044 2026-10-25T14:12:57Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983309 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இமாசலப்‌ பிரதேசம்‌|983|இரட்டைக்‌ குடியுரிமை}} {|</noinclude>|- |இமாசலப் பிரதேசம் || || 769 |- |இமாம் || || 773 |- |இமானுவேல் காண்ட்டு || || 50 |- |இமிலிபிராண்டே || || 773 |- |இயக்கக் குறைவுடைமை || || 774 |- |இயக்கத்திறன் சோதனை || || 775 |- |இயக்கர் || || 775 |- |இயக்குநர் || || 776 |- |இயக்குவினை || || 778 |- |இயக்கூர்திச் சட்டம் || || 779 |- |இயங்குகால மொழியல் || || 782 |- |இயங்குநிலை ஆய்வு || || 783 |- |இயங்கு நூலகம் || || 786 |- |இயங்கும் ஆய்வகம் || || 788 |- |இயங்கு முறை ஆய்வு || || 785 |- |இயட்சகானம் || || 913 |- |இயந்திர மொழிபெயர்ப்பு || || 789 |- |இயல்சாரா உளவியல் கருத்துகள் || || 791 |- |இயல்திட்டவாதம் || || 791 |- |இயல்நிலை கடந்த ஆற்றலும் சமய குருமார்களும் || || 792 |- |இயல்பிறந்த ஆற்றல் பெற்றவர்கள் || || 796 |- |இயல்பிறந்த இயற்கை || || 794 |- |இயல்பு உரிமைகள் || || 797 |- |இயல்பு சீராய்வு || || 799 |- |இயல்பு பொருளியல் || || 802 |- |இயல்பூக்கம் || || 805 |- |இயலிசை நாடகம் || || 808 |- |இயலிசைப் புலவர்கள் || || 814 |- |இயற்கை இரப்பர் உற்பத்தி செய்யும் நாடுகளின் கூட்டமைப்பு || || 823 |- |இயற்கைக் கோட்பாட்டினர் || || 824 |- |இயற்கைக் கோட்பாடு || || 825 |- |இயற்கைச் சட்டக் கோட்பாடு || || 840 |- |இயற்கைச் சூழமைவு || || 827 |- |இயற்கைத் தேர்வின் வகைகள் || || 835 |- |இயற்கைத் தேர்வு || || 832 |- |இயற்கை நிலை || || 835 |- |இயற்கை நீதி || || 838 |- |இயற்கை நெறி || || 840 |- |இயற்கைப் பிரிவுகள், இத்தாலியின் || || 131, 132 |- |இயற்கைப் பிரிவுகள், இதாகோ || || 155 |- |இயற்கைப் பிரிவுகள், இமாசலப் பிரதேச || || 770 |- |இயற்கை முதற் கொள்கையும் கல்வியும் || || 841 |- |இயற்கையமைப்பு, இந்தியாவின் || || 571 |- |இயற்கையமைப்பு, இராசசுத்தான் || || 960 |- |இயற்கை வளங்கள் || || 842 |- |இயற்கை வளங்கள், இந்திய || || 576, 577 |- |இயற்பகை நாயனார் || || 843 |- |இயற்பா || || 844 |- |இயற்பெயர் || || 845 |- |இயற்றமிழ் || || 846 |- |இயன் மொழி வாழ்த்து || || 850 |- |இயா || || 850 |- |இயா கோபு சாமுவேல் || || 850 |- |இயூகநாட்டுகள் || || 850 |- |இயூரன் ஏரி || || 852 |- |இயேசு காவியம் || || 853 |- |இயேசு சங்கம் || || 859 |- |இயேசுவின் போதனைகள் || || 858 |- |இயைபு || || 860 |- |இயைபுடன்பாட்டு உண்மைக்கொள்கை || || 863 |- |இயைவித்தல் || || 865 |- |இயோன்திரபசு || || 867 |- |இர்கட்சுக்கு || || 868 |- |இர்மா || || 868 |- |இர்விங் வாசிங்டன் || || 868 |- |இர்வின் பிரபு || || 869 |- |இர்வின், வில்லியம் || || 871 |- |இரகசியச் சங்கங்கள் || || 871 |- |இரகசியச் சங்கங்கள்{{sup|2}} || || 872 |- |இரகுநாத சேதுபதி || || 876 |- |இரகுநாத சேதுபதி ஒருதுறைக் கோவை || || 878 |- |இரகுநாத நாயக்கர் || || 878 |- |இரகுநாதராவ் || || 881 |- |இரகுமான் முசிபுர் || || 882 |- |இரகுவம்சம் || || 882 |- |இரங்கப்பிள்ளை கவிராயர் || || 883 |- |இரங்கற்பா || || 883 |- |இரங்கூன் || || 884 |- |இரங்பூர் || || 885 |- |இரசல், பெர்டியாண்டு || || 886 |- |இரசலின் மொழிக் கொள்கை || || 887 |- |இரசவாகினி || || 890 |- |இரசவாதம் || || 890 |- |இரசுபுட்டீன் || || 892 |- |இரசை வடமலையப்பப்பிள்ளை || || 892 |- |இரஞ்சித் சிங்கு || || 893 |- |இராஞ்சிதம், அ. || || 894 |- |இரட்சணியக் குறள் || || 895 |- |இரட்சணியச் சிந்து || || 905 |- |இரட்சணிய மனோகரம் || || 896 |- |இரட்சணிய யாத்திரிகம் || || 896 |- |இரட்டிப்பு || || 897 |- |இரட்டை அமைப்புக் குடியேற்ற நகரங்கள் || || 36 |- |இரட்டைக் கணக்கு முறை || || 897 |- |இரட்டைக் காப்பியங்கள் || || 894 |- |இரட்டைக் குடியுரிமை || || 901 |-<noinclude>|}</noinclude> qjz6n8hup1se8cr5x72v2g842t92trv 250 663566 1983313 1978051 2026-10-25T14:31:51Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983313 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இரட்டைக்கை இணையாவினைக்கை|984|இமாசம். எஸ்}} {|</noinclude>|- |இரட்டைக்கை இணையாவினைக்கை || || 902 |- |இரட்டைப் பதிவுமுறை || || 905 |- |இரட்டைப் பதிவு முறை || || 898 |- |இரட்டைப் பிணைவு || || 907 |- |இரட்டைப் புலவர் || || 907 |- |இரட்டை மணிமாலை || || 908 |- |இரட்டை யொலிப்பு || || 909 |- |இரட்பில்டு, இராபர்ட்டு || || 909 |- |இரண்டாம் இராசசிம்ம பாண்டியன் || || 910 |- |இரண்டாம் உலகப் போர் || || 35 |- |இரண்டாம் சடையவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் || || 911 |- |இரண்டாம் சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் || || 911 |- |இரண்டாம் சடையவர்மன்வீர பாண்டியன் || || 912 |- |இரண்டாம் நரசிம்மன் || || 912 |- |இரண்டாம் பெரும் பிடுகு முத்தரையன் || || 912 |- |இரண்டாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் || || 914 |- |இரண்டாம் வரகுண பாண்டியன் || || 914 |- |இரண்ணவதி || || 916 |- |இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங் கௌசிகனார் || || 916 |- |இரணியவதைப்பரணி || || 916 |- |இரணியன் || || 917 |- |இரணியாக்கன் || || 917 |- |இரத்தக்காணி || || 918 |- |இரத்தத்தானம் || || 918 |- |இரத்தம் சிந்தும் சண்டைகள் || || 921 |- |இரத்தினக் கவிராயர் || || 925 |- |இரத்தினக் கவிராயர்{{sup|2}} || || 925 |- |இரத்தினகிரி || || 925 |- |இரத்தினகிரி உலா || || 926 |- |இரத்தினசாமி, எம். || || 927 |- |இரத்தினத் தீவம் || || 928 |- |இரத்தினம்பிள்ளை. டி. சான் || || 928 |- |இரத்தினவேலு முதலியார் || || 929 |- |இரத்துச் செய்தல் || || 929 |- |இரத யாத்திரை நடனம் || || 326 |- |இரதி || || 930 |- |இரதிபாவம் || || 931 |- |இரமணர் || || 931 |- |இரயில் கட்டணத் தீர்ப்பாயம் || || 933 |- |இரயில் வண்டிக்கலம் || || 934 |- |இரயில்வே ஆராய்ச்சி வடிவமைப்புக் கழகம் || || 269 |- |இரயில்வே கட்டுமானத் தொழிலகம் || || 269 |- |இரயில்வே குழு || || 264 |- |இரயில்வே தீர்ப்பு மன்றம் || || 274 |- |இரயில்வே நிருவாகம் || || 935 |- |இரயில்வே பணியாளர் கல்லூரி || || 269 |- |இரயில்வே பாதுகாப்புப் படை || || 939 |- |இரயில்வே பாதுகாப்புப் படைச்சட்டம் || || 939 |- |இரயில்வே மண்டலங்கள் || || 265 |- |இரவிவர்மா || || 940 |- |இரவீச மரபினர் காதை || || 941 |- |இரவீந்திரநாத தாகூர் || || 941 |- |இரவீந்திரநாத தாகூர் || || 420, 437, 708 |- |இரவுலத்து சட்டம் || || 417 |- |இராக்கதம் || || 944 |- |இராகமாலிகை || || 944 |- |இராகவய்யங்கார், மு || || 945 |- |இராகவய்யங்கார், ரா. || || 946 |- |இராகவர் பிள்ளைத்தமிழ் || || 947 |- |இராகவன், அ. || || 948 |- |இராகவாச்சரியார் || || 948 |- |இராகவேந்திர சுவாமி || || 948 |- |இராகுலன் || || 949 |- |இராங்கு ஆட்டோ || || 950 |- |இராங்கே இலியோபோல்டுவான் || || 951 |- |இராச்சிய வர்த்தனர் || || 951 |- |இராசக்கட்டம் || || 952 |- |இராசக்கட்டம்{{sup|2}} || || 953 |- |இராசக்கட்டம்{{sup|3}} || || 953 |- |இராசகிரி || || 953 |- |இராசகுரு || || 955 |- |இராசகேசரி || || 955 |- |இராசகேசரி நல்லூர் கிழவன் காறாயில் எடுத்த பாதம் || || 956 |- |இராசகோபால பிள்ளை, கோமளபுரம் || || 956 |- |இராசகோபால முதலியார், பி.எல். || || 956 |- |இராசகோபாலன், கு.ப. || || 956 |- |இராசகோபாலாச்சாரியார் || || 626, 705 |- |இராசகோபாலாச்சாரி, சக்கரவர்த்தி || || 957 |- |இராசகோபாலையங்கார். வே. || || 959 |- |இராசசிம்மன் || || 959 |- |இராசசுத்தான் || || 960 |- |இராசசுத்தான் ஓவியங்கள் || || 963 |- |இராசசுத்தான் கோயில்கள் || || 963 |- |இராசசுத்தான் நடனங்கள் || || 326 |- |இராசசுத்தானி மொழி || || 965 |- |இராசசூயம் || || 966 |- |இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி || || 967 |- |இராசசேகரா || || 968 |- |இராசதரங்கிணி || || 968 |- |இராச நாயகம் || || 970 |- |இராசநாயகம், செ || || 970 |- |இராசப்பக் கவிராயர் || || 970 |- |இராசப்ப நாவலர் || || 970 |- |இராச பவித்திரப் பல்லவதரையன் || || 971 |- |இராசபுத்திர ஓவியங்கள் || || 298 |- |இராசம், எல். || || 971 |-<noinclude>|}</noinclude> meicx3ez23d7n704sbpeqyj7jzb216v 1983314 1983313 2026-10-25T14:32:53Z Booradleyp1 1964 1983314 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|இரட்டைக்கை இணையாவினைக்கை|984|இராசம். எஸ்}} {|</noinclude>|- |இரட்டைக்கை இணையாவினைக்கை || || 902 |- |இரட்டைப் பதிவுமுறை || || 905 |- |இரட்டைப் பதிவு முறை || || 898 |- |இரட்டைப் பிணைவு || || 907 |- |இரட்டைப் புலவர் || || 907 |- |இரட்டை மணிமாலை || || 908 |- |இரட்டை யொலிப்பு || || 909 |- |இரட்பில்டு, இராபர்ட்டு || || 909 |- |இரண்டாம் இராசசிம்ம பாண்டியன் || || 910 |- |இரண்டாம் உலகப் போர் || || 35 |- |இரண்டாம் சடையவர்மன் குலசேகர பாண்டியன் || || 911 |- |இரண்டாம் சடையவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் || || 911 |- |இரண்டாம் சடையவர்மன்வீர பாண்டியன் || || 912 |- |இரண்டாம் நரசிம்மன் || || 912 |- |இரண்டாம் பெரும் பிடுகு முத்தரையன் || || 912 |- |இரண்டாம் மாறவர்மன் சுந்தரபாண்டியன் || || 914 |- |இரண்டாம் வரகுண பாண்டியன் || || 914 |- |இரண்ணவதி || || 916 |- |இரணிய முட்டத்துப் பெருங்குன்றூர்ப் பெருங் கௌசிகனார் || || 916 |- |இரணியவதைப்பரணி || || 916 |- |இரணியன் || || 917 |- |இரணியாக்கன் || || 917 |- |இரத்தக்காணி || || 918 |- |இரத்தத்தானம் || || 918 |- |இரத்தம் சிந்தும் சண்டைகள் || || 921 |- |இரத்தினக் கவிராயர் || || 925 |- |இரத்தினக் கவிராயர்{{sup|2}} || || 925 |- |இரத்தினகிரி || || 925 |- |இரத்தினகிரி உலா || || 926 |- |இரத்தினசாமி, எம். || || 927 |- |இரத்தினத் தீவம் || || 928 |- |இரத்தினம்பிள்ளை. டி. சான் || || 928 |- |இரத்தினவேலு முதலியார் || || 929 |- |இரத்துச் செய்தல் || || 929 |- |இரத யாத்திரை நடனம் || || 326 |- |இரதி || || 930 |- |இரதிபாவம் || || 931 |- |இரமணர் || || 931 |- |இரயில் கட்டணத் தீர்ப்பாயம் || || 933 |- |இரயில் வண்டிக்கலம் || || 934 |- |இரயில்வே ஆராய்ச்சி வடிவமைப்புக் கழகம் || || 269 |- |இரயில்வே கட்டுமானத் தொழிலகம் || || 269 |- |இரயில்வே குழு || || 264 |- |இரயில்வே தீர்ப்பு மன்றம் || || 274 |- |இரயில்வே நிருவாகம் || || 935 |- |இரயில்வே பணியாளர் கல்லூரி || || 269 |- |இரயில்வே பாதுகாப்புப் படை || || 939 |- |இரயில்வே பாதுகாப்புப் படைச்சட்டம் || || 939 |- |இரயில்வே மண்டலங்கள் || || 265 |- |இரவிவர்மா || || 940 |- |இரவீச மரபினர் காதை || || 941 |- |இரவீந்திரநாத தாகூர் || || 941 |- |இரவீந்திரநாத தாகூர் || || 420, 437, 708 |- |இரவுலத்து சட்டம் || || 417 |- |இராக்கதம் || || 944 |- |இராகமாலிகை || || 944 |- |இராகவய்யங்கார், மு || || 945 |- |இராகவய்யங்கார், ரா. || || 946 |- |இராகவர் பிள்ளைத்தமிழ் || || 947 |- |இராகவன், அ. || || 948 |- |இராகவாச்சரியார் || || 948 |- |இராகவேந்திர சுவாமி || || 948 |- |இராகுலன் || || 949 |- |இராங்கு ஆட்டோ || || 950 |- |இராங்கே இலியோபோல்டுவான் || || 951 |- |இராச்சிய வர்த்தனர் || || 951 |- |இராசக்கட்டம் || || 952 |- |இராசக்கட்டம்{{sup|2}} || || 953 |- |இராசக்கட்டம்{{sup|3}} || || 953 |- |இராசகிரி || || 953 |- |இராசகுரு || || 955 |- |இராசகேசரி || || 955 |- |இராசகேசரி நல்லூர் கிழவன் காறாயில் எடுத்த பாதம் || || 956 |- |இராசகோபால பிள்ளை, கோமளபுரம் || || 956 |- |இராசகோபால முதலியார், பி.எல். || || 956 |- |இராசகோபாலன், கு.ப. || || 956 |- |இராசகோபாலாச்சாரியார் || || 626, 705 |- |இராசகோபாலாச்சாரி, சக்கரவர்த்தி || || 957 |- |இராசகோபாலையங்கார். வே. || || 959 |- |இராசசிம்மன் || || 959 |- |இராசசுத்தான் || || 960 |- |இராசசுத்தான் ஓவியங்கள் || || 963 |- |இராசசுத்தான் கோயில்கள் || || 963 |- |இராசசுத்தான் நடனங்கள் || || 326 |- |இராசசுத்தானி மொழி || || 965 |- |இராசசூயம் || || 966 |- |இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி || || 967 |- |இராசசேகரா || || 968 |- |இராசதரங்கிணி || || 968 |- |இராச நாயகம் || || 970 |- |இராசநாயகம், செ || || 970 |- |இராசப்பக் கவிராயர் || || 970 |- |இராசப்ப நாவலர் || || 970 |- |இராச பவித்திரப் பல்லவதரையன் || || 971 |- |இராசபுத்திர ஓவியங்கள் || || 298 |- |இராசம், எல். || || 971 |-<noinclude>|}</noinclude> 370l0jzfn6ynereq56hr8tt5l32joar 250 663624 1983298 1978125 2026-10-25T12:50:11Z Selvabala S 17437 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983298 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Selvabala S" /></noinclude>________________ 43 சிறகு பெற்று இயங்கும் பறவையை இரண்டாவதாகச் சுட்டி அச்சிறகின்றியே அழகினாலும் பிற பயன்களாலும் நிலங்கடந்து இயங்குதலின் பூவை முதலாவதாக வைத்துக் கூறுகின்றார். அவ்வாறாயின் திணை மயக்கத்தில் முதன்மையாக உள்ள பூவைத் திணைக்கு அடையாளமாகத் தொல்காப்பியர் குறித்திருக்க வாய்ப்பில்லை என்பது தெளிவு. நானிலப் பெயரீட்டிற்கு இளம்பூரணர் கூறிய விளக்கத்தை ஆராயுங்கால், அவர் குறிஞ்சி, முல்லை இரண்டினையே பூ அடிப்படையில் சுட்டிக் கூறுகின்றார். மருதம், நெய்தல் ஆகிய இரண்டினையும் பூவால் சுட்டாது தாவரப் பெயரையே குறிப்பிடுகின்றார். மேலும், பாலைக்கு விளக்கமாகத் தளிரும், சினையும் வாடுதலின்றி நிற்கும் சிறப்பினாலேயே அப்பெயர் பெற்றது என்று கூறுதலின் அதுவும் தாவரப்பெயரே என்பது புலப்படுகின்றது. வெண்மை நிறத்தில் சிறிதாக அமைந்து கொத்தாகப் பூக்கும் என்று பாலைப் பூவைக் குறிப்பிடும் இளஞ்சேரன், 'இப்பூவை எவரும் சூடார், இது சூடாப் பூவாகும்' என்று கூறுதல் இக்கருத்திற்கு மேலும் அரண் செய்வதாகும்." குறிஞ்சித் திணைக்குக் குறியீட்டுப் பெயருக்கான காரணமாக, பி.எல்.சாமி, கடல் மட்டத்திற்கு மேல் ஆறாயிரம் அடிக்கு மேற்பட்டுள்ள இடத்தில் இயற்கையில் காணக்கூடிய செடி குறிஞ்சிச் செடியாகும். பிற செடிகளுக்கு அத்தகைய வரையறை இச்செடிக் கிருப்பது போல் கிடையாது. ஆறாயிரம் அடிக்கு மேற்பட்ட நிலம், மலையும் மலை சார்ந்த பகுதியுமாகத்தான் இருக்கும். இத்தன்மையின் அடிப்படைக் காரணத் தாலேயே மலையையும், மலை சார்ந்த இடத்தையும், இச்செடியின் பெயரால் அழைத்தனர் என்று கூறுதல் குறிப்பிடத்தக்கது." எனவே, பூவைக் கடந்த வளரியல்பு நோக்கிலேயே மரம், செடி, கொடி, நீர்த்தாவரம் என்ற அடிப்படையில் நானிலப் பெயரீடு அமைந்திருக்கலாம் எனக் கொள்வதே பொருத்தமாகும். இந்நோக்குடனே நானிலங்களை<noinclude></noinclude> pwvi81gknyk33f6o8and3jdwm86co9d 250 663829 1983410 1978376 2026-10-26T07:02:58Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983410 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>வனைகழல் வீரக்கழல் வார்கழல் பொன்னின் வார் கழல் வார்த்தங்கிய கழல் நீண்ட வீரக்கழல் "வனைகழல் வயிரத் திண்தோள் மன் இளங்குமரன் சொல்வான்', கம்ப. 4337 : 7 - 8; "வினையும், நல் ஆண் மையும் விளம்ப வேண்டுமோ? வனைகழல், வரிசிலை, வள்ளியோய்! என்றான்", கம்ப. 4400 : 5 - 8; "வனை கழல் இராமன் பெரும் பெயர் ஓதி இருந்தனன், வந்து அயல் மறைந்தே", கம்ப. 5156 : 7 - 8; "நினைவதன் முன்னம் கொன்று நின்றது அந்நெடுங்கண் சீயம் வனைகழலவனும், மற்று அம் மடங்கலின் வரவு நோக்கி", கம்ப. 6331 : 3 - 4 "வார்கழல் வேந்தே வாழ்க நின் கண்ணி", மணி. 5 : 28; "செப்பான மென்முலை யாளைத் திகழ்மேனி வைப்பானை வார்கழலேத்தி நினைவார் தம் ஒப் பானை யோதமுலாவு", தேவா. திருஞா. 2: 11 : 6:1 - 3; "பாரகம் சுமந்த பாம்பின் பணாமணி பறிக்க வேண்டின் வார்கழல் காலினாலே கல்ல வல்லவனை முன்னா", கம்ப. 6939 : 1 - 2; "வாளை வெளவிய கண்ணியர் வார்கழல் தாளை யேத்துபு தங்குறை செப்பினார்", சீவக. 883 : 3 - 4; "கார்பெறு கானம் போலக் களித்தன கைகள் கூப்பி வார்கழல் வேந்தன் தொண்டர் மலர்அடி தலைமேல் வைத்து”, திருத். 864 : 4-8 "மன்னன் மைந்தன் மனக் கருத்து உட்கொளா பொன்னின் வார்கழல் தாதை இல் போயினான்", கம்ப. 4285 : 5 - 8 பொன்னாலான நெடிய வீரக்கழல் வாரால் பிணைத்துக் "தீர்த்தன்கழல் பரவா, முதல் அரிபோல் வருதிறலான் வார்த் கட்டப்பட்ட வீரக்கழல் தங்கிய கழலான் ஒரு மரன், நின்றது நமனார்”, கம்ப. 7882:2-3 வாரொடு தொடர் வார்கயிற்றால் கட்டிய"காரொடு தொடர் மதக்களிறு சென்றன, வாரொடு கழல் வாரினால் பின்னப் பட்ட கழல் வீரக்கழல் வார்க்குறு வனை கழல் உருக்கி வார்த்துச் செய்த கழல் வாரின் பெய்கழல் தாள்மின்னு வீங்கு கழல் வெங்கழல் கழல் அடி கழல் கால் காலில் ஒளி விளங்கு மாறு கட்டிய வீரக் கழல் கடிய வீரக்கழல் கழல் அணிந்த அடி தொடர் கழல் மைந்தர் ஆம் என", கம்ப. 1443 : 1 - 2 "வார்க்குறு வனைகழல் தம்முன் வாழ்ந்த நாள் சீர்க்கு உறவு ஆய்”, கம்ப. 6427 : 1 - 2 "வாரின் பெய்கழல் மாருதி கதுமென வந்தாள்", கம்ப. 7232:4 "வாள்மின்னு வண்கை வடிநூற்கடற் கேள்வி மைந்தர் தாள்மின்னு வீங்கு கழலான் தனைச் சூடி மற்றப்", சீவக. 882: 1- 2 "கங்குல் வந்து இறுத்த காலை, கைவிளக்கு எடுப்ப காவல் வெங்கழல் அரக்கன் மௌலிமிசை மணி விளக்கம் செய்ய”, கம்ப. 6943: 1 - 2 "திருந்து கழற்தொடி குறுகல் வேண்டி”, புறம். 387: 18; "காமர் கழல் அடி சேரா", கலித். 30:20; "திருந்து கழல்சேவடி நசைஇ", அகம். 309: 11; "தொடியணி தடக்கை தோன்ற வோச்சித் தாக்கருத் தானைத் தருச கள் கழலடி கூப்புபு பணிந்த கொடும் பூட் குருசிலை எடுத்தவன்", பெருங். 3 : 16 : 32 - 35; "ஆருணி யரசன் போதர வறிந்த பின் அடக்கருஞ் சீற்றத் தாருணி கழ லடி வடுத்தீர் வருடகன் வணங்கினன் காண", பெருங்.3:26:85-87 கழல் அணிந்த கால் "ஓடாப்பூட்கை ஒண்பொறிக் கழற்கால்", பதிற்- 30: 40; "பொலங்கழற்காற் புலர் சாந்தின் விலங்ககன்ற வியன் மார்ப", புறம், 3: 15 - 16; "மான்கணந் தொலைச்சிய குருதியங் கழற்கால்", புறம், 150: 5, "புனை கழற்கால் தென்னவன்”, கலித், 98: 30; "கழற்கால் மின்ஒளிர் நெடுவேல் இளையோன்", அகம். 203: 9-10; "கழற்கால் இனையர்", அகம். 269: 12-13, "புடையல்அம் கழற்கால்<noinclude>328</noinclude> 8z91ehum66o8m9otoeuwwfp468gntsw 250 663832 1983422 1978379 2026-10-26T07:19:54Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>கழலன் கழலோன் கழலணிதல் கழல் அணிந்தவன் வீரக்கழல் அணிந்தவன் வீரக்கழல் கட்டி இருத்தல் புரிகழல் அணிதல் வலிய கால்களில் கழல் அணிதல் ஆர்ப்புறும் பைங் கழல் அணிதல் ஆரவாரிக்கின்ற வீரக்கழல்களை அணிதல் வீரக்கழல் காலில் காலில் வீரக்கழலை விளங்க அணிதல் அழகுற அணிதல் கழல் அயர்த்தல் கழல் ஆர்த்தல் கழல் ஆரவாரித்தல் கழல் ஒலித்தல் புல்லி", அகம். 295: 13; "கழல்கால் பண்ணன் காவிரி வடவுயிள்", அகம். 177: 16; "பசுமணி பொருத பருஏர் எறுழ்க் கழற்கால்", பட். 294; "ஒண் தொழிற் கழற்கால்", பெரும். 102; "தீம்புழல் வல்சிக் கழற்கான் மழவர் பூந்தலை முழவினேன்றலை கடுப்ப", மது. 395; 96, "கச்சய மாளுங் கழற்கால் வேந் தன்". மணி. 10: 53; "ஊனிவர் நெடுவேலுருவக் கழற்கால் பொங்கு மயிர் மான்றேர்த்", பெருங். 3: 17: 34 - 35; "ஆய்கழல் காலோய் அருளிக் கேண்மதி", பெருங். 4: 10: 4 - 5; "பிரச்சோதன னெனும் பெருமக னோலை உரைசேர் கழற்கா லுதயணன் காண்க”, பெருங். 4: 10: 111 - 112; ”குறையிவட் கென்னெனக் கோமகளறியா வார்ப்பொலி கழற்கான் மன்னவருரு விற்றூர்த்தக் கள்வன் பாற்போய்க் கேளென", பெருங். 4: 14: 26 - 28; "வினையவர் நால்வரும், விரைவின் வந்தனர் கனை கழல் காலினர்; கருமச் சூழ்ச்சியர்", கம்ப. 6377: 2 - 3; "போர் ஒலி முரசின் ஓதை திசைகளின் புறத்துப் போக தார் ஒலி கழற்கால் மைந்தன் தானை யும் தானும் சென்றான்", கம்ப. 7906: 2 - 3; "ஒருகையிரு மருப்பின் மும்மதத்த தோங்கெழிற்குன் றனைய வேழம் திருகு கனைகழற்கால் சீவகன் வென்றிளையாட் குடைந்து தேனார்", சீவக. 985:1-2; "வாள்களின் கவிக் குல வீரர் வார்கழல் தாள்களைத் துணித்தனர்", கம்ப.8045: 1-2 "கண்ணியன் கழலன் தாரன்", நற். 128: 8 "கழலோன் காப்ப கடுகுபு போகி", குறுந். 356: 2 "சீற்றத் துப்பிற் சேதியர் பெருமகன் கழலணி காலினன் கரணயாப்பினன்", பெருங். 3 : 27 : 137 - 138; "ஒண்கொடி யுருவத் திண்டேர் இளிமயிர்ப் புரவி பண்ணி வண்கழல் அணிந்து மள்ளர் வாள்வலம் பிடித்து நாளை", சீவக. 2151 : 2 - 3; "புனைகதிர் மருப்புத் தாடி மோதிரம் செறித் துப் பொன்செய் கனைகதிர் வாளை ஏந்திக் கால்கழல் அணிந்து நம்மை இனையன பட்ட ஞான்றால் இறை வர்கள் நினைப்பதென்று", சீவக. 2279 : 1 - 3 "எரிகதிர்ப் பைம்பொற்சுண்ணம் இலங்கமெய்ம் முழுதும் அப்பிப் புரிகழல் அணிந்த நோன்றாள் போதன புரத்து வேந்தன்", சீவக. 2189 : 1 - 2 "நகுவன போலத் தொகை கொண்டார்ப் புறும் பைங் கழ லணிந்து பரிபசை வில்லா இசைகொ ணோன்றா ளசைவி லாண்மையர்", பெருங். 3: 20:5-7 "வீரக்கழல் காலின் விளங்க அணிந்த பாதம்", திருத். 711 : 1 "பறையுங் குழலும் ஒலிபாடல் இயம்ப அறையும் கழல யர்க்க நின்றாடும் அமுதே", தேவா. சுந்தர. 73: 7: 1-2 "அழல் ஆர்விறலாம் வினை அது போகக் கழல் ஆர் திருவடி கண்டு அருள் ஆமே”, திருமந். 1695 : 3 - 4; "அடிபுல்கு பைங்கழல் களார்ப்பப் பேர்ந்தோரன லேந்திக் கொடிபுல்கு மென்சாய லுமையோர் பாகங் கூடினீர்”, தேவா. திருஞா. 2 : 55 : 7: 1-2; "இறையுறு வரிவளை யிசைகள் பாடிட அறையுறு கழலடி ஆர்க்க ஆடுவர்", தேவா. திருஞா. 3:16:7:1-2; "அறைகழலுந் திருவடி மேற் சிலம்பும் ஆர்ப்ப”, தேவா. திருநா. 6 : 42 : 6:5; "அடி கொண்டார் சிலம்பலம்பு கழலு மார்ப்ப<noinclude>329</noinclude> 7faa18ssgbjqretbeevbux68kew4o2c 250 663835 1983423 1978382 2026-10-26T07:20:27Z Sushmika Singaravelu 17422 /* உரையில்லாதவை */ 1983423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude><noinclude></noinclude> 637jqxfn7thcyaj777a2fdymtchb463 1983424 1983423 2026-10-26T07:20:57Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்படாதவை */ Ocr 1983424 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude><noinclude></noinclude> 3xgtbswf60f42986902hq4o8rx4rg01 1983425 1983424 2026-10-26T07:22:15Z Sushmika Singaravelu 17422 Ocr 1983425 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>________________ ஒலிக்கும் தன்மை பொருந்திய பொன் னாலான வீரக்கழலை ஒலிக்கும்படி அணிதல் கழல் ஆர்ப்ப அணிதல் செறிகழல் நின்று ஆர்த்தல் கழல் ஒலித்தல் சுடர் பொன் கழல் ஆர்த்தல் ஒளி வீசும் பொன் தாளின் வீக்கிய கழலின் ஆர்த்தல் பொற்கழல் ஆர்த்தல் பைங்கழல் ஆர்த்தல் கழல் இலங்குதல் கழல் மலிந்து இலங்குதல் திருந்தடி கழலுரீஇய கழல் உலாம் வார்கழல் ஒலி செய்தல் கழலொலித்தல் னால் ஆகிய வீரக் கழல் பேரொலி செய்தல் காலில் கட்டப்பட்ட வீரக்கழல் ஒலித்தல் பொன்னாலான வீரக் கழல் ஒலித்தல் பசும் பொன்னால் செய்யப்பட்ட வீரக் கழல்கள் ஒலித்தல் ஒலிக்கும் வீரக்கழல் விளங்குதல் வீரக்கழல் செறிந்து விளங்குதல் அடியில் கழல் அணிந்திருத்தல் வீரக்கழல் அணிந்திருத்தல் கழல் ஒலித்தல் அடங்காத முயலகனை அடிக்கீழ்க் கொண்டார்”, தேவா. திருநா. 6 : 96 : 3 : 3 - 4; "அறையும் பைங்கழல் ஆர்ப்ப அரவாட அனல் ஏந்திப் பிறையுங் கங்கையும் சூடி", தேவா. சுந்தர. 57 : 2 : 1 - 2; "கழலார்ப்ப பேரிரவில் ஈமப் பெருங்காட்டில் பேயோடும் ஆரழல்வாய் நீயாடும் அங்கு", 11ஆம் திரு. 94 : 2 - 4; "மாலையும் கண்ணியும் மலைந்த சென்னியர் ஆலுபு செறிகழல் ஆர்க்கும் காலினர்", சீவக. 2217 : 1 - 2 "அறையார் பொற்கழலார்ப்ப அணியார் தில்லை அம் பலத்துள் நடமாடும் அழகள் தன்னை", தேவா. திருநா, 6: 54:6: 1 - 2 "தெவ் இடைதர நின்று ஆர்க்கும் செறிகழல் புளிஞர் கோமா அன்!”, கம்ப. 2346: 3 - 4 "அடியில் சுடர் பொன் கழல் ஆர்கலி நான ஆர்ப்பீ", கம்ப. 1720: 1 - 2 ஆர்ப்ப தன் நெடுஞ்தோற்றம்", கம்ப. 4739: 1 - 3 "மிள் நெடுங் கொண்டல் தாளின் வீக்கிய கழலின் "அறையார் பொற்கழலார்ப்ப அணியார் தில்லை”, தேவா. திருநா. 6 54: 6 "உடைத் தாரொடு பைங்கழல் ஆர்ப்ப உலாவிப் புடைத்தார் பொருகின்றனர் கோள் அரி போல்வார்", கம்ப. 7963: 3 - 4 "கள்ளணி மாலை மோந்து கனைகழல் இலங்கு நோன்தாள்", சீவக. 614: 2 "எழில் மணிப் புரவி ஏழாமிலக்கம் ஏழ்தேவ கோடி கழல் மலிந்திலங்கும் காலாள் கட்டியங்காரற் கன்றே", சீவக. 2220: 3 - 4 "கழலூரீஇய திருந்தடிக்", புறம். 7 : 2 "கழல் உலாம் காலும், கால வேல் உலாம் கையும்", கம்ப. 4870 : 1 - 2 "ஒலி செய் வார்கழலான் நிறமுள்கவே மெலியு நம்முடன் மேல்வினை யானவே”, தேவா. திருஞா. 3 : 48: 10:3-4 வீரக்கழல் ஒலித்தல் "கழலொலியுங் கைவளையும் ஆர்ப்ப ஆர்ப்பக் கடை நோறு மிடுபிச்சைக் கென்று செல்லும் திகழொளியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்", தேவா. திருநா. 6 : கழல்கள் கலந்து கழல் ஒலித்தல் ஒலித்தல் கழல் கட்டுதல் தொழில் அமைந்த வீரக்கழலைக் கட்டுதல் 68:6:5-7 "கருமானின் உரியதளே உடையாவீக்கிக் கனை கழல் கள் கலந்தொலிப்ப அளல்கை ஏந்தி", தேவா. திருநா.6:1:3:1 - 2 "வலக்கால் புனைகழல் கட்டினும் இடக்கால் தனிச்சிலம் பரற்றுந் தகைமையள் பனித்துறைக் கொற்கைக் கொண்கன் குமரித்துறைவன்”, சிலப். 23 : 9 - 11; "கால் கழல் கட்டிய மள்ளர்கள் கைகளின் மெய்கள் அடக் கிய வாள் ஒளி வட்டம் முனைந்திட வந்து இரு கைகளின் முந்தினர்", திருத். 623: 1 - 4 330<noinclude></noinclude> 7hwnbdiejw7w8a0dixv5h1oeqpyk3oo 1983426 1983425 2026-10-26T07:30:48Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>________________ ஒலிக்கும் தன்மை பொருந்திய பொன் னாலான வீரக்கழலை ஒலிக்கும்படி அணிதல் கழல் ஆர்ப்ப அணிதல் செறிகழல் நின்று ஆர்த்தல் கழல் ஒலித்தல் சுடர் பொன் கழல் ஆர்த்தல் ஒளி வீசும் பொன் தாளின் வீக்கிய கழலின் ஆர்த்தல் பொற்கழல் ஆர்த்தல் பைங்கழல் ஆர்த்தல் கழல் இலங்குதல் கழல் மலிந்து இலங்குதல் திருந்தடி கழலுரீஇய கழல் உலாம் வார்கழல் ஒலி செய்தல் கழலொலித்தல் னால் ஆகிய வீரக் கழல் பேரொலி செய்தல் காலில் கட்டப்பட்ட வீரக்கழல் ஒலித்தல் பொன்னாலான வீரக் கழல் ஒலித்தல் பசும் பொன்னால் செய்யப்பட்ட வீரக் கழல்கள் ஒலித்தல் ஒலிக்கும் வீரக்கழல் விளங்குதல் வீரக்கழல் செறிந்து விளங்குதல் அடியில் கழல் அணிந்திருத்தல் வீரக்கழல் அணிந்திருத்தல் கழல் ஒலித்தல் அடங்காத முயலகனை அடிக்கீழ்க் கொண்டார்”, தேவா. திருநா. 6 : 96 : 3 : 3 - 4; "அறையும் பைங்கழல் ஆர்ப்ப அரவாட அனல் ஏந்திப் பிறையுங் கங்கையும் சூடி", தேவா. சுந்தர. 57 : 2 : 1 - 2; "கழலார்ப்ப பேரிரவில் ஈமப் பெருங்காட்டில் பேயோடும் ஆரழல்வாய் நீயாடும் அங்கு", 11ஆம் திரு. 94 : 2 - 4; "மாலையும் கண்ணியும் மலைந்த சென்னியர் ஆலுபு செறிகழல் ஆர்க்கும் காலினர்", சீவக. 2217 : 1 - 2 "அறையார் பொற்கழலார்ப்ப அணியார் தில்லை அம் பலத்துள் நடமாடும் அழகன் தன்னை", தேவா. திருநா, 6: 54:6: 1 - 2 "தெவ் இடைதர நின்று ஆர்க்கும் செறிகழல் புளிஞர் கோமா அன்!”, கம்ப. 2346: 3 - 4 "அடியில் சுடர் பொன் கழல் ஆர்கலி நான ஆர்ப்ப", கம்ப. 1720: 1 - 2 ஆர்ப்ப தன் நெடுஞ்தோற்றம்", கம்ப. 4739: 1 - 3 "மின் நெடுங் கொண்டல் தாளின் வீக்கிய கழலின் "அறையார் பொற்கழலார்ப்ப அணியார் தில்லை”, தேவா. திருநா. 6: 54: 6 "உடைத் தாரொடு பைங்கழல் ஆர்ப்ப உலாவிப் புடைத்தார் பொருகின்றனர் கோள் அரி போல்வார்", கம்ப. 7963: 3 - 4 "கள்ளணி மாலை மோந்து கனைகழல் இலங்கு நோன்தாள்", சீவக. 614: 2 "எழில் மணிப் புரவி ஏழாமிலக்கம் ஏழ்தேவ கோடி கழல் மலிந்திலங்கும் காலாள் கட்டியங்காரற் கன்றே", சீவக. 2220: 3 - 4 "கழலுரீஇய திருந்தடிக்", புறம். 7 : 2 "கழல் உலாம் காலும், கால வேல் உலாம் கையும்", கம்ப. 4870 : 1 - 2 "ஒலி செய் வார்கழலான் திறமுள்கவே மெலியு நம்முடன் மேல்வினை யானவே”, தேவா. திருஞா. 3 : 48: 10:3-4 வீரக்கழல் ஒலித்தல் "கழலொலியுங் கைவளையும் ஆர்ப்ப ஆர்ப்பக் கடை தோறு மிடுபிச்சைக் கென்று செல்லுந் திகழொளியைத் திருமுதுகுன் றுடையான் தன்னைத்", தேவா. திருநா. 6 : கழல்கள் கலந்து கழல் ஒலித்தல் ஒலித்தல் கழல் கட்டுதல் தொழில் அமைந்த வீரக்கழலைக் கட்டுதல் 68:6:5-7 "கருமானின் உரியதளே உடையாவீக்கிக் கனை கழல் கள் கலந்தொலிப்ப அனல்கை ஏந்தி", தேவா. திருநா.6:1:3:1 - 2 "வலக்கால் புனைகழல் கட்டினும் இடக்கால் தனிச்சிலம் பரற்றுந் தகைமையள் பனித்துறைக் கொற்கைக் கொண்கன் குமரித்துறைவன்”, சிலப். 23 : 9 - 11; "கால் கழல் கட்டிய மள்ளர்கள் கைகளின் மெய்கள் அடக் கிய வாள் ஒளி வட்டம் முனைந்திட வந்து இரு கைகளின் முந்தினர்", திருத். 623: 1 - 4<noinclude>330</noinclude> mn86ui1kdhusxdhz6blv10o3bnilmgn 3 664228 1983514 1978942 2026-10-26T09:37:08Z TVA ARUN 3777 நிறம் மாற்றுதல் 1983514 wikitext text/x-wiki == வரவேற்பு == {{புதுப்பயனர்}} [[பயனர்:TVA ARUN|TVA ARUN]] ([[பயனர் பேச்சு:TVA ARUN|பேச்சு]]) 11:38, 10 அக்டோபர் 2026 (UTC) == நிறம் மாற்றுதல் == நூலின் பக்கங்களில் திருத்தங்கள் / முழுமையாக மெய்ப்பு ஏதும் மேற்கொள்ளாமல் மேம்படுத்த வேண்டியவை என நிறம் மாற்றுவதைத் தவிர்க்கவும்.--[[பயனர்:TVA ARUN|TVA ARUN]] ([[பயனர் பேச்சு:TVA ARUN|பேச்சு]]) 09:37, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) lszl3m1194ibd8n44hdn65pfikkxqfu 250 664324 1983310 1979078 2026-10-25T14:20:56Z Dharshni Shanmugam 17481 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983310 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Dharshni Shanmugam" /></noinclude>அதிரரிக் கிண் கிணி ஆர்த்தல் அரிப்பொற் கிண் கிணி ஆர்த்தல் பகுவாய் அரிபெய் கிண்கிணி ஆர்த்தல் தேரை வாய்க் கிண்கினி ஆர்த்தல் பகுவாய்க் கிண் கிணி பரட்டுமிசை ஆர்த்தல் பைம்பொற் கிண் கிணி ஆர்த்தல் வார் பொலங் கிண்கிணி ஆர்த்தல் மெல்லிய அடியீன் கிண்கிணி ஒலித்தல் "முதிரா இளமுலை முத்தொடு பொங்க அதிரரிக் கிண்கிணி ஆர்க்கும் ஒருபால்", சீவக. 2115 : 3 - 4 "அரிப்பொற் கிண்கிணி யார்ப்ப வரங்கிள்", பெருங் கண் அணிந்த பரலை 1 : 34 : 212; "நீரணி மாடத்து நிலா நெடுமுற்றத் உடைய பொன்னால் தரிபொற் கிண்கிணி யார்ப்ப வியலிக் கருங்கண் இயன்ற கிண்கினி மகளிர் கைபுடைத் தோப்ப", பெருங். 1 : 40 : 17 - 19 ஆரவாரித்தல் அரிபெய்த கிண்கிணி ஒலித்தல் தேரையின் வாய் போன்ற கிண்கிணி ஆரவாரித்தல் பிளவுப்பட்ட வாயை உடைய சதங்கை ஒலித்தல் பசிய பொன்னாலான கிண்கிணி ஒலித்தல் கிண்கிணி ஆரவாரித்தல் கிண்கிணிகள் இலங்கு பொற் கிண்கிணி ஒலித்தல் இரங்குதல் பொன்புனை கிண் கிணி ஒலித்தல் கிண்கிணி கவை இய சில்லரிக் கிண் கிணி சிலம்புதல் செல்வக் கிண் கிணி சிலம்புதல் கிண்கிணி ததும்புதல் தவளைக் கிண் கிணி ததும்புதல் பொற்பூங் கிண் கிணி பிறழுதல் பொன்னாராரிக் கிண்கிணி பூசல் இடுதல் தவளை வாய பொலஞ்செய் கிண் கிணிக் காசு சீறடி பொலிதல் "பகுவாய் அரிபெய் கிண்கிணி யார்ப்பத் தெரு வில் தேர்நடை பயிற்றுந் தேமொழிப் புதல்வன்", நற். 250: 1 - 3 "தேரைவாய்க் கிண்கிணி ஆர்ப்ப இயலுமென்", கலித், 86: 9 "கதிர்வாய் திறந்து... பகுவாய்க் கிண்கிணி பரட்டு மிசை ஆர்ப்பக் கோடுவாய் சிலம்பிற் கொழுஞ் சிகைக் குன்றின்", பெருங். 2 : 10 : 68 - 70 "பைம்பொற் கிண்கிணி பரட்டுமிசை ஆர்க்கும்", பெருங். 2:3:85 "வார்பொலங் கிண்கிணி யார்ப்ப இயற்றநீ", கலித், 96:17 *சிலம்பொலி யரவமும் மிச்சில் சீப்பவர் இலங்கு பொற் கிண்கிணி யிரங்கு மோசையும்", சீவக. 232 : 2 - 3 பொன்னால் செய்யப் "வேள்விபுரி சடங்கு அதனை விளையாட்டுப் பண்ணை பட்ட கிண்கிணி ஒவித்தல் சதங்கையை இறுக்க மாக அணிதல் சில மணிப் பரல்களை யுடைய கிண்கிணி ஒவித்தல் கிண்கிணிகள் ஒலித்தல் கிண்கிணி ஒலித்தல் தொறும் பூழி உறவகுத்து அமைத்துப் பொன்புனை கிண்கிணி ஒலிப்பீ", திருதி. 1914 : 1 - 2 "மால்வரை நிவந்த சேண்உயர் வெற்பில் கிண்கிணி கவைஇய ஒண்செஞ் சீறடி", திருமுருகு. 12 - 13 "சில்லரிக் கிண்கிணி சிலம்புஞ் சீறடிச் செல்விதன் திருநலஞ் சேரும் வாயில்தான்", சீவக. 2008 : 1 - 2 *செல்வக் கிண்கிணி சிலம்பத் தேன்சொரி முல்லைக் கண்ணிகள் சிந்த”, சீவக. 3129 : 1 - 2 "வரிச்சாலேகம் விரித்தனர் அகற்றித் ததும்புங் கிண் கிணித் தகைமலர்ச் சேவடி”, பெருங். 2 : 7 : 69 - 70; "தாம்பலர் கவரி வீசக் கிண்கிணி ததும்ப நாகப்", சீவக. 561 : 2 தவளை வாய்போன்ற "தவளைக் கிண்கிணி ததும்பு சீறடியர்", பெருங். வாயையுடைய கிண் 1 : 46 : 246 கிணி முரலுதல் கிண்கிணி பிறழ்ந்து ஒலித்தல் பொன்னாலான பரலையுடைய கிண் கிணிகள் ஒலித்தல் "தழையுங் கிண்கிணியும் விழைவன ஏந்திப் பொற்பூங் கிண்கிணி புறவடிப் பிறழ நற்பூங் கொம்பர் நடை பெற்றாங்கு", பெருங். 2: 16: 7-9 "மைந்நீர் நெடுங் கண்புருவங்கள் மலங்கப் பொன் னாராரிக் கிண்கிணி பூசல் இடவே”, சீவக. 1067: 3-4 போன்ற வாயை உடைய பொலஞ்செய் கிண்கிணிக் காசினன்ன போதீன் தவளையின் வாயைப் "செல்வச் சிறாஅர் சீறடிப் பொலிந்த தவளைவாய பொன்னாற் செய்யப்பட்ட கொன்றை", குறுந். 148: 1- 3 கிண்கிணி விளங்குதல் 336<noinclude>336</noinclude> pnu4dhu6xayjk3w349f8v6nwhdayvm7 250 664325 1983490 1979080 2026-10-26T09:26:53Z Induja Ponnusamy 17450 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983490 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Induja Ponnusamy" /></noinclude>கிண்கிணி மிழற்றல் பொற் கிண்கிணி அணிமிழற்றல் குடைச்சூல் கிண்கிணி முரலுதல் "பொங்குமலர்த் தவிசிற் பூமிசை யாயினும் அஞ்சுபு மிநியாக் கிண்கிணி மிழற்ற", பெருங் 1: 42: 103 - 104 "அணிமிழற்றரவத் தம் பொற்கிண்கிணி", பெருங். கிண்கிணி அழகாக இசைத்தல் காலணி; குடைந்த உள்ளிடம் பொருத் தீய காலணியாகிய சிலம்பு; குடைதல் தொழில் அமைந்த சிலம்பு; புடைபட்டு உட்கருவையுடைத் தாதல் பற்றி, சிலம்பு குடைச் சூல் எனப் பட்டது (உரை, சிலம்பு 16:118-119) வரிக்குடைச் சூல் சிவந்த அழகிய வரி களையுடைய சிலம்பு காலணி சதங்கை சில் அரிச் சதங்கை பம்ப ஆடுதல் தாள் அரிச் சதங் கை ஆர்த்தல் பாதச் சதங்கை காலில் அணிந்த சிலவாகிய பரலை உடைய சதங்கை ஒலிக்க ஆடுதல் காலில் அணிந்த பர லோடுகூடிய சதங்கை ஆரவாரித்தல் பாதத்தில் அணிந்து இருந்த சதங்கை மணி ஒலித்தல் மணி ஒலித்தல் பாசுஒளி மணி யொடு ஆர்த்த பல்மணிச் சதங்கை ஏங்குதல் மின் ஒளிப் பொன் மலர்ச் சதங்கைச் சாத்துதல் 2:2:202 "வில்வகுப்புற்ற நல்வாங்கு குடைச்சூல் அம் சிலம்பு", அகம். 198 : 9 - 10, "வளங் கெழு குடைச்சூலடங்கிய கொள்கை ஆன்ற வறிவிற் றோன்றிய நல்லிசை", பதிற். 57: 11 -12; "வளம்கெழு குடைச் சூல் அடங்கிய கொள்கை", பதிற் 90: 48; "குடைச்சூல் சித்திரச் சிலம்பீன்", சிலப். 16: 118 "செவ்விரல் சிவந்த அவ்வரிக் குடைச்சூல் அணங் கெழில் அரிவையர்ப் பிணிக்கும்", பதிற். 68: 19 - 20 "பரியக நூபுரம் பாடகஞ் சதங்கை அரியகங் காலுக் கமைவுற அணிந்து”, சிலப். 6 : 84 - 85; "சதங்கை கிங் கிணியே", நிக. தி. 7: 60; "மதங்கியர் அச்சதி வருத்துக் காட்டுவ சதங்கைகள் அல்லன புரவித் தார்களே', கம்ப. 144 : 3 - 4 "வாளக மகளிர் வந்தார் சில் அரிச் சதங்கை பம்ப, ஆனகம், முரசம், சங்கம், முருட்டொடும் இரட்ட ஆடி", கம்ப. 8821 : 3 - 4 "தாள் அரிச் சதங்கை ஆர்ப்பத் தவழ்கின்ற பருவம் தன்ளில் கோள் அரி இரண்டு பற்றிக் கொணர்ந் தனீை", கம்ப. 9234: 1- 2 "பள்ளியினில் சென்று எய்துதலும் பாதச் சதங்கை மணி ஒலிப்பப் பிள்ளை ஒடிவந்து எதிரே தழுவீ", திருத், 3723 : 1 - 3 பசுமை ஒளிவீசும் நீல "பாசுஒளி மணியொடு ஆர்த்த பல்மணிச் மணியோடு கோத்த சதங்கை ஏங்கக்", திருத். 670 12 பல மணிகளையுடைய சதங்கை ஒலித்தல் மின்னல் போன்ற ஒளி யையுடைய பொன் மலர் போன்ற சதங் கைகளை அணிதல் சதங்கை அனிதல் சதங்கை புனைதல் சிலம்பு காலணி "முழைக் கிடந்த வல் அரி இனம் முழங்குவ போஸ்வ தழைக்கும் மின் ஒளிப் பொன்மலர்ச் சதங்கை யும் சாத்தி", கம்ப. 9648 : 3 - 4 "பொருவில் வயிரச் சரிகள் பொன்னரைஞாண் புனை சதங்கை", திருத், 3685 : 3 "அலவன் ஆட்டுவோள் சிலம்பு ஞெமிர்ந்து எனவே", தல். 33 10; "தொடியோள் மெல்அடி மேலவும் சிலம்பே”, குறம். 7:1 - 2 “சீறடிச் சிலம்பிளொன்று கொண்டியான் போய் மாறி வருவன் மயங்கா தொழிகெனப்", சிலப். 16: 92 - 93 "சிலம்பு கொண்மெனச் சேயிழை கேள்இச் சிலம்பு முதலாகச் சென்ற கலனோடு உலந்த பொருள் ஈட்டுதல் உற்றேன்", சிலப். 9 : 73 - 75; "என் காற்சிலம்பு பகர்தல் வேண்டி”, சிலப். 20 : 61; "திருநிலைச் சேவடிச் சிலம்புவாய்ப் புலம்பவும் பரிதரு செங்கையிற் படுபறை யார்ப்பவும்", சிலப். 28 : 67 - 68; "சிலம்புகள் சிலம்பிடை<noinclude></noinclude> proi8tthnr7z4ccpsox2vpusdzwp0de 250 664326 1983511 1979081 2026-10-26T09:35:30Z Induja Ponnusamy 17450 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983511 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Induja Ponnusamy" /></noinclude>அஞ்சிலம்பு அதிர் சிலம்பு அழகிய சிலம்பு ஒலிக்கும் சிலம்பு செறித்த கழலோடும் நிலம் புகமிதித்தனள்", கம்ப. 368: 1-2, "சங்கொடு சிலம்பும் நூலும் பாத சாலகமும் தாழ, பொங்கு பல் முரசம் ஆர்ப்ப இல்உறை தெய்வம் போற்றி", கம்ப 4949 : 1 - 4;"அரிதளை நெகிழி நூபுரம் சிலம்பே, நிக.பி.6:83 "ஒன்றின வோவவ ளஞ்சிலம் படியே", ஐங். 389 - 5 "மதுர முத்தமிழ் வாசகர் அனைந்தனர் மன்றுள் அதிர் சிலம்பு அடியார் மகிழ் அவளிவ ணல்லூர்", திருத். 2276 3-4 அம்பொன் சிலம்பு அழகிய பொற் சிலம்பு "செம்பொன் மலர்ந்திளையார் கண்ணென்னுஞ் சீர்மணி அரிஅமைச்சிலம்பு பருக்கைக்கல் போடப்பட்ட சிலம்பு அரிஆர் சிலம்பு அரிச் சிலம்பு அரிபெய் சிலம்பு பரல் உள்ளிட்ட சிலம்பு பரலினையுடைய சிலம்பு பரல்கள் இடப்பெற்ற சிலம்பு அடியிலே தங்குதல் கொண்ட ஆடகச் செம்பொன்னால் அருஞ்சிலம்பு அரிய சிலம்பு அடியிறைக் கொண்ட செம் பொன் ஆடகச் சிலம்பு செய்த சிலம்பு இணை அரிச் சிலம்பு அரிகள் பெய்த சிலம்பு இன்மணிச் சிலம்பு கண்ட சிலம்பு காற்சிலம்பு அணிமணிக் காற்சிலம்பு சித்திரச் சிலம்பு இனிய ஓவியுடைய மணிச் சிலம்பு ஆராய்ந்து எடுக்கப் பட்ட சிலம்பு காவில் அணியும் சிலம்பு வண்டுழலச் சில்லென்று அம்பொற் சிலம்பரற்ற அன் னம் போல் மெல்லவே யொதுங்கி”, சீவக. 646 : 2 - 3 "வைகுபுலர் விடியற் மெய்கரந்து நன்கால் அரியமை சிலம்பு கழீஇப்பன்மாண் வரியுனை பந்தொடு வைஇய செல்வோள்”, நற். 12 : 4 - 6 "அத்தவாகை யமலை வானெற் றரியார் சிலம்பின் ளரிசியார்ப்பக்", குறும். 369 : 1 - 2; "அரியார் சிலம்பின் சீறடி சிவப்ப எம்மொடொ ராறு படீஇயர் யாழநின்", அகம். 257: 3- 4 "இணையரிச் சிலம்பொன் றேந்திய கையன் கண வனை யிழந்தாள் கடையகத்தாளென்", சிலப். 20:27-28 "அரிபெய் சிலம்பி னாம்பலந் தொடலை", அகம். 6: 1; "ஒல்லோம் என்று ஏங்கி உயங்கி இருப்பாளோ கல்லிவர் அத்தம் அரிபெய் சிலம்பு ஒலிப்பக் கொல்களிறு அன்னான்பின் செல்லுங்கொல்”, ஐந். எழு. 40 : 1 - 3 "வீரிஞ்சன் மால்முதல் விண்ணவர் எண்ணவும் அரும் சிலம்பு அணிசேவடிக்கு ஆட்செய்வார்”, திருதி. 4045 1 3-4 "அடியிறை கொண்ட செம்பொனாடகச் சிலம் பினாளக் கடியறை மருங்கி வின்ற மைந்தனைக் கண்டு நாணி", சீவக. 2059 : 1 - 2 "இணையரிச் சிலம்பொன்று ஏந்திய கையள்", சிலப். 20:26-27 "இன்மணிச் சிலம்பின் சிலமொழி ஐம்பால்", கவித்- 125: 16 "கண்ட சிலம்பு, வளை, சங்கு, சக்கரம், எண்திசை யோகி இறைவி பராசத்தி", திருமந். 1085 : 1 - 2 "சுண்ணமுஞ் சூட்டுஞ் சொரிந்து வார்குழற் கண்ணி மகாரொடு காற்சிலம் பார்த்தெழ, சீவக. 2114 : 1 - 2 மணிக் காற்சிலம் புடைப்ப”, சிலப். 20 : 70 - 71 "தருகெனத் தந்து தான்முன் வைப்பக் கண்ணகி யணி பசும்பொற் குடைச்சூற் சித்திரச் சிலம்பின் செய் "மத்தக மணியொடு வயிரங்கட்டிய பத்திக் கேவணம் பதிக்கப்பெற்ற கிளிச் வினை யெல்லாம்”, சிலப். 16 : 117 - 119 சிறை என்னும் பொன் மாணிக்கத்தைப் பரல் களாக அமைத்த சிலம்பு மாணிக்கத்தோடு வயிரமும் வரிசையாகப் னால் செய்யப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் பல கொண்ட சிலம்பு 338<noinclude></noinclude> 5oe4hly9zxpako8pyn9ob4t2y26oucf 1983523 1983511 2026-10-26T09:42:45Z Induja Ponnusamy 17450 1983523 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Induja Ponnusamy" /></noinclude>அஞ்சிலம்பு அதிர் சிலம்பு அழகிய சிலம்பு ஒலிக்கும் சிலம்பு செறித்த கழலோடும் நிலம் புகமிதித்தனள்", கம்ப. 368: 1-2, "சங்கொடு சிலம்பும் நூலும் பாத சாலகமும் தாழ, பொங்கு பல் முரசம் ஆர்ப்ப இல்உறை தெய்வம் போற்றி", கம்ப 4949 : 1 - 4;"அரிதளை நெகிழி நூபுரம் சிலம்பே, நிக.பி.6:83 "ஒன்றின வோவவ ளஞ்சிலம் படியே", ஐங். 389 - 5 "மதுர முத்தமிழ் வாசகர் அணைந்தனர் மன்றுள் அதிர் சிலம்பு அடியார் மகிழ் அவளிவ ணல்லூர்", திருத். 2276 3-4 அம்பொன் சிலம்பு அழகிய பொற் சிலம்பு "செம்பொன் மலர்ந்திளையார் கண்ணென்னுஞ் சீர்மணி அரிஅமைச்சிலம்பு பருக்கைக்கல் போடப்பட்ட சிலம்பு அரிஆர் சிலம்பு அரிச் சிலம்பு அரிபெய் சிலம்பு பரல் உள்ளிட்ட சிலம்பு பரலினையுடைய சிலம்பு பரல்கள் இடப்பெற்ற சிலம்பு அடியிலே தங்குதல் கொண்ட ஆடகச் செம்பொன்னால் அருஞ்சிலம்பு அரிய சிலம்பு அடியிறைக் கொண்ட செம் பொன் ஆடகச் சிலம்பு செய்த சிலம்பு இணை அரிச் சிலம்பு அரிகள் பெய்த சிலம்பு இன்மணிச் சிலம்பு கண்ட சிலம்பு காற்சிலம்பு அணிமணிக் காற்சிலம்பு சித்திரச் சிலம்பு இனிய ஓவியுடைய மணிச் சிலம்பு ஆராய்ந்து எடுக்கப் பட்ட சிலம்பு காவில் அணியும் சிலம்பு வண்டுழலச் சில்லென்று அம்பொற் சிலம்பரற்ற அன் னம் போல் மெல்லவே யொதுங்கி”, சீவக. 646 : 2 - 3 "வைகுபுலர் விடியற் மெய்கரந்து நன்கால் அரியமை சிலம்பு கழீஇப்பன்மாண் வரியுனை பந்தொடு வைஇய செல்வோள்”, நற். 12 : 4 - 6 "அத்தவாகை யமலை வானெற் றரியார் சிலம்பின் ளரிசியார்ப்பக்", குறும். 369 : 1 - 2; "அரியார் சிலம்பின் சீறடி சிவப்ப எம்மொடொ ராறு படீஇயர் யாழநின்", அகம். 257: 3- 4 "இணையரிச் சிலம்பொன் றேந்திய கையன் கண வனை யிழந்தாள் கடையகத்தாளென்", சிலப். 20:27-28 "அரிபெய் சிலம்பி னாம்பலந் தொடலை", அகம். 6: 1; "ஒல்லோம் என்று ஏங்கி உயங்கி இருப்பாளோ கல்லிவர் அத்தம் அரிபெய் சிலம்பு ஒலிப்பக் கொல்களிறு அன்னான்பின் செல்லுங்கொல்”, ஐந். எழு. 40 : 1 - 3 "வீரிஞ்சன் மால்முதல் விண்ணவர் எண்ணவும் அரும் சிலம்பு அணிசேவடிக்கு ஆட்செய்வார்”, திருதி. 4045 1 3-4 "அடியிறை கொண்ட செம்பொனாடகச் சிலம் பினாளக் கடியறை மருங்கி வின்ற மைந்தனைக் கண்டு நாணி", சீவக. 2059 : 1 - 2 "இணையரிச் சிலம்பொன்று ஏந்திய கையள்", சிலப். 20:26-27 "இன்மணிச் சிலம்பின் சிலமொழி ஐம்பால்", கவித்- 125: 16 "கண்ட சிலம்பு, வளை, சங்கு, சக்கரம், எண்திசை யோகி இறைவி பராசத்தி", திருமந். 1085 : 1 - 2 "சுண்ணமுஞ் சூட்டுஞ் சொரிந்து வார்குழற் கண்ணி மகாரொடு காற்சிலம் பார்த்தெழ, சீவக. 2114 : 1 - 2 மணிக் காற்சிலம் புடைப்ப”, சிலப். 20 : 70 - 71 "தருகெனத் தந்து தான்முன் வைப்பக் கண்ணகி யணி பசும்பொற் குடைச்சூற் சித்திரச் சிலம்பின் செய் "மத்தக மணியொடு வயிரங்கட்டிய பத்திக் கேவணம் பதிக்கப்பெற்ற கிளிச் வினை யெல்லாம்”, சிலப். 16 : 117 - 119 சிறை என்னும் பொன் மாணிக்கத்தைப் பரல் களாக அமைத்த சிலம்பு மாணிக்கத்தோடு வயிரமும் வரிசையாகப் னால் செய்யப்பட்ட வேலைப்பாடுகள் பல கொண்ட சிலம்பு 338<noinclude></noinclude> 4pthsk9ogvkjvw0m2znc34h0dhj5gsf 250 664327 1983531 1979083 2026-10-26T09:49:08Z Induja Ponnusamy 17450 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983531 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Induja Ponnusamy" /></noinclude>சில்லரிச் சிலம்பு உடைய சிலம்பு சிலவாகிய அரியினை "பண்டுதான் கொண்ட சில்லரிச் சிலம்பினைக் சூழ்சிலம்பு சூழ்ந்த சிலம்பு சூழ்வினைச் சித்திர வினைப் சிலம்பு பொருந்திய சிலம்பு செஞ்சிலம்பு செம்மையாகச் செய்யப்பட்ட சிலம்பு செண்ண அம் சிலம்பு கண்டனன் பிறனோர் கள்வள் கையௌ", சிலப். பதி. 25 - 26; "சில்லரிச் சிலம்பின் வள்வார்ச் சிறுபறை கறங்கச்", சீவக. 458 : 1; "சிலைபொரத் திரண்ட திண் தோள் சில்லரிச் சிலம்பினார் தம் முலைபொர உடைந்த தண்தார் மொய்ம் மதுத்துளிப்ப வந்தாள்", சீவக. 612 : 2 - 3 "வரும்கறைப் பொழுதுமல்கிய யாமம் சென்று சுருங்கிட அறிந்த புள்ளின் சூழ்சிலம்பு ஓசை கேட்டுக்", திருத். 781:2-4 "சூழ்வினைச் சிலம்பு காரணமாகச் சிலப்பதிகாரம் என்னும் பெயரால் நாட்டுதும் யாம் ஓர் பாட்டுடைச் செய்யுள்", சிலப். பதி. 58 - 60 "சிலம்பொடு சென்ற சேயிழை வழக்கும் செஞ்சிலம் பெறிந்து தேவி முன்னர் வஞ்சினஞ் சாற்றிய மாபெரும் பத்தினி அஞ்சிலோதி யறிகெனப் பெயர்ந்து", சிலப். 25; 72-75 நுண்தொழிலையுடைய "செண்ண அம்சிலம்பு", சீவக. 5 : 168 அழகிய சிலம்பு செம்பொற் சிலம்பு செம்பொன்னால் ஆகிய சிலம்பு செம்பொறிச் சிவந்த மூட்டுவாய் சிலம்பு உடைய சிலம்பு செய்வினைச் சிலம்பு தொழில் அமைந்த சிலம்பு செறியரிச் சிலம்பு செறிந்த உள்ளிடு பருக்கையையுடைய தெண்ணீர் முத் தரிப்பொன் சிலம்பு சிலம்பு தெளிந்த நீரின் முகிழ்த்த முத்துக்கள் உள்ளே பரலாக இடப்பட்ட பொற் சிலம்பு "செம்பொற் சிலம்பொன்று கையேந்தி நம் பொருட்டால்வம்பப் பெருந்தெய்வம் வந்த திதுவெள் கொல்", சிலப். 19:23-24 "செம்பொறிச் சிலம்பின் இளையோள்", புறம். 341: 3; "செம்பொறிச் சிலம்பொடு அணித்தழை தூங்கும்", பதிற். 53:6 "சிலம்பு கானிய வந்தோர் இவரெனச் செய்வினைச் சிலம்பின் செய்தி யெல்லாம்... இலக்கண முறைமை யின் இருந்தோன் ஈங்கிவன் கொலைப்படு மகனலன் என்று கூறும்”, சிலப். 16: 159 - 163 “செறியரிச் சிலம்பிற் குறுந்தொடி மகளிர் பொலஞ் செய் கழங்கிற் தெற்றி யாடும்", புறம். 36: 3 - 4 "உண் என்று ஓக்குபு பிழைப்ப, தெண்நீர் முத்து அரிப் பொற் சிலம்பு ஓவிப்பத் தத்துற்று", நற். 210: 4-5 தெள்ளரிச் சிலம்பு தெள்ளிய அரியினை "பன்மலர் சிறந்த நன்னீரகழிப் புள்ளொலி சிறந்த உடைய சிலம்பு தெள் ஒலிச் தெளிந்த ஒலியை சிலம்பு உடைய காற்சிலம்பு தெள்ளரிப் பொற் தெள்ளிய, உள்ளே மணிகளைக்கொண்ட தோடமை அரிச் சிலம்பு பொன்னால் ஆகிய சிலம்பு தொகுதி வாய்ந்த பரவினையுடைய சிலம்பு தென்னரிச் சிலம்பு", மணி. 5: 110 - 1]1 "தெள் ஒலிச் சிலம்புகள் சிலம்பு பொன்மனை நள் ஒலித்தில நளிர் கலையும் அன்னவே”, கம்ப. 1810 : 1 - 2 "பூணொடு தெள்ளரிப் பொற்சிலம்பு ஒலிப்ப, ஒள் அழல் தாஅறவிளங்கிய ஆய்பொன் அவிர்இழை அணங்கு வீழ்வு அன்ன பூந்தொடி மகளிர்", மது-444 | 47 "கோதை ஆயமொடு ஓரை தழீஇ, தோடுஅமை அரிச் சிலம்பு ஒலிப்ப, அகம். 49 : 16 - 17 339<noinclude></noinclude> 69xqutiqu7garnpq5fu8y7s497r7hy5 250 664666 1983403 1979512 2026-10-26T06:47:29Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983403 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>அட்டுந் தேன் அணிந்த மாலை அலர் மாலை தேன்வழியும் மலர் மாலை மலர் மாலை எருக்கின் கோத்த எருக்கினது குவிந்த மாலை முகைகளாற் கோக் கப் பெற்ற மாலை எல்லவிழ் மாலை இன்ன அணியெலாம் ஆடையின் பின்", பழ.நா. 26: 2 - 4; "மாலையோதி மடவரன் மகளிர்", பெருங். 2: 12: 93 - 94; "வடங்களும் குழையும் பூணும் மாலையும் சாத்தும் யானைக்... யாற்றொடும் எடுத்த எல்லாம் அடங்கியது என்னில் என்னே! ஆழியின் ஆழ்ந்தது உண்டோ!", கம்ப. 4874; "முத்தின் ஆரங்களும் முடியும் மாலையும் உத்தரியங்களும் சரிய ஓடுவார்", கம்ப. 4885:3 - 4; "நீள் இரவு புலர்காலை மாலை வாச, நெறி குழலாள் நெடிது அயர்ந்து புலம்புகின்றாள்", திருத். 2377:7-3 "அட்டுந்தேன் அணிந்த மாலை பவளக் கொம் பணிந்ததொத்தார்", சீவக. 2553 : 4 *ஆங்கணைந்த சண்டிக்கும் அருளியன்று, தன் முடி மேல் அலர்மாலை யளித்தல் தோன்றும்", தேவா. திருநா. 6: 1810:1 - 2 "குவிமுகி ழெருக்கின் கோத்த மாலையன்" மணி. 3:105 ஒளியோடு மலர்கின்ற "பல்லிரும் கூந்தல் சின்மலர் அன்றியும், எல்லவிழ் மலர்மாலை மாலையொடு என்னுற்றனர் கொல்", சிலப். 2: 65 - 66 "சந்த மலர் மாலைகள் முத்தின் தாமம் நாற்றித்'', திருத்.3734:5-6 சந்த மலர் மாலை அழகு தரும் மலர் மாலை சிகை மாலை சிகழிகை கூழைச் செண்பக சண்பக மாலை மாலை பெரிய மாலை தட மாலை "நீல நாகம் பைவரித்தன்ன கோலச் சிகழிகை தான் முதல் சேர்த்தி", பெருங். 2: 15: 142; "சிகழிகை படலிகை வாசிகை சிகைமாலை, நிக. பிங். 3026 "தேன்கறி கற்ற கூழைச் செண்பகமாலை வேற் கண்", சீவக. 1487:1 "தடமாலை முடிசாய்த்துப் பணிந்த வானோர், தஞ்சண்டா யங்கருதி நஞ்சுண்டீரே", 11ஆம் திரு. 832:5-8 தோடு சூழ் மாலை இதழ்கள் சூழ்ந்த மாலை "தோடு சூழ் மாலை எங்கும்”, திருத், 83:7 படலிகை புடை மாலை தலை மாலை திரண்ட மாலை மல்லிகை மாலை மல்லிகை மலர் மாலை மல்லிகை ஒலியன் மல்லிகை மலர் மாலை மாலை முறிமிடை படலை தளிரும் மலருமாகத் தொடுத்த மாலை மாலை வாசிகை மாலை வகை ஆய்ந்த மாலை அணிதல் தலை மாலை வாகை வகையாகத் தொடுக்கப்பட்ட பல மாலைகள் "சிகழிகை படலிகை வாசிகை சிகைமாலை",நிக.பிங், 3036 "புடைமாலை மதிக்கண்ணிப். புரிசடையார் பொன்கழல் கீழ், அடைமாலைச் சீலம் உடை, அப்பூதி அடிகள் தமை", திருத். 1481: 1-4 "மல்லிகை மாலை மணங்கமழ் வார்குழற்", சீவக. 879:1 "நடக்கையின் ஒத்து ஏருடைய மல்லிகையி னொலியன் மாலை உறுப்படக்கி வைத்தார்", சீவக. 2693 : 1 - 3 "முன்னினர் முயங்கின் அல்லான் முறிமிடை படலை மாலைப், பொன்னிழை மகளிர் ஒவ்வாதவரை முன்புணர்தல் செல்லார்", சீவக. 483: 2-3 *சிகழிகை படலிகை வாசிகை சிகைமாலை", நிக. பிங். 3026 "வகை வகை தை இயினார் மாலை”, பரி. 20:29 மலர் தேர்ந்தெடுத்துக் "நறும்புகை நான நாவிக்குழம் பொடு பளிதச் சுண்ணம் கட்டிய மாலை அணிதல் அறிந்தவர் ஆய்ந்த மாலை அணிந்த பைங் கூந்தலாய்", சீவக. 2994 : 1 - 2 69<noinclude></noinclude> d44kvvm0wadiv6ap3i6fm6gz1705827 250 664668 1983401 1979514 2026-10-26T06:45:49Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983401 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>தொத்து உறு தொழில் மாலை பூங்கொத்துக்களை "தொத்து உறு தொழில் மாலை சுரிகுழல் வைத்துக் கைத்திறன் அணிவாரும்", கம்ப. 1195 : 5 6 சுரிகுழல் அணிதல் காட்டிப் புனையப் பட்ட மாலைகளை நெளிந்த கூந்தலில் அணிதல் தாழ்குழல் சூழ்தரு தாழ்ந்த கூந்தலில் மாலை ஆடல் சூடிய மாலை அசைதல் மாலையேந்துதல் கூந்தலில் மல்லிகை மாலை அணிதல் துணைமாலை சூட்டல் "சங்கம் அற்றச் சிலம் பொலிப்பத் தாழ்குழல் சூழ்தரு மாலையாடச்", திருவாச. திருப்பொற். 14 : 1 - 2 "ஏத்தரு மல்லிகை மாலை ஏந்திய, பூத்தலைக் கருங்குழற் புரியினால் புறம், யாத்து வைத்து அலைக்கும் இவ்வருளிலாள்", சீவக. 2007 : 1 - 3 பூக்களைப் பிணைத்துச்"துறந்தார்ந் தூநெறிக் கண் சென்றேன் அல்லேன், செய்யும் மாலையை துணை மாலை சூட்டநான் தூயேன் அல்லேன்", அணிவித்தல் தேவா. திருநா. 6 : 47 : 10 : 1 - 2 மாலை சூட்டுதல் மாலைகளை அணிவித்தல் மணம் மிருந்த தலை மாலையை அணிதல் விரைத்தலை மாலை சூட்டுதல் மாலை சூடுதல் கூந்தலில் மாலை சூடியிருத்தல் பல்காழ் மாலை சூடுதல் ஊசிபோகிய மாலை சூழ் செய்தல் தேன் நகு நறவ மாலைச் செறிதல் பல வடத்தால் அமைந்த அதிரற் பூ மாலையைப் பொலிவு பெறச் சூடுதல் ஒளி பொருந்திய செங் கழுநீர்ப் பூக்களை ஊசியாற் கோத்துச் சுற்றி அணிதல் வண்டுகள் மகிழும் தேனையுடைய மலர் மாலையை அணிதல் மாலை சிகழிகைச் மலர் மாலையை சேர்த்தல் குழலில் மாலை தாழ்தல் மணிக்குழல் மாலை கால் தொடுதல் ஒலியன் மாலை பரப்புதல் ஒலியன் மாலைப் புறந்தாழ்தல் அணிதல் கூந்தலில் மாலை அணிதல் நீலமணி போன்ற கூந்தலில் அணிந்த மாலை காலைத் தொடுதல் தழைத்த மாலையை அணிந்து இருத்தல் பூமாலை புறத்தே தாழ்தல் *மாந்தளிர் அனைய மேனிக், குறத்தியர் மாலை சூட்டி", கம்ப. 854: 1-2 "விரைத்தலை மாலை சூட்டி மின்னனார் அங்கை சேப்ப", சீவக. 2414 : 1 - 2 *ஆடிய சாந்தமும் அசைந்த கூந்தயிற், சூடிய மாலையும் தொன்னிறம் வழாஅ", மணி. 16 : 31 - 32 "குயில்வா யன்ன கூர்முகையதிரல், பயிலாது அல்கிய பல்காழ் மாலை, மையிரும் பித்தை பொலியச் சூடி”, புறம். 269:1 - 3 "ஒன்செங்கழுநீர்க் கண்போல் ஆயிதழ், ஊசிபோகிய சூழ் செய் மாலையன்”, அகம். 48 : 8 - 9 "தேன் நகு நறவ மாலைச், செறிகுழல் தெய்வம் அன்னாள், தானுடைக் கோல மேனி', கம்ப. 936 : 1 - 3 "விம்மகிற் புகையின் மேவியுடம் பினை வேது செய்து, கொம்மென நாவி நாறும் கூந்தலை யுலர்த்தி நொய்ய, அம்மலருரோமப் பூம்பட்டுடுத்த பின் அளிச்ச மாலை செம்மலர்த் திருவினன்னார் சிகழிகைச் சேர்த்தி னாரே", சீவக. 2667 "காலள் ஆர்உயிர் மாளக் கறுந்தன, மாலை தாழ்குழல் மாமலை யாள் செங்கை, சீலம் ஆக வருடச் சிவந்தன", திருத். 338 : 2 - 4 "நெகிழ்ந்துசோர் பூந்துகினோக்கி நோக்கியே மகிழ்ந்து வீழ் மணிக்குழன் மாலை காறொடும்", சீவக. 1004: 1- 2 "இருள்படப் பொதுளிய சுருளிருங்குஞ்சி, மருள்படப் பரப்பிய வொலியன் மாலையர்", சிலப். 26: 108 - 109 "உண்ணற்கினிய மதுமகிழ்ந்தார் ஒலியல் மாலைப் புறந்தாழக், கண்ணகக் கழுநீர் மெல்விரலாற் கிழித்து மோந்தார் கனிவாயார்", சீவக. 2700 : 3 - 4 70<noinclude></noinclude> soveef5iiqn7amtmbqzwfvv7qkv1m8z 250 664669 1983383 1979515 2026-10-26T06:14:59Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983383 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>சுரியிரும் பித்தை சூழ்ந்து விரிபூ மாலை புறந் தாழ்தல் கூந்தலைச் சுற்றி மாலை அணிந்து இருத்தல் பூகை நிரம்பிய மாலை அணிதல் புகை மலி கந்த மாலை புனைதல் மலர்மாலைப் புனைதல் மாலை அணிதல் மாலை அணிதல் மாலை புனைதல் விளங்கு விறல் மாலை மலைதல் வண்ண மாலை மிலைச்சுதல் மடல்பட்ட மாலை குழல் வளாய் வண்ண மாலை நடுச்சிகையுள் வளைத்தல் மாலை வகைகள் அலங்கல் புனைந்த விளக்கம் உடைய வெற்றி மாலையை அணிதல் "கருகிய நெஞ்சினன் காமங் காழ்கொளச் சுரியிரும் பித்தை சூழ்ந்து புறந்தாழ்ந்த, விரிபூ மாலை விரும்பினன் வாங்கி”, மணி. 22 : 148 - 154 "புகைமலி கந்த மாலை புனைவார்கள், பூசல் பணிவார்கள் பாடல் பெருகி", தேவா. திருஞா. 2: 84: 7: 5-6 "வண்தமிழ் மென் மலர்மாலை புனைந்தருளி", திருத். 1425:1 "மறஞ்சேர் வஞ்சி மாலையொடு புனைந் திறைஞ் சாச் சென்னி யிறைஞ் சிவலங் கொண்டு", சிலப். 26: 56-57 "அலர் மந்தாரமொடு ஆங்கயல் மலர்ந்த, வேங் கையொடு தொடுத்த விளங்கு விறல் மாலை மேம்பட மலைதலும் காண்ருவல் சங்கென”, சிலப். 25:138-140 அழகிய மாலையைக் "வரிநிற வண்ண மாலை வலம்பட மிலைச்சி", சீவக. கூந்தலில் அணிவித்தல் 6962 இதழ் விரிந்த மலர் மாலை சூடுதல் "மடல்பட்ட மாலை வளாய குழலாள் மணம் நாறு சோலை இளங்கிளி போல் தூமொழியாள்", 11ஆம் திரு.300: 91-92 அழகிய பூமாலையைக் "கண்ணி வேய்ந்து கருங்குழல் கை செய்து, வண்ண கொண்டையின் மாலை நடுச்சிகையுள் வளைஇ", சீவக. 13: 1 - 2 நடுவே வளையமாக வைத்தல் அலங்கல் தலை மாலை துளசி மாலை துழாஅய் அலங்கல் தேனுடை அலங்கல் தேன் சிந்தும் மாலை மட்டுவிரி அலங்கல் மதுக்கமழ் அலங்கல் தார் அலங்கல் நறை கமழ் அலங்கல் வண்டு உளர் அலங்கல் தேன் சிதறும் மாலை தேன் மணக்கும் மாலை மலர் மாலை நறுமணம் கமழும் பூ மாலை வண்டுகள் கிளறு கின்ற மலர் மாலை "பொருதலங்கல் நீண்முடியான் போரரக்கள்", தேவா. திருநா. 6:12:10:1; "வேயழத் திரண்ட மென்தோள் வெம்முலைப் பரவை யல்குற், றோய்பிழி அலங்கல் ஆர்ந்த தொன்னலந் தொலைந்து வாடி", சீவக. 2923 : 2 - 3 "விசும்பிவர் கடவுளொப்பான் விரிச் சிகன் அறிந்து கூற, அகம்பு தேனலங் கல்ஜம் பால்அரிவையொடு ஆய்ந்து", சீவக. 621:3; "அலங்கல் மாலையும் சாந் தமும் அன்றுதான் அணிந்த கலங்களோடும்”, கம்ப. 6581: 2 - 3 *தண்பொரு திகிரிகமழ் குரல் துழாஅய் அலங்கல் செல்வன்", பதிற். 31:8-9 "மானுட மடந்தையால்" என்னும் வாய்மொழி தேனுடை அலங்கலாய்! - இன்று தீர்ந்ததே", கம்ப. 6147 : 3 - 4 "மட்டுவீரி அலங்கல் மலைமகள் காண, நட்டம் ஆடிய நம்ப அதனால்", 11ஆம் திரு.487:49-50 "மதுக்கமழ லங்கள் மன்னவன்ம கற்கு, முதுக்குறை முதுமொழி யெடுத்துக் காட்டி”, மணி. 20 : 73 - 74 "செறி பொன் -தார் அலங்கல் வீர! செய்திலம் குற்றம்! நம்மை", கம்ப. 4348 : 5 - 6 "நறைகமழ் அலங்கலான் நயன கோசரம், மறைதலும், மனம் எனும் மத்த யானையின்”, கம்ப. 519 : 2 - 3 "வண்டு உளர் அலங்கலாய்! வஞ்சர் வான்முகம், கண்டது ஓர் பொழுதினில்", கம்ப. 6451 : 1 - 2<noinclude></noinclude> goeh3324cp0crfidzumu8k7ai7gvell 250 664672 1983380 1979518 2026-10-26T06:11:47Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983380 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>விரைஉள அலங்கல் நறுங்கொன்றை யலங்கலந் தெரியல் அலங்கல் அம் தொடை அலங்கல் மாலை மதுக் குலாம் அலங்கல் மாலை அலங்கல் சூட்டுதல் மணம் கமழும் மாலை அலங்கலாகிய கொன்றை மாலை அசைகின்ற மாலை பூ மாலை தேன் பொருந்திய மலர் மாலை பூ மாலை அணி வித்தல் கமழ் கொன்றைத் மணம் வீசுகின்ற துன்றும் அலங்கல் கொன்றை மலரால் சூழ்தல் அலங்கல் தாங்குதல் அலங்கல் சடை தாழ்தல் புதுவிரை அலங் கல் குழன்மிசைப் பொலிதல் கண்ணி கண்ணி ஆன மாலையை சுற்றி அணிதல் அலங்கல் அணிதல் சடையில் மாலை குடுதல் புதிய மணமுள்ள மாலை கூந்தல் மீது விளங்குதல் தலையில் சூடும் மாலை "உரை உளது உணர்த்துவது; உணர்ந்து கோடியேல், விரை உள அலங்கலாய்!”, கம்ப. 6245: 1-2 "அயந்திகழ் நறுங்கொன்றை யலங்கலந் தெரியலான்", கலித். 150 : 1 "அலங்கல் அம் தொடையினானும், அந்தியின் பொலங் குழை மயிலினோடு துயிலுற", கம்ப. 1252 : 1 - 2 "ஊனுயர் நுதிகொள் வேலீர் ஒழிக ஈங்கில்லை யென்றான், கானுய ரலங்கன் மாலைக் கட்டியங் காரனன்றே", சீவக. 664 : 4 "மதுக்குலாம் அலங்கன் மாலை மங்கையர் வளர்த்த செந்தீப், புதுக்கலத் தெழுந்த தீம்பாற் பொங்க லினுரையிற் பொங்கி", சீவக. 1821 : 1 - 2 "வலங்கொண் மழுவொன் றுடையாய் விடையாய் என ஏத்தி, அலங்கல் சூட்ட வல்லார்க்கு அடையா வருநோயே", தேவா. திருஞா. 2: 59 : 1 : 2 - 4 "விலங்கலைக் கால் விண்டு மேன்மேலிட விண்ணும் மண்ணும் முத்நீர்க், கலங்கலைச் சென்ற அன்றுங் கலங்காய், கமழ் கொன்றை துன்றும் அலங் கலைச் சூழ்ந்த சிற்றம்பலத் தான்", திருக்கோ. 24 : 1 - 3 "அகில் கமழ் அங்கை சேப்ப அரிவையர் அலங்கல் தாங்கி", சீவக. 2540 :2 'அலங்கற் சடை தாழ ஐயமேற்று, அரவம் அரை யார்க்க வல்லார் போலும்", தேவா. திருநா. 6 : 89 : 10: 1 - 2 "மதியென மாசறு வதனம் விளங்கப் புதுவிரை அலங்கல் குழன்மிசைப் பொலியும்", 11ஆம் திரு.896:62-63 *கண்ணியும் நாரும் எண்ணினர் ஆண்டே”, தொல். 15803; "வில்லும் வேலும் கழலும் கண்ணியும்", தொல். 1583; *சிறுகரும் பிடவின் வெண்டலைக் குறும்புதல், கண்ணி யின் மலரும் தண்ணறும் புறவில்", அகம். 34 : 1 - 2; *பகலிடைக் கண்ணியன் பைதற் குழலன்", கலித். 101: 39, "வாழ்க நின்கண்ணி வாய்வாள் வேந்தெனீ", மணி. 18:63; "சூலப் படையுடையார் தாமே போலுஞ் சுடர்த் திங்கட் கண்ணி யுடையார் போலும்”, தேவா. திருநா. 6 : 16 : 1 : 1 - 2; "கண்ணி நெற்றியர் கை தொழுஉப் புகுதரக்", பெருங், 1 : 32 : 67, "கச்சினர் கண்ணியர் கதிர்வெள் வளையினர்”, பெருங். 1 : 34 : 122; "கண்ணி நெற்றி வெண்சூட்டு ஏற்றி", பெருங். 1 : 39 | 20, "தழையுந் தாருங் கண்ணியும் பிணையலும் விழை பவை பிறவும் வேண்டுவகொண்டு", பெருங். 2 : 18 : 6 -7; "மறைந்தனமிருந்த காலைமற்றவளென் கண்ணி கொள்ளிற் கலக்கு முள்ளம்", பெருங்.3: 8 : 132 - 133; *நிழன்மணி மேகலை நேர்முகத் தடித்தும் கண்ணியிற் சார்த்தியுங் கைக்குட் போக்கியும்", பெருங் 4 : 12 : 71 - 72; "உருமண்ணுவாவும் பெருவிதுப் பெய்திக் கண்ணியன் கழலினன் கச்சினன்", பெருங். 5: 4:35-36; "கண்ணி இளம்பிறையும் காய்சினத்த மாகணமும் நண்ணி இருந்தால் நலமில்லை”, 11ஆம் திரு.545:1 *சூட்டொடு கண்ணி சூளாமணி சிந்தித் திரியும் T : 2;<noinclude></noinclude> 41jsvg5liraow72pb2m7m1srueazk38 250 664673 1983376 1979519 2026-10-26T06:05:39Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983376 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>அதிரலங் கண்ணி புனலிப் பூ தலை மாலை அணிதல் அழகிய தளிர் அந்தளிர்க் கண்ணி மாலை பச்சிலையைக் கொண்ட கண்ணி இலையோடு கலந்து கட்டப்பட்ட மாலை இலைப்புறங் கண்ட கண்னி இலையுடைக் கண்ணி ஈர்ந்தண் கண்ணி குல்லை, குளவி, கூதாளம், குவளை ஆகிய மலர்களை இல்ல மலரொடு அன்றே”, சீவக. 786 : 4; "ஓக்கினார் கண்ணி சுண்ண முடற்றினா ருருவச் சாந்திற்", சீவக. 2661 : 2 *அதிரலங் கண்ணி நீயன்பளெற் கன்பன்", பரி. 20: 81 "அந்தளிர்க் கண்ணி யவுந்திகை வெல்கெனப் பைத் தொடி மாதர் பற்பல வகையால்", பெருங். 4: 12: 243 - 244 இலைப்புறங் கண்ட கண்ணி இன்றமிழ் இயற்கை இன்பம், நிலைபெற நெறியிற் றுய்த்தார் நிகர் தமக்கிலாத நீரார்", சீவக. 2063 : 3 - 4 "இலையுடைக் கண்ணியீர்க்கு இஃது எளிது”, சீவக. 1735:3 *ருல்லை குளவி கூதளங் குவளை, இல்லமொடு மிடைந்த ஈர்ந்தண் கண்ணியன்", நற். 376 : 5 - 6 இல்ல மலரொடு மிடைந்த குளிர்ந்த கண்ணி உவலைக் கண்ணி தழை விரவித் தொடுத்த மாலை ஒலியற் கண்ணி மாலை களங்காய்க் கண்ணி காஞ்சிப் பனிமுறி ஆரங்கண்ணி காந்தளங் கண்ணி காந்தள் பெருந் தண் கண்ணி காயாம் பூங்கண்ணி களங்காயாற் செய்யப்பட்ட கண்ணி காஞ்சி மரத்தின் குளிர்ந்த தளிர்கள் மிடைந்த சந்தனத் தின் அழகிய மாலை காந்தள் மலரால் நொடுக்கப்பட்ட தலை மாலை காந்தள் மலரால் கட்டிய கண்ணி காயாம் பூவாற் செய்த கண்ணி குருந்தங் கண்ணி குருந்த மலராலான கண்ணி குல்லைக் கண்ணி கஞ்சங் குல்லை யாலாகிய கண்ணி குவளைக் கண்ணி குவளை மலர் மாலை "உவலைக் கண்ணித் துடியன் வந்தென", புறம். 269, 6 "பாண்கடன் ஆற்றிய, ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடிமா அல்', புறம். 201 : 14 - 15; "நுந்தை தாயம் நிறைவுற எய்திய, ஒலியற் கண்ணிப் புலிகடிமா அல்", புறம். 202 : 9 - 10 "வளந்தலை மயங்கிய பைதிரந் திருத்திய, களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரல்", பதிற். 38 : 3 - 4 "காஞ்சிப் பனிமுறி ஆரங்கண்ணி, கணிமே வந்த வள்அல்குல்அவ் வரியே", புறம். 344 : 6 - 7 "காந்தளங் கண்ணிக் கொலைவில் வேட்டுவர்", பதிற். 30:9 "சுரும்பும் மூசாச் சுடர்ப்பூங் காந்தள் பெருந்தண் கண்ணி மிலைந்த சென்னியன்", திருமுருகு. 43 . 44 காயாம் பூங்கண்ணிப் பொதுவன் தகை கண்டை", கலித். 103: 50 - 52; "காயாம் பூங் கண்ணிக் கருந்து வராடை", கலித். 108: 10 "நன்றே காதலர் சென்றவாறே, குருந்தங் கண்ணிக் கோவலர், பெருந்தண் னிலைய பாக்கமுடைத்தே", ஐங்ட 439 குல்லைக் கண்ணி வடுகர் முனையது", குறும்- 11:5 *கனைப் பூங்குவளைச் சுரும்பார் கண்ணியன், மடவர லரிவைநின் மார்பம ரின்றுனை", குறுந். 321 : 2 - 3; "அவனெனை ஆட்கொண்டருளினன் காண்க குவளைக் கண்ணி கூறன் காண்க", திருவாச. திருவண்டப். 63-64; "கைம் மலர்த் தனைய காந்தட் கடிமலர் நாறுகானம் மொய்ம் மலர்க் குவளைக் கண்ணி மொய்ம்ப நீ", சீவக. 1214 : 1 - 2; "தாளொடுங் குவளைக் கண்ணித் தளையவிழ் கோதை மாலை வாண்முடி வைரவில்லும் வார்குழை சுடரு மார்பிற்", சீவக. 2802: 1-2<noinclude></noinclude> ger6f44h376id6l9vukzcozwlhzd7t6 250 664675 1983375 1979521 2026-10-26T05:57:28Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983375 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>குவளை மலர்க் கண்ணி கூவிளங் கண்ணி கொய்தளிர்க் கண்ணி கொன்றை நறுங் கண்ணி கொன்றைக் குறுநறுங் கண்ணி கடிக்கொன்றைக் கண்ணி கந்தம் கமழ் கொன்றை மாலைக் கண்ணி கமழ் கொன்றை யுங் கண்ணி காரார் கமழ் கொன்றைக் கண்ணி சின்ன மலர்க் கொன்றைக் கோடனீடிதழ்க் கண்ணி கண்ணி கோடற்கண்ணி சண்பகம் கரு விளை செங் கூதாளம் பூ நீர்ச் சாதியோடு கட்டும் கண்ணி மலரினும் அரும் பினும் தளிரினும் வனைந்த சந்தக் கண்ணி சுடர்ப் பூங்காந்தட் பெருந்தண் கண்ணி சிறந்த குவளை மலர் மாலை கூவிள மலர்க் கண்ணி கொய்யப்பட்ட தளிர் விரவின தலை மாலை கொன்றை மலர்க் கண்ணி சிறந்த மணங் கொன்றையின் கொண்ட தலை மாலை மணங்கொண்ட கொன்றை தலை மாலை மணம் கமழும் கொன்றை மாலைக் கண்ணி மணம் வீசும் கொன்றை மலரா. லான தலை மாலை மணம் கமழும் கொன்றை மலர் களாலான தலை மாலை கொன்றை மலர் களாகிய தலை மாலை காந்தளினது நீண்ட இதழ்களால் கட்டின தலைமாலை காந்தட் பூவால் செய்த கண்ணி சண்பகம், கருவிளை செங்கூதாளம் போன்ற பல பூக்களி னால் கட்டப்படும் தலை மாலை மலர்களானும் அரும்பானும் தளிரா னும் கட்டப்பட்ட அழகுடைய மாலை கரும்பினம் மொய்யாத நெருப்புபோலும் பூவினுடைய செங் காந்தளினது பெரிய குளிர்ந்த தலை மாலை 'குவளைமா மலர்க் கண்ணியுங் கொன்றையும், துன்று பொற் குழல் திருச்சடையும்", திருவி. 226 : 3 - 4 "ஊரா தேந்திய குதிரை கூர்வேல், கூவிளங் கண்ணி கொடும்பூண் எழினியும்", புறம். 158 : 7 - 9 "குறிஞ்சிக் கோமான் கொய்தளிர்க் கண்ணிச் செல் இசை நிலைஇய பண்பின், நல்லியக் கோடனை நயந்தனிர் செலினே', சிறுபாண்.267-269 ”கண்ணி கார் நறுங் கொன்றை”, புறம், 1 : 1 "கொன்றைக் குறுநறுங் கண்ணியினான் தன் கொய் பூங்கயிலைக்”, 11ஆம் திரு. 552 : 5 - 6 "கடிக் கொன்றைக் கண்ணியலான் பாதமே கல்", 11ஆம் திரு.756: 3 - 4 "கந்தம் கமழ் கொன்றை மாலைக் கண்ணி யன் விண்ணவர் ஏத்தும் எந்தை, இருப்பதும் ஆரூர் அவர்”, தேவா. சுந்தர. 76: 7:5 - 7 *கடித்தார் கமழ் கொன்றைக் கண்ணி யான் காண் காளத்தியான் அவன் என் கண்ணுளானே", தேவா, திருநா. 6:8:2:7-8 . "காரார் கமழ்கொன்றைக் கண்ணி போலுங்", தேவா. திருநா. 6: 16 : 2:1 : *சின்ன மலர்க்கொன்றைக் கண்ணி கண்டேன் சிவனை நான் சிந்தையுட் கண்டவாறே", தேவா. திருநா. 6:97: 11:7-8 "புலம்பெயர் புலம்பொடு கலங்கிக் கோடனீடிதழ்க் கண்ணி நீரலைக் கலாவ”, நெடு. 5 - 8 "கோடற்கண்ணி குறவர் பெருமகன்”, புறம். 157 : 7 "சண்பகம் கருவிளை செங்கூதாளம், தண்கமழ் பூ நீர்ச் சாதியோடு இனையவை கட்டும் கண்ணியும் தொடுத்த மாலையும், ஒட்டிய திரணையோடு ஓசிந்த பூவினன்", சிலப். 22 : 40 - 43 "திருச்சேர் மார்பன் தேற்றுதல் வேண்டி, மலரினும் அரும் பினுந்தளிரினும் வனைந்த, சந்தக் கண்ணிதன்", பெருங்.3: 8 126 - 128 "கரும்பு மூசாச் சுடர்ப் பூங்காந்தட் பெருந்தண் கண்ணி மிலைந்த சென்னியன்", திருமுருகு. 43 : 44<noinclude></noinclude> p4gc57ryoka86lzp7oa4gws14fkol7k 250 664678 1983371 1979524 2026-10-26T05:55:22Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983371 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>கண்ணி சுரும்பார் கண்ணி சுரும்புகள் ஆர்க்கும் 'முக்காழ் மேல் சுரும்பார் கண்ணி", கலித். 85 13 - 14; "மாறாது உற்ற வடுப்படு நெற்றிச் சுரும்பு ஆர் கண்ணி பெரும்புகல் மறவர்”, மது. 595 - 6 சுரும்புண் கண்ணி வண்டு மொய்க்கும் "சுரும்புண் கண்ணிச் சுதஞ்சணனென்பவே, சீவக. செறிவினைப் பொலிந்த செம் பூங்கண்ணி தளிர் தரு கண்ணி தலைமாலை செறிந்த தொடைத் தொழிலாற் பொவிந்த தலை மாலை தளிர் விரவிப் புனைந்த மாலை தாமரைக் கண்ணி தாமரைப் பூவால் துணை மலர்க் கண்ணி தொடை மாண்ட கண்ணி தொடையமைக் கொன்றை வெண் கண்ணி நறுங்கமழ் கண்ணி நாறிணர்க் போழ்க் கண்ணி பகன்றைக் கண்ணி படலைக் கண்ணி பன்மலர் படலைக் கண்ணி பனிக் கணங்கு கண்ணி பிணையலம் கண்ணி பிறைக் கண்ணி பூஞ்செய் கண்ணி போந்தைக் கண்ணி செய்த கண்ணி கட்டிய மலர்க் கண்ணி கட்டுதல் மாட்சி மைப்பட்ட கண்ணி கட்டுதல் அமைந்த தலை மாலை மிக்க மணம் வீசு கின்ற மாலை கொன்றைப் பூங் கொத்தைப் பனங் குருத்தின்கண் வைத்துத் தொடுத்த கண்ணி பகன்றைப் பூவால் செய்த கண்ணி தழை விரவின மாலை பல மலர்களையும் தளிர் இலைகளையும் கொண்டு தொடுத்த தலை மாலை பனிக்கு வாடிடும் கொன்றை மாலை கட்டிய மாலை பிறையாகிய கொண்டை மாலை பூவாற் செய்த கண்ணி பனம் பூ மாலை 952 : 4 "செறிவினைப் பொலிந்த செம் பூங்கண்ணியர்", பரி. 22 : 21 - 22 “துன்னரும் பொதும்பிற் றொத்திடைத் துளங்கத், தளிர் தரு கண்ணி", பெருங். 3:9:8-9 : "தாமரைக் கண்ணியை தண்ணறுஞ் சாந்தினை, நேரிதழ்க் கோதையாள் செய்குறி நீவரின்... அணங் கென அஞ்சுவர் சிறுகுடியோரே", கலித், 52 : 6 - 10 "துணை மலர்க் கண்ணியும் செம் பொன் மாலையும் இணை மலர்ந் தாரினான் இடறியேகினான்", சீவக.1621:3-4 "வயமான் அடித்தேர்வான் போலத் தொடை மாண்ட கண்ணியன் வில்லன் வருமென்னை நோக்குபு", கலித், 37 : 2 - 3 "தொடையமைக் கண்ணித் திருந்து வேற் தடக்கை", புறம்.378:3-5 "கட்டு ஏறு, நறுங்கமழ் கண்ணி, இக்காளை என்கைப் பட்டால் அதுவே அவ்இராவணன் பாடும் ஆகும்”, கம்ப. 5767 : 1 -2 *நாறிணர்க் கொன்றை வெண்போழ்க் கண்ணியர், வான்முகம் பொறித்த மாண்வரி யாக்கையர்", பதிற். 67: 13-14 "பகன்றைக் கண்ணிப் பழையர் மகளிர் ஞெண்டு ஆடு செறுவில் தராய்க்கண் வைத்த, விலங்கல் அன்ன போர் முதல் தொலைஇ”, மலை. 459-461 "படலைக் கண்ணிப்பரு ஏர் எறுழ்த் திணிதோள், முடலையாக்கை முழுவலிமாக்கள்", பெரும். 60 - 62 "பன்மலர்ப் படலைக் கண்ணிக் குமரனைப் பாவை நல்லார் மன்னவன் பணியின் வாழ்த்தி வாச நெய், பூசி நன்னீர்", சீவக.1299: 1-2 "அதுவே, பனிக் கணங்கு கண்ணியார் ஒண்ணுதலின் மேலோர், தனிக் கணங்கு வைத்தார், தகவு", 11ஆம் திரு. 55:2-4 "பிணையல் அம் கண்ணிப் பெரும்பூண் சென்னி", அகம். 44: 14 "மாதர்ப் பிறைக் கண்ணியானை, மலையான் மகளொடும் என்னும்", திருத். 1654 : 1 - 2 "சுரியல் அஞ்சென்னிப் பூஞ்செய் கண்ணி", பதிற். 27: 4 "வேம்பு முதல் தடிந்த வேந்துவாள் வலத்துப் போந் தைக் கண்ணிப் பொறைய கேட்டருள்", சிலப். 27: 125 - 126; "போந்தைக் கண்ணி", சிலப். 28 : 9; "வேந்துவிளை முடித்த வேந்துவாள் வலத்துப் போந்தைக் கண்ணி நின் ஊங்கனோர் மருங்கில்", சிலப். 28 : 133-134 75<noinclude></noinclude> l0kn66wa3lokxe8gxn2oethcp5uwvqs 250 664680 1983374 1979526 2026-10-26T05:56:51Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983374 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>மயிலைக் கண்ணி இருவாட்சி மலரால் மலர்க் கண்ணி தொடுக்கப்பட்ட தலை மாலை மலர் மாலை முல்லைக் கண்ணி முல்லைப் பூவால் தொடுத்த கண்ணி முல்லை மலர்களால் முல்லையங் கண்ணி முறி கொண்ட கண்ணி ஆன தலை மாலை தளிர்களால் ஆன மாலை வண்டுபடு கண்ணி வண்டுகள் மொய்க் வண்டுலவு கொன்றையங் கண்ணி வழைப் பூங்கண்ணி வனைதரு வடி வார் கண்ணி வாசக் கண்ணி விரைக் கொன்றைக் கண்ணி விரையுடைய வெள்ளெருக்கங் கண்ணி வெண் போழ்க் கண்ணி கின்ற மாலை வண்டுகள் மொய்க்கும் கொன்றை மலர் களாலான தலை மாலை சுரபுன்னை பூவால் தொடுக்கப்பட்ட கண்ணி செய்யப் பெற்ற அழகு நிறைந்த கொண்டை மாலை நறிய தலை மாலை வாசனை வீசும் கொன்றை மலர் களால் செய்யப்பட்ட தலை மாலை வாசனையுடைய வெள்ளெருக்கு மாலை வெள்ளிய தாழை மடல் கண்ணி கண்ணி அயருதல் ஞாழல், குவளை, தளிரோடு ஊழ்பட முல்லையோடு ஒருங்குக்கூட்டிக் கட்டிய தலை மாலையை அணிதல் et "கானக் காக்கை கலிச்சிற கேய்க்கும், மயிலைக் கண்ணிப் பெருந்தோட் குறுமகள்" புறம். 342 : 1 - 2 *மாட டுத்த மலர்க் கண்ணினாள் கங்கை நங்கையைத், தோடடுத்த மலர்ச்சடை யென்கொனீர் சூடிற்றே", தேவா. திருஞா. 2:3:7:3-4 "முல்லைக் கண்ணிப் பல்லான் கோவலர்", பதிற். 21: 25 "முல்லையங் கண்ணி முடியாய் போற்றி", தேவா. திருநா. 6:5:3:1 "நெறி கொண்ட குஞ்சி சுருள் தூஞ்சி நிமிர்ந்து பொங்க, முறி கொண்ட கண்ணிக்கு இடைமொய் ஒளிப்பீலி சேர்த்தி”, திருத். 706 : 1 - 2 "விரலுளர்ப்ப அவிழ்ந்த வேறுபடு நறுங்காற், குண்டு சுனை பூத்த வண்டுபடு கண்ணி, யிணைத்த கோதை யணைத்த கூந்தல்", திருமுருகு. 198 200 "வண்டுலவு கொன்றையங் கண்ணி யானை வானவர்களேத்தப் படுவான் தன்னை, எண்டிசைக்கும் மூர்த்தியாய் நின்றான்", தேவா. திருநா. 6: 3:7:5. 7 "வழைப் பூங்கண்ணி வாய்வாளண்டிரன்", புறம். 131: 2 'வனைதரு வடிவார் கண்ணி, மறச் சிறு மைந்தரோடும்", திருத். 674 : 3 - 4 "மைவிரவு நறுங்குஞ்சி வாசக் கண்ணி, மணிநீல மலை ஒன்று வந்தது என்ன", திருத். 701 : 3 - 4 "விரைக் கொன்றைக் கண்ணியன் காண்". தேவா. திருநா. 6: 76: 1- 4 "விரையுடைய வெள்ளெருக்கங் கண்ணி யானை", தேவா. திருநா. 6: 74: 5:3 "வண்ண வண்ணத்த மலராய்பு விரைஇய தண்ணறுந் தொடையல் வெண் போழ்க் கண்ணி", குறிஞ். 114-115 *கடலாடு மகளிர் கொய்த ஞாழலும், கழனி உழவர் குற்ற குவளையும் கடிமிளைப் புறவிற் பூத்த முல்லையொடு, பல்லிளங்கோசர் கண்ணி அயரும்", அகம். 216:8-11 குளிர்ந்த அரும்புகளை "தண் அரும் பினமலர் தகைபெரிதுடைய, ஓண்ணிறத் விரீஇக் கண்விழவு யும் பல்வேறு வகைப் தளிரோடு ஊழ்பட விரீஇக், கண்விழவு தருஉங் பட்ட மலர்களையும் கண்ணி கட்டி", பெருங். 3 ; 9:3 - 5 தரூஉங் கண்ணி கட்டுதல் அழகுமிக்க ஒளியும் நிறமும் உடைய தனிர் களோடே கட்டிய மாலை அணிதல் 76<noinclude></noinclude> pm5zzheqgnz3jsa9e6z07agw54uj8aa 250 664683 1983361 1979529 2026-10-26T05:29:49Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983361 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>ஆரங்கண்ணியிற் சாற்றுதல் ஆத்தி மாலையை அணிதல் கண்ணி சூட்டுதல் மாலை அணிதல் கண்ணி சூடுதல் கொண்டை மாலையை அணிதல் குவளைக் கண்ணி பின்னிய கூந்தவில் பின்னுப் புறந்தாழச் குவளைக் கண்னி சூட்டுதல் அணிதல் கண்ணி பொலியச் மரா மரத்தின் சூடுதல் பூங்கொத்துக் களையும் ஒள்ளிய தளிரையுடைய யாம் மரத்தின் பூவினையும் மரல் நாரில் தளிரொடு தொடுத்த கண்ணியை அணிதல் கமழ் கொன்றைக் மணம் வீசும் கண்ணி சூடுதல் நெய்தல் நறுங் கண்ணி சூடுதல் மருங்கு உயர்ந்த தேசு உடை கொன்றை மலரால் ஆன தலை மாலையை அணிதல் நெய்தலின் நறிய பூவாற் செய்த தலை மாலையைச் சூடுதல் உயரமுடித்த பொலிவுடைய கூந்தலில் நெருங்கி கண்ணித் தொடை தொடுக்கப்பட்ட "ஆரங் கண்ணியிற் சாற்றினன் வருவோன்", மணி. 4:50 "சுரும்பு சூழ் கண்ணி சூட்டியவர் கொலோ கயவர் சொல்லீர்", சீவக. 678 : 4 "கானில் வரித்தளிர் துதைந்த கண்ணி சூடி, கலை மருப்பின் அரிந்த குழை காதில் பெய்து", திருத். 697:1 - 2 "தன்கயத்து அமன்ற ஒண்பூங்குவளை, அரும்பலைத் தியற்றிய சுரும்பார் கண்ணி, பின்னுப் புறந்தாழக் கொன்னே சூட்டி", அகம். 180 : 5 -7 *தேம்படர்ந்த மராஅ மெல் இணரும், உம் பல் அகைத்த ஒண்முறி யாவும், தளிரொடு மிடைந்த காமரு கண்ணி, திரங்கு மரல் நாரில் பொலியச் சூடி, முரம்புகண் உடைந்த நடவை தண்ணெண, உண்டனிர் ஆடிக் கொண்டனிர் கழிமின்”, மலை. 428 : 3 - 4 "காரார் கமழ் கொன்றைக் கண்ணி சூடிக் கபாலங்கை யேந்தி கணங்கள் பாட", தேவா. திருநா.6: 2:5:1-2 *குறிஞ்சி பரதவர் பாட நெய்தல்நறும் பூங்கண்ணி குறவர் சூடக்", பொருநர். 218 : 219 "வாச மலர்ப் பிணை பொங்க மயிர்நுழுதி மருங்கு உயர்ந்த தேசு உடைய சிகழிகையின் செறி கண்ணித் தொடை செருகிப்", திருத். 945 : 1 + 2 சிகழியின் செறி செருகுதல் தலைமாலையை அணிதல் கண்ணி கொண்டு தலை மாலையை தன் சென்னி எடுத்துத் தன் சேர்த்தல் குவியிணர் எருக்கின் ததர் பூங்கண்ணி சென்னி தகைத்தல் முறிஆர் நறுங் கண்ணி முன்னர் தயங்குதல் கண்ணி திருத்துதல் தலையிலே சூட்டிக் கொள்ளுதல் குவிந்த கொத்துக் களையுடைய எருக் கினது நெருங்கிய பூக்களையுடைய கண்ணி அழகு செய்தல் தளிர்கள் இடை "கண்ணி கொண்டு தன் சென்னி சேர்த்தி, ஒருங்கு கலந்தனள்”, பெருங். 3:9:91 - 92 "குவியிண ரெருக்கின் ததர் பூங்கண்ணி, ஆடுஉர் சென்னி தகைப்ப", அகம். 301 :11-12 "வெறியார் வெங்களத்து வேல்மகள் பாணி, முறியார் இடையே பொருந்திய நறுங்கண்ணி முன்னர்த் தயங்க", நாலடி. 16: 1-2 மணமமைந்த மலர்மாலை அணிதல் கூந்தலில் உள்ள கண்ணியை அழகு உடைத்தாகத் திருத்துதல் கண்ணி புனைதல் கண்ணியால் அழகுபடுத்துதல் அடிமே லடிமே லொதுங்கித் நொடி முன்கைக் காரிகை யாகத்தன் கண்ணி திருத்தினான்", பரி 12 : 90 - 91 "அம்பு கொண்டு அறுத்த ஆர்நார் உரிவையின் செம் பூங் கரந்தை புனைந்த கண்ணி", அகம். 269: 10 - 11 77<noinclude></noinclude> b8ggozv1od2hvixj38idlwdz8kd8dxs 250 664687 1983518 1980867 2026-10-26T09:38:29Z TVA ARUN 3777 [[Special:Contributions/Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[User talk:Mithra Ananth|talk]]) என்பவரால் செய்யப்பட்ட திருத்தம் [[User:Nandhini Aambika|Nandhini Aambika]] என்பவரது திருத்தத்துக்கு முன்னிலையாக்கப்பட்டது 1979533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nandhini Aambika" /></noinclude>தமிழர் பண்பாட்டுச் சொற்கோவை 1.ஒப்பனைச் சொற்கள் அணி ஒப்பனையிபல் ஒப்பனையைக் குறிக்க, தமிழில் அணி தொட்டு வனைதல் வரையிலான பல சொற்கள் உண்டு. இவற்றுள் அணி, புனை என்பன தொன்று தொட்டு வழங்கிவரும் சொற்கள். ஒப்பனை, அலங்காரம் என்பன அழகு செய்தல் என்ற பொருளில் இடைக்காலத்துப் பயிற்சிகளில் காணக் கிடைக்கின்றன; இச்சொற்களே இன்றளவும் செல்வாக்குடன் நிகழ்கின்றன. அழருசெய்தல் "நெருநையின் இன்று நன்று என்னை அணி அணைமென் தோளாய், செய்யாத சொல்லீச் சினவுவது ஈங்கு எவன்", கலித். 91: 4 - 5 நீராடும்போது செய்து "ஐயவி அணிந்த நெய்யாட்டு ஈரணிப், பசு நெய் கூர்ந்த மென்மை யாக்கைச், சீர் கெழு மடந்தை", நற். 40:7-9 "தங்குலக்கு ஓதிய தகைசால் அணியினர்", சிலப். 26:107 "நறுமலர்க் கூந்தல் நாளணி பெறுக என”, சிலப். 27: 216 நீராடும்போது செய்து "திறல் கெழு வேந்தன் பெரு நீராட்டணி பெட்கும் கொள்ளும் ஒப்பனை பொழுது என", பெருங். 1 : 39 : 3 - 4 சரணி கொள்ளும் அணி தங்குலக்கோதிய குலத்திற்கு என்று தகைசால் அணி சொல்லப்பட்ட அலங்காரம் நாளணி நாளொப்பனை நீராட்டணி மணவணி திருமண ஒப்பனை விழவணி அணிகூட்டுதல் அணிதல் விழாக்காலத்தில் செய்து கொள்ளும் ஒப்பனை அழகுபடுத்துதல் அழகுசெய்தல் "ஒரு பெரு நாளால், மணவணி காண மகிழ்ந்தனர்", சிலப். 1:41-42 "வாலிழை மகளிர் விழவனி கூட்டும், மாலையோ அறிவேன்", குறுந். 386 : 3 - 4 "வால் இழை மகளிர் விழவு அணிகூட்டும் மாலையோ அறிவேன்", குறுந். 386 : 3 - 4 "மண்ணல், கை செய்தல், பொற்பு, அலங்கரித்தல், புனைதல், மிலைதல், வேய்தல், அணிதல், வனைதல், ஒப்பனை மாற்றம் ஆகும்," நிக.திவா.1567; "புனைதலும் மண்ணலும் பொற்புறுத்துதலும் அணிதலும் கைசெய்தலும் அலங்கரித்தல்", நிக.பிங். 1954; "தாழ் கநுப்பு அணிருவர் காதலர்”, கலீத், 4 : 11; "சில் பொறி அணிந்த பல்காழ் அல்குல்," நற். 133 : 4; "முந்துறல் விருப்பொடு முறை மறந்து அணிந்தவர்," பரி.20: 22;"கோலயானை நால் இரண்டு மிகையா ஆயிரம் அணிந்தவை", பெருங். 2 : 2 : 203 - 204; "புலம்பு அணிந்தன்று அவர் மணந்த தோளே", குறுந். 50 : 5 "துறை அணிந்தன்று அவர் ஊரே", குறுந்.50 : 3; "பசப்பு அணிந்தனவால் மகிழ்ந என் கண்ணே", ஐங். 45 : 4; "வனப்பு உறக் கொள்வன நாடி அணிந்தனள்", கலித். 82 + 19; "அரிவையை அரம்பை நாண அணிந்தனன் அனங்கன் அன்னான்", சீவக. 674 : 4; "கோதையும் சாந்தும் கொண்டு அணிந்தனை என", பெருங். 3 ; 10: 172; "அணிந்து அணிந்து ஆர்வ நெஞ்சமொடு 1<noinclude></noinclude> o8gst2a6hlgkogiuj2jfgcj6ops98eo 250 664688 1983355 1979534 2026-10-26T05:00:30Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983355 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>கண்ணி பெய்தல் கண்ணி அணி கொள மலைதல் கமழ் கண்ணி மலைதல் வெண்போழ்க் கண்ணி சென்னி நலமுற மிலைச் சுதல் மெல்லிணர்க் கண்ணி மிலைதல் தேம்பாய் கண்ணி கண்ணியைக் கூந்தலிலே இட்டு முடிதல் தலையில் காயாம் பூக்களும் பிற பூக்களும் அழகு கொள்ளும்படி கண்ணியைச் சூடுதல் மணம் வீசும் மலர் களால் செய்த கண்ணியைச் சூடுதல் தாழை மடலிலே தொடுத்ததாகிய தலை மாலையைச் சூடுதல் தேன் பரந்த புள்ளை யினது மெல்லிய பூங் கொத்தாற் செய்யப்பட்ட மாலையைச் சூடுதல் தேன்பரக்கும் நல்வலந்திருத்தல் மாலையைத் புதுப்பூங் கொன்றைக் கண்ணி வேய்தல் திருத்துதல் கொன்றை மலர்களைத் தலை மாலையாகக் கொள்ளுதல் "புல்லினத்து ஆய மகன்சூடி வந்தது ஓர் முல்லையொரு காழுங் கண்ணியும் மெல்லியால் கூந்தலுள் பெய்து முடித்தேன்மன் தோழியாய்", கலித். 115 : 4 - 6 "மணிபுரை யுருவின காயாவும் பிறவும், அணிகொள மலைந்த கண்ணியர்", கலித். 101 : 5 - 6 "புல்இலை வெட்சியும், பிடவும், தளவும், குல்லையும் குருந்தும் கோடலும் பாங்கரும், கல்லவும் கடத்தவும் கமழ் கண்ணி மலைந்தனர், பல் ஆன் பொதுவர் கதழ்விடை கோள் காண்மார்", கலித். 103 : 2 - 5 "வண்ண வண்ணத்த மலராய்பு விரைஇய தண்ணறுங் தொடையல் வெண்போழ்க் கண்ணி நலம் பெறு சென்னி நலமுற மிலைச்சி", குறிஞ். 114 - 116 "தூவற் கலித்த தேம்பாய் புன்னை, மெல் இணர்க் கண்ணி மிலைந்த மைந்தர்", புறம். 24 : 7 - 8 "தேம்பாய் கண்ணி நல்வலந்திருத்தி, அரசிருந்து பனிக்கு முரசு முழங்கு பாசறை, இன் துயில் வதியுநற் காணாடுயருழந்து", முல். 78 - 80 "புண்ணிய புராதன புதுப்பூங் கொன்றைக் கண்ணி வேய்ந்த கைகலை நாயக”, 11ஆம் திரு. 896: 1 - 2 கத்திகை கத்திகை மாலை அஞ்செங் கத்திகை அழகிய சிவந்த அணி பெற அடைச் மாலையை மாலையைச் சுதல் அழகுண்டாகச் செருகுதல் மல்லிகைக் மல்லிகை கத்திகை சிகை முதற்பாற்பட செருகுதல் அடைச்சுதல் வாசம் திணியும் வாசமிக்க பித்திகை பித்திகை கத் மாலை அணிதல் திகை சேர்த்தல் கோதை கோதை "சண்பகம் மாதவி தமாலம் கருமுகை வெண்பூ மல்லிகை வேரொடு மிடைந்த அஞ்செங்கழுநீர் ஆயிதழ்க் கத்திகை", சிலப். 8 : 45 - 47 "கோலச் சிகழிகை தான் முதல் சேர்த்தி, அஞ்செங் கத்திகை அணி பெற அடைச்சி", பெருங். 2 : 15 : 143-144 "வளர்பிறை அன்ன மல்லிகைக் கத்திகை, கிளர்பொன் போதொடு களையறப் பிணித்த, வாக்கமை சிகைமுதற் பாற்பட அடைச்சி”, பெருங். 2 : 4 : 142 - 144 "வாசம் திணியும் இதழ்ப் பித்திகைக் கத்திகை சேர்த்து வாரும்", கம்ப. 887 : 6 - 8 நீளமாகக் கட்டப்படும் "கோதையு குழலும் தாதுசேர் அளகமும் ஒருகாழ் மாலை; தலையிலும் முத்தமும் திருமுலைத் தடமும் மின்னிடை வருத்த", சிலப். 8. 94 - 96; "மாசில் வாண் முகத்து வண்டொடு கருண்ட குழலுங் கோதையுங் கோலமுங் காண்மார்" சிலப். 28.28-29 மார்பிலும் அணியப் படும் மாலை வகை இதழ்கள் அசையும் அலங்கிதழ்க் கோதை மாலை "குலங்கெழு குருசில் கொடிக்கைம் மாறி அலங் கிதழ்க் கோதையொ டவிழ் முடி திருத்திக்", பெருங் 1: 56 33 - 35 78<noinclude></noinclude> tcb9bpm98q4rz9ifc7why6cn55m9wwn 1983507 1983355 2026-10-26T09:33:45Z TVA ARUN 3777 [[Special:Contributions/Jeevitha Thirumoorthi|Jeevitha Thirumoorthi]] ([[User talk:Jeevitha Thirumoorthi|talk]]) என்பவரால் செய்யப்பட்ட திருத்தம் [[User:Selvabala S|Selvabala S]] என்பவரது திருத்தத்துக்கு முன்னிலையாக்கப்பட்டது 1979534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Selvabala S" /></noinclude>கண்ணி பெய்தல் கண்ணி அணி கொள மலைதல் கமழ் கண்ணி மலைதல் வெண்போழ்க் கண்ணி சென்னி நலமுற மிலைச் சுதல் மெல்லிணர்க் கண்ணி மிலைதல் தேம்பாய் கண்ணி கண்ணியைக் கூந்தலிலே இட்டு முடிதல் தலையில் காயாம் பூக்களும் பிற பூக்களும் அழகு கொள்ளும்படி கண்ணியைச் சூடுதல் மணம் வீசும் மலர் களால் செய்த கண்ணியைச் சூடுதல் தாழை மடலிலே தொடுத்ததாகிய தலை மாலையைச் சூடுதல் தேன் பரந்த புள்ளை யினது மெல்லிய பூங் கொத்தாற் செய்யப்பட்ட மாலையைச் சூடுதல் தேன்பரக்கும் நல்வலந்திருத்தல் மாலையைத் புதுப்பூங் கொன்றைக் கண்ணி வேய்தல் திருத்துதல் கொன்றை மலர்களைத் தலை மாலையாகக் கொள்ளுதல் "புல்லினத்து ஆய மகன்சூடி வந்தது ஓர் முல்லையொரு காழுங் கண்ணியும் மெல்லியால் கூந்தலுள் பெய்து முடித்தேன்மன் தோழியாய்", கலித். 115 : 4 - 6 "மணிபுரை யுருவின காயாவும் பிறவும், அணிகொள மலைந்த கண்ணியர்", கலித். 101 : 5 - 6 "புல்இலை வெட்சியும், பிடவும், தளவும், குல்லையும் குருந்தும் கோடலும் பாங்கரும், கல்லவும் கடத்தவும் கமழ் கண்ணி மலைந்தனர், பல் ஆன் பொதுவர் கதழ்விடை கோள் காண்மார்", கலித். 103 : 2 - 5 "வண்ண வண்ணத்த மலராய்பு விரைஇய தண்ணறுங் தொடையல் வெண்போழ்க் கண்ணி நலம் பெறு சென்னி நலமுற மிலைச்சி", குறிஞ். 114 - 116 "தூவற் கலித்த தேம்பாய் புன்னை, மெல் இணர்க் கண்ணி மிலைந்த மைந்தர்", புறம். 24 : 7 - 8 "தேம்பாய் கண்ணி நல்வலந்திருத்தி, அரசிருந்து பனிக்கு முரசு முழங்கு பாசறை, இன் துயில் வதியுநற் காணாடுயருழந்து", முல். 78 - 80 "புண்ணிய புராதன புதுப்பூங் கொன்றைக் கண்ணி வேய்ந்த கைகலை நாயக”, 11ஆம் திரு. 896: 1 - 2 கத்திகை கத்திகை மாலை அஞ்செங் கத்திகை அழகிய சிவந்த அணி பெற அடைச் மாலையை மாலையைச் சுதல் அழகுண்டாகச் செருகுதல் மல்லிகைக் மல்லிகை கத்திகை சிகை முதற்பாற்பட செருகுதல் அடைச்சுதல் வாசம் திணியும் வாசமிக்க பித்திகை பித்திகை கத் மாலை அணிதல் திகை சேர்த்தல் கோதை கோதை "சண்பகம் மாதவி தமாலம் கருமுகை வெண்பூ மல்லிகை வேரொடு மிடைந்த அஞ்செங்கழுநீர் ஆயிதழ்க் கத்திகை", சிலப். 8 : 45 - 47 "கோலச் சிகழிகை தான் முதல் சேர்த்தி, அஞ்செங் கத்திகை அணி பெற அடைச்சி", பெருங். 2 : 15 : 143-144 "வளர்பிறை அன்ன மல்லிகைக் கத்திகை, கிளர்பொன் போதொடு களையறப் பிணித்த, வாக்கமை சிகைமுதற் பாற்பட அடைச்சி”, பெருங். 2 : 4 : 142 - 144 "வாசம் திணியும் இதழ்ப் பித்திகைக் கத்திகை சேர்த்து வாரும்", கம்ப. 887 : 6 - 8 நீளமாகக் கட்டப்படும் "கோதையு குழலும் தாதுசேர் அளகமும் ஒருகாழ் மாலை; தலையிலும் முத்தமும் திருமுலைத் தடமும் மின்னிடை வருத்த", சிலப். 8. 94 - 96; "மாசில் வாண் முகத்து வண்டொடு கருண்ட குழலுங் கோதையுங் கோலமுங் காண்மார்" சிலப். 28.28-29 மார்பிலும் அணியப் படும் மாலை வகை இதழ்கள் அசையும் அலங்கிதழ்க் கோதை மாலை "குலங்கெழு குருசில் கொடிக்கைம் மாறி அலங் கிதழ்க் கோதையொ டவிழ் முடி திருத்திக்", பெருங் 1: 56 33 - 35 78<noinclude></noinclude> kn1b7ttge2yod6mwykdstb3hi00y19m 250 664701 1983404 1979547 2026-10-26T06:50:48Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983404 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>தெரியல் தெரியல் மாலை 27931 ஆர் புனை தெரியல் ஆத்தி மாலை கமழ் தெரியல் மணக்கின்ற மாலை கார்நறுங் கடம்பின் கார்காலத்து நறிய பாசிலைத் தெரியல் கடம்பினது பசிய இலையோடு விரவிய மாலை கொன்றைக் குறுந் கொன்றை மாலை தெரியல் குளிர்ந்த மாலை செங்கழு நீர்த் தெரியல் செங்கழுநீர் மாலை தண் தெரியல் தளையவிழ் தெரியல் தேமரு தெரியல் அரும்பு நெகிழ்ந்த மாலை தேன் பொருந்திய மலர் மாலை தேனுயர் தெரியல் தேன் ஒழுகும் மாலை தேனுடைய நறுந் தேனைக் கொண்ட தெரியல் நறுமணம் மிக்க பூமாலை பகன்றைப் பூ பகன்றைப் பாங் குடைத் தெரியல் பைந்தெரியல் மாலை "வெருவரு குருதியொடு மயங்கி உருவு கரந்து ஓறு வாய்ப்பட்ட தெரியல் ஊன் செத்துப் பருந்து கொண்டு உகப்ப யாம் கண்டனம்", புறம். 271:5-7 "ஆர்புனை தெரியல் நின் முன்னோரெல்லாம் பார்ப்பார் நோவன செய்யலர் மற்றிது", புறம் 43 : 13 - 14; "ஆர்புனை தெரியலும் மலர்தார் வேம்பும் சீர்கெழு மணிமுடிக் கணிந்தோ ரல்லால்", சிலப். 26 : 19 - 20; "ஆர்புனை தெரிய லிளங்கோன் றன்னால் காரியாற்றுக் கொண்ட காவல் வெண்குடை வலிகெழு தடக்கை மாவண் கிள்ளி', மணி. 19: 125 - 120 "பெண்ணையந் நோட்டம் பெருவளி புக்கற்றே கண்ணார் கமழ் தெரியல் காவிரி நீர்நாடன் நண்ணாரை அட்ட களத்து", களவழி. 24 : 3 - 5 "கார்நறுங் கடம்பின் பாசிலைத் தெரியல் சூர்நவை முருகன் சுற்றத்து அன்ன நின்", புறம். 28 : 3 - 4 "கொட்டுக் காட்டான் சடைமேல் கொன்றைக் குறுந்தெரியல் நொட்டுக் காட்டாய் சுழல்வாய் நொக்கு", 11ஆம் திரு. 563 : 3 - 4 "ஒண் செங்கழுநீர் தெரியலடைச்சி", பெருங். 5: 2:1 29 "தங்கள் குல முதல் தலைவன் ஆகி உள்ள தண் தெரியல் நாகன்பால் சார்ந்து சொன்னார்", திருத், 693: 7-8 "கிளைமலர்ப் படப்பைக் கிடங்கில் கோமான் தளை அவிழ் தெரியல் தகையோற்பாடி", சிறுபாண். 160-161 "தேமரு தெரியல் வீரன் கண் எனத் தெரிந்த செய்ய தாமரை", கம்ப. 3544 : 5 - 6 "தான் ஒரு மளிதனால் தளர்ந்துளான் எனின் தேன் உயர் தெரியலான் தன்மை தேர்தியால்", கம்ப. 5195 : 3-4 "தேனுடைய நறுந் தெரியல் தேவரையும் தெறும் ஆற்றல்", கம்ப. 2837 : 1 - 2 * பனித்துறைப் பகன்றைப் பாங்குடைத் தெரியல் கழுவுறு கலிங்கம் கடுப்பச்சூடி", பதிற், 76 : 12 - 13 மணம் கமழும் பசிய "மட்டு அலர்ந்த பைந் தெரியல் வன் தொண்டர் மேல் கொண்ட மாதங்கத்தை முட்ட எய்திமுன் வலம் கொண்டு சென்றது மற்று அதன்முன் ஆக", திருத். 4269 : 58 பூமாலை மட்டவிழ் தெரியல் தேன் ஒழுகும் மாலை "மட்டவிழ் தெரியல் மறப்போர்க் குட்டுவன்", அகம். 212:16 மதுநாறு தெரியல் தேன் மணக்கும் மலர் "மதுநாறு தெரியன் மகநவள் தங்கை பதுமா பதி மாலை மலர்த் தெரியல் மலர் மாலை வயிற் பசைந்தவள் வைத்த", பெருங். 3: 9 : 170 171; "மதுநாறு தெரியல் மகதவன் தங்கை", பெருங். 4; 12: 36 *அறா மலர்த் தெரியலான் அழன்று நோக்கி", சீவக. 703-2 84<noinclude></noinclude> 21tvkxd48jo6e35zcaunsh0wgtm6zy3 1983406 1983404 2026-10-26T06:53:41Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983406 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>தெரியல் தெரியல் மாலை ஆர் புனை தெரியல் ஆத்தி மாலை கமழ் தெரியல் மணக்கின்ற மாலை கார்நறுங் கடம்பின் கார்காலத்து நறிய பாசிலைத் தெரியல் கடம்பினது பசிய இலையோடு விரவிய மாலை கொன்றைக் குறுந் கொன்றை மாலை தெரியல் குளிர்ந்த மாலை செங்கழு நீர்த் தெரியல் செங்கழுநீர் மாலை தண் தெரியல் தளையவிழ் தெரியல் தேமரு தெரியல் அரும்பு நெகிழ்ந்த மாலை தேன் பொருந்திய மலர் மாலை தேனுயர் தெரியல் தேன் ஒழுகும் மாலை தேனுடைய நறுந் தேனைக் கொண்ட தெரியல் நறுமணம் மிக்க பூமாலை பகன்றைப் பூ பகன்றைப் பாங் குடைத் தெரியல் பைந்தெரியல் மாலை "வெருவரு குருதியொடு மயங்கி உருவு கரந்து ஓறு வாய்ப்பட்ட தெரியல் ஊன் செத்துப் பருந்து கொண்டு உகப்ப யாம் கண்டனம்", புறம். 271:5-7 "ஆர்புனை தெரியல் நின் முன்னோரெல்லாம் பார்ப்பார் நோவன செய்யலர் மற்றிது", புறம் 43 : 13 - 14; "ஆர்புனை தெரியலும் மலர்தார் வேம்பும் சீர்கெழு மணிமுடிக் கணிந்தோ ரல்லால்", சிலப். 26 : 19 - 20; "ஆர்புனை தெரிய லிளங்கோன் றன்னால் காரியாற்றுக் கொண்ட காவல் வெண்குடை வலிகெழு தடக்கை மாவண் கிள்ளி', மணி. 19: 125 - 120 "பெண்ணையந் நோட்டம் பெருவளி புக்கற்றே கண்ணார் கமழ் தெரியல் காவிரி நீர்நாடன் நண்ணாரை அட்ட களத்து", களவழி. 24 : 3 - 5 "கார்நறுங் கடம்பின் பாசிலைத் தெரியல் சூர்நவை முருகன் சுற்றத்து அன்ன நின்", புறம். 28 : 3 - 4 "கொட்டுக் காட்டான் சடைமேல் கொன்றைக் குறுந்தெரியல் நொட்டுக் காட்டாய் சுழல்வாய் நொக்கு", 11ஆம் திரு. 563 : 3 - 4 "ஒண் செங்கழுநீர் தெரியலடைச்சி", பெருங். 5: 2:1 29 "தங்கள் குல முதல் தலைவன் ஆகி உள்ள தண் தெரியல் நாகன்பால் சார்ந்து சொன்னார்", திருத், 693: 7-8 "கிளைமலர்ப் படப்பைக் கிடங்கில் கோமான் தளை அவிழ் தெரியல் தகையோற்பாடி", சிறுபாண். 160-161 "தேமரு தெரியல் வீரன் கண் எனத் தெரிந்த செய்ய தாமரை", கம்ப. 3544 : 5 - 6 "தான் ஒரு மளிதனால் தளர்ந்துளான் எனின் தேன் உயர் தெரியலான் தன்மை தேர்தியால்", கம்ப. 5195 : 3-4 "தேனுடைய நறுந் தெரியல் தேவரையும் தெறும் ஆற்றல்", கம்ப. 2837 : 1 - 2 * பனித்துறைப் பகன்றைப் பாங்குடைத் தெரியல் கழுவுறு கலிங்கம் கடுப்பச்சூடி", பதிற், 76 : 12 - 13 மணம் கமழும் பசிய "மட்டு அலர்ந்த பைந் தெரியல் வன் தொண்டர் மேல் கொண்ட மாதங்கத்தை முட்ட எய்திமுன் வலம் கொண்டு சென்றது மற்று அதன்முன் ஆக", திருத். 4269 : 58 பூமாலை மட்டவிழ் தெரியல் தேன் ஒழுகும் மாலை "மட்டவிழ் தெரியல் மறப்போர்க் குட்டுவன்", அகம். 212:16 மதுநாறு தெரியல் தேன் மணக்கும் மலர் "மதுநாறு தெரியன் மகநவள் தங்கை பதுமா பதி மாலை மலர்த் தெரியல் மலர் மாலை வயிற் பசைந்தவள் வைத்த", பெருங். 3: 9 : 170 171; "மதுநாறு தெரியல் மகதவன் தங்கை", பெருங். 4; 12: 36 *அறா மலர்த் தெரியலான் அழன்று நோக்கி", சீவக. 703-2 84<noinclude></noinclude> jlh3qmtncwb3hkhsp1mtbbnmnt88d4r 250 664703 1983407 1979549 2026-10-26T06:54:17Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983407 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>வண்டார் தெரியல் வண்டுகள் ஆரவாரிக் "பெருஞ்சிறப் பெய்திய வனிருந்த செவ்வியுள் வண் வம்பு இட்ட தெரியல் அரவாய் வேம் பினங் குழைத் தெரியல் கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியல் தோட்டு அலர் தெரியல் மாலை குஞ்சியுட் கோல கின்ற மலர்மாலை மணம் பொருந்திய மலர் மாலை அரத்தின் வாய் போலும் விளிம்பினை உடைய அழகிய வேப்பந் தளிராற் செய்த தலை மாலை கருஞ்சினை வேம்பின் மாலை இதழ்கள் மலரப் பெற்றதும் தேர்ந்து தொடுக்கப்பட்டது மான மாலை தலைமயிரின்கண் மாகச் செங்கழுநீர் அழகாகச் செங்கழு தெரியல் அடைச் சுதல் சிறியிலை உழிஞைத் தெரி யல் சூடுதல் நீர் மலராலான மாலையைச் செருகுதல் உழிஞைப் பூவால் செய்யப்பட்ட மாலையை அணிதல் நொச்சித் தெரியல் நொச்சி மாலையைச் சூடுதல் சூடியிருத்தல் மணம்கமழ் தெரியல் சூடுதல் வனப்பமை தெரியல் பொலிதல் வேம்பின் அங் குழைத் தெரியல் சென்னி மேம்பட மிலைதல் தொடர் குவளைக் குறுந்தொடர் அடைச்சுதல் நெடுந்தொடர்க் குவளை அடைச்சுதல் மணம் வீசும் மாலையை அணிதல் கூறுபாட்டிள் அமைதி யோடு கூடிய மாலை அணிதல் தெரியலாகிய மாலையைக் கூந்தல் அழகுபட அணிதல் குவளை மலரின் குறிய மாலை யிளைச் செருகுதல் தளிரோடு கூடிய குவளை மாலை அணிதல் டார் தெரியல் வருட காரனிற் பண்டே பயிர்குறிக் கொண்டு", பெருங். 3 : 27 : 1 - 3; "தண்டாக் கருவி தாந்துறை போகிய வண்டார் தெரியன் மறவர் மயங்கி அருநில மதிரத் திரிதர லோவா" பெருங். 3 : 20 ; 38 - 40; "வண்டார் தெரியல் வாண்முகம் கடர", பெருங்.4:15:73 "செம்பு இட்டுச் செய்த இஞ்சித் திருநகர்ச் செல்வம் தேறி வம்பு இட்ட தெரியல் எம்முன் உயிர் கொண்ட பகை வாழ்த்தி", கம்ப. 7431 : 1 - 2 "இரும்பனம் போந்தைத் தோடுங் கருஞ்சினை அர வாய் வேம்பினங்குழைத் தெரியலு ஓங்கிருஞ் சென்ளி மேம்பட மிலைந்த இருபெரு வேந்தரு", பொருநர், 143-146 *கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியலோன் அல்லன்", புறம். 45 : 2 "கேட்டலும், வெகுளி வெந் தீக் கிளர்ந்து எழும் உயிர்ப் பனாகி, தோட்டு அலர் தெரியல் மாலை வண் டொடும் சுறுக் கொண்டு ஏற", கம்ப. 5668 : 1 - 2 "குழல்படு குஞ்சியுட் கோலமாக ஒண்செங்கழு நீர்த் தெரிய லடைச்சித்”, பெருங். 5: 2: 28 - 30 "சிறியிலை உழிஞைத் தெரியல் சூடி", பதிற். 63:8 "கண்ணி கட்டிய கதிர அன்ள ஒண்குரல் நொச்சித் தெரியல் சூடியாறு கிடந்தன்ன அகளெடுத்தெருவில் சாறென நுவலும் முதுவாய்க் குயவ", நற். 200 : 14 "அணங்குறை நெடுவரை அருமை பேணாது மணங் கமழ் தெரியல் சூடிவைகலும்",11ஆம் திரு. 276: 1-2 "வகையமைப் பொலிந்த வனப்பமை தெரியல்", அகம்.76:8 "இரும்பனம் போந்தைத் தோடுங் கருஞ்சினை யரவாய் வேம்பி னங்குழைத் தெரியலும் ஓங்கிருஞ் சென்னி மேம்பட மிலைந்த விருபெரு வேந்தரு மொருகளத் தவிய", பொருநர். 143 - 146 *கண்ணேர் இதழ தண்ணறுங் குவளைக் குறுந் தொடர் அடைச்சிய நறும்பல் கூழை", அகம். 358 ; 5-6 "மென்றளிர்க் கொழுங் கொம்பு கொழுதி நீர் நனை மேவர நெடுந் தொடர்க் குவளை வடிம்புற வடைச்சி மணங் கமழ் மனைதொறும் பொய்தலயரக்", மது. 586-589 85<noinclude></noinclude> ate9zht2jdswkx1jjhbsh9d7sclivb3 1983412 1983407 2026-10-26T07:05:51Z Mathini Anbazhagan 17512 1983412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>வண்டார் தெரியல் வண்டுகள் ஆரவாரிக்கின்ற மலர் மாலை "பெருஞ்சிறப் பெய்திய வனிருந்த செவ்வியுள் வண் வம்பு இட்ட தெரியல் அரவாய் வேம் பினங் குழைத் தெரியல் கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியல் தோட்டு அலர் தெரியல் மாலை குஞ்சியுட் கோல கின்ற மலர்மாலை மணம் பொருந்திய மலர் மாலை அரத்தின் வாய் போலும் விளிம்பினை உடைய அழகிய வேப்பந் தளிராற் செய்த தலை மாலை கருஞ்சினை வேம்பின் மாலை இதழ்கள் மலரப் பெற்றதும் தேர்ந்து தொடுக்கப்பட்டது மான மாலை தலைமயிரின்கண் மாகச் செங்கழுநீர் அழகாகச் செங்கழு தெரியல் அடைச் சுதல் சிறியிலை உழிஞைத் தெரி யல் சூடுதல் நீர் மலராலான மாலையைச் செருகுதல் உழிஞைப் பூவால் செய்யப்பட்ட மாலையை அணிதல் நொச்சித் தெரியல் நொச்சி மாலையைச் சூடுதல் சூடியிருத்தல் மணம்கமழ் தெரியல் சூடுதல் வனப்பமை தெரியல் பொலிதல் வேம்பின் அங் குழைத் தெரியல் சென்னி மேம்பட மிலைதல் தொடர் குவளைக் குறுந்தொடர் அடைச்சுதல் நெடுந்தொடர்க் குவளை அடைச்சுதல் மணம் வீசும் மாலையை அணிதல் கூறுபாட்டிள் அமைதி யோடு கூடிய மாலை அணிதல் தெரியலாகிய மாலையைக் கூந்தல் அழகுபட அணிதல் குவளை மலரின் குறிய மாலை யிளைச் செருகுதல் தளிரோடு கூடிய குவளை மாலை அணிதல் டார் தெரியல் வருட காரனிற் பண்டே பயிர்குறிக் கொண்டு", பெருங். 3 : 27 : 1 - 3; "தண்டாக் கருவி தாந்துறை போகிய வண்டார் தெரியன் மறவர் மயங்கி அருநில மதிரத் திரிதர லோவா" பெருங். 3 : 20 ; 38 - 40; "வண்டார் தெரியல் வாண்முகம் கடர", பெருங்.4:15:73 "செம்பு இட்டுச் செய்த இஞ்சித் திருநகர்ச் செல்வம் தேறி வம்பு இட்ட தெரியல் எம்முன் உயிர் கொண்ட பகை வாழ்த்தி", கம்ப. 7431 : 1 - 2 "இரும்பனம் போந்தைத் தோடுங் கருஞ்சினை அர வாய் வேம்பினங்குழைத் தெரியலு ஓங்கிருஞ் சென்ளி மேம்பட மிலைந்த இருபெரு வேந்தரு", பொருநர், 143-146 *கருஞ்சினை வேம்பின் தெரியலோன் அல்லன்", புறம். 45 : 2 "கேட்டலும், வெகுளி வெந் தீக் கிளர்ந்து எழும் உயிர்ப் பனாகி, தோட்டு அலர் தெரியல் மாலை வண் டொடும் சுறுக் கொண்டு ஏற", கம்ப. 5668 : 1 - 2 "குழல்படு குஞ்சியுட் கோலமாக ஒண்செங்கழு நீர்த் தெரிய லடைச்சித்”, பெருங். 5: 2: 28 - 30 "சிறியிலை உழிஞைத் தெரியல் சூடி", பதிற். 63:8 "கண்ணி கட்டிய கதிர அன்ள ஒண்குரல் நொச்சித் தெரியல் சூடியாறு கிடந்தன்ன அகளெடுத்தெருவில் சாறென நுவலும் முதுவாய்க் குயவ", நற். 200 : 14 "அணங்குறை நெடுவரை அருமை பேணாது மணங் கமழ் தெரியல் சூடிவைகலும்",11ஆம் திரு. 276: 1-2 "வகையமைப் பொலிந்த வனப்பமை தெரியல்", அகம்.76:8 "இரும்பனம் போந்தைத் தோடுங் கருஞ்சினை யரவாய் வேம்பி னங்குழைத் தெரியலும் ஓங்கிருஞ் சென்னி மேம்பட மிலைந்த விருபெரு வேந்தரு மொருகளத் தவிய", பொருநர். 143 - 146 *கண்ணேர் இதழ தண்ணறுங் குவளைக் குறுந் தொடர் அடைச்சிய நறும்பல் கூழை", அகம். 358 ; 5-6 "மென்றளிர்க் கொழுங் கொம்பு கொழுதி நீர் நனை மேவர நெடுந் தொடர்க் குவளை வடிம்புற வடைச்சி மணங் கமழ் மனைதொறும் பொய்தலயரக்", மது. 586-589 85<noinclude></noinclude> m1nax8xev1hege40wedsmrw89j7fvi1 250 664704 1983408 1979550 2026-10-26T06:58:07Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983408 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>வேங்கை மாலை யைத் தரித்தல் "மலர்ந்த வேங்கை மலிதொடர் அடைச்சிப் பொலிந்த ஆயமொடு காண்டக இயலித்", அகம். 188 : 9 - 10 வேங்கை மலி தொடர் அடைச் சுதல் தொடை தொடை மாலை குழைத் தொடை பூந்தொடை விரை செய் நறும்பூத்தொடை ஆம்பல் குரூஉத் தொடை பைம்பொற் கொன்றைத் தொடை பித்திகத்து ஆயி தழ் அலரி அம் தொடை ஒரு காழ் வளைஇ தழைகளால் கட்டப் பெற்ற மாலை மலர்மாலை வாசனை வீசும் நல்ல அழகு பொருந்திய கொன்றைப்பூ மாலை ஆம்பற்பூவின் முறுக்கப்பட்ட இதழ் களாலாய பருத்த நிறம் பொருந்திய மாலை பொள்ளிறத்தை ஒத்த கொன்றை மலர் மாலை பீச்சியின் அழகிய இதழ்களையுடைய பூவைத் தொடுத்த தொடையாகிய ஒரு வடத்தைக் கூந்தலில் சூட்டுதல் அதிரல்போதொடு காட்டு மல்லிகையின் குவளை தண் நல்ல அரும்புடன் நறுங்கமழ் தொடை கூடிய மலரொடு தண் வேய்தல் ணிய நறிய குவளை மலரைத் தொடுத்த மாலையைச் சூட்டுதல் நெடிய மாலையை அணிந்திருத்தல் நெடுந்தொடை வேய்தல் தொடையல் தொடையல் மாலை ஈரிதழ்த் தொடையல் தொடையல் மலர்மாலை தோடு உழுத நறுந் இதழ்களால் ஆன மணமாலை "தொடைமலி யிதழியும் துன்னெருக் கொடு புடைமவி சடை முடியடிகள் பொன்னகர்", தேவா. திருஞா. 3 : 17 : 4:1 - 2; "புடைபட வாடவல்லான் மிகுபூதமார் பல்படை யான் தொடை நவில் கொன்றையொடு வன்னி தன் னெருக்கும் பணிந்த சடையவ னூர்பனந்தாட் டிருத் தாடகை யீச்சரமே", தேவா. திருஞா. 3 : 62 : 6 : 2 - 4 "தாளின் நெடுந்தோரணமும் தழைக்கமுகும் குழைத் தொடையும் நீர் இலைய கதலிகளும்", திருத். 266 : 3 - 5 "பூந்தொடை அரிவை காணப் புரி நெகிழ்த்து", சீவக. 721-2 "விரைசெய் நறும்பூத் தொடை இதழி வேணியார் தம் கழல் பரவிப்", திருத், 491 : 1 - 2 "பரூஉப்பகை ஆம்பல் குருஉத் தொடை நீவி", அகம். 136: 27 "படைகொண் டிகல் தெறும் பார்த்திவர் ஆவதிற் பைம் பொற் கொன்றைத் தொடை கொண்ட வார் சடை அம்பலத்தான்", 11ஆம்திரு. 827 : 3 6 "பைங்காற் பித்திகத் தாயிதழலரி யந்தொடை யொருகாழ் வளைஇஞ்", குறிஞ். 117 - 118 "நன்முகை அதிரற் போதொடு குவளைத்தண் நறுங் கமழ் தொடை வேய்ந்த நின் மண்ணார் கூந்தல் மரீஇய துயிலே”, அகம். 223 : 14 - 16 "நெடுந் தொடை வேய்ந்த நீர்வார்க் கூந்தல்", குறுந். 401:2 "மலையவு நிலந்தவுந் சினையவுஞ் வண்ண வண்ணத்த மலராய்வு விரைஇய தண்ணறுந் தொடையல் வெண் போழ்க் கண்ணி", குறிஞ். 113 : 116 "நீரலைக் கலைஇய ஈரிதழ்த் தொடையல்", நற். 339:7 "தோடு உழுத நறுத் தொடையல் தொகை உழுத கிளை வண்டின் சுழியத் தொங்கல்", கம்ப. 9906 : 1 - 2 நறுந்தொடையல் மணம் கமழும் மாலை "பிரசங்கொள் நறுந் தொடையல் புகழ்ச் சோழர் பெருமையினைப்", திருத். 3987 | 3 - 4<noinclude></noinclude> 97mpg6uyuejzgx4u987c750l2tsg2eh 250 664705 1983409 1979551 2026-10-26T07:01:26Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983409 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>பிணைமலர்த் தொடையல் பைந்துணர்த் தொடையல் மலர் ஆய்வு விரைஇய தண் நறுந் தொடையல் வரிநெடுந் தொடையல் அனேக வித வன் தொடையல் மாலை தும்பி அம் தொடையல் மாலை தும்பி அம் தொடையல் சுற்றுதல் பிணைத்த மலர் மாலை பசிய பூங்கொத்துக் களால் இயன்ற மாலை மலரை ஆராய்ந்து தொடுத்த தண்ணிய நறிய தொடையல் வரிந்துகட்டிய நெடிய பூந்தொடையல் பலவிதமான, தொடுக்கப்பட்ட மாலைகள் வண்டுகள் மொய்க்கிற அழகிய தொடுத்தல் அமைந்த மலர் மாலை புதிய மலர் மாலை அணிதல் "பிணைமலர்த் தொடையற் பெருமக னவ்வயிற் பணைநிலைப் பீடிமிசைப் பலர்வரச் சாற்றி", பெருங். 4 ; 14: 174 - 175 "பைந்துணர்த் தொடையற் பாஞ்சால ரசற்கு", பெருங்.4: 13:28 "வண்ண வண்ணத்த மலர் ஆய்வு விரைஇய தண் நறுந் தொடையல், வெண்போழ்க் கண்ணி மிலைச்சி நலம்பெறு சென்னி, நாம் உற", குறிஞ். 114 - 115 "வரிநெடுந் தொடையல் வயந்தக னவ்வயின் விரைவிற் சென்று வேந்தற் குரைப்ப்", பெருங். 4 : 14 : 164- 163 "அனேகவித,வன் தொடையல் மாலை துயல் வந்து உலவு தோள் பொலியவே", கம்ப. 2525: 6-8 "தும்பி அம் தொடையல் மாலைச் சுடர் முடி படியில் தோய்", கம்ப. 7425 : 1 "தும்பி அம் தொடையல் வீரன் ஈடு கணை துரப்ப சுற்றும் வெம்பு வெஞ் சேனையோடும்", கம்ப. 7429 : 1 - 2 "பல்மலர்த் தொடையல் சூடிக்", திருத்.686:2 பல்மலர்த் பலமலர்களால் தொடையல் தொடுக்கப்பட்ட சூடுதல் மாலையைத் தலையில் சூடுதல் குறுநெறி குறுநெறி கூந்தலில் பயிலுதல் கண்ணியை அணிதல் படலை அவிழ்மலர் படலை மலர் மாலை கொய்மலர்ப் படலை கொய்த மலரோடு தளிர் விரவிப் புனைந்த படலை மாலை சுடர் ஒளிப் படலை ஒளிவீசும் பச்சிலை தகை மலர்ப் படலை தண் மலர்ப் படலை தேனார் படலை மாலை அழகிய தளிர் வீரவித் தொடுத்த மாலை "முறுவன்முன் சிறிய தோற்றா முகை நெறித் தனைய வுண்கட் குறுநெறி பயின்ற கூந்தல் குறும்பல்காலாவிக் கொள்ளாச் சிறுநுதற் புருவ மேற்றாச் சேர்நுகிற்றானை சோர”, சீவக. 1572: 1 - 3 "அவிழ்மலர்ப்படலைத் தந்தை யகவயின்", பெருங். 1:57:102-103 "அந்தண் காவினு எசைந்தன னிருந்து கொய்ம் மலர்ப்படலைக் கோமுகற் கூஉய்க் கைபுனை வனப்பிற் கணிகையர்", பெருங். 5:8: 89 - 91 "தூநறும் துகள் சொரிதலின் சுடர் ஒளிப் படலை ஆன வீதிகள் அடிவலித்து அவை கரைந்து அலைய", திருத். 2405 : 3 - 6 "தகைமலர்ப் படலைத் தந்தை தலைத்தான் முகைமலர்க் கோதை முறுவற் செவ்வாய்க் கன்னி ஆயத்துப் பொன்னணி சுடர”, பெருங். 2 : 9: 94 - 96 குளிர்ச்சிப் பொருத்திய "தண்மலர்ப் படலைத் தருசகன் தங்கை பன்மலர்க் விரவிய மலர்மாலை கோதைப் பநுமா பதியெனும் பேருடை மாதருளண்", தேன்பொருந்திய மலருந் தளிரும் விரவிய மாலை பெருங். 3 : 9: 174 - 176 "ஆனா வுவகையொ டவண்மெய் தீண்டியும் தேனார் படலைத் திருவளர் மார்பன்", பெருங். 4 : 7: 64 - 65 87<noinclude></noinclude> 983nq2a944ql1u5o4asgjlkpmfpq6dn 250 664706 1983411 1979552 2026-10-26T07:04:40Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>தேனிமிர் படலை தழை விரவிய மலர் மாலை நீர்மலர்ப் படலை பாசிலைப் படலை பிணைமலர்ப் படலை பீலியும் குழையும் தட்டச் சுரும்பு உறு படலை பைந்தளிர்ப் படலை மயங்கிதழ்ப் படலை மாலை பச்சிலை மாலை பிணைத்த மலர் "கண்ணார்மாட நண்ணுவனள் இழிந்து, தேனிமிர் படலைத் திருவளர் மார்பனை", பெருங்.3: 8:36-37 நீர்ப் பூக்களால் ஆன "ஆருயிர்க் கிழத்தி அகன்றனள் இவணிலள் நீர்மலர்ப் படலை நெடுந்தகை யாள", பெருங். 2 : 18 : 34 - 35 "பாசிலைப் படலை சுற்றி", திருந். 686 : 1 "வடுநீங் கமைச்சர் வலித்தன ராகிப் பிணைமலர்ப் படலை பிரச்சோ தனன்றன்", பெருங். 2 : 17 : 55 - 56 "பெரும்புறம் அலையப் பூண்டாள் பீலியும் குழையும் தட்டச் சுரும்பு உறு படலை முச்சிச் சூர் அரிப் பிணவு போல்வாள்", திருத். 658 : 5 - 8 மாலை மயிற் பீலிகளும், தழைகளும், நெருங்கக் கட்டிய வண்டுகள் மொய்க் கும் மாலை பசிய தளிர் விரவிய படலை மாலை தளிரும் மலரும் விரவிய மாலை வண்டலர் படலை வண்டுகள் மொய்த்த மலர்ந்த மாலை வண்டளிர்ப் படலை வளவிய தளிர் விர விய படலை மாலை "ஒளிதரும் இருக்கையி ளொடுங்கினர் தாமெனப் பைந்தளிர்ப் படலைப் பாஞ்சால ராயற்கு வந்துகண் கூடிய வருடகாரன்", பெருங். 3 : 27: 13 - 15 "வயந்தககுமரற் கியைந்தது கூறும் மயங்கிதழ்ப் படலை மகதவற் கண்டு செருச்செய் தானைப் பிரச்சோதனன்றன்", பெருங். 3 : 19 : 69 - 71 "கூப்பிய கையினர் காப் பொடுபுரிய வண்டலர் படலை வயந்தக குமரன்", பெருங். 1 : 57 : 3 - 4 "நண்டத் தலைவன் றளர்வி லூக்கத்து வண்டளிர்ப் படலை வருடகாரன்", பெருங். 3:25 : 174 - 175 வரிமலர்ப் படலை அழகிய மலர் விரவிய "அருமறை யோலை யாய்ந்தன னடக்கி வரிமலர்ப் வார் தளிர்ப் படலை படலை மாலை நெடிய தளிரோடு விரவிப்புனைந்த மாலை கழுநீர்மா மலர்ப் தாமரைக் கொழுமுறி பைந்தளிர்ப்படலை யினையும் அதன் குருந்தலைவான் படலை கொன்றையம் படலை மலரினையும் குவளை யையும் கழுநீர் மலரி னையும் பச்சிலையுடன் கலந்துதொடுத்த படலை குருந்த மலரால் தொடுக்கப்பட்ட பெரிய மாலை கொன்றை மாலை பாசிலைப் படலை பச்சிலை மாலையை சுற்றுதல் அணிதல் குருந்தலை வான் படலை சூடுதல் படலை வயந்தக னுரைக்கும் ", பெருங்.3: 24:49 - 51 "போர்வலம் வாய்ந்த பொங்கம ரழுவத்து வார்தளிர்ப் படலை வத்தவர் பெருமகன்", பெருங். 3 : 20 : 86 - 87 "தாமரைக் கொழு முறித்தாதுபட செழுமலர்க் காமரு குவளைக் கழுநீர் மாமலர்ப் பைந்தளிர்ப் படலை", சிலப். 4: 39 - 41 "குருந்தலை வான் படலை சூடிக் சுரும்பார்ப்ப ஆயன் புகுதரும் போழ்தினான் ஆயிழாய்!", ஐந்.எழு. 26 1-2 "சுடர்ப் பிழம்பு தழைத்த அழல் தனி நெடுவேல் சேய்மூ வுலகம் வலம் வரவேயக் கொன்றையம் படலை துன்ற சடைக் கிடந்த ஓங்கிருந்த தாதையை", 11ஆம் திரு. 815: 144 "பாசிலைப் படலை சுற்றிப்”, திருத். 686 : 1 குருந்த மலரால் "குருந்தலை வான்படலை சூடிச் சுரும்பார்ப்ப தொடுக்கப்பட்ட பெரிய ஆயன் புகுதரும் போழ்தினாள் ஆயிழாய்!", ஐந்.எழு. 26; மாலையை அணிதல் 1 - 2 மயிற்பீலிகளும் தழை களும் நெருங்க கட்டிய வண்டுகள் மொய்க்கும் மாலையைக் கூந்தலில் பீலியும் குழையும் தட்டச் சுரும்பு உறுபடலை உச்சி பெரும் புறம் அலையப் பூணுதல் அணிதல் "பெரும்புறம் அலையப் பூண்டாள் பீலியும் குழையும் தட்டச் சுரும்பு உறுஉடலை முச்சிச் சூர் அரிப் பிணவு போல்வாள்”, திருத். 658 : 5 - 8<noinclude></noinclude> orbbp1abckkboyvbacjataxbfm5dyod 250 664707 1983414 1979553 2026-10-26T07:07:27Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>படலை தலையில் தலையின்கண் படலை மாலை சூட்டுதல் "நிலம மர்செங்கோல் நித்திலம் ஏர்தரத், தலைமலை படலைத் தருசகன் புகுந்து", பெருங். 3 : 22 : 253 - 55 பிணைத்துக் கட்டிய "துன்னிய பிணைமலர்க் கையினர் ஒருபால் தேன்பொருந்திய மாலை மலைதல் பிணை பிணைமலர் மாலை தேம்பிணை முல்லைப் பிணை மீது குறிஞ்சி வெட்சி பின்பு செய்தல் பிணையல் பிணையல் தலை மாலை துணை மலர்ப் பிணையல் நறும்தேமலர் நீலம் செறிமலர்த் தாமரைப் பிணையல் முல்லை மாலை மீது குறிஞ்சி மலரையும் வெட்சி மலரையும் பின்னாற் செருகுதல் இரண்டிரண்டாக கட்டிய கண்ணி தொழுகையர் அழுகையர் துவள்கையர் ஒருபால்', திருவாச, திருப்பள்ளி. 4: 3 - 4 "பாம்பிணை யாக்குழை கொண்டோன் கயிலைப் பயில் புனமும் தேம்பிணை வார் குழலாள் எனத் தோன்றும் என் சிந்தனைக்கே", திருக்கோ. 38 : 3 - 4 "வெறிகொண்ட முல்லைப் பிணை மீது குறிஞ்சி வெட்சி செறிகொண்ட வண்டின் குலம்சீர் கொளப் பின் புசெய்து", திருத். 706 : 3 - 4 "நறுமலர் அவிழ்ந்த நாறிரு முச்சித் துறுமலர் பிணை யல்", சிலப். 22 : 122-123; "மண்ணார் மார்வன் மாதரைச் சூட்டிய காமர்ப் பிணையற் கதுப்பணி கனற்றத் தாமரை யன்னதன் தகைமுக மழுங்கா", பெருங். 2 : 16: 13 - 15; "தழையுந் தாரும் கண்ணியும் பிணை யலும் விழைபவை பிறவும் வேண்டுவ கொண்டு", பெருங். 2 18:6-7 "புளை நறுஞ்சாந்தமுத் துணைமலர்ப் பிணையலும் மலர்களைப் பிணைத்துக் மனநிறை கலக்கிய கனல்புரை நோக்கத்துப் பொன் வரை மார்ப னென்னோ யகல", பெருங்.3:9:71-73 "தீம்புனல் ஊரன் மகளிவள் ஆய்ந்த நறும் தேமலர் நீலம் பிணையல் செறிமலர்த் தாமரை தன் ஐயர் பூ", திணை. ஐம்.40: 2 - 4 நல்லவென்று ஆராய்ந்து எடுக்கப் பட்டமலர், மணமிக்க நீலமலர், தாமரை மலர் நிறைத்துக் கட்டப்பட்ட மாலை தேன்சிந்தும் கொன்றை மலர் மாலை நறைஇதழிப் பிணையல் நாண்மலர்ப் பிணையல் பித்திகைப் பிணையல் புதுமலர்ப் புதிய மலர் மாலை பிணையல் அன்றலர்ந்த மலர் களாலாகிய மாலை பிச்சி மலர் மாலை "பிறைகொள் அருகு நறைஇதழிப் பிணையல் சுரும்பு தொடர உடன் மறைகள் தொடர வன்தொண்டர் மனமும் தொடர வரும் பொழுது”, திருத்.3494:5-8 "ஆர்மின்! ஆர்மின்! நாண்மலர்ப் பிணையலில் தாள் தளையிடுமின்", திருவாச. திருவண்டப். 142 - 143 "வித்தகர் கொடுத்தப் பித்திகைப் பிணையலும்", பெருங். 1 : 42 : 74 "அருகு சிறை மருங்கி வொருமகள் வைத்த, புது மலர்ப் பிணையலும் புனைநறுஞ் சாந்தமும்", பெருங். 3 : 9: 119-120 வாடுறு பிணையல் வாடுதலுற்ற மாலை "சேடுறு தாமஞ் சிறந்தோன் சூட்டிய வாடுறு பிணைய லொடு வகைபெற வளாஅய்க்", பெருங். 4: 16: 16- 17 "வெண்பூ மல்லிகை விரியலொடு தொடர்ந்த தண் செங்கழுநீர்த் தாதுவிரி பிணையல்", சிலப். வெண்பூ மல்லிகை மல்லிகையின் மலர்ந்த விரியலொடு வெளிய பூவோடே தொடர்ந்த செங் குளிர்ந்த செங்கழுநீரிதழ் 14 : 78 - 79 கழுநீர்ப் களையும் கால் பிணையல் நெருங்கக் கட்டிய தலைமலர்ந்த பிணையல் 89<noinclude></noinclude> q4s4dlgjt9159j5z1y2td1y303jaisi 250 664708 1983415 1979554 2026-10-26T07:08:51Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>நீர்ப்பூம் பிணையல் அணிதல் மாலை அணிதல் பிணையல் சூட்டுதல் புனைமலர்ப் பிணையல் சூட்டுதல் சூட்டுதல் மலர்மாலை சூட்டுதல் நீர்ப்பூக்களாலியன்ற "வனப்பொடு புணர வகுத்தணி முடிமிசை நீர்ப்பூம் பிணையல் சீர்ப்பமை சிகழிகை முல்லையங் கோதை சில்சூட்டணிந்து", பெருங். 1 : 42 : 147 - 149 "கணைபுரை கண்ணியைக் கவான் முதலிரீஇப் பிணை யல் சூட்டினை பெருந்தகை", பெருங். 4 : 15 : 56 - 57 "இருளறு மதியின் திருமுகஞ்சுடர அமைபுரி தோளியை அன்பின் அளைஇப் புனைமலர்ப் பிணையல் சூட்டினன் புகன்றென்", பெருங். 2 : 15 : 146 - 148; " புனைமலர்ப் பிணையல்லன் சூட்டி இனமடற் பெண்ணை ஈர்ந்தோடு திருத்திச்", பெருங்.2: 16:1-2 "புனையிருங் குஞ்சித் தோட்டுக் கிடையே துணை மலர்ப் பிணைய றோன்றச் சூடி, பெருங். புனைந்த மலர்ப் பிணையலைச் புனையிருஞ் ஒப்பனை செய்யப் குஞ்சித் தோட்டுக் பட்ட தலை மயிரின் கிடையே துணை மலர்ப் பிணையல் மாலைகளுக்கிடையே சூடுதல் பிணையல் தொடுத்துப் பண் புளிச் சூடுதல் நறுமலர்க் கொன்றை பிணையல் செய்தல் முல்லை மல்லிகை மயிலை, தாழிக் குவளை,சூழ் செங்கழுநீர் பயில் பூங்கோதைப் பிணையல் பொலிதல் இணைப்புறு பிணையல் வளைஇ வாசிகை கண் சூட்டப்பட்ட இரட்டை மலர் மாலையைச் சூடுதல் பிணையல் 3:9:133- 134 "பெருந்தண் மலரிற் பிணையல் தொடுத்தென் தொடுத்துச் சூடுதல் பாவையும் யானும் பண்புளிச் சூடுகம்", பெருங். 2: 14: கொள்றை மாலை அணிதல் முல்லை, மல்லிகை, குவளை, செங்கழு நீர் போன்றவற்றால் கட்டப்பட்ட கோதை யாகியப் பிணை யலை அணிதல் சண்பகமும், மருதமும் வெவ்வேறு நிறங்காட்டி அழகு செய்யும்படி அக் கொண்டையைச் சுற்றி வளைத்துக் கட்டுதல் வாசிகை கட்டுதல் மாலை அணிதல் இ. மணப்பொருட்கள் 111-112 "புக்கு பொன்னிறம் புரிசடை நெடுமுடிப் போழிள மதி குடிப், பில்கு தேனுடை நறுமலர்க் கொன்றையும் பிணையல் செய்தவர் மேய", தேவா. திருஞா. 2: 104 1: 1-2 இல்வளர் முல்லை மல்லிகை மயிலை தாழிக் குவளை சூழ்செங்கழுநீர் பயில் பூங் கோதைப் பிணையலிற் பொலிந்து", சிலப். 5 : 190 - 192 "பெருந்தண் சண்பகம் செரீஇக் கருந்தகட்டு உளைப்பூ மருதின் ஒள்இணர் அட்டிக் கிளைக் கவின்று எழுதரு கீழ்நீர்ச் செவ்வரும்பு இணைப்புறு பிணையல் வளைஇத் துணைத்தக ", திருமுருகு. 27 - 30 "வண்டு வளாய வளர் வாசிகை கட்டி”, 11ஆம். திரு. 300:103 இன்று மலர்களுடன் கூந்தலுக்குத் தேய்த்துக் கொள்ளும் எண்ணெய், கூந்தலைச் சுத்தப்படுத்த உதவும் ஷாம்பூ வகைகள், சில நேரங்களில் சிலர் பயன்படுத்தும் புகைகள் கூந்தலுக்கு மணமும் ஊட்டுகின்றன. ஆயின் பழந்தமிழரிடம் காணப்பட்ட மேலும் பல வகையான செயல்முறைகள், 'கொங்கு தேர் வாழ்க்கை' பாடலை மீண்டும் எண்ணச் செய்கின்றன. ஒவ்வொரு பூவுக்கும் ஒவ்வொரு மணம். இம்மலர்களுடன், பிற பல மணப் பொருட்களையும் கூந்தலின் மணத்தை மிகுவிக்க அவர்கள் பயன்கொண்டனர். நறுமணம் முகர்தல் என்பது அவர்கள் மிகவும் விரும்பிய ஒன்று என்பதும் அதற்காக அவர்கள் பல பொருட்களை நாடிப் பயன் கொண்டனர் என்பதும் இங்கு விளக்கம் பெறுகிறது. 90<noinclude></noinclude> ex71gnb9dvaffovv17heii4a79hzjdd 250 664709 1983417 1979555 2026-10-26T07:09:57Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>தூமக்கள்ளுடை ஓதி தேனாரோதி மேம்பாலுரைத்த ஓதி வாசனைப் புகை ஊட்டப் பெற்றதும்' தேனையுடைய மலர் களை சூட்டியதுமான கூந்தல் தேன்நிறைந்த மணக்கும் கூந்தல் ஆன்பால் தடவிய கூந்தல் தேங்கமழ் ஐம்பால் அகில் மணத்தல் நெய் பூசப் பெற்று "தள்ளுற, தலைவர் தம்மைப் பிரிந்தவர் தழீஇய தூமக் கள்ளுடை ஓதியார் தம், கலவியில், பல்கால் கான்ற", கம்ப. 4176 : 3 - 6 "ஞானநன்னீர் நன்கனந் தெளித்துத் தேனாரோதி செவி முதல் வார்த்து”, மணி. 23 : 138 - 139 "மேம்பால் உரைத்த வோரி", பெரும். 172 "தேங்கமழ் ஐம்பால் பற்றியென் வயின்", நற். 100: 4 "நெய்பருகி நீண்ட இருள் கற்றை போலும் குழற்கற்றை கண்டு நிறைக லங்குவார்", சீவக. 682 : 1-2 நெய்பருகிநீண்ட இருள் குழல் நீண்டு வளர்ந்த கற்றை இருள் கற்றைப் போன்ற குழல் கற்றை தேன்கலந்து அகிலினது நெய் மணிநிறம் பூசியதால் மணி குஞ்சி கந்தவார் குழல் கொண்ட மாயிரும் யினது நிறம் கொண்ட இருண்ட நெருங்கிய குஞ்சி வாசனையுடைய நீண்ட கூந்தல் கொங்கவிழ் குழல் மணம் விரியும் கூந்தல் வாசனைப் பொருந்திய சுரிந்த கூந்தல் "அணிமிகு வரி மிஞிறார்ப்பத் தேன்கலந்து, மணி நிறங் கொண்ட மாயிருங்குஞ்சி", குறிஞ், 111-112 நந்து நம்பாண்டார் நம்பி ஞாளபோன கர்பொன் பாதம் கந்தவார் குழலினார் பொன் கரகநீர் எடுத்து வார்ப்பப்", திருத். 3136 : 3 - 6 "கொங்கவிழ் குழலாள் கோயிலுட் புக்காங்கு", மணி. 23. 38 "கொங்கவிழ் குழலார் கற்புக் குறை பட்டோ', மணி. 28:89 "கொங்கியல் சுரிகுழல் வரிவளையிளமுலை யுமை யொரு பங்கிய றிருவுரு வுடையவர்", நேவா. திருஞா. 3; 84:3:1-2 வாசனையும் ஒளியும் "கொங்கொளிக் குழலா யெனக் கூறினான்', சீவக. உடைய கூந்தல் 1334:4 "தாமநித்திலக் கோவைகள் சரிந்திடச் சரிந்த, தேமலர்க் குழல் மாதர் பந்து ஆடு தெற்றிகள் சூழ் காமர் பொன் சுடர் மாளிகை", திருத். 3998: 1-3 "தேன்கமழ் குழலின் வாசம் திசை எலாம் சென்று சூழ", திருத். 283 : 3 - 4 மணம்கமழும் கூந்தல் "மட்டவிழ் குழலாள் செங்கை வளையொடும் கொங்கியல் சுரிகுழல் கொங்கொளிக் குழல் தேமலர்க் குழல் மணம் கமழும் மலர்க் கூந்தல் தேன்கமழ் குழல் தேன்மணக்கும் கூந்தல் மட்டவிழ் குழல் மட்டு அவிழ் தேன் சிந்தும் மலர்க் குழல் மட்டு விரி பூங்குழல் மணந்தாழ் நறுமணம் தங்கிய புரிகுழல் கூந்தல் மருஆரும் குழல் மணம்பொருந்திய கூந்தல் மலர்களை அணிந்த கூந்தல் தேன் சிந்தும் மலர் அணிந்த கூந்தல் துணித்தார் அன்றே". திருத். 4110 : 7-8 "சிட்டர் செயல் செய்திலை குலச் சிறுமை செய்தாய் மட்டு அவிழ் மலர்க் குழலினானை இனி மன்னா! விட்டிடுது மேல் எளியம் ஆகும்”, கம்ப. 6123 : 1 - 3 "மட்டுவிரி பூங்குழல் மடவார் அடுப்பில் ஏற்றி மனம் மகிழ்ந்தே",திருதி. 3730 : 1 - 2 "மணந்தாழ் புரிகுழலாள் அல்குல் போல வளர்கின்றதே", திருக்கோ. 9 : 4 "மருஆரும் குழல் மலையாள் வழிபாடு செய்ய அருள் தருவார்", திருத், 2293 ; 5 - 7 91<noinclude></noinclude> crmdp7l1esmye0axlianwpb8r1ezixs 250 664710 1983418 1979556 2026-10-26T07:11:13Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>மருவை வென்ற குழல் மருவுற்ற மலர்க்குழல் மணக்கும் கூந்தல் வாசனையையுடைய மலர் கூந்தல் மன்றல் அம் குழல் வாசனைப் பொருந்திய கூந்தல் மன்றல் வார் குழல் வாசனை வீசும் நீண்ட கூந்தல் முருகு அலர் மணம் கமழும் குழல் கூந்தல் மைவாச நறுங் குழல் மணம் வீசும் கருங் கூந்தல் மொய்தரும் பூங் மணம் வீசும் குழல் கூந்தல் விரவு நறுங் மணம் வீசும் குழல் கூந்தல் விரையீர்ங் குழல் வாசனையுடைய, "மருவை வென்ற குழல்மடவாள் பாகம் வைத்த மயானத்து மாசினா மணியை", தேவா. திருநா. 6: 91:35-6 "மருவுற்ற மலர்க் குழலி மடவாள் அஞ்ச மலை துளங்கத் திசைநடுங்கச் செறுத்து நோக்கிச்", தேவா. திருநா. 6: 45:10 : 1-2 "நின்றவர் தம்மை நோக்கி நிகர் இல்சீர்ச் சண்பை மன்னர் மன்றல் அம்குழ லியாராம் மானியார் தமக்கும்", திருத். 2525 : 1 - 4; "மன்றல் அம்குழலி னாரும் வணிகன். வாய் மாற்றம் கேளாக்", திருத். 1769 : 3 - 4 "மன்றல் வார்குழல் வஞ்சியைத் தேடுவான்", திருத். 301:3 "முருகு அலர் குழலாய் இன்னம், முன்புபோல் மறாதே நின்பால்", திருத். 3523 : 5 - 6 "மைவா சநறுங் குழல்மா மலையாள், மணவாளன் மலர்க்கழல் வந்து அடையும்", திருத். 13:43 : 5 - 6 "எய்தவரும் கனி அளித்தார் யார் என்னும் கணவனுக்கு மொய்தருபூங் குழல்மடவார் புகுந்தபடி தனை மொழிந்தார்", திருத். 1749 : 34 "விரவு நறுங்குழல் அலைய விமானங்கள் விரைந்து ஏறிப்", திருத். 963: 5 - 6 "பேரென்னவோ உரையீர் விரையீர்ங் குழல் நெய்ப்புடைய கூந்தல் பேதையரே”, திருக்கோ. 56 : 4 மணம் வந்து பொருந்திய கூந்தல் நறுமணம் விரை சென்ற டைந்த குழல் விரைசேருங் குழல் வேரி நற்குழல் மணம் கமழும் கூந்தல் விரை நறுங் குழல் வேரி மலிவார் குழல் தெய்வநாறும் வம்பின் நாண் மலர்க் கூந்தல் நறுங்கூந்தல் நறை கமழ் கூந்தல் நாறைங் கூந்தல் மணம் மலியும் மலர்க் கூந்தல் "விரை சென்றடைந்த குழலாளையவ் வேனிலானே", சீவக. 1063 : 3 : 4 "விரைசேருங் குழலாள் பரவை இவள் தன்முகப்பே பொருந்திய கூந்தல் அரசே தந்தருள்வாய் அடியேன் இட்டளங்கெடவே", தேவா.சுந்தர.38(14அ):8 = 3 : 4 மணம் கமழும் கூந்தல் மணம் மிக்க தொங்கும் கூந்தல் புதியமலர் மணம் வீசும் கூந்தல் "சீரியற் றில்லை யாய் சிவனே யென்று, வேரி நற்குழ லாளிவள் விம்முமே”, திருவி. 281 : 3 - 4 "விரைநறுங் குழலார் சிந்தும் வெள்வளை ஒரு பால் மிக்க முரசொடு சங்கம் ஆர்ப்ப", திருத்.106:3-5 "நாளுமிசையால் வேரிமலி வார்குழனன் மாதரிசை பாடலொலி வேத வனமே", தேவா. திருஞா. 3: 76:3:6 - 8 "செம் பொனாற் செய்தழகு பெய்தாற் போலுஞ், செஞ்சடையெம்பெருமானே தெய்வநாறும், வம்பினாண் மலர்க் கூந்தல் உமையாள்", தேவா.திருநா. 6 4: 9: 1 - 3 மணமுடைய கூந்தல் "நல்மதுர மாங்களியில் இருந்ததனை நறுங்கூந்தல் அன்னம் அனையார் தாமும் கொடு வந்து கலந்து அளித்தார்", திருதி. 1744 : 1 - 2 மணங்கமழும் கூந்தல் "எத்திறத் தார்க்கு மிருத்தியுஞ் செய்குவ நறைகமழ் கூந்தனங்கை நீயும்", மணி. 26 : 61 - 62 மணம் நாறும் ஐவகை "ஆறுகடி கொள்ளும் அருஞ்சுரம் பணைத்தோள் கூறுபாடும் அமைந்த நாறைங் கூந்தல் கொம்மை வரிமுலை நிரையிதழ் கூந்தல் உண்கண் மகளிர்க்கு", அகம், 65: 17 - 19; "நாறைங் கூந்தலு நரை விராவுற்றன இளமையுங் காமமும் யாங்கொளித் தனவோ", மணி. 22 : 130 - 131 மணம் வீசுகின்ற மலரை அணிந்த கூந்தல் 'கணவன் தான் வரவிடுத்த கனி இரண்டும் கைக் கொண்டு மணம் மலியும் மலர்க்கூந்தல் மாதரார் வைத்தன்பின்", திருத். 1789 : 1 - 2 92<noinclude></noinclude> 1m5s5fitrjiimce8qmji1l8n3xi76pp 250 664711 1983419 1979557 2026-10-26T07:12:47Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>மருஒன்று கூந்தல் நறுமணம் பொருந்திய நறை கமழும் சடைமுடி வெறிகமழ் சடை வெறிகமழ் துறு முடி மயிர் நாறுதல் கூந்தல் மணங்கமழும் சடைமுடி வாசனை வீசுகின்ற சடை மணம் வீசும் முடி "மருஒன்று கூந்தலாளை வனத்து இவன் கொண்டு வாரான்”, கம்ப. 2790 : 1 - 2 "நறைகமழும் சடை முடியும் நால்தோளும் முக்கண்ணும் கறைமருவும் திருமிடறும் கரந்து அருளி எழுந்து அருளுமி", திருதி. 392 : 1 - 3 "வெறிகமழ் சடையன் அப்பன் விண்ணவர் நண்ண மாட்டாச்", திருவாச. அச்சப். 8 : 3-4 ”வெறி கமழ் துறுமுடி தயங்க", நற். 308 : 6 கூந்தல் மணம் கமழுதல் "கந்தம் கமழ்மென்குழலீர் இதுஎன்", திருத். 321:1 மயிர் மணம் வீசுதல் யார் நட்பே யாயினும் நட்புக் கொளல் வேண்டும் கான் அட்டு நாறும் கதுப்பினாய்! தீற்றாதோ நாய் நட்டால் நல்ல முயல்", பழ. நா. 128 : 2 - 4 கந்தம் கமழ்தல் கதுப்பு நாறுதல் கூந்தல் நறுவிரை குடைதல் மயிர்ச் சாந்து பூசுதல் கூந்தல் நாறுதல் கூந்தல் மணம் நாறுதல் கூந்தல் மணத்தல் கூந்தல் விரை யொலித்தல் கூந்தல் மணத்தல் ஏரார் குழல் கமழ்தல் கூந்தல் மணம் வீசுதல் கந்தமும் மகரந்தமும் அளகம் தருதல் ஏலக்குழல் ஏலநாறு இருங்குழல் ஏலம்ஆர் தருகுழல் ஏலம் மணக்கும் கூந்தல் மணம் வீசுதல் எலம் மணக்கும் கூந்தல் ஏலம் மணம் வீசு கின்ற கூந்தல் "நல்நெடுங் கூந்தல் நறுவிரை குடைய", மது. 552; "நல்நெடுங் கூந்தல் நறுவிரை குடைவோர்”, மணி. 19:89 : "கூந்தல் நாறுநின் மார்பே", ஐங். 240 : 4; "நாறிருங் கூந்தல் கிழவரைப் படர்ந்தே", புறம். 113 : 9 "சீறூரோளே நாறு மயிர்க் கொடிச்சி", நற். 95 : 8 "விரையொலிக் கூந்தல்நும் விறவியர் பின்வர", புறம். 109:16 "சீரால் வணங்கப்படுவார் போலும் திசையனைத்து மாய் மற்று மானார் போலும் ஏரார் கமழ் குழலாள் பாகர் போலும் இடைமருது மேவிய ஈசனாரே", தேவா.திருநா. 6:16:2:5-8 "மாகந்தமும் மகரந்தமும் அளகம் தரும் மதியின் பாகம் தரும் நுதலாளொடு பவளம் தரும் இநழான்", கம்ப. 1929: 1- 2 "ஏலக்குழலி பரி சேலோ ரெம்பாவாய்", திருவாச, திரு வெம். 58 "ஏல நாறிருங் குழற்புறத்த வாண்முகத்தவாம்", சீவக.1953:1-3 "ஏலமார் தருகுழ லேழையோ டெழில் பெறும் கோல மார் தருவிடைக் குழகனா ருறைவிடம்", தேவா. திருஞர், 3:32: 4 : 1 - 2 ஏலம் ஏலும் குழல் ஏலமணம் பொருந்திய "ஏலம் ஏலுநற் குழவி பங்கனேரீ", திருவாச. திருச், 94:2 கூந்தல் ஏலம் கமழ் குழல் ஏலமணம் கமழ்கின்ற 'ஏலம் கமழ் குழலாள் பாகர் போலும் இடை மருது மேவிய ஈசனாரே", தேவா.திருநா. 6 : 16 : 8 : 7 - 8 "ஏலமலர்க் குழன் மங்கை நல்லாள் இமவான் மகள் பாலமருந்திரு மேனியெங்கள் பரமேட்டியுமி", தேவா. திருஞா.2:12:2 : 1 - 2 ஏலமலர்க் குழல் ஏலவார் குழல் கூந்தல் ஏலம் மணம் வீசும் குழல் ஏலம் மணக்கின்ற நீண்ட கூந்தல் "மாலுங் காணவொ ணாவெரியான் மங்கலக் குடி ஏலவார்குழ லாளொருபாக மிடங்கொடு", தேவா. திருஞ, 2: 10 : 9 : 2 -3; "காலினோடு கைகளுந் தளர்ந்து காம நோய்தனால் ஏலவார்குழலினார் இகழ்ந்து உரைப்ப, தேவா. திருஞா. 2 : 97 : 9 :1 - 2; "ஏல வார்குழ லாள் உமைநங்கை என்றும் ஏத்தி வழிபடப் பெற்ற<noinclude></noinclude> nvuzrmuw936u7jpmjg0ibbhjl6xdq1e 250 664712 1983421 1979558 2026-10-26T07:14:24Z Jeevitha Thirumoorthi 17418 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Jeevitha Thirumoorthi" /></noinclude>உரைத்த சாந்தின் பூசிய மயிர்ச் சாந்தி ஊரல் இருங் கதுப்பு சாந்துளர் நறுங் கதுப்பு சாந்துளர் கூழை சாந்து உளர் வணர் குரல் தகரக் குழல் தகரக் கூந்தல் துடித்தலைக் கருங்குழல் தேமறப்பு அறியாக் கூந்தல் னையுடைய கரிய கூந்தல் மயிர்ச்சாந்து பூசிய நறிய கூந்தல் மயிர்ச்சாந்து பூசி உலர்த்தின மயிர் மயிர்ச்சாந்து பூசிய வளைந்த கொத் தாகிய கூந்தல் மயிர்ச்சாந்து பூசிய குழல் மயிர்ச்சாந்து தடவப் பெற்ற கூந்தல் ஏலம் அணிந்த கூந்தல் கால காலனை", தேவா.சுந்தர. 65:1:5-7; "எங்கள்நா யகனே என்னு யிர்த்த லைவா ஏலவார் குழலிமார் இருவர்”, திருவாச. அருட். 3 : 1 - 2; "ஏலவார் குழலாள் தன் னோடு, இடபவாகனன் ஆய்த்தோன்றிச்", திருத், 464: 5- 8 "ஏலவார் குழலாள் பாகர் பாணிகள் யாழில் இட்டார்", திருத், 4221 : 5 - &; "உரைத்த சாந்தின் ஊரல் இருங்கதுப் பைதுவரல் அசைவளி யாற்றக் கைபெயரா", அகம். 102 : 3 - 4 "கூந்தல் வேய்ந்த விரவுமலர் உதிர்த்துச் சாந்துஉளர் நறுங்கதுப்பு எண்ணெய் நீவி”, குறுந். 312 : 5 - 6 "நீங்கிப் புறங்கடைப் போயினாள் யானுமென் சாந் துளர் கூழை முடியா நிலந்தாழ்ந்த பூங்கரை நீலந் தழீஇத் தளர் பொல்கி", கலித். 115:12-14 "சாந்துளர் வணர்குரல் வாரி வகை வகுத்து", அகம். 117:10 "தகரக் குழலாள் தன்னொடு மயங்கி", மணி. 4 : 55; "வெந்தாற்போல் தோன்றுநீள் வேய் அந்தம் தந்தார், தகரக் குழல் புரளத் தாழ் துகில்கை யேந்தி, மகரக் குழை மறித்த நோக்கு", திணை. நூற். 77 : 2 - 4 "மடக்கண் தகரக் கூந்தல் பணைத்தோள் வார்ந்த வால் எயிற்றுச் சேர்ந்துசெறி குறங்கில்", நற். 170: 1 "துடித்தலைக் கருங்குழல் சுரும்பு உண் கோதைதன் அடித்தலைச் சிலம்பினோடு அரவம் மேகலை வடித்தலைக் கண்மலர் வளர்த்த நோக்கமோடு அடுத்து உலப்பு அரிது அவர் ஊறு இல் இன்பமே, சீவக. 194 : 1 - 4 அகில் நெய் பூசுவதை "தேமறப்பு அறியாக் கமழ் கூந்தலளே", நற். 301: 9 மறக்காத கூந்தல் நரந்தம் நறை குழல் கஸ்தூரி மணம் கமழும் கூந்தல் நாவி ஓதி புழுகு நெய் பூசப் பட்ட கூந்தல் நாவி பூத்த கதுப்பு கஸ்தூரிக் கலவை கமழ்கின்ற கூந்தல் நாவி விரி கூழை கஸ்தூரி மணம் கமழும் கூந்தல் நானம் திருந்து நானக் குழல் நானப் பங்கி ஏலம் கமழ்தல் கூந்தலில் தடவும் வாசனைப் பொருட் களுள் ஒன்று புழுகு மணம் வீசும் கூந்தல் மயிர் நறுமணம் கமழும் கூந்தல் ஏலம் கமழ்தல் "இருங் களிறு இச்சிலை ஏற்றிலன் ஆயின் நரந்த நறைக் குழல் நங்கையும், நாமும் முருங்கு எரியில் புகமூழ் குதும் என்பார்", கம்ப. 694 : 2 - 4 "நாவி ஓதியை நானிலம் தைவரப் பரப்பி", கம்ப. 1493 3-4 "புதுப்புனல் குடையும் மாதர் பூவொடு நாவி பூத்த கதுப்பு உறு வெறியே நாறும்", கம்ப. 42 : 1 - 3 "நாவி விரி கூழை இள நவ்வியர் துயின்றார்", கம்ப. 1849 : 4 "புதுக்கச் சார்ந்த பொன் வாளுஞ் சுரிகையும் கதுப்பின் நானமுங்காமர் கலங்களும், சீவக. 1712 : 2 - 3 "திருந்து நானக்குழல் புலம்பத் தேனும் வண்டு இசைப் புலம்ப", சீவக. 349 : 3 "நானப் பங்கி கரமிசைத் திவளப்", பெருங். 1:35: 207 "ஏலக்கமழ் குழலாள் பாகர் போலும் இடைமருது மேவிய ஈசனாரே", தேவா.திருநா. 159 : 7 - 8; "ஏலம் கமழ கோதையர் தம் நிறம் என்றும் நீங்கும்", திருத். 1019: 1<noinclude></noinclude> apkc7kwir223h67rrsmx3hcksznohpw 250 664713 1983427 1979559 2026-10-26T07:33:44Z ~2026-57115-34 17587 1983427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Selvabala S" /></noinclude>ஏலநாறுதல் ஏலம் மணம் வீசுதல் சாந்து அருந்துதல் கூந்தலுக்கு மயிர்ச் சாந்து அணிவித்தல் சாந்தார்தல் அளகத்துச் செம் பொற் சுண்ணம் அப்புதல் சுண்ணமொடு சொரிதல் ஆனாப் பளித நறுஞ் சுண்ணம் உகிரின் உழு தாங்கு அணிதல் தகரம் கமழ்தல் தகரம் நாறுதல் தகரம் நீவுதல் "மாலை யுட்கலந்த பந்து வந்து கைத்தலத்தவாம் ஏலநாறி ருங்குழற் புறத்த வாண்முகத்தவாமி, சீவக. 1954:1 -3 *சிமையக் குரல சாந்து அருந்தி இருளி”, அகம். 399:1 சாந்தணிந்திருத்தல் நெறிகுரல் சாந்தார் கூந்தல் போதணிந்து", அகம், கூந்தலில் சுண்ணம் அப்புதல் சுண்ணம் அணிதல் நகத்தினால் கூந்தலைச் சிக்கு அறுத்து நல்ல மணம் கமழும் சுண்ணப் பொடியை அணிதல் et 389:2 "அலமரு திருமுகத் தளகத் தப்பிய செம்பொற் சுண்ணஞ் சிதர்ந்த திருநுநல்", பெருங் 1: 33: 119 - 120 "பெருந்தேன் ஒழுக்கின் பிணங்கிய செலவின் வண்ண மகளிர் சுண்ணமொடு சொரியும்”, பெருங். 1: 38: 131 - 133 'தேனார் அகிலின் புகை சேர்த்தி வருத்து நாவிக் குழம்புறீஇ ஆனாப் பளித நறுஞ் சுண்ணம் உகிரின் உழு தாங்கு அணிந்தாரே", சீவக. 2692: 3 - 4 . : மயிர்ச் சாந்து பூசும் "தண்ணறுந் தகரங் கமழ மண்ணி”, குறிஞ். 106 : 110 பழக்கமுடைமை காரணமாகக் குவிக் கும் போது மயிர்ச் சாந்து மணத்தல் மயிர்ச் சாந்து மணத்தல் கூந்தலில் மயிர்ச் சாந்து தடவப் பெறுதல் தகரம் மண்ணுதல் மயிர்ச்சாந்து மென்தயிர் உரைத்தல் நாவிக் குழம்பு அளைஇ நாவி தோய்தல் பூங்குழல் கற்றை யின் நாவிநாள் மலர் நாறுதல் நானக்கலவை ஊட்டுதல் நானம் ஆர்தல் பூசிக் கொள்ளுதல் தயிரை வார்த்தல் கூந்தலுக்கு நாவிக் குழம்பு (புனுகு) பூசுதல் கத்தூரியைப் பூகதல் "தகரநாறுந் தண்ணறுங் கதுப்பின் புதுமண மகடூஉ", அகம். 142: 13-14 'கனவினும் பிரியா உறையுளொடு தண்ணெனத் தகரம் நீவிய துவராக் கூந்தல் வதுவை மகளிர் நோக்கினர் பெயர்ந்து", பதிற். 89 : 15 - 17 "யான் போது துணைப்ப தகரம் மண்ணாள்", அகம், 117. 11, "நன்மாண் விழவில் தகரம் மண்ணி", அகம், 385: 6 "உரைத்த மென்தயிர்ப் பித்தைக் கோவலர் தீங்குழல் உலவ நிரைக் கண் மாமணி கறங்க நீள்நிலம் கடந்தனன் நெடியோன்", சீவக. 1564 : 3 - 4 "வேனிலாடும் விருப்பினால் வகுத்து நாவிக் குழம்பு அளைஇ", சீவக. 2692 : 1 - 3 "நகை எரி கற்றை நெற்றி நாவிதோய்ந் தனைய ஓதி புனை எனத் தும்பி சுற்ற", கம்ப. 5015 : 1 - 3 அழகமைந்த கூந்தல் "பூவும் நாறலள் பூங்குழல் கற்றையின், நாவி தொகுதியில் கத்தூரிப் நாள்மலர் கங்கையும் நாறினள்", கம்ப. 1946 : 3 - 4 புனுகும் எண்ணெய் மணமும் அன்றலர்ந்த மலர்களின் மணமும் வீசப் பெறுதல் கூந்தலை முடிக்கு "கைந் நூற் றிறத்திற் கலப்ப வாரிக் கமழும் நானக் முன் வாசனையுள்ள கலவை கமழவூட்டி", சீவக. 2437 : 2 - 3 கலவையைப் பூசுதல் கத்தூரி மணம் வீசுநல் "நானம் ஆர்ந்த நறைக் குழல் ஆவியும்", கம்ப. 4984: 3<noinclude></noinclude> a5jmg1tbon9ydrsyuiphsv6x73w9tk9 1983462 1983427 2026-10-26T09:00:27Z Induja Ponnusamy 17450 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Induja Ponnusamy" /></noinclude>ஏலநாறுதல் ஏலம் மணம் வீசுதல் சாந்து அருந்துதல் கூந்தலுக்கு மயிர்ச் சாந்து அணிவித்தல் சாந்தார்தல் அளகத்துச் செம் பொற் சுண்ணம் அப்புதல் சுண்ணமொடு சொரிதல் ஆனாப் பளித நறுஞ் சுண்ணம் உகிரின் உழு தாங்கு அணிதல் தகரம் கமழ்தல் தகரம் நாறுதல் தகரம் நீவுதல் "மாலை யுட்கலந்த பந்து வந்து கைத்தலத்தவாம் ஏலநாறி ருங்குழற் புறத்த வாண்முகத்தவாம், சீவக. 1954:1 -3 "சிமையக் குரல சாந்து அருந்தி இருளி”, அகம். 399:1 சாந்தணிந்திருத்தல் நெறிகுரல் சாந்தார் கூந்தல் போதணிந்து", அகம், கூந்தலில் சுண்ணம் அப்புதல் சுண்ணம் அணிதல் நகத்தினால் கூந்தலைச் சிக்கு அறுத்து நல்ல மணம் கமழும் சுண்ணப் பொடியை அணிதல் 389:2 "அலமரு திருமுகத் தளகத் தப்பிய செம்பொற் சுண்ணஞ் சிதர்ந்த திருநுநல்", பெருங் 1: 33: 119 - 120 "பெருந்தேன் ஒழுக்கின் பிணங்கிய செலவின் வண்ண மகளிர் சுண்ணமொடு சொரியும்”, பெருங். 1: 38: 131 - 133 'தேனார் அகிலின் புகை சேர்த்தி வருத்து நாவிக் குழம்புறீஇ ஆனாப் பளித நறுஞ் சுண்ணம் உகிரின் உழு தாங்கு அணிந்தாரே", சீவக. 2692: 3 - 4 . : மயிர்ச் சாந்து பூசும் "தண்ணறுந் தகரங் கமழ மண்ணி”, குறிஞ். 106 : 110 பழக்கமுடைமை காரணமாகக் குவிக் கும் போது மயிர்ச் சாந்து மணத்தல் மயிர்ச் சாந்து மணத்தல் கூந்தலில் மயிர்ச் சாந்து தடவப் பெறுதல் தகரம் மண்ணுதல் மயிர்ச்சாந்து மென்தயிர் உரைத்தல் நாவிக் குழம்பு அளைஇ நாவி தோய்தல் பூங்குழல் கற்றை யின் நாவிநாள் மலர் நாறுதல் நானக்கலவை ஊட்டுதல் நானம் ஆர்தல் பூசிக் கொள்ளுதல் தயிரை வார்த்தல் கூந்தலுக்கு நாவிக் குழம்பு (புனுகு) பூசுதல் கத்தூரியைப் பூகதல் "தகரநாறுந் தண்ணறுங் கதுப்பின் புதுமண மகடூஉ", அகம். 142: 13-14 'கனவினும் பிரியா உறையுளொடு தண்ணெனத் தகரம் நீவிய துவராக் கூந்தல் வதுவை மகளிர் நோக்கினர் பெயர்ந்து", பதிற். 89 : 15 - 17 "யான் போது துணைப்ப தகரம் மண்ணாள்", அகம், 117. 11, "நன்மாண் விழவில் தகரம் மண்ணி", அகம், 385: 6 "உரைத்த மென்தயிர்ப் பித்தைக் கோவலர் தீங்குழல் உலவ நிரைக் கண் மாமணி கறங்க நீள்நிலம் கடந்தனன் நெடியோன்", சீவக. 1564 : 3 - 4 "வேனிலாடும் விருப்பினால் வகுத்து நாவிக் குழம்பு அளைஇ", சீவக. 2692 : 1 - 3 "நகை எரி கற்றை நெற்றி நாவிதோய்ந் தனைய ஓதி புனை எனத் தும்பி சுற்ற", கம்ப. 5015 : 1 - 3 அழகமைந்த கூந்தல் "பூவும் நாறலள் பூங்குழல் கற்றையின், நாவி தொகுதியில் கத்தூரிப் நாள்மலர் கங்கையும் நாறினள்", கம்ப. 1946 : 3 - 4 புனுகும் எண்ணெய் மணமும் அன்றலர்ந்த மலர்களின் மணமும் வீசப் பெறுதல் கூந்தலை முடிக்கு "கைந் நூற் றிறத்திற் கலப்ப வாரிக் கமழும் நானக் முன் வாசனையுள்ள கலவை கமழவூட்டி", சீவக. 2437 : 2 - 3 கலவையைப் பூசுதல் கத்தூரி மணம் வீசுநல் "நானம் ஆர்ந்த நறைக் குழல் ஆவியும்", கம்ப. 4984: 3<noinclude></noinclude> 7dpz6tz9kun2qofiezdc2cuz0g9qiqi 250 664716 1983519 1979562 2026-10-26T09:39:15Z Mathini Anbazhagan 17512 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983519 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Mathini Anbazhagan" /></noinclude>நானம் கமழ்தல் கத்தூரி மணத்தல் நறுமென் கூந்தலுள் நறுவிய மெல்லிய நானந் தோய்த்தல் கூந்தலில் நறுமண நெய் தடவுதல் நானம் நாறுதல் நாளம் மணத்தல் நானம் நெய் நன்கு புழுகு நெய்யை உரைத்தல் நானம் மண்ணுதல் நன்கு தேய்த்தல் (கூந்தலை) நறுமணப் பொடியிட்டு முழுகித் தூய்மை செய்தல் நானமிக நாறுதல் நாளம் மணத்தல் தகரமும் நானமும் குளிர்ந்த மயிர்ச்சாந்தும் நாறுதல் புழுகும் நாறுதல் கூந்தல் புகையிற் புலர்த்திய கூந்தலை வகைபெற வகுத்து மான்மதம் கலந்த கொழுவிய குழம்பினை ஊட்டுதல் நெய்யார்தல் அழகிய கூந்தலில் வாச நெய் பூசுதல் மான்மதக் கொழுஞ் சேறூட்டுதல் மான்மதச் சாந்தொடு வருதல் ஈ. அணிகலன்கள் கூந்தலுக்கு அகிற் புகையுடன் மான் மதம் கலந்த குழம் பினையும் பூசுதல் "இம்மையும் நன்றாம் இயல் நெறியுங்கைவிடாகும்மை யும் நல்ல பயத்தலால் - செம்மையின் நானம் கமழுங் கதுப்பினாய்....",நாலடி. 294 : 1 - 3 "நானந் தோய்த்த நறுமென் கூந்தலுள் ஆனைந்து தெளித்து நீரிடை மூழ்கி", பெருங். 1: 40: 265 266 . "நறுந்தண் தகரமும் நானமும் நாறும் நெறிந்த குரற்கூந்தல் நாளணிக் கொப்ப", கலித். 93:21-22 "நானம் நெய் நன்கு உரைத்து நறும்புனல் ஆன கோது அற ஆட்டி”, கம்ப. 9620 : 1 - 2 "பண்கெழு விரலிற் பன்முறை தொகுத்து நான மண்ணி நீனிறங் கொண்டவை", பெருங்ட 2: 19: 68 -6; "இலச்சினை யொற்றிய தலைச்சுமைச் சரக்கினர் நான மண்ணிய நீனிறக் குஞ்சியர்", பெருங். 3 : 17 : 152 - 153 "நான மண்ணிய நன் மண மங்கையர்", சீவக. 853: 1; "நானம் மிக நாறுகமழ் குஞ்சியவன் ஏறி ஊனம் எனும் இன்றி இனிது ஒடுக இது என்றான்”, சீவக. 500: 3 - 4 "நறுந்தண் தகரமும் நானமும் நாறும் நெறிந்த குரற்கூந்தல் ", கலித். 93 : 21 - 22 ' "நெய்யார்ந்த கூந்தனிழற் பொன்னரிமாலை சோரக் கையார் வளையார்', சீவக. 2342: 2 "புகையிற் புலர்த்திய பூமென் கூந்தலை வகை தொறு மான்மதக் கொழுஞ் சேறூட்டி”, சிலப். 6 : 80 - 81 "நான நல்லகில் நறும் புகை யன்றியும் மான் மதச் சாந்தொடு வந்ததை எவள்கொல்", சிலப். 2: 67-68 கூந்தலைச் சுத்தப்படுத்துதல், எண்ணெய் மற்றும் மணப்பொருட்கள் தடவுதல், பல்வேறு விதமாகக் கூந்தலை முடித்து அழகுபடுத்துதல், மலர் அணிதல் என இவற்றுடன் பழந்தமிழரின் கூந்தல் ஒப்பனை முடிந்துவிடவில்லை. விலை மதிப்பற்ற அணிகள் கொண்டு அழகுபடுத்தியதையும் காண்கிறோம். தலையில் அல்லது கூந்தலில் அணி அணியும் இப்பண்பாடு பெரும்பாலும் இன்று நம்மிடமிருந்து மறைந்து வருவது கண்கூடு. தமிழரின் ஒப்பனை வெளிப்பாட்டில் முக்கியத்துவம் பொருந்திய ஒன்றாகத் தொன்றுதொட்டுத் தொடர்ந்து வருவன அணிகள். என்றும் வாடாததும், கெடாததும் என்ற நிலையில் இதன் பெருமை பண்டைத் தமிழரால் சிறப்புற உணரப்பட்டு, பெரும்பயன் கொள்ளப்பட்டதை அவர்தம் ஒப்பனை வரலாறு காட்டுகிறது. கூந்தல் முதல் பாதம் வரை 'அடிக்கலம் முதலா முடிக்கலம் ஈறா' என அவர்கள் பயன்படுத்திய அணிகள் மிகப்பல. பொன்போன்ற உலோகங்கள், பவளம், முத்து போன்ற கடல்படு பொருட்கள், பல்வேறு மணிகள் போன்ற பலவும் அவர்கள் பயன்படுத்தியது அங்கு வெளிப்படுகிறது. இந்த வரலாற்றில் பழந்தமிழரின் ஒப்பனைக் கலை ஆர்வம், இரசனை மட்டும் வெளிப்படவில்லை. அவர்களின் பல்வேறு பட்ட அறிவு மேம்பாடு, தொழில் நுட்ப உணர்வு போன்றனவும் வெளிப்படுகின்றதை இங்குச் சுட்டவேண்டும். தவிர, இந்த அணிகளைச் சுட்ட அவர்கள் பயன்படுத்திய பல்வேறு வகைப்பட்ட சொற்களும் அவர்களிடம் அணிகள் பெற்றிருந்த முக்கியந்தைத் தெளிவாக இளங்காட்டும். பொதுவாக அணிகளைச் சுட்ட அவர்கள் பயன்படுத்திய பெயர்கள் பல இன்று நம்மிடம் வழக்கில் இல்லாமை, இவை நம்மிடம் செல்வாக்கு இழந்ததைத் தெரிவிக்கும். 96<noinclude></noinclude> czfm5ucy2427coa26ylmzty4s2mv5bs 250 664756 1983420 1979602 2026-10-26T07:14:20Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>பதினாறு மணி பதினாறு கோவை மணி அணி மும் மணிக் காசு முழு மணிக் காசு மணி மாலை மின்தவழ் மணி வரை மாலை வீழ்தரு மணி செய்மாலை "ஆனெயும் வெண்ணெயும் அனையவை பிறவும் பதினாறு யினையுடையதொரு மணியும் பைம்பொன் மாலையும் நுதியிற் பெய்து விதியுற அணிகலன் மணியாபரணங்கள் மூன்று வகை மணி கள் பதித்த பொற் காசாலாகிய ஒரு வகை அணிகலன் மணிமாலை மார்பில் அணியும் மாமணி மாலை ஒளி பொருந்திய மணி மாலை விருப்பம் தோற்று விக்ரும் மணிகளால் செய்யப்பட்ட மாலை இரத்தின மாலை மாமணி மார்பு மார்பு மணியியல் ஆரங் கதிர்வித்து ஒளிர்தரல் மணி திகழ்தல் மணி வலம் வருதல் பருமணி பூணுதல் மணி ஆரம் சாத்துதல் மணி கிளர் ஆரம் தாரொடு துயல் வருதல் மணிப் பல்கலம் பூணுதல் மணி ஆரத்துடன் ஒரு காழ் முத்து இலங்குதல் மணியோடு கூடிய மாலை ஒளி வீசுதல் மார்பில் மணி திகழ்தல் மணி மாலை அசைதல் பருத்த மணியை அனிந்து இருத்தல் மணி மாலை அணிதல் மாணிக்கம் விளங்கு கின்ற முத்துவடமும் தாரும் அசைதல் ஒளிரும் மணி பதித்த பலவாகிய அணிகலன் அணிந்து இருத்தல் மணிமாலை இலங்குதல் முத்தவள்ளியோடு முத்த வள்ளி என்ற மும்மணி சுடருதல் முத்துமாலையையும் மும்மணி மாலையை யும் மார்பில் ஒளி வீசும்படி அணிதல் இரீஇப்", பெருங். 2:4:93-95 "முத்து அணி அணிவாரும் மணி அணி முனிவாரும்", கம்ப. 1195:1-2 "பழவிறன் மூதூர் விழவணி நோக்கி மும்மணிக் காசும் பன் மணித் தாலியும் பொன்மணிக் கொடியும் பூணுஞ் சுடர மதன மஞ்சிகை நின்றோட் கண்டு", பெருங். 5:9:48 - 51 "பத்திக் கடிப்பும் பவழத்திரியும் முத்து வடமும் முழு மணிக் காசும் பன் மணித் தாலியும் மென்முலைக் கச்சும்", பெருங்.3:17:163 - 165 "விதி மாமணிமாலை விளங்கு", சீவக. 217 : 1 "மின்தவழ் மணிவரை மாலை மார்பனைப் பொன் தவழ் இளமுலை பொருது புல்லுநாள்", சீவக, 1703: 1-2 "தாழ்தரு பைம்பொன் மாலை தடமலர்த் தாம மாலை வீழ்தரு மணி செய் மாலை இவற்றிடை மின்னின் நின்று சூழ்வளைத் தோளி", சீவக. 1452:1-3 "தேம அலங்கல் அணி மாமணி மார்பின் செம்மல் அம்கயல்கள் செங்கமலத் தண் பூமலங்க எதிர்பாய்வன மாடே", திருத். 238:1-3 அணியியல் கமுகை அலங்கரிந்தது போல் மணியியல் ஆரங் கதிர்விரித்து ஒளிர்தர மணிவளை தாங்கிய அணிகெழு மென்தோள்", 11ஆம் திரு. 896 : 51 - 52 "உண்மகிழுரோணியொ டொளித்தது போலவும் திகழ் மணி மார்பனக நகரொடுங்கப் பொருள் புரி யமைச்சர்", பெருங்.3:14:10 - 12 "அருமணி வலம் வரும் அம்பொன் கொம்பனாள்", சீவக. 822:3 "கல்லால் நிழற்கீ ழிருந்தான் கண்டாய் பருமணி மாநாகம் பூண்டான் கண்டாய் பவளக் குன்றன்ன பரமன் கண்டாய்", தேவா. திருநா. 6 : 73: 1 : 2 - 4 "வளவர் பெருமாள் மணிஆரம் சாத்திக் கொண்டு வரும் பொன்னிக் கிளரும் திரைநீர் மூழ்குதலும்", திருத். 3236: 1-3 "அணிகிளர் நெடுவரை அலைக்குநின் அகலத்து மணிகிளராரந் தாரொடு துயல்வர”. கலித். 135 : 17-18 "நீண்ட குறங்கி னிழன்மணிப் பல்கலம் பூண்ட வாகத்துப் பூந்துகி லல்குல்”, பெருங்.3: 8 : 53 - 54 "மலர்ந்தேந் தகலத் திலங்கு மணி ஆரத்துடன் கிடந்திமைக்கும் ஒரு காழ் முத்தினர்", பெருங். 2:6:125 - 126 "கச்சியாப் புறுத்த கால்வீங் கிளமுலை முத்தவள்ளி யோடு மும்மணி சுடர”, பெருங். 1 : 34: 202 - 203 2.10<noinclude></noinclude> tgghx0ezo4uuwdupjecj4ovytf02qdx 250 664758 1983449 1979604 2026-10-26T08:47:56Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>மனவுக் கோப்பு மனவுக் கோப்பு மனவு இடை ஆமைத் தொடையல் மாலை மாலை கோவை சங்குமணியினாலாகிய "அகவன் மகளே யகவன் மகளே மனவுக் கோப்பு அன்ன நன்னெடுங் கூந்தல் அகவன் மகளே", குறுந் 23:1-2 "மனவு இடை ஆமைத் தொடையல் அணி மார்பர் வழித் தொண்டு களவீடை ஆகிலும் வழுவாக் கடன் ஆற்றிச் செல்கின்றார்", திருத். 3990 : 5 - 8 மணியின் இடையில் ஆமையோடு சேர்த்துக் கோக்கப்பட்ட மாலை மாலை அலங்கல் மாலை பொன் சரடு ஆரமாலை அணிதல் மாணிக்க மாலை குளிர் முத்தம் முத்த மாலை முத்து முத்து அணிதல் வயங்கு ஒளி முத்தம் வாங்கி அணிதல் முத்தம் ஏந்துதல் கதிர்பேர் துணை முத்தந் திருவில் உமிழ்ந்து கடர்தல் முத்தஞ் சூடுதல் முத்து மாலை அணிந்திருத்தல் சிவந்த மாணிக்க மாலை குளிர்ந்த முத்து மாலை முத்து மணி மாலை முத்து வடம் முத்தாரம் அனிதல் விளங்குகின்ற ஒளி உடைய முத்து மாலையை அணிதல் முத்து மாலை அணிதல் ஒளிமிக்க முத்துமாலை மார்பில் வானவில் போல ஒளி திகழக் கிடத்தல் முத்தணிகளைச் சூடுதல் te "தாரன் மாலையன் தமனியப் பூணினன்", சிலப். 15:157; "தூயவள் உவகை போய் மிக, சுடர்க்கு எலாம் நாயகம் அனையது ஓர் மாலை நல்கினாள்", கம்ப. 1458 : 3-4; ஆரம் பதக்கம் கண்டிகை மாலை முலை மேல் அணி வடம் ஆகும்", நிக.தி.7: 20 "அழல் செய் தடத்துள் மலர்ந்த அலங்கல் மாலை யதனை நிழல் செய் நீர் கொண் டீர்ப்ப நெடுங்கண் ணிணையின் நோக்கி", சீவக. 918 : 1 -2 "அறனிழலாய் உலகளிக்கும் நின் ஆரமாலை யணி வெண்குடைப் புறனிழவின் அயலேனோயான்", சீவக. 2590:1-3 "மாணிக்க மாலை மலர்ந்து எழு மண்டலம் ஆணிப் பொன் நின்று அங்கு அமுதம் விளைந்தது", திருமந். 2064: 1-2 "தானடைந் திருந்த காவிற் பாடினாள் தனிமை தீர்வான் கூனடைந் திருந்த திங்கட் குளிர்முத்த முலையி னாளே", சீவக. 1355 : 3 - 4 "நகில் அணி முத்த மாலை நகைமுக மடவார் வாழ்த்த இகல் இல்சீர் மறையோர் சூழ இனிதின் அங்கு இருந்த வேலை", திருத்.3134 : 5 - 8 "முலைக்கண்ணும் முத்தும் முழுமெய்யும் புல்லும் இலக்கணம் யாதும் அறியேன்", நாலடி.399: 1-2; "முத்தின ருத்தியர் மும்மணிக் காசினர்", பெருங். 1: 34: 121; "வண்ணமே கலைகள் ஆர்ப்ப வான்சிலம் பொலிப்ப முத்தும் கண்ணியும் பசும்பொன் நாணும் கதிர் முலை புடைப்பக் காவலர் அண்ணலங் குமரன் தன்னோ டாயிழை யாடினாளே”, சீவக. 1689 : 2 - 4 "இளமுலை மேல் சாந்தெழுதி முத்தணித்து பூவும் சூட்ட, சீவக. 679 : 3 "மணியின் அணி நீக்கி வயங்கு ஒளி முத்தம் வாங்கி அணியும் முலையார், அகில் ஆவி புலர்த்தும் நல்லார்", கம்ப. 887 : 1 - 4 "முன்னரே வளர்கின் றாற்போல் முகில் முலை முத்தம் ஏந்திப் பொன்எறி மணியின் பொங்கிக் குழல்புறம் புடைப்ப ஓடிப்", சீவக. 2530 : 2-3 "உடுத்த சாந்தின் மிசைச் செக்கர் ஒளிகொள் முந்நாட் பிறையேப்பத் துடிக்குங் கதிர்பேர் துணைமுத்தந் திருவில் உமிழ்ந்து சுடர்ந்தனவே", சீவக. 2965 : 5-8 "மதுநிறை பெய்து விம்மு மணிக்குடம் இரண்டு போல நுதிமுக முத்தஞ்குடி நோக்குநர் ஆவிவாட்ட", சீவக. 2823: 2-3<noinclude></noinclude> mwv0fusl5stvd27fsqeltza37nqotew 250 664760 1983450 1979606 2026-10-26T08:50:03Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>முத்து மாலை ஒளி வீசல் முத்துரிஞ்சி மின்னுதல் முத்தம் சூழ்தல் முத்து மாலை அணிதல் முத்தம் சேர்த்தல் முத்து வடத்தை மார்பில் அணிதல் முத்தம் துயலுதல் முத்து வடம் தெரிந்துகோத் அசைதல் தேர்ந்து கோர்த்த தணிந்த சொரிகதிர் ஒளியுடைய முத்து முத்தம் மின்னுதல் மாலை மின்னுதல் பந்தி வெண் முத்தின் அணி கலன் முழுநிலா பரப்புதல் வரிசையாகக் கோக்கப் பெற்ற முத்துக்களால் ஆகிய மாலை "முலையுலாய் நிமிர்ந்தமொய்தார். முத்துரிஞ்சி மின்னீ, சீவக. 2976:2 "கோட்டு இளந்திங்கள் குழ்ந்து குலவிய திருவில் போல மோட்டு ஒளி முத்தம் சூழ்ந்து முருகு கொப்புளிக்கும் தாரோய்", சீவக. 404 : 1 - 2 "எரிமணிச் சுண்ணம் மின்னும் இருஞ்சிலை முத்தம் சேர்த்தித் திருமணி முலையின் நெற்றிச் சிறுபுறம் செறியத் தீட்டி", சீவக. 625 : 1 - 2 "தோளார் முத்தும் தொன்முலைக் கோட்டுத் துயல் முத்தும் வாளா ருண்கண் வந்திழி முத்தும் இவை சிந்த", சீவக.1093:12 "எரிகதிர் திரட்டி வல்லான் தெரிந்துகோத்தணிந்த போலுஞ் சொரிகதிர் முத்த மின்னுந் துணை முலைத் தடத்தில் வீழ்ந்தான்", சீவக. 1352 : 2 - 3 "சிந்து ராகத்தின் செறி துகில் கச்சொடு செறிய பந்தி வெண் முத்தின் அணிகலன் முழுநிலாப் பரப்ப', கம்ப. 5847 : 1 - 2 : முதலிய ஆபரணங் முத்தணிதல் முத்து அணி அணிதல் முத்து அலைத்தல் முத்துப் பூணுதல் தொகுகதிர் முத்துத் தொடை கலிழ்பு மழுகுதல் முத்து முலைப் படுதல் முத்து வயிரமணி மாணிக்க மாலை வயிர மாலை கள் சந்திரனது ஒளியைப் பரவச் செய்தல் முத்து மாலை அணிதல் முத்துக்களாலான நகைகளை அணிதல் மார்பில் முத்து மாலை அசைதல் முத்து மாலையை அணிதல் "முத்தணி கொங்கைகள் ஆட ஆட மொய்குழல் வண்டினம் ஆட ஆடச்", திருவாச. திருப்பொற். 10: 1 - 2; "இகலேந்து இளமுலைமேல் சாந்தெழுதி முத்தணிந்து பூவும் சூட்ட", சீவக. 679: 3; "கோதை முத்தணிந்த மார்பன் கூரெயிறிலங்க நக்காங்கு'', சீவக. 694: 2; 'வித்தக இளையர் எல்லாம் விழுமணிக் கலன்கள் தாங்கி முத் தணிந் தாவியூட்டி முகிழ்முலை கச்சின் வீக்கிப்", சீவக. 971:2-3; "அழுது நுண்ணிடை நைய அலர் முலை முழுதும் குங்கும முத்தொ டணிந்தபின் தொழுது கோதையுங் கண்ணியுஞ் சூட்டினார்", சீவக. 1317 : 1 -3 "முத்து அணி அணிவாரும் மணி அணி முனி வாரும்", கம்ப. 1195 : 1 - 2 "மருப்பியல் செப்புங் குரும்பையு மிகலி உருத்தெழு மென் முலை முத்தலைத் தனகொல்", பெருங். 1: 33:82-83 "தென் பவ்வத்து முத்துப் பூண்டு", புறம். 380 - 1 ஆணிமுத்து வடங்கள் "தொகுகதிர் முத்துத் தொடை கலிழ்பு மழுக", நிறம் மாறுதல் பரி. 6 : 16 முத்து மாலையை மார்பில் அணிதல் முத்தினாலும் வைரத் தினாலும் மாணிக்க மணிகளாலும் செய் யப் பெற்ற மாலை வயிரத்தால் செய்த மாலை "வலைப்படும் மான் என மஞ்ஞை எனத்தம் முலைப் படு முத்தொடு மொய்குழல் வேய்ந்த", சீவக. 424: 1 - 2 "முத்து வயிரமணி மாணிக்க மாலைகண் மேல் தொத்து மிளிர்வன போல் தூண்டு விளக்கேய்ப்ப”, திருவி. 185:1-2 "தேன்றலைத் துவலை மாலை பைந்துகில் செம்பொன் பூத்து ஞான்றன வயிரமாலை நகுகதிர் முத்த மாலை கான்றமிர் தேந்தி நின்ற கற்பகச் சோலை யார்க்கும்', சீவக. 140 : 1 - 3<noinclude></noinclude> flgg8296lvrdps0vivmvjnnl24rewx7 250 664762 1983452 1979608 2026-10-26T08:51:46Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>வெண் கவடிக் கதிர் மாலை ஒளி வீசும் மாலை மாலை முத்தமொடு அணிதல் மார்பில் சிறு தந்த மணித்திரள் மாலை தாழ்தல் வடம் வடம் நூலாற் கட்டாத நுண்மையையும் பிணக்கத்தையு முடைய பொன்னரி மாலையை வெள்ளி தாகிய ஒளியை யுடைய முத்தத் தோடே குடுதல் தந்தத்தாலாகிய மணி மாலை நாழ்தல் "கண்டத்து இடை வெண் கவடிக் கதிர் மாலை சேர", திருத். 708 : 1 "நூலின் வலவா நுணங்கரின் மாலை வாலொளி முத்தமொடு பாடினி யணிய", பொருநர். 161 - 162 "மார்பில் சிறு தந்த மணித்திரள் மாலை தாழத்", திருத். 709:1 ஆரம் தாழ்வடம் நேர்வடம் கழுத்தில் அணியப் பெறும் அணி வகை முத்துமாலை மின்னு நிழல் மணி வடம் முத்தணி வடம் மார்பில் ஒளிவிடும் மணி மாலை "வடம் கொள் முலையாள் மழை மின்னுப் போல'', சிலப். 7 : 18 : 3; "வடம் சுமந்து ஓங்கிய வளர் இள வன முலை", சிலப்.26:110; "வடங்களும், குழையும், பூணும் மாலையும் சாந்தும் யானைக்... யாற்றொடும் எடுத்த எலாம் அடங்கியது என்னில் என்னே! ஆழியின் ஆழ்ந்தது உண்டோ?", கம்ப. 4874:1 "தூய வெண்ணீறு துதைந்த பொன் மேனியும் தாழ் வடமும்", திருத், 1410 : 1 "குழன்மலிந்த கோதை மாலை பொங்க வெங்கதிர் முலை நிழன்மலிந்த நேர்வடந்நிழற்படப் புடைத்தர", சீவக.1952: 1 - 2 "செருக்கயல் நெடுங்க ணாள் அத்திருமகன் காண்!ட லஞ்சி நெருக்கித்தன் முலையின் மின்னு நிழல்மணி வடத்தை மாதர் பொருக்குநூல் பரிந்து சிந்தாப் பூவெலாம் கரிந்து வாட”, சீவக. 1259: 1-3 முத்தாலியன்ற வடம் *முத்தணி வடமுஞ் சித்திர வத்தியும் நானுந் தொடரும் ஏனைய பிறவும்", பெருங். 2 : 19 : 120 - 121 முத்தின் தாழ்வடம் முத்துமாலை முத்துவடம் முத்துமாலை திருத்தாழ் வடம் ஒளி வீசுகின்ற நீல ஒளிமணி கோத்து மணியைக் கோத்து செய்யப்பட்ட வடத்தை அணிதல் அணிதல் ஒளி வெண் திரள் முத்துமாவை கோவைத் தூய அணிதல் வடம் அணிதல் கழுத்திலோர் தனி கழுந்நில் ஒப்பற்ற வடங் கட்டுதல் வடம் கொள்ளுதல் மாலை அனிதல் மணிமாலை அணிதல் "முத்தின்றாழ் வடமுஞ் சந்தனக் குழம்பு நீறுந்தன் மார்பினின் முயங்கப்", தேவா.திருஞா.3:120:7:1- 2 "மகரிகை நிறைய வெகிர் முகமாக்கிப் பாடி மகளிர் விழையுஞ் சேடொளிப் பத்திக் கடிப்பும் பவழத் திரியும் முத்துவடமு முழுமணிக் காசும்", பெருங். : 17: 161 - 164; "முகிழ்நிலா விரிந்த முத்துவடக் கழுத் தினர்", பெருங். 1:41:59 "அவ்என்பின் ஒளிமணி கோத்து அணிந்த திருத் தாழ் வடமும் பைவன் பேர் அரவு ஒழியத் தோளில் இடும் பட்டிகையும்', திருத். 893: 1-4 "கடல் அமுதக் குமிழி நிறைத்து துளங்கு ஒளிவெண் திரள் கோவைத் தூய வடம் அணிந்தது என", திருத். 3694 : 2 - 4 "கைக்கு வான் முத்தின் சரிவனை பெய்து கழுத்தி லோர் தனிவடங் கட்டி", திருவி. 183 : 1 - 2 "வடம் கொள் மென் முலை மாது ஒரு கூறனை", தேவா. திருநா. 5:8:6 213<noinclude></noinclude> 1fqvovlojqb3uktz6uy73b7hyeawal4 250 664763 1983454 1979609 2026-10-26T08:53:32Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>வரிசையாக அணிதல் நிரைசுடர் வடம் சாத்துதல் பருத்த முத்து ஒழுங்கு கோத்த படர் ஒளி வடம் சாத்துதல் மணி வடங்களை பருத்த முத்தினால் கோக்கப்பட்ட முத்து வடத்தை அணிவித்தல் வடத்தொடு புரளும் முத்து வடத்தோடு மண்ணிய நித்தில மார்பில் அணிந்த பல்கலம் சுமத்தல் வடம் சூடுதல் கழுத்தில் தனிவடம் சேர்த்தல் திரள் வடம் தாழ்தல் தனிவடம் திளைத்தல் வடம் ஏர் பெறப் புனைதல் நித்தில மணிவடம் பூணுதல் நித்தில வட்டம் முலை மேற் கொள்ளல் பளிக்கு வடம் புனைதல் மனவு மணி வடம் பூணுதல் கிடந்து புரளும் பிற அணிகலன்களையும் சுமத்தல் முத்து வடத்தைச் சூடுதல் கழுத்தில் ஒப்பற்ற மாலையை அணிதல் ஒளி வீசுகின்ற முத்து மாலைகள் அணிதல் ஒற்றைவடமான முத்து மாலை மின்னுதல் வடத்தை அழகுற அணிதல் முத்துமாலையையும் மனி வடத்தையும் அணிதல் முத்து வடம் அணிதல் படிக மணி மாலையை அணிதல் அக்குமணியை வடமாக அணிதல் மணிவடம் திருவில் மார்பில் அணிந்த வீசுதல் மாலை வானவில் போன்று ஒளிவீசுதல் முத்தொளிர் வடம் முத்து மாலை வளாவுதல் அணிதல் "நீன்ஒளி முழங்கைப் பொட்டு நிரைசுடர் வடமும் சாத்தி", திருத். 3116 : 5 - 6 "பருத்த முத்து ஒழுங்கு கோத்த படர் ஒளி வடமும் சாத்திப்", திருத். 3117 : 3 - 4 "மண்ணிய நித்தில வடத்தொடு புரளும் பல் கலஞ் சுமத்தல் ஆற்றாது பையென", பெருங். 2 : 2 : 214-215 "வார்மீ தாடி வடம் சூடிப் பொற்பார்ந் திருந்த வன முலையார் ஏர்மீதாடிச் சாந்தெழுதி இலங்கு முந்நீர் வலம்புரி போல்", சீவக. 2359 : 1 - 2 "கரியரே யிடந்தான் செய்யரே யொருபாற் கழுத்தி லோர் தனிவடஞ் சேர்த்தி", திருவி. 2: 3: 1-2 "கொன் வளர் குவிமுலைக் கோட்டில் தாழ்ந்தன மிள்வளர் திரள் வடம்", சீவக. 1008 : 1 - 2 "தார் கெழு மின்னும் வீசித் தனிவடம் திளைக்கும் மார்பின்", சீவக.820 : 3 "ஒளியுடன் திகழும் ஒருபால் ஆகம் வாரும் வடமும் ஏர் பெறப் புனைந்து", 11ஆம் திரு. 878 : 28 - 29 "கேண்மின் கேண்மின்கள் யாவரும் இனியன கேண்மின் பூண்மின் நித்தில மணிவடம் பூசுமின் சாந்தம்", சீவக. 2389: 1- 2 ”நித்தில வட்டம்... மென்முலை மேற் கொண்ட கோலமே", சீவக. 1323:4 "மங்குல் மதிவைப்பர் வான நாடர் மடமா னிடமுடையார் மாதராளைப் பங்கின் மிக வைப்பர்பால் போல் நீற்றர் பளிக்கு வடம் புனைவர் பாவ நாசர்", தேவா. திருநா. 6:170 : 1 - 4 "மயிற்கழுத்து மனவுமணி வடமும் பூண்டு", திருத். 697:4 "தென்வரைப் பொதியில் ஆரம் அகிலொடு தேய்த்த தேய்வை மன்வரை அகலத் தப்பி மணிவடந்திருவில் வீச”, சீவக. 2187 : 1 - 2 "மோட்டு முத்தொளிர் வடம் வளாயினர்", சீவக. 2519:3-4<noinclude></noinclude> ffd2f4rqb988rtqm3c3fxmh8vvncrq5 250 664764 1983456 1979610 2026-10-26T08:55:27Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983456 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>3.4.மார்பு அ.அல்லி இளவனமுலை அல்லியொடு அப்புதல் ஆ. இணர் இளமுலை மருதிணர் கொட்டுதல் இ. தளிர் பிண்டி அம் தளிர்க் கைக்கொண்ட சின்னங்கள் முலையின் அப்புதல் ஈதாது எதிர்மலர்க் இன்று மார்பு மறைத்தலுக்கு என ஆடைகள் பயன்பட்டாலும் ஒப்பனையிலும் முக்கிய இடத்தை வகிப்பன இவையே. தவிர அணிகளும் ஒப்பனைக்குப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சில நேரங்களில் சிலரால் பல அணிகலன்கள் பயன்படுத்தப்படுவதைக் காண்கிறோம். ஆயின் பண்டைத் தமிழரின் வாழ்வில் இயற்கைப் பொருட்களைக் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட கலவைகள், அணிகலன்களே முக்கியத்துவம் பெற்று விளங்கின. சில நேரங்களில் மட்டும் ஆடைகளை ஒப்பனைக்குப் பயன்படுத்தியுள்ளனர். அணிகள் என்று நோக்க, முன்பகுதியில் சுட்டப்பட்ட கழுத்தணிகளே மார்பு அணிகளாகவும் பயன்பட்டது தெளிவாகிறது. கழுத்தணிகள் தொடர்பான சொற்கள் இவற்றின் வருணானைகள், மார்போடு தொடர்புபடுத்தும் விதம் போன்றன கழுத்தில் இடப்பட்டு மார்பில் தொங்கி ஒளிவீசும் தன்மையைச் சிறக்கக் காட்டுகின்றன. மாலைகளும் இத்தன்மையின. இன்று உடலில் ஓவியம் வரைந்து ஒப்பனை செய்து கொள்ளும் கலையை ஆங்காங்கே காண்கிறோம். ஆயின் பழந்தமிழரிடம் இக்கலை பரவலாகக் காணப்பட்டதை இந்த மார்பு ஒப்பனைகள் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. அன்று இந்த ஓவியங்கள் பெற்ற இடத்தை இன்று ஆடை பெற்றிருப்பது கண்கூடு. அணிகளின் பயன்பாடு அன்று போன்று இன்று இல்லை எனினும் இன்றும் அதன் செல்வாக்குத் தொடர்ந்து வருகின்ற ஒன்றாகவே அமைகிறது. புதிய மலர்களில் காணப்படும் மகரந்தப் பொடிகளை மார்பில் அப்புதல் மருதம் பூவை இள முலையில் அப்புதல் அசோகின் அழகிய அசோகின் அழகிய தளிர்களை நகங்க ளால் சிறுசிறு துண்டு களாகச் செய்து மார் பில் பொருத்துதல் "பல்லிதழ் எதிர்மலர் கிள்ளி வேறுபட நல்லிள வன முலை அல்லியொடப்பியும் பெருந்தோள் தொய் யில் வரித்தும் சிறுபரட்டு... மனைவயின் இருப்பவர் மன்னே துனைதந்து, அகம். 389: 4 - 10 "நறுங்குறடு உரிஞ்சிய பூங்கேழ்த் தேய்வை தேங்கமழ் மருதிணர் கடுப்பக் கோங்கின் குவிமுகிழிளமுலைக் கொட்டி", திருமுருகு. 33 "பின்னங்கள் உகிரின் செய்து, பிண்டி அம் தளிர்க் கைக் கொண்ட சின்னங்கள் முலையின் அப்பி தேமலர் கொய்கின்றாரும் ", கம்ப. 866: 1 - 4 குவளை இடுநீர் சொரிந்து சீதச் குவளைமலர் இட்டு வைத்த குளிர்ந்த நீரை மெய்யில் சந்தனம் தாதோடு அப்புதல் புன்னைப் பூந்தாது தெளித்து குளிர்ந்த சந்தனம் மலர்த்தாது போன்றவற்றை அப்புதல் புன்னை மலர்களின் "கதுமென உரைத்தது கவன்றனன் ஆகி எதிர்மலர்க் குவளை இடுநீர் சொரிந்து சீதச் சந்தனந் தாதோ டப்ப", பெருங். 2: 9: 155 - 157 "புன்னைப் பூந்தாது மானும் பொற்பொடி அப்பி மானும் பொற்பொடி மகரந்தப் பொடிகளை விட்டார், கம்ப. 1133: 7 - 8 அப்புதல் ஒத்த பொற்பொடி அப்புதல் 215<noinclude></noinclude> f9bqut1kyxzseth1d57db986w8kelfr 250 664765 1983455 1979611 2026-10-26T08:54:42Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>உ.மலர் வேங்கையும் பொன்னும் பிதிர்தல் வேங்கை மலரையும் "திருக்கிளர் வேங்கையும் பொன்னும் பிதிர்ந்து" பெருங்.1:33:181 பொற்சுண்ணத்தை யும் மார்பில் சிதறுதல் ஊ. மணப்பொருட்கள் அளறு அளறு அளறு நகில் அணிதல் சாந்தகிலின் அளறு தோய்தல் சாந்தனத்தின் அளறு தாங்குதல் மணக்குழம்பு மார்பில் மணக்குழம்பு பூசுதல் சந்தனக் கட்டையும், அகிற்கட்டையும் தேய்த்துச் செய்த அளறு பூசிக் கொள்ளல் சந்தனம் பூசுதல் நகில் முகடு அளறு கலவைக் குழம்பை மெழுகுதல் மார்பில் பூகதல் ஆரம் ஆரம் சந்தனம் அரையுற்று அரைத்த சத்தனம அமைந்த ஆரம் ஆர மார்பு சந்தன மார்பு ஆரம் கமழுதல் ஆரம் நாறுதல் ஆரம் நீவுதல் சந்தனம் மணத்தல் சந்தனக் குழம்பு மணத்தல் சந்தனம் பூசுதல் கலவை கலவை கலவைச் சாந்து நறும் கலவை வாசனை உடைய "மார்புகழி சாந்தின் மணல் அளறு பட்டன்று", பரி. 12: 97 "நகிலணி யளறு நனிவண்டல் மண்ட", பரி. 6: 18 "தனால் முழுகு பொடியாடுஞ் செக்கர் மேனித் தத்துவனைச் சாந்தகிலின் அளறு தோய்ந்த பணைமுலையாள் பாகனை யெம் பாகர் மேய”, தேவா. திருநா. 6: 83: 7: 5 - 7 "தழும்புளவே வரை மார்பில் வெண்ணூலுண்டே சாந்தமோடு சந்தனத்தின் அளறு தாங்கி அழுந்திய செந் திருவுருவில் வெண்ணீற் றானே அவனாகில் அதிகைவீர ட்டனாமே", தேவா. திருநா. 6: 4: 10 : 5 - 7 "நகில் முகடு மெழுகிய அளறு மடைதிறந்து திகை முழுதுங் கமழ முகில கடு கழி மதியின்", பரி. 10 : 73 - 74 : "தானம் ஆர்ந்த நறைகுழல் ஆவியும் தேனும் ஆரமும் தேய்வையும் நாறுமால்", கம்ப. 4984 : 3 - 4 "அரையுற்று அமைந்த ஆரம் நீவி புரையப் பூண்ட கோதை மார்பினை", அகம். 100 :1 "பாரத்து அள்ள ஆர மார்பிற் சிறுகோல் சென்னி ஆரேற்று அன்ன, நற். 265 : 5-6 - "ஆரம் தண்ணிது கமழும் நின் மார்பு", அகம். 218:14 - 15 "தன் மலை ஆரம் நாறும் மார்பினன் மாரியானையின் வந்து நின்றனனே", குறுந். 161:5-7 "ஆரம் நீவிய அம்பகட்டு மார்பினன்", அகம், 288: 2; "திண் காழார நீவிக் கதிர்விடு வொண்காழ் ஆரங் கவைஇய மார்பின்", மது. 715 - 716 "விதி ஆற்றான் ஆக்கிய மெய்க்கலவை போல", பரி. 7: 20; "அள்ளல் நீர் எலாம், அமரர் மாதரார் கொள்ளை மாமுலைக் கலவை, கோதையின், கள்ளு", கம்ப. 4613 : 1 - 3; "கருப்பூரச் சாந்தும், கலவையும், மலரும் கலந்து உமிழ் பரிமள கந்தம், மருப்புடைப் பொருப்பு ஏர் மாதிரக் களிற்றின் வரிக்கை வாய் மூக்கிடை மடுப்ப”, கம்ப. 5147: 5-8 ”நாவியும், நறுங் கலவையும் கற்பகம் நக்க பூவும். (குங்குமப் பூ முதலிய) ஆரமும், அகிலும் என்று இனையன புகைய", கம்ப. 5982: கலவை மனாலக் கலவை குங்குமக் கலவை 1-2 "நீர் நிறம் பெயர்ந்து மனாலக் கலவை போல'', பதிற். 11:9-10 216<noinclude></noinclude> 5a6cfo6u6w3502fqfp97bpvxirasa6p 250 664766 1983457 1979612 2026-10-26T08:57:03Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>வாசமென் கலவை மணமும் மென்மை யும் வாய்ந்த கலவைச் சந்தனக் குழம்பு "வாச மென் கலவைக் களிவாரி மேல் பூசப் பூசப் புலர்ந்து புழுங்கினாள்", கம்ப. 559 : 1 - 2 தண்கலவைச் சேறு வாசனைப் பொருட்கள்"மாலை தண் கலவைச் சேறு மான்மதச் சாந்து வெண்தளக் கலவைச் சேறு கலந்த குழம்பு பச்சைக் கருப்பூரம் கலந்த சாந்து கடுங்கூட்டமைத்துக் நுகர்ச்சிக்குக் காரண கைவயிற்கொண்ட மான உணர்ச்சியைக் போகக் கலவை ஆகத்து அப்புதல் கூட்டும் மருந்தை மார்பில் பூசுதல் மார்பின் கண்ணே கலவை முலை உறுதல் கலவை பூசப் பெறுதல் மருவிளை கலவை மணம் நிரம்பிய ஊட்டுதல் கலவை சாத்துதல் ஆர நறுமென் கலவை சாத்துதல் மான்மதச் சாந்து தோய்ந்த மங்கலக் கலவை சாத்துதல் கலவைகள் புனைதல் கலவைச் சாந்தை மேனி மறையும்படி பூசுதல் கலவைச் சந்தனத்தை அணிதல் மணம் கமழும் சந்தனக் கலவையை அணிதல் கத்தூரி கலந்த வாசனைக் கலவை யைப் பூசுதல் மணக்கலவை களைப் பூசிக் கொள்ளுதல் வாசமென் கலவைக் மணமும் மென்மை களி வாரி பூசுதல் காக துண்ட நறுங் கலவைக் களி ஆகம் உண்டல் களபம் களபம் அணிதல் குங்குமம் குங்குமச் சுவடு யும் வாய்ந்த கல வைச் சந்தனக் குழம்பை அள்ளிக் கொண்டு பூசுதல் அகிலோடு சேர்ந்த நறுமணமுடைய சந்தனக் குழம்பை மார்பில் பூசுதல் மார்பில் கலவைச் சாந்தணிதல் குங்குமக் குழம்பு " பொங்கும்", திருத். 3536 : 1 - 2 "வெண்தளக் கலவைச் சேறும் குங்கும விரை மென் சாந்தும்", கம்ப. 43: 1 - 2 "அவலந்தீர்க்கும் கடுங் கூட்டமைத்துக் கைவயிற் கொண்ட போகக் கலவை ஆகத்தப்பிச்”, பெருங். 2:18:10:108 "நலன்உறு கணவர் தம்மை நவைம்றப் பிரிந்து, விம்மும் முலை உறு கலவை தீய முள்இலா முளரிச் செங்கேழ்", கம்ப. 4947 : 1 - 4 "உருவிளை பவளவல்லி பால்நுரை உண்டதென்ன மருவிளை கலவை ஊட்டி, குங்குமம் முலையின் ஆட்டி', கம்ப. 9996:1-2 "எழுத அருவடிவு கொண்டு, இருண்ட மேகத்தைத் தழுவிய நிலவு என, கலவை சாத்தியே', கம்ப. 1209 : 3 - 4 "ஆர நறுமென் கலவை மான் மதச் சாந்து ஆடை அணிமணிப் பூண் ஈர விரை மென்மலர்ப் பணிகள் வன் தொண்டர்ச் சாத்திமிக்க தமக்கு ஆக்கி", திருத் 3905:3-8 "மான்மதச் சாந்து தோய்ந்த மங்கலக் கலவை சாத்திப் பால்முறை முந்நூல் மின்னப் பவித்திரம் சிறந்த கையான்", திருத். 163: 5-8 "கலவைகள் புனைவாரும், கலை நல தெரிவாகும். மலர்குழல் மலைவாரும், மதிமுகமும் மணி ஆடித்", கம்ப. 1188 : 1 - 2 "வாசமென் கலவைக் களி வாரி, மேல் பூசப் பூசப் புலர்ந்து புழங்கினாள்", கம்ப. 559 : 1 - 2 "காக துண்ட நறுங் கலவைக் களி, ஆகம் உண்டது, அடங்கலும் நீங்கலால்", கம்ப. 950 : 1 - 2 "வளவர் பிரான் திருமகளார், மங்கையருக் கரசியார், களபம் அணி முலை திளைக்கும்தட மார்பின், கவுரியனார்', திருத்.4081:1- 4 "செங்கயல் நறவம் மாந்திக் களிப்பன சிவணும் கண் ணார் குங்குமச் சுவடுநீங்காக் குவவுத் தோள் குமரர் எல்லாம்", கம்ப. 1559:5-8; "இணை எடுத்து இடை இடை நெருக்க, ஏழையர் துணை முலைக் குங்குமச் சுவடும்", கம்ப. 746 : 1 - 4<noinclude></noinclude> 58cv6xe4p123vtvwzzsn49fxyu9ywjh 250 664770 1983461 1979616 2026-10-26T08:59:42Z Praveena Sureshkumar 17449 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Praveena Sureshkumar" /></noinclude>குங்குமச் சேதகம் குங்குமக் குழம்பு குங்குமச் சேறு குங்குமப் பங்கி குங்குமக் குழம்பு குங்குமச் சேறு குங்குமம் குங்குமக் குங்குமக் குழம்பு குங்குமக் குழம்பு பூசப்பட்ட மார்பு கொங்கை குங்குமக் கொம்மை குவி முலை மார்பு குங்கும முலை குங்குமச் சாந்து அணியப் பெற்ற குங்குமத்தை அணிந்த மார்பு குங்கும வளாகம் குங்குமத்தால் அலங் கரிக்கப்பட்ட மார்பு குங்குமம் பூசுதல் குங்குமக் குழம்பை முலை முழுதும் அப்புதல் குங்குமம் அப்புதல் குங்குமம் முலையின் ஆட்டுதல் குங்கும வருணம் கொங்கையின் பூசுதல் இழைத்தல் குங்குமச் சுவடு உறுதல் சேர்தல் குங்குமம் எழுதிக் குங்குமத்தால் குங்குமம் மார்பில் குங்குமக் குழம்பு கோலம் புனைதல் கோலம் எழுதி குங்குமம் எழுதுதல் செங்குங்குமம் எழுதுதல் குங்குமம் கொட்டுதல் அலங்கரித்தல் குங்குமக் குழம்பால் எழுதுதல் சிவந்த குங்குமம் எழுதுதல் மார்பில் குங்குமம் பூசப்படுதல் "திமிர மா உடல் குங்குமச் சேதகம் திமிர மாவொ டூம் சந்தோடும் தேய்க்கும் மால்", கம்ப. 858 : 1 - 2 "திடருடைக் குங்குமச் சேறும், சாந்தமும் இடைஇடை வண்டல் இட்டு ஆரம் ஈர்த்தன", கம்ப. 1783 : 1 - 2 "மங்கை கொங் கைத்தடத் திங்குமக் குங்குமப் பங்க நங்கி அங்க மெங்கும் நெகச் சங்கமங்", 11ஆம் திரு. 200:1-3 "வேளரவு கொங்கையிள மங்கையர்கள் குங்குமம் விரைக்குமணமார் தேளரவு தென்றறெரு வெங்கு நிறை", தேவா. திருஞா. 3 74 : 2 : 5 - 7; "குங்குமக் குழங் கல் மாலை, மல்லுப் பூத்து அகன்ற மார்பீர்", சீவக. 743: 2 - 3; "எழுது வாணெடுங் கண்ணினை யந்நலர் மெழுகு குங்கும மார்பிடை வெம்முலை”, சீவக. 133 : 1 - 2; "ஆனை மும் மதமும் பரி ஆழியும் மாளமங்கையர் குங்கும வாரியும்", கம்ப. 4984: 1 - 2 "குண்டலக் குழை முகக் குங்குமக் கொங்கையார், வண்டு அலைத்து எழு குழல் கற்றை கால் வருடவே", கம்ப. 5709 : 1-2 "நங்கையர், நாக மடந்தையர், சித்த நாரியர், அரக்கியர் முதலாம் குங்குமக் கொம்மை குவிமுலை, கனி, வாய் கோகிலம் துயர்ந்த மென் குதலை”, கம்ப. 5155: 3 - 6 "குறிஞ்சிப் பூங்கோதை போலுங் குங்கும முலை யினாடன் நிறைந்த பொற்கலாபந் தோன்ற நெடுந்துகில் விளிம் பொன்றேந்தி”, சீவக. 1568 : 1 - 2 "கொங்கை முன்றிற் குங்கும வளாகத்து, மையறு சிறப்பின் கையுறை யேந்தி்", சிலப். 5 : 18 - 22 8 "குங்குமம் அப்பிக் குளிர் சாந்தம் மட்டித்து", நாச், திரு.6:10:1 "உருவிளை பவளவல்லி பால்நுரை உண்டதென்ன மருவிளை கலவை ஊட்டி, குங்குமம் முலையின் ஆட்டி, கருவிளை மலரின் காட்சிக் காசு", கம்ப. 9996: 1 - 3 "குங்கும வருணங் கொங்கையின் இழைப் போர்”, மணி. 19 : 87 "குடைந்த தண்புனல் வாய், ஓவு இல் குங்குமச் சுவடு உற, ஒன்றொடு ஒன்று ஊடி", கம்ப. 460 : 4 - 6 "பழுதற வழகொடு புனைநலம் புனையாக் குங்கும மெழுதிக் கோலம் புனைஇ", பெருங். 4: 13: 103-104 "தேமரு கொங்கையில் குங்குமம் எழுதி", மணி. 25; 86; "குங்குமம் எழுதிய கொங்கை முன்றில்”, சிலப். 22 : 124; "மங்கல வகையிற் சேர்ந்து மதுத்துளி யறாத மாலை கொங்கலர் கண்ணி சேர்த்திக் குங்கும மெழுதினானே", சீவக. 2098 : 3 - 4; "எழுது குங்குமத் திருவின் ஏந்து கோடு உழுத மார்பினாள், உருகி, உள் உறத்தழுவி நிற்றலும்", கம்ப. 8811 :1-3 "செங்கழுநீர்ப் பட்டுடுத்துச் செங்குங்குமம் எழுதி, அங்கழுநீர்த் தாமம் நுதல் சேர்த்திப்", 11ஆம் திரு. 300: 165 "கடியன கச்சினாற் சுட்டப்பட்டன கொடியள குங்குமங் கொட்டப்பட்டன”, சீவக. 1483: 1 - 2 218<noinclude></noinclude> 6339rcmr44h4p1t2stlf16mga3gmjra 250 664837 1983306 1979684 2026-10-25T13:54:55Z Nandhini Revathi 17480 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983306 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Revathi" /></noinclude>பொற்றோடும் குழையும் பொங்குதல் குழையும் பொற் றோடும் மிளிர்தல் பொன்னாலாகிய தோடும் குழையும் அணிதல் ஒளிவீசும் குழையும் பொன்தோடும் விளங்குதல் காதின் காய்ந்தெரி காதுகளில் மின்னி செம்பொன் தோடும் ஒளிவிடும் பொன் கனமணிக் குழையும் தோடும் மணிக் மின்னுதல் குழையும் விளங்குதல் காதணிந்த தோடு ஒருபால் மின்னு வீச குழை ஒரு பால் திருவில் வீசல் தோடு உண்ட சுருள் செம்பொன் செய் சுருளும் தெய்வக் குழைகளும் சேர்ந்து மின்னுதல் காதில் அணிந்த தோடும் குழையும் ஒளி வீசுதல் பனந்தோட்டின் தன்மை பொருந்திய காதணியாகிய பொற் சுருள் செம்பொன்னால் செய்யப்பெற்ற ஓலை என்னும் காதணியும் குழை களும் ஒளிவீசுதல் காதணி அணிதல் செவிப்பூ அணிதல் தோடு காதணி சங்கவெண் தோடணி காது வெண்சங்கத்தோடு அணிந்த காது "இனிதினி விலங்கு பொற்றோ டேற்றுமின் குழை கள் பொங்கத் துணிவிலர் களிற்றோ டாடித் தொழு தகக் கழிப்பர் வேந்தே", சீவக. 2807 : 3 - 4 "கன்னிக் கலிங்கம் அகிலார்ந்து கவவிக் கிடந்த குறங்கினாள் மின்னணுக் குழையும் பொற்றோடும் மிளிர எருத்தம் இடங்கோட்டி என்னும் இமையாள் நினைத்து இருந்தாள்",சீவக.1658:1-3 ”ஏந்தெழில் ஆகம் சாந்தின் இடுகொடி எழுதிக் காதின் காய்ந்தெரி செம்பொன் தோடும் கனமணிக் குழையும் மின்ன", சீவக. 2181 : 1 - 2 "காதணிந்த தோடொருபால் மின்னு வீசக் கதிர் மின்னுக் குழையொரு பால் திருவில் வீச தாதணிந்த நாமங்கள் ஒருபாற் சோரத் தாமரைக்கண் தாமிரங்க புருவமாட”, சீவக. 3136 : 1 - 4 "தோடு உண்ட சுருளும் தூங்கும் குழைகளும் கருளின் தோய்ந்த ஏடுஉண்ட பசும் பொன் பூவும்", கம்ப. 8822 : 1 2 "செம்பொன் செய் சுருளும் தெய்வக் குழைகளும் சேர்ந்து மின்ன", கம்ப. 894 : 1 - 2 "நாடுபுகழும் பரிசினால் நன்றாக சூடகமே தோள் வளையே, தோடே, செவிப்பூவே பாடகமே என்றனைய பல்கலனும் யாமணிவோம்", திருப். 27 : 3 - 5 "நகை மாலைப் பூ வேய்ந்து தோள்அணி, தோடு, சுடர் இழை, நித்திலம் கொண்டிய வண்டு கதுப்பின் குரல் ஊத", பரி. 10 :115; "அணித்தோட்டுத் திருமுகத்து ஆயிழை எழுதிய", சிலப். 8 : 111; "தோடுடையார் குழைக் காதிற் சுடுபொடி யாரனலாடக் காடுடை யாரெரி வீசுங் கையுடையார்கடல் சூழ்ந்த", தேவா.திருஞா. 2:67:5:1-2; "தோடொரு காதனாகி யொருகாதிலங்கு சுரிசங்கு நின்று புரளக் காடிடமாக நின்று”. தேவா. திருஞா. 2 : 84: 5 : 1 - 3; "மெய்யமரும் பொடிப் பூசி வீசுங் குழையார் தரு தோடும் பைய மரும்மர வாட வாடும்", தேவா, திருஞா. 3 : 106 : 5 : 3 -5; "பட்டமுந் தோடுமோர் பாகம் கண்டேன் பார்திகழப் பலிதிரிந்து போதக் கண்டேன் "தேவா. திருநா. 6 : 97: 6:1 - 2; "வடகமுந் துகிலுந் தோடு மாலையு மணியும் முத்தும்", சீவக. 462 : 1; "ஒண்டிறற் களிற்றின் நெற்றி எறிந்து தோடு ஒலித்து வீழ”, சீவக. 979 - 2; "துளங்கு பொற் குழைகளுந் தோடுஞ் சுண்ணமும் கிளர்ந்தகில் சாந்து பூக் கமழ்ந்து கேழ்கிளர் இளங்கதி ரெறிமணிப் பூணு மாரமும்", சீவக. 2408 : 1 - 3 "சங்க வெண் தோடணி காதினானுஞ்சடை தாழவே அங்கையிலங்கழ லேந்தினா னும்மழ காகவே", தேவா. திருஞா. 3 : 11 : 4 : 1 - 2<noinclude></noinclude> o4gmi034i3b6p6ebtsyqzvtfl4czkc2 250 664838 1983311 1979686 2026-10-25T14:21:50Z Nandhini Revathi 17480 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983311 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Revathi" /></noinclude>தோடுடைய செவி தோடு அணிந்த காடு ஆர் திருத்தோடு நிறைந்த அழகினை யுடைய திருத்தோடு சங்கு வெண்தோடு சங்கினால் செய்யப் பட்ட தோடு சுரிசங்கின் தோடு சங்கினால் செய்த தோடு சுருள் தோடு காதணி தண்தரள மணித் தோடு குளிர்ச்சிப் பொருந்திய முத்தாலும் மணியாலும் அமைந்த காரணி நாகம் மருப்பின் இயன்ற தோடு பொற்றோடு "தோடுடைய செவியன் விடையேறி தூவெண் மதிசூடி", தேவா. திருஞா. 1: 1: 1; "தோடுடைய செவியன் என்றும் கையில் சுட்டிக் காட்ட”, 11ஆம் திரு. 866 : 30 - 31; "செம்மைபெற எடுத்த திருத் தோடுடைய செவியன் எனும் மெய்ம்மை மொழித் திருப்பதிகம் பிரமபுரம் மேவினார்", திருத், 1979 : 1 - 2 "குழையார் திருத்தோடு காதிற் கண்டேன் கொக் கரையுஞ் சச்சரியுங் கொள்கை கண்டேன்”, தேவா. திருஞா. 6:77:7:1-2 "சோதி யஞ்சுடர் மேனி வெண்ணீறணி வீர்சொலீர் காதிலங் குழை சங்க வெண்டோடுடன் வைத் ததே", தேவா. திருஞா.2: 1: 6 : 3 - 4 "துப்புரவார் சுரிசங்கின் தோடு கொண்டார் சுடர் முடிசூழ்ந் தடியமரர் தொழவுங் கொண்டார்", தேவா. திருநா.6:96:2: 5-6 "தோலும் துகிலும் குழையும் சுருள் தோடும் பால் வெள்ளை நீறும் பசுஞ்சாந்தும்", திருவாச. திருக்கோ.18: 1-2 "தண்தரள மணித் தோடும் தகைத்து ஓடும் கடை பிறழும்",திருத்.288:1-2 யானைத் தந்தத்தால் "நாகம் மருப்பினியன்ற தோடும் நலங்கொள் செய்யப்பட்ட காதணி சுறவுக் குழையும்", சீவக. 2440:1 பொன்னால் செய்யப் "வெள்ளி வெண் தோட்டோடு பொற்றோடாக", மணி. பட்ட காதணி 5: 121; "குண்டலமும் பொற்றோடும் பைந்தாருங் குளிர்முத்தும் வண்டலம்பும் மாலையும் மணித் தொத்து நிலந்திவள வணங்கினாள்" சீவக. 3022 : 1 -2; "கொய்பூ மாலை குழன்மின்னுங் கொழும் பொற்றோடுங் குண்டலமும் ஐயன் மார்கடுளக்கின்றி யாலுங் கலிமா வெகுண்டூர்ந்தார்", சீவக. 2706: 2 - 3 சுடர்பொன் தோடு ஒளி வீசுகின்ற பொன்னாலான தோடு பசும்பொற்றோடு பைந்தோடு வயிரப் பொற்றோடு வெண்தோடு பசுமையான பொன் னால் செய்யப்பட்ட தோடு பொற்றோடு வயிரம் இழைத்த பொன் காதணி சங்கினாற் செய்த காதணி "சுவல்பொதி கூழையர் சுடர்பொன் தோட்டினர்”, பெருங். 2:7:95 "நெய்விலைப் பசும்பொற்றோடு நிழன்மணிக் குழையு நீவி மைவிரி சூழலினாளை மங்கலக் கடிப்புச் சேர்த்தி", சீவக. 488:1-2 "பைங்கண் மணிமகர குண்டலமும் பைந்தோடும் திங்கண் முகத்திலங்கச் செவ்வா யெயிறிலங்க", சீவக. 1971: 1 - 2 "பொன்னஞ் சிலம்பிற் புனைமே கலைவளைக்கை நல் வயிரப் பொற்றோட்டு நாவலம் பொன்னிழை சேர்", சிலப். 29: 40:9 "அரிபரந் தொழுகிய செழுங்கய னெடுங்கண் விரி வெண் தோட்டு வெண்ணகைத் துவர்வாய்", சிலப். 27: 182 - 183; "வீறுடைய ஏறேறி நீறுபூசி வெண்டோடு பெய்திடங்கை வீணை ஏந்திக் கூறுடைய மடவாளோர் பாகங் கொண்டு”, தேவா. திருநா. 6:9:6:1-3; "இறை யவனீசனெந்தையிமை யோர்தொழு தேத்த நின்ற கறையணி கண்டன் வெண்டோ டணிகாதினன்", தேவா. திருஞா. 3 : 56 : 11 - 2<noinclude>159</noinclude> hpfvjryorz92tthirum1u69dd5uf2uw 250 664840 1983317 1979688 2026-10-25T14:49:09Z Nandhini Revathi 17480 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983317 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Revathi" /></noinclude>வெள்ளி வெண் தோடு சங்கினாற் செய்த காதணி தோடு அணிதல் குழையணிதல் செங்கையில் திருத்திப் பைந் தோடு அணிதல் தோடு அமர்தல் தோடு இடுதல் பசிய தோட்டினைத் தன் சிவந்த கை களாலே திருத்தி நன்கு அணிதல் தோடு அணிதல் "ஒள்ளரி நெடுங்கண் வெள்ளி வெண்தோட்டுக் கருங்கொடிப் புருவத்து மருங்குவளை பிறைநுதற்", மணி. 3 : 118 - 119; "வெள்ளி வெண்தோட்டோடு பொற்றோடாக எள்ளறு திருமுகம் பொலியப் பெய் தலும்", மணி. 5: 121 - 122; "வெள்ளி வெண்தோடு செய்த விழுத்தவம் விளைந்தது என்றே உள்ளுதி, உலகுக்கு எல்லாம் உவமைக்கும், உவமை உண்டோ", கம்ப. 4499 : 5 - 8; "தோடணி மகளிர் போன்ற துணர்மலர்க் கொம்பர் கொம்பின் ஆடவர் போல வண்டும் அடைந்தன அளியிற் கொல்கி", சீவக. 852: 1 - 2 "பொன்புனை பாவை புறக்குடை நீவிச் செங்கையிற் றிருத்திப் பைந்தோடணிந்து கலம்பல திருத்தி நலம் பாராட்டி", பெருங். 3 : 14 : 144 - 146 "தோடமர் காதினன் துதைந்த நீற்றினன் ஏடமர் கோதையோ டினிதமர்விடம்", தேவா. திருஞா. 3:17:5:1-2 தோட்டை அணிதல் "கட்டங்க மொன்றுதங் கையி லேந்திக் கங்கணமுங் காதில் விடுதோடு மிட்டுக்", தேவா. திருநா. 6 : 20 : 4:1-2; "தோடு காதிடு தூநெறி யானைத் தோற்ற மும் துறப்பாயவன் தன்னைப்பாடு மறைபாட வல் லானை", தேவா. சுந்தர. 46: 4:1-3 தோடு இலங்குதல் தோடு விளங்குதல் ஒரு காதில் அணிந்த தோடு விளங்குதல் தோடு ஒரு காது இலங்குதல் பொற்றோடு இலங்குதல் தோடுலாவுதல் பொற்றோடு இடவயின் நுடங்க ஒல்குதல் பைம்பொற்றோடு கழலுதல் சங்கு விளங்கு வெண்தோடு காதில் திகழ்தல் தோடு பெய்தல் பொன்மயமான காதணி பிரகாசித்தல் தோடு அசைதல் பொன்தோடு இடப் பக்கத்தே அசைதல் பொன் தோடு கழன்று விழுதல் சங்கினால் செய்யப் பட்ட அழகிய வெண்மையான தோடு காதில் பொலிதல் காதில் தோடு அணிதல் "கையினில் புனைபொன் கோலும் காதினில் இலங்கு தோடும் மெய்யினில் துவளும் நூலும்", திருத். 331: 4 - 3 "தோடிலங்கிய காதயன்மின் றுளங்க வெண் குழை துள்ள நள்ளிருள் ஆடுஞ் சங்கரனே யடைந்தார்க் கருளாயே", தேவா. திருஞா. 2:53: 2 : 3 - 4 "வெள்ளையெருத்தின் மிசையார் விரிதோடொருகா திலங்க துள்ளுமிளமான் மறியார் சுடர் பொற்சடை கடுளங்க", தேவா. திருஞா. 2 : 80 : 5:1-2 "அமையொடு நீண்ட திண்டோளழ காய பொற்றோ டிலங்க உமையொடுங் கூடி நின்றானுறை யும்மிட மொற்றியூரே", தேவா. திருஞா. 3 : 57 : 6 : 3 - 4 "காடெலாமலர் தேன்றுளிக்குங் கடற்காழித் தோடு லாவிய காது ளார்சுரி சங்க வெண்குழை யானென் றென்றுன்னும்", தேவா. திருஞா. 2 : 49 : 3 : 2 - 3 "வாணுதற் பட்டம் மின்ன வார்குழை திருவில் வீசப் பூண்முலைப் பிறழப் பொற்றோ டிடவயின் நுடங்க ஒல்கி", சீவக. 1257 : 5 - 7 "பாம்பால் என்ன வெருவிப் பைம்பொற்றோடு கழலக் காம்பேர் தோளி நடுங்கிக் கரைசேர் பவளைக் காண்மின்", சீவக. 924 : 3 - 4 “மின்னில் திகழ்சங்கு விளங்கு வெண் தோடு காதின் மின்னிப்புடை நின்றன மாமதிபோல வைக”, திருத். 707 : 3-4 "சொல்லிய வருமறை யிசை பாடிச் சூடிள மதியினர் தோடு பெய்து வல்லியந் தோலுடுத்திவராணீர்", தேவா. திருஞா. 2 : 111: 6 : 5 - 7<noinclude>160</noinclude> k43rj5rtwqwxl45efp0xz1cj5kd20lg 250 664841 1983405 1979689 2026-10-26T06:51:17Z Nandhini Revathi 17480 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983405 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Revathi" /></noinclude>பொற்றோடு பெய்தல் காதிலே காதனி அணிவித்தல் வெண்தோடு பெய்தல் சங்குத் தோடு அணிதல் வெள்ளி வெண் தோட்டோடு பொற்றோடாகப் பொலியப் பெய்தல் தோடு மின்னுதல் தோடு வில் இடுதல் பொற்றோடு வீழ்தல் வெள்ளியாலாகிய வெண்தோட்டுடன் பொன்னாலாகிய தோடும் முகம் பொலியுமாறு அணிதல் காதணி மின்னுதல் "பட்டம் கட்டிப் பொற்றோடு பெய்து இவள் பாடகமும் சிலம்பும் இட்டமாக வளர்த்தெடுத் தேனுக் கென்னோடு". பெரியாழ். 3 : 7 : 6:1-2 "விரையேறு நீறணிந்தோ ராமை பூண்டு வெண்தோடு பெய்திடங்கை வீணை யேந்தித்", தேவா. திருநா.6: 13 : 9 : 1 - 2 "வெள்ளி வெண் டோட்டொடு பொற்றோடாக வெள்ளறு திருமுகம் பொலியப் பெய்தலு மன்னச் சேவலயர்ந்துவிளை யாடிய”, மணி. 5 : 121 - 123 "கோதையும் தோடும் மின்ன குண்டலம் திருவில் வீச", சீவக. 740 - 1 காதணி ஒளி வீசுதல் "நல்இயல் மகர வீணைத் தேன் உக, நகையும் தோடும் வில் இட”, கம்ப. 703 : 1 - 3 பொன் தோடு கழன்று "வெள்ளமை கலந்த நோக்கிற் கிண்கிணி மிழற்றி ஆர்ப்பப் விழுதல் பிள்ளைமை காதல் கூரப் பிறழ்ந்து பொற் றோடு வீழத்", சீவக. 2529: 1-2 புல்லிகைச் சாமரை கவின் பெறுதல் மகரம் இருங்குழை மகரம் மெல்லிய காதில் புல்லிகை என்னும் பூணாகிய கீழே நாலும் இயல்புடைய கன்ன சாமரையினை அணிதல் குண்டலம் பெரிய மகர குண்டலங்கள் மகரம் சேர் மகரக் குண்டலங்கள் குழை தாழ்ந்து கீழே தாழ்ந்து இலங்குதல் விளங்குதல் மின் மகரம் கூத் மின்போன்ற மகரக் தாடி வில்லிட்டு குழை அசைந்தாடி இருங் குழைக்கீழ் ஒளிவீசிக் காதணி இலங்குதல் யின் கீழ் விளங்குதல் துளங்கு மஞ்சிகை சிறிய துளையுடைய துளைச் சிறு காதினுள் காதில் மஞ்சிகை என்னும் துளங்குதல் காதணி அணிதல் மாத்திரை காதணி "ஞாலியல் மென்காதிற் புல்லிகைச் சாமரை மத் திகை கண்ணுறையாகக் கவின்பெற்ற உத்தியொரு காழ் நூலுத் தரியத் திண்பிடி", கலித், 96:11- 12 "மங்கல ஐம்படையும் தோள்வளையும் குழையும் மகரமும் வாளிகளும்", பெரியாழ். 1:6:10:5- 6 "இருங்குழை மகரத்தாலும் இலங்குஒளி மணி களாலும் நெருங்கிய பீலிச் சோலை", திருத். 168: 3 - 5 "தன்னலர்ந்த நறுந்துழாய் மலரின் கீழே தாழ்ந்து இலங்கு மகரம் சேர் குழையும் காட்டி என்னலனும் என்னிறைவும்", திருநெடுந். 25: 3-5 "மின்மகரம் கூத்தாடி வில்லிட்டு இருங்குழைக் கீழ் இலங்குமாறும் மன்மகர வெல்கொடியான்மால் கொள்ளக்கால் கொண்ட முலையினாளை", சீவக. 644:2-3 "விளங்கு வெண்துகில் உடுத்து வெண்சாந்து மெய்பூசித் துளங்கு மஞ்சிகை துளைச் சிறு காதினுட்டுளங்க" சீவக. 2388: 1-2 "செம்பொன் மாத்திரை செரீஇய காதினர்", பெருங். 3: 17: 157<noinclude>161</noinclude> e4nungan03rid0dvswy7r6y9wacccyn 250 664843 1983413 1979691 2026-10-26T07:07:11Z Nandhini Revathi 17480 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Revathi" /></noinclude>3.3. கழுத்து அ. மணப்பொருள் கழுத்தில் வாச வெள்ளை வரைதல் கழுத்து ஒப்பனையில் மலர் மாலைகளும் அணிகளும் மிக்க இடம் பிடிப்பதைச் சொற்கள் காட்டுகின்றன. இவற்றுள் அணிகள் தொடர்ந்து பயன்பட்டு வருகின்றன. மலர் மாலைகளை ஒருசில சூழல்களில் மட்டும் பயன்படுத்தும் நிலை இன்றைய நிலையாக அமைகிறது. கழுத்து அணிகளின் பெயர்களில் மாற்றம் இருப்பினும் ஒரு சில பெயர்கள் மாறாமல் இன்றுவரை பயன்பாட்டில் உள்ளன. ஆரம், தாலி, மாலை போன்ற சிலவற்றை இங்குக் குறிப்பிடலாம். சில சொற்களை நாம் இழந்துள்ளது போன்று அந்த அணியின் செய்முறைகளையும் நாம் இழந்திருக்கலாம். எனினும் பொதுவாகக் கழுத்தணிகளின் செல்வாக்கு இன்றும் குறையவில்லை. மேலும் இந்தக் கழுத்தணிகளை நோக்க, கழுத்தணிகளே மார்பு அணிகளாகப் பயன்பட்டமை தெளிவாகிறது. கழுத்தணிகள் தொடர்பான சொற்கள், இவற்றின் வருணனைகள், மார்போடு தொடர்புபடுத்தும் விதம் போன்றன கழுத்தில் இடப்பட்டு மார்பில் தொங்கி ஒளிவீசும் தன்மையைச் சிறக்கக் காட்டுகின்றன. மலர்மாலைகளும் இத்தன்மையனவே. தவிர, இன்று கழுத்துக்கு மட்டும் அணியும் அணிகளான அட்டிகை, நெக்லஸ் போன்றனவும் அன்று அணிந்திருக்கலாம். ஆயின் அவை தெளிவாகத் தெரியவில்லை. இந்த அணிகள் அனைத்தும் மேலும் ஆழமான ஆய்விற்குரியன. மணமுள்ள வெண் சந்தனத்தைக் கழுத்தில் பூசுதல் கண்டத்தின் நாவி கழுத்தில் பூசப்படும் மணப்பொருள் ஆ. மலர் மாலைகள் "வாச வெள்ளை வரைந்த கழுத்தினர்", பெருங். 3:1:123 - 124 "கண்டத்தின் நாவியர் தம் கடிமனை துறந்து காட்டும் பண்டைச் செய்தொழிலில் பாவம் பறைக் குற்றாற் பறைக்கலாமே", சீவக. 1434 : 3 - 4 அலங்கல் அலங்கல் மாலை "அலங்கல் அம் தாதவிழ்ந்த மார்பு", சீவக. 577: 1 - 2; "அலங்கல்தா தவிழ்ந்து சோர அல்குற் பொற்றோரை மின்னச் சிலம்பின்மேல் பஞ்சியார்ந்த சீறடி வலத்த தூன்றி நலந்துறை போய நங்கை தோழியைப் புல்லி நின்றாள்", சீவக. 2132 : 1 - 3; "அணி இழை மகளிரும், அலங்கல் வீரரும் தணிவன அறநெறி, தணிவு இலாதன", கம்ப, 125: 1-2; "வம்பு அவிழ் அலங்கல் மார்பின் மைந்தரும், மயங்கி நின்றார்", கம்ப. 894: 7 - 8; “அறைகழல் அலங்கல் வீரர் ஆயவர் புரிவது ஆண்மைத் துறை எனல் ஆயிற்று அன்றே”, கம்ப. 4024: 1-3 "பொன்-தோள் அங்கு அவன் அலங்கல் மார்பில் புரண்டனள்”, கம்ப. 4096 : 4 - 6; "ஐயன் அங்கதன் அலங்கல் மார்பினில் கையின் மோதினான் காலனே அனான்", கம்ப. 4599 : 5 - 8; "கட்டவிழ் கண்ணி நம்பி சீவகன் நிறத்திற் காய்ந்தாள் அட்டுத்தே னலங்கள் மார்ப அதுபட்ட தறிமோ வென்றாள்”, சீவக. 904 : 3 - 4; "நல்திரு வாயில் நண்ணி நறைமலி அலங்கல் மார்பர் மற்று அதன் முன்பு மண்மேல் வணங்கி உள் புகுந்து", திருத். 3271 : 3 - 6; "பைந்தழை அலங்கல் மார்பர் நிலத்திடைப் பதைத்து வீழ்ந்தார்", திருத். 819 : 7 - 8; "மறிக்கும் மாருதி தன் வாசம் நறு அலங்கல் மார்பும்<noinclude>162</noinclude> 3nshs6voscdijqmdyzztogap0x3612z 250 664844 1983453 1979692 2026-10-26T08:52:23Z Nandhini Revathi 17480 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Revathi" /></noinclude>இணர் அலங்கள் கள்ளவிழ் அலங்கல் தண்மலர் அலங்கல் தளை அவிழ் அலங்கல் தார் குலாம் அலங்கல் குளிர்ந்த மலர்களால் ஆன மாலை உயர் தோளும் ஊடுருவ, ஆயிரம் சரம் அழுத்தினான்", கம்ப. 8082 : 6 -8 பூங்கொத்துக்களால் ஆன மாலை"இணர் அலங்கல் மைந்தனையும் மண அணியின் எழில் விளக்கிப் பணைமுரசம் எழுந்து ஆர்ப்பக் காரைக்கால் பதி புகுந்தார்”, திருத். 1731 : 3 - 4 தேன் சிந்தும் மாலை "கள்ளவிழ் அலங்கல் மார்பன் கார்மழை முழக்கிற் சொன்னான்", சீவக. 768 - 4 குளிர்ந்த மலர்களால் ஆன மாலை"தண்மலர் அலங்கல் தாதை தாய்மனம் களிப்ப வந்து", திருத்- 671 : 1 - 2 கட்டு அவிழ்ந்த மலர்களால் ஆகிய மாலை மலர்களால் தொடுக்கப் பெற்ற மாலை தோட்டு அலங்கல் இதழ்களையுடைய மலர் மாலை பைந்துணர் அலங்கல் மட்டு அவிழ் அலங்கல் மடலுடை அலங்கல் முருகு அலர் அலங்கல் விரை அலங்கல் பசிய பூங்கொத்தால் ஆகிய மாலை தேன் சிந்தும் மலர் மாலை இதழ்களையுடைய மலர்களால் ஆன மாலை மணங்கமழும் மாலை மணம் கமழும் மாலை விரைசெய் நறுந் மணம் கமழும் மலர் தொடை அலங்கல் களால் தொடுக்கப்பட்ட மாலை செந்தழை அலங் கல் ஏந்துதல் அலங்கல் தாங்குதல் செவ்விய தழையினா லான மாலையினை ஏந்துதல் அலங்கலை தாழ்தல் அலங்கலை அணிதல் மாலை அணிதல் ஆரம் செஞ்சாந்தின் சிவந்த சந்தன மாலை ஆரம் இருபேராரம் அணிதல் முத்தாரத்தையும் சந்தன ஆரத்தையும் அணிதல் “இளையவன் தன்மை ஈதால்; இராமனது ஆற்றல் எண்ணின், தளை அவிழ் அலங்கல் மார்ப" கம்ப. 8290 : 1 - 2 ”ஏர்குலாம் முகத்தினாளை, இறை முகம் எடுத்து நோக்கி, தார் குலாம் அலங்கல் மார்பன், தாயரை நினைந்து நைந்தான்”, கம்ப. 4316 : 5 - 8 *கேட்ட அப்பொழுதே பெருமகிழ்ச்சியில் கிளர்ந்து தோட்டு அலங்கலும் கொடிகளும் புனைந்து", திருத். 1857: 1-2 "பைந்துணர் அலங்கல் மன்னன் பரிசு கண்டு இதுவோ பண்பால் நம் தனிச் சமயம் தன்னை நாட்டும் ஆறு என்று பின்னும்", திருத். 2651 : 5 -8 "மட்டு அவிழ் அலங்கள் மன்ன குமரற்கு எட்டி குமரன் எய்திய துரைப்போன்", மணி. 4 : 61 - 62 *கடலிடைக் கோட்டம் தேய்த்துக் கழிவது கருமம் அன்றால் மடலுடை அலங்கல் மார்ப! மதி உடையவர்க்கு மன்னோ", கம்ப. 7417 : 3 - 4 "முருகு அலர் அலங்கல் செவ்வேள் முருகவேள் மூன்றில் சென்று பரவுதல் செய்து நாளும் பராய்க் கடன் நெறியில் நிற்பார்". திருத். 6359 ; 5 - 8 "விரை அலங்கல் பல்லவனும் அதுகேட்டு வெகுண்டு எழுந்து", திருத். 1358 : 1 "விரைசெய் நறுந்தொடை அலங்கல் குமரர் செய்யும் வியப்பு உறுசெய் தொழில் கண்டு விஞ்சை விண்ணோர்", திருத். 1182 : 5 - 6 "கொந்தழல் வேற்கணாலென்னாவி கூட்டுண்ட கொம்பே செந்தழை யலங்க லேந்திச் சீறடி பரவ வந்தேன்", சீவக. 1499: 1 - 2 *உகிர்வினை செய்து பஞ்சியொள்ளொளி யரத்தமூட்டி அகில் கமழங்கை சேப்ப அரிவையர் அலங்கல் தாங்கி", சீவக. 2540:1-2 அலங்கல் தாழ் மார்பன் முன் தாழ்ந்து அடித்துணை அழுத்தலோடும் பொலன் கெழு மாலையும் தாளும் பூதலம் புக்கமாதோ”, கம்ப. 4755 : 5 - 8 "மலைச் செஞ்சாந்தி ளார மார்பினன்", குறுந். 321 : 1 *குறவர் தந்த சந்தின் ஆரமும் இருபேராரமும் எழில் பெற அணியும் திருவீழ் மார்பின் தென்னவன் மறவன்", அகம். 13 : 4 - 6 163<noinclude></noinclude> lopvl3z11mkwl33jrvvyldhw0la8mo4 1983463 1983453 2026-10-26T09:01:27Z Nandhini Revathi 17480 1983463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Revathi" /></noinclude>இணர் அலங்கள் கள்ளவிழ் அலங்கல் தண்மலர் அலங்கல் தளை அவிழ் அலங்கல் தார் குலாம் அலங்கல் குளிர்ந்த மலர்களால் ஆன மாலை உயர் தோளும் ஊடுருவ, ஆயிரம் சரம் அழுத்தினான்", கம்ப. 8082 : 6 -8 பூங்கொத்துக்களால் ஆன மாலை"இணர் அலங்கல் மைந்தனையும் மண அணியின் எழில் விளக்கிப் பணைமுரசம் எழுந்து ஆர்ப்பக் காரைக்கால் பதி புகுந்தார்”, திருத். 1731 : 3 - 4 தேன் சிந்தும் மாலை "கள்ளவிழ் அலங்கல் மார்பன் கார்மழை முழக்கிற் சொன்னான்", சீவக. 768 - 4 குளிர்ந்த மலர்களால் ஆன மாலை"தண்மலர் அலங்கல் தாதை தாய்மனம் களிப்ப வந்து", திருத்- 671 : 1 - 2 கட்டு அவிழ்ந்த மலர்களால் ஆகிய மாலை மலர்களால் தொடுக்கப் பெற்ற மாலை தோட்டு அலங்கல் இதழ்களையுடைய மலர் மாலை பைந்துணர் அலங்கல் மட்டு அவிழ் அலங்கல் மடலுடை அலங்கல் முருகு அலர் அலங்கல் விரை அலங்கல் பசிய பூங்கொத்தால் ஆகிய மாலை தேன் சிந்தும் மலர் மாலை இதழ்களையுடைய மலர்களால் ஆன மாலை மணங்கமழும் மாலை மணம் கமழும் மாலை விரைசெய் நறுந் மணம் கமழும் மலர் தொடை அலங்கல் களால் தொடுக்கப்பட்ட மாலை செந்தழை அலங் கல் ஏந்துதல் அலங்கல் தாங்குதல் செவ்விய தழையினா லான மாலையினை ஏந்துதல் அலங்கலை தாழ்தல் அலங்கலை அணிதல் மாலை அணிதல் ஆரம் செஞ்சாந்தின் சிவந்த சந்தன மாலை ஆரம் இருபேராரம் அணிதல் முத்தாரத்தையும் சந்தன ஆரத்தையும் அணிதல் “இளையவன் தன்மை ஈதால்; இராமனது ஆற்றல் எண்ணின், தளை அவிழ் அலங்கல் மார்ப" கம்ப. 8290 : 1 - 2 ”ஏர்குலாம் முகத்தினாளை, இறை முகம் எடுத்து நோக்கி, தார் குலாம் அலங்கல் மார்பன், தாயரை நினைந்து நைந்தான்”, கம்ப. 4316 : 5 - 8 "கேட்ட அப்பொழுதே பெருமகிழ்ச்சியில் கிளர்ந்து தோட்டு அலங்கலும் கொடிகளும் புனைந்து", திருத். 1857: 1-2 "பைந்துணர் அலங்கல் மன்னன் பரிசு கண்டு இதுவோ பண்பால் நம் தனிச் சமயம் தன்னை நாட்டும் ஆறு என்று பின்னும்", திருத். 2651 : 5 -8 "மட்டு அவிழ் அலங்கன் மன்ன குமரற்கு எட்டி குமரன் எய்திய துரைப்போன்", மணி. 4 : 61 - 62 "கடலிடைக் கோட்டம் தேய்த்துக் கழிவது கருமம் அன்றால் மடலுடை அலங்கல் மார்ப! மதி உடையவர்க்கு மன்னோ", கம்ப. 7417 : 3 - 4 "முருகு அலர் அலங்கல் செவ்வேள் முருகவேள் முன்றில் சென்று பரவுதல் செய்து நாளும் பராய்க் கடன் நெறியில் நிற்பார்". திருத். 659 ; 5 - 8 "விரை அலங்கல் பல்லவனும் அதுகேட்டு வெகுண்டு எழுந்து", திருத். 1358 : 1 "விரைசெய் நறுந்தொடை அலங்கல் குமரர் செய்யும் வியப்பு உறுசெய் தொழில் கண்டு விஞ்சை விண்ணோர்", திருத். 1182 : 5 - 6 "கொந்தழல் வேற்கணாலென்னாவி கூட்டுண்ட கொம்பே செந்தழை யலங்க லேந்திச் சீறடி பரவ வந்தேன்", சீவக. 1499: 1 - 2 "உகிர்வினை செய்து பஞ்சியொள்ளொளி யரத்தமூட்டி அகில் கமழங்கை சேப்ப அரிவையர் அலங்கல் தாங்கி", சீவக. 2540:1-2 அலங்கல் தாழ் மார்பன் முன் தாழ்ந்து அடித்துணை அழுத்தலோடும் பொலன் கெழு மாலையும் தாளும் பூதலம் புக்கமாதோ”, கம்ப. 4755 : 5 - 8 "மலைச் செஞ்சாந்தி னார மார்பினன்", குறுந். 321:1 "குறவர் தந்த சந்தின் ஆரமும் இருபேராரமும் எழில் பெற அணியும் திருவீழ் மார்பின் தென்னவன் மறவன்", அகம். 13 : 4 - 6<noinclude>163</noinclude> h8c74jsdk49g9xg1oydf1m0o21altct 250 664990 1983349 1979891 2026-10-26T03:48:05Z Nandhini Aambika 17427 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983349 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Aambika" /></noinclude>இ. அணிகலன்கள் இலம்பகம் இழை ஓடை தலைக்கோலம் என்னும் ஆபரணம்; வயந்தகமுமாம் (நச்சி.) நெற்றிச்சுட்டி நெற்றி அணி செம்பொற் ஐயவி பொன்னால் ஆகிய நுதலில் சேர்த்தல் சிறுவெண்கடுகினை நெற்றியில் அணிதல் உருள்கலன் நகை தலையணி அசைதல் யொடு துயல்வரல் நுதல்சுட்டி நெற்றிச்சுட்டி சுட்டி அலைதல் சுட்டி அசைதல் அணிமணிச் சுட்டி நெற்றிச்சுட்டி சாத்துதல் அணிவித்தல் புலியுகிர் சுட்டி சாத்துதல் தோட்டார் திருநுதற் சூட்டு அயலில் சுட்டி சுடருதல் சுட்டி சூட்டுதல் சுட்டி சேர்தல் சுடிகை சுழியம் திரு அணிதல் புலிநகத்தால் செய்யப் பட்ட சுட்டியை அணிவித்தல் நெற்றியில் அணிந்த சூட்டாகிய மாலை யின் அருகே நெற்றிச் சுட்டி சுடருதல் நுதற் சுட்டியை நெற்றியில் திகழு மாறு அணிவித்தல் சுட்டி அணிதல் நெற்றிச் சுட்டி நெற்றிச்சுட்டி திரு என்னும் நுதல் அணியை அணிதல் *கரும்பணி வளவயற் காமர் தாமரை வரம்பு அணைந்து அதன் நுதற் கிடந்த வார் செந்நெல் அரங்கணி நாடக மகளிராய் நுதற் சுரும்பு சூழிலம்பகத் தோற்ற மொத்ததே", சீவக 1442:3 - 4 "பொன் செய் புனை இழை கட்டிய மகளிர்", குறுந். 21:2; "இழை வாள் நுதலாள் இடைபோல் இடையே குழைவாய்", கம்ப. 4202:5 - 7 "ஓடை வாள் நுதலினாளை ஒளிக்கலாம் உபாயம் உன்னி நாடி மாரீசனார் ஓர் ஆடக நவ்வி ஆனார்”, கம்ப. 4207:1-4 "வேத பாரகர்க்கு ஈந்து, செம்பொன் ஐயவி நுதலில் சேர்த்தி", கம்ப. 1134 : 3 - 4 "பொலம்பிறை யுட்டாழ்ந்த புனைவினை உருள் கலன் நலம்பெறு கமழ் சென்னி நகையொடு துயல் வர, கலித். 81:3-4 "விழுந்தது என்னவும், மேல்திசையாள் சுடர்க்கொழுந்து சேர் நுதற்கோது அறு சுட்டிபோய் அழிந்தது என்னவும் ஆழ்ந்தது - திங்களே", கம்ப. 627: 2 - 4; "சுருளுமயிர் நுதற் சுட்டி துணைக்காதின் மணிக்குதம்பை மருவு திருக் கண்டநாண் மார்பினில் ஜம்படைகையிற்", திருத் 3685: 1-2 *தொட்ட வரிவரால் பாயும் புனலூரன் கட்டலர் கண்ணிப் புதல்வனைக் கொண்டெம்மில் சுட்டி அலைய வரும்', கைந். 39:2-4 "ஐம்படை சதங்கை சாத்தி அணிமணிச் சுட்டி சாத்தி செம்பொன் நாண் அரையில் மின்னத் தெருவில் தேர் உருட்டும் நாளில்", திருத். 150: 5 - 8 "பூண்திகழ் சிறுபுன் குஞ்சிப் புலிஉகிர்ச் சுட்டி சாத்தி", திருத். 669:3-4 "தோட்டார் திருநுதற்சூட்டு அயற் சுடரும் சுட்டிச் சிதையக் குட்டத்துக் குளித்து", பெருங். 1: 40 ; 101-102 "திருநுதற் சுட்டி திகழச்சூட்டி", பெருங் 1:34: 196 சூளாமணிசேர் முடிகவித்துச் சுட்டிசேர் வாளாக நுதற்பட்டம் மன்னுவித்துத்", 11ஆம் திரு. 300 : 17 *சுடிகைப் பூங்கமலம் அன்ன சுடர்மதி முகத்தினார் தம்", கம்ப. 860: 3 - 4 *படர்சடை மொழுப்பும் கழியமும்”, திருவி. 102 : 1 - 2; "தொங்கலும் துயல் வரச் சுழியம் சூடியே”, கம்ப. 1210: 4 "பெருவிறல் வானம் பெருவரை சேரும் கருவணி காலம் குறித் தார் திரு அணிந்த நுண்ணுதல் மாதர் திறத்து”, கார். நாற். 34:2 - 4<noinclude>122</noinclude> 9slivdhn7rg0cikedek8w0f159lc5us 250 664991 1983351 1979892 2026-10-26T04:13:48Z Nandhini Aambika 17427 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983351 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Aambika" /></noinclude>பட்டம் அளவு அறு செஞ் சுடர்ப் பட்டம் செம்பொன் செய் பட்டம் சுருங்காச் சுடர் ஒளி செம்பொற்பட்டம் பட்ட நெற்றி பட்டம் அணிதல் பெரும்பட்டம் அணிதல் நெற்றியில் அணியும் "கதிர் பொற் பட்டமொடு கனங்குழை திருந்தி", பெருங். அணி அளவில்லாத செவ் வொளியை உடைய வீரபட்டம் சிவந்த பொன்னால் ஆன நெற்றிச்சுட்டி ஒளிமங்காத பட்டம் ஒளிமங்காத பட்டம் பட்டம் அனிந்த நெற்றி நெற்றிப்பட்டம் அணிதல் பட்டம் அணிதல் 1 : 37 : 164; "பட்ட நெற்றியர் நட்டமாடுவர்", தேவா. திருஞா 3: 112: 2: 1 - 2; "பட்ட முந்தோடு மோர் பாகங் கண்டேன் பார்திகழப் பலிதிரிந்து போதக் கண்டேன்", தேவா. திருஞா 6. 97: 6: 1 - 2; "மட்டுண்டு வண்டு ஆலும் பொழில் மாதோட்ட நன்னகரில் பட்டவ்வரி நுதலா ளொடு பாலாவியின் கரைமேல் சிட்டன் றமை அள்வான் திருக்கேதீச் சரத் தானே", தேவா.சுந்தர. 76: 8: 2 - 4 "கிளர் மழைக் குழுவிடைக் கிளர்ந்த மின் என அளவு அறு செஞ்சுடர்ப் பட்டம் ஆர்த்தனன்", கம்ப. 7131: 1-2 "சேறாடுங் கிண்கிணிக் கால் செம்பொன் செய் பட்டத்து நீறாடு மாயதிவன் இல்முறை", திணை. நூற். 151:1-2 "சுருங்காச் சுடரொளிச் செம்பொற்பட்டம்", பெருங்.2:3:70 "பட்ட நெற்றியிற் பொட்டிடை ஏற்றும்", பெருங். 4: 12:88-89 *மேற்பாற் பிறையென விளங்க வமைந்த தொருகாழார மொளிபெற வணிந்து திருக்கேழ்க் களிகை செவ்வனஞ் சேர்த்திப் பைம்பொற்றிலகமொடு பட்ட மணிந்த ஒண் கதிர் மதிமுக மொளி யொடு சுடர", பெருங் 3: 22 : 220-224 "பிள்ளை வெண்பிறைச் சிறுநுதற் பெரும்பட்டம் அணிமின்", சீவக. 2390:1 செஞ்சுடர்ப் பட்டம் வீர பட்டம் கட்டுதல் "கிளர் மழைக் குழுவிடைக் கிளர்ந்த மின்என அளவு ஆர்த்தல் பட்டம் கட்டுதல் நுதல்பட்டம் கட்டுதல் செம்பொற் பட்டம் சேர்த்தல் நெற்றியில் பட்டம் கட்டுதல் அழகிய நெற்றியில் பட்டத்தைக் கட்டுதல் செம்பொற் பட்டத் தைச் சேர்த்தல் சிறப்புடைப் பட்டம் பட்டம் நுதற்புறம் சுடர்ந்திலங்குதல் கடர்ந்திலங்குதல் செம்பொற் பட்டம் செம்பொன்னால் முகம் சுடரச் சூட்டுதல் சூழ்புடன் வளை இய செம்பொற் பட்டம் பின்றலைக் கொளீஇ நுதற்பட்டம் புனைதல் இயன்ற பட்டத்தினை முகம் ஒளிபெறும்படி குட்டுதல் செம்பொன்னால் இயன்ற பட்டம் பின்தலையில் கொளுந்தி அனிதல் நெற்றிப்பட்டம் அணிவித்தல் ஆறு செஞ்சுடர்ப் பட்டம் ஆர்த்தனன்", கம்ப. 7131: 1-2 "பட்டம் கட்டிப் பொற்றோடு பெய்து இவள் பாடகமும் சிலம்பும் இட்டமாக வளர்த் தெடுத் தேனுச்", பெரியாழ். 3: 7: 6: 1 - 2 "நிலம் அறிந்து அணிக ஐயன் சீவகன் நெறியின் என்ன நலம் நுதல்பட்டம் கட்டி நகை முடிக்கோதை சூட்டி..", சீவக. 673:1 - 2 *திருந்தும் திங்கள் குழ்ந்த மின்னின செம்பொன் பட்டம் சேர்த்தி விரும்பும் முத்தம் மாலை நான்ற விழுப்பொன் மகரம் செறித்தாள்”, சீவக. 2438: 5 - 8 "நுதற்புறங் கவ்வி மிகச் சுடர்ந் திலங்கும் சிறப்புடைப் பட்டஞ் சிறியோர் போல", பெருங். 2: 19 : 83 - 84 "செம்பொற் பட்டம் பைந்தொடிப் பாவை மதிமுகஞ் சுடர மன்னவன் சூட்டித்", பெருங். 3 : 22 : 275 - 276 "ஊர்கோ ளேய்ப்பச் சூழ்புடன் வளைஇய செம்பொற் பட்டம் பின்றலைக் கொளீஇச்", பெருங். 1: 46 : 234- 235 "கொட்டமே கமழும் குழலாளொடு கூடினாய் எரு தேறி ளாய் நுகற் பட்டமே புனைவாய் இசைபாடுவ பாரிடமா", தேவா. திருஞ 3:1:2:1-3<noinclude></noinclude> 1uotlhp30ooj6siqf2tv02x5jzw29ru 250 664992 1983352 1979893 2026-10-26T04:24:20Z Nandhini Aambika 17427 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983352 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Aambika" /></noinclude>பட்டம் போக்குதல் நெற்றியில் பட்டம் அணிந்திருத்தல்! பட்டம் மின்னுதல் நெற்றிப்பட்டம் ஒளி வீசுதல் நுதற்பட்டம் மின்னுதல் நெற்றிப்பட்டம் மின்னுதல் நன்னுதற்சூட்டிய அழகிய நெற்றியில் வெல்கதிர்ப் பட்டம் அணிந்த நெற்றிப் விளங்குதல் பட்டம் ஒளிவீசுதல் வீரப்பட்டம் முகப்படாத்தை வீர வீக்குதல் பட்டம் என நெற்றி யில் கட்டுதல் பொதிஇருள் அளக இருள் பொதிந்த முன் பந்தி பூட்டிய பூட்டும் இடுதல் மகரப் பகுவாய் தாழ்தல் மகர வலயம் திகழ்தல் மத்தகம் புல்லகம் நக்குபு கிடத்தல் வயந்தகம் நெற்றி மயிரின் ஒழுங்கிலே பூட்டு தற்கு உரிய பூட்டு என்னும் ஆபரணத் தைப் பூட்டுதல் "பூநுதல் மாணிறக் கருங்குழல் மருங்கிற் போக்கிய நாணிறமிகு கதிர்ப்பட்ட நல்லொளி”, சீவக 1010 : 1-3 *பட்டமும் குழையும் மின்னப் பல்கலன் ஒலிப்பச் சூழ்ந்து மட்டு அவிழ் கோதைமாதர் மைந்தனைக் கொண்டு புக்கார்", சீவக 472:3-4 "வாணுதற் பட்டம் மின்னவார்குழை திருவில் வீசப் பூண்முலைப் பிறழப் பொற்றோ டிடவயின் நுடங்க ஒல்கி", சீவக. 1257: 1 - 2; "குடர்தொடர் குருதிக் கோட்டுக் குஞ்சர நகரத் தார்கோன் சுடர்நுதற் பட்டம் மின்னச் சுரும் பிமிர் கண்ணி சிந்த”, சீவக. 2182: 1 - 2 "நல்லெழில் மங்கையர் நன்னுதற் சூட்டிய வெல் கதிர்ப் பட்டம் விளங்கிற் றொருபால்", சீவக. 2113 : 3-4 "சோர விட்ட சுடர்மணி ஓடையை வீரபட்டம் என நுதல் வீக்கினான்", கம்ப. 7345: 3 - 4 "பொதி இருள் அளக பந்தி பூட்டிய பூட்டும் இட்டார்”, கம்ப 1121: 7 - 8 நெற்றியில் சுறாவினது "திலகம் தைஇய தேங்கமழ் திருநுதல் மகரப் பகு வாய் அங்காந்த வாயாகப் தாழ மண்ணுறுத்துத் துவர முடித்த துகளறு முச்சி", திருமுருகு. 24 - 26 பண்ணின தலைக் கோலம் தாழ்தல் நெற்றி அணி, மகர வலயம் அழகுடன் திகழ்தல் புல்லகம் விளங்குதல் *எறி மகர வலய மணிதிகழ் நுதலியர்”, பரி. 10: 77 "மணிமுதற் கொளீஇய மாண்பொற் சந்தின் எரி மணி இமைக்கும் இலங்கு பொற் கோணத்துக் கதிர் நகைக் கோவைக் கைவினைப் பொலிந்த மத்தகப் புல்லக நக்குபு கிடந்த திலகத் திருநுதல்", பெருங். 1 : 46 : 158-160 தலையணி; தலையில் "செந்தாமரைப் பூஉற நிமிர்ந்த செந்நெல்லின் பைந்தார்ப் இருந்து நெற்றியில் புனல் வாய்ப் பாய்ந்து ஆடுவாள் - அந்தார் வயந்தகம் படும்படியாக அணிந்த போல் தோன்றும் வயலூரன்", திணை. நூற். 128: 1 - 3 அணி வயந்தகம் அணிதல் "அவைபுகழ் அரங்கின் மேல் ஆடுவாள் அணிநுதல் வகைபெறச் செரீஇய வயந்தகம் போல் தோன்றும் தகைபெறு கழனியந் தண்டுறை”, கலித், 79 : 4 : 1-6 அணிநுதல் வகை பெற வயந்தகம் செருஉதல் ஈ. திலகம் கோறம்பு திலகம் காப்பு இடுதல் நெற்றிக்காப்பிடுதல் (மந்திரந்தோடு கூடிய ஆலத்தி நீரால் சுழற்றி, பின் அதனால் "சிந்துரம் இலங்கத் தன் திருநெற்றிமேல் திருத்திய கோறம்பு திருக்குழலும்", பெரியாழ். 3 : 4 : 6 : 1 "மந்திரத்து அயினி நீரால் வலஞ்செய்து காப்பும் இட்டார்”, கம்ப. 9997 : 3 - 4 நெற்றியில் பொட்டு இடுதல்)<noinclude></noinclude> ezu3knhtgcuo83a18ho42cj4e3cul27 250 664993 1983393 1979894 2026-10-26T06:27:46Z Nandhini Aambika 17427 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983393 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Aambika" /></noinclude>திலகம் நெற்றிப் பொட்டு பைம்பொற்றிலகம் பொன்பொட்டு மானின் வயிற்று அரிதாரத் திலகம் திலகம் இடுதல் நிறைத் திலகம் இடுதல் திலகம் இழைத்தல் காசறைத் திலகம் திலகம் செய்தல் கத்தூரிப் பொட்டு திலகத்தை இட்டுக் கொள்ளுதல் நெற்றி விழி போல் திலகம் இட்டுக் கொள்ளல்; பெரிய பொட்டு இடுதல் நெற்றியில் திலகம் இடுதல் கந்தூரித் திலகம் கருங்கறையாகக் அணிந்திருத்தல் கிடத்தல் 3. ”ஒருத்தி தெரிமுத்தம் சேர்ந்த திலகம்", கலித். 92: 35; "பவள வாள் நுதல் திலகம்", சிலப். 4.54; "நல்நுதல் நீத்த திலகத்தள்", கலித். 143 3; "மறந்து மழை மறா மகத நன்னாட்டுக்கு ஒரு பெருந் திலகம் என்று உரவோர் உரைக்கும்", மணி 26 : 42 - 43; "மத்தகப் புல்லக நக்குபு கிடந்த திலகத் திருதுதல்", பெருங். !: 46 : 159 - 160; "திலக வாணுதற் றிருவடி வொக்கும் பிறை', பெருங் 1: 33: 164 - 165; "திலகவாண்முகம்", பெருங். 2: 7: 105; "நிழலவிர் கதிர்மதி நிரந்துநின் றாங்குத் திலகத் திருமுகஞ் செவ்வன் திருத்தி", பெருங் 2: 16. 112 - 113; "நிலமிசை மருங்கின் வீழ்ந்தனை யோவெனத் திலக நோக்கிப் பலபாராட்டியும்", பெருங் 2: 19: 90 - 91; "அகல்க யாவிரு மழலு மெனக் கெனத் திலக முகந்தி திருந்து படந்திறந்து கூன் மகள் வீச", பெருங் 3:13:82-84; "நிலாவுறழ் பூந்துகின் நெகிழ்ந் திடைத் தோன்றக் கலாவப் பல்காழ் கச்சுவிரிந் திலங்கத் திருநுதற் திலகமுஞ் சுமத்தலாற்றாள்", பெருங். 5: 1: 137 - 139; "கண்டமும் குழையும், பவளவாய் இதழும், கண்ணுதல் திலகமும் காட்டி", திருவி. 102 : 3 - 4; "திலக நுதலுமை நங்கைக்குந் திருவாவடு துறை, திருவி. 62: 1-2; "திருந்தச் செய்ததன் பின் நங்கை திரு விற்கோர் திலகமொத்தாள்", சீவக. 627: 4; "திட்டினான் கிழிமிசை திலக வாணுதல்", சீவக 1003: 2; "நிலமகட்கு அழகு ஆர்திரு நீள்நுதல் திலகம் ஒப்பது செம்பியர் வாழ்பதி", திருத். 97: 1 - 2; "சுடிகையும் திலகமும் சுட்டியும் திலகம்", நிக. தி. 6 : 48 . "திருக்கேழ்க் களிகை செவ்வனஞ் சேர்த்திப் பைம் பொற் றிலகமொடு பட்ட மணிந்த ஒண்கதிர் மதி முகமொளியொடு சுடர", பெருங். 3: 22 : 2:22 - 224 "கலை மருப்பின் அரிந்த குழைகாதில் பெய்து மானின் வயிற்று அரிதாரத் திலகம் இட்டு", திருத். 697: 2 - 3 *மலர்குழல் மலைவாரும், மதிமுகம் மணி ஆடித் திலகம் முன் இடுவாரும், சிகழிகை அணிவாரும்", கம்ப. 1188: 2 -3 "நெற்றி விழியாநிறைத் திலகமிட்டாளே", பரி. 11: 99 "செய்யாட் கிழைத்த திலகம் போற் சீர்க்கொப்ப வையம் விளங்கிப் புகழ் பூத்தல் அல்லது பொய்யாதல் உண்டோ மதுரை”, பரி. தி. 9: 1- 3 "காசறைத் திலகம் கருங்கறை கிடந்த மாசில் வாண் முகந்து வண்டொடு சுருண்ட குழலுங் கோதை யும்", சிலப். 28: 27-29 திலகம் இட்டு அழகு "தெய்வ மங்கையர்க்கும், எல்லாம், திலகத்தைத் திலகம் செய்தார்", கம்ப 1132: 4 செய்தல் திலகம் சேர்த்தல் பொட்டு வைத்தல் திலகம் சேர்தல் திலகம் இடுதல் "வீங்கிள முலைகள் விம்மித் திறந்துபால் பிலிற்றவாற் றாள் வாங்குபு திலகஞ் சேர்த்தித் திலகளைத் திருந்த வைத்தாள்", சீவக. 305:4 "நிலவஞ்சேர் நுண்ணிடைய நேரிழைஅவ ளோடும் திலகஞ்சேர் நெற்றியினார் திருவேட்டக் குடியாரே", தேவா. திருஞா.3: 66: 4: 3 - 4<noinclude></noinclude> tnofpvm6a34zaaoav1376s39gpxtl3y 250 664994 1983399 1979895 2026-10-26T06:36:25Z Nandhini Aambika 17427 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Aambika" /></noinclude>திலகம் தைஇ பொட்டு அணிதல் குவளைத் தூவிதழ் குவளையினது தூய கிள்ளித் திலகம் இதழைக் கிள்ளித் தைஇ திலகமிடுதல் நெற்றியில் திலகம் பதித்தல் திலகமொடு பதித்தல் திலகம் திகழப் பொறித்தல் தால் கிள்ளித் திலகம் திகழப் பொறித்தல் குவளையை நகத் திலகம் மின்னுதல் திலகம் என்னும் அணியை அணிதல் நெற்றியில் திலகம் அணிதல் திலகம் நுதலில் யாத்தல் திலதம் திலதம் சுடருதல் பொட்டு "திலகம் தைஇய தேம் கமழ் திருநுதல்", நற் 62:6; "தேங்கமழ் திருநுதல் திலகம் தை இயும்", அகம். 389; 3 "துணையோ ராய்ந்த இணையீ ரோதிச் செங்கால் வெட்சிச் சீறித ழிடையிடுபு பைந்தாட் குவளைத் தூவிதழ் கிள்ளித் தெய்வ வுத்தியோடு வலம்புரி வயின் வைத்துத் திலகந்தைஇய தேங்கமழ் திரு நுதல்", திருமுருகு. 20 - 24 "மாக விசும்பில் திலகமொடு பதித்த திங்கள் அன்ன நின் திருமுகத்து", அகம் 253, 24 - 25 "கள்ளும் தேனும் ஒழுகுங் குவளைக் கமழ் பூ நெரித்து வாங்கிக் கிள்ளை வளைவா யுகிரிற் கிள்ளித் திலகந் திகழப் பொறித்து", சீவக 2439: 1 - 4 1-4 "சூர் சுடர்க் குலம் எலாம் சூடினான் என, வீர பட்டத்தொடு திலகம் மின்னவே", கம்ப. 1212: 3 - 4 "ஒண்ணுதல் யாத்த திலக அவிரோடைத் தொய் யில் பொறித்த வனமுலை வான்கோட்டு", கலித். 97 : 11 - 12 "தென்திசைத் திலத மனையவர் நாங்கைச் செம் பொன் செய் கோயிலினுள்ளே", பெரிய திரு. 4: 3 : 8 : 3; "கருளின் தோய்ந்த ஏடு உண்ட பசும்பொன் பூவும் திலதமும்", கம்ப. 8822: 1 - 2 பொட்டு ஒளிவீசுதல் "திலதம் சுடரும் திருமதி வாண் முகத்து", பெருங். 3:5:23 திலதம் திகழுதல் திலகம் ஒளி வீசுதல் "கண்ணுலாவிய கதிரொளி முடிமிசைக் கனல்விடு சுடர் நெற்றிக்குறி பொட்டு பொட்டு நெற்றிப் பொட்டு நாகம் தெண்ணிலாலொடு திலகமும் ஒரு தலை திகழ வைத்தவர்”, தேவா. திருஞா. 2 : 103 : 6 : 1 - 2 "திலகம், புண்டரங்கம் என்பன செறி நெற்றிக் குறிகள் என்ப", நிக.சூடா. 6: 16 *பட்ட நெற்றியிற் பொட்டிடை யேற்றும்", பெருங். 4: 12: 88 - 89; "பொட்டணியான் நுதல்போய் இறும் பொய் போல் இடையென", திருக். 303: 1<noinclude></noinclude> b4wrqt085hje44hz03xdy4p0ph2f83a 250 664995 1983350 1979896 2026-10-26T03:51:52Z Nandhini Aambika 17427 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983350 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Aambika" /></noinclude>3.2.2. புருவம் எழுது நுண் புருவம் கருங்கொடி புருவம் புருவம் திருத்துதல் மயிர்வினை மை எழுதிய புருவம் கரிய வளைந்த புருவம் புருவங்களைத் திருத்துதல் புருவம் ஒதுக்குதல் (உ.வே.சா.உரை) *எழுது நுண் புருவ மேற்றி யியைவித்”, பெருங். 1: 35:199 *கருங்கொடி புருவத்து மருங்கு வளை பிறைநுதல்", மணி 3:119 "கண்மலர் வெருவிஓட விசும்பில் குலாவிய திருவிற் போல் புருவங்கள் திருத்தினான்", சீவக. 2499 : 2-4 "நாட்கடி மயிர் வினை நன்பொன் தாமரைப் பூக்கடி கோயிலாள் புலம்ப ஆக்கினார்", சீவக. 2413: 3 - 4<noinclude>127</noinclude> 08cbark9fm5mwf0i624mmecy4c8oy09 250 665010 1983465 1979923 2026-10-26T09:05:25Z Selvabala S 17437 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Selvabala S" /></noinclude>________________ விளங்குகின்ற தொடி "விளங்குதொடி முன்கை வளைந்துபுறஞ் சுற்ற நின் மார்படை தலின் இனிதாகின்றே", அகம். 58 : 8 - 9 விளங்குதொடி விழுத்தொடி சிறந்த வளையல் தொடிக்கை கை *நகைமாண் டிலங்கும் நலங்கெழு துவர் வாய் கோலமை விழுத்தொடி விளங்க வீசி”, அகம். 162 : 13 - 14 தொடி அணிந்திருந்த "ஆம்பல வள்ளி தொடிக்கை மகளிர்", புறம். 63: 12; "தொடிக்கை மகடூஉ மகமுறை தடுப்ப”, சிறுபாண். 192; "தொக்கது ஆம் படை, சரிகுழல் மடந்தையர் தொடிக்கை மக்கள், தாயர், மற்று யாவரும் தடுத் தனர்", கம்ப. 5614: பொன் தொடியாள் பொன்னாலான வளையலை தொடியோர் தொடியோள் தொடியணிதல் அணிந்த மகளிர் தொடி அணிந்தவர் தொடி ஆர்தல் பொன் தொடி தளிர்க்கைச் சங்கம் ஆர்த்தல் அவிர் தொடி இறை ஊர்தல் தொடி கழிதல் குறுந்தொடி செறித்தல் தொடி சேர்தல் செறிதொடி தெளிர்ப்ப வீசுதல் தொடிபொலிதல் தொடி அணிந்தவர் தொடியைக் கையில் அணிதல் வளையல் அணிந்து இருத்தல் தளிர் போன்ற கை களில் அணிந்த பொன்னாலும் சங்குகளாலும் ஆன வளையல்கள் ஒலித்தல் அவிர்தொடி முன் கைகளில் நின்றும் கழலுதல் 1-2 "உற்றவரை என்றும் உடன்பிரியா அன்பு அருளிப் பொன் தொடியாள் பாகனார் பொன்னம்பலம் அணைந்தார்", திருத். 648 : 3-4 "தொடியோர் மடிந்தென துறைபுலம்பின்றே", நற், 69: 6 "தொடியோள் மெல்லடி மேலவும் சிலம்பே”, குறுந். 7: 1 "இடுமணி யானை யிரீஇ யிழிந்து தன் தொடியணி தடக்கை தோன்ற வோச்சி", பெருங். 3 : 16 : 31 - 32 "தொடி ஆர் தடக்கைச் சுகோதய சுந்தரி வடிவு ஆர் திரிபுரையா மங்கை", திருமந். 1151 : 1-2 "பொன் தொடி தளிர்க் கைச் சங்கம் வண்டொடு புலம்பி ஆர்ப்ப”, கம்ப. 936 : 1 - 2 "கலங்கு அஞர் உற்று, நின் கமழ் மார்பு நசை இயாள் இலங்கு கோல் அவிர்தொடி இறை ஊரக் காணுங்கால்", கலீத். 13 - 14 தொடியை அகற்றுதல் "தொடி கழி மகளிரின் தொல் கவின் வாடி", புறம். 238: 6 *விறலியர் வறுங்கைக் குறுந்தொடி செறிப்பப்", மது. கைகளில் குறிய தொடிகளையிடுதல் வீரவளையணிதல் கைகள் வீசி நடத்த லால் தொடி ஒலித்தல் அணிந்திருந்த பசுமையான திரண்ட வளையல்கள் ஒலித்தல் தொடி விளங்குதல் தொடி அணிந் பரியகம் பூண் திருத்தல் கையணி; கைச்சரியு மாம்; பாசித்தாமனி 217 "நெடியோன் முன்னொடு நின்றன ளாமெனத் தொடி சேர் செங்கையிற் றொழுது நின்றேத்தியும்", மணி. 19: 77 - 78 "செறிதொடி தெளிர்ப்ப வீசி”, நற். 20 : 5 "செங்கால் மரா அந் தகைந்தன பைங்கோல் தொடி பொலி முன்கையாள் தோள் துணையா வேண்டி நெடுவிடைச் சென்றதென் நெஞ்சு, கார். நாற். 19 : 2 - 4 "தூங்கெயி லெறிந்த தொடி விளங்கு தடக்கை நாடா நல்லிசை நற்றேர்ச் செம்பியன் உறந்தையும் வறிதே", சிறுபாண்.81-83 "சித்திரச் சூடகம் செம்பொன் கைவளை பரியகம் வால்வளை பவழப் பல்வளை அரிமயிர் முன்கைக்கு (அரும்பதம்.) நவரத்தின அமைவுற அணிந்து", சிலப். 6 : 92 - 94; "பரியகம் காற்சரிப் பேர் பார்ந்த கைச் சரிக்கும் பேரே”, நிக. சூ. 7: வளை (அடி. ந) நவ மணி வளை (கழகம்) கை வளையல் 25 *சுடர்விடு பசும்பூண் சூர்ப்பமை முன்கை”, புறம். 153: 3 பொன் திணித்தல் பொன் வளை அணிதல் "ஏத்தி இறைஞ்சினான், பொன் திணிந்த பொரு இல் தடக் கையால் நின்று வாங்கி”, கம்ப. 2106 : 1-3<noinclude>260</noinclude> 37cq9je5f3gtlskguvz5lhgmap2edqb 1983466 1983465 2026-10-26T09:07:19Z Selvabala S 17437 1983466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Selvabala S" /></noinclude>________________ விளங்குகின்ற தொடி "விளங்குதொடி முன்கை வளைந்துபுறஞ் சுற்ற நின் மார்படை தலின் இனிதாகின்றே", அகம். 58 : 8 - 9 விளங்குதொடி விழுத்தொடி சிறந்த வளையல் தொடிக்கை கை *நகைமாண் டிலங்கும் நலங்கெழு துவர் வாய் கோலமை விழுத்தொடி விளங்க வீசி”, அகம். 162 : 13 - 14 தொடி அணிந்திருந்த "ஆம்பல வள்ளி தொடிக்கை மகளிர்", புறம். 63: 12; "தொடிக்கை மகடூஉ மகமுறை தடுப்ப”, சிறுபாண். 192; "தொக்கது ஆம் படை, சரிகுழல் மடந்தையர் தொடிக்கை மக்கள், தாயர், மற்று யாவரும் தடுத் தனர்", கம்ப. 5614: பொன் தொடியாள் பொன்னாலான வளையலை தொடியோர் தொடியோள் தொடியணிதல் அணிந்த மகளிர் தொடி அணிந்தவர் தொடி ஆர்தல் பொன் தொடி தளிர்க்கைச் சங்கம் ஆர்த்தல் அவிர் தொடி இறை ஊர்தல் தொடி கழிதல் குறுந்தொடி செறித்தல் தொடி சேர்தல் செறிதொடி தெளிர்ப்ப வீசுதல் தொடிபொலிதல் தொடி அணிந்தவர் தொடியைக் கையில் அணிதல் வளையல் அணிந்து இருத்தல் தளிர் போன்ற கை களில் அணிந்த பொன்னாலும் சங்குகளாலும் ஆன வளையல்கள் ஒலித்தல் அவிர்தொடி முன் கைகளில் நின்றும் கழலுதல் 1-2 "உற்றவரை என்றும் உடன்பிரியா அன்பு அருளிப் பொன் தொடியாள் பாகனார் பொன்னம்பலம் அணைந்தார்", திருத். 648 : 3-4 "தொடியோர் மடிந்தென துறைபுலம்பின்றே", நற், 69: 6 "தொடியோள் மெல்லடி மேலவும் சிலம்பே”, குறுந். 7: 1 "இடுமணி யானை யிரீஇ யிழிந்து தன் தொடியணி தடக்கை தோன்ற வோச்சி", பெருங். 3 : 16 : 31 - 32 "தொடி ஆர் தடக்கைச் சுகோதய சுந்தரி வடிவு ஆர் திரிபுரையா மங்கை", திருமந். 1151 : 1-2 "பொன் தொடி தளிர்க் கைச் சங்கம் வண்டொடு புலம்பி ஆர்ப்ப”, கம்ப. 936 : 1 - 2 "கலங்கு அஞர் உற்று, நின் கமழ் மார்பு நசை இயாள் இலங்கு கோல் அவிர்தொடி இறை ஊரக் காணுங்கால்", கலீத். 13 - 14 தொடியை அகற்றுதல் "தொடி கழி மகளிரின் தொல் கவின் வாடி", புறம். 238: 6 *விறலியர் வறுங்கைக் குறுந்தொடி செறிப்பப்", மது. கைகளில் குறிய தொடிகளையிடுதல் வீரவளையணிதல் கைகள் வீசி நடத்த லால் தொடி ஒலித்தல் அணிந்திருந்த பசுமையான திரண்ட வளையல்கள் ஒலித்தல் தொடி விளங்குதல் தொடி அணிந் பரியகம் பூண் திருத்தல் கையணி; கைச்சரியு மாம்; பாசித்தாமனி 217 "நெடியோன் முன்னொடு நின்றன ளாமெனத் தொடி சேர் செங்கையிற் றொழுது நின்றேத்தியும்", மணி. 19: 77 - 78 "செறிதொடி தெளிர்ப்ப வீசி”, நற். 20 : 5 "செங்கால் மரா அந் தகைந்தன பைங்கோல் தொடி பொலி முன்கையாள் தோள் துணையா வேண்டி நெடுவிடைச் சென்றதென் நெஞ்சு, கார். நாற். 19 : 2 - 4 "தூங்கெயி லெறிந்த தொடி விளங்கு தடக்கை நாடா நல்லிசை நற்றேர்ச் செம்பியன் உறந்தையும் வறிதே", சிறுபாண்.81-83 "சித்திரச் சூடகம் செம்பொன் கைவளை பரியகம் வால்வளை பவழப் பல்வளை அரிமயிர் முன்கைக்கு (அரும்பதம்.) நவரத்தின அமைவுற அணிந்து", சிலப். 6 : 92 - 94; "பரியகம் காற்சரிப் பேர் பார்ந்த கைச் சரிக்கும் பேரே”, நிக. சூ. 7: வளை (அடி. ந) நவ மணி வளை (கழகம்) கை வளையல் 25 *சுடர்விடு பசும்பூண் சூர்ப்பமை முன்கை”, புறம். 153: 3 பொன் திணித்தல் பொன் வளை அணிதல் "ஏத்தி இறைஞ்சினான், பொன் திணிந்த பொரு இல் தடக் கையால் நின்று வாங்கி”, கம்ப. 2106 : 1-3<noinclude>282</noinclude> djfhrb2g1fhfh7sn3ae7aq4cw85cilv 250 665032 1983402 1979946 2026-10-26T06:46:14Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983402 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>அம்பொன்கழல் அழகிய பொற்கழல் "கும்பக் கொடியோனும் நிகும்பனும், வேறு அம்பொன் கழல் வீரன் அகம்பனும்", கம்ப. 7742: 1 - 2 பொன் அவிர் கழல் பொன்னால் ஆன கழல் பொன்னங்கழல் பொன்னால் ஆகிய கழல் பொன்னால் ஆன பொன்னால் அணி நலமுறப் புனைந்த வீரக்கழல் பொன்னின் வார் கழல் நீண்ட வீரக்கழல் பொன்னுடை வனை கழல் பொன்னூர் கழல் செம்பொன் அணி மணிக் கழல் ஆரவாரம் செய்யும் செம்பொன்னாலான கழல் "மன்னவன் நிரைகொண் டாரை வளநகர்த்தந்து பொன் அவிர் கழலிற்தங்கள் புனைமுடி யிடுவியே னேல்", சீவக.1861:1-2 "யக்காரம் பூண்டானே ஆதியானே பொன்னங் கழல டிக்கே போதுகின்றேன் பூம்புகலூர் மேவிய புண்ணி யனே", தேவா. திருநா. 6: 99: 9: 6 - 8; "இன்னவாறே இவர் ஒழுக ஏறுகொடிமேல் உயர்த்தவர்தம் பொன்னங் கழல்கள் மண்ணின்மேல் பொருந்த வந்து வழக்கு உரைத்து", திருத், 1717 : 1 - 4 "மேல் வானவர்க்கு அரசுஆம் பொன்னின் வார்கழல் புரந்தரன் போலியர் அல்லர்", கம்ப. 1380 : 2 - 5 ''தன்னுடைச் சிரத்தை என் சரத்தில் தள்ளினால் பொன்னுடை வனை கழல் பொலம் பொன் தோளி னாய்!', கம்ப. 8482 : 2 - 3 பொன்னாலான வீரக் "இன்னீர் அமிர்தன் னவள் கண்ணி ணைமாரி கற்பப் பொன்னூர் கழலான் பொழிமா மழைக்காடுபோகி", சீவக. 21: 1- 2 கழல் ஆர்பொன் அடிசூழ் பொன்னிடத்தில் மணியங்கழல் நிறைந்த மணியை உடைய கழல் மின்குலாம் கழல் ஒளி விளங்குகின்ற முடிபுனை பசும் பொன் கழல் வீரக்கழல் பகைவரை வென்ற தன் அடையாளமாக அவர்தம் பொன்முடி யினால் செய்யப்பட்ட பசும் பொன்னினால் ஆன கழல் மையற விளங்கிய குற்றமில்லாதபடி விளங்கிய கழல் செறிந்துள்ள வீரக் கழல் மொய் கழல் கழல் வரிகழல் வரிந்து கட்டிய வீரக்கழல் "மடத்திடைப் பாவை போன்றோர் நோக்கினளாகி நிற்ப அடிப்பொலிந் தார்க்கும் செம்பொன் அணி மணிக் கழலினான் அம் மடத்தகை குறிப்பு நோக்கி மனத்திது சிந்திக்கின்றான்", சீவக. 1573 : 2 - 4 "வார்பொன் முடிமேல் வயிரம் உழச் சேந்த செல்வத்து ஆர்பொன் அடிசூழ் மணியங்கழலானை வேந்தன்", சீவக. 1869:1-2 "மின்குலாம் கழல் கால் வீரன் விண்ணிடை விரைந்த தன்மை என் கொலாம்! என்ன அஞ்சி வானவர் இரியல் போனார்", கம்ப. 8184 : 3 - 4 "முடிபுனைந்த பசும் பொன்நின் அடிபொலியக் கழல் தைஇய”, புறம். 40 : 3 - 5 "மையற விளங்கிய கழலடிப் பொய்வல் காளையை யீன்ற தாய்க்கே", ஐங். 399 : 5 - 6 "முன்னையின் அழகு உடைத்து! என்று மொய் கழல் மன்னனும், உவந்து, தன் முனிவு மாறினான்", கம்ப. 6072 3-4; "தையல்மேல் ஓடலோடும், மகோதரன் தடுத்தான் ஈன்ற மொய்கழல் தாதை வேண்ட இசை யும் நீமுனியல் என்றான்", கம்ப. 7691 : 3-4; "முன்செய் தார் தம்மைக் காணேன் மொய்கழல் வேடர் என்றும் மின் செய்வார் பகழிப் புண்கள் தீர்க்கும் மெய்மருந்து தேடி", திருத்.824:3-6 "ஏம மீகென் றிடவகற் போக்கி வரிகழனோன்றான் வருட காரன்", பெருங். 3:27 : 191 - 192; "வரிக்கழற் குரிசில் மார்பும் மடந்தை வெம்முலையுந் தம்முட் செருச் செய்து திளைத்துப் போரிற் சிலம்பொலி கலந்த பாணி", சீவக. 2082 : 1 - 2<noinclude>327</noinclude> tbg0lhsrgpu2mqy7ef9r874e6u7avir 250 665033 1983400 1979947 2026-10-26T06:38:26Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983400 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>வாரொடு தொடர்ந்த பைம் பொற் கழல் பொருகழல் பொலங்கழல் புனையும் முடி துன்று பொலங் கழல் அதிர் பொலன் கழல் பொற்கழல் வாரினாற் பிணிக்கப் பெற்ற பசிய பொன் னாலாகிய வீரக்கழல் கழல் பொன்னாலான வீரக்கழல் தரித்துள்ள கீரிடங்கள் படிவதான பொன்னால் அமைந்த வீரக்கழல் ஒலிக்கின்ற வீரக் கழல் பொன்னால் செய்யப் பட்ட கழல் செம்பொற்கழல் பொற்கழல் "வாரொடு தொடர்ந்த பைம்பொற் கழலினன் வருதலோடும், சூரொடும் தொடர்ந்த தண்டைச் சுழற்றினான், வயிரத் தோளான்”, கம்ப. 8366 : 3 - 4 "திருநகர் முழுவதும் திருந்த நோக்கிய பொருகழல் இராவணன் அயற்குப் பூசனை வரன்முறை இயற்றி, நீ வழிக் கொள்வாய் என்றான்", கம்ப. 6074 : 1 - 3 "வியன்பணை முழங்கும் வேன்மூ சழுவத்து அடங்கிய புடையற் பொலங்கழ னோன்றாள்", பதிற். 31 : 30 - 31; "பூண்டேன் எம்கோன் பொலங்கழலும் புகழே அன்றி புன்பழியும் தீண்டேன் என்று, மனம் மகிழ்ந்தாள், திரு வின் முகத்துத் திருஆனாள்", கம்ப. 5340: 3 - 4; "பூங்கழல் அரக்கன் வந்து, பொலங்கழல் இலங்கை வேந்தைத் தாங்கிய அமளிமாட்டு, ஓர் தவிசுடைப் பீடம் சார்ந்தான்", கம்ப. 7283 : 3 - 4; "போவாய் இதுபோது பொலங் கழ லோய்! மூவாயிர கோடியரோடு, முரண் காஆர்கரி, பரி காவலின்", கம்ப. 7741 : 1 - 3 "முனைவன், முதுதேவரில் மூவர் அலார் புனையும் முடி துன்று பொலங்கழலான்", கம்ப. 2591 : 5 - 8 "கதிரவன் உதிப்ப, காலைக் கடன் கழித்து, இளவ லோடும் அதிர் பொலன் கழலினான்", கம்ப. 10253 : 1 - 2 "பொங்கு மலர் நறுந்தார்ப் புனைமுடிப் பொற்கழல் விச்சா தரருங் தேவ குமரரும்", பெருங். 2: 20: 118 - 119; "மாலுஞ் சோதி மலரானு மறிகிலா வாய்மையான் காலங் காம்பு வயிரங் கடிகையன் பொற்கழல் கோல மாய்க் கொழுந்தீன்று பவளந் திரண்டதோர்", தேவா. திருஞா. 2:6 : 10:1-3, "அன்று முப்புரஞ் செற்ற வழகநின் துன்று பொற்கழல் பேணா வருகரைத்தென்றவாது செயத் திருவுள்ளமே", தேவா. திருஞா. 3 : 108 : 10 : 1 - 3; "வளங்கிளர் நீர்ப் பொன்னி வலஞ்சுழியான் கண்டாய் மாமுனிகள் தொழுதெழு பொற்கழலான் கண்டாய்", தேவா. திருநா. 6. 73: 9 : 5 - 6; "பீடு விண்மிசைப் பெருமையும் பெற்ற பெற்றி கேட்டு நின் பொற்கழல் அடைந்தேன்", தேவா. சுந்தர. 45 : 7 : 3 - 4; "போந்தி யான்துயர் புகாவணம் அருள்செய்து பொற்கழலிணை காட்டி வேந்தனாய் வெளியே என் முன் நின்றதோர் அற்புதம் விளம் பேனே", திருவாச. அற்புதப். 2: 5 - 8; "சேவின் திகழ், பவர் பொன்கழல் தெளிவுற்றனர் பெரியோர்", திருத். 1384:4 "அடிவிளங்கு செம் பொற் கழலார் போலும் ஆக்கூரில் தான்றோன்றியப் பனாரே", தேவா. திருநா. 6; 21: 4: 7 - 8; "செக்கர் திருமேனிச் செம்பொற் கழலங்கை முக்கட் கடாயானை முன்", 11ஆம் திரு. 525: 3-4; "கற்றார் வல்விற் சூடுறு செம்பொற் கழல் நாய்கன் பொற்றார் மார்பீர் போதர்மி னென்றாங் கெதிர் கொண்டான்", சீவக. 1054:3 - 4; "சுற்றார் வல்விற் சூடுறு செம்பொன் கழலாற்குக் குற்றேல் செய்துங் காளையும் யானுங் கொடியாளை", சீவக. 1057 : 1 - 2; "மன்றினிடையே நடம்புரிவார் மருவு பெருமைத் திருவாரூர் சென்று குறுகிப் பூங்கோயில் பெருமான் செம்பொன் கழல் பணிந்து", திருத். 3203 : 5 - 8; "அண்ட வாணர் மறைபாட ஆடும் செம் பொன் கழல் மனத்துக் கொண்ட கருத்தின் அக நோக்கும்", திருத். 3597:3-5<noinclude>326</noinclude> 1nz019qy7ppkx9tmqqr61od816v9pxj 250 665034 1983392 1979948 2026-10-26T06:25:23Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>பூம்பொறிக் கழல் பூவிரி பொலன் கழல் பூ போன்று பொறிக் கப்பட்ட கழல் பூத்தொழிலாற் சிறப்புப் பெற்ற பொன்னால் செய்யப் பெற்ற வீரக்கழல் பெய்கழல் வீரக்கழல் பெருங்கழல் பேராக் கழல் பைங் கழல் பைம்பொன்கழல் சார்ந்தான்", கம்ப. 7283 : 2 - 4; "புணர்ப்போன் நிலனும் விசும்பும் பொருப்புந்தன் பூங்கழலின் துணர்ப்போ தெனக்கணி யாக்குந் தொல்லோன் தில்லைச் சூழ்பொ ழில்வாய்", திருக்கோ, 17: 1-2; "ஓங்கிய சைவ வாய்மை ஒழுக்கத்தில் நின்ற தன்மை பூங்கழல் செழி யன் முன்பு புலப்படா வகை கொண்டு உய்த்தார்", திருத். 2507: 5 - 8; "பொற்பூண் சுமந்த புணர்மென் முலைக் கோடுபோழ நற்பூங்கழலான் இருதிங்கள் நயந்த வாறும்", சீவக. 19 : 1 - 2 "வேந்துறு விழுமந் தாங்கிய பூம்பொறிக் கழற்கா னெடுந்தகை புண்ணே", புறம். 281 : 8 - 9 "பூவிரி பொலன் கழல், பொரு இல் தானையான்", கம்ப. 2303:1 காலில் அணியப்பட்ட "பெய்கழ லாருணி பிறந்த நாளுட்", பெருங். 3: 27: 133; "வேகங் கெடுத்தாண்ட வேந்தனடி வெல்க! பிறப் பறுக்கும் பிஞ்ஞகன்றன் பெய்கழல்கள் வெல்க", திருவாச. சிவ.6-7; "பிசாசன் என்று ஒரு பெயர் பெற்ற பெய்கழல் நிசாசரன் உருப் புணர் நெருப்பின் நீர்மையான்", கம்ப. 6112 : 3 - 4 வீரக் கழல் இறுகக் கட்டப்பட்ட கழல் பசிய பொற்கழல் பொன்னால் ஆன வீரக்கழல் "பாசி சூழ்ந்த பெருங்கழல்", ஐங். 206: 4 "தன்கட் டீராக் கற்பிற் றேவியை மறந்து பேராக்கழற் கால் பெருந்தகை புலம்பிப்", பெருங். 3 : 7: 39 - 41; "இன்பக் கோட்டியு ளினிதி னிருந்து பேராக் கழற்காற் பெருந்தகை வேந்தன்", பெருங். 5 : 1 : 239 - 240 "படர்தருஞ்சடை முடியினார் பைங்கழலடி பரவுவார்", தேவா. திருஞா. 2:78: 8: 1; "பஞ்சி நுண்டுகிலன்ன பைங்கழற் சேவடி யுடையார்". தேவா. திருஞா. 2 : 94: 94:4:1 - 2; "காலினல பைங்கழல்க ணீண் முடியின் மேலுணர்வு காமுறவினார்", தேவா. திருஞா. 3 : 72 : 10: 1 - 2; "அறையும் பைங்கழல் ஆர்ப்ப அரவாட அளால் ஏந்திப் பிறையுங் கங்கையும் சூடி", தேவா. சுந்தர, 57: 2: 1 - 2; "புறமதிலொடுங்கிய பொழுதின் மறனுவந் தமரா மன்ன ரருஞ்சம முருக்கிப் பைங்கழலமைந்த பாடமை நோன்றாள் வெண்கதிர் மதியின் வீறொளி திகழ்ந்து", பெருங். 3 : 5 : 3 - 6; "பிங்கல சார மாணி முதலாப் பைங்கழன் மறவர் பதின்மரைக் கூஉய்", பெருங், 3 : 26 : 16 - 17; "பகை முதலறுத்துப் பைங்கழ னோன்றாள் வகைமிகு மான்றேர் வத்தவர் கோமான்", பெருங். 4 : 1: 1 - 2; "கிங்கரர், சம்புமாலி, கேடு இலா ஐவர் என்று இப் பைங்கழல் அரக்கரோடும் உடன் சென்ற பகுதிச் சேனை', கம்ப. 5226 : 1 - 2; "தெறித்தவன் தலை; தெறிந்தன செறி சுடர்க் கவசம்; தெறித்த பைங் கழல்; தெறித்தன சிலம்பொடு பொலந்தார்", கம்ப. 5520 : 1 - 2; "பார் அணைத்த வெம்பன்றியை அன்பினால் பார்த்த காரணத்தின் ஆதியின் பயந்த பைங்கழ லோர்", கம்ப. 9267 : 1 - 2 "சீர்தங்கு செம்பொன் கொடிமல்லிகை மாலை சேர்ந்து வார்தங்கு பைம்பொன் கழல் மைந்தர் கைக்காட்ட”, சீவக. 881:1- 2<noinclude>325</noinclude> opakkjz7srv5v8pon1lgsmz2zqtfrwb 250 665069 1983318 1979996 2026-10-25T15:10:17Z Suba Elumalai 17428 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983318 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Suba Elumalai" /></noinclude>வெண்துகில் வெண்மை ஆடை "மீப்பால் வெண்டுகில் போர்க்குநர் பூப்பால் வெண்டு கில் சூழ்ப்ப குழல் முறுக்குநர்", பரி. 10 : 79 - 80; "வேல் வலானுடைத் தாழ்ந்த விளங்கு வெண்துகிலேய்ப்ப”, கலித். 105: 17; "பல்காசு நிரைஇய அல்குல் வெண்டுகில்", பெருங். 1: 40: 99; "நுரையொடு பொங்கும் நுண்ணூல் வெண்டுகில்", பெருங். 1: 40: 295; "பானிற வெண்டு கில் ஆனத்தானையர்", பெருங். 2: 4: 147; "கடுங்கதிர்க் கலாவம் புதைத்தநிலா வெண்துகிலினர்", பெருங். 2: 5:84-85; "நரல வெண்டுகில் ஆக்கினான் இருதுணி", சீவக. 1409: 1-2; "மாசில் வெண்டு கிலை நீர் தோய்த்து”, சீவக. 1649: 2; "வேய்நிறத் தோளி னார்க்கு வெண்டுகில் மாலை", சீவக. 1892: 3; "மேனி கிளர் வெண்டுகிலும் விழுப்பொனியல் நூலும்", சீவக. 2024: 2; "பலவும் வெண்துகில் பட்டுடன் இடஇட உயர", திருத். 535: 3 நறுநெய் தோய்ந்த நார்நூல் வெண் துகில் "நறுநெய் தோய்ந்த நார்நூல் வெண்டுகிற் செறிமென் கச்சை சேர்ந்த வல்குலர்”, பெருங். 1: 43: 125-126 நறுநெய் தோய்ந்த நாராளியன்ற வெள்ளைத் துகிலை அணிதல் "வரிசையினில் முன்படைத்து எடுத்து மன்னும் பரிகலக் கால்மேல் விரிவெண் துகிலின் மிசை வைக்க விமலர் பார்த்து அங்கு அருள் செய்வார்”, திருத். 3737: 5-8 வெள்ளை நிறத் துகில் "வெண்ணிறத் துகிலிலாங்கண் வீழ்ந்து மாசாகி நின்ற", சீவக. 1433: 1 வேறுபட்ட பலவகை ஆடை விரிவெண் துகில் விரித்த வெள்ளை ஆடை வெண்ணிறத் துகில் வேறு பல்துகில் துகிலர் போர்ப்பவர் துகிலினார் போர்ப்பவர் துகிலினாள் துகில் அணிதல் புடைவை அணிந்தவள் துகில் உடுத்தல் பூந்துகில் அணிதல் இடையில் பூந்துகில் அணியப் பெறுதல் ஆவியன்ன பூந் துகில் அணிதல் வெண்பூந்துகில் அணிதல் பைந்துகில் அணிதல் பால் நுரையன்ன பைந்துகில் அணிதல் "பலவுடன் வேறு பல்துகிலினுடங்கியகில் சுமந்து ஆரமுழுமுதல் உருட்டி", திருமுருகு. 295 - 296 "மொச்சைய அமணரும் உடைபடு துகிலரும்", தேவா. திருஞா: 3:85:10:3 "பட்டுடை விரி துகிலினார்கள் சொல் பயனிலை", தேவா. திருஞா. 2: 99: 10: 2 "தோக்கை அம் துகிலினாள்", சீவக. 2477: 1 "துகிலணி யல்குறுளங்கியன் மகளிர்”, சிறுபாண். 262 "யாணர்ப் பூந்துகில் அணிந்த அல்குல்", பெருங். 2: 4: 118 மெல்லிய பூந்துகில் அணிதல் "ஆவியன்ன பூந்துகில் அணிந்த அல்குல்", சீவக. 67 : 1 வெண்மையான துகில் உடுத்தல் பசிய ஆடை அணிதல் பால் நுரை போன்ற தூய ஆடையை அணிதல் துகில் அசைதல் ஆடை அசைதல் அம்துகில் கைய கத்து அசைதல் ஆடை கையில் அசைதல் "வெண்பூந்துகிலும் செம்பூங் கச்சும் சுரிகையும் வாளு முருவொடு புணர்ந்த அணியினராகி", பெருங். 3: 17: 127 - 129 "செம்பொற் பாசிழை செறிய வீக்கிய பைந்துகில் அணிந்த பரவை யல்குலள்", பெருங். 3 : 5 : 16 - 17 "பால்நுரையன்ன பைந்துகில் அணிந்து ஆனிரையினத் தலங்கல் ஏறனான்", சீவக. 2520 : 1 - 2 "நீடுவார் துகில் அசைய நிற்பாரும் ஆயினர்", திருத். 169: 41 "ஒளிக்கா சொருபாற் றோன்றத் துயிற்பதத் தசைந்த வந்துகில் கையகத் தசைய நெகிழ்ந்த நீரிற் கண்ட கையாக", பெருங். 3 : 24 : 178 - 180 308<noinclude></noinclude> ip89jkw3rra4akbrdmd79emr7ih4hyq 250 665071 1983322 1979998 2026-10-25T15:47:30Z Suba Elumalai 17428 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983322 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Suba Elumalai" /></noinclude>அந்துகில் சூழ்ந்து அசைதல் இடையில் அழகிய ஆடை அசைதல் பூந்துகில் அசைதல் துகில் அசைதல் துகில் விளங்குதல் பூந்துகில் இமைத்தல் துகில் உடீஇ துகில் உடுத்தல் செறிதுகில் உடீஇ கோடி நுண்டுகில் கொய்து கொண்டுடீஇ கோடி நுண்டுகில் வகைபெற உடீஇ இடையில் பொருந் தும்படி ஆடையை உடுத்தல் புதிய நுண்ணிய ஆடையை அழகுற உடுத்துதல் புதிய ஆடையை அழகாக ஒழுங்கு பெற உடுத்துதல் "ஒண்கேழல் அந்துகில் சூழ்ந்தசைந்த அல்குலாள் ஆய்பொதியில் சந்தனம் தோய்ந்த தடந்தோளாள்", 11ஆம் திரு. 300: 90 "விம்முவனர் தளர்ந்து மென்மெல ஒதுங்கிக் கூந்தல் சோரப் பூந்துகில் அசைஇ வேந்தன் மகளொடு விளையாட்டு விரும்பி", பெருங். 2: 5: 117-119; "அவிழ்ந்த பூந்துகில் அங்கையின் அசைஇ", பெருங். 1: 43: 147 "பூந்துகில் இமைக்கும் பொலன்காழ் அல்குல்", அகம். 387:7 "தன்னரைப் புகை விரிந்தன்ன பொங்கு துகிலுடீஇ", புறம். 398: 19-20 "பண்னிய நறுநெயு மெண்ணெயும் பெய்து நறுநீராட்டிச் செறிதுகிலுடீஇப்", பெருங். 4: 14: 159 - 160 "ஐவகை வண்ணத் தந்நுண் மேகலை பையர வல்குற் பரப்பிடை யிமைப்பக் கொய்து கொண்டுமஇய கோடி நுண்டுகில்", பெருங். 3: 22: 226 - 228 "இல்லின் மகளி ரேந்துவன ரீத்த கோடி நுண்டுகில் கோலமாக அவ்வரி யரவின் பையெனப் பரந்த செல்வ வல்குற் றீட்டி வைத்தது போல் வல்லிதின் வகைபெற வுடீஇப் பல்லோர்", பெருங். 4 : 16 : 34 - 38 கோடிப் பூந்துகில் கொய்து விளிம்புரீஇ உடீஇ பூத்தொழில் அமைந்த புத்தாடை உடுத்தல் "ஈரநுண்டுகில் அகற்றி ஏருடைக் கோடிப் பூந்துகில் கொய்து விளிம்புரீஇச் சேடார் அல்குல் சேடுபட உடீஇ", பெருங். 2: 5: 164 - 166 பூந்துகில் இருமடி யுடீடு துகில் உடுத்தல் துகில் உடுத்தல் நிறங்கிளர் பூந்துகில் நீர்மை யின் உடீஇ துகில் உடுத்தல் துகில் உடுத்தல் ஆடை அணிதல் தூத்துகில் உடுத்தல் பிழிந்து உதறித் துகில் உடுத்தல் வண்ணத் துகிலுடுத்தல் விளங்கு வெண் துகில் உடுத்தல் "புதுநூற் பூந்துகில் இருமடியுடீ இக்", பெருங். 1: 42: 145 "பிறங்கிய முத்தரை முப்பத்திருகாழ் நிறங்கிளர் பூந்துகில் நீர்மையின் உடீஇ", சிலப். 6: 87 - 88 "பட்டு நீக்கித் துகிலுடுத்தும்", பட். 107; "துணங்கையம் பூதம் துகிலுடுத்தவை போல்", பெரும். 235; "வட்டும் வழுதுணையும் போல்வாரும் வாழ் வாரே பட்டும் துகிலும் உடுத்து", நாலடி. 264 : 3 - 4; "நிணத் துகில் உடுத்து", சீவக. 803:3; "துகிலுடுத்துப் பொன் பூண்டு திரிவார் சொல்லும் சொற்கேட்கக் கடவோமோ துரிசற்றோமே", தேவா. திருநா. 6: 98: 2: 7-8; "உடுத்த துகி லோடும், உயிர் உக்க உடலோடும், எடுத்த முனி வோடும், அயல் நின்றதும் இசைப்பாய்”, கம்ப. 5387: 3-4 தூய்மையான ஆடை உடுத்தல் "தூத்துகில் உடுத்துத் தொடியுடைத் தடக்கை", பெருங். 1:39:21 ஈரம் அகற்றி உடுத்தல் "பிழிந்துதறித் துகிலுடுத் தேறினர்", திருப்பள்ளி. 10: 3 - 4 நிறமுடைய ஆடையை உடுத்தல் "வண்ணத் துகிலுடுப்பின் வாய்விட்டழுவது போல் வருந்தும் அல்குல்”, சீவக. 2625 : 1 - 2 அழகு விளங்கும் வெள்ளை ஆடை உடுத்தல் வெள்ளையாடை உடுத்தல் வெண்துகில் விரித்து உடுத்தல் "விளங்கு வெண்துகில் உடுத்து வெண் சாந்து மெய் பூசித் துளங்கு மஞ்சிகை துளைச்சிறு காதினுட் டுளங்க", சீவக. 2388 : 1 - 2 "விழுத்தகு வெண்துகில் விரித்தனன் உடுத்து", பெருங். 4:6:79 309<noinclude></noinclude> 2zdw5egnymntx23dwodfirkrdnge7bl 250 665073 1983324 1980000 2026-10-25T16:21:02Z Suba Elumalai 17428 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983324 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Suba Elumalai" /></noinclude>தூமத்தினார்ந்த துகிலேந்துதல் வெண்துகி லேற்றல் அகில்புகை கமழும் ஆடையை அணிதல் வெள்ளைத் துகிலா கிய ஆடையை உடுத்துதல் "வீமத்தி னோடு முடனேசுட வேகலாற்றான் தூமத்தி னார்ந்த துகிலேந்திய வல்குறாதை பூமொய்த் திருந்த கடைமேற்புலம் புற்றிருந்தான்", சீவக. 1966: 2-4 "இசைந்த வெண்துகிலேற்ற தானையன்", பெருங். 5: 2:21 நிலன்நேர்பு துகில் மருங்கில் கட்டுதல் இடையில் நிலத்தைத் தொடுமாறு, தொங்கு கின்ற ஆடையை அணிதல் "குறும்பொறிக் கொண்ட நறுந்தண் சாயல் மருங்கில் கட்டிய நிலன்நேர்பு துகிலினன்", திருமுருகு. 213 - 214 ஆடையைக் கையாற் பிடித்தல் துகிற்கைக் கொள்ளுதல் பூந்துகில் அல்குல் கொள்ளுதல் பூத்தொழிலை உடைய சேலையை இடையில் உடுத்துதல் தாழ் துகில் கையேந்தல் துகில் சாத்துதல் கடல் நுரைத்துகில் சுற்றுதல் துகிலிடைச் சுற்றுதல் முன் தானையை வலக்கையால் பற்றிக் கொள்ளுதல் "சேற்றால் எறிந்து வளை துகிற்கைக் கொண்டு", பெரிய திரு. 2: 10:1 "தண்டலை வாழை அன்ன குறங்கிடை, அல்குல் தட்டில், கொண்ட பூந்துகிலும், கோவைக் கலை களும் சோர”, கம்ப. 5022 : 1 - 4 "வெந்தாற்போல் தோன்றுநீள்வேய் அத்தம் தந்தார் தகரக் குழல்புரளத் தாழ்துகில்கை யேந்தி மகரக் குழை மறித்த நோக்கு", திணை. நூற். 77 : 2 - 4 "கலன்களோடும் அச்சாத்திய துகிலோடும்”, கம்ப. கொள்ளுதல் துகில் உடுத்தல் "கலன்களோடும் அச்சாத்திய துகிலோடும்”, கம்ப. 6581:3 கடல் நுரைப் போன்ற வெண்பட்டாடையை அரையில் சுற்றி உடுத்தல் "கடல் நுரைத் துகில் சுற்றி, கதிர்க் குழாம் புடை நிரைத்து ஒளிர் பல்கலன் பூட்டினான்", கம்ப. 7344 : 3 - 4 ஆடையை உடுத்துதல் பூந்துகில் சுற்றுதல் துகில் உடுத்தல் பூந்துகில் கலைப் புறம் சூழ்தல் மேகலையின் மேல் ஆடை அணிதல் அந்துகில் சூழ்தல் துகில் அணிதல் பூந்துகில் சூழ்தல் துகில் அணிதல் செறிதுகில் கச் சொடு செறிதல் சிவப்பு நிறம் செறிந்த ஆடை அரைக் கச்சு உடனே கூடி விளங்குதல் "துகிலிடைச் சுற்றித் தூநீர் ஆட்டி", 11ஆம் திரு. 512: 50 "அற்றங்காவாச் சுற்றுடைப் பூந்துகில்”, மணி. 3 : 140 "சூடிய கலைப்புறம் சூழ்ந்த பூந்துகில் ஓடிய எரி வளைத்து உருவ வெண்புகை கூடி மற்றதன் புறங் குலாய கொள்கைத்தே”, சீவக. 1007: 2 - 4 "அந்துகில் குழ்ந்து அசைந்த அல்குலாள்", 11ஆம் திரு.300.90 "பொன்னும் முத்தும்மேல் அணிகலன் பூந்துகில் குழ்ந்து பன்னு தூவியின் பஞ்சணை விரைப்பள்ளி", திருத். 2970:2-3 "சிந்து ராகத்தின் செறி துகில் கச்சொடு செறிய, பந்தி வெண் முத்தின் அணிகலன் முழுநிலாப் பரப்ப", கம்ப. 5847: 1 - 2 பூந்துகில் செறிதல் அழகிய பட்டாடை அணிந்திருத்தல் நுரைகிழித்தனைய நெய்ம்மை நுண்துகில் சேர்த்தல் வெண்துகில் சேர்த்தல் துகில் சேர்தல் நுரையைக் கிழித்தாற் போன்ற மெல்லிய அழகிய ஆடையை இடையிலே அணிதல் வெள்ளைத் துகில் உடுத்தல் துகில் அணிதல் "புடைஇரு குழையும் மின்னப் பூந்துகில் செறிந்த அல்குல் நடை அறிமகளிர் ஏந்த நல் அமிர்து உண்ணும் போழ்தில்”, சீவக. 399 : 1 - 2 "நுரை கிழித்தனைய நெய்ம்மை நுண்துகில் மருங்கில் சேர்த்தி உரைகிழித் துணரும் ஒப்பின் ஓவியப் பாவை ஒத்தார்", சீவக. 699 : 3 - 4 "வெண்டுகில் மாலை சாந்தம் தானல கலங்கள் சேர்த்தி”, சீவக. 1892: 3-4 "துகில் சேர் மலர்போல் மணிநீர் நிறைந்தன்று", பரி. 12:93 310<noinclude></noinclude> q83kkmbe941dhbsmrh7afgby8c0rm2f 250 665074 1983325 1980001 2026-10-25T16:54:52Z Suba Elumalai 17428 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983325 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Suba Elumalai" /></noinclude>அகில்புகை மணம் கமழும் அழகிய ஆடையை நெகிழாது இறுக உடுத்துதல் தூமம் கமழ் பூந்துகில் சோர அசையா பூந்துகில் தழீஇ ஆடை அணிதல் துகில் தாங்கி நிற்றல் துகில் உடுத்தல் துகில் தாங்குதல் துகில் உடுத்தல் பூந்துகில் தைஇய துகில் உடுத்தல் மெல்லிய துகில் அசைதல் துகில் நெகிழ்தல் நுண்துகில் நுடங்குதல் துகில் நெகிழ்தல் நுண்துகில் நெகிழ்தல் துகில் நெகிழ்தல் நெகிழ்தல் துகிலைப் பிடித்தல் பற்றுதல் ஆவியந்துகில் புனைதல் துகில் உடுத்தல் சித்திர நிரை தோயும் செந்துகில் புனைதல் ஓவிய வரிசைகள் அமையப் பெற்ற செந்நிறப் பட்டாடை யை உடுத்தல் சின்ன நுண்துகில் புனைதல் துகில் உடுத்தல் வெண்டுகில் மருங் வெண்மையான கணி பெறீஇ துகில் புனைதல் துகில் உடுத்தல் வெண்மையான துகில் அணிதல் பூந்துகில் மரூஉதல் வெண்துகிலின் இணைமடி விரித்து உடீடு துகில் அணிந்து இருத்தல் வெண்மையான ஆடையை விரித்து உடுத்தல் வெண்துகில் அரை மிசை வீக்குதல் தூசு துகில் அரையில் கட்டுதல் வெண்டுகில் கலா பம் வீக்குதல் மேகலையின் மேல் துகிலுடுத்தல் ஆடை "தூமம் கமழ் பூந்துகில் சோர அசையாத் தாமம் பரித் தாடுதண் சாந்தந் திமிர்ந்திட்டு", சீவக. 1071: 1 - 2 "பொறியமை பேழையொடு பூந்துகிறழீஇக்", பெருங் 1:44: 36 "துகில் ஒன்றும் தாங்கி நின்றாள்", கம்ப. 1074: 4 "திருவிழை துகிலும் பூணும் திறப்படத் தாங்கினாரே", சீவக. 2737: 4; "தாங்கிய துகிலார் மெள்ளச் சரிந்து வீழ்குழலார்', கம்ப. 8281: 1 ”தைஇய பூந்துகில் ஐது கழல் ஒருதிரை". கலித். 85: 5 ”பைங்காழ் அல்குல் நுண்துகில் நுடங்க”, பெரும். 329 "நிலாவுறழ்ப் பூந்துகில் நெகிழ்ந்திடை தோன்ற", பெருங். 5 : 1 : 137; "சூழ்ந்த காசு தோன்ற வந்துகின் னெகிழ்ந்து", சீவக. 1958: 2; "மெய் அராகம் அழிய துகில் நெக', கம்ப. 947:2 "நுண்டுகில் நெகிழ்ந்த அல்குல் மணி பரந்தி மைப்ப", சீவக. 2086:1 "கொய்யார் பூந்துகில் பற்றி", பெரியாழ். 3: 1: 4; "உடை நெகிழஓர் கையால் துகில் பற்றி", பெரியாழ். 3 6 2; "பந்து பறித்து, துகில் பற்றிக் கீறி", பெரியாழ். 10: 7: 5 "ஆவியந்துகில் புனைவதொன்றன்றி வேஹறியாள்", கம்ப. 5079:1 "சித்திர நிரை தோயும் செந்துகில் புனை வாரும்”, கம்ப. 1195 : 7 - 8 "பல் நிறத் துகிலினைப் பறித்து நீக்கினர் சின்ன நுண் துகிலினைச் செறிக்கின்றார் சிலர்”, கம்ப. 1795: 3 - 4 "கடிமலரும் துகிலும் சாந்தும் புனைந்தாரே", சீவக. 2501: 4 "மறுவில் வெண்டுகில் மருங்கணி பெறீஇ", பெருங். 2 : 2:36 "பூந்துகில் மரீஇய ஏந்து கோட்டல்குல்", நெடு. 145 "கண்டுளங் கவிரொளிக் கழுஉநிறம் பெறீஇய வெண் டுகி லிணைமடி விரித்தன ருடீஇச்”, பெருங். 2: 5: 130 - 131 "நுரையுரை வெண்டுகில் அரைமிசை வீக்கி", பெருங். 1: 40: 286 "வெண்ணிற மழையின் மின்போற் கலாபம் வீக் கிக்", சீவக. 624 : 1 "பாசிழைப் பகட்டல்குல் தூசுடைத் துகிர் மேனி", பட். 147-148; "தூசுந் துகிரும்", சிலப். 5: 18; "தூசினும் மணி யினுந் தொல்லோர் வகுத்த", மணி. 20: 68; "தூசினால் அங்கை நீவியிருந்தனன் தோற்றமிக்கான்", சீவக. 1302: 4; 311<noinclude></noinclude> ilx86ce1fxhwagbv5udsbj2yjw86x20 250 665076 1983326 1980004 2026-10-25T17:12:43Z Suba Elumalai 17428 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983326 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Suba Elumalai" /></noinclude> நல்லாடை பட்டாடை ஒளிமிக்க பொன்னாடை உயர் தூசு கோசிகத் தூசு சவியுடைத் தூசு துன்னு தூசி நுண் தூசு மென் தூசு "அவர்க்கு அணி, தூசு ஆதி ஆய பாங்குள மற்றவை அருளி", கம்ப. 217: 1-2; "தூசொடும் அணியும் முந்நூல் தோல் தரும் தோற்றம் போன்றும்", கம்ப. 590; 3-4; "மெய் யைச் சுதைக்கண் நுரையைப் பொருவு தூசுகொடு தூய்து ஆய் உதித்தனர்", கம்ப. 828: 1-2; "தூசினொடு வெண் படம் உடைக் குடில்கள் தோறும் வாசமலர் மங்கையர் முகங்கள்”, கம்ப. 830: 1-2; "வீக்கிய கலனும் தூசும் வேறு வேறு ஆனது ஒராள்", கம்ப. 1077: 2; "பொன் அரும் கலனும் தூசும் புறத்து உள", கம்ப. 1018: 1; "புன்றொழில் அரக் கன் கொண்டு போந்த நாட் பொதிந்த தூசில்", கம்ப. 5261: 1; "பாசிழை அரம்பையர் பழிப்பு இல் அகல் அல்குல் தூசு தொடர் ஊசல் நனி வெம்மை', கம்ப. 4219: 1 - 2; "இடைஇடை வீசும் தூசு போல்", கம்ப. 5406: 2; "கொழுங்கனல் தூசின் உத்தரிகத்தொடு சுற்றுறா", கம்ப. 5967: 1 - 2; "கந்து அடுகளிறு, வாசி, தூசு அணி கலன்கள் மற்றும் உந்தினன், எண்கின் வேந்தற்கு உலகம் முந்து உதவினானே', கம்ப. 10354: 3-4; "நவமணிக் காழும் முத்தும்மாலையும் நலம் கொள் தூசும்", கம்ப. 10355:1; "ஒளிமணிப் பூணும் தூசும்..... தனக்குத் தந்தான்", கம்ப. 10357:2-4; "வளன் அணிகலனும் தூசும் மாமதக் களிறும்", கம்ப. 10358: 1; "பொன்திணி தூசும் வாசக் கலவையும் புதுமென் சாந்தும் ஈந்தான்", கம்ப. 10361:3-4; "தூசுடைய துகள் மாசு கழிப்பார் போல்”, திருத்.1196: 3 - 4; "சொன்னவர்க் கெலாம் தூசொடு காசு பொன் அளித்தே", திருத். 2973: 1; "சொன்னவர்க் கெல்லாம் இருநிதித் தூசுடன் அளித்து", திருத். 2955; 2; "பொன் ஆர்கிழியும் மணிப்பூணும் காசும் தூசும் பொழிந்து அளித்தார்", திருத். 9249 : 7 - 8 "கண்அகல் நாடு உயர் காசொடு தூசும் பெண்ணின் அணங்கு அனையாள் பெறுக என்றார்”, கம்ப. 1256: 3-4 "நிறம் செய் கோசிக நுண் தூசு நீவி நீவாத அல்குல்", கம்ப. 1129: 1 "புவியுகழ் சென்னி... சவியுடைத்தூசும், மென் சாந்தும் மாலையும் அவிர் இழைக் குப்பையும் அளவு இலாதது", கம்ப. 4555: 3 தைக்கப்பட்ட ஆடை "துன்னு தூசினொடு சந்திவை சுமந்த சனகன்", கம்ப. 2520: 3 "மன்னும் நுண்தூசும் மாவும் மதமலைக்குஅரசும் ஈயா", கம்ப. 10350: 2 மென்மையான ஆடை "மகளிர் மென்தூசு உலவு உறுபரவை அல்குல்”, கம்ப. 2358:2-3 புனையப்பட்ட மென் மையான ஆடை "பொன்னினின் முத்தினின் புனை மென் தூசினின் மின்னின", கம்ப. 4390: 1; "புனைமென் தூசும் வன்திறல் கயமும் மாவும் வழங்கினன்", கம்ப. 10352: 3 – 4 "பொன்னிறத் தூசு கருவரை மருங்கில் தழுவிய புது வெயில் பொருவ”, கம்ப. 5152: 2 புனை மென் தூசு பொன்னிறத் தூசு பொன்னாடை மதியின் ஒளிர் தூசு வண்ணத் தூசு பலவண்ண ஆடை ஒளி வீசும் ஆடை "மதியின் ஒளிர் தூசு வகுத்தனவும் அதிகம் சகடு ஆயிரம் ஈகுவெனால்”, கம்ப. 7769: 3-4 "எண்ணிலா வண்ணத் தூசின் பொதிப் பரப்பு எங்கும் நண்ண”, திருத். 3104: 7 - 8 312<noinclude></noinclude> okshtajrxpg08rwh90ey6ixqvpmg1mv 250 665083 1983438 1980011 2026-10-26T08:24:57Z Sushmika Singaravelu 17422 /* உரையில்லாதவை */ 1983438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude><noinclude></noinclude> 637jqxfn7thcyaj777a2fdymtchb463 1983439 1983438 2026-10-26T08:26:08Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்படாதவை */ Ocr 1983439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude><noinclude></noinclude> 3xgtbswf60f42986902hq4o8rx4rg01 1983441 1983439 2026-10-26T08:29:11Z Sushmika Singaravelu 17422 /* உரையில்லாதவை */ 1983441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="0" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude><noinclude></noinclude> 637jqxfn7thcyaj777a2fdymtchb463 1983459 1983441 2026-10-26T08:57:27Z Sushmika Singaravelu 17422 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1983459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Sushmika Singaravelu" /></noinclude>________________ அரத்தப் பூம்பட்டு அரைமிசை உடீஇ உரோமப்பட்டு உடுத்தல் கமழ்பட்டினை உடுத்தல் செங்கழுநீர் பட்டுடுத்தல் செய்வார்”, தேவா. திருநா. 6: 2: 11: 1 - 3 "பட்டுடுத்து பவளம்போல் மேனியெல்லாம் பசுஞ்சாந்தங் கொண்டணிந்து பாதம் நோவ", தேவா. திருநா. 6:58:7: 1-2; "உடுத்த பட் டொளிப்ப", சீவக. 2666: 2 சிவந்த நிறமுடைய சிவந்த நிறமுடைய "அரத்தப் பூம்பட்டு அரைமிசையுடீஇ", சிலப். பூம்பட்டை உடுத்தல் 14: 86 எலிமயிர் முதலியவற் "உருவம் ஆர்ந்தன உரோமப் பட்டுடுத்து எரியும் றால் செய்த செந்நிறப் வார்குழை சுடர இந்திர திருவிலன்னதார் திளைப்பத்", பட்டாடை அணிதல் சீவக. 2425: 1-3; "கொம்மென நாவி நாறுங் கூந்தலை உலர்த்தி நொய்ய அம்மலரு ரோமப் பூம்பட்டுடுத்தபின் அனிச்ச மாலை செம்மலர்த் திருவினன்னார் சிகழிகை சேர்த்தி னாரே", சீவக. 2667 : 2 - 4 மணம் வீசும் பட்டா டையை உடுத்தல் தெள்ளிய ஒளி கொண்ட செங்கழு நீர் மலர்போலும் "கற்பகம் ஈன்ற கமழ்பட்டினை உடுத்துப் பொற் கழல்கள் கால்மேற் பொலிவித்து", 11ஆம் திரு. 300. 16 "செங்கழுநீர்ப் பட்டுடுத்துச் செங்குங்குமம் எழுதி அங் கழுநீர்த்தாமம் நுதல் சேர்த்திப்", 11ஆம் திரு. 300 165 வண்ணங்கொண்ட பட்டுச்சேலையை உடுத்தல் அருவிலை வண்ணப் பட்டுடுத்தல் புகையார் வண்ணப் பட்டு உடுத்தல் தீம்பால் நுரை போல் திகழ் வெண்பட்டு உடுத்தல் உறைந்த வெண் மணிச் செப்பில் பட்டு உடுத்தல் பட்டுலாய்க் கிடத்தல் அழகு பொருந்திய இன்பமூட்டும் விலை மதிப்பற்ற பட்டா டையை உடுத்துதல் புகை போன்ற மெல்லிய நிறமிக்க பட்டினை உடுத்தல் மென்மையான வெண்பட்டு உடுத்தல் மணிகள் பதித்த செப்பில் இருந்த வெண்பட்டாடையை அணிதல் பட்டுப் பரவிக் கிடத்தல் பூம்பட்டு ஒளித்தல் பட்டு உடலோடு ஒட்டிக் காணப்படுதல் குலவிய குருதிப் ஒளிரும் செம்பட்டி பட்டின் கலைநயம் னைச் சேர்த்துக் கொளுத்தியிடுதல் கட்டி அழகு வண்ணம் சிறக்கச் செய்தல் பட்டு அணிதல் பட்டுச் சுமத்தல் பட்டு வீக்குதல் "வாண்மின் நுண்ணிடை வருந்தினும் சூட்டனிந் தழகார் ஆணமாகிய அருவிலை வண்ணப் பட்டுடுமின்", சீவக. 2389 : 3 - 4 "புகையார் வண்ணப்பட்டுடுத்து", சீவக. 2694: 1 "தீம்பானுரை போற்றிகழ் வெண்பட்டுடுத்து", சீவக. 3046: 1 "முறிந்த கோல முகிழ்முலையார் பரவ மொய்யார் மணிச் செப்பில் உறைந்த வெண்பட்டுடுத் தொளிசேர் பஞ்சவாசம் கவுட்கொண்டு", சீவக. 2358:1-2 "பட்டுலாய்க் கிடந்த செம்பொற் கலையணி பரவை அல்குல் இட்டிடைப் பவழச் செவ்வாய்த் தத்தையு மிதனைக் கேட்டாள்", சீவக. 1145 : 3 - 4; "பட்டுலாய்க் கிடந்த செம்பொன் பவளமொடிமைக்கு மல்குல்", சீவக. 2047: 1 "நான நீரிற் கலந்து நலங்கொள் பூம்பட்டு ஒளிப்ப", சீவக. 923:1 "குலவிய குருதிப் பட்டின் கலைநயம் கொளுத்தியிட்டான்”, சீவக. 673 : 4 "வட்டுடைப் பொலிந்த வண்ணக் கலாபமொடு பட்டுச் சுமந்தசைந்த பரவை அல்குல்”, பெருங். 2: 4: 122 - 123 "வட்டச் சூரையார் வார்முலைக் கச்சினர் பட்டு வீக் இடையில் வெண் பட்டுத் துணியணிதல் கிய அல்குலர்”, சீவக. 632 : 1 -2<noinclude>316</noinclude> dbebgvky4ny8bzx258eo1le343yupdt 250 665643 1983356 1981495 2026-10-26T05:17:26Z Balajijagadesh 1137 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1983356 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Balajijagadesh" /></noinclude> {{center|{{x-larger|<b>கடும் கண்டனத்துக்குரிய ஒப்பீடு!</b>}}}} {{li|"பெ|2em}}ரியார் வழிக்கும் - காஞ்சிப் பெரியவர் வழிக்கும் அடிப்படையில் வேறுபாடு இல்லை. எனக்கு பெரியாரையும் பிடிக்கும் பெரியவாளையும் பிடிக்கும்" - என்று சட்டப் பேரவைத் தலைவர் காளிமுத்து சங்கராச்சாரி விழா ஒன்றிலே பேசியிருக்கிறார். திராவிடர் இயக்க லட்சியங்களை பார்ப்பனர்களிடம் அடகு வைத்தவர்கள் - அடுத்த கட்டமாக பெரியாரையும், சங்கராச்சாரியோடு கொண்டு போய் சங்கமித்து விட்டால், துரோகப் படலம் முழுமையாகிவிடும் என்று காளிமுத்து கருதுகிறார் போலும்! இது மன்னிக்க முடியாத கண்டனத்துக்குரிய கருத்து என்பது மட்டுமல்ல; தமிழினத்துக்கு இழைக்கும் பச்சைத் துரோகமாகும். பெரியார் மனித சமுதாயத்தின் சமத்துவத்துக்கு உழைத்தவர்; சங்கராச்சாரி வர்ணாஸ்ரமத்தைக் காப்பாற்றப் பாடுபடுபவர்; பெரியார் பெண்கள் விடுதலைக்கு புரட்சிக் குரல் கொடுத்தவர்; சங்கராச்சாரி பெண்களின் எதிரி; பெண்கள் வேலைக்குப் போகக் கூடாது என்பவர்; பெரியார், 'விதவை' என்ற சொல்லே அகராதியில் இருக்கக்கூடாது என்றவர்; சங்கராச்சாரி 'விதவைகள்' தரிசு நிலத்துக்கு சமமானவர்கள் என்று அவமதிப்பவர். பால்ய விவாகம் முடிக்கப்பட்டு ஏழு வயதில் விதவையான - தனது சகோதரி மகளுக்கு குடும்பத்தார் எதிர்ப்புகளைப்<noinclude>{{nop}}{{rv|246 |{{right|விடுதலை இராசேந்திரன் {{larger|'''246'''}}}}|{{left|{{larger|'''246'''}} பெரியாரியத்தின் வெற்றி}}}}</noinclude> 52i8cvre5qaub9hxkogb2aeeffgtgr9 250 665902 1983564 1982811 2026-10-26T10:04:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="~2026-56580-20" /></noinclude>________________ முகம் களும் தாவி விளையாடின (புற. 383:19). காவிரி பாயும் நாட்டையுடையவனாகிய புகழையுடைய கிள்ளிவள வனை நினைந்து அவனிடம் செல்கின்றேன்; பிறரிடம் செல்லேன்; பிறருடைய முகத்தை உதவி கருதிப் பாரேன் என்று இருந்த என்னிடம் தாமான் தோன்றிக் கோனின் வள்ளன்மையைப் பற்றிக் கூறினர்' என்று ஐயூர் முடவனார் கூறினார் (புற.399:14).முருகப் பெருமானுடைய ஒருமுகம், இருளின்றி உலகம் குற்ற மின்றாய் விளங்கும்படி பல கதிர்களையும் தோற்று வித்தது; ஒருமுகம் தன்மேல் அன்புடையாரின் வேண்டுதல்களை நிறைவேற்றியது; மற்றொரு முகம் மறையிற் பிறழாத அந்தணரின் வேள்விகளைக் காத்தது; வேறொரு முகம் மறை முதலி யவற்றில் வழங் காத பொருள்களை முனிவர் முதலியோர்க் குணர்த்தித், திங்களைப் போலத் திசைகளை எல்லாம் விளக்கியது; மற்றொரு முகம் அழிக்க வேண்டிய அவுணரை அழித் துக் களவேள்வி செய்தது; ஒருமுகம் குறமகளாகிய வள்ளியோடு மகிழ்ந்துகுலா வியது (முரு.92(2).94,96, 98, 100). முருகவேளுக்குரிய பழமுதிர் சோலைமலை யின் அருவி கருங்குரங்கோடே கரிய முகத்தையுடைய முசுக்கலைகளும் நடுங்கும்படியாக விழுந்தது (முரு. 303). முருகா என்று துதிக்கும், அஞ்சுகின்ற முகத்தை யுடைய அன்பர்களைத் தேற்றுவதற்கு ஆறு முகத்தை யுடைய முருகன் தோன்றுவான் (முரு.வெ.6:1(2)). சோணாட்டு மருத நிலத்தில், எழுகின்ற பெரிய முலையையொத்த முகை நெகிழ்ந்து, அழகினை யுடைய முகம் போலத் தெய்வத் தாமரை மலர்ந்தது (சிறு.73). ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடன் நோக்கி னார்க்கு எக்காலத்திலும் இனிய முகத்தை உடையன் (சிறு.208). ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடன் தன்பால் வரும் பரிசிலர்க்குக் குதிரையின் செலவினைப் பின்னே நிறுத்தும் வலிய தாளினையும் ஒளிபொருந்திய முகத்தையும் உடைய வெள்ளிய எருத்தை அதனைச் செலுத்தும் பாகனோடு உடனே தந்தருள்வான் (சிறு. 260). தொண்டைமான் இளந்திரையனுக்குரிய நாட்டு ஊர்களில் வாழும் யாட்டிடையர் குடில் முன்றிலில் வளைத்த முகத்தினையுடைய செம்மறியாடுகளும், வெள்ளாடுகளும் கட்டப்பட்டிருந்தன (பெரு. 153). முல்லை நிலத்தில் உழவர் உழவுத் தொழிலிலே நன்கு பயின்ற எருதுகளை வாயிலிலேயே நுகத்தைப் பூட்டிக் கொண்டு சென்ற, பிடியினது வாயையொத்த வளைந்த வாயையுடைய கலப்பையின் உடும்பினது முகத்தை யொத்த பெருங்கொழு மறைய அமுக்கித் தோட் டத்தை உழுவர் (பெரு. 200). ஒளியினையும், வரியினை யும், புள்ளிகளுடைய முகத்தினையும் கொண்ட களிற் றினைப் பாய்ந்த சிங்கக் குருளை அதன் மத்தகத்தைக் கொள்ள விரும்பினாற்போலப் பகைவரை மதில்களோ டழித்து வீரமுடிபுனையும் வெற்றியையே விரும்பும் 136 முகம் தொண்டையர் மரபில் வந்தவன் தொண்டைமான் இளந்திரையன் (பெரு. 448). மதுரை மாடங்களிலுள்ள மகளிர் நிலாமுற்றத்திலேறித் தெருவில் நடைபெறும் விழாவினைச் சாளரங்களின் வழியாகப் பார்க்கும் போது, அவர்களின் ஒளி பொருந்திய அழகினை யுடைய முகங்கள், கொடிகளின் அசைவினால் விட்டு வீட்டுத் தோன்றுதல், நுகிலிலே மறைந்து மதைத்து திங்கள் தோன்றுதல் போன்றிருந்தது (மது. 448). மதுரை நகரிலுறையும் மகளிர் முகங்கள், நெருப்புப்போலும் இதழ்களை யுடைய தெய்வத்தன்மை வாய்ந்த தாமரை யின் பெரிய மலர்களைப் போன்று ஒளியுடன் விளங் கின (மது. 711). காதலரைப் பிரிந்து மெலிந்து வருந்தும் கோப்பெருந் தேவியார்க்குச் சிவந்த முகத்தினை யுடைய செவிலித் தாயார் குறியவும், நெடியவுமாகிய பலமொழிகளால் நின்துணைவர் இப்பொழுதே வந்து விடுவார் என்று கூறித் தேற்ற முயன்றனர் (நெடு.153). தலைவியின் மேல்பாய்ந்து வருகின்ற யானையின் அழகிய முகத்தில் தலைவனின் கணை பாய, அதன் புண்ணிலிருந்து வரும் குருதி அதன் முகத்தில் பரவி வழிய, அவ்வி யானை அஞ்சியோடியது (குறி. 171:172). 'யானையை அம்பினால் ஓட்டிய தலைவன் அஞ்சி நடுங்கிக்கொண்டிருக்கும் தலைவியிடம், 'யான் நின் நலத்தை நுகர்வென்; அஞ்சாதே' என்று கூறி அவ ளுடைய நுதலை நீவி, என் முகத்தைப் பார்த்துச் சிரித்தான்', என்று தோழி செவிலியிடம் அறத்தொடு நின்றாள் (குறி.183). நன்னன் சேய் நன்னனுக்குரிய மலையில், காம்பிலே செருகப்பட்டிருக்கின்ற வேல் யானையின் முகத்தில் குத்திக் கொண்டிருப்பதைப் போல, முறைப்படி மலராத வாழை மொட்டின் உயர்ந்த முகங்கள் மலையைத் தீண்டுமாறு விளங்கின (மலை. 129). நன்னன் சேய் நன்னன், தனது தூசிப் படையுடைய மதிலிடத்தில், புள்ளிகளையுடைய முகம் மறையும்படி பட்டத்தாற் பொலிவு பெற்ற மலை போலும் போர்த்தொழிலில் வல்ல யானைப் படையை யும் வைத்திருந்தான் (மலை. 225). 'காதலுடையாரைப் பிரிதல் அறனன்று என்னும் முதுமொழி அங்ஙனம் சொல்லிய அளவில் கழிக என்று கூறுவாள் போலத் தலைவி முகக்குறிப்பினால் உணர்த்தி ஓவியம்போல் அசையாது நின்றாள்', என்று தலைவன் தன் நெஞ்சிற் குக் கூறிச் செலவழுங்கினான் (அக. 5:19). குறவரின் குடிசைகள் மறையும் படியாக வேங்கையின் மலர்கள் உதிர்ந்திருக்கின்ற தோற்றத்தைக் கண்டு புலி என்று அஞ்சிய புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தினையுடைய யானை மலையில் மூங்கில்கள் முறியும்படியாக ஓடியது (அக.12:11). வேள்வி செய்யாத பார்ப்பானால், அறுத்தெடுத்த வளைகள் போக எஞ்சிய சங்கின் தலை யைப் போன்று பிணிப்பு விடாத சுரிந்த முகத்தினை யுடைய பகன்றையின் அரும்புகள் தைத்திங்களாகிய<noinclude></noinclude> 8vi31mn0av1tefsn4pxnzwgyjuouh37 250 665960 1983279 2026-10-25T12:03:52Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "<section end="திருமழிசை"/> <section begin="திருமழிசை ஆழ்வார்"/> {{dhr}} <b>திருமழிசை ஆழ்வார்</b>: தைத் திங்கள் மகநாளில் சக்கரத் தாழ்வானின் அமிசமாகப் பார்க்கவி முனிவ..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983279 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமழிசை ஆழ்வார்|506|திருமறைக்காடு}}</noinclude><section end="திருமழிசை"/> <section begin="திருமழிசை ஆழ்வார்"/> {{dhr}} <b>திருமழிசை ஆழ்வார்</b>: தைத் திங்கள் மகநாளில் சக்கரத் தாழ்வானின் அமிசமாகப் பார்க்கவி முனிவரின் மகனாய்த் திருமழிசையில் தோன்றி, திருவாளன் என்பவனால் வளர்க்கப் பெற்றவர் இவர். இந்தச் செய்தி ஆழ்வார்கள் பற்றிய வரலாற்றுக் கருத்துகளைத் தரும் குருபரம்பரை, தேசிகப் பிரபந்தம், திவ்வியசூரி சரிதம் முதலியவற்றில் அமைந்துள்ளது. இவர்க்குப் பக்தி சாரர் என்னும் பெயரும் உண்டு. இவர்க்குக் குழந்தைப் பருவத்தில் பால் அளித்து வந்த இடையன் ஒருவனின் மகன் கணி கண்ணன் என்பான் இவர்பால் அன்பு கொண்டு சீடன் ஆயினன். ஆறுதரிசனம், புத்தம், சமணம், சைவம் முதலிய சமயக் கொள்கைகளைக் கற்றுத் தெளிந்து வைண வத்தின் சிறப்பை இவர் நிலை நாட்டினார். யோகம், பக்தி ஆகிய இரு நெறிகளையும் இவர் பின்பற்றினார். இவர் காலத்தவராகக் கருதப்பெறும் பொய்கை ஆழ்வார் இவர்க்கு யோகநெறியைப் புகட்டியதாகவும் அதனால் இவர் பன்னூறு ஆண்டுகள் யோகத்தில் இருந்ததாகவும் திவ்விய சூரிசரிதம் கூறும். இவரைத் திருமூலரோடு ஒப்பிடுவர். இவர்பால் திருமாலுக்கு இருந்த ஈடுபாடும், அரசனைத் துச்சமெனக் கருதும் இவர்தம் வைராக்கிய உள்ளமும் புலப்படுத்தவல்ல நிகழ்ச்சி ஒன்று இவர் வாழ்வில் நிகழ்ந்ததாக இவர் பற்றிய வரலாறு கூறுகிறது. <b>ஆழ்வார் அருளிச் செயல்கள்</b>: இவர் பாடியன இரு பிரபந்தங்கள். அவை நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தத்தில் அமைந்துள. திருச்சந்த விருத்தம், நான் முகன் திருவந்தாதி என்பனவே அவை. திருச்சந்த விருத்தம் 120 சந்தக் கலிவிருத்தத்தில் அமைந்துளது. அதில் சித்தர்கள் பாடற்போக்கு காணப்பெறுகிறது. இவரது யோகத் தெளிவைப் புலப்படுத்தவல்லது இந்தப் பிரபந்தம், இவர்தம் திருச்சந்த விருத்தப் பாடல், திருமால் இவர் உள்ளத்தில் புகுந்து பரவிய யோக நிலையை உணர்த்தவல்லது. அப்படியே நான்முகன் திருவந்தாதி இவர்தம் பக்திச் சிறப்பைப் புலப்படுத்தவல்லது; 100 வெண்பாக்களால் அமைந்தது. ‘பக்தி உழவன்’ என்ற புதியதொரு சொல்லாட்சியை இந்நூலில் தந்துள்ளார் ஆழ்வார். அன்றியும் திருக்குறளில் இவர்க் கிருந்த ஈடுபாடும் புலப்படக் காணலாம். இருக்குடந்தை எம்பெருமானிடத்து இவர் ஆர்வத்தினர். இத்தகு ஆர்வத்திற்கு ஆளான ஆராவ முதன் காத்துத் தலைமை பூண்டலால் தனக்கே உரித்தான ‘பிரான்’ என்னும் பட்டத்தை இவர்க்கு அளித்து, அவர்பால் அன்பின் ஆழத்தால் அமைந்த ஆழ்வார் என்னும் பட்டத்தைத் தான் பெற்றுக் கொண்டார். அதனால் ‘ஆராவமுத ஆழ்வான்’ என்பது திருக்குடந்தைத் திருமாளிகையில் குடி கொண்டிருக்கும் திருமாலின் பெயராகவும் திருமழிசைப் பிரான் என்பது இவர்க்குப் பெயராகவும் அமையலாயின. இன்னும், பிற மதங்களை மறுக்கவல்ல வாதம் பல எப்போதும் செய்து கொண்டிருப்பவர் இவர்; அத்தகு கருத்துடைய பிரபந்தங்களைப் பாடிக் கொண்டும் இருப்பார். அதனால் வைணவச் சான்றோர் இவரை ‘உறையிலிடாதவர்’ (பகைவரைத் தகர்ப்பதற்காக உருவின வாளை எப்போதும் உறையிலிடாதவர் போன்றவர்) என்று போற்றிப்பாராட்டி உரைப்பர். பௌத்த, சமண, சைவ சமயங்களை மறுத்து இவர் உரைப்பதிலிருந்தும் முதல் மூன்று ஆழ்வார்களாகிய பொய்கையார், பூதத்தார், பேயாழ்வார் வாழ்ந்த காலத்தவர் இவர் என்று கருதப் பெறுவதாலும், இவர் சீடராகிய கணிகண்ணனால் வைணவனாக மாறியவன் இரண்டாம் நந்திவர்ம பல்லவனாக (கி.பி.731-794) இருக்கக்கூடும் என ஊகிப்பதாலும் இவரது காலம் கிபி எட்டாம் நூற்றாண்டு எனக் கூறலாம்.{{Right|<b>பொன்.சௌ.</b>}} <section end="திருமழிசை ஆழ்வார்"/> <section begin="திருமழிசை ஆழ்வார்"/> {{dhr}} <b>திருமறைக்காடு</b>: சோழநாட்டில் காவிரியின் தென்கரையிலுள்ள சிவத்தலங்களுள் 125-ஆம் தலம் திருமறைக்காடு; தஞ்சை மாவட்டத்தின் தென் கோடியில் உள்ளது. இன்று வழங்கும் பெயர் வேதாரணியம். இங்குப் புகைவண்டி நிலையம் உள்ளது. திருத்துறைப் பூண்டியிலிருந்து 35 கி.மீ. தொலைவில் கடற்கரையில் அமைந்துள்ளது. இறைவன் திருப்பெயர் மறைக்காட்டீசர்; இறைவி திருப்பெயர் யாழைப் பழித்த மொழியம்மை, நான்கு வேதங்களும் வழிபட்டுப் பேறுபெற்த இடம் ஆனதால் மறைக்காடு என்ற பெயர் ஏற்பட்டது. தூய தமிழ்ப் பெயரை வடமொழிப்படுத்தி வேதாரணியம் என்று இன்று வழங்குகின்றனர். இது சப்தவிடங்கத் தலங்களுள் ஒன்று. புவனி விடங்கர் பிருங்க நடனம். கோயில் மிகப் பெரியது. அப்பர் சுவாமிகளும் சம்பந்த மூர்த்திகளும் அறைக் கதவைத் திறக்கவும் அடைக்கவும் பாடிய தலம். சேரமான் பெருமாள் நாயனார் சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருடன் சென்று இறைவனைத் தரிசித்த தலம்.! இறைவனும் அம்மையும் திருமணக் கோலத்தில் நின்று அருள்புரிகின்றார்கள். {{nop}}<noinclude></noinclude> 4vtfcmaqf3fjpjz2dehls6ujuwmm2ez 250 665961 1983285 2026-10-25T12:20:47Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "திருஞான சம்பந்தர் 4 பதிகங்களும், திருநாவுக்கரசர் 5 பதிகங்களும் சுந்தரர் ஒரு பதிகமும் பாடியுள்ளனர். ‘தூண்டு சுடரனைய சோதிகண்டாய்’ என்று..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983285 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமாகறல்|507|திருமாந்துறை}}</noinclude>திருஞான சம்பந்தர் 4 பதிகங்களும், திருநாவுக்கரசர் 5 பதிகங்களும் சுந்தரர் ஒரு பதிகமும் பாடியுள்ளனர். ‘தூண்டு சுடரனைய சோதிகண்டாய்’ என்று அப்பர் சுவாமிகள் பாடியதற்கேற்ப விளக்குகளின் பேரொளியை இக்கோயிலில் இன்றும் காணலாம். இத்தலம் 74 சக்தி பீடங்களுள் ஒன்று. இதனைச் சுந்தரி பீடம் என்பர். இங்குள்ள துர்க்கை கோயில் மிகுந்த தெய்வத்தன்மை வாய்ந்தது. இங்குள்ள ‘காட்சி கொடுத்த நாயகர்’ என்னும் செப்புப் படிமம் காணவேண்டிய கலைவடிவமுடையது.{{Right|<b>அ.வி.</b>}} <section end="திருமழிசை ஆழ்வார்"/> <section begin="திருமாகறல்"/> {{dhr}} <b>திருமாகறல்</b>: இது தொண்டை நாட்டில் தலங்களுள் பாடல் பெற்ற ஏழாம் தலமாகும். செங்கற்பட்டு மாவட்டத்தில் காஞ்சிபுரத்திலிருந்து 16 கி.மீ.தொலைவில் இத்தலம் உள்ளது. இத்தலத்திற்குச் சம்பந்தர் பதிகம் மாத்திரம் ஒன்றுளது சுவாமி பெயர் அடைக்கலம் காத்தநாதர். அம்மை பெயர் புவன நாயகி. திரிபுவன சுந்தரியம்மை என்னும் பெயரும் உண்டு. அம்மன் சந்நிதி தெற்கு நோக்கியுள்ளது யானை முதுகு போன்ற விமானம் கொண்டது. சேயாறுதான் இத்தலத்தின் தீர்த்தமாகும். இக்கோயில் சிறிய கோயில்தான், இருப்பினும் கல்வெட்டுகள் பல உள்ளன. அதில் அகத்தீசுவரர் எனச் சுவாமிபெயர் காணப்பெறுகிறது. சுந்தர பாண்டியன் (கி.பி. 1251-1264) காலத்தில் இக்கோயிலைப் புதுப்பித்த செய்திகளைக் கல்வெட்டிலிருந்து தெரிந்து கொள்ளலாம். எயிற்கோட்டத்து மாகறல் நாட்டு மாகறல் என இவ்வூரைக் கல்வெட்டுக் குறிப்பிடுகிறது. இங்கு ஒரு பெருமாள் கோயிலும் உண்டு. அதைப் பற்றியும் பல கல்வெட்டுகள் சிறப்பாகக் கூறுகின்றன. இத்தலத்தைப் பற்றிச் சம்பந்தர் பாடிய பதிகப் பாடல்களில் ‘அண்ணல் அடி சேர்வார்கள் தீவினைகள் தீரும் உடனே’, ‘பெருமானடியை ஏத்த வினை அகலுமிகவே’, ‘தொல்வினைகள் ஒல்குமுடனே’ என்று வருவதால் இப்பதிகத்திற்கே வினைதீர்க்கும் பதிகம் என்பது பெயராயிற்று.{{Right|<b>இரா.ச.</b>}} <section end="திருமாகறல்"/> <section begin="திருமாணி குழி"/> {{dhr}} <b>திருமாணி குழி</b>: இது நடு நாட்டிலுள்ள பாடல் பெற்ற தலங்களுள் 17-ஆம் தலமாகும். மகா பலியை அழிக்கவந்த பிராமண மாணி (பிரமசாரி) யாகிய திருமால் வழிபட்ட தலமாதலின் இதற்குத் திருமாணி குழி என்ற பெயரேற்பட்டது. இத்தலத்திற்குத் திருஞான சம்பந்தர் பதிகம் ஒன்று மாத்திரம் உளது. அப்பதிகத்தில் ‘நித்த நியமத் தொழிலனாகி நெடுமால் குறளனாகி மிகவும், சித்தமதொருக்கி வழிபாடு செய நின்ற சிவலோகனிடமாம்’ எனவரும் பகுதியில் இத்தல வரலாற்றுக்குச் சான்றுள்ளமையைக் காணலாம். சேக்கிழாரும் சம்பந்தரை அடியொற்றியே ‘போர்வலித் தோள்மாவலி தன், மங்கல வேள்வியும் பண்டு வாமனனாய் மண் இரந்த, செங்கணவன் வழிபட்ட திருமாணிகுழி அணைந்தார்’ எனத்திரு மாணிகுழி வரலாற்றை விளக்குவதைக் காணலாம். திருப்பாதிரிப் புலியூரிலிருந்து 4 கி.மீ. மேற்கே சென்று பின்னர்த் தென்மேற்கில் 1 கி.மீ. தூரம் சென்றால் இத்தலத்தினை அடையலாம். கெடிவ நதியின் கரையிலிருப்பதால் இங்கு அந்நதிதான் சிறந்த தீர்த்தமாகும். இதைவன் பெயர் மாணிக்கவரதர். இறைவி பெயர் மாணிக்க வல்லி என்பதாகும். இத்தலத்தில் இறைவன் சத்திதி முன்பு எப்பொழுதும் திரைதொங்கும். அதில் பீமருத்திரர் உருவம் உள்ளது. முதல் அருச்சனை அத்திரைக்குத்தான் நிகழும். இத்தலத்தை ‘உதவிமாணி குழி’ என்றே குறிப்பிட்டுச் சம்பந்தர் பாடுகிறார். கல்வெட்டில் திருமாணி குழி மகாதேவர், திருமாணி குழி உடைய நாயனார், உதவித் திருமாணி குழி ஆளுடையார், உதவித் திருமாணி குழி மகாதேவர், ஊர்செறி உதவி நாயகர் என்னும் பெயர்கள் இறைவனுக்குக் காணப்பெறுகின்றன. சோழ மண்டலத்திற்கும் தொண்டை மண்டலத்திற்கும் நடுவிலுள்ளது ஆகையால் நடுவில் மண்டலம் என ஒருகல்வெட்டு இந்நாட்டைப் பற்றிக் கூறுகிறது. அதுதான் பின்னர் நடுநாடு என மருவி வந்தது போலும், முதற் குலோத்துங்கன், விக்கிரம சோழன், இரண்டாம் குலோத்துங்கன், மூன்றாம் குலோத்துங்கன், மூன்றாம் இராசராசன், விக்கிரம பாண்டியன், விசய நகர அரசராய பிரதாப தேவ மகாராயர் முதலியோருடைய கல்வெட்டுகள் இத்தலத்திலுள்ளன. அவர்கள் இக்கோவிலுக்குப் பல நிவந்தங்கள் கொடுத்தமையை அக்கல்வெட்டுகளிலிருந்து அறியலாம்.{{Right|<b>இரா.ச.</b>}} <section end="திருமாணி குழி"/> <section begin="திருமாந்துறை"/> {{dhr}} <b>திருமாந்துறை</b> என்னும் ஊ திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டத்தில் இலால்குடிக்கு மேற்கே ஐந்து கிலோமீட்டர் தொலைவில் உள்ளது. இலால்குடி-திருச்சிப் பெருஞ்சாலையில் இவ்வூர் இருத்தலால் இவ்விரு ஊர்களிலிருந்தும் இவ்வூரை அடையலாம். திருமாந்துறை என்ற பெயருடைய ஊர் இரண்டாதலால் இத்திருவூர் வடகரை மாந்துறை எனச் சொல்லப்படும். காவிரிக்குத் தென்கரையில் கும்பகோணத்திற்கும் திருமங்கலக்குடிக்கும் இடையே மாந்துறை என்னும் ஊர் உண்டு. இது வைப்புத் தலமாகும். வடகரை மாந்துறையே பாடல் பெற்ற தலமாகும். ஞானசம்பந்தர் வடகரை மாந்துறை என்றே குறிப்பிடுகின்றார். தென்கரைத் திருமாந்துறைக்கும் திருஞானசம்பந்தர் திருப்பதிகம் பாடிய செய்தியைப் பெரியபுராணம் குறிப்பிடுகிறது. அத்திருப்பதிகம்<noinclude></noinclude> orpze2svarh31buef8gt5p2qtfqnxmc 250 665962 1983295 2026-10-25T12:31:52Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "இப்பொழுது கிடைக்கவில்லை. இறைவன் திருப்பெயர் மாந்துறையப்பர். இறைவி திருப்பெயர்கள் அழகம்மை, பாலாம்பிகை என்பனவாம். இத்தலத்துக் குரிய மர..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983295 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமாலிருஞ்சோலை|508|திருமாளிகைத் தேவர்}}</noinclude>இப்பொழுது கிடைக்கவில்லை. இறைவன் திருப்பெயர் மாந்துறையப்பர். இறைவி திருப்பெயர்கள் அழகம்மை, பாலாம்பிகை என்பனவாம். இத்தலத்துக் குரிய மரம் மா, தீர்த்தம்-காயத்திரி நதி. பிருமானந்தபுரம், ஆமரவனம், மிருகதீர்த்தபுரம், மிருகண்டுகவரபுரம் என்பனவாகிய பல பெயர்கள் இதற்கு உண்டு. நான்முகனால் தன்னுடைய வேள்வி நிறைவின் பொருட்டுக் கொண்டு வரப்பட்ட காயத்திரி நதி இவ்வூரின் தீர்த்தமாக விளங்குகின்றது. மிருகண்டு முனிவர், இந்திரன், வேதமித்திரன், ககோள முனிவரின் மைந்தன் மருதாந்தன், சூரியன், சந்திரன், மருத்துவர்கள் ஆகியோர் வழிபட்ட திருவூர். கோவிலுக்குள் இரண்டாம் நிலை வாயிலில் இவ்வூரின் வரலாறுகள் சுதைச் சிற்ப வடிவமாக அமைக்கப்பெற்றுள்ளன. மாமரத்தினடியில் விளங்கும் சிவலிங்கப் பெருமானை மானும், மிருகண்டு முனிவரும் பூசிக்கின்ற காட்சி காணத்தக்க ஒன்றாகும்.{{Right|<b>சு.சு.</b>}} <section end="திருமாந்துறை"/> <section begin="திருமாலிருஞ்சோலை"/> {{dhr}} <b>திருமாலிருஞ்சோலை</b>: இது ஒரு வைணவத்தலம். இதன் சிறப்பை இளங்கோவடிகள் எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். இங்கு அழகர்கோயில் உள்ளது. மலையடியில் அமைந்துள்ள இத்தலத்திற்கு வைணவர்களேயன்றி மற்றவர்களும் விடுமுறை நாட்களில் மிகுதியாகச் சென்று வருகின்றனர். இது மதுரை மாநகரின் வடக்கே ஏறத்தாழ 20 கி.மீ. தொலைவில் உள்ளது, மதுரையிலிருந்து பேருந்து வழிச் சென்று இத்தலத்தினை அடையலாம். இங்குக் கோயில் கொண்டுள்ள திருமால், கள்ளழகர் என்றும் அழைக்கப்படுகிறார். மாலலங்காரர் என்பது இப்பெருமானுக்குரிய மற்றொரு பெயர். தாயார் பெயர் சுந்தரவல்லி நாச்சியார் என்பது. அழகர் நின்ற திருக்கோலத்தில் உள்ளார். இங்குள்ள மலையில் சிலம்பாறு அமைந்துள்ளது. நம்மாழ்வார் முதலிய ஆழ்வார் பலர் இத்தலத்தை மங்களாசாசனம் செய்துள்ளனர். அழகர் கலம்பகம், அழகர் அந்தாதி போன்ற பிரபந்தங்களும் இத்தலத்தின் பெருமையைக் குறிப்பிட்டுள்ளன.{{Right|<b>சா.உ.</b>}} <section end="திருமாலிருஞ்சோலை"/> <section begin="திருமாவுண்ணி"/> {{dhr}} <b>திருமாவுண்ணி</b>: சங்க இலக்கியத்தால் அறியலாகும் ஒரு பெண்மணி. மதுரை மருதனிள நாகனார் தம் நற்றிணைப் பாடல் ஒன்றில் (216) இப்பெண்ணைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மருதத் திணையிலமைந்துள்ள அப்பாடல் தலைமகனின் காதற் பரத்தை, தலைவன் பால் தமக்குள்ள காதல் மிகுதியைத் தலைவியின் பாங்காயினார் கேட்குமாறு கூறும் பாங்கில் அமைந்துள்ளது. அதில் தெய்வம் ஏறிய வேங்கை மரத்தின் அருகே அயலானாகிய ஒருவன் செய்த செயலினால் உண்டாகிய கவலை வருத்துதலால் தன் கொங்கை ஒன்றினை அறுத்துக் கொண்ட திருமாவுண்ணி என்பவள் பற்றிய செய்தி கூறப்பட்டுள்ளது. எரிமருள் வேங்கைக் கடவுள் காக்கும், குருகார் கழனியின் இதணத்தாங்கண் ஏதிலாளன் கவலை கவற்ற ஒருமுலை இழந்த திருமாவுண்ணி (நற்.216: 6-9) என்பது அதனைக் கூறும் பகுதியாகும். நற்றிணைப் பதிப்பாசிரியராகிய பின்னத்தூர் அ. நாராயணசாமி ஐயர், திருமாவுண்ணி என்பது கண்ணகி கதையைக் குறிக்கின்றது போலும் என்று ஒரு குறிப்பு எழுதியுள்ளார். பின் வந்தவர்கள், அச்செய்தி கண்ணகியைக் குறிப்பதாகக் கொள்ள இடமில்லை என்றும், மேலும் ஆராயவேண்டும் என்றும் கூறியுள்ளார்கள். இச்செய்தியில் இடம்பெறும் வேங்கை மரம், ஏதிலாளன் கவலை, ஒரு முலை இழந்தமை என்பன, பாண்டிய மன்னன் அவையில் வழக்குரைத்து வெளியேறிய கண்ணகி, வஞ்சிக்கருகே குன்று ஒன்றில் வேங்கை மரத்தடியில் ஒருமுலை இழந்து நின்றது வரையிலான செய்தியொடு ஒருவகையால் தொடர்புடையன போல அமைந்திருப்பது அவ்வாறு கருதுதற்குக் காரணமாகியது. சிலப்பதிகாரப் பதிகத் தொடக்கத்தில் அமைந்துள்ள ‘பொலம் பூ வேங்கை நலங்கிளர் கொழு நிழல், ஒரு முலை இழந்தாளோர் திருமாபத்தினி’ என்னும் பகுதி, இவ்வெண்ணத்திற்குத் துணையாகிறது. நற்றிணைப் பாடல் சிலப்பதிகாரத்திற்கு முற்பட்டதாகலின், இந்நற்றிணைப் பாடலில் குறிப்பிட்டுள்ள திருமாவுண்ணி கண்ணகியைக் குறிப்பதாகும் எனக் கொள்வது நேரிதாகாது. சிலப்பதிகாரக் கண்ணகிப் படைப்பிற்கு இப்பாடலிற் குறிப்பிட்டுள்ள திருமாவுண்ணியின் செயல் ஒரு வகையில் துணையாக அமைந்திருத்தல் வேண்டும் என்று கொள்வது ஏற்புடையதாகலாம். அதனால் இளங்கோவடிகள் தமக்கு முந்திய இலக்கியங்களிற் கிடைத்த சிறு குறிப்புகளையும் உளங்கொண்டு தம் காப்பியத்தை உருவாக்கியுள்ளார் என்று சிலர் கருத்துக் கூறியுள்ளனர். திருமாவுண்ணிக்கும் திருமாபத்தினிக்கும் உள்ளதாகக் கூறப்படும் இயைபு எத்தகையதாயினும் இவர்கள் தம் செயலை நோக்கும்போது பண்டு மகளிர் தம் காதலன் அல்லது கணவன் காரணமாகப் பேரவலம் எய்திப் பெருந்துயர் உறுங்கால் தாமே தம் கொங்கையினைச் சிதைத்துக் கொள்ளுதல் பழங்காலத்தில் இருந்துள்ளது என்பது புலனாகிறது.{{Right|<b>அ.மா.ப.</b>}} <section end="திருமாவுண்ணி"/> <section begin="திருமாளிகைத் தேவர்"/> {{dhr}} <b>திருமாளிகைத் தேவர்</b>: ஒன்பதாம் திருமுறையைச் சார்ந்த திருவிசைப்பாவை அருளிய ஆசிரியர்கள் ஒன்பதின்மராவர். அவர்களுள் ஒருவர் இவர். திருமாளிகை என்பது கூத்தப் பெருமான் வீற்றிருந்தருளும்<noinclude></noinclude> 34da8m1j4aby7wjqb1j4b2oikz14kql 250 665963 1983296 2026-10-25T12:43:08Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "தில்லையம் பலத்தைக் குறிக்கும் என்றும், இவர் தில்லையில் வாழ்ந்து, இத்திருமாளிகையில் வீற்றிருக்கும் பெருமானை நாளும் வழிபட்டு வந்தமையா..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983296 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமாளிகைத் தேவர்|509|திருமாற்பேறு}}</noinclude>தில்லையம் பலத்தைக் குறிக்கும் என்றும், இவர் தில்லையில் வாழ்ந்து, இத்திருமாளிகையில் வீற்றிருக்கும் பெருமானை நாளும் வழிபட்டு வந்தமையால் இப்பெயர் பெற்றார் என்றும் கூறுவர். இவரைப் பற்றிப் பவ்வேது செவிவழிச் செய்திகள் நிலவி வருகின்றன: 1. போகநாதரின் மாணாக்கராகிய இவர், சிவபெருமானை வழிபட்டுக் கொடுத்த அருட்பிரசாதத்தைக் கருவூர்த் தேவர் ஏற்றனர் என்றும், கருவூர்த் தேவர் சக்தி வழிபாடாற்றிக் கொடுத்த அருட்பிரசாதத்தை இவர் ஏற்கவில்லை என்றும், அதுகேட்ட போகநாதர் அந்நிலை ஏற்புடைத்தேயென்றும் கூறினார் என்பது. 2. திருமாளிகைத் தேவர் சிவ வழிபாடு ஆற்றுதற்காகக் காவிரியில் நீராடி மலர் கொணர்ந்து வருங்கால், எதிரே பிறந்தார். ஒருவரை எடுத்துக்கொண்டு வரத் தாம் கொண்டு வந்த மலர் தூய்மை இழவாதவாறு பூக்கூடையை விண்ணில் எறிந்து நிற்கச் செய்து பின் எடுத்துக் கொண்டார் என்பது. 3. இவர் தம் பேரெழிலில் ஈடுபட்ட மகளிர் சிலர், கருவுயிர்க்க அம்மக்கள் இவர் சாயலாய் இருத்தலைக் கண்ட வேதியர் சிலர் கூடா ஒழுக்கினர் இவர் எனக்கூற, அரசன் சினந்து இவரைப் பிடித்துக் கொணரவும், இறக்குமாறு செய்யவும் முயல அக்கொடுஞ் செயல்கள் இரண்டும் இவரை நணுகாவாயின என்பது. 4. அதுகண்டு சினந்த அரசன் படையொடு வரத் திருக்கோயிலின் மதிலில் இருக்கும் ஆனேற்றுச் சுதைகள் உயிர்பெற்று அப்படையைத் தடுத்தன என்பது. 5. தில்லையில் ஓடாது நின்ற தேரை ஓடச் செய்தனர் என்பது. இவற்றிற்கெல்லாம் போதிய சான்றுகள் இல எனத் தள்ளலாம். எனினும் நோற்றலின் ஆற்றல் தலைப்பட்டார்க்கு இவ்வருஞ் செயல்கள் அரியவல்ல என்பதும் அறியத்தக்கதாம். திருமந்திரத்தில் குருமடவரலாறு கூறும் பகுதியில் போகநாதர் என்னும் பெயருடையார் உளர். ஆயினும் அவர் இவருக்கு ஆசிரியராகார். அப்பெயருடைய பிறிதொருவர் ஆதல் வேண்டும். திருவீழி மிழவைத் திருக்கோயிலில் முதல் இராசராச சோழன் ஆட்சியில் வரையப்பட்ட கல்வெட்டு ஒன்று உள்ளது. அதில் கூறப்பெறும் செயந்தன் என்பாரே சேந்தன் என்றும், அவரே இத்திருமாளிகைத் தேவர் என்றும் கூறுவாரும் உளர். அவ்வாறு கொள்ளின் திருவிசைப் பரப்பாடியோர் ஒன்பதின்மர் என்ற வழக்குப் பொருந்தாததாகும். அன்றியும் செயந்தன் எனும் சொல் சேந்தனாரைக் குறிக்கும் என்றலும் பொருத்தமின்று. இவர் பாடிய திருவிசைப்பாப் பதிகங்கள் நான்காம். அந்நான்கும் தில்லையைப் பற்றியனவாம். இவரது சமாதி திருவாவடுதுறையில் உள்ளது. எனவே, இவர் தில்லையில் வாழ்ந்து பின் திருவாவடுதுறையில் யோகநெறியில் தலைநின்று ஈறில் இன்பம் பெற்றார் எனக் கருதுதல் பொருந்துவதாகும்.{{Right|<b>கு.சு.</b>}} <section end="திருமாளிகைத் தேவர்"/> <section begin="திருமாற்பேறு"/> {{dhr}} <b>திருமாற்பேறு</b>: காஞ்சிபுரத்தை அடுத்த பாலூர்ப் புகைவண்டி நிலையத்திற்குத் தென்மேற்கே ஏறத்தாழ 5 கி.மீ. தொலைவில் இத்தலம் அமைந்துள்ளது. இங்குள்ள இறைவன் மால்வணங்கீசுரர், மணி கண்டேசுரர் எனவும், இறைவி கருணை நாயகி, அஞ்சனாட்சியம்மை எனவும் பெயர் பெறுவர். தலவிருட்சம் வில்வமாகும். இங்குள்ள தீர்த்தம் அரிதீத்தம், விட்டுணு தீர்த்தம் எனப் பெயர்பெறும். வடமொழியில் இந்தத் தலத்தை ‘அரிச்சக்கரபுரம்’ என்று கூறுவர். இப்பெயரின் அடியாக ஒரு புராண வரலாறு உண்டு. குபன் என்னும் மன்னன் பொருட்டுத் திருமால் ததீசி முனிவருடன் போருடற்றுகையில் திருமாலின் சக்கராயுதம் அம்முனிவரின் உடலிற்பட்டு வாய் மடிந்துவிட வேறு சக்கரம் பெற விரும்பிய திருமால், சலந்தரனைக் கொன்ற சக்கரம் சிவபெருமானிடத்தில் இருப்பதை அறிந்து அதனைப் பெறும் பொருட்டு இந்தத் தலத்திற்கு வந்து நாளும் ஆயிரம் தாமரை மலர்களைக் கொண்டு இறைவனை வழிபடலானார். அவ்வாறு வழிபடும் நாட்களில் ஒருநாள் இறைவன் ஒரு தாமரை மலரை மறைத்துவிட, அதனால் வருந்திய திருமால் தமது கண்ணையே பறித்து வழிபட்டார். அதனால் உவந்த இறைவன் நேரில் தோன்றிச் சுதரிசனம் என்னும் சக்கராயுதத்தையும், கண்ணைப் பறித்து வழிபட்டமையால் ‘பத்மாட்சன்’ என்னும் பெயரையும் கொடுத்தருளினார், இக்கோயிலுள் நந்தி நின்ற திருக்கோலமாய் இறைவன் சந்நதியின் உட்திருச்சுற்றில் இருக்கின்றார். இறைவனுக்கு எதிரே திருமால் நின்ற திருக்கோலமாய்க் கூப்பிய கரததுடன் காட்சி தருகின்றார். இறைவனுக்குக் குவளை சாத்தியே வழிபாடு நடைபெறுகின்றது. அப்பரும் சம்பத்தரும் இவ்விறைவனை வழிபட்டுப் பதிகங்கள் பாடியுள்ளனர். இக்கோயிலில் கல்வெட்டுகளும் உள்ளன. அவற்றுளொன்று இவ்வூரைக் குறித்து, ‘இவ்வூர் ..... திருமாற்பேறு’ என்று கூறுகின்றது. அக்கினீசுவரர் கோயில் ஒன்று இத்தலத்தில் தனியே இருந்திருக்கலாமோ என்று கருதுதற்குரிய குறிப்பும் ஒரு கல்வெட்டிலிருந்து கிடைக்கின்றது. விராட அரசன் அனையமான் என்ற மண்டலாதித்தன் இக்கோவிலைக் கட்டவும் சுற்று மண்டபத்தை முற்றுப் பெறச் செய்யவும் தானம் கொடுத்துள்ளான்.{{Right|<b>மு.செ.</b>}} {{nop}}<noinclude></noinclude> keb1daeeawo1cwu9t3ijh06aawm9ren 250 665964 1983303 2026-10-25T13:36:22Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "<section end="திருமாற்பேறு"/> <section begin="திருமீயச்சூர்"/> {{dhr}} <b>திருமீயச்சூர்</b> தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் நன்னிலம் வட்டத்தில் உள்ள சைவத் திருத்தலம். பேரளம..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983303 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமீயச்சூர்|510|திருமுதுகுன்றம்}}</noinclude><section end="திருமாற்பேறு"/> <section begin="திருமீயச்சூர்"/> {{dhr}} <b>திருமீயச்சூர்</b> தஞ்சாவூர் மாவட்டத்தில் நன்னிலம் வட்டத்தில் உள்ள சைவத் திருத்தலம். பேரளம் தொடர்வண்டி நிலையத்திற்கு மேற்கே 2 கி.மீ. தொலைவில் இத்தலம் அமைந்துள்ளது. இறைவன் முயற்சி நாதேசுரர் எனவும், இறைவி சௌந்தர நாயகி எனவும் பெயர்பெறுவர். தலவிருட்சம் வில்வமாகும். சூரிய புட்கரணி, கங்கா கூபம் ஆகியன தீர்த்தங்களாகும், சூரியனும் வருணனும் இத்தல இறைவனை வழிபட்டனர் எனப் புராண வரலாறு கூறுகின்றது. இறைவனையும் இறைவியையும் யானை மீது ஆரோகணிக்கச் செய்து சூரியன் வழிபட்டதாக அப்புராணம் கூறுகின்றது. இக்கோயிலின் விமானம் யானை அமர்ந்திருப்பது போல் அமைந்திருப்பது அப்புராணக் கருத்தை விளக்குவதாக உள்ளது. திருஞான சம்பந்தர் இத்தலத்தை வழிபட்டுப் பதிகம் பாடியுள்ளார். இப்பதிகத்தில் காமனை எரித்தல், கங்கையைத் தாங்குதல் முதலிய நிகழ்ச்சிகள் பாடப்பெற்றுள்ளன. இக்கோயிலின் வடக்குத் திருச்சுற்றில் மீயச்சூர் இளங்கோயில் அமைந்துள்ளது. இக்கோயிலிலுள்ள இறைவன் சகலபுவனேசுவரர் எனவும் இறைவி மேகலாம்பிகை எனவும் பெயர் பெறுவர். காளி, பிரமன், சரசுவதி முதலியோர் இறைவனை வழிபட்டதாகப் புராணம் கூறுகின்றது. இங்குள்ள தீர்த்தம் அமிர்ததீர்த்தம் என்று பெயர்பெறும். அப்பர் இவ்விறைவனை வழிபட்டுப் பதிகம் பாடியுள்ளார்.{{Right|<b>மு.செ.</b>}} <section end="திருமீயச்சூர்"/> <section begin="திருமுக்கூடல்"/> {{dhr}} <b>திருமுக்கூடல்</b> செங்கற்பட்டு மாவட்டம், மதுராந்தகம் வட்டத்தில் செங்கற்பட்டுக்கு 67 கி.மீ. தூரத்தில் அமைந்துள்ளது. இவ்வூரில் வேங்கடேசப் பெருமாள் கோயில் ஒன்று உள்ளது. பல்லவர் காலத்தில் இது கட்டப்பட்டது. இதில் வீர சொசேத்திரனின் 5-ஆம் ஆட்சியாண்டுக் கல்வெட்டு ஒன்று இங்கிருந்த ஆதுலர் சாலையைப் (மருத்துவமனை) பற்றிக் குறிப்பிடுகிறது. வீரசோழன் என்ற பெயரில் இம்மருத்துவமனை அமைந்திருந்தது. இது பெருமாள் கோயில் நிருவாகத்தின் கீழ் இருந்துள்ளது. இவ்வாதுலர் சாலையில் நாடி பார்த்து மருந்தெழுதிக் கொடுக்கும் மருத்துவர், சல்லியக் கிரியை பண்ணுவான் (அறுவைச் சிகிச்சை வல்லுநர்), மருத்துவப் பணி மகளிர் (தாதியர்), மருந்து கொணர்பவர், சிறு அறுவை செய்யும் நாளிதர், ஆதுலர் சாலைக்கு நீர் கொணர்பவர் முதலியோர் பணி செய்ததும், அவர்களுக்கு வழங்கப்பட்ட சம்பளம் பற்றிய குறிப்பும் கல்வெட்டில் உள்ளன. அசுவத்தாம பட்டர் என்ற மருத்துவர் ஓர் ஆண்டுக்கு 90 கல நெல்லும், 80 காசும் ஊதியமாகப் பெற்றுள்ளார். இது இப்போதைய அளவீட்டின்படி மாத வருமானம் ஏறக்குறைய 1,000 உரூபாயாகும். இவ்வாதுலர் சாலையில் ஓர் ஆண்டுக்குத் தேவையான 18 வகையான ஆயுர்வேத மருந்துகள் இருப்பு வைக்கப்பட்ட செய்தியும் மேலே குறிப்பிட்ட கல்வெட்டில் குறிக்கப்பட்டிருக்கிறது. இந்த ஆதுலர் சாலையில் 15 படுக்கைகள் இருந்தன. ஒரு நோயாளிக்கு ஒரு நாளைக்கு ஒரு நாழி அரிசி வழங்கப்பட்டது. இங்கே எரியும் விளக்கு ஒவ்வொன்றுக்கும் ஆழாக்கு எண்ணெய் வழங்கப்பட்டது.{{Right|<b>அ.இரா.</b>}} <section end="திருமுக்கூடல்"/> <section begin="திருமுண்டீச்சரம்"/> {{dhr}} <b>திருமுண்டீச்சரம்</b>: இது தமிழ்நாட்டில் உள்ள சைவத் திருப்பதிகளுள் ஒன்று; தென்னார்க்காடு மாவட்டத்தில் திருவெண்ணெய் நல்லூருக்குக் கிழக்கே உள்ளது. 5கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளன. திருவெண்ணெய் நல்லூர்ச்சாலை என்னும் புகைவண்டி நிலையத்திலிருந்து திருவெண்ணெய் நல்லூருக்குப் போகும் வழியில் 2 கி.மீ. தொலைவில் இத்தலம் உள்ளது. இவ்வூருக்கு முண்டீச்சுரம், திருக்கண்டீச்சரம், முடிவூர், கிராமம் என வேறு பெயர்களும் உள்ளன. இராசாதித்தனின் படைத்தலைவனும் சேர நாட்டு நந்திக் கரைப் புத்தூரினனும் ஆகிய வெள்ளன் குமரன் என்பவன், கி.பி. 936-ஆம் ஆண்டில் பெண்ணையாற்றங்கரையில் உள்ள முடியூரில் (இப்போது கிராமம் என்று வழங்கப்படுகிறது) தன் படையுடன் தங்கியிருந்தனன் என்று அவ்வூரிலுள்ள ஒரு கல்வெட்டு வழி அறிய முடிகின்றது. இவனே கி.பி. 943-ஆம் ஆண்டில் அவ்வூரில் ஆற்றுத்தளி என்ற சிவன் கோயில் ஒன்று எடுப்பித்தான் என்று மற்றொரு கல்வெட்டுக் கூறுகின்றது. எனவே, வெள்ளன் குமரன் எடுப்பித்த இக்கோவிலே பிற்காலத்தில் திருமுண்டீச்சரம் என்னும் பெயர் பெற்றது எனக் கருதுவர். இறைவன் முண்டீசுவரர், சிவலோகநாதர்; இறைவி கானார் குழலியம்மை. இங்கு முண்டக தீர்த்தம், கண்ணாயிர தீர்த்தம் என்னும் இரண்டு தீர்த்தங்கள் உண்டு. நடன பாதேசுவரர், அத்த காளாம்பிகை எனும் மூர்த்திகளும் உள்ளன. தேவேந்திரணும் பிரமனும் வழிபட்ட இத்தலம், திருநாவுக்கரசரால் பாடப் பெற்றுள்ளது.{{Right|<b>மு.செ.</b>}} <section end="திருமுண்டீச்சரம்"/> <section begin="திருமுதுகுன்றம்"/> {{dhr}} <b>திருமுதுகுன்றம்</b>: இது நடுநாட்டுத் தலங்கள் இருபத்திரண்டுள் ஒன்பதாம் நம் விழுப்புரம் திருச்சி இருப்புப் பாதை நடுவில் இத்தலம் உள்ளது. பேருந்து வசதிகளும் உள்ளன. இத்தலத்திற்குச் சம்பந்தர் பதிகங்கள் ஏழும் திருநாவுக்கரசர் பதிகம் ஒன்றும் சுந்தரர் பதிகங்கள் மூன்றும் ஆக மொத்தம் பதினொரு பதிகங்கள் உள்ளன. சுவாமி பெயர் முதுகுன்ற நாதர், விருத்தகிரீசர், பழமலைநாதர்,<noinclude></noinclude> 2xt7fuva6offhythjotf5tx6ww5fyr9 250 665965 1983305 2026-10-25T13:53:57Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "பெரிய நாயகர் என்பனவாம். அம்மை பெயர் பெரியநாயகி, விருத்தாம்பிகை, தீர்த்தங்கள்: நித்தியானந்தக்கூபம், அக்கினி தீர்த்தம், சக்கர தீர்த்தம்,..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983305 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமுதுகுன்றம்|511|திருமுருகன் பூண்டி}}</noinclude>பெரிய நாயகர் என்பனவாம். அம்மை பெயர் பெரியநாயகி, விருத்தாம்பிகை, தீர்த்தங்கள்: நித்தியானந்தக்கூபம், அக்கினி தீர்த்தம், சக்கர தீர்த்தம், குபேர தீர்த்தம், மணிமுத்தாறு என்பன. தலவிருட்சம் வன்னிமரம் ஆகும். கற்பக மரமே இங்கு வன்னி மரமாயிற்று என்பது ஐதிகம். வடகோபுரத்திற்கு வடக்கேயுள்ள மணிமுத்தாற்றுப் பகுதிக்குப் புண்ணிய மடு என்பது பெயராகும். இறந்தவர் எலும்பை இம்மடுவிலிட்டு மக்கள் மூழ்குவர். அப்படிச் செய்யின் காசியிலிறந்த பலன் கிட்டும் என்பது ஆன்றோர் கொள்கை. ஆதலின் இத்தலத்திற்கு விருத்தகாசி என்ற பெயருமுண்டு. இங்குள்ள தலவிநாயகர் ஆழத்துப் பிள்ளையார் எனப் பெறுவர், முதல் திருச்சுற்றைக் கைலாசத் திருச்சுற்று என்பர். இங்கு இருபத்தெட்டு ஆகமங்களுக்குரிய கோயில் உள்ளது. அம்மை கிழக்கு முகமாயுள்ளாள். சுக்கிரன், யாக்ஞ வல்கியர், சிகண்டி, கோசிகர், விதர்க் கண செட்டி, விபசித்து முனிவர், அகத்தியர், சுவேத மன்னர், நாதசர்மா, அநாவர்த்தனி முதலியோர் இத்தலத்தை வழிபட்டுப் பேறுபெற்றனர். சுந்தர மூர்த்தி சுவாமிகள் இத்தலத்துப் பெருமானைப் பாடி 12,000 பொற்காககள் பெற்று மணிமுத்தாற்றிவிட்டு திருவாரூர்க் குளத்தில் எடுத்ததாக வரலாறு கூறும். கச்சிராய மன்னர் இக்கோயிலில் விழாக்கள் பல நிகழ ஏற்பாடு செய்தார். கன்னட நாட்டு மன்னர் ஒருவர் துறவு பூண்டு ஞானியாய் இத்தலத்துக்கு வந்தார். இறைவன் அவருக்காகத் தண்ணீர்ப் பந்தல் வைத்தான். அம்பிகை பாலளித்தாள். அந்த ஞானி தான் பின்னர்க் குமார தேவர் என அழைக்கப்பெற்றார். அவருக்குப் பால் அளித்ததால் அம்மைக்குப் பாலாம்பிகை என்ற பெயரும் ஏற்படலாயிற்று. இலிங்கா இரெட்டியாரும் பின் அவர் மகன் அண்ணாமலை இரெட்டியாரும் கி.பி.17 ஆம் நூற்றாண்டில் இக்கோயிலுக்குத் திருப்பணி செய்தனர். இதற்குக் குடமுழுக்கு கி.பி.1623-இல் நிகழ்ந்தது. சோழ மன்னர் காலத்திலிருந்தே இக்கோயிலைப் பலர் சிறிது சிறிதாகக் கட்டிக் கொண்டே வந்தனர். ஆளப் பிறந்தான் ஏழிசை மோகன் என்பவன் நடன மண்டபம் கட்டினான் என்றும், கோப்பெருஞ்சிங்கன் என்பவன் விளக்கு எரிக்கப்பொன், ஆடுகள், பசுக்கள், மாங்காய் மாலை முதலியன கொடுத்தான் என்பது போன்ற பல செய்திகளும் கல்வெட்டுகளிலிருந்து தெரிகின்றன. முதுகுன்றுடைய நாயனார், திருமுதுகுன்றத்துடையார் எனக் கல்வெட்டில் சுவாமி பெயர் காணப்பெறுகிறது. விருதராச பயங்கர வளநாட்டு மேற்காநாட்டு இருங்கோவேய்பாடியின் ஒரு பகுதியான மருவூர்ப் பாக்கத்துத் திருமுதுகுன்றம் என இவ்வூரைக் கல்வெட்டு குறிப்பிடும். முகம்மதியர் ஆட்சிக் காலத்து இக்கோவில் சிதைவுற்றாலும் பின்னரும் பலர் திருப்பணிகள் செய்தனர். ஆட்சியராகவிருந்த ஐடுதுரை என்பவர் இக்கோவிலின் முதலாம் திருச்சுற்றாய கைலாசத் திருச்சுற்றினைத் தளவரிசை போட்டுச் செம்மைப்படுத்தினராம். ‘தூசினால் அம்மை வீச தொடையின்மேற் கிடத்தித் துஞ்சும், மாசிலா உயிர்கட்கு எல்லாம் அஞ்செழுத்து இயல்பு கூறி, ஈசனே தனது கோலம் ஈந்திடும் இயல் பால் அந்தக், காசியின் விழுமிதான முதுகுன்றம்’ என்று இத்தலத்தின் பெருமையைக் கந்தபுராணம் கூறுகின்றது. அருணகிரிநாதர் திருப்புகழும் இத்தலத்திற்கு உண்டு. குமாரதேவர் மடம் விருத்தாசலமாய திருமுதுகுன்றத்தில் இப்பொழுதும் விளங்கிச் சிறந்துள்ளது.{{Right|<b>இரா.ச.</b>}} <section end="திருமுதுகுன்றம்"/> <section begin="திருமுருகன் பூண்டி"/> {{dhr}} <b>திருமுருகன் பூண்டி</b>: இத்தலம் அவிநாசியிலிருந்து சுமார் 5 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ளது. முருகக் கடவுள் வழிபட்ட தலமாதலால் திருமுருகன் பூண்டி என்னும் பெயர் அமைந்தது. துருவாச முனிவர் க. பகலோகத்திலிருந்து மாதவி (குருக்கத்தி) மரத்தை இங்குக் கொண்டு வந்தனரென்பதனால் இவ்வூருக்கு ‘மாதவிவனம்’ என்றும் பெயருண்டு. சிவபெருமான் துருவாச முனிவருக்கும் பிறருக்கும் இத்தலத்தில் பிரம்மதாண்டவம் காட்டியதாகச் சொல்லப்படுகின்றது. இறைவன் முருகநாதேசுவரர்; இறைவி முயங்கு பூண் முலையம்மை, ஆவுடை நாயகியம்மை; தீர்த்தம் பிரம்மதீர்த்தம், ஆவுடைதீர்த்தம். கோயில் தரைமட்டத்திற்குச் சற்றுக் கீழே உள்ளது. வடமேற்றிசையிலுள்ள பிரமதீர்த்தத்தில் குளித்து இறைவனை வழிபட்டால் பைத்தியம், பில்லி சூனியம் முதலியன நீங்கும் என்பது ஐதிகம். உட்பிராகாரத்துள் இருக்கும் சண்முகதீர்த்தம் முருகனால் வழிபாட்டுக்காக வேலாயுதம் கொண்டு தோண்டப்பட்டது. கோவிலுக்குப் பின்புறம் அக்கினி தீர்த்தமும் இடப்புறம் ஞான தீர்த்தமும் உள்ளன. நடராசர் சந்நிதி சிறப்புடையது. பொன்னாலாய சிலை அருகிலுள்ள திட்டுக் காடென்னுமிடத்தில் புதைக்கப்பட்டிருப்பதாகவும் சொல்லப்படுகிறது. கோவிலுக்கு வெளியில் பிள்ளையார் கோவிலொன்று இருக்கின்றது. அதற்கு முன்பாக ஒரு பாறையில் சிறு குழியொன்று காணப்படுகின்றது. அதில் பன்னிரண்டு ஆண்டுகளுக்கு ஒருமுறை நீர்பொங்கி வருவதாகச் சொல்லுகின்றனர். சேரமான் பெருமான்நாயனார் அளித்த பொருள்களைப் பெற்றுக்கொண்டு சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் திருவாரூர்க்குச் செல்ல முற்பட்டார். அப்பொழுது சிவபெருமான் பூதகணங்களை வேடர்களாக்கி அனுப்பி, சுந்தரமூர்த்தி நாயனாரை வழிமறித்து அவரிடமிருந்த பொருள்களைப் பறிக்கச் செய்தார். பின்பு சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் பதிகம் பாடி இறை<noinclude></noinclude> 98wasxhzj7buvwviqk6a1826x5zqz77 250 665966 1983308 2026-10-25T14:10:56Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "வனைத் துதிக்க இறைவன் அவற்றைத் திரும்பக் கொடுத்தருளிய சிறப்புடையது இத்தலம். வழிமறித்து நிதிபறித்த இறைவனைச் சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருக்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983308 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமுருகாற்றுப்படை|512|திருமுல்லைவாயில்}}</noinclude>வனைத் துதிக்க இறைவன் அவற்றைத் திரும்பக் கொடுத்தருளிய சிறப்புடையது இத்தலம். வழிமறித்து நிதிபறித்த இறைவனைச் சுந்தரமூர்த்தி நாயனாருக்குக் காட்டிக் கொடுத்த பிள்ளையாருக்குக் ‘கூப்பிடு பிள்ளையார்’ என்று பெயர் வழங்குகின்றது. இங்கு மாசி மாதத்தில் பதினொரு நாள் பிரமோற்சவம் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றது.{{Right|<b>மூ.செ.</b>}} <section end="திருமுருகன் பூண்டி"/> <section begin="திருமுருகாற்றுப்படை"/> {{dhr}} <b>திருமுருகாற்றுப்படை</b>: பத்துப்பாட்டில் முதலாவதாக இடம்பெற்றிருப்பது திருமுருகாற்றுப்படை. இதனைப் புலவராற்றுப்படை என்றும் கூறுதல் உண்டு. முருகக் கடவுளின் அருளைப் பெற்ற ஒருவர், அந்த அருளைப் பெற விரும்பும் மற்றவருக்கு வழிகாட்டும் முறையில் இது அமைந்துள்ளது. திருமுருகாற்றுப்படை ஆசிரியப்பானால் அமைந்த நெடும்பாட்டு; 317 அடிகளைக் கொண்டது. இதன் கண் முதற்பகுதியில் திருப்பரங்குன்ற முருகனின் திருவுருவச் சிறப்பும், சூரரமகளிர் ஆடலும், சூரசம்மாரமும், முருகனிடம் செல்வார்பெறும் பரிசிலும், மதுரையின் சிறப்பும், பரங்குன்ற இயற்கை வளமும் கூறப்பட்டுள்ளன. இரண்டாம் பகுதியில் முருகனது யானையின் இயல்பும், அதில் வலம்வரும் முருகனின் ஆறுமுகம், பன்னிரு கைகளின் செயல்களும் திருச்சீரலை வாய்ச்சிறப்பும் பேசப்படுகின்றன. மூன்றாம் பகுதியில் திருவாவினன் குடிமுருகனை, நான்முகன் பொருட்டு முனிவரும் தேவரும் பரவுதல் கூறப்படுகிறது. நான்காம் பகுதியில் அந்தணர், திருவேரகத்தில் எழுந்தருளியிருக்கும் முருகனை ‘நமோ குமாராய’ என்ற ஆறெழுத்து மந்திரத்தை நலின்று வழிபடுமுறை விளக்கப்படுகிறது. ஐந்தாம் பகுதியாகிய குன்றுதோறாடலில், மலைநாட்டு மக்கள் குரவைக் கூத்தாடி முருகனை வணங்கும் முறை எடுத்துரைக்கப்படுகிறது. இறுதியிலுள்ள ஆறாம் பகுதியில் முருகன் எழுந்தருளும் இடங்கள், வெறியாட்டிழைத்தல், குறமகள் முருகனை ஆற்றுப்படுத்தும் முறை, முருகனிடம் அருள்பெறும் வழி, பழமுதிர் சோலை வளம் ஆகியவை சொல்லப்படுகின்றன. பழமுதிர் சோலைக் காட்சிகளில் சைவ சித்தாந்தக் கருத்துக்கள் குறிப்பாக உணர்த்தப் பெற்றிருப்பதை வித்துவான் செ.வேங்கடராமச் செட்டியார் நுட்பமாக எடுத்துக்காட்டியுள்ளார். மற்ற ஆற்றுப்படைகளினின்று இது சிறிது மாறுபடுகின்றது. அவையெல்லாம் ஆற்றுப்படுத்துபவர் பெயரால் அமைய, இந்நூல் மட்டும் பாட்டுடைத் தலைவர் பெயரால் அமைகிறது. அவை இவ்வுலக வள்ளல்களைத் தலைவராகக்கொள்ள, இது வீட்டின்பம் நல்கும் ஒப்பற்ற முருகவள்ளலைத் தலைவனெனக் கொண்டிலங்குகின்றது. அடியவரிடம் முருகனை ஆற்றுப்படுத்தி அவரைக்காக்குமாறு வேண்டும். குறிப்பு ‘முருகாற்றுப்படுத்த உருகெழு வியனகர்’ (வரி 244) என்ற பகுதியில் கூறப்பெற்றாலும், இரவலன் தான் முருகனிடம் ஆற்றுப்படுத்தப்படுகிறான் என்பது ஒருசாரார் கருத்து. அன்பரிடம் முருகனை ஆற்றுப்படுத்துவது முருகாற்றுப்படை என்பது பிறிதொரு சாரார் கருத்து. இது, பத்துப்பாட்டின் கடவுள் வாழ்த்துப் பாட்டாகவும், பத்தியுணர்ச்சி நிரம்பிய முழுமுதல் நூலாகவும் அமைந்துள்ளது; திரு என்ற அடைமொழி பெற்றுள்ளது; பதினோராந் திருமுறையிலும் சேர்க்கப் பெற்றுள்ளது; அக்கால முருகன் கோவில் பற்றியும், வழிபாட்டு முறை பற்றியும் கூறுகிறது; சிறப்பான இயற்கை வருணனைகளைக் கொண்டு, அழகான ஆற்றுப்படை (முருக ஆற்றுப்படை) யாகவும் விளங்குகிறது. திருமுருகாற்றுப் படைக்கு நச்சினார்க்கினியர் எழுதிய உரை கிடைத்திருக்கிறது; பெருமழைப் புலவர் சோமசுந்தரனார் உரையும் உள்ளது. முருகாற்றுப்படை பாடிய நக்கீரர் சங்க காலத்துக்குப் பின்பும் (கி.பி.300) அப்பர், சம்பந்தர் காலத்திற்கு முன்பும் (கி.பி.600) வாழ்ந்தவராகலாம் என்பர் டாக்டர் மா. இராசமாணிக்கனார்.{{Right|<b>ந.மா.</b>}} <section end="திருமுருகாற்றுப்படை"/> <section begin="திருமுல்லைவாயில்"/> {{dhr}} <b>திருமுல்லைவாயில்</b>: தமிழகத்தில் திருமுல்லை (வாயில் என்னும் பெயருடன் இரண்டு சைவத் திருக்கோயில்கள் உள்ளன. அவை வடதிருமுல்லை வாயில் தென் திருமுல்லைவாயில் என்று சொல்லப்படுகின்றன. சென்னையிலிருந்து 16 கி.மீ. தூரத்தில் உள்ள அம்பத்தூர்த் தொடர்வண்டி நிலையத்திலிருந்து வடமேற்கே 2.6 கி.மீ. தூரத்தில் இத்தலம் தொண்டைமான் யானைமீது செல்லும்போது யானையின் கால்கள் முல்லைக்கொடிகளில் சிக்கிக் கொண்டதாகவும் தொண்டைமான் கொடிகளை அகற்ற வாள்கொண்டு வீச அவ்வாள் கொடிகளுக்கிடையில் மறைந்திருந்த சிவலிங்கத்தின்மீது பட்டதாகவும் கோயிற் புராணம் கூறுகின்றது. அவ்வடு இன்னும் சிவலிங்கத்தில் உள்ளதைப் பார்க்கலாம். இறைவன் தொண்டைமானுக்குப் போர்த் துணையாக நந்தியை அளித்தார் என்பது கூறப்படுகின்றது. இங்கு எழுந்தருளியுள்ள இறைவன் மாசிலாமணீகவரர்; இறைவி கொடியிடைநாயகி, தீர்த்தங்கள் பாலாறு, சுப்பிரமணியர் தீர்த்தம், இறைவன் தீண்டாத் திருமேனிக்குச் சந்தனக் காப்பிடுகின்றார்கள். இறைவன் சந்நிதியில் இரண்டு எருக்கத்தூண்கள் உள்ளன. இவற்றிற்கு மூன்றிடங்களில் பூண்கள் இடப்பட்டுள்ளன. அடியார்கள் அத்தூண்களுக்குச் சந்தனத் தைலம் பூசுகின்றனர். இக்கோவிலுன்ள தந்தி இறை-<noinclude></noinclude> 3txyifyvmnhiy5aik5dthqhvd8vy0xf 250 665967 1983312 2026-10-25T14:23:37Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "வனுக்கு முதுகைக் காட்டியவாறு கிழக்கு நோக்கியிருக்கின்றது. சுப்பிரமணியர், திருமால், பிரமன், இந்திரன், இந்திராணி, ஐராவதம், சூரியன், சந்தி..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983312 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமுறை கண்ட சோழன்|513|திருமுறை கண்ட புராணம்}}</noinclude>வனுக்கு முதுகைக் காட்டியவாறு கிழக்கு நோக்கியிருக்கின்றது. சுப்பிரமணியர், திருமால், பிரமன், இந்திரன், இந்திராணி, ஐராவதம், சூரியன், சந்திரன், நட்சத்திரங்கள், தீர்க்கபாரு, துருவாசர், வசிட்டர், பிருகு, சித்திரகர்மன், சம்புதாசன், குசலவர் போன்றோர் வழிபட்ட இத்தலம் சுந்தரரால் பாடப்பெற்றது. இத்தலத்தில் சித்திரை மாதம் பிரம்மோற்சவம் சிறப்பாக நடைபெறுகின்றது. ஒன்பதாம் நாள் நடைபெறும் முல்லையடி சேவை விழாப் புகழ்பெற்றது. தென் திருமுல்லைவாயில் தஞ்சை மாவட்டத்தில் சீர்காழிக்குக் கிழக்கே 14.4 கி.மீ. தூரத்தில் கடலோரத்திலிருக்கின்றது. இறைவன் முல்லைவன நாதர்; இறைவி கோதையம்மை. தீர்த்தம் கடலோரத் தீர்த்தம், சக்கரதீர்த்தம் தேவேந்திரனும் கார்க்கோடனும் சுதர்மனும் வழிபட்ட இத்தலம், ஞானசம்பந்தர் பாடல்பெற்றது.{{Right|<b>மு.செ.</b>}} <section end="திருமுல்லைவாயில்"/> <section begin="திருமுறை கண்ட சோழன்"/> {{dhr}} <b>திருமுறை கண்ட சோழன்</b> எனப் போற்றப் பெறுபவன் முதலாம் இராசராசனாவான். திருமுறைகண்ட புராணத்தில் உமாபதி சிவாச்சாரியரால் அபய குலசேகர சோழன் எனப் பெறுகின்றான். இவன் தேவாரப் பாடல்கள் சிலவற்றை அடியார்கள் ஒதக்கேட்டு முவர் செய்த திருமுன்றப் பாடல்கள் அனைத்தையும் வெளிக்கொணர விருப்பம் கொண்டான். அப்பொழுது திருநாரையூரில் பொல்லாப் பிள்ளையாரிடத்து நம்பியாண்டார் நம்பி என்ற ஆதி சைவச் சிறுவர் கொள்கிற அன்பினையும் அவர் நிவேதிக்கும் பொருளை பிள்ளையார் உண்கிற செய்தியையும் அறிந்து இராசராசன் திருநாரையூரை அடைந்தான்; தனது விருப்பத்தைக் கூறினான். நம்பியாண்டார் நம்பி, விநாயகர் மூலம் சிதம்பரத்தில் கனகசபைக்குப் புறக்கடையில் திருமுறைப்பாடல்கள் மூவர் இலச்சினையில் ஓர் அறையில் இருக்கின்ற செய்தி அறிந்தார். சிதம்பரம் சென்று தில்லைவாழந்தணர்களிடம் கூற அவர்கள் தேவாரம் பாடிய மூவர் வந்தாலே திறக்கப்படும் என்றார்கள். இராசராசன் மூவர் திருவடிவையும் எழுந்தருளச் செய்து திருமுறைகள் இருக்கும் அறையினெதிரே நிறுத்திச் சமய குரவர் மூவரும் எழுந்தருளி நிற்கின்றார்கள் இனி அறை திறக்கலாமா என்று தன் நுண்ணறிவால் கேட்டவுடன் தில்லைவாழந்தணர்களும் இசைத்தார்கள். கறையான் புற்றை நீக்கிக் கிடைத்தனவற்றை நம்பியாண்டார் நம்பிகளைக் கொண்டு திருமுறைகளாக வகுக்க விரும்பினான். திருஞானசம்பந்தர் அருளிச் செய்ததாகக் கருதப்பெறும் பதிகங்கள் பதினாறாயிரம். இப்பொழுது கிடைத்த பதிகம் முந்நூற்று எண்பத்துநாலு. திருநாவுக்கரசர் அருளிச் செய்ததாகக் கருதப்பெறும் திருப்பதிகங்கள் நாற்பத்தொன்பதாயிரம். இப்பொழுது கிடைத்த பதிகம் முந்நாற்றுப் பதினொன்று, சுந்தரமூர்த்தி நாயனார் பாடியதாகக் கருதப் பெறும் பதிகங்கள் முப்பத்தெட்டாயிரம். இப்பொழுது கிடைத்தவை நூறு பதிகங்களேயாகும். இப்பொழுது கிடைக்கும் பதிகங்களின் தொகை எழுநூற்றுத் தொண்ணூற்றைந்து. பின் புதிதாகக் கிடைக்கப்பெற்ற பதிகத்தோடு எழுநூற்றுத் தொண்ணூற்றாறாகும். நம்பியாண்டார் நம்பி திருமுறைகளாக வகுத்த செய்திகளைத் திருமுறை கண்டபுராணம் என்னும் தலைப்பில் கொடுத்திருப்பதால் மற்றைய செய்திகளை இங்குக் காணலாம். பதினோரு திருமுறைகளையும் நம்பியாண்டார் நம்பி தொகுத்தார் என்பதில் மாறுபாடில்லை. ஏழு திருமுறைகளை இராசராசனும், எட்டு முதல் பதினோரு திருமுறைகளை இராசேந்திரனும் தொகுத்தனர் என்னும் கருத்தும், இராசராசனே பதினோரு திருமுறைகளையும் தொகுத்தான் என்னும் கருத்தும் ஆய்வுலகத்தில் நிலவுகின்றன. திருமுறைகண்ட தேவராகிய இராசராசன் தஞ்சைப் பெருவுடையார் கோவிலில் பிடாரர்கள் நாற்பத்தெண்மரையும் உடுக்கை, வாசிக்க ஒருவரையும், கெட்டிமத்தளம் வாசிக்க ஒருவரையும் நியமித்த செய்தியையும் அவர்களின் பெயர்களையும் கல்வெட்டு வழி அறியமுடிகிறது.{{Right|<b>சு.சு.</b>}} <section end="திருமுறை கண்ட சோழன்"/> <section begin="திருமுறைகண்ட புராணம்"/> {{dhr}} <b>திருமுறைகண்ட புராணம்</b> என்னும் நூல், கி.பி.13-ஆம் நூற்றாண்டின் கடைசிப் பகுதியில் வாழ்ந்த உமாபதி சிவாச்சாரியாரால் இயற்றப் பெற்றது. சைவத்திருமுறைகள் தமிழகத்திற்குக் கிடைக்கச் செய்த வரலாறும், திருமுறைகள் வகுக்கப்பெற்ற முறைகளும், பண்களைப் பற்றிய குறிப்புகளும் திருமுறை கண்ட புராணத்தில் கூறப்பெறுகின்றன. இவற்றுள் திருமுறைகளைக் கண்டெடுத்த வரலாற்றினைத் திருமுறை கண்ட சோழன் என்ற தனித் தலைப்பில் குறிப்பிடுவதால் திருமுறைகள் வகுக்கப்பெற்ற முறைகளும் பண்களைப் பற்றிய குறிப்புக்களும் இங்குத் தரப்பெறுகின்றன. தில்லையில் கிடைக்கப்பெற்ற திருமுறைகளின் பண்முறைகளைப் பெரும்பற்றப் புலியூரில் உடுத்த பாணமரபுப் பெண்ணால் அறிந்து அதன்படி அமைத்தார்கள். மந்திரங்கள் எழுகோடிவாதலினால் தேவாரப் பாடல்களை ஏழுதிருமுறைகளாக வகுத்தார்கள்; மந்திரங்கள் பதினொன்றாதவினால் திருமுறைகனைப் பதினொன்றாக வகுத்தார்கள் எனத் திருமுறை கண்ட புராணம் கூறுகின்றது. திருஞானசம்பந்தர் அருளிச் செய்த திருப்பாடல்களில் முதல் திருமுறை<noinclude> <b>வா.க.10 - 33</b></noinclude> 5otn8aeeei30b38wbdeypcq0lrtuxkx 250 665968 1983315 2026-10-25T14:42:03Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "யாக வகுக்கப்பெற்ற பண்களும், கட்டளை முறைகளும் நட்டபாடைப் பண் எட்டுக் கட்டளையாகவும் தக்கராகப்பண் மேகராகக் குறிஞ்சிப்பண் இரண்டும் ஏழு க..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983315 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமுறைகள்|514|திருமுறைகள்}}</noinclude>யாக வகுக்கப்பெற்ற பண்களும், கட்டளை முறைகளும் நட்டபாடைப் பண் எட்டுக் கட்டளையாகவும் தக்கராகப்பண் மேகராகக் குறிஞ்சிப்பண் இரண்டும் ஏழு கட்டளையாகவும், வியாழக் குறிஞ்சிப்பண் ஆறு கட்டளையாகவும் குறிஞ்சிப்பண் ஆறு கட்டளையாகவும், குறிஞ்சிப்பண் ஐந்து கட்டளையாகவும், பழந்தக்கராகப் பண் மூன்று கட்டளையாகவும் தக்கேசிப் பண் இரண்டு கட்டளையாகவும் அமைத்தனர். <b>திருஞானசம்பந்தர் திருப்பாடல்களில் பண்களும் கட்டளைகளும்</b>: இந்தளம் நான்கு கட்டளை, காந்தாரம் மூன்று கட்டளை, சீகாமரம், நட்டராகம், இரண்டு கட்டளை, செவ்வழி ஒரு கட்டளை இரண்டாம் திருமுறை). சாதாரி ஒன்பது கட்டளை, கொல்லி நான்கு கட்டளை, கௌசிகம் இரண்டு கட்டளை, பஞ்சமம் புறநீர்மை ஒவ்வொரு கட்டளை (மூன்றாம் திருமுறை). திருநாவுக்கரசர் பாடிய பண்களனைத்தும் ஒவ்வொரு கட்டளையாக விருத்தம், நேரிசை ஆகியவற்றையும் சேர்த்து நான்காம் திருமுறையாகவும், குறுந்தொகை அமைப்பை ஐந்தாம் திருமுறையாகவும், தாண்டகத்தை ஆறாந் திருமுறையாகவும் அமைத்தார்கள். <b>சுந்தரர் பாடல்களில் பண்களும் கட்டளையமைப்பும்</b>: தக்கேசி ஆறு கட்டளை, இந்தளம், தக்கராகம், பழம்பஞ்சரபியந்தைக்காந்தாரம், நட்டபாடை, புற நீர்மை, குறிஞ்சி, கௌசிகம் ஆகிய பண்கள் இரண்டு கட்டளையாகவும் கொல்லி மூன்று கட்டளை, சீகாமரம், செந்துருத்தி, பஞ்சமம் ஆகிய பண்கள் ஒவ்வொரு கட்டளையாகவும் வகுக்கப் பெற்றன (ஏழாம் திருமுறை). அதன்பின் திருவாசகம் திருக்கோவையார் ஆகிய மணிவாசகர் திருவாக்குக்களை எட்டாந் திருமுறையாகவும், திருவிசைப்பா திருப்பல்லாண்டு ஒன்பதாந் திருமுறையாகவும், திருமந்திரம் பத்தாம் திருமுறையாகவும் இறையனார் உள்ளிட்ட பன்னிருவரால் பாடப்பெற்ற தொகுப்பு பதினோராந் திருமுறையாகவும் அமைக்கப் பெற்ற செய்திகளைத் திருமுறை கண்டபுராணம் விரிவாக தருகின்றது (பன்னிரண்டாந் திருமுறை பற்றிய செய்தி சேக்கிழார் புராணத்தில் தனியாகக் கூறப் பெறுகின்றது).{{Right|<b>சு.சு.</b>}} <section end="திருமுறைகண்ட புராணம்"/> <section begin="திருமுறைகள்"/> {{dhr}} <b>திருமுறைகள்</b>: சித்தாந்த சைவ சமயத்தைச் சார்ந்த அருளாளர்களால் உருவாக்கப்பெற்ற தோத்திர நூல்கள் சிலவற்றைத் தொகுத்துத் திருமுறைகள் என்னும் பெயரால் சைவப் பெருமக்கள் போற்றி வருகின்றனர். இத்தொகுதியில், சாத்திரப் பகுதிகள்மிக்குள்ள தோத்திர நூலாகிய திருமந்திரமும் இடம் பெற்றுள்ளது. சைவத் திருமுறைகள் என்னும் தொகுப்பு பன்னிரண்டு திருமுறைகளாக அமைக்கப்பட்டுள்ளது. அதனால், இத்தொகுப்பு ‘பன்னிரு திருமுறை’ என்னும் பெயராலும் வழங்கப்பெறுகிறது. திரு என்னும் பல பொருள் ஒரு சொல்லினைப் ‘பொருளுடைமையும் பொருள் கொணர்ந்து துய்த்தலுமின்றி எஞ்ஞான்றும் இருந்தகவிற்றாகியதோர் உள்ள நிகழ்ச்சி’ என்று பேராசிரியர் விளக்குவர். அவ்வகையில் இச்சொல் திருநிறைந்திலங்கும் அருளாளர், அருட்பனுவல், அருள்மிகு தலம் போன்றவற்றின் சிறப்பையும் உயர்வையும் உணர்த்தும் முன்னடையாக வழங்கப்பெற்று வருகிறது. முறை என்னும் பல பொருள் ஒரு சொல் திருமுறை என்னும் தொடரில், நூல் என்னும் பொருளில் விளங்குவதாக அறிஞர்கள் காட்டியுள்ளனர். ‘பாடும் திருமுறை பார்ப்பதி பாதங்கள்’ என்னும் திருமந்திரத் தொடரிலும், ‘இறைநிலம் எழுதுமுன் இளைய பாலகன், முறைவரைவேன் என முயல்வ தொக்குமால்’ என்னும் கந்தபுராணச் செய்யுட் பகுதியிலும் முறை, நூல் என்னும் பொருளில் அமைந்துள்ளது. அதனால், ‘திருமுறைகள்’ என்னும் பெயர் இறையருள் பெற்ற அருளாளர்களால் தாம் எய்திய இறையனுபவங்களாக வெளிப்படுத்தப் பெற்றுப் பயில்வோரைத் திருவருள் நாட்டமுடையோராய்ச் செய்து, பயன் எய்துவிக்கும் நூல்களைக் குறிக்கும். முறை என்னும் சொல்லிற்குரிய பல பொருள்களையும் சுட்டி, அவையனைத்தும் ‘பன்னிரு திருமுறை’ நூல்களுக்கும் பொருந்துவனவாக உள்ளன என்று ஆய்வாளர் விளக்கியுள்ளனர். திருமுறைகளைத் தொகுத்து வகுத்த வரலாற்றினைக் கொற்றவன்குடி. உமாபதி சிவாசாரியார் ‘திருமுறை கண்ட புராணம்’ என்னும் பெயரில் நூலாக இயற்றியுள்ளார். அதிற் கூறப்பெறும் சில செய்திகள் பற்றி அறிஞரிடையே கருத்து வேறுபாடிருப்பினும், திருமுறை கண்டு தொகுத்த வரலாற்றினைக் கூறும் சிறந்த இலக்கியச் சான்றாக அச்சிறு நூல் திகழ்கிறது. உமாபதி சிவாசாரியார் தம் நூலுள் திருமுறை கண்ட சோழமன்னன் பெயரைக் குறிப்பிடுங்கால், ‘அலகில் புகழ் பெறு ராசராச மன்னன் அபயகுல சேகரன்’ என்று கூறியுள்ளார். இதனை ஆராய்ந்தவர்கள், தஞ்சைப் பெருங்கோயிலை அமைத்த முதலாம் இராசராசனே திருமுறை கண்ட சோழன் என்று கூறினார்கள். அதனைத் தொடர்ந்து ஆராய்ந்த, டி.வி. சதாசிவ பண்டாரத்தார், பேரா. வெள்ளைவாரணனார் போன்றவர்கள், அம்மன்னன் முதலாம் இராசராச<noinclude></noinclude> ny0n6rf3qij6kludyf28rmycldr93z3 250 665969 1983327 2026-10-25T17:20:44Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "(Invaded Loop), முழுமை பெறாச் சுழல் வளையம் (Nascent Loop), ‘L’ வடிவச் சுழல் வளையம் (‘L’ Shaped Loop) என அவற்றின் வடிவத்திற்கேற்ப வகைப்படுத்தலாம். {{Css image crop |Image = வாழ்வியற..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983327 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்கூற்றியல்‌|101|தோற்கூற்றியல்‌}}</noinclude>(Invaded Loop), முழுமை பெறாச் சுழல் வளையம் (Nascent Loop), ‘L’ வடிவச் சுழல் வளையம் (‘L’ Shaped Loop) என அவற்றின் வடிவத்திற்கேற்ப வகைப்படுத்தலாம். {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11.pdf |Page = 129 |bSize = 480 |cWidth = 218 |cHeight = 120 |oTop = 120 |oLeft = 10 |Location = center |Description = }} {{center|ஆர – சுழல் வளையம்{{gap|4em}}ஓர – சுழல் வளையல்}} <b>வில் வளைவு:</b> இந்த வகையான அமைப்பில் தோலில் உள்ள வரிகள் ஓரளவு வளைந்து மணி (Bell) போன்ற வடிவத்தைப் பெறுகின்றன. சுழி சுழல் வளையம் போன்றே இதன் வடிவமும் மாறுபடுகின்றது. இவ்வடிவத்தின் அடிப்படையில் சாதாரண வில் வளைவு (Plain Arch), கூம்பு வடிவ வில் வளைவு (Tented Arch) என இருவகையாகப் பிரிக்கலாம். சாதாரண வில் வளைவில் ஒரு மூவார வளைவுகள் இடம் பெறுவதில்லை. கூம்புவடிவ வில் வளைவில் ஒரு மூவார வளைவு இருக்கும். {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11.pdf |Page = 129 |bSize = 480 |cWidth = 218 |cHeight = 100 |oTop = 120 |oLeft = 235 |Location = center |Description = }} {{center|சாதாரண வில் வளைவு{{gap|4em}}கூம்புவடிவ வில் விளைவு}} <b>உள்ளங்கைப் பகுதிகளை ஆராய்தல்:</b> மனிதனின் உள்ளங்கைப் பகுதி வரியமைப்புக்களைப் பொறுத்துப் பல பகுதிகளாக வேறுபடுகிறது. ஒவ்வொரு பகுதியிலும் உள்ள வரியமைப்புக்கள் அதன் நெருக்கத் தன்மையாலும் நீளத்தாலும் வேறுபடுகின்றன. இப்பண்புகளைக் கொண்டு உள்ளங்கையைப் பொதுவாக ஏழு பகுதிகளாகப் பிரிக்கலாம். அவை 1. பெருவிரலின் திரளைப் பகுதி (Thenar crease), 2. உள்ளங்கையின் மையத்தை நோக்கி அமைத்துள்ள பகுதி (Proximal crease), 3. மையத்திலிருந்து விலகிச் செல்லும் பகுதி {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11.pdf |Page = 129 |bSize = 480 |cWidth = 172 |cHeight = 200 |oTop = 350 |oLeft = 160 |Location = center |Description = }} {{center|உள்ளங்கையின் பகுதிகள்}}<noinclude></noinclude> fss6toqh8dw40vfbyg7ewkfydvreq3k 250 665970 1983328 2026-10-25T17:52:27Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "(Distal crease), 4. நடுவிரல் பகுதி (Middle Finger, crease), 5. மோதிரவிரல் பகுதி (Ring Finger crease), 6. சுண்டு விரல் பகுதி (Little finger crease), 7. கை அடிப்பகுதி (Hypothenar crease) ஆகியன. இவற்றில் முதல் மூன..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983328 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்பாவை நிழற்கூத்து|102|தோற்பாவை நிழற்கூத்து}}</noinclude>(Distal crease), 4. நடுவிரல் பகுதி (Middle Finger, crease), 5. மோதிரவிரல் பகுதி (Ring Finger crease), 6. சுண்டு விரல் பகுதி (Little finger crease), 7. கை அடிப்பகுதி (Hypothenar crease) ஆகியன. இவற்றில் முதல் மூன்று பகுதிகளே பெரும்பாலானவாக ஆய்வுகளுக்கு எடுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன. மேற்கூறிய அனைத்துப் பண்புகளையும் கொண்டு பல்வேறு மக்களினத்தவர்கள் உடற்பண்புகளால் வேறுபட்டுள்ளதற்கு எந்த வகையில் தோற்கூற்றியல் பண்புகள் காரணமாக உள்ளன என்பது முதன்மையாக ஆராயப்படுகிறது. நீக்கிரோ இனம் காக்கேசிய இனம் (Caucasoid Race), மங்கோலிய இனம், தொன்மை ஆசுத்திரேலிய இனம் (Proto-Austroloid) முதலான பல இனத்தவர்கள் எந்த வகையில் தோற்கூற்றியல் பண்புகளில் வேறுபட்டுள்ளனர் என்பது ஆராயப்படுகிறது. இதனடிப்படையிலேயே ஓர் இனத்தைச் சேர்ந்த மக்கள் எந்த வகையில் பல வட்டார இனத்தவர்களாக (Local Races) மாறிக் காணப்படுகின்றனர் என்பதையும் தோற்கூற்றியல் ஆய்வாளர்கள் ஆராய்கின்றனர். {{Right|<b>எம்.சே., சீ.ப.</b>}} <section end="தோற்கூற்றியல்‌"/> <section begin="தோற்பாவை நிழற்கூத்து"/> {{dhr}} {{larger|<b>தோற்பாவை நிழற்கூத்து:</b>}} தென்னிந்திய நாட்டுப்புறக் கலைகளுள் தோற்பாவை நிழற்கூத்து மிகவும் சிறப்புப் பெற்றது. இது நிகழ்கூத்து என்றும், நிழலாட்டம் என்றும் வழங்கப் பெறும். தோற் பொம்மைகளை நுணுக்கமாக அசைத்து, அவற்றின் நிழலைத் திரையில் விழச் செய்து கதை கூறுவதே தோற்பாவை நிழற்கூத்தாகும். ஆண்டு முழுவதும் நிலையாக ஓரிடத்தில் தங்காமல், தமிழகக் கிராமப் பகுதிகளைச் சுற்றி வருகின்ற இராவுசி எனப்படும் மராட்டியத் தமிழர்களே இதனை நடத்தி வருகின்றனர். இக்கலை இன்று அழிந்து கொண்டிருக்கும் கிராமியக் கலைகளுள் ஒன்றாக இருப்பினும் கிராம மக்கள் பெரிதும் விரும்பும் ஒன்றாக கலைகளுள் உள்ளது. இது வரை கிடைத்துள்ள ஏட்டுச் சான்றுகள் மூலமாகச் சீனாவில் இத்தகைய தோற்பாவைக் கலை முதன் முதலில் தோற்றுவிக்கப்பட்டிருக்கக் கூடும் என நம்பப்படுகிறது. இந்தியா, இன்று மலேசியா, கம்போடியா, துருக்கி, தாய்லாந்து, இந்தோனேசியா, சீனா முதலிய நாடுகளில் இக்கலை மக்களிடம் சிறப்புப் பெற்ற கலையாகத் திகழ்கிறது. மரம் அல்லது களிமண்ணால் அமைந்த பாவையைக் கொண்டு மக்களின் செயல்களை நடித்துக் காட்டக் கூடிய முறை, கீழை நாடுகள், மேலை நாடுகள் ஆகிய இரண்டிலும் பரவியிருந்ததாகத் தெரிகிறது. இலக்கியச் சான்றுகளின் அடிப்படையில் மணிவாசகரின் திருவாசகத்தில் (கி.பி. 9 – ஆம் நூ.) தோற்பாவை நிழற்கூத்துக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. தஞ்சாவூரை மராட்டியர் ஆண்ட காலத்தில் குறிப்பாக, சரபோசி மன்னன் காலத்தில்தான் (கி.பி. 16 – ஆம் நூ.) இக்கூத்து சிறந்த நிலையை அடைந்தது எனலாம். தோற்பாவை நிழற்கூத்தில், பாவைகள் அல்லது பொம்மைகள் என்று கூறப்படும் மரப்பாவைகளும் சில தோற்பாவைகளும் பயன்படுத்தப்படுகின்றன சமயங்களில் தகரம் அல்லது தாள்களில் கூட இப்பொம்மைகள் செய்யப்படும். பாவைகளின் நிழலைக் கொண்டு நிகழ்த்தும் கூத்தின்போது தோற்பாவைகளைப் பயன்படுத்தினால் அக்கூத்திற்குத் தோற்பாவை நிழற்கூத்து (Leather Puppets shadow Play) என்று கூறுவர். இக்கூத்து வழங்கப்பெறும் இடத்திற்கு ஏற்றாற்போல் பெயர் மாறிக் காணப்படுகிறது. சென்னையில் இக்கூத்தைத் தோல் பொம்மலாட்டம் என்றும், ஆந்திராவில் ‘தோலு பொம்மலாட்டா’ என்றும், கருநாடகா அல்லது ‘சக்கலவில்’ ‘தொலு பொம்பே ஆடா’ கேரளத்தில் கொம்பே ஆடா என்றும், ‘தோற்பாவைக் கூத்து’ அல்லது ‘நிழற்காட்சி’ அல்லது ‘ஓலப் பாவைக் கூத்து’ என்றும், ஒரிசாவில் ‘இராவன்சாயா’ என்றும், மகாராட்டிராவில் ‘சர்ம பகுலி நாட்டியா’ என்றும் சொல்லப்படுகிறது. மேலைநாடுகளில் குறிப்பாக இந்தோனேசியாவில் வயாங்கு (Wayang) என்பது நிழல் என்ற பொருளிலும், வயாங்குலிட் அல்லது வயாங்கு பூர்வா (Wayang kulit or Wayang Purva) என்பது நிழற்பாவையை நிழலாகக் காட்டி நடிக்க வைக்கும் பொருளிலும், வயாங்கு கிலிடிக்கு (Wayang Klitic) என்பது தோல் பாவைகளிலிருந்தும் வேறுபட்ட மரப் பொம்மைகளைக் குறிக்கும் பொருளிலும், வயாங்கு ஓங்கு (Wayang Wong) என்பது மனிதர் நடனமாடுவதைக் குறிக்கும் பொருளிலும் வழங்கப்படுகின்றன. <b>தோற் பொம்மைகளைத் தயாரிக்கும் முறை:</b> ஆட்டின் தோலைப் பொதுவாகச் சந்தைகளில் இக்கலைஞர்கள் வாங்குவர். சந்தையில் விலை மிகுதியாக இருப்பதால் சிற்றூர்ப் பகுதிகளில் நடைபெறும் திருவிழாக்களில் பலி செலுத்தப்படுகின்ற ஆட்டின் தோல்களைத் திருவிழாக்களில் குறைந்த விலைக்கு வாங்குவர். வாங்கிய தோலைச் சுடும் நீரில் தோய்த்து உரோமத்தை ஒரு கூரிய கத்தியால் சுரண்டி எடுப்பர். தயாரிக்கப்படும் தோல் ஒரே கனத்துடன் கூடியதாக இருத்தல் வேண்டும். அடுத்த நாள் ஈரமாயுள்ள, உரோமம் எடுக்கப்பட்ட தோல், காய வைக்கப் படுகிறது. காய்ந்த தோல் வெண்மையாகவும், மென்மையாகவும், 1/32 அங்குலம் பருமன் உடையதாகவும். ஒளி ஊடுருவிச் செல்லக் கூடியதாகவும்<noinclude></noinclude> nl9gx54dmwi14xtwzoqavf3sky9um8r 250 665971 1983329 2026-10-25T18:14:29Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "செய்யப்படுகிறது. தோற்பாவை நிழற்கூத்தில் வரும் ஒரு மனித பாத்திரத்தின் முழு உருவம் அமைக்க இவ்விதமாகத் தூய்மை செய்யப்பட்ட மூன்று ஆட்டுத..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983329 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்பாவை நிழற்கூத்து|103|தோற்பாவை நிழற்கூத்து}}</noinclude>செய்யப்படுகிறது. தோற்பாவை நிழற்கூத்தில் வரும் ஒரு மனித பாத்திரத்தின் முழு உருவம் அமைக்க இவ்விதமாகத் தூய்மை செய்யப்பட்ட மூன்று ஆட்டுத் தோல்கள் தேவையாயுள்ளன. இவ்விதமாகச் சுத்தம் செய்யப்பட்ட தோலில், விரும்பும் உருவத்தின் படத்தை நிழலாட்டக் கலைஞன் வரைகின்றான். இவ்வுருவங்களின் படங்கள் பொதுவாக அனந்தப்பூரை அடுத்துள்ள இந்துப்பூரில் உள்ள இலீபாக்சி (Lepakshi) கோவிலின் தள மட்டத்தில் வரையப்பட்ட ஓவியங்களிலிருந்து தான் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றன. தேர்ந்தெடுத்த உருவத்தைத் தோலில் வரைந்து பிறகு வெட்டி எடுப்பர். பிறகு உருவத்தில் காணப்படும் அணிகள், ஆடைகளில் காணப்படும் பலவித உருவங்கள் போன்ற யாவும் பலவித புள்ளிகள், துவாரங்களின் உருவில் வரையப்பட்டு அப்பகுதிகள் உளியினால் செதுக்கப்பட்டு, முழு உருவத்திற்கு ஏற்ற சிறப்பான, அழகான தன்மையை அளிக்க முயலுகின்றனர். உருவ அமைப்புகள் தவிர, அந்த ஓவியங்களிலிருந்து அவற்றின் வண்ணமும் தோல் பொம்மைகளுக்கு ஏற்றப்படுகின்றன. பொதுவாக இரசாயன சாயம் பயன்படுத்தப்படுகிறது. இவ்வித சாயங்கள் தண்ணீரில் கலக்கப் பட்டுத் தோல் உருவத்தின் மேல்புறத்திலும், பின்புறத்திலும், துணியின் உதவியால் தடவப்படுகின்றன. ஒரு குறிப்பிட்ட பாத்திர உருவத்திற்குக் குறிப்பிட்ட வண்ணம் தான் கொடுக்கப்படல் வேண்டும். எடுத்துக்காட்டாக இராமர், கிருட்டிணர் ஆகியோருக்குப் பச்சையும், பெண் பாத்திரங்களுக்கு ஆரஞ்சு அல்லது மஞ்சள் வண்ணமும் தீட்டப்படுகின்றன. இவ்விதமாகத் தயாரிக்கப்படும் தோல் பொம்மைகள் உயிருள்ள பாத்திரங்களாகவும், உயிரற்ற பாத்திரங்களாகவும் வகைப்படுத்தப்படுகின்றன. முற்காலத்தில் தயாரிக்கப்பட்ட பாத்திரங்கள் ஒரே ஒரு தோலில் அசைக்கப்படாத வகையில் கைகளும், கால்களும் சேர்ந்து இருக்கும். ஆகவே, ஓர் அசைவைக் கொடுக்க வேண்டுமானால் முழு உருவத்தையே சாய்க்க வேண்டிவரும். ஆனால், இக்காலத் தோல் பொம்மைகள் யாவும் இணைப்புக்கள் கொண்டனவாக அமைக்கப்படுகின்றன. ஆகவே, பகுதி பகுதியாக, (எ-டு. கழுத்து, கைகள், கால்கள், மணிக்கட்டு) இணைப்புகள் இருப்பதால் நமக்கு வேண்டிய முறையில் அப்பகுதியைத் திருப்பலாம். அசைவுகளை வேண்டியபடி செய்து இக்கூத்தில் பொலிவினை ஏற்படுத்தலாம். எல்லாத் தோல் பொம்மைகளின் பாத்திரங்களும் நேர்நேராகப் பேசுகின்ற முறையில் அமைய, பாத்திரங்களின் முகங்கள் யாவும் ஒரு பக்கம் சாய்வான அமைப்பைப் பெற்றிருக்கின்றன. தோல்களின் விலை மிகுதியாக இருக்கும் காலங்களில், இக்கலைஞர்கள் கனத்த தாள்கள் அல்லது பால்பவுடர் அட்டைகளில் பாத்திர உருவங்களைச் செய்து கூத்தில் உபயோகிப்பர். இவற்றிற்குத் தாள் பாவைகள் என்று பெயர். <b>தோற்பாவை நிழற் கூத்தின் காட்சிகள்:</b> தோற்பாவை நிழலாட்டம் அல்லது கூத்தில் கடவுள் வாழ்த்து, கூத்துத் தொடக்கம், கதைப் பகுதி, முடிவு என நான்கு பெரும் பகுதிகள் அடங்கும். கடவுள் வாழ்த்தில் கணபதி, கலைமகள் ஆகிய தெய்வங்களின் வணக்கப் பாடல்கள் இடம்பெறும். கதைக்குத் தொடக்கம் அல்லது முன்பகுதியில் கோமாளி தன்னைப் பார்வையாளர்களுக்கு அறிமுகம் செய்து கூத்தையும் அறிமுகம் செய்வான். ஒரு நகைச்சுவையுடன் இக்கட்டத்தை அவன் முடிப்பான். கதைப் பகுதியில் கதையின் ஆரம்பப் பாடல், கதை நிகழ்ச்சி, நகைச்சுவைக் காட்சி இடம் பெறும். குறிப்பாக இந்த நகைச்சுவைக் காட்சிப் பகுதியில் இறுதிக்கு முன்பு, தில்லி முத்தம்மா நடனம், நரிக்குறவன் நடனம், சல்லிக்கட்டு, கடாச் சண்டை ஆகியவை இடம் பெறும். முடிவுரையில் அடுத்த நாள் நிகழ்ச்சியும், பார்வையாளர்களை வாழ்த்தி அனுப்புதலும் இடம்பெறும். <b>ஆட்டக் கலைஞர்கள்:</b> நிழற்கூத்து ஒரு கூட்டுக் குடும்பக் கலையாகும். குடும்பத்தின் அனைவரின் ஒத்துழைப்பாலும், இணைப்பினாலும் இவ்வாட்டங்கள் நடைபெறுகின்றன. நிழலாட்டத்தின் அரங்கில் பாவையாட்டியே முக்கியக் கலைஞராவார், திரையின் இவர் பின்புறத்தில் மறைவாக அமர்ந்து பாவைகளைக் கதைக்குத் தக்கவாறு அசைவைக் கொடுத்து இயக்குவார், மற்றும் ஈரப்பெட்டி, மத்தளம், சால்ரா ஆகிய இசைக் கருவிகளை இயக்குகின்றவர்கள் திரைக்கு முன்னால் அமர்ந்திருப்பர், இவர்களைத் தவிர அனுமதிச் சீட்டு வழங்குபவர், உள்ளே அனுமதிப்பவர், அறிவிப்பாளர் ஆகியோரும் நிழலாட்ட நிகழ்ச்சியில் பங்கு கொள்பவராவர். பாவையாட்டி, கூத்து நடைபெறும் நேரத்தில் மேடைக்குள் அவர் ஒரு நாடகாசிரியராகவும், நடிகராகவும், பாடகராகவும் இசை மீட்டுகின்றவராகவும் செயற்படுவார். இது தவிர மேடைக்கு இவரே இந்த நிழற்கூத்துவின் இயக்குநராக, ஓவியராக, நிதியாளராக, நிருவாகியாக, தோலின் நுணுக்கங்களை அறிந்தவராகப் பல பணிகளை ஏற்கிறார். நிழலாட்டத்தின் வெற்றி தோல்வி ஆகியவை இவர் பெற்றுள்ள தேர்ச்சியின் அடிப்படையில் அமைந்துள்ளது. <b>தமிழ்நாட்டில் தோற்பாவை நிழற்கூத்து:</b> தமிழ்நாட்டில் தோற்பாவை நிழற்கூத்தின் அரங்கு மிகவும் சிறியது; கூடாரம் போன்ற அமைப்பை உடையது. அரங்கைச் சுற்றிலும் பெரிய வட்ட வடிவில் மறைப்புத் துணியால் மறைக்கப்பட்ட இடத்தில்தான் பார்வையாளர்கள் அமர்ந்து காட்சியைப் பார்ப்பர்.<noinclude></noinclude> s10irerdlngtdy7nhopx7bussy3p8wg 250 665972 1983330 2026-10-25T19:05:09Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "அரங்கின் முன்புறத்தில் வெண்மையான திரைச்சீலை அமையப்பட்டிருக்கும். இத்திரைச்சீலை சற்றுச்சாய்வுடன் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருக்கும்...."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983330 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்பாவை நிழற்கூத்து|104|தோற்பாவை நிழற்கூத்து}}</noinclude>அரங்கின் முன்புறத்தில் வெண்மையான திரைச்சீலை அமையப்பட்டிருக்கும். இத்திரைச்சீலை சற்றுச்சாய்வுடன் இறுக்கமாகக் கட்டப்பட்டிருக்கும். இது பொம்மைகளின் நிழல் வெளியில் முன்புறம் தெரிவதற்காக அமைந்த ஏற்பாடுகளில் ஒன்றாகும். பெரும்பாலும் கூத்து அரங்குகள் 3மீ நீளம், 2மீ அகலம், 1¾மீ உயரமுள்ளதாக இருக்கும். திரைச் சீலையின் நீளம் 3மீ, அகலம் 1மீ அமைப்பர். சில குழுக்கள் 2மீ உயரம், 1–5மீ அகலம், 1மீ குழுக்கள் உயரத்தில் அரங்கை அமைத்துத் திரைச்சீலையை 1.5மீ நீளம், ¾மீ அகலத்தில் அமைப்பதும் உண்டு. பாவைகளை ஆட்டுகிறவர் இத்திரைக்குள் அமர்ந்து, தமது தலைக்கு மேலே பொருத்தப்பட்டுள்ள எண்ணெய் விளக்கு அல்லது ஆவி விளக்கு அல்லது மின்குழல் விளக்கின் ஒளியில் பாவைகளை ஆட்ட, நிழல் திரைக்கு வெளியில் பார்வையாளர்களுக்குத் தெரியும். நிழலாட்டக் காட்சிகள் அனைத்தும் பொதுவாக இராமாயணம், நல்ல தங்காள் கதை அல்லது மக்களிடம் செல்வாக்குப் பெற்ற பிற கதைகளிலிருந்து எடுக்கப்பட்டவையாகும். நிழற்கூத்து பொதுவாக இரவு 9 மணிக்கு ஆரம்பித்து இரண்டரை அல்லது மூன்று மணி நேரம் வரை நிகழும். <b>பிற மாநிலங்களில் தோற்பாவை நிழற் கூத்து:</b> கேரளாவின் தோல் பொம்மைகள் தடித்தவை. மிகவும் சிறியனவாக இருக்கும். வண்ணமும் கிடையாது. பொம்மைகளின் அசைவுகளும் மிகக் குறைவு, பாடல்கள் யாவும் தமிழில் அமைந்துள்ளன. பாடல்கள் யாவும் கம்பராமாயணத்தைச் சார்ந்தன. ஆனால், உரைநடை விளக்கம், தமிழும் மலையாளமும் கலந்த நிலையில் உள்ளன. பறை, சால்ரா, செண்டை ஆகிய இசைக் கருவிகள் பயன்படுகின்றன. நிழலாட்டத்தை நடத்துபவர் பெரும்பாலும் நால்வர்; அவர்களுள் இருவர் பாவைகளை அசைப்பர். ஒருவர் கதை இருவர் விளக்கத்தைக் கூறுவர். பெரும்பாலும் கூத்து அரங்கம் 8மீ நீளத்தில் அமையும். மின் விளக்குகளின் நிழலில் பாவைகள் அசைக்கப்படுகின்றன. கேரளாவில் முக்கியமாகப் பகவதி கோயில் கூத்து மாடங்களில் 7, 11, 18, 21, 41 நாட்கள் நடைபெறும். திருவிழாக்காலங்களிலும் இக்கூத்து நடைபெறும். இங்கு மராட்டியர் அல்லாமல் நாயர், முதலியார், மன்றாடியார், செட்டியார் போன்ற கேரள, தமிழக இனங்களைச் சேர்ந்தவர்கள் இக்கூத்தை நடந்துகின்றனர். ஆந்திரப் பகுதியில் மேடை 4.25மீ நீளத்தில் 1.5மீ அகலத்தில் அமைக்கப்படுகிறது. கூத்தை நடத்துபவர் ஒன்பது பேர். எழுவர் ஆடவர்; இருவர் பெண்டிர், பின்னணிக்கு ஒரு பெண்டிரும் பெண் பாவைகளை ஆட்ட ஒரு பெண்டிரும் உள்ளனர். மூன்று ஈச்சங்குச்சிகள் பெண் பாவைகளின் கழுத்து, இரண்டு கைகளுடன் இணைக்கப்பட்டு அழகாக அசைக்கப்படுகின்றன. ஆண்களுக்குக் கழுத்திலும் அசைக்கப்படும் ஒரு கைக்கும் குச்சிகள் உண்டு. இந்தப் பாவைகள் வண்ணச் சிறப்பு மிகுந்துள்ளன. பாவைப் பொம்மைகள் ஓர் ஆள் உயரம் வரை உள்ளன. ஆந்திராவில் இக்கலையை நடத்துபவர்கள் ‘ஆரே’ என்று கூறப்படுகின்றனர். குறிப்பாக ஆதிகாபுலு, இரெட்டி ஆகிய பிரிவினரே இதை நடத்துகின்றனர். கருநாடக மாநிலத்தின் தோற்பாவைகள் மூன்று வகைப்படும். வடக்குக் கருநாடகப் பகுதியில் பொதுவாக மிருகங்களின் பாவைகள் (யானை, குதிரை, பசு) செய்யப்பட்டுக் காட்சியில் சேர்க்கப்படுகின்றன. இவைகள் 90 செ.மீ. உயரமானவை. மத்திய கருநாடகாவில் பாவைகள் 15 முதல் 60 செ.மீ. உயரமானவையாகவும் துவாரங்கள் இடப்பட்டனவாகவும், பின்னணியில் சித்திரங்கள் வரையப்பட்டனவாகவும் உள்ளன. தெற்குக் கருநாடகாவில் ஆண் பாத்திரங்கள் அணிகலன்கள் அணிந்தனவாகவும், மேலாடை இல்லாமலும் காட்சியளிக்கின்றன. கருநாடகப் பாவைகள் யாவும் வண்ணம் தீட்டப்பட்டனவாகவும், ஒளி புகக் கூடியனவாகவும் துவாரங்கள் பெறப்பட்டனவாகவும் உள்ளன. இதன் தனிச்சிறப்பு ஒரே தோற்பாவையில் பல சித்திரங்கள் வரையப்பட்டிருப்பதாகும். இப்பாவைகளின் அசைவுகள் அழகாகத் திரையில் காட்டப்படுகின்றன. இம்மாநில நிழற்கூத்தர்கள் கிள்ளிக்யாதர்கள் (Killikyatas) என்பவர். இவர்களின் உட்பிரிவான பொம்பெயாட்சு (Bombeyadsu) அல்லது பொம்பெயாடதவரு (Bombeyatadavaru) என்பவர்களே பாவையாட்டிகளாகப் பணிபுரிகின்றனர். ஒரிசாவின் பாவைகளுக்கு வண்ணம் தீட்டப்படுவதில்லை. வண்ணம் தோலைக் கெடுக்கும் என்று இக்கலைஞர்கள் கருதுகின்றனர். இப்பாவைகள் மெல்லியவை, ஒளிப் புகமுடியாதவை. மேலும் இவை உருவில் கேரளப் பாவைகளைப் போன்று சிறியவை. <b>வெளி நாட்டுநிழற் கூத்துப் பொம்மைகள்:</b> கிடைத்துள்ள ஏட்டுச் சான்றுகள் வழியாகச் சீன நாட்டில் தோற்பாவைகள் முதன்முதலில் தோற்றுவித்திருக்கக் கூடும் என்பது கருதப்படுகிறது. இவ்வாட்டம் இன்றளவும் எட்டு நாடுகளில் உள்ளது. இந்தியா, இந்தோனேசியா, திவாங்கு, மலேசியா, தாய்லாந்து, கம்போடியா, துருக்கி, சீனா ஆகிய நாடுகளில் வளர்ந்து வந்துள்ளது. இந்நாடுகளுடன் சாவா, சப்பான், நிழலாட்டம் எகிப்து, பர்மா, சயாம் நாடுகளிலும் பரவியுள்ளது. ஐரோப்பாவின் எப்பகுதியிலும் நிழலாட்டத்தைக் காணமுடியவில்லை. இந்திய நாட்டுத் தோற்பாவைகளையும், உலக நாடுகளின் தோற்பாவைகளையும் ஒப்பிட்டுப் பார்க்கும்போது, இந்தியாவின் ஒளிபுக முடியாத தடித்த தோலாலான<noinclude></noinclude> 7ltjh5lkflj1el5xyqlztsf21mejgj6 250 665973 1983331 2026-10-25T20:01:49Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "(கேரளா பாவைகள்) ஒரு வகைப் பாவைகள் இன்றும் மலேசியா, தாய்லாந்து, இந்தோனேசியாவில் காணப்படுகின்றன. அடுத்த வகையான ஒளிபுகக் கூடிய மெல்லிய, ஆனா..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983331 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்பாவை நிழற்கூத்து|105|தோற்பாவை நிழற்கூத்து}}</noinclude>(கேரளா பாவைகள்) ஒரு வகைப் பாவைகள் இன்றும் மலேசியா, தாய்லாந்து, இந்தோனேசியாவில் காணப்படுகின்றன. அடுத்த வகையான ஒளிபுகக் கூடிய மெல்லிய, ஆனால் வண்ணம் நிறைந்த தோலில் அமைக்கப்பட்ட இந்தியப் பாவைகள் (ஆந்திரம், கருநாடகம்) இன்றும் சப்பான், துருக்கி, சீனா, எகிப்து நாடுகளில் காணப்படுகின்றன. சாவாவின் தோல் பாவைகளில் வண்ணமும், அசைக்கக் கூடிய பகுதிகளும் இருந்தாலும் இப்பாவைகள் தடித்தவை; ஒளிபுகக் கூடியவையாக இல்லை. ஆனால், பர்மா பாவைகள் அசைக்கக் கூடிய வசதிகள் பெற்றிருக்கவில்லை. தாய்லாந்துக் கலைஞர்கள் இலாவோசில் (Laos) மிகப் பெரியதும், ஒளிப்புகக் கூடியதுமான தோல் பாவைகளை இயக்குகின்றனர். சயாமில் நாங் தாலுங்கு (Nang Talung) எனப்படும் நிழற்கூத்தின் பாவைகள் கீழிருந்து தாங்கிக் கொள்ளப்படுகின்றன. மலேசியாவில் இகாயத்சேரி ராமா கதையின் பல்வேறு துணைக் கதைகளைத் தோற்பாவை நிழற்கூத்தின் வழியே ஏழு இரவுகளில் நடத்திக் காட்டுகின்றனர். சீனாவில் இரண்டு வகையான தோற்பாவைகள் உண்டு. பீக்கிங்குப் (Peking) பகுதியில் சிறிய பாவைகளும், இசிச்வான் (Szechwan) பகுதியில் பெரிய பாவைகளும் அவற்றின் அசைவு அமைப்புகளினால் சிறந்த காட்சியை மக்களுக்கு அளிக்கின்றன. <b>தோற்பாவை நிழற்கூத்தில் மரப்பாவைகள்:</b> நிழலாட்டத்தில் பங்கேற்கும், தோல் பாவைகளைப் போன்றே மரப்பாவைகளும் இடம் பெறுகின்றன. இலக்கியச் சான்றுகளின்படி, மரப்பாவைக் கூத்து அல்லது மரப் பொம்மலாட்டத்தைப் பற்றித் திருக்குறளில் இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது. நாணகத் தில்லா ரியக்க மரப்பாவை, நாணா லுயிர் மருட்டி யற்று –(குறள் 1020). இரப்பாரை யில்லாயி னீர்ங்கண்மா ஞாலம் மரப்பாவை சென்றுவந்தற்று (குறள். 1058), பட்டினத்தார், மரக்கூத்தை. நாட்டமென்றே யிரு சற்குரு பாதத்தை நம்பு, பொம்மலாட்ட மென்றேயிரு ... ... ... (சித்தர் படல்கள் 1968-79) என்று குறிப்பிடுகிறார். இவர் காலம் கி.பி. 10 அல்லது 11 ஆம் நூற்றாண்டு. இதில் பொம்மலாட்டம் என்பது மரப்பாவைக் கூத்தைக் குறிக்கிறது. மேலும் அருணந்தி சிவாச்சாரியர் ‘தோற்பாவைக் கூத்தும் தொல்லை மரப்பாவை இயக்கமும்’ (சிவஞானசித்தியார் சுபக்கம், சூத்திரம் 4, அதிகாரம் 224) என்று கூறியிருப்பதிலிருந்து சிவாச்சாரியர் காலம் கி.பி. 13 ஆம் நூற்றாண்டு என்றும், அதிலிருந்து தோற்பாவைக் கூத்தை விட மரப்பாவைக் கூத்து காலத்தால் பழையது, தொன்மை வாய்ந்தது என்றும் கருத இடம் உண்டு. <b>கூத்தின் பயன்கள்:</b> நிழலாட்டங்கள் தென்னிந்தியக் கிராமங்களில், திருவிழாக் காலங்களில் மட்டும் அல்லது அறுவடைக் காலங்களில் மட்டும் என்று எந்த வரையறையும் கொள்ளாது எக்காலத்தும் நடத்தப்படக் கூடிய, குடும்பமாகச் செயற்படக் கூடிய கூத்து ஆகும். கிராமிய மக்களின் இது பொழுது போக்காகவும், சமூக வாழ்வில் மக்களை நல்வழிப்படுத்தும் கருவியாகவும், ஒரு முதியோர் கல்வி பரப்புச் சாதனமாகவும், கிராமங்களில் பண்பாட்டையும், நாகரிகத்தையும் வலுப்படுத்தக் கூடிய கருவியாகவும் செயற்பட்டு வருகிறது. <b>இப்போதைய நிலை:</b> இக்காலத்தில் தமிழகத்தில் நிழலாட்டத்தை நடத்திவரும் மராட்டியத் தமிழர்களின் முன்னோர்கள், தஞ்சாவூர் சரபோசி மன்னன் காலத்தில் மிகுதியான சலுகையைப் பெற்றுக் கலையை வளர்த்தனர். பிறகு வந்த ஆங்கிலேயர் ஆட்சிக் காலத்தில் கலைஞர்கள் தங்கள் உடைமைகளை இழந்தனர். வருவாய் குறைந்ததால் நிழலாட்ட கலையைக் கொண்டு ஊர் ஊராகச் சென்று பிழைப்பை நடத்தத் தொடங்கினர். கிராமியப் பகுதிகளில் திரைப்பட அரங்குகள் மிகுந்து விட்டன. இக்கலையாட்டத்தில் புதுமை மிகுதியாக இல்லை. பாலுணர்ச்சிக்கும் இடமில்லை. இவ்வாட்டங்களில் தங்களின் மெய்ப்பாட்டு உணர்ச்சியை நேரடியாகத் தெரிவிக்கவும் முடியாத நிலை. எளிய அரங்குகள், கலைஞர்களின் குறைந்த பொருளாதார வசதி முதலானவையே இக்கலை மேலும் வளரத் தடையாகின்றன. தோற்பாவை நிழற்கூத்துக் கலைஞர்களின் படைப்புக்களை ஒன்று திரட்டிக் கிராமியக்கலைக்கூடக் காட்சியில் வைக்கச் சென்னை அரசு அருங்காட்சியகமும், மைசூர் நாட்டுப்புறவியல் அருங்காட்சியகமும், மத்திய தோல் வளர்ச்சி நிறுவன அருங்காட்சியகமும் (சென்னை) பாடுபட்டு வருகின்றன. சென்னை அருங்காட்சியகத்தில் மட்டும் ஆந்திரம், தமிழ்நாடு, மைசூர், கேரளம், மலேயா, இந்தோசீனா, சாவா போன்ற பகுதிகளிலிருந்து பெறப்பட்ட 350 – க்கும் மேலான நிழலாட்டப் பாவைகள் காட்சிக்கும், ஆய்விற்கும் வைக்கப்பட்டுள்ளன. {{Right|<b>நே.தே.</b>}} <b>துணை நூல்கள்:</b> <b>இராமசாமி, மு.,</b> தோற்பாவை நிழற்கூத்து, மதுரை காமராசர் பல்கலைக் கழகம், மதுரை, 1983. <b>Devasahayam, N.,</b> Puppets in the Collection of the Madras Government Museum: A bulletin of the Madras Museum, Madras, Vol.XI, No.1, 1973. <section end="தோற்பாவை நிழற்கூத்து"/> {{dhr}} {{nop}}<noinclude></noinclude> 7t3dm4x44394pbitblr8es3940cu82e 250 665974 1983437 2026-10-26T08:24:29Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "னுக்கு முற்பட்ட சோழமன்னனாவான் என்று காட்டியுள்ளனர். திருநாரையூர்ப் பொல்லாப் பிள்ளையாரின் அருள்பெற்று விளங்கிய நம்பியாண்டார் நம்பி..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமுறைகள்|515|திருமுனைப்பாடி நாடு}}</noinclude>னுக்கு முற்பட்ட சோழமன்னனாவான் என்று காட்டியுள்ளனர். திருநாரையூர்ப் பொல்லாப் பிள்ளையாரின் அருள்பெற்று விளங்கிய நம்பியாண்டார் நம்பியின் உதவியால், தில்லைத் திருக்கோயில் அறை ஒன்றினுள் அடைத்துக் காப்பிடப் பெற்றிருந்த மூவர் தேவாரத்தினைச் சோழன் அபயகுல சேகரன், வெளிப்படுத்திச் தொகுத்து முன்போலவே வகுத்தளிக்குமாறு நம்பியை வேண்டிக்கொண்டான். நம்பியாண்டார் நம்பி அரசன் வேண்டுகோளை ஏற்றுக் கிடைத்த தேவாரப் பதிகங்களைத் தொகுத்துத் திருஞான சம்பந்தரின் பதிகங்களை முதல் மூன்று திருமுறைகளாகவும், திருநாவுக்கரசர் பதிகங்களை நான்கு, ஐந்து, ஆறாம் திருமுறைகளாகவும், சுந்தர மூர்த்தி சுவாமிகளின் பதிகங்களை ஏழாம் திருமுறையாகவும் வகுத்து முறைப்படுத்தி வழங்கினார். தொடக்கத்தில் மூவர் தேவாரப் பதிகங்களே ஏழு திருமுறைகளாக வகுக்கப்பட்டன. அத்திருமுறைகள் முன்புபோலத் திருக்கோயில்களில் ஒதுவதற்கு ஏற்பாடுகள் செய்யப்பெற்று, அதற்கென நிவந்தங்களும் வழங்கப்பட்ட செய்திகள் கல்வெட்டுகளில் காணப்படுகின்றன. ஏழு திருமுறைகளுக்குப் பின்னர்ப் படிப்படியாக எட்டு முதல் பன்னிரண்டு வரையிலான திருமுறைகள் சேர்க்கப்பட்டதனைத் திருமுறை கண்ட புராணம் கூறுகிறது. பதினோரு திருமுறைகள் முடிய நம்பியாண்டார் நம்பிகளே தொகுத்தார் என அப்புராணம் கூறுகிறது. ஆனால், நம்பியின் காலத்திற்குப் பின்னரும், சேக்கிழார் காலத்திற்கு முன்னரும் விளங்கிய சைவ சமயச் சான்றோர்களே எட்டுமுதல் பதினொன்று வரையிலான திருமுறைகளைத் தொகுத்திருத்தல் வேண்டும். என்று அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். சேக்கிழாருக்குப்பின் வந்தவர்களால் பன்னிரண்டாம் திருமுறை சேர்க்கப்பட்டிருத்தல் வேண்டும். முதல் ஏழு திருமுறை ஆசிரியர்களுள், முதற்கண் இறைவனைப் பாடியமையினையும், வீடுபேறு எய்தியமையினையும் அடிப்படையாகக் கொண்டு திருஞான சம்பந்தர் பதிகங்கள் முதலிலும், திருநாவுக்கரசர், சுந்தரமூர்த்தி சுவாமிகள் ஆகியோரின் பதிகங்கள் அவற்றை அடுத்தும் வைத்துத் திருமுறைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. மாணிக்க வாசகரின் திருவாசகமும் திருக்கோவையாரும் எட்டாம் திருமுறையாக வகுக்கப்பட்டன. மணிவாசகரின் காலம் தேவார மூவர்க்குப் பிற்பட்டது என்போர் இத்திருமுறை வைப்பினைத் தம் கருத்திற்கு அரண் செய்யும் சான்றுகளுள் ஒன்றாகக் கொள்வர். திருமாளிகைத் தேவர் முதலிய ஒன்பதின்மர் இயற்றிய திருவிசைப் பாமாலை ஒன்பதாம் திருமுறையாகக் கொள்ளப்பெற்றது. அடுத்துத் திருமூலர் அருளிய திருமந்திரம் பத்தாம் திருமுறையாக ஏற்கப்பட்டது. பின்னர்த் திருவாலவாயுடையார், காரைக்காலம்மையார், ஐயடிகள் காடவர்கோன் ஆகியோர் முதல் நம்பியாண்டார் நம்பி வரையிலான பன்னிருவர் இயற்றிய நாற்பது பிரபத்தங்களும் பதினோராந் திருமுறையாக இடம்பெற, இறுதியாகச் சேக்கிழார் இயற்றிய திருத்தொண்டர் புராணம் என்னும் பெரியபுராணம் பன்னிரண்டாம் திருமுறையாகக் கொள்ளப்பட்டது. பன்னிரு திருமுறைகள் என்னும் வழக்கு, பெரியபுராணம் தோன்றித் திருமுறையொடு சேர்த்தபின் உண்டாயது என்பதனைப் ‘பாவை பாகர் திருவருள் சிறந்த முறை பன்னிரண்டென வகுத்தபின்’ என்று சேக்கிழார் நாயனார் புராணத்தில்’ உமாபதி சிவா சாரியார் காட்டியுள்ளார். சிவாலயங்களில் பன்னிரு திருமுறை பாடும் மரபு வளர்ந்த நிலையில், காலச் சுருக்கம் கருதித் திருமுறைத் திரட்டு நூல்கள் தோன்றலாயின. பன்னிரு திருமுறையினின்றும். பாடல்கள் சிலவற்றைத் தொகுத்துத் திருக்கோயில்களில் சிவபூசைக் காலங்களில் பஞ்சபுராணம் எனப் பாடிப் பரவும் முறையும் உண்டாகியது. இறைநலங்கனிந்த திருமுறைப் பாடல்களால் இறைவனை வழிபடும் மரபோடு, திருமுறைகளையே தெய்வமாகப் போற்றி வழிபடும் மரபும் தோன்றலாயிற்று, அதனால் சிவாலயங்களிலும், தனியார் இல்லத்துப்பூசை அறைகளிலும் பன்னிரு திருமுறைகளைத் தொகுத்துப் பெட்டினில் பொதிந்து வைத்து வழிபாடு செய்யும் மரபும் தோன்றியது. அவ்வாறு திருமுறைகளை அமைத்துள்ள இடம், ‘திருமுறைக்கோயில்’ எனப்பட்டது. சேக்கிழாருக்குப் பின்னர் வந்த சைவ அருட் சான்றோர் பனுவல்களையும் பன்னிரு திருமுறைக்கு மேலும் அமைந்த திருமுறையாகக் கொள்ளவேண்டும் என்ற சிலரின் விருப்பத்தினைச் சைவ உலகு புறக்கணித்துவிட்டது. அதனால், இராமலிங்க அடிகளின் அருட்பாக்களைத் தனியே திருமுறைகளாகப் பகுத்துப் போற்றவும், அருணகிரியார் முதலியவர்களின் பாடல்களை மற்றுமொரு பன்னிரு திருமுறையாகக் கொண்டு போற்றவுமான நிலை உருவாகியது.{{Right|<b>அ.மு.ப.</b>}} <section end="திருமுறைகள்"/> <section begin="திருமுனைப்பாடி நாடு"/> {{dhr}} <b>திருமுனைப்பாடி நாடு</b>: நடுநாடு என்றும் மலையமான் நாடென்றும் பெயர் பெற்றுள்ள திருமுனைப்பாடி நாடு பெண்ணையாறு பாய்ந்து வளம் கொழிக்கும் நாடாகும். இன்றைய தென்னார்க்காடு<noinclude> <b>வா.க.10 - 33அ</b></noinclude> nre5fbz1blllneveno89fmhifjg7o58 250 665975 1983443 2026-10-26T08:35:22Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "மாவட்டத்தைச் சார்ந்துள்ளது இப்பகுதி. சங்க கால வள்ளல்களில் ஒருவரான மலையமான் திருமுடிக்காரி ஆண்ட பகுதி என்ற பெருமை பெற்றது இந்நாடு. இலக..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமுக்கீச்சுரம|516|திருமூலர்}}</noinclude>மாவட்டத்தைச் சார்ந்துள்ளது இப்பகுதி. சங்க கால வள்ளல்களில் ஒருவரான மலையமான் திருமுடிக்காரி ஆண்ட பகுதி என்ற பெருமை பெற்றது இந்நாடு. இலக்கிய வரலாற்றில் காரி குதிரை ஏறிப் போர் பல கண்டு பெற்ற பொருளை மாரி போல இரவலர்க்கு வழங்கும் மறப்போர் மலையன் எனப் பெருஞ்சித்திரனார் காரியைப் பாராட்டும் திறத்தைக் காணலாம். ‘பெண்ணையம் படப்பை நாடுகிழவோன்’ என மாறோக்கத்து நப்பசலையார் இவனைப் புகழ்வார். புறநானூறு 121, 122, 123, 124 ஆகிய நான்கு பாடல்களில் திருமுடிக்காரியின் வள்ளன்மையைக் கபிலர் புகழ்கின்றார். கபிலர் பாரி மகளிரைத் திருக்கோவலூர் தெய்வீசுனுக்கு மணம் முடித்துத் தந்தபின், பாறை மீது ஏறி எரி வளர்த்து உயிர் துறந்தார் என்ற வரலாற்றுக் குறிப்பினை மெய்ப்பிக்கும் வண்ணம் இன்றும் இங்குள்ள ‘கபிலக்கல்’ காணப்படுகிறது. சமய வரலாற்றில் சிறப்புற்றிருக்கும் சுந்தரர் பிறந்த திருநாவலூர், நாவரசர் பிறந்த திருவாமூர், சுந்தரரை இறைவன் ஆட்கொண்ட திருவெண்ணெய் நல்லூர் ஆகிய திருத்தலங்கள் இத்திருமுனைப்பாடி நாட்டிலுள்ளன. சிவபெருமானின் அட்ட வீரட்டத் தானங்களில் அந்தகாசுரனை அழித்த இடம் திருக்கோவலூர். இங்குள்ள வீரட்டேசுரர் கோயில் புகழ் பெற்றது. நாலாயிரம் முதன்முதல் தோன்றியது நடுநாட்டின் தலைநகராகிய திருக்கோவிலூரில்தான். பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் ஆகிய மூவரும் சந்தித்து இயற்பா அந்தாதியினை இங்குத் தான் பாடினர். இங்குள்ள உலகளந்த பெருமானைப் பொய்கையார், பூதத்தார், திருமங்கையார் ஆகிய மூவரும் மங்களாசாசனம் செய்தருளிய 21 பாசுரங்கள் குறிப்பிடத் தக்கவை. ‘திரு பூங்கோவலூர் தொழுதும்போது நெஞ்சே’ என்பார் திருமங்கை ஆழ்வார்.{{Right|<b>தி.லீ.</b>}} <section end="திருமுனைப்பாடி நாடு"/> <section begin="திருமூக்கீச்சுரம்(உறையூர்)"/> {{dhr}} <b>திருமூக்கீச்சுரம்(உறையூர்)</b>: இது தேவாரப் பாடல் பெற்ற தலங்களுள் ஒன்று, வரலாற்றுச் சிறப்பும் சமயப் பெருமையும் கொண்டது இந்த ஊர். இதனைக் ‘கோழியூர்’ என்றும் கூறுவர். இந்த மண்ணில் ஒரு சேவல் களிற்று யானை ஒன்றை வென்றதாகவும் அதனால், இந்தப் பகுதியைச் சோழர்கள் தலைநகராகக் கொண்டனர் என்றும் கூறுவர். தேவாரப் பதிகத்தில் இந்த ஊர் ‘திருமூக்கீச்சரம்’ என்று வழங்கப்பட்டுள்ளது. திருச்சி சந்திப்பிலிருந்து 1½ கி.மீ. தொலைவில் இந்த ஊர் அமைந்துள்ளது. திருஞான சம்பந்தர் தேவாரப் பாடல் பெற்ற பண்ணில் சிவத்தலங்களுள் ஒன்று இது. செவ்வழிப் ‘சாந்தம் வெண்ணீறெனத்’ தொடங்கும் பதிகம் ஒன்றினை அகத்துறைப் பாங்கில் திருமூக்கீச்சரத்து அடிகளார் குறித்துத் திருஞானசம்பந்தர் அருளியுள்ளார். இவர் காலத்து இங்கு ஆண்ட அரசன் சேர வஞ்சியை வென்று தன்னகத்துக் கொண்ட ‘கோழி என்னும் உறையூரைத் தலைநகராகக் கொண்டு ஆண்ட சோழமன்னன், செங்கோலினன் என்ற குறிப்பைத் தென்னவன் கோழியெழில் வஞ்சிவு மோங்கு செங்கோலினான், மன்னன் மூக்கீச்சரத் தடிகள் செய்கின்ற தோர்மயமே’ என்னும் தேவாரப் பகுதியால் அறியலாம். மேலும், புகழ்ச் சோழனார் புராணத்தில் உலகில் வளர் ‘அணிக் கெல்லாம் உள்ளுறை யூராம் உறையூர்’ என்பர் சேக்கிழார் பெருமான் புகழ்ச் சோழநாயனார் தோன்றிய ஊர் இதுவே.{{Right|<b>பொன்.சௌ.</b>}} <section end="திருமூக்கீச்சுரம்(உறையூர்)"/> <section begin="திருமூலர்"/> {{dhr}} <b>திருமூலர்</b>: தமிழ் நாட்டின் பெருமைகளையும் சிறப்பினையும் அறியத் திருக்கயிலாய மலையில் இருந்த எண்வகைச் சித்தியும் பெற்ற முனிவர் ஒருவர், அகத்திய முனிவரைக் காணப் பொதிய மலையை நோக்கிப் புறப்பட்டார். அம்முனிவர் நந்தியெம் பெருமானின் நல்லருள் பெற்றவர். அவ்வாறு வருபவர் வழியிடையுள்ள திருக்கேதாரம், பசு பதிநாதம், நேபாளம், காசி, காளத்தி, காஞ்சி முதலாய தலங்களில் உள்ள இறைவனை வணங்கி வரலானார். வருங்கால், காஞ்சியில் யோகியர் சிலரைக் கண்டு உரையாடினார். பின்னர்த் தில்லையில் திருநடங்கண்டு சிலகாலம் அங்குத் தங்கிக் காவிரியைக் கடந்து திருவாவடுதுறையை அடைந்து இறைவனைத் தொழுதார். தொழுது மீள எண்ணியவர் மீட்டும் காவிரிக் கரையை அடையலானார். அங்கு ஆனிரைகள் கூட்டமாகக் கூடி அழுவதைக் கண்டார். சாத்தனூர் அந்தணர்கள் நிறைந்த ஊர். அவ்வூரில் ஆயர் குலத்தில் தோன்றிய மூலன் என்பான் அவ்வூர்ப் பசுக்களை மேய்த்து வந்தான். வழக்கம் போல் பசுக்களை மேய்க்கும்போது தனது வாழ்நாள் முடிவெய்த நிலத்திடை விழுந்து இறந்தான். மூலனால் மேய்க்கப்பட்ட பசுக்கள் அவன் பிரிவுக்கு ஆற்றாது அவனைச் சுற்றிச்சுற்றிக் கதறி அழுதன. கண்டார்; பசுக்களின் அழுகையைச் சிவயோகியார் திருவருளாலே அப்பசுக்களின் துயரை நீக்கத் துணிந்தார்; உடன் தம்முடைய உடம்புக்குத் தக்க பாதுகாப்பினைச் செய்தார். {{nop}}<noinclude></noinclude> 6vqrw4o22xagol3nnpqt5s24dor3drp 250 665976 1983447 2026-10-26T08:44:28Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "சித்தராதலின் தம்பால் உள்ள கூடுவிட்டுக் கூடு பாயும் சித்தியால் மூலன் உடம்பில் தமது உயிரைப் புகுத்தினார். புகுத்தியபின் திருமூலராய் எழ..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமூலர்|517|திருமூலர்}}</noinclude>சித்தராதலின் தம்பால் உள்ள கூடுவிட்டுக் கூடு பாயும் சித்தியால் மூலன் உடம்பில் தமது உயிரைப் புகுத்தினார். புகுத்தியபின் திருமூலராய் எழுந்தார். பசுக்கள் எல்லாம் நாத்தழும்ப அவரை நக்கி மோந்தன; அணைந்தன; கனைத்தன; உடன் துள்ளி எழுந்து களிப்பு மிகுதியால் மேயத் தொடங்கின. மாலைப் பொழுது வந்தவுடன் வழக்கம்போல் தத்தம் கன்றுகளை எண்ணிச் சாத்தனூருக்குத் திரும்பி, அவரவர் வீடுகளை அடைந்தன. திருமூார் எவ்வீட்டிலும் நுழையாமல் வெளியே தனித்து நிற்கலானார். மூலன் மனைவி அவர் அவ்வாறு நிற்பதைக் கண்டாள். திருமூலரைத் தன் கணவரென்றே எண்ணித் தொட்டழைக்க நெருங்கி வந்தாள். ஆனால், மூலரோ அதற்கு இசையவில்லை, ‘இங்கு உனக்கு என்னுடன் அணைவொன்றில்லையென எதிர்மறுத்து’ அங்குள்ள ஒரு பொது மடத்தையடைந்து சிவயோகத் தமர்ந்தார். மூலன் மனைவியோ அன்றிரவைத் தூங்காது துயருடன் கழித்தாள். பொழுது புலர்ந்ததும் நல்லார் பால் சென்று முறையிட்டாள். அவர்கள் அனைவரும் வந்து மூலர் நிட்டையில் இருப்பதைக் கண்டார்கள். கண்டவர்கள் ‘பித்துற்ற மயலன்று, பிறிதொரு சார்புளதன்று, சித்தவிகற்பம் களைந்துதெளிந்த சிவயோகமே’ அவர் இருக்கும் நிலையென்பதை அறிந்தார்கள். ‘பெண்ணே! இனி அவர் இல்வாழ்க்கைக்கு ஏற்றவராகார்’ என்று அவளுக்கு எடுத்துக்கூறிச் சென்றார்கள். அவளது ஆற்றெணாத் துயரைக்கண்ட சிலர் அவளை அப்பால் அழைத்துச் சென்றார்கள். ஊரவர் சென்ற பின்னர்த் திருமூலர் நிட்டை விட்டெழுந்தார். பசுக்கள் வந்தவழியே சென்றார். தாம் அரண்செய்து வைத்ததாகிய தமது உடலைக் காணாது திகைத்தார், மெய்ஞ்ஞானத்தால் சிந்தித்தார். இறைவனால் அருளிச் செய்யப்பட்ட ஆகமப் பொருள்களை மண்ணின்மிசைத் தமது வாக்கினால் தமிழ் வகுப்பவே இறைவன் திருவுளங் கொண்டு தமது உடலைக் கரப்பித்தார் என்று தெளிந்தார். மூலனுடைய சுற்றத்தார் மீண்டும் தொடர்ந்தார்கள். அவர்கட்குத் தமது தொடர்பின்மையை மனங்கொள்ள எடுத்து விளக்கினார். பின் திருவாவடுதுறையை அடைந்தார். திருவாவடுதுறையை அடைந்தவர் மாசிலாமணி ஈசரை வணங்கி மேற்குப்புறமாகச் சென்று படரரசைக் கண்டார். அதன்கீழ் அமர்ந்து சிவயோகமிருந்தார். மூவாயிரம் ஆண்டு ஆங்கு யோலமிருந்து ஒன்றவன் தான் எனத் தொடங்கி ஆண்டுக்கொரு பாடலாக மூவாயிரம் திருமந்திரம் அருளினார். முடிவில் திருக்கயிலையை அடைந்து இறைவன் திருத்தாளடைந்தார். இவ்வரலாறு சேக்கிழார் பெருமான் திருவாக்கால் திருத்தொண்டச் புராணத்துள் கூறப்பட்டுள்ளது. இவ்வரலாற்றுக்கு ஆதரவான குறிப்புகளும் இவ்வரலாற்றிற் காணப்பெறாத செய்திகளைத் தெரிவிக்கும் குறிப்புகளும் திருமந்திரத்தின் காணப்படுகின்றன. திராவிட மாபாடிய ஆசிரியர் சிவஞானசுவாமிகள் காலத்திருந்த சாத்திரம் சுவாமிநாதத் தம்பிரான் சுவாமிகளாற் பாடப் பெற்றதும், திருவாவடுதுறை ஆதீனத்து 12-ஆம் மகா சந்நிதானம் திருச்சிற்றம்பல தேசிக சுவாமிகள் காலத்து அரங்கேறியதும், இரண்டாயிரத்துக்கு மேற்பட்ட செய்யுள்களையுடையதும் ஆகிய திருவாவடுதுறைப் புராணத்தில் திருமூலரைத் தடுத்தாட்கொண்ட சருக்கம் ஒன்றுள்ளது. அதில் சில மாறுபாடுகளோடு பெரியபுராண வரலாற்றை ஒட்டியே திருமூலர் வரலாறு கூறப்படுகின்றது. திருவாவடுதுறைப் புராணத்துள், மூலன் உடலிற் புகவேண்டுமென்ற பழவினை திருமுலருக்குண்மையின் அவர் அவ்வாறு புக நேர்ந்ததென்றும், திருமூலர் அரண்செய்து வைத்த தமது சொந்த உடலைப் போதியின் கீழ் மறையப் பொதிந்து இறைவனே வைத்ததாகவும் கூறப்பட்டுள்ளது. மேலும், திருமந்திரம் வெளிப்பட்ட தன்மையினையும் அப்புராணம் விளக்குகிறது. திருமூலர் தம்மை நந்தியருள்பெற்ற எட்டு மாணவருள் ஒருவர் என்று குறிப்பிடுகிறார். மேலும் பதஞ்சலி என்ற ஒருவரையும் குறிப்பிடுகிறார். பதஞ்சலி என்ற பெயர் உடையவர்கள் பலர் அக்காலத்து இருந்துள்ளார்கள். டாக்டர் எ.பி. கீத்து என்பவர் வடமொழியில் மகாபாடியம் இயற்றிய பதஞ்சலி வேறு என்றும், யோகசூத்திரம் இயற்றிய பதஞ்சலி வேறு என்றும், முன்னவர் கி.மு.150-லும் பின்னவர் கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டிலும் இருந்தவர்கள் என்றும் ஆதாரங்களுடன் எடுத்துக் கூறுகின்றார். டாக்டர் கீத்தின் கூற்றுப்படி நோக்கினால் கி.மு. 150-ஆம் ஆண்டுக்கு முற்பட்டவர் என்றுகொள்ள வேண்டும். அது ஏற்புடையதாக இல்லை. திருமுரை ஆறுசமயங்கள் இன்னவெனக் குறிப்பிடுகிறார். மேலும் புறச்சமயம், உட்சமயம் என்ற பாகுபாடும் நூலுள் காணப்படுகின்றது. ‘முத்தமிழ் வேதம்’, ‘தமிழ் சாத்திரம் பொங்கி மிகாமை’, ‘தமிழ் மண்டலம் ஐந்து’ எனும் இவை குறிப்பிடுவது கொண்டு சிலர்<noinclude></noinclude> py19c3b2hkhupb21k2mrqigtwcxqrhz 250 665977 1983458 2026-10-26T08:57:18Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "திருமூலர் காலம் தேவார காலத்துக்குப் பிற்பட்டதென்பர். மேலும் அகத்தியர் தென்னாடு போந்த வரலாறு, சண்டீசர் வரலாறு, அட்டவீரட்டங்கள் இவற்றை..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திருமூழிக்களம்|518|திருமெய்யம்}}</noinclude>திருமூலர் காலம் தேவார காலத்துக்குப் பிற்பட்டதென்பர். மேலும் அகத்தியர் தென்னாடு போந்த வரலாறு, சண்டீசர் வரலாறு, அட்டவீரட்டங்கள் இவற்றைத் தமது நூலில் குறிப்பிடுகிறார். இவற்றை நோக்கினால் திருமூலர் திருஞான சம்பந்தர் காலத்துக்கு, அதாவது கி.பி.7-ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதிக்கு முந்தியவர் என்று கொள்ளக்கூடும். திருஞானசம்பந்தர் திருவாவடுதுறைக்குச் சென்ற காலத்துப் பலிபீடத்தினருகில் மணம் கமழ்ந்ததென்றும், அகழ்ந்து பார்த்தபோது திருமந்திர நூல் பொதிந்த செப்பேடு கிடைத்ததென்றும் ஒரு வரலாறு செவி வழிச் செய்தியாக உள்ளதெனத் தேவாரப் பதிகத்தில் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வரலாறு உண்மையாயின் திருமூலர் திருஞானசம்பந்தர் காலத்துக்குமுந்தியவர் ஆவார் என்பதில் ஐயமில்லை. ஆனால், இந்த வரலாறு திருத்தொண்டர் புராணத்திலோ திருவாவடுதுறைப் புராணத்திலோ கூறப்படவில்லை. ஆக யாவற்றையும் ஒத்துநோக்கின் கி.பி. 6-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியினர் திருமூலர் என்று ஒருவாறு கொள்ளலாம். திருமந்திரம் ‘சிரீ மந்திரமாலிகா’ என்ற வடமொழி நூலின் மொழிபெயர்ப்பென்று சிலர் கூறுவர். அத்தகைய நூல் ஒன்று இருப்பதாகத் தெரியவில்லை. ஆதலின், திருமூலர் கூற்றுப்படி வடமொழி ஆகமப் பொருளை மனத்தில் நன்கு அறிந்து தமிழ் மொழியில் கூறிய முதல் நூலேயாம் என்க. திருமந்திரம் மூவாயிரம் பாடற்றொகை என்றே திருமூலர் குறிப்பிடுகிறார். அதிகாரப் பகுப்பு அனைத்தும் பின்வந்த திருமூலரின் சீடர்களே செய்திருக்க வேண்டும். சில பாடல்கள் இருமுறை மும்முறை வந்திருப்பதைக் கொண்டு அவ்வாறு முடிவு செய்ய வேண்டி உளது. திருமூலர் மூவாயிரந் தமிழ், முந்நூறு மந்திரம், முப்பது உபதேசம் என்று சுட்டுவதையும் நோக்கினோமானால் மூவாயிரம் மந்திரம் என்றே உறுதி செய்ய வேண்டியுள்ளது. இந்நூல் முழுவதும் சைவத்சித்தாந்தச் செம்பொருள்களையும், சிறந்த யோகப்பயிற்சியின் நுட்பங்களையும் விளக்குவதாக அமைந்துள்ளது எனலாம்.{{Right|<b>சொ.சி.</b>}} <section end="திருமூலர்"/> <section begin="திருமூழிக்களம்"/> {{dhr}} <b>திருமூழிக்களம்</b> ஒரு மலைநாட்டு வைணவத் திருப்பதி. இத்தலத்தில் எழுந்தருளியுள்ள இறைவன் பெயர் திருமூழிக்களத்தான்; தாயார் பெயர் மதுர வேணி நாச்சியார். இக்கோயில் விமானம் சவுந்தரிய விமானம் எனப்படும். இங்குப் பெருங்குளம் என்னும் தீர்த்தம் உண்டு. ‘முன்னானாய்! பின்னானார் வணங்கும் சோதி! திருமூழிக் களத்தானாய்! முதலானாயே!’ என்று திருமங்கையாழ்வாரும், ‘செங்கால மடநாராய்! திருமூழிக் களத்துறையும் கொங்கார் பூந்துழாய்முடிஎம் குடக்கூத்தர்க்கு’ என்று நம்மாழ்வாரும் இத்தலத்தினை மங்களாசாசனம் செய்துள்ளார்கள். திருமூழிக்களம் புகைவண்டிப் பாதையில் அமைந்துள்ளது. சோரனூரிலிருந்து எர்ணாக்குளம் செல்லும் இருப்புப் பாதையில் சுருக்கட்டி என்ற புகை வண்டி நிலையம் உள்ளது. அங்கிருந்து 6½ கி.மீ. தொலைவில் இத்தலம் அமைந்துள்ளது.{{Right|<b>சா.உ.</b>}} <section end="திருமூழிக்களம்"/> <section begin="திருமெய்யம்"/> {{dhr}} <b>திருமெய்யம்</b>: புதுக்கோட்டை மாவட்டத்தில் புதுக்கோட்டைக்குத் தெற்கே 15கி.மீ. தொலைவிலுள்ள ஒரு சிற்றூர். இங்குள்ள குன்றில் கி.பி. 8 ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த இரு குடைவரைக் கோயில்கள் அருகருகே அமைக்கப்பட்டுள்ளன. இவை இப்பகுதியில் ஆட்சிபுரிந்த முத்தரையர்களால் வெட்டப்பட்டவை. இவற்றுள் ஒன்று கிடந்த கோலத்திலுள்ள (பள்ளிகொண்ட பெருமான்; அனந்த சாயி) பெருமாளுக்காகவும், மற்றது சிவபெருமானுக்காகவும் அமைக்கப்பட்டவை. பள்ளி கொண்ட பெருமாள் சத்தியமூர்த்தி எனப்படுகிறார். இப்புடைப்புச் சிற்பம் மிகப் பெரியதாகும்; இது ஓர் அரிய படைப்பாகும். இவரது உந்தியில் தோன்றிய தாமரையில் நான்முகனும், இவரது தலைக்கு மேல் சிவபெருமான், சந்திரன், சூரியன், வருணன், கருடன், நாரதர், தும்புரு, குரு, பிருகு முனி ஆகியோரும், காலருகே அவரைத் தாக்கவரும் மது, கைடபர் என்னும் அசுரர்களும் அழகுறச் செதுக்கப்பட்டுள்ளனர். மது, கைடபரைத் தாக்கும் பொருட்டு இறைவனின் கையிலுள்ள சக்கரம் பூதனை உருவத்துடன் பாய்ந்து செல்வதும், இறைவனின் படுக்கையான பைந்நாகப் பாம்பின் பல தலைகளினின்றும் (அனல் பறக்கும் கண்களினின்றும், வாய்களினின்றும்) தீப் பிழம்புகள் வேகமாகப் பாய்ந்து செல்வதும், மிக அழகுறச் சித்திரிக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வடிவத்தை யோக சயனமூர்த்தி என்றும் கூறுவர். அருகிலுள்ள சிவன் குடைவரைக்கோயிலில் அமைந்ததுவார பாலகர்களின் புடைப்புச் சிற்பங்கள் கலையம்சம் மிக்கவை. இப்பகுதி முத்தரையர், சோழர், பாண்டியர், எனப் பலருடைய ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்தது. இங்குள்ள, மேற்கூறிய சிவன் கோயில் நிருவாகத்திற்கும்,<noinclude></noinclude> 5vno5m6f9w07h5638ck5j5hmez3a8qi 250 665978 1983464 2026-10-26T09:04:47Z Harisha usha 17386 OCR 1983464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 2 மா இரண்டு பேராறுகள் கூடுமிடத்தில் அழிந்த பெருமரம் போல, என் காதலனின் மாவும் இருபடைகளின் இடைப்பட்டு அழிந்ததோ?' என்று போருக்குச் சென்ற மறவனின் மனைவி புலம்புவதுபோல எருமை வெளி யனார் குதிரை மறமாகப் பாடினார் (புற.273: 1(2), 2, 4, 7). போர்க்களத்தில் பகைவரின் களிற்றினைக், கை வேலாலழித்த மறவனை நோக்கிப் பகைமறவனொரு வன் மாவொடு வந்தனன்; அவனையும் கையாற் பற்றி இறுக்கி அழித்தனன்' என்று உலோச்சனார் ஒரு மற வனைப் பற்றிக்கூறினார் (புற. 274:5). போர்க்களத்தில் ஒரு மறவனின் மா, வளைத்து விட்ட மூங்கிலைப் போலத் துள்ளித் தாவிச் சென்றது (புற.302:2). மகட் கொடை மறுத்த தலைவன் ஊரில் மகள் வேண்டி வந் தோரின் மா சாரி போவதால் வழிகள் உருத்தெரியாமல் அழிந்தன; ஊர் என்னாகுமோ என்று அடைநெடுங் கல்வியார் கூறி வருந்தினார் (புற.345:3). மகட்கொடை மறுத்தவனின் மருதவளம் மிக்க ஊரின்மீது மகள் வேண்டிவந்த வேந்தர் பலர் தேர், யானை முதலிய தானைகளோடு மாப்படையுங்கொண்டு கடல் போல் வந்தனர்; அவ்வூர் என்னாகுமோ என்று மதுரைப்படை மங்க மன்னியார் கூறினார் (புற. 351:2). அந்துவன் கீரனிடம், காவட்டனார், நிலையாமையைக் கூறிப் பொற்கலனணிந்த மா முதலியவற்றைப் பரிசிலர்க்கு வாரி வழங்கிப் புகழை நிறுத்துக! என்று கூறினார் (புற. 359:14). வள்ளியோனாகிய தலைவனைப் பற்றி ஒரு புலவர், 'ஏகூற்றமே! நீ வருவதைப்பற்றி எம் தலைவன் அஞ்சான்; பாடி வரும் பரிசிலர்க்கு மா முதலியவற்றை வழங்கி, நிலையாமையை உணர்ந்து புகழைப் பெற் றுள்ளான்' என்று கூறினார் (புற. 361:7). சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், போர்க்களத்தில் பகைவரின் மாமுதலியன சிதைந்து பரந்து மழைத்துளி போல வீழ்ந்து கெடும்படியாகப் போரிட்டுக் கொங் கரை வென்றான் (புற. 373:3). சோழன் செருப்பாழி யெறிந்த இளஞ்சேட்சென்னி, கடுகிச் செல்லும் மாவினைச் செலுத்துதற்கென்று காலில் இடப்பெற்ற பரிவடிம்பு என்னும் காலணியை அணிந்திருந்தான் (புற.378:4). சேரமான் சிக்கற்பள்ளித் துஞ்சிய செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், கொய்யப் பட்ட தலையாட்ட மணிந்த மாவினைக் கனவென மரு ளும்படி தமக்கு வழங்கியதாகக் குண்டு கட்பாலியாத னார் கூறினார் (புற.387:23).இமயவரம்பன் நெடுஞ் சேரலாதன், வயிரியர், கண்ணுளர் என்ற இருவகைக் கூத்தர்க்கும் விரிந்த தலையாட்டமணிந்த மாவினைக் களிறோடும், தேரோடும் வழங்கினான் (பதி. 20:6), பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன், தலையாட்டத்தை யணிந்து விளங்கும் மா முதலிய நால்வகைப் படை யுடன் சென்று பகைவருடைய அகப்பா என்னும் அரணை அழித்து வெற்றி கொண்டான் (பதி.22:17). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனின் மாத்தானை சென்று பொருத பகைவரின் வயல்கள்கலப்பைகள் சென்று உழ இயலா தனவாய் அழிந்தன (பதி. 25:1). களங்காய்க் கண்ணிநார் முடிச்சேரல், சிவந்த பிடரி யினையுடைய மாவின் மீதிவர்ந்து போருடற்றியதால் பகைவர் அஞ்சிப் பணிந்தனர் (பதி.34:4). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரல், சிவந்த பிடரியினையுடைய மாத்தானையையுடையவன் (பதி. 38:7). கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவனால், கூத்தரது பெரிய சுற்றம் மகிழும்படி வழங்கப்பட்டனவாகிய அசையும் இயல் பினையுடைய தலையாட்ட மணிந்து விளங்கும் மாவினை எண்ணின் அவை கடலிடத்துள்ள அலை யின் பலவாகும் (பதி. 42:15). போர்க்களத்தை வாழ்த் திப்பாடும் பாணர், கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவ னால் மாவினைப் பரிசாகப் பெறுவர் (பதி. 43:28). விரைந்து செல்லும் மாவினை அவற்றின் மேல் உள்ள வீரர் அடக்கிச் செலுத்திவரும் தானையினையுடைய மோகூர் மன்ன னான பழையனின் காவல் மரமாகிய வேம்பினைத் தடிந்து அவனுடைய நாட்டினைக் கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் அழித்தான் (பதி. 49:4). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் பகைவருடைய பிணங்களை இடறிச் செல்லுவதால் குருதிக்கறை படிந்து சிவந்த குளம்பினையும், விரிந்த தலையாட்டத் தையும் கொண்ட மாப்படையையுடையவன் (பதி. 65:2). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், பகைவர் மேல் பாய்ந்து பாய்ந்து தாக்கி அழித்ததால் சோர்வுற்ற மாத் தானையையுடையவனாயிருந்தான் (பதி. 69:7). மாவி னைப் பொருதற்குச் செலுத்திப் பயின்ற, தாளில் விளிம் பினையுடைய வயவர்கட்குத் தலைவனாவான் செல் வக் கடுங்கோ வாழியாதன் (பதி. 70:2). பாசறையில் முற்பகலில் வந்து இரந்தோர் மகிழும்படி கொடுத்துப் பிற்பகலில் வந்து இரப்போர்க்கு ஈதலில் குன்றாமல் மாவினை வழங்கும் இருக்கையையுடையவன் தகடூ ரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும்பொறை (பதி. 76:8). தகடூ ரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும்பொறை அளவிடமுடியாத மாத்தானையையுடையவன் என்று அரிசில்கிழார் கூறி னார் (பதி. 77:6). நாட்டில் ஆடுகள் பரந்திருப்பதைப் போன்று தன் நாட்டில் மா பரந்திருக்கும் குன்றுகளை யுடையவனாவான் (பதி. 78:13). குடக்கோ இளஞ் சேர லிரும்பொறையின் கதிர்ப் பாசறையில் விரைந்த கதியையுடைய மாவின் மீதுள்ள வயவர் வேண்டிய அளவில் விரைவினைத் தடுத்துச் செலுத்திக் காவல் புரிவர் (பதி.81:6). கலனைமுதலிய படையணியப் பெற்ற மாக்கள், பொருதலுக்காக ஆயத்த நிலையில் எப்பொழுதும் குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும் பொறை யின் பாசறையில் இருந்தன (பதி. 82:7). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறையின் நாட்டில் பலவாகிய மாக்கள் பரந்திருந்தன (பதி. 84:9). குடக்கோ இளஞ்<noinclude></noinclude> 75y0rpigri65513ken9m1mgsk459i67 250 665979 1983470 2026-10-26T09:16:11Z Harisha usha 17386 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "________________ மா 4 மா தேனேயானால், என் காதலிக்குப் பழியுண்டாகும்; மட லூர்ந்து தலைவியை அடையாவிடிலோ யான் இறந்து படுவேன்' என்று கூறித் தன் குறையை ந..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 4 மா தேனேயானால், என் காதலிக்குப் பழியுண்டாகும்; மட லூர்ந்து தலைவியை அடையாவிடிலோ யான் இறந்து படுவேன்' என்று கூறித் தன் குறையை நயப்பித்தான் (குறு. 32:4). ‘தச்சனாற் செய்யப்பட்ட சிறுமாவினை யுடைய தேரினைச் சிறுவர் ஊர்ந்து இன்புறார் ஆயினும், ஈர்த்து இன்புறுவது (குறு. 61:1). தோழியால் குறை நிறைவேறாத தலைவன் அவளிடம், 'தோழியே! பனைமடலால் ஆக்கப்பட்ட மாவிலேறி, என்னை இந் நிலைக்கு ஆளாக்கினவள் இவள் என்று யான் கூறப் போகிறேன், என்று கூறினான் (குறு. 173:2). வினை முற்றி மீளலுறும் தலைவன் பாகனிடம், 'என் காதலி யின் துயரினைக் களையும் பொருட்டு, மாலைப் பொழுது வருவதற்கு முன்னரே காற்றின் இயல்பினை யுடைய கடிய மாக்களைச் செலுத்துக!' என்று கூறினான் (குறு.250:4).இரவுக்குறி நயந்த தலைவனிடம் நெறி யின் ஏதங்காட்டித் தோழி மறுக்கும்போது, 'துறை வனே! பகைவர்க்கு மகிழ்ச்சியுண்டாகும்படியும், கேளிர் துயரத்தை அடையும்படியும் நீ சிறிய நாவினை யுடைய ஒள்ளிய மணிகள் விளரிப்பண் போல ஒலிக் கும் கடிய செலவினையுடைய மாப்பூண்ட தேரின் உருளையால் நலிந்த நெய்தல் போலத் தலைவி வருந் தினள்' என்று கூறி மறுத்தாள் (குறு. 336:4). இற்றைநாள் இங்குத் தங்கிப்போ என்றாட்கு மறுத்த தலைவனைக் குறித்துத் தோழி, 'பிரிந்துறை மகளிர் துயருறும் வண் ணம் மாலைப்போதில் தலைவனைக் கொண்டு ஓடு கின்ற தேரின் நுண்ணிய நுகத்திற்பூட்டப்பட்டுச் செல்லுகின்ற மாக்கள் தாம், செல்வச்சிறார் அடிக்கும் பறையின் கண்ணில் எழுதிய குருவி அடிபடுதல் போலக் கோல் கொண்டு அடிக்க, அதனால் துன்பப்படு வனாக!' என்று கூறினாள் (நற்.58:11). பிரிவுத் துயரால் வருந்தும் தலைவியிடம் 'தோழியே! தேரின் உருளை உள் வாயளவு அமுங்கப் பெறினும், பறவை பறந்து சென்றாற் போன்ற பொன்னாற் செய்யப்பட்ட கலம் முதலியவற்றையுடைய, மனஞ்செருக்கிய, பாகனின் தாற்றுக்கோலால் தூண்டல் வேண்டாத மாப்பூண்ட தேரின் ஒலியைக் கேட்பாயாக!' என்று கூறித் தோழி அவன் வரவை உணர்த்தினாள் (நற். 78:9). தலைவி யிடம் 'தோழியே! நமது சிறுகுடிக்குப் புள் ஒலித்தாற் போன்ற சுழற்சியையுடைய பெரிய ஒலியுடைய மணி கள் கட்டப்பட்ட மாலையணிந்த கடிதாகச் செல்லும் மா பூட்டிய தேரில் தலைவன் பகலில் வருவது வரைவு கருதிப் போலும்' என்று தோழி கூறினாள் (நற்.91:11). வினைமுற்றி மீளலுறும் தலைவனிடம் பாகன், 'பெரும, அழகு பொருந்த தலையாட்டமமைந்த விரைந்த செலவினையும் கனைத்தலையுமுடைய வள விய மாவினை விரையச் செலுத்திக் கதுமென நின்னை நின் காதலியிடம் சேர்ப்பிப்பன்; வருந்தாதே' என்று கூறினான் (நற்.121:8). ஊரார் அலர் தூற்றுதலின் தோழி தலைவியை உடன்போக்கு வலிப்பாளாய்த் 'தோழியே! கழியருகின் கண்ணதாகிய சோலையிலுள்ள புதிய மலர் தீண்டிய பூமணம் வீசுகின்ற நல்ல நிறம் பொருந்திய பிடரி மயிரையுடைய விரைந்து செல் லும் மா பூண்ட தேரைச் செலுத்தி நள்ளிரவில் வரும் தலைவனுடன் நீ செல்லுவதற்கு யான் உடம்பட்டேன்; எழுக; இவ்வூர் அலர் தூற்றிக் கொண்டு போகக் கடவ தாக ' என்று கூறி னாள் (நற். 149:7). பரத்தைமைத் தலை வனால் கைவிடப்பட்ட பரத்தை தூதாக வந்த பாண னிடம், தலைவன் மென்மையான நடையையுடைய கனைக்கின்ற மாவினைச் செலுத்தி எமது சேரியின்கண் வந்து வணங்கி எமது நெஞ்சைக் கவர்ந்து கொண்டமை இனி விடுவதமையுமோ? இங்கு நீவிர் வரின்யாய் கோல்கொண்டு புடைக்கினும் புடைக்கும் வாராதே!' என்று கூறினாள் (நற். 150:7). தலைவன் வரைந்து கொள் ளும் வண்ணம் வருவதையறிந்த தோழி தலைவியிடம், 'தலைவனுடைய மா களவில் இரவிலும் பகலிலும் ஊதைக்காற்றில் வந்து வந்து துயருற்றன. இனி அவை களைப்பாறுவன ஆகும்' என்று கூறினாள் (நற்.163:12). குறை நேர்ந்த தோழி தலைவியை முகம்புக்காளாய்ப் 'பனை மடலால் மாவைச் செய்து, ஒரு தோன்றல் அதில் ஏறி இருப்பத் தெருவில் அதனை இழுத்துக் கொண்டு சிறுவர் திரிதருவர்' என்று கூறினாள் (நற். 220:3). தோழி தலைவனிடம், 'பெரும எம் சிறுகுடியின் கண் வந்து இரவில் தங்குவாயாயின், நெல்லைக் குற்றி உண்டான அரசிக்காணத்தை நின் மா உண்ண, நீ தலை வியை அணைத்து உறங்கப் பெறுவாய்' என்று கூறி னாள் (நற்.254:7). முள்ளூர் மன்னன் (மலையமான் திரு முடிக்காரி) மாவில் ஏறிச்சென்று இரவில் ஆனினத்திற் குரியாரை அழித்து, அதனைக் கவர்ந்து வருவான் (நற். 291:7). தலைவியிடம் தோழி, 'மா என்று கூறப் பனை மடலை ஏறித் தலைவன் வருகின்றான்; நீ அருள் செய் வாயாக!' என்று தன் முகக் குறிப்பினாலே கூறினாள் (நற்.342:1). வினையிற் பிரிந்த தலைவன் காலங்கடந்து வந்தமையாலே தலைவி துனிகூருமோ? என்ற வாயில் களிடம் தோழி, 'விசும்பைக் கடந்தாலொத்த விரை வையும், பொன்னாலாகிய கலனையும் அணிந்த கனைக்கின்ற மாக்கள் தேரின் மணியொலிக்கத் தலைவியின் மாளிகை வாயிலிலே தலைவனிருக்கும் தேரைக் கொணர்ந்து நிறுத்தின; தலைவியும் துயர் நீங்கித் தலைவனுக்கு விருந்திடும் விருப்பினளாயி னாள்' என்று கூறினாள் (நற். 361:3). வினைவயிற் பிரிந்த தலைவன் குறித்துச் சென்ற பருவத்தில் வரவில்லையே என்று கவன்ற தலைவியிடம் தோழி, 'வினைமுடிந் தமையால் தலைவனுடன் சென்றிருந்த வீரர் பலரும் மலர் சூடிக்கொண்டு வந்து விட்டனர்; நின் காதலரும் நல்ல மாவைச் செலுத்திக் கொண்டு இப்பொழுதே வருவர்; அதனால் கவலற்க!' என்று கூறினாள் (நற்.<noinclude></noinclude> brc13nnn6eku7z3s575dxu6bxfaytx6 250 665980 1983471 2026-10-26T09:16:41Z Harisha usha 17386 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "________________ மா 3 மா சேரலிரும்பொறை, விண்மீன்போல் விளங்குகின்ற மணிகள் வைத்துத் தைக்கப் பெற்ற பக்கரையையும் (பாண்டில்), அழகிய கவரி மயிராலாகிய தல..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 3 மா சேரலிரும்பொறை, விண்மீன்போல் விளங்குகின்ற மணிகள் வைத்துத் தைக்கப் பெற்ற பக்கரையையும் (பாண்டில்), அழகிய கவரி மயிராலாகிய தலையாட் டத்தையுமுடைய பாய்ந்து செல்லும் மாவில் இவர்ந் தான் (பதி. 90:36). ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடன், தன்னிடம் வரும் பரிசிலர்க்கு, மாவின் செலவினைப் பின்னே தள்ளும் வேகத்தால் சிறந்த தாளினையும் ஒளியினையுடைத்தாகிய முகத்தினையுமுடைய நாரை எருத்தை அதனைச் செலுத்தும் பாகனோடு வழங்கு வான் (சிறு.259). பாசறையில் வேந்தன், இரவில் துயி லாமல் ஒரு கைமேல் தலையை வைத்துக் கொண்டு, பாதுகாவலாயிட்ட தோற் பரிசையினைக் கிழித்துப் பகைவரின் அம்புகளால் புண்பட்டமையாலே புல் லுண்ணாதனவாய் வருந்தும் தன் மாக்களை நினைந்து வருந்தியிருந்தான் (முல். 74). போருக்குப் பிரிந்த தலைவனின் வருகையை எதிர்பார்த்துத் துயிலாமல் நீள நினைந்து, மழைநீர் ஓசை முதலிய ஓசைகள் காதில் விழப் படுக்கையில் இருக்கும் தலைவியின் காதுகளில் தலைவன் (வேந்தன்) வினை முடித்து விரைந்து வரும் தேரைப்பூண்ட மாவினுடைய ஒலிகள் ஆரவாரித்தன (முல். 103). போர்க்களத்தில் பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனின் மாக்கள் விரைந்து செல்லுவதால் எழுந்த துகள் வெயிலை மறைத்தலால் அப்போர்க்களம் இருண்டு தோன்றியது (மது. 49). வேந்தர், விடியற்காலத்தே வந்த பொரு நர்க்கு மாவினை வழங்கினர் (மது.224). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், மாவினை விரையச் செலுத்தி வேண்டும் அளவிலே பிடிக்கும் (நிறுத்தும்) வலி பொருந்திய தோளினை யுடைய மறவரை அழைப்பித்துச் சிறப்புச் செய்வான் (மது. 729). பாசறையில் இரவில் துயிலானாய்ப் புண் பட்ட வயவர்களை முறையாகப் பார்த்து வரும் பாண் டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ் செழியன்மீது பருமம் (பக்கரை) களையப்படாத விரைந்த செலவினையுடைய செருக்கிய மாக்கள் கரிய சேற்றின் துளிகளைச் சிதறின (நெடு. 179). காவிரிப்பூம் பட்டினத்துக் கடற்கரையில் சுங்கம் கொள்வோர் ஞாயிற்றின் தேரினை இழுக்கும் மாக்களைப் போல, மடிந்திராமல் சுங்கம் கொண்டனர் (பட். 123). புகை விசும்பினைப் போர்த்தது போலவும், பகலவன் பாம் பின் வாய்ப்பட் டதைப் போலவும், மாவின் (மாஅ) மேலே இவரும் நன்னன் வேண்மானின் பிரிவால் அவனுடைய துணைவியர்மீது பசப்புப் பரவியது (மலை. வெண்பா. 103.). வினை முற்றி மீளும் தலை வன், 'என் தலைவி யின் பிரிவுத் துயரைப் போக்கப் பிடரி மயிரணிந்த, உலகத்தையே கடப்பது போன்ற, பறவையையொத்த வேகம் கொண்ட, செருக்குடைய மாவின் கடிவாள வாரினைத் தெரிந்து விரைவாகச் செலுத்தும் காலம் இதுவேயாகும்' என்று பாகனிடம் கூறினான் (அக.64:2). தலைவன் வேறொருத்தியை மணத்தல்வேண்டிச் செல்லும்பொழுது, மாட்சியுற்ற தொழிலில் சிறந்த மாவின் மணி ஒலியைக் கேட்ட புதல்வன் வருவதைக் கண்டு, அவனைப் புல்லி மணத்தைக் கைவிட்டான் (அக. 66:10). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'பிரிந்திருக்கும் காதலி யின் துயர் தீரப் பொன்னாலாய சேணத்தினையணிந்த செருக்கினையுடைய மாக்கள் பூட்டப்பெற்ற தேரினை விரைந்து செலுத்துக', என்று கூறினான் (அக. 114:16). வினைமுற்றித் தலைவியைப் புணரும் விருப்போடு மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'மான்களின் புணர்ச்சிக்கு இடையூற்றினை உண்டாக்கும் நமது தேரின் ஒலியடங் கத் தாளச்சீர் விளங்கும் நடை வாய்ந்த செருக்கிய மாவின் தாவிச்செல்லும் இணையொத்த கால்கள் மெல் லென நடக்கும்படி தாற்றுக்கோலால் குத்தாமல் மெது வாகச் செலுத்துக', என்று கூறினான் (அக. 134:7). பாண் டியன், செருக்கிய மாவினையுடையவனாயிருந்தான் (அக. 204:2). தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'பிரிந்திருக் கும் என் காதலியின் துயரம் தீரும்படியாகப் பறக்கும் அன்னப்பறவைகளையொத்து விரைந்து செல்லுதலை யுடைய புல்லிய பிடரி மயிரினைக் கொண்ட செருக்கு வாய்ந்த மாக்களை விரைந்து செலுத்துக', என்று கூறி னான் (அக. 234:4). மோகூர் மன்னன் பழையன் என்பா னுக்குப் பகைவராகிய கோசர்க்குத் துணையாய் வந்த மாக்கள் நிறைந்த தானையினையுடைய மோரியர் என் பார்தம் தேர்களின் உருளைகள் தடையின்றிச் செல்லும் பொருட்டு மலையை உடைத்து வழி உண்டாக்கினர் (அக. 251:12).வினைமுற்றி மீண்ட தலைவன் பாக னிடம், 'பிரிந்திருக்கும் என் காதலியின் துயர் தீரும்படி யும், யான் மகிழும் படியும், மணிமாலையணிந்த மாவின் உள்ளம் அறிந்து விரையச் செலுத்தித் தேரினைக் கொண்டு வந்தனை' என்று கூறினான் (அக. 254:19). பகற்குறிக்கண் தலை வனிடம் தோழி, இரவில் தம் சிற்றூரில் தங்கிப் போமாறு கூறும்பொழுது, வெண்ணெல்லின் மாவைத் தயிரிட்டுப் பிசைந்த கூழினை நின் மாக்கள் உண்ணத் தருகின்றோம் என்று கூறினாள் (அக.340:15). பகற் குறிக்கண் தலைவனிடம் தோழி, 'கடற்கரைத் தலைவனே! நீ மாலைப்பொழு தில் சென்றுவிட்டால், தலைவி வருந்துவளாகையி னாலே தாளத்தை ஒத்து நடத்தலில் தப்பாத மாண்புற்ற வினைவல்ல செருக்கிய நினது மாவினைத் துயிலும் எமதூரில் மெதுவாகச் செலுத்தி வந்து, தேரினைச் சேய்மையில் நிறுத்தி விட்டு, மணல்மேட்டைத் தாண்டித் தமது குறியிடத்திற்கு இரவில் வா' என்று கூறி னாள் (அக.360:11). உலகத்து ஆடவர், தாம் காதல் கொண்ட காதலியர் மேல் காமநோயானது மிகவும் முதிர்ந்தால், பனை மடலையும் மா எனக் கொண்டு ஊர்வர் (குறு.17:1). தோழியிடம் இரந்து பின்னின்ற தலைவன், 'மா என மடலினைத் தெருவில் ஊர்ந்<noinclude></noinclude> 61wp6dnpfnycxsi1312tvsv5kd3vtqv 250 665981 1983472 2026-10-26T09:17:05Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "<section begin="தோற்றக் கொள்கை"/> {{dhr}} {{larger|<b>தோற்றக் கொள்கை:</b>}} உடல், உள்ளம், ஆன்மா ஆகியவை உண்மையாக இருக்கின்றன என்று பலர் நம்புகிறார்கள். இவை தொடர்பாக,..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்றக்‌ கொள்கை|106|தோற்றக்‌ கொள்கை}}</noinclude><section begin="தோற்றக் கொள்கை"/> {{dhr}} {{larger|<b>தோற்றக் கொள்கை:</b>}} உடல், உள்ளம், ஆன்மா ஆகியவை உண்மையாக இருக்கின்றன என்று பலர் நம்புகிறார்கள். இவை தொடர்பாக, உடலும் உள்ளமும் எவ்வாறு தொடர்புடையன என்ற சிக்கலைப் பற்றியும் பல்வேறு கருத்துகள் உள்ளன மேலும், உடல் அழியக் கூடியது என்றும், ஆன்மா அழிவில்லாதது என்றும், ஆன்மாவே உயர்த்த மதிப்புடையது என்றும் பல தத்துவஞானிகள் கூறுவர். ஆயினும், இக்கருத்துக்களுடன் உடன்படாத கொள்கைகளும் உண்டு. அவற்றுள் ஒன்று தோற்றக் கொள்கை (Epiphenomenalism). அதைப் பின்வருமாறு விரித்துரைக்கலாம். தோற்றக் கொள்கை கி.பி. 19-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் தாமசு என்றி அக்சிலி (கி.பி. 1820-1903) என்பவரால் உருவாயிற்று. மனித உடலின் அதாவது, நிகழ்ச்சிகள் உள்ளத்தின் நிகழ்ச்சிகளை சிந்தனைகள் கருத்துப் படிவங்கள் (images), கருத்துகள் (ideas), உணர்ச்சிகள் முதலியவற்றை ஏற்படுத்தும்; ஆனால், உள்ளத்தில் நிகழ்வன, உடலின் செயல்களுக்கோ வேறு ஏதேனும் உள்ள நிகழ்ச்சிகளுக்கோ காரணமாக அமைய முடியாது. உள்ளம் என்பது உடலின் அல்லது மூளையின் துணை உற்பத்திப் பொருளாகவும், முக்கியத்துவம் பெறாததாகவும், பயனற்றதாகவும் கருதப்படுகிறது. இக்கொள்கையில், இந்த நிலையினைத்தான் ஆன்மாவும் பெற்றிருக்கிறது. உடல்தான் அடிப்படை உண்மை என்றும், உள்ளம் உள்ளபோதிலும் பயனற்றதென்றும் கருதப்படுகிறது. இக்கொள்கையைப் பின்வரும் விளக்க வரைபடத்தின் வாயிலாகத் தெரிந்து கொள்ளலாம்: ::அ → 1 ::↓ ::ஆ → 2 ::↓ ::இ → 3 இங்கு அ,ஆ,இ என்ற எழுத்துக்கள் உடலின் நிகழ்ச்சிகளையும் 1,2,3 என்பவை உள்ளத்தில் நிகழ்வனவற்றையும் குறிக்கின்றன. அம்புக்குறி எங்குத் தொடங்குகிறதோ அங்குக் காரணமும், எங்கு முடிகிறதோ அங்குக் காரியமும் இருக்கின்றன. உடலில் நிகழ்வன (Physical Processes) காரணமாகவும், உள்ளத்தில் நிகழ்வன (Mental Processes) காரியமாகவும் அமையும். ஓர் உடலின் நிகழ்ச்சி (Physical event) மற்றொரு உடலின் நிகழ்ச்சிக்குக் காரணமாகும். ஆனால், எந்த ஓர் உள்ள நிகழ்ச்சிக்கும் காரணமாக இயங்கும் தன்மை இல்லை என்பது விளங்குகிறது. மேலும், மனிதனின் ஆன்மிகத்தன்மை, அவன் உடலின் வேலைகளால் (physiological activities), அதாவது, அவன் நரம்பு மண்டலத்திலும், மூளைப் பகுதியிலும் திகழ்வனவற்றினால் தோற்றுவதேயன்றி வேறொன்றுமில்லை. உடலை அடிப்படையாகக் கொண்டு நிருணயிக்க இயலாதவற்றை உண்மையென்று இக்கொள்கை ஏற்பதில்லை. உள்ளத்தையோ ஆன்மாவையோ எவரும் புலன்களால் அறிந்ததில்லையாதலால் அவற்றை அடிப்படை உண்மைகளாக ஏற்பதில்லை. உள்ளமும் ஆன்மாவும் உடலின் துணை உற்பத்திப் பொருள்களாகக் கருதப்படுகின்றன. உடல் இருப்பதால் தான் ஆன்மா உள்ளது என்றும், உடல் அழிந்து விடின் ஆன்மாவும் அழித்தாக வேண்டுமென்றும் கருதப்படுகிறது. இக்காரணங்களால், இக்கொள்கையின்படி ஆன்மா நிலையானதென்று நம்புவது தவறாகும். இக்கொள்கையை எதிர்த்துச் சில கருத்துக்கள் கூறப்படுகின்றன. அவையாவன: 1 உள்ளத்தின் நிகழ்ச்சிகளைத் தோற்றக் கொள்கையினர் பெரிதும் மதிப்பதில்லை. ஆனால், அவர்கள் தோற்றக் கொள்கையின் சிறப்புப் பற்றிக் கொண்டுள்ள நன்மதிப்பு, அக்கொள்கைக்கு ஆதரவாகக் கூறப்படும் வாதங்களைப் புரிந்து கொண்டு அவற்றை ஏற்றுக் கொண்டதால் ஏற்பட்ட நன்மதிப்பன்று. இவர்களது நம்பிக்கை தங்கள் மூளையில் ஏற்பட்ட மாறுதல்களால் ஏற்பட்ட விளைவேயாகும். ஆதலால், தோற்றக் கொள்கையை நம்புகிறவர்கள், அவர்களது நம்பிக்கையைத் தோற்றக் கொள்கையின் அடிப்படையில் சிறப்புடையதாக நிலை நிறுத்த முடியாது. 2. ஒரு நாடகம் எழுதும் நாடக ஆசிரியர், காட்சிகளையும், நாடகப் பாத்திரங்களையும் கற்பனையில் வடித்துக் கதையின் மையக்கருத்தை வளர்ப்பதில் சிந்தனையைச் செலுத்தி, அதன்பின் நாடகத்தை எழுதுகிறார். அந்நாடகம் எழுதப்படுவது விளங்குகிறது. ஆனால் தோற்றக் கொள்கையர் இவ்வாறு கூறுவதில்லை. நாடகாசிரியர் உள்ளத்தில் தோன்றுபவை ஒன்றும் நாடகம் எழுதுவதற்குக் காரணம் மூளையில் ஆக மாட்டாதென்பர். நாடகாசிரியரின் மிக நுட்பமான மாறுதல்கள் ஏற்பட்டு, அவற்றின் விளைவாக நாடகம் எழுதுதல் எனப்படும் கைத்தசைகளின் இயக்கம் ஏற்படுகிறது. மேலும், இவ்வாறு மூளையில் நிகழும் மாறுதல்களுக்கு ஏற்ப, நாடகாசிரியரின் உணர்வு நிலையில் (Consciousness) விருப்பம், கற்பனை, சிந்தனைகள் முதலியன தோன்றுகின்றன என்றும் தோற்றக் கொள்கையர் கூறுவர். ஆயினும், இவ்வாறு உள்ளத்தில் தோன்றுபவை எவ்வகையிலும் நாடகம் எழுதக் காரணமாவதில்லை என்பர். இக்கொள்கை விசித்திரமாக உள்ளது. நாடகம் உருவாவதற்குக் காரணம் மூளையில் ஏற்படும் அசைவுகள் தாம் என்றும், ஆசிரியரின் மதிநுட்பம் (Intelligence)<noinclude></noinclude> ftnz8gzdhw2d2vy1fioukud3axunye2 250 665982 1983473 2026-10-26T09:17:17Z Harisha usha 17386 OCR 1983473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 5 மா 367:11). குறை இரந்த தலைவனிடம் தோழி, அவன் வரைதல் வேண்டி மறுப்பாள் போன்று மறுத்தலும், தலைவன் ஆற்றாது 'பனை மடலாலே செய்த மாவேறித்தான் தலைவியை அடைய வேண்டும் போலும்; மடலேறுதலினும் உயிர் துறத்தல் நல னாகும்' என்று கூறினான் (நற். 377:1). தலைவன் வரை தல்வேண்டி வருகின்றமையைக் கண்ட தோழி பிரி வால் வருந்தியிருக்கும் தலைவியிடம், 'அன்னையே! நம் தலைவன் ஊர்ந்து வரும் மாக்கள் நம்மூர்ப் பார்ப் பனச் சிறார்களின் குடுமியைப் போன்ற குடுமியை யுடையனவாய் விளங்குகின்றன' என்று கூறினாள் (ஐங். 202:4). குறித்த பருவங்கடந்தும் வினை முற்றா மையின் பாசறைத் தலைவன் தலைவியை நினைந்து, 'நம் தேரோ கல் நிலமும் சிதறும்படியான வலிய உருளைகளோடு பந்தியிலே நிற்றலைவெறுக்கும் இயல்புடைய வலியமைந்த ஊக்கமிக்க மாக்கள் பூட்டப்பட்டுத் தடையின்றிச் செல்லத்தக்கதாயுள்ளது. வேந்தன் வினை தவிர்ந்தால் நாம் விரைந்து சென்று நம் காதலியைக் கூடி மகிழலாம்' என்று கூறினான் (ஐங். 449:2). வினை முற்றி மீளும் தலைவன் தலைவியை விரைந்து காணும் வேட்கையால் பாக னிடம், 'பறவை போன்று நிலம் தீண்டாத செலவினையுடைய மாக்கள் பூட்டப்பட்ட தேர் விரைந்து செல்லு மாறு அக்குதிரை களைத் தாற்றுக்கோலால் தூண்டி விரைந்து செலுத்துக' என்று கூறினான் (ஐங். 481:4). வினைமுற்றி மீண்டு வரும் தலைவன் பாகனிடம், 'பாக! வேந்தன் வினை முற்றி மீண்டனன்; மாக்களும் விரைந்து செல்வன வாயின; என் காதலி பண்டைய அழகைப் பெற, விரைந்து செல்லும் தேரை மேலும் விரைவாகச் செலுத்துவாயாக' என்று கூறினான் (ஐங்.483:2). வினை முற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'என் காதலியை இன்னே சென்று காணும்படியாகப் பறவை போல நிலத்தைத் தீண்டாமல் விரைந்து செல்லும் மாக்கள் பூண்ட தேர் இன்னும் விரைந்து செல்லும்படி, அவற் றின் விசைவாரினை ஆராய்ந்து செலுத்துவாயாக!' என்று கூறினான் (ஐங். 486:5). 'பாகனே! காதலி என் வர வினை எதிர்பார்க்கும் இன்றைக்கே சென்று அவ ளுடைய துன்பம் தீரும்படி விரிந்த பிடரி மயிரை யுடைய சிறந்த மாக்களை ஆராய்ந்து பூட்டி விரைந்து செலுத்துவாயாக!' என்று வினைமுற்றி மீண்டுவரும் தலைவன் வலவனிடம் கூறினான் (ஐங். 488:3). பனிக் காலம் கழித்து இளவேனிற் பருவத்தில் வந்துவிடு வேன் என்று கூறிச் சென்ற தலைவனின் காதலி தோழி யிடம், 'பகைவரை வென்று மாவின் மேல் வெற்றி வீரராய் இளவேனிற் பருவத்தில் வரும் என் காதலரின் வெற்றியழகைக் காண இப்பனிக்காலக் குளிரில் துளிக் கும் சிறுமழை என்னை உயிரோடுவிட்டு வைக்காது போல் உள்ளதே' என்று கூறினாள் (கலி. 31:13). குறை உ யிரந்த தலைவனிடம் தலைவியைச் சேர்த்தப் புகும் தோழி, 'கொடையிற் சிறந்தோனே, அவளை நீ பிரியின் அவள் கவின் நீங்கும்; வருந்துவள் ஆதலிற் பிரியாதே! கடிதாகச் செல்லும் மாவைப் பின்னுங் கடிதாகச் செலுத் தும் தாற்றுக்கோல் போலச் சிறிதும் கொடுமை யுடையை அல்லையாம் தன்மை அறிந்திருந்தும் அவளை நின்னிடத்தே சேர்த்துவேன்' என்று கூறினாள் (கலி. 50:19). தன் காதலியை அடைய முடியாத காதல னொருவன், 'எல்லோரும் கேளுங்கள், என் அறிவு முதலியவற்றைக் கவர்ந்து கொண்டு, என்னைப் பித்த னாக ஆக்கிய என் காதலி, எனக்கு அளித்தவை காம நோயும், பனைமடலாற் செய்த மாவுமே' என்று நண் பர் முதலியோரிடம் கூறினான் (கலி. 138:12). காத லியை அடையமுடியாத காதலனொருவன் சான்றோ ரிடம், 'சான்றோரே! என் காதலி மின்னலைப் போலத் தோன்றி, என்னை வருத்தியதால் யான் துயில் கொள் ளேனாய்க் கரிய பனைமடலால் ஆன மாவில் ஏறிப் பாடுவேன் கேளுங்கள்; அவள் தந்த காமக் கடலிலே அகப்பட்டு அம்மடல் மாவின் மேல் இருக்கின்றேன் என்று கூறிக்கொண்டே அக்கடலைக் கடக்க முயல் வேன்; என்னை மயக்கினவள் தந்த காமநோயைத் தீர்க்கும் மருந்தாக இம்மடல் மா விளங்கும்; என் காதலி அளித்த காமமாகிய பகையை அழிப்பதற்கு இம்மடன்மா ஒரு பரிகாரமாயிற்று; காமநோயாகிய தீயினைத் தணிக்கும் நிழலாக இம்மடல்மா விளங்கு கிறது' என்று கூறினான் (கலி. 139:13, 15, 19, 25, 31). 'புதியவன் ஒருவனைப் பார்ப்பது போல் என்னைப் பார்க்கின்றவர்களே! நான் ஊர்வது மடலல்ல; மா என்று உணருங்கள்; எனது காம நோயைத் தீர்க்கும் மருந்தாக என் காதலியளித்த இம் மடன் மாவைப் பற்றி ஆடிப்பாடவும் வல்லேன்' என்று காதலியை அடைய இயலாத காதலனொருவன் கூறினான் (கலி. 140: 3, 16). மடல் ஏறிய வழித் தமர் தலைவியைக்கொண்டு வந்து கொடுக்கவுள்ள நிலையறிந்த தலைவன், 'சான்றீர்! போர்க்களத்தில் வெற்றியைத் தரும் மாவின் மேலிருந்து அரும்போர் புரியவல்ல என்னை, மடன் மாவிலேறி மன்றத்தில் வந்து தன்னை உள்ளுவித்தாள் ஒரு மங்கை' என்று கூறினான் (கலி. 141:9)(2). தான் மையல் கொண்ட மங்கைக்காக மடலேறியவனைக் கண்டார், 'இவன் மடன் மாவில் ஊர்ந்ததைப் பார்த்துப் பாண்டியனுக்குத் திறைப்பொருளைத் தாமே வந்து கொடுக்கும் பகைவரைப்போல, அம்மங்கையின் பெற்றோர் அவளைத் தாமே கொண்டு வந்து கொடுத் தனர்' என்று கூறினர் (கலி. 141:22).காதலனின் பிரிவால் மதி மயங்கிய காதலியொருத்தி, ஞாயிற்றிடம், 'ஞாயிறே! என் காதலனைக் கனவில் காட்டாயாயிலும், நனவிலாவது கொண்டுவந்து காட்டு, நீ காட்டா யானால், பனையீன்ற மாவிலேறி அவனே வருமாறு<noinclude></noinclude> elq32sx4wc4hzh4vcba3u77oxege549 250 665983 1983474 2026-10-26T09:18:14Z Harisha usha 17386 OCR 1983474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா செய்யும் மலர் அம்புகளைத் தருவாயாக என்று காம னின்காலைக்கட்டிக் கொண்டு கேட்பேன்' என்று கூறி னாள் (கலி. 147:59). தாவும் மாவின்கண் பிறந்த இரு வரும் (அச்சுவனி தேவர்) திருமாலிடம் தோன்றிவர் (பரி.3:8). சிவபெருமான் மலையை வில்லாகவும், நாகத்தை நாணாகவுங் கொண்டு முப்புரத்தை அழித் தார் (பரி. 5:23). மதுரை நகர மைந்தரும் மகளிரும் கலித்த மெல்லிய நடையினையுடைய மாவின் மிசை யராய் நீராடற் பொருட்டு வையைக்குச் சென்றனர் (பரி. 6:33). வையையில் வெள்ளம் வரக் கண்ட மதுரை மக் கள், பிடரிமயிரையுடைய, பறவை போன்ற விரைந்த செவினைக் கொண்ட மாவின் மேலும், மாப்பூண்ட சகடத்தின் மேலும் ஏறிக் கரையை அடைந்தனர்; அவருட் சிலர் மாவின் திரளிலேறி நீரினுள் அவற்றைச் செலுத்தினர் (பரி. 10:14, 16, 29). வையையாற்றில் வெள் ளம் வரக்கண்ட மதுரை மகளிருட் சிலர் மெல்லிய நடையுடைய மாவின் மீது ஏறியும், மைந்தருட் சிலர் விரைந்த நடையுடைய மாவின் மீது ஏறியும், வேறு சிலர் தேரின்கண் பூட்டிய மாக்களை முட்கோலாற் குத்திச் செலுத்தியும் சென்றனர் (பரி. 12:26, 28,20). வையையில் வெள்ளம் வரக் கண்ட மதுரை மக்களுட் சிலர் முற்படச் செல்ல வேண்டுமென்ற அவாவினால் வலிய மாக்களை ஒப்பனை செய்தற்குரிய கலனை முதலியவற்றால் யானைகளை ஒப்பனை செய்தும், வேறுசிலர் மாவினை ஒப்பனை செய்யாமலும் வறிதே ஏறிச் சென்றனர் (பரி. 20:18, 19). வையையில் வெள்ளம் வரக்கண்ட மதுரை மைந்தரும், மகளிரும் மணி முத லியவற்றால் ஒப்பனை செய்யப்பட்ட மாவிலேறி வையையினது கரை நெரியும்படி சோலையிற் கூடினர் (பரி.22:24).மா.3 காண்க. 2. யானை : பாண்டியன்தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனால் பிணிப்புண்டிருந்த யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை,மா யானை படுக்குங்குழியிலே செருக்கால் பாதுகாவாது வீழ்ந்த களிறு தன். வலிய கொம்புகளால் அதனைத் தூர்த்து வெறியேறித் தன் இனத்தோடு சேர்ந்தது போலத் தளர்ச்சி நீங்கிப் பிறிதொரு நிழ்ச்சியால் வெளி யேறித் தன் நாட்டினையடைந்தான் (புற. 17:14). உறை யூருக்குரியவனாகிய சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் பாசறையில் பகைவரின் குருதிப்பரப் பின் கண்ணே கோட்டு மாவை அழிக்கும் தானை மற வரையுடையவன் (புற. 69:10). கழாத்தலையார், போர்க் களத்தில் பொருது உயிர்போகாது கிடந்த சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதனிடம், 'வேந்த களிறு களைப் பரிசிலாகப் பெற்றுச் செல்லலாமென்றால், மழை முகிலைத் தடுக்கும் குன்றுகளைப் போலக் கையையுடைய மாக்களெல்லாம் நின் அம்புகள் 6 மா பாய்ந்து இறந்துகிடக்கின்றனவே' என்று கூறினார் (புற. 368:3). உரல் போன்ற கால்களையும், விளங்கு கின்ற கொம்புகளையும், பெரிய கையையும் மதத்தையு முடைய மாக்களை விடுத்துப் பிடிகளை மட்டுமே எண் ணும் மகளிர் அவற்றை எண்ண இயலாமல், எண்ணு தலைக் கைவிடும் அளவு பிடிகள் நிறைந்தது இமய மலை (பதி.43:4). கார்காலத்தில் பொழியும் பெரு மழைக்கும், குளிருக்கும் ஆற்றாது துதிக்கையுடைய மாக்கள் பிடிகளோடு பொருந்திப் பக்கத்தேயுடைய மலையிடத்தை அடையும் (குறு. 319:3). 'மலை போன்ற மாவின் மேலேறி நடத்திச் சென்று புலைய னால் முழக்கப்படும் பெரிய துடி ஒலிக்க, வேற்று நாட் டிற் புகுந்து பகைவரது கடத்தற்கரிய அரணை அழித்து அயாவுயிர்த்தாற்போல, என் காதலியின் குளிர்ந்த பார்வை நம்மை இத்தோழியின்பாற் சென்று இரங்க வைக்கின்றது' என்று குறை வேண்டிய தலைவன் கூறினான் (நற். 77:1). இரவுக்குறிக்கண் வந்து தலைவி யுடன் கூடிப் பிரிந்து செல்லும் தலைவனிடம் தோழி, பெரும, இருள் செறிந்த நெறிக்கண் இடை யூறுகள் பெருகிவிட்டன; இனி நீ கொம்பினையுடைய மாக்கள் திரிகின்ற அடர்ந்த காட்டு வழியில் இரவில் வாரற்க என்று கூறினாள் (ஐங். 282:5). 'வண்டுகள் இன்னிசை முரல்தற்கிடனான பூம்புதர்களினிடையே மாக்கள் தம் காதல் துணையாகிய பிடிகளை முயங்கின. (ஐங். 416:3). தலைவன் செல்லும் மலை நெறியில் ஒளி பொருந்திய கொம்பினையுடைய மாவை விரட்டுவதற் காகக் கானவர் வீசும் கவண்கல் மரக்கொம்பிலுள்ள பூக்களையுதிர்க்கும் (கலி. 23:1). பொம்மைப் புலி தன் காதல் களிற்றின் மேல் பாய்வதாகக் கருதிச் சிதையும் பிடிக்காகப் பிளிறிக்கொண்டு, மதக் களிப்புடன் சிதை யும் மதமாவைப் பாகர் பிடியின் அருகில் அணைத்து, அவற்றின் சிதைவை அடக்கிப் பிடியின் மேலுள்ள மக ளிரைக் காத்த செயல், பாய் முதலியன சிதைந்து காற் றால் அலைப்புண்டு ஓடும் மரக்கலத்தைப் பயினால் திருத்தி, அதனுள்ளிருக்கும் மக்களைக் காத்த நீகா னுடைய செயலையொக்கும் (பரி.10:49). வையை வெள்ளத்தில் நீராடுவாருட் சிலர், பொன்னாலாகிய நெற்றிப்பட்டத்தையுடைய கைம்மா வின் மேலேறி அவற்றை நீரிற் செலுத்தி உழக்கினர் (பரி. 11:52). வையையில் வெள்ளம் வரக்கண்ட மதுரை மக்களிற் சிலர், முற்படச்செல்ல வேண்டுமென்ற அவாவினால், குதிரைகட்கு ஒப்பனை செய்தற்குரிய கலனை முதலிய வற்றால் மதமாவை ஒப்பனை செய்தனர் (பரி. 20:18). 3.புலி: சோழன் குராப்பள்ளித்துஞ்சிய பெருந்திருமா வளவனும், பாண்டியன் வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதியும் ஒருங்கிருந்தாரைக் கண்ட காவிரிப்பூம் பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார், 'வளைந்த வரியுடைய<noinclude></noinclude> tt4owsny973lncwq688064w49y5n7wi 250 665984 1983475 2026-10-26T09:18:37Z Harisha usha 17386 OCR 1983475 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 7 மா மாவின் - புலியின் - வடிவாகச் செய்யப்பட்ட இலாஞ் சனைகயலுடனே நும் பகைவர் நாடுகளிலுள்ள குன்று களின் சிகரங்களிற் பொறிக்கப்படுவதாக!" என்று பாடி னார் (புற.58:30). 'தொண்டைமான் இளந்திரையனின் நாட்டுக் காட்டிடத்தே வழிச்செல்வோரைக் காட்டுமா முதலியன துன்புறுத்தா; ஆதலால் நீ யாண்டும் அச்ச மின்றி இளைப்பாறிச் செல்க!' என்று பாணனை ஆற் றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (பெரு.43). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் பகைவர் நாடுகளை அழித்துக் காடுகளாக ஆக்குவ தோடு, பசுவின் திரள் தங்கியிருந்த இடங்களிலெல் லாம் மா முதலியன தங்கும்படி பாழாக்கவும் செய் வான் (மது.157). தோழி செவிலியிடம் அறத்தோடு நிற்பாளாய், 'அன்னையே! முன்பு ஒருநாள் பூக்கள் நிறைந்த மலைச்சாரலில் யாங்கள் மலர் பறிக்கும் போது விளையாட்டாகப் 'புலி புலி' என்று கூவி னோம்; அப்பொழுது மாலையணிந்த தலைவனொரு வன் தலைவியிடம் வந்து அந்த மா சென்ற வழியாது என்று வினவினான்', எனக் கூறினாள் (அக. 48:13). குன் றினைப் புகலிடமாகக் கொண்டு வாழும் வயமா மூங் கிற் புதரின்கண் உள்ளமூங்கில் ஒன்றோடொன்று உராய்வதால் உண்டாகும் தீயினைக் கண்டு அஞ்சி யோடும் (ஐங்.307:1). 4. மான் : இமயமலையில், சிறிய தலையைக் கொண்ட மறிகளையுடையவாகிய பெருங்கண் மா- மான் - பிணைகள், அந்திக் காலத்தே அந்தணர் செய்தற் கரிய கடமையாகிய ஆவுதியைப் பண்ணும் முத்தீ விளக்கொளியில் துயிலும் (புற. 2:21). தொண்டைமான் இளந்திரையன் நாட்டு மலைச் சாரலில் மந்திகள் அவ் விடத்துக் கிடந்த துராலை வாரித் தூய்மை செய்யும், மாவும் புலியும் ஒன்றாகவே துயில் கொள்ளும் முற்றத் தில் முனிவர் தீ வளர்த்து வேள்வி இயற்றுவர் (பெரு. 497). மாவின் மடப்பம் கொண்டதும், செருக்குடையது மான நோக்குடையவள் தலைவி என்று தலைவன் மகிழ்ந்து கூறினான் (அக. 86:29). தலைவியுடன் தலை வன்உடன் போக்கிற் செல்லுங்கால், இடைச்சுரத்தில், 'நின் பின்புற அழகை யான் காணும் பொருட்டு முன்னே செல்' என்று அவன் கூறியவுடன், அவள் நாணி, விரைவாக மாவை ஒத்த நோக்கத்தோடு மடப் பம் பொருந்த விலகிச் சென்று தலை கவிழ்ந்தாள் (அக. 261:9). ஞாயிறு மறையும் மாலைப் போழ்தில் கலக்க முற்ற முதிய ஏறு தன் ஆண்குரல் தோன்ற அழைத்திடச் சிற்றூர்க் கண் மனையைச் சூழ்ந்து வளரும் நொச்சியி னிடத்தே மாக்கள் சேர்ந்து தங்கியிருக்கும் (அக.367:4). பிரிந்து சென்று மீண்டு வந்த தலைவன் தலைவியிடம், 'நங்கையே, யான் வரும் வழியில் நின்னைப் போலவே, மா மருண்டு பார்க்கக் கண்டு, அதனால் நின்னையே நினைந்து முகிலினும் விரைந்து வந்தேன்' என்று கூறினான் (ஐங். 492:3). தான் காதல் கொண்ட இளம்பெண்ணிடம் ஓர் இளைஞன், 'மாவின் நோக் கினை வென்றவளே' என்றழைத்து அவளிடம் காதல் மொழி இயம்பினான் (கலி. 57:2). மோர் விற்றுவிட்டு வரும் தன் காதலியை இடைமறித்துக் காதல் மொழி பேசும் பரத்தைமைக் காதலனிடம் அவள், 'ஏடா! மா மருண்டது போல் மருண்டு பார்க்கும், உன் சொற் கேட்டு மயங்கும் சிற்றாய்ச்சியர்க்கு இதையெல்லாம் கூறு' என்று கூறினாள் (கலி. 108:46). 5. பன்றி : 'மலைச் சாரலில் வேட்டுவன் கோட்டினை யுடைய மாவை எய்து கொன்று, அதன் தசையிற் பாய்ச்சியதனாலே சிவந்த அம்பைப் போலச் செவ்வரி பரந்த கண்களையுடையவள் தன் காதலி' என்று தலைவன் தோழியிடம் கூறினான் (நற். 75:6). 6. விலங்கு : மக்கட் பிறப்பிற் சிறப்பில்லாத குருடு, வடிவில்லாத தசைத்திரள், கூன், குறள், ஊமை, செவிடு,மா விலங்கு, மருள் ஆகிய எண் வகையின வாம்; (புற.28:3).உலக முழுவதையும் அடிப்படுத்தித் தான் ஒருவனேயாய் ஆண்டுவரும் வெண்குடை வேந்தனுக்கும், விரைந்து செல்லும் மாக்களை வேட்டையாட இரவும் பகலும் துயிலாது காத்திருக்கும் கல்லாத ஒருவனுக்கும் உண்ணப்படுவது நாழியள வினதேயாகும்; உடுக்கப்படுபவை கீழாடை, மேலாடை என்ற இரண்டேயாகும் (புற.189:4).மிக்க நீர்வேட்கையராயினும் கடல்நீரை அணுகார்; நன்னீ ராயின் அஃது ஆவும் மாவும் கலக்கிய சின்னீரேயாயி னும் அதனையே நாடுவர்; செல்வரேயாயினும் வள் ளன்மை இலாரைப் பரிசிலர் நாடார் என்று கழைதின் யானையார் வல்வில் ஓரியிடம் கூறினார் (புற. 204:4). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் போர்க்களத்தில் களவேள்வி செய்து மாக்களும் உண்ண மறுக்கும் பொறுத்தற்குரிய புலால் நாற்றமுடைய ஊனின் கூழினைப் பேய்களுக்கு வழங் கினான் (புற.372:9). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டு வன், தானே நாடுகாத்தல் தொழிலை மேற்கொள்வ தால், அவனுடைய குருதிக்கறை படிந்த கழற்காலும், மாப்போலும் விரைந்த செலவுமுடைய மறவர் விற் றொழிலையாற்றாது உறவினரைப் பிரியா துறைவர் (பதி. 28:4).இளங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரல், போர்க்களத்தில் பகைவருடைய மாவினையும் (யானை, குதிரை), மாக்களையும் கொன்று குவித்தான் (பதி.36:7). பகற்பொழுது நீளாமல் இராக்காலம் நீண் டுள்ள மாசித் திங்களின் குளிரைத் தாங்காது மாக்களும் வருந்தும் (பதி.59:2). மதுரையில் வைகறைப் போதில் கூட்டிலே உறைகின்ற மிக்க வலிமையையுடைய கரடி<noinclude></noinclude> 2oho0yh84gv71nkqvrkg9hwg3qe6s91 250 665985 1983476 2026-10-26T09:19:20Z Harisha usha 17386 OCR 1983476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 8 மா முதலிய வலிய மாக்கள் புலியுடனே சேர்ந்து முழங்கின (மது. 677). மழைக்காலமாகிய கார்காலத்தில் மாக்கள் மேய் தல் தொழிலை மறந்து ஒடுங்கிக்கிடக்கும் (நெடு. 9). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில், ஊன் விற்போர் குடிசை களிலே மாக்கள் அச்சமின்றி வந்து திரியும்படியாகக் கொலைத்தொழில் செய்வோர் கொலைபுரியாப் பண் பினராயிருந்தனர் (பட். 198). கூத்தரை ஆற்றுப்படுத்து வோன் நன்னன் சேய் நன்னனிடம் செல்லும் வழி யினது தன்மையைக் கூறும்போது, 'மாக்கள் விரும்பித் திரியும் காட்டின் தன்மை பற்றியும் கூறுவல் கேள்' என் றான் (மலை.69). 'நன்னன் செய் நன்னனைக் காணச் செல்லும் நீவிர் போகும் நெறியில், ஞாயிறு சுடாத வாறு நிழலைத் தரும் மரங்கள் செறிந்த குறுங்காட் டில், திசை மயங்கும் இரவினும் வில்லோடு மாக் களைத் தேடித் திரியும் குறவரும் மயங்கும்படியான குன்றிடத்தே சென்றால், அத்தகுவழிகளிற்போதலைத் தவிர்த்து, அங்குள்ள பாறையிடத்தே நின்று இயங் களை இயக்குமின்', என்று ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூத்தரை ஆற்றுப்படுத்தினான் (மலை. 274). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'தோழி, மழை சொரியும் நள்ளிரவில் உயிரினங்கள் உணவாக வுடைய, கொல்லும் தொழில் கொண்ட மாக்கள் திரியும் இருளில் நாடோறும், தலைவர் இரவுக்குறி யிடத்தே தனித்து வந்து நமக்குத் துயரைத் தருகின்றார்' என்று கூறினாள் (அக. 108:9). சுரத்தில் ஞாயிற்றின் மிக்க கதிரால் தோன்றும் ஆவியாகிய கானல் அலைகளை நீர் என்று எண்ணிவிரும்பி, மாக்கள் விரைந்து ஓடி அலையும் (அக. 327:10). கார் காலத்தில் மழை பொழிய, மலையிலுள்ள சுனைகள் மாக்கள் நீர் உண்ணுமாறு நிறையும் (அக. 364:8). நள்ளென்னும் ஓசைபடவரும் மாலைப்பொழுதில் மாக்கள் தனிமை யோடு தங்கும் (குறு. 118:1). மீனைப் பிடிப்பதற்காகக் குளத்தில் அமைக்கப்பட்ட மீன் வலையில் மா அகப் பட்டதைப் போலத் தலைவனுக்கென உள்ள தலைவி யைக் குறித்து நொதுமலர் வரைவு முயற்சி என்ன பயனுடையது எனத் தோழியிடம் தலைவி கூறினாள் (குறு. 171:3). இயற்கைப் புணர்ச்சியின் பின் தலைவி யின் கண்கள், தினைப்புனங்காக்கும் மழவர் அதனைத் தின்றழிக்க வந்த பன்றி முதலாய மாக்களை எய்து கொன்று மீட்டும் அவற்றினின்று பறித்தெடுத்த அம்பு போன்று செவ்வரி படர்ந்திருந்தன (நற். 13:3). சிங்கம் முதலிய மாக்களின் கூட்டம் நிறைந்த மலையின் கண் ணுள்ள வேங்கை மரத்தின் கீழ், உறங்கும் ஆமானின் மடியினைப் பற்றி ஈர்த்துக் குரங்கு தன் குட்டிக்குப் பால் கறந்து கொடுக்கும் (நற். 57:1). இரவுக்குறியிடம் வந்து கொண்டிருக்கும் தலைவனிடம் தோழி, மலை நாடனே! மலைப்பக்கத்தில் யாரும் செல்லாத நெறியிற் கொடிய புலி முதலிய மாக்கள் இயங்குவதனை அறிந் திருந்தும் நடு யாமத்தில் நீ வருவதற்கு யான் வருந்து கின்றேன்' என்று கூறினாள் (நற். 257:9). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'நம் தந்தை ஏவல் மக்களாகிய வீரர்களுடன் மாவேட்டைக் குச் சென்றதனால், அன்னை நம்மைத்தினைக் காவ லுக்கு அனுப்பினாள்; இப்பொழுதோ, வேங்கை பூத் தது; தினையைக் கொய்யும் காலமும் வந்தது; இனித் தலைவனுடன் கொண்ட நம் நட்பு என்னாகுமோ? என்று கூறினாள் (நற். 389:5). மலையிடத்தே குறவர் சிறுகுடலின் முற்றத்திலுள்ள மாக்கள் தம் தினவு தீர உராயும் பொற்றைக் கல்லின்மீது மந்தி கடுவனுடன் துள்ளித் திரியும் (ஐங். 277:1). இரவுக்குறியிடம் வரும் தலைவனிடம் தோழி ஆற்றது அருமை கூறி மறுப்பா ளாய்ப் 'பெரும அச்சம் தரும் நள்ளிரவில் கொடிய காட் டித்தே வருகின்றாய்! ஆண்டுத் திரிகின்ற கொடிய மா யாதேனும் நின்னைத் தாக்க நேரின், அதனால் விளை யும் தீமையை (தலைவி இறத்தல்) என்னால் இயம்ப இயலுமோ' என்று வினவினாள் (ஐங். 296:4). தலை வன் பிரிந்தமையை அறிந்த தலைவி, 'தோழி, நின் காதலியைப் பிரிதல் அறமன்று' என்று கூறாத, அவர் சென்ற நெறியிலுள்ள பண்பில்லாத மாக்களின் கூட்டம் தேற்றமாகச் சிறிதேனும் அறச்செயலுடையது அன்று, என்று தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங்.332:3). 'மாந் தளிரே! தன் தமையன்மார் கூட்டமான மாக்களைக் கொன்று கொண்டுவந்த ஊனாகிய உணவின் மீது வீழும் பறவைகளை ஓட்டும் அழகிய என் காதலியைப் போன்று பேரெழில் உடையையாய் இருக்கின்றாய்; இதற்கு நீ என்ன தவஞ் செய்தனையோ?' என்று வழி யில் மாந்தளிரை நோக்கி பிரிந்து மீண்டு வரும் தலை வன் வியந்துரைத்தான் (ஐங். 365:1). வினைமுற்றித் தான் கூறிய பருவத்திற்கு முன்பே மீண்டு வந்த தலை வன், தலைவியிடம், 'மெல்லியலாளே, இக்கார்ப்பரு வத்தில் மாவினங்களும் காதலால் தம் துணையுடன் புணர்ந்து களித்துத் திரிவதைக் கண்டு களிப்பாயாக!' என்று கூறினான் (ஐங். 414:1). கார்ப்பருவ மாட்சியால் இம்முல்லை நிலத்தில் மாக்களும்கூட நம்மைப் போன்றே உயிர்கலந்து ஒன்றிப் பிரிதலை விரும்பாமல் புதுமையுறத் தழுவி இன்பமடைவதனைக் காண்பா யாக என்று கூறினான் (ஐங். 419:4). 'வலவ என் காதலி யின்துன்பந்தீரும்படி யான்தழுவுதற்கு, நம் தேரினைக் கண்டு மாக்கள் மருண்டு பாய்கின்ற இம்முல்லை நிலத் தில் அதனை விரைந்து செலுத்துக' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (ஐங். 485:4). வினைமேற் பிரிந்த தலைவன் வருவதனைக் கண்டு தோழி தலைவியிடம், 'பெரிய விழிகளையுடைய வளே! மாக்கள் அடர்ந்த புதர்களை அடையும்படியாக மழை பொழியும் இக்கார்காலக் குளிரில் நினது தோளைத் தழுவி, மகிழ்வூட்ட நின் காதலர் வந்தன<noinclude></noinclude> 8tbq9rbmmlscy7985sx953x2cj230sp 250 665986 1983477 2026-10-26T09:19:49Z Harisha usha 17386 OCR 1983477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 10 மா முரித்துக் குறுந்தடியாகக் கொண்டு மாவின் கனியை உதிர்க்கும் வளஞ்சான்ற ஊருக்குரியவன் தலைவன் (ஐங். 87:2). பரத்தையி னின்றும் ஊடலாற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும, மாவின் தளிர் போன்ற மேனியுடையாளாய எம் தோழியின் (பரத்தையின்) துயர் மிகப் பெரியதாக லின் அதனையே சென்று கண்டருள்க' என்று கூறினாள் (ஐங். 158:5). 'தலைவர் தலைவியின் நல்ல மாந்தளிர் போன்ற மேனியிற் பசலை படரவும் மேனி அழகு கெடவுமாக வேற்று நாட்டிற்குச் செல்வேன் என்றார்' என்று தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 221:3). 'தோழி பொரிந்த அடியைக் கொண்ட மாவின் கிளைகள் மறைந்து போகும்படி, தீப்போன்று ஒளிவீசும் தளிர்களைத் தோற்றுவிக்கும் இளவேனிற் பருவம் வந்தும் அவர் வந்திலர்; யான் எங்ஙனம் ஆற்று வேன்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 349:2). ‘கட்கினிய மாவின் இளந்தளிரே, மிகுந்த பெண்மை நலத்தால் மாட்சிமைப்பட்ட என் காதலி யைப்போல, நல்ல பேரெழில் உடையையாய் இருக் கின்றாய்; இவ்வழகைப் பெறுதற்கு என்ன தவஞ்செய் தனையோ?' என்று வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்து மீளும் தலைவன் இடைச்சுரத்தே குழைத்த தளிர் கண்டு கூறினான் (ஐங்.365:5). திருப்பரங்குன்றத்தில் கோயில் கொண்டிருக்கும் முருகப் பெருமான் கடலிடை நின்ற சூரபன்மனாகிய மாவினைத் தடிந்தவனாவான் (கலி. 27:15). பிரிந்துறையும் தலைவி, 'மா தளிர்விடுங்கால மாகிய இவ்விளவேனிற் காலத்திலும் வாராது நம்மைக் காதலர் மறப்பாராயின், அவர் நம் பால் காட்டும் அன்பு எத்தகையதோ?' என்று கூறினாள் (கலி. 28:17). இள வேனிற் பருவத்தில் மாமை நிற மகளிரின் தேமல் போல், மாவின் தளிர்மேல் மலர்களின் மகரந்தப் பொடிகள் உதிர்ந்து படிந்தன (கலி. 29:7). புன்செய்யில் மேய வரும் யானைகளை விரட்டுவதற்குக் கானவர் பரணிலிருந்து விட்ட கல் மலையில் நிற்கும் வேங்கை யின் மலர்களைச் சிதறி, ஆசினிப் பலாவின் பழத்தை உதிர்த்துத் தேனிறாலைத்துளைத்து உருவி, நறிய வடுக் களைக் கொண்ட மாவின் கொத்துக்களை உழக்கி, வாழையின் மடலைக் கிழித்துப் பலாவின் பழத்தி னுள்ளே தங்கியது (கலி. 41:14). ஒருதலைக் காதல் கொண்ட தலைவன் ஒருவன், 'பொற்குழையினை யுடையவளே, அழகினையுடைய இளைய மாவினது தளிர் போன்ற நின் மேனி என்னைப் பகைவர் மார்பின் மேல் எய்த பாண்டியனின் அம்பைக் காட்டிலும் துன் பஞ் செய்தல் கொடுமை அல்லவா' என்று வினவினான் (கலி. 57:13). குளத்தின் நடுவே நின்ற தாமரைப் பூவின் மொட்டு, மாவின் வடுக்கள் தடவுவதால், தான் ஊட் டும் பாலைத் தன் கிளி உண்ணுவதைக் கண்டு மகிழும் மங்கையொருத்தியின் முகம்போல மலர்ந்தது (கலி. 72:7). உரிய காலத்தில் குழந்தையால் உண்ணப்படாத தாயின் முலைப்பால் அவள்தன் கையினால் அமுக்கித் தேய்க்கவும் அடங்காது, மாவின் கிளையினின்றும் காம்பற்று வீழ்ந்த வடுக்களிலிருந்து பால் வடிவது போல் வடிந்தது (கலி. 84:1). விளை யாடும் இவ்வாயர் மகளிருள் என் உயிரைக் கவர்ந்த இவள் யார் என்று கேட்டதலைவனுக்குப் பாங்கன், 'எம் எருதை வென்று அடக்குவார் அல்லது பிறரால் தீண்ட முடியாத, மாவின் தளிர் (ஆகுபெயராய்த் தளிருக்காயிற்று) போன்ற அழ கிய மேனியை உடையாள்' என்று ஊரார் கேட்குமாறு ஓயாமல் பறையறைந்து அறிவிக்கப்பட்டவள் இவள் எனக் கூறினான் (கலி. 102:10). ஆயர் தொழுவில் விட்ட காளைகளுள், கடல் கலங்கும்படியாக உள்ளே சென்று மாவினை (சூரபன்மனை) யழித்த வேலை ஏந்திய முரு கனது நிறம் போன்ற சிவந்த காளைகளும் இருந்தன (கலி. 104:13). தலைவன் தலைவியை, 'மாவின் வடுவைப் பிளந்து வைத்தது போன்ற நின் கண்களால் என்னைப் பிணித்து என் நெஞ்சில் இடங்கொண்ட கள்வி அல்லையோ நீ' என்று பாராட்டினான் (கலி. 108:28). காமஞ்சாலா இளையோள்வயின் காதல் கொண்ட ஒருவன், 'ஊர் மகளிர் இவள் மோர் விற்க வருவதைக் கண்டால், ஏடி! மோர் வேண்டாம்; மாவின் காயை ஊறுகாயாக மோருக்கு மாறாகக் கூட்டி நுகர் வோம்; நீ உன் உறவின ருடன் போய்விடு என்று கூறுவ தோடு, தம் கணவன் மார்களைப் பகல் முழுவதும் வெளியில் விடாமல் பாதுகாப்பர்', என்று கூறினான் (கலி.109:23).தோழி தலைவனிடம், 'கடற்றலை வனே! நின் காதலி பசலை நோய் படர்ந்து பகற் காலத் தில் ஏற்றிய விளக்குப் போல் ஒளியிழந்து, மாவின் தளிர் போன்ற மேனியின் அழகை இழந்தது நீ புன்னை மரச் சோலையில் அவளைப் புணர்ந்திருந்த பொழுது, நான் பிரியேன், நீ அஞ்சாதே என்று கூறியதனாலல் லவா' என்று கூறினாள் (கலி. 132:11). பிரிவுத்துயர் தாங் காத தலைவியொருத்தி, 'மன்றத்தில் நிற்கும் பனை மரத்தின் உச்சியில் மாந்தளிர் நிறம் போலும் நிறங் கொண்ட மாலை வெயிலே! என் தோள்களைத் தளரச் செய்தவனின் தகுதியைப் பாராட்டுவதல்லது யான் அவனிடமுள்ள நன்மை தீமைகளை ஆராயேன்', என்று காமம் மிக்க கழிபடர் கிளவியாகக் கூறினாள் (கலி. 142:47). ஒரு தலைவி, காதலனுடன் கூடியிருக் கும்பொழுது முழுமதியைப்போல் அழகைப் பெற் றும், அவன் பிரிந்த பொழுது மா ஈன்ற தளிரின் மேலே கோங்கம் பூவின் தாது பரந்த ஒளி கெட்டுப் பசலை யுடையவளானாள் (கலி. 143:4). பிறரைத் துன்புறுத்தும் சூரபன்மனாகிய மாவின் முதலினை தடிந்து முருகன் கடலின்கட் சென்று தன் வேற்படையாலே தடிந்து அழித்தான் (பரி. 5:4). தலைவன் ஒருவன் தன் காதலி யிடம், 'முருகனுறையும் இத்திருப்பரங்குன்றம், மாந்<noinclude></noinclude> loc83a5lyzyz7x1wrvmq4op702rvvti 250 665987 1983478 2026-10-26T09:20:18Z Harisha usha 17386 OCR 1983478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 12 மா பழத்தைக் குறவர்கள் சில நாளைக்கு இட்டு வைத்துண் ணும் பறம்பு மலைக்குரியோனாவான் (புற. 236:3). பயன்பொருந்திய மாமுகில் பொழியாது ஒழிதலால் நீர் நிலைகளில் சேறு காய்ந்து வெடித்துத் தோன்றும் கடுங் கோடைக் காலமாயினும், நத்தையின் ஏறு நாகாகிய இளைய சங்குடனே பகலில் மணங்கூடும் நீர்வளமிக்க நாட்டையுடையவன் சோழன் உருவப்பஃறேர் இளஞ் சேட் சென்னி (புற.266:1). மா வள்ளியோனாகிய தித்தன் என்பான் வெண்ணெல் வயல்களை வேலியாக வுடைய உறையூருக்குத் தலைவனாவான் (புற.352:9). மங்கையொருத்தியின் மையல் வயப்பட்ட இளைஞன் ஒருவனிடம் காரிக்கண்ணனார், இவள் யாரென்றால், ஒரு தொல்குடி வேந்தனொருவனின் மகள்; மகட் கொடை வேண்டி முன்னாட்களில் வந்த மாமுது வேந்தர்க்கு மகட்கொடை மறுக்கப்பட்டவள்' என்று கூறினார் (புற.353:12). ஞாயிற்றைச் சுற்றிவரும் வளஞ் செறிந்த இம் மா நிலவுலகம் ஒரு பகலுக்குள் எழு வரைத் தலைவராகக் கொள்ளும் நிலையாமையை உடையதாகும் (புற. 358:1). சேரமான் மாரிவெண்கோ வும், பாண்டியன் கானப்பேர் தந்த உக்கிரப் பெரு வழுதியும் சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற் கிள்ளியும் ஒருங்கிருந்தாரை ஔவையார், 'நீவிர் வானத்தில் விளங்கித் தோன்றும் விண்மீன்களிலும், இம்மென்று முழங்கிப் பெய்யும் மா மழைத்துளியி னும் மேம்பட, நும்முடைய வாழ்நாட்கள் விளங்கு வனவாக' என்று வாழ்த்தினார் (புற. 367:17). சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் கருவூரெறிந் தானைக் கோவூர் கிழார், 'நின்னால் வெல்லப்பட்ட பகைவரின் மகளிர், குறையாத மாப்பொறிகளை யுடைய மயிற்பெடை நடப்பதுபோல நடந்து வந்து நினது தாள் நிழலில் சேர்ந்தனர், என்று புகழ்ந்து கூறி யானும் என்னுடைய மாக்கிணையை (தடாரி)க் கொட்டி, நின்னிடம் பரிசில் பெறும் பொருட்டு வந் துள்ளேன்' என்றும் கூறினார் (புற.373:931). ஆய் அண்டி ரனுக்குரிய மலைப் பக்கத்தைப் பரிசிலர் மாக்கிணை யைக் கொட்டிப் பாடுவாராயின், அவன் மலைவாழ்நர், அவர்களுக்கு நல்ல விருந்தளித்துப் பரப்பிய புலித் தோலில் முள்ளம் பன்றியின் தசையினையும், சந்தனக் கட்டைகளையும், யானைத் தந்தங்களையும் குவித்துத் திறையாக அளிப்பர் (புற. 374:6). பரிசிலர், முழவின் வாய் போன்ற அடியினையுடைய பனையின் அரம் போலும் கருக்குப் பொருந்திய மா மடலிலிருந்து எடுத்த நாரையும், பனங்குருத்தையும் கிணையோடு சேர்த்துக் கட்டி எடுத்துக்கொண்டு உழவரின் மனை தோறும் சென்று இரந்துண்ணுவர் (புற.375:4). சோழன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட்சென்னியிடம், ஊன் பொதி பசுங்குடையார் அரித்த ஓசையைச் செய்யும் மாக்கிணையின் கண் கிழியுமாறு கொட்டிப் பகை மேற்செல்லும் செலவாகிய வஞ்சித்துறைப் பாட்டுக் களை இசைத்துப் பாடி வேந்தர்களுக்குரிய அரிய அணிகலன்களைப் பெற்றார் (புற.378:8). சோழன் நலங்கிள்ளியிடம் கோவூர் கிழார், 'நெட்டியின் காம்பு போன்ற தெளிந்த கண்ணையுடைய மாக்கிணையிற் கோலால் அடிக்குந்தோறும் நின் பகைவர் நடுங்கும்படி அவரது அவைதோறுஞ் சென்று நின் புகழைப் பாராட் டிப் புகழ்வேன்' என்று கூறினார் (புற.382:18). பெரிதாய் வலித்துக் கட்டப்பட்ட புதிய தோல் போர்த்த தெளிந்த கண்ணையுடைய மாக்கிணை வயலிடத்து வாழும் யாமையினது வெண்மையான வயிற்றைப் போல் தோன்றும் (புற.387:4). ஒரு கண்ணையுடைய மாக் கிணை, போர் யானையின் அடிச்சுவடு போல் வட்ட மாய் இருக்கும் (புற. 392:5). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனிடம் நல்லிறையனார், பெரும, கலை குறையாத முழுமதியையொக்கும் மாக்கிணை ஒலிக்கும்படியிசைத்துக் கோடையாயினும் காவிரி புரக்கும் நன்னாட்டுத் தலைவன் கிள்ளிவளவன் வாழ் வானாக!' என்று வாழ்த்துவேன் எனக் கூறினார் (புற. 393:20). சோழிய ஏனாதி திருக்குட்டுவனைக் குறித்துக் கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார், 'புலவரீர்! விடியற்காலையில் ஒரு நாள் ஒரு மாக்கிணை யைக் கொட்டி இரந்து நின்ற எனக்கு வெஞ்சினவேழ மொன்றை நல்கினன்; அதைக் கண்டு அஞ்சி நின்றே னாக, அது சிறிய பரிசில் எனக் கருதினேன் என்று கருதி நாணியவனாகப் பின்னும் பெருங்களிறொன்றை நல்கினான்; இனி அவனிடம் யான் செல்லேன்' என்று கூறி அவனது கொடையை வியந்தார் (புற. 394:7). எருக் காட்டூர்த் தாயங்கண்ணனார் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனைக் குறித்து, 'மாலையணிந்த மார்பனே! ஏமப் பாசறையில் இன்னமும் துயில்கின்ற னையே, எழுக' என்று கூறித் 'தெளிந்த கண்ணை யுடைய மாக்கிணை யைக் கொட்டி அவனுடைய முற் றத்தில் நின்ற எனக்கு ஊனுணவு, தெளிந்த கள், பாம் பின் தோல் போன்ற ஆடை முதலியவற்றோடு, அரிய அணிகலன்களையும் கொடுத்தருளினான்' என்று கூறி னார் (புற.397:10). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், மாக்கடலினுட் சென்று அதன் நடுவண் இருந்து கொண்டு குறும்புகள் செய்துவந்த பகைவரின் காவல் மரமாகிய கடம்பினை வெட்டிவீழ்த்தி, அதனால் முரசு செய்வித்தான் (பதி. 17:4). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேர லாதன், பகைவரின் கடாம்பொருந்திய யானைப்படை ஆற்றாது பிளிறிக் கொண்டு ஓடச்செய்து, அவருடைய அகன்ற பரப்புடைய மா நிலத்தை எதிர்நின்றுவென்று கைப்பற்றினான் (பதி. 20:13). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல், தனது உயர்ந்த புகழானது உலகமுள்ள ளவும் நிலை பெறும்படியாகப் பனந்தோட்டு மாலை யையும், மாவீரக் கழலையுமணிந்து சென்று பகை<noinclude></noinclude> acxqm0k5cnzvw0ty5m4pec3h3oahwqq 250 665988 1983479 2026-10-26T09:20:46Z Harisha usha 17386 OCR 1983479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 13 மா வேந்தருடைய மதில்களையழித்து வெற்றிகொண் டான் (பதி.37:8). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரலின் தூசிப் படை பகைவரது காய்த்த கரந்தையின் மாக்கொடி படர்ந்த விளைபுலத்தில் வந்து தங்கி விட்டது, ஆகையினால் அவன் தன் மூலப்படையுடன் போர்க்களம் செல்ல வேண்டியதில்லை என்று காப்பி யாற்றுக் காப்பியனார் கூறினார் (பதி. 40:5). மா மாலை யின்கண் முகிலின் முழக்கத்தைக் கேட்டு விலங்குக் கூட்டம் அஞ்சி நடுங்கும் (பதி. 50:1).பெருங்காற்று மோதுதலால் அலையெழுந்து இடிபோல முழங்கும் மேலைக் கடற்கரைச் சோலையை நோக்கிச் சென்று, பள்ளங்களில் மீனாகிய இரையைத் தேடி வருந்திய நாரை ஞாழல் மரத்தின் மாக்கிளையிலே தங்கும் (பதி. 51:5). பூசிப் புலர்ந்த சந்தனத்தையும், வற்றாத ஈகையை யும், மகளிர்க்கு மலர்ந்த மார்பினையும் மா வண்மை யையுமுடையவன், பாரி (பதி. 61:8). 'ஈயுந்தோறும் மா வண்மையோனென உலகத்தவரும், புலவரும் சொல்லுகின்ற உரையும் பாட்டுமாகிய நின்னுடைய நல்லபுகழ் என்னை நின்னிடத்துச் செலுத்துதலால் வந்தேன்', என்று கபிலர் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாத னிடங் கூறினார் (பதி. 61:13). வெள்ளிய மருப்பினை யுடைய போர்க்களிறுகள்கூடி நிற்பது மாமலைபோல் தோன்றியது (பதி. 80:2). குடக்கோ இஞ்சேரலிரும் பொறையின் முன்னோர்களைப் போல நன்னெறிக் கண் நிலைத்து நிற்க, வற்றாத இனிய நீரை உடைய தாயும், அழகிய மா பக்கத்தையுடையதாயுமுள்ள நன்றா என்னும் குன்று அவனது நாட்டில் இருந்தது (பதி. 85:6). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறையைப் பெருங்குன்றூர்கிழார், 'ஓவியத் தெழுதினாற் போன்ற அரண்மனைக்கண், கொல்லியம்பாவை போன்ற உரிமை மகளிர் நடுவே, திசையெல்லாம் ஒளி விளங்க மா விசும்பில் உயர்ந்து செல்லும் ஞாயிறு போலப் பல காலம் விளங்கி வாழ்வாயாக' என்று வாழ்த்தினார் (பதி.88:37). தவறான மழை பெய்ய, பறவைகளும், வண்டினமும் மரங்களின் மாக்கிளைகளிலிருந்து ஆர வாரிக்க, வளம் பல பெருகி நீ நல்ல பலவாகிய ஊழி கள் செம்மையில் திறம்பாது நிலைபெற்று வாழ்க!' என்று பெருங்குன்றூர்கிழார் குடக்கோ இளஞ்சேர லிரும்பொறையை வாழ்த்தினார் (பதி.89:3). சேர னொருவன் செறிந்த கரிய பரப்பினையுடைய மாக் கடல் போன்ற படையை உடையவனாயிருந்தான் (பதி.தி. இருங்கண் : 8). கார் காலத்தில் கடலிலே முகந்ததனாலுண்டாகிய நிறைந்த சூலினையுடையமா முகில் காட்டிடத்தே மழையைப் பொழிந்தது (முரு. 7). முருகப் பெருமானுடைய ஒருமுகம் மாவுடைய, இருளாலே மறைக்கப்பட்ட உலகம் குற்றமின்றாய் விளங்கும்படி பலவாகிய சுடர்களைத் தோற்றுவித்தது (முரு. 91). முருகப் பெருமானுக்குப் பொரி முதலியன சிதறி, மிகுதியான வலிமை பொருந்திய மாக்கால் களையுடைய கொழுவிய கிடாயினது குருதியோடு பிசைந்த தூய வெள்ளிய அரிசியைப் பலியாக இட்டு வணங்கினர் (முரு. 232). புற்பூண்டுகள், மரங்கள் முதலி யன எரியும்படியாகவும், மாமலைகளில் அருவிகள் இல்லாமல் போகும்படியாகவும், கடலில் நீர் முகத் தலை முகில் மறக்கும்படியாகவும் வற்கடம் உண்டான காலத் திலும் காவிரி நீரறா ஒழுகி வளமூட்டும் (பொரு. 235). மூங்கிலைத் தோள்களாகவுடைய மா நில மடந்தையின் முலையாக மணிகளையுடைய மலை விளங்கியது (சிறு. 1). அழித்தற்கரிய முறைமை யினையுடைய பழையதாகிய மா இலங்கையினது பெயரைத் தான் தோன்றியபோதே பெற்ற மா இலங்கையை ஆண்ட பலருள்ளும் சிறந்தவனாக நல் லியக்கோடன் விளங்கினான் (சிறு. 119.120). பெரும் பாணன் செல்லும் வழி யில் இருந்த கமுகு மரம் பகற் பொழுதிலே மழை கால் வீழ்ந்தாலொத்த மாத் தண்டினையுடைய தாயிருந்தது (பெரு.363). கடலிற் சென்று கடிய சூரனைக் கொன்ற முருகனைப் பயந்த விளங்கும் வயிற்றினையும், பேய்களாடும் துணங்கைக் கூத்தினையும், அழகினையுமுடைய இறைவிக்குப் பேய்மகள் சில புதிய செய்திகளைக் கூறினாற் போலப் பெருமநின் செயல்களுட் சிலவற்றைப் புகழ்ந்து வந் தேன் என்று இளந்திரையனிடம் பெரும்பாணன் கூறி னான் (பெரு.458). தலைவனின் பிரிவால் துன்புற் றுழலும் தலைவியது மாளிகையின் மூட்டுவாய்களி னின்றும் சொரிதலைச் செய்யும் மாத்திரள் மழைநீர் அருவியாக விழுவதால் உண்டாகிய பல்வேறுபட்ட இனிய ஓசைகளைக் கேட்டு ஆற்றியிருக்கும் அவள் செவி நிறையும்படியாகத் தலைவன் வரும் தேர்க் குதிரைகள் ஆரவாரித்தன (முல். 87). பாண்டி நாட்டில் தினையில் படியும் கிளிகளை ஓட்டும் ஓசைகளோடு மேலும் பல ஓசைகள் நிறைந்து, குறிஞ்சி நிலமாகிய பெறுதற்கரிய சிறப்பமைந்த மா மலைகள் சிறந்திருந் தன (மது. 301). பாண்டிய நாட்டில் மலைகளிலுள்ள மூங்கிற்காடுகள் தீப்பிடித்து அழிகையினால் யானை கள் மேய்ச்சல் கிடைக்கும் வேறிடங்கட்குப் போவத னாலும், வறண்டமையினால் அருவிகள் இல்லாமை யினாலும் அழகில்லாத மா மலைகளில் வைக் கோலைப் போல ஊகம்புற்கள் காய்ந்து கிடந்தன (மது. 306). பாண்டிய நாட்டில், மந்தி கள் ஊசலாடும்படி மா விசும்பினிடத்தே உயர்ந்து, ஆர வாரிக்கின்ற பெருங் காற்று மோதிய மரங்கள் செறிந்த காடுகள் நிறைந் திருந்தன (மது. 334). மதுரையின் அங்காடித் தெரு வின்கண் மா காற்றால் உண்டாகிய கடலொலிபோல் முரசத்தை முழக்கி நடைபெறப்போகும் விழாவினை அறிவித்துச் சென்றனர் (மது. 361). மதுரை யின்கண் மா விசும்பு (சுவர்க்கம்) எய்தும் குறிக்கோளுடைய நன்றும்<noinclude></noinclude> rm00q8yig7t7q038hjdwwm828i64o1d 250 665989 1983480 2026-10-26T09:21:09Z Harisha usha 17386 OCR 1983480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 14 மா தீதும் ஆய்ந்த பெரியோர் போல, நன்றும், தீதும் கண் டாய்ந்து அடங்கிய, காவிதிப் பட்டம் பெற்ற வேளாள ராகிய அமைச்சர் வாழும் தெருவும் இருந்தது (மது. 495). மதுரையின்கண், முதற் சூல் கொண்ட மகளிர், யாழும் முழவும் இயைந் தொலிப்பப் பூசைக்கு வேண் டும் பல பொருள்களோடு சுடர்விளக்கு முன்னே செல் லப் பாற்சோறு முதலிய மடையோடு நல்ல மா மயில் போல மெல்ல நடந்து சென்று திருக்கோவிலின்கண் இறைவனைக் கைதொழுது, தேவராட்டியரோடு மடை முதலியவற்றைப் படைத்து வழிபட்டனர் (மது-608). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், புலியைக் கொன்ற ஏற்றின் (காளை யின்) சிறந்த தோலை மயிர் சீவாமற் போர்த்துள்ள மாக்கண்ணுடைய முழங்குகின்ற முரசத்தைப் பெற் றிருந்தான் (மது. 733). பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் பிரிவால் அவனுடைய பெருந்தேவி மா இதழ்களால் (இமைகளால்) தாங்கப்பட்டனவாகிய கண்களி லிருந்து வரும் துயரக் கண்ணீரின் துளிகளைத் தன் கை விரலால் தெறித்து, தனிமைத் துயரால் வருந்தியிருந் தாள் (நெடு.164). பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் போர்ப்பாசறையில் நள்ளிரவில், நுனியில் வேப்பந்தார் சூடிய வேலினை ஏந்திய படைத்தலைவன் புண்பட்ட வீரரை முறையாகக் காட்டிச் செல்லும் போது, மாத் தாள் (கால்) களையுடைய, குதிரைகள் சேற்று நீரினைத் தெறிக்கவும் கவலையுறானாய் வீரரின் புண்களுக்கே கவலையுற்றவனாய்ச் சென்றான் (நெடு. 178). முகில்கள் மாமலையிடத்தே சூழ்ந்து கறுக்கும்படி யாகப் போர்மேற் செல்லும் சினமிக்க வேந்தனைப் போன்று அந்தி மாலைப் பொழுது வந்தது (குறி. 227). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில், மழை மாசு நீங்கின மா விசும்பி னிடத்தே மகமாகிய வெள்ளிய மீனுடன் கூடிய திங்களைப் போன்று கரையொடு கூடிய பொய்கை விளங்கியது (பட்.34). திருமாவளவனின் மா பொருந் திய இடமாகிய அகன்ற பாசறையில், பேயின் கண் ணைப் போன்ற கண்ணைக்கொண்ட காவலையுடைய முரசம் முழங்கும் (பட். 237). கரும்பு, செந்நெல், மா இதழையுடைய குவளை, நெய்தல் முதலியன செழித்து விளங்கிய வயல்களும், குளங்களுமுடைய பகைவர்தம் மருத நிலங்கள் திருமாவளவனால் பாழ் படுத்தப்பட்ட பிறகு புல்வாய்களோடு மான்பிணைகள் கூடிவிளையாடும் நீரில்லாத காடுகளாயின (பட். 241). திருமாவளவன், வலிய முயற்சியினையும் மாத்தானை யையும் (நாற் படை) மறத்தையும், வலியையுமுடைய பாண்டியனது வலிகெடும்படி, தன் சிவந்த கண்ணால் செயிர்ந்து நோக்கினான் (பட். 279). மண மனைபோல மணக்கும் மாமலைப்பக்கத்தேயுள்ள சிறுகுடியில் வாழும் கானவர், தேன், கிழங்கு, தசை முதலிய பொருள்களைத் தம்மிற் பொருது இறந்துபட்ட களிற்றின் கொம்புகளைக் காவுமரமாகக் கொண்டு காவிவருவர் (மலை. 151). நன்னன் சேய் நன்னன், உயர்ந்து நிற்கும் மாமலைபோன்ற, போர்த்தொழில் பயின்ற யானையையும் அம்பினையும் கொண்ட தூசிப்படையினைக் கொண்டிருந்தான் (மலை.225). நன்னன் சேய் நன்னனின் நாட்டில், மா நிழலைத் தரு கின்ற மரஞ்செறிந்த குறுங்காடுகள் உண்மையால், ஞாயிற்றால் சுடப்படாததும், விண்ணைத் தீண்டு வதும், குறவரையும் மருட்டுவதுமாகிய குன்றம் உளது (மலை. 271). நன்னன் வேண்மானின் கோபுர வாயிலிற் குவிந்திருந்த கையுறைப் பொருள்களுள் வலிய தலை யினையுடைய மாத்தகரும் (ஆட்டுக்கடா) இருந்தது (மலை.503). உறையூர்க்குத் தலைவனும், ஐயை என்பா ளுக்குத் தந்தையுமாகிய தித்தன் என்பான் மா வண் மையை யுடையவன் (அக. 6:4). மகட்போக்கிய தாய், 'இலவ மரத்தின் பூக்கள் காற்றால் உதிர்ந்தனபோக எஞ்சியவை விடிகின்ற பொழுதில் தோன்றும் மீன்கள் போலச் சிலவாய்த் தோன்றும் மா மலைகள் குறுக் கிடும் சுரத்தில் தலைவனுடன் செல்லுவதற்கு என் மகளின் கால்கள் வல்லுநவோ?' என்று வருந்தினாள் (அக.17:22). தலைவியைப் பிரிந்து வினைமேற் சென்றி ருக்கின்ற தலைவன் பாசறையில், 'இருண்ட மா முகி லானது விசும்பு தோலுரிவது போல அகன்ற வானி லியங்கித் தென் திசையில் செல்லும் பனியுடன் கூடிய கரிய இரவாகிய வெள்ளத்தை நம் காதலி தனியளாய் நீந்தித் தமது ஊரின் கண் உள்ளாள்' என்று தன் நெஞ்சிற் குக் கூறி வருந்தினான் (அக. 24:8). உலகம் விளங்கற்குக் காரணமாகிய பகலினைத் தந்த ஞாயிறு வளம் பொருந் திய மா மலை பயன் அழியுமாறு காய்தலால், அருவி கள் இல்லையாகப் போயின (அக. 91:2). வேலினை யும், கிடுகையும் படைகளாகவுடைய சோழர் மா வன்மையராய் விளங்கினர் (அக. 123:10). இதழ் செறிந்த நெய்தலது கண் போன்ற மா மலர் மாலைப் பொழுதிற் குவிந்து, விடியலில் செருந்தி மலருடனும், குவளை மலருடனும் கண்விழிக்கும் (அக. 150:8). ஞாயிறு தன் கைகளாகிய கதிரினால் ஈரத்தை வாங்கிப் பசுமையறக் காய்தலின் மிக்க இடம் வாய்ந்த மாப் புவியில் நீரற்றுப் பிளப்புகள் உண்டாகும் (அக. 164:3). முகில்கள் பொருந்திய மாமலை குறுக்கிட்ட பாலை நிலத்தில் பனங்குருத்தைத் தின்ற யானை விடியலில் துயிலுமிடத்தே செயலொடுங்கி அசைந்து கொண்டி ருக்கும் (அக. 187:24). களவினைத் தாய் அறியின் இற் செறித்துத் துன்புறுத்துவள் என்று கருதித் தலைவ னுடன் சென்றுவிட்ட தன் மகளைக் குறித்துத் தாய், 'யான் அன்னேன் அன்மையை உணர்த்துவதற் காக முன் னரே சென்று பொலிவற்றிருக்கும் மா மலையைச் சார்ந்த தனிமை கொண்ட அச்சிற்றூரில் வரும் விருந் தாக அவர்களை ஏற்று உண்பித்து இருக்கச் செய்ய,<noinclude></noinclude> tks6b32ce58pdnbu542zogu7dv0h9z5 250 665990 1983481 2026-10-26T09:21:51Z Harisha usha 17386 OCR 1983481 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 15 மா மனைக்குரிய பெண்டாக ஆவேனாக' என்று கூறினாள் (அக. 203:15). தலைவியது கண்ணைப் போன்று உப்பங் கழியினருகில் கடல் நீரால் சிறிய கரிய நெய்தலது மா மலர் மலர்ந்தது (அக. 230:2). வெண்கொம்புகளை யுடைய களிறு தன் வாயினின்றும் தப்பிய வலிய புலியை மாநிலம் குழியும்படியாக் குத்திக் கொன்று விட்டுத் தேக்கு மரக் காட்டில் செருக்குடன் தங்கியிருக் கும் (அக.251:17). தலைவனுக்குரிய மா மலையில் யானையோடு புலி பொருததால் உண்டான குருதியின் புலால் நாற்றத்தை வேங்கை, காட்டு மல்லிகை முத லியவற்றின் மலர்களின் மணம் போக்கும் (அக.268:5). அள்ளன் என்பானுக்கு நாட்டினைக் கொடுத்த, அதியன் என்பான் துஞ்சிய பிறகு, சிறந்த ஒலியினையுடைய மாக்கிணைப் பறை ஒலியடங்கினாற்போல நீரற்றதால் மலையின் அழகு அழிந்தது (அக.325:9). மழை பெய்து காவிரியில் வெள்ளம் வந்து வற்றிய பின்னாளில் மாக் கால்வாய்களில் தங்கியுள்ள நீரினை, அறுகம்புல்லை மேய்ந்து வந்த ஏறுகள் தளர்ச்சி நீங்கக் குடிக்கும் (அக. 341:6). கழியில் பூத்துள்ள நெய்தற்பூவும், கருங் குவளைப் பூவும் குவியும்படியாகக் கடலின் அலை வீசிக்கொண்டிருக்கும்துறை, மக்களின் நடமாட்டம் இன்மையால், பக்கத்தே நீண்ட மா கவர்த்த கொம்பு களையுடைய ஈரமுள்ள வளையிலிருக்கும் நண்டுகள் மேலே வெளிப்பட ஒலியடங்கி இருந்தது (அக.350:3). புல்லி என்பான் பரிசிலர்க்குப் பொய்யாத நல்ல புக ழினையும், மாபொருந்திய வண்மையையுமுடையவ னாய் விளங்கினான் (அக.359:12). தோழி தலைவ னிடம், 'கடற்கரைத் தலைவனே! நீ சோலையில் பகல் முழுவதும் தலைவியுடன் கூடியிருந்துவிட்டு, ஞாயிறு மேற்கில் உள்ள மா மலையில் மறைய, சிவனும், திரு மாலும் இயைந்த தோற்றம் போலச் செந்நிறமும், கரு நிறமும் பொருந்திய அந்தியாகிய மாலைப் பொழுதில் நீ பெயரின், தலைவி வருந்துவள்' என்று பகற்குறி மறுத்து இரவுக்குறி நேர்ந்தது (அக. 360:3). கதிரவன், வரிசையாகச் செல்லும் குதிரைகளை (ஏழு குதிரைகள்) விரைவாகச் செலுத்தி, அகன்ற வானில் பகல் கழியச் சென்று பின் ஒளி குறைந்து மா மலையில் மறையக் குவியும் மலர் போலவாடி வருந்தற்க என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 363:3). தலைவியின் கூந்தல் வென்றி வேலினையும், மா பொருந்திய வண்மையையு முடைய கழுவுள் என்பானது காமூ ராகிய அவ்விடத்து பூதத்தால் தரப்பட்ட வேங்கையின் புதுமலர்போல மணம் வீசியது (அக. 365:12). முகில்கள் மாக்கடல் நீரை முகந்து, பொறையால் வருந்தித் திசை களிற் சென்று இருண்டு, வானைப் பிளந்தன போல மின்னிக் கவிழ்ந்து பொழிந்து, பாணரின் யாழ் நரம்பு ஒலிப்பது போன்று இனிய குரலுடன் மிக்க துளிகளைப் பெய்தன (அக.374:1). மழை பொழிகின்ற இரவில், தினையை மேய வந்த யானைகளின் மீது குறவன் விசிய கவண்கல் ஒல்லென்று ஒலிக்க, அதுகேட்டுப் புலி முழங்க, யானை கதற, அழகிய மயில் இடியோசை யென ஆட மலை முழுதும் அஞ்சும் மாக்கற்களை யுடைய மலை நாட்டையுடையவன் தலைவன் (அக. 392:18), உருண்டைக் கல்லின் அயலில் உள்ளதாகிய மாணையென்னும் மாக்கொடி தூங்கும் களிற்றின்மேற் படரும் குன்றங்களையுடைய நாட்டுக்குரியவன் தலை வன் (குறு. 36:1).நடு இரவில் தொகுதியான மாமழை பெய்தலால் நீர் பெருகிய அருவி, அடுத்த நாளிலும் மலை முழைஞ்சுகளில் ஒலிக்கும் (குறு.42:2).மா மலையிற் பருத்தியை இடையிலே விதைத்த தினை முதிர்ந்த புனத்தின்கண் தினையைத் தின்னவரும் குருவி இனங்களை ஓட்டுகின்ற பெண், இனிய மொழி யினையும், பருத்த மெல்லிய தோளினையும், குளிர்ச்சி பொருந்திய கண்களையும் உடையவளாயிருந்தாள் (குறு.72:3). இரவில் முழங்கிய முகிலினது மாமழைக் கால் வீழ்ந்த பொழுது, ஆண்குரங்கு தீண்டியதனால் நழுவிய, மலர்மணத்தை வீசும் பலாப்பழத்தை மலை யிலிருந்து விழும் அருவி நீருண்ணும் துறைக்கண் கொண்டுவந்து சேர்க்கும் (குறு. 90:3). தொகுதியாகிய மாமுகிலின் பொழிவால், அருவி மா மலையிலே தத்தி வீழும் (குறு.94:6, 7) மாக்கடலின் நடுவில் எட்டாம் நாள் திங்கள் தோன்றியதைப்போலத் தலைவியின் கூந்தலுக்கு அயலில் சிறு நெற்றி விளங்குகிறது (குறு. 129:3). நிறைந்த நீராகிய சூலையுடைய மா முகில், மலையில் பாம்புகள் இறந்துபடுமாறு இடிக்கின்ற இடியுடனும்,காற்றுடனும் கலந்து வரும் (குறு.158:3). செவ்விய தேனை விரும்பி வண்டுக் கூட்டங்கள், அலைகள் மோதும் மணல் செறிந்த கடற்கரையில் உள்ள புன்னை மரத்தின் மாக்கிளையிற் கூடும் (குறு. 175:3). குறை மறுக்கப்பட்ட தலைவன் தன் நெஞ்சி னிடம், 'நெஞ்சமே! நம் காதலி, நமக்கு நெஞ்சம் நெகிழ்ந்திலள்; நாம் அவளுக்கு விடும் தூது பனையின் முதிர்ந்த மாமடலாற் செய்த குதிரை மேல்தோன்றி ஒரு நாள் தெருவில் செல்லவும் தகுவதே' என்று கூறினான் (குறு. 182:1). பிரிவுத்துயரால் வருந்தும் தலைவியிடம், ஒளிவிடுகின்ற ஞாயிறு மா மலையில் மறையும் இம் மாலைப் போதில் தலைவர் வருவார்; நினது துன்பமும் மெல்ல மெல்ல நீங்கும், என்று தோழி கூறினாள் (குறு. 215:2). மா எருத்தினை (பிடரி) யுடைய ஆண்மான், யானை முறித்து உண்டதனால் எஞ்சிய யா மரத்தின் அருநிழலில் தூங்கும் மா இரும் சோலைகளைக் கடந்து சென்ற நம் தலைவர் நம்மை நினையாரோ (நினைத்து வருவர்) என்று பிரிவுத்துயருற்ற தலைவியிடம் தோழி கூறினாள் (குறு.232:3, 6). பொருள் முற்றி மீளும் தலை வன்பாகனிடம், தலைவியை விரைந்து சென்று தழுவு தற்குத் தடையாக இருக்கும், கொலை செய்யும் புலி<noinclude></noinclude> 6um1lafhnsadng4jrz0jg7tj85qu1l1 250 665991 1983482 2026-10-26T09:23:05Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983482 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதல் மழை பொழிந்தவுடன் அம்மரங்களின் முதலிலிருந்து தளிர்கள் கிளைத்து அழகினைச் செய்யும் (அக. 283:10). குன்றின் முதல்களிலுள்ள சிறிய ஊர்களிடத்தே தினை யினாலாக்கிய கள்ளினையுண்ட மறவர் வேட்டையாடி முல்லை நிலத் தோட்டத்தில் மானை அறுத்து உண் ணும் அழகிய காட்டின்கண்தலைவியுறையும் ஊர் உள் ளது, விரைந்து தேரினைச் செலுத்துக' என்று வினை முற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடங் கூறினான் (அக. 284:7). காட்டிலுள்ள ஓமை மரங்களின் முதலில் தெய் வங்களுறையும் (அக. 297:11). தமக்கென்று ஓரூரில் லாது ஊர்கள் தோறும் சென்று பரிசிலைப் பெற்று வாழும் வாழ்க்கையராகிய கூத்தர் சுரத்திடத்தே வந்த வெம்மையாலாகிய வருத்தத்தை மரமுதலில் தங்கி இளைப்பாறிப் போக்கிக் கொள்வர் (அக. 301:9). 'நீ பிரியன் தலைவி வருந்துவளே என்று எண்ணாமல், பெரிய கற்கள் பொருந்திய ஊர்களையுடைய மலை முதலிலுள்ள நெறியிற் பொருளீட்டும் வினைமேற் செல்லுதல் பொருந்துமோ' என்று தோழி பிரிவுணர்த் திய தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 307:15). கவர்ந்த முதலினையுடைய ஓமை மரங்கள் உயர்ந்துள்ள காட்டு நெறியில் தலைவன் தலைவியை உடன்கொண்டு சென்றான் (அக. 369:16). காட்டில் களிறு வயிரமுடைய யா மரங்களின் பொரிந்த திரண்ட முதலில் உருவும்படி குத்திக் கொணர்ந்துதனது பிடியின் மிக்க பசியினைப் போக்கும் (குறு. 255:2). பலாமரத்தின் குலைகள் வேரி லும், முதலிலும், கிளையிலும் ஒருபடியாகத் தொடுத்து மைத்தனபோவத் தொடர்ந்து கீழே தாழ்ந்தாற்போன்று தொங்கும் (குறு. 257:1). அன்றிற் பறவைகள் முழ வினைப் போன்ற முதலினையுடைய பனை மரத்தின் ஓலையில் இயற்றிய சிறிய சுள்ளிகளாலாகிய கூட்டில் உறையும் (குறு.301:1). கடற்கரையில் உள்ள தாழை மரத்தின் பெரிய முதல் இறாமீனின் முதுகு போன்ற சருச்சரை பொருந்தியதாய் இருந்தது (நற்.19:1). மலையில் புலி, யானை வருந்தும்படி அதனைத் தாக்கி அதன் குருதியைப் பருகிய கவுளையுடைய பெரிய தன் வாயை வேங்கை மரத்தின் முதலில் துடைக்கும் (நற். 158:8). தலைவன் இரவுக்குறி வரும் நெறியின் ஏதத் திற்கு அஞ்சிய தலைவியிடம் தலைவன், 'நின்நலத்தை விரும்பி யான் வரும் பொழுது நினது மேனியின் ஒளி எங்கும் தோன்றி இருளைப் போக்குவதால் இம்மலை யின் முதலிலுள்ள நெறி எனக்குக் காவலையுடைய தாயிற்று' என்று கூறினான் (நற். 192:12). கடற்கரைச் சோலையில், பொன்போலும் தாது பொருந்திய புன்னைமலரோடு சேர்ந்து மணங்கமழும் பூவினை யுடைய தாழை சருச்சரை பொருந்திய வளைந்த முதல் கொண்டிருந்தது (நற். 235:1). 'இரவுக் குறியிடம் வரும் தலைவனைச் சற்றே வருத்துதற்க நாம் நமது மனை யினருகில் வளைந்த புன்னை மரத்தின் குடமுழாப் 165 முதல் போன்ற முதலின் பின்னே சென்று மறைந்து கொள் வோம் வா' என்று தோழி தலைவியை அழைத்தாள் (நற்.307:6). தொழில் செய்யவுதவா தொழிந்த முரிந்த வாயையுடைய தோணியை ஞாழலொடு சேர்ந்தோங் கிய புன்னை மரத்தின் நிழலிலே குடமுழாப் போன்ற அதன் முதலில் பிணித்துப் போடு வர் (நற்.315:8). மலைப்பிளவில் குட்டிகளை ஈன்ற பெண்புலியின் பசியைப் போக்குவதற்காக ஆண்புலி இரையைக் கவருவதற்குப் பதுங்கியிருக்கின்ற மலை முதலிலுள்ள சிறிய வழியில் இருளில் தலைவன் வருதலால் தலைவி வருத்தமுற அவன் தொடிகள் கழன்றன' (நற். 332:7). வேந்தற்கு உற்றுழிப் பிரிந்த தலைவன் குறித்த பருவத் தில் வாராமையால் தலைவி தோழியிடம், 'பாசறையி லுள்ள நம் காதலரிடத்திருந்து தூது மொழிகளும் வாரா வாயின; துன்பத்தையேசெய்யும் வாடைக்காற்றும் வாழையின் பெரிய முதல் அசையும்படி வீசி வருத்து கின்றது; என்னிலையாசாகுமோ' என்று கூறினாள் (ஐங். 460:3). வேங்கை மரத்தைப் புலி என்று கருதிச் சினங்கொண்டு அதன் முதலில் குத்திய யானை தன் கொம்புகளை இழுக்கமுடியாமல் வருந்தி யது (கலி. 38:7). சினத்தோடு வந்து தன்மீது பாய்ந்த சிவந்த ஏற்றை அதன் செவி முதலில் கொம்புகளைப் பிடித்துக் கொண்டு அதன் வலியையழிக்கும் காயாம்பூ சூடிய இவ்வாயனைப்பார்; என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 103:51). முருகவேள், தனது வேற்படை யாற்சூரபன்மனாரிய மாமரத்தின் முதலைத் தடிந்தழித் தான் (பரி. 5:4). முருகப்பெருமான், உலகிற்குத் துன்பஞ்செய்தலால் அறத்திற்குப் பொருந்தாத சூரபன் மாவாகிய மாமரத்தின் முதலைத் தடிந்தொழித்தவ னாவான் (பரி. 19:101). முருகப் பெருமான் சுரத்தின்கண் உள்ளது, பகைவர் தலைவனாகிய சூரபன்மனான மாமரத்தின் முதலைத் தடிந்த வேலாகும் (பரி. 21:8) 4. திசை : வெள்ளி கிழக்குத் திக்கிலிருந்து மேற்கு முதற்கு திசைக்குச் - சென்றாலும் மேற்குத் திக்கி லிருந்து கிழக்கு முதற்குச் சென்றாலும் வளம் குன்றாது யாம் வேண்டியது ஈபவன் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன். அவன் தாள் வாழ்க என்று கோவூர்கிழார் வாழ்த்தினார் (புற. 386:20, 21). பல் யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன் அழிக்கும் பகைவரின் வளமான நாடுகள் பாழ்பட, மேற்கில் மறைந்து கிழக்கு முதலில் தோன்றம் ஞாயிறு உச்சியிலிருக்கும் நண்பகற் பொழுதிலும் அங்கு நரி ஊளையிடும்; கோட்டானின் குரலிற்கேற்பப் பேய்களாடும் (பதி. 22:32). உலகில் பரந்துள்ள இருள் நீங்கும் வண்ணம் ஞாயிறு கிழக்கு (குண) தோன்றினாற் போல, இரத்தலைச் செய்யும் பரி சிலரின் குடிகள் செல்வப் பேற்றால் சிறப்புற ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதன் தோன்றினான் (பதி. 59:6).<noinclude></noinclude> hpw7kxpoq2po0imhhnj533mij43bq8r 250 665992 1983483 2026-10-26T09:23:35Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983483 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதல் 5. ஏழாம் வேற்றுமை உருபு (நச்சர்) : பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழி யனை, மேல்திசை முதல் - ஏழாம் வேற்றுமை உருபு - தோன்றிய நின்குலமுன்னாகிய பிறைமதிக் கண் நாடோனும் சிறக்குமாறுபோல, நின்பின் வழியினர் சிறப்பெய்துக;கீழ்திசை முதல் தோன்றும் முழுமதி நாடோறும் தேயுமாறு போல நின் பகைவரின் ஆக்கம் கெடுவனவாக என்று மாங்குடி மருதனார் வாழ்த்தினார் (மது. 193,195). ஒள்ளிய வெப்பமிக்க தன்பகற் பொழுதை அடக்கிகொண்டு ஞாயிறு மேல் திசை முதல் மறையவும், கீழ்திசை முதல் பதினாறு நாள் முதிர்ந்து நிரம்பிய முழுமதி தோன்றிப் பகலைப் போல நிலாவினைச் சொரியும் இரவுப்போது வரவும் மதுரையின் மகளிர் தம் கணவரைக் கூடும் வேட்கை யாலே அதற்குரியனவற்றைச் செய்ய முனைந்தனர் (Lg. 547(2)). 6.காலம் : 'தொடக்க முதலிலிருந்து - காலத்திலிருந்து பழகியறியாததுன்ப வாழ்க்கையையுடையோமாகிய எங்களுடைய வறுமையைப் போக்குபவன் நீயே என்று உணர்ந்து வந்துள்ளோம்' என்று நல்லிறையனார் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனிடம் கூறினார் (புற.393:1). 7.கிழங்கு : இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனால் பாழ்படுத்தப்பட்ட பகைவரின் ஊர்களில் நீரற்ற சாலிடத்தேயுள்ள சிவந்த காந்தள் முதலோடு - கிழங் கோடு - சிதைந்தது (பதி. 15:11). தலைவனின் பிரிவை இதுகாறும் நீ நன்கு ஆற்றியிருந்தனை என்று பாராட்டிய தோழியிடம் தலைவி 'காதலருடைய மலையிலிருந்து மழைநீரால் வந்த காந்தளின் முதலையான் நட்டு வளர்த்ததால் ஆற்றினேன்' என்று கூறினாள் (குறு. 361:4). 8. தலைவன், முதல்வன் : முருகவேள், சூரபன்மா வாகிய முதலை - தலைவனைக் - கொன்ற நெடிய வேற்படையை உடையவன் (முரு. 46). 9. காரணம் : 'தலைவன் செல்வம் பெற்று மகிழ்ந்து சிறந்து வாழ்வதற்குத் தலைவி முதலாக - காரணமாக - உள்ளவள்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (குறு. 10:1). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாக வற்புறுத் தும் தோழியிடம் தலைவி வன்புறை எதிரழிந்து, நகை முதலாக நாம் கொண்ட நட்பில் தோன்றிய தகுதிப் பாடுகளால் நம்மை வருத்துதல் ஒழிய, மாறுபாடு முதலாக வந்த பகையால் தலைவர் வருத்துதல் இவர்; 166 முதல் அவர்தம் தகுதிப்பாடுகளால் வருத்தும் நோய் பகை யினும் கடிதாய் உள்ளது என்று கூறினாள் (கலி. 137:13, 15). 10.தூறு, புதர் : வயலில் உழவரால் அறுபட்ட நெய்தற்பூ நெல் முதலொடு - தூறொடு - கலந்து அரிக் கிடையிலே வாடிக்கிடக்கும் (நற்.275:2). பொருட் பிரிவிடையாற்றாத தலைவி தோழியிடம், காதலர் பிரிந்து போகும் அரிய வழியில் காயும் ஞாயிறே, காய்ந்து உலர்ந்த முதலிடையே புகுந்து தங்கி நினது வெப்பம் தணிந்து குளிர்ந்து அவர்மீது சேர்வாயாக என்று நாம் வாழ்த்துதலைச் செய்ய, அது நம் கற்பிற்கு இயைவதொருசெயலாமோ; அல்லவே என்று கூறி னாள் (கலி.16:15). கொல்லேறுகளைத் தொழுவினுள் விட்ட ஆயர்,மழை பொழிந்து குளிர்ந்த காட்டில் அரும்புவிட்டு, முன்பு உலர்ந்திருந்த முதல் (புதர்) நிறைய மலர்ந்த பிடவம்பூ, செங்காந்தட்பூ, காவாம்பூ ஆகியவற்றாலாய கண்ணியை அணிந்திருந்தனர் (கலி. 101:2): 11. முதற்பொருள் (இறைவன்) : தலைவன் விரைவில் மணம் புரிய வேண்டித்தலைவி, வேங்கை மலர்களைத் தூவி மலையில் உள்ள கடவுட்கெடுத்த கோயிலில் விளங்கும் முதலை - முதற் பொருளாய இறைவனைத் தேம்பலி சொரிந்து வழிபாடியற்றி னாள் (ஐங். 259:3). 12. ஆகாயம்: ஐம்பெரும் பூதங்களுள் முதலாய் - ஆகாயமாய் - இருப்பவரும் திருமாலேயாவார் (பரி. 3:66). 13.ஆதி: உலகில் முதல் - ஆதி - முறையினும், இடைமுறையினும், கடை முறையினும், படைத்தல் காத்தல் அழித்தல் என்னும் தொழில் வேற்றுமை பற்றித் திருமால் பிறவாத பிறப்புக்கள் இல்லை (பரி. 3:71). முதல் ஊழியின்கண் நீரினூடே பெரிய நிலம் தோன்றாத காலத்தே பிரமனோடு தோன்றி விரிந்த தாகிய பொகுட்டினையுடைய உந்தித் தாமரையை யுடைவர் திருமால் (பரி.3:91) 14.தறி: காவிரிப்பூம்பட்டினத்தே, உப்பின் விலை கூறி நெல்லைக் கொண்டு வந்த படகைப் பந்தியில் நிற்கும் குதிரைகளைப் பிணிக்குமாறு போல, அணைந்த முதலில் - தறியில் - பிணித்து வைத்திருப்பர் (பட்.31).<noinclude></noinclude> s4g37tqbmk551ozfu8nf922ili2k2yn 250 665993 1983484 2026-10-26T09:24:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983484 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதல்வர் 15. ஐந்தாம் வேற்றுமைப் பொருள் படவரும் சொல் (எல்லைப் பொருள்) : மேடவிராசி பொருந் திய கார்த்திகை நாளின் நிறைந்த இருளையுடைய பாதிஇரவில் முடப்பனைபோலும் வடிவுகொண்ட அனுடநாளின் அடியின் வெள்ளி முதல் - முதலாக- கயமாகிய குள வடிவுபோலும் வடிவுடைய புணர்பூசத் துக் கடையின் வெள்ளி எல்லையாக அமையுங்காலம் தீயதை உணர்த்தும் அறிகுறியின் ஒரு நிலையாகும் (புற.229.3). முதல்முதல் (முதன்முதல்) - அடிமுதல் : காட்டில் உள்ள குறிய காலினையுடைய வாகைமரம் கலை மானின் தவையில் முதன்முதலில் - அடிமுதலில் கப்புவிட்ட கொம்பு போன்ற கவட்டினை உடையதா யிருந்தது (அக.151:7). முதல்வ - தலைவனே, பெருமானே (விO) : ஆழிய் படையையுடைய முதல்வ - தலைவனே - என்று திரு மாலைக் கீரந்தையார் விளித்தார் (பரி. 2:19). கீரந்தை - யாரால் திருமால், பதினாயிரங்கைகளையுடைய 'மறை முதல்வ' என்றும், 'அநாதியாய் வருகின்ற முறைமை யினையுடைய மறைக்கு முதல்வ' என்றும் அழைக்கப் பட்டார் (பரி.3:42, 47). 'முதல்வ நினது ஊர்தியாகிய யானையின் பிளிற்றொலி முழக்கம் இடியின் முழக் கத்தை ஒத்தது' என்று ஆசிரியன் நல்லந்துவனார் கூறி னார் (பரி.8:17). முதல்வர்- 1. அந்தணர் : பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், அமைத்த கேள்வியநிலையும், ஐம்புலனும் அடங்கிய விரதங் களையும், நான்கு மறைகளையுமுடைய முதல்வர்- அந்தணர் - சுற்றமாக அமைய, அதற்கேற்ப நிலை பெற்ற வேள்வியைச் செய்து சிறப்புற்றவனாவான் (புற.26:13). அதியமான் நெடுமானஞ்சி பகைவேந் தரைக் கொன்று விழுப்புண்பட்ட ஞான்று ஒளவையார் அவனிடம், அறவாழ்க்கையையும், நான்கு மறை களையுமுடைய முதல்வர் நோயினால் இறந்த நின் பகைவரின் உடலைத் தருப்பைப் புல்லிற் கிடத்தி வாளால் போழ்ந்து 'வீரர் செல்லும் உலகத்திற்குச் செல்க' என்று கூறி அடக்கம் செய்யும் இழிதகைமை யிலிருந்து பிழைத்தார்கள்' என்று கூறினார் (புற.93:7). 2. முன்னோர் : தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறை, தனது குடியில் தோன்றிய முதல்வருக்கு முன்னோருக்குப் - பாதுகாவலைச் செய்து வாழ்ந்து, நல்லாட்சிக்குரிய அறிவுரைகளைக் கூறும் அமைச்சர் 167 முதல்வன் களைப் போன்ற அறிவாற்றல் உள்ளவனாக விளங் கினான் (பதி. 72:4). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும் பொறைக்குத் தோற்று ஓடிய சோழ வயவர் போட்டு விட்டுச் சென்ற வேல்கள், ஏறியவர்களுக்கு நாடு முழுதும் காணும்படியான நெடிய மலையிடத்து நறவு என்னும் ஊரின்கண் இருந்த செல்வக் கடுங்கோ வாழி யாதன் நாட்காலைத் திருவோலக்கத்திலிருந்து தன் குலத்து முதல்வரைப் போல நிலைபெற்றுப் புரிந்த நல்லாட்சியின் மாட்சியினைக் கபிலர் பாடிப் பெற்ற ஊர்களினும் பலவாகும் (பதி. 85:5). 3. முனிவர் : முருகவேளைக் காண்பதற்கு உணர்ந்து கோடற்கரிய மறையை உணர்ந்த சிறந்த தவவொழுக்க முடைய தெய்வத்தன்மை பொருந்திய முதல்வர்கள் - முனிவர்கள் - முதலியோர் வந்து தங்குவதால் திருப்பரங்குன்றம் இமயமவையை ஒக்கும் (பரி. 8:9), முதல்வன் 1. இறைவன் : மறை, மிக்க நீண்ட சடையினையுடைய முதிய முதல்வனது - இறைவனது (சிவபெருமான்) - வாக்கைவிட்டு நீங்காது அறமொன் றையே மேவிய நான்கு கூற்றையுடைத்தாய், ஆறங்கத் தாலும் உணரப்பட்டதாக உள்ளது (புற. 166:2). தலைவி யின் பிரிவுத் துயரைக் கண்ட சான்றோர் தலைவனிடம் சென்று, 'பிரியேனென்ற நினது கூற்றை நம்பிய காதலி யின் கண்ணீரைப் பார்க்குமிடத்து, அரிய தவத்தை யுடைய அறம் வளர்த்த முதல்வனைப்போல நீ எவரிட மும் பொய் கூறாய் என்ற நின் புகழுக்கு இழுக்கா காதோ' என்று கூறினர் (கலி. 100:7). உலகம் மூன்றை யும் தன் திருவடியாலே அளந்த முழுமுதல் முதல்வ னுக்குப் பாலன்ன மேனியான் (பலராமன்) மூத்த வன் என்னும் முறையுடையோனாவான் (கலி. 124:1). பொன்னின் அழகினைக் கொண்ட ஆழிப்படையினை எல்லா உலகங்களையும் ஆள்வதற்கு அடையாளமாக வலப்பக்கத்தை ஏந்திய, நிலைபெற்ற உயிர்கட்கு முதல்வனாகத் திருமால் விளங்குகின்றார் (பரி. 1:53). மதியை உணவாகவுடைய அமரர்க்கு முதல்வனாயும், அவுணர்க்கு முதல்வனாயும் திருமால் விளங்குகிறார் (பரி.3:53,56). ஆயிரம் தலைகளையுடைய அரவினை (ஆதிசேடனை) வாயிற் கொண்டுள்ள ஊர்தியாகிய சேவலும் (கருடச் சேவல்) செருக்கடங்கி நொந்து 'செங்கண்மாலே' என அலறும் கால முதல்வனாகவும் திருமால் உள்ளார் (பரி. 3:61). தாமரை மலரின்மேல் விற்றிருக்கும் முதல்வனும் (பிரமன்), திருவாதிரை நாளிற்குரிய முதல்வன் (சிவன்) பெயராலே சொல்லப் படுகின்ற பதினொரு உருத்திரரும் முருகனைக் காண வேண்டித் திருப்பரங்குன்றத்திற்கு வந்து தங்கியிருத்த லால் அக்குன்றம் இமயத்தையொத்தது (பரி.8:3,6).<noinclude></noinclude> 06rcq3ziw0y4xy2stu0j1qy426irsx8 250 665994 1983485 2026-10-26T09:24:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983485 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதலை 2. தந்தை (முன்னவன்) : பரத்தையிடமிருந்து போத்த தலைவனைச் சினவாது ஏற்றுக்கொண்டனையே என்ற தோழியிடம் தலைவி, 'பகைலெல்லாம் பரத்தையர் மனையிலே தங்கினாயே, என்று கூறி யான் ஊடினே னேயானால், அவன் தன் முதல்வன் - தந்தை - பெயரைத் தாங்கியதன் புதல்வனை அணைத்துக் கொண்டு பொய்த்துயில் கொண்டு வருந்துவான்' என்று தன் ஏலாமையைக் கூறினாள் (கலி. 75:24). 3.தலைவன் : வேள்விகளியற்றி விண்ணோர்கட்கு முதல்வனாகிய - தலைவனாகிய - விரிந்த சுடரை யுடைய மணிகளினாலாகிய பூணன் (இந்திரன்) வேண்டியவாறு, இறைவன் தன் வாக்குத் தவறாமல் முருகனாகப் போகும் கருவைச் சிதைத்து முனிவர்க்கு அளித்தான் (பரி. 5:31). முதல்வியர் - முதிய பார்ப்பள மகளிர் : மதுசை நகரிலுள்ள கன்னிப் பருவத்து மகளிர் சடங்கறிந்த முதல்வியர் - முதியபார்ப்பன மகளிர் - நோன்பு செய் யும் முறைமையினை அறிவிக்க, வைகறைப் போதில் வையையில் தைந்நீராடினர் (பரி.11:82). முதலை - நீர்வாழ் வலிய விலங்கு : நீர்நாய், குளத்தில் நாளுணவு பெறச் சென்று வாளை மீனை மிகுதியாக உண்டும் அமையாமல் வரால் மீனை உண்ணும் பொருட்டு வலிய முதலை - நீர்வாழ் வலிய விலங்கு- யோடு மாறுபட்டு நீங்கும் வளமிக்க ஊர் அழும்பில் (புற.283:4). தலைவியின் நோய்க் காரணமறியாது தெய்வத்தை வழுத்தியும் வருந்தும் செவிலியிடம் தோழி, தலைவன் இரவுக்குறி வரும் வழியிலுள்ள ஆழத்திடத்துப் போதற்கரிய சுழியிடத்தே வளைந்த தானையுடைய முதலைகள் திரிவதை எண்ணியே அவள் இந்நோயுற்றாள்' என்று கூறினாள் (குறி. 257). நன்னன் சேய் நன்னனுக்குரிய மூதூர் இரையைத் தேடி யுலாவும் வளைந்த காலினையுடைய முதலைகள் நிறைந்த,திரையுண்டாகும் ஆழ்ந்த, கல்லையகழ்ந்த கிடங்கினையுடையதாயிருந்தது (மலை. 90). ஓமை யின் அடிமரம், பெரிய உப்பங்கழியிலுள்ள முதலை யின் தோலைப் போன்று செதில்களையுடையதாயிருக் கும் (அக.3:1). வளைந்த காலினையுடைய முதலை யோடு சுறாமீனும் திரியும் உப்பங்கழியாய அரிய வழி யினைக் கடந்து இரவுக் குறி வரும் தலைவனிடம் பகற் குறி வருமாறு தோழி கூறினாள் (அக. 80:1). தமக் கென்று ஓர் ஊரில்லாது பல ஊர்களுக்கும் சென்று மகளிரோடு கூத்தியற்றிப் பெறும் பரிசிற் பொருளைப் பாதுகாவாது ஓவாதுண்ணும் கூத்தர் செல்லும் சகடத் 168 முதியர் தின் பாயால் வேயப் பெற்ற கூரை நீரில் வாழும் முதலை அங்காந்தாற் போன்றிருந்தது (அக.301:6). வரைவு கருதி இரவுக்குறி மறுக்கும் தோழி தலை வனிடம், 'வளைந்த கால்களையுடைய கொல்லுதலில் வல்ல ஆண் முதலை வழியிற் செல்வாரைத் தடுக்கும் பெரிய உப்பங்கழியை நீத்தி இரவுக்குறியிடத்தே தீ வருவதைக் கண்டு நின் காதலி துயருறுவள்' என்று கூறினாள் (குறு. 324:1). களவுக் காலத்தில் காமமிக்க தலைவன், அச்சஞ்செய்கின்ற முதலையின் தடுச்ச முறுத்தும் பகைமைக்கும் அஞ்சானாய் இரவுக்குறி விடத்தே வந்தான் (சூற். 287:6). பரத்தையொழுக்க முடைய தலைவன், முதலைப் போத்து தன்னோடு ஒருங்குவாழும் மீனைத் தின்னும் தீர்த்துறையமைந்த ஊருக்குத் தலைவனாவான் (ஐங். 5:4). பரத்தை யொழுக்கமுடைய தலைவன், தம்மைக் கருக்கொண் டுள்ள தாய் சாகும்படி பிறக்கும் கொடிய நண்டு களோடு, தாம் ஈன்ற பிள்ளைகளையே தின்னும் கொடுமை பொருந்திய முதலைகளையும் உடைய ஊரினன் (ஐங்.24:2). 'தாமீன்ற தமது பிள்ளைகளைத் தாமே கொன்று தின்னும் அன்பு சிறிதும் இல்லாத முதலைகளோடு வெளிய மலர்களையும் ஒருங்கே உடைய நீர்நிலைகளைக் கொண்டது அவனுடைய ஊர்' என்று பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனை இகழ்ந்து கூறித்தலைவி வாயின் மறுத்தாள் (ஐங்.41:1). இடங்கர், கராம் காண்க. முதலோர் - மூத்த மகளிர் (முன் தோன்றியவர்) : பெருஞ்சித்திரனார் குமண வள்ளலிடம் பெற்று வந்த பரிசிலைத் தம் மனைவியிடம் கொடுத்துப் 'பல குணங்களும் மாட்சிமைப்பட்ட கற்பினை உடைய நின் சுற்றத்து முதலோர்க்கும் - மூத்த மகளிர்க்கும் - கொடுப் பாயாக' என்று கூறினார் (புற. 163:2). முதன்மை - ஆதி (காவம்1 : திருமால், மூவேழுலகத்து உயிர்கள் எல்லாமாக விளங்குவதோடு முதன்மை - ஆதி -நீங்கிய (அநாதியான) காலமாகவும் உள்ளார் என்று நல்லெழுநியார் கூறினார் (பரி.13:24). முதாஅரி - முதாரி, முதுமை : நாஞ்சில் வள்ளுவ னிடம் பரிசில் பெறச் சென்ற பாணன், சிறிய யாழை யும், கரந்தையாகிய ஆடையையும் உடையவனாய் இருந்ததோடு முதரஅரி - முதுமை - எய்தியவனாகவும் இருந்தான் (புற.138:5). முதியர் -முதியோர்: போரில் இறந்துபட்ட தன் கணவரைத் தழுவிக்கொண்டு, மனைவி, 'போர் முடிந்து இளையோரும், முதியரும் - முதியோரும் -<noinclude></noinclude> fk6t8pm7uqh0a3z9fuletbyefnf2gin 250 665995 1983486 2026-10-26T09:25:18Z Harisha usha 17386 OCR 1983486 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 16 மா மாக் கடலின் அலையைப்போல ஆரவாரஞ் செய்து உலவுகின்ற சோலைகள் எத்தனை என்று எண்ணு வேன்' என்று கூறினான் (குறு. 237:5). வரைவிடை வேறுபட்டு வருந்திய தலைவியிடம் தோழி, 'மா மலைநாடனாகிய கேண்மை நிறைந்த நினது காதல னின் பிரிவு நினக்கு மெய்யுறு புணர்ச்சியை (வரை வினை) உள்ளடக்கியதாதலின் வருந்தற்க' என்று கூறி னாள் (குறு. 308:6). மா மழை பொழியும் கார்கால மாலைப் பொழுதில் ஆண் மான்கள் பிணைகளைத் தழுவிக்கொண்டு காட்டிலுள்ள புதர்களில் ஒடுங்கி யிருக்கும்; ஆண் யானைகள் பிடிகளோடு பொருந்தி மலையிடத்தை அடையும் (குறு. 319:5). 'தலைவியை அணங்கியவன் முருகனல்லன்; வானத்தை அளாவிய மா மலைக்குரிய தலைவனேயாவன்' எனத் தோழி அறத்தொடு நின்றாள் (குறு. 362:6). நெகிழ்ச்சியை உடைய மா மழை பொழிவதால் மிக்குவரும் அருவி நீரில் மகளிர் திரள்புகுந்து நீராடும் (குறு. 367:4). மா மழையைப் பொழியும் கார்கால மாலைப்பொழுது தலைவரைப் பிரிந்த மகளிரைத் துன்புறுத்தும் தன்மை யது (குறு. 391:5). குற்றம் தீர விளங்கிய திகரியை யுடைய மாயோன் மா நிலத்தையே தன் சிவந்த அடி களாகப் பெற்றுள்ளான் என்று ஆன்றோர் கூறுவர் (நற். க.வா. 1). புல்லி என்பானுக்குரிய வேங்கடமலையின் மா இதழ் விரிந்த காந்தளையுடைய சாரலிடத்தே பாம் பின் வாயில் அகப்பட்டுக் கொண்ட களிற்றுக்காக அஞ் சியபடி வருந்திப் பிளிறும் பேரொலி மலையிலுள்ள விடரகத்து எதிரொலிக்கும் (நற். 14:7). மா மலை யிடத்தே வேங்கைமர நிழலில், தன்கன்றோடு துயிலும் ஆமானைக் கண்ட மந்தி தன் சுற்றத்தைக் கையமர்த்தி, மெதுவாகச் சென்று ஆமானின் பால் சுரந்த மடியில் பாலைக்கறந்து, தன் குட்டியின் கையை நிறைக்கும் (நற்.57:7).மீண்டும் பொருள் வயின் பிரிந்து செல்ல எண்ணிய தலைவன், முன்பு இடைவழியில் மலை வாய்ச் செல்லும் திங்களைக் கண்டு, எமது மா மலை யில் முட் போன்ற பற்களையும், திலகமிட்ட மணக் கின்ற நெற்றியையுமுடைய முழுத்திங்களொன்று (தலைவி) எமக்குமுண்டு என்று நினைத்ததனைத் தன் னெஞ்சிற் குரைத்துச் செலவழுங்கினான் (நற். 62:10). முகில் மா கடலின் நீரை முகந்து கொண்டு வந்து, அருவியின் நீரால் மலையின் அகன்ற இடமெல்லாம் மறையும்படி பரவி, மலை கண் விழித்து இமைப்பது போல் மின்னி ஒலிக்கும் இடி யுடன் கூடிப் பொழிந்தது (நற். 112:6). குறை மறுக்கப்பட்ட தலைவன் 'மா நெஞ்சே!' என்று தன் நெஞ்சினையழைத்து, 'தலைவி அருளாளாயினும் வருந்தற்க! யான் கொண்ட நோய்க்கு அவளன்றி வேறு மருந்தில்லை' என்று கூறினான் (நற். 140:9). குளங்களில் நீர் வற்றத் தடையறச் செவ்வி யழிந்து காய்ந்த பல நெடிய மா நெறிகளையுடைய சுரத்தில் தலைவன் பிரிந்து சென் றான் (நற். 224:9). 'களிற்று யானை பிடியுடன் மலை வாழையினை உண் ணுவதில் வெறுப்பேற்படின் சிறிய குடியிலுள்ளார் அஞ்சியலறும்படி பலாவினது இனிய பழத்தைத் தின் னும் மா மலைநாடனே' எனத் தலை வனைத் தோழி யழைத்துப் பகற்குறியை மறுத்து இரவுக்குறி நேர்ந்தாள் (நற்.232:6). தலைவனுடன் தன் மகள் போய்விட்டாள் என்பதையறிந்த நற்றாய், 'முன்பே என்னை மாத்தாழி யிலிட்டுக் கவிக்கும்படி என் உயிரைக் கொண்டு போகாத கூற்றம் வலியழிந்து தன்னை அந்தத் தாழியி லிட்டுக் கவிக்கும்படி இறந்தொழியக் கடவதாக!" என்று வருந்திக் கூறினாள் (நற்.271:11). மாப் பொருந் திய முள்ளூர் மன்னனாகிய மலையமான் திருமுடிக் காரி குதிரையேறிச் சென்று ஆவினத்தைக் கவர்ந்து கொண்டு வரும்பொழுது, அவ்வாவினத்திற்குரியோர் அழிந்ததைப் போலப் பிரிவுத்துயரால் தலைவியின் அழகு அழிந்தது (நற். 291:7). தலைவியின் அழியாத மர பினையுடைய பழைமையான ஊர், மழை பெய்தால் நெல் விளைந்தும், மழை பெய்யாது வறண்டால் மாக் கழியில் நீரில்லாத சேறெல்லாம் காய்ந்து உப்பாக மாறி யும் வளமூட்டும் சிறப்புடையதாகும் (நற்.311:3). முகில் தான் செய்ய வேண்டிய பெய்தல் தொழிலை நீத்து மாவிசும்பில் சென்றொழிந்ததனால், வெப்பமிக மூங்கில் எல்லாம் வாடி மலை அழகழிந்தது (நற். 333:1). முகில் நெடுநாள் மழை பெய்யாதொழிந்தாலும் அருவியொலி மாறாது பெருகி வருகின்ற வான்மீது யர்ந்த மா மலைக்குரியவனாவான் தலைவன் (நற். 365:8). வினைமுற்றி மீளலுறும் தலை வன் பாகனிடம், 'பாக, இதுகாறும் மழை பெய்யா திருந்த முகில், மலர் கள் நிறைந்துள்ள காயா மரங்களையுடைய மலையி னிடையே சரக்கொன்றை மலர்ந்தாற்போல, மாமலை யின் பிளப்பிடங்களெல்லாம் நன்கு தெரியும்படியாக மின்னி, மழை பெய்யத் தொடங்கிவிட்டது; மழை யைக் கண்ட என் காதலி அழத் தொடங்கிவிடுவாளாத லின் விரைந்து செல்க' என்று கூறினான் (நற். 371:2). 'மாஇரும் கொம்புடைய எருமை மாடு மேய்ந்த கொடி யினின்றும் ஒழிந்த மலைப்பச்சையின் இலைகள் மகளிர் கலன்களை அணிதற்குப் பயன்படும், கொண் கானத்திலுள்ள நன்னனது பொலிவு பொருந்திய எழில் மலையைப் பெறுவதாயினும் நின் காதலர் பிரியார் கவலற்க!" என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற். 391:3). தலைவன், பன்றி பறித்ததால் நிலத்திலிருந்து வெளிப் போந்த பல மணிகளின் ஒளிவிடும் விளக்கத் தில் கன்றை ஈன்ற பிடியானையைக் களிறு காத்து நிற் கும்படியான மா மலைக்குரியவனாவான் (நற். 399:8). வலிய அடியைக் கொண்ட வேங்கையின் மா இதழ் களுடைய பொன்னிற ஒளிவீசும் மலர்கள் அகன்ற கற் பாறைகள் அழகுறும்படி பரத்தற்கிடனான மலை<noinclude></noinclude> 3gzf8gp873urebryy7eibtdiba4btnk 250 665996 1983487 2026-10-26T09:25:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதியன் வேற்றுநிலம் போய்விட்டனர்; நீ வீழ்ந்துபட்ட னையே; நின் வயதான தாய்க்கு என்ன சொல்வேன்' என்று புலம்பினாள் எனக் கயமனார் கூறினார் (புற. 254:1). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன், தன் அறி வோடு ஒக்கும் முறையுடைய முதியரைத் துணையாகக் கொண்டு செங்கோல் செலுத்தி வந்தான் (பதி. ப. 3:4). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், புதல்வர்களைப் பெற்றுத் தன் குல முதியருக்குக் (முன்னோராய பிதிரர்) கடனாற்றி, இல்லறத் தாருக்குரிய பழைய கடன்களைச் செய்து முடித்தவனாவான் (பதி. 70:21). தொண்டை மான் இளந்திரையனுக்குரிய தொண்டைநாட்டில் கோடைக்காலம் நீண்டதாயினும் நீர்வற்றாத ஆழமான குளங்களில் வலைஞரின் இளைஞரும் முதியரும் பகழியையும் வில்லையுமொத்த கயல்மீனையும் இறா மீனையும் பிடிப்பர் (பெரு. 268). இளைஞரும் முதிய ருமாகிய பரதவர் கடலிலே சென்று வலையினால் மீன் களை வாரிக் கொணர்ந்து பரிசிலர்க்கு வழங்கியவை போக எஞ்சியதை விலை கூறி விற்றுவிட்டுக் கடற் கரையின் மணற் பரப்பில் துயின்றனர் (அக. 30:4). உதியன் சேரலாதன், துறக்கத்தினையடைந்த கெடாத நல்ல புகழினையுடைய தனது முதியருக்குத் தென்புலக் கடனாற்று முகத்தான் அவர்கட்குப் பலியாகப் பெருஞ் சோறு படைத்திட்டான் (அக. 233:8). குறவர் கள் ளுண்ட மயக்கில் தினைக்காவலை மறந்தபொழுது, யானைகள் தினைப்பயிரைக் கவர்ந்து உண்ணுவதைக் கண்டு பொதாது இளையரும் முதியருமாய அக்குதவர் சுற்றத்துடன் திரண்டு வில்லால் விரட்டுதலைச் செய் தனர் (அக.348:12). சுறாமீன் கிழித்த வலையை, இரவில் இளையரும் முதியருமாய பரதவர் தம் சுற்றத் துடன் வடி நரம்புகளைக் கொண்டு முடிந்து செப்பம் செய்வர் (நற்.207:7). இளையரும் முதியருமாய மகளிர் அவ்யாற்றின் கரையை அடைந்தனர் (பரி.10:19). முதியன் - (ஒரு குறுநில வேந்தன்) முதியனே (விO) : 'பிடியானை வருந்தும்படி அதன் கன்றைக் கொணர்ந்து ஊரின் மன்றத்தில் பிணிக்கும் வேங்கட மலைக்குரிய தன் மனம் செல்லும் வழியெல்லாம் செல்லாத நல்ல சிறப்புடைய முதியன் - முதியனே, நின் முன்னோனான ஆதனுங்கன் போல நீயும் பசித்த என்சுற்றத்தின் துன்பங்கெடச்சிறப்புடைய அணிகலன் களை அளிப்பாயாக' என்று கள்ளிலாத்திரையனார் கூறினார் (புற.389:12). முதியவன் - 1. பிரமன் : உலகைப் படைத்தல் தொழிலுக்குரியவனான முதியவன் - பிரமன் முதலிய தேவர்களின் வேண்டுதலால் முக்கண்ணா னானாகிய சிவன் அவுணர்களின் முப்புரத்தை அழித்தான் (கலி. 2:1). 169 முதிர்வினன் 2.மூத்தோன் : வடமொழிப் பெயர் பெற்ற வயக்குறு மண்டிலம் போலும் முகத்தவனுடைய (திருதராட்டி ரன்) மக்களுள் முதியவன் - மூத்தோன் - (துரியோத னன்) - சூழ்ச்சியால்,ஐவர் (பஞ்சபாண்டவர்) உள்ளே இருக்க அரக்கு மாளிகைக்குத் தீ வைத்தனர்(கலி.25:2). முதியோள் - வயது முதிர்ந்தவள் : பகைவயில் களிற்றைக் கொன்று புண்பட்டுப் போரில் இறந்த தன் மகனைக் கண்டு பெற்ற ஞான்றினும் பெரிதும் உவகையடைந்த முதியோள் - வயது முதிர்ந்தவள் (தாய்) - கொக்கின் சிறகைப் போன்ற வெள்ளிய கூந்தலையுடையவளாயிருந்தாள் (புற. 277:2). தன் மகன் போரிலே புறங்கொடுத்தோடினான் என்று கேள்விப்பட்டுக் கையில் வாளேந்தி, 'இஃது உண்மை யாயின் அவன் பாலூண்ட இம்மார்பினை அறுத்தெறி வேன்' என்று போர்க்களம்புக்கு அங்கு விழுப்புண் பட்டு மாண்டு கிடக்கும் மகனைக் கண்டு, பெற்ற ஞான்றினும் பெரிதும் உவந்த முதியோள் நரம்புகள் புடைத்துத் தோன்ற வற்றி உலர்ந்த தோள்களையுடை யவளாயிருந்தாள் (புற.278:2). முதிர்ந்தவன் - மூத்தவன் : ஒன்றையும் கல்லாது முதிர்ந்தவனின் - மூத்தவனின் ஞானக் கண்ணில்வாத இருண்ட உள்ளம் போல, ஞாயிறு மறைந்த மாலைக் காலம் புற்கென்று இருளைப் பரப்பியது (கலி. 130:6). முதிர்ந்தோர் - மூத்தோர்: 'உடல் தளர்ந்து வயது முதிர்ந்தோர் - த்தோர் - மீண்டும் விரும்பினாலும் இளமைப் பருவத்தை அடைதல் இயலாது; ஆகையால் யான் நின்னைப் பிரியாது அணைத்துக் கொண்டே இருக்க இரவு கழிவதாக எனக்கூறிய தலைவர் பொய்த் தனர் என்று பிரிவின் மெலிந்து தலைவி கூறினாள் (நற். 314:1). முதிர்ப்பு - முதிர்ச்சி : சூல் கொண்ட பச்சைப் பாம்பினது கருவின் முதிர்ப்பினை - முதிர்ச்சியினைப் போன்று, திரண்ட கரும்பின் அரும்பு தோகையால் மூடப்பட்டுப் பசுமையாக இருக்கம் (குறு. 35:2). - முதிர்வினள் வயது மூத்தவள் (வி.அ.பெ.) : 'யாண்டுகள் பலவாகியும் என்னுயிர் போகின்ற தில்லையே என்று கூறிக் கொண்டு, தண்டூன்றி, மெது வாக நடந்து, கண்பார்வை மறைந்து, நூலை விரித்தாற் போன்ற தலைமயிரையுடையளாய் முற்றத்திடத்தேயே வருந்தி இருக்கும் முதிர்வினளாய - வயது மூத்தவ<noinclude></noinclude> cm7t6pz91vigxof0f3ulnnyalkhclrj 250 665997 1983488 2026-10-26T09:25:52Z Harisha usha 17386 OCR 1983488 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 17 மா நாடன் தலைவன் (ஐங். 219:1). களவில் தலைவன் தலைவியோடு, நீல மணிபோலும் நிறமமைந்த மா மலையிடத்துச் சுனை நீரிலும், அருவி நீரிலும் நீராடி னன் (ஐங். 224:2). தலைவன், மயில்கள் மகிழ்ந்து ஆடவும், தேனீக்கள் இன்னிசை முரலவுமாகக் குளிர்ந்த முகில்கள் தழுவும் மா மலைக்குரியவனாவான் (ஐங். 292:2). 'முருகப் பெருமான் தான் விரும்பியுறைகின்ற, எறுழ் மரத்தின் விரிந்த பூங்கொத்துக்களிலுள்ள பூக்கள் பரந்த மா மலையைப் பிரியும்போது நீ தலைவியைப் பிரிந்து செல்க' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங்.308:4).மா இருஞ்சோலைகளையுடைய மலை யைக் கடந்து சென்ற தலைவன் 'நீ தழுவிக் கோடற்கு மீண்டு வந்தான்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங்.353:4). முள்ளம்பன்றியின் ஊனினை உணவாகக் கொள்ளும் எயினர் தங்கையாகிய தலைவி, இளமை யும், மாவும் சான்றவளாவாள் (ஐங். 364:2). பகன்றை யின் மா மலர்கள் வெள்ளிய இதழ்களையுடைமை யால், பாதித் திங்களைப் போன்ற வடிவு கொண்டிருந் தன (ஐங். 456:2). பக்கமலையிடத்திலும், ஆற்றிடைக் குறையில் மா விசும்புவரை ஓங்கிய மரங் கள் செறிந்த சோலைகளிலும் யானைகள் வசிக்கும் (கலி. 48:4). மாக்கடல் கலங்கும்படி உள்ளே சென்ற மாமரத்தை (சூரபன்மனை) வெட்டின வேலை ஏந்திய முருக னுடைய நிறம் போன்ற சிவந்த ஏறுகளையும் ஆயர் தொழுவினுள் விட்டனர் (கலி. 104:13). ஏறுகள் தம்முள் போரிடுதலைத் தவிர்க்க எண்ணி அவற்றினிடையே வேறுசில எருதுகளை விட்டுப் பிரித்து, ஆவினத்தோடு காட்டிற்கு ஓட்டிச் சென்று, தத்தம் இனங்களைப் பிரிக் கும் இடையர், மா நிலத்தை (உலகை)ப் படைக்க நினைந்து, முதலில் அந்நிலத்தை மறைத்துக் கிடந்த கடலை அகற்றிய நான்முகனை ஒத்தனர்-(கலி. 106:18). காதலன் பிரிவால் கவலும் காதலியொருத்தி, 'இம் மாலைப் பொழுதில் உப்பங்கழியில் மா மலர்கள் குவிய, காதலனை நினைத்தலால் வருந்தும் என் நெஞ் சமும் அழிந்து செயலிழந்து குவியும்' என்று கூறினாள் (கலி.130:12).திருமால், மா விசும்புனின்றும் இடை யறாது ஒழுகும் மழைநீர் வறண்டொழியும்படி அன்னச் சேவலாக வடிவங்கொண்டு சிறகுகளாலே புலரச் செய்தார் (பரி.3:25). மா நிலம் தோன்றாத ஆதி ஊழிக் காலத்தே வெள்ளத்தின் நடுவில் உந்திக்கண் தோன்றிய தாமரையையுடையவனாகிய திருமாலின் நேமியே (சக்கரமே) உலகிற்கு நிழலாகும் (பரி.3:91) வையையில் வந்த வெள்ளம், குறிஞ்சியிலுள்ள மா மரங்களை வேரோடு அகழ்ந்து உருட்டிக் கொணர்ந்து மருத நிலத்திலும் நெய்தல் நிலத்திலும் பரப்பியது (பரி. 7:14).முருகப் பெருமான் வள்ளியை மணந்தபொழுது தேவசேனையின்கண், முகில் மா (முது) வேனில் கார்ப் பருவமாகும்படி நீலமணி போலும் முகில்கள் மழை பெய்தாற் போலத் திருப் பரங்குன்றின் மிசை கண்ணீர் மழையைப் பொழிந்தது (பரி. 9:10). சைய மலையில் மழை பெய்ததால் அருவி யில் பெருகி வந்த வெள்ளம் மனைமாமரமாகிய (இல்லமரம்) தேற்றா மரத்தையும் தள்ளிக் கொண்டு வந்து வையைக் கண்ணுள்ள திரு மருதந்துறைக்கண் சேர்த்தது (பரி. 11:19). வையையே, மயிலைப் போன்ற மகளிர் காமம் சிறந்த களவொழுக் கத்தைக் கைவிட்டு, இளிவந்த கற்பொழுக்கத்தை மேற் கொண்டு தலைவன் இல்லம் சேறல் போலத் தன் பிறப் பகமாகிய மா மலையைக் கைவிட்டுக் கடலாகிய தன் தலைவன் இல்லத்திற்குத் தனியே செல்வது இழி வாகும் என்று கண்டார் கூறினார் (பரி. 11:43). முன் பனிப் பருவ மார் கழி மாதத்தில் மா இருந்திங்கள் மண்டிலம் தன்னகத்துள்ள களங்கத்தோடே வளர்ந்து நிறைந்த திருவாதிரையில் ஆகமங்களையுணர்ந்த பூசகர் அத்திருவாதிரைக்குத் தெய்வமாகிய சிவ பெருமானுக்குரிய விழாவைச் செய்யத் தொடங்கினர் (பரி. 11:77).நீலமணியை நிறத் தாலே ஒத்த மா மலை கள் தோன்றிய இம்மண்ணுலகத்தைப் பூ முடிநாகர் (ஆதிசேடன்) தன் தலையில் ஆபரணத்தைப் போலத் தாங்கினார் (பரி.தி. 1:74). மா நிலம் காணப்படாதபடி மிக்க மழை பொழிந்ததனால், வையையாற்றில் வெள் ளம் பெருகி மதுரையை விரைந்து அடைந்தது (பரி.தி. 2:1). மா.அ.1. காண்க. 9.கருமை (பண்புப் பெயர்) : சோழன் உருவப் பஃறேரிளஞ்சேட்சென்னி, குதிரை பூட்டப்பட்ட பொன் தேரின் மேலே பொலிவொடு தோன்றுவது மா - கருமை - கடலிலே ஒங்கி எழுகின்ற ஒளியோடு கூடிய செய்ய ஞாயிற்றினது தோற்றம் போன்றிருந்தது (புற. 4:15). சேரமான் கோக்கோதை மார்பனுக்குரிய தொண்டி மாக்கழியின் கண் மலர்ந்த நெய்தற் பூவினால் தேன் நாறும் கானலையுடையது (புற.48:3). அதியமான் நெடுமானஞ்சி பகைப்புலத்தைச் சுடுதலால் எழுந்த மாப்புகை மலையைச் சூழும் முகில் போல இளங் களிற்றைச் சூழ்ந்தது (புற.103:6).பாரியின் பறம்பு மலையின் சுனையில் மலர்ந்த மாயிதழ்க் குவளை (நீலம்) மலரில் துளித்த தேன் துளிகள் அருவியில் கலந்து கொள்ளிற்கு உழுத நிலத்திடை வாய்க்காலாக ஓடும் (புற.105:2). வையாவிக் கோப்பெரும் பேகன், மெல்லிய தகைமையுடைய மாமயில் குளிரால் நடுங்கு மென்று அருள் செய்து படாம் (போர்வை) கொடுத்துப் புகழினைக் கொண்டான் (புற.145:1). வல்வில் ஓரியைக் குறித்து வன்பரணர், 'விறலியே! நமது பிறப் புணர்த்தும் மாக்கோலைக் கையின்கண்ணே தாருங்க ளென்று சொல்லி அவனை அணுகிப் பாடினோ மானால், அவன் புகழ்ச்சிக்கு நாணி, விரைந்து மானின் தசையும்,ஆநெய் போன்ற மணமுள்ள மதுவும் கலந்து<noinclude></noinclude> 2gafexjzfbegzxqlekuekhmn9wbnbv6 250 665998 1983489 2026-10-26T09:26:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983489 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாலை வது போலவே எல்லோருக்குங்காட்டி, எனக்குப் பகலி லேயே வந்துவிட்டாய்; இனிக் காலையிலேயே வந் தாலும் வருவாய்; நின்னைக் களைபவர் யார்' என்று கூறினாள் (ஐங்.183:4). குறியிடத்தில் நிற்கும் தலைவி யைக் கண்டு தலைவன், 'நாணி நிற்கின்ற இவள், தனிமைத் துயரைத் தன்னோடு கொண்டிருக்கின்ற இந்த மாலை மறைந்தவுடன் இன்பம் கெழுமிய தனது மார்பினை எனக்கு வழங்கியருளுவாள்' என்று தன் னுட் கூறிக் கொண்டான் (ஐங். 197:3). 'புதர்தோறும் பூக்கள் பூத்திருக்கும் மாலையிலும் பிரிவோர் யாதுதான் செய்யார்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 215:5).'நம் காதலர் சென்றுள்ள நாட்டில், வேம்பின் பழங்களை உண்ணுவதற்கு வெளவால்கள் உயரப் பறக்கும் மாலையும் இல்லையோ' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங்.339:3). வௌவால்கள் மாலையில் தாம் விரும்பிய பழங்களை உண்ணு வதற்குப் பறந்து செல்லும் (ஐங்.378:2). புதல்வன் தலைவனுடைய மார்பில் ஊர்ந்து விளையாடத் தலைவி தலைவனோடு இருக்க, அத்தலைவன் அடை யும் இன்பத்திற்குப் பாணனின் யாழிசை இன்பம் பொருந்துவதோடு மெல்லிய துன்பத்தை உடையதாக வும் உள்ளது (ஐங். 410:1). காவலர் தம் கையிலுள்ள வெள்ளிய தடியை மாலையில் நிலத்தில் வீசுவதாலுண் டான ஓசை கேட்டு, முல்லை நிலத்தே குழியில் பதுங் கிக் கிடந்த குறிய முயல் அஞ்சி ஓடும் (ஐங்.421:1). ஆற்றும் பாணனிடம் தலைவி, 'கோவலர் முல்லை மலர்களைத் தாம் தொடுக்கும் தளிரோடு சேர்த்துக் கண்ணியாகக் கட்டுதற்குக் காரணமான, பிரிந்தோர்க்கு அன்பு செய்யாத இம்மாலையையும் அவர் சென்ற நாடு உடையதோ ' என்று கூறினாள் (ஐங். 476:4).'நீண்ட புல்லிய மாலையில் இடையறாது விலக்கற்கரிய நினைவாலுண்டாகும் துன்பத்தை நுகர்வது எவ்வளவு கொடிது; அத்தகையாளாகிய தலைவியின் துயரைக் களையத் தேரினை விரைந்து செலுத்துக' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (ஐங்.486:1). மாலையில், வண்டின் கூட்டம் சூழ்ந்து மொய்க்கும்படி முல்லை நிலத்தின்கண் முல்லைக் கொடிகளில் அரும்புகள் மலரும் (ஐங்.489:2). 'காதலர் பிரிதலால் எனக்குண்டாகிய மேனியின் வாட்டத்தைப் பிறர் அறியலாகாதென்று மறைப்பேன்;ஆனால்,மலர் களில் தேனுண்ணும் வண்டின் கூட்டத்தின் யாழிசை போன்று இனிய ஓசையெழும் மாலை வந்து வருத்தத் தைத் தருகின்றதே என் செய்வேன்' என்று வற்புறுக்கும் தோழியிடம் தலைவி கூறினாள் (கலி. 29:17). 'பரத்தை யிற் பிரிந்து வந்து, புதுப்புனலாடி வந்தேன் என்று கூறிய தலைவனிடம் தலைவி, ஆம், நீ கூந்தலாகிய கரு மணலையும், கண்களாகிய கயல்களையும், சோலை யாகிய நீராடும் இடத்தையும் கொண்ட, நாண் என்ற 365 93 மாலை கரையை அழித்துப் பகற்காலத்திலே வந்த புதுப்புன லில் (பரத்தை) மாலை வருவதற்கு முன்பே சென்று நீராடினாய் எனக் கேள்விப்பட்டேன்' என்று கூறி அண்டி. னாள் (கலி.98:18). நல்லாட்சி புரிந்து இறந்த வேத்த னுக்கும் அந்நாட்டினை ஆளவரும் வேறொரு வேந்த னுக்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் மக்கள் அரசிழந்து அல்லலுற்றது போல, ஞாயிறு மறைவதற்கும் திங்கள் தோன்றுவதற்கும் இடைப்பட்ட காலத்தில் வந்து என்னைத் துன்புறுத்தும் மருட்சியையுடைய மாலை யாய் இருந்தாய்; ஏ மாலையே, என் வருகையாற் குவியும் குளத்துப் பூக்களைப் போல என் அழகைக் கண்டு நகைக்கும் நீ, நினக்குக் குவியாத கோட்டுப்பூப் போலக் கணவரைக் கூடி அழகைப் பெறும் மகளி ருடைய அழகைப் போக்க மாட்டாய்; மாலையே, கோவலரின் குழலோசையோடு என்னை வருத்தும் நீ, தம் கணவரைப் புணர்ந்த மகளிரின் புதுநலத்தைக் கடிய மாட்டாய்; மாலையே, பறவைகளின் ஆரவாரத்தோடு என்னை வருத்தும் நீ, கணவரைக் கூடி மகிழும் மகளி ரின் முல்லையரும்பு போன்ற முறுவலைப் போக்க மாட்டாய்; பிரிந்த என் காதலரை நினைந்துருகும் எனதுள் ளமும், இம்மாலையும் ஊரார் கூறும் அலரைப் பொறாது போகின்றன இனி என் செய்வேன் என்று பிரி விடை ஆற்றாத தலைவி புலம்பினாள் (கலி. 118:8,9, 13, 17,22). 'ஞாயிறு மறைய, இருள்வர, ஆக்கள் கன்று களை உள்ளித் தொழுவையடைய, அந்தணர் தம் தொழில்களை ஆற்ற, மகளிர் செந்தீயால் விளக்கேற்ற வந்த இம்மாலையை அறிவிலார் பிரிந்திருக்கும் மகளி ரின் உயிரைக்கொள்ளும் ஒன்று என்று அறியாராய் மாலை என்று ஒரு பொழுதாகக் கொள்வர்' என்ற பிரி விடை ஆற்றாத தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 119:11, 16). 'கொடுமை செய்யும் மாலையாய் இருக்கும் ஏ மாலையே, கொடியவனைப் போல என் காதலரைப் பிரிந்து துயருறும் என்னைத் துயருறுக்க வந்தாயோ; மாலையே, பிரிவால் வருந்தும் என்னைத் துன்புறுத்த வந்தாயோ; மாலையே, காதலர்ப் பிரிவால் காம நோயில் அழுந்தும் என்னைக் கலக்க வந்தாயோ' என்று தலைவி கூறும்படி துன்புறுத்தும் மாலை தரும் துய ரொழியத் தலைவனும் வந்தான். (கலி. 120:9,10,13, 16,20). 'கொல்லும் சுறாமீன் வாழ்வதால் யாரும் போகாத மாலையில் காமநோயைத் தந்தானைக் காணச் சென்ற மடநெஞ்சே, சென்ற நீ அவரைப் புல்லினாயோ புல்லாதிருந்தாயோ' என்று காப்பு மிகுதிக்கண் ஆற்றாத தலைவி தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினாள் (கலி.123:9). பகற்காலத்திற்கு எல்லையாகிப் பிரிந்தார்க்குத் துயரைத்தரும், மயக் கத்தையுடைய மாலை வந்தது (கலி. 129:7).ஞாயிறு பகலோடு மறைந்த பிறகு வருத் தத்தைத் தரும் மருட்சியையுடைய மாலை புற்கென்ற<noinclude></noinclude> cg7sjwk614zasqd761urac8alzz0qi0 250 665999 1983491 2026-10-26T09:27:04Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாலை 94 96 மாலை இருளை உலகில் பரவுதலைச் செய்தது; இம்மாலை யில் ஐயர் (அந்தணர்) செந்தழலை வளர்த்தனர், எனது நெஞ்சம் கனன்று காமத்தீயை மூட்டியது; மாலையில் கழியின் மலர்கள் குவிந்தன, எனது நெஞ்சமும் காத லனையே உள்ளுவதால் செயலிழந்து கூம்பியது; இம் மாலையில் கோவலரின் குழலாலே என் நெஞ்சு வருந்த என் கண்கள் தனிமைத் துயரால் வருந்தின என்று தலைவி மறையும் ஞாயிற்றையுடைய மாலை யில் வருந்தினாள் (கலி. 130:7, 8, 11, 14, 18). எரிந் தோர்க்கு வருத்தம் மிகுதற்குக் காரணமான மருட்சியை யுடைய மாலையில் தலைவி தனக்குக் கேடில்லாத காம நோயைக் கொடுத்த காதலனைக் காணாமல் அவனை நினைந்து வருந்தினாள் (கலி. 134:10). 'கழியின் மலர் கள் குவிய, கோவலரின் குழலோசை தோன்ற, வண்டு களின் செவ்வழிப்பாட்டு அடங்க, பகற்காலத்தின் ஒளி மழுங்க, என் மேலே மாலையும் வந்தது; இனி எங் ஙனம் ஆற்றுவேன்' என்று தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி புலம்பினாள் (கலி. 143:41). 'ஞாயிறே நீ எல்லாக் கதிர்களையும் பரப்பிக் கொண்டு பகற் பொழுதைப் போகவிடாதிருக்கும்படி நின்னை வேண்டுகின்றேன்; ஏனென்றால், நீ போனால் மயக் கத்தைத் தருகின்ற மாலை இன்று வந்து என்னைக் கொன்றுவிடும்; ஞாயிறே, நீ என் காதலரை விரையக் கொண்டு கடல் மேலே நாட்காலையில் இவ்வுலகில் வந்தால், யான் என் நோயின் நடுக்கத் தோடு மாலை யாகிய பகையையும் பொறுத்திருக்கவும் செய்வேன்' என்று பிரிவிடை வருந்தும் தலைவி ஞாயிற்றிடம் புலம்பினாள் (கலி. 145:29, 34). 'காம நோயை உண்டாக் கும் மாலையும் அதனோடு எரியின் கொழுந்துபோல் கொடிய இராக்காலமும் வந்ததாயின், யான் படும் துயரை என்னைப் போல வருந்தும் பல மகளிரிடம் சொல்வேன்' என்று காதலனைப் பிரிந்த காதலி யொருத்தி புலம்பினாள் (கலி. 146:33). 'கதிரவனே என் காதலனைக் கூடப் பெறாமல் துன்புறுகின்றேன்; அதன் மேலும் நீ உண்டாக்கும் மாலையும் வந்தது, என் நோயும் தணியாது; அவன் இவ்வூரிலிருப்பின் எனக்குக் காட்டுவாயாக. யான் சினவாமல் அவனை ஏற்றுக் கொள்கிறேன்' என்று பிரிவால் வருந்தும் தலைவி புலம்பினாள் (கலி. 147:44). தேய்கின்ற தன்னுயிரின் புறத்தே மாலை வந்துவிட்ட தாகக் கூறிய தலைவி, 'மாலையே, கூடி இன்புறும் மகளிருக்குத் துணையாய் இருந்த நீ, பிரிந்து அல்லலுறும் மகளிரைத் துன்புறுத்து வது நினக்குத் தகுதியல்லவே; மாலையே, வாடிய காத லர்க்குக் காமநோயை மிகுவித்து மகளிர்க்கு உதவிய நீ, பிரிந்த மகளிரை வருத்துதல் நினக்குத் தக்கதோ; மாலையே, காதலருக்குக் காமநோயை மிகுவித்து அவரை என்னிடம் நீ சேர்த்திலை; நீ எனக்குத் துணை யில்லை' என்று புலம்பினாள் (கலி. 148: 7, 8, 12,16). சூளுற்ற பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'நின்னுடைய மேனியில் அயல் மகளிரின் மேலுள்ள மணம் கமழ்கின்றது; அவர்களைக் கூடும் பொருட்டே நீ காலைப் பொழுதில் சென்றுவிட்டு, மாலையில் வருகின்றாய், இந்நிகழ்ச்சி மாலைக்கு மாலை (மாலைகள் தோறும்) நிகழ்க்கின்றது; சூளு றாதே' என்று கூறினாள் (பரி. 8:49(2), 50). மலையின் கண் மாலையிற் பெய்த பெருமழையால் மறுநாட் காலையில் வையையாற்றில் பெருவெள்ளம் வந்தது (பரி.10:1). வையையில் மாந்தர் நீராடிக் கொண்டிருக் கும்போது திங்கள் தோன்றி மாலையில் மயக்கத்தைச் செய்கின்ற இருளைப் போக்க, அவர்கள் மதுரைக்குச் சென்று தங்கும் இயல்பினராய் அங்கிருந்து மீண்டு போகக் கருதி, புதிய இயல்பினையுடைய ஆடைகளை அகற்றி, அம்மாலையில் மலருகின்ற முல்லை முதலிய மலர்களையணிந்து தத்தம் இல்லிற்குப் புறப்பட்டனர் (பரி.10: 112,114), கரைகளை மோதிக் கலங்கிய வையையின் வெள்ளம், கல்லணையால் தேங்கி நின்று, இருள் செறிதற்கிடமான மயக்கத்தையுடைய மாலையில் வானுலகத்தைக் காட்டும்படியாகத் தெளிந் தது (பரி. 12:82). முருகவேளையும், அவருக்குரிய கடம்ப மரத்தையும் பரவினராய் வந்து திருப்பரங்குள் றத்தினடியில் மாலைமாலை (மாலை தோறும்) தங்கு வோர் மேனிலை உலகத்தையும் விரும்பார் (பரி. 17:7 (2)). முகில் காலையிற் கடலிற்குச் சென்று நீரை முகந்து கொணர்ந்து மேற்கிலுள்ள மலையில் மாலையிற் பொழிந்த மழை வையையில் வெள்ளமாக வந்தது (பரி.20:7). 3. இயல்பு / தன்மை : பல்யானைச் செல்கெழுகுட் டுவன், பகைவரையழித்து வெற்றியைக் கொள்ளும் மாலை - இயல்பு - உடைய பெரிய தானைக்குத் தலை வன் (பதி.24:5).நன்னன் சேய் நன்னனது புகழ் பொருந் திய பழைய ஊர் முதலைகள் திரியும் ஆழமான கிடங் கினையும், மலையைப் போன்ற வானைத் தீண்டும் மதிலினையும் கொண்ட மாலையுடையதாய் விளங் கியது (மலை.93). உடன்போக்கிற் சென்ற காதலரைத் தேடிச் செல்லும் செவிலித்தாய் வழியிடையே வின விய அந்தணர், ஐம்பொறிகளும் தமக்கு ஏவல் செய்யும் மாலையராயும், வெவ்வியகாட்டிடத்தே போகும் மாலையராயும் இருந்தனர் (கலி. 9:4,5). உலகம் முழுவதையும் தாமே ஆளும் பெருவேந்தருக்கும் அறிவு கொளுத்துதலை மாலையாகவுடையவர் அமைச்சராவார் (கலி. 68:2). பரத்தையர் சேரியினின் றும் வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'ஒரூர் முழுதும் குடியேற்ற வேண்டுமளவிற்குத் திரண்டிருந்த நின் பரத்தையர் நினது குறியிடத்தே நின்னைக் காணாமை யின் எம்மிடத்தே வந்தாயென்று கருதி, எம் கதவைத்<noinclude></noinclude> 89z0vx45ydcqa98j26nak9s8q0c08aq 250 666000 1983492 2026-10-26T09:27:22Z Harisha usha 17386 OCR 1983492 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 18 மா ஊட்டிப் பொன்னும் மணித்திரளும் இடைவழியி லேயே நல்கும் இயல்பினன்' என்று விறலியிடம் கூறி னார் (புற.152:18). வேங்கை மரத்தின் மாப்புறவிதழை யுடைய ஒள்ளிய பூப்பரவிய பொற்றைக்கல், பெரிய புலியினது வரிகளைக்கொண்ட புறத்தையொக்கும் (புற.202:19). 'நீலமணி பூத்தாற்போன்ற மாக்கொத்துக் களையுடைய நொச்சியே! நகரைக் கவரவரும் பகை வரை அழிக்கும் மறவனின் தலையில் கண்ணியாக அணியப்பெறும் உரிமையுடையை யாதலால் நீயே எல்லாமரங்களினும் மிகுதியாக அன்பு செய்தற்குரிய நன்மரமாயினை' என்று மோசிசாத்தனார் மறவன் ஒரு வனைக் குறித்துக் கூறினார் (புற. 272:1). பேராண்மை மிக்க மறவனொருவன் வாழ்வதால் அரவு உறையும் புற்றினை நெருங்க அஞ்சுவது போலப் பகைவர் அணுக அஞ்சும் ஊரின் புறத்தில் நடுகல்லிற்கு நீராட்டி, நெய் விளக்கேற்றியதால் உண்டாகிய மாப்புகை மேகம் போலப் படர்ந்து தெருவெல்லாம் மணக்கும் (புற. 329:4). தித்தன், என்பானுக்குரிய உறையூரைப் போன்ற பெரிய கலன்களைக் கொடுத்தாலும் தந்தையால் மகட் கொடை மறுக்கப்பட்டவள் மலர்ந்து விளங்கும் வேங்கை மரம் போன்ற கணங்கு பரந்த மாக்கண்ணை யுடைய முறையை உடையவளாயிருந்தாள் (புற. 352:14). மாக்கடலினுள் சென்று சூரபன்மனாகிய மாமரத்தின் அடியினை வெட்டி முருகப்பெருமான் அழித்தார் (பதி. 11:3). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டு வன், உயிர்களைப் புரத்தல் வேண்டிக் கீழ்க்காற்றுக் கொணரும் தண்ணிய மழைத்துளியால் நிறைந்த சூல் கொண்ட மாமுகிற் கூட்டம், கார் காலத்தில் மழை பொழிதலைப் மறந்தாலும், ஊன் கலந்த சோற்றினை வருவோர்க்கெல்லாம் வழங்கிக்கொண்டே இருக்கும் செல்வ வளம் மிக்கவனாவான் (பதி. 24:28). பல் யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனது, குருதிப்பலியூட்டிய, மயிர்மறையும்படியாகப் போர்த்த, மாக்கண் அமைந்த முரசம்சேணிடத்தே இருந்து கேட்பவர்க்கு அச்சம் உண் டாகுமாறு முழங்கும் (பதி. 29:12). நெய்தல் நில நீர்த் துறையில் மா இதழ்களையுடைய நெய்தல் மலர்ந் துள்ள உப்பங்கழியில் மீன் வேட்டையாடிய குருகுகள் புன்னையின் இணர் செறிந்த கிளைகளில் தங்கும் (பதி. 30:2). களங் காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல், மாப்பெரிய பனந்தோட்டாலாகிய மாலையையணிந்து சென்று, பகைவரையழித்து, அவருடைய சீரிய மறவர்களைப் பிடித்துக் கொணர்ந்து, தன் நாட்டில் வாழும் நன் மக் கட்கு ஒப்ப, அவருக்குக் கொடுமை செய்யாது தன் மக்க ளாக ஆக்கும் கோட்பாடுடையவன் (பதி. 37:8). வலிய களிற்றுயானையொன்று பூக்கள் நிறைந்த வேங்கை யைப் புலியென்று கருதி, அதனைத்தாக்கிக் கிளையை முறித்துத் தனது மா சென்னியிற் சூடிக்கொண்டு செல் லுதல் வலக்கையில் தண்டேந்திச் செல்லும் போர்மற வனைப் போன்றிருந்தது (பதி. 41:10). கடல்பிறக்கோட் டிய செங்குட்டுவன், கூத்தர் முதலிய பரிசிலர்க்கு வழங் கிய குதிரைகளை எண்ணினால் மா தெளிந்த கடலினது தண்ணிய பலவாக வரும் அலைகளைக் காட்டிலும் பல வாகும் (பதி.42:21). மாற்றமுடியாத சினத்தையுடைய மா கூற்றுவன் தன் வலையை விரித்தாற்போன்ற பார்வையையுடையவனாய்ப் போர்க்களத்தில் பகை வரை அழிக்கும்போது ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் விளங்கினான் (பதி. 51:35). மழை முகில் போலக்கருத் தெழும் பலவாகிய மாக்கேடகங்களுடன் வேலையும் வாளையும் ஏந்திக்கொண்டு போரின் முன்னணியில் நின்று பொருதலை விரும்பி, மெய்யை மூடும் கவசத் தையும் விரும்பாது விரைந்து போருக்கெழும் வயவர் களை ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் பெற்றிருந்தான் (பதி. 52:5). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனின் மழை யைப் பொழியும் முகில் என்று மயங்கத்தக்க மாப் பெரிய பலவாகிய மற்றப் படைகளோடு சேர்ந்து பகை வரின் கிடுகை ஏந்திய படை மதிற்பக்கத்தில் நெருங்கி வளைத்துத் தங்கியிருந்தது (பதி. 62:2). வரையாது கொடுக்கும் வள்ளியோனாகையினாலே செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், மாயிருவானத்தில் ஞாயிறு தோன்றிப் பலவாகிய மீன்களின் ஒளியைக் கெடுத் ததைப் போலச் சேரர் குடியில் தோன்றிப் பகைவரது மிக்க மாறுபாட்டைக் கெடுத்தவனாவான் (பதி. 64:12). முருகனுக்குரிய பழமுதிர்சோலை மலையின் அருவி பல துகிற்கொடிகளைப் போல அசைந்து, யூகமொடு (கருங்குரங்கு) மா முகத்தையுடைய முசுக்கலைகளும் (ஒருவகை ஆண்குரங்கு) குளிரால் நடுங்கும்படி வீசின (முரு. 303).பெரும் பாணன் இடப்பக்கத்தே அணைத் திருந்த யாழ் நீலமணி ஒழுகினாலொத்த மா நிறத்தை யுடைய பெரிய தண்டினைக் கொண்டிருந்தது (பெரு. 14).உழவரின் சிறார் முள்ளையுடைய முள்ளியின் மா மலரைப் பறித்துக் கோரையின் நாரால் மாலையாகத் தொடுத்துத் தலையிற் சூடிக் கொள்வர் (பெரு.216). தொண்டைமான் இளந்திரையனை யான் பயந்தேன் என்ற செருக்கினால் முகில் சூழ்ந்த மாக்கடல் இரவும் பகலும் துயிலாமல் ஆரவாரிக்கும் (பெரு. வெ. 112). மதுரையில் பாண்டியன் அரண்மனையில் நீலமணி போன்ற மாநிற மமைந்த திரட்சி கொண்ட திண்ணிய தூண்களைக் கொண்டு நல்லில் (கருப்பக்கிருகம்) விளங்கியது (நெடு. III). தலைவியும், தோழியரும் திரிந்து, பறித்துக் கொண்டு வந்து பாறையிற் குவித்த பூக்களில் மாயிரும் குருந்தம் பூக்களும் இருந்தன (குறி. 95). தலைவன் நீலமணியின் நிறத்தைத் தன்னிடத்தே கொண்டுள்ள மாயிரும் குஞ்சியில் பலவித மலர்களா லான மாலையைச் சூடியிருந்தான் (குறி. 112). காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில், இருடிகள் தாம் வாழும் சோலையில் தீயிடை நெய் முதலியவற்றை இட்டு வேள்வி புரித<noinclude></noinclude> psxwkbni0lpd7vyis0j54zdurgdzxg4 250 666001 1983493 2026-10-26T09:27:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983493 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாலைமாறன் தட்டித் தம் வளைகளின் ஒலியால் தம் வரவினைத் தெரிவிப்பதை மாலையாகவுடைய அப்பரத்தையரை நோவேமோ' என்று ஊடிக் கூறினாள் (கலி. 68:9). ஆயர் ஈண்டு ஊதுகின்ற இக்குழலோசை, காயாம் பூவா லாகிய கண்ணியணியும் மாலையுடைய நின் காத லனை அடையும் நன்னிமித்தமாக இசைத்தது; கவ லற்க என்று வரைதல் வேண்டிக் கவலலுறும் தலைவி யைத் தோழி ஆற்றுவித்தாள் (கலி. 101:34). 'தனது புகழை வளர்த்துத் தன்னை உயர்த்திய அறிவான் அமைந்த அமைச்சரையும் துன்புறுத்தித் தெறுதல் மாலைகொண்ட கொடிய வேந்தனைக் காட்டிலும் கொடியது காமம்' என்று பிரிவால் துயருறும் தலைவி கூறினாள் (கலி. 146:2). வையையாற்றில் நீராடிய மைந் தரும், மகளிரும் திங்கள் தோன்றும் அந்திப் பொழுது வந்துவிட்டதைக் கண்டு, மதுரைக்குப்போய் தங்கும் மாலை கருதிப் புறப்பட்டு, புதிய மாலையுடைய ஆடையணிகளை நீக்கி, வேறு ஆடையணிகளை அணிந்து சென்றனர் (பரி. 10:113(2)). 4. வரிசை : அந்தியில், கடற்கரைச் சோலையை அடுத்த கழியில் மாலையாக - வரிசையாக - உள்ள பூக்கள் குவியும் (அக. 40:1). வாளரம் போன்ற விளிம் புடைய கொழுவிய மடல்கொண்ட தாழை மாலை யாகவுள்ள வேல்களை நாட்டிய வேலியைப் போலப் பயன் தரும் (குறு. 245:4). வீரைவேள்மான் வெளியன் என்னும் தித்தனுடைய கோயிலில் முரசு, சங்குகள் ஒலிக்க அந்திப் பொழுதில் விளக்குகள் மாலையாக ஏற்றப்பட்டன (நற்.58:6). திருப்பரங்குன்றத்திலுள்ள அருவி நீர் தங்கும் மாலையாக (ஒழுங்கு) அமைந்த சுனை, இமயக்குன்றிலுள்ள அவன் எழுந்தருளி இருந்த தாமரை மலர்ந்த பொய்கையை (சரவணப் பொய்கை) ஒத்திருந்தது (பரி. 8:16). சூல் முதிர்ந்த முகில் மலை மாலையினைச் சூழ்ந்து பெய்து, புலியைக் குத்திய யானையினது கொம்பிலுள்ள குருதிக் கறையைக் கழுவிற்று (பரி.20:2). மாலைமாறன் - ஒரு புலவர் : எட்டுத்தொகையுள் ஒரு பாடல் மட்டுமே (குறு.245) இவர்பெயரில் இடம்பெற் றுள்ளது. மாறன் என்னும் பெயர் இவர் பாண்டிய மன்னனாக இருக்கலாமோ என்று கருத இடம் தருகிறது (உ.வே.சா.). வரைவிடை ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழிக்குக் கிழத்தி உரைத்ததாக இவர் அப்பாடலை அமைத்துள்ளார். செயற்கையால் அன்றி இயல்பாகவே அமைந்த தாழை வேலியாவது போல, இயல்பாகவே தலைவன் கொடுமையைப் பிறர் அறியாதவாறு மறைத்து ஆற்றுவேன் என்ற தலைவியின் குறிப்பை இதிற் காணலாம். வாள்போன்ற விளிம்பை யுடைய மடல்கள் செறிந்த தாழை, வேல் நாட்டும் வேலியைப் 95 மாவளத்தான் போலப் பயன்தரும் என்று கூறுவதால், வேல்களை வேலியாக நடும் வழக்கம் உண்டென்று தெரிகிறது. இப்பாடலில் தாழை மடலுக்கு வாளரத்தை உவமைப் படுத்தியுள்ளது சிறப்பாகவுள்ளது. மாலையர் - 1. மாலையையுடையராய மாந்தர் : ஒரு வள்ளல், தன்னைப் பாடிவரும் பாடினியரைப் பொன்னாலாய மாலையராய்ச் - மாலையையுடைய ராய்ச் - செய்தான் (புற. 361:11). பேரியாழின்கண் பாலைப் பண்ணையமைத்து உழிஞைத்திணைச் செயலைப்புகழ்ந்து பாடிய மாலையராகிய பாடல் மகளிரைக் கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் ஓம்பி னான் (பதி. 46:1). வையையில் வெள்ளம் வருவதை யறிந்த மதுரை மகளிருட் சிலர் தேன் துளிக்கும் மாலை யராய் நீராடச் சென்றனர் (பரி. 12:24). 2. இயல்பினர் : எந்த ஒரு மாலையரும் - இயல் பினரும் - இல்லாத, வசையே மொழிகின்ற பகை வரிடத்தும் சினங் கொள்ளாத செந்நெறியினன் களங் காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல் (பரி. 32:15). மாவளத்தன் - ஒரு புலவர் : குறுத்தொகை 368-ஆம் பாடல் மட்டுமே இவர் பெயரால் அமைந்துள்ளது. செலவுக் குறிப்பறிந்து வேறுபட்ட கிழத்தியிடம், தோழியின் வற்புறுத்தலைப் பாடலாக்கியுள்ளார். 'நம் தலைவர், நம்மைவிட்டுத் தாம் மட்டும் பிரிந்து செல்வாராயின், காட்டினிடத்து மேய்புலத்தைத் தேடிச் செல்லும் யானைக் கொம்பினிடத்தே முறிந்து தங்கிய முல்லைக் கொடிக் கொம்பைப்போல, இமையைக் கடந்து ஊறுகின்ற கண்ணீர்த்துளி பூண் அணிந்த நின் நகில்களை நனைத்தலையும் காணாது செல்வாரோ. நின் வருத்தத்தை அறிந்து போதலை ஒழிவர்' என்று தோழி ஆற்றுவித்தல் கருத்துப்படப் பாடல் அமைந் துள்ளது. மாவளத்தான் - சோழமன்னன் : காவிரிப்பூம்பட் டினத்தில் இருந்து அரசு புரிந்த சோழன் நலங்கிள்ளிக் குத் தம்பியாகிய இவன் சிறந்த கொடையாளியாக விளங்கினான். தாமப்பல் கண்ணனாற் பாடப்பெற்ற வன். இவன் அப்புலவருடன் வட்டாடியபோது, அவர் கை கரப்பத் தான் வெகுண்டு வட்டுக் கொண்டெறியப் புலவர், 'சோழன் மகன் அல்லை'யென நாணிப் பின் னர், அவரால் புகழ்ந்து பாடப்பெற்ற செய்தி புற நானூறு 43-ஆம் பாடலில் இடம் பெற்றுள்ளது. இவனைத் தாமப்பல் கண்ணனார் 'புறவினது அழி விற்கு அஞ்சித் தன்னழிவிற்கு அஞ்சாது துலையேறி அமர்ந்த வரையாத வண்மையையுடைய வலியோனது<noinclude></noinclude> aem6vqac47xuyzy81z3d3nao4486p54 250 666002 1983494 2026-10-26T09:28:26Z Harisha usha 17386 OCR 1983494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 19 மா லால் எழும் புகையை வெறுத்த குயில்கள், தம்முடைய மாவும், பெருமையுமுடைய பெண் குயில்களுடன் நீங்கிப் போய்ப் பூதங்கள் காக்கின்ற, புகுதற்கு அச்சத் தைத் தருகின்ற, காவலமைந்த காளி கோட்டத்தின்கண் கல்லைத் தின்னும் புறவுகளுடன் ஒதுங்கு குடியாகத் தங்கும் (பட். 56). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் பரதவர், உவாநாளாகிய முழுத் திங்களில் மீன் வேட்டைக்குக் கடலின் செல்லாமல் பசிய தழையினையுடுத்த மா நிறமுடைய தம் பெண்டிருடன் கூடித் தாம் விரும்பும் உணவை உண்டு விளையாடுவர் (பட். 91). காவிரிப்பூம் பட்டினத்தில், மா மலையைச் சேர்ந்த செக்கர் முகில் போலவும், தாய் முலையைத் தழுவிய குழவி போல வும் தெளிந்த கடலின் திரையோடே காவிரி கலந்தது (பட். 95). நன்னன் வேண்மானின் நாட்டிலுள்ள சிறு குடிக்கண் வாழ்வார், பொன்னை நறுக்கினாலொத்த நுண்ணிய தம்முள் ஒத்த அரிசியை வெள்ளாட்டை எறிந்து அட்ட மா இடத்தையுடைய சோற்றுத் தடியைக் கூத்தர்க்கு வழங்குவர் (மலை. 441). முல்லையின் அரும்புகளும், தேற்றா மரத்தின் முகைகளும், கொன்றையின் முகைகளும் மலருமாறும், இரும்பை முறுக்கிவிட்டாற் போலும் மாப்பெரிய கொம்பினை யுடைய ஆண்மான்கள் பரல்களைக்கொண்ட பள்ளங் களிலெல்லாம் துள்ளிக் குதிக்குமாறும் கார்ப்பருவம் வந்தது (அக.4:3). கடல் திவலைகள் மோதும்படியான, விண்மீனைப் போல் மலருகின்ற முடம்பட்ட புன்னை யின் பெரிய மாக்கிளையில் புட்கள் தங்கியிருக்கும் (அக.10:3). பிரிவிற்கு முன்னர்க் குவளையின் மா இதழை ஒத்திருந்த தலைவியின் நீர்மிகுதல் கொண்ட குளிர்ந்த கண்கள் பிரிவிற்குப்பின்னர் நறவம்பூவின் சிவந்த இதழைப் போன்றாயின (அக. 19:11). தலை மகன் பிரிந்தபோது தலைவி தோழியிடம், 'தோழி, மனையிடத்துள்ள முல்லைக்கொடி பற்றி மலருவதற்கு இடமாகவுள்ள குறிய நொச்சியது மாக்கிளையைக் காட்டி 'மௌவல் மலரும் கார்காலமே யான் பொருள் ஈட்டி வருங்காலம்' என்று தலைவர் கூறிச் சென்ற பருவம் இதுதானோ, அன்றி வேறோ' என்று வினவி னாள் (அக. 23:12). நீர்முள்ளியது குவிந்த குலைகளி னின்று வீழ்ந்த, மீனினது முள்ளினையொத்த வெள் ளிய காம்பினையுடைய மா மலர்களை விளையாடும் மகளிர் தாம் செய்யும் விழாவிற்கு அழகு செய்வன வாகச் சேர்ப்பர் (அக. 26:2). தலைவனைக் குறித்துத் தலைவி தோழியிடம், 'மதிற் கதவைப் பொருத யானை யின் பொற் பூணணிந்த மருப்பின் அழகினையுடைய வாகிய மாக்கண்களையுடைய எனது மார்பினை யான் விலக்கவும் தலைவர் விடாது தழுவிய காலமும் இருந் தது' என்று கூறினாள் (அக. 26:8). கடலின் நீரை முகந்து நிறைந்த சூலினையுடைய மா முகில் மின்னலுடன் கூடி ஞாயிற்றின் வெப்பத்தால் வாடிய யானைகள், தூக்கிய கைகளும் மறைய அவை நீரில் விளையாடும் படியாக மழையைப் பொழிந்தது (அக. 43:1). தலைவி, மாத்தண்டினையுடைய குளிர்ந்த கண்களையுடையவ ளாயிருந்தாள் (அக. 62:4, 5) தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி, மா மலரின் சிறந்த அழகினையிழந்த கண் ணினையுடையவளாயிருந்தாள் (அக. 69:1). வயல் களில் மா நீரில் பசிய இலைகளையுடைய தழைத்த திரண்ட தண்டினையுடைய நெய்தற் பூக்களை, விழா விற்கு ஒப்பனை செய்யும் மகளிர் தம் தழையுடைக்கு அணிசெயச் சேர்ப்பர் (அக. 70:10). 'மாரிக் காலத்தே ஒளிரும் இண்டையின் மாத்தளிரையொத்த அழகிய மாமை நிறத்தையுடைய மேனியினையும், நுண்ணிய இடையினையும், மேகலையணிந்த பக்கம் உயர்ந்த அல்குலையுமுடைய மென்மையான குறுமகளே!' என்று தலைவன் தலைவியையழைத்துக் கூறினான் (அக. 75:17). மகட்போக்கிய தாய், 'முல்லைப் பூவோடு மலர்ந்த மாக்கொத்தினையுடைய நொச்சியையும், தன் ஆயத்தினையும் எண்ணாதவளாய்ப் பிறனொருவனின் பொய்ம்மொழியினை நம்பிச் செல்வமிக்க மாளிகை யைவிட்டு அகன்றுவிட்டனளே' என்று கூறி வருந்தி னாள் (அக. 117:1). அகன்ற இலையினையும், மயில் தோகை விளங்கும் காம்பினையும், மூட்டுவாய் அமைந்த திண்ணிய சுரையினையும், மாத்தண்டினையு முடைய வேலே துணையாகத் தலைவன் போர்க்களத் திற்குச் சென்றான் (அக. 119:13). வானை அளாவி உயர்ந்த மாத்தாளினை (அடி)யுடைய இகணை மரத் தினது பசிய நிறங்கொண்ட மெல்லிய இலைகளை நெருங்கச் செறித்து வைத்தாலொத்த, வண்டு மொய்த்து இருண்ட, தாழ்ந்த பெரிய கூந்தலையுடைய வள் தலைவி (அக. 131:1). நிறைந்த சூலினையுடைய மா முகில்கள் மழை பொழியும் கார் காலத்தில், காடு அழகு பெற்று நீலமணியை யொத்த காயாம்பூக்களி னிடையே சிவந்த புறத்தினையுடைய இந்திர கோபப் பூச்சி பரத்தலோடு முல்லை மலர்களும் பரந்து கிடத்த லால் அக்காட்சி வல்லான் செய்த ஓவியம் போன்று விளங்கியது (அக. 134:2). மணப் பந்தலிலே கழுவிய நீலமணியையொத்த மா இதழையுடைய பாவை போன்ற அறுகின் கிழங்கிடத்துள்ள அரும்பினை நூலாற் கட்டி வைத்திருப்பர் (அக. 136:13). குரைக்கும் நாயிற்கு அஞ்சி வெருண்டு பார்க்கும் தலைவியின் மதர்த்த கண்கள், குறவன் புதுக்கொல்லை அமைக்க மரங்களைச் சுட்டெரிக்கும் தீயின் புகையினது நிழலை யொக்கும் மாப்பழஞ்சேற்றிலே அழுந்திய வண்டி யினைக் கரையேற்ற இழுக்கும் பகடு போல் வருந்தி, எனக்கு வெய்யவாக உயிர்க்கும் நோயைத் தருகின்றன, என்று இயற்கைப் புணர்ச்சி புணர்ந்து நீங்கும் தலை வன் தலைவியைக் குறித்துக் கூறினான் (அக. 140:12). பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் தலையாலங்கானத்துப்<noinclude></noinclude> 8872kev9o6zi1yz2fv9epdehgxddrsk 250 666003 1983495 2026-10-26T09:29:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983495 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாற்பித்தியார் மரபில் வந்தவன்' என்றும் பகைவரை வென்ற சிறப் பும்,மிக்க செல்வமுடைய தேர்வண் கிள்ளிக்குத் தம்பி என்றும், 'அம்பினையும், வில்லினையுமுடைய மற வர்க்குத் தலைவன்' என்றும், 'விரைந்த குதிரையை யும், கைவண்மையையும் உடைய தோன்றல்' என்றும் பாராட்டிச் சிறப்பித்துள்ளார். இறுதியில், தம் பிழை யுணர்ந்த புலவர், தம்மைத் தப்பியவரைப் பொறுக்கும் தகைமை இச்சோழர் குடியில் பிறந்தோர்க்கு எளிமை யுடைத்து என்று காணும்படி செய்தாய்; ஆதலால், 'யானே தவறு செய்தேன்; பெருகி வரும் நீரையுடைய காவிரியாற்று மணலினும் பலவாக நின் வாழ்நாள் சிறப்பதாக' என்று வாழ்த்திப் பாடியுள்ளார். இப்பாட லில் மாவளத்தான் முன்னோர் சிறப்பு, அவனுடன் பிறந்த சோழன் நலங்கிள்ளியின் சிறப்பு, மாவளத்தான் சிறப்பு ஆகியவற்றை ஒருங்கே புலவர் புலப்படுத்தி விருப்பது குறிப்பிடத் தக்கது. மாவன் - 'மையற் கோமான் மாவன்' காண்க. மாவிலங்கை - ஒரூர் (இது இலங்கை எனவும் கூறப்படும்) : பன்றி உழுத சேற்றை விளையாட்டு மகளிர் கிளறின் யாமையின் முட்டைகளை ஆம்பல் கிழங்குடனே பெறுதற்கிடனானதும், நீர் வழங்கும் வாய்த்தலைகளை உடையதுமான பெரிய மாவிலங் கைக்கு - ஓர் ஊருக்கு தலைவனாவான் ஓய்மான் நல் லியக் கோடன் (புற. 176:6). பழையதாகிய பெருமை யினையுடைய மாவிலங்கையின் பெயரைக் கருப் பதித்த நல்ல வேளையில் தனக்கும் பெயராகவுடைய நன்றாகிய மாவிலங்கையை ஆட்சி புரிந்தவன் ஓவியர் குடியில் வந்த நல்லியக் கோடன் (சிறு.119.120). மாமை-1.மாவடு : 'மாமை - மாவடு - போன்ற கண் களையுடைய ஒரு பரத்தையோடு நேற்றுப் புனலா டினை என்று பலருங் கூறுவர் எனத் தோழி பரத்தை யிடமிருந்து வந்த தலைவனிடம் கூறி வாயின் மறுத் தாள் (அக.116:8). 2. இளமை : பிரிவால் துயருறும் தலைவியைத் தோழி, 'மாமையுடைய - இளமையுடைய - மடம் பொருந்திய பெண் மானினது நோக்கின் இயல்பை வென்றவளே என்று விளித்து, யான் நின்னை ஊசலில் ஆட்டுகிறேன், நெடும் பொழுது ஆடுக'என்று கூறி னாள் (கலி.131:12). மாற்பித்தியார் - பெண்பாற் புலவர் : இவர் சங்க காலத்துப் பெண்பாற் புலவர்களுள் ஒருவர். இவர் புறநானூற்றில் 251, 252 ஆகிய இரண்டு செய்யுட்களை 96 மாற்றல் இயற்றியுள்ளார். தலைவன் ஒருவன் இவரைக் காத லித்துக் கைவிட்டுப் பின் துறவறம் பூண்டனன். அந் நிலையை எண்ணிக் கலங்கியவராக, இவர், முனிவரது ஒழுக்கச் சிறப்பினை இரு பாடல்களிலும் விதந்தோதி யுள்ளார். 'ஓவியம் போன்ற அழகினையுடைய இல் லில் கொல்லிப் பாவை போன்ற வடிவினையுடைய குறுந்தொடி அணிந்த மகளிருடைய அணிகலங்களை அவை நிற்கும் நிலையினின்றும் கழலும்படி செய்த மள்ளனை அன்று கண்டேம்; அவன் இப்பொழுது அருவி நீராடிக் காட்டு யானையால் கொண்டு வரப் பட்ட, விறகால் செந்தீ வேட்டு, முதுகில் தாழ்ந்து தொங்கும் சடையைப் புலர்த்திக் கொண்டிருக்கிறான்' (புற.251) என்றும், 'முன்பு, இல்லங்களில் வாழும் மயிலையொத்த கன்னியரை அகப்படுத்திக் கொள்ளும் சொல்லாகிய வலையையுடைய வேட்டைக்காரனா யிருந்தவன், இப்பொழுது அருவிநீரை ஏற்றலால் பழைய நிறம் மாறித் தில்லைத் தளிர்போன்ற சடை யோடு கூடியவனாகத் தாளியைப் பறிக்கின்றான்' (புற. 252) என்றும், தலைவன் ஒருவனது துறவறநிலையைக் கண்டு வியந்து பாடியதாக அமைத்துள்ளார். இவ ருடைய பாடல்களில் 'ஓவத்தன்ன இடனுடை வரைப்பு' 'பாவை அன்ன குறுந்தொடி மகளிர்' (புற. 251) 'தில்லை அன்ன புல்லென் சடை' (புற.252) போன்ற தொடர்களில் உவமை நயம் சிறந்து விளங்கு கின்றது. வேடன் வலைவிரித்து மான்பிடிப்பது போலச் சொல்லால் வலை வீசி மகளிரை அகப்படுத்துதலில் வல்லவனாதலால், 'சொல்வலை வேட்டுவன்' என்ற சொல்லாட்சியையும், இவனது தவமிகுதியால் காட்டி யானையும் ஏவல் செய்தமையை உணர்த்தவேண்டிக் 'கானயானை தந்த விறகு' என்ற சொல்லாட்சியையும் பயன்படுத்தியுள்ளார். வகைத்திணைத் துறைகளுள் 'நாலிரு வழக்கிற் றாபதப் பக்கம்' என்பதற்கு மேற் கோளாக (தொல். புறத்திணை.நூ.20) நச்சினார்க்கினிய ரும் (புற.251),இளம்பூரணரும் (தொல். புறத்திணை நூ. 16 - புற.252) எடுத்துக்காட்டியுள்ளனர். மாற்றம் -சொல் : தான் கூறிய மாற்றத்திலிருந்து சொல்லிலிருந்து மாறாதவனும், வேந்தனுக்கு மகட் கொடை மறுத்தவனுமாகிய தந்தை போருக்கு எழுக எனத் தமருக்குக் கட்டளையிட்டனனாய்க் கயத்திற்கு நீராடற் பொருட்டுச் சென்றான் (புற.341:8). மாற்றல் - ஒழித்தல் : 'தம்பால் வந்து இரந்தவர் விரும் பியபொருளைக் கொடுத்து அவரது நசையை மாற்றல் ஒழித்தல்-பயின்றறியாத தலைவர், கண் முதலிய வற்றைப் பாராட்டி நேற்றும் இங்குள்ளவராயிருந்தார்' என்று பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.84:11).<noinclude></noinclude> 7mfpg2gpun31azqsn0hvmks3cbfu03f 250 666004 1983496 2026-10-26T09:30:06Z Harisha usha 17386 OCR 1983496 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 20 20 மா போரை வென்று உயர்த்த வேற்படைகளைவிடப் பல முறை மின்னி, அவனது முரசு போல மாப்பெரிய வானின்கண் கடிய இடியோசையைத்தோற்றுவித்துத் திருமால் மார்பிலணிந்திருக்கின்ற மாலை போலப் பன்னிறம் வாய்ந்த வில்லை (வானவில்) வளைத்து மழை பெய்யும் (அக. 175:13). பசிய பாகற்கொடியின் சிவந்த பழத்தினை விரும்பி, காட்டில் நிறைந்த கரு விளைக் கொண்ட மாப்பெடைமயில் அயிரியாற்றினது அடைகரையின்கண் ஊதுகொம்பென ஒலித்தது (அக. 177:10). குடுமி பொருந்திய தலையினையுடைய நீண்ட மா மயில் அழகிய தோகையினை விரித்து இன்பம் உண்டாகக் குருந்த மரத்தின் வளைந்த கிளையிலிருந்து கிளிகளையோட்டும் மகளிர் போல ஒலியுண்டாக அக வும் (அக.194:11). தலைவன் பிரிவால் தலைவியின் மாக்குவளை மலர் போன்ற கண்கள் அழகினை இழந்தன (அக.197:1). பேடிப்பெண் உருவங்கொண்டு ஆடுவானுடைய பின்னால் வளைந்த கையையொப்ப முறுக்குண்ட கொம்பினைக்கொண்ட எருமையின், மயிரால் அழகு பெற்ற மாத்தோலினையுடைய முது கில் சிறுவர் ஏறி வருதல், சேணோர்க்கு உருண்டைக் கல்லின் மீதுள்ள மந்திபோலத் தோன்றும் (அக.206:4). பக்க மலையில் கண்போல் மலர்ந்த மா இதழ் பொருந் திய குவளை மலர்களையுடைய மலையில் கண்போல் மலர்ந்த மா இதழ் பொருந்திய குவளை மலர்களை யுடைய மலை முழைஞ்சிலுள்ள சுனையில் களவுத் தலைவன் தலைவியுடன் நீராடினான் (அக.228:4). கூதிர்ப்பருவத்தில் மழையைப் பொழியாது மலையைச் சூழ்ந்த கொண்டலாகிய மாமுகில் மீண் டும் வானிலிருந்து துளித்தலைச் செய்யும் (அக.235:5). நீலமணி போலும் நெய்தற் பூக்களையுடைய மாக்கழி யில் தணியப் பறந்து கொண்டிருந்த நாரை புலிநகக் கொன்றையின் பெரிய கிளையிலுள்ள தன் குஞ்சுகளை நினைத்துக் கொண்டு, பறந்து சென்றுவிடவே கடற் கரைச் சோலை தனிமையுற்றது (அக. 240:3). வாவல் பறவையின் மாச்சிறகு, பசை பொருந்திய தோலை நெய்யில் தோய்த்தாற் போன்றிருக்கும் (அக. 244:2). மலையின் கண், மை பூசினாலொத்த மா முகத்தினை யுடைய ஆண் குரங்கு, பசுமையற்ற நீண்ட மூங்கிலிற் பாய்தலினால் மூங்கிலில் விளைந்த வெள்ளிய நெற்கள் வெப்பம் மிக்க பாறையில் உதிர்ந்து பரந்து, நகத்தை நெரிப்பது போன்ற ஓசையுடன் பொங்கிப் பொரிந்திடும் (அக. 267:9). சுரைக்கொடி படர்ந்த அம் பலத்தின் கண் ஆண் மரை (மான்) உராய்ந்தமையால் அசையும் நிலையிடையுடைய மா அடிபொருந்திய கந்து (கட்டுத்தறி) இருந்தது (அக.287:4). வானில் எழுந்த தொகுதியாகிய மாமுகில், நீர் நிறைந்த பனம் நுங்கினுடைய கண் சிதறி விழுந்தவை போன்று தொட்டவரை நடுங்கச் செய்யும் குளிர்ச்சி பொருந்திய பனிக்கட்டியை உகுத்தது (அக. 304:1). கார்ப்பருவத்தில் நீலமணியொத்த நீர் பொதிந்த சூலினைக் கொண்டு முகில் மா விசும்பினிடத்து அதிரும்படியாக இடித்துப் பெய்த நீரினால் நிலம் தட்பமுற்றுக் காடு தழைத்தது (அக.314:2). பாலையில், கருமணி போன்ற வாயினை யுடைய காக்கையின் மா நிறத்தினையுடைய பெரிய சுற்றம் ஆலமரத்தின் கிளைகளில் ஏறியிருந்து, மறவ ராற் கொல்லப்பட்ட வழிப்போவோர்தம் பிணங் களைக் கவர்ந்து உண்ணும் (அக. 319:1).தாமரைப் பூவிடத்தே மா இதழ்களையுடைய குவளை மலர் இரண்டினைப் பிணைத்து வைத்தாற்போன்ற அழகிய முகத்திடத்தே சுழலும் பெரிய குளிர்ந்த கண்களை யுடைவள் தலைவி (அக.361:2). பிரிந்து சென்ற தலை வன் வாராததால் நீரால் நிறைந்த தலைவியின் கண்கள், மழைக் காலத்தே குளத்தில் தோன்றிய குவளையின் மா மலர் மழை நீரைத் தாங்கியிருத்தலைப் போன்றிருந்தன (அக.395:2). அணிலின் பல்லைப் போன்ற முள்ளை யுடைய தாது முதிர்ந்த முள்ளிச் செடியையும், நீலமணி யினது நிறத்தையொத்த மா நீரையுமுடைய சேர்ப்பன் தலைவனாவான் (குறு. 49:2). வளைந்த முள்ளை யுடைய கழி முள்ளியின் மிக்க குளிர்ச்சியையுடைய மா மலர், நூலற்று உதிர்ந்த முத்துக்களைப் போலக் காற் றால் சிதறித் துறைகள் தோறும் பரவியிருக்கும் (குறு. 51:1). மாக்கழியினிடத்தேயுள்ள நீலமணி போன்ற பூக்கள் குவிகின்ற மாலைப்போதில் பிரிந்தோர் செய லறும்படி வாடைக்காற்று வீசும் (குறு. 55:1) மலைப் பக்கத்தில் மை பட்டாற் போன்ற மாமுகத்தையுடைய ஆண் குரங்கு, கொம்பு தாங்கும்படி பாயாத தவற்றி னால், முறிந்த கொம்போடேயே சென்றொழிந்தது (குறு. 121:2). ஏழிற் குன்றத்தின் மேலுள்ள மயிலின் அடியைப் போன்ற இலையை யுடையது மாப் பூங் கொத்துக்களையுடைய நொச்சி மரம் (குறு. 138:3). தேனை விரும்பி வண்டுகள் கூடு கின்ற புன்னையின் மலர்களையும், மா நீரையுமுடைய சேர்ப்பன் தலைவ னாவான் (குறு.175:4). கார்ப்பருவத்தில் மழையைப் பொழியும் மாலையில் வரும் மா முகில்கள், வித்தி வானோக்கும் உழவருக்கு இடி யேற்றையுடையன வாகி முழங்கும் (குறு. 200:5). 'தலைவன் பிரிவால் துயருறும் என்மீது இரக்கங்காட்டாது, மேலும் என் உயிரைக் கவரும் பொருட்டு மா முகில் இன்னும் மழையைப் பொழிவதற்காக மின்னுகின்றது' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 216:5). கார்ப் பருவமென்று கவன்ற தலைவியிடம் தோழி, 'சென்ற பருவத்தில் பெய்யாது விட்ட மழையை இப்பொழுது பெய்த முகிலின் முழக்கத்தைக் கேட்ட மயில்களாகிய மா இனம், அவை அறியாமையுடையன. ஆகையால், பருவ மழையென எண்ணி ஆரவாரித்தன; இது தலை வர் கூறிச் சென்ற கார்ப்பருவமன்று, கவலற்க!' என்று<noinclude></noinclude> dclty6j2f01fyk731ks1t5br0w8bk2b 250 666005 1983497 2026-10-26T09:30:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983497 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாற்றவர் மாற்றலர் - பகைவர் : திருமால், தன் மாற்றலரை - பகைவரை - வருத்தும் துன்பமாயிருப்பவராவார் (பரி. 1:40). மாற்றார் - பகைவர் : பாண்டியன் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனின் பகைவர், மாற் றார் - பகைவர் - என்னும் பெயர் பெற்று அவனோடு போரிடமாட்டாராயினும் துறக்கத்தில் வாழ்வாராத லின் தவஞ்செய்தோராவர் (புற.26:17). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், பெரிய வானத்தில் ஞாயிறு தோன்றிப் பல விண்மீன்களின் ஒளியைக் கெடுத்தாற் போல. மாற்றாரின் மிக்க மாறுபாட்டைக் கெடுத்தவ னாவான் (பதி.64:13). ஆயர் மகளிர், 'எம்முடைய மறம் பொருந்திய பாண்டியன் மாற்றாரை வென்று அவர் நாட்டைத் திறை கொள்வானாக ' என்று இறைவனைப் பரவினர் (கலி.106:50). மாற்றாள் - மறு காதலி (பரத்தை) : காணாமல் போன தென்று கருதப்பட்ட தலைவியின் வளையல் வையை யின் நீராடுவிழாவில் ஒரு பரத்தையிடம் கண்ட தலை வியின் தோழியர் இவள் நம் தலைவியின் மாற்றாள் மறு காதலி (பரத்தை) - போலும் என்று கருதித் தொட ருவதைக் கண்ட மாற்றாள் மகளாகிய அப்பரத்தை, என்னை இங்ஙனம் நீவிர் தொடர்வது ஏன் என்று கேட்டுத் தலைவியை இகழ்ந்துரைக்க அவளை முது மகளிர் சிலர், 'தெய்வக் கற்பினாளைச் சினவாதே, அவளை வணங்க வருக' என்று கூறினாள் (பரி.20:35. 45, 73(2)). மாற்றான் - மறுக்காதவன் : இறைவன் உமையோடு அமையாத புணர்ச்சியுள் ஆழ்ந்து உண்டாக்கிய கரு வினை அழித்துவிடும்படி வேள்ளி விண்ணோர் முதல் வன் (இந்திரன்) ஒரு வரம் வேண்ட, அவ்வரத்தை மாற்றானாகிய -மறுக்காதவனாகிய - இறைவன் (சிவன்) அக்கருவினைப் பல கண்டமாகச் சிதைத்துக் கொடுத்தான் (பரி. 5:33). மாற்று - 1. மறுதலை : கடலை நோக்கிச் செல்லும் பலயாறுகளைப் போலப் புலவர் யாவரும் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனை நோக்கியே வருவர்; அவனோ அவர்க்குப் பரிசில் அளிக்க மாற்று - மறுதலை - ஆகிய இருபெருவேந்தர் மண்ணையும் கொள்ள நோக்குவான் (புற. 42:24). 2. விலக்குதல் : பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன்,ஆனேற்றையும், அழல் போன்ற சடையினையும், மாற்று - விலக்குதற்கு அரிய மழுப் 16 97 மாற்றோர் படையையுமுடைய இறைவனை (சிவன்) மாற்றற் கரிய வெருட்சியால் ஒத்தவனாவான் (புற. 56:2, 11). வெற்றியை உயர்த்தும் நெடிய வேற்படையையுடைய ஒரு தலைவனிடத்தில், மாற்றரியவலிமை இருக்கிற தென்று பகைவர் அஞ்சி நடுங்குதற்றுக் காரணமான வொரு ஒளி இருந்தது (புற.309:5).'அந்தணர்களே,எம் தலைவன் அணங்குதலைச் செய்யும் தெய்வம் சினந்து வந்தாற்போன்ற, கூட்டமாய தானையிடத்தே இருந்து, கூற்றுவனைப்போல் மாற்றற்கரிய வலிமையுடனே பகைவரின் மேற்செல்லுவதைக் காணுங்கள்', என்று சிறுவெண்டேரையார்கூறினார் (புற. 362:7). ஆடுகோட் பாட்டுச் சேரலாதன், மாற்றற்கரிய சினத்தையுடைய கூற்றுவன் தன் வலையை விரித்தாற் போன்ற பார்வை யனாய்ப் போர்க்களத்தில் பகைவர்க்கு அச்சத்தைச் செய்பவனாவான் (பதி. 51:35). குடக்கோ இளஞ்சேர விரும்பொதைக்கு வெற்றியைத் தரும் மாற்தற்கரிய தெய்வம் துர்க்கை உறையும் அயிரை மலையிலிருந்து பேரியாறு இழிவது போல, அவனிடத்தில் இரவலர் வந்தனர் (பதி.88:24). திருச்சீரலைவாயில் முருகன் ஏறி ஊரும் யானை, கூற்றுவனையொத்த பிறரால் மாற்றற் கரிய வலிமையுடையதாயிருந்தது (முரு. 81). போர் முடிவுற்றபின்னும், இன்னும் பகைவர் யாரும் வருவரோ என்று எண்ணிப் எப்பகைவராலும் மாற்று தற்கரிய தானையினையுடைய வேந்தன் நீண்டநாள் பாசறையிலேயே இருத்தல் அவனுடைய தொழி லாகும் (ஐங்.451:3). மாற்றூர் கிழார் மகனார் கொற்றங் கொற்றனார் - ஒரு புலவர்: 'கொற்றங் கொற்றனார்' காண்க. மாற்றோர் - பகைவர் : 'நல்லரா உறையும் புற்று, கொல்லேறு, திரியும் மன்றம் ஆயவற்றைக் கண்டு அஞ்சுவது போலப் பாசறையில் இவன் இருக்கின்றான் என்று அறிந்தால் மாற்றோர் - பகைவர் -அஞ்சும்படி யான ஓர் ஒளியை எம் தலைவன் பெற்றுள்ளான்' என்று மதுரை இளங்கண்ணிக் கௌசிகனார், வள்ளலும் மறவ னுமாகிய ஒருவனைக் குறித்துக் கூறினார் (புற. 309:5). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், மாற்றோர் நாட்டிற் குச் சென்று செய்த போரில், ஞாயிற்றின் கதிரிலே தோன்றும் அணுவளவேனும் (தூசி) பின் வாங்குதலை அறியாள் (பதி. 2017) அந்துவஞ்சேரலிரும்பொறை மடிந்திராத ஊக்கத்தால் மாற்றோரை வென்று தன் னோடு சேர்த்துக் கொண்டான் (பதி. ப. 7:1). மாற்றோ ருக்குக் கூற்றுவனைப் போன்றவன் முருகப்பெருமான் (முரு. 257). தனது வெற்றி வேலினைச் செந்நிறம் அடையச் செலுத்தி, மாற்றோருடைய மலை போன்ற யானைகளைப் போரின்கண் அழித்தவன், வீரக்கழ லணிந்த காலினை உடைய பண்ணன் (அக. 177:14).<noinclude></noinclude> qjdik6jjwia3arzdyxy8ugj16n4zcs2 250 666006 1983498 2026-10-26T09:31:04Z Harisha usha 17386 OCR 1983498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 2217 மா கூறித் தேற்றினாள் (குறு. 251:1). காட்டில், நீலமணி ஒழுகினாற் போன்ற மாக்கொடியாகிய அறுகினது மெல்லிய தண்டினை ஆண்மான் பெண் மானோடு உண்டுவிட்டுத் துள்ளி விளையாடியது (குறு. 256:1). மலையில், மழை கழுவுதலை மறந்த மாயிரும் பொற்றைக் கல் புழுதி படிந்த யானையைப் போல விளங்கித் தோன்றும் (குறு. 279:5). தலைவன் வரை விடை வைத்துப் பிரிந்த காலத்தில் வருந்திய தலை வியை நோக்கி, 'தலைவனோடு கூடி மகிழ்ந்த பொழுது அவ்வொழுக்கம் தினக்கு இனிதாயிருந்தது; இப்பொழுது மா இதழையுடைய குவளை மலரைப் போன்ற நின் கண்கள் அழுவது எவன்?' என்று தோழி கடுஞ்சொல்லினால் வற்புறுத்தினாள் (குறு.339:5). பாலை நிலத்தில் வளர்ந்த வாகை மரக் கொம்பிலுள்ள நறிய மலர், மடப்பத்தையுடைய மா மயிலின் உச்சிக் கொண்டையைப் போலத் தோன்றும் (குறு. 347:3). தலைவியின் வேறுபாடுகண்டு வினவிய செவிலியிடம் தோழி, 'பசிய இடத்தையுடைய மாச்சுனையிடத்தே நன்கு மலர்ந்த நீல மலரைக் கண்டு தலைவி அழுதமை யினைச் சுட்டி, அதனால் அவளுக்கு நீல மலர் தந்து நட்புச் செய்த தலைவன் ஒருவன் உளன் என்பதைக் குறிப்பால் உணர்த்தி அறத்தொடு நின்றாள் (குறு. 366:4). அரும்புகள் முதிர்ந்த ஞாழலின், ஆரல்மீன் முட்டையைப் போன்ற திரண்ட மலர்களை, நெய்தல் மாமலரில் பெய்வதைப் போலக் குளிர்காற்றுத் தூவும் (குற.397:2).மாயிரும் நீர் பரந்த தெளிந்த கழியிலுள்ள செய்ய இறாமீனைப் பற்றிய சிறுவெண் நீர்க்காக்கை தான் விரும்பிய பெடையை அழைத்துக் கொடுக்கும் (நற்.31:1). வரைவிடை வைத்துப் பிரியும் தலைவ னிடம் தோழி, 'பெரும! சுரத்தில் இவளையும் நீ அழைத்துச் செல்லுதல் நல்லதாகும்; இன்றேல், கார்ப் பருவ மாலைப் பொழுது வரும்பொழுது இவள், கலை மானைப் பிரிந்த பெண்மான் போலக் கலங்கிக் குவளையின் நீர் நிரம்பிய மா மலர் போன்ற கண்கள் அழும் அவலத்தை என்னால் தாங்க முடியாது' என்று கூறினாள் (நற்.37:5). கடற்கரையில், பரதவர் முன்றி லின்கண்ணுள்ள நறிய மலர், அயலிலுள்ள தாழை மடலோடு கூடி நறுமணம் எங்கும் கமழும் (நற்.49:8). தலைவி, மாக்கொடியுடைய காட்டு மல்லிகைப் பூவுடனே தூயபொற்றகடு போன்ற பாதிரி மலரையும் சேர எதிர் எதிர் வைத்துத் தொடுத்துக் கட்டிய மலர் மாலையைக் கூந்தலில் சூடியிருந்தாள்(நற்.52:1). மிகுதியான மாக்கூந்தலுடைய தலைவி, கோரையை வளையமாகவும், நெய்தலந்தழையை உடையாகவும் அணிந்து கொள்வான். சுறாமீன் இயங்குகின்ற உப்பங் கழியின்கண் திரண்ட தண்டினையுடைய நெய்தலின் மாமலர்மறையும்படியாக நீர் பெருகும் (நற். 67:6) பகற் பொழுதைச் செய்து முடித்த ஆதித்த மண்டிலம் அத்த மலையிற் சென்று மறையும்படியும், பறவைகள் தம் பார்ப்புகள் இருக்கும் கூடுகளை நோக்கிச் செல்லும்படி யும், காட்டில் மாப்பிடருடைய கலைமான் தன் இளைமையான பெண்மானைத் தழுவும்படியும் மாலைப் பொழுது வந்தது (நற். 69:4). கடற்கரைச் சோலையின் கண்ணுள்ள, கொல்லும் இயல்புள்ள சுறாமீன் இயங்கும் பெரிய கழியிடத்து மலர்ந்த நீல மணி போன்ற நெய்தல் மாமலர் நிறையுமாறு டன்னை யின் பொன்போன்ற நுண்ணிய தாது பரந்து விழும் (நற். 78:2). கீழ்க்காற்றுச் செலுத்துவதால் ஆகாயத்தில் செறி வுற்று அலையிலுள்ள பிசிர் போல மலையினுச்சியி லேறி, நிரம்பிய சூலையுடைய மாமுகில் மழையைப் பொழிந்தது (நற். 89:3). தோழி தலைவியிடம், 'தோழியே! இது தலைவர் கூறிச் சென்ற கார்ப்பருவம் அன்று; கடல் நீரையுண்டதனாலாகிய நிறைந்த சூலை யுடைய மா முகில் பருவ காலத்தை மறந்து பெய்த மழையைக் கண்டு, அறியாதனவாய்ப் பிடவும், கொன்றையும், காந்தளும் மலர்நதன' என்று கூறினாள் (நற். 99:6). தலைவி, குட்டுவன் சேரலது குடமலைச் சுனையிலுள்ள மா இதழ்கொண்ட குவளையின் வண்டு கள் மொய்க்கும் பெரிய மலர்களைச் சூடுவதால் மணங் கமழும் கூந்தலுடையவளாயிருந்தாள் (நற்.105:8).நடு வில் முற்றத்தைக் கொண்டதலைவியின் இல்லம், மயி லின் அடி போன்ற மாக்கதிராகிய பூந்துணரையுடைய நொச்சி வேலியால் சூழப்பட்டுள்ளது (நற். 115:5). பலா வின் மாக்கிளையிலிருந்து முதிர்ந்து கனிந்த பெரிய பழம் பிறர் உண்ண முடியாதபடி, மலையின் பிளப் பாகிய அளையினுள் விழுந்தொழிந்தது (நற்.116:7). தலைவியின் சிற்றூர், தொங்குகின்ற ஓலையையும், நீண்ட மடலையும் உடைய பனையின் மாவரை (கரிய அடிமரம்) புதைபடுமாறு மூடப்பட்ட மணல் மிக்க முற்றத்தைக் கொண்டது (நற்.135:2). நீரை முகறது கொண்ட மா முகில் மேற்பாலுள்ள மலையில் பொழி வதால், சிறிய கிளைகளில் பூங்கொத்துக்களையுடைய சந்தன மரங்கள் செழித்துத் தழைத்தன (நற்.140:1). பெண்புலி இரை தேடி வாய் பிளந்து திரியும் கவர்த்த வழியில் புலி களிற்றினைக் கொல்லுவதையறிந்த பிடி. மாமுகில் முழங்குவது போன்று பிளிறும் (நற்.144:2). தோழியிடம் இரந்து குறை பெறாத தலைவன் முன் னிலைப் புறமொழியாக, 'விலைக்கு விற்றற்கியலாத பூளை,உழிஞை,எருக்கு ஆகியவற்றின் மலர்களை பூவொடு கட்டிய மாலையையணிந்து, பித்தனைப் போல நெடிய மாப்பனை மடலாலே கட்டிய குதிரை யுடைய மையல் நெஞ்சே!' என்று அவர்களை வயப் படுத்துவான் வேண்டித் தன் நெஞ்சை விளித்துக் கூறி னான் (நற்.146:3). மாப்பெரிய கடல் நீர், நீலமணி களங்கமறத் தெளிந்திருந்தாற் போன்றிருந்தது (நற். 159:1), உயர்ந்த மணல் மிக்க திடர் சூழ்ந்த நீண்ட மாட்<noinclude></noinclude> 9l4nal6sm76nc3v8wrrk15uxfvgy6dy 250 666007 1983499 2026-10-26T09:31:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983499 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாறன் சினமும், அருளும் ஆகிய இவற்றை மறமும், அறமும் உடையாரிடத்தே முறையே உடையை, இவை இல்லா ரிடத்தே நீயும் இப்பண்பிலையாவாய்; இஃதன்றி நினக் கென்று மாற்றோரும் இல்லை; நட்டோருமில்லை என்று திருமாலைக் குறித்துக் கடுவனிளவெயினனார் கூறினார் (பரி.4:54). மாற - மாறனே, பாண்டியனே (வினி) : முவெயிலை எய்து அழித்த இறைவன் நுதலிலுள்ள கண்ணைப் போன்று ஏனைய வேந்தரினும் மேம்பட்டு விளங்கும்மாற -மாறனே - என்று மருதனிளநாகனார், பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன் மாறனை விளித்தார் (புற. 55:6). 'வெற்றியால் உயர்ந்த வாளையுடைய மாற, என்று விளித்து, யவனர் கொண்டு வந்து தந்த மதுவினை நாடோறும் பொற் கலனில் மகளிர் ஊட்ட மகிழ்ச்சி மிக்கு, இனிதாக நடப் பாயாக' என்று மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக் கீரனார், பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறனிடம் கூறினார் (புற. 56:21). 'வல்லவராயி னும் அல்லவராயினும் நின்னைப் புகழ்ந்து போற்றிய வருக்கு மாயோனைப் போன்று துணை செய்பவன் என்று சொல்லுதலமைந்த புகழ் பொருந்திய மாற எனக் காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார், பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன் மாறனை விளித்தார் (புற.57:3). வடம வண்ணக்கன் பேரிசாத்தனார், பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறனை, 'விரைந்த செலவினைக் கொண்ட குதிரையையுடையமாற என்று விளித்து, 'நீ செய்த செயலை மறவாதொழிவாயாக " எனக் கூறினார் (புற.198:27) மாறன் - பாண்டியன் : 'உண்மையான நல்ல புகழை உலகிலே நிறுத்திய தாரணிந்த பெரிய பெயரினையு முடைய மாறன் - பாண்டியன் (இவன் பாண்டிய மரபில் வந்த குறுநில மன்னன் போலும்) - முதலாகக் கோசர் முதலியோர் நின்வழி நடப்ப வாழ்க' என்று மாங்குடி மருதனார், பாண்டியன் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனை வாழ்ந்தினார் (மது. 772). பகைவர்க்கு அச்சம் வருதற்குக் காரணமான கொலைத்தொழிலையுடைய யானையையும், பருத்த தோளினையுமுடைய மாறன் தமரோடு வையையில் நீராடியதற்கிணையாக இந்திரன் தம்மவரோடு வான் கங்கையில் நீராடியதையே கூறமுடியும் (பரி. தி. 2:90). மாறன் வழுதி - ஒரு பாண்டிய மன்னன் பாண்டியன் மாறன் வழுதி'-காண்க. 98 மாறு மாறியோர் - விற்றவர் : சோழன் கரிகாற் பெருவளத் தான் சோழ நாட்டில் தேனையும், கிழங்கையும் கொண்டு சென்று மாறியோர் - விற்றவர் - அவற்றிற்கு மாற்றாக மீன் நெய்யையும் நறவையும் வாங்கிச் சென்றனர் (பொரு. 214). மாறு -1. பரிசு, தன்மை : இவ்வுலகில் புகழ் உடைய வர்க்கல்லாது உயர்நிலை உலகில் வாழ்வு கிடையாது என்பதை விளங்கக் கேட்டலின் மாறோ - பரிசோ - நீ இவ்வாறு எனக்கு வெண்கவரி வீசியது என்று மோசி கீரனார் சேரமான் தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறையிடம் வினவினார் (புற.50:16). 2. மறுதலை - கடலை நோக்கிச் செல்லும் கானாறு களைப் போலப் புலவர் யாவரும் சோழன் குளமுற் றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனை நோக்கியே வருவர்; அவன், அவர்க்குப் பரிசிலளிக்க, மாறு மறுதலை ஆகிய இருபெருவேந்தரின் நிலத்தைக் கொள்ள நோக்குவான் (புற.42:24). பஞ்சு போன்ற ஊனையும் கள்ளையும் முறைமுறை யாக ஒன்றற்கொன்று மாறுபட உண்போம் என்று வடமவண்ணன்கன் பெருஞ்சாத்தனார் தேர்வண் மலையனிடம் கூறினார் (புற. 125:3). பொதிய மலை யின் மன்றத்திலுள்ள பலா மரத்தில் தொங்கும் மத்தளத் தின் கண்ணைப் பலாப்பழமென்று கருதி மந்தி தட்டுவ தால் எழுந்த ஓசையைக் கேட்டு அன்னச் சேவல் மாறாக எழுந்து ஒலிக்கும் (புற. 128:4). பிட்டன் வேலும், அவனுடைய தலைவனாகிய கோதையும், அவனோடு மாறு கொண்ட வேந்தரும் நெடிது வாழ்க என்று வடம் வண்ணன்கன் தாமோதரனார் பிட்டங் கொற்றனைப் பாடுங்கால் கூறினார் (புற.172:11). போரெனில் திங்க ளொளியும் நுழைய இயலாததாய் இட்டிவாயிலை யுடையதாய், வயவர் கள்ளை ஒருவர்க்கொருவர் மாறாக நீட்டி உண்ணுமாறு ஒன்றுக் கொன்று அணித் தாயிருந்த குறிய பல அரண்களையுடையவன் மல்லி கிழான் காரியாதி (புற. 177:6). சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவன் பரிசில் நீட்டித்தானைக் கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார், 'கடலைக் கண்டாற்போலும் ஒள்ளிய படைக்கலத்தை உடைய கானையுடனே மலையோடு மாறுபட்டுப் பொரும் களிற்றினையுடைய பெருவேந்தராயினும் எங்களை மதியாதாரை யாமும் மதித்தல் செய்யோம்' என்று கூறினார் (புற. 197:4). கோப்பெருஞ்சோழன் மக்கள் மேல் போருக்குச் சென்றானைப் புல்லாற்றூர் எயிற்றியனார், 'நின்னோடு பகையாய் மாறுபட் டெழுந்த அவ்விருவரும் நினது பகைவராகிய சேர பாண்டியரல்லர்; நின் மக்களேயாவர்' என்று கூறிப்<noinclude></noinclude> 3ssu0vcqsltl9bwaurkc7zda1hqjx5s 250 666008 1983500 2026-10-26T09:31:28Z Harisha usha 17386 OCR 1983500 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா பனை மரத்தின் நெருங்கிய மடலில் குருகுகள் கூடு கட்டின (நற்.199:1). உடன்போக்கின்கண் தலைவன் தலைவியிடம், 'இளமடந்தையே, நின் தந்தைக்குரிய மாமலையின் அழகுமிகக் கார்த்திகைத் திங்களில் எடுக் கப்பட்ட விளக்கின் வரிசைபோலக் கோங்கம் பூத்திருக் கும் அழகைப்பார்' என்று கூறி மகிழ்வுறுத்திச் சென் றான் (நற்.202:7). தலைவியது மாமை கொல்லையி லுள்ள வளைந்த முள்ளையுடைய இண்டின் நெடிய மா, அழகிய தளிரின் மீது மழை பெய்துவிட்ட பொழு துண்டான அழகிய நிறம் போன்றிருந்தது (நற்.205:9). மின்னல் முதலாய தொகுதி கொண்ட மா முகில் கல் லென்னும் ஒலியோடு மழை பெய்ததால், தினை சிவந்த நிறமுள்ள செழுவிய கதிர்களையுடையவாய் விளைந்தது (நற்.213:8). நீலமணியாற் செய்து வைத் தாற்போன்ற மா நிறத்தையுடைய கருங்காக்கணங் கொடி, ஒள்ளிய காந்தளுடனே தண்ணிய புதல் தோறும் மலர்ந்து அழகு செய்தது (நற். 221:1). ஆண் குரங்கு காணாது நடுங்கும்படி, மடப்பத்தையுடைய மா முக மந்தி தன் சிறிய குட்டியோடு கொடுமுடியுயர்ந்த தலைப் பக்கத்தியங்கும் முகிலைத் தனக்கு மறைவிட மாகக் கொண்டு ஒளிந்து கொண்டது (நற். 233:2). 'மாலையில் எனக்குக் காமநோய் மிகுமாறு கார்ப்பரு வத்தைச் செய்த மின்னல் முதலாகிய தொகுதியுடைய மா முகிலே, இடியிடித்து அரவு முதலியவற்றை வருத்துகின்ற நீ, தலைவரின் நெஞ்சத்தைக் கனிவிக் காத காரணத்தால், நின்குரல் எனக்கும் நல்லதன்று என்று தலைவி முகிலிடங் கூறினாள் (நற்.238:5). தலைவி, மெல்லிதாய்ப் பொருந்தியகன்ற அல்குலை யும், மை எழுதப்பட்டு நீலமலரை எதிரிட்டுப் பிணைத் தாற் போன்ற மா இமைகளையுடைய குளிர்ச்சி பொருந் திய கண்களையும், நாயின் நாவினைப் போன்ற மெல்லிய சிறிய அடியினையுமுடையவள் (நற்.252:9). கார்ப்பருவத்தில் காட்டில் இளைய பெண்மானைப் புணர்ந்த மா எருத்தை (பிடரியினை) யுடைய ஆண் மான் வயிரமுற்றிய வேல மரத்தின் வரி பொருந்திய நிழலில் தங்கியிருந்தது (நற். 256:8). ஈரமான காட்டில், தலைவியின் கண்ணைப் போன்ற கருங்காக்கணத்தின் (கருவிளை) மா மலர் வாடைக்காற்று வீசுவதால் கூத்தாடுகின்ற மயிலின் பீலிபோல ஆடும் (நற்.262:1). நண்டின் கண் நொச்சியின் மா அரும்பு போன்றது (நற். 267:1). பெரிய சுனையிலுள்ள குவளை மலரை எதிர் எதிர் வைத்துப் பிணைத்தாற் போன்ற மா இமையை யுடைய குளிர்ச்சி பொருந்திய கண்களையுடையவள் தலைவி (நற்.301:3). உடன் போக்கிற் சென்ற மகள் விளையாடிய பந்தையும், வளர்த்த வயலைக் கொடியையும், சிற்றில் கோலி விளையாடிய மயிலின் அடிபோன்ற இலையோடு மாக்குரலை (பூங்கொத்து) யும் உடைய நொச்சியையும் கண்டு நற்றாய் வருந்தி 22 22 மா னாள் (நற்.305:2). குறியிடத்தே வரும் தலைவன், தலைவியைக் காணாது, சிறிதுநேரம் வருந்துமாறு, தலைவியும் தோழியும், வளைந்த குடமுழாப்போன்ற புன்னையின், மா நிறமுடைய அடிமரத்தில் மறைந்து கொண்டனர் (நற். 307:7). மலையிலுள்ள கொழுத்த சுளையையுடைய பலாவின் செழுமையாகிய காய் காய்த்துப் பருத்தலாலே தாங்கமாட்டாது வளைந்த மாக்கிளையில் வந்து தங்கிய கொக்கு, கொணர்ந்த மீனைக் குடைந்து தின்னுதலால் உண்டாகிய புலவு நாற்றத்தைப் பொறுக்க இயலாது மந்தி தும்மியது (நற். 326:2). மா முகில் கடனீரை முகந்து வந்து வானம் அதிரும்படி மின்னி இடித்துக் கார் காலத்தில் மழை பொழிந்தது (நற்.329:11). முழங்கும் கடலில் விழுந்து நீரைப் பருகியதனாலாகிய நிறைந்த சூலையுடைய மா முகில் திசைகளின் அகன்ற இடமெல்லாம் மறையும் படி பரவி, இடியினால் பாம்புகளை மோதி, விசும்பி லுயர்ந்த குன்றுகளை ஒருங்கே சூழ்ந்து மழையைப் பொழிந்தது (நற்.347:1). இனிய மொழியுடைய அரிவையாகிய தலைவியின் கூந்தல் மா மணியின் தன்மை கொண்டது (நற்.374:6). பிரிவின்கண் ஆற்றி யிரு என்ற தோழியிடம் தலைவி, 'தோழி, நான் ஆற்றி யிருக்கவே முயல்வேன், எனினும், தலைவரது மணி நெடுங்குன்று கொண்டலால் மலருகின்ற அவரைப்பூப் போன்ற வெண்ணிற முடைய உச்சியில் மா முகிலைச் சூடிக்கொண்டு என் உள்ளத்தில் இடையறாது தோன்று தலால் மறக்க இயலவில்லையே!' என்று கூறினாள் (ஐங்.209:4). 'யாரையுமறியேன்' என்ற பரத்தமைத் தலைவனிடம் தலைவி, 'பூம்பொழிலில் நேற்று பரத்தையோடு நீ புணர்குறி செய்தனை என்று கண் டோர் கூறும் பழிச்சொல், இளவேனிற் பருவத்தில் மலர்ந்த குராமரக் கிளையில் வாழும் மாக்குயிலின் கூட்டம் செய்யும் ஆரவாரத்தினும் பெரிதாகக் கேட்கின் றது' என்று கூறினாள் (ஐங். 369:5). 'மா முகில்கள் இடித்து முழங்கி நிரம்ப மழை பொழிகின்ற இக்கார்ப் பருவத்தில் நீ பிரிந்தாயானால் தலைவி உயிர்வாழாள்' என்று பிரியக் கருதிய தலைவனிடம் தோழி கூறினாள் (ஐங். 423:1). தலைவியின் அழகிய முகம் மதியைப் போன்றும், மாணிக்க மணி விளங்கும் அவளுடைய கூந்தல், அம்மதியைச் சேர்ந்திருக்கும் மா முகிலைப் போன்றும் உள்ளனவே என்று தலைவன் பாராட்டி னான் (கலி. 64:2). கடற்கரையிடத்தே திரையிட்ட மணல் எக்கரில் மா மலர்களையுடைய கழி முள்ளி தில்லையோடு கலந்து வளர்ந்திருந்தது (கலி. 133:1). திருமால், அழகிய நீலமணியும், அலை அடங்கிய கடலும், பருவ காலத்தில் சூல் கொண்டு வரும் முகி லும் ஆகிய மூன்றனையும் ஒக்கும் மா மேனியை யுடையவர் (பரி. 4:7). திருமால், தம் மா மேனியோடு மாறுபட்ட பொன்னிறமான ஆடையினை உடையவர்<noinclude></noinclude> fqdwec6s0fyt3z8coh3g9zmodgowljv 250 666009 1983501 2026-10-26T09:31:46Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983501 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாறு போரினைத் தவிர்த்தார் (புற.213:6). கரந்தையாரை மாறு போரில், பல ஆனிரைகளைக் கவர்ந்து கொண்டு, வில்லோராகிய அவரை அழித்து மாறு போக்கியது நினது கையிலுள்ள இவ்வாள் தானோ' என்று ஒளவை யார் வெட்சி மறவனொருவனை வினவுவதாகப் பாடி யுள்ளார் (புற.269:9, 12). 'நொச்சியே, மகளிரின் இடை யில் தழையுடையிலும் விளங்குகின்றாய்; மதிலைக் காக்கும் மாறுபட்ட செருவில் வீழ்ந்து பட்டோ னுடைய சென்னியில் கண்ணியாகவும் விளங்குகின் றாய்; ஆகவே, நீ நன்மரமாவாய்' என்று நொச்சி வீரனைப் பாடும் வகையில் நொச்சிச் சிறப்பை மோசி சாத்தனார் பாடினார் (புற. 272:6). 'பகைவர் மாறவிந்து அழிந்து படும்படி பொருது களத்திலே பட்ட மறவன் புலவர் வாயிலிருந்து வரும் பாடலிலுள்ளான் என்று பாலை பாடிய பெருங்கடுங்கோ பாடினார்' (புற. 282:7). அழும்பில் என்னும் ஊரில், குளத்திலே காலை யுணவாக வாளை மீனை மிகுதியாகவுண்டும் அமை யாத நீர்நாய் வரால் மீனையும் உண்ணும் பொருட்டு மாறு (பகை) கொள்ளும் முதலையோடு பொரும் (புற. 283:4).மாறு செற்று எறிந்த நெடுவேல் மார்புருவி நிலத்தில் வீழ்ந்த வள்ளலாகிய மறவனொருவனைத் துயருற்ற சான்றோரெல்லாரும், 'இரந்தோர்க்கு மருத நிலத்தூர்களை வழங்கிய பிறகு வந்த ஓரிரவலனுக்கு எஞ்சிய கரம்பையுடைய சிற்றூரை நல்கியவன்' என்று புகழ்வதைப் பொறுக்காத அவன் அந்நிலையிலும் நாணத்தால் தலைகவிழ்த்தான் (புற.285:12), பாழ்படும் படியாகச் சிதைந்த பல்மாறு பக்கத்தினையுடைய, வேறுபடு குரலினையுடைய, கொடிய வாயினை உடை யது கூகை (புற.359:1). யாமையின் வெள்ளிய அகடு (வயிறு) போன்ற தடாரிப் பறையை இயக்கிச் சென்று மாறுகொண்டோருடைய மதில்களைத் தகர்த்து, அவரையடக்கி, அவர் தந்த திறைப் பொருளால் புலவர் முதலிய இரவலரின் மிடியைப் போக்குபவன் சேரமான் சிக்கற்பள்ளித் துஞ்சிய செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் (புற.387:5). போரினின்றும் பின்னிடாத வலிமையுடைய பகைவர் மாறாக நிற்கும் நிலையழி யும்படி பொருது ஆரவாரிக்கும் தானையையுடைய வன் களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரல் (பதி. 34:9). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறை பகைவரின் மேல் படையெடுத்துச் செல்லும் செலவு காண்போர்க்கு இனிதாகவும், மாறுகொண்ட வேந்தர் தங்கிய பாசறை யிலுள்ளார்க்கு மிகவும் துன்பம் தருவதாகவும் அமை யும் (பதி.83:9).காவிரியுடைமையால், செழுமையாக குளிர்ந்த வயல்களில் ஆனேறுகள் ஒன்தோடொன்று மாறு கொண்டு முழங்கும் (பதி. 90:45). சேரவேந்த னொருவனின் பாசறையிலுள்ள யானை, போரிற் பின் னிடாத பகைவரின் மாறாக நிற்கும் நிலையழியும்படி முழங்கும் (பதி. தி. வந்தனென். 7). பாலை யாழின் 99 மாறு இசை, ஆறலைகள்வர் தம்படைக்கலங்களைக் கைவிடச்செய்து அருளிற்கு மாறாகிய மறத்தினை அவர்களிடத்தினின்றும் போக்கும் (பொரு. 22). முத்து மாலையையும், கொற்றக் குடையையும், அழகிய கண்ணியினையும், கடிய தேரினையுமுடைய பாண்டி யன் பகைவரின் நிலத்தை மாறுபாட்டாலே கைக் கொண்டான் (சிறு. 64). யானைப்படையையும், போர்த் தொழிலையுமுடைய பகைவேந்தரின் பலவாய் நெஞ் சிற்கிடந்த மாறுபாடுகளை அழித்துப் புறமுதுகிட்டு ஓடச் செய்யும் அகழியினையுடையது பாண்டியனுக் குரிய மதுரை (மது. 350). மதுரையில் விடியற்காலத்தில் பள்ளியெழுச்சி முரசு ஒலிப்ப, ஏறுகள் தம்முள் மாறு பட்டு முழங்கின (மது. 672). அசோகின் நிழலிலே தங்கியிருந்த தலைவியும், ஆயத்தாரும் தங்கள் மேல் வந்து சூழ்ந்த நாய்கட்கு அஞ்சி நடுங்குவதைக் கண்டு தலைவன், தனக்கு மாறாகிய ஆனேறுகளை எல்லாம் பொருது ஒட்டிய மனச்செருக்கினையுடைய, தானறி யாத நிலத்திலே புதிய ஆவைக்காணும் ஏறு போல வந்து ஞமலிகளை அடக்கினான் (குறி. 135). தனது அறிவின் ஆக்கத்திற்கு மாறாகிய கேட்டை நினையாது. ஆக்கத்தினையே உணரும் நினைவினை உடையவன் நன்னன் சேய் நன்னன் (மலை. 62). நன்னன் சேய் நன்ன னிடம் போகும் வழியில், நீர்வேட்கை உண்டாகும் போது, வாயில் நீரூறுதற்குக் காரணமான உயவைக் கொடிகள் நீரோடே மாறுபாடு கொள்ளும்படி படர்ந் திருந்தன (மலை. 136). தலைவன் போருக்குச் சென் றுள்ள பாசறையில் உள்ள யானை வானில் இடியேறு முழங்கினும் அதற்கு மாறாக எழுந்து முழங்கும் (அக. 144:12). இரண்டு பெரிய வேந்தர் மாறுபாடு கொண்டு பொருத போர்க்களத்தில், வெற்றி கொண்ட வேந்த னின் தானையிலுள்ள வயவனாகிய தலைவன் தன் வேந்தனளிக்கும் சிறப்பினையும் பெறானாய்த் தலைவி யிடம் விரைந்து சென்றான் (அக. 174:1). நீ எம்முடைய சீறூருக்கு வரின் எமர் நின்னை வரவேற்று, பொழுது மயங்கிவிட்டது, நீர்த்துறையும் பெருகி ஏறலின் சுறாக் களும் மாறு ஆயின' எனக் கூறி நின்னைச்செல்லவிடார் என்று பகற்குறி வந்து நீங்கும் தலைவனிடம் தோழி கூறினாள் (அக. 300:17). 'இன்பமும் இடும்பையும், புணர்தலும், பிரிதலும், பகலும், இரவும் போல வேறு வேறு தன்மையினவாகி மாறாக எதிர்ப்பட்டு நிற்பன என்பதை நீஉணர்ந்தனையாயின், இவளைப் பிரிந்து, சுரங்கடந்து, பொருள்தேடும் வேட்கை தூண்டச் செல்வதற்குத் துணிவையோ' என்று பொருள் கடைக் கூட்டிய நெஞ்சினைத் தலைவன் கழறினான் (அக. 327:3). நல்ல புகழினையும், வண்மையையுமுடைய புல்லி என்பானது மலையிற் கூத்தருடைய வாச்சிய ஒலி தோன்றினாற்போலப் பிடியினை இழந்த களிறு இடியோடு மாறு கொண்டு முழங்கும் (அக.359:11).<noinclude></noinclude> bnb8az8a8wsk44ib6445kj466rraqgh 250 666010 1983502 2026-10-26T09:31:53Z Harisha usha 17386 OCR 1983502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 23 மா (பரி. 4:8). வையையில் தைநீராடும் மகளிருள் மூங்கி லினது அழகை வென்ற மிக்க தோள் அழகுடையாள் ஒருத்தி, மா மலரைத்தன் காதில் செருகிக்கொண்டு, அயல் நின்ற மடப்பமுடைய ஒருத்தியை நோக்கினாள் (பரி. 11:93). மா.அ. 2 காண்க. 10. மாமை நிறம் - பெருங்குன்றூர்கிழார்வையாவிக் கோப்பெரும்பேகனிடம், 'பெரும,நின்னால் துறக்கப் பட்டிருக்கின்ற நின் துணைவியாகிய அழகிய மா மாமை நிறமுடைய அந்த அரிவை தன் மையிருங் கூந் தலைக் கழுவிச் செவ்விய மலரைச் சூடி மகிழும்வண் ணம் இன்று நீ வருவையாயின், அதுவே எம்முடைய பரிசிலாகும்' என்று கூறினார் (புற. 147:5). 'இளமைச் செவ்வியும், மா நிறத்தையுமுடைய இவள் யாரென்று கேட்கும் இளைஞனே, இவள், தனியனாய் நின்று யானைப்படையை வீழ்த்தும் வேந்தன் எவனோ அவனுக்கு மணம் முடிக்க அவளுடைய தந்தையால் பேணப்படுபவள்' என்று தன்பால் வினவிய இளைஞ னிடம் ஒரு புலவர் கூறினார் (புற. 340:3). 'மகட் கொடை விரும்பி வந்த மன்னனும் கடிய சொற்களைக் கூறுகின்றான்; தந்தையும் மகட்கொடையை மறுத்த லிலேயே நிற்கின்றான்; அதனால் அழகிய மா நிறத்தை யுடைய இவள், சிறு நெருப்பு, தான் தோன்றிய மரத்தை அழிப்பது போல இவ்வூர்க்கு அணங்காயினாள்' என்று மதுரை மருதனிளநாகனார் கூறினார் (புற.349:5). தயிரைக்கடைந்து சுமட்டில் மோர்ப்பானையை ஏற்றிச் சென்று மோர்விற்கும் ஆயர் மகள், நன்றாகிய மா நிறங் கொண்ட மேனியள் (பெரு. 160). மாரிக்காலத்தில் ஒளிரும் இண்டையின் கருமையையுடைய தளிரை யொத்த அழகிய மாநிறத்தையுடைய மேனியினையும், நுண்ணிய இடையினையும், மேகலையணிந்த பக்கம் உயர்ந்த அல்குலையுமுடைய மென்மையான குறு மகளே! என்று தலைவன் தலைவியை அழைத்துப் பிரி யேன் என்று கூறினான் (அக. 75:18). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'வலவனே! நம்மிடத்து விரும்பிய கொள்கையினையுடைய அழகிய மா நிறத்தையுடைய என் காதலியை விரைந்து சென்று அடைவதற்குத் தேரினை ஒட்டுவாயாக' என்று கூறி னான் (அக.154:15). தலைவன் பிரிவதையறிந்த அழகிய மாநிறத்தையுடைய மேனியளாகிய தலைவியின் கண் கள் நீரைச் சொரிந்தன (அக. 161:11). 'யாமத்தில் வந்து நம்மைத் தழுவி மீள்வோளாகிய இவள் நிறைந்த கற்பினாலுயர்ந்த அழகிய மாநிறமுடைய பெண்ணோ அல்லள்; ஆய் என்பான் நாட்டிலுள்ள கவிரம் என்னும் மலையின் சுனையில் உறையும் சூரரமகளேயாவள்' என்று புணர்ந்து நீங்கிய தலைவியைக் குறித்துத் தலைவன் நெஞ்சொடு கூறினான் (அக.198:13). மாரிக் காலத்து ஈங்கைச் செடியில் தோன்றும் சிறந்த தளிரினை யொத்த அழகிய மா நிறத்தையுடைய பரத்தையைத் தலைவன் கூடியதாகக் கொண்டு தலைவி ஊடி வாயில் வேண்டிவந்த விறலிக்கு வாயில் மறுத்தாள் (அக. 206:8). 'தோழியே! இராப்பொழுது துயிலின்றி இன்னா தாய்க் கழியுமென்று கூறி நினது நல்ல மாநிற மேனி யின் சிறந்த அழகு ஒழியும்படி துயருறாதே!' என்று பிரி வின்கண் வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி, கூறினாள் (அக. 237:7). பொருள் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சினைக் கழறித் தலைவன், 'நெஞ்சே, அழகிய மா நிறத்தை யுடைய நம் தலைவி தனித்திருக்கக் காட்டினைக் கடந்து யான் வாரேன் நீ செல்வாயாக!' என்று கூறிச் செலவழுங்கினாள் (அக. 245:20). கைவண்மைமிக்க தலைவனாகிய நல்ல தேரினையுடைய குட்டுவனது கழுமலம் என்னும் ஊரினைப் போன்ற அழகிய மா நிறம் பொருந்திய மேனியள் தலைவி (அக. 270:10). 'காமத்தால் மிகவும்மயக்கமுற்ற அழகிய மம் நிற முடைய காதலி உறையும் இனிய ஊர் மறவர் வேட்டையாடி முல்லை நிலத்தோட்டத்தே மானை அறுத்து உண்ணும் காட்டின் கண்ணது (அக. 284:13). பொருள் வலித்த நெஞ்சிடம் தலைவன், 'நெஞ்சே, பொருள் தேடச் செல்ல எண்ணும் நீ, அச்செயலுக்குத் துணையாக அழகிய மா நிறத்தையுடைய தலைவியும் வருவாளோ; எம்மை மட்டும் செலுத்துகின்றாயோ; சொல்லுவாயாக' என்று கூறிச் செலவு தவிர்ந்தான் (குறு. 63:3). தலைவியின் நல்ல மா நிறங்கொண்ட மேனி, மாரிக்காலத்தில் மலரும் பிச்சியினது அரும்பு களைப் பனங்குடையில் வைத்து மூடி மழை பெய்யும் விடியற்காலத்தே விரித்து விட்டாற்போன்ற நறுமை யும் தண்மையுமுடையது; (குறு. 168:4). இரவுக் குறிக் கண் தலைவன் வரும் நெறியின் ஏதத்திற்கு அஞ்சிய தலைவி தோழியிடம், 'எனது நல்ல மா நிறத்தை யுடைய மேனியின் துயரநிலை அவரால்தான் ஆகியது என்பதை நீ விளக்கிக் கூறினால் என்ன' என்று கூறினாள் (குறு. 185:8). தலைவன் செலவுக் குறிப்பறிந்து வேறு பட்ட தலைவியிடம் தோழி, 'மா மரத்தின் தளிரை யொத்த நல்ல மாநிறம் உடைய மேனி பசலையை யடையவும் கொடுமையான காட்டைத் தாண்டிப் பொருட்குப் பிரிவரோ, (பிரியார்) என்று கூறினாள்' (குறு. 331:7). மகட்போக்கிய செவிலித்தாய், 'நம்மைப் பிரிந்து தலைவனோடு மடப்பத்தையும், மாநிறத்தையு முடைய தலைவி சென்ற பாலை நிலம், ஞாயிறு காயாது, மரநிழல் பொருந்தி மழை பொழிவதாக' என்று தெய்வத்தை வேண்டினாள் (குறு. 378:5). போர் வினை முற்றிய தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'எனது வருகைக்காகக் கண்ணீர் விட்டு அழுதுகொண்டிருக் கும், அழகிய மா நிறத்தையுடைய என் காதலி நமக்கு விருந்திட்டு மகிழும் அவளுடைய முகத்தைக் காண விரைந்து தேரினைச் செலுத்துவாயாக' என்று கூறி<noinclude></noinclude> 8tklynezd9h1isag9yjjzhagfszy16o 250 666011 1983503 2026-10-26T09:32:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983503 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாறு உழவர், போரடித்த நெல்லினைத் தூற்றிய புழுதி உப்பளங்கள் எங்கும் விழுதலின், நுளையர் தம் வெள்ளிய உப்பு கெட்டமை கொண்டு சினந்து, அவ் வுழவரோடு மாறு கொண்டு எதிர்ந்தனர் (அக. 366:8). இப்பூவுலக இன்பமும், தேவருலக இன்பமும் ஆகிய இரண்டின்பமும் ஆராயின் என் காதலியின் தோளோடு தோள் மாறுபடத் தழுவும் இன்பத்திற்கு ஒவ்வா என்று தலைவன் பாங்காயினாரிடம் கூறினான் (குறு. 101:6). மானின் உயிர்நிலையில் செலுத்திப் பிடுங்கிய குருதி படிந்த அம்பினை மாறுகொண்டாற் போன்ற கண் களையுடையவள் தலைவி (குறு. 272:7). வில்லை யுடைய மறவரின் அம்பினுக்குத் தம்மைக் காத்துக் கொள்ளாராகி மாறுநின்று இறந்துபட்ட மறவரின் அம்பினுக்குத் தம்மைக் காத்துக் கொள்ளாராகி மாறு நின்று இறந்துபட்ட வழிப்போவாரின் உடல்களின்மீது தழையை இட்டு மூடி வைத்த குவியல்கள் ஊரைப் போன்று தோன்றும் (குறு. 297:3). நெடிய மூங்கில் உலர்ந்த நீர் இல்லாத அரிய இடத்தே நெறியில் செல் லும் வழிப் போக்கரை, வளைந்த வில்லையுடைய மறவர் மாறு நின்று அழித்துக் கொள்ளையிடு வர் (குறு. 331:2). பொருள் முற்றுப் பெறாது ஆற்றானாகிய தலை மகன், எனது நெஞ்சு தலைவியிடத்தில் செல்வோம் என்கின்றது; என் அறிவு பொருள் முடித்துப் போவோம். அதற்குள் விரையாதே என்கிறது. இவ் விரண்டிற்கும் இடைப்பட்ட எனது உடல், இரு யானை கள் ஒன்றோடொன்று மாறாகப் பற்றியீர்த்த தேய்ந்த புரியையுடைய பழைய கயிறு இற்றொழிவது போல அழிய வேண்டுவது தானோ' என்று கூறி இடைச்சுரத் தில் அழுங்கினான் (நற். 284:9). 'என் காதலர், போரிலே மாறாகிய வேந்தனைக் கொன்று அவனுடைய நாட்டைக் கைக்கொண்டு களிற்றின் மேலே உலா வருகின்ற வீரத்தால் உண்டான அழகைக் காண அது வரையில் இந்த வாடை எனது உயிரை விட்டு வைக் காது', என்று பிரிவால் துயருறும் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 31:9). தன் குற்றங்காணாத குணக் குன்றாவான்,தலைவன் (கலி. 43:18). உயர்ந்த மலை யின் அகன்ற பாறையிடத்தே பிடியானை தன்னருகி லிருப்பதால் மறத்தை மிகுதியாகக் கொண்ட களிறு தனக்கு மாறாகிய களிற்றின் நுதலிற் குத்தி வாங்கிய. குருதி படிந்த கொம்பைப் போன்ற அரும்புகளைக் காந்தட் செடி நாள்தோறும் ஈனும் (கலி. 53:3). தான் விலக்கியும் கேளாமல் தன்னைப் புணர்ச்சிக் குறிப் பினால் வலிதிற் பற்றின காதலனைக் குறித்துத் தலைவி, 'நெஞ்சே, நான் கூறும் நெறிமுறைகளைக் கேளாமல் முறையின்றி நம்மைக் கையகப்படுத்தி நவிவானாயின், முற்பிறப்பில் நானும், இவனும் வேறல்லமென்ற உறவுமுறை இருந்திருக்கு மாயின் இனிநாம் இவனோடு மாறுபடுவது முறையோ' என்று 100 1. மாறு கூறிப் புணர்ச்சிக்குடன்பட்டாள் (கலி. 62:19). தலை வன்தலைவியை, முல்லையின் முகிழோடு மாறுபாடு கொள்ளும் எயிற்றினையுடையாய், என்று விளித்தான் (கலி. 64:17). தனதுபரத்தைமையைக் குறை கூறிய தலைவியிடம் தலைவன், என்மீது எந்தக் குற்றமு மில்லை; நீ கனவு கண்டாயோ என்று கூறிய அவனிடம் தலைவி, பெருமழை பெய்த நள்ளிரவில் நீ செய்த குறி யிடத்திற்கு வந்தவளைக் கண்டதால், நீ தான் கனவில் உள்ளாய், ஆகவே அச்செய்தியை மாறுற்றுநின்றாய்!' என்று கூறினாள் (கலி. 90:23). யாதொரு தவறும் செய்தி லேன் என்ற பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'யான் நின்னோடு வேறுபட்டால் நெஞ்சு கலங்குகின்றாய்; யான் வேறுபடாமல் நினது கையில் அகப்பட்டால் என்னோடு மாறுபட்டு என்னை இகழ்ந்து பரத்தையரிடம் சேறற்கு மனம் மயங்குவை' என்று கூறினாள் (கலி. 91:20). ஏறுகளைத் தழுவ இருக் கும் ஆய இளைஞருடனே மாறுபடுதலை மேற் கொண்ட ஆயர் தம் வலிமையைக் காட்டுவதற்குக் கொல்லேறுகளைத் தொழுவினுள் விட்டனர் (கலி. 101:7).புலியும், யானையும் தம்முள் மாறுமாறாய்ப் பொருதாற்போல ஆயர்கள் ஏறுகளுடன் பொருது தாம் தழுவிய எறுகளுடன் தொழுவை விட்டுப் போயினர் (கலி.103:57 (2)). வேலின் முனையைப் போன்ற முனை பொருந்திய, கொம்புகள் கொண்ட, விறல் பொருந்திய பால் போலும் நிறமுடைய வெள்ளிய ஏற்றின் கழுத்திலே அதன் மாறுபாட்டிற்கு அஞ்சானாய் ஆய இளைஞன் பாய்ந்தான் (கலி. 104:34). ஏறுகளும் இடையரும் தம்முள் மாறுபட்டுப் பொரும் தொழு இரு பெரும் வேந்தரும் தம்முள் பகைத்துப் பொரும் போர்க்களத்தை ஒத்திருந்தது (கலி. 105:47). மழை பெய்துள்ள காட்டிற்கு ஆனிரையோடு செல்லும் எறுகள் முன்பு காலாலே வெட்டி நீற்றை எழுப்புமவை இப்பொழுது கொம்புகளால் ஈர மண்ணைக் கொள்ளு மவையாய், ஒன்றோடொன்று மாறுபடுதலை மேற் கொண்டு முழங்கி, மிக்குப் பாயுமவையாய்ப் போர்க் களத்தே செல்லும்வயவரின் அழகையொத்தன (கலி. 106:8). தலைவி தோழியிடம், 'என் காதலன் கூறிய வற்றை எல்லாம் யான் மாறாய் மாறாய் மறுத்துக் கூற வும் அவன் வருத்தத்துடன் சென்றான்; அவனிடம் ஆய மலயிரை மணக்கும் இலக்கணத்தைக் (கொல்லேறு தழுவுதல்) கூறிவிட்டு, யாயிடமும், எந்தையிடமும் அறத்தொடு நின்று எனது துயரைக் களைவாயாக' என்று கூறினாள் (கலி. 111:20(2)). வையையில் சேரிப் பரத்தையுடன் நீராடினாய் என்று சினந்த காதற்பரத்தை யிடம் தலைவன், 'யான் குளத்தில்தான் குளித்தேன். நீயோவையையில் நீராடியதாகக் கூறுகின்றாய், என்ன மாறுபாடு இது; திருப்பரங்குன்றின் தலையைத் தொட்டு ஆணையிடுகின்றேன்' என்று கூறினான் (பரி.<noinclude></noinclude> kj2ggmvfthrsrjwttsve0u1woe4mctx 250 666012 1983504 2026-10-26T09:32:28Z Harisha usha 17386 OCR 1983504 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 24 மா மா னான் (நற்.81:7).ஊடியிருக்கும் தலைவியின் ஊடலைத் தீர்ப்பான் வேண்டி விருந்து வாயிலாகப் புக்க தலைவன், 'விருந்தினரைக் கண்டால் ஊடியிருக் கும் அழகிய மா நிறத்தை உடைய என் காதலி கண் சினந்து சிவவாமல் புன்முறுவலைப் பூக்கும் நகை கொண்ட முகத்தைக் காண்பேன்; ஆகவே, விருந்தே வருக!' என்று கூறினான் (நற்.120:9). 'இரவில் குருதியைக் குடிக்கும் ஆசையோடு யானையாகிய இரையைத் தேடித்திரியும் கொடிய நெறியில் வரலாமா, என்று அழும் அழகிய மா நிறத்தையுடைய மடந்தையே' என்று இரவுக்குறி மறுக்கப்பட்டு ஆற்றா னாகிய தலைவன் தலைவியை விளித்துக் கூறினான் (நற்.192:7). 11.உயர்வு : ஆய் அண்டிரன், முகிலினம் சென்று தங்கும்படியான மா -உயர்வு - பொருந்திய மலைக்குத் தலைவன் (புற.131:1). முகிலையுடைய மா பொருந் திய மலையிடத்தே பூங்கொத்துகளையுடைய கோங்க மரத்தின் உச்சி, இரவின்கண் மீனோடு விளங்கும் வானைப் போலத் தோன்றிப் பின்னர் அங்கிருந்து காற்றினால் கழன்றுவிழும் புதிய மலர்கானவர், கையி னால் எறியும் சுடர்ப் பொறி (பந்தம்) போலத் தோன் றும் (அக.153:19).இரவுக் குறியிடத்தே தலைவனிடம் வந்த தலைவி, வண்மையால் மகிழ்ச்சியை அடையும் பேகனின் முகில் தவழும் மா பொருந்திய மலையைப் போன்ற மணமிக்கவளாய் இருந்தாள் (அக. 262:17). 12. சிறப்பு: பொருள்வயிற் பிரியக் கருதிய தலைவன் தன் நெஞ்சினிடம், 'நெஞ்சே! முன்பு ஒருமுறை நாம் பொருளுக்காகச் செல்லக் கருதிய பொழுது, தலைவி, இவ்வாறு நாம் செல்லுவது அறன் அன்று என்பாள் போல முகத்திற் காட்டி, நீரொழுகுங் கண்ணினளாய்த் தன் மார்பிலொடுங்கிய புதல்வனின் தலையிலுள்ள செங்கழுநீர் மாலையை முகர்ந்த பெருமூச்சில் -மா - சிறப்பு - பொருந்திய மலர் தன் பவளம் போன்ற உரு வினை இழந்ததைக் கண்டு, செலவினைத் தவிர்ந்தோ மன்றோ' என்று கூறிச் செலவழுங்கினான் (அக.5:24). வினை முற்றி மீளும் தலைவன் இடைச்சுரத்தில் தன் நெஞ்சிடம், 'நெஞ்சே! சேரனுடைய செல்வம் மிக்க மா பொருந்திய அகன்ற நகராகிய கருவூரின் துறைமுன் ஆன்பொருநை என்னும் ஆற்றங் கரையிற் குவிந்துள்ள மணலினும் பலமுறை தலைவியின் மார்பில் பூண்கள் வடுவுண்டாக்கும்படி முயங்குவோம் வருவாயாக!" என்று கூறினான் (அக. 93:21). மலையுச்சியினின்று தொடர்புற்று விழுந்து வரும் காவிரியாற்றின் வெள்ளத் தால், முதல்நாள் மலர்ந்த மா பொருந்திய மலர் அந்த யாற்றின் தண்ணிய துறைகளில் விளங்கியது (அக. 126:4). தலைவனால் தழுவப்பட்ட பரத்தை, மாரிக் காலத்து ஈங்கைச் செடியில் தோன்றும் மாபொருந்திய தளிரினையொத்த அழகிய மாமை நிறங்கொண்ட மேனியள் (அக.206:7). பிரிவின்கண் வருந்தாதே என்ற தோழியிடம் தலைவி, 'என் கண்ணீர் கண்ணில் உள்ள கருமணியை மறைத்தலையும் பசலை பரத்தலையும், புள்ளிகளாய் தேமலையுடைய நல்ல மா பொருந்திய எனது மேனியின் அழகு அழிதலையும் பார்த்து வருந் தாதே என்கின்றாய், இளவேனில் வந்தும் அவர் வந்தி லரே வருந்தாது என்செய்வேன்' என்று கூறினாள் (அக. 229:14). தலைவி, உப்பங்கழி மருங்கில் கடல் நீரால் மலர்ந்த கண் போன்ற நெய்தல் மலருடன் கூடிய பெரிய குளிர்ந்த மா பொருந்திய தழையுடையுடுத்திய அல்குலையுடையவளாயிருந்தாள் (அக. 230:3). வேனிற்காலப் பகற்பொழுதில், பாலையில் பாதிரி மரத்தின் தேன் பொருந்திய வளைந்த மா மலர்களின் வாடல் மணம் வீசியது (அக. 257:1). தைத்திங்களின் பெயல் இறுதி நாட்களில் வாணன் என்பானது சிறுகுடி யிலுள்ள மகளிர், பொன்னாலாய காசினைத் தொகுத் தணிந்த அல்குலிடத்தே நன்னிறம் வாய்ந்த மா பொருந் திய பூங்கொத்துக்கள் தழையுடன் கூடியசைய, வண் டல் விளையாட்டுக்குரிய பாவையை நீர் உண்ணும் துறையிற் கொணர்ந்து வைத்துக் குரவைக் கூத்தாடுவர் (அக.269:16).மழை பொழிந்தபின்பு இளையர் அணிந்து மகிழ்தற்பொருட்டு மரங்கள் மாத்தளிர் களைத் தளிர்த்தன (அக. 345:13). தலைவியை உடன் கொண்டு சென்ற தலைவன், மணிகள் பதித்த பரிசை யினையும், மா பொருந்திய காம்புடைய நீண்ட வேலினையும், துணிவுடைய நெஞ்சத்தையும், மிக்க உடல் வலிமையையும் உடையவனாயிருந்தான் (அக. 369:18). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'முன்பொருகால் யான் வருவதை ஏவலர் அறிவித்த வுடன், நீராடிக் கூந்தலில் மலர் சூடும் தறுவாயில் யான் உள்ளே புகுதவும், என்னை நோக்கி மெய்துவள வந்து, அவிழ்ந்து குலையும் முடியினளாய் என்னை அணைத் துக் கொண்ட மடப்பத்தையுடைய மாபொருந்திய என் காதலி மகிழ்ந்து கொண்டாடிய தன்மை யாம் மறத்தற் கரியது' என்று கூறினான் (நற். 42:12). போர்வீரரின் தலைவனாகிய ஓரி என்பான் மா பொருந்திய வண்மை உடையவன் (நற். 52:9). மணற்பரப்பில் நறுமணங் கமழும் ஞாழலின் மா மலரும், புன்னையின் மலரும் உதிர்ந்து பரவிக்கிடந்தன (நற். 96:1). தன் தந்தையின் பிரிவால் நம் தொடிகழன்று விழுவதைக் கண்டு மா பொருந்திய புதல்வன் நம்மை அணைத்துக் கொண்டு அழுவதைப் பார்த்து, அவன்பால் ஆசை கொள்ளும் மனமுடைய நமக்கு மனமகிழ்ச்சி உண்டாகும்படி தலைவர் நம்பால் வந்தார் என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.212:8). தலைவி தோழியிடம், 'அசோகந் தளிர் போன்ற எனது மா மேனியின் அழகு கெடும்படி செய்த பசலையைக் கண்டும், தலைவரிடமோ<noinclude></noinclude> d0ads00rpe0ijf432uydzy2kpoyeugf 250 666013 1983505 2026-10-26T09:33:07Z Harisha usha 17386 OCR 1983505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 25 25 மா அன்னையிடமோகூறாய் ஆதலின், நீ கொடியை' என்று கூறினாள் (நற்.244:11). இளவேனிற் காலத்தில் மலரும் காட்டு மல்லிகையையும், பாதிரியின் குறுகிய நுண்ணிய மயிரையுடைய மா மலரையும், நறிய செங் கருங்காலியின் மலரையும் கொய்து ஒன்றாய் அடைத்து வைத்திருந்த செப்பினைத் திறந்து வைத்தாற் போன்று தலைவியின் கூந்தல் மணத்தது (நற்.337:4). 13.அழகு : மகளிர், நறிய பூங்கொத்துக்களையும், மரா மரத்தின் மலர்க் கொத்துக்களையும் இடையிடையே தொடுக்கப்பட்டபெரிய குளிர்ந்த மா- - அழகு - நிறைந்த தழையுடையை அல்குலிடத்தே ஆடையாக உடுத்தி யிருந்தனர் (முரு. 203). மரையானின் ஏறு இனிய புளிப்பையுடைய நெல்லிக்காயைத் தின்று, அருகி லுள்ள தேன் பரவிய மா மலர்கள் நடுங்கும்படி வெப்ப மாகிய மூச்சை விட்டு மலையிலுள்ள சுனையின் நீரைப் பருகியது (குறு.317:3). பொருள்வயிற் பிரிந்து சென்ற தலைவன் இடைச்சுரத்தில் தலைவியை நினைக்கும் நெஞ்சைக் கடிவானாய், 'நெஞ்சே, இளைய மாவுடைய நம் காதலியின் வளைந்த மெல்லிய தோள் களை நீ கருதி மகிழ்கின்றனை போலும்; அத்தோள்கள் இங்கு அடைதற்கரியன அல்லவா' என்று கூறினான் (நற்.346:11). 14. திருமகள் (இலக்குமி) : 'சோழன் கரிகாற் பெரு வளத்தான், மா - திருமகள் - பிறர் மார்பை மறுத்தற்கு ஏதுவாகிய பரந்த மார்பினையுடையவன்' (புற.7:5). அகன்ற இடத்தையுடைய உலகத்தை வளைத்து நேமி யோடு வலம்புரியைத் தாங்குவனவும் மாவை அணைத் தனவுமாகிய வலிய கைகளையுடைய திருமாலைப் போலக் கடலின் நீரைக் குடித்து உலகத்தை வளைத் தெழுந்த கடிய செலவினையுடைய முகில் விளங்கியது (முல்.2). (நேமி, வலம்புரி ஆகிய குறிகளைக் கொண்ட கைகள் எனலுமாம்). மாவீற்றிருக்கும்படியான அகன்ற அழகிய மார்பினையுடையவர் திருமால் (பரி.1:3). 15. வண்டு : பெரும்பாணன் இடக்கையில் வைத் திருந்த பேரியாழ், பாதிரியின் பெரிய இதழையுடைய மா-வண்டு-மொய்க்கின்ற பூவினைக் கிழித்த, அதன் உள்ளிடத்தையொத்த நிறமுடைய தோலிளைவுடை யது (பெரு.5). தலைவி மனைப்படப்பையிலுள்ள இளைய நொச்சியிற் படர்ந்த, மாவிரும்பி மொய்க்கும் முல்லைப்பூவின் வெள்ளிய அரும்புகளில் ஒத்தன வற்றை நிரைத்து வைத்தாலொத்த வெள்ளிய பற்களை யுடையவள் (அக. 21:2). இரவுக்குறியில் தலைவியைக் கூடி மகிழ்ந்து நீங்கிய தலைவன், 'மாக்கள் விரும்பி மொய்க்கும் முல்லையின் அரும்பினை வரிசையாக நிறுத்தினாலொத்த வெள்ளிய பற்களையும் பவளம் கூ போன்ற உதடுகளையும் உடையவள் என் காதலி ' என்று வியந்து கூறினான் (அக. 162:12). களவில் தலை வன் தன்னை 'மாக்கள் விரும்பின மணத்தையுடைய மௌவல் முகையை யொத்த நேரிதாகிய ஒழுங்கினை யுடைய வெள்ளிய பற்களைக் கொண்டவள்' என்று பாராட்டியதாகத் தலைவி கூறினாள் (கலி.14:3). 16. அன்னம் : பரத்தைமைத் தலைவன் தலைவி யிடம், பூங்கொடி போன்றவளே! விண்ணிற் பறக்கும் மடப்பத்தையுடைய நடைபொருந்திய மாவின் அன்னத்தின் - திரள் அந்திப்பொழுதில் இமயமலை யின் ஒருபால் அமர்ந்திருப்பதைப் போலத் துறையின் மணல் மேட்டில் மகளிர் தம் ஆயத்தோடு அமர்ந்திருப் பதாகக் கனாக்கண்டேன்' என்று கூறினான் (கலி.92:17). 17. மாவு (அரிசி மாவு முதலியன) : தொண்டை மான் இளந்திரையனுக்குரிய நீர்ப்பாயத்துறை என்னும் பட்டினத்தில் வாழும் மகளிர், பெண் பன்றியுடனே புணர்ச்சியை விரும்பிப் போகாதபடி பாதுகாத்து நெல்லையிடித்த மா - மாவு - ஆகிய உணவைத்தின்னச் செய்து பலநாளும் குழியிலே நிறுத்தி வளர்த்த ஆண் பன்றியின் கொழுவிய நிணமுடைய தசையுணவோடு கள்ளையும் பரிசிலர்க்கு அளிப்பர் (பெரு.343). நன்னன் வேண்மானின் நாட்டில், முற்றி மா ஆரும் தன்மை தம்மிடத்தே உளவாய்ப்பிடியின் முழந்தாளை ஒக்கும் படி குழிகள் தோறும் கொழுவிய கொடியையுடைய கவலைக் கிழங்குகள் கீழே வளர்ந்தன (மலை.126). நன்னன் வேண்மான் நாட்டில் வாழும் குறமகளிர், பலாப்பழத்தின் வெள்ளிய விதை மாவையும், புளியம் பழத்தின் இனிய புளிப்பையும், உலையாக வார்த்த மோருக்கு அளவாகக் கலந்து, மூங்கிலரிசியை இட்டுச் சமைத்த வெண் சோற்றைப் பரிசிலர் உண்ணற்களிப்பர் (மலை. 179). பகற்குறிக்கு வந்தொழுகுந் தலைவ னிடம் தோழி, பெரும, எமது ஊரின்கண் இற்றைநாள் இரவில் தங்கிப் போனால் என்ன; தங்குவீராயின், பச்சை மீனை விற்றுக் கொணர்ந்த வெள்ளிய நெல்லை இடித்து ஆக்கிய மாவின்கண் தயிரிட்டுப் பிசைந்த உணவினை நின் குதிரைகள் உண்பனவாகும்' என்று இரவுக்குறி வரும்படி கூறினாள் (அக.340:14). 18. நில அளவை வகை : ஒரு மாவுக்குக் - மா என் னும் நில அளவிற்கு - குறைந்த நிலமாயினும் அதில் விளைந்த நெல்லைக் கவளமாக யானைக்கு உணவாக இடின் பல நாட்களுக்கு அதுவரும்; அவ்வாறில்லாது நூறு செய்யாயினும் யானைதானே புகுந்து உண்ணின், அது உண்ட நெல்லினும் காலால் அழிவதே மிகுதி யாகிக் கெட்டழியும் (புற. 184:2). சோழன் கரிகாற்பெரு வளத்தானுக்குரிய சோழ நாட்டில் ஒவ்வொரு மாவிலும்<noinclude></noinclude> eieevhn2v4em8e7w4spr4j7eb7g3t2p 250 666014 1983506 2026-10-26T09:33:38Z Harisha usha 17386 OCR 1983506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மா 26 மாஅ மாவிலும் உள்ள திடர் தோறும் தெங்கஞ் சோலையிடத்தே நெற்கூடுகளையுடைய வளமிக்க குடிகள் வாழ்ந்தனர் (பொரு. 180(2)). 19. மிகுதி மிகுதல் : வேள் எவ்வி மாய்ந்த பிறகு, பிடியானையின் காலடி போன்ற சிறிய இடத்தை மெழுகி, அவன் மனைவி படைத்தபொழுது, வெள் ளெருக்கிலையார், என் மா - மிகுதலையுடைய - காலை (வாழ்நாள்) மாய்வதாக' என்று பெருஞ்சோற ளித்த அவனது பெருமைக்கு இரங்கி வருந்திக்கூறினார் (புற.234:1).நற்குணம் பொருந்தி நல்லரசாண்டோர் சிலரேயாவர்; இதை அறியாதார்தாம் பலராவர்; மா பொருந்திய வெப்பங்கொண்ட இடுகாட்டிற் பலர் வெந்து சாம்பராவதைக் கண்டும் பலர் பகுத்துண்டு ஓம்பினரில்லையே, நீ இதையறிந்து பரிசிலரைப் பாது காத்துப் புகழோடு வாழ்வாயாக! என்று சங்க வருண ரென்னும் நாகரியர் தந்துமாறனிடம் கூறினார் (புற. 360:15). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறையின் வய வர் மா இரும் (கரிய) இராக்காலத்திலும் தம் தோளி லணிந்த வீரவளை ஒளி திகழச் சட்டையிட்டனராய்க் காவல் புரிந்தனர் (பதி. 81:10). இளஞ்சேரல் இரும் பொறையின் படைகள் தங்கியிருக்கும் இடம். முகில் நெடுங்காலம் மழை பெய்யாதிருந்து மா மழையைப் பெய்ததால், பலவேறு குரலோசையுடைய பறவை களின் ஒலி எழுந்தது போல ஆரவாரமாயிருந்தது (பதி. 84:23). திருவிழாக்களையுடைய சிறப்பு வாய்ந்த வேங் கடத்திற்குரிய, மழவரது நிலத்தை வணங்கச் செய்த புல்லி என்பான் மாவண்மையுடையவனாக இருந்தான் (அக. 61:12). விளங்கில் என்னும் பதிக்குரிய போர்க் களத்திற் பகைவருடைய யானைப் படையை வெல் லும் கடலன் என்பான் மா வள்ளியோனாக விளங் கினான் (அக.81:13). மா இருளையுடைய முகில் வானில் அதிர்ந்து முழங்கி மழை பெய்த பிறகு, புகையைப் போன்ற புள்ளியாய நுண்ணிய பனித்துளி கள் பூக்களின் உள்ளே நிறைந்தன (அக.294:1). சேரனுடைய மாயிரும் கொல்லி மலையின் உச்சியிலே பரவிச் செறிந்து விழுகின்ற அருவிகளின் ஆரவாரம் போலத் தலைவியின் களவு பற்றி ஆரவாரம் எழுந்தது (அக.303:6). களவொழுக்கமுடைய தலைவனைத் தோழி, 'மாவள்ளியோனாகிய தலைவ, என விளித்துத் தலைவியை வரைந்து கொள்ளும்படி வேண்டினாள் (அக. 394:12). தலைவன், பல்வேறு வகைமீன்களையும் உண்ட நாரை நன்செய் நிலத்தில் வளர்ந்துள்ள மருத மரத்தின் உச்சியிலே தங்கும் மா நீர்ப் பொய்கைகளை யும், புதுவருவாயையுமுடைய ஊருக்குத் தலைவனா வான் (ஐங். 70:3), 20.வன்மை: கழியின் அலையால் ஈரமான மணலிற் படர்ந்துள்ள மாவலிமையுடைய கொடியுடைய பெரிய மலரை மகளிர் தம் கூந்தலிலிடுகின்ற மாலை யோடு சேர்த்தணிவர் (நற்.145:2). 21. நெடுமை : மா - நெடுமை கொண்ட - இரும் கொம் புடைய எருமை மேய்ந்த கொடியினின்றும் ஒழிந்த தலைப்பச்சையின் இலைகள், மகளிர் அணிகலன்கள் அணிதற்குப் பயன்படும் (நற்.391:3). மாஅ - 1. பெருமை : முதுகிட்ட பகைவர்மேற் செல் லாத மறவரும், முழங்குகின்ற ஓசையையும், மாஅ - பெருமை - பொருந்திய கால்களையுமுடைய யானை களும் எங்கும் பரவிச் செல்வதால், தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனின் படைகடல்போல் தோன்றியது (மது. 178). புகார் நகரத் துப் பரதவர்; மாஅ காவிரியாற்றின் தூய இடுமண லிலே துயில் கொண்டிருப்பர் (பட். 116). மா.9. காண்க. 2.கருமை : திருமால் மாஅ - கருமை - மேனியோடு மாறுபட்ட பொன்னிறமான ஆடையினை உடையவர் (பரி.4:8).மா10, மால் 3 காண்க. 3. குதிரை : காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் கடற்கரையில், சோழன் திருமாவளவனின் சுங்கங் கொள்வோர் ஞாயிற்றின் தேரினை இழுக்கும் மாஅ - குதிரைகள்- போல, மடிந்திராமல் நாடோறும் இளைப்பின்றிச் சுங்கங்கொண்டனர் (பட். 123). மா. 1. காண்க. 4.மாமரம்: கடாவிட்டு நெற் போரடிக்கும் உழவர், தென்றலினால் கிளைத்து அழகிய தளிரோடு கூடிய மாஅத்தின் - மாமரத்தின் - கிளிமூக்குப் போன்ற காய் களினால் புளிக்கும் பதனைச் சேர்த்துப் புதுக் குடங் களிற் பெய்துள்ள சாரங்களை ஓலைக் குடையால், குளத்தில் மண்டும் கடாக்களைப் போலக் குடிப்பர் (அக.37:7). 'பிரிவிடை ஆற்றும் தோழியிடம் தலைவி, "இவ்விளவேளிற்காலத்தில் ஆற்றின் கரையிடத்தே மருத மரங்களுடன், அழகொழுகும் தளிரையும், பெரிய கிளைகளையுமுடைய மாஅத்தின் பூக்கள் நிறைந்த சோலையில் முகில் தவழ, அவ்வின்பத்தை நுகரும் குயில்கள் பாடும் குரலினைக் கேட்போருக்குக் கண்ணீரை நிறுத்தல் இயலுமோ' என்று கூறினாள் (அக. 97:20). என்றும் வற்றாத புதுவருவாய்களை யுடைய வாணனுக்குரிய சிறுகுடி என்னும் ஊரில் நெடிய அடியினையுடைய மாஅத்தின் முறையாக முற்றிய பழத்தினை யாமை கவர்ந்து தன் பார்ப்பிற்கு அளிக்கும் (அக. 117:15). கெட்ட குடிகளைத் தாங்கிய பெரும் புகழையும், வெல்லும் போரையுமுடைய கரிகால் வளவனது டையாறு என்னும் ஊரில் மகளிர்<noinclude></noinclude> 45ymz2gmkj3npe5dd4f7xyb9y9tvusd 250 666015 1983508 2026-10-26T09:33:58Z Harisha usha 17386 OCR 1983508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாஅ அவலிடிக்கும் ஓசைக்கு அஞ்சிய சூல் கொண்ட பறவை வாழையிலிருந்து நெடிய அடையையுடைய மாஅத்தின் கண் பறந்து சென்று தங்கியது (அக. 141:21). முருக்க மரத்தின் மலர்களிலுள்ள பூம்பொடிகளை யுண்டு, அழகிய தளிர்களையுடைய மாஅத்தின் கிளை யினது உச்சியிலிருக்கும் சிவந்த கண்ணுடைய கரிய குயில் இனிமை தோன்ற இளவேனிற் பருவத்தில் கூவும் (அக. 229:18). வயற்புறத்தேயுள்ள கரிய கவை கொண்ட மாஅத்தின் புதிய பூக்கள், கலந்து சொரியும் மழைத்துளி போல, உதிர்ந்து பரந்து கிடக்கும் (அக. 236:7). வேனிற் பருவத்தில் குயில் தேன் பெருகும் மாஅத்தின் உயர்ந்த கிளையிலிருந்து கூவும் (அக. 341:3). முன்றிலிலுள்ள திரண்ட அடியினையுடைய மாஅத்தின் கோடையில் முதிர்ந்து தேன் போன்று இனிக்கும் கனிகளையும் பலாவின் சுளைகளையும் தேனுடன் கூட்டியாக்கி, மூங்கிற் குழாயில் தெடி திருத்தி முதிரச்செய்தகள்கடிய வேகங் கொண்ட பாம் பின் கடுப்பினைப் போன்ற கடுப்பினைக் கொண்டிருக் கும் (அக.348:2). வயலருகிலுள்ள மாஅத்தின் இனிய பழத்தைப் பொய்கையிலுள்ள வாளை மீன்கள் கவ்வி உண்ணும் (குறு. 8:1). ஆற்றியிரு என்ற தோழியிடம் தலைவி, 'மிக்க காற்று கோதிய மாஅ வினது அழகிய தளிரைக் கண்டாற்போன்ற மெல்லிய சிறிய அடி யுடைய என் பாவையையும் என்னையும் நினையா ராகிய அவர் கொடியர்' என்று கூறினாள் (குறு. 278:1). வரையாது வந்தொழுகும் தலைவனைக் குறித்துத் தலைவி தன் நெஞ்சினிடம், 'அழகிய மாஅத்தினது தாதுக்கள் பொருந்திய மலர்களில் வண்டுகள் வீழும் சோலையையுடைய தலைவனைக் கண்டபொழுது இனிய மொழிந்து உறவாடாதே என்று யான் கூறியும், நீ அதனை மறந்துவிடுகின்றாயோ?' என்று கூறினாள் (குறு. 306:4). தலைவன் பிரியின், பசிய அடியை யுடைய மாஅத்தின் அழகிய தளிரையொத்த நல்ல மாமைநிறம் பொருந்திய தலைவியின் மேனி பசலை யடையும் (குறு.331:6). 'ஊரில் இருக்கின்ற மாஅத்தில் தொங்கும் வௌவால் காட்டின்கண் உள்ள நெல்லிப் பழத்தின் இனிய புளிச்சுவையைத் தான் பெற்றதாகக் கனவு கண்டது' (நற். 87:1). 'ஆற்றின் கரையை அடுத் துள்ள மாஅக்கள் நெருங்கிய கிளைகளெல்லாம் தழை யும்படி, தளிரீன்று அழகமைந்த தண்ணிய சோலையின் கண், சேவலுடனே கூடிக் குயில் இவ்விளவேனிற் காலத்து ஆரவாரிக்கும்' (நற். 118:1). அசைகின்ற கிளை களிலே தளிர்த்துத் தழைத்த நறிய வடுக்களையுடைய மாஅக்கள் மிக்க சோலைகளிலுள்ள குயில்கள் கூவுவது தலைவிக்கு, 'அறிவுடையீர்! நும் காதலியரை இள வேனிலிற் பிரியாதீர்!' என்று கூவுவது போலத் தோன் றியது (நற்.243:3). 'கரையை மோதி ஓடும் கான் யாற் றின் இடிகரையில் வேர் அலசப்பட்டுக் காற்றாலலை 27 177 மாஅமை யும் மாஅத்தின் அழகிய தளிர்போல, நடுங்கும் பிரிவுத் துயரை எவ்வாறு தாங்குவேன்' என்று தலைவி வருந் தினாள் (நற்.381:4). தலைவன் அசைகின்ற கிளைகளை யுடைய மாஅத்தின்கண் அழகிய மயில் இருந்து அழ கூட்டுதற்கிடமான அலர் செறிந்த அழகிய ஊருக்குரிய வனாவான் (ஐங்.8:4). மலர்ந்து மணங்கமழும் மா அத்தின் பொழிலையும், புலால்நாறும் சிறிய மீன்களை யும் உடைய குளிர்ந்த நீர்த்துறையமைந்த சிறந்த ஊரன் தலைவனாவான் (ஐங். 10:4). நீண்ட வேழப்பூ உராய்வ தால் பிஞ்சினை ஈன்ற மாஅத்தின் வளவிய தளிர் முடம் பட்டது (ஐங்.14:2). தலைவன், நீர் கொணர்ந்து குவித்த மணல் திடரில் நிற்கின்ற மாஅத்தின் கிளை வேழ மல ரின் வெள்ளிய துய்யினைத் துடைத்தழிக்கும் ஊரனா வான் (ஐங்.19:1). மத்தி என்பானுக்குரிய கழாஅரென் னும் மூதூரில் நறிய பிஞ்சினையுடைய மாஅத்தி லிருந்து முதிர்ந்து விழுகின்ற இனிய பழம் பொய்கை யின்கண் துடும் என்னும் ஒலியுண்டாகும் படி விழும் (ஐங்.61:1). நறிய வடுக்களையுடைய மாஅத்தினின் றும் தாமே வெம்பிக் காம்பற்று உதிர்ந்த ஈரிய குளிர்ந்த பெரிய வடுக்களை, பாலை நிலக்குறவர், மழைத்துளி யோடு விழும் ஆலிகளைப் பொறுக்குவதுபோலப் பொறுக்கித் தொகுப்பர் (ஐங். 213:1). 'பிரிவுத்துயருற்ற தலைவி, காதலரைப் பிரிந்திருப்பவர்க்குத் துயரம் மிகும்படி மாஅந்தளிரின் நிறம் போன்று வெயில் காயும் இம்மாலைப்பொழுதிற் காதலருடன்கூடியுள்ள இவ்வூர் மகளிர் தம் அழகைப் பாராட்டி மகிழ்வர்; என் காதலரும் திரும்பி வந்தால் அவர்களைப் போல் யானும் மகிழ்வேன்' என்று கூறினாள் (கலி.143:27) மா.8. காண்க. மாஅமை - மாமைநிறம் 1. மாமை நிறத்தை யுடையோய் (விரி) (காண்க - மாயோய்) : நன்னன் பிரிவால் அவனுடைய காதல் மகளிரின் மேனியில், புகையானது விசும்பைப் போர்த்தது போலவும் கதிரவன் பாம்பின் வாயில் அகப்பட்டு ஒளி குன்றியது போலவும் மாஅமை - மாமை நிறம் -மழுங் கிப் பசலை நிறம் பரவியது (மலை.வெ.1:4). தோழி தலைவியை, மாஅயோய் மாமை நிறத்தையுடை யோய் - என விளித்துத் தலைவன் வரைவு மலிந்தமை யைக் கூறி னாள் (அக. 42:4). தோழி தலைவியை மாஅயோய் என அழைத்துத் தான் அறத்தோடு நின்றதற் குரிய நிலையை அவளுக்கு விளக்கினாள் (குறு. 259:4). தலைவன் தலைவியை, மாஅயோய் என விளித்துக் ‘கடலாற் சூழப்பட்ட இவ்வுலகத்தையே பெறுவதாயி னும் நின்னுடைய நட்பினை விடேன்' என்று கூறினான் (குறு.300:4). பாசறைக்கண்ணிருந்த தலைவன், பருவ வரவின்கண், தலைவியின் உருவவெளிப்பாட்டைக் கண்டு, மாஅயோய் என அழைத்துப் பாசறையில் நாம்<noinclude></noinclude> ahwkyr7nchqgetyp4jucheecew08opi 250 666016 1983509 2026-10-26T09:34:32Z Harisha usha 17386 OCR 1983509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாஅயோள் இருவரும் வேந்தனுக்குதவி செய்துவிட்டு, தம் நாட்டிற்குச் செல்லும் பொழுது மலர் கொய்து விளை யாடி இன்பங்கள் பலவற்றையும் நுகர்ந்து செல்வோம் என்று கூறினான் (ஐங். 446:2). 2. திருமால்: 'மாஅயோயே மாஅயோயே - திரு மாலே திருமாலே - அடியார்களின் பிறவித் துன்பத்தை அறுத்து, வீட்டின்பத்தை நல்கும் திருவடிகளையும், நீலமணி போன்ற திருமேனியையும் உடைய மாஅ யோயே!' என்று கடுவனிள வெயினனார் இறைவனை விளித்துக் கூறினார் (பரி. 3:1(2), 3). மாஅயோள் - மாமைநிறமுடையவள் : வன்னியோ னாகிய வீரஞ்சான்ற தலைவனொருவன் மனைவி, மயிலைப் போன்ற சாயல்கொண்ட மாஅயோள் மாமை நிறமுடையவள் - ஆக விளங்கினள் (புற.318:2). தலைவன் பொருள்வயிற் பிரிந்தவிடத்துத் தலை வியை நினைத்துத் 'தேமற் புள்ளிகளையுடைய மாஅ யோளாகிய நம் காதலி, நம் பிரிவால், இயற்கையழகு கெட்டு, மெலிந்து வருந்தியிருப்பாளோ' என்று வருந் தினான் (அக.41:16). பொருள்வயிற் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சினிடம் தலைவன் 'நெஞ்சே! பிரிந்து பொருள் தேடும் நினைவை விடுத்து, மாஅயோளோடு கூடியின் புற்று வாழ்தலையே நினைவாயாக' என்று கூறினான் (அக.51:9). 'சேரனுக்குரிய கொல்லி மலையிலுள்ள தெய்வம் அமைத்த பாவை போன்றவள் தன் காதலி யாகிய மாஅயோள் என்றும், அவள் கோரைக் குருத் தினையொத்த பற்களையும், பவளம் போன்ற வாயினையும் மூங்கில் போன்ற தோளினையும், குவளை மலர் போன்ற கண்களையும் உடைய மாஅ யோளாவள் என்றும் தலைவன் காதலியைப் பற்றிக் கூறினான்' (அக. 62:5, 16). மானோக்கினையும், ஒடுங் கிய குளிர்ந்த கூந்தலினையுமுடைய மாஅயோ ளொருத்தியின் கணவன் தன் காதலியைப் பண்டு மணந்தபோது நிகழ்ந்த முதலிரவு நிகழ்ச்சிகளை நினைந்து கூறி இன்புற்றான் (அக. 86:31). 'தேன் கலந்த பாலை, அலைத்து உண்ணவும் உண்ணாளாய், மணல் பரப்பிய பந்தருள் அங்குமிங்கும் ஓடும் செல்வ மகளாகிய மாஅயோளான என் மகள் வெப்பம் மிகுந்த கொடிய காட்டில் அடி வருந்தச் செல்லும் வன்மையளா வளோ?' என்று மகட்போக்கிய தாய் புலம்பினாள் (அக.89:22). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் இடைச் சுரத்தில் தன் நெஞ்சினிடம், 'சோழனுக்குரிய உறந்தை யன்ன பெருஞ்செல்வத்தைப் பெற்றனமாகலின், இனிப் பாண்டியனின் காலைக்கடைவீதியென மணக் கும் கூந்தலையுடைய மாஅயோளாகிய என் காதலி யுடன், சேரனுக்குரிய கருவூர்த்துதையில் ஆல் பொருநையாற்றில் குவிந்துள்ள மணலினும் பலவாக 28 மாஅயோள் முயங்குவோம் வருவாயாக' என்று கூறினான் (அக. 93:11). பொருள் கடைக் கூட்டிய நெஞ்சினிடம் தலை வன், 'மணிகளாலாய சரங்கள்கொண்ட மேகலை அணிந்த அல்குலுடைய மாஅயோளாகிய என் காதலி யுடன் படுக்கையின்கண் இன்றைப்பொழுது இனி தாகக் கழிந்தது. நாளைப் பொழுதில் இவ்வாறு நுகர இயலுமோ' என்று கூறிச் செலவழுங்கினான் (அக. 167:2). வினைமுற்றிய தலைவன் பாசறைக்கண், 'வேந் தன் பொற்பூ அளித்துச் சிறப்புச் செய்வதையும் ஏலாது விரைந்து வரும் நம் செயலை அறியாது மாஅயோ ளாகிய நம் காதலி பசலை பாய்ந்த மேனியள் ஆவளோ?' என்று தன் நெஞ்சினிடம் கூறினான் (அக. 174:14). புணர்ந்து நீங்கும் தலைவன் தன் நெஞ்சினிடம், 'ஓரி என்பானுக்குரிய பலா மரங்களையுடைய கொல்லி மலையிடத்தே கார்காலத்தில் மலரும் மலரினைப் போன்று மணக்கும் கூந்தலையுடைய மாஅயோளாகிய நம் காதலி உப்பினாலாய அணைக்கடங்காத வெள்ளத் தைப்போல நாணத்திற்கடங்காத காமம் மிக்கு வந்து, நமக்கு அருள் செய்தனள்; அவள் வாழ்க!' என்று கூறி னான் (அக. 208:24). பொருள் வயிற் பிரிந்துபோகும் தலைவன் தன் நெஞ்சினிடம், 'யாழின் இசையோடு குயிலின் இசையும் கலந்தொலிக்கும் காலைப்பொழு தில், நம்மையே வலியாகக் கருதி, அன்னத்தைப் போல மெல்ல நடந்து வந்து, நம்மை அடையும் கரிய நீண்ட கூந்தலையுடைய மாஅயோளாகிய நம் காதலி துன்பத் தால் வருந்தி எத்தன்மையள் ஆவளோ' என்று கூறி னான் (அக.279:17). வாயில் மறுக்கும் தோழி தலை வனிடம், 'பெரும, காஞ்சி மரத்தின் மலரணிந்த கூந் தலையும், பரந்த மதர்த்த குளிர்ந்த கண்களையுமுடைய மாஅயோளாகிய பரத்தையோடு நேற்று பொழிலில் துயின்று, இன்றும் அவளுடன் வையையில் நீராடி, ஈரம் புலராத மார்பினையுடையையாய் எம்பால் வந்து மறைக்க இயலுமோ' என்று கூறி வாயில் மறுத்தாள் (அக.296:3). பாசறைக்கண்தலைவன்தன் நெஞ்சிற்குக் கூறுவானாய். 'நெஞ்சே! இக்கார்ப்பருவத்தில் வேந்த னது பாசறைக்கண், அவனுடைய ஏவலால் வேற்று நாட்டில் தங்கிய நமக்கு அருள் செய்யாத நம் காதலர் அறம் உடையர் அல்லர் என்று நாம் அடையும் துய ரினை அறியாது மாஅயோளாகிய நம் காதலி, எம்மை நொந்து வெறுப்பளோ' என்று கூறினான் (அக. 304:21). அல்ல குறிப்பட்டுப் பெயரும் தலைவன் தன் நெஞ் சினிடம், 'பசும்பூண்பாண்டியனுக்குரிய பொதியிலில் மலர்ந்துள்ள காந்தட் பூப்போல மணக்கும் கூந்தலை யுடைய மாஅயோளாகிய நம் காதலியை முயங்க இயையாதாயினும் அவளது நட்பு கெடாது நிலை பெறுவதாக' என்று கூறினான் (அக. 338:8). 'மகட் போக்கிய செவிலித்தாய், மணமுரசு முழங்கத் தாய் தன் கடமையோடு கொடுக்கும் மணத்தின் வாயிலாகக்<noinclude></noinclude> m0qq6zffuzs53nsq7kb59m9uzknfoir 250 666017 1983510 2026-10-26T09:34:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாறு 6:94). நீராடும் மகளிர் காதில் தளிரைச் செருகியும், அவர்தம் கலன்களைப் பறித்தும், நீராடும் மைந்தரின் கண்ணி, அணிகலன்கள் முதலியவற்றைக் கவர்ந்தும் செல்லும், மாறு அட்ட (கொன்ற) படையினையுடைய பாண்டியனது வையையாற்றில் வந்த புதுப்புனலின் இயல்பு, பாண்டியனுடைய தானை பகைவரின் நிலத் தில் புகுந்தத் தன்மையை ஒத்தது (பரி. 7:49). திருப்பரங் குன்றத்தில் முருகவேளின் கோழிச் சேவல் குன்றம் அதிரும்படி கூவும் ஒலியைக் கேட்டு, அம்முருகனின் யானைமாறு மாறாகப் பிளிறியது (பரி. 8:20(2)). கடலொலி போலவும், முகிலின் முழக்கத்தைப் போல வும், இடியின் குரல் போலவும் மதுரையில் மணமுரசு முழங்குந்தோறும் திருப்பரங்குன்றத்தில் எழுந்த முழக் கம் அதற்கு மாறு மாறாக அதிரும் (பரி. 8:34(2)). மாறு அட்டானுடைய (முருகன்) திருப்பரங்குன்றத்தின் ஒரு பால் பாணரின் யாழோசைக்கு எதிர் வண்டினிசையும், புல்லாங்குழலின் இசைக்கு எதிர் தும்பியின் முரற்சி யும், முழவின் முழக்கத்திற்கு எதிர் அருவி நீர் ஓசையும், ஆடு மகளிரின் அசைவிற்கு எதிர் பூங்கொடிகளின் அசையும், பாடு மகளிரின் பாடலின் இசைக்கு எதிர் ஆடு மயிலின் அரிகுரலுமாகத் தோன்றா நிற்க, அக் குன்று, ஒன்றற்கொன்று மாறு மாறாகும் தன்மை யுற்றது போன்ற இவ்விசை மாறுபாடுகளை ஏற்றுக் கொள்ளும் (பரி. 17:20(3), 21). திருப்பரங்குன்றத்தில் முருகன் வள்ளியை மணம்புரிந்தருளும் செயல், வானு லகத்தில் மணந்தவளோடு (தேவசேனை) மாறுபட்ட தொரு செயல் போலும் என்று நப்பண்ணனார்கூறினார் (பரி. 19:7). முருகப் பெருமான் மாறு (பகை) உடை யோரைப் போரின்கண் கொன்ற கூரிய மறவேலைச் சுழற்றுதலையுடையவன் (பரி. 21:66). செல்வன் (திரு மால்) அமர்ந்திருக்கின்ற இருந்தையூரின் ஒருபால், கருப்பஞ்சாறு பிழிவோர் எழுப்பும் ஆரவாரத்தோடு (விழவினோசை எனலுமாம்) மாறுபட்டு உழவரும் உழத்தியரும் ஆடிப்பாடித் தொழில் செய்யும் ஆரவார முமுடைய வளவயல்கள் உள்ளன (பரி. தி. 1:14). 3. இறப்பு : 'நின்னோடு விளையாடப் போந்த இளைஞர் விளையாடிக் கொண்டிருக்க, நினக்கு வந்த மாற்றினை - இறப்பினை - நம் சுற்றத்திடத்தே சென்று எவ்வாறு சொல்லுவேன்', என்று கடத்திடைக் கண வனை இழந்தாள் புலம்பிக் கூறினாள் (புற.253:3). 4.ஒப்பு : இறைவன் (சிவன்) நிறத்தால் களங்கனியின் மாறு -ஒப்பு - ஏற்றுக் கொள்ளும், கரு நிறத்தினாற் கறையுற்ற கழுத்தையுடையவன் (பதி.க.வா.10). 101 மாறோக்கத்துக் காமக்கணி நப்பாலத்தனார் 5. பண்டமாற்று : 'உப்பு வாணிகர் மகள் ‘நெல்லுக்கு ஒத்த அளவினதே வெள்ளிய கல்லுப்பு' என்று சேரியில் மாறு - பண்டமாற்றாக - விலைகூறி விற்றாள் (அக. 140:8). 6.புரளுதல் : (கீழ்மேலாக) இரவில் மழை பெய்த காலைப் பொழுதில் உழவரால் வடுவுண்டாக உழப் பட்ட நிலம் (கீழ்மேலாக) மாறு - புரளுதல் - உடைய புழுதியாயிற்று (அக. 194:3). மாறெதிர்ப்பை - குறியெதிர்ப்பு (அளவு குறித்து வாங்கி அவ்வளவே எதிர்கொடுப்பது) : வள்ள லும் மறவனுமாகிய ஒருவன் மனைவி, தன் மனைக்கு வரும் இரவலர்க்குக் கொடுத்து வரகும் தினையும் தீர்ந்தவாயினும், கொடுத்தஅளவு திரும்பப் பெறும் மாறெதிர்ப்பைப் (குறியெதிர்ப்பு) பெறமுடியாத நிலை யிலும் தன்பால் வருபவருக்கு விதைத் தினையை யாவது குற்றி உண்பியாது விடாள் (புற.333:11). மாறோக்கத்துக் காமக்கணி நப்பாலத்தனார் ஒரு புலவர் : அகநானூற்று 377 - ஆம் பாடலாகப் பாலைத்திணையில் அமைந்த பாடல் ஒன்று மட்டுமே இவர் பாடலாகக் கிடைத்துள்ளது. மா நோக்கம் என்பது இப்புலவர் ஊர் எனத் தெரிகிறது. பொருள் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சிற்குத் தலைமகன் கூறியதாக அப்பாடல் அமைந்துள்ளது. 'நெஞ்சே இரவலர் இரந்த பொருள்களை' புகழ் உண்டாக அளித்தலைச் செய்ய வேண்டுவோர், பாழ்பட்ட மன்றத்தின்கண்ணே, அழகு கெட்ட, அச்சம் மிக்க பொதியிலின் இன்னாமை யுடைய ஒரு புறத்தே தங்கியிருந்து, இனிய நகையை யும் மென்மைச் சாயலினையும் உடைய காதலியின் பேரழகை நினைத்து ஏதிலர் ஆகியும் ஒருதலையாக மேலும் செல்ல நினைப்பர்; நீ அங்ஙனம் செல்லுவதற்கு வல்லமை உடையை ஆவாயோ' என்று நெஞ்சினை நோக்கிக் கூறுவதாகப் பாடலைப் புனைந்துள்ளார். மறவர்கள், பலமுறை புகுந்து பாற்பசுக் கூட்டங்களைக் கவர்ந்தமையின் வளமுற்றிருந்த ஊரின்குடிகள் போய் விட்ட இடமாகிய பெரிய பாழ்பட்ட மன்றம் என்றும், நரையினையுடைய முதியோர், நடுங்கும் தம் தலையைக் கவிழ்த்து, கவர்த்த மனத்தில் இருத்தி வல்லுப்போர் புரியும் வல்லுத்தரையின் அழகு கெட, கறையான் அரித்தமையான் பொலிவற்று, அழகு கெட்ட அச்சம் மிக்க பொதியில் என்றும், மன்றத்தை யும், பொதியிலையும் வருணித்துள்ளார். இப்பாடலில் மறவர்களின் இயல்பும் நரைமூதாளர் பொதியிலின் கண்ணிருந்து வல்லாடும் வழக்கமும் நன்கு குறிப் பிடப்பட்டுள்ளன.<noinclude></noinclude> httahx2bkpawiw644eopi1bxdh1cp8i 250 666018 1983512 2026-10-26T09:35:56Z Harisha usha 17386 OCR 1983512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாஅயோள் கொள்ளாமலும், புள்ளிகளும் வரிகளும் பொருந்திய அல்குலையுடைய மாஅயோளை நடத்தற்கு எளிய வாக வெப்பந்தணிந்த பருவத்தே அழைத்தே காமலும் கோடை வெப்பத்திற் கொண்டு சென்றனனே' என வருந்திக் கூறினாள் (அக.397:7). பரத்தமைத் தலை வனிடம் தோழி, 'செப்பினுள் அடைக்கப்பட்ட பூக் களைப் போல உடல் மெலிந்தும், மாஅயோளாகிய தலைவி நின் கொடுமையை என்னிடம் கூறாமல் மறைத்துக் கற்புக்கடம் பூண்டவளானாள்' என்று கூறி னாள் (குறு. 9:1). 'தழுவுவதிற் கடுமையும் விருப்பந் தரும் வனப்பும், குவிந்த மென்முலையும் நீண்ட கூந்தலுங்கொண்டு, தாய்ப்பசுவைக் காணத்துடிக்கும் கன்றைப் போன்ற விருப்புடைய மாஅயோளை எங் ஙனம் மறப்பேன்' என்று இடித்துரைத்த பாங்கனிடம் தலைவன் கூறினான் (குறு. 132:6). தினைப்புனங் காவல் முடிந்த தலைவியைத் தான் காணல் இனி அரி தென்று எண்ணிய தலைவன் தன் நெஞ்சினிடம், 'ஓரி யின் காட்டைத் தீண்டி வீசும் காற்றைப் போல மணக் கும் கூந்தலுடைய மாஅயோளைப் பெறுதல் இப்பிறவி யின் பொருந்தாதாயினும் மறுமையில் அடையும் பய னுண்டு' என்று கூறினான் (குறு. 199:5). வினைமுற்றி வந்து தலைவியுடன் பள்ளிடத்தானாகிய தலைவன் மழை பெய்த முகிலிடம், 'கடைகுழன்ற கூந்தலை யுடைய மாஅயோளாகிய எம் காதலியோடு முயங்கி இனிதிருக்கும் இவ்வூரில் மழையைப் பெய்து எம் காதலுக்கு உதவிய முகிலே! இவ்வுலகிற்கு ஆதாரமாக யாவரும் தொழுமாறு குன்றுகளில் உலாவுக' என்று கூறினான் (நற்.139:7). பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைவன் பருவ வரவு கண்டு நெஞ்சினிடம், 'மழைபெய்து விட்ட இளவேனிற் பருவத்திற் கூடிக்களித்த குயில்கள் கூவுவதைக் கேட்டு, வேங்கைப் பூவின் தாது உதிர்ந் தாற் போன்ற நுண்ணிய பலவாய சுணங்கு பரந்த மாஅ யோள் நம்மை நினைந்து காமம் மிக்குக் கலங்கியழு வளே' என்று கூறினான் (நற். 157:10). தலைவியை உடன் கொண்டு செல்லும் தலைவன் இடைச்சுரத்தில் தலைவி அயர்வுற்றபோது, 'என் சொல்லை நம்பி நின் தந்தையின் மனையைக் கடந்து, பாவையைப் போல என் பின்னே வந்த மாஅயோளே, மழைபெய்துள்ள அழகு மிக்க இக்காட்டில். சிறிது பொழுது மூதாய் களைக் (தம்பலப்பூச்சி) கண்டு விளையாடிக் கொண் டிரு, யான் அம்மரத்தில் மறைந்திருந்து கள்வர் வரின் போர் புரிந்து விரட்டுவேன்; நுமர்வரின் மறைந்து கொள்வேன்' என்று கூறினான் (நற். 362:10). பிரியும் தலைவனிடம் தோழி, 'போரில் வெற்றியேபெறும் பெரும, நீ பிரிந்தால், விழாநாள் போன்று நறுமணங் கமழும் கூந்தலுடைய மாஅயோளாகிய நின் காதலி, குழலினும் வருந்தியழுவாளாதலின் நீ எங்ஙனம் பிரிய இயலும்' என்று கூறினாள் (ஐங். 306:4). தலைவன் 29 29 மாஅல் வினைமுற்றி மீண்டு வந்து தலைவியின் அழகைப் பாராட்டக் கண்ட தோழி தலைவனிடம், இவளை எவ் வாறு மறந்திருந்தீர் என்றவளிடம் தலைவன், 'தோழி, யான் சென்ற பாலையிற் சிறிது நேரம் உறங்குவே னாயினும், இரவில் நறுமணம் பொருந்திய கூந்த லுடைய மாஅயோளாகிய என் காதலியை மனையின் கண் படுக்கையில் என்னோடு உறைபவள் போலவே கனவிடை நீண்டபொழுது காண்பேன் ஆதலின் இவளை யாண்டும் மறந்திலேன்' என்று கூறினான் (ஐங்.324:5).மாயோன் காண்க. மாஅயோன் - கருதிறமுடையவன் : கோச்சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை துஞ்சிய பொழுது, 'பகைவரைப் பிணித்துக் கொள்ளும் வலியையும், விரும்பியோர்க்கு அளந்து கொடுத் தறியாத வண்மையையுமுடைய மாஅயோன் - கரு நிறமுடையவன் - (கோச்சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை) ஆகிய சேரன் ஒள்ளிய வளையையுடைய தனக்குத் துணையாகிய மகளிரை யும் மறந்தான் கொல்லோ' என்று கூடலூர் கிழார் வருந்தினார் (புற. 229:27). மாயோன் காண்க. மாஅல்- 1. திருமால் : அகன்ற இவ்வுலகத்தை வளைத் துச் சக்கரமும், சங்கும் தாங்கும் கைகளையுடைய மாஅல் - திருமால் - போல முகில் கடலின் நீரைக் குடித்து உலகத்தை வளைத்து மழையைப் பொழிந்தது (முல். 3).மாஅல் ஒளிவீசுகின்ற அணிகலன்களை அணிந்திருந்தார் (பரி. 1:28). அவுணர்க்குத் தீதும், அமரர்க்கு நன்றும் செய்து, நடுவுநிலையில் தவறிய ஒரு கையோடு இருகைகளையுடைய மாஅலே என்று திருமாலை விளித்துக் கடுவனிளவெயினனார் வாழ்த் தினார் (பரி.3:35). பாம்பை வாயிலே கொண்ட கருடச் சேவல் 'சிவந்த கண்களையுடைய மாஅலே, யான் அறியாது கெட்டேன்; நீ என்னைக் காத்தருள்க' என்று அவரை வேண்டியது (பரி. 3:60). பசிய உடம்பினை யுடைய அநிருத்தனாகவும் விளங்குபவர் மாஅலே யாவர் (பரி.3:82). முருகன் மாஅல் மருகனாவான் (பரி. 19:57) மால் 2 காண்க. 2. கண்ணன் : வடதிசையில் நீர்வளம் மிக்க யமுனை யாற்றின் துறையில் நீராடிய ஆயர் மகளிர் தண்ணிய தழையாடையை உடுத்திக் கொள்ளக் குருந்த மரம் வளைந்திட மிதித்துத் தந்த மாஅல் - கண்ணன் போலக் களிற்றியானை பிடியானை யாமரத்தின் தளிரை உண்ணுவதற்குக் கிளையை வளைத்துத் தந்தது (அக.59:6). 3. மயக்கம் : அழகிய பெரிய செவிகளையும், பருத்த கால்களையும் உடைய மத மாஅல் மயக்கம் -<noinclude></noinclude> 6ny1xq132fm1aeu4lix95cl59ko061r 250 666019 1983513 2026-10-26T09:36:41Z Harisha usha 17386 OCR 1983513 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாஅல் 30 மாக்கள் கொண்ட யானைக் கூட்டம் மனம் போனபடி திரிவ தால் புதர்கள் அழிந்து, பழையவழி மறைந்து காட்டிற் புதிய வழிகள் உண்டாயின (கலி. 5:2). பொருள் தேடப் பிரியக் கருதும் தலைவனிடம் தோழி, 'மாஅல் பொருந் திய தலைவ பொருளுக்காகத் தலைவியைப் பிரிவது உலகியல்புதான் என்று இன்று சொல்லுகிறாய்; நின்னைப் பிரியேன், நீ அஞ்சாதே என்று அன்று சொன் னாய்; இதில் எது உண்மை என்பது தெரியவில்லை' என்று இடித்துரைத்தாள் (கலி. 21:9). மால் 4 காண்க. 4. பெருமை (பண்புப் பெயர்) : பரிசிலர்க்கு அவர்தம் கலத்தின் நெடிய குழி நிறையும்படி சோற் றினை அளிக்கும் வள்ளியோனாகிய ஆய் என்பான் மத மாஅல் - பெருமை - பொருந்திய யானைப்படையை உடையவனாயிருந்தான் (அக. 152:21). வேங்கட மலைக்கு உரியவனும், போரில் வல்லவனுமாகிய புல்லி என்பான் மத மாஅல் பொருந்திய யானைப் படையையுடையவன் (அக. 209:8). மலையின் முகி லின் அடி முழக்கினைக் கேட்டுப் புலியின் ஒலியெனக் கருதிய மூங்கிலைத் தின்னும் மத மாஅல் பொருந்திய களிறு மலை முழை எதிரொலிக்குமாறு பிளிறி ஓடியது (அக.232:3). முன்பு தேனுண்ட பூவைத் துறந்து வேறு புதுப்பூக்களை நாடிச் செல்லும் மாஅலினையும் அழகினையுமுடைய சிறகினையும், நீலமணி போலும் நிறத்தினையுமுடைய தும்பி வேங்கையின் பூங்கொம் பென்று கருதி யானையோடு போரிடும் புலியிடம் சென்றும், வேங்கைச் சினையென்று கருதி யானை யிடம் சென்றும் திரிவது போரிடும் இரு வேந்தரிடம் சந்து செய்விக்க இங்குமங்கும் செல்லும் சான்றோரை ஒத்திருந்தது (கலி. 46:2), 'மாஅல் அருவிகளையுடைய பெரிய மலைநாடுடைய பெரும்' என்று தலைவனை விளித்துத் தோழி கூறினாள் (ஐங். 238:3).(ஆல்அருவி - பாட வேறுபாடு) மால் 1 காண்க. மாஅல் மருகன் - திருமால் மருகனாகிய முருகன் திருப்பரங்குன்றத்திலுள்ள மாஅல் மருகனுக்கு - திரு மால் மருகனாகிய முருகனுக்கு - உரிய திருக்கோவி லின் பக்கத்துள்ள ஓவியமாடத்தில் இரதி, காமன், பூனை உருவெடுத்த இந்திரன், அகலிகை, கௌதமன் ஆகிய சித்திரங்களைச் சிலர் கண்டு களித்தனர் (பரி. 19:57). மாக்கள் - மக்கள் : பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெரு வழுதி, தன் படைகளை ஏவிப் பகைவரின் மதிலரண் முதலியவற்றைக் கைக்கொண்டு, அவ்வரண்களில் கொள்ளப்பட்ட அணிகலன்களைப் பரிசில் மாக்கட்கு - மக்களுக்கு வரிசையின் வழங்குவான் (புற.6:16). பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, போரிடும் போது பகைவர் நாட்டிலுள்ள ஆவினம், பார்ப்பன மாக்கள், பெண்டிர், பிணியுடையவர், புதல்வரைப் பெறாதோர் முதலியோரைப் பாதுகாப்பான இடத்திற் குச் செல்லுவித்து அறநெறியில் போரிடும் பண்பாள் னாவான் (புற.9:1). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனை மாங்குடிகிழார். 'இரக்கும் மாக்கள் (பரிசிலர்) நினது வண்மையைப் புகழ்ந்து வாழ்த்தும்படி வாழ்வாயாக' என்று கூறினார் (புற.24:30). வேலிப்புறத்து நின்று வேண்டிய மாக் கட்கு, அறத்தைக் கருதி உள்ளே இருப்போர் பிடுங்கி எறியும் கரும்பு, வாவியிலுள்ள தாமரைப் பூக்கள் சிதற விழுந்ததாக அது கூத்தரின் ஆடுகளத்தை ஒத்திருக்கச் செய்யும் வளமான நாட்டையுடையவன், சோழன் நலங்கிள்ளி (புற. 28:11). 'உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார் சோழன் நலங்கிள்ளியிடம் நல்ல வளமான நாட்டைப் பெற்றுள்ள, நின் படைக்கலங் கொண்ட மாக்களிடம் (படைவீரர்) பற்றா மாக்களைப் (பகை வர்) போல இரக்கத்தை முன்னிட்டு வருவோர்க்கு உதவி செய்யும் குணத்தை உண்டாக்கு வாயாக' என்று கூறினார் (புற.29:17, 18). சோழன் நலங்கிள்ளியைக் குறித்துக் கோவூர்கிழார், பரிசின் மாக்களே! அவனிடம் சென்று உணவு வேண்டினால், சோற்றுக்கு மாறாகக் கருவூரையே வழங்குவான்; விறலியர் பூவின் விலை யாக மதுரையையே வழங்குவான். ஆகவே அவனைப் பாடுவோம் வாருங்கள்' என்று கூறினார் (புற.32:6). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனின் பகை நாட்டிலுள்ள மாக்கள் (ஆடவர்) அவனுடைய படை வந்துவிடுமே என்று அஞ்சும் வருத்தத்தைத் தம் மனைவியர் அறியாதபடி, தம் பிள்ளைகளின் கண்ணை முத்தங்கொண்டு மறைப்பர் (புற. 41:15). சோழன் குராப் பள்ளித்துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவனும், பாண்டியன் வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதியும் ஒருங் கிருப்பதைக் கண்டு மகிழ்ந்த காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார், 'அன்பு பொருந்திய நெஞ்சுடைய நும் இடையே புகுந்து நும்மைப் பிரித்தற்கு முயலும் ஏதில் மாக்களின் (அயலவர்) சிறப்பில்லாத சொற் களைக் கேட்டுவிடாமல், நும் கூட்டம் இன்றுபோல் என்றும் வென்று மேம்படுக' என்று கூறினார் (புற. 58:27). 'கோவூர்கிழார் பாணனிடம், நீ, சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனிடம் சென்றால் பெருஞ்செல்வம் பெறலாம்; விறகு வெட்டக் காட்டுக் குச் சென்ற மாக்கள் பொன்னைப் பெற்றது போல எதிர்பாராது கிடைப்பதன்று அவன் ஈகை; உறுதியாக நம்பி நீ சொல்லலாம்' என்று ஆற்றுப்படுத்தினார் (புற. 70:17). தன் கோட்டினைக் கழுவும் ஊர்க்குறு மாக்க ளுக்கு (சிறுவர்) எளிதாயிருக்கும் யானைபோல எங் கட்கு எளியராகவும், அது மதம்பட்ட நிலையில் நெருங்கமுடியாதிருக்குமாது பகைவர்க்கு அரியராக<noinclude></noinclude> mzjc9s9jd1l1sn4zlfy1zxth7e769n1 250 666020 1983515 2026-10-26T09:37:11Z Harisha usha 17386 OCR 1983515 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாக்கள் 31 மாக்கள் வும் நீ உள்ளாய் என்று, ஒளவையார் அதியமானஞ்சி யைப் பற்றிக் கூறினார் (புற.94:1). அதியமான் நெடு மானஞ்சி இளைஞனாயினும், ஊர்க் குறுமாக்கள் (சிறு) வன்) நீராடும் காலளவேவுள்ள சிறுநீரிலும் யானையை வீழ்க்கும் முதலையைப் போன்றவன்' என்று ஒளவை யார்கூறினார் (புற.104:2). 'எல்லாத்திசைகளிலிருந்தும் நின்னிடமே பரிசில் மாக்கள் வருகின்றனர்; அவர்கட்கு வரிசையறிந்து வழங்குக' என்று கபிலர் மலையமான் திருமுடிக்காரியிடம் கூறினார் (புற. 121:2). 'சேர னுடைய நாவாய் மேற்கடலிற் செல்லும்போது இடை யிற் பிறர் கலம் செல்லுதல் ஒல்லுமோ, அதுபோல மாசற்ற அந்தணனாகிய கபிலன், இரந்து வரும் மாக்கள் (புலவர்) நின்னைப் புகழ்தற்கு இடமில்லாதபடி பாடி விட்ட பிறகு, என்னால் பாட இயலுமோ' என்று மாறோக்கத்து நப்பசலையார் மலையமான் திருமுடிக் காரியிடம் கூறினார் (புற.126:12). இனிய பழங்களை யுடைய பலாமரங்கள் நிறைந்த ஆய்அண்டிரனின் வள மான மலையில் மூங்கிற் குழலிலேயிருந்து முதிர்ந்த மதுவையுண்டு வேங்கையின் நீழலுள்ள சிறுமனை முற்றத்திற் குறவர் மாக்கள் குரவைக் கூத்தாடுவர் (புற. 129:1). வையாவிக் கோப்பெரும்பேகனின் மலையில், மழையற்ற போது மழைபொழிய வேண்டியும், மழை மிகுதியாகப் பெய்த பொழுது நிறத்த வேண்டியும் தெய் வத்தை வழிபடும் குறவர் மாக்கள் தம் குறை நிறை வேறிய மகிழ்வினராய்ப் புனத்தில் விளைந்த தினையை உண்ணுவர் (புற. 143:3). 'குமண வள்ளலே, கோலையே காலாகக் கொண்ட மூப்படைந்த என் தாயும், மருங்கிலே எடுத்த பல்குறுமாக்கள் (குழந்தை கள்) பிசைந்து உண்டும் பாலில்லாததால் மெல்லுகின்ற வறிய முலையினையுடைய எனது மனைவியும் படும் வறமையின் துயரினைக் கண்டு நின்னிடம் வந்தேன்' என்று பெருஞ்சித்திரனார் கூறினார் (புற.159:7). 'இவ் வுலகில் நிலை பெறக் கருதினோர் தம் புகழை இங்கேயே நிறுத்தித் தாம் மாய்ந்தனர்; ஈயும் குண மில்லாத பெருஞ்செல்வரோ ஈகைக் குணமுடைய மாக் களைப் போலத் தம்புகழை நிலை நிறுத்திச் செல்லு தலை அறியாராயினர்' என்று பெருந்தலைச் சாத்தனார் இளங்குமணனிடம் கூறினார் (புற. 165:5)- ஒரு வள்ளல் மாய்ந்த பொழுது பாணர்களுடைய தலையை வண்டு கள் ஊதாதொழிந்தன; விறலியர் கைகள் வளையல்கள் அழ குறுத்தாதொழிந்தன. இரவன் மாக்களின் வாழ் விலும் துன்பம் சூழ்ந்தது (புற. 244:3). (பாடல் சிதைந் துள்ளது) 'தன் இல்லிற்கு வந்த புதிய மாக்களின் ஒளி மழுங்கின கண்கள் வியக்கும்படி நெய்யில் வெந்த ஆட் டிறைச்சியை வழங்கியவன் நடுகல் ஆயினனே' என்று வள்ளலாகிய மறவனொருவன் போரில் வீழ்ந்து நடு கல்லானபொழுது,ஆவூர் மூலங்கிழார் வருந்தினார் (புற.261:9). போர்ப்பறை ஒலியைக் கேட்டவுடனே புறப்படாத நாணமில்லாத மாக்கள் (வீரர்), யானை மீதிருந்து வள்ளுவனால் பூக்கோட் பறை ஒலித்தவுடன் பூக்களைப் பெற்றனர் (புற.293:3). 'வள்ளியோனாகிய மறவனொருவன், தன்னிடம் கைப்பொருளொன்று இல்லாத நிலையிலும், தன்னைக் காணவரும் இரவல் மாக்களக்குக் களிறும் தேரும் வேண்டினாராயினும் கொடுக்கும் கடப்பாடுடையவன்' என்று மாங்குடி கிழார் கூறினார் (புற.313:3). ஒரு புலவர் பாணனிடம் 'பாண, நெல்விளையாத முல்லை நிலத்தையுடைய அவ்வள்ளலிடம் செல்வாயாக! விளைந்த வரகு, தினை முதலிய எல்லாவற்றையும் இரவல் மாக்களுக்குக் கொடுத்துத் தீர்த்துவிட்டானாயினும், நினக்குக் கள்ளை யும், நெய்யிற்பொறித்த ஊன் துண்டங்களையும் சோற் றுடன் தருவன்' என்று கூறினார் (புற.328:4). 'புலவீர்! அவனூருக்குச் செல்லுங்கள்! அவனிடம் உள்ள வரகும். தினையும் இரவல் மாக்களுக்குக் கொடுத்துத் தீர்ந்துவிட்டன; ; ஆயினும் அவனுடைய மனைவி குறியெதிர்ப்பாகப் பெற முடியாதலால் தினையைக் குற்றியாவது உணவளிப்பாளே யல்லாமல் பசியோடு நுங்களைப் போகவிடாள்' என்று புலவரொருவர் புல வர்களை வள்ளலின் இல்லிற்கு ஆற்றுப்படுத்தினார் (புற. 333:10). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் 'எமர்க்கும், பிறர்க்கும் பரிசின் மாக்கள் எல்லோருக் கும் அவர்கள் அறிவுக்குறையுடையாராயினும் கொடுப் பதைக் கடமையாகக் கொண்டவன்' என்று குமட்டூர் கண்ணனார் பாடினார் (பதி. 20:22). பல்யானைச் செல் கெழுகுட்டுவன், தன்னாட்டில் வாழும் மாக்கள், பிறரைத் துன்புறுத்தாமலும், பிறர் பொருளை விரும் பாமலும், அறிவுடையோராய்ச் செந்நெறியில் பிற ழாது, மனைவி மக்களோடு பிரியாமல், பகுத்துண்டு, நோயிலராய் நெடுநாள் வாழும்படி அரசோச்சிய வலி யோர்வழியில் வந்தவன் (பதி.22:9). பல்யானைச் செல் கெழுகுட்டுவன், மழை பொழியாது வற்கடம் உற்ற காலத்திலும் இசைக்கருவிகளோடு பாடி ஆடும் கூத்தர், பாணர் முதலிய பரிசில் மாக்களின் வறுமை நீங்கும் படியாகப் பெருஞ்செல்வத்தையளிப் பான் (பதி. 23:6). இடையறாமல் நடக்கும் விழாக்களில் இசைக் கருவி களோடு கூடிய கூத்தர் முதலிய மாக்கள் மன்றங்களை யடைந்து பாடியாடிச் செல்லும் வளம் பொருந்தி யிருந்த பகைவரின் நாடுகள், பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனின் படைகள் பரந்து அழித்த பின்பு பாழிடங் களாய்விட்டன (பதி. 29:8). களங்காய்க்கண்ணி நார் முடிச்சேரல்,பனைமரங்கள் வெட்டப்பட்டுக்கிடக்கும் புனத்தைப்போலக் கைகள் துண்டிக்கப்பட்டு யானை கள் கிடக்கும் போர்க்களத்தில் குதிரை, யானைகளும் மாக்களும் (வீரர்) இறந்துபட மலைபோலக் குவிந்து கிடக்கும் பிணங்களை இழுத்துக் கொண்டு, மேட்டி லிருந்து கீழேவிழும் பெருவெள்ளத்தைப் போலக்<noinclude></noinclude> 8k594ppgk4iu5qu3lwyuc5qk6p6zjsw 250 666021 1983516 2026-10-26T09:37:38Z Harisha usha 17386 OCR 1983516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாக்கள் குருதிப்புனல் ஓடும் போர்கள் பலவற்றைச் செய்தவ னாவான் (பதி.36:7). இரத்தலைத் தொழிலாகவுடைய பரிசில் மாக்களின் சிறுமையுள்ள குடிகள் வறுமை நீங்கிச் செல்வப் பெருக்கால் சிறப்படையும்படி செய்த வன் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் (பதி. 59:7). ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதன் நாட்டில், புறத்தே வண் டினம் மொய்க்கவும் இனிய சுவையில் மாறுபடாமல் மரங்களில் உண்டாகிய கனிகள் வழியிற் செல்லும் மாக் கட்கு உணவாகி, அவருடைய வழி நடந்த களைப் பைப் போக்கும் (பதி. 60:7). தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேர லிரும்பொறை, பரந்த முரம்பு நிலத்திலே கொங்க ருடைய ஆனிரைகள் பரந்து செல்வது போன்று பரந்து செல்லும் யானைகளையும், தேர்களையும், குதிரை களையும், மாக்களையும் (வீரர்களையும்) எண்ணமுடி யாத பெரும்படையை யுமுடையவனாவான் (பதி. 77:6). கரிகாற் பெருவளத் தானை நாடிச்சென்றவன் அரண்மனையில் துயிலுதற் கேற்ற ஒரு பக்கத்தே கிடந்து, உறங்கித் தவத்தைச் செய்யும் மாக்கள் தம் தவஞ்செய்த உடம்போடே அத்தவத்தின் பயனை அடைந்தாற்போல, அவனளித்த கள்ளின் களிப்பால் தன் வழி நடந்த வருத்தமெல்லாம் முற்றும் நீங்கிக் கள் ளால் உண்டாகும் மெய்நடுக்க மன்றி வேறு மனக் கவலையாலுண்டாகும் மெய்ந்நடுக்கமின்றி உறங்கி எழுந்தனர் (பொரு.91).பரிய அழகும்; வலியும் உடைய திண்ணிய தோளினையும், நிரம்பிய மெய்வலி யினையுமுடைய மாக்கள் சகட ஒழுங்கினைக் காத்துச் செல்ல உப்பு வாணிகர் உப்பினைச்சகடத்திலேற்றி ஊர் தோறும் சென்று விற்று வந்தனர் (பெரு. 61). கடத்தற் கரிய கங்கையாற்றிலே, பகைப்படை வருகையால், நீரைக் கடந்து செல்லத் துடிக்கும் கெட்டோடும் மாக் கள், ஓடுவது ஒரு தோணி யாகையாலே அது வருமள வும் காத்துக்கிடந்தாற் போலத் தொண்டைமான் இளந் திரையனின் அரண் மனை முன்றிலில் வேந்தர் பலர் திறைப்பொருள் செலுத்துவதற்காக முந்துற்றுக் காத்துக் கிடந்தனர் (பெரு.432). வேந்தன் பாசறையில், அறி வில்லாதோ ருடைய வாழ்நாளை இத்துணை என்று அளந்தறியும் பொய்யாத காட்சியுடைய வேந்தனை வணங்கி அவனிடம், நாழிகை வட்டிலில் கண்டு நாழிகை இத்துணை என்று கூறுவர் (முல். 55). மதுரை நகரில் பேரணிகலன்களையணிந்துள்ள பெரிய இளம் பெண்டிர், தம் கணவரையும் அழைத்துக் கொண்டு, (தம் குழந்தைகள்) கூட்டத்தில் தம்மைப் பிரிந்து போய் விடாதபடி அவர்களுடைய சிறிய கைகளைத் தம் கையால் பற்றிப் பௌத்தப் பள்ளிக்குச் சென்று வழி பட்டனர் (மது.461). மதுரை நகரின் தெருக்களின் பூக்களையும் சாந்தையும் ஆராய்ந்து விற்கும் மாக்களும் (விற்போர்) நிறைந்திருந்தனர் (மது. 515). மதுரை நகரின் யாறு போன்று பரந்த தெருக்களிலே, தழைவிர விய 32 மாக்கள் மாலையையணிந்த வலியினையுடைய இறுகிய தோளினையும்,முறுக்குண்ட உடம்பினையும், நிரம் பிய மெய்வலியினையுமுடைய மாக்கள் (மிலேச்சர்) கள்ளையுண்டுதம் மேற்படும் மழைத்துளியின் குளிருக் கும் அஞ்சாராய் அந்திப்பொழுதில் தம் மனம் போன வாறு திரிந்தனர் (நெடு. 32). ஓரினச் சுற்றத்தினையும் வலிய தொழிலையுமுடைய செருக்கின மாக்கள் (பரத வச்சிறுவர்) சுட்ட இறால் மீனைத்தின்றும், ஆமையின் புழுக்கிய ஊனினைத் தின்றும், பூக்களைச் சூடியும், விளையாடினர் (பட். 62). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் அரசனுடைய பொருளைப் பாதுகாக்கும் பழைய புக ழினையுடைய தொழில் மாக்கள் (சுங்கம் கொள்வோர்) ஞாயிற்றின் தேரினை இழுக்கும் குதிரைகளைப் போல மடிந்திராமல் நாள்தோறும் தொழில் புரிந்தனர் (பட் 121). பலவேறுபட்ட நாடுகளிலிருந்து பலவேறுபட்ட மொழிகளைப் பேசும் சான்றோர் திருவிழா நடை பெறும் பழைய தொரு ஊரிலே சென்று கூடினாற் போன்று, காவிரிப்பூம்பட்டினத்தில் பல மொழி களைப் பேசும் பிறநாட்டு மாக்கள் (வணிகர்) வந்து கூடியிருந்தனர் (பட். 217). நீவிர் கானில் வழிதவறி மயங்க நேரும்பொழுது இசைக்கருவிகளை இயக்கு வீராயின், காடு காத்துறையும் கானவர், நீச்சல் அறியாது ஆழமான நீரினுள் மூழ்கும் வலியழிந்த மாக்களை விரைந்தெடுப்பாரைப் போல விரைந்து வந்து நுமக்குப் பழமும் பூவும் தந்து செல்லுவதற்குரிய நல்நெறியைக் காட்டுவர் என்று ஆற்றுப்படுக்கும் கூத்தன் புதிய கூத்த னிடம் கூறினான் (மலை. 280). மகட்போக்கிய தாய், பொருளின்றி வரும் புதிய வரைப்புரக்கும் துளுநாட் டைப் போன்ற நற்பண்புள்ள முகமறிந்த மாக்களைத் தலைவன் அழைத்துச் செல்லும் ஊர் உடையது ஆகுக' என்று கூறினாள் (அக.15:8). இளைஞரும் முதியருமாய பரதவ மாக்கள், கடலிற் சென்று மீன்களைப் பிடித்துக் கொணர்ந்து, இரந்தோருடைய வறுங்கலம் நிறையும் படி மீன்களை வழங்கிய பிறகு, எஞ்சியவற்றைக் கூறிட்டு விற்று, மணற்பரப்பில் துயிலுவர் (அக.30:3). தலைவியை இசைவிக்கும்படி தினைப் புனத்தின்கண் அழகிய பூணினையணிந்த வேந்தனைப் போன்ற தலைவனொருவன், அவனுடைய தகுதிக்கு மாறு பட்டு இரக்கும் மாக்களைப் போலத் தோழியிடம் பணிந்து குறையிரந்தான் (அக.32:4). செல்வங் குறைந் தோராற் பயனின்று என்று கருதி, அவரைவிட்டு நீங்கிச் செல்வரை நாடும் நற்பண்பில்லாத மாக்களைப் போல வண்டின்கூட்டங்கள்சுனைப்பூக்களின் நீங்கிச் சினைப் பூக்களை அடைந்தன (அக. 71:3). கயிற்றாற் பிணித்த குடத்திலிட்ட ஓலையை வெளியே எடுத்து ஆராயும் ஆவண மாக்களைப்போல வீடு பேற்றைக் கருதிப் போரிட்டு மடிந்த வீரர்களின் குடரைப் பருந்து வெளி யில் இழுக்கும் (அக. 77:8). காட்டுவழியிற் செல்லும்<noinclude></noinclude> p4o7n572g56y9pnz5rcn5opibp4p1pu 250 666022 1983517 2026-10-26T09:38:17Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "அவரது படைப்புப் பலருக்குப் பயனுடையதாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவரது செயல் நோக்கமும் காரணங்களாகாவென்றும் தோற்றக் கொள்கை கூறுவதால், இதனை..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983517 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்றுவிப்பாளர்|107|தோற்றுவிப்பாளர்}}</noinclude>அவரது படைப்புப் பலருக்குப் பயனுடையதாக இருக்க வேண்டும் என்ற அவரது செயல் நோக்கமும் காரணங்களாகாவென்றும் தோற்றக் கொள்கை கூறுவதால், இதனை ஏற்றால், நாடகத்தின் அறிவுத் திறனும் பயனுடையமையும் விளங்காதனவாகின்றன. இந்நிலை ஏற்புடையதன்று. 3. தோற்றக் கொள்கை தவறானது என்பது அன்றாட வாழ்வில் ஒவ்வொரு நாளும் பலமுறை நிரூபிக்கப்படுகிறது. ஒருவரின் நடவடிக்கைகள் அவர் உள்ளத்தில் தோன்றுவனவற்றால் ஏற்படுகின்றன என்பது நன்றாகப் புலனாகிறது. என்ன செய்வதென்று ஒருவர் முடிவு செய்யும் பொழுதெல்லாம் அவர்தம் விருப்பாற்றலும் (Will) உள் நோக்கமும் (motive) அறிவும் (knowledge) விருப்பங்களும் அவர் செயல்களை நிருணயிக்கின்றன என்பது யாவரும் அறிந்ததொன்று. ஒருவர் நம்புவதும் விரும்புவதும் அவர் செயலுக்குக்காரணமாகும் என்பது உண்மையாதலால், தோற்றக்கொள்கையை ஏற்பதற்கில்லை. 4. விதி விலக்கு இன்றி, எல்லா உள்ளத்தின் நிகழ்ச்சிகளுக்கும் தோற்றக் கொள்கை பொருந்தும் என்று பேசப்படுகிறது. உடல்நூலில் ஒருவர் போதுமான அறிவு பெற்றிருந்தால், உள நிகழ்ச்சிகள் எதனையும் உடல்நூலின் விதியின்படி விளக்கமுடியும் என்பர் தோற்றக் கொள்கையர். அதன்படி, இயந்திர அறிவியலின் (Mechanical Science) அடிக்கோள்களுடன் (Postulates) விதி சிறிதும் பிறழாது உடல்நூல் உடன்பாடுடையதாக வேண்டும். அவ்வாறு உடல் நூல் இருப்பின், மனிதனின் செயல்கள் அனைத்தும் அவனது விருப்பு வெறுப்புகள், உள்நோக்கங்கள், அறிவு, அறிவியல் கோட்பாடுகள் முதலியவற்றால் நிருணயிக்கப்படமாட்டா. ஆதலின் மனிதனுக்குத்தான் விருப்பாற்றல் (Freedom of will) இல்லை என்பது தெளிவாகிறது. அதாவது ஊழ்வலிக் கோட்பாடு (Fatalism) என்னும் கொள்கை நிலைத்து விடுவதால், அதன் விளைவாக வரும் தீமைகள் அனைத்தும் மனிதனைப் பற்றுகின்றன. {{Right|<b>சி.சா.</b>}} <b>துணை நூல்கள்:</b> <b>Ewing, A.C.,</b> The fundamental questions of philosophy, Allied publishers private limited, Madras. <b>Richard Taylor,</b> Metaphysics, Prentice – Hall, Inc., Englewood Cliffs, New Jersey. <b>Taylor, A.E.,</b> Elements of Metaphysics, Methuem Co., Ltd., London. <section end="தோற்றக்‌ கொள்கை"/> <section begin="தோற்றுவிப்பாளர்"/> {{dhr}} {{larger|<b>தோற்றுவிப்பாளர்:</b>}} நிறுமம் ஒன்றைத் தோற்றுவிக்கப் பெரும் முயற்சி எடுத்துத் திட்டம் தீட்டி அதைச் செயலிற் காட்டுபவர் தாம் தோற்றுவிப்பாளர் (Promoter). இவர் தனியொருவராகவோ கூட்டாகவோ பலர் ஒன்றிணைந்த சங்கமாகவோ, நிறுமமாகவோ இருக்கலாம். முதற்கண் என்ன தொழிலில் ஈடுபடலாம் என்று ஆய்ந்து பின்னர் அதற்குத் தேவையான மூலதனம், இடம், தொழில் நுட்பம் போன்றவைகளை எவ்வாறு பெறுவது எனத் திட்டமிடுவது தான் தோற்றுவிப்பாளரின் முக்கிய வேலை. பின்னர்ப் பல வல்லுநர்களின் உதவியுடன் நிறுமத்தைத் தோற்றுவிக்கும் பொருட்டு அதைப் பதிவு செய்யும் நடவடிக்கைகளை மேற்கொள்வார். தோற்றுவிப்பாளர் என்ற சொல் வாணிகஞ் சம்பந்தப்பட்டதேயன்றிச் சம்பந்தமானது அன்று. சட்டத்தில் எங்கும் இவரைப் பற்றி விளக்கிக் கூறவே இல்லை. எனவே, மேற்சொல்லியபடி யாரொருவர் வாணிக வாய்ப்பினைக் கண்டுபிடித்து நிறுமத்தை உருவாக்கி அதன் வளர்ச்சிக்கு வழிகோலுகின்றாரோ அவரே தோற்றுவிப்பாளர். அவர்கள் வியாபாரத் தன்மை நிறுமத்தின் நோக்கம், விவகார எல்லை போன்றவற்றைத் திட்டமிட்டு முடிவு செய்கின்றனர். தொடக்க நிலை மூலதனத்திற்கு வழி வகுக்கின்றனர். நடந்து வரும் வாணிகத்தை வாங்குகின்றனர். தேவையான பத்திரங்களைத் தயார் செய்ய வழக்கறிஞர்களை வேண்டுகின்றனர். இயக்குநர்களைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றனர். தகவல் அறிக்கை வெளியிடுகின்றனர். நிறுமத்தின் பங்குகளை மக்கள் வாங்கிடத் தூண்டுகின்றனர். பதிவுக் கட்டணத்திற்குப் பணம் சேர்க்கின்றனர். நிறுமம் தோற்றுவிப்பதற்கு ஆகும் செலவிற்குப் பணம் வழங்கியதால் அல்லது அமைப்பு முறையேட்டில் கையொப்பம் இட்டதால் ஒருவர் தோற்றுவிப்பாளராக முடியாது. அது போல் அமைப்பு முறையேட்டில் கையொப்பமிட்டு விட்டுத் தோற்றுவிப்பாளர் ஆற்றும் செயலை ஆற்றாமலிருந்தால் அவர் தோற்றுவிப்பாளர் அல்லர். <b>தோற்றுவிப்பாளர்களின் வகைகள்:</b> தேற்றுவிப்பாளர்களில் இரு முக்கிய வகையுண்டு, ஒன்று நிறுமங்களைத் தோற்றுவிப்பதையே தமது அலுவலாகக் கொண்டிருக்கும் தோற்றுவிப்பாளர்களுக்கு அலுவல முறைத் தோற்றுவிப்பாளர்கள் (Professional Promoters) எனப் பெயர். இவர்கள் பெரும்பாலும் புதிய புதிய தொழில்களை மேற்கொள்ளுவதற்காக நிறுமங்களை உருவாக்குவர். இவர்கள் இப்பணியில் நல்ல தேர்ச்சியும் புலமையும் பெற்றிருப்பது இயல்பாகையால் இவர்கள் தோற்றுவிக்கும் நிறுமங்கள் நிலையான வெற்றி வாய்ப்பைப் பெறும். மற்றொன்று, ஒரு குறிப்பிட்ட நிறுமத்தைத் தோற்றுவிப்பதோடு நமது தோற்றுவிப்புப் பணியை<noinclude></noinclude> inpjwn2e14125cwq4d47ejap15g5jai 250 666023 1983521 2026-10-26T09:40:31Z Harisha usha 17386 OCR 1983521 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாக்கள் மாக்கள் அறுத்துப்போட்ட பிரண்டைக் கொடி, இடி யால் தாக்குண்டு இறந்துகிடக்கும் பாம்பைப்போல வழியில் வதங்கிக் கிடக்கும் (அக. 119:5). பாலை வழியிற் செல்வாரைத் துண்புறுத்தும் மழபொது வண்டி கிழித்துச் சென்றுள்ள சுவட்டையே வழியாகக் கொண்டு ஆறுசெல் மாக்கள் (வணிகக் கூட்டத்தினர்) செல்வர் (அக.121:12). மலையடிவாரத்திலுள்ள சிற் றூரில் வாழும் மருண்ட மாக்கள், கரடிகள் வரும் ஓசையைக் கேட்டு வில்லம்பினராய்ப் பரவி வருத லின், கரடிகள் கீழுள்ள உணவை உண்ணாது இருப்பை மரத்தின் பூக்களை உண்ணும் பொருட்டு மரத்தின் மேலே ஏறும் (அக. 171:8). தலைவன் பிரிந்ததால் தலைவி, குவளை மலர் போன்ற கண் அழகினை இழந்தும், தோள்கள் மெலிந்தும் நன்மையுடைய ஆய மாக்கள் போற்றிப் புகழ்ந்த அழகெல்லாம் கெட்டு வருந்தினாள் (அக. 197:3). பிரிவுணர்த்திய தோழிக்குத் தலைவி தன் துயரைக் கூறுவாளாய்த் 'தோழி நள்ளிர வில் படுக்கையில் பருகுவது போன்ற காதலுடன் ஒருவர் மெய்யில் ஒருவர் புகுவது போன்று தழுவி, ஈருடம்பிலும் ஓருயிர் போன்றிருக்கும் மாக்களும் (காத லரும்), மழையும், வாடையும் சேர்ந்து தரும் குளிரில் நடுக்கம் தாங்காது வருந்துவாரன்றோ; காதலர் பிரிந்து செல்ல அன்றிலின் குரலாலும், என் துயர் அறியா மாக் கள் ஊதும் குழலோசையாலும் யான் எங்ஙனம் ஆற்று வேன்' என்று கூறினாள் (அக. 305:8. 16). காட்டில் ஆற லைப்போரின் அம்புபட்டு இறந்த வழிப்போக்கரின் புண்ணினின்று இழியும் குருதியைக் குடித்துப் பசி தீர்ந்த காக்கை ஒற்றராகச் செல்லும் மாக்களைப் போல அரவமின்றி மனையின்கண் வந்து தங்கும் (அக. 313:15). கொடிய சுரத்தில் ஆறலை கள்வர் வேலால் இறந்த ஆறுசெல் மாக்களுடைய ஊனை உண்ணற்குப் பருந்தின் சேவல், தன் கிளையைச் தெளிந்த குரலால் அழைக்கும் (அக. 363:11). 'பாழி என்னும் மலை யிடத்தே பழைய வேள்குடி மாக்கள் தமது ஊரின்கண் மறைத்து வைத்த அரிய செல்வத்தைப் போன்று பெறு தற்கரியவள்' என்று தலைவன் தலைவியைப் புகழ்ந் தான் (அக.372:4). பிரிவிடை ஆற்றாளாய காதலி, 'இருள் செறிந்த நள்ளிரவில் மாக்கள் பேசுதலை ஒழிந்து இனிது துயின்றனர்; உலகத்திலுள்ள எல்லா வுயிர்களும் வெறுப்பின்றித் துயிலும்; யான் ஒருத்தி மட்டுமே துயிலாதுள்ளேன்' என்று கூறினாள் (குறு. 6:2). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி, 'சேரனுக் குரிய கொல்லிமலையில் தெய்வத்தால் தீட்டப்பட்ட பாவையைப் போன்ற தலைவி, தன் காதலனைக் குறித்துப் பாடும் வள்ளைப்பாட்டைக் கேட்டு அயல் மாக்கள் கூறும் அறிவில்லாத கூற்றுக்கு வருந்துவதால் பயனில்லை' என்று கூறினாள் (குறு-89:2).ஆறு செல் மாக்கள் கருக்கரிவாளைப் போன்ற முதுகினையுடைய 33 33 மாக்கள் முதிய ஆண் ஓந்தியினை (ஓணான்) நிமித்தமாகக் கொள்வர் (குறு.140:2). பிரிவால் ஆற்றாத தலைவி தோழியிடம், 'காதலனை நினைந்து இரவில் துயிலா தாரை ஏனென்று கேட்டு அறியாது துயிலுகின்ற அறிவற்ற மாக்கள் வாழும் இவ்வூர் நாம் வாழ்தற்குரிய தன்று' என்று கூறினாள் (குறு. 145:5). 'தண்டூன்றிய கையராய், நரைத்தலையில் துகிலினராய் வந்த தலை வனின் மாக்களை நம் அவையோர் நிவிர் வந்த இந்நாள் நன்னாள் என்றனர்; ஆகவே நம்மூரில் பிரிந்தோரைச் சேர்த்து வைப்போர் இருந்தனர்' என்று தோழி தலைவி யிடம் கூறினாள் (குறு. 146:4). 'தலைவியின் துயரை வினவியறியாத கவலை மாக்களை உடையது, பேதைமையுடைய இவ்வூர்' என்று தோழி தலைவன் சிறைப்புமாகச் செறிப்பறிவுறுத்தினாள் (குறு. 159:7). பாலை நிலத்திலுள்ள ஓமை மரக் கிளையில் இருந்த, தன் இனத்திலிருந்து பிரிந்து வந்த பருவத்தின் தனிமை யைப் புலப்படுத்தும் ஓசை அரிய வழியில் செல்லும் மாக்கட்குச் சிறந்த துணையாக விளங்கும் (குறு.207:4). மூங்கில்கள் வளர்ந்துள்ள சிகரங்கள் உயர்ந்துள்ள மலையில், புலி தனக்குரிய உணவைச் செலுத்தி வைத் திருந்த புலால் நாற்றம் வீசும் கற்குகையினடத்து அவ் வழியில் மாக்கள் தங்குவர் (குறு. 253:7). காந்தளினது அரும்பை, வண்டுகள் தானாக மலரும் வரை காத்திரா மல் மூடிய இதழ்களைத் திறக்கும் போழ்தில், முன்பு தாம் அறிந்த சான்றோரைக் கடமையறிந்து வரவேற்கும் மாக்களைப் போல அவ்வண்டுகட்கு இடங்கொடுத்து அவ்வரும்புகள் மலர்ந்தன (குறு. 265:4). வாயில் வேண் டிய பரத்தைமைத் தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும, தொழில் புரியும் மாக்கள் (உழவர்) நெய்தலை வாடும் படி வரப்பிலே கிடத்தினும். அந்நெய்தல் மீண்டும் வயலிலே தழைத்தல் போல, நீ எங்கட்கு எவ்வளவு இன்னாதன செய்யினும் நின்னை இன்றி வாழ்வின்மை யின் யாம் நெய்தலைப் போலாயினோம்' என்று கூறி வாயில் நேர்ந்தாள் (குறு. 309:1). வழியிற் செல்லும் மாக்களுடைய தலைகளை வீழ்த்தியதனால் குருதி படிந்த வாயையுடைய புலிக்குட்டிகள் பதுங்கியிருக் கும், சுரத்தின்கண் மாலைப்பொழுதில் தலைவன் தலைவியை அழைத்துச் சென்றான் (நற். 2:3). 'சிதை வில்லாத செயலை முயல்கின்ற ஆர்வ மாக்கள், அச் செயல் முற்றுப் பெறுமாறு தாம் வழிபடு தெய்வத் தைக் கண்கூடாகக் கண்டாற்போல, நின்னை அடைவ தற்கு யாம் முயன்ற வருத்தமெல்லாம் தீருமபடியாக நினது அழகிய மெத்தென்ற தோள்களை அடைந்து விட்டேம்' என்று உடன்போக்கின்போது தலைவன் தலைவியிடம் மகிழ்ந்து கூறினான் (நற். 9:1). கறவை எருமைகளிலிருந்து பாலை நிரம்பக் கறந்துகொள்ள வேண்டுமென்று கருதி அவற்றின் கன்றுகளைத் தொழு வத்திலேயே நிறுத்திவிட்டு, அவ்வெருமைகளின்<noinclude></noinclude> rlog1nl9kansooidtmir8iamoe5bq7o 250 666024 1983522 2026-10-26T09:41:07Z Harisha usha 17386 OCR 1983522 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாக்கள் மீதேறிக்கொண்டு விடியற்காலையில் ஊரிலுள்ள மாடு மேய்க்கும் மாக்கள் (சிறுவர்) அவற்றை மேய்க்கச் செல்லுவர் (நற்.80:3). தலைவனுக்கு வாயிலாய் வந்த பாணனிடம் வாயின் மறுப்பாளாய்த் தோழி தலைவி யிடம், 'தோழியே! நன்மை செய்யாத மாக்களோடு சேர்ந்து நம் தலைவனும் பரத்தையை ஊசலில் வைத்து ஆட்டியிருந்தால், அவளும் புலந்திராள்; இங்கு வந்தி ரான்' என்று கூறி வாயின் மறுத்தாள் (நற். 90:11). பல வாத்தியங்கள் முழங்கக் கழைக்கூத்தி ஆடும் முறுக் குண்ட கயிற்றில் குரங்கின் குட்டி ஏறியாடுவதைக் கண்ட குறவர் குறுமாக்கள் (சிறுவர்) மூங்கிலி லேறித் தாளங்கொட்டுவர் (நற். 95:6). குன்றில் புலியும் யானை யும் போரிடுகையில், அவற்றிற்கஞ்சாத குறவருடைய குறுமாக்கள் (சிறுவர்) பாறையில் ஏறி நின்று முழக்கும் தொண்டகப் பறையின் ஓசை தினைக் கதிரைக் கொய்ய வரும் கிளிகளை விரட்டும் (நற். 104:4). தலையில் நுண்ணிய பஞ்சினையுடைய வெள் ளிய பாதிரிப்பூ, ஒலிவத் தொழிலிலே வல்ல ஓவமாக்கள் ஒள்ளிய அரக்கினையூட்டிய கோல் போன்றிருக்கும் (நற்.118:7). காதலன் ஒருவன் தன் காதலியை 'நன் மாக்களால் (அறி ஞரால்) மிகச் சிறந்தவன் என்று புகழப்படும் ஓவிய வல்லானொருவனால் தீட்டி வைத்த ஓவியம் போன்ற வள் என்று வியந்தான் (நற். 146:7). ஆறலைக்கள்வர் கொன்று இலைகளால் மூடப்பெற்ற வம்பமாக்களின் (வழிப்போக்கரின்) பிணங்களைத் தின்னவந்த பசி மிக்ககுறு நரி அவற்றின் முடைநாற்றத்தைப் பொறுக்க முடியாமல் விலகிப்போகும் பாலை நெறிக்கண் பொருள்வயிற் பிரிந்த தலைவன் திரும்பி வந்தான் (நற். 164:7). தலைவியை அடையப் பெறாத தலைவன், ஏறி வரும் பனை மடலாலாகிய குதிரையைச் சிறுகுறு மாக்கள் (சிறுவர்) தெருவில் இழுத்து வருவர் (நற். 220:4). வம்ப மாக்கள் (அயல் நாட்டவர்) வருவதை நோக்கி, அம்பினராய் அவரைக் கொன்று கொள்ளை யிடும் பொருட்டு வழி பார்த்திருக்கும் ஆறலைக் கள்வர் முழக்கும் தண்ணுமை ஓசையைக் கேட்ட பருந் தின் சேவல் அச்சமுற்றுச் சுரநெறியில் தன் சுற்றத்தி னிடத்துச் செல்லும் (நற்.298:1). ஆறலைக் கள்வரால் கொல்லப்பட்ட மாக்களின் (அயலார்) பிணங்கள் வீசும் தீ நாற்றத்தைப் பொறுக்கமுடியாத ஈன்ற பருந்து அப் பிணத்தையுண்ணாது விலகிச் சென்றது (நற். 329:2). தமர் வரைவு மறுத்துழி உடன்போகும் தலைவி இடைச்சுரத்திற் கண்டாரிடம் கூறுவாளாய், 'ஆறுசெல் மாக்களே (வழிப்போக்கர்களே) என்னை வளர்த்து ஆளாக்கிய பின்னர், அறியாமையால் என்னை இழந்து மனையிடத்துள்ள தாயினிடம், நின் மகள் ஒருதறுகண் காளையொடு கொடிய பாலையைக் கடந்து சென்று விட்டாள் என்பதைக் கூறுங்கள்' என்றுரைத்தாள் (ஐங். 385:4).மடப்பத்தையுடைய சிறிய அறிவில்லாத மாக்க 3424 மாக்கள் ளோடு (மகளிரோடு) ஓரைப்பாவை கொண்டு விளை யாடும் இளம் பருவத்தாளாய பரத்தையைத் தலைவன் விரும்பினான் (கலி. 82:9). வையையின் வெள்ளத்தில் மைந்தரும் மகளிரும் சூடிக்கழித்த மலர்களும், மாலை களும், மரம் கொடிகள் முதலியவற்றின் வேரும், தூரும், காய்களும், கிழங்கும், பூரிய மாக்கள் (கீழ் மக்கள்) உண்டு எஞ்சிய கள்ளும் கலந்து வருதலானே தூய்மை கெட்டுவிட்டது என்று கருதி அந்தணரே யன்றி, மற்றைய நன் மக்களும் நீராடாது நீங்கினர் (பரி. 6:48). திருப்பரங்குன்றத்தில் மகளிருடைய பூண்க ளோடு அவர்கள்தம் கணவருடைய பூண்களும் மயங்கு மாறு கூடிக்களித்து, அரிவையர் ஆக்கும் காமபானத்தை யும் மடைத் தொழில் புரியும் மாக்களால் சமைக்கப் பட்ட உணவையும் அம்மகளிர் உண்டு தம் கணவரால் உண்டான சோர்வினின்றும் நீங்கினர் (பரி.8:121). மாக்காள் - ஐயறிவுடையவர்களே (விளி) : 'பிரிவுத் துயரால் வருந்தும் தலைவி இவள் நான் வரையிறந்து, கலங்கி மொழிந்து, அறிவழிந்துழி நெட்டுயிர்ப்புக் கொண்டு, வழியில் வருவாரை ஏதேதோ வினவுவாள்; ஓயாது அழுவாள்; சிறந்த நாணையும் பெண்மை நலங் களையும் மதியாது, காமம் ஒன்றே மதித்து மனம் நொந் தாள்' என்று கூறி நகைக்காதீர்கள், மாக்காள் - ஐயறி வுடையவர்களே - என்று கண்டாரிடம் கூறினாள் (கலி. 145:12). மாசுதர்-வேந்தரின் திருமுன் இருந்து (அமர்ந்து) வாழ்த்திப் பாடுவோர். மதுரை நகரில் விடியற் காலையில் மாகதர் - இருந்தேத்துவோர் - வேந்தனைப் புகழ்ந்து பாடினர் (மது. 670). மாகம்-1.ஆகாயம் : 'ஞாயிற்றைத்தன் மேற்கொண்ட முகில்,மாகம் - ஆகாயம் - ஆகிய உயர்ந்த வானத்தின் நடுவுநின்று அதன் வெயிலை மறைத்தாற்போல, விண்முட்டும் நினது வெண்கொற்றக்குடை வெயிலை மறைப்பதற்கன்று; வருந்தும் குடிகளைக் காப்பதற் கெடுக்கப்பட்டதாகும்' என்று வெள்ளைக்குடி நாக னார், சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவ னிடம் கூறினார் (புற. 35:18). கடலின் நடுவே தோன் றும் திமிலின் கண் (மீன்பிடிப் படகில்) உள்ள விளக் குப்போல, மாகமாகிய விசும்பின் நடுவே செவ்வாய் மீன் விளங்கும் (புற. 60:2). மறவனொருவன் போரில் இறந்தபொழுது, பல விண்மீன்கள் ஒளிவிடும் மாகத் தில் இடி முழங்குவதுபோல முழங்கும் முரசினை யுடைய வேந்தர்களும் வருந்தினர் (புற.270:1). கிணைப்பொருநனின் கையிலிருந்த முழுவட்ட மான தடாரிப் பறை, மாகமாகிய விசும்பில் விளங்கும்<noinclude></noinclude> j6tj5e25ba1ig5dsqjl5gf6zrshimy5 250 666025 1983524 2026-10-26T09:43:17Z Harisha usha 17386 OCR 1983524 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாக்கள் பதினைந்து நாண் முற்றிய முழுமதியைப் போன்றி ருந்தது (புற.400:1). 'வில்லையுடையராய் விலங்கினை வேட்டையாடும் குறவரும் மருளும்படியான, ஞாயிற் றால் சுடப்படாத மாகத்தைத் தீண்டுகின்ற அகன்ற இடத்தையுடைய குன்றைக் கடந்து நீவிர் செல்ல நேரின் அவ்வழியிற் போதலைத் தவிர்த்துப் பாறை யிலேகூடி, நும்முடைய இசைக்கருவிகளை இயக்குங் கள்' என்று ஆற்றுப்படுத்தும் கூத்தன் கூறினான் (மலை. 272). உழவு வேலைகள் முடிந்தவுடன் மழைபெய்தல் நீங்கிய மாகமாகிய விண்ணில் நிறைமதி கார்த்திகை யைச் சேரும் இருள் அகன்ற நடுஇரவில், தெருக்களில் விளக்குகளை வரிசையாக ஏற்றி வைத்து மாலை களைத் தொங்கவிட்டுப் பழைய ஊரில் விழாக் கொண் டாடுவர் (அக.141:6). அளத்தற்கு அரியதாய, கரிய கடலைப் போன்று மாகமாகிய விசும்பு விளங்கும் (அக. 162:3). தோழி தலைவியிடம், 'பிரிந்து சென் றுள்ள தலைவர் மாகமாகிய வானில் உள்ள திங்கள் போன்ற திலகம் பதித்த நின்னுடைய முகத்திலுள்ள குழையொடு பொரும் பார்வையினை மறந்து அங்குத் தரியார்; குறித்த பருவத்தில் வருவர்' என்று கூறினாள் (அக.253:24). மாகமாகிய வானில் முகில் மழை பெய்தலை ஒழிந்த பிறகு, பரப்பி வைத்தாற் போன்ற இருளினைப் பகலினும் விரித்துப் புகையின் நிறம் போலும் உருவினையுடைய பனிப்பருவம் வந்தது (அக. 317:1). மாகமாகிய விசும்பாக இருப்ப வரும்திருமாலேயாவார் (பரி. 1:47). 2. பூமிக்கும் சுவர்க்கத்துக்கும் நடுவே உள்ள இடம் : இளஞ்சேரலிரும்பொறையைப் பெருங்குன் றூர்கிழார், 'மாகம் - பூமிக்கும் சுர்க்கத்துக்கும் நடுவே உள்ள இடம் - எல்லாம் ஒளி அடையும் படி செல்லும் ஞாயிறு போலப் பலகாலம் வாழ்வாயாக!' என்று வாழ்த்தினார் (பதி.88:37). 3. திக்கு : மாகங்களையுடைய - திக்குக்களையுடைய ஆகாயத்துடன் நீரையும் நிலனையும் நெருப்பையும், காற்றையும் படைத்தவர் மழுவாகியவாளையுடைய சிவபெருமானாவார் (மது.454). மாங்காடு - ஓர் ஊர் : குட்டியின்ற மந்தி உண்ணுவதத் காகக்கடுவன் பலாப்பழத்தைத் துளைத்தாலும் துன்பத் தைத் தரும் தெய்வக் காப்புடைய பக்க மலையில் உள்ள மாங்காடு - ஓர் ஊர் கன்னியர் உறையும் ஊராகும் (அக.288:15). மாங்குடி கிழார் - மாங்குடி மருதனார் - காண்க. மாங்குடி மருதன் - மாங்குடிமருதனார் – காண்க. 35 மாங்குடி மருதனார் மாங்குடி மருதனார் இவர் ஒருபுலவர் மாங்குடி என்னும் ஊரினர். மருதன் என்பது இவரது இயற் பெயர். சிறப்புக் கருதி ஆர்விகுதி பெற்று இப்பெயர் வந்தது. இவர் மதுரைக் காஞ்சியை இயற்றியவர். மாங்குடிகிழார் என்னும் புலவர் இயற்றிய செய்யுட்கள் கருத்திலும், சொல்லமைப்பிலும் இவருடையவற்றை ஒத்துக் காணப்படுவதால் அவரும், இவரும் ஒருவராவ ரெனக் கருதப்படுகின்றனர் (உ.வே.சா.) கிழார் என் னும் மரபுப் பெயரால் இவர் வேளாண்மரபினர் எனக் கருதப்படுகின்றார். மாங்குடி மருதன் (குறு. 164), ஆசிரியர் (புற.72 - 14) பாடப்பட்டோர் மதுரைக் காஞ்சிப்புவவர் (அக, 83), மதுரைக்காஞ்சிப்புவைன் (குறு. 173), காஞ்சிப் புலவனார் (நற்.123) போன்ற வேதுபெயர்களும் இவரைக் குறித்து வழங்கப்பட்டன வென்று தெரிகின்றது. பெயர் வேறுபாட்டால் வேறு வேறு புலவர்கள் எனக் கொள்வாருமுளர். இவர் பாடியன, மதுரைக்காஞ்சி - 1, நற். 2, குறு. 3, அக. 1, புற. 6 ஆகிய 13 பாடல்கள் ஆகும். இவர் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழி யனது அவைக்களத்து நல்லிசைப் புலவர்களின் தலை வராக இருந்தவர். அவனுக்குப் பல்வேறு நிலையா மையை அறிவுறுத்த வேண்டி மதுரைக்காஞ்சியைப் பாடினார். இந்நூலில், மன்னன் வேட்கும் சிறப்புக் களைப் புகழ்வார் போன்று பாடிய பகுதிகள் மிக்கிருப் பினும், தம் கருத்தாகிய நிலையாமை உணர்த்துதலைக் குறிப்பாகப் புலப்படுத்தியுள்ளார். அவன்பால் பேரன் புடைய மாங்குடி மருதனார், அவனை இடித்துரைத்து நன்னெறியை அறிவுறுத்தினார். மதுரையின் அழகை, அங்கு வாழ்ந்த மக்களின் ஒழுக்கம் முதலியவற்றை இன்று நாம் அறிதற்குச் சிறந்த சான்றாக அப்பாடல் திகழ்கின்றது. தொல்காப் பியத்தில் புறத்திணை பற்றி எழுந்த போர்த்துறை களுக்கு இம்மதுரைக்காஞ்சி அடிகள் எடுத்துக்காட்டு களாக உள்ளன. இந்நூலில் கோதை, குட்டுவர், தென்ன வன் நிலந்தருதிருவின் நெடியோன், நன்னன், பழை யன், மாறன், மானவிறல் வேள், வாணன், கோசர், தென்பரதவர், மழவர் போன்றோரின் செய்திகளைக் குறிப்பிட்டுச் செல்கிறார். பாண்டியன் நெடுஞ்செழி யன் இப்புலவர்பால் நன்மதிப்புக் கொண்டிருந்தான் என்பதற்குச் சான்றாக, 'ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி, மாங்குடிமருதன் தலைவனாக, உலகமொடு நிலைஇய பலர்புகழ் சிறப்பிற், புலவர் பாடாது வரைகவென்னிலவரை' (புற. 72) என்று அவன் கூறிய வஞ்சினம் அமைந்துள்ளது. மாங்குடிமருதனார், பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனை<noinclude></noinclude> 704eg5qz90r1a0mh17hhi3dmbz448my 250 666026 1983525 2026-10-26T09:43:37Z Harisha usha 17386 OCR 1983525 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாங்குடி மருதனார் யும் (புற.24,26,372), வாட்டாற்று எழினியாதனையும் (புற.396) பாடியுள்ளார். பொருளைப் பாதுகாவாத வண்மையையுடைய வேள் எவ்வியது மிழலைக் கூற்றத்துடன், வேளிரது திரண்ட நெல்லினையுடைய முத்தூற்றுக் கூற்றத்தையும் கொண்ட வெற்றி பொருந் திய குடையினையுடையவன் செழியன் என்று அவனது வலிமையைப் பாடி, 'நினது நாள்மீன் நின்று நிலைப்ப தாக, நின் பகைவருடைய நான்மீன் நில்லாது பட்டுப் போவதாக' என்று வாழ்த்தியுள்ளார். மேலும், தொல் லிசை உலகத்துத் தோன்றி இறந்தோர் பலராவர் என நிலையாமையைக் கூறி, மகளிர் மதுவை மடுப்ப, அதனையுண்டு இனிதாக நடப்பாயாக எனப் பொருண் மொழிக்காஞ்சித் துறையமைப்பில் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனைப் பாடியுள்ளார் (புற.24). 'முடித் தலை அடுப்பாகப் புனற்குருதி உலைக்கொளீஇத் தொடித்தோள் துடுப்பின் துழந்த வல்சியின், அடுகளம் வேட்ட அடுபோர்ச் செழிய' (புற. 26) என்று அவன் போரிட்டுக் களம் வேட்ட செய்தியைக் குறிப்பிடுகின் றார். இதே கருத்தில் சற்று விரிவாகச் செழியன் கள வேள்வி செய்த வென்றிச் சிறப்பை (புற.372)-ஆம் பாடல் கூறுகின்றது. வாட்டாறு என்னும் ஊருக்கு உரியவனும், வேளில் தலைவனும் ஆகிய எழினியின் புகழ், விண்மீன்களுக்கு இடையே திகழும் திங்களைப் போல விளங்குக என்றும், அவனுடைய செல்வம் புல வர் போற்றிப் பாடும் புகழுடையதாகுக என்றும் (புற. 396) போற்றியுள்ளார். பலவற்றை அணிதலும், உண்ட லும், கோடலும் உடையராயினும், போரில் இறந்த வீரரின் பெயரும், பீடும் எழுதி நட்ட கல்லைக் கடவு ளாகக் கருதி வழிபடுதலல்லது, நெல்லைச் சொரிந்து வழிபடும் கடவுள் வேறு இல்லை (புற.335) என்று முல்லை நிலத்துச் சிறுகுடியில் வாழ்வோர் நடுகல்லை வழிபட்ட செய்தியையும் குறிப்பீட்டுள்ளார். அகத்திணைச் செய்யுட்களில் (குறு. 164) -இல், காதற் பரத்தை, தலைவிக்குப் பாங்காயினார் கேட்கும்படி 'தலைவி குறை கூறுவதற்குரிய குற்றம் உடையேம் எனின் வேளிருக்குரிய குன்றூரின் கிழக்கின் கண் ணுள்ள கடல் எம்மை வருத்துவதாக' என்ற செய்தியை யும் குறு. 173 இல் தலைவன், தலைவியை எய்து வதற்குத் தோழியிடம், மடலேறுவேன் என்று கூறிய செய்தியையும் குறு. 302 இல் தலைவன் வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்த காலத்தில் தலைவி, தோழியிடம் 'பலரும் துஞ்சும் இரவில், யான் எம் காதலரையே நினைப்பதனால் என் நெஞ்சில் வருதலையன்றி நேரில் வருதலை அறியான்' என்று தன் ஆற்றாமையைப் புலப்படுத்திய செய்தியையும் பாடியுள்ளார். 36 மாசு மாசி -ஆண்டின் பன்னிரண்டு திங்களுள் பதினோராம் திங்கள், மாசித் திங்கள், மாசித்தன்மை. மாசி - மாசித் தன்மை - நின்ற,மாசி மாதம் பகற்பொழுது குறுகியும், இரவுப்பொழுது தீண்டுமிருப்பதோடு, விலங்குகளும் தாங்கமுடியாத குளிர்மிகுந்துமிருக்கும் (பதி. 59:2). மாசு 1. குற்றம் : கரிய மரத்தாலாகிய, மயிற் பீலி யுடனே உழிஞைப் பூவும் சூட்டப்பட்டுக் குருதிப்பலி கொள்ளும், சேரமான் தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறையின் வீர முரசம் வலித்துப் பிணித்த வாரப் பட்ட மாசு - குற்றம் - தீர்ந்தவாரையுடையதாய் இருந் தது (புற.50:1). போர்க்களத்தில் வீரம் காட்டி உயிர் துறக்கும் வீரர் துறக்கவுலகம் சென்றுமாசு இல்லாத துறக்க மகளிரை மணந்து பேரின்பம் துய்ப்பர் (புற. 287:11). வேந்தனுக்காகப் போரிற்குச் சென்றிருக்கின்ற வீரமறவனின் மனைவி பாணனிடம் கூறுவாளாய்ப் 'பாண போருக்குச் சென்றிருக்கும் என் கொழுநன் வந்த வுடன் நின் பாடினி பொன்னரி மாலையை அணிய நினக்கும் பொற்றாமரைப் பூவைச் சூட்டுவன்; இப் பொழுது சுட்ட முயற்கறியை உண்டு, முதிய சாடியி லுள்ள மாசில்லாத நீரைப்பருகி இருப்பாயாக' என்று கூறினாள் (புற.319:4). பொற்கொல்லன் மாசு அறச் செய்த மேகலையையும், பொற்கண்ணியையும் அணிந்து கொண்டு புதிதாகப் பரப்பிய மணற்பரப்பில் நடந்து சென்றாள் (புற. 353:1). கிணைப் பொருநனின் தடாரிப்பறை மாசு (கலைக்குறைவு) இல்லாத முழு மதியையொத்திருந்தது (புற.393:19). 'உயிர்களெல் லாம் அழியுமாறு பல ஆண்டுகள் முகில் மழை பொழியாதொழியினும் தன்னையடைந்த பரிசிலரின் பசித்தீயினைப் போக்கும் இமயவரம்பன் நெடுங்சேர லாதனைப் பெற்ற தாயின் வயிறு மாசின்று விளங்குவ தாக என்று கமட்டூர்க் கண்ணனார் வாழ்த்தினார் (பதி. 20:27). தன்புரோகிதனைக் காட்டிலும் அறநெறியில் மேம்பட்டு விளங்கிய செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன் வளமுடைய மனத்தோடு மாசின்றி விளங்கினான் (பதி. ப. 7:11). கந்தருவ மகளிர் நோயில்லாத நல் லுடம்பையும், மாந்தளிர் போன்ற மேனியையும், மேகலையணிந்து பணிந்தேந்து அல்குலையும் கொண்டு மாசில்லாதவராய் விளங்கினர் (முரு.147) ஆற்றுப்படுத்தும் பாணன், ஆற்றுப்படுத்தப்படுபவ னிடம் 'நீவிர் எயிற் பட்டினத்தை எய்துவீராயின், மதியும் விரும்பும் மாசற்ற முகத்தையுடைய நுளையர் மகள் காய்ச்சி வடித்த தேறலைப் பரதவர் நுமக்கு உண்ணத்தருவர்' என்று கூறினான் (சிறு. 157). 'யானையை விரட்டிய தலைவன், நடுங்கிக்கொண்டி ருக்கும் தலைவியைப் பார்த்து, அஞ்சாதே! 'யான் நினது அழகினை நுகர் வேன்' என்று கூறி, அவளுடைய மாசு<noinclude></noinclude> e54wv3pry4npltbl1jt7hc78uxdu7ss 250 666027 1983526 2026-10-26T09:44:07Z Harisha usha 17386 OCR 1983526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாசு 17 37 மாசு அற்ற ஒளியினை யுடைய நுதலினைத் துடைத்து என் முகம் நோக்கிச் சிரித்தான்' என்று கூறித் தோழி செவி லித்தாயிடம் அறத்தொடு நின்றாள் (குறி. 1&2). பரத்தை யிற் பிரிந்து வந்து இரக்கும் தலைவனிடம் தலைவி கூறுவாளாய், 'இன்று வந்து தேமல் பொருந்திய அழ கிய முலையையும், மாசு இல்லாத கற்பினையும் உடைய, என் புதல்வனுக்குத் தாயே என்று வஞ்சனை யால் வணங்கிப் பலகாலும் பொய்கூறி, எம் முது மையை இகழாதே' என்று சினந்தாள் (அக. 6:13). நம் புதல்வனை, நின் பரத்தை கண்டு, நின்னொப்புமை யறிந்து, 'என் உயிரே வருக! என எடுத்து அணைத்த தனை நோக்கி, மாசற்ற இளையவளே, நீயும் அவன் தாயேயாவாய், ஏன் நடுங்குகின்றனை என்று யான் கூறப் பிடிபட்ட கள்வரைப்போல முகங்கவிழ்ந்து நாணி நின்றனள்' என்று தலைவி, யாரையும் அறியேன் என்ற பரத்தைமைத் தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 16:3,12). இரந்து பின்னின்ற தலைவனுக்குக் குறை நேர்ந்த தோழி, தலைவிக்குக் குறை நயப்பக் கூறு வாளாய்த் 'தோழி, நின் தோளின் உரிமை, தனக்கே மாசு இன்றி உள தாதலையும் அறியானாய் வருந்தும் தலை வனிடம் செல்வோம் வா' என்று கூறினாள் (அக.32:19). 'வினை முற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், பாக, காவல் பொருந்திய மூதூரின்கண் யான் வராததை எண்ணி வருந்திக் கொண்டிருக்கும் மாசு இல்லாத கற் பினையுடைய தெய்வம் போன்று சிறந்த என் காதலி யைக் காண்பதற்குத் தேரினை விரைந்து செலுத்து வாயாக' என்று கூறினான் (அக. 114:13). இரவுக்குறி வந்து சென்றதலைவி, நீரின் திரட்சியையொக்கும் மாசு இல்லாத வெள்ளியாலாய வளைந்து திரண்ட வளை யல்களைத் தன் முன் கையிற் செறித்திருந்தாள் என்று தலைவன் கூறினான் (அக. 142:16). பாசறைக்கண் தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறுவானாய், 'வெற்றி யுற்ற நம் வேந்தன் அளிக்கும் சிறப்பினையும் இருந்து பெறாது விரைந்தேகும் நம் நிலையினை அறியாளாய், வேங்கை மலரைப் போன்று நன்னிறத்தையும், மாசு அற்ற தேமலையும் உடைய நம் காதலி, துயருற்றுப் பசலை பரந்த மேனியளாவளோ?' என்று கூறினான் (அக.174:12). 'தினைவிளைந்துவிட்டமையின் தலைவி இல்லிற்குச் சென்று விடுவள்; பாம்பு உமிழ்ந்த மணி இருளைப் போக்குவதால் இரவுக்குறி யிலும் நினது மார்பினை இழந்த இவள் இளைய மதியினையொத்த மாசற்ற ஒள்ளிய நெற்றியில் பொன் நிறத்தினைக் கொண்டு என்ன ஆவாளோ' என்று தோழி செறிப்பறி வுறுத்தி இரவுக்குறி மறுத்துக் கூறினாள் (அக. 192:1). மாசில்லாத வெள்ளிய கொம்பினை யுடைய யானை வலிய புலியை நிலங்குழியக் கொன்று தேக்கு மரச் சோலையில் செருக்குடன் தங்கியிருக்கும் (அக. 251:15). வரையாது வந்தொழுகும் தலைவனிடம் தோழி வரைவு நேர்விப்பாளாய்க் 'கடற்கரைத் தலைவ, மாசு அற்ற கற்புடைய மடவாளொருத்தி, தன் குழவி யைப் பலிகொடுப்பதற்கு இழந்ததைப் போலத் தவைவியும் தன் தாத்தை இழந்தான், இவ்வூரோ அலர் தூற்றுகின்றது; அவளுடைய புது நலத்தை நுகர்ந்த நீயோ, அவள் துயரை அறிந்தாயல்லை' என்று கூறினாள் (நற்.15:7). மாலையில் திரும்பும் ஆவினை ஏறு சென்று தழுவும்போது அவ் ஆவின் கழுத்திலுள்ள மாசு அற்ற மணியின் தெளிந்த ஒசை பிரிந்துறையும் தலைவியின் நினைவினை ஈர்த்து வருத்தும் (நற். 69:7). தலைவியின் நுதல், பிறைத் திங்களைப் போன்ற அழகு பொருந்தி, மாசற்ற சிறப்புடையதாய் விளங்கியது (நற். 250:7). மாசற்ற மரத்திலுள்ள மக்களிடும் பலியை உண் ணும் காக்கை, சோழருக்குரிய கழாஅர் என்னும் பதி யில் இடப்படும் ஊன் கலந்த பலிக்காக மழையிலும் அகலாதிருந்தது (நற்.281:1). 'மாசு இல்லாத வளவிய மலர்ப்படுக்கையில் புணர்ச்சியின் அவசத்தால் எனது மார்பில் துயின்ற பொழுது காதலர் கனாக் கண்டு கூறியவற்றால், அவர் பிரியப் போவதையுணர்ந்தேன்' என்று தலைவி தோழியிடம் வருந்திக் கூறினாள் (கலி. 24:6). தலைவியிடம் தோழி, 'மாசு இல்லாத அழகை யுடைய கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகை உரிமையால் ஆளும் பாண்டியன் இவ்வுலகில் நீடுவாழ்வானாக என்று வாழ்த்திப் பாடுவோம் வா' என்று கூறினாள் (கலி., 103:77). பிரிவுத் துயர் தாளாத தலைவியொருத்தி, இவ்வுலகில் கணவரையிழந்த மகளிர் கணவர் மேல் கொண்ட வேட்கையினால் இறந்து மாசு இல்லாத வீட் டுலகம் சென்று வேண்டிய இன்பங்களை வேண்டிய வாறே பெறுவர் என்பது உண்மையானால், எங்காத லரின் பிரிவைப் பொறுக்காது உயிரிழந்து நானும் அவனைப்பெற்று அப்புகழைப் பெறுவேன்' என்று கூறினாள் (கலி. 143:45). 'திருமாலே, திருமகள் சேர்ந்த நினது மாசற்ற (களங்கமற்ற) மார்பு,நீ பன்றியாகி நிலத்தை எடுத்தமை கருதி, நிலமகளை மணஞ்செய் தனை என்பாருடைய சொல்லோடு பொருந்தவில்லை' என்று கீரந்தையார் கூறினார் (பரி. 2:31). திருமால்,அடி யார்களது பிறவித் துன்பத்தையழித்து வீட்டின்பத்தை நல்கும் மாசற்ற திருவடிகளையுடையவர் (பரி. 3:2). திருமால், மாசு இல்லாத வசுக்கள் எண்மராகவும் விளங்குகிறார் (பரி. 3:7). ஊழிக்காலத்தில் மாசு இல் லாத ஆயிரங்கதிர்களையுடைய பன்னிரண்டு ஞாயிறு களும் ஒன்றுகூடும் (பரி. 3:22). முகில்கள் மலையில் பெய்த நீர், அருவியாய் இழிந்து வைகையில் ஓடி மாசு இல்லாத நூற்கேள்வியினையுடைய நல்லிசைப்புலவர் தம் நாவாலே பாடிய செய்யுட்கள் பொய்படாமல் நிலை நிற்கும்படி யாண்டும் சென்று பரவி உழவு முதலிய தொழில்கள் பெருகும்படி தாவிச் சென்றது (பரி. 6:7). கடம்பின்கண் விரும்பி உறையும் செவ்வே<noinclude></noinclude> hx89k0ropmph5rmbwx9qyzid5elgg6c 250 666028 1983527 2026-10-26T09:45:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983527 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மாறோக்கத்து தப்பசலையார் மாறோக்கத்து நப்பசலையார் -பெண்பாற் புலவர்: மாறோக்கம் என்பது கொற்கையைச் சூழ்ந்த தொரு நாடு; ந-சிறப்புப் பொருளைத் தருவதோர் இடைச்சொல்; பசலை கணவனைப் பிரிந்த மகளிருடைய நெற்றி முதலியவற்றில் உண்டாவ தாகிய வேறுபட்ட நிறம்; 'மணிமிடை பொன்னின் மாமை சாயவென், அணிநலஞ் சிதைக்குமார் பசலை' (நற்.304) எனப் பசலையின் இயல்பை விளங்கக் கூறியிருத்தலின், இவர் இப்பெயர் பெற்றார் என்று ஆய்வாளர் கருதுவர் (உ.வே.சா. புற.உரை). இவர் புறநானூற்றில் ஏழு பாடல்களும் (புற, 37, 39, 126, 174, 226,280,383) நற்றிணையில் ஒரு பாடலுமாக (நற்.304) மொத்தம் எட்டுப் பாடல்களை இயற்றியுள்ளார். குள முற்றத்துத் துஞ்சியகிள்ளிவளவனையும் (புற.37,39, 226), மலையமான் திருமுடிக் காரியையும் (புற.126), இவன் மகன் மலையமான் சோழியவேனாதி திருக்கண் ணனையும் (புற.174), அவியனையும் (புற. 383) இவர் பாடியுள்ளார். புறாவின் துயரினைப் போக்கிய செம்பியன் மரபில் வந்த வளவன், அகழியினையும், மடுவினையும், மதிலையும் உடைய ஊரினுள்ளே, யானையையுடைய அரசுண்டாகலின், அவற்றை நல்லனவென்று பாராது போரின்கண் அழித்தலில் வல்லவன் (புற.37) என்றும், சேரன் அழிய, அவனது கருவூரை அழிக்கும் வலிமையன் (புற. 39) என்றும் அவளது மற மாண்பைய் பாராட்டியுள்ளார். புறவின் அல்லலைத் தீர்த்தோனைப் பற்றிய குறிப்பும், தூங்கெ யில் எறிந்த செம்பியனதுமறமாண்பு பற்றிய குறிப்பும், அறம் நிலைபெற்ற சோழரது உறையூர் பற்றிய குறிப்பும் (புற.39) காணப்படுகின்றன. அறிவின்கண் மாசற்ற அந்தணாளனாகிய கபிலன் நின்னுடன், நின் சுற்றமும் பெருக, இனிப் புகழ்தற்கு இடமில்லை எனும்படி புகழ்ந்து பாடினான்; அத்தகைய சிறப் புடைய நின்னிடம், யாங்கள் எமது மிடி துரக்க, சில சொல்லைத் தொடுத்தனம்', என்று மலையமான் திரு முடிக்காரியிடம் பரிசில் வேண்டியும் (புற. 126) கபில் னால் புகழ்ந்து பாடப்பட்ட, முள்ளூர் மலைக்குரிய திருமுடிக்காரி இறந்தானாக கவலையுற்ற மன வருத்தம் நீருமாறு பசுமைவற்ற காவத்துப் பெருமழை சொரித் தாற்போல மலையமான் சோழியவேனாதி திருக்கண் ணன் வந்து தோன்றியதாகவும் (புற.174) சிறப்பித்துள் ளார். இப்பாடலில், அசுரர் மறைத்த ஞாயிற்றை மீட்டு வந்து, கண்ணன் உலக இருள் நீக்கினான் என்ற புராண வரலாற்றுச் செய்தியைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். தலை வனை இழந்த காலத்து, அவனால் ஆதரிக்கப் பெற்ற பாணன், துடியன், விறலி போன்றோரின் நிலைக்கு இரங்கித் தலைவி வருந்தும் துயர நெஞ்சைப் (புற. 280) படைத்துள்ளார். இப்பாடலில் மொட்டையிட்டு அல்லியரிசி உண்டு வாழும் கழிகல மகளிரை உவமை 102 மான் யாகப் புனைந்துள்ளார். 'கானநாடனாகிய அவியன் தன் கடமையினின்றும் தவறாதவன்; அவனைத் தலைவ னாக உடையேனாதலால் வெள்ளி, மீன் பிறழ, நாடே பஞ்சத்தால் வாடினும், இனி யான் வருந்தேன் என்றும், என் வாழ்த்துரையைக் கேட்ட அவன், ஆடையும், உண வும் தந்ததால் என் வறுமை நீங்கிப் புதுவாழ்வு பெற்ற வன் போல உருமாறினேன்', என்றும் அவனது கொடையைக் கிணைப்பொருநன் கூற்றில் சிறப்பித் துள்ளார் (புற.383). அகத்திணைப் பாடலில், தலைவன் வரையாது நெடுங் காலம் நீட்டித்தானாக, அவனை நினைந்து வருந்திய தலைவி, 'தலைவனை முயங்கினபோது எழிலும், பிரிந்தபோது பசலையும் தோன்றுதலால், அவனது மார்பு இன்பமும், துன்பமும் உடையதாய் இருந்தது' என்று கூறும் வாயிலாக, தலைவன் விரைந்து வந்து மணஞ்செய்து கொள்ள வேண்டும் என்னும் குறிப் பினை நுட்பமாக விவரித்துள்ளார் (நற்.304). மான்-1.குதிரை : பாண்டியன் பல்யாகசாலை முது குடுமிப் பெருவழுதி, பகைவர் நாடுகளிலுள்ள விளை வயல்களில் மனஞ்செருக்கிய மானின் - குதிரையின்- கவிந்த குளம்புகள் தாவத் தேரைச் செலுத்தினான் (புற. 15:5). சோழன் நலங்கிள்ளி பகைப்புலத்தின் ஆரவார மான வெற்றிவிழாவிலே கலந்து கொண்டு, கீழ்க்கடல் பின்னாக மேற்கடலின் அலை அவனுடைய மானின் குளம்புகளை மோத இந்நாட்டை வலம் வந்து கொண் டிருப்பானென்று,அஞ்சி,நெஞ்சம் நடுங்கி, வடபுலத் தரசுகள் துயிலாத கண்ணவாயின (புற. 31:14). 'கண் ணிற்கு ஆர்ந்த கண்ணியையும் மனஞ்செருக்கிய மானினையுமுடைய வளவனே' என்று சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் விளக்கப்பெற்றான் (புற.39:12). 'விரைந்த மானினை உடைய கை வள்ளிய தோன்றல்' என்று சோழன் மாவளத்தான் அழைக்கப் பெற்றான் (புற. 43:11). சோழன் நலங்கிள்ளி ஆவூரை முற்றியிருந்த பொழுது அடைத்திருந்த சோழன் நெடுங் கிள்ளியைக் கோவூர்கிழார், நண்ணுதற்கரிய வலிமை கொண்ட வலிய மானினையுடைய தோன்றலே என அழைத்து, அறத்தையுடையையாயின் மதிலினை நின தெனத் திற, மறத்தையுடையையாயின் போரொடுதிற, என்று கூறினார் (புற. 44:10). 'போர்க்களத்தைத் தன தாக்கிக் கொள்ளும் யானையையும், விரையும் மானினையுமுடைய பொறையனே' என மாந்தரஞ் சேரலிரும்பொறை அழைக்கப்பெற்றான் (புற.53:5). மழை நாணும்படி எப்பொருளையும் வரையாது தன்பால் சென்ற பரிசிலர்க்கு அமையாது கொடுக்கும் வண்மையையுடையவன் கடுமான் கோதை (புற.54:8). வீடு பேற்றைக் கருதி அளிக்காமல் பிறருடைய<noinclude></noinclude> r2veutchj7mks26wgi09v19wxxle4uz 250 666029 1983528 2026-10-26T09:47:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மான் 103 மான் மிடியைக் கருதியே அளிக்கும் வண்மையனாகிய பேகன், மதமிக்க யானையினையும், மனஞ்செருக்கிய மானினையுமுடையவன் (புற. 141:12). மலையில் மழையற்றபோது மழை வேண்டியும், மிக்குப் பெய் துழிப்பெய்யாமை வேண்டியும் குறமக்கள் தெய்வத் தைப் பராவியுறையும் நாட்டுக்குத் தலைவனாகிய பேகன், வண்மையையும், விரைந்தமானினையுமுடை யவன் (புற.143:6). மயில் குளிரால் நடுங்குமென்று கருதிப்படாமளித்த பேகனைப் பரணர், 'மதம்பட்ட யானையையும், மனஞ்செருக்கிய மாவினையுமுடைய பேக' என விளித்தார் (புற.145:3). சிறிது கொடுத்துச் சிறுமைப்படுத்திய இளவெளிமானை, 'விரைந்த செலவினைப் பொருந்திய மானினையுடைய தலைவ' எனப் பெருஞ்சித்திரனார் அழைத்து, 'நினது காவல் மரம் அசையும்படி யாம் கொண்டு வந்து கட்டியுள்ள யானையே யாம் பெற்ற பரிசிலாகும்' என்று கூறிச் சென் றார் (புற.162:7). பெருந்தலைச் சாத்தனார் இளங்குமண னிடம், 'பாவலர்க்கு யானைகளைப் பரிசிலாகக் கொடுக்கும் புகழையும், வலிய மானையுமுடைய தலைவனைப் (குமணனை) பாடி நின்றேனாக, அவன் தன் தலையை எனக்குத் தருவானாக, அவனுடைய வாளை என்னிடம் தந்தனன்' என்று கூறினார் (புற. 165:8). 'கடிய செலவினைப் பொருந்திய மானினை யுடைய கிள்ளியே, வடுவுடையாக்கையினனாய நீ கேட்டற்கு இனியை; நின் பகைவரோகாண்டற்கு இனி யர்' என்று மதுரைக் குமரனார் ஏனாதி திருக்கிள்ளி யிடம் கூறினார் (புற.167:10). 'வள்ளிய கொடையினை யும், கடிய மானினையுமுடைய கொற்ற என்று பிட்டங் கொற்றனைக் கருவூர்க் கந்தப்பிள்ளை சாத்தனார் விளித் துக் கூறினார் (புற. 168:17). பொருதற்கரிய போரை வெல்லும் வேலையும், வலிய மானினையுமுடைய வன் பிட்டங் கொற்றன் (புற. 172:8). 'விரைந்த செலவைப் பொருந்திய மானினையுடைய மாறனே' என்று பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித்துஞ்சிய நன் மாறனை வடமவண்ணக்கண் பேரிசாத்தனார் விளித் தார் (புற.198:27). 'பரிசிலர்க்கு அடையாத வாயிலை யும் விரைந்த மானினையும் உடைய அதியமான் நெடு மானஞ்சி தன் தரத்தையும் என் தரத்தையும் அறி யானோ' என்று அவன் பரிசில் நீட்டித்தபொழுது காவ லனிடம் ஒளவையார் கூறினார் (புற. 206:6). 'விரைந்த செலவினைக் கொண்ட மானினையுடைய தலைவனே நீகல்லாயினையே' என்று ஒரு தலைவன் இறந்தபோது சோணாட்டு முகையலூர்ச் சிறுகருந்தும்பியார் கையற் றுக் கூறினார் (புற. 265:5). சோழன் உருவப் பஃறேர் இளஞ்சேட்சென்னியைப் பெருங்குன்றூர்கிழார், 'விசும்பைப் பொருந்தும் நெடிய குடையினையும், வலிய மானினையுமுடைய சென்னியே' என்று அழைத்துச் 'சான்றோரிருந்த அவையத்துற்றோன் பூசலை அவர் விரையக் களைந்தாற்போல விருந்து கண் டொளிக்கும் எனது மிடியை வல்லே களைக' என்று வேண்டினார் (புற. 266:7). நிலத்தைப் பிளப்பதுபோல் காற்குளம்பை ஊன்றி, மனவிசையினும் மிக்க விசை யாய் வருகின்ற மானின் மேல் வரும் காளை, இகழ் வாரைக் கொன்றழிக்கும் திறலுடையவனாவான் (புற. 303:2). 'நேற்று (தமையனை) எம் முன்னோனைக் கொன்றவனுடைய தம்பியை நாளைப் போரில் கொல்லுவேன்; அதுவரை உண்ணுதலைச் செய்யேன் என்று ஒரு மறவன் வஞ்சினங்கூறி, ஆராய்ந்த மானினைச் செலுத்தி வருவான் என்று கேள்வியுற்ற பகைவர், அவன் சொன்னால் அது இரண்டாகாது என்று நடுங்கினர் (புற.304:7). முதல்நாட் போரிற் பட்டவ னுடைய மகனாகிய, மானின் பிடரி மயிர் போன்ற குடுமியையும், குறுந்தாடியையுமுடைய மறவனொரு வன் அம்பு தைத்துக்கிடுகுப் படைமேல் கிடந்தான் (புற.310:7). மகட்கொடை வேண்டி வந்த வேந்தர் விரைந்து செல்லும் மானினை உடையவராயிருந்தனர்' (புற. 350:5). கடிய செலவையுடைய மான்களால் இழுக் கப்பட்ட தேர்கள் போர்க்களத்தில் தம் வலியழிந்து முறிந்து வீழ்ந்து கிடந்தன (புற.368:5). தனக்குவமை யில்லானாகிய சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற் கிள்ளி விரைந்த கதியுடைய மான்படையையுடைய வன் (புற.377:24). 'கடுகிச் செல்லும் மானினையுடைய தலைவ' எனச் சோழன் நலங்கிள்ளியைக் கோவூர் கிழார் விளித்துக் கூறினார் (புற. 382:16). தொண்டை மான் இளந்திரையன் விரைந்து செல்லும் மானினை யுடையவன் (பெரு. வெண்பா. 1:3). பொன்னணிகளை யும், பொங்கிய பிடரி மயிரினையுமுடைய மான்கள் பூட்டப்பட்ட தேர்களைக் கொண்ட பகைவரின் போர்க் களத்திலிருந்து வலிய படையுடைய தலைவர் வாரா முன்பே கார்காலம் வந்துவிட்டது (முல்.வெண்பா. 21). பகைவரின் ஆனினங்களைக் கைப்பற்றிய அஞ்சி என்பான், சினமும் வலிமையும் தாவுதலுமுடைய மான்களைக்கொண்டவன் (அக.115:14). உறையூரினை யுடைய தித்தன், பரல் பெய்துள்ள கெச்சையொலிக்க, வேகத்தால் சிறந்து ஆதியென்னும் கதியிலே தேர்ச்சி யுற்ற, பாயும் செலவினையுடைய நல்ல மான்களை யுடையவன் (அக. 122:20). விரைந்த செலவினை யுடைய மான் பூட்டப்பட்ட தேரின் ஒலி இணையான கலையும் பிணவும் (பெண்மான்) கூடுகின்ற கூட்டத் திற்கு இடையூறாம் ஆகலின் தேரினை மெல்ல நடத்து வாயாக என்று பாகனிடம் வினைமுற்றி மீளும் தலை வன் கூறினான் (அக. 134:13). 'கார்காலத்தில் வந்துவிடு வேன்' என்று கூறிய தலைவன், நெடிய தேரிற் பூட்டப்பெற்ற விரைந்த செலவினையும், விரிந்த பிடரி மயிரினையுமுடைய நல்ல மானினைச் செலுத்திக் கொண்டு, போருக்குச் சென்றான் (அக. 194:18).<noinclude></noinclude> jhyqxeyqriiktxh1644y4ezsjvx4dec 250 666030 1983529 2026-10-26T09:48:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983529 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மான் ய வாகைப்பறந்தலை என்னும் போர்க்களத்தில் ஒன்பது வேந்தர்களை வெற்றி கொண்ட கரிகால்வளவன் பகை வர்க்கு அச்சந்தரும் தானையுடன் விரிந்த தலையாட்டத் தாற் சிறந்த விரைந்த செலவுடைய நல்ல மானின் படை யையும் கொண்டவனாயிருந்தான் (அக. 225:16). கடிய செலவினையுடைய நல்ல மான் பூண்ட தேரினைப் பாகன் மெதுவாகச் செலுத்த, தலைவன் தலைவியைச் சென்றடைந்தான் (அக. 230:11). மழை சுரந்தன்ன ஈகை யுடையவனாகிய நள்ளி, செருக்குற்ற மானுடையவனா யிருந்தான் (அக. 238:14). தன் தந்தையின் கண்ணைப் பிடுங்கிய கோசரின்மீது சினம் மாறாதவளாகிய அன்னி மிஞிலி என்பாளின் சொற்கேட்டு அக்கோசரையழித்த திதியன் என்பான் போர்த்திறம் பொருந்திய நல்ல மானினையுடையவன் (அக. 262:10). 'தலைவியிடம் விரைவில் கொண்டு வந்து சேர்த்த பாகனிடம் வினை முற்றி மீண்ட தலைவன், 'தேரில் ஏறியதையறிந்தேன், தலைவியின் இல்லில் இறங்குக!' என்பதைக் கேட் டேன்; வானில் இயங்கும் காற்றினை மானின் உரு வாகப் பூட்டினையோ, அன்றி நினது மனத்தைப் பூட்டி வந்தனையோ' என்று வியந்து கூறினான் (அக.384:10). தலைவியை வரைதற்குத் தலைவன், தாழ்ந்த துறை யின் பாயும் வெள்ளம் போன்றும், அம்பு பாய்ந்தாற் போன்றும் விரைந்த செலவின வாய்த் தாவி வரும் மான்கள் பூட்டிய தேரில் வந்தான் (அக. 400:13). மலைப் பாம்பு களிற்று யானையைக் கவ்வியதால் அதன் பிடி பிளிறும் பேரொலி விடரகத்து எதிரொலிக்கும் வேங் கட மலைக்குரிய கள்வர் தலைவனாகிய புல்லி என் பான், விரைந்த செலவினையுடைய மானையுடையவ னாவான் (நற்.14:11). மூதூரில் தங்கியிருந்து இல்லறம் புரிவதைவிடச் சிறந்த செயல் வேறு உண்டோ, அதை யறியாத நம் தலைவர், சிறப்பில்லாத பொருளை நச்சிக் குற்றமற்ற, எல்லா இலக்கணமும் நிறைந்த மான்கள் பூட்டிய தேரிற் சென்றுவிட்டனரே என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.130:1). தலைவியை அடை யப் பெறாது பனைமடலேறும் தலைவன், நெடிய கரிய பனைமடலாலே கட்டிய மான் உடையாய் என்று தன் நெஞ்சினை அழைத்தான் (நற். 146:3). 'அலரைக் கேட்டு அன்னை அலைத்தலின் அருந்துயருற்ற யான், நல்ல நிறம் பொருந்திய பிடரி மயிரையுடைய, விரைந்து செல்லும் மான்கள் பூண்ட தேரைச் செலுத்தி நள்ளிரவில் வரும் கொண்கனோடு நீ உடன் போக்குப் போவதை யான் உடன்பட்டேன்'என்று தோழி தலைவி யிடம் கூறினாள் (நற். 149:7). பாணர் பரிசிலாகப் பெற்ற விரிந்த பிடரிமயிருடைய நல்ல மான்களின் குளம்புகள் மோதுவதால், பொறையனுக்குரிய கொல்லிமலை மேலுள்ள சிறிய நெறி செப்பமாயிற்று (நற். 185:4). தலைவன் வலிய மானினைப் பூண்ட தேரினை உடை யவன் (நற்.267:12). நன்னன் அழகு பொருந்திய விரிந்த 104 மான் பிடரி மயிர் பொலிவு பெற்ற விரைந்த செலவினை யுடைய நல்ல மான் படைகளையுடைய பகைவேந் தரைப் போரில் வென்றான் (நற். 270:8). அஞ்சியென் பான், விரைந்து செல்லும் மான் படையையுடையவன் (நற்.381:7). நீரடைகரை மேனின்ற வேழம், நல்ல செல வினையுடைய மானின் பிடரி மயிர் போன்ற வெள்ளிய மலரைப் பூக்கும் (ஐங். 13:1). 'விரைந்த செலவினைக் கொண்ட மானையுடைய கிள்ளியின் யானைப்படை பகைவரின் அரணை அழித்தது' (ஐங். 78:1). வலிய மானையுடைய தலைவனே எனத் தோழி தலைவனை விளித்துக் கூறினாள் (ஐங். 304:5). விரைந்த செலவினை யுடைய மான்பூண்ட திண்ணிய தேரைச் செலுத்திக் கொண்டு வரும் தலைவனுக்கு அவன் தலைவியின் நினைவாய் வருதலால் கொடிய பாலைவழியும் எளிமையதாயிற்று (ஐங். 360:4). பாண்டியன், பந்தி யிலே நிற்றலமைந்த பாய்ந்து செல்லும் மான் பூண்ட தேரினையுடையவன் (கலி. 57:14). பரத்தையொழுக்க முடைய தலைவனிடம் தோழி, ' நின் பிரிவால் வருந்தி யழுத தலைவியின் கண்கள் சிறிது துயிலப் புகும் பொழுது, நின் பரத்தையரைக் கொண்டு விடும் நினது தேரிலே பூண்ட மானின் மணியோசை வந்து எழுப்பும்' என்று கூறி வாயின் மறத்தாள் (கலி. 70:18). பரந்த கழுத்தின் மயிரினையும் மனச்செருக்கினையுமுடைய மான் பூண்ட தேரிலே விருந்தினரோடு வருவதாலேயே பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் புலவியை மறந்து விடுவதாகத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 75:16). பரத்தையர் இருக்குமிடந்தோறும் சென்று சென்று அவரைக் கொண்டு வருகையினாலே தலை வனுடைய தேரில் மான் எப்பொழுதும் பூட்டியபடியே இருக்கும் (கலி. 98:5). 'நினது சூளுரையை உண்மை யென்று நம்பி, நின் காதலியிழந்த நலத்தை மீண்டும் அவள் பெறும் பொருட்டுப் பிடரி மயிரையும் மனச் செருக்கையுமுடைய மான்பூண்ட தேரைச் செலுத்தி மனைக்கு வருக' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 124:20). 'வளவிய பரியிலே (விரைவிலே ) பயின்ற வலி பொருந்திய மானையுடைய செல்வனே' எனத் தோழி தலைவனை விளித்தாள் (கலி. 125:5). பிடரி மயிர் பொருந்திய மான் பூட்டிய தேரினை யுடைய பாண்டி யனது மதுரையில் வாழும் குலமகளிர் தம் தலைவர் கொணரும் பொருள்களைக் கொண்டு தம்மில்லிற் பகுத்துண்டு விருந்தினரையோம்புவர் (பரி. 17:45). 2. விலங்கு வகைகளுள் ஒன்று : நாயுடன் கானிலே வாழும் வேட்டுவன் வட்டியில் மானின் ஊனினைக் கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டு, உழவர் மகளிரிடும் வெண்ணெல்லைக் கொண்டு செல்வான் (புற. 33:2). புலி சீறியெழின் எதிர் நிற்கும் மானினமும் உளவோ;<noinclude></noinclude> fad85p7xf0mma099mjdtgpbhelieq5j 250 666031 1983530 2026-10-26T09:48:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மான் அதுபோல, அதியமானஞ்சி போர்க்களம் புகின் எதிர்ப் பவர் யாருமிலர் (புற. 90:3). நாஞ்சில் வள்ளுவனிடம் பரிசில் பெற வந்த பாணன், மான் திரள் மிக்க மலை களைக் கடந்து வந்தான் (புற.138:2). மானினது திரளைத் தொலைத்த, குருதி தோய்ந்த காலினை யுடையனாய்க் கண்டீரக்கோப்பெருநள்ளி வன்பரணர் முன் தோன்றினான் (புற.150:5).கொல்லிமலைத் தலைவனாகிய வல்வில் ஓரி பரிசலர்க்குத் தான் எய்து கொணர்ந்த மான் நிணத்தையுடைய தசையின் புழுக் குடனே, ஆவின் நெய்யை உருக்கினாற் போன்ற மதுவையும் தந்து, பொன்னை மணித்திரளுடன் வழங் கினான் (புற.152:26). ஏறைக்கோனது மலையிடத்தே மாலைப்பொழுதில் இனத்தை விட்டுப் பிரிந்துவிட்ட ஆண் மான் தன் மடப்பம் பொருந்திய பெண்மானை அழைக்கும் ஒலியை முழையின்கண் உள்ள புலி கேட்கும் (புற. 157:10, 11). பிட்டங் கொற்றனக்குரிய குதிரை மலையில் வாழும் குறவர், மானினது தடி (தசை) புழுக்கப்பட்ட, புலால் நாறும் பானையைக் கழுவாதே மரையாவின் பாலை உலை நீராக வார்த்துச் சந்தன விறகால் எரித்துத் தினையைச் சமைத்து வாழை யிலையிலிட்டுப் பலரோடும் உண்பர் (புற.168:9). 'சிறி தும் பெரிதுமாகிய புழைகளிலிருந்து மானின் திரளைக் கலைக்கும் சினம் மிக்க நாயையும், வலிய வில்லையும் உடைய வேட்டுவனே' என்று கடிய நெடு வேட்டுவன் விளிக்கப்பெற்றாள் (புற.205:8). அணங்குடை முன்றி லில் வேடரால் கடைந்து கொள்ளப்பட்ட எரியாகிய விளக்கின் ஒளியில், மடவிய மானாகிய பெரிய நிரை யின் துயிலை எழுப்பி, மந்தி அவ்விடத்தைத் தூய்மை செய்யும் (புற.247:3). வேட்டுவத் தலைவன் இல்லிற் குச் சென்றால், மான் தோலின்மேல் காய வைத்திருக் கும் தினையரிசியைக் கானக்கோழிகள் முதலியவை ஆர்வத்துடன் உண்டல் போல, நீயும் நின் சுற்றத்துடன் சுட்ட ஊனும், ஆரல் மீனும் அவனுடைய இல்லக் கிழத்தித் தர உண்டு மகிழலாம்; அங்கே செல் என்று பாணனை ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (புற. 320:10). புலியாற் கொல்லப்பட்ட மானினது குட்டியை முதியகாட்டுப்பசுவொன்று பாலூட்டி வளர்த்தது (புற. 323:1). 'மகட்கொடை நேராமல் தந்தையும் போருக்கு ஆயத்தமாகத்தன் வேலை நீர் நிலைக்கு அனுப்புகின் றான்; மான்பிணையன்ன மகிழ்ந்த மட நோக்கினை யுடைய இத்தலைவியால் வளமான இவ்வூர் பாழ்படும் போலும்', என்று பரணர் மகன் மறுத்த தந்தையின் செயல் பற்றிக் கூறினார் (புற.354:10). வண்மைய னாகிய தலைவன் ஒருவனுக்குத் தேறலைப் பொன் வள்ளத்தில் அமிழ்தெனவூட்டும் கற்பிற் சிறந்த மகளிர் கண்கள் மானின் கண்களைப் போன்றன (புற. 361:14). மானின் கண்களைப் போன்ற கண்களையுடைய மகளி ரின் கணவன்மார் விருந்தினர்க்கு முள்ளம்பன்றியின் 105 மான் ஊன், சந்தனக் கட்டை, யானைக் கொம்பு முதலியவற் றைப் புலித்தோவிற் குவித்துக் கொடுக்கும் தாட்டை யுடைவன் ஆய் ஆண்டிரன் (புற.374:10). பாயல் என்னும் மலைக்குரிய சேரமான் வஞ்சன் என்பான் பரிசிலர்க்கு, உண்பவரின் நிழல் தெரியுமாறு தெளிந்த கட்டெளிவை அளித்ததோடு, வறுத்த மானிறைச்சி, முனைமுரியாத நெல்லரிசிச் சோறு, மணிகளிழைத்த மாலை முதலியவற்றையும் வழங்கினான் (புற.398:24). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும் பொறையின் நாட்டில் தவறாது மழை பொழிந்தமையால், காட்டில் இன மாகப் பொருந்திய மடப்பத்தையுடைய பெண் மான் கள் தத்தம் ஆணோடு கூடிச் சென்று இன்புற்றன (பதி. 89:2). திருவாவினன்குடிக்கு முருகனைக் காண வரும் முனிவர்கள் கரிய மானின் தோலினைப் போர்வை யாகப் போர்த்திருந்தனர் (முரு. 128). சோழநாட்டு மருதநில மக்கள் கரும்பையும் அவலையும் விற்று அவற்றிற்குப் பண்ட மாற்றாக மான் தசையையும், கள்ளையும் கொண்டு போயினர் (பொரு. 217). ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடனிடம் பரிசில் விரும்பி வரும் விறலியர், மெல்லிய இயல்பினையும், மடப்பத் தினையுமுடைய மான் போன்ற பார்வையினையும் உடையராயிருந்தனர் (சிறு.31). தொண்டைமான் இளந் திரையன் நாட்டில் அணிலும், எலியும் திரியாதபடி வேல் போன்ற நுனி பொருந்திய ஈந்தின் முள்ளிலை யால் வேயப்பட்ட குடிலில், பிள்ளையைப் பெற்ற எயிற்றி மான் தோலாகிய படுக்கையில் அப்பிள்ளை யோடு முடங்கிக் கிடந்தாள் (பெரு. 89).நீரின்மையால் மயங்கித் திரியும் மான் அடிகள் அழுந்திக்கிடக்கின்ற வழியிடத்தின் பக்கத்திலுள்ள குழிகளிற் கானவர் பன்றி வேட்டையாடும் பொருட்டுப் பதுங்கியிருப்பர்(பெரு. 106). வினை முற்றிய தலைவன், வரகின் கதிரில் கலை யோடு மடப்பத்தையுடைய மான் துள்ளித் திரியும் முல்லை நிலவழியில் விரைந்து வந்தான் (முல்.99) தலைவி, ஆற்று தற்கரிய காதல் நோயுடையளாய், மானின் நோக்க மின்றி மையல் நோக்கத்தவளாய்ச் செயலற்று அயர்ந்து மெலிந்தான்' என்று கூறித் தோழி செவிலித் தாயிடம் அறத்தொடு நின்றாள் (குறி. 25). ஞாயிறு மறைந்து, மான் திரள் மரத்தடிகளிலே திரளு மாறு மாலை வரு வதைக் கண்டு, தலைவன் நின் மக ளாகிய தலைவி யிடம், 'நின்னை விரைவில் வரை வேன், அதுகாறும் கலங்காதிரு எனக் கூறிச் சென்றான்' என்று தோழி செவிலித்தாயிடம் கூறி அறத்தொடு நின் றாள் (குறி. 217). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் அங்காடித் தெருவிலுள்ள முகில் தவழும் உயர் மாடத்தில் உறை யும் மான் போன்ற பார்வையுடைய மகளிர் தென்றல் வரும் காலதரின் வழியாகக் கைகுவித்து முருகனைத் தொழுதனர் (பட். 149). சோழன் கரிகாற்பெருவளத் தான், பகைவரின் நாடுகளிலுள்ள மருத நிலமாகிய வள<noinclude></noinclude> n039hyo21ub0gbreklhj3raktmwshek 250 666032 1983532 2026-10-26T09:49:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மான் 106 மான் மானபகுதிகளையழித்துக் கலையோடு பெண்மான்கள் துள்ளி விளையாடும்படியான காடுகளாக்கினான் (பட் 245). நன்னன் சேய் நன்னனின் நாட்டிலுள்ள மலையில், நறவினைக் காலையிலேயே குடித்துவிட்ட குறவர் தம் மகளிருடன் மான் தோல் போர்த்த சிறு பறையைக் கல்லென்னும் ஓசைபட ஒலித்துக் குரவைக் கூத்தாடும் ஆரவாரம் எங்குங் கேட்கும் (மலை. 321). தலைவனுடைய நாட்டில், குன்றுகளின் பக்கமாகச் செல்லும் மான்களின் நெறிகளில் மயங்கித் திரியாது செல்ல மின்னல் வழிகாட்டும் (அக. 8:13). பிடரியைத் தழுவிய தலைவனிடம், தன் உள்ளம் நெகிழ்வதனை அவன் அறிதற்கு அஞ்சிய தலைவி, தன் உள்ளம் விரும் பாத கடிய சொற்களைக் கூறி, அவனுடைய கையை யகற்றி, அஞ்சும் பெண்மானைப் போல் விலகி நின்றாள் (அக.32:13). முகிலை வெறுத்து வருந்தித் தளர்ச்சியுற்ற இளையமானின் கூட்டம் வற்றிய மரல் செடியினைக் காட்டில் சுவைக்கும் (அக. 49:12). மான் கூட்டம் வருந்தும்படியாக வெம்மையைத் தரும் ஞாயிறு மறைந்து மாலை வந்தது (அக. 71:5). 'முல்லை நிலத்தில் அழகிய இளைய பெண் மானின் மருட்சி யுற்ற பார்வையினைக் காணுந்தோறும் நின்னை நினைந்து தலைவர் விரைவில் வினைமுடித்து வருவ என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 74:10). 'இளமை வாய்ந்த மான் போலும் பார்வையினை யுடையவளே' என்று தோழி தலைவியை விளித்தாள் (அக.91:18).புலி தின்று எஞ்சிய ஆண் மானின் காய்ந்த ஊனினைச் சுரத்திற் செல்வோர் கண்டு மகிழ்ந்து, மூங் கிலரிசியுடன்ஆன் தயிரையும் பெய்து அட்ட வெள்ளிய நிணத்தினை உருகச் செய்த சோற்றினைத் தேக்கிலை யிலிட்டு உண்ணுவர் (அக. 107:5). மான் அடி பதிந்த பள்ளங்களில் தலைவனால் பாய்ச்சப்பட்ட பகைவரின் குருதி வானின் கண்ணுள்ள மீன்களைப் போல மின் னியது (அக. 144:16). மலைப்பாறை முழையில் மூன்று குட்டிகளை ஈன்ற பெண்புலியின் பசியைப் போக்கு தற்கு ஆண்புலி, அறல்பட்ட கொம்பினையுடைய ஆண் மானின் குரலை உற்றுக் கேட்கும் (அக. 147:7). வாகை மரத்தின் கவடு, புள்ளிகளையும், வரிகளையும் உடைய கலைமான் தலையின் அடியிடத்தில் கப்பு விட்ட கொம்பு போன்றிருக்கும் (அக. 151:7). சுரத்திற் பகடுகள் இழுக்கும் வண்டி ஒழுகையினை ஏற்றத்தில் உரப்பியோட்டும் உப்பு வாணிகரின் ஓசையைக் கேட் டஞ்சி, இணை மான்களின் கூட்டம் கெட்டு ஓடியது (அக.173:11). வரகங் கொல்லையிற் களைகளைக் களை யும் ஓலைக் குடையைத் தலையிற் சூடிய உழவரின் தோற்றம், பரந்த கலைமான் கூட்டம் போன்றிருந்தது (அக. 194:6). நற்றாய் தன் மகளைப் 'பெண்மான் போன்ற பாவையுடைய மடப்பம் வாய்ந்தவள்' என்று குறித்தாள் (அக.195:6). செந்நாய் தாக்குதலாற் காற்றின் முன். பூளைப்பூவென விரைந்து அலறியோடிய, காணாதொழிந்த தன் இனமாகிய மான் கூட்டத்தைக் கூட்டற்கு ஆண்மான் மாலைப் போழ்தில் தன் ஆண் குரல் தோன்ற ஒலிசெய்து அழைத்தது (அக. 199:11). குட்டியீன்ற பெண்புலியின் பசியைப் போக்கு தற்கு இளைய மானாகிய இரையைக் கொணர்ந்து தர நடு இரவில் ஆண்புலி புறப்பட்டது (அக. 238:3). மலை மூங்கிலில் தாக்கிய மேல் காற்றின் ஒலியினை ஆணு டன் கூடிய மான் கூட்டம் இரை வேட்டெழுந்த புலி யால் பற்றிக் கொள்ளப்பட்ட கலையின் ஒலியாகக் கருதிவேறுவேறு வழிகளில் அலறி ஓடியது (அக. 249:18). சீறூர்ப்பெண்டிர் காடுகளில் திரிந்து, பல கிளைகள் பொருந்திய கொம்பினையுடைய முதிய மான்கள் உண்டெஞ்சிய சிறிய உணவுப் பொருளைக் கொண்டு வருவர் (அக.283:4). வண்டுகள் யாழிசை போல ஒலிக்கும் அழகிய இளவேனிற் பருவத்தில் மானினங்கள் இன்புற்றிருக்கும் (அக. 317:14). 'கார்ப் பருவத்தில் பெண்ணைப் பிரிந்திருக்கும் ஆண் மானைத் தலைவர் காணமுடியாது ஆகையினால் விரை வில் வருவர்', என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 183:4). மலையில் வருடை மானின் குட்டி தாயின் பாலை வயிறு நிறைய உண்டு மலை நிழலில் துள்ளி விளையாடும் (குறு. 187:1). நெய்தல் நிலத்தில் வளரும் அடும்பின் இலைகள் மானின் பிளவுபட்ட அடியைப் போன்றிருக்கும் (குறு. 243:1). 'பள்ளத்தின் நீரையுண்டு ஆண்மான் பிணவுடன் மகிழ்ந்திருக்கும் மாலைப் பொழுது வருவதற்கு முன் தேரினை விரைந்து செலுத் துக' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (குறு. 250:2). காட்டில் ஆண்மான் தன் பிணையுடன் அறுகம்புல்லின் மெல்லிய தண்டினை வயிறு நிரம்ப உண்டுத் துள்ளித்திரியும் (குறு. 256:3). தலைவியின் கண்கள், அவளுடைய தமையன்மார் துன்பத்தையும் மடப்பத்தையுமுடைய பெண்மானின் முன்னிலையிலேயே அதன் ஆணின் மருமத்தில் (உயிர் நிலையில்) அழுத்திக் குருதியோடு பறித்துச் சிவந்த அம்பைப் போன்றிருந்தன (குறு. 272:4). மழை பொழியும் கார்காலத்து மாலைப் பொழுதில், ஆண் மான்தம் பிணைகளைத் தழுவிக்கொண்டு மயக்கம் மிக்குக் காட்டிலுள்ள புதலில் மறைந்து ஒடுங்கி யிருக்கும் (குறு.319:1). சுரத்திற் செல்வோர் தலையை மோதியதால் குருதி படிந்த வாயையுடைய புலிக்குட்டி கள் மாலைப்பொழுதில் தமக்கிரையாக மான்களை எதிர்நோக்கி இண்டங்கொடியின் துதுகளில் பதுங்கி யிருக்கும் (நற்.2:6). சுரத்திலுள்ள குமிழ மரத்தின் வளைந்த மூக்கினையுடைய கனிகள் கீழே உதிர்ந்து இளமானுக்கு உணவாகும் (நற். 6:8). கடற்கரையி லுள்ள தாழை களிற்று யானையின் மருப்புப் போன்ற அரும்பு முதிர்ந்து, நல்ல பெண்மான் தலைசாய்த்து<noinclude></noinclude> 1wanu35obgi4e5jl7d8ensrwnpg8zbb 250 666033 1983533 2026-10-26T09:50:06Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மான் 107 மான் நிற்றல் போலத் தோன்றும் (நற்.19:1). அம்புபட்ட மான்பிணைபோலத் தலைவன்மீது கொண்ட வேட்கை யால் துன்புற்றுப் பெருமூச்செறிந்து தலைவி வருந் தினாள் (நற். 61:3). வெப்பமிக்க சுரத்தில் தோன்றும் பேய்த்தேரை மான்கூட்டம் நீர்ப்பரப் பென்று கருதிச் சென்றது (நற்.&4:5). மீன்பிடிக்கின்ற பரதவருடைய இளமகள், மான் போலும் ஒன்றோடொன்று மாறு பட்ட பார்வையுடைய கண்களைப் பெற்றிருந்தாள் (நற்.101:9). வேட்டுவச் சிறுவர் மானினங்களைக் கொல்லும் பொருட்டு மரங்களின் மீது விரும்பி ஏறினாற் போலப் பரதவச் சிறுவர் படகின் மேலேறிக் கொண்டு கடலின்மீது சென்று சுறாமீன் முதலியவற் றினைப் பிடித்துக் கொணர்ந்தனர் (நற்.111:4).நேற்று வரை, தான் வளர்த்த வயலைக் கொடியை ஆ தின்று விட்டதேயென வருந்தியழுத, மான் போன்று மையலைச் செய்யும் பார்வையுடைய என் சிறிய மகள். இன்று காளையொருவனுடன் காட்டில் செல்லும் வலி யளோ' என்று நற்றாய், உடன் போக்கறிந்து வருந் தினாள் (நற்.179:4). சேந்தன் தந்தையாகிய அழிசியின் ஆர்க்காட்டைப் போன்றவளாகிய தலைவி, வலை யிலகப்பட்டமானினது கண் போன்ற மருண்ட குளிர்ச்சி பொருந்திய கண்களை யுடையவள் (நற். 190:8). தன் காதலியையும், புதல் வனையும் மனத்திற் கொண்ட, வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'களர் நிலத்திலே சென்ற இளைய பெண்மான் தன் குட்டியோடு இனத்தினின்றும் பிரிந்து போயதைத் தேடும் அதன் ஆணைப்பார்' என்று கூறினான் (நற். 242:7). ஊடலைத் தீர்க்கும் பொருட்டுப் புதல்வனுடன் வந்தபரத்தையொழுக்க முடைய தலைவனைக் கண்ட தலைவி, பிணைமான் போல வெருண்டு நின்று மேலும் மிக்கு ஊடினாள் (நற்.250:9). சுரத்திலுள்ள குமிழ மரங்களை அழகிய பிணைமான்கள் உராய்த லினால் கலன் அணிந்த மடந்தையொருத்தியின் பொன் னாலாய கலன்களைப் பரப்பினாற்போல அம்மரங் களின் பழங்கள் உதிர்ந்து பரவிக் கிடக்கும் (நற்.274:3). தலைவி, கொம்பையூதி நாயையேவி வலிய மானை வேட்டையாடும் வேட்டு வனுக்கு மகளாவாள் (நற். 276:2). தலைவியிடம் தோழி, 'நமது பழமையான ஊர். மழை பெய்தால் காட்டிலுள்ள மான் இனங்கள் வந்து செறியுமாறு, பெரிய கதிர்களையுடைய நெல்லின் புது வருவாயினையுடையதாயும், பெய்யாவிடின், கழி யிடத்தே சேறு காய்ந்து, வெள்ளை உப்பு விளையும் புது வருவாயினையுடையதாயுமிருந்தது' என்று கூறினாள் (நற்.311:1). மலையிலுள்ள வேங்கை மரத்தின் பொன் போன்ற மலர்கள் மானினங்களின் பெரிய சுற்றத்திற்கு உணவாக அமையும் (ஐங். 217:2). பாலையில் தீப் போன்று வெப்பம் மிக்கு நிழல் ஒரு சிறிதும் இல்லாமையால் மடப்பமுடைய பிணைமான் தன் குட்டிகளோடு வாடியிளைத்தது (ஐங். 386:2). சுரத்தில் இரக்கம் காரணமாக ஆண் செந்தாய் குட்டிகளை யுடைய பெண்மானை இரையாகக் கொள்ளாமல் விலகிச் சென்றது (ஐங். 354:2). பிணைமான் விழி போன்ற நெடிய விழிகளையுடையோய்' எனத் தலை வன் தலைவியை விளித்துக் கூறினான் (ஐங்.360:5). புலிக்கு அஞ்சிப்பிரிந்து போய்விட்ட தனது பெண் மானை மீண்டும் தன்னிடம் வந்துசேரும் பொருட்டு ஆண்மான் தன் ஆண்மைத்தன்மை தோன்ற அழைக் கும் கொடிய சுரநெறிக்கண் தலைவன் தலைவியை அழைத்துச் சென்றான் (ஐங். 373:3). தன் மகளை நற்றாய். பெரிய மடப்பம் பொருந்திய பிணைமானை ஒத்தவன் என்று குறிப்பிட்டாள் (ஐங். 394:4). தலை வனுடன் உடன்போக்குச் சென்று மீண்டு வந்த தலைவி யிடம் 3தாழி, நீ சென்ற கொடிய சுரதெறியில் தண்ணீர் காண்டற்கு நெடுந்தொலைவு செல்லும் இயல்புடைய? மடப்பமுடைய மானினமும் கண்டிராத பெரிய நீர் நிலைகள் பலப்பல நிலைபெறுவனவாக என்று இறை வனை ஏத்தி அழுதுகொண்டிருந்த என்னைவிட நம் மூரார் பெரிதும் வருந்தினர் என்று கூறினாள் (ஐங். 398:2). தம் குட்டியை நடுவிலே கிடத்தி இருமருங்கும் கிடக்கும் கலையும் பிணைமானும் போலத் தம் புதல் வனை நடுவிலே கிடத்தித் தலைவியும், தலைவனும் பாயலிற் கிடந்தனர் (ஐங். 401:1). தலைவன் செல்லும் சுரநெறியிற் குட்டிகளையுடைய மானும் பினைகளும் களித்து விளையாடின (ஐங்.434:2). கார்காலத்தில் அழகிய இணைமான்கள் தம் குட்டிகளோடு கூடிக் குலாவின (ஐங்.493:2). பொரி மலர்ந்தாற் போன்ற புள்ளிகளையும் மடப்பத்தையுமுடைய மான்கள் ஏறுகளோடு பேய்த்தேரை நீரென்று கருதி ஓடும் இயல் புடையது கொடிய பாலைநிலம் (கலி. 13:3). பிரிவில் உடன் வருவதை மறுத்த தலைவனிடம் தலைவி, 'வேட்டை நாய் பிடித்த மான் அதற்குப் பயன்படாமல் வலைவீசும் வேடர்க்குப் பயன்பட்டதுபோல், என் நெஞ்சத்தை யான் அகப்படுப்பவும் அது என்வய மாகாமல், நின்னிடத்து வந்துவிட்ட அதனைப் பாது காத்துக்கொள்' என்று கூறினாள் (கலி. 23:17). இள வேனிற் காலத்தில், பெண்மானினது அழகிய நோக்குப் போன்ற நோக்கையுடைய மகளிரின் எயிறுகள் போல மணம் பொருந்திய மௌவல்முகை கள் மலர்ந்தன (கலி.27:3). மூங்கிலின் அணைபோலும் மெல்லிய தோளையும் மானினது நோக்கம் போலும் நோக்கினை யும் கொண்டு பரத்தையர் விளங்கினர் (கலி. 30:10). பாறையிலிருக்குங்குரங்கை மருண்டு நோக்கிவிட்டு, வருடைமானின் குட்டி ஏறியும், இறங்கியும் விளை யாடும் அழகையும், புள்ளிகள் பொருந்திய மானி னுடைய செவியைப் போல மூங்கில் முளையின் கண்ணைப் பொதிந்த பாளை கழன்று விழும் கவினை<noinclude></noinclude> bplzoofo969f71zz3hdi32qzno0w1u8 250 666034 1983534 2026-10-26T09:50:22Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மான் யும் உடையது தலைவனின் மலை (கலி. 43:14, 16). தலைவியைத் தலைவனிடம் சேர்த்த தோழீ, 'மலை யில் திரியும் வருடைமான் குட்டியை வளர்ப்பாரைப் போல, நீ அவளிடம் அன்பு பாராட்டி விட்டுப் பின் அவளைப் பிரிவாயாயின், என் தோழி யின் கவின் நீங்கி விடும்' என்று அவனிடம் கூறினாள் (கலி.50:21) 'கண்டவர் காதல் கொள்வதற்குக் காரணமாகிய மான் போலும் நோக்கினையுடைய வளே, அன்ன நடையும், மயிலின் சாயலும், புறவு போன்ற மடப்பமும் கண்ட வர்களைக் காமுறுத்தும் என்பதை நீ அறிவையோ; அறியாயோ' என்று தலைவன் காமஞ்சாலா இளை யோளிடம் கூறினான் (கலி. 56:17). ஒரு தலைவன் காமஞ்சாலா இளையோளிடம், 'மான்பிணையினது அழகினையுடைய வெருவின நோக்குப் போலும் நோக்கினையும், கொடியை யொக்கும் இடையினை யும் உடையவளே' என்று விளித்துக் கூறினான் (கலி. 58:2). அன்னச்சேவல் தன் பெடையுடன் குளத்திலுள்ள தாமரைப்பூவை வலம் வருதல், காதல் கொண்ட மான் போலும் நோக்கினையுடைய மங்கையொருத்தியைக் கைப்பிடித்து மணநாளில் வேள்வித்தீயை வலஞ்செய் யும் மணமகனைப் போன்றிருந்து (கலி. 69:4). 'பரத்தை மைத் தலைவனைக் குறித்து ஊடும் தலைவியிடம் தோழி, மான் போன்ற நோக்கினை உடையாய், நீ அழும்படி நின்னைக் கைவிட்டவன் பரத்தைமை யாலமையாமல் நாணமற்றிருப்பானாயின் அவனிடம் ஊடிப்புலப்பதால் யாது பயன்', என்று கூறி ஊடலைத் தீர்த்தாள் (கலி.87:11). கடவுளைக் காணச் சென்றிருந் தேன் என்று கூறிய பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவ னிடம் தலைவி, 'சோலையில் நீ கடவுளாகக் கருதித் தொழத் தக்க மான்பிணைபோலும் நோக்கினை யுடைய பரத்தையர் பலருளர்; அவருள் நீ கூறிய கடவுள் எந்தக் கடவுள்' என்று சினந்து வினவினாள் (கலி. 93:8). 'கொலைத் தொழிலுடைய ஏற்றைத் தழுவுமவன், வெருவுதலையுடைய பிணைமானோக்குப் போலும் நோக்குப் பொருந்திய இந்த நல்லாளையடையலாம்' என்று ஆயர் அறிவித்தனர் (கலி. 104:22). கணவன் பிரிந்ததாற் கலங்கிய காதலி ஒருத்தி, 'மாலைப் பொழுதே, என் கணவர் வாராது துயருறும் இவ் வேளையில், வெள்ளத்தில் அகப்பட்டுக் கரையேற மாட்டாத மானின் மருமத்திலே அம்பு எய்யும் கொடிய வனைப் போல மேலும் துயருறுக்க வந்தாயோ' என்று கூறிப் புலம்பினாள் (கலி. 120:11). வரைவு நீடியதால் வருந்திய தலைவியிடம் தோழி, 'இளைய மடப்பம் பொருந்திய பிணைமான் நோக்கின் இயல்பை வென்ற வளே, நினது தோளைக் கைவிட்டவனின் கொடுமை கூறி யான் பாடி ஊசலையாட்ட நீ நெடும்பொழுது ஆடு வாயாக' என்று கூறினாள் (கலி. 131:12).மையாகிய கரிய துகளால் அணியப்பட்ட இமைக்கும் கண்களை 108 மான் யுடைய மான் மறியாகிய வள்ளியை முருகன் களவில் மணந்தான் (பரி. 9:8). வையையாற்று நீரில் ஒரு தலை வன் பரத்தையரை அடுத்தடுத்துத் தழுவியதால் மான் மதச்சாந்து (கத்தூரிக்குழம்பு) பொருந்திய மார்பினை யுடைய அவனுடைய தோற்றம் தேனொழுகும் மலை யினையொத்திருந்தது (பரி. 16:44).வையையாற்றில் நீராடிய மகளிருட்சிலர், பரத்தையை நோக்கிக் 'கண் டாரை அழகால் கவரும் இயல்புடைய மான் போன்ற வளே, எதிர்த்தலைவிடு; காமுகர் நுமக்குத் தந்த பொருள்கள் நுமக்கே உரியவாம்' என்று கூறித் தலைவி யாற் சினம் மூட்டப்பெற்ற பரத்தையின் சினத்தைத் தணித்தனர் (பரி. 20:84). 3. யானை : 'பகைவரைக் கொல்லும் மானினை - யானையை - உடைய தலைவனே', என்று கோப் பெருஞ்சோழனைப் புல்லாத்தூர் எயிற்றியனார் விளித் தார் (புற.213:8). நெடிய கையையுடைய வலிய மானின் பகையால் வருந்திய ஆண் புலி, செந்நாய் அகப்படும் செவ்வியை எதிர்பார்த்திருந்தது (குறு. 141:4). கார்ப்பரு வத்தில் முல்லையின் அரும்புகள், காட்டின் புதர்களில் மலர்ந்து நல்ல மானின் புள்ளிகளையும், வரிகளையு முடைய புகர் முகம்போலத் தோன்றும் (நற்.248:2). 'நீலமலர் போன்ற கண்களையுடையவளே' என்று தோழி தலைவியை விளித்து, 'ஒப்பற்றவொருவன் வலியையுடைய மான் முதலியவற்றின் அடிச்சுவட் டைத் தேடுவானைப் போல என்னிடம் வந்து தனது காமநோயைக் குறிப்பால் கூறுவான்' என்று கூறுவா ளாய்த் தலைவியின் களவினையறிந்தாள் (கலி. 37:2). 4. விலங்கு: சிங்கம் உலாவும் மலைச்சரிவில் பிற யானை முதலிய மான் - விலங்கு - தொகுதி நடுக்குற்று ஒடுங்கிக் கிடப்பதைப் போல, இமயவரம்பன் நெடுஞ் சேரலாதனைக் கேட்ட அளவிற் பகைவேந்தர் கண் ணுறங்காமல் அஞ்சி நடுங்கிக் கிடந்தனர் (பதி. 12:5). பெரிய மலையின்கண் முகிலின் இடியோசையைக் கேட்டு மான் கூட்டங்கள் நடுங்கும் (பதி. 50:1). ஆளி யாகிய நல்ல மானின் குருளை (குட்டி) முலையுண் டலைவிடாத இளம் பருவத்தின் கன்னி வேட்டை யிலேயே பெரிய களிற்றியானையைக் கொன்றாற் போலச் சோழன் கரிகால் பெருவளத்தானும் இளம் பருவத்திலேயே சேர பாண்டியராகிய இருபெரு வேந்தரையும் வெண்ணிக் களத்தில் வென்றான் (பொரு.139). 'நள்ளிரவில் மான்கள் செல்லும் வழி யாகிய சிறு நெறியில் நீ வருவதை இனி ஒழிதல் வேண் டும் என்று தோழி இரவுக்குறியிடத்தே வரும் தலைவ னிடம் இரவுக்குறி மறுத்து வரைவு கடாயினாள் (அக. 168:14). 'யான் களவொழுக்கத்திற்குத் தடையாயிருப் பேன் என்று கருதித் தலைவனுடன் உடன்போகிய என்<noinclude></noinclude> pdv5nq05rn5xt0z4ctod6rbhrut92l0 250 666035 1983535 2026-10-26T09:51:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மான் மகள் செல்லும், மான்கள் இயங்கும் மலையடியின் சிறுநெறியில் அவர்கட்கு முன்னே சென்று, அச்சித் றூரில் உண்பிப்பேனாக' என்று மகட்போக்கிய தாய் கூறினாள் (அக. 203:13). 'இரவுக்குறியிடத்தே நீ வரும் காட்டின் சிறுநெறியில் மான்களோடு யானைகளும் திரியும்; அதனால் நீ தனியே வாராதே' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அக.318:1). ஆளியாகிய நல்லமானின் ஏறு, களிற்றியானையின் வெள்ளிய கோட்டினைப் பறித்து அதனுடைய குருத்தினை உண் ணும் (அக.381:1). அன்னை அழைத்து வந்த வெறி யாடும் வேலன், இந்நோய் முருகனால் ஆயது; இதனைத் தணிப்பன் என்று கூறினானேயானால், அவனிடம் 'நினது முருகன் கரிய அம்புடன் காட்டில் மான்கள் சென்றுள்ள அடிச்சுவடினைத் தொடர்ந்து வேட்டஞ் செல்லுமோ, என்று வினவினால் என்ன என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அக. 388:25). மலைப்பக்கத்தில் நல்ல ஆளி என்னும்மான் புலியா லடித்து வீழ்த்தப்பட்ட வலிய யானையைஇரைக்காக இழுத்துச் செல்லும் (நற். 205:2). 'என் கணவருடைய நாட்டில் உள்ள தழையுதிர்ந்து மூடிக்கிடப்பதும், மான் கள் உண்டு எஞ்சியதுமாகிய கலங்கிய சின்னீர்தானும், நமதூரின் தேன் கலந்த ஆன்பாலினும் இனிதாயிருந் தது' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 203:4). 5.சிங்கம் : யானைமேற் பாய்ந்த வலிமை பொருந்திய மானின் - சிங்கத்தின் - குருளை அவ்வியானையின் மத்தகத்தைக் கொள்ள விரும்பினாற்போலத் தொண்டைமான் இளந்திரையனும் பகைவரை வென்று முடிபுனைந்து கொள்வதை விரும்பினாள்; அவன் சந்து செய்தல் முதலியவற்றிற்கு உடன்படான் (பெரு.448). பிரிவின்கண் உடன் வருவேன் என்ற தலைவியிடம் தலைவன், 'மான் வடிவில் செய்த கால் களின் மேலுள்ள கட்டிலில் துயிலும் நீ, காட்டில் விலங் காகிய மானின் குரலைக் கேட்பின் அஞ்சி நடுங்கு வாயே' என்று கூறி மறுத்தான் (கலி. 13:16, 17). 6.புலி : நீலமணி போன்ற மிடற்றினையுடைய அந்த ணன் (சிவபெருமான்) கோடுகள் விளங்கும் வலிய மானின் - புலியின் - தோலை உடையாக உடுத்தியுள் ளான் (அக. க. வா.14). வாள் போன்ற வரிகளைக் கொண்ட வலிய மானின் கொல்லும் தொழிலை யுடைய உகிர் (நகம்) போன்று, முள் நிறைந்த முருங்கை மரத்தின் சிவந்த முகை தோன்றம் (அக. 99:1). குருதியை உண்ணும் விருப்பத்தோடு அச்சத்தைச் செய்யும் வலிய மான் தன் எதிரே களிறு வருவதை எதிர்பார்த்து நிற்கும் கொடிய சுரநெறியில் இரவுக்குறி யிடத்தே தலைவன் வந்தான் (நற். 192:1). 109 மிகுதி 7. அசுணமா (விலங்கு வகைகளுளொன்று; இசையறியும் இயல்புடையது) : 'ஒருவன் தான் வாசித்த யாழின் இசையைக் கேட்கும் மானை - அசுண மாவை பின்னர் அருளின்றிப் பறையை அறைந்து அதன் உயிரைப் போக்கியதைப் போல, என் காதல னும் முன் எனக்கு இன்பமளித்துப்பின் துயரைத் தந்து விட்டுப் பிரிந்தான்', என்று பிரிவால் வருந்தும் தலைவி யொருத்தி புலம்பினாள் (கலி. 143:10). மானம் பெருமை / சிறப்பு : கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் ஆற்றலைக் கண்டு, பகைவேந்தரும், அவருடைய மானம் பெருமை உடைய வயவரும் அஞ்சி ஏத்திப் பாராட்டினர் (பதி. 42:19). திருமாவள வனைத் திருமார்பின் மான மால் என்றேன்; தொழுத கையினின்றும் வளை கழன்றது என்று ஒரு தலைவி கூறினாள் (பொரு.வெ.2:3). மானவிறல் வேள் - 1. ஒரு குறுநில மன்னன் : அழும்பில் என்னும்ஊரையுடையவன் 'நிலனும் வளனும் கண்டு அமைகல்லா' விளங்கு பெருந்திரு வின் மானவிறல் வேள், அழும்பில் என்று மாங்குடி மருதனார் இவனையும் இவனது அழும்பிலையும் குறிப்பிட்டுள்ளார் (மது. 344). மி 2. மானத்தையும் வெற்றியையுமுடைய வேன் (நன்னன்) : பகைவரைப் பொறாமல் பொரும் போரினையும், வெற்றியுண்டாகும் வலிய முயற்சி யினையும் கொண்ட மான விறல்வேளின் (நன்ன னுடைய) கூத்தர் என்று கூறினால், அவன் அரண்மனை வாயிலில் நில்லாதே நும் மனைபோல உள்ளே செல் லலாம் என்று ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (மலை. 163:164). மிகுதி -மேம்பட்ட பொருள் : பொருள் கடைக்கூட் டிய நெஞ்சிற்குத் தலைவன், 'நெஞ்சே, என்காதலியின் அழகு கெடும்படியாகப் பிரிந்து சென்று, அரசாட்சி புரிவது போன்ற பெருஞ்செல்வம் எனக்குக் கிடைப்ப தாயினும் என் காதலியோடு மெய்யுடன் மெய் புகுவது போன்ற முயக்கத்திலும் மிகுதியை - மேம்பட்ட பொருளை - யான் கண்டதில்லேன்' என்று கூறினான் (அக.379:16). ஆயர், பல நிறக் காளைகளைத் தொழு வினுள் விட்டனர்; ஆய இளைஞரும் காளைகளை வென்றி கொள்ள வேண்டுமென்னும் மிகுதி தோன்றச் சினந்து ஆரவாரம் செய்து கொண்டே தொழுவினுள் புகுந்தனர் (கலி.105:27).<noinclude></noinclude> rx7alfyzr5c5ztsag0p9qdppsp34xy7 250 666036 1983536 2026-10-26T09:51:31Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிகுதியாள மிகுதியாள -பெரியோய் (விளி): பாண்டியன் நெடுஞ்செழியளைக் குடபுலவியனார் 'மிகுதியான, பெரியோய் - எனவழைத்து, நீ மறுமைச் செல்வத்தை விரும்பினாலும், உலகம் முழுவதையும் ஆளவேண்டு மென்று விரும்பினாலும், இவ்வுலகிற் புகழை நிலை நிறுத்த விரும்பினாலும், மக்கள் அனைவருக்கும் உணவைக் கொடுத்தவர் உயிரையும் உடம்பையும் கொடுத்தவராவார்; அவ்வுணவு மிகுதியாக விளையு மாறு நீரைத் தேக்கிக் குளம் வெட்டி வளம் உண்டாக் குக' என்று அறிவுறுத்தினார் (புற.18:17). மிகை-மிகுதி: செல்வக் கடுங்கோவாழியாதன், பகை நாட்டிடமிருந்து கொள்ளும் பொருள் மிகையாக மிகுதியாக - உண்டாகுமாறு தன் தானையைச் செலுத்தி ஒரே வளைப்பில் இரு பேரரசர்களை வென்றான் (பதி. 63:9). தம் குடிக்கு வடுவாமென்று மெய்யையோபேசி, தாம் வாங்கும் பொருளைத் தாம் கொடுக்கும் பொருட்கு மிகையாக வாங்காமலும், தாம் கொடுக்கும் பொருளையும் தாம் கொள்ளும் பொருட்குக் குறை யாகக் கொடுக்காமலும், பல பண்டங்களையும் வெளிப்படையாகக் கூறி விற்கும் நடுவுநிலைமை யுடைய வணிகர் திருமாவளவனின் காவிரிப்பூம்பட்டி னத்தில் வாழ்ந்தனர் (பட். 210). வையையில் வெள்ளம் வருவதைக் கேட்ட மதுரை மாந்தர் குதிரைகளிலும், யானைகளிலும் தேரிலும் விரைந்து சென்று வையைக் கரையில் மிகைமிகையாகக் குழுமினர் (பரி. 12:30 (2). வையையின் கரைகள் அழியும்படியாகச் செல்லும் நீர் மேலும் மேலும் வருவதால் அவ்வெள்ளத்தின் மிகை கரையடங்கும்படி தணிந்திலது (பரி.தி.2:67). மிச்சில் - 1. எஞ்சிய பொருள் : பாண்டியன் தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் மறவர் பகைவர் தம் விளைவயல்களுட் புகுந்து தம்மால் முடிந்தவரையில் எடுத்துக் கொண்டது போக மிச்சிலாகிய - எஞ்சிய பொருளாகிய - சிதறிக் கிடக் கின்ற பொருள்களையே பகைவர் எடுத்துச் செல்வர் (புற.23:6). பேரரசராயினும் எதிர்த்து வெற்றியுறும் வீறுடைய மறவனொருவன் இளைஞர் காலால் மிதித் துத் துவைத்தெடுத்த விளைவு குறைந்த வரகினைக் கொடுக்க வேண்டியவருக்குக் கொடுத்தது போக மிச் சிலைப் பசியோடு வந்த பாணர்க்களித்தான் (புற. 327:3). பலாப்பழத்தின் சுளைகளை உண்போர் உண்டு விட்டுப் போட்டுள்ள மிச்சிலாகிய பழங்களிலுள்ள விதைகளைப் பிரித்தெடுப்பதற்கு இளையோர் கடா விடும் ஆரவாரம் மலையிலெழுந்தது (மலை. 338:). குட்டிகளை ஈன்ற பெண்கரடிகள் உண்டு மிச்சிலாய இருப்பையின் வெள்ளிய பூக்களைப் பழையர் மகளிர் 110 மிச்சில் ழங்கி குழாயில் திரட்டிக் குன்றின்கண்ணுள்ள நோர் களின் தெருக்களில் கொண்டு சென்று விற்பர் (அக. 331:4). 'உடனழைத்துச் செல்க, என்று கூறிய தோழியை மறுத்து வந்த தலைவன் சுரத்தில், 'வேட்டையை மேற் கொண்ட செந்நாய் தோண்டி உண்டு மிச்சிலாய காட்டு மல்லிகை மூடிய அழுகல் நாற்றத்தையுடைய சின்னீரையல்லவா அவள் என்னுடன் வந்திருந்தால் உண்டிருக்க வேண்டும்', என்று வருந்திக் கூறினான் (குறு. 56:1), 'பெரியவர்களுக்கு (அந்தணர்களுக்கு) நீரோடு தானம் செய்து மிச்சிலாகிய பொருளையும், சோற்றையும் யாவருக்கும் வழங்கும் தந்தையின் மக ளாகிய தலைவியின் ஊர் முல்லை நிலத்தில் உள்ளது', என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் கூறினான் (குறு.233:5). மலைப்பக்கத்தையுடைய பாலையில் மிக்க பசியையுடைய செந்நாய் வாடிய மரையாவைக் கொன்று தின்ற மிச்சிலை வழிச்செல் வோர் உண்ணுவர் (நற். 43:4). மலையிடத்தே வேங்கை யின் கிளையிலுள்ள தேனடையில் தேனீக்கள் குறச் சிறுவர் வழித்துண்ட மிச்சிலை மந்தியின் குட்டிகள் வழித்துண்ணும் (நற். 168:4). மரலின் மொக்குகளைப் போன்ற அயரும்பு மலர்ந்த புன்னை மலர்களில் அணி பவர் அணிந்து மிச்சிலாக உள்ளன கிளைகடோறும் நெய் மிக்க பசியகாயாகத் தொங்கும் கடற்கரையை யுடையவன் தலைவன் (நற். 278:4). வயலில் மள்ளர் அறுக்கும் கதிரோடு அறுபட்டு அரிச்சூட்டோடு களத் தில் கிடக்கும் வெளிய ஆம்பற் பூக்களை அணிமையில் ஈன்ற ஆன் தின்று மிச்சிலாயவற்றை உழுதுவிட்ட ஓய்ந்த நடையுடைய பகடு தின்னும் (நற். 290:2). முருக வேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்தில் முருகவேளின் கொடி ஏற்றப்படும் யானைமீது பொற்குடையை மேலெழுத்துச் செய்யும் பூசைக்கண் அந்த யானை மிச்சிலாய கவளத்தை மணமான மகளிர் தம் கணவரின் அன்பைப் பெறுதற்கும், மணமாகாத மகளிர் நல்ல கணவரை அடைவதற்கும் உண்டனர் (பரி. 19:91). 2.உணவு : தலைவன், தலைவியிடம் 'மிடாக் கண்ணுள்ள சோற்றை விழாக்காலத்தில் இடுமாறு போலப் பலரும் வந்துண்ணத் திறந்து கிடக்கும் நம் வாயிலில் வருவோர்க்கெல்லாம் நெய்மலி சோற்றை நீ இடுகையாலே அவர் உண்டு எஞ்சிய மிச்சிலை - உணவை - நீயிட நான் உண்ணுதலை யானும் விரும்பு கின்றேன்' என்று கூறினான் (குறி. 206). 3. எச்சில் : வையையின் வெள்ள நீரில் மதுரையின் ஆடவரும் மகலிரும் ஊடியும், கூடியும், மகிழ்ந்தும். மணமாலைகளைச் சூடியும் ஆடுதலாற் சேற்றோடு கலங்கிய நீர் முழுவதும் மிச்சிலாகும்படி எச்சிலாகும் படி-பருகி உமிழ்ந்தது போன்றிருந்தது (பரி.தி.2:83).<noinclude></noinclude> l0gh6csdo8ehgr4p4sln1zzlz8sbd5l 250 666037 1983537 2026-10-26T09:51:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிசை மிசை-1. மேலிடம் : கடலில் வந்த கலத்தை, அதன் கூம்போடு மேற்பாயினையும் களையாமல், மிசைப் பாரத்தையும் அகற்றாமல் பரதவர் இடைப்புலப்பெரு வழிக்கண் அக்கலத்தைச் செலுத்திப் பொருள்களைச் சொரிவர் (புற.30:11). கண்டீரக் கோப்பெருநள்ளி, மிசையிலிருந்து (உச்சியிலிருந்து) ஆலித்து (ஒலித்து) இழிதரும் அருவியினையுடைய பெரிய மலைக் குரியவனாவான் (புற. 148:1). கொண்கானங்கிழான், போரிடத்துப் புறங்கொடா ஆண்மையையும், தூய ஆடையை விரித்தாற் போன்று நெருங்கி மிசையி லிருந்து வீழும் அருவியையுமுடைய மலை பொருந் திய கொண்கான நாட்டையும் உடையவனாவான் (புற. 154:11). வல்வில் ஓரியின் கொல்லிமலை உயர்ந்த மிசை யினை (உச்சியினை)யுடைய தாகும் (புற. 158:4). அசுரர் மறைத்த ஞாயிற்றைமீட்டு வந்து கண்ணன் (திருமால்) உலக இருளை நீக்கியதைப் போல, மலையமான் சோழியவேனாதி திருக்கண்ணன் பகைவர் கையகப் பட்ட சோழவளநாட்டை மூள்ளூர் மலைமிசையின் (உச்சியின்) கண் சோழனது திங்கள் போன்ற வெண் கொற்றக் குடையையுயர்த்திப் பகைவரை வென்று மீட்டுத் தந்து பெரும்புகழைப் பெற்றான் (புற. 174:13). 'காற்றினுங்கடுகிச் செல்லும் குதிரைகள் பூட்டிய கொடி அசையும் மிசையினை (உச்சியினை) யுடைய தேர் வேந்தரேயாயினும் எங்களை மதியாதோரை யாம் மதியோம்; எங்களை மதிப்போர் சிறு வேந்தரேயா யினும் அவரையே மதிப்போம்' என்று சோழன் குராப் பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமா வளவனிடம் கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் கூறினார் (புற.197:2). விச்சிக்கோன் பலாக்கனியை யுண்ட கடுவன், தனது மந்தியுடன் பொலிந்து மிக உயரத்தாலே முகிலாலும் மிசை (உச்சி) யறியப்படாத உயர்ந்த மலைப்பக்கத்து மூங்கி லினுடைய மிசையின் (உச்சியின்) கண் துயிலும் வளமான மலைக்குரியவ னாவான் (புற.200:4, 5). மீனை விற்று வந்த நெற்குவி யல்களால் முசிறிக் கடற்கரையில் உள்ள வீடும் பிசைத் தோணிகளும் பிரித்தறிய இயலாதபடி காண்பாரை மயங்கச் செய்யும் (புற. 343:2). மகட்கொடை நேராத வனுடைய ஊரின் மீது மகட்கொடை மறுக்கப்பட்ட வேந்தர் சினந்து, ஏனைய தானைகளுடனும் கொடி களையுடைய மிசையினைக் (உச்சியினை) கொண்ட தேர்களுடனும் போருக்கு வந்தனர் (புற. 351:2). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் போரிடும் போர்க்களப் பாசறையில் முரசுகள் மிசையி லிருந்து இடிக்கும் இடியோசை போல முழங்கின (புற. 373:1). கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவனைப் புகழும் புகழுரைகள், மலை மிசையிருந்து இழியும் அருவிபோல மாடங்களின் மேலே கொடிகள் அசையும்படியான தெருக்களையுடைய பகைவரின் 111 மிசை பழமையான நகரங்களெங்கும் பேசப்பட்டன (பதி. 47:3). போர்க்களத்தில் மலைபோன்ற யானைகளின் மெலெடுத்த வெற்றிக் கொடிகள் மலைமிசையி லிருந்து இழியும் அருவிகள் போல எங்கும் பரந்து பறந்தன (பதி.69:2). முருகப் பெருமானின் ஐந்தா மிணைக் கைகளிலொன்று தொடி நழுவும்படி மீமிசை சுழன்று களவேள்விக்கு முத்திரை கொடுத்தது; மற் றொரு கை இனிய ஓசையையுடைய மணியை ஒலிப் பித்தது (முரு.114). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற தெடுஞ்செழியன், கருங்கடலின் மிசை (உச்சியில்) கொடியையுடையவாய்ப் பாய்மரம் விரிக் கப்பட்டுக் கடுங்காற்றாலே செலுத்தப்படும், அயல் நாடுகளிலிருந்து உயர்ந்த பண்டங்களைக் கொணர்ந்து இறக்கும் மலை போன்ற பெரிய மரக்கலங்கள் கடல் நீரில் அசைந்து கொண்டிருக்கும் துறைமுகமாகிய சாலியூரை (நெல்லூர்) வெற்றி கொண்டான் (மது. 79). காவிரிப்பூம்பட்டினத் துறைமுகத்தில், அசையாத தறியினை அசைக்கும் களிற்றைப் போன்று, அசை கின்ற மரக்கலங்களிலுள்ள பாய்மரங்களின் மிசை வணிகர்தாம் விரும்பிய கொடிகளைப் பறக்கவிட்டிருந் தனர் (பட். 175). தாழ்வரையிலும், மலையின் மிசை மீலும் பலவிதமான ஆரவாரங்களும் (ஒலிகளும்) ஒன்று சேர்ந்து ஒலிப்பன மலையாகிய யானையின் பிளிற்றொலி எனக் கூறத் தக்கனவாய் விளங்கின (மலை. 346). பேராற்றலில் மிக்கவனும், பொதியில் மலைக்குரியவனும், பொன்னாலாகிய தேரினை ஊர்பவனும் ஆகிய திதியன் என்பானது வெற்றி முரசு போல ஒலிக்கும் மலை மிசையிலிருந்து வீழும் அருவி களையுடைய காடுகளைத் தாண்டித் தலைவன் பொரு ளீட்டச் சென்றான் (அக. 25:22). போரினை வெல்லும் சேரனுடைய கொல்லி மலையின் மிசையுள்ள மூங் கிலைப் போன்ற தோளையுடைய தலைவியைப் பிரியாதிருந்திருப்பாயின் நன்று; நீ அதைச் செய் திலையே' என இடைச்சுரத்தில் தலைவன் நெஞ்சிற் குக் கூறினான் (அக. 33:14). மலை மிசை உச்சியினின்று வீழ்ந்து புதிய மலர்களைக் காவிரியின் துறைகளிற் கொண்டு வந்து சேர்க்கும் காவிரியாற்றின் வெள்ளம் கடற்கரையினைக் கரைத்திடும் (அக. 126:3). பெரிய மலையின் மிசையதாகிய நெடிய வெள்ளிய அருவி கூத்தருடைய முழவைப்போல ஒலித்துப் பக்க மலை யில் விழுந்தது (குறு. 78:1). இரவுக்குறியில் தலைவன் சிறைப்புற மாகத் தோழி தலைவியிடம், 'தோள்வளை நெகிழ்ந்து, பசலையூர்ந்து நினக்கு எத்துயர் நேர்ந் தாலும், களிறு வலிய புலியைக் கொன்றதனால் தனது வெளிய மருப்பில் உண்டாகிய குருதிக் கறையை மலை மிசையிருந்து வரும் அருவியிற் கழுவும் வழியில் தலை வர் இரவில் வாராதிருப்பாராக' என்று கூறினாள் (நற். I51:4). பாணர் பரிசிலாகப் பெற்ற நல்ல குதிரைகளின்<noinclude></noinclude> nr8a6tbhud423nuom3v72tjkufw3h09 250 666038 1983539 2026-10-26T09:52:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிசை கவிந்த குளம்புகள் மோதுதலால் மலைமிசையுள்ள சிறிய வழி செப்பமாகியது (நற்.185:5). பகற்குறியில், மலையின் மிசை சமைத்த கட்டுப்பரணினை விட்டு வந்த தலைவியோடு, மரமேறுதலில் வல்ல குரங்கும் செறி வினால் ஏறமுடியாத மரங்கள் செறிந்த ஓரிடத்தில் தலைவன் முயங்கினான் (நற்.194:5). பொருட்பிரி விடை வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி, ஓங்கு மிசை யுடைய நமது இல்லிலிருந்து நாம் நம் தலைவரை நள்ளிரவில் நினைக்குந்தோறும், இனிமையான குரலு டைய பல்லி சுவரிலிருந்து நன்மையைக் கூறுகின்றது; ஆதலின் தலைவர் நின்னை முயங்குதற்கு விரைவில் வருவர் போலும்; கவலற்க' என்று கூறினாள் (நற். 333:9). கடலும் ஒலியடங்காது, தாழையும் மலர்ந்து மணத்தை வீசுகிறது, 'கரிய பெரிய பனையின் மிசை யிருந்து அன்றில் பறவைகளும் யான் துன்புறும்படி என்னருகில் வந்து ஒலிக்கும்; இவற்றால் எனக்குக் காமமோ பெருகுகின்றது, இதனைப் போக்கும் காத லரோ அருகிலில்லை; யான் எவ்வாறு உய்வேன்' என்று கூறித்தலைவி வருந்தினாள் (நற். 335:7). 'மாமரத் தினின்றும் தாமே வெம்பிக் காம்பிற்று வீழ்ந்த வடுக் களைக் குறவர்கள், பொறுக்கி ஓரிடத்தே தொகுத்து வைத்தற்கிடனான பக்கமலையினையும் மலைமிசை யினையுமுடைய நல்ல நாட்டிற்குத் தலைவராகிய காதலர் வரைவொடுவரின் யான் உயிர் வாழ்வேன் என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 213:4). தலைவன் பிரிந்து சென்றுவிட்டதையறிந்த தலைவி தோழியிடம், 'வெற்றி பொருந்திய மிசையினை யுடைய மலை பொருந்திய காட்டின் கண் உள்ள நற் பண்பில்லாத விலங்கின் கூட்டம் அறச்செயல் உடை யது அன்று ; அவ்வாறிருப்பின், நம்மைப் பிரிந்து தலை வர் செல்லுவதைக் கண்டபொழுது, 'காதலியைப் பிரிதல் அறச்செயலன்று என்று அவரிடம் கூறியிருக்க வேண்டுமல்லவா' என்று கூறினாள் (ஐங். 332:2). திருமாலின் திருமுடியின் மிசை, ஆதிசேடன் தனது ஆயிரம் தலைகளையும் விரித்து நிழல் செய்தான் (பரி. 1:2). வெள்ளிய சங்கினையொத்த நிறத்தினையும், உயர்ந்த மூங்கிற்கோல் மிசை உச்சி கட்டப்பட்ட யானைக்கொடியையும் ஆயுதமாகக் கலப்பையையும் உடையவனாகிய பலதேவனாகவும் திருமால் விளங்கு கின்றார் (பரி. 1:4). திருமாலின் ஆழிப்படை பகைவர் களின் தலைகளை, கரிய பனைகளின் மிசையுள்ள பதினாயிரக் கணக்கான குலைகள் இற்றுத் தரையில் உருள்வது போல உதிர்த்து அவர்களை அழிக்கும் (பரி 2:43). 2. மேடு: மிகுதியான சுமை ஏற்றப்பட்ட சகடத்தை ளைய ஏறுகள் வீறுடன் பள்ளத்தில் இழிந்தும் (இறங்கியும்) மிசையில் - மேட்டில் - ஏறியும் இழுத்துச் 112 மிசை செல்லும் போது அச்சு முறிந்தாலும், சகடம் ஊறு அடையாவாறு வணிகர் சேம அச்சினைப் பொருத்திச் செல்வர் (புற.102:3). நாடானாலுஞ்சரி, காடானாலுஞ் சரி; பள்ளமானாலுஞ்சரி; மிசையானாலுஞ்சரி; எந்நாட் டில் ஆடவர் நல்லவராக உள்ளனரோ அந்நாடே சிறப் புற்று விளங்கும் (புற. 187:2). முகில்கள் கீழைக்கடலில் நீரை முகந்து கொண்டு வந்து, மேலைக் கடலினருகே யுள்ள மலைகளை வளைத்து, இரவு, பகல் அறிய இயலாதபடி இருண்டு, பள்ளம், மிசை எங்கும் நீர் பெருகும்படி மழையைப் பொழிந்தன (மது. 240). பிரிவிடையாற்றாத தலைவி தோழியிடம், 'நம் முல்லை நிலத்திலுள்ள பள்ளங்களில் உள்ள தேரைகள் ஒலிக்கவும், மிசை நிலங்களிலெல்லாம் பறவைகள் ஒலிக்கவும் கார்ப்பருவம் தொடங்கியும் தலைவர் வரவில்லையே' என்று வருந்திக் கூறினாள் (ஐங். 453:1). 3. வானம் : நாஞ்சில் வள்ளுவனுக்குரிய நாஞ்சில் நாட்டில் மிசையிருந்து - வானத்திலிருந்து - பொழிந்த மழைநீர்கடலிலுள்ள முத்தினும் நத்தையினுட் சென்று முத்துக்களாகும் (புற.380:6). நீர்ப்பாயற்றுறை என்னும் துறைமுகப்பட்டினத்தில் நீராடும் மகளிர் போட்டு விட்டுப்போன பொன்னாலாய மகரக் குழையைச் சிச்சிலிப் (மீன்கொத்தி) பறவை தனக்குரிய இரை யாகக் கருதி எடுத்துச் சென்று வேள்விச் சாலையில் நட்டுள்ள வேள்வித்தூணில் தங்க, அதன் வாயிலுள்ள அக்குழை யவனர் தங்களின் மரக் கலக்கூம்பின் மேலிட்ட அன்னவிளக்குப் போலவும், உயர்ந்த மிசை யிடத்தே வைகறையில் தோன்றும் வெள்ளிமீன் போல வும் தோன்றியது (பெரு. 317). அல்லகுறிப்பட்டு மீண்ட தலைவனைக் குறித்துத் தலைவி தோழியிடம் கூறியதாகத் தோழி தலைவனிடம், 'மழைத்துளியை விரும்பி மிசை பாடும் வானம்பாடி போல யான் தலை வர் பால் அன்பு கொண்டு அவர்மீது காதலுடையே னாகவும் அல்லகுறிப்பட்டமைக்கு என்னைக் குறை கூறுகின்றாரே' என்று கூறினாள் (கலி. 46:20). 4.உணவு : கரும்பனூர் கிழான் நாட்டிலுள்ள உழ வர்தம் உண்கலத்திற் பெரிய கெடிற்று மீனாகிய மிசை யுடனே - உணவுடனே - இஞ்சி முதலிய பூவிரவிய கள் நிறைந்திருக்கும் (புற. 384:9).இளஞ்சேரலிரும் பொறை நாட்டிற் பழங்களும், கிழங்குகளுமாகிய மிசை அற்றுப்போகாமல் எப்பொழுதும் கிடைத்தது (பதி.89:4).பிரிவுணர்த்திய தலைவனிடம் தோழி, 'ஐய நாம் ஓமையின் நிழலில் அன்றொருநாள் இருந்த பொழுது, நம்மை நடுக்குறுத் தாது வந்து தழையை ஒடித்து மிசையாகக் கொண்ட களிறு பிளிறியதைக் கேட்ட பிடியானை அவ்வொலியை வேறாகக்<noinclude></noinclude> 6qbcd9hca10v4zdayn7kltq9mt5icry 250 666039 1983540 2026-10-26T09:52:45Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிசையர் கருதியதனை நீவிர் அறிந் தீரன்றோ' என்று கூறித், தலைவன் பிரியின் தலைவியும் வேறாகக் கருதுவள் என்பதை உணர்த்தினாள் (நற்.318:5). நாரையால் உண்ணப்பட்டு எஞ்சிய யாமையின் ஊனினைப் பறையை முழக்கும் தொழிலாளர் தமது இராக்கால மிசையாகச் சேர்த்து வைத்தனர் (ஐங். 81:2). தலைவன் பெரிய மலையின் மிசையதாகிய அருவி, கூத்தரது முழவைப்போல ஒலித்துப் பக்க மலையின் கண் வீழும் மலைக்குரியவனாவான் (குறு. 78:1). நெடிய மலையின் மிசையதாகிய, பிறவுயிர்க்குத் தீங்கு செய்யாத இயல் பினையுடைய மலையாட்டினைக் கண்டு தினையிற் பாய வரும் கிளி அஞ்சியது (ஐங். 287:1). மிசையர்-மேலிருப்போர் : வையையில் வெள்ளம் வரக் கண்ட மதுரை மைந்தரும், மகளிரும் தம்மை அணி செய்து கொண்டு, குதிரைகளை ஊர்வாரும், யானைகளின் மிசையராயும் - மேலிருப்போராயுமாகச் சென்று நீர்த் துறையையடைந்தனர் (பரி.தி.2:14). மிசையான் - மேலிருப்போள் : தூய இனிய புகை விசும்பினைப் போர்த்தது போலவும், பகலைச் செய் பவனாகிய ஞாயிறு பாம்பின் வாய்ப்பட்டதைப் போல வும், குதிரை மிசையானாகிய - மேலிருப்போனாகிய - நன்னன் பிரிவால் அவன் மனைவியரின் மாமை நிறத்தின் மீது பசப்பு ஊர்ந்தது (மலை.வெ.1:3). மிசையோர் -மேலிருப்போர் : வையையில் வெள்ளம் வரக்கண்ட மதுரை மகளிருட் சிலர் ஒப் பனை செய்து கொண்டு மெல்லிய நடையையுடைய குதிரையின் மிசையோராய் - மேலிருப்போராய் - துறையையடைந்தனர் (பரி. 12:26). மிசையோன் - மேலிருப்போன் : 'கூற்றம் போன்ற களிற்றின் மிசையோனாகிய - மேலிருப்போனாகிய இவன் யாரென்குவையாயின்; மயிலினம் வயல் களிலே உதிர்க்கும் பீலிகளை நெற்சூட்டோடு உழவர் தொகுத்தற்கும் கொழுவிய மீனும், கள்ளும் எங்கும் நிறைதற்கும் காரணமான வளமுடைய சோணாட்டிற் குத் தலைவனாவான்' என்று உறையூர் ஏணிச்சேரி முட மோசியார் சேரமான் அந்துவஞ்சேரலிரும்பொறை யிடம், சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி யைப் பற்றிக் கூறினார் (புற.13:4). மிசைவு - உணவு : குரங்கு பிளந்துண்டதால் பீறிய முழவுபோலத் தோன்றும் பலாப்பழம் அதன் பெருமையால், குறவர்க்குச் சிலநாளைக்கு இட்டு 113 - உணவு வைத்துண்ணும் மிசைவு மலைக்குரியவன் பாரி (புற. 236:2). மிஞிறு ஆகும் வள மிஞிலி - குறுநில மன்னன் : பாரம் என்ற ஊரைக் காப்பவன் என்பதால் (நற்.265) இவனைக் குறுநில மன்னன் என்பர். இவன் நன்னன் என்பானின் நண்பன், நன்னனுக்காகப் பாழி என்னுமிடத்தில் வெள்ளம் போன்ற சேனையையுடைய, எயினன் என்பானைக் கொன்றான். இவன் வாய்மை பொருந்தியவன் (அக. 142) என்றும், நெடுந்தேர் மிஞிலி (அக. 148) என்றும், பகைவர் அரண்களை வென்று கடந்த பெரிய தானை களையுடைய போர் அடுதலின் வல்ல மிஞிலி (அக. 181) என்றும், யானைப்படையையும், தேர்ப்படையை யுமுடைய மிஞிலி (அக.208) என்றும், போரில் வெல் லும் பயிற்சியையுடையவன் (அக. 396) என்றும், கலை மானைக் குறிதவறாமல் எய்யும் அம்பினையுடைய வீரர்கட்குத் தலைவன் (நற். 265) என்றும் சிறப்பிக்கப் படுகின்றான். அக. 262-ஆம் பாடலில் அன்னிமிஞிலி என்பாள் பெண்பாலாகப் பேசப்பட்டுத் தன் தந்தை யின் கண்ணைப் பிடுங்கிய கோசரைத் திதியன் என் பானைக் கொண்டு பழிதீர்த்துக் கொண்டாள் என்று வருகிறது. ஆனால் நற்றிணையில் பாடப்பட்டோர் பகுதியில் அன்னி என்ற தலைப்பில் (தலைப்பு 4), அன்னியின் புதல்வனாகிய மிஞிலி என்பவன் என்று இப்பெயர் ஆண்பாலாக் குறிக்கப்பட்டுள்ளது. மிஞிறு - 1. வண்டு : பொற்கம்பியினையொத்த முனுக் கிய நரம்பினையும், மின்னலைப் போன்ற தோலினை யும்,மிஞிற்றின் வண்டின் - குரல் போன்ற ஓசையையு முடைய சிறிய யாழையுடையவன் பாணன் (புற. 308:2). யாழோசை போன்ற ஒலியினையுடைய மிஞிறு கள் ஆரவாரிக்கும்படி அகிலின் நெய்ப்புக் கலக்கப் பெற்றதும், பல்வண்ண மலர்களைச் சூடப்பெற்றது மாகிய குஞ்சி (தலைமுடி) யுடையவனாய்த் தலைவன் வந்தான் (குறி. 111). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனுக் குரிய நறவென்னும் ஊரினுக்குச் செல்லும் நெறியில், புறத்தே மிஞிற்றினம் மொய்த்திருக்கும்படியாக மரத் தில் பழுத்திருக்கும் தேன் நிறைந்த முட்டை போன்ற இனிய கனிகள் உணவாகி வழி நடப்போரின் களைப் பைப் போக்கும் (பதி. 60:4). இளஞ்சேரலிரும்பொறை யின்நாடு, உரிய காலத்தில் மழை தவறாது பெய்தலான் காட்டில் ஆணும் பெண்ணுமாகிய மான்கள் களித்துத் திரியவும், பறவைகளும்,மிஞிறுகளும் மரக்கிளை களில் ஆரவாரிக்கவும், வறுமை என்பது இல்லை யாகிப் பல ஊழிக்காலமாய் விளங்கியது (பதி. 89:3). மிஞிறுகள் மொய்க்கும் மதம் வழியும் கன்னத்தினை யுடைய யானையின் பூண்பூண்ட பெரிய மருப்பு ஓடி<noinclude></noinclude> l63ghmy3eprmjmuak9iw3tdv4ploq40 250 666040 1983541 2026-10-26T09:53:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிடல் யும்படி அழித்தவன் கொடுமுடி என்பான் (அக.159:16). 'மகட்போக்கிய தாய், கொடிய பாலையின் வெப் பத்தையாற்றாத மிஞிறுகள் மொய்க்கும் கன்னத்தினை யுடைய களிறு தன் பெரிய கையினால் துழாவிப்பார்த்த கிணற்றினைத் தன் காதலன் நோண்டுதலால் ஊறிய தெளிந்த உவரையுடைய, குறைக்குடமாக முகக்கப் பட்ட நீரை வெப்பத்துடன் மூச்செறிந்து பருகினளோ' என்று வருந்திக் கூறினாள் (அக. 207:8). சுறாமீன் கொடியையுடையவனின் (காமன்) நிறம்போல, மிஞிறுகள் மொய்க்கும்படியான, காஞ்சிப் பூக்கள் இள வேனிற் பருவத்தில் மலர்ந்தன (கலி. 26:3). நரம்பின் இனிய இசையைத் தாளங்கெடாதவாறு நிறுத்தவும் குழலோசைபோல் ஓசை எழுப்பும் மிஞிறுகளோடு தும்பிக் கூட்டமும் ஒன்று கூடி ஒலித்தபடியே மலர்த் தேனை மாந்துமாறு இளவேனில் வந்தது (கலி. 33:23). ஊக்கமுடையான் ஈட்டிய செல்வத்தை அவனால் உண்பிக்கப்படும் பெரியோர் இருந்து உண்பதுபோல மிஞிறுகள் மலர்களில் அமர்ந்து தேனை உண்ண இள வேனில் வந்தது (கலி. 35:2). முருகவேளுக்குரிய திருப் பரங்குன்றத்திற்கும் மதுரைக்கும் இடைப்பட்ட வழி யில் குழலும் யாழும்போல் தும்பிகளும், வண்டுகளும் மிஞிறுகளும் இசைபாடின (பரி.8:23). 2.தேனீ: தேனிழிந்த மலைபோல மிஞிறு - தேனீ- மொய்க்கும் மதநீரையும் புண்வழலை வடியும் பெரிய தலையையுமுடைய இளங்களிற்றைச் சேரமான் யானைக்கட்சேஎய் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை பெற்றிருந்தான் (புற.22:6). மிடல்-வலிமை : தேர்வண்மலையன், பகைவரது 114 மிடலை - வலிமையை -அழித்த ஆண்மையுடை யோன் (புற.125:5). சோழன் செருப்பாழியெறிந்த இளஞ்சேட்சென்னி, தென்திசைக்கண்ணிருந்து வந்து குறும்பு செய்த பரதவர் என்ற குறுநிலமன்னரின் மிடலை அழித்தவனாவான் (புற.378:1). இமயவரம் பன் நெடுஞ்சேரலாதன், பகைவருடைய வளமான நாடுகளின் அழகை அழித்து, அந்நாடுகளில் பேய்கள் திரியும்படியாகவும், நெருஞ்சி எங்கும் படர்ந்திருக்கும் படியாகவும் செய்து, அந்நாடுகளைக் கருதிச் செல் வோருடைய உள்ளத்தின் மிடலைக் கெடுத்து உடல் நடுங்கச் செய்வான் (பதி. 13:18). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல், நெடுமிடலஞ்சி என்பானின் கொடிய மிடலை (வலியாற் செய்யும்போர்) அழித்து அவ னுடைய நாட்டைக் கைப்பற்றிக் கொண்டான் (பதி. 32:10). ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதன் பகைவர்கட்குக் குன்றுகளின் வாழும் நஞ்சினையுடைய பாம்புகளை நடுங்குவித்து அவற்றின் மிடலையழிக்கும் பெரும் முழக்கத்தையுடைய இடியினைப் போன்றவனாவான் மிடறு (பதி.51:27).ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதன், பகைமற வர்களின் மிடல் கெடும்படியாகப் பொருதழிக்கும் பொழுது, அவருடைய உடற் குருதி, அவனுடைய பனந்தோட்டு மாலைமீதும், வீரக் கழலின்மீதும் துளிக்கும் (பதி. 57:1). இளஞ்சேரலிரும்பொறை. அயிரை மலையிலுள்ள கொற்றவையைப் பரவியும், கடல்வழி வந்து பொருத பகைவர் கெட வேற் படையைச் செலுத்தியும், நிலத்தில் வந்து பொருத பகைவரது மிடலையழித்தும், மலையிலும், நிலத் திலும் இருந்த பகைவரின் அரண்களைக் கைப்பற்றி யும், தாம் பெற்ற பெருஞ்செல்வத்தைப் பலருக்கும் வழங்கும் திண்ணியோராய முன்னோரின் வழிவந்தவ னாவான் (பதி.90:21). 'பரத்தையிடமிருந்து போந்த தலைவனிடம் ஊடியதலைவி, நீ பரத்தையரோடு நீராடியதாலேற்பட்ட அலர், நீடூருக்குரிய எவ்வி என்பான் பகைவருடைய மிடலை யழித்தபொழுது, அரிமணவாயில் உறத்தூர் என்னுமிடத்தே அவன் அளித்த கள்ளோடு கூடிய பெருஞ்சோறு வழங்கிய பகற்பொழுதில் எழுந்த ஆரவாரம் போல் இருந்தது' என்று கூறினாள் (அக. 266:12). பிரமன் முதலான தேவர்கள், அடங்காது அழிவு செய்யும் அவுணர்களின் மிடலை அழிக்குமாறு சிவபெருமானை வேண்டினர்; அவரும் அவ்வரக்கர் வாழும் முப்புரங்களை எரித்து அழித்தார் (கலி. 2:2). 'கொடிய மிடலினையும் கலப்பைப் படையினையுமுடையோனின் துழாய் மாலை போல, வெண் கடப்ப மரத்தின் கிளைகளிற் கூட்டமாய் வாழும் மயில்கள் அழகு விளங்க ஆரவாரிக் கும்படி இளவேனிற் காலம் வந்தது' (கலி.36:1). மிடறு - கழுத்து : அரிய தவத்தையுடையராகிய இறை வன் நஞ்சினது கறுப்பு திருமிடற்றை கழுத்தை அழகு செய்தலும் செய்தது; வானோரை உய்யக் கொண் டமையின் அது அந்தணராற் புகழப்படும் (புற.1:5). மூவெயிலை (திரிபுரத்தை) யழித்த கரிய திருமிடற்றை யுடைய இறைவன் நெற்றிக் கண்ணைப்போல் மூவேந் தருள்ளும் மேம்பட்டவன் பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன் (புற. 55:4). 'நெல்லிக்கனி யின் சிறப்பினைக் கூறாமல், தான் நீண்டகாலம் வாழ வேண்டுமென்ற அவாவில், தான் உண்ணும்படி அதனைக் கொடுத்த அதியமான் அஞ்சியை ஒளவை யார், நீலமணிபோலும் கரிய திருமிடற்றினையுடைய ஒப்பற்ற இறைவனைப் போல நீ நீண்டகாலம் நிலை பெற்று வாழ்வாயாக' என்று வாழ்த்தினார் (புற.91:6). அதியமான் தனக்குப் பிறந்த தவமகனைப் போர்க்களத் திலுண்டான மிடற்றின் கண்ணதாகிய பசிய புண்ணோ டேயே வந்து பார்த்தான் (புற.100:2). வள்ளலும், மற வனுமாகிய ஒரு தலைவனது ஊர், வரி பொருந்திய மிடற்றினையுடைய பாம்பு வாழும் புற்றிடத்திற்குச்<noinclude></noinclude> c0udn730tz402ab5o8v6001is2a1tmz 250 666041 1983542 2026-10-26T09:53:26Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிடறு செல்ல அஞ்சுவதுபோலப் பகைவர் நெருங்குவதற்கு அஞ்சும் தன்மையதாகும் (பு. 208). சோழன் செருப் பாழி எறிந்த இளஞ்சேட்சென்னி, பரிசிலர்க்களித்த அரிய கலன்களே, அணியுமுறையறியாது, அரைக்கு உரியவற்றை மிடற்றில் அணிந்தும், மிடற்றிற்கு உரிய வற்றை அரையில் அணிந்தும் அப்பரிசிலர் சுற்றம் தடு மாறியது என ஊன்பொதி பசுங்குடையார் கூறினார் (புற.378:16,17). மறையிசை பொருந்திய நீலமணி போலும் மணிமிடற்று அந்தணன் (சிவபெருமான்) செவ்வான் போன்ற மேனி, பிறைபோலும் எயிறு, பிறையொளிரும் சென்னி, புலித்தோலாடை ஆகிய வற்றைக் கொண்டு விளங்கினான் (அக.க.வா. 15). ஒலிக்கும் மணிகட்டிய மிடற்றினையுடைய ஆனினம், தம் மடியில் நிறைந்துள்ள பாலைக் கன்றுகள் அருந்து வதற்கு விரைந்து தம் மனை தோறும் மாலைப்போதில் விரைந்து சென்றன (அக. 54:9). யானை தன் காலால் உதைத்து உண்டாக்கிய புழுதியினை, விடியலில் ஞாயிற்றின் ஒளியில் கரிய மாலை போன்ற மிடற்றினை யுடைய சிவந்த குறும் பூழின் சேவல் தனது சிறிய பெடையுடன் குடையும் (அக. 63:7). பிரிவிடை ஆற்றா ளாய தலைவி தோழியிடம், 'தோழியே எருமையினது மிடற்றின்கண் கட்டப்பட்ட மணி அது நடு இரவில் இயங்குதோறும் ஒலிக்கும் இக்காலத்திலும் காதலர் வரவில்லையே' எனக் கூறி வருந்தினாள் (குறு. 279:2). உருக்கும் நெய்யிற் பாலைச் சிதறினாற் போன்று கடை கின்ற குரல் பொருந்திய மிடற்றினையுடைய கானங் கோழிச் சேவல், மழைபெய்து சுவறாத ஈரமணலைக் கிளறி நாங்கூழ்ப்புழுவைத் தன் பெடைக்கு ஊட்ட வேண்டி அதனைக் காதலோடு நோக்கியது (நற்.21:7). அந்தணர்கட்கு நுண்பொருளை விளக்கியும், கங்கை யைச் சடையில் ஏற்றும், முப்புரத்தை எரித்தும் ஊளி யது போரைக் கொண்டும் விளங்கும் இறைவன் சிவ பெருமான் நீலமணி போன்ற திருமிடற்றினையுடைய வன் (கலி.1:4).ஆயர், கணிச்சிப் படையையுடையோ னுடைய நீலமணிபோலும் மிடற்றின் அழகுபோலக் கழுத்தில் கருநிறம் பெற்ற குரால் நிறக் காளையை, எனைய காளைகளோடு ஆயர்குல இளைஞர் அஞ்சும் படி தொழுவினுள் விட்டனர் (கலி. 105:13). பிரி விடைக்காமம் கைமிக்க தலைவியொருத்தி, என் சிற்றி லிளுள்ளே காதல் கைகூடுமோ என்று யான் கூட லிழைத்துப் பார்க்கும்போது இருகோடும் ஒன்று கூடாத பிறையைக் கண்டு, இது பின்பு விசும்பில் முழு மதியாய் என்னை வருத்துமென்று கருதி, அதை என் துகிலால் அகப்படுத்தக் கருதிய பொழுது, இதை அகப் படுத்தினால் நீலமணிபோலும் திருமிடற்றினையுடை யோன் (சிவபெருமான்) தான் சூடுதற்குக் காணானாய் அலையுமே என்று கருதி, அதை அவனுக்குக் கொடுத்து உபகாரியாவாய் என்று என் நெஞ்சிடம் கூறினேன் என் 115 மிடை றுரைத்தாள் (கலி. 142:27). முருகப் பெருமான், இமய மலைச் சிகரத்தில் கார்த்திகை மகளிர் அறுவரிடத்தே நீலமணி போலும் மிடற்றினையுடைய அண்ணலுக்கு மகனாகத் தோன்றினார் (பரி.9:7). வையையில் வந்த வெள்ளம் மலர்களையும், மற்தவற்றையும் கொணர்ந்து திருமருத நீர்ப்பூந்துறை யில் குவிப்பதால், அத்துறை கள்ளை வாயிற் கொண்டு பருகும் நில மகளின் மிடறு போன்றிருந்தது (பரி.11:29). மிடா - அகல்வாய்ப் பெருங்கலம் (பானை) : தலை வன் தலைவியிடம், 'நின்னை மணந்து கொண்டு, விழாக் காலத்தில் குழுமியுள்ள மக்களுக்கு மிடாவின் கண் - அகல்வாய்ப் பெருங்கலத்தின் கண் - உள்ள சோற்றை இடுமாறுபோல, நாள்தோறும் நம் இல் லிற்கு வருவோர்க்கெல்லாம் உணவளித்து எஞ்சியதை நீயிட நான் உண்ணும் இல்லற வாழ்வை விரும்புகின் றேன்' என்று கூறினான் (குறி. 201). மிடை - பரண் : இரவுக்குறியில் தோழி செவிலிக்குரைப் பாள் போன்று தலைவன் கேட்ப வரைவுகடாவு வாளாய்த் 'தாயே, தலைவி மலையினின்று இறங்கும் மயிலைப் போன்று மிடையின்கண் - பரணின் கண் - இருந்து கீழிறங்கி வந்ததைக் கண்டேன் என்று சொல்லி அவளைத்துன்புறுத்தாதே; நீ கண்டது மலையுறை தெய்வம் போலும்' என்று கூறினாள் (அக. 188:6). ஆயர் குல இளைஞர் ஏறு தழுவுவதைப் பெடையை யொத்த நம் மகளிர் காணும்வகை நின்றுபார்க்கும் மிடை யினைப் பெற்றார்களானால் மிகவும் நன்று என்று மகளிரின் சுற்றத்தார் கூறினர் (கலி. 102:16). ஆயர்குல இளைஞர்கள் கொல்லேறு தழுவுவதைக் காண அக்குல மகளிர் மிடையின்கண் ஏறி இடம் பிடித்தனர்; அவர்கள் மிடையில் அமர்ந்தவுடன், பல்வேறு நிறங்கொண்ட காளைகள் புகுந்தஅத்தொழுவம், சிங்கமும், குதிரை யும், களிறும், முதலையும் கலந்து போரிடும் மலைச் சாரல் போற் காட்சியளித்தது (கலி. 103:9, 10). ஆயர், மகளிர் விண்மீன்களைப் போன்ற ஆயம் சூழ வெண் மதி போல மிடையில் ஏறி அமர்ந்தனர் (கலி. 104:27). காளையை அடக்கும் கருத்தோடு மிடை விட்டிறங்கி, வெள்ளிய காளைமீது பாய்ந்த கருமேனி ஆயனை, அவன் பாய்ந்தது பொறுக்காத வேறொரு கரிய காளை அவனைத் தாக்குவது, வெண் திங்களை விழுங்கும் அரவினை அழித்து அகற்றும் நீலவண்ண நெடுமால் போல் தோன்றும் (கலி. 104:33). தன்மீது பாய்ந்து தன் கழுத்தை இறுகப் பிடித்துக் கொண்ட ஆயனோடு மிடையை நோக்கிப் பாயும் வெள்ளைக் காளையின் தோற்றம், விண்ணில், பாம்பின் வாய்ப்பட்ட வெண் மதி, அப்பாம்போடு உலாவருதல்போல் காட்சியளித் தது (கலி.105:44).<noinclude></noinclude> bssw9tnqddh5f5cpiuftx5dl77ir5kq 250 666042 1983543 2026-10-26T09:53:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிதவை மிடைந்தவை செறிந்தனவாகிய சொற்கள் : தோழி தலைவனிடம், 'தம் தகுதிக் கேற்பச் செயல் முடிப்பது பெரியோர் ஒழுக்கமாகும்; அத்தகைய பெரி யோராகிய நின்னிடத்து இத்தகைய பொய்யோடு மிடைந்தவை - செறிந்தன வாகிய சொற்கள் - தோன் றின் இவ்வுலகில் மெய் எங்கு உளதாகும்' என்று கூறி னாள் (அக.286:16). மிதப்பு - நீர் மேற்கிடக்கும் பொருள் : தேரினை விரைந்து இழுத்துச் செல்லும் குதிரைகளின் வாயி லிருந்து வெளிப்படும் நுரை, பாலினைக் கடையும் பொழுது எழும் வெண்ணெயாகிய பெரிய மிதப்பினை நீர்மேல் கிடக்கும் பொருளை ஒத்திருந்தது (அக. 224:6). மிதவை - 1. கூழ் : பாண்டியனுக்குரிய தென்னாட்டில் அவரை கொய்பவர் வரகரிசிச் சோற்றையும், வேளைப் பூவைத் தயிரில் பெய்து அட்ட புளித்த மிதவையையும் கூழையும் உண்பர் (புற. 215:4). உழவர், விடியலில் தொழில் செய்த களைப்பு நீங்கும்படி மாங்காயில் புளிப்பினைச் சேர்த்து உண்டாக்கிய சாரத்தை அருந்தி, கொள்ளையும், பயற்றையும் பாலுடன் கலந்து அட்ட வெள்ளிய அவிழ் மிதவையை - கஞ்சியை - உண்டு மருதமர நிழலில் தங்கியிருந்தனர் (அக. 37:13). பகற் குறியிடத்தே வந்த தலைவனிடம் தோழி, 'தலைவ, நீ இரவில் திரும்பிச் செல்லுவதன் ஏதமஞ்சிய தலைவி யின் அவலம் அழிய, இரவில் எம்மூரில் தங்கிச் செல்க; மீனை விற்று வந்த நெல்லின் மாவைத் தயிரிட்டுப் பிசைந்த மிதவை நினது குதிரைகளுக்கு உணவாகும்' என்று கூறினாள் (அக. 340:15). 2.சோறு: 'நீவிர் நன்னனின் நாட்டகத்தே, யாட்டின் திரளுள்ள இடத்திற்கு இரவில் சென்றீராயின், அங்குள்ள யாட்டிடையர் நும்மைக் கண்டவுடன் தாம் முன்பே அட்டு வைத்திருந்த பாலையும் மிதவையை யும் - சோற்றையும் - நுமக்குத் தந்து உண்பிப்பர்' என்று ஆற்றுப்படுத்தும் கூத்தன் கூறினான் (மலை. 417). 'நன் னனின் நாட்டு ஊர்களின் குடிலில் வதியும் குடிகளிடம் இரவில் செல்லுவீராயின், முங்கிலரிசியினாலும், தெஸ் லின் அரிசியினாலும் அடப்பட்ட மிதவையில் அவரை விதையால் அட்ட புளிங்கூழ் சொரியப்பட்ட உணவைப் பெறுகுவிர்' என்று ஆற்றுப்படுத்தும் கூத்தன் கூறினான் (மலை. 435). வதுவை (திருமணம்) நிகழும் இல்லின் முற்றத்திற் பெரும் பந்தரிட்டு, அதில் மணலைப் பரப்பி, விளக்கினை ஏற்றிவைத்து, உழுத் தம்பருப்பால் அட்ட உழுத்த மிதவையோடு (களி), பெருஞ்சோற்றையும் உண்பர் (அக. 86:1). 116 மிலேச்சர் மிதவையர் - தெப்பத்தையுடையவர் : வையையில் பெருவெள்ளம் வந்ததையறிந்த மதுரை மைந்தரும், மகளிரும் நீராடற்பொருட்டு வெள்ளிய நெட்டி களானே செய்யப்பட்ட மிதவையராய் - தெப்பத்தை யுடையவராய் - சென்றனர் (பரி. 6:35). மிதி - செருப்பு: பூழி நாடு மிதி - செருப்பு - அல்லாத செருப்பு என்னும் பெயருடைய மலையைக் கொண்டி ருந்தது (பதி.21:23). மிதிதோல் - உலையின் துருத்தி : தலைவி தோழி யிடம், 'மாலைப் பொழுதில் யான் தனியே இருக்கும் படி தலைவர் பிரிந்ததால், உலையிற் செறித்த மிதி தோலைப் - துருத்தியைப் - போல என் நெஞ்சம் எல்லையில்லாது வருந்துகின்றது' என்று கூறினாள் (குறு. 172:6). மிதியற் செருப்பு - செருப்பல்லாத செருப்பு: செருப்பெனப் பெயரிய மலை (வெளிப்படை) பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன், பல ஆனிரைகளை யுடைய கோவலர், ஆனிரைகளைப் புல்லில் மேய விட்டு, கற்கள் உயர்ந்த காட்டில் ஒளி திகழும் மணி களைப் பெறும் மிதியற் செருப்பு - செருப்பு அல்லாத செருப்பு -எனப் பெயரிய மலையையுடைய பூழி நாட்டவர்க்கு வேந்தனாவான் (பதி. 21:23). மிதுனம் - மிதுன ராசி : மழை பொழிதற்கான கோள் நிலையில், பொருள்களை ஆராய்ந்தறிகின்ற புந்தி என்னும் பெயருடைய புதன் மிதுனத்திலே - மிதுன ராசியிலே - நிற்றல், இராகு மதி மறையும்படி வருதல், அகத்தியன் என்னும் மீன் உயர்ந்த தன் இடத்தைக் கடந்து மிதுனத்தைச் சேர்தல் ஆகியன நிகழும் நிலை ஒரு பகுதியாகும் (பரி. 11:6,12). மிரியல் - மிளகு : சுங்கங்கொள்வோராகிய விற்படை வீரர் காவல் காக்கும் பெரிய காட்டு வழியில், இரு புறமும் பலாப்பழங்கள் தொங்குவது போல அளவா லொத்த மிரியலின் - மிளகின் - சுமைகள் தொங்க விடப்பெற்ற கழுதைத் திரளோடு வணிகர் செல்வர் (பெரு. 78). மிளகு காண்க. மிலேச்சர் - சரவாசிகள் (துருக்கர் என்றும் கூறு வர்): வலிமை வாய்ந்த யவனரால் (சோனகர்) ஒப் பனை செய்யப்பட்ட மாண்புடைய பாசறையின் இல் லிலே மணிவிளக்கு எரிகின்ற உள்ளறையாகிய பள்ளி<noinclude></noinclude> rw8vmzy52ivgsct510n20c2ls7t23lu 250 666043 1983544 2026-10-26T09:54:05Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிளகு யறையில் ஊமையராகிய மிலேச்சர் - சரவாசிகள் - பாது காவலராக இருக்க, வேந்தன் பள்ளி கொண்டிருந்தான் (முல். 66). மிழலை - 1. மிழலைக் கூற்றம் என்னும் நாடு : பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனால் கவர்ந்து கொள்ளப்பட்ட எவ்வி என்னும் வள்ளலுக்குரிய மிழலை - மிழலைக் கூற்றம் ஆண்டுள்ள மகளிர் பனைநுங்கின் நீர், கரும் பின் சாறு, இளநீர் ஆகிய மூன்றையும் உண்ணும்படியான வளத்தையும் வாய்க்கால்களையுமுடைய தாயிருந்தது (புற.24:19). 2. குழவி பேசும் மழலை போலும் இனிய சொல்: தோழியால் குறை மறுக்கப்பட்ட தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறுவானாய், 'தினைக் காவல் புரியும் மழலை மாறாத இளமடத்தையாகிய என் காதலி பேசும் மிழலையை - மழலைபோலும் இனிய சொற் களைக் - கிளிகளும் அறிந்திருப்பனவே; அவ்வினிய குரல் என் அருகிலிருந்து மிழற்றின் அன்றே என் காமநோய் தீரும்' என்று கூறினான் (நற்.209:5). மிளகு - கார்ப்புச் சுவையுள்ள கறிப்பொருள் : கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனுடைய வயவர் பகையரசருடைய பெரிய தலைகளை, உலக்கையால் இடிக்கப்பட்ட மிளகைக் - கார்ப்புச் சுவையுள்ள கறிப் பொருளைப் - போலத் தாம் ஏந்திய தோமரத்தால் இடித்து, அவரை அழித்தனர் (பதி. 41:21). பழுத்த மிளகுகள் உதிர்ந்து கிடக்கின்ற பாறையிலுள்ள சுனை யின்கண் வீழ்ந்த மாங்கனியாலும், வண்டுகள் சிதறிய தேனாலும், பலாவின் தீம் பழத்தாலும் விளைந்த கள்ளினைக் கள்ளென்று அறியாது நீரென்று பருகிய மயில் ஊர்களின் விழாக்களில் மூங்கில் கயிற்றில் ஏறி ஆடுகின்றவள் தாளம் தவறியது போல ஆடித்தளந்ததது (குறி. 187).நன்னன் வேண்மானின் அரண்மனை வாயிலில் வந்து குவிந்த பல்வேறு வகையான கையுறைப்பொருள்களுள் கரிய கொடிகளில் கொத் தாகக் காய்த்துள்ள பசிய மிளகுகளும் இருந்தன (மலை. 521). மிளகினைப் போன்ற கார்ப்புச் சுவை யுடைய உகாயின் காயை அறியாதுண்டபுறா தின்ற வெறுப் பினால் மறுக்கமுற்றுத் துன்புற்றது (நற்.66:1). தோழி தலைவனிடம், 'பெரும, நீ நின்னுடைய தோழி கொடுத்த காமநோயைக் களையாயோ என என்னிடம் கேட்கின்றாய்; மிளகுக் கொடி, உறங்கும் புலியின் முதுகைத் தடவும் முகில் சூழ்ந்த மலைத் தலைவனின் மகளாகிய அவள், யான் கூறும்படியான எளியளல்லள்; எனக்குக் கண்கண்ட கடவுளேயாவள்', என்று கூறி னாள் (நற். நெருநல்:8). மிரியல் காண்க. 117 மிளை மிளிர்ப்பு -கீழ்மேலாக்குதல் மலைச் சுளையிலுள்ள காந்தள் மலர்க்கொத்தை, மாணிக்கம் விளங்கும் படத்தையுடைய பாம்பு நீர் உண்பதாகக் கருதி, அப்பாம்பினையழிக்க மழைக்காலத்தின் இடியேறு பெரிய மலைகளை மிளிர்ப்பு - கீழ் மேலாக்குதல் - போல் முழங்கும் ஒலியைக் கேட்டுக் கானவர் துயில் எழுந்தனர் (கலி.45:4). மிளிர்வை - கறித்துண்டு (குழம்பிலிடுவது) : "உழவர், வைகதையில் சோற்றோடு ஆணத்தில் இட்ட வரால் மீனினது மிளிர்வையையும் - கறித்துண்டுகளை யும் - உண்டு உழத்தியோடு நாற்று நடும் பொருட்டு வயலிற்குச் செல்வர்' (நற்.60:4). மிளை-காவற்காடு : பாதலம் வரை சென்ற அகழியை யும், வானைமுட்டுவது போன்ற மதிலையும், வானில் மீன் பூத்தாற்போன்ற சூட்டினையும், வெயில் நுழைய முடியாத மிளையையும் - காவற் காட்டினையும் கொண்டது கானப்பேரெயில் என்னும் அரண் (புற. 21:5). பண்ணன் என்னும் வள்ளலுக்குரியவலார் என்னும் ஊர், அரண் சூழ்ந்த வன்னிலத்தில் அமைந்து, பொருதற்கரிய மிளையை உடையதாகும் (புற.181:5). வேந்தர் தானையுடன் ஒன்று திரண்டு தன்மீது வந் தாலும் தாங்கக் கூடிய, குறையாத வள்ளன்மையுடைய தலைவனது ஊர், கடத்தற்கரிய மிளையை உடைய தாகும் (புற.325:13). அரிய போரிற் பகைவர் அழியு மாறு தாக்கி, அவர்தம் யானைகளின் பொற்பட்டங் களைப் பறித்து வந்து பரிசிலர்க்கு நல்கும் வள்ளலாகிய ஒரு தலைவனின் ஊர், கடத்தற்கரிய மிளை உடையதா யிருந்தது (புற.326:7). சேரமான் சிக்கற் பள்ளித்துஞ்சிய செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், வேந்தரை வென்று வரின், மிளையின் அயலிடத்தேயுலவும் யானைப் படையையுடைய தன் பகைவேந்தர் தனக்குத் திறை யாகக் கொடுத்தவற்றைப் பரிசிலர்க்கு வழங்குவான் (புற.387:9).இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், பகை வரின் நாடுகளை வென்று, புலவர்க்கும், கூத்தர்க்கும், குதிரை, யானை, தேர் முதலிய பரிசில்களை நல்கி, அப்பகைவரின் மிளையும், ஆழ்ந்த கிடங்கும், நெடிய மதிலும், ஞாயிலும் கொண்ட மதிலினுட்புக்கு நகரங் களைத் தீயிட்டு அழித்தான் (பதி. 20:17). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரலின் கடல் போன்ற தானை, வாட்படையை மதிலாகவும், வேற்படை மிளையாக வும், அம்புகள் முள்வேலியாகவும், ஏனைய படைக் கருவிகளை அகழியாகவும், முரசங்களை இடியேறாக வும், காலாட்படையை அரணாகவும் கொண்டு முழு முதலரணமாக விளங்கியது (பதி.33:7).இளஞ்சேர லிரும்பொறை, சோழ, பாண்டியரோடு விச்சி என்ற<noinclude></noinclude> b9tqwlrc2thaijmwbkkq2geiuuopeq3 250 666044 1983545 2026-10-26T09:54:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983545 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிளை குறுநில மன்னனையும் அழித்ததோடு, பகைவர்புகுதற் கரிய மிளையுடைய மலையிடத்தமைந்த ஐந்து மதில் களையும் அழித்தான் (பதி. ப. 9:5). சேரன் தன் தானை யோடு வருவதையறிந்த நெடிய மதிலையும், ஞாயிலையும், மிளையையும், கிடங் கினையுமுடைய பகைவர் நெஞ்சழிந்து, நிலை தளர்ந்து நடுக்கமெய் தினர் (பதி.தி.2:12). தொண்டை மானிளந்திரையன் நாட்டிலுள்ள எயினர் அரண், பொருந்திய உயிர் வேலி யினையும், அதனைச் சூழ்ந்த மிளையுடைத்தாகிய பக்கத்தினையும் கொண்டிருந்தது (பெரு. 126). தொண்டைமானிளந்திரையனது காஞ்சி மாநகரம், மிளை சூழ்ந்துள்ள பக்கத்தினையுடையதா யிருந்தது பெரு.401).பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற நெடுஞ்செழியன், பகைவரால் நெருங்குதற் கரிய மிளையினையும் கிடங்கினையு முடைய அரண் கள் பொருந்திய பகையரசர்களை வென்றான் (மது. 64). தலைவி எழும்பில் போன்ற குறையாத புதுவருவாயை யுடையதும், வேளாண் குடிப்பரப்பினையுடையதும், யானை படியும் குளத்தினையுடையதும், நெருங்கிய மிளையினையுடையதுமாகிய குடவாயில் என்னும் ஊரையொத்தவளாவாள் (அக. 44:17). ஆதன் எழினி என்பானுக்குரிய செல்லூரிலுள்ள இளைய கோசர் புலிநகக் கொன்றைப் பூவினையும், குவளைப் பூவினையும், மிளையுடைய முல்லை நிலத்தே பூத்த முல்லை மலர்களோடு சேர்த்துக் கண்ணியாகக் கட்டி யணிந்து விளையாடுவர் (அக. 216:10). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'தலைவர் பகலில் நம்முடன் விளையாடி, இரவின் நிலவொளி யில் பிரம்பு பொருந்திய மிளையினையுடைய சாரல் பொருந்திய நெறியில், வேங்கை மலர்கள் புலியுடம் பின் புள்ளிகளைப் போலத் தோன்றலின் பெண் யானை கள் அஞ்சியோடும் சோலையினையுடைய மலையி லுள்ள தனதூருக்குச் சென்றாலும் செல்லட்டும்' என்று கூறினாள் (அக. 228:9). வெற்றி வேலினையும், மழை போலும் அம்பினையும், தோற்கிடுகினையுமுடைய சோழரது வல்லத்துப் புறத்தேயுள்ள மிளையின் கண் வந்தடைந்த ஆரியரது படை உடைந்தோடியது (அக. 336:21). பாலை நிலவழியே புணர்ந்துடன் போவாரைக் கண்ட கண்டோர் 'பிடி போன்றவளின் துணைவ, ஞாயிறும் மறையும், வணிகரைக் கவரும் ஆறலை கள்வரின் தண்ணுமை முழக்கத்தை மிளையிடத்தே கேட்பாயாக; ஆகவே, செல்லாதே'என்று கூறினர் (குறு. 390:5).தலைவன் பாங்கனிடம், 'கழைக் கூத்து ஆடும் கயிற்றின் மீது தொங்கும் குரங்குக் குட்டியைக் கண்ட குறச் சிறார் தாளத்தைக் கொட்டும் குன்றின்கண் மிளை சூழ்ந்த சிற்றூரில் என் காதலி உள்ளாள், அவள் கையிலுள்ள என் நெஞ்சத்தை அவளன்றி வேறு யாராலும் விடுவிக்க இயலாது' என்று கூறினான் (நற். 118 மிளைப் பெருங்கந்தன் 95:7). பாண்டியன் மாறன் வழுதி பனகவரது மிளையின் வலிமையினை யானைப்படை கொண்டு அழித்துப் பல அரண்களைக் கைப்பற்றிக் கொண்டான் (நற். 150:2). 2. நிரை (ஆனிரை) : 'நன்னன் நாட்டிலுள்ள காட் டிடத்தே நீவிர் செல்லின் மிளையினை - நிரையினை - உடைய கோவலர்தம் மகளிர் சொரியும் ஆவின் பாலை அருந்தி நடை வருத்தம் நீங்கப் பெறுவீர்' என்று கூத் தனை ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (மலை. 409). 3. மிளை என்னும் நாடு : தலைவி தோழியிடம், 'வெட்சிப் பூக்கள் குருந்த மலர்களோடு கற்பாறை யிலே பரந்து கிடக்கும் மிளையின் - மிளை என்னும் நாட்டின் - பாலை நெறியில் மேட்டிடத்தே தழைத் துள்ள மரலைக் கடித்துண்ணும் பெண்ணுடன் கூடிய ஆண் மான்கள் திரியும் காட்டினைக் கடந்து தலைவன் சென்றான்' எனக் கூறினாள் (அக. 133:16). மிளைக்கந்தன் - ஒரு புலவர் : இவரது ஒரே பாடல் சங்க நூல்களுள் ஒன்றான குறுந்தொகையில் (196) இடம் பெற்றுள்ளது. களவுக் காலத்தில் தலைவியின் கைப்பட்ட வேப்பங்காய் வெல்லக்கட்டி போலத் தலைவனுக்கு இனிப்பதும், கற்புக் காலத்தில் பாரியது பறம்பு மலையின் குளிர்ந்த சுவைமிக்க சுனை நீரைக் கொடுத்தாலும் அது அவனுக்கு வெப்பத்தையுடைய தாகி உவர்ப்பதுமாக அமையக் கூடிய மனவேறுபாட் டினைத் தோழி கூற்றில் வைத்து இப்பாடல் விளக்கு கிறது. மிளை என்பது ஓரூர். கந்தன் என்பது இயற் பெயர். மிளைப் பெருங்கந்தன் என்பவரும் இவரும் வேறுபட்டவராவர் என்று அறிஞர் கூறுகின்றனர். இப்பாடலில் பாரியைச்சுட்டியிருத்தல் கொண்டுஇவர் பாரியின் காலத்தவராயும், அவ்வள்ளலால் ஆதரிக்கப் பெற்றவருள் ஒருவராயும் இருத்தல் கூடும் என்பதனை உணர முடிகிறது. 'ஏனது சுவைப்பினும் நீ கை தொட் டது, வானோர் அமுதம் புரையுமால் எனக்கு' என்று தலைவன் தலைவியைப் பாராட்டுவான் என்னும் தொல்காப்பியக் கற்பியல் (நூற்பா 146) இலக்கணத் திற்கு இவரது பாடல் எடுத்துக்காட்டாக விளங்கு கிறது. மிளைகிழான் நல்வேட்டனார் – ஒரு புலவர் நல்வேட்டனார் காண்க. மிளைப் பெருங்கந்தன் - ஒரு புலவர் : இவரது மூன்று பாடல்கள் குறுந்தொகையுள் (136,204, 234) இடம் பெற்றுள்ளன. காமத்தின் தன்மையை அறியார்<noinclude></noinclude> k08qjsqdymc4bd6pn1j427p220nchba 250 666045 1983546 2026-10-26T09:54:51Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மிளைவேள் தித்தன் அதனை இகழ்ந்து கூறுவர். காமம் வருத்தமும், நோயு மன்று. அடங்கியிருந்த யானையின் மதம் தழை யுணவை உண்டபொழுது வெளிப்பட்டதைப்போல, ஊழின் வலியால் உரிய தலைவியைக் காணும் பொழுது தலைவன் உள்ளத்தில் அடங்கியிருந்த காமம் வெளிப்படும் என்று காமத்தின் இயல்பினை இவர் கூறும் முறை (குறு. 136) சிறப்பாக உள்ளது. மேலும் காமம் முற்றா இளம்புல்லை மூதாதைவந்தாங்கு, நினைக்குங் காலத்தும் புதிய இன்பந்தருவதாகும் என்றும் காட்டியுள்ளார் (குறு. 204) ஞாயிறு மறைந்து, செவ்வானம் வந்து, முல்லையரும்பு மலரும் பொழுதையே மாலைக்காலம் என்பர்; ஆனால், காத லரைப் பிரிந்த காதலியர்க்கு விடியலும், பகலும்கூட மாலைக்காலமாகும் என்று தலைவி கூற்றில் (குறு. 2H)இவர் கூறியிருப்பது சுவைத்து மகிழத்தக்கதாகும். மிளை என்பது ஓரூர். மிளைக்கந்தன் வேறு; இவர் வேறு என்று கூறுகின்றனர். மிளை கந்தன் காண்க. மிளைவேள் தித்தன் - ஒரு புலவர் : மிளை என்பது ஒரூர்;வேள் என்பது மண். இவர் மண்ணை உழும் வேளாள மரபினராவர் என்று கருதப்படுகிறார். பாறை யின் மீது செங்காந்தள் படர்ந்து மலர்ந்திருப்பது, போரில் புண் பெற்ற யானையின் புள்ளிகள் பொருந் திய முகத்தை யொத்துள்ளது என்று இவர் கூறும் உவமை (குறு. 284) நயப்பாடு மிக்கதாய் உள்ளது. இவர் பாடிய ஒரே பாடல் குறுந்தொகையுள் இடம் பெற் றுள்ளது. மிறை - வளைவு : மறவனொருவன் போரிற் பகை வனின் யானையை வாளால் வெட்டி வீழ்த்தியதால் மிறையான - வளைவான - வாளைப் பிணமான யானை மருப்பினிடையே கொடுத்து அக்கோணலை நிமிர்த்தி மீண்டும் போருக்கு ஆயத்தமானான் (புற. 284:6). மின் - 1. மின்னல், மின்னற் கொடி, மின்னுதல் : சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் யானை மலை போலத் தோன்றும்; தானை கடல் போல முழங்கும்; கூரிய முனையையுடைய அவனதுவேல், விட்டுவிட்டுமின் - மின்னலைப் - போல ஒளி வீசும் (புற.42:4). கணியன் பூங்குன்றனார், 'எமக்கு எல்லாம் ஊர்; எல்லாரும் சுற்றத்தார்; மின்னுடனே முகில் மழையைப் பொழிதலால் பெருகிவரும் பேரியாற்றின் வெள்ளத்தின் வழியே மிதவை (தெப்பம்) செல்லுவது போல அரிய உயிர் ஊழின் வழியே செல்லுமென் பதைப் பெரியோரின் நூலினால் தெளிந்தோமாதலாற் பெரியோரை மதித்தலும், சிறியோரை இகழ்தலும் இலம்' என்று கூறினார் (புற. 192:6). பொற்கம்பியினை 119 மின் யொத்த முறுக்கிய நரம்பினையும், மின் போன்ற தோலினையும் வண்டிசை போலும் இசையினை யுமுடைய சிறிய யாழை சீறியாழ்ப்பாணன் கொண்டி ருந்தான் (புற.308:2). சேரமான் கடலோட்டிய வெல் கெழுகுட்டுவன், யானையை முகிலாகவும், மறவர் பகைவர் மேல் எறிதற்காக ஏந்திய வாள் மின்னாகவும் விளங்கப்போரிற் பகைவரை வென்றான் (புற. 369:4). மேகம் மின்னை உமிழ்ந்தாற் போன்ற ஒளி திகழும் அணிகளை அணிந்துள்ள ஆயத்தார் புடைசூழ இளஞ் சேரலிரும் பொறையின் தேவி விளங்கினாள் (பதி. 81:26). ஐவகையாய் ஒப்பனை செய்யப்பட்ட முடி யினையுடைய முருகவேளின் சென்னியில் ஒன்றற் கொன்று மாறுபட்டு விளங்கும் அழகிய மணிகள் மின் போன்று பொலிவுற்று விளங்கின (முரு. 85). கடல் நீரை முகந்து கொண்டு வானத்தே குழுமிய முகில்கள், முருகன் வேற்படை போன்று மின் பொருந்திய தொகுதிகளையுடையனவாய்த் தலைவனது மலைமீது பொழிந்தன (குறி. 53). வழிபாடில்லாத வேந்தர் தம் அரசிழத்தலின் தம்முடைய ஒளிகெட்டுப் பின்னர் அந்த மின் விளக்கம் தோன்றும்படி தம்முடிமீது சூடின வீரக்கழலையுடையவன், திருமாவளவன் (பட்.292). கடல்நீரை முகந்து சென்ற கரிய முகில், ஒளிமிக்க மின் னுடன் வலமாக எழுந்து சென்று ஒலித்து ஞாயிற்றின் வெம்மையால் வருந்திய பிடி களிற்றுடன் படிந்து விளையாடும்படி மழையைப் பெய்தது (அக. 43:2). கிளி போல் பேசும் வாயையும், கயலைப் போன்ற கண் களையும், முகில் போன்ற கூந்தலையும்,மின் (மின்னற் கொடி) போன்ற இடையையுமுடைய தலைவியின் பின்சென்று ஏங்கி நிற்கும் நெஞ்சமே' என்று தலைவன் தன் நெஞ்சினை விளித்துக் கூறினான் (அக.126:21). முகில், அறநெறிவேந்தரின் மறவர் போரின்கண் உறை யினின்றும் உருவி வீசுகின்ற வாளைப் போலச் செறி வுடையதாய் மின் முதலிய தொகுதி கொண்டு விளங் கியது (அக.188:7). கழற்காலையும், மின் போன்று ஒளிரும் வேலையுமுடைய தலைவன் முன்னே செல்லத் தலைவி பின்னே பல மலைகளையுடைய காட்டினைக் கடந்து உடன் போக்குப் போயதாகத் தாய் கூறினாள் (அக.203:10). 'துன்பத்தால் அழுது கொண் டும், பசலை பாயப் பெற்றும் இருக்கும் என்காதலியின் மின் ஒத்த கூந்தல் ஒப்பனை எய்தி, அவள் மகிழ பாகனே தேரை விரைந்து செலுத்துவாயாக' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (அக.234:18). வினை முற்றிய தலைவன் தேர்ப்பாக னிடம், 'பாக, என் காதலியின் துன்பம் நீங்கத் தேரின் உருளை மின் (மின்னக்கொடி) கொடி போன்று தோன்றுமாறு விரைந்து செலுத்துக! என்று யான் கூறத் தேரினை விரைந்து செலுத்திக்கொண்டு வந்துசேர்ந்த நீ வாழ்வாயாக!" என்று கூறினான் (அக. 254:14). மலை<noinclude></noinclude> dm9v6aczdy7p0kzupwgwzs9v0ou84ze 250 666046 1983547 2026-10-26T09:55:11Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "முடித்துக் கொள்ளுபவர்கள் ‘தறுவாய்க்கான தோற்றுவிப்பாளர்கள்’ (Occasional Promoters) எனக் கூறப்படுகின்றனர். பொதுவாக இவர்கள் தனி வாணிகத்தையோ கூட்டாண..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்றுவிப்பாளர்‌|108|தோற்றுவிப்பாளர்‌}}</noinclude>முடித்துக் கொள்ளுபவர்கள் ‘தறுவாய்க்கான தோற்றுவிப்பாளர்கள்’ (Occasional Promoters) எனக் கூறப்படுகின்றனர். பொதுவாக இவர்கள் தனி வாணிகத்தையோ கூட்டாண்மையையோ தொழில் விரிவு கருதி நிறுமமாக மாற்ற விழைபவர்களாவர். ஒரு நிறுமத்தை உருவாக்க முன் தொழில் நுட்ப ஆய்வை மேற்கெள்ளுவதற்காக அமர்த்தப்படும் பொறியர்கள் வழக்கறிஞர்கள், தணிக்கையார் போன்றோர் பிறகு அந்நிறுமத்தைக் கூட்டுருவாக்கம் செய்யும் பொழுது, அதன் தோற்றுவிப்பாளர்கள் வரிசையில் சேர்த்துக் கொள்ளப்படுகின்றனர். இவர்களும் தறுவாய்க்கான தோற்றுவிப்பாளர்களே. அது போலவே முதலீடு செய்வதற்கான சூழ்நிலை மிகவும் சாதகமாக இருக்கும் பொழுது புது நிறுமங்களைத் தோற்றுவிப்பதில் முதலீட்டாளர்களே முனைந்து ஈடுபடலாம் இவர்களும் இவ்வகையைச் சேர்ந்தவர்களே. நிதியத் தோற்றுவிப்பாளர்கள் அல்லது முதலீட்டுத் தோற்றுவிப்பாளர்கள் என்ற சிறப்புப் பெயரால் இவர்கள் கூறப்படுகின்றனர். இவ்விரண்டு வகைகளுக்கும் இடைப்பட்ட மூன்றாம் வகைத் தோற்றுவிப்பாளர்களும் உள்ளனர். இவர்கள், தாம் உருவாக்கும் நிறுமங்களின் நிருவாக முகவராக வர வேண்டும் என்பதற்காக அவற்றைத் தோற்றுவிப்பர். இவர்களை ‘நிருவாக முகமைத் தோற்றுவிப்பாளர்கள்’ (Managing Agency Promoters) எனக் குறிப்பிடலாம். <b>ஊதியம்:</b> தோற்றுவிப்பாளர் ஊதியம் பெறும் உரிமையிருந்தும் அவரது ஊதியத்தை நிருவாகத்தினரிடம் கேட்பது அரிது. அவர் வாங்கின சொத்துகளை அதிக விலைக்கு நிறுமம் விற்று அதில் வரும் இலாபத்தை ஊதியமாகப்பெறுவார். நடந்து வந்த வியாபாரத்தை வாங்கின விலையின் மீது அவருக்குக் கழிவு கொடுப்பதுண்டு. அவருக்கு ஊதியம் உரொக்கப் பணமாகவோ பங்காகவோ கடனீட்டுத் பத்திரமாகவோ வழங்கப்படலாம். நிறுமத்தால் விற்கப்பட்ட பங்குகளின் மேல் ஒரு குறிப்பிட்ட விகிதம் ஊதியமாகத் தரப்படலாம். இவ்வாறு இவருக்கு அளிக்கப்படும் ஊதியம் தகவலறிக்கையில் குறிப்பிடப்பட வேண்டும். <b>தோற்றுவிப்பாளரின் பொறுப்பு:</b> நிறுமம் தோன்றினாலன்றித் தோற்றுவிப்பாளர் ஒரு முகவராகவோ பாதுகாவலராகவோ ஆக முடியாது. அவர்களால் தோற்றுவிக்கப்பட்ட நிறுமத்திற்கும் அவர்களால் ஊக்கு விக்கப்பட்ட பங்குதாரர்களுக்கும் நம்பிக்கையுள்ளவராக அவர் நடத்திட வேண்டும். நிறுமத்தின் சார்பாக அவர்கள் ஈடுபடும் செயல்களில் இரகசிய இலாபம் ஒன்றும் பெறக் கூடாது. நிறுமம் அமைக்கும் போது அவர்கள் பெற்ற இலாபத்தைத் தகவல் அறிக்கையில் குறித்திடல் வேண்டும். இயக்குநர் குழு அதை ஏற்றுக் கொள்ள வேண்டும். நிறுமக் கணக்கில் அவர்கள் பெற்றுக் கொண்ட பணத்தைக் காட்ட வேண்டும். அவர் நேர்மையுடனும் நன்னம்பிக்கையுடனும் கம்பெனியின் நலனில் அக்கறையுடையவராகவும் இருத்தல் வேண்டும். அவர்கள் வெளியிடும் செய்தி உண்மையானதாகவும், வெளிப்படையாகவும் இருக்க வேண்டும். அவர்கள் எல்லாப் பங்குதாரர்களுக்கும் புரியும்படியாக அல்லது தெரியும் படியாக வெளியிட வேண்டும். தகவல் அறிக்கையில் முக்கியமாக வெளியிட வேண்டியதை விட்டு விட்டாலும் அல்லது பொய்யுரை புனைந்திருந்தாலும் அவர்கள் பொறுப்பாளியாவார்கள். இரகசிய இலாபம் அல்லது வெளியிடாத இலாபம் போன்றவற்றை அவர்களிடமிருந்து நிறுமம் வசூல் செய்து விடும். அவர்கள் செய்துள்ள ஒப்பந்தத்தை நிறுமம் நீக்கி விடலாம் அல்லது அதனால் அவர் பெற்றுள்ள இலாபத்தைத் திரும்ப வசூல் செய்து விடலாம். அவர்களின் கடமை தவறிய செயல்களாலும் மோசடிகளாலும் ஏற்படும் நட்டங்களுக்கு அவர்கள் பொறுப்பாளியாவார்கள். <b>தோற்றுவிப்பாளரின் நிலை:</b> நிறுமத்தைத் தோற்றுவிப்பவர் என்ற முறையில் நிறுமத்திற்கும் அவருக்குமிடையே ஒரு நம்பக உறவு (Fiduciary relationship) இருக்கிறது. எனவே, அவர் தமது சொத்தை நிறுமத்திற்கு விற்கும் பொழுது அதைப்பற்றி அந்நிறுமத்தின் இயக்குநரவையிடம் தெளிவுபடுத்துவதும் அச்சொத்தை வாங்குவதா வேண்டாமா என்பதை முடிவு செய்யும் உரிமையை அவையிடம் விட்டுவிடுவதும் அவர்தம் கடமைகளாகும். தோற்றுவிப்பாளர் என்ற முறையில் தாம் பெறும் ஊதியத்தைத் திட்ட அறிவிப்பில் வெளியிடுவதோடு அவையின் ஒப்புதலையும் பெற வேண்டும். அவரது உறவு நம்பக உறவாகையால் இரகசிய இலாபம் சேர்க்க முயலக்கூடாது. அவர் தம் சொத்தை நிறுமத்திற்கு விற்பதைப் பற்றிக் கீழ்க்காணும் நான்கு நிலைகளில் தெளிவுபடுத்தலாம். 1. தாம் எதிர்காலத்தில் தோற்றுவிக்க இருக்கும் நிறுமத்திற்கு அதை இலாபத்திற்கு விற்று விடலாம் என்ற எண்ணத்தில் அவர் அச்சொத்தை முன்னதாக வாங்கியிருந்தால், அதை அந்நிறுமத்திற்கு விற்பதன் வழியாகப் பெறும் இலாபத்தை அவர் அதனிடம் தர வேண்டுவதில்லை. ஆனால் தாம் அதை விற்பவர் தம்மிடமிருந்து தான் நிறுமம் அச்சொத்தைப் பெறுகிறது. சொத்து தமக்குரியதுதான் என்ற செய்திகளை அவர் வெளியிட வேண்டும். {{nop}}<noinclude></noinclude> 42jpcmoqno2ix5qe23lur4czywis24s 250 666047 1983548 2026-10-26T09:55:16Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மின் 120 மின் யின் பிளப்புகளில் உள்ள இருளினை நீக்கிமின்போல் விளங்கும் வேல் வழிகாட்டத் தலைவன் இரவுக்குறிக் கண் வருவன் (அக. 272:5). தோழி தலைவியை, 'ஆம்பல் தழைத்துள்ளதுறையினையுடைய, நன்னனது அழகிய பறம்பு போன்ற மின்னொத்த கூந்தலையுடை யவளே' என விளித்துக் கூறினாள் (அக. 356:20). தலை வன் சிறைப்புறத்தானாக இரவுக்குறியில் தலைவி தோழியிடம், இரவில் ஒரு தேர் வந்து செல்லுகிறது என்று அயலார் கூறுவதைக் கேட்டு அன்னை என்னைத் துன்புறத்துகிறாள்; மின் போன்று ஒளிவிடும் அணி களையணிந்த ஏனைய மகளிர்க்கு இத்துன்பமில்லை என்று கூறுவதன் வாயிலாக வரைவு கடாவுமாறு கூறினாள் (குறு. 246:6). தோழி அறிவரிடம், 'மின்னைப் போன்ற இடையையுடைய தலைவி நடுங்குதற்குக் காரணமான மழை பொழியும் வாடைக்காலம் எப் பொழுது வரும்,அப்பொழுது எம் தலைவர் வருவர்' என்று கூறினாள் (குறு. 277:6). தலைவனிடம் தோழி, 'துறைவ, மின் போல் ஒளிரும் பூங்கொத்துக்களை யுடைய புன்னை மர நிழலில் தலைவியோடு நீ நண்டு களை ஆட்டி விளையாடிய அன்றிலிருந்து அவள் வளை கழன்று பசந்து விட்டாள்' என்று கூறி வரைவு கடாவினாள் (குறு. 303:6). பிரிவிடை ஆற்றும் தோழி யிடம் தலைவி, 'காதலர்,கூறிச்சென்ற கார்ப்பருவ மாலைக் காலத்திலும், வளருகின்ற மின் (மின்னுதல்) போன்ற என் இளம் கொங்கைகள் அழுந்தும்படி தழுவு வதற்கு வந்திலரே' என்று கூறி வருந்தினாள் (குறு. 314:5). பகற்குறியில் முயங்கியிருந்து தலைவன் பிரிந்து செல்லும்போது தலைவி தனக்குள், மின் பொருந்திய (மின்னுதல்) கலன்களை மார்பில் அணிந்துள்ள காதல னோடு நாம் முயங்கி விளையாடியிருந்த சோலை (பொலிவழிந்து தோன்றுதலின்) நமக்கு எவ்வண்ண மாகுமோ என்று வருந்தினாள் (நற்.187:9). வினை முற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'என்காதலி, மின்னைப்போல் ஒளிரும் அணிகலன்களை அணிந்து கொண்டு துயிலும் எம் புதல்வனிடம் சென்று 'எந்தாய் வருக' என்று அழைக்கும் இனிய வார்த்தையை நான் கேட்டு மகிழும்படி தேரை விரைந்து செலுத்துவாயாக' என்று கூறினான் (நற். 221:9). தலைவன் சிறைப்புறத் தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'நம் அன்னை என் னிடம், நின் தோழியின் மேனி வேறுபாட்டிற்கு யாது காரணம் என்ற கேட்டனளாக, யான் சுனையாடினோம் என்று கூறவும், அதற்கவள் பெதும்பைப் பருவத்தின் நலன்களைப் பெற்றுள்ள மின்னைப் போன்ற இவள் நாளையும் மணங்கமழ் சுனையில் நீராடினால் இன் னும் என்னாவாளோ என உரைத்தாள்' என்று கூறினாள் (நற்.339:9). 'தினையைக் கவருகின்ற யானையின்மீது கானவன் எறிந்த எரி கொள்ளி, மலையெங்கும் ஒளி வீசி விசும்பில் நிலைபெறாமல் தோன்றி மறைகின்ற மின்னைப் போன்று விளங்கும்' (நற். 393:7). தலைவி மின்னென மிளிரும் அணிகலன்கள் நெகிழும்படி மெலிந்து, பசலை பூத்து விளங்குதற்குக் காரணம் அவள் துயிலும் பொழுது கனவில் தலைவன் மார் பினைத் தழுவியிருத்தலும் நனவில் அவனைக் காணா திருத்தலுமாகும் (ஐங்.234:1). பிரிவிடை ஆற்றும் தோழியிடம் தலைவி, 'என் காதலர் கார்ப்பருவ வரவு கண்டும் வாராமையால் ஒளி மழுங்கிப்பசலைபாய்ந்து மின்னைப் போன்ற அணிகலன்கள் நெகிழ்ந்து என் தோள்கள் மெலிந்து விட்டன; அவை இரங்கத்தக்கன' என்று கூறினாள் (ஐங். 455:4). தலைவனிடம் தோழி, 'மலைநாடனே, நீ தலைவியிடத்தில் வைத்துள்ள அன்பே இனியது; ஆனால், நீ கொடிய இரவில் மின்னையே கண்ணாகக் கொண்டு இடியென்றும், மழையென்றும் பாராது இங்கு வருவது மிகக் கொடிய தாயிருக்கின்றது' (இன்னாது) என்று கூறுவதன் வாயிலாக வரைவு கடாவினாள் (கலி. 49:12). கார்மேகத் தின் இடையிடையே பிறந்தோடும் ஒளிவீசும் மின்னைப் (மின்னற்கொடி) போல், தலையின் வகிரில் அணியும் வகிரென்னும் அணி அணிந்தவளே, என்று தலைவி தோழியை விளித்துக் கூறினாள் (கலி. 55:1). காதலன் தன் காதலியிடம், 'மின்னைப் போன்று விளங் கித்தோன்றும், காண்பவரின் கண்கள் காதல் கொள்ளும் டையைவுடையவளே நான் கூறுவதைக் கேட்பா யாக க' என்று கூறினான் (கலி. 57:4). 'என் அறிவையும். அடக்கத்தையும், நாணையும் நீங்கி, மின்னின் ஒளி போன்ற தன் வடிவத்தால் என்னை மயக்கியவனை அடையும் வழி மடலேறுவதே என்று துணிந்தேன்' என்று மடலேறித் தலைவியையடைந்த ஒருவன் பாங் காயினாரிடம் கூறினான் (கலி. 138:5). திருப்பரங்குன் றத்தின்கண் உள்ள சுனை, இமயக்குன்றிலுள்ள ஏனைய சுனைகள் எல்லாவற்றையும் விடச்சிறந்து, முருகனை ஈனுதற் கிடமாய் இருந்த, மின்னைப்போல ஒளிவிளங் கும் நிரைத்த இதழ்கள் பொருந்திய தாமரையை யுடைய தெய்வத்தன்மை பொருந்திய வற்றாத சரவணப் பொய்கையை ஒக்கும் (பரி. 8:14). 'பரிபாட லால் புகழ் பெற்ற வையையே, மின்னைப் போன்று ஒளிரும் அணிகலன் அணிந்த மகள் தன்மைமேம்பட்ட கன்னிமை முதிராத கைக்கிளைக் காமத்தைத் தருகின்ற தைந்நீராடலாகிய தவத்தை நின்னிடத்தில் இப்பிறப் பிலே அடைந்தோம்; இத்தவத்தை மறுபிறப்பிலும் யாங்கள் பெறுவோமாக' என்று தோழி கூறினாள் (பரி. 11:135). காற்றாலே மோதப்பட்ட முகில் மின்னையும், இருளையும் மாறிமாறிப் பரப்பித் தன் குழுவுடன் சைய மலைமேற் சென்று இடையறாது மழையைப் பொழிந் தது (பரி. 12:1). வையையில் வெள்ளம் வந்து மதுரை யின் மதிலை மோதுகின்றது என்று கூறக்கேட்ட மதுரை மக்களுட்சிலர், மின்னைப் போன்று ஒளிரும் அணி<noinclude></noinclude> evu7glo2pr5lnljgxq5yjn0yngpkmpn 250 666048 1983549 2026-10-26T09:55:47Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மின்மினி கலன்களை அணிந்து கொண்டு வையையாற்றுக்குப் புறப்பட்டனர் (பரி. 12:11). திருமால், தொகுதியான மின்னினது விளக்கத்தையொத்து விளங்குகின்ற பொன் மாலையை முத்து மாலையோடு அணிந்திருந் தார் (பரி.13:10). திருமால், பாற்கடலின் நடுவில், மின்னைப் போன்று ஒலிவிடுகின்ற மணிகளை ஆயிரம் தலைகளிலேயுடைய அரவப் பாயலிலே (ஆதிசேடன்) அறிதுயில் கொண்டார் (பரி. 13:27). திருப்பரங்குன்றத் தின் சிகரத்தில் முகில் முழங்கி, மின்னின் (கொடி) ஒளி விளங்குவது, முருகனின் பிணிமுகமென்னும் யானை யையும், அதன் நெற்றிப் பட்டத்தையும் ஒத்திருந்தது (பரி.18:25). மின்னு காண்க. 2.ஒளி: சிலந்தியின் வலையைப் போன்று மணிகளை விளிம்பிலே கோத்துப் பொன்னாலாகிய கூட்டின் புறத்தே விளங்கும் அணிகலன்களையணிந்து, மின்- ஒளி - உமிழ்ந்து விளங்குமாறு முத்து வடங்களைக் கோத்த நாரால் தொடுக்கப்பட்ட முடியணிந்தவன் கனங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரலாவான் (பதி.39:15). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன், தன் போர் வீரத்தைப் புகழ்ந்து பாடும் மின் விளங்கும் அணிகலன்களை யுடைய விறலியர்க்கும் ஏனைய வறுமையாளர்க்கும் நாள் தோறும் வரையாது வழங்குவதால் அவன் நீடூழி வாழவேண்டுமென்று காக்கைபாடி னியார் நச் செள்ளையார் வாழ்த்தினார் (பதி.54:6). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், பகைவருடைய மின் விளங்கும் முகபடாத்தையுடைய யானையை அழித்தான் (நெடு. 168). கடற்கரைச் சோலையிலள்ள, புன்னை மரங்களின் மின்னை யுடைய இலையொடு பொலிந்து விளங்கும் பூங் கொத்துக்கள் பொன்போன்ற தாதுக்களைச் சொரியும் (அக. 80:11). தலைவன் பிரிவால் வாடும் தலைவியின் மேனிக்குச் சோலையில் மின் கெட்டுவாடும்தளிர் உவமையாகும் (கலி. 48:19). திருமால் உறையும் இருந்தையூசென்னும் திருப்பதியில் துறக்கத்தை யொத்த பூமுடிநாகர் (ஆதிசேடனாரின்) திருக்கோயி லிற் காதணியாகிய குழையினது மிளிருகின்ற மின் சுடர் பாய்தலால் விளங்குகின்ற நுதலையுடைய மகளிரும் மைந்தரும் அவிப்பொருள், மணப்பொருள் முதலிய வற்றை ஏந்தி வந்து இடையறாது தொழுதனர் (பரி.தி. 1:34). மின்மினி - இரவில் விட்டுவிட்டு ஒளிவிடும் ஒரு வகைப் பூச்சி (புழு) : இறந்தவர்களின் உடல்களைத் தழையால் மூடிய கற்குவியல்களையுடைய பாழ்பட்ட பரப்பில் பேய்த்தேருடன், நிலத்தே பொருந்திய மின்மினியை - ஒளிவிடும் ஒருவகைப் பூச்சிப் - போல விளங்கும்பரல் கற்கள் ஒளிவிடும் நெறியில்காதலர் 121 மின்னு சென்றனர் (அக. 67:16). நள்ளிரவில் புற்றினைக் கரடி தோண்டும்போது அப்புற்றினை மொய்த்திருக்கும் மின்மினிகள் சிதறி ஓடுவது இரும்பினைக் காய்ச்சி அடிக்குங்கால் சிதறும் பிசிர் போலத் தோன்றும் (அக. 72:3). புலியைக் கொன்ற களிறு மலையின்கண் கையை யுயர்த்திப் பெருமூச்செறிதலால் வேங்கையின் பூக்கள், கொல்லனுடைய உலைக்களத்தின் தீப்பொறிபோலச் சிதறிச் சிறிய பலவாய மின்மினிகளைப் போலப் புதரில் பரவிவிழும் (அக.202:7). புலியை வென்ற களிறு செல்லும் இடங்களிற் பரல் கற்கள் சிறிய பல வாய மின் மினிகளைப் போல ஒளிவிடும் செல்லத் தொலையாத பாலை நிலத்தில் தலைவன் சென்றான் (அக. 291:8). மலையிற் குறவர், முன்றிலிருந்து பலா வின் கிளைகளில் மொய்த்திருக்கும் மின்மினியை விளக்காகக் கொண்டு விண்ணில் செல்லும் முகிலின் இயக்கத்தைக் கண்டறிவர் (நற். 44:10). - மின்னு மின்னல் : பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித்துஞ்சிய நன்மாறனிடம் காவிரிப்பூம்பட்டினத் துக்காரிக்கண்ணனார், 'மாறமின்னு - மின்னல் - நிமிர்ந் தாற் போன்ற நினது ஒளி செய்கின்ற நெடிய வேல் பகை வரை அழிக்கினும் அழிக்கட்டும்; ஆனால் நீ பகை வரின் காவல் மரங்களை மட்டும் வெட்டாதே; நின் யானைகளுக்குக் கட்டுத்தறியாக அவை பயன்படா", என்று சந்து செய்விக்கும் (சமாதானம்) முகத்தாற் கூறி னார் (புற.57:8).பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன், விசும்பின்கண் விளங்குகின்ற மின்னுப் பரந்தாற் போலப் புலித்தோலாலாகிய உறையினின்றும் வாங் கிய வாளினைக் கையிலேந்திப் பகைவரையழிக்கும் வெற்றி பொருந்திய தானையையுடையவன் (பதி. 24:1).தொண்டைமான் இளந்திரையன், முகில் பகலிற் பெய்யும் மழைத்துளிகளினூடே மின்னு ஓடினாற் போன்று விறலியருடைய கூந்தலிற் பொன்னாற் செய்த மாலையைச் சூட்டிப் பரிசளித்தான் (பெரு.484) மதுரையின்கண் உள்ள கற்புடைய மகளிர் இரவில் தம் கணவருடன் துயின்றெழுந்து வைகறையில் செய்யும் செயல்களைச் செய்வதற்குச் சிலம்பு முதலிய அணிகள் கண் கூசும்படி மின்னு (கொடிமின்னல்) மிளிர்ந்தாற் போல மிளிர வாயிற் கதவைத் திறந்து புறம் போந்தனர் (மது. 665).நீலநிறவிசும்பில் மின்னு நுடங்கிய தன்மை யராய் மதுவை உண்டுகளித்துத் தம் கணவரோடே ஊடிய மகளிர், அறுத்தெறிந்த வடத் திலுள்ள முத்தும் பிறமணிகளும் முற்றத்தில் கிடந்தன (மது. 679). நன் னன் வேண்மான் நாட்டிலுள்ள கொல்லை நிலமெல் லாம், ஆண்டுள்ளார் இன்னவாறு விளைய வேண்டு மென்று விரும்பியபடி விளையுமாறு மின்னுப் பிளக் கும் முகில் மழையைப் பொழிந்தது (மலை. 97).<noinclude></noinclude> 3mk9gy4nc81vkxo4lu7d9qvmr5sc9me 250 666049 1983550 2026-10-26T09:56:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மின்னு தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழியிடம் தலைவி, ‘குன்றுகளின் பக்கமாகச் செல்லும் மான்கள் இயங்கு வதால் உண்டான நெறிகளில் மயங்கித் திரியாது மின்னு வழிகாட்ட மெத்தென நடந்து, நாம் தலைவர் நாட்டிற்குச் செல்லுவோமா' என்று வினவுமுகத்தான் வரைவு கடாவினாள் (அக. 8:14). வினை முற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'பாக, மின்னுப் போன்ற ஒளி பொருந்திய, பொன்னாலியன்ற ஒப்பைைளய யுடைய கலனை அணிந்த குதிரையை, யான் மலப் போழ்தில் என் காதலியிடம் சென்றடையுமாறு செலுத்துவாயாக' என்று கூறினான் (அக. 124:9). இரவுக்குறியில் தோழி செவிலிக்குரைப்பாள் போன்று சிறைப்புறத்தானாய தலைவன் கேட்பக் கூறுவாளாய், 'தாயே, மழை பெய்து ஓய்ந்த நள்ளிரவில், தலைவி மின்னு ஒளிர்ந்தாற்போன்று கனத்த குழைகள் ஒளிரு மாறு பின்னல் நெகிழ்ந்த கூந்தலளாய், மலையினின் றும் இறங்கும் மயிலைப் போலப் பரணிலிருந்து இறங்குவதைக் கண்டேன் என்று கூறி அவளைத் துன் புறுத்தாதே, நீ கண்டது மலையுறை தெய்வம் போலும்' என்று கூறி வரைவு கடாவினாள் (அக.158:3). விண் ணில் தீயின் கொடியையொத்த மின்னுமுகிலைப் பிளந்து கொண்டு அசைந்துசெல்ல, இடியுடன் மழை நீரைச் சிதறிமுடிவிடம் அறியாவாறு முகில் சொரியும் நள்ளிரவில் தலைவன் இரவுக்குறியிடம் சென்றான் (அக. 162:4). கடல் போன்ற தானையுடைய குட்டுவன், மின்னு வானைப் பிளந்தெழும் முகிலைப்போல வலிமை கொண்டு, நிலவெல்லையில் பகையைக் காணாது, கடலின் தீவுகளிலுள்ள பகைவரை வென் றான் (அக. 212:12). அல்லகுறிப்பட்டு மீளும் தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறுவானாய், 'நெஞ்சே, பெறற்கரிய வள் தலைவி என்பதையறியாத நீ, வெயில் மறைய முகில் பரந்து மின்னு பிளந்திட மிக்க மழையைப் பெய்த நடுஇரவில், காமம் அலைத்திட, அச்சம் உண்டாக நடுங்கிக் கோலால் அடிபட்ட பாம்பு போல் தனிமையாய் இருந்து வாடுவையோ' என்று கூறினான் (அக.322:1). மின்னுச்செய்யும் தொகுதியையுடைய முகில் பெய்யும் மழையில் அன்னப்பறவை பறந்து செல்லுதல் போல் யானை மருப்பினால் செய்யப்பட்ட வெண்தேரில் தலைவன் பிரிந்து சென்றான் எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 205:1). இரவுக் குறியிடத்தே தலைவன் வரும் ஏதமஞ்சி மேனி வேறு பட்ட தலைவியைக் கண்ட அன்னை வருந்தி வெறி யாட்டெடுப்ப, அதற்கு வந்த வேலன் மின்னுவைச் செய்தமைத்தாற் போன்ற வேலினைக் கையிலேந்தி வந்தான் (நற். 51:6). தலைவன் சிறைப் புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'தலைவர் மின்னுவால் இருளைப் பிளந்து முழங்கும் முகில் மழையைப் பொழியும் நள்ளிரவில் வந்து நம்பால் அருள் செய்யா 122 மீ ததற்குக் காரணந்தான் யாதோ' என்று வினவும் வாயி லாக வரைவு கடாவினாள் (நற். 228:1). மின்னுப் பிளந்து எழுந்து இடியுடினே கூடிய முகில் பெரு மழையைப் பெய்துவிட்ட நள்ளிரவில், மலைப்பாம்பு களிற்றினை அகப்படுத்தி அலைக்கும் கொடிய வழி யில் வருவதால், தலைவர் நம்மீது சிறிதும் அருளில ராவர் என்று தோழி தலைவியிடம் தலைவன் சிறைப் புறத்தானாகக் கூறுவாளாய் வரைவு கடாவினாள் (நற். 261:1). தலைவன் வரும் இரவுக்குறியின் ஏதம் அஞ்சிக் கூறுவாளாய்த் தோழி தலைவியிடம், 'மாந்தர் இயங்கு தற்கரிய இருள் நிறைந்து மழை பெய்கின்ற நள்ளிரவில் மலையிலுள்ள நெறியில் வேலேந்தி, இருளைப் பிளக் கும் மின்னுவின் வெளிச்சத்தில் தலைவர் வரக்கருதி னால், அவர் வரும் நெறியின் ஏதமஞ்சும் நம்முயிர் என்னாகுமோ' என்று கூறி வரைவு கடாவினாள் (நற். 334:8). மழை பெய்யும் நள்ளிரவில் மின்னுச் செய்யும் ஒளியில் பிடியுடன் வந்து புன் செய்யிலே மேயும் களிற் றின்மீது பரணிலிருந்து கானவன் கவண்கல் வீசினான் (கலி. 41:6). ஒரு பெண் மழையிடையே தோன்றும் மின் னுவைப் போல் தோன்றி, எனது நெஞ்சைப் பிணித்த நாள்முதல் துயிலறியேன்; அவளையடைய மடன் மாவே வழியென்று துணிந்தேன் என்று மடலேறும் தலைவனொருவன் சான்றோரிடம் கூறினான் (கலி. 139:5). மடலேறி மங்கையையடைந்தவனைக் கண் டோர், 'சான்றோரே, அறிஞர்முன் உரையாடும் ஆற்றல் பெற்ற என்னை ஊமையனாக ஆக்கிவிட்ட இவள், இராக் காலத்தில் முகில் இடியை உமிழ்ந்து, இருளைப் பிளந்து வெளிப்படுத்தும் மின்னுவைக் கொள்வது அரிதாதல் போல அரியளாகி விட்டாள் என்றெல்லாம் கூறி மடலேறுவானிடம் பெற்றோர் அவளைத் தாமே கொண்டுவந்து கொடுத்தனர்', என்று கூறினர் (கலி. 141:18). திருப்பரங்குன்றத்தில் முகிலில் தோன்றுகின்ற ஒளிபடர்ந்த மின்னுவைப் போலத் தலைமாலை முத லிய அணிகலன் களையணிந்த விறலியொருத்தி, தேனாலாகிய கள்ளினையருந்தித் துகில் நெகிழக் கண் சிவப்பத் தன் கொழுநனின் தாளத்திற்கேற்ப, அழகிய பூங்கொடி யொன்று ஆடையணிந்து அணிகலன் பூண்டு வாடை யால் அசைவது போன்று ஆடினாள் (பரி. 21:54). மின் 1 காண்க. மீ மீ - 1. மேலிடம் : சோழன் நலங்கிள்ளி, கூம்பின் மீ - மேலிடம் - பாயைக் களையாமலும் அதன்மேற் பாரத்தை அகற்றாமலும், மரக்கலத்தை ஆற்றின் முகத்தே புகுத்திச் செல்லுமளவு வளமிக்க நாட்டுக் குரியவனாவான் (புற. 30:11). 'ஆரல் மீன் சேற்றின் கீழே செருகக் கோட்டையுடைய வாளைமீன் நீர் மீப் பிறழ.<noinclude></noinclude> mba1679x97tv81o7eakvsjul7tnsflg 250 666050 1983551 2026-10-26T09:56:44Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ 5. மீ எரிபோலும் பூக்களைக் கொண்ட பொய்கை விளங் கியது' (புற.249:2). எழினியாதன் என்பானது வாட் டாறு என்னும் ஊர், நீரின் கீழே மீன்கள் மிகுந்தும், நீரின் மீ மகளிரின் கண்களைப் போன்ற குவளைப் பூக்களும், தாமரைப் பூக்களும் மலர்ந்தும் விளங்கும் வளமுடையது (புற. 396:2). 'யான், தாமான் தோன்றிக் கோனிடம் மீப்படர்ந்து சென்று அவனிடம் ஒரு எருது கேட்டேன், அவ்வள்ளலோ ஆநிரைகளையும், எருது களையும் வண்டிகளையும் வானத்து மீனெனக் கணக் கற்று நல்கினான்' என்று ஐயூர் முடவனார் கூறினார் (புற.399:22).தும்பையைச் சூடிச் சேரவரசுக்குரியோர் என்று சொல்லிக் கொண்டு வந்த பகைவரை வென்று, அவரால் விரட்டப்பட்ட நன்மக்களை மீண்டும் குடி யமர்த்தி, வெற்றியால் குரவையாடி மகிழ்ந்த தொடி யணிந்த மிப்பொருந்திய கைகளையுடையவன், சேரன் களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல் (பதி. 40:12). தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும்பொறை, பகைவர் களுடைய பிணங்களின் மீ உருண்டு செல்லும் தேயாத ஆழிகளையுடைய தேர்ப்படை முதலிய எண்ணிறந்த தானைகளைக் கொண்டிருந்தான் (பதி. 77:5). இளஞ் சேரலிரும்பொறையின் வயவர், இராக் காலத்தில் தம் வீரவளை ஒளிதிகழக் குளிராலே தோளின் மீப்பிணித்த கையராய்த் தாம் பிறந்த குடியின் புகழை நிலை நிறுத்து தற்குப் பாசறையிற் சுழன்று திரிந்தனர் (பதி. 81:11). தலைவி முத்து வடங்கள் விரிந்த கலத்தை அகத்திட்டுக் கிடக்கின்ற ஆரம்மீக்கிடந்தசையும் மார்பகங்களைக் கொண்டு விளங்கினாள் (கலி. 4:9). 'இவளின் ஆயத் தார் ஒன்றகூடிச்சிரிக்கும் பொழுதும், பற்கள் வெளியே தோன்றாதபடி சிரிப்பை அடக்கிக் கொண்டு கண் நோக் காமலும் மூகக் குறிப்பாலுமே சிரிக்கும் அவ்வளவு நாணமுள்ளவள் பிரிவுத் துயர் தாளாது நாணத்தை விட்டு வரிசையாக உள்ள பற்களின் மீயுள்ள எயிறு தோன்றப் பெருகச் சிரிக்கிறாளே' என்று பிரிவால் வருந் தும் தலைவியைக் குறித்துக் கண்டோர் கூறினர் (கலி. 142:10). வையையில் நீராடிக் கரையேறிய மகளிருட் சிலர் தம் உடலின் மீப்பால் வெண்ணிற ஆடையைப் போர்த்திக் கொண்டனர் (பரி.10:79). வையையாற்றின் வெள்ளம் நிறமடைந்த மலராகிய மீப்போர்வையோடு திருமருத நீர்ப்பூந்துறைக்கு வந்தது (பரி.11:26). திருப் பரங்குன்றின்மிசை உலகத்தார் செய்யும் பூசைக்கண் முருகன் ஆவியாகக் கொள்ளும் அகிற்புகை மீப்போய் விண்ணுலகிற் சேரலால், இமையா நாட்டம் உடைய தேவரும் இமைத்து அவணின்னும் அகவாதிருந்தனர் (பரி. 17:31).திருப்பரங்குன்றத்திலுள்ள சுனையின்கண் குளித்து நீரின் மீ எழுந்த நங்கையொருத்தி, கரையி லிருந்த தன் கொழுநனிடமிருந்து புணை பெறாமை யால் நீருள் அழுந்தும் பொழுது, நீருட் பாய்ந்து அவளைத் தழுவிக் கொள்ளும் இன்பமுடையது அக்குன்றம் (பரி.21:40). 123 மீக்கூறுநர் 2. மிகுதி : செவிலியொடு அறத்தொடு நிற்கும் தோழி, 'அன்னையே,பகையை மீ - (மிகுதி) - செலுத்தும் இரு பெரும் அரசரைச் சந்து செய்ய இடை நிற்கும் சான் றோரைப் போல நினக்கும் தலைவிக்கும் இடை நின்று யானும் வருந்துகிறேன்' என்று கூறினாள் (குறி. 27). மீக்கூற்றம் - புகழ்தல் : ஆய் அண்டிரன் பகைவரை வென்ற வலிமையும், யாவரும் ஒப்ப மீக்கூற்றத்தை - புகழ்தலை - உடைய நாட்டினன் (புற. 135:22). அடி பணிந்தார்க்கு அருளுதலும், வெகுளி இன்மையும், பகைமறவர் அணியைக் குலைத்தலும் முதலிய நல்லியக் கோடனின் மற மாண்புகளை வாள்வலியால் மீக்கூற்றமாகிய சொல்லை உடைய மறவர் புகழ்வர் (சிறு.212). மீக்கூறல் - உயர்த்திக் கூறல் : பாண்டியன் தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனாற் பிணிப்புண்டிருந்த யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேர விரும்பொறை, படுகுழியில் விழுத்த களிதொன்று குழியைத் தூர்ந்து வெளியேறித் தன்னினத்தோடு சேர்ந் ததைப் போலக் கட்டறுத்து வலிதிற்போய்ப் பலரும் மகிழத் தன் உறவினர் நடுவே மீக்கூறலின் - உயர்த்திக் கூறுதலால் -பகைவர் தாமே வந்து ஏவல் செய்யத் தொடங்கினர் (புற. 17:23). உலகம் காக்கும் சேர, சோழ, பாண்டியரென்னும் மூவேந்தரினும் சிறந்து கடலிடத் துப் பிறந்த சங்கில் உலகம் மீக்கூறும் வலம் புரிச்சங்கை யொத்தவன் குற்றம் தீர்ந்த தொண்டைமான் இளந்திரை யன் (பெரு.34). பூவாது காய்க்கும் மரங்களுள் பருமை யானும் இனிமையானும் மீக்கூறும் பலாமரம் போல் உலகத்து நகரங்களுள் காஞ்சிபுரம் சிறப்பு உடைய தாகும் (பெரு.408). நாற்பதாண்டு நிறைந்த போரில் எல்லோராலும் மீக்கூறும் உயர்ந்த அழகினையும் புள்ளிகள் பொருந்திய நெற்றியினையு முடைய, பொருதுபட்ட யானையினின்றும் தானாகக் கழன்று வீழ்ந்த மருப்பினாற் செய்யப்பட்ட இலைவடி வாகிய சிற்பம் கோப்பெருந்தேவியாரின் கட்டிலில் அமைக்கப் பட்டிருந்தது (நெடு. 116). பரத்தை யொழுக்கமுடைய தலைவனை நொந்து கொள்வதால் யாது பயன் என்று தோழி கூறியதைக் கேட்ட தலைவி, 'நெஞ்சே,நாம் மீக்கூறும் கூற்றையுடையேம் அல்லேம் என்று இவள் கூறுவதனை நினைத்துப் பார்ப்பாயாக' என்று கூறி ஊடல் தீர்ந்தாள் (கலி. 87:14). மீக்கூறுநர் - 1. உயர்த்திப் பேசுபவர் : 'எனது நாட்டினை மீக்கூறுநர் -உயர்த்திப் பேசுபவர் - சிரிக்கத் தக்காரென்றும், என்னை இளைஞன் என இகழ்ந்தும், யாம் பெரும்படையையும் உடையோம் என்று செருக்<noinclude></noinclude> g6lvmekksdc6te18myrtmk4aiasvje4 250 666051 1983552 2026-10-26T09:57:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீட்சி கியும் போருக்கு வந்த பகைவரை யான் வெல்லே னாயின், என் குடிகள், கொடியன் எம்வேந்தனென்று பழிதூற்றும் கொடுங்கோலன் ஆகுக' என்று தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் வஞ்சினமுரைத்தான் (புற. 72:1). 2. உயர்த்திப் பேசப்படுவர் : இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், இமயம், குமரி ஆயிடைப்பட்ட நாடுகளிலுள்ள வேந்தர்களுள் மீக்கூறுநராகிய - த் திப் பேசப்படுபவராகிய வேந்தர்களின் மறங்கெடு மாறு அழித்தான் (பதி.11:25). மீட்சி - மீளுமிடம் : திருப்பரங்குன்றத்தில் தன் உறவின ரிடமிருந்து பிரிந்து வழிதவறிவிட்ட பேதைப் பருவப் பெண்ணொருத்தி தான் அழைக்கும் ஒலியின் எதி ரொலி வந்த இடத்திற்குச் சென்று பார்த்து அங்கும் தன் உறவினைக் காணாது மீட்சியும் - மீளுமிடத்தும் - அவள், மேலும் கூவிக் கூவி அழைத்தாள் (பரி. 19:68). மீப்பு - மிகுதி : மிக்க காவலமைத்த காவற்காடுகளையும் ஆழ்ந்த அகழிகளையும் கொண்டு, மீப்பு - பகுதி - உடை ஆரெண்களால் காப்புடைய நாடுகளிற் பகைவர் நடுங்கச் சேரன் படைகள் எழுந்தன (பதி. இலங்கு. 13). மீமிசை - உச்சி : மலையமான் திருமுடிக்காரி, மது நுகர்ந்து மகிழா நிலையில் முள்ளூர் மலையின் மீமிசை -உச்சியில் - பொழியும் மழைத்துளிகளிலும் பலவாய தேர்களைப் பரிசிலர்க்கு வழங்கினான் (புற. 123:5). கொண்கானங் கிழானுக்குரிய கொண்கான நாடு மீமிசையினின்றும் இழிதரும் அருவிகளையுடைய தாய் இருந்து (புற. 154:11). தமரின் தவற்றினைப் பொறுத்தல், பிறருடைய வறுமைக்கு நாணுதல் முதலிய நற்குணங்களையுடைய ஏறைக்கோனுடைய மலையின் மீமிசை முகிலைத் தடுக்கும் (புற.157:8). அசுரர் மறைத்த ஞாயிற்றை மீட்டுவந்து உலக இருளை நீக்கிய கண்ணனைப் போல, மலையமான் சோழிய வேனாதி திருக்கண்ணனும் பகைவரின் கைப்பட்ட சோழ வளநாட்டை முள்ளூர் மலை மீமிசைத் திங் களைப் போன்ற குடையையுயர்த்திச் சோழ நாட்டை மீட்டுப் புகழால் மேம்பட்டான் (புற. 174:13). தகடூ ரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும்பொறை, கொல்லி மலையைச் சூழ்ந்த நாட்டின் நீர்மிக்க மலையின் மீமிசைக்கண் அதிகமானென்னும் தலைவனையும், சோழ, பாண்டியரென்னும் இருபெரு வேந்தரையும் வென்றான் (பதி. ப. 8:3). முருகவேளுக்குரிய பழமுதிர் சோலையிற் பல வேறாகிய துகிற் கொடிகள் அசைவன போன்று அருவிகள் மலையின் மீமிசை உண்டான 124 மீமிசை சுரபுன்னையின் நறிய மலர்கள் உதிரும்படியாக வீசின (முரு. 301). தலைவி ஏற்றுக் கொள்ளுமாறு தலைவன் மலையின் மீமிசை உறையும் முருகனை வாழ்த்திக் கைதொழுது, அம்மலையின் அருவி நீரைக் குடித்துச் சூளுற்றுத் தெளிவித்தான் (குறி. 209). கூரிய அம்பினை யுடையராய்த் தம் மனைவியருடன் கூடி வாழும் கானவர் வழிச் செல்லுவாரை இடுக்கண் செய்யாது போக்கும் மலையின் மீமிசை கல்லை இடித்தியற்றிய அருநெறியிற் கூத்தன் தன் உறவினருடன் சென்றான் (மலை. 19). தூய மலர்கள் செறிந்த கரையை அலைப் பதும், மலையின் மீமிசையிலிருந்து இழிவதுமாகிய பேரியாறொன்று கடலை நோக்கிச் செல்லுவது போல, நன்னன் வேண்மானிடம் பரிசில் பெறக் கூத்தர் சென்ற னர் (மலை.52). நன்னனிடம் பரிசு பெற்று வரும் கூத்தன் பரிசு பெறுதற்குச் செல்லும் கூத்தனிடம், 'நீவிர் திசை மயங்கிச் செல்நெறி அறியாதபொழுது, நும் இசைக் கருவிகளை முழக்கினீராயின் மலையின் மீமிசை நாட்டிலுறையும் கானவர் ஆழ்நீரில் வீழ்ந்து அழுந்துவாரை எடுக்க விரைவாரைப் போன்று விரைந்து வந்து நுமக்கு உண்டி முதலியனவுதவி செல் நெறிகாட்டி மகிழ்விப்பர்', என்று கூறினான் (மலை. 278). மலை மீமிசை பொருந்திய பரணிலுள்ள கான வரின் தினையைப் புகுந்து உண்ணும் யானைத் தலைவனை அவர் வளைத்துப் பிடிக்கும் பொழுது உண்டாகும் ஆரவாரவொலி மலையெங்கும் எழுந்தது (மலை. 298).நாட்காலையில் நறவருந்திய கானவர் மகிழ்ச்சியாலே தம் பெண்டிருடன் மலையின் மீமிசைக் குரவையயரும் ஆரவாரம் மலையில் மிக் கிருந்தது (மலை. 322). நன்னன் வேண்மான் கோபுர வாயிலிற் காணப்பட்ட கையுறைப் பொருள்களுள் மீமிசை (முதுகடம்)கொண்ட, நிலத்தினைக் கைக் கொள்ளும் செலவுடைய வளைந்த காலைக் கொண்ட வருடையும் (மலையாடு) இருந்தது (மலை. 502). 'வளம் பொருந்திய மூங்கில் வளர்ந்த நவிர மலையின் மீமிசை திடீரென மழை பெய்தாற் போன்று தனது கொடைத்தன்மையாலே நுமக்குப் பரிசில் நல்கி முதல் நாளே நன்னன் அனுப்பி வைப்பான்' என்று கூறி நன்னனிடம் பரிசு பெற்றுவந்த கூத்தன் பெறப்போகும் கூத்தனை ஆற்றுப்படுத்தினான் (மலை. 579). போர் வெல்லும் சேரனுடைய கொல்லி மலையின் மீமிசை யிலுள்ள சிறிய மூங்கிலையொத்த தோளினையுடைய வள்தலைவியென்று தலைவன் கூறினான் (அக. 33:14). பிரிவிடை ஆற்றுந்தோழியிடம் தலைவி, 'தோழியே, முருக்க மரத்தின் மலர்களைக் கிண்டிப் பொடிகளை யுண்டு, அழகிய தளிர்களையுடைய மாமரக் கிளை களின் மீமிசையிருக்கும் குயில் கூவும் இளவேனிற் பருவத்தும் காதலர் வந்திலரே; என்செய் வேன்'என்று கூறினாள் (அக. 229:18). மழைபொழியும் பொருட்டு<noinclude></noinclude> p285igk1e4on41bz374g42xl4hdyzdl 250 666052 1983553 2026-10-26T09:57:56Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீமிசை முகில்கள் கீழ்கடலின் நீரை முகந்து கொண்டு, யானை களையொப்பனவாகி வலமாக விண்ணில் எழுந்து, மின்றுதலைச் செய்து, இடியாகிய முழக்கத்தைப் பொருந்தி நடு இரவில் பெரிய மலை மீமிசையிற் சூழ்ந்தன (அக. 278:6). காட்டில் விலங்கு கள் செல்லும் நெறியில் யானைகளும் இயங்கும்; வானத்தின் மீமிசை இடியும் முழங்கும்; பாம்பும், புலியும் திரியும் அச்சம் பொருந்திய காட்டு வழியே தலைவன் இரவில், குறி யிடத்தே வந்தான் (அக. 318:2). அரிய சுரத்தின் கவர்த்த வழிகளில் தங்கிய கூத்தரது வாச்சியவொலி பெரிய மலையின் மீமிசை எழுந்தாற் போல, வள்ளல் புல்லி என்பானுக்குரிய மலையில் பெண்யானையையிழந்த ஆண்யானை இடியோடு மாறுபட்டு முழங்கியது (அக. 359:9). போர் செய்த யானையின் புள்ளிகளையுடைய முகத்தையொப்ப மன்றத்தின்கண்ணுள்ள பொற்றைக் கல்லின் மீமிசை ஒள்ளிய செங்காந்தள் மலர் பல ஒருங்கே மலர்கின்ற நாட்டையுடையவன், தலைவன் (குறு. 284:2). தன் பெடையோடு சென்று கடலில் இரையைத் தேடும் நாரை சிறிய மீன்களைப் பிடித்து மேலோங்கிய கிளையின் மீமிசையுள்ள கூட்டிலுள்ள தன் பிள்ளையின் வாயிற் கொடுக்கும் (நற்.91:6). புலியோடு யானை பொருவதைக் கண்ட குறச் சிறுவர் அங்குள்ள பெரும் பாறையின் மீமிசையில் அஞ்சா மலேறித் தம் கையிலுள்ள தொண்டகப் பறையை முழக்கும் முழக்கம் தினைக்கதிரைக் கொய்ய வந்த கிளிகளை அச்சுறுத்தி ஓட்டும் (நற். 104:3). பரல் மிக்க பாலை நிலத்தில் வளர்ந்தோங்கிய சிச்சிலிப் பறவை போன்ற தலையையுடைய கள்ளியின் மீமிசைப் படர்ந் துள்ள முல்லை மலரைப் பறித்துத் தொடுத்த மணம் வீசும் மாலையணிந்து கொண்டு இடையன் இரவில் தெருவெங்கும் மணக்குமாறு வந்தான் (நற்.169:5). முற்றிய தினைக் கதிரைக் கொய்வதற்காகத் துறுகல் மீமிசைக் கூடியுள்ள கிளிகளின் கூட்டத்தை விரட்டு மாறு தன் மகளிடம் தந்தை கூறினான் என்று தோழி தலைவன் சிறைப்புறமாகக் கூறினான் (நற்.206:3). தோழி தலைவனிடம், 'துறைவ கடலின் மீமிசைப் பலரும் தொழுமாறு தோன்றி யாவரும் மகிழும்படி விளங்கும் ஞாயிற்றைக் காட்டிலும் வாய்மையாள னாகிய நீ, நின்னை நம்பியவரின் நலன்கெட இத் தன்மையை ஆதல் தக்கதா' என்று கூறி வரைவு கடா வினாள் (நற்.283:6). உள்ளே புழலமைந்த காயை யுடைய சரக்கொன்றையின் கிளைகளில் அழகிய கொடி போன்ற பூங்கொத்துக்கள் பெரிய மலையின் மீமிசை மேம்பட மலரும் (நற்.296:5). அருவி வீழும் கரையிலுள்ள வேங்கையின் பூக்களிலுள்ள தாதினை அளைந்து அழகு பெற்ற மயில், கற்பாறையின் மீமிசை தனது கூட்டத்தோடுகூட அடி ஞாயிற்றின் இள 125 மீளி வெயிலைத் துய்த்தது (நற். 396:6). 'பக்க மலையினை யும், மலையின் மீமிசையினையும் உடைய நாடன் மணக்கவரின் யான் உயிர் பிழைத்தல் கூடும்', என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 213:4). தலைவன் சென்ற நெறிக்காக வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி, தலைவர் நம்மை விட்டுப் பிரிந்து சென்றவழி, அழகிய மலையின் மீமிசை நீலமணி போன்ற நிறத்தையும் அழ கிய தோகையினையு முடைய மயில்களை மிகுதியாக உடையதாதலால் நலமுடையதாகும்' என்று கூறினாள் (ஐங்.431:2). மீளி - 1. மறம், வீரம் : 'முயற்சியில்லாதோர்தாம் அன் பின்றிச் சிறிது கொடுத்தாலும் அப்பரிசிலை ஏற்பர்; நெஞ்சே, யாம் அத்தகையோம் அல்லோம்; மீளி - மறம் பொருந்திய யாளியைப் போன்று' என்று பெருஞ் சித்திரனார், தம் வரிசையறியாது சிறிது கொடுத்த வெளிமான்கொடையைக் கொள்ளாது தம் நெஞ்சொடு கூறிச் சென்றார் (புற.207:8). 2. வலிமை : யாளியின் மீளியை - வலிமையை யுடைய குருளை தாயின் முலையிற் பாலருந்தும் இளம் பருவத்தின் முதல் வேட்டையிலேயே களிற்றை வீழ்த்தினாற்போலக் கரிகால் பெருவளத்தான் தன் இளமைக் காலத்தே சேரனையும், பாண்டியனையும் வெண்ணிப் போர்க்களத்தில் வென்றான் (பொரு. 140). தலைவன் இடைச் சுரத்தில் தன் நெஞ்சிற்கு 'அரிய சுர வழியைக் கடந்து வந்தாற் செயலற்று மாலைக் காலத்தே தனிமையில் நம் உள்ளம் மீண்டு செல்லு தலைத் தூண்டவும், முழந்தாள்களைக் கட்டிக் கொண்டு, பகைவரால் அழிக்கப்பட்ட மன்றத்தின்கண் வருந்தியிருக்கும் நமது நிலையை அறியாளாகி நம் காதலி இல்லின்கண் வருந்துவளோ” என்று கூறினாள் (அக.373:7). பின்னும் பொருள் தேடத்தூண்டிய நெஞ் சிற்குத் தலைவன், 'மீளி நெஞ்சே, நம் காதலியின் அழகு கெடும்படியாக, அறிவு தெளியப்பெறாத, இரக்கமற்ற நீ, பொருணசையால் முயலுவதற்கு முற் பட்டுச் சுரத்திடைச் சென்று வருந்தப் போகிறாய் என்று கூறினான் (அக. 379:4). தலைவன் செல்லும் சுரநெறி, யாளியின் ஏறு மீளிவேழத்தினைக் கொன்று, அதன் கொம்பினைப் பறித்துக் குருத்தினையுண்ணு தலின் அஞ்சத் தக்கதாய் இருந்தது (அக.381:2). வையைக் கரையில் நீராடி நின்ற காதற் பரத்தை யின்மேல் தோழியர், வீசிய அரக்கு நீரை, மீளியுடைய தலைவனிடம் தலைவி பூப்பெய்தினள் என்று கூறவும், அந்நீரின் மணத்தால் அது பூப்பன்று என்று உணர்ந்து அவன் மகிழ்ந்து அவளொடு இல்லிற்குச் சென்றான் (பரி. 16:22).<noinclude></noinclude> rjdm59qt8gggy6t1kq40zr0afyvn4in 250 666053 1983554 2026-10-26T09:58:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீளியாளர் 3. கூற்றுவன் (யமன்) : சுரத்திடைச் செல்லும் வணிக ராயவம்பலர் (வழிச் செல்லும் புதியவர்) மீளியை கூற்றுவனை ஒத்த வேலினைப் பெருமையுடைய கையிற் கொண்டிருந்தனர் (பெரு. 75). கருவூர்க்குத் தலைவனாகிய சேரன் மீளியை யொத்த வலியுடைய யானைப்படை கொண்டவன் (அக. 93:18). தலைவி உடன்போயவழி, காட்டின் கொடுமையையும், தலைவியின் இளமையையும் நினைந்து தாய், 'மீளி போன்ற வலிமையையுடைய காளைபின்னே சென்ற னளே' என்று வருந்தினாள் (ஐங்.374:2). 'நின் காதலர் குறித்துச் சென்ற நாள்வரை நீ ஆற்றியிருக்க மாட்டாய் என்று கருதி மீளியொத்த வேற்படையுடைய அவர் கூடல் மாநகரில் வெற்றிக்கொடி பறக்குமாறு வந்து விட்டார்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 31:24). தன் உடலைத் தழுவி வழுக்கித் தன் முன்னே வீழ்ந்துவிட்டவனைப் பாயாது விலகிச் செல்லும் புகர் நிறக் காளையின் செயல், போரில் தோற்று வாட்படை யோடு அகப்பட்ட பகைவனை இவன் எனக்கு நிகரா கான் என அவனை வெட்டாது மீளும் மீளியைப் போன்ற மறவனது செயலை யொக்கும் (கலி.104:50). 4. பாலைநிலத் தலைவன் : தலைவன் பிரியப் போகிறான் என்பதையறிந்து வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி, நின் காதலர் பிரிவால் நினது அழகு முதலியன அழியும் நிலையாமையை யான் வற்புறுத்தியதைக் கேட்ட மீளியாகிய - பாலை நிலத்தலைவராகிய - அவர் பிரிவதைக்கைவிட்டுவிட்டார், கவலற்க' என்று தோழி கூறினாள் (கலி.17:21). மீளிப்பெரும்பதுமனார் - பெரும்பதுமனார் காண்க. மீளியாளர் - மறமிக்க வீரர் : ஒரு மதவன் தன்னுரின் கண் நிரையைக் கவர்ந்த மீளியாளரை - மறமிக்க வீரரைக் கொன்று, பாம்பின்வாய்ப்பட்டு மீண்ட திங்களைப் போல அந்நிரையை மீட்டுத் தோலுரித்த பாம்பு போலத் தன்னுயிர் நீத்தான் (புற.260:13). மீன் - 1. மக்கள் உண்ணும் நீர்வாழ் உயிரின வகை: கட்டு மீறி வரும் நீர்ப்பெருக்கை மண்ணால் அடைக் காது மீனால்-நீர்வாழ் உயிரினவகையால் - அடைக்கும் நீர்வளஞ் செறிந்த பகைவருடைய நாடுகளைச் சோழன் கரிகால் பெருவளத்தான் எரியிட்டு அழிக்கையினாலே அவை நல்ல பொருள்கள் இல்லையாகிவிட்டன (புற. 7:12). சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளியின் சோழநாடு, வயல்களில் மயில்களுதிர்த்த பீலியை நெற் சூட்டொடு உழவர் திரட்டும்படியானதும், கொழுவிய 126 மீன் மீன்களையும், கள்ளையும் கொண்டிருப்பதுமாகிய வளமான நாடாகும் (புற. 13:12). சோழன் நலங்கிள்ளி, நெல்விளைகின்ற வயலிற் புள்ளையோட்டும் உழவர் பனைமட்டை விறகால் கழியிடத்தே மீனைச் சுட்டு, அதனுடன் வெம்மையான கள்ளினையுண்டும் அமை யாது, தெங்கின் இளநீரையும் உதிர்க்கும் வளமான சோழநாட்டிற்குரியவன் (புற. 29:14).பாண்டியன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதி, பகைவர் மீது படைஎடுத்தானாயின், மீன் சுடும் நாற்றம் மிகுந்த பகைவரின் வளமான வயல்களெல்லாம் புதுவருவா யின்றிப் பாழ்படும் (புற. 52:9). நாஞ்சில் வள்ளுவன், தன்னிடம் பரிசில் பெறும் பொருட்டு வரும் பாணன் தழைத்த துறைகள் பலவற்றையும் நீந்தி வரும்படியான வளமான நாஞ்சில் நாட்டிற்குரியவனாவான் (புற. 138:3). 'தன் மகன் போர்க்களத்திற் பகைவரின் களிற் றைக் கொன்று இறந்தான்' என்று கேட்டு மகிழ்ச்சி யடைந்த முதிய தாய் மீனைக் கவர்ந்துண்ணும் கொக் கின் இறகைப் போன்று வெள்ளிய நரைத்த கூந்தலை யுடையவள் (புற. 277:1). 'மீனை விற்று வந்த நெற்குவி யலையும், அம்பியையும் பிரித்தறியாதபடி கண்டாரை மயங்கச் செய்யும் கடற்கரையையுடைய குட்டுவனுக் குரிய, முசிறியை யொத்த செல்வத்தைத் தரினும் ஏற் காது மகண்மறுத்தலால் இவ்வூர் என்னாகுமோ' என்று பரணர் வருந்தினார் (புற. 343:1). தழும்பன் என்பானுக் குரிய ஊணூர், சிலவாகிய சிறுமீன்களைப் பிடித்துண் ணும் பாண்சேரியையுடையதாயிருந்தது (புற. 348:4). நீர் நிறைந்த பெரிய கழியில் துழாவி மீன்களைப் பிடித்துண்ணும் தெருங்கிய இறகுகளை (தூவி)யுடைய புதாவென்னும் புள்ளினம் வந்து தங்கும்படியான நெடிய மனையையுடையவன் பொறையாற்றுக் கிழானாவான் (புற. 391:15). வாட்டாற்று எழினியாத னின் வாட்டாற்று நாட்டிலுள்ள கழினிகளில் கீழ் நீரில் மீன்களும், மேல்நீரில் பூக்களும் நிறைந்திருக்கும் (புற. 396:1). சோழநாட்டு உழவர், கைக்குத்தலரிசிச் சோற் றோடு, மாங்கனிப் புளிக்குழம்பும், வராலின் இறைச்சி யும், சுறாமீனின் கொழுத்த துண்டமும், வள்ளைக் கீரையும், பாகற்காயும் உண்பர் (புற.399,5). 'கிணை மகள் (என் மனைவி) தூண்டிலிட்டு மீன் பிடித்து விற்று ஆக்கித் தந்த புளிங்கூழைக் காலந்தவறியே உண்ணும் வழக்கமுடையவன் யான்' என்று ஐயூர் முடவனார் கிணைப் பொருநன் கூற்றில் கூறினார் (புற.399:15). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனுடைய படைகள் பரந்து அழிக்காமுன்பு பகைவரின் நாடுகள் அயிரை யாகிய கொழுவிய மீனையுண்ணும் நாரைகளும், வெள்ளிய கொக்குகளும் வயலருகேயுள்ள மரங்களிற் குழுமியிருக்கும் வளத்தோடு விளங்கின; அவை இப் பொழுது அழிந்து கண்டார் இரங்கத்தக்கனவாயின (பதி. 29:5). மீனைப்பிடிக்கக் குளத்தில் பாய்ந்து<noinclude></noinclude> na5ejz8he2rzhpqv7i0g2d1akwewmq4 250 666054 1983555 2026-10-26T09:58:35Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீன் மேலெழும் சிச்சிலிப் பறவையைப் போன்று நெடு வெள் ஊசிபாய்ந்து தைத்த புண்களின் வடுக்கள் பொருந்திய மார்பினையுடையராய்க் கடல்பிறக் கொட்டிய செங்குட்டுவனின் வீரர் விளங்கினர் (பதி. 42:2). பகைவரது சினமாகிய தீயை அழித்த கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனின் தானையாகிய வெள்ளம் வேற்படையாகிய மீன்களையுடையதாய் இருந்தது (பதி.50:9). குறிஞ்சி நில மக்கள் தேனையும் கிழங்கையும் விற்று, அவற்றின் விலையாக நெய்தல் நிலத்திற்குரிய மீன்நெய்யையும், நறவையும் வாங்கிச் சென்றனர் (பொரு. 215). சேரநாடு, எருமை கொழுவிய மீன் துண்டுபடும்படி நீர் நிலையில் நடந்து, கழுநீர் மலைரை மேய்ந்து, மிளகு படர்ந்த பலாநிழலிலே காட்டு மல்லிகையாகிய படுக்கையில் மஞ்சள் இலை முதுகைத் தைவரத் துயிலும் வளமுடையதாயிருந்தது (சிறு.41). தொண்டைநாடு நெய்தல் நில மக்கள் அரிசி யின்கூழாலும், நெல்லின் முளையாலும் உண்டாக்கிய கள்ளைப், பச்சை மீனைச் சுட்டதனோடே பசியால் தளர்ந்து வரும் பாணருக்கு அளித்து உபசரிப்பர் (பெரு. 282). மருத நிலத்தில் சம்பங்கோழியின் உறக்கம் கெடும்படி வள்ளைக் கொடிகளைத் தள்ளி வலிமை யுடைய வரால், வாளை முதலிய மீன்களைப் பிடித்துக் குவிக்கும் வலைஞர் ஆரவாரம் மிகுந்திருக்கும் (மது. 255). பாண்டி நாட்டு மருத நிலப்பகுதியில் குருகென் னும் பறவைகள்கூப்பிடும்படி தம் மனைக்கண் நிற்கும் மரங்கள் தோறும் மீன் திருத்தும் பாணர் குடியிருப்பில் பாடலானும் ஆடலானும் எழும் ஓசை மிகுந்திருக்கும் (மது.269). திமிலர் கொழுத்த மீன்களைத் துடியின் கண் போன்ற துண்டங்களாக்கி உணங்கச் செய்த துண்டங் களைக் குதிரைகளைக் கொடுத்து ஏற்றப்பட்ட கலங் களை யவனர் செலுத்தித் தம் நாட்டிற்குச் செல்லும் நெய்தல் வளம் மிகுந்ததாய்த் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனின் பாண்டிய நாடு விளங்கியது (மது. 320). பனை என்னும் சாதிமீன் உலா வும் மரக்கலம் போல, மதுரை நகரின் வீதியில் முன் னும் பின்னும் முழங்கும் சங்குகளின் முழக்கத்தினால் வெகுளிமிக்குப் பாகரை வீசி எறிந்து, தன்னைப் பிணித் துள்ள சங்கிலியோடு கட்டுத் தறியை முறித்து மதங் கொண்ட யானை சுழன்று திரியும் (மது. 375). காவிரிப் பூம்பட்டினத்தின் தெருக்களிற் கள்ளுண்பார் பலரும் செல்லும் மனைகள். மீன் தசையினையும், இறைச்சி முதலியவற்றையும் பொரிக்கும் ஆரவாரத்தினை யுடைய முற்றத்தையும், தெய்வத்திற்குப் பலிகொடுக் கும் வாசலையும் கொண்டிருந்தன (பட். 176). காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில் வாழும் இல்வாழ்க்கையுடையா நன் நெஞ்சினோர் தாம் கொல்லாமையை மேற்கொண் டொழுகுவதோடு, கொல்லும் தொழிலையுடைய பிறரை நெல் முதலியவற்றால் நல்லுணவளித்து அறிவு 127 மீன் கொளுத்துவதால் அவர்களும் கொல்லாமையை மேற்கொண்டதால் வலையால் தம்மைப் பிடிப்போர் முற்றத்தின்கண் வந்து மீன்கள் செருக்கித் திரிந்தன (பட்.197). தொண்டித் துறைமுகக் கடற்கரை மணல் மேட்டில் பரதவர் சுறாமீனை மிகுதியாகப் பிடித்து வந்து குவித்ததனைப் பவர்க்கும் பருத்துக் கொடுத்தனர் (அக.10:11). கடற்கரை மணல் மேட்டிலுள்ள புன்னை மரநிழலில் தங்கிப் பரதவப் பெண்டிர் தம் தந்தையரால் கொண்டுவரப்பட்ட கொழுவிய மீன்களின் வற்றலைப் புட்களிடமிருந்து பாதுகாப்பர் (அக. 20:2). நீர்முள்ளி யின் குவிந்த குலைகளினின்றும் வீழ்ந்த, மீனினது முள்ளினையொத்த வெள்ளிய காம்பினையுடைய கரிய மலர்களை விளையாட்டு மகளிர்தம் விழவிற்கு அழகு செய்வனவாகச் சேர்ப்பர் (அக. 26:2). பரதவர் தம் வலையால் உப்புச் சகடத்தை இழுக்கும் எருதுகள் போலக் கடலிலுள்ள கூட்டமாய மீன்களை இழுத்துக் கடற்கரையிற் போட்டு, வறியோருக்கு வழங்கி எஞ்சிய வற்றை விற்பர் (அக. 30:2). மீன்களையுண்ணும் பறவைக்கூட்டம் மாலைக்காலத்தில் புன்னை மரத்தி லுள்ள தம் கூடுகளிற் சேர்ந்தது (அக. 40:3). 'சேற்றில் நிற்றலை வெறுத்த எருமை, இரவில் தளையை அறுத்துக் கொண்டு, வேலியைத் தன் கொம்பினால் அகற்றிவிட்டு, வயலில் மீன்களெல்லாம் ஓடும்படி யாகச் சென்று தாமரையை உண்டது' (அக. 46:4). 'களவுக் காலத்தில் தலைவன் தலைவி யிடம், பெரிய கழியிற் சுறா முதலிய மீன்கள் செருக்கித் திரியினும் அஞ்சாது கடந்து வருமவன் கற்புக் காலத்தில் பரத்தை யர் சேரியில் திரிகின்றானே' என்று தோழி பாணனிடம் கூறினாள் (அக.50:2). தொண்டித்துறைமுகக்கடற்கரை யில், வலையால் படகிலிருந்தே சுறாமுதலியவற்றைப் பிடிக்கும் தன் தந்தைக்குப் பரதவப் பெண்டிர் உப்பு விற்ற நெற்சோற்றோடு அயிரையினை இட்டாக்கிய புளிக்கறியைக் கொழுத்த மீன் துண்டங்களோடு உண் ணக்கொடுப்பர் (அக. 60:6). மீன் பிடிக்கும் பரதவர் களுடைய படகுகளிலுள்ள விளக்கின்சுடர்கள்கடலின் அலைமீது தோன்றுவதுபோல, மலைகள் தோறும் பெரிய மூங்கில்கள் காற்றினால் உரசிக் கொள்வதால் உண்டாகிய தீச்சுடர்கள் தோன்றும் (அக. 65:11). முதலைகளோடு சுறாமீன்களும் திரியும் அரிய உப்பங் கழியைக் கடந்து இரவில் வருகிறாய்; எம் தந்தை கடலிற் பிடித்துக் கொணர்ந்த பலவகை மீன்களின் வற்றலைப் புட்களிடமிருந்து யாங்கள் பாதுகாக்கும் பகலில் வருவாயாக' என்று தோழி தலைவனிடங் கூறி னாள் (அக.80:1, 6). கடலில் மேகஞ்சூழ்ந்த இரவில் கொழுத்த மீன்களைப் பிடிக்கும் பரதவரின் படகுகளி லுள்ள இருளை நீக்கும் விளக்குகளின் சுடர், வேந்தன் பாசறையிலுள்ள யானைகளின் முகத்தில் பிணித்துள்ள ஓடைகளின் ஒள்ளிய சுடர்போலத் தோன்றும் (அக.<noinclude></noinclude> 4y15cgwyoi7otqcl4p8siepiwm23rxm 250 666055 1983556 2026-10-26T09:58:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீன் 100:7). தாமரைப் பூக்களையுடைய வயலில் நெற் பொரியைத் தெளித்தாற்போன்று விளங்கம் பல சிறிய மீன்களை உண்ணும்பொருட்டுப் பசிய இலையில் பறக்க இயலாத முதிய சிச்சிலிப்பறவை தங்கியிருக் கும் (அக.106:2). தோழி. செவிலித்தாயிடம், 'அன்னையே, தலைவனைக் கண்டு கவிழ்ந்த முகத்தே மாய், மறைவான இடத்தே இருந்து மெல்லிய குரலில், இந்த இழிந்த கொழுத்த மீனாகிய உணவு நுமக்கு ஏற்ற தன்று என்று கூறினோம்', எனக்கூறி அறத்தோடு நின் றாள் (அக. 110:17). ஞாயிறு மேற்றிசையில் மறையும் மாலைப்போதில் செவ்வானத்தில் மீனை அருந்தும் கொக்குகளின் கூட்டம் வரிசையாகப் பறத்தல் முருக வேளின் மார்பினிடத்து முத்தாரம் போலத் தோன்றும் (அக. 120:2). 'கடல் மீன்கள் துயிலும் நள்ளென்று ஒலிக்கும் இடையாமத்தில், தலைவி நடை கற்றாற் போன்ற நடையினளாய் மெல்லமெல்ல வந்து முயங் கினள்', என்று தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக. 142:20). தாழையின் தாழ்ந்த கிளையில் தன் பெடையோடு வருத்தமுடன் தளர்ந்திருக்கும் சிறிய கடற்காக்கை பரதவர் வேட்டையாடுதல் நீங்கிய சுறா மீன் இயங்கும் இடத்திலுள்ள வெள்ளிய இறாலைப் பற்றி உண்பதாகக் கனவுகாணும் (அக. 170:11). தூண்டி லால் மீன்பிடிப்போர் இரையைப் பற்றியதை உணர்ந்து தூண்டிலை இழுக்கும், மீன்கள் மிக்க நீர்நிலையிலுள்ள அகன்ற தாமரை இலையைக் காற்று வீசுந்தோறும் அதனைக் களிற்றின் காது போல அசையச்செய்யும் (அக.186:3). 'பரதவரால் உளி கொண்டு எறியப்பட்ட பெரிய மீன் தாவிச் சென்று, தனது குருதியால் கடலின் நிறம் மாறும்படியாகக் கடலைக் கலக்கி, வலிமை குன்றிப் படகுகளின் பக்கம் வந்து சேர்ந்தது' (அக. 210:2). தூண்டிலால் மீன் பிடிக்கும் பாணன் மகள் தான் பிடித்து வந்த வராலை வஞ்சி மரத்தின் விறகினாற் சுட்டுக் கள்ளுண்டிருந்த தன் தந்தையை உண்பித்தாள் (அக. 216:1). அழகிய வலையால், வளைந்த புறத்தினை யுடைய இறாலுடன் ஏனைய மீன் கூட்டங்களையும் பிடித்துக் குவிக்கும் வளமான ஊர், சாய்க்கானம் (அக. 220:17). நெல்லினை யறுப்போர் நீலமணி போன்ற மலர்களையுடைய நீர்முள்ளிகள் நிறைந்த மடுவிற் பிடித்த பெரிய மீனின் வரிகள் பொருந்திய வளவிய துண்டினைக் கவர்ந்து உண்பர் (அக. 236:2). இரவுக்குறி வந்த தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும கடலின் அலை யாகிய சுரத்தில் திரிந்து வருந்திய படகின் விளக்கொளி யில் தான் கைப்பற்றிய பலவாய் மீன்கூட்டங்களை என் அண்ணன்மார்க்குக் காட்டுவதற்கு என் தந்தை இரவில் இல்லிற்கு வருவார்; ஆகையால் இரவுக்குறிக் கண் வாரற்க', என்று கூறுவாளாய் வரைவு கடாவினாள் (அக.240:2). சிறிய குடியிருப்புகள் பொருந்திய பாக்கத் திலுள்ள மீன் பிடிப்போர் உப்பங்கழியில் மலர்ந்த 128 மீன் நீலப்பூக்களை புலிநகக் கொன்றைப் பூக்களுடன் சூடுவர் (அக.270:3). வெள்ளிய மணல் மீனின் முட்டை கள் போன்று காணப்பட்டது (அக. 286:3). கொழுத்த மீனாகிய உணவினையுடைய சிறுவர், சேற்றையுடைய வயலில் இட்ட கயிற்றுவலையில் ஆண்கொக்கு அகப் பட்டது (அகம்.290:3). கொற்கைக் கடலில் பல மீன் களையும் பிடிப்போர், அவற்றுடன் கொண்ட முத்துச் சிப்பி களைக் கள்ளிற்கு விலையாகத் தருவர் (அக. 296:8). வலையாலும், பறியாலும் பிடித்தலில் வல்ல பரதவர் நுண்ணிய மணலில் உலரும்படி பெய்த மீன் களைத் தின்னும் பறவைகளையுடைய கடற்கரைச் சோலையில் தலைவன் தலைவியைப் பகற்குறி யிடத்தே கூடினான் (அக. 300:4). பிரிவிடைத் தலைவி தன் நெஞ்சிடம் 'தலைவர் வாராமையால் யான் பாலை யைக் கடந்து அவர் சென்ற வழியில் வடிகின்ற நீரினின் றும் மீன்கள் ஏறிப்போனாற் போலச் செல்லுதற்குத் துணிந்துள்ளேன்', என்று கூறினாள் (அக.303:19). மீன்கள் நிறைந்திருக்கின்ற பொய்கையிலுள்ள ஆம் பற்கொடியை மேய்ந்த எருமைக் கடா இரவு முழுதும் சேற்றிலே துயின்று விடியலில் வரால் துண்டுபடும் படியாக அடியிட்டு நடந்து, பகன்றையைச் சூடிப் போருக்குச் செல்லும் மறவனைப் போல வரும்' (அக. 316:1). கடலிலே பரதவர் பிடித்துக் கொணர்ந்த கடிய கண்களையுடைய வலிய சுறா போன்ற மீன்களை அப் பரதவரின் தங்கையர் திருவிழா நிகழ்வுறும் தெருவில் விற்பர் (அக. 320:2). பகற்குறி வரும் தலைவனிடம் தோழி, 'நீ தலைவியிடம் வரும் வழியிலுள்ள கழியில் பெரிய பற்களையுடைய பாம்புகளும், வலிய சுறாமீன் களும் திரியும்; பொழுதும் போய்விட்டது; இப்படிப் பட்ட வழியில் நீ செல்லுவதால், தலைவிக்குண்டாகும் வருத்தம் நீங்க, நீ இரவில் எம்மூரில் தங்கிச் செல்' என்று கூறினாள் (அக. 340:10, 14). தலைவனிடம் தோழி 'மீன் இனங்களை உண்ணும் நாரைகளுடன் பனையின்மீது அன்றில் தங்கியிருக்கும் முற்றத்திற் பொன்போன்ற பூக்கள் உதிர்ந்து பரவியுள்ள புன்னை மரச் சோலையிற் செய்த நமது குறியிடத்திற்கு இனி இரவில் வருவாயாக' என்று கூறினாள் (அக. 360:16). கூட்டமாகிய மீன்களையுடைய கழியின்கண், பசிய" இலைக்குமேலே உயர்ந்து தோன்றும் நெய்தற்பூ வெள்ளம் மிகுந்தோறும் ஆழமான குளத்தில் முழுகும் மகளிர் கண்களைப்போலத் தோன்றும் (குறு. 9:5). தினைக் காவல் புரியும் கானவர் விடும் கவண்கல்லிற்கு அஞ்சிய காட்டுயானை கைவிட்ட மூங்கில் மீன் பற்றிய தூண்டில் இழுப்பவனால் மேலே செல்லுவதுபோலச் செல்லும் (குறு. 54:4). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவிக்குக் கூறுவாளாய்த் 'தோழி, புன்னை மரங்கள் அடர்ந்த பூஞ்சோலை புலம்பத் தலைவர் வந்திலர்; பலவகை மீன்களை வேட்டையாடுதற்குச்<noinclude></noinclude> m5aqvma1e7b3j7934gaxf2p22dis1zf 250 666056 1983557 2026-10-26T09:59:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீன் சென்ற நம் தமையன்மார் வந்துவிடுவர்', என்று கூறினாள் (குறு.123:5). பூழி நாட்டாருடைய சிறிய தலையையுடைய வெள்ளாடுகள் பரவினாற் போன்று மீனையுண்ணும் கொக்குகள் கடற்கரையிற் பரவியிருந் தன (குறு. 163:3). பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவ னிடம் தலைவி, 'ஐய எனது உயிர் பாணர் தாம் பிடித்த பசு மீனைப் பெய்த மட்கலத்தைப் போல எமக்கும் பெரிய வெறுப்பைத் தருவதாகி, உம்மையும் யாம் பெறேமாய் அழிவதாக' என்று கூறினாள் (குறு. 169:4). தலைவன் வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்தபொழுது, அயலார் வரையப் புக்குழி, தலைவி தோழியிடம், 'மீனுக்குரிய வலையின்கண் விலங்கு அகப்பட்டதைப் போலத் தலைவனுக்குரிய என்திறத்து நொதுமலர் வரையமுயல்வது வீண்' என்று கூறினாள் (குறு. 171:3). புன்னை மரத்தில் இருந்த நாரை கழியிலுள்ள சிறிய மீன்களையுண்ணுவதை வெறுத்ததாயின் வயலிலுள்ள நெய்தற்பூவை நெற்கதிரோடு விரும்பியுண்ணும் (குறு. 296:3). கடலிற் பரதவர் சுறாமீனை எறிய, கரையில் இருந்த அன்னத்தின் கூட்டம் கெட்டு ஓடியது (குறு. 304:4). கடலில் பரதவர் கொண்ட மீன்களின் உலர்ந்த வற்றல் நாற்றமும், கழியில் அவர் பிடித்த இறால் வற்றலின் நாற்றமும் கடற்கரையின் மணலெங்கும் வீசும் (குறு.320:1). தலைவன் தலைவி மீது கொண்ட அன்பின் காரணமாக முதலை திரியும்படியான கடற் றுறையின்கண் உள்ள திரளாகிய மீன்களையுடைய கழியை நீந்திக்கடந்து இரவுக்குறிக்கண் வந்தான் (குறு. 324:3). அடும்பங்கொடியின் மலரைச் சிதைத்து மீனை உண்ணும் நாரை மணல் மேட்டில் தங்கியிருந்தது (குறு.349:1).பொருள், பொய்கையிடத்து மீன் ஓடும் நெறி விரைந்தழிவதுபோல விரைந்தழியும் தன்மைத்து (நற்.16:6). தலைவி, கடற்கரைச் சோலையிலுள்ள சிறு குடியில் வாழும், கடலில் சென்று வலைவீசி மீன் பிடிக் கும் பரதவரின் மகளாவாள்' (நற். 45:3). 'தலைவியின் ஐயன்மார் திரண்ட கோடுகளையுடைய சுறா முதலிய மீன்களைப் பிடித்ததனாலாகிய உவகையராய்ப் பின் னும் வேட்டைமேல் செல்லாதொழித்துத் தம்தம் மனையகத்தே தங்கினர்' (நற். 49:5). பெரிய வலை களையுடைய பரதவர் கடலிலே சென்று மிகுதியான மீன்களைப் பிடித்துக் கொணர்ந்து புதுமணற்பரப்பில் வற்றலுக்காகக் காயப்போடுவர் (நற். 63:2). கடலிற்குச் சென்று தன் பெடையோடு இரை தேடு கின்ற நாரை மெல்லிய சிவந்த கட்கடையுடைய சிறிய மீன்களைப் பிடித்து மேலுயர்ந்த கிளையின் மேலுள்ள கூட்டி லிருந்து தாயைக் கூறியழைக்கின்ற தன் பிள்ளையின் வாயில் கொடுத்தது (நற். 91:5). பின்னின்ற தலைவன் தோழி கேட்கும்படி, 'அகன்ற அல்குலையும், மெல்லி தாயமைந்த இடையையுமுடைய மீன் பிடிக்கின்ற பரதவரின் இளமகளுடைய மான் போன்று மருளும் 129 மீன் கண்களைப் பார்ப்பதற்கு முன் இக்கடற்றுறையும், இப்பாக்கமும் இனிதாயிருந்தது', என்று கூறினான் (நற்.101:8), சுரத்திலுள்ள இருப்பைப்பூப் போன்ற மெல்லிய தலையுடைய இறாலுடனே ஏனைத் திரளா யுள்ள மீன்களையும் பெறுமாறு வலையையுடைய பரதவரின் சிறுவர், திமிலின் மேலேறிக் கடலிற் சென்று சுறாவொடு வலிமையுள்ள பிற மீன்களையும் பிடித்துத் துண்டித்து இறைச்சிகளை நிரப்பிய தோணி யராய் வந்து மணற்பரப்பில் இறக்குவர் (நற்.111:2, 7). தலைவி சினமிக்க தன் ஐயன்மாரோடு கொழுவிய மீனையுண்ணும் செழுமையான மாளிகையில் உறை பவளாவாள் (நற்.127:4). தோழி தலைவனிடம், பெரும, அலை மோதும் கடற்கரையிலுள்ள மணல் மேட்டில் நின்று நின்னோடு குருகுகளை வரிசையாக எண்ணி இவ்வாறாகப் பகற் பொழுதை மகிர்ச்சியாகப் போக்கிக் கொழுவிய மீனுணவையுடைய வளமான நின்மனைக்குப் போவோம் எழுக என்றால், நின்னைப் பிரிதற்கஞ்சித் தலைவி எழாள்; ஆதலின் எம்மூர்க்கு நின் தேர் எழுவதாக' என்று கூறினாள் (நற்.159:7). திமிலில் ஏறிக் கடலிற் சென்ற பரதவர் தாம் பிடித்துக் கொண்டுவந்த கொழுவிய மீன்களை மணற்பரப்பிலே குவித்து விட்டு, மீன் கொழுப்பாலாகிய நெய்யை வார்த்துக் கிளிஞ்சிலில் ஏற்றிய சிறிய சுடர்விளக்கி னொளியிலே துயிலுவர் (நற். 175:2, 3). ஆண் நாரை யினால் இன்பம் நுகரப்பெற்ற பெண்நாரை செயலற்று ஆண் பிரிந்த தனாலுண்டான வருத்தத்தில், கழிக்கண் சென்று சிறிய மீனையும் உண்ணாது தாழையின் கிளை யில் தனியாய்த் தங்கியிருந்தது (நற்.178:4). வரைவிடை வைத்துப் பிரியும் தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும நீ பிரிந்து சென்றாயானால் மீன் இனத்தை மிகுதியாகத் தின்றுவிட்ட நாரை மிதித்த நீர் வற்றிய குளத்து நெய்தல் மலர்போலத் தலைவி உடனே இறந்துபடுவள்' என்று கூறினாள் (நற்.183:9). கரிய கழியின்கண்ணுள்ள நீர் நாயின் குருளை, கொழுவிய மீன்களைப் பிடித்துத் தின்று, தில்லை மரப் பொந்துகளிலே துயிலும் (நற். 195:2). அயலார் வரைவுழித் தோழி செவிலித்தாயிடம், அன்னையே, சிறுகுடில்களையுடைய கொழுவிய மீனைக் கொள்பவராகிய நம்மவர் உறையும் இப்பாக் கத்திற்குத் தேரில் வரப்போகும் தலைவருக்கே நின் மகளாகிய தலைவி உரியவளாவாள்; அயலாருக்கு நீவிர் மணம் முடிப்பின் அவள் உயிர் வாழாள் என்று கூறி அறத்தொடு நின்றாள் (நற்.207:3). உழவர்வயலில் மறுபடி உழுத ஈரமுடைய சேற்றில் விதைப்பதற்கு விதைகொண்டு சென்ற கடகப் பெட்டியில் மிகப் பல வாகிய மீன்களைப் பிடித்துப் போட்டுக் கொண்டு வருவர்' (நற்.210:4). மீன் கொழுப்பினாலான நெய்யை வார்த்து ஒள்ளிய விளக்கேற்றுவர் (நற். 215:5). கடலிற் சென்று பெரிய மீனைப் பிடிக்கும் சிறிய குடியிலுள்ள<noinclude></noinclude> 0qvfybuaaknnsnkse3x0g7nfnxvqyc8 250 666057 1983558 2026-10-26T10:00:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீன் 130 மீன் பரதவர், கடலில் சென்றுள்ள மரக்கலங் களுக்குத் தெரியுமாறு கரையில் இரவில் மாட்டியுள்ள விளக்கம், முதிராத இளஞாயிற்றின் எதிரே தோன்றிய ஒளிக்கு ஒப்பாகும் (நற்.219:6). மாலைக் காலத்தில் கட்குடித்து மகிழ்ச்சியுற்ற பரதவர், தாம் பிடித்துக் கொண்டுவந்த பெரிய மீனை எளிதாக விற்றுவிட்டுத் தம் சிறுகுடிக்குப் போகும் வழியிலுள்ள, அழகிய நெய்தல் மலர் அழியும் படியாக மதுமயக்கத்தால் மிதித்துச் செல்வர் (நற். 239:3). நிறைந்த சூலினால் நடக்கமுடியாமல் மருத நிலத்தில் பசியோடு தங்கி யிருக்கும் பெண் நாரைக்கு ஆண் நாரை கடல் மீனைக் கொண்டு போய்க் கொடுக் கும் (நற்.263:7). சிறிய நாவையுடைய மணியின் தெளிந்த ஓசையைப் போலக் கூட்டமாகிய மீன்களைத் தின்னுதற்கு வந்து கூடும் புட்களின் ஒலி இருக்கும் (நற். 267:10). நிணமிக்க தலையையுடைய கொழுத்த மீனை உண்ணவிரும்பிய நாரையினம், குவிந்துள்ள மணல் மேட்டில் ஏறியிருந்த அரசருடைய காலாட்படையைப் போல விளங்கியது (நற். 291:2). அலர் கூறப்பட்டு ஆற்றாளாகிய தலைவியிடம் தோழி, 'நம்மூர் எல்லா வளனுமுடையது; கொழுத்த மீன்களைச் சுடும் புகை தெருக்களினுள்ளே கலக்க, ஞாழல் நிறைந்த துறையும் இனிது; தலைவர் விரைவில் வந்து வரையாததால் அலர் கூறுதல் ஒன்றுமே பழியுடையதாயுள்ளது', என்று கூறினாள் (நற்.311:6). 'காப்பு மிகுதிக்கண் ஆற்றா னாகிய தலைவன் தலைவியை நினைந்து தன்னுள்ளே கூறிக் கொள்வானாய்க் கொல்லிப்பாவையைப் போன்றவளுடைய சுணங்கணி வனமுலையைத் தழுவ உள்ளி, மீன்கள் துயிலும் இரவுமுழுதும் யான் கண் துயின்றிலேன்; என் நிலையாதாய் முடியுமோ' என்று வருந்தினான் (நற்.319:10). பலாமரத்தில் வந்து தங்கிய கொக்கு மீனைக் கொணர்ந்து குடைந்து உண்ணுதலா லாகிய புலால் நாற்றத்தைப் பொறுக்க இயலாமல் மந்தி தும்மியது (நற். 326:3). பரதவர் மகளிர் கடற் கரையில் வற்றலுக்காகக் காயப்போடும் மீன்களைக் கவரவரும் புட்களை ஓட்டு வதோடு, உப்புக் குவிய லில் ஏறி நின்று கடலில் வேட்டைக்குச் சென்று திரும் பும் பரதவரின் திமில்களை எண்ணவும் செய்தனர் (நற். 331:4). மாலைப் பொழுதில், நெய்தல் மலர் குவியும் படி அலை அலைக்கும் கடல் மீன்களைத் தின்னும் பறவைகள் கானலில் உள்ள தத்தம் குடம்பையுள் புகும் (நற்.382:3). பரதவர் ஒளியுள்ள விளக்குகளோடு நடு இரவில் கடலின்கண் திமிலில் வேட்டைக்குச் சென்று, பிடித்த மீன்களை விடியலிற் கொணர்ந்து கடற்கரைச் சோலையிற் குவித்துவிட்டுப் புன்னை மரநிழலில் அமர்ந்து தம் கிளையோடு கள்ளினை அருந்தி மகிழ்வர் (நற்.388:6).பரத்தையொழுக்கத்தினின்றும் மீண்டு வந்த தலைவன், தன் ஒழுக்கம் குறித்து யாது நினைந் திருந்தீர் என்றானுக்குத் தோழி, 'பெரும, தலைவி அரசனை வாழ்த்தியும் நாடுமுதலியவற்றை வாழ்த்தி யும் இருந்தாள்; யாம் மலர்களையுடைய காஞ்சியும், சினைகளையுடைய சிறிய மீன்களும் வாழும் புது வருவாயுடைய ஊரனாகிய தலைவன் வாழ்க', என்று வாழ்த்தியிருந்தோம் என்று கூறினாள் (ஐங். 1:4). தலைவன் முதலைப் போத்து முழுமையான மீனைத் தின்றற்கு இடனான துறையமைந்த ஊரனாவான் (ஐங். 5:4). தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும, தலைவி வேந்தன் வாழ்க! மழை பொழிக! உலகின்கண் எல்லாவளமும் சிறக்க என்று வேண்டினாள்; யாம் மாமரப்பொழி லையும் புலானாறும் அழகிய சிறிய மீன்களையு முடைய துறையமைந்த ஊரன் தலைவியைத் தம் முடன் அழைத்துச் செல்ல வேண்டுமென்று விரும்பி னோம்', என்று கூறினாள் (ஐங். 10:4). பாண்குலப் பெண் சில மீன்களைக் கொடுத்து, அவற்றிற்கு விலை யாகப் பல்வேறு நெற்களைப் பெற்றாள் (ஐங்.49:2). பழனத்தின்கண் வாழும் பல்வேறு வகை மீன்களையும் தின்ற நாரை கழனியின் கரையில் வளர்ந்துள்ள மருத மரத்தின் உச்சியிலே தங்கியது (ஐங். 70:1). பெரிய கடற் கரையில் வாழும் சிறு கடற்காக்கை நீரற்ற கழியிலுள்ள சிறிய மீன்களைத் தின்னும் (ஐங். 165:2). கடலிலிருந்து வலைஞர் வலை வீசிப் பிடித்துக் கொணர்ந்த கொழு விய மீனாகிய உணவினருகில் அதனைத் தின்னக் கருதிப் பறக்கும் ஆர்றலில்லாத கிழக்கொக்கு செவ்வி பார்த்திருந்தது (ஐங். 180:2). மீனைத் தின்னும் கொக்கு நெய்தல் நிலக் கழியின்கண்ணுள்ள நெய்தற் பூவில் தங்குதலையொழித்துக் கரையிலுள்ள சோலையில் சென்று தங்கியது (ஐங். 184:2). மலையிலுள்ள மூங்கிற் கோல் தன் மீதிருந்த குரங்குக் குட்டி வேறு கோலிற் பாய்ந்த பொழுது, நீர்நிலைக்கண் மீனைப்படுக்கின்ற தூண்டிற்கோல் ஞெரேலென நிமிருமாறுபோல நிமிர்ந்தது (ஐங். 278:3). பிரிவிடை வருந்தும் தலைவி குறித்துத் தலைவனிடம் தோழி, 'தலைவ, கடலலை கொண்டுவந்து கரையில் தள்ளிய மீனை, கடலை நோக்கி மீளும் அந்த அலையே மீண்டும் கொண்டு சென்று கடலிற் சேர்த்துக் காப்பது போல், தலைவியி னின்றும் நின்னைப் பிரித்துக் கொண்டு சென்ற அத்தேரே மீளவும் வந்து வரைந்து அவளைக் காப்பது நன்று' என்று கூறினாள் (கலி. 121:20). தனக்கு இன மாகிய மீன்களையே கொன்றழிக்கும் சினம் மிக்க சுறா மீனின் கொம்பாற் செய்த பலகையாலாகிய ஊசலில் தலைவி ஆடினாள் (கலி. 131: 6(2)). 'கூரையை இடித் துக் கரைக்கும் கழியில் வாழும் பறவைகள் அலைகள் கொண்டுவந்து தரும் இறந்த மீன்களைத் தின்பதல்லது, உயிர்களைக் கொன்று தின்னாத துறைவனைப் பாடும் ஊசற் பாட்டில் அவனைப் புகழ்ந்து பாடுவாயாக' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 131:32). இருந்தையூரில் திருமால் எழுந்தருளியிருக்கும் மலை<noinclude></noinclude> pb8egm01otx3v9vgfmkgtmg5j6wese9 250 666058 1983559 2026-10-26T10:01:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீன் யின் ஒரு பக்கத்தில் விண்ணில் மீன்கள் இருத்தலைப் போலப் பலமீன்கள் பரந்துள்ள அழகிய கயம் உள்ளது (பரி.தி.1:12). 2. விண்மீன் (நட்சத்திரம்) : சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளியை மதம்பட்ட யானை, பல மீனினது - விண்மீனினது நடுவே செல்லும் மதியத்தையொப்ப வாள்மறவர் சூழ்ந்து வர அவனைக் கருவூர்ப் பக்கம் கொண்டு சென்றது (புற. 13:6). வேங்கை மார்பனுக்குரியதாயிருந்து, கானப்பேரெயில் கடந்த உக்கிரப் பெருவழுதியால் கைப்பற்றப்பட்ட கானப்பேரென்னும் அரண் விண்ணில் மீனைப் பூத்தாற் போன்ற வடிவுடைய சூட்டினையுடையதாய் இருந்தது (புற.21:4).பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற நெடுஞ்செழியனை மாங்குடிகிழார், 'செழிய, நினது நாளாகிய மீன் நின்று நிலைப்பதாக; நின் பகை வரின் நாளாகிய மீன் நில்லாது பட்டுப் போவதாக ' என்று வாழ்த்தினார் (புற. 24:24, 25).பாண்டியன் தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் வஞ் சினங்கூறிப் போருக்கு வந்த இருபெருவேந்தரையும், மீன் விளங்கும் வானத்தின் கண் உள்ள ஞாயிறு திங்க ளோடு நிலத்தைப் பொருந்தியது போன்று கொடிய போர்க்களத்திற் கொன்று அழித்தான் (புற.25:1). கடல் நடுவே தோன்றும் திமிலின்கண் இடப்பட்ட விளக்குப் போல மாகமாகிய விசும்பில் செவ்வாய் மீன் விளங் கும் (புற.60:2).வேள்பாரியின் பறம்பு மலையிலுள்ள சுனைகள் வானத்திலுள்ள மீனை ஒத்திருக்கும் (புற. 109:10). பாரியின் பறம்பு நாடு சனி மீன் புகைகளோடு கூடிப் புகையினும் வயலில் விளைவு மிகுந்திருந்தது (புற.117:1). மலையமான் திருமுடிக்காரியின் மனைவி வடக்கில் தோன்றும் மீனைப் போன்ற (அருந்ததி) கற்பினையுடையவள் (புற. 122:8). ஆய்அண்டிரன் பரி சிலர்க்கு வழங்கிய யானைகளின் தொகுதிக்கு வானம் இடைவெளியின்றிப் பல மீன்களையும் பூத்திருப் பினும் ஒப்பாக அமையாது (புற. 129:7). குமணன் தன்னைப் பாடி வரும் பரிசிலரின் பசியொழியும்படி, தாளிதம் பொருந்திய துவையோடு கூடிய உணவினைத் திங் களைச் சேர்ந்த நாள்மீன்போலப் பொன்னாலாகிய சிறிய கலங்களைச் சூழவைத்து நிரப்பி உண்பிப்பான் (புற.160:8).பங்குனி மாதத்தின் முதல் பதினைந்தின் கண் தலைநாள் மீன் (உச்சமாகிய உத்திரம்) உச்சியி னின்றும் சாய, அதற்கு எட்டாம் மீனாகிய முலம் அத னெதிர் நிற்க, அந்த உத்தரத்திற்கு முன் சொல்லப்பட்ட எட்டாம் மீனாகிய மிருகசீரிடம் துறையிடத்தே தாழ, அப்பொழுது பூமிக்கு விளக்குப்போல் விளங்கிய காற்றால் பிதிர்ந்து கிளர்ந்து ஒரு மீன் விண்ணிலிருந்து வீழ்ந்த ஏழாம் நாளில் கோச்சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை துஞ்சினான் (புற.229:6, 131 மீன் 7,8,12). வேந்தர்களுடைய முரசுகள், பலமீன்கள் விளங்குகின்ற வானத்தில் முகில் முழுங்குவதுபோல முழங்கும் (புற.270:1). வள்ளலாகிய மறவனொருவன் போர்க்களத்திலே கொன்று குவித்த பகைவரின் யானை களை எண்ணினால் அவை வானத்து மீன்களிலும் பலவாகும் (புற. 302:10). நும் வாணாட்கள் வானத்தில் விளங்கித் தோன்றும் மீன்களினும் மிக்கு விளங்குவன வாகுக என்று ஒளவையார், சேரன் மாவண்கோவும், பாண்டியன் கானப்பேர் தந்த உக்கிரப்பெருவழுதியும், சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளியும் ஒருங் கிருந்த காலை வாழ்த்தினார் (புற.367:16). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழி யனைக் கல்லாடனார், 'பகைவரைக் கொன்று பெரு விருந்து ஊட்டப்பட்டதனால் உளம் மகிழ்ந்த பேய் மகளும் 'வானத்து மீனினும் பல்லாண்டு வாழ்க' என வாழ்த்துகின்ற போர்க்களத்தையுரிமையுடையவனே! என்று விளித்து வாழ்த்தினார் (புற.371:25). பொகுட் டெழினி, தேளின் கடுப்புப்போல் நாட்படப் புளிப் பேறிய கள்ளினைக் கோளாகிய மீன் போன்ற பொன் வள்ளத்திற் பெய்து உண்பித்தான் என்று ஒளவையார் கூறினார் (புற.392:17).: சோழநாட்டுப் பிடவூர் கிழார் மகன் பெருஞ்சாத்தனைப் பரிசில் வேண்டிய சான் றோர், குளமீன் புகைந்தாலும் தாள் தோன்றினாலும் பெரிய வயலில் விளைந்த நெல்லினுடைய கொக்கின் நகம் போன்ற சோற்றைப் பொரிக்கறியுடனும், சூட்டிறைச்சியுடனும் உண்டு வாழ்த்துவர் (புற.395:35). வாட்டாற்று எழினியாதனை மாங்குடிகிழார், 'பரி சிலர்க்கு அளவிடற்கரிய செல்வத்தை வாரி வழங்குவ தால், அவனுடைய நல்லபுகழ், விசும்பின்கண் திகழும் மீன்களிடையே தோன்றும் வெண்திங்களைப்போல நின்று நிலவுக' என்று வாழ்த்தினார் (புற.396:26). சேற்றில் அழுந்திய வண்டியைத் தளராது இழுத்துச் செல்லும் வலிய பகடொன்று கேட்ட ஐயூர் முடவ னாருக்குத் தாமான் தோன்றிக்கோன் பகட்டோடு, வானத்தே மீன்கள் பூத்தாற் போன்ற அழகிய நிறத்தை யுடைய ஆனிரைகளையும், காளைகளையும் நல் கினான் (புற.399:31). செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன், பெரிய வானத்தில் ஞாயிறு தோன்றிப் பலவாகிய மீன் களின் ஒளியைக் கெடுத்தாற்போலப் பகைவரை யழித்து அவரின் புகழைக் கெடுத்தான் (பதி. 64:12). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொதையைப் பெருங்குள் றூர்கிழார், 'விளங்கும் ஒளியையுடைய மீனை (அருந் ததியை) யொக்கும் கற்பினையுடைய நின் மனைவி யுடன் அழகுற விளங்கி, நீ நோயின்றி வாழ்வாயாக' என்று வாழ்த்தினார் (பதி. 89:19). வானத்தில் மீன்கள் தத்தமக்கு உரிய இடத்தில் நிற்ப அதனால் பருவம் பொய்யாமல் மழை பெய்யும் (பதி. 90:1). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறை, தன் சுற்றத்தின் நடுவே,<noinclude></noinclude> kiz51w9wjqkkpyba6ljg582uu50pmte 250 666059 1983560 2026-10-26T10:01:51Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீன் 132 மீன் பலவாகிய மீன்களின் நடுவே விளங்கும் திங்களைப் போல விளங்கினாள் (பதி. 90:17). குடக்கோ இளஞ் சேரலிரும் பொறை, தன் சுற்றத்தின் நடுவே, பல வாகிய மீன்களின் நடுவே விளங்கும் திங்களைப்போல விளங்கினான் (பதி. 90:17). இளஞ்சேரலிரும்பொறை மீன்பூத்தாற் விளங்குகின்ற மணிகள் வைத்துத் தைக்கப் பெற்ற பக்கரையுடைய (குதிரைச்சேணம்) குதிரைமீது இவர்ந்து செல்லும் வயவர் பெருமகனாவான் (பதி. 90:35). முருகப்பெருமானின் முகத்தைச் சூழ்ந்து மகரக் குழைகள் மிளிர்வது திங்களைச் சூழ்ந்து மீன்கள் மிளிர் வதை ஒத்தது (முரு. 88). தேவர், வானத்தின் கண் மீன்கள் மலர்ந்தாலொத்த தோற்றத்தையுடைய ராயும், மீன்கள் சேர்ந்துள்ள இடத்திலிருந்து காற்று எழுந்தா லொத்த செலவினையுடையராயும் வந்தனர் (முரு. 169 (2)). நல்லியக்கோடன், பலவாகிய மீன்களுக்கு நடுவே இருக்கும் திங்களைப்போல அறிஞர், பரிசிலர் முதலி யோர் நடுவே வீற்றிருந்தான் (சிறு. 219). நல்லியக் கோடன், அருச்சுனனின் தமையன் (வீமன்) இயற்றிய மடைநூல் நெறியில் தப்பாதவாறு சமைத்த பல்வேறு சுவையுடைய உணவினைக் கோளாகிய மீன்கள் சூழ இருந்த இளஞாயிற்றை இகழும்தோற்ற முடைய பொன்னாலியன்ற உண்கலங்களிற் பரிசிலர்க்கு ஊட்டு வான் (சிறு. 242). தொண்டைமான் இளந்திரையனின் நாட்டிலுள்ள, விசும்பின் வடதிசைக் கண் விளங்கும் மீனினை (அருந்ததியை) யொக்கும் கற்பினையுடைய பார்ப்பனி தம் இல்லம் வந்த பரிசிலர்க்கு உண வளிப் பாள் (பெரு.303). தொண்டைமான் இளந்திரையனுக் குரிய நீர்ப்பெயற்று என்னும் துறைமுகப்பட்டினத்தில் நீராடும் மகளிர் போட்டுவிட்டுச் சென்ற மகரக் குழையைச் சிச்சிலிப்பறவை, தனக்கு இரையாகக் கருதி எடுத்துச் சென்று, அந்தணர் வேள்விச் சாலையில் நட்டுள்ள வேள்வித் தூணில் தங்கவும், அக்குழை வானத்தின்கண் வைகறையில் தோன்றும் வெள்ளிமீன் போலத் தோன்றியது (பெரு. 318). தொண்டைமான் இளந்திரையன், அமிழ்தம் போன்ற இனிய உணவை, விசும்பில் மீன்கள் பரவியிருப்பதைப் போலப் பரவிய வெண்கலங்களிற் பரிசிலர்க்குத் தாய் மகவிற்கு ஊட்டு தல்போல ஊட்டுவான் (பெரு. 477). பாண்டியன் தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், அகன்ற வானிலே நாள் மீன்கள் தத்தம் நெறியில் தவ றாது நடக்கும்படியாக நல்லாட்சி புரிந்த உயர்ந்தோர் மரபில் தோன்றியவனாவான் (மது. 6). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் ஆட்சிக்குட்பட்ட முதுவெள்ளிலை என்னும் ஊர், வெள்ளியாகிய மீன் தென்திசையில் தோன்றினாலும் வளம் குன்றாத புதுவருவாயினை உடையதாகும் (மது. 108). பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் பலவாகிய மீன்களுக்கு நடுவே தோன்றும் முழுத்திங்கள் போலச் சுற்றத்தினர் நடுவே விளங்கினான் (மது. 769). சோழன் திருமாவளவ னுக்குரிய சோழநாட்டிலோடும் காவிரி, குற்றமற்ற புக ழுடைய விளங்குகின்ற வெள்ளியாகிய மீன் தனக்குரிய வடதிசையில் நில்லாமல் தென் திசைக்குச் சென்றாலும் நீர் வற்றாது பெருகிவந்து சோணாட்டை வளமுறுத்தும் (பட். 1). காவிரிப்பூம்பட்டினத்துள், மழைமாசற்ற விசும்பின் மகமீனின் இடைச்சேர்ந்த முழுமதி போன்ற கரையையுடைய பொய்கை இருந்தது (பட்.35). காவிரிப்பூம்பட்டினத் திலுள்ள ஓரினச் சுற்றத்தாராகிய பரதவர் பிள்ளைகள், அகன்ற வானில் நாள்களாகிய மீன்களோடு கலந்த கோள்களாகிய மின்கள் போல அகன்ற மன்றிலில் மேழகக் கிடாயோடு சிவலையுங் கொண்டு பொருவித்து விளையாடினர் (பட். 68(2)). கடலலைகள் வந்து மோதும்படியான புன்னை மரத்தின் அரும்புகள் வானிற் பூத்துள்ள மீன்களைப் போன்று தோன்றும் (அக. 10:2). சுரநெறியில் விழா வெடுத்த முதிய ஊரில் நெய்பெய்த விளக்கின் சுடர் விழுவதுபோலக் காற்றினால் இலவம் பூக்கள் விழ மரத்தில் எஞ்சிய சிலவாகிய பூக்கள் விடிகின்ற காலத்துச் சிலவாகிய மீன்கள் போலத் தோன்றும் (அக. 17:21). இரவில் தலைவி இருக்கும் ஊரினைக் காவல் காப்போர் மதிலின்கண் ஏற்றியுள்ள நெருக்கமான விளக்குகள் வானிலுள்ள மீன்கள் போலத் தோன்றும் (அக.114:11). பகைவரை அழித்தமையால், மானின் அடிபதிந்த பள்ளங்களிலே தேங்கியுள்ள அப்பகைவர் குருதி,வானத்து மீன்கள் போலத் தோன்றியது (அக. 144:17). மலைகுறுக்கிட்ட சுரநெறியிடத்தே கோங்க மரத்தின் உச்சியில், இரவின்கண் மீனோடு தோன்றும் வான மெனத் தோன்றிப் பின் காற்றடித்தலால் கழன்று விழும் புதிய மலர், கானவர் தம் கையினாலெறியும் பந்தத்தின் சுடர்போலத் தோன்றும் (அக. 153:15). புதரின்மேல் மலர்ந்துள்ள முசுண்டையின் பெரிய பூக்கள், வானை அழகுறுத்தும் மீன்களைப் போலத் தோன்றின (அக. 235:10). கூதிர்காலத்தில் முகிலில்லாத வானத்தின்கண் மீன்கள் விளங்கினாற் போலத்தழை நிறைந்த முசுண்டையின் வெள்ளிய பூக்கள் விளங்கின (அக.264:1). மறவர்களது சிறூரிற் பூளைப் பூவினை யொத்து விளங்குகின்ற மயிரினையுடைய பூனைக் குட்டிகள் தாயோடு சூழ்ந்திருப்பது, திங்களைச் சூழ்ந் துள்ள மீன்கள் போலத் தோன்றியது (அக. 297:15). தலைவனுடன் சென்றுவிட்ட தலைவியைப் பாலை யில் தேடிச் சென்று காண முடியாமல் வருந்திய செவிலித்தாய், 'நம் மகளும், அவள் தலைவனும் அல்லாத பிறர் இவ்வுலகில் அகன்ற வானில் விளங்கும் மீன்களைக் காட்டிலும் பலராவர்' என்று கூறினாள் (குறு. 44:3). மலையில் அமைக்கப்பட்ட பரண்கள் தோறும் உள்ள குறவர் இரவிற் கொளுத்திய கொள்ளி<noinclude></noinclude> 4j9l35o03uiuavqatgsybo2h6pxqy3r 250 666060 1983561 2026-10-26T10:02:22Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ மீன் விளக்குகள், வானத்தின் மீன்களைப்போல இடந் தோறும் ஒளியைக் காலும் (குறு. 150:2). மலை மேலுள்ள பரணித் குறவன் கொளுத்தி வைத்த கொள்ளிக்கட்டை கண்டு அஞ்சிப் பெயர்ந்த யானை மீன் விழும் ஒலியைக்கண்டு அஞ்சுகின்ற மலைக்குரிய வன் தலைவன் (குறு. 357:7). காடெங்கும் கோங்க மரத்தின் மலர்கள் பூத்திருப்பது விரிந்த வானிடத்தே வைகறைப் பொழுதில் மீன்கள் பூத்திருப்பதைப் போலத் தோன்றும் (நற். 48:4). கடலிற் சுறாவைப் பிடிக்கும் பரதவரின் திமில்களிலுள்ள காற்றினால் சிறுகச் சிறுக ஒளிவீசும் விளக்குகள், வானில் சிறுகச் சிறுக ஒளிரும் மீன்களைப் போலத் தோன்றின (நற். 199:9). குற்றமற்று விளங்கும் விசும்பில் தோன்றி, உலகத்தாரால் கைதொழப்படும் தகுதியையுடைய முனிவர்களின் தோற்றமாகிய ஏழு மீன்களைப் போலக் கடற்பரப்பில் தம் கரிய முதுகுகள் நனையும்படி நீர்க் காக்கைகள் பலவும் ஒருசேர நீராடின (நற். 231:2). பொருள்தேடப் பிரியும் தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும, கொடுஞ்சுரத்தைக் கடந்து நீ பொரு ளீட்டப் பிரியின் யாம் எவ்வாறு தடுக்க இயலும்; நின்னை நாளும் கோளுமாகிய மீன்களே தடுத்தலைச் செய்யும்', என்று கூறினாள் (கலி. 5:9). 'கார் முகிலையொத்த நினது தலைமுடிப் பின்னலில் நுண்ணிய நூலாற் கட் டிய மலர்கள், வானில் விளங்கும் கார்த்திகை என்னும் மீனின் அழகையொத்திருக்கிறது' என்று தலைவியைத் தலைவன் புகழ்ந்து பேசினான் (கலி. 64:4). ஏறு தழுவுத லுக்காக ஆயர் தொழுவினுள் விட்ட காளைகளுள், வெண்மீன் விளங்கும் அந்திச் செவ்வானம் போல் தோன்றும் வெண்புள்ளிகள் பரந்துள்ள சிவந்த காளை யும் இருந்தது (கலி. 103:13). ஏறு தழுவும் விழாவிற்காக ஏறுகளைத் தொழுவினுள் கொண்டுவிடும் ஆயர், இன் னின்ன நிறமுள்ள ஏறுகளை அடக்குவோர் இவளி வளை மனைவியராகப் பெறுவர் என்று பறையறைந்து அறிவிக்கும்பொழுது, அவ்விழாவைக்காண ஆயர் மகளிர் நாள்மீன்கள் சூழவரும் திங்களைப் போலத் தத்தம் ஆயத்தாருடன் வந்து பரணில் அமர்ந்தனர் (கலி. 104:27). இறைவன் இறைவியைக் கூடி இன்புற்ற பொழுதுண்டான கருவை, முனிவர்கள் எழுவரும் பெற்று வேள்வித் தீயில் இட்டனர்; பின்னர் அவர்தம் மனைவியர் எழுவருள் கடவுட் கற்பினையுடைய ஒரு மீனாகிய அருந்ததியொழிய ஏனைய அறுவரும் அக் கருவினை யுண்டு கருக்கொண்டு சரவணப்பொய்கை யின் கண்தாமரைப் பூவாகிய பாயலில் முருகனை ஈன்ற னர் (பரி. 5:44). கரைகளில் நின்ற மரங்களின் பூவும், நீராடும் மகளிரின் கூந்தலினின்று வீழ்ந்த மலரும், மைந்தர்தம் மார்பிலணிந்த மாலையினின்றும் வீழ்ந்த மலரிதழ் களும் நீரிற் பரந்து, விசும்பில் மீன்களாகிய முத்துக்கள் விளங்குகின்ற கங்கையை ஒத்திருத்தல் வையையின் இயல்பாகும் (பரி. 16:36). 133 முக்கல் ஆசான் நல்வெள்ளையார் மீனெறி தூண்டிலார் - ஒரு புலவர் : இவரது ஒரு பாடல் குறுந்தொகையில் இடம்பெற்றல்லது (குறு. 54). இழுத்துவிட்ட முங்கிலுக்கு, மீன்பிடிப்பவர் மேலே இழுத்த தூண்டிலை உவமை கூறியதனால் (குறு.5)இப்பெயரைப் பெற்றார் இவரது இயற்பெயர் தெரியவில்லை. மீனேற்றுக் கொடியோன் - மீன் வரையப்பட்ட கொடியுடையவன், (காமன்) : சுறாமீன் வரையப் பட்ட கொடியையுடையவனின் - காமனின் - நிறம் போன்ற பூக்களை இளவேனிற் காலத்தில் வண்டுகள் வந்து மொய்க்கும்படி காஞ்சிமரம் மலர்ந்தது (கலி.26:3). முக்கட்செல்வர் - மூன்று கண்களையுடைய இறைவர் (சிவபெருமான்) : 'முக்கட்செல்லரின் - மூன்று கண்களையுடைய இறைவரின் - கோயிலை வலம் வருவதற்கே நினது கொற்றக்குடை தாழ்க' என்று காரிகிழார் பாண்டியன் பல்யாகசாலை முது குடுமிப் பெருவழுதியிடம் கூறினார் (புற. 6:18). முக்கட்செல்வன் - மூன்று கண்களையுடைய இறைவன் (சிவபெருமான்): வெள்ளிய ஏற்றினைக் கொடியாக எடுத்தவனும், இறைவியை ஒருபாகத்தே உடையவனும், இதழ் குவியாத (இமைத்தலில்லாத) முக்கட்செல்வனும் - மூன்று கண்களையுடைய இறை வனும் - ஆகிய சிவன் முருகனைக் காணச் சென்ற வருள் ஒருவன் (முரு. 153). நான்கு மறைகளாய் (வேதம்) பழைய நூலையருளிய முக்கட் செல்வனின் ஆலமுற்றம் என்னுமிடத்திலுள்ள சோலையிற் சிறுமி கள் சிற்றிலிழைத்துப் பாவை வைத்து விளையாடுவர் (அக.181:16). முக்கண்ணான் - மூன்று கண்களையுடையவன் (சிவபெருமான்) : முக்கண்ணானாகிய - மூன்று காண் களையுடையவனாகிய - இறைவன் சினந்த பொழுது அவுணர்தம் மூன்றெயிலும் அழித்து உதிர்வனபோல ஞாயிறு தெறுதலால் மலைகளெல்லாம் பொடிந்து வீழ்ந்தன (கலி. 2:4). தாழ்ந்த சடையுடன், பிறை போன்ற நுதலாளை ஒரு பாகத்திலுடைய முக்கண் ணானின் நிறம்போன்ற குராலேற்றை ஆயர் தொழு வினுள் விட்டனர் (கலி.104:12). முக்கல் ஆசான் நல்வெள்ளையார் - ஒரு புலவர்: முக்கல் என்பது ஓர் ஊர். ஆசான் என்றதனால் இவர் அந்தணராவார். ஆகையால் இவருக்கு முக்கல்<noinclude></noinclude> il8w6elx1y6bswjofaltf8jtxzfati2 250 666061 1983562 2026-10-26T10:02:45Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முக்காழ் ஆசான் நல்வெள்ளையார் என்னும் பெயர் வந்தது என்பார் பி.நா. இவரது பாடல் ஒன்று மட்டுமே சங்க இலக்கியத்தில் இடம் பெற்றுள்ளது (நற். 272). 'தலை வன் வரையாது நெடுங்காலம் வந்தொழுக ஆற்றா ளாகிய தலைமகள், 'தலைவன் குறித்தபொழுது வந்து கூடித் தலையளி செய்யாமையால், என் காமநோயா னது ஊராரால் அறியப்பட்டு முன்புநான் கொண்டிருந்த நோயைக் காட்டிலும் மிக்க நோயுடையதாகின்றது', என்று கூறி வருந்துவதாகப் பாடலை அமைத்துள்ளார். ஆண்காக்கை அடும்பின் கொடியையுடைய மணறபரப் பின் ஒரு பால், சூலோடு வதிந்த தன் பேடைக்கு அயிரைமீனைத் தேர்ந்தெடுக்க வேண்டிக் கழியிடத்துத் தன் மூக்காலும், காலாலும் துழாவும்துறையையுடைய கொண்கன் என்று கூறியதிலுள்ள உள்ளுறையால், தலைவன் தன்னை வரைந்து கொண்டு இல்லறம் நிகழ்த்த வேண்டும் என்னும் தலைவியின் குறிப் பினைப் புலப்படுத்தி யுள்ளார்.' முக்காவல் நாட்டு ஆமூர் மல்லன் - ஒரு மன்னன் : இவன் உறையூரிலிருந்த சோழனாகிய தித்தன் மகன்; மற்போரிற் சிறந்தவன்; சோழன் போர்வைக்கோப்பெருநற்கிள்ளியாற் பொருது கொல் லப்பட்டவன் (அ.சி.). இனிய கள்ளினையுடைய ஆமூரிடத்து வலிமைகொண்ட மல்லனது வலியைச் சோழன் போர்வைக்கோப்பெருநற்கிள்ளி கெடுத்துப் போர் செய்துகொன்ற நிலையை இவன் தந்தையாகிய வெல்லும் போரினையுடைய தித்தன் காண்பானாக என்று ஆமூர் மல்லனைச் சாத்தந்தையார் பாடியுள்ளார் (புற.80). முக்காழ் - மூன்று வடத்தைக் கொண்ட அணி : தலைவி, யானைப் பாவையை இழுத்து விளையாடும் தன் புதல்வனுக்கு முக்காழை - மூன்று வடத்தைக் கொண்ட அணியைத் - தலையில் அணிவித்திருந்தாள் (கலி. 80:2). தலைவி, தன்புதல்வனுக்கு முத்தும், மணி கள் பிறவுஞ் சேரக் கோத்த உருட்சியமைந்த முக் காழினை அணிவித்திருந்தாள் (கலி. 85:13). இளைய களிற்றினது தலையிலுள்ள நெற்றிப்பட்டத்திலிருந்து நாலுகின்றதைப் போன்ற கையால் புனைந்த முக் காழினைத் தலைவி தன் புதல்வனின் தலையிலிருந்து தொங்கும்படியாக அணிவித்திருந்தாள் (கலி. 86:2). குதிரையேறி வந்தேன் என்று கூறிய பரத்தைமைத் தலைவனிடம் தலைவி, 'இனமொத்த மணிகளாற் செய்த முக்காழாகிய பல நிறத்தையுடைய கண்டிகை யினை அணிந்த குதிரையைத் தானே (பரத்தையை) ஏறி வந்தாய்', என்று கூறிச் சினந்தாள் (கலி. 96:14). 134 முகத்தவன் முக்கோல் - அந்தணன் (முனிவன்) கையிலுள்ள மூன்றுதலையுள்ள கோல் (திரிதண்டம்); தலைக் கோலை - நட்டுத் தனது காவியாடையை அதன் மேலிட்டு வைத்ததைப் போலப் பாசறையில் வயவர் விற்களைச் சேர ஊன்றி அவற்றின் மேல் தூணிகளைத் தொங்கவிட்டனர் (முல். 38).உடன் போக்கின்கண் தலைவியைச் சுரத்தில் தேடிச் சென்ற செவிலித்தாய், எதிரே வரும் அரி, அயன், அரனென்னும் மூவரும் ஒருவரென்று உலகுக்குக் காட்டும் முக்கோலைத் தோளிலே உடைய அந்தணரை வினவினாள் (கலி. 9:2). செந்நிறமுடைய அத்திப்பொழுதில் முக்கோலை யுடைய அந்தணர்கள் அருமறையை நினைந்து அமர்ந் திருப்பதுபோல், நாரைகள் ஒலியடங்கி மணல்மேட் டில் அமர்ந்திருந்தன (கலி.126:4). முகடு -உச்சி, தலை : வேங்கட மலைக்கும் வடக்கி லுள்ள நாடுகளில் விளைந்த நெற்குவியல் மலை முகடு -உச்சி - வரை உயர்ந்தது போல உயர்ந்திருந்தது; அத்தகு நாட்டில் ஒருகால் வற்கடமிக்கது என்று கல்லாடனார் கூறினார் (புற.391:3). தொண்டைமான் இளந்திரை யனுக்குரிய தொண்டை நாட்டிலுள்ள உழவரின் இல் லங்களுக்கருகில் ஏணிக்கும் எட்டாத உயரமுடைய முகட்டைத் (தலை) திறந்து கொட்டிய பழைய நெல் லினையுமுடைய நெற்கூடுகள் இருந்தன (பெரு. 246). கார்ப்பருவத்தில் நிறைந்த சூலையுடைய கரிய முகில் மலை முகட்டிலேறி மிக்க மழையைப் பொழிந்தது (நற்.89:2). கூனி, குறளனிடம், 'கோயிலுக்கருகி லுள்ள சோலைக்கு வருவாயாக; அவையோர் திரட்சி பொருந் தின ஓலையைக்கட்டி அதன் முகட்டில் (தலை) அரக்கு முத்திரையிட்டாற் போல, நமது குறை பட்ட உடல்கள் நிறைவுபெறுமாறு இறுகப் புல்லிக் கூடி மகிழ்வோம்' என்று கூறினாள் (கலி. 94:43). வையையாற்றின் வெள் ளத்தில் நீராடிய மகளிரின் முலைகளின் முகடுகளில் மெழுகப்பட்ட கலவைக் குழம்பின் மணம் மடை திறந்தாற் போன்று நான்கு திசைகளிலும் பரவிக் கமழ்ந்தது (பரி.10:73). முகத்தவன் – முகத்தையுடையவன் (வி.அ.பெ.): வடமொழிப் பெயர் பெற்ற வயக்குறு மண்டிலம் போலும் (பகன் என்னும் ஆதித்தனைப் போன்ற குருடான) முகத்தவனின் - முகத்தையுடையவனின் - (திருதராட்டிரன்) - மக்களுள் மூத்தவனுடைய (துரி யோதனன்) சூழ்ச்சியால் எரியும் அரக்கு மாளிகையி லிருந்து ஐவரை வளிமகன் (வீமன்) காத்ததைப் போல மூங்கில்கள் எரியும் மலையில் அகப்பட்டுக்கொண்ட யானைகளை வேழம் காத்தது (கலி.25:2).<noinclude></noinclude> 6dtp6kca3db6lcmhkfswd628xlgcgpr 250 666062 1983563 2026-10-26T10:03:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகத்தார் முகத்தார் - முகத்தினையுடையவர் (வி.அ.பெ.) : தன்னுடைய உடன்பாடின்றித் தன்னைத் தழுவ முய லும் தலைவனைக் கடிந்து கொள்ளும் தலைவியிடம் தலைவன், 'மறுவில்லாத மதி போன்ற முகத்தாரை- முகத்தினையுடையவரை (மகளிர்) வலிதிற் புணர் தலும் ஒரு (இராக்கதமணம்) மணமாகும் என்று மறை நூல் கூறுகின்றது', எனக் கூறினான் (கலி. 62:14). - முகப்படுத்தல் செலுத்துதல் (தொழிற்பெயர்) : 'காக்கைபாடினியார் நச்செள்ளையார், ஆடுகோட் பாட்டுச் சேரலாதனிடம், நின் முன்னோரால் வழிவழியாகப் புரக்கப்படும் மதில்களிடத்தே நினது தானையை நீ முகப்படுத்தல் செலுத்துதல் தக்கதன்று ' என்று கூறினார் (பதி. 53:13). முகம் - தலையின் நெற்றி முதல் மோவாய் வரை யுள்ள முன்புறவுறுப்பு : பாண்டியன் கருங்கை யொள்வாட் பெரும்பெயர் வழுதி, தன்பால் நச்சிய விருப்பத்தால் இரந்து வருவோரின் மனக்குறிப்பை, அவருடைய முகத்தால் - தலையின் முன்புறவுறுப்பால் அறிந்து அவர்தம் வறுமையைப் போக்குவதில் வல்ல வனாவான் (புற. 3:25). பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியிடம், காரிகிழார் 'நினது சினம் வெளிய முத்துமாலை அணிந்த நின் தேவியரின் துனித்த ஒளியையுடைய முகத்தின் முன்னர்த் தணிக' என்று அறிவுறுத்தினார் (புற.6:24). போரிலே வெற்றி கொண்டு, தன்னாட்டைத் தலையளி செய்யும் வேந் தனின் விளங்கிய முகம்போல, மாலைப்பொழுதில் முழுநிலா விளங்கியது (புற.67:3). மழைபொழியும் கார்காலத்தில் பாரியின் பறம்பு மலையிடத்தே தெறு ழின் (ஒருவகைக்கொடி) மலர் பூத்திருந்தமை, களிற் றின் முகத்திலுள்ள புள்ளிகளைப் போலத் தோன்றியது (புற.119:2).ஆய் அண்டிரன், தன்னையும், தன் நாட்டை யும் பாடிவரும் பரிசிலர்க்குத் தனது இனிய முகத்தை ஒளியாது வெளிப்படுத்தி மகிழ்ந்து, அவர்களுக்குக் கொடுத்த யானைகளை எண்ணின், அவை, அவன் போரிட்டுத் துரத்திய பொழுது கொங்கர் போட்டு விட்டு ஓடிய வேலினும் பலவாகும் (புற.130:4). 'உணவு அடுதலின்மையின் அடுப்பிற் காளான் பூத்துள்ள வறிய இல்லில் உண்ணாத என் மனை யோளின் வறிய முலையைச் சுவைத்துப் பாலில்லாமல் அழும் குழவியின் முகத்தைப் பார்த்து அழும் அவ ளுடைய துயரினைப் போக்குவாய் என்று நின்னிடத்து வந்துள்ளேன்', எனப் பெருஞ்சித்திரனார் குமணவள்ள லிடம் கூறினார் (புற. 164:5). பலாக்கனியை உண்ட கடுவன், சிவந்த முகத்தையுடைய தனது மந்தியுடன் முகிலாலும் உச்சியறியப்படாத உயர்ந்த மலையி 135 முகம் லுள்ள மூங்கிலுச்சியின்கண் துயிலும் (புற.200:3). முகில் மழை பொழியாததால் நீர்நிலைகள் களியாய் முளியும் கோடையாயினும், ஆம்பலின் அகன்ற இலை யின் நிழற்கண் நத்தையின் சுரிமுகத்தையுடைய ஏற்றை இளைய சங்குடன் பகலில் மணங்கூடும் வளமான சோணாட்டிற்குத் தலைவனாவான் சோழன் உருவப் பஃறேர் இளஞ்சேட்சென்னி (புற.266:4). ஒரு மறவ னுடைய வேல் தூசிபடிந்து குடிலின் கூரையிற் கிடந் தாலும் கிடக்கும்; போரெனிற் பகைவருடைய யானை யின் முகத்தில் பாய்ந்து அதனை அழிப்பதில் தப்பாது (புற.332:10). ஒருமறவனின் மனைவி, பாணர்க்கும் பரிசிலர்க்கும் ஓயாது உணவளிப்பாள்; அவனோ, பகை வரின் உயர்ந்த மருப்பினையுடைய புள்ளிகள் பொருந் திய முகத்தையுடைய களிற்றின் பொற்பட்டங்களைப் பரிசிலர்க்குக் கைஓயாது அளிப்பான் (புற.334:8). மகட்கொடை மறுத்தலின், இரு வேந்தரின் ஒளி விளங்கும் முகத்தில் தொடியணிந்த மருப்பினை யுடைய களிறுகள் போருக்கு ஆயத்தமாய் நின்றன (புற. 336:3). பாசறையிலிருக்கும் பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனிடம், கல்லாடனார், 'புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தையுடைய களிறாகிய பரிசிலைப் பெறுவதற்காக நின்னிடத்து வந்துள்ளேன்' என்று கூறினார் (புற. 371:20). சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனால் அழிக்கப் பட்ட பகைவரின் சிறுவர்கள் தாம் தொடுத்து விளை யாடுதற்கு அம்பு இல்லையாகும்போது அவற்றைச் செய்துதரும் தந்தை முதலியவரின் முகத்தைக் காணா ராய் வருந்தினர் (புற.373:17). 'பரிசிலர் பெருவேந்தரின் போர்க்களந்தோறும் சென்று அவரைப் பரவிப் புள்ளி கள் பொருந்திய முகத்தை யுடைய களிற்றினைப் பரிசி லாகப் பெற்றனர் என்று பெரியோர் கூறுவர்; யானும் நின்னிடம் அதுபோலப் பரிசிலைப் பெறவந்துள் ளேன்' என்று சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனிடம் கோவூர்கிழார் கூறினார் (புற.373:29). பரிசிலர்க்குப் புலித்தோலில் முள்ளம்பன்றியின் ஊன், சந்தனக்கட்டை, புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தை யுடைய யானைக் கொம்புகளாகிய மூன்றையும் குவித் துத் தரும் மக்களையுடைய நாட்டிற்குத் தலைவனா வான் ஆய்அண்டிரன் (புற.374:13). சீதையை அரக்கன் (இராவணன்) கவர்ந்து செல்லும்போது அவள் போட்டுவிட்டுச் சென்ற அணிகலன்களைக் கண்ட செவ்விய முகத்தையுடைய குரங்கின் கூட்டம் விரலில் அணியும் மோதிரத்தைக் காதிலும், காதில் அணிவன வற்றை விரலிலும், இடையில் அணிவனவற்றைக் கழுத்திலும், கழுத்தில் அணிவனவற்றை இடையிலும் அணிந்தனது (புற. 378:21). அவியன் என்பானுக்குரிய மூங்கில்கள் நிறைந்த மலையில் ஆட்டுக் குட்டி களுடன் வெள்ளிய முகத்தையுடைய குரங்குக் குட்டி<noinclude></noinclude> k85cl1i89j3xianlj0ia3r94gnfrqat 250 666063 1983565 2026-10-26T10:04:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகம் முன்பனிக் கடைநாளில் மலரும் (அக. 24:3). சுரத்தில் யாமரத்தின் கிளையில் ஊனுண்ணும் விருப்புடன் இருக்கும் தன் பெடையின் முகத்தைப் பார்த்துப் புறப் பட்ட ஆண்பருந்தின் சிறகுகள் கரிந்து தீயும்படி ஞாயிற் றின் வெப்பம் மிக்கிருந்தது (அக. 51:4). மண நாளன்று புணர்ச்சிக்குரிய இரவில் ஓரறைவித் புத்துடையுன் ஒடுங்கிக்கிடந்த தலைவியைக் கூடும் விருப்புடன், முகத்தினை மூடியிருந்த ஆடையைத் தலைவன் நீக்கிய வுடன் நாணத்தால் அவள் அஞ்சி நடுங்கித் தலை கவிழ்ந்தாள் (அக. 86:23). கடலிடத்தே இரவில் மீன் பிடிக்கும் பரதவரின் படகிலுள்ள ஒளிபொருந்திய விளக்கு, புறமுதுகிடாத வேந்தன் பாசறையிலுள்ள யானையின் அழகிய முகத்தில் பிணிந்த ஓடையின் ஒள்ளிய சுடர்போலத் தோன்றும் (அக. 100:9). யானை யின் புள்ளிகளையுடைய முகத்தில் மோதி வீழ்ந்த புதிய ஆலங்கட்டிகள் பளிங்கினைச் சொரிவதுபோல் பாறை யில் வீழ்ந்திருக்கும் கோலம், மலையுச்சியில் முத்துக் கள் சிதறிக்கிடப்பவை போல் தோன்றும் (அக. 108:4). சிற்றிலிழைத்தும், சிறு சோறட்டும் தலைவியும் யாங்களும் விளையாடுமிடத்திற்குத் தலைவன் வந்து, எனக்கு உணவளித்து எனது களைப்பைப் போக்கு வீராக, என்று கூறியவுடன், யாங்கள் அவனைக் கண்டு கவிழ்ந்த முகத்தேமாய் மறைவான இடத்திலிருந்து, இழிந்த மீனாலாகிய இவ்வுணவு நினக்கு ஏற்றதன்று என்று கூறினோம்', எனத் தோழி, செவிலிக்கு அறத் தொடு நின்றாள் (அக. 110:15). கரிய முகத்தினை உடைய முசுக்கள் நிறைந்துள்ள அஞ்சத்தக்க காட்டில் தலைவி தலைவனுடன் செல்லத் துணிந்தாள் (அக. 121:15). பாண்டியனுடைய கொற்கைக் கடற்றுறைக் கண்ணுள்ள கழியின் நெய்தற்பூவினை, புறமுதுகிடச் செய்த தலைவியின் அழகிய ஒளி பொருந்திய முகத்தி லுள்ள மையுண்ட கண்களைக் கண்டனிராயின் இங்ஙனம் கழறீர் எனத் தலைவன் கழறிய பாங்கனிடம் கூறினான் (அக.130:14). தலைவி, களிற்றியானையின் மதம் பொருந்திய கன்னத்தையுடைய முகத்தைக் கிழத்த அம்பினையுடைய வேடர்களின் தங்கை யாவாள் (அக.132:4). இரவுக்குறியிடத்தே கூடிப்பிரிந்த தலைவன், ஒளி பொருந்திய முகத்திற் சுழலும், நீல மலர் போன்ற குளிர்ந்த கண்களையுடையவள் தலைவி, என்று தன்னெஞ்சொடு கூறி மகிழ்ந்தான் (அக.162:11). ஆறலைகள்வருக்கு அஞ்சிக் குடிகள் ஓடி விட்ட, பாழாகிய ஊரிலுள்ள அம்பலத்தை வேலின் முனை போன்ற கூரிய முகத்தினையுடைய கறையான் மூடிக்கொண்டது (அக. 167:19). வயலில், கழு உயர்ந்து தோன்றுவது போன்ற மொட்டுக்களின் இடை யிடையே புன்சிரிப்பினையுடைய முகம் போலத் தாமரை பூத்திருந்தது (அக. 176:6). தலைவனுக்குரிய பரத்தை, எழுதுவதற்கு (ஓவியமாக) ஏற்ற அழகினை 137 முகம் யுடைய முகத்தையுடையவளாயிருந்தாள் (அக. 176:21). சிவந்த முகத்தையுடைய மந்தி நெல்லிக் காய்களைக் கழங்குகளாகக் கொண்டு மலையில் விளையாடியது (அக.241:15).'இரவுக்குறியிடத்தே தலைவன் வந்து நிற்பதைக் கண்டுவிட்ட அன்னை விரைந்து என் முகத்தைப் பார்த்து, நீ மிகவும் நல்லவள் (இகழ்ச்சி யாக) என்று நகைத்துப் போயினாள்', எனத் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 248:15).தான் உண்ணும் இரையை இடப்பக்கத் தில் வீழ்த்துதலை அறியாத வெற்றிமிக்க மறமுடைய புலி நடுங்கும்படியாக ஆளி, மலைச் சாரலில் யானை யின் புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தைத் தாக்கி, அதன் வெள்ளிய தந்தத்தினைப் பறிக்கும் (அக. 252:3). பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தலைலியிடம் தோழி, 'வானிலுள்ள, திலகம் பதித்த திங்கள் போன்ற அழகிய முகத்திலுள்ள, காதின் குழையோடு பொரும் நினது பார்வையினை என்றும் நின் காதலர் மறவார்' என்று கூறினாள் (அக.253:25). மலையில், மைபூசினாலொத்த கரிய முகத்தினையுடைய ஆண்குரங்கு, காய்ந்த மூங்கி லிற் பாய்தலினால் அதில் விளைந்துள்ள நெற்கள் வெப் பம் மிக்க பாறையில் உதிர்ந்து பொரிந்திடும் (அக. 267:9). தான், பொருளீட்டும் வினைக்கண் செல்லு தலைத் தலைவன் தலைவிக்கு உரைத்தவுடன், இரவு புலரும் காலத்துத் திங்களைப் போலத், தனிமை யுறும் துன்பத்தோடு, புதிய அழகினை மெல்ல இழந்த நலம் பொருந்திய அழகிய முகத்தினைக் கவிழ்த்துக் கொண்டு கலங்கினாள் (அக. 299:13). முருக்க மரத்தின் குவிந்த அரும்புகள், ஒள்ளிய முகத்தினையுடைய மகளிரது பஞ்சிக்குழம்பு ஊட்டிய நகத்தினை யொக்கும் (அக.317:5). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'பிரிவால் பசப்புற்று வருந்தும் இனிய என் காதலியின் முகத்தில் நகையுண்டாக, இருள் வருவதற்கு முன்பே அடையும் படி தேரினை விரைந்து செலுத்துவாயாக' என்று கூறினான் (அக. 344:13). தலைவியின் அழகிய முகத்திடத்தே இருக்கும் சுழலும் பெரிய கண்கள், தாமரைப் பூவிடத்தே குவளை மலர் இரண்டனைப் பிணைத்து வைத்தாற் போன்று தோன்றின (அக. 361:3). மகட்போக்கிய தாய் தலைவி யால் வளர்க்கப்பட்ட வயலைக்கொடியைப் பார்த்துத் 'தாயைப்போல நினது முகத்தினை நோக்கி நாள் தோறும் நீர்பெய்வாளன்றே, இனி நின்னைப் புரப்பார் யார்; நீ அளியே ' என்று கூறி வருந்தினாள்(அக.383:11). 'மலைப்பக்கத்தில் மைபட்டாற்போன்ற கரிய முகத்தையுடைய ஆண்குரங்கு கொம்பு தாங்கும்படி பாயாத தவற்றினால் முறிந்த அக்கொம்போடு போயிற்று (குறு. 121:2). மலைச் சாரலில் மரத்தில் உள்ள வெள்ளிய முகத்தையுடைய கருங்குரங்கு மழை யில் நனைந்து குட்டிகளோடு நடுங்கியது (குறு. 249:2).<noinclude></noinclude> t1o59h3qt239sjqezzvjv6zqguxg44i 250 666064 1983566 2026-10-26T10:05:16Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகம் தெய்வக் கற்பினளாய தலைவி, பரத்தையிடம் சென்று விட்டுத் தலைவன் வருங்காலத்திலும் தனது இனிய முகம் வேறுபடாமல் அவனை வரவேற்று உபசரித் தாள் (குறு. 252:3). யானையினது, போர்செய்து புண் பட்ட புள்ளிகளையுடைய முகத்தையொப்பப் பொற் றைக் கல்லின்மேல் செங்காந்தள் மலர்கள் மலர்ந்திருந் தன (குறு. 284:1).இரவுக்குறிக்கண் தலை வன் சிறைப் புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'நகு தலை யுடைய முகத்தைக் கொண்ட தலைவர் ஒருநாள் விருந் தினராய் வந்தாராக, நம் தாய், மாறுபட்ட பகைவர் பொரும் போர்க்களத்தின்கண் உள்ள ஊரினரைப் போலப் பலநாள் துயின்றிலர்', என்று கூறினாள் (குறு. 292:7). யானையின் அழகிய முகத்திற் பாய்ந்த ஆண்புலி அதன் கொம்புகளாற் குத்தப்பட்டு இறந்து கிடப்பது, வேங்கை மரத்தின் வாடிய பூக்களையுடைய கிளை முறிந்து கிடப்பதுபோலத் தோன்றும் (குறு. 343:2). தலைவனால் பிரிவுணர்த்தப்பட்ட தோழி அவ னிடம், 'ஆறலைகள்வர் இருக்கும் கொடிய சுரநெறி யில் நீ செல்வதையறிந்த நின் காதலி விம்முற்று எனது முகத்தைப் பார்த்து அழுதனள்' என்று கூறினாள் (நற். 33:10). 'இரவில் நீ கூடியதால் உண்டான புதுமணத்தால் தலைவியின் தோளில் வண்டுகள் மொய்ப்பதைக் கண்டு ஐயமுற்று வினவிய அன்னைக்கு எதிர்மொழி கூற அறியாத தலைவி வருந்தி என் முகத்தை நோக்கி னாள்; அடுப்பிலிட்ட சந்தன விறகிலிருந்த வண்டுகள் மொய்த்தன என்று ஒருவாறு கூறினேன்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறி வரைவு கடாவினாள் (நற்.55:9). கழைக்கூத்தி ஆடிய வலியகயிற்றின்மீது இனிய அத்திப் பழம் போன்ற சிவந்த முகத்தையுடைய குரங்கின் குட்டி ஏறி ஆடுவதைக் கண்டு அதற்கேற்பக் குறச்சிறார் மூங்கிலிலேறித் தாளங்கொட்டுவர் (நற்.95:3). 'எனது கூந்தலைப் பற்றி இழுத்துக் கைவளையல் களைத் தலைவன் பறித்துக்கொண்ட பொழுது, சினந்த முகத் தோடு அவனை நோக்கி, நின் மனையோளிடம் இதனைக் கூறுவேன் என்று யான் கூறியவுடனே மலையமானின் முன்பு கூத்தர் முழங்கும் மத்தளத்தின் கண், நடுங்குவதுபோல அவன் நடுங்கியதை நினைக் குந் தோறும் நகை உண்டாகின்றது' என்று பரத்தை விறலியிடம் கூறினாள் (நற். 100:6). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன், 'தலைவியின் ஊடலைத் தணிக்கும் பொருட்டு விருந்துடன் புகுந்ததால், விருந்தைக் கண்ட அவள் சினத்தைவிடுவதோடு, நகைதோன்றும் முகத் தளாய் வரவேற்று விருந்துணவு படைப்பள்; ஆதலின் விருந்தே வருக' என்று கூறினான் (நற். 120:12). தலை வன் செல்லும் கொடிய சுரநெறியில், மலை முழை யிலே குட்டிகளை ஈன்று பசியால் இளைத்த பெண் புலிக்கு இரைகொணரும் பொருட்டு ஆண் புலிகளிற்றி யானையின் புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்திற் பாயும் 138 முகம் (நற்.148:10).மிளகுக்கொடி வளர்ந்து படருகின்ற மலைப்பக்கத்திலே களவுப்புணர்ச்சியில் கடுவனால் புணரப்பட்ட சிவந்த முகத்தையுடைய பெண்குரங்கு புணர்ச்சியால் உண்டான சிதைவைத் தன் சுற்றம் அறியும் என்றஞ்சி, வேங்கையின் கிளைமீது சென்று ஆழமான சுனைநீரில் தலை கவிழ்ந்திருந்து, புணர்ச்சி யால் குலைந்திருந்த தன் தலைமயிரைத் திருத்தும் (நற். 151:8). மலை முழையிலிருந்த புலி புள்ளிகள் பொருந் திய முகத்தையுடைய யானையைக் கொன்று அதன் குருதியைப் பருகிய தனது வாயினை வேங்கையின் அடிமரத்தில் துடைக்கும் (நற். 158:6). யானையின் முகத்திலுள்ள கோடுகள் போலச் செங்காந்தளிற் பொதிந்தனவாகிய அரும்புகள் எல்லாம் மலர்ந்தன (நற்.176:5). 'தினைக்கதிர்கள் முற்றித் தலைசாய்த்தன; அவற்றைக்கிளிகள்கவராமல் ஒப்புங்கள் என்று தந்தை கூறினன்; தாயோ நல்ல நாளைக் காட்டும் வேங்கையும் மலர்க என்று கூறி என் முகத்தைக் குறிப்பாக நோக் கினள்; இதன் கருத்து களவை அறிந்ததால் இற்செறிப் பாகுமோ அன்றி வேறாமோ யான் அறியேன்' என்று தோழி தலைவியிடம் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகக் கூறினாள் (நற்.206:8). கார்ப்பருவத்தில் முல்லையின் அரும்புகள் மலர்ந்திருக்கும் புதரின்தோற்றம், யானை யின் புள்ளிகள் பொருந்திய முகம்போலத் தோன்றியது (நற்.248:2). கார்ப்பருவத்தில் சரக்கொன்றையின் கிளைகளில் மலர்ந்திருக்கும் மலர்களின் தோற்றம், வேந்தருடைய போர்யானையின் புள்ளிகள் பொருந் திய முகத்திலணிந்த பொன்னாற் செய்த நெற்றிப்பட் டத்தில் அலங்கரித்த அழகிய தோற்றம் போலிருந்தது (நற்.296:2). சிவந்த முகத்தையுடைய பெண் குரங்கு மலையிலுள்ள அருவியில் விளையாடி, உயர்ந்த மூங் கிலின் நுனியில் ஊசலாடி, வேங்கையின் மலர்கள் சுனையில் உதிரும்படியாக அதன் கிளையிலேறிக் கடுவனோடு புணரும் (நற்.334:1). குட்டிகளை ஈன்ற பெண்புலியின் பசியைப் போக்கும் பொருட்டு ஆண் புலி, புள்ளிகளையுடைய யானையின் முகம் பிளக்கு மாறு மோதிக்கொன்று இடியைவிட மேலாக முழங் கும் (நற்.383:4).தலைவியின் தந்தை, களிற்றி யானை யின் முகத்தைப்பிளந்த சிறந்த அம்பையுடைய கொலைத்தொழிலன்றிப் பிற கல்லாத ஏவல் மக்க ளாகிய வயவரையுடையவனாயிருந்தான் (நற்.389:4). கரையிடத்தே மணற்குள்ளிருந்து வெளிப்பட்ட யாமை யின் பார்ப்புகள் நீரிலிருந்து பார்த்துக் கொண்டிருக்கும் தாயின் முகத்தைப் பார்த்தே வளரும் (ஐங்.44:2). கடற்கரைச் சோலையில் தலைவி தலைவன் வரும் வரை தன்னுடைய வளையல்கள் கலகலவென ஒலிக் கும்படி அலவனை ஆட்டி விளையாடும் பொழுது அவன் வருவதைக்கண்டு நாணத்தால் தனது முகத்தைக் கூந்தலில் மறைத்துக் கொண்டாள் (ஐங்.197:2). வண்டு<noinclude></noinclude> rpn52kypaaqja9fdksoebw2rrywqxqk 250 666065 1983567 2026-10-26T10:05:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகம் கள் உண்ணும்படியாக மதத்தைச் சொரிகின்ற புள்ளி களைக்கொண்ட முகத்தையுடைய களிறு காம மயக்கத் தாலே பிடியென்று கருதித் துறுகல்லைத் தழுவியது (ஐங்.239:1). முக்கண்ணனாகிய இறைவன் அவுண ராகிய மூவெயிலையும் அழிக்கச் சினந்தபோது அவனுடைய முகந்தெறுமாறுபோல ஒள்ளிய ஞாயிறு சுடுகின்ற சுரநெறியில் தலைவன் பொருளீட்டற்குச் சென்றான் (கலி. 2:5). 'தலைவன் பிரிவதையறிந்து வருந்தும் தோழி அவனிடம், ஆளும் கொடிய வேந்த னால் அலைக்கப்பெற்ற நாடு பாழ்பட்டாற்போல, நின் காதலி தன் முகம் அழகு கெட வருந்தி ஆற்றியிருப் பாளா' என்று கூறிச் செலவழுங்குவித்தாள் (கலி.5:13). பிரியக் கருதிய தலைவனிடம் தோழி, 'மறுவறவொளி வீசும் மதிலின்மேல் முகில் பரவுவது போல், நினது பிரிவினை அறிந்துகொண்ட நின் காதலியின் மறு வில்லாத ஒளியையுடைய முகத்திற் பசலை பரவத் தொடங்கிவிட்டது' என்று கூறினாள் (கலி. 7:8). 'பிரியக் கருதிய தலைவனிடம் தோழி, நின் காதலியின் திருமுகம் இனிய கதிர்களுடைய திங்களையொக்கும்; அந்த முகம் பாம்பு சேர்ந்த திங்களைப் போலப் பசப்புப் பரந்து கெட்டுவிட்டால், நீ அறிவுள்ள பெரியா ரிடத்துக் கற்ற கல்வியறிவால் அவ்வழகை மீட்டல் இயலுமோ' என்று கூறினாள் (கலி. 15:16(2)). காத லரைக் கூடிக் களித்த மகளிரின் முகம்போலப் பொய்கையில் புதிதாகப் பூத்த தாமரைமலர் தோன்றி யது (கலி.31:5). வரைவு நீடலால் வருந்தும் தலைவி யின் தோழி தலைவனிடம், 'காமநோய் கரை கடந்து என் தோழியின் தோள்கள் அழகுகெடும்படி நீ கெடுத் தது, புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தையுடைய களி றுடன் புலி பொரும் நினது மலையிலுள்ள மூங்கிலை யொக்குமென்ற பொறாமையாலா' என்று வின வினாள் (கலி.45:12). சந்து செய்விக்கும் அறிஞர் இங்கு மங்கும் செல்வதைப் போலப் புலியும் யானையும் பொருகின்றபொழுது வண்டு வேங்கையின் பூங்கொம் பென்று கருதிப் புலியிடமும் மற்றொருகால் மதம் வழியும் புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தையுடைய யானையிடமும் சென்றது (கலி. 46:6). வண்டுகள் மொய்க்கும் புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தையுடைய யானைக்கூட்டத்தோடு புலி போர் செய்யும் மலைக் குரியவன் தலைவன் (கலி. 48:3). தலைவனின் குறையைத் தீர்ப்பதாக வாக்களித்த தோழி தலைவி யிடம், 'நின் மீது காதல் கொண்ட ஒருவன் என்னிடம், தோழி தந்த காமநோய் என் உயிரை வாங்கும்; அந் நோய் தீர அவள்முகத்தை யான் காண அருளுவதே மருந்தாகுமல்லது வேறு மருந்தில்லை என்று கூறு கின்றான்; அவன் நினது முகவருளைப் பெறுவதல்லது அவனது நோய் தீர்க்கும் மருந்து வேறு இல்லையேல் நாம் என் செய்வது' என்று வினவினாள் (கலி. 60:19, 20). 139 முகம் தலைவன் தலைவியிடம், 'நினது அழகினையுடைய முகம் மதியையொப்ப, மணிகள் விளங்கும் நினது பின்னல் மயிர் அம்முகத்துக்கொப்பாகிய மதியை மிகவும் பொருந்தும் கரிய முகிலையொக்கும்' என்று கூறினான் (கலி. 64:1, 2). 'என் முலையால் நின் மார்பிடத்து இடைவிடாது உழுத நல்வினையை உடை யேனோ' என்ற தலைவியிடம் தலைவன், 'நீ உழுதாய், பழுதறுகின்ற ஒளியினையுடைய நின் முகத்தில் குவளை போன்று மலர்ந்துள்ள நின் கண்களின் தோற்றப்பொலிவு நீ முலையால் இடைவிடாது உழுததனால் உண்டான பயனல்லவா' என்று கூறினான் (கலி. 64:15). பரத்தையிடத்துப் பிரிந்த தலைவன் தலைவிபடும் துயரைக் கண்டு, விரைந்து வந்து அவ ளுடைய அடியிற் பணிந்து அவளுடன் கூடியபொழுது தோன்றும் தலைவியின் முகம்போலத் தாமரையரும்பு ஞாயிற்றின் வரவால் மலர்ந்து தோன்றியது (கலி. 71:6). பால் உண்ணாது வெறுக்கும் கிளியை இனிய மொழி களைக்கூறி அதனை உண்ணுவித்து மகிழ்பவளின் முகம்போலத் தாமரையின் அரும்பு வண்டு நுகர மல ராது மாவடுவின் கலை தாழ்ந்து தீண்டியதால் மலர்ந் தது (கலி. 72:4). கண்ணொளி கெடுமாறு ஒளிவிடும் வெள்ளியாலாய வட்டிலிற் கள் உண்பவளின் முகம் போல நீர்த்துறையில் சிறுதூறோடே வந்து தாழ்ந்து கிடக்கும் பகன்றைக் கொடியின் வெண்ணிறப் பூக்கள் மீது வந்து படிந்து கிடக்கும் தாமரையரும்பு மலர்ந்தது (கலி. 73:4). பரத்தையிற் பிரிந்த தன் கணவனுக்காக அழுபவளுடைய அழகிய முகத்திலுள்ள கண்ணீர் அவளுடைய முலைகளின் மீது விழுந்தது (கலி. 77:3). தலைவனுக்குரிய பரத்தை யொருத்தி, அவனடைய புதல்வனைக் கண்டு மகிழ்ந்து, அணி அணிவித்து, 'நினது சிரித்த முகத்தைக் காட்டு' என்று கூறினாள் (கலி. &2:13). 'பரத்தையிட மிருந்து போந்து, காடைப் போர் கண்டு வந்தேன் என்று பொய் கூறிய தலைவ னிடம் தலைவி, அக்காடை யோடு (பரத்தையோடு) கலவிப்போரைப் புரிந்தாய் போலும்; அதை நினது முகக் குறிப்பே காட்டுகின்றது', என்று கூறினாள் (கலி. 95:21). பரத்தையிடமிருந்து வந்து யானையேறி வந் தேன்; அதனாற் காலந்தாழ்த்தது என்று கூறிய தலைவ னிடம் தலைவி, 'ஆடவரை வருத்தும் அழகிய தோளா கிய கைகளால் தன்னைக் கண்ட அவரின் நற்பண்பு களாகிய உணவைக் கவளமாகக் கொள்ளும் அந்நகை முக வேழத்தை (பரத்தையை) இன்றுதான் முதன்முத லாகக் கண்டதுபோல் என்னிடம் பொய் கூறுவது ஏன்' என்று கூறினாள் (கலி. 97:20). தலைவியின் துயரைக் கண்ட சான்றோர் சிலர் பிரிந்திருக்கும் தலைவனிடம் சென்று, 'நின் காதலியின் பழித்தலறும் ஒளியினை யுடைய முகம் பசலை படர்ந்து பாழடைவதைப் பார்க்குமிடத்துக் கூற்றுவனைப்போல நடுநிலை<noinclude></noinclude> rw7ikatzrpemrgsgu0rhmo3wl552ygc 250 666066 1983568 2026-10-26T10:06:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகம் தவறாது செங்கோல் செலுத்துபவன் என்னும் நினது புகழுக்கு இழுக்கு உண்டாகாதோ' என்று கூறினர் (கலி. 100:18). 'கனவிலும், நனவிலும் நின்னைப் பலபடி யாகக் கண்டு வருந்திக்கொண்டிருக்கும் நின் காதலி யின், மதி யென்று மருளும் ஒளியினையுடைய முகம் விளக்க முறும்படி புதிய அழகு உண்டாக நினது தேர் குதிரையைப் பூண்பதாக' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறி வரைவு கடாயினாள் (கலி. 126:21). தன்னுடன் விளையாடும் ஆயத்தார் ஒன்று கூடிச் சிரிக்கும் காலத் திலும் முட் போன்ற கூரிய பற்கள் வெளியேதோன் றாதவாறு சிரிப்பதை அடக்கிக்கொண்டு, கண்நோக் காலும், முகத்தாலும் மட்டுமே சிரிக்கும் இயல்புடைய தலைவி, இப்பொழுது பிரிவுத்துவர் தாங்காது நாணத்தைவிட்டு வீதியில் வந்து புலம்பித்திரிந்தாள் (கலி. 142:8). காதலனைப் பிரிந்து வருந்தும் காதலி ஒருத்தியின் கண்களிலிருந்து நீர் சொரிவதால் அவ ளுடைய முகம் மழையிடையே தோன்றும் முழுமதி போல் காட்சியளிக்கப் புலம்பி அழுதாள் (கலி. 145:6). தீவினையைப் போக்குகின்றவனுடைய அருள் பொருந்திய முகம்போல ஞாயிறு மறைந்த மாலைப் பொழுதில் திங்கள் தோன்றி இருளைப் போக்கியது (கலி. 148:4).முருகவேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்தி லுள்ள சுனையில் நீராடும் தாமரை மலரைப் போன்ற முகத்தையுடைய மகளிரின் பூணோடு அவருடைய கணவரின் பூண்களும் மயங்கின (பரி. 8:113). வையை யின் வெள்ளத்தின் ஆர நீராடிய மகளிரின் நிறம் ஒளி பெற்றதோடு அவருடைய முகமும் முலைக் கண்களும் நீரால் புடையுண்டு சிவந்தன (பரி. 10:95). வையையில் நீராடும் தலைவி ஒருத்தியின் தோழியர் தம் தலைவி யின் காணாமற்போன வளையலைப் பரத்தை யொருத்தி அணிந்திருத்தலைக்கண்டு, இவள் நம் தலைவனின் மாற்றாள்போலும் என்று கூறிக் கொண்டு உற்றுநோக்கினர்; அதனைக் கண்டு நாணமுற்ற தலைவனைப் பார்த்து, இக்கள்வனின் நாணத்தால் ஒளி மழுங்கிய முகத்தைக் காணுங்கள் என்று கூறினர் (பரி. 20:36). முருகப் பெருமான் பன்னிரண்டு தோள்களை யும், ஆறுமுகங்களையும் உடையவன் (பரி. 21:67). 2. இடம் : புகழையே வேட்டுப் போர்ப் பாசறையை விட்டு அகலாதவனாகிய சோழன் நலங்கிள்ளியின் யானைகள் தம் கொம்புகளின் நுதிமுகம் அடங்கா (புற. 31:7). போரில் தளர்ச்சியுறும் தன் தோழனுக்காக ஒரு மறவன் அச்சந்தரும் போர்முகத்தில் இடத்தில் (களம்) கூரிய வேலாயுதத்தைக் கையிலேந்திப் பகை வர் அவனைத் தடுத்து நிறுத்துங்கள் தடுத்து நிறுத்துங் கள் என்று அலறவும், அவருடைய முன்னணித் தானை யைப் பிளந்து கொண்டு உதவிக்குச் சென்றான் (புற. 275:5). முன்னாட்களில் நடந்த போரில் தந்தையையும், 140 முகம் நேற்று நடந்த போரில் கணவனையும் இழந்த மறக் குவத்தாளொருத்தி, இன்று நடைபெறும் போருக்குத் தன் ஒரே மகனாகிய சிறுவனின் கையில் வேலைக் கொடுத்துச் செருமுகத்திற்குச் செல்க என்று அனுப்பி வைத்தாள் (புற. 279:11). தன்னிடமிருந்த வரகு பரிசி லர்க்களித்துத் தீர்ந்து போனதால் வள்ளன்மை மிக்க மறவனொருவன் தன்னில்விற்கு வரும் சுற்றத்திற்காக வேண்டித் தன்னூரில் வாழும் சிறிய புல்லாளர் முகத் துத் தனக்கு வேண்டுமளவைக் கூறி வரகினை இரப் பான் (புற.327:6). சீறூர்த்தலைவனொருவன், தான் நல்குரவுற்றபொழுது பொருளை விரைந்து படைக்கும் ஆற்றலையும், பொருள் சிறியதாகவுள்ள பொழுது பரிசிலர்க்கு வரிசையறிந்து வழங்குவதலையும், பொருள்மிக்குழி வேந்தரது கடைமுகத்தில் (புறக்கடை யில்) உயர்ந்த பலியாக இடும் சோறு போலப் பலருக் கும் வழங்கும் வல்லமையையும் உடையனாக விளங் கினான் (புற.331:11). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல், பகைவரின் மதில்களின் முகம் அழியும்படி பாகனது ஏவலால் நாடுகாவலை அவனுக்குத் தரும் யானைப் படையையுடையவன் (பதி. 38:5). 'போரா கிய ஆக்கத்தை விரும்பிய நின் படைத் தலைவராகிய சுற்றத்தோடு ஊர் முகத்தே நின் சேனை தங்காதொழிவ தாக' என்று களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரலிடம் காப்பியாற்றுக் காப்பியனார் கூறினார் (பதி. 40:1, 4). திருவெஃகாவின்கண் உள்ள சோலையிடத்தே குருக்கத் திப் பூக்கள் மணற்குழிகளில் நின்ற நீர்முகத்தில் விழுந்து கிடத்தல், கார் அகலில் அப்பம் பாலிற் கிடந் தாற்போன்று விளங்கியது (பெரு. 379). செவிலித்தாய் தலைவியிடம், 'மகளே நினக்கு முலை முகம் (அடி இடம்) பாரித்தன; (முலைகள் அரும்பின என்பார் ந.மு.வே.) நீ காவலை அடைந்தனை, புறம் போகற் பாலையல்லை; நீ பேதையல்லை; பெதும்பை யாவாய்' என்று கூறி இற்செறித்தாள் (அக. 7:1). முழவின் முகத்தில் ஒலி ஓய்தலில்லாத விழாவினை யுடைய பெரிய மனையில் பரத்தையரைத் தலைவன் வதுவை அயர்ந்தான் (அக. 206:11). ஆட்டனத்தி ஆடிய கழார் என்னும் துறையின்கண் நடந்த விழாவில் முழ வின் முகத்தில் ஒலி ஓயாமல் ஆரவாரம் மிக்கிருந்தது (அக. 220:4). புல்லி என்பான் நாட்டிலுள்ள இடையர், வழிச்செல்லும் புதியவர்களுக்கு உரல் முகத்தில் பெய்து தீட்டியாக்கிய வரகஞ்சோற்றை ஆவின் பாலு டன் அளிப்பர் (அக.393:12). தாய், தன் கடமைகளை யாற்றிக் கொடுக்க முழவு முகத்தில் ஒலிமாறாத விழ வுடைய அகன்ற மனையில் மணவினையைப் புரிந்து கொள்ளாமல் தலைவன் தலைவியைத் தன்னுடன் அழைத்துச் சென்றான் (அக. 397:3). தலைவியின் பொருட்டு வரும் தலைவனை இரவுக்குறிக்கண் கண்டு விட்ட அன்னை பகைவரின் போர் முகத்திலுள்ள<noinclude></noinclude> hsqicwyjgphj2keo3pf7ujvluxz9h2z 250 666067 1983569 2026-10-26T10:06:40Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகம் (களம்) ஊரினரைப் போலப் பலநாளும் துயில் கொள்ளாதிருந்தாள் (குறு. 292:8). 3. முனை, முகப்பு, நுனி : பகைவரின படைக் கலன்களின் முகத்தை - முனையைச் - சிதைத்துப் போரில் வெல்லுதல் எல்லா வேந்தர்க்கும் எளிதான செயலேயாகும்; ஆனால், 'என் தலைவன் பாசறையில் உளான்; என்று நினைந்து பகைவர் நடுங்கும் ஓர் ஒளி அவனிடம் உள்ளதே அதுதான் சிறப்பு' என்று மதுரை யிளங்கண்ணிக் கௌசிகனார் ஒரு மறவனைப் பற்றிக் கூறினார் (புற.309:1). சேரமான் கடலோட்டிய வெல் கெழுகுட்டுவனது போர்க்களத்தை ஏர்க்களமாக உருவகிக்கும் பரணர், மருப்பின் முகத்தில் தந்தப் பூண் செறிக்கப்பட்ட யானைப்படையை முகிலாக உருவகித் தார் (புற.369:1). 'மருப்பின் முகத்தில் தந்தப்பூண் செறிக்கப்பட்ட யானையை நின்னிடத்துப் பரிசிலாகப் பெற வந்துள்ளேன்' என்று சோழன் செருப்பாழி யெறிந்த இளஞ்சேட்சென்னியிடம் ஊன்பொதி பசுங் குடையார் கூறினார் (புற.370:20). 'ஓய்மானாட்டு நல்லியக் கோடனுக்குரிய ஆமூரை எய்தினால், உழவர் மகளிர் தம் குழந்தைகளால் நும்மைத் தடுத்து உலக்கை யிற் பூணினையுடைய முகம் தேயும்படியாகக் குற்றிய அரிசிச் சோற்றை ஞெண்டும் (நண்டு), பீர்க்கங்காயும் கலந்த கலவையுடன் பெறுகுவிர்', என்று ஆற்றுப்படுத் தும் பாணன் கூறினான் (சிறு. 193). மலையில் வாழை முகையின் முகம் துறுகல்லைக் குத்திக் கொண்டிருப் பது காம்பிலே செருகப்பட்ட வேல் யானையைக் குத்திக் கொண்டிருப்பது போல் தோன்றியது (மலை. 130). தலைவி பனி பொழியும் யாமத்தில் தனியளாய் வருந்தி ஊரின்கண் உள்ளாள்; யானோ, பகைவரின் மதிற் கதவினைப் பாய்ந்ததால் பூண் பிளக்கப்பட்டுக் கூரிய முகம் மழுங்கிய மருப்பினையுடைய யானை களின் மணியோசையின் நடுவே பாசறையில் உள் ளேன் என்று பிரிவாற்றாத தலைவன் கூறினான் (அக. 24:12). 'பாசறைக் கண்ணிருக்கும் தானும், தன் படை மறவரும் கைகளிலுள்ள வாள்களின் குவிந்த முகம் சிதையும்படியாகப் பகைவர் படையை வென்ற செய்தியை என் காதலியறியின் புணர்ச்சி பெற்ற வளைப் போல மகிழ்வள்', என்று போர்வினை முற் றிய தலைவன் கூறினான் (அக. 144:15). தலைவ னுடைய தேரின் குதிரைகள் இரவுக் குறியிடத்தே மெல்லத்தாவிச் செல்லும்பொழுது, அத்தேருளையின் கூரிய முகத்தால் அறுக்கப்பெற்ற கழியிலுள்ள நெய் தல், பாம்பின் தூக்கிய தலையைப்போல வாடி மேலெழும் (அக. 160:13). உடன் போக்கிற்சென்ற தன் மகளைக் குறித்துத்தாய், 'அவளுடைய முலைகளும் 141 முகம் உச்சியிலுள்ள மெல்லிய முகத்தால் சிமிழினுடன் மாறு பட்டனவாகலின் அவள் பெண் தன்மை அடைந்து விட்டாள் என்று ஐயுற்ற யான் இற்செறியாமல் விட் டேனே', என்று வருந்தினாள் (அக. 315:2). பரதவர் கடலில் படகிலிருந்தபடியே உலர்ந்த மூங்கிற்காம்பின் முகத்தில் செருகப்பட்ட கொலைத் தொழிலிற் சிறந்த கூரிய வாயையுடைய உளியால் எறிந்து சுறாமீனைக் கொன்று பிடிப்பர் (குறு. 304:2). 'இளையோனொரு வன் தான் காதலிக்கும் ஒருத்தியைப் பார்த்து மட நல்லாய், அடி பருத்த முகத்தையுடைய தென்னங் குரும்பையைப் போன்ற நின் இளைய முலைகள் நின்னைக் காண்பவரின் உயிரை வாங்கி விடும் என்பதை நீ அறிவையோ, அறியாயோ' என்று வினவி னான் (கலி. 56:23). பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவி, 'மாலையே, தம்கூடுகட்குப்பேடும், சேவலுமாக, வந்து ஆரவாரிக்கும் பறவைகளை வெறுக்கும் எனது புன்மையைப் பழிக்கும் நீ, தம் கணவரிடம் புணர்ச்சி யைப் பெற்ற மகளிரது முல்லையரும்பின் முகம் திறந்து மலர்ந்தது போன்ற முறுவலைக் கடிய மாட் டாய்' என்று மாலைப்பொழுதுடன் புலந்து கூறினாள் (கலி. 118:20). 4. முன்னணிப்படை, தூசிப்படை : பருத்தி வேலி சூழ்ந்த சீறூர் மன்னன் ஒருவனது குதிரை, கடலைக் கிழித்துச் செல்லும் தோணியைப் போலப் பகைவரின் படை-முகத்தை -முன்னணியைப் - பிளந்து கொண்டு சென்றது (புற. 299:3). 5. வாளின் வாய், உளியின் வாய் : ஆடுகோட் பாட்டுச் சேரலாதனின் பகைவர், வாளினது முகம் வாய் - தன் அடையாளத்தை எழுதிய மாட்சிமைப் பட்ட தழும்புகளை உடைய உடம்பினராய் இருந்தனர் (பதி. 58:3). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனின் வயவர் பகைவருடைய வாளின் முகம் உண்டு பண்ணிய மாட்சிமைப்பட்ட வடுக்களாகிய வரிபொருந்திய தலையின் முன்பகுதியை (முகம்) உடையராயிருந் தனர் (பதி. 67:14). ஞாயிறு தெறுதலின் பறவைகளும் பறக்க இயலாது வருந்தும் காட்டில் உளியின் முகத் தைப் (வாய்) போன்ற கொடிய பரற்கற்கள் அடியை வருத்துதலின் இறக்கும் இடன் இன்னதென்றறியாத வழியில் தலைவி தலைவனுடன் உடன் போக்கிற் போயினள் (அக.55:3). இரவுக்குறிக்கண் வந்து செல் லும்போது, அவனுடைய தேர் ஆழியின் வாளைப் போன்ற முகம் துணித்ததால் நெய்தற் பூக்கள் முறிந்து கூழையாய்த் தோன்றின (குறு. 227:2).<noinclude></noinclude> fa0uqw5ms0le4b4c7a3kx67ahcidsb9 250 666068 1983570 2026-10-26T10:06:59Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகவை 6. பக்குவம் : மலைமிசையுறையுங் குறவனாற் கல்லப்பட்ட (தோண்டப்பட்ட) மூடின வாயை யுடைய பொய்க்குழியிலே விழும் முகத்தினை - பக்கு வத்தினை - உடைய ஆண்பன்றியைக் கொன்றதனா லுண்டான ஆரவாரம் மிக்கிருந்தது (மது.295). 7.வாயில் : 'பகைவருடைய மதிலின்முகத்தினை வாயிலினைச் (ஆகுபெயராகக் கதவுக்காயிற்று)ச் - சிதைத்த பூண் சிதைந்த மருப்பினையும், கட்டுத் தறியை முறிக்கும் காலினையுமுடைய யானைப்படை கொண்ட நம் வேந்தன் போரினை நிறுத்தினானே யானால் நாம் தலைவியிடம் சென்று மகிழலாம்' என்று பாசறையிடத்துள்ள தலைவன் தன் நெஞ்சினிடங் கூறினான் (அக.164:12). 8. இதழ் : மாலைப்பொழுதில் கழியிலுள்ள மலர் களின் மணக்கும் முகங்கள் - இதழ்கள் - குவிந்துவிடும் (அக.260:8). 9. தோற்றம் : மலையில் நீண்டு வளர்ந்த சிவந்த முகமுடைய - தோற்றமுடைய - வாழையின் (செவ் வாழை) அசையும் இலைகள் காற்று மோதுந்தோறும் துயிலும் யானையின் பரிய உடம்பினைத் தடவும் (அக. 302:1). முகமன் புகழுரை : இரவுக்குறி வந்த தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவியிடம் தோழி, 'குறிய இறப்பினையுடைய குடிசையாகிய நம் மனையிடத்தே உடல் பூரிக்கும் மகிழ்ச்சியுடையனாய் நம் தலைவன் புகும் நிலையை அன்னை நோக்கி, இவன் முருகனே என எண்ணி முகமன் - புகழுரை - கூறிச் செந்தினையை நீரோடு தூவிப் பரவினாள், இனி நம் நட்பு என் னாகுமோ' என்று கூறினாள் (அக. 272:13). முகவை முகக்கப்பட்ட பரிசுப் பொருள்கள் : யானை தேர் குதிரை முதலிய எவற்றையும் பரிசிலர் முகவையாக - முகக்கப்பெற்ற பரிசுப் பொருள்களாகப் பெற இயலாதவாறு சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேர லாதன் பொருத போர்க்களத்தில் அவை அழிந்து கிடந் தன (புற.368:11).சேரமான் கடலோட்டிய வெல்கெழு குட்டுவனிடம் பரணர், 'துடியைப் போன்ற அடிகளை யுடைய கன்றும்பிடியும் விரவிய இமயம் போன்று உயர்ந்த களிறுகளை முகவையாகத் தருவாயாக' என்று கூறினார் (புற.369:27). 'மருப்பின் முனையில் தந்தப் பூண் செறிக்கப்பட்ட மலை போன்ற யானையை நின்னிடத்தில் முகவையாகப் பெற வந்துள்ளேன்' என்று சோழன் செருப்பாழிவெறிந்த இளஞ்சேட் 142 முகன் சென்னியிடம் ஊன்பொதி பசுங்குடையார் கூறினார் (புற. 370:21). 'பணையைப் (ஒருவகைப் பறை) போன்ற நெடிய தாளையும், பெரிய கையையும், புள்ளிகள் பொருந்திய முகத்தையுமுடைய யானையை நின்னிடத்தில் முகவையாகப் பெற வந்தேன்' என்று கல்லாடனார், பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனிடங்கூறினார் (புற. 371:20).'வேந்தரின் போர்க்களந் தொறுஞ் சென்று புள்ளிகள் பொருந்திய யானைகளை முகவையாகப் பெற்றோம் என்று பெரியோர் கூறுவர், அதுபோல் யானும் நின்னையொப்பார் பிறர் இன்மையின் நின்னிடத்தில் முகவை பெற வந்துள்ளேன்' என்று சோழன் குராப்பள்ளித்துஞ்சிய கிள்ளிவளவனிடம் கோவூர்கிழார் கூறினார் (புற. 373:29,34). 2. முகக்கும் பாத்திரம் : பல்யானைச் செல்கெழுகுட். டுவன், குந்தாலியால் பாறையை உடைத்து உண்டாக் கிய சிறிய நீரையுடைய குழியில், பறியாகிய கயிற்றை வாங்கும் முகவையை - முகக்கும் பாத்திரத்தை -கற்றி நீருண்ணும் பொருட்டு மொய்க்கின்ற ஆக்களை யுடைய கொங்கரின் நாட்டைக் கைக்கொண்டான் (பதி. 22:14). 3. முகக்கப்படும் நெல், நீர் முதலிய பொருள்கள்: பாண்மகள், தன் தமையன்மார் காவிரியாற்றின் மடுக் களிலிருந்து பிடித்து வந்த வாளைமீன்களைத் தெரு வில் நெல்லாகிய முகவைக்கு - முகக்கப்படும் பொரு ளுக்கு விற்காமல், கழங்கினைப் போன்ற முத்துக் களோடு நல்ல அணிகலங்களுக்கு விற்கும் வளமான ஊர்களையுடையவன் எவ்வி (அக. 126:11). மகட் போக்கியதாய், 'நம் இல்லில் தேன் கலந்த பாலைக் கொடுக்கினும் உண்ணமறுக்கும் என் மகள், வெயி லால் நலிந்த யானை நீர்வேண்டித் துழாவிப் பார்த்த கிணற்றினை அவளுடைய காதலன் தோண்டுதலால் ஊறிய தெளிந்த உவரையுடையதாகிய குறைக் குட மாக்கப்பட்ட முகவையை (நீரினை) அருந்துவளோ' என்று வருந்தினாள் (அக.207:11). முகன் - 1 மூகம் : சிறிது பொருள் கொடுத்தமையால் இளவெளிமான் தன்னை இகழ்ந்தான் எனக் கருதிய பெருஞ்சித்திரனார் 'மனமகிழ்ச்சியோடு தாராத, முகன் - முகன் - மாறித் தந்த பரிசிலை முயற்சியில் லோர்தாம் பெறுவர்; நெஞ்சமே எழு' என்று கூறி அகன் றார் (புற. 207:4). நிலமகள் விசும்பினை முகனாகவும், ஞாயிறு, திங்களைக் கண்களாகவும் கொண்டு விளங்குகின்றாள் (புற.365:1). முருகப் பெருமானுடைய ஒளி பொருந் திய முகன், குற்றமில்லாத நோன்புகளையுடைய முனி வர்களின் மனத்திலே பொருந்தித் தோன்றும் (முரு. 90).<noinclude></noinclude> 1zpyknx8oinmltq77tl3j9eybcxygrn 250 666069 1983571 2026-10-26T10:07:23Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகன் முருகப் பெருமானுடைய ஆறு முகன் களும் செய்யும் தொழில்களுக்கேற்பப் பன்னிரண்டு தோள்களும் செய லாற்றின (முரு. 103). முருகனின் அருளைப் பெற்றவர் அவனருளைப் பெற விரும்புவரிடம், 'யான்முற்கூறிய இடங்களிலாயினும், வேறு இடங்களிலாயினும் நின் முன்னர் அப்பெருமானைக் கண்டபொழுது முகனால் விரும்பி ஏத்தி,வாயால் வாழ்த்தி, கையால் தொழுது, அவன் திருவடிகளிலே விழுந்து வணங்குவாயாக' என்று கூறினார் (முரு. 251). தொண்டைமான் இளந் திரையன் நம் பிள்ளைகளுக்கிடையே வெள்ளிக் கலங் களைப் பரப்பித் தான் முகனமர்ந்து, அமையாத விருப் போடு, நம்பிள்ளைகளைப் பார்த்து நின்று, உணவு களை ஊட்டுவான் என்று ஆற்றுப்படுத்தும் பாணன் கூறினான் (பெரு.478). பாண்டியன் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் பாசறையில் நள்ளிர விலும் துயிலானாய், முகனமர்ந்து போரிற் புண்பட்ட வயவர்களின் அகம் குளிருமாறு ஆறுதல் கூறிவந்தான் (நெடு.183). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, உறையூருக்கருகில் ஓடும் காவிரி நீரில் தெப்பத்தில் பரத்தையோடு நீ களிறும் பிடியும் போல முகனமர்ந்து நேற்று நீராடினை' என்று கூறி ஊடினாள் (அக.6:9). வாயில் மறுக்கப்பட்ட தலைவன், முன்பு வதுவைநாள் இரவில், நினது உள்ளக் கருத்தினை எஞ்சாது உரையென்று யான் கேட்கவும், உள்ள மகிழ்ச்சியினளாய தலைவி நாணத்தால் முகன் தாழ்த்து விரைந்து தலை வணங்கினாள் என்று பண்டைய நிகழ்ச்சியினை நினைவு கூர்ந்தான் (அக. 86:28). 'தானே அட்ட இனிய புளிக்குழம்பைத் தலைவன் இனி தென்று உண்பதைக் கண்டு நம் மகளது முகன் நுண்ணி தாக மகிழ்ந்தது' என்று செவிலித்தாய் நற்றாயிடம் தான் கண்டு வந்த தலைவியின் இல்லறப் பாங்கினைக் கூறி னாள் (குறு. 167:6). ஒருவரிடம் சென்று கடன் வாங்கும் போது முகன் மலர்ந்திருத்தலும், அக்கடனைத் திரும்பக் கொடுக்கும்போது அவர் முகன் கெட்டிருத் தலும் பண்டும் உலகியற்கை யாகும்; இன்றும் அது புதுவதன்று என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி.22:1,2). தலைவி தோழியிடம், 'என்மீது காதல் கொண்டானொருவன் போகாதே நில்லென்று என்னை நிறுத்தி, அணுக வந்து, 'நினது முகன் மறுவற்றது; ஆயினும் பிறையன்று' என்று புகழ்ந்தான்' எனக் கூறினாள் (கலி. 35:7). காஞ்சால இளையோளிடம் காதல் கொண்டானொருருவன் எதிரில் வரும் ஒரு தலைவியைப் பார்த்து, 'நிறைந்த மதி இனிய கதிர் களை விட்டாற் போல முகன் ஒளி பொருந்தி இங்கே வருபவள் யார்' என்று தனக்குள் கூறி மயங்கினான் (கலி. 56:5).'உயர்ந்த இமிலையுடைய கொல்லேற் றைத் தழுவிய ஆயத்தலைவன் முகனை நோக்கிய ஆயர் குலத் தலைவியின் கண்கள் மகிழ்ச்சியால் 143 முகிழ் இமைத்தல் இலவாயிள' என்று தோழி தனக்குள் தலைவி கேட்குமாறு கூறினாள் (கலி. 105:51). விடியலில் தோன்றுகின்ற கதிர்கள் முதிராத இளைய ஞாயிற்று மண்டிலத்தை ஒத்த முகனையுடையவன் முருகப்பெருமான் (பரி. 19:99). 2. முகத்தையுடையவன் - முருகப்பெருமான் ஒருகை முகனுக்கு - ஒரு கைகொண்ட முகத்தையுடைய வனுக்கு - (விநாயகன்) தம்பியாவான் (முரு.வெ.7:2). - முகில் மேகம் : குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும் பொறையை வணங்கி உய்யாது எதிர்த்துப் போருக்கு வந்த பகைவேந்தர், நீண்ட மழை முகிலின் - மேகத் தின் - முழக்கம் போல முழங்கும் இளங்களிற்றது காலின் கீழ் அகப்பட்ட மூங்கில் முளை அழிவதைப் போல அழிவர் (பதி. 84:11). வையை வெள்ளத்தில் நீராடி இளைத்துக் கரையேறிய மகளிர், முகிலின் வயிற்றினின்றுந் தோன்றும் திங்களைப் போன்றுள்ள வெள்ளிக் கிண்ணத்தில் நறவை வார்த்துப் பருகினர் (பரி. 10:74). சூல் முற்றிய முகில், மலையைச் சூழ்ந்து, மழையைப் பொழிந்து, புலியைக் கொன்ற களிற்றின் கொம்புகளிலுள்ள குருதிக் கறையைக் கழுவியது (பரி. 20:3). முகிழ் - 1. அரும்பு : தன்னாட்டைத் தலையளி செய்யும் கோப்பெருஞ்சோழனுடைய விளங்கிய முகம் போல இரண்டு முனையும் பொருந்திய மதியம் முகிழ் அரும்பு - நிலா விளங்கும் மாலைப்பொழுது பிரிந் தோர் செயலற்று வருந்த மயக்கத்தைச் செய்யும் (புற. 67:4). பனையின் குவிந்த முகிழ் போன்ற கூர்மையான வெள்ளிய பனங்குருத்தோடு சுனையில் மலர்ந்த குவளைப் பூக்கள் விரவிய கண்ணியைச் சூடிப் பகை வரை வெல்லும் வயவரையுடையவன், செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் (பதி. 70:7). சோலையில் ஆடும் சூரர மகளிர், சந்தனக் குழம்பை மணம் நாறுகின்ற மருதம்பூவை அப்பினாலொப்பக் கோங்கினது குவிந்த முகிழை யொத்த தம் இளமுலைகளிலே அப்பியிருந் தனர் (முரு.35). சோழன் கரிகாற்பெருவளத்தான் தன் னிடம் வரும் பரிசிலராகிய பொருநருக்கு ஊன் புழுக்கு, பண்ணியாரங்கள் முதலியவற்றைப் பலநாட் கள் உண்பித்தபிறகு, ஒருநாள் சோறாகிய உணவையும் உண்ணுங்கள் என்று வேண்டி, முல்லை முகிழின் தகைமையினையுடைய வரியற்ற இடைமுரியாத விரலைப்போல நெடிதாய ஒன்றோடு ஒன்று சேராத அரிசிச்சோற்றைப் பொரிக்கறிகளோடு உண்பித்தான் (பொரு. 112).ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடனுக்குரிய ஆமூரைச் சுற்றி முட்கள் பொருந்திய தண்டினை யுடைய வெண்டாமரையின் முகிழ் விரிந்த நாட்<noinclude></noinclude> mo5lsle27n60v4n2oqxht24zefh7p83 250 666070 1983572 2026-10-26T10:07:45Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகிழ் காலைப்பூவின்கண் தேனை நுகர்கின்ற நீல நிற வண் டொழுங்கு, திங்களைச் சேர்கின்ற கரும்பாம்பைப் போலத் தோன்றும் வயல்கள் நிறைந்திருக்கும் (சிறு. 183). முல்லைநிலத்தில், நீலமணி போலும் நிற முடைய பசிய பயிர்களினிடங்கள் தோறும் முறுக் குண்ட முகிழ்களையுடைய முசுண்டையுடனே முல்லையின் வெள்ளியமலர்கள் உதிர்ந்து பரவியும், பள்ளங்களில் நெய்தல் தொய்யிற் கொடியோடு மாறு பட்டு மலர்ந்தும் தோன்றுதல் வெறியாடுகள தைப் போன்றிருந்தது (மது. 281). பாண்டிமா தேவி யாருடைய தோழியர் கச்சையால் வலித்துக் கட்டின தாமரையின் முகிழ் போன்ற முலையினையுடையரா யிருந்தனர் (நெடு. 149). சிங்கவேற்றையொத்த வலி யினையுடைய சோழன் திருமாவளவன் மார்பு, மெய்ம் முழுதும் அணிகலன்களை அணிந்துள்ள மக ளிருடைய தாமரை முகிழ் போலும் முலைகள் புணர்தலால் சிவந்த சந்தனமழிந்து தோன்றியது (பட். 296). தலை வன் வரும் வழியில் அவனது தேர் உருளையின் கூரிய முனையால் அறுக்கப்பெற்ற பொதிந்த முகிழ்களை உடைய நெய்தல், பாம்பு மேலே தூக்கிய தலையைப் போல வாடிமேலெழுந்தது (அக. 160:13). மாலைப் பொழுதில் சுரிந்த முகிழினையுடை முசுண்டையின் கட்டவிழ்ந்த பெரிய மலர்கள் பசிய புதர்களில் அழகுற மலர்ந்திருப்பது, வானை அழகுறுத்தும் விண்மீன் களைப்போல் தோன்றியது (அக. 235:9). அச்சம் தோன் றும் காட்டில், கோடைக் காற்றால் உதிர்ந்த பூனையின் அடியினைப் போன்ற குவிந்த முகிழினையுடைய இருப்பையின் வெள்ளிய பூக்களைக் கரடிக் கூட்டம் உண்ணும் (அக. 267:6). தலைவன் பிரிந்த நாட்களைச் சுவரில் கோடிட்டு எண்ணிப் பார்க்கும் தலைவி, நாள் மிகக் கடந்தமையின், கண்ணீர் நூலற்று உதிரும் முத்துக் களைப்போலத் தாமரையின் முகிழ்போன்ற முலை யின்மீது தெளித்து விழும்படி வருந்தி அழுதாள் (அக. 289:11). தோழியிற் கூட்டம் வேண்டி நின்ற தலைவ னொருவன் தோழியிடம், 'காமம் கைகடந்து போனால், பனைமடலையும் குதிரை எனக்கொண்டு ஆடவர் ஊர்வர்; குவிந்த முகிழினையுடைய எருக்கம் பூமாலையையும் சூடிக் கொள்வர்' என்று மடலேறு தலைக் குறித்தான் (குறு. 17:2). தலைவி இளமைத் தன்மையள் என்ற தோழியிடம் தலைவன், 'நகில்கள் தாமரை முகிழினைப்போல அரும்பின' என்று கூறி அவள் பொருந்திய பருவத்தள் என்பதைக் குறித்தான் (குறு. 337:1). மலையில் மழை பொழிந்ததால், மரங் களின் காய்ந்த சருகுகளோடு முகிழினையுடைய கொத் துக்களையும் அடித்துக் கொண்டு வரும் காட்டாற்று நீர் தலைவி நோய்க்கு மருந்துமாகும்; என்று அன்னை கூறினாள் எனத் தோழி தலைவியிடம் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாக வரைவான்வேண்டிப் படைத்துக் 144 முகை கூறினாள் (நற்.53:7). காமம் மீதூர்ந்த தலைவன். பனைமடலால் ஒரு குதிரையைச் செய்து அதற்கு மணி, கச்சு முதலியவற்றைக் கட்டி, குறிய எருக்க முகிழினை யுடைய கண்ணியைத்தான் சூடி அதில் ஏறி வருவான் (நற்.220:2). மலையில் மழை பொழிந்ததால், மறுநாட் காலையில் வையை வெள்ளம் இவ்வுலகில் பசி முதலிய துன்பங்கள் சுருங்கும்படி, வரிகளையுடைய வண்டுகள் மொய்க்கப்பட்டு அழகிய முகிழ்கள் மலர்ந்த கொம்பு களையுடைய மாந்தளிரோடு, வாழை யின் இலைகளை யும் கொண்டு, கடலைக் கூடுதற்கு வந்தது (பரி.10:5). திருமாலுறையும் திருமாலிருஞ் சோலைமலையில் முகிழ் நெருங்கின முல்லை மலர் மகளிரின் கற்பு நெறியைக் காட்டிக் கொண்டிருந்தது (பரி.15:39).திருப்பரங்குன்றத்திலுள்ள சுனையருகே சாய்ந்து நின்ற மரங்களின் இளந்தளிர்களை இளமகளிர் சுனையில் வீழும்படி உலுக்கி விளையாடினர்; அத்தளிர்கள் அச்சுனையில் உள்ள நீர்ப்பூக்களையும், முகிழ்களையும் பொருந்தித் தலைதூக்கிக் கிடந்தன (பரி.19:70). 2.கொழுந்து : திருப்பரங்குன்றத்திலுள்ள சுனை யிலும் அதன் பக்கத்திலும் பச்சிலையது இளைய முகிழும் - கொழுந்தும் - ஆம்பல், காந்தள்,வேங்கை, தோன்றி,நறவம், கோங்கம், இலவம் ஆகியவற்றுள் மலர்களும் நிறைந்து காணப்படுவது விடியலில் வானம் போன்று பொலிவுற்று விளங்கியது (பரி. 19:75). 3. தயிராடை மீது புடைத்து நிற்பது ஆயர்மகளிச் விடியலில் எழுந்து புலிமுழக்கம் போலும் முழக்க முரிய மந்தினால் குடைக்காளானது மொட்டுக்களை யொத்த குவிந்த முகிழ் - தயிராடைமீது புடைத்து நிற்பது - கொண்ட உறையால் தோய்ந்த தயிரைக் கடைந்து மோராக்குவர் (பெரு. 157). 4.மொக்குள் (குமிழி) : காமஞ்சாலா இளமையோள் பால் காமுற்றானொருவன், எதிரில் வரும் அந்த இளை யோளைக் கண்டு, 'பெய்யும் முகிலின் துளியாலுண் டான முகிழ் - மொக்குள் - போன்ற நின் இளமுலை கள், நின்னைக் கண்ட ஆடவர் உயிரைக் கொள்ளும் என்பதனை நீ அறிவையோ, அறியாயோ' என்று வினவினான் (கலி. 56, 24). முகை 1. மொட்டு : நீவிர் பேகனின் துணைவியோ என்று வினவிய பரணரிடம் கண்ணகி, தன் காந்தள் முகை -மொட்டு - போன்ற விரலால் கண்ணீரைத் துடைத்து, 'யாம் இஞ்ஞான்று அவனுடைய துணை வியில்லோம்; வேறொருத்தியின் அழகில் நயந்<noinclude></noinclude> fkiabbx6chva2y0fbnt9nx82jmdibat 250 666071 1983573 2026-10-26T10:08:07Z Kanagaraj selvaraj 17181 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "________________ முகை 145 முகை தொழுகுகிறான் என்று பலருங் கூறும்' எனக் கூறினாள் (புற.144:9).கரந்தையாரைத் தன் கைவாளால் அழித்த மறவனொருவன் குயிலின் அலகினை..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகை 145 முகை தொழுகுகிறான் என்று பலருங் கூறும்' எனக் கூறினாள் (புற.144:9).கரந்தையாரைத் தன் கைவாளால் அழித்த மறவனொருவன் குயிலின் அலகினைப் போன்ற கூரிய முகையையுடைய புனலிக்கொடியின் மலர்களைத் தன் தலையிற் சூடியிருந்தான் (புற. 269:1). 'மகட்கொடை மறுத்ததால் இவ்வூர் மிகுந்த துயரத்தை அடையப் போகின்றது; மலையிலுள்ள கோங்கின் முகை போன்ற அழகிய இளமுலைகளையுடைய மகளை மகிழ்வோடு வளர்த்த தாய் பகையையும் கூடவே வளர்த்ததால் அறப் பண்பில்லாதவளாவாள்' என்று பரணர் குறிப்பிட்டார் (புற.336:10). சேரமான் வஞ்சன் என்பான், பொய்கை யிடத்தே கூம்பியிருந்த பூக்களின் முகைகள் இதழ் விரித்து மலரும் விடியற்காலையில் தம்மில்லின் முன் னுள்ள பந்தர்க்கண் பரிசிலரின் வரிசையறிந்து வழங்கு வான் (புற.398:4). சோழநாட்டில் உழவர், மாங் கனியைப் பிழிந்து செய்த புளிக்குழம்போடு, வரால் மீன் சுறாமீன் முதலியவற்றின் வறுத்த ஊன்துண்டங் களையும், வள்ளைக்கீரை, பாகல் முதலியவற்றையும் கலந்து, பாதிரியின் முதிர்ந்த முகை இதழ் விரித்தாற் போன்ற சோற்றுத் திரளோடு உண்பர் (புற. 399:7). முருகவேளை வழிபட்டு யாழினை வாசிக்கும் கந்த ருவர் முகை மலர்ந்த மலராலாகிய மாலையை அணிந் திருந்தனர் (முரு. 139). ஓய் மானாட்டு நல்லியக்கோட னிடம் பரிசில் வேட்டு வரும் சிறுபாணனுடன் வரும் விறலியர், கோங்கினது விளங்குகின்ற முகைகளை இகழ்ந்து அணிகலன்களின் அகத்தே கிடக்கின்ற விருப் பந்தரும் முலைகளை யுடையராயும், காட்டிற் பற் களைப் போன்ற குவிந்த முகைகள் மலர்ந்த முல்லைப் பூக்களைச் சூடுதற்கமைந்த கற்பினையுடையராயும் இருந்தனர் (சிறு.25,29). எழுகின்ற பெரிய முலையை யொத்த பெரிய முகை நெகிழ்ந்து, அழகிய முகம் போலத் தெய்வத்தன்மையுடைய தாமரை மலர்ந்தது (சினு. 72). ஆயர்குலமகளிர், விடியற்பொழுதிலேயே எழுந்து புலிமுழங்குவது போல முழங்கும் மத்தினாற் கடைந்து, குடைக்காளானுடைய வெள்ளிய முகை கலையொத்த குவிந்த முகிழ்களையுடைய உறையாலே இறுகத் தோய்ந்த தயிரைக் கடைந்து மோராக்கினர் (பெரு.157). தொண்டைநாட்டுழவர், தாம் சூடியிருந்த நெய்தற்பூவை வெறுத்தாராயின், பில்பு முட்களை யுடையதும் முகைகள் சூழ்ந்ததுமாகிய முள்ளியின் கரிய மலர்களைப் பறித்து, கோரையில் நாரால் புனைந்து தலையிற் சூடிக் கொள்வர் (பெரு.215). போரிலே வெற்றி கொண்ட வேந்தன், பிரிந்திருக்கும் தன் துணைவியை நினைந்து வெண்காந்தளின் குவிந்த முகைகள் அகங்கைபோல விரிந்து மலரும் காட் டினைக் கடந்து விரைந்து வந்தான் (முல். 95). 'தன்னை வாடைவருத்தவும், காந்தளின் முதல் முகையோடு சுழல முதிர்ந்த தீப்போலச் சிறந்து, பாசறையிலேயே தங்கியிருக்கும் வேந்தன் மாவடுப் போன்ற கண்களை யுடைய மனைவியின் தோளை நினையான் போலும் என்று புலவர் கூறினார் (நெடு.வெ. 3). நன்னன் சேய் நன்னனுடைய நாட்டிலுள்ள மலையில், வேல் யானையைக்குத்தி இருந்தாற்போல வாழை மரங் களின் முறைப்படி மலராத முகைகள் துறுகல்லைக் குத்தியிருந்தன (மலை. 130). தீயினைப் போன்ற செங் காந்தளினது பெரிய முகையை ஊன் எனக் கருதி எடுத்த பருந்து அஃது ஊனன்மை அறிந்து போட்டுவிட, அதன் இதழ்கள் பாறையில் பரந்து கிடப்பது வெறியாடுங் களம் போல் தோன்றியது (மலை. 146). ஞாயிற்றின் வெயில் தீயைப் போன்று எரிக்கும் காட்டில், இலை யொழிந்த இலவமரத்தில் முகையில்லாதவாறு மலர்ந்த பூக்கள், மகளிர் கூட்டம் மகிழ்ந்து எடுத்த அழகிய கார்த்திகை விளக்கின் நெடிய ஒழுங்கு போலத் தோன்றின (அக.11:3). இடைச்சுரத்தில் தலைவன் நினைந்து வருந்தும் தலைவியின் வெள்ளிய பற்கள், மனைப்படப்பையிலுள்ள நொச்சியில் படர்ந்த முல்லையின் வெள்ளிய முகைகளில் ஒத்தனவற்றை வரிசைப்படுத்தி வைத்தாற்போலத் தோன்றின (அசு. 21:1). தலைவியின் குளிர்ந்த கண்கள், மிக்க மழையால் தழைத்த மாரியிற் பூக்கும் பித்திகத்தின் கொய்ய இயலா நிலையையுடைய மணம் மிக்க முகையின் சிவந்த பின்புறத்தை ஒத்திருந்தன (அக.42:2). உடன்போக்கில் தலைவன் தலைவியிடம், 'புலியின் குருதி தோய்ந்த நகம் போன்ற சிவந்த முகை விரிந்த முருக்க மலரும், மகளிரின் பூணணிந்த முலையினைப் போன்ற முகை கள் மலர்ந்த கோங்க மலரும், புனலி மலரும், பாதிரி மலரும், வெண்கடப்ப மலரோடு கலந்து தெய்வ முடைய கோவிலின்கண் கிடப்பதைப்போன்று நாம் செல்லும் இக்காட்டில் கிடப்பதைக் காண்பாயாக' என்று கூறினான் (அக. 99:2, 5). கொற்கைத் துறையின் கரையிடத்தே உள்ள கழிமுள்ளி நுண்ணிய பந்துகளால் மூடப்பட்ட சிவந்த தண்டினையும், கொழுவிய முகை யையும் கொண்டிருந்தது (அக. 130:3). மழை பெய்த பக்க மலையின் பெரிய சுனையிலே குவிந்த முகை யினை விரித்த வண்டுகள், வேங்கைப்பூலின் தாதினை ஊதிக் காந்தளின் குலையில் துயின்ற, யானையின் மதத்தையுண்பதாகக் கனாக் கண்டன (அக. 132:10). மிளை நாட்டுப் பாலை நெறியிலுள்ள பாறைகளில், சிவலின் காலிலுள்ள முள்ளைப் போன்ற முகை முதிர்ந்த வெட்சிப்பூக்கள் குருந்த மலர்களோடு பரவிக் கிடந்தன (அக. 133:14). ஆண்மானின் முறுக்கிய கொம்பு, வாழையின் பூ மடல்கள் முற்றி உதிர்ந்த தோடு, அதன் குவிந்த முகையும் ஒழிய எஞ்சிய அதன் பகுதியைப் போலிருக்கும் (அக. 134:9). மணநாளில் மணமகளுக்கு, வாகையின் இலையோடு அறுகினது கரிய பாவை போலும் கிழங்கிலுள்ள தண்ணிய நறிய<noinclude></noinclude> cwdo3jmwrtznzp86dnyc8bilo13keuf 250 666072 1983574 2026-10-26T10:08:35Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகை முகையையும் சேர்த்து வெண்ணூலாற் காட்டிச் சூட்டு வர்(அக.136:14). குளிர்ந்த மழையால் தோன்றிய பசிய முல்லைக் கொடியின் கூரிய முனையையுடைய வெள்ளிய முகைகள் மலரும் பருவத்தில் வருவேன் என்று கூறிப் பிரிந்த காதலர் இன்னும் வரவில்லையே என்று தலைவி வருந்துவள்' என்று தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக. 144:4), 'இரவுக்குறி யிடத்தே வந்து தன்னை முயங்கிய தலைவியின் வெண் பற்கள், முல்லை முகையினை வரிசையாக நிறுத்தி வைத்தாற் போன்றிருந்தன' என்று தலைவன் மகிழ்ந்து கூறினான் (அக.162:12). தலைவனுடைய ஊர், கடலைப்போன்ற நீர்ப்பரப்பில் மூங்கிலைப் போன்ற தண்டினைக் கொண்டு களிற்றின் செவி போன்ற இலை களினிடத்தே, கழு உயர்ந்து தோன்றுவது போன்ற செழித்த முகைகளின் இடை யிடையே, முறுவல் பூத்த முகம் போலத் தாமரை பூத்துள்ள வளம் மிக்க வயல் களையுடையதாகும் (அக. 176:5). கார்கால மாலைப் பொழுதில் குளிர்ந்த பிடாவின் அலரும் பருவத்தி லுள்ள கூரிய முகைகளை வண்டுகள் திறத்தலால் உண்டான மணத்தினைக் கூதிரின் முன்பனிக்கால வாடைக்காற்று எங்கும் பரப்பியது (அக. 183:11). பொருட்குப் பிரிவினை ஊக்கும் என் நெஞ்சமே, மென்மைத் தன்மையும், முல்லையின் நிரைத்த முகை களைச் சூடிய கருமணல் போன்ற கூந்தலையும் உடைய நம் தலைவியிடம் பிரிவினைக் கூறவும் வல்லையோ; வல்லையாயின் கூறி அவளைத் தேற்று வாயாக என்று உரைத்துச் செல வழுங்கினான் (அக. 191:13). அற்சிரக் காலமாகிய பனிப்பருவத்தில் கொழுத்த இலையுடைய அவரையின் வளவிய முகை கள் விரியும் (அக. 217:9). பிரிவிடை வேறுபட்ட தலைவியிடம் தோழி, 'காட்டு மல்லிகையின் நல்ல முகையுடன் கூடிய மலரோடு குவளை மலரையும் கலந்து தொடுத்த மாலையைச் சூடியுள்ள நினது வளைந்து சுருண்ட கூந்தலில் துயிலும் துயிலினை மறந்து தலைவர் தங்கார்; விரைந்து வருவர் என்று தேற்றினாள் (அக. 223:14). 'இளவேனிற்பருவத் தில் சிவந்த முகைகளையுடைய முருக்க மரத்தின் மலர் களைக் கிண்டி அவற்றிலுள்ள தாதினை உண்டு' மாமரத்திலேறி குயில் இனிமை தோன்றக் கூவும் (அக. 229:16). 'ஈகையிற் சிறந்த நள்ளி என்பானின் செறிந்த முகைகள் மலர்ந்த பக்க மலைகளில், பனையின் அடி யில் நிலை பெற்றுள்ள காந்தளின் மெல்லிய பிணிக்கப் பெற்ற முகைகளின் இதழ் விரிந்து மலர்ந்த புதிய மலர் கள்போல மணக்கும் நுதலினையுடையவள் தலைவி' (அக.238:15,17).கார்காலத்தில், கொடியின் மீது முகை கள் வாய்திறந்து மலர்ந்த ஒளிபொருந்திய முல்லை மலர்கள் மணமகளின் கூந்தலைப்போல மணந்து தம் மணத்தால் வண்டின் தொகுதிகளை வேறெங்கும் 146 முகை செல்லவொட்டாது தடுக்கும் (அக. 244:4). முருக்க மரத்தின் குவிந்த முகை, மகளிரது பஞ்சியூட்டிய நகத்தினையொக்கும் (அக.317:4). கார்காலத்தில் காட்டில் நிலவொளி என்னும்படி தொக்க முகைகள் மலர்ந்த பிடாமரத்தில், மகளிரது ஒழுங்கு மாட்சிமைக் கப்பட்ட தோளி என்னும் விளையாட்டை யொப்ப மெல்லென மயிலினம் இயங்கும் (அக.344:3). வளைந்த முள்ளினையுடைய இண்டஞ்செடி பிரம் புடன் செறிந்துள்ள வெள்ளிய முகைகளையுடைய காட்டின்கண் சூல் கொண்டிருக்கின்ற உண்ணாத பெண்புலியின் பசியினைப்போக்க ஆண்புலி யானையை வலப்பக்கத்தே விழுமாறு கொன்று, i குருதிக்கறை பாறைகளில் படுமாறு இழுத்து வந்தது (அக.357:2). தலைவியின் தண்ணிய நறிய கூந்த லிடத்தே துயிலும் தலைவன், அவள் கூந்தலில் அணிந் திருந்த, காட்டுப் பூனையின் கூரிய பற்களைப் போன்ற மெல்லிய வரிகளையுடைய முகைகளுடன் கூடிய காட்டு மல்லிகைப் பூக்களையும், முல்லைப் பூக்களை யும் அகற்றிவிட்டுத் துயிலுவான் (அக.391:2). காதலி யின் நறுநாற்றமுடைய மேனி, காதலனுக்கு, காந்தள் மலர், முகை மலர்ந்த முல்லைமலர், மணக்கின்ற குவளை மலர்முதலியவற்றை இடையிடையே கலந்து அழகியதாகத் தொடுக்கப்பட்ட மாலை போன்றிருந் தது (குறு. 62:1). 'கார்காலம் வந்தும் தலைவன் வராத தால், முல்லையின் தொக்க முகைகளைத் தன்பற் களாகக் கொண்டு அக்கார்காலம் நம்மைப் பார்த்துச் சிரிக்கின்றது' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 126:4).தன்னைக் கவர்ந்து கொண்ட நாரையின் அலகுகளிலிருந்து தப்பிய கெண்டைமீன், பின்பு அருகி லுள்ள வெண்தாமரையின் வெள்ளிய முகையைக் கண்டும் அஞ்சியது (குறு. 127:2). 'முல்லைக்கொடியே; கார்கால மாலைப்பொழுதில் தலைவியைப் பிரிந்திருக் கின்ற தமியோரை நகுவதுபோல நீ நின் சிறிய வெள் ளிய முகைகளினால் முறுவல் கொண் டனையே; இது நினக்குத் தகுமா' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் கூறினான் (குறு.162:4). 'மாரிக்காலத்தில் மலரும் பிச்சி யின் நீரொழுகும் கொழுவிய முகைகளைப் பனங் குடையில் போட்டு மூடிவைத்திருந்து, மழை பொழி யும் விடியலில் கொட்டிப் பரப்பினாற் போன்ற நறுமையும், தண்மையும் பொருந்திய நல்ல மேனியை யுடைய தலைவியைப் பிரிந்து 'உயிர் தரியேன்' என்ற தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறிச் செலவழுங்கினான் (குறு. 168:1). தலைவி தோழியிடம், கார்காலத்தில் முல்லை நிலத்திலுள்ள முல்லைக்கொடியின் முகை 1.கன்முற்றி மலர்ந்து, அந்திவத்திற்கு அழகூட்டின; (குறு. 188:1). 'தலைவன் வரையும் நாளளவும் தன்னழகு கெடாமல் இருத்தற்குக் காரணம் களவில் அவன் தழுவிய எனது தோளில் அவனுடைய மேனியினது<noinclude></noinclude> 3vkqib8ifcf88u83px0z58cix0lypt4 250 666073 1983575 2026-10-26T10:09:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகை முல்லையின் முகையறா மலர் மணம் இன்னும் மணந்து கொண்டிருப்பதுவே' என்று தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு. 193:6). மழையால் தழைத்த முல்லைக்கொடியின் முகைகள் காட்டுப்பூனை சிரித் தாற்போன்ற தோற்றத்தைக் கொண்டிருந்தன (குறு. 220:5). 'கார்காலத்தில் காட்டில் ஆட்டினத்தைக் காக்கும் இடையருள் இல்லிற்குப் பாலொடு வந்து கூழொடு பெயரும் இடையன் தன் தலையில் சிறிய செவ்விய முல்லையின் முகைகளையே அணிந்திருந் தான்' (குறு. 221:5). கொழுவிய கடையையும் குளிர்ச் சியையுமுடைய தலைவியின் கண்கள், மழைக்காலத் தில் மலரும் பிச்சி முகைகளின் சிவந்த புறத்தைப் போன்றிருந்தன (குறு. 222:5). கடற்கரைச் சோலையில் நாரைகள் கோதுகின்ற சிறகு போலத் தாழையின் முதிர்ந்த முகை விரிந்து மலர்ந்தது (குறு. 228:1). தான் கூறிச் சென்ற பருவத்தில் வாராத தலைவனைக் குறித் துத் தலைவி தோழியிடம், 'இலையில்லாத கிளையில் திரளான வண்டுகள் ஆராவரிக்கும்படி முலையைப் போன்ற கோங்கின் முகைகள் மலர்ந்தும் அவர் வராத தால் நம்மை மறந்தனர் போலும்' என்று கூறினாள் (குறு. 254:2). மலையில் மழைபொழிந்ததால் இழி கின்ற அருவிக்கருகில் உள்ள காந்தள் முகைகள் விரிந்து மணம் வீசுவது போன்று மணம் கமழும் நறிய நுதலினையுடையவள், தலைவி (குறு. 259:3). 'காந்தளின் அழகிய கொழுவிய முகையைத் தானாக மலரவிடாது, வண்டுகள் அதன் இதழ்களைத் திறக்கும் பொழுது, சான்றோரைக்கண்ட கடமையறிந்த மனிதர் வரவேற்பதைப்போல அது இடங்கொடுத்து மலரும் மலைக்குரிய தலைவன் நன்னர் நெஞ்சத்தன்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 265:1). 'இரவில் தாதையுடைய முகை விளங்கக் காட்டினைத் தடவிவரு கின்ற காற்றைப்போலக் குளிர்ந்து நறுமணம் வீசுகின்ற ஒள்ளிய நுதலையுடையாய்' எனத் தோழி தலைவியை அழைத்தாள் (குறு. 273:1). 'மழை பெய்த கொல்லை யில் பூத்த முல்லை மலரின் பசிய முகையினது தாதின் மணம் போன்று தலைவியின் நுதல் மணம் வீசியது' (குறு - 323:5). 'தலைவர் திரும்பி வரும் கார்ப்பருவத்தை நமக்குக் கூறுவனபோல, இம்மாலைப்பொழுதில் முல்லையில் மெல்லிய முகைகள் இடையரது கண்ணி யிலிருந்து தோன்றுவதைப்பார்' என்று தோழி தலைவி யிடம் கூறி ஆற்றுவித்தாள் (குறு. 358:6). தலைவன், பொய்கையிலுள்ள ஆம்பலின் அழகிய நிறத்தை யுடைய கொழுவிய முகையில், வண்டுகள் இதழைத் திறக்கும் தண்ணிய நீர்த்துறைகளையுடையவனாவான் (குறு. 370:1). தண்ணிய துளியை ஏற்ற முல்லைக் கொடியின் முகை மலர்ந்த மணம் புதலில் மலர் மிக்க செம்முல்லையோடு கலந்து மணக்கும்படி முகில் கால மல்லாத காலத்துப் பெய்தது, என்று தோழி தலைவி 147 முகை யிடம் கூறினாள் (குறு. 382:2). வினைமுற்றிய தலை வன் பாகனிடம், 'ஊரிலிருக்கும் தலைவி முல்லையின் நுண்ணிய முகை மலர்ந்த இப்பருவத்தைக் கண்டு வருந்துவளாதலின் தேரினை விரைத்து செலுத்து" என்று கூறினான் (நற். 59:9). 'புதர்தோறும் காந்தள் தன் மலராகிய விளக்கேந்தி நிற்க' முல்லையின் முகைகள் மலரும் இக்கார்ப் பருவ மாலைப்பொழுது தலைவர் சென்றிருக்கின்ற நாட்டில் இல்லை போலும் என்று தலைவி கூறினாள் (நற். 69:5). 'இளவேனிற் காலத்தில் கம்மியனிழைத்த சுரிதகமென்னும் அணி போன்று கோங்க மரத்தின் குவிந்த முகைகள் மலரும் ' (நற். 86:7). 'பழகிய பகைவர்கூடப் பிரிவதற்கு வருந்துவரென் றால், நின்னையே நம்பியிருக்கும் முல்லையின் முகை போன்ற இலங்கிய எயிற்றையுடைய நின் காதலியின் நுதலிற் பசலை படருமாறு நீ பிரிந்ததைக்கண்டு வருந்துகிறேன்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற்.108:7).நொச்சி வேலியின் மீது படர்ந்துள்ள முல்லையின் முகையோடு நொச்சியும் மலர்ந்து கார்ப் பருவம் விளங்கியது (நற். 115:6). மணல் திட்டில் உதிர்ந்து கிடக்கின்ற ஈங்கையின் முகையும் புன மல்லிகை மலரும் மான்களின் குளம்பினால் மிதிபட்ட பொழுது, வெள்ளிய முகையிலிட்டு உருக்கிச் சாய்த் தாற்போல, அவற்றினுள்ளிருக்கும் நீர் தெளிந்த நீர்க் குமிழியாக வடியும் (நற். 124:5). வாழையின் கூரிய நுனியையுடைய குவிந்த முகை செங்காந்தட்பூவில் தோய்ந்து கொண்டிருப்பது, மகளிரின் விளங்கிய வளையோடு பிணிப்புற்ற மெல்லிய விரலிலணிந்த விரலணிபோலத் தோன்றும் (நற். 188:2). ஈங்கை உருக்கிய அரக்குப் போன்ற சிவந்த வட்டமாகிய முகையைக்கொண்டது (நற். 193:1). கடற்கரையிலுள்ள தாழை இலையின் உள்மடலிலே தோன்றிய முகை முதிர்ந்த, சங்கினை நீட்டி வைத்தாற்போன்ற வெள்ளிய தாழம்பூவில் அலை மோதுவதால் தாதுக்கள் உதிர்ந்து பாக்கத்தின் தெருவில் வீசும் புலால் நாற்றத்தைப் போக்கும் (நற். 203:3). வாழைத்தாற்றின் கூர்மை பொருந்திய கொழுத்த முகை மகளிர் பூவோடு கூடிய தம்கூந்தலை முடித்துப் போட்டாற் போன்று தோன் றும் (நற்.225:3). ஆம்பல் பிடியானையின் செவி போன்ற பசிய இலையையும், குளத்திலுள்ள அழகிய கொக்குப் போல கூம்பிய முகையையும், அவற்றிற் கொத்த தண்டினையும் உடையது (நற். 230:2). 'இப் பொழுது என்மீது மிகவும் அன்புடையான் போல் பல முறை என்னைத் தழுவுகின்றாய், புனல்வாயிலை அடுத்த இருப்பையூர் போன்ற என்னுடைய கூந்தலழகு பெறப்புனைந்த முகை மலர்ந்த பூமாலை வாடும்படி அடிக்கடிப் பிரிந்த பகைவனல்லையோ நீ, அதை நான் மறவேன்', என்று தலைவி பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடங் கூறினாள் (நற்.260:9). கொக்கு உட்கார்ந்<noinclude></noinclude> 7l85yd81mb7rn369ou879q7bvu6tcfg 250 666074 1983576 2026-10-26T10:09:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகை ததால் கிளை அசைந்தமையான் உதிர்ந்த மாங்கனி, கொக்கு குவிந்திருக்கும் நிலை போன்ற முகையுடைய ஆம்பல் மிக்க ஆழமான நீரிலே 'துடும்' என விழுந்தது (நற்.280:2). செவ்விய புறத்தையுடைய கொழுவின முகை அவிழ்ந்த காந்தள் புலியைக் கொன்ற வலிய யானையின் குருதி படிந்த கொம்பு போலத் தோன்றி யது (நற்.294:7). பொருள்வயிற் பிரியக் கருதும் நெஞ்சி னிடம் தலைவன், 'நெஞ்சே,பொருள் தேடற்கு மலை களைக் கடந்து செல்ல நினைக்கின்ற நீ, வெளிய முகை மலர்ந்த மலர் மணங்கமழும் கூந்தலுடையாளைக் காணுவதற்கு இயையுமோ' என்று கூறிச் செலவழுங் கினான் (நற்.298:10). கட்ற்கரைச் சோலை யிலுள்ள தாழையினுடைய சோற்றைச் சொரிகின்ற குடம் போலப் பருத்த உள்ளீட்டினையுடைய, கூம்பிய முகை மலர்ந்த பூவின் மணம் தலைவியின் காமத்தை மிகு வித்தது (நற்.335:5). கரும்பின் வேல்போல் வெள்ளிய முகையைப் பிரித்துக் கொணர்ந்து அறிவுமிக்க தூக்கணங்குருவி முயன்று கூடுகட்டியது (நற்.3668). மகவு ஈன்று பாயலிலே படுத்திருந்தாளைத் தலைவன் குறுகி, 'நீ புதல்வனைப் பெற்று முதுபெண்டிராகித் துயில்கின்றனையோ என்று கேட்டலும் தலைவி நாண முற்று முல்லையின் நாள் முகைபோன்ற நகையைத் தோற்றுவித்துச் சிறந்த நீலமலர்போன்ற கண்களைத் தன் கையால் மூடிக்கொண்டு மகிழ்ச்சியடைந்தாள் (நற்.370:10).தான் வைத்திருந்த தேன் கலந்த பாற் கலத்தைக் குரங்கின் குட்டிக் கவர்ந்து கொண்டு சென்ற தனால், தலைவி வயிற்றில் அடித்துக் கொண்டு அழுத பொழுது, அவள் கைவிரல்கள் சிவந்து, பாண்டிய னுடைய பொதியலில் மலர்ந்த காந்தளின் மலரும் பருவ முகைப்போன்றாயின (நற்.379:13). கோங்கமரம் ஈன்ற அழகு மிக்க கொழுவிய முகைகள் நெகிழ்ந்து மலருகின்ற இளவேனிற் பருவம் வந்துவிட்டது; இன்னும் அவர்மட்டும் வரவில்லை' என்று தலைவி வருந்தினாள் (ஐங்.343:3). பனியால் வளர்கின்ற தளவின் நாள்முகைகள் மீன்கொத்திப் பறவையின் அலகுபோன்று சிவந்து விளங்கின (ஐங்.447:2). முகில், சிதறின தன் நீர்த்தொகுதியால் பிடவின் முகைகளைக் கார்ப்பருவத்தில் அழகுறுத்தியது (ஐங்.461:1). முகை கள் மலர்ந்து அழகுறுதற்கிட டனான முல்லை நிலக் காட்டினைக் கடந்து சென்ற நின் காதலர் வன்கண்ண ரல்லர், கவலற்க' என்று தோழி கூறித் தலைவியை ஆற்றுவித்தாள் (ஐங்; 462:5). 'மணங்கமழும் மெளவ லின் முகையையொத்த வண்டுகள் விரும்பின நேரி தாகிய ஒழுங்கினையுடைய வெள்ளிய பல்லினை யுடையவளே' என்று தலைவன் தலைவியைப் புகழ்ந்து விளித்தான் (கலி. 14:3). தலைவியின் அழகு கெடுமாறு நீ திறை தந்த நாடுகாத்தற்குப் பிரிந்தா யானால், பொய்கையில் தாமரை இலைகளுக்கு மேலே 148 முகை தோன்றும் அதன் முகைகளுக்கு மலர்ச்சியே கூற்றாய் அமைவதுபோல, காதலிக்கும் வாழ்நாள் கூற்றாய் அமையுமே என்றும், புதிய மலர்கள் மலருமாறு நாள்தோறும் இவளுடைய அழகு குறைந்து கொண்டே வந்து அழிவுறுமோ என்றும் தோழி தலைவனிடங் கூறிச் செலவழுங்குவித்தாள் (கலி. 17:11, 16). தலை வியது நுகர்ச்சிக் குரிய இளமைப் பருவம் முல்லையின் முகைகளையொக்கும் படி நிரைந்த செறிந்த பற்களைக் கொண்டு விளங்கியது (கலி. 22:9). இளவேனிற் பரு வத்தில், மகளிருடைய எயிறு போல, மணங்கொண்ட மௌவலின் முகை அலர்ந்தது (கலி. 27:4). முகையைப் போன்ற என் வெள்ளிய பற்களின் நுனிகள் பொரும்படி செய்கின்ற இப்பின்பனி பகையை வென்று திறை யோடு தேர் மிசை வரும் என் காதலரைக் காணவிடாது என்னைக் கொன்றுவிடும் போல் இருக்கின்றதே என்று தலைவி தோழியிடங் கூறினாள் (கலி. 31:20). 'நல்ல மகளிர் நாணித் தலையிறைஞ்சியது போல முற்றித் தாழ்ந்த கதிரிலுள்ள தினையை, முகை வளர்ந்த சந்தன மரவுரலில் இட்டு யானை மருப்பினால் குற்றியவாறே மருந்தில்லா நோயைத் தந்தானுடைய மலையைப் பாடு வோம்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 40:4).மகளிர் கையிலிட்ட தாட்கூட்டாகிய நீல மோதிரம் போலக் காந்தள் முகைமேலிருக்கும் தும்பி யின் தோற்றம் காணப்பட்டது (கலி. 43:9). களிறு தன் பகைக் களிற்றினைக் குத்தி வாங்கிய குருதி தோய்ந்த கொம்பு போன்ற உயர்ந்த முகையைக் காந்தள் நாள் தோறும் புதிதுபுதிதாக ஈனும் மலைக்குரியவன் தலை வன் (கலி: 53:5). காமம் சாலா இளமையோள்வயின் காதல் கொண்டானொருவன், காமம் சாலாத் தலைவி யைக் கண்டு, முற்றின கோங்கமரத்தின் முகையைப் போன்ற நினது பெருத்த இளைய முலை நின்னைக் கண்டவரின் உயிரைப் போக்கும் என்பதை நீ அறிவையோ, அறியாயோ' என்று வினவினான் (கலி. 56:23). காமம் சாலா இளயோளிடம் காதல் கொண்ட ஒரு தலைவன் தலைவியை, 'விழுந்தெழாத முகைகள் போன்ற பற்களையும் விழுந்தெழுந்த வரிய எயிற்று களையும் கொண்ட கொடிபோலும் இடையுடை யாய்,' என்று கூறி விளித்தான் (கலி. 58:4). 'முல்லை யின் முகைகளோடு முரண்பட்டு விளங்கும் வெண்பற் களையுடையவளே' என்று தலைவன் தலைவியை அழைத்தான் (கலி. 64:17). பரத்தையரிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'முகையின் தன்மை வாய்ந்த பரத்தையரின் முலைகள் முயங்கியதால் செவ்வி குலைந்த நினது மாலை என்னை இகழுகின்றது' என்று கூறி ஊடினாள் (கலி. 68:14). கயத்திலுள்ள தாமரை முகை வண்டு நுகர்ந்து அலராமல், நீரில் தாழ்ந்திருக் கும் மாமரத்தின் கிளையிலுள்ள மாவடுவின் குலை ஆம்பல் மலரைத் தீண்டிப் பின்பு தன்னைத் தீண்டு<noinclude></noinclude> 0jefdp8kmiki1o3pf6f3y88lt0e5btl 250 666075 1983577 2026-10-26T10:09:46Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983577 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகை வதால் அலரும் (கலி. 72:7). தாமரையின் இணை யொத்த இரண்டு முகைகளுக்கும் மேலே சென்று மலர்ந்துள்ள இரு தாமரைப் பூக்கள் பறவைகளின் தாக்குதலினால் கவிழ்ந்து அவற்றின் மேலே தன்னுள் உள்ள நீரினைச் சொரிவது, தான் விரும்புமவனுக்காக முகம் தாழ்ந்து அழும் ஒரு பெண்ணின் கண்ணீர் இரு முலைகளின் மீது வீழ்வது போல இருந்தது (கலி. 77:1). பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'நீவிர் பரத்தையரிடமே செல்வீராக, தன் செவ்வியால் அலராது கையினாலே வலிய அலர்த்திய முகை மலர்ந் தாற்போல, உள்ளத்தின் அன்பின்றிப் புணரும் புணர்ச்சியால் இன்பம் உண்டாகாமல், பனிக்காலத்து வைகறை போல் துன்பமே உண்டாகும்' என்று கூறி ஊடினாள் (கலி. 78:26). பலவிதப் பூக்களாலாய கண் ணியைச் சூடிய ஆயர் ஏறு தழுவுதலைக் காண வேண்டி, முல்லை முகை போன்ற பற்களையுடைய ஆய மகளிர்பரணில் ஏறி இடம் பெற்றனர் (கலி. 103:6). தன்னைப் பிடிக்கும் ஆயனைக் குத்திக் குருதிக்கறை படிந்த கொம்புகளைச் சூழ்ந்து ஆடும் ஏற்றின் மணி கள், ஒளியமைந்த நறவம்பூவினது முகை அவிழும் செவ்வியை நோக்கி அதனைச் சூழ்ந்து திரியும் தும்பி களைப் போன்றிருந்தன (கலி. 105:42). தன்னை நகை யாடிய தலைவியிடம் தலைவன், 'முல்லையின் முகை யையொத்த பற்களையுடை யாளே, நின்னலத்தைப் பிறர் நச்சுதலன்றி நீயே நச்சியிருக்கும் சொல்லை யுடையவளே, நின்னோடு சொல்லாட வல்லார் யார் என்று கூறினான் (கலி. 108:15). தலைவியைத் தலைவன் ஆற்றிடைக் கண்டு, 'முதிராத கோங்கினது இளைய முகையையொப்பத் தோன்றிய தொய்யில் எழுதின வனமுலையினையுடையாய், நினது கையிடத் தது யாது' என்று வினவினான் (கலி. 117:3). பிரிவால் வருந்தும் தலைவி மாலைப்பொழுதைக் கண்டு புலம்புவாளாய், 'மாலைக் காலமே, கணவரோடு கூடிய மகளிரின் முல்லை முகை திறந்து மலர்ந்தது போன்ற முறுவலைக் கடிய மாட்டாய்' என்று கூறினாள் (கலி. 118:20). மாலைப் பொழுதில், சிறு தூறுகள் பிரிந்த மகளிரை இகழ்ந்து சிரிப்பவை போல முகைகள் அவிழ்ந்து விளங்கின (கலி. 119:7). தன் காதலிக்காக மடலேறுகின்ற தலைவனொருவன் சான்றோரிடம், 'முல்லையின் முகையைப் போன்ற பற்களையுடை யாளின் அழகால் எனக்குள் எரிகின்ற காமத்தீ, என் உயிர் போகாமல் இருந்து வருந்தும்படி என் உள்ளத் தைச் சுடுகின்றதே என் செய்வேன்', என்று கூறினான் (கலி.138:28). 'முகை மணங்கமழ்தற்குக் காரணமான மலர்ச்சியினாலே கண்டோர் விரும்புதற்குரிய நறவம் பூவின் இதழையொத்த கண்களையும், முல்லையின் முகைகளை அழகால் வென்று முத்துக்களை ஒத்த வெள்ளிய பற்களையும் உடைய தலைவி, என்மீது 149 முகை ஏற்றிக் கூறிய குற்றம் நனவுமன்று, கனவுமன்று, பொய்யேகாண்' என்று தலைவன்கூறினான் (பரி. 8:74, 76). வையை வெள்ளத்தில் நீராடும் மகளிரின் கொங்கைகளாகிய தாமரை முகைகள் புனல் தாமரை யோடு வேறு படாது விளங்கின (பரி. 8:115). வையை வெள்ளத்தில் நீராடற் பொருட்டு, மதுரையிலுள்ள மலரும் செவ்வியை எய்திய முகையைப் போன்ற பருவத்தையுடைய மகளிரும் அவ்வாற்றின் கரையை யடைந்தனர் (பரி. 10:19). முருகவேளுக்குரிய திருப் பரங்குன்றத்தில் மழைபெய்தமையால் நீர் நிலையின ருகில் தழைத்த நெரிப்புடைய முகைகள் பொருந்திய காந்தள் மலர்களின்மீது, தோன்றியின் பவழம் போன்ற செம்பூக்கள் பரவ அக்குன்றம் அழகுடன் விளங்கியது (பரி. 14:13). முருகவேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்தில், வண்டுகளாலே அலர்த்தப்படுவனவாகிய அழகிய காந்தள் முகைகள் யாழ் நரம்பின் புரியை நெகிழ்ப்பவ ருடைய கைகளை ஒத்திருந்தன (பரி. 18:36). மகளி ருடைய கைபோலக் குவிந்த காந்தளின் முகைகளை மலையி னின்றும் வீழும் அருவிகள் கொணர்ந்து தன்னிடத்தில் சொரிந்தனவற்றை வையை அலையால் தள்ளிக் கொண்டு வந்து மதுரைக்கண் சேர்த்தது (பரி. 20:98). 2. குகை : பரிசிலர்க்குப் புலித்தோலின் மேல் முள்ளம் பன்றியின் தசை, வெடிப்பையுடைய முகை - குகை- யுடைய மலையில் உண்டான சந்தனம், யானை மருப்பு ஆகிய மூன்றையும் குவித்து மலைவாழ் மக்கள் தரும் நாட்டிற்கு ஆய் அண்டிரன் தலைவனாவான் (புற 374:12). சுரநெறியில் மூங்கிலில் தீப்பற்றிப் பிளப்பை யும், முகையையுமுடைய மலைப் பக்கங்களிற் பரவி அவற்றின் கணுக்கள் வெடிக்கும் ஒலி கூட்டமான மான்களைத் துரத்தும் (அக. 47:6). 'எழினி என்பானின் வயவர் பகைவரின் ஆனிரையைக் கவரும் பொருட் டுப்போர் புரிந்து கொண்டிருக்கும் மலையின் முகை கள் வெடிக்கும்படி வெயிலெரிக்கும் இக்கொடிய வேனிலில் சுரநெறியிடத்தே என் மகள் செல்வதற்கு எங்ஙனம் வல்லுநள் ஆயினளோ' என்று மகட் போக்கிய தாய் வருந்திக் கூறினாள் (அக. 105:16). பக்க மலைகளிலுள்ள காடுகள் அழியும்படியாக ஞாயிறு தெறுதலின் காய்ந்த தனுகளில் தீப்பற்றிக் காத்தினால் வளர்ந்தோங்கிய அத்தீயின் சுடர்ஒழுங்கு மேலே எழுந்து, மலைப்பிளப்பாகிய முகைகளில் முழங்கும் (அக.143:7). யானைகளுறையும் பக்க மலையிலிருந்து தேனுடன் கலந்து வரும் அருவி மத்தளத்தைப் போன்ற இனிய ஓசையுடன் மலையின் முகைகளும், பிளப் பிடங்களும் ஒலிக்க விழும் (அக. 172:4). செறிந்த பக்க மலையிற் கண்போல் மலரும் குவளை மலர்களை யுடைய மலைமுகையிலுள்ள நெடிய சுனையில் தலை<noinclude></noinclude> d1b08zktrcb55fifzwvizb5yg6vjvp1 250 666076 1983578 2026-10-26T10:10:06Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முகை வன் தலைவியுடன் பகற்பொழுதில் நீரில் விளையாடி மகிழ்வான் (அக. 228:5). மரங்கள் செறிந்த காட்டில் ஈன்று இளைத்த பெண்புலியின் பசியைப் போக்கு வதற்காக ஆண்புலி, நடு இரவில், இருண்ட முகை களையுடைய பக்க மலையில் ஆமானின் ஏற்றை அடித்து, மலையின் பாறைகளில் குருதிக் கறைபடிய இழுத்துச் செல்லும் (அக. 238:4). பக்க மலைகளிலுள்ள குளிர்ந்த முகைகளில் தேன்கூடுகள் நிரம்பியிருக்கும் (அக.242:18). இரவுக் குறியிடத்தே வரும் தலைவனது வேலின் ஒளி, மலையில் அச்சம் தரும் பிளப்பாகிய முகைகளிலுள்ள அரிய இருளைப் போக்கும் (அக. 272:4). இரவுக்குறிக்கண் வந்துகொண்டிருக்கும் தலை வனிடம் தோழி, 'தோல்வியறியாத வேலையுடைய தந்தையால் அமைக்கப்பட்ட, களிற்றால் மேல் 'நிமிர்ந்து பற்ற இயலாத மலை முகையின் மேலதாகிய பரணிடத்தே பகலில் வந்தால் தலைவியின் கூந்தலில் துயிலலாம்! என்று கூறினாள் (அக. 308:9). 'உயிருக் குயிராக நேசிக்கும் நம்மை மறந்துவிட்டுச் சென்ற இடத்திலேயே தங்கியிருக்கும் காதலருக்காகப் பிளப்பையும் முகையையுமுடைய மலைப்பக்கத்தி லுள்ள வெற்றி பொருந்திய கொற்றவைக்குப் பலிக் கடன் கழித்தலைச் செய்யோம்' என்று தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு. 218:1). பிளப்பையும், முகை களையுமுடைய பக்கமலை முழுதும் மணம் வீசும் காந்தள் பூவின் தாதுக்களை அளைந்த வண்டு, பாம் பினால் உமிழப்படும் மணியைப் போலத் தோன்றும் (குறு. 239:2). களிற்றைத் தாக்கிய புலி, அதன் மருப் பால் குத்தப்பட்டு, பிளப்பையுடைய மலை முகையி லுள்ள, மேல்காற்று வீழ்த்திய வேங்கையின் வாடிய பூக்களையுடைய கிளையைப் போல இறந்து கிடந்தது (குறு. 343:4). முகிலினுடைய இடி முழக்கம் பிளவு பட்ட மலையினது முகையின்கண் எதிரொலியுண் டாகுமாறு எழுந்தது (நற். 156:9). மலையிலுள்ள பிளந்த முகையிலே பதுங்கியிருந்த புலி, யானையைக் கொன்று, குருதி படிந்த தனது வாயினை வேங்கை மரத்தில் துடைத்தது (நற். 158:5). காட்டில் தினை விதைத்துள்ள கானவர், கழற்சிக்காயைக் கண்ணாக வைத்துச் செய்துவைத்த பெண்புலியாகிய பொம்மையை மலை முகைக்கண் உறையும் ஆண்புலி புணர்ந்து தனது காமநோயைத் தீர்த்துக் கொண்டது (ஐங். 246:2). கோடைவெயிலால் உலர்ந்த மூங்கிலின் கண் தோன்றிக் காற்றால் வளர்ந்த கொடி போன்ற தீப்பிழம்புகள் மலையின் வெடிப்புக்களூடும், முகை களூடும் படர்ந்து ஆரவாரிக்கும் (ஐங்.395:2). 3. முனை : தான் நீர் வேட்டுச் செல்லும் துறையருகே தன்னைத் தாக்கற்குப் பதுங்கியிருக்கும் புலியைக் கொன்ற களிறு கல்முகை - முனை - களையுடைய பக்க 150 முச்சி மலையில் பகையைத் தொலைத்த செருக்குடன் மெது வாகச் சென்று தன் பிடியினைப் புணர்ந்து துயிலும் (அக.332:6). 4. வெடிப்பு: பெரிய மலையினிடத்து வீழும் அருவி பாறைகளின் முகைகளில் வெடிப்புக்களில் - ஒலிக்கும் (குறு.95:2). வரையாது வந்தொழுகும் தலைவனிடம் தோழி, 'நீ எம் தலைவியைக் காதலிக்கவில்லை என் றாலும், நின்னையே விரும்பியிருக்கும் அவளைப் பல ரறிய மணந்து, பாறைகளின் முகைகளில் வளர்ந்துள்ள வேங்கையையுடைய மலைநாடனாகிய நின்துணைவி என்று எல்லோரும் கூறும்படியாக நினது இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்வாயாக' என்று கூறினாள் (ஐங். 276:5). 5. துறுகல் / பாறைக்கல் : 'தலைவருடைய கேண்மை இல்லாதொழிந்தும், மலைப்பக்கத்திலுள்ள இருள் செறிந்த முகையில் - துறுகல்லில் - இருந்த குறிஞ்சியிலுள்ள ஊரின் கண்ணிருக்கும் பெண்டிர் என்னைக் குறித்து அலர் கூறுதலை இன்னும் ஒழிந்தா ரல்லர்' என்று ஆற்றும் தோழியிடம் தலைவி கூறினாள் (நற்.116:10). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'நள்ளிரவில் களிற்றைச் சுற்றிக் கொண்ட பெரிய மலைப்பாம்பு மரத்துடனே சேர்த்து அக்களிற்றைப் புரட்டும் மலைப்பிளப்பினையுடைய முகையின் அயலிலேயுற்ற சிறுநெறியில் அவர் வருவதனால் சிறிதும் நம்மீது அருள் இலராவார்' என்று கூறினாள் (நற். 261:8). பெண்புலியின் பசியைப் போக்குவதற்காக ஆண் புலி மக்கள் இயங்குகின்ற சிறுவழிக்கருகிலுள்ள பின்னிய புதர்களையுடைய மலைப்பிளப்பை அடுத்த முகையினிடத்துப் பதுங்கி யிருக்கும் (நற்.322:4). முகையை அடுத்த மலைப் பிளப்பிலே பெண்புலி குட்டிகளை ஈன்றது (நற்.332:5). முகையலூர் - ஒரூர் - 'சோணாட்டு முகையலூர்ச் -ஒரூர் சிறுகருந்தும்பியார்' காண்க முச்சக்கரம் - மூன்று உலகம் (ஆகுபெயர்) : கீழ், மேல், நடு என்னும் முச்சக்கரத்தையும் -மூன்று உலகங் களையும் - அளப்பதற்கு நீட்டிய கரிகால் வளவனின் கால் நெருப்புற்றதால், இவ்வுலகை மட்டுமே அளந்தது (பொரு.வ.3:1). முச்சி - 1. மகளிரின் கொண்டை : கடவுளுறையும் இமயமலையிலுள்ள கவரிமான் மயிர் கலந்து முடித்த முச்சியை - கொண்டையை உடைய மகளிர், யானை கள் புகுந்தால் அவற்றிடையேயுள்ள பிடியானைகளை எண்ணப் புகுந்து அவற்றின் தொகை எண்ணுக்கடங்<noinclude></noinclude> cldzoiv8ofjhxksna6h110nivl4v7h6 250 666077 1983579 2026-10-26T10:10:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முச்சி காமையால் எண்ணுவதைக் கைவிட்டனர் (பதி. 43:1). முருகவேளை வாழ்த்திப்பாடும் சூரசமகளிர், முத்த முடித்த குற்றமறுக்கின்ற முச்சியிலே சண்பகப் பூவைச் செருகியிருந்தனர் (முரு. 20). தலைவியும், தோழியரும் பலவாய் வேறுபட்ட நிறத்தையுடைய அழகிய மாலை களைத் தம்முடைய மெல்லிய கரிய முச்சியிலே அழகு பெறச் சூட்டிக்கொண்டு அசோக மரத்தின் நிழலில் தங்கி இருந்தனர் (குறி. 104). 2.தலைமுடி, மயிர் : நன்னன் சேய் நன்னனின் மலைநாட்டில் நீவிர் செல்வீராயின் அதிலுறையும் நறிய மலரைச் சூடின மணக்கின்ற கரிய முச்சியினை (முடி)யுடைய குற மகளிர் தத்தம் மகவுகளை ஏவி, உள்ளம் மகிழ்ச்சியோடு நல்ல விருந்தினரைப் பெற்றோமென்ற ஆர்வத்தோடு நும்மைத் தடுத்து அழைத்து வந்து உண்பிப்பர் என்று ஆற்றுப்படுத்து வோன் கூறினாள் (மலை. 182).பிரிந்து சென்றிருக் கின்ற தலைவனின் வருகையை வேண்டி வருந்தியிருக் கும் தலைவி, நெய் தடவப் பெற்ற தாழும் குழலினைச் சேரக் கட்டிப் பின்னுதலளவில் முடித்திட்ட வேறு ஒப்பனை செய்யாத முச்சியையுடையவளாயிருந்தாள் (அக.73:1). 'நமர் வேற்று வரைவிற்கு முனைந்தாரத னால் நீ நின் காதலனுடன் கடப்ப மரத்தின் பூங்கொத் தினைத் தளிருடன் நினது முச்சியில் சூடும்படி காட்டு வழியே செல்வதற்கு எழுவாயாக' என்று கூறித்தோழி தலைவியைப் போக்குடன்படுத்தினாள் (அக.221:9). 'உப்பு நெல்லுக்கு நேர்', என்று சேரிதொறும் சென்று விலைகூறி விற்கும் உமணர் மகளாகிய தலைவி, வளைந்து, சுரிந்து, பரந்து அலைந்த முச்சியினை உடை யவளாயிருந்தாள் (அக. 390:5).பிரிவிடை ஆற்றும் தோழியிடம் தலைவி, 'காதலர் பண்டு புனைந்த எனது நிறைந்த மாண்புள்ள முச்சியைக் காணுந்தோறும் முன்புள்ள எனது பழைய அழகின் நினைவு வந்து வாட்டுகின்றது' என்று கூறினாள் (அக. 391:7). பிரி விடை வேறுபட்ட தலைவியிடம் தோழி, 'மயிலின் தொகுதியான அழகிய தோகையினை ஒத்த, மயிர்ச் சாந்து பூசப்பெற்ற தண்ணிய நறிய நினது முச்சியில் குவளைப்பூவோடு காட்டு மல்லிகைப் பூவையும் சூடிய நின் இன்பம் வாய்ந்த கூட்டமாய துயிலை மறந்து தாழ்த்திரார்', என்று கூறி ஆற்றுவித்தாள் (அக. 393:23). 'தலைவன் வரும் ஆற்றது ஏதம் அஞ்சி வேறு பட்ட என்னை அறியாது அன்னை அழைக்க வேலன் வந்தான்; இனி பின்னி விடுத்தற்குரிய எனது முச்சியி லுள்ள பூவைக் காத்தல் அரிதாகும்', என்று தலைவி தோழியிடம் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகக் கூறி னாள் (நற்.51:7). தலைவனின் கூட்டத்தால் மணம் மிக் குற்ற தலைவியின் மலருள்ள முச்சியின்கண் வண்டுகள் மிகுதியாக மொய்த்தன (ஐங். 93:5). பரத்தையிற் பிரிந்து 151 முசு வந்து தவறிலேன் என்ற தலைவனிடம் தலைவி, 'வஞ்சனை யால் என்னை வருத்தி, மகனுக்காக இங்கு வந்திருக் கும் நீ, பரத்தையின் முச்சியிலிருந்து உதிர்ந்த பூம் பொடிகள் சிந்திக்கிடக்கும் நினது மேலாடை யோடு என்முன் நில்லாதே' என்று கூறினாள் (கலி. 81:30). கானாற்றங்கரையிலுள்ள சோலையின் அகன்ற பாறையில் தலைவி தோழியருடன் முல்லை மலரோடு குருந்த மலர்களையும் முச்சியில் சூடி விளையாடினாள் (கலி.113:25). முசிறி -சேரனுக்குரிய துறைமுகப்பட்டினம் (முசுறி - பா.பே.) : 'சேரனுக்குரிய, முரசைப்போல முழங்கும் கடற்கரையிலுள்ள முறிவை - சோறுக் குரிய துறைமுகப்பட்டினத்தை யொத்த பெருஞ்செல் வத்தைப் பணிந்து வத்து கொடுப்பினும், உயர்ந்தோர் அல்லாதாரை என்மகள் மணவாள்' என்று அவள் தந்தை மகட்கொடை மறுத்தான் (புற. 343:10). பாண்டி யன், பழமையான கடலின் துறைமுகமான முசிறியை வென்ற போரில் விழுப்புண்பட்டவர் போலக் காத லனைப் பிரிந்த காதலி வருந்தினாள் (அக. 57:15). பாண்டியன், யவனர் மரக்கலத்தில் பொன்னைக் கொண்டு வந்து கொடுத்துவிட்டு, மிளகினை வாங்கிச் செல்லும் வளம் பொருந்திய முசிறியை வென்று அந் நகரிலிருந்த பொற்பாவையினைக் கவர்ந்து சென்றான் (அக.149:11). முசு - குரங்கு வகைகளுளொன்று : முருகவேளுக் குரிய பழமுதிர் சோலை மலையின் அரவி கருங்குரங் கோடே கரிய முகத்தையுடைய முசுக்களின் - குரங்கின் வகைகளில் ஒன்றின் - ஆண்களும் நடுங்கும்படியாக மலையின் உச்சியிலிருந்து இழும் என்னும் ஓசையுடன் இழிந்தது (முரு. 303). கரிய முகத்தினையுடைய முசுக் களுறைகின்ற காட்டில் தலைவி தலைவனுடன் செல்ல எண்ணினாள் (அக. 121:15). மலையிலுறையும் மை பூசினாலொத்த கரிய முகத்தினையுடைய ஆண் முசு, பசுமையற்ற நீண்ட மூங்கிலிற் பாய்வதனால் அதில் விளைந்துள்ள நெற்கள் வெப்பம் மிக்க பாறையில் உதிர்ந்து பரந்து, நகத்தை நெரிப்பது போன்ற ஓசை யுடன் பொங்கிப் பொரிந்தன (அக. 267:9). காட்டி லுள்ள மயில் பாறையில் ஈன்ற முட்டைகளை முசுவின் குட்டி வெயிலில் உருட்டி விளையாடும் (குறு. 38:2). மலைப்பக்கத்தில் மை பட்டாற்போன்ற கரிய முகத்தை யுடைய ஆண் முசு கொம்பு தாங்கும்படி பாயாத தவற் றால் அக்கொம்பு முறிந்தாற்போல, இரவுக்குறி யிடத்தே தலைவன் செய்யாத குறியைச் செய்ததாகக் கருதித் தலைவி சென்று வருந்தினாள் (குறு. 121:2). கானாற்றின் கரையிலுள்ள கொல்லையின் கண் நல்ல<noinclude></noinclude> d2ze444uf2btcccghyq391mt4j5ff7a 250 666078 1983580 2026-10-26T10:11:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முசுண்டை உணவை உண்ணும் பெரிய ஆண் முசு, வரையாட் டினத்துடன் உகளும் (நற்.119:5). முசுண்டை - 1. முகட்டைக் கொடி (கொடி வகை களுள் ஒன்று) : யானை வேட்டையாடும் வேட்டுவ னொருவன், முன்றிலில் முன்னைக் கொடியும், முசுண்டையும் முகட்டையும் (கொடியும்) - படர்ந்து தரும் பந்தரைப் போன்ற நிழலில் துயின்றான் (புற. 320:1). 'முல்லை நிலத்தில் கொழுவிய கொடியினை யுடைய முசுண்டை கொட்டம் போன்ற பூவைப் பூக்கும்' (சிறு. 166). முல்லை நிலத்தில் நீலமணியை யொத்த பரிய பயிர்களின் இடங்கள் முறுக்குண்ட அரும்புகளையுடைய முசுண்டையுடனே முல்லை யின் பூக்களும் உதிர்ந்து பரந்து, வேலன் வெறியாடும் களம் போல் தோன்றியது (மது. 281). புல்லிய கொடி யுடைய முசுண்டையின் திரண்ட புறத்தையுடைய வெள்ளிய பூக்கள் பொன்போன்ற நிறத்தையுடைய பீர்க்குடனே சிறுதூறுகள் தோறும் மலர்ந்தன (நெடு. 13). அகன்ற வானத்தின்கண் பூக்கும் கார்த்திகை மீன் போலப் புல்லிய கொடியையுடைய முசுண்டை வெள் ளிய பூக்களைப் பூத்தன (மலை. 101). உச்சி மலையின் பக்கலில் செறிந்த குவிந்த இலைகளையுடைய முசுண்டை, வானம் மீன்களைப் பூத்திருந்தது போல வெள்ளிய பூக்களைப் பூத்தது (அக. 94:2). மழை பெய்தமையால் சுரிந்த அரும்பினையுடைய முசுண்டையின் வெள்ளிய பூக்கள், வானை அழகுறுத் தும் மீன்களைப் போலப் பசிய புதர்களை அழகுறுத் தின (அக.235:9). முகில் இல்லாத வானம் விண்மீன் களை அணிந்து விளங்கினாற்போலத் தழை நிறைந்த முசுண்டையின் வெள்ளிய பூக்கள் மலர்ந்தன (அக. 264:2). 2. குறுநிலமன்னன் : இவன் கிணைப்பறையினை இசைத்துப் பாடும் பாணர் இரந்து வேண்டின், நாள் தோறும் பொற்பூணினைக் கொம்பிற் செறித்து, பொன்னரி மாலையினைக் கழுத்தில் அணிவித்து, திமிலினையுடைய ஏற்றினை முன்னர் நிறுத்தி, மிக்க உணவினைக் குவித்து, நீண்ட தேரினை யானையுடன் சேர அளிப்பான். பூணையும், மேலுமிவன் பல வேற் படையையும் கொண்டு விளங்குபவனாவான். இவனுக்குரிய வேம்பு என்னும் ஊர் போன்ற நலத்தை யுடைய இளமைச் செவ்வி வாய்ந்தவள் தலைவி என்று இவனைப் பற்றி நக்கீரர் அக. 249-ஆம் பாடலிற் குறிப்பிட்டுள்ளார். 152 முட்டு முஞ்சம் - குழந்தைகளின் உச்சியில் அணியும் அணிவகை : வையையாற்றின் வெள்ளம் மலைபடு பொருள்களாகிய மிளகு, சந்தனம் முதலியவற்றோடு, நீராடும் சிறுவர்களின் முச்சியிலுள்ள முஞ்சத்தையும் - சிறாரின் உச்சியணியையும் - கவர்ந்து கொண்டு வந்து, மகளிர் தம் கணவரோடே நீராடும் துறையினிடம் சேர்த்தது (பரி. 16:8). ய முஞ்ஞை - முன்னைக்கொடி (கொடிவகைகளுள் ஒன்று) : 'பெருவேந்தராயினும் எம்மை மதியாதாரை யாமும் மதியோம்; எங்களை மதிப்போர், தோட்டத் தில் மறி தின்று எஞ்சிய மணத்தினை உடைய முஞ்ஞை யது - முன்னைக் கொடியினது - கொழுவிய குறிய லையை வரகஞ் சோற்றுடன் தந்து உண்பிக்கும் சிற்றூர் வேந்தராயினும் அவரையே யாம் பாராட்டு 'வோம்' என்று சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந் திருமாவளவன் பரிசில் நீட்டித்தபோது கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் கூறினார் (புற. 197:11). யானை வேட்டையாடும் வேட்டுவனொரு வன் தன் முன்றிலில் முஞ்ஞையும், முசுட்டைக் கொடியும் படர்ந்து உண்டாக்கும் பந்தரைப் போன்ற நிழலில் துயின்றான் (புற. 320:1). தாளிக்கொடியுடன் படர்ந்துள்ள சிறிய மெல்லிய முஞ்ஞையை முயல் வந்து கறிக்கும் முற்றத்தையுடைய சிறூர் மன்னனாகிய வள்ளலொருவன், தன்னிடம் உள்ள வரகு, தினையும் தீர்ந்துபோன நிலையிலும், பரிசிலர்க்கு இல்லையென் னாது ஊன் கலந்த சோற்றை உண்பிக்கும் பண்பாள னாக விளங்கினான் (புற.328:14). முட்டம் - முட்டுப்பாடுற்ற இடம் (வழியில்லாமற் போதல்) : தலைவன் இரவுக்குறியிடம் வரும் வழியிள் இடையூறுகளும் தொடக்கத்தில் தெறிபோல் தோன்றிப்பின் முட்டம் வழி முட்டுப்பாடுற்ற இடம் ஆகும் இடமும் ஒன்றாகும் (குறி. 258). முட்டு - குறை: சோணாட்டு பூஞ்சாற்றூர்ப்பார்ப்பான் கௌணியன் விண்ணந்தாயன், இருபத்தொரு வேள்வித்துறையையும் முட்டு - குறை இல்லையாகச் செய்து முடித்த புகழமைந்த தலைமையையுடைய அறி வுடையோர் மரபில் வந்தவன் (புற. 166:8). 'தொண்டை மான் இளந்திரையனுக்குரிய நீர்பெயற்று என்னும் பட்டினத்திற்குள்ளிருக்கும் கள்ளுண்பார் பலரும் செல் லும் வாயிலுக்குச் சென்றீரானால் கள்ளோடு பெண் பன்றியைப் புணராத ஆண்பன்றியின் கொழுத்த தசையையும் முட்டு இன்றிப் பெறுவீர்', என்று பெரும் பாணன் புதிய பாணனை ஆற்றுப்படுத்தினான் (பெரு. 336).<noinclude></noinclude> e3t744139cjy6p3bfdb18e1lke442bv 250 666079 1983581 2026-10-26T10:11:44Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முடங்கர் முட்டுப்பாடு - குறைப்பாடு : கடவுனைக் காணச் சென்றிருந்தேன் என்று கூறிய பரத்தையொழுக்க முடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'இங்கிருந்து சென்று விடு; நீ செல்லாது போனால், உன் மார்பை முயங்கிய அக்கடவுளர்க்கு (பரத்தையர்களுக்கு) முட்டுப்பாடு - குறைபாடு - உண்டாதலும் கூடும்' என்று கூறி ஊடி னாள் (கலி.93:36). முட்டை பறவை, பல்லி போல்வன ஈனும் அண்டம் : சிறுகுடிகிழான் பண்ணனிடம் உண வினைப் பெற்றுச் சிறுவர் செல்லும் காட்டு மழை பொழியப்போவதை முன்பே அறியும் இயல்புடைய எறும்புகள் தம் முட்டைகளை அண்டங்களை-வாயிற் கௌவிக்கொண்டு மேட்டுநிலத்தை நோக்கி வரிசை வரிசையாகச் செல்லுவது போன்றிருந்தது (புற.173:6). ஓய்மான் நல்லியக்கோடனின் மாவிலங்கை என்னும் ஊர், விளையாடும் சிறுமியர் பன்றியுழுத சேற்றைக் கிளறினால் அதன்கண் ஆமையின் முட்டைகளை ஆம்பலின் கிழங்குடன் பெறும் வளமுடையதாகும் (புற.176:3). மகட்கொடை மறுக்கும் இத்தலைவியின் தந்தை கொக்கின் குஞ்சுகளுக்கு ஆரல் மீனின் வெண் சிறு கடுகைப் போன்ற முட்டைகளும், இறாமீனின் குஞ்சுகளும் உணவாகக் கிடைக்கும் வளமான வயல் களையுடையவனாவான் (புற.342:9). கடற்கரையின் வெண்மணற்குள் அடும்புக் கொடியினை மறைவாக வைத்துப் பெண்யாமை ஈன்ற, யானைக் கொம்பினாற் செய்த வட்டின் வடிவம் போன்ற, புலால் நாறும் முட்டைகளைக் குஞ்சு வெளிப்படும் வரை ஆண் யாமை பாதுகாத்திருக்கும் (அக. 160:6), காட்டிலுள்ள மயில் பாறையில் ஈன்ற முட்டைகளை வெயிலில் விளையாடும் முசுலின் குட்டி உருட்டி விளையாடும் (குறு. 38:1).தாய்யாமையின் முகத்தைப் பார்த்தே வளரும் அதன் பார்ப்பைப் போலத் தலைவனைப் பலமுறைக் காண்டலால் தலைவி பால் வளரும் காமம் தலைவன் பிரியின் தாயில்லாத யாமையின் முட்டை அழிவது போல் தலைவியின் உள்ளத்துள்ளே கிடந்து அழியும் (குறு. 152:2);முண்டை காண்க. முடங்கள் முடுக்கான இடம் : வேங்கைப் பூவுடன் கூடிய தழையை வேறுவேறு வைத்தாற்போலப் பாறை யின் பிளப்பாகிய குகையின் முடங்கரில் - முடுக்கான இடத்தில் - மூன்று குட்டிகளை ஈன்ற பெண்புலியின் பசியைப் போக்குவதற்கு ஆண்புலி காட்டில் ஆ ண் மானின் குரலை உற்றுக் கேட்டது (அக. 147:4). முடங்கல் வளைவு : உயர்ந்த பனையினிடத்தே கூடுகட்டும் தூக்கணங்குருவியின் சிறகு முடங்கல் 153 முடத்தாமக் கண்ணியார் வளைவு - கொண்டதாயிருந்தது (குறு. 374:5)-பாண்டி யனுக்குரிய மருங்கூர், பெரிய செவ்விய பஞ்சு போன்ற தலையையுடைய, முடங்கலைப் பொருந்திய இறா மீனைக் காக்கை நாட்காலையிலேயே இரையாகப் பெறும் வளமுடையதாகும் (நற்.358:8). முடங்கிக் கிடந்த நெடுஞ்சேரலாதன் - ஒரு புலவர் : பெருஞ்சோற்று உதியன் சேரலாதனுடைய வழி முறையில் வந்த சேரமன்னர்களுன் இவரும் ஒருவர்; இவர் ஓரிடத்திலேயே அமைதியாக இருந்து நூலாராய்ச்சி செய்து நன்கு செய்யுள் இயற்றும் திறமும் உடையவராகத் திகழ்ந்தார். போர்த்தொழில்கள் முதலியவற்றில் ஈடபடாமல் அடங்கியிருந்தபடியால் இவருக்கு முடங்கிக் கிடந்த நெடுஞ்சேரலாதன் என்று பெயர் உண்டாகியது என்பர். (ச.சி.பெ.). இவர், பாடல் களுள் பகற்குறி வந்த தலைமகனுக்குத் தோழி சொல்லி யதாக அமைந்த நெய்தல் திணைப்பாடல் (அக. 30) ஒன்று சங்கத் தொகை நூல்களுள் இடம்பெற்றுள்ளது. துறைவ, ஒருநாள் முத்துக்கள் போன்று அரும்புகள் அரும்பியிருக்கும் புன்னை மரங்களையுடைய கடற் கரைச்சோலையில் வந்து நங்கள் மேனியின் வண்ணம் எத்தகையதோ என்று வினாவிச் செல்லின், நின் பெருமை என்பது கெட்டுப் போகுமோ என்று தோழி வினவியதாகப் பாடல் அமைந்துள்ளது.இப்பாடலில் சகடு பூட்டப்பெற்ற எருதுகளையும், நெல்லைத் தொகுத்த உழவர்களையும் உவமைகளாகக் கூறியிருப் பது நயமிக்குள்ளது. 'நாற்றமும் தோற்றமும்' என்னும் நூற்பாவில் (தொல்.கள. 23) ‘வந்த கிழவனை மாயஞ் செப்பிப் பொறுத்த காரணம் குறித்த காலையும்' என் னும் பகுதிக்கு இச்செய்யுளை நச்சினார்க்கினியர் மேற் கோளாகக் காட்டியுள்ளதால், இதன் சிறப்புப் புலனா கிறது. முடங்கிறை - மூட்டுவாய் (கூடல்வாய்): தலைவன் பிரிய ஏழு நிலையினையுடைய மாடத்திடத்து, அம் மாடங்களின் முடங்கிறையினின்றும் - மூட்டுவாயி னின்றும் - மழைநீர் சொரிதலைச் செய்கின்ற அருவி யின் முழங்குகின்ற ஓசையில் மனத்தை ஓடவிட்டு அவனுடைய வருகையை எண்ணிக்கிடந்த தலைவி யின் செவி நிரம்பும்படி அவன் மீண்டு வரும் தேரின் குதிரைகள் ஆரவாரித்தன (முல்.87). முடத்தாமக் கண்ணியார் - ஒரு பெண்பாற் புலவர்: 'இயற்பெயர் முன்னர்' (தொல்.சொல். இடை. சூ. 22.சே.ந.) என்னும் நூற்பா உரையில் ஆர்விகுதி பன்மையொடு முடிதற்கு முடத்தாமக் கண்ணியார் வந்தாரென்பது மேற்கோளாகக் காட்டப்<noinclude></noinclude> q7g5t4jkmrautzwk5pl1u817ezzv4zu 250 666080 1983582 2026-10-26T10:12:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முடத்திருமாறன் பெற்றிருந்ததால் இவர் பெயர் முடத்தாமக் கண்ணி என்பது தெரிகின்றது. இப்பெயர் உறுப்பால் வந்த தென்று, கூறுவாரும் உளர். ஆர் விகுதி பெற்ற பல பெயர்கள் இருப்ப இப்பெயரை உரையாசிரியர்கள் எடுத்துக்காட்டியது இவரது சிறப்பைப் புலப்படுத்தும் என்று கூறுவர் உ.வே.சா. இவர் சோழன் கரிகாற் பெரு வளத்தானைப் புகழ்ந்து, பத்துப் பாட்டுள் ஒன்றாகிய பொரநராற்றுப் படையைப் (248 அடிகள்) பாடியுள் ளார். இவர் இசை வல்லுநர் என்பதனை, இப்பாட்டின் கண் யாழ் முதலிய இசைக்கருவிகளைப் பற்றிக் கூறும் பகுதிகளாலும், பண் ஏழினையும் (பொரு.63) குறிப் பிடுவதாலும் உணரலாம். விறலிய ருடைய முடி முதல் அடிகாறும் (பொரு. 25-47) மிக அழகாகப் புனைந்து பாடியுள்ளார். யாழினிது உறுப்புக்களுக்கு இவர்கூறும் உவமைகள் மிகவும் இனிமை தருவன. இவற்றை 'குளப்பு வழியன்ன கவடுபடு பத்தல்" "விளக்கழல் உருவின் விசியுறு பச்சை” “அலவன் கண் கண்டன்ன துளைவாய் தூர்த்த துரப்பமை யாணி" (பொரு-4-10) என்பனபோல வரும் அடிகளிற் காணலாம். கரிகாலன் அளித்த ஊன் உணவைத் தின்று எம்பற்கள் கொல்லை யுழுத கொழுப்போன்று தேய்ந்தன என்றும், இளைப் பாற இடம் பெறாது உண்டேம் (பொரு. 114-119) என்றும் கூறும் பகுதிகள் நகைச்சுவையுடையனவாக விளங்குகின்றன. இந்நூல், கரிகாற் பெருவளத்தா னுடைய வெண்ணிப் பறந்தலை வென்றியை விதந் தோது கின்றது. இந்நூலில் 'பெற்ற பெருவளம் பெறா அர்க்கு அறிவுறீஇச்சென்று பயன் எதிரச் சொன்ன பக்கமும்" என்ற தொல்காப்பிய விதிப்படிவே, ஆற்றுப் படுத்துவோன் தான் கரிகாலனிடம் சென்று பெற்ற பெருவளனை விரித்துக் கூறி, நீயும் சென்று பயன் பெறுவாயாக என ஆற்றுப்படுத்தலைக் காண முடி கிறது. காவரியாற்றின் பெருமையையும், சோழநாட்டு வளத்தையும் அழகாகக் கூறியுள்ளார். முடத்திருமாறன் - ஒரு புலவர் : பாண்டிய மரபினரான இவர் புலவருமாவார். இவர் பாடல்களில் இரண்டு மட்டுமே நற்றிணையில் இடம்பெற்றுள்ளன. அவற்றில் பாலையையும், குறிஞ்சியையும் சுவைபட அமைத்துள்ளார். குட்டுவன் சேரலைப் பாராட்டிக் கூறி யிருத்தலால் (நற். 105). அவன் காலத்தினர் என்றும், அவனோடு நட்புடையார் என்றும் கூறுவர் பி.நா. இடைச்சுரத்து மீளலுற்ற நெஞ்சினைத் தலைமகன் கழறியதாகவும் (நற். 105). தோழி சிறைப்புறமாகத் தலைமகட்குச் சொல்லுவாளாய்த் தலைமகன் கேட்பக் கூறியதாகவும் (நற்.228) பாடல்கள் அமைந்துள்ளன. களிற்றியானை வேட்டுவனது கணைக்கு அஞ்சி முழங்கிய ஓசை மலையிட மெல்லாம் மோதி ஒலிக்கும் இடனான மலைநாடன் என்று குறிப்பிடுவதால், 154 முடம் தலைவி ஏதிலாட்டியர் கூறும் பழிச்சொல்லுக்கு அஞ்சி மனையகத்துப் புலம்பி வருந்துவாள் என்று உள்ளுறை யாகத் தலைவி படும் துயரைக் காட்டியுள்ளது நயமிக்க தாகும். முடந்தை - முடம் : பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவ னின் தானைகள் பகைவர் நாடுகட்குச் சென்று அழிப் பதன்முன் அந்நாடுகள் கதிர்க்கனத்தால் முடந்தை - முடம் - பொருந்திய கதிர்களையுடைய நெல் வய லிடத்தே மேயும் நாரைகள் முதலியவற்றை மகளிர் ஓப் பும்படி வளமிக்கிருந்தன (பதி. 29:3). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரல் முடந்தை பொருந்திய கதிர் களையுடைய நெல்லின் தாள்கள் மூங்கிலைப் போல இருக்கும் பகைவரின் வளமான நாடுகளைத் தன்னடிப் படுத்தினான் (பதி. 32:13). நெல்லிக் காயைப் போன்ற குறுகிய கண்களையுடைய முயல்கள் முடந்தை வர கினது குருத்தினைத் தின்றன (அக. 284:3). முடம், முடவு காண்க. முடம் – வளைவு : அனுடநாளின் (விண்மீன்) வடிவம் முடப்பனை - வளைவுடைய பனை - போன்றிருக்கும் (புற.229:3).யாருமில்லாத ஓரிடத்தில் நீரும் புல்லும் அளிக்காது உமணரால் கைவிடப்பட்ட முடம் பொருந் திய எருது தன்னருகே கிடைப்பனவற்றை எல்லாம் தின்று தீர்ப்பதுபோலப் போர்க்களத்தில் ஒரு மறவன் அசையாது நின்று பகைவரையழித்தான் (புற.307:8). கரிகாற் பெருவளத்தானின் சோழ வள நாட்டில் முடம் பட்ட காஞ்சி மரத்திலும், மருத மரத்திலுமிருந்த மயில் கள் பாகற் பழத்தையும், பலாப் பழத்தையும் தின்று ஆர வாரித்தன (பொரு. 189). மருத வளமிக்க ஊர்களிலுள்ள எருமை தாமரையை மேய்ந்து அதில் வெறுப்பேற்படு மாயின், முடம் பொருந்திய பலாவின் நிழலில் வதியும் (அக. 91:16).ஓடையின் துறையில், மண் இடிந்து விழும் உயரமான கரையில் ஏறி விழுந்து முடம்பட்டுத் தனியே கிடக்கும் பகட்டிற்கு அவ்வூர்ச் சிறுவர் இருப்பைப் பூக்களைக் கொண்டு வந்து உண்பிப்பர் (அக. 107:14). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவி தோழியிடம், 'தாழையைச் சார்ந்து புலிநகக் கொன்றை யொடு பொருந்தித் தோட்டத்தில் நிற்கும் முடம்பட்ட தாளினையுடைய புன்னை மலரின் பொன்னையொத்த தாதினைப் பார்த்து, இவ்வூரார் பசலை படர்ந்த என்னையும் பார்த்தனர்' என்று கூறினாள் (அக.180:13), களர்நிலக் காட்டில் குளிர் காற்று வீசுந்தொறும் நில வொளி போன்ற அரும்புகள் மலர்ந்த மடம் பொருந் திய பிடாமரத்திடத்தே, மகளிரின் ஒழுங்குபட்ட தோளியென்னும் விளையாட்டையொப்ப மயிலினங் உ<noinclude></noinclude> pvfhrd9zhcthlwky8876ssg1nln8kdt 250 666081 1983583 2026-10-26T10:12:48Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முடலை பல கள் இயலும் (அக. 344:3). இரவுக்குறியிடம் வரும் தலைவனிடம் தோழி, 'முள்வேலியினருகில் முடம் பொருந்திய கால்களையுடைய பந்தரைக் கொண் டதும், புதுக்கலம் போன்று செம்மண் பூசியதுமாகிய எங்களது சிறிய இல்லில், நின் மனைவி அளிக்கும் பாற் சோறாகிய விருந்தினை உண்ணுதற்கு வருக' என்று கூறி வரைவு கடாயினாள் (அக. 394:8). முடம் பொருந் திய காலையுடைய இறாமீன் இனத்தைக் கடல்லை கொண்டு வந்து துறைக்கண் சேர்க்கும் (குறு. 109:1). தலைவியது கூந்தலிற் காட்டில் தழைத்த முடம் பொருந்திய வெட்சியின் முறுக்கு அவிழ்ந்த பேரரும்புகளின் மணங்கமழ்ந்தது (குறு. 209:5). காட்டகத்தே ஞாயிற்றின் வெயிற் கடுமையால் முடம் பட்ட பலாமரத்தின் செழுங்காய்கள் திரங்கின (நற். 26:6). நீரில்லாத நீண்ட நெறியிற் பிடியானையின் பசியைப் போக்குவதற்காகக் களிற்றியானை முறித்துத் தள்ளிய முடம் பொருந்திய ஓமை மரம் சுரத்திற் செல் வோர்க்குத் தங்கும் நிழலாகும் (நற். 137:7). இரையை விரும்பியும் இயங்க இயலாமல் மருதத்திலேயே தங்கி யிருக்கும் சூல் கொண்ட பெண் நாரைக்கு முடம் முதிர்ந்த ஆண் நாரை கடல்மீனைக் கொண்டுவந்து ஊட்டியது (நற்.263:7). முடம் பொருந்திய-முதிர்ந்த பலாமரத்தின் குடம் போன்ற பெரிய பழத்தின் சுளையை மலைச் சாரலில் உழுதுண்டு வாழும் குறவரின் இளமகள் கருவிரல் மந்தியை விருந்தாகக் கருதி ஓம்பும் மலைக்குரியவன் தலைவன் (நற். 353:4). முடம் பொருந்தி முதிர்ந்த மருத மரம் நிற்கும் பெரிய நீராடும் துறைக்கண் நீராடும் தலைவியோடு கூடிய தோழியரிடம் 'இனிப் புறத்தொழுக்கம் விரும்பேன்' என்று தலைவன் சூளுரைத்தான் (ஐங். 31:3). இரவுக் குறியிடம் வரும் தலைவன் வருகைக்காகக் காத்து நிற்கும்போது தன்னிடம் வந்து காமமொழி பேசிய தாகத் தோழியால் படைத்துக் கூறப்பட்ட முதிய பார்ப் பான் கருங்குட்டத்தாலே காலும், கையுங் குறைந்து முடம் பட்டவனாக இருந்தான் (கலி. 65:8). கடற்கரைச் சோலையில் முடம்பட்ட தாழை மரத்தில் தாழைப்பூ மலர்ந்தது போலக் குருகினம் அத்தாழையின்மீது தங்கி யது காணப்பட்டது (கலி. 133:4). களவுக் காலத்தில் தலைவன் தலைவியை முடத்தையுடைய தாழை மரங்கொண்ட முடுக்கரிடத்தே கூடினான் (கலி. 136:9). முடந்தை, முடவு காண்க. முடலை - முறுக்கு : உப்பு வாணிகரின் உப்பேற்றிய சகடங்களை இழுக்கும் எருதுகள் திருகாமலும், அச்சு முறியாமலும் பக்கத்தே முடலை - முறுக்கு - பொருந் திய உடம்பினை உடைய மாக்கள் காத்துச் சென்றனர் (பெரு.61).மாடங்கள் பொருந்திய வளப்பமுடைய 155 முடி பழைய ஊரில் யாறு கிடந்தாற்போன்ற அகன்ற தெரு வில் தழை விரவிய மாலையைத் தரித்த முடலை பொருந்திய உடம்பினையுடைய மிலேச்சர் மழைத் துளிக்கும் அஞ்சாராய்த் திரிந்தனர் (நெடு.32). முடவன் - கால் ஊனமானவன் : 'உயரமான மலை யில் தேனடையைக் கண்ட முடவன் - கால் ஊனமான வன் (காலில்லாதவன்) - இருந்த இடத்திலிருந்தே சிறுகுடை போல உள்ளங்கையைக் குவித்துத் தேனி றாலைக் கண்டு, அவ்வுள்ளங்கையை நக்கி இன்புற்ற தைப் போலத் தலைவர் கூடி இன்புறுத்தாராயினும், அவரைப் பல்கால் காணல் நெஞ்சிற்கு இனிமை தருவ தாயிற்று' என்று பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு. 60:2). முடவனார் -ஒரு புலவர் : 'ஐயூர்முடவனார்’ காண்க. முடவு வளைவு : விண்மீன்களைப் போன்று அரும்பு கள் மலர்ந்த முடவு - வளைவு - பொருந்திய முதிர்ந்த புன்னையின் கிளையிற் பறவைகள் தங்கியிருந்தன (அக. 10:3). விழாவில் ஆடும் விறலிக்குப் பின் நிற்கும் முழவு கொட்டுவோன் போல, முடவு பொருந்திய முதிர்ந்த பலா மரத்தின் குடம் போன்ற பெரிய பழத்தினை, அருவி யொலிக்கும் கற்பாறையிடத்து ஆடுகின்ற மயில் ஒன்று தனக்கு முன்னே நிற்க ஒரு ஆண்குரங்கு அதனைத் தழுவிக் கொண்டு பின்னே நின்றது (அக. 352:1). முடந்தை, முடம் காண்க. முடி - 1. கொண்டை : கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டு வனிடம், பேரியாழில் பாலைப் பண்ணை அமைத்துப் பகைவர்க்குப் பணியாத உழிஞைத்திணையைப் பாடிப் பெற்ற பாண் மகளிர் வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற கூந்தலை முடியாக- கொண்டையாகப் - புனைந்திருந்தனர் (பதி. 46:4). தலைவன் பொருளுக்காகப் பிரியப் போவதை யறிந்த தலைவி, மணங்கமழ்கின்ற நெருங்கிய குழல் முடி விளங்க, ஓவியப்பாவையொன்று விழுவது போல், அவன் மீது விழுந்து அழுதவுடன் அவன் செலவினைத் தவிர்ந்தான் (நற்.308:6). 2. தலைமயிர் : முருகப் பெருமானுடைய ஐவகை யாகப் புனையப்பட்ட தலைமுடியில் - தலைமயிரில் - விளங்கும் மணி மின்னல் போன்று விளங்கிப் பொலி வுடன் திகழ்ந்தது (முரு. 84). போரிலே பட்டுச் செஞ் சோற்றுக்கடன் கழித்த மறவர் முதலியோரை நினைந்து வேந்தன் பாசறையில் ஒருகையைப் படுக்கையிலே வைத்தும், மற்றொரு கையிற் கடகத்தை முடியோடு<noinclude></noinclude> mtmv8uko9vyh6jiu1tpzb6gptt5r395 250 666082 1983584 2026-10-26T10:12:56Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "2. நிறுமத்தைத் தோற்றுவிப்பதற்கும் கூட்டுருவாக்கம் செய்வதற்கும் முன்னர் அவர் வாங்கிய அச்சொத்தைத் தம் பெயருக்கு உரிமை மாற்றம். செய்து க..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோற்றுவிப்பாளர்‌|109|தானிசு,...}}</noinclude>2. நிறுமத்தைத் தோற்றுவிப்பதற்கும் கூட்டுருவாக்கம் செய்வதற்கும் முன்னர் அவர் வாங்கிய அச்சொத்தைத் தம் பெயருக்கு உரிமை மாற்றம். செய்து கொள்ளாமல் விருப்புரிமை ஒப்பந்தமாகவோ முற்றுப் பெறாத (Uncompleted) ஒப்பந்தமாகவோ அந்த ஏற்பாட்டைச் செய்திருந்தாலும், நிலைமை மேலே கூறியது போல நிறுமத்தைத் தோற்றுவித்த பிறகு, அவர் அச்சொத்தை அதற்கு விற்பதன் வழியாகப் பெறும் இலாபம் அவருக்குரியதே. 3. தோற்றுவிக்கும் பணியைத் தொடங்கிய பின்னர் நிறுமத்திற்கு விற்க இருக்கும் சொத்தைத் தம் பெயருக்கு வாங்கியிருந்தால் அதைப் பிறகு அந்திறுமத்திற்கு விற்பதால் எழும் இலாபம் நிறுமத்திற்கே உரியது. தமக்கு அச்சொத்து விற்கப்படும் ஒப்பந்தத்தை மறுக்கவோ, அதை ஏற்றுக் கொண்டு அதனால் வரும் இலாபத்தை வேண்டவோ நிறுமத்திற்கு உரிமையுண்டு. 4. நிறுமத்தைக் கூட்டுருவாக்கம் செய்த பிறகு அவர் அச்சொத்தை வாங்குவதற்கு ஒப்பந்தம் செய்திருந்தால் அதன் முகவராகச் செயற்பட்டவராகவே அவர் கருதப்படுவார். எனவே, அச்சொத்தை நிறுமத்திற்கு விற்பதனால் எழும் இலாபத்தை அவர் அதனிடம் தந்து விட வேண்டும். இல்லையென்றால், முதல்வருக்குத் தெரியாமல் இரகசிய இலாபம் பெற்ற குற்றத்திற்கு அவர் ஆளாக நேரும். <b>தொடக்க ஒப்பந்தமும் தோற்றுவிப்பாளர் பொறுப்பும்:</b> நிறுமம் தோன்றுவதற்கு முன் அது யார் மீதும் வழக்குத் தொடர முடியாது. அதன் மீதும் யாரும் வழக்குத் தொடுக்க இயலாது. தோன்றுவதற்கு முன் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தால் நிறுமத்திற்கு எவ்வித இலாபமும் இல்லை. இன்னும் தோன்றாத நிறுமத்திற்காகவும் தோற்றுவிப்பாளர்கள் சில சொத்துகளை வாங்குவர். அத்தகைய ஒப்பந்தங்கள் நிறுமம் தோன்றிய பிறகு செல்லா. நிறுமம் தோற்றிவைத்த பின்னர் இவ்வொப்பந்தங்கள் உறுதி செய்யப்பட மாட்டா. விற்பனையாளர் மீதும் வழக்குத் தொடர முடியாது. நிறுமம் ஒப்பந்தங்களை ஏற்கும்வரை அவர்கள் தனிப்பட்ட முறையில் பொறுப்பாளியாவார்கள். <b>தோற்றுவிப்பாளரின் முக்கியத்துவம்:</b> தோற்றுவிப்பாளர் புதுப்புது தொழில்களை உருவாக்குகிறார். புதுப்புதுத் தொழில் நிறுமங்களைத் தோற்றுவிக்கிறார். புதிய புதிய பொருள்கள் மக்களுக்குக் கிட்டுமாறு செய்கிறார். இவரது உழைப்பால் நாட்டில் செல்லம் சேருகிறது; வருமானம் பெருகுகிறது; வேலை வாய்ப்புக் கூடுகிறது; மக்களின் வாழ்க்கைத் தரம் உயருகிறது. சிறந்த பொருள்கள் குறைந்த விலைக்குக் கிடைக்கின்றன. கடுமையாக உழைத்து, இவர் உருவாக்கும் தொழில்கள் நாட்டின் பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு வழி வகுக்கின்றன. பல நாடுகளில் இன்று காணும் தொழில் வளர்ச்சி இவரது சேவைக்கு ஆதாரமாக விளங்குகிறது. இவரது முயற்சியின் பயனாகப் பாதுகாப்பிலும் சமுதாயத்திலும் உறங்கிக் கிடக்கும் முதல் (நிதி) தொழில் வளர்ச்சிக்கு ஆற்றுப்படுத்தப்படுகிறது. இவரது இடையீட்டின் காரணமாகத் தான் முதலீட்டு வாய்ப்புகளும் முதலீட்டு நிதிகளும் ஒன்றாக இணைந்து பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கு வித்திடுகின்றன. {{Right|<b>கே.என்.இரா.</b>}} <b>துணை நூல்:</b> <b>Ashok.K. Bagrial,</b> Company Law, Vikas Publishing House, New Delhi, 1982. <section end="தோற்றுவிப்பாளர்‌"/> <section begin="தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு"/> {{dhr}} {{larger|<b>தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு (கி.பி. 1855–1936)</b>}} புகழ்பெற்ற செருமானியச் சமூகவியலறிஞர். இவர் கி.பி. 1855-இல் மேற்குச் செருமனியிலுள்ள சில்சுவிக்கு (Schleswig) என்னுமிடத்தில் பிறந்தார். இவர் கி.பி. 1877–இல் பண்டைய மொழிநூல் ஆய்வில் (Classical Philology) முனைவர் பட்டம் பெற்றார்; ஆனால், பின்னர்ச் சமூகவியலிலும் அரசியல் தத்துவவியலிலும் மிகுந்த கவனம் செலுத்தினார். பல சமூகவியல் நூல்களையும் கட்டுரைகளையும் பெர்டினாண்டு சூலியசு தோனிசு (Ferdinand Julius-Tonnies) எழுதினார். இவர் கி.பி. 1881-ஆம் ஆண்டு கீல் (Kiel) பல்கலைக்கழகத்தில் தத்துவவியல் துறை ஆசிரியரானார். இவர் 1909-இலிருந்து 1933 முடியச் செருமன் சமூகவியல் கழகத்தின் தலைவராக விளங்கினார். இக்கழகத்தைத் தோற்றுவித்தவரும் இவரேயாவார். {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11.pdf |Page = 137 |bSize = 480 |cWidth = 101 |cHeight = 138 |oTop = 405 |oLeft = 308 |Location = center |Description = }} {{center|தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு}} {{nop}}<noinclude></noinclude> ltcyxiue8cvcyxx3d91d8r5xdvi1yvs 250 666083 1983585 2026-10-26T10:13:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முடி சேரவைத்துத் தலையைத் தாங்கியும் நெடிது நினைந்து படுத்திருந்தான் (முல். 76). பிடரின் மீது தங்கி அசை கின்ற தலைவியின் முடி பல்வகை மலர்களைச் சூடிய தால் உண்டாகும் செறிந்த பல மணத்தை நுகர்ந்து தலை வன் மகிழ்ந்தான் (அக. 379:61). மயிலினது பீலிக் கண்ணைப் போன்ற மாட்சிமைப்பட்ட முடியை யுடைய பாவைபோல்வாளாகிய பரதவர் மடமகளின் கண்வலையில் ஆண்டுச் செல்வோர்கட்டுண்பர் (குறு. 184:5). தலைவன் பரத்தையிற் பிரிந்ததால் த லவி முடியிலே பொருந்தும் மாலை போல வாடினாள் (கலி. 78:21). பரத்தையருடைய புழுகு முதலியவற்றிலே அளைந்த முடியினின்றும் உதிர்ந்த பூந்தாதுகளோடு தலைவன் வருவதைக் கண்டு தலைவி சினந்து ஊடினாள் (கலி.88:2). முச்சி 1, 2 காண்க. 3. மகுடம் : பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், பகைவரின் முடி - மகுடம் - பொருந்திய தலைகளை அடுப்பாகவும், குருதியை உலை நீராகவும், கொண்டு, அவருடைய தசை, மூளை ஆகியவற்றைப் பெய்து வெட்டுண்டு கிடக்கும் தோள்களைத் துடுப்பாகக் கொண்டு துழாவி அடப்பட்ட உணவாற் களவேள்வி செய்தான் (புற. 26:8). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், பகைவரையழித்து அவர்களுடைய முடியின் பசும் பொன்னாற் செய்த வீரக்கழலை அணிந்து கொண்டான் (புற.40:3). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், தான் வென்ற பகையரசர் எழுவரது முடிப் பொன்னால் மாலை செய்து மார்பில் அணிந்து கொண்டான் (பதி. 14:11). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் வென்ற பகையரசர் எழுவருடைய முடிப் பொன்னாற் செய்த மாலையை அணிந்த மார்பாகிய, பாயலில் அவ னுடைய மனைவியர் துயின்றனர் (பதி. 16:17). பகை யரசர் எழுவரைவென்று அவர்தம் முடிப் பொன்னாற் செய்த மாலையை மார்பிலணிந்த களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல் நன்னன் என்பானது காவல் மரமாகிய வாகையைத் தடிந்தான் (பதி. 40:13). கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவன் போர்க்களத்தில் பகையரசர் எழுவரை வென்று அவர்தம் முடிப் பொன்னாற் செய்த மாலையை மார்பில் அணிந்திருந்தான் (பதி. 45:6). திருமாவளவனின் யானைகள் பகைவரின் அரண், கதவு முதலியவற்றை அழித்ததோடு அவர்களுடைய முடியையுடைய கரிய தலைகளை உருட்டும் முன் காலின் உகிருடைய அடியையுடையவாயுமிருந்தன (பட். 230). எவ்வுயிர்க்கும் அச்சத்தைத் தரும் படம் விரிக்கப்பட்ட (ஆதிசேடனுடைய) ஆயிரம் தலை களும் திருமால் திருமுடியின்மேலே நிழலைத் தந்தன (பரி. 1:2). திருமாலின் சங்கு பகைகொண்டு வந்த அவுணரின் முடிகள் அதிரும்படியாக முழங்கும் (பரி. 156 முடி 2:39). திருமால் தனது திருமுடிமேல் மாலை களாகச் சுற்றிக்கொண்டிருப்பதும் பாம்புகளேயாகும் (பரி. 4:44). திருமால் தரித்துள்ள புனை முடி, நீல வரையையூர்ந்த இளஞாயிற்றின் அழகிய ஒளிபோன்று விளங்கியது (பரி.13:2). 4.நாற்றுமுடி : தொண்டை நாட்டிலுள்ள மருத நிலத்து உழவர், உழாமலேயே கரிய கடாக்கள் பொருத தனால் உண்டான சேற்றை ஒக்கமிதித்து முடியை - நாற்று முடியைச் - செறுவில் நடுவர் (பெரு.212). உழவன் வைகறைப் பொழுதிலேயே வரால் மீன் துண்டுகளோடு சோற்றை உண்டு நடுவதற்கு உழத்தி யரை அழைத்துக் கொண்டு சென்று வயலின் நீரை யுடைய சேற்றிலே முடியிலுள்ள நாற்றுகளை நடுவான் (நற். 60:7). 5.முடிச்சு: 'கோடையிலும் வற்றாத குளக்கரையைக் காக்கும், வளைந்த முடிச்சினை கொண்ட வலையை யுடையவரின் குடியிருப்பில் தங்குவீராயின் கள்ளை யும் பச்சூன் சூட்டினையும் பெறுவீர்' என்று பாணனை ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (பெரு.274:4). பாண்டிய நாட்டு மருதநிலத்தில் கொடிய முடிகளை உடைய வலையால் மீன் பிடிப்பார் மீனைக்கொன்று குவித்தலால் உண்டாகும் ஓசை எழும் (மது. 256). தாய் தன் மகளாகிய தலைவியை, 'முலை, பல் முதலியன செவ்வியுற்றமை போல நினது கூந்தலும் முடியைப் (முடித்தல்) பொருந்தியது, நீ பேதையல்லை; பெதும்பையாகிவிட்டாய் என்று கூறி இற்செறித்தமை யால் அவள் தலைவனுடன் உடன்போக்குப் போயி னள்' (அக.7:2). வளைந்த முடிகளைக் (முடிச்சுக் களைக் ) கொண்ட வலைகளைத்தம் இல்லின் முற்றத் திலுள்ள தாழையில் விரித்துப் போட்டிருப்பர் (அக. 340:22). பரதவர், முடியிட்ட வலையால் முகக்கப்பட்ட முடங்குதலையுடைய காயும் இறாமீன்களில் வந்து விழும் காக்கைகளை ஒப்புவர் (நற். 49:3). தலைவன் வரும் நெறியின் ஏதத்திற்கு அஞ்சிய தோழி தலைவ னிடம், 'வளைந்த முடிகளைக் கொண்ட வலையைக் கிழித்துக் கொண்டு ஓடிப்போன சுறாமீனைப்பிடியாது எமர் கடலிலிருந்து மீளாராகையினாலே நீ இன்று இங்குத் தங்கிச் சென்றால் என்ன' என்று கூறினாள் (நற். 215:10). 'முடியின் (முடிச்சின்) உள்ளே தங்காத கூந்தலையுடைய இளையளாய என்மகள் வெப்பமிக்க காட்டினை எவ்வாறு கடப்பாள்' என்று மகட்போக்கிய தாய் வருந்தினாள் (ஐங். 374:3). பரத்தையொழுக்க முடைய தலைவன் தலைவியிடம், 'ஒருத்தி அடிவரை தாழும் ஆடையை ஒருகையாலும், முடி குலைந்த கூந் தலை ஒரு கையாலும் பிடித்துக் கொண்டு மருண் டோடி மலர்ப் பொய்கையிற் பாய்ந்தாள்', என்று<noinclude></noinclude> ivz1a68uwjdnugwxdr9qtoijf5cdp2f 250 666084 1983586 2026-10-26T10:13:37Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முடிநர் மகளிர் மலர்ச்சோலையில் வண்டுகட்குப் பயந்து ஓடிய தாகக் கண்ட கனாவைக் கூறும் பொழுது கூறினான் (கலி.92:43). 6. தலை (ஆ. பெ.) : திருமாலினுடைய ஆழிப்படை பகைவரின் முடிகளைப் - தலைகளைப் - பனங் குலையை அறுத்து உதிரும் காய்களைப் போல அறுத்துத் தள்ளியது (பரி. 2:40). நாகர் (ஆதிசேடனார்) ஒப்பனை செய்யப்பட்ட அணிகலன்களையும், நில மகளையும் தன் திருமுடிகளினால் தாங்கியுள்ளார் (பரி. . 1:59). முடிநர்-1.முடிபவர் (வி.அ.பெ.) : மதுரை நகரின் தெருக்களில், கச்சுக்களைத் தம் தொழில் முற்றுப்பட முடிநரின் - முடிபவரின் ஆரவாரம் மிக்கிருந்தது (மது. 514). குறித்துக் கூறிச் சென்ற பருவத்தில் வாராத தலை வனைப் பற்றித் தலைவி, 'தாம் விரும்பிய செயலை முடிநராய்ச் - முடிப்பவர் ஆய்ச் சென்றுள்ள காதலர் என்னைத் துன்புறுத்தும் இம்மாலைப் பொழுதில் எங்குள்ளாரோ' என்று கூறி வருந்தினாள் (குறு.195:3). முடிமான் - முடிப்பவர் : முருகனுடைய திருமுகங்கள் தவத்தொழிலை முடிமாருடைய - முடிப்பவருடைய - உள்ளங்களிலே பொருந்தித் தோன்றும் (முரு.89). 'வயலிலே தம் தொழிலை முடிமாராகிய உழவர் பறித்து எறிந்து வாடியழிந்த பிறகும் அவரை வெறாது மீண்டும் பூக்கும் நெய்தலைப் போல, நீ இன்னா செயினும் நின்னை வெறோம்' என்று பரத்தை யொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தோழி கூறினாள் (குறு. 309:1). முடியர் - முடியோர் : வையையில் வெள்ளம் வரக் கண்ட மதுரையின் மைந்தரும், மகளிரும் மாலை பொருந்திய முடியராய் - முடியோராய் - அவ்யாற்றின் கரையிற் குழுமினர் (பரி.22:23). முடியன் - மலையமான் திருமுடிக்காரி : தலைவ னுடைய இல்லுறைமாதரின் தோள்கள், வரைபோன்ற யானையையும், வாய்மையையுமுடைய முடியனின் - மலையமான் திருமுடிக்காரியின் - மலையிலுள்ள மூங்கில் போன்றிருந்தன (நற்.390:9). முடியினர் முடியினை உடையவர் : அழகோடு வடிவாலும் நிறத்தாலும் வலம்புரிச்சங்கினையொக் கும் வெள்ளிய நரை முடியினராய - முடியின உடைய வராய - நல்ல அறிவினையுடைய முனிவர் முருக வேளைக் காண முன்னே சென்றனர் (முரு. 127). 157 முடுக்கர் முடியினையுடையவள் முடியினள் வினைமுற்றி மீளுந்தலைவனின் வருகையை ஏவலிளையரால் அறிந்த தலைவி, தனது கூந்தலை ஒப்பனை செய்யும் பொழுது அவன் வந்துவிடவே, மெய் துவளச் சென்று, அவிழ்ந்து குலையும் முடியினளாய் - முடியினை யுடையவளாய் - அவனை அணைத்துக் கொண்டாள் (நற்.42:11). முடிவு - அழிவு, இறுதி : பொருள் விரும்பிப் பிரியக் கருதிய நெஞ்சினிடம் தலைவன், 'நெஞ்சே, நம்மால் மறக்க இயலாத காதலி இங்கே இருக்கவும், நாம் கடத்தற்கரிய நெறியிற் பிரிந்து செல்வது நம் இளமைக்கு முடிவை அழிவை - தரும்' என்று கூறினான் (குறு.151:6). முடுக்கர் - யாற்றில் நீர் குத்தின இடம் : 'ஆழமான மடுக்களையும், முடுக்கரையும் - நீர்குத்தின இடத்தை யும் - உடைய ஏறுதற்கும், இறங்குதற்கும் அரியதான காட்டாற்று வழியிற் செல்லும்போது வழுக்குதலைச் செய்யும்; அதனால் மரங்களிற் சுற்றிக்கிடக்கும் பெரிய கொடிகளைப் பற்றிக்கொண்டு ஒருவர் ஒருவரை ஓம்பிப் போமின்' என்று கூத்தவரை ஆற்றுப்படுத்து வோன் கூறினான் (மலை. 213). இரவில் ஆனிரைகட் குக் காவலாயுள்ளோரைக் கொன்ற வெட்சி வயவர் ஆனிரைகளைத் தம்முள் பகுத்துக் கொண்டு பெரிய கற்பாறையின் முடுக்கரிலே (முலை) அவற்றின் தசை யினை அறுத்துத் தின்பர் (அக. 97:5). இரவுக்குறியிடம் வந்து கொண்டிருக்கும் தலைவனிடம் தோழி, 'நின் காதலியின் மார்பில் துயின்று கூடுதலை விரும்பினா யாயின் சோலையிலுள்ள செருந்தி மரம் நிறைந்துள்ள வெள்ளிய மணல் பரந்த முடுக்கருக்குட் பகலில் வரு வாயாக' என்று கூறினாள் (அக. 240:13). தம்மினத்தை வேட்டையாட் வரும் நாய்களை விரட்டிவிட்டுத் தன் பெண்பன்றியையும் குட்டிகளையும் தப்பிப் போகும் படி செய்து, பின் காட்டிலிருந்து வெளியே வந்து, தம்மேல் வரும்வேட்டுவர்களை நெருங்கவிடாமல் தடுத்து, அவர்களைத் தாக்குவதற்காக ஆண்பன்றி அரிய வாயிலாகிய முடுக்கரிலே எதிர் நோக்கியிருக் கும் (அக. 248:5). பொருளுக்காகப் பிரியும் தலைவ னிடம் தோழி, 'முடத்தாழையின் முடுக்கருள் (இடை வெளி) நீ நின் காதலியைக் கூடின பொழுது சூதாகிய தாயப் போரிலே வென்றவன் மகிழ்வதைப் போல மகிழ்ந்தவள், நீ பிரிந்துவிட்டால் அச்சூதுப் போரில் தோற்றுப் பொருளை இழந்தவன் போலே துன்புறு வாளே' என்று கூறினாள் (கலி. 136:9).<noinclude></noinclude> jzw4t1t55ortr3i9uee1dn87uce0qos 250 666085 1983587 2026-10-26T10:13:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முடுக்கல் முடுக்கல் - கடாவுதல், செலுத்துதல் : அரண்மனை யின் வாயிற் கதவிற்குரிய நெடிய நிலை, கைத்தொழில் வல்ல தச்சன் முடுக்கலினாலே - கடவுகையினாலே வெளியற்றுப் (புரைதீர்ந்து) பல மரங்களும் தம்மிற் கூடிக் கிட்டுதலமைந்ததாயிருந்தது (நெடு.85). முடுகு - வேகம், விரைவு : தலைவியின் உடல் வேறு பாட்டைக் கண்டு வினவிய செவிலித்தாயிடம், தோழி, ‘பூப்பறிக்கும்போது புலிபுலி என்று யாங்கள் எழுப்பிய ஓசையைக் கேட்டுப் பரிகளின் முடுகினை - வேகத்தை - அடக்கி மெல்லெனச் செலுத்திக் கொண்டு வந்த தலைவனொருவன் தலைவியைப் பலமுறை நோக்கிச் சென்றான்' என்று கூறி அறத்தொடு நின்றாள் (அக. 48:20). தேரின் உருளைகள் சென்ற பள்ளமாகிய சுவட் டில் முடுகு நீர் செல்லுவது பாம்பு ஊர்ந்து விரைந்து செல்லுவது போலத் தோன்றும் (அக.339:3). தலைவி யின் சிறிய அடிகள் முயலைப் பிடிக்கவெழுந்த மிக்க முடுகினையும் சினத்தையுமுடைய நாயின் நல்ல நாவினைப் போன்றிருந்தன (நற்.252:10). முடுவல்-பெண்நாய் : 'நன்னன் சேய் நன்னனிடம் நீவிர் பலநாள் தங்குவீரானாலும், முதல்நாள் அளித்த உணவினைப் போலவே முடுவல் - பெண்நாய் கடித்துக் கொண்டு வந்த பசிய நிணத்தையுடைய தசைகளோடே வெள்ளிய நெல்லின் அரிசியையும் அளிப்பான்' என்று கூத்தரை ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (மலை.563). முடை-1. புலால் நாற்றம், தீ நாற்றம் : முருகவேள் சூரைக் (சூரபன்மா) கொன்ற பொழுது, பேய்மகள் கைவிரலாலே கண்களைத் தோண்டி உண்ணப்பட்ட மிக்க முடையை - புலால் நாற்றத்தை -யுடைய பகை வரின் கரிய தலையைக் கையில் எடுத்துக் கொண்டு, போர்க்களத்தைப் பாடித் துணங்கைக் கூத்தாடினாள் (முரு. 53). ஆறலை கள்வர் வழியிற் போவாரைக் கொன்று உயிரைப் போக்கிய பிணங்களின் மிக்க முடையைப் பொறுக்க முடியாமல் உண்ண வந்த நரியும் விலகிப் போகும் கொடிய நெறியைக் கடந்து தலைவன் பொருள் குறித்துச் சென்றான் (நற். 164:8). ஆறலை கள்வராற் கொல்லப்பட்டவருடைய பிணங் களின் மிக்க முடையைப் பொறுக்கலாற்றாது விலகிச் செல்லும், அணிமையில் ஈன்ற முதுபருந்தின் இறகை அம்பிலே கட்டியுள்ள அக்கள்வர், வருவாரைப் பார்த் திருக்கும் சுரநெறியில் தலைவன் சென்றான் (நற். 329:3). தலைவன் சென்ற சுரநெறி குறித்துத் தலைவி தோழியிடம், 'கழுகுகள் மலைகளின் பக்கங்களிலே மிக்க முடை வீசுவதை அறிந்து மகிழ்ந்து ஆரவாரித்தற் 158 முண்டகம் கிடனான கொடிய பாலை நெறியில் காதலர் சென்றுள் ளார் எனக் கூறுவர்' என்று வருந்தினாள் (ஐங். 335:3). 2. முடைநாறும் புலால் : மலைச்சாரலில் புலி மரையாவைக் கொன்று குருதியைக் குடித்துவிட்டுச் கைவிட்டுப்போன மூட்டுவாய் கழிந்த மிக்க நாற்ற முடைய முடையை - புலால் நானும் புலாலைக் - கொள்ளை புரியும் மாந்தரைப் போல எருவைச் சேவல் ஈன்று இளைப்பட்ட தன் பேடைக்குக் கவர்ந்து செல்லும் (அக.3:9). ஆள் வழங்காத சுரத்தில் முடையி ன்மீது நசையுடைய பெட்டைக்காக எழும் எருவைச் சேவலின் சிறைகள் கரியும்படி வேனிலின் வெப்பம் மிக்கிருந்தது (அக. 51:4). புலி கலைமானைக் கொன்று தின்றுவிட்டு எஞ்சிய மூட்டு வாய் கழிந்த கடிய நாற்ற முடைய முடை கிடக்கும் இடத்தில், ஆனிரையைக் கவர்ந்து வந்து பாறைமுடுக்கில் அறுத்து உண்ணும் கொலைத்தொழிலையுடைய வெட்சிவயவர் போலக் கழுகுகளோடு பருந்துகளும் வந்து சூழ்ந்து கொண்டி ருக்கும் (அக.97:3). கொடிய மறவரால் கொல்லப்பட்ட புதிய வழிப்போக்கரின் மிக்க நாற்றமுடைய முடையை விரும்பியுண்ணும் வாழ்க்கையையுடைய பருந்தின் சேவல் தன் கிளையை அழைக்கும் (அக. 161:5). குறிதவறாத அம்பினையுடைய மறவராற் கொல் லப்பட்ட நெறியிற் செல்லும் புதியவரின் மிக்க முடையைப் பருந்து தன்கிளையோடுண்ணும் கொடிய சுரத்தில் தலைவன் சென்றான் (அக. 175:5). தலைவன் பிரிந்து செல்லும் மலை நெறியில் மிக்க முடையை விரும்பிச் செல்லும் நீண்ட கழுத்தினையுடைய பருந்து கள் மரக்கிளைகளில் தங்கியிருந்தன (அக. 247:11). கொலைத்தொழிலையே கோட்பாடாகக் கொண்ட கொடிய மறவராற் கொல்லப்பட்டோரை அடைந்த பருந்தின் சேவல் அங்குள்ள முடையை உண்ணற்குத் தன் கிளையைத் தெளிந்த குரலால் அழைக்கும் அருஞ் சுரத்தைக் கடந்து தலைவன் சென்றான் (அக. 363:14). 'கூற்றுவனைப் போன்ற கொலைத்தொழிலையுடைய மறவர் வழிப் போவாரைக் கொன்றதனாலாய முடை யைப் பருந்துகள் எதிர்நோக்கியிருக்கும் நீரில்லாத பாலையில் என் காதலர் சென்றதற்கே வருந்துகிறேன்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 283:7). முண்டகம் - கடல்முள்ளி, கழிமுள்ளி : பனை நுங்கின் நீரும், கரும்பின் இனிய சாறும், தெங்கின் இளநீருடன் உண்ணும் வளமான மிழலைக் கூற்றத்து மகளிர் முண்டக கடல் முள்ளிப் - பூவால் தொடுக்கப் பட்ட மாலையை அணிந்திருந்தனர் (புற. 24:11). ஓய்மானாட்டு எயிற்பட்டினத்தில் முதற்குலையுடைய முண்டகம் ஒளியுள்ள நீலமணியைப் போலப் பூத்துக் கிடந்தது (சிறு. 148). பாண்டி நாட்டிலுள்ள ஊர்களிற்<noinclude></noinclude> tbh65m8abt4efrk26c30ojvl49lyuxw 250 666086 1983588 2026-10-26T10:14:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முண்டகம் பலவித ஓசைகளோடு நீலமணி போன்று பூக்கும் முண்டகமுள்ள கடற்கரையிலிருக்கும் பரதவருடைய மகளிராடும் குரவைக் கூத்தின் ஓசையும் கலந்து ஆர வாரமிக்கிருந்தது (மது. 96). 'முண்டகம் தழைத்திருக் கும் கடற்கரையில் உள்ள அடம்பின் கொடியை நினது தேருருள் அறுத்துவருமாறு கடற்கரைச் சோலையின் கண் பகற்குறியிடத்தே வருவாயாக' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 80:7). பாண்டியனுக் குரிய கொற்கையின் நுண்ணிய பூந்துகளால் மூடப் பட்ட சிவந்த தண்டினையும் கொழுவிய மொட்டினை யுமுடைய முண்டகம் தழைத்துள்ள கடற்கரையில் தாழையின் பூக்கள் மலர்ந்து அங்குள்ள புலால் நாற் றத்தையொழிக்கும் (அக. 130:4). முண்டகம் அணிலின் பல்லையொத்த முட்களைக் கொண்டிருக்கும் (குறு. 49:1). கடற்கரையின் தூயமணலில் நூலற்று உதிர்ந்த முத்துக்களைப்போலக் காற்றினால் சிதறி, வளைந்த முட்களையுடைய முண்டகத்தின் குளிர்ந்த கரிய மலர் கள் பரந்து கிடக்கும் (குறு. 51:1). 'நாளை முண்டகத் தின் நீலமணிபோலும் கரிய மலர்களைப் பறித்துச் சூட்டேனாயின் தலைவியின் அழகு கெடும்; தலைவன் பகற்குறி வந்து அணையாது தேரிற் செல்லுதல் அத னினும் வருத்தந்தருவதாகும்' என்று தோழி தலைவி இற்செறிக்கப்படுவாள் என்பதனைத் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகக் கூறினாள் (நற்.191:9). மீன் பிடிக் கும் பரதவர் உறையும் பாக்கத்தின் குடிசைகளினுடைய குறுகிய கூரைகள் முண்டகங்களால் வேயப்பட்டிருந் தன (நற்.207:2). 'முண்டகத்தின் தகுதியையுடைய அழ கிய மலரால் ஆகிய மாலையைக் கூந்தலில் வண்டுகள் பொருந்தும்படி சூடியவளே' என்று தலைவன் தலை வியை விளித்துரைத்தான் (நற்.245:2). தலைவியின் பழைமையான ஊர் மழை பெய்தால் நெல்லாகிய புது வருவாயினையும், மழை பெய்யத் தவறினால் கழி நீரிடத்து முண்டகத்தின் மலருதிர்ந்து பரந்து சேறெல் லாம் காய்ந்து உப்பினை விளைவிக்கும் வளமையையு முடையதாகும் (நற். 311:3). தலைவன் கழியின்கண் முண்டகம் மலர்தற்கிடனான குளிர்ந்த நெய்தல் நிலத் திற்குரியவன் (ஐங்.108:2). தலைவனின் பரத்தை, தன் தலையிற் சூட்டியுள்ள முண்டக மலர்மாலை நனையும் படி கடல் நீரிற் பாய்ந்து விளையாட்டயர்ந்தாள் (ஐங். 121:2). தாம் கொணரும் பொருள்களை வழங்காமல், இவறி மீண்டும் கடற்கே கொண்டு போகும் கடலலை கள் மோதுகின்ற கடற்கரைக்கண் முண்டக மலர்கள் கமழ்தற்கிடனான தொண்டியைப் போன்ற நலத்தை உடையவள் தலைவி (ஐங். 177:3). கடற்கரைச் சோலை யிடத்துக் கருமை நிறம் பொருந்திய மலரையுடைய முண்டகம் தில்லை மரத்தோடு சேரச் சூழ்ந்திருந்தது (கலி.133:1). 159 முத்தம் முண்டை - முட்டை (மெலித்தல் விகாரம்) : ஆடு கோட்பாட்டுச் சேராதனுக்குரிய நறவென்னும் ஊரிலுள்ள பலாவின் இனிய சாறு நிரம்பிய, முண்டையை - முட்டையைப் - போன்ற பெரிய முதிர்ந்த பழங்கள் வழிச் செல்வோர்க்கு உணவாகி வழி நடந்த அவருடைய களைப்பைப் போக்கும் (பதி. 60:6). முட்டை காண்க. முணங்கு - சோம்பல் முறிப்பு, மூரி நிமிர்தல், சோம்பல் : மழைமுழையிடத்தே துயிலுதலை வெறுத்து முணங்கு நிமிர் - சோம்பல் முறிப்பால் நிமிர்ந்த ஆண்புலி இரை கருதித் தான் விரும்பிய இடத்தே சென்றாற்போலப் பாண்டியன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன்வழுதி, வடநாட்டு வேந்தரை வெல்லு தற்குப் புறப்பட்டுவிட்டால் உலகில் அளிக்கத்தக்கார் எவருமிலராவர் (புற. 52:2). பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனது, முணங்கு நிமிர்ந்து முழையிற் கிடந்த புலி தான் விரும்பிய இரையை நோக்கி வந்தாற் போன்ற மாறுபடுதற்கரிய மார்பத்தை மதியாராய் எள்ளி வந்த பகைவீரரை அவன் அவ்விடத்தே கொல்லாது, அவர்தம் மகளிர் நாண அவரூரிற் பறையொலிக்கச் சென்று கொன்றான் (புற. 78:2). காட்டில் கடுஞ்சூலுடன் வருந்தி உண்ணாதிருக் கும் தன் பெண்புலியின் பசித்துன்பத்தைப் போக் கும்பொருட்டு ஆண்புலி, களிற்றினைக் கொன்று பாறைகள் குருதி படிய இழுத்து வந்து, முணங்கு நிமிர்ந்து, தரையிற் கிடந்து புரண்டது (அக.357:5). முத்தம் - 1. முத்து : சிப்பியில் உள்ள முத்தம் - முத்து- போன்ற வெளிய மணலிடத்தே மணிகள் வைத்து இழைக்கப்பட்ட மாடத்தில் வாழும் மகளிர் விளை யாடும் வளம் பொருந்திய விளங்கில் நகருக்குப் பகை வரால் வந்த இடும்பையைப் போக்கியவன் சேரன் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொதை (புற.53:1). நெல்லும் நீரும் யாவருக்கும் எளிதில் கிடைப்பன எனக்கருதி, அவைபோலாது பெறற்கரிய பொதியத்துச்சந்தனமும், ஆழ்கடல் முத்தமும் என இவற்றை மும்முரசு முழங்க ஆட்சிபுரிபவன் பாண்டியன் வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதி (புற. 58:11). பிட்டங்கொற்றன் யானையின் கோட்டில் விளைந்த ஒளிவிளங்கும் முத்தத்தை விறலியர்க்கு அளித்தான் (புற.170:11). தன்னிடம் பரிசில் வேட்டு வந்த கிணைஞனுக்கு மலை யிடைப்பிறந்த மணிகளையும், காடு தந்த பொன்னை யும், கடல் தந்த ஒளி பொருந்திய முத்தத்தையும், ஏனைய செல்வங்களையும் அக்கிணைஞன் கனவோ, நனவோ என்று கருதுமாறு சோழன் இராசசூயம் 'வேட்ட பெருநற்கிள்ளி வழங்கினான் (புற.377:17).<noinclude></noinclude> s3uhobxyf4070emmb1syfl0pschfyqa 250 666087 1983589 2026-10-26T10:15:12Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முத்தம் பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனின் நாட்டில், திரையால் ஒதுக்கப்பட்ட சங்குகளிலிருந்து விளங்கு கின்ற கடல் முத்தத்துடன் பவளக்கொடிகளையும் அங் குறைவோர் எடுக்கும் நெய்தல் நிலப்பகுதியும் இருந் தது (பதி. 30:7). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரலின், சிலந்தி வலை போன்று தோன்றும் நாராலாகிய முடியில் மணிகள் நெருங்கின பொற்ற கட்டாற் செய்த கூட்டினிடத்தே, ஒளியை உமிழ்ந்து விளங்குகின்ற சிறப்புமிக்க முத்தாலாகிய மாலைகளைச் சூழ நூலி னாற் கோத்திருந்தனர் (பதி. 39:16). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் தன்னைப் பாடிவரும் பாணர்க்குப் பந்தர் என்னும் பெயரை உடைய பழைய ஊரிடத்தேயுள்ள கடலில் விளைந்த முத்தத்தைப் பரிசிலாக வழங்கி னான் (பதி. 67:4). பெருஞ்சேரலிரும் பொறையின் தேவி பந்தர் என்னும் ஊரிடத்தே உண்டான பலரும் புகழ்கின்ற முத்தங்களை அணிந் திருந்தாள் (பதி.74:6). 'சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தானிடம் நீவிர் சென்றால், நூலாற் கட்டாத நுண்மையையும், பிணக்கத்தையு முடைய பொன்னரி மாலையை வெள்ளிதாகிய ஒளியையுடைய முத்தத்தோடுதுமது படினிகுடும்படி பெறுவீர்' என்று பொருநரிடம் ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (பொரு. 162). மகளிரின் எயிற்றினை யொத்த செறிந்த நீர்மையையுடைய முத்தங்களைக் கிளிஞ்சி லில் அடைத்துக் கிலுகிலுப்பையாகக் கொண்டு உப்பு விற்கும் மகளிர் வளர்க்கும் மந்தி அம்மகளிரின் சிறாரோடு விளையாடும் (சிறு. 57). தொண்டைமான் இளந்திரையனுக்குரிய நீர்பெயற்று என்னும் பட்டினத் தில் மகளிர் முத்தத்தையொத்த வார்ந்த மணலிலே மெத்தெனக் கையிற் புனைந்த குறுந்தொடியசையப் பொன்னாற் செய்த கழல் கொண்டு விளையாடுவர் (பெரு.335). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற நெடுஞ்செழியனுக்குரிய பாண்டிய நாட்டின் ஐவகை நிலங்களுள் ஒன்றாகிய நெய்தல் நிலம் கடல் தந்த விளங்குகின்ற ஒளியுடைய முத்தங்களை உடைய தாயிருந்தது (மது. 315). மதுரைநகரின்கண் பலவாய் வேறுபட்ட அழகினையுடைய மணிகளையும், முத்தங் களையும், பொன்னையும் வாங்கிக்கொண்டு சிறந்த அயல்நாட்டுப் பண்டங்களை விற்கும் வாணிகர் வாழும் தெருவும் இருந்தது (மது. 505). மதுரை நகரத்தே இரவில் மதுவுண்டு மகிழ்ந்த மகளிர் கணவ ரோடு புலந்தனராய் அறுத்தெறிந்த பருத்த மாலையி லிருந்த முத்தங்களோடு ஏனைய மணிகள் முதலிய வற்றையும் பூவாடல்களுடன் விடியலிற் பெருக்கிப் போட்டனர் (மது. 681). முத்தம் வெருக்குப்பூனை இருளிலே, நோக்கினாற்போன்று ஒளிவிடும் தன்மை யுடையது (அக.73:4). யானையின் புள்ளிகளையுடைய முகத்தில் மோதி வீழ்ந்த புதிய ஆலங்கட்டிகள் பளிங் கினைச் சொரிவது போலப் பாறையில் வீழ்ந்து 160 முத்தம் கோலஞ்செய்வது, மலைத்தலையில் முத்தங்கள் சிதறிக்கிடப்பவை போல் தோன்றியது (அக.108:2). தன் தமையன்மார் காவிரியாற்றிலிருந்து பிடித்து வந்த வாளை மீனுக்கு விலையாகப் பாண்மகள் கள்விற்கும் தெருவில் நெல்லைக் கொள்ளாமல், கழங்கினை யொத்த பெரிய முத்தங்களுடன் நல்ல அணிகளையும் பெறுவள் (அக. 126:12). பாண்டியனுக்குரிய கொற்கைத்துறைமுகத்தின் கடற்கரைக்கண் அலைகள் கொணர்ந்து வீசிய குளிர்ந்த ஒளியினையுடைய முத்தங் கள் விரைந்து செல்லும் குதிரையின் காலினை வடுச் செய்து அதன் செலவினைத் தடுத்தன (அக. 130:9). நன்னனுக்குரிய பக்க மலையிலுள்ள நீரின்றி வற்றிய மூங்கிலின் கணுக்கள் பிளக்கத் தெறித்துவிழும் கழுவப் பெறாத முத்தங்கள் கழங்கினையொத்த தோற் றம் உடையனவாகி அங்குள்ள பழைய குழிகளிலே விழுந்தன (அக.173:14). கள்விற்கும் நெய்தல் நில மக்களாகிய பழையரின் மகளிர் பாண்டியனுக்குரிய கொற்கையின் கடற்கரையில் உவாநாளிலே விளங்கும் ஒளியினையுடைய முத்தங்களுடன் வலம்புரிச்சங் கினையும் சொரிந்து கடல் தெய்வத்தைப் பரவினர் (அக.201:5). தலைவியின் தந்தை, கடலில் திரண்ட வடிவினையுடைய முத்தங்களைக் கொணர்ந்து கரை யிடத்தே பகுத்துக்கொள்ளும் வளம் மிக்க துறை யுடையவனாவான் (அக. 280:12). கானவன், யானை யைக் கொன்று அதன் மருப்பால் மலையை அகழ்ந்த தனால் ஒடிந்த அம்மருப்பிலிருந்து ஆலங்கட்டியை யொக்கும் முத்தங்கள் உதிர்ந்தன (அக. 282:7). புலியுடன் பொருத மலையானையின் செவ்விய மருப் பினடியில் தழைத்த பலவாய முத்தங்கள் ஒலித்தன (நற்.202:2). அலை கொணர்ந்து வீசிய முத்தங்கள் வெள்ளிய கடற்றுறை மணலின்மீது கிடந்து ஒளி வீசின (ஐங்.105:2). வலம்புரிச்சங்குகள் ஊர்ந்ததனாலே சுவடு பட்ட நீண்ட மணலுடைய கடற்கரையிலே அவ்வலம் புரிகள் ஈன்ற ஒளியையுடைய முத்தங்கள் இரவின் இருள் கெடும்படி ஒளிவீசும் (ஐங்.193:2). தலைவி, பரதவர் சங்கீன்ற நல்ல முத்தங்களை விலைக்கு விற்றற் கிடமான கடல் பொருந்திய நெய்தல் நிலத்துத் தலைவ னுடைய அன்பிற்குரிய மகளாவாள் (ஐங்.195:11). தலைவனுடன் சென்றுவிட்ட மகளைத் தேடிச் செல் லும் செவிலித்தாயிடம், எதிரில்வரும் முக்கோலந் தணர், 'தலைமை பொருந்திய வெள்ளிய முத்தங்கள் கடவித் பிறத்தனவாயினும் அணிவார்க்குப் பயன்படு மல்லது கடலுக்குப் பயன்படாமை போல, நும்மகளும் பயன்கொள்வார்க்குப் பயன்படும் பருவத்தில் நுமக் குப் பயன்படாள்', என்று கூறினர் (கலி. 9:15). புதல் வனை அழைத்துச் சென்ற தோழி, சினந்த தலைவி யிடம், 'இவனுக்குத்தாயாம் தன்மையாகிய பரத்தை இவனைக்கண்டு, பெரியோனே நினது நகை முகங்<noinclude></noinclude> rvtcm203bd4jlrtgptsj4r02lz4cykc 250 666088 1983590 2026-10-26T10:15:46Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முத்தீ காட்டென்று கூறி, கைக்குஅணி அணிவித்து அவள் சொரிந்த கண்ணீர்த்துளிகள் வடத்திலிருந்து கழன்று விழும் முத்தங்களைப் போன்றிருந்தன' என்று கூறி னாள் (கலி. &2:14). தலைவி தன் புதல்வனுக்குக் கரிய கடலின் முத்தமும் அதனுடனே பல மணிகள் பிறவுஞ் சேரக் கோத்த உருட்சி அமைந்த மூன்று வட அணியை அணிவித்து மகிழ்ந்தாள் (கலி.85:12).சோலையில் மகளிர் குழுமியிருந்ததுபோலக் கனவு கண்டதாகக் கூறும் பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவன் தலைவி யிடம், வண்டுகள் மகளிரைச் சூழ்ந்து கொண்டு மொய்ப்பதால் ஓடும்போது மருட்சிவடைந்து மகளிருள் ஒருத்தியின் நெற்றித் திலகத்திடைத் தலையிலிருந்து தொங்கும் முத்தத்தாலாகிய வடம் வேறொருத்தியின் காதிலணிந்த மகரக் குழையில் மாட்டிக் கொண்டது' என்று கூறினான் (கலி. 92:35). பழமையான பாண்டியக் குடிக்குரிய பாண்டிமண்டலத் தில் விளையும் செல்வங்களுள் கடலில் உண்டாகும் முத்தமும் ஒன்றாகும் (கலி. 105:4). பாண்டியனுக்குரிய மதுரையின்கண் வையையாற்றின் வெள்ளத்தில் தம் கணவன்மாரோடு நீராடும் மகளிர் முத்தம் போன்ற பற்களையுடையராயிருந்தனர் (பரி.தி. 2:47). முத்து காண்க. 2. புன்னையரும்பு (முத்துப் போன்றது) : தோழி தலைவனிடம், 'தூய்மை செய்யப்பெறாத முத்தம் - புன்னையரும்புகள் - அரும்பியிருக்கும் புன்னைமரங் களையுடைய கடற்கரைச் சோலைக்கு ஒருநாள் வந்து நுங்கள் மேனியின் வண்ணம் எத்தகையதோ என்று வினவிச்செல்லின் நினது பெருமை கெட்டுவிடுமோ' என்று கூறினாள் (அக. 30:13). 3. கண்ணீர்த்துளி (முத்துப்போன்றது) 'கழுவாத முத்தம் - கண்ணீர்த்துளி - ஒழுகவிடப்பெற்ற அழகிய முலையினையுடைய எனது மார்பு தனித்து வருந்தும் படி பிரிந்து சென்றதனால் நம் காதலர் அருள் அற்றவரே யாவர்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அக. 247:1). முத்தீ - மூவகை வேதாக்கினி (ஆதவனியம், காருக பத்தியம், தென்திசையங்கி - தக்கினாக்கினி) : சேரமான் பெருஞ்சோற்றுதியஞ்சேரலாதனை முரஞ்சி யூர்முடிநாகராயர், 'மலைச்சரிவில் குட்டிகளையுடைய மான்பிணைகள் அந்திக்காலத்தில் அந்தணர் செய்தற் கரிய கடனாகிய ஆவுதியைப் பண்ணும் முத்தீயாகிய மூன்று வகை வேதாக்கினியாகிய - விளக்கின்கண் துயிலும் இமயமலையைப் போன்றும் பொதியமலை யைப் போன்றும் துளக்கமின்றி வாழ்வாயாக' என்று வாழ்த்தினார் (புற.2:23). இருபிறப்பாளராகிய அந் 161 முத்து தணர் வளர்க்கும் வேள்விக்குரிய முத்தீயைப் போன்று காண்பதற்கு அழகு விளங்கத் திகழும் நீவிர் மூவிரும், வானத்து மீனினும், மழைத்துளிகளினும் மிகப் பல நாள் வாழ்வீராக', என்று ஒளவையார் ஒருங்கிருந்த மூவேந்தரையும் வாழ்த்தினார் (புற. 367:13). திருவேர கத்திலுறையும் முருகனைத் துதித்துப் பாடும் இருபிறப் பாளராகிய அந்தணர் முத்தீச் செல்வத்தையுடையரா யிருந்தனர் (முரு. 181). பைங்கண் பார்ப்பான் (சிவ பெருமான்) சேதித்துக் கொடுத்த கருவைத் தம் மனைவியருண்டால் கற்பிற்கு இழுக்காம் என்று கருதிய முனிவர்கள் வேள்வியின் முத்தீயிலிட்டு அதனைத் தூயதாக்கித் தம் மனைவியரையுண்ணச் செய்து முருகனைச் சூல்கொள்வித்தனர் (பரி. 5:42). முத்து - சிப்பி போன்றவற்றில் பிறப்பது, மணி வகைகளுளொன்று : குமணவள்ளலிடம் பெருஞ் சித்திரனார், 'வறுமையால் வாடும் என் மனைவி வியக்கும்படி முத்து மணிவகைகளுளொன்று - உண்டாகி முதிர்ந்த மருப்பேந்திய மலைபோன்ற யானையைப் பரிசிலாகப் பெற்று அதன்மீது அமர்ந்து போதலை விரும்பினேன்' என்று கூறினார் (புற. 161:16). முத்து முதலிய மணிகள் ஒன்றற்கொன்று சேய்மையிடைப் பிறப்பினும் அணிகலன் அமைக்குங் கால் ஓரிடத்தில் தோன்றினாற்போலச் சான்றோர் சான்றோரையடைவர் (புற.218:1). பாண்டியர் தென் கடல் முத்தினை உடையவர் (புற. 380:1). பாண்டியர் மறவனாய நாஞ்சில் வள்ளுவனுக்குரிய நாட்டில் மழைநீர் கடற்குள் சென்று முத்தாகும் (புற.380:6). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரலின் பகைவரை வெல்லும் தூசிப்படையில் முத்துக்கள் உண்டான மருப்புக்களையுடைய இளங்களிறுகள் பிளிறிக் கொண்டு சென்றன (பதி. 32:3). முருகவேளுக்குரிய பழமுதிர் சோலைமலையிலிருந்து இழியும் அருவி பெரிய யானையினுடைய முத்தைக்கொண்ட வெள் ளிய மருப்புக்களை உள்ளடக்கிக் கொண்டு இழிந்தது (முரு. 305). சோழன் கரிகாற்பெருவளத்தானிடம் பரிசிற் பெறச்செல்லும் பாடினி பலவுஞ்சேர்ந்த முத் துக்கள் போல் குற்றந்தீர்ந்த வெள்ளிய பற்களை யுடையவளாயிருந்தாள் (பொரு.28). வேந்தனின் பிரிவினைத் தாங்கஇயலாத தலைவியிடம் விரிச்சி யாகிய நற்சொல்லினைக் கேட்ட பெருமுதுபெண்டிர், வேந்தன் விரைவில் வருவன் என்பதைப் பலவாறு கூறியும் அமையாத தலைவி கலங்கிக் கண்கள் தாரை யாகச் சொரியாது தனித்து வீழ்கின்ற முத்துப் போன்ற துளிகளைத் துளித்தாள் (முல். 23). பாண்டியன் தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனுக் குரிய கொற்கையைச் சூழ, சூல் முற்றி ஒளி முதிர்ந்த சீரிய முத்தினை முழுகி எடுப்பாரின் குடியிருப்புக்கள்<noinclude></noinclude> dck47e3gzbnq8h1nuc5yz93fslveuyq 250 666089 1983591 2026-10-26T10:16:16Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முத்து இருந்தன (மது.135). அந்தியில் அகல் விளக்கேற்றி வைத்து நெல்லும் மலரும் தூவி இல்லுறை தெய் வத்தை வணங்கும் மகளிர் முத்திலையொத்த பற்களை உடையவராயிருந்தனர் (நெடு. 37). வேந்தனாகிய தலைவனைப் பிரிந்து வருந்திக் கொண்டிருக்கும் கோப் பெருந்தேவியிருந்த தந்தத்தால் ஆகிய கட்டிலைச் சூழ முத்துக்களாலாகிய வடத்தைத் தொங்கவிட்டிருந்தனர் (நெடு. 125). 'முத்து முதலிய மணிகள் இழைத்துச் செய் யப்பட்ட அணிகலன் இடையே கெடுமாயின் சீருத் திப் பண்டுபோல் செய்து விடவுங்கூடும். ஆனால், சால்பு, பெருமை, ஒழுக்கம் முதலிய மக்கட் பண்புகள் கெடின் அதன் பழியைத் துடைத்து மீண்டும் பழைய புகழை நிலை நிறுத்துதல் கற்றுத்துறைபோய முனிவர் களாலும் இயலாதாகும்' என்று தலைவி கூறியதாகத் தோழி செவிலியிடம் கூறினாள் (குறி. 13). முத்துக்கள் நிறைந்த மருப்பிலே வளைந்து கிடந்த யானையின் கையைப் போன்று தினைக் கதிர்கள் வளைந்து முதிர்ந்து தினைமீது கிடந்தன (குறி. 36). காவிரிப்பூம் பட்டினத்தின் அகன்ற தெருக்களில் தென்திசைக்கட லிற் பிறந்த முத்து முதலிய பல பண்டங்களும் வந்து குவிந்து இடம் தெரியாது மயங்கிக் கிடந்தன (பட்.189). நன்னன் சேய் நன்னனின் தலைவாசலிலே வந்து குவிந் திருந்த கையுறைப் பொருள்களில் புலியாற் கொல்லப் பட்ட யானைகளின் முத்துக்களிருக்கும் மருப்புத் திரள் களும் இருந்தன (மலை. 518). பாண்டியன் தன்னுடைய தென்கடலில் தோன்றிய முத்தாலாகிய மாலையை யும், சந்தன மாலையையும் அணிந்திருந்தான் (அக. 13:1). செலவுணர்ந்து வேறுபட்ட தலைமகளிடம் தோழி, 'பாண்டியர் காக்கும் கொற்கைப் பெருந்துறை யிற் பெறும் முத்துக்களைப் போன்ற பற்கள் பொருந் திய பவளம் போன்ற நினது வாயால் தடுக்கப்படாரா யினும், செவ்வரி பரந்த மையுண்ட நினது கண்ணின் பார்வை அவரைத் தடுக்காது விடுமோ' என்று கூறி னாள் (அக. 27:9). பாண்டியனுக்குரிய தெளிந்த கடலில் துளையிடாத புதிய முத்துக்கள் விளையும் (அக. 137:13). தலைவனும் தலைவியும் உறையும் சீறூர், இருப்பையின் துளையுடைய பூங்கொத்துக்கள் நூலி னின்றும் கழன்றுவிழும் துளை பொருந்திய முத்தைப் போல சிவந்த நிலத்தே உதிர்ந்து அழகுடன் விளங்கியது (அக. 225:12). 'தான் பிரிந்து போனதிலிருந்து சுவரில் கோடிட்டு அதனை எண்ணிப் பார்த்துத் தன்னை நினைந்து தனது காதலி கண்ணீர்த்துளிகள் நூலற்று உதிரும் முத்துக்களைப் போல முகிழ்த்த முலைமீது தெறித்து விழும்படியாக அழுது மயங்குவள்', என்று பிரிந்து போய் கொண்டிருக்கும் தலைவன் தன் நெஞ்சி னிடம் கூறினான் (அக. 289:11). கமுக மரத்தினுடைய பாளையிலுள்ள முத்துக்களைப் போன்ற வெள்ளிய அழகிய பூக்கள் பரந்து மழகுறுத்தின (அக.335:20). 162 முத்து தலைவனுக்குரிய கடற்கரை மணலிற் கழிமுள்ளியின் கரிய மலர்கள் நூலற்று உதிர்ந்த முத்துக்களைப்போல காற்றால் சிதறி அழகுறும்படி பரந்து கிடக்கும் (குறு. 51:2). பனிக்காலத்தில் தாளியறுகின் நுனியிலுள்ள பனித்துளிகள் நூலற்று உதிர்ந்த முத்துக்களைப் போலத் தோன்றும் (குறு. 104:2). தலைவியின் ஆற்றாமை யுணர்ந்த தோழி தலைவனிடம் வரைவு கடாவு வாளாய், 'முத்துக்கள் விளைகின்ற நீர்மிக்க கடற்பரப் பினையுடைய கொற்கை நகரத்தின் முன்புள்ள துறையி லிருக்கும் நெய்தல் மலர் போன்ற நின் காதலியின் கண்கள் அழகு குலைந்தன' என்று கூறினான் (நற். 23:6). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவி தோழியிடம், 'கம்மியனால் அழகு உண்டாகுமாறு கழுவித் தூய்மை செய்யப்படாத பசிய முத்து, மிக்க ஒளியை மறைத்துக் காட்டினாற்போல, யானும் பெண்மையின் காரணமாக எனது காமநோயைத் தாங்கி வெளியார்க் குப் புலனா காமல் மறைத்துள்ளேன்' என்று கூறினாள் (நற். 94:5). தேன் கலந்த பாற்சோறுண்ணாது செவிலியை அலைக் கழிக்கும் சிறுமியாயிருந்த தலைவி தெளிந்த ஒளியை யுடைய முத்துக்களைப் பரலாக இட்டுள்ளசிலம்பினை அணிந்திருந்தாள் (நற். 110:5). தலைவி, நெய்தல் பூக்கள் நிறைந்த கொற்கைப் பட்டினத்தின் கடல் துறையில் எடுக்கப்படுகின்ற நல்ல முத்தையொத்த பற்களை யுடைய வாயினைக் கொண் டிருந்தாள் (ஐங்.185:2). தலைவனுடன் சென்றுவிட்ட தன் மகள் குறித்துத் தேற்றுவாரிடம் செவிலித்தாய், 'முத்துப் போன்று அழகிய வெள்ளிய பற்களையுடைய அவளுக்குத் தாய் என்னும் பெயரைப் பெற்றுள்ளேனே' என்று நொந்து கூறினாள் (ஐங்.380:2). தலைவி தோழியிடம், 'முற்றிய தினைக்கதிரையுருவிச் சந்தன மர உரலிலிட்டு, முத்துக் கள் நிறைந்த யானைக் கொம்பாகிய உலக்கையால் மாறி மாறிக் குற்றியவாறே மருந்தில்லாத நோயைத் தந்தவனுடைய மலையைப் பாடுவோம்' என்று வள்ளைப்பாட்டிற்கு உடம்பட்டாள் (கலி. 40:4). தாமரையின் வளையம் (தண்டு) வளைந் திருப்பதைப் போன்ற முத்தை அழுத்திச் செய்த திரட்சி யையுடைய தொடியினைத் தலைவி அணிந்திருந்தாள் (கலி. 59:2). 'முத்தையொக்கும் முறுவலையுடையாய் ' என்று தலை வன் தலைவியையழைத்தான் (கலி. 64:30), புதல் வனைத் தூக்கிக் கொண்டு இல்லிற்குள் நுழைந்த பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'புதல்வனை நீ தழுவாதே, நினது மார்பில் கிடக்கும் முத்தணிந்த மாலையை அவன் அறுத்துவிட்டால், வேறுமகளிர் தழுவியதாகக் கருதி நின் பரத்தை புலப் பளே' என்று கூறி ஊடினாள் (கலி. 79:12). 'யானைப் 'பாகனாகிய என் மகனே, என் கண்கள் கண்டு களிக்கும் படியாக, விளிம்பில் அரும்புகளாக முத்துக்கள் வைத்து இழைக்கப் பெற்ற பவழத்தாலாகிய வட்டப் பலகை<noinclude></noinclude> o31jj48l35sbl1exyv83d9zpznja963 250 666090 1983592 2026-10-26T10:16:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முத்துநீர் மீது புனைந்து வைத்த யானைப் பாவையைக்கயிற்றால் இழுத்து வருக' என்று தலைவி தன் புதல்வனிடம் கூறினாள் (கலி.80:4). 'முத்தையொக்கும் முறுவலை யுடையாய்' என்று தலைவன் தலைவியை அழைத் தான் (கலி. 93:11). 'முத்தையொக்கும் முறுவலையுடை யாய், நம் வலையிற்பட்ட புதிய யானையை ஏறிக் காண்பதற்குத் தங்கினேன்' என்று கூறிய பரத்தை யொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'தன்னைக் கண்ட ஆடவருடைய நற்பண்புகள் என்ற உணவை முத்தையொக்கும் வெண்பற்களைக் காட்டிக் கவள மாகக் கொள்ளும் யானையைத்தானே (பரத்தையை ) ஏறி வந்தாய்' என்று நகையாடிச் சினந்து ஊடினாள் (கலி. 97:6,15). தோழி தலைவியிடம், 'கடலிற் பிறந்த முத்தினது அழகையொக்கும் முறுவலினையுடை யாய், அழியா நோய் அளித்த தலைவனின் கொடுமை களைக் கூறும் ஊசற்பாட்டைப் பாடுவாயாக' என்று கூறினாள் (கலி. 131:22). 'முத்துக் குவியல்போல் தோன்றும் வெண்மணல் மேட்டில் நீ தலைவியைக் கூடும் பொழுது தாய ஆட்டத்தில் வென்றவன் மகிழ் வது போல் அகமகிழ்ந்திருந்தவள், பிரியின் அவ்வாட் டத்தில் தோற்றவன் போல் அழகிழந்து துயருறுவாளே' என்று தோழி வரைவிடைவைத்துப் பிரியக் கருதிய தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 136:5). வையை வெள்ளத்தில் நீராட வந்த மதுரை மகளிர் அணிந்திருந்த திரண்ட ஒளியினையுடைய முத்து மாலை சந்தனம் முத லியன பூசப்பட்டமையின் ஒளி மழுங்கித் தோன்றின (பரி. 6:16). தலைவி, முல்லையின் அரும்புகளை அழகான்வென்று, அழகிய முத்துக்களையொத்த வெள்ளிய பற்களையுடையவளாயிருந்தாள் (பரி.8:76). வையை வெள்ளம் முத்துமாலை, தலைக்கேலை, நித் திலம், பொன்னாலாய அணிகலன்கள், மணி முதலிய வற்றை அடித்துக் கொண்டு வந்து துறைகளில் தம் கணவன்மாரோடு நீராடும் மகளிரிடம்சேர்த்தது (பரி. 16:5). முருகவேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்தின் சிகரங் கள் வெள்ளிய அருவிகள் ஆரவாரித்து இழிதலால் முத்து மாலை அணிந்தாற்போன்றிருந்தன (பரி. 18:46). திருப்பரங்குன்றத்தின்கண் ஓடவைத்த பொன்னாற் செய்த சிலம்பிற்பெய்த முத்தாகிய அரியின் ஒலி எங்கும் கேட்கும்படி ஒருத்தி ஆடினாள்; தன் கணவன் ஒலிக்கும் துடியின் தாளத்திற்கேற்பத் தனது முத்து மாலை அசைய ஆடும் வேறொருத்தியினழகு, வாடை யால் அசைக்கப்பட்டு ஆடை, அணி முதலியன அசையும் கொம்பர் உண்டாயின் அதனழகை ஒக்கும் (பரி. 21:18, 61). முத்தம் 1. காண்க. முத்துநீர் - முத்துப்போலும் பனிநீர்: வையையில் நீராடச் சென்ற மதுரைநகர ஆடவரும் மகளிரும் அரக்கு 163 முதல் நீரை எக்கும் கருவியெல்லாவற்றையும் முத்துநீரோடு முத்துப்போலும் பனிநீரொடு - கலந்த சந்தனத் துடனே பூப்பெட்டியிற் கொண்டு சென்றனர் (பரி. 10:13). முத்தாறு - ஓரூர் (முத்தூற்றுக் கூற்றம்) : பாண்டியல் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்றநெடுஞ்செழியன், வேளிருக்குரிய மிகுதியான நெல் விளைகின்ற வள மிக்க முத்தூறினை - முத்தூற்றுக் கூற்றத்தை - வெற்றி கொண்டான் (புற.24:22). முதல் - 1. இடம் முதலியவற்றில் முதலாயிருப்பது: கீழதாகிய நிலமும், ஆகாயமும், சுவர்க்கமும் என மூன் றுங்கூடிய புணர்ச்சியாக அடுக்கப்பட்ட அடைவில் முதல் முதலாயிருப்பது - நீர் நிலைக் கண் ஓங்கிய நில மாகும் (புற. 6:5). மொய்குழலையுடையாளாய தலைவி, முன்பு உற்றறியாத முதற்புணர்ச்சி (இயற்கைப்புணர்ச்சி) உடையளாயிருந்தாள் (பரி.தி. 5:1). 2. இடம் / நிலம் : புலி போன்ற வலிமையையுடைய மறவர்கள், எரியும் தீப்பரந்த பெருங்காட்டிடத்தே புகுதலின் இலைகள் கரிந்து உதிரப்பெற்ற மரங்களை யுடைய காட்டு வாழ்க்கையுடையராவார் (அக. 75:4). வானவரம்பன் என்பானுடைய நாட்டிற்கும் அப்பா லுள்ள வெப்பம் மிக்க கொடிய காட்டின் அடை முதலில், வழிச் செல்லும் புதியவர் அலறும்படி யானையை வலதுபக்கம் வீழ்த்திய மகிழ்ச்சியால் புலி மலையில் எதிரொலியுண்டாகுமாறு முழங்கியது (அக. 389:17). 3. மரம், மலை போன்றவற்றின் அடிப்பாகம் : பாண்டியன் வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெரு வழுதி, பெரிய முதல் - அடிப்பாகம் - இற்றுப்போன ஆலமரத்தை அதன் விழுது தாங்கினாற்போல, இளமையிலேயே பகைவரை வென்று தன் முன்னோ ரின் பழைய குடிப் பெருமையை நிலை நிறுத்தியவனா வான் (புற.58:2). கண்டீரக் கோப்பெருநள்ளியால் வன்பரணர்பேணப்பட்ட பொழுது, கிழிந்த உடையின ராய்ப் பலாவின் முதலில் தம்மையும் நினையாராய் அமர்ந்திருந்தான் (புற. 150:2). பாணன் பரிசில் வேட்டுச் சென்ற சீறூர் மன்னன், தாளியின் முதல் படர்ந்துள்ள முஞ்ஞையினை முயல்வந்து குறிக்கும் முன்றிலையுடையவனாவான் (புற.328:14). வேறு எவ்வள்ளலிடமும் சென்று இரவாதவாறு ஓய்மான் நல்லியாதனால் பரிசிலளிக்கப்பட்ட புறத்திணை நன்னாகனார் அவனுடைய நன்மனை நெற்கூட்டின்<noinclude></noinclude> b110bgb3yy1tm0vs34i2kcdpiiqkll1 250 666091 1983593 2026-10-26T10:17:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதல் முதலில் நின்று தடாரிப்பறையை முழக்கினார் (புற. 376:6). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் பகையர சரை வென்ற, அவருடைய காவல் மரமாகிய கடம்பின் முதலைத் தடிந்தான் (பதி. 12:3). மருதநிலப் பகுதியில் மருத மரத்தின் முதல் விழும்படி மோதி, புதுப்புனல் எங்கும் பரந்து, தான் புகும் இடங்களை மிக்க வள முடையதாகச் செய்யும் (பதி. 30:16). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரல் நன்னனுடைய காவல் மரமாகிய வாகையினது முதலைத் தடிந்து, அவனை வெற்றி கொண்டான் (பதி. 40:15). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல் நன்னன் என்பானது காவல் மரமாகிய வாகை நார்முடிச் சேரல் நன்னன் என்பானது காவல் மரமாகிய வாகை முதலைத் தடிந்து வெற்றி கொண் டான் (பதி.ப.4:9). கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டு வன், தன் நண்பன் அறுகை என்பானுக்காக மோகூர் மன்னனாகிய பழையன் என்பானை வென்று, அவ னுடைய காவல் மரமாகிய வேம்பினை முதலோடு வெட்டித் துண்டுகளாக்கிச் சகடத்தில் ஏற்றி யானை களால் இழுத்து வரச்செய்தான் (பதி. 44:15). முருக னுடைய சிவந்த வேல் கீழ்நோக்கின பூங்கொத்துக் களையுடைய மாவின் (சூரபன்மனது) முதலை வெட்டியது (முரு. 60). முருகவேளுக்குரிய பழமுதிர் சோலை மலையிலுள்ள அருவி சந்தன மரத்தை முதலோடு தள்ளியும், வாழையின் பெரிய முதலைத் துணித்தும் மலையின் உச்சியினின்றும் இழுமெனும் ஓசை படக் குதித்தது (முரு. 297, 307). மதுரையின் தெரு வில் பரிக்கோல்காரரைக் கொன்று பாகரை வீசி யெறிந்து காற்சங்கிலியையறுத்துக் கட்டுத்தறியை முறித்துச் சுழலும் சினம் மிக்க யானை, கடலிற் பெருங்காற்றினால் பாய் மரக்கயிறு அறுப்புண்டு, பாய் மரத்தின் முதலில் அக்காற்று மோதியதால் முறிந்து நெடிய சுழலிலே அகப்பட்ட மரக்கலத்தைப் போல விளங்கியது (மது. 377). குடத்திற்கும் கட்டிற்கும் நடு வாகிய இடம் ஒழுக மெல்லிதாய்த் திரண்டு உள்ளியின் முதல்போலும் வலியினையுடைய கால்களைத் தன் னிடத்தே தைத்துச் சமைத்த கட்டிலில் கோப்பெருந் தேவி வருந்தியிருந்தாள் (நெடு, 1838), பகற்பொழுது கழிந்து ஞாயிறு மறையும் மாலைப்பொழுதில் காட்டில் மான்கணம் மர முதலில் வந்து கூடும் (குறி. 217). சோழநாடு தெங்கு, வாழை, கமுகு, மஞ்சள் முதலியவற்றோடு முதல் பரந்த சேம்பினையும் உடைய மருதநிலம் நிறைந்த பல ஊர்களையுடையதாயிருந்தது (பட். 19). நன்னன் சேய் நன்னனுடைய நாட்டிலுள்ள உழவர் பரிசிலர்க்குச் செய்களுக்கருகி லிருக்கும் மேட்டிலிட்டுள்ள மலையையொத்த போர் களை முதலிலே விழ அழித்துக் கடாவிட்டடித்த நெல்லை முகந்து தருவர் (மலை. 461). தீக்கொழுந் தினையொத்த தோடுகளையுடைய நெற்பயிரின் முதலி லிருந்து 164 முதல் பலவாகக் கிளைத்துத் தோன்றிய நெற்கதிர்கள் வாடைக் காற்றினால் அலைப்புண்டு வயலின் வரப் பினை அணையாகக் கொண்டு அதன் மேல் புரளும் (அக. 13:19). அன்னி என்பான் குறுக்கைப் போர்க் களத்தில் திதியன் என்பானுடைய காவல் மரமாகிய புன்னையின் பெரிய முதலைத் தடிந்த பொழுது கூத்தர் எடுத்த இன்னிசை ஆரவாரத்திலும் மிகுதியாகத் தலைவி குறித்து ஊரில் அலர் எழுந்தது (அக. 45:10), தலைவி இரவுக் குறியிடத்தே தலைவன் பால் செல்வ தற்கு உதவியாக, அன்னையே, நம் தோட்டத்திலுள்ள அசோகின் கிளையிற் கட்டிய ஊசற்கயிற்றைப் பாம் பெனக் கருதி, அம்மரத்தின் பெரிய முதல் துணிபடும் படி இடிவீழ்ந்ததைக் கேட்டனை என்று தோழி வினவி அன்னையின் துயிலறிய முற்பட்டாள் (அக. 68:7). தலைவனது ஊரில் பொய்கையின் கரையிலுள்ள நெற்கூடுகளின் முதலில், கள்ளுண்ட கலம் கழுவும் நீரையுண்ட இறாமீன் செருக்குற்றுப் பூட்டிய நாண் அற்ற வில் தெறிப்பது போலத் துள்ளிவிழுந்தது (அக. 96:2). 'கூந்தலைக் கையாற் பற்றிக்கொண்டு அடிக்குங் கோல் சிதையும்படி என்மகளின் முதுகில் இரக்கங் காட்டாது அடித்த என்கைகள், அன்னி என்பான் குறுக்கை பறந்தலையில் திதியனுடைய காவல் மர மாகிய புன்னையின் பெரிய முதலைக் குறைத்த பொழுது அம்மரம் அடைந்த துயரைப் போலத் துய ரடைக!' என்று மகட்போக்கிய தாய் புலம்பினாள் (அக. 145:12). 'தனது களவினை யானறியின் கடிவேன் எனக்கருதிக் காதலனுடன் சென்றுவிட்டவளை விலங் குகள் செல்லும் மலை முதலில் சிறிய நெறிகளில் முன்னே சென்று, சிறிய ஊரில் வரும் விருந்தாக ஏற்று அவனோடு உண்பிக்கும் மனைக்குரிய பெண்டாக யான் வேனாக' என்று மகட்போக்கிய செவிலித்தாய் வேண்டினாள் (அக. 203:13). புலியின் நிறத்தினைக் கொண்ட பூக்களையுடைய வேங்கையைப் புலியெனக் கருதிச் சினங்கொண்ட களிறு அவ்வேங்கையின் முதலில் குத்திச் செம்மண் புழுதியை அளைந்து போரில் வெற்றி கொண்ட மள்ளர் போல் முழங்கியது (அக. 227:9). மழையைப் போன்ற ஈகையனாகிய நள்ளி என்பானின் பக்க மலைகளில் உள்ள பனையின் பெரிய முதலில் நிலை பெற்றுள்ள காந்தள் இதழ்விரிந்து மலர்ந்து கமழும் புதிய மலர் போல நாறும் நுதலுடை யவள் தலைவி (அக. 238:16). 'நம்மைப் பிரிந்து செல்லும்படி தலைவரை ஊக்கிய அப்பொருள், புகழிலும், போரிலும் சிறந்த நந்தர் என்பாரது சிறப்பு மிக்க பாடலிபுரத்திலே திரண்டிருந்து, பின்பு கங்கை நீரின் முதலில் மறைவுற்ற செல்வமாயிருக்குமோ' என்று தலைவி தோழியிடம் பொருள்வேட்டுப் பிரிந்த தலைவனைக் குறித்துக் கூறினாள் (அக. 265:6). சுர நெறியிடத்தே வெப்பத்தால் கரிந்து போன மரங்கள் ஆ<noinclude></noinclude> 8ndcrj2i02k6ahk3blnzqguszfcu4cd 250 666092 1983594 2026-10-26T10:18:14Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதிரத்தோன் ளாகிய - என் தாய் மகிழும்படி பரிசிலளிப்பாயாக என்று குமண வள்ளலிடம் பெருஞ்சித்திரனார் வேண்டினார் (புற.159:5). முதிரத்தோன் முதிர மலைக்குரியோன் (குமணன்) : 'மது நிறைந்த தெருவினையுடைய முதிரத்தோனாகிய - முதிர மலைக்குரியோனாகிய குமணன் அம்மலையிடத்துள்ளான், அவனிடம் செல்க என்று பலர் கூறலின் நின்னிடம் வந்தேன்' என்று பெருஞ்சித்திரனார் கூறினார் (புற. 160:13). முதிரம்-ஒருமலை: முதிர்ந்த பலாப்பழத்தைப் பெற்ற கடுவன் தன் மந்தியைக் கையால் குறி செய்து அழைக் கும் தளராத புதுவருவாயையுடைய முதிரத்துக்கு - முதிரம் என்னும் மலைக்குத் - தலைவன் குமணன் (புற.158:5). 'பலாப்பழம் முதலாயின தூங்கும் முதிரத் துக்குத் தலைவனாகிய குமணவள்ளல் ஈந்த செல்வத் தைச் சேர்த்து வைக்காது எல்லோருக்கும் கொடு' என்று பெருஞ்சித்திரனார் தம் மனைவியிடம் கூறினார் (புற. 163:8). முதிரை - அவரை, துவரை முதலிய கூலங்கள் : சிவந்த இறைச்சி தனியே வேறுபட்டுத் தோன்றாத வெள்ளிய துவையலையும், முதிரை - அவரை, துவரை முதலியன - கலந்த வெள்ளிய நிணத்தையுடைய இறைச்சியாகிய உணவையுமுடைய மழவர்க்குக் கவசம் போன்றவன் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் (பதி. 55:7). முது - 1. அறிவு, பேரறிவு : 'முது - பேரறிவு-வாய்ந்த புலவனே' என்று பொய்கையார் மற்றொரு புலவனை விளித்துச் சேரமான் கோக்கோதை மார்பனிடம் ஆற்றுப்படுத்தினார் (புற.48:7). கோவூர்கிழார் பாணனை, 'முதுவாய் இரவல' என விளித்துக்கூறினார் (புற. 70:5). 'முதுவாய் இரவலனே, ஈர்ந்தூர் கிழான் தோயன் மாறனிடம் நீயும் எம்மோடு வருவாயாக' என்று கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் விளித்துக் கூறினார் (புற.180:9). வெளிமான் இறந்தபொழுது முதுவாய் சுற்றத்தினையுடைய இரவலர் வருந்தினர் (புற.237:12). முதுவாய்ப் பாணனே, வேந்தன் ஏலிய தொழில்மேற் சென்றுள்ள எம்மூர்த் தலைவன் வந்து நின் பாடினி பொன்னரி மாலை அணியவும், நீ பொற்றாமரை சூடவும் வழங்கி மகிழும் வரையில் யாம் கொடுக்கும் சுட்டமுயலிறைச் சியையுண்டு இங்கு இருப்பாயாக என்று ஆலங்குடி வங்கனார் கூறினார் (புற.319:9). பேரியாழிடத்தே பாலைப்பண்ணை எழுப்பிச் சேரன் செல்வக்கடுங்கோ 170 முது வாழியாதனிடம் செல்லும் முதுவாய் இரவலனே' என்று கபிலர் இரவ லனை விளித்துக் கூறினார் (பதி. 66:3). முருகனின் அருள் வேண்டி வரும் அன்பனைக் குறித்துக் கூளியர் முருகவேளிடம், 'பெருமானே, முதுவாய் இரவல னொருவன் நின்னருள் வேண்டி நின்னைப் புகழ்ந்து வந்தனன்; அளிக்கத்தக்கால்' என்று கூறினர் (முரு. 284). 'சிறிய யாழை இடப்பக்கத்தே தழுவிப் பாலைப் பண்ணைப் பாணன் இசைக்கப் பரிசில் தருவாரைத் தேடி வறுமையால் வழி நடந்து வருத்தந் தீர்ந்திருந்த முதுவாய் இரவலனே' என்று ஆற்றுப்படுத்தும் பாணன் பாணனை விளித்தான் (சிறு. 40). பலநாடு களிலுஞ் சென்று பழகியதால் முது வாய்ந்த சுற்றத்தினையுடைய பெரியோர் திருவிழாக் கொண்டாடும் ஊரில் வந்து கூடினாற்போன்று பல் வேறு நாடுகளி லிருந்தும் வணிகர்கள் வந்து காவிரிப் பூம்பட்டினத்துத் தெருக்களில் குழுமினர் (பட். 214). முதுவாய்த்த லுடைய கூத்தரால் திருவிழாக் காலங் களில் முழவோடு யாழிசையைக் கேட்கும் பகைவர் நாட்டு மன்றங்களி லெல்லாம் அறுகம்புல் மண்டவும், நரிகள் ஊளையிடவும், கூகைகளும் கோட்டான்களும் அலறவும், ஆண் பேய்களும் பெண்பேய்களும் நிறை யும்படியாகத் திருமாவளவன் அவற்றைப் பாழ்படுத்தி னான் (பட்.253). தலைவியது காமநோய் தலைவனால் தரப்பட்டது என்பதனை அறியாது கலங்கிய பொழுது, முருகப் பெருமானை வழுத்தின் இவளது நோய் தணி யும் என்று முதுவாய்ந்த பெண்டிர் கூறினர் (அக. 22:7). மகட் போக்கிய நற்றாய், 'மேல்நிகழ்வதனை அறிந்து கூறும் முதுவாய்ந்த வேலனே, என் மகளை அழைத்துச் சென்றுள்ள தலைவன் முதலில் அவனுடைய தாயின் இல்லத்திற்கு அழைத்துச் செல்வானா, எம்மனைக்கு அழைத்து வருவானா, என்பதனைக் கழங்கினாலறிந்து கூறுக' என்று கூறினாள் (அக. 195:14). போரிற்பட்ட மற வர்தம் நடுகல்லில், உணவை விரும்பிக் கண்ணிமை யாது கிடந்து முதுவாய்ப் பல்லியின் குரலைக் கேட் டால் யானையிற் செல்லும் வேந்தராயினும் தீயசகுன மாகக் கருதி மேற்செல்லார் (அக. 387:16) (முதுமை எனலுமாம்). இரவுக்குறியில் தலைவன் சிறைப்புற மாகத்தலைவி தோழியிடம், 'தலைவனின் மார்பினால் வந்த எனதுநோயினை அன்னை பிறழவுணர்ந்து, வெறியாடலுக்காக அழைத்து வந்த முதுவாய்ந்த வேலன் 'இந்நோய் முருகனால் வந்தது, அதைப் போக்குவேன்' என்னுமாயின் 'நும் முருகன் அம்பி னொடு வேட்டைக்குச் செல்லுமோ என்று நாம் வினவி னால் என்ன எனக் கூறினாள் (அக. 388:19). மலையின் உச்சியிலிருந்து, பக்க மலையில் விழும் நெடிய வெள்ளிய அருவியின் ஓசை, முதுவாய்க் கூத்தருடைய முழவொலி போன்றிருக்கம் (குறு. 78:2). 'முருகனை அழைத்து வெறியாட்டெடுத்து ஆட்டுக்குட்டியைப்<noinclude></noinclude> ba4kjttyf46m1kp3dnr1sxsogxsbdds 250 666093 1983595 2026-10-26T10:18:44Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதுக்குறைமை பலியிட்டுத் தலைவியின் நோயைப் போக்க முயலும் முதுவாய் வேலனே, இவளுக்கு நோயைத் தந்த தலை வனின் மார்பு அப்பலியையுண்ணுமோ' என்று கூறித் தோழி அறத்தொடு நின்றாள் (குறு.362:1). நொச்சி மாலையைச் சூடிக் கொண்டு, தெருக்களிற் சுற்றி, நடைபெறப்போகும் திருவிழாவினை அறிவிப்பது முதுவாய்ந்த குயவனின் தொழிலாகும் (நற்.200:4). தலைவன் சிறைப்புறமாகத் தோழி 'தலைவனால் வந்த நோய் என்று அறியாத அன்னை முது வாய் வேலனை அழைத்து முருகனை வேண்டிநோயைத் தணிக்கின் நன்று, அவ்வாறின்றி இற்செறித்தமையால் தலைவ னுடன் கொண்ட நட்புக் கழிந்துவிட்டது போலும் என்று கூறிச் செறிப்பறிவுறுத்தி வரைவு கடாயினாள் (நற்.282:5). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி, 'பொய் கூறாத முதுவேலன் கழங்கினால் ஆராய்ந்து தலைவியுற்ற நோய் முருகனால் ஆயிற்றென்று கூறுவா னாயின், அக்கூற்று நம் தலைவனுக்கும் உரிமை யுடையதாகுமோ' என்று கூறி வரைவு கடாயினாள் (ஐங்.245:1).(முதிய வேலன் எனலுமாம்). 2. முதுமை (பண்புப் பெயர்) : 'தலைவனுடன் உடன் போக்குப் போகிய தலைவி, இரவில் சீறூரில் தங்கி முது - முதுமை - வாய்ந்த பெண்டின் குடிலிடத்து அவன் தன்னுடைய தோளில் அணைத்துத் துயிற்றவும் துயிலாது வருந்துவள்' என்று செவிலி தன் மகளிடம் கூறினாள் (அக.63:14), 'தலைவிக்குற்ற நோய் தலை வன் மார்பினால் வந்ததென்றறியாத அன்னை வருந்தி வினவுதலால் முதுவாய்ந்த பொய்கூறவல்ல கட்டு விச்சியராகிய பெண்டிர் பிரப்பரிசியைப் பரப்பி வைத்து இது முருகனால் உண்டாகிய நோய் என்று கூறினர்' என்று தோழி தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 98:8). முதுமை காண்க. முதுக்குறை (முதுக்குறைவு) - பேரறிவு : வாடைக் காற்றினால் அசையும் மூங்கில், முதுக்குறை பேரறிவு -உள்ள தூக்கணங்குருவி முயன்று செய்த கூட்டினை மோதியது (நற்.366:9). - முதுக்குறைமை பேரறிவுடைமை : பகற்குறி, இரவுக்குறி ஆகியவற்றின் இடையூற்றினைக் கூறிய தோழியிடம், தலைவன் பெருமூச்சுவிட்டுக் குறிப் பினால் உடன்போக்குக் குறித்தமையை உணர்ந்த அவள், 'நினது முதுக்குறைமையும் - பேரறிவுடைமை யும் பழிக்குக் காரணமாகும்' என்று கூறிவிட்டுத் தலைவியிடமும் அச்செய்தியினை உரைத்து அவளை யும் உடன்போக்கு நயக்கச் செய்தாள் (குறு. 217:7). "தனக்கு இன்பத்தைத் தரும் என்பதற்காக மனம் இல்லாரையும் வலிதித் பற்றித் துன்பத்தருதல் நன்றோ' 171 முதுகூற்றனார் என்ற தலைவியிடம் பெருந்திணைக் காதலன், அறம் உரைக்கும் நினது முதுக்குறைமையை ஈண்டுச் சற்றே கைவிடுக; நீர் வேட்கையுற்றோர் தமக்கு இனிதென்று நீரினை உண்பாரேயன்றி, நீர்க்கு இனிதென்று உண் ணார்' என்று கூறினான் (கலி. 62:9). முதுகண்ணன் சாத்தனார் - ஒரு புலவர் உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார் காண்க. முதுகாடு - சுடுகாடு : மனங்கலந்த காதலர் அழுது அழுது பெருக்கிய கண்ணீர், சுடலைச்சாம்பலை அவிக் கும்படி விளங்கும் முதுகாடு - சுடுகாடு - எல்லோரை யும் புறங்கண்டு, தான் யாராலும் புறங்காணவியலாத பெருமையையுடையதாகும் (புற.356:4). முதுகுடுமிப் பெருவழுதி - பாண்டிய அரசன் : பாண்டியன் பல்யாக சாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி காண்க. - முதுகுன்றம் ஒரு மலை : பகைவரை வெற்றி கொண்ட வீரமிக்க தானையினையுடைய கண்ணன் எழினி என்பானுக்குரியது முதுகுன்றம் - ஒரு மலை ஆகும் (அக.197:8). முதுகூற்றனார் - ஒரு புலவர் : 'இவரது பெயர் முது கூற்றனர் (நற்.28,58) என்றும், உறையூர் முதுகூத்தனர் (புற.331; அக. 137, 329) என்றும், உறையூர் முதுகூற்றன் (குறு. 353,371) என்றும், உறையூர்முதுகொற்றன் (குறு. 221,390) என்றும் காணப்படுகிறது. சங்க நூல்களுள் இவர் பாடியனவாக ஒன்பது பாடல்கள் உள்ளன. அந்நாளில் கூத்தர் என்னும் பெயருடையவர்கள் வேறு சிலரும் இருந்தபடியால் அகவையிலும், அறிவிலும் முதிர்ந்து விளங்கிய இவர் முதுகூத்தர் என்று கூறப் பெற்றார் என்பர் (ச.சி.பெ.). இவர் சோழ நாட்டிலுள்ள உறையூரில் வாழ்ந்தவராதலால் உறையூர் முதுகூத்த னார் என்று அழைக்கப்பெற்றார். உறையூர் முதுகூற் றன், உறையூர் முதுபொற்றன் என்ற பெயர்களும் இவரைக் குறித்து வழங்கப் பட்டனவாகும். சீறூரில் வாழும் தலைவன் ஒருவன், மிக்க வறுமையுற்றானா யினும், மாலைப்பொழுதில் தீக்கடை கோலைக் கடைந்து தீயுண்டாக்கும் கல்லாத இடையன்போல மனையில் இல்லாததைக் குறிப்பாய் அறிந்து விரைந்து படைத்துக் கொள்ளும் வன்மை மிக்கவன்; தன்னிடம் உள்ளது மிகச் சிறிதாயினும், விருந்தினரை உண்பிக்கும் இல்வாழ்க்கையில் சிறந்த மகளைப் போல, வருவோ ரின் வரிசையறிந்து வழங்கும் வண்மையுடையன்; செல்வமுடைய காலத்தில், வேந்தரது பெருமனையின்<noinclude></noinclude> 7tj9zu9av0p00gew7js21p60v58k8to 250 666094 1983596 2026-10-26T10:19:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதுகோசர் புறக்கடையில் எறியப்படும் பலியாகிய வெண்சோற் றைப்போல, பலர்க்கும் வரையாது வழங்குவான்' என்று அவனுடைய இல்லாண்மை, ஈகை நலத்தை எடுத்தோதியுள்ளார் (புற. 331). உறையூரில் நடைபெற்ற பங்குனி விழாவைக் குறித்துத் தம் அகநானூற்றுப் பாடலில் வென்றெறி முரசின் விறற்போர்ச்சோழர், இன்கடுங்கள்ளின் உறந்தை ஆங்கண், வருபுனல் நெரிதரும் இகுகரைப் பேரியாற்று, உருவ வெண் மணல் முருகு நாறு தண்பொழில், பங்குனி முயக்கம்' (137) என்று சிறப்பித்துள்ளார். மேலும் இப்பாடலில் முத்துக்கள் விளையும் கடலையுடைய பாண்டியனது பொதிய மலையையும் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆட்டிடைய யன், பாலைக் கொணர்ந்து ஊரினில் விற்றுவிட்டு, அதற்கு விலையாகக் கூழைப் பெற்றுச் சென்றான் என்ற வழக்கத்தையும், அவ்விடையன் முல்லைப்பூ அணிந்த செய்தியையும் (குறு. 221) குறிப்பிட்டுள்ளார். பாலை நிலத்தில் செல்லும் வணிகர் கூட்டத்தை எதிர்த்து அவரது பொருளை ஆறலை கள்வர் கைக்கொள்ளும் செய்தியைக் (குறு. 390) குறிப்பிட்டுள்ளார். முதுகோசர் - குறுநில மன்னர் : இரவுக்குறியிடத்தே தலைமகளைப் புணர்ந்து நீங்கும் தலைமகன் தன் நெஞ்சிற்குச் சொல்லியதாக அமைந்த பாடலின்கண், 'பாசிலை அமன்ற பயறு ஆ புக்கென, வாய்மொழித் தந்தையைக் கண்களைந்து அருளாது, ஊர் முதுகோசர் நவைத்த சிறுமையின்' என்று பரணர் இவரைப் பற்றிய செய்தியைக் குறிப்பிட்டுள்ளார் (அக. 262:6). இதனால் இவர், பசு, பயிற்றை மேய்ந்தமைக்காக, அன்னி மிஞ்லி என்பாளுடைய தந்தையின் கண்களைப் பறித்த செய்தியை உணரலாம். முதுநீர் - கடல் இரவுக்குறியிடம் வரும் தலைவனிடம் தோழி, 'நீர்முள்ளி தழைத்த முதுநீரினை - கடலினை அடைந்த கரையிலுள்ள அடும்பின் மெல்லிய கொடி களை நினதுதேருருள் அறுக்கும்படியாகத் தேரினைச் செலுத்திக் கொண்டு புன்னை மரச் சோலைக்குப் பகலில் வருவாயாக' என்று கூறினாள் (அக. 80:7). முதுமை - மூப்பு : பரத்தையிற் பிரிந்து வந்து தன்னைப் புகழ்ந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'குற்றமற்ற கற்பினை யுடைய, என் புதல்வனின் தாயே என்று வஞ்சனை பொருந்திய பொய்ம்மொழியினை வணங்கிப் பல காலும் கூறி எனது முதுமையை - மூப்பினை - இக ழாதே' என்று கூறினாள் (அக. 6:15). திருமால் கேழ லாகத் (வராகமாக) தோன்றி உயிர்கள் உண்டாதற்கு எடுத்த வராக கற்பத்தைப் (ஊழி) போன்ற பல ஊழி களை உள்ளடக்கிய அவருடைய முதுமைக்குள்ள கற் 172 முதுவெள்ளிலை பங்கள் யாவரானும் அறியப்படா என்று கீரந்தையார் கூறினார் (பரி.2:17). திருமால், வாலியோனுக்குப் (பலதேவன்) பின்பிறத்தலின் பிறப்பு முறையால் இளையராகலும், சிறப்பு முறையால் முதியர் என் போர்க்கு முதுமையாகலும் திருமாலுக்கேயுரிய சிறப் புக்களாகுமென்று கீரந்தையார் கூறினார் (பரி.2:23). முது 2 காண்க. முதுமொழி - 1. செய்யுள் : "நல்ல சொற்களையே கேட்டுப் பழகிய செவிகளே வயலாகவும், பழம் பெரும் புலவர்கள் பாடிச் சென்ற முதுமொழிகளே செய்யுட்களே -வயலுக்குரிய நீராகவும் கொண்டு அறிவினையுடைய நாவாகிய ஏராலே உழுதுண்ணும் புலவருடைய புதிய கவிகளைச் சான்றோர் கொள்ளை கொண்டுண்ணும் மதில் சூழ்ந்த புனலையுடைய ஊருக்குத் (மதுரை) தலைவனே' எனத்தலைவி தலைவனை விளித்தாள் (கலி. 68:4). 2.பிரணவம் : அந்திப் பொழுதில் முக்கோலைக் கையிலே கொண்ட அந்தணர் முதுமொழியை - பிரண வத்தை - நினைந்து அமர்ந்திருப்பதுபோல், நாரைகள் அந்திப்போழ்தில் ஒலியடங்கிக் கடற்கரையின் மணல்மேட்டில் அமர்ந்திருந்தன (கலி. 126:4). 3. வேதம்: திருமால், பதினாயிரங் கைகளையுடைய முதுமொழி -வேதம் - முதல்வனாகவும் உள்ளார் (பரி. 3:42). 'அநாதியாய் வருகின்ற முறைமையினையுடைய முதுமொழிக்கு முதல்வனே' என்று திருமாலை விளித்துக் கடுவனிளவெயினனார் பாடினார் (பரி.3:47). முருகவேளுறையும் திருப்பரங்குன்றம், உணர்ந்து கோடற்கரிய முதுமொழியை உணர்ந்த தெய்வ முனிவர்களும் அம்முருகனைக் காணும் பொருட்டு அதில் வந்து தங்குவதால் இமயக் குன்றத்தையொக்கும் (பரி. 8:9). திருமால் ஒதுதற்கு இனிய முதுமொழியால் கூறப்படுகின்ற நல்ல புகழினையுடையவராவார் (பரி. 13:40). முதுவெள்ளிலை - ஒரூர் : மழை பெய்யாதொழித் தாலும், வெள்ளியாகிய விண்மீன் தென்றிசைக்கண் எழுந்தாலும் யாறுகளில் நீர்ப்பெருக்கு வந்து பாய்த லால் நெற்கதிர்கள் உராய்தலின் ஓசையும், அவற்றை அறுப்பாரின் ஆரவாரமும், பறவைகளின் ஒலியும், கடலலைகள் இளமரக்காவில் வந்து மோதுமோசை யும், திமிலில் மீன் பிடித்துக் கரையேறுவோரின் ஆர வாரமும், உப்பளத்தில் உப்பு விற்போரின் ஓசையு மாகிய இன்னோரண்ண ஆரவாரமறாத புதுவரு வாயினையுடையது முதுவெள்ளிலை என்னுமூர் (மது. 119).<noinclude></noinclude> iobujx8ewv9kob6dk4j6de7mzw6976l 250 666095 1983597 2026-10-26T10:19:40Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முதுவோர் முதுவோர் - வயது முதிர்ந்த சான்றோர் (ஐம் பெருங்குரவருமாவர்) : ஓய்மானாட்டு நல்லியக் கோடனைப் பாடிவரும் பாணர், அவன் முதுவோர்க்கு வயது முதிர்ந்த சான்றோர்க்கு - எப்பொழுதும் குவித்த கையையுடையவன், என்று பாடிப்புகழ்வர் (சிறு.231). முதை பழைமை : முதை - பழைமை - மேனிய பசிய காட்டிலே முளைத்துப் பின்னிக் கிடக்கின்ற செடி கொடிகளைக் களைந்து ஏரால் உழுது பயிரிடுவர் (அக. 262:1). முதையல் - பழங்கொல்லை : விதைவிதைப்போர் பலவாறாக உழுது புரட்டிய முதையலின் - பழங் கொல்லையின் புழுதியில் விதைத்து முளைத்து வந்துள்ள பசிய வரகம்பயிரை மேய்ந்த அழகிய இளம்பெண்மான் ஆண்மானோடு மகிழ்ந்து விளை யாடியது (நற்.121:1). முந்திசினோர் - முன்னோர் : செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனைப் போலவே, அவனுடைய முந்திசி னோரும் - முன்னோரும் - தெளிவாக மாறுதல் இல் லாத கொள்கையையுடையராய்,நடுக்கமில்லாமல் மண்ணுலகத்தை ஆண்டனர் (பதி.69:17). முந்தூழ் - மூங்கில் : முன்பளிக்காலத்தில் தண்ணென்ற வாடைக்காற்று வீசிக் குறவர்களது முற்றத்தில் முந் தூழின் - மூங்கிலின் - அழகியமலர்களை உதிர்க்கும் (அக.78:8). மெலிவித்தவனுமாகிய தலைவன் முந் தூழை வேலியாகக் கொண்ட மலைகளையுடையவன் (குறு.239:6). முந்நீர் - கடல் : 'கூத்தர்க்குப் பசும் பொன் வழங்கிய முந்நீர் - கடல் - தெய்வத்திற்கு விழா வினையுடைய நெடியோனால் ஆக்கப்பட்ட பஃறுளி ஆற்று மண லினும் பலகாலம் குடுமியே வாழ்வாயாக' என்று நெட்டிமையார் பாண்டியன் பல்யாக சாலை முது குடுமிப் பெருவழுதியை வாழ்த்தினார் (புற.9:10). சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி ஊர்ந்து செல்லும் களிறு முந்நீரிற் செல்லும் நாவாய் போல வும், விண்மீன்கள் நடுவே செல்லும் மதியம் போல வும் தோன்றியது (புற.13:5). முழங்குகின்ற முந்நீராற் சூழப்பட்ட அகன்ற இந்த உலகத்தைத் தமது முயற்சி யாற் கொண்டு, தம்முடைய புகழை உலகத்தில் நிறுத்தித் தாமேயாண்ட வலியோருடைய மரபில் வந்தவன் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் (புற. 18:1). 173 முந்தீர் முந்திரிஸ் ஆழத்தையும், அகன்ற நிலப்பரப்பையும், காற்றியங்கு திசையையும், வடிவில்லாத வானையும் வரையறுத்து அறியினும், சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறையின் அறிவையும், அன்பையும், கண்ணோட்டத்தையும் வரையறுத்து அறிய இயலாது (புற. 20:1). எவ்விக்குரிய மிழலைக் கூற்றத்தில் உறையும் மகளிர் பனைநுங்கின் நீர், கரும் பின் சாறு, தெங்கின் இளநீர் ஆகிய மூன்று நீரையும் உண்டுவிட்டு முந்நீரில் பாய்ந்து நீராடி மகிழ்வர் (புற. 24:16). 'நீர் செறிந்த பெரிய முந்நீர் சூழவும், வானங்க வியவும் விளங்கும் உலகத்தின்கண் உள்ள தமிழ்நாட் டிற்குரியோராகிய மூவேந்தருள்ளும் அரசெனச் சிறப் பிக்கப்படுவது நினது அரசே' என்று வெள்ளைக்குடி நாகனார் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனிடங் கூறினார் (புற.35:1). விசும்பின்கண் விளங்கும் செவ்வாய் மீன் முந்நீரின் நடுவே தோன்று கின்ற திமிலின் கண் இடப்பட்ட விளக்குப்போலத் தோன்றியது (புற. 0:1). சோழன் கரிகாற்பெருவளத் தான், நீர் செறிந்த பெரிய முந்நீரின்கண் மரக்கலத்தை யோட்டிப் போர் செய்தற்குக் காற்றின்றி நாவாய் ஓடாத தனால், அப்பொழுது வளிச் செல்வனை (காற்றுக்கட வுள்) அழைத்து ஏவல் கொண்ட வலியோனின் மரபில் வந்தவனாவான் (புற. 66:1). 'முந்நீராகிய எல்லையை யுடைய நிலத்தின்கண் மூவேந்தரை யான் ஒருவன் மட்டுமே பாடும் அவாவை அறியேன்; நீதான் முன்னே தொடங்கியானறியுமவனாவாய்', என்று ஒருசிறைப் பெரியனார் நாஞ்சில் வள்ளுவனிடம் கூறினார் (புற. 137:2). 'திரையலைக்கும் முந்நீரினது கரையின்மேலே செல்லினும் அறிவாரைக் கண்டால் நீர் வேட்கை யினைத் தணிக்கும் சிறிய நீரைக் கேட்பர் உலகத்து மக்கள்; அதுபோல வேந்தரிடத்திருந்தாரேனும் குற்றந் தீர்ந்த வள்ளல்களையே நினைத்துச் செல்வர் அறி வுடையோர்; யானும் நின்னிடம் வந்துள்ளேன்' என்று மோசிகீரனார் கொண்கானங்கிழானிடம் கூறினார்(புற 154:1).ஒருமறவன் போரில் கரையை மோதும் முந் நீரினைப் பிளந்து செல்லும் திமிலைப்போலப் பகை வரின் படையைப் பிளந்து சென்று அவருடைய பிடி கள் புலம்பும்படியாகக் களிறுகளைக் கொன்றுகுவித் தான் (புற.303:7). 'உலகத்தையே ஒருகுடைக்கீழ் அரசாண்ட வேந்தரெல்லாகும் மாய்ந்தொழிந்தனர்; தீயும் இறப்பு வருமுன்னே முத்தீர் சூழ்ந்த இவ்வுலக ஆட்சியைத் துறந்து புகழுக்கேதுவாகிய செயல்களைச் செய்வாயாக' என்று ஐயாதிச்சிறு வெண்டேரையார் ஒரு வேந்தனிடங் கூறினார் (புற. 363:18). யாம் அறிந்த வரை முந்நீர் சூழ்ந்த இவ்வுலகம் நினதேயாம்' என்று கோவூர்கிழார் சோழன் நலங்கிள்ளியிடம் கூறினார் (புற.382:17). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், கரிய முந்நீரிலுள்ள குறைநிலத்தில் (தீவில்) வாழ்ந்துவந்த<noinclude></noinclude> dw3ulk450wsuy7a1wiw9v7sumgdmu50 250 666096 1983598 2026-10-26T10:20:14Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முந்நீர் பகைவரை அழித்தல்வேண்டி அந்நிலத்திற்குச் சென்று அவருடைய காவல் மரமாகிய கடம்பினை அடியோடு வெட்டிவீழ்த்தி அவரையும் அழித்தான் (பதி. 20:2). வெள்ளிய அலைகளையுடைய முந்நீர் சூழ்ந்த இந்நில வுலகத்தில் வளவிய புகழை நிலை நிறுத்திய பல்வேறு வகையான செல்வங்களையும் உடையனாதலால் வண்டன் என்னும் வள்ளலைக் களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல் பெரிதும் ஒத்தவனாவான் (பதி. 31:21). இரவலர் அளவின்றித் தாமே அள்ளிக் கொண்ட ழி யும் குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறையின் செல்வம் குறைவுபடாமையால், முகில் அளவின்றி முகந்தும் குறையாத முந்நீரையொப்பவனாவான் (பதி.90:16). முருகப்பெருமான் நின் முன்னர்த் தோன்றி, 'நீ வீடு பேறு கருதி வந்துள்ளதை யானறிவேன் என்று கூறி, ஒருகாலத்தும் கேடின்றாக இருண்ட நிறத்தையுடைய முந்நீராற் சூழப்பட்ட இவ்வுலகத்தில் தீ ஒருவனே உளவாய்த் தோன்றுமாறு சீரிய பிறரால் பெறற்கரிய வீடு பேற்றினை நினக்குத் தந்தருள்வான்', என்று முருகனிடம் ஆற்றுப்படுத்தும் இரவலன் கூறினான் (முரு. 293). தொண்டைமான் இளந்திரையன், பெரிய நிலத்தையளந்த திருவாகிய மறுவை அணிந்த மார் பினையுடைய முந்நீரைப் போன்ற நிறத்தையுடைய வனின் பின்னிடத் தோனாகிய சோழனின் மரபின் வந்த வனாவான் (பெரு. 30). கீழ்க்கடலாகிய எல்லை யிடத்து, நிலத்தைப் படைத்தலும், காத்தலும், அழித் தலுமாகிய மூன்று தொழிலையுடைய முந்நீர்க்கு நடுவே ஞாயிறு தோன்றினாற்போலத் தொண்டை மான் இளந்திரையன் விளங்கி, முறை வேண்டுநர்க் கும், குறை வேண்டுநர்க்கும் வேண்டுப வேண்டும் அருளினான் (பெரு. 441). தேனிறால் தூங்கும் உச்சி களையுடைய மலைகள் தோன்றியுள்ள இவ்வுலகம் உயர்ந்தெழும் அலைகளையுடையதும், அகன்ற பரப் பினையுடையதும், முழக்கத்தையுடையதுமாகிய முந் நீரை எல்லையாக அமைந்துள்ளது (மது. 2). அகன்ற இவ்வுலகத்தையாண்டு மக்கட்குரிய மனன் உணர் வில்லாமையால் பிறப்பற முயலாது பயனின்றி மாண் டாழிந்தோர், கரையை மோதுகின்ற கரிய முந்நீரின் திரை குவிக்கும் மணலினும் பலராவர் (மது. 235). மதுரை நகரின்கண் உள்ள அங்காடித் தெருக்களில் பெரிய காற்றாலுண்டாகிய முந்நீரொலிபோல முரசங் களை முழக்கி,மக்கட்குத் திருவிழாவை அறிவிக்கும் ஒலி முழங்கியது (மது. 361). மதுரையின் நாளங்காடி, முகில் கொள்ளுதலால் குறையாமலும், யாறுகள் புகுதலால் மிகாமலும் கரையைப் பொருது ஒலிக்கும் முந்நீர்போலப் பலரும் வந்து கொள்ளக் கொள்ளக் குறையாமலும், பலரும் மேன்மேலும் கொண்டுவர மிகாமலும், பேராரவாரத்தோடு விளங்கியது (மது. 425). 'மண்டிலமாக்கள் தண்டத் தலைவர் முதலிய 174 முந்நீர் சுற்றத்தோர்க்கு நடுவே முந்நீரின் நடுவே தோன்று கின்ற ஞாயிற்றைப் போல விளங்கி, நினக்கு ஊழினால் வரையறுக்கப்பட்டிருக்கின்ற வாழ்நாள் முழுதும் இனிது வாழ்வாயாக' என்று மாங்குடி மருதனார் பாண் டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ் செழியனை வாழ்த்தினார் (மது. 768). வினைமுற்றி மீளும் தலைவனுடைய தேரின் மிக்க வேகமுடைய நான்கு குதிரைகளும் பாகன் கடிவாளத்தினை இழுத் துப் பிடித்துச் செலுத்தின், மெதுவாகச் செல்லுமேயல் லாமல் தாற்றுக்கோலால் தீண்டின் இம் முந்நீர் சூழ்ந்த உலகே ஆதி என்னும் அவற்றின் செலவிற்குப் போதா தாகும் (அக.104:5). சேரலாதன் என்னும் சேரன் முந் நீரின் நடுவிலுள்ள பகைவர்களைப் புறக்கிடச் செய்து அவர் காவல் மரமாகிய கடம்பினை வெட்டினான் (அக.127:4). தெய்வத்தை உடைய முந்நீரின் நீர் பரவிய உப்பு விளையும் வயலில் அந்நீர் காய்ந்து உப்பு உண் டாகும் (அக.207:1). தறுகண்மையுடன் போர் செய்ய வல்ல குட்டுவன் நிலத்தில் பகை இல்லாமையால் சினம் மிக்குப் போர்புரியும் வலியால் முந்நீரை வளைத்து உயர்ந்த அலைகளையுடைய அதனைப் பிறக்கிடும்படி ஓட்டினான் (அக. 212:18). அல்லகுறிப் பட்டு அவலமுறுந்தலைவன், 'போர்த் தொழில்' மிகுந்த சோழனுடைய காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் பெரிய துறையில் முழங்குகின்ற முந்நீரின் அலை களிலும் மிகுதியான தூதுக்களை தலைவியிடத்தில் அனுப்ப வேண்டு' மென்று தன் நெஞ்சினிடம் கூறினான் (அக.338:21). 'ஒருவன், விரிந்த அலைகளை யுடைய முந்நீராற் சூழப்பட்ட இவ்வுலகத்தையே செல்வமாகப் பெற்றாலும் அச்செல்வம் கனவிலே வரும் பொருள் போவதுபோலப் போய்விடும்' என்று பொருள் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சிற்குத் தலைவன் கூறினான் (அக. 379:6). நம் களவொழுக்கத்தைக் கண்டு அவர்கூறிய இடையறாது முழங்கும் முந்நீரையுடைய, ஆரவாரமிக்க நமது ஊர்வரைவிற்குப் பிறகு புதியதோர் ஊர் போல ஆகிவிட்டது என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 400:25). பிரிவால் துயருறும் தலைவி யிடம் தோழி, 'நின் காதலர் அலைகள் குறுக்கிடுகின்ற பெரிய முந்நீரின் மேல் காலினால் நடந்து சென்றிருக்க மாட்டார், ஏதாவதொரு நாட்டிலோ, ஊரிலோ, குடியிலோ தானிருப்பர்; நாம் கண்டு பிடித்துவிடலாம் கவலற்க' என்று கூறினாள் (குறு. 130:2). வரையாது வந்தொழுகும் தலைவனிடம் தோழி, 'உயர்ந்து வரும் அலைகளையுடைய முந்நீரின் மீது பலரும் தொழு மாறு தோன்றும் ஞாயிற்றைவிட வாய்மையையுடைய நின் சொல்லை விரும்பிய தலைவியின் அழகு கெடும் படிச் செய்தல் தகுமோ' என்று வினவினாள் (நற். 283:6). பொருள்வயிற் பிரியக் கருதிய தலைவனிடம் தோழி, 'கடப்பதற்கு அரிய காட்டைக்கடந்து பொருளீட்டச்<noinclude></noinclude> a57rflm3fq0veiis7yx213j0e8djwxn 250 666097 1983599 2026-10-26T10:20:34Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முந்நீர் செல்வதே நின் கருத்தாயின் நீண்ட பெரிதாகிய முந் நீரிலே செல்லும் கலம் புயற்காற்றில் அகப்பட்டுக் கொள்ளின் அதிற் செல்வோர் நெஞ்சழிவதல்லது யாதும் செய்ய இயலாமை போல யாங்களும் வருந்தி யழுவதல்லது யாது செய்ய வல்லோம்' என்று கூறி னாள் (கலி.5:6). 'குரவையாடும் ஆயமகளிர், குற்ற மில்லாத அழகையுடைய முந்நீரால் சூழப்பட்டுப் பரந்து கிடக்கின்ற இவ்வுலகத்தையாளும் எம் வேந்தன் (பாண்டியன்) வாழ்வானாக' என்று வேந்தனையும் வாழ்த்தினர் (கலி. 103:77). காதலனைப் பிரிந்த காதலி யொருத்தி காமமிக்க கழிபடர்கிளவியால், 'மிக்கு எழுகின்ற கரிதாகிய முந்நீர் சூழ்ந்த உலகத்தையெல் லாம் பார்க்குமாறு திங்களிலிருக்கும் குறிய முயலே, என் காதலனை நீ காட்டாயாயின் நின்மீது நாயையும், வேட்டுவரையும், பாம்பையும் ஏவிவிடுவேன்' என்றும் மிக்கு வருகின்ற கரிய முந்நீரே என்னைக் கைவிட்டவனை யான் தேடி அடையும் இடத்தை நீ கொண்டுவிடாயாயின் நின் நீரெல்லாம் வற்றி வெறும் மணலாம்படி என் காலால் இறைத்து விடுவேன் என்றும் கூறிப் புலம்பினாள் (கலி.144:17, 46). பிரிவுத் துயரால் வருந்தும் காதலியொருத்தி 'என் காதலனைக் குறை கூறிக்கொடுமை பேசுவோரே, யான் ஞாயிற்றை நோக்கித் திரையைத் தருகின்ற முந்நீர் சூழ்ந்த உலக மெல்லாம் அவனைத்தேடிக் கொண்டு வருக என்றும் கூறிவிட்டேன்; யானும் சென்று தேடிக் கண்டுபிடித்து விடுவேன்' என்று கூறினாள் (கலி. 146:28). திருமால், அழகிய நீலமணியும் அலையடங்கிய முந்நீரும், பருவ காலத்தே சூல் கொண்டு வரும் முகிலும் ஆகிய மூன் றனையும் ஒக்கும் கூரிய மெய்யை உடையவராவார் (பரி. 4:6). திருமால், விளங்குகின்ற ஒளியையுடைய முந்நீரைக் (திருப்பாற்கடல்) கடைந்த பொழுது அதற்கு நாணாக ஆதிசேடன் விளங்கினார் (பரி. தி. 1:64). பாண்டியன் மதுரை மக்களுடன் வையையில் நீராடிய தன்மையோடு ஒப்பிடுவதற்குப் பெரிய முந்நீரால் சூழப்பட்ட இவ்வுலகத்தில் ஒன்று மில்லை. இந்திரன் அமார்களோடு வான்கங்கையில் நீராடியதனையே ஒப்புமையாகக் கூற முடியும் (பரி. தி.2:93). 2. மூன்று நீர் : எவ்லிக்குரிய மிழலைக் கூந்தத்தில் உறையும் மகளிர் பனை நுங்கின் நீர்,கரும்பின்சாறு, தெங்கின் இளநீர் ஆகிய முந்நீரையும் - மூன்று நீரையும் உண்டுவிட்டுக்கடலில் பாய்ந்து நீராடி மகிழ்வர் (புற. 24:16). முந்நீரையுடைய கரிய கடலைப் பிளந்து வரும் மரக்கலங்கள் நிற்கும் துறைமுகத்தையுடைய, நெல் லின் பெயரைப் பெற்ற சாலியூரைக் கொண்ட வெற்றி யுடையவன் பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற நெடுஞ்செழியன் (மது. 75). 175 முப்பேர் நாகனார் முந்நீர் விழாவினெடியோன் - வடிம்பலம்ப நின்ற பாண்டியன் : பொன்னைக் கூத்தர்க்கு வழங்கி யவனும், கடல் தெய்வத்திற்கு விழாவினை எடுத்த வனும், பஃறுளி என்னும் ஆற்றை உண்டாக்கியவனு மாகிய ஒரு பாண்டிய மன்னன் ஆவான் (புற.9:10). முந்நூல் - மூன்று நூல் (எண்ணுப்பெயர்) : ஏற் றினைத் தழுவும் ஆயர்களைக் கண்ணுறும் தலைவி யிடம் தோழி, 'கொம்புகளோடே சுற்றிக் குடர்கள் பிணித்த ஏற்றின்முன்னே நின்று ஆடி அக்குடரை இரண்டு கையாலும் வாங்கி, வயிற்றிலே இடுகின்ற வன் சிவந்த நூற்கழியை ஒருவன் இரண்டு கையிலும் கோத்துப் பிடித்திருக்க அந்நூலை முந்நூலாக - மூன்று நூலாகக் - கொள்கின்றவனை ஒத்திருத்தலைப் பார்', என்று கூறினாள் (கலி.103:31). முந்நூறு - மூன்று நூறு (எண்ணுப் பெயர்) : 'பாரி யின் பறம்பு நாடு முந்நூறு - மூன்று நூறு ஊர்களைக் கொண்டது, அம்முந்நூறு ஊர்களையும் பரிசிலர் பெற்றுவிட்டனர்' என்று கபிலர் மூவேந்தரிடங் கூறினார் (புற.110:3,4). முப்புடைத் திரள்காய் - மூன்று புடைப்பினை யுடைய திரண்ட காய் (தேங்காய்) : தெங்கினது முப்புடைத்தான காய் - மூன்று புடைப்பினையுடைய திரண்ட காய் வழிச் செல்வோர் பசி தீரும்படி சோற்றை ஆக்கும் பானை அடுப்பினின்றும் அசைந்து லிழும்படி நிலத்தே விழுந்தது (பெரு.364). முப்பேர் நாகனார் - ஒரு புலவர் : முப்பேர்என்பது ஊர். நாகனார் என்பது இவரது இயற்பெயர். அதனால் இவர் முப்பேர் நாகானார் என்னும் பெயர் பெற்றார் பிரிவிடை மெலிந்த தலைமகள் கூற்றாக அமைந்த நற்றிணைப் பாடல் ஒன்றுமட்டும் (நற்.314) இவருடையதாகச் சங்க நூலுள் இடம் பெற்றுள்ளது. இவர் இப்பாடலில் இளமையது அருமையையும், நாளது சின்மையையும் உணர்த்தி, நிலையாமையை அறிவுறுத்தியுள்ளார். புறவு, பெடையை அழைத்துப் புணருவதனை நோக்கியும் தலைவர் மீண்டா ரில்லையே என்னும் குறிப்பினைக் காட்டி அதன் வாயி லாகப் பாலை நில வழியே செல்லும்போது தலைவன் காணும் காதற் காட்சி தலைவியை நினைவூட்டும் தன்மையது என்பதை உணர்த்தியுள்ளார்.<noinclude></noinclude> h9fdrb71dmdq3fyzszehoimoso520vs 250 666098 1983600 2026-10-26T10:20:38Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "இவர் பொதுவுடைமை, தொழிற்சங்கம், கூட்டுறவு முதலிய இயக்கங்களில் தீவிரமாகப் பங்குகொண்டார்; பின்லாந்திலும் (Finland) அயர்லாந்திலும் (Ireland) நடைபெற்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1983600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|தோனிசு,...|110|தோனிசு,...}}</noinclude>இவர் பொதுவுடைமை, தொழிற்சங்கம், கூட்டுறவு முதலிய இயக்கங்களில் தீவிரமாகப் பங்குகொண்டார்; பின்லாந்திலும் (Finland) அயர்லாந்திலும் (Ireland) நடைபெற்ற விடுதலை இயக்கங்களை ஆதரித்தார். மேலும் இவர் செருமனியிலுள்ள சமூகக் குடியரசுக் கட்சியிலும் தீவிரமாகப் பங்குகொண்டார். எனவே, இவர் சருவாதிகாரி இட்லரின் அரசால் 1932-இல் தம்முடைய சமூகவியல் சிறப்புநிலைப் பேராசிரியர் பதவியை இழக்க நேரிட்டது. செருமானிய மொழியில் கி.பி. 1887–இல் வெளியிடப்பட்ட இவர்தம் நூலான ‘சமுதாயமும் சமூகமும்’ (Gemesinschaft and Gesellschaft) இவரை உலகிற்குக் காட்டியது. இவர் கி.பி. 17–ஆம் நூற்றாண்டில் வாழ்ந்த தாமசு ஆப்சு (Thomas Hobbes) என்ற தத்துவ அறிஞரின் நூல்கள் பலவற்றை ஆய்வு செய்து ஆங்கிலத்தில் வெளியிட்டார். அதன்மூலம் இங்கி லாத்திலும் இவர்தம் புகழ் பரவியது, ‘வழக்கம்’ (Custom), ‘பொதுமக்கள் கருத்து பற்றிய திறனாய்வு’ (A Critique of Public Opinion) இவர்தம் பிற முக்கிய படைப்புகளாகும். மனிதனுடைய விருப்பாற்றல் (Will), சமூகத்திலுள்ள உயிரின, சமூக ஒப்பந்தக் கருத்துகள் ஆகியவற்றை இவர்தம் கோட்பாடுகள் விவரிக்கின்றன. வாழ்க்கையில் ஏற்படும் பொதுவான பட்டறியின் மூலம் இவர்தம் கோட்பாடுகள் உருவாக்கப்பட்டதால் அவை மிகவும் மதிக்கத்தக்கதாக விளங்கின. இவர் சமுதாயத்திற்கும் சமூகத்திற்கும் உள்ள வேறுபாடுகளை நன்கு வரையறுத்துக் கூறினார். இவர் பண்பாட்டுப் படிமலர்ச்சியையும் சமூகத்தின் வகைகளையும் மிகுதியாக விவரித்துள்ளார். இவர் அனைத்துச் சமூக அமைப்பும் ஓர் ஒட்டுமொத்தமான விருப்பாற்றலைக் (Collective Will) கொண்டிருப்பதாசுக் கூறுகிறார். இவர் மேற்குச் செருமனியிலுன்ன கீலில் 1936–ஆம் ஆண்டு தம் 81 ஆம் வயதில் இறந்தார். {{Right|<b>பூ.த</b>}} <section end="தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு"/> {{dhr}} {{nop}}<noinclude></noinclude> qfuq20pdtszfriyfrz08n5fvtm2fxoy 250 666099 1983601 2026-10-26T10:21:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முயக்கம் 176 முயக்கு முயக்கம் - 1. புணர்ச்சி : 'பெரும் படையாகில் செல்வத்திற் பழகிய கண்கள், மார்பால் பிணிக்கப் பட்ட மகளிரது கூந்தலாகிய படுக்கையிற் கிடந்து, வருத்துகின்ற காமநோயை நீக்கும் பொருட்டு அவரது மார்பைச் சேர்ந்த முயக்கத்தால் - புணர்ச்சியால் - இராப் பொழுதைப் பயன்கொள்ளும் முறைமையினால் உண்டான சிறுதுயில் நீங்குவதற்கு நாள் எவ்வளவு பல கழியுமோ' என்று கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டு வனது இன்பச் சிறப்பினைப் பரணர் சிறப்பித்தார் (பதி. 50:20). 'தலைவர் நம்மை உடன் கொண்டு கழிந்தன ராயின், காட்டாற்றின் மணல் மேட்டில் மெய்கள் ஒன்றின் ஒன்று புகுவதையொத்த கைவிரும்பும் முயக் கத்தினை அன்பு தோன்ற அவர் அடைகுவர்' என்று தலைவி கூறினாள் (அக. 11:10). 'தலைவ, நீ வாராது ஒருநாள் இடையூறு உறினும் என் தோழி உயிர் வாழாள்; அங்ஙனமே நாளும் என் தோழியின் தோளிடை முயக்கத்தினை நீயும் விரும்புதலுடையை' என்று தோழி கூறினாள் (அக.112:10). நம் தலைவி, தன் தோழியிடம் பலவாறு சொல்லி வருத்தமுறு வாளா யினும், போரினை வென்ற செல்வத்தை நம் சுற்றத்தார். விரைந்து சென்று உரைக்கக் கேட்கும்பொழுது, மாலை குழைந்திட நம்முடன் வெறுப்பு ஒழிந்த முயக்கம் பெற்றவளைப்போல மகிழ்வள்' என்று வினைமுற்றிய தலைவன் கூறினான் (அக. 144:10). 'வாடைக்காற் றோடு பனி மிகுதியுடைய இந்நள்ளிரவில் மெய்புகு வதையொத்த கைவிரும்பும் முயக்கத்தினையுடைய உடல் இரண்டாய் உயிர் ஒன்றாகக் கூடியிருக்கின்ற காதலவர்களும் அப்புணர்ச்சி அமையாதென்று வருந்து வர்' எனத்தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அக. 305:7). 'தலைவனுடைய மாலையணிந்த மார்பின்கண், வண்டுகள் ஊடறுத்துச் செல்ல மாட்டாத இறுகிய முயக்கமும், அழியாத காதலும் அவனைக் கண்ட முதல்நாள் இருந்தவாறே இருக்கின்றன' என்று சிறைப்புறமாகத் தலைவி தோழியிடம் மொழிந்தாள் (அக.332:14).தலைவனது மெய் தோய்ந்த முயக்கத்தை யான் அடையப் பெறாதவிடவிடத்து, பனைமடலின் குடம்பையிலுள்ள பைதல் வெண் குருகு, இரவு நடுயாமத்து நரலுந்தோறும் உருகி, மன முடைந்து இன்னும் உயிர்உடையேனாய் உளேன் என்று தலைவி வன்பொறை எதிரழிந்து கூறினாள் (நற். 199:11). 'நம் காதலர் கையால் அணைத்து முயங்கும் முயக்கம், மெய்யிற் பொருந்த வேண்டாமென்று மாறுபடுத் லால், ஏங்குகின்ற உயிர்த்தலோடு பொருந்திய என் மெய் துயிலாது துன்பப்படும் தன்மையதாயிற்று' என்று பிரிவிடை மெலிந்த தலைவி கூறினாள் (நற். 240:3). அன்பால் கூடினவருடைய முயக்கம்போலப் பின்னுதலுற்ற கொடியால், பொழில்கள் இளவேனிற் காலத்தில் அழகைப் பெற்றன (கலி. 32:12). 'பரத்தையர் சேரியினின்றும் வந்த தலைவனிடம், காமக்கிழத்தி, நீ விரும்பாத முயக்கம் எமக்குக் கனவின்கண் வரப் பெற்ற செல்வத்தையொப்பதொன்றாய் இருக்கும். என்று ஊடிக் கூறினாள் (கலி. 68:21). 'ஊரினே, நின் அன்பு நீங்காத முயக்கத்தை என்றும் பெறுகின்ற பரத்தையரை வெறுப்பார் யார்; நீ வரும்வரை யாம் ஆற்றியிருப் பேம்; நீஅவர் வருந்தாமல், அவர் மனைக் கட் செல்வாயாக' என்று காமக்கிழத்தி ஊடிக்கூறினாள் (கலி. 71:22). பரத்தையரிடத்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'ஊர எம் புதல்வனை நீ தழுவாதே; தழுவி னால் உன் மார்பின் முத்தாரத்தை அறுத்து விடுவான்; அவன் அறுத்தால் மகளிர் முயங்கின முயக்கத்தை உணர்ந்து கொள்ளும் பரத்தை நின்னைப் புலக்குவள்' என்று சினந்துரைத்தாள் (கலி. 79:13). பாண பரங்குன் றின்மேல் வாழும் மகளிரது இறுகல் மிகுந்த முயக் கத்தைத் தலைவன் மெய்யில் கிடந்த பரத்தையரது உகிர் செய்த வடுவினால் யாம் அறிந்து கொண்டோம்; நீ அதனைக் கண்டிலையோ என்று தலைவி கூறினாள் (பரி.18:18). 2. ஒழுங்கு சேர்ந்த கூட்டம், பொருந்துதல் : நம் தலைவர் சுரநெறியிற்சென்று சேர்தலை இசையராயி னும், சோழரது உறையூரிடத்துக் காவிரிப்பொழிலில், பங்குனித் திங்களில் உத்தரமும் நிறைமதியும் கூடிய முயக்கம் - ஒழுங்கு கூடிய - நாள் - நிகழும் விழாக் கழிந்த பிற்றை நாளில் அடுதல் இன்மைவின் தீமில்லை யாகிய வெற்றடுப்புடைய விழாக்களம்போலத் தலைவியின் நுதல் பொலிவற்ற நிலையினைக் கொண் டது என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக.137:9). 'ஐய, நீரில் நீயிட்ட கண்ணி பிறரிடத்தே சென்று சேரா மல், காம நுகர்ச்சிக்குரிய விரும்பத் தகுந்ததோர் நல் லாளைச் சென்று கூடும்படி நிகழும் இம்முயத்திற்கு அவள் முயக்கம் - பொருந்துதல் - கொண்டு நீரும், இளமுலைகளும் அவளுக்குத் துணையாய் அமைந் தன' என்று இற்பரத்தை கூறினாள் (பரி.தி.2:43). முயக்கு - 1. புணர்ச்சி, முயக்கு 1. காண்க. : 'என் உள்ளத்தை இகழ்ந்த அறிவில்லாதோனை வருந்தும் படி பொருநிவேனாவின், காதறுத்த பொதுப்பெண்டி ரது பொருந்தாத முயக்கிடை - புணர்ச்சியிடை - என் மாலை துவள்வதாக' என்று சோழன் நலங்கிள்ளி வஞ்சினம் கூறினான் (புற. 73:14). போர்க்களத்தில் நெடுவேல் பாய்ந்து குருதி சோரச் சாய்ந்த வீரனது மார் பினை, அவன் மனையோள் முயக்கிற்கு இடந்தராது பருந்துகள் மொய்த்தன (புற.288:9).பொருள்கடைக் கூட்டிய நெஞ்சினை நோக்கித் தலைவன், 'நெஞ்சே, தலைவியின் தோளிற் கிடந்து யாம் எய்திய துயிலி<noinclude></noinclude> 0ampn9pivuefis9hv8gnoskqkrvawb7 250 666100 1983602 2026-10-26T10:21:22Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முயங்கியவர் னின்றும் விழிக்குந்தோறும், அவளோடு மெய்புகு வதைகொத்த கைவிரும்பும் முயக்கினும் மிகுதியான சிறப்பு நின்னால் விரும்பப்படுகின்ற பொருளிடத்தில் யான் கண்டிலேன்' என்று கூறினாள் (அக.379;15). "யான் தலைவியொடு கொள்ளும் முயக்கிற்கு இடை யிலே உள்ள தடையாகிய, ஆரவாரம் செய்து புலி உலவுகின்ற சோலை எத்தனையென்று எண்ணுவேன்' என்று பொருள்முற்றி மீள்வான் தேர்ப்பாகனுக்கு உரைத்தான் (குறு. 237:7). பரத்தையிற்பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி 'ஐய, நின்னைப் பிரிதலால் விளங்கிய சுணங்கு அணியப் பெற்று, முன்பு நின் மார்பு உற்ற முயக்கிடையில் நெரிந்து சோர்கின்ற குழையை யுடையவள் எமது மறுகின்கண் சென்றனள்' என்று கூறிப் புலந்துரைத்தாள் (நற்.20:9). 'தோழி! நாம் நம் காதலரை நினைக்குந்தோறும் பல்லி சொல்கின்ற தாக லின், அரும்பொருட்காக அகன்ற தலைவர், முயக் கினை எதிர்நோக்கிக் கலன் அணிந்த நின் பணைத் தோளை இன்றுவந்து கூடுவார் போலத் தோன்றுகிறது' என்று கூறித் தோழி தலைவியை வற்புறுத்தினாள் (நற். 333:7). 'குன்றிறந்தோராகிய நம் தலைவர்க்கு, நம்மிடத்தே மெய்யொடு மெய்பொருந்தும்படி விரும் பிய கையால் அணைத்துக் கொள்ளும் முயக்கினும், பொருளே இனிமையுடையது' என்று தலைவி தோழி யிடம்இரங்கியுரைத்தாள் (ஐங். 337:2). தன் செவ்வி யான் அலராது கையினால் வலிய அலர்த்துதலின் முகையலர்ந்தாற்போல, தின்இனிதவ்லாத முயக்கு, எமக்கு குளிர்ந்த பனிக் காலத்து வைகறை போலத்துன் பமே தரும் என்று பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவ னிடம், காமக்கிழத்தி ஊடியுரைத்தாள் (கலி. 78:26). 2. புணர்ப்பு பொருந்துதல் : 'ஐவ, நீரில் தீயிட்ட கண்ணிபிறரிடத்தே சென்று சேராமல், காம நுகர்ச்சிக் குரிய விரும்பத்தகுந்ததோர் நல்லாளைச் சென்று கூடும்படி நிகழும் முயக்கிற்கு - புணர்ப்பிற்கு, அவளது இளமுலைகளும், அவள் பொருந்துதலுற்று ஆடிய புதுப்புனலும் அவளுக்குத் துணையாய் அமைந்தன' என்று இற்பரத்தை கூறினாள் (பரி.தி.2:43). முயங்கியவர் - தழுவப்பட்டவர் : பொய் வளனயஸ் கள் ஒலிக்கம்படி தன்னால் முயங்கியவர் - தழுவப் பட்டவர் -ஆகிய மகளிருடைய நலத்தையெல்லாம் நுகர்ந்தபின்னர்த் தலைவன் அவரை நினையாமல் துறந்து போதற்குக் காரணம்தான் யாது, எனத் தோழி, தலைவன் பரத்தமையை வாயிலார் கேட்பத் தலை மகட்குக் கூறினாள் (ஐங்.24:4). முயங்கியோய் - தழுவியோய் (MO) : "மாட்சிமை 177 முயல் யுடைய முலைகள் நெருங்க எம்மை முயங்கியோய்- தழுவியோய்' - என்று தலைவன், தலைவியை விளித்துக் கூறினான் (ஐங்.418:4). முயல் - சிறுவிலங்கு வகை : பாலில் பெய்து அட்டவர கின் சோற்றைத் தேனோடு கலந்து உண்டு, முயலினது சிறுவிலங்கினது - கொழுவிய சூட்டிறைச்சியைத் தின்ற என் சுற்றத்தோடுகூடிய, கொழுஞ்சோற்றை அருந்திய பாணர்க்கு நீங்காத செல்வம் முழுவதும் அடையுமாறு செய்தவன், சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், என்று ஆலத்தூர் கிழார் கூறி னார் (புற.34:11). 'பாண, புறவும், இதலும் பிடித்துச் சமைத்தற்குப் பொழுது மறைந்து இரவாயிற்றாதலால், எம்மிடத்துள்ள முயலினது சுட்ட கறியேயாயினும் உண்ணத்தருவேம்' என்று மறக்குடி மகளொருத்தியின் கூற்றாக ஆலங்குடி வங்கனார் கூறினார் (புற.319:8). சிறுவர்கள் வரகின் அரிகாலிடத்துள்ள எலியைப் பிடிப்பதற்கு வில்லெடுத்து ஆர்ப்பாராயின், அதனைக் கேட்டுக் குறிய முயல் கரிய மட்கலங்கள் உடைந்து கெட மன்றிற் பாய்ந்தோடும் (புற. 322:5). தாளி மரத் தின் அடியில் படர்ந்திருக்கும் முன்னைக் கொடியை முயல் வந்து கறிக்கும் முற்றத்தைக் கொண்டு சீறூர் விளங்கியது (புற.328:15). பெருஞ் செவியுடைய குறிய முயல் ஊருக்குள்ளே இருக்கும் குறும்புதலிடத்தே துள்ளி விளையாடும் (புற.333:3). புன்தலைச் சிறாஅர் மன்றத்திற் செய்யும் ஆரவாரத்திற்கு அஞ்சி, முயல் வைக்கோல் போருக்குள்ளே சென்று பதுங்கும் (புற. 334:2). குறுங்கோலால் எறியப் பட்ட நெடுஞ்செவி யுடைய குறிய முயல், ஆழ்ந்த நீர்நிலையிலுள்ள வாளை மீனையொப்பத் துள்ளித் தாவும் (புற.339:4). முல்லை நிலத்தில் வரகரிந்த அரிகாலில் வாழும் எலியை அலைக்கும் குறும்பூழ்ப் பறவையின் ஆர வாரத்தால் அவ்விடத்தே உறையும் முயல் அஞ்சி யோட, அதனால் இருப்பையின் பூக்கள் உதிரும் வள முடையது கரும்பனூர் (புற. 384:6).உழவர் முல்லை நிலத்தில் எருதுகளை மேயவிட்டு முயலின் குழைந்த சூட்டிறைச்சியோடு, வாளைமீன் அவியலைப் பழஞ் சோற்று உணவுடன் உண்டனர் (புற. 395:3). 'குறு முயலின் தசை விரவித் தந்த நெய்ச் சோற்றையும், பூந்தேறலாகிய கள்ளையும் அவை போல்வன பிறவற்றையும் வறுமையுற்று வருந்திய என் சுற்றத்தார் உவக்குமாறு கொடுத்தான் வாட்டாற்று எழினியாதன்' என்று மாங்குடி கிழார் பாடினார் (புற. 396:17). நெல்லிக் காயைக் கண்டாலொத்த விழி பொருந்திய கண்களை யும், கூரிய மயிரினையுமுடைய முயல், வரகின் பருத்த குருத்தினைத் தின்று, கொடிகளுள் புகுந்து கிடந்து, உறங்கி எழுந்த பின்னர்த் தன் துணையோடு போகி முன்றிலில் சிறிய சால்களிலுள்ள நீரைப் பருகும் (அக.<noinclude></noinclude> t4zffhdd9gvjf1c435zhe0w6msabs0o 250 666101 1983604 2026-10-26T10:21:57Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முயல்வார் 284:2). தாவித்தாவி முயலின் குட்டிகள் ஒடித்திரிகின்ற முல்லையம் புறவில், கவைத்த கதிர்களையுடைய வரகுப்பயிர் மிக்குடையதாய்ச் சீறூர் விளங்கியது (அக. 384:5). காட்டில் தங்குகின்ற இடையனது சீழ்க்கை ஒலிக்கு அஞ்சி, முயல் தேற்றமாகப் பெரும்புதருக் குள்ளே புகுந்து ஒளித்தற்கிடனான புன்புல வைப் பினைக்கொண்டது சீறூர் (அக.394:14). புற்றை வெட்டி ஈயலைத் தாழியிற் பெய்து கொண்டு, வளைதடியால் முயலை எறிந்து பற்றிய வேட்டுவன் அவற்றை மனை யகத்தே போட்டு மிகுதியாகப் பருகிய கள்ளின் மயக்கத் தால் செருக்குண்டு கிடந்தான் (நற்.59:3). முயலைப் பிடிக்க எழுந்த விரைந்த செலவும், சினமுடைய நாயின் நாவினை யொத்த சீறடிகளையுடையவள் தலைவி (நற். 252:10). புனங்காவலர் மாலைப்பொழுதிற் கைத் தடியை நிலத்தில் எறிதலால் உண்டான ஓசையைக் கேட்டு முல்லை நிலத்தின் குழியிற் பதுங்கிக்கிடந்த முயல் அஞ்சி இரியும் (ஐங்.421:2). 2.முயற்கறை, மதியிடத்துள்ள களங்கம் : மழை பெய்தல் ஒழிந்த வானின்கண் குறிய முயலாகிய - முயற் கறையாகிய - மறுவின்நிறம் விளங்க மதி நிறை வுற்றுக் கார்த்திகையைச் சேரும் இருள் அகன்ற இரவில் மூதூர்க்கண் விழவயர்வர் (அக.141:7). முயல்வார் - முயன்றவர் : 'தலைவ, தாம் பெறும் பயனைப் பாராது, அரசராக்கத்திற்கு முயன்ற அமைச் சரைச் செறும்பொழுது, நம் ஆக்கத்திற்கு முயல்வார் - முயன்றவர் - என்று ஒரு வரைவின்றிப் பழமை பாராது உயிரைக் கொள்ளும் அரைசினும் நிலையில்லாத செல் வத்தை அறிவுடையோர் நச்சுவார்க்ளோ' என்று தோழி தலைவனிடம் செலவழுங்கக் கூறினாள் (கலி.8:15). முயலுநர் - முயல்வார் : 'நமக்கென முயவாது, வலிய முயற்சியையுடைய பிறர்க்கென முயலுநர்- முயல்வார் உண்மையின் இவ்வுலகம் உளதாயிருக்கின்றது' என்று கடலுண் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி கூறினார் (புற.182:9). 'நம்மை அணங்கியவளாகிய தலைவி, முயலுநர் அம்முயற்சி முடிவுறாமைக்குக் காரணமான ஏறுதற்கரிய குவடுகளையுடைய பொதிய மலையைப் போன்று, நம்மால் பெறுதற்கரியள் ஆவாள்' என்று அல்லகுறிப்பட்ட தலைவன் தன் நெஞ்சிற்கு உரைத் தான் (அக.322:13). முயற்சி - ஆள்வினை : 'பகை வெல்லுதலைப் பெரிதும் விரும்பும் காதலர் மேற்கொண்ட, பகைவர் திறைதருவதற்குக் காரணமான போர் முயற்சி 178 முரசம் ஆள்வினை எமக்குப் பீர்க்கம்பூப் போன்ற பசலை யைத் தந்தது' என்று குறித்த பருவத்தில் தலைவன் வாராதவழித் தலைவி கூறினாள் (ஐங்.452:3). முயன்றவர் - முயற்சி செய்தவர் : தமக்கு முன்னே ஓர் உதவியைச் செய்து அவ்வுதவியில் முவன்தவர் - முயற்சி செய்தவர் - கேடெய்தியவிடத்தே பின்பு ஓர் உதவியை மீண்டு செய்யும் பீடுடையாளர்போல. ஆற்றின் நீரினையுண்ட மரங்கள் ஆற்றின் நீர் குறைந்த விடத்தே அந்த ஆறு அழகுபெறும்படி பலமலர்களைச் சொரிந்தன (கலி.34:4). முயன்றோர் - முயன்றவர் : மனவேட்கை அடங்கின தோற்றத்தையுடைய, செய்தற்கரிய தவத்தை முயன் றோர் - முயன்றவர் தம்முடம்பை இவ்வுலகில் ஒழித்து வீட்டுவக இன்பத்தை இனிதாகப் பெறுவர் (கலி.138:30). முயால் - முயலே (முயற்கறை) : 'மிக்கு எழுகின்ற கடல் சூழ்ந்த உலகமெல்லாம் பார்க்கும் நிலையில் திங்களினுள் விளங்கி இருந்த குறிய முயால் - முயலே என்று காமம் மீக்கூர்ந்த தலைவி திங்களை விளித்துக் கூறினாள் (கலி.144:18). முயிறு - முசிறு, ஒருவகை எறும்பு : வயலருகில் இருக்கின்ற பலாமரத்தின் இலைகளைக் கூடாக்கி முயிறுகள் - எறும்புகள் - முட்டையிட்டு உறைகின்ற அக்கூடுகளை, நாரை சென்று உரிஞ்சும் (நற்.180:1). ஊர்ப்பொதுநிலமாகிய பழனத்தில் படர்ந்த பாகத் கொடியில் முயிறுகள் மொய்த்தியற்றிய கூட்டினை, வயல் வரம்புகளில் மேய்கின்ற எருமை நெற்கதிரோடு ஒருசேரக் கெடுக்கும் (ஐங்.99:1). முரசம் - முரசு (ஒருவகைத் தோற்கருவி) : காவ லாகிய முரசம் - முரசு இழுமென முழங்கும் ஓசை யுடைத்தாய் முழங்க, ஆழி செலுத்திய ஈரமுடைய நெஞ்சினையும், வண்மையையுமுடைய பாண்டியர் மரபினன், பாண்டியன் கருங்கையொள்வாட் பெரும் பெயர் வழுதி (புற. 3:3). வஞ்சினம் கூறிய இரு வேந்தரையும் பொருது, அவருடைய, வாரால் பிணிப் புற்ற முரசத்தைக் கைக்கொண்டான், பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் (புற.25:7). 'கடிமரம் தடியும் ஓசை, தனது அரண் மனைக்கண் சென்றொலிப்ப அவ்விடத்து மானமின்றி இனிதிருந்த வேந்தனுடன் இவ்விடத்து முரசம் ஒலிப் பப் பொருதாய் என்பது கேட்டார் நாணும் தகுதியை உடைத்து, ஆதலால் அப்போர் தவிரத் தக்கது.' என்று<noinclude></noinclude> mh6kk55nxcvojf13slmbk3e9kfn3ia5 250 666102 1983605 2026-10-26T10:22:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரசம் கருவூர் முற்றியிருந்த சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனை ஆலத்தூர்கிழார் பாடினார் (புற.36:12). குருதிப் பலிகொள்ளும் விருப்பத்தையுடைய உட்குப் பொருந்திய முரசம் நீராடிவருவதன் முன்னே, பூவையுடைய கட்டிலின் கண் அது முரசு கட்டில் என்ப தறியாது உறங்கினார் மோசிகீரனார் (புற.50:6). பொதி யத்துச் சந்தனமும், ஆழ்கடல் முத்துமென இவற்றை, ஒலிக்கும் குரலையுடைய முரசம் மூன்றுடன் ஆளும் தமிழ் பொருந்திய மதுரையில் ஆட்சி நடத்தும் செங் கோல் வேந்தன், பாண்டியன் வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதி (புற. 58:12). 'சோழன் வேற்பஃற டக்கைப் பெருவிறற் கிள்ளியும், சேரன் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதனும் பொருது வீழ்ந்த களத்தில், வாராற் பிணிக்கப்பட்டு, மயிர் சீவாது போர்க்கப்பட்ட கண்ணையுடைய முரசங்கள் முழக்குவோர்படுதலான் இருந்தும் ஒலியின்றிக் கெட்டன' என்று பரணர் பாடி னார் (புற.63:7). 'புன்சொல் கூறிய சினம் பொருந்திய வேந்தரைப் போரிற் சிதையத் தாக்கி, முரசமொடு அவரைக் கைக்கொண்டிலேனாயின், எனது குடைநிழ லில் வாழ்வோர் கொடியன் எம் வேந்தன் என்று கண்ணீர் பரப்பிக் குடி பழிதூற்றும் கொடுங்கோலுடைய யேனாகுக' என்று பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் வஞ்சினம் கூறினான் (புற.72:8).பொருது புண்பட்டு நின்றோனாகிய அதிய மானை நோக்கி ஒளவையார், 'நின்னோடு எதிர்ந்தோர் பட்டனராகலின், பிணிப்பையுடைய முரசம் முழங்கச் சென்று போரை வெல்லுதல் இனி எங்கேயுளது' என்று வினவினார் (புற.93:1), தன்னோடு மாறுபட்டோரது வலித்துப் பிணிக்கப்பட்ட முரசத்தொடு, அவர்நாடு பலவற்றையும் கொண்ட பாண்டிய மறவன், நாலை கிழவன் நாகன் (புற. 179:4). 'பரிசில் நீட்டித்த சோழன் குராப்பள்ளித்துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவனிடம், "இடி முழங்கினாற்போன்ற அஞ்சத்தக்க முரசமொடு போரில் மேம்படும் பெற்றியையுடையர் எனக் கருதி அரசரது வெண்கொற்றக்குடை நிழற்றும் செல்வத்தை மதித்தல் இல்லேம்" என்று கோனாட்டு எறிச்சலூர் மாடலன் மதுரைக்குமரனார் கூறினார் (புற. 197:5). திண்ணிய வாராற் பிணிக்கப்பட்டகண் கிழிந்து உருளச் சேரமான் யானைக்கட்சேஎய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும் பொறை மேலோர் உலகத்தை அடைந்தான் (புற. 229:19). 'ஆய் வருகின்றான் என்று இந்திரனது கோயி லுள் போர்த்தலுற்ற முரசம் முழங்க, விசும்பில் ஓசை தோன்றிற்று' என்று அவனது மறைவிற்கு இரங்கி ஏணிச்சேரி முடமோசியார் கூறினார் (புற.241:4).தம் முள்பொருத ஏறு இரண்டினுள், வெற்றிபெற்ற ஏற்றின் தோலை மயிர் சீவாது போர்த்த, திண்ணிய பிணிப்பை யுடைய முரசம் போர்க்களத்தின் நடுவிடத்தே முழங் கிற்று (புற.288:4). பலியூட்டப்பெற்ற முரசம் பாசறைக் 179 முரசம் கண் ஒலிப்பத் தானை வீரர், கூற்றுவனைப்போல விளக்குதற்கரிய வலியுடன் பசைவரைத் தாக்கினர் (புற. 362:3). குறுந்தடியால் அடிக்கப்பட்ட முழக்கத்தை யுடைய முரசம் வீரர் இடத்தே சென்று, அரசாணை என்ற ஒரு குறிப்பே தோன்ற இடிமுழங்குவது போல முழங்கிற்று (புற. 366:1). மழையுடைய மேகத்தின் முழக்கம்போல முரசம் முழங்கப் பெருந்தானையால் கொங்குநாட்ட வரைப் புறந்தந்தோடச் செய்த கொற்ற வேந்தன், சோழன் குராப்பள்ளித்துஞ்சிய கிள்ளிவள வன் (புற.373:1).பெரும, முழங்குதற்குரிய முரசமும், வலம் புரியும் ஆர்ப்ப இரவுப்பொழுது கழிந்து காலைப் பொழுது தோன்றி எஞ்சி நின்ற இருளைப் போக்கும் காவலையுடைய பாசறையில், வைகறையில் எழு கின்ற ஒலிகளைக் கேட்டுத் துயில் எழுவாயாக' என்று சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனைத் தாயங்கண்ணனார் பாடினார் (புற. 397:5). நீராட்டப் பெற்ற முரசத்தின் கண்ணிற் குருதி பூரி, இயவர் கடிப்புக் கொண்டு தோள் ஒச்ச, படைவீரருடன் இமய வரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் போர் வினையிடத்தே விரும்புதலையுடையனாயிருந்தான் (பதி.19:7). தோல் போர்ப்புற்ற முரசம் முழங்க, ஆரவாரம் மிக்குச் சென்று, பகைவர் திறையாகத் தரும் நன்கலங்களைப் பேணிக் கொணரும் மண்பட்ட மார்பையுடையவன், பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன் (பதி. 21:18). மோகூர் மன்னனான பழையன் என்பானது முரசத் தைக் கைப்பற்றி, அவன் மேம்பாட்டைக் கூறும் மொழியைக் குறையச் செய்து, காவல் மரமாகிய வேம் பினைத் தடிந்தான், கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டு வன் (பதி. 44:24). ஒலிக்கின்ற கண்ணுடைய முரசம் போர்க்களத்தின் நடுவே ஒலிப்ப, நாட்டின் வளன் அழியவும், வாழுநர் பலர் இறப்பவும், காவல் மரமான வேம்பினை வெட்டிய வெற்றியுடையவன் குட்டுவன் (பதி. 49:14). முரசம் பாசறை நடுவே முழங்கி படை வீரரை ஏவ, வலக்கையில் தண்டேந்தி அவ்விளைய ரோடு எழுகின்ற பகைவேந்தருடைய யானைப் படையைக் கண்டால் நில்லாது அதன்மேல் செல்கின்ற தானையையுடைய இறைகிழவோன், ஆடு கோட்பாட் டுச் சேரலாதன் (பதி. 54:13). வெற்றியுண்டாதற்குக் காரணமான முரசம் ஒலிப்ப, வாளை உயர வீசி, உழிஞைப் பூவைச் சூடிப் போர்க்களத்தில் ஆடும் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் கூத்தரது முழலின் முன்னர் ஆடுதலை வல்லவன் அல்லன் (பதி. 56:4). இடியினைப் போன்ற முரசத்தோடு வஞ்சினங் கூறிப் பகைவரது போர்கெடும்படி அழித்துக் கொன்று புறம் பெற்றான், செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் (பதி.66:4). பாசறையின் நடுவே காற்றாகிய குறுந்தடி அடிக்க, கடல் ஒலித்தாற்போல, மிக்க ஒலிக்கின்ற ஓசையை யுடைய முரசம், விசும்பினிடத்தே அதிரும்படி முழங்<noinclude></noinclude> 7msp1p36ujz9k7lrk29vpulrbaibedu 250 666103 1983606 2026-10-26T10:22:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரசம் கிற்று (பதி.68:3). கடல்போலப் பரந்த தானையிடத்தே கடிய குரலையுடைய முரசம், காற்றுப் பொருந்திய கடலைப்போலக் கடுமையுடையதாய் முழங்கிற்று (பதி. 69:3). குறுந்தடியால் அடிக்கப் பெற்ற வெற்றி முரசம் கார்காலத்து மேகதைப்போல மிக்கு ஒலித்தது (பதி. 80:3). எடுத்தெறிதலை ஏவிய குறுந்தடியின் புடைத்தலால் ஒலிக்கும் முரசத்தின் அடிக்குமிடம் அதிர்ந்தாற்போலக் கார்காலத்து மேகம் முழக்கத்தைச் செய்தது (பதி.84:2). உருமேறு உடன்று சிலைத்தலின் விசும்பிடம் அதிர்ந்தாற்போல, கடிய குரலையுடைய முரசம் முழங்க, அதன்அடிக்குமிடம் அதிரும் (பதி. இருங்கண். 5). கண்ணமைந்த முரசம் ஒலிப்பதால் எழும் ஓசை மாதிரங்களிற் சென்று கல்லென ஒலித்தது (பதி. இல. 8). வலியைத் தன்னிடத்தே கொண்ட உருமேற்றின் இடிப்புப்போலும் ஓசையையுடையது முரசம் (முரு. 121). பாய் விரிக்கப்பட்டு, இனிய ஓசையுடைய முரசம் முழங்கப்பொன் மிகுதற்குக் காரணமான சிறந்த பண்டங்களைக் கொணர்ந்து இறக்குதலைச் செய்யும் மரக்கலங்கள் நிற்கின்ற சாலியூரைக் கைக்கொண்ட வெற்றி வேந்தன், பாண்டி யன் நெடுஞ்செழியன் (மது. 80). பாண்டியன் நெடுஞ் செழியன் தம்மை வழிபடாதோருடைய நாடுகளைப் பணித்துத் திறை கொள்ளும் பொருட்டு அரண்களை யுடைய பாசறைக்கண் முரசம் நாட்காலத்தே ஒலிப்பத் தங்கியிருந்தான் (மது. 232). போர்வன்மையுடைய வேந்தரை, அவர் கொணர்ந்த முரசம் இடைநிலத்தே கிடப்ப, அவருடைய இகல் அகற்றி ஓடச்செய்தலான் அவர்தம் புறக்கொடையைக் கண்டவன் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் (மது. 349). முரசம், கொல்லும் தொழிலையுடைய ஏற்றினது தோலை மயில் சீவாமல் போர்த்த கண்ணைக்கொண்டு விளங்கும் (மது. 733). பேயின் கண்ணெயொத்து முழங்குகின்ற காவலை யுடைய முரசம், பாசறையிடத்தே அதிர்வனவாய் முழங்கப் பகைப்புலம் கெடும்படி சென்றான், சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தான் (பட். 236). யானைமணி யோசையும், அம்பு தைத்தலால் எழும் ஓசையும், முழங்கும் ஓசையினையுடைய முரசத்துடன் சேர்ந்து ஒலிக்கும் நள்ளிரவில், யாம் வேந்தனது பாசறையில் உள்ளேம்' என்று பருவங்கண்டு தலைவன் கூறினான் (அக.24:15). பாண்டிய நெடுஞ்செழியன் கடற்பறந் தலையில், சோழ, சேர அரசர்களின் தானைகளைக் கலங்கும்படி தாக்கி, அவரது முரசம் ஒழிந்துகிடக்க, அவர்கள் புறங்கொடுத்தோடுதலைக் கண்டான் (அக. 116:17). கரிகால் வளவன், வெண்ணிவாயிலில் வேளிர் பதினொருவருடன் இருபெருவேந்தரும் நிலைகெட, மிக்க ஓசையையுடைய முரசம் போர்க்களத்தில் ஒழிந்து கிடக்க, அவர்தம் வலிமையைக் கெடுத்தான் (அக. 246:11). பொதியிலில் இன்னிசை முரசம் குறுந்தடியால் 180 முரசு அடிக்கப் பெற்று ஒலிக்கக் கோசர் என்பார் பகைவரது போர்முனையை அழித்த காலத்தே மோகூர் மன்னன் பணிந்து வாராதிருந்தாள் (அக.251:9). 'புலியொடு போரிட்டுப் புறங்கொடாது வென்ற ஏற்றின் தோலைப் போர்த்துக் கட்டிய வென்றி கொள்ளுதற்குக் காரண மான முரசம் இழுமென முழங்கப் பகைவரை வென்று திறை கொண்டனம்' என்று வினைமுற்றிய தலைவன், பாகனிடம் உரைத்தான் (அக.334:2). 'இடியோசை போன்று முழங்கும் முரசம் போர்க்களத்திற் சென்று முழங்கும்படி, வேந்தனும் பகைவரை வென்று தனது கொடியை உயர்த்தினான்' என்று வினைமுற்றிய தலை வனுக்கு, உழையர் கூறினர் (அக. 354:2). 'நாட்காலை யில் முழங்கும் குரலையுடைய முரசம் ஒலிப்பக் கடுஞ்சின வேந்தன் வினைமுடிவினை எண்ணாது, மேலும் போர்த்தொழிவை எதிர்ந்து நின்றனன்' என்று ஆற்றானாய தலைவன் கூறினான் (ஐங். 448:1). அரச னது எறிகின்ற முரசம் இவ்வுலகத்திற்குக் காவலென்று கூறும்படியாக ஒலித்தது (கலி. 99:14). முரசு காண்க. முரசினாய் - முரசினையுடையாய் (வினி) : அகன்ற உலகில் எவ்விடத்துள்ளோரும் வணங்கிப் புகழும் இரங்குகின்ற ஓசையினையுடைய முரசினாய் முரசினையுடையாய் - என்று மன்னவனைச் சான்றோர் விளித்துக் கூறினர் (கலி. 100:6). முரசினான் - முரசினையுடையவன் : முழங்கும் முரசினான் - முரசினையுடையவன் - ஆகிய முருக வேளின் பரங்குன்றத்தில் முகில் முழக்கம் உண்டாய விடத்து, மயில்கள் ஆலவட்டம் போலத் தம்மிரு சிறகையும் விரித்தாடின (பரி. 21:38). முரசினோன் - முரசினையுடையவள் : போர்க்களத் தில் பகைவரை வென்று முழங்கும் விறல்படைத்த முரசினோன் - முரசினையுடையவன் -ஆகிய செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், 'என் சிறுமை கண்டு இகழாது, தன் பெருமையின் தகுதிநோக்கிக் களிறும், மாவும், நிரையும், பிறவும் நல்கினான்' என்று குண்டுகட்பாலி யாதன் சிறப்பித்துப் பாடினார் (புற. 387:19). முரசு -முரசம் : பாம்பின் தலை நடுங்கும்படி இடி யென்று கருதுமாறு முழங்கும் முரசினை - முரசத்தை - உடையவன் யானைக்கட்சேஎய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும் பொறை (புற.17:39). பாண்டியன் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் வேலை ஏந்தி, வேந்து படப்போரைக் கலக்கிப் புகழ்பரக்க அவர் முரசைக் கொண்டு, களவேள்வி வேட்டனன் (புற. 26:7). 'கோயில் முற்றத்தே இனிதாக முரசு ஒலிப்பத்<noinclude></noinclude> 3mrvp3njrryu2dok7rdpq8o53qfc9xl 250 666104 1983607 2026-10-26T10:23:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரசு தீயோரை ஒறுத்தலும் செவ்வியோரைக் காத்தலும் ஆகிய இடையறாத முறைமையால் நாளும் சோம்பல் இன்றி இருப்பாயாக' என்று சோழன் நலங்கிள்ளியை, உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார் வாழ்த்தினார் (புற. 29:8). 'தமிழ்நாட்டிற்கு உரியராகிய முரசு முழங்கும் தானையினையுடைய மூவேந்தருள்ளும் அரசு என்று சிறப்பிக்கப்படுவது, சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனின் அரசேயாகும்' என்று வெள்ளைக் குடிநாகனார் சிறப்பித்துரைத்தார் (புற. 35:4).வென்றி முரசினையும், தப்பாத வாளினையுமுடைய சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமா வளவனது வெண்கொற்றக்குடையை ஒக்குமெனக் கருதி உவா நாளின் மதியை விறலியும்பாணரும் கரத்திடைக் கண்டு தொழுதனர் (புற. 60:10). மெல்ல வந்து, என் அடியைப் பொருந்தி ஈயென இரக்குவாராயின், அவர்க் குச் சீர்மையுடைய முரசு பொருந்திய பழையதாய் வருகின்ற உரிமையுடைய எனது அரசையும், இனிய உயிரையும் கொடுத்தல் எளிது' என்று சோழன் நலங் கிள்ளி தன் வஞ்சின மொழியிடை கூறினான் (புற. 73:3). விசும்புறவோங்கிய வெண் குடையினையும், முரசினையுமுடைய ஆரசாட்சியைப் பொருந்திய செல்வத்தை விழுமியோன் பெறுவ னாயின், அவனுக்கு அது தக்கையைப் போலப் பெரிதும் நொய் தாகும் பெறுவனாயின் என்று நலங்கிள்ளி கூறினாள் (புற. 75:12). அதியமான் நெடுமானஞ்சி, போரை விரும்பி ஒலிக்கும் ஓசை பொருந்திய முரசினை உடைய ஏழரசரோடு பகைத்து மேற்சென்று போரில் வென்று தன் ஆற்றலைத் தோற்றுவித்தான் (புற. 99:9). 'பாரியது பறம்பினை, பெருமை கொண்ட முரசினை உடைய மூவேந்தர் சூழ்ந்தாலும் வென்றிகொள்ளல் அரிது' என்று கபிலர் கூறினார் (புற.109:2). 'இற்றைத் திங்களில் இவ்வெண்ணிலவில் வென்றெறி முரசினை யுடைய வேந்தர் எம்முடைய மலையையும் கவர்ந்து கொண்டார்; யாம் எம் தந்தையையும் இழந்தேம்' என்று பாரிமகளிர் தம் தந்தை இறந்தபின் கையற்றுப் பாடினர் (புற.112:4). பாம்பை எறியும் இடியேறு போல முரசு முழங்கப் போர்க்களத்தில் யானையுடன் வேந்தர் களும் பட்டொழியுமாறு போர் செய்து வெற்றி கொண்ட பெண்ணையாற்றுப் பக்கத்தையுடைய நாடு கிழவோன்,மலையமான் திருமுடிக்காரி (புற.126:19). ஒலிக்கும் முரசினையும், இனம் அமைந்த யானையை யுமுடைய வென்றி பொருந்திய மூவேந்தரை இன்ன மும் யான் ஒருவனே பாடும் அவாவையறியேன்; நீதான் யான் முன்னே தொடங்கி அறியுமவனாவாய், என்று நாஞ்சில் வள்ளுவனை, ஒருசிறைப் பெரியனார் பாடினார் (புற.137:1). கடிப்பு அறையப்பட்ட முரசு போல் ஒலிக்கும் அருவியுடைய மலைக்கண்ணமைந்த சீனூரின் வாயிலில் தோன்றிப் பேகனையும் அவனது 181 முரசு மலையையும் கபிலர் வாழ்த்திப் பாடினார் (புற.143:9). முரசு கடிப்பு அறையவும், வெள்ளிய சங்கு முழங்க வும், பறம்பிற்கு வேந்தனாகிய பாரி பிற வேந்தருடன் பொருதான் (புற.158:1). 'நாட்காலையில் முரசு முழங்கும் இடனுடைத்தாய எல்லையின்கண், நினது தான்நிழலில் வாழ்வார் நன்கம் மிகுப்ப, வாளார் செய்யும் போரின்கண் உழக்கப்பட்ட நினது தானை யைப் பலபடப் புகழ்வேம்' என்று குமணனைப் பெருஞ்சித்திரனார் பாடினார் (புற.161:29). முரசு முழங்கும் முற்றமொடுகரையைப் பொருது முழங்கும் காவிரியையுடைய சோழ நாட்டினது துயரம் கெட, முள்ளூர் மலையுச்சியில் சோழனது வெண்குடையைத் தோற்றுவித்து அக்குடையை நிலைபெறுவித்த புகழ் மேம்படுநன்,மலையமான் சோழியவேனாதி திருக் கண்ணன் ஆவான் (புற. 174:7). இடியேறு எறியும் ஓசை போல முரசு கிளர்ந்தொலிக்கும் படையுடன் மேற் சென்று வேந்தர் படுமாறு எதிர்நின்று கொல்லும் புகழ் அமைந்த தலைவன், சேரமான் குடக்கோச் சேரல் இரும்பொறை (புற. 211:5). 'வீரபானத்தை விரும்பு வோனாகிய வெளிமான் துஞ்சியதால், தொகுதி கொண்ட முரசங்களும் கண்கிழிந்தன; யானைகளும் மருப்பிழந்தன', என்று பெருஞ்சித்திரனார் கையற்றுப் பாடினார் (புற.238:8).ஒலிக்கும் முரசினையும், இனமமைந்த யானையினையும் ஆழியினையுமுடைய அரசர்களும், போர்புரிந்து வாள் மேல் வீழ்ந்து கிடந்த ஆண்மையோன் திறத்தை விரும்புவர் (புற.270:2). 'பாசறையிலுள்ள பல்சான்றீரே, முரசு முழங்கும் தானையையுடைய நும் வேந்தனையும், நும்முடைய களிறுகளையும் நன்கு பாதுகாப்பீராக' என்று வீரரை நோக்கி ஆவூர் மூலங்கிழார் உரைத்தார் (புற. 301:5). ஒற்றர் கூறும் உரை கேட்டு, வெற்றியுண்டாக்கும் முரசினையும், வெல்லும் போரையுமுடைய வேந்த னது பாசறையில் உள்ளார், 'அமர் செய்து நாளை என் தமையனைக் கொன்றவனையும், அவன் தம்பியையும் கொல்வேன் என்று அத்தலைவன் கூறிய வஞ்சினம் இரண்டாகாது' என அஞ்சி நடுங்கினர் (புற.304:9). இளமகளது மார்பில் சுணங்கு தோன்றிப் பரந்தனவாக லின், மேகத்தின் இடிபோல முழங்கும் முரசினை யுடைய வேந்தர், நெடுநிலையுடைய வாயிலிற் சுற்றித் திரிந்தனர் (புற. 350:4). இளமகளின் பெண்மை நலத்தை, அவள் தந்தை மணஞ் செய்து தாராதொழி யின் வென்றெறி முரசினையுடைய வேந்தர் வறிதே மீள்வாரல்லர் (புற. 351:5). போர்க்களத்திற் குறுந்தடி யால் அடிக்கப்படுகின்ற குருதிப்பலி ஊட்டப்பெற்ற முரசு, மழை முழக்கம்போல முழங்கியது (புற.369:5). பகைவரை ஏறட்டுச் சென்று, ஒலிக்கின்ற முரசு முழங் கும் பாசறையிடத்தே தங்கி, வில்லேர் உழவாகிய போரினைச் செய்யும் நின்னுடைய நல்ல புகழை<noinclude></noinclude> c1gn8c258li7wmckq97ncuhn1yhapaf 250 666105 1983608 2026-10-26T10:24:07Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரசு நினைந்து களிறாகிய பரிசில் பெறும் பொருட்டு வந்தேன்' என்று தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டிய நெடுஞ்செழியனிடம் கல்லாடனார்கூறினார் (புற. 371:12). மணி விளங்கும் முன்றிலையுடைய பாண்டியன் வழித்தோன்றல், பிணிக்கப்பட்ட முரசு முழங்கும் தானையையுடைய வழுதியாவான் (புற. 388:14). ஒலிக்கின்ற முரசினையும், செய்யப்பட்ட தேரினையுமுடைய ஏனாதி திருக்குட்டுவன் தந்தையது வஞ்சிப் போர்த்திறத்தைத் தடாரியிசைத்துக்கிளைஞன் பாடக் குட்டுவன் மனம் நிறைந்த உவகையோடு வெஞ் சின வேழத்தை நல்கினான் (புற.394:8). அரிமான் வழங்கும் சாரலில், பிற விலங்குகளின் தொகுதி நெஞ்சு நடுக்குற்று ஒடுங்கி உறைவது போல, முரசு முழங்கும் அரண்மனைக்குள் இருக்கும் நாற்றிசை வேந்தரும் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனின் வீரத்தால் வரும் புகழைக்கேட்டு நெஞ்சு நடுக்குற்றுக் கண்ணுறங்கா திருப்பர் (பதி. 12:7). வெற்றியும், கொடையும் தெரிவிக் கும் முரசு முழங்கும் வீரர்களுக்கு வேந்தனாக இருப்ப வன் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் (பதி.15:20). உறிஞ்சேரலாதன் நிலைபெற்ற பெரும்புகழையும், குற்றமில்லாத வாய்மொழியையும், இனிய ஓசை யுடைய முரசினையும் உடையவன் (பதி. ப.2:2). இடி போல முழங்கும் முரசோடு, கொடி அசைய குதிரை பறந்தோடப் பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன் நெடுந்தேரைச் செலுத்திய பகைவருடைய நாடுகள், பாழிடங்களாக நிலைபெற்றன (பதி. 25:10). போரில் பகைவரைச் சிதைத்து, மேலும் போரை விரும்பும் வீரர்க்குப் பெருஞ்சோறளித்தற் பொருட்டுப் பல் யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனது முரசு முழங்கியது (பதி. 30:44).வறுமையால் தளர்ந்த குடிகளைப் பண்டு போல நிலை நிறத்திப் பகைவரை வென்று களத்தில் அவரிட்ட முரசைக் கைக்கொண்டான், களங்காய்க் கண்ணிநார்முடிச்சேரல் (பதி.31:13). விசும் பிடத்தே இடிக்கும் இடியைப் போல முழங்கும் முரசினை யுடைய வெள்ளம் போன்ற படை, போர் செய்தலைக் கருதினால், போரையேற்ற பகை அரசர் தம் கருத் தழிந்து நார்முடிச் சேரலைவிட்டு நீங்குவர் (பதி. 33:10). குறந்தடியால் அடிக்கப்படுகின்ற இனிய இசையுடைய முரசு முழங்கத் தோளிற் புண்பட்ட வீரர், போரின் முன் னணியில் நிற்பர் (பதி. 40:3). தாம் கூறிய வஞ்சினத் தைத் தப்பாது முடித்த ஒன்றாகிய மொழியினை உடைய வீரர், முழங்குகின்ற பெரும்போரிடத்தில், எதிர்த்த வேந்தர் பட்டொழியுமாறு பொருது வென்ற னர் (பதி. 41:19). கடல்பிறக்கோட்டிய சேரன் செங்குட் டுவன் இமயம் குமரி என்னும் அவற்றின் இடையிலே உள்ள நிலத்தில் வாழும் அரசரது, முரசுடைய பெரும் போர் கெடும்படி வெற்றி ஆரவாரம் எழ, அவர் களுடைய புகழமைந்த நாட்டை அடைந்து அவற்றின் 182 முரசு பழைய நலத்தைக் கெடுத்தழித்தான் (பதி. 43:9). பழையனது காவல் மரமாகிய வேம்பினை அடியோடு வெட்டி வீழ்த்தி, முரசு செய்வதற்கு அதனைச் சிறு துண்டுகளாகச் செய்து களிறு பல பூட்டிய வண்டியில் ஏற்றிச் செலுத்தியவன், கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட் டுவன் (பதி.44:16). முரசினையுடைய பழையதாய் வருகின்ற உரிமையுற்று வரும் பகையரசர் பலரை வென்ற, கடல் சூழ்ந்த உலகத்தை இனிமையாக ஆட்சி புரிந்து, இறந்த மன்னரைக் கவித்த தாழிகளையும், வன்னிமரம் நிற்கும் மன்றத்தையும் கொண்டு இடுகாடு விளங்கியது (பதி. 44:20). வெற்றியுண்டாதற்குக் காரணமான முரசினையும், தப்பாத வாட்படையால் பெறும் வெற்றியினையும் உடைய வேந்தர் பலர் உலகத்தில் உள்ளார் (பதி. 64:1). பகை மன்னர் தம்மிற் கூடிநின்று பொரும் போர்நிலையை அழித்து முரசு கடிப்பு அறைந்து முழங்க, அரிய போர்த்துறை பல வற்றையும் முற்ற முடித்தவன், பெருஞ்சேரல் இரும் பொறை (பதி.76:3). பெருஞ்சேரல் இரும்பொறையின் குன்று, வெற்றியிடத்து முழங்கும் முரசு போல முழக்க முடையதாய், மலையினின்றும் கீழே விழும் வெள் ளிய அருவிகளையுடையது (பதி. 78:1). பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை தனது செங்கோலின்கீழ் பணிந்து வாராத வெல்போர் வேந்தரது முரசின் கண்ணைக் கிழித்துப் பட்டத்து யானை கதறும்படி, அதன் கொம்பை வெட்டினான் (பதி. 79:12). பல்வேற்படை களையுடைய அதிகமானோடு, இருபெருவேந்தரை யும் ஒருசேர வென்று, அவர்தம் முரசும், குடையும் கலனும் கொண்டான், பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை (பதி. ப. 8:6). போரில் மேம்பட்டு இடியைப்போல முழங்கும் முரசினையும், யானைகளையும் உடைய இறைமைத் தன்மையுடையோன், இளஞ்சேரல் இரும்பொறை (பதி. 90:56). நிலைபெற்ற உயிர்களைக் காப்பாற்றிய குற்றம் இல்லாத செங்கோலையும், இனிய ஓசையுடைய முரசினையும் கொண்ட இளஞ் சேரல் இரும்பொறையைப் பெருங்குன்றூர்கிழார் பத்துப் பாடல்களிற் சிறப்பித்துள்ளார் (பதி. ப.9:17). சேர, சோழ, பாண்டியர் மூவரும் பெருமை பொருந்திய செல்வத்தையும் முரசுமுழங்கு தானையையும் கொண்டு விளங்கினர் (பொரு. 54). முரசு முழங்கு தானை மூவருக்கும் மேம்பட்ட சிறப்பினையும் செங்கோலினையுமுடையவன் தொண்டைமான் இளந் திரையான் என்று கடியலூர் உருத்திரங்கண்ணனார் சிறப்பித்தார் (பெரு. 33). பகை அரசர் இருந்து நடுங்கு தற்குக் காரணமான, வெற்றிக்களிப்புத் தோன்ற முரசு முழங்கும் பாசறையில் இனிதே துயில்கின்றவனாகிய தலைவனுடைய வருகையைக் காணாது தனிமையால் தலைவி வருந்தினாள் (முல். 79). தலையாலங்கானம் என்ற ஊரில் சேரன், சோழன் ஆகிய இருபெருவேந்<noinclude></noinclude> 3rvynnvf3brb7vt8kyona3na2ptq4if 250 666106 1983609 2026-10-26T10:24:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரசு தரும், குறுநிலமன்னர் ஐவரும் படும்படி போரில் வென்று, அவர் முரசைக் கைக்கொண்டு களவேள்வி வேட்டனன், பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் (மது. 129). மதுரை மாநகரத்தே ஒலிக்கின்ற பள்ளியெழுச்சி முரசு முழங்க, ஏறுகள் தம்முள் மாறுபட்டு முழங்க, இரவுத் தலை பெயர்ந்து, எல்லா உயிர்க்கும் பாதுகாவலாகிய விடியற்காலம் வந்துற்றது (மது. 672). கடல்நீரை குறை யுண்டாம்படி முகந்து, முரசு முழங்கினாற்போன்ற இனிய குரலை உடைய உருமேற்றோடே நிரைத்துச் செல்லும் முகில், இனிய ஓசை பொருத்திய முரசினை யுடைய முருகன், அசுரரைக் கொல்ல எடுத்த வேல் போல மின்னி, மலை மேல் பெய்தது (குறி. 49:51). மகளிர் பாடும் இசை யோடு பொருந்தக் குழல் அகவ, யாழ் முரல, முழவு அதிர, முரசு ஒலிப்ப எடுத்த திரு நாள் நீங்காத அகன்ற அங்காடித் தெருவினையுடையது, காவிரிப்பூம்பட்டினம் (பட். 157). பாண்டியன் நெடுஞ் செழியன், தலையாலங்கானம் என்ற ஊரில் ஏழு அரசரது வெற்றி சாய்ந்தொழிய, ஒரு பகலிலே அவர்தம் முரசொடு வெண்குடைகளைக் கைப்பற்றினான் (அக. 36:21). வலம்படு முரசினையுடைய சேரலாதன் என் னும் அரசன், கடற்பகைவர்களைப் புறக்கிடச் செய்து, அவர் காவன்மரமாகிய கடம்பினைத் தடிந்தான் (அக. 127:3). சோழர் பகைவரை வென்று எறியும் முரசினை யும், போர் வென்றியையும் உடையவராகவிளங்கினர் (அக.137:5). நெல்லின் இளங்கதிர் முரசுடைச் செல்வ ரது குதிரையின் சூட்டிடத்து, இணைத்துத் தைத்த கவரியை நிமிர்த்து வைத்தாலொத்த சிவந்த அரிகளைக் கொண்டிருந்தது (அக. 156:1). எழிலி, பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் தலையாலங்கானத்துப் போரில் வென்று உயர்த்திய வேல்போல மின்னி, முரசெனக் கூடிய இடியினை விசும்பிடத்தே தோற்றுவித்து, மழையை இறங்கிப் பெய்தது (அக.175:12). கடல்நீரை முகந்த கொண்மூ, விசும்பிடத்தே வலமாக எழுந்து தோல் போர்ப்புற்ற முரசு போல முழங்கிற்று (அக. 188:3). தப்பாத வாளினையும் தமிழ்நாடு முழுதையும் அகப்படுத்தி ஒலிக்கும் புகழமைந்த முரசினையும் உடையவன், வழுதுணைத் தழும்பன் (அக. 227:14). 'பக்க மலைகள் மறைந்துபோகும்படி கால் இறங்கி, இனிய ஓசையையுடைய முரசு போல முழங்கிப் பாண் டியனது வேல்போல மின்னி, மழை பரவிற்று' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 312:10). வெற்றி கொள்ளும் இயல்பினையுடைய முரசினையும், பகை வரைக் கொல்லுகின்ற போர்வன்மையையும் உடை யவன் பாண்டியன் (அக. 335:10). மூதூரின் சேரியில் வாழும் அம்பல் மகளிர் சேரலாதன் கடற்பகைவர் களை ஓட்டி, அவரது காவல் மரமாகிய கடம்பினை அறுத்து, அதனாற் செய்த பண்ணுக்கியைந்த முரசின் கண் முழங்கினாற்போலக், கவ்வை தூற்றினர் (அக. 183 ய முரசு 347:5). 'முகிலே, இருள் கெடும்படி மின்னி, குறந்தடி யால் அடிக்கப்பெறும் முரசைப்போல முழங்கிப் பன்முறை இடித்து, மழையைப் பெய்து வாழ்வாயாக' என்று வினைமுற்றிப் புகுந்த தலைவன், தலைவி யோடு உடனிருந்து கூறினான் (குறு. 270:3). ஞாழல் மர வேரின்கண் அமைந்த, வளையிடத்திலுள்ள நண்டின் சிறுமனை சிதையும்படி அலைகள், குறுந்தடியால் அடிக்கப்பெற்ற முரசைப்போல வீசி முழங்கின (குறு. 328:3). மலைப்பக்கத்தில் வீழ்கின்ற அருவி, தண் ணென்ற ஒலியையுடைய முரசைப்போல, ஒலிக்கின்ற ஆரவாரத்தை வெளிப்படுத்தும் (குறு. 365:4). 'விசும்பு மறையும்படி பரவி, வேந்தர் பகைவரை வென்று அறை கின்ற முரசைப்போலப் பலமுறை முழங்கி, வானம் மழை பெய்தலை நீங்காது ' என்று தோழி தலைவிக்குக் கூறினாள் (குறு-380:2). பகைவர் அரண்மிக்க மதிலிடத் தில் போந்தாராகவும் அவரது முரசைக் கைக்கொண்டு அவராற் பாதுகாக்கப்படுகின்ற அரணையும் போர் அடுதலில் வல்ல பாண்டியன் கைப்பற்றினான் (நற். 39:8). உறையூரின் கண் அரசாண்ட வீரை வண்மான் வெளியன் என்னும் தித்தனுடைய முரசு முதலியவற் றோடு சங்குகள் ஒலிப்ப வரிசையாக எடுக்கப்பட்ட விளக்குகளுடனே எதிர்கொள்ளும் மாலைப்பொழுது வந்தது (நற்.58:6). விசும்பில் செல்லும் மேகம், மகளிர் முன்கையில் அணிந்த தொடி போல மின்னி, கூட்டங் கொண்ட இனிய ஒலியையுடைய முரசு போல முழங் கிற்று (நற்.197:10). குட்டுவன், பகைவேந்தரைக் கொன்ற போர்க்களத்தில், அவனது முரசு அதிர்ந்தாற் போன்ற ஒலியையுடைய அலை உயர்ந்து வருகின்ற கடலில் மகளிர் பாய்ந்து விளையாட்டு அயர்வர் (நற். 395:5). வேந்தன் போர் மேற்சேறலைத் தவிர்ந்தமை யான், யானும், முரசின் முழக்கத்தால் உலகம் அதிரும் படி நால்வகைப்படை களையும் போர்த்தொழிலின் கண் ஏவி, வேந்தரைப் பொருது வெல்லும்போர்க்களச் செலவினைத் தவிர்ந்துளேன் என்று தலைவன் தலைவி யிடம் கூறினான் (ஐங். 426:3). 'பகைமன்னர் அரண் பலவற்றை வென்று கைக்கொண்ட, நீராட்டிப் பலியூட் டப் பெற்ற முரசினையுடைய வேந்தன் போர்த்தொழி லைக் கைவிடுவானாயின், எம் காதலியின் சுடர் நுதலைக் கண்டு மகிழ்வேம்', என்று தலைவன் கூறி னான் (ஐங். 443:5). 'பெருமை பொருந்திய வேந்தன், முரசு மாறுபட்டு முழங்குதற்கு இடனான போர்த் தொழிற்குக் காரணமான பகை தணிந்து நாட்டிற்கு மீள்தலைக் கருதுவானாக' என்று வேந்தற்கு உற்றுழிப் பிரிந்த தலைவன் கூறினான் (ஐங்.450:1). இடி முழக் கத்தையுடைய முகில், அரசன் பகை தணியும்படியும், முரசு ஒலியவிந்து துஞ்சவும் வேனிற் பருவத்தை வெகுண்டு கார்ப்பருவத்தைத் தொடங்கியது (ஐங். 455:1). 'பெரும, நின்னுடைய எறிகின்ற பறை இவ்வுல ய<noinclude></noinclude> f6062kubv2umrvazsf8dzx8ipxbhgqx 250 666107 1983610 2026-10-26T10:24:59Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர் கத்திற்குக் காவலென்று கூறும்படியாக ஒலிக்கும்; அந்த முரசினது காவலினின்றும் தலைவி நீங்கினாளோ; வேய் நலம் இழந்த தோள் பழைய அழகு கெடும்படி வருந்துகின்ற இவளை இவ்விடத்தே அருளிப்பார்ப் பாயாக' என்று சான்றோர் அரசனாகிய தலைவனைப் பார்த்து உரைத்தனர் (கலி. 99:14).உருமேற்றை மாறு படுகின்ற முரசினையுடைய பாண்டியனது ஒரு மொழி யாகிய ஆணை இவ்வுலகெங்கும் கேட்பதாகவென்று கூறி ஆழிப்படையுடையானை வாழ்த்துவோமாக என்று தோழி தலைவியை அழைத்தாள் (கலி.104:79). தோழி, யாம் இல்லறம் நிகழ்த்தி இனிதிருக்கு மாறு காத்தற்குப் பிறநாடுகளைக் கொண்ட இன்னிசை முரசினையுடைய பாண்டியனது ஆட்சி, இமயத்திற்கு வடதிசையிலேயும் மன்னி விளங்குகவென்று கட லிடத்துப் பாம்பணையிற் பள்ளிகொள்ளும் ஆழிப் படையுடையோனை வாழ்த்துவேம்' என்று தோழி, தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 105:73). டியை யொத்த முரசு ஒலிப்பத் திருமால் தன்னொடு நட்புச் செய்தவன் (பிரகலாதன்) பொருட்டு ஒடிந்த தூணிடத் தேயிருந்து வெளிப்பட்டு வரங்கொண்டவனது (இரணி யன்) மார்பினைப் பிளந்தான் (பரி.4:19).வெற்றியுண் டாக முழங்கும் முரசினையுடைய தென்னவர் கொள்ளக்கருதிய பகைநாட்டைச் சேர்தற்குச் செல்லும் அவர் தானையினது நெடுநிரையின் எழுச்சி போல வையைப்பெருக்கு அரிதென்னாது இரவும் பகலும் ஒழுகிவந்தது (பரி. 7:6). கூடலின்மணம் பொருந்திய மணிமுரசின் முழக்கம் எழுந்ததாக, அது காற்றால் எற்றுண்ட கடலைப் போலவும், கடலைக் குடிக்கும் முகில் முழக்கத்தைப் போலவும், இந்திரனது இடி முழக்கத்தைப் போலவும் இருந்தது (பரி.8:30). பாண்டி யனுடன் பரங்குன்றின் மலையில் ஏறிச்சென்றவர் களு நள் சிலர், யாழ் நரம்பின் இசை கொம்மென்று ஒலித்த அளவிலே, அத்தாளத்தோடு பொருந்தும்படி முரசின் ஒலியை எழுப்பினர் (பரி. 19:45). பகைவேந்தர் மாளும்படி கொன்று வென்ற சினத்தையுடைய பாண்டி யனது முரசு பகை வேந்தர் மாளும்படி கொன்று வென்ற சினத்தையுடைய பாண்டியனது முரசு முழங்குவது போல, முகில்கள் முழங்கி இடித்தன (பரி.22:4). முரசம் காண்க. முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர் - ஒரு புலவர் : 'இவர் தமிழ்நாட்டில் அக்காலத்தில் வாழ்ந்த நாகர் எனப்படு வோரைச் சார்ந்தவர். நாகர் தங்கள் முடிமேல் ஐந்தலை அல்லது முத்தலைகளையுடைய நாக வடிவு கொண்ட ஒரு அணியைத் தரித்து வந்தனர் என்று கூறுகின்றனர். அதனால் இப்புலவர் ஊர் பெயரும் மரபுப்பெயரும் சேர்ந்து, முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர் என்று குறிப்பிடப் பெற்றார்' என்று அறிஞர் குறிப்பிடு கின்றனர் (அ.சி.). 184 முரண் இப்பெயரில் ஒருவர் தலைச்சங்கத்தில் இருந்தன ரென்று இறையனார் அகப்பொருள் முதற் நூற்பா உரை யால் தெரிகின்றது என்பார் உ.வே.சா. சங்க நூல்களுள் இவருடைய பாடல் ஒன்று மட்டுமே (புற. 2) இடம் பெற்றுள்ளது. இவர் அப்பாடலில், நிலம், விசும்பு, காற்று, தீ, நீர் ஆகிய ஐம்பெரும் பூதத்தின் தன்மையை ஒப்புமை காட்டிப் பகைவர் பிழை செய்தால் அப்பிழை யைப் பொறுத்தலும், அப்பிழை பொறுக்குமளவின தன்றாயின் அவரை அழித்தற்கு உசாவும் சூழ்ச்சியின் அகலமும் வலியும், தெறலும், அளியும் உடையவன் என்றும், பாண்ட வரும் துரியோதனன் முதலாகிய நூற்றுவரும் போர் புரிந்த களத்தில் இருபடைக்கும் பெருஞ்சோற்றை வரையாது வழங்கினவன் என்றும் சேரமான் பெருஞ்சோற்று உதிஞ்சேரலாதனைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 'பால் புளித்தாலும், ஞாயிறு இருண்டாலும், நால்வேத நெறி திரிந்தாலும், மந்திரச் சுற்றத்தோடு இமயமும், பொநிகமும் போன்று நெடுங் காலம் விளங்கித் துளக்கமின்றி வாழ்வாயாக' என்று அவனை வாழ்த்தியுள்ளார். இப் பாடலில் இடம்பெற்ற பெருஞ்சோற்று மிகுபதம் வரையாது கொடுத்தோய்' (புற.2:16) என்றும் தொடர் கொண்டு பாட்டுடைத் தலைவனின் பெயர்க்காரணம் அறியமுடிகிறது. மேலும் இவர் பாரதப்போர்ச் செய்தியை 'அலங் குளைப் புரவி ஐவரொடு சினைஇ,நிலந்தலைக் கொண்ட பொலம்பூந்தும்பை, ஈரைம் பதின்மரும் பொருது களத்தொழிய' (புற.2:14-16) என்னும் பகுதி யில் குறிப்பிட்டுள்ளார். அந்திக் காலத்தில் அந்தணர் செய்யும் வேள்விக் கடன் பற்றிய வழக்கத்தையும் குறிப்பிட்டுள்ளார். முரஞ்சு - முற்றுதல் : மலைப்பக்கத்திலுள்ளபவார்கள், மழை மிகப் பெய்ய அதனைத்தாம் ஏற்றுக்கொண்டு, வழிபோகின்ற கூத்தருடைய மத்தளங்கள் போலக் கீழும் மேலும் தூங்கி முரஞ்சு - முற்றுதல் - கொண்டு தாழ்ந்தன (மலை.144). முரண் 1.மாறுபாடு : கடிய முரண் - மாறுபாடு- பொருந்திய முதலையையுடைய, நீர்மிக்க மடுவினைக் கொண்ட மூதூரிடத்து வேந்துண்மையின், அவற்றை நல்லவென்று பாராது போரின்கண், அழித்தலில் வல்ல வனாய் இருந்தான், சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் (புற. 37:10). பகைவரை வென்ற முரண் மிக்க செல்வத்தையுடைய தேர்வண்கிள்ளியின் தம்பி யாக விளங்குபவன், மாவளத்தான் (புற.43:9). அதிய மானின் போர்முனையிடத்தே பகைவரது முரண் அடங் கப் பொருதலால் தேய்ந்து குறைந்த நுனி பொருந்திய கோட்டையுடைய இனயானை செல்லக்காணும் பகை வர், தமது மதில் வாயில் கதவத்தையும், கணையத்தை<noinclude></noinclude> qacw782yzsms409rlt4gnx8zq5yhqnv 250 666108 1983611 2026-10-26T10:25:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரண் யும் புதிதாகச் செய்ய முயல்வர் (புற.98:1). 'அதியமான் நெடுமானஞ்சி முரண்மிக்க கோவலூரை அழித்து வென்றி எய்திய திகிரி ஏந்திய தோளைப் பரணர் தம் பெருந்திறனால் நாளும் பாடினன்' என்று ஒளவையார் சிறப்பித்தார் (புற. 99:13). பகைவரது முரணை வென்ற வலியையும், யாவரும் ஒப்பப் புகழும் நாட்டையும் உடையவன், ஆய் அண்டிரன் (புற.135:21). போரை வெற்றியுண்டாகச் செய்து கையில் ஏந்திய வடித்த வேலின் இலைபோல் சிவந்த மைதீட்டிய கண்களை யுடைய இளையோள் தமையன்மார் அடுகின்ற முரண் கொண்ட வலிபொருந்தியவராக விளங்கினர் (புற. 350:8). முடியுடை மன்னரும், குறுநில மன்னரும் வஞ் சினம் கூறிக் கடலிடத்தும், காட்டிடத்தும் உள்ளன வாகிய அரண்களால் நன்மை பெறாராய் நடுங்கும்படி முரண்மிக்க போரினைப் புலப்படுத்தும் பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனது முரசின் முழக்கம் விசும்பகம் சென்று எதிரொலிக்கும் (பதி. 30:32). விசும்பிடத்தே பல விண்மீன்களின் ஒளி கெடும்படி சூரியன் தோன்றி னாற்போலப் பகைவரது முரணைக்கெடுத்த வலிய தாளை உடையவன், செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன் (பதி.64:14). போர்படு மள்ளர் சினங்கொண்ட பகை வரது முரணைத் தடுத்த ஒழுங்கையுடைய பகைவரால் குலைத்தற்கு முடியாத படைவகுப்பையுடையராய் விளங்கினர் (பதி. 66:10). தம்மோடு எதிர்த்தார் ஓடுதற் குக் காரணமான மிக்க முரண் அழியும்படி படைய டையெடுத் துச் சென்று அவரது கொடிய போர்முனையைப் பொருதழித்தான், பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை (பதி. 78:11). முடியோடு கூடி விளங்கிய ஒன்றற்கொன்ற முரண் மிகுந்த அழகினையுடைய மணிகள், மின்னல் போன்று விளங்கி முருகப் பெருமானின் சென்னியின் கண் பொலிவு பெற்றுத்திகழ்ந்தது (முரு. 84). சிவபெருமான், இறைவியை ஒரு பாகத்தேயுடைய வனும், மூன்று கண்ணினை உடையவனும் முப் புரத்தை எரித்த முரண்மிகு செல்வனுமாவான் (முரு. 154). குறமகள், தம்மில் முரண்கொண்ட வடிவினை யுடைய இரண்டு அறுவையை உள்ளொன்றும் புறம் பொன்றுமாக உடுத்துச் சிவந்த நூலைக் கையிலே காப் புக்கட்டிப் பொரியைத் தூவி, முருகப் பெருமான் வரும் படி ஆற்றுப்படுத்தினாள் (முரு. 230). முதியோர் நீதி வேண்டி அரசவையிற் சென்று புகுங்காலத்து அவரது உள்ளத்தில் கிடந்த பகைக்குக் காரணமான முரணைக் கெடுத்து, நெடுங்காலம் உலகையாண்டவன், கரிகாற் பெருவளத்தான் (பொரு. 188). குவளையோடு, நீலப் பூவும் வளர்ந்து, நிறத்தில் ஒன்றற்கொன்று முரண் பொருந்திய ஏளைப்பூக்களும் மிக்க பொய்கைகளிற் பூப்பறிப்போர் துங்களுக்கு வழங்கிய பல பூக்களை நாட்காலத்தே சூடிப் போவீராக என்று பாணனை ஆற் றுப்படுத்தியவர்கூறினார் (பெரு. 294). முழவுபோலும் 185 முரண் தோளினையுடைய, கல்வியால் முரண் உடைய தடாரிப் பொருநர்க்குப் பொற்றாமரைப் பூச்சூட்டிக், களிறுசுனையும், நல்கவங்களையும் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் வழங்கிளான் (மது. 99), மிக்க செல வினையுடைய 'ஞாயிற்றோடு முரண் மிகுந்த தலைமையினையுடைய திங்களுடன் நிலைபெற்ற உரோகிணியைப்போல யாமும் பிரிவின்றி இருத் தலைப் பெற்றிலேமேயென்று அவற்றைப் பார்த்து நெடுஞ்செழியனைப் பிரிந்த கோப்பெருந்தேவி வருத் தினாள் (நெடு. 162). வலிய கரையையுடையதும், மணம் பொருந்திய பூக்கள் தம்முள் முரண் உடைய பரப்பாலே பல நிறமணிந்த ஒளியினையுடையது மாகிய பொய்கையினைக் கொண்டது காவிரிப்பூம்பட் டினம் (பட்.37).பொருகின்ற முரணை எதிர்கொண்டி ருக்கும் வயவரொடு பெற்றுச் செல்வமிக்க தன் மனை முற்றத்தே நீயிர் எய்துதலை நன்னன் பெரிதும் விரும் பியவனாய் இருந்தான் என்று கூத்தரை ஆற்றுப்படுத் தியவன் கூறினான் (மலை. 547). முரண்கொண்ட பல மணங்களும் கமழும் தேன் ஒழுகும் கண்ணியை வேட்டுவன் அணிந்தான் (அக. 28:6). 'பகைவர் திறை யைக் கொடுத்து நம் அரசனுக்குச் சுற்றமாயினராத லால், முன்பு முரண் மிக்கிருந்த தானை இரண்டும், ஒரே தானையாக முரசறையப்பட்டன', என்று வினை முற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம் உரைத்தான் (அக. 44:3). வாடாத வேம்பினைத் தரிந்த பாண்டியன் பகை வர் அரண் பலவற்றை வென்ற முரண் கொண்ட தானை யினையுடையவன் (அக. 93:8). 'பனி நலிகின்ற பானாட்கங்குலில், தனிமை எய்தியவர் பொறுக்கும் வலியளவை ஆராயாது முரண் இல்லாத காலத்தும் வாடை வெறுக்கும்படி வீசி அலைத்தது ' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 125:13). மிக்க பகையைத் தரும் வலிமிக்க பிண்டனது போர்செய்யும் முரண் சிதைய வென்ற வெற்றிவேலையுடையவன் பாரத்துத் தலைவனாகிய நன்னன் (அக. 152:10). தன் தந்தையின் கண்ணைக் கெடுத்த தவற்றிற்காகக் கோசர் களைத் திதியனது அழுந்தூர் என்னுமிடத்தே அச்சம் உண்டாக கொல்லித்து முரண் தீர்ந்து களிப்புற்றாள் அன்னிமிஞிலி (அக. 196:10). குட்டுவன் தன்னுடன் பொருவாராது முரணை நிலஎல்லைக்குள் காணாமை யின், சினம் மிகுந்து போர்புரியம் வலியால் கடலை வளைந்து, அக்கடலைப் பிறக்கிடும்படி ஓட்டினான் (அக. 212:17). கடிய அம்புகளையுடைய முரண்மிக்க வடுகர் தமக்கு முன்னே துணையாகிவர, மோரியர் என்பார் தென்திசை நாடுகளை எண்ணி வருகின்ற பொழுது, தேராழி தடையின்றிச் செல்ல மலையினை உடைத்து வழியாக்கினர் (அக.281:8). வேங்கையின் பூக்களாலாய, பிறவற்றின் மணத்தோடு முரண்கொள் ளும் கண்ணியையுடையவனாய்த் தலைவன் தினைப்<noinclude></noinclude> 10oqzt83jifvtbyduf7tj15v7yijc4f 250 666109 1983612 2026-10-26T10:25:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரண் புனத்திற்கு வந்தான் (அக. 288:4). களிறு தன் பகை யினைக் கொன்று சினம் தணியாமலும், அன்றி அதனை வென்றோட்டி முரணை மெலிவிக்காமலும், தன் இனத்துடன் கலவாமலும் மதத்தாற் செருக்குற்றுக் காட்டுநெறியில் திரிந்தது (அக. 298:7). இரண்டறி கள்வியாகிய நம் தலைவி, வைகறையில் தம் தமரோடு ஒத்தவளாயினாள்; இரவில் முரண்கொண்ட வலியை யுடைய சிவந்த வேல் பொருந்திய மலையனது முள் ளூர் கானம் போன்று மணம் வீசும்படி வந்து நம்மோடு ஒத்தவளாயினாள் என்று தலைவன் கூறினான் (குற. 312:2).பொருகின்ற முரண் கொண்ட யானைப்படை களையும் வெற்றியுடைய போர்த்திறத்தையுமுடைய னாகத் தலைவன் பாசறைக்கண் இருந்தான் (ஐங். 467:5).ஆனேறுகள் கோட்டுமண் கொண்டு முரண்மிக, அவற்றின் எதிரே வானத்தே இடியேறுகள் முழங்கக் காலம் கார்ப்பருவத்தைத் தொடங்கிற்று (ஐங்.493:1). 'தலைவ, முரண்கொண்ட கதிரவனும் கதிர்களைச் சுருக்கினான்; தலைவியை உடன் கொண்டு செல்கின்ற வழிகளும் செல்லுதற்கரியன; ஆதலால் எம்மூரில் இரவில் தங்கிச் செல்வாயாக' என்று இடைச்சுரத்துக் கண்டோர் கூறினர் (ஐங்.மி.5:2). நம் காதலர், பொரு கின்ற முரண் கொண்ட யானையையுடையவராய்ப் போர் மலைந்து எழுந்தவருடைய போரிடத்தே வென்று, மேலான நாடுகளைப் பெற்ற வெற்றியை யுடையர்; ஆகையினால் அவருடைய மெய்மொழி யாகிய தூது வருவரென்று சொல்லி வந்தது' என்று கூறித் தோழி தலைவியை ஆற்றுவித்தாள் (கலி.26:23). யானை, மறங்கொண்ட புலியினது பழைய முரணைக் கெடுத்து, குளகைத் தின்று, அருவிநீரைப் பருகி, மலைப்பக்கத்தே துயில்கொண்டது (கலி. 42:1). மறைப்பிடமாக வந்து பாய்ந்து முரண் செய்த புலியைச் சினந்த யானை, தன் நீண்ட கோட்டால் குத்தி, துரி யோதனனைக் குறங்கில் தாக்கி உயிரைப் போக்கும் வீமனைப்போலப் புலியினது மருமத்தைத் திறந்து முரண் தீர்ந்து, சாரலில் தன் சுற்றத்திற்கு நடுவே கூடித் திரிந்தது (கலி. 52:1,4). நறாம்பூவோடு நீரில் அவிழ்ந்த நீலம், அனிச்சம், முல்லை ஆகிய பூக்கள் பொருந்திய மார்பின் மாலையையும், ஆராய்ந்த மலராற் செய்த கண்ணியையும் விரும்பின பரத்தையர் ஊடுகின்ற முரணாற் சினந்து பற்ற, நிறங்கெட்டு, என் தலைவ னுடைய ஒப்பனை நேற்றைவிட இன்று நன்றாய் இருந்தது என்று காமக்கிழத்தி கூறினாள் (கலி. 91:4). வெண்கால்காரியும், வெண்புள்ளி பரந்த சிவந்த எற்றையும், பொருகின்ற முரணையும், வலியினையு முடைய பிற ஏறுகள் பலவற்றையும் ஆயர்கள் தொழு வினுள் புகுதவிட்டனர் (கலி. 103:17). முக்கண்ணை யுடைய சிவபெருமானின் நிறம்போல முரண்மிக்க குரால் ஏற்றையும், ஒப்புடையவற்றையும், ஒப்பில் 186 முரண் லாத பிற ஏற்றையும் ஆயர்கள் விரும்பித் தொழுவில் புகுத விட்டனர் (கலி.104:12). அரசுகள் படும்படியாக வென்று கொன்ற, மூன்று முரசமும் முழங்கும் முது குடியிற் பிறந்த முரண் மிகுகின்ற செல்வனுக்குக் கடல் முந்தமும், மற்றும் பயந்த பொருள்களும் தீதின்றிப் பொலிவனவாக என்று உட்கொண்டு அவனுடைய குடியின் பின்பு தோன்றிய பெருங்குடி ஆயர் ஒருசேரக் கூடிச் சிறப்புச் செய்வர் (கலி. 105:2). 'ஆனிரையின் திரளுக்குள்ளே, உருமேற்றின் குரல்போல அதிரும் பொருகின்ற முரண் கொண்ட ஏறு, நாகுடன் கூடி நின்றதைப்போல நாமும் கூடிப் போரும் கூட்டத்திற்கு உடம்படுவாயாக' என்று தலைவன், தலைவியிடம் கூறினான் (கலி. 113:27), முரைசு மூன்றை ஆள்கின்ற பாண்டியர் தம்மொடு முரணியோருடைய முரண் கெடும்படி, களிறுகளை நிரைத்தனர் (கலி. 132:4). தோழி, தலைவர் நாம் கொண்ட நட்பிலே தோன்றிய தமது தகுதிப்பாட்டால் நம்மை வருத்துவதல்லது. அவர் நம்மைப் பொருள்களின் கூறுபாட்டால் தோன் றிய பழையதாகிய முரண் காரணமாக வந்த பகையால் வருத்துதல் உடையரல்லர், என்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 137:15). முரண் மிகுகின்ற கடல் தருகின்ற மணியை உடையவன் திருமால் (பரி. 1:16) (முரண பா.வே.) 2.வலி : பகைவர் அரண்களை அழித்து, முரண் - வலி மிகுந்து விளங்கும் சிறப்பினால் உயர்ந்த மன எழுச்சி உடையவன், இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் (பதி. 11:11). பொன்னரி மாலை அணிந்த யானையினது முரண் பொருந்திய பிடரியிடத்தே இருந்து பகையரசர் களை வென்றான், களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல் (பதி. 34:7).இளஞ்சேரல் இரும்பொறை போர் செய்தற் குக் காரணமான முரணை அடைந்த கழுவுள் என்பான் புறங்கொடுத்து ஓடுமாறு செய்தான் (பதி. 88:7). காட்டு நெறி மண்மேடாகிய முரண் பொருந்திய நிலத்தை உடைத்திட்ட குந்தாலியை உடைய கிணறு வெட்டு வோர் அகழ்ந்து பார்த்தும் நீர் ஊறாமையின் விட் டேகிய தழை மூடிய கிணறுகளைக் கொண்டிருந்தது (அக.21:21). போர் செய்ய முற்பட்டோரை ஒட்டிய முரண் மிக்க வீரச் செல்வத்தினையுடையவன், கண் ணன் எழினி (அக. 197:6). வேங்கையினது கொலைத் தொழிலுக்குக் காரணமான முரணை அழித்த யானை, மயக்கம் தருகின்ற மதத்தால் மறத்தன்மை மிகுந்தது (அக.307:7). கிளையோடு மேய்ந்த யானை, நீருண்ண விரும்பிச் செல்லும் வழியில், தன்னைத் தாக்குதற் பொருட்டு மறைந்திருந்த, பொருகின்ற முரண் உடைய புலியைக் குத்திக் கொன்றது (அக. 332:4). மலைச்சார லிடத்தே களிறு வயப்புலியை எதிர்த்துப் பொருது தனது பழைய முரண் சேர்ந்தது (குறு.88:3). காவலரண்<noinclude></noinclude> sc3yb9fj8nn0zf5r2j0h1mjkxenj9dd 250 666110 1983613 2026-10-26T10:26:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரணியோர் சிதையும்படி யானைப்படைகளைப் பரக்கவிட்டுச் சென்று, அரண்கள் பலவற்றை வென்று கைக்கொண்ட முரண் மிக்க தானையையுடையவன், பாண்டியன் மாறன் வழுதி (நற். 150:3). கடலிடத்தே பரதவரிட்ட வலையைப் பீறுபடக் கிழித்துச் சென்று, முரண் கொண்ட தன் மருப்பினாற் கொல்ல வல்ல சுறாமீன் இயங்கும் துறையையுடையவன் தலைவன் (நற். 303:11). 3. பொருதல் : மத்தளம் தங்களுக்கு நடுவே முழங்க, மறவர் வில்லுப் பயின்ற வலிய இடத்தோளை எடுத்து வலப்பக்கத்தில் வளைந்து பகற்பொழுதில் மகிழ்ச்சி யுடன் ஆடும் முரண் - பொருதல் உடைய, குடியிருப் பினைக் கடந்துச் செல்வீராக, என்று பாணனை ஆற்றுப் படுத்துபவன் கூறினாள் (பொரு. 147). மணல் அகன்ற மேடுகளில் பழைய மரத்தையுடையவாகிய முரண் அமைந்த போர்க்களத்தில் முதுகு கொடாமல் கலத் தினும் ஒருவரோடு ஒருவர் மெய் உறும்படி கலந்து பொரும் விலங்கு பகையல்லது வேறு பகையறியாத பாக்கங்களையுடையது காவிரிப்பூம்பட்டினம் (பட். 59). முரணியோர் - பகைவர் : கடலினுள் வாழ்ந்த முரணி யோர் - பகைவர் - இடத்துச் சென்ற, அவரது காவல் மர மாகிய கடம்பினை வெட்டி, அவரையும் வென்றழித் தான் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் (பதி.20:3). முரைசு மூன்றை ஆள்கின்ற பாண்டியர் தம்மோடு முரணியோருடைய மாறுபாடு கெடும்படி, நிரைத்த களிறுகளை ஏனைப்படைகளுக்கு நடுவே நிற்கும்படி கம்பத்தோடு பிணித்து வைத்தனர் (கலி. 132:4). முரணியர் - மாறுபட்டவர் : குறமகள், முருகன் உவக்கும் இசைக்கருவிகளை முழங்கப்பண்ணி, இறைவன் இலன் என்று கூறுகின்ற முரணினர் - மாறுபட்டவர் - அஞ்சும்படியாக முருகப்பெருமானை உருகெழுவியனகரில் வரும்படி வழிப்படுத்தினள் (((15.243). முரம்பு - மேட்டு நிலம் : பளிங்குடன் விரவிய வெந்த பருக்கைக் கற்களையுடைய முரம்பில் - மேட்டு நிலத் தில் - விளங்கும் கதிரையுடைய அழகிய மணியை அவ் விடத்து வாழ்வோர் பெறுகின்ற இடமகன்ற ஊர்களை யுடைய நாடுகிழவோன், செல்வக் கடுங்கோவாழி யாதன் (பதி.66:18). பருக்கைக் கற்களைக்கொண்ட முரம்பில் ஈர்ம்படையுடைய கொங்கரது ஆனிரைகள் பரந்து செல்வது போலச் செல்லும் செலவினையுடைய பலயானைகளைப் பெருஞ்சேரல் இரும்பொறையின் 187 முரம்பு தானையிடத்துக் காண்பேன் என்று அரிசில்கிழார் கூறினார் (பதி.77:10). 'முரம்பினின்றும் உடைந்த பரல்களையுடைய பள்ளநிலத்தின் பிளப்பில் பாம்பு மறைந்துடைக்கும் குழிகளும் உளவாதலால், அவற்றை மனத்தால் குறிக்கொண்டு செல்வீராக', என்று கூத்த ரிடம் ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினாள் (மலை.198). முரம்பின்கண் விண்டுள்ள சிறுவழி மழை பெய்து குளிருகையினால், அத்தீரைக் குடித்தும், குளித்தும் முகந்து கொண்டு போவீராக, என்று ஆற்றுப்படுத்து வோன் கூத்தரை ஆற்றப்படுத்தினாள் (மலை.432) கூர்ங்கல் வழிச்செல்வாரின் விரல்முனையைச் சிதைக் கும் வழிகளையுடைய பரல் பொருந்தி முரம்பு ஆகிய வளனற்ற காட்டுநெறியில் தலைவன் செல்ல எண்ணி னான் (அக.5:15). போர்முனையில் வென்று ஆக்களை மீட்டு, வெட்சியாரை முரம்பில் வீழ்த்திய வில்லேர் வாழ்க்கையினையுடையவர், கரந்தை மறவர் (அக. 35:5). வானம் மழைபெய்யாது அகன்று போதலின், மரங்கள் பொலிவற்றிருக்கும் முரம்பு உயர்ந்துள்ள அகன்ற இடமாகிய நெல்லிமரங்களையுடைய நீளிடையே நிரை மீட்க இரவிற் சென்று கரந்தை வீரர் பட்டனர் (அக. 67:4). புல்லூற்றினால் வருந்திய குறும் பூழ்ச் சேவல் பாதுகாவலான இடத்திற் சென்று தங்க எண்ணிச் சிறுதூறு தனித்தொழியப் போய், முரம்பைச் சார்ந்திருந்த பழமையான மன்றில் அதர்பார்த்துத் தங்கியிருந்தது (அக. 103:6). ஆண் வெள்ளெலி சிவந்த பரல்கள் மிக்க முரம்பில், கிளறிப்போட்ட புழுதியில், மணநாளை அறிவிக்கும் இயல்புடைய வேங்கைப் பூக்கள் உதிர்ந்து வெறியாடுகளம்போல அழகு செய்தன (அக.133:3).உமணர் காட்டினைக் கடந்து, வருந்திய எருதுகள் இளைப்பாறத் தங்கி முரம்பை இடித்து விரிந்து இடத்தில் தோண்டின கிணறு, வழிச்செல்லும் புதியர்களின் தளர்ச்சி நீங்க ஊறும் (அக. 295:10). முரம்பு விள்ளும்படி ஏகிக் கரம்பை நிலத்தில் புதுவழியை உண்டாக்கிய தேர்ப்பாகனைத் தலைவன் பாராட்டி னான் (குறு.400:4). முரம்பில் அமைந்த சிறுகுடியின் கண், அச்சம் மிக்கிருக்கும் பொலிவிழித்த மன்றத்தின், ஆறலை கள்வர் அதர்பார்த்துத் தங்கியிருப்பர் (நற். 33:2). முரம்பு பொருந்திய, சென்று சேர்தற்கியலாத நெறியில் உயர்ந்து தோன்றும் உமணர் நிறைந்திருக் கின்ற சிறுகுடிகளையுடைய களர் நிலத்தில், புதியவர், புளியங்கனியுண்டு தீர்ந்தனள் (நற்.374:1), 'தேரின் உருள் சுரத்தில் உள்ள முரம்பில் அதிர்ந்து செல்ல முன்பு தலைவன் முன்பனிநாளில் சென்றனன்; இப் பொழுது கார்ப்பருவம் வரத்தன் காதலியை ஆற்ற மீள் வானாயினான்' என்று இடைச்சுரத்துக் கண்டார்கூறினர் (நற்.394:5). 'முரம்பு சிதையும்படி உருளும் திகிரி யோடு பந்தியில் நிற்றலை வெறுக்கும் இயல்புடைய ஊக்கமிக்க குதிரைகளையும் புணர்வித்துத் தடையின்<noinclude></noinclude> kyun6t6zz7amq36i1emgmxvocmtaat2 250 666111 1983614 2026-10-26T10:26:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முரல்பவர் றிச் செல்லுதற்குத்தகத் திண்மையுடைத்தாய் தேர் நின்றது; ஆயினும் வேந்தனோ மீண்டும் போர் தொடங்குகின்றான்' என்று கூறித் தலைவன் வருந்தி னான் (ஐங். 449:1). முரல்பவர்- பாடுவார் : 'ஏழுநரம்பால் கூட்டிய இனிய இசை முரல்பவர்க்கு - பாடுவார்க்குப் பயன் கொடுப் பதல்லது யாழிடத்தே பிறந்ததாயினும், அவ்விசை யாழுக்குப் பயன்தராது; ஆராயுங்கால், நும் மகளும் நுமக்குப் பயன்படாள்' என்று இடைச்சுரத்துக் கண்டார் செவிலியிடம் கூறினர் (கலி.9:18). முரல்வு - இசை : தலைவியரால் தூதாக விடப்பட்டுத் தலைவரோடு மீண்ட வண்டுத் தொகுதியின் முரல்வு - இசை அத்தலைவியருடைய காதலை, மதுரை மூதூர்க்கண் ஆரவாரமாக்கியது (பரி. 8:36). - முரவு 1.சிதைவு : பாசறைக்கண் முகவை பெறும் பொருட்டுச் சென்ற தடாரிப் பொருநன்,பறையொடு கட்டப் பெற்ற கலங்கள் வைத்த பையையுடையவ னாய், முரவு - சிதைவு - கொண்ட வாயுடைய சமைத் தற்கமைந்த பானையைக் கொண்டவனாய் இருந்தான் (புற. 371:5).எயிற்றியர் உரலிலிட்டுக் குற்றிய புல்லரிசியைக் கிணற்றில் ஊறிய உவர்நீரை முகந்து, பழைய முரவு வாய்ப்பானையில் உலைநீராகப் பெய்து, அதன் கண் இட்டு, அரியாது சோற்றினை ஆக்கினர் (பெரு.99). மழை பெய்த நள்ளிரவில் மின்மினி மொய்த்த முரவு வாய்ப் புற்றினைக் கரடி. பெயர்த்து, அதன் கண்ணுள்ள புற்றாஞ்சோற்றினைத் தோண்டி எடுத்தது (அக. 72:3). 'தலைவி பிரிவுத் துயர் மிக்கு, வேந்தர் பலரால் முற்றுகையிடப் பெற்று, முரவு வாய் கொண்ட ஞாயில்களையுடைய ஒற்றை மதிலால் சூழப்பட்ட அரண்மனையில் இருக்கும் வேந்தனைப் போலச் சிறிதும் துயிலாது வருந்தினளோ' என்று தலைமகன் இடைச்சுரத்தே தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக.373:17). 2. முழக்கம் : முதிய மரத்தின்கண் எப்போதும் நீங் காது தங்கும், முரவு - முழக்கம் - செய்யும் வாயுடைய பேராந்தை நள்ளிரவில் விரைந்து குழறி ஒலி எழுப் பியது (அக.260:12). முரவை வரி : முல்லை முகையின் தகைமையினை யுடைய முரவை - வரி - அற்ற, இடைமுரியாத அரிசி, விரலென்னும்படி நிமிர்ந்து, நெடிதாய் ஒன்றோ டொன்று சேராது விளங்கும்படியான சோறாகச் சமைக் கப்பட்டது (பொரு. 113). 188 முரற்சி முரற்கை 1. தாளம், இசை, பண் 'பெருந்தகையாள னாகிய ஓய்மான் நல்லியக்கோடன் என் கையில் இருந்த முரற்கையை - தாளத்தைத் - தான் வாங்கிக் கொண்டு நிரயம் போன்ற என் வறுமையைப் போக்கிக் கள் தெளிவும், சூட்டிறைச்சியும் தந்தனன்' என்று புறத் திணை நன்னாகனார் பாடினார் (புற. 376:13). இன்பம் மிகுகின்ற முரற்கையினையுடைய நும்முடைய பாட்டு நடுகல்லின் தெய்வத்திற்கு விருப்பமாகத் தொன்னு தொட்டு ஒழுகும் மரபினையுடைய நும் யாழை வாசித்து விரையப் போவீராக, என்று கூத்தரை ஆற்றுப் படுத்துவோன் கூறினான் (மலை.390). புதல்வனைத் தழுவிக்கிடக்கும் தாயாகிய நம் மகளைப் புறத்தே தழுவி ஆர்வமுடையனாய் அவள் கணவன் கிடந்த கிடக்கை, பாணர் யாழ் நரம்பினை வருடுங்கால் எழு கின்ற முரற்கை (இசை) கேள்விக்கினிதாமாறு போலக் காண்டற்கு இனிதாயுள்ளது என்று செவிலி நற்றாயிடம் கூறினாள் (ஐங்.402:3). தலைவன் தன்னை விரும்பிய காதலியைத் தழுவிக்கொண்டிருந்து, பாணர் முரற்கை யால் (பண்) யாத்த பாடலின் சுவையை நன்கு உணர்ந்து, அவளோடு இன்புறு புணர்ச்சியை நுகர்வன் (ஐங்.407:2). முரற்சி - 1. கயிறு : இழை கழிந்த மகளிரது கூத்தலாகிய முரற்சியால் - கயிற்றால் - பழையனது யானைகளைச் சகட ஒழுங்கில் கடாக்களாகப் பூட்டினான் கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவன் (பதி.ப. 5:16). 'தலைவ ருடைய மலையைக் கண்டு துயரம் தணியும்படி வேங்கையின் கிளையில் தழும்புபடக் கட்டிய, கைவன்மையால் செய்த முரற்சியால் ஆகிய சிறிய முடக்கத்தை உடைய ஊசலில் நின்னை வைத்து வீசி யாட்டவோ' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.222:2). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தோழி 'நீ பிரிந்து சென்றது, பிண்டன் முதலாயி னோரைப் போரில் தோற்றோடச் செய்த நன்னன் அப் பகையரசரின் உரிமை மகளிரைப் பற்றி வந்து, அவர் தலையை மழித்து, அக் கூந்தலை முரற்சியாகத் திரித்த தனினும் கொடிதாய் இருந்தது' என்று வெகுண்டுரைத் தாள் (நற்.270:10). 2. பாட்டு : மதுரை மாநகரில், யாழ் வாசித்தாற் போலப் பாடும், நயப்பாடு தோன்றும் முரற்சியினை பாட்டினை உடைய விறலியர், நாடோறும் தம் முடைய வறுங்கையில் தொடிகளைச் செறிப்பர் (மது. 217). தொடியணிந்த விறலியரது முரற்சி போலத்தும்பி கள் வந்து ஒலித்தலைச் செய்ய இளவேனிற்காலம் வந்தது (கலி.36:4).<noinclude></noinclude> gwnnpcsv1cipkpb38qybwuldnjmzwoe 250 666112 1983615 2026-10-26T10:27:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முருக்கு முரற்சியர் - ஓசையர் : கொன்றையத்தீங்குழலில் உண்டான முரற்சியராய் -ஓசையராய் வழுவின சொல்லையுடைய கோவலர், தத்தம் இளநிரை கார் காலத்தோடு தோன்றின அப்பொழுது வரும் மழை யால் நனைந்த நிலத்திடத்தாராயினார் (கலி.106:3). முருக்கு - 1. முள் முருங்கை (மரவகை), கவிர் : இளம்பல்கோசர் படைக்கலம் கற்கும் காலத்தே மாறு பட்டனராய் எறிந்த அகன்ற இலையையுடைய முருக் கின் - முள் முருங்கையின் - மரத்தாற் செய்யப்பட்ட தூணமாகிய இலக்கைப்போலப் பொருவார்க்குத் தொலையாத பிட்டங்கொற்றனின் வென்றி வாழ்வ தாக', என்று அவனைக் காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார் பாடினார் (புற. 169:10). முருக்கின் பூக்கள் நீரிலே சொரிந்ததால் அழகுபெற்ற நெருப்பை ஒத்த நீரடைகரையில் சங்குகளும், நாரைகளும் உல வின (பதி.23:20). 'முருக்கின் நெடிய கொம்பிற் செறிந்த அரும்புகள் பிணியவிழ்ந்த தோற்றம் போல உள்ளே சாதிலிங்கம் வழித்த உருக்கமைந்த பலகையை யுடைய தேரைப் பாகனோடு அன்றே பரிசில் நல்கி விடுக்குவன் நல்லியக்கோடன் (சிறு.254). விடியலில் முருக்கின் அரும்புகள் நெகிழ்ந்த நெருப்பை ஒத்து மலர்ந்த பூக்களையுடைய கிளைகளிற் கூட்டமாய் வண்டுகள் ஒலிக்கக் காடு அழகு பெற்றது (அக.41:2). கொல்லும் தொழிலுடைய புலியினது குருதியாற் சிவந்த நகம் போன்று செம்முகை விரிந்த முள்நிறைந்த முருக்கின் வண்டு சூழ்ந்த வாடிய பூக்கள் பரந்து கானம் நன்றாயிற்று (அக. 99:2). அரும்பு முதிர்ந்த முருக்கின் கிளை பொருந்திய பெருங்கல், மிக்க வேகமுடைய காற்று வீசுதலின் செம்மையுடைய காட்டில் அழலால் மூடப்பெற்ற யானையைப் போன்று வியப்புறத் தோன் றியது (அக.223:5). இளவேனிற்காலத்தில், சிவந்த முகையுடைய முருக்கின் போதுவிரிந்த மலர்களைக் கிண்டித் தாதுண்டு மாமரத்தின் உச்சியிலிருக்கும் குயில் இனிமைதோன்றக் கூவும் (அக. 229:16). மனையுறை கோழீர்ச்சேவலின் போர்புமி எருத்தம்போவத் தீப் போலும் நிறம் வாய்ந்த முருக்கின் கொத்திலுள்ள மதுவை மாந்தி வண்டுகள் அத்தேன் சிதறுமாறு உகுக் கும் இளவேனிற் காலம் வந்தது (அக. 227:17). மகளி ருடைய செம்பஞ்சிக்குழம்பு ஊட்டப்பெற்ற நகத்தைப் போன்ற குவிமுகையுடைய முருக்கின் முதிராத பல இதழ்களும் உதிரும்படி வண்டுகள் ஒருங்கே பாய்ந்து அம்மலரின் தேனைப் பருகும் (அக. 317:1). யானை பொருதனாத் புண்மிருந்து வருந்தும் கல்களையுள் உறையும் ஆண்புலியை, முருக்கின் அரும்புபோன்று குருதியாற் சிவந்த நகத்தினையும், சூலினையும் உடைய பெண்புலி காவல் செய்தது (அக. 362:5). பேய், வேனிற்காலத்து முருக்கின் பூங்கொத்தில் காய்த்து 189 முருகன் முற்றிய நெற்றுப்போன்ற விரல்களையுடையது (நற். 73:1). பளிங்குமணியையொக்கும் கண்ணாடிக்குள்ளே பவழம் அழுந்தப்பட்டவை தோன்றினாற்போல, அரும்பு அவிழ்கின்ற முருக்கின் இதழ்கள் காம்பினின் றும் கழன்று குளங்களில் வீழ, இளவேனில் வந்தது (கலி.33:4). 2. பலாசு (புரசமரம்) : பார்ப்பனர் சிவந்த பூவை யுடைய முருக்கின் - பலாசின் - பட்டையை நீக்கி விட்டு, அதன் தண்டோடு ஏந்திய தாழ்கின்ற கரகத்தை யும், விரதவுணவையும் கொண்டிருந்தனர் (குறு. 156:2). முருக - முருகனே (விளி) : பிறர்க்குப் பெறலரிய முறைமையினையுடைய பெரும் புகழுடைய முருக- முருகனே - என்று நக்கீரர் விளித்துப் போற்றியுள்ளார் (முரு. 269). பெரும் புகழினையுடைய முருக, என்று கடுவனிளவெயினனார் செவ்வேளை விளித்துப் புகழ்ந் தார் (பரி.5:50). முருகன் - முருகக் கடவுள் : முருகனது - முருகக்கட வுளது - வெகுட்சி போலும் வெகுட்சியையுடைய உட்குப் பொருந்திய தலைவன், சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி (புற. 16:12). கூரிய அம்பினை யும், வில்லினையுமுடைய பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனின் மறவர், சூரபன்மாவைக் கொன்ற முருகனது சுற்றத்தை ஒப்பர் (புற. 23:4). உளுந்தின் சக்கையைத் தின்ற சீறூர் மன்னனின் குதிரை பகைவர் படைமுகத்தைக் கிழித்துச் செல்ல, நெய்யிட்ட உணவை யுண்ட பகை மன்னரின் குதிரைகள் எல்லாம், வருத்து தலையுடைய முருகனது கோயிலிற் கலந்தொடாத மகளிர் அஞ்சி ஒதுங்கி நிற் றலைப்போல, அஞ்சி ஒதுங்கி நின்றன (புற.299:6). முருகனது தண்டைக்காலை எப்பொழுதும் நம்பியே யான் கைதொழுவேன், என்று புலவர் சிறப்பித்துப் போற்றினார் (முரு. வெ. 7:1). நக்கீரர் உரைத்த முருகாற் றுப்படையை நாடோறும் சாற்றினால் முருகன் வந்து மனக்கவலையைத் தீர்த்தருளி நினைத்த எல்லாவற்றை யும் தருகுவன் (முரு.வெ.10:3). இளஞ்சேட்சென்னி யின் புதல்வனாகிய கரிகாற்பெருவளத்தான், முருகனது சீற்றம் போலும் சீற்றத்தையுடைய உட்குதல் பொருந் திய தலைவன் (பொரு. 131). மழவரை வென்றோட் டிய, முருகனைப் போன்ற போர் வெற்றியினையுடைய நெடுவேள் ஆவி என்பானுக்கு உரியது பொதினி (அக. 1:3).சூரபன்மாவினையும் அவன் சுற்றத்தினையும் தொலைத்த நெடுவேலையுடைய சினம் மிக்க முருக னது தண்பரங்குன்றை நல்லந்துவனார் சிறப்பித்துப் பாடியுள்ளார் (அக. 59:11). 'பொய் கூறவல்ல பெண்டிர், பிரப்பரிசியைப் பரப்பிவைத்து, தலைவியது வேறு<noinclude></noinclude> oqpw5886ecp631ho54zjphvq0km6cw8 250 666113 1983616 2026-10-26T10:27:37Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முருகியம் பாடு முருகனது செயலான் வந்த அரிய வருத்தம் என்று கூறலின், அதனை மெய்யாகக் கருதி அன்னை வெறி யாட்டு எடுத்தனள்' என்று தோழி சிறைப்புறமாகக் கூறி னாள் (அக. 98:10). 'முருகனையொத்த சினத்தையும், கடுந்திறலையுமுடைய எம் தந்தை இல்லிடத்தானாக வும், தலைவி படப்பை சென்று வரல் அஞ்சுவள் அல்லளோ' என்று தோழி, செவிலியிடம் தலைவன் சிறைப்புறமாகக் கூறினாள் (அக. 158:16). 'முருகனது திருவடிகளைத் தொழுதற்கிடமான பரங்குன் றிற்கு எல்லோரும் சென்று, மலரைத்தூவி, அவிப் பொருளை ஊட்டி, இசைப்பாட்டினைப் பாடி, கிணையை முழக்கு வோம்' என்று நல்லந்துவனார் செவ்வேளைப் பாடி யுள்ளார் (பரி.8:81). முருகு 1 காண்க. முருகியம் - துடி, தொண்டகப்பறை (முருகனுக் குரிய வெறியாட்டுப்பறை) : உருகெழுவியகைரின் கண் குறமகள் முருகியத்தை - துடியை -வாசித்து, முரணினர் அஞ்சும்படியாக முருகக்கடவுள் வரும்படி ஆற்றுப்படுத்தினள் (முரு. 243). (முருகு + இயம் எனக் கொண்டு முருகன் உவக்கும் வாச்சியம் எனலுமாம்). முருகு- 1. முருகன், முருகக்கடவுள் : கருதியளதச் செய்த முடிக்கும் ஆற்றலால் முருகை - முருகனை ஒப்பவன்,பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன் (புற.56:14), முருகு உடன்று சினந்த ஆர வாரம் அழிந்த பழைய உரைப்போலப் பிறிதொன்றால் கொடுமை இல்லாத கூற்றுவனைப்போன்ற பல் யானைச் செல்கெழு குட்டுவனுடைய வயவர் சீறிய நாடு, நெருஞ்சி நிறைந்த காடுபோல் கடுநெறியாக நிலைபெற்றது (பதி. 26:12). அச்சம் பொருந்திய அகற்சியையுடைய நகரின்கண், குறமகள் முருகி யத்தை வாசித்து, தெய்வம் இல்லை என்பார் அஞ்சும் படியாக முருகு வரும்படி வழிப்படுத்தினாள் (முரு. 244), முருகு பகைவர்மேற் செல்லுமாறு போலப் பாண் டியன் நெடுஞ்செழியன் தடையறப் பகைவரிடத்தே சென்று, அவருடைய நாட்டை அழித்து, அரணைக் கைக்கொண்டான் (மது. 181). அருங்கடிவேலன் 'இவ் விடுக்கண் முருகால் வந்ததெனத்தான் கூறிய சொல் லின்கண்ணே கேட்டோரை வளைத்துக் கொண்டு இன்னியம் முழங்க, குறிஞ்சி சூடி நெடுவேளைப் பேணுகையினால் மகளிர் தம்முள் கைகோத்து மன்று தோறும் குரவை அயர்வர் (மது. 611). வெறியாடும் களம் நன்கு அமைத்து, வேலிற்குக் கண்ணி சூட்டிச், செந்தினையைக் குருதியுடன் கலந்து தூவி, முருகு ஆற்றுப்படுத்திய அச்சம் பொருந்திய நடுஇரவில் தலைவன் வயப்புலியினைப்போல மறைந்து தலைவி யைக் காண வந்தான் (அக. 22:11). 'தலைவ, எமது சிறு 190 முருகு குடிப் பாக்கத்தின்கண், இயங்கும் முருகை ஒப்பாயாகி, வயநாய் பின்னேவரப் பகலில் நீ வரின், ஊரார் கூறும் அலர்க்கு அஞ்சுகிறோம்', என்று கூறித் தோழி வரைவு கடாவினாள் (அக. 118:5). 'கட்டுவிச்சியும், வேலனும், அச்சம் தோன்றும் சிறப்பினையுடைய முருகை மனைக் கண் வருவித்து, அவனுடைய கடம்பும், களிறும் பாடிப் பனந்தோட்டியையும், கடப்ப மாலையையும் அணிந்து இரவெல்லாம் ஆடுதல் நன்றாகுமோ' என்று தலைவி தோழியிடம் சிறைப்புறமாகக் கூறினாள் (அக. 138:10). ஆய் எயினன் என்பான், முருகு ஒத்த வலிமை யோடு, நின்று அன்னி மிஞிலி என்பானது செருவின்கண் குருதியால் களம் சிறப்புறப் பொருது தோற்று வீழ்ந்தனள் (அக. 181:6). 'தலைவனது நட்பு, இனி அன்னை நமது வேறுபாடு முருகால் உண்டாய தென்று எண்ணிவேலனை அழைக்கும் காலமாக நமக்கு விளைந்தது' என்று தோழி தலைவிக்குச் சிறைப் புறமாகக்கூறினாள் (அக. 232:14). 'தலைவன் நம் மனை யிடத்தே உவகையனாய்ப் புகும் நிலையைக் கண்டு, அன்னை முருகு என உணர்ந்து, முகமன் கூறிச் செந் தினையை நீரோடு தூவிப் பரவுவாள்', என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 272:13). 'தோழி,நின் மெய்வேறுபாட்டை அன்னை பிறிதொன்றாகக் கருதி கழங்கினால் அறிந்து, வெறியெடுப்புழித் தீரும் என்று உணர்ந்த உள்ளத்துடன் மறியை அறுத்து முருகு அயர் வள்', என்று தோழி கூறினாள் (நற்.47:10). கொடிச்சி, நீ எம் சிறுகுடியின் கண்ணே, முருகைப் புணர்ந்து சென்ற வள்ளியைப் போல என்னுடன் வருகின் றனையோ' என்று தலைவன் பரிவுற்று மெலிந்துரைத் தான் (நற். 82:4). ஈன்ற வாழைத் தாற்றின் கூர்மை பொருந்திய கொழுமுகை, முருகனை ஒத்த வலியோடு கடுஞ்சினம் மிகுத்துப் போர் செய்த யானையின் குருதி படிந்த தந்தம் போன்றிருந்தது (நற். 225:1). 'முது வேலன், தலைவி உற்ற நோய்க்குக் காரணம் முருகு என்று கூறுவானாயின், அக்கூற்று இவளை வருத்திய தலைவனுக்கும் உரிமையுடையதாகுமோ' என்று தோழி தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகக் கூறி வரைவு கடாவினாள் (ஐங். 245:3). 'அன்னை நிகழ்த்திய வெறி யாடலில் வேலன், மனைப்படப்பையின்கண் கன் னத்தை வைத்து ஆராய்ந்து நின் வேறுபாடு முருகால் ஏற்பட்டது என்று கூறுதல் ஒருதலை' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங். 247:3). புதுமணல் பரப்பிய வெறியாடற் களத்தின்மீது, கழங்குகளைப் பரப்பிக் குறிபார்த்து, நம் அன்னையிடம் நின் மெலிவுக் குக் காரணம் முருகு எனக் கூறிய வேலன் நீடு வாழ்வா னாக, என்று தோழி, தாய் கேட்பத் தலைவியிடம் கூறி னாள் (ஐங்.249:2). 'பெரும, தலைவியைப் பிரியாது இருப்பின் நன்றாகும்; பிரிவையாயின், முருகு தான் விரும்பியுறைகின்ற எறுழ் மரத்தின் மலர்கள் பரந்த<noinclude></noinclude> 46ek9kolbuba9wkx9qehthzoqyhktlo 250 666114 1983617 2026-10-26T10:27:59Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முருகு இந்த மலையைப் பிரியும் பொழுது நீ அவளைப் பிரிந்து செல்வாயாக' என்று தோழி கூறினாள் (ஐங். 308:4). 'தலைவ, பரத்தைமையுடைய நீ எனக்கு அருள் செய்வதாகச் சொல்லி அருளையுடைய முருகின் மீது சூளுறுவாயாயின், அவனைச் சார்ந்த அருளில்லாத தெய்வமும், அவனது வேலும் நின்னை வருத்தும்' என்று தோழி கூறினாள் (பரி. 8:65). முருகன் காண்க. 2. தெய்வம் : முருகு - தெய்வம் - மெய்யின்கண் ஏறிய புலைமகளை ஒப்ப, ஆனிரை தாவித்துள்ளியது (புற. 259:5). வல்லோன் எழுதிக் கை செய்த பாவையிடத்தே முருகு நிகழ்ந்தாற் போன்ற வடிவினையுடையவன், பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் (மது. 724). 3. வேள்வி: போர்க்களத்தே ஊன் சோற்றைப் பேய் மடையன் பகைவரால் சினத்தற்கு அரிய வலியினை யுடைய பின்னிடாத வீரர்க்கு முருகு -வேள்வி அயரும்படி போரை வெல்லும் தானையினையுடை யவன், பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் (மது. 38). 4. மணம் : முருகு - மணம்பொருந்திய பூக்கள், நிறத்தால் தம்முள் மாறுபட்ட பரப்பாலே பல நிற மணிந்த ஒளியுடைய பொய்கையினையுடையது, காவிரிப்பூம்பட்டினம் (பட். 37). வேறுபட்ட முருகு பல கமழும் தேன் ஒழுகும் கண்ணியையுடையன், வேட்டுவனாகிய தலைவன் (அக. 28:6). மலையிடத் துள்ள வேங்கையின் புதிய பூக்களாலாய, பிற பூக்களின் முருகுடன் மாறுபடும் அழகிய கண்ணியையுடைய னாய்த் தலைவன் தினைப்புனத்திற்கு வந்தான் (அக. 288:4). செவ்வேளது பரங்குன்றம் ஆடவர் பூசிய சந்தனத்தைப் புலத்தும் காற்றையும் மகளிர் பூந்தாதை உதிர்த்த கூந்தலின் ஊடே புக்கு அசைத்த காற்றையும், முருகனது பூசைக்கண் எடுத்த புகையூடு நுழைந்த முருகு கமழும் காற்றையும் உடையது (பரி. 21:51). 5. தேன்: சோழரது உறையூரிடத்துக் காவிரியின் வெண்மணல் நிறைந்த முருகு - தேன் - நாறும் தண் ணிய பொழிலிற் பங்குனி விழாக் கொண்டாடப்பட் டது (அக.137:8). 6.வெறியாட்டு : 'முருகு - வெறியாட்டு - அயர்ந்து வந்த முதுவாய் வேல', என்று தோழி, வேலனை விளித் துரைத்தாள் (குறு. 362:1). 191 முரைசு முருங்கை - மரவகை : அசையும் இளையிலையுடைய நார் இல்லாத முருங்கையின் - முருங்கை மரத்தின் - குலைந்த வெள்ளிய பூக்கள், கூடிய சூறாவளி வீச, ஆர்த்தலுற்று உடைந்த திரையின் துளிகளைப் போலப் பரந்து கிடந்தன (அக. 1:16). நீரற்ற சுரநெறியில், ஞாயிற் றின் கூதிர் எறித்தலாலாகிய பிளப்பிடம் நிறையும்படி நீண்ட அடியினையுடைய முருங்கையின் வெண்பூக்கள் பரந்துகிடந்தன (அக. 53:4). கோடைக் காற்றினால் புல் லிய அடிமரத்தினையுடைய முருங்கையின் முதிர்ந்து கழியும் பல பூக்கள், குளிர்ந்த கார்காலத்து ஆலங்கட்டி போலப் பரந்தனவாய் உதிரும் (அக. 101:15). பீர்க்குப் படர்ந்த பாழிடத்தில் முருங்கையினைத் தின்ற யானை யின் பிடரி உராய்தலின் இட்டிகை நெடுங்சுவரின் விட்டம் வீழ்ந்தது (அக. 167:11). முருந்து - 1. மயிலிறகின் அடிப்பாகம் : தலைவி இனிய நகையினையும், முருந்து - மயிலிறகின் அடி - எனத் திரண்ட முட்போலும் கூரிய பற்களையும் கொண்டு விளங்கினாள் (அக. 179:11). 'நெஞ்சே, சுரன் நமக்கு எளியவாயினும், முருந்தினையொத்த பற்களை யுடைய நம் தலைவியின் தோளிடத்து எய்தும் இன்துயி லினைக் கைவிடுதல் ஆற்றேன்' என்று பொருள் வலித்த நெஞ்சிற்குக் கூறித் தலைவன் செலவழுங் கினான் (அக.193:13). 'இளையோளாகிய என் மகள் தலைவனின் பொய்ம்மொழியைப் பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு, முருந்து போன்ற தன் வெண்பற்களில் முகிழ்நகையைத் தோற்றுவித்து அருஞ்சுரம் இறந் தனள்' என்று கூறுவர் என நற்றாய் வருந்தினாள் (நற். 179:10). ஏறு தழுவுதலைக் காண வேண்டிக் கண்ணி சூடிய, முல்லை முகையும் முருந்தும் நிரைத்தாலொத்த பல்லினையுடைய ஆயர்மகளிர் வந்து பரணைக் கைக் கொண்டார் (கலி. 103:6). தலைவி முல்லையினது முகையையும், முருந்தையும் நிரைத்தாலொத்த பற் களையுடையவளாய் விளங்கினள் (கலி. 108:15). 2. குருத்து : தலைவி நீரில் வளர்ந்த பைஞ்சாய்க் கோரையின் முருந்தினை - குருத்தினை - ஒத்த ஒளியாற் சிறந்து விளங்கம் பற்கள் பொருந்திய துவர் வாயினையுடையவளாயிருந்தாள் (அக. 62:1). முரைசு முரசு: சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாத னும், சோழன் வேற்பஃறடக்கைப் பெருவிறற் கிள்ளி யும் பொருது வீழ்ந்த போர்க்களத்தில் அவர்தம் புகழ மைந்த தலைமையுடைய முரைசுகள் - முரசு - வீழ்ந்து கிடந்தன (புற. 62:9). அடிசிலைப் பிறர்க்கு உதவ லின்றித் தம்முடைய வயிற்றையே நிறைத்து, மேம்<noinclude></noinclude> 9slbt43a1br6vd2hqnfg9c0ztd2yl8q 250 666115 1983618 2026-10-26T10:28:22Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ முல்லை 192 முல்லை பட்ட புகழை நீங்கிய முரைசு பொருந்திய செல்வத் தினையுடைய அரசர் கோயில், ஆய் அண்டிரனின் கோயிலை ஒவ்வாது (புற. 127:10). முரைசு முழக்கிச் செய்யும் போர் கெடும்படி வீரர்களது ஆரவாரம் எழ. அரசர்கள் போர்க்களத்தில் அழியும்படி வஞ்சியாது எதிர்நின்று வெல்லும் ஆற்றலையுடையவன் களங் காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல் (பதி. 34:10). பாண்டி மண்டலம் தோற்றுவித்த பொருள்களும், கடலில் தோன்றிய முத்தும்,பிற பொருள்களும், மும்முரைசும் பொருந்திய முதுகுடியிற் பிறந்தவன் பாண்டியன் (கலி. 105:2). முரைசு மூன்றினை ஆள்கின்ற பாண்டியர், தம் பகைவரது மாறுபாடு கெடுமாறு நிரைத்த களிறுகளை ஏனைப்படைகளுக்கு நடுவே நிற்கச் செய்தனர் (கலி. 132:4). முரசம்,முரசு காண்க. முல்லை - 1. முல்லைத்திணை : தொல்காப்பியர்தம் பொருளதிகாரத்தில் அகத்திணையை விளக்குங்கால் அது கைக்கிளை முதல் பெருந்திணை ஈறாக ஏழு வகைப்படும் என்று குறிப்பிட்டார். கைக்கிளை முதல் பெருந்திணை இறுவாய், முற்படக் கிளந்த எழுதிணை யென்ப' என்பது தொல்காப்பிய நூற்பாவாகும். அவற் றில் இடைநின்ற ஐந்து அகத்திணைகளுள் ஒன்றாக முல்லைத்திணை அமைக்கப்பட்டது. காடும் காடு சார்ந்த பகுதியும் முல்லை நிலம் என்பதனை 'மாயோன் மேய காடுறை உலகமும்' என்னும் தொல்காப்பிய ததியாப்பகுதி கூறுகின்றது. முல்லைத் திணைக்குரிய பெரும்பொழுது கார்காலம்; சிறு பொழுது மாலை நேரம் ஆகும். இத்திணைக்குரிய உரிப்பொருள் 'இருத்தலும் இருத்தல் நிமித்தமு மாகும். 'இல்லிருத்தல் முல்லை' என்று ஒரு பழம் பாடற்பகுதி இதனைச் சுட்டுகிறது. முல்லைத்திணைக்குரிய கருப்பொருட்களைக் கூறுங் கால் மாயோனைத் தெய்வமாகவும், வரகு, சாமை, முதிரை ஆகியன உணவாகவும், உழையும் புல்வாயும், முயலும் மா (விலங்கு) ஆகவும், கொன்றை, குருந்து முதலியன மரங்களாகவும், கானக்கோழியும் சிவலும் பறவையாகவும், ஏறுகோட்பறை பறையாகவும், நிரை மேய்த்தல் வரகு முதலிய களைகட்டல், கடாவிடுதல் முதலியன செய்தியாகவும் (செயல்), முல்லை யாழ் யாழாகவும், முல்லை, பிடவு, தோன்றி, தடவு முதலி யன பூக்களாகவும், கான்யாறு நீராகவும், பாடி, சேரி என் பன ஊராகவும் நச்சினார்க்கினியர் விளக்கியுள்ளார். முல்லை என்னும் கொடிப் பெயரால் இத்திணை பெயர்பெற்றது என்பர் அறிஞர். காலப்போக்கில் 'இருத்தல்' என்னும் அகவொழுக்கத்தினை உணர்த்தப் பயன்படுத்தப்பட்ட இப்பெயரே கற்பு என்பதனைக் குறிக்கும் பெயராகவும் அமைத்து விளங்குகின்றது. "முல்லை சான்ற முல்லை" என்று இதனை இலக்கியங் கள் இயம்பும். முல்லை நிலமும் குறிஞ்சி நிலமும் வேனில் வெப்பத் தால் மாறுபட்டுப் பாலை என்னும் வடிவு கொள்ளும். முல்லையும் குறிஞ்சியும் முறைமையின் திரிந்து பாலை என்பதோர் படிவம் கொள்ளும்' என்று சிலப் பதிகாரம் குறிப்பிடுகிறது. மழை பெய்து வளஞ்சுரக் கும்போது அப்பாலை நிலம் முல்லையாகவும் குறிஞ்சி யாகவும் மாறிப் பண்டைநிலை எய்தப் பெறும். ஐந்திலக்கணம் கூறும் பிற்கால இலக்கண நூல்களே முல்லைத்திணையினை நன்கு விளக்கியுள்ளன. அகப் பொருளை மட்டும் தனியே விளக்கவமைந்த 'நம்பி யகப் பொருள்' எனப் பெயரிய நூல் முல்லைத் திணை யின் முதல், கரு, உரிப்பொருட்களை விரிவாகக் கூறு கிறது. தொல்காப்பியம் சுட்டும் எண்வகைக் கருப் பொருட்களோடு மேலும் சிலவற்றைச் சேர்த்து இந் நூல் விளக்குகிறது. அவ்வாறு இந்நூல் கூறும் கருப் பொருட்கள் வருமாறு: உயர்ந்தோர் - குறும்பொறை நாடன், தோன்றல், மனைவி, கிழத்தி ;அல்லோர் - இடையர், இடைச்சியர், ஆயர், ஆய்ச்சியர்; புள் காட்டுக்கோழி; விலங்கு - மான், முயல்; ஊர் - பாடி; நீர் - குறுஞ்சுனை நீர், கான்யாற்று நீர்; பூக்கள் முல்லை, தோன்றி, பிடவம்; மரம் - கொன்றை, காயா, குருந்தம்; உணவு - வரகு, சாமை, முதிரை; பறை ஏறங்கோட்பறை; யாழ் - முல்லை யாழ்; பண் - சாதாரி; தொழில்- சாமை வரகு விதைத்தல், களைகட்டல், அரிதல், கடாவிடுதல், கொன்றை சூடிக்குழலூதல், மூவினம் மேய்த்தல், கொல்லேறு தழுவுதல், குரவைக் கூத்தாடுதல். முல்லைத்திணைக்கு இணையான புறத்தி ணை வஞ்சியாகும். இதனை, 'வஞ்சி தானே முல்லையது புறனே' என்று தொல்காப்பியம் கூறுகிறது. இக்காலத் தில் முல்லை என்னுஞ்சொல், முல்லைக்கொடி, இருத் தலாகிய முல்லை ஒழுக்கம், முல்லை நிலம், கற்பு ஆகியவற்றை உணர்த்துவதாக வழங்கப்படுகிறது. 2.கொடிவகை : பசிய இலையுடைய முல்லை - முல் லைக்கொடி - இளவெருகின் கூரிய பல்லை யொப்ப அரும்பும் (புற.117:9). 'எம்மையொத்த ஒருத்தியின் அழகை விரும்பி முல்லை வேலியுடைய நல்லூரின் கண் தேருடன் வருபவன் விளங்கிய புகழையுடைய பேகன்' என்று தன்கணவனைப் பற்றிப் பேகனின் மனைவி கண்ணகி பரணரிடம் கூறினாள் (புற. 144:14). பூவைத் தன் தலைக்கண் மாறாத அழகிய கொடியாகிய<noinclude></noinclude> jxof1bs53igx0zxbau3ps15c00az1nh 250 666116 1983619 2026-10-26T10:29:35Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாணர் யும், மழை பெய்யாவிட்டால் உப்பு விளையும் யாண ரினையும் உடையது நமது பழைய ஊர் என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.311:2). எமைக்கடா நாரையினம் இரிந்தோடும்படி பொய்கையில் பாய்ந்து கிடந்து, பின்னர் மரத்தின் நிழலில் தங்கும் யாணர் கொண்ட ஊரினை உடையவன் தலைவன் (நற்.330:6). 'யானையைக் கொன்ற புலி முழங்கும் முழக்கத்தை இடியெனக் கொண்டு, மழைவரும் என்று கருதிக் காய வைத்திருக்கின்ற தினையைக் குவிக்கும்படியான யாணரினையுடையது தலைவன் மலையிலுள்ள ஊர்' (நற்.344:12). தலைவனை ‘யாணரினை உடைய ஊரன்' என்று காமக்கிழத்தி கூறினாள் (நற்.390:7). மலர்களை யடைய காஞ்சிமரமும், சினைகளையுடைய மீன்களும் நிறைந்திருக்கும் யாணரினை உடையது தலைவ னுடைய ஊர் (ஐங். 1:5). 'தலைவனைத் தலைவி யாண ரினையுடைய ஊருக்குத் தலைவனே' என்று அழைத் தாள் (ஐங். 42:2). தலைவன், மரக்காலைப் போன்ற யாமையின் முதுகின்கண் செம்பினை யொத்த அதன் பார்ப்புகள் பலவும் ஏறித்துயிலுவதற்கிடமான யாணர் உடைய ஊரினையுடையவன் (ஐங்.43:3).தலைவன், பாண்மகள் சிலவாகிய மீன்களைக் கொடுத்து அவற் றிற்கு விலையாகப் பல்வேறு நெல்லைப் பெறுதற்கிட மான யாணருடைய ஊரினனாவான் (ஐங். 49:3). தலை வனைத் தோழி, 'வஞ்சி மரங்கள் ஓங்கி வளர்ந்துள்ள யாணர் ஊரனே' என்று அழைத்தாள் (ஐங். 50:1). தலை வனைத் தலைவி, 'பழனங்களில் வாழும் பல்வேறு வகை மீன்களையும் பற்றித் தின்ற நாரை, நன்செய் நிலத்தில் வளர்ந்துள்ள மருதமரத்தின் உச்சியிலே தங்கு தற்கிடமான யாணரினையுடைய ஊரனே' என்று அழைத்தாள் (ஐங். 70:3). தலைவனைத் தலைவி, கம்புப்பேடை தனது இனத்தோடிருந்து மகிழ்ந்து ஆராவரத்திற்கிடனானதும் குற்றமற்ற யாணரினை மிக்குடையதுமாகிய ஊரனே என்று அழைத்தாள் (ஐங். 85:3). தலைவன், பகன்றை மலரால் புனைந்த கண்ணி யையும், பலவாகிய ஆன்களையுமுடைய இடையர், கரும்பை முரித்துக் குறுந்தடியாகக் கொண்டு மாவினது கனியை உதிர்த்தற்கிடனான யாணரினையுடைய ஊரினையுடையவனாவான் (ஐங். 85 : 3). தலைவி, நீராடிய மகளிர் மணல் திட்டில் வைத்து மறந்துபோன அணிகலன்களை எருமைகள் குளம்பாலே கிளைத்துப் புலம்படச் செய்தற்கிடனான யாணர் ஊரனுடைய மக ளாவாள் (ஐங்.100:3). தலைவன், கொய்த தினையின் அடித்தாளின் மேல் படர்ந்துகாய்த்துள்ள அவரையின் கண் வீழ்கின்ற கிளிகளை ஓட்டுதலாகிய யாணரினை யுடைய வளமான மலைநாடனாவான் (ஐங். 286:3). பரத்தையிடம் சென்று வந்த தலைவன் புனலாடி வந் தேன் எனத் தலைவியிடம் பொய் கூற, அதற்குத் தலைவி பரத்தையை யாணரினையுடைய புதுப்புன 293 யாணர் லாகக் கேலிதோன்றக் கூறிக் கடிந்துரைத்தாள் (கலி. 98:18). வையை யாறு பெரும் வெள்ளமாய் வந்த காலத்து வளம் தருவது போலவே, நீர் சுருங்கி வரும் காலத்தும் யாணரினைத் தரும் இயல்புடையதாகும் (பரி. 11:40).நாணமுடைய குலமகளொருத்தி, பரத்தை யிடம் பிரிந்த தலைவனோடு ஊடியிருந்தவள் வையை யாற்றின் யாணரினையுடைய புதுப்புனலின் வெள்ளத் தைக்கண்டு, ஊடலைவிட்டு, நீராடற்குத் தலைவ னோடு பெண் யானையின் மீது ஏறினாள் (பரி. 12:47). முருகவேளினுடைய திருப்பரங்குன்றத்தன் ஒரு பக்கத் தில் பாணரின் யாழின் இசை எழும், மற்றொரு பக்கத்தில் பூக்களாகிய யாணரினையுடைய வண்டுகளி னது முரலுதலாகிய இசை நிகழும் (பரி. 17:10). முருக வேளின் பரங்குன்றத்து ஒரு பக்கம் யாணர் வண்டினம் இசை முரலப் பிறிதொரு பக்கம் முழவொலிபோல அருவிநீர் ஒலிக்கும் (பரி. 21:35). 2.செல்வம்: 'வள்ளலும் வீரனுமாகிய தலைவனொரு வன்போரில் இறந்து நடு கல்லில் நின்றானாக, அதனை யறியாத பாணனொருவன் அவனைத் தேடி வருவ தறிந்து வேறொரு பாணன், பாணனே, நமது யாணர்- செல்வம் -பட்ட நிலையைக் கேட்பாயாக' என்று தலைவனின் அழிவினைக் கூறினான் (புற.260:8). பொருநர், இடையறாத யாணரினை (செல்வ வரு வாயை) உடைய பெரிய ஊர்களிடத்து விழாக் கழிந்த மறுநாளில் ஆண்டுப் பெறுகின்ற சோற்றை விரும்பாது விழாக் கொண்டாடும் வேற்று ஊரைநாடிச் செல்வர் (Qu#5. 1). 3. வளம் : வெளவால், வெய்யிலின் கொடுமையிலும் நீண்ட தூரம் வானினைக் கடந்து வந்து, கனிகளைப் பெறாது தான் முன்பு கனிகளைப் பெற்ற நாளின் யாண ரினை - வளனை - நினைந்து வருந்தி ஏங்கியிருந்தது (அக. 57:4). ஆதன் எழினி என்பானுக்குரிய செல்லூர், புலிநகக் கொன்றைப் பூவினையும் குவளைப் பூவினை யும், முல்லைப்பூவோடு சேர்த்துப் பல இளைய கோசர் கண்ணியாகக் கட்டி விளையாடும் மிக்க யாணர் (வளம்) பொருந்தியதாகும் (அக. 216:12). 4. அழகு : செழுங்குடிச் செல்வர் யாணர் - அழகு உடைய மூங்கிற் குழாயால் முதிர்ந்த கள்ளைப் பருகிக் காந்தட்கண்ணி சூடி இரவலர்க்கு வழங்குவர் (பதி. 81:20). மீன்கள் மிகுயாகக் கிடைக்கும் வயல்கள் நிறைந்த சாய்க்கானம் என்னும் ஊரிடத்துள்ள யாணர் - உடைய மூங்கிலைப் போன்ற தோளினையுடையவள் தலைவி (அக.220:19). மலை மேலுள்ள வேங்கை மரத் தின் மலர்கள் புலியின் உடம்பிலுள்ள புள்ளிகளைப் போலத் தோன்றுதலின் பெண் யானைகள் அஞ்சி<noinclude></noinclude> s56tc1l3l5h4980a1v88gjgf0n8aplb 250 666117 1983620 2026-10-26T10:30:05Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாணர் 294 யாமம் யோடும் சோலையினைக் கொண்ட மலையில்உள்ள யாணரினையுடைய சிறுகுடி தலைவனின் ஊராகும் (அக.228:13). தோழி தலைவனிடம், 'இரவு வந்துவிட் டமையால் மிக்க ஆரவாரமுடைய யாணர்கொண்ட எமது சீறூர்க் கண்தங்கிச் செல்க' என்று கூறினாள் (அக. 300:14). தலைவி, தோழியிடம், 'கோங்கு மரங்கள் தளிர்த்தும் மாமரக்கிளைகளிலிருந்து குயில்கள் கூவி யும் இன்பத்தை ஊட்டுகின்ற யாணரினையுடைய இளவேனிற் பருவத்தில் தலைவனைப் பிரிந்திருப்பது துயரினைத் தருகிறது' என்று கூறினாள் (அக. 341:12). பாணனுடைய கையிலுள்ள பண்பமைந்த சிறிய யாழ் யாணருடையவண்டு போல 'இம்' என ஒலிக்கும் (நற். 30:3). 5.புதுமை, புதிது : பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டு வன், கார் காலத்து மழை, பெயலைப் பெய்யாது பொய்த்த வழியும் அளவிட முடியாதவாறு பலருக்கும் ஊனோடு கலந்த சோற்றை வாரி வழங்கிக் கொண்டே யிருப்பான், அவ்வாறு சோறு அவனுடைய அட்டிலில் வளர்ந்துகொண்டேயிருப்பது நீங்காத யாணர்த்தாய் புதுமையாய் - உள்ளது என்று பாலைக்கௌதமனார் கூறினார் (பதி.24:30). புகார் நகரத்து மகளிர்வயல்களில் மேயும் நாரைகளை விரட்டிவிட்டு ஒன்றற்கொன்று அணித்தாய்ப் பலவாகிய இடங்களில் யாணர்க் குரவைக் கூத்தினை யாடி மகிழ்வர் (பதி. 73:7). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறையின் நாட்டில் மழை உரிய காலத்தில் தப்பாது பெய்வதால் வறுமை யறியாத வளம் நிறைந்து பெரிய பலவாகிய யாணர்க் (புதுப்புது) கூலங்கள் பெருகின (பதி. 89:7). விறலி யரின் முலைகள் யாணராகப் பூத்தலையுடைய கோங்க மரத்தின் மொட்டுக்களைப் போன்றிருந்தன (சிறு.25). சோழர்க்குரிய கழாஅர் என்னும் ஊரில் காக்கை பல வகையாக மிகுந்த பலிக்கொடையாகப் போடப்படு கின்ற அழகிய பலவாகிய யாணர் ஊனோடு கலந்து இடப்படுகின்ற பெரிய சோற்றை உண்ணக் காத்துக் கொண்டிருக்கும் (நற்.281:5). தலைவி, மெல்லிய சாயலையும் தன் நல்ல மார்பின்கண் காணுந்தொறும் யாணராகத் தோன்றுகின்ற இளைய கொங்கைகளையு முடையவள் (நற்.398:9). 6.புதியமழை: கடிய நெடுவேட்டுவனிடம் பெருந் தலைச் சாத்தனார், 'இடியினது மிக்க ஓசையையுடைய யாணரினை - புதுமழையைத் - தர வேண்டிக் கால் வீழ்த்துக் கடலிடத்தே திரண்ட மேகம் நீரின்றி மீளா வாறு போலப் பரிசிலரது சுற்றமாகிய யாங்கள் களிறு போன்ற பரிசிலைப் பெறாமல் போக மாட்டோம் என்று கூறினார் (புற.205:10). யாத்திரை மகளிரும் திருப்பரங்குன்றத்திற்கு யானை முதலியவற் றில் யாத்திரை - பயணம் - செய்யும் வழி, அவர்க ளுடைய மலர் மாலையணிந்த தலைகள் இடைவெளி யின்றி நிறைந்திருப்பன நிலமகளுக்கிட்ட மாலை போலத் தோன்றின (பரி. 19:18). பயணம் : மதுரைநகரின் ஆடவரும் யாப்பு -1. பேரியாழின் ஓர் உறுப்பு : பேரியாழில் புதுவதாக யானைக் கொம்பாற் செய்த யாப்பு - பேரி யாழின் உறுப்பு - அமைக்கப்பட்டது (மலை. 28). 2. கட்டுவடம் (மகளிரது அணியின் உறுப்புக் களுளொன்று) : தலைவி, தோழியைத் 'தொடி செறிந்த யாப்பினை - கட்டுவடங்களைச் - சூடிய அழ கிய முன்கையை உடையவளே' என்று அழைத்தாள் (கலி. 54:3). பரத்தையிடம் சென்று வந்த தலைவன், குதிரை ஏற்றத்திற்குச் சென்றிருந்தேன் என்று கூற, அதற்குத் தலைவி, 'நீ ஏறி ஊர்ந்த குதிரை, நீலமணி யைத் தோலிலே வைத்துத் தைத்துச் செய்த யாப்பாகிய கழுத்திற் கட்டுதலையுடைய வல்லிகையினை உடைய தல்லவா" என்று நகையாடிக் கூறினாள் (கலி.96:10). 3.கவசம் (மெய்ப்பை) : பாரம் என்ற ஊருக்குத் தலைவனாகிய மிஞிலி அம்பினையும் வில்லினையும் கொண்ட தோளிலே யாப்பினையும் - கவசத்தையும் - பூட்டியிருந்தான் (நற். 265:4). வையையில் நீராடச் சென்றவர்களுள் சிலர் உடலுக்குப் பொருந்த யாப்பு:- மெய்ப்பை (சட்டை) - இட்டுச்சென்றனர் (பரி.திரட்டு. 2:19). 4. கட்டு (பிணிப்பு) : விரைந்து சென்றதால் களைப்புற்ற வீரர், இடையிற் செறித்த கச்சையின் யாப்பினை - கட்டினை - நெகிழ்த்து ஆங்காங்குத் தங்கித் தாம் விரும்பிய வண்ணம் அமர்ந்த நடையராய் மெல்லமெல்லச் சென்றனர் (நற்.21:2). தலைவன், மலரை வெறுத்த கோழி முதிர்ந்த மிளகுக்கொடி ஒன் றோடொன்று பின்னியிருக்கும் யாப்பின்கண் தூங்கு கின்ற மலைநாட்டிற்குரியவன் (நற். 297:8). யாமம் இரவு : குளிர்ந்த மலரையுடைய சோலை யாமத்தில் - இரவில் (இடையாமத்தில்) - தனி மகன் போகாது, ஆணும் பெண்ணுமாகிய இருவர் செல்லும் தன்மையது (புற. 33:18). ஆழமான அகழியாகிய மடு வில் செருக்கித் திரியும் மாறுபாடு பொருந்திய முதலை கள் யாமத்தில் ஊர்காப்பார் ஏற்றி வைத்துள்ள விளக் கின் நிழலைக் கவரும் அரண் பொருந்திய பழைய<noinclude></noinclude> s7wcg3n43dizznmmze1mpj3iwsocd40 250 666118 1983621 2026-10-26T10:30:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாமம் ஊரினைக் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் வென்றான் (புற. 37:9). 'நாட்டினை ஆளும் வேந்தனுக் கும் யாமத்திலும் பகலிலும் உறங்காமல் வேட்டை யாடித்திரியும் வேடனுக்கும் தேவை உண்பது நாழி, உடுப்பது இரண்டே; பிறவும் எல்லாம் ஒக்கும்' என்று நக்கிரனார் கூறினார் (புற. 189:3). பனிமிக்க பல யாமங் கள் (ஓர் இரவின் பல கூறுகள்) உறங்கியதால் கலைந்த தலைமயிர் பனியால் நனைந்து, ஈரம்படிய மனைக் கண்ணருந்து பொருநன் தடாரி இசைத்துப் பாடினான் (புற. 377:1). மதுரையில் வாழ்ந்த பரத்தையர் முதல் வாமத்திலே இசைத்தற்குரிய நன்றாகிய வாழ்களுக்கு நடுவே, அவற்றின் இசையோடு இயைந்து நின்ற முழ வின் முழக்கத்திற்கேற்ப மனமகிழ்ச்சியுடையராய்க் கூத்தாடினர் (மது. 584). மதுரையில் முதல் யாமத்தில் வேலன் வெறியாடும் ஓசையும், மகளிர் கைகோத்து ஆடும் குரவையாடலின் ஓசையும் முதலிய பலவித ஓசைகளும் கலந்து பெரிய ஆரவாரமாய் இருந்தது (மது. 620). துஞ்சாக் கண்ணராய், அஞ்சாக் கொள்கை யராய், களவு நூலில் தேர்ந்தோராய், கள்ளர் தப்பமுடி யாத கணையை உடையராய், மழையிலும் மடியாதோ ராய் மதுரையின் காவலர் நடுயாமத்தில் மதுரையைக் காத்தனர் (மது.653). பாண்டியன் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் நடுயாமத்திலும் பள்ளி கொள்ளானாய்ப் பாசறையில் புண்பட்ட வீரரைப் பரிகரித்தற்காகச் சுற்றித்திரிந்தான் (நெடு. 186). தோழி, தலைவனை, அச்சம் தரும் அரிய துறையினைத் தாண்டி நடுயாமத்தில் தலைவியிடம் வரவேண்டாம் எனத் தடுத்தாள் (அக. 18:7), 'முன் பனிப் பருவத்தில் வாடையுடன் கூடிய இரவில் தலைவி தனித்திருக்க, யான் நடுயாமத்தில் பாசறையில் இருக்கின்றேன்' என்று தலைவன் வருந்திக் கூறினான் (அக. 24:15). 'பொருளீட்டும் பொருட்டு, நடுயாமத்தில் யான் தனித் திருக்கவும், என் அழகையும் கொண்டு சென்றுவிட் டாரே நம் தலைவர்' என்று கூறித்தலைவி வருந்தினாள் (அக. 103:12). நகரினைக் காக்கும் யாமங் காவலர் மதி லிடத்தே ஏற்றி வைத்திருக்கின்ற விளக்குக்கள் வானில் உள்ள விண்மீன்களைப் போலத்தோன்றும் (அக. 114:10). நடுயாமத்தில் பேய்கள் திரியும் (அக. 122:14). 'அம்பலமும் மனைகளும் தூங்கிவிட்டன, ஆனால் நடுயாமத்தில் காமம், செறிந்து கடலைக் காட்டிலும் பரவிக் கொல்லுதலைப் போன்ற கொடுமையுடன் என்னைத் துன்புறுத்துகின்றது' என்று தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (அக. 128:3). 'கடல் மீன்கள் துயிலும் நடுயாமத்தில் பாவையைப் போன்ற அழகிய தலைவி பையநடந்து வந்து என்னைத் தழுவினாள்' என்று தன் நெஞ்சொடு கூறினான் (அக. 142:20). தலைவனிடம் தோழி, 'வாமப்பொழுதை தும்முடன் கழிக்கும் நாளெல்லாம் இன்பமாயினும், நீ வருவழியின் 295 யாமம் ஏதத்தை நினைந்து பெரிதும் துன்புறுகின்றோம்; ஆகலின் இனி நீ அவ்வாறு வருதலை ஒழிதல் வேண் டும்' என்று கூறி வரைவு கடாயினாள் (அக.168:1). தாழையின் கிளையில் தன்பெட்டையுடன் தங்கியிருக் கும் சிறிய கடற்காக்கை, இருள் செறிந்த நடுயாமத்தில் வெள்ளிய இறாமீனைப் பற்றி உண்பது போலக் கனவு கண்டது (அக. 170:12). 'யான் கூறிய இனிய மொழியை தம்பி, அறைதாள் யாமத்தில் மழையில் ஒதுங்கி ஒங்கி மயில்போல அழகிய சிலம்பு ஒலியாது அடக்கி அச்சத் துடன் வந்து ஊர் முழுதும் தூங்கும் யாமத்தில் என்னை முயங்கிச் செல்லும் தலைவி, கற்பு மிக்க எளிய பெண் ணல்லள்; சூரர மகளேயாவள்' என்று தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக. 198:11). யாமத்தின் விடிய லில் தன் அரண்மனை வாயிலில் நின்று தன் மலை யைப் பாடுகின்ற பரிசிலரின் விருப்பம்போல, வெளி யன் வேண்மான் ஆஅய்எயினன் சிறந்த யானைகளை வழங்குவான் (அக. 208:1). மனிதர்களைத் தேடிப் புலி சுற்றிக் கொண்டிருக்கும் காட்டிற்கு அஞ்சானாய்த் தலைவன் தலைவியின் தோளை விரும்பி இருள் செறிந்த நடுயாமத்திற் செல்ல எண்ணினான் (அக. 218:10). பகலிலும் யாமத்திலும் இடையறாது மழை பெய்தமையால் எங்கும் பெரு வெள்ளமாய் வாடைக் காற்றும் பனிமிகுதியும் உள்ள நடுஇரவில் தலைவனும் தலைவியும் தழுவிக்கிடந்தும் வருந்தா நிற்பர் எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக.305:1). தலைவி யிடம் கூடுதற்கு விரும்பி, இடிகளோடு கூடி மிக்க மழையைப் பொழிந்த நள் என்னும் ஓசையமைந்த யாமத்தின் கண் பாம்பினது பசிய தலையைக் காலால் இடறிக்கொண்டு வந்து தலைவன் தலைவியை முயங் கிச் செல்வன் (அக. 328:3). தோழி தலைவனிடம், 'நும் குதிரைகள் இவ்வூர் மக்கள் உறங்குகின்ற யாமத்தில், கனைத்து நும் வருகையை அவர்கள் அறியாமற் செய் தற்பொருட்டு, நினது தேரினைத் தொலைவிலேயே நிறுத்திவிட்டுத் தனியனாக இரவுக்குறிக் கண் வா' என்று கூறினாள் (அக. 360:12). 'யாமம் செறிந்த இருளை உடையதாக இருக்கின்றது; மனிதர்களும் மற்ற உயிர்களும் கவலையின்றி உறங்குகின்றனர்; நான் ஒருத்திதான் துயிலாமல் தவிக்கிறேன்' என்று தலை வனைப் பிரிந்த தலைவி கூறினாள் (குறு. 6:1). 'காலை என்றும், பகலென்றும், மாலைப்பொழுதென்றும், ஊரினர் துயிலுகின்ற யாமம் என்றும், விடியற்கால மென்னும் இச்சிறுபொழுதுகள் தலைவன் தலைவிய ரிடையே தோன்றினால் அத்தகையோருடைய காமம் உண்மையன்று; பொய்யாகும்' என்று தலைவன் கூறி னான் (குறு.32:2). யாமத்து மழை மிக்குப் பெய்தமை யால் நீர் பெருகி அதனால் பின்நாளிலும் மலை முழைஞ்சுகளில் அருவி ஒலிக்கும் (குறு. 2:1). மழைத் துளி மிக்கு வாடைக்காற்று வீசுகின்ற கூதிர்ப்பருவத்<noinclude></noinclude> otoex7xbr061z5589wu6d38513tweke 250 666119 1983622 2026-10-26T10:30:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாமம் 296 யாமம் தின் யாமத்தில் ஈ ஒலிக்கும் தோறும் எருது தலை யசைக்க அதன் மணியோசை தலைவிக்குப் பிரிவுத் துன்பத்தை மிகுவிக்கும் (குறு. 86:4). வீட்டிலுள்ள எலிகளைக் காட்டுப் பூனை, செறிந்த இருளையுடைய யாமத்தின்கண் பிடித்து உண்ணும்பொருட்டு ஆராயும் (குறு. 107:3). 'துணைவரைப் பிரிந்துறைவோர் செய லற்று வருந்தும்படி இணை அன்றில் பறவைகள் ஒலிக்கின்ற இக்கூதிர்ப் பருவத்தில் நள் என்னும் ஓசையையுடைய யாமத்தின்கண் மிக்க குளிர்ச்சியை யுடைய வாடைக்காற்று எறியும் ஓசையையுடைய அமையத்தும் தலைவர் வந்திலரே' எனத் தலைவி கவன்றாள் (குறு. 160:4). ஊரிலுள்ளார் பலரும் துயிலும் இருள்செறிந்த யாமத்தின்கண் தலைவன் வலியை யுடைய களிற்றைப்போல வந்து இராக்காலத்தே தலைவியின் தாழிட்ட கதவைத் திறக்க முயன்றான் (குறு. 244:1). சிறிதே மழையுடைய கார்ப்பருவத்தின் இறுதி நாட்களில் சேற்றின்கண் நிற்றலை வெறுத்த சிவந்த கண்களையுடைய எருமை இருள் செறிந்த நடுயாமத்தில் ஐயென்று ஒலிக்கும் (குறு. 261:3). தலை வனைப் பிரிந்திருக்கின்ற தலைவி, ஊரிலுள்ளோர் பலர் ஒருங்கே துயிலுகின்ற யாமத்திலும் தலைவர் என் நெஞ்சினுள் வருகின்றாரேயொழிய நேரில் வரவில் லையே என்று வருந்தினாள் (குறு. 302:7). பாதி யாமத் திலும், யாமக் காவலாளிகள் இரவில் தினைக்கதிரை அரிபவர்களைப் போலத் தூங்காமையினால் தொண் டகப் பறையை முழக்குவர் (குறு. 375:5). உலகத்துக் குளங்களில் எல்லாம் நீரில்லாத பொழுது சூலோடு வாடிய நெற்பயிருக்கு நடுயாமத்தில் மழை பெய்தாற் போல, தலைவன் வதுவைக்கு வந்தனன் என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற். 22:11). தலைவன் பிரி வால் அழகை இழந்து யாமத்தின்கண் தூங்காமல் யான் இருக்கின்றேன்; ஆனால், அம்பல் தூற்றும் இவ்வூர் எதனை இழந்து நள்ளிரவிலும் துயிலாதுள்ளது என்று சிறைப்புறமாகத் தோழி கூறினாள் (நற். 36:5). இடியின் முழக்கத்தைக் கேட்டுப் படத்தையுடைய அரவு அஞ்சும் நடுநாள் யாமத்தில் தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி வருந்தியிருப்பாள் (நற்.129:9). யாமம்தோறும் காவல் செய்தலை மேற்கொள்ளும் காவலர், நெடிய நாவமைந்த ஒள்ளிய மணியை ஒன்றுகின்ற தாளத்தில் மோதி ஒலி எழுப்புவர் (நற்.132:9). தோழி தலைவ னிடம், 'நடுயாமத்து முரிந்துவிழுகின்ற அலையின் ஒலியைக்கேட்டும் துயில்கின்ற கடற்கரையின் கண்ண தாகிய சிலவாகிய குடியிருப்புகளையுடைய எம்மூரில், கல் என்று ஒலிக்கும் தேரில் வந்து தலைவியை மணந்து கொள்' என்று கூறினாள் (நற்.159:9). இற்செறிக்கப் பெற்ற தலைவி, தலைவனுடைய தேரைக் கண்ணி னாலும் காணமுடியாமைக்கு வருந்தி, நடுயாமத்திலும் துயிலப் பெற்றிலேன் என வருந்துவதாகத் தோழி கூறினாள் (நற்.178:8). உடம்பை அணைத்து முயங்கும் முயக்கத்தை நடுயாமத்திலும் பெறாதபோது, குடம் பையில் பிரிந்து வருந்தும் நாரை நரலுந்தோறும் தன் உள்ளம் உடைந்ததாகத் தலைவி கூறினாள் (நற்.1993). நடுயாமத்தின்கண் கலன் அணிந்த மார்பிலே தழும் பேற்படுமாறு முயங்கித் தலைவன் அருகிலிருப்பினும் தலைவி பிரிவிற்கஞ்சுவள் (நற்.229:6). 'பனிநிலத்தில் விழத்தொடங்கிய துன்புறுத்துகின்ற நடுயாமத்தில் யான் அழுதுகொண்டிருக்கப் பொருள்வயின் பிரிந்த தலைவர் என்னை நினைக்கவில்லையே, நினைத்திருந் தால் எனக்குத் தும்மல் முதலியன தோன்றியிருக்குமே என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.241:10). மேகம் பெரிய மழையைப் பெய்கின்ற நடுயாமத்தின் கண் களிற்றுயானையைச் சுற்றிக் கொண்ட பெரிய மலைப்பாம்பு முற்றிய வயிரம் பொருந்திய மரத் துடனே சேரப்பிணித்துப் புரட்டுகின்ற வழியில் தலை வர் வருதலால் அவர் அருளுடையர் அல்லர் என்று தோழி சிறைப்புறமாகக் கூறினாள் (நற்.261:5). விடாது மழைத்தூறல் பொருந்திய ஊர் முழுதும் உறங்கும் நடு யாமத்தில் தலைவன் பிரிவதையறிந்த தலைவி அழகு குறைந்து துன்புறும் மனத்தளாய்த் தலைவனை நினைந்து வருந்தியிருந்தாள் (நற். 262:3). 'ஊரின் ஒசை அவிந்து அடங்கி இரவு நடுயாமமாகலும், கட்குடியின் செருக்கு அடங்கிப் பாக்கமும் துயில்கின்றது; இவ் வேளையில் யான் உறங்காது வருந்துவது போலத் தலைவரும் உறங்காது வருந்தி இருப்பாரோ' எனத் தலைவி தோழியிடம் வினவினாள் (நற்.303:1). 'நம் வீட்டில் இருள்செறிந்த நடுயாமத்தில் நாம் நம் காத லரை நினைக்குந்தோறும் இனிய குரலையுடைய பல்லி நன்மையான சொற்களைக் குறிப்பால் கூறு கின்றது; ஆகவே, தலைவர் வந்துவிடுவார் நீ கவலற்க' என்று தோழி தலைவிக்குக் கூறினாள் (நற்.333:12). விண்ணில் ஊரும் நிலவு, கடலின் அலையொலி, அன்றிலின் ஒலி, யாழின் இசை முதலியன இரவு நடுயாமத்தின்கண் தலைவனைப் பிரிந்த தலைவியைத் துன்புறுத்துவனவாகும் (நற்.335:10). இரவின் நடு யாமத்தின்கண் கரிய புலியைக் கொன்ற பெரிய கையையுடைய யானை, கொடிய சினமிக்க இடிபோல முழங்கும் சிறுவழியில் தலைவன் வருவதைக் கண்டு தலைவியும் தோழியும் அஞ்சித் தக்கதொன்றைச் செய்யுமாறு வேண்டினர் (நற்.353:8). நடுயாமமும் நீண்டு செல்லும்; காமமும் கையிகந்து செல்லும்; கடல் அலைகளும் நெடுநாள் புண்ணுற்றாரைப்போல அசைந்தசைந்து இயங்கும்; ஞாயிறும் தோன்ற வில்லை, பழிச்சொல் கூறும் பெண்டிர் அலர் தூற்று கின்றனர்" என்று சிறைப்புறமாகத் தோழி தலைவி யிடம் கூறினாள் (நற்.378:1). பரத்தையர், ஊரிலுள்ள அனைத்துயிரும் உறங்குதற்குரிய தள்ளியாமத்தினும்<noinclude></noinclude> hv5z26096qbxi91jaky86y3a8qmy51r 250 666120 1983623 2026-10-26T10:31:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாமை 297 யாமை உ உறங்காமல் விழித்திருப்பர் (ஐங். 13:4). தோழி தலை வனிடம், 'என் தலைவி நடுயாமத்திலும் உறங்காமல் இருக்கும்படி அவளுடைய அழகைக் கெடுத்தது, அவளது பொலிவு உன் மலையிலுள்ள வேங்கைப் பூங் கொத்தையொக்கும் என்பாதாலா' என்று கேட்டாள் (கலி. 45:18). தலைவன் புறத்தொழுக்கமுடையனாயி னும் நடுநாள் யாமத்தில் காமநோய் மிக்க தலைவியின் உள்ளம் தலைவன் பாற்சென்று விட்டதெனத் தலைவி கூறினாள் (கலி. 122:21). தோழி தலைவனிடம், மூங் கிலைப்போன்ற தோள் வாடும்படியாகத் தலைவியை நீ துறந்தது, நீ குறித்த பனித்துறையிலே நடுயாமத்தில் தப்பாமல் வந்து உன்னைக் கூடினாளே அதற்காகவா' என்று இடித்துரைத்தாள் (கலி. 127:15). தலைவி தோழியிடம், 'தலைவன் மீது கொண்ட வேட்கை என் நாணத்தையழிக்கின்றது; எனது உயிர் சிறிதாய்விட் டது; நமக்கு வருத்தத்தைத் தருதலையுடைய யாமங் களும் பலவாயின; தலைவனைக் கூடியதனால் பெற்ற பயன், பீலி உதிர்ந்த மயில்போலப் பொலிவழிந்து காமத்தீயிலே உழல்வதுநாள்' என்று கூறினாள் (கலி. 137:3). மடன்மா ஊருகின்ற தலைவன், சான்றோரிடம், தேமொழியாள் கொடுத்த காமமாகிய கடலிலே அகப் பட்டு, உசாத்துணை இல்லாத நடுயாமத்தும் பகலிடத் தும் மாவின் மேல் இருந்து, இம்மடன் மாவைத் தெப்ப மாகக் கொண்டு காமக்கடலை நீந்துவேன்' என்று கூறி னான் (கலி. 139:14). தலைவனைப் பிரிந்து வருந்து கின்ற தலைவி ஊராரைப் பார்த்து, 'காமநோயைத் தருகின்ற மாலையும் வந்தது; அதனோடே மயங்கித் தீயின் கொழுந்து போலச் சுடர்விட்டுச் சுட்டு வருத்து கின்ற யாமமும் வந்துவிட்டது; இத்துயரை எல்லோ ரிடமும் கூறி, அவர்களுடைய தூக்கத்தையும் கெடுக்க மாட்டேன், என் துயரைக் கேட்டால் யாமமும் துயில் மறந்து வாடும்' என்று புலம்பினாள் (கலி. 146:34). வையைப் பெருக்கைக் காணவும் நீராடவும் வந்த மகளிருட் சிலர் நறிய பூக்கள் மிக்க யாற்றிடைக் குறையை அடைந்து, அங்குத் தம்தலைவர் தழுவுதலை ஏற்காதவராய், முதல்நாள் யாமத்தின் கண் தாம் ஊடிய ஊடலையே தொடர்ந்து ஊடி, அதனால் உண்டாகும் இனிய விருப்பமாகிய தேனை அருந்தினர் (பரி. 10:32). மகளிரும் மைந்தரும் தாம் ஒருவரையொருவர் விரும்பு தற்குக் காரணமான காமத்தை விதைத்து, அதன் பயனை விளைவிக்கும் கூதிர் யாமத்தைத் தனக்கு இயல்பாகவுடைய திருமாலிருங்குன்றின்கண் திரு மாலும் பலதேவனும் உறைகின்றனர் (பரி.15:26). யாமை - ஆமை : சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் நாட்டு உழவர், ஏரின் கொழுமுனை யால் மறிக்கப்பட்ட யாமைகளைப் ஆமைகளை பிடித்துக் கொணர்வர் (புற.42:14). நுண்ணிய கோலாற் பிணிக்கப்பட்ட தெளிந்த கண்ணையுடைய பெரிய உடுக்கை, கயத்தின் கண் வாழும் யாமையை நாராசத்தின்கண் கோத்தாற் போன்று இருக்கும் (புற. 70:2). விளையாடிக் கொண்டிருக்கும் பெண்கள், பன்றி யுழுத கரிய சேற்றைக் கிளறிப் புலால் நாற்றம் நாறும் யாமையினுடைய முட்டைகளைத் தேன் மணம் வீசும் ஆம்பற்கிழங்குடனே எடுப்பர் (புற. 176:3). உழவர் மது வுடன் யாமையின் இறைச்சியையும் சேர்த்து உண்பர் (புற.212:3). ஒலி நிரம்பாத ஓசையையுடைய கிணை யினது முகம் போன்று யாமை விளங்கும் (புற. 249:4). நெல்லறுக்கும் உழவர் தம்முடைய கூர்மையான அரிவாளின் வாய் மழுங்குமாயின், அதனைச் சேற்றில் படிந்திருக்கும் யாமையின் வளைந்த முதுகோட்டில் தீட்டுவர் (புற.379:5). காக்கை, மனையைச் சூழ்ந்த நொச்சிமரத்தின் நிழலிடத்துக் கிடத்த ஈத்துத் தொழி லுடைத்தாகிய யாமையினுடைய பார்ப்பைத் (குஞ்சு கள்) தான் தின்றலை வெறுத்ததாயின், அதனைப் பின்பு பழித்த காலத்தில் தின்பதற்குப் பாதுகாத்து வைக்கும் (பொரு. 186). மாமரத்தினுடைய முற்றிய கனியை, வளைந்த காலினையுடைய யாமை தன் பார்ப்போடு கவர்ந்து உண்ணும் (அக. 117:16). நிறைவாய சூலுற்ற பெண் யாமை, அடும்பின் கொடியைச் சிதைத்துக் கொண்டுபோய் மணல் மேட்டில் வைத்து அதில் முட்டைகளை மறைவாக இடும் (அக. 160:5). பின்னிய வள்ளைக் கொடியின் இலைச்செறிவில் துயின்று கிடத்தலை வெறுத்த வலிய நகத்தினையுடைய யாமை, அகன்ற நீர்த் துறைக்கண் சென்று தன் பிளந்த வாய் நிறையப் பனங்கள்ளினை உண்போர் ஒழுக்கிய துளிகளையுண்டு களித்துப் பெரிய வயல்களைக் கலக்கி, அதன் அயலதாகிய ஆம்பல் இலைகளுக் குள்ளே ஒடுங்கிக்கிடக்கும் (அக. 256:2). வயல்களிற் சாய்ந்துள்ள கரும்பின் புறத்தே ஏறிப்போய் பழன யாமைகள், இளம்வெயிலில் காயும் (அக. 306:7). மேலைத்துறைக்கண் கள்ளின் கலங்களைக் கழுவும் பொழுது, அக்கள்ளின் தாரையைப் பருகுவதற்கு, அத்துறையின் கீழ்க்கிடந்த பிளந்த வாயையுடைய யாமை கிணைப்பறையைப் போலப் பிறழும் (அக. 356:2). வானோர் நுகரும் பொருட்டு, அவிசொரிதற்குத் தீவளர்க்கின்ற வேள்விக் குண்டத்தின்கண் இடம் பெற்ற தான் முன்பிருந்த பொய்கைக்கண் போதலை விரும்பியது (அக. 361:11). தாய் முகம் நோக்கி வளரும் தன்மையையுடைய யாமையின் பார்ப்புகளைப் போலத் தலைவனைப் பல்கால் காண்டலால் வளருந் தன்மையுடையது காமம் (குறு. 152:4). வயலிலுள்ள யாமையின் பசிய கற்போன்ற முதுகிலே அவ்வயலைக் காவல் செய்யும் மள்ளர் தாம் சுடுகின்ற நத்தையை உடைத்துத் தின்பர் (நற். 280:6). கதிரவன் மறைந்த பின்னர்ப் புலால் நாற்றம் வீசும் யாமையின் பார்ப்<noinclude></noinclude> n80apz83ddhbdisvhqnqrecsihp9qgx 250 666121 1983624 2026-10-26T10:31:37Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாய் போடு நண்டு சேற்றுவளையினுட் சென்றது (நற்.385:2). மரக்காலை யொத்த யாமையினது முதுகின் மேல் ஏறிக்கிடந்து, செம்புகளையொத்த அதன் பார்ப் புக்கள் துயிலும் (ஐங்.43:1). 'இனிய பெரிய பொய்கைக் கண் வாழும் யாமையின் இளைய பார்ப்பு, தன்னை ஈன்ற தாயால் வளர்க்கப்படாவிடினும், அதன் முகத்தை நோக்கி நோக்கியே வளர்வதுபோல, நீ நல்காயாயினும் நின்மார்பினை நோக்கி வாழும் இயல்பினள் தலைவி' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங்.44:1). நாரையால் உடைத்து உண்ணப்பட்டு எஞ்சிய வெள் ளிய வயிற்றையுடைய யாமையினது தசையைப் பறை முழக்கும் தொழிலாளர் தமது இராக்கால உணவாகச் சேர்த்து வைத்துக் கொள்வர் (ஐங். 81:1). குறளன் (குட்டையானவன்) ஊருகின்ற யாமையை எடுத்து நேரே நிறுத்தினாற் போல இருந்தான் (கலி. 94:31). யாய்-1. என் தாய் : 'காதலனுக்காக (காளை) என் தொடிகள் கழலுவதைக்கண்டு வாய்க்கு என் தாய்க்கு அஞ்சுகிறேன்' என்று சோழன் போர்வைக் கோப் பெருநற்கிள்ளியைப் பாடுங்கால் நக்கண்ணையார்கூறி னார் (புற.83:2). 'எனக்கு மிகுதியான வயதாகியும் என் உயிர் போகவில்லையே என்று வாழ்நாளை வெறுத் தும், கோலையே காலாகக் கொண்டு மெதுவாக நடந் தும், நூலை விரித்தாற் போன்ற மயிரையுடைய வளாய்க் கண் பார்வை குன்றி முற்றத்திடத்தே கூடச் செல்ல முடியாத நிலையில் யாய் இருக்கிறாள்' என்று பெருஞ்சித்திரனார் குமணவள்ளலிடம் கூறினார் (புற. 159:5). 'யாய் தன் கண்ணினும் இவள்பால் மிக்க காத லுடையாள்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 12:1). 'யாய் போற்றி வளர்த்த பெரிய மென்மை வாய்ந்த தலைவியின் தோளை நீ பகற்கண் வந்தாலும் பொருந்தக் கூடும்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறி னாள் (அக. 18:17). 'தோழி தலைவனிடம், தலைவியின் வளையல் அழுந்தி வடு உண்டாகுமாறு தழுவாதே, தலைவி வண்டலிழைத்து விளையாடினும் உன் மேனி வாடும் எனக் காரணமின்றியும் சினக்கும் அறம் கருதாத யாய், அத்தழும்பைக் காணின், பகைவர் கொடுத்த திறைப்பொருளைச் சோழர் குடவாயிற்கண் பாதுகாப் பாக வைத்ததுபோலத் தலைவியைக் காவற்படுத்தி விடுவள்' என்று கூறினாள் (அக. 60:15). தலைவியின் நெளிந்த கூந்தலையும் மார்பிலே அரும்பிய பொன் போன்ற தேமலையும், கச்சு அறஎழுந்த முலையினை யும் யாய் கண்டு மிக்க அழகாய் இருக்கிறாய் என மகளைத் தழுவி வீட்டில் அரிய காவலில் வைத்து விட்டனள் என்று தோழி தலைவனிடங் கூறினாள் (அக.150:6). களவுக்காலத்துத் தலைவியின் உடல் வேறுபாட்டைக் கண்டு, கலங்கிய யாய், தெய்வத்தை வேண்டி, அத்தெய்வத்திற்குக் கள்ளையும், ஆட்டுக் 298 யாய் கிடாயையும், மாலை முதலியவற்றையும் வழங்கி வேண்டுவள் (அக. 156:16). தலைவனுக்கு இரவுக்குறி மறுத்த தோழி, 'யாய் ஆயத்தாருடன் இரவில் குளிர்ந்த நீர்த்துறையில் தெய்வ வழிபாடு நடத்தும், ஆகவே இர வில் வராதே' என்று கூறினாள் (அக. 240:9). 'பரத்தை யொருத்தி, யாயால் பாதுகாக்கப்பட்ட என் அழ கினால், தலைவனுடைய உரிமைப் பெண்டிரெல்லாம் காணும்படியாக அவனை மயக்கி அழைத்து வருவேன்' என்று சூளுரை கூறினாள் (அக. 276:15). தோழி தலைவி யிடம், யாயும் வளைந்த சந்தினையுடைய திரண்ட நின் தோள்களைப் பாராட்டி நினக்கு உரியவன் அவனே என்று கூறுவள்; ஆகவே வரைவிற்கு வேண்டிய சூழ் நிலை நிலவுகிறது என்று கூறினாள் (அக. 282:15). காவலையுடைய பெரிய மனையின்கண் என்னைப் பாதுகாத்து அகலாதிருக்கும் யாய் அறிந்துவிடுவாளோ என்று அஞ்சி நடுஇரவிலும் மறைத்துக் கொண்டு நமது காதலை வெளியிடாதிருந்தேன் என்று தலைவி தலை வனிடங் கூறினாள் (அக. 298:17). தோழி தலைவி யிடம், அறப்பண்பில்லாத யாய் தினை முதிர்ந்தமை அறிந்தும், உன் புது அழகை உற்றுநோக்கி ஐயுற்று, காவ லுக்குச் செல்லவிடாள் போல் தோன்றுகிறது; இனி தலைவனுடன் பகற் குறியிடம் போக வியலாது எனத் தலைவன் சிறைப்புறமாகக் கூறினாள் (அக. 302:15). 'தோழி தலைவியிடம், களவினை அறிதற் பொருட்டு உரையாடும்பொழுது, ஒரு தலைவன் நம்மூர்த் தெரு வின் நடுவில் என் முன் கையினைப் பற்றினான், நான் அன்னையே என்று அலறினேன். உடனே என் கையை விட்டுவிட்டுப் போய்விட்டான்; ஆனால், இச் செயலை யாய்க்கு யான் கூறவில்லை' என்று கூறினாள் (அக. 356:11). 'யாயும், உன்னுடைய தாயும் ஒருவருக் கொருவர் எந்தவிதமான தொடர்பும் இல்லாதவர்; ஆனால், நாமோ செம்மண் நிலத்தில் பெய்த மழைநீர் போல ஒன்றுகலந்துவிட்டோம்' என்று தலைவியிடம் தலைவன் கூறினான் (குறு. 40:1). 'யாயும் தலைவன் பால் மிக்க விருப்பம்உள்ளவளாயிருக்கின்றாள்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு.51:4). 'தலை வனை யாய் அறிந்து கொண்டாள், ஆதலின் மணம் விரைவில் நடைபெறும் கவலற்க' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 248:7). 'யாயும் உப்பை விற்று வெண்ணெல்லை வாங்கிவரும் பொருட்டு, அவ்வுப்பு உண்டாகின்ற அளத்திற்குச் சென்றுவிட் டாள்; தலைவன் இப்பொழுது வந்தால் தலைவியைப் பெறல் எளிது' என்று தலைவி தோழியிடம் சிறைப்புற மாகக் கூறினாள் (குறு. 269:4). 'யான் எந்தைக்கும் யாய்க் கும் அறத்தொடு நின்றதால்தான் வரைவு எளிதாயிற்று என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 374:1). 'யாய்க்கு அஞ்சுகின்றோம்; ஆகவே, இங்கிருந்து போய் விடுக என்று முன்பு கூறினாலும் போகாத தலைவன்,<noinclude></noinclude> 2fanbhmvppzpderpq8qoja1edjvsqm4 250 666122 1983625 2026-10-26T10:31:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாய் 299 யாய் இப்பொழுது தோழியர் அறிவர் என அஞ்சிக் கூறுவன் எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற். 72:6). கள வொழுக்கத்தினைத் தாய் அறிந்தனளோ, என அஞ்சிய தலைவிக்குத் 'தினையினைக் காக்க யாய் ஏவினதால், அவள் அறியவில்லை; அஞ்சாதே' என்று தோழி கூறி னாள் (நற். 134:6). 'தன்னைக் கைவிட்ட தலைவனைக் குறித்துப் பரத்தை பாணனிடம், யாய் சிறுகோலைக் கையிற் கொண்டு சினங்கொண்டிருக்கிறாள்; ஆகவே, நீ இங்கே வாராதே' என்று கூறினாள் (நற்.150:11).யாய் தலைவியை, மணக்கின்ற கூந்தலையும், குறிஞ்சி மலர் போன்ற மேனியையும், குவளைமலர் போன்ற கண் களையும், மயிலைப் போன்ற சாயலையும், கிளியைப் போன்ற சொல்லையும், பாவை போன்ற அழகினை யும் உடையவள் என்று பலவாறாகப் பாராட்டித் தலைவியைப் பிரியாத அன்புனையுடையவள் என்று தோழி தன்னுள்ளே கூறினாள் (நற்.301:8). 'களவொழுக் கம் காரணமாகத் தலைவியின் புதுமணக்கூந்தலையும்; பசலை பரவிய நெற்றியையும் கண்டு யாய் உள்ளஞ் சிதைந்து வெகுண்டாள்' எனத் தோழி தலைவனிடங் கூறிச் செறிப்பறிவுறுத்தினாள் (நற்.368:9). தோழி கிளி கட்குக் கூறுவாள் போல, 'அறன் இல்லாத யாய் தலை வியை வருத்தி இற்செறிப்பு அடைவித்தாள் என்பதைத் தலைவனுக்குக் கூறுங்கள்' என்று தலைவன் கேட்கு மாறு கூறினாள் (நற். 376:12). 'யாய் அரசனை வாழ்த்துவ தோடு, நாட்டின்கண் கூலங்கள் (தானியங்கள்) மிகுதி யாக விளைந்து பொலிக என்றும், பொன் முதலிய செல்வங்களும் மிகுதியாகத் தோன்றிச் சிறப்பனவாக என்றும் விரும்பி இருந்தாள்' என்று தோழி கூறினாள் (ஐங்.1:3). 'யாய் நாட்டின்கண் கூலங்கள் குறைவின்றி விளைவனவாக என்றும் இரவலர் நான்கு திசையினின் றும் வருவாராக' என்றும் விரும்பினாள் என்று தோழி கூறினாள் (ஐங்.2:3). ஆன் முதலியவற்றின் பால் மிகுதி யாகச் சுரப்பனவாகவென்றும் எருமைக் கடாக்கள் மிகுதியாகப் பெருகவென்றும் யாய் விரும்பியிருந்தால் எனத் தோழி உரைத்தாள் (ஐங். 3:3). நம் நாட்டுப் பகை வேந்தர் காடுகளிலே கரந்திருந்து புல்லரிசியுணவை உண்பாராக என்றும் அந்தணர் மறைகளை முறையாக ஓதுவாராக என்றும் யாய் விரும்பினாள் எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங். 4:3). "யாய் ஆதன்புகழ் வாழ்க, அவினி நீடு வாழ்க வென்றும் வாழ்த்துவ தோடு, உலகின்கண் பசிப்பிணி இல்லாமல் ஆகுக வென்றும், மக்களை நலியும் உள்ளப்பிணி, உடற்பிணி முதலியவை கெடுவென்றும் விரும்பினாள்' எனத் தோழி கூறினாள் (ஐங். 5:3). யாய் ஆதன் வாழ்க, அவினி வாழ்க என்பதோடு வேந்தன் பகைமை தணித்து அறநோக்குடையனாக என்றும், அவ்வேந் தனின் வாழ்நாள் நீளுக என்றும் வாழ்த்தினாள் என்று தோழி கூறினாள் (ஐங். 6:3). 'ஆதன் அவினி வாழ்க என்பதோடு, அன்பு முதலிய நல்லறங்கள் தழைப்பன வாகுக என்றும் தீவினைகள் அறவே கெட்டொழிக என்றும் யாய் விரும்பினாள்' எனத் தோழி தலை வனிடம் கூறினாள் (ஐங். 7:3).யாய் ஆதன் அவினி வாழ்க என்றும், அவ்வேந்தன் வெருவந்தசெய்யாமல் நல்லாட்சி புரிவானாகவென்றும், நாட்டின்கண் களவு முதலிய வஞ்ச நெறிகள் இல்லாதனவாகுகவென்றும் விரும்பியிருந்தாள்'எனத் தோழி கூறினாள் (ஐங்.8:3). 'ஆதன், அவினி வாழ்க என்றும், நாட்டிற்கு நன்மை யான அனைத்தும் பெருகுக என்றும், தீங்கு தருவன எல் லாம் துவரக் கெடுகவென்றும் யாய் விரும்பினாள் எனத் தோழி கூறினாள் (ஐங். 9:3). யாய், ஆதன் அவினி வாழ்க என்றும் மழைக்காலம் தப்பாமல் பொழிவதாக வென்றும் உலகின்கண் எல்லா வளமும் சிறப்பன வாகுக வென்றும் விரும்பி இருந்தாள் எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங்.10:3). 'அயலானின் தேரொன்று இத்துறைக்கண் அடிக்கடி வருகின்றது; ஆகவே, வெளியிற் செல்லாதே என்று தலைவியை யாய் இற்செறித்தாள்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறி வரைவு கடாயினாள் (ஐங். 186:5). தலைவன் வரைந்து கொள்வானாயின் யாய் தன் மனையின் கண்ணும் ஒரு வதுவைச் சிறப்புச் செய்தலை உடையவளாவளோ என்று தலைவி தோழியிடம் கேட்டாள் (ஐங்.253:4). 'இரவுக்குறிக்கண் தலைவன் வருதலை அறியானாக, யாய் அவன் வருகின்றான் வருகின்றான் எனப் பன் முறை கூறி ஆரவாரஞ்செய்கின்றாள்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 272:5). 'தலைவன் நீ தலைவியை மணந்து கொண்டாய் எனக் கேட்ட யான் அச்செய்தியினை யாய்க்கு உரைத்தேன்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங். 280:5). தலைவனோடு உடன்போய தலைவி, வழிப்போக்கரிடம், 'என்னை அன்புடன் வளர்த்துத் தனது அறியாமையாலே இற் செறிப்பால் என்னையிழந்து அலமந்து மனைக்கண்ணி ருக்கும் அறனில்லாத யாய்க்கு, யான் காளையோடு செல்லுவதைக் கூறுங்கள்' என்றாள் (ஐங்.385:6). கண்ணழகாலே என் நெஞ்சத்தை வாங்கி அடிமை கொண்டாய் என்ற தலைவனுக்கு, 'உன் நெஞ்சத்தை அடிமைத் தொழில் கொள்ளுதல் என்னால் ஆகமோ; அது தினையரிந்த கொல்லையில் யாய் மேயவிட்ட கன்றை மேய்க்குமதல்லவா' என்று தலைவி கூறினாள் (கலி.108:33).யாய் கொடுத்த பூங்கரை நீல ஆடையை உடுத்திக்கொண்டு தலைவி விளையாடும்பொழுது, காளையொருவன் மேல் காதல் கொண்டு, அக்காதலை யாய் அறியும்படி அறத்தொடு நிற்க எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 111:2, 23). 2.தாய்: உவப்பாளாயினும் மாறுபடுவாளாயினும் யாய் ஆய்ந்து உணர்க என்று கருதாமல் அலர் கூறும்<noinclude></noinclude> j5nytlvoja699ncdnm26eeljqjyn7ma 250 666123 1983626 2026-10-26T10:32:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாய் 300 யாழ் பெண்டிர் தலைமகள் பற்றி அலர் உரைத்தனர் (அக. 203:2). 'தலைவி யாய் அறிதலை அஞ்சிக் காலணி யாகிய சிலம்பினை நீக்கித் தலைவனுடன் இரவிற் சென்றுவிட்டாள்' என்று மகட்போக்கிய செவிலி கூறி னாள் (அக.321:16). நீ இரவுக்குறியிடத்தே வாராதே; யாய் இங்குவருவாள் என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (குறு. 198:8). 'தலைக்கொண்டை சிதை யவும், தோகை மெலியவும், நல்ல மயில் வலையிலே அகப்பட்டாற்போல, யாய் தலைவியைத் தழுவிக் கொண்டிருக்கிறாள்; அதனால், தலைவியால் இரவுக் குறியிடம் வரஇயலவில்லை' என்று தோழி தலை வனிடம் கூறினாள் (குறு. 244:6). 'தலைவியை யாய் இற்செறித்துக்காவல் செய்வதற்குத் தலைவனே காரண மாவான்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 294:8). வரைவினை நீட்டித்து வரும் தலைவனிடம், 'தலைவியின் புதுமணத்தின் தன்மையைக் கண்டு ஐயுற்று யாய் வினவினாள்; நான் பொய்கூறி ஒருவாறு நிலையினை எதிரேற்றேன்; ஆகவே, நீ விரைவில் மணந்து கொள்' என்று தோழி கூறினாள் (நற். 55:7). உடன் வருவேன் என்ற தலைவிக்குத் தலைவன், 'ஈன்ற யாயோடு பிரியாது வைகும் மிக்க இளமையுடையாய், கொடிய கானத்தில் வரல்நினக்குப் பொருந்துவதன்று' என்று கூறினான் (நற். 162:8). 'தலைவியின் வளை கழலுவதைக் கண்டு, தெய்வம் அணங்கிற்று என யாய் கருதி அவளை இற்செறித்தனள்' என்று தோழி தலைவ னிடங் கூறினாள் (நற்.258:2). 'தோழி தலைவனிடம், களவொழுக்கத்தை யாயும் அறிந்தனளாகித் தலை வியை இல்வயிற்செறித்து அரிய காவல் செய்வாளாயி னள்' என்று கூறினாள் (நற்.295:3). 'தலைவன் கொடுத்த தழையுடையைத் தலைவி உடுத்தினால் யாய்க்கு அஞ்ச வேண்டியுள்ளது' என்று தோழி கூறிக்கொண்டாள் (நற். 359:5). தலைவியைப் பேரழகு உள்ளவளாகப் பேணி வளர்ப்பது யாயின் செயலாகும் (ஐங். 384:3). 'யாய் தன் கண்களையே கோலாகக் கொண்டு என்னை வருத்தி னாள்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 105:62). எருதினைத் தழுவும் தலைவனின் கண்ணி யிலுள்ள பூ தெறித்துத் தலைவியின் கூந்தலில் விழ அதை ஆசையோடு தலைவி சூட்டிக் கொண்டு 'நான் முடித்த தன்மையை யாய் கேட்டாள் என்று சொல்லு வார்களோ, இதனை எனக்குக் கூறுவாயாக' என்று தோழியிடம் கேட்டாள் (கலி. 107:11).'நீ மட்டும் எனக்கு அருள் செய்து என்னைக் கூடப்பெற்றால் உன் யாய் வந்தாலும் பிறர் வந்தாலும் வருந்தேன்' என்று தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான்' (கலி.116:10). 3. நற்றாய், செவிலித்தாய் : தலைவியின் கள வொழுக்கத்தினைத் தோழி செவிலிக்குக் கூற, செவிலி அதனை யாய்க்குக் கூறினாள் (கலி, 39:21). காதலன் கொடுத்த கண்ணியைச் சூடியிருந்த என் கூந்தலை யாய் வெண்ணெய் தேய்க்க விரித்தாள்; அப்போது அக் கண்ணி யாய் நாணும்படி செவிலி முன் வீழ்ந்தது, என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 115:6, 8). 4.தலைவி (தோழி தலைவியை யாய் என அழைப்பது உண்டு) : 'நீ பரத்தையிற் பிரிந்தும் தலைவி சினவாமல், துயரை உள்ளடக்கி, உன் செயலை வெளியிற் கூற நாணமுற்று மறைத்துச் சொல்லுதலால் கற்புக்கடம் பூண்ட யாய் - தலைவி - ஆயினள்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (குறு. 9:1). யாய் ஆகியவள், தலைவனது செல்வ வாழ்விற்குக் காரணமாக உள்ளாள் என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (குறு. 10:1). யாழ் - இசைக்கருவி : 'விறலியே, பாண்டியன் பல்யாக சாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியைக் கண்டோ மானால், நமது வறுமை நீங்கிவிடும்; ஆகவே யாழ் - இசைக்கருவி - முதலியவற்றை உறையிலிட்டுக் கட்டி எடுத்துக் கொண்டு செல்வோம்' என்று பாணன் கூறி னான் (புற.64:1). 'சேரமான் பெருஞ்சேரலாதன் வடக் கிருந்து உயிர் துறந்தபின் பரிசிலர்க்கு வழங்குவாரின் மையின் யாழ் பண் இசைப்பது ஒழிந்தது' எனக் கழாத் தலையார் கூறினார் (புறம். 65:1). 'இலக்கண முறைமை நிரம்பிய யாழைக் கையிற் கொண்டுள்ள பாண, வறுமை தீர்ப்பார் யார் எனக் கேடகின்றாயாயின், சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனிடம் செல்' என்று ஆலத்தூர்கிழார் கூறினார் (புற. 69:1). பாணர் தேன் போலும் இனிய நரப்புத் தொடை பொருந்திய சிறிய யாழை வைத்திருப்பர் (புற. 70:1). குழந்தையின் மழலைச்சொல், யாழின் ஓசைபோல இனியது அன்று என்றாலும் தந்தைக்கு அம்மழலைச் சொல் யாழோசையின் மிக்கு அருளுதல் வந்தனவாகும் (புற.92:1). பாரியைப் படையால் வெல்லுதல் யாழைப் பண்ணி வாசித்துப் பாடினிர் ஆடினிர் சென்றால், அவன் தன் நாட்டையும் மலையையும் ஈவான் என்று பறம்பு முற்றிய மூவேந்தரிடம் கபிலர் கூறினார் (புற. 109:15). வேள் ஆய் தன், செல்வமெல்லாவற்றையும், களாப்பழம் போலும் கரிய கோட்டையுடைத்தாகிய சிறிய யாழைக்கொண்டு பாடி வரும் பரிசிலர்க்கு வழங் கினான் (புற.127:1). பொன்னைக்கம்பியால் செய்தாற் போன்ற முறுக்கடங்கிய நரம்பினையுடைய வரிப் பொருண்மையோடு பயிலும் பாட்டு நிலந்தோறும் மாறி மாறியொலிப்பப் படுமலைப் பாலை நிலை பெற்ற பயன் பொருந்திய சிறிய யாழைப் பாணன் கொண்டிருந்தான் (புற. 135:7). வறுமையுற்ற புலவர் உடுத்தியிருக்கும் கந்தையாடை ஈரும் பேனும் செறிந்து தைக்கப்பட்ட இழை சூழ்ந்திருப்பது பல தையல்களை<noinclude></noinclude> 8vn2ovbvtuwrt9b849ntfrcu8kqx7l7 250 666124 1983627 2026-10-26T10:32:40Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாழ் யுடைய யாழ்ப்பத்தரின் புறம் போன்றிருந்தது (புற. 136:1). பாணன் வள்ளிய ஓசையையுடைய சிறியக் யாழைக் கொண்டிருந்தான் (புற. 138:4). மாலைக் காலத் தில் சிறிய யாழை இரங்கற் பண்ணாகிய செவ்வழி என்னும் பண்ணிலே வாசிக்கும் பரிசு பண்ணி, பாணன் வையாவிக் கோப்பெரும் பேகனின் காட்டைப் பாடி னான் (புற.144:2). பாணர், களாப்பழம் போன்று கரிய கோட்டையுடைய சிறிய யாழினை இசையின்பத்தை விரும்புவோர் தலையசைத்துப் பாராட்டும்படி இனிமை பயக்க இசைத்தனர் (புற.145:5). பாணர், சிறிய யாழைச் செவ்வழியாகப் பண்ணி வாசித்து வேந் தனிடம் பரிசிலைப் பெறுவர் (புற. 146:3). யான் சிறிய யாழைச் செவ்வழியென்னும் பண்ணை வாசிக்கும்படி யாகப் பண்ணி வாசித்து வந்ததற்கு, நீ கொடுக்கும் பரிசு, நின் மனைவி கண்ணகியின் துயரைக் களைவதே யாகும் என்று பெருங்குன்றூர்கிழார் பேகனிடம் கூறி னார் (புற.147:2). 'வல்வில் ஓரியை வாழ்த்தி, யான் ஓர் இசைப்பாடலைப் பாடுவேன், விறலியே, நீவிர் யாழிலே பண்ணை நிறுத்துமின்' என்று பாணன் கூறி னான் (புற.152:14). வளைந்த கோட்டையுடைய சிறிய யாழை மருங்கிலே தழுவிக்கொண்டு பாணர் செல்வர் (புற.155:1).கூத்தரது கையில் உள்ள யாழ், பலவாக அடுக்கப்பட்ட பண்ணுதலமைந்த நரம்பினையுடைய தாய்த் தோலாற் போர்க்கப்பட்டு விளங்கியது (புற. 164:11). பிட்டங்கொற்றன், பண்பொருந்தின நல்ல யாழினையுடைய பாணர் சுற்றத்திற்குத் தெளிந்த கள்ளை வழங்குவான் (புற. 170:13). நல்லியக்கோடன், சிறிய யாழினையுடைய வறியோர் தொடுக்கும் புகழ் மாலையைச் சூடும் வள்ளலாவான் (புற. 176:6). முல்லை மலர் போன்ற மலர்களைப் பாணர் நல்ல யாழின் கோட்டினால் மெல்ல வளைத்துப் பறித்துச் சூடிக்கொள்வர் (புற. 242:2). போரிலே புண்பட்ட தலைவனைக் காக்கும் மகளிர் வளைந்தகோட்டை யுடைய யாழ் இசைத்து மகிழ்வுறுத்துவர் (புற. 281:2). சீறியாழ், அடிகாறும் புணர்க்கப்பட்ட வளைந்த கரிய கோட்டினையும் இனிய இசையினையெழுப்பும் நரம் பினையுமுடையதாகும் (புற. 285:3). சீறியாழ், நரந்தம் பூவாற் பல வடங்களாகத் தொடுக்கப்பட்ட-மாலை சுற்றப்பட்டு, மென்மையாக அமைந்த தாளத்திற் கேற்ப, வளைந்த கோட்டைக் கொண்டு, பாணர் கை விரலால் இசைத் தொழில் புரிய இசைக்கும் நரம்பினை யுடையதாய் விளங்கியது (புற. 302:5), சீறியாழ் பொற் கம்பியினை யொத்த முறுக்கடங்கின நரம்பினையும், மின்னலைப் போன்ற தோலினையும், வண்டிசை போலும் இசையினையும், உடையது (புற.308:2). பாணர் கருங்கோட்டையுடைய சிறிய யாழைப் பணய மாக (பந்தயப்பொருளாக) வைத்தலுமுண்டு (புற. 316:7). வீரவேலினை நீராட்டச் செல்லும்போது மகளிர் 301 யாழ் பாடிக்கொண்டு, யாழினையும் இசைத்துச் செல்வர் (புற.332:6). பாணர் தாம் கைதேர்ந்த சிறிய யாழை முறைமையறிந்து இசைப்பர் (புற.398:5). இசை புணர்த்தற்கு முறுக்கிய நரம்பிடையெழும் இனிய இசையைச் செய்வதாகிய வளைவமைந்த கோட்டினை யுடைய நல்ல யாழை இளைய மகளிர் சுமந்து வருவர் (பதி. 41:2). முதுவாயிரவலர் வளைந்த கரிய தண்டினை யுடைய இனிய இசைக்குரிய நரம்புகளால் நிறைந்த இசையின்பத்திற்கு இடமாகவுள்ள பெரிய யாழில் பாலைப் பண்ணை இசைப்பர் (பதி. 66:2). தம் கூர்மை யான செவியறிவாலேயே இசையை அறந்தறியும் ஆற் றலையும், எக்காலமும் மென்மையான மொழியையே பேசுதலையுமுடைய கந்தருவர் இனிய யாழின் நரம் பினை இயக்கினர் (முரு. 141).மார்ச்சனை பொருந்திய முழவினோடே, பண்ணாலே பொருந்திய சிறிய யாழையுடைய விறலியர் தாளத்திற் கேற்ப ஆடுவர் (பொரு. 109).கரிகாற் பெருவளத்தான் யாழ் இசைத் தலில் வீறுபெற்ற யாழ்ப்பாணர்கட்குப் பரிசில்களை வழங்கினான் (பொரு.168). யாழின் ஓசை போன்ற வண்டினது ஓசையைக் கேட்டு மயில் அதற்கேற்ப ஆடும் (பொரு.211). பொற்கம்பியினை யொத்த முறுக் கடங்கின நரம்பினது இனிய ஓசையையுடைய சிறிய யாழை இடப்பக்கத்தில் தழுவிக்கொண்டு நட்டபாடை என்னும் பண் முற்றுப் பெற்ற இனிமை தெரிகின்ற பாலை என்னும் பண்ணைப் பாணன் முறைமையறிந்து இசைப்பான் (சிறு. 35). இடையன், குழலில் எழுப்பிய பாலைப் பண்ணை வெறுத்தால், குமிழினது உட் பொய்யாகிய கொம்பிடத்தே வளைத்துக் கட்டின மரலின் கயிறாகிய நரம்பினையுடைய வில்லாகிய யாழில் குறிஞ்சிப் பண்ணை இசைப்பான் (பெரு.182). பெரும்பாணன் பேரியாழினை இடப்பக்கத்தே தழுவி இயக்கும் முறையிலே இயக்கி யாழ்த் தெய்வத்தினை வழிபடுவான் (பெரு.462). யாழினுடைய இனிய ஓசையைப் போன்று வண்டின் ஓசை இருக்கும் (முல். 8). இரவிலே தம் கணவரோடே இன்பம் நுகரும் குல மகளிர், இசையேழும் தன்னிடத்தே கூடிய தலைமை யான இனிய நரம்பினையுடைய சிறிய யாழின் இசை யோடு, ஒத்த இசையைத் தம் மிடற்றினால் இசைப்பர் (மது.559).மதுரை நகரிலுள்ள வரைவின் மகளிர், முதல் யாமத்திலே இசைத்தக்குரிய நன்றாகிய யாழின் இசைக்கேற்பக் கூத்தாடுவர் (மது.584). முதற்சூல் மகளிர், வார்க்கட்டினை யாழின் தண்டிலே கட்டிச் செவ்வழிப் பண்ணை வாசித்து, குரல் என்னும் நரம்பு கூடின யாழுடன் சென்ற தேவராட்டியின் வாயிலாகத் தெய்வத்தை வழிபடுவர் (மது.605). ஆடல் மகளிர், கூதிர்ப் பருவத்துக் குளிர்ச்சியாலே தளர்ச்சியடைந்த, கரிய கோட்டினையுடைய சிறிய யாழின் நரம்பினைத் தம் முலையின் வெப்பத்தே தடவி பண் நிற்கும் முறை<noinclude></noinclude> 3qomfpu76idm4gibp2rmp08zh9jk8bu 250 666125 1983628 2026-10-26T10:33:31Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாழ் யில் நிறுத்துவர் (நெடு. 70). யாழின் ஓசையைப் போன்ற வண்டுகள் பாடும் (குறி. 110). காவிரிப்பூம் பட்டினத்தில் அங்காடித் தெருவில் முருகவேளுக் கெடுத்த வெறியாட்டு விழாவில் யாழினிசையும் இசைக்கப்பட்டது (பட். 156). ஒன்பது வார்க்கட்டினை யும், கடுகளவு கூடக் குற்றமில்லாமல் செவியால் இசையை அளந்து நரம்பினை முறுக்கி, ஒலியமைதற் குக் காரணமான பத்தலினைப் பசையாலே கூட்டி, ஆணிகளை இறுகத் தைத்து, யானைக் கோட்டாலாகிய யாப்பினை அமையப் பண்ணி, மடந்தை வயிற்றின் மயிரொழுங்கு போலப் பொல்லம் பொத்துதலை நடுவே அமைத்து, உயர்ந்து வளைந்த உந்தியினையும், களங்கனி போன்று நிறமமைந்த கோட்டினையு முடையதாய்ப் பேரியாழ் விளங்கியது (மலை.37). பின்னி வைத்தாற்போன்று கொடி பிணங்கின காட்டின் கண் யாழோடு செல்லும் பாணன், முன்னே செல்பவன் தன் முகத்திலடியாமல் வளைத்துவிட்ட கடிய விசை யையுடைய திரண்ட கோல், இனிய இசையையுடைய யாழின் பத்தரைக் கெடுத்துவிடாமல், காத்துச் செல்ல வேண்டுமென ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (மலை. 381). நல்லயாழின் பண்நல்கும் இன்பத்தைப் போன்றது மருத நிலத்துக் குளிர்ந்த சோலைகள் தரும் இன்பம் (மலை.450). எருத்தை அடிக்கும் உழவர் ஓசை யோடு கூடும்படி நல்ல யாழை மருதப்பண்ணமைத் துப் பாடி இளைப்பாறிச் செல்வீர் என்று கூத்தரை ஆற் றுப்படுவோன் கூறினான் (மலை. 470). கரிய தண் டினையுடைய சிறிய யாழில் எழும் மருதப் பண்ணிற் கேற்ப விறலியர் குரலிசையும் ஒத்திசைக்கும் (மலை. 534). சிவபெருமான், யாழ் கெழு (யாழிசை பொருந்திய ஆகுபெயர்) நீலமணி போன்ற மிடற்றினையுடைய வன் (அக.க.வா. 15). யாழில் நல்ல செவ்வழிப் பண்ணை மெல்லென இசைத்துப் பாணன் கடவுளை வாழ்த்தினான் (அக. 14:15). ஒரு பாணன், தெருவில் ஈன் றணிமையுடைய பசு ஒன்று பாய்ந்தமையால் அஞ்சி, யாழினைக் கீழே போட்டுவிட்டுத் தலைவியின் வீட்டி னுள் ஓடினான் (அக. 56:11). மலைச்சாரலிடத்தே பூக் களிலுள்ள வண்டின் ஒலி யாழின் இசைபோல ஒலிக் கும் (அக. 82:6). வண்டின் ஒலியை யாழிசை எனக் கருதி, மலையின் பிளப்பாகிய குகையில் இருக்கின்ற அசுணங்கள் உற்றுக் கேட்கும் (அக. 88:11). காதலன், தன் காதலி, நல்ல யாழ் நரம்பின் இசை போன்று இனிமையாய்ப் பேசும் பேச்சினையுடையவள் என்று கூறினான் (அக. 109:1). பரத்தை மகளிர் பழைய யாழினை இசைத்துப் பாடினர் (அக. 186:10). காதலன், 'யாழ் வல்லோன் இயக்கும் நல்ல யாழின் செவ்வழிப் பண்ணின் இசையைக் கேட்டாற் போலும் மிக இனிய சொல்லினையுடையவள் என் காதலி' என்று கூறினான் (அக. 212:6). நல்ல யாழின் கண்ணே செவ்வழிப் 302 யாழ் பண்ணைப் பாட அரிய உயிர்களை வருத்தும் அத்தெள் ளிய ஓசையினை மாரிக்கால மாலையில் தனியே யிருந்து கேட்டுப் பிரிந்திருக்கும் தலைவி எந்நிலை அடைவாளோ என்று தலைவன் நெஞ்சொடு கூறினான் (அக. 214:13). எவ்வி என்பானுக்குரிய நீடூரின் தெருக் களில் யாழிசை எங்கும் கேட்கும் (அக. 266:10). குயி லின் ஓசை, இனிய தொடுத்தல் அமைந்த விளரி என் னும் நரம்பினது இனிமை பொருந்திய சிறிய யாழின் இசையைப் போன்றிருக்கும் (அக. 279:11). இனிய நரம்பு தொடுத்தலையுடைய நல்ல வாழினிடத்தே தோன்றும் செவ்வழி என்னும் பண் பிரிந்துறைவார்க் குத்துன்பத்தைத் தரும் (அக. 314:12). திதியின் என்னும் வள்ளல் நாள்தோறும், அறிதற்கரிய இசைத்துறையைப் பயின்று முதிர்ந்த, கரிய கோட்டினையுடைய சிறிய யாழையுடைய பாணர் மகிழ்ச்சியால் ஆரவாரம் செய் யும்படி அணிகலன்களை வாரி வழங்குவான் (அக. 331:10). பாணன் பண்ணின் திறம் அமைந்த நல்ல யாழினை உடையவனாய் இருந்தான் (அக. 346:13). மழைத்துளிகள் விழுகின்ற ஓசை, பாணருடைய வடித் தல் செய்த அழகிய யாழினது நரம்பின் ஒலிபோல இனிமையாய் இருந்தது (அக.374:8). ஆய் எயினனுக் குரிய பாழி என்னும் நகரத்தெருக்களில் யாழின் இசை நிறைந்திருக்கும் (அக. 396:3). நிலை பெறுதலை யுடைய நல்ல யாழின் முறுக்கிய நரம்பினின்று படு மலை என்னும் பண்ணின் ஓசைக்கு நிகரான ஓசை யொடு மழைபெய்தது (நற். 139:4). யாழின் ஓசையைக் கேட்டாலொத்த இனிய ஓசையை வண்டுகள் ஒலிக்கும் (நற்.176:8). சுரவழியிற் செல்லும் பாணர், தம் சோர்வு நீங்குவதற்கு இசைக்கும் யாழின் இசையைக் கேட்டு, ஏற இயலாது வருந்தியிருந்த ஓந்திப்போத்து அயர்வு நீங்கி யாஅம் மரத்தில் ஏறியது (நற். 186:6). தெறுகின்ற தெய்வத்தின் சினம் தணிவதற்காகப் பாணர் சிறிய யாழின் நரம்பினோசையை எழுப்பிப் பாடும் ஓசை போலக் குருகுகளின் ஓசை இருக்கும் (நற்.189:3). தலை வனைப் பிரிந்திருக்கும் தலைவிக்கு, விரலாலே தடவி வருந்தி இசை கூட்டிய விருப்பத்தைச் செய்யும் நல்ல யாழின் இசை இரவில் துன்பம் உண்டாக்கும் (நற். 335:9). பொன் போன்ற நரம்பின் இனிய ஓசையை யுடைய சிறிய யாழினை இயக்கிப் பாடுவதில் பாணன் வல்லவனாவான் (நற். 380:7). தலைவனுக்குப் பாணன் யாழினை வருடி எழுப்பும் இசை இனியதேயானாலும் மாலைக்காலத்தே மனைவி துணையாகத் தன் குழந்தை மார்பிலே ஊரும் இன்பத்திற்கு இணையாகாது (ஐங். 410:5). இசைத்தல் தொழிலில் வன்மையுடைய சிறிய யாழினை ஏந்தியிருக்கும் பாண என்று பாணனை விளித்துத் தோழி கூறினாள் (ஐங். 472:1). பேரன்பினன் என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங்.475:3). பாகனுக்கும் குத்துக்கோலுக்கும் அஞ்சாமல் கட்டுமீதிச்<noinclude></noinclude> 1bffq15bz2vnc3pk0zpa8db9azjpop2 250 666126 1983629 2026-10-26T10:33:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாழ் செல்லும் களிற்றொருத்தல் மெல்லிய யாழின் ஓசைக் குக் கட்டுப்படும் (கலி.2:27). விரும்புவோர்க்கு இனிமையைத் தரும், விரல்களால் வாசிக்கப்பட்டு ஒலிக்கும் நரம்பு அறுந்துவிட்டாலும், அவ்விசையின் பம் அதனின்றும் நீங்கிப் போய்விடும் யாழை விட நிலையில்லாத பொருளை நச்சமாமோ என்ற தோழி தலைவனிடங் கூறினாள் (கலி. 8:11). ஏழு நரம்பால் கூட்டிய யாழிடத்திலே பிறக்கும் இனிய இசை, யாழிற் குப் பயன்படாது அதனை நுகர்வார்க்குப் பயன்படு மாறு போல, மகளிர் பிறந்த இல்லிற்குப் பயன்படா மல் புகுந்த இல்லிற்குப் பயன்படுவர் (கலி.9:19(2)). தலைவனைப் பிரிந்த மகளிர்க்கு யாழோசையை யொத்த கரிய வண்டினது ஓசையெழும் மாலைக்காலம் துயரினைத் தரும் (கலி. 29:17). வல்லவரது யாழோசை போலத் தூறுகளைச் சுற்றி வண்டுகள் முரன்றன (கலி. 32:9). முறுக்கு அவிழ்ந்த பூக்களையுடைய சினை யிடத்தே வண்டினம் யாழ்போல ஒலித்தது (கலி. 34:16). யாழ் வாசித்தலில் திறமையில்லாத பாணன், பரத்தை யரின் யாழினைச் சுமந்து வாயிலாகத் திரிந்தான் (கலி. 70:22). பரத்தையிடம் சென்றுவிட்ட தலைவனுக்காக அவன் தவற்றை மறைத்துப் பாணன் யாழாகிய தெய் வத்தின் மேல் சூளுரைத்தாள் (கலி. 71:13). தலைவனுக் காகப் பாணன் பரத்தையர் இல்லிற்குச் சென்று யாழினை வாசித்து, அவர்களைத் தலைவன் பால் கூட்டுவிப்பன் (கலி. 95:10). தம் கணவர் பிரிந்த காலத்தே, மகளிர் செவ்வழிப் பண்ணையுடைய யாழிசைபோல வருத்திக்கூறும் நிலையினராவர் {களி. 118:15). திருமால் பாட்டோடு, யாழ் இசையையுங் கேட் டுப் பள்ளி கொண்டிருப்பதுபோல், பெரிய கடலும் அலையொலி ஓய்ந்து அமைதியாய் இருந்தது (கலி. 123:4). கையாலே வாசித்தலையுடைய யாழினது ஓசையைத் தம்மிடத்தே கொண்ட இனமான வண்டுகள் ஆர்ப்பரித்துப் பாடத் தாழை மலர் தேனைத் துளித்தது (கலி.131:9). யாழின் இசையைக் கேட்ட அசுணமா, அவ்விசையில் மயங்கி ஓடாது நின்றுவிடும் (கலி. 143:10). அலைவுபெற்ற என் மொழிகள் போல வண்டு களின் செவ்வழிப்பண்அடங்க மாலைக்காலம் வந்தது; இனி எவ்வாறு ஆற்றுவேன் என்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 143:38). வையையில் உள்ள திருமருத முன்றுறை யில், விரும்புதற்குரிய பாலைப்பண் ஏழினையும் எழுப்பிப் புணர்த்துதற்குரிய முறுக்குண்ட நரம்பின் கண் இனிய தாள அறுதியைத் தருகின்ற யாழின் இசை யும் இசைக்கப்பட்டது (பரி. 7:78). முருகவேள் உறை யும் திருப்பரங்குன்றிக்கும் மதுரைக்கும் இடைப்பட்ட வழியில் யாழிசையைப் போல் வண்டினம் இசை யெழுப்பியது (பரி. 8:22). பரிய தண்டையுடைய 303 யாழ்ப்பாணர் யாழின் இசை, காதலரின் காமத்தை மிகுவிக்கும் (பரி. 10:56). மகளிர்கோதையிற் பூந்தாது ஊதுகின்ற வண்டுகளின் இசை, யாழின் இசை போல, இருக்கும் (பரி. 11:125). பகைவரை வென்றருளிய முருகவேளி னது திருப்பரங்குன்றத்தின் ஒரு பக்கத்தே பாண ருடைய யாழின் இனிய இசை இசைத்துக் கொண்டிருக் கும் (பரி. 17:9). வண்டுகளாலே அலர்த்தப்படுவன வாகிய காந்தளின் அரும்புகள், கட்டுதலையுடைய யாழின் நரம்பினது புரியை நெகிழ்ப்பவருடைய கைகளை ஒக்கும் (பரி. 18:36). செவ்வேள் உறையும் திருப்பரங்குன்றத்தின் மேலேறி வந்தவருட் சிலர், யாழின்கண் இளிவாய்ப் பாலையையும், குரல்வாய்ப் பாலையையும் வலியவும் மெலியவுமாகத் தாக்காமல் சமனாகத் தாக்கி அதன் இன்பத்தை நுகர்ந்தனர் (பரி. 19:42). பரத்தையர் நிரம்பப் பொருள் வழங்குவார்க்குக் காமவின்பத்தை மிகுவிக்கும் பொருட்டு, இளமை யான விரல்களாலே யாழினை வருடி இசை எழுப்புவர் (பரி.20:57). முருகவேளினது திருப்பரங்குன்றத்தின் கண் வண்டின் திரள் யாழிசை போன்ற தமது இசையை எங்கும் இசைத்தது (பரி. 21:35). வையையாற்றின் கண்ணதாகிய திருமருத முன்றுறையின்கண், கேட் போர் உள்ளங்கவரும் இயல்புடைய பாலை கோவை யுடைய நல்ல யாழ் இசைக்க அதற்கு மாறாக வண்டுக் கூட்டம் இசைக்கும் (பரி. 22:38). திருமால் உறையும் இருந்தையூர் என்னும் திருப்பதியிலுள்ள ஆதிசேட னாரின் திருக்கோயிற்கண், வண்டினங்களும் தும்பி யினங்களும் வளவிய நரம்புத் தொடையினை யாழி னோடு ஒத்து இசைமுரன்றன (பரி.தி.1:50). யாழ்ப்பாண - யாழை ஏந்திய பாணனே (வினி) : வினைவயிற் பிரிந்த தலைவனிடம், தலைவி தூதாக அனுப்பிய பாணனைத் தலைவன், நல்ல யாழ்ப்பாண யாழை ஏந்திய பாணனே - என விளித்துத் தலைவி கூறியவற்றைக் கேட்டான் (ஐங். 478:5). 'திருமாலைக் கடுவனிள வெயினனார் நல்ல யாழ்ப்பாண' என்று விளித்தார் (பரி. 3:86). யாழ்ப்பாணர் - யாழினை ஏந்திய பாணர் : எவ்வி என்னும் வள்ளல் இறந்த பின்னர், யாழ்ப்பாணர்- யாழினை ஏந்திய பாணர் - வறுமையடைந்து, பொற்பூ தலையிற் சூடுதலின்றிப் பொலிவழிந்திருந்தனர் (குறு. 19:1). வையையின் திருமருத மூன்றுறை முற்றத்தின் கண் வந்தடைந்த ஆடவரும் மகளிரும் கேட்டோரைப் பிணித்துக் கொள்ளும் இயல்பினையுடைய யாழ்ப் பாணர் மருதப் பண்ணினைப் பாடும்பொழுது, அவர் களும் உடன் பாடியாடினர் (பரி.தி.2:73).<noinclude></noinclude> 134fg178odwmqql2p4gf6iijdgm41g9 250 666127 1983630 2026-10-26T10:34:14Z Harisha usha 17386 OCR 1983630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாசு 38 மாசு ளாகிய முருகன் சிவபெருமானுக்கும் மாசு இல்லாத உமாதேவியாருக்கும் தோன்றியவராவர் (பரி.8:127). திருமாலுறையும் இருந்தையூரின் ஒரு பக்கத்தில், உண்பன, பூசுவன, பூண்பன, உடுத்துவன, நீராடுவன முதலியனவும், மணி, பொன் முதலிய மலைபடு பொருள்களும், கடல்படு பொருள்களுமாகிய மாசற்ற பயன்படுபொருள்களைக் கொண்டு சென்றும், கொண்டு வந்தும் விற்பனை செய்யும் வணிகர் வாழும் தெருக்களும் உள்ளன (பரி.தி.1:24). 2. அழுக்கு / புழுதி : 'சேரமான் குட்டுவன் கோதை யின் நாட்டில் எம் போன்ற பரிசிலர் மட்டுமே எளிதில் செல்ல இயலும்; பகைவரும் செல்ல எண்ணுவா ராயின் தழைக்கண்ணியையும் மாசு அழுக்கு பொருந்திய உடையையும் உடைய இடையன் ஆடு களை ஓட்டிக்கொண்டு புலியிருக்கும் இடத்திற்குச் சென்றால் எந்நிலை அடைவரோ அந்நிலையை அடை வர்' என்று கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் கூறினார் (புற. 54:11). 'பிரிவுத் துயரால் வாழும் நினது மனைவி, நெய்யால் துறக்கப்பட்ட மை போலும் கரிய தலைமுடியை ஒப்பமிடப்பட்ட நீல மணியை விடவும் மாசு அறக் கழுவிச் செவ்விய மலர் சூடி மகிழும் வண்ணம் அவளின் மனைக்கு எழுந் தருளுவதே யான் வேண்டும் பரிசில்' என்று பெருங் குன்றூர்கிழார் வையாவிக் கோப்பெரும்பேகனிடம் கூறினார் (புற.147:7). 'தண்டேகாலாகவுடைய முதிய என் தாயும், பிள்ளைகள் பிசைந்து உண்ண மெல்லுத லால், பாலில்லாத உயர்ந்த மார்புடன் மிக வருந்திக் கீரையின் இளந்தளிரை உப்பின்றி அவித்துத்தின்று மாசடைந்த கிழிந்த உடையையுடைய எனது மனைவி யும் மகிழும்படியாகப் பரிசிலை நல்குவாயாக!' என்று பெருஞ்சித்திரனார் வள்ளல் குமணனிடம் கூறினார் (புற.159:13). வள்ளலும் மறவனுமாகிய ஒருவன் புலைத்தி (வண்ணாத்தி) துவைத்துத் தருகின்ற தூய வெள்ளாடையை அணிந்திருந்தாலும், மாசுபடுமே என்று கருதாது மன்றத்திலமர்ந்து பலரது குறையையுங் கேட்டு வேண்டியன நல்கும் பண்பினனாவான் (புற. 311:3). முருகவேளைக் காணச் சென்ற மரவுரியை யுடையவரும், வலம்புரிச் சங்கையொத்த அழகிய நரைமுடியை உடையவரும், கற்றோர்க்கெல்லாம் தலைமையையுடையாருமாகிய முனிவர்கள் எக்காலத் தும் நீராடுதலின் மாசற விளங்கும் மேனியராயிருந் தனர் (முரு. 128). முருகவேளிடம் இனிய யாழ்நரம் பினை இயக்குதற்பொருட்டு வந்த கந்தருவர், புகையை முகந்து கொண்டாலொத்த மாசில்லாத தூய உடையினராயிருந்தனர் (முரு. 138). ஆற்றுப்படுத்தும் பொருநன், 'கரிகாலனின் அடியினை அணுகித் தொழுது நிற்பீராயின், கன்றீன்ற பசு தன் கன்றினை நோக்குமாறு விருப்புடன் நும்மைப் பார்த்துக் கொட்டைப் பாசியின் வேர்போலே மாசோடு குறைந்த தையலையுடைய நுமது ஆடையைப் போக்கித் தூய திரளமுடிந்த முடிகளைக் கரையிலேயுடைய பட் டுடையை அணிவிப்பான்' என்று ஆற்றப்படுத்தப் படும் பொருநனிடம் கூறினான் (பொரு. 153).ஆற்றுப் படுத்தும் பாணன், 'நீவிர் நல்லியக்கோடனின் முன் னின்று அவனைப் புகழ்ந்து பாடுதற்கு முன்பே, மாசில் லாததும், மூங்கிலின் உள்ளே உள்ள உரியினை உரித் தாற் போன்றதுமாகிய உடையினை உடுக்கச் செய் வான்' என்று புதிய பாணனிடங் கூறினான் (சிறு.235). மதுரை நகரில் வளங்கெழு செல்வர் மாசற்றுத் திகழும் வடிவினையுடைய ராய், மாயோன், முருகன் முதலிய தெய்வங்கட்கு உயர்ந்த பூசனை (பலி) புரிதற்கு மாலைப்பொழுதில் எழுக்கும் விழாவில் இசைக்கருவி கள் முழங்கின (மது. 456). கணவனைப் பிரிந்த கோப் பெருந்தேவி, முன்பு பூத்தொழிலையுடைய துகில் கிடந்த அல்குலிடத்தே இப்பொழுது மாசேறிய நூலா லாகிய புடவையுடனே, வடிவம் மட்டும் வரைந்து வண்ணம் தீட்டாத ஓவியத்தைப் போன்று விளங்கி னாள் (நெடு.146). செவிலித் தாயொடு அறத்தொடு திற்கும் தோழி, 'தாயே, முத்து முதலியவந்தாலாகிய அணிகலன்கள் இடையே கெடுமாயின், சீர்திருத்திப் பண்டுபோற்செய்தல் கூடும்; ஆனால் சால்பு, ஒழுக்கம் முதலிய பண்புகள் இடையே கெட்டால், அதனை மாசறப்போக்கிப் பண்டுபோல் புகழ்நிறுவுதல், மெய்க் காட்சி யுடையார்க்கும் அரிது என்று, நூலறிந்த அறிஞர் கூறுவர் எனக் கூறினாள் (குறி. 16). காவிரிப்பூம்பட்டி னத்தின் மனைகளிலுள்ள அட்டிலின்கண் சோறாக்கிய கொழுங்கஞ்சி யாறுபோலத் தெருவில் ஓடி, ஏறுகள் பொருதலின் சேறாகிந் தேர்கள் ஓடுதலின் துகளாகி, நீறாடிய (தூசிகளைப் பூசிக்கொண்ட) களிறு போலப் பலவித ஓவியங்கள் வரையப்பட்ட வெள்ளிய அரண் மனையை மாசுபடுத்தியது (பட். 50). காவிரிப்பூம் பட்டினத்தில் காவிரியாறு கடலிற் கலக்கும் புகார் முகத்தே பரதவர் தீவினை போக்க கடலிற் குளித்ததனா லுண்டாகிய உப்பாகிய மாக போகக் காவிரியின் நல்ல நீரிலே குளிப்பர் (பட். 100). பொருள்வயிற் பிரியும் தலைவனைச் செலவழுங்குவிக்கும் தோழி, பெரும, இக்கூதிர்காலத்தும் தக்க இடத்தே மாசு அற்ற தூய அறுவை (ஆடை) விரிக்கப் பெற்ற படுக்கைக்கண் முயங்கும் இன்பத்தைத் தலைவி பெறாளாயினும் ஆருக:தீ தேடுகின்ற பொருட்கு எக்குறையும் நேரா தொழிக' என்று கூறினாள் (அக. 13:16). மலையிலுள்ள மழைபெய்தமையால் கழுவப்பட்ட துறுகல், பாக னால் மாசு (புழுதி) போகக் கழுவப்பட்ட யானையைப் போலத் தோன்றியது (குறு. 13:1). வினைவயிற் பிரிந்த தலைவன் வருவதையறிந்த தலைவி, அதுவரையில்<noinclude></noinclude> 7nwka93wteatpja8qdi3fsz4udbrdgx 250 666128 1983631 2026-10-26T10:34:27Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாழிசைப்பறவை யாழிசைப்பறவை - வண்டு " புலியினைக் கொன்ற களிற்று யானை அறு கால்களையுடைய யாழிசைப் பறவைகள் - வண்டுகள் - ஒலிக்கும்படி சென்று, தன் பிடியினைக் கூடிச் சிலம்பில் துயின்றது (அக.332:8). யாழோர் -யாழியக்கும் பாணர் : மதுரை நகரில் வைகறையின்கண், தாளவறுதியை இனிதாக உட் கொண்டு நரம்பை இனிதாகத் தெரிந்து யாழோர் - யாழ் இயக்கும் பாணர் - மருதப் பண்ணினை இசைத்தனர் (மது. 658). யாளி - விலங்கு (யானையின் தந்தமும் துதிக்கை யும் சிங்கத்தின் முகமுமுடையதாகக் கருதப் படும் மிருகம்) : தம்மை வருந்துலையுடைய யாளி- விலங்க - தாக்குகையினாலே யானைத் திரள் கலங்கிக் கதறினாற் போன்று. கரும்பினைச் சாறாகப் பிழியும் ஆலைகளின் ஆரவாரம் இருக்கும் (பெரு.258). - யாறு - 1. ஆறு (நதி) : மலையினின்று இழிந்து பெரிய கடலை நோக்கி, நிலவெல்லையினின்றிழியும் பல யாறுகளை ஆறுகளை ஒப்பப் புலவரெல்லாம் நின்னை நோக்கினர் என இடைக்காடனார் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனிடங் கூறினார் (புற.42:20).பகைவரின் மேல் போகும்போது தன் படைக்கு முன்னாலும், பகைவர் பெரும் படையுடன் வரும்பொழுது அகன்ற வாற்றின்கண் குறுக்கே தடுத் துக் கிடக்கின்ற மலையை யொப்பத் தடுத்தும் நிறுத்து வான் பிட்டங்கொற்றன் (புற. 169:4). காரியாதியின் வீரர் கள்ளையுண்டு புளிப்பைக் கருதிக் களாப்பழமும், துடரிப்பழமும் தின்றுவெறுக்கின் கருநாவற் பழத் தைப் பறித்துக் கரை மரத்துப் பைந்தேன் அரித்தொழுகு கின்ற நல்லகான் யாற்றினது மணற் குன்றின்கண்ணே ஏறி இருந்து உண்பர் (புற.177:10). மின்னுடனே மழை குளிர்ந்த துளியைப் பெய்தலான் அமையாது கல்லை யலைத்து ஒலிக்கும் வளவிய பேரியாற்று நீரின் வழியே போம் மிதவை போல, அரிய உயிர் ஊழின் வழியே செல்லும் என்பதை நன்மைக் கூறுபாடறிவோர் கூறிய நூலானே தெளிவு பெற்றேம் எனக் கணியன் பூங்குன்ற னார் கூறினார் (புற. 192:8). வீரமரணமெய்திய ஒரு வீர னது உடம்பு, காட்டுள் சிற்றியாற்றினது அரிய கரை யிடத்து, காலுற நின்று நடுக்கத்தோடு சாய்ந்த இலக் கத்தை (கம்பத்தை) யொப்ப அம்பாற் சலித்து அவ் விடத்து வீழ்ந்தது (புற. 260:22). இறந்துபட்ட தலை வனது அடையாத பேரில்லத்தின், வண்டுகள் படியும் மதுவினால் ஒழியாத மண்டையுடனே யாவர்க்கும் வரையாமல் வழங்கும் மிக்க சோற்றையுடைய முற்றம், நீரற்ற யாற்றின் ஓடம்போலப் பொலிவழிந்து 304 யாறு கிடந்தது (புற.261:4). இறந்த வீரனது குதிரை, இரண்டு பெரிய யாறுகள் கூடும் ஒரு பெரிய கூடற்பெருக்கைக் குறுக்கிட்டு நின்று தடுக்கும் பெரியமரம் அலைப் புண்டு வீழ்வதுபோல, வீழ்ந்தது (புற. 273:5). சோழன் நலங்கிள்ளியின் நாடு, கடலிலிருந்து வரும் ஓடங்கள், தெளிந்த நீர் பரந்த யாற்றின் வழியே சென்று துறை தோறும் நின்றுநின்று வாணிகம் பெருக்கிச் செல்லும் நல்லூர்களையுடையது (புற. 400:21). இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனின் நாடு, கடலிலுள்ளனவும் மலை யிலுள்ளனவும், யாறு செல்லும் முல்லை மருத நிலங் களில் உள்ளனவுமான மிகுதியான செல்வம் பெருகி விளங்கியது (பதி. 15:16). பல்யானைச் செல்கெழுகுட் டுவனின் நாட்டில் மழை வறண்ட காலத்திலும், கரையளவும் உயர்ந்து நீர்பெருகி வழிந்திழியும் அகன்ற இடத்தையுடைய பேரியாற்றில் செருக்கெடுத்தோடும் வெள்ளத்தின் சிவந்த நீரின் ஆரவாரமல்லது வேறு போர்ப்பூசலின் ஆரவாரம் இல்லை (பதி. 28:10). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறையினிடம், அயிரை மலையிடத்தே தோன்றி நீர் நிறைந்த பெரிய யாறு இறங்கி வந்தாற் போல, இரவலர் வருவர் (பதி. 88:25). முருகவேள் யாறு, குளன், சதுக்கம் முதலிய இடங்க ளிலும் அழகு மிளிர விளங்குகின்றார் (முரு.224). ஓடு தலையுடைய நீராலே வருந்தி மலையிலிருந்து அசைந்து வருகின்ற காட்டு யாறு நிலமகளின் முலை யில் கிடந்து அசையும் முத்தாரம் போன்று தோன்றும் (சிறு.3). யாற்றின் அறலைப் (கருமணல்) போன்ற முது கினையுடைய ஈந்தின் இலையாலே எயினரின் குடில் வேயப்பட்டிருந்தது (பெரு. 86). காட்டுயாறு சூழ்ந்த அகன்ற நெடிய காட்டினை வெட்டிக் காட்டரண் அமைப்பர் (முல்.24). மதுரையின் தெருக்கள் பெரிய யாறு கிடந்தாற்போன்று அகன்றிருந்தன (மது.359). மதுரை நகரில் வந்து குவிந்த பல்வகைப் பண்டங்கள் அழகிய கங்கைப் பேரியாறு ஆயிரமுகமாகக் கடலுக் குள் சென்றாற்போல அளந்து முடிவறியாதபடி இருந் தது (மது. 696). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் அட்டில் களில் சோறாக்கிய கொழுங்கஞ்சி யாறு போலே எங் கும் பரந்தோடியது (பட். 45). கரிய மலையைச் சேர்ந்த செக்கர் மேகம் போலவும், தாயுடைய முலையைத் தழுவிய பிள்ளையைப் போலவும் தெளிந்த கடற்றிரை யோடே காவிரியாறு தலைகலந்தது (பட். 97). துகிற் கொடிகள், வருகின்ற நீரினைக் கொண்டு வந்த வெள் ளிய மணலையுடைய காட்டியாற்றின் கரையினின்ற அழகு பொருந்தின கரும்பின் ஒள்ளிய பூவை ஒத்திருந் தன (பட். 161). நன்னன் வேண்மானிடம் பரிசிலர், தூயபூக்கள் நெருங்கின கரையைப் பொருகின்றதும், உயர்ச்சியினையுடைய மலையுச்சியினின்றும் ஒழுகு வதும் ஆகிய நல்ல யாறு கடலை நோக்கி விரைவது போலச் சென்று பரிசில்களை வாரிக்கொண்டுவருவர் (மலை. 52).நன்னன்பால் ஆற்றுப்படுத்தும் கூத்தன்,<noinclude></noinclude> jfwtb3nixvzujoh5jy9lsl7mgdljymn 250 666129 1983632 2026-10-26T10:34:48Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாறு 'வலிய யானைகளை விழுங்கும் முதலைகளையும், இருள்செறிந்த மிளையையும், ஆழமான முடுக்கரை யும் கொண்ட காட்டாற்றுவழிக்கண், மரங்களில் படர்ந் துள்ள கொடிகளைப் பற்றிக் கொண்டு பாதுகாப்பாய்ச் செல்லுங்கள்' என்று கூறினான் (மலை. 214). நன்ன னின் நவிர மலைக்குப் போகும் வழியில் மடுக்களை யுடைய யாறு உள்ளது (மலை. 229). தெருவிலே தேர் ஓடி வரும் ஓசைபோலக் கல்லின்மேல் வரும் யாறு களின் ஒலியை முழைஞ்சுகள் எதிரொலிக்கும் (மலை. 324). நன்னனுக்குரிய மூதூர் பெரிய யாறு என்னும்படி கிடந்த பெருந்தெருக்களை உடையது (மலை. 481). காட்டு யாற்றின் விரிந்த மணற் பரப்பு, கச்சினை விரித் துப் பரப்பியதைப் போன்றிருந்தது (அக. 11:8). நீரின் நிறம் மறைய முதிர்புற்று உதிர்ந்து, அழகிய மலர்கள் நெருங்கிய நீர் கடுகி வருதலுடைய காட்டு யாறு முதலை தங்கும் கல்லில் மோதி மீளும் சுழிகளையும், மதமிகுந்த களிற்றையே இழுத்துச் செல்லும் அச்சத் தன்மைமிக்க வெள்ளத்தையும் உடையதாகும் (அக. 18:2). நீண்ட கரையினைக் கொண்ட காட்டாற்றின் வேகம் மிக்க நீர் அற்றொழிய, அறல் தன்மையுடைய மணல் மேட்டில் காஞ்சியின் பூக்கள் உதிர்ந்து எங்கும் மணம் எழா நிற்கும் (அக. 25:1). தலைவியினுடைய கூந்தல், காரியின் கொடுங்கால் என்னும் ஊரில் ஓடும் பெண்ணையாற்றின் முன்றுறையில் உள்ள கரு மணலை ஒக்கும் (அக.35:16). 'விரைந்தோடும் நீர்மிக்க காவிரி என்னும் பேர் யாற்றில் நெடிது சுழலும் சுழி களையுடைய வெள்ளத்திற் படிந்து குளிப்பவள் போலத்தலைவி என்னிடம் முயங்கினாள்' எனத் தலை வன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக. 62:9). யாறு, ஓடக்கோல் மறையும் வெள்ளம் கல்லில் பொருது ஒலிக்கக் கருதுவோரையும் நடுங்கச் செய்யும் அச்ச முடைய முதலைகளை உடையதாய் இருந்தது (அக. 72:7). அறல்விளங்கும் நீண்ட மணலையுடைய அகன்ற யாற்றின் கரைக்கண் மருதமரங்களும் மாமரங்களும் உயர்ந்து விளங்கின (அக. 97:18). வாணனது சிறுகுடி என்னும் ஊர்க்கு வடக்கே விளங்கும் அறலையும், இனிய நீரினையும் உடைய காட்டுயாறு உள்ளது (அக. 117:19). கடற்கரையினைக் கரைத்திடும் காவிரியாய பெரிய யாற்றில், நடுஇரவில், வாளை மீனைப்பிடிப்பர் (அக.126:5). கரிபந்தாலொத்த காயாவின் வாடற் பூக் களோடு, நெருப்புப் பரந்தாலொத்த இலவ மலர் கலந்து, அப்பூக்களின் ஒழுகுதலைக் கான்யாற்று இனிய புனல் சுமந்து வரும் (அக. 133:10). காட்டு யாற்றினையுடைய சுரநெறியில், வழியில் செல்லும் புதியவர் சேற்றைக் கிண்டி நீருண்ட பலவாய கேணி களைத் தன் பிடியின் அடிச்சுவடு என விரும்பிக் களிறு கள் தொட்டுப்பார்த்து நடக்கும் (அக. 137:3). பெரிய யாறாகிய காவிரியின் அழகிய வெண்மணல் நிறைந்த, 305 யாறு தேன் நாறும் தண்ணிய பொழிலிற் பங்குனி விழாநடை பெறும் (அக.137:7). சேர அரசரது சுள்ளியாகிய பேர் யாற்றினது வெள்ளிய நுரை சிதற யவனருடைய மரக் கலங்கள் வந்து பொன்னைத் தந்து, மிளகினைக் கொண்டு செல்லும் (அக. 149:8). பாகலின் பழத்தை விரும்பிக் காட்டிலுள்ள சூல்கொண்ட மயிலின் பெடை, அயிரியாற்றினது அடைகரையின்கண் ஊது கொம்பென ஒலிக்கும் (அக. 177:11). யாற்றினுக்கு அரு கில் உள்ள இடத்தில் நீர் ஊறும் (அக. 178:7). சோழ நாட் டிற்குரிய, பூக்கள் விரிந்த அகன்ற துறையினையுடைய காவிரியாய பெரிய யாற்றின் மிக்க விசையுடன் கடுகி வரும் நீர் வெள்ளிய மணல்குவியலைக் கொண்டு மேடாக்கும் (அக.181:12). தலைவனிடம் தோழி, 'பூந் துகள் நிறைந்த குளிர்ந்த காஞ்சி மரச்சோலை சூழ்ந்த அகன்ற யாற்றின்கண், நேற்று நீ பரத்தையோடு நீரா டினை' என்று கூறி வாயில் மறுத்தாள் (அக. 246:6). வடு கர்தலைவனாகிய எருமை என்பானது நாட்டில் அயிரி என்னும் யாறு உளது (அக. 253:20). பாம்புகள் தங்கு தலையுடைய மலைப்பிளவுகளினின்றும் குளிர்ந்த நீர் புறப்பட்டு ஒடுங்கிய துறையின் வழியே தேனொடு கலந்து ஒழுகுதலாலே காட்டு யாறுகள் எல்லாம் நீர் நிறைந்துள்ளன (அக. 362:2). தலைவனிடம் தோழி, 'நீ தாண்டிவரும் காட்டுயாறு எங்கள் ஊர்ப் பொய்கைக்கு அருகில் உள்ளது' எனக் குறியிடம் கூறினாள் (குறு. 113:2). ஆரவாரத்தையுடைய மழை பொருந்திய காட்டு யாற்றினது தாழ்ந்த கரையின் கண் தோகையுடைய மயில் அகவியது (குறு. 264:1). அருவியையொத்த பெரிய துளிகளைச் சிதறி, யாற்றில் வெள்ளம் ஒலித்தது (குறு. 271:2). சுனையிலே நீர் நிறையும்படியாகவும், அருவிகள் ஆரவாரிக்கும்படியும் கற்களைப் புரட்டிக் கொண்டு மிக்க விசையாய்க் கான் யாறு ஓடிவந்தது (நற். 7:3). ஓடும் கான் யாறு காட்டில் உள்ள மரங்களின் சருகுகளையும் பூங்கொத்துக்களையும் அடித்துக் கொண்டு வரும் (நற். 53:6). விட்டு விட்டுக் கரைத்துச் செல்லுதலுடைய கான்யாற்றின்கண் கலங்கும் பாசி நீர் அலைத்தலால் யாண்டும் கலக்கும் (நற். 65:2). தலை வனைப் பிரிந்த தலைவிக்கு, நன்றாகத் தெளிந்த நீர் கெழுவி வருகின்ற யாறு மிகுதியான துன்பத்தைத் தரும் (நற்.97:4). மழையின் துளி பெய்தலாலே பொறிக் கப்பட்ட புள்ளிகளையுடைய பழைமையாகிய கரையை மோதுகின்ற உயர்வையுடைய அலை களோடு வருகின்ற கான் யாற்றைக் கடந்து தலைவன் வருவதைக் கண்டு தலைவி அஞ்சுவள் (நற். 114:8). பலவாய் மலரையுடைய கான் யாற்றின் மேலுள்ளகரை யின்கண் பெரிய கலைமான் கூட்டம் தாவித்துள்ளிக் குதிக்கும் (நற்.119:6). தண்ணிய மழை பெய்தலாலே பெருகிய கான் யாற்றின் மணலாலாகிய கரையைக் கடந்து இரவுக்குறியிடத்தே தலைவன் தலைவியிடம்<noinclude></noinclude> 4wzzqxu9sgbc7nw3xif1e0q162q3tle 250 666130 1983633 2026-10-26T10:35:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யாறு வருவன் (நற்.121:10). விரைந்த செலவையுடைய நீரோடுகின்ற கரை காண்பதற்கரிதாகிய கான் யாற்றின் ஆழமுடைய புனலில் நீந்தி இரவுக்குறியிடத்தே தலை வன் தலைவியிடம் வருவன் (நற்.144:7). பல புள்ளி களமைந்த பாம்பு ஓடும்போது அதன் முதுகு நெளியு மாறு போல, யாற்று நீர் நுணுகி ஓடா நிற்கும் (நற். 157:4). யாறு கிடந்தாற்போலத் தெரு அகன்று இருக்கும் (நற்.200:3). வானிடத்தினின்று இழிதரும் வெளிய அருவியையுடைய பெரிய கங்கையாற்றினைக் கரை கடந்து இழியாநின்ற அணையை உடைத்துச் செல்லும் கடிய செலவினையுடைய நீர் வெள்ளம் போன்ற என் காம வெள்ளத்தைக் கடக்க அறியேன் என்று தலைவி கூறினாள் (நற்.369:9). கரையை மோதி ஓடுகின்ற கான் யாற்றின் இடிகரையில் வேர்களெல்லாம் அரிக்கப்பட் டுக் காற்றால் அசையும் மாந்தளிர் போல் நடுங்கும் நெஞ்சுடன் பிரிவுத் துன்பத்தை எவ்வாறு தாங்குவேன் என்று தலைவி கூறினாள் (நற்.381:3). யாறு கூதிர்ப் பருவத்தில் தெளிந்த நீரைப் பெற்று நீலமணி போன்ற நிறமுடையதாய் இருக்கும் (ஐங். 45:3). இருபாலும் உயர்ந்த கரைகளையுடைய காட்டு யாற்றின் மணற் பரப்பையுடைய நீர்த்துறைக்கண் நின்ற பாதிரி, வேனிற் காலத்தில் பூக்களைப் பூக்கும் (ஐங்.361:1). காட்டு யாற்றின் வெள்ளம் வேனிற் பருவத்தில் பலவித மலர்களையும் அடித்துக் கொண்டு வரும் (ஐங்.367:3). யாற்று நீர் கழிவதுபோல, இளமையும் நிலைநில்லாது கழிந்து விடும் (கலி. 20:13). தான் விளைவித்த அழகைக் காண வேண்டி, யாறு கண்களை விழித்துப் பார்த்தது போலப் பக்கத்தில்நின்ற குளங்கள் நீர் நிறைந்து பூக்களைப் பூத்திருந்தன (கலி. 33:2). உயிர்களெல்லாம் வாழுமாறு நீரைக் கொடுத்த அகன்ற யாறுகள் வற்றிய இளவேனிற் பருவத்தில், மரங்களெல்லாம் முன்னர் உதவியவர்க்கு உதவி செய்தல்போல் மலர்களை அவ் யாறுகள் அழகுபெறும்படி சொரிந்தன (கலி.34:3). வையை யாற்றில் இளைஞரும் மகளிரும் நீராடுதலால், அவ்யாற்றுநீர் சந்தனம் முதலியவற்றது குழம்பும் வாச நெய்யும் கலந்து வந்தது; இது யாறு வரும் வகையாகும் (பரி. 6:42). இளையரும் மகளிரும் நீராடுதலால் வையை நீர் கலக்கமெய்தித் தூய்மையற்றது என்று கருதி அந்தணர் அந்த யாற்று நீரில் நீராடுதலும் வாய் பூசுதலும் செய்யாது கழிந்தனர் (பரி. 6:43). தனக்கென இயக்கமின்றி இனிய யாற்றுநீர் இயக்கிய வழியே இயங்கும் மரம்போல, பரத்தை வழியே தலைவன் சென்றான் (பரி.6:79). 'நீ நீராடிய யாறு இவ்வையை யாறுதான்' என்று காதற் பரத்தை தலைவனிடங் கூறி னாள்; அதற்குத் தலைவன் 'யான் குளத்தில் குளித்தே னாகவும், நீ வையை யாற்றின்கண் மகளிர் நீராடி விளையாடினர்' (பரி. 6:93, 94).பாண்டியனது வையை யாற்றின்கண் மகளிர் நீராடி விளையாடினர் (பரி. 7:51). 306 யானை வையை யாற்றின் நீராட்டினாலே தலைவியின் மேனி அழகு பெற்றது (பரி. 7:73). சிலர், நறிய பூக்கள் மிக்க வையையாற்றிடைக்குறையை அடைந்து, அவ் விடத்தே தம்மாற் காதலிக்கப்பட்டோராகிய தம் தலை வர் தமது மெய்யினைத் தழுவுவாராகவும், அத்தழு வலை ஏற்காமல் ஊடினர் (பரி. 10:33). மதுரையின்கண் உள்ள மாந்தர் இடையே புகுந்து தடை செய்து நீராடு தற்கு இவ்வையை யாறு ஏற்றது (பரி.11:49). பாண்டி யனுக்குரிய வையை யாற்றின்கண் பலவகையான மலர்களின் மணம் கமழும் (பரி. 12:86). பெரிய கடலிற் புகுதற்குச் செல்லும் வைைய யாற்று நீர் போன்று தலைவன் விரைந்து பரத்தையிடம் சென்றான் (பரி. 16:27). சோலை மலர்களின் மணத்தைவிட வையை யாற்றுப் புதுநீரின் மண் மணம் மிகுதியாக ஊர்கள் தோறும் வீசியது (பரி.20:12). இவ்வையை யாற்றின் புதுநீரிற் கள் முதலியன கலந்து பூக்கள் மொய்ப்பதால், தூய்மை இழந்ததாகக் கருதிப் பார்ப்பனர் நீராடார் (பரி.தி. 2:58). பாண்டியன் தன் பரிவாரங்களுடன் வையையில் நீராடிய தன்மை, இந்திரன் அமரர்கள் புடை சூழ அந்தரத்திலேயுள்ள வான் கங்கையாற்றின் கண் நீராடியதைப் போன்றிருந்தது (பதி.தி.2:96). 2. வழி : 'பெரிய பறையினையுடைய இரவலனே, நீ செல்லும், இடைவிடாது வண்டுகள் மேம்பட்டு வாழும் கொடிய யாற்றில் - வழியில் - வீரனின் நடுகல் இருக்கிறது. அதனைத் தொழுதுசெல்லத் தவறாதே' என்று பாணன் நெறிப்படுத்தப் பெற்றான் (புற. 263:4). தலைவியை உடன் கொண்டேகும் தலைவனிடம் வழியிடைக் கண்டோர், இப்பெரிய காட்டு யாறு - வழி செல்லுவதற்கு அருமையும், சேய்மையும் உடைய தாகும்; கதிரவனும் கரந்தனன்; ஆகவே, எம்மூரில் தங்கிச் செல்க என்றனர் (ஐங்.மிகை. 5:57). ஆடவரும் மகளிரும் முருகவேளின் திருப்பரங்குன்றத்திற்கும் மதுரைக்கும் இடையிடமெல்லாம் நெருங்கி, பயணம் செல்லாநின்ற யாற்றில் (வழி) அவர்களின் தலைகள் நிறைந்து தோன்றுவது நிலமகளுக்குச் சூட்டப்பட்ட தொரு மாலை போன்றிருந்தது (பரி.19:18). யானை - வேழம் : பாண்டியன் கருங்கையொள்வாட் பெரும் பெயர் வழுதியின் யானை - வேழம் - பொன் னோடையையும், அணுகுதற்கரிய வலியையும், மணம் நாறும் மதத்தினையும், மணியணிந்த பக்கத் தினையும், பெரிய கையையுங்கொண்டு கொம்பினால் பகைவரின் மதிற் கதவைக் குத்தி அழிக்கும் ஆற்றல் பெற்றிருந்தது (புற. 3:11). சேரமான் கருவூரேறிய ஒள் வாள் கோப்பெருஞ்சேரலிரும்பொறையினது காட் டில், எருமை போலும் வடிவமுடைய கரிய கற்பொருந்திய இடந்தோறும் பெற்றம் போலப் பரந்து எங்கும்<noinclude></noinclude> tg6symw0t7lyaue3k49ocgly13eg4kt 250 666131 1983634 2026-10-26T10:35:19Z Harisha usha 17386 OCR 1983634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாசு சீவாதிருந்த தலைமுடியின் மாசு போகும்படி நீராடிப் பூச்சூடிக் கூந்தலை முடிக்கும்போது தலைவன் இல்லி னுட்புகத் தலைவனை அணைத்துக் கொண்டாள் (நற். 42:8). பொருள் வலித்த நெஞ்சிற்குத் தலைவன், 'நெஞ்சே! நீலமணி போன்ற தலைமுடியை மாசறத் தூய்மை செய்து முல்லைப் பூச்சூட்டிய என் காதலியின் அக்கூந்தலணையிலே துயில்வதை விடுத்து, இக் கூதிர்ப்பருவத்தில் பிரிபவர் உறுதியாக மடவரேயாவர்' என்று கூறினாள் (நற். 366:4).தலைவன் வாயிலாக அனுப்பிய பாணனிடம் வாயின் மறுப்பாளாய்த் தோழி, 'பாண, புதல்வனையீன்ற தலைவி பூசிய நெய் யினாலும், புகையாலும், புதல்வனுக்கிடும் மையி னாலும் ஆடை மாசு படிந்திருக்கின்றது; மேலும் புதல் வன் உண்ணும் முலைப்பாலின் முடை நாற்றமும் உள் ளது; அதனால், அவனை இங்கு அழைத்து வாராதே; பரத்தையிரிடமே அழைத்துச் செல்' என்று கூறினாள் (நற்.380:2). 'நீலமணியை நீ எனக்கு ஒவ்வாயென்று ஏசும் எனது கரிய கூந்தல் மாசறக்கழுவிப் பூவணிந்து அழகு பெறுதலையான் விரும்பவில்லை. நீ விரும்பும் பரத்தையரைத் தேடித் தரும் நின் பாணன் இங்கு வாராமலிப்பதையே யான் விரும்புகின்றேன்' என்று பரத்தையிடம் சென்ற, வீடு திரும்பி இரக்கும் கணவ னிடம் தலைவி ஊடிச்சினந் துரைத்தாள் (கலி. 77:16). ஏற்றினைத் தழுவும் தலைவன் தலையிற் சூடியிருந்த முல்லை மாலையின் பகுதி தன்முடிமேல் விழுந்ததை ஆசையோடு சூடிக்கொண்டு, தாய்க்கு அஞ்சியிருக்கும் தலைவியிடம் தோழி, 'வருந்தாதே! கழுவி மாசற்ற நினது கூந்தலில் அவனுடைய கண்ணி வந்து வீழ்ந் ததைக் கேட்டநுமர்தெய்வமாகிய திருமால் இவளுக்கு அவனைத் தந்தார் என்று மகிழ்ந்து, அவனுக்கே நின்னை மணமுடிக்க முடிவு செய்துள்ளனர்' என்று கூறினாள் (கலி.107:31). மாசுணம் - பெரும்பாம்பு : ஆந்தப்படுத்துவோன் கூத்தரிடம், 'நீவிர் செல்லும் நெறியில் காட்டிடத்தே வலிமையும் சினமுங்கொண்ட யானையின் வலியைக் கெடுத்து விழுங்குவதாய், விழுந்து கிடக்கும் பெரு மரங்களையொத்த மாசுணம் பெரும்பாம்பு கிடக்கும் வழியை விலகிச் செல்வீர்' என்று கூறினான் (மலை. 261). இரவுக் குறி வரும் தலைவன் சிறைப் புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'தோழி, நின் காதலர், முகில் பெருமழையைப் பெய்யும் நடுயாமத் திற், களிற்றி யானையைப் பற்றிச் சுற்றிக்கொண்ட பெரிய சினத்தையுடைய மாசுணம் வயிரம் பொருந்திய மரத்துடனே சேரப் பிணித்துப் புரட்டுகின்ற பெரிய மலையிலுள்ள சிறுநெறியில் வருதலால் அருள் இலாதவராவார்', என்று கூறினாள் (நற்.261:6). 39 மாடம் மாட்சி - 1. நன்மை: 'அமிழ்தமேயாயினும் தனித்துண் ணாமை, புகழுக்காக உயிரையே கொடுத்தல், உலகமே பெறவதாயினும் பழியினைச் செய்யாமை முதலிய மாட்சியை -நன்மையை - உடையவர் இவ்வுலகில் இருப்பதால், அது அழியாமல் இருக்கிறது', என்று கடலுண் மாய்ந்த இளம்பெருவழுதி கூறினான் (புற. 182:7). பெருவெள்ளம் பெருக்கெடுத்தோடும் பேர்யாற்றின் நீரின் வழியே செல்லும் மிதவையைப் போல அரிய உயிர் ஊழின் வழியே செல்லும் என்பதை நன்மையின் கூறுபாடறிவோரின் நூலாலே யாம் தெளிந்தேம்; ஆதலால், மாட்சியில் மிக்கவரை மதித் தலுமிலேம்; சிறியோரைப் பழித்தல் அதனினு மிலேம்' என்று கணியன் பூங்குன்றன் கூறினார் (புற. 192:11). 2. பெருமை : கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன், புறமுதுகிடாது விழுப்புண்பட்டுப் பொரவந்த பகைவ ரோடு பொருதலேயன்றி, அம்மறவரல்லாதாரோடு போரிடாத மாட்சியை - பெருமையை யுடைய வயவர்கட்குத் தலைவனாவான் (பதி. 42:6). மாட்சியர் மாண்புடையோர் : மறக்குடியில் தோன்றிய மங்கையொருத்தியின் தமையன்மார், போரிற்கொன்று குவித்த பகைவரின் சடலங்களைப் போர் மிதிக்கும் எருதுகள் போலக் களிறுகள் துவைத்துச் செல்ல, வாள் கொண்டு நாளும் வாளுழவு செய்யும் மாட்சியர் - சிறந்தோர் - ஆவர் (புற.342:15). மாடம்-1. மாளிகை, இல்லம் : சோழன் நலங்கிள்ளி யிடம் பாணர் ஒண்ணுதல் விறலியருடன் சென்றால் அவ்விறலியர் பூவிற்கு விலையாகப் பெறுகவென்று மாடங்கள்- மாளிகைகள் - நிறைந்த மதுரை நகரையே அவர்க்கு மனமுவந்து அளிக்கும் இயல்பினனாவான் (புற.32:5).இயங்குவதற்கு இனிய செறிந்த மணலை யும், புதிய பூவையுமுடைய சாலையின் வாயில் மாடந் தோறும் செம்மறிக்கிடாக்களை வெட்டிச் சோழன் நலங்கிள்ளி நடத்தும் சிறு சோற்று விழாவைக் காட்டி லும், அவன் பாசறையில் பரிசிலர்க்கு ஊன் சோற்றை யளிக்கும் வெய்யமுனையாகிய இருப்பிடம் பல வாகும் (புற.33:21). சிப்பியில் பிறந்த முத்துப் போன்ற வெண்மணல் நிறைந்த முற்றத்தையுடைய மாடத்தின் வேதிகையில் (திண்ணை) மகளிர் விளையாடும் வள முடைய விளங்கில் என்னும் நகரைச் சேரன் மாந்தரஞ் சேரலிரும்பொறை பகைவரிடமிருந்து காத்தான் (புற. 53:2).கோப்பெருஞ்சோழனுக்குரிய உறையூர் உயர்ந்த நிலையையுடைய மாடங்களையுடையதாயிருந்தது (புற. 67:9). பகைவரின் யானையைக் கொன்று வீழ்த்<noinclude></noinclude> lv3eeusmxku6fgkxpbgtf5c4sw6mov2 250 666132 1983635 2026-10-26T10:35:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 307 யானை யானைகள் திரியும் (புற. 5:2). பாண்டியன் பல்யாக சாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி,பகைவர் தேயத்தின் கண் அடர்ந்த புகரினையுடைய சிறுகண் யானையை ஏவி வெற்றி கொள்வான் (புற.6:13). பல்யாக சாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி,பட்டம் பொலிந்த மத்த கத்தையுடைய யானைகளைப் பரிசிலர்க்கு வாரி வழங் குவான் (புற.12:2). யானைக் கட்சேய் மாந்தரஞ்சேர லிரும்பொறை, மலை என்று கருதித் தேனினம் தங்கும் பெரிய யானைப்படையை உடையவன் (புற. 17:35). பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனின் வீரர், பகைவரின் யானைப் படையை அம்புகளினால் புண்ணுண்டாக்கித் துளையுடைய பெரிய கையை வாயுடனே துணித்து வீழ்த்திக் கலப்பையொப்பப் போர்க் களத்திற் புரளும் படி செய்வர் (புற.19:9). பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், பொன் னணிந்த யானைப்படையையுடைய பழைய முதிர்ந்த வேளிரது முத்தூர்க் கூற்றத்தை வெற்றி கொண்டான் (புற. 24:21). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவன், மிக்க அரண் பொருந்திய பழைய ஊரில், கச் சணிந்த யானைப் படையையுடைய பகையரசு இருத்த லால், அவற்றை அழித்தான் (புற. 37:12). சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவன் புறாவின் துயரைக் களைய வேண்டி, கறைபொருந்திய அடியினை உடைய யானையினது வெளிய கோட்டாற் கடைந்து செறிக்கப்பட்ட நிறுக்கப்படும் துலாக்கோலின்கண் துலைபுக்க செம்பியனின் வழி வந்தவன் (புற.39:2). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனின் யானைகள் மலைகள் போலத்தோன்றும் (புற.42:2). முற்றுகைக்கஞ்சி அடைமதிற்பட்டிருந்த சோழன் நெடுங்கிள்ளியின் யானைகள், பிடிகளோடு கயத்தின் கண் படியாமலும், நெல்லரிசிக் கவளம் பெறாமலும், கம்பத்தைச் சாய்த்து நிலத்தின் மேலே புரளும் கையை யுடையவாய், வெய்தாக உயிர்த்துச் சுழன்று உருமேறு போல முழங்கித் துன்புற்றன (புற. 44:5). 'சேரமான் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறையை யானையையும் குதிரையையுமுடைய பொறைய' என்று விளித்துப் பொருந்தில் இளங்கீரனார் கூறினார் (புற. 53:5). இளவந்திகைப் பள்ளித்துஞ்சிய பாண்டியன் நன்மாற னிடம், 'நீ பகைவரின் வயல், ஊர் முதலியவற்றை அழித்தலைச் செய்தாலும் செய்க; ஆனால், அவர்தம் கானல் மரங்களை மட்டும் தடியாதே; ஏனெனில் அவை நின் நெடிய நல்ல யானைகட்குக் கட்டுத் தறி யாகப் பயன்படா என்று, காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார் கூறினார் (புற.57:11). சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதனும், சோழன் வேற்பஃத டக்கைப் பெருவிறற்கிள்ளியும் போர்க்களத்தில் ஒருங்கு பட்டஞான்று, அவர்களுடைய எத்துணையும் பலவாகிய யானைகளும் அம்பால் கலங்கி. போர் செய்தற்கியலாவாது அழித்தொழிந்தன (புற.:1). கரிகாற்பெருவளத்தான், மதம் பொருந்திய யானை களையுடையவன் (புற. 66:3). சோழன் நலங்கிள்ளியின் பாகர் ஏறாத யானை அவனுடைய படை வீரர் ஒழுக விட்ட கள்ளின் சேற்றில் ஆடி, நகரில் போர் முரசம் ஒலிக்கும் ஓசையைச் செவியால் உற்றுக் கேட்கும் (புற. 68:16). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற நெடுஞ்செழியனைச் சிறுவள் என்று இகழ்ந்து போருக்கு வந்த பகைவர், ஒலிக்கும் மணி இருமருங் கும் ஒன்றோடொன்று மாறியிசைக்கும் பரந்த அடி யினையும் பெரிய காலினையுமுடைய உயர்ந்த நல்ல யானைப் படையை உடையராய் இருந்தனர் (புற.72:4). சோழன் நலங்கிள்ளி 'மூங்கிலைத் தின்னும் வலியை யுடைய யானையினது காலின்கண் அகப்பட்ட வலிய திணிய மூங்கிலது நீண்ட முறையையொப்பப் பகை வரை அழிப்பேன்' என்று கூறினான் (புற. 73:9). சோழன் போர்வைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி, ஆமூ ரிடத்தே மல்லனை, அவனது வலியைக் கெடுத்து, ஒரு காலை அவனுடைய மார்பிலே மடித்து வைத்து, மற் றொரு காலால் அவனின் போர் உபாயத்தை விலக்கி, அவனை முதுகின்கண் வளைத்துப் பசித்து மூங்கிலைத் தின்னற்கு முயலும் யானையையொப்ப அவனுடைய தலையும் காலுமாகிய இரண்டிடமும் முரிய மோதிக் கொன்றான் (புற. 80:7). அதியமான் நெடுமானஞ்சி, பகைவரின் வரியுடைய தேனீயொலிக்கும், வாயின்கண் வந்து புகுகின்ற மதத்தினைக் கொண்ட தலைமை பொருந்திய யானையைப் போர்க்களத்தில் வெட்டி வீழ்த்தினான் (புற. 93:13). அணிகலம் அணிந்த யானை யையுடைய அதியமான் நெடுமானஞ்சி பரிசிலர்க்குப் பரிசளிக்கும் காலத்தை நீட்டித்தாலும், நீட்டாவிடினும் யானை தனது கொம்பினதிடையே வைக்கப்பட்ட கவளம் போலப் பரிசு அவரின் கையகத்தது ஆகும் (புற. 101:4).வேள்பாரியின் பகைவர் வேற்படையுடனே தலைமை பொருந்திய யானையையுடையராய் இருந் தனர் (புற.115:5). பகைவருடைய யானையினது பட் டத்தின் பொன்னைக் கொண்டு பொற்றாமரையைச் செய்து பாணருடைய தலைகள் பொலியும்படி சூட்டும் மரபில் வந்தவனாகிய மலையமான் திருமுடிக்காரி, தலைமையையுடைய யானையுடனே பகைவர் போர்க் களத்தில் அழியும்படி போரினையுடற்றுவான் (புற. 126:1,20). ஆய் அண்டிரன் இரப்போர்க்குக் கொடுத்த யானைத் தொகை, வானத்தில் வெற்றிடம் சிறிதுமின்றி எங்கும் விண்மீன்களே பூக்கின், அவற்றின் தொகைக் குச் சமமாகும் (புற.129:6). வேள் ஆய் அண்டிரன் பரி சிலர்க்கு அளிக்குந் தலைமையுடைத்தாகிய யானை களை எண்ணினால், அவை அவனால் மேற்கடற்கண் விரட்டப்பட்ட கொங்கர் போகட்டுச் சென்ற வேல்களி லும் பலவாகும் (புற. 130:5). அண்டிரன், மன்றில்<noinclude></noinclude> 4ikoi7mlsuat6d877k4u0vmn5am6ab9 250 666133 1983636 2026-10-26T10:36:18Z Harisha usha 17386 OCR 1983636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாடம் 40 மாடம் தும் படைமறவரையுடைய சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், உயர்நிலை மாடங்களை யுடைய உறையூரிலிருந்து ஆட்சி செலுத்தினான் (புற. 69:12). சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், பகைவரை வாளினால் தாக்காமல், பெருமாடங் களைப் பற்றி எரிக்கும் தீப்போல நெருங்கிக் களிறுகள் அழியுமாறு வெற்றியோடு செல்லும் கொலை வல்லோனாவான் (புற. 373:20). தென் பரதவரின் வலியைக் கெடுத்து வடக்கிருந்து வந்து குறும்பு செய்த வடுகரின் வாட்படையை வென்றோட்டிய சோழன் செருப்பாழியெறிந்த இளஞ்சேட் சென்னியின் அரண் மனையாகிய மாடம் புதிதாக முளைத்த பிறை போன்று வெள்ளிய சுதையால் இயன்றதாயும் குளிர்ந்த நீர்நிலை போல் குளிர்ச்சி பொருத்தியதாவுமிருந்தது (புற. 37816). அதியமான் நெடுமானஞ்சியின் அரண்மனையாகிய மாடத்தின் முற்றத்தினை, அன்புடையார் நெருங்க முடியுமேயன்றிப் பகைவரால் நெருங்க முடியாது (புற. 390:7). கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவனது நகரம் மலையிலிருந்து வீழ்கின்ற அருவியைப் போல மாடத்தில் காற்றினால் கொடிகள் அசைகின்ற தெருக் களையுடையதாயிருந்தது (பதி. 47:3). மாடங்கள் நிறைந்த தெருக்களையுடைய மதுரை நகரின் மேற் றிசையில் உள்ள திருப்பரங்குன்றத்தில் முருகவேள் விரும்பி உறைகின்றான் (முரு. 71) அரசனுக்கு மகிழ்ச்சி செய்யும் மகளிர் கள்ளை மாடத்திடத்தே பொன்வட்டி லில் வார்த்து நெடுநாள் கள்ளுண்ணாமல் கிடந்த எனது ஏக்கம் தீரும்படியாக அருத்தினர் என்று சோழன் கரிகாற்பெருவளத்தானிடம் ஆற்றப்படுத்தும் பொரு நன் கூறினான் (பொரு. 84). தொண்டைமான் இளந் திரையனுக்குரிய குதிரைகளையும், ஏனைய பொருள் களையும் கொண்டிருக்கின்ற மரக்கலங்கள் சூழ்ந்து கிடக்கும்படியான தீர்ப் பாயற்றுறைப்பட்டினம் மாடங்கள் உயர்ந்து நிற்கின்ற மணல்மிக்க தெருக்களை யுடையது (பெரு. 322). தொண்டைமான் இளந் திரையனுக்குரிய தீர்ப்பாயற்றுறைப்பட்டினத்தில் உள்ள மகளிர், மலையில் திரியும் மயில்களைப் போலச்சிலம்பு ஒலிக்கும்படியாக, வானத்தைத் தீண் டும்படி உயர்ந்த நிலையினையுடைய மாடங்களில் பந்தடித்து விளையாடினர் (பெரு. 333). தொண்டை மான் இளந்திரையனுக்குரிய நீர்ப் பாயற்றுறை என் னும் துறைமுகப்பட்டினத்தில் கடலிலே திசை தப்பி யோடும் மரக்கலங்களை அழைக்கும், வானம் வீழாத வாறு முட்டுக்காலாக ஊன்றி வைத்த ஒரு பற்றுக்கோல் போல விண்ணைத் தீண்டும்படி உயர்ந்ததும், ஏணி சமத்தியும் ஏறற்கரிய தலையினையுடையதும், கற்றை முதலியவற்றால்வேயாது சாந்தினாலேயே வேயப் பட்டதும், இரவில் நீண்ட தூரம் ஒளிவீசும் விளக் கினையுடையதுமாகிய மாடமும் இருந்தது (பெரு. 348). மதில் சூழ்ந்த விண்ணைத் தீண்டும் மாடங்களை யுடைய பல ஊர்கள் தொண்டைமான் இளந்திரை யனின் தொண்டை நாட்டில் இருந்தன (பெரு.369). தொண்டைமான் அரண்மனை மாடத்திடத்தே சிவந்த கால்களையுடைய புறாக்கள் உறைந்தன (பெரு.438). பாவை விளக்கு எரிகின்ற ஏழடுக்கு மாடத்தில் கண வனைப் பிரிந்த அரசமாதேவி, அம்பு தைத்த மயில் போல நடுங்கி, அணிகலன்கள் நெகிழப்பெற்றுத் துயருற்றிருந்தாள் (முல். 86). பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனின் மதுரை, விண்ணுறவோங்கிய மதிலையும், தெய்வத்தை யுடைய நெடிய நிலையினையும், நெய்யொழுகிக் கருகிய திண்ணிய கதவினையும் உடைய முகில் உலா வும் மலைபோன்றுயர்ந்த மாடத்தோடு விளங்கியது (மது. 355). மதுரை நகரின்கண் பற்பல பண்டங்களை விற்போர், மலை போன்ற மாடங்களின் குளிர்ந்த நிழலிலே தங்கியிருந்தனர் (மது. 406). மாடங்களால் பொலிவுபெற்ற நான்மாடக்கூடலில் (மதுரையின்) முகில்களால் குறையாமலும், யாறுகளால் மிகாமலும் உள்ள கடல் போலப் பலரும் கொள்ளக் கொள்ளக் குறையாமலும், பலரும் மேன்மேல் கொண்டுவரலால் மிகாமலும் உள்ள நாளங்காடி யில் திருவிழாவில் எழும் ஆரவாரம் போன்று ஆரவாரம் மிக்கிருந்தது (மது. 429). தம்மீது உள்ள மணம் தெருவெல்லாம் கமழும்படி, ஒழுங்குபட்ட நிலையினையுடைய மாடங்களின் நிலா முற்றங்கள் தோறும் ஏறி, விழாவினைக் காணும் மகளி ரின் ஒளி திகழும் முகம், காற்றினாலசையும் கொடித் துணிகளின் மறைவால் முகிலிலே மறையும் திங் களைப் போன்று ஒரு கால் தோன்றி ஒருகால் மறையும் (மது. 451). உயர்ந்த மாடங்கள் நிறைந்த வளப்ப முடைய பழைய ஊராகிய மதுரை யாறு கிடந்தாற் போன்ற தெருக்களைக் கொண்டிருந்தது (நெடு.29). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தே இரவின் கடையாமத்தில் நெடிய தூண்களையுடைய மாடங்களிலே எரியும் விளக்குகளைப் படகிற் சென்று கடலில் மீன் பிடிக்கும் பரதவர் எண்ணுவர் (பட். 111).காவிரிப்பூம்பட்டினத் தில், நெருங்கிய படிகளையுடைய நெடிய ஏணிகள் சார்த்தின சுற்றுத் திண்ணைகளையும், பல கட்டுக்களை யும், சிறுவாயில்களையும், பெருவாயில்களையும், நீண்ட இடைகழிகளையும் உடைய முகில் தவழும்படி உயர்ந்த மாடங்கள் செறிந்திருந்தன (பட்.145). உருண்ட தூண்களையுடைய மாடத்தின் நெடிய தலைவாயி லிலே சென்று விருந்தினர் இடையறாது உண்டும் குறையாத சோற்றையுடைய அடுக்களைகள் பொருந்தி யனவும், சுதையால் ஒளியுடைய சுவரையுடையனவும் ஆகிய நல்ல இல்லங்களின் திண்ணைகளிலிருந்து கிளிகள் மிழற்றுகின்ற பகைவர்தம் நகரங்களைத் திருமாவளவன் பாழ்படுத்தினான் (பட்.261). திருமா<noinclude></noinclude> sb63b8ogynlfv94asbfnsq4ia77im0y 250 666134 1983637 2026-10-26T10:36:35Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983637 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 308 யானை இரவ லரைக் கண்டால், அவர்கட்குக் கன்றுகளோடு கறை பொருந்திய அடியையுடைய யானைகளை அணி அணி யாகச் சாய்த்துக் கொடுப்பான் (புற.135:12). சேர, சோழ, பாண்டியர் ஆகிய மூவேந்தரும் இனமமைந்த யானைகளையுடையவர் (புற. 137:1). பேகன் மதமிக்க யானை களையும், மனம் செருக்கிய குதிரைகளையுமுடைய வன் (புற. 141:12). கழல் புனைந்த காலையுடைய பேகன், மழைபோல மதமிக்க யானையினையுடைய வனாக விளங்கினான் (புற. 142:4). 'மதம்பட்ட யானையினையும் மனஞ்செருக்கிய குதிரையையு முடைய பேகனே' என்று பேகனைப் பரணர் விளித்துக் கூறினார் (புற.145:3). பட்டம் முதலாகிய பூண்களை அணிந்த யானையை நாடோறும் இரப்போர்க்குக் கொடுக்கும் வல்வில் ஓரி, யானைகளை இனத்தோடு கொடுப்பான் (புற.153:2,9). இளவெளிமானிடம் பெருஞ்சித்திரனார், 'நின்னுடைய ஊரின்கண் காவலை யுடைய மரம் வருந்தக் கொடுவந்து யாம் கட்டிய உயர்ந்த நல்ல இலக்கணமுடைய யானை குமணன் கொடுத்த பரிசிலாகும்' என்று கூறினார் (புற. 162:6). குமண வள்ளல், தாளின்கண் தாழ்ந்த ஓசைகொண்ட மணி ஒன்றற்கொன்று மாறியொலிக்கும் புகர்நுதலை யுடைய வென்றியியன்ற யானைகளைப் பாடி வரு வோர்க்கு மிகுதியாகக் கொடுப்பான் (புற. 165:7). பிட்டங் கொற்றன் என்ற வள்ளல், சிறிய கண்களை யுடைய யானையினது வெளியகோடு தரப்பட்ட ஒளி விளங்கு முத்தத்தை விறலியர்க்குக் கொடுத்தான் (புற.170:10). 'வேந்தர் தம் கோயிலின்கண் கண்ணொளி கெடப்பன்னாள் நின்றுலர்ந்து பாடிப்பெற்ற பொற் படையணிந்த யானையாகிய பரிசில், மல்லிகிழான் காரியாதி விடியலில் எய்ப்பன்றியின் தசையோடு கலந்த சோற்றைப் பரிசிலர்க்கு அளிக்கும் சீரினோடு ஒப்பிட்டால் அது சிறக்காது' என்று ஆவூர் மூலங்கிழார் கூறினார் (புற.177:3). பாண்டியன் கீரஞ்சாத்தன் மனைக் கண், கம்பத்தை வெறுத்து நெட்டுயிர்ப் புக்கொள்ளும் யானைகள் நிறைந்திருக்கும் (புற. 178:1). பாண்டியன் அறிவுடை நம்பியிடம் பிசிராந்தையார், 'அரசன் குடி களிடம் முறையறிந்து இறைகொளின், நாட்டிற்கு நலனுண்டாகும்; முறையல்லாது இறைகொளின் யானை புகுந்த விளைநிலம் போலக் கெடும்' என்று கூறினார் (புற.184:10). விச்சிக்கோ, களத்தைத் தன தாக்கிக் கொண்டு காயும் தறுகண்மையுடைய யானை களையுடையவன் (புற. 200:7). வேள்பாரி, ஒலிக்கும் மணிபொருந்திய யானைகளையுடையவனாயிருந்தான் (புற.201:4).இருங்கோவேள் தாரணிந்த யானையை உடையவன் (புற.201:13), 'நெஞ்சத்துணிவுள்ளயானை வேட்டுவன் வேட்டைக்குப் போனால் யானையையும் எளிதாகப் பெறுவான்' என்று கோப் பெருஞ்சோழன் கூறினான் (புற.214:4). சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், கொடிகள் நுடங்கா நின்ற யானையையுடையவன் (புற.228:10). கோச் சேரமான் யானைக்கட்சேஎய் மாந்தரஞ்சேரலிரும் பொறை, தீ நிமித்தந் தோன்றித் துஞ்சிய ஞான்று, வலி யுடைய யானை கையை நிலத்தேயிட்டு வைத்துத் துஞ் சியது (புற. 229:18). அகுதை என்ற வள்ளல், பரந்த அடி யினையுடைய யானையைப் பரிசிலர்க்குக் கொடுக்கும் சீர்மை பொருந்தியவனாவான் (புற.233:2). வெளிமான் துஞ்சிய பொழுது, பாகர்முதலாயின ஆளில்லாத மலை போன்ற யானைகளும் மருப்பிழந்துவிட்டன (புற. 238:9). யானை கொண்டு வந்த உலர்ந்த மரத்து விறகால் வேடர் கடைந்து எரிமூட்டி விளக்குண்டாக்கு வர் (புற. 247:1). காட்டுயானையால் கொண்டு வரப் பட்ட விறகால், மிக்க வெம்மையையுடைய வேள்விச் செந்தீயை மூட்டுவர் (புற.251:5). நகர்க்கண் மதங் கொண்ட யானை நின்று நெட்டுயிர்ப்புக் கொள்வதால் எழும் ஓசைபோல, தலைவனது பேரில்லத்தின் முன்றி லில் நெய் காய்கின்ற உலையின்கண் சொரியப்பட்ட ஆட்டிறைச்சியின் பொரியல் ஓசை இருக்கும் (புற. 261:7). இறந்து கல்லாகிய தலைவன் விரைந்த செலவை யுடைய களிற்றி யானைகளையுடைய வேந்தருக்கும் வென்றியைத் தேடித் தந்தவனாவான் (புற.265:8). ஆணை செலுத்திய வேந்தர் முரசினையும் இனம மைந்த யானையையும் கொண்டிருந்தனர் (புற. 270:2). சங்கிலியாகத் தளை பூண்டுச் செல்லும் யானைபோலக் கொலையுண்டு வீழ்ந்த மறவர்களின் குடர் தன் கால் களைத் தளைக்கவும் தன் தோழனைக் காக்க ஒரு வீரன் விரைந்தான் (புற. 275:7). ஒரு மறக்குடி மாதின் தந்தை முன்னாளில் உண்டாகிய போரின்கண் பகைவரின் யானையைக் கொன்று தானும் களத்தில் வீழ்ந்து மாண்டான் (புற. 279:4). பொன்னாற் செய்யப்பட்ட முகப்பட்டமணிந்த பெருமை பொருந்திய யானை போந்து விளங்குகின்ற தன் கோட்டின் கூரிய நுனியை நாட்டிக் குத்துவதாயினும் மறம் மிக்க மறவர் புறங் கொடுத்து ஓடார் என்று சாத்தந்தையார் கூறினார் (புற. 287:5). போரினைச் சினந்து செய்யும் இனமான களிற்று யானைகளையும் உடைய தலைவனே என்று ஒரு தலை வனை விளித்து ஒளவையார் கூறினார் (புற.290:2). வள்ளுவன், குத்துக்கோற்கு அடங்காத யானைமேலி ருந்து போர்ப் பறையை முழக்குவான் (புற.293:1). போர்க்களத்தில் ஒரு வேந்தன், பகைவேந்தன் ஊர்ந்து வரும் யானையை வீழ்த்தப் படை தொடுவானேயன்றி, மற்றவர்மேல் தொடான் (புற. 301:15). ஒரு வீரன், பகை வரின் மெல்லிய தலையையுடைய இளமையான பிடியானைகள் தனிமையுற்று வருந்தும்படி விளங்கு கின்ற கோட்டினையுடைய களிற்று யானைகளைக் கொன்றான் (புற. 303:9). பார்ப்பான் சந்து செய்வித்த<noinclude></noinclude> mh5273gkhpiyusuom3qjogblu00wukw 250 666135 1983638 2026-10-26T10:37:07Z Harisha usha 17386 OCR 1983638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாடம் 41 மாடம் வளவன் சோழ மண்டலத்திலுள்ள காடுகளையழித்து நாடுகளாக்கிக் குளங்கள் வெட்டி வளம் பெருக்கிக் கோயில்களையும் குடிகளையும் நிலைபெறச் செய்து பெரிய நிலைகளையுடைய மாடங்கள் அமைந்துள்ள உறையூரை விரிவுபடுத்தினான் (பட். 285). நன்னன் வேண்மானின் பழைய வெற்றியையுடைய மூதூர், ஊரினின்றும் பெயர்தலை யறியாத பழைய குடிமக்கள் நிறைந்தும், அகன்ற தாயினும் மக்களின் நெருக்கத்தால் இடம்போதாத சீரிய பெரிய அங்காடித் தெருக்களை யுடையதாயும் விளங்கியது (மலை. 484). பொருள் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சினிடம் தலைவன் 'வளமான மனையில் பூம் படுக்கையில் என் காதலியுடன் இன் றையப் பொழுது இன்பமாய்க் கழிந்தது; நாளைப் போதில் ஆறலை கள்வருக்கு அஞ்சிக் குடிகள் ஓடிப் போன வளனற்ற பாழிடத்தில், மணிப்புறா விட் டொழிந்த மரஞ்சோர்ந்த மாடத்தினையுடைய கூரை மடிந்த அம்பலத்தின்கண் தனிமையில் தங்கியிருப் போமோ' என்று கூறிச் செலவழுங்கினான் (அக. 167:14). பெரிய கடலில் நாவாய் ஓட்டுவான், அகன்ற துறைக்கண் மாடத்தின்மீதுள்ள ஒள்ளிய விளக்கினால் இரவில் இடம் அறிந்து நாவாயினைச் செலுத்துவான் (அக. 255:6). பிரிவிடைத் துயருற்ற தலைவி தோழி யிடம், 'என்னை அறமில்லாது வருத்தும் வாடை காவல் பொருந்திய மாடமாகிய நமது மனையில் இரவெல்லாம் வீசலின் என் அணிகள் சோர்ந்து அழகு கெடவீழும் என்பதனைத் தலைவரிடம் சென்று கூறும் அன்புடையாரைப் பெறுவோமாயின் நன்று' என்று கூறினாள் (அக. 255:16). பாண்டியனுக்குரிய மூதூர் (மதுரை) மாடங்களை யுடையதாயிருந்தது (அக. 335:11). தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும! நீ பரத்தையின் இல்லில் இருந்தபொழுது நின் பரத்தை பழையன் மாறன் என்னும் பாண்டியனை மாடங்கள் நிறைந்த தெருக்களை யுடைய கூடலருகே, கிள்ளிவளவனென் னும் சோழன் தோற்கடித்தபொழுது கோதை மார்பன் என்னும் சேரன் எய்திய மகிழ்ச்சியினும் மிகுதியாக மகிழ்ந்தனள் அன்றோ'என்று வாயில் மறுத்தாள் (அக. 346:20). பிரிவிடை வற்புறுத்தும் தோழியிடம் தலைவி, தோழி, நிலத்திலுள்ள யாவரும் நாவாரப் புகழும் நெடிய மாடங்களையுடைய மதுரை நகர மக்கள், அறி வினையுடைய சான்றோர் தாம் இயற்றிய பாக்களின் பொருள் நயத்தைப் புதியனவாய்க் கூறும் அப்பொரு ளின்பத்தை நுகரும் இளவேனிற்காலமல்லவா இது', என்று கூறி வருந்தினாள் (கலி. 35:17). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன் தலைவியிடம், நறு நுதலாய், மனைவியரைப் பிரியாதீர்! பிரிந்தார் வந்து கூடுமின்! என்று கூறுவதுபோலக் குயில்கள் கூவும் இவ்விள வேனிற்காலம் வருவதைக் கண்டு நான்கு மாடங்களை யுடைய கூடலிலுள்ள மைந்தரும் மகளிரும் மலர்வனம் புகுந்து அழகு செய்து கொள்வர்; என் கனவு நனவாகும் படி நீ எனக்கும் அருள் புரிக' என்று இரந்து கூறினான் (கவி.1168), 'காலம் தாழ்த்தமைக்குக் குதிரையேற்றம் பழகி வந்தேன் என்று கூறிய பரத்தைமைத் தலைவ னிடம் தலைவி, காதணி, மேகலை, சதங்கை, சிலம்பு முதலிய அணிகளணிந்துள்ள பரத்தையாகிய குதிரையை அழகினையுடைய சாந்துவாரின மாடத் தின் நிலாமுற்றத்தில், ஆதி என்னும் ஓட்டம் காண ஊர்ந்து, தளர்ந்துள்ளாய்! நீ நல்ல குதிரைச் சேவகன் ஆகுவை!' என்று கூறினாள் (கலி. 96:19). வையை யாற்று வெள்ளத்தில் நீராடச் சென்ற மதுரையின் மைந்தர் ஏறிச்சென்ற, அழகிய நிலைகளையுடைய மாடத்தின் அணித்தாக நின்ற களிற்றியானையொன்று. தன் பக்கத்தே வந்து நின்ற இளைய பெண்யானையைக் கண்டு காமத்தால் மயங்கிப் பாகன் செலுத்தவும் செல் லாமல் நின்றது (பரி. 10:41). வையையில் நீராடுவதற்கு மகளிர் ஏறிச்சென்ற பெண்யானை களிற்றின் மேல் காமுற்று அதன்பக்கத்தில் சென்றபொழுது, ஆண் டுள்ள புலி மாடத்தின்கண்ணே செய்து வைத்துள்ள பாய்வது போன்றுள்ள புலிப்பொம்மையைக் கண்டு). தன் காதற் களிற்றின் மேல் உண்மையான புலி பாய்வ தாகக் கருதித் தன்மேலமர்ந்துள்ள மகளிர் அஞ்சும்படி, பாகருக்கடங்காமல் சிதைந்தது (பரி. 10:45). மதுரை யின்கண் உள்ள அழகிய மாடங்களில் அகத்திருந்து மகளிர்தூவிய மணமிக்க பனிநீருடன் கலந்து தென்றல் காற்று மணமுடையதாய்த் திரிய, அவர் அகில் முதலிய வற்றால் எழுப்பும் மணப்புகை, மலையில் பூங்கொடிக் கண் தங்கிப் பின் காற்றாலே மேலெழும் பனியாகிய ஆவியை ஒத்திருந்தது (பரி. 10:123). முருகவேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்தில் தெளிந்த ஓவியம் வரைந்து நிற்றலையுடைய மாடத்தின் பக்கம் சென்றவருட்சிலர் பற்பல ஓவியங்களைக் கண்டு களித்தனர் (பரி. 19:57). வையையில் நீராடற்கு மதுரையிலிருந்து சென்றோர் போக, எஞ்சியோர் மாடங்களையுடைய தெருவின் கண் வந்துமேலே செல்லுதற்கு வழிபெறாராய் வருந் தினர் (பரி.20:25). பல பூக்களையும் அடித்துக் கொண்டு வரும் வையை வெள்ளம் நெடிய மாடங்களையுடைய மதுரைக்கு அரணாகப் பொருந்திய மதிலின்கண் உள்ள பெரிய சுருங்கையினூடு புகுந்து நீரைச் சொரியும் தோற் றம், களிறு தன் கையை உயர எடுத்து நீர் சொரிவதை ஒத்திருந்தது (பரி. 20:106). முகிலால் சையமலையிற் பொழிந்த மழையின் வெள்ளமாகிய நீரை நான்கு மாடங்கள் கூடிய கூடலாகிய மதுரைவாழ் மக்கள் விரும்பி வரவேற்றனர் (பரி.தி.1:3). புலவர் தம் அறி வாகிய துலாக்கோலிலே, பாண்டியனுடைய நான்கு மாடங்கள் கூடிய நான்மாடக் கூடலின் (மதுரை) பெருமைகளை ஒருதட்டிலும், உலகத்திலுள்ள ஏனைய எல்லா நகரங்களின் பெருமைகளையும் ஒரு தட்டிலும்<noinclude></noinclude> mwdunc1bf84i1i6rx0urr9sy8w7vlxy 250 666136 1983639 2026-10-26T10:37:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 309 யானை வுடனே ஏணியையும் சீப்பையும் நீக்கிப் போர் பல செய்து மாட்சிமைப்பட்ட யானைகளின் மருங்கினிற் கட்டப்பட்ட மணிகளைக் களைந்து விட்டனர் (புற. 305:6). தன் வீரன் பகைவனின் களிற்றைக் கொன்று அவ்யானையோடேயே பட்டதைக் கண்ட, வெவ்விய சினங்கொண்ட யானையையுடைய வேந்தனும் போரிட்டு மாண்டான் (புற.307:11). சிற்றரசன் ஒருவன், எறிந்த வேல் பெருவேந்தன் ஊர்ந்து வந்த யானையின் உயர்ந்த நுதலில் தைத்து அதன் கண்ணே அழுந்திக் கிடந்தது (புற.308:5). சிறிய கண்களைக் கொண்ட யானையுடையோனாகிய வேந்தன் போரின்கண் இறந் தான் (புற.316:12). வேற்படைத் தலைவன், உரல் போன்ற காலையுடைய பகைவரின் களிற்று யானை யைக் கொல்லுதற்கு அன்றித் தன்னுடைய ஒள்ளிய வாளை அதன் உறைக் கூட்டினின்றும் கழித்தலைச் செய்யான் (புற.323:6). ஒரு தலைவன் போர்க்களத் திலே பெரும் போரில் பகைவருடைய தலைமையை யுடைய யானைகள் அணிந்த பொன்னால் செய்யப் பட்டபட்டம் முதலியவற்றைப் பெரிய பரிசிலாக வாரி வழங்கினான் (புற. 326:14). ஒரு தலைவனின் இல்லாள் ஏழைப் பரிசிலர்க்கு எவ்வுணவை உண்ணக் கொடுப் பாளோ, அதனையே கச்சணிந்த யானையை ஊர்ந்து வரும்வேந்தரே வந்தாலும் கொடுக்கும் பண்பினளாய் இருந்தாள் (புற.333:17). வலிபொருந்திய வேலை யுடைய ஒரு தலைவன் பகைவருடைய உயர்ந்த கோடு களையுடைய யானைகளின் புள்ளி பொருந்திய முகத் தில் அணியப்படும் பொன்னாலாகிய பட்டங்களைப் பரிசிலர்க்குக் கையொழியாது வழங்குவன் (புற.334:8). மகட்கொடை வேண்டிய வேந்தர் காடுகளிலே தங்கித் தங்களுடைய வன்கண்மையுடைய யானைகளுக்கு, அரிசியாலுண்டாகிய கவளத்தை உண்பித்துக்காத்தலல் லது வருதலமையாராயிருந்தனர் (புற.337:15). இளமை யழகு ஒருங்கே பெற்ற மறக்குடி மங்கை, முறம் போலும் செவியையுடைய யானைகளையுடைய வேந்தர்களின் உள்ளங்களைக் கொள்ளை கொண்டு, போருக்குக் காரணமாயினள் (புற.339:13). இளமை நலம் சான்ற பெண்ணொருத்தியின் மறக்குடித் தந்தை, கரிய பனை போன்ற பெரிய கையையுடைய யானை களைக் கரந்தை வயலின் கண்ணே கொன்று வீழ்த்தும் வேந்தர்களுக்கே இவளைக் கொடுப்பேன் என்று வைத் திருந்தான் (புற.340:7). பருத்த அடியையுடைய பெரிய மரமாயினும் போர்வினை பயின்ற யானைகளைக் கட்டுவதால் அவை வேர்கள் தளர்ந்து அசையத் தொடங்கின (புற. 347:11). மகட் கொடை மறுத்ததால், மகள் வேண்டி வந்தோர் சிவந்த நுதலையுடைய யானைகளைப் பெருந் துறைக்கண் நின்ற மரங்களில் கட்டுவதால், அம்மரங்கள் வேர் துளங்கிப் பெரிதும் கெட்டன (புற.348:9). மகட்கொடை மறுத்தவரோடு, மகள் வேண்டிவந்த வேந்தர் ஒலிக்கின்ற மணி கட்டப் பட்ட பக்கத்தையும், பருத்த காலையுமுடைய யானை கள், குதிரைகள், தேர்கள் ஆகியன கொண்டு போர் செய்ய முற்படுவர் (புற. 351:1). தடாரிப் பறையினது தோல் போர்த்த தெளிந்த கண் பகுதி மதமுடைய யானையின் அடிச்சுவடு போன்றிருக்கும் (புற.368:14). உருவகம் செய்யுங்கால், இரும்பாற் செய்யப்பட்ட பூண் நுனியிற் செறிக்கப்பட்ட உயர்ந்த அழகிய கொம் பினையும் பெரிய கையினையுமுடைய யானை, பரந்து செல்லும் மேகமாகக் கூறப்பட்டது (புற. 369:2). தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் போர்க்களத்தில் பிணக்குவியலை, யானைகளாகிய எருதுகளை வாளாகிய பனைமடல் கொண்டு சூழச் செலுத்திக் கடாவிடுதலால் தலைவேறு உடல் வேறா கப் பிரிந்து குழையும்படி செய்தான் (புற. 371:15). சேர மான் சிக்கற்பள்ளித் துஞ்சிய செல்வக் கடுங்கோவாழி யாதன், சருச்சரை பொருந்திய கையும் கோடுமுடைய யானைகளைக் கொண்டு போர் செய்வதில் ஆற்றலுள்ள வன் (புற.387:29). வழுதி தலைமை பொருந்திய யானைப் படையாற் சிறந்தவன் (புற. 388:15). அதிய மான் நெடுமானஞ்சி, தலைமையமைந்த யானைப் படையையுடையவன் (புற.390:27). உறையூர்க்குத் தலைவனாகிய தித்தன் என்பான் சிறிய கண்களை யுடைய யானைகளையுடையவன் (புற. 395:18). இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், மார்பிற் கிடக் கும் பசிய மாலை ஓடையளவும் தாழ்ந்து, அதனோடு விளங்கும் வெற்றியாலுயர்ந்த மருப்பினையுடைய குற்றமில்லாத யானையின் பொன்னரி மாலையணிந்த பிடரியின் மேல் ஏறியிருந்து சிறக்கும் செல்வச் சிறப்புமிக்கவன் (பதி. 11:18). இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், மாலையணிந்து உயர்ந்த பூண் இட்ட கோட்டினையுடைய போரில் வல்ல யானை களை உடையவன் (பதி.15:23). இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், பகைவருடைய வடித்த ஓசை யினைச் செய்யும்மணியொலிக்கும் மதத்தையுடைய கூட்டமாகிய யானைப்படை ஆற்றாது பிளிறிக் கொண்டு ஓடும்படி செய்தவன் (பதி. 20:12). பல் யானைச் செழுகுட்டுவன் போரிலே வல்ல யானையை யுடையவன் (பதி. 21:17). பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனின், மதஞ்சொரியும் தலையும் கடுத்த பார்வையுமுடைய யானைப்படை, பரந்து சென்ற பகைவரின் வயல்கள் வளங்கெட்டு அழிந்தன (பதி. 25:2). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவனின் வீரர், பகை வருடைய பசிய கண்ணையுடைய யானை கூடிய படை வரிசை கெடுமாறு அழிப்பதில் வல்லவர் (பதி. 28:2). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன், பகைவரது அரிய மதிலைக் கடக்கும் பெரிய பல யானைகளையுடைய வன் (பதி. 29:14). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டு<noinclude></noinclude> 0bhmzefjq7i5v3w8zl6k80l1eagd9ue 250 666137 1983640 2026-10-26T10:37:28Z Harisha usha 17386 OCR 1983640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாடம் வைத்துத் தூக்கும்போது, மதுரையின் தட்டே தாழ்ந் திருந்தது (பரி.தி.6:4). வழங்கும் வள்ளன்மையுடை யாரைப் புகழ்ந்தும், தன்பால் வரும் இரவலரைக் கண்டு மகிழ்ந்தும் வாழும் சான்றோர் உறையும் பாண்டியனுடைய நான்கு மாடங்களைக் கொண்ட கூடலில் (மதுரை) வாழும் பேறுடையாரே வீடு பேற் றினையும் எய்தும் சிறப்புடையோராவர்; ஏளையிடத்து வாழ்வோர் அச்சிறப்பிலரேயாவர் (பரி.தி.11:2). கூரிய வேலினைப்போன்ற கண்களையுடைய துணைவி யருடன் வையையில் நீராடுதல் இனிதா, முருக வேளின் பரங்குன்றத்தை நுகர்தல் இனிதா, எதனைச் செய்வோம் என்று நாள்தோறும் மயங்குதல் நெடிய மாடங்களையுடைய மதுரையில் வாழ்வோர்க்கு இயல்பாகும் (பரி.தி.13:6). 2. மாடி, மேற்கட்டு : வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'மாடங்களால் - மாடிகளால் - மாண் புற்ற நமது மாளிகையில் வெறுப்புடன் படுக்கை யிலுள்ள என் காதலி இனிமையுறவும், நமக்குப் பாசறைக்கண் மேவிய வருத்தங்கள் ஒழியவும் தேரினை விரைந்து செலுத்துக' என்று கூறினான் (அக. 124:6). 3. ஒருவகை ஓடம் (பள்ளியோடம்) : வையையில் வெள்ளம் வருவதையறிந்து நீராடற்குச் சென்ற மதுரை மக்களுட் சிலர் வரிசையாகச் செலுத்தப்படும் மாடங் களில் ஒருவகை ஓடங்களில் - ஏறி, அவற்றைச் செலுத்தி மகிழ்ந்தனர் (பரி.10:27). மாடலூர் கிழார் - ஒரு புலவர் : கிழார் என்பதனால் இவர் வேளாண் மரபினர் என்பது விளங்கும். மாடலூர் என்பது இவரது ஊர்ப்பெயர். அதனால், இவர் மாடலூர்கிழார் எனக் குறிக்கப் பெற்றார். குறுந்தொகை 150-ஆம் பாடல் ஒன்றே சங்க இலக்கியங்களில் இவ ருடையதாக உள்ளது. இரவுக்குறி நேர்ந்த தோழியிடம், தலைவி கூறுவதாக அப்பாடலை இவர் அமைத்துள் ளார். அப்பாடலில் குறவரால் உண்டாக்கப்பட்டுப் புகையுடன் விளங்கும் கொள்ளிக்கு வானமீனை உவமையாகச் சுட்டியுள்ளார்.. மரத்தின் உச்சியில் பரண்மீதுள்ள குறவர், இரவில் மரங்களை எரித்து ஒளியுண்டாக்கும் வழக்கம் இவரால் கூறப்பட்டுள்ளது. அவ்வாறு இரவில் தோன்றும் ஒளி நோக்கித் தலைவன் வருவதைத் தலைவி காண்பாள் என்பதனை உணர்த் தும் குறிப்பில் 'ஞெகிழி வயின்வயின் இமைக்கும் ஓங்குமலை நாடன்' என்று தலைவனைக் குறிப்பிட் டுள்ளார். 42 மாண் மாடு 1. பக்கம் : பாசறையில் துயிலும் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனிடம் எருக்காட் டூர்த் தாயங்கண்ணனார், 'மாலையணிந்த மார்பை யுடைய வேந்தே, பொய்கையில் போதுகள் கண் விழித்தன; வைகறையில் மாடு - பக்கம் - எங்குமிருந்து எழுகின்ற முரசு, வலம்புரி முதலியவற்றினின்றும் எழும் ஒலிகளைக் கேட்பாயாக'என்று கூறினார் (புற. 397:4). 2. இடம் : மலராய்ந்து நுகரும் வண்டுபோலப் பரத் தையை நுகர அவர் இருக்கும் மாட்டுமாட்டு (மாடு, மாடு) - இடம் - ஓடிச் சென்று பரத்தையரைக் கொண்டு வந்தாய் என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 98:4(2)). 3. ஏழன் உருபு : தலைவி இன்புறும்படி அளித்தாயாத லினால் அவள் மாட்டு - அவள் பால் - நீ இன்றியமை யாத அன்பினைக் கொண்டுள்ளாய் என்று கூறும் சொல் இனிது எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 49:14). 'பரத்தையர் மாட்டு உண்மையாகப் பிரிந்து யான் செய்ததவறில்லாதபோது நீ எங்ஙனம் சினப்பாய் என்று தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான் (கலி.87:4). மாடோர்- தேவர் : செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனைக் கபிலர், 'கற்பகம் முதலிய செல்வத்தையுடைய மாடோர் - தேவர் - வாழும் உலகமும் கேட்கும்படி, இழுமென்னும் ஒலி உண்டாகுமாறு கீழே இறங்கு கின்ற,பறையோசையைப் போன்ற ஓசையையுடைய அருவிகள் உச்சியில் நிறைந்து விளங்கும் அயிரை என்னும் நெடிய மலையைப் போல நிலைத்து வாழ் வாயாக!' என்று வாழ்த்தினார் (பதி. 70:23). மாண் - மாட்சிமை / சிறப்பு / உயர்வு / மேம்பாடு : பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி யைக் காரிகிழார், 'தணியாத வண்மையையுடைய, தகுதி மாண் -மாட்சிமை - கொண்ட குடுமியே, நீ இவ் வுலகத்தில் குளிர்ந்த திங்களைப் போன்றும், சுடுகின்ற ஒளிபொருந்திய ஞாயிற்றைப் போன்றும் நிலை பெறுவாயாக' என்று வாழ்த்தினார் (புற. 6:26). வென்றி யுடைய மாண்குடுமியே, வேற்றரசர் நாடுகளைக் கவர்ந்து அவர்க்கு இன்னாதவற்றைச் செய்து, பாணர்க் குப் பொந்தாமரைப் பூவைச் சூட்டியும், புலவர்க்கு யானையையும் தேரையும் அளித்தும் இனியவற்றைச் செய்வது அறமோ என்று நெட்டிமையார் பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியை இகழ் வது போலப் புகழ்ந்தார் (புற. 12:3). 'நின் தூசிப் படையை அழிக்கவிரும்பி ஆசையொடு வந்து நின்னை<noinclude></noinclude> j2t80tml72cip5g8gbzzpmhwu0a89o9 250 666138 1983641 2026-10-26T10:37:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 310 யானை வனைப் பாலைக் கௌதமனார் பத்துப் பாடல்களில் பாடினார் (பதி.ப. 3:11). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரல், நெடுமிடலஞ்சி என்பானின் வளமான நாட் டைப் பெரிய மலை போன்ற யானைப் படையைக் கொண்டுசென்று வென்றான் (பதி. 32:11). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரல் போர்க்களத்தில், முகபடாம் அணிந்து விளங்கும் கண்டார்க்கு உட்குப் பயக்கும் (அச்சத்தை உண்டாக்கும்) புள்ளிகள் பொருந்திய நெற்றியினையுடைய பொன்னரி மாலையணிந்த யானையின் வலிமை பொருந்திய கழுத்தின் மீதிருந்து பொருதற்குவரும் வீரர்கள் எதிராக நிற்கும் நிலை அழியும்படி பொருது வெல்பவனாவான் (பதி. 34:7). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல், போர் புரியும் போர்க்களத்தில், பகைவருடைய யானைகளின் கைகள் துணிக்கப்பட்டுப் பலவாய் வீழ்ந்துகிடப்பது, காட்டில் நின்ற பனை மரங்கள் வெட்டப்பட்டுப் பரந்து கிடப் பதைப் போன்றிருந்தது (பதி. 36:6). களங்காய்க்கண்ணி நார் முடிச்சேரல் பாகனது ஏவலிற் சென்று பகைவர் நாட்டைக் கவர்ந்து, தன்னரசனுக்கு நாடு காவலைத் தரும் தொடியணிந்த மருப்பினையுடைய யானையை யும் குதிரையையும் உடையவன் (பதி. 38:6). பாகரது ஏவலைப் பொருந்தியமைந்த வலியினையும், வேண்டுத்தொழிலைச் செய்தற்கு விரும்பும் விருப்பத் தினையுமுடைய யானைகள் பலவற்றைக் களங்காய்க் கண்ணி நார் முடிச்சேரல் பரிசிலர்க்கு வழங்குவான் (பதி. 40:31). 'கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனைத் தலைமையுடைய யானையினையுடைய குட்டுவ என்று பரணர் விளித்துக் கூறினார் (பதி. 42:8). பல போர் களை வஞ்சியாது பொருது வென்றியைத் தேடித்தந்த, கொல்லுகின்ற யானைகள் பலவற்றைக் கடல் பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவன் உடையவனாவான் (பதி. 46:10). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனின் வாட்படை வீரர்கள், பகைவரின் வளைந்த கையையுடைய யானை யின் தொடியணிந்த கொம்பினை எறிந்தழிக்கும் ஆற் றலுடையவராக விளங்கினர் (பதி. 51:29).ஆடுகோட் பாட்டுச் சேரலாதனின் தானை, பகைவேந்தருடைய யானையைக் கண்டால், தாழாது சென்று தாக்கும் தன்மையதாகும் (பதி. 54:16). செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன் வீரர், பகை வேந்தர் ஏறிப்போந்த களிற்று யானையைக் கொன்று அதன் மருப்பினைக்கொண்டு போய்க் கள்ளுக்கு விலையாகக் கொடுத்துக்கள்ளுண்டு மகிழ்வர் (பதி.68:9). செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனது மலைபோன்ற யானையின் மேல் வானளாவ எடுத்த வெற்றிக் கொடி, மலைமேலிருந்து விழும் அருவி போல, இடங்கள் தோறும் அசைந்து விளங்கும் (பதி. 69:1). பெருஞ்சேரலிரும்பொறை, தன்பால் தோற்ற பகைவருக்கு உயிரையளித்துவிட்டு, அவர்கள் கொடுக் கும் புள்ளிகள் பொருந்திய நெற்றியினையுடைய பெரிய களிற்றி யானைகளையும், அணிகலன்களையும் திறையாகப் பெற்றுக் கொண்டு மீள்வன் (பதி. 71:21). பெருஞ்சேரலிரும் பொறை பொன்னரி மாலையணிந்த யானைகளையும் இயல் தேரினையுமுடையவன் (பதி. 75:3). பெருஞ்சேரலிரும் பொறையின் படையில், முரம்பு நிலத்திலே கொங்கருடைய ஆனிரைகள் பரந்து செல்வது போன்ற செலவினையுடைய யானைகள் அள விட முடியாதவாறு இருந்தன (பதி.77:12). பெருஞ் சேரலிரும்பொறை, பணியாது தன்னை எதிர்த்த பகை வேந்தரேறி வந்து கொல்லுகின்ற களிற்று யானையின் பிடரி புல்லென்னுமாறு அவர்வில்லின் நாணையறுத்து அவரைக்கொன்று வென்றியெய்துவான் (பதி. 79:10). பகைவருடைய, பெருஞ்சேரலிரும்பொறையின் வெள்ளிய மருப்பினையுடைய போர்க்களிற்று யானை கள் பெரிய மலைபோலக் கூடித்தொக்கு நின்றன (பதி. 80:1). பல கொடிகள் அசைகின்ற, பகைவர் செய்யும் போர்கலைத் தொவைத்த, போர்த்தொழிலிவே நன்கு பயிற்சி பெற்றுள்ள யானைகள், மதம்பொழிந்து, மிக்க சினங்கொண்டு, மதநீருக்காக வண்டுகள் மொய்க்கும் தலையையுடையவாய், அம்மதவெறி தெளியும் பொருட்டுப் பிடியானைகளைப் புணர்த்தும் தெளியாது போரைவிரும்பித் திரிந்தன (பதி. 82:4). 'இளஞ்சேர லிரும்பொறையினை, முகிலின் முழக்கத்தை முரசின் முழக்கமெனக்கருதிக் கட்டுத்தறியிற் கட்டியிருத்தலை அறுத்துக் கொண்டு, நெற்றியை மேலே நிமிர்த்தெழு கின்ற போர்த் தொழிலில் நன்கு பயிற்சியுற்ற யானை களையும் வேற்படையையும் உடைய பூழியர் கோவே' என்று பெருங்குன்றூர்கிழார் விளித்தார் (பதி.84:4). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறை பெரிய நல்ல யானைப்படையையுடையவன் (பதி. 90:57). சேர மானைப் பகைவர் கரிய கண்களையுடைய யானைகள் முதலியவற்றைத் திறையாகக் கொடுத்துப் பணிவர் (பதி.தி. இருங்கண் 1). வலிமைமிகுந்து கட்டுத்தறியை வீழ்த்து மதம் சொரியும், சேரமானின் யானைப்படை பாசறையில் முழங்கிக் கொண்டிருக்கும் (பதி.தி. வந்த னென் 9). முருகவேளைக் காண இந்திரன் முன்புறம் உயர்ந்த நான்கு கொம்புகளையும், அழகிய நடை யினையும், நிலத்தே கிடக்கின்ற பெரிய வளைவினை யுடைய கையினையும், நூலோரான் உயர்த்துக் கூறப் படுதலையுமுடைய யானையின் (ஐராவதம்) எருத்தத் தில் ஏறிவந்தான் (முரு. 159). நல்லியக்கோடன் பாணர் கட்கு, மதம் வீழ்கின்ற கதுப்பினையும், கடுகக் கொல்லுதவாகிய மேற்கோவினையும், அசையும் மணியையுடைய பக்கத்தினையும், சிறிய கண்ணையும் உடைய யானையைப் பரிசிலாக அளித்தான் (சிறு. 142). பேய்மகள் நிணத்தைத் தின்று சிரிக்கும்போது தோன் றும் பற்களின் தோற்றம் போல, தாம் போரின்கண் சென்று கொன்று குவித்த பிணங்களைக் காலாலே<noinclude></noinclude> 4xs9jtmtsdnb8jig0xv64g69h1efvpb 250 666139 1983642 2026-10-26T10:37:53Z Harisha usha 17386 OCR 1983642 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 43 மாண் எதிர்த்து வசையுண்டாகுமாறு உயிர்வாழ்ந்தோர் பலரா, அன்றிக் குற்றமில்லாத தரும நூலினும், வேதத்திலும் சொல்லியவாறு நெய்மிக்க புகைமேன் மேல் கிளரப் பல மாணுடைய வேள்விகளைச் செய்து முடித்து நட்ட வேள்வித் தூண்கள் பலவா என்று நெட் டிமையார் பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியிடம் வினவினார் (புற.15:19). ஆனினது முலையை அறுத்தவர்க்கும், மாண் இழை யணிந்த மகளிரின் கருவினைச் சிதைத்தவர்க்கும், பார்ப்பார்க் குப் பிழை செய்த கொடியவர்க்கும் கழுவாய் உண்டு; ஆனால், உலகம் தலைகீழாம் காலமாயினும் ஒருவன் செய்த நன்றியைக் கொன்றவர்க்குக் கழுவாயே இல்லை என்று அறநூல் கூறுகிறது', என ஆலத்தூர் கிழார் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவ னிடம் கூறினார் (புற. 34:2). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், இமயத்திலே விற்பொறி யைப் பொறித்தவனும், மாண் பொருந்திய தொழிலால் மேம்பட்ட நெடிய தேரையுடையவனுமாகிய சேர னோடு அவனுடைய அழிவில்லாத கருவூரையும் அழித்தவனாவான் (புற. 39:16). பாண்டியன் வெள்ளி யம்பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதி, அடிமரம் இற்றுப் போன ஆலமரத்தை அதன் விழுது தாங்கியது போலப் பாண்டியர் குடியைத் தளராது காத்துச் சிறிய இடி பாம்புக் கூட்டத்தையே அழிப்பதுபோல, இளைய வனாயிருந்தும் பகைவரை வெல்லும் போரின் கண் மாணுற்ற பாண்டியர் குடியுள் ஏறுபோல்வானா வான் (புற.58:8). பாண்டியன் சித்திரமாடத்துத் துஞ்சிய நன் மாறன், ஆரம் தொங்கும் அழகுமிக்க மார்பினையும் முழந்தாள் வரை நீண்ட கைகளையும் கொண்டு அழ கில் மாண் பொருந்தியவனாக விளங்கினான் (புற. 59:2). வளமிக்க சோணாட்டின் கழனிகளில் களை களைக் களையும் உழத்தியர் சிறு மாண் நெய்தலோடு ஆம்பலையுங் களைவர் (புற. 61:2). 'யாம் பெரும்படை யுடையோம்! கொள்ளையோ பெரிது! இவனோ இளை யன்?' என்று தன்னை இகழ்ந்து போருக்கு வந்தோரைப் பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், அவரைப் போர்க்களத்தில் கொல்ல விரும்பாது அவர் தம் மாண் பொருந்திய அணிகலன் களையுடைய மனைவியர் நாணமுற்று இறந்துபடும் படி, அவரவர் ஊர்வரை விரட்டிச் சென்று அழித்தான் (புற.78:10). வையாவிக் கோப்பெரும் பேகனிடம் பரிசு களைப் பெற்று வந்து வழியில் தங்கியிருக்கும் பாண னிடம் பசியால் வருந்தும் பாணன், 'பாணன் சூடும் ஓட்டற்ற பொன்னால் செய்யப்பட்ட பொற்றா மரையைச் சூடிக்கொண்டும், நும் விறலியர் மாண் பொருந்திய பொன்னரி மாலையை அணிந்துகொண் டும், தேரினை அவிழ்த்து விட்டு வேற்றூரார் போலச் சுரத்திடையே இளைப்பாறும் நீவிர் யாவிரோ, நீவிர் பாணர்தாமா?' என்று கேட்டான் (புற. 141:2). சாந்து (சந்தனம்) பூசப்பட்டுப் பல நல்ல இலக்கணத்தைப் பொருந்திய மேம்பட்ட அழகுடைய குமணவள்ளலின் மார்பினை மாண் பொருந்திய அணிகலன்களை யுடைய உரிமை மகளிர் தழுவுந்தோறும் விருப்பம் மிகுந்து நிற்பர் (புற. 161:28). பெருஞ்சித்திரனார்குமண னிடம் பெற்ற பரிசினைக் கொணர்ந்து, 'என் மனைக் குரியவளே, குமணன் கொடுத்த இப்பெருஞ்செல் வத்தை, நின்னை விரும்பும் மகளிர்க்கும், நீ விரும்பும் மகளிர்க்கும், நம் குடும்பத்தின் பசி நீங்க நெடுநாளும் கடன் தந்து உதவி யோர்க்கும் வழங்குவாயாக' என்று தன் மனைவியிடம் கூறினார் (புற. 163:2). சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தான், அறத்தைத் தெளியவுணர்ந்த ஒழுக்கத்தில் மாண் பொருந்திய அந்தணரைக் கொண்டு வேள்விகளைச் செய்வித்தான் (புற. 224:4). ஒருமறவன் கூரிய மாண் பொருந்திய தனது வாளினால் பகைப்படையைப் பிளந்து கொண்டு, தன்படை மற வர் தடுத்தும், அதனை யுங்கடந்து தன் தோழனின் உதவிக்காகச் சென்றான் (புற. 275:5). சிற்றூரில், எருமையின் கரிய கொம்புகளைப் போன்ற நெடிய மாண் (முற்றிய) பயற்றம் நெற்றின் கோதுகளை அணையாகப் பரப்பி, அதன்மீது கன்றினையுடைய மரைஆன் துஞ்சும் (புற.297:2). இளையவனான பார்ப்பான் இரவென்றும் பாராமல் வேந்தனிடம் சென்று பேசிய சொற்கள் சில; அதற்கே அவ்வேந்தன் தான் கைக்கொள்ள நினைத்த கோட்டையின் மதிலின் மேலுள்ள ஏணி, சீப்பு முதலிய கருவிகளை நீக்கித்தன் மாண் வினை யானைகளின் மணிகளையும் களைந்து விட்டனன்' என்று மதுரை வேளாசான் கூறினார் (புற. 305:6). அகன்ற மேய்தல் நிலங்களில் படர்ந்து மேய்ந்த பிறகு ஆக்களொடு கூடிய ஆனேறுகள் மாண் பொருந் திய மர நிழலில் தங்கி அசையிட்டவாறு நிற்கும் (புற. 339:2). சேரமான் வஞ்சனின் இல்லம் கட்டுக்களால் மாண்பொருந்தி நல்ல இல்லமாயிருந்தது (புற.398:2). சோறாக்கும் பெண்முகந்து கொணர்ந்த அளக்கப்படாத வெண்ணெல்லினுடைய பூணிட்டு மாண் பொருந்திய பருத்த உலைக்கையால் குற்றப்பட்ட அரிசிச் சோற் றொடு புளிக்குழம்பு, வரால் மீனின் இறைச்சி, சுறா மீனின் கறி, வள்ளைக்கீரை, பாகற்காய் முதலியவற்றை யும் கலந்து சோணாட்டு மக்கள் உண்டனர் (புற.399:2). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன், பகைவர்வாளின் வாய் தன் அடையாளத்தை எழுதிய மாண் பொருந்திய தழும்புகளையுடைய உடம்பினராய வயவர்களை யுடையவன் (பதி. 58:3). செல்வக் கடுங்கோ வாழி யாதன், அணிகலனையுடைய அழகிய இளைய முலையையும், மாண்பொருந்திய வரிகள் கொண்ட அல்குலையும், மலர்ந்த கண்களையும், மூங்கிலைப் போன்ற தோள்களையும், தெய்வத்தன்மை வாய்ந்த<noinclude></noinclude> 19yace8el3c4hkgz8xixsxxxs359qng 250 666140 1983643 2026-10-26T10:38:14Z Harisha usha 17386 OCR 1983643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 44 மாண் ய அருந்ததியையும் வென்ற கற்பினையும், சேணிலும் மணங்கமழும் நுதலையும் உடையவளின் கணவனா வான் (பதி.65:7). இறைச்சி விற்போன் இறைச்சியை வைத்து வெட்டும் அடிமணையைப் போன்று வாளின் வாய் உண்டுபண்ணிய மாண்பொருந்திய வடுக்களை யுடைய வரிபொருந்திய மேனியை உடையராய வய வரைச் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் பெற்றிருந் தான் (பதி. 67:14). தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறையின் தேவி, பந்தர் என்னும் ஊரில் விளைந்த முத்துக்களையும், கொடுமணம் என்னும் ஊரில் உண் டான தொழிலால் மாண் பொருந்திய அரிய அணிகலன் களையும் அணிந்திருந்தாள் (பதி. 74:5). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும்பொறையிடம் பெருங்குன்றூர் கிழார், 'நின் பகைவர் ஒரு நாளேனும் உறங்கும் பொருட்டும், நின்னுடைய பெரிய தோளுக்கு ஒரு நாளாகிலும் விருந்தாக இருக்கும்பொருட்டு, வளைந்த காதணியோடு போர் செய்த பார்வையையும், பெருங் குணங்களையும், மென்சொல்லையும், அழகிய முகத்தையும், மாண் பொருந்திய அணிகளையும் அணிந்த நின் தேவியைக் காணுவதற்கு ஒரு நாளேனும் நின் குதிரைகள் தேரினைப் பூண்பன வாகுக!' என்று கூறினார் (பதி.81:31). குடக்கோ இளஞ் சேரலிரும் பொறை, ஆடவர்க்குச் சிறந்த இலக்கணமாக நூல்களிற் கூறப்பட்ட மாண் பொறியாற் பொலிந்த மார்பினை யுடையவன் (பதி. 88:30). குடக்கோ இளஞ்சேரலிரும் பொறை, மாணுற்ற தொழிற்பாடமைந்த வில்லினை மார்பில் பொருந்த வளைக்க, அதன் நாண் உராய்தலால் விளக்கமுற்ற, நீண்டு ஒப்பனை செய்தாலொத்த வலி பொருந்திய பெரிய கைகளையுடையவனாயிருந்தான் (பதி. 90: 32). முருகவேளை வழிபடுவோர், மாண் பொருந்திய தலைமை சான்ற கோழிக்கொடியோடு பொருந்துமாறு நகரை இயற்றி, நெய்யையும், வெண் சிறுகடுகையும் அப்பி, ஒதும் மந்திரத்தை மறைவாக ஓதிக் கொழுவிய மலர்களைத் தூவி இறைஞ்சுவர் (முரு. 227). பாடினி, மயிரை வெட்டும் கத்தரிகையின் மாணுறு குழைச்சையை (கைப்பிடியை) யொத்ததும், பொலிவினையுடைய மகரக்குழை அசை வதை வெறாது பொறுத்துக் கொள்ளுவதுமாகிய காதினை உடையவள் (பொரு.29). மழையைப் பொய் விக்காது இவ்வுலகிற்குப் பெரிய வறட்சியைத் தரும் ஞாயிறு, பல்வேறு உயிர்களும் மாண் உறுதற்குக் காரணமாகிய கதிர்களைப் பரப்பிப் பகற்பொழுதைத் தரும் (பொரு. 232). ஆற்றுப்படுத்தும் பாணன், 'நல்லியக் கோடனுக் குரிய மருதவளம் மிக்க ஆமூரை அடைவீராயின், உழவரின் தங்கையர் தம் மக்களைவிட்டு நம்மைத் தடுத்து, மாண் பொருந்திய வெள்ளிய அரிசியாலாக்கிய சோற்றினை நண்டின் கலவையோடே தர உண்ணப் பெறுவீர்' என்று புதுப்பாணனிடம் கூறினான் (சிறு. 194). பிறக்கிடாத வம்பலர் (வழிப்போவார்) மலை யிலும் கடலிலும் உண்டாகும் மாணுறுபயனை நல்கும் பொருள்களைக் கொண்டு சென்று வேற்றூரில் விற்று, உலகத்தாரை நுகரப் பண்ணுவர் (பெரு.67) ஆற்றுப் படுத்தும், 'நீவிர் தொண்டைமானைக் காணப்போகும் வழியில், அந் தணர் உறையும் ஊரிடத்தே தங்கு வீராயின், அருந்ததியை யொக்கும் கற்பினையுடைய பார்ப்பனி, கருடன் சம்பாவின் சோற்றோடு, பசு மோரில் ஊறிய மாதுளங்காயும், மாவடுவின் அழகு மிக்க மாண் பொருந்திய ஊறுகறியும் தர உண்ணப் பெறுவீர்' என்று ஆற்றுப்படுத்தப்பெறும் பாணனிடம் கூறினான் (பெரு.310). அச்சந்தரும் தோற்றத்தினை யும், வலிய யாக்கையையுடைய சோனகரால் புலிச் சங்கிலி விடப்பட்டு ஒப்பனையில் மாணுற்ற நல்ல பாசறை இல்லிலே, மணிவிளக்கெரியும் படியான, கயிற்றில் திரையிழுக்கப்பட்ட இரண்டாகிய அறை களில் உள்ளறையாகிய பள்ளியறையில் ஊமை மிலேச் சர்காவலிருக்க வேந்தன் துயில்வான் (முல். 62). மதுரை நகரில் நூலோர் ஓதிய நன்னெறியில் பிறழாது, இல்லத் தின் நிற்பாராய வணிகர், மலைகளைப் போன்றதும், பருந்து இருந்து பின் இளைப்பாறிப் பறந்து செல்லும் உயரமானதுமான பல தொழில்களால் மாணுடைய இல்லங்களில் உறைந்தனர் (மது. 502). மதுரை மாநகரில் நடு யாமத்தில், பெரிய வாளையும், குத்து வாளையுமுடையராய், மெல்லிய நூலாற் செய்த ஏணியை, இடையிலே பலவாய் மாண்படச் சுற்றிய சுற்றினையுடையராய் நிலத்தினை அகழும் உளியினை யுடையராய் நீலநிறக் கச்சினராய்ப் பெருஞ்செல்வத் தைக் கவர விரும்பும் கள்வர் திரிந்தனர் (மது. 640). மதுரை நகரில் மாண் பொருந்திய அணிகளை அணிந் துள்ள இல்லற மகளிர், தம் முற்றம் மதுவையுண்டு நள் விரவில் தம் கணவரோடு ஊடி அறுத்தெறிந்த பெரிய வடத்தின் முத்தும் பிற மணிகளும் சிதறப் பெற்றும் பொன்சுடு நெருப்பும், பச்சைப் பாக்கும் பரவிக்கிடந் தாற் போன்று விளங்கியது (மது. 680). மதுரையில் அரண்மனையில் நெடுநிலை, ஆணிகளும், பட்டங் களமாகிய பரிய இரும்பாலே பதித்து, சாதிலிங்கம் வழித்து, இரண்டாய் மாணுறு கதவுகள் இணைக்கப் பட்டிருந்தது (நெடு. 81). பாண்டியனல்லது அவள் பணி யாளராகிய ஆடவர் யாரும் அணுகாத அரிய காவலை யுடைய கட்டுகளில், சோனகரால் இயற்றப்பட்ட தொழில் மாணுற்ற பாவை தன் கையில் ஏந்தியிருக் கின்ற, கண்டார்க்கு வியப்பைத்தரும் நெய்பெய்து எரியும் தகளிகள் நிறைந்திருந்தன (நெடு. 101). அரசி ஏறியிருந்த, மூட்டு வாயால் மாணுதல் பெற்ற, பாண்<noinclude></noinclude> fomnz4w74531urfvw64oeq49uok35gt 250 666141 1983644 2026-10-26T10:38:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 311 யானை இடறிச் சிவந்த பெரிய நகங்களையும், பெருமை யுடைய கால்களையும் கொண்ட தலைமைபொருந்திய யானைகளின் மதநீர் சொரிதலான் நல்லியக் கோடனது மூதூரின் தெருக்களிலுள்ள புழுதிகளடங்கும் (சிறு. 200). தொண்டைமான் இளந்திரையன் நாட்டிலுள்ள களிற்றுயானை தன்னைத் தாக்க வந்தாலும் சூல் கொண்ட மறக்குடி மகளிர் அஞ்சமாட்டார் (பெரு. 134). தொண்டைமான் இளந்திரையன் நாட்டிலுள்ள தண் டலையுழவர் மனைகள், உரல் போன்ற அடியினை யுடைய மலையோடு மாறுபடும் யானையின் உடம்பையொக்கும் சருச்சரையுடைய தெங்கின்கீற் றால் வேயப்பட்டிருக்கும் (பெரு. 352). யானைப் பாகர் சோர்ந்திருக்கும் செவ்வி பார்த்துக் கீழிடத்தே வைக்கப் பட்ட நெடிய கைகளையுடைய யானைகளுக்கிடும் பொருட்டு நெய்வார்த்து மிதித்த கவளங்களைத்தலைச் சூலுடைய மந்தி எடுத்துக்கொண்டு போய் சோலை யில் வைத்து உண்டது (பெரு.394). வன்கைக் கொல்ல னால், பெரிய கையினையுடைய யானையின் கோடு களிற் பூண் செறிக்கப்படும் (பெரு.436). தெருக்களின் நாற்சந்தியிற் காவலுக்காக நிறுத்தப்பட்ட மதம் பாய் கின்ற கதுப்பினையுடையதாகிய சிறிய கண்களை யுடைய யானை, கரும்பு, சாவியாய்ப் போன நெற்கதிர், அதிமதுரத் தழை முதலியவற்றை உண்ணாமல், அவற் றால் நெற்றியைத் துடைத்துக் கொண்டு வீணே நின்ற தாகப் பாகர் கவைத்த முள்ளையுடைய பரிக்கோலாலே அதனைக் குத்தி, வடமொழிகளைப் பலகாற் சொல்லிக் கவளத்தை உண்பித்தனர் (முல்லை. 31). தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழிய னின், சீரிய முகப்படாத்தையுடையவாய், விளங்குகின்ற பட்டத்தை உடையவாய்க் கூடிய வெகுளியையுடைய வாய்க் கமழுகின்ற மதத்தாலே சேறுண்டான நறிய தலையினையுடையவாய், மலையென்று கண்டோர் மருளும் உயர்ந்த தோற்றத்தினையுடையவாய்ப் போர்த் தொழிலிலே பயின்ற பெரிய யானைகள் வெகுளி மிக்குப் போர்க்களத்தே பகைப்படை மற வரைக் கொன்று திரிந்தன (மது. 47). மூங்கிலில் தோன் றிய தீ புதரினை அழித்தலினால், ஓய்ந்த யானைகள் மேய்வதற்கு வேறு இடங்களுக்குச் சென்றன (மது. 303). தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனின் பகைவரிடம் தலைமையினை யுடைய யானையும் போர்த் திறமும் இருந்தன (மது. 348). காற்று மோதுகையினாலே கடற்சுழியில் அகப் பட்டுச்சுழலும் நாவாயைப் போல, முன்னும் பின்னும் சங்குகள் ஒலியாதிற்ப வெகுளிமிக்கு, பரிக்கோற் காரரைக் கொன்று பாகரை வீசிப் போகட்டு, காவல் என்று பேணாதே அது கட்டின தறியை முறித்துக் கம் பத்தைக் கைவிட்டு யானை சுழன்றது (மது. 383). அழிந்த பகைவீரர் விட்டுப்போன போர்க்களத்தே நின்ற, ஏந்தின கொம்பினையுடைய யானைகள் மதுரை நகரின்கண் நிறைந்திருந்தன (மது. 688). தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன், நெருப்பு நடந்தாற் போன்ற பகைவரின் படைக்கு நடுவே சென்று பெரிய நல்ல யானைகளைப் போர்க் களத்தே படவெட்டிச் சீரிய புண்ணாலே வீழ்ந்த தலை வர்களுக்கும், உயர்ந்தயானைத்திரளினின் ஒழுங்கு களைக் கைக்கொண்ட மண்டலங்களை ஆள்கின்றவர் களுக்கும் பரிசளித்துப் பாராட்டிச் சிறப்பித்தான் (மது. 735,744). போர்க்களத்தில், போரில் வல்ல நெடுஞ் செழியனின் வீரர்கள், ஒளி விளங்குகின்ற பட்டத் தோடே பொலிவு பெற்ற போர்த்தொழிலைப் பயின்ற பகைவரின் யானைகளினுடைய நீண்டு திரண்ட பெரிய கை அற்று நிலத்தின்கண் புரளும்படி வெட்டி வீழ்த் தினர் (நெடு.169). மூங்கிலின் நெல்லை வளைத்து உண்பதற்குமேல் நோக்கி நின்ற களிற்று யானை, அவ்வருத்தம் தீர்தற்பொருட்டு, முத்துக்கள் நிறைந்த தன் கொம்பினிடத்தே இறக்கிப் போட்டிருக்கின்ற வளைந்த துதிக்கையைப் போன்று, வளைந்து முதிர்ந்த தினைக் கதிர் தோன்றும் (குறி. 35). தலைமகன் விட்ட கணை தலைமையினையுடைய யானையின் அழகிய முகத்திடத்தே புகுந்தமையால், குருதி முகம் முழுதும் பரவ, புகர்களையும் வரிகளையுமுடைய நெற்றியினது அழகு அழிய அவ்யானை புறங்கொடுத்து ஓடியது (குறி. 171). ஏறி உய்தற்கரிய கரைகள் இடிந்து வீழும்படி தன் கோட்டாலே குத்தித் தான் வீழ்ந்திருந்த குழியைத் தூர்த்து, பெரிய கையினையுடைய களிற்று யானை அக் குழியினின்றும் ஏறித் தன் பிடியானையிடத்தே சென்ற தைப் போலக் கரிகாலன் பகைவருடைய காவல் மதி லைக் கடந்து வாட்படையை ஒட்டித் தன் அர சுரிமையை அடைந்தான் (பட். 224). தம்மரசனால் செறப்பட்ட பகைவருடைய காவலையுடைய அரண் களை இடிப்பனவும், அவர் தம் கோபுர வாயிற் கதவு களை முறிக்கும் கொம்பினையுடையனவும், அப்பகை வருடைய முடியுடைய கரிய தலைகளை உதைத்து உருட்டும் முன்காலில் உகிருடைய அடியுடையனவு மாகிய, உயர்ந்த அழகினையுடைய யானைகளோடு சென்று திருமாவளவன் பகைவரையழித்தான் (பட். 231).திருமாவளவன், பகைவரின் நாடுகளை அழித்து, அவர்களின் அம்பலங்களில் உள்ள பருத்த நெடிய தூண்கள் சாயும்படி, தம்முடம்பைத் தேய்த்துப் பெரிய நல்ல களிற்றி யானைகளோடே பிடி யானைகள் கூடித் தங்கும்படியாகப் பாழ்ப்படுத்தினான் (பட். 251).தம் மிற் போர் செய்துபட்ட யானைகளுடைய கொம்பு களைக்கானவர்காவு மரமாகக் கொள்வர் (மலை.154). மலைவாழ் குறவர், பகற்பொழுதிற் பரண்மீதிருந்து, தங்கள் தினைப் பயிரையழிக்க வரும் யானைகளைக் கவண்கல்லால் அடித்து விரட்டுவர் (மலை. 205).<noinclude></noinclude> gsf7a6k0y1dmjdh3yx4lvos04we1z5n 250 666142 1983645 2026-10-26T10:38:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 312 யானை நன்னன் தனக்குரிய பதிக்கண், புகரையுடைய தம் முகம் மறையும்படி முகபடாத்தினால் பொலிவு பெற்ற, போர்த்தொழில் பயின்ற மலைபோலும் யானையினை யும் வில்லுக் கான்ற கூடிய அம்பினையும் கொண் டிருந்தான் (மலை. 227). நன்னன் வேண்மானின் கோபுரவாயிலில் இருந்த கையுறைப் பொருள்களுள், புலியாற் கொல்லப்பட்ட புண் மிக்க யானையின் முத் துக்கள் நிறைந்த கோடுகளும் இருந்தன (மலை.517). நன்னன் வேண்மானின் முன்றிலில், முகில்களை யொத்த வளப்பம் மிக்க யானைகள் நின்றிரு, தன (மலை. 531). வேள் ஆவி என்பான், தனக்குரிய பொதினி மலையில் அறுத்துத் திருத்திய கோட்டினை யுடைய யானைகளை, வைத்திருந்தான் (அக. 1:4). பூழி நாட்டாரது குளத்தினை நாடிச் சென்று விளையாடும் களிற்று யானையும் பிடியும் போல முகமலர்ச்சியுற்றுத் தலைவன் பரத்தையோடு நீராடினான் (அக. 6:9). பயம்பில் (குழியில்) பிடித்த பழகாத யானைகளை அதற்குரிய சில மொழிகளைக் கூறிப் பழக்குவர் (அக. 13:7). நன்னன், முகபடாம் அணிந்த யானையினையும் ஒளிவிடும் அணியினையும் உடையவன் (அக. 15:10). தலைவன் கடந்துவரும் காட்டாறு, இனத்தோடு மரு வாத களிற்றி யானையை, அதன் மதங்கெட மோதி, வலியுற்று இழுத்துச் செல்லும் தன்மையது (அக. 18:4). காவலையுடைய மதிற்கதவினைப் பாய்தலினால், பூண் பிளக்கப்பட்டுக் கூரிய முனை மழுங்கிய மொட்டையான வெள்ளிய கோட்டினையும், சிறிய கண்ணினையுமுடைய யானை அசைவதால், அதன் இருபுறமுள்ள மணியின் ஓசை ஒலித்துக் கொண்டிருக் கும் (அக.24:13). தலைவியின் கரிய கண்களையுடைய முலைகள், பெரிய மதிற் கதவினைப் பாய்ந்து பிளந்த யானையின் கோடுகளிற் பொருந்திய இரும்பினாற் செய்யப் பெற்ற பூணின் அழகைப் போல் அழகுடன் விளங்கின (அக.26:6). பாண்டிய வேந்தர்களுக்கு, வட திசைக் கண் வேங்கடமலைப் பக்கத்திலுள்ள அரசர் வெள்ளிய கோட்டினையுடைய யானைகளைத் திறை யாகக் கொடுத்தனர் (அக. 27:7). பாலை நிலத்திலே வெப்பம் குறையாத எரிபரந்த பாழிடத்தே, பெருமை யொழிந்த வழிச்செல்லும் யானை, நீருள்ள இடம் அறியாமல் பேய்த்தேர் தோன்றும் இடமெல்லாம் ஓடி, நீரற்ற ஆற்றிற்கிடக்கும் ஓடம்போல வழியிடத்து வருந் திக்கிடந்தது (அக. 29:16). எழினி என்பான் போரில் வலிய யானைகளையுடையவன் (அக. 36:16). சுரத்தில், இற்றி மரத்தின் புல்லிய உச்சியினையுடைய நீண்ட விழுது, பெரிய சருச்சரையுடைய உருண்டைக் கல்லைத் தீண்டிக் காற்றடித்தலால் அசைவது பெரிய கையினையுடைய யானை தன் கையை அசைப்பது போல் தோன்றும் (அக. 57:8). கள்வர்கட்குத் தலை வனும், வேங்கடமலைக்கு உரியவனும் ஆகிய புல்லி உ என்பான் தலைமை வாய்ந்த யானைகளின் வெள்ளிய கோடுட்டுடன் கள்ளினை விற்று வந்த நெல்லைக் கொண்டு நாளோலக்கச் சிறப்புச் செய்வான் (அக. 61:9). அஞ்சாமையையுடைய யானை, தன் நீண்ட கையினை யணைத்து, வளைந்த காலால் உதைத்து, நிலத்தில் பொற்றுகள் போன்ற புழுதியை உண்டாக்கியது (அக. 63:4). பாறையில் ஏறியும் இறங்கியும் செல்லும் சிறு நெறி, பட்டினியால் மெலிந்து வருந்திய யானையின் முதுகில் நடந்து செல்வது போல் தோன்றும் (அக. 65:14). கூட்டமான மேகங்கள் பெருமழையை விடாது பெய்தமையால் உண்டான வெள்ளத்தில் யானைக் கன்றுகளை இழுத்துச் செல்லுவதைக் கண்டு பிடி யானைகளும் வெள்ளிய கொம்பினையுடைய களிற்று யானைகளும் அழைக்கும் ஒலிகள் ஆராவராமாய் ஒலித்தன (அக.68:19). பாரி வாட்போரினால் வென்று, நிமிர்ந்த கொம்புகள் பொருந்திய யானைகளையுடைய மூவேந்தர்களையும் போரிற் பிறக்கிடச் செய்தான் (அக.78:21). தலைவன் தன்னால் அம்பு எய்யப் பெற்ற யானை சென்ற நெறியினை வினவிச் சென்று தினைப் புனத்தின் ஒரு பக்கத்தே நின்றபோது, தலைவி அவனைக் கண்டு காதல் கொண்டாள் (அக. 82:12). ஈன்று அணிமையாய பிடியானைக்கும் இளங்கன்றுக் கும், பசிய கண்ணினையுடைய களிற்று யானை மூங்கி லின் முற்றாத முளையினைக் கொணர்ந்து உண்பித்தது (அக.85:7). குன்றின்கண் பெரிய புலியைக் கொன்ற பெரிய கையினையுடைய யானையின் கன்னத்தி லிருந்து பெருகி இழியும் அழகிய மதநீரிற் கரிய சிற கினையுடைய வண்டின் கூட்டம் ஒலித்தது (அக. 88:9). பக்கமலையிடம் மழையின்மையாலும் ஞாயிற்றின் வெப்பத்தாலும் நீரின்றிக் காய்தலின் பாசியினைத் தின்ற பசிய கண்ணினையுடைய ஆண் யானை, ஆயர் வினைத் தரும் பசிமிக்க பெண் யானையினுடன் ஒரு பக்கத்தே ஒடுங்கிக்கிடந்தது (அக. 91:5). வரி பொருந் திய நெற்றியினையும், வலி விளங்குதலின் முழங்கும் வாயிற்புகும் மதத்தினையும், கூற்றுவனையொத்த வலியுடன், நிலத்தின் கண்ணே சுருட்டி எறிந்து நெருங்கி வந்து ஆட்களைக் கொல்லுதலைத் தப்பாத அச்சம் தருகின்ற பெரிய கையினையும் உடைய கடிய பெரிய யானைப் படையைச் சேரன் பெற்றிருந்தான் (அக. 93:20). சோழர், பெருமை தங்கிய யானையையும் வெல்லும் போரினையுமுடையராவர் (அக.96:13). கடலிலே சென்று மீன் பிடிக்கும் பரதவர்தம் அம்பில் ஏற்றிய விளக்கு வேந்தனின் பாசறைக்கண் உள்ள அடுதல் வல்ல யானையின் அழகிய முகத்திற் பிணித்த ஓடையினது ஒள்ளிய சுடர் போலத்தோன்றும் (அக. 100:9). யானையின் புள்ளியினையுடைய முகத்தில் மோதி வீழ்ந்த புதிய ஆலங்கட்டி, பளிங்கினைச் சொரி வது போலப் பாறையில் வீழ்ந்து கோலஞ்செய்யும்<noinclude></noinclude> p7klooo308vayh8p23iwp58ktukt3lv 250 666143 1983646 2026-10-26T10:38:55Z Harisha usha 17386 OCR 1983646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 45 மாண் டிலில் (கட்டிலில்), நுண்ணிய நூலால் அழகு பெறும் படி கோக்கப்பெற்ற முத்து வடங்கள் தொங்கின (நெடு. 124). சீர்த்தி பெற்ற திருமகள் உறையும் மார்பையுடைய நன்னன் வேண்மான், பலவாய் மாணுற்ற போர்த் தொழிலில் மிக்க விருப்புடையனா யிருந்தான் (மலை. 355). சோலையில் பூக்களின் தேனை உண்ணும் இணை வண்டுகள் தேரின் மணி ஒலியினைக் கேட்டால் அஞ் கம் எனக் கருதித் தேரிற் கட்டப்பட்ட மணிகள் ஒலியா வாறு அவற்றின் நாவைக் கட்டிவரும் தலைவனின் தேர் மாண் உற்ற தொழிலினையுடையது (அக. 4:12). பிரிவால் வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி, 'தோழியே, கார்ப்பருவம் வந்து விட்டதாதலின், காந்தள் மலரின் மணத்தைப் போல் நாறும், நினது மாண் நலம் நினைந்து நின் காதலர் விரைந்து வருவதை உவ் விடத்தே காண்க' என்றாள் (அக. 4:17). பரத்தையிற் பிரிந்து இல்லிற்கு வந்த கணவனிடம் ஊடிய தலைவி, குழை முதலாகிய மாண் பொருந்திய அணிகளை யுடைய பரத்தையோடு நேற்றுப் புனலாடிவிட்டு இன்று இங்கு வந்து என்னைப் புகழ்வதன் வாயிலாக எனது முதுமையை இகழாதே; போய் விடு என்று கூறி வாயின் மறுத்தாள் (அக. 6:7). உடன் போக்குச் சென்ற தலைவியைக் குறித்துச் செவிலித்தாய், 'கானவன் மகளாகிய தலைவி, தழைத்த அசோகந்தளிராலாய தழையுடையால் மாணுற்ற அல்குலையுடையவள் என்று கூறினாள் (அக. 7:19). சுரத்தின்கண் சிற்றூர் களிலுள்ள வளைந்த நுண்ணிய கூந்தலையுடைய மகளிர், உயர்ந்த பூண் மாணுற்ற உலக்கையால் குற்றும் உரலினின்றெழும் ஒலி பக்க மலைகளிலுள்ள ஆந்தை களின் ஒலிகளோடு மாறிமாறி யொலிக்கும் (அக. 9:12). பிரிவால் வருந்தும் தலைவி, பல கட்டுக்களால் மாணுற உயர்ந்த தன் இல்லின் ஓரிடத்திருந்து மாலைப் பொழுதில் நற்பக்கத்தே பள்ளி ஒலிக்கும் தோலும் அதனைப் போற்றி அதனைத் தலைவன்வருவதற்குரிய நற்சகுனமென்று கருதி நின்றாள் (அக. 9:17). காட்டில் அறுகம்புல்லாகிய உணவினை அருந்திய ஆனினங்கள் மாலைப்பொழு தில், தத்தம் கன்றுகளை நினைந்து அழைக்கும் குரலினவாய்த்தம் பருத்த மாணுற்ற மடியி லிருந்து பாலைச் சொரிந்து கொண்டே மன்றுகளுக்குள் வரும் (அக.14:10). செல்வம் பொருந்திய மலையிற் சிறிது பொழுது பந்தாடினும் தாயே எனது மேனி வருந்து கின்றது என்று கூறி என்னைத் தழுவிக் கொள் ளும் மூதறிவுடைய சிறிய என்மகள், இன்று தொடி யுடைய மாணுறு ஆயத்தையும் பிரிந்து கொடிய சுர நெறியில் செல்ல அடி தாங்குவளோ என்று மகட் போக்கிய செவிலி வருந்தினாள் (அக. 17:6). பொருள் வலிக்கப்பட்டுப் பிரிந்த தலைவன் இடைச்சுரத்தில் மீளலுற்ற நெஞ்சினைக் கழறுவானாய், 'நெஞ்சே, முல்லை அரும்புகளின் வரிசை போன்ற வெண்பற் களையும், அழகிய வயிற்றினையும், பரந்த அல் குலினையும், ஒப்பனை செய்யப்பெற்ற கூந்தலையும், மூங்கிலையொத்த தோளினையுமுடைய நம் தலைவி யின் மாண் பொருந்திய அழகு கெடும்படியாகப் பிரி யாதே என்று யான் கூறியும் கேளாமல், இடைச்சுரத்தில் வந்து வருந்துகின்றனையே' என்று இடித்துரைத்தான் (அக. 21:5). வினைமுற்றி மீண்ட தலைவனிடம் தலைவி, மாவடுவைப் போன்ற நின்னுடைய கண் களைப் பார்க்காவிடின் உயிர்தரியேன்' என்று நீவிர்பல மாண்களும் தாழ்ந்திடக்கூறிய நினது நல்ல மொழியை நினைந்திருந்தீரோ என்ற தலைவனிடம் எனது உடம்பு தான் நின்னைப் பிரிந்து அங்கு மாண் பொருந்திய வினையாற்றியதேயொழிய, 'உள்ளம் நின்னைப் பிரி யவே இல்லை' என்று கூறினான் (அக. 29:10, 21). இடைச்சுரத்தில் தன் நெஞ்சிற்குத் தலைவன் கூறு வானாய், 'நெஞ்சே, பொருளீட்டுதலில் வேட்கை யுற்று,மாணுற்ற கற்பினையுடைய நம் காதலியை இல் லத்தில் விட்டுவிட்டு, இவ்வளவுதூரம் வந்து, என் னைப் பிரிந்து தலைவியிடம் ஏகக் கருதினை யாயின் பிறர் நகைக்கும் நிலையினை அடைவாயே' என்று கூறினான் (அக.33:2). வினை முற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'நாம் திரும்பும் நெறியில் ஆண்மான் மறி களையுடைய பெண்மானை உண்ணச் செய்து, அது குட்டிகளுடன் துயில்வதற்குக் காவலிருப்பதைக் கண்டு, நாமும் இவ்வாறு செய்யவில்லையே' என்று வருந்தும் எனது உள்ளம் உவகையடையவும், இல்ல வருக்கு அஞ்சித் தன் கிளியிடம் மெல்லென, 'என்காத லர் இன்று வருவார், என்று கூறு என உரைக்கும் நாண மிக்க என் காதலியின் மாண் பொருந்திய நலத்தினை அடையவும் தேரை விரைந்து செலுத்துக' என்று கூறி னான் (அக.34:18). பிரிவிடை வற்புறுக்கும் தோழி யிடம் தலைவி, 'தோழியே, மாண் பொருந்திய நலத் தினைத் துய்க்கும் காதலரைப் பிரியாத மகளிர்க்கு இவ் விளவேனிற் காலம் அழகியதாகும்; அது எனக்கில் லையே' என்று வருந்திக் கூறினாள் (அக. 37:18). தோழி பாணனிடம், 'பாண, தலைவன் களவொழுக்கத்தில் கொடியவாயினராகிய அயல் மகளிர் அலர் தூற்றி னாலும், மாணுற்ற இழையினையுடைய நீண்ட தேர் தாழ்ந்து நிற்கப் பகலிலும் தலைவியைப் பிரியா னாகி, அடுத்தடுத்து வருவான், அது கழிந்ததே' என்று கூறி னாள் (அக. 50:4). பொருள்வயிற் பிரிவு கடைக்கூட்டிய நெஞ்சிற்குத் தலைவன், 'மாண் பொருந்திய நெஞ் சமே, தலைவியின் மார்பினைப் பலமுறையும் தழுவி, அவள் உவக்கும் வண்ணம் இல்வாழ்க்கைத் தொழி லோடு மகிழும்படி நினைப்பாயாக' என்று கூறினான் (அக. 51:14). மிக்க வண்மையுடைய புல்லி என்பான், பசிய காலும் மாணுறும் வரியுமுடைய வலிய வில் லினைப் பொருந்திய இளையர் பலரையுடையன் (அக.<noinclude></noinclude> 2kq1ras45ltn0x5fifythyz6kmtrkh6 250 666144 1983647 2026-10-26T10:39:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983647 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 313 யானை (அக.108:3). ஓடை என்னும் குன்றில் காய்ந்த ஞெமை மரத்தின் மீது சிலம்பி பின்னிய கூடு மேல்காற்றில் அசைவது, பட்டத்து யானை தன் மீது கொண்ட துகிற் கொடி போல அசைந்தது (அக. 111:4).அஞ்சி என்பான் பிறையினை யொத்த வெள்ளிய கோட்டினையுடைய பெருமை தங்கிய யானைகளையும் விரைந்து செல்லும் குதிரைகளையும் பெற்றிருந்தான் (அக. 115:13). பாண் டியன், பூமாலையினையும் தலையில் மை அணிந்த யானையினையும் உடையவன் (அக. 116:13). காட்டில், கரிய பிடியோடும் கன்றோடுங் கூடிய, அகன்ற வாயினையும், நீண்ட கையினையுமுடைய யானை யைக் கொள்ளுதல் பிழைத்தமையால், யானை வரும் பதம் நோக்கிப் புலி மறைந்திருந்தது (அக. 118:8). வறட்சியாய பாலையில், புலியுடன் பொருது உழந் தமையால், துண்டமாகப் பிளவுபட்ட சென்னியின்கண் உற்றநோயாலாய வருத்தத்துடன் நீர் உண்டற்கு விரைந்து சென்று, மண்ணில் முழங்காலை மடித்தூன் றிய நெடிய நல்ல யானை சுனையிடத்துக் கையால் தோய்த்தும் நீரின்மையால் பெருமூச்செறிந்தது (அக. 119:18). உண்ணாமையாலே வாடிய வயிற்றினையும், நீராடாத விரதத்தினையுமுடைய தவத்தினர் போல, மலைகள் செறிந்த சிறிய நெறிகளிலே நிரைந்து சேரச் செல்லும் காட்டு யானைகள் அழகு அழிந்து தோன்றின (அக.123:4).உறங்காத பசிய கண்ணினையும், பரந்த அடியினையும், பெரிய வாயினையுமுடைய மதம் ஓய்ந்த யானையைப் போல, நீரினைப் பெய்து வறுமை யெய்திய இழியும் சிறுநெறி யானையின் முதுகிலுள்ள கயிற்றுத் தாம்பையொத்திருந்தது (அக. 128:10). வண்டுகள், யானையின் பெரிய கன்னத்தில் ஒழுகும் மதத்தினை உண்பதாகக் கனாக் கண்டன (அக. 132:12). நன்னன், முறைதவறாது கடமையாற்றிப்பெற்ற உரல் போன்ற அடியினையுடைய யானையைப் பெற்றிருந் தான் (அக.142:9). பாசறைக்கண் இருக்கின்ற மதம் பொருந்திய சுழலும் களிற்று யானை, வானில் இடி யேறு முழங்கினும், அதற்கு எதிராக எழுந்து தானும் முழங்கும் (அக.144:13). பாலை நிலத்திலே, ஆட்கள் வழங்காத அரிய நெறியில், வாள்போலும் வரியினை யுடைய புலியுடன் போர் செய்தமையால், புண்மிக்க யானைகள் புள்ளிகள் சிதைந்த முகத்தினவாய்க் குருதி யொழுக உயர்ந்த உச்சியினையுடைய நெடிய சிகரத் தில் இடிக்கும் இடிபோல முழங்கித்திரிந்தன (அக. 145:7). திரண்ட பனையையொத்த பருத்த வளைந்த கையையும், கொல்லும் சினம் நீங்காத செருக்குப் பொருந்திய வலியையும், வண்டு மொய்க்கும் மதத்தை யும், நிமிர்ந்த கோட்டையுமுடைய யானை, புலி யினைக் குத்தி, அதன் வெற்றியினைத் தொலைத்தது (அக.148:3). செழியன், நெடிய நல்ல யானைகளையும் வெல்லும் போரினையும் பெற்றிருந்தான் (அக.149:13). ஆய் என்பான், பெரிய யானைகளைப் பெற்றிருந்தான் (அக. 152:21). பாலையில், காட்டு யானைகள் அதிரற் கொடியை அரும்புடன் இழுத்துக் கவளமாக உண்ணும் (அக.157:8). கொடிமுடி என்பான், சேரனுடைய வண்டுகள் மொய்க்கும் கன்னத்தினையும், சிறிய கண்ணினையுமுடைய யானையின் பூண்பூண்ட பெரிய கோட்டினை ஒடியும்படி அழித்து, ஆமூரைக் காத்தான் (அக. 159:16). வேந்தர், பகைவரது மதிற்கதவினைச் சிதைத்துப் பூண் சிதைந்த கோட்டினையும், கட்டுத்தறி யினை ஒடிக்கும் காலினையுமுடைய யானைகளைப் பெற்றிருந்தனர் (அக. 164:13). பழுதுபட்ட அம்பலத் தின் விட்டம் முருங்கையினைத் தின்ற பெரிய கையினையுடைய யானையின் முதுகினின்றுயர்ந்த பிடரி உராய்தலின் வீழ்ந்தது (அக. 167:11). வலிய கையினையுடைய வேட்டுவன், வரிபொருந்திய நெற்றியினையுடைய களிற்று யானையின் அரிய மார்பில் அம்பினைச் செலுத்திப் பகையினைக் கொல் லும் வலியினையுடைய அதன் வெள்ளிய கொம் பினைக் கொண்டு வந்து தனது குடிசையில் ஊன்றி வைத்தான் (அக. 172:8). பண்ணன் என்பான், பகை வருடைய மலை போன்ற யானைகளைப் போரின்கண் அழித்தான் (அக. 177:15). பெரிய உயரமான மலை யினுடைய பக்கமலைக்கண், பேய்த்தேர் ஓடும் காய்ந்த கற்காட்டின் பக்கத்தே, விரைந்த தீப்பரவிய காட்டி லுள்ள சிறிய கண்ணினையுடைய யானை, அப்பேய்த் தேரின்பால் தன் நெடிய கையினை நீட்டியும், பெரிய வாயினைத் திறந்தும் வளவிய நீரினைப் பெறாமல், காட்டை வெறுத்துச் சென்றது (அக. 179:4). காய்ந்த காட்டிடத்தே பனங்குருத்தைத் தின்னும் பசிய கண் ணினையுடைய யானை விடியலில் துயிலுமிடத்தே செயலொடுங்கி அசைந்து கொண்டிருக்கும் நிலை மீன் வேட்டங்கருதி விடியலிற் பரதவர் கடலிற் செலத்திய அம்பிபோலத் தோன்றும் (அக.187:18). வெண்கடம் பின்முற்றிய மலரை மழையென்று கருதி, நீர் வேட்கை யால் வருந்துதலையுடைய யானை அதனைத் தணித் தற்குச் சென்று சுழலும் (அக. 199:4). பாண்டியனிடம், பொன்னினாலாகிய விட்டு விளங்கும் அழகிய ஒளி அசையும் அழகுமிக்க நெற்றிப் பட்டத்தினையுடைய, போர்ச் செயலிற் பயின்ற யானைகள் இருந்தன (அக. 201:3). மலைச் சாரற்கண் பிடி இனத்துடன் இன்ப மடையப் புலியாகிய பகையை வென்ற புண் மிக்க ஆண்யானை, கையையுயர்த்திப் பெருமூச்செறிதலால், வேங்கையின் பூக்கள் கொல்லன் துருத்தியினின் றெழும் தீப்பொறி போலப் பொங்கிப்பரந்தன (அக. 202:3). அழகிய உச்சிமலையிலிருந்து நீர் ஊர்ந்து இறங் குவது, மதக்களிற்று யானையினது கவுளின் பக்கத்தில் மதநீர் ஒழுகுவதனை ஒத்திருந்தது (அக.205:17). வெளி யன் வேண்மான் ஆய்எயினன், பரிசிலர் விரும்பினால்<noinclude></noinclude> hqi8qrafohfg5t5vgd0xofmjdluydi7 250 666145 1983648 2026-10-26T10:39:40Z Harisha usha 17386 OCR 1983648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 61:7). புதியவளை மணக்கப்போகும் தலைவனுடைய மாணுற்ற தொழிலிற் சிறந்த குதிரை மணியின் ஓசை யைக் கேட்டுப் புதல்வன் ஓடிவரவும் அவன் மணத் திற்குச் செல்லாது புதல்வனைத் தழுவிக் கொண்டு மணத்தினை நிறுத்திவிட்டான் என்று தலைவி தோழி யிடம் கூறினான் (அக. 66:10). பூணினையணிந்த ஆய் என்பானின் வயவர் மயிற்பீலியைத் தம் ஓசை மாணுற்ற வலிய வில்லிலே சுற்றிப் பலவாகிய மாண் பொருந்திய அம்பினையுடைய கையராய்ப் பகை வரின் அரண்கள் பலவற்றையழித்து நல்ல அணிகலன் களைக் கொணர்வர் (அக. 69:15, 16). பிரிவிடை மெலிந்த தலைமகளைத் தோழி வற்புறுத்துவாளாய்த் தோழி, தலைவன் பொருள்மேல் விருப்புற்றுப் பிரிந் தனராயினும், நின்மீது பேரன்பினராகலின், குடநாட் டினையே பெறுவதாயினும் நினது மாணுற்ற நலத் தினை மறந்து ஆங்குத் தங்குவாரல்லர்' என்று கூறி னாள் (அக.91:18). 'தலைவனால் வந்த நோயென அறி யாது முதிய கட்டுவிச்சியர் இது முருகனால் வந்தது என்றலும், அன்னை தன்மனையில் பாவையைப் போன்ற பலராலும் ஆராயப்பெறும் மாணுற்ற அழகு என் மகளுக்குப் பண்டுபோல் நிலவுக' என்று முருக னுக்குப் பலியிட்டு வேண்டுவள் (அக. 98:12). கோங் கம் பூக்களின் முகைகள் கதிர்த்த அழகினையும், மாணுற்ற அணியினையும் உடைய மகளிரது பூண ணிந்த முலையினைப் போன்றிருந்தன (அக. 99:4). பகற்குறி வரும் தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும, நினது சிறு பிரிவையும் தாங்காத தலைவி, தனது மாண் நலம் கெடும்படியாக அழத் தொடங்கிவிட்டாள்; ஆகலின், நீ நின் ஏவல ருடன் இரவில் எமது நாட்டில் தங்கிச் செல்' என்று கூறி னாள் (அக. 120:8). தலைவன் இரவுக்குறி வர இயலாத படி எழும் இடையூறுகளுள் விடியலில் மனையிலுள்ள கோழிச்சேவல் தன் மாண் குரலை எழுப்பிக் கூவுதலும் ஒன்று என்று தோழியிடம் தலைவி கூறி வருந்தினாள் (அக. 122:16). போர்வினை முற்றிய தலைவன் பாகனிடம், 'மாடங்களால் மாண் பொருந்திய நமது மாளிகையில், படுக்கையிலுள்ள என் காதலி இனிமையுறவும், நமக்குப் பாசறைக்கண் மேவிய வருத்தங்கள் ஒழியவும் மாலைக்குள் நாம் சென்றடையும்படி விரைந்து தேரினைச் செலுத்து வாயாக' என்று கூறினான் (அக. 124:6). வலிமை மிக்க எருமைக் கடா பொய்கையில் பகலெல்லாம் கழியச் சுழன்று, மாணுற்ற பெண் எருமையினை அணைந்து, தோட்டங்களில் மேய்ந்து வயலில் தங்கும் (அக. 146:3). சேர அரசர்களுக்குரிய சுள்ளியாகிய பேரியாற்று நுரை சிதறி யவனர், கொணர்ந்த தொழில் மாணுற்ற கலங்கள் பொன்னைக் கொடுத்துவிட்டு, மிளகை வாங்கிச் செல் லும் (அக.149:9). தோழி, தலைவனிடம், 'பெரும, நீ அன்பிலன் என்பதனை முன்பே அறியாமற் போனேன்; 46 மாண் அறிந்திருந்தேனாயின், தலைவியின் நீல மணி போலும் மாணுற்ற அழகு கெடும்படியாகப் பசலை பரத்தல் இல்லாதிருந்திருக்கும்' என்று கூறினாள் (அக. 172:17). பிரிவிடை வருந்திய தலைவியை வற்புறுக்கும் தோழி, 'தலைவர் பிரியும்பொழுது அரிய துன்பத்தால் வருந்து வதைச் சிலநாள் பொறுத்துக்கொள்; நின் நல்ல மாணுற்ற ஒளி பொருந்திய வளையலைத் திருத்தித் தலையளிசெய்தனராதலால் விரைவில் வருவர்' என்று கூறினாள் (அக. 173:7). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலை வனிடம் தோழி, பெரும, மலரையொத்த மையுண்ட கண்ணினையும், மாணுற்ற அணியினையுமுடைய நின் பரத்தை தனது குறியகையினால் பிணித்திருந்த பிணிப் பினைச் சற்று நீக்கியதற்கே வெகுண்டவளாகிய அவள் நீ இங்குவரின் அழுது கொண்டு நின்னை, அலர் தூற்றும் ஊர் முழுதும் தேடிச் செல்வாள்; ஆகை யினாலே நீ இங்கே வாராதே' என்று வாயின் மறுத்தாள் (அக.176:16). பொருள் வலித்த நெஞ்சினிடம் தலை வன், 'நெஞ்சே! கொடிய காட்டைக் கடந்து செல்லுதல் எளிதேயாயினும், நமது இல்லிலுள்ள பல மாண் பொருந்திய மென்மைத் தன்மையினையும், இனிய மொழியினையும், மயிலிறகின் அடியினையொத்த பற் களையுமுடைய இளையவளாய நம் காதலியின் பெரிய தோளின்மீது துயிலுதலை விட்டு வாரேன்' என்று கூறிச் செலவழுங்கினான் (அக. 193:12). 'தன் மகன் ஒரு பெண்ணை அழைத்து வருகிறான் எனக் கேள்வியுற்ற தாய் தன் இல்லத்தின் புனைதல் மாணுற்ற புறச்சுவரில் செம்மண் பூசியும், மனை முற்றத்தே மணலைப் பெய் தும், மாலைகளைத் தொங்கவிட்டும் மகிழ்வோடு கோலம் செய்தாள்' என்று கூறுவர் என மகட்போக்கிய தாய் கூறினாள் (அக. 195:3). அல்லகுறிப்பட்டு வறிதே நீங்கும் தலைவன் தன் நெஞ்சினிடம், 'நெஞ்சே தலைவி பெறுதற்கு அரியள் என்று கருதாது நாடோறும் கொடிய அருஞ்சுரத்தைக் கடந்து வந்து எனக்கு மிக்க துன்பத்தினை அளித்த நீ, போர் வேட்கை மிக்குச் சினந்து கடலை வளைத்து வென்றியெய்திய மறப் போர்க் குட்டுவனின் மாணுற்ற நீர்மையையுடைய வேல், நின் மார்பில் அழுந்தி அழியப் பெறுவாயாக!' என்று கூறித் தன் வேதனையை வெளிப்படுத்தினான் (அக. 212:20). செலவுணர்ந்த தோழி தலைவனிடம், பெரும! கொடிய காட்டைக் கடந்து மலைக்கு அப்பா லுள்ள நாடுகளைக் கவர எண்ணித்துணிவுடன் அழகிய மாணுற்ற வேலை வலக்கையில் ஏந்திச் செல்லும் நும்மை வாழ்த்தி வழியனுப்புதல் இங்கிருந்து வாழ் வோரால் முடியும்; நீ பிரியின் தலைவி உடனே இறந்து படுவாளாதலின், அது எங்களால் இயலாது', என்று கூறிச் செலவழுங்குவித் தாள் (அக. 215:4). தலைவனது மார்பு, நுண்மையாக அறிந்து, பலமணங்களைக்கலந்த மாணுற்ற சந்தனம் கமழும் தன்மையதாக விளங்கியது<noinclude></noinclude> 43ozqbc458w6pm9ef5v80yw3qqxfjvg 250 666146 1983649 2026-10-26T10:40:05Z Harisha usha 17386 OCR 1983649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 48 மாண் என்று வருந்தினாள் (அக. 385:6). உப்பினை விலைகூறி விற்கும் தலைவியிடம், 'நின் மேனியின்கண் உளதாம் உப்பிற்கு (இன்பத்திற்கு) விலையினை அறிந்திலமே என்று கூறிச் சிறிது தடுத்தேனாக, அவள் தன் கண்க ளால் மாறுபட்டவள்போல் பார்த்து, எம்மைத்தடுப்பீர் நீவிர் யாவிரோ என்று கூறிச் சிறுநகையுடன் பெயர்ந்து நின்ற பலமாண் பொருந்திய பேதையாகிய அவள் பொருட்டு என் நெஞ்சு தன் வலிமையினை இழந்து விட்டது' என்று தலைவன் கூறினான் (அக. 390:17). பிரிவிடையாற்றும் தோழியிடம் தலைவி, 'தோழி, எனது கூந்தலிலுள்ள மலர்களை அகற்றிவிட்டு அதில் துயின்ற என் காதலர் சென்று சின்னாட்களேயாயினும், அவர்முன்பு புனைந்த எனது மாண்பொருந்திய கூந்தல் முடியைக் காணுந்தோறும் பழைய அழகு நினைக்கப் படும்; கண்கள் துயின்றில்' என்று கூறினாள் (அக. 391:7). புல்லி என்பானின் நாட்டிலுள்ள இடையர் பூணின் மாண் பொருந்திய உலக்கையால் உரலில் தீட்டப்பட்ட வரகரிசியின் சோற்றை ஆவின் பாலுடன் கலந்து வழிப்போவாருக்கு அளிப்பர் (அக.393:11). இரவுக்குறியில் தலைவியை இடத்துய்த்து வந்த தோழி, தலைவனிடம், 'வள்ளன்மை மிக்க தலை வனே, எம் நல்ல ஊரின்கண், செம்மறியாட்டினது தயிராகிய உலையில், குத்துதலில் மாண் பொருந்திய வரகரிசியுடன் புற்றின் ஈயலையும் பெய்து அட்ட சோற்றில், சிவந்த ஆவின் நெய்யைக் கலந்து நின் ஏவ லர் உண்ணுவும், புது இல்லில் நின் காதலி விருந்திட நீ பாற்சோறு உண்ணவுமாக ஒருநாள் வந்து செல்வாயாக' என்று கூறினாள் (அக. 394:3). தலைவனின் பரத்தையிற் பிரிவால், மாமை நிறத்தையுடைய தலைவி, மூட்டு வாயால் மாண் பொருந்திய செப்பினுள் அடைத்து வைத்த சூடப்படாத பூக்களைப் போல உடல் மெலிந் தாள் (குறு.9:2).நொதுமலர் வரைவுழித் தோழிக்குத் தலைவிஅகுத்தொடு நிற்பாளாய்த் 'தோழியே, ஆட்டத் தில் எனக்குக் கைகொடுத்து ஆடிய மாண் பொருந்திய தகுதியுடையோனாகிய என் காதலனை வீரர் கூடியுள்ள சேரி விழா, மகளிர்ஆடுகின்ற துணங்கைக் கூத்து ஆகிய எவ்விடத்தும் யான் காணவில்லை' என்று கூறினாள் (குறு. 31:3). கிளியின் வளைந்த அலகிற் கொண்ட வேப் பம்பழம், புதிய பொற்கம்பியை உள்ளே செலுத்தும் பொற்கொல்லனது முனை மாண் பொருந்திய கூரிய கைந்நகத்திற்கொண்ட பொற்கலத்துக்குரிய காசை யொக்கும் (குறு. 67:3). தோழி தலைவியிடம், 'நீ அவனை நினைந்து மெலிதலை அறியானாகி, அவ னும் வேனிலின் வெம்மையை ஆற்றாத காளையைப் போல நின் மாண் நலம் நுகரவிரும்பி மெலிந்துள்ளான்' என்று தலைவனின் குறை நயப்பக் கூறினாள் (குறு. 74:5). தலைவியோடு கூடி இன்புற்று இல்லறம் நடத்தும் தலைவன், 'மாண்பொருந்திய வரிகள் உள்ள அல்குலையுடைய தலைவியின் தோளைத் தழுவி அடையும் இன்பத்திற்கு, இவ்வுலக இன்பங்களும், தேவருலக இன்பங்களும் ஈடாகமாட்டா' என்று கூறி னான் (குறு. 101:5). 'தலைவியது சிற்றூர்க் கடற்கரைச் சோலையில், மயிலின் பீலிக்கண்ணைப் போன்ற மாண்பொருந்திய முடியையுடைய பாவைபோன்ற பரதவர் மகளுடைய கண்வலையில் எனது மாண் பொருந்திய நெஞ்சம் அகப்பட்டு அங்கேயே தங்கி விட்டது' என்று தலைவன் கூறினான் (குறு. 184:4,5). தலைவி தோழியிடம், 'கார்ப்பருவ மாலைப்பொழுது எனது மாண்நலம் கெடுக்க எண்ணி வந்திருக்கின்றது; ஆனால் என் காதலர் மட்டும் இன்னும் வந்தாரல்லர்' என்று தலைவன் கூறினான் (குறு. 188:4). வினைமேற் செல்லும் தலைவன் பாகனிடம், 'பாக, நாம் இன்று புறப்பட்டுப்போய், காற்றைப்போன்ற கடிய வேகத் தில் நாளை மாலைக்குள் வந்து, என் காதலியது பல் மாண் ஆகத்தைத் தழுவி மகிழ்வோம்' என்று கூறி னான் (குறு. 189:7). பரத்தையிற்பிரிந்து வந்த தலை வனிடம் தோழி வாயின் மறுப்பாளாய்ப் பெரும, சேந்தனுடைய தந்தையாகிய அழிசி என்பானது ஆர்க் காடென்னும் நகரத்தைப் போன்ற தலைவியின் குற்றந் தீர்ந்த மாண்பொருந்திய அழகு அழிவதற்குக்காரண மான நீ இனி இங்கு வராதே' என்று கூறினாள் (குறு. 258:8). சிலைத்தலில் (முழங்குவதில்) மாண்பொருந் திய மிக்க வேகத்தையுடைய ஆண்மானின் உயிர்நிலை யில் அழுந்தச் செய்து குருதியொடு பிடுங்கப்பட்ட சிவந்த அம்பைப்போன்று, தலைவியின் கண்கள்தலை வனுக்குத் தோன்றின (குறு. 272:5). தலைவன் சிறைப் புறத்தானாகத் தலைவி தோழியிடம், தோழி, என் காதலர் என் தோள்களைத் தழுவினால், அவை மாண் பொருந்திய அழகைப் பெறுவதும், அவர் பிரிந்தால் சோர்வதுமாகிய இது என்ன வியப்பு' என்று கூறினாள் (குறு. 299:7). மாண்பொருந்திய அணிகலன்களை அணிந்துள்ளவள் தலைவி (குறு. 348:6). பிரிவிடை ஆற்றாளெனக் கவன்ற தோழியிடம் தலைவி, 'தோழி தலைவனின் இயல்பினை அறியாது யான் அவனிடம் கொண்ட நட்பின் காரணமாக, என் கண்களின் மாண் நலம் நீங்கவும், தோள்மெலியவும் அவன் இயல்பினை யறிந்து ஆற்றியிருக்கவும், நீ ஆற்றினாயல்லையே' என்று கூறினாள் (குறு. 377:1). பிரிவுத் துயரால் வருந் தும் தலைவி மாலைப்பொழுதில், மனையகத்து மாண் பொருந்திய விளக்கை ஏற்றி வைத்து அதன் முன்னின்று காதலர் இன்னம் வர வில்லையே என்று துன்புற்று நின்றாள் (நற்.3:9). தலைவனுடன் உடன் போக்கிற் கியைந்த தலைவி இருள் நீங்கும் விடியலில் தன் மெய் பிறர்க்குத் தோன்றாதபடி மறைத்துத் தன் காலிலணியும் சிலம்பைக் கழற்றிப் பல மாண் வரிபுனை பந்தோடு ஓரிடத்தில் வைத்துச் செல்ல முற்படுவாள் (நற்.12:5).<noinclude></noinclude> h7espqte80yodg84x10pabe0g5q1je1 250 666147 1983650 2026-10-26T10:40:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 314 யானை வெள்ளிய கொம்பினையும், தலைமையையுமுடைய யானைகளை வழங்குவான் (அக. 208:4). Iஞிலி என்பான் ஓடை யணிந்த யானையினையும் தேரினை யும் பெற்றிருந்தான் (அக.208:7).வேங்கடமலைக் சூரிய புல்லி என்பான் பெரிய யானையையுடையவன் (அக.209:8). வேங்கடமலைக்குரிய தொண்டையர், போர்த்தொழில் பயின்ற யானைகளையுடையவர் (அக.213:1). பகைவேந்தருடைய மதம் பொருந்திய யானையின் கூட்டம் அழிய மன்னர் மரபினை அழித்த பரசுராமன் செல்லூர்க்கண் வேள்வி முடித்தான் (அக. 220:4). முருக்கமரத்தின் செந்நிறப் பூக்கள் நிறைந்த கிளையால் சூழப்பெற்ற கல், வெம்மைமிக்க காட்டில் அழலால் மூடப்பெற்ற யானையைப் போன்று தோன் றும் (அக.223:7). மேகம் முழங்கும் இடியொலி யினைக் கேட்ட மூங்கிலைத் தின்னும் பெரிய யானை, அவ்வொலியினைப் புலியின் ஒலியென அஞ்சிப் பெரிய மழையின் முழைஞ்சிடம் எதிரொலிக்கக் கதறிப் பெயர்ந்தோடியது (அக. 232:3). நெருப்பினால் எரியுண்டு கரிந்த பாலை நிலத்தில் மழையின்மையால் வேனிலின்கண் தசையொழிந்த யானை வருந்தியது (அக.233:5). பாலையில் உள்ள மறவர் தலைவர், கள் விற்கும் மகளிரிடத்தில், கள்ளிற்கு விலையாக மதத் தால் நனைந்த கன்னத்தினையுடைய யானையின் வெள் ளிய கொம்பினைத் தருவர் (அக: 245:11). சுர நெறியில், ஆட்களின் வருகையை எதிர்நோக்கிக் கொல்லுதல் வல்ல யானை காவல் கொண்டிருந்தது (அக. 247:9). தேக்கு மரங்கள் நிறைந்த காட்டில், குற்றமற்ற வெள் ளிய கொம்பினையுடைய பெருமை வாய்ந்த யானை தன் வாயினின்றும் தப்பிய புலியைக் குத்திக் கொன்று செருக்குடன் பாதுகாவல் இன்றித் தங்கியிருந்தது (அக. 251:15). மலைச்சாரலில், ஆளி உயர்ந்த நெற்றியினை யுடைய யானையின் புள்ளி பொருந்திய முகத்தைத் தாக்கி, அதன் வெள்ளிய தந்தத்தினைப் பறித்தது (அக. 252:3). வேந்தர் சினங்கொண்டு, பகைவர்க்கு அச்சம் உண்டாகுமாறு, உயர்ந்த நடையினையும், காயும் சினத் தினையுமுடைய யானைகள் சூழ்ந்து நிற்கப் படை யொடு பாசறையில் தங்குவர் (அக. 264:13). வேங்கட மலையில், சிவந்த நெற்றியினையுடைய யானைகள் இருந்தன (அக. 265:21). புள்ளிகளையும் வரிகளையு முடைய பொலிவுற்ற நெற்றியினையுடைய யானை யுடன் புலி பொருதலால் குருதி சிந்திப் புலால் நாற்றம் வீசுவதை, வேங்கையின் மலரும் காட்டுமல்லிகையின் மலரும் மணம்வீசி மாற்றும் (அக.268:2). வல்வில் வேட்டுவன், தன்னுடன் போர் செய்து பட்ட யானை யின் வெள்ளிய கொம்பினைக் கொண்டு, மலையில் பொன்னையும் மணியையும் அகழ்ந்து எடுக்கும் பொழுது யானைக் கொம்பு ஒடிய அதிலுள்ள முத்துக் கள் ஆலங்கட்டியைப் போன்று உதிர்ந்தவற்றையும் தொகுத்தான் (அக. 282:3). குட்டுவன், வெள்ளிய தந்தத்தினையுடைய யானையையும் போர்வெற்றியை யும் பெற்றிருந்தான் (அக.290:12). வேற்றுப்புலம் சென்று, இரவில் மேய்ந்து வரும் யானையின் கால் ஊன்றி நடக்கும் வலிய நடையைக் கூர்ந்து அறிந்து, வலிய கையையுடைய வேட்டுவன் பரண்மீதிருந்து கவண் கல்லால் விரட்டுவான் (அக. 292:8). சுரத்திலே மரக்கிளைகள் எரியும்படியாக ஞாயிறு தெறுதலால், வேங்கைப் புலியினை வென்ற அச்சம் தரும் பருத்த கையினையுடைய மலைபோன்ற யானை வருந்தி, மதம்வாடி நிலாப்போலும் நிறத்தினையுடைய கொம் பிலே பெரிய கையை அணைத்துக்கொண்டு, பல மரங் களையுடைய ஒருபக்கத்தே தன் பிடியோடு தங்கிக் கிடந்தது (அக.295:6). பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன், கடிய பெரிய யானையினையும் நெடிய தேரினையும் கொண்டிருந்தான் (அக. 296:11). மலையில் நீண்டு வளர்ந்துள்ள செவ்வாழையின் அழகிய இலைகள், காற்று மோதுந்தோறும் பக்கத்திலே படுத்துறங்குகின்ற யானையின் பெரிய முதுகைத் தடவிக்கொடுக்கும் (அக.302:3). அரசர், நிமிர்ந்த மருப்பையுடைய யானை யினையுடையராய் இருந்தனர் (அக. 304:17). பாலை நிலப்பரப்பின்கண் வேங்கையினை அழித்த நெடிய அழகிய யானை மயக்கந் தருகின்ற மதமிகுதியினாலே மறத்தன்மை மிகுந்து வழிப் போவாரைக் கொல்லும் (அக.307:7). காட்டினூடே விலங்குகள் செல்லும் வழி களில் காட்டு யானையும் சில போழ்து இயங்குவ துண்டு (அக.318:1). நீர் அற்ற சுனை உட்குழிந்து, பசி யால் மெலிந்த யானையினது பொலிவிழந்த கண் போன்று தோன்றும் (அக.321:1). பலா மரங்கள் நிறைந்து மூங்கில் மிகுந்த பக்க மலைகளிலே செல்லு கின்ற யானைக்கூட்டங்களைப் போன்று வானத்தின் கண்முகில்கள் ஞாயிற்றொளி மழுங்கும்படி யாண்டும் பரவிச் செல்லும் (அக. 323:9). பாணன் என்பவனுடைய நாட்டின்கண் உள்ள பாலை வழியில், வழிச் செல் வோரைக் கொல்லுகின்ற யானை அவர்களின் வருகையை எதிர்பார்த்து நிற்கும் (அக. 325:19). சோழ மன்னனுடைய படைத்தலைவனும், போர் என்னும் ஊரை உடையவனுமாகிய பழையன் அணிகலன் அணிந்த யானையையுடையவன் (அக.326:9). நீரற்ற சுனைகளின் குழிகளில் புலிகள் குட்டிகளை ஈன்றிருக் கும்; அதையறியாத நெடிய அழகிய யானை நீர் வேட்கையின் பொருட்டு இட்ட கையை அம்புலிக் குட்டிகள் கடித்து முழுங்கும் (அக. 329:11). முளைகள் உள்ள மூங்கிலை முறித்துத் தன் இனத்தோடு மேய்ந்த நிறம் மிக்க யானை நீருண்ணும் வழியில் மறைந்திருந்த புலியைக் குத்திக் கொன்று, குத்திய கொம்பின் குருதியை மழைநீரால் கழுவிக் கொண்டு, புலியைக் கொன்ற செருக்கோடு சென்று தன் பிடியைப் புணர்ந்து<noinclude></noinclude> er3fjawvollzcti9cnvl9jem12emuxd 250 666148 1983651 2026-10-26T10:41:46Z Harisha usha 17386 OCR 1983651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 47 மாண் (அக. 218:14). தலைவியின் ஆகம்மழுவாள் நெடியோ னாய பரசுராமன் செய்து முடித்த வேள்விக்கண் அரிய காவலைக் கொண்ட வேள்வித்துண்போல, யாவரும் காணமுடியாத மாண் எழில் கொண்டு விளங்குவ தாகும் (அக.220:9). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'தோழி, பிரிவு நோயால் நின் மேனிவாடுதலின், ஆட்டனத்தி என்பானைக் காவிரி கவர்ந்து கொண்டமையால் துயருற்றுத் தேடிய அவன் மனைவி ஆதிமந்திக்கு அவளுடைய கணவனைக் காட்டிக் கடலில் மறைந்து சிறந்த புகழைப் பெற்ற மருதியைப் போல, மாண் புகழ் பெறுதற்கு அவரைத் தேடிச் செல்லுவோமாக ' என்று கூறினாள் (அக.222:12). தலைவியின் துயருக்கு வருந்தும் தோழியிடம் தலைவி, தோழியே, மாண் மார்பு தனித்து வருந்தும் படியாகக் கொடிய சுரத்தில் துறந்து சென்றாராகிய தலைவர் அருள் அற்றவரே ஆவர்' என்று கூறினாள் (அக. 247:2). தலைவனும், தலைவியும் உடன் போக் கிற் செல்லுகையில், நினது அழகு மாணுற்ற முது கினை யான் பார்த்து மகிழ்தற்கு நீ மென்மெலச் சிறிது தூரம் முன்னே செல்க எனத் தலைவன் கூறலும், தலைவி நாணத்தால் தலை இறைஞ்சினாள் (அக. 261:7). பொருள்வயிற் பிரிந்து செல்லும் தலைவன் இடைச்சுரத்தில் தன் நெஞ்சினிடம், 'நெஞ்சே! இவ் விளவேனிற் பருவத்தில் மாண் பொருந்திய அன்னப் பெடை போன்று மெல் நடையால் மெல்ல நடந்து செயலற்ற நெஞ்சினளாகிக் கரிய கூந்தலை யுடைய நம் காதலி, துன்பத்தால் வருந்தி எத்தன்மை யள் ஆவளோ என்று கூறி வருந்தினான் (அக. 279:15). இரவுக்குறிக் கண் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழியிடம் தலைவி, தோழியே என் காதலர் சோலை யில் தனிய ராக வந்து என்னைக் கலத்தற்கு முன்பே, என் கண்கள், தொண்டித் துறை முற்றத்தில் மலர்ந்துள்ள நெய்தற் பூவின் தீலமணிவையொத்த மாண்பொருந்திய அழகிய நிறத்தினை நீங்கிப் பொன் போன்ற நிறத்தினைக் கொண்டன; இஃதென்னையோ' என்று கூறினாள் (அக.290:15).பொருள் வயிற்பிரியும் தலைவன் இடைச்சுரத்தில் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறுவானாய், 'நெஞ்சே, கொடிய சுரத்தினைக் கடந்துவந்து, மலர் நாறும் பலவாய கூந்தலையும், நல்ல அழகிய குளிர்ந்த கண்ணினையும் உடைய நம் காதலியின் பருத்த தோளின் விளங்கும் மாண் அழகினை நினைக்கின் றனையே! என்று கூறினான் (அக. 291:25). பிரிவின்கண் வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி, 'மடந்தையே! நின் காதலர்,புல்லி என்பானது வேங்கட மலையைச் சார்ந்த அரிய காட்டினைக் கடந்து, வேற்று மொழி வழங்கும் தேயத்திற்கப்பால் சென்றுளாராயினும், அழகு நிலை பெற்ற நினது பெரிய மெல்லிய தோளின் குற்றமற்ற மாண் பொருந்திய நலத்தினை வந்து தந்தருள்வர்' என்று கூறினாள் (அக. 295:18). பிரிவின்கண் வேட்கை மீதூர்ந்த தலைவி தன் நெஞ்சி னிடம், 'நெஞ்சமே! நம்மிடை நிகழ்ந்தவற்றைப் பிறர் அறிவர் என்றஞ்சி, மறையினை வெளிப்படுத்தாது அடக்குதலால், பல மாணுடன் கூடி நுட்பமாகப் பொருந்திய நமது காதல் கொல்லியின் உச்சியிலிருந்து விழும் அருவியைப் போன்று அலர் எழும்படியாகப் பிரிந்து சென்ற தலை வர்வருவர் என்று கருதற்க; யான் அவர் சென்ற வழியே செல்லத் துணிந்தேன்' என்று கூறினாள் (அக. 303:2). பிரிவின்கண் தலைவி தோழியிடம், 'தோழியே, இன்பத்தைத்தரும் இளவேனிற் பருவம் மாண் நலம் நுகரும் துணையினைப் பக்கலில் உடையார்க்கு அழகிதேயாகும்', என்று கூறினாள் (அக.341:13). இடைச்சுரத்து மீளக்கருதிய நெஞ்சினிடம் தலைவன், நெஞ்சே, கள்ளால் ஆகிய மகிழ்வு போல மகிழ்தற்கு ஏதுவாகிய அரி படர்ந்த மதர்த்த குளிர்ந்த கண்ணினை யும், பவளம் போன்ற வாயினையும், பலவாய் மாணுடைய காதலியைப் பிரிந்து வந்து முயற்சியை மேற்கொண்டிருந்த நீ, இப்பொழுது அவளுடைய நல்ல அழகிய மார்பினைத் தழுவுதலை விரும்பி, முயற்சியைக் கைவிட நினைப்பது தகுமா, என்று வினவினான் (அக. 343:19). கார்காலத்தில் பிடா மரத்தின்கண் மெல்லென மயில் கூட்டங்கள் ஆடுவது, மகளிரது ஒழுங்கான மாண் பொருந்திய தோளி என் னும் விளையாட்டையொத்திருந்தது (அக. 344:5). பிரி விடை வேறுபட்ட தலைவியிடம் தோழி, 'நின் நீரொழுகும் கண்களும், பசலையுற்ற தோள்களும் பிறர் அறியும்படி வாடுதலுற, நாடோறும் அவற்றை மறைத்து வாழும் நம் துயரை அறியாராய் அகன்று விட்டனர் என்று நீ வருந்துவது ஏன்; பிரிந்து சென்ற தலைவர் வானவரம்பனது வெளியம் என்னுமிடத்தை யொத்த நம் மாண்நலத்தினைத் தம்முடன் கொண்டு சென்றனர்' என்று கூறினாள் (அக. 359:7). பகற்குறி மறுத்து இரவுக்குறி வருமாறு தோழி தலைவனிடம், 'கடற்கரைத் தலைவ தாளத்தை ஒத்து நடத்தலில் தப்பாத மாண் பொருந்திய வினை வல்ல நினது குதிரையை ஊர் உறங்கும் நிலையில் ஒலித்தலைப் பாதுகாத்துத் தேரினைச் சேய்மையில் நிறுத்திவிட்டு, மணல் மேட்டினைக் கடந்து புன்னை மரச் சோலையி லுள்ள நம் குறிக்கு இரவில் வருவாயாக' என்று கூறி னாள் (அக.360:11), 'மகட்போக்கிய செவிலித்தாய், மயில் போன்ற சாயலையுடைய என்மகள், தன் னுடைய தோழிகளும், என்போன்ற தாய்மாரும் கண்டு மகிழும்படி, செல்வமிக்க பெரிய மனையில் பெரி யோர் மணம் செய்விக்க, நல்ல மாண்பொருந்திய மண விழாவில் பல சிறப்புக்களையும் பெற்றுச் செல்வா ளாய்த் துணைவனுடன் அறியாத தேயத்திலே சென்று சிலம்பு கழித்து மணந்து கொள்ளல் மிகவும் கொடியது'<noinclude></noinclude> npxkfucq5680aprw6ylzo8tfkdaef1x 250 666149 1983652 2026-10-26T10:41:47Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 315 யானை வாழைமரங்கள் அடர்ந்த பக்கமலையின்கண் உறங் கியது (அக.332:2). கோடைக்காற்றினால் குருத்து இற்று விழுந்த துளையையுடைய வற்றி நிற்கின்ற இளம் பனை மரங்களைப் போன்று, யானையின் பெருங் கூட்டம் முதுவேனிற் காலத்தில் கைகளை உயர்த்தி முகிலை நோக்கிக் கதறும் (அக. 333:12). நிலம் பிளக் கும் வெப்பத்தையுடைய பாலையில், களிற்று யானை தனது கொல்லும் கருவியாகிய கொம்பொடியும்படி குத்திச் சினம் மிகுந்து, தன் பிடியானை உண்ணும்படி உலர்ந்த கிளையையுடைய யாமரத்தினது பட்டையைக் கிழித்து ஊட்டும் (அக. 335:4). யானைப் பாகன் நீண்ட காலம் உயிர்வாழ்ந்திருப்பதற்குக் காரணம், காய்கின்ற வெகுளியினால் கொல்லுகின்ற களிற்றியானை, அவனைக் கொல்லாது விட்டு வைத்திருத்தலேயாகும் (அக. 336:14). பழையன் மாறன் என்பான் அணிகலன் அணிந்த யானையையுடையவன் (அக. 346:19). மலை யில் வலிமையான புலி பாய்ந்ததாக, திரண்ட அடி யினையும் வெள்ளிய கொம்பினையுமுடைய களிற்றி யானை பிளிறிய ஒலியைக் கேட்டஞ்சித் தனது கன் றினைத் தனியே விட்டு ஓடிய பிடி பின்னர்க் கன் றினைப் பிரிந்த துயர் தாளாமல், தன் கையைத் தலைக்கு மேலே வைத்துக் கொண்டு கவலையோடு விரைந்து, காணமற்போன மகவினைத் தேடுகின்ற மகளிர் போல, யாண்டும் சென்று தேடியது (அக. 347:12). திணைகளை யானைகள் கையால் கவர்ந்து கொண்டு தின்கின்றன எனக் கேள்வியுற்றுப் பொருத இளைஞரும் முதியரும் சுற்றத்தார்களோடு கூடி வில்லை ஆராய்ந்து கொண்டு அவ்யானையை விரட்டு வர் (அக.348:11). பாசறையின்கண் தங்கியிருக்கின்ற மதத்தையும், வலிமையுமுடை யானைகள் செருக்கி னால் ஒன்றினோடொன்று போரைவிரும்பி மாறுபடும் (அக.354:1). சோழ மன்னனின் வழித்தோன்றலாய தலைவன் கடியகளிற்றியானைகளைப் பெற்றிருந்தான் (அக. 356:12). வயாவினையுடைய பெண் புலிக்காகப் பெரிய கொம்பினையுடைய களிற்றி யானையைத் தனது வலப்பக்கத்தே விழும்படி தாக்கி வீழ்த்திய ஆண் புலி, கல்நிலம் குருதியால் சிவக்கும் வண்ணம் அதனை இழுத்துச் சென்றது (அக.357:4). பெரிய மலையி லிருந்து வீழ்கின்ற நெடிய வெள்ளிய அருவி நீர், முக படாம் அணிந்த யானையின் உச்சியினின்று உயர்த்திய ஆடுகின்ற கொடிகளைப் போலத் தோன்றும் (அக. 358:13). கூத்தர்கள் கூட்டமாக முழக்கிய இசைக்கருவி களின் முழக்கம், மலையின் உச்சியில் முழங்கினாற் போலத் தான் காதலிக்கின்ற பிடியானையைக் காண மாட்டாமையினால் நீண்ட காலையுடைய களிற்றி யானை முகிலுக்கு மாறாக முழங்கும் (அக. 359:10). யானையின் வெள்ளிய கொம்பு குத்தியதால் உண்டான புண் மிகுந்து வருத்துவதனால், ஆண்புலி மலையில மைந்த முழையாகிய தன் இருக்கையிலேயே தங்கிக் கிடந்தது (அக. 362:3). வழியிடத்தே நட்டு வைத்துள்ள நடு கல்லை ஆளென்று கருதிக் காலால் உதைத்தமை யால் காட்டு யானையின் முறிந்து பெயர்ந்து வீழ்ந்த நகம், பெரிய பனைநுங்கின் சிதைந்த தோடு போலத் தோன்றும் (அக. 365:5). வேந்தர் போர் உடற்றியதால் பாழ்பட்டுப் போன மன்றங்களில், பரிய காலை யுடைய யானைகள் தம் பருத்த முதுகினைத் தினவு தீர்தற்கு உராய்தலாலே கைமரங்கள் விழுந்து பழைய தூண்கள் மட்டும் நின்றன (அக. 373:3). வேந்தர், வென்றிவேலினையும் தலைமைத் தன்மையையுடைய யானையினையும் வைத்திருந்தனர் (அக. 373:16). ஆறலை கள்வர் கொன்ற பிணங்களின் குருதியாடிய எருவைச் சேவல் அமர்ந்திருந்தமையால் யாஅ மரத் தின் குருதி படிந்த வெள்ளிய கொம்பு சோழன் இளம் பெருஞ்சென்னியின் ஏவலால், பாழி என்னும் அரணை அழித்து, அங்கிருந்த வடுக மறவர்களின் பசிய தலை யைக் கோட்டாற் குத்திச் சிதைத்துக் கொன்றொழித்த யானைகளின் கோடு போலத் தோன்றியது (அக. 375:15). நன்கு தொழில் கற்றிலாத இளைய யானை விரைந்தொழுகும் நீரின்கண் இறங்கி விளையாடக் கற்றதாக அதனால் மிக்கெழும் நீர் தோட்டத்திலுள்ள மருத மரங்களில் மோதியது (அக. 376:2). சோழ வேந் தர், வலிய கையினையுடைய யானையையும் கடிய தேரினையும் உடையர் (அக. 385:3). பெரிய முகபடாம் அணிந்த யானையில் வருகின்ற உயர்ந்த வீரரேயா யினும், பல்லியின் சொல்லைக் கேட்டால் சிறுபொழு தேனும் நின்று நிமித்தத்தை ஆராய்ந்தே செல்வர் (அக. 387:18). மதம் நிறைந்த ஆண் யானை தனது வெள்ளிய கொம்பின் மேலே போடாமல், வளைத்துத் தனது வாய் நிறையுமாறு புகுத்திய வலி குறைந்த பெரிய கை, மலை முழையில் புகுகின்ற பாம்பு போலத் தோன்றி யது (அக. 391:11). காட்டினிடத்தே தான் விரும்புகின்ற பெண் யானையை இழந்த வருத்தத்தாலே நிலத்தில் தோயத் தாழ்ந்த மிகப்பெரிய தனது கையை ஏறட்ட வெள்ளிய கொம்பினையுடைய களிற்றியானை தான் உண்ணுகின்ற தழையுணவை உண்ணாமல் மெலிந்தது (அக.392:2). தினைப்பயிரை மேய்கின்ற யானைக்கூட் டம் அஞ்சி ஓடும்படி, கானவன் பரண் மீதிருந்து கவண் கல்லை வீசி எறிவான் (அக. 392:13). ஏற்றைப் புலியால் தாக்கப் பெற்றுப் புண்மிகுந்து வருந்திப் பிடியானை யால் தழுலி அழைத்து வரப்பட்ட வலியழிந்த களிற்று யானை வளைந்த மூங்கிலால் இயன்ற தூம்பு போல ஒலித்தது (அக.398:23). முருகவேள், சிவந்த கொம்பை உடைய யானையை (பிணிமுகம்) ஊர்தியாக உடைய வர் (குறு. 1:2). மழையால் தூய்மையுற்ற பெரிய சருச் சரையையுடைய துறுகல், மேலேயுள்ள புழுதி முற்றும் நீங்கும்படி பாகனால் கழுவப்பட்ட யானையைப்<noinclude></noinclude> pjp99hpb7yjp801vnk53gdp3pfod82q 250 666150 1983653 2026-10-26T10:42:13Z Harisha usha 17386 OCR 1983653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 49 மாண் பொருள் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சினிடம் தலைவன், 'இவ்வுலகத்தையே மரக்காலாகக் கொண்டு, ஏழு மரக்கால் வரை அளக்கும் மாண் பொருந்திய அளவு கொண்ட பெரிய நிதியைப் பெறுவதாயினும், என் காதலியின் செவ்வரி பரந்த கண்களின் இனிய பார்வை யாற் பிணிக்கப் பட்டேனாகலின் நின்னுடன் வாரேன்! என்று கூறி னான் (நற். 16:8). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்து, யாரையும் அறியேன் என்ற தலைவனிடம் தோழி, மகிழ்ந,நினது மார்பை முன்பு தமக்குடையராகப் பற்றிக் கொண்டிருந்த மாண்பொருந்திய அணிகலன் களை அணிந்துள்ள பரத்தையர், கலங்கவிழ்ந்த கடலில் மிதக்கும் ஒரு பலகையைப் பலரும் இழுப்பதைப் போல அவர்களின் தெருவில் நின்னை இழுப்பதை யான் கண்டேன்' என்று கூறினாள் (நற். 30:5). வினை முற்றிய தலைவன் மீண்டு வரும் தேரிற் கட்டியுள்ள மணிகள் மாணுற்ற தொழில் திறம் அமைந்தனவாய் இருந்தன (நற்.42:4). (மர்ரே) தோழி தலைவனிடம் இச்செறிப்பு அறிவுறுத்துவாளாய்ப் 'பெரும தினைக் கதிர் முற்றிக் கொய்யுங்காலம் வந்துற்றதாதலின் தலைவி மனைக்குள் சென்றுவிடுவாள்; ஆங்கு நீ வருதற்கியலாமையின் கரிய கூந்தலுடைய நின் காதலி யின் மாண்பொருந்திய அழகு கெட்டொழியும்' என்று கூறி வரைவு கடாயி னாள் (நற்.57:10). மகட்போக்கிய தாய், 'விரும்பிய காதலனை அடைந்தனளாயினும், சூடிய மாலைசிக் குண்டாலும், வளையல் கையி லிருந்து நழுவினாலும், அல்குலின் மேல் தொங்கும் பொற்காசு பிறழ்ந்து கிடந்தாலும், அவற்றைத் திருத்த அறியாளாய்த் தனது மாண் பொருந்திய அழகு அழியு மாறு அழும் என் மகளின் கண்கள் சுரத்தின் வெயிலாற் சிவந்து கலக்கமடைந்தனவோ என்பதற்கே வருந்து கின்றேன்', என்று கூறினாள் (நற்.66:10). 'பொருளின் மீதுள்ள ஆசையாலே நீவிர் பிரிவதை யான் தலைவி யிடம் கூற வேண்டு மென்று என்னிடம் பலவாக மாண் பொருந்த இரக்கின் றீராயினும், யான் சென்று கூறின் அவள் ஏற்பினும் ஏற்பாள், அவள் நும்மை விடுப் பினும் வளமனையிலுள்ள புறா தன் துணையைப் புணர்ச்சிக் கழைக்குந்தோறும் கலுழும் அவளுடைய கண்ணீரைத்துடைத்து ஏகல் நும்மால் இயலுமோ' என்று கூறித்தோழி தலைவனைச் செலவழுங்குவித் தாள் (நற். 71:3).வினை முற்றிய தலைவன் பாகனிடம், 'பாக, என் காதலியின் நகை முகத்தை விரைந்து காணு தற்கு, அரசரால் நன்கு மதிக்கப்படுகின்ற மாண்பொருந் திய நடைத்தொழிலுடைய குதிரையைத் தேரிற்பூட்டு வாயாக' என்று கூறினான் (நற்.81:3). காப்பு மிகுதிக் கண் ஆற்றாளாகிய தலைவி தோழியிடம், 'தோழி, ஊரினர் யாவரும் துயிலுவர், இக்காலத்தில் என் காத லரை அடைய இயலாதபடி மலர்களாலாகிய படுக்கை யின் பக்கமும் மாண்பொருந்திய காவலையுடைத் தாயிருந்தது; ஆதலின், யாவராலும் இரங்கத் தகுந்த யான் இறக்கும் நாள் இன்றுதானோ?' என்று கூறினாள் (நற். 132:7).தலைவன் வாயிலாக விடுத்த பாணனிடம் தோழி, 'நீ பெறும் பயனுக்குத் தக்கபடி பனுவல் கூறும் பாண, நின் வாயிற் பொய்ம்மொழிகள், பல் மாண் பொருந்திய ஞாழல் மலரோடு புன்னை மலரும் உதிர்ந்து மணக்கும் கடற்கரைச் சோலையில் முன்பு நுகரப்பட்டுப் பின்பு தனது மாண்பொருந்திய நலத் துடனே கையிலுள்ள வளையலையுமிழந்த தலை வியது நெற்றியிலுண்டாகிய பசலையைக் களையா; செல்வாயாக' என்று கூறினாள் (நற்.167:7, 9). கழறும் பாங்கனிடம் தலைவன் 'தெய்வத்தால் செய்து வைக் கப்பட்ட தொழில் திறம் மிக்க மாண் பொருந்திய பாவை போன்ற தலைவி, என்னைக் கொல்லும் வழியை அறிந்து கொண்டு என்னைத்துன்புறுத்துவதை அறிந்தும், நீயே அதைப் போக்குதல் செய்யாதொழி யின், அது ஊழ் வினையால் வந்ததென நோவேன்' என்று கூறினான் (நற். 185:11). பிரிவிடை வருந்தும் தலைவியை ஆற்றும் தோழி, 'தோழி, பல்லியும் நல்லதை மொழிகின்றது; மலையின் அருகிலுள்ள மாமரக்கிளையிலிருந்து கூவுதல் வல்ல மாண்பொருந் திய குயில் கூவுகின்றது. கொன்றையுடனே பிடாவும் மலரும். முகில் முழங்கும் பருவமாகிய இக்கார்ப்பரு வத்தில் நின் காதலர் பொய்யாது வருவர்' என்று கூறி னாள் (நற்.246:4). 'தன் புதல்வனைத் தழுவி இன்புறும் விருப்பமுற்ற மாண் பொருந்திய நகையையுடைய நம்முயிர்போன்ற காதலி துயருறுவாளே என்று கரு தாது குன்றங்கடந்து செல்லும் தலைவர், வேறு எதனைத் தான் செய்யார்?' என்று தோழி தலைவனின் கொடுமை கூறி வாயில் மறுத் துரைத்தாள் (நற். 269:4). மனைக்குக் காவலாக இடும் மாண் பொருந்திய முட்க ளுள்ள வேலியில் பீர்க்கங்கொடி படர்ந்திருந்தது (நற். 277:5). தோழி தலைவியிடம், தோழி, பாலுமுண்ணா மல், பல மாண் பொருந்திய படுக்கையில் துயிலாமல் மென்மெல இயங்குவதுமில்லாமல், மேனி ஒளி மாறு பட்டு நீ இருக்கும் நிலையை அன்னை அறியின் ஐயப் படும்', என்று சிறைப்புறத்தானாய தலைவன் கேட்கும் படி கூறினாள் (நற்.297:3). பகற்குறி வந்து கொண்டி ருக்கும் தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும,நின்னிடத்து மயங்கிய நட்பினால் மாண் நலம் இழந்த நின் காதலி யின் தந்தையினுடைய சிறுகுடிப்பாக்கம் உயர்ந்த பனந் தோப்பில் உள்ளது; அங்கு இரவுக்குறியிடத்தே வரு வாயாக' என்று கூறினாள் (நற்.323:4). பரத்தையிட மிருந்து வந்த தலைவனிடம் தோழி, 'ஊரனே! நின் னுடைய மாண் இழை அணிந்துள்ள பரத்தையரை எம் மனைக்குக் கொண்டு வந்து மணந்து கொண்டாலும் அவர் மனத்தில் கரவின்மை தோன்றல் அரிது; நும் மனையில் அவர், மக்களை ஈன்று நன்றி சால் கற்புடன்<noinclude></noinclude> ixf380lsoru1p7qebkdq5efna2aa9ar 250 666151 1983654 2026-10-26T10:42:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 316 யானை போல இருந்தது (குறு. 13:1). மீனைக் கவர்ந்து கொண்ட தூண்டில் மேலே செல்வதைப் போலத் தினைப்புனங் காப்பவர்விடும் கவண்கல்லின் ஒலிக்கு அஞ்சி, காட்டு யானை கைவிட்ட பசிய மூங்கில் மேலே செல்லும் (குறு.54:3). பாடலிபுத்திர நகரத்திற் கருகில் ஓடும் சோணையாற்றில் வெள்ளிய கொம்பை யுடைய யானைகள் துளைந்து விளையாடும் (குறு. 75:3). பாலை நிலத்தில், இறந்த வழிப்போக்கர் களுடைய உடலை மறைப்பதற்கு இட்ட தழைக்குவி யல், உயர்ந்த நல்ல யானைக்கு நிழலாக அமையும் (குறு. 76:4). ஓமை மரத்தினது பட்டையைக் கான யானை விரும்பி உண்ணும் (குறு.79:1). அதியமான் நெடுமான் அஞ்சி, விரிந்த செலவையுடைய ஆண்யானைகளையும் நெடிய தேர்களையும் பெற்றிருந்தான் (குறு. 91:6). பாம்பினது சிறிய குட்டி காட்டு யானையை யும் வருத்தும் (குறு. 119:2). தலைவியின் சிறிய நெற்றி காட்டிலிருந்து புதிதாகப் பிடித்துக் கொண்டு வந்த யானையைப் போல என்னைப் பிணித்தது என்று தலை வன்கூறினான் (குறு. 129:6). யானை, தழையுவை மென்று தின்று அதனாற் கொண்ட மதத்தைப் போல, காமமும் கண்டு மகிழ்வாரைப் பெற்றால், அது வெளிப் படும் செவ்வியுடையது (குறு. 136:3). நடுயாமத்தில் யானை படுத்துப் பெருமூச்சு விட்டுக் கொண்டுதுயிலும் (குறு. 142:4).மழையில் நனைந்து கொண்டுவரும் யானையைப் போல, தலைவன் மழையில் நனைந்து கொண்டு இரவுக்குறியிடம் வந்தான் (குறு. 161:7). பாலை நிலத்திற்செல்லும் யானை, மலையைக் குத்தும் பொழுது, அதன் கொம்பு முறிந்துவிடுவதுமுண்டு (குறு. 169:1).உணவைத்தேடி நீர் நிலைக்குச் சென்ற யானை, அருவியால் அடித்து வரப்பட்ட கொறுக்காந் தட்டையைக் கவளமாக உண்ணும் (குறு. 170:3). ஆழ்ந்த வாயையுடைய பேதைமைகொண்ட யானை கூட்டமாகிய பசிய மூங்கில்களின் குருத்தைத் தின்ற தால், மூங்கில்கள் கூழையாகப் போயின (குறு. 176:6). நீரில்லாத வறிய குளத்தைத் துழாவிய விளங்கிய கொம்புகளையுடைய ஆண் யானைகள் குறிய குண்டுக் கற்களுக்கு அருகில், தாம் விரும்புகின்ற பிடிகளைத் தழுவிப் புலிகளிடமிருந்து காக்கும் (குறு. 215:4). உரலைப் போன்ற காலையுடைய யானை முறித்து உண்டு குறையச் செய்த யாமரத்தின் புள்ளிகளாகிய நிழலில் ஆண்மான் உறங்கும் (குறு. 232:4).வேங்கை மரத்தின் உதிர்ந்த மலர்ப் படுக்கையிலே யானை அரிய துயில் கொள்ளும்பொழுது உயிர்ப்பின் ஒலியுண் டாகும் (குறு.247:5). வளைந்த கொம்பினையுடைய ஆண் யானை யாஅ மரத்தினது அடியை உருவும்படி குத்தி, வன்மை பொருந்திய வளைந்த கையினால் கொண்டு தந்து, வருந்திய நடையையும், சிறிய கண் களையுமுடைய பெரிய யானைக் கூட்டத்தின் மிக்க பசியைப் போக்கும் (குறு. 255:5). சேந்தன், காவிரி யாற்று நீர்த்துறையின்கண் வளர்ந்த மருத மரத்திற் கட்டிய மேலுயர்ந்த கொம்பையுடைய யானைகளைக் கொண்டிருந்தான் (குறு. 258:4). தொண்டையர் பகை வரது பூமியை வென்று, அவற்றால் வரும் பயன்களை நுகரும் தலைமை பொருந்திய யானைகளையும் தேர் களையும் பெற்றிருந்தனர் (குறு. 260:5). புழுதி படிந்த யானையைப் போல, மழை கழுவுதலை மறந்த கரிய பெரிய பொற்றைக்கல் தோன்றும் (குறு. 279:6). போர் செய்த யானையினது புள்ளியையுடைய முகத்தை யொப்ப, மன்றத்தின்கண் உள்ள பொற்றைக் கல்லின் மேல் ஒள்ளிய செங்காந்தள் மலர்கள் மலர்ந்தன (குறு. 284:1). தலைவன் கடக்கும் காடு, தறுகண்மையை யுடைய யானைகளையுடையது (குறு. 331:4). மணம் வீசுகின்ற மூச்சையும் மடப்பத்தையுமுடைய பெண் யானையைத் தழுவி, வளைந்த கையையுடைய ஆண் யானை குன்றினிடத்திலுள்ள சிற்றூரின் கண் உள்ள மன் றங்களுக்கு இறங்கிச் சென்றது (குறு. 332:4). தினைப் புனத்தை உண்டதால், பசிய கண்ணையுடைய யானை வேட்டுவனால் கடியப்பட்டது (குறு. 333:2). வலிய ஆண்புலி மதத்தால் நனைந்த கவுளையும் தலையையு முடைய யானையினது அழகிய முகத்தின் கண்ணே பாய்ந்தபொழுது, யானைக்கொம்பு குத்த அப்புலி இறந்தது (குறு. 343:2). காட்டினிடத்து மேய்புலத்தைத் தேடிச் செல்லும் யானையானது முல்லைக் கொடியின் கொம்புகளை முறித்துச் செல்லுவதுமுண்டு (குறு. 348:2). மலையில், உயர்ந்த நல்ல யானை, பரணி லிருந்து திணையைக் காக்கும் குறவன் இரவில் வைத் திருக்கின்ற கொள்ளிக்கட்டையின் தீயைக் கண்டு அஞ்சி விலகும்பொழுது, விண்மீன் வீழ்வதனால் உண் டாகிய ஒளியைக் கண்டும் அஞ்சும் (குறு. 357:6). யானைபடுத்திருக்கும் பொழுது பெருமூச்சு விடும் (குறு. 359:4).வறண்ட பாலையில் உலர்ந்த மரக்கிளை களைப் பிளத்தற்குரிய வன்மை இல்லாமையால், யானை தன் துதிக்கையை மடித்து வருந்தும் (குறு. 388:6). மூங்கிலின் வெளிய நெல்லைத் தின்ற வரி பொருந்திய நெற்றியையுடைய யானை, தண்ணிதாகிய நறுமணங்கமழும் மலைப்பக்கத்திலே துஞ்சியது (நற். 7:7). போர் என்னும் ஊருக்குத் தலைவனாகிய பழை யன் என்பான், வெளிய கோட்டினையுடைய யானை களையுடையவன் (நற். 10:7). மதநீரொழிந்த சினந் தணிந்த யானையின் பெரிதாய் நிலைத்துள்ள ஒரு மருப் புப்போன்று, மலையில் ஒன்றாகி விளங்கும் அருவி தோன்றும் (நற்.18:8). பாலை வழியில், பசிய கண் களையுடைய யானை தன் பருத்த காலால் உதைத்தலிற் பொடிப்பட்ட வெளிய மேலிடத்தையுடைய விடுபுழுதி யில், வழிப்போவோரின் கால்கள் மூழ்கப் பெற்றுப் புழுதியாகிவிடும் (நற். 41:1). பசிய கண்ணையுடைய<noinclude></noinclude> gldj79aog9vzvh0nrvy5wlay30w4ktc 250 666152 1983655 2026-10-26T10:43:06Z Harisha usha 17386 OCR 1983655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 50 மாண் எம்முடன் அமர்தல் அதனினம் அரிது', என்ற கூறி வாயில் மறுத்தாள் (நற். 330:6). பிரிவிடை மெலிந்த தலைவியை ஆற்றும் தோழியிடம் தலைவி, 'தோழியே, நின் கைகள் நின் காதலரை நாள்தோறும் முயங்கியும், கை வளையல் கழலுதல் ஏன் என்று நீ பலமுறை முரண்படக் கேட்கின்றாய்; புலிகள் இயங் கும் நெறியில் அவர் வருவதைக் காணும் எனக்கு வளை கழலாமல் என் செய்யும்' என்று கூறினாள் (நற்.332:4), செழியன் பெயரால் வெட்டப்பட்டுள்ள மாண் பொருந் திய பெரிய குளம் நீர் நிரம்பி மடை திறந்து கொண் டோடியதால் அதிலிருந்த வாளைமீன் சேற்றினை யுடைய வயலுள் ஓடியது (நற்.340:3). தலைவி தோழி யிடம் 'தோழியே, வேனிற்காலத்தில் தேரை மணலுள் முழுகி மறைந்து கிடப்பதுபோல, எனது உடலினுள் மறைந்துறையும் எனது நலன், தலைவரைப் பற்றி, 'அவர் இன்ன நிலையையுடையவர், பெரிய அன்புடை யவர்', என்று பலவாய் அவருடைய மாண் பொருந்திய செயல்களையெல்லாம் அவரிடம் சென்று வந்த பரி சிலர் கூறும் சிறந்த மொழிகளைக் கேட்கவிடுமோ; அதற்குள் என்னைக் கொன்று விடுமோ' என்று கூறினாள் (நற்.347:9). உயிர்களிடத் தில் அன்பில்லாத மறவர் இலை வடிவாகிய மாண் பொருந்திய அம் பினை, வில்லிலே மாண் பொருந்தப் பொருத்தி எய்வர் (நற்.352: 1(2)). புதல்வனை ஈன்று படுத்திருக்கும் தலைவியிடம் தலைவன் சென்று, நீ புதல்வனை ஈன்ற தனால் மனையோள் என்னும் பெயரிலிருந்து தாய் என்னும் பெயரைப் பெற்று முதுபெண்டாகித் துயில் கின்றனையோ என்று கூறிப் பலவாய மாண்பொருத் திய அவள் வயிற்றிற் குவளை மலரால் தடவலும், அவள் முறுவலித்து நாணிக் கண்களைக் கைகளால் மூடிக்கொண்டாள் (நற். 370:8). பார்ப்பை ஈன்று காவ லாயுள்ள புறவின் பேடை உண்ணுமாறு, வேற்றரசர் படையொடு வந்து பொருது எல்லாவற்றை யும் கவர்ந்து சென்றதனாலே மாந்தர் யாருமின்றி 'முதிர்ந்த பாழ் நிலத்திலே தானே விளைந்து உதிர்ந்த நெற்கதிர் களைக் கொணர்ந்து ஆண்புறாக் கொடுக்கும் மாண் சிறிதுமில்லாத நெறியின்கண் தலைவன்தலைவியுடன் உடன்போக்குச் சென்றாள்' (நற். 384:6). பகற்குறி வந்து மீளும் தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும,மாலைப் பொழுது வந்துவிட்டது, ஆயத்தாரெல்லாம் சென்று விட்டனர், நாமும் சோலையிலிருந்து செல்வோம், என்று யான் கூறியவுடனே, தனது மார்பிடம் நனையும் படியாக மாண் பொருந்திக் குளிர்ந்த கண்கள் நீரொழு கும்படி ஒன்றும் பேசாது நின் காதலி அழுதனள்; அதனால் நீயே ஆற்றுவித்துச் செல்க', என்று கூறினாள் (நற்.398:10). தலைவனால் விரும்பப்பட்ட பரத்தை மாண் பொருந்திய அணிகலன்களை அணிந்திருந்தாள் (ஐங். 42:2). பாணானொடு புகுந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'ஊரனே, நீயும் நின் பாணனைப் போலவே பொய் பேசுவதில் வல்லவன் என்பதை யான் அறிவ தோடு, மாண் பொருந்திய அணிகலன் களையணிந் துள்ள என் தோழியர் கூட்டமும் நன்கு அறியும்', என்று கூறிவாயின் மறுத்தாள் (ஐங். 47:4). 'தலைவனுடைய மாண்பொருந்திய குணத்தை (இழிகுணம்) வண்டுகள் மேற்கொண்டுள்ளன, வண்டுகளின் இயற்கையாகிய மாண்பொருந்திய குணத்தைத்தான் தலைவன் மேற் கொண்டுள்ளானா', என்று தலைவனுடைய காதற் பரத்தை கூறினாள் (ஐங்.90:1,2). பலவாய மாண் பொருந்திய நுண்ணிய மணல் செறிந்த நீரடை கரை யிடத்தே தலைவியோடு தலைவன் விளை யாட்டயர்ந் தான் (ஐங்.115:1). தலைவனிடம் தலைவி, 'எனது அழகைச் சிதைத்துப் பின், பொய்யாக எனது மாண் நலத்தினைப் பாராட்டி, என்னை மயக்கும் நின்னைக் காட்டிலும் மிகுதியாக நின் பாணன் மகளிர் அழகைச் சிதைக்கவல்லான்' என்று கூறினாள் (ஐங். 139:2). வரை விடை வைத்துப் பிரிந்து மீளுந் தலைவன் இடைச்சுரத் தில் தளிர்த்திருக்கும் மாந்தளிரைக் கண்டு, 'பலவாய் மிகுந்த பெண்மை அழகால் மாண்பொருந்திய என் காதலி போலக் கண்டோர்விரும்பும் அழகினைப் பெற என்ன தவத்தைச் செய்தனையோ' என்று கூறினான் (ஐங்.365:3). 'குறித்த பருவத்தில் மீளும் வழியில் தலைவியின் உருவெளிப்பாடு கண்ட தலை மகன், இல்லில் தலைவியிடம், மாண் பொருந்திய முலைகள் அமுங்கும்படியாக என்னைத் தழுவிக் கொண்ட என் காதலியே, யான் வரும் காட்டினையே, யான் கண் கூடாகக் காணுமாறு என் முன் வந்து தோன்றுதற்கு நீ என்ன தெய்வ மகளோ' என்று வினவினான் (ஐங். 418:4). பருவம் வந்தும் தலைவன் வாராமையால் வருந் திய தலைவி, கொன்றையின் பழங்கள் உதிர்ந்தன, மழையினாற் சிந்துகின்ற அதன் மலர்கள் என் காதல னின் பிரிவால் மாண் பொருந்திய தமது பேரழகினை இழந்து பசலையுள் மூழ்கிய என் கண்களைப் போன்று திறங்கெட்டுப் புற்சென்றாயின' என்று கூறி வருந்தி னாள் (ஐங். 458:4). அழிக்கும் தொழிலை மேற் கொண்ட அன்று இறைவனுக்குப் பாணி, தூக்கு, சீர் என்ற தாளவரிசைகள் கெடாதபடி, மாண்பொருந் திய அணிகலன்கள் அணிந்த உமையம்மையார் காப்ப இறைவன் ஆடினார் (கலி. 1:16). தலைவன் பிரியப் போவதையறிந்து வருத்தும் தலைவியைக் குறித்துத் தோழி தலைவனிடம், 'பெரும, நீ தொழில் மாண் பொருந்திய கைச்சரட்டை இறுகக் கட்டிக்கொண்டு; புனைதலில் மாண் பொருந்திய அம்புகளை ஆராய்கின் றாய்; அதைக் கண்டு கொண்ட நின் காதலியின் கண்கள் சுனையிடத்து மாண்பொருந்திய நீலமலர் மழையை ஏற்று நீர் சொரிவது போல நீர் சொரியும்' என்று கூறிச் செலவழுங்குவித்தாள் (கலி. 7:9, 10, 11). மகட் போக்<noinclude></noinclude> l8g9dsvdwhmlzxkxvdjpmtyx47g5dlp 250 666153 1983656 2026-10-26T10:43:25Z Harisha usha 17386 OCR 1983656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 51 மாண் கிய செவிலித்தாய், அவளைத் தேடிச் செல்லும் வழி யில் எதிரே வரும் அந்தணரைக் கண்டு, 'அந்தணீர் என் மகளையும், அவள் காதலனையும் கண்டீரோ? என் றாட்கு, அவர்கள்,ஆணழகனாகிய காதலனை விரும்பி காட்டிற் செல்லும் மாண் பொருந்திய அணியினை யுடைய அம்மகளுக்குத் தாயே, கண்டோம், அதுவே அறமுமாகும் என்று கூறினர் (கலி.9:11). 'தலைவன் பிரிவுணர்த்தியபோது தானும் வருவதாகக் கூறிய தலைவியிடம் தலைவன், நறுநுதால், நீ எம்முடன் வருவையாயின், சிங்கக்கால் மீதுள்ள தூங்குங்கட்டி லில் விளங்கும் மாண்பொருந்திய அன்னத்தின் சிறகினாற் செய்த படுக்கையில் உறங்கும் நீ, காட்டில் மெய்யான சிங்கத்தின் குரலைக்கேட்டு அஞ்சுவையே என்று கூறி மறுத்தான் (கலி. 13:15). 'தன்னடன் அழைத் துச் செல்ல மறுத்த தலைவனிடம் தலைவி, 'மாண் பொருந்திய அழகினையுடைய மூங்கிலை வென்ற தோளினையுடையாய், நீ கொடிய சுரத்தில் வரின் அவ்விடத்தில் மரங்கள் நினது களைப்பைப் போக்கும் மாணுடைய நிழல் தருவன அல்ல', என்ற கூறுகின்ற வரே, நீர் பிரிந்தால் நிழலில் நின்ற தளிர்போல நிறங் கெட்டு மாய்ந்து விடுவேனாதலின் நினதுதாள் நிழலை விடேன்' என்று கூறினாள் (கலி. 20:1516). தன் பரத்தை மையை மறுத்த தலைவனைத் தலைவி, 'பொய்கை யின்புதிய மலரில் தேன் குடித்த வண்டு, கழியில் மலர்ந்துள்ள நெய்தலின் மகரந்தத்தையுண்டு திரிந்து பின் தன் வாழிடமாகிய மாண் பொருந்திய தாமரைக் ' குத் திரும்பி வரும் வளமான நல்லூரை உடையவனே' என விளித்தாள் (கலி. 74:4). பரத்தையிற் பிரிந்து புதல்வனைத் தழுவியவாறே இல்லிற்குள் வந்த தலை வனிடம் தலைவி, 'எம் புதல்வனைத் தழுவாதே, தழுவினால் நினது மார்பிலுள்ள முத்து மாலையை அறுத்துவிடுவான், அதனால், மாண்பொருந்திய இழை யினையுடைய நின் பரத்தை நீ யாரையோ மயங்கிவரு கிறாய் எனச் சினப்பள்', என்று கூறினாள் (கலி. 79:13). பரத்தையிடமிருந்து வரும் தலைவனொருவன் மகளிர் மலர்வனம்புக்கு விளையாடுவது போலக் கனவுகண்ட தாகத் தலைவியிடம் கூறுங்கால், 'பூங்கொடி போன்ற வளே, பூஞ்சோலையில் தங்களை வந்து மொய்க்கும் வண்டுகளுக்கு அஞ்சியோடிய மகளிருள் ஒருத்தியது நெற்றித் திலகம் வரை தலையிலிருந்து தொங்கும் முத்து மாலை, மற்றொருத்தியின் காதிற் கிடந்த அழகின் மாண் பொருந்தி விளங்கும் மகரக் குழையில் மாட்டிக்கொண்டது' என்று கூறினான் (கலி. 92:36). காலம் தாழ்த்தமைக்குப் புனலாடி வந்தேன் என்று கூறிய தலைவனிடம் தலைவி, 'ஆம் கூந்தலையே கரு மணலாகவும், மாண் பொருந்திய மையுண்ட கண் களைக் கயல்மீன்களாகவும் கொண்டு, நாணம் என் னும் அணையை முறித்துப் பலரும் காணவரும் புதுப் புனலாய பரத்தையைப்பாணன் புணையாகப் புகுந்து ஆடினாய் என்று ஊடலுற்று நெருங்கிக் கூறினாள் (கலி. 98:15).ஓர் ஆய இளைஞன் ஏற்றைத் தழுவி இந்த ஆயமகளாய தலைவியைக் கொள்வேன்' என்று கூறக்கேட்ட தலைவியின் உறவினர், 'மாண்பொருந் திய இழையினையுடையாள் பொருட்டு ஏறு தழுவும் விழா இப்பொழுதே நடைபெறும்; இவனேயன்றி ஏறுதழுவுவார் பிறரும் உளராயின் வருக' என்று பறை சாற்றி அறிவித்தனர் (கலி.102:14). காதலித்துக் கைவிட்டவனைக் கடிந்துகொண்ட நீ மிகவும் மருண்டு விட்டாய் என்று கூறிய தோழியிடம் தலைவி, மாண் பொருந்திய அழகினையும் காதலையுமுடைய மனை வியரோடு மனம் பொருந்தி வாழுமவன், என்னை விரும்பான் என்பதை அறிவேனாயினம், அவன் சிறிது அன்பு காட்டியவுடன் நாணமில்லாத என் நெஞ்சம் அவன்பால் நெகிழ்ந்து விடுகின்றதே என் செய்வே னென்றாள் (கலி.122:8). வரையாது வந்தொழுகும் தலைவனிடம் தோழி, 'சேர்ப்ப, பசலை நோயால், பகலிற் கொண்ட விளக்கைப்போல ஒளியிழந்த தலைவி மாந்தளிர் போன்ற மாண் பொருந்திய அழகை இழந்தது, புன்னை மரச்சோலையில் நீ புணர்ந்திருந்த போது 'நான்பிரியேன், அஞ்சாதே' என்று உரைத்ததன் பயனல்லவா' என்று கூறினாள் (கலி. 132:11). மட லேறுவான் சான்றோரிடம், மாண்பொருந்திய மாத ராளின் அழகு என்னும் படை என்னைக் கண்டார் இக ழும்படியாக என் ஆண்மை என்னும் மதிலை உடைத் துக் கொண்டு உள்ளத்தை அழிக்கும்' என்று கூறினான் (கலி. 139:22).நீலமணி போன்ற மிடற்றையும், மாண் பொருந்திய கொன்றை மலராலாகிய மாலையையும் கொண்டவர்சிவபெருமாள் (கலி. 142:28), காதலனைப் பிரிந்து வாடும் ஒருத்தி, 'பிரிவால் இவள் நாணையும் அழகையும் உள்ளத்தையும் இழந்தாள்' என்று கூறும் பெரியோர் போன்றவரே என் தலைவன் அன்பிலான் அல்லன், ஆண் நண்டு பெண் நண்டுடன் நடத்தும் பல மாண்களையும் நின்னிடத்தும் நிகழ்த்துவேன் என்று கூறிய அவன் அன்பினை அறிந்தே அவனுடன் நகுதல் செய்தேன்; நாண் முதலியன அவன் நீங்கியபோதே அவனுடன் நின்று விட்டன' என்று கண்டோரிடம் கூறி னாள் (கலி.146:24). வையையின் வெள்ளத்தில் நீராடற் குச் செல்லும் மதுரை நகர இளைய ஆடவரும் பெண் டிரும், உள்ளிடப்பட்ட புழுகு நெய்யாலே மாண் பொருந்திய துருத்தியினை உடையராய்ச் சென்றனர் (பரி. 6:34). வள்ளியிடமிருந்து தன்னிடம் வரும் முருக வேளைத் தேவசேனை, 'வஞ்சனே, நின்னியல்பு அறியாமல் நினது மயலில் அகப்பட்ட மகளிர்தன்மை, மழையை எதிர்நோக்கி வருந்தும் பொழிலின் தன் மையை ஒப்பதாம்; நினது மாண் பொருந்திய நலத்தை நுகரக் கடவனோ; நுகரேன்' என்று கூறினாள் (பரி.<noinclude></noinclude> ogpqt2sbsdrjqly6tl9sd6fgbn5vc7j 250 666154 1983657 2026-10-26T10:44:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 317 யானை ய யானைப்படை கொண்ட வேந்தர் பகைவர்தம் மதிலைச் சுற்றி வளைத்து முற்றுகையிடுங்கால் உடை மதிற்பட்டமன்னர்கலக்கமுறுவர் (நற்.43:9). கோடை யிலே வேர்கள் ஒன்றோடொன்று பிணிப்புண்ட மூங்கில்களிவே காந்து மோதுதலால் உண்டாகின்ற ஓசை தறியிலே கட்டப்பட்ட யானை வருந்தி நெட்டு யிர்ப் பெறிந்தாற்ப் போன்றிருக்கும் (நற். 62:2). புலி யொடு பொருது புண்பட்டு நலிந்துள்ள யானையின் தந்தத்தை விரும்பிய வேடர் அம்பினால் எய்ய, அவ் வம்பு பட்டு வீழும் அவ்யானையின் குரல் மலை முழு தும் ஒலிக்கும் (நற்.65:5). பருமம் (யானை முதுகிடும் தவிசு) பூண்டயானை, தன் அயர்ச்சியாலே பெருமூச்சு விட்டாற் போல வாடைக்காற்று வீசுவதாகத் தலைவி கூறினாள் (நற்.89:8). நீரற்ற சுரத்தில், கடிய செலவினை யுடைய பிடியானைகள் தத்தம் கன்றுகளுடனே சேர்ந்து வருந்தும் (நற்.105:4). தன் பிடியை விட்டுவிட்டுத் தினைப்பயிரைத் தின்னக் கருதி, வந்து தினைப் புனத்திற் புகுந்த கொடிய களிற்று யானையை விரட்டும் பொருட்டுக் குறவர், கணையுடையராய், கிணைப் பறையுடையராய், கவண் கல்லுடையராய்க் கூடிப் பேரிரைச்சலிட்டு விரட்டுவர் (நற். 108:2). பாலை வழி யில் அரிதான சேற்றிடத்தே கிடந்து புரண்டதனால் மேனி எங்கும் சேறு படிந்ததும், வளைந்த கவுளையும், அகன்ற வாளையுடையதுமாகிய, கரிய மேகம் போன்ற யானை விலாவை உராய்வதனால், கொன்றை மரங் களின் அடி பொரிந்து காணப்படும் (நற்.141:2). சருச் சரையுடைய நீண்ட கைகளையும், தலையேந்திய கோடுகளையுமுடைய யானைப்படையைக் கிள்ளிவள வன் பெற்றிருந்தான் (நற். 141:9). வலிய புலியை, அதனுடைய முழையருகிலேயே மோதிக்கொன்ற வெளிய கோட்டினையுடைய களிற்று யானை, தன் கொம்பிலுள்ள இரத்தக் கறையை மலையில் இருந்து வருகின்ற அருவியில் கழுவியது (நற். 151:3). நீருண் ணும் வேட்கை மிகுதியால் வருத்தத்தையுடைய பிடி யானை வெப்பமிக்க குன்றுகளில் நீர்நிலையைத் தேடிச் செல்ல அதனுடன் தொடர்ந்து செல்ல முடியாத மெல் லிய தலையையுடைய யானைக்கன்று, ஊர் மாதர் அச்ச மடையும்படி அவ்வூர்ப் பழங்கன்றுகளுடன் சேர்ந்து அச்சேரிக்குள் சென்றது (தல். 171:1). திழைத்திருக்கின்ற யானையின் முகத்திலே தோன்றும் செங்கோடுகளைப் போலச் செங்காந்தட் பூக்கள் அரும்பவிழந்து மலர்ந் தன (நற்.176:5). வறன்மிக்க பாலையில், கற்பாறை யிடத்தே ஊறிச்சேர்ந்திருந்த நீரைப் பெரிய சருச்சரை யுடைய நீண்ட கையால் அதிலுள்ள நீர் முழுவதையும் உறிஞ்சி முகந்து கொண்டு, பெரிய கையையுடைய களிற்று யானை, தான் அருந்தாமல் அந்நீரைத் தன் பிடி யானைக்குக் கொண்டு சென்றது (நற். 186:3). வலிமை மிக்க மருப்பினையும் நிலத்தின்கண் ஈர்த்தலையு முடைய நெடிய கையையும் பெருமையையுங் கொண்ட களிற்று யானை, கன்றோடும், பிடியோடும் சேர்ந்தே இயங்கும் (நற். 194:5).வாழை மரம் அப் பொழுது ஈன்ற தாற்றின் கூர்மைபொருந்திய கொழுத்த முகை, முருகவேளையொத்த வலியோடு கருஞ்சினம் மிகுத்துப் போர் செய்த யானையின் குருதிபடிந்த மருப் பினைப் போல இருந்தது (நற்.225:2). சோழர், ஒலிக் கின்ற மணியையுடைய யானையையும் பசும்பொற் பூண்களையும் கொண்டிருந்தனர் (நற்.227:5). சிறிய கண்களையும், பெரிய கைகளையுமுடைய களிறும், பிடியுமாகிய இரண்டு யானைகளும், பசுமையான மலையின் நீர்ச்சுனையிலே மெய் துவளப் புணர்ந்து, மலையிலுள்ள மலைவாழையைத் இன்பதை வெறுத்து, அருகிலுள்ள மூங்கில் வேலியுள்ள சிறுகுடி வாழ் மக்கள் அலறும் படி சென்று பலாமரத்தின் பழங் களைத் தின்னும் (நற்.232:1). வரப்போகும் பரிசிலர் களுக்காக, ஆய்அண்டிரன் சேர்த்து வைக்கும் யானைத் திரள் போல, வானில் மேகங்கள் தோன்றின (நற். 237:8). வெயிலால் வெப்பமுற்ற பரற்கற்கள் நிறைந்த பாலை நிலத்துப் பள்ளத்தின் ஒரு புறத்திற் குந்தாலி யால் தோண்டப்பட்ட கிணற்றையடைந்து பசுநிரை யைப் பாதுகாக்கும் ஆயர் பறித்த சிறுகுழியிலுள்ள நீரை, யானையினம் வரிசையாகச் சென்று அருந்தியது (நற்.240:9). முதிர்ந்த வலியுடனே பகைமிகுதலாலே சினந்து புலியைக் கொன்ற யானையின் சிவந்த மருப் பினைக் கழுவும்படி இரவில் மேகம் மழை பொழிந்தது (நற்.247:2). நிலத்தில் படுத்திருக்கும் யானை வெய் தாய்ப் பெருமூச்சுவிட்டது (நற். 253:2).நீலமலர்கள் பூத்துக் கமழ்ந்து கொண்டிருக்கும் நெடுஞ்சுனையின் கண் வண்ணம் மிகுகின்ற அழகிய யானை நீர் முகந்து கொள்ளும் (நற்.273:6). பொளிந்தெடுத்துத் தின்ன வேண்டிப் பசிமிக்க பிடியானை உதைத்து மேற்பட்டை யைப் பெயர்த்த ஓமையின் சிவந்த அடிமரம், புலி யோடு போர் செய்த களிற்று யானையின் புண்பட்ட தாள் போல் இருந்தது (நற்.279:6). பகைவனின் நீண்டுயர்ந்த மதிலின் உள்ளிருப்பவர் நடுங்குமாறு பசிய கண்களையுடைய யானைப்படையோடு சென்று அரசர் முற்றுகையிடுவர் (நற்.287:2). பழைமையாயுற்ற அறிவுடனே வலிமையும் மிகுதலாலே சினங்கொண்டு புலியைக் கொன்ற யானையின் குருதி படிந்த தந்தத் தைப் போன்று செவ்விய நிறத்தையுடைய காந்தள் முகை விளங்கியது (நற். 294:6). அரசருடைய போர்த் தொழில் வல்ல யானையின் புள்ளியுடைய முகத்தி லணிந்த பொன்னாற் செய்த நெற்றிப்பட்டத்தில் அலங்கரித்த அழகிய தோற்றம் போல, பெருமலையின் மிக உயர்ந்த பக்கத்தே கொன்றை மரத்தின் கிளை களிலே கொடி போன்று பூங்கொத்துக்கள் மலர்ந்தன (நற்.296:2). அச்சத்தைச் செய்கின்ற யானையின்<noinclude></noinclude> ts0uja92p19d4oubf8payejaa19h17o 250 666155 1983658 2026-10-26T10:44:37Z Harisha usha 17386 OCR 1983658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண் 62 52 மாண் 7 9:31). இந்திரன் மகளாகிய தேவசேனையினுடைய தோழியர், மாண் பொருந்திய அழகினை யுடையரா யிருந்தனர் (பரி.9:59). வையை வெள்ளத்தில் தம் காதலரோடு நீராடியும் வேட்கை நீங்காராய மகளிர், மேலும் நீராடலை விரும்பி நோக்கும் அவருடைய மலரைப் போன்ற கண்கள், வண்டுகள் மொய்க்கின்ற மணத்தால் மாண் பொருந்திய ஐந்தாகிய காமன் அம்பு களை அரத்தால் கூர்மை செய்யப்பட்ட வாயைப் பெரி தும் ஒப்பனவாயின (பரி. 10:97). நெடுந்தூரத்தைக் கடந்து மலைகளிலே ஊர்ந்து வந்த மாண் பொருந்திய அணிகலன்களையுடைய வையை மகளே, நீ பெருகி வரும் நாளில் வருவாயையேயன்றி வற்றின நாளின் வருவாயையும் இவ்வுலகம் பெறும் பொருட்டு தின் வலி தணிந்து மெல்லெனச் செல்வாயாக' என்று தோழி கூறினாள் (பரி. 11:39). நறிய நீரினையுடைய வையை, இனிய தன்மையில் மாணுற்ற தேர்ச்சி பொருந்திய இசையோடு கூடிய பரிபாடலாலே வாழ்த்தப்படு கின்றது (பரி. 11:137). பலதேவனுடைய திருமார்பில் அணியப்பட்ட வெண்கடப்ப மலரால் தொடுத்த மாலைபோல, மாண் பொருந்திய அருவி வீழ்வத னாலே சிலம்பாறு அழகு பெறும் (பரி. 15:20). இவ்வுல கத்தில் அறத்தைப் பெரிதாகச் செய்து அதன் பயனை நுகரவேண்டித் தேவருலகத்திற்குச் செல்வார்போன்று, மதுரையிலுள்ள மைந்தரும், மகளிரும் வைகறைப் பொழுதில் தத்தமக்கு உரிய மாணுடைய அணிகலன் களை அணிந்து கொண்டு, கண்டோர் விரும்பும் மாண் பொருந்திய குதிரைகளிலும் தேர் களிலும் ஏறித் திருப் பரங்குன்றத்திற்குச் சென்றனர் (பரி. 19:12, 13). அறிவில் மாண் பெற்ற பாண்டியன் மனைவியரோடும், அமைச் சர்களோடும், பிற மக்களோடும் செவ்வேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்திலேறி அச்செவ்வேள் திருக் கோயிலை வலம் வந்தனர் (பரி. 19:20). 2. முறை, தடவை : பெருஞ்சித்திரனார், குமண வள்ளலிடம், 'எனது மனையில் உண்ண ஒன்றுமில் லாததால், புல்லிய உளைமயிர் போலும் குடுமியுடைய என் புதல்வன் பன்மாணும் - முறையும் - தாயின் பாலில்லாத வறிய முலையைச்சுவைத்தும் பால் பெற னாய்க் கூழையும், சோற்றையும் விரும்பி அடு கலத்தைத் திறக்க, அங்கு ஒன்றுமில்லாது கண்டு அழு தான்' என்று கூறினார் (புற. 160:18). மறமும் அறமு முடைய வேந்தர் பலர் நல்லாட்சி புரிந்து மறைந்த போது யானும் மாயாது விலைமகள் போல இருக் கின்றேனே என்று பன்மாண் நிலமகள் புலம்புவதாக மார்க்கண்டேயனார் நிலையாமையை அறிவுறுத் தினார் (புற.365:9). தலைவியிடமிருந்து களவை வெளிக்கொண்டு வருவதற்குத் தோழி தலைவியிடம் 'வேந்தனைப் போன்ற ஒருவன் நேற்று என்னிடம் வந்து பணிந்து கிளிகடிகருவியில் பன்மாண் புடைத்துக் கிளிகளையோட்டித் 'தெய்வப்பெண் போல் நின்ற வளே, நீ யாரென வினாவி, நின்னை நுகர்வேன்' என்று கூறி என்னை அணைத்துக்கொண்டான்' என்று கவர் பொருள்படப் பேசினாள் (அக. 32:5). செவிலித்' தாயிடம் தோழி, 'தாயே, தலைவி பாலுண்ணாமலும் பசந்தும் துன்பமெய்தியுள்ளது ஏனென்று கேட்கின் றாய்; யானுமறியேன்; ஆனால், யாங்கள் புலிபுலி யென்று கூறி மலர் பறித்து விளையாடிக் கொண்டிருக் கும்போது ஓர் அழகன் வந்து எங்கே புலி என்று கேட்கு மளவில் யாங்கள் ஒருவர் மெய்யில் ஒருவர் மறைந்து நாணி நின்றதைக் கண்ட அவன், கூந்தலையுடைய மகளிரே; நும் வாயிற் பொய்ச்சொற்களும் உளவோ என்று கூறித் தலைவியின் மையுண்ட கண்களை எதிர் மறுத்துப் பன்மாண் நோக்கிச் சென்றான் அவன் மறை யும் திசையை நோக்கித் தலைவிஇவன்ஒரு நல்ல ஆண் மகனே' எனக் கூறினாள் என்றுரைத்து அறத்தொடு நின்றாள் (அக. 48:21). வற்புறுக்கும் தோழியிடம் தலைவி, 'கொடிய சுரத்தைக் கடந்து சென்ற காதலர், தம் உள்ளம் உணரக் கூடிய சூள் உரைத்தும், பன்மாண் வளையலையுடைய எனது முன்கையைப் பற்றித்தலை யளி செய்யும், மழை பெய்யும் காலத்தில் வினை முடித்து வருவேன் என்றனரன்றோ; அவர் கூறியபடி வரவில்லையே' என்று கூறி வருந்தினாள் (அக. 175:7). பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தலைவிக்குத் தோழி 'தோழி, நெற்றி பசந்து விட்டது; தோள்கள் மெலிந்து விட்டன; தேமல் பரந்த அல்குலின் வரிகளும் வாடிப்போயின; இவள் என்ன ஆவளோ என்று பன்மாண் நீர்வழியும் கண்ணோடு நீ வருந்தாதே, பிரிந்து சென்ற தலைவர் நோயிலராய் வாழ்வாராக' என்று கூறினாள் (அக. 227:3). மகட்போக்கிய தாய், 'தலைமயிரும் நெறிப் பினைக் கொண்டன; முலைகளும் செப்புடன் மாறு பட்டன; இவள் பெண் என்னும் இயல்பினை அடைந் தனள் என்று என் கண்களே பன்மாண் பார்த்து, எனது நெஞ்சம் நேற்று ஐயுற்றும் அறியாமையால் என் மகளை இற்செறியாதொழிந்தேனே' என்று கூறினாள் (அக.315:3). முகில் மழையைப் பொழிந்து வெப்பம் - நீங்கிக் குளிர்ந்த இக்காலத்தில் எம்மையும் அழைத்துச் செல்க என்று நாம் பன்மாண் உடன் செல்ல விரும்பி வேண்டியபொழுது, இன்னம் சிலநாள் கழிக என்று பொய்கூறிச் சென்றுவிட்டாராயினும் நல்ல நிழலில் தங்கிச் செல்வாராக என்று தலைவி தோழியிடம் கூறி னாள் (அக. 345:2). சோலையில் மகளிர் வண்டுகளால் அல்லற்பட்டது போலக் கனவு கண்டதாகப் பரத்தை யரிடமிருந்து வந்த தலைவனால் கூறக்கேட்டதலைவி, நின் பரத்தையர் நின்னோடு ஊடியதையும், நீ அவர் காலில் விழுந்து அவர்களுடைய ஊடலைப் போக்கி யதையும், பன்மாண் கனவில் ஏற்றிக் கூறாதே என்று<noinclude></noinclude> bo0hqs9cljpnxo4s28hatzu0814974a 250 666156 1983659 2026-10-26T10:45:04Z Harisha usha 17386 OCR 1983659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாண்பு கூறினாள்; அதற்குத் தலைவன், நல்ல நுதலையுடை யவளே, யான் பொய்கூறவில்லை, பன்மாண் பொருந் தும்படி மகளிரைப் புணர்ந்தவர்களே, அவரைப் பிரியா தீர்; பிரிந்தவர்களே வந்து கூடுங்கள் என்று இளவேனிற் பருவத்திற் குயில்கள் கூவித் தம் பேடையை அழைப் பதைப் பார்; நீயும் அருள் செய் என்று பரத்தையிட மிருந்து வந்த தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான் (கலி. 92:56, 60).பிரிவால் வாடும் தலைவியொருத்தி, நாணைக் கைவிட்டுத் தன் மனத்தே ஒன்றை நினைத்து நெட்டுயிர்த்துத் தொடர்பற்ற சொற்கள் சிலபேசிப் பன்மாண் நகைத்தாள் (கலி. 144:2). 'தேவர்களுக்கு அமிழ்தத்தின் பயனாய மூவாமை என்னும் முறையை அருளிய திருமாலே, எங்களுக்கு மெய்யறிவை அருளு வாயாக" என்று துளக்கமில்லாத உள்ளத்தோடு பன் மாண் எம் தலைகள் நிலத்திலே பொருந்தும்படி விழுந்து, ஏத்தி வேண்டிக் கொள்வோம் என்று கீரந்தை யார் கூறினார் (பரி. 2:73). பரத்தைமை ஒழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தோழி, 'நீ கூறும் பொய்ச்சூளால், முருகப்பெருமானால் நினக்கு வரும் ஏதத்திற்கு அஞ்சிய தலைவி, நீ கூறாமலேயே முருகனிடம் சென்று நின் பொய்ச்சூளால் வரும் துன்பத்தை வாராத படி செய்யும்பொருட்டு வேண்டுதலைத் திருப்பரங் குன்றத்தில் நீ பன்மாணும் காணலாம்' என்று கூறினாள் (பரி.8:85). 'யாம் பற்பல பிறப்புகளிற் செய்த தவப்பய னால் நின் தன்மையை இப்பிறப்பினும் நினைந்து நின் திருவடியினைத் தொழுது, அடுத்தடுத்துப் பன்மாணும் (தடவை) வணங்கி வாழ்த்துகின்றோம், அருள்வா யாக' என்று திருமாலை நல்லெழுநியார் வேண்டினார் (பரி.13:62). மாண்பு - மாட்சி : பகைவரின் முன்னணிப்படையைப் பிளந்து அழித்த மறவனொருவனைப் பகைவர் கொன்று அவனுடலைச் சிதைத்துவிட்டனர், அஞ்சி ஓடாத கொள்கையாளனாகிய அம்மறவனின் மாண் பினைக் - மாட்சியினை (வீரத்தினை) - கண்டு மகிழ்ந்து அவனுடைய தாயின் வற்றிய முலைகளிலே பால் ஊறிச் சுரந்தது (புற. 295:6). பெருஞ்சேரலிரும்பொறை யின் வீரம், அறிவு, வேள்வியியற்றியமை, மகப்பேறு ஆகிய வற்றைக் கண்டு, தான் வியக்கவில்லை என்ப தாகவும், பிறரை நல்ல வழியில் நடத்தும் முதியோ னாகிய புரோகிதனுக்கே தன் தவ ஒழுக்கத்தால், 'கொடை மாண்பு (குணம்), செல்வம், மகப்பேறு முதலியன முன்னைத் தவமுடையார்க்கேயுளவாவன என்பதை அறிவுறுத்திக் காட்டிற்குத் தவம் செய்ய அவனை அனுப்பியமையை அறிந்தே தான் வியந்ததாக வும் அரிசில்கிழார் கூறினார் (பதி. 74:25). வேறுபட்ட பலமொழிகள் வழங்கும் தேயங்களைக் கொள்ளக் கருதிப் போருக்குச் செல்லும் துணிவுமிக்க நெஞ்சத் 53 53 மாத்திரம் துடன் வேலைக் கையிலேந்திச் செல்லுதல் மாண்பு உற்ற நின்னிடத்தில் விரைந்து வெற்றி பெற்று வருக' என்று வாழ்த்துவதே நன்றாகும்; ஆனால், பிரித்து தலைவி உயிர்தரியாளே, என் செய்வோம் என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 215:5). டைச்சுரத்தின்கண்தலைவன், 'கொடிய சுரத்தின்கண் நெறியறியாது அலமரும் நம்முல் மூங்கில் போன்ற தோளையுடைய மாண்புற்ற இனமடந்தையாகிய நம் காதலி இவ்வழியில் எவ்வாறு வந்து தோன்றினாள் (உருவெளித்தோந்தம்)" என்று ஆற்றானாய்த் தனக்குள் கூறிக்கொண்டான் (நற்.352:11). தலைவி தலைவனுடன் செல்லுதல் அறமேயாயினும், அவள் பெற்று வளர்த்த அன்புடையாரைப் பிரிந்து செல்லுதலின், 'மாண்பு இல்லாத கோட்பாட்டோடு யாம் மயங்கித் துன்புறும்படியான செயலைச் செய்த என் மகள் வந்துவிட்டாள்' என்று தாய் கூறினாள் (ஐங். 394:1). பரத்தையிற்பிரிந்து விடியலில் தம் இல்லிற்கு வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'தலையணை போன்ற மென்மையான எம் தோள்கள் தளர்ந்து யாம் வாட, பரத்தையரின் உறவால் நீ அணிந்திருக்கும் மாலையின் பெரும் மணத்தை, நாங்கள் இவ்விடியற்பொழுதில் பெறும் இச்செயல்மிகுந்த மாண்புடையதல்லவா' என்று இகழ்ந்துரைத்து ஊடினாள் (கலி. 66:10). மாணாக்கன் - கல்வி கற்போன் : வாயிலாகப் புக்க பாணன் கேட்பத் தோழியை நோக்கித் தலைவி வாயில் நேர்வாளாய், 'தோழி, தலைவனைப் பற்றி இவ்வளவு நாவன்மையோடு பேசும் இப்பாணன் ஓர் இள மாணாக் கன் - கல்வி கற்போன் - ஆவான், இங்கேயே இப்படிப் பேசும் இவன் தன் ஊர் மன்றத்தில் எப்படிப் பேசு வானோ; இவன் நம் விருந்திற்குரியவனுமாவான்', என்று கூறினாள் (குறு. 33:1). மாணை - ஒருவகைக் கொடி : தலைவனுடைய மலையில், உருண்டைக் கல்லிற்கும் அயலிலுள்ள மாணை- - ஒருவகைக் கொடி - என்னும் பெரிய கொடி தூங்குகின்ற களிற்றின் மேல் படரும் (குறு. 36:1). மாத்திரம் அளவு / மட்டு : தலைவனுக்குக் குறை நேர்ந்த தோழி, தலைவியிடம் குறை நயப்பக் கூறு வாளாய், தலைவன் நின்னை முயங்கும் மாத்திரம் அளவு - முடிவு செய்துவிட்டான்; அதற்கு நீ மேவுகின் றிலை என்று தலைவியிடம் கூறித் தன் நெஞ்சினிடம்,<noinclude></noinclude> qeu8tlh0na41ldqghm57ny25xd6vg41 250 666157 1983660 2026-10-26T10:45:16Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 318 யானை உடைந்த கோட்டைப் போன்று, தாழைப்புதரில் வெண்தாழைப்பூ மலரும் (நற்.299:1).தலைவன், தலைவியரை அச்சுறுத்தாது, தான் அடையுமிடத்தில் வந்து தழையை ஒடித்துத் தின்னுதல் கொண்ட உயர்ந்த தந்தத்தையுடைய ஆண் யானை, தன் புள்ளிகளை யுடைய நீண்ட கையைச் சுருட்டித் தூக்கி, வேறொன் றின் காரணமாகப் பிளிறியவுடன், தூரத்தேயு பிடியானை அதனைப் புலியுடன் பொருதுவதாக எண்ணி அஞ்சி, மலையிடமெல்லாம் எதிரொலி எழும் படிபுலம்பியது (நற். 318:5). கோடு முற்றிய யானைகள் காட்டில் நிறையப் பெருகினால், அக்காட்டிற்குரிய தலைவன் செல்வமிக்கவனாகக் கருதப்படுவான் (நற். 324:4).மழையின்மையால் வெப்பம் மிக்கு மூங்கில் களெல்லாம் வாடிய சுரவழியிலே, பருக்கைக் கற்கள் நிரம்பிய பள்ளத்தில் ஊறும் குறைந்த நீருக்காகப் பொலிவுபெற்ற நெற்றியையுடைய யானையொடு புலி போர் செய்து, யானையை வென்று நீருண்டது (நற். 333:4). பாகன் கூறும்மொழிக் குறிப்பன்றிப் பிறவற் றைக் கற்றறியாத யானைகளையுடையவன் செழியன் (நற்.340:2). இரவு நடுயாமத்திற் புலியைக் கொன்ற பெரிய கையையுடைய யானை கொடிய சினத்தை யுடைய இடிபோல முழங்கியது (நற்.353:9). தினைப் பயிரின் வளைந்து தலைசாய்ந்திருக்கின்ற கதிர்கள், முறம் போலும் செவியையுடைய யானையின் வளைந்த கைபோல இருக்கும் (நற்.376:1). நெடுமான் அஞ்சி என்பான், தலையெடுத்து நடக்கும் உயர்ந்த விரைந்த நடையையுடைய களிற்று யானைப்படையை யும் குதிரைப் படையையும் கொண்டிருந்தான் (நற். 381:7). முடியன் என்ற வள்ளல் வரை போல்கின்ற யானையையும் வாய்மையையுமுடையவன் (நற். 390:9). குட்டுவன் கடிய பகடாகிய யானையினையும் நெடிய தேரினையுமுடையவன் (நற்.395:4). கிள்ளி என்பான், பகைவர் மதிலை அழிக்கின்ற யானையை யுடையவன் (ஐங். 78:2). இடையர் தங்களின் ஆண்கள் நீர் பருகுதற்பொருட்டு, முயன்று தோண்டப்பட்ட பள்ளத்தின்கண் ஊறிய நீரை அயன்மையுடைய காட்டு யானைகள், அவரை வஞ்சித்து உண்டன (ஐங். 304:2). நீளிடை அருஞ்சுரத்தில், சிறிய கண்ணையுடைய யானைகள் வழிப்போக்கரை நாடிக்கண்டு கொன்று வீழ்த்தி எங்கும் திரிந்தன (ஐங்.314:3). வெயிலாலே கரிந்துபட்ட பாலையில் வாழ்கின்ற சிறு கண் யானை கள், தம்முடைய புள்ளியும் வரியும் பொருந்திய நெடிய பெரிய கை வெந்து போகுமே என்று அஞ்சி நிலத்தைத் தீண்ட மாட்டா (ஐங். 327:2). போரில் இறந்தவருடைய பீடும் பெருமையும் எழுதி நடப்படும் நடுகல்போன்று, யானையின் செதும்புடைய (சருச்சரையை) பெரிய கைதோன்றும் (ஐங். 352:3). பாலையின்கண், பல வாகிய புள்ளிகளையும், சிறிய கண்களையுமுடைய யானை நீரும் நிழலும் பெறாது சுழன்று யாண்டும் சுற்றித் திரியும் (ஐங். 355:4). காட்டில் ஒள்ளெறி தொடர்ந்து விளங்குவது செல்வமிக்கவர் தங்கள் யானைகளைக்கட்டி வைத்த பொன்னிறத்தாலே அழகு செய்யப்பட்ட அழகிய கயிறுகளைப் போன்றிருந்தது (ஐங்.356:2). கொடிய பாலை நிலத்தில் நீர் வேட்கை யின் பொருட்டு மனவெழுச்சி மேற்கொண்ட யானை அது பெறாமல் இசைக்கருவிகளோடு சேர்ந்த நெடுவங் கியம் என்னும் துளைக்கருவி போலத் தன் கையை உயர்த்துக் கொண்டு பிளிறும் (ஐங். 377:1). தலைவி தலைவரோடு புல்லிய கண்களையுடைய யானைகளும் புலிகளும் திரியும் பாலைக்கொடு நெறியிற் சென்றான் (ஐங்.386:1). போர்ப்பயிற்சியில்லாத யானைகளை யுடைய மன்னின் பகையினைவெல்லற் பொருட்டுத் தலைவன் தலைவியைப் பிரிந்து சென்றான் (ஐங். 429:4). பகைவேந்தருடைய நீண்ட மதிலாகிய அரண் களைக் குத்திப் பெயர்த்தமையால், பெரிய மருப்பு களையுடைய யானைகளின் பூண்கள் பிளக்கப்பட்டு, கூர்த்த நுனிகள் மழுங்கின (ஐங்.444:3). வேந்தர் உயர்ந்த மருப்புக்களையுடைய சிறந்த யானைகளைக் கொண்டிருந்தனர் (ஐங். 466:2). ஓரரசன் வெவ்விய போரினைச் செய்யும் யானைப்படையைக் கொண்டி ருந்தான் (ஐங்.467:5). வேந்தன், முன்பகுதி உயர்ந்த மருப்புக்களையுடைய களிற்று யானைகளைப் பெற்றி ருந்தான் (ஐங்.498:3). அழகிய செவிகளையும், பெருமையுடைய தாள்களையும், மதத்தாலுண்டாகிய மயக்கத்தினையுமுடைய யானைத் திரள்களும் பிற விலங்குகளும் மனம் போனவாறு திரிதலால், பழைய வழித் தடங்கள், அழிந்து, காட்டுவழிப் போவாரை வழியறியாது மயக்கும் (கலி. 5:2). தலைவன் செல்லும் அருஞ்சுரத்தில், நீர் அறுங்கடுஞ்சுனையைச் சூழ்ந்து தண்ணீருண்டலை விரும்பிய உடம்பு வருந்தின யானைகள், சிறிது நீருள்ள சுனையில் கைகளைவிட, அந்நீர் சுடுகையினாலே, வரிசைகெட்டு, அவை ஓடுகையினால், வழிகள் மறைந்து மயக்கும் (கலி. 12:4). வெய்ய சுரத்தின்கண், உரல் போன்ற அடிகளை உடையவாகிய உடம்பு வருந்திய யானைகள், ஊறு கின்ற நீரூற்றுகள் வற்றிப்போகவே நீர் உண்டற்கு வேறோர் நீர்நிலை காணாமல் சேற்றின் ஈரத்தை நுகர்ந்து தம் போகின்ற உயிரைக் காத்தன (கலி. 13:6). செய்ய சுரத்தின்கண், குத்துங்கொம்பினையுடைய யானை நீர் வேட்கையினாலே, விளங்குகின்ற பேய்த் தேரின் பொருட்டு ஓடி நலிந்தது (கலி. 24:10). இமய வில் வாங்கிய ஈர்ஞ்சடை அந்தணன் (சிவபெருமான்) வீற்றிருக்கும் மலையை (கயிலை மலையை) அடி யோடு பெயர்க்க எண்ணிய பத்துத்தலை அரக்கர் கோமான் (இராவணன்) தன் கைகளால் பெயர்க்கும் பொழுது, மலையை எடுக்க இயலாமலும், கைகளை<noinclude></noinclude> gtktyouevbm2mzm9df4cv500jjsq47q 250 666158 1983661 2026-10-26T10:46:04Z Harisha usha 17386 OCR 1983661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாத்திரை நெஞ்சே, அவன் செல்வழிச் செல்க!" என்று அவனுக் குக் குறியிடமே கூறுவாள் போலக் கூறினாள் (கலி. 47:22). மாத்திரை - அளவு : வடக்கிருந்து உயிர்விடும் கோப் பெருஞ்சோழன், தன்னருகிலேயே பிராயாருக் கும் இடம் அமைக்கும்படி கூறும்பொழுது, 'பல் லாண்டுகள் உயிருக்குயிராய்க்கலத்து பழகியோராலும் அரிய செயலாயிற்றே, கேட்டல் மாத்திரையே - அளவே - பழகியுள்ள நினக்காகப் புலவர் உயிர்விடு வரோ?' என்று அறிவுடையோரே ஐயப்படாதீர் எனக் கூறினான் (புற.216:1). ஞாயிறு மறைந்து சிறிது பொழுது கழிந்த மாலைப்பொழுதில், இமைத்த கண் விழிக்கும் மாத்திரையிலேயே விரைவாக இருள் நீங்கும்படி கிழக்கே திங்கள் தோன்றியது (புற.376:7). யாளியின் குட்டி முலையுண்டலைக் கைவிடாத மாத் திரையிலேயே, முதல் வேட்டையில் களிற்றினைக் கொன்று வீழ்த்தியது போலக் கரிகாற் சோழனும் இளம் பருவத்திலேயே சேரனையும், பாண்டியனையும் வெண்ணி என்ற இடத்தில் அழித்தான் (பொரு. 141). 'காதல் மீக்கூர்ந்த வினைவலபாங்கிற் காதலனொரு வன் தன் காதலியிடம், எனக்குக் காமநோய் நாள் தோறும் பெருகுவதால், கடைந்து நெய்யை எடுத்து விட்ட பால் ஒன்றற்கும் பயன்படாது கைதோயும் மாத்திரையே ஆவதுபோல் எனது உயிரும் எதற்கும் பயன்படாது செயலிழந்துவிட்டது' என்று கூறினான் (கலி. 110:18). அன்பால் நிறைந்த காதலரிருவர் கூடி யிருக்கும்போது இன்பம் நிறையாத மாத்திரை யிலேயே இருவரில் ஒருவரை அரியராம்படி செய்து நீக்குகையால், அந்நிலையாமையை ஆராயின் அது நுகர்ந்து கொண்டிருக்கும்போதே இசையின்பம் நிறையுமுன் யாழின் நரம்பொன்று முறுக்கு அறுவதை யொக்கும் (கலி.142:1). காதலனின் பிரிவாற் கலங்கி நிறையழிந்த காதலி, 'குற்றமற்ற ஞாயிறே, மலை யிலே சென்று மறையப் போகின்றாயாயின், நீ மீண்டும் கடலில் தோன்றிப் பகற்பொழுதை உண்டாக்கும் மாத் திரையும் எனது அழகை அழித்தவனைத் தேடுதற்கு எனக்குக் கைவிளக்காக நின் கிரணங்களில் சில வற்றைத் தருவாயாக 'என்று கூறினாள் (கலி. 142:42). மாதர்- 1. மகளிர் : கரிகாற் சோழனிடம் பரிசில் பெறச் செல்லும் பொருநன், மணக்கோலம் பூண்டிருக்கின்ற மாதரை - மகளிரைப் போல யாழ்த்தெய்வம் நிலை பெற்று அழகிய தோற்றத்தினையுடைய பாலை யாழைக் கையில் வைத்திருந்தான் (பொரு. 19). தலை வற்குக் குறை நேர்ந்த தோழி அவனிடம், பெரும, நின் காதலி தாய்மார் உள்ள பெரிய மனையிற் சுற்றத்தார் பாராட்ட அன்போடு வளர்க்கப்பட்ட மாதர் ஆகலின் 54 54 மாதர் சிலகாலத்திற்கு மிக்க நாணினையுடையராவாள். அதனால், நீ இன்று எம் தலைவியைக் காணற்கு விரும்பாதே, எம் தலைவி ஊர் கூப்பிடு தொலைவில் உள்ளது' என்று கூறினாள் (அக.310:8). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'வலவ பேரழகியாகிய என் மாதரை (காதலி) யான் விரைவில் சென்றடையு மாறு விரைந்து செல்லும் தேரினை மேலும் விரைந்து செலுத்துக' என்று கூறினான் (ஐங். 481:2). தன் காதலியை அடைய இயலாத காதலனொருவன் மட லேறுவானாய்ச் சான்றோரிடம், 'சான்றோரே, ஆவிரை மலரோடு எருக்கம் பூ மாலையணிந்து பனை மடலா லான குதிரையிலமர்ந்து தாங்கமாட்டாத காம நோய்க்கு ஆறுதலாக வீங்கிழை மாதர் (காத்லி) செய்த கொடுமைகளிற் சிலவற்றைப் பாடுகிறேன் கேளுங் கள்' என்றும், 'தேன் போன்ற மொழியினையுடைய அம்மாதர் தான் காமுறாமல் என்னைக் காமுறச் செய்த காமக்கடலில் அகப்பட்டு இரவும் பகலும் துன்பம் என்ற அலைவந்து வருத்துவதால் மடல்மாமேல் உள் ளேன் என்று கூறிக்கொண்டே அக்கடலை இம்மடல் மாவைப் புணையாகக் கொண்டு நீந்துவேன்' என்றும், 'முல்லை யரும்பு போன்ற பற்களையுடைய அம் மாதரின் அழகு பற்றிக் கொண்ட என் நெஞ்சிலுள்ள காமத்தீ என் உயிரைப் போக்காது உள்ளத்தைச் சுடுகின் றதே என் செய்வேன்' என்றும் கூறினான் (கலி. 139:12, 16,28). வையையில் வந்த வெள்ளம், ஊடலைத்தான் உணர்த்த உணராத ஒள்ளிய இழையணிந்த மாதரைக் கூட்டுவித்தற்கு முயலும் கணவனது ஆசை வெள்ளம் போலப் பெருகிப் பாய்ந்து வந்தது (பரி. 7:36). வையை யில் நீராடும் பெண்களுள் மூங்கிலினை வென்ற தோளையுடையாள் ஒருத்தி, நீலமலரைத் தன் காதிற் செருகிக் கொண்டு அயல்நின்ற மடப்பமுடைய மாதரை நோக்கினாள் (பரி. 11:93). மாதரார் காண்க. 2. காதல் : தலைவி தோழியிடம், 'யான் என் குரவரிடம், நீவிர் என்மீது வைத்திருக்கின்ற மாதரும் காதலும் - என் மடனும் ஒரு சேர அழியும்படியாக, எந்தையின் காவலைக் கடந்து காதலனுடன் சென்று, நும்மையன்றி யாமே மணந்து கொண்டோம் என்று யாயிடம் கூறின் புகழ்ச்சியாகுமேயன்றிப் பழியாகா தன்றே' என்று கூறியதைத் தோழி செவிலித் தாயிடம் கூறினாள் (குறி. 19). தோழி செவிலியிடம், 'தாயே, தலைவன் கூற்றிற்கு மறுமொழி கூறாதிருந்த எங்க ளிடம் மெல்லியலீர், எம்மோடு பேசலும் பழி யாகுமோ என்று கூறி மாதரையுடைய பெண்வண் டோடு ஆண் வண்டு புணர்ச்சியை விரும்பி வதியும் பூங் கொம்பொன்றினை முறித்து ஓச்சி, நாய்களை விரட்டி விட்டு, யாம் விடையாக மொழியும் செவ் வியை எதிர்பார்த்து நின்றனன்', என்று கூறி அறத்தோடு<noinclude></noinclude> s6qnhgaf1eysuxnaugxmhignu04w4ah 250 666159 1983662 2026-10-26T10:46:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானை 319 யானை விடுவிக்க முடியாமலும் கதறியது போலப் பூத்த வேங்கை மரத்தைப் புலியெனக் கறுவுதல் கொண்டு, அதன் அடியிலே குத்திய மதத்தையுடைய யானை, தன் கொம்பை விடுவிக்க இயலாமல் மலை முழுதும் ஒலிக்கும்படி வருந்திப் பிளிறியது (கலி. 38:7). இரவில் மின்னலில் ஒளியில் பிடியுடனே வந்து புன்செய்யிலே மேயும் யானைகளினுடைய அடிகளின் ஓசையைக் கேட்ட கானவன், பரணிலிருந்து கவண்கல்லை எறிந்து அவற்றை விரட்டுவான் (கலி. 41:7). மலைவாழ் குற மகளிர், கொல்லப்பட்ட யானையின் கொம்பாலே மூங்கிலின் நெல்லைக் குற்றுவர் (கலி. 42:7). கோங்கம் பூக்கள் சிதறிக் கிடக்கின்ற பக்கமலைகள், பொன் மாலையணிந்த யானைகளைப் போன்று தோன்றும் (கலி. 42:17). மலையில், இணைந்த கொம்புகள் அழகு கொண்ட, வரை நடந்ததனை யொக்கும் செலவினால் விளங்குகின்ற அழகினையுடையனவாகிய யானைகள் தம் பிடியானைகளோடு தழையைத் தின்று திரியும் (கலி.43:22).போர் செய்யும் இருவேந்தரிடமும் மாறி மாறிச் சென்று சந்து செய்வாரைப் போல, வேங்கைப் பூங்கொம்பு போலும் புலியும், வேங்கைப்பூப் போலும் புள்ளிகளையுடைய முகத்தைக் கொண்டுள்ள யானையும் போர் செய்யும் பொழுது, புலியையும், யானையின் முகத்தையும் வேங்கைப் பூக்களென்று கருதி வண்டு இங்குமங்கும் பறந்தது (கலி. 46:6). தன்னை வந்து தாக்கிய புலியை வென்ற யானை, போரின் அயர்வினால் மலைப் பக்கத்திலே உறங்கும் பொழுது, புலி தாக்க வருவது போலக் கனவுகண்டு, சினங் கொண்டெழுந்து அருகிலிருந்த வேங்கை மரத்தைப் புலி எனக் கருதிச் சாய்த்து வீழ்த்தியபின், மரமென அறிந்து நாணித் தலைகவிழ்ந்து சென்றது (கலி. 49:2). முறம் போன்ற தன் செவியின் மறைவிலே வந்து தாக்கிய புலியின் நெஞ்சிலே கொம்பினால் குத்தி நூற்றுவர் தலைவனைத் (துரியோதனன்) தொடை யிலே அடித்துக் கொன்றவனைப் (பீமன்) போல அப்புலியைக் கொன்ற அழகிய யானை மல்லரின் மறத்தைக் கெடுத்த திருமால் போலத் தன் இனத்தோடு சென்று சேர்ந்து திரிந்தது (கலி. 52:4). 'தான் விரும்பின பிடியை அருள் செய்யும் மயக்கத்தையுடைய யானை போலத் தொய்யிலைக் கொண்டுவந்து தடக்கை யினால் என்மேனி முழுவதையும் தலைவன் தடவி னான்' எனத் தலைவி கூறினாள் (கலி. 54:14). மதங் கொண்ட கொல்கின்ற யானையை நீராட்டுவதற்குக் கொண்டு செல்லும்போது, அரசன் பறையறைந்து அறிவித்த பிறகே அதனைக் கொண்டு செல்வது என்பது மரபு (கலி. 56:32). தலையேந்தின கோட்டையும், அழ கினையுமுடைய யானையைக் கொண்ட பகைவர்தம் மனத்தைப் பாண்டியனது வேல் வருத்தும் (கலி. 57:10). 'பாண்டியனது மிக்க வலியினையும், மிகுகின்ற கடாத்தினையுமுடைய யானையின் கொம்புகளினும் மிகுதியாக என்னைத் தாக்கி வருத்துகின்றனவே, உன் னுடைய இளமுலைகள்' என்று தலைவன் தலைவி யிடம் கூறினான் (கலி. 57:18). உத்தமவிலக்கணங்கள் ஓங்குஞ் சிறந்த அழகினையுடைத்தாகிய யானையின் நாறுகின்ற நாற்றத்தையுடைய செறிந்த மதநீரினைச் சுற்றி வண்டுகள் மொய்க்கும் (கலி. 66:3). தாய், தன் இளம் புதல்வனைப் 'போர் யானையைப் போன்ற வனே' என்று அழைத்தாள் (கலி. 86:10). தலைவன் தலைவியிடம், 'நம் வலையிலே அகப்பட்டு வந்த தொரு புத்தியானை ஈண்டு வந்தது, அதனை ஏறிக் காண்பதாக யான் தங்கினேன்' என்று பொய் கூறினா னாக, அதற்குத் தலைவி, 'ஆம் அவ்யானை மிக்க அழகுடையது என்றும் கேள்விப்பட்டேன்; மேலும் அந்த யானை சுண்ணமாகிய நீற்றை அணிந்து கள்ளா கிய நீரை உண்டு வந்தது' என்று கூறி நகையாடினாள் (கலி.97: 7,9,10). பகைவராகிய மல்லரையழித்த மார்புடையவன் (மாயவன்), அம்மல்லவர் ஏறிவந்த கொல் யானையின் அழகிய மத்தகத்தில் அழுத்திய ஆழிப்படை, அம்மத்தகத்தைப் பிளந்து செந்திதமாக விளங்கியது போலக் கதிர்களை ஒடுக்கிக் கொண்டு மலைசேர்ந்த ஞாயிறும் செந்நிறமாக விளங்கியது (கலி.134:3). திருமாலுக்குரிய கொடிகளுள் யானைக் கொடியுமொன்று (பரி. 4:40). முருகவேளினது ஊர்தி யாகிய யானையின் (பிணிமுகம்) பிளிற்றொலி, முகி லினது இடிக்குரலைப் போன்றிருக்கும் (பரி.8;17). முருகவேள், ஒலிக்கின்ற மணியை அணிந்த பிE முகம் என்னும் களிற்றுயானையையுடையவர் (பரி. 19:28). திருப்பரங்குன்றக் கோயிலின், வாரணக் கொடியேற்றும் யானையை அலங்கரித்து, அதன் மேல் பொன்துகில் போர்த்த குடையினை ஏற்றி வலம் வந்து பூசனை செய்வர்; அவ்யானையின் கவள மிச்சிலை மணமான மகளிரும், மணமாகாத கன்னியரும் உண் டால், முறையே கணவனின் அன்பையும், நல்ல கண வரையும் பெறுவர் என்பது வழக்கு (பரி. 19:85). சூல் முதிர்ந்த முகில், புலியைக் குத்திப் பிளந்த, பொலிவு கொண்ட நெற்றியினையுடைய யானையினது கோட் டின்கண் உள்ள குருதியாகிய கறையைக் கழுவிற்று (பரி.20:4). வையையின் புதுப்புனலில் நீராடற்கு ஆடவர், உடலினை ஒப்பனை செய்யப்பட்ட யானை களின் மீது ஏறிச்சென்றனர் (பரி.தி. 2:14). வையை யாற்றில், மலையைப் போன்ற புரசைக் கயிறிட்டு ஒப்பனை செய்யப்பட்ட, தமது தொழிலை நன்கு பயின்ற மணி கட்டப்பெற்ற பலவாகிய யானைகளின் மேல் ஏறி ஊர்ந்துபோய் மைந்தரும் மகளிரும் நீராடினர் (பரி.தி.2:69). நிறமிக்க மணிகளாலே ஒப்பனை செய்யப்பெற்ற யானைகளையுடைய பாண்டியனுக் குரிய திருமருத முன்னுறையை அடைந்து மகளிரும்<noinclude></noinclude> 1zj6sham98e60gxb3wfw9ohb9fbri8p 250 666160 1983663 2026-10-26T10:46:30Z Harisha usha 17386 OCR 1983663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாதர் நின்றாள் (குறி. 148). தலைவற்குக் குறை நேர்ந்த தோழி தலைவியிடம் குறை நயப்பக் கூறுவாளாய்க் 'கட்டழ கையும், மாதரையும், மென்மைத் தன்மையினையு முடைய தலைவியின்பால் நீ புணையாகப் புகுக' என்று கூறினாள் (அக. 392:7). மகட் போக்கிய தாய், 'ஞாயிற் றின் வெம்மையால் நீரின்றி வறண்டு போன சுரநெறி இன் னாததேயாயினும், காதலனுடன் சென்ற மாதர் மடப்பிடி போன்றவளாகிய என் மகளுக்கு இனிமை யுடைய தாகுக' என்று கூறினாள் (ஐங்.மிகை.7:5). 'கண்டவுடன் மாதர் கொள்வதற்குக் காரணமாகிய மான் போன்ற பார்வையினையும் மடப்பத்தினையு முடைய நல்லவளே' என்று தலைவன் தலைவியை விளித்தான் (கலி. 56:17). பல்வகைப் பூக்கள் மலர்ந் துள்ள பொய்கையில் மலர்ந்த தாமரைப் பூவை அன்னச் சேவல் தன் பெடையோடு சுற்றித் திரிவதற்குத் திரு மணநாளில் மாதரையுடைய காதலியோடு காதலன் அந்தணன் வளர்த்த வேள்வித் தீயினை வலம் வருவது உவமை (கலி. 69:4). பரத்தையிடமிருந்து வந்த தலை வன் கேட்கும்படியாகத் தம் புதல்வனிடம் தலைவி, பெரும, பொருளை விரும்புவார்க்கு, அவர் விரும்பிய படியே அளிக்கும் ஈகைக் குணத்தில் நின் தந்தையைப் போல் இருப்பாயாக; மாதரையுடைய மெல்லிய நோக்கினைக் கொண்ட மகளிரைக் கைவிடும் குணத் தில் நின் தந்தையைப் போல் இருக்காதே!' என்று கூறித் தலைவனை இடித்துரைத்தாள் (கலி. 86:23). புலித் திரளும் யானைத்திரளும் போரிட்டது போல் காளை களும், ஆயர்களும் போரிட்டுத் தழுவிய ஏற்றோடு ஆயர் தொழுவை விட்டுப்போனார், அவர் போன அப் பொழுதே மலர் போன்ற மையுண்ட கண்கள் பொருந் திய மாதரையுடைய மகளிரும், அவர் கணவரும் மன் றத்தில் குரவைக் கூத்தாடத் தொடங்கினர்(கலி. 103:61). சின்னாட்கள் தன்னுடன் கூடியிருந்துவிட்டுப் பின், தன் மனைவியருடன் சென்றுவிட்ட காதல னொருவனைப் பற்றிக் காதலி தன் தோழியிடம், 'தோழி, மாளெழி லையும், மாதரையும் உடைய மனைவியரோடு சென்று விட்ட அவன், இனி என்னை விரும்பான் என்பதை அறிவேனாயினும், அவன் சிறிது அன்புகாட்டியவுடன் நாணமில்லாத என் நெஞ்சம் அவன்பால் நெகிழ்ந்து விடுகின்றதே என் செய்வேன்' என்றும், ஒள்ளிய இழை யினையும், மாதரையுமுடைய மனைவியருடன் சென்றுவிட்ட அவன், இனி என்னை நினையான் என்பதை அறிவேனாயினும் அவன் ஒரு முறை வந்து என்னைப் புல்லியவுடன் எனது நெஞ்சத் தின் வருத்தம் அடங்குவதையும் காண்கிறேன் என்செய் வேன் என் றும் கூறினாள் (கலி. 122:8, 16). இளம் மகளிர் மணற் பரப்பின் மேலே தாம் எழுதிய மாதரையுடைய பாவையை வையைப்புது நீர் அழித்தது என்று கூறி அழுதனர் (பரி. 7:25). 55 55 மாதர் 3. அழகு : கழறுகின்ற பாங்கனிடம் தலைவன், 'பாங்க, கழியின் கண்ணுள்ள நெய்தற் பூவினை வென்ற மாதரை - அழகினை - யுடைய மையுண்ட தலைவியது செருக்கிய பார்வையினை முன்னே நின்று ஒருமுறை காண்பாயானால் இவ்வாறு கூறாய்' என்று கூறினான் (அக.130:14). தலைவன் செலவுக் குறிப்பறிந்து வருந் திய தலைவியிடம் தலைவன், 'மடந்தையே, பொன் போன்ற நினது நிறமும், மணம் வீசும் நினது கரிய கூந்தலும், குவளை மலர் போன்ற நின் மாதரையுடைய மையுண்ட கண்களும், மூங்கிலைப் போன்ற நின் தோள்களும் ஆகியவற்றைக் காணுந்தோறும் உள்ளம் மகிழ்ந்து, அறவோர் அடையும் பயனை அடைந்தவ னாகிறேன்; 'என்று கூறினான் (நற். 166:4). மழை பெய்த தண்ணிய சாரலிற் கூதிர்க் காலத்துக் கூதாளி மலரின் மணம் வீசுகின்ற மாதர் வண்டின் இனிய ஓசையை, யாழோசைபோலுமென்று மலை முழையிலிருக்கின்ற அசுணமா செவி கொடுத்துக் கேட்கும் (நற். 244:3). பொருள்வயிற் பிரிய வலித்த நெஞ்சிற்குத் தலைவன், 'தூய்மை செய்த கூந்தலில் முல்லை மலர்களை மாதரை யுடைய பெண் வண்டுடன் ஆண்வண்டுஞ் சூழுமாறு முடித்திருக்கின்ற மிகப்பலவாகிய மெல்லிய அக்கூந்த லணையிலே கிடந்து துயில்வதனைவிடுத்துத் தலை வியை இக்கூதிர்ப்பருவத்திலே பிரிபவர் மடவரே யாவர்' என்று கூறினேன் (நற். 366:6). மகளின் இல்லற வாழ்க்கையைக் கண்டு வந்த செவிலித்தாய் நற்றா யிடம், 'நம் தலைவன் மாதர்கொண்ட மையூட்டப் பெற்ற கண்களைப் பெற்றுள்ள நம் மைந்தன் தம்முன் னர் விளையாடுவதைக் கண்டு மகிழ்ந்து தன் காதலி யைத் (நம்மகளை) தழுவிக் கொண்டு இனிதிருப் பதைக் கண்டு வந்தேன்' என்று கூறினாள் (ஐங்.406:1). வினைமுற்றி மீண்ட தலைவன் தலைவியிடம், 'மாதரையுடைய கலைமான்கள் பெண் மான்களோ டும், குட்டிகளோடும் கூடிக் குலாவும் இக்கார்ப் பரு வத்தில் யான் கூறிச் சென்றபடி வந்துவிட்டேன்' என்று கூறினான் (ஐங்.493:2). 'நினது கையில் இருப்பது யாது என்று வினவிய காதலனிடம் காதலி, ஏடா, என் கையில் இருப்பது மாதர்ப் புலைத்தி பனங் குருத்தைப் பிளந்து பின்னிவந்து தந்த புட்டில்' என்று கூறினாள் (கலி. 117:7). எனது இவ்வணி நின்னிடம் எவ்வாறு வந் தது நீ கள்வி யல்லையோ என்று கேட்ட தலைவியிடம் பரத்தை, 'மாதர் (அழகுடையவளே) (விளி) நின்னால் அன்பு செய்யப்பெற்றவன், என்பால் பெரிதும் அன் புடையவனாவான்; வளையல், முத்து மாலை முதலிய வற்றைப் புணர்தற்கு விலையாகத் தந்தான், யான் கள்வியல்லேன், அவனே கள்வன், எஞ்சிய நினது சிலம்பையுங்காத்துக்கொள்' என்று கூறினாள் (பரி 20:79).<noinclude></noinclude> sd68yj30hdr1v8udm2xlmutlv2kbo39 250 666161 1983664 2026-10-26T10:47:17Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ யானையங்குருகு மைந்தரும் நீராடினர் (பரி.தி. 2:71). பாண்டியன் பகைவர்க்கு அச்சம் வருதற்குக் காரணமான கொலைத் தொழிலையுடைய யானைப் படையையுடையவன் (um.. 2:90). யானையங்குருகு - வண்டாழ்ங்குருகு (சக்கர வாகப் புள்) : மதுரை நகரின்கண் விடியலில், யானை யங்குருகின் வண்டாழ்ங்குருகின் - சேவல் தன் பெட்டையை அழைக்கும் குரல் ஒலிக்கும் (மது, 674). கடற்கரையிலுள்ள யானையங்குருகின் பெரிய தொகுதி, பகைவரைக் கொன்ற வீரரது வெற்றி முழக்கத்தினைக் கேட்டு அஞ்சியது (குறு. 34:4). யானையர் - யானைப்படைத் தலைவர் : சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளியோடு, யானை யரும் - யானைப் படைத்தலைவரும் - உடன் இருந்தார் (புற. 377:23).வினை வயிற்பிரிந்த தலைவனைக் குறித்துத் தோழி தலைவியிடம், 'பொருகின்ற மாறு பாட்டையுடைய யானையராகிய நம் தலைவர், பகையை வென்று விரைவில் வந்து விடுவார்' என்று கூறினாள் (கலி.26:23). யானையாய் - யானையை உடையவனே (விளி): தோழி தலைவனை, மணிகட்டின இனமாகிய யானை யாய் - யானையை உடையாய் - என விளித்தாள் (கலி. 99:7). யானையோன் - யானையை உடையவன் : யானை யோன்- யானையை உடையவன் - குன்றுகளில் (தகடூ ரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறையின் குன்றுகளில்) ஆக்கள் பரந்தாற்போல, யானைகள் பரந்து காணப் படும் (பதி.78:14). யூகம் - கருங்குரங்கு : முருகவேளுக்குரிய பழமுதிர் சோலை மலையிலிருந்து விழும் அருவி, யூகம் - கருங் குரங்கு முதலியன நடுங்கும்படியாகத் துளிகளை வீசிக் கொண்டு இழிந்தது (முரு. 302). பாறையிலிருந்த யூகத்தைப் பார்த்து, வருடைமானின் குழவிகள் (குட்டி, கள்) அஞ்சி, இருள்செறிந்த மலைச்சரிவுகளில் ஏறி இறங்கி ஆடும் (கலி. 43:12). யூபம் - 1. யாகத் தூண் : பாண்டியன் பல்யாக சாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, பலயாகங்களைச் செய்து, பலவேள்விச் சாலைகளுள் யூபங்களை - தூண்களை நாட்டினான் (புற. 15:21). சோழன் கரிகாற் பெருவளத் 320 வகுத்தோர் தான், வேள்விச் சாலையுள், பருந்து விழுங்குவதாகச் செய்யப்பட்டவிடத்து யூபம் ஆகிய நெடிய கம்பத்தை நாட்டி வேள்வி முறை அறிந்தோரைக் கொண்டு வேள்வியைச் செய்து முடித்தான் (புற.224:8). 2. தலையற்ற உடல் (கவந்தம்) : வேந்தர் பொரும் போர்க்களங்களில் யூபம் - தலையற்ற உடல் - எழுந்து ஆடுவது முண்டு (பதி. 67:10). போர் முடிந்த களத்தின் கண், பேய் மகளிருடைய இணைந்த ஆரவாரமிக்க துணங்கைக் கூத்தின் சீர்க்குப் பொருந்த யூபம் நின்று ஆடும் (மது.27). விகிர் - பிளவு : கருவிளை மலர, ஈங்கையது தளிர் இரு வகிர் - பிளவு - கொண்ட ஈரல் போன்று அசைய, அவரையின் பூச்செறிய, நெற்கதிர் தலை வணங்க வந்தது முன்பனிக்காலம் (அக. 294:8). புலியொடு பொருத களிற்றின் வகிராகிய புண்ணைக் கழுவி இரவில் மழை பெய்தமையால், வைகறையில் அருவி மிகுதலின், இரவு வாரற்க எனத் தோழி தலைமகனை விலக்கினாள் (அக.308:2). முகிலிடை மின்னுப் போலக் கூந்தலிடைப் பொன் வகிரைத் தொங்க விட்டுத்தாழையிதழை இடையீட்டு, இனிய தகையும், மொழியும், செவ்விதழும் கொண்டு விளங்கும் நறுநுத லாய் எனத் தலைமகன் தலைவியை விளித்தான் (கலி. 55:2). 'திருமாலே, பிருங்கலாதன் (பிரகலாதன்) தந்தை மார்பிற் பாய்ந்து தடியத் தூணின் பிளப்போடு, ஊன்தடி வகிர் படவைத்த உகிரினோய்' எனக் கடுவனின் வெயினனார் விளித்து ஏத்தினார் (பரி.4:21). மாவடு வின் வகிர் போன்ற கண்ணினையும், மாந்தளிர் போன்ற மேனியினையும் உடைய மகளிர் பொழிற் பாயற்கண் கொள்ளும் களவிற்புணர்ச்சியினையும், மகன்றில் போல் அகலாத கற்பிற்புணர்ச்சியினையும் அம்மகளிர் மனம் போல் தரும் சிறப்பினது, தண்பரங் குன்று (பரி.8:38). வகுத்தது - பிளந்தது, பிளக்கப்பட்டது : நிறமூட் டப் பெற்ற யாழின் போர்வையாகிய தோல் பூவி னுடைய வயிற்றிடத்தை வகுத்ததன் - பிளந்ததன் - உள் ளிடத்தையொக்கும் (பெரு. 5). வகுத்தோர்-கூறுபடுத்தியோர் : கரிகால் வளவனது நாடு தேனெய்யோடு, கிழங்கைவிற்றோர், மீனெய் யோடு நறவைக் கொண்டு செல்லவும், தீங்கரும்போடு அவலை வகுத்தோர் -கூறுபடுத்தியோர்- மான் தசை யோடு, கள்ளைக் கொண்டு செல்லவுமாக அமைந்த பண்டமாற்று வளமுடையது (பொரு. 216).<noinclude></noinclude> 18y7kl6ivovmj3n3v7a4aik1bxhhinc 250 666162 1983665 2026-10-26T10:47:31Z Harisha usha 17386 OCR 1983665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாதராய் மாதராய் - பெண்ணே (விளி) : தலைவியைக் கண் ணுற்று நீங்கும் தலைவன் தன் நெஞ்சினிடம், 'மாத ராய் - பெண்ணே - நீ எம்முடன் இல்லறக்கிழமை பூண் டால் ஏதாவது துன்பம் உண்டோ' என்று யான் கேட்ட வுடன், அவள் உவகைக் கண்ணீரை மறைத்துத் தலை கவிழ்ந்தனள்' என்று கூறினான் (அக. 230:10). மாதராய், வியக்கத்தக்க சிதறின சுணங்கு அணிந்த மெல்லிய முலைமேலே தொய்யில் எழுதவோ என்ற என் காத லனை மறுக்கவும், அவன் மனங்கலங்கிச் சென்றுவிட் டான்; 'தோழி அதனால், நீ அவனிடம் சென்று நம் ஆயர்குல வழக்கப்படி ஏறு தழுவும்படி கூறிவிட்டு, யாயிடமும் அறத்தொடு நிற்பாயாக' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி.111:15). உ மாதரார் -மகளிர் : கேட்டோர் மயக்கம் உறுவதற்குக் காரணமான மடமொழியினையும், மான் பிணையினது அழகையுடைய நோக்குப்போலும் நோக்கினையு முடைய மாதராரின் - மகளிரின் எயிறு போல மணத்தையுடைய மௌவல் முகை இளவேனிற் பரு வத்தில் மலர்ந்தது (கலி. 27:4). மாதர் 1 காண்க. மாதராள் - பெண் : தன் காதலியை அடைய மடலேறு வோன் சான்றோரிடம், 'சான்றோரே! மாண் இழை யினையுடைய மாதராளின் - பெண்ணின் - அழகால் வந்த காம நோயாகிய படை என்னைக் கண்டவர் இக ழும்படி, எனது ஆண்மை என்ற மதிலைச் சூழ்ந்து உடைத்துக் கொண்டு உள்ளத்தை அழிக்கத் தொடங்கி விட்டது' என்று கூறினான் (கலி. 139:22). மாதவர் -(பெரிய தவத்தையுடைய) முனிவர் : உமா தேவியாருடன் கூடியுண்டான, சிவபெருமான் சிதைத் துக்கொடுத்த கருவினை இந்திரனிடமிருந்து பெற்றுக் கொண்ட மாதவர் - முனிவர் அக்கரு,' முருகனாக உருப்பெறப்போவதை ஞானத்தாலறிந்து, அதனைத் தீயிலிட்டுத் தூய்மை செய்து, அருந்ததி ஒழிந்த தம் மனைவியரிடம் உண்ணக் கொடுத்தனர்; குற்றமற்ற கற்பினையுடைய அம்மாதவர் மனைவியராகிய ஆறு கார்த்திகை மகளிரும் முருகனைச் சரவணப் பொய்கை யிலுள்ள தாமரைப் பூவில் ஈன்றனர் (பரி. 5:38., 46). அறவோரும், மாதவரால் வணங்கப்படும் மாண்புடை யோரும் முருகனின் தாள்நிழலை அடைவர் (பரி.5:72). மாதிரம் திசை / திக்கு : மயங்கிய ஆகாயத்திடத்தும், மாதிரத்தின் திசையின் - கண்ணும் ஞாயிறு தோன்றின் இருள் எதிர்நிற்க முடியாது (புற. 90:4). 'தந்தையாகிய மலையமான் திருமுடிக்காரி காலமான பிறகு, நன் ளெறி கொன்று தாற்புறமும் இருப்பார்மாதிரமெங்கும் 56 களைப்போல மாதிரம் வந்து சூழக் கவலையுற்ற மனவருத்தம் தீருமாறு, மலையிடம் பொடிய, காடு தீ மிக எங்கும் வெம்மை நிறைந்த கோடைக்காலத்தில் பெருமழை சொரிந்தாற் போல நீ வந்து தோன்றினாய்' என்று மாறோக்கத்து நப் பசலையார் மலையமான் சோழியவேனாதி திருக்கண் ணனிடம் கூறினார் (புற. 174:21). யானும், என் சுற்றத் தினரும் பனங்குருத்து முதலியவற்றை உண்டும் பசி யால் மெலிந்து உண்ணும் உணவு கிடைக்கமா என்று மாதிரம் எங்கும் தேடிப் பழுமரம் உள்ளிவரும் பறவை நின்னிடம் களிற்றைப்பெறும் பொருட்டு வந்தடைந்தோம் என்று ஊன்பொதி பசுங் குடையார் சோழன் செருப்பாழி எறிந்த இளஞ்சேட் சென்னியிடம் கூறினார் (புற. 370:4). 'சிங்கம் உலவும் மலைச்சரிவிற் பிற விலங்குகள் நடுக்கமெய்தி ஒடுங்கி உறைவது போல, மாதிரமெங்கும் இருக்கும் தத்தம் அரண்மனைகளில் உறையும் வேந்தர் நெஞ்சு துணுக் குற்றுக் கண்ணுறங்காமல் நடுங்கச் செய்யும் நினது வீரத்தால் விளையும் புகழ் கேட்டற்கு எமக்கு இனிது', என்று குமட்டூர்க் கண்ணனார் இமயவரம்பன் நெடுஞ் சேரலாதனிடம் கூறினார் (பதி. 12:8). 'மாதிரமெங்கும் பாதுகாப்பைத் தேடி அலையும் உலகத்து மாந்தரெல் லாம் வானளாவி நிழல் செய்யும் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரவாதனின் வெண்குடையின்கீழ் வருவார் களாக' என்று இயவர் முரசு முழக்கிக் கூறுவர் (பதி. 17:8). உண்ணா நோன்பு மேற்கொண்ட விரதியர் முத லிய மாந்தர் நீராடித்துழாய் மாலையணிந்து திருமாலை வழிப்பட்டுத் தலைமேல் கைகுவித்து எழுப்பும் பேரார வாரம் நான்காகிய மாதிரங்களில் திரண்டு ஒலித்தது. (பதி.31:3). போர் வெற்றியால் மேம்பட்ட களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரல், மாதிரம் முழுதும் சென்று விளங்கித் தோன்றும் சால்புடைமையும், நடுநிலைமை யுமுடையவனாயிருந்தான் (பதி.32:2). பெருஞ்சேர லிரும்பொறை போரின்கண் பகைவர் ஊர்களைச் சுடு கின்ற தீயால் எழுந்த சுடு நாற்றம் நாறுகின்ற புகை மேலெழுந்து பரந்து மாதிரங்களை மறைத்தது (பதி. 71:10). எல்லாவுயிர்களையும் அழிக்கின்ற ஊழிக்கால வெள்ளம் இருளோடு சேர்ந்து எல்லை வரையறுக்கப் படாத மாதிரம் முழுதும் பரவுவதைப் போக்கும் வடவைத் தீயையும், ஞாயிற்றையும், பகைவரையழிப் பதில் பெருஞ்சேரலிரும் பொறை ஒத்தவனாவான் (பதி.72:11). சேரனின் பகைமன்னர் நடுங்கும்படி, அவ னுடைய முரசத்தின் முழக்கம் மாதிரம் முழுதும் கல் வென்னும் ஓசைபட ஒளித்தது (பதி.இவங்குதொடி :3). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனின் முன்னோர், மாதிரங்களெல்லாம் தழைக்கும்படி நல்லரசாட்சி புரிந்தனர் (மது.10). ஞாயிற்று மண்டிலத்துக் கதிர் ஒளி அகன்ற இடத்தை யுடைய மாதிரங்களில் எங்கும் விரிந்து பரவியது<noinclude></noinclude> dhkzffoix4aca9trqozngcp7u2llwfn 250 666163 1983666 2026-10-26T10:47:37Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வகுந்து - வகுந்து வழி:சில்வளை விறலியே நிலம் மெல்லிய வகுந்தில் -வழியில் - சிறிய அடியால் நடந்து செல் வோமா என்று ஆற்றுப்படுத்துவோன் விறலியிடம் கூறினான் (பதி.57:5). மலையைச் சேர்ந்த வகுந்துடைய காட்டிடத்தே சென்றால், அம்புபட்டு இறந்த பன் றியைக் கண்டால் தன்பால் அதனைத் தீயில் வாட்டித் தின்று, நீர் அருந்தி இரவில் முழையிடத்துத் தங்கிச் செல்வராக என்று ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூத்தரிடம் கூறினான் (மலை. 242). வகுப்பு வகை : மயில்போல்,மலர்சூடி, வில்லினைப் போலும் வகுப்பு - வகை - அமைந்த குடச் சூலுடைய சிலம்பினை ஒலியாதடக்கி, அஞ்சி வந்து, யாமத்து முயங்கியோள் பெண்ணோ அல்லள்; சூரர மகளே யாவள் எனப் புணர்ந்து நீங்கிய தலைமகன் கூறினான் (அக. 198:9). வகை 1 காண்க. 7. வகுளம் - மகிழம்பூ: பச்சிலைப்பூ, வகுளம் மகிழம்பூ -காயாம்பூ, ஆவிரம்பூ முதலிய பல வகை வண்ண மலர் களைப் பறித்துப் பாறைமேல் குவித்ததாகத் தோழி செவிலியிடம் அறத்தொடு நிற்குங்கால் கூறினாள் (குறி. 70). மல்லிகை முல்லை, சண்பகம், அல்லி, செங் கழுநீர், தாமரை, ஆம்பல், துளவு, வகுளம், குருக்கத்தி, பாதிரி, நாகம்,நறவம், சுரபுன்னை முதலியன மணக்கும் இயல்பினது வையை (பரி. 12:79). வகை 1. வகுத்தல் : மதிநிலவைக் கரப்ப, வெள்ளி யெழ - வகை - வகுத்தல் அமைத்த இல்லத்தில் சேவல் பொழுதைச் சொல்லப் பொய்கையில் பூ மலரைப் பாணர் யாழியக்க வைகறை வந்தது (புற. 398:2). உல கத்து வண்மையால் புகழை நிறுத்திய, வகையமைந்த செல்வத்தையுடையவள் வண்டன் (பதி.31:22). சாந்தம் புலர, வண்ணந் துடைக்கப்பட, வகைபட்ட வனப் புடைய வரியுடைய வண்டுகள் ஒலிக்கும், மார்பால் பிணிக்கும் மகளிரது கூந்தலாகிய படுக்கையில் கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் தங்குவன் (பதி, 50:17), ஆறு வேறுபட்ட வகையாலே அஞ்சுவரச் சென்று, அவுணர்வலமழிய, மாவின் முதலை அழித்த, மறுவில் லாத வெற்றியினையுடையவன் சென்வேற்சேய் (முரு. 58). வகையமைந்த மகரக்குழை ஒளியை வெளிப்படுத் தத் தவத்தொழில் முடிப்பாருடைய மனத்தில் பொருந் தித் தோன்றும், ஒளி நிறமுகமுடையவன் முருகன் (முரு. 86). இரண்டு விளிம்பும் சேரத் தைத்த, மணி நிரைத்தாலொத்து ஆணி வைக்கப்பட்ட, வயிறுசேர்ந் தொழுங்குபட்ட, தொழில்வகையமைந்தது, யாழ்ப்பத் தர் (சிறு.224). மறைகாப்பாளர் பதியில் தங்கின், பறவையின் பெயர் பெற்ற நெல்லரிசியாலாக்கிய 321 வகை சோற்றை,நெய்யில் வெந்த கொம்மட்டி மாதுளங் காயின் வகிரோடு, மாவடுவோடு வகைபடப் பெறு குவீர் என ஆற்றுப்படுத்துவோன் கூறினான் (பெரு. 310). நட்புக்கொளல் வேண்டியோரும் வலிமைத் துணை பெறவேண்டியோரும் ஆகிய பல்வேறு வகை யிற் பணிந்த மன்னர் நகர் முற்றத்தில் காணும் காலம் பார்த்திருப்பர்(பெரு. 428). உழவு, வாணிபம் என்னும் இரு வகையால் புகழமைந்த செல்வமுடைய குடிமக் கள் நானிலத்தவரொடு தொழில் கேட்டு நடக்க ஆலங் கானத்து அமருழக்கினான் பாண்டியன் நெடுஞ்செழி யன் (மது. 121). வகைபெறும்படி யாக உயர்ந்து வானத் தைத் தொடும் காலதர் கொண்டது, நல்லில் (மது. 357). பூந்தட்டில் பூவுடையாரும், பலவகையாக விரிந்த பூமாலையுடையாரும், சுண்ணமுடையாரும், வெற் றிலை, பாக்குடையாருமாக வருவோர் தெருவில் சென் றனர் (மது.398).பொலிவினையுடைய வகையமைந்த செப்பில் விரும்பும் உருவுடைய பண்ணியங்களையும், பூக்களையும் கொண்டு மனை தோறும் மக்கள் மறுகிற் சென்றனர் (மது.421). எவ்வகைப்பட்டதனையும், ஒப்புக்காட்டி, நுண்ணிதின் உணர்ந்து செய்யும் அறி வினையுடையவர் ஓவியர் (மது. 516). உள்ளீடு கொண்ட வகையாக அமைந்த மோதகம், இனிப் புடைய அப்பம் முதலிய பொருட்களை விற்போர் இர வில் கடையடைத்துத் துயிலும் மறுகுடையது மதுரை (மது. 626). 'ஐவகையாக வகுத்த கூந்தலினையும், அழ கிய நெற்றியினையும் உடைய மடவீரே, நும் வாயிற் பொய்யுமுளவோ' என்று புலிபுலி யென்ற ஆரவாரம் கேட்டு வந்த ஒருவன் கூறியதாகச் சொல்லித் தோழி அறத்தொடு நின்றாள் (அக. 48:17). உலகையே கடக்கும் இயல்புடைய பறவையின் விரைவு கொண்ட குதிரை யினைச் செலுத்தும் வகையோடு வாரைப் பிடிக்கப் 'பாக, கலங்கியிருப்போளது கையற்ற நிலையை நீக் கும் இடன் இது. செல்க' எனத் தலைமகன் கூறினான் (அக. 64:3). 'வகையமைந்த வனப்பின் மாலையை யுடைய கூத்தன் ஆட்டனத்தியைக் கண்டீரோவென அவன் காதலி ஆதிமந்தி வருந்திடக் காவிரி, கவர்ந்து கொண்டமை போல, ஊரனைக் கொள்ள நினைந் தேன்' எனப் பரத்தை தலைமகள் பாங்காயினார் கேட் பக் கூறினாள் (அக. 76:8). 'யான் கூந்தலை வாரி, வகைப்படுத்தி, மலர்களை இணைக்கப்புக, உடன் படாது, பிறவொருவன் பொய்ம்மொழியை நம்பி வள நகர்தனிப்பச் சென்றாள்' என மகட்போக்கிய செவிலித் தாய் கூறினாள் (அக. 117:10). வகை வனப்புடைய மாயோளோடு, மாளிகையில், பூஞ்சேக்கையில் தங்கி, இன்று, இனிது கழிந்தது, நாளை, தனிமை வந்தடை யப் பாலைப் பொதியிலின்கண் தங்குவேமோ' எனத் தலைமகன் பொருள் கடைக்கூட்டிய நெஞ்சிற்குக் கூறி னாள் (அக. 167:1). வகையமைந்த கட்டுடைய இல்லின்<noinclude></noinclude> 7c8q2qjatnsojl6vg37f1xb95val7ic 250 666164 1983667 2026-10-26T10:47:59Z Harisha usha 17386 OCR 1983667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாதராய் (நெடு.72). 'திசை மயக்கம் நாடியறிவார் கூறிய மாதிரத்தை உட்கொண்டு, குறிய நெடிய குவடுகளில் முறைமைப்பட இறங்கிப் புதியர் கண்ணால் நோக் கினும் தலை நடுங்கும்படியான பக்க மலையிடத்தே மர நிழலில் தங்கியிருப்பின் அங்கே நீவிர் பலதிறப் பட்ட ஓசைகளைக் கேட்பீர்', என்று ஆற்றுப் படுக்கும் கூத்தன் கூறினான் (மலை. 287). 'குரங்கு தோண்டிய தால் தேன் ஊறும்படியான பலாப்பழங்கள் மலை யிடத்தே மாதிரந் தோறும் மணங்கமழ்ந்தன' (மலை. 293). தாழ்வரையிலுள்ளனவும் உச்சியில் உள்ளனவு மாகிய பலவித ஓசைகள் ஒருசேரப் பொருந்தி மலை யாகிய யானை உண்டாக்கும் ஒலி மாதிரமெல்லாம் ஒலித்தது (மலை. 348). வைகறைப் பொழுதில் உழவர் வைக்கோல் போரைக்கடாவிட்டு அலைத்தெடுத்துத் தூற்றும் பொழுது எழும் நுண்ணிய கூளங்கள், இருண்ட முகில்போல மாதிரமெங்கும் மறைத்தன (அக.37:4). மலைமீது வானவில்லினை யுடைய முகில் கடல்நீரை முகந்துகொண்டு உலகத்தை வலமாக எழுந்து வளைத்து மாதிரமெல்லாம் மறையும்படி இறங்கிப் பொழிந்தது (அக. 84:4). உறங்காத பசிய கண்ணினையுடைய மதம் ஓய்ந்த யானையைப் போல நீரினைப் பெய்து வறுமை எய்திய பொங்கிய செல வினைக்கொண்ட முகில் கரிய வானின் மாதிரங்களில் திரிந்தது (அக.125:10), மகட்போக்கிய செவிலித்தாய், 'தலைவனுடன் சென்றுவிட்ட இளையளாய என் மகளை மிக்க துயரோடு மாதிரமெல்லாம் தேடிவந்து, மனையில் மயங்கியிருந்த என்னைக் காட்டிலும், இவ் வூர் தன் விருப்பமிக்க ஒரு பொருளை (தலைவியை) இழந்ததாயிற்று', என்று கூறினாள் (அக. 189:11). 'தலை வன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவிக்குக் கூறுவாளாய்த், தோழி, கழார்த்துறையிடத்து விழாவில் ஆடிய ஆட்டனத்தியின் அழகைவிரும்பிக் காவிரி கவர்ந்தமையின், மாதிரமெல்லாம் தேடியலைந்து மயங்கிய அவன் மனைவி ஆதிமந்திக்குக் காதலனைக் காட்டிக் கடலிற் புகுந்து மறைந்து புகழைப் பெற்ற மருதியினைப்போன்ற புகழைப் பெறும் பொருட்டு நாமும் நம் தலைவனைத் தேடிச் செல்வோமா' என்று கூறினாள் (அக.222:9). குட்டி ஈன்ற பெண்புலி உண்ணு வதற்காக ஆண்புலி ஆமானின் ஏற்றை அடித்துக் கொன்று இழுத்துச் செல்லும்பொழுது காட்டுப்பசு மாதிரமெல்லாம் ஒலிபரவும்படியாகக் கதறியது (அக. 238:6). உயிர்கட்குக்குரிய உணவு முதலிய பயன்களெல் லாம் அழிந்து, நான்கு மாதிரங்களும் வெயிலால் வெம்பி வறண்ட காலத்திலும் புல்லி என்பானின் நாட் டிலுள்ள கோவலர், அவ்வழி வரும் வம்பலருக்குத் தத்தம் காளைகளின் கழுத்தில் கட்டியிருக்கும் மூங்கிற் குழாயிலுள்ள இனிய புளிச்சோற்றினைப் பசியால் 57 மாதுளை தோன்றிய செவி அடைப்புத் தீரும்படி உண்பிப்பர் (அக.311:8).கார்ப்பருவத்தில் மாதிரமெல்லாம் மறை யும்படி எங்கும் முகில்கள் பரவி மழை பொழிந்தமை யால் தேரைகள் பள்ளங்கள் தோறும் கழைக்கூத்தர் கூத்தாடுகின்ற களத்தின்கண் ஒலிக்கின்ற பறையின் ஒலிபோன்று கத்தின (அக. 364:1). கடல்நீரை முகந்து கொண்டுவந்து, கருக் கொண்ட முகில்கள் மாதிரங் களெல்லாம் இருண்டு, வானைப் பிளப்பதைப்போல மின்னி, மெதுவாகக் கீழிறங்கி, இடித்தலும் குமுறுதலு மின்றி விடியற் காலையில் ஒரே சீராகப் பொழிவது பாணர் யாழ் நரம்பின் ஒலிபோன்றிருந்தது (அக.374:1). முழங்கும் கடல்நீரை முகந்து கருக்கொண்ட மேகம், மாதிரமெல்லாம் மறையும்படி, பரவி, மலையினுச்சி யில் பெய்த மழையினால் அருவியில் பெருகிவிழும் நீரின் ஒலி புலையன் கொட்டும் தண்ணுமையின் ஒலி போன்றிருந்தது (நற். 347:2). சிவபெருமான் ஆதி அந் தணனைப் (பிரம தேவன்) பாகனாகவும், வேதங் களைத் தேரின் குதிரைகளாகவும், பூமியைத் தேராக வும் நாகத்தை (வாசுகி) நாணாகவும் கொண்டு ஒப்பற்ற அம்பினால் வெள்ளி, பொன், இரும்பு ஆகியவற்றா லாகிய மதில்களை (முப் புரத்தை) வேகும்படியும் மாதிரம் வெதும்பும்படியும் எய்தழித்துத் தக்கன் தேவர்க்குச் செய்த வேள்விக்கண் அவி உணவை உண்டார் (பரி. 5:26). 2. ஆகாயம்: பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் முன்னோர், ஞாலத்தில் மாதிரத்தே ஆகாயத்திடத்தே - வலமாகக் காற்று சுழன்று கொண்டிருக்கும்படியாக, நாண்மீன்கள் நாம் நடக்கும் நெறிக்கண் நடக்கும்படியாக நல்லாட்சி புரிந்தனர் (மது. 5). 3.நாடு (ஆகுபெயர்) : மோரியர் என்னும் வடநாட்டு வேந்தர், தெற்குத் திசைக்கண் உள்ள மாதிரங்களை நாடுகளைக் - கவர எண்ணிவரும்பொழுது, தம் தேர் களின் உருளைகள் தடையின்றிச் செல்வதற்கத் தடை யாகவுள்ள வானளாவிய பனியுடைய பெரிய மலை யினைப் பிளந்து வழி உண்டாக்கினர் (அக.281:9). மாதுளை செடிவகை: பார்ப்பனி, பதத்தோடு ஆக்கிய சிறந்த அரிசிச்சோற்றுடன், பசு மோரில் எடுத்த வெண்ணெயின்கண் வெந்த, கொம்மட்டி மாதுளை யின் - ஒருவகைச் செடியின் - பசியகாயின் வகிரோடு மாவடுவாலான ஊறுகறி முதலியவற்றை அந்தணர் இல்லங்களில் விருந்தினராகச் செல்வோர் பெறுவர் (பெரு.306).<noinclude></noinclude> k6t0qz4e4q3m4qspdimh7w3wm02i8ug 250 666165 1983668 2026-10-26T10:48:05Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வகை 322 வகை இறப்பிலிருக்கும் சேவற்புறா தன் துணையை அழைக் கும் குரலை நும்மையில்லாத தனிமையால் கேட்குந் தொறும் நடுங்கி வருந்தப் பிரிய வல்லீரோ எனத் தோழி கூறிச் செலவழுங்குவித்தாள் (நற். 71:7). 'வகைபெற்ற கூந்தலோடு ஆயம் உவப்பத் தந்தை நகர் முற்றத்துப் பந் தொடு செல்பவள் நம்மை அருளினும், அருளாள் ஆயி னும், நம் நோய்க்கு மருந்து பிறிதின்மையால், பின் னிலை முனியேல்' எனத் தலைமகன் தன்னெஞ்சிற்குக் கூறினான் (நற்.140:3). 'முதிர்ந்தோர் இளமை எய்தார் வாழ்நாளின் வகையளவு அறிந்தாருமிலர்; கங்குல் கழிவதாக என இறுகத் தழுவிப் பொய்த்துப் பிரிந்தனர்' என்று பிரிவிடைத் தலைமகள் கூறினாள் (நற்.314:2). உமைபாகமுடைய நீலமேனியான் தாள் நிழற்கீழ் மூவகை உலகும் தோன்றின (ஐங்.க.வ.3). 'தலைவ, நீ இவளைப் பிரிவையேல், இவள் வகை பெற வாடு வள், என யாம் இரப்பவும், உணர்ந்தருளாயாயினை; இனிச்செல்லும் வழியிடை, மரம் வாடப் பற்றி வீழ்ந்த பூங்கொடியே நின்னைத் தடுப்பன்' எனத் தோழி கூறி னாள் (கலி. 3:10). 'வகை பெற்ற வனப்பழிய நீ வரை கடக்க முயல்கின்றாய். முகை நிறைந்த தடத்தின் நீர் நிலையாதது போல, இவள் இளமையும் நிலை பெறுமோ', எனக் கூறித் தோழி செலவழுங்குவித்தாள் (கலி. 17:13). 'தாயர் நெய் தடவிக் கூந்தலை ஐவகை யாகப் பகுத்த இளமையைப் பாராட்டினாய்; அஃதொ ழிந்து அதனிடத்துச் செய்யும் தொழிலை முற்றச்செய்து பாராட்டினையோ' எனப் பிரிவுணர்த்திய தலைவ னிடம் தோழி கூறினாள் (கலி. 22:13). 'புகையெனப் புதலைச் சூழ்ந்த பனி, பகைவென்று, திறை கொண்ட தலைவனது வகை பெற்ற பெருமையை நாம் நுகர விட்டு வைக்குமோ' எனத் தலைவி வன்புறை எதிரழிந் துரைத்தாள் (கலி. 31:18). 'அறிவனை முற்கொண்டு தொகை வகை அறியும் சான்றவர் சுற்றமாகப் பசலை, அம்பல், களவுப் புணர்ச்சி நீங்க வெற்பனும் வரைய வந்தனன், பூங்கண் இனிப் பொலிவடைக' எனத் தோழி கூறினாள் (கலி. 39:47). ஏனல் கதிரை உருவிச் சந்தன உரலிலிட்டு, வகையமைந்த யானைக்கொம் பால் குற்றி, நமக்கு நோய் செய்தானுடைய மலையை ஏத்திப் பாடுவோம் எனத் தலைவி, தோழியிடம் கூறி னாள் (கலி.40:5). கூந்தலிற் பொன்னை வகிர்ந்த வகை யினைத் தாழைமலர் வகிரோடு இடையிட்டு, நகை செய்வாய், இன்மொழி கொண்டு செல்லும் நுதலாள் என்று விளித்துத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 55:2). 'வகையமைந்ததாருடைய பாண்டியனது பொதி யிலின் வேங்கை மலரன்ன சுணங்கினாய்! அவன் யானை மருப்பினும் நின்னிள முலை சினமுடைய வாயினமை தக்கதோ' எனக் கைக்கிளைத் தலைவன் வினவினான் (கலி. 57:16). யானுற்ற நோயை யாதென்று கேட்கும் அருளிலையென அயலார் பழிக்க, வகை பெற்ற அணி கொண்டு, நீ, தைந்நீராடிய தவத்தின் பயனை அடைவாயோ என இரந்து குறையுற்ற தலைவன் கூறினான் (கலி. 59:12). 'பரத்தையர் முலை முயங்கச் செவ்வி குலைந்த நின் மாலை எம்மை இகழ, வகையுடைய செப்பில் வைத்த பயன்படாத மாலை யேம் ஆயினேம்' எனக் காமக்கிழத்தி, தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி.68:15). வயலிற் பூத்த தாமரை மீது ஒரு நெற்கதிர் வளைந்து சாய்ந்தது, அரங்கில் ஆடுவாளது நுதலில் வகை பெறத் தூங்கும் வயந்தகம் போல் தோன் றியது (கலி. 79:5). எம் புதல்வனைக் கொள்ளதே, நின் தலை, வகை பெற்ற மாலையை அறுப்பான்; அறுத்த கண்ணி நோக்கி, வேறு முயக்கம் எனக் கருதிச் சின மடைவள் நின்பெண்டெனத் தலைமகள், தலைமக னிடம் புலந்து கூறினாள் (கலி. 79:16). 'தகுதியும் வகையுமுடைய ஏறுகளின் மேற்பாய்ந்து தழுவ, ஆர்த் துப் பலருஞ் சென்றார்', என ஏறுதழுவல் கூறப்பட்டது (கலி. 102:17). இன்னகை மாதரால் வந்த காமத்தீயாற் பற்றப்பட்டு, உயிர்போம் வகையாலே நின்று சுடும்' என மடலேறுவான் கூறினான் (கலி. 139:27). 'மாஅல், அமரர்க்கு முதல்வன் நீ; அவுணர்க்கு முதல்வன் நீ; அதனால், நின் மரபறிவார்க்கு இவர் நட்டோர், இவர் பகைவர் என்னும் வகையுமுண்டோ', எனக்கடுவனிள வெயினனார் திருமாலைச் சிறப்பித்தார் (பரி.3:58). 'மாயோய், ஒன்று முதல் தொண்டு வரையுள்ள எண் ணின் தொகுப்பு முறையால் நால்வகை ஊழிகளிலும் நவிலப்படும் சிறப்பினையுடைய' எனத் திருமாலைக் கடுவனிளவெயினனார் ஏத்தினார் (பரி. 3:80). மகளிர் புகைப்பொருள், அழல், பூ, அவி, பொன்மீன், முதலிய வேந்தித் தம் காதலரை நாளணியோடுகூடப் பண்ணும் வகையுடையது, வையை வரவு (பரி. 6:13). வையைக் கரையில் வகை பெற்ற ஆடலில், மகளிர் தம்முள் காமத் தால் பகை தொடர்ந்தனர் (பரி. 7:71). மாவினையும், பிடிவினையும், கோவேறுகழுதையினையும், சசுடத் தினையும், சிவிகையினையும் வகைவகையாகப் பண்ணி முறைமுறையாக வையைக் கரையடைந்தனர் மக்கள் (பரி.10:18(2). மகளிர் தம் காதலரோடு வையை நீராட்டயரக் கண்ணும், முன்லக்கண்ணும் சிவந்தன; அன்ன வகையாகிய விளையாட்டயர்ந்தபின்னும் மீண் டும் வேட்கையுறும் கண்கள், அரத்தாற் கூர்மை செய் யப்பட்ட காமனம்பு போற் காணப்பட்டன (பரி. 10:96). வகையமைந்த பொன்னரி மாலையணிந்த மகளிரோடு மைந்தர், நாகரைப் போல இளமதுவையுண்டு பாட லாற் செவியை நிறைத்து, ஒருவர் ஒருவரின் அழகைக் கண்ணால் நுகர்ந்தனர் (பரி. 11:64). பேதையொருத்தி பெற்றோரைப் பிரிந்து மயங்கிக் கூவியழைக்க, முழை அதனை எதிரொலிக்கப் பெற்றோரென வந்து காணாது மீண்டும் கூவியழைக்கும் மடமைத்து, பரங்குன்றின் வகை (பரி. 19:66). பூங்கோதைகளைப் புகைத்த வகை<noinclude></noinclude> 5o1uitdy77iz5l49ohcpb2jecbf4vay 250 666166 1983669 2026-10-26T10:48:48Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வகைமை யால் அணிந்தாரும் வையைக் கரைப்பரப்பில் நீராட வந்தனர் (பரி. 20:27, 28, 29(2). தகுதியால் வகை பெற்ற கோதை, கூந்தலோடு அசையத் தன் கேள்வன் துடிச்சீர்க் குத் தக ஆடுவாள், பரங்குன்றத்து, அசையும் பூங்கொம் பரை ஒப்பாள் (பரி. 21:55). வகையமைந்த மேகலை, விளங்கெயிறு கொண்ட நகையவர் வையைக்கு அணியோ, அன்றி வையையின் நீர்ப்பெருக்கு இவர்க் கணியோ என்பது தேர்தற்கரியதாகும் (பரி. 22:30). வயைாக நெறிப்புச்செறிந்த தழைத்துப் பொலிந்த கூந்தல் நீலமணியையொத்து விளங்கியது (பரி.தி. 1:60). வகுப்பு காண்க. 2. இயல்பு, முறை : நலந்தொலைந்த மேனியும், கண்ணும், வகை இயல்பு - இலவாய் வண்ணம் வாடிய திதலையும் நோக்கி அழேல், தலைவர் நீடலர், எனக் கூறிப் பிரிவிடைத் தோழி ஆற்றுவித்தாள் (அக. 69:2), 'மாஅல், நின்னை நயந்து தேவர் பாடுவது, முன் னோராகிய பாடுவார் பாடும் வகையே' (முறையே ) எம்பாடல் தாமும் அப்பாடுவார் பாடும் வகையே எனக்கடுவளிலி வெயினனார் ஏத்திக் கூறினர் (பரி.3:29, 30). புனலூடு போவதொரு பூமாலை கூந்தலில் ஊழ் வகையால் எய்திற்று என்று ஏற்று நினைவாரை நெஞ்சு வருத்தும், வையை (பரி.தி. மாநிலம். 2:52). 3. திறம் : 'நாழிகைக் கணக்கர் இரவில் காலத்தே ஆயும் வகை - திறம் - போல ஆய்ந்து வருந்தி நெஞ்சு புண் ணுற்றமையால் நள்ளிரவில் எருமை கரையும் பொழு தும் என் கண் துயிலாவாயின' எனத் தலைமகள் தோழிக்குக் கூறினாள் (குறு.261:7). வகைமை - கூறுபாடு : 'தோழி, நாம் கொண்ட நட்பில் தோன்றிய தம் தகுதிப்பாட்டால் வருத்துதல் அல்லது பொருள் வகைமை- கூறுபாடு - கொண்ட மாறுபாடு காரணமாக வருத்துதலோ இலர்; இருப்பினும், அது பகைமையினுங் கடிதாயிரா நின்றது' என்றாள் தலைமகள் (கலி.137:15). வகைய கூறுபாடுடையன (வி.அ.பெ.) : வேந்து மலையொக்கும் களிற்றின் மீது வானைத் தடவும் வகைய - கூறுபாடுடையன - போலப் பல நிறக் கொடி கள் அசையும் படையுடையது (புற.38:2). 'பல்வேறு வகையவாகத் தொகுந்த மலையிடத்தன, கடலிடத்தன வாகிய பண்ணியம் பலவற்றைப் பகுத்துக் கொடுக்கும் வழிமுட்டுப்படாமல் நாடு காத்தல் வல்லவன் ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதன்' (பதி. 59:14). 323 வங்கூழ் வங்கம் - 1. மரக்கலன் : புரவிகள், போர்க்களத்தில், மெய்ந்நிறைந்த வடுவொடு மாண்டு, காற்றால் போக்கு நீக்கிய வங்கம் - மரக்கலன் - போலக் குருதிப் பரப்பில் கிடந்தன (புற.368:9). கடற்பரப்பினின்று கழிக்கு வரும் வங்கம் துறை தொறும் பிணிக்கப்படும் (புற.400:20). அருங்கலந்தரக்கடல் நீரில் செல்லும் வங்கம் பல திசை களிலும் திரிந்தாற்போலப் படைப்பரப்பில் கொடி யசையும் களிறு திரியும் (பதி. 52:4). வெள்ளிய பாயு யர்த்திய காற்றுத்தர வரும் வங்கம் பல பண்டங்களைக் கொணர்ந்தன (மது. 536). உலகே சென்றது போன்ற உயர் தோற்றமுடைய வங்கம் திரை நீரைப் போழ்ந்து, காற்றடிக்கச் செல்ல, நீகான் இரவில் கரைக்கண் மாடத்து விளக்கொளி கொண்டு செலுத்தினான் (அக. 255:1). 'பிரிந்து சென்ற தலைவர், கங்கையில் வங்க மேறி யாண்டும் சென்றிருப்பரோ, எச் செயல் செய் வரோ, என வருந்தற்க; இன்னே வருவர்' எனத் தோழி தலைவியை வற்புறுத்தினாள் (நற்.189:5). இறாமீனைக் கவர்ந்த காக்கை அசையும் வங்கத்துக் கூம்பில் சென்று தங்கும் வளமுடையது மருங்கூர்ப்பட்டினம் (நற். 258:9). வண்டுகள் மொய்க்க, ஒருத்தி ஆற்றாது கோதை யினைப் பரிந்து கடிந்தும் நீங்காமைகண்டு, வங்கம் புகுந்து துன்பம் நீங்கினாள் (கலி. 92:47). 2.பள்ளியோடம் என்னும் வண்டி : வையைநீர் வரக்கேட்டு விரைவாராய்ப் புரவியை வங்கத்தில் பள்ளியோடம் என்னும் வண்டியில் - பூட்டுவோரும், வங்க எருதுகளைத் தேரிற் பூட்டுவோரும் பிறவாறு மாய் மயங்கி மறுகில் மறுகினர் (பரி. 20:16, 17). 3. வெள்ளி : வங்கம் - வெள்ளி - போன்ற வரிகளை யுடைய பாறைமீது அருவியாடி வெறுப்படைந்து கள்ளின் தெளிவைப் பருகினாள் குறமகள் (நற்.341:1). (வங்கா பாடவேறுபாடு). வங்கன் ஒரு புலவர்:பாட வேறுபாடு குறு.45, ஆலங்குடி வங்கனார்' காண்க. வங்கா பறவை வகை : ஆண் வங்கா என்னும் பறவையை நீங்கிய அதன் பேடை, எழால் என்னும் பறவை தன்னைத் தாக்க அணுகத் தன் துணையை நினைந்து குழல் போல் குரவெழுப்பியது (குறு. 151:1). வங்கூழ் - காற்று : பெரிய மரக்கலத்தைக் கடலில் வங்கூழ் - காற்று - செலுத்த, அதனை நீகான் கரையின் மாடத்து விளக்கால் வழிப்படுத்திச் சென்றான் (அக. 255:4). வங்கூழ் அசைக்க, வதுவை மகளிர் கூந்தல் போல் மணமுடைய வேங்கையின் தாதுதிர, வருடை<noinclude></noinclude> 434bkue3fx2gxpf1wndodmnhvh39pj0 250 666167 1983670 2026-10-26T10:49:00Z Harisha usha 17386 OCR 1983670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாந்தர் மாந்தர்-1.வீரர் : பொன்னாற் செய்த தும்பையுடன் பனந்தோட்டைச் செருகிச் சினமிகு மாந்தர் - வீரர் வெறியாடும் குரவைக் கூத்தொலி கடலொலிபோலக் கேட்கும் படைப்பெருமையுடையவன் சேரமான் யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ் சேரலிரும்பொறை யாவான் (புற.22:22). 2. மக்கள் : கடற்கரை வழியே சென்றாலும் நீர் வேட்கையுற்றோர், அறிவாரைக் காணின் சிறிதே உண் ணும் நீர்கேட்பர் மாந்தர் - மக்கள் - அதுபோலப் பெரு வேந்தரிடத்தராகவும் குற்றந்தீர்ந்த வள்ளியோரையே நினைந்துச் செல்வர் அறிவுடையோர் (புற.154:3). 'வேந்தே, எம்மை எதிரேற்றுக் கொள்ளாத மாந்தரது கொடுமையை நின்பாற் கூறியும், நீ நினைந்ததையே (பரிசில் தாராமை) செய்தாய்' என்று பெருங்குன்றூர் கிழார் பரிசில் நீட்டித்தசேரமான் குடக்கோ சேரலிரும் பொறையிடம் கூறினார் (புற. 211:9). 'மழை பொய்க்கா மல் யாண்டுதோறும் பெய்து பயன் விளைத்தலால் மாந்தர்க்கு நெடுங்காலம் வாழ்வுண்டாம்படி ஆண்டு வாழ்க' என்று பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டு வனைப் பாலைக்கௌதமனார் வாழ்த்தினார் (பதி. 21:31). துளவ மாலையணிந்த திருமாலின் சேவடியைப் பரவி வணங்கவரும் இவ்வுலக மாந்தர் தம் தலைமேல் கூப்பிய கையராய் ஒருங்கு கூடித் தம் குறை கூறி வேண் டிச் செய்யும் பேராரவாரம் திசைகள் தோறும் எழுந்து ஒலித்தது (பதி. 31:2). 'பெருஞ்சேரலிரும்பொறையின் செல்வமும், வீரமும், கொடையும், மாந்தரின் அளவைக் கடந்தனவாகும்' என்று அரிசில் கிழார் கூறினார் (பதி. 73:13). பாண்டியன் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் முன்னோர், வழுக் கியும் தம்வாயால் பொய்பேசுதலறியாத, மெய்யையே எப்பொழுதும்பேசுவதால் புகழ் நிறைந்த நல்வ மாந்தரோடு (அமைச்சர்) கூடி நல்லரசாட்சி புரிந்தன (மது. 20). மதுரை நகர்த்தெருவில், மடப்பத்தை யுடைய இளம்பெண்கள் தம்மைக் கோலஞ்செய்து கொண்டு மெத்தென நடந்து, கைதட்டியழைத்துக் காம நுகர்தலையன்றி வேறொன்றையுங்கல்லாத இளைய மாந்தரைப் புணரப் பல்வேறு வகையான செப்புகளிற் பண்ணியங்களைப் பூவுடன் ஏந்தித் தொன்முது பெண் டிர் மனைகள் தோறும் திரிந்தனர் (மது. 420). 'ஆற்றுப் படுத்தும் கூத்தன், நீவிர் செல்லும் நெறியில் இயற் கைக்கு முரணாக நெடுந்தொலைவு மணங்கமழும் பூக்களையும் உண்டோர் மறந்து உயிர் வாழ்தலாற்றாத பழங்களையும் கண்டால் அவற்றைத் தெய்வம் அணுகுதலன்றி, மாந்தர் அணுகக் கூடாதாகையால் விலகிச் செல்வீர்' என்று பரிசில் பெறச் செல்லும் கூத்த 58 மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை னிடம் கூறினான் (மலை. 264). பாலையில், புலி தான் வீழ்த்திய மரையாவை உண்டபின் எஞ்சிய முடை நாற்றமுடைய புலாலை எருவைச் சேவல் ஈன்று இளைத்த தன் பெடைக்குக் கொடுக்கக் கொள்ளை புரியும் மாந்தரைப் போல விடாது கவர்ந்து செல்லும் (அக.3:10). சுரத்தில், கொலைவில் மறவர், தன் பெண் மானைக் கொன்று எடுத்துச் சென்றதையறிந்த ஆண் மான், தாயின் நிலையறியாத தன் குட்டிகள் பக்கத்தில் விளையாடிக்கொண்டிருக்க நீரும் அருந்தாது அம்பு தைக்கப்பட்ட மாந்தரைப் போல வருந்திக் கண் ணயர்ந்து கிடக்கும் (அக.371:8). தலைவன் வரை வானோ வரையானோ என்று கவன்ற தலைவியிடம் தலைவனுடைய அழகிய மார்பை அடையப் பெறு வது விரைவில் உண்டாகும்; நம் சுற்றமாகிய மாந்த ருக்கு வதுவை பற்றுக்கோடுமாகும்' என்று கூறினாள் தோழி (குறு.247:3). மருந்து மரத்தின் பயனை நுகரும் இவ்வுலக மாந்தர் அம்மரம் பட்டுப்போகும்படியாக அம்மருந்து முழுவதையும் கொள்ள மாட்டார் (நற். 226:1). பிரிவிடையாற்றாது அறிவு மயங்கிய தலைவி யொருத்தி 'ஐயறிவுடையீர், என் நிலை கண்டு நகைக் காதீர், மகளிரின் தோளைச் சேர்ந்த மாந்தர் (மகளிர்) வருந்தும்படி பிரிவதும், பிரிந்த காதலர் வந்து இன்ப மளிப்பதும் ஆகிய இவ்விரு நிகழ்ச்சிகளும் காதலர்கள் வாழ்வில் இரவும், பகலும் போன்றவை என்பதை அறி யுங்கள்', என்று கூறினாள் (கலி. 145:13). வையையாற் றில் நீராடும் பொருட்டு, மலரப் போகும் செவ்வி யுடைய மொட்டைப் போன்ற மிக இளம் பருவத்து மகளிரும், மலர்ந்த மலரைப் போன்ற இளம் பருவத்து மகளிரும், இடையிடையே நரைத்த முது மகளிரும், முழுதும் நரைத்த மிக முதிய மகளிரு மாகிய இருபருவ மாந்தரும் மக்கள் (மகளிர்) வையைக் கரையில் வந்து குழுமினர் (பரி.10:21). 3. ஊர்க்காவலர் : நாணம் முதலியவற்றை இழந்து பலரும் காணப் புலம்பிக் கொண்டிருக்கும் பிரிவடை யாற்றாத தலைவி, 'சான்றோரே, மாந்தர்-ஊர்க்காவலர் -ஊரினைக் காவல் புரியும் நள்ளிரவில், கனவில் வந்து தோன்றியவனை வளைத்துப் பிடித்துக் கண்திறந்து நோக்கவும், அவன் பிடித்திருந்த என் கைகளுக்கு உள் ளாகவே கரந்து மறைந்துவிட்டான்' என்று கூறிப்புலம் பினாள் (கலி. 142:33). மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை- சேரவேந்தன்; 'கோச்சேரமான் யானைக்கட்சேஎய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை - காண்க.<noinclude></noinclude> 3cim2je9g1olul52f9rpyp38ue1drgk 250 666168 1983671 2026-10-26T10:49:12Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வச்சியம் 324 வசை மானின் ஒலி கேட்ட மயில் அஞ்சிக் கொம்பு போல் ஒலித்துப் பறந்து, மூங்கிலிற் சென்று தங்கியது (அக. 378:3). வச்சியம் - கவர்ச்சி : வச்சியம் - கவர்ச்சி - உடைய பெண்ணே, நும்மை விரும்பிய காமுகர் நுமக்குத் தரும் பொருள் நாடறிய நும்மனவே, என வையைக்கரையிற் பரத்தையைப் பார்த்து ஆயத்தார் கூறினர் (பரி.20:84). வச்சிரத் தடக்கை நெடியோன் - இந்திரன் : பரங்குன்றில், முன்பனிக் காலத்தின்கண், முகில் ஆர்த்து, வச்சிரத்தான் - இந்திரன் - கோயிலுள் முரசம் முழங்கியது என்று முடமோசியார் கையற்றுரைத்தார் (புற.241:3). வச்சிரத்தான் - இந்திரன் : பரங்குன்றில், முன்பனிக் காலத்தின்கண், முகில் ஆர்த்து, வச்சிரத்தான் - இந்திரன் வானவில்லை வளைத்தது (பரி. 18:39). வச்சிரத் தோன் காண்க. வச்சிரத்தோன் - இந்திரன் : மாயவன் போன்ற கரிய ஏற்றினையும் அவன் முன்னோன் போன்ற வெள்ளை ஏற்றையும், முக்கணான் போன்ற குரால் நிற ஏற்றையும் வச்சிரத்தோன் - இந்திரன் - கண்ணேய்க்கும் பல புள்ளி களையுடைய ஏற்றையும், முருகன் போன்ற சேயினை யும், காலன் போன்ற வலியுடையதையும், பிறவற்றை யும் ஆயர் தொழுவில் நிறைத்தனர் (கலி.105:15). வச்சிரத்தான் காண்க. வச்சிரம் - இந்திரன் படைக்கருவி : 'முருக, நீ பிறந்த வசி ஞான்று இந்திரன் வச்சிரப் படை இந்திரனது படைக் கருவி கொண்டெறிய, அமர்ந்து விளையாடிய போரால் நின் வறுங்கைக்கு இந்திரன் உடைந்தனன்' என்று கடுவனிலி வெயினனார் சிறப்பித்துரைத்தார் (பரி. 5:52). 1. தழும்பு : நீரில் மூழ்கியெழும் சிரலினது அலகையொத்த ஊசி, குருதியில் மூழ்கிப்பரந்து தைத்த வசி தழும்பு இருந்த அம்பு சேர் உடம்பினரோடன் றிப் போர்க்குத் தும்பை சூடாத படைஞர் தலைவன் குட்டுவன் (பதி.42:4). 2.பிளவு : புலி பாய்ந்ததாகக் கொழுநர் மார்பில்பட்ட நீண்ட வசி - பிளவு - உடைய புண்ணின் நோவு தணியக் காப்பாகக் கொடிச்சியர் பாடினர் (மலை. 303). மலை யிடத்தே புலியொடு பொருதமையால் வசிபட்ட சென்னியையுடைய யானை நீருண்ண வேண்டிக் கை தோய்த்து வறுஞ்சுனையைத் தடவியது (அக. 119:16). முகில் மேலெழுந்து வசிபட மின்னி, இடித்து மலையை முற்றியதாதலின் நாளை நம்மூர்த்துறையில் நீர்வரும் எனத் தோழி தலைமகளிடம், தலைமகன் சிறைப்புறத்தானாகக் கூறினாள் (அக. 278:4). நிதியஞ் சொரிந்த துணிப்பை போலப் பாம்பு ஊன் வாடிக் கிடக்கும் வறட்சியுடைய, ஆறலைப்போர் அம்புபட வசிபட்ட புண்ணினின்றெழும் குருதி குடித்த காகம் நடுங்கிய குரலோடு மலையிடத்தே தங்கியது (அக. 313:14). பன்றியின் ஒருத்தல் வழி வசியிற் பட, நாய் கொள்ளக் சிறுகுடிக்கானவர் அதன் தசையைக் கொண்டு சென்றனர் (நற். 82:9). 'தோழி, வரையக நாடன் மழை தங்கிய இருளில், அருவியுடைய சாரலில் வேலேந்தி, மின்னும் வசி விளக்கத்தில் வருமெனின், நம்முயிர்நிலை என்னாம்' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.334:8). ஈசன் உமையொடு கூடியதால் தோன்றிய கருவைச் சேதிக்க, அமைந்த வசி தடியை முனிவர், தம் மனைவியர்தரிக்கின், நிறைவயிற்சாலார் என அதனை அழலை வேட்டு அவியுடன் பெய்தனர் (um. 5:39). வசித்தது பிளவுபட்டது (வி.அ.பெ.) : ஈசன் வதுவையில் தோன்றிய கருவின் வசித்ததை - பிளவு பட்டதை - வேள்வி அழலின்கண் அவியோடிட்டு ஆற்றலைக் குறைத்து முனிவர் தம் மனைவியர்க்கு வழங்கினர் (பரி.5:38). வசிவு - பிளவு, பிளத்தலால் உண்டாகும் வடு : வானம் மின்னலாகிய வசிவுடன் - பிளவுடன் - மழை யினைப் பொழிய, நிலத்தில் வித்தாக இட்டவெல்லாம் விரும்பியவாறே விளையுமாறு அமைந்த வளமுடை யது புனம் (மலை. 97). வசை - 1. பழி : 'அடிசிலை வருவோர்க்கு வரையாது வழங்கும் வசை - பழி - இல்லாத வாழ்வுடைய, மகளிர் முயக்கால் மாறுபடுதலல்லது மள்ளர் மாறுபடுதலறி யாத மார்பன்' என நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட் சென்னியை ஊன்பொதி பசுங்குடையார் சிறப்பித்தார் (புற.10:8). 'மன்ன நின் முற்படையைக் கொள்ளும் நசையால் வந்தவர் தம் நசைஒழியப், புறங்கொடுத்து வசைபட வாழ்ந்தோர் பலரோ; நீ செய்த வேள்வி பலவோ' என முதுகுடுமியை நெட்டிமையார் வியந்து வினவினார் (புற. 15:16). 'வசையில்லாத குடிப்பிறந்த குமண, உவந்து, யான் இன்புற விரையத் தந்து விடுவை யாயின் குன்றியளவினதேனும் கொள்வேன்' எனப் பெருஞ்சித்திரனார் பாடினார் (புற.159:27). 'பெரும,<noinclude></noinclude> o00asnsu5y92xek5ts5jyuoc6dxaqn2 250 666169 1983672 2026-10-26T10:49:35Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வசை கொடாத வேந்தர் நாணக் கெடாது பரந்த நின் வசை யில்லாத புகழைத் தமிழகங்கேட்க நாளும் பரிசிலர் பாடுவர்' எனப் பிட்டங்கொற்றனைக் கருவூர்க் கந்தப் பிள்ளை சாத்தனார் பாடினார் (புற. 168:22). நாடு கொண் டோர் காடடைந்தனர்;அவர் வசையும் நிற்கும்; இசை யும் நிற்கும்; அதனால், வசை நீக்கி, இசை வேண்டி, தசையிலாது தன்று மொழித்து, இரவலர்க்கே, எனக் காவட்டனார் அந்துவன் கீரனிடம் கூறினார் (புற. 359:10, 11).ஊன் பெய்த வெண்சோற்றைக் கள்ளின் தெளிவொடு மாந்தச் சிதைந்த ஆடைநீக்கிப் பட்டு டுத்த, வசையில்லாத விறலியர் இழையணிய நின் நாளோலக்கம் நுகர்தற்கினிது என்று இமயவரம் பனைக் குமட்டூர்க் கண்ணனார் சிறப்பித்தார் (பதி. 12:23). 'வசையில் செல்வ, இனியவை பெற்றுத் தனித் தனியே நுகரப் பகுத்தூணைக் கேளாதே வழங்கிய பிறர்க்கென வாழும் பண்புடையோய்', என நார்முடிச் சேரலைக் காப்பியாற்றுக் காப்பியனார் விளித்துரைத் தார் (பதி. 38:12). 'களிறு வேங்கை மரத்தைப் பிளந்து தண்டுடை வலத்தர்போல் உயர்த்திப் பிளிறும் மழை மாறிய வழியைக் கடந்து வசையில்லாத நெடுந்தகை யாகிய நின்னைக்காண வந்தேன்' எனச் செங்குட்டுவ னிடம் பரணர் கூறினார் (பதி. 41:16). குதிரை மலை வசையில் வெம்போர் வானவன் மறவன் ஆகிய நன் கலனிறுக்கும் பிட்டனுக்குரியது (அக. 143:10). ஆஅய் எயினன் மிஞிலியொடு பொருதுபட, அவன் மகளிரது பூசலை, வசையில்லாத் தானையுடைய அகுதை களைந்தான் (அக. 208:17). 2.குற்றம்: வலம்புரி போன்ற வசை -குற்றம் - நீங்கு சிறப்பினையுடைய மறங்கடிந்த அறம் விரும்பும் செங் கோலுடையவன் திரையன் (பெரு.35). நெய்ம்மிக்க உணவினை வசையில்லாத குலத்துப் பிறந்த உயர்ந் தோர் கறிநத்தோடு விருந்துண்டெஞ்சிய மிச்சிலைத் தலைவி தரத் தான் உண்ணல் உயர்ந்தது' என்று தலை வன் கருதினான் (குறி. 205). வசையில்லாத புகழுடைய வெள்ளிதெற்கேகினும், துளியுணவுடைய புள்வாடப் புயல் மாறினும், பொய்யாத, மலைக்கண் தோன்றிக் கடற்கண் கலக்கும் காவிரி புனால் மிக்கு விளங்கும் (பட்.1). பரந்த இருள் நீங்கப் பகலைச் செய்தெழும் ஞாயிறன்ன வசையில்லாத சிறப்புடையவள் நன்னன் (மலை. 85).கூற்றத்தின் கொலைத்தொழிலை அறிந் தோர், நிலத்துப் பொருள் யாவும் ஒருங்கு பெறினும் வாலெயிறு ஊறிய வசையில்லாத தீ நீருடைய இள மகளைவிட்டு வினைமருங்கில் செல்லார்' எனத்தலை வன் கூறிச் செலவழுங்கினான் (குறு. 267:4). 'வசை தீர்ந்த குறுமகட்கு என் பிரியும் மனநிலையுரைப்ப, மறு மொழி கூற ஆற்றாது ஞாழலது பூங்கொத்தை உதிர்த்த கையளாகி நின்றான்' எனத் தலைமகன், பாகற்குக் 325 வஞ்சி கூறினான் (நற்.106:4). 'தம் நிழல் சேர்ந்தாரைத் தாங்கி உலகேத்த ஏதில்லாத நாட்டிலுறைபவர் திருமருதமுன் றுறையில் வசை நீங்கிய என்னலம் வாடாது அருளு வார்' எனத் தலைவி கூறி ஆற்றாளாய தலைவியைத் தோழி தலைவன் வருவது கூறித் தேற்றினாள் (கலி. 26:14). 'வசை நீங்கிய வாய்மையால் குன்றமர்ந்து முருக வேள் ஆவியுண்ண, அகிலில் தோன்றிய புகை மேலெழ, உம்பர் இமைத்து நீங்குவர்' எனப் பரங்கன் றினியல்பு கூறப்பட்டது (பரி. 17:28). வசையுநர் - பகைவர் : மூங்கிஸ் போன்று செறிந்த கதிர்க் கழனியையுடைய நாட்டைக் கொண்டு வசையு நரை - பகைவரை - வெகுண்ட அத்தகையோர் நாட் டினையாயினும், சினவாதிருத்தல் வியப்பிற்கரிய தென, நார்முடிச் சேரலைக் காப்பியாற்றுக் காப்பிய னார் சிறப்பித்தார் (பதி.32:15). வஞ்சம் - பொய்ம்மை : பாகனைத் தேரோடனுப்பிப் பரத்தையை விருந்தாக ஏற்றுக் கொளநின்ற நீ, நெஞ்சிற் பிறிதாக வஞ்சத்தால் - பொய்ம்மையால் - ஈண்டு வந்து அலைக்கக் கடவையோ எனக் காமக்கிழத்தி தலைவ னிடம் கூறினான் (கலி. 69:15). கொற்றவைக்குப் பேய் நொடி சொன்னாற்போல, நின் வஞ்சத்தை எனக் குரைத்து வருந்தாதே, தெளிந்தேம் யாம் எனத் தலைவி தலைமகனுக்குரைத்தாள் (கலி. 89:9). 'மலர்ப்புன்னைக் கீழ்தன்நலத்தை நினக்காகத் தோற்றானை, நோய் மிகும் நிலையளாகத் துறக்கின், அது நின் வாய்மைக் கண் வந்த வஞ்சமாய்த் தோன்றாதோ' எனத் தோழி தலைமகனிடங் கூறினாள் (கலி. 135:11). வஞ்சன் - ஒரு சேர மன்னன் 'சேரமான் வஞ்சன்' காண்க. வஞ்சி - 1. கருவூர், சேரர் தலைநகர் : மடமங்கையர் மணலிற் புனைந்த பாவைக்குச் சினைப்பூக் கொய்து பொருநை நீரிற் பாயும் புகழ் வாய்ந்தது வஞ்சி - கருவூர் (புற. 11:6). பரிசின் மாக்களுடைய அடுகலத்தை நிறைக்கும் பொருட்டு விலையாகக் கொடியசையும் வஞ்சியையும் பரிசிலாகத் தருவன் நலங்கிள்ளி (புற. 32:2). சேரன் அழிய அவனது அழிவில்லாத வஞ்சியை அழிக்குங்காலத்து நின் வலிய தாளை யாங்கனம் பாடு வேனோ, எனக் கிள்ளிவளவனைமாறோக்கத்து நப் பசலையார் பாடினார் (புற. 39:17). வஞ்சி நகர முற்றம் போர்க்களனாக மறவராகிய போர்பு அழித்துக் கொண் டனை எனக் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனைக் கோவூர் கிழார் கூறினார் (புற. 373:24). வஞ்சியின் புறமதிலை நீரால் மோதும் பொருநையாற்று மண<noinclude></noinclude> 4kzcjzayjxch28a4251wsw2er917f3m 250 666170 1983673 2026-10-26T10:49:39Z Harisha usha 17386 OCR 1983673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாந்தரம் பொறையன் கடுங்கோ மாந்தரம் பொறையன் கடுங்கோ - சேர வேந்தன் : இரவுக்குறி வந்து தீங்கும் தலைமகன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறும் கூற்றாகப் பாடிய பாடலில் (அக. 142) இம்மன்னனைச் சிறப்பித்துப் பரணர் பாடியுள் ளார். அப்பாடலில், 'நெஞ்சே, நம் காதலி பலரும் அலர் கூறலை அஞ்சி, இரவினில் மெல்ல வந்து வடுவுண் டாக முயங்கினாள்; ஆதலால், கொடுத்தலாற் கவிந்த கையினையுடைய வள்ளலும், போர்வெல்லும் தானை கொண்டவனுமாகிய மாந்தரம் பொறையன் கடுங்கோ என்னும் சேர மன்னனைப் பாடிச் சென்ற வறியோரது பிச்சை ஏற்கும் கலம் போல இனிப் பெரிதும் நிறை வுற்று மகிழ்வாயாக', என்று கூறித் தலைவன் உவப்ப தாகக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மாந்தரன் - சேரமன்னன்: இவனைப் பெருங்குன்றூர் கிழார் (பதி.90:13) சிறப்பித்துள்ளார். இவன் இளஞ்சேர லிரும்பொறை முன்னோருள் ஒருவன். 'மீன்களும், கோள்களும் தத்தமக்குரிய இடத்தே நிற்க, மழை தப்பாது பொழிய, உயிர்கட்குத் தாம் பாதுகாப்பாய்த் தோன்றிக் கற்பவற்றை நிரம்பக் கற்று, வலிய அரசர் கலன்கள் பலவும் செலுத்திப் பணி யேற்று நடப்ப, நடுவு நிலைமையால் அழியாத புகழ் பெற்று, வாளின் வலியைப் பகைவரிடத்தே உறுவித்துச் செங் கோன்மையை மேற்கொண்டு, அறக்கடவுள் வாழ்த் தும்படி நன்கு ஆண்ட வெற்றியையுடைய மாந்தரன் என்னும் சேரமன்னனது வழித் தோன்றலாக உள்ளவன் இளஞ்சேரல் இரும்பொறை', என்று பெருங்குன்றூர் கிழார், தம் பதிற்றுப்பத்துப் பாடல் ஒன்றில் பாடியுள் ளார். இம் மன்னனை இளஞ்சேரல் இரும்பொறையின் முன்னோனாகக் கூறிச் சிறப்பித்துத்துள்ளார். மாந்தர்- சான்றோரே, மக்களே (விளி) : பிரிவுணர்த் திய தலைவனிடம் தோழி, 'அறிவுடைய மாந்தர்- சான்றோரே - மலர் தோறும் தேனையுண்டு துறக்கும் வண்டுபோல், தலைவியை இரந்து அவள் நலனைத் துய்த்த பிறகு கைவிட்டுப் பிரிதல், பொருளுடையார் மாட்டுத் தான் உண்ணும் பொருளை இரந்து கடன் பெறும் பொழுது இருக்கும் இனியமுகம் அக்கடனைக் கொடுக்குங்காலத்து வேறுபடுதல் பண்டைக் காலத் திலும் இக்காலத்திலும் இவ்வுவகத்துள்ளார் இயல்பே யாதலை நினைவுறுத்துகின்றது', என்று கூறினாள் (கலி.22:4). மாந்தீர் - மக்களே (விளி) : 'திருமாலிருஞ்சோலை மலையில், நம்பி மூத்தபிரானோடு கூடி அமர்ந்து நிற்கின்ற திருமாலின் திருக்கோலத்தை மாந்தீர்'- மக்களே - நினையுங்கள் என்று இளம்பெருவழுதியார் கூறினார் (பரி.15:29). 59 மாமிலாடன் மாந்தை “சேரனுக்குரிய ஒரு நகரம் (மரந்தை- பா. வே): 'சேரலாதன் என்னும் சேரவேந்தன் தன் முன்னோர்களைப் போல இமயமலையில் வில் இலச் சினையைப் பொறித்து மாந்தை - நகரம் - என்னும் ஊரி லும் தன் அரண்மனை முற்றத்திற் பகைவர் பணிந்து திறையாகத் தந்த சிறந்த அணிகலன்களுடன், பொன் னாலியன்ற பாவைகளையும், வயிரங்களையும் ஆம் பல் என்னும் எண்ணளவு இடம் நிறையக் குவித்துப் பரிசிலர்க்கும் மற்றவர்க்கும் வாரி வழங்கியதைப் போன்ற செல்வத்தை ஒரு பகலிலே பெறுவதாயினும் தலைவர் தங்கார், விரைந்து வருவர் என்று பிரிவிடை வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி கூறினாள் (அக.127:6). 'நாவற் கனியை தம்மினமென்று கருதி மொய்க்கும் கரிய வண்டினை நாவற் கனியென்று கருதிப் பிடித்துக் கொண்ட நண்டு நாரை வருவதைக் கண்டு அவ்வண் டினை விட்டோடும் கடற்றுறையையுடைய மாந்தை யைப் போன்று அழகுடையவள் தலைவி' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற்.35:7). தோழி தலைவனிடம், 'பெரும, நீ நட்பினன் போல் நடந்து கொள்ளாது அயலானாயினை. நீராடு மகளிர் கழித்துப் போட்ட மலர்களைத் தின்ற முதிர்ந்த பசு மாலையில் இருப்பிடத்திற்கு வருகின்ற கடற்கரையில் விளங்கிய மாந்தை நகர் போன்ற தலைவியை விரும்பாய் ஆத லில், அவளுடைய அழிந்த அழகைக் கொடுத்துச் செல்'' என்று அயலார் வரைவினைக் குறிப்பாற் கூறி, இடித் துரைத்து வரைவு கடாயினாள் (நற்.395:9). மாநிதிக் கிழவன் - குபேரன் (நிதிக்கடவுள்) : 'புதியவள் ஒருத்தியை மணப்பதற்கு ஒப்பனை செய்து கொண்டு செல்லும் தலைவனைத் தடுத்து நிறுத்தி அழும் புதல்வனை அவன் தழுவி எடுத்துக் கொண்டு, இவன் மாநிதிக் கிழவனாவான் - குபேரனாவான். என்று மணத்திற்குச் செல்லாமலேயே இல்லில் தங்கி விட்டான்; இதனால் மக்களைப் பெற்று மாண்புள் ளோர் இவ்வுலகில் புகழோடு விளங்கி மறுமையிலும் சிறப்படைவர் என்று பெரியோர் கூறிய பழமொழி உண்மையாதலை அறிந்தேன்', என்று தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (அக. 66:17). மாமிலாடன் -ஒரு புலவர் : இவர் பெயரை மாமி லாடன் என்று வையாபுரிப்பிள்ளையும், மாமலாடன் என்று உ.வே.சாவும் குறிப்பிடுகின்றனர். மலாடு என்பது கொடுந்தமிழ் நாடுகள் பன்னிரண்டுள் ஒன்று. அந்நாட்டினைச் சேர்ந்தவர் இவர் (உ. வே.சா. உரை). இவர் குறுந்தொகை 46-ஆம் பாடல் ஒன்று மட்டுமே பாடியுள்ளார். பிரிவிடை ஆற்றாள் எனக்கவன்ற தோழி யிடம், தலைவி ஆற்றுவேன் என்பது படக் கூறும்<noinclude></noinclude> prglqf94njflf7zzs1kz7iye6czilko 250 666171 1983674 2026-10-26T10:50:04Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வஞ்சி லினும், கழனி எல்லாம் விளையும் நெல்லினும் பல வாக வாழிய எனச் செல்வக் கடுங்கோவைக் குண்டு கட்பாலியாதனார் வாழ்த்தினார் (புற. 387:33). சோழனையும், மாறனையும் வென்று, பெற்ற பொருளை வஞ்சி மூதூரில் தந்து பிறர்க்கு உதவினான், இளஞ்சேரல் இரும்பொறை (பதி.ப. 9:9). நல்லியக் கோடன் நல்கும் பரிசிலுக்குக் குட்டுவனது புனல் வரும் வாயிலையுடைய வஞ்சி தரும் பரிசில் சிறிய தாகும் (சிறு.50). 'கோதைகாக்கும் வஞ்சியன்ன என் வளநகரில் அவளை அவனுக்கு இனிதில் மணந்து கொடுத்திருப்பேனே; முன் அறியேனே' என மகட் போக்கிய செவிலித்தாய் கூறி வருந்தினாள் (அக. 263:12). 'வடவரையில் வில்லைப் பொறித்தவனது வஞ்சியன்ன என் நலம் தந்து செல்க' எனக் காதற் பரத்தை, தலைமகற்குக் கூறினாள் (அக.396:19). 'மணம் கருதிப் பொருள் வேண்டுவீராயின் செம்பிய னது பங்குனி விழவின் வஞ்சியும், அதற்குச் சிறிதாகும். என அறத்தொடு நின்றது (நற்.234:8).வஞ்சியும், கோழி யும் போல மதுரை கோழியால் துயிலெழாது. நான் மறையால் துயிவெழும் (பரி.தி. 7:10). 2. (படை) மேற்செலவு : 'பாடினிபாடும் வஞ்சிக்கு - மேற்செலவுக்கு - ஏற்பவமைந்து வலியுடையோய் எனப் பாண்டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெரு வழுதியை நெட்டிமையார் விளித்துரைத்தார்' (புற. 15:24). பாடுவோர் வஞ்சி பாடப் பச்சிலையை இடை யிட்டுத் தொடுத்த மலராத மாலைப்பந்து போன்ற ஊன் சோற்றால் பாணர் சுற்றத்தை உண்பிக்கும் தலைமை யுடையது நலங்கிள்ளியின் பாசறை (புற. 33:10). தடாரிப் பறையைக் கொட்டிக் குறையாத இயல்பினால் வஞ்சிபாட அருங்கலத்தை ஈந்தான், இளஞ்சேட் சென்னி (புற.378:9). வஞ்சி பாடினேனாக உவகை யோடு வேழம் நல்கினன் எனச் சோழிய ஏனாதி திருக் குட்டுவனைக் கோனாட்டு ஏறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் கூறினார் (புற.394:9). 3.மரவகை: மென்பாலாகிய மருத நிலத்தில் வஞ்சி மரக்கிளையில் உறங்கிய நாரை கரும்பின் பூவைக் கோதியது (புற.384:2). வஞ்சிப்பூ, பித்திகம், சிந்து வாரம் முதலிய பல மலர்களைத் தோழியும், தலைவி யும் பறித்துப் பாறையில் குவித்தனர் (குறி.89). தூண்டி லால் வரால் மீனைப் பிடித்த பாண்மகள், அதனை வஞ்சி விறகிற் சுட்டு, நறவுண்டிருந்த தந்தையின் வாயில் இட்டு உண்பித்தாள் (அக. 216:4). பரதவர் கோமான் மத்தி என்பானது கழார்த்துறையில் மரு தொடு, வஞ்சியையும் சாய்த்து விடியலில் பெருநீர்க் காவிரி வந்தது (அக.226:9). 'வஞ்சி ஓங்கி வளர்ந்த ஊர, நின்னெஞ்சம் பெற்ற இவளழும்; எனவே, இவட்குத் 326 வட்கர் தஞ்சம் அருள்வாயாக' எனத் தலைமகற்குத் தோழி கூறினாள் (ஐங். 50:2). வஞ்சினம் நெடுமொழி: வீரர்கள், வஞ்சினம் - நெடு மொழி - முடித்த, தலைவன் கூறுகின்ற ஒரு மொழி யையே தாமும் கூறும் மொழியினையுடையவராய் விளங்கினர் (பதி. 41:18). பெருஞ்சோழனையும், பழையன் மாறனையும் வஞ்சினம் வாய்ப்ப வென்று வஞ்சியில் தந்த பொருளைப் பிறர்க்கு வழங்கினான். இளஞ்சேரலிரும்பொறை (பதி.ப.9:8).மலைக்கடவு ளாகிய முருகனை வாழ்த்திக், கைதொழுது வஞ்சினத் தைக் கூறித் தெளிவித்துத் தெண்ணீர் குடித்துத் தலை வன் உறுதி கூறினான் (குறி. 210). தோழி, நம் காதலர் நம் நெஞ்சுணர வஞ்சினங்கூறிப் பலமுறை முன்கை பற்றி,வினைமுடித்து வருவேன் என்றனர்' எனத் தலை மகள் கூறினாள் (அக. 175:7). 'தோழி, நெஞ்சு நெகிழத் தக்கன கூறி, அன்புகலந்து, பிரியாமைக்குரிய வஞ் சினஞ்செய்தோர் பொருள் வினை விரும்பி வேறாகல் எதனால் என்றாய்ந்து வருந்துதல் ஒழிக' என்றாள் தலைவி (அக.267:2). 'தோழி, நீங்காமைக் குரிய வஞ் சினங்கூறி நம்மைத் துறந்த நம் காதலர் நம்மை நினை யாராயினும் அவர்நாட்டு அருவிபாயும் மலைச்சிமை யந்தோன்றலான் இன்னம் உளன்' எனத் தலைவி கூறினாள் (அக.378:18). 'தோழி, குன்றநாடன் நெஞ்சை இடனாகக் கொண்டு மணந்த ஞான்று பிரியேன் என்று கூறிய வஞ்சினம் நின் மனநோய்க்குக் காரணமாமோ' எனத் தலைமகள் கூறினாள் (குறு.36:5).'நம்மென் றோளை அணைந்த ஞான்று பிழையாமையைப் புலப்படுத்தும் வஞ்சினஞ் செய்த கள்வனும், கடப் பாடுடையவனும், புணை போன்றானும் தானே யாவன்' எனத் தோழியிடம் தலைமகள் கூறினாள் (குறு. 318:7). 'வஞ்சினங்கூறி மலைபல கடந்து செய் பொருட்குச் சென்ற காதலர் கார்க்குரல் கேளாரோ' எனப்பருவங்கண்டு தலைமகள் கூறினாள் (நற்.214:6). 'வஞ்சினங் கூறித் தெளிவித்த காளையோடு மூதூரில் அலரெழக் குன்றங் கடந்த என்மகள், என்னையும் நினையாளோ' என நற்றாய் புலம்பினாள் (ஐங்.372:2). பொதுவனைச் சாவக்குத்திக் கொம்பிடைக் கொண்டு குலைப்பது, கூந்தலைக் (பாஞ்சாலியது) கை நீட்டி இழுத்தவனது (துச்சாதனன்) நெஞ்சம் பிளந்து வஞ் சினம் முடித்தவன் (வீமன்) செயல் போன்றதாகும் (5. 101:20). வட்கர் - பகைவர், குற்றம் : 'கையது வேல்; காலன கழல்கள்; மெய்யது வியர்; மிடற்றது புண்; சென்னியில் வட்கர் - பகைவர் - கெடுவதற்குக் காரணமாகிய போந் தைத்தோடு' என, அதியமானை ஒளவையார் சிறப்பித் தார் (வட்கர் குற்றமுமாம்) (புற.100:3).<noinclude></noinclude> sr6mgf9tae8tia9c7zjvh2axcu3ks1o 250 666172 1983675 2026-10-26T10:50:09Z Harisha usha 17386 OCR 1983675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாமூலனார் பாங்கில், இவர் இப்பாடலை அமைத்துள்ளார். 'என்னைத் துன்புறுத்தும் மாலைக்காலமும், தனிமை யும்தலைவர் சென்ற நாட்டிலும் உளவாதலின் அவருக் கும் அவற்றால் துன்பம் உண்டாகும்; அதனால் அவர் விரைவில் வருவாரென்று எண்ணி யான் ஆற்றுகிறேன்' என்று தலைவி கூறுவதாகப் பாடியுள்ளார். 'ஆம்பல் மலரின் வாடலையொத்த கூம்பிய சிறகுகளையுடைய மனையுறை குருவிகள் முற்றத்தில் உலரும் தானியங் களைத் தின்று, மன்றத்திடத்துள்ள எருவினது பொடியைக் குடைந்து விளையாடி, வீட்டிறப்பிலுள்ள பள்ளியிடத்தே தம் குஞ்சுகளோடு தங்கியிருக்கும் பிரிந் தார்க்குத் துன்பத்தைத் தரும் மாலைக்காலம்', என்று இப்பாடலில் இவர் கூறிய உவமையும், மாலைக்கால நிகழ்ச்சியும் நயமுற்றுத் திகழ்கின்றன. மாமூலனார் : இவர் ஒரு புலவர். அந்தணர் மரபினர். இவரை முக்காலமும் அறிந்த யோகியெனக் கொள்ள லும் பொருந்தும். இதனை தொல்.பொருள். 75ஆம் நூற்பாவுரையில் நச்சினார்க்கினியர் உபாயங்களால் முக்காலமும் உணர்ந்த மாமூலர் முதலியோர் அறிவன் தேயத்து அனைநிலை வகையோராவர் என்று பார்ப் பன வாகையை விளக்குவதனால் உணர்தல் கூடும் (உ.வே.சா.). இவர் பாடியனவாக அகநானூற்றில் (1, 15, 31, 55, 61, 65,91,97, 101, 115, 127, 187, 197, 201, 211, 233, 251, 265, 281, 295, 311, 325, 331, 347, 349, 359, 393) இருபத்தேழு பாடல்களும், நற்றிணையில் (14,75) இரண்டு பாடல்களும், குறுந்தொகையில் (II) ஒன்று மாக முப்பது பாடல்கள் கிடைத்திருக்கின்றன. இவர் பாடிய பாடல்களில் வரலாற்றுச் செய்திகள் பெரிதும் காணப்படுகின்றன. இவர் பாடிய நற். 75-ஆம் பாட லைத் (குறிஞ்சி) தவிர, எஞ்சிய பாடல்கள் அனைத்தும் பாலைத்திணையைக் குறிப்பன. இவர் நெடுவேள் ஆவியையும், பொதினியையும் (அக. 1, 61) பாராட்டியுள்ளார். துளு நாட்டையும், நன்னனது பாழியையும் (அக. 15) சிறப்பித்துள்ளார். 'தமிழ்கெழு மூவர் காக்கும் மொழிபெயர் தேஎத்த' (அக. 31) என்று மூவேந்தர் ஆளும் தமிழ்நாட்டைக் கூறியுள்ளார். கரிகால்வளவனொடு வெண்ணிப் போர்க்களத்தில் போர் செய்த பெருஞ்சேரவாதன் தோற்றுப் புறப்புண் பட்டு நாணி உயிர்விடத்துணிந்து வடக்கு நோக்கி இருந்ததையும் அதனையறிந்த அவனுக்கு நட்பாள ராகிய சான்றோர், தாமும் உடனிருந்து உயிர்விடத் துணிந்ததையும் சுட்டியுள்ளார் (அக. 55). பெருஞ்சோறு பயந்த உதியஞ்சேரலாதனின் கொடை யைப் (அக.65) புகழ்ந்தும், குடநாட்டைச் (அக. 91) சிறப்பித்தும், நன்னன் வேண்மான் வியலூரைப் (அக. 97) பாராட்டி யும், செய்திகளைக் குறிப்பிட்டுச் செல்கின்றனர். எவ்வி 60 - மாமூலனார் என்பான் போர்க்களத்தில் இறந்துபட, வருத்தம் தாங் காத பாணர் அவ்விடத்தே தம் யாழை முறித்துப் போட் டமை பற்றியும், அஞ்சி என்பானைப் பற்றியும் அக. 115 ஆம் பாடலிற் குறித்துள்ளார். சேரலாதன் கடலில் நாவாயைச் செலுத்திப் பகையரசன் கடம்பினைத் தடிந்து, இமயத்தில் வில்லைப் பொறித்துப் பகைவர் தந்த திறையை மாந்தை முற்றத்து இரவலர்களுக்கு அளித்த செய்தியை அக. 127, 347 -ஆம் பாடல்களிலும், பூந்தொடை விழா பற்றிய வழக்கத்தை அக.187-ஆம் பாடலிலும், கண்ணன் எழினியின் முது குன்றத்தினை அக. 197- ஆம் பாடலிலும் பாண்டியனது கொற்கையில் முத்தும், சங்கும் எடுத்தமையினை அக. 201-ஆம் பாடலிலும் குறிப்பிட்டுள்ளார். மத்தி என்பவன் எழினி யின் மேல் படையெடுத்துச் சென்று அவனை வென்று, பல்லைப்பிடுங்கி வெண்மணி வாயிற் கதவில் அழுத்தி னான் என்ற செய்தியை அக. 211 -ஆம் பாடலில் பாடி யுள்ளார். உதியஞ்சேரல் பெருஞ்சோற்றை வழங்கிய போது கூளிச்சுற்றம் எஞ்சிய சோற்றை உண்ண அங்கு வந்து குழுமியிருந்தது என்று அக. 233-ஆம் பாடலி லும், நந்தனின் செல்வச் சிறப்பு, கோசர் பற்றிய குறிப்பு மோகூர் மன்னன் பணிந்து வாராமையால், அவன் பால் பகைகொண்ட புதிய மோரியர் தேருருள் குறைத்த செய்தி ஆகியவற்றை அக. 251-ஆம் பாடலிலும், நந்த ரின் பாடலி புரத்தையும் புல்லியின் வேங்கடமலையை யும் அக. 265-ஆம் பாடலிலும், மோரியரின் படைக்கு வடுகர் துணை நின்ற செய்தியை அக. 281-ஆம் பாடலி லும் கூறியுள்ளார். பாணன் நன்னாட்டினைப் புகழ்ந்து அக.325-ஆம் செய்யுளிலும், திதியன் வேளிரோடு போர் செய்தமையை அக. 331-ஆம் பாடலிலும், நன் னனது கொடைச் சிறப்பையும், அவனது ஏழிற்குன்றச் சிறப்பையும் அக. 349-ஆம் பாடலிலும், வானவரம் பனது வெளியம் பற்றிய குறிப்பை அக. 359-ஆம் பாட லிலும், புல்லியையும் அவனது வேங்கட மலையை யும் (அக.61,265, 295, 311, 359, 393) ஆகிய பாடல்களி லும் சுட்டியுள்ளார். இவர், அரக்கொடு சேர்த்தியற்றிய கல்லைப் போல (அக. 1). உலைக் கண் ஊதும் துருத்திபோல (அக. 55) என்பன போன்ற உவமைகளை நயம்பட ஆண்டுள் ளார். இவர் பாடிய 'பாடிச் சென்ற பரிசிலர் போல, உவ வினி வாழி தோழி' (அக. 65, 6, 7) என்ற அடிகளைப் பேராசிரியர் எடுத்துக் காட்டி உவகை உவமை என்று கூறியுள்ளார் 'ஆம்பல்' என்னும் பேரெண்ணைக் (அக. 127:8) குறிப்பிட்டுள்ளார். பழையர் மகளிர் உவா நாளில், முத்தையும், வலம்புரிச்சங்கினையும் சொரிந்து கடல் தெய்வத்தை வழிபடுவர் என்ற வழக்கத்தை இவரது அக. 201-ஆம் பாடல் குறிக்கும். குறுந்தொகை 11-ஆம் பாடலில் வடுகர் முனையில் உள்ள கட்டி<noinclude></noinclude> k6pb9mhwvvas0hyncnef0wm29gpl959 250 666173 1983676 2026-10-26T10:50:29Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வட்டம் வட்டம் - 1. மண்டலம் : காட்டிடத்தே வட்டம் - மண் டலம் - ஆகிய வரியையுடைய காட்டுக்கோழிச் சேவல் புனங்காப்போரைத் துயிலுணர்த்தக் கூவும் (புற. 28:8). நெல்லியின் காய்களை, மந்தி வட்டமான (உருண்டை யான) கழங்குகளாகக் கொண்டு விளையாடியது (அக. 241:14). 2. பரிசை : முருகனின் பன்னிருகையுள் இரண்டு வட்டமொடு - பரிசையொடு - வேலை வலமாகச் சுழற்றும் இயல்பின (முரு. 111). 3. அப்பம்: நூல்போல் சூழ்ந்து கிடக்கின்ற வட்டம் - அப்பம் - பாலிற்கிடந்தாற் போல மணற்குழி நீரில் குருக்கத்தியின் மலர்கள் வீழ்ந்தன (பெரு.378). 4. சந்தனக்கல் : வடநாட்டிலுள்ளார் கொண்டு வந்த வட்டம் - சந்தனக்கல் - தென்திசைச் சந்தனத்தோடு பயன்படாமற்கிடப்பக் கூதிர்காலம் வந்தது (நெடு.51). வடவர் கொணர்ந்த வட்டத்தில் பொதியில் சந்தனம் உரைக்கப்பட்டது (அக. 340:16). 5. ஆலவட்டம் : வட்டம் - ஆலவட்டம்-உறையி லிடப்படும்படியாக வந்தது கூதிர்க்காலம் (நெடு. 58). 6. வட்டு, அரக்கு நீருடைய வட்டு : சுனையில் மூழ் கிய விறலி, கரையில் நிற்கின்ற கேள்வனிடம் மூங்கில் கழை கேட்க அரக்கு நீர் கரந்த வட்டம் -வட்டினை - எறிந்தான் (பரி.21:42). வட்டா -வட்டின் தன்மையுடையாய் (MO) : வட்டா - வட்டின் தன்மையுடையாய் - கூனின் பிறப்பு நின்னினுந்தாழ்ந்ததோ, எனக் கூனி, குறளனை இடித்து வினவினாள் (கலி. 94:27). வட்டி - கடகம் : வேட்டுவன் மானினது தசையைச் சொரிந்த வட்டியும் - கடகமும் இடைமகள் தயிர் கொடுவந்த மிடாவும் நிறைய, உழவர் மகளிர் வெண் ணெல்லை முகந்து கொடுப்ப, உவந்து மீளும் தன்மை யது பாண்டி நாடு (புற. 33:2). உழவர் காலையில் விதைக்கும் பொருட்டு விதையை எடுத்துச் சென்ற வட்டிகள் மலர்களால் நிரம்புமளவு மலர்களைக் கொண்டு மாலைப்பொழுதில் மீண்டனர் (குறு. 155:2). வயலுக்கு வித்தொடு சென்ற வட்டி, பலவாகிய மீனால் நிரம்பப் பெற்று வரும், புதுவருவாயுடையது ஊர் (நற். 210:3). பாண்மகள் கெடிறு என்னும் மீன் சொரிந்த 327 வட்டு வட்டியில் மனையோள் பெரும்பயறு நிறைப்பாள் (ஐங். 47:2). வலைவல்ல பாணனுடைய மடமகள் வரால் மீனைச் சொரிந்த வட்டியுள், மனையோள் பழைய நெல்லை நிறைப்பாள் (ஐங். 48:2). தலைவி திருந்தாத சுமட்டினையுடையளாய்த் தோள்வீசி, நெல்லையுடைய வட்டியை - அணைத்துக் குழை யாடக் கழுத்தினும் நுண்ணிதாய் நுசுப்புத் தோன்றச் சென்றாள் (கலி.109:4). வட்டிப்போர் - சுழற்றியெறிவோர் : வையையில் நீராட வருந்தோருள் மாலையை வட்டிப்போர் - மேல் சுழற்றியெறிவோர் மேல் - சிலர் கொம்பால் நீரை வாரி வீசினர் (பரி. 11:56). , i. வட்டியள் - வட்டியையுடையவள் : குருக்கத்தி யொடு பித்திகையினையும் கொள்ளீரோவென வட்டி யளாய் - வட்டியையுடையவளாய்க் - கூறி உழவர் மகள் திரிந்தாள் (நற்.97:8). வட்டியர் - வட்டியினையுடையவர் : சிறுகுடியி லுள்ள கானவர் சாரலில் தேனினர், கிழங்கினர்,ஊன் நிறைந்த வட்டியர் - வட்டியினையுடையவர் - ஆகிப் பன்றி போன்றவற்றின் தசையினை யானையின் கொம் பில் காவிச் சுமந்து சென்றனர் (மலை. 152). அதிரல் மலர் விலைஞர் கொணர, முல்லையொடு சூடியவற் றைப் போக்கித் தண்ணிய, நறிய தலைவியின் கூந்த லாய பாயவில் தலைவன் கிடந்து கூடினான் (அக. 391:3). வட்டு - 1. (சிறார்) விளையாடு கருவி : காட்டில் நெல்லியின் பளிங்கு போன்ற காய்கள், பெரிய பாறை களில் சிறார் சேர்த்து வைத்த வட்டு - விளையாடு கருவி போல உதிர்ந்து கிடக்கும் (அக. 5:10). காந்தளின் தாதுண்ணும் வண்டுகள் கையின்கண் வைத்தாடும் வட்டுப்போல் தோன்றும் (அக.108:17). வெண்மண லில் சூலுடைய யாமை மறைத்து வைத்த, யானைக் கொம்பினால் செய்த வட்டுப் போன்ற முட்டையை, அதன் ஆண், அது பார்ப்பாகும் அளவும் காவல் காக்கும் (அக.160:6). வில்லையே ஏராகக் கொண்டு வாழும் ஆறலைப்போர் குடியிருப்பில் வேம்பின் நீழற்கண், கட்டளைக்கல் போன்ற வட்டு விளையாட்டிற்குரிய (நற்.3:3,4). அருவியாடுதலை வெறுப்பின், அரக்கினா லாகிய வட்டினைக் கொண்டு விளையாடு மது நீங்கப் பாலுண்ணும் குன்றக் குறவனொடு நொடி பயிற்றும் துணையையுடையள், மடந்தை (நற். 341:2).<noinclude></noinclude> rsslhlos6qeqwo78i4ul6t53jgdnrle 250 666174 1983677 2026-10-26T10:50:45Z Harisha usha 17386 OCR 1983677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாமை 61 மாமை என்பவனது நாட்டைப் பற்றிய வரலாற்றுச் செய் தியைக் குறித்துள்ளார். இயற்பழித்த தோழிக்குத் தலைவி, தலைவனது நல்ல இயல்புகளைக் கூறி இயற் பட மொழிந்ததாக (நற்.14)-ஆம் பாடலையும், சேட் படுக்கப்பட்டது கேட்டு ஆற்றானாகிய தலைமகன் தோழி கேட்பச் சொல்லியதாக (நற். 75)-ஆம் பாடலை யும் புனைந்துள்ளார். மாமை-1. கருமை : அரத்தாலே அராவின நுண்ணிய நீர்மையையுடைய மாமை - கருமை நிறம் - நிறத்தாலே களம்பழத்தின் நிறத்தைப் போன்ற வளைந்தேந்திய கோட்டினையுடைய பேரியாழைக் கூத்தர் கையில் வைத்திருந்தனர் (மலை. 35). கருமை 2. கருமையும் சிவப்பும் கலந்த மாநிறம்: பொருள் வயிற் பிரிந்தவிடத்துத் தலைவன் தலைவியை நினைந்து, பூங்கொத்துக்களிலுள்ள தேன் துளி தளிரில் ஒழுகியது போன்ற அழகு ஒழுகும் மாமை - யும் சிவப்பும் கலந்த மாநிறம் - கிளைத்துத் தோன்றும் சிறிய பல தேமல் புள்ளிகளையுடைய என் காதலியின் பிரிதலையறியாத அழகிய தோல்கள் இப்பொழுது அழகு கெட்டு வருந்தினவோ' என்று கூறினான் (அக. 41:15). 'பிரிவிடை வற்புறுக்கும் தோழியிடம் தலைவி, எனது மாமை நிறம் ஐதாய நுண்ணிய பசலை பரத்த லால் பீர்க்கின் அழகிய மலரையொத்ததாகி விட்டது', என்று கூறினாள் (அக. 45:6). தலைவனிடம் தோழி, ஊரனே நீ ஒரு இளைய பரத்தையை மணர்ந்து கொண் பாய் என்று ஊரார் தூற்றும் அலர், அழகு ஒழுகும் மாமை நிறத்தினையுடைய அஃதை என்பாளுக்குத் தந்தையாகிய சோழன், இரு பெருவேந்தரையும் வென்றபொழுது உண்டான ஆரவாரம் போல இருந் தது' என்று கூறி வாயில் மறுத்தாள் (அக. 96:12). தலை வனது பிரிவின்கண் வேறுபட்ட தலைவி தோழியிடம், 'அவர் செல்லும் காடு கொடிய தாகையினாலே எனது உள்ளம் கலங்குவதோடு, தேமலுடன் கூடிய எனது மாமை நிறமும் தளிர் போன்ற அழகும் கெடவும் பீர்க் கம் பூவின் நிறத்தை நுதல் பெறவுமான நிலை எய்தி மயங்கியுள்ளேன்', என்று கூறினாள் (அக. 135:1). செல வுணர்த்திய தலைவனிடம் தோழீ, 'ஆறலை கள்வரால் கொல்லப்பட்டோருடைய பிணங்களைக் காக்கை கள் கவர்ந்துண்ணும் கொடிய வழியில் நுண்ணிய மாமை நிறத்தினையுடைய தலைவியைப் பிரிந்து செல்ல எண்ணுவீராயின் தலைவி நும் எதிரில் நின்று 'ஆற்றி யிருப்பேன் சென்று வாருங்கள்', என்று கூறுவதற்குரிய அறிவிலா இளமையோளாவாள்', என்று கூறிச் செல வழுங்குவித்தாள் (அக. 319:7). பிரிவிடை ஆற்றா ளெனக் கவன்ற தோழியிடம் தலைவி, 'ஆவின்பால் கன்றுக்கும் பயன்படாமல், கலத்திலும் விழாமல் தரையிற் சிந்தி வீணானது போல, எனது மாமையுடைய பேரழகு எனக்கும் பயன்படாமல், என் காதலனுக்கும் பயன்படாமல் போகுமாறு பசலை தானுண்ண விரும் பும்' என்று வருந்தினாள் (குறு. 27:5). தலைவன் பிரிந்த விடத்துக் கனாக்கண்டு, 'கனவே, பாதிரி மலரின் துய்யைப் போன்ற மயிர் எழுந்து படர்ந்த அழகொழு கும் மாமையையுடைய என் காதலியைக் கொணர்ந்து கொடுத்தோயைப்போல இனிய துமிவினின்றும் எழுப்புகின்றாயே', என்று கூறினான் (குறு. 147:2). வரைவினைத் தோழியால் அறித்த தலைவி தோழி யிடம், 'மெல்லிய இயல்புடையாய், தலைவன் கூடிப் பிரிந்த நாளிலே என்னைவிட்டு நீங்கிய குற்றமற்ற மாமையின் இயல்பை (பிரிவால் அழிவதை) எனது வலிமையால் பொறுத்திருந்தேன்' என்று கூறினாள் (குறு. 368:2).ஆம்பலின் திரண்ட தண்டினை நாருரித் தாற் போன்ற அழகு குறைந்த மாமையுடையவள் (நற். 6:2). தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறுவானாய், 'நெஞ்சே, கொடிய காடென்றும் கருதாது என் காதலியைப் பிரிவாயாயின் இண்டின் கரிய தளிரின் மீது மழை பெய்துவிட்ட பொழுதுண்டான அழகிய நிறம் போன்ற இவளுடைய மாமையின் அழகு இன்றோடு போய்விடும்' என்று கூறிச்செலவழுங்கினான் (நற். 205:11).வாயிலாய்ப் புக்கார் தலைவனின் குணத்தைப் புகழ்ந்தபோது தலைவி தோழியிடம், 'ஆம்பலின் நார் உரிக்கப்பட்ட தண்டின் நிறம்போல விளங்கிய என் மாமையின் அழகு, தலைவன் குணத்தைப் புகழ்ந்த போது பசலை பாய்ந்துவிட்டது', என்று கூறினாள் (ஐங்.35:4).தோழி அறத்தொடு நின்றதன் காரணமாக வதுவை நிகழ்ந்தபொழுது, அவள் செவிலித்தாயிடம் தலைவன் தலைவிக்குப் பொருத்தமாக அமைந்தனன், இவன் பிரிந்திருந்தபொழுது அழிந்து போன மேனி யின் மாமைக் கவின் இப்பொழுது மிகவும் சிறப்பாக வுள்ளது' என்று கூறினாள் (ஐங். 103:4). தலைவி பாண னிடம், 'என்மேல் குறை கூறித் திரிகின்ற பாணனே, என்னைப் பிரிந்து போன தலைவர் வந்தவுடன் மாமை யாகிய அழகும் வந்துவிட்டதைக் காண்' என்று கூறி னாள் (ஐங். 134:3). வரைவில் கவலையின்றிக் களவையே விரும்பி வரும் தலைவனைப் போற்றிய தோழியிடம் தலைவி, 'தோழி, ஆண் நாரை பெடை யைப் பிரிந்து வருத்தமின்றித் துயிலும் கடற்றுறையை யுடைய தலைவனுக்காக நீ அவருடைய மாண்பு கூறித் தேற்றும் பொழுது தான் என்னுடைய மாமைக்கவின் பசலை பாய்ந்து சிதைகின்றது ' என்று கடிந்துரைத்தாள் (ஐங்.144:3). களவொழுக்கத்திலேயே நீடித்திருந்த தலைவன் வரைய வந்துழித்தலைவி மகிழ்ந்து தோழி யிடம், 'என் காதலரின் அருளால் என்னுடைய மாமை யின் அழகு இனித் தெளிவாக இனிமையாகவே திக ழும்', என்று கூறினாள் (ஐங். 146:3). ஒருவழித் தணந்து<noinclude></noinclude> bpjqc8lng2jd50zqw07vvscjiafzfem 250 666175 1983678 2026-10-26T10:50:51Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடக்கு 2. வட்டம் : உருக்கிய அரக்குப் போன்ற வட்டு - வட்டம் - ஆகிய ஈங்கையின் புது மலரை அளைந்து, நீர் நிறைந்த புலங்களுட் புகுந்து தண்ணிய வாடை வந்தது (நற்.193:1). 3. வட்டக்கலன் : வையையில் மூங்கிற்கழியால் நீரைத் துரப்போரை அரக்கு நீரையடக்கிய வட்டால்- வட்டக்கலனால் - எறிவார் சிலர் (பரி. 11:55). புலவி யால் நின்றவள் அரக்குநீர் நிறைந்த வட்டைக் கணவன் மார்பில் எறிய, அவன் உள்ளஞ்சோர வீழ, மயங்கித் துனி நீங்கிக் காதலன் ஆகஞ்சேர்ந்தாள் (பரி. 12:68). 4.சூதாடு கருவி : முருகா, வட்டு - சூதாடு கருவி - உருட்டுதல் வல்ல நின் மலை மேல், போரரவம் போலத் தானமொயிக்கும் ஒலியோடியைத்து இயங்க ளார்ப்ப, முகில் முழக்கும் சேர்ந்தொலித்தன என்று குன்றம் பூதனார் கூறினார் (பரி. 18:42). வடக்கிருந்தோன் - உயிர் துறக்கும் உண்ணா நோன்பில் வடக்கு நோக்கி இருந்தவன் (வி.இ.பெ.) : கரிகால் வளவ, வெண்ணிப் பறந்தலை யில் புகழுலகெய்திப் புறப்புண்ணுக்கு நாணி வடக் கிருந்தோன் - உயிர் துறக்கும் உண்ணா நோன்பொடு வடக்கு நோக்கியிருந்தவன் நின்னினும் நல்ல னல்லனோ என வெண்ணிக்குயத்தியார் கூறினார் (புற.66:8). - வடக்கு வடபால் : வடதிசையிலுள்ள இமயமலை யின் வடக்கும் வடபாலும் - தெற்கின் கண்ணுள்ள குமரியாற்றின் தெற்கும், கீழ்க்கண்ணுள்ள கடலின் குணக்கும், மேல் கண்ணதாகிய முதிர்ந்த கடலின் குடக்கும், கீழதாகிய நிலனும், வானும், துறக்கமு மென அடுக்கப்பட்ட அடையின்கண் முதற்கட்டாகிய நீரில் ஓங்கியது நிலம் (புற. 6:1). சிறிது வெள்ளியாகிய மீன் மற்றைக்கோள்களுடனே மழைக்குப் பயன்படும் நாளில் நிற்கக் கார்ப்பருவம் வந்தது (பதி. 24:24). இமயம்: தென்கடல் முத்துப்பூண்டு இமயத்து - சாந்தம் பூசிய, கடல் போன்ற தானையுடைய போர் வென்றி கொண்ட, தென்னவர் மறவன் நாஞ்சிற் பொருநன் (புற.380:2). வடமலை 1, வடவரை காண்க. வடக்கு : 'மழைக்கோளுக்குரிய வெள்ளி குணக்கில் நின்று குடக்கிற் செல்லினும், குடக்கில் நின்று குணக் கிற் செல்லினும், வடக்கு - நின்று தெற்கில் செல்லி னும், தென்திசை நின்று நீடினும் யாண்டும் நிற்க; யாம் 328 வடநெடுந்தத்தனார் வேண்டியதை உணர்ந்தோன் தாள் வாழ்க' எனக் கிள்ளி வளவனைக் கோவூர்கிழார் பாடினார் (புற.386:22). கடவுள்நிலை பெற்ற எல்லை இமயம், தென்னங்குமரி ஆயிடைப்பட்ட மன்னர் தம் நாட்டுக் கவினை அழித்த வன் குட்டுவன் (பதி. 43:7). வடதிசையது - வடக்கின் கண்ணது : வடதிசையது வாகிய வடக்கின் கண்ணதாகிய -இமயமலையும், தென்திசைக்கண்ணதாகிய ஆய்குடியும் இல்லை. யாயின் இவ்வுலகு கீழ்மேலதாகிக் கெடும், என ஆயை, முடமோசியார் சிறப்பித்துக் கூறினார் (புற.132:7). வடந்தை 1. வடதிசை : வடந்தை - வடதிசைக் கண்ணதாகிய காற்று அசையுந்தொறும் விளக்கின் கொழுந்து தெற்கு நோக்கி எழுந்து சாய்ந்த தலை யினையுடையதாய் எரிந்தது (நெடு.173). 2. வாடை, வாடைக்காற்று : பிரிந்தோர்க்கு வடந்தை வாடை - அசைக்கும் பனிக்காலத்தே ஒளி மழுங்க ஞாயிறு குடகடல் சேரும் மாலைப் பொழுது துன்பம் மிக்கதாகும் (அக.378:13). 'வடந்தைத் துவலை, பனித்துளியைத் தூற்றக் கூட்டில் பெடை யைப் புணர்ந்திருக்கும் அன்றிலின் ஒலியுடன், இரவும் செயலறவு தந்தது' என்றான் மடல் வலித்த தலைவன் (நற்.152:6). 'காதலரைப் பிரிந்தோரைச் செயலற வருத் தும் வடந்தை, முன்பனிக்கு முன் வந்தனர், நம் காதலர்' எனத் தோழி தலைவிக்குக் கூறினாள் (ஐங். 223:4). வடநெடுந்தத்தனார் ஒரு புலவர்: இவர் புற நானூற்றில் 179 -ஆம் பாடல் ஒன்று மட்டுமே இயற்றி யுள்ளார். இவர் பெயர் வடமநெடுந்தத்தனார் எனவும், வடமநெடுந்தச்சனார் எனவும் (பா.வே.) காணப்படு கின்றது (உ.வே.சா.உரை). இவராற் பாடப்பட்டோன் நாலைக்கிழவன் நாகன். 'உலகில் வரையாது வழங்கும் வண்மையுடையோர் இறந்தாராகப் பிறர்பால் ஏலாது கவிழ்ந்த எனது இரத்தலையுடைய மண்டையை ஏற் கும்படி இட்டு மலர்த்தவல்லார் யாரென்று கேட்டேம்; அதற்குப் பாண்டியன் மறவன், அவனுக்குப் படை வேண்டியவிடத்து வாட்போரை உதவியும், வினை வேண்டியவிடத்து அமைச்சியலோடு நின்று அறிவு உதவியும், இவ்வாறு வேண்டுவன அவ்வரசனிடத்து உதவித் தான் பூண்ட நுகம் ஒருபாற்கோடாமல் செலுத் தும் பகடு போல, ஆண்மைக் கூறுபாடு பொருந்திய ஊக்கத்தினையும், தோலாத நல்ல புகழையுமுடைய, பருந்தின் பசி தீர்க்கும் வேலையுடைய நாலை கிழவன் நாகனைப் பலரும் சொன்னார்' என்பதாக இவர் அப்: பாடலைப் புனைந்துள்ளார். நாலை கிழவனின் போர்<noinclude></noinclude> os60tkoj30c789ijsem7r77m1jkn8ja 250 666176 1983679 2026-10-26T10:51:10Z Harisha usha 17386 OCR 1983679 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாமை வந்த தலைவனிடம் தோழி, 'உயர்ந்த மலைக்குத் தலைவ, நின் காதலியின் தேமல் படர்ந்த மாமையின் அழகு அழியவும், பசலை பரவவும் பிரிதலாகிய வன் செயலினைச் செய்வதில் வல்லனாக எவ்வாறு ஆயினை' என்று கடிந்து கூறினாள் (ஐங். 231:3). வரை விடை வைத்துப் பொருள்வயிற் பிரிய எண்ணிய தலை வனைப் பற்றித் தலைவி தோழியிடம், 'யான் என் காத லரைப் பிரியாதிருப்பதால் என்னிடமிருந்தும் மாமை யாலிய புத்தழ்கினைக் கவரும்பொருட்டு, இற்றைநாள் நீங்கொல்றினைச் செய்தற்கு விரும்புகின்றார் போலும்' என்று தலைவனின் கொடுமையைக் கூறி னாள் (ஐங். 286:5). பொருள்வயிற் பிரிந்துறையும் தலை வன் குறித்த பருவம் வர அவனும் வருவதைத் தோழி தலைவியிடம் ‘தோழி குராமரமும் மரா மரமும் மலர்ந் ததையும், காட்டின் கவினையும் கண்டு, இளவேனில் வந்துவிட்டதை அறிந்து, தேடிய பொருள் போது மென்று கருதி, நினது மாமை நிறம் மீண்டும் அழகு பெறுவதை விரும்பித் தலைவர் வந்துவிட்டார்' என்று கூறினாள் (ஐங். 357:4). பருவ வரவின்கண் ஆற்றாளாய தலைவி தோழியிடம், 'முல்லைக்கொடி கள் அரும் பினைப் பாதுகாத்து ஒரு கார்ப்பருவத்தின் வருகையை எதிர்பார்த்திருக்கின்றது' என்று கூறினாள் (ஐங். 454:4). தலைவன் குறித்துச் சென்ற பருவ வரவினைக் கண்ட தலைவி, காதலர் மறந்தனரோ என்றபொழுது, தோழி தலைவியிடம், 'நின் காதலர் இக்குளிர்ப்பருவத்தை மறந்தாராயினும், தின்னிடத்தில் சிறப்பொடு விளங்கு கின்ற மாமையின் அழகினைக் கண்டுகளித்த அவ ருடைய உள்ளம் நின்னை நினையாது மறக்கவிடுமோ' என்று கூறித் தேற்றினாள் (ஐங்.470:5). தலைவன் பொருள்வயிற் பிரியப் போவதைக் குறிப்பால் தலைவி யறிந்து வருந்துவதைத் தோழி தலைவனிடம், 'பெரும, சிறந்த அழகினையும், மாமை நிறத்தினையுமுடைய சுணங்கு பரந்துள்ள எனது மார்பினைக் கண்ணில் வைத் துக் கட்டியது போல் அத்துணை அருகில் இருந்து இமையாது கண்டும் வேட்கை தணியாராய் ஒளிவீசும் எனது நெற்றியில் அரும்பிய வியரைத் துடைப்பர்; இதனால் அவர் என்ன எண்ணியுள்ளாரோ என்று தலைவி கூறினாள்' என்று கூறிச் செலவைத் தவிர் என வேண்டினாள் (கலி. 4:17). ஊரார் அலர் தூற்றியும் வரையாதிருக்கும் தலைவனிடம் தோழி, 'மலை நாடனே, இவ்விள வேனிற் காலத்தில் நினது சோலை யில் ஒளியிழந்த தளிர்போல் இவள் மேனி நிறக்கேடு வந்து உங்கள் காதலை ஊரார்க்குக் கூறுவதாய் உள்ளது; பல நாட்களாக நினது நினைவு வருத்துதலால் பசலை யால் பாழ்பட்ட இவளது மேனியின் மாமை அழகு செய்த தவறு ஏதேனுமுண்டோ' என்று கூறினாள் (கலி. 48:17). 29 62 மாய்தல் 3. பசலை : களவை நாடி வரையாதொழுகும் தலைவ னிடம் தோழி, 'மலைநாடனே நாண் அடர்ப்பதினாலே நின் காதலியின் கொங்கைகள் மாமையையும் - பசலை யையும் - உடையனவாதலால், குறுமகளாகிய அவள் மண முரசொலி கேட்டலினால் காதலன் வரைய வந்தான் போலும்' என்று கருதாநிற்கும் என்று கூறி வரைவை விரைவுபடுத்தினாள் (நற்.93:10). 4.அழகு: வற்புறுக்கும் தோழியிடம் தலைவி, 'என் காதலர் வந்து புணரின் எனக்கு நல்ல அழகு உண் டாகும்; அவர் பிரியின் எனது மேனியின் மாந்தளிரின் நிறம் போன்ற மாமை - அழகு - அழியுமாறு பசலை தோன்றிக் கெடுக்கும்' என்று தான் வருந்தும் நிலையைக் கூறினாள் (நற்.304:6). மாமையர் - மாமை நிறமுடையவர் : மயிலிய லோரும் மடமொழியோருமாகிய இளம்பெண்டிர் மடப்பத்தையுடைய கண்களோடு, கண்டோர் கலங்கு தற்குக் காரணமான மாமையராய் -மாநிறமுடைய வராய் விளங்கினர் (மது. 413). மாய்தல் - இறத்தல் : இவ்வுலகிற் பிறந்ததொன்று மாய்தலும் - இறத்தலும் - இறந்ததொன்று பிறத்தலும் இயற்கை என்பதைக் கல்வியால் அறியாத மடவோரும் அறியும்படி திங்களாகிய தெய்வம் இயங்குகிறது (புற. 27:12). கோப்பெருஞ்சோழன், உயர்ந்த குறிக் கோளுடன் உயர்ந்த எண்ணங்களையே எண்ணுகின்ற வர் வீடு பேற்றை அடைதல் கூடும்; அவ்வுலக நுகர்ச்சி இல்லையாயின் மாறிப்பிறவார்; பிறவி இல்லை யென்று 'கூறுவார் உளராயின், இமய மலையின் சிகரம் ஓங்கினாற் போன்ற தமது புகழை நிலை நிறுத்தி, வசை யில்லாத உடம்போடு கூடி நின்று மாய்தல் மிகத் தலை யாயது; அதனால் எவ்வாற்றாலும் நல்வினை செய்தல் அழகிது என்று கூறினான் (புற. 214:13). பொருவயிற் பிரிவின்கண் ஆற்றாளாய தலைவி தோழியிடம், 'காதலர்ப் பிரிந்த துயரோடு கூடிய எனக்கு இம் மாலைப்பொழுது வருத்துகின்றதனால், உருவங் காணும் கண்ணாடியில் ஊதிய ஆவி முன் பரந்து பின் சுருங்கினாற்போல, எனது வலிமை சிறிது சிறிதாகக் குறைந்து மாய்தலைப் பெற்றுள்ளது; பெருங்காற்றில் அசையும் மரத்திலுள்ள பறவைபோல மிகவும் அழி வுற்று என்னுயிர் துறக்கும் காலம் இதுவே போலும்' என்று கூறினாள் (அக. 71:15). 'பிரிவிடை ஆற்றும் தோழியிடம் தலைவி, தோழி, நீ கூறியபடி, குறித்த பரு வத்தில் தலைவர்வரின் நன்றே, அன்றி வர இயலாமல் அங்குத் தங்குவாராயினும் வினை முடித்து மீண்டும் அவர் வருவதற்கு முன் ஒரு தூதினை அனுப்பி<noinclude></noinclude> flnavoiza1my4xlgza08d6c1yrqujxz 250 666177 1983680 2026-10-26T10:51:14Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடபெருங்கல் ஆற்றலையும் வண்மையையும் சிறப்பித்துள்ளார். வேண்டியவிடத்து வேண்டியவர்க்கு உதவும் நற்புகழ் வாய்ந்த இவனைப் பகடோடு உவமித்துள்ள திறம் நய மிக்கது. வடபால் - வடபக்கம் : 'நீதான் வடபால் - வடபக்கத்து முனிவனுடைய வேள்விக்குண்டத்துக் கண் தோன் றித் துவரை என்னும் படைவீட்டை ஆண்டு, நாற்பத் தொன்பது தலைமுறை வேறுபட்டு வந்த வேள்களுள் வேளாயுள்ளாய்' எனக் கபிலர் இருங்கோவேளைக் கூறினார் (புற.201:8). மேல் காற்றில் தூற்றின பொலி வடபால் உளதாகிய மேருவாகிய மலைபோல மிகும் படி தோன்றும், மருதஞ்சூழ்ந்த குடியிருப்பு (பெரு. 240). வடபுலம் - வட நாடு : கீழ்க்கடல் பின்னதாக மேற்கட லினது திரை நின் குதிரையினது குளம்பை அலைப்ப வலமாக வருதலுமுண்டென்று அவலம் பரப்பத் துயிலாத கண்ணையுடையவாயின வடபுலத்து - வட நாட்டு - அரசுகள் என நலங்கிள்ளியைக் கோவூர்கிழார் சிறப்பித்துரைத்தார் (புற.31:17). 'வடபுலவேந்தர் வாட வெம்போரைச் செய்யும் வழுதி' என மாறன் வழுதி சிறப்பிக்கப் பெற்றான் (புற. 52:5).வேங்கடமலையின் வடபுலம் பசித்ததாக ஈங்கு வந்து தங்கியது என் பெருஞ்சுற்றம், என்று கல்லாடனார் பொறையாற்று கிழானிடம் கூறினார் (புற.391:7). உத்தர 2.உத்தரகுரு (போகபூமி) : நின் பகைவர் இன்னாத வாழ்வைப் பெறின் அல்லது வடபுலம் குருவில் -வாழ்வாரைப் போல அழியாத இன்பம் பெற்றுப்பல, நாள் வாழ்வரோ எனச் செல்வக் கடுங்கோவைக் கபிலர் சிறப்பித்தார் (பதி. 68:13). 3. வடதிசை : வடபுல வடதிசைவாடைக்கு அழிந்த மழை தென்புலம் நோக்கிச் செல்லும் பனி நாளில் தலைவன் நம்மைவிட்டு அகன்றமைவானோ' எனக் கூறித்தோழி, தலைமகளை வற்புறுத்தினான் (குறு. 317:6). 'நெஞ்சை, வடபுல வாடைக்குப் பிரி வோர் இவ்வுலகில் மடவோர்' எனப் பொருள்வலித்த நெஞ்சிற்குத் தலைமகன் கூறினான் (நற்.366:11). வடபெருங்கல் - 1. இமயம் : தென்குமரி, வட பெருங்கல்- இமயம் - குண, குடகடல் எல்லையிலுள் ளார் யாவரும் வழிமொழியக் கொடிது நீக்கிக் கோல் செவ்விதாக ஆண்டோர் வழி வந்தோன் யானைக்கட் சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை (புற.17:1). 329 வடமவண்ணக்கன் தாமோதரனார் 2.மேரு : தென்குமரி வடபெருங்கல் - மேரு-குண, குடல் கடல் எல்லையாக வாழ்வோர் எல்லாம் தொழில் கேட்ப ஆண்ட கொற்றவன் தலையாலங் காலத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் (மது-70). வடம் - பெருங்கயிறு : அமரர், அவுணர் ஆகிய இரு திறத்தோர்க்கும் அமுது கடையப் பாம்பு நாணாக பெருங்கயிற்றைத் - திருமால் வாங்கினான் (பரி.தி. 1:69). வடமலை 1. இமயம் : 'அன்னச்சேவலே, குமரித் துறையில் அயிரை மீனை உண்டு வடமலை- இமயம் செல்வையாயின் இடையே சோழநாட்டு உறையூரில் கிள்ளி கேட்கப் பிசிராந்தையின் அடியுறையெனின் நின் பேடையணிய நன்கலன் தருகுவன் கோப்பெருஞ் சோழன்' எனப் பிசிராந்தையார் பாடினார் (புற.67:7). வடகுன்றம், வடவரை காண்க. 2.மேரு : வடமலையில் - மேருவில் - பிறந்த மணி யும், பொன்னும், மேலை மலையில் பிறந்த சந்தன மும், அகிலும் பிறவும் புகார்த் தெருவில் செறிந்திருந் தன (பட். 187). வடமவண்ணக்கன் தாமோதரனார் - ஒரு புலவர் : இவரது பெயர், வடம வண்ணக்கன் தாமோதரனார் (புற.172) என்றும் வடமன் தாமோதரன் (வடமவண்ணக்கன் தாமோதரன் - பா.வே.) (குறு:85) என்றும் காணப்படுகின்றது. வண்ணக்கன் என்பது நாணயப் பரிசோதகனைக் குறிக்கும். தாமோதரனார் என்பது கடவுள் பெயரால் வந்த இவரது இயற்பெயர். இவர் வடதிசையிலிருந்து வந்தவராக எண்ணப்படு கிறார் என்று கூறுவர்(உ.வே.சா.உரை). அதனால் இவ ருக்கு இப்பெயர் உண்டாகியது எனக் கருத இட முண்டு. இவர் பாடியனவாகப் புறநானூற்றில் ஒன்றும் (புற.172), குறுந்தொகையில் (குறு. 85), ஒன்றுமாக இரண்டு பாடல்கள் காணப்படுகின்றன. வன்புலநாட னாகிய, வலிய குதிரையையுடைய பிட்டங்கொற்ற னது, பொருதற்கரிய போரை வெல்லும் வேலும், அவன் தலைவனாகிய வண்கொடையையுடைய கோதையும், அவனோடு பகைத்த மன்னரும் நெடிது வாழ்க' என்று பிட்டங்கொற்றனைப் (புற.172) பாடி யுள்ளார். பகை மன்னரைவாழ்த்தியது, இவன் வென்று திறை கொள்வது, அவருளராயின் என்னும் கருத்தா லாகும். வாயில் வேண்டிச் சென்ற பாணற்குத் தோழி<noinclude></noinclude> d1p3gijx1jqidteogexmsrf3y9w7bl3 250 666178 1983681 2026-10-26T10:51:44Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983681 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடமீன் சொல்லி வாயில் மறுத்துதாகப் பாடிய பாடலில், (குறு. 85). 'தலைவன், பாணனது, சொல்லின் அளவில் யாரினும் இனியன், பேரன்பினன்' என்று தலைவனது அன்பின்மையைத் தோழி கூற்றாக அமைத்துள்ளார். மேலும், ஊரினுள் இருக்கும் ஆண் குருவி, கருப்பம் முதிர்ந்த பெண் குருவி பொறை உயிர்த்தற்குரிய இடத்தை அமைக்கும் பொருட்டுத் தேன் பொதி கொண்ட கரும்பினது பூவைக் கோதியெடுக்கும் ஊரை யுடையவன் தலைவன், என்று அவனது ஊரைச் சிறப் பித்துள்ளார். வடமவண்ணக்கன் பெருஞ்சாத்தனார் வடமவண்ணக்கன் பேரிசாத்தனார், 'பேரிச் சாத்தனார்' காண்க. வடமீன் அருந்ததி : 'மூவேந்தர் தமக்கு வலியாக வேண்டும் என்று தரும் பொருள் நின்னிடம் வரும் பரிசிலருடையது; வடமீனை - அருந்ததியை - ஒக்கும் கற்பினையுடைய நின் அரிவையது தோள் மாத்திரை யல்லது நின்னுடைய தென்று சொல்ல ஒன்றுடையை யல்லை; இருந்தும் செருக்குடையையாயிரா நின்றாய் எனக் காரியைக் கபிலர் பாடினார் (புற. 122:8). 'இரந்த வர்க்கு இல்லையென்பது இழிவாகும் எனத் தேடிய சென்ற பொருளினும் வடமீன் புரையும் கற்பினை யுடையாளது தோளைப் பிரியாமையே சிறந்த பொருள்' எனத் தோழி கூறினாள் (கலி.2:21). வடமொழி - வடசொல் : யானை, கரும்பொடு கதிர் குளகு உண்ணாது நுதல் துடைத்துத் துதிக்கையைக் கொம்பிடை நாலவிடப் பிற கல்லாத யானைப் பாக ராகிய இளைஞர் குத்துக்கோல் கொண்டு யானைப் பேச்சாகிய வடமொழியை - வடசொல்லைக் - கூறிக் கவளங் கொள்ள வைத்தனர் (முல்.35). வடமோதங்கிழார் -ஒரு புலவர்: ஊ ஊரொடு தொடர்ந்த பெயர் கொண்ட புலவர் என்று வையாபுரிப் பிள்ளை இவரைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவர் புறநானூற்றில் ஒன்றும் (புற. 260). அகநானூற்றில் ஒன்றும் (அக.317) ஆக இரண்டு செய்யுட்களை இயற்றி யுள்ளார். 'ஊரின் முன்னாக நடைபெற்ற போரில், தன்னடைய ஊரின்கண் மிக்க நிரையைக் கொண்ட பகைவர் எய்த அம்பைத் தன் துடியே புணையாக வென்று, பகைவரைக் கொன்று அவர் கொண்ட ஆனிரையை மீட்டுத் தோலுரித்த பாம்பு போலத் தான் ஒருவனே தேவருலகு எய்தினான் என்றும், அவனது உடம்பு காட்டுச் சிற்றியாற்றங்கரையில் காலுற நின்று .330 வடவர் கம்பமொடு துளங்கிய இலக்கம் போல அம்பால் சலித்து அவ்விடத்து வீழ்ந்தது என்றும், அம்மறவனது புகழுடைய பெயர், மயிற்பீலி சூட்டப்பட்ட பந்தர்க் கீழ் நட்ட கல்மேலாயது' என்றும் வீரன் ஒருவனது சிறப் பைக் கையறுநிலைத்துறையில் பாடியுள்ளார் (புற. 100), இச்செய்யுளை, ஆ பெயர்த்துத் தருதல் என்னும் துறைக்கு மேற்கோளாக நச்சினார்க்கினியர் (தொல். புறத்திணை.நூ. 5) காட்டியுள்ளார். தலைமகன் வர வுணர்ந்த தோழி, தலைமகட்குச் சொல்லியதாகப் (அக. 317) பாடிய செய்யுளில் கூதிர்க்காலம், பனிக்காலம் ஆகியவற்றின் கழிவையும், இளவேனிற் பருவத்தின் வருகையையும் அழகுறப் புலப்படுத்தியுள்ளார். மராமரத்திலிருந்து குயில் செய்யும் ஆரவாரத்தினை நம் முடனிருந்து கேட்க, வருவேம் என்று நம் தலைவர் குறித்த இவ்விளவேனிற்பருவம் அவர் இருக்குமிடத் தில் இல்லையோ என்று நினைத்து இருந்தேமாக, திண்மையுடையோர் ஒன்றை விரும்பி நினைத்த விடத்து உள்ளத்தில் நினைந்தவை வந்துசேர்வது போல நம் காதலர் வந்து நின்றார்; நம் நுதலிற் படர்ந்த பசலையும் எவ்விடத்துச் சென்றதோ என்று தோழியின் கூற்றாக இவர் இப்பாடலை அமைத்துள்ளார். கோங் கின் பூவிற்குக் கன்னத்தினையும் (பொற்கொல்லரது சிறிய தராசுத் தட்டு), குராவின் மலர் அற்று உதிர்வதற்கு வெள்ளிக் கம்பி அற்று உதிர்வதனையும், வண்டின் இசைக்கு, விளரி நரம்பின் ஒலியையும் இவர் உவமித் துள்ளார். வடவர்-வடநாட்டார் : வடவர் - வடநாட்டவர் -அஞ் சும்படியான, வானைத் தோயும் கொடியினையுடைய குடநாட்டவர்க்கு அரசன், நெடுஞ்சேரலாதன் (பதி.ப. 5:1). வடவர் கொண்டு வந்த சந்தனக்கல் தென்றிசைச் சந்தனத்தோடு பயன்படாது கிடக்குமாறு கூதிர்ப்பரு வம் வந்தது (நெடு. 51). வடவர் வாடக் குடநாட்டவர் மனவெழுச்சி கெடத் தென்னவரது திறனழியும் வலிய முயற்சியையுடையவன் திருமாவளவன் (பட். 276). பெரும, இன்று நீ எம்மனையில் தங்கின் வடவர் தந்த சந்தனக்கல்லில், பொதியிற் சந்தனக் கட்டையால் பிற மணப் பொருளையுங் கூட்டியுண்டாக்கிய நறுஞ்சாந் தினை அணிவிப்பேம்' எனத் காதற் பரத்தை, தலை மகற்குக் கூறினாள் (அக. 340:16) வடவரை - இமயம் : 'ஆரியர் அலறும்படி தாக்கி வட வரையில் - இமயத்தில் - வில்லைப் பொறித்துக் கடுஞ் சினமுடைய வேந்தரைப் பிணித்தோனாகிய சேரனது வஞ்சியன்ன என்னலத்தைத் தந்து செல்க' எனக் காதற் பரத்தை, தலைமகற்குக் கூறினாள் (அக. 396:17). வட குன்றம், வடமலை 1 காண்க.<noinclude></noinclude> d1uqhay27o47gcy49tnyf16h9uatw9g 250 666179 1983682 2026-10-26T10:52:35Z Harisha usha 17386 OCR 1983682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாயம் வைப்பின் இங்கு எனது பசலை மாய்தல் எளிதாகும்' என்று கூறினாள் (அக.333:19). மாயம் - 1.வஞ்சனை : 'குளிர்ந்த பொய்கையிலே நீராடும் மகளிரோடு கைகோத்து, அவர் தழுவும் வழித் தழுவியும், அவர் அசையும்வழி அசைந்தும் ஆடிய, மறைத்துச் செய்வதையறியாத மாயம்-வஞ்சனை- இல்லாத இளைஞருடன் கரையிலே நிற்போர் வியக் கும்படி மரக் கொம்பிலேறி ஆழமான மடுவிற் குதித்து மணல் எடுக்கும் கல்வியில்லாத இளமை இரங்கத்தக் கது' என்று தொடித்தலை விழுத்தண்டினார் தம் கழிந்த இளமைக்காக வருந்தினார் (புற.243:5). மதுரை நகரில் தம்மைப் புணர்வோரின் மார்பைத் தம் மார்பிலே வடுப் படும்படியாகத் தழுவி இடையிடையே மாயத் தையுடைய பொய் வார்த்தைகளைப் பேசி, செல்வர் களின் செல்வத்தைக் கவர்ந்து கொண்டு மலர்ந்த மலரின் தாதையுண்டு தாதற்ற வறிய மலரைத் துறந்து போகும் வண்டினத்தையொத்த பரத்தையரும் இருந் தனர் (மது.570). பரத்தையிடமிருந்து வந்த தலைவ னிடம் தலைவி, 'நேற்றுப் பரத்தையுடன் பிடியும் களிறும் போலக் காவிரியில் நீராடி விளையாடிய நீ, இன்று இங்கு வந்து, மார்பிலுள்ள அழகிய முலையில் தோன்றிய தேமலையும், குற்றமற்ற கற்பினையு முடைய என் புதல்வனின் தாயே என்று மாயம் பொருந் திய பொய் மொழிகளைப் பலகாலும் கூறி வணங்கி எனது முதுமையை இகழாதே' என்று கூறி ஊடினாள் (அக. 6:14). 'வாயிலாகப் புக்க பாணனிடம் தலைவி, 'மாயம் செய்யும் பரத்தனுடைய வாய்மொழியை எம் போல மெய்யென நம்பி, ஆயத்தாரும், அயலாரும் கலங்கும்படி காற்று மோதுவதால் அசையும் மழை பொழியப் பட்ட மலரைப் போலத் தன்னழகையெல் லாம் இழந்து அழப்போகின்றவள் யாரோ, அவள் இரங்கத்தக்காள்' என்று புதியவளுக்காகச் சுற்றித்திரி யும் பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவன் குறித்துக் கூறி வாயின் மறுத்தாள் (அக. 146:9). பரத்தமை ஒழுக்க முடைய தலைவனிடம் தலைவி, புதுவருவாயுடைய ஊரனே, நீ மாயம் (பரத்தையை அறியேன் என்னும் பொய் மொழி) பொதிந்த சொற்களைச் சொல்லாதே. அவற்றை யான் உண்மையென்று நம்ப மாட்டேன் என்று கூறி வாயின் மறுத்தாள் (அக. 226:1). 'நீ நேற்று வையையில் இளைய பரத்தையோடு நீராடியதால் எழுந்த அலர், கள்ளூரில் இளையாளொருத்திவின் நலனை உண்டு பின் அவளை அறியேன் என்ற அறனி 'லாளனொருவனை அவையோர் நீதியுணர்ந்து மரக் கிளையிற் பிணித்து நீற்றினைத் தலையில் பெய்த ஞான்று எழுந்த ஆரவாரத்தினும் பெரிதாயிருந்தது; நீ பொய் கூறேல்; நின் மாயம் அறிவேன் என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறி வாயின் மறுத்தாள் (அக. 256:8). 63 மாயம் அயன் முதலிய தேவர் இரக்கையினாலே, கூற்றனைப் போன்ற மாயம் பொருந்திய அவுணர் வலியைக் கெடுத் தற்கு அவர்தம் முப்புரத்தைச் வெபெருமான் எரித்து அழித்தபொழுது, அவருடைய முகத்திலேற் பட்ட சினத்தீயால் அப்புரங்கள் சிதைந்து உதிர்ந்தன (கலி. 2:3). 'நினது மாயச்செயலை யான் அறிந்து கொண்டேன் ஆகவே, பொய்ப்புன்னகை புரிந்து யான் விரும்பாதன வற்றைக் கூறி என்னைத் தீண்டாதே; நீ தீண்டுகின்ற பெண்டிர் இங்கு யாருமில்லை' என்று பரத்தை யொழுக்கம் கொண்டிருந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி கூறி ஊடினாள் (கலி.90:1). பிரிவால் வருந்தும் தலைவி கண்டோரிடம், 'நாணத்தையிழந்து தெருவில் வந்து புலம்புகின்றேனே என்று இகழ்கின்றீரோ, நீங் கள் என்ன காரியம் செய்தீர், யான் படும் இத்துன்பத்தை அளித்தவனுடைய மாயத்தைச் செய்த மார்பை யான் மீண்டும் முயங்கும் வாய்ப்பினைப் பெற்றால், அஃது இகழ்ச்சியன்றாகும்' என்று கூறினாள் (கலி.142:17). முருகப்பெருமான் தன் வேலாலே சூரபன்மாகிய மாவின் வேரினை அறுத்துப் பிற மக்களைக் கொன்று தின்னலாகிய தீவினைக்கு அஞ்சாத, கொல்லப்பட வேண்டிய, மாயஞ்செய்தலில் வல்ல அவுணர்களின் குலத்தை முழுதும் அழித்தான் (பரி. 5:7). 'தலைவியின் அணிகலன்களைத் தலைவனால் தரப்பட்டு அணிந் திருக்கின்ற பரத்தையைத் தலைவியின் தோழியருள் ஒருத்தி கண்டு ஆடவரால் விரும்பப்படும் காம இன்பத் தைப் பெரிய மாயப் பொய் கலந்து அதனைக் கொள்ள வரும் காமுகரை மயக்கும் விலைத் தொழிலையுடைய கணிகையே என்று இகழ்ந்தாள்' (பரி. 20:49). தலைவி தன் அணிகலன்களை அணிந்திருக்கின்ற பரத்தையிடம் 'நீ நினது பெருமையை எமக்குக் கூற வேண்டா, என் தந்தை சீதனமாக எனக்களித்த இவ்வளையலும், முத்து மாலையும் ஆகிய இவை எம்மிடத்தினின்று நின்னிடத் திற்கு வந்தவழி மாயத்தையுடைய களவு வழி இல்லை என்பாயாயின், நினக்கு இவற்றைத் தந்தவனை எமக்குக் காட்டுக' என்று வினவினாள் (பரி. 20:77). 2. பொய்: 'உலகம் முழுதும் ஒரு குடைக்கீழ் ஆண்டு கழிந்த வேந்தர் கடற்கரை மணலினும் பலராவர்; அழி யாது என்றும் உடலோடு நிலைத்திருக்கும் உயிரென ஒன்றுமே கிடையாது; இறத்தல் உண்மை; இது மாயம் பொய் - அன்று' என்று சிறுவேண்டேரையார் கூறி னார் (புற.363:9).'ஊன் வேண்டுவார்க்கு ஊனளித்தும், சோறு வேண்டுவார்க்குச் சோறளித்தும் புகழோடு வாழ்வாயாக, வார்மணல் அடைகரையிலே, வெறி யாட்டிடத்தே பலியிடுதற்குக் கொண்டு வரப்பட்ட ஆட்டுக்கிடாய்கள் போல உயிரிழப்பது உண்மை; மாயம் அன்று' என்று கோதமனார் தரும புத்திரனிடம் கூறினார் (புற.366:22). செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன்<noinclude></noinclude> lmj10mq6s38hsroti43sggv21ctl5oi 250 666180 1983683 2026-10-26T10:53:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983683 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடவனம் வடவனம் - ஒரு மலர்வகை : வடவனம் - ஒருமலர் வகை - என்னும் மலர், வாகை, குடசம், எருவை முத லிய பல மலர்களைத் தலைவியும், தோழியும் பறித்துப் பாறை மேற் குவித்தனர் (குறி. 67). வடாஅது வடக்கின் கண்ணது (வி.அ.பெ.) : வடாஅது வடக்கின்கண்ணது - ஆகிய இமயத்தின் வடக்கும், தெற்கின் கண்ணதாகிய குமரியின் தெற்கும் குணக்கின், குடக்கின் கண்ணவாகிய கடல்களின் குணக்கும், குடக்கும், கீழதாகிய நிலனும்,வானும், துறக்கமும் எனமூன்றுங் கூடிய அடைவின் முதற்கட் டாகிய நிலத்தின் கீழும் அமையாது உட்கும் புகழும் விளங்குமாறு ஒருபக்கம் கோடாதிருப்பாயாக என்று முதுகுடுமிப் பெருவழுதிக்குக் காரிகிழார் அறிவுறுத்தி னார் (புற.6:1). வடாஅது ஆகிய தொழுநை (யமுனை) யாற்றின் துறையில் நீராடிய ஆயர் மகளிர் தழை உடுத் தக் குருத்த மரத்தினை வளைத்த கண்ணன் போல, மடப்பிடியுண்ண யாமரத்தைக் களிறுவளைத்தது (அக. 59:3). வாணனது சிறுகுடியின் வடாஅது ஆகிய கான் யாற்றின் அறல்போன்றது தலைவியின் மயிர்க் கற்றை (அக. 117:18). 'நள்ளிரவில் வடாஅது ஆகிய ஆனிரை கவரப் பகைப்புலம் கெடுத்த வடுகர்தலைவன் எருமை என்பானது நாட்டின் கண்ணுள்ள அயிரியாற்றைக் கடந் தனராயினும், நின் திருமுகத்து நோக்கை உள்ளுவர்' எனத் தோழி வேறுபட்ட தலைமகட்குக் கூறினாள் (அக.253:9). 'வடாஅது ஆகிய பாணன் நாட்டில் உள்ள வெம்மை மிக்க சுரத்தில் ஆளைக்கொல்லும் யானை வழிபார்த்துத் தங்கும் காட்டிடத்தே மாலை சென்றா ராதலின் யாது உண்டாகுமோ' எனத் தலைமகள் கலங்கினாள் (அக.325:16). வடி-1.திருத்தம், செவ்விது : ஆழ்ந்த கிடங்கினை யும், வடி - திருத்தம் பெற்ற உயர் மதிலினையும் உடைய பழைமையான ஊரின் வேந்தன் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் (புற. 18:11). வடி செய்யப் பெற்ற கோடாலிபாய்தலினால் ஊர்தொறும் மரஞ்சாய்ந்த காவும், நல்லில்லின், தீ அவிய, எரி பரந்த இடனும் நோக்கி இன்னும் இன்னபல செய்குவன் எனப் பகையஞ்சும் துணிவினன் நெடுஞ்செழியன் (புற.23:8). வடி செய்யப்பெற்ற அம்பினையுடைய வில்லாள் தலைவ, தமிழ்நாடு கேட்ப, நா வருந்தும்படி, கொடா தோர் நாண, நின் புகழைப் பரிசிலர் பாடுவர் எனப் பிட்டங்கொற்றனைக் கருவூர்க் கந்தப்பிள்ளை சாத்த னார் பாடினார் (புற. 168:16). 'வடி மாட்சிமைப்பட்ட வேலை முகத்தேந்தித் தன்னைக் காவாது, சங்கிலியாற் கட்டப்பட்ட யானைபோலக் குடர் காலைத் தடுப்பத் தன் தோழனுக்குதவப் போர்க்களத்துக்கு வீரன் வரு 331 வடி வான்' என ஒரு வீரனின் மறம் கூறப்பட்டது (புற. 275:5).வடி கொண்ட வேல் போன்ற சிவந்த கண் ணினையுடைய இளையோள் ஆகத் தலைமகள் விளங் கினாள் (புற.350:9). வடி பயின்ற வேல் பாயக் கிடந்த தடக்கை ஓச்சிக் குடர் சேர்த்துப் பேய்மகள் அயரக், கழுகொடு, எருவை திரியும் இயல்பினது போர்க்களம் (புற. 370:22). வடி செய்த மணியுடைய தேர்க்குழு வினர், வன்கண்ணினர் வாளால் வாழ்நர் ஆர்வத்தோடு கூடக்கடலின் ஒலியைக் கொண்டிருந்தது தானை (புற. 377:25). வடி கொண்டி மணியிரட்டும் யானைக் கூட்டம் அலற நிலங்கடந்து, பகைவரையழித்துப் புலவரேத்தப் புகழ் நிறுவிய போராட்டத்தினால் மலர்ந்த மார்பன், நெடுஞ்சேரலாதன் (பதி. 20:11). வடி பயின்ற மணியை அடித்துப் படிவமுடைய மக்கள், நீராடித் துழாய் மாலையை அணிந்த திருமாலை வணங்கி உவகைய ராய் ஊர் செல்வர் (பதி. 31:5). வடி பொருந்திய மணி யணிந்த, பனை போன்ற தாளுடைய யானைகளைக் கடிமரந்தோறும் பிணித்து, நீர்த்துறை கலங்கப் புலங் கெடப் பரந்த, வரம்பு சொல்லமுடியாத தானை வெள் ளம் கொண்டவர் களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரல் (பதி.33:2).நெடுந்தேர்கள் வடி அமைந்த மணி கட்டப் பட்டு விளங்கின (பதி. 52:2). வீட்டில் கூரியமுனை மழுங்கிய வேலை, வடி செய்த மணி கட்டிய பலகை யோடு நிரைத்து வைத்தனர் (பெரு. 120). வடி பொருந் திய மணி கட்டிய புரவியோடு சென்ற மறவர் மடிய, வானத்துப் பருந்துலாவப் போர் வேட்டான், திருமா வளவன் (பட்.232). வடியுற்ற அம்பினையும் வளைந்த வில்லையுமுடைய ஆடவர் ஆனிரை தழுவிப் போர் கெடுத்துத் துடிப்பாணிக்கு ஆடிமகிழ்ந்து, ஊனின் புழுக்கினை உண்டனர் (அக. 159:5).வடி செய்த அம் பினையுடைய ஆடவர், வழிச்செல்லும் ஆட்களைக் கொன்று குவித்து மூடிய கற்குவியலில் இருந்து, எருவைச் சேவல் கண்ணைப் பறித்துத் தன் பேடைக்கு வழங்கியது (அக. 215:10). 'பெரும, நெய்தல் கூம்ப ஒலியும் அடங்கியது; எனவே, இவளுக்காக இன்றிரவு வடி செய்த மணி கட்டிய தேரைப் பூட்டாது ஈண்டுத் தங்கிச் செல்க' எனத் தோழி கூறினாள் (அக. 350:7). பூ நாறும் வைகறையில் வடியுற்ற யாழின் நரம்பிசைத்தாற் போன்று மழை பெய்தது (அக. 374:8).வடி கொண்ட கதிரிட்டு முறுக்கிய வலையை வீசுதற்குப் பரதவர் களிற்றினைப் போன்ற அம்பிகளில் ஏறிக் கடற்பரப்பிற் செல்வர் (நற்.74:1). 'நுணல் கறங்கத் தேரை தெவிட்டக் கார், தொடங்கியது; பணைத் தோளுக்கு விருந்தாக வடி பெற்ற மணிகட்டிய நெடுந்தேரில் நம் காதலர் இன்று வருவர்' எனத் தோழி தலைமகட்குக் கூறினாள் (ஐங். 468:4). வண்டோடு, சுரும்பு வடிகொண்ட நரம்பொலி போல் ஒலிப்ப இளவேனில் வந்தது (கலி. 36:3). சுண்ணம் பூசி, நறாவுண்டு வடி பெற்ற மணிக்குழை<noinclude></noinclude> f8sxnqjd6ocoo0v3by9jacojam9u3g3 250 666181 1983684 2026-10-26T10:53:46Z Harisha usha 17386 OCR 1983684 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாயம் 64 மாயம் பகைவரின் நாடுகளைக் கொளுத்திய தீ, ஞாயிறு பல வாய்த் தோன்றும் மாயத்தோற்றம் போன்ற தோற்றம் கொண்டு சுடர்விட்டு எங்கணும் விளங்கியது (பதி. 62:6). 'அச்சந்தரும் இவ்வூரின்கண் தனக்கு மாயமாய் இருக்கின்ற இரவுக்குறியிடத்துக் கூடுதற்குத் தலைவன் வருகின்ற நெறியின் கொடுமை கருதி, நின் மகள் வலை யில் அகப்பட்ட மயில் போலத் தன்னழகு சாம்பி அழுத கண்ணளாயுள்ளாள்' என்று கூறித் தோழி செவிலியிடம் அறத்தொடு நின்றாள் (குறி. 246). தலைவி தோழி யிடம், தோழி, காதலர் பிரிவேன், பிரிவேன் என்று பலமுறை கூறியும் பிரியாததால், மீண்டும் கூறும் பொழுது முன்பு அவர் கூறியதை மாயச் செலவாகக் கருதிப் போவீராக என்று கூறினேன்; இன்று எங்கே இருக்கின்றாரோ; அழுது அழுது யான் சிந்தின கண் ணீரால் என் முலையிடையிடம் குளம் போல் நிறைந்து விட்டது' என்று கூறினாள் (குறு. 325:2). தலைவனுடன் சென்று மணந்து வாழும் தலைவியின் அழகு கண்டு தோழி, ஆற்றுதற்கரிய தீயையும் ஆற்றுதற்கினிய காற்றையும் ஆகாயம் பெற்றிருப்பதைப்போலத் தலை வன் மார்பு களவுக் காலத்தில் எப்பொழுதும் நினது அருகில் இல்லாததால் நோய் செய்யும் தன்மையும், கற்புக் காலத்தில் எப் பொழுதும் முயங்கியிருத்தலால் இன்பஞ்செய்யும் தன்மையும் கொண்டு விளங்குகிறது; இது மாயம் அன்று' என்று கூறினாள் (நற்.294:3). 'நினது பசலையும், ஊரார் கூறும் அலரும், மாயமாகிய கனவிற் கூட்டமுமாகிய எல்லாம் நீங்கும்படி தலைவனும் தக்கோருடன் வரைவிற்கு வந்தான்' என்று தோழி தான் அறத்தோடு நின்றதால் மணம் நடைபெறப் போவதைத் தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 39:49) வரையாது வந்தொழுகும் தலைவனிடம் தோழி, வெற்ப, நின் காதலி நினது அருளின்மையைக்கேட்டு, மாயத்தை வல்ல நினது பண்பின்மையைப் பிறர் கூறுத லுக்கு நாணம் உற்றுக் காமம் வருத்துகையினாலே வருந்தியும், நீ செய்த அருளில்லாமையை ஆயத்திற் கும் (தோழிகட்கும்) கூறாமல் மறைத்தாள்' என்று தலைவியின் பெருமை கூறி வரைவு கடாயினாள் (கலி. 44:16). பரத்தையிற் பிரிந்து வரும் தலைவனிடம் யான் பொறுக்காதிருந்தும், நீ ஊடாது ஏற்றுக் கொள்வது ஏன் என்ற தோழியிடம் தலைவி, தோழி, மாயம் வல்ல தலைவனின் செயலுக்காக யானும் வருந்துகின்றே னாயினும், அவனை விருந்தினரோடு எதிர் கொள்ளுவ தாலும், பொய்ச் சூள் புரிவானேயென்று அஞ்சுவ தாலும், பெறுதற்கரிய புதல்வனை முயங்கி வருவ தாலும் எனது உள்ளம் நெகிழ்ந்து விடுகின்றது', என்ற கூறினாள் (கலி.75:32). 'பரத்தை ஒழுக்கமுடைய தலை வனின் மனைவி தன் புதல்வனுக்குப் பாலூட்டும் பொழுது, நின் தந்தையின் மாயச்சூளை மெய்யென்று நம்பி, காமநோய் மிகுதலாலே துயிலாது வருந்தும் நின் தாய்மார்க்குரிய பங்காகிய இப்பாலை அருந்து', என்று கூறினாள் (கலி. 85:26). யாரையும் அறியேன் என்று கூறிய பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'நீ செய்கின்ற செயலை மறைத்து உண்மை யல்லாத வெண்மைகளைச் சொல்லாதே; நினது மாயச் (பொய்ச்) சொற்களை மெய்யென்று மயங்குவாரிடத் துப் போய்ச்சொல்', என்று கூறினாள் (கலி. 88:7). கட வுளைத் தொழுது வந்தேன் என்று கூறிய தலைவனிடம் தலைவி, 'நீ கூறும் கூற்றோ மாயம் (பொய்); நீ எம் மிடம் அகப்பட்டுக் கொண்டாய்; நீ கண்ட கடவுள் யாரென்பதை யாம் கூறுகின்றேம், கேள்' என்று கூறி னாள் (கலி.93:15). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவ னிடம் தலைவி, 'ஏடா, புதுப்புது மலர்களைத் தேடி முகரும் வண்டு போல், நாள்தோறும் நினது தேர் ஓடிய தெருவிலெல்லாம் நின்னைப் பற்றியே பேசப்படும், நினது மாயப் பரத்தைமையை முன்பெல்லாம் கேள் விப்பட்டிருந்தேன்; எம் இல்லின்கண் வருவதற்கு நீ எத் தன்மை உடையை', என்று கூறி ஊடினாள் (கலி. 98:6). புதுப்புனலாடப் போயிருந்தேன் என்று கூறிய பரத்தை யொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி 'மலர் சூடிய அம்மாயப் புதுப்புனலில் ஆடிக் காப்பாற்றுவார் யாரும் இல்லாத இடத்தில் மணலுள் அழுந்திவிடாதே' என்று கூறி நகையாடினாள் (கலி. 98:34). 'தன்னைத் தழு வும்படி கூறிய வினைவலபாங்கின் தலைவன் குறித்து அத்தகு தலைவி, தன் நெஞ்சினிடம், மாயம் வல்ல இப் பொதுவன் கூறிய கூற்றெல்லாம் உண்மையாயின் இவ னோடு மணவாழ்க்கையைப் பெற்று மகிழ்வோம், பொய்யாயின் என் கண்கள் பசலை படர்ந்து ஒளி யிழந்து பின் தோள் தளரினும், இப்புதுக் கூட்டத்தால் பெறும் அழகே போதுமானதாகும்', என்று கூறிக் கூட் டத்திற்கு உடன்பட்டாள் (கலி. 112:21). கடுவனிள வெயினனார் திருமாலை, 'விரிந்த ஆயிரம் கைகளை யுடைய மாயம் வல்ல மறவனே' என்ற அழைத்தார் (பரி.3:41).திருமாலே, நீ தீயினுள் வெம்மையாகவும், மலருள் மணமாகவும் இருப்பாய் என்பன போன்று கூறுவனவெல்லாம் நீ எவற்றிலும் உறைதலுமில்லை; நினக்கு உறைவிடமு மில்லை; ஆகையினாலே, மறவி யுடையார் நின்னைச் சிறப்பித்தல் காரணமாகக் கூறப் பட்ட அவை நினக்கு உளவாந்தன்மையும் மாயம்' என்று கடுவனிள வெயினனார் கூறினார் (பரி.3:70). 3. அழகு : உடன்போக்கிற் சென்ற மகளைக் குறித்து நற்றாய், 'விரும்பிய காதலனைக் கூடிச் சென்றனளாயி னும், கழன்ற வளையலைக் கூடப் போடத் தெரியா மல், தனது மாட்சிமைப்பட்ட அழகு அழியுமாறு அழும் என்' மாயம் - அழகு - உடைய இளம் புதல்வி யின் மலர் போன்ற கண்கள் வெய்ய சுரத்திற் செல்லும் கடுமையாலே சிவந்து, ஒளி மழுங்கிக் கலங்கினவோ' என்று கூறி வருந்தினாள் (நற். 66:11).<noinclude></noinclude> fxqd0rl9pu7oga67dr9lu9v36j69ab4 250 666182 1983685 2026-10-26T10:54:02Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983685 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடி தாழ, வெண்பல் தகை காட்டி, வாயிற் கதவு சார்ந்து. தன்னழகு காட்டிக் கண்டாரை வீழ்த்தும் யானையைக் கண்டாய் நீ எனத் தலைமகள் தலைமகளொடு புலந்து கூறினாள் (கலி.97:13). வடி செய்த மணிகட்டிய தெடுந் தேரில் செல்வோராய்ப் பரிமீது பாய்வோராய்க் களிறு மேல் கொள்வோராய்ப் பலவாறு மக்கள் வையைக் கரை சார்ந்தனர் (பரி. 12:29). விரையும், புகையும், மல ரும் கொண்டு, துகில், வடி பெற்ற மணிவேல் முதலி யன சுமந்து கடம்பை ஏத்தினர், மக்கள் (பரி. 17:1). . 2. மாவடு : மிளகு பொடி, கறிவேப்பிலை கலக்கப் பெற்ற நெய்யில் வெந்த கொம்மட்டி மாதுளங்காய் வகிரோடு மாவின் வடி வடு - ஆகிய ஊறுகறியோடு, சோற்றினைப் பார்ப்பனர் குடியிருப்பில் பெறுவீர் என ஆற்றுப்படுத்துவோள்கூறினான் (பெரு.309). பாசறை மன்னன், வாடை வருத்த, வடிக் (அழகு, நீட்சியுமாம்) கண்ணானது தோளை நினையான் கொல் என்று வியந்து கூறினர் (நெடு.வெ.1:1). முழவென்று மருளும், பலாப்பழம், வடியுடைய மாவின் தீஞ்சேறு விளைந்த பழம் முதலியன நன்னனது அரண்மனை முன்றிலிற் கையுறைப் பொருட்களாகச் செறிந்திருந்தன (மலை. 512). இருபிளவாக்கிய மாவின் வடி போன்ற மகிழ்நோக்குடைய கண்ணை நினையாது கழிந்த நாள் வாழாது கழிந்த நாளாகும்' எனத் தெளிவித்த சொல்லை மறந்தனிர் போறீர் எனப் பிரிவிடைத் தலைமகள் கூறினாள் (அக. 29:7). தோழி, நறிய வடியையும், பய அடியையுமுடைய மாவினது தளிரையொத்த மேனி பசப்ப நம்மினுஞ்சிறந்த பொருள் தரற்கு நீரில்லாத நெடுவழியில் செல்வர்கொல்' எனத் தோழி கூறினாள் (குறு. 331:5). தோள்தொடி கழலுதலில் நீங்கிற்றில; கண், பிளவுபட்ட மாவின் வடியின் வடிவிழந்தன; நுதல், பசலை பரந்தது' எனத் தலைவி தோழிக்கு கூறி னாள் (நற்.133:2). சிலம்பில், நறு வடியுடைய மாமரத்திருந்து குயில் ஆணும், பெண்ணுமாகக் காதலரே, அகறன்மின்' எனக் கூவுதல் கேட்டும் பிரியின், ஈட்டும் பொருள் அரியது போலும் எனத் தலைமகள் கூறினாள் (நற். 243:3). வேழக் கரும்பு தீண்ட வடிக்கொண்ட மாவின் தளிரசையும் ஊரன் மார்பு இனிய துயில் தரும் இயல்பினது' எனத் தலைமகள் கூறினாள் (ஐங். 14:2). நறிய வடியினையுடைய மாவின் தீம்பழம் பொய்கை யில்துடுமெனவிழும் வளமுடைய மத்தியின் கழா,அல் என்னும் ஊர் போன்ற நல்லோரை நாடி நாளும் வதுவை அயர விரும்புகின்றாய் எனத் தலைவனிடம் கிழத்தி புலந்துரைத்தாள் (ஐங்.61:1). நறுவடியுடைய மாவின் காய் மூக்கிற்று உதிரக் குறவர் அவற்றை ஆலங் கட்டியைப் போலத் தொகுத்தனர் (ஐங். 213:1). 'தொடி கழல வாடிய தோளும், வடியின் நலனிழந்த என் கண் 332. வடிப்பு ணும் நோக்கிப் பாணன் பெரிதும் புலம்பினள்" எனத் தலைமகள் கூறினாள் (ஐங். 475:2). மலையிடத்தே யானையை ஓட்டக் கானவன் லிட்ட கவண்கல், வேங்கை மலரைச் சிதறி, ஆசினிப்பழத்தை உதிர்த்துத் தேனிறாலைத் துளைத்து, மாவடி சிதற, வாழையிலை கிழியப் பலவின் பழத்துள் தங்கியது (கலி. 41:14). 'எல்லா, என் தோளில் நீ எழுதிய கரும்பிற்குப் பொலி வுண்டென்று கூறு; பிளவு செய்யப்பட்ட வடியன்ன கண்ணுக்கும், பிறவற்றிற்கும் பசப்புண்டென்று சொல்க' எனத் தலைமகள் கூறினாள் (கலி. 64:21). கயத் திலுள்ள தாமரை முகை கரைநின்ற மாவின் வடிதீண்ட வாயலிழ்ந்தது (கலி.. 72:8). 'காற்றுத்தூக்க மாவின் நறிய வடி காம்பிற்றது போல் பால் வர, மறைத்து, யான் அமுக்கக் குதிக்குமாறு, முலையைப் பிள்ளை உண்ணா வாறு, யாண்டுக் கொண்டு சென்று தங்கினை யெனச் சேடியைத் தலைமகள் வினவினாள் (கலி. 84:2). பிளவு செய்யப்பெற்ற வடி போன்ற மையிட்ட கண்ணொளி யால்வையையின் செம்புனல் இருளாயிற்று (பரி. 7:58). 3. வாரிமுடித்தல் : வடி - வாரிமுடித்தல் - கொண்ட கூந்தலையுடைய இவள் பிறர் கூறும் பழிச்சொற்கஞ்சி வளை கழலாதவாறு செறித்து மறைக்கத் தோள்கள் வாட்டந் தோன்றாவாயின எனக் கூறித் தோழி தலை வனிடம் வரைவு கடாவினாள் (நற்.23:2). 4.கூர்மை : வடி - கூர்மை - கொண்ட அம்பினை யுடைய மறவர் வர அஞ்சாது போரில் நீக்கி, எமர் வர மறைந்து கொண்ட காடு எம் கண்ணுள் சுழலும் என்று பிரிவுணர்த்திய தலைமகற்குத் தோழி உரைத்தாள் (நற். 48:7). 5. முறுக்கு, முறுக்குதல் : 'முகிலே, யாம் மாயோ ளைப் புணர்ந்தளம்; ஆதலால், உலகிற்கு ஆணியாகப், பலர்தொழக் கோடுதோறும்,வடி - முறுக்கு கொண்ட நரம்பினையுடைய யாழொலி போல ஒலி செய்து பெய்க' எனத் தலைமகன் கூறினான் (நற்.139:4). 6.தெளிவு : 'வடி தெளிவு - உடைய நாவினால் வல் வார்முன் சொல்லல் வல்லேனைக் கல்லாதவனாகக் காட்டினாள் இவள்' என மடலேறுவான் கூறினான் (கலி.141:18). வடிப்பு - வடித்தல் (யாழ் நரம்பை உருவுதல்) : தலைவி நள்ளென் யாமத்தில், பையப்பைய வந்து, வடிப்பு - வடித்தல் - அமைந்த யாழ் நரம்பின் ஒலி போல் இனிய கூறித் தலைவனைத் தழுவினாள் (அக. 142:6).<noinclude></noinclude> 9xc7pqpar5c76oohe4yuqro106o39s2 250 666183 1983686 2026-10-26T10:54:14Z Harisha usha 17386 OCR 1983686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாயம் 65 மாயோய் 4. மயக்கம் : அல்ல குறிப்பட்டு நீங்குந் தலைவன் நெஞ்சினிடம், 'நெஞ்சே தலைவிளய இரவுக்குறியில் அடைய விரும்பிக் கொடிய வழியிற் சென்றும் அவளைக் கூட டப்பெறாது மீண்டு வருந்துதல் கண் டார்க்கு இரக்கத்தையும், காமம் கைமிக்கு வருந்துதல் எல்லார்க்கும் பெரிய இகழ்ச்சியையும் தருவன வாயின; நீ இன்ன தீமையைச் செய்தனையாகலின் மாயம் - மயக்கம் - உடைய குகையில் ஒளி மாழ்கிக் கிடக்கும் மணிபோல ஒளியிழந்தொழிவாயாக' என்று கூறி வருந்தினான் (அக. 258:7). இரவுக்குறி நேர்ந்த தோழி தலைவனிடம், 'நின்மீது மாயமுற்ற நின் காத லிக்குத் தந்தையின் சிறுகுடிப் பாக்கம் உயர்ந்த பனந் தோப்பின் நடுவில் உள்ளது; அவண் வருக!' என்று குறி யிடம் கூறினாள் (நற். 323:4). 'தலைவிக்காக விடப் பட்ட ஏற்றினையடக்கிய கண்ணியையும், கட்டமைந்த தோளையும், வலிமையையும், மாயத்தையுடைய போர்த்தொழிலினையும், கரிய மேனியையுமுடைய பொருவன் (ஆயன்) தோளையும், நகை முகத்தாளாய நம்மவள் தோளையும் இணைத்து ஆயர் மன்றிலாடும் குரவைக் கூத்தில் பாடும்புகழ்பரந்தது; இனி மணமுரசு முழங்குங்கோள்' என்று தலைவியின் சுற்றத்தார் கூறினர் (கலி.102:36). மாயவண்ணன் - திருமால், (கரிய நிறமுடை யவன்) : செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன், கரிய நிற முடையவனாகிய மாயவண்ணனை - திருமாலைத் - தன் மனத்திலே ஏற்று, அத்தெய்வத்திற்கு அக்கினி கோத்திரத்திற்குரிய இராசான்னமென்னும் நெல்லின் விளைவையுடைய ஒகந்தூரென்னும் ஊரை வழங்கி னான் (பதி. ப. 7:8). மாயவள் - மாநிறமுடைய பெண் : மாயவளுடைய மாநிறமுடையவளுடைய - மார்பின் தேமலைப் போல, இளவேனிற் பருவத்தில் சிறிது முதிர்ந்த மாந் தளிரின் மேல் மலர்களின் மகரந்தப் பொடிகள் உதிர்ந்து படிந்திருந்தன (கலி. 29:7). ஊக்கமுடையவன் செல் வம் பெருகுவது போல மரங்கள் பூக்களைப் பூக்கும் படியும் வருந்தாமல் படி பெற்று உண்பாரைப் போல அம்மரங்களின் கொம்புகளிலே தேனையுண்டு வண்டு கள் ஆரவாரிக்கும்படியும், மாயவள் மேனிபோலே மரங்கள் இளந்தளிர்களை ஈனும்படியும் இளவேனிற் பருவம் வந்தது (கலி. 35:3). மாயவன் - திருமால் (கரிய நிறமுடையவன்) : காதலனின் பிரிவையாற்றாது அறிவு மயங்கி வானம், முகில், ஞாயிறு, திங்கள் முதலியவற்றோடு அழுது புலம்பித் திரியும் காதலியின் துயரம், கணவன் வரக் கண்டு, அவனுடைய மார்பில், மாயவன் - திருமால்- மார்பில் திருமகள் சேர்ந்தது போல அவள் சேர்ந்த வுடன், ஞாயிற்றின்முன் இருள் கெடுமாறுபோலக் கெட்டது (கலி. 145:64). மாயா-வஞ்சனே (விளி) : சந்தனத்தின் புகை சூழ்ந்த மார்பின்கண் முத்து மாலையணிந்த முருகப்பெருமான் வள்ளியின் பக்கத்திலிருந்து தேவ சேனையோடு அளவளாவச் சென்றார்; அவள் அவரைத் தொழுது, "மாயா - வஞ்சனே - நின்னையறியாமல் நினது மயலில் அகப்பட்ட மகளிர், மழையை எதிர்நோக்கி வருந்தும் பொழிலையே ஒப்பர்', என்று கூறினாள் (பரி.9:30). மாயேண்டன் ஒரு புலவர் : இவர் பெயரை மாயேண்டன் என்று வையாபுரிப்பிள்ளையும், மாயெண்டன் என்று உ.வே.சா.வும் குறிப்பிடுகின்ற னர். வரையாது பிரிந்து வருவான் வாடைக்கு உரைப் பானாய்ப் பாகற்கு உரைக்கும் பாங்கிலமைந்த (குறு. 235) பாடல் ஒன்றே இவருடையதாகக் காணப்படு கிறது. 'வாடையே, நீ வாழ்வாயாக; தலைவியின் ஊர், பாம்பின் உரியை ஒக்கும் அருவியை உடைய மலை யின் உயரத்தில் பொருந்தியுள்ளது; அங்கேயுள்ள தலைவியை நீ பாதுகாப்பாயாக', என்னும் கருத்தில் அப்பாடலை அமைத்துள்ளார். இதனால், தலைவி வாடைக்காற்றால் வருந்து வாள் என்பதையும், அவள் ஊரிடத்தையும் உணர்த்திக் குறிப்பினால் பாகனை விரைந்து தேரைச் செலுத்தும்படி தூண்டினான் என் பதையும் குறிப்பாற் புலப்படுத்தியுள்ளார். நெல்லிக் காயை மரையின் திரள் உண்ணுகின்ற முன்னிடத்தை யுடைய புல்லால் வேயப்பட்ட குடிசைகளையுடையது தலைவியின் ஊர் என்று இவர் புனைந்துள்ளார். அருவிக்குப் பாம்பின் உரியை உவமைப்படுத்தியுள் ளார். மாயோய் - 1. மாநிறமுடையவளே (விளி) : கார்ப் பருவத்தில் வருவேன் என்று கூறிப் போருக்குச் சென்ற தலைவன் கார்ப்பருவம் வந்தும் வாராததால் வருந்தும் அவனுடைய தலைவியிடம் முதிய மகளிர் நற்சொல் முதலியன காட்டி 'நின் தலைவர் பகைவரை வென்று திறைப்பொருளோடு இப்பொழுதே வருவர்; ஆத லால், மாயோய் -மாநிறமுடையவளே - நினது வருத் தத்தை அகற்றுக!' என்று கூறினர் (முல்.21). மோர் விற்றுவரும் தன் காதலியை இடைநிலத்தில் சந்தித்த காதலன், 'பேரழகையும், மயிலினது கழுத்தின் நிறம் போலும் நிறத்தையும் பெற்றுள்ள மாயோய், ஊர்தயிர் கடையும் ஒலி கேட்கும் அவ்வளவு அண்மையிலுள் ளது; பொழுதோ நண்பகலாயுள்ளது; இப்பொழிலில்<noinclude></noinclude> mak6azadkw1axh1ly26hlyiyzu299fr 250 666184 1983687 2026-10-26T10:55:38Z Harisha usha 17386 OCR 1983687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாயோள் தங்கியிருந்துவிட்டு மாலையில் செல்லலாம்' என்று கூறினான் (கலி.108:38). ஏவியதொழில் செய்தல் வல்ல காதலன் அத்தகு காதலியிடம், 'கொலைத் தொழிலை யுடைய கண்ணினையும், கூரிய பற்களையும், கொய் யப்படும் தளிர்போலும் நிறத்தினையும், கண்டார் வருந்தும் அழகினையுமுடைய மாயோய்! நின்னை விடச் சிறந்தவர் எனக்கு இவ்வுலகில் வேறு யாரு மில்லை", என்று கூறினான் (கலி. 108:53). காண்க மாஅயோய். 2.திருமாலே! (விளி) : வானம், காற்று, தீ, நீர்,நிலம், ஞாயிறு, திங்கள் முதலிய எல்லாப் பொருள்களாகவும் இருபத்தொரு உலகங்களும், அவ்வுலகங்களுள் வாழும் உயிர்க் கூட்டங்களாகவும், உள்ள மாயோய் திருமாலே - என்று கடுவனிளவெயினனார் திருமாலை விளித்துப் போற்றினார் (பரி.3:10). மாயோள் - மாநிறமுடையவள், மாமைநிறமுடை யவள் : பொருநனிடமிருந்த யாழ், மாயோளின்- மாநிறமுடையவளின் - முன் கையில் அணியப்பட்ட அழகிய வளையலை ஒத்ததும், ஒன்றோடொன்று நெருங்கின இருப்பினையுடையதும், திண்ணிய பிணிப்பையுடையதுமாகிய வார்க்கட்டினையுடைய தாய் இருந்தது (பொரு. 14). பிரிவிடை ஆற்றாளாய தலைவியை ஆற்றுவிக்கும் தோழியிடம்தலைவி, 'தித்தியின் சிலவாய புள்ளிகளமைந்த அல்குலையும், நீலமணி போன்ற கூந்தலையும் உடைய இம் மாயோட்கு வளைகள் கழன்றன; கண்களும் அழகை இழந்தன; பசலையும் பரந்தது என என்னைக் குறித்து இவ்வூர்ப் பெண்டிர் அலர் தூற்றுவர்' என்று கூறினாள் (நற்.133:5).தோழியாற் குறை மறுக்கப்பட்ட தலை வன் தன் நெஞ்சினிடம், 'வல்லோன் தீட்டிய ஓவியம் போன்ற அழகினை உடைய மாயோளால் வருத்தத்தை அடைந்த நெஞ்சே, பனைமடலால் ஆகிய குதிரையி லிருந்துரு இறங்கி, வெயில் போம் அளவும் சோலை யில் தங்கிச்செல்' என்று கூறினான் (நற். 146:10). பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனையும் தலைவி யையும் மீண்டும் சேர்த்து வைக்கும் முயற்சியில் தோற்ற தோழி, 'தலைவனோ பரத்தைமையை விடா னாயுள்ளான், ஒரு சமயம் அவன் வரினும், அப் பொழுது மாயோளாகிய தலைவியோ, அவள்மீது கொண்ட சினத்தைவிடுவாளல்லள், நடுவிலுள்ள யானொருத்தி இறந்தால் இருவர் பகையும் நீங்கும் போலும்', என்று நொந்து கூறினாள் (நற்.180:5). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம், 'இதுவரை யில் பெய்யாதிருந்த வானம், இப்பொழுது என் காதலியாகிய மாயோள் இருந்த இடம் நோக்கிச் சென்று மழை பெய்யத் தொடங்கிவிட்டது; விரைந்து 66 மாயோன் தேரைச் செலுத்துக' என்று கூறினான் (நற்.371:3). வரைதற்பொருட்டுத் தலைவன் சான்றோரை அனுப்பி யதைக் கண்ட தோழி, 'நம்பெருமான் இப்பொழுது மாயோளாகிய எம்பெருமாட்டியின் பசலைநோயை ஒருதலையாகப் போக்கியருளினன்'என்று கூறினாள் (ஐங். 145:3). காண்க மாஅயோள். - மாயோன் 1. திருமால் / கண்ணன், மாநிற முடையவன் : பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன், வல்லவரானாலும், அல்லவரா னாலும் தன்னைப் புகழ்ந்து போற்றியவருக்கு மாயோனை- திருமாலைப் - போலத் துணைநின்று அருளிக் காக்கும் தலைமை சார்ந்த புகழ் அமைந்தவ னாவான் (புற.57:2). முருகப் பெருமான் மாயோ னுடைய மருகனாவார் (முரு. வெண்பா. 7:1).கூட்ட மாய அவுணர்களைக் கொன்றருளிய மாயோன் (திரு மால்) உலகிற் பிறந்த திருவோணமாகிய நல்ல நாளில் மதுரை நகரின்கண் சேரிகளிலுள்ள மறவர் தம்முள் மாறுபட்டு யானைப்போர் புரிவித்து மகிழ்வர் (மது. 591). மாயோனைப் போன்ற நெடிய மலையின் பக்கத் திலிருந்து இழிதரும் அருவிகள், அவனுடைய முன் னோனாகிய வாலியோனைப் (பலதேவனை) போன்றி ருந்தன (நற்.32:1). தோழி தலைவியிடம், 'சினத்தோடு வந்து தாக்கிய ஏற்றின் கொம்புகளைப் பிடித்து அதன் ஆற்றலை அழித்து நிற்கும் காயாம் பூவால் ஆன கண்ணியைச் சூடிய இப்பொதுவனின் அழகைப்பார்; கஞ்சன் முதலிய அவுணரால் வரவிட்ட குதிரையரக் வாயைப்பிளந்து கொன்றழித்த அன்று மாயோன் இவன் போலத் தோன்றியிருப்பானோ' என்று கூறினாள் (கலி. 103:55). திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலிருக்கும் சுனைகளில் நீலம் மலர, அச்சுனை களைச் சூழ்ந்து அசோகம் மலர்தலானும், அங்குள்ள காயும், கனிகளும், நிறம் மாறுபட வேங்கை மலர்த லானும் அம்மலை மாயோனை ஒத்துக் காட்சியளித்தது (பரி. 15:33). மதுரை நகரம் மாயோன் உந்தியின்கண் மலர்ந்த தெய்வத் தாமரை மலரை ஒத்திருந்தது (பரி. தி. 7:1). கனை, 2.கருமை நிறமுடையவன் : வள்ளன்மை மிக்க மறவனொருவன் களத்தில் விழ்ந்துபட்ட பொழுது, 'சிறுவர்களே துடியர்களே, பாடுதலில் வல்லோரே, ஓடுங்கள், வெள்ளாடை அணிந்து அதோ புண்பட்டு வீழ்ந்துகிடக்கும் மாயோனை - கருமை நிறமுடைய வனை மொய்க்கும் பறவைகளை ஓட்டுங்கள்; யானும் விளரிபாடிக்குறு நரிகளை ஓட்டுகிறேன்' என்று நெடுங்கழுத்துப்பரணர் கூறினார் (புற.291:2). காண்க மாஅயோன்.<noinclude></noinclude> f0ifxm9ns6ev0xz2v0k54d53jp3dab5 250 666185 1983688 2026-10-26T10:56:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடிம்பு 333 வடு வடிம்பலம்ப நின்ற பாண்டியன் - ஒரு பாண் டிய மன்னன் : 'முந்நீர் விழவின் நெடியோன்' காண்க. வடிம்பு - 1. கால் விளிம்பு : பரத்தையர், கொழுவிய கொம்புகளிளின்ற மெல்லில தவிர்களைப் பறித்துக் குவளையை நீர்க்கீழ் அரும்புகளோடு பொருந்துமாறு கட்டின நெடிய தொடர்ச்சியை வடிம்பிலே - கால் விளிம்பிலே - விழும்படியாக உடுத்தி, இளையரொடு விளையாடினர் (மது. 588). ஏறாகிய எருமையையேறு கின்ற கூற்றுவனடைய நெஞ்சை வடிம்பால் பிளந்து போட்டுச் சினத்தோடு உயிரை வாங்கின போது, இறை வன் இத்தன்மையன் கொல் எனக் கூறுமாறு பொதுவன் ஏறு தழுவி நின்றான் (கலி. 103:43). 2. குதிரை செலுத்துவோர் அணியும் காலணி (பரி விளிம்பு) : தொடுக்கப்பட்ட கண்ணிவையும், திருந்திய வேலேந்திய பெரிய கையையும், கடுகிச் செல்லும் குதிரையைச் செலத்துவதற்காகக் காலில் இடப்பெற்ற பரிவடிம்பினையும் (குதிரை ஓட்டுவோர் காலணியையும்), நல்ல தாரினையும், கள்ளினையு முடையவன் சோழன் (புற. 378:4). போர்க்களத்தே ஆண் யானையைச் செலுத்திய தாளையும், குதிரை களோடு பொருத வடிம்பினையும், பகைவர் செய்யும் போர் கெடுதற்குக் காரணமான வேல் வெற்றியையும் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் பெற்றிருந்தான் (பதி. 70:2). வடிவு-1.உருவம் : 'தலைவியின் கண்களும் வாளாற் பிளந்த மாவடுப் போன்ற வடிவு - உருவம்-இழந்தன என வெவ்வாய்ப் பெண்டிர் பழிச் சொல் கூறித் தூற்றி னர் (நற்.133:2). தலைவி, நள்ளிரவில் தோளும் முலை யும் கூந்தலும் மகரத்தின் வடிவு நிறைந்த குழையும், ஏனைய அணிகலன்களும் சுமையாக, ஓடிவது போலும் இடையொடு வந்தாள் (கலி. 90:8). 'அன்பர் மனத்திற் கொள்ளும்படி நினக்கென வேறு வடிவு உடையை யல்லை' என்று கடுவனிளவெயினனார் திருமாலைக் குறிப்பிடுகிறார் (பரி. 4:56). 2. அழகு: 'தலைவியின் கண்ணொளியால், செம்மை யையுடைய புதுப்புனல் அந்நிறம் போய் இருள் நிற மாயிற்று; வையைப் பெருக்கின் வடிவு - அழகு -இது வாகும் (பரி.7:60). வடு-1.மாம்பிஞ்சு : பாலையிற் குறவர், நறுமணம் பொருந்திய வடுக்களையுடைய மா மரத்தினின்று, மூக்கு இற்று உதிர்ந்த, தண்ணிய பெரிய வடுக்களை மாம்பிஞ்சுகளை - மழைத் துளியுடன் விழும் ஆலங்கட்டி போலத் தொகுத்தனர்.-(ஐங்.213:2). வடுவைப் பிளந்த துண்டினை ஒத்த கண்களையும், மாந்தளிர் மேனியையும், நெடுமென்பணைத் தோளை யும், குறுந்தொடியையும் உடைய மகளிரின் அமை யாத காம இன்பத்தைப் பொழிற் படுக்கையில் தலைவ ரொடு கூட்டும் களவிற் புணர்ச்சியையும் தரும் சிறப் பினது தண்பரங்குன்றம் (பரி.8:38). 2. தழும்பு : அம்பறாத் தூணி பொருந்திய முதுகை உடையவனாய்த் தேர்மேல் நின்று, வில்லின் நாணால் பிறந்த வடு - தழும்பு - பொருந்தும்படி அம்பைச் செலுத்துதலாலும், செல்வக் கடுங்கோவாழியாதன் கைகள் வலியவாயின எனக் கபிலர் கூறினார் (புற. 14:9). அதியமான் நெடுமானஞ்சியின் வாள் பொருந் தியதால் உண்டாகிய வடுப் பரவிய மறத்தையுடைய வீரர்களின் வலியைக் கண்ட பகைவர், புண்பட்ட குருதியையுடைய அம்பினைத் தூணியகத்து அடக்கிக் கொண்டனர் (புற. 98:12). போரிற் பகைவர் படை விலக்கி எதிர் நிற்றலின், வாள் பொருந்தியதால் உண் டாகிய வடு அழுந்திய உடம்புடன், செவிக்கு இனியவ னாகவும் கண்ணுக்கு இன்னாதவனாகவும் ஏனாதி திருக்கிள்ளி விளங்கினான் (புற. 167:3). ஈர்ந்தூர் கிழான் தோயன், தன் அரசனுக்கு வந்துற்ற போர்த்துன்பத்தைப் பொறுத்துப் போரில் எய்திய புண்ணாகிய நோய் தீர்ந்து, மருந்து வாங்கிக் கொள்ளப்பட்ட மரம் போல, வாளுற்ற வடு ஒன்றோடொன்று விரவி அழகு பெற்ற உடம்போடு விளங்கினான் (புற.180:5). வாளால் வடுப் பட்டு விளங்கும் தலையையுடைய, போரைவிரும்பும் குரிசிலாகிய தலைவன் காத்தளிக்கும் ஊர், வன்புல மாகிய நாட்டின் கண்ணேயுள்ளது (புற.321:9).குற்ற மில்லாமல் விளங்கிய வடுக்கள் ஆழ்ந்த மார்பினை யும், பழியில்லாத செல்வத்தையுமுடையாய் என்று களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரலைக் காப்பியாற்றுக் காப்பியனார் விளித்துக் கூறினார் (பதி. 38:11).வீரர், மீன்பிடிக்கும் சூழ்ச்சியால் சிச்சிலிப் பறவை குளிர்ந்த குளத்தில் மூழ்கி மேலே எழுங்கால் அதன் வாயை ஒப்ப மார்பில் புண்ணைத் தைக்குங்காலத்து அதன் குருதியில் மூழ்கியெழுகின்ற நெடுவள்ளூசியினால் ஆகிய தழும்பையும், பரந்த வடுவையும் உடைய மார் பொடு விளங்கினர் (பதி. 42:4). கூரிய தோட்டி வெட் டின வடு அழுத்தின புகரையுடைய மத்தகத்தில் பொன் னரிமாலை பட்டத்தோடு கிடந்து அசையப் படுமணி இரட்டும் பக்கத்தினையும் கடிய நடையையுமுடைய யானைமீது ஏறி முருகன் சென்றான் (முரு. 78). புலால் நாறும் கயல்மீனை முழுகி எடுத்த நீலமணி போலும்<noinclude></noinclude> jxshx28rvv3p4b9mb0k1982fa9yys6z 250 666186 1983689 2026-10-26T10:56:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடு சிச்சிலிப் பறவையின் பெரிய உகிர் கிழித்த வடுப் பொருந்தி இருந்தது, தாமரையிலை (சிறு. 182). பலாப் பழத்தைப் போல, மிளகினிது ஒத்த கனமாகச் சேர்த்த பாரத்தைத் தாங்கியமையால் வடு அழுந்தின வலி யினையுடைய முதுகினையும், எடுத்த செவியினையு முடைய கழுதைச் சாத்தொடு வணிகர் செல்வர் (பெரு. 79). பாற்சோற்றை உண்கின்ற இடையன், செருப்பினை விடாமல் அணிந்தமையால் கிடந்த வடுவழுந்தின வலியையுடைய அடியினைக் கொண்டவனாயிருந் தான் (பெரு.169). வளைந்த அரிவாளைக்ண்ட வடு வழுந்தினவ்லிய கைகளையுடைய சமையற்காரன் சமைத்த இறைச்சியில் கொழுவிய தசைகளைத் தொண்டைமான் இளந்திரையன் பாணர்க்கு அளிப் பான் (பெரு.471). மாறுபட்டுச் செய்த போரில் அடி மாறாமையால் பட்ட வடுவழுந்தின நெற்றியினை யுடைய மறவர் தோட்டி வெட்டின வடு வழுந்தின முகத்தையுடைய யானைகளை ஒன்றோடொன்று பொருமாறு ஓணநாளில் ஏவுவர் (மது. 592, 595). படைக் கலங்கள் இடம்படச் செய்த வடுக்களையுடைய முகத் தினராய் அஞ்சாமையுடைய கோசர்கள், செல்லூரின் கீழ்ப்பாலினதாய்க் கடல் போலும் ஆரவாரத்தையும் புதுவருவாயையுமுடைய நியமம் என்னும் ஊரில் வாழ்ந்தனர் (அக. 90:11). வளையவிட்ட கயிற்றினால் திறமையாகச் செய்யப்பட்ட சிறிய முடக்கத்தை உடைய ஊஞ்சல், கருங்கால் வேங்கை மரத்தின் செம்பூ மிக்க வளைந்த கிளை வடுக்கொள்ளுமாறு கட்டப்பட் டது (நற்.222:2). 'பரத்தையர் தம் மாலையாலடித்த அழ கினையும், எயிறு முதலியவற்றாற் செய்த புண்களை யும், பூண்கள் பொறித்த வடுக்களையும் காட்டித் தலை வன் என் பால் வந்தால் யான் புலப்பேன்' என்று தலை மகள் தோழிக்குக் கூறினாள் (கலி. 67:7). பரத்தையரிட மிருந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'நீ பரத்தை யரைக் கூடுங்கால் அவர் தொடி செய்த வடு மறையா மல் கழுத்தில் கிடப்பதைக் காணப் பாணன் வாரானோ' என்று வினவினாள் (கலி. 71:16). தம்மைப் பேணுதற் காகப் பரத்தையர் தம் உகிரால் தலைவர்மேனியில் வடு உண்டாகச் செய்வர் (கலி. 72:1). பரத்தையர் சேரியிற் சென்று வந்த தலைவனோடு ஊடியவள், 'நான் வாடு மாறு, நீ பரத்தையின் தொடியினால் உற்ற வடுக் காட்டி இங்கு வருவது, நின் செருக்கின் விளைவு போலும்' என்று கூறினாள் (கலி. 78:22). பரத்தை தன் வளையும் நகமும் அவை போல்வன பிறவும் தனக்குப் படைக்கல மாகக் கொண்டு, அவற்றால் தலைவனுடைய மார் பிலும் ஏனைய சிறிய இடங்களிலும், தான் விரும்பிய வாறு அஞ்சாமல் வடுக்களைச் செய்வாள் (கலி.82:30). 'பரத்தையர்அணிவித்த அணிகளைக் காட்டி நின்று தன் மகன் செய்த நோய்க்கு மேல், தலைவன் பரத்தையரின் 334 வடு அணிகளால் அடைந்த வடுக்களோடு வந்து நோய் செய் வது, வெந்த புண்ணில் வேல் எறிவது போலுள்ளது' என்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 83:30). பரத்தையரிட மிருந்து வந்த தலைவனிடம், 'பரத்தையரின் வளை யழுந்தின வடுவையும், அவர் முயக்கத்தால் குழைந்த தார் முதலியவற்றையும் அறிந்து, உன்னொடு ஊடுதல் தவிர்ந்தேன்', என்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 91:10). மழைக் கண்ணாராகிய பரத்தையரின் இறுக்குதல் மிக்க முயக்கத்தை, அவர்களின் நகங்கள் செய்த வடுக்களால் அறிந்து கொண்டதாகத் தலைவி பாணனிடம் கூறினாள் (பரி. 18:17). 3. புண் : 'இகழும் பகைவரைக் கொல்லும் காளையா வான் கூரிய வலிய வேலால் எதிர்ந்தார் மார்பைக் குத்தி வடு - புண் - செய்து அலைத்துக் கொண்டு வந்தான்' (புற.303:4). போர்க் களத்தில், கொய்யப்பட்ட பிடரி மயிரினைக் கொண்ட குதிரைகள், வாளாற் பெற்ற வடுக்களுடன் காற்றியக்கமின்றி நிற்கும் மரக்கலங்கள் போலக் குருதி வெள்ளத்தே மிதந்தன (புற.368:8). கொற்கைத் துறையில் கடலலைகள் கொணர்ந்து வீசிய முத்துக்கள், விரும்பும் நடையினையுடைய குதிரை யின் காலினை வடுச் செய்து அதன் செலவினைக் கெடுக்கும் (அக. 130:10). தலைவி தன்கருத்து, 'அகன்ற கற்பாறைக்கண் அமைந்த சுனையில், குவளை மலர் களைக் கொய்து, சாரல் நாடனொடு அருவியாடி யதனை நினைத்து என்றும் நெஞ்சினை வடுப்படுத்திக் கொண்டு கெட்டொழிய அறியாததாயிருந்தது' என்று தோழியிடம் கூறினாள் (நற். 357:3). ஊடல் தீர்க்கவும் தீராது புலந்து, அரக்கு நீர் வட்டைத்தலைவன் மார்பில் ஒருத்தி எறிய, அந்நீர் இரத்தம் போல் வடியத்தலைவன் கீழே விழுந்து வணங்கினான்; அதுகண்டு அவன் வட்டால் விழுந்தான் என்று மயங்கி, மார்பின் வடு வஞ்சி அவள் சினம் நீங்கி அவனைத் தழுவினாள் (பரி. 12:72). 4. குற்றம் : ஈர்ந்தூர் கிழான் தோயன், ஆண்மைக் குறை வின்மையால். வடுவின்றி - குற்றம் இன்றி - அழகு பெற்ற உடம்பை உடையவனாக விளங்கினான் (புற. 180:6). காதலர் வடுவின்றி எல்லா இலக்கணமும் நிறைந்த குதிரைகள் பூட்டிய தேரைக் கோலால் எறிந்து செலுத்திச் சென்றார் (நற். 130:1). 'வடு நீங்கிய சொற் களையுடைய தோழியே, வளையை நெகிழப் பண்ணி யவரிடத்தே நின்று தோயும் என் உயிரை அவரிடத்துச் செறியாமல் காக்கத் துணிவேன்' என்று தலைவி கூறி னாள் (கலி.29:19). கண் நெடிதாக நீங்கின பொருள் களைக் கண்டாலும், தான் தன்னிடத்தே வடுவைப் பிறர் காட்டவும் காணாத தன்மையுடையது (கலி. 99:19).<noinclude></noinclude> h2gquxk566ty73t4ndt51u5gix833gq 250 666187 1983690 2026-10-26T10:57:02Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடு 335 வடு 5. பழி: நல்லியக் கோடன், தன்மாவிலங்கையை ஆண்ட மன்னருள், குற்றமின்றி விளங்கிய வடுவில் லாது வாய்த்த வாளினையுடைய ஓவியர் குடியில் தோன்றியவன் (சிறு. 121). புகார்நகர வணிகர், நுகத்துப் பகலாணி போல் நடுநின்ற நெஞ்சினராய்த் தம் குடிக்கு வடுவாம் என்றஞ்சிப் பொய் கூறாது மெய்யே பேசிப் பண்டங்களை வாங்கி விற்பர் (பட். 208). களிறு புலியைத் தாக்கிச் சோர்வடையும் மலைச் சாரல் வழியே தலைவன் வர, அதனால் நமக்கு உண்டாகும் வடுவுக்கு நாம் நாணோம் என்று, இரவுக்குறி நேர்ந்த வாய்பாட்டால் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 88:5). 6.கேடு: தலைவன் பொருள் தேடச் செல்லும் வழி, புலியுடன் போர் செய்து துன்புற்ற, வடு - கேடு - பட்ட களிற்றின் பொருட்டுக் கலக்கமுடைய பெண் யானை அடிபெயர்த்திடுவதால் உண்டாகிய குழிகளையுடை யது (அக.379:24). தலைவன் மார்பிலணிந்த கத்தூரிக் குழம்பு அவன் பரத்தையரை நீராடற்கண் மீண்டும் மீண்டும் தழுவுதலால் வடு அழிந்ததும், அழியாதது மாகிய கேடுற்ற நிலையுற்றது (பரி. 16:44). 7. அறல் (கருமணல்) : 'முருகவேள் நிலைபெற்ற செந்தில் துறைவிடத்தே பெருங்காத்தாவ் குவிந்த வடு -அறல் - அழுந்திய எக்கர் மணலினும் பலகாலம் வாழ்க' என மதுரை மருதனிளநாகனார், இலவந் திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறனை வாழ்த்தினார் (புற. 55:21). உலகில் தம் பெயரை நிறுத்தாமல் கொண்டு சென்ற அரசர்கள், மலையருவியின் கூடிய வரவினைக் கொண்ட பெருக்குடைய இனிய சேயாற் றின் வடு வீற்றிருந்த எக்கர் மணலினும் பலராவர் (மலை.556).பெருமை பொருந்த இளவேனிற் காலம் வந்துவிட்ட பொழுது, வளையினையுடைய இளை யோர் இழைத்த வண்டற் பாவையும் பூவுங் கலந்து கிடந்தாற் போல, வார்ந்த மணல், பூக்கள் உதிர்ந்து கிடந்த வடுவைத் தன்னிடத்தே கொண்டிருந்தது (கலி. 29:5). கூதிர் காலத்தே, நெடிய குளங்களின் அருகருகே நுண்மணல் தோன்ற, அம்மணலின் வடு மறையும்படி, அழகு செய்வன போல ஈங்கையின் வாடற் பூக்கள் காம்பு கழன்று விழுந்தன (கலி. 31:3). 8. அலர் : தலைவி தானுற்ற காம நோயையும் அதனாற் பிறந்த வடுவையும் அலரையும் - பிறர் அறியாமல் மறைத்து மகிழ்ச்சியின்றி இருந்தபோது, நள்ளிரவில் பரத்தை தலைவனது வீட்டுக் கதவைத் தட்டியதனைத் தலைவி அறிந்ததாகத் தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 90:5). 9.(உளியால் செத்தின) உருக்கள் : தேர்ச்சக்கரம், கூரிய சிற்றுளிகள் செத்தின வடு - உருக்கள் - அழுந்தின வலியினையுடைய குறட்டில் தைக்கப்பட்ட ஆர் களைச் சூழ்ந்த சூட்டினைக் கொண்டிருந்தது (சிறு. 252). அலைகள் திரண்டு வந்து அலைக்க, ஊறும் நீரினையுடைய இடுமணல் எக்கரில், விளையாடும் புள்ளிகளையுடைய அலவன், சூதாடு களத்தில் உருட் டப்படும் வடுவுற்ற கவற்றினை (சூதாட்டத்தில் குலுக் கிப் போடும் காய்) ஒக்கும் (கலி. 136:4). 10. தவறு : வடு - தவறு - இல்லாத விரதங்களை யுடைய ஞானியர் ஆராய்ந்த வேதத்தால் தெரிந்துண ரின், உயிர்தோறும் கலந்து நின்று ஆளும் (அந்தரியாமி) தன்மையாகிய நிலை திருமாலுக்கேயுரிய சிறப்பாகும் (பரி.2:24). 11. சுவடு : கடற்கரையில் நண்டுகள் விளையாடியத னால் உண்டான வடுக்கள் மறையுமாறு, அங்கு வீசும் காற்று நுண்ணிய மணலை முகந்து தூவும் (பதி. 51:8). பரத்தையர், பன்னிறப் பூக்களைச் சூடித் தம் நலன் நயந்து வந்த இளையராகிய செல்வர்களை, வஞ்சனைச் சொற்கூறி, அவர்களுடைய பூணணிந்த மார்பினைத் தம்மார்பிடத்தே வடுப்படும்படி முயங்குவர் (மது. 569). தலைவன் பிரிவு கருதிய தலைவி, அவன் அணை செய்யும் நிலையினைப் பொறாமல் மாறுபட்டவளாய், நாண் முதலியன துறந்தவளாய் மெதுவாகத்தன் பாதத் தால் நிலத்தில் வடு தோன்றத் தலைவன் அருகே வந்து முறுவலை உடையவளாய்க் கூறல் தொடங்கினாள் (அக.5:3). இரவுக்குறியிடம் வந்து திரும்பும் தலைவன் செல்லும் வழி, மூங்கில் நிறைந்த சிறு காட்டில், பாம்பு இறந்து பட நெருங்கி, வளைந்த விரலையுடைய கரடி தோண்டும் வடுக்கள் பொருந்திய புற்றுக்களை உடை யது (அக. &8:15). 'வானை அளாவிடிய நெடிய மனையி லுள்ள, மலர்ப்படுக்கையில், விளக்கொளியிலே தலைவியின் மார்பில் உள்ள பூண்கள் தன் மார்பில் வடுக்களைச் செய்யுமாறு முயங்குவேன்' என வினை முற்றி மீளும் தலைவன் தன் நெஞ்சொடு கூறினான் (அக. 93:15). 'மணம் கூட்டி அரைக்கப்பட்ட சந்தனத் தைப் பூசி, மாலையைப் பூண்ட மார்பினோடு இரவில் வந்து, அவன் மார்பு வடுவுண்டாகுமாறு முயங்கிப் போதல் நல்லது' என்று வரைவு கடாவும் தோழி தலை வனிடம் கூறினாள் (அக. 100:3). யாழ் நரம்பின் இனிய இசை போல இனிய சொற்களைக் கூறி, நம்மீது அவ ளுடைய மார்பு வடு உண்டாகுமாறு முயங்கியமை யால் மகிழ்வாயாக என்ற இரவுக்குறி வந்து மீண்ட தலைமகன் தன் நெஞ்சொடு கூறினான் (அக. 142:25).<noinclude></noinclude> liap4rcpvharyia74uwzmmszohw6dbv 250 666188 1983691 2026-10-26T10:57:29Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ வடுகர் களிற்று யானை அடியிட்டு மிதித்துச் சென்றமையால் உண்டாகிய அடிச்சுவட்டின் நடுவே, பெரும்புலி இட்டுச் சென்ற அடித்தடம், பாணர் முதுகில் சுமந்து செல்லும் மத்தளத்தின் மண் பூசப்பட்ட கண்ணின் நடுவே விரல்கள் பதிந்த வடுப் போன்று காணப்படும் (அக.155:15). 'பொற்சதங்கை அணிந்த அழகிய சிவந்த அடியால், மணல் பரந்த முற்றத்தே, நிலம் வடுக்கொள் ளுமாறு நடந்து, தன் தோழியரைக் காணுந்தோறும் நம்பால் நினைவினைச் செலுத்துவாள்' என்று வினை முற்றிய தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் கூறினா அக. 254:4). 'நள்ளிருளில், கலன் அணிந்த மார்பு வடுக் கொள்குமாறு முயங்கித் தனைவன் அருகினில் இருந்த போதிலும், தலை நடுக்கமுறுவாள்' என்று தலைவி யின் இயல்பினைத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற்.229:7).விற்பவர் கொணர்ந்த நீலமலரோடு வந்து பகற்காலத்தே அதனை ஊதிய வண்டு, இரவில் வளை கிடந்த முன்கையால் கணவரின் மேனியில் வடுவுண் டாகுமாறு முயங்கிய பெண் தலையிற் சூடியுள்ள முல்லை மலரின்மீது மொய்த்துக் கிடந்தது (கலி. 66:5). பரத்தை வீட்டிலிருந்து வந்த தலைவனை நோக்கித் தலைவி, 'வண்டுகள் ஊதும் சந்தனத்தைக் கையின் வடுப் பொருந்துமாறு பூசிய, பரத்தைமைக் குண முடைய மார்பனே' என்ற விளித்தாள் (கலி.93:1). வடுகர் - வடுகவீரர் : இவர்கள் வேங்கடத்தின் வடக்கே யிருந்தஒரு சாதியார்; மிக்க வீரமும், வன்மையும் உடை யவராகச் சொல்லப்படுகின்றனர். இவருள் ஒருசாரார் வேட்டையாடும் தொழில் உடையார்; அதன் பொருட்டு நாய்களையும் உடன்கொண்டு வருவர்; இவரை வம்பவடுகர் என்றும் நூல்கள் கூறும் (குறு. 11) அடிக்குறிப்பின் விளக்கம். இவரைப் பற்றிய குறிப்புக் கள், ஒன்பது செய்யுட்களில் காணப்படுகின்றன. 'தென்திசைக்கண் உள்ளபரதவரின் வலிமை அடங்க வும், வடவடுகரின் வாளால் தன் நாட்டிற்கு நேர்ந்த கேடுகள் நீங்கவும், அவரை ஒடுக்கி மேம்பட்டவன், சோழன் செருப்பாழியெறிந்த இளஞ்சேட் சென்னி', என்று அவனிடம் வடுகர் தோற்ற செய்தியை ஊன் பொதி பசுங்குடையார் பாடியுள்ளார் (புற. 378:2). தலைவி குறிப்பறிந்து வந்து தலைவனுக்குச் சொல்லிய தாக அமைந்த தோழி கூற்றில், கல்வியறிவில்லாத நெடுமொழி கூறும் சினம் மிக்க நாயையுடைய வடுக ரது, வலிய ஆண்மை விளங்கும் அரிய போர்முனை யாகிய சுரத்தினைக் கடந்து சென்று, சிற்றூர்களில் மாலைக் காலத்தே நினக்கு இனிய துணையாகித்தங்கி, காலையில் மணமனை போன்று நாறும் காட்டில், தலைவி நின்னுடன் வருவள் என்று காவிரிப்பூம்பட்டி னத்துக் காரிக் கண்ணனார் பாடிய பாடலின் மூலம் (அக.107:11).வடுகர் கல்வியறிவில்லாதவர் என்றும், 336 வடுகர் பெருமகன் நாய் வைத்திருப்பவர் என்றும் அறிய முடிகின்றது. 'தொண்டையரது வேங்கடமலைக்கு அப்பால் உள்ள தும், பகைவர் போர்முனையில் பெற்ற ஆனிரைக்காக, நறவினை விடியற்காலத்தே பலியாகச் செலுத்தும் நிணச்சோற்றினையுடைய வடுகரது தேயத்தேயுள்ள நீரற்ற சுரத்தின் வழியே, தலைவர் நம்மைப் பிரிந்து போதலைத் துணிந்தனராயினும், நினது கூந்தலில் துயிலுதலை மறந்து, அங்கே நீட்டித்திரார்', என்று பிரி விடை வேறுபட்ட தலைவியைத் தோழி வற்புறுத்துவ தாகத் (அக. 213:8) தாயங்கண்ணனார் வடுகர் பற்றிய செய்தியைப் புனைந்துள்ளார். கடிய அம்புகளை யுடைய மாறுபாடுமிக்க வடுகர், தமக்கு முன்னே துணையாகிவர, மோரியர் என்பார் தென்திசை நாடு களைப் பற்ற எண்ணி வருகின்ற வரவுக்காக மலையை உடைத்து வழியாக்கிய செய்தியை மாமூலனார் (அக. 281:8) பாடியுள்ளார். இப்புலவரே, பிரிவிடை வேறு பட்ட தலைவிக்குத் தோழி சொல்லியதாக அமைந்த கூற்றில், 'வலிய வில்லில் தொடுத்தல் அமைந்த அம்பு களின் செறிவினையுடைய வடுகர் கள்ளுண்டு, மகிழ்ச்சி மிகுந்து ஆரவாரிக்கும் வேற்றுமொழி வழங் கும் தேயத்தைக் கடந்து நம் தலைவர் சென்றுளராயி னும், நினது தோளின் நலத்தினை விரைந்து வந்து, தந் தருள்வார்' என்று கூறியுள்ளார் (அக. 295:15). இவ்விரு பாடல்களையும் ஒப்பு நோக்கும்போது, வடுகர் அம் பினையுடையவர் என்ற செய்தி அறிய முடிகின்றது. சோழர் பெருமகனாகிய இளம்பெருஞ்சென்னி என் பான், தனது போர்வினையை முடித்தற்கு, மதிலை யுடைய பாழி என்னும் அரணை அழித்து வம்ப வடுக ரது தலையைத் தெறித்த செய்தியை, இடையன் சேந் தங்கொற்றனார் (அக.375:14) பாடலாக்கியுள்ளார். இவ் வொரு பாடல் மட்டும் வம்பவடுகர் என்ற பெயரும் இவருக்குண்டு என்பதை அறியும் சான்றாக உள்ளது. கன்றின் தோலாலாய கூட்டினையும், சினம் பொருந் திய நாயினையுமுடைய வடுகர், வில்லால் பொரும் வெகுளி நீங்கிய அச்சம் வரும் கவர்த்த நெறி' என்று குறிப்பிடும் மதுரை இளங்கௌசிகனார் இவரை 'கத நாய் வடுகர்' என்று சுட்டியுள்ளார் (அக. 381:7). 'கஞ்சங் குல்லையாலாகிய கண்ணியை அணிந்த வடுகர்' (குறு. 11:5).என்றும், கடிய ஒலியையுடைய பம்பையையும், சினம் கொண்ட நாயையுமுடைய வடுகர் இருக்கின்ற நெடும் பெருங்குன்றம் (நற். 212:5) என்றும், இவரைப் பற்றிய செய்திகள் குறிப்பிடப் பெற்றுள்ளன. வடுகர் பெருமகள் - வடுகர் தலைவனாகிய எருமை என்பான் (குறுநில மன்னன்) : 'கோவல ரது தொழுவாகிய அறையினைக் கவர்ந்து, கன்றுகளை யுடைய ஆனிரையை மன்றுகள் நிறையுமாறு கொண ரும், ஒப்பில்லாத வலிய தோளினையுடைய வடுகர்<noinclude></noinclude> r9ecgwxq9p3b4dg16xh5s3kuzlj0dfn 250 666189 1983692 2026-10-26T10:58:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1983692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ " T 7 வண் 337 வண் பெருமகனாகிய வடுகர் தலைவனாகிய - எருமை என்பானது நாட்டின் கண் உள்ள அயிரி என்னும் யாற் றினைக் கடந்து நம் தலைவர் சென்றனராயினும் நினது முகத்திலுள்ள காதணியாகிய குழையொடு பொருத பார்வையினை அவர் மறவியற்று என்றும் நினையா நிற்பர்' என்று தோழியின் கூற்றாகப் புனைந்த பாடலில் (அக.253:18) நக்கீரர், வடுகர் தலைவனாகிய எருமை என்பானைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். வண் (வள்)- 1. வண்மைத் தன்மை: சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தான் களிற்றைச் செலுத்திய காளையும், கழல் உரிஞ்சிய திருந்திய அடியினையும், இடக்கவிந்த வண் - வண்மைத்தன்மை - உடைய கையுடனே கண் ணிற்கு விளங்கும் அழகிய வில்லையும் உடையவன் (புற. 7:3). பகைவரை வென்ற மாறுபாட்டால் மிக்க செல்வத்தையுடைய, தேர் வழங்கும் வண் கிள்ளிக்குத் தம்பியேயென்று தாமப்பல் கண்ணனார், நலங்கிள்ளி தம்பி மாவளத்தானை விளித்தார் (புற. 44:10). நலங் கிள்ளி தம்பி மாவளத்தானை விரைந்த குதிரையை யுடைய, கையால் வழங்கும் தோன்றலே என்று தாமப் பல்கண்ணனார் அழைத்தார் (புற. 44:12). கூரிய வேலையேந்திய திரண்ட தோளையும்,தேர் வழங்கும் வண் தன்மையையும் உடையவன் பாரி (புற.118:5). மலையமான் திருமுடிக் காரியைக் கபிலர் பெரிய வண் தோன்றலே என்று விளித்து அறங்கூறினார் (புற.121:4). கணவன் நெடுந்தூரத்தே சென்றிருப்பின், தம் தரத்திலே பரிசில் நல்கும் பெண்டிரை உடையவன் வண்புகழ்க் கண்டீரக்கோ (புற.151:5). இரப்போர்க்கு யானையைக் கொடுக்கும் முன்கையையுடைய, கொல்லும் போர் அமையாத ஆதனோரி மழையைப் போன்ற வண் கொடையுடையனாவான் (புற.153:5). வேள்பாரி துஞ் சிய பின்னர்ப் 'பெரிய வண் பாரியே' என விளித்துக் கபிலர் பாடினார் (புற. 236:3). எப்போதும் வண் கையினைக் கொண்ட எயினன் என்பானுக்குரியது வாகையென்னும் ஊர் (புற.351:6). வெண்ணெய் வயல்களை வேலியாகக் கொண்ட உறையூர் (உறந்தை) விலைப்பொருட்டாகிய கள்ளினையுடைய மாவண் தித்தன் என்பானுக்குரியது (புற.352:9). இரவலர்க்கு மறைத்தலின்றிக் கொடுக்கக் கவிந்த வண் கையினை யுடையராதலால் 'வாழ்க' எனப் புலவரால் வாழ்த்தப் பெற்றோராகிய ஏனைவேந்தர்க்கு இராயசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி உவமம் ஆவானேயன்றி, அவ னுக்கு ஏனையோர்உவமமாக (புற.377:8). கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனைக் 'கூத்தர் உண்டா ராகக் குறையாத கள்ளை அளித்தலுடைய வண்கை வேந்தே' என்று பரணர் விளித்துக் கூறினார் (பதி. 43:36). பூசிப்புலர்ந்த சந்தனத்தையும், வற்றாத ஈகையை யும், மகளிர்க்கு மலர்ந்த மார்பினையும் உடையவன், மாவண்பாரி (பதி. 61:8). கையால் வழங்கும் வண் தோன்றலாகிய தொண்டைமான் இளந்திரையன், எண் ணிலடங்காப் படையுடன் தன் மேல் வந்த பகைவர் தோற்றபோது, ஆரவாரத்துடன் கச்சி நகரின்கண் இருந் தனன் (பெரு.420). காற்றின் செலவினையொத்த விரைந்த தேர்க்குதிரைகளைச் செலுத்திக் காவல் ஆட் கள் சூழ்ந்து காப்ப மேகத்தைப் போன்று வரையாமல் கொடுக்கும் வண்கையினையுடைய வளங்கெழு செல்வர், நாண்மகிழ் இருக்கையிலிருந்து விழாக் காண் பர் (மது. 442). மழை வளம் போலத் தரும் மாவண் தித்தன் ஐயை என்பாளுக்குத் தந்தையாவான் (அக. 6:4). மழைதவழ்ந்திடும் வளமிக்க சிறுமலை என்னும் பெய ருடைய பக்க மலை, இழைகள் அணியப்பட்ட நெடுந் தேரினையுடைய, கை வண் செழியனுக்குரியது (அக. 47:15). மழவரது நிலத்தை வணங்கச் செய்த மாவண் புல்லி, யானைக்கோட்டுடன் கள்ளினை விற்றுக் கொண்ட நெல்லால் நாளோலக்கச் சிறப்புச் செய்வான் (அக.61:12). கபிலன் சூழ்ச்சியினால், நெற்கதிர்களைக் கொணர்ந்து, அவற்றை ஆம்பல் மலராகிய அவிய லொடு சமைத்து உண்பித்துப் பலயாண்டுகள் போர் செய்யுமிடத்திலிருந்து பெயராமல் பகைவரின் வாட் போரைக் கலக்கி வென்று, மூவேந்தரையும் பிறக்கிடச் செய்தவன் கைவண் பாரி (அக. 78:22). வெகுண் டெழுந்த பகைவரது போர்க்களத்தே, யானைகள் மடியு மாறு வென்றி கொள்ளும் மாவண் கடலன் என்பானின் விளங்கில் என்னும் பதியை ஒத்த அழகுடையவள் தலைவி (அக. 81:13). குதிரைகள் பூண்ட சிறந்த தேரினையுடைய பெரியன் என்பவன், தம்மைப் பாடி வருவாரை வளைத்துக் கொள்ளும் கைவண் கோமானா வான் (அக.100:11). பலவேற்படையினையுடைய கோசர் என்பார், நண்பர் கேடுற்ற காலையும் நட்பில் திரியாது சென்று அவர் குறிப்பிற்படும் மாறுபாடில் லாத அறிவுடைமையால், கூத்தரைப் புரக்கும் தலைவ னாய்ப் பிடியானைகளை அமரில் அளிக்கும் வண்மகிழ் அஃதை என்பானைப் பாதுகாத்து, அவனைக் காவல் மிக்க இடத்தில் நிலை நிறுத்தினர் (அக. 113:4). காவிரி கடலிற் கலக்கும் பெரிய துறை, நெய்மிக்க நெடிய வேலினையும் மேகம் போலும் கரிய நிறமுடைய கிடுகுகளையுமுடைய மாவண் சோழர்க்குரியது (அக. 123:10). மிக்க பகையைத் தரும் வலி மிக்க பிண்டன் என் பானின் மாறுபாடு சிதையுமாறு வென்ற வேலினை யும், புகழ் மிக்க ஈகையினையும், களிறுகளை வழங்கும் வண் மகிழையும் உடையவனாகிய ஆரம் பூண்ட நன்னன், பாரம் என்னும் ஊர்க்குத் தலைவனாவான் (அக.152:11). காற்றினைப் போல இயங்கும் நெடிய தேரினையுடைய கைவண் செழியன் (பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன்) தலையாலங்கானத்துப் போரிற் பகைவர்களை வென்று உயர்த்திய வேலினும் பலவாக<noinclude></noinclude> r2zf1dgz9yzs32oaq38b3lethiuufey 250 666190 1983693 2026-10-26T10:58:51Z Harisha usha 17386 OCR 1983693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்க்கண்டேயனார் மார்க்கண்டேயனார் : இவர் மதுரைத் தமிழ்ச்சங்கப் புலவருள் ஒருவர். இவரை நச்சினார்க்கினியர் புகழ்ந் துள்ளார். இவர் பெயர் மாக்கடையனார் என்றும் (பா.வே.) காணப்படுகிறது. இவரால் பாடப்பட்ட பாடல் ஒன்று மட்டுமே கிடைத்துள்ளது (புற.365). பெருங்காஞ்சித்துறையில் அமைந்த இப்பாடலில் நிலையாமைப் பண்பை இனிமையுறக் கூறியுள்ளார். இப்பாடலில் 'மின், மழை முதலியவற்றின் தொகுதி யையுடைய விசும்பை முகமாகவும், ஞாயிறும், திங்க ளுமாகிய சுடரை இருகண்களாகவும் கொண்ட நில மகள், போர் புரிந்து மேம்பட்ட முன்னோராகிய வேந்தர் விண்ணுலகு செல்லவும், உடன் செல்லாது, தம் நலத்தைப் பிறர்க்கு விற்கும் விலைமகளிர் போலப் பலர் என் நலத்தைப் பாராட்டிப் புகழ, யான் இப் பொழுதும் நிலையாக இருக்கின்றேன் என்று அழுத காஞ்சியும் உண்டென்று அறிவுடையோர் கூறுவர்', என நிலமகள் நிலையாமை உணர்ந்து பொறாது அழுத னள் என்று சுவைபடப் பாடியுள்ளார். மார்க்கம்-குதிரையின் கதி (நடை) : வள்ளியின் தோழியர் மதங்கொண்ட களிற்றியானையின் இயல் புடையராய்க் குதிரையின் மார்க்கம் - கதி (நடை)- மேற்கொண்டு சென்று தேவ சேனையின் தோழியர் மேல் பாய்ந்தனர் (பரி.9:51). மார்ப - நெஞ்சினை உடையவனே (விளி) : பாண்டி யன் கருங்கையொள்வாள் பெரும்பெயர் வழுதியைப் 'பூசிப் புலர்ந்த சந்தனத்தையுடைத்தாகிய குறுக்ககன்ற பரந்த மார்ப நெஞ்சினையுடையவனே!' என்று இரும்பிடர்த்தலையார் விளித்துக் கூறினார் (புற.3:16). சோழன் நெய்தலங்கானல் இளஞ்சேட்சென்னியை, 'அமுதத்தைத் தன் சுவையால் வென்று, உண்ண உண் ணத் தெவிட்டாத உணவைப் பரிசிலருக்கு அளவில் லாது வழங்கும் நின் குற்றந்தீர்ந்த மனைவியர் முயக்கத் தால் மாறுபடுத்தலல்லது, மள்ளரால் மாறுபடுத்தலிய லாத இந்திரவிற் போன்ற மாலையையுடைய மார்ப! என்று ஊன்பொதி பசுங்குடையார் விளித்தார் (புற. 10:10). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வள வனைப் 'பலவகைப்பட்ட செய்தொழில் நிறைந்த மாலையணிந்த மார்ப் என்று எருக்காட்டூர்த் தாயங் கண்ணனார் விளித்தார் (புற. 397:9). 'பாதுகாப்பைத் தேடியலையும் மக்கள் தொகுதியெல்லாம் எம்மரச னின் குடைக்கீழ் வருக' என்று நின் இயவர் (வள்ளு வர்) அழைத்து வெண்குடையின் அருட்சிறப்பைக்கூறு தற்குக் காரணமாய் நின்ற பூணணிந்த மார்ப! என்று இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனை குமட்டூர்க் கண்ணனார் விளித்தார் (பதி.17:14). பல்யானைச் 67 மார்ப செல்கெழுகுட்டுவனை, 'பகைவர் நாட்டிற் பெற்ற நன்கலங்களைப் பேணிக் கொணரும் பகைவர் மண் ணெல்லாம் படுகின்ற மார்ப!' என்று பாலைக் கௌதம னார் விளித்துக் கூறினார் (பதி. 21:19). 'பகைவர் தம் ஊர்களைச் சுடும்பொழுது, எரிபடுதலால் பூவிதழ் கரிந்து அழகு மிகவும் கெட்ட மாலையும், புலர்ந்த சந்தனமும் கொண்டு பலவாகிய பொறிகளையுடைய மார்ப!' என்று கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டு வனைப் பரணர் விளித்தார். (பதி. 48:12). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனைப் பாண் குடும்பங்களைப் புரப்பவனே, பரிசிலர்க்குச் செல்வமாய் இருப்பவனே, அணிகலனணிந்து விளங்கும் அகன்ற புகழ் அமைந்த மார்ப் என்று கபிலர் விளித்தார் (பதி. 65:12). 'மகளிரின் உள்ளத்தைப் பிணித்து நிற்கும் சந்தனத்தின் நறிய மணங்கமழும் மார்ப' என்று கபிலர் செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனை விளித்துக் கூறினார் (பதி. 68:20). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனை, 'விளையாட்டிடத் தும் பொய் கூறாத வாய்மையினையும், பகைவர் புறத்தே இகழ்ந்து கூறும் சொற்களை ஒரு பொருட்டா மதியாத, குற்றம் நீங்கிய அறிவினையும் கொண்டு, உயர்ந்த கற்பினை உடையாளின் கணவ, அணிகலன் களை அணிந்துள்ள மார்ப', என்று கபிலர் விளித்துக் கூறினார் (பதி. 70:16). பெருஞ்சேரலிரும் பொறையை, 'மெய்ம்மையையே பேகம் விளக்கம் பொருந்திய நாவினையும், வணங்காதாரின் வலிமை யினையழித்த ஆண்மையினையும் கொண்டு, மகளிர் தோளைக் கூடுத லாற் குழைந்த மாலையையணிந்த மார்ப என்று அரிசில்கிழார் அழைத்தார் (பதி. 79:7), முருகப்பெரு மானை, 'இன்பத்திற்குரிய கடம்ப மாலையையணிந்த மார்ப் என்று மதுரைக் கணக்காயனார் மகனார் நக்கீர னார் விளித்தார் (முரு. 261). 'நுண்ணிய தொழில் திற மமைந்த கலனணிந்த மார்ப என்று தோழி தலைவனை விளித்து, உறைதற்கினிய நுமது ஊருக்குத் தலைவியை வரைந்து கொண்டு செல்வாயாக!' என்று கூறினாள் (அக. 132:8). 'மலை அணிந்த மார்ப, என்று தோழி தலைவனை விளித்துத் தலைவியின் புத்தழகைக்கண்டு தாய் அரிய காவலில் வைத்தனள்', என்று கூறினாள் (அக.150:14). வெற்றி மாலை புரளும் மார்ப்", என்று தோழி தலைவனை விளித்தாள் (ஐங்.362:3). உடன் போக்கிற் செல்லும் தலைவன் தலைவியரை மாலைப் பொழுதில் இடைச்சுரத்திற் கண்டோர், 'மலரால் ஆகிய அழகிய மாலையணிந்த மார்ப என்று விளித்து, அருகிலுள்ள எம்மூரில் தங்கிச் செல்லுங்கள்', என்று கூறினர் (ஐங்.மிகை. 5:3). 'தன்மனைவி விரும்பும்படி கூடியிருந்தால் இனிய முயக்கத்தை உடைத்தாகிய' அகன்ற மார்ப என்று தோழி தலைவனை விளித்துப் 'பொருள் குறித்து நீ மேற்கொள்ளவிருக்கும் செலவைத் தவிர்வாயாக, மனைவியோடு கூடி வாழ்வதே நிலை<noinclude></noinclude> k6onedn710kswe5b2ywpi03cg2g81yn 250 666191 1983694 2026-10-26T11:00:09Z Harisha usha 17386 OCR 1983694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பம் பெறும் பொரு ளாகும்', என்று கூறினாள் (கலி.8:23). 'அமையாத இனிய மென்மையினையும், பரத்தை மைக் குணத்தையுமுடைய, வண்டுகள் ஊதும் சந்தனத் தைக் கை வடுக்கொளப் பூசிய வியன் மார்ப', என்று தலைவி தலைவனை விளித்து, 'முன்பெல்லாம் இவ் வாறு நீ நடந்து கொண்டிலை; இரவில் நெடும்பொழுது கழித்து வர, நீ ஆங்குக் கண்ட காட்சிகள் யாவையோ' என்று வினவினாள் (கலி. 93:2). 'குறளனாகிய காதல னும் கூனியாகிய காதலியும் ஒருவரை ஒருவர் இகழ்ச்சி யாக நகையாடிப் பேசிக் கொண்டிருக்கும்போது, குறளன் 'நின்னை இனி இகழேன்; வேந்தன் அடி தொட்டுச் சூளுரைத்தேன்' என்றவனிடம் தலைவி, மென்மையால் இனிய மார்ப என்று விளித்து யானும் இனி இகழ்ந்து கூறேன்' என்று கூறினாள் (கலி. 94:37). 'தலைவி பரத்தையரிடமிருந்து வந்த தலைவனை, உயர்ந்த அழகினையுடைய மார்ப என்று விளித்து, மடிப்புக் கலைந்த ஆடையை உடையனாயும், சந் தனத்தை அழித்த வேர்வையையுடையனாயும், குலைந்து தோளில் வீழ்ந்த மாலையை உடையனாயு முள்ளாய்; எங்கே சென்றுவிட்டு இங்கே வந்துள்ளாய்; உண்மையைக் கூறு', என்று வினவினாள் (கலி. 96:1). பிரிவாற்றாது அல்லலுறும் தலைவியின் நிலையைக் கண்ட ஆன்றோர் சிலர், பாசறையிலிருக்கும் வேந்த னாகிய தலைவனை, 'இனிய முயக்கத்தையுடைய வியன் மார்ப, என்று விளித்து, 'நின் காதலி இயற்கை அழகை இழந்து அல்லுறுவதை யாம் இத்துணைத் தொலைவு வந்து கூற வேண்டுமோ' என்று கூறினாள் (கலி. 100:21). தலைவன் விரைந்து வரையாததால் வருந்திய தலைவியைக் குறித்துத் தோழி, 'மலர்ந்த குளிர்ந்த மாலையினையுடைய அகன்ற மார்ப' என்று விளித்து, 'நினது சூளுரையை உண்மை என்று நம்பித் தன்னழகையெல் லாம் இழந்த நின் காதலியின்துயர்தீர இன்றே நினது தேரில் ஏறி எம்மனைக்குப் புறப்படுக' என்று கூறினாள் (கலி. 124:21). திருமாலாகிய இறை வனை, 'தாமரையின்கண் வீற்றிருக்கும் அழகிய திரு மகளைத் தவிர வேறு மறு (களங்கம்) இல்லாத மார்ப் என்று புலவர் விளித்துப் பரவினார் (பரி. 1:36). திரு மாலை 'நிறத்தால் பொன்போலத் தோன்றிய புகழப் படுகின்ற மறுவை யுடைய மார்ப' என்று கடுவனிள வெயினனார் விளித் தேத்தினார் (பரி. 4:59). மார்பம் - மார்பு: போர்க்களத்தில் இறந்துகிடக்கும் தன் கணவனை அணைத்துப் புலம்பும் மனைவி, 'போர் முடிந்து இளையோரும், முதியோரும் வேற்று நிலத் திற்குப் போய்விட்டனர், நீயும் அவரோடு போக வில்லையோ; நின்னைத்தேடி வந்த யான் எடுக்கவும் எழாது நினது மார்பம் - மார்பு - நிலத்தைப் பொருந்தக் களத்திலே கிடக்கின்ற இளையோய்' என்று அழுதாள் 68 மார்பன் (புற. 254:2). வையையில் நீராடும் பொழுது தம் தலைவியின் அணிகலன்களை அணிந்து செல்லும் ஒரு பரத்தையைக் கண்டு, 'தனக்குரிய தலைவன் மார் பத்தை நினக்குத் தண்டமாகத் தரும் எம் தலைவியின் மார்பும், பரத்தையாகிய நின்னுடைய மார்பும் ஒரு தன்மையவாகுமோ' என்று தலைவியின் தோழியர் இகழ்ந்தனர் (பரி.20:64). (காண்க - மார்பு). மார்பர் - மார்பை உடையவர் : தலைவி தோழியிடம், 'மிக்க குளிரையுடைய முன்பனிக் காலத்தில், நான் நடுங்கி அல்லலுறும்படி, மலையைப் போன்ற மார்ப ராகிய - மார்பை உடையவராகிய -நம் தலைவர் என்னைப் பிரிந்து போவாரென்று கூறுகின்றனர்' எனக் கூறினாள் (குறு.76:2). பருவம் வந்தும் தலைவன் வரவில்லையே என்று வருந்தும் தலைவியிடம் தோழி, 'நீ குயிலையும்,தலைவரையும் இகழாதே; மாலை தாங்கிய அகற்சியுடைய மார்பர் வந்து விட்டார்', என்று கூறினாள் (கலி.33:30). மார்பன்-மாபினையுடையவன் : இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன், பகைவர் நகரையழித்து ஊர்சுடு புகை படிந்த பகைவரை அட்ட செருக்கினால் விரிந்த மார்பனாய் - மார்பை உடையவனாய் - இருந்தான் (பதி.20:20). ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடன் தன் னிடம் வரும் பரிசிலர்க்கு, காண்டவ வனத்தை எரித்த அருச்சுனனுக்கு அண்ணனும், இமவான் போன்ற மார் பனுமாகிய வீமசேனன் படைத்த மடை (சமையல்) நூல் நெறியில் அடப்பட்ட உணவை அளித்தான் (சிறு. 240). நன்னன் வேண்மான், பலவாய் மாட்சிமைப்பட்ட போர்த்தொழிலை மிகுதியாகப் புரிவதால், சீர்த்தி பெற்ற திருமகள் உறையும் மார்பனாக விளங்கினான் (மலை. 356). பரத்தையிடமிருந்து வந்த தலைவன் மலர் வரிசையாலாய மாலையைத் தரித்த மார்பனாக இருந்தான் என்று தலைவி கூறினாள் (அக. 66:7). தலைவி தோழியிடம், 'தாரினை அணிந்த அகன்ற மார் பனாகிய தலைவன் யானையை விளாவிக் கொண்டு வந்து நமது தினைக்கொல்லையில் அவருள் கொண்டு வந்து நமது தினைக்கொல்லையில் நிற்கும்பொழுது கண்டவர் பலராவர் அவருள் நீர்வார் கண்ணளாயினாள் யான் ஒருத்தியே; இஃது என்றோ', என்று கூறி அறத்தொடு நின்றாள் (அசு. (2:14). பரத்தையொழுக்கம் பூண்டு வந்த தோழி, 'ஊர, நீ நேற்றுத் தங்கியிருந்த இல்லிற் குரிய பரத்தை, பழையன் மாறன் என்பானைக் கூடலின்கண்கிள்ளிவளவன் என்னும் சோழன் வென்ற பொழுது கோதை மார்பன் என்னும் சேரன் எய்திய உவகையினும் பெரிது உவந்தனளன்றோ' என்று கூறி வாயில் மறுத்தாள் (அக. 346:25). தலைவன் சிறைப் புறமாகத் தோழி கிளிகளிடம் கூறுவாளாய்த் 'தினைக்<noinclude></noinclude> 47dgk8emcr4feqw6y3jt7npq1bqtxdm 250 666192 1983695 2026-10-26T11:01:21Z Harisha usha 17386 OCR 1983695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பன் கதிர்களைக் கவர்ந்து செல்லும் கிளிகளே, தலைவியைத் தினைக்காவலின்றி அன்னை இற்செறித்ததைப் பல்வேறு, மலர்களால் அமைந்த மாலையுடைய மார்ப னாகிய தலைவனைக் காண்பீராயின், அவனிடங் கூறுங்கள்', என்று கூறினாள் (நற்.376:8). தோழி செவிலித்தாயிடம், 'அன்னையே, தலைவியை நீராடுந் துறையிற் கண்டு வருந்தியவன் கடவுள் அல்லன்; நெய்தல் மலரைச் செருந்தி மலரோடு விரவித் தொடுக் கப்பட்ட மணங்கமழ் மாலையணிந்த மார்பனாகிய தலைவனேயாவன்' என்று கூறி அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங். 182:2). பலநாள் வாராதிருக்கும் தலைவனை இயற்பழித்துப் பேசும் தோழியை மறுத்து அவனைப் புகழ்ந்து தலைவி பேசிக்கொண்டிருக்கும்போது அதனை மறைந்திருந்து கேட்ட, மென்மையால் இனிய மார்பனாகிய தலைவன் தோழியைக் குறிப்பாலடக்கித் தலைவியின் பின்புறம் வந்து தழுவிக் கொண்டவுடன் அவளுடைய மேனியின் பசப்பு ஞாயிற்றின் முன்னர் இருள்போலக்கெட்டது (கலி. 42:30). இரவுக்குறிக்கண் வந்து தலைவிக்கு மென்மையும், இனிமையுமுடைய மார்பனாகிய தலைவன் செய்யும் குறியை அறிவதற்குத் தோழி வருதல் (கலி. 65:5). ஆயர்கள் தொழுவினுள் விட்ட ஏறுகளுள், பகைவரை அழித்தலிற் புகழ் வாய்ந்த ஆழிப்படையை ஏந்திய, திருமகள் உறையும் மார்பனாகிய திருமாலின் சங்கு போன்ற நெற்றிச்சுட்டி கொண்ட கரிய ஏறும் இருந்தது (கலி. 104:10). பிரிவால் ஆற்றாது புலம்பிக்கொண்டி ருந்த தலைவி, நல்ல அழகினையுடைய மார்பனாகிய தலைவன் வரவும் அவனைக் கூடி, தேற்றாவினுடைய விதையைக் கொண்டு கலத்தே மெல்லத் தேற்றக் கலங்கிய நீரிற் இதைவு தெனியுமாறுபோலத் தன் சினதவு தெளிந்து பழைய நலத்தைப் பெற்றாள் (கலி. 142:66). வறண்ட கோடைக்காலத்தில் வானத்தில் மழைத்துளி பெறாது வருந்தும் வானம்பாடிக்கு மழை பெய்து அருளியது போல், நல்ல அழகுடைய மார்பனாகிய தன் தலைவன் வந்து முயங்கியவுடன் பிரிவுத்துயர் பெறாது புலம்பும் தலைவியின் துயர் போய்விட்டது (கலி. 146:54). பிரிவினால் நாணத்தை இழந்து அழுது புலம்பித் திரிந்த தலைவி, தன் தலைவன் வருவதைக் கண்டவுடன் நாணத்தைப் பெற்றுத் துயரத்தை மறந்து மெய்யில் அழகுண்டாகும்படி, நல்ல அழகுடைய மார்ப னிடத்தே சேர்ந்தாள் (கலி. 147:71). 'வையை வெள்ளத் தில் சீராடும் தன் காதலியின் சிவந்த கண்ணழகைப் புகழ்ந்து பாடிய காதலனின் பாட்டைக் கேட்ட நீராடும் வேறொருத்தி தன்னைப் பாடுவதாகக் கொண்டு அவனைக் கூடும் கருத்தில் துயருறுவதைக் கண்ட நன்கு விரிந்த மார்பனாகிய அவன், அதனைத் தன் காதலியறியின் என்னாகுமோ' என்று நடுங்கினான் (பரி. 7:69).(மார்வன் - காண்க) 69 - மார்பு மார்பினர் மார்பினையுடையவர் : வையை நீராடற்கு அழகு பொருந்திய மார்பினர் - மார்பினை யுடைவர் -ஆகிய மதுரையிலுள்ள மைந்தரும், மக ளிரும் தத்தமக்குரிய குதிரை முதலியவற்றில் ஏறிவந்து வையைக் கரையில் குழுமினர் (பரி. 22:23). மார்பினன் நெஞ்சினன் / மார்பினையுடை யவன் : செங்கடம்பினது தேருருள் போலும் பூவா லாகிய மாலையசையும் மார்பினனாக - நெஞ்சின னாக - முருகன் விளங்கினான் (முரு. 11). தேனொழுகும் மாலையணிந்த மார்பினனாகிய ஆட்டனத்தியைக் காவிரியாறு வௌவிக்கொண்டதுபோல, யானும் தலைவனைக் கவர்ந்து கொள்ளப்போகிறேன் என்று பரத்தை கூறினாள் (அக. 76:7). தனது மலையில் விளைந்த சந்தனம் மணக்கின்ற மார்பினனாகிய தலை வன், மழையில் நனைந்த யானையைப் போல இரவுக் குறியிடத்தில் வந்து நின்றான் (குறு. 161:6). நொது மலர் வரையப்புக்கபோது தலைவியிடம் தோழி, ஆண் மரை யாவினைக் கொன்று புலி முழங்கும் கொடிய நெறியில் இரவுக்குறிக்கண் மலையிலுண்டாகிய செஞ்சந்தனத் தையும், முத்து மாலையையும் அணிந்த மார்பின னாகிய நம் தலைவன் வந்து செல்லுவதால் இனியும் நினது களவை மறைப்பது நன்றன்று; நம் மந்தணத்தை அன்னையிடம் வெளியிடப்போகிறேன், என்று கூறி னாள் (குறு. 321:1). மார்பினை - நெஞ்சினோய் : ஓய்மானாட்டு நல்லியக் கோடனைப் பரிசிலர், 'வீரர் எறிதற்கு மனமகிழ்ந்து கொடுத்த மார்பினை - நெஞ்சினோய்' என விளித்துப் புகழ்வர் (சிறு.232). மார்பினோய் -நெஞ்சினோய் : திறத்தாலே நெருப்பையொத்த வெட்சி மலரை இடையிட்டுத் தொடுத்த முறுக்குண்ட மலரையுடைய துளவமாகிய நறிய மாலையையணிந்துள்ள மார்பினோய் - நெஞ் சினோய் - என்று நல்லெழுநியார் திருமாலை விளித் தார் (பரி.13:60). மார்பு - நெஞ்சு : சிவபெருமான் தனது அழகிய மார்பில் -நெஞ்சில் - கொன்றைப் பூமாலையை அணிந்துள்ளார் (தி.1:2). சோழன் கரிகால் பெருவனந்தாள், திருமகள் பிறருடைய மார்பை (நிறம்) மறுத்தற்கு ஏதுவாகிய பரந்த மார்பினையுடையவன் (புற. 7:5). சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி, புவித் தோவாற் செய்யப்பட்டமெய்புகு கருவி (கவசம்) யணிந்த அம்பு தொளைத்த புள்ளிகளோடு கூடிய பரந்துயர்ந்த மார்பினையுடையவன் (புற. 13:3). செல்வக் கடுங்கோ<noinclude></noinclude> o2xdu0vm8jq8muzzpez9h0j4495hra0 250 666193 1983696 2026-10-26T11:02:07Z Harisha usha 17386 OCR 1983696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு வாழியாதன், மகளிர்க்கு ஆற்றவொண்ணா வருத்த மாகிய மார்பினை உடையவனாவான் (புற. 14:17). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், விலங்குகளை அகப்படுத்தும் பொறியாகிய கருங்கல் அடார் போன்ற மார்பினை யுடையவன் (புற. 48:1). பாண்டியன் சித்திரமாடத்துத் துஞ்சிய நன்மாறன், ஆரம் (மாலை) பொலிந்த அழகு மிக்க மார்பினையுடையவனாயிருந்தான் (புற.59:1). சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதனும் சோழன் வேற்பஃறடக்கைப் பெருவிறற்கிள்ளியும் போர்க்களத் தில் மடிந்து கிடக்கையில் அவர்களுடைய மனைவியர் பச்சையிலையைத் தின்னாராய்க் குளிர்ந்த நீரின்கண் மூழ்காராய் அவர்களுடைய மார்பில் பொருந்திக் கிடந் தனர் (புற. 62:15). சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேர லாதனும், சோழன் வேற்பஃறடக்கைப் பெருவிறற் கிள்ளியும் சந்தனம் பூசிய மார்பின்கண் நெடிய வேல் பாயப் போர்க்களத்தில் இருவரும் ஒருசேரப்பட்டனர் (புற.63:9). சோழன் போர்வைக்கோப்பெருநற்கிள்ளி முக்காவனாட்டு ஆமூர் மல்லனை, ஒருகாலை மண்டி யாக மடித்து அவனுடைய மார்பில் வைத்து அழுத்திக் கொன்றான் (புற. 80:3). அதியமான் நெடுமானஞ்சி, சுடர் விடுகின்ற நுண்ணிய தொழிலையுடைய பூண ணிந்த அழகிய வலிய மார்பினையுடையவன் (புற. 88:4). மலர்ந்த தும்பைப் பூவாலாகிய மாலையை யுடைய அழகிய வலிய மார்பினையுடைய அதிய மானஞ்சியின் இளையோன் (மகன்) பொகுட்டெழினி (புற. 96:1). அதியமான் நெடுமானஞ்சி எறிந்த வேல் பகைவர் மார்பின்மீது ஊடுருவிச் செல்லக்கண்ட அவர் கிடுகுப் படையால் அதனைத் தடுக்கவும் அஞ்சினர் (புற. 98:9). கண்டீரக்கோப்பெருநள்ளி, வன்பரணருக் குத் தான் மார்பில் அணிந்திருந்த முத்து மாலையை முன்கைக் கடகத்துடன் பரிசிலாக அளித்தான் (புற. 150:20). கொல்லிமலைத் தலைவனாகிய வல்வில் ஓரி, சந்தனம் பூசிப் புலர்ந்த அழகிய பரந்த மார்பினை யுடையவன் (புற. 152:10). 'தவறு செய்தவர்களைப் பொறுத்தலும், வறுமையால் வாடுபவரைக் கண்டு நாணுதலுமாகிய பெருங்குணம் படைத்த ஏறைக் கோன், வில்லை முழுதும் இழுத்து வளைத்தலால் அகன்ற மார்பினையுடையவனாயிருந்தான்', என்று குறமகள் இளஎயினி கூறினார் (புற. 157:6). பாண்டியன் இலவந்திகைப்பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன், அருவி வீழ்கின்ற பெரிய மலைபோன்ற முத்து மாலை தொங்குகின்ற அழகிய மார்பினையுடையவன் (புற. 198:2). மூவன் என்பான், நாள்தோறும் நறிய பலவாகிய தழைத்த கூந்தலையும், தேன் போலும் சொல்லையும், சிறந்த அணிகலன்களையும் அணிந்த மகளிர் ஒருவரி னொருவர் புணர்தற்குக் காலம் பார்க்கும் பெரிய மலை போன்ற மார்பினையுடையவனாயிருந்தான் (புற. 70 மார்பு 209:18). சேரமான் குடக்கோச்சேரலிரும்பொறை பரிசில் நீட்டித்தானைப் பெருங்குன்றூர்கிழார், 'நினது வெற்றி பொருந்திய அகன்ற மார்பினை வாழ்த்திப் போவேன்', என்று இகழ்ச்சியாகக் கூறினார் (புற. 211:16). வேள் எவ்வி என்ற வள்ளலின் மார்பில் பகை வரின் வேல் பல புண்களை உண்டாக்கியதனால் அவன் இறந்த பொழுது வெள்ளெருக்கிலையார், 'அகுதை என்பானிடத்தே பொன்னாற்செய்த ஆழி தைத்தது என் னுஞ்சொல் எப்படி பொய்யோ அதுபோல் இச்செய்தி யும் பொய்யாகுக!' என்று கூறி வருந்தினார் (புற.233:6). சுரத்திடை வீழ்ந்த தலைவன் குறித்துத் தலைவி, 'அணைத்துத் தூக்கிச் செல்ல எண்ணினாலும் நின் அகன்ற மார்பை என்னால் எடுக்க இயல வில்லையே என்று வருந்தி அரற்றினாள் (புற.255:2). செருப்பணிந்த காலினுள் அகப்பட்ட சிறுகல் தரும் துயர்போலப் பகை வர்க்குத் துயரைத்தருகின்ற ஒரு மறவனாகிய வள்ளி யோன், திரண்ட கால்களையும், அழகிய வயிற்றையும், அகன்ற மார்பையும், பசிய கண்களையும், குச்சுப்புல் நிறைந்தது போன்ற தாடியையும் உடையவனாய் விளங்கினான் (புற. 257:2). 'என் தலைவன் மார்பில் உண்டான புண்ணோ பெரிதாயிருக் கின்றது, அவனோ இறக்கப் போகின்றான், யானும் காவங்கழித்து வாழும் பெண்போல வாழாது இறக்கப் போகிறேன்; பரிசி லரே, நீவிர் என்னாவிரோ' என்று தலைவனை இழக் கும் மனைவியொருத்தி தனக்காக மட்டுமல்லாது. பரிசிலருக்காகவும் இரங்கி வருந் தினாள் (புற.280:1). பகைவரை வெல்லும் வீர மறவனொருவன், பகை வரின் வேலால் மார்பு பிளந்து, நிணம் படிந்த கழ லுடன் குருதிச் சேற்றில் நிலத்தில் வீழ்ந்தான் (புற. 285:11). பகைவரின் வேலால் தாக் குண்டு நிலத்தில் கிடக்கும் குருதி ஒழுகும் மறவனொருவனின் மார் பினை அவனுடைய மனைவி தழுவுதற்கிடந்தராது பருந்துகள் மொய்த்துக் கிடந்தன (புற.288:8). பல மாலைகளையணிந்த மார்பினனாய மறவனொருவன், போர்க்களத்தில், 'நும்மில் வாழ் நாள் தீர்ந்தவர் யாவரோ, அவரெல்லாம் விரைந்து என்னிடம் வம் மின்', எனப் பகைவரையழைத்து நின்றானாகப் பகை வர்யாவரும் குறுகாராயினர் (புற. 294:9). கருக்கு மட்டைகளையுடைய வலிய பனைமரம் நிற்பதைப் போன்று, போர்க்களத்தில் பகைவரின் கூரிய நுனியை யுடைய வேல்கள் தைத்த மார்போடு மறவர் அசையாது நின்றனர் (புற.297:9) கடல் நகருக்குரிய அகுதை என்பான் தும்பை மாலையினையும், சந்தனத்தை யணிந்த மார்பினையுமுடையவனாயிருந்தான் (புற. 347:5). ஒரு மறவனாகிய வள்ளியோன், ஞாயிற்றைப் போன்று ஒளிவீசும் ஆராய்ந்தெடுக்கப்பட்ட மாணிக்க மணிகளாலாகிய பிறை வடிவாயுள்ள மாலையை மார் பில் அணிந்திருந்தான் (புற. 362:2). சோழன் குராப்<noinclude></noinclude> ansrs9nz6p21nwnv2hv7izcq0e1l7xs 250 666194 1983697 2026-10-26T11:04:10Z Harisha usha 17386 OCR 1983697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் போரில் பகைவரை அழித்தனால், அவருடைய நுண்ணிய தொழிற்றிற மமைந்த அணிகலன்களை மார்பில் அணிந்திருக்கின்ற புதல்வர் தம் விளையாட்டில் அம்பு தீர்ந்து போகச் செய்து தரும் சுற்றத்தார் எவரையும் காணாமல் வருந் தினார் (புற.373:16). சோழிய ஏனாதி திருக்குட்டுவன் விற்பயிற்சி மிகுதியால் திமிர்ந்து விளங்குவதும். சாந்தம் பூசியதுமாகிய மார்பினையுடையவன் (புற. 394:1). ஒலிக்கும் அருவிகளை யுடைய பாயல் என்னும் மலைக்குரியவனாகிய சேரமான் வஞ்சன், மலை போன்ற தன் மார்பில் ஒளிவீசும் மணிகளாலிழைக்கப் பட்ட அரவு போன்ற மாலையை அணிந்திருந்தான் (புற.398:26). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் மாலையணிந்த மார்பினையுடையனாய்ப் பகைவரை வென்று, தனது மார்பிலுள்ள மாலை, யானையின் நெற்றிப்பட்டம் வரை, தாழ்ந்து தொங்கும் படியாக அதன் பிடரியின்மேல் ஏறிச் சிறப்புடன் விளங்கினான் (பதி. 11:15, 17). 'பாசறைக்கண் இருந்த இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனிடம் குமட்டூர்க் கண்ணனார், வேந்தே, நினது மென்மையமைந்த மார்பு நின் தேவி யின் உள்ளத்தை வருத்துகின்றதாதலால், அவளுடைய வருத்தத்தைப் போக்க விரைந்து சென்று அடைக என்று கூறினார் (பதி. 16:20). பகைவரை வென்று குடி களின் வருத்தத்தைப் போக்கிய களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரலின் பூணாரமணிந்த அகன்ற மார்பு வடக்கிலிருந்து தெற்காகக் குறுக்கே நின்று முகிற் கூட் டத்தைத் தடுக்கும் உச்சியையுடைய பெரிய மலையை யொப்பதாகும் (பதி. 31:14). களங்காய்க்கண்ணி நார் முடிச் சேரல், குற்றமில்லாது விளங்குகின்ற படைப் புண்ணாலுண்டாகிய வடுப் பொருந்திய (விழுப்புண்) மார்பினை உடையவன் (பதி. 38:11). போரிலாகிய புண்ணை வெள்ளிய ஊசியால் தைத்து ஆறிய தழும்பு களையும், வடுக்களையுமுடைய மார்பினைப் பொருந் திய பகை மறவரிடம் மட்டுமே போரிடும் மறப்படை கட்குக் கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் தலைவ னாவான் (பதி. 42:4). கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டு வன், பகையரசர் எழுவரை வென்று, அவ்வெழுவர்தம் முடிப் பொன்னினாலாகிய மாலையை மார்பில் அணிந் திருந்தான் (பதி.45:6). கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட் டுவனிடம் பாடிப் பரிசில் பெற்ற பாண் மகளிர் தம் மார்பில் மிக்க ஒளி திகழும் அழகிய மணி மாலையை அணிந்திருந்தனர் (பதி. 46:3). கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனிடம் பரணர், 'வேந்தே! பாசறையிற் பழகிய நின்கண் நினது மார்பினால் பிணிக்கப்பட்ட மனைவியரின் கூந்தலாகிய மெல்லிய படுக்கையில் கிடந்து அவர் மார்போடு முயங்கும் முயக்கத்தின் தளர்ச்சியாலாகிய சிறு துயில் நீங்க நாள் பல எவன் கழி யுமோ' என்று கூறினார் (பதி.50:18, 20). வள்ளலாகிய 71 மார்பு பாரி, பூசிப் புலர்ந்த சந்தனத்தையுடைய அகன்ற மார் பினையும், புலராத (குன்றாத) ஈகையால் பெரிய வள்ளன்மையும் உடையவன் (பதி. 61:8) பெருஞ்சேர லிரும்பொறையால் வெல்லப்பட்ட பகைவர் பூசிய சந்தனம் புலர்ந்த அகன்ற மார்பினையுடையராயிருந் தனர் (பதி. 80:5). ஆடவர்க்குச் சீர்த்த இலக்கணமாக நூல்களில் கூறப்பட்ட மாட்சிமைப்பட்ட வரிகளை யும், பூசப்பட்ட சந்தனத்தையும், முத்து மாலையையும் குடக்கோ இளஞ்சேரல் இரும்பொறையின் மார்பு வேங்கைப் பூக்கள் மலர்ந்த, அருவிகளையும் உடைய மலையைப் போன்றிருந்தது (பதி. 88:35). இளஞ்சேர லிரும்பொறை, மாட்சிமைக்கப்பட்ட தொழிற் பாட்டையுடைய வில்லினை மார்பளவும் வளைத்த லால், அதன் நாண் உராய்தலால் விளக்கமுற்ற நீண்டு ஒப்பனை செய்தாலொத்த வலிபொருந்திய பெரிய கையினையுடையவனாக விளங்கினான் (பதி., 90:32). முருகப்பெருமானின், முத்து மாலையைத் தாங்கிய அழகை யுடைய பெரிய மார்பில் ஆடவர்க்குரிய உத்தம இலக்கணமாகிய சிவந்த மூன்று வரிகள் இலங்கின (முரு. 104).முருகப் பெருமானின் பன்னிருகைகளுள் ஒரு கை, முனிவர் கட்குத் தத்துவங்களைக் கூறி, உரை யிறந்த பொருளை உணர்த்தும்காலத்துத் திருமார் போடே விளங்கியது (முரு. 112). முருகப் பெருமானின் திருவாவினன் குடியைநோக்கி, மரவுரியை உடுத்த வரும், வலம்புரிச் சங்கையொத்த அழகிய நரை முடியை உடையவரும், மானின் தோலினைப் போர்த்தியுள்ள நோன்பாலே விட்ட பட்டினியால் மார்பின்கண் தசையின்றி எலும்புகள் கோவையாகத் தோன்றும் உடம்பினை உடையவருமாகிய முனிவர் கள் சென்றனர் (முரு. 129). வேலன் நறிய சந்தனத்தைப் பூசிய நிறம் விளங்கும் மார்பினையுடையவன் (முரு. 193). செவ்வேளாகிய முருகனின் திருக்கையிலுள்ள வேல், கடலில் மூழ்கியும், வெற்றியைத் தந்தும், சூர பன்மனின் மார்பையும், கிரவுஞ்ச மலையையும் துளைத்தும் எல்லோருக்கும் துணையாய் நின்றது (முரு. வெண்பா. 3:3). கரிகாலன் மேல் காதல் கொண் டாளொருத்தி, 'அரியணையில் இருந்தவனைத் திருமா வளவனென்று தெளியாமல், மார்பில் திருவையுடைய திருமாலென்றே தொழுதேன்; தொழும் பொழுதே என் கை வளையல்கள் கழன்றோடிவிட்டன', என்று கூறினாள் (பொரு. வெண்பா. 2:2). உப்பு வாணிகர் தம் வண்டியோடே வந்த, அவர் தம் மக்களையொத்த மந்தியின் மார்பிலே நுணா மரத்தைக் கடைந்து செய்த மணிமாலையினை அணிவித்திருந்தனர் (சிறு.53). தொண்டைமான் இளந்திரையன், பெரிய நிலத்தை யளந்த, திருவாகிய மறுவையணிந்த மார்பினையும் கடல் போன்ற நிறத்தையுமுடைய திருமாலின் மரபில் வந்தவனாகிய சோழனின் குடியில் தோன்றியவ<noinclude></noinclude> 7a0xz17a5mky6yp81wzqvfklyym12bu 250 666195 1983698 2026-10-26T11:04:54Z Harisha usha 17386 OCR 1983698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு னாவான் (பெரு.29). வம்பலர் (வழிப் போவார்) ஆறலைப்போர் எய்த கணைகளின் வலியைத் தொலைத்த, அம்புபட்ட புண்கள் தீர்ந்த மார்பினை யுடையராயிருந்தனர் (பெரு. 70).உழவரின் காதற் சிறுவர், முள்ளியின் கரிய மலரை வாயாற் கிழித்த கோரை நாரால் தொடுத்த மாலையைத் தலையில் சூடிக்கொண்டும், கண்பின் காயை முறித்து அதன் சுண்ணத்தை (தாதை)த் தம் மார்பிலே பொன்னுரை காணும் உரைகற்போல் தோன்றும்படி அடித்து அப்பிக் கொண்டும் வந்தனர் (பெரு.221).தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், மார்பிலே பொன் மாலையையுடைய நிலந்திரு திருவிற்பாண்டிய மரபில் வந்தவனாவான் (மது. 61). மதுரையில் உள்ள, வரை யாமற் கொடுக்கும் வளமை மிக்க செல்வர், பகைவரின் வலியையழித்த வேப்பமாலையையும், மாணிக்கமணி ஒழுகினாலொத்த ஒள்ளிய செங்கழுநீர்மாலைவையும், அழகு விளங்கும் மார்பில் கிடக்கின்ற ஆரத்தோடு (முத்து மாலை) கலந்து அணிந்திருந்தனர் (மது. 439). தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன், சந்தனத்தைப் பூசி, முத்துவடம் சூழப்பெற்ற தன் மார் பிலே வண்டுகள் மொய்க்கும் மலர் மாலைகளையும் அணிந்திருந்தான் (மது. 716). 'வில்லினை வளைத்தேவு தல் காரணமாகத் தன்மீது மிக்க விசையாய் வரும் பகைவரின் அம்பினைத் தாங்கும் மார்பினையுடைய மறவரையும் வேலும், கணையும் புகுந்து அலைக்கும் போர்க்களத்தில் அவற்றால் தம் கவசம் சிதைவுண்ட விடத்தும் நமது நகரம் மறச்சிறப்பாலே விளங்க வேண்டுமென்று கருதிக் குறடு போன்று துளைபட்ட ஊன் பெருகும் மார்போடே மேலும் போரின்கண் முய லும் மறவர் பெருமக்களையும் அழையுங்கள்' என்று அழைத்து, அவர் களுக்குச் சிறப்புக்கள் பலவற்றைத் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் செய்தான் (மது.728, 742). திருமாவளவன், தன் புதல்வர் ஏறி விளையாடுதலாலும், தன் உரிமை மகளிரின் தாமரை மொட்டுப் போன்ற முலைகள் அழுந்துத லாலும் சிவந்த சந்தனம் அழிந்த மார்பினையுடையவ னாயிருந்தான் (பட். 297). நன்னன் சேய் நன்னன், புனையப் பெற்ற மலர்மாலை யாலே பொலிவு பெற்று வண்டுகள் சூழ்ந்திருக்கும்படியான மார்பினையுடைய வன் (மலை.56). புலியால் தாக்கப்பட்டு மார்பில் பெரும் புண்களையடைந்த தம் கணவரின் புண்களை ஆற்றுதற்குக் காவல் என்று கருதிக் கொடிச்சியர் பாடும் இசையோசை மலையில் எழுந்தது (மலை. 302). குற்ற மற்ற நுண்ணிய பூணூலைத் தன் மார்பில் சிவபெரு மான் அணிந்துள்ளார் (அக. க.வா. 3). பாண்டியன், தன் மார்பில் முத்துமாலையையும், சந்தன மாலையையும் அணிந்திருந்தான் (அக. 13:6). 'நம் நோய் தலைவ னுடைய மணங்கமழும் அகன்ற மார்பினால் ஆயதை 72 மார்பு அறியாத நிலையில் முதிய பெண்டிரின் கூற்றைக் கேட்டு, முருகனை வேண்டும் நமரின் செயலைக் கண்டு, நகைத்தேன்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறி னாள் (அக. 22:3). 'புதல்வன் பொருட்டு உண்டாகிய சீம்பால்படுதலை அஞ்சித் தலைவர் முயங்காது நீங் கும் எனது மென்முலையை முன்பு யான் நோவும்படி யாகத் தம் மார்பில் அழுந்த முயங்குவர்', என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அக. 26:8). தலைவன் சிறைப்புறத் தானாகத் தோழி தலைவியிடம், கிளி யோப்பும் செயலைத் துறந்து நீ தலைவன் கூடவே இருக்க விரும்புவதை அன்னையறிந்து பிறரைக் கொணர்ந்து நிறுத்துவாளாயின், தலைவனுடைய பரந்த மார்பினை நீ அடைதற்கரிதாகும்', என்று பகற் குறிக்கண் கூறினாள் (அக. 28:15). மகட்போக்கிய நற் றாய், 'என் மகளை அறிவார் யாரும் இல்லாத நாட் டிற்கு அழைத்துச் செல்லும் அவளுடைய துணைவன், அவளை அன்போடு பாதுகாத்து, அழகிய நலனைத் துய்த்துத் தனது மார்பு பற்றுக்கோடாகத் துயில்லிப்பா னாக' என்று தெய்வத்தை வேண்டினாள் (அக. 35:13). பிரிவடைக் கிழத்தி தோழியிடம், 'இனிய துயிலுக் குரிய மார்பின் பொருட்டுத் தலைவரிடம் சென்ற என் நெஞ்சம், அவர் அளி செய்யாததால் அங்கே தங்குதலை வெறுத்து இங்கு வராமலிப்பதாக' என்ற கூறினாள் (அக. 40:17). தலைவி தோழியிடம், 'எனது பசலை நோய் தலைவனின் பெரிய மார்பு காரணமாக வந்தது என்று அன்னையிடம் நம் உயிர்போவதாயினும் செப் பாதே' என்று கூறினாள் (அக. 52:9). காலம் தாழ்த்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'குறித்த பருவத்தில் நம் வருகையை எதிர்பார்த்து மனையின் அருகிலுள்ள மரக் கிளையைப் பிடித்துக் கொண்டு எல்லோரும் துயின்ற இரவில் நிற்பது, முலைகள் அமுங்கும்படியாக நினது மார்பினைத் தழுவுவதினும் இனிதாயிருந்தது' என்று கூறினாள் (அக. 58:9). புதியவளை மணக்கச் செல்லும் தலைவன் தன் புதல்வன் வருவதைக் கண்டு தேரை நிறுத்தித் தனது புதல்வனுடைய பவளம் போன்ற உதடுகள் தனது மார்பில் பதியுமாறு தழுவி மணத்தைக் கைவிட்டான் (அக. 66:14). பகற்குறித் தலைவனிடம் தோழி, 'தலைவ, நுமது களவொழுக்கம் அலராகிய தால், அன்னை தலைவியை இல்லிற் செறித்தனளாத லின், நினது அழகிய பெருமையையுடைய மார்பினால் அவளை வருத்தி, வருந்தும் நின்னையும் களவொழுக் கத்திற்கு வாராதே என்று எவ்வாறு கூறுவேன்' என்று கூறினாள் (அக. 90:6). தலைவி தோழியிடம், 'வளை யல் கழல்தற்குக் காரணமான எனதுநோய், தலைவ ருடைய மார்பினால் மட்டுமே தணியும் என்பதனை அறியாத அன்னை. முதிய, பொய்கூறலில் வல்ல கட்டு விச்சியர் சொற்கேட்டு வெறியாட்டெடுப்பின் என் னாகுமோ' என்று கூறினாள் (அக. 98:5). 'தோழி<noinclude></noinclude> 7aecttimullo62ytaik36q0ckaq7ukd 250 666196 1983699 2026-10-26T11:06:18Z Harisha usha 17386 OCR 1983699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு தலைவனிடம், நறுமணமுடைய சந்தனத்தையும், உயர்ந்த மாலையையும் உடைய நினது மார்பில் வடு வுண்டாகும்படி தலைவியை முயங்கிப் போதல் எனக்கும் இனிதேயானாலும், ஊரில் அலர் எழுந்து விட்டதே' என்று கூறி வரைவுகடாயினாள் (அக. 100:2). இரவிற் காவலர் அறியாவாறு வந்து, கதவோசை எழா வாறு மெல்லப் புகுந்து, தலைவியின் துயர் தீருமாறு முயங்கிச் சென்ற தலைவன் சந்தனத்தைப் பூசிய மார் பில் மாலையை அணிந்திருந்தான் (அக. 102:10). முருக வேள் தனது சிவந்த மார்பில் முத்து மாலையை அணிந் திருப்பது போல, ஞாயிறு மறையும் செவ்வானத்தில் கொக்குகள் வரிசையாகப் பறந்து சென்றன (அக. 120:1). 'ஆயத்துடன் பந்து சிறிது விளையாடினும் நோகும் என் மகளை ஞாயிற்றின் வெப்பம் மிகுந்த காட்டிலே யான் வருந்தும்படியாகச் செல்லத் தூண்டியவை கொடுமை யுடைய தலைவன் தன் மார்பினாலே அவளை முற்ற வளைத்ததும், இனிய சொல்லாலே கட்டியதுமாகும்' என்று மகட்போக்கிய செவிலித்தாய் கூறினாள் (அக. 153:5). பகற்குறித் தலைவனிடம் தோழி, 'தலைவி, தினை முதிர்ந்துவிட்டதால் தலைவி இற்செறிக்கப்படு வாள், இரவில் நீ வரலாமெனில் அரவு உமிழ் மணி ஒளியைக் காலும்; ஆதலால், நினது அகன்ற மார்பின் கூட்டத்தினை இரவிலும் பெறாத தலைவி இனி என்னாவளோ' என்று கூறி வரைவு கடாவினாள் (அக. 192:15). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'ஊரனே, பரத்தையை முயங்கிய நின் மார் பினைத் தீண்டேன்; அருகில் வாராதே' என்று சினந் தாள் (அக.196:13). மனைவியைத் தழுவிக் கிடக்கும் தலைவனின் மார்பில், புதல்வன் ஏறி இறங்குவது போலச் சுரத்தில் பிடியைத் தழுவிக்கிடக்கும் களிற்றின் மீது அதன் கன்று ஏறி இறங்கும் (அக. 197:11). 'நினது தோளை விரும்பி நடு இரவில் வரும்போது நம்மூர்க் கானல்துறையின் கவினைப் பலப்படப் பாராட்டியவ ராகிய நம் தலைவர் இன்றோ தனது மென்மை வாய்ந்த மார்பில் நீ துயிலுதலையகற்றித் தாழையின் தாழ்ந்த கிளையினால் தேர் வருவது இயலாதாகும் என்று கூறுவர்' எனத் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 210:11). நுண்மையாக அறிந்து பல மணங்களைக் கலந்த மாண்பு பொருந்திய சந்தனம் தண்ணெனக் கமழும் நின்னுடைய மார் பினைத் தலைவி ஒரு நாளேனும் தழுவுதல் இலளா யின் மெலிவாள் என்று தோழி பகற்குறி நேர்ந்தவாய் பாட்டால் வரைவு கடாயினாள் (அக. 218:15). 'தலை வனது பிரிவைத் தாங்காத நினது துயரையறியாத அன்னை வேலனை வேண்டி மறியைப் பலியிடா முன்னரே, நீ சென்று முன்பு கூடிய அவனது மார் பினைத் தழுவிப் பழைய அழகைப் பெற வேண்டும்', என்று தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவி 73 133 மார்பு யிடம் கூறினாள் (அக. 242:22). 'தலைமகட்குப் பாங் காயினார் கேட்பப் பரத்தை, ஆரியரால் பழக்கப்பட்ட பெண்யானை தான் பழகிக் கொணரும் ஆண் யானை யைப் போலத் தலைவனுடைய தோளை என் கூந்த லால்கட்டி அவன் மார்பினைச் சிறை செய்யேனாயின், என் தாய் வளர்த்த என் அழகு ஈயாதார் செல்வம் போல யாருக்கும் பயன் படாது அழிக' என்று வஞ்சினங் கூறி னாள் (அக. 276:12). பகற்குறியின் பொருட்டுத் தினைப் புனத்திற்கு நாடோறும் வரும் தலைவன் தனது மாலை யில் தோன்றிய சந்தனம் பூசப் பெற்ற அழகிய விளக்கம் பொருந்திய மார்பினையுடையவனாயிருந்தான் (அக. 288:2). தலைமகனிடம் தோழி, 'நீ பரத்தையுடன் நேற்றும் மணங்கமிழும் பொழிலில் துயின்று, இன்றும் அவளோடு வையையில் நீராடி விளையாடிவிட்டு ஈரம் புலராத மார்போடு வந்துள்ளாய், எம்மை மறைக்க இயலுமோ' என்று கூறி வாயின் மறுத்தாள் (அக. 296:6). பல ஊர்களுக்குஞ் சென்று கூத்தாடும் மகளிர், காட்டி லுள்ள ஆவிரைச் செடியின் விளங்கும் மலர்களாலாய மாலையினைத் தம் அழகிய மார்பின் கண்ணவாய முலையில் கிடந்தசையுமாறு அணிந்திருந்தனர் (அக. 301:15). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'நம் தலைவர் இரவில் வரும் இடும்பை நீங்க வரைய எண்ணுவராயின், நாம் ஊரார் கூறும் அலரையும் பொருட்படுத்தாது அருவி நீரில் அவ ருடைய மார்பினைத் தெப்பமாகக் கொண்டு நம் கண்கள் சிவக்கும்படியாக நாளை விளையாடுவோம்', என்று கூறினாள் (அக. 312:7). வினைமுற்றி மீண்ட தலைவனிடம் தோழி, 'பெரும, தலைவியின் துயர் தீரும்படியாக வந்த நினது கண்ணி வாழ்வதாக; நினது அகன்ற மார்பு இவள் தழுவிக்கொள்ள நிலைபெறுவ தாக' என்று கூறினாள் (அக. 314:22). 'தலைவருடைய மென்மையான மார்பினை யான் தழுவுந்தோறும் துயர் அடங்கியிருந்தேன்; அவர் வாராததால் அது கழிந்ததே' என்று தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (அக. 328:15). இரவுக் குறிக்கண் தலை வள் சிதைப்புறத்தானாகத் தலைவி தோழியிடம், 'நின் காதலர் நினக்கேற்ற மென்மைத் தன்மையர் என்று நீ கூறியது உண்மையாய் முடிந்தது; நறிய மாலை யணிந்த, விரும்பியவர்க்கு அமிழ்தம் போன்ற தனது மார்பின்கண் வண்டு இடையிற் பொருந்தலாகாத செறிந்த முயக்கமும், இனிய காதலும் முதல்நான் போலவே சிறப்பாய் இருக்கின்றன', என்று கூறினாள் (அக.332:13). 'வினை முற்றிய தன்னை விரைந்து கொணர்ந்து சேர்த்த வலவனைத் தனது மலை போன்ற மார்பினால் செறியத் தழுவிக்கொண்டு தன் மனைக் கண்தலைவன் சென்றனன், அவனுடைய மனைவியும் விருந்தோம்பும் சிறப்பினைப் பெற்றாள்' என்று தலை வனின் வரவு கண்ட உழையர் கூறினர் (அக.384:12).<noinclude></noinclude> 8dddr61d3o7noyy0gbnicclm9h5adft 250 666197 1983700 2026-10-26T11:10:23Z Harisha usha 17386 OCR 1983700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு 74 பாணன் என்ற மல்லன், மற்போரில் வல்ல தனது மார் பின் வலிமையால், கணையன் என்பான் நாணுமாறு அவனுடைய நண்பனான ஆரிய மல்லனைத் தோள்கள் அற்று வீழும்படி வீழ்த்தினான் (அக.386:4). காதற் பரத்தை தலைவனிடம், 'தெய்வத்தின் முன் குளுரைத் ததைக் கடந்து, நின் மார்பினை எனக்குத் தராமல் எதிலன் ஆயினை; நின் மனையாள் நின்னைப் பற்றிக் கொள்வாளென்று அஞ்சுகின்றேன்; ஆதலின் நின்னை இனிவிடேன்', என்று கூறினாள் (அக.396:10). 'பிரி வினால் வருந்திய தலைவி, முன்பனிப் பருவத்தின் துன்பத்தைப் போக்கும் மருந்து, என் காதலருடைய மார்பேயாகும் பிறிதின்று ' என்று கூறினாள் (குறு.68:4). பகற்குறி மறுத்து இரவுக்குறியிடத்தே தலைவனை வரச் செய்து, வரையும் பொருட்டுப் பின் அதனையும் மறுக்கும் தோழி தலைவியிடம், 'தலைவரது மார்பையே நீ விரும்புகின்றாய்; நன்னனது மாமரத்தை வெட்டி, அவன் நாட்டிற்சென்ற கோசரைப் போலச் வன்கட் சூழ்ச்சியும் சிறிது வேண்டும்; வருந்தற்க' என்று கூறினாள் (குறு. 73:1). தலைவி தன்னைப் புறங்கூறினாளென்றறிந்த பரத்தை அத்தலைவியின் பாங்காயினார் கேட்ப, 'நானும் தலைவரும் புதுப்புன லாடப் போகின்றோம்; தன் கணவனது மார்பினை அவள் பாங்காயினாரோடு வந்து காப்பாளாக' என்று கூறினாள் (குறு. 80:7). இரவுக்குறியிடத்தை மாற்று வாளாகிய தோழி தலைவனிடம், 'யாங்கள் தினைக் காவலுக்குப் போகின்றோம்; ஆண்டு வருக; மலை யனது முள்ளூர்க் கானத்தில் உண்டான சந்தனம் மணக் கின்ற மார்பினையாய் ஈண்டு (இரவுக்குறிக்கு) வாரற்க' என்று கூறினாள் (குற. 198:7). தலைவன் விரைவில் வரைந்து கொள்வான் என்பதைத் தோழி தலைவி யிடம், 'தலைவரது மார்பினை உரியதாகப் பெற்ற குற்ற மற்ற நட்பானது மிக அழகுடையது; மேலும் கிளை யுடை மாந்தர்க்கு அது பற்றுக் கோடுமாகும்', என்று குறிப்பாகக் கூறினாள் (குறு. 247:7). வரைவு நீட்டித்த வழி ஆற்றாத தலைவியிடம் தோழி, 'வெறியாட் டெடுத்த அன்னை தலைவனாலாயதென்றறிந்து வரைவிற்குரியவற்றைச் செய்வதால், வரைவுண்டாத லொருதலை; நீ அவருடைய மார்பை அடையும்நாள் அண்மையிலிருந்தும் ஆற்றாமை உறுதல் ஏன்' என்று கூறினாள் (குறு. 248:1). 'நொதுமலர் வரையப்புக்க காலத்தில், அறத்தொடுநிற்பேன் எனக் கூறிய தோழி, நின்மார்பைப் பொருந்தும் தலைவன் சந்தனத்தையும் முத்து மாலையினையும் அணிந்த மார்பினனாயும் குவளைக் கண்ணினனாயும், இரவில் நம்மனைக்கு வந்து,பெயர்வான், நம் மந்தணத்தை வெளியிடுவேன்' என்று கூறினாள் (குறு. 321:4). தலைவன் வரைவிடை வைத்துப் பிரிந்தபொழுது வருந்திய தலைவியிடம் தோழி, 'பலவகை மலர்கள் கலந்த மாலையணிந்த மார்பு நினது நல்ல மார்பினைத் தலைவன் முயங்குல், முன்பு மிக இனிதாயிருந்தது', என்று கடுஞ்சொற்கூறி வற் புறுத்தினாள் (குறு. 339:4). பகற்குறியில் களவு வெளிப் படும் என்றஞ்சிய தலைவன் இரவுக்குறி விரும்பியதை யறிந்த தோழி அவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவி யிடம், 'அருவியில் தலைவருடைய மார்பினைத் தெப்பமாகக் கொண்டு நீராடுதல் பகலில் இனிது; அன்னையின் காவலால் இரவில் துயிலுதல் இன்னாது', என்று கூறுவதன் வாயிலாக வரைவு கடாயினாள் (குறு. 353:1). பகற்குறி வந்தொழுகும் தலைவன் ஒருகால் வராதபொழுது, அவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவி தோழியிடம், 'காதலரை எதிர்ப்பட்ட இடத்தைக் கண்டு அழுது கொண்டிருந்தேனை வினாவிய அன்னை யிடம், மறந்து என் காதலரின் மார்பைப் பெறாமல் வருந்துகின்றேன் எனச் சொல்லத் தொடங்கிப் பின் தவிர்ந்தேன்', என்று கூறுவதன் வாயிலாக வரைவு கடாவினாள் (நற். 17:12). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்து யாரையும் அறியேனென்ற தலைவனிடம் தலைவி, 'ஐய நினது மார்பில் கிடந்து துஞ்சிய பரத்தை நேற்று நமது தெருவில் சென்றனள், இன்று நினது மார்பின் முயக்கத்தைப் பெறாததால் சுணங்கினளாகி, நம் மறு கில் செல்வதையும் கண்டேன்' என்று கூறி ஊடினாள் (நற்.20:2,9). யாரையும் அறியேன் என்ற பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தோழி, 'மகிழ்ந, முன்பு நினது மார்பைப் பற்றியிருந்த பரத்தையர் நீ மறுகில் வருவதை எதிர்பார்த்திருந்து வந்தவுடன், கடலிற்கலம் கவிழ்ந்த மக்கள் ஒரு பலகையைத் தாம் தாம் பற்றி இழுப்பது போல நின் கைகளைப்பற்றி இழுப்பதைக் கண்டேன்', என்று கூறி வாயின் மறுத்தாள் (நற்.30:5). 'தலைவியின் நோய் தலைவனுடைய மார்பினால் ஆய தென்பதை நீ அறிந்திருந்தும், வேலன் வேண்ட வெறி மனைக்கண் பலி பெறவந்த முருகவேளே, நீ கடவுளா யினும் திண்ணமாக அறியாமையுடையையாவாய்' என்று கூறி வெறி விலக்கினாள் தோழி (நற்.34:6). காதலி துயருறும்போது அருகில் வந்து ஆறுதல் கூறு வது ஆண்மகனுக்கு (காதலனுக்கு) அழகாகும்; தலை வரின் மார்பால் வருந்தும் என்னை ஆற்றுவித்தல் செய்யாராகிய அவர் எத்தன்மையரோ என்று தலைவி தோழியிடம் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகக் கூறி னாள் (நற். 94:9). 'தலைவருடைய மார்பை விரும்பி உறையும் என்னையொழிய நள்ளிரவில் இரவுக்குறிக் கண் அவர் வரும் நெறியின் கொடுமை கண்டு வருந்து பவர் வேறு யாரேனும் உளரோ' என்று தலைவி கூறி னாள் (நற்.104:7) இரவுக்குறி வரும் தலைவனிடம் தோழி, 'மலைநாடனே, நினது வேற்படையையே துணையாகக் கொண்டு, சந்தன மணங்கமழும் மார் பினையுடையையாய் அரவுகள் இயங்கும் கொடு நெறி யில் இரவில் வருதல் தகுதியாமோ' என்று இரவுக்குறி<noinclude></noinclude> jpj9ujolc4d20j3rgxxqvc62q051skr 250 666198 1983702 2026-10-26T11:12:53Z Harisha usha 17386 OCR 1983702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு 775 மறுப்பாளாய்க் கூறி வரைவு கடாவினாள் (நற்.168:10). தலைவனாற் பிரிவுணர்த்தப்பட்ட தோழி தலைவி யிடம், 'தோழி சுரத்தின்கண் தலைவர் பிரிந்து சென் றால், முன்பு அவரது மார்பிலே கிடந்து துயிலும் நின் கண்கள் இனி எவ்வாறு துயிலும்' என்று அழுங்கிக் கூறி னாள் (நற்.171:11). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி தலைவியிடம், 'வெறியாட்டெடுக்கும் நம் அன்னைக்கு நின் மகளின் நோய் என்னால் வந்ததன்று; தலைவனால் வந்ததென்று, வண்டுகள் ஆரவாரிக்கும் மாலையணிந்த மார்பினையுடைய முருகவேள் கூறின் அம்முருகனுக்குக் குற்றம் உண்டாகுமோ' என்று கூறி னாள் (நற். 173:8). தலைவர் வினைமுற்றி மீண்டு வந் தும் வருந்துதல் எற்றுக்கு என்ற தோழியிடம் தலைவி, தன்னை விரும்பிய பரத்தைக்குத் தன் வளப்பமுடைய மார்பினை அளித்த தலைவரோடு என்னால் எவ்வாறு இன்புற்றிருக்க முடியும்' என்று கூறினாள் (நற்.174:10). தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தோழி இற்செறிப்புற் றிருந்த தலைவியிடம், 'நிலவும் மறைந்தது. அன்னை யும் துயின்றனள்; கையிலிருந்து தவறி இழந்த நன்கலம் மீண்டும் கிடைத்துவிட்டதைப் போல நீண்ட நாளாய் அடையப் பெறாதிருக்கின்ற தலைவருடைய நல்ல மார்பைப் புல்லி வருவோம் வருவாயாக' என்று தலை வன் விரைவில் வரையும் பொருட்டுக் கூறினாள் (நற். 182:6). பகற்குறி வந்து மீளும் தலைவன், தேனை உண்ணுகின்ற வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற மாலையணிந்த மார்பில் மின்னுகின்ற கலன்களை அணிந்திருந்தான் (நற்.187:8).பிரிவிடை வருந்திய தலைவியை நோக்கி வருந்தற்க என்று கூறிய தோழியிடம் தலைவி, 'நாம் இரந்து கேட்காமலிருக்கவும் தன் மார்பினால் தலை வரே வந்து தவையனி செய்துவிட்டு, இப்பொழுது கைவிட்டொழிந்தனரே' என்று கூறினாள் (நற்.225:9). தலைவனிடம் தோழி, 'பகல் முழுதும் எங்களுடன் வண்டல் முதலியவற்றை விளையாடிவிட்டு நின்னூர்க் குப் போகப் புறப்படுகின்ற கடற்கரைத் தலைவரே, எமது சிறுகுடியில் வந்து இரவில் தங்கினையாயின், மலர் மணங்கமழும் பெரிய மலர்மாலை புரளுகின்ற நினது மார்பில் அணைத்தற்குரிய துணையைப் பெறு வாய்' என்று கூறினாள் (நற். 254:8). செங்கோலை யுடைய சோழன் ஆத்தி மாலையையணிந்த மார்பினை யுடையவனாயிருந்தான் (நற்.265:5). தலைவி, பாலுண் ணும் வாயையுடைய தன் புதல்வன் மாலையணிந் துள்ள இன்பத்திற்குக் காரணமாகிய தன் மார்பில் தவழ் வதால் மகிழ்ச்சியடைவாள் என்று வாயில் மறுக்கும் தோழி கூறினாள் (நற்.269:3).விசும்பு தீயையும், காற்றையும் கொண்டுள்ளதுபோலத் தலைவனுடைய மார்பு தலைவிக்குக் களவிற் பிரிந்திருத்தலால் துன்பஞ் செய்யும் தன்மையையும் மணத்திற்குப் பின் சேர்ந் திருத்தலால் இன்பஞ்செய்யும் தன்மையையும் கொண் மார்பு டுள்ளது (நற்.294:9). புணரின் அழகையும், பிரிதலின் நோயையும் தருதலால் தலைவனுடைய மார்பு அசுண மாவைக் கொல்பவரின் கைபோல் இன்பமும் துன்ப மும் உடையதாயிருந்தது (நற்.304:10). கரிய கண்களை யுடைய முலைகள் அழுந்தும்படியாக அணைத்திருந்து இரவு கழிவதாக என்று கூறிய, சண்பக மாலையை யணிந்த சந்தனத்தைப் பூசிய மார்பினையுடைய தலை வன் நெஞ்சாற் பொய்த்தனர்; அவர் வாழ்க என்று பிரி விடை மெலிந்த தலைமகள் கூறினாள் (நற்.314:4). தலைவனுடைய தண்ணிதாய்க் கமழ்கின்ற அகன்ற மார்பினால் தலைவியின் நுதலிலே உண்டாகிய பசலை நோயை முருகனால் உண்டாயதென்று அன்னை வெறி யாட்டெடுத்தாள் (நற்.322:8). ஆற்றுவிக்கும் தோழி யிடம் தலைவி, 'நம் காதலரை நாம் விரும்புவது பழி யெனில் அதனிஞ்சாதல் இனியதாகும்; அது கூடா தாயின் அவருடைய மெத்தென்ற மார்பை நிலையாகப் பெறுவது அதனினும் இனிதாகும்' என்று கூறினாள் (நற்.327:9). வினையின் காரணமாக முன்பனிக் காலத் தில் பிரிந்து சென்ற தலைவன், கார்ப்பருவத்தில் தன் காதலியை ஆற்றுவானாகித் தனது மார்பில் குறிய புள்ளிகளமைந்த சந்தனத்தைப் பூசி, நறிய தண்ணிய னாய் வந்தான் (நற். 394:7). தலைவனுடைய மார்பு தலைவி வருந்தும்படியான இன்னாமை நீங்குதற்கரிய காமநோயைத் தந்ததாகத் தோழி அவனிடம் கூறினாள் (நற்.396:8).புறத்தொழுக்கத்திலிருந்து திருந்தி வந்த தலைவன், தோழியிடம் யான் அவ்வாறொழுகுங்கால் யாது கருதினீர் என்றவனுக்குத் தோழி, 'பெரும, நின் னுடைய மார்பு ஊர்ப்பொது வாகிய பழனம் போலா காது, எம் தலைவிக்கு மட்டுமே உரியது ஆகுக! என்று வேண்டியிருந்தோம்' என்று கூறினாள் (ஐங். 4:5). 'ஊர னுடைய (தலைவ னுடைய) மார்பு குளிர்ந்த துயிலை உண்டாக்குதற்குக் காரணமான இனிய சாயலை உடை யது; அது மறக்கற் பாலன்று' என்று தலைவி கூறினாள் (ஐங்.14:3). 'ஊரனுடைய மார்பு பரத்தையர் பலருக்கும் கலன்கள் கழலுவதற்கக் காரணமான காமப் பிணியைச் செய்வதாயுள்ளது' என்று தோழி தலைவனின் கொடுமை கூறினாள் (ஐங்.25:3). 'அன்னையே, ஊர னுடைய மார்பினை நின் மகள் தழுவியும் அவளுக்குப் பசலை படர்வது ஏன்' என்று தோழி கேட்பாளாய்ச் செவிலியொடு அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங். 29:3). 'ஊரனே, நின்னால் விரும்பப்பட்ட பரத்தை காவிரி யாற்றிற் பெருகிவரும் வெள்ளம் போன்ற நினது மார்பினை விலக்குதல் தொடங் கினாள்; அவள் கள்ளுண்ட வெறியால் மயங்கினளோ' என்று தலைவி வினவினாள் (ஐங். 42:4). 'யாமையின் பார்ப்புத்தன் தாய் முகத்தைப் பார்த்துப் பார்த்தே வளருவது போல, தலைவனே, தலைவி நினது மார்பினையே நோக்கி வாழும் இயல்பினளாவாள்' என்று தோழி கூறினாள்<noinclude></noinclude> ab4c689dqiz5fy07goi1qm3jpbte1tr 250 666199 1983703 2026-10-26T11:14:22Z Harisha usha 17386 OCR 1983703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு (ஐங். 44:3). பெரும, நினது மார்பினை விரும்பிய பரத்தையுடனேயே நீ தங்கியிருத்தல், நினக்கு இன்ப மாவதன்றி,எமக்கும் அது இன்பமேயாகும்', என்று தோழி தலைவனிடம் புலந்து கூறினாள் (ஐங்.46:2). 'புளிங்காயை நினைத்த அளவிலே நீரூறுவது போலத் தலைவியினுடைய வேட்கையாகிய நோய்க்குத் தலை வன் மார்பு நினைத்த அளவிலே இன்பம் கிளர்விக் கும்', என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங். 51:4). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'ஊரனே, எம் நலம் கெடுவதாயினும் பிறரை முயங்கிய நினது மார்பினை முயங்கேன்', என்ற கூறி னாள் (ஐங். 63:4). 'நினது மார்பின் அழகினைக் கெடுக்குமாகலின், அண்மையில் புதல்வனை ஈன்ற எம்மை முயங்காதே', என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறிப் புலந்தாள் (ஐங்.65:4). தலைவனின் தூதாக வந்த பாணனிடம் தலைவி, 'நின் தலைவியாகிய பரத்தை தலைவருடைய மார்பின் மாலையிலுள்ள வண்டுகள் எம் கூந்தலில் வந்து மொய்த்தன என்பதற்கே வெகுண் டனள் என்பதையறிந்தேன்', என்று கூறி வாயின் மறுத் தாள் (ஐங்.82:2). 'நினது பரத்தைமையைச் செவியிற் கேட்பதற்கே வெகுளும் தலைவி, பரத்தையர் முயங் கிய அடையாளமுடைய நினது மார்பினைக் கண்டன ளாயின் என்னாவளோ' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங்.84:4). 'அன்னையே, நின்மகள் தோன் றல் ஒருவனுடைய மார்பாகிய இனிய பாயலில் இன் துயில் கொளற்குப் பெரிதும் விருப்புடையளாயினாள்', என்று கூறித் தோழி செவிலிக்கு அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங்.205:4). அன்னையே, தலைவனுடைய பெரிய மலை போன்ற கண்டாரால் விரும்பப்படும் வெற்றித் திருவினையுடைய அகன்ற மார்பினைத் தழுவாத நாட் களில் நின் மகளுடைய கண்கள் நீரினைச் சொரியும்' என்று தோழி செவிலியிடம் அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங்.220:3).'பெரும, கனவில் நின்னைத் தழுவியின் புற்றவளாகிய நின் காதலி, நனவில் நின் மார்பினைக் காணப் பெறாது மெலிவுற்று நுதல் பசந்தனள்', என்று தோழி தலைவனிடம் கூறி வரைவு கடாவினாள் (ஐங். 234:4). யாரையுமறியேனென்று பொய் கூறிய தலைவ னிடம் தோழி, 'பெரும சந்தனம் கமழும் நினது மார் பில் பரத்தையின் கூந்தல் மணம் கமழுவதைக் கண்டு யாம் நின் புறத்தொழுக்கத்தைத் தெரிந்து கொண் டோம்' என்று கூறினாள் (ஐங். 240:4). மகளின் மனை வாழ்க்கையைக் கண்டு மகிழ்ந்த செவிலி, 'மனை முற்றத்தில் கட்டிலில் மனையோள் அருகிலிருக்கப் புதல்வன் மார்பில் தவழும் தலைவனின் இன்பத்திற் குப் பாணனின் யாழிசை பொருந்திற்றில்லை' என்று கூறினாள் (ஐங்.410:3). 'பகைவரை வெல்வதற்கு வேந்தனுக்குத் துணையாய்ச் சென்ற என் காதல் னுடைய நறிய தண்ணிய மார்பு என் தோள்களின் 76 மார்பு பசலை நோய் தீரும்படி தழுவிக் கொள்ளவும் வாய்க் குமோ' என்று பிரிவுத் தலைவி கூறினாள் (ஐங்.459:5). பொருளிடத்துப் பிரியும் தலைவனிடம் தோழி, 'ஐய, நீவிரும்பித் தலைவியின் தோளில் எழுதிய தொய்யி லினது அழகையும், நீ பிரிய மாட்டாய் என்ற எண்ணத் தில் உண்டாகிய அவளுடைய மார்பிடத்துச் சுணங்கின் அழகையும் நின்னால் கைவிடல் ஒல்லுமா என்பதை நினைத்துப் பார்' என்று கூறிச் செலவழுங்குவித்தாள் (கலி.18:4).தாமரையின் அரும்பினைப் போன்ற ஊற்றினின்பம் மிகவும் இல்லாத இளமுலையைப் பாராட்டிய நீ, தலைவியின் ஊற்றினின்பம் மிகவுடைய சிறிது சாய்ந்த மார்பில் முலையுடைய இளம்பருவம் எல்லாவற்றையும் பாராட்டினாயோ' என்று தோழி பிரிவுணர்த்திய தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி.22:16). தலைவியின் களவையறிவதற்காகத் தோழி தலைவி யிடம், 'தோழியே, யான் ஊசலாடும்போது அங்கு வந்த ஒருதலைவனின் மார்பின் மீது தவறிவிழுபவள் போல் விழுந்தேன்; அவனும் யான் வீழ்ந்தது உண்மை என்று கருதி என்னை அணைத்துக் கொண்டான்', என்று படைத்துக் கூறினாள் (கலி. 37:17). இரவுக்குறியிடத்தே வரும் தலைவனிடம் தோழி, மலைநாட, தலைவி யிடம் நீ காட்டும் அன்பு இனிமையைத் தருகிறது; ஆனால் நீ, மணங்கமழும் மார்பினையுடையையாய் நள்ளிரவில் சூரர மகளிர் திரியும் கொடிய வழியில் வருதல் இன்னாது', என்று கூறினாள் (கலி. 49:16). 'ஊடிய இற்பரத்தையரை உடல் தீர்த்துக் கூடாமல் சேரிப் பரத்தையரின் வேட்கையைத் தீர்க்கும் அவன் மார்பு என்று ஊரார் கூறும் பழிச்சொல்லை நோவேமோ, அதற்கு யாம் உரியே மல்லேம்' என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 68:13). 'பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, எப்போதாவது எம்மனைக்கு நீ வரும்போது வேட்கை யுற்று நினது மார்பை முயங்கினும் நீ விரும்பாத இம் முயக்கம் கனவிற் கண்ட செல்வம் போல் பயனற்ற தாகி விடுகின்றது' என்று கூறினாள் (கலி. 68:25). பரத்தையிடமிருந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, 'நினது பிழையைப் பாராமல் என்னிடம் வந்து பெருமையைப் பாராட்டும் நின் தோழன், நீ பரத்தை யரைப் புணர்ந்தபோது அவர் கூந்தலில் உறங்கியதால் தெய்வமணங்கமழும் நினது மார்பினைக் காண வாரானோ' என்று கூறிப் புலந்தாள் (கலி. 71:20).புன லாடும் பரத்தையர்க்குத் தலைவனுடைய மார்பு புணை யாய் இருந்ததென்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 72:15). 'பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, பரத்தையரை நீ புணர்ந்த பொழுது அவர்களின் மாலை கள் அழுந்தினமையால் நினது மார்பில் மாசுபட்டுத் தோன்றும் சந்தனம் நின் பரத்தைமையை உணர்த்துகின் றதே என்று கூறினாள் (கலி. 73:13). 'பரத்தையொழுக்க கூ<noinclude></noinclude> fbof3uurwpm21pnnegay1fl26s1ixae 250 666200 1983704 2026-10-26T11:15:01Z Harisha usha 17386 OCR 1983704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு கூ முடைய தலைவி, நீ எனக்குச் செய்த கொடுமைகளை எவ்வளவு கூறினும், என்னை உன்னிடம் துரத்தித் தானும் என்னிடம் இருக்க மறுத்து நின்னிடமே வந்து தங்கும் உட்பகையாய் இருக்கும் நெஞ்சத்தை உடைய எனக்கு நினது மார்பைத் தழுவேம் என்று கூறும் நிறை யென்னும் குணம் பெறல் எளிதோ' என்று ஊடல் தீர்ந் தாள் (கலி. 77:21). 'நின்னை ஊரார் கூறும் அவருக்கு அஞ்சி எனது துயரை யான் மறைத்துக் கொண்டு இருப் பவும், பிறர் (பரத்தையர்) கூந்தலின் மணம் நாறுகின்ற மார்பினையுடையையாய் யான் காண நீ வருவது நினது தகைமைப் பாடோ' என்று தலைவி பரத்தையிட மிருந்து வந்த தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 78:18). பரத்தையிற்பிரிந்து, தன் புதல்வனை எடுத்து அணைத் துக் கொண்டு வரும் தலைவ னிடம் தலைவி, 'ஊர நீ அணிந்து கொண்டிருக்கும் அணிகலன்களோடு என் புதல்வனை எடுத்து அணைக்காதே; அப்படி அணைப் பதால் அவனுடைய வாயின் நீர் நினது மார்பினை நனைப்பதால் நீ பூசிய சந்தன மழிந்ததைக் கண்ட நின் பரத்தை வருந்துவாளல்லளோ; என் புதல்வனை நினது மார்பில் அணைக்காதே, அணைத்தால் நினது முத்து மாலையை அவன் அறுத்துவிடுவான். அதனால் நினது மார்பை மகளிர் முயங்கியதாகக் கருதி நின் பரத்தை ஊடுவாளல்லளோ', என்று சினந்தாள் (கலி. 78:8, 11, 13). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன் சிறைப்புறத் தானாகத் தலைவி தன் புதல்வனிடம், 'ஐய, மலர் இல்லாத எம் கூந்தலிலே நின்னை எடுத்து வைத்துக் கொள்வது, நுந்தையினுடைய அகன்ற மார்பிலேயுள்ள மாலையை அறுத்து நீ விளையாடுவதற்கு; நீ அங்ஙனம் விளையாடினால் பரத்தையர் மீது நுந்தை கொண்ட அன்பு தேயும்', என்று கூறினாள் (கலி. 80:24). தலைவ னுடைய பரத்தையின் மனைக்குச் சென்று வந்த தன் புதல்வனைச் சினந்து கூறும் தலைவி, 'ஏடா! யான் நாள்தோறும் வருந்தும்படியாக நின் தந்தையைக் கைப் பற்றிக் கொண்டு, தனது தொடியையும், நகத்தையும், படைக் கலங்களாகக் கொண்டு நுந்தையின் புதுமை யுடைய மார்பிலும் புறவிடங்களிலும் சிறிதும் அஞ்சா ளாய்ப் புண்களை உண்டாக்கும் அப்பரத்தை நினக்கு என்ன உறவுடையவள்' என்று கூறினாள் (கலி. 82:29). தன் புதல்வனுக்குத் தலைவனின் பரத்தை அணிவித் தனுப்பிய சுறா வடிவ மோதிரத்தைக் கண்டு தலைவி, இம்மோதிரத்தை அணிவித்தவளின் மனக் கருத்தை யான் அறிந்தேன்; காமன் கொடியாகிய சுறாமீன் வடிவை இவனுடைய தந்தையின் மார்பில் இலச் சினையாக அழுத்தி அவனை யான் என்றென்றும் அடிமை கொள்வேன் என்ற அவளுடைய கருத்தினை எனக்கு அறிவுறுத்துவதேயாகும்', என்று கூறினாள் (கலி.84:25).'தந்தையின் கொடுமைகளை யான் எவ் வளவோ எடுத்துக் கூறியும் தந்தையைக் கண்டவுடன் 77 மார்பு அறனில்லாத அவனுடைய அகன்ற மார்பிலே மலை மீது பாய்ந்து ஏறும் சிங்கம்போல் பாய்ந்தேறினான் அவ் வன்பிலி பெற்ற மகன்' என்று தலைவி தன் புதல் வனைக் குறித்துக் கூறினாள் (கலி. 86:33). யாரையும் அறியேனென்ற தலைவனிடம் தலைவி, 'நண்டின் நடையாலுண்டான வடுப்போலப் பரத்தையரின் நகம் செய்த வடுவும், எயிறு அழுந்தின வடுவும், வாடிய மலர்மாலையால் அவர் சினந்து அடிக்கச் சிவந்த மார்பும் நீ பிழைபட்டவன் என்பதை உணர்த்தப் போதாவோ' என்று கூறினாள் (கலி. 88:13). 'யான் என்ன தவறு செய்தேன்' என்ற தலைவனிடம் தலைவி, 'நின் பரத்தை மழை பெய்யும் நள்ளிரவில் வந்து கதவைத்தட்டவும் நீ திறந்தவுடன் சினத்தினளாய் நினது மார்பின் மாலையை அறுத்த ஒன்று போதாதா' என்று கூறி ஊடினாள் (கலி. 90:15). செய்யாத சொல்லிச் சினவாதே என்ற தலைவனிடம் தலைவி, 'நீ வரக் குறித்த இடத்தில் நின்னைக் காணாமையாற் சினந்த பரத்தையின் கூரிய உகிராற் புண்பட்ட நினது மார் பினைக் கண்டு யானும் நின்னோடு ஊடுதலைத் தவிர்ந் தேன்; அவளிடமே செல்' என்று கூறினாள் (கலி. 91:11). 'கடவுளைக் காணச் சென்றிருந்தேன் என்ற தலைவ னிடம் தலைவி, நின்னுடைய கடவுளரில் (பரத்தை யரில்) நின் மார்பு அழகு கெட்டு வேறுபடும்படி அதனை வடுப்படுத்தியவர் யார் என்று வினவினாள் (கலி. 93:30). பிரிவால் துயருற்று ஆற்றாளாய தலைவி நிலையறிந்த சான்றோர், தலைவனிடம், 'முரசினை யுடையவனே! மனம் மிக வருந்தினும் கமழும் நினது மார்பினைக் காதலிக்கும் நின் மனையாளின் தொடி கழலுவதைக் கண்டு, அடைந்தோரை ஆதரிப்பதில் முகிலைப் போன்றவன் என்று உலகங்கூறும் நினது பெருமை கெட்டுவிடாதோ' என்று கூறினர் (கலி. 100:13). ஏறுகளைத் தழுவுவதற்கு வந்த ஆய இளைஞர் கள் தம் மார்புகளில், அவற்றை ஏற்றனர் (கலி. 102:22). ஏறு தழுவும் விழாமுடிவுற்றபிறகு ஆயர்குல மகளிரும் கணவரும் 'கொலைத் தொழிலையுடைய ஏற்றின் கொம்பினிடையிலே, தாம் விரும்பும் மகளிருடைய மார்பின் முலையிடையே விழுமாறு போல வீழும் இளைஞரிடம் எம் ஆயர்முலைவிலை கேளார்', என்று பாடிக்கொண்டு குரவைக் கூத்தாடினர் (கலி. 103:72). 'ஏறு தழுவும் விழா முடிவுற்ற பிறகு ஆய்ச்சியரும், ஆயரும் குரவையாடுவதைத் தோழி தலைவிக்குக் காட்டி, கொல்லேற்றின் கொம்புகளால் புண்பட்ட மார் பினைப் பாடுவோம் என்றாள்; அது கேட்ட தலைவி, எனக்காக விடப்பட்ட நெற்றியில் சிவந்த சுழி பெற்ற ஏற்றினை வென்றவனுடைய மார்பினை அலர் கூறிய பெண்டிர் பார்க்கும்படியாகத் தழுவிக்கொள் வேன்' என்று கூறினாள் (கலி. 104:64, 65). 'பல தேவனுடைய திருமார்பில் ஒளி விளங்கும் சிவந்த மாலை போலச்<noinclude></noinclude> 5txxlv408c1832tceav0kg7sh6tiag9 250 666201 1983705 2026-10-26T11:15:50Z Harisha usha 17386 OCR 1983705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்பு சிவந்த மறு விளங்கும் வெள்ளை ஏற்றையும் ஆயர் தொழுவினுள் விட்டனர்; அவ்வேறுகளை ஆய இளை ஞர் தொழுவினுள் பாய்ந்து கொம்பைப் பிடித்தும், மார்பிலே உறும்படி தழுவியும் பலவாறாக அடக்க முற்பட்டனர் (கலி. 105:11, 30). தன் காதலன் பரத்தை மையுடையன் என்று ஊடிய காதலியிடம், அவன், மார்பு மலையோடு ஒப்பமைந்த செல்வன் (திருமால்) அடியைத் தலையினாலே வணங்கிச் சூளுற்றேன்' என்று கூறினான் (கலி. 108:55). 'தான் காதல் கொண்ட ஒருத்தியிடம் தன் காதல் மொழிகளைக் கூறினான் ஒரு காதலன்; கேட்ட தலைவி அவன் கூறி யனவெல்லாம் உண்மையாயின் மணவாழ்க்கையைப் பெற்று மகிழ் வோம்; அது பொய்யாயின் அவனுடைய மார்பின் மாலையை வருத்தின கண்களில் பசலை படர்ந்து நமது தோள் மெலியினும் அதுவும் அழகுடையதே', என்று கூறிக் கொண்டாள் (கலி. 112:23). காதலனுக்காகக் காத்திருந்து துயர்வுறும் காதலியின் தோழி காதலனிடம் சென்று, 'கடல் நாடனே! கழியின் மலர் மணத்தை நினது மார்பின் மாலையின் மன மென்றே மகிழும் நின் காதலி, மலரும் அம்மலரைக் காற்று மோதுவதால் வந்த மணமென்றறிந்த போது மயங்கிவருந்தாநிற்கும் என்று கூறினாள் (கலி. 126:10). காதலன் பிரிவால் நாணம் முதலியவற்றை இழந்த காதலியொருத்தி, 'என்னை இகழ்கின்றீரோ எனக்குத் துயரினையளித்தவ னுடைய மாயத்தைச் செய்த மலர்ந்த மார்பினை யான் முயங்கிக் கூடப்பெறின் அந்த இகழ்ச்சி அகன்று விடும்', என்று கண்டோரிடம் கூறிப் புலம்பினாள் (கலி.142:17). 'பிரிவுத் துயரால் வருந்தும் தலைவி யொருத்தி, என்னைத்துயரத்தில் ஆழ்த்தி, என் வலிமை யையழித்தவன் மார்பு இவ்வாறாய துயரினைத் தரு மென்றறிந்திருந்தேனாயின், முன்பு யான் அவனை முயங்கியிருக்க மாட்டேன்' என்று கூறி வருந்தினாள் (கலி. 144:66). தலைவன் பிரிந்ததால் புலம்பித் திரியும் தலைவியொருத்தியின் முன் அறக் கடவுளே வந்து துயரைப் போக்கியது போல அவன் வருவதைக் கண்டு, திருமாலின் மார்பில் திருமகள் சேர்ந்தது போல அவள் சேரவும், அவளுடைய காமநோய் ஞாயிற்றைக் கண்ட இருள்போல் மறைந் தொழிந்தது (கலி. 145:64). திரு மகள் வீற்றிருத்தலுடைய அகன்ற மார்பினைவுடைய வர்திருமால் (பரி. 1:3). காயாமலரின் நிறத்தினையொக் கும் திருமால் திரு விரும்பி உறையும் மார்பினை உடை யவர்; திருமகள் உறையும் மார்பில் கௌத்துவ மணியை அணியாக அணிந்துள்ளார் (பரி. 1:8). அழ கினையும், புகழ் மலர்ந்த மார்பினையும், வளர்ந்து வரும் ஞாயிற்றின் ஒளி போல ஒளி வீசும் மணியினை யணிந்த மார்பினை யும் உடையவர் திருமால் (மர்ரே பதிப்பு) (பரி.1:19, 23). தனது தந்தையாகிய இரணிய னால் துன்புறுத்தப்படுபவனும், தன் மேல் அன்புள்ளவ 78 மார்பு னுமாகிய பிரகலாதனின் மார்பில் திருமால் பொருந்தி யிருந்தார் (பரி.4:16). திருமால் வரங்கொண்ட இரணி யனுடைய பெரிய மலை போன்ற மார்பிலுள்ள வலி அழியப் பாய்ந்து, ஊன் பற்பலவாய் வீழும்படி, தனது உகிரினால் பிளந்தார் (பரி. 4:17). வையை வெள்ளத்தில் நீராடும் மகளிர் முலையைப் பொருந்தியனவும், ஆடவர் மார்பைப் பொருந்தியனவுமாகிய அணிகள் தம்முள் மயங்கின (பரி. 6:20). தலைவன் கொண்டு வந்த வாடிய தழையைக் (காலங்கடந்து வந்ததால்) கண்ட காதற்பரத்தை அவனிடம், 'நினது மார்பிலுள்ள தார் வாடும்படி அவள் உடம்படவில்லையோ' என்று சினந்துரைத்தாள் (பரி. 6:65)- 'கவர்ந்து கொள்வதில் வன்மையுடைய மகளிர்க்குப் (புதுப்பரத்தையர்க்கு) புனல் வழியே செல்லும் தெப்பக்கட்டையைப் போல, நீ நினது மார்பினைப் புணையா உடையையாவாய் என்று காதற்பரத்தை தலைவனிடம் சினந்து கூறினாள் (பரி. 6:80). முருகவேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்துச் சுனையில் நீராடும் மகளிரின் குவிந்த முலையின்கண் அணிந்த அணிகலன்களோடு மதவேளை ஒப்பவராகிய அவர்தம் கணவன்மார் மார்பின்கண் அணிந்த அணி கலன்கள் மயங்கின (பரி.8:119). முருகப்பெருமான், சந்தனப் புகை சூழ்ந்ததும் மாலையினையுடையதும் ஆகிய மார்பின்கண் முத்து மாலையை அணிந்து வள்ளி யிடமிருந்து தேவசேனையிடம் வந்தான் (பரி. 9:28). ஊடலுற்ற தேவசேனையின் அடிகளில் வணங்கிய முருகனுக்கு அவள் தன்னுடைய மார்பினையளித்தாள் (பரி.9:38). வள்ளியின் தோழியரும், தேவ சேனையின் தோழியரும் பகைத்துத் தம் மார்பினை அழகுறுத்தும் தம் கொங்கையின்கண் இறுக்கிய கச்சினையே மத்திகையாகக் (சம்மட்டி) கொண்டும் புடைத்துக் கொள்வதோடு, அம்புகள் பகை மகளிரின் மார்பினைப் பொருந்தும் படி வில்லினை வளைத்தனர் (பரி. 9:46, 53). வையையின் வெள்ளத்தில் வரும் மலர்களாகிய பரப்பு, முத்துக்கள் தாழ்ந்த மார்பினையுடைய வையை யாகிய நங்கையின் ஆடையினது முன்றானை போன்றி ருந்தது (பரி.11:26). தன் கணவனைக் காதல் நோக்கால் வேறொருத்தி பார்ப்பதைக் கண்ட அவன் மனைவி, தன் மார்பின் வடத்தை வாங்கி அவனது முன் கைகளைச் சேர்த்துக் கட்டினாள் (பரி. 12:58). வையை யில் நீராடிய மகளிர் மார்பினின்றும் வழிந்து வீழ்ந்த தகரச் சாந்தினாலே அவ்வாற்றின் மணல் சேறாந் தன்மையாயிற்று (பரி. 12:97). திருமாலின் திரு மார்பு பருமையுடையதாகும் (பரி. 12:97). திருமாலின் திரு மார்பு பருமையுடையதாகும் (பரி.13:54). திருமாலுக் குரிய திருமாலிஞ்சோலை மலையிலுள்ள சிலம்பாற் றில் விழும் அருவியின் தோற்றம் பலதேவன் திருமார் பில் தொங்குகின்ற வெண்கடப்ப மாலை போலத் தோன்றியது (பரி. 15:19). வையையில் வெள்ளம் வந்த<noinclude></noinclude> exh0o5s5yx6qgo54and7rwyo33j5u0j 250 666202 1983706 2026-10-26T11:16:22Z Harisha usha 17386 OCR 1983706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மார்வன் போது கரைகளில் நின்ற மரங்களின் மலர்களும், மகளி ரின் கதுப்பினின்றும் உதிர்ந்த மலர்களும், ஆடவரின் அகன்ற மார்பினின்றும் சோர்ந்த மலர்களும் பரவி விளங்கும் தோற்றம் முத்துக்கள் போன்று பூத்த மீன் களையுடைய ஆகாயகங்கை ஒழுகும் தோற்றத்தை ஒத் திருந்தது (பரி.16:35). திருப்பரங்குன்றின்சுனைகளிலே மகளிரும் மாலையணிந்த மார்பினையுடைய அவர்தம் காதலரும் மகிழ்ந்து கூடிப் பாய்ந்து நீராடுவதால் அச் சுனைகளிலுள்ள வண்டுகள் அஞ்சித் தாதூதப் பெறா வாயின (பரி. 17:35). வையையின் கரையில் தலைவி யின் தோழியர் தலைவனுக்குரிய பரத்தையிடம், 'தலைவியின் மார்பும், தலைவனால் களவாடிக் கொடுக்கப்பட்ட தலைவியினுடைய முத்து மாலை யையணிந்துள்ள நினது மார்பும் ஒத்த சிறப்புடையன ஆகுமோ' என்று கூறி ஏசினர் (பரி. 20:64, 65). காதல் பரத்தையோடு வையையில் நீராடும் காதலனொருவன் அங்கே வந்த இற்பரத்தை எடுத்தணிந்து மகிழுமாறு தன் மார்பின் மாலையை ஓடும் புனலிலே விடுத்தான் பரி.தி.2:34). 2.வடிவு: தொண்டைமான் இளந்திரையன் நாட்டி லுள்ள உழவரின் இல்லங்களுக்கருகே ஏமிக்கு எட்டாத நெடிய மார்பு - வடிவு - உடைய (நெற்கூட்டின் இடைப்பகுதிக்கு மேலுள்ளதும் தலைப்பகுதிக்குக் கீழுள்ளதுமாகிய பகுதி) நெற்கூடுகள் உயர்ந்து நின்றன (பெரு.160). 3. தடாகம் : உலகிலுள்ள மலைகளுள் மக்களுக்குப் பயன்படக்கூடிய சிறந்த மலைகள் சிலவேயாம்; அவற் றுள்ளும் தெய்வங்கள் விரும்பும் மலர்கள் பொருந்திய மார்பினை - தடாகத்தை - யுடைய மேகம் படியும் குல வரைகள் சிலவேயாகும் (பரி.15:9). மார்வம் - மார்பு : முருகவேளுக்குரிய திருப்பரங்குன் றத்தில் மகளிர் காமபானத்தையும் அடிசிலையும் உண்டு தத்தம் கணவரின் மார்வத்தால் -மார்பினால் - உண்டான சோர்வினின்றும் நீங்கினர் (பரி.8:122). மார்பு, மார்பம் காண்க. மார்வன் - மார்பினையுடையவன் : நின்னுதல் பாத்தேன்' என்ற தோழியிடம் தலைவி, 'தம்மூர்க்கு அடுத்தடுத்து வந்து நமக்கு அளி செய்த நறிய குளிர்ந்த மார்வனாகிய - மார்பினையுடையவனாகிய - நம் தலை வன் வாராததால் பசந்தது', என்று தலைவன் சிறைப் புறத்தானாகக் கூறினாள் (ஐங். 222:2). மார்பன்-காண்க. 72 79 மாரி மாரன் - மன்மதன் : திருப்பரங்குன்றின் சுனையில் நீராடிய மாரனை - மன்மதனைப் போன்றோராகிய மைந்தர் மார்பணிகளும், மகளிர் அணிகளும் மயங்கின (பரி.8:119). மாரி மழை : 'மாரி - மழை - பெய்யுங்காலத்துப் பெய்யாதொழியின் இவ்வுலகம் வேத்தனையே பழித் துரைக்கும் (புற. 35:27). மாரி பெய்து கொண்டிருக் கின்ற ஞாயிறு மறையும் மாலைவேளையில் ஊரில் நடக்கும் விழாவிற்குப் போய் உதவவும், பிள்ளை பெறும் நேரத்தை நெருங்கிக் கொண்டிருக்கும் மனை விக்கு உதவவும் கருதிக் கட்டிலைப் பின்னிக் கொண்டி ருக்கும் புலையனின் கை ஊசி மிகவும் விரைந்து செயல்பட்டது (புற. 82:2). 'பாரியையே புகழ்வர் புலவர்; உலகைப் புரத்தற்குப் பாரி ஒருவனுமேயல் லன்; மாரியுமுண்டு', என்று கபிலர் அவனைப் பழித் தது போலப் புகழ்ந்தார் (புற.107:4). மலையன் பரி சிலர்க்கு ஈந்த தேர்கள் முள்ளூர் மலையுச்சியின்கண் உண்டாகிய மாரியது துளியினும் பலவாகும் (புற. 123:6). ஆய் அண்டிரன் மாரி போன்ற வண்மையன் (புற.133:6). வேண்டியவிடத்தும், வேண்டாவிடத்தும் சொரியும் மாரிபோல, பேகன் கொடையில் அறியாமை (தரமறிந்து ஈயாமை) யுடையவனேயன்றிப் படை மடம்படான் (புற. 142:3). மலைச்சாரலில் வாழும் குறவர் மாரி வேண்டும் போதும், வேண்டாத போதும் பலியைத் தூவித் தெய்வ வேண்டுவர்(புற.143:2). வாரி வழங்கிக் கூத்தரது பசியையடக்கி, அவர்கள் ஆடலை யும், பாடலையும் மறக்கச் செய்த வல்வில் ஓரி மாரி போன்ற வண்மை உடையவன் (புற. 153:5). காரியென் னும் குதிரையைச் செலுத்திப் பெருபசலை வென்ற மலையமான் திரு முடிக்காரி மாரி போன்றவள்ளன்மை உடையவன் (புற. 158:7). வெளிமான் துஞ்சிய பொழுது, பெருஞ்சித்திரனார், மாரியையுடைய இரவில் மரக்கலங்கவிழ்ந்தபொழுது, கண்ணில்லாத ஊமன் கடலில் மூழ்கினாற்போல, அவனில்லாத உலகில் துன்பத்தில் சுழன்று வாடுவதிலும் சாதலே எம் போன்றோர்க்கு நன்று', என்று கூறி வருந்தினார் (புற. 238:14). வீரமறவரைப் பற்றிச் சாத்தந்தையார், போரிலே பட்டு வீடு பேற்றை யடைவாரேயல்லா மல், கார்கால மாரியைப் போல அம்புகள்தைப்பினும், போரிலே புறமுதுகிடார்', என்று கூறினார் (புற. 287:3). நீரில் விழுந்த மாரியின் துளி உண்டாக்கிய மொக்கு களைப் போன்ற கண்களையுடையது முயல் (புற. 333:1). சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் பரிசிலருக்கு ஆழமான நீர் நிலையில் மாரியின் துளி வீழ்ந்து தெறித்துத்துள்ளுவது போல நெய்யின் துளிகள் தெறித்துத்துள்ள அதிலிட்டு வறுக்கப்பட்ட வறுவல் களை முகந்து கொள்ளுமாறு அளிப்பான் (புற.386:2).<noinclude></noinclude> dxc47b0bl2esegpebdumqgkdn35vkrx 250 666203 1983707 2026-10-26T11:16:57Z Harisha usha 17386 OCR 1983707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாரி 'தனக்கு நெய்யிற் பொரித்த சூட்டிறைச்சி, பாம்பின் தோல் போன்ற ஆடை, கலன்கள் முதலியவற்றை யளித்த சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவள வனை எருக்காட்டூர்த் தாயங்கண்ணனார் மாரி போன்ற வள்ளன்மையுடையவன்', என்று கூறினார் (புற. 397:16). செவ்வாய் சென்றவிடத்து வெள்ளி செல் லாமையால் புலங்களில் வேண்டுங்காலத்து மாரி பொழிய நின்னாற் காத்தோம்பும் நாடு நோயும், பசியும் இல்லையாகிப் பல்வளமும் நிரம்பியுள்ளது' என்று குமட்டூர்க் கண்ணனார் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேர லாதனிடம் கூறினார் (பதி. 13:26). உயிர்கள் வருந்தும் படி முகில் மாரியைப் பொழியாது பொய்த்தாலும் பரி சிலர்க்கு வேண்டும் போதெல்லாம் இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் நல்குவான் (பதி. 18:11). பல் யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன், மாரிபோல் வழங்கப் படும் கள்ளினை உடையவன் (பதி. 21:17). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் ஓலக்கத்திருந்து பரிசிலர்க்கு நாட்காலையில் சேற்றையுண்டாக்கும் மாரி போன்று கள்ளினை வழங்குவான் (பதி. 65:16). பெய்ய வேண் டுங் காலத்தில் மாரியைப் பெய்த முகில் நெடுங்காலம் பெய்யாதிருந்து பின் பெய்த பொழுது, பல வகையான புட்களின் ஒலி எழுந்தாற்போலக் குடக்கோ இளஞ் சேரல் இரும்பொறையின் பாசறையில் ஆரவாரம் மிக் கிருந்தது (பதி.84:21). சேரனொருவன், மாரியென்று பாராமலும் பனி என்று சோம்பியிராமலும் பகைவரை அழித்தற்காகப் பாசறையிடத்துள்ளான் (பதி. வந்த னென், 4). நன்னன் சேய் நன்னன் தனது கெடாத நல்ல புகழ் நிலை நிற்கும்படியாகப் பகைவரை வென்று, திறையாகக் கொணர்ந்த பேரணிகலன்களைப் புல வர்க்கு மாரி போலச் சொரியும் வண்மையன் (மலை. 72). நன்னன் சேய் நன்னனது மதில் மலை போன்ற பயிற்சியுடைய யானைகளையும், மாரி போலத் தாழ்ந்து விழும், வில்லுக் கான்ற அம்பினையுமுடைய தூசிப்படையால் பொலிவுற்றிருந்தது (மலை. 226). ‘நன்னனுக்குரிய நலிர மலை மாரியை இடைவிடாது சொரியும் (மலை. 233). தலைவன் சிறைப்புறத் தானாகத் தலைவி, நம் மூதூர் விழா இல்லையாயினும், மாரியை ஒத்த கள்ளையும், ஆரவாரத்தையுமுடைய தாகும்' என்று தோழியிடம் கூறினாள் (அக.122:1). 'மாரி சொரிதலால் நீர் நிறைந்த படுகுழிகள் நிறைந் துள்ள நெறியில் இரவுக்குறி வரும் நம் காதலருடைய அடிகளைத் தாங்கும் பொருட்டு என் நெஞ்சம் சென்று விட்டது' என்று தலைவி தோழியிடம் தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகக் கூறினாள் (அக. 128:12). காவிரி நாட்டிலுள்ள போரென்னும் ஊருக்குரிய பழைய னென்பான் மாரி போன்ற மிக்க அம்பினையுடையவன் (அக.186:15). மாரியில் நனைந்த நாரையைப் போலக் கரும்பின் பெரிய ஈரங்கொண்டனவாய் வளைந்திருக் 88 80 மாரி கும் (அக.235:13). பொருள் வயிற் பிரிந்த தலைவன் சுரத்தில் தன் நெஞ்சினிடம், 'தம் காதலியின் முலைப் பரப்பினைக் கடவாதோர், நட்டோர் இல்லையாதல், சுற்றத்தார் துன்புறுதல் முதலிய நிலையினை அடைந் தும் ஒரே இடத்தில் மடிந்திருப்பர்' என்று எண்ணி உள்ளத்தில் மூண்ட கவலையாகிய தீயினை முயற்சி யென்னும் மாரியால் அவித்ததாகக் கூறினான் (அக. 279:8). வல்லம் என்ற இடத்தில் ஆரியரது படையினை சோழர் மாரி போன்று அம்பினைப் பொழிந்து சிதறச் செய்தனர் (அக. 336:20). தலைவனின் மலையிலிருந்து வரும் யாற்றிடம் தலைவி, 'யாறே பெய்கின்ற மாரி யால் நீர் பெருகி எம் தந்தையின் காட்டின்கண் தங்கிச் செல்லின் நினக்கு ஏதேனும் ஊறு உண்டோ' என்று கூறினாள் (அக.398:18). 'இது தலைவன் கூறிச் சென்ற கார்காலமன்று; பருவமல்லாத காலத்துப் பெய்யும் மாரியைக் கார்கால மழையென்று கருதி அறியாமை யையுடைய கொன்றை மலர்ந்தது' என்று பருவங் கண்டு அழுங்கிய தலைவியிடம் தோழி கூறினாள் (குறு. 66:5). இரவுக்குறியிடத்தே வரவியலாத தலைவி தோழியிடம் 'தாயோ துயின்றிலன், பெயலும் விரைந்து பொழிதலைச் செய்யும்; காதலரோ மாரியில் நனைந்த யானையைப் போல வீட்டுப்புறத்தே வந்து நின்றார்', என்று கூறினாள் (குறு. 161:7). கார்ப் பருவத் துப் பெய்தற்குரிய மாரியையுடைய மாலைப்பொழு தில் வரும் முகில்கள் இடியேற்றையுடையனவாகி முழங்கும் (குறு. 200:5). மாரியையுடைய மலையில் அருவிக்கு அருகில் பொருந்திய காந்தளரும்புகள் விரிந்து மணம் கமழ்ந்தன (குறு. 259:1). 'காதலரைப் பிரிந்து துயருறுவதோடு, மாரி பொழி வதற்கு முன்னரே இவ்வூரிலுள்ளார் நம் திறத்து இரங்கு வார்; அது கண்டே மிக்க துயருற்றேன்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 289:6). ஆர்க்காடென்றும் ஊருக்குரிய அழிசி என்பானின் மகனும், பகைவரின் புகுதற்கரிய அரண்களை அழித்தவனுமாகிய சேந்தன் என்பான் மாரி போன்ற வன்மையுடையவன் (நற். 190:2). மாரி பொழிந்த சாரலில் கூதிர்க்காலத்துக் கூதாளி மலரிலுள்ள வண்டின் ஒலியை யாழோசை என்று அசுணமா செவிகொடுத்துக் கேட்கும் (நற்.244:1). பாரி யின் பறம்பு மலையிற் பெரிய முழக்கமுற்ற இடி யுடனே மாரி மாறாது சூழ்ந்து பெய்யும் (நற்.253:6). கொல்லி மலைக்குரிய ஓரி மாரி போன்ற கொடை வண்மையுடையவன் (நற். 265:7). 'மாந்தர் இயங்குதற் கரிய மாரி பொழிகின்ற இருள் நிறைந்த நடு இரவில், தலைவன் வேலே துணையாக மின்னலின் விளக்கத் தில் இரவுக்குறி வந்தான் (நற். 334:6). குறித்த பருவம் வந்தும் தலைவர் வந்திலர்; இடி இடிக்காது பொழி கின்ற மாரியுடனே, ஆக்களின் மணியோசையையும்,<noinclude></noinclude> khywe61mizr1ox9ox850l9xe8lspobw 250 666204 1983708 2026-10-26T11:17:55Z Harisha usha 17386 OCR 1983708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாரி ஆயரின் குழலோசையையும் உடைய மாலைப் பொழுது வந்தால் யான் பல நாட்கள் வாழ்ந்திரேன்' என்று பருவங்கண்டு ஆற்றாளாகிய தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (நற்.364:12). குரங்கின் குட்டி வேங்கையில் மறைந்திருந்து தலைவியின் கையிலுள்ள தேன் கலந்த பாலினைக் கலத்துடன் கவர்ந்தேகலின், அழுதழுது அழகு கெட்ட அவளுடைய கண்கள், சோழ ருடைய குடவாயில் என்னும் ஊரில் மாரி பொழிந்த தால் நிரம்பிய அகழியிலே மலர்ந்த, பெய்யும் நீரை யேற்ற, நீல மலர்களையொத்தன (நற்.379:8). தலை வன் பிரிந்திருந்தபோது தலைவி பிரிவுத் துயரை மறைத்து, ஆதன் வாழ்க, அவனி வாழ்க, மாரி தவறாது பொழிக என்று வாழ்ந்து கொண்டிருந்தாள் என்று தோழி, வரைந்து சொல்லாடிய தலைவனிடம் கூறி னாள் (ஐங்.10:2). பரத்தை ஒழுக்கமுடைய தலை வனின் தலைவியினுடைய கண்கள், மாரியை ஏற்ற மலர்கள் நீர்த்துளிகளைத் துளிக்குமாறு போலக் கண்ணீரைத் துளித்தன (ஐங். 19:5). 'அன்னையே, மாரி மிகுதியாகப் பொழியும் பொழுது காதலனது மார் பினைத் தழுவியும் நின் மகளுக்குப் பசலை பூப்பது ஏன்' என்று தோழி செவிலித்தாயிடம் வினவுவளாய் அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங்.29:1). ஆண்குரங்கு சூரலின் கோலினால் கற்பாறையின் மீது மாரி பொழிதலால் உண்டான குமிழிகளைப் புடைத்து உடைக்கும் (ஐங். 275:3). மாரி வறக்கையினாலே மேய்வதற்கு வேறொன் றும் கிடைக்காமையால் மரையா மரலைத் தின்னும் படியான கொடிய சுரநெறியிற் பொருளுக்குப் பிரிவ தாகத் தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான் (கலி.6:1). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி, ஆண்டிற்கொரு முறை நீ இங்கு வருவது, மாரிக்கு அவாவுற்ற நெற்பயிருக்கு வருத்தத்தைத் தருகிறது' என்று கூறினாள் (கலி. 71:24). தோழி தலைவியை 'மாரி விரும்புகின்ற கூந்தலையுடையவளே' என்று அழைத் தாள் (கலி.131:21). 'முதுவேனிற் பருவத்தின்பின் வரும் கார்கலத்திலே மாரி பெய்க' என்ற விதிவழி யாலே சையமலையில் மழை பொழிந்து வையையில் வெள்ளம் வந்தது (பரி. 11:13). குளிரால் நடுங்கும் முன் பனிப்பருவமாகிய ஞாயிறு தெறாத மார்கழித் திங்கள் (குளம்) கடை மாரியையுடையதாகும் (பரி. 11:76). 2. மேகம் : சோழன் செருப்பாழியெறிந்த இளஞ்சேட் சென்னியின் ஒள்வாள் முதலிய படையாகிய மாரி - மேகம் - பகைவரின் தலைகளாகிய கனிகளை வீழ்த்தி யது என்று போர்க்களத்தை ஏர்க்களமாகப் புலவர் உருவகித்துள்ளார் (புற. 370:12). தனக்கு வாரி வழங்கிய வாட்டாற்று எழினியாதனை மாங்குடிகிழார் 'மாரி தவழும் விண்ணின் மீன்களிடையே திகழும் வெண் திங்களைப் போல அவனுடைய புகழ் விளங்குவதாக', 81 மாரி என்று வாழ்த்தினார் (புற.396:26). கூதிர்ப்பொழுதில் மிகவும் சேணிடைப் பரந்த மாரி இடி முழக்கத்தோடு சொரிந்த நீர் திரண்டு தெருக்கள்தோறும் சென்றது (அக. 264:7). அதியமானஞ்சி, வரையாது வழங்கும் மாரி போன்ற வண்மையன் (குறு. 91:5). கரிய மாரியைப் போன்ற யானை, உராய்ந்ததால் கொன்றைமரம் நீண்ட சடையையும் அசையாத மெய்யையும் கொண்டு முன் றிலுறையும் தவசி போலத் தோன்றும் (நற்.141:2). அஞ்சியென்பான், பரிசிலர்க்குத் தேர்களைப் பரிசளிக் கும் நாளோலக்கம்போல, மாரி இடைவிடாது மழை நீரைப் பொழிந்தது (நற்.381:10). காதலன் காதலியை, மாரியே விரும்பும் கரிய கூந்தலையுடையவளே என்று பாராட்டினான் (கலி. 14:4). 'கருமையின் மிகுதியால் மாரியும் (முகிலும்) விரும்பும் கூந்தலையுடையவளே என்று தோழி தலைவியை விளித்தாள் (கலி.60:2) கடுவனிளவெயினனார், 'திருமாலின் சுரத்தலும் வண்மையும் மாரியிடத்துள்ளன' என்று கூறினார் (பரி. 4:27). 3. மழைப் பருவம் (காலம்) : குன்றம் மாரியில் - மழைப் பருவத்தில் - முகிலைச் சுமந்தாற் போன்று தொத்துளிப்பாயால் வேயப்பட்ட, சகடம் தோன்றும் (பெரு.49).காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் கடற்கரையி லுள்ள பண்டக சாலையில், முகில் கடலில் தான் முகந்த நீரினை மலையிலே பொழியும், மலையிலே பொழியப்பட்ட நீரினை மீண்டும் கடலிலே பரப்பவும் மாரியில் பெய்கின்ற செவ்வி போன்று, கடலில் வந்த கலங்களில் உள்ள பண்டங்களும், நிலத்திலிருந்து வந்து கடலிலுள்ள கலங்களில் ஏற்றப்படும் பண்டங் களும் குவிந்தன (பட். 128). தலைவியின் கண்கள் மாரி யில் மலர்வதாய பித்தி அரும்பின் சிவந்த பின்புறத்தை ஒக்கும் (அக.42:1). மாரியில் ஒளிரும் இண்டையின் கூரிய தளிரையொத்த அழகிய மாமை நிறத்தையுடைய வள் தலைவி (அக. 75:17). பரத்தை மாரியில் ஈங்கைச் செடியில் தோன்றும் சிறந்த தளிரினையொத்த அழகிய மாமை நிறத்தினள் (அக. 206:7). 'பாசறைத் தலைவன், தலைவியை நினைந்து, ஏற்றின் மணியோசையும், யாழின் செவ்வழிப் பண்ணினிசையும், மாரியின் மாலைப்பொழுதிலும் தனியளாயிருந்து கேட்டலின் எந்நிலையினை அடைவாளோ' என்று வருந்தினான் (அக.214:15).'மாரியில் மலரும் பிச்சி மலரின் குளிர்ந்த இதழையொக்கும் அழகிய சிவந்த கடையினையுடைய குளிர்ந்த கண்களையுடையவளே' என்று தோழி தலைவியை விளித்தாள் (அக. 295:19). பக்கமலையி லுள்ள யாமரக் கிளையில் மாரியில் தளிர்த்த குளிர்ந்த தளிரையொத்த மேனியள் தலைவி (அக.337:2). ஆண் கொக்கின் இறகு மாரியில் இறப்பின் மேலுள்ள சுதை பூசிய குளிர்ந்த மேலிடத்தையொத்திருந்தது (அக.<noinclude></noinclude> m4jgudks6ynbqmtcguc323dke6109f0 250 666205 1983709 2026-10-26T11:19:04Z Harisha usha 17386 OCR 1983709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாரி 22 82 மால் 346:2). 'பிரிவடைத் தலைவி தோழியிடம், மாரியில் மலர்ந்த குவளையின் கரிய மலர் மழை நீரை ஏற்றாற் போன்ற நீரால் நிறைந்த என் கண்களினின்றும் நீரொழு கும் துன்பம் ஒழிய அவர் இப் பொழுது வருவாராயின் நன்றாகும்; ஆனால் வந்திலரே' என்று கூறினாள் (அக. 395:2). 'பெரிய தன்மையையுடைய மாரிக்குரிய பிச்சி அரும்புகள் அறியாமையால் சிவக்க வேண்டிய காலத் திற்கு முன்பே சிவந்துவிட்டன; யானா இதைக் கண்டு மயங்குவேன்' என்று தலைவி பிரிவடைப் பருவங் கண்டு ஆற்றிய தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 94:1). பருவங்கண்டு அழிந்த தலைமகள், மாரியில் மலரும் பீர்க்கின் சில மலரைக் கொண்டு சென்று என் காதல ரிடம் நின் காதலி இம்மலரைப் போன்ற பசலையடைந் தாள் என்று கூறுவாரைப் பெறின் நன்று என்று தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு. 98:5). மாரியில் மலரும் ஆம்பல் மலரைப் போன்ற தோற்றத்தையுடையது கொக்கு (குறு. 117:1). மாரியில் மலரும் பிச்சி அரும்புகளைப் பனங்குடை யினுள் பெய்து மூடிவைத்து மழை பொழியும் விடிய லில் விரித்து விட்டாற் போன்ற நறிய தன்மைகொண்ட மேனியையுடையவள் தலைவி (குறு. 168:1). மாட்சிமைப்பட்ட மாரியில் மலரும் பிச்சி அரும்பின் சிவந்த புறத்தையொத்த கண்களையுடை யவள் தலைவி (குறு. 222:5). பருவங்கண்டு அழிந்த தலைவியிடம் தோழி, 'சென்ற மாரியிற் பெய்யாது எஞ்சிய மழை நீரினைப் பொழியும் முகிலின் ஒலியைக் கேட்டுப் பருவத்துக் குரிய மாரியைப் பொழிந்ததாகக் கருதி மடமையால் மயில்கள் ஆடின; இது கார்கால மன்று' என்று கூறினாள் (குறு. 251:2, 5), கலைமான் பிணைமானைத் தழுவிக் காட்டிலுள்ள புதரில் ஒடுங்கி யிருக்கும்படியும், களிறு பிடியுடன் சேர்ந்து மலையை யடையும்படியும் மாரியில் பொழியும் பெரிய மழை மாலைப்பொழுதில் வந்தது (குறு.319:5).கரத்தில் உடன்போக்கிற் செல்லும் தலைவன் தலைவியரைக் கண்டார், 'வாயில் குருதி தோய்ந்த புலிக்குட்டிகளுறை யும் கொடிய சுரத்தின் கண் காதலி முன் செல்லப் பின்னே இவ்விராப் பொழுதில் செல்லும் இவ்விளை ஞனினுள்ளம் காற்றோடு கலந்த மாரியில் பெரிய துறு கற்களைப் பெயர்க்கும் இடியைவிடக் கொடிதாயிருந் தது' என்று கூறினர் (நற்.2:9). நீரில் தோன்றிய ஆம்பல் மலர்மாரியில் உலாவும் கொக்கின் மூக்கினைப் போன் றிருந்தது (நற்.100:2). பூழியருடைய யாட்டு மந்தை யைப் போல மாரியின் வைகறைப் பொழுதில் மலைச் சுர நெறியில் கரடிகள் மேயும் (நற்.192:5). 'பொருள் வலித்த நெஞ்சினிடம் தலைவன், யான் அருகிலேயே இருக்கவும் கோடையிலும் நடுங்கும் என் காதலி, புதரிலுள்ள இண்டின் குழை முதுகைத் தடவிக் கொடுப்ப, வருத்தம் மிக்க வெளிய பார்வைக் கொக்கை வேட்டுவன் அதன் காற்கட்டை அவிழ்த்து விடுகின்ற மாரியில் என்னாவளோ' என்று நெருங்கிக் கூறினான் (நற்.312:5). மாரியில் மலர்கின்ற சிறு சண் பகத்தின் மலராலாகிய மாலையைச் சந்தனம் பூசிய மார் பில் தலைவி அணிந்திருந்தாள் (நற். 314:3). மாரியில் நீர் நிரம்பிய குளத்தைக் கரையுடையாமல் பாதுகாக்கும் காவலன் போன்றவனாகிய நின் காதலனைக் காண்பா யாக என்று இரவுக் குறியிடத்தே வந்திருக்கும் தலை வனைப் பற்றித் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங். 206:2). (பா.வே.மாரிக்குன்றம்). கடவுளரைக் காணத் தங்கினேன் என்ற பரத்தை யொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் தலைவி, 'சூர் (சூர பன்மா) கொன்ற முருகவேளுறையும் திருப்பரங்குன் றத்தில் அவனைப் பாடி நின்னோடு மாரியில் பல நாளும் தங்கின கடவுளரைக் (பரத்தையரை) கண் டாயோ' என்று வினவினாள் (கலி.93:28). மால்-1.உயர்வு, பெருமை : 'பாடுவார்க்குக் கதவை அடைத்ததன் காரணமாக நினது மணம் கமழும் மால்- உயர்வு - பொருந்திய மலையை எம்முள்ளார் பாடு தலை நீக்கினார்;' என்று இளவிச்சிக்கோவிடம் பெருந் தலைச் சாத்தனார் கூறினார் (புற. 151:12). கடுவன் மந்தியுடன் சேர்ந்து முகிலாலும் உச்சியறியப்படாத மால் வரை அடுக்கத்து மூங்கிலுச்சியின் கண் துயிலும் மலையையுடையவன் விச்சிக்கோன் (புற. 200:4). இருங்கோவேள், இவ்வுலகத்தின்கண் அணுகுதற்கரிய வலிமையையுடைய பொன்னுண்டாகும் மால் வரைக் குத் தலைவனாவான் (புற. 201:18). ஆய் அண்டிரனின் மால் பொருந்திய மலையின்கண் மன்றத்தில் உள்ள பலாமரத்தின் அடியிலிருந்து கிணைப் பறை முழக் கினர் (புற.374:5). மால் பொருந்திய மூங்கில் வளர்ந் துள்ள தேவருலகளவாகச் செல்ல உயர்ந்த மலையில் சூரரமகளிர் விளங்கினர் (முரு. 12). முருகப்பெருமான் மால் வரைக்குரிய மலையரையன் மகளுடைய மகனா வான் (முரு. 256) ஓய்மானாட்டு நல்லியக் கோடனிடம் பரிசில் பெறச் செல்லும் சிறு பாணனோடு வரும் விறலியர், மால் வரையிலுள்ள வாழைப் பூப்போன்ற அழகிய ஓதியினை (கூந்தலின் வகை ஐந்தனுள் ஒன்று) யுடையவர் (சிறு. 21). மாலினையுடைய மலையி லுண்டான அமிழ்தத்தின் தன்மை பெற்ற நெல்லிக் கனியை அதிகமான் ஒளவைக்கு ஈந்தான் (சிறு99) ஓய்மானாட்டு நல்லியக் கோடனின் பொருநர், புலவர், அந்தணர் முதலியோர்க்கு அடையாத தலைவாயில், கடவுளுறைகின்ற மாலினையுடைய மேருமலை தனது ஒரு கண்ணை விழித்துப் பார்ப்பது போன்றிருந்தது (சிறு.205). தொண்டைமான் இளந்திரையனுக்குரிய நீர்ப்பேறென்னும் பட்டினத்தில் உயர்ந்த மாடங்களில் உறையும் மகளிர், மாலினையுடைய பக்க மலையிலே<noinclude></noinclude> bi4iy83299mm6yl7357kqm6rozrhwyi 250 666206 1983710 2026-10-26T11:19:57Z Harisha usha 17386 OCR 1983710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மால் 83 மால் மனவெழுச்சி மிக்கு ஆரவாரிக்கும் மயில் போல உலாவுவர் (பெரு. 330). மாலினைப் பொருந்திய வானம் மறையும்படி காற்றைப் பிளந்து கொண்டு ஞாயிற்தைச் சேருவதொக்கப் பறந்து செல்லும் அள்ளச் சேவலைப் போலக் குதிரைகள் தேரினை இழுத்துப் பறந்தன (மது.384). காவிரிப்பூம்பட்டினத்தின் கடற் கரையிலுள்ள பண்டக சாலையின் முற்றத்திற் குவிக்கப் பட்டுள்ள மூட்டைகளின் குவியலில் ஆண் நாயும், ஆட்டுக்கிடாயும் ஏறிக் குதித்தல், மாலுடைய மூங்கில் வளர்ந்த பக்க மலையில் உலாவும் வருடை மானின் தோற்றத்தை ஒத்திருந்தது (பட். 138). சுரநெறியிற் பொருந்திய சிற்றூரில் மகளிர் உலக்கையாற் குற்றும் உரலில் எழும் ஒலி, நெடிய மாலினையுடைய பக்க மலையிலுள்ள ஆந்தைகளின் ஒலியோடு, மாறி மாறி ஒலிக்கும் (அக.9:13). கடலில் மீன் பிடிக்கும் பரத வரின் படகில் எரியும் தீச்சுடர்களைப் போல; மலைகள் தோறும் மாலினையுடைய மூங்கில்கள் காற்றினால் உராய்ந்து கொள்வதால் உண்டான தீச்சுடர்கள் தோன் றும் (அக.65:10). மாலினையுடைய மலையடிவாரத்தி லுள்ள சிறிய ஊரிலுள்ள மக்கள் தன் ஓசையைக் கேட்டு அம்புடன் தன்னைச் சூழ்வதைக் கண்ட ஆண் கரடி தரையிற் கிடக்கும் உணவை உண்ணாமல் கனியைப் போன்று இனிக்கும் இருப்பைப் பூவை உண்ணுதற்கு அம்மரத்தில் ஏறும் சுரநெறியைக் கடந்து தலைவன் சென்றான் (அக.171:8). மால்வரைக் குகைகளைத் துழாவி அருவியடித்துக் கொணர்ந்த பாம்பு உமிழ்ந்த மணியின் ஒளி, மலையிலுள்ள சிற்றூரின் தெருவினை இருளகற்றி விளங்கச் செய்யும் (அக. 192:9). உகாஅ மரத்தில் பொற்காசு போன்ற மாவ் (பெருமை) பொருந் திய நிறத்தினை உடையதாகும் (அக. 293:7). பெருந் தானையினையுடைய நெடுஞ்சேரலாதன் மால் கடலிற் பகைவர்களை ஒட்டி அவர்தம் காவல் மரமாகிய கடம் பினை அறுத்தான் (அக. 347:4). மாலினையுடைய மலையினிடத்து வீழும் அருவி, பாறைகளின் வெடிப் புக்களில் ஒலிக்கும் (குறு. 95:1). தலைவன், முகில் விளையாடும் மால் வரைக்கு உரியவன் (குறு. 263:6). தலைவன்,வாலியோனைப் (பலராமன்) போன்ற வெள்ளிய அருவிகளையுடைய மாயோனைப் (திரு மால்) போன்ற மால் வரைக்கு உரியவனாக விளங்கி னான் (நற்.32:1). பகற்குறி வந்து நீங்கும் தலைவனிடம் தோழி, 'விசும்பிலே விளங்கும் செழுவிய ஒளியுடைய ஞாயிற்று மண்டிலம் மால் வரையினூடே சென்று மறைதலால் யாருமின்றி நமது கடற்றுறை தனிமை யுற்றது; எம் சுற்றத்தாரும் மீன் வேட்டையாடச் சென்றுவிட்டனர்; ஆகவே, எம்மூரில் இன்றிரவில் தங்கிச் செல்லின் என்?' என்று கூறினாள் (நற். 67:2). போர் செய்ததாற் குருதி படிந்த யானையின் தந்தத்தைப் போல, வாழை ஈன்ற தாற்றின் கூர்மையான கொழுத்த முகை, மகளிர்கூந்தலை முடித்துப் போட்டாற் போன்று அதன் பூவோடு அசையும் மால் வரை நாட்டிற் குரியவன், தலைவன் (நற்.225:5). தோழி செவிலித் 'தாயிடம், 'நின் மகளாகிய தலைவியின் கண்கள், தலை வனுடைய நாட்டிலுள்ள மால் மலை ஒவ்வொரு மாலைப்பொழுதிலும் மறையுந்தோறும் துன்பக் கண்ணீர் சொரிந்தன' என்று கூறினாள் (ஐங். 208:4). தலைவன் மால் மலைநாட்டினுக்குரியவனாவான் (ஐங்.289:4).தாங்குதலரிய வெம்மையையுடைய பாலையைக் கடப்போர், மாலினையுடைய வெள்ளி லோத்திர மரத்தின் வெள்ளிய பூங்கொத்துக்களைச் சென்னியில் வெப்பத்தை அகற்றும் பொருட்டுச் சூடிச் செல்வர் (ஐங்.301:1). எதிர் எதிரே இருக்கும் இரண்டு மால்வரைகள் கீழே நிற்கும் பூக்கள் நிறைந்த வேங்கை மரத்தில் அருவி நீரைச் சொரிவது, தாமரைப் பூவில் வீற்றிருக்கும் திருமகள்மீது எதிர் எதிரே நின்று இரண்டு யானைகள் நீர் சொரிவது போன்றிருந்தது (கலி. 44:2). பிரிவால் வாடிய தலைவியின் தோழி தலைவனிடம், நினது கூட்டம் பெறாமையால் வருந்திய நின் காதலி யின் கண்களை நீ பசக்கும்படி செய்தது, நின்னுடைய மால் பொருந்திய மலைச்சுனையின் மலர்களை ஒத்துள் ளனவே என்னும் பொறாமையால் தானோ' என்று வின வினாள் (கலி.45:9). நாவலந் தீவினுள் வடபகுதியுள் உள்ள குருகின் பெயரைப் (கிரவுஞ்சம்) பெற்ற மால் பொருந்திய மலையைத் துளைத்து வழியுண்டாக் கினவன் முருகப்பெருமான் (பரி. 5:9). வையையில் வரும் நீர், மதுரையின் நெடிய மாலினையுடைய சுருங்கையினூடு புக்கு நீரைச் சொரியும் தோற்றம், களிறுகள் தம் கைகளை உயர எடுத்து நீர் சொரிவதை ஒக்கும் (பரி.20:104). மா9, மாஅ1, மாஅல் 4 காண்க. ய 2.திருமால் சோழன் திருமாவளவன் மேல் காதல் கொண்டாளொருத்தி, 'அரியணை மீது அமர்ந்திருப் பவனைத் திருமாவளவனென்று தெளியாமற் பெருமை பொருந்திய மால் - திருமால் - என்றே தொழு தேன்; என் கை வளையல்கள் கழன்று விட்டன' என்று கூறினாள் (பொரு.வெ.2:3).'நூற்றுவர் தலைவனின் (துரியோதனன்) குறங்கினை யறுத்து உயிரைப் போக் கியவனைப் (பீமசேனன்) போல, தன்மீது பாய்ந்த புலியைக் கொன்ற யானை, மல்லர்களை அழித்த மாலைப்போலச் சென்று இனத்தோடு கூடியது (கலி. 52:5). தலைவியிடம் தோழி, 'ஏற்றினைத் தழுவிய நின் காதலனின் கண்ணி நினது கூந்தலில் வந்து விழுந்ததை அறிந்த நின் தமர், தெய்வமாகிய மால் இவளுக்கு இவனைக் கொண்டு வந்து காட்டியது என மகிழ்ந்து, அவனுக்கே நின்னை மணமுடிக்க விருக்கின்றனர் என்று கூறினாள் (கலி. 107:32). சுரும்பு, தும்பி முதலிய வற்றின் இசையைக் கேட்டுக் கடல் ஒலியவிந்து<noinclude></noinclude> piispz00awgbajkpqgyewv6t1tbjurq 250 666207 1983711 2026-10-26T11:21:11Z Harisha usha 17386 OCR 1983711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மால் 84 மால் கிடப்பது, பாடலோடு யாழிசையையுங் கேட்டு மால் பள்ளி கொண்டிருப்பதைப் போன்றிருந்தது (கலி. 123:4) 'நீலமலையின்மீது படர்ந்துள்ள இருளைக் கெடுக்கும் ஞாயிற்றின் ஒளி போன்ற பொன்னாடை யினையும், அதனொளி போன்ற திருமுடியினையும், மலையருவின் நிறத்தில் மாறுபடுகின்ற மாலையினை ம், புள்ளுக் (கருடக்கொடி) கொடியையும் ஆழிப் படையையுமுடைய மாலே' என்று நல்லெழுநியார் விளித்தார் (பரி.13:6). அரிதாகப் பெறத் தகுந்த துறக் கத்தை எளிதாகப் பெறச் செய்வது மால் இருங்குன்றம் (பரி. 15:17). திரு என்னும் சொல்லும் சோலை என்னும் சொல்லும் சேர்ந்த மால் இருங்குன்றம் என்னும் பெயர் தொடர்ந்து திருமா லிருஞ்சோலை மலை என்னும் பெயர் பூமியில் சிறந்து விளங்கியது (பரி. 15:17,23). மாஅல்1 காண்க. கருமை - 3.கருமை: தொண்டைமான் இளந்திரையன்,மால்- உடைய கடலின் சங்கினைப் போன்ற வெள்ளிய கழுத்தின் மயிருடைய நான்கு குதிரைகள் பூட்டப்பெற்ற பொற்றேரினைப் பரிசிலர்க்களித்தான் (பெரு.487) மால் இருளினையுடைய நடு இரவிற் சென்று காவிரி யின் மடுக்களைக் கலக்கித் தன் தமையன்மார் விடிய லிற் பிடித்துக் கொணர்ந்த வாளை மீன்களைப் பாண் மகள், எவ்வி என்பானுக்குரிய ஊர்களிலுள்ள தெருக் களிற் கொண்டு சென்று முத்துக்களையும் சிறந்த அணி களையும் விலையாகப் பெறுவள் (அக. 126:7). கொடிச்சி, வெளிய ஐவன நெல்லைக் குற்றுகின்ற பொழுது தன் தந்தையின் மேகந்தவழும் மாலில் பொருந்திய மலைவளத்தைப் பாடிக் கொண்டு குற்று வாள் (நற்.373:3). திருமால் பொன்னிற ஆடையை (பீதாம்பரம்) அணிந்திருப்பது, மாலினை உடைய மலையைச் சூழ்ந்து தீப்பிழம்பு சுற்றினாற் போன்றிருந் தது (பரி. 1:9). மா10, மாஅ, 2 காண்க. 4. மயக்கம் : மலைச் சாரலில், தம்மில் மாலுடைய வாய் - மயக்கமுடையவாய் - சாதி லிங்கத்தைப் பரப்பி னாற் போன்றுள்ள பிற பூக்களைவும் தலைவியும் தோழியரும் பறித்தனர் (குறி. 97). மழையைப் போலப் பனி பொழியும் முன்பனிப் பருவம், மாலினைத் தரும் இருளினையுடையதாகும் (அக. 205:15). பகற்குறிக் கண் தலைவனிடம் தோழி, 'நீ பகற் பொழுதிற் பல நாளும் வந்து சோலையின் புன்னை மரநிழலில் பொழுதைக் கழித்து, மாலைப் பொழுதைக் கண்டு மால் தோற்றப் பார்த்துச் செல்லுதலையொழித்து, இரவில் எம்மூரிடத்தே தங்கிச் செல்லின் என்' என்று வினவினாள் (அக. 340:3). பிரிந்துறையும் காதலர்களுக் குத் துயரினைச் செய்யும் மாலைப் பொழுதில் அகன்ற வானத்தில் மாலினையுடைய இருள் பரவியது (அக. 365:1). (மர்ரே). மழை பெய்கின்ற மால்செய்யும் இரு ளின் நடு யாமத்தில் என் காதலரோடு முயங்கிவிருக்கும் பொழுதும் மான் குளிர் தாங்காது நடுக்கமுற்றுத்தூங்கா திருத்தலையறிந்தும் பிரிந்த அவர் அன்பிலராவர்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.281:7). நின் காதலியின் நல்ல நுதலைக் கண்டு அன்னை மால் கொண்டு ஐயுற்றாள்; என்னாகுமோ' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறி வரைவு கடாயினாள் (ஐங்.194:3). 'மாலினைத் தரும், கள்ளிகள் நிறைந்துள்ள சுரத் தினைக் கடந்து சென்ற நம் காதலர் நம்மை நினை யாரோ' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். மிகை. 4:5).மாலைப் பொழுதில் தீவினையைப் போக்குகின்றவனுடைய அருள் முகம் போலத் திங்கள் கடலின் திரை மேலே தோன்றி மால்செய்யும் இருளைப் போக்கியது (கலி. 148:5). காற்றானே மாலுறும் கடல் நீரைக் குடிக்கும் முகிலின் முழக்கத் தைப் போன்றொலிக்கும் கடலின் மணமுரசொலிக்கு மாறுமாறாக முருகவேளின் திருப்பரங்குன்றம் முழங் கும் (பரி.8:32). மைந்தர், மகளிர்முதலானோர் வையை யில் பலவாறாக விளையாடி நீராடும் பொழுது திங்கள் தோன்றி மாலைப்பொழுதில் மாலினைச் செய்கின்ற இருளைப் போக்கவும், அவர்கள் மதுரைக்கு மீளத் தொடங்கினர் (பரி. 10:112).வெள்ளத்தையுடைய வையை ஆறானது, மல்லிகை முதலிய மலர்களின் மணத்தைப் பெற்று, தனது இரு கரைகளினிடையே அடங்கிச் சென்று, பாறையாகிய அணையால் தேங்கி நின்று, இருள் செறிந்த மாலினைச் செய்யும் மாலைப் பொழுதில் தெளிந்து, வானுலகின் நிழலைக் காட்டும் இயல்புடையதாயிற்று (பரி. 12:82). மாஅல் 3 காண்க. 5. முகில் : 'மாலின் - முகிலின் - பிடர் மேலே தோன் றிப் பிறரால் அறியப்படாத கலைகள் யாவும் நிறை வுற்ற குளிர்ந்த பால் போன்ற நிலாவினையுடைய திங்களே' என்று பிரிவிடை ஆற்றாளாய தலைவி திங்களை விளித்துப் புலம்பினாள் (நற்.196:3).மிக்க நெடிய குன்றத்திலுள்ள இடமகன்ற சுனைநிறையும் படியாக மால் மழையைப் பெய்தது (நற்.268:2). 6. காமம்: முகில் நிறைந்த கார்ப்பருவத்தின் அந்தி மாலைப் பொழுதில் பிரிவுற்ற தலைவி மாலினை காமத்தினை மிகவும் அடைவாள் (நற். 238:4). 'என் காதலர் இன்னும் வாராததால் காம நோய் மிகவும் என்னை வருத்தும்; இது போதாதென்று இன்னும் யான் மால் கொள்ளும்படி நாரை தன் துணையைப் புணர்ச்சிக்கு அழைத்துக் கூவுகின்றது; யான் எவ்வாறு பிழைத்திருப்பேன்' என்று தலைவி ஆற்றுந் தோழி<noinclude></noinclude> fzqfzuo7erd1blmvbqkjrpnbac3p8ew 250 666208 1983712 2026-10-26T11:22:32Z Harisha usha 17386 OCR 1983712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மால்பு யிடம் கூறினாள் (நற்.338:6). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் காமக்கிழத்தி, 'இல்லுறை காதலியர் இடையன் கொன்ற மரம் போல நலனிழந்து அழிய வும், சேரிப் பரத்தையரிடத்துத் தனது மாலினைத் தீர்க்கும் அவனுடைய மார்பென்று ஊரார் கூறும் பழிச் சொல்லை நோவேமோ' என்று கூறி ஊடினாள் (கலி. 68:13). வையை வெள்ளத்தில் நீராடற்கு மைந்தர் ஏறிச் சென்ற வயக்களிறு, தனக்குப் பாங்காய பிடியைக் கண்டு மாலுற்று, மைந்தர் நடத்தவும் நடவாது நிற்ப, அப்பிடியும் அக்களிற்றின் மேல் மாலுற்று, மேலிருந்த மைந்தர் மகளிரோடு அதனருகில் சென்று நின்றது (பரி 10:42, 45). மால்பு - கண்ணேணி (கணுக்களிலேயே அடி வைத்து ஏறிச் செல்லும்படி அமைத்துள்ள மூங்கில்) : மால்பினை - கண்ணேணியை-யுடைய நெடிய மலையினது சிகரந்தோறும் இழிதரும் நீரினும் மிக இனிய மென்மையுடையவன் வேள்பாரி (புற. 105:6). 'முசுக்கலையும் (ஆண்குரங்கு) ஏற இயலாத உயர்ந்த மலையிலே மார்பின் வழியாகச் சென்று தேனி றால்களை அழித்துத் தேனினைக் கொள்ளை கொண்ட கானவரின் ஆரவாரம் மலையில் எழுந்தது (மலை. 316)'. தலைவன் பிரிவானெனக் கவன்ற தலைவியிடம் தோழி, 'மலையிலுள்ள தேனினைப் பெறும் பொருட் டுப் பழைய மால்பின் மேல் ஏறிய அறிவிலாதானைப் போல, இவ்வுலகம் ஏமாந்தது நாம் உயிரோடு இருப் பத் தலைவன் பிரிந்து செல்லான்', என்று கூறினாள் (குறு.273:5). மாலை - 1. பூக்கள், முத்துக்கள் முதலியவற்றால் தொடுக்கப்படும் தொடை : சேரமான் யானைக்கட் சேஎய் மாந்தரஞ் சேரலிரும்பொறை, வானத்திலிருந்து ஒளிவீசும் திங்கள் போன்ற மாலையை முத்துக்களா லாய தொடையை உடைய வெண்கொற்றக் குடை யைக் கொண்டவன் (புற. 22:12). நலங்கிள்ளி, போர்ப் பாசறையிலும் பாண் சுற்றத்திற்குப் பசிய இலைகளை இடையிடையே வைத்துப் பூவால் தொடுக்கப் பெற்ற மாலைப் பந்தைப் போன்ற ஊனோடு கூடிய பெருஞ் சோற்றுத்திரளையை அளிப்பான் (புற.33:13). சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவன் வெயிலை மறைத்தற்கு எடுத்த மாலை பொருந்திய வெண்கொற்றக்குடையை யொக்குமெனக் கருதி, விசும்பிலுள்ள முழுமதியை விறலியும் யானும் தொழு தோம்' என்று தாமோதரனார் பாடியுள்ளார் (புற.60:12). பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் வேம்பின் தளிரை உழிஞைக் கொடி யோடு தொடுக்கப்பட்ட கண்ணியை வளைய மாலை 85 மாலை யோடு சூடிப் பொரச் சென்றான் (புற. 76:7). 'எம் வேந்த னாகிய அதிகமானின் வேல்கள் சிதைவுற்றுக் கொல்ல னின் கொட்டிலிடத்தன; நின்னுடைய வேல்கள் பீலி அணியப்பட்டு, மாலை சூட்டப்பட்டு, நெய் பூசப்பட் டுப் பாதுகாப்பாய்க் கோயிலிடத்தன', என்று தொண்டைமானிடம் ஒளவையார் புகழ்வது போலப் பழித்துரைத்தார் (புற. 95:1). மறுமையை நோக்காது வறுமையை நோக்கியளிக்கும் வள்ளலாகிய பேகன், விறலிக்குப் பொன்னரி மாலையை அளித்தான் (புற.141:2). வெட்சி மறவன் புலிக்கொடியில் தொடுக் கப்பெற்ற பல நிறப் பூக்களாலாய மாலையை முடியில் அணிந்திருந்தான் (புற. 269:2). மறக்குடி மறவன் ஒருவன் நூல் அரிந்து கட்டிய மாலை சூடிக்காலால் நடந்து வந்தான் (புற. 284:3). பொருது புண்பட்டு நிலத்தில் வீழ்ந்த மறவனொருவன் தலையிலணித் திருந்த மாலை வாடியிருந்தது (புற. 285:6). தனக்காகப் பொருதுபட்ட மறவனொருவனுக்கு வேந்தனொரு வன்தான் அணிந்திருந்த மணிமாலையை அளித்து அம் மறவன் அணிந்திருந்த ஒற்றைவட மாலையைத் தான் அணிந்து கொண்டான் (புற.291:7, 8). தலைவனைத் தேடி இரந்து வந்த பாணனிடம், 'முதுவாய்ப் பாணனே, வேந்தன் பொருட்டுப் போருக்குச் சென் றுள்ள தலைவன் வெற்றியோடு வந்து நின் பாடினி யணிய (பொன்னரி) மாலையையும், நினக்கு வாடாத (பொன்னாலாகிய) தாமரைப்பூவையும் அளிப்பான்', என்று மனைவி கூற்றில் வைத்துத் தலைவன் சிறப் பினை ஆலங்குடி வங்கனார் கூறினார் (புற.319:14). மறவனின் வேல், போருக்குச் செல்லுமுன், மடுவில் நீராட்டப் பெற்று மாலை சூட்டப்பெற்று, மங்கல மகளிர் வாழ்த்திவர யாழோடு நல்லிசை முழங்கத் தெருக்களை வலம்வரும் (புற.332:5).மறப்போரில் வல்ல தலைவனொருவனிடம், 'சாக்காடு வந்துற்றால் இவையெல்லாம் ஆற்ற இயலா; ஆகவே, வாடாத (பொன்னரி) மாலையைப் பாடினி அணியவும், பாணன் கேணியில் பூவாத (பொற்றாமரையை) தாமரைப் பூவையணியவும் செய்வதோடு ஊனுணவை யும் அருத்தி மகிழ்வாயாக' என்று கூகைக் கோழியார் கூறினார் (புற.364:1). தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற நெடுஞ்செழியன் போர்க்களத்தில், ஊனின் பல வகைகளைத் தின்று, குடர்களை மாலையாகத் தலையில் சூடிக் கொண்டு, 'வானத்து மீனினும் அவன் பல்லாண்டு வாழ்க' எனப் பேய்கள் வாழ்த்தியதாகக் கல்லாடனார் பாடினார் (புற.371:23). கிணைப் பொரு நனின் வார் அறுந்து சீர் குலைந்து கிடந்த மாக் கிணையை விசித்துக் கட்டிய புதுவார், மாலை போலத் தோன்றியது (புற. 399:25). பகைவரின் முனைகளைச் சுடுகின்ற நெருப்புத் தீய்த்தலினால் கடல் பிறக்கோட் டிய செங்குட்டுவன் மாலையினது இதழ்களின் அழகு<noinclude></noinclude> 1ogu9nfhauzmvyqjrjhh33w9j5bjfpf 250 666209 1983713 2026-10-26T11:24:01Z Harisha usha 17386 OCR 1983713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாலை 86 மாலை மிகவும் கெட்டுத் தோன்றியது (பதி. 48:11). முருகாற் றுப்படுத்த நகரில் செவ்வலரியோடு ஏனைய நறிய குளிர்ந்த மாலைகளையும் தொங்கவிட்டனர் (முரு. 236). முருகப் பெருமான் கடப்ப மாலை அணிந்த மார் பினன் (முரு. 261). சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தான் நூலால் கட்டாத நுண்மையையும் பிணக்கத்தை யுமுடைய (பொன்னரி) மாலையைப் பாடினி சூடுவ தற்கு அளிப்பான் (பொரு. 161). கடுந்தேர்ச் செழியன் (முத்து) மாலை தொங்கவிடப் பெற்ற குடையினை யுடையவன் (சிறு. 64). தொண்டைமான் இளந்திரை யன், கூதிர்க்காலத்து முகிலினின்றும் பகற்காலத்தே பெய்த துளியின்கண் மின் ஓடினாற்போல, ஒப்பனை செய்து சேரக் கட்டுதலமைந்த மாலையை விறலிய ருக்கு அளித்தான் (பெரு. 486). மழைத்துளி வீழும் நடு இரவிலும் துயிலானாய்ப் புண்பட்ட மறவர்க்கு ஆறுதல் கூறிவரும் பாண்டியன் தலையாலங்கனாத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் மீது மழைத்துளிப்படா மல் காக்கும் வெண்கொற்றக் குடை, நூலாலே சட்டத்தே கட்டின (முத்து) மாலையையுடையதாயிருந் தது (நெடு.184). தங்கள் மீது பாயவந்த யானையை விரட்டிய தலைவனைத் தலைவியும் தோழியரும் கடப்ப மரத்தினைச் சூழ்ந்த மகளிர் ஒழுங்கினை ஒக்கும் மாலைபோலக் கைகோத்துக் கொண்டு சூழ்ந்து நின்றனர் (குறி.177). சுரத்தின் வழிதோறும் செவ்வலரி மாலை சிதைந்து பரந்து கிடந்தாற் போல, மறவர்களின் அம்பினால் வீழ்த்தப்பட்ட வழிப்போக்கரின் நிண ஒழுங்கு புண் சொரியும் குருதியுடன் கிடந்தது (அக. 31:9). வரைவு நிகழ்வுறும் மணப் பந்தரில் மாலை களைத் தொங்க விடுவர் (அக. 86:4). கார்த்திகை விழா நடைபெறும் ஊர் மக்கள் தெருக்களில் விளங்குகளை வரிசையாக ஏற்றி வைத்து மாலைகளைத் தொங்கவிடு வர்(அக.141:9).உயர்ந்த பலிபெறும் தெய்வத்துக்குரிய நறுமண நீர் ஊட்டப் பெற்ற பூங்கொத்துக்களாலாய மாலையில் வண்டுகள் அஞ்சி ஊதாமல் விலகிவிடும் (அக. 166:5). தன் மகன் ஒரு பெண்ணை அழைத்து வரு கிறான் என்று கேள்வியுற்ற தாய் அவர்களை வரவேற் கும் பொருட்டு, மனையின் அழகிய புறஞ்சுவரில் செம் மண் பூசி, முற்றத்தில் மணலைத் தூவி, மாலைகளைத் தொங்கவிட்டு மனையை அழகுறுத்துவாள் என்று கூறுவர் என மகட்போக்கியதாய் கூறினாள் (அக. 195:4). தூறுகள் பற்றி இழுத்தலால் பூக்கள் உதிர்ந்து போன இரவுக்குறியிடத்தே வரும் தலைவனுடைய தோளி லுள்ள மாலை ஏற்றினது திமிலின்கண் கிடக்கும் கயிற்றைப் போன்று அசையும் (அக.248:12). மட லேறும் தலைவன் ஆவிரையின் பூக்களை நூலால் நெருங்கக் கட்டிய மாலைகளை அணிவான் (குறு. 173:2). தலைவியின் வேறுபாட்டைக் கண்ட தமர், அலரி மாலையை முருகனுக்குச் சூட்டி வெறியாட் டெடுப்பர் (குறு. 214:6). பரத்தை, புலத்தியால் இரவிலே கஞ்சிமிட்டுப் புவர்த்திய பூத்தொழிலை உடைய ஆடையுடனே, வாடாத பொன்னரி மாலை யையும் அணிந்திருந்தாள் (நற்.90:5). மலையின்கண் உள்ள வெள்ளிய அருவி, மாலைபோல இழிந்தது (நற். 93:2). பாலுண்ணும் பருவத்துப் புதல்வன் மாலை யணிந்துள்ள மார்பில் ஊர்ந்து இறங்குதல் தலைவிக்கு இன்பந்தரும் (நற்.269:3). 'தலைவியாலுண்டான எனது காம நோயைப் போக்கிக் கொள்ள ஆவிரை, எருக்கம், பூளை, உழிஞை முதலியவற்றின் மலர்கள் விரவித் தொடுத்த மாலையணிந்து மடலேறுதலைத் தவிர்ந்து, இறந்துபோக மாட்டேமோ' என்று தலைவன் கூறி னான் (நற்.377:1). 'தும்பை மாலையணிந்த இளமுலை யுடைய பரத்தை நின்னிடம் ஊடியதைக் கண்டோம்' என்று தலைவனிடம் தலைவி கூறி ஊடினாள் (ஐங். 127:2). 'பிரிவிடை ஆற்றாளாய தலைவியிடம்தோழி, குயிலையும் நின் காதலரையும் புலவாதே; மாலை யணிந்த அகன்ற மார்பினையுடைய தலைவர்,தம் கூற்றினைப் பொய்யாதவராய் வந்துவிட்டார்', என்று கூறினாள் (கலி.33:30). இத்தலைவியின் புதல்வன், நீலமலர்கள் நாணும்படியாக, நீலமணிகளால் தொடுக் கப்பட்ட சுரும்புகள் மொய்க்காத, கண்டார் மருளும் படியான நீலமணி மாலையை அணிந்திருந்தான் (கலி. 85:16). தலைவன் வரையாதது கண்டு வருந்திய தலைவி யிடம் தோழி, 'ஆயர் ஊதுகின்ற இக்குழலோசை நீலமணி போன்ற காயாம்பூவால் தொடுத்த மாலை விளையாணியும் இயல்புடைய நின் காதலனைத் தரும் நன்னிமித்தமாகும்', என்று கூறி ஆற்றுவித்தான் (கலி. 101:35). தம்மைத் தழுவ வந்த ஆயர்களைக் குத்தின ஏறு களின் கொம்புகளிற் குடர்கள் சுற்றிக் கொண்டிருப்பது, கணிச்சியோன் (இறைவன்) சூடிய பிறையிடத்துச் சுற்றிக்கிடந்த சிவந்த மாலைபோலத் தோன்றியது (கலி. 103:26). ஏறுகள் ஆயர்களைக் குத்திச் சரித்த குடர் களை எடுத்துச் செல்லும் பருந்தின் வாயினின்றும் நழுவி விழுந்த அக்குடர்கள் ஆலமரம் கடப்ப மரம் ஆகியவற்றின் கிளைகளில் மாலைகள் போல் தொங் கின (கலி. 106:29). மாயோன் (திருமால்) வன மாலையை (திருத்துழாய்மாலையை) அணிந்துள்ளான் (பரி.3:87). செவ்வேள் தன் பன்னிரு கைகளிலொன் றில் மாலையை உடையவனாயிருந்தான் (பரி.5:67). வையையாற்றில் நீராடிய மகளிருட் சிலர் வையைக்கு அழகூட்டும் பொருட்டு மாலையை நீரிலிட்டனர் (பரி. 10:92). வையையில் நீராடுவோருட் சிலர் மணம் நாறும் மாலையைத் தம்மீது வீசுவார் மேல் கொம்பிலுள்ள நீரினை வீசினர் (பரி. 11:56). வையையாற்றில் நீராடும் மகளிருள் செங்கழுநீர்ப்பூவாலே கண்ணி தொடுத்த ஒருத்தியை மற்றொருத்தி தகைப்பாள் போன்று மல் லிகை மாலையின் இடையிடையே நெய்தல் மலரை<noinclude></noinclude> q76jss4sma2t0r14hf76r3xq6fofr3q 250 666210 1983714 2026-10-26T11:24:33Z Harisha usha 17386 OCR 1983714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாலை 87 மாலை விரவித் தொடுத்தாள் (பரி. 11:105).முருகவேளுக்குரிய திருப்பரங்குன்றத்தின்கண் உள்ள சுனையில் குளிர்ந்த மாலையையணிந்த மகளிரும், அவர் தம் காதலரும் மகிழ்ந்து கூடிப் பாய்ந்து நீராடுவதால், அச் சுனையின் கண் உள்ள வண்டுகள் அஞ்சித் தாதூதா வாயின (பரி. 17:36). மதுரையின் மகளிரும் மைந்தரும், முருகனின் திருப்பரங்குன்றத்திற்கு யாத்திரை செல்வாரின் மலர் மாலையணிந்த தலைகள், இடைவெளியின்றி நிறைந்து நிலமகளுக்கிட்டதொரு மலர்களாலாய கண்ணி போலத் தோன்றும் (பரி.19:17). வையையில் நீராடச் சென்ற மகளிரும் மைந்தரும் நிறத்தாலும், மணத்தாலும் வேறுபட்ட பல்வகை மாலைகளை யணிந்து வையைக் கரையில் வந்து குழுமினர் (பரி. 20:29). வையையாற்றில், தலைவியின் கலன் களை அணிந்திருந்த பரத்தையைக் கண்ட தோழியர் அவளுக் குப் பின்னர் வைது கொண்டே தொடர்ந்து சென்று, 'எம் எருதினை (தலைவன்) மாலையையே மத்திகை யாகக் (சம்மட்டியாக) கொண்டு புடைத்து, அவையத் தார் முன் எம்மெருதை எம்முடையதாக்க நின்னைத் தொடர்ந்தோம்', என்று கூறினர் (பரி.20:61). எம்.தந்தை எமக்கு ஈந்த கலன்கள் நின்னிடம் வந்த வாறென்னை என்ற தலைவியிடம் பரத்தை 'நின் கணவன் என்மீது மிகவும் அன்புடையவனாதலால் புணர்வதற்கு விலை யாக இம் மாலையை எனக்கு அளித்தான்' என்று கூறி னாள் (பரி.20:79). 'நின்னால் நின் பரத்தைக்கென்று வையையின் நீரோட்டத்தில் விடப்பட்ட பூமாலை யினை நீர் கொணர்ந்தது என்று கூறி, அவள் அப் பூமாலையை எடுத்தணிந்து கொண்டாள் என்பதை அறிந்த தலைவி ஊடாமல் இருப்பாளோ' என்று தோழி பரத்தையொழுக்கமுடைய தலைவனிடம் கூறினாள் (பரி.தி.2:51,53). 2. பொழுது : 'காலையிலும் மாலையிலும் மாலைப் பொழுதிலும் புறாக்கரு போன்ற புன்புலத்து வரகரிசி யைப் பாலின்கண் பெய்து அடப்பட்ட சோற்றைத் தேனோடு கலந்து உண்ணுவதோடு, கொழுத்த முய லின் சூட்டிறைச்சியைப் பாணர் சுற்றத்தொடு உண்ட னர்' (புற.34:8).சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தானோடு பொருது புறப்புண்பட்டமைக்கு நாணிச் சேரமான் பெருஞ்சேரலாதன் வடக்கிருந்தது, புல்லிய மாலை யில் முழுநிலவிற்கு ஆற்றாது ஞாயிறு மலையிற் சென்று ஒளிந்ததைப் போன்றிருந்தது (புற. 55:8). போரிலே வெற்றி பெற்ற வேந்தன் தன்னாட்டைத் தலையனி செய்யும் முகம் போல, முழுநிலா விளங் கும், தமியோர்க்கு மயக்கத்தைச் செய்யும் மாலையில் கோப்பெருஞ் சோழனைப் பிரிந்து தாம் செயலற்று வருந்துவதாகப் பிசிராந்தையார் கூறினார் (புற.67:5). 'பாணர்க்குப் பெரும் பொருளைக் கண்டீரக் கோப் பெருநள்ளி அளித்ததால், நள்ளென்னும் ஓசையை யுடைய மாலையில் பாடும் செவ்வழிப்பண்ணையும், காலையில் மருதப் பண்ணையும் இசைத்தல் வேண் டும் என்பதனை எமர் மறந்துவிட்டனர், என்று வன் பரணர் பாடினார் (புற. 149:2). அதியமான் மறைந்த பொழுது ஒளவையார், 'அவனையின்றிக் கழிகின்ற காலையும் மாலையும் இனி இல்லையாகுக' என்று வருந்திக் கூறினார் (புற.232:1). பனி மிகுந்து புல்லென் னும் மாலையில் தீயில்லாது போயினும், தீக்கடைந்து தீயை உண்டாக்கிக் கொள்ளும் இடையனைப் போல, மிக்க வறுமையுற்றானாயினும், நினைத்தால் இல்லா ததைப் படைத்துக் கொள்ளவும் வல்லன்' என்று வள்ளலும் மறவனு மாகிய ஒரு தலைவனைக் குறித்து உறையூர் முதுகூத்தனார் கூறினார் (புற.331:4). சோழ நாட்டுப் பிடவூர் கிழார் மகன் பெருஞ்சாத்தான், தன் மனை முன்றிலில் மாலையில் தடாரிப் பறையைக் கொட்டி நின்ற மதுரை நக்கீரரைத் தன் மனைவிக்குக் காட்டி, 'இவரை என்னைப்போல் கருதிப் பேணுக என்று கூறினான் (புற. 395:23). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரல் பகைவரை அழித்த, குருதி படிந்த போர்க்களம், மாலையின் செக்கர் வானத்தைப் போன் றிருந்தது (பதி. 35:7). தகடுநெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறை, பகைவர்க்கு, எல்லாவுயிர்களும் ஒருங்கு அழிதற்குரிய ஊழிக்கால மாலையில் அளவிட இயலாது உருத்தெழுந்த வெள்ளத்தை வற்றச் செய்த வடவைத் தீயைப் போன்றவனாவான் (பதி. 72:8). கரிகாற் பெருவளத்தான், தன்னிடம் முதல்நாள் மாலை யில் வந்த பொருநனுடைய மிடியைப் போக்கி, மறு நாள் காலையிற் கண்டோர் இவன் நெருநல் வந்தவ னல்லன் என்று மயங்கும்படியாகச் செல்வத்தை வழங்குவான் (பொரு.96). மாவலியால் நீர் வார்க்கப் பெற்று விண்ணிற்கு உயர்ந்த மாஅல் போல முகில் விண்ணில் உயர்ந்து, புல்லிய கார்கால மாலையில் மழையைப் பொழிந்தது (முல்.6).குணச்சிறப்பால் உலகத்துப் பெண்டிர் விரும்பும் மதுரை மகளிர் விளக் கேற்றி வைக்க, அவர்க்குக் காமநோயைச் செய்கின்ற மாலை நீங்கி இரவு வந்தது (மது.558). மதுரையின் மடப்பம் பொருந்திய மகளிர் பிச்சியின் அரும்பு மலர அந்த மணத்தாலே பொழுதினை அறிந்து விளக்கேற்றி வைத்து, நெல்லையும், மலரையும் தூவி இல்லுறை தெய்வத்தை வழிபட்டு மாலையைக் கொண்டாடினர் (நெடு.44). ஞாயிறு மறைதலால் மகளிர் விளக்கேற்றித் தொழவும், அந்தணர் தம் கடனாற்றவும்,கானவர் தம் பரண்மேல் தீயினையுண்டாக்கவும், முகில்கள் மலை யினைச் சூழ்ந்து கறுப்பவும், பறவைகள் ஆரவாரிக்கை யால், போர்மேல் செல்லும் வேந்தனைப் போன்று மாலை விரைந்து வந்தது (குறி. 230). வினைமுற்றி மீளுந் தலைவன் பாகனிடம், 'இல்லில் பல்லியின் நற்<noinclude></noinclude> sg1totrn48nqujfv8tt8obi7pgd2t81 250 666211 1983715 2026-10-26T11:25:46Z Harisha usha 17386 OCR 1983715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாலை 88 மாலை சொல்லைக் கேட்டுப் போற்றி, ஆன் கன்றுகள் இல் லிற்கு வரும் மாலையில் என் வருகையை உள்ளி நின்ற காதலியிடம் யான் செல்வதற்கு முன்பே என் நெஞ்சம் சென்றுவிட்டது ' என்று கூறினான் (அக. 9:20). பிரிவால் துயருற்ற தலைவி பாணனிடம், 'மேயச் சென்ற ஆனினம் தமது பருத்த மடியிற் பால் சொரியும் படி கன்றினை அழைக்கும் குரலினவாய் மன்றுகட்கு விரைந்து வரும் மாலையிலும் தலைவர் என்னை நினைந்து வாராராயின், இக்காலத்தில் யான் எண்ணா வேனோ' என்று கூறினாள் (அக. 14:12). மலர்கள் குவி யும்படியும், கடல் மிகுதியாக ஒலிக்கும்படியும், பறவைகள் தம் குரம்பைகளில் (கூடுகளில்) சேரும் படியும் மாலை வந்தது (அக. 40:6). 'ஞாயிறு மறைய வும், மனையுறை மகளிர் விளக்கேற்றவும், ஆண்புறா தம் பெடையை அழைக்கவும் தனிமைத் துன்பத்தைத் தரும் மாலையில் நம் காதலர் எங்குள்ளரோ என்று அழுது கொண்டிருக்கும் நம் காதலியை நமது வினையை முடித்து வந்து பலமுறை முயங்குவோம்' என்று இடைச்சுரத்து அழிந்த நெஞ்சிற்குத் தலைமகன் கூறினான் (அக.47:13). 'ஆனினம் கன்றுகளை உள்ளி மனைக்கு வரும், அரும்புகள் மலரும் மாலையில், நெல்லியின் காயைத் தின்றவர் நீர் குடித்தபொழுது எழும் சுவைபோல இனிதாய தன் புதல்வனுடன் பேசி நினைக்கும் என் காதலியின் நிலையைக் காண்போம்' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (அக. 54:12). 'கன்றுகளை உள்ளி வரும் ஆக்களின் ஒலியைத் தனிமையைக் கொண் டுள்ள மாலையில் கேட்குந்தோறும் கலங்கியுறையும் என் காதலியின் செயலற்ற நிலையை நீக்கும் காலம் இதுவே யாகும்' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (அக. 64:16). 'பிரிவுத் துயரோ டிருக்கும் ஒருவரது மார்பில் கூரிய வேலினை எறிவார் போலத் துன்புறும் என்னை இம்மாலையும் வருத்து கின்றது' என்று பிரிவால் வருந்தும் தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (அக. 71:9). 'பிரிவிடை ஆற்றிய தோழி யிடம் தலைவி, நாடோறும் வருத்தத்தைத் தரும் மாலையுடன் கூடி, ஆயர் ஊதும் குழலும் வருத்தா தொழியின் நீ கூறுவதைக் கேட்டு என்னால் பொறுத் திருக்க முடியும்' என்று கூறினாள் (அக. 74:15). 'தலைவியின்நுதல் பசக்கும்படியாக நீ பிரிதலை விரும் பினையாயின் இருள் மிக்க மாலையில் பிட்டனின் வேல் வருத்துவது போல அவளுடைய நீரொழுகும் கண்கள் எம்முன் தோன்றி அரிய துயரினைத் தரும்; ஆதலால், நெஞ்சே, நீ நல்லதை எண்ணினாயல்லை', என்று தலைவன் பிரியக் கருதும் நெஞ்சினிடம் கூறிச் செலவழுங்கினான் (அக. 77:14). 'பிரிவுத் துயரால் மாலையில் நீரொழுகும் கண்ணளாய் வருந்தியுறையும் தலைவியிடம் மீண்டு வந்த நீ அவளுடைய கூந்தலில் மலர்களைச் சூட்டி இனிய செயலைச் செய்தாய்; நீ வாழ்க,' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 104:13). 'சுரத்திடைச் சிற்றூர்களில் மாலையில் நினக்கு இனிய துணையாகித் தங்கி, காலைப் போதில் நறிய மலர்கள் பாறையில் உதிர்ந்து, மணம் நிகழும் மனை போன்று மணங்கமழும் காட்டில் நின்னுடன் வருவதற் குத் தலைவி உடன் பட்டனள்' என்று தோழி தலைவ னிடம் கூறினாள் (அக. 107:19). 'கதிரின் வெம்மை குறைந்து மேற்கு மலையைச் சேர்ந்த ஞாயிறு, பாம்பு விழுங்கும் திங்களைப் போல மெல்ல மறைகின்ற சிறிய புல்லிய மாலையிலும் நம் தலைவர் நம்மை நினைந்திவரே, என்று தலைவி தோழிவிடம் வருந்து வாள்' என்று தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (அக. 114:6). 'நம் மனையில் வருந்திக் கொண்டிருக்கும் என் காதலியின் துயரம் ஒழிந்து இனிமையுறவும், நமது பாசறையின் வருத்தம் நீங்கவும், மாலையில் நாம் சென்றடையும்படியாகத் தேரினைச் செலுத்துவாயாக' என்று தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (அக. 124:13). 'பறவையின் பாதுகாவலனாகிய ஆய் எயினன் என் பான் மிஞிலி என்பானோடு பொருது களத்தில் பட்ட பொழுது, ஏனைப் பறவைகளைப்போல அவனு டலைக் காணப் பகலிற் செல்லமுடியாது (பகற் குரு டாகிய) வருந்தும் கூகையைப் போல, நின் காதலியும் பகல் குறிக்கண் செல்ல இயலாத துன்பம் பெரிதா யிற்று; ஆதலால் நீ மாலையில் (இரவுக்குறி) வருதல் வேண்டும்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அக.148:12).கண் போன்ற நெய்தலின் பெரிய மலரின் அழகிய இதழ்கள் மாலையில் குவியும் (அக. 150:10). 'பல சுரநெறிகளையும் கடந்து வந்துள்ள நம்மை நினைந்து நம் காதலி, மறையும் கதிர் மங்கிய தனிமை யுடைய மாலையில் பசலை பரந்த மேனியளாகிக் கயல்மீன் உமிழும் நீர் போலக் கண்களினின்றும் நீரொழுக வருந்துவள்; இரங்கத்தக்காள்' என்று தலை வன் தன் நெஞ்சினிடம் இடைச் சுரத்திற் கூறினான் (அக.169:10). குளிர்ச்சி பொருந்திய பிடாவின் கூரிய அரும்புகள் மாலையில் அலரும் (அக. 183:10). 'அன்னையே, ஒரு தலைமகன் தேரில் வந்து கான லிடத்தே, மயங்கிய மாலையில் நின் மகளுடன் தங்கி யதுமிலன்; அவனை அவள் நோக்கினாளுமல்லள்; அங்ஙனமாகவும் அவனோடு இவளையும் சேர்த்து இவ்வூர் அலர் தூற்றுகின்றது; நீ அவளை வருத்தாதே' என்று தோழி செவிலித்தாயிடம் அறத்தொடு நின்றாள் (அக. 190:17). செந்நாயின் தாக்குதலுக்கு அஞ்சிக் காற்றின்முன் பூளைப் பூவைப் போலச் சிதறியோடிய மானினத்தை ஒன்று கூட்டற்குக் கலைமான் ஞாயிறு மறைந்த மாலையில் தனது ஆண்குரல் தோன்ற அழைக் கும் (அக.199:12). 'கார் மழையை ஏற்றுக் காண்டற் கினிய காட்டில் வண்டின்கூட்டம் மணம் நாறும்<noinclude></noinclude> nzj85gn2esizh8d28vdic4trbyu3ql3 250 666212 1983716 2026-10-26T11:27:07Z Harisha usha 17386 OCR 1983716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாலை 89 மாலை முல்லை மலரில் மாலையில் ஆரவாரிக்கும்படி, இதோ கார்காலம் வந்துவிட்டது. என் காதலியின் தோளி ணையை முயங்குதற்குத் தேரினை விரைந்து செலுத் துக' என்று வினைமுற்றிய தலைவன் பாகனிடம் கூறினான் (அக.204:7). 'ஏற்றினுடைய மணியின் ஓசையையும், கோவலர் புல்லாங்குழலின் இசையுடன் யாழில் பாடும் செவ்வழிப்பன்ணையும் நம் மனைக் கண்ணிருக்கும் தலைவி, மாரிக்கால மாலையில் தமியளாயிருந்து கேட்டு எந்நிலையடைவாளோ' என்று பாசறையிலுள்ள தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக. 214:15). 'பகற்பொழுது கழிந்த பொலி வற்ற மாலையில், பிரிவுத் துயரால் நீரொழுகும் கண் ணளாயும் பசலை பொருந்திய மேனியளாயுமுள்ள என் தலைவியது கூந்தலின் பின்னலாய பிணிப்பு நீங்கத் தேரினை விரைந்து செலுத்துவாயாக' என்று தலை மகன் பாகனிடம் கூறினான் (அக. 234:14).பனியோடு கூடிய வாடைக்காற்றானது மயங்குதலையுடைய மாலையுடன் கூடி என்னை நலியவும், அயலார் அறியும் பசலையுடன் மேனியின் நலங்கெட்டு என்னா யினளோ, என்று உசாவியறியாராதலின் என் காதலர், பொருள் தேடும் வேட்கையில், நினைந்திலரோ அல்லது செய்யும் வினையின் மிகுதியால் மறந்துவிட் டாரோ' என்று பிரிவிடைத் தலைமகள் தோழியிடம் கூறினாள் (அக. 235:16). 'மகளிர் உயர்ந்த பிறைமதி யினைத் தொழும் பொலிவற்ற மாலையில் யான் இங்கே தனித்திருக்கவும் ஈட்டுதற்கரிய பொருளைத் தேடிச் செல்லும் நீர், காலம் தாழ்ப்பீரோ என்று கூறிய நம் காதலியிருக்கும் ஊர், மரமும் தோன்றாது மறைந்து விட்டது இனி என்னாகுமோ' என்று பொருட்குப் பிரிந்து போகும் தலைமகன் தன் நெஞ்சினிடம் கூறி னான் (அக. 239:10). 'இளவேனிலின்கண் பால் போன்று பரவிய நிலாவினைக் கொண்ட மாலை தூதாக வந்தது; நின் அன்னை அடையப் போகும் துயரினைக் கருதியும், நின் ஐயரின் அச்சம் தரும் தலை மையைக் கருதியும் நீ மனங்கலங்காமல் உடன்போக் கிற்குத் துணிவாயாக' என்று தோழி தலைமகளிடம் கூறினாள் (அக.259:9). 'யான், சுரத்திலுள்ள யாமர நிழலில் தங்கி, பிணையினை அதன் முதுகிடத்தை நக்கிக் கொடுப்பதைக் குறும்பாக வந்து வருத்தும் மாலையில் கண்டு வருந்துகின்றேன்', என்று பிரிந்து போகும் தலைமகன் இடைச்சுரத்தில் தன் நெஞ்சி னிடம் கூறினான் (அக. 287:13). 'எனது மெத்தென்ற தழுவல் சிறிது நெகிழினும் வருந்தும் என் காதலி, யான் பிரிந்த நாளினைச் சுவரில் கோடிட்டு வந்து வருந்தி, நூலற்று உதிரும் முத்துக்களைப் போலக் கண்ணீர்த் துளிகளைச் சிந்திப் பல்லி ஒலிக்கும்தோறும் தெய்வத் தைப் பரவி, நல்ல மொழியினைக் (தலைமகள் வருதல்) கூறுவாயாக என வேண்டி மனம் நடுங்கி, பொலிவற்ற மாலையோடு பொருவளோ' என்று பிரிந்து போகும் தலைமகன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறி னான் (அக. 289:17). 'அச்சத்தை உண்டாக்கும் காட்டு வழியில் நம்முடன் வருவேன் என்ற நம் காதலிக்கு நடு இரவிலும், பொலிவற்ற மாலையிலும் மிகுதியான வருத்தத்தால் துன்பம் கை கடந்து யாது நிகழுமோ' என்று பொருள் வயிற் பிரிந்து போகும் தலைமகன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக. 297:1). நீலமணியினை ஒத்த மாலையில் நிறைந்து மலர்ந்துள்ள வேங்கை மரத்தின் தோற்றம், பல கதிர்களையுடைய ஞாயிறு பெரிய கடலில் தோன்றினாற் போன்றிருந்தது (அக. 298:4). 'பிரிவிடை வற்புறுத்துந் தோழியிடம் தலைவி, 'பல ஊர் மன்றங்களுக்கும் சென்று கூத்தியற்றிய கூத்தர் போய்விட்ட பொலிவற்ற மன்றத்தினைப் பின்னாளிற் காணின் அக்காட்சி ஆரவாரங் கொண்டிருந்த அவ்வூர்க் குத்துன்பம் உண்டாக்கும்; அத்தகைய துன்பத்தையே இம்மாலைக்கண் (தலைவனின் பிரிவால்) அடைந் துள்ளேன்; அதனால் காதலரின் காதலை மறத்தல் ஒல்லுமோ' என்று கூறினாள் (அக. 301:26). பாரியின் பறம்பு மலையிலுள்ள குருவிக் கூட்டம், காலைப் பொழுதில் புறப்பட்டுப் புறம்போய், நெற்கதிர்களைக் கொணர்வதற்கு அக்கதிருள்ள இடங்களைத் தேடித் திரிந்து, ஞாயிறு மறையும் பிரிந்தார்க்குத் துன்பத்தைத் தரும் மாலையில் மீண்டும் நெற்கதிர்களுடன் வரும் (அக.303:14).'வினைமுற்றிய தலைமகனின் வரு கையை உணர்ந்த உழையர், முல்லை மலரும் மாலை யில் நகரின்கண் அவனுடைய தேர் புகுந்து செல்லும்; தலைமகள் இன்று விருந்தினைப் பெறுவாள் போலும்' என்று கூறினர் (அக. 324:15). பாணன் என்பான் நாட்டி லுள்ள சுரநெறியிற் செய்வோரைக் கொன்றிடும் யானை, வழி வருவரை எதிர் பார்த்திருக்கும் சோலை களையுடைய காட்டு நெறியில் மாலையில் தலைவன் பிரிந்து சென்றான் (அக. 325:20). 'நீ, பகற்குறி வந்து சென்றுவிடுவதாலுற்ற தலைமகளின் துன்பம் ஒழிய, மாலை வர, அதனை மயக்கந் தீரப் பார்த்து, நின்பாகன் தேரினைச் செலுத்தச் செல்லாது, இன்று எம்மிடத்துத் தங்கிச் செல்க. இது எம்விருப்பம்' என்று தோழி தலை வனிடம் கூறினாள் (அக. 340:3). இருபெரும் தெய்வங் களின் (சிவன், திருமால்) செந்நிறமும், கருநிறமும் ஒருங்கு பொருந்திய தோற்றம் போல, செக்கர் வானத் தின் அழகுடன் கடலின் அழகையுங் கொண்டு மாலை வந்தது (அக.360:9). 'நம் காதலரோ வேந்தனுடைய பாசறைக்கண் பகைவரை வெற்றி கொள்ளும் நினை விலே நம்மை நினைத்திலர்; நாம் வருந்தும்படி நம்மைக் கொல்லுதல் கருதி வருவது போன்ற மாலையைக் கடத்தல் நமக்கு அரிதாயிற்று; யாம் என் செய்வோம்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அக.364:13). வெய்ய சுரத்தின்கண் என்னை அழைத்து<noinclude></noinclude> dj3knccxxu6q2wxlfitlh7emzq6h4z9 250 666213 1983717 2026-10-26T11:28:19Z Harisha usha 17386 OCR 1983717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாலை 90 மாலை வந்த நீ, இருளைப் பரப்பி, ஞாயிற்றைப் போக்கிச் சினம் மிக்க, துன்பத்தைச் செய்யும் மாலையில் என் காதலியின் அழகிய மடப்பமாய குணத்தினை நினைக் கின்றனையே' என்று தலைமகன் இடைச்சுரத்தில் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அக. 365:3). 'மார்பகத்தேயுள்ள முலையினை, உயிர் குழைவது போன்று பொருந்தப் புல்லும் துணைவரோடிருப்பவர்க்குப் பொலிவற்ற இம்மாலை உறுதியாக இனிதாகும்' என்று ஆற்றுவிக் கும் தோழியிடம் தலைவி கூறினாள் (அக. 367:13). அரிய சுரத்தினைக் கடந்து வந்த வருத்தத்தாற் செயலற் றுப் பாழ்பட்ட மன்றத்தில் தங்கிய தலைமகன் பெரிய புற்கென்ற மாலையின் தனிமைத் துயரால் தலை மகளை நினைந்து வருந்தினான் (அக. 373:6). 'நின் காதலரின் பிரிவாலாகிய தனிமையும், அன்னையின் பொருந்தாத பார்வையும், துன்பந்தரும் மாலையும் ஆகிய யாவும் கூடி நின்னை வருத்தவும் நீ எங்ஙனம் உயிர் வாழ்கின்றனை' என்று தலைவன் இரவுக் குறிச் சிறைப்புறமாகத் தோழி தலைமகளிடம் கூறினாள் (அக.378:15). 'பிரிந்தோர் செயலறுதற்குக் காரண மாகிய மாலை முதலிய சிறு பொழுதுகள் இடையே தோன்றுமாயின், அக்காதலருடைய காமம் உண்மை யன்று ' என்று தலைமகன் தோழியிடம் கூறினான் (குறு. 32:1). தலைவி ஆற்றாள் என்று கவன்ற தோழி யிடம் தலைவி, 'பிரிந்தனர்க்குத் துன்பத்தைத் தரும் மாலை யும், தனிமையும் நம் காதலர் சென்ற நாட்டில் இல்லையோ' என்று வினவினாள் (குறு. 46:6). 'மேயச் சென்ற தாய் ஆக்களின் கன்றுகள் மன்றத்திடத்தே மாலையில் தலையைத் தூக்கிக் கொண்டு அவற்றை எதிர்பார்த்து வருந்தியிருப்பதைப் போன்று, அவர் வரவு நோக்கிய வருத்தத்தையுடையேமாதலை அறிந் திருந்தும் அவர் இன்னம் வந்திலரே' என்று பிரிவிடைத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 64:2). 'பறவை களும், விலங்கினங்களும் தனிமையோடு தங்க, நள் ளென்னும் ஓசைபட வந்த அன்பில்லாத மாலையிலும் அவர் வந்திலரே' என்று பிரிவிடைத் தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு. 118:2). 'மாலையும் வந்துவிட் டது; இனி யாமமும் வரும்; என் செய்வேன்' என்று பிரிவிடைத் தலைவி வருந்திக் கூறினாள் (குறு. 122:3). காட்டுப்பூனைக் கூட்டம் கோழிகளையும் குஞ்சுகளை யும் கவருவதற்கு மாலையில் வரும் (குறு. 139:2). 'மாலை வந்தும், காதலருடைய தேர் வருகிறது என் னும் உரை வந்திலதே' என்று பிரிவிடைத் தலைவி வருந்தினால் (குது. 155.6), 'பலர்தம் இவ்லத்தில் புகும் ஒளியிழந்த மாலையில், முல்லையே, நீ மலர்ந்து, தலைவியரைப் பிரிந்த தனிமையையுடையோர்பால் எள்ளி நகைப்பாய்ப் போலப் புன்னகை காட்டல் நினக்குத் தகுமோ' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலை மகன் வழியில் அரும்பியிருந்த முல்லையைப் பார்த்து வினவினான் (குறு. 162:2). பிரிந்துள்ள காதலர்க்குத் துன்பத்தைத் தரும் மாலையில் வௌவால்கள் பழுத்த மரங்களை நினைத்துச் செல்லும் (குறு. 172:2). 'எனது மாட்சிமைப்பட்ட அழகைக் கெடுத்தலை எண்ணி மாலை வந்தும், என் கலன்கள் கழலும்படி பிரிந்த காதலர் வந்திலரே' என்று தலைவி வருந்திக் கூறினாள் (குறு.188:4). 'இன்று போய், நாளைக்கே மாலையில் மீண்டுவந்து என் காதலியின் பலவாக மாட்சிமைப் பட்ட மேனியை மணந்து உவப்பேன்', என்று தலை வன் பாகனிடம் கூறினான் (குறு. 189:5). 'எனது மேனி வேறுபடுதலை அறியாத காதலர், துன்பத்தைச் சுமந்து வரும் மாலையில் எங்கே இருக்கின்றாரோ' என்று தலைவி வருந்திக் கூறினாள் (குறு.195:2). 'கார்ப்பருவத் தில் முகில் மழை பொழியும் மாலை வந்தும் என் காதலர் வந்திலரே, அவர் மறந்தாலும் நாம் மறவோம்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 200:5). 'முல்லை நிலத்தில், காட்டுப்பூனை சிரித்தாற் போன்று முல்லை அரும்புகள் மலர்ந்த மலர்களின் மீது வண்டு கள் சுற்றுகின்ற மாலையிலும் என் காதலர் வந்திலர்' என்று தலைவி தோழியிடம் வருந்திக் கூறினாள் (குறு.220:6).'ஞாயிறு மறைந்தும், முல்லை மலர்ந்தும் விளங்கும் காலத்தையே அறிவு மயங்கியோர் மாலை என்று கூறுவர்; காதலரைப் பிரிந்தோர்க்குக் கோழிச் சேவல் கூவும் விடியலும் மாலையேயாகும்; பகலும் மாலையேயாகும்' என்று தலைவி கூறினாள் (குறு. 234:3, 5, 6). 'காதலரின் பிரிவை அவருடைய மலையைக் கண்டு ஆற்றியிருந்தேன்; ஆனால், யான் துயரடையும் வண்ணம் அம்மலை கடலில் ஆழ்கின்ற கப்பலைப் போலத் தோன்றி மாலையில் சிறிது சிறிதாக மறைந்து விடுகின்றது' என்று தோழியிடம் தலைவி வருந்திக் கூறினாள் (குறு. 240:7). 'வினைமுற்றி மீளும் தலைமகன், 'மாலை வருவதற்கு முன்பு என் காதலி யின் துயர் நீங்கும்படியாகக் குதிரையை விரைந்து செலுத்துவாயாக' என்று பாகனிடம் கூறினான் (குறு. 250:3). 'மழை பெய்து இருண்ட தனிமைத் துயரைத் தருகின்ற மாலையிலும் தழுவுதற்கு வந்திலரே', என்று பிரிவிடை வருந்தும் தலைவி தோழியிடம் கூறி வருந்தி னாள் (குறு. 314:3). 'கார் காலத்துக்குரிய பெரிய மழை மாலையில் வந்தது; எனது மேனியின் அழகைக் கெடுத்த காதலர் இன்னே வந்திலரேல் என்னுயிர் எத் தகையதாகும்', என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 319:5). 'துன்பத்தைத் தரும் மாலையும், தனிமை யும் நம் தலைவர் சென்றுள்ள நாட்டிலே இல்லையோ' என்று பிரிவினால் துயருறும் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 330:6). பிரிவால் வருந்தும் தலைவி யிடம் தோழி, 'நின்னுடைய துயரம் நீங்கும்படி, தலை வரது தேர், பின் பனிக்காலத்தில், துன்பந்தரும் மாலை யில் வந்துவிட்டது', என்று கூறினாள் (குறு. 338:4).<noinclude></noinclude> shl5v7p31r4583tbl39h044ghcrcq4y 250 666214 1983718 2026-10-26T11:28:46Z Harisha usha 17386 OCR 1983718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாலை 91 மாலை மேய்தற்குச் சென்ற ஆக்கள், கன்றுகளை நினைந்து நிரையினின்றும் நீங்கி விரைந்து வரும், துன்பம் தரும் மாலையில், பிரிந்து சென்ற தம் காதலர் மீண்டு வரக் காணும் மகளிர் உறுதியாக நோற்றோராவர் என்று பிரிவிடை வற்புறுத்தும் தோழியிடம் தலைவி வருந் 'திக் கூறினாள் (குறு. 344:6). 'பகலில் வந்து நம்முடன் விளையாடித் தங்கியிருந்து, மாலையில் தன்நெஞ்சில் ஒன்றை விரும்பி சொல்லமுடியாது குறைவுற்றான்' என்று கூறுவதன் வாயிலாகத் தலை வன் இரவுக்குறி விரும்புதலைத் தோழி தலைவிக்குக் குறிப்பாற் கூறி னாள் (குறு. 346:6). 'வௌவால்கள் பகலில் தங்கி யிருந்தமரம் தனிமையுறும்படி போகும் சிறிய புல்லிய மாலையென்றவொன்று உளதாதலைத் தலைவர் பிரிந்த பொழுது உணர்கிறேன்' என்று தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு. 352:5). 'நின் காதலர் வருவேன் என்று கூறிய கார்ப்பருவம் வந்து விட்டது என்பதைத் தலைவரைப் பிரிந்த தனிமையர் வருந்துதற்குக் காரண மாகிய குளிர்ச்சி மிக்க மாலையில், ஆயர்கள் சூடியுள்ள கண்ணியில் இருந்து முல்லை மலர்கள் கூறுகின்றன, கவலற்க!' என்று தலைவியிடம் தோழி கூறினாள் (குறு. 358:5). பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன் தலைவி யின் ஊடலைத் தீர்க்க, மாலையில் விரிந்த வெள்ளிய நிலவொளியில், தன் புதல்வனைத் தழுவிக் கொண் டான் (குறு. 359:2). 'தலைவனுடைய மலையில் மாலையிற் பெய்த மழை யினாலுண்டாகிய யாற்றின் நீர் காலையில் தலைவி யின் இருப்பிற்கு வந்தது' (குறு. 361:3). பிரிவிடை வற்புறுத்தும் தோழியிடம் தலைவி, 'தலைவர் பிரியாத முன்பு மாலையையே அறிவேன்; ஆனால், அம்மாலை பூமி பரந்தது போன்ற பெரிய துன்பத்தோடு கூடிய தனிமையைத் தருதலை அன்று அறியேனாயினேன்' என்று கூறினாள் (குறு. 386:4 (2)). பிரிவிடை வற்புறுத்தும் தோழியிடம் தலைவி, 'முல்லையரும்பு மலர, ஞாயிற்றின் வெப்பம் குறைய வரும், செயல றுதற்குக் காரணமான மாலை என்னை வருத்துகின்றது', என்று கூறினாள் (குறு. 387:2). 'மழை பொழியும் கார்காலத்தில் தலைவரைப் பிரிந்த மகளிர் செயலறும்படி வந்த துன்பத்தைத் தரும் மாலையில் மயில்கள் அகவி என்னை வருத்துகின்றன' என்று தோழியிடம் தலைவி கூறினாள் (குறு. 391:6). 'மகளிர் ஏற்றிய துயரஞ் செய்யும் விளக்கினைக் கொண்ட மாவையில் தலைவர் வந்துவிட்டார் என்று கூறி எம் கண்ணீரைத் துடைப்போரை ப்போரை அறியேம்'; என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 398:5). 'வழிப் போவாரின் தலையை மோதியதாற் குருதி படிந்த வாயையுடைய புலிக்குட்டிகள் மாலையில் தாம் பதுங்கியிருக்கும் மரலைத் தூறுகளை நிமிர்ந்து பார்க் கும் கொடிய சுரத்தில், இராப்பொழுதில் இவளை அழைத்துச் செல்லும் இவ்விளைஞனின் உள்ளம் இடியினும் கொடியது', என்று உடன் போக்கினைக் கண்டோர் கூறினர் (நற்.2:5). முன்பு ஒருமுறை பொருள் வயின் பிரிந்து மீண்ட தலைவன், பின்னும் பொருள் கடைக் கூட்டிய தன் நெஞ்சினிடம், 'அழல் போன்ற சுரத்தில் நம் வலியனைத்தையும் குறைக்கின்ற மாலையைக் கண்டு, நம் காதலி மனையில் விளக் கேற்றி வைத்து அதன்முன் நின்று அவர் இன்னும் வர வில்லையே என்று துன்புற்றுக் கூறுகின்ற பொழுதாகு மென்று யான் முன்பு நினைத்து வருந்தினேன் அல்லனோ' என்று கூறிச் செலவழுங்கினான் (நற். 3:6). 'தழுவியிருந்த எனது கை சிறிது நெகிழ்த்த அளவிலே அஞ்சும் என் மகள், காய்ந்து வாடி அழல் வீசுகின்ற நீண்ட காட்டில், குட்டியீன்ற பெண்புலியின் பசி யினைப் போக்கும் பொருட்டு, ஆண் புலி மயங்கிய மாலையில் வழியிற் செல்வாரைக் கொல்வதற்கு நோக்கியிருக்கும் நெறியில் செல்ல வல்லுநளோ' என்று மகட்போக்கிய தாய் வருந்தினாள் (நற்.29:4). பிரிவுணர்த்திய தலைமகனிடம் தோழி, 'ஞாயிறு மறைதலால் பரவிய மாலையில், அச்சந்தரும் ஆறலை கள்வர் நோக்கியிருக்கும் அருவழியில், காதலர் செல் லக்கருதுவரெனில் யாம் மறுக்க இயலுமோ என்று கூறி நின் காதலி அழுத கண்ணளாயுள்ளாள்' என்று கூறி னாள் (நற்.33:2). 'சுரநெறியில் தலைமகளையும் அழைத்துக் கொண்டு நீவிர் செல்லுதல் நன்று; அவ் வாறின்றி இவள் கலைமானைப் பிரிந்த பிணைமான் போலக் கலங்கியழுவதைக் கண்டும் பிரிந்தீராயின், கார்கால மாலையில் இவள்படும் அவலம் என்னால் தாங்கக் கூடியதன்று' என்று தலைமகன் வரைவிடை வைத்துப் பிரிவின்கண் தோழி கூறினாள் (நற். 37:11). பிரிவால் காமம் மிக்க கழிபடர் கிளவியளாய தலைவி, 'இரையை விரும்பிச் செல்லும் நாரையே, சிறிய புல்லிய மாலை எனக்குப் பெரிய வருத்தத்தைத் தரு கின்றது என்ற செய்தியை நும் கடற்கரைத் தலைவ ரிடம் சென்று கூறுவாயாக' என்று கூறினாள் (நற். 54:5). 'ஞாயிறு மறையவும், பறவைகள் பார்ப்புகளுடன் கூட் டில் தங்கவும், காட்டில் கலைமான் பெண்மானைத் தழுவியிருப்பவும், முல்லையரும்புகள் மலரவும், புதர் களில் காந்தள் விளக்குப் போல விளங்கவும், ஆக் களின் மணியோசையோடு ஆயரின் குழலோசையும் ஒலிக்கவும் வந்த அருள் இல்லாத இம்மாலை காதலர் சென்றுள்ள தாட்டிலும் இத்தன்மையதாய்த் தோன்று மாயின் அவர் வந்திருப்பார்' என்று கூறித் தலைமகள் வருந்தினாள் (நற். 69:9). 'பேய், மன்றத்திலிடும் பலியை உண்ணுதற்கு மாலைக் காலத்தில் அம்மன் றத்தை மோதியெழும் (நற். 73:4). தலைமகளிடம் தோழி, வரைவின் பொருட்டு வரும்தலைமகனது தேரின் மணி ஒலியைக் கேட்பாயாக, ஞாயிறு மறைந்து துன்பம் வந்து மேன்மேல் வருத்துகின்ற மாலையிற்<noinclude></noinclude> d05v8xr1gtxoxz865r1nghj5vi2vdt6 250 666215 1983719 2026-10-26T11:29:21Z Harisha usha 17386 OCR 1983719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ மாலை 92 மாலை காமநோய் மிகுதலானாகிய மிக்க துன்பத்தினின்றும் இனி நாம் உய்ந்து வாழ்வோம்', என்று கூறினாள் (நற். 78:5). தலைமகன் மீண்டு வந்ததை அறிந்த தோழி தலைமகளிடம், 'முன்பனிப் பருவத்தே துன்பத்தைத் தரும் மாலையில் நாள்தோறும் வருத்துகின்ற வாடைக் காற்று, யானை பெருமூச்சுவிட்டாற் போலத் தலைவர் வந்த பிறகும் வருமோ, வந்தாலென்' என்று கூறினாள் (நற். 89:11).கடல் முழங்கும்படியும், சோலை ஒருங்கே மலரும்படியும், கழியின் நீர் வெள்ளம் கரை கடந்து மனை வரை வரும்படியும், நெய்தல் குவியும்படியும், பறவைகள் தம்தம் கூடுகளை அடையும்படியும், ஞாயிற்றின் சுடர் மழுங்கும்படியும் பிரிந்தோர் நடுங் கும்படியும் துன்பத்தைச் செய்யும் மாலை வந்தது (நற். 117:7). 'பெண்புறாவோடு ஆண்புறாகூடி மகிழுவதைக் கண்டு வருத்தமுறுதற் கேதுவாய் மாலையில் தனியே இருப்பதற்கு ஆற்றேன் என்று கண்ணீர் சிந்தி, என் னோடு வருவேன் என்கின்றாய், கொடிய பாலை நெறி யில் வருதல் நின்னால் கூடுமோ' என்று யானும் உடன் வருவேன் என்ற தலைவியிடம் தலைவன் கூறினான் (நற்.162:3). 'யான் மீண்டு வருதலை, இன்று மாலை யில் எம்மனையிலுள்ள சுவரிற் பல்லி அடித்து, என் காதலியின் துயரமொழியும்படி கூறுமோ என்று வினைமுடித்து மீளும் தலைவன் கூறினான் (நற். 169:9). வினைமுற்றித் தலைவன் வந்ததைக் கண்ட தோழி, 'மயக்கத்தையுடைய மாலையில், தலைவனுடைய தேர் வந்துவிட்டது; இனி தலைவியின் நுதலினுடைய அழகினைப் பசலையுண்ண முடியாது' என்று மகிழ்ந்து கூறினாள் (நற்.181:9). 'வரைவிடை வைத்துப் பிரியும் தலைவனிடம் தோழி, துன்புறுத்துவதற்குக் கூதிரின் ஊதைக் காற்றுடன் மாலையும் ஏதுவாக உள்ளது; நீ பிரியின் தலைவி துன்பமுடையவளாகி மீனை மிகுதி யாகவுண்ட நாரை மிதித்த நீர் வற்றிய குளத்து நெய்தல் மலர் போல உயிரை விட்டுவிடுவள்' என்று கூறினாள் (நற். 183:8). பகற்குறி வந்து மீளும் தலைவனிடம் தோழி, 'எம் பாக்கத்து மகளிர் தத்தம் இல்லங்களில் விளக்கேற்றி வைக்கும்படி வந்த துன்பத்தைத் தரும் புன்கண்ணையுடைய மாலையில் நீ எம் பாக்கத்தில் எம்முடன் தங்கி இருப்பின் என்ன குறையாகும்; என்று கூறினாள் (நற்.215:3). பிடவுகள் மலர்ந்த அந்தி மாலை யில் யான் காமங்கொள்ளுமாறு கார்ப்பருவத்தைக் காட்டி வந்த கரிய முகிலே, நினது இடிக்குரலால் பாம்பின் படம் மழுங்கியடங்கச் செய்வையேயல்லா மல் பிரிந்து போன காதலரின் நெஞ்சத்தை நெகிழ்விப் பாயல்லையாதலால் எனக்கு நின் குரல் இனிமை செய் வது அன்று', என்று தலைவி புலம்பினாள் (நற்.238:4). ஞாயிறு மறையும் மயங்கிய மாலையில் பரதவர் கட்குடித்து மகிழ்வர் (நற்.239:2). மாலையில் பனங் குருத்தைக் கீண்டு பதனிடப் போடுவர் (நற்.271:10). உ ஞாயிறு ஒளி மழுங்கி மறையும் மாலையில், மேயச் சென்ற யாடுகளின் கூட்டம் தொழுவம் புகும்; முல்லை மலரைப் பறித்துப் பார்ப்பன மகளிர் சூடுவர் (நற். 321:5). தலைவி தோழியிடம், 'பிரிந்தாரையொறுக்கும் தானையுடன் வந்து நோயைச் செய்யும் இம்மாலை, தம்மைப் பிரிந்து காதவர்சென்றுள்ள நாட்டில் இல்லை. கொல்' என்று கூறினாள் (நற்.343:7). 'குதிரைகள், மணியோசைமிக்கொலிக்கும்படி தலைவனுடைய தேரினை மாலையில் அவனுடைய மனையிற் கொண்டு வந்து நிறுத்தின; தலைவியும் துயரம் நீங்கித் தன்காதலனுக்கு விருந்திடும் பணியிலுள்ளாள்', என்று உழையரிடம் தோழி கூறினாள் (நற். 361:6). தன் னுடைய தழையுடை சிதையும்படியும், மாலைவாடும் படியும், வளைகள் கழலும்படியும் தலைவி தலை வனுடன் மாலையிற் சிலம்பு உடையும் அளவிற்கு அலவனைப் பிடித்து விளையாடினாள் (நற். 363:8). தோழியே, தலைவர் கூறிச் சென்ற பருவமும் வந்து நீங்கிவிட்டது; வாடையும் பனியுடன் வருத்துகின்றது; இவ்வாறாய சின்னாள் கழிவதாயினும் மாரியுடன், ஆனினத்தின் மணியோசையும், கோவலரின் குழ லோசையும், பிரிந்தோரின் உயிர் உடனே உடலை விட்டு நீங்கும்படி விரைந்து வருகின்ற மாலையுடன் கூடினால் யான் பல்நாள் வாழ்ந்திரேன்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.364:11). 'பகற்பொழுது போக்கிய முல்லை அரும்பு மலரும் பெரிய புல்லிய மாலை, நேற்று வந்து வருத்தியது போல இன்னும் வரின் கூரையையுடைக்கும் கங்கையாற்றின் வெள்ளம் போன்ற எனது நிறையை அழிக்கும் காம வெள்ளத்தை நீந்தலறியேன்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.369:4).மாலையிற் கடற்கரைச் சோலை சூழ்ந்த கழியிடத்து நீர் வெள்ளமாகிப் பெருகியது (நற்.382:1). நீராடும் மகளிர் கழித்தெறிந்த மலர்களைத் தின்ற மூதா பெரிய இசையையுடைய மாலையில் தான் உறைகின்ற புலத்துட்புகும் மாந்தை நகரைப் போன்றவள் தலைவி (நற்.395:8).மாலையும் வந்து தங்கிவிட்டது. 'யான் சாதற்கு அஞ்சவில்லை; இறந்துழி, அடுத்த பிறவி மக்கட்பிறப்பன்றி, வேறொருபிறப்பாய்ப் பிறந்து என் காதலனை மறந்துவிடுவேனோ என்பதற்கே அஞ்சு கின்றேன்' என்று பிரிவிடை ஆற்றாளாய தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.397:5). 'கழியிலுள்ள கருங் குவளை மலர் கூம்பும்படி வந்த மாலை யான் அழும் படி வந்துவிட்டது' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 116:3). பார்ப்பினை இழந்த வெள்ளிய கொக்கினைக் காண்பதற்குச் சென்ற நாரை காலையி லிருந்து மாலைவரை அக்கொக்குடன் தங்கியிருந்தது (ஐங்.157:3). பிரிவிடை வருந்தும் தலைவி ஒருத்தி, 'பிரிந்த மகளிரைத் துன்புறுத்தும் மாலையே' என் காதலன் பிரிந்திருப்பதையறிந்து, எப்பொழுதும் வரு<noinclude></noinclude> 4o1fat7v2zqkdyjqik6179l28ihmj4s 250 666216 1983720 2026-10-26T11:30:37Z Harisha usha 17386 OCR 1983720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முல்லை கூ முல்லைதான் நாத்தழும்பேறப் பாடாதாயினும், தன் நெடிய தேரைக் கொடுத்த பாரிக்கு மகளிர் இவர்' என்று பாரிமகளிரை அழைத்துச் சென்ற கபிலர் அவர் களைப் பற்றி விச்சிக்கோனிடம் கூறினார் (புற. 200:9). 'ஊரெஸ்ஸாவற்றையும் இரப்போர்க்கு வழங்கி, ஏறுதற் கேற்பச் சமைத்த அணையோடும் புரவியோடும் கூடத் தேரினை முல்லைக்கு நல்கிய நல்ல புகழையுடைய பாரியின் மகளிர் இவர்' என்று கபிலர் இருங்கோ வேளிடம் பாரி மகளிர் பற்றிக் கூறினார் (புற. 201:3). 'இளைய வீரர் சூடார்; மகளிர் பறியார்; பாணன் சூடான், பாடினி சூடாள்; வலிய வேலையுடைய சாத் தன் இறந்துபட்ட பின்பு அவனது ஒல்லையூரின்கண் முல்லையாகிய நீயும் பூக்கக் கடவையோ' என்று குட வாயிற்கீரத்தனார் கையற்றுக் கூறினார் (புற. 242:6). பல ஆக்களோடு கூடிய ஆனேறுகள் பூக்கள் நிறைந்த மரங் களின் நிழலில் அசையிடக் கோவலர் பூக்கள் நெருங் கிய முல்லையின் மலரைப் பறிப்பர் (புற. 339:3). பூத்த முல்லைப் புதலினைச் சூழ்ந்த வண்டாகிய பறவை, காட்டிடத்தே பிடவ மரத்தின் பூக்குலையில் தங்கியது (பதி. 66:16). அகவர் (நாட்டில் வாழ்வார்) நாட்டினை வெறுத்தார்களாயின் நீலநிறமுடைய முல்லை படர்ந் துள்ள காட்டு நிலத்தே சென்று அதனைக் கொண்டாடிப் பாடுவர் (பொரு. 221). சிறிய பூக்களையுடைய முல்லை தடுக்க, அது வேண்டிற்றாகக் கருதிப் பெரிய தேரைக் கொடுத்தான், பாரி (சிறு. 89). கணவன் சொற்பிழை யாது இல்லிலிருந்து நல்லறஞ்செய்து ஆற்றியிருக்கும் முல்லைத் தன்மையமைந்த முல்லை படர்ந்த அழ கினையுடையது காடு (சிறு. 169). விரிச்சி வேண்டு வோர் நறிய பூக்களையுடைய முல்லையின் அரும்புகள் அவிழ்ந்த பூவை நெல்லுடன் தூவித் தெய்வத்தை வணங்கி நிற்பர் (முல். 9). மாட்சிமையுடைய வட்டக் கட்டிலில், காட்டித்தேயுள்ள முல்லையின் போது களுடனே மாறுபடும்படியான ஏனைப்பல பூக்களும் நிரைத்து வைக்கப்பட்டிருந்தன (நெடு.130). கார் காலத்தே மேகம் துளிகளைச் சிதறும் அழகிய காட் டிடத்து முல்லையின் கூரிய நுனியையுடைய அரும்பு கள் தோன்றின (அக. 4:1). கொய்யப்படும் அரும்பு களையுடைய தழைத்த முல்லை காற்றால் மயங்குத லால் காடு நாறுவதனை யொத்த நறிய நுதலினையும் கரிய கூந்தலினையுமுடையவள், தலைவி (அக.43:9). முல்லை நிலத்தே, பசிய முல்லையின் புதிய மென் மலர்கள் மணலில் தாவிக்கிடப்ப, வண்டுகள் அக் கொடியின் அரும்பினை மலர்த்தும் (அக.74:6). சிறிய கண்ணினையுடைய உறங்கும் பன்றியின் முதுகு மறையுமாறு நறிய முல்லையின் புதிய பூக்கள் உதிர்ந் தன (அக. 84:8). மழையால் மலர்ந்த பசிய முல்லையின் மலர் மணக்கும் நெடிய வழியில் ஊதும் வண்டுகள் இரிந்தோடும்படி குதிரையை விரைந்து செலுத்துமாறு 193 உ முல்லை தலைவன் பாகனிடம் உரைத்தான் (அக. 124:11). காயா மலர்களினிடையே செந்நிற இந்திரகோபம் பரத்த லோடு முல்லையினின்றும் உதிர்ந்த பூக்கள் விரவி யிருத்தலால் சிவந்த முல்லை நிலம் வல்லோன் செய்த ஓவியம் போல் விளங்கியது (அக. 134:5). கார்காலத்தே, குளிர்ந்த மழையால் அரும்பிய பசிய முல்லையின் கூரிய முனைவாய்ந்த அரும்புகள் மலர்ந்தன (அக. 144:3). 'நிரம்பிய கால்களிற் படர்ந்த முதிய முல்லை தளிர்க்க, மேகம் நீரைப் பொழிந்து முழங்குந்தொறும், பசலை பாய்ந்த மேனியளாய் நம்மை வெறுத்துச் செயலற்று ஒடுங்குவாளோ' என்று தலைவன் பாசறைக் கண்தலைவியை நினைத்து வருந்தினான் (அக. 174:5). கலைமான் கள்ளியின் புல்லிய உச்சியினை மூடிய வள விய முல்லையின் ஆர்க்குக் கழன்ற பூக்களை மூச் செறிதலால் ஒதுக்கியது (அக. 184:9). முல்லையின் நிரைத்த அரும்புகளைச் சூடிக் கருமணல் போல் விரிந்து தழைத்த கூந்தலையுடையவள் தலைவி (அக. 191:14). 'தலைவியின் துன்பம் தீரும்படி நீ மீண்டு வந்தனை! நின் மார்பு, நம்மில்லத்திற்கு வேலியாகச் சூழ்ந்துள்ள முல்லையின் வெள்ளிய மலராற் புனைந்த மணங்கமழும் மாலையொடு தலைவியையும் இடைய றாது தழுவுவதாக' என்று வினைமுற்றி வந்த தலை வனைத் தோழி வாழ்த்தினாள் (அக.314:19). எங்கும் முல்லையும் தேற்றாவும் ஒருங்கே மலரா நிற்பத் தனித் துறைவோர் உயிர்வாழ்தற்கியலாத கார்ப்பருவம் வந்தது (அக.364:7). செந்நிற முல்லை நிலத்தில் பசிய இலைகளையுடைய முல்லையின் குற்றமற்ற சிறந்த மலர்ப்பரப்பு செக்கர் வானத்தின் அழகினைக் கொண்டு விளங்கியது (குறு. 108:3). 'கார்காலம் முல்லை முகைகளாகிய பற்களைக் கொண்டு நம்மை நோக்கி எள்ளி நகையாடும்' என்று ஆற்றாளாகிய தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 126:3). 'முல்லையே நீ வாழ்க; பிரிந்து தனிந்திருப்போரை எள்ளி நகையாடுவது போல, முல்லையே, நின் அரும்புகளினால் புன்னகை புரிவது நினக்குத் தக்கதோ' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைமகன் கூறினான் (குறு. 162:3(2)). மெல்லிய முல்லை எயிறு போல் அரும்பும் நாட்டையுடைய தலைவன் பொருட்டு என்கண்கள் உறக்கத்தையொழிந்தன' எனத் தலைவி பருவங்கண்டு வருந்திக் கூறினாள் (குறு. 186:2). 'தோழி, முல்லையில் அரும்பு முதிர்ந்தன; தண்ணிய காரொடு புனல் முற் றின; மாலை வந்தது; இன்னும் தலைவர் வந்திலரே' என்று தோழியிடம் பருவங்கண்டு அழிந்த தலைவி கூறினாள் (குறு.188:1). 'தலைவன் களவுக்காலமாகிய பழைய திங்களில் நெடிய வெண்ணிலாவின்கண் கள வில் என் தோள்களைத் தழுவினான்; அதனால், இன் றும் அவன் மேனியது முல்லையின் மொட்டறாமணம் என் தோளில் வீசா நிற்கும்' என்று தலைவி தோழியிடம்<noinclude></noinclude> pem47momiwmsbg6pef0c6oqnwyc4p12 250 666217 1983721 2026-10-26T11:31:20Z Harisha usha 17386 OCR 1983721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முல்லை கூறினாள் (குறு.193:6). ஆண்மான் மேய்ந்தமையால் குறைதலையுடைய நுனியைக் கொண்ட கதிர் அரிந்த தாள் சேர்ந்த பக்கத்தில், காட்டுப்பூனை சிரித்தாற் போன்ற தோற்றத்தையுடைய, முல்லையின் சிறிய அரும்புகள், மலர்ந்தன (குறு. 220:3). 'முல்லையும் பூத்தன; இடையர் தம்சென்னியில் அணிந்திருப்பன யாவும் இவ்வரும்புகளே;ஆயினும், தலைவர் இன் னும் வாராராயினரே', என்று தலைவி வருந்திக் கூறி னாள் (குறு. 221:1). ஆண்டு ஒலிப்பன நல்ல ஆக்கள் கழுத்திற் பூண்ட மணியோசையோ; அன்றி வினை முடித்து வரும் தலைவனின் தேர்மணியோசையோ; முல்லை படர்ந்த கல்லின் மேலேறிக் கண்டு வரு வோம்' எனத் தோழி தலைவியை அழைத்தாள் (குறு. 275:1). மழைபெய்த கொல்லையின்கண்ணுள்ள முல்லையின் பசிய அரும்பின் மணத்தையொத்த மண முடைய நுதலையுடையவள் தலைவி (குறு.323:4). தலைவனின் செலவுக் குறிப்பறிந்து வேறுபட்ட கிழத் தியை, 'யானையின் கொம்பிடத்தே முறிந்து தங்கிய சிறுபூக்களுடைய முல்லையின் கொம்பைப்போல, நின் கண்ணீர்த் துளிகள் அணிகலன் பூண்ட நகில்களை நனைத்தலையும் காணாரோ' எனக் கூறித் தோழி வற்புறுத்தினாள் (குறு. 348:3). 'முல்லையின் மெல்லிய அரும்புகள் இடையர்களது கண்ணியிடத்தேயிருந்து கார்ப்பருவத்தை உணர்த்துகின்றன; எனவே, தலைவர் விரைவில் வருவார்; கவலற்க' எனத் தோழி தலைவியை ஆற்றுவித்தாள் (குறு.358:7). புதலிடத்தே தண்ணிய துளியை எதிர்கொண்ட பசிய முல்லையின் அரும்பு மலர்ந்து மணம் பரப்பியது (குறு. 382:1). ஞாயிற்றின் வெப்பம் குறைந்த, செயலறுதற்குரிய மலையில் முல்லை மலர்ந்தது (குறு. 387:1). வினை முற்றி மீண்ட தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம், 'முல்லை யின் அரும்பு மலர்ந்த நிலத்தின் கண்ணதாகிய ஊரி லிருந்தாலும், எம் தலைவியுள்ளம் பொறுமையுடைய தாயிரா நின்றது; எனவே, விரைந்து செல்க' என்று கூறி னான் (நற்.59:8). சிச்சிலிப் பறவையின் தலைபோன்ற, கள்ளியின் மேல் படர்ந்த முல்லையின் மலரை இடை யன் பனம்போழோடு சேர்த்துத் தொடுத்துச் சூடினான் (நற்.169:5). சிறிய பூவையுடைய முல்லையின் மணம் வீசும் மலர்கள், நல்ல யானையின் புள்ளிகளையும் வரி களையுமுடைய புகரமைந்த முகம் போல, மெல்லிய புதர்களில் மலர்ந்து நின்றன (நற்.248:1). கானத்தின் கண்ணுள்ள முல்லையின் அகன்ற வாயினையுடைய மலரைச் சாரலின் புறத்தேயுள்ள பார்ப்பன மகளிர் பறித் துச் சூடினர் (நற். 321:3). முல்லை படர்ந்த மலை வழியைச் சாராத சீறாரின் கண்ணே, பலியுணவினை யுண்ட காக்கைகள் மாலையில் தம் சுற்றமிருக்கு மிடத்தே அடைந்தன (நற்.343:1). சிறிய மலரையுடைய முல்லையின் மிக்க மணம் வீசும் மலர்களைத் தலைவ 194 முல்லை னும், அவன் இளைஞரும் சூடினர் (நற்.361:1). குளிர் காற்றால் மலருகின்ற முல்லையின் குறுகிய காம் புடைய மலர்களை இளைய பெண்வண்டுடனே ஆண் வண்டுஞ் சூழுமாறு முடிக்கப் பெற்ற கூந்தலையுடைய வள், தலைவி (நற். 366:5). 'அரிவையே, நினது கூந்த லிற் சூடிய மாலை போலக் குவளையொடு தொடுத்த நறிய பூவையுடைய முல்லையின் மூட்டுவாயவிழ்ந்த மலரானாகிய கோதையைத் தலைவருடன் சென்ற வீரரெல்லாரும் சூடி வந்தனர்; எனவே அவரும் விரை வில் வருவர்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.367:8).'நங்காய் காயாவும் கொன்றையும் நெய்த லும் முல்லையும் பிடவும் மலர்ந்து அழகுறுகின்றன; இப்புறவில் நாம் இனிதே விளையாடுவோம், வருக' என்று தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான் (ஐங். 412:1). 'வலவ, வழியிற்படர்ந்துள்ள தெடிய முல்லையின் மலர்களும்,செம்முல்லையின் மலர்களும் உதிரும்படி விரையக் குதிரையைச் செலுத்துவாயாயின், தலைவி யின் வருத்தத்தை விரைவில் தீர்க்கலாம்' எனத் தலை வன் பாகனிடம் கூறினான் (ஐங்.422:2). 'தோழி, நம் தலைவர் சென்றவழி மழை பெய்தமையாலே முழுதும் மலர்ந்த முல்லையை உடைத்து; எனவே தீ வருந்தற்க என்று தலைவியிடம் தோழி கூறினாள் (ஐங்.437:3). மென்மையான பள்ளங்களின் பக்கத்தே படர்ந்துள்ள முல்லை அரும்பி மலரும்படி கார்ப்பருவம் மிக்க பொழிதலை மேற்கொண்டது (ஐவ். 448:3). முஸ்வை, அருகில் படர்ந்த தளவினைப் பற்றுக்கோடாகக் கொண்டு தன் அரும்புகளைப் பாதுகாத்துக் காரினை விரும்பி நின்றது (ஐங்.454:3). இடையர் தாம் தொடுக் கின்ற தளிர் மாலையோடு அரும்பி மலரும் பருவம் எய்திய பசிய முல்லையின் மலர்களையும் சேர்த்துத் தொடுத்தனர் (ஐங். 476:2). வண்டினங்கள் சூழ்ந்து மொய்க்கும்படி புறவின்கண் முல்லை மலராநின்றது (ஐங்.489:2). வினைமுற்றி மீண்டுவந்த தலைமகன், 'நங்காய், நம் மென்புலத்தே யாண்டும் முல்லை மனக் கினியவாக மலரா நிற்கும் இக்கார்ப்பருவத்தே யாம் மீண்டு வந்து சேர்ந்தேம்; இனி நீ மகிழ்வாயாக', என்று தலைமகளிடம் கூறினான் (ஐங். 494:2). 'ஐய, எம் இளமைப் பருவத்தை முன்பு பாராட்டினாய்; அப்பரு வம் ஒழிந்து நறிய முல்லையின் முகையையொக்கும் படி திறைத்த செறிந்த துகர்ச்சிக்குரிய இைைமப்பருவ மெல்லாம் முற்பாராட்டிவிட்டாயோ அதனை செய் திலையே' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறிச் செல வழுங்குவித்தாள் (கலி. 22:9). தோழி, இளவேனில் அருவியின் அருகே நின்ற நறிய முல்லையினது மகளிர் எயிற்றையொக்கும்பூக்களை மணங்கமழும் நும் கூந்த லுக்கு நிறையக்கொய்து கொண்மினைன்று கூறாநிற் கும் எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 32:16). தம்மைக் கொள்ளுதற்கு நின்ற பொதுவரோடே<noinclude></noinclude> 7k6dio0rkeqmyltf48kixjiiatixmeo 250 666218 1983722 2026-10-26T11:32:11Z Harisha usha 17386 OCR 1983722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முல்லை தாம் புணர்தற்கு வேண்டும் நிமித்தங்களைப் பெற்ற நாறுகின்ற கரிய கூந்தலையுடைய பொதுமகளிரெல் லாரும் (ஆயமகளிர்) முல்லை நிறைந்த பொழி லிடத்தே விளையாடுதற்குச் சென்றார் (கலி. 101:49). முல்லையின் முகையும், பீலி முருந்தும் நிரைத்தா லொத்த பல்லினையுடைய ஆயர் மகளிர், ஏறதழுவு தலைக் காணவேண்டிப் பரணைக் கைக்கொண்டனர் (கலி. 103:6). முல்லை முகையினை நிரைத்தாலொத்த பல்லும், பணைபோலும் தோளும், பேரமர் செய்யும் கண்ணும் கொண்டவள் தலைவி (கலி.108:15). முல்லையும் பாங்கர்க்கொடியும் படர்ந்த முற்றூட் டாகிய தோட்டத்தே ஆயமகளிரோடு மற்றை ஆய மகளிரும் சேர்ந்து விளையாடினர் (கலி. 111:4). 'மாலையே, நறிய முல்லையின் முகை முகத்தை வண்டுகள் திறந்தாற்போல, ஆடவரால் திறக்கப்படும் மகளிரின் முறுவலையும் கடிய மாட்டாய்' என்பது பிரி விடையாற்றாததலைவி மாலைப்பொழுதை நோக்கிக் கூறிய கூற்று (கலி. 118:19). முல்லையின் அரும்புகளை அழகால் வெள்த, எழில் பொருந்திய முத்துக்களை யொத்த, வெள்ளிய பற்களையுடையவள் தலைவி (பரி.8:76). திருமாலிருஞ்சோலை மலையிலே அரும்பு கள் நெருங்கின முல்லை, மகளிரின் கற்பு நிகழ்ச்சியைக் காட்டும்படி விளங்கியது (பரி. 15:39). 3. முல்லைமலர் : முல்லைநிலச் சிறுகுடியில் மக்கள் அணியும் மலர்கள் குரவமும், தளவமும், குருந்தமும், முல்லையும் - முல்லை மலரும் - ஆகிய இந்நால்வகை யன்றி வேறில்லை என்பது மாங்குடிகிழார் கூற்று (புற. 335:2). புதலிடத்தே மலர்ந்த முல்லை மலர்கள், ஓலைப் பசுங்குடையிற் பறித்து வைக்கப்பட்டன (புற. 352:4). ஆக்களையுடைய கோவலர் முல்லைப் பூவாலாகிய கண்ணியை அணிந்திருந்தனர் (பதி. 21:20). முல்லை நிலத்தே வாழ்வார் அவிழ்கின்ற தளவினையும் அலர் கின்ற முல்லையினையுமுடைய காட்டில் உறையும் ஒழுக்கத்தை வெறுக்கின், மருத நிலத்தே சென்று அவ் வொழுக்கத்தைப் புகழ்ந்து பாடுவர் (பொரு.200). வாணுதல் விறலியர், குவிந்த அரும்பு எயிறுபோல் விளங்கும்படியான முல்லையைச் சூடுதற்கமைந்த கற்பினையுடையவராயிருந்தனர் (சிறு. 30). பசிய பயிர்களினிடங்கள் தோறும் அரும்புகளையுடைய முசுண்டையுடன், முல்லையினுடைய வெள்ளிய நிறத்தையொத்த மலர்கள் உதிர்ந்துபரந்து கிடந்தன (மது.281). தலைவியும் தோழியும் பாறையிற் பறித்துக் குவித்த மலர்களுள் முல்லையும் இடம் பெற்றது (குறி. 77). இடையன், தண்ணிதாகக் கமழும் முல்லை யினைத் தோன்றியுடன் இணைத்துக் கண்ணியாக அணிந்தான் (அக. 94:5). மிக்க மழை பொழிந்தமை 195 முல்லை யால் வண்டுகள் ஆரவாரம் செய்ய நறிய மலராகிய முல்லையுடன் செங்காந்தள் பூவும் பிற மலர்களும் ஒருங்கே மலரக் காடு மலர் மணம் பொருந்தி விளங்கி யது (அக. 164:6). இனிய காட்டில் வண்டின் தொகுதி மணம் வீசும் முல்லையில், மாலைக் காலத்தே ஆரவாரிக்கும்படி கார்காலம் வந்துற்றது (அக. 204:7). இளங்கோசர், கொன்றைப் பூவினையும், குவளைப் பூவினையும், முல்லை நிலத்தே பூத்த முல்லையுடன் சேர்த்துக் கட்டிய கண்ணியணிந்து விளையாடுவர் (அக. 216:10). மாலைக் காலத்தே அழகிய சிறையினை யுடைய வண்டின் கூட்டம் நறிய முல்லையிலுள்ள பூந் தாதினை விரும்பி ஊதியது (அக. 234:13). கொடியின் அரும்புகள் வாயவிழ்ந்து மலர்ந்த ஒளி பொருந்திய முல்லை, மணமகள் கூந்தலைப்போல மணந்து, வண் டின் தொகுதிகளைப் புறத்தே செல்லவிடாது தடுக்கும் (அக. 244:4). தளவம் முல்லையுடன் கூடித் தண் ணென்று நறுமணம் கமழும் மலர் செறிந்த தன்மை யுடையது காடு (அக. 254:15). தலைவி நறுமணமுடைய முல்லையணிந்த, கற்பினையுடைய மென்மைத் தன்மை வாய்ந்து விளங்கினாள் (அக.274:13). 'முல்லை கள் மலரும் மாலைக் காலத்தே தன் இல்லத்தில் புகுவதனைத் துணிந்து தலைவனது தேர் செல்லா நிற்கும் ' என்று உழையர் கூறினர் (அக.324:15). தலைவி யது ஊர் முயற்குட்டிகள் ஓடித் திரிகின்ற, முல்லை மலரால் அழகு பெற்ற, முல்லையால் அழகுறும் நிலத் தின்கண் வரகுப் பயிர் மிகுந்த சிறிய ஊராகும் (அக. 384:5). தலைவி தன் கூந்தலிற் காட்டு மல்லிகையுடன் முல்லையையும் சேர்த்து அணிந்திருந்தாள் (அக.391:5). காந்தள் மலரையும், அரும்பு மலர்ந்த செவ்வி மலர் களாகிய முல்லையையும், குவளை மலர்களொடு கலந்து தொடுத்த மாலையைப் போன்ற நறுமணமிக்க மேனியுடையவள், தலைவி (குறு. 62:1). தண்ணிய கார்காலத்தை ஏற்ற அகன்ற முல்லை நிலங்கள் முல்லை மலர்களொடு அழகு முதிர்ந்தன (குறு.188:1). 'ஞாயிறு மறைந்தபின் துன்பம் மிக்க மயங்கிய பொழு தினை முல்லை மலர்கின்ற மாலைக்காலமென அறிவு மயங்கியோர் கூறுவர்; துணைவரைப் பிரிந்தோர்க்கு விடியலும் பகலும் மாலைக்காலமேயாகும்' என்று தலைவி ஆற்றாளாய்க் கூறினாள் (குறு. 234:2). கிளி மூக்கிளை ஒத்த அவரை மலர்கள், காட்டுப் பூனையின் பல்லைப் போன்ற தோற்றமுடைய முல்லை மலர் களோடு நெருங்கும்படி மாலைப் பொழுது வந்தது (குறு.240:3).மாலைப்பொழுதிற் காட்டின்கண்ணே முல்லை மலரா நிற்கும் (நற். 69:5). பகற்பொழுதை மெல்ல மெல்லப் போக்கி முல்லை அரும்பு வாய் திறந்து மலரா நிற்கும் பெரிய புல்லிய மாலைப் பொழுது வந்தால் எவ்வாறு உய்வேன் என்று தலை மகள் வருந்தி உரைத்தாள் (நற்.369:3). ஒளிரும்<noinclude></noinclude> 8mi86cto8fovzrbfwz6bvy5mknn5jay 250 666219 1983723 2026-10-26T11:32:53Z Harisha usha 17386 OCR 1983723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முல்லை நுதலையுடைய தலைவி, தன் கற்புடைமைக்கு அறி குறியாக முல்லை மாலையைச் சூடியிருந்தாள் (ஐங். 408:2). முல்லை நிலப் பரப்பில் கார்காலத்தே கொன்றையும், நெய்தலும், முல்லையும் இதழ்விரிந்து பரந்திருந்தன (ஐங்.412:1). 'வினை முடித்துத் திரும்பி னால் முல்லை மணக்கும் கூந்தலையுடைய தலைவி யின் நலங்கள் பலவற்றையும் நுகர்ந்து மகிழ்வோம்' என்று தலைவன் கூறினான் (ஐங். 446:1). தலைவன் வரும் வழியின்கண், தலைவியின் நுதலைப் பேன்று நறுமணம் கமழும் முல்லை மலர்ந்திருந்தது (ஐங். 492:2). கூடல் மாநகரில் முல்லையில் தேனீக்கள் வந்து மொய்க்குமாறு இளவேனிற் வருவம் வந்தது (கலி. 30:11). இளவேனிற் காலத்தே, வையையாற்றில் ஒழுங்குபட்ட உயர்ந்த இடுமணவிடத்துக் குளிர்ந்த அருவிநீரால் வளர்ந்த நறிய முல்லையின் தாதினை வண்டுகள் உண்டன (கலி.35:10). வண்டு, ஊருக்குள் புகுந்து பகலில் யானையது மதநீரை உண்டு, இரவிற் கற்புடை மகளிர் கூந்தலிற் கிடக்கும் மலர்ந்த நறிய முல்லையை நுகர்ந்தது (கலி. 66:6). 'நீலம், அல்லி, நறாம், அனிச்சம் இவற்றோடு முறுக்கு நெகிழ்ந்த முல்லை பொருந்திய மாலையையும், கண்ணியையும் விரும்பும் பரத்தையர், ஊடிச் சினந்ததால், நின்னுடை ஒப்பனை நேற்றிலும் இன்று நன்று' எனத்தலைவனின் பரத்தைமை உணர்ந்து ஊடிய தலைவி இகழ்ந்தாள் (கலி.91:2). தோழி, நாம் நம் ஐவகைப்பட்ட கூந்தலை ஆற்ற அது வெண்ணெயின் நாற்றம் நீங்கச் சிறிய முல்லையின் நாற்றம் மேவியது கண்டு சுற்றத்தார் சினந்தார்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 105:54). ஏற்றைத் தழுவினவனுடைய சென்னியிற் கிடந்த குவிந்த முல்லையால் கட்டின கண்ணியைக் கொம்பிலே எடுத்து அலைத்த ஏறு துள்ளுகையினால், அக்கண்ணி தலைவியின் கூந்தற்கண் வீழ்ந்தது (கலி. 107:6). 'தண்ணிய சுனைகளிலே ஆடிக் குளிர்ச்சியுடைத் தாகிய செம்முல்லை மலரோடு முல்லையையும் பறித் துத் தனியே அப்பொழிலிடத்தே எம்முடன் தங்கிச் செல்வாயாக என்பது தலைவியை நோக்கித் தலைவன் கூறியது' (கலி. 108:42). குளிர்ந்த பொழிலிடத்தே முல்லையொடு குருந்தம் சூடித் தலைவி தன் ஆயத்தா ரோடு விளையாடினாள் (கலி.113:25). 'தலைவன் சூடிவந்த முல்லைத் தொடையையும், கண்ணிவையும் கூந்தலிலே சூடிக் கொண்டேன்; அது தாய் தந்தையர் நாணுமாறு செவிலி முன் வீழ்ந்தது' என்று தலைவி கூறினாள் (கலி.115:5). தலைவி தன் புட்டிலில் இருப் பது ஆயத்தோடு காட்டிற் பறித்த சிறுமுல்லை என் றாள்; அதுகேட்ட தலைவன், 'இது முல்லையாயின், இதனைத் தொடுத்து முடிதற்குரிய காலம் இதுவாயின், தொடுத்து முடித்து நாம் கூடும் கூட்டத்திற்கு உடம்பட நில்' என்று கூறினான் (கலி. 117:11,12). 196 : முலை கணவன் 4. ஆற்றியிருக்கும் தன்மை சொற்பிழையாது இல்லிலிருந்து நல்லறஞ்செய்து முல்லை - ஆற்றியிருக்கும் தன்மை - அமைந்த, முல்லைக்கொடி படர்ந்த அழகினையுடையது காடு (சிறு . 169). தெளிந்த நீரையுடைய பள்ளத்திலே நீல மணியென்று மருளும் நெய்தல் தொய்யிற் கொடி யோடே மாறுபட மலர முல்லை (இருத்தலாகிய உரிப் பொருள்) அமைந்த காடு சூழ்ந்து ஒருபக்கம் விளங்கி யது (மது.285) 5. முல்லை நிலம் : ஆனினங்களை முல்லை முல்லை நிலம் ஆகிய அகன்ற இடத்தில் பரவி மேய விட்டு, இடையர் சிறிய குன்றுகளிடத்தே பூக்களை மாலையாகக் கட்டி மகிழ்ந்திருந்தனர் (அக.14:7). தினைக்கள்ளுண்ட மறவர்கள், நாண் பூட்டிய வில்லின ராய் வேட்டையாடி முல்லைத் தோட்டத்தே மானை அறுத்துண்ணும் அழகிய காட்டின் கண்ணது, தலைவி யது ஊர் (அக.284:10). 6. மகளிர் இல்லிருந்து நல்லறம் செய்தல் : இரவாயினும் வந்த விருந்தினரைக் கண்டு மகிழ்வ தோடு தலைவன் சொற்பிழையாதபடி முல்லை - இல்லிருந்து நல்லறம் செய்தலாகிய தன்மையுடைய கற்பினள், தலைவி (நற்.142:10). 7. முல்லைப்பண் : இசைவாணர் முல்லை முல்லைப்பண் - இசைத்து இன்புறுத்தா நிற்பத் தலை வன் தலைவியொடும் புதல்வனொடும் இனிதே வீற்றி ருந்தான் (ஐங்.408:1). 8. திணை : தலைவன் பாணனை, முல்லைக்கு - முல்லைத்திணைக்கு - உரிய யாழை ஏந்திய பாணனே என்று விளித்துக் கூறினான் (ஐங். 478:5). முலை-1. கொங்கை : முலை - கொங்கை - பொலிந்த மார்பகம் கொதிப்புறுமாறு அடித்துக் கொண்டு, அறிவு மயங்கி அழா நிற்கும் ஒண்ணுதல் மகளிர் கைம்மை கொள்ளுங்கால் தம் அழகிய கூந்தலைக் களைந்து விடுவர் (புற. 25:10). 'பசுவின் முலையினை அறுத்த தீவினையாளர்க்கும், மகளிரது கருவினைச் சிதைத் தோர்க்கும், பார்ப்பாரைப் பிழைத்தோர்க்கும் அப்பாத கத்தினின்றும் நீங்கும் கழுவாய் உளது; ஆனால், செய்ந் நன்றி கொன்றோர்க்கு உய்தி இல்லை' என்று அறநூல் கூறும் (புற.34:1). ஈன்றணிமை தீர்ந்த குழந்தைக்குச் சுரக்கும் முலைபோல, காவிரியின் பெருகிய வெள்ளம் உயிர்ப் பன்மைகளைப் பாதுகாக்கும் சோழநாட்டுக் குரியவன், நலங்கிள்ளி (புற.68:8). பேகனையும்<noinclude></noinclude> c7o6515y7bljklekxqa4iy0h47y6ab8 250 666220 1983724 2026-10-26T11:33:26Z Harisha usha 17386 OCR 1983724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முலை அவனது மலையையும் பற்றிக் கபிலர் பாட அதனைக் கேட்டு, அவனால் துறக்கப்பட்ட கண்ணகி, தன் கண் ணீரை நீக்கமாட்டாதவளாய், அக்கண்ணீர் அவளது முலையிடத்தை நனைக்கப் பொருமி அழுது நின்றாள் (புற.143:14).இரவலனின் புன்தலைப் புதல்வன், பாலில்லாமையால் வறிதாகிய தன் தாய் முலையைச் சுவைத்துப் பால் பெறாது, கூழ்ச்சோறு ஆகியவற்றைப் பெற விரும்பி, வறிய கலத்தைப் பார்த்து அங்கு ஒன் றுங்காணாது அழுதான் (புற. 160:19). பாலில்லாமை யால் தோல் போலுந் தன்மையுடன் திரங்கித் துளை தூர்ந்த வறிய முலையை வறிதாகச் சுவைக்குந்தோறும் அழுகின்ற தன் பிள்ளையின் முகத்தைப் பார்த்து, நீர் நிரம்பிய கண்ணையுடையவளாய்த் தாய் வருந்தினாள் (புற.164:4). வறுமைமிக்க இரவலனின் வாணுதல் மனைவி, பாலில்லாமையால் பலவாறு சுவைத்து முலையுண்டலை வெறுத்த தன் பிள்ளையுடன், மனை யின்கண்ணே இருந்தாள் (புற.211:20). கரந்தையின் பூ நாகின் (பசுங்கன்று) முலை போலிருக்கும் (புற. 261:13). மணப்பொருளைத் துறந்த நரைத்த கூந்தலை யும், இரவ மரத்தின் விதையைப் போலத் திரங்கிய கண்ணையுடைய வற்றிய முலையையுங்கொண்ட முதியவனின் மகன், பகைவர் படைமுழுதும் உடைதற் குத் தானே காரணமாக இருந்தான் (புற. 276:2). தன் மகன் போரிற் புறங்கொடுத்து மாண்டான் எனக்கேட்ட முதிய தாய், போரிற் புறமுதுகிட்டிறந்திருந்தால் அவன் பாலுண்ட என் முலையினை அறுத்திடுவேன்' என்று கூறி வாளொடு போர்க்களம் சென்று கண்டாள் (புற.278:5). பகைப்படையைப் பிளந்து இடமுண்டாக் கிச் சென்ற, வெட்டுண்டு இறந்து கிடந்த தன் சிறப் புடைய மகனது மாண்பினைக் கண்டு, மறக்குடித் தாயின் வற்றிய முலைகள் பாலூறிச் சுரந்து விளங்கின (புற.295:7). கோங்க மரத்தின் அரும்பினைப் போன்ற வனப்புடைய முதிராத இளமுலையினையுடைய தலைவியை மணம் கொள்ள வேண்டிவந்த மன்னர் மகட்கொடை மறுக்கப்பட்டனர் (புற. 336:10). 'மகட் கொடை வேட்டு வருவோருள், நேரிழையணிந்த தலைவியின் தேமல் பரந்த, யானைக்கோடு போன்ற இளமைத் தன்மை பொருந்திய வன (அழகுடைய) முலையைப் புல்லுவோர் யாரோ' என்று வியந்துரைக் கப்பட்டது (புற. 337:22). 'தலைவன் போர்ப்பூக் கொள்ளுமாறு வீரர்களை ஏவிக் கயம் புகுந்தமையால், மணமாகாத தன்மையையும், சுணங்கு பரந்த வன முலைகளையும் உடைய தலைவியை மணம் புரிந்து கொள்ளுதல் நாளை நிகழ்தல் கூடும்' என்று கூறினர் (புற.341:11). 'கரிய கண்களைக் கொண்டு நெருங்கிய விருப்பத்தை உண்டாக்கும்முலைகளையும், மையல் சேர்க்கும் பாவையையுமுடைய தலைவியை மணக்க விரும்பி வந்தவர்கள் அளிக்கத்தக்கவராவர்' என்று கூ 197 முலை இரங்கிக் கூறப்பட்டது (புற.345:10).மறமிக்க அகுதை என்பானுக்குரிய கூடல் நகரைப் போன்ற, கரிய கூந்த லுடைய தலைவியின், தோன்றி வளரும் இளமுலை சிவக்குமாறு... (சிதைந்துள்ளது) (புற. 347:7). 'தேமல் பரவி உயர்ந்து அண்ணாந்து நிற்கும் இளமுலையும், சந்து பொருந்திய மூவ் போலுந் தோனையுமுடைய தலைவியின் இளமைத்தன்மை வாய்ந்த நோக்கம் ஏதுவாக, ஊர் பொலிவழிந்து கெட நேரும்போலும் என்று வியந்து கூறப்பட்டது (புற.354:8). குறுகிய முலையை உண்டற்பொருட்டுத்தாயைச் சுற்றித் திரியும் பாலுண்ணும் ஆட்டுக்குட்டி, வெளுத்த முகத்தை யுடைய குரங்குக் குட்டியுடன் தாவித் திரிந்தது (புற. 383:18). குளிர்ந்த கண்களையும், எழுதப்பட்டாற் போன்று எழுதுதலுடைய இளைய முலைகளையும், துவெணிந்த அல்குலையும், தேனீக்கல் மொய்க்கும் கூந்தலையும் கொண்ட விறலியர் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனின் வீரத்தைப் பாடினர் (பதி. 54:4). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனுடைய கோப்பெருந்தேவி, கல னணிந்து அழகு பெற்று எழுதப்பட்டாற்போல வரும் இளைய முலைகளையும், வரி பொருந்திய அல்குலை யும், மலர்ந்த கண்களையும், மூங்கில்போலும் அழகிய தோள்களையும், கடவுளையும் ஆளும் கற்பினையும், மணங்கமழ் நெற்றியினையும் கொண்டவளாக விளங் கினாள் (பதி.65:6). மகளிர், கோங்கினது குவிந்த அரும் பினையொத்த தம் இள முலைகளில் மருதப் பூவினை அப்பினாற்போலச் சந்தனக் குழம்பினைப் பூசி அணி செய்தனர் (முரு.3). பிதுங்கிய கண்ணையுடைய கூகை யோடு பாம்பு தூங்குதலினால் பெரிய முலையை வருத்துகின்ற காதினைப் பேய்மகள் கொண்டிருந்தாள் (முரு50).பாடினி, பிறர்க்கு வருத்தமெனத் தோன்றிய தேமல் பொருந்திய மார்பிடத்தே, ஈர்க்கும் இடையே செல்லாதே எழுச்சியையுடைய வனமுலையினைப் பெற்று விளங்கினாள் (பொரு. 36).ஆளியின் குட்டி முலையுண்டலைக் கைவிடாத இளைய பருவத்தி லேயே தன் முதல் வேட்டையில் களிற்றினைப் பாய்ந்து அட்டுக்கொன்றது (பொரு. 141).மூங்கிலாகிய தோளினையுடைய நிலமகளாகிய மடந்தைக்கு, மலை களை முலைகளாகவும், புனல் மிகுந்தோடும் கான் யாற்றினை அம்முலையிற் கிடந்தசையும் முத்து மாலையாகவும் உருவகப்படுத்தினார் இடைக்கழி நாட்டு நல்லூர் நத்தத்தனார் (சிறு. 2). விறலியர், புதி தாய் மலர்ந்த கோங்கரும்பு போன்று விளங்கி, அணி கலன்கள் கிடக்கும் விருப்பத்தையுடைய முலையை யும், முலையைப்போல வளர்ந்த பனை நுங்கின் இனிய நீரின் தன்மையால் தாழும் எயிற்றினையும் கொண்டு விளங்கினர் (சிறு. 26(2)}. எழுகின்ற முலை யைப் போன்ற பெரிய தாமரையின் அரும்பு, முகம் போல மலர்ந்து நீர்த்துறையிடத்தில் விளங்கியது (சிறு.<noinclude></noinclude> scl244fxkfq97xx0831b0hudqpc3y81 250 666221 1983725 2026-10-26T11:34:34Z Harisha usha 17386 OCR 1983725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முலை 72). விழிக்காத கண்ணையும் சாய்ந்த காதினையு முடைய நாய்க்குட்டி, பிறராற் கறக்கப்படாத முலையை உண்ணுதலைத் தன் பசி மிகுதியாற் பொதுக்கலாற்றாத ஈன்றணிமை உடைய தாய் நாய் குரைத்தது (சிறு. 131). வளமிக்க செல்வ மனைக்கண், பிறரால் ஏறப்படாத சிறுதேரை உருட்டிய பிள்ளைகள், தம் செவிலித்தாயரைத் தழுவிக் கொண்டு அவர்தம் அழகிய முலையிற் பாலையுண்டு படுக்கையில் துயில் கொண்டனர் (பெரு. 250). குலைகளின் பெருமையால் தாழ வளைந்து முதிர்ந்த வாழையின் வெள்ளிய பழத் திற்குக் கவைத்த முலையையுடைய பெரிய பிடியின் கவுளிடத்தே அமைந்த கொம்பு உவமை (பெரு. 358). மகளிர், வளைந்த சந்தினையுடைய மூங்கில் போலும் தோளினையும், வந்திகை என்னும் அணியினையும், தொய்யில் எழுதப்பெற்ற சுணங்கு பொருந்திய இளைய முலையினையும், கரிய மயிரினையுமுடை யவராக விளங்கி இளைஞருடன் மகிழ்ந்து கூடியிருந் தனர் (மது.416). மகளிர் தம் கணவர் மகிழுமாறு பிள்ளைகளைப் பெற்றுப் பாலால் இடங்கொண்டேந் திய இளைய முலை பால் சுரக்கும்படி, ஈன்றணிமை நீங்கிய பின்னர்த் தெய்வத்தினருளால் துன்பம் நீங்கிக் குளத்திற் குளித்தனர் (மது. 601). ஆடுந்தொழிலுடைய மகளிர், தாம் பாடும்பாட்டினை யாழ் தன்னிடத்தே கொள்ளும்படி நரம்பினைக் கூட்டுதற்குக் குளிர்ச்சி யால் நிலைகுலைந்த குரல் நரம்பினைத் தம் பெரிய எழுச்சிமிக்க முலையின் வெப்பத்தால் தடவிச் சீர் செய்தனர் (நெடு. 69). குடத்தினைப் போன்று பக்கம் உருண்டிக்கும் கட்டிற்காலின் அடிப்பகுதிக்குச் சூல் முற்றி அசைந்த இயல்புடையராகிய பெண்டிரின் பால் கட்டி வீங்கிய முலை உவமை (நெடு. 120). அரசன் பிரிந்து சென்றமையால் அரண்மனையிடத்தே தனித்திருக்கும் கோப்பெருந்தேவி, முன்னர் முத்தாற் செய்த கச்சினைச் சுமந்த பருத்த முலையினை உடைய மார்பிடத்தில் இப்பொழுது, நெடிதாய் விழுந்து கிடக்கும் தாலி நாணை மட்டும் கொண்டிருந்தாள் (நெடு.136).தளிர்போலும் நிறத்தையும், சுணங்கினை யும், மூங்கில் போலும் தோளினையும் கச்சினை வரிந்து கட்டிய தாமரை முகைபோலும் முலையினை யும், நுடங்கும் இடையினையும் கொண்ட சேடியர் அடிவருடக் கோப்பெருந்தேவி அரண்மனையிடத்தே கட்டிலிற் கிடந்தாள் (நெடு.149). கட்டிலின் திரண்ட கால்கள், ஊறாத வறுமுலையாகிய குடத்தினைக் கடைந்து, சாதிலிங்கம் பூசப்பெற்று அமைக்கப்பட் டிருந்தன (நெடு. 158). காவிரியாற்றுநீர், தெளிந்த கடலின் திரையோடு பரந்தடைந்தமைக்கும், அவை யிரண்டும் ஒன்றுபட்டமைக்கும் முறையே, கரிய மலையைச் செக்கர் மேகம் சார்தலும், தாயின் முலையைச் சேய் தழுவிக் கொள்ளலும் உவமையாகும் 198 முலை (பட். 96). உடல்முழுதுமணிந்த அணிகலன்களை யுடைய மகளிரின் தாமரை முகை போன்ற முலைகள் புணர்ந்தமையால் செஞ்சந்தன மழிந்த மார்பினை யுடையவனாகத் திருமாவளவன் நிகழ்ந்தான் (பட். 296). ஓவியங்களிலே முலையாகப் பண்ணிய கை செய்த அழகினையுடைய முலையினையும், வளைந்த மூங்கில் போலும் தோளினையும், பூப்போலும் கண் ணினையுமுடைய கற்புடை மகளிர்க்குக் கணவன், நன் னன் (மலை. 57). நேற்றுப் பரத்தையரொடு புனலாடி, இன்று வந்து, தேமலையுடைய வனமுலையினையும், கற்பினையுமுடைய, புதல்வன் தாயே' என்று பொய்ம் மொழி கூறி என் முதுமையை இகழாதே என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 6:12). தன் மகளிடம், 'நினக்கு முலைகள் அரும்பின; பற்கள் ஒளி கொண் டன; தழையுடையணிந்தனை; அதனால், ஆயத்தா ருடன் திரிந்து யாண்டும் செல்லற்க' என்று அன்னை கூறினாள் (அக.7:1). தலைவனின் பரத்தை, தெருவில் தலைவனின் மகன் தனித்து நிற்கக் கண்டு, ஒப்புமை யால் தலைவன் மகன் என்று கருதிப் போற்றி அவனை நெருங்கி எடுத்து 'என் உயிரே வருக' எனத் தன் பூணணிந்த இளமுலைகளோடு அணைத்துக் கொண்டு நின்றாள் (அக.16:9). இப்பொழுது, புதல்வனைத் தடுத்துப் பாலாற் சரிந்த தேமலைக் கொண்ட மெல்லிய முலைகள், தலைவனது மார்பில் விம்ம முயங்குதலை யாம் விரும்பினோமாக, அவர் தம் மார்பில் தீம்பால் படுவதற்கு அஞ்சினர்' என்று தலைவி கூறினாள் (அக. 26:13). 'தலைவியின் மார்பில் முலையிடையே வியர் வுண்டாகுமாறு யான் பலமுறை தழுவிக் கொண்ட துண்டு; இன்று அது கழிந்தது' என்று உடன்போய் தலைமகளை நினைத்துச் செவிலித் தாய் வருந்தினாள் (அக. 49:8). 'எய்தப் பெறும் பொருள் தலைவியைப் பிரிந்து செல்வதாற் கூடுவதாயின், தலைவியை நீங்கு தலை மறந்து, அவளது நெருங்கி நிமிர்ந்த முலைப் பரப்பு விம்மவும், அணிகலன்கள் ஒலிக்கவுமாகப் பல முறை தழுவி நாடோறும் அவள் மகிழும்படி நினை வாயாக' என்று தலைவன் தன் நெஞ்சொடு கூறினான் (அக. 51:11). 'நின் வருகையைப் பெறாத இடத்திருந்து நெடுங்காலம் எதிர்நோக்கி நிற்கும் நிலை, பண்ணி னாற்போல எழும் இளமுலைகள் அழுந்தக் கைகள் வளைந்து சுற்றிக்கொள்ள நின் மார்பினை முயங்கு வதைக் காட்டிலும் இனிதாக இருந்தது' என்று தலை மகள் சேட்படுத்து வந்த தலைவனிடம் கூறினாள் (அக. 58:7). தலைவியின், ஒளி விளங்கும் வனமுலையாற் சிறந்த ஆகத்திற்கு, வேளாவியின் பொன்மிக்க பெரிய நகரமாகிய பொதினி உவமை (அக. 61:17). மூங்கில் போலும்தோளினையும், மணநாறும் ஐவகைக் கூறு பாடுடைய கூந்தலையும், தேமலையுடைய திரணிட முலையினையும், மையுண்ட கண்ணையுமுடைய<noinclude></noinclude> b9el9lkhsrblirrbg8k0vxpgxqo0y6m 250 666222 1983726 2026-10-26T11:35:19Z Harisha usha 17386 OCR 1983726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முவை மகளிர்க்குச் சுரதெதிச் செலவு அரியவாகும் என்று கருதித் தாழ்த்திருந்த உடல்போக்கிற்குத் தலைவன் உடன்பட்டமையைத் தோழி கூறினாள் (அக. 65:18). 'ஆய்' என்பானது காட்டின் மஸ்கிரா மணக்கும் தின் முலையினையுடைய மார்பின்கண் துமிராவதனை மறத்து, தலைவர் சிந்தும் தாழ்த்திரார், விரைவில் வருவர்" என்று தோழி தலைவியிடம் கூறி ஆம்நவித் தாஸ் (அக. 69:30). தலைவன் பிரித்தரையால் தலைவி, ஒப்பலை செய்யாத தன் கொண்டையின் தாழும் குழ விச் சேரக்கட்டி, இருவில் வெகுகுப் பூனை தோத் லது போல விளங்கும் முத்தின் ஒருவடம் முலை கிடை விளங்க மேலிந்து நின்றான் (அக. 18:4}. நல்ல நெற்றியினையும், குந்தமந்த கொள்கையினையும், நிலயாய சொற்களையும், பவளம் போலும் வாயிளை யும், வளையணிந்த முன் ஜெயியாயும், முடைய மகளிகின் முத்தாரம் பூஷ்ட முலைலை யுடைய ஆகத்தின்தம் தாயரீளைக் குழையச் செய்யாதே பிரிந்து சென்றவர், செவ்லூாட்ட அழகினை நிலைந்து இறங்குவார் (அக.75:33) 'தம் வளகளையின் நம்ாே, காதலியின் சுணங்கணிந்த வன முலையின் நல்வின் பத்தைப் பாராட்டி, அவல் தோலினை அணைத்து மகிழ்:வாயாக' என்று லி ைவமுத்தி மீளும் தலைமகள் தன் நெஞ்கொடு கூறினாவ் (அசு. 87:14). அன்னை இந்லெறித்தசா அறியாமல் வாரம் முலையினையுடையானை நின் மார்பீனால் வருத்தி, வருத்தி இற்கும் தீள் களவொழுக்கத்திளின் அம் நீங்கென்று பான் எவ்வாறு மொழிவேன்' எவற் தோழி தலைவனிடம் கூறி இந்செனிப்பினை உணர்த்தி னாள் (.ஆக. 90:6). தலைளியது பரந்த முலையை யுடைய மார்பகத்திற்கு, நய்வன் வேண்மானின் போலைக்கொடி ைகோலியாகக் கொண்ட சொருகர் உவமை (அக. 97:14) கோங்டி வரகும்பு. மாணிழை மக்ஷீஜீள் பூணளித்த ரலைபோலக் காணப்படும் (அ. இ8:4), பரத்தை, ஒளி பொருத்திய நெற்றிலிவன யும், நறுமலர் வேய்த்த குறாம்பல் கூந்தலினையும், மாலழிப்போன்ற கண்ணினையும், முத்து வடம் அசையும் வனமுலையினையும் கொண்டு விவாங்கி ளாள் (அகூ, 1886). அன்னை. தமையியின் கூத்தனை யும் பொன்போலும் தோலையும், கீச்சு அதுமாறு முவைக்கண்ணுடன் உருப்பெற்றெழுந்த முலையை யும் கண்டு பெரிதும் அழகுடையவளாக உள்ளால். என்று பன்முறை கூறி இச்செரிப்பில் வைத்தார் (அக. 150:3), 'தலைவன் பிரிவானென்பதுணர்த்த தவை கவின் திதலை பரந்த மார்பில் தெய்வமென ரு கொண்ட நல்ல வளர்ச்சியையுடை இளமுலைகள் தாைலு தவலலியின் கஸ்கள் தீர்பரந்தொழுகினே' என்று தோழி நலைவஜிடம் கூறிச் செலவு விலகில் னாஸ் (அசு. 261:13), பிடி, குழியில் அகப்பட்டதாகக் 199 முளை கவித்துயானை பிவிறிய ஓசை கேட்டஞ்சிய யாவமல் என்று, முதர்த் தெருவிடத்துள்ள எருமையின் முறை வில் பாலை அருந்தியது (அசு. 155:6). தலைவியின் மாந்தளிரை ஒந்ததந்தில் தோன்றியா வளறலையிற் பரந்த சுமாகிலிடையே தொல்லில் வழுதுதலை நிவைத்து தலைவர் விரைந்து வத்தருள்ர் ன்று தோழி கூறித் தவைவியை வற்புறுத்தினாள் (அக. 177:19), "தலைவன் தேரினைச் செலுத்திவத்து, குவளை அரும்பமின் முதுகிளில் தாழ மென் வேண்டாதே தளையிற் சூட்டி, ஓல்ஸ வளர்ச்சியுடைய இளைய முலையைப் பார்த்து, நீன நினைத்த தாழ்ங்கது சென்நான்' என்று தோழிதலைவி மிடம் படைத்துக் கூறினால் (அ4. 180:8). - கார்ந்த மறைச்சாரலின் கண்ணே, பெரிய ாையிவையும் பிளந்த வாயினையமுகைறார். இருள் துணித்தபால் போன்ற தன் குட்டியுடனும் இரங்கிய முலைவினை வுடைய பெண்கரடியுடனும் மகிழ்ந்திருந்தது .... 201:181, அஜூல்ய மாமை நிறத்தினையுடைய மேனி விலையும் அணிலினா பரத்தையின் ஆரம் தாங்கியமுலையினைக் கொண்ட மார்பகத்தில் மாலை இடைப்பட் டுக் குழைவுமாறு பெரிய மனையிடத்தே தலைவன் வதுமை நொண்டிருத்தான் (அக. 206+8), 'கலங்கும் குளிர்ந்த கண்களினின்றும் நீர் நிறைத்தொழு கமல் நின் பரந்த முலைகள் தனையுமாது .அழாதே' என்று கணவல் பிரிந்தம திதே வேதுபட்ட தலைவி யிடம் தோழி கூறியாய் (எசு.27.2). தலைவியின் அழ கிய அதனை தீவிக் கோங்கு அரும்பினசோன்ற குமித்த முமைபத்தில் துயிலும் இனி துயிலை தீ விரும்பினால், அழக்குப்புன்னைகள் நிறைந்த தண்ணிய சோலைக்கங் வருக என்று தோழி ராதற்குறி நேர்த்து ஈறிவான் (அசு. 240:11). 'அன்னை வழைத்து மறியின் உயிரைப் பலியிட்டு வெறியா ராமுன்னர் யாம் சென்று முன்புகூடிய மர்பிவள அரும்பும் இவமுயை மூழ்கு மாறு பலமுறை முயங்குவது தக்கது' என்று தோழி' தலைவன் கேட்குமாறு சிதைப்புறம் குறிபள் (அக, 32:16), 'கழுவப்படாத முத்துமா கண்ணீர் ஒழுகப் பெற்ற வகைமுலையினையுடைய நல்ல மாண்புத்த நாம்பு தணி பெருந்துமாறு பிரிந்து சென்றமையால் தலைவர் அகுளற்றவரேயாவாம் என்று தலைமகள் தொழியிடம்கூதினாள்(அக. 347:1), வேட்டைநாயைர் ஈடித்து விலக்கி, வேட்டுவர் நெருங்குதவுைத் தடுத்துத் தன்குட்டி கவந் தழுவிக் கொண்டு, தொங்கும் முலை விளைவுடைய பெண்பன்தி கிளைன் பேரக் காட்டைவிட்டுவந்து ஒருமுடுக்கரிடத்தே ஆண் பன்றி, ஆண்டுவரும் வேடக் ைதிசநோர்கி நின்றது (அக. 248:4), மூங்கில் போன்ற தோவினையும். குரும்பை பேயன்ற மென்முளைலிவையும், அரும்பிய சுணங்<noinclude></noinclude> cm1z8kgil11jikh7f91lq6duppsrmku 250 666223 1983727 2026-10-26T11:35:48Z Harisha usha 17386 OCR 1983727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முலை கினையும், இடையினை வருத்தித் தாழ்ந்த கூந்தலினை யும் கொண்டவளாகத் தலைவி விளங்கினாள் (அக. 253:22). 'கலங்கா மனத்தாளாய் என் சொல்லை விரும் பிக் கொள்க; உடன் போக்கினைத் துணிக; இன்னும் நின் முலை என் மார்பில் பொருந்துமாறு முயங்கு வாயாக' என்று உடன்போக்கு நேர்ந்த தோழி தலைமக ளிடம் கூறினாள் (அக. 259:18). 'என் வளமனை விளங்குமாறு, அழகிய நுதலினையுடைய என் மகளது முலைப்பரப்பில், அவள் தலைவன் துயிலும் துயிலினைக் கூட்டி வைத்திருப்பேன்; அது கழிந்தது' என்று மகட்போக்கிய தாய் கூறினாள் (அக.263:15). 'முலையிடத்தே தோன்றிய வேட்கையாகிய முளை, நெஞ்சில் வருத்தமாகிய அடியாய் நீண்டு, அம்பலாகிய இலையினைக் கொண்டு, காதல் என்னும் தளிர் பரப்பி, நாணமில்லாப் பெருமரமாகி, நிலமுழுதும் கவிந்து, அலராகிய மலர்களைச் சொரிந்து நின்றது' என்று தலைவி கூறினாள் (அக. 273:11). மெல்லிய முலைப் பரப்பினை விட்டு நீங்காத நெஞ்சினர், தமக்கு நட் புடையோர் இன்மையையும், சுற்றத்தார் துன்பமுறு தலையும், ஒட்டாதுறைபவர் பெருமிதத்துடன் இருத் தலையும் கண்டு, அவரொடு ஓரிடத்தே மடிந்திருத் தலைப் பொறுத்திருப்பரென்று தலைவன் கூறினான் (அக.279:5). தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி, நாடோ றும் கோடிட்டுவந்த சுவர் நிலையை நோக்கி, உட னுறையப் பெறாமையை நினைந்து, கண்ணீர், நூலற்று உதிரும் முத்துக்களைப் போல முலைமீது விழப் படுக்கையிற் பொருந்தி வலிவற்றுக் கிடந்தாள் (அக. 289:11). வேலன் வெறியாட்டயருங்கால், மெல்லிய தளிராகிய சிறிய தழைகளையுண்ணும், தாய் முலை யினைப் பெறாதொழியும் ஆட்டுக் குட்டியினைப் பலி யாகக் கொன்றாள் (அக. 292:3). காட்டிலுள்ள ஆவிரை மலரால் தொடுக்கப்பட்ட மாலைகளைப் பெண்கள் தம் நிறமிக்க மார்பிடத்துள்ள முலைகளின் மேற்கிடந் தசையுமாறு அணிவர் (அக.301:15). 'தாய், தேமல் படர்ந்து அழகு செய்யும் நின் இளையமுலைகளையும் கூந்தலையும் பன்முறை கூர்ந்து நோக்குதலால், தினைப் புனக் காவலுக்குச் செல்லுகவென்று, போக விடுவாள் போலக் காணப்படவில்லை' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அக. 302:13). 'தலைவியின் கூழை கூந்தலாய் நெறிப்புண்டது; மெல்லிய முகத் தோடு முலைகளும் வளர்ந்து செப்புப்போலாயின; அவள் பெண்மை நிரம்பப் பெற்றாள் என்பதனை யான் நோக்கி ஐயமுற்றும், இற்செறித்துப் பேணாது விடுத் தேன்' என்று மகட்போக்கிய தாய் கூறினாள் (அக. 315:1). தலைவி, தெய்வம்போல உருக்கொண்ட பார்வையினையும், நுண்ணிடையினையும், வேங்கை மலர்போல மார்பில் எழுந்த சுணங்கினால் அழகு செய் யப்பெற்ற வனமுலையினையும், வண்டு மொய்க்கும் 200 முலை கூந்தலினையும், பெரிய தோளினையும் கொண்டு விளங்கினாள் (அக. 319:9). இடி மிக்கு மழை பொழிந்த நள்ளிரவில் தலைவன், அரவின் தலையை இடறிக் கொண்டு இரவுக்குறியிடத்தே நடந்து வந்து, தலைவி யின் முலையிடத்தே பொருந்தி அவள் துன்பம் நீங்கு மாறு தழுவிக்கொண்டான் (அக. 328:5). தலைவனின் நெஞ்சம், மூங்கில் போன்ற மிக்க இறையினையுடைய பருத்த தோளையும், தேமலால் அழகு பெற்ற பல பூண் களையுடைய மெல்லிய முலைகளையுமுடைய தலைவியின் மார்பினைத் தழுவ விரும்பியது (அக. 343:2). 'காதலியின், கச்சணிந்த முலை முன்றிலாகிய மார்பினை முயங்குவதினின்றும் ஒரு நூலளவு நீங்கி னாலும், ஒருவரோடொருவர் ஊடி இருத்தற்குக் காரண மான காமத்தோடு இன்புறுதற்கேதுவான நுகர்ச்சி யினும் சிறந்தது பிறிதொன்றில்லை' எனத் தலைவன் கூறினான் (அக.361:5). திங்களின் அழகிய ஒளிக்கற்றை நிலத்தில் வீழ்ந்து பரவியமைக்கு, முலைகளின் இடையே கிடக்கும் முத்துமாலையின் ஒளியும், மலைச் சோலையில் துளியோடு அசையும் குளிர்ந்த வெள்ளிய அருவி நீரும் உவமையாகும் (அக. 362:11). மார்பினிடத்தேயமைந்த வனமுலைகள் பொருந்தும் படி தழுவுந்தோறும் உயிரை உருக்குவது போன்ற மென்மைத் தன்மையுடைய காதலரைக் கூடியிருக்கும் மகளிர்க்குப் பொலிவிழந்த மாலைப்பொழுதும் இனி தாகும் (அக.367:14). தலைவன், தலைவியின் இளைய வனமுலையின் மீது, பல மலரிதழ்களை நகத்தாற் கிள்ளி அவள் நிறத்தினொடு மாறுபட்டுத் தோன்றும் படி, அகவிதழ்களோடே அப்பி அணி செய்தான் (அக. 389:5). நம்முலையிடைத் துயிலுதலை வெறுத்தவர் சென்ற வழி, காற்றினால் வாகை நெற்றின் வற்றல் ஒலிக்கும் கடத்தற்கரிய சுரமாகும் என்று தலைவி கூறி னாள் (குறு. 39:4). தலைவி, தோன்றிய தேமலையும், அழகிய இளைய முலையையும், பெரிய தோளையும், நுண்ணிய இடையினையும் கொண்டவளாக விளங்கி னாள் (குறு. 71:2). பெருமையையும் தேமலையும் உடைய தலைவியின் முலைகள் செப்பினோடு மாறு பட்டு விளங்கின (குறு. 159:4). 'பொய்கையில் ஆம்பல் பறிப்போர் நீர்வேட்கையெய்தினாற் போலத் தலைவி யின் முலையிடையே துயலப் பெற்றும் நீயிர் நடுங்கு தலை ஒழிந்தீரல்லீர்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (குறு. 178:4). கன்று, தன் முலையிற் பால் குடித்து நிற்க, வீட்டின் முற்றத்திலுள்ள தினையினைப் பெண்யானை உண்ணுதற்கிடமான மலைநாடன் தலைவன் (குறு.225:1). கோங்கின் மெல்லிய அரும்பு, முலையினை ஒத்திருக்கும் (குறு.254:2). 'பொன் னாலும் மணியாலும் செய்யப்பெற்ற அணிகளை அணிந்த அல்குலையுடைய தலைவியின் அழகிய முலையினைக்கொண்ட மார்பினை நினைத்துச்<noinclude></noinclude> 1nt1ocd4whssrrjkb9kmiun9edse3vu 250 666224 1983728 2026-10-26T11:37:07Z Harisha usha 17386 OCR 1983728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முலை சென்றால், இன்னாத கானமும் இனியவாகும்' என்று தலைவன் கூறினான் (குறு. 274:8). தலைவியின் தோற்றம் செய்தெழுந்த வனமுலையிடத்தில் நிறம் பெறுமாறு தலைவன் தொய்யில் எழுதினாள் (குறு. 276:3). 'இன்னாத இடத்தையுடைய பாலை நிலத்தைக் கடந்து சென்றவர், மேகம் மழை பெய்திருண்ட மாலைக்காலத்தும், இளமுலை அழுந்தும்படி தழுவு தற்கு வாராராயினார்' என்று தலைவி தோழிக்குரைத் தாள் (குறு.314:5). 'தலைவன் எங்கிருக்கின்றானோ; என் முலைகளின் இடையிலுள்ள இடம், பிரிவால் அழுத கண்ணீரால் நிறைந்து, கரிய கால்களையுடைய வெள்ளிய நாரை உணவுண்ணும் குளம் போலாயிற்று என்று தலைவி வருந்தித் தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 325:6). முலைகள் அரும்பினமையாலும், மயிர்க்கொத் துக்கள் கீழே தாழ்ந்தமையாலும், பல் விழுந்து முளைத்து நிரம்பியமையாலும் தலைமகள் பருவமெய் தியமையைப் பிறர் அறிந்து கொண்டனர் (குறு. 337:1). மேய்புலத்தில் மேய்ந்த எருதோடு, அலைதாடியுடை யனவாய்ப் பாலால் வீங்கிய முலைக் காம்புகளை யுடைய மடியினைக் கொண்ட பசுக்கள் தம் கன்றுகளை நினைந்து பாலை ஒழுகவிட்டு மாலையில் ஊரிடத்தே திரும்பி வந்தன (குறு. 344:4). 'தலைவர் நம்மைப் பிரிந்து செல்வாராயின், கண்ணீர்த் துளிகள் பரவி அணி கலனணிந்த மதர்த்த வனமுலையினை நனைத்தலை யும் காணாரோ' என்று கூறித் தோழி தலைவியை வற் புறுத்தினாள் (குறு. 348:5). பொரியினைப் போன்ற பூக் களையுடைய புன்கமரத்தின் அழகிய தளிரினைத் தலை வியின் சுணங்குமிக்க வனமுலையிடத்தே அதன் வீற் றுத்தெய்வம் சிறப்போடிருக்குமாறு அப்பி அழகு செய் வர் (நற்.9:6). அண்ணாந்துயர்ந்த வனமுலை தளர்ந் தாலும், கரிய கூந்தல் நரையொடு முடித்தாலும் நின்வாய்மொழி நம்பி வந்த தலைவியைக் கைவிட்டு விடாதே' என்று உடன்போக்கும்தோழி தலைவனிடம் ஓம்படைமொழி கூறினாள் (நற். 10:1). 'தொய்யில் எழு தப்பெற்ற பருத்த இளைய முலைகள் துன்புறுமோ வென்று நினைத்து அவளை அணைத்திருந்த கையினைச் சிறிதே நெகிழ்த்தாலும் அதனைப் பொறாது கண்ணீர் சிந்துமியல்பினள் என்று மகட் போக்கிய தாய் மகளின் இயல்பு நினைந்து கூறினாள் (நற்.29:7). 'தலைவர் பிரிந்து செல்லக் கருதின் யாம் மறுத்தல் கூடுமோ என்று கூறக்கேட்ட அளவில், தலை வியின் மலர் போன்ற கண்களிலிருந்து, மார்பிலுள்ள வனமுலையின் முகட்டில் விழுந்து பரவுமாறு கண்ணீர் பரந்தது' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற். 33:11). தலைவன் பிரிந்து சென்றிருந்தபோது, பூண்கள் தாழ்ந்த மார்பிலுள்ள வனமுலைமுகட்டிலே கண்ணீர் தெறித்து விழும்படி அழுது தலைவி இல்லின்கணிருந் தாள் (நற். 81:6). களிற்றியானையின் சிறுநீரால் நனைந்த 201 முலை ஈரமான இடத்தில், பசியால் வருந்தும் பெண் செந் நாய், தன் பால் வற்றிய தோலாகிய முலையையுடைய வயிற்றினைப் பொருத்தி முடங்கிக் கிடந்தது (நற். 103:5). மேன்மேல் தோன்றிய தித்தியையும், எழுச்சி யுடைய இளைய வனமுலையையும், ஐம்பாற்பட்ட கூந்தலையும் உடையவளாகத் தலைவி விளங்கினாள் (நற்.160:4). சிறிய பூவையுடைய ஞாழலின் பூங் கொத்துகள், சிறுமியர் மணலில் வண்டலாட்டயரும் போது, வண்டல் மண்ணாற்செய்த பாவையின் வன முலையிற் பரவிய சுணங்கினைப்போல மெலிதாகப் படுமாறு பரவி நின்றன (நற். 191:3). 'அணிந்த கலன்கள் நெகிழக் கண்ணீர்த்துளி முலையிடை வீழ்ந்து நனைக்க, விம்மியழுங்கண் வருந்த வாடுவதென்னை; காதலர் நம்மைப் பிரிந்து செல்லார்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற். 208:2). வயற்கரை யிடத்தே, எரிபோலும் பூவினைக் கொண்ட கடவு ளேறிய வேங்கை மரத்திற் கட்டிய கட்டுப் பரணின் அருகினில் அயலானொருவன் செய்த கவலை வருத் தியதால் திருமாவுண்ணி தன் ஒரு முலையினை அறுத் தனள் (நற்.216:9). தலைவன் பிரிந்தமையால் தலைவி தன் தொய்யில் எழுதப்பெற்ற வனமுலையின் கண் ணுள்ள வரிகளின் வனப்புக்கெடுமாறு பசந்து வருந்தி யிருந்தாள் (நற்.225:7). 'காதலர், அணைத்து முயங்கும் புணர்ச்சி மெய்யிற் பொருந்த வேண்டாமென்று மாறு படலால், ஏங்கும் தலைவியின் உயிர்த்தலோடு பருத்த முலையினையுடைய மெய், தனியே துயின்று கிடந்து துன்புறுத்தன்மையது" என்று தலைவி கூறினாள் (தந் 240:4). 'சந்தனத்தை அரைத்துப் பூசிய தன் மேலே சண்பகமாலை அணியப்பட்டுள்ள, புள்ளிகள் அமைந்த இளைய அழகிய கண்களமைந்த முலை களை நெருங்க அணைத்தபடி இரவு கழிவதாக' என்று முன்பு கூறிய தம் மொழியினைத் தலைவர் வன்னெஞ் சுடைமையாற் பொய்த்தார் எனத் தலைவி கூறினாள் (நற். 314:6). தலைவியின் தேமல் படர்ந்த வன முலையை முயங்குதல் கருதி மீன் கண்ணுறங்கும் இரவுப்பொழுதும் பான் கண்ணுறங்காதிருதிதேன்; என் நிலை என்னாமோ' என்று தலைமகளை நினைந்து தலைமகன் கூறினாள் (நற்.319:9).ஆண்பன்றி தோலாய் வற்றிய முலையையுடைய பெண்பன்றியுடன் சென்று தினைக் கதிரைத் தின்றழித்ததனால், கானவன் சிறிய புழையருகே பதுங்கியிருந்து அம்பெய்து அந்த ஆண் பன்றியினைக் கொன்றான் (நற். 336:1). 'நீ, பரத்தையின் குவிந்த முலைகளால் சாடப்பட்ட சந்தனத்தைக் கொண்டுள்ளாய்; அவள்முயங்கியதால் வாடிய மாலை யைக் கொண்டுள்ளாய்; எம்மனை வாரற்க' என்று தலைமகள் ஊடல் மறுத்துத் தலைவனிடம் கூறினாள் (நற்.350:7).காந்தட் பூங்கொத்தோடு பொருந்திய மடலையுடைய வாழைப் பூவிலுள்ள இனிய நீரினைப்<noinclude></noinclude> e7j82fthnzcgyvw2upjixyut1utymsi 250 666225 1983729 2026-10-26T11:38:18Z Harisha usha 17386 OCR 1983729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முலை 202 முலை பெண்குரங்கு பருகுவதற்குப் புதல்வனை ஈன்ற தாய் தன் முலையைக் கையாற் பற்றிப் புதல்வள் வாயுள் வைப்ப அவன் பாலைப் பருகுதல் உவமை (நற்.355:2). சுணங்கணிந்த மெல்லிய முலையின் இனிய பால் பெருகுவதால் அந்தப் பால் சுரக்கப் புதல்வனைப் புல்லிக்கொண்டு, என் தோள் ஈன்றணிமையாலாகிய முடை நாற்றம் வீசும் என்று கூறித்தோழி பாணனிடம் வாயில் மறுத்துரைத்தாள் (நற்.380:3). பனைமரத்தின் இனிய கண்ணுடைய நுங்கு, சிறுவர் சுவைத்தற்குரிய முலைபோல இருந்தது (நற். 392:5). 'யாம் செல்வோம் வாராய் ' என்று தோழி கூறிய அளவில் தலைவி தன்மார் பில் தோன்றிய இளைய முலை நனையும்படி, கண்ணீர் வடித்து நின்றாள் (நற். 398:9). சான்றோர் வருந்திய வருத்தமும், தலைவனது உயர்குடிச் சிறப்பும் கருதி முளைத்தெழும் முலையினையுடைய தலைவி, தலை வனொடு அமர்ந்திருக்கக் குன்றிடத்தே இடஞ்செய்த தாகத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற். சான்றோர். 4). தலைவன், நம் முலையகம் முழுதும் சேரமுயங்கி, நம் அணிகள் நெகிழுமாறு பிரிந்தானாயினும், நெஞ்சி னாற் பிரியாதவனேயாவான்' என்று பரத்தை தன் தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 39:2). பெரிய கொம் பினையும், சிவந்த கண்ணினையும், ஈன்றணிமையையு முடைய தாயெருமை, தன் கன்றினுக்குச் சுரக்கும் முலையினைத் தந்து பாலூட்டியது (ஐங்.92:2) தும்பை மலரால் தொடுக்கப்பட்ட மாலையைத் தலைவி, தன் முற்றாத முலைகள் பொருந்திய பூணணிந்த மார்பில் அணிந்திருந்தாள் (ஐங். 127:2). இளையளாய தலைவி, உண்ணுதலில்லாத மரப்பாவைக்குத் தன் முகிழாத வறிய முலையை அளித்துப் பாலூட்டி விளையாடி னாள் (ஐங்.128:2). தலைவி, எக்கரிடத்தே வளர்ந்த ஞாழற் பூவினைப் போன்ற தேமல் பொருந்திய முலை யினையுடையவளாக விளங்கினாள் (ஐங். 149:2). கழங்கே, 'தலைவியின் அணியாரம் தாங்கிய இள முலை வருத்தமுறச் செய்தவன் வள்ளியங்கானத்துக் கிழவனாவான்; செவ்வேள் அல்லன்' என்று கூறு வாளாய்த் தோழி செவிலிக்கு அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங்.250:5). பொரிபோலும் பூக்களையுடைய புன்க மரத்தின் தளிர் அணி செய்யும் இளவேனிலில், தலைவி யின் அழகும் பெருமையும் பொருந்திய இளமுலை பொலிவெய்தி விளங்கியது (ஐங். 347:2). 'பெண்ணே நின்கண்களைக் காட்டிலும் நின் முலைகள் சினமுடை யனவாகவும், அம்முலைகளைக் காட்டிலும் தடமென் தோள்கள் சினமுடையனவாகவும் உள்ளன' என்று உடன்போக்கிற் செல்லும் தலைவன் தலைவியை நோக்கிக் கூறினாள் (ஐங். 361:4,5). 'எயினர்தங்கையே, நின் முலைக்கண் அமைந்துள்ள தேமலை நீ சுணங் கென நினைக்கின்றாய்; ஆயின், அது என் நெஞ்சை வருத்தும் அணங்காகும்' என்று புணர்ந்துடன் செல்லும் தலைமகன் சுரத்திடையே தலைவியைப் புகழ்ந்தாள் (ஐங். 363:2). தலைவி தன் மகனுக்கு முலை தந்து பாலூட்டாநிற்கத், தலைவன் அவளதுமுதுகின் புறத்தே தழுவிக்கிடந்தான் என்று மணமகன் வீடு சென்று கண்டு வந்த செவிலி நற்றாய்க்குக் கூறினாள் (ஐங். 404:1). 'மாண்புடைய முலையகம் முழுதும் பொருந்து மாறு முயங்கியவளே' என்று தலைவன் தலைவியை விளித்துக் கூறினான் (ஐங். 418:4). தலைவியின் நுதல் பசக்குமாறு நீ பிரிந்து சென்றால், தாமரை போலும் நின் அன்புடைப் புதல்வன் பாலின் பொருட்டு முலை வேண்டி அழுவான் என்று தோழி தலைவனிடம் கூறிச் செலவழுங்குவித்தாள் (ஐங். 424:4). 'வெய்துயிர்த்து வருந்தும் என்நோய் தீர்வதற்காக, செய்யோளாகிய தலைவியின் இளமை பொருந்திய முலைகளைக் கூடி என் கண்கள் உறக்கம் எய்துவனவாக' என்று தலை மகன் பாசறைக்கண்ணின்று தன் மனக்கருத்தினைக் கூறினான் (ஐங். 450:4). தலைவியுடைய நிரம்பிய முயக்கத்தை விரும்புகின்ற முலையினைக் கொண்ட மார்பினைப் பிரியாதிருத்தல், தலைவனுக்குப் பொரு ளாக அமையும் என்று தோழி கூறினாள் (கலி.2:14). முத்து வடங்கள் விரிந்த கலத்தை உள்ளடக்கிக் கிடக்கும் ஆரம் மேலே கிடந்து அசையும் இளைய முலையை இடையீடின்றித் தழுவியும் வேட்கை தணியாதவனாய்த் தலைவன், தலைவியின் கூந்தலைக் கோலஞ்செய்தான் (கலி. 4:9). 'இளமையும் காமமும் நிலை நில்லாமற் கழியும்; இறக்கும் நாள் இதுவென அறிந்தாரில்லை; முலையிடையே கோதை குழையும் படிமுயங்கும் நாள் இல்லாது போகாமையை நெஞ்சிற் காண்பாய்' என்று, செலவழுங்குவிக்கும் தோழி தலை மகனிடம் கூறினாள் (கலி. 12:13). 'மார்பினிடத்தே பெருத்த முலையினையும், சிலவாய வளை முதலிய வற்றையும் கொண்ட செய்யவளே' என்று தலைவன் தலைவியைப் பலப்பல புனைந்துரைகளாற் பாராட்டிக் கூறினான் (கலி. 14:5). 'ஐய, தாமரை அரும்பு போன்ற ஊற்றின்பம் மிகவுமில்லாத எம் இளைய முலையை முன்பு பாராட்டினாய், இப்பொழுது ஊற்றின்பம் மிகவுடைய என் தளர் முலையை முற்றப் பாராட்டி னாயா' என்று தலைவனிடம் தோழி வினவினாள் (கலி. 22:16, 17). மலையிடத்தே பிரிந்து சென்றவரின் வருகையை விரும்புதலினால் தோன்றிய காமத்தீயால் என் முலையகம் எல்லாம் காந்தும் என்று தலைவி கூறினாள் (கலி.36:17). நீரோடு அடித்துச் செல்லும் தலைவியைத் தலைவன் நீருட் குதித்துப் பூணினை யுடைய அவள் மார்பு தன் மார்போடு பொருந்தும்படி அணைத்துத் தூக்கிக் கரை சேர்க்க, 'அவன் மார்பை அவள் முலைகள் புணர்ந்தன' எனப்படுதலால், மழையைப் பெய்விக்கும் கற்பின் பெருமையையுடை யவள் ஆயினாள் என்று கூறித் தோழி அறத்தொடு<noinclude></noinclude> 7tkp23g9ki6m6gmo7g1wjr6xjfu2f4g 250 666226 1983730 2026-10-26T11:39:05Z Harisha usha 17386 OCR 1983730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முலை நின்றாள் (கலி.39:5). தலைவியும் தோழியும் தலை வனது மலையைப் பாட, அதனைக் கேட்ட தலைவன் மெய்நிறைந்த உவகையுடையவனாய்த் தலைவியின் மென் முலையினையுடைய மார்பு அழகு பெறும்படி வரைவொடு வந்தான் (கலி. 40:33). தலைவன், தொய் யில் எழுதிய இளமுலையை இனியவாகத் தடவிய துடன் அத்தொய்யிலைக் கொண்டுவந்த தடக்கை யினால், பிடியினை அருள் செய்யும் யானைபோல், மெய்ம்முழுவதனையும் தடவுதலையும் செய்தான் என்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 54:12). தலைவியி னுடைய பெருத்த இளமுலைக்குத் தலைவன், கோங்க மரத்தின் இளைய முகையினையும், கட்புலனாகும் குரும்பையினையும், மழைத்துளியாலுண்டான பெரிய மொக்குளையும் உவமையாகக் கூறினான் (கலி. 56:24). சுணங்கினையுடையாய், முத்துவடம் பூண்ட நின் இளமுலைகள் இப்பருவத்திலும், பாண்டியனுடைய யானைக்கொம்புகளிலும் மிக்க இனத்தையுடையவன வாயுள்ளன' என்று கைக்கிளைத் தலைவன் தலைவி பற்றிக் கூறினான் (கலி. 57:19). சுணங்கணிந்த வன முலையையும், சுடர் பொருந்திய பிறை நுதலையும், கரிய கூந்தலையும், நுண்மையால் அறியாமையை நல்கும் மருங்குலையும் முன்கையினையும், தித்தி நிறைந்த அல்குலையும் உடையவளாகத் தலைவி விளங்கினாள் (கலி. 60:1). 'அடி பரந்த முலையினை யும் ஆராய்ந்த பூணினையுமுடைய நல்லாய்' என்று தலைவியைத் தலைவன் விளித்துக் கூறினான் (கலி. 60:15). அகன்ற அல்குலையுடைய, கொடி போலும் பரத்தையர்தம் முலைகள் அழுந்திப் பூசின பாடழிந்த சந்தனத்தைக் கொண்டவனாய் நன்மக்களின் குண மின்றி வருபவன் என்று தலைவனைப் பற்றி வாயில் மறுக்கும் தலைமகள்கூறினாள் (கலி. 67:10). முகையின் தன்மை வாய்க்கப் பெற்ற முலைகள் முயங்குகை யினால் செவ்வியழிந்துள்ள தலைவனின் மார்பிலுள்ள மாலை, தம்மை இகழ்ந்து கூறியதாகத் தலைவனொடு ஊடிய காமக்கிழத்தி கூறினாள் (கலி. 68:14). நீ நீங்கு வதால் நெகிழ்ந்த வளையலையுடைய பரத்தையர்தம் முலையிடையில் தாதுதிர்ந்த அழகிழந்த நினது கண்ணியே நினக்கு உட்பகையாகி நின் பரத்தை மையை எமக்கு உணர்த்தியது என்று தலைவி தலை வனிடம் கூறினாள் (கலி. 73:8). தம்மில் இணையொத்த இரண்டு முகைகளுக்கு நடுவே வேறொரு பூவின்றித் தனித்து மலர்ந்த தாமரைப்பூ, பறவைகள் வந்துதாக்கச் சாய்ந்து வளைந்து, அம்முகைகளின் மேல் தன்னுள் நின்ற நீரைத் துளித்தற்குக் காதலன் பிரிவால் முகங் கவிழ்ந்து அழும் தலைவியின் கண்கள் அடிக்கொண்ட அவள் முலைகள் மேல் நீரைச் சொரிதல் உவமை (கலி. 77:4). பாலால் விம்மின தாயின் முலையை மறந்து புதல்வன் மனை முற்றத்தில் செல்லும் தேரைக் 203 முலை கையாற் செலுத்தி நடந்தான் (கலி.81:7). 'பூணணிந்த முதிர்ந்த முலைகளால் நின் மார்பொடு போர் செய்த பரத்தையின் முடியிலிருந்து உதிர்ந்த பூம்பொடி சிந்திக் கிடந்த, ஆடையின் துகளினை விலக்கக் காற்றின் எதிரே நின்றவரே, நீ இங்கிருந்து நீங்கிச் செல்க' என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 81:30). பாலி னால் விம்மும் முலைக்கு, உலகில் வற்கூடம் நீங்கு மாறு பெய்தற்குக் கூதிர்காலத்தே கிழக்கிலெழும் முகில் உவமை (கலி. 82:2). உரிய நேரத்திற் பிள்ளை பாலுண்ணாமையால், காம்பு முறிந்த மாவடுப்போலப் பால் வெளிப்படுவதனைத் தாய் தன் அங்கையால் அமுக்கித் தேய்க்கவும் அதன் எல்லையில் நில்லாமல் விம்மிச்சுரந்த மெல்லிய முலையிற் பால் வறிதே பாழா யிற்று (கலி.84:4). பரத்தை, தொடியினாற் பொலிவு பெற்ற தோளையும், முலையையும், கூந்தலையும். குழை முதலியவற்றையும் கொண்டவளாய் விளங் கினாள் (கலி. 90:7). தாம் முயங்கிய மகளிரின் முலை யினிடையிலே அழுந்திய இன்பத்தில் மயங்கி விரும்பு கின்ற கணவரை, மகளிர் ஊடலாற் பிரிதலும், அப் போதே ஊடல் தீர்ந்து கூடுதலுமாகிய இன்பத்தைக் கனவு விலக்காது (கலி. 92:3). பரத்தையாகிய யானை, தொய்யில் எழுதின வனமுலையாகிய வெள்ளிய கொம்பினைக் கொண்டிருந்ததெனத் தலைவி கூறி னாள் (கலி.97:12). கொலைத் தொழிலுடைய ஏற்றின் கொம்பினிடையில், தாம் விரும்பும் மகளிரின் முலை யினிடையே விழுவது போல வீழப் பெற்றால், அத் தகையோரிடம் ஆயர் முலைவிலையினை வேண்டார் (கலி.103:73). 'தோழியே, ஏறுகள் சாடின புண்களைத் தழுவிக் கொண்டு பொதிந்துவிடக் கடவோம்; அஃது எங்ஙனமெனில், முலையின் வெம்மையால் பூண் அறும்படி ஒற்றித் தழுவிக்கொண்டு பொழிந்துவிடக் கடவோம்' என்று குரவையாடும் ஆயமகள் கூறினாள் (கலி.106:35). 'மாதராய், பரவிய சுணங்கணிந்த மெல் லிய முலைமேலே தொய்யில் எழுதும் குழம்பால் எழுதுவேனோ' என்று தலைவன் வினவினான் (கலி. 111:16). 'முதிராத கோங்கின் இளைய முகையைப் போலத் தோன்றின தொய்யில் எழுதின வனைமுலை யுடையாய்' என்று தலைவன் தலைவியை விளித்துக் கூறினான் (கலி.117:14). 'தலைவியின் தொய்யில் எழு திய இளைய முலை தோன்றுதலைச் செய்யும் இளம் பருவத்தில் நீ கூடிய தொடர்ச்சியை, அவளது கண்ணீர், துளியாக விழக் கண்டும் அருளாது விடுகின்றவனே, நீ கொடியை' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி.125:8). 'என்னை மறத்தலேயன்றிப் பின்னர் முலையிடையே துயிலும் துயிலையும் மறந்தாய் என்று கூறிப் பழைய தன்மை கெட்ட நெஞ்சத்தையுடைய வளாய் அழுவேன்' போலக் கனவு கண்டதாகத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி.128:14). தலை<noinclude></noinclude> 70r91wxaxn52gzujrli3kh2izwxvvip 250 666227 1983731 2026-10-26T11:40:09Z Harisha usha 17386 OCR 1983731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முலை வன், இளமுலைமேல் தொய்யிற் குழம்பாற் கொடி எழுதவும் வல்லன்' என்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 143:3). தலைவன் தலையளி செய்து நீங்கியமையால் தலைவி, தன் தோள் மெலிந்து பெரிய அமர்த்த உண் கண் நீர் நிறைகையால், அந்நீர் தன் குவிந்த முலையின் மேலே வடிய, அவனைத் தேடும் வகையில் நின்று மனம் சுழன்றான் (கலி. 146:8). 'என் மனத்தைத் தேற்றித் தெளிவித்த தலைவன், என்னை அணைத்து முலை யிடத்தே முயங்கினான்; முயங்கிப் பின்னர்த் தெளிவு பொய்யாகுமாறு கைவிட்ட கொடியனாயினான்; அவனைத் தேடிக் காணேனோ' என்று தலைவி கூறி னாள் (கலி.147:24). மகளிர் முலையிடத்தும் மைந்தர் மார்பிடத்தும் பொருந்திய அணிகலன்கள் தம்முள் கூடா நிற்ப, அவர்களின் உள்ளம் அன்பால் உடை பட்டு, அவர்தம் நிறையுடைமையை உடைத்தமை போல, வையை வெள்ளம் மலைபோன்ற அணை களை உடைத்தது (பரி. 6:20). 'இரவுக்குறிக்கண் தலை வியைத் தலைப்பட்டுக் கூடிய தலைவர், தலைவி யுடைய முலையிடையிலே கிடந்து துயிலுதற்குப் பரங் குன்று பொருத்துவதாகும்' (பரி. 6:54). சுனைநீரின் கண் பாய்ந்தாடிய கூர்த்த பல்லினையுடைய மகளிரின் குவிந்த முலையின்கண் அணிந்த அணிகலன்களோடு, மாரனை ஒத்த அவர்தம் கணவன்மார்களின் மார்பணி கள் மயங்கின (பரி. 8:118). புனல் விளையாட்டயரும் மகளிரின் நிறம் மேலும் ஒளி பெறா நிற்ப அவருடைய முகமும் முலைக்கண்களும் நீரால் தாக்குண்டு மிகவும் சிவந்து விளங்கின (பரி. 10:95). அவையுள் நின்று, பூங் கொம்பினை ஒக்கும் ஒருத்தியின் குவிந்த முலை களைக் கூர்ந்து நோக்குபவனை, 'இளநெஞ்சன், மனத் திண்மையில்லாதவன்" என்று பிறர் இகழ்ந்தனர் (பரி. 12:50). இவன், இப்பெண் அணிந்த முத்தாரத்தின் அழகை நோக்கி, 'இவற்றிற்கு ஏற்றன இவை' என்று நெருங்கிய முலைகளைப் பார்த்தான்; அதற்கு இவள். நாணாதிருக்கின்றாள்' என்று வையை நீர் விழவிற் கண்டதைச் சிலர் கூறினர் (பரி. 12:54). வையைக் கரையில் நின்ற ஒரு பரத்தை மீது சுற்றி நின்ற ஆயத்தார் மூங்கிற்குழாயாற் செந்நீரை வீச, அவள் தன் குரும்பை முலையிற்பட்ட அதனைத் துடைக்காமல் துகிலினால் ஒற்றி நின்றாள் (பரி. 16:21). திருப்பரங்குன்றின்மேல் ஒருத்தி, தன் பொங்கின முலையிடத்தே சந்தனத்தைப் பூசி உதிர்த்து, மேலும் மணமுடையதாக்குதற் பொருட்டு மேலும் சந்தனத்தைப் பூசி நின்றாள் (பரி. 21:25). மலர் மாலை பிறர்பால் சேராமல் விரும்பத்தக்க அழகியைக் குறிக்கொண்டு சென்று கூடும்படி நிகழும் புணர்ப்பிற்கு இற்பரத்தையின் முலைகளும், அவளால் ஆடப்பட்ட புதுப்புனலும் அவளுக்குத்துணைக்காரண மாக அமைந்தன (பரி.தி.2:43) 204 முழக்கம் 2. முல்லை (முலை - இடைக்குறை - நச்.) : புலித்தோலுடுத்துக் கொன்றையணிந்து கபாலமேந்திய நீ (சிவன்) கபாலமென்னும் கூத்தினையாடுங்கால் முலை (முல்லை)யையொத்த எயிற்றினையுடையவள் (உமாதேவி) தாளத்தின் முதலிலெடுக்கும் காலத்தை யுடைய பாணியைத் தருவாளோ என வினவும் பாங்கில் நல்லந்துவனார் சிவபெருமானை வாழ்த்து கையில் கூறினார் (கலி. 1:13). முலையன் - மூலையினையுடையவள் : பஞ்சாய்ச் கோரையின் குருத்தினையொத்த பற்களைக் கொண்ட வாயினையுடையவளும் மார்பில் தோன்றிய முலை யள் - முலையை உடையவள் - ஆகிய தலைவியொடு தலைவன், பேயும் அறியாத காலத்தே புணர்ந்தான் (அக.62:3). 'படரும் தேமலையுடைய முற்றாத முலை யளாகிய காதலியின் அருகில், யாம் பிரியாது இருந் தாலும் அவள் மயங்கிக் கோடைத் திங்களிலும் நடுங்கு கின்றாள்' என்று தலைமகன் கூறினான் (நற்.312:7). முழ - மத்தளம், முழவு : பண்கள் தன் கண்களில் உண் டாக்கப்பட்டுத் திண்ணியவாரால் இறுக வலித்த மைத்த முழ (மத்தளம்), வானிடத்தே மேகம் முழங் கும் ஓசைபோல ஒலித்தது (மலை. 3). 'பரத்தையர் நன்றென்று கொண்டாடும்படி நாடோறும் மணம் செய் யும் மனையிடத்தே நின்று முழங்கும் நின் மணத்தை எமக்கு உணர்த்தும் முழவோசை வந்து பலநாள் உறக்க மின்றி இருந்த நாங்கள் ஒருநாள் இமைபொருந்து தலைப் போக்கும்' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறி னாள் (கலி.70:10). முழவம், முடிவு, 1,23, முழா காண்க. முழக்கம் -1 ஒலி : பெரிய அலையின் முழக்கத்தோடு ஒலியோடு - அதன் அலைவும் ஓய்ந்திருந்த மேகஞ் சூழ்ந்த இரவில் கடலிடத்தே கொழுமீனைப் பரதவர் பிடித்தனர் (அக. 100:5). கூதிர்க்காலத்தில், வானிற் பரந்த மேகங்கள் பெரிய இடி முழக்கத்தோடு (பேரொலி ) மிகவும் கலந்து துளி மிக்குப் பெய்தமை யால் தெருக்கள்தோறும் தண்ணீர் விரைந்து சென்றது (அக. 264:9). பக்கமலையின்கண் முகில்கள் எழுந்து முழங்கும் முழக்கத்திற்கு முழவின் முழக்கம் உவமை (அக.328:2). திருமருத முன்றுறையில் மண்மகளிர் பாணர் முதலியோர் கூத்தாடுதலைத் தொடங்க எழும் முழக்கத்துடன் வையை புனல் ஓடுதலால் எழும் முழக்கமும் சேர்ந்து முழங்குவது, இடியொடு சேர்ந்த முகிலின் முழக்கத்தை ஒத்திருந்தது (பரி. 7:82)<noinclude></noinclude> dzjos3z4ky1un75cc6j9ub59f1z5n6v 250 666228 1983732 2026-10-26T11:41:29Z Harisha usha 17386 OCR 1983732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" />OCR</noinclude>________________ முழக்கு திருப்பரங்குன்றத்தில், எழும் மேகத்தின் முழக்கம். செவ்வேளின் ஊர்தியாகிய யானையின் முழக்கத்தைப் போன்றிருக்கும் (பரி. 8:17). முழக்கு - 1.ஒலி : ஏர்க்களமாகப் போர்க்களத்தை உருவகஞ் செய்யுங்கால், குறுந்தடியால் அடிக்கப்படும் குருதிப்பலியூட்டப்பெற்ற முரசின் ஒலி மழை முழக் காக புறப்பட்டது (புற.369:5). இடியினது ஓசையைத் தன்பாற் கொண்ட முரசம் மேகத்தில் தோன்றும் முழக் கம்போல முழங்கியது (புற. 373:1).கூலம் (தானியம்) இன்றிக் கெடுமா நின்ற வேனில் வெம்மை மிகக் கோடைக்காலம் வருகின்ற மழை முகலின் முழக்கிசை யுடன் பெய்தமையால் நீங்கியது (புற.381:18). பெரிய மலையிடத்தே, மேகம் தன் முழக்கினால், விலங்குக் கூட்டம் அஞ்சி நடுங்குமாறு ஒலித்து விரைந்து மழை பெய்தது (பதி.50:1). படையெடுத்து முன்னேறிச் செல்லுமாறு வீரரை ஏவும், அடிக்கப்படுதலுடைய முரசம் கண்ணிடத்தில் முழங்கும் முழக்கம்போலக் கார்காலத்தில் முகிலின் முழக்கம் எழுந்தது (பதி.84:3). நெடுஞ்செழியன், முதுகிட்டார் மேற்செல்லாத மறவரோடு, முழங்குகின்ற முழக்கையும், பெருமை யுடைய கால்களையும், உயர்ந்த கொம்பினையும் கொண்ட யானைகள் பரந்த படையைப் பரப்பிப் பகைவர் நாட்டினை அழித்தான் (மது. 177). ஊரனாகிய தலைவன் செல்லும் தேருருளையின் ஒலி, கார்காலத்து மழையின் இடி முழக்கத்தைப் போன்றிருந்தது (அக. 14:20). கூத்தர்தம் இசைக் கருவியில் அமைத்துக் கொள் ளும் தாள ஒலிக்குக் கார்கால முகில் முழக்கின்போது நீரின்மேல் தேரைகள் ஒலிக்கும் ஒலி உவமை (அக. 301:18). மழையின்மையால் வற்றிய பக்கமலையில், புலிபாயக் களிற்றியானையின் முழக்காகிய ஒலியைக் கேட்டு அஞ்சிப் பிடி தன் கன்றினைப் பிரிந்த துன்பத் தால் வருந்திக் கையைத் தலைமேல் வைத்துக் கொண் டது (அக.317:12). மேகம், பொறை ஆற்றாமல் தாழ்ந் தது போல் நிலத்தை அணுகி வந்து, இடியும் முழக்கு மில்லாமல் பாணர்தம் யாழ் நரம்பொலிபோல இனிய ஒலியை உண்டாக்கும் மிக்க துளியைப் பெய்தது (அக. 374:7). மழை முழக்குப் போல இடிபோல நடுவான நிலத்தின்முன்னே, ஆரவாரம் எழ, புகையொடு துகள் எழ, ஏறு தழுவினார்க்குக் கொடுப்பதற்காக நல்ல மகளிர் திரண்டு நிற்ப, ஏறு தழுவுவோர் தெய்வம் பரவித் தொழுவினிற் பாய்ந்தனர் (கலி. 101:10). திரு மாலின் அருள்வயின் மொழி வலம்புரி முழக்கையும் வேத முழக்கையும், அவர்தம் செறல்வயின் மொழி வால்முக்கையும் இடியின் முழக்கையும் ஒத்திருக் கும் (பரி.13:44). 205 முழவு 2. எதிரொலி : செவ்வேளைப் பாடுவாரது பாணியாகிய தாளமும், அரங்கத்தில் ஆடுவாரின் கூத் திற்குரிய தாளமும், மலையின்கண் உண்டாகும் முழக் கும் - எதிரொலியும் - கலந்து ஒலித்தன (பரி.8:110). முழங்கல் - ஒலித்தல் : சோழன் போர்வைக் கோப் பெருநற்கிள்ளியின் யானைகள், கார்காலத்து முகிலின் கண் தோன்றும் இடியினும் மிகுதியாக முழங்கலை ஒலித்தலை - அமையா (புற.81:2). முழந்தாள் - முழங்கால் : துளையினைத் தன்னிடத்தே யுடைய உரல், பெண்யானையின் முழந்தாளை - முழங் காலை ஒத்திருக்கும் (பெரு. 53). கொழுவிய கொடி யினையுடைய கவலைக் கிழங்கு, குழிகள் தோறும் பெண்யானையின் மடித்த - முழந்தாளைப் போலச் சீரிதாய்க் கீழே வளர்ந்திருந்தது (மலை. 127). மலைப் பக்கத்தூரில், முழந்தாளையுடைய கரிய பிடியின் கன்று, குறத்தி பெற்ற பிள்ளையோடு சுற்றி ஓடி, இனிமை தருவதாகிப் பிற்காலத்தில் அவர்களுடைய தினையை மேய்ந்தது (குறு. 394:1). மலையில் விளை யும் மூங்கில் நெல்லை அதன் கோலுடன் வளைத்துத் தின்ற, முழந்தாளையுடைய கரிய பிடி, அம்மலையில் வாழை செறிந்த இடத்திற் புகுந்து விடியலில் துயின்றது (*. 50:2). முழம் - முழங்கால் : புலியுடன் போரிட்டுழந்தமை யால் வற்ற வருத்தத்தோடு நீர் உண்டற்கு விரைந்து சென்று, மண்ணில் முழம் - முழங்கால் - மடித்தூன்றிய யானை தன் கையால் தோய்த்தும் சுனையில் நீரின்மை யாற் பெருமூச்செறிந்தது (அக. 119:18). முழவம் - முழவு + மதுரையிலிருந்து பரங்குன்றம் செல்லும் வழியில் அதனைத் தொழுது செல்வோர் கொண்டு சென்றவற்றுள் மலர்களும், இசை கூறுகின்ற முழவமும் - முழவும் - மணியும் பிறவும் இடம்பெற் றன (பரி.8:99). முழ, முழவு 1,23, முழாகாண்க. முழவன் - மத்தளம் முழக்குபவன் : குரங்கு பலாப் பழத்தைத் தழுவிக்கொண்டு ஆடுகின்ற மயிலின் பின்னே பாறையின் மேல் நிற்றலுக்கு, நாடக அரங்கில் ஆடும் விறலிக்குப் பின்னே முழவன் மத்தளம் முழுக்குபவன் - நிற்றல் உவமை (அக.352:6). முழவு - தண்ணுமை : வார் பொருந்தி வலித்துக் கட்டுதலையுடைய மார்ச்சனை செறிந்த முழவினை - தண்ணுமையைக் - கைக்கொண்டு விறலி பாடினாள்<noinclude></noinclude> c6q7784igpgeqzjai20u3zu7nj2cj8t 250 666229 1983733 2026-10-26T11:43:32Z Harisha usha 17386 OCR 1983733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முழவு (புற. 15:23). முரசு கட்டிலில் அறியாதேறிய மோசிகீர னாரைச் சேரமான் தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறை சினவாது குறுகச் சென்று அவர் துயிலெழும் வரை, வலிவுடைய முழவு போலும்தன் தோளைச் சாமரத்தாற் குளிர விசி நின்றான் (புற.50:12). 'சோழன் போர்வைக்கோப்பெருநற்கிள்ளி, சுடரும் பூணணிந்த மார்பினையும், நல்ல போரைச் செய்யும் முழவினைப் போன்ற தோளினையும் உடையவன்' (புற.88:6). ஊர் மன்றத்திலுள்ள பலாமரத்தின் கிளையில் வாழம் மந்தி, அம்மரத்தில் பரிசிலர் தூக்கி வைத்த, பிணிப் புடைய முழவினைக் கனியெனக் கருதித் தட்டினால் அதன் கண் வாழும் அன்னச்சேவல் எழுந்து மாறாக ஒலிக்கும் (புற.128:2). கூத்தர் பண்ணுதலமைந்த நரம் பினையுடைய தோலாற் போர்க்கப்பட்ட யாழையும், மார்ச்சனை நிறைந்த முழவினையும் உடையவராக விளங்கினர் (புற.164:12). ஒருமனையிடத்தே சாக்காட் டுப்பறை ஒலிக்கவும் மற்றுமொரு மனையிடத்தே மணத்திற்குக் கொட்டும் தண்ணிய முழவின் ஓசை ஒலிக்கவுமாக அமைந்த உலகினதியற்கை இன்னாத தாகும் (புற.194:2). ஆண்குரங்கு கிழித்துண்டமையால் பீறிய பெரிய பலாப்பழம் முழவினைப்போலக்காணப் பட்டது (புற.236:1). பூதபாண்டியனது காவலமைந்த அரண்மனையில் முழவு, அதன் மார்ச்சனை உலராத வாறு எப்போதும் முழங்கிக்கொண்டிருந்தது (புற. 247:8). குட்டுவனது முசுறி (முசிறி) நகரம் முழங்கு கின்ற கடலாகிய முழவைக் கொண்டிருந்தது (புற. 343:10). சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதனின் அணியணிந்த தோள். கூத்தரது முழவினைப்போன்று விளங்கியது (புற. 368:17). விழாக்கள் நீங்குதலை அறி யாத, முழவு ஒலிக்கின்ற மூதூரின்கண், பல்வகைக் கொடி நிழலிற் பொன்னை மிகுதியாகவுடைய நியமம் இருந்தது (பதி.15:18). மக்கள், முழவு ஒலிக்கின்ற பழைய ஊரில் நிகழும் விழாவைக்கண்டு தம் இடத் திற்குத் திரும்பச் சென்றனர் (பதி. 30:20). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரனின் முழவு போன்ற தோள்கள் தேவர்க்கஞ்சி அவுணர் வானில் அமைத்த மதிலின் கத விற்குக் காப்பாக இட்ட கணய மரத்தைத் தூக்கி நிறுத் தியதுபோல இருந்தன (பதி.31:20). தன் கண்களில் பண்ணமைந்த முழவையும், ஒருகண்மாக்கிணை யையும், பெருவங்கியத்தோடு காவடியிற் கட்டிய யாழ்வாசித்தலில் வல்ல இளையர் கடவுளை வாழ்த் தினர் (பதி.41:3). 'பகைவர்களும் மனமடங்காமற் புகழ்ந்த, மந்த ஓசையையுடைய முழவினைக் கொண்ட அழியாத கல்வியையுடையோய்' என்று கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனைப் பரணர் சிறப் பித்தார் (பதி.43:30). 'ஆடுகோட்பாடடுச் சேரலாதன், விழாப்பெருமையோடு விளங்கிய தன் ஊரினிடத்தே, கூத்தரின் முழவின் முன்னர் ஆடுதலை வல்லவனல் 206 முழவு லன்' என்று காக்கைபாடினியார் கூறினார் (பதி. 56:2). பாரி, முழவு என்னும் இசைக்கருவி தன்னிடத்தே பூசிய மார்ச்சனை மண்காயவும், பரிசிலர் துன்பமடையவு மாக மீண்டும் வாராத உயர்ந்த இடத்திற்குச் (துறக்கம்) சென்றமையால், நீ எம்மைக் காக்க என்று வரவில்லை எனச் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனிடம் கபிலர் கூறி னார் (பதி. 61:9). நிலவினைப் போன்ற வெள்ளிய வேலினைப் பாடும் விறலி முழவின்கண் செலுத்தப் பட்ட தாளத்திற்கேற்பக் கையினை அமைத்தாள் (பதி. 61:7). பெரிய பலாப்பழம் முழவினைப்போல வடிவம் கொண்டிருந்தது (பதி. 81:19). 'வளைந்த கடலின் ஓசையாகிய முழவினையுடைய தொண்டி என்னும் கடற்றுறைப் பட்டினத்திற்குத் தலைவனே' என்று இளஞ்சேரலிரும்பொறையைப் பெருங்குன்றூர்கிழார் விளித்தார் (பதி.88:21). மான்பிணை போலும் மகளிர் குரவையாடி அசைய, முழவையொத்த தன் கையினால் அவர்கள் கையினைத் தழீஇ எடுத்துக் கொண்டு முதற்கை கொடுத்து மலை தொறும் சென்று விளை யாடுதல் முருகனது குணம் (முரு. 215). பண் குறைவற்ற சீறியாழையுடைய ஒண்ணுதல் விறலியர் மார்ச்சனை யமைந்த முழவினது தாளத்திற் கேற்ப ஆடினள் (பொரு.109).எயிற்பட்டினம் இம்மென முழங்கும் முழவினைக் கொண்டு விளங்கியது (பொரு. வெ. 1:3). வளைந்த மரம் சூழ்ந்து கிடக்கும் உருளையிலமைந்த குறடு முழவினைப் போன்றிருந்தது (பெரு.47). கல்வியால் மாறுபடுதலையுடைய தடாரிப் பொருநர் முழவு போலும்தோளினர் (மது. 99). முழவு முழங்கும் விழாக்கள் நிலைபெற்ற அகலமான தெருவினையும் பரத்தையர் சேரியையும், புதுவருவாயினையுமுடை யது அகன்ற ஊர் (மது. 327). கொண்டி மகளிராய பரத்தையர், யாழ்களுக்கு நடுவே அவற்றிற்கேற்பத் தாழ்ந்து தம்வயிற் செறிந்த ஓசையை ஒக்க நின்ற முழ வினால் மனமகிழ்ந்து ஆடினர் (மது. 585). குரலென் னும் நரம்பு கூடிய வண்ணம் நன்றாகிய யாழுடன் முழவும் பொருந்தி, மெல்லிய நீர்மையுடைய ஆகுளி (சிறுபறை ) ஒலித்தது (மது. 605). 'ஓசை அறாத முழ வினையுடைய பழைமையான ஊரின் வாசலில், பலரும் நீருண்ணும் துறையிடத்தே எம்மை நிறுத்தி விட்டுத் தலைவன் மீண்டு சென்றான்' என்று அறத் தொடு நிற்கும் தோழி கூறினாள் (குறி. 236). பாடு மகளிரோடு பொருந்துமாறு பரவிக் குழல் இசைக்க வும், யாழ் ஒலிக்கவும் முழவு முழங்கவும், முரசு ஒலிப் பவுமாக எடுக்கப்பட்ட விழா நீங்காது அகன்ற அங்காடி விளங்கியது (பட். 157). ஊர்மன்றத்தில், தெருவிடத்தே கூத்தருடைய முழவோடு இசைய அமையும் யாழிசை யைக் கேட்டற்குக் காரணமான பெருவிழா நிகழ்ந்தது (பட்.253). இறுக வலித்த வார்க்கட்டினையுடைய முழவுகளைக் கொண்ட வழிபாடில்லாத வேந்தர், தம்<noinclude></noinclude> cbpi0ytk4srnezeymkofrjkqy6riiwt 250 666230 1983734 2026-10-26T11:44:26Z Harisha usha 17386 OCR 1983734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முழவு ஒளி கெட்டு அரசிழத்தலால், அதனைப் பெறத்திருமா வளவனது அடிசார்ந்திருந்தனர் (பட். 293). பலாமரங் கள், மிகப் பெய்த மழையை ஏற்றுக் கூத்தருடைய முழவுபோலக் கீழும் மேலும் காய்த்து, அக்காய்கள் முதிர்ந்து தொங்கமாறு விளங்கின (மலை. 143). நன்னன் மலை, பன்னிறம் பொருந்திப் பிணைத்த லுடைய மகளிர் ஆடற்கேற்ற, முழவொலி நீங்காத ஊரி டத்துக் கொண்ட திருநாளினை ஒத்துச் சிறந்து விளங்கி யது (மலை.350). ‘குழிகள் மிக்க மலைவழியிற் செல் லும்போது, மார்ச்சனை செறிந்த முழவினது காமரத் தினைக் கையில் வாங்கி அதனை ஊன்றுதடியாகக் கொண்டு ஊன்றிச் செல்லுக' என்று கூத்தர் ஆற்றுப் படுத்தப் பெற்றனர் (மலை. 370). மலைவழியிற் செல்லுங்கால் முன் செல்பவன் பிடித்து விடுத்த விசை யுடைய கோல், யாழ்ப்பத்தரையும், வலித்துக் கட்டின மார்ச்சனை செறிந்த முழவின் கண்ணையும் கெடாத படி காத்துச் செல்வீராக என்று கூறிக் கூத்தரை ஆற்றுப் படுத்தினர் (மலை. 382). நன்னன் அரண்மனை முற்றத் தில் குவிந்திருந்த கையுறைப் பொருள்களுள் பலாவி னுடைய, முழவென்று மருளத்தக்க பெரிய பழமும் இடம் பெற்றிருந்தது (மலை.511). முரசின்கண்கள் ஒலித்தலுக்கு மழையின் முழக்கம் உவமை (மலை. 532). காரி என்பானின் கோவல் என்னும் நகர் (திருக் கோவலூர்) முழவொலி அறாது விளங்கும் (அக.35:14). வலிய தோளினையுடைய நெடுவேள் ஆவி என்பான் முழவினைப் போன்ற தோளுடையவனாக விளங்கி னான் (அக.61:15). 'பரத்தையர் மனையில், ஒலிக்கும் கண்ணுடைய முழவின் ஓசை தன்னை அழைப்பது போல ஒலித்தாலும், ஆண்டுப்போதலைத் தலைவன் தவிர்ந்தான்' என்று வாயிலாகப் புக்க தோழியிடம் தலைவி கூறினாள் (அக. 66:22). 'மார்ச்சனை செறிந்த முழவினோடு, மகிழ்ச்சி மிக்கு யாங்கள் கூத்தினை ஆடத் தலைவன் எம் சேரிக்கண் அதனைக் காண வந்தானாக, அது கொண்டு பலரும் என்னை இகழ்வார்' என்று பரத்தை தலைமகளின் பாங்காயினார் கேட்பக் கூறினாள் (அக. 76:1). இனிய அருவியினுடைய குளிர்ந்த நீரினது ஓசை, தொகுதியான முழவின் நெருங்கிய இசையாக உருவகஞ்செய்யப் பெற்றது (அக.&2:4). இறுகப் பிணித்த முழவினையுடைய குட்டு வன் என்பான் காத்தலால் அவன் ஊர்கள் பசி என்று கூறுதலை அறியாத வளமுடையனவாக இருந்தன (அக.91:13). திங்களை உரோகினி பொருந்திய நன்னா ளில், திருமணம் நிகழுங்கால், மனையை அழகு படுத்திக் கடவுளை வழிபட்டு, ஒலிக்கும் மணமுழவு டன் பெரிய முரசும் ஒலிக்க மகளிர் மணப்பெண்ணிற்கு மணநீராட்டுவர் (அக. 136:7). தலைவியின், நெல்மிக்க தந்தையுடைய இடமகன்ற பெரிய இல்லம் இடை யறாது ஒலிக்கும் முழவினையும், செல்வத்தை நுகர்ந்து 207 முழவு வாழும் வாழ்க்கையினையும் கொண்டிருந்தது (அக. 145:16). யானை மிதித்துச் சென்ற அடிச்சுவட்டிற் புலி கள் அடிவைத்து நடந்து சென்ற ஈரம் உடைய வழியி லமைந்த சுவடுகள் கூத்தர் மார்ச்சனையமைந்த முழவி னிடத்தே விரலால் அடித்த வடுக்களைப் போலத் தோன்றின (அக.155:14).வேட்டுவன் அம்பு எய்து யானையைக் கொன்று, அதன் கொம்பினைத்தன் குடிசையின் முன்ஊன்றி, முழவினைப் போன்ற பலாக் கனியிலிருந்து பிழிந்தெடுத்த மதுவினை உண்டான் (அக.172:11). 'தலைவன் தொடியுடைய மகளிர்பழைய யாழினைப் பாடவும், முழவினைக் குறுந்தடியால் அடிக்கவும், சந்தனம் மணக்கும் தோளைக் கூடி இன் னும் மற்றவளிடத்தேயுள்ளான்; எனினும் தலைவி எம்மை வெறுக்கின்றாள்' என்று பரத்தை கூறினாள் (அக. 186:11). 'குளங்கள் நீரற்றுக் கற்கள் உயர்ந்துள்ள இடங்களில், பிடியினைத் தழுவிக் களிறுகள் செல்லு தலுக்கு, மள்ளர் தம் முழவுகளை எடுத்துக் கொண்டு வேற்றுநாட்டில் நிகழும் விழாவினை நினைத்துச் செல் லுதல் உவமை (அக. 189:5). விழவின் ஒலி ஓய்தலில் லாத விழாவினையுடைய பெரிய மனையில், தலை வன் பரத்தையரது மார்பில் மாலை குழையுமாறு மணம் பொருந்தியிருந்தான்' என்று தலைவி கூறி வாயில் மறுத்தாள் (அக. 206:11). ஆட்டனத்தி என்பான், முழவினது ஒலி மாறாது ஆரவாரம் நிகழும் இடமாகிய கழார் என்னுமிடத்திலுள்ள பெரிய துறையிடத்தே நிகழ்ந்த விழாவில் ஆடினான் (அக. 222:4). குறிய தூம் பும் நெடிய தூம்பும் முழவினோடு கூடி முழங்குவது, நெருங்கிய நடையினையுடைய பிடியானையோடு களிற்றியானை ஒன்று கூடி ஒருசேரப் பிளிறுவது போலிருக்கும் (அக. 301:17). மலையினின்றும் வீழும் அருவியின் முழக்கத்தோடு வண்டுகள் இசைப்பது. முழவின் முழக்கத்தோடு யாழ் நரம்பின் இசை சேர்ந்து ஒலிப்பது போல விளங்கும் (அக. 318:6). மலைப்பக்கத் தில் முகில்கள் வலமாக எழுந்து முழங்கும் முழக்கம் கூத்தர்களின் முழவு முழங்குவது போலிருந்தது (அக. 328:2). 'பிற பரத்தையர் பெண்மை நலம் உள்ளார். போலத் தலைவன் பால் செல்லுதற்குக் காரணம், அப்பரத்தையர் தலைவன் காண முழவு முழங்கும்படி துணங்கையாடும் விழாவின்கண் யான் செல்லாமையே யாகும்' என்று நயப்புப் பரத்தை கூறினாள் (அக. 336:16). யாழிசைக்கும் பாணனொடு, இழுத்துக்கட்டிய மண் பூசப்பெற்ற முழவின் கண்கள்அதிர்ந்து முழங்க, நீ மகிழ்தற்கேதுவாய பரத்தையரொடு கள்ளைப் பருகி எம்முடைய இல்லிற்கு வாராதிருந்தாய் என்று வாயில் மறுக்கும் தலைவி தலைவனோடு கூறினாள் (அக. 346:14). பாணன் என்பானின் மற்போர் செய்யும் வலி மிகுதியால் அவனை எதிர்த்துப் போர்புரிந்த ஆரியப் பொருநனின் வலிய முழவு போன்ற தோள்கள் அப்<noinclude></noinclude> 5q8s0gdc0iytlyqvz1kejtl7j07tnh4 250 666231 1983735 2026-10-26T11:45:08Z Harisha usha 17386 OCR 1983735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முழவு பாணன் கையகப்பட்டு ஒழியப்பொருநன் இறந்தான் (அக.386:8). முழவு முழங்குதல் நீங்காத திருவிழாக் களையுடைய அகன்ற எம் நகரத்தே தான் செய்து கொள் ளும் மணத்தை நிகழ்த்தாதவனாகத் தலைவன் சென் றான் என்று மகட்போக்கிய செவிலித்தாய் கூறினாள் (அக.397:3). பெரிய மலையின் உச்சியிலுள்ள நெடு வெள்ளருவி, கூத்தரது முழவினைப்போல முழங்கிப் பக்கமலையில் வீழ்ந்தது (குறு. 78:2). பனைமரம் முழவினைப்போன்று அடிமரத்தைக் கொண்டிருந்தது (குறு. 301:1). நெடிய மலைப்பக்கத்தில் ஒலித்த அருவி, தண்ணெனும் ஓசையுடைய முழவினைப் போல ஒலிக்கும் ஆரவாரத்தை வெளிப்படுத்தியது (குறு. 365:4). 'பொங்கும் பிசிரையும், முழவினைப்போல ஒலித்தலையுமுடைய அலையெழுந்து உடைந்து விழும்கடற்கரைக்கண்ணுள்ள எம்மூரில் இரவு தங்கிச் சென்றால் குறையுண்டாமோ' என்று வரைவு கடாவும் தோழி தலைமகனிடம் கூறினாள் (நற். 67:11). 'கூத்தர் முழக்கும் முழவின் மார்ச்சனையமைந்த பக்கம் அதிர் வது போலத் தலைவன் நடுங்கி வருத்தமுற்ற நிலையை நினைக்குந்தோறும் நகை தோன்றும்' என்று பரத்தை கூறினாள் (நற்.100:10). எழிலி, முழவினது மார்ச்சனை பொருந்திய கண்ணினைப் போல இம்மென முழங்கும் (நற். 139:5). மலைச்சாரலில், யாழோசையைக் கேட் டது போன்ற இனிய குரலையுடைய கூட்டமான வண்டுகள் திரண்டு, அருவியொலியாகிய முழவொலி யோடு ஒருதன்மைப்பட மென்மெல ஒலித்து நின்றன (நற்.176:9).ஊரில் நிகழ்த்தப் பெறும் விழா முடிந்த பொழுது, ஆங்கு முழவும் ஓசை ஒழிந்திருக்கும் (நற். 320:1). 'முழவில் வைக்கப்பட்ட மார்ச்சனை வறந்து போகுமாறு கூத்துக்களை ஆடிய, திருவிழாவொழிந்த கூத்தியைப் போல் ஆகுமாறு நேற்றப் புணர்ந்தோரின் புதுநலனையெல்லாம் தலைவன் கொள்ளை கொண் டான்' என்று கூறித் தோழி வாயில் மறத்தாள் (நற். 360:1). தெளிந்த கடலின்கண்ணே முழங்குகின்ற அலை கள், முழவோசை போல மெல்ல மெல்ல ஒலித்துப் புரண்டு கடலில் இயங்கின (நற்.378:3). தொண்டிப் பட்டினத்தில், கடலலைகள் ஒலிக்கும் இசையோடு, முழவு முழங்கும் இனிய இசையும் தெருக்கள் தோறும் முழங்கும் (ஐங்.171:2). முழவுபோலும் தாளினை யுடைய வேங்கைமரம், இருமலைகளினின்றும் வீழ் கின்ற அருவிகள் தன் கொம்புகளின் மேலே வீழ்தலால் முதிர்ந்த கொத்துக்கள் அலர்ந்து விளங்கியது (கலி. 44:4). 'ஆறு மென்மையான தலைகளோடும் முழவு போன்ற பன்னிரு தோள்களோடும், ஞாயிற்றினது எழுச்சிக்கண்ணமைந்த நிறம்போலும் அழகோடும், சரவணப் பொய்கையில் தாமரைப் பாயலிலே தோன் 208 முழவு றிய பிறப்பினையுடையவனே' என்று கடுவனிளவெயி னனார் செவ்வேளை விளித்துப் போற்றினார் (பரி. 5:11).உழுதொழில் செய்வோர் மகிழ்ச்சியில் மிகா நிற்ப, முழவுகளும் பெரிய பறைகளும் முழங்க வையையில் புதுப்புனல் பெருகி வந்தது (பரி. 7:16). யாழிசையும் மிடற்றுப் பாடலும் தம்முட் பொருந்த அதன் கதியை வங்கியம் அளந்து நிற்ப முழவின் ஓசை யெழுந்து முழங்கத் தலைக்கோல் மகளிரும் பாணரும் கூத்தாடுதலைத் தொடங்கினர் (பரி. 7:79). கூத்தாடு தலில் ஒத்த நிலையனராய அரிவையர், குழலின் ஒலி எழ, முழவு, மத்தரி, தடாரி, தண்ணுமை, மகுளி ஆகிய வற்றின் ஓசையுடைய தாளத்தைத் தம் முன்கையால் சீர்தூக்கி அளந்தனர் (பரி. 12:40). சுருதியையுணர்த்தும் குழலும் தாளமும் இயம்ப, அவ்வோசையினைப் பாடு வாரின் மிடற்றுப் பாடலும் முழவொலியும் ஆகிய இசை சென்று எதிர்ந்து அமைந்தது (பரி. 15:43). திருப் பரங்குன்றத்தின் ஒருசார், மண் பூசப்பெற்ற முழவினது முழக்கம் எழாநின்றது (பரி. 17:13). நல்லவையாகிய மெல்லிய இனிய சொற்களை நாணாமல் பல அவை யிடத்தும் கூறி ஆடுதற்கு முழவுடனே வருபவளே என்று பரத்தையைத் தலைவி விளித்துக் கூறினாள் (பரி. 20:75). அருவிநீர், தாளத்தையுடைய முழவினது முழக் கம் போல முழங்கியது (பரி. 21:36). அணிகலன்களை யும், நிலமகளையும் திருமுடியிற் கொண்டுள்ள நாகர் (ஆதிசேடனார்) திருக்கோயிலில், பெரிய முழவு அமை யாத அருவி முழக்கத்தோடே ஒத்து முழங்கியது (பரி.தி.1:52). மார்ச்சனையிடப்பட்டு முழங்கும் முழ வோடு, உவமிக்கத்தக்கதாய்த் தோள் விளங்கியது (பரி.தி. 4:1). அருவிநீர் தாளத்தையுடைய முழவினைப் போல முழங்கும் (பரி. 22:36). முழ,முழவம், முழா காண்க. 2. குடமுழா நிலாவைப்போலும் மணல் பரந்த கடற் கரையிலுள்ள இளமரக்கா முழவினைப் - குடமுழா வினை - போலும் காயையுடைய தாழையை வேலி யாகக் கொண்டிருந்தது (மது. 114). ஊரிடத்தே திரு விழா நிகழும்போது, இறுகக் கட்டின முழவு ஓயாது முழங்கும் (நற்.220:6). கரிய அடிமரத்தையுடைய வளைந்த புன்னை மரம் முழாப் போன்ற அடியினைக் கொண்டிருந்தது (நற். 307:6). யாண்டு பல கழிந்தமை யாற் பயன்படாது போன தோணியைப் பரதவர், நீர்த் துறைக்கண், ஞாழலோடு சேர்ந்தோங்கிய புன்னை மரத்தின் நிழலிடத்தே, முழவினைப் போன்ற அம்மரத் தின் அடிப்பகுதியிற் பிணித்துவைத்தனர் (நற்.315:8). முழ, முழா, முழவம் காண்க.<noinclude></noinclude> gp4f1r7fhgcikzsml5b37bgakb3he6z 250 666232 1983736 2026-10-26T11:46:08Z Harisha usha 17386 OCR 1983736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முழா 3. வீரமத்தளம்: உருண்ட பூந்தட்டிலேவிட்டு வைத்த நறிய பூவிற்குக் கழலணிந்த மழவர் முன்கொட்டும் பூவால் ஒப்பனை செய்யப்பட்ட முழவின் - வீரமத் தளத்தின் - கண் உவமை (மது. 396). முழ, முழா, முழவம் காண்க. முழா -1.முழவு: சேரமான் பெருஞ்சேரலாதன் வடக் கிருந்தபோது நிகழ்ந்தனவாகக் கழாத்தலையார்கையற் றுக் கூறியவற்றுள் முழா - முழவு - மார்ச்சனையிடப் படுவதனை மறந்தமையும் ஒன்று (புற. 65:1). பனை மரம் முழாவினைப் போன்ற அடிப்பகுதியைக் கொண் டிருக்கும் (புற. 85:7). தான் சுமக்கும் காவினது ஒரு தலைக் கண்ணே பதலை தொங்க மறுதலைக்கண்ணே, துணையை அகத்தேயுடைய சிறிய முழா தொங்குமாறு அமைத்து எடுத்துச் செல்லல் (புற.103:2). 'விறலியீர் யான் வல்வில் ஓரியை ஒருவண்ணத்தாற்பாடுவேன்; நீங்களும் முழாவின் கண்ணே மார்ச்சனையிடுங்கள்; யாழிலே பண்ணினை நிறுத்துங்கள்' என்று பாணன் கூறியதாக வன்பரணர் சிறப்பித்துப் பாடினார் (புற. 152:14). அரம் போன்ற வாயினையுடைய மடலினைக் கொண்ட பனை மரத்தின் அடி முழாவினைப் போன் றிருந்தது (புற.375:4). கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட் டுவன், பழையன் என்பான் தன் காவன் மரமாகக் காத்து வந்த கரிய கிளையையுடைய வேம்பின் முழாப் போன்ற அடிமரத்தை வெட்டச் செய்தான் (பதி.ப. 5:14).ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன், விளக்கின் ஒளி யில், முழா ஒலிக்க மகளிர் ஆடுகின்ற துணங்கைக் கூத் திற்குத் தெப்பமாக, முதற்கைகொடுத்து அவர்களோடு செறிந்து வருவதை அறிந்து அவனுடைய பெருந்தேவி சினங்கொண்டாள் (பதி. 52:14). 2. பறை : கள்ளைப் பருகுவார் நடுங்குந்தம் கையால் உகுக்கப்பட்ட கள்ளாலாகிய சேற்றினையாடிய யானை, நகரிடத்தே ஒலிக்கும் முழாவின் - பறையின் - ஓசையைச் செவி தாழ்த்துக் கேட்கும் சிறப்புடையது, உறையூர் (புற.68:14). முழவம், முழவு காண்க. முழுமுதல் 1. - பரிய அடிமரம் : பாண்டியன் வெள்ளி யம்பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதியை, முழுமுதல் - பரிய அடி மரம் - அழிந்த ஆலமரத்தின் கொழுவிய நிழலையுடைய நெடிய கொம்பினை அதன் விழுது தாங்கினாற் போலத்தன் முன்னோர் இறக்க, புக ழுடைய தன் பழைய குடியைக் காத்தவன் என்று காரிக் கண்ணனார் சிறப்பித்தார் (புற. 58:2).கடலின் நடுவே, துன்பத்தைச் செய்யும் அவுணர் (சூரபன்மா) தனக்கு அரணாகக் கொண்டிருந்த மாவின் முழுமுதலை முரு கன் தடிந்தான் (பதி. 11:5). இமயவரம்பன் நெடுஞ்சேர 209 முழுமுதல் லாதன், தனக்குப் பகையாயினார் ஓம்பிக் காத்த கடம்ப மரத்தின் காவலையுடைய முழுமுதலைத் தடியுமாறு ஏவி வென்று அதில் முரசு செய்தான் (பதி. 11:13). களங் காய்க்கண்ணி நார்முடிச்சேரல், கடம்பின் பெருவாயில் நன்னன் செய்த போரில் அவன் ஆற்றலை அறுத்து, அவனது காவன் மரமாகிய வாகையின் முழுமுதலைத் தடிந்தான் (பதி.ப. 4:9). கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட் டுவன்,பழையன் என்பான் தன் காவன்மரமாகக் காத்து வந்த, கரிய கிளைகளையுடைய வேம்பின் முழ வினைப் போன்ற முழுமுதலை வெட்டச் செய்தான் (பதி. ப.5:14).இளஞ்சேரல் இரும்பொறையின் முன் னோருள் ஒருவன் (இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேர லாதன்) கடம்பர்களின் தெய்வத்தன்மையுடைய காவன்மரமாகிய கடம்ப மரத்தின் முழுமுதலை வெட் டினான் (பதி.88:6). பழமுதிர்சோலைக்கண் இழுமென இறங்கிவிழும் அருவி, வாழையின் முழுமுதல் துணி படத் தெங்கின் இளநீர்க்குலை உதிர அவ்விரண்டினை யும்மோதி வந்தது (முரு. 307). சில சுளைகளையுடைய பெரிய பழங்களைக் கொண்ட குலை, பெருமை பொருந்திய நிலையினைக் கொண்ட பலாவின் முழு முதலில் அமைந்திருந்தது (பெரு. 77). மழை பெய் தமையால், முழுமுதலுடைய கமுகின் கழுத்திடத்தில் தோன்றிய மடலில் பாளைவிரிந்து காய்கள் தோன்றி முற்றின (நெடு.23). பழுத்த மிளகு சிந்திக் கிடக்கும் பாறையிடத்தமைந்த சுனையில் முழுமுதலுடைய மாமரத்தின் இனிய பழங்கள் உதிர்ந்து கிடந்தன (குறி. 188). அன்னி என்பான், குறுக்கைப் பறந்தலை என்னும் இடத்தில் திதியனின் தொன்று தொட்டு வரும் முழு முதலுடைய புன்னையை வெட்டியபோது கூத்தர் பெரி தாக ஆரவாரம் செய்தனர் (அக. 45:10). செயலையின் (அசோகு) உயர்ந்த கிளையிடத்தே கட்டப்பட்ட ஊஞ்ச லினைப் பாம்பெனக் கருதி, அச்செயலையின் முழு முதல் அழியும்படியாக இடிதாக்கியது (அக.68:7). 'அன்னி என்பான், குறுக்கைப் பறந்தலையில் திதி யனின் மரமாகிய புன்னையது முழுமுதலை வெட் டியபோது, கொத்துக்களைக் கொண்ட அப்புன்னை யைப் போலத் தலைவியை அலைத்த கை குற்றப்படுவ தாக' என்ற மகட்போக்கிய செவிலித்தாய் கூறினாள் (அக.145:12). தலைவியின் நறுநுதல், மலைப்பக்கத்தே கார்காலத்தில், பனையின் முழுமுதலைப் பொருந்தி வளர்ந்த காந்தளின் அரும்பு மவர்ந்த மணத்தினைக் கொண்டிருந்தது (அக. 238:16). 'தலைவியின் அல்குலுக் குத் தழையுடை அளித்துச் செயலை மரத்தின் முழு முதல் நிற்ப, அது கருதாது, அயலதாய் நின்ற முருக னுக்கு அலணிமாலை குட்டி இவ்வூர் மயக்கமுற்றது" என்று வெறியாட்டெடுத்தபோது தோழி கூறி அறத் தொடு நின்றாள் (குற. 214:15). களிறு, புள்ளிகள் கொண்டு வயிரம் பாய்ந்த யா மரத்தின் முழுமுதலை<noinclude></noinclude> 5m8gw4slt3arxwruotzw68jbjcxc7dt 250 666233 1983737 2026-10-26T11:47:06Z Harisha usha 17386 OCR 1983737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முழை ஊடுருவும்படி தன் கொம்பினாற் குத்தி, அதனைக் கையிற்கொண்டு தன் கூட்டத்தின் உறுபசியினைத் தீர்த்தது (குறு. 255:2). தலைவனது மலையிற்பெய்த மழையால் மணங்கமழ்ந்து வரும் ஆற்றில் வந்த காந்தள் முழுமுதலின் மெல்லிய இலையினை அது குழையும்படி தழுவுதலையும், அதன் கிழங்கை வீட் டிற் கொணர்ந்து நடுதலையும் அன்னை விலக்கா திருந்தமையைத் தலைவி போற்றிக் கூறினாள் (குறு. 361:4). தோணி, கடற்கானலையடுத்து மணல் முன்றி லில், இரவு போலிருந்த நிறமுடைய புன்னையின் நல்ல முழுமுதலின்கண் கட்டப்பட்டிருந்தது (நற். 354:6). 'நெருங்கிய இலைகளையுடைய வாழை மரத் தின் முழுமுதல் அசையுமாறு துன்பஞ்செய்யும் வாடைக்காற்று வந்து வருத்துகின்றது' என்று தலை மகள்கூறினாள் (ஐங். 460:3). புள்ளொலிக்கும் வயலில் செந்நெல்லினிடையே பூத்த முள்ளையுடைய தாமரை யின் முழுமுதலைச் சாய்த்து, அதன் இதழினை உறும் படியாக வளர்ந்து, ஒரு நெற்கதிர் விளங்கியது (கலி. 79:2). 2. பெரிய அடிப்பகுதி : முழுமுதலின் - பெரிய அடிப்பகுதியின் - மேலேயமைந்த பல சிகரங் களுடைய அயிரை என்னும் உயர்ந்த மலை, வானுலக மும் கேட்குமாறு, இழும் என்னும் ஒலியுடன் கீழே இறங்கி வரும் பல அருவிகளைக் கொண்டு விளங்கும் (பதி. 70:25). சிலந்தியின் வெள்ளிய நூல் சூழ்ந்த பக்கத் தினையுடைய, பலவாய்த் திரண்ட தன்மை கொண்ட போர்களின் முழுமுதலில் வாங்கி விரித்துக் கடாவிட்டு வைக்கோலையும் கூளத்தையும் அதனின்றும் நீக்குவர் (பெரு. 237). களிற்றின் கொம்பு, அதன் முழுமுதல் வரை பொருந்துமாறு கலித்த பொன்னாலாகிய மல ரால், அழகிய மணிகளையுடைய கிம்புரியைக் கொண்டு விளங்கியது (பரி.13:34). 3. பெரிய மரம் : பழமுதிர் சோலைக்கண் இழுமென ஒலித்து இறங்கிவரும் அருவி, அகிலினை மேற் கொண்டு சந்தனமாகிய முழுமுதலை பெரிய மரத்தைத் தள்ளிக்கொண்டு வந்தது (முரு. 297). முழை - குகை : கல் முழையில் - குகையில் - இருந்து விழும் அருவியினையுடைய பல மலைகளை அரி தாகக் கடந்து, சீறியாழிற் செவ்வழிப்பண்ணை இசைத்து வத்ததாகப் பெருங்குன்றூர்கிழார்போனிடம் கூறினார் (புற.147:1). மலையுச்சியில் ஞாயிறு படும் காலத்தில் இனத்திற்பிரிந்து தான் சேரும் சேர்க்கை யைக் காணாத காட்டில், ஆண்மான் தன் பெண்மானை அழைத்தால், அவ்வோசையை விடராகிய முழையிடத் துக் கிடக்கும் ஆண்புலி செவி தாழ்த்துக் கேட்கும் (புற. 210 முள் 157:11). பேகன், குளிர்ந்த மலைக்கண் இருள் செறிந்த பெரிய முழையினையும் தெய்வங்காக்கும் உயர்ந்த சிகரங்களையும்கொண்ட பெரிய மலை நாட்டிற்குத் தலைவன் (புற. 158:10). பக்க மலையில் கன்றினை ஈன்ற பிடிவிளைத் தழுவிக்கொண்டு களிறு. உறங்கும் தன் குட்டியினைக் காத்திருக்க, வலிய புலி குகை தனித்துக்கிடப்பப் புறம் சென்று மலை முழையில் முழங்கியது (அக. 168:12). திருப்பரங்குன்ற முழையின் கண் எழுகின்ற எதிரொலி, அங்குச் செவ்வேளின் யானை, கோழிச்சேவல் ஆகியன எழுப்பும் ஓசையின் எதிரொலியாக அமைந்தது (பரி. 8:21). பரங்குன்றில் ஒரு சிறுமி நெறி தவறிப் புகுந்து திகைத்து, தன் பெற்றோரை ஏ,ஓஒ (அன்னையே அப்பாவோ) எனக் கூவி விளிக்க அங்குள்ள முழைகள், அவ்விளியைக் கேளாமல் அவ்வொலியையேற்று ஏஎ ஓஓ என்று எதிரொலி செய்தன (பரி. 19:63). முள் - 1.தாவரங்களில் முனை கூர்மையுடைய தாய்க்குத்தும் இயல்புடைய சிறுகுச்சி போலும் பகுதி : அதியமான் நெடுமானஞ்சியின் குதிரை செல்லக் கண்ட அவன் பகைவர் கவைத்த வேலமுள் ளால் - தாவரங்களிலுள்ள கூரிய சிறுகுச்சிபோலும் பகுதியால் - தங்கள் காட்டின் வாயிலை அடைத்தனர் (புற.98:8).புலி மொய்த்த கவலையை உடையன வாகிய முள்ளால் நெருங்கிய வேலியையும் பஞ்சு பரந்த முற்றத்தையுமுடைய சிறிய மனையிடத்தே பீர்க்கு முளைத்தும் சுரை படர்ந்துமிருந்தன (புற.116:4). முள்ளைப்போலும் பல்லினையுடைய பாம்பைத் தாக்கும் இடியேறுபோலப் போர்முரசு கிளர்ந்து ஒலிக் கும் (புற.126:18).இளைய வெருகினுடைய பல் முட் போன்று கூரிதாக இருக்கும் (புற.117:8). முள்ளைப் போலும் பல்லினையுடைய பாம்பைத் தாக்கும் இடி யேறுபோலப் போர்முரசு கிளர்ந்து ஒலித்தது (புற. 126:18). பிட்டங்கொற்றன் அறஞ்செய்யுங் கூற்றை யுடையானாதலால், அந்த எம் தலைவனின் உள்ளடிக் கண்முள்ளும் நோவுமாறு உட்சென்று பொருந்தாதிருத் தல் வேண்டுமெனக் காவிரிப்பூம்பட்டினத்துக் காரிக் கண்ணனார் வாழ்த்தினார் (புற.171:13). இடப்பட்ட முள்வேலியுடைய தோட்டத்தில், ஆடுதின்று எஞ்சிய முஞ்ஞையின் (முன்னையின்) குறிய இலைக்கறியைப் புல்லிய நிலத்தில் தோன்றிய வரகுச் சோற்றுடன் சிற்றூ ரினர் அளித்தனர் (புற. 197:10). முள்ளுடைய பெரிய புறங்காடு, கள்ளியோங்கிய களர்நிலமாகிய பாழ்பட்ட இடத்தில் அமைந்திருக்கும் (புற. 225:8). முள் பொருந் திய தாளினைக் கொண்ட காரையின் முதிர்ந்த பழத் தைப்போல முற்றவிளைந்த கந்தாரமென்னும் பெய ருடைய இனிய மது விளங்கும் (புற. 258:2). (கந்தா ரத்தை ஊர் என்று கருதுவாருமுளர் (ஒளவை.து.)).<noinclude></noinclude> s3e3holxqkus4trmmz3iv2rd4wqja45 250 666234 1983738 2026-10-26T11:48:04Z Harisha usha 17386 OCR 1983738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முள் போர்கருதி அமைக்கப்பட்ட பாசறையினைச் சூழ எடுத்த அரிய முள்வேலி, பிறரால் தீண்டற்கரிய குமரிப்பெண்ணின் கூந்தலைப்போலப் பகைவரால் நெருங்குதற்கரிய சிறப்பினைக் கொண்டது (புற.301:3). தலைவியின் சிற்றூர், உண்ணும் நீர் அரிதாகிய நீர்நிலை யோடு முள்ளுடைய கழற்கொடியாலாகிய வேலி சூழ்ந்து அழகொடு விளங்கியது (புற.306:1). காளை யின் தலையில் முளைத்த கொம்புபோலக் கள்ளிமரம் கவைத்த முள்ளினைக் கொண்டிருந்தது (புற.322:2). வேட்டுவச் சிறுவர் உடைவேல மரத்தின், உள்ளே துளையுடைய வெள்ளிய முள்ளை, ஊகம்புல்லின் கோலில் அம்பாகச் செறித்து வில்லில் வைத்து எய்தனர் (புற.324:4).கற்பினையும், வளைந்த புருவத்தையும், வல்லென ஒருசொல் வழங்க நாக்கு அஞ்சும் முள் போன்ற பற்களையும் உடைய மகளிர், மேகலை தளர நடந்து கள்ளைப் பொற்கலத்திலேந்தித் தலைவனை உண்பித்தனர் (புற.361:16). வாட்படை மதிலாகவும், வேற்படை காவற்காடாகவும் நிற்ப, வில்லினின்றும் விசையுறத் தொடுக்கப்பட்ட கூரிய அம்புகள் முள் வேலியாகவும் தானையைச் சூழ நின்ற பிறபடைகள் அகழியாகவும், முரசங்கள் இடியேறாகவும், காலாட் கள் அரணாகவும் அமைந்தன (பதி. 33:8). பகைவர், அரிய வழிகளையடைதற்கு முள்ளிடுதலை அறியாத எல்லையை உடையவராயிருந்தனர் (பதி. 46:15). வண்டின் கூட்டம், வயலிடத்தே மலர்ந்த முள்ளை யுடைய தாளினைக் கொண்ட தாமரை மலரில் இராப் பொழுதில் துவின்று. விடியற்காலத்தில் நெய்தற் பூவினை ஊதியது (முரு. 73). பசிய இலையினை உடைய, முள்ளினைக் கொண்ட தண்டொடு கூடிய தாமரையினது அரும்பு மலர்ந்த பூவில் தேனை நுகர்ந்த வண்டின் ஒழுங்கு, திங்களைச் சேர்ந்த கரும்பாம் பினைப் போலத் தோன்றியது (சிறு. 183). குறிய முயல்களின் நெடுஞ்செவிகல் முன்னனத் தண்டினிற் கொண்ட தாமரையின் புறவிதழ்களை ஒத்திருக்கும் (பெரு. 114). எயினர்களின் அரண், முள்ளையுடைய வாழ்வேலியையும், காவற்காட்டினைக் கொண்ட பக்கத்தையும், கணைய மரம் அமைந்த உட்கதவு பொருந்திய வாயிலினையும், கழுக்கள் நிறைந்த ஊர் வாசலையுமுடையது (பெரு. 126). கட்டு முள்ளாகிய வேலியினையுடைய இடத்தே, செம்மறியாட்டுடன் வெள்ளாடுகள் அடைத்து வைக்கப்பெற்றன (பெரு. 154). முள்ளினைத் தன்னிடத்தே சூழ்ந்து எழுகின்ற 'விடத்தே தொடரி' முதலிய காடுகள் சுற்றியிருக்கத் தொழு அமைக்கப்பட்டது (பெரு.184). முள்ளி, அரும்புகள் சூழ்ந்த முள்ளையுடைய கொம்பினைக் கொண்டிருந்தது (பெரு. 214). காட்டில் தூறுகளை அழித்து, வேட்டுவரின் அரண்களைச் சிதைத்து அக் காட்டிலுள்ள முள்ளாலிடும் மதிலைக் காவலுறும்படி 211 முன் பாசறை அமைக்கப்பட்டது (முல். 27). யானையைப் பழக்குவோர் கவைத்த முள்ளையுடைய பரிக்கோலாற் (குத்துக்கோல்) குத்தி அதனைக் கவளங்கொள்ளச் செய்தனர் (முல். 35). பொய்கைகளில், இலைக்கு மேலான முள்ளுடைய தாள்களைக் கொண்ட ஒளிமிக்க தாமரைமலர் மலர்ந்திருந்தது (மது. 249). தலைவியும் தோழியும் பறித்துப் பாறையிடத்தே குவித்த மலர் வகைகளுள் முள்ளுடைய தாளினைக் கொண்ட தாமரையும் ஒன்று (குறி. 80). வாளைமீனையுண்ட நீர்நாய், முட்கள் பொருந்திய தண்டினையுடைய பிரம்பின் தூறுகளில் தங்கியது (அக. 6:19). பருவ மெய்திய தன் பெண்ணை நோக்கித்தாய், 'நினக்கு முலைகள் அரும்பின; முட்போலக் கூரிய பற்கள் ஒளி கொண்டன' எனக் கூறினாள் (அக. 7:1). வளைந்த முள்ளினையுடைய நீர்முள்ளியின் குலைகளிலிருந்து விழுந்த மலர்களை மகளிர் தாம் செய்யும் விழாவிற்கு அழகுசெய்வனவாகச் சேர்த்தனர் (அக. 26:1). தலைவி யின் பவளம் போன்ற வாய், முள்ளைப் போன்ற கூரிய பற்களைக் கொண்டு விளங்கியது (அக. 39:3). எருமை, சேற்று நிலத்தில் நிற்றலை வெறுத்து இரவு நேரத்தில் தன் தளையை அறுத்துக் கொண்டு, கூரிய முள் வேலியைத் தன் கொம்பினால் அகற்றிப் பழனத் திடத்தே சென்றது (அக. 46:3). பிரம்பின் நெடிய கொடி அரத்தின் வாயினைப் போன்ற அழகிய முட்களைக் கொண்டிருந்தது (அக. 96:4). முள் நிறைந்த முருக்க மரம், வரிப்புலியின் நகத்தைப் போன்ற சிவந்த முகை விரிந்து விளங்கியது (அக. 99:2). குறைந்த நிழலை யுடைய கள்ளியின் முட்பொருந்திய அடியில், வெப்ப மிக்க காட்டைக் கடந்து செல்வோர் தங்கிச் செல்வர் (அக.151:21). தலைவி, இனிய நகையினையும் மயிலின் அடியெனத் திரண்ட முட்போலுங் கூரிய பற் களையும் சிவந்த வாய் முதலியவற்றையும் கொண்டவ ளாக விளங்கினாள் (அக. 179:11). கழியினைத் துழாவிய புட்கள் பலவும், முள்ளினைக் கொண்ட நீண்ட இதழையுடைய தாழையில் ஒருங்கே தங்கியிருந்தன (அக.180:11). முல்லை நிலத்தில், குறிய கிளைகளை யும் குறிய முட்களையுமுடைய கள்ளியின் உச்சியினை மூடுமாறு வளவிய முல்லைக்கொடி. படர்ந்து மலர்ந் திருந்தது (அக.184:8). தலைவியின் வெள்ளிய கூரிய முள்ளைப் போன்ற பற்களுக்குக் கிளைத்த தூறாகிய நாணற் கிழங்கு மணலிடத்தே தோற்றுவித்த முளைகள் உவமை (அக.212:5). தெய்வம் தங்கியுள்ள மரத்தில், முள்ளால் அமைக்கப்பட்ட கூட்டினுள்தன் சேவலுடன் கூடப்பெறாத (அன்றிற்) பேடை இரவு நேரத்தில் வருந்தியிருந்தது (அக. 270:12). இடையனது சீழ்க்கை யொலித்தலால், துள்ளியாடும் ஆட்டுக்குட்டியினைக் கவரக் கருதிய குள்ள நரி, முள்ளுடைய குறந்தூறிடத்தே ஓடியது (அக.274:11), ஈர்கின்ற முள்வேலியுடைய<noinclude></noinclude> l91hfbwvme14asqfiktzij6rrd0p3oz 250 666235 1983739 2026-10-26T11:48:41Z Harisha usha 17386 OCR 1983739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முள் புலால் நாறும் முற்றத்தே, பூனையின் குட்டிகள், திங் களைச் சூழ்ந்துள்ள விண்மீன்கள் போலத் தம் தாயி னைச் சூழ்ந்திருந்தன (அக. 297:12). பிரப்பங்கொடி யொடு நீண்டு வளர்ந்துள்ள, முட்கள் பொருந்திய கொம்பினையுடைய இண்டையின் மலரும், மாவின் இளந்தளிரும் வருட இரையுண்ட கொக்கு இனிதாக உறங்கியது (அக. 306:3). வெள்ளிய அரும்புகள் மிகுந்த குறிய காட்டில், வளைந்த முள்ளொடு கூடிய ஈங்கைச் செடி பிரப்பங்கொடியோடு பின்னிக்கிடந்தது வுக. 357:1). முட்போன்ற கூரிய பற்களையும், சிலவாய மொழி பேசுதலையுமுடைய அரிவை என்று தலைவி யைத் தலைமகன் குறிப்பிட்டான் (அக.362:13). முட் போன்ற கூரிய பற்களையும் பவளம் போன்ற வாயினை யும் உடைய சிறியவள் என்று தலைவியை மகட்போக் கிய செவிலித்தாய் குறிப்பிட்டாள் (அக.385:16). இட் டுக்கட்டிய முள்வேலியினகத்தே முடம்பட்ட காலை யுடைய, புதிய மட்கலம் போன்ற சிவந்த இடத்தைக் கொண்ட சிறிய இல்லத்தில், மனைவி விருந்து பரி மாறத் தலைவன் பாலுடைய உணவு உண்டான் (அக. 394:8). முள்ளைப் போன்ற கூரிய பற்களையும், செவ் விய வாயையுமுடைய வரையாடு தேமாவின் கனியை அருந்தும் (குற.26:6). வளைந்த முள்ளையுடைய முண் டகத்தின் (கழிமுள்ளி) கரிய மலர்கள், உதிர்ந்த முத்துக் களைப் போல் துறைதோறும் பரந்து கிடந்தன (குறு. 51:1). நுண்ணிய முள்ளையுடைய ஈங்கையின் செவ் விய அரம்பு மலர்ந்த வண்ண மலர்கள் உதிருமாறு வாடைக்காற்று வீசியது (குறு. 110:5). பாலை நிலத்தே, கவைத்த முள்ளுடைய கள்ளியின் காய் வெடிக்கும் ஒலி, ஆணும் பெண்ணுமாய் தெருங்கிய இணைப் புறாக்களை நீங்கச் செய்யும் (குறு. 174:2). தேமாம் பழத்தினைத் தின்ற வௌவால் நெல்லியின் புளித்த காயினையுண்டு அருகிலுள்ள முள்ளில்லாத மூங்கில் மரத்தில் தொங்கியது (குறு. 201:5). புன்புலத்தில் தோன் றிய சிறிய இலையினைக் கொண்ட நெருஞ்சி முன்னர்க் கண்ணிற்கினிய காட்சியளித்த புதிய மலரைத் தோற்று வித்துப் பின்னர் முள்ளினைப் பயந்தது போல் முன்னர் இனிய செய்த காதலர் பின்னர் இன்னா செய்தாரெனத் தலைமகள் கூறினாள் (குறு. 202:3). பருத்த அடியை யுடைய தாழை, முள்ளுடைய இலையினைக் கொண் டிருந்தது (குறு.219:5). 'களிற்றின் அடிச்சுவட்டில் தேங்கிய நீரை, நெல்லிக்காயைத் தின்ற முள்ளைப் போன்ற கூரிய பற்கள் விளங்கும்படி அவரொடு உண்ணுதலை யான் விரும்பினேன்' என்று உடன் போக்க நேர்ந்த தோழி கூறினாள் (குறு. 262:4). 'முள்ளைப் போன்ற கூரிய பற்களையும், அமிழ்தூறும் வாயினையும், மணக்கும் கூந்தலையும், அமர்த்த கண் களையுமுடையவள், என் தலைவி' என்று தலைவன் நினைத்துக் கூறினான் (குறு. 286:1), தொண்டி நகர்த் 212 முள் தலைவனான பொறையன், மூவனைப் போரில் வென்று அவனுடைய வலிய முள்ளைப்போலும் பற்களைப் பிடுங்கிக் கொணர்ந்து தொண்டியின் வாயிற் கதவில் பதித்தான் (நற். 18:3). இறாலின் முதுகினைப் போன்ற சருச்சரை உடைய அடியையும், சுறாவின் கொம்புபோலும் முள்ளுடைய இலைகளையும் கொண்ட தாழை, களிற்றின் மருப்பினைப்போல அரும்பினைத்தோற்றுவித்தது (நற்.19:2). தழைத்து முற்றிய பனையோலையோடு முட்களைச் சேர்த்து வேலி அமைக்கப்பட்டது (நற்.38:8). மலைவாய்ச் செல்லும் திங்களை நோக்கி, 'முட்போன்ற பற்களை யும் அழகிய நெற்றியையும் கொண்ட நிறைமதி என் பது ஒன்று எம்முடையதும் உண்டு' என்று தலைவியை நினைந்து தலைவன்கூறினான் (நற். 62:5). 'மாமரத்தின் உயர்ந்த கிளையில் தொங்கி உறங்கும், முட்போலும் பற்களுடைய வௌவால், அழிசி என்பானின் காட் டகத்தேயுள்ள நெல்லிக்கனியின் சுவையைப் பெற்ற தாகக் கனவு கண்டது (நற். 87:1). முட்கள் பொருந்திய இலவ மரத்தின் அடியைக் காய்ந்த கொடிகள் சுற்றி யிருந்தன (நற்.105:1). 'விருந்து வரின் தலைவி குறு முறுவல் கொண்ட முகத்தவளாயிருப்பள்; அவளது சிறிய முட்போன்ற எயிறு தோன்றுமாறு நகை கொண்ட முகத்தை யாம் காண்போம்' என்று விருந்து வாயிலாகப் புக்க தலைவன் கூறினான் (நற்.120:11). முதிர்ந்து திரைத்த அடிமரத்தினையுடைய தாழையின் இருபுறமும் முட் பொருந்திய இலை சுறா மீனின் கொம்பினைப் போல இருந்தது (நற்.131:5). நுந்தை என்னைக் கூவி, 'நிரைதொடிக் குறுமகளே, 'நீ தினைப் புனத்தின்கண் சென்றிலையோ; விரைவில் செல்க; நின் முள்ளெயிற்றினை முத்தங்கொள்வேன்' என்று கூறினார்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறி இற்செறிப் பின்மையை உணர்த்தினாள் (நற்.134:8). 'நீ யார் என வினவிய அளவில், முட்போன்ற கூரிய பற்களினின்று நகையுண்டாயிற்று; கண்களும் பனித்தன; அதனால் இவள் முன்னர் முயங்கிய தலைவியே' எனத்தலைவன் கூறினான் (நற்.155:9). மணல் திடரிலுள்ள வளைந்த அடியுடைய தாழையின், முள்ளைக் கொண்ட இலைகளின் உள்மடலில் தோன்றிய அரும்பு, சங்கினை நீட்டிவைத்தாற்போல வெள்ளிய பூவாக மலர்ந்தது (நற். 203:2). தலைவியின் மாமையழகு, வளைந்த முள்ளையுடைய இண்டின் தளிர்மீது மழை பெய்துவிட்டபோது உண்டாகும் அழகினை ஒத்திருந்தது (நற்.205:9). கல்லாக் கடுவன் நடுங்கு மாறு, முட்போன்ற எயிற்றையும் மடப்பத்தையு முடைய மந்தி தன் பிள்ளையோடு, மலைப்பக்கத்து மேகத்திடையே ஒளிந்து கொண்டது (நற். 233:1). மனைக்குக் காவலாக மாட்சிமைப்பட அமைக்கப் பட்ட நுண்ணிய முட்களையுடைய வேலியில் படர்ந்<noinclude></noinclude> 4g44nn2esyfcwm47kwmgc00898dr1m5 250 666236 1983740 2026-10-26T11:49:38Z Harisha usha 17386 OCR 1983740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முள் துள்ள பீர்க்கம் பூவிற் படிந்து வண்டு தேனுண்டது (நற். 277:6). 'முட் போன்ற கூரிய பற்களையுடையோய்' என்று தலைவியைப் பரத்தை விளித்துக் கூறினாள் (நற். 290:5). சேவற் புறா, களரியில் வளர்ந்த கவையாகிய முள்ளையுடைய கள்ளியின் தலையில் சுள்ளிகளை யடுக்கி அமைத்த கூட்டில் ஈன்றிளைப்பட்ட பெண் புறா, தன் குஞ்சுகளைக் காவல் செய்திருந்தது (நற். 384:2). முட்போலுங்கூரிய பற்களையுடைய பாண் மகள் கெடிற்று மீன் கொணர்ந்த வட்டி நிறைய மனைக் கிழத்தி பயிற்றினை நிறைத்துக் கொடுத்தாள் (ஐங். 47:1). முட்கள் பொருந்திய அடியினையுடைய இலவ மரத்தில் கொத்தாக மலர்ந்த வெண்பூக்கள் காற்று வீசியமையால், இடியில் தோன்றும் தீப்போல நிலத் தில் உதிர்ந்தன (ஐங்.320:1). 'முட்போலுங் கூரிய பற் களையுடையாய்' என்று தலைவன் தலைவியை விளித் துக் கூறினான் (ஐங்.495:5). முள்ளுடைய ஈந்தின் (ஈச்ச மரம்) குலையிலுள்ள, சிலந்தி வலையால் மூடப்பட்ட செங்காய், துகிலிற் பொதிந்த பவளம் போலத் தோன் றும் (ஐங்.மிகை. 2:1). முள்ளினையுடைய அடியினைக் கொண்ட இலவ மரத்தில் ஏறிய மயில் எரியிடை மூழ் கும் மகளிரை ஒத்திருந்தது (ஐங். மிகை. 2:1). முள் ளொடு மாறுபடும் முனையுடைய எயிற்றிடத்தே ஊறும் அமிழ்து போலும் இனிய நீர் காதலர்க்குக் கள்ளைக் காட்டிலும் மகிழ்ச்சி தருவதாக அமையும் (கலி. 4:13). கொலைத்தொழிலுடைய வேடர் வில் லால் கொல்லப்பட்டவர் உடலம் மறையுமாறு இடும் இலைக்குவை (பதுக்கை) கட்டு முள்ளால் இடும் நெடிய வேலி போலக் காணப்பட்டது (கலி. 12:1). பறவையொலிக்கும் வயலிடத்தே தழைத்த செந்நெல் லிடையே பூத்த, முள்ளினைத் தண்டினிற் கொண்ட தாமரையினை ஒரு நெல்முதல் சாய்த்து, அதன் வள விய இதழிற் பொருந்துமாறு கிடந்தது (கலி. 79:2). முத லிடத்தே தழைத்த முள்ளைப் புறத்தேயுடைய பிடவின் பூவினையும், செங்காந்தட் பூவினையும், காயாம் பூக் களையும் கொண்டமைத்த கண்ணியை ஆயர் அணிந் தனர் (கலி. 101). 'ஏறு தழுவ முற்பட்டு வெள்ளிய ஏற்றின் கழுத்திற் கிடக்குமவன் முட்போலுங் கூரிய எயிற்றினையும் அழகினையுமுடைய இத்தலைவி யைக் கூடுவான்' என ஆயர் கூறினர் (கலி. 104:18). 'நீ மெத்தென முயங்குவாய், அப்பொழுது யான் நின்முட் போலும் கூரிய எயிற்றினை உண்பேன்' என்று வினை வல பாங்கின் தலைவன் அத்தகு தலைவியிடம் கூறி னான் (கலி.112:20). 'ஆயத்தார் கூடி விளையாடும் போதும், தன் முட்போலக் கூரிய தன் பல்லின் நுனி தோன்றாமல் முறுவலிப்பதைக் கொண்டு, அதனைப் பிறரறியாமல் தன் கண்ணாலும் முகத்தாலும் நகுபவள்' என்று தலைவன் தலைவியைப் பற்றிக் கூறினான் (கலி. 142:7). 213 முள் 2.பலாக்காயின்மேல் காணப்படும் முள்: பலாக் காயின் மேலுள்ள முள்ளை - புறத்தேயுடைய முதிர்ந்த பலாப்பழத்தைப் பெற்ற கடுவன், தன் மந்தியைக் கையாற் குறிசெய்து அழைத்தது (புற. 158:23), 3. பிராணியின் எலும்புப் பகுதி, மீன் முள் : முதியவர்களின் நரை முதிர்ந்த தலை முடிக்குக் கயல் மீனின் முள் - மீன் முள் - உவமை (புற.195:2). கூத்தர் முதலியோர், முன்னைக் கழித்து (மீன்முன்னை அகற்றி) ஆக்கின கொழுப்பால் வெளிய நிறத்தையுடைய இறைச்சித் துண்டுகளை இட்டமைத்த சோற்றை மருத நிலத்தோர் தரச் சுற்றத்தினரோடு உண்டுசெல்வர் (மலை. 465).நெடிய முழையாகிய இருப்பிடத்தில் தங்கும் எய்ப்பன்றி தன் கூரிய முள்ளால் (முள்ளம் பன்றியின் முள்) தாக்கிக் கானவரைக் கொல்லும் (மலை.300).நீர்முள்ளியின் குவிந்த குலைகளினின்றும் வீழ்ந்த வெள்ளிய காம்பினையுடைய கரிய மலர், மீனினது முள்ளைப் போன்றிருந்தது (அக.26:2). 4. பிராணிகளின் முள்போலும் உறுப்பு : புதரின் மீது படர்ந்த செம்முல்லையின் சிவந்த அரும்பு, சிவலின் (கவுதாரி) முள் (காலிலுள்ள முள்போலும் உறுப்பு) போலிருக்கும் (அக. 23:3). வெட்சியின் அரும்பு சிவலின் காலிலுள்ள முள்ளை ஒத்திருக்கும் (அக.133:14). வரிகளையுடைய முதுகினைக் கொண்ட, நீலமணி போலுங் கண்களையுடைய சிவற்பேடை, புள்ளிகொண்ட பிடரியையும் கூரிய முள்ளையு முடைய தன் சேவலை அழைத்தது (அக.387:11). பன்றி, முள்ளம்பன்றியின் முட்போன்ற பருத்த மயிரினையுடைய பிடரியையும் சிறிய கண்ணையும் கொண்டு விளங்கியது (நற்.98:1). 5. தாற்றுக்கோல், முட்கோல் : 'பாகள், கடிவாளத் தினை இழுத்துப் பிடித்து ஓட்டினாலன்றி முள் (தாற் றுக்கோல்) தீண்டினால், கடல் சூழ்ந்த இவ்வுலகே குதிரையின் ஆதி என்னும் செலவிற்கு ஆற்றாதாகும்' எனுமாறு குதிரை விரைந்து செல்லும் இயல்புடையது (அக.104:4). அம்பினைப் போலச் செல்லப் பழகிய நடையினையுடைய குதிரைகள் முள் தீண்டப் பெற் றால் வேகம் அளவிற்கு அதிகமாகும் என அஞ்சிப் பாகன் கடிவாளத்தினால் குறிப்பிட்டுக் காட்டுவன் (அக.160:9). 'நாம் விரைந்து முன்னே செல்லுவதற்கு, இதுகாறும் தீண்டப்பெறாத கூரிய முள்ளால் குதிரை யைத் தீண்டித் தேரைச் செலுத்துவாயாக' என்ற தலை வன் தேர்ப்பாகனிடம் கூறினான் (நற்.21:4). 'காதலியை இன்றே காண, முள்ளைக் குதிரை மேலிட்டுத் தூண்டி நின் தேரினை விரைந்து செல்லுமாறு செலுத்துவாயாக என்று தலைவன் கூறினான் (ஐங். 481:3). வையையிற்<noinclude></noinclude> 7bge5t8to4o7tsqdt8qfcgxpyn84b73 250 666237 1983741 2026-10-26T11:50:11Z Harisha usha 17386 OCR 1983741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முள்ளி புதுப்புனல் வத்தமை கேட்டுச்சிலர், தேர்களிற் பூட்டின குதிரைகளை முள்ளால் பாய்ச்சிச் செலுத்தி வந்தனர் (பரி.12:29). முள்ளி -முள்ளுடைய ஒருவகைச் செடி, நீர் முள்ளி: கள்ளி ஏய்ந்த முள்ளி - ஒருவகை முட்செடி- பொருந்திப் புறங்காடு (சுடுகாடு) விளங்கியது (புற. 363:10). அரும்புகள் சூழ்ந்த முள்ளையுடைய கொம்பு களைக் கொண்ட நீர் முள்ளி வளைந்த காலை ம், மறிந்த வாயையுமுடைய கரிய மலரைக் கொண்டிருந் தது (பெரு.215). வளைந்த முள்ளினையுடைய முள்ளி யின் (நீர்முள்ளி) குவிந்த குலைகளினின்றும் வீழ்ந்த வெண்கால் கொண்ட கரிய மலரை மகளிர், தம் விளை யாட்டில் அழகு செய்வனவாகக் கொள்ளுவர் (அக. 26:1). நீர்முள்ளியின் மலர்கள் நீலமணிகளை ஒத்து விளங்கின (அக.236:1). நீர்முள்ளிச்செடி நீண்டு வளர்ந் துள்ள நீர் நிலையின் கரையிடத்தே வாழும் நண்டு, நீரிலுள்ள ஆம்பல் தண்டினை அறுக்கும் (ஐங். 21:1). சேற்றில் அளைந்த புள்ளிகளையுடைய நண்டு நீர் முள் ளிச்செடியின் வேர்ப்புகுதியின் கீழமைந்த வளையிற் சென்று மறைந்தது (ஐங். 22:2). நண்டினைப் பிடித்து மகளிர் அலைத்துப் பின்னர் ஆண்டுள்ள முள்ளி மலர் களைப் பறித்தனர் (ஐங்.23:1). முள்ளியூர்ப்பூதியர் -ஒரு புலவர் : இவர் அக நானூற்றின் 173-ஆம் செய்யுளை இயற்றியுள்ளார். முன்னியூர் வழுதியார் என்பது பாட வேறுபாடு இவர் பாடியதாக இவ்வொரு செய்யுள் மட்டுமே கிடைத்துள் ளது. தலைமகன் பிரிவினால் வேறுபட்ட தலை மகளைத் தோழி வற்புறுத்தியதாக அப்பாடலை அமைத்துள்ளார். அப்பாடலில் நன்னனைப் பற்றிக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இல்வாழ்க்கை நடத்தவும், சுற்றத் தாரின் துன்பங்களைப் போக்கவும் பொருள்தேவை என்பதையும், தலைவன் பிரிந்து செல்வதற்கு முன் தலைவியைத்தலையளி செய்து பிரிவான் என்பதையும் கழங்காடுதலையும் பற்றிக் குறிப்பிட்டுன்னார். முள்ளூர் - ஓரூர்; மலையமான் திருமுடிக்காரி யது: கெடாத புகழ் மிக்க மலையன், வழங்கிய தேர்கள், முள்ளூர் - மலையமான் திருமுடிக்காரிக்குரிய ஓரூர் - மலையுச்சியில் உண்டாகிய மழைத்துளியினும் பலவாகும் (புற.123:5). செறிந்த இவளுடைய சிறு காட்டையும், பறையொலி போலும் அடிபொருந்திய அருவியையுமுடையது முள்ளூர் (புற.126:8). இகழ்ச்சி யற்ற சிறப்பினையுடைய முள்ளூர் மலையுச்சியிற் பிறராற் காணுதற்கரிய இடத்தின்கணிருந்த சோழனது 214 முளமா உ வெண்குடையைத்தோற்றுவித்து அக்குடையைப் புதுமையுற நிலைபெறுவித்த புகழ் மேம்பட்டவனே' என்று மலையமான் சோழிய ஏனாதி திருக்கண்ணனை மாறோக்கத்து நப்பசலையார் விளித்துக் கூறினார் (புற. 174:13). சிவந்த வேலினையும் தொடியினையும் கொண்டு, முள்ளூர்க்கு மன்னனாக விளங்கிய காரி என் பவன் வல்வில் ஓரியைக் கொன்று அவனது மலை யாகிய கொல்லியைச் சேரர்க்குரிமையாக்கினான் (அக. 209:12). தலைவி மிக்க வலிமையையும் சிவந்த வேலினையுமுடைய மலையன் என்பானின் முள்ளூர் மலைக்காட்டிலுள்ள நறுமணத்தைப்போல மணம் வீசுமாறு வந்தாள் என்று தலைவன் கூறினான் (குறு. 312:3). பெரிய புகழையுடைய முள்ளூர்ப் போர்க் களத்தே ஆரியர் நெருங்கிச் செய்த போரில், உருவிய வாளினையேந்திய மலையனின் வேற்படைக்கு அஞ்சி, அந்த ஆரியர் ஓடினர் (நற்.170:6). பெரிய முள் ளூர் மன்னன் (மலையமான் திருமுடிக்காரி) குதிரை ஏறிச்சென்று இரவிற் கவர்ந்து வந்த ஆவிரைக்குயே வர்கள் அவனோடெதிர்ந்து அழிந்தமை, தலைவியின் நலம் அழிந்தமைக்கு உவமை (நற்.291:7). முள்ளூர்ப்பொருந - முள்ளூருக்குரிய பொரு நனே விளி (மலையமான் திருமுடிக்காரி) : இராப்பொழுது தான் ஓரிடத்தே உறங்குவது போன்ற இருளையுடைய சிறு காட்டையும், பறையொலி போல முழங்கும் அருவியையுமுடைய முள்ளூர்ப் பொருந - முள்ளூர் வேந்தனே' என்று மாறோக்கத்து நப்பசலையார் மலையமான் திருமுடிக்காரியை விளித்துள்ளார் (புற.126:8). முள்ளூர் மன்னன் - மலையமான் திருமுடிக் காரி; கடையெழுவள்ளல்களுள் ஒருவன் : சிவந்த வேலினையும், கழல் தொடியினையுமுடைய முள்ளூர் மன்னன் - முள்ளூர்க்கு வேந்தனாகிய - காரி என்பான், கெடாத புகழினை நிலைநாட்டிய வல்வில் ஓரியைக் கொன்று, கொல்லிமலையைச் சேரமன் னர்க்கு உரிமை யாக்கிய செய்தியைக் கல்லாடனார் பாடியுள்ளார் (அக. 209:12). முள்ளூர் மன்னனாகிய மலையமான் திருமுடிக்காரி குதிரையேறிச் சென்று ஆனிரையைக் கவர்ந்து வந்த செய்தியைக் கபிலர் குறிப் பிட்டுள்ளார் (நற்.291). ஊனினை முளமா - முள்ளம்பன்றி (முளவு +மா) : எயினர் முளமாவின் - முள்ளம் பன்றியின் உணவாகக் கொள்ளுவர் (ஐங்.364:1).(மூளவுமா.பா. வே.) முளவுமா, முளவு மான் காண்க,<noinclude></noinclude> o4dcyfvuijpcajzo720i7gsgkrrsc77 250 666238 1983742 2026-10-26T11:50:36Z Harisha usha 17386 OCR 1983742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முளரி முளரி - 1. தாமரை : நரம்பு தோன்றி வற்றிய நிரம்பாத மெல்லிய தோள்களையும் முளரி - தாமரை இலை போன்ற மருங்கினையும் (அடிவயிறு) கொண்டு, முதிய மறக்குடிப் பிறந்த ஒரு தாய் விளங்கினாள் (புற. 278:2). பனிக்காலத்தில் யானை உயிர்ப்பதுபோல வீசும் பனித்துளியால் முளரி மலர் கரிந்து போகும் (அக. 163:8). 2. விறகு : தண்ணிய நறிய மயிர்ச்சந்தனமாகிய முளரியில் - விறகில் - நெருப்பையுண்டாக்கி அதில் வயிரம் பாய்ந்த அகில், கண்ட சருக்கரை ஆகியவற்றை இட்டுப் புகைக்கப்படும் (நெடு. 55). 3. காட்டுத் தீ: முளரி - காட்டுத்தீ - யாகிய முழங்கும் அழலின் ஒளியில் அக்காட்டகத்தே ஆவிரைச் செடியில் விளங்கும் மலரால் தொடுத்த மாலைகளைப் பெண்டிர் மார்பில் அணிந்தனர் (அக.301:13). 4. சுள்ளி : களரியிடத்தே உயர்ந்து வளர்ந்து, கவைத்த முள்ளையுடைய கள்ளியின் உச்சிக்கண் ஆண்புறா முளரிகளை சுள்ளிகளை- அடுக்கி அமைத்த குடம்பையில் ஈன்றிளைத்த பெண்புறா தன் குஞ்சுகளைக் காத்திருந்தது (நற். 384:3). முளவுமா உ முள்ளம்பன்றி : முளவு மாவினை- முள்ளம்பன்றியைக் கொன்ற வீரர், தாம் அறுத்தெடுத்த உடும்பின் தசையை, ஒடுமரக்கழியாற் செய்யப்பட்ட படல் சாத்திய மனைமுற்றத்தில், பகுத்துக் கொடுக்கும் பொருட்டு வேகவைத்த நிணத்தின் மணம் தெருவெங் கும் வீசியது (புற. 325:6). மலைவாழ்நர், நாய் ஓடிக் கடித்த உடும்பின் இறைச்சியோடு, கடமானின் கொழு விய தசையையும், முளவுமாவைக் கொன்ற நிணத் தோடு பிளக்கப்பட்ட தசையையும் பக்குவப்படுத்தி உண்டனர் (மலை. 176). நாய் பின்னே வர வேட்டைக் குச் சென்ற குறவன், காட்டிலுள்ள மல்லிகைப் புதல் உதிரத்தோடு அசைய, முளவுமாவைக் கொன்று வீழ்த் தினான் (அக.1&2:8). கானவன் தன் வில்லை வளைத்து அம்பெய்து நெஞ்சிற் பாயச்சிக் கொன்ற ஆண் முளவு மாவைக் கைக்கொண்டு, வெற்றி மகிழ்ச்சியுடையவ னாய் நாய்கள் புடைசூழ்ந்து வரத் தன் குடிசை சென் றடைந்தான் (நற்.285:4). எயினர் முளவுமாவின் ஊனினை உணவாகக் கொள்வர் (ஐங்.364:1) முளமா, முளவு மான் காண்க. முளவுமான் - முள்ளம்பன்றி : மலைவாழ்நர், நீர்த் துறைக்கண் வில்லால் முளவு மானின் - முள்ளம்பன்றி யின் - கொழுவிய ஊனையும், மலைப்பக்கத்தே பெற்ற 215 முளை சந்தனக் கட்டையையும், யானை மருப்பினையும், புலித்தோலின் மீது குவித்து விருந்தினர்க்குக் கொடுத் தனர் (அக.374:11). முளமா, முளவுமாகாண்க. முளை - 1. குருத்துப் பகுதி : 'மூங்கிலைத் தின்னும் யானையின் காலிலகப்பட்ட வலிய திண்ணிய மூங்கி லின் நீண்ட முளையை - குருத்துப் பகுதியை ஒப்ப மேற்சென்று பகையைப் போர் செய்தழிப்பேன்' எனச் சோழன் நலங்கிள்ளி வஞ்சினம் கூறினான் (புற.73:10). கரிய பிடியின் கொம்பு மூங்கில் முளை போல இருக் கும் (பெரு.53). சேம்பு முளையைத் தன்னிடத்தே கொண்டிருக்கும் (பெரு. 362). மூங்கில் முளை போலும் ஒளியுடைய பல்லினையும் கூரிய உகிரினை யும் கொண்ட நாய், சினத்தால் செருக்கித் தன்மேல் ஒன்று நெருங்கி வருந்தோறும் சினக்கும் (குறி. 131). விளைவு நீங்காத கழனி, வாழை, கமுகு, மஞ்சள்,மா மரங்கள், பனைமரங்கள் முதலியவற்றோடு அடிபரந்த சேம்பினையும்,முளையினையுடைய இஞ்சியினை யுங் கொண்டிருந்தது (பட். 19). ஈன்றணிமை கழிந்த பிடி, அதன் கன்று ஆகியவற்றின் பசியைப் போக்கு தற்குப் பைங்கண் யானை மூங்கிலின் முற்றாத முளை யினைக் கொணர்ந்து உண்பித்தது (அக. 85:8). 'சோலை யில் மூங்கில் முளையினைத் தின்னும் களிறு இயங்கும் மலைச்சாரலிலுள்ள சிறிய பாறைகள் செறிந்த நெறி யில் நீ மாலைக்காலத்தே வருதல் வேண்டும்' என்று தோழி தலைவனை இரவு வருமாறு கூறினாள் (அக. 148:13). தலைவியின் கூரிய வெள்ளிய பற்களுக்குக் கிளைத்த தூறாகிய நாணற் கிழங்கு மணலிடத்தில் தோற்றுவித்த முளை உவமை (அக. 212:5).தன் இனங் களைப் போற்றும் கடிய செலவினை உடைய களிறு அவற்றிற்கு மூங்கில் முளைகளை உண்ணக் கொடுத்து, வேண்டிய தழைகளையும் தந்து உண்ணச் செய்தது (அக.218:2). மூங்கிலின் இளைய முளை வதங்கவும், மூங்கிலின் தண்டு ஒலி செய்யும் பாறையிடங்கள் வெப்பமுறவுமாக மழை பெய்யாது போயினமையால் அருவிகள் நீர் வீழ்தல் இல்லாமற் போயின (அக. 241:6). தலைவியின் புகழ் மிக்க தந்தை, முளைகளால் அழகு பெற்ற மூங்கிலைப்போலக் கிளைகளால் (சுற்றம்) பொலிவு பெற்றுவிளங்கினாள் (அக. 268:11). முளை கள் வளருதற்கிடனான தூற்றினையுடைய மூங்கில் களை முறித்துத் தன் இனத்தோடு தின்ற யானை, நீருண் ணச் சென்ற வழியில் தன்னைத் தாக்குதற்கு மறைந் திருந்த புலியைக் குத்திக் கொன்றது (அக.332:1). 'தன்னை வருத்திய தலைவி, இளமையுடையவளும், நாணல் முளைபோலும் ஒளியுடைய பற்களையுடைய வளும், வளையினை அணிந்தவளுமாவாள்' என்று தலைவன் கூறினான் (குறு. 119:3). இளைய பிடியினை விரும்பிய, மூங்கில் முளை போலும் கொம்புடைய<noinclude></noinclude> j8faw6ea9ubqhloe4307exfk2cw7gzh 250 666239 1983743 2026-10-26T11:50:58Z Harisha usha 17386 OCR 1983743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முளை இளங்களிறு, மலைப்பகுதியில் குறவர் முழக்கஞ்செய் தமையால், ஊர் மன்றத்தினைப் போழ்ந்து சென்றது (குறு. 346:1). முதிர்ந்த சூலுடைய பிடி, அறியாமை யால் தன் வயிற்றிலுள்ள சூல் அழிந்து புறம் போந்து விழுமாறு மூங்கிலில் ல் முளைத்த இலையில்லாத கொழுவிய முளையை உண்டது (நற்.116:4). உழவர் விதைத்த வெள்ளிய நெல்முளையினை நண்டு அறுத் தற்கிடனான ஊரையுடைய தலைவன்' என்று தோழி தலைவனைக் குறிப்பிட்டாள் (ஐங். 29:2). 'குன்றக் குற வனின் அன்படை இளமகள் வண்டு மொய்க்கும் கூத் தலையும், தண்ணிய தழையுடையையும், வளையலை யும் கொண்டு முளைபோலும் ஒளியுடைய பற்களை டையவளாயிருந்தாள் ' என்று தலைவன் தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 256:3). 'பூம் பொழிலிடத்தே, முளை போலும் நிரல்பட்ட பற்களையுடைய பரத்தை ஒருத்தி யொடு நேற்றுப் புணர்குறி செய்தாய் என்று கண்டோர் கூற நிறபர்' என்று தலைவி தலைமகனிடம் கூறினாள் (ஐங். 369:2). தலைவி, முளையையொத்த வரிசை யினையுடைய முறுவல் கொண்ட ஆயத்தார் கூட்டத் துள் உயர்த்து ஆராய்ந்தவளாக விளங்கினாள் (கலி. 15:25). நுண்ணிய புள்ளிகளையுடைய மானின் செவி யினைப் போல மூங்கில் முளையின் கண்ணைப் பொதிந்த பாளை விளங்கும் (கலி. 45:15), 'புனலாடச் செல்லுங்கள் முளையினைப் போன்ற முறுவலை யுடையார்க்கு ஒரு சிரிப்பினையுண்டாக்கி, நின்னைப் பிடித்துக் கரையேற விடுவாரில்லாதபோது, இளமண வில் அகப்படுதலைத் தவிர்வாயாக என்று தலைவி பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைமகளிடம் கூறினாள்` (கலி.98:37). 2. முளைத்தல் (தொ.பெ.) :தலைவனது அளியைப் பெற்ற அளவில் தலைவியின் நுதலழகு சிநத்தற்கு, மலையில் முளிபும்படி வருந்திய முளை-முளைத்தல் மிக்க சிறிய தினை மழை பெற்றபோது அழகு மிகுவது உவமை (கலி. 53:22). 3. விதையிலிருந்து வெளிப்படும் கூரிய முளைக் கும் பகுதி : வாடைக்காற்றோடு பொருந்தி, முலை யிடத்தே தோன்றிய வேட்சை நோயாகிய இளைய முளை விதையிலிருந்து தோன்றும் கூரிய முளைக்கும் பருதி நெஞ்சில் நீண்டு. அம்பலாகிய கிளைவிட்டுக் காதல் எனும் தளிர்பரப்பி, நாணமில்லாப் பெருமரமாக வளர்ந்து, அலராகிய மலரைச் சொரிந்தது. (அக். 273.31). தலைவி ஆயத்தா ரோடு மணலில் விளையாடுங்கால், மணலில் ஊன்றி மறந்து விட்ட புன்னைவிதை அதன்கண் வேரூன்றி முளைக்க, அம்முளை தோன்றியதனைக் கண்டு மகிழ்ந்து பாலுற் வெளர்த்தாள் (குற் 216 முற்றம் ஐடஃமுனை காதலர் முள்ளினை மாறுபடுகின்ற முளை முனையினையுடைய, நாணலின் முளையைப் போன்ற எயிற்றிடத்தே ஊறும் அமிழ்து போலும் இனிய நீரைக் கள்ளைக் காட்டிலும் மகிழ்ச்சி தருவது என்று சிறப்பித்துக் கூறுவர் (கலி. 4:13). லையை 5. வளையம் (தாமரைச் சுருள்) : முறுக்கவிழ்ந்ததும் அரும்புகள் நீருக்கு மேல் ஓங்கிய பசிய இ யுடையதுமான தாமரையின் முளை வளையம் தாமரைச் கருள்) போன்ற முத்தை அழுத்தித் திரட்டித் தொடி செய்யப்பட்டது (கலி. 59:2), முற்றம் - 1.வீடு, அரண்மனை ஆகியவற்றின் முன் னிடம்: வெறுப்பில்லாத அலங்காரத்தையுடைய முற் றத்தில் அரண்மனை முன்னிடம் - இனிதாக முரசம் ஒலிப்பச் சோழன் நலங்கிள்ளி, தீயோரைத் தண்டஞ் செய்தலும், நடுவுநிலையுடையோர்க்கு அருள் செய்த லும் இடையறாது நிகழ்த்தினாள் (புற. 29:8), பாண்டி யன்கீரஞ்சாத்தன், மணல் நிறைந்த தன் முற்றத்தே வந்த சான்றோர் அப்போது உண்ண விரும்பாவிட்டாலும், அதனால் தானுமுண்ணேன் எனத் தன்னுடனே சார்த்திச் குளுரைத்து அவர்களை உண்ணச் செய்வான் (புந் 778-3), யாவர்க்கும் வரையாமல் வழங்கும் மிக்க சோற்றையுடையதும், முரிந்த குறட்டினையுடையது மான முற்றம் தலைவன் மறைந்தமையால் நீரற்ற யாற்றில் உள்ள ஓடம் போலக் காணப்பட்டது (புற. 204:3). அதியமான் நெடுமானஞ்சியின் பெருமனை முற்றம் அன்பராயினார்க் கன்றி மாறுபாடு கொண்ட வேந்தர்க்குக் கனவிலும் சென்று சேர்தற்கரிய காவலை உடையது (புற.890:4). அந்தணர் கலன்களை நீர் வார்த் துக் கொடுக்கப் பெறுவதால், அந்நீர்பட்டு, மிக்க சேறா கண்டு களிறுகள் நிற்பதனுக்கு வெறுத்த மணல் மலிந்த முற்றத்தை உடையது, செல்வக் கடுங்கோவின் பெருமனை /பதி. 64:6). கொண்டுவந்து போடப்பட்ட புனலையுடைய முற்றத்திடத்தே வண்டும் மிஞிறும் ஆரவாரிப்பப் பூவாடல்களும் பூண்களும் பெருக்கிப் போடப்பட்டன (மது. 684).அழகிய வீட்டின் முற்றம் மணல் பரப்பப்பட்டு விளங்கியது (நெடு. 90). சோணாட்டுக் குறும்பல்லூர்களின் செல்வமிக்க மனை யின் அகன்ற முற்றத்தில், சிறுவர்கள் கையாலுருட்டும் மூன்றுருளையுடைய தேரின் வழியினை, நெல்லைத் தின்னும் கோழியைத் துரத்துதற்கெறிந்த மகர குண் டலங்கள் விலக்கின (பட். 20). பெரிய எருத்திற்கு வைக் கோலிடும் எருத்துச் சாலையின் முற்றத்தில் குளிர்ந்த சிறிய பல குளங்கள் இருந்தன (பட். 51). முற்றம் (முன் றில்) மேகங்களைப் போன்ற வளப்பமிகுந்த யானை களையுடையதாகவும், தாதாகிய எருக்கள் நெருங்கிய கவும் இருந்ததுமலை. 501). நன்வனது செல்வமிக்க<noinclude></noinclude> s72spoo7rgv8sn5t9575lmpr6hod5zc 250 666240 1983744 2026-10-26T11:51:24Z Harisha usha 17386 OCR 1983744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முற்றம் மனையின் முற்றம் பொருகின்ற மாறுபாட்டினை எதிர் கொண்டிருக்கும் படைத்தலைவரோடு பொலிவு பெற் றுத் திகழ்ந்தது (மலை. 548). சேரலாதன் மாந்தை என் னும் தன் நகரிலுள்ள நல்ல அரண்மனை முற்றத்தில் பகைவர் திறையாகத் தந்த அணிகலன்களுடன், பொற் பாவையையும், வைரங்களையும் இடம் நிறையக் குவித்து வைத்தான் (அக. 127:6). பரப்பிய மணலை யுடைய மனை முற்றம், மழவரது பூந்தொடை விழா வின் முதல்நாளைப் போன்ற பொலிவுடையதாகத் திகழ்ந்தது (அக. 187:9). தலைமகள், பொற்சதங்கை யணிந்த அழகிய சிவந்த அடியால், மணல் பரந்த முற்றத்தின் நிலம் வடுக்கொள்ளுமாறு இயங்கி விளையாடினாள் (அக. 254:4). தலைவி, தன் தந்தையின் நெடுந்தேர் இயங்குகின்ற நிலவு போன்ற வெண் மணல் பரவிய முற்றத்தில் பந்தினோடு சென்றான் (நற். 140:6). தலைவி உடன் போயதறிந்த தாய், கொண்டு வந்து பரப்பப்பட்ட மணலையுடைய அழகிய பெரு மனை முற்றத்தே, தோழியர் கூட்டத்தையும் நொச்சி யையும் காணுந்தோறும் கண்ணீர் சிந்த அழுதாள் (நற். 143:2). மணலைக் கொணர்ந்து பரப்பிய முற்றத்தே கழங்கிட்டுக் குறிபார்க்கும் வேலனை மனைக்கண் வர வழைத்து அன்னை குறிபார்க்க முற்பட்டாள் (நற். 268:8).பரப்பப்பட்ட மணல் முற்றம் மேலும் அழ குறும்படி அழகுபடுத்தி வேலனால் கழங்கிட்டுத் தலைவியின் நலம்அறிய முற்படுவர் (ஐங்.248:1). தலைவியினுடைய மழலைமொழி பேசும் மகன்,தான் டுத்திய துகில் தன் அடியினைத் தடுக்கப் பாலுண் ணலை மறந்து, முற்றத்தே உருளையால் ஓடும் தேரைக் கையாற் செலுத்தி நடத்தலைக் கற்றான் (கலி.81:7).நீ ஏறிய குதிரையைச் செண்டு வெளியிலன்றி மாடத்தில் அழகிய நிலா முற்றத்திடத்தே, ஆதியென்னும் செல வினை அதற்குக் கொளுத்தி இளைத்தாய் என்று தலைவி பரத்தையைக் குதிரையாக்கித் தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 96:19). முன்றில் 1 காண்க. 2. செண்டு வெளி : முரசு கிளர்ந்து முழங்கும் முற்றத்தோடு செண்டுவெளியோடு கூடிய அரண்மனையுடன், நீரால் உடைந்து ஆழ்ந்தோடும் மிக்க பெரிய காவிரியையுடையது சோணாடு (புற 174:7). 3.ஊரின் அல்லது நகரின் வெளியிடம் : சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், குடநாட் டொடு போர் மேற்கொண்டு வஞ்சிமாநகரின் முற் றத்தை - நகரின் வெளியிடத்தைப் போர்க்களமாகச் செய்தான் (புற.373:24). இளந்திரையனின் நகர் முற்றம் 217 முற்றம் பணிந்த மன்னர் யானை முதலிய செல்வங்களோடே நெருங்கி நின்று கலம் பார்த்திருக்கும் வளனுடைய தாகத் திகழ்ந்ததுபரு. 435). ஞாயிற்றின் கதிர் விரி கின்ற விடியற்கால த்தில் கையிற் பிடித்த அலகினால், மதுரைப் பெருமுற்றத்தின் கண்ணுள்ள செற்றையும் குப்பையும் வாரப் பெற்றுத் தூய்மை செய்யப்பட்டது (கலி.31:23). 4. பரப்பு, பரப்பிடம் : தழையால் வேயப்பட்டுக் கூரை ஒழுங்குபட்ட தெருவின் நாற்சந்தியான முற் றத்தே - பரப்பிடத்தே - பதம் பாயும் கதுப்பினையும் சிறிய கண்ணையும் உடைய யானை காவலாக நிற்கும் (முல். 30). தலைவியை நீங்குதலை மறந்து, அவளதுநெருங்கி றிமி ர்ந்த முலை முற்றம் விம்மவும் அணிகள் ஒலிக்கவும் பலமுறை தழுவி நாளும் மகிழ நினைவாயாக' என்று தலைமகன் தன் நெஞ்சோடு கூறினான் (அக.51:11}. தன் இளைய மகளின் வளர்ந்து வரும்முலை முற்றத்தில் அவள் காதலன் இன்புறுதற் குக் காரணமான துயிலைக் கூட்டியிருப்பேன்; அது கழிந்ததே' என்று மகட்போக்கிய தாய் கூறினாள் (அக. 263:15). பொன்போன்ற தேமலொடு நெருங்கிப் பருத்த மெல்லிய முலை முற்றத்தினைக் கடந்து செலலும் ஆற்றலில்லாதவர், நட்டோர் இல்லாமை முதலிய வற்றைக் கண்டு அவலங்கொள்ளாது வாழ்பவராவர் (அக.279:5). 'காதலியின் வாரணிந்த முலை முற்ற மாகிய மார்பினை முமுயங்குதலினின்றும் ஒரு நூலி னளவு நீங்கினாலும் லந்துறைதற்குக் காரணமான இன்ப நுகர்ச்சியைக் காட்டிலும் சிறந்தது வேறொன் றில்லை' என்று தலைவன் கூறினான் (அக.361:5). முலையின் இடையே தேமலால் அழகு விளங்கும் முற் றத்தே கிடக்கும் முத்து மாலையின் ஒளி போலவும், மலைச் சோலையுனூடே அசையும் வெள்ளிய அருவி நீர்போலவும் திங்களின் ஒளிக்கற்றை நிலத்தில் வீழ்ந்து பரவியது (அக.362:12). நாழலின் பூங்கொத்துக்கள், சிறுமியர் மணலிடத்தே வண்டலாட்டயரும்போது, வண்டல் மண்ணால் செய்த பாவையின் அழகிய முலை முற்றத்தே படர்ந்த சுணங்கினைப் போல மெல்லிதாகப் படுமாறு பரவி நின்றன (நற்.191:3). வையையாற்றிடத்துள்ள ஒருமருதமுன்றுறை எனப் பெயரிய நீராடுந்துறையின் முற்றத்தைச் சென் றடைந்து, பாணர் மருதப் பண்ணினைப் பாடினர் (பரி. தி.2:72). 5.நிலாமுற்றம்: நெடிய வெள்ளிய முற்றத்திடத்தே- நிலா முற்றத்திடத்தே -இருந்து அரசன் நிலவின் பயனைக் கொண்டான் (முல்.95)<noinclude></noinclude> dglr6u5ht2fhf65dxuu0hktug07501t 250 666241 1983745 2026-10-26T11:52:32Z Harisha usha 17386 OCR 1983745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முற்றல் 218 முறி முற்றல் முதிர்ச்சி : உதிர்ந்த கொம்பினையும் - கலைமானை புள்ளியையும் வரியையுமுடைய முதிர்ச்சி - கொண்ட சேற்றில் ஓட்டி வருந்தச் செய்து, வில்வீரர் அம்பெய்து வீழ்த்தினர் (நற்.265:1). முற்றிழாய் - திருந்திய வேலைப்பாடுடைய அணி களையணிந்த பெண்ணே (விளி): தலைவன் தலைவியை, முற்றிழாய் - திருந்திய வேலைப்பாடு டைய அணிகளையணிந்த பெண்ணே - என்று விளித் துக் கூறினான் (கலி. 111:11). முற்றிழை - திருந்திய வேலைப்பாடமைந்த அணி: பொற்றொடியணிந்த பிள்ளைகள் ஓடிவந்து ஏறி விளை யாடுவதாலும், முற்றிழை - திருந்திய வேலைப்பாட மைந்த அணி - அணிந்த மகளிரின் தாமரை முகை போலும் முலைகள் புணர்தலாலும் சிவந்த சந்தனம் அணிந்த மார்பினையுடையவனாகத் திருமாவளவன் விளங்கினான் (பட். 296). 'தலைவன் தலைவியை, முற்றிழையையும் மடப்பத்தையுமுடைய நல்லாய்' என்று விளித்துக் கூறினான் (கலி. 111:8). முற்று - 1. சூழ்கை : 'பாணர் சுற்றத்தின் முற்று சூழ்கை நீங்கிய பின்னர், நின் உரிமை மகளிரின் தோள் நின் னைச் சூழ்வதாக' என்று சோழன் நலங்கிள்ளியிடம் உறையூர் முதுகண்ணன் சாத்தனார் கூறினார் (புற. 29:6). 2. வளைப்பு : செல்வக்கடுங்கோவாழியாதன் ஒரு முற்றினால் வளைப்பினால் - சோழ பாண்டியராகிய இருவரையும் வென்றவன் (பதி. 63:11). பாண்டியன், வையையாற்றின் நீர் சூழ்ந்து மதிலைப் பொரும் பகை யன்றிப் பகைவர்கள் போரினால் செய்யும் முற்றினைச் சிறிதும் அறியாத புரிசை சூழ்ந்த புனலையுடைய மதுரைக்குத் தலைவன் (கலி. 67:5). முறம் - தானியம் முதலியவற்றைப் புடைக்கும் கருவி (சுளகு) : யானை, முறம் - தானியம் படைக்கும் கருவி - போன்றிருக்கும் காதினைக் கொண்டிருக்கும் (புற.339:13). முறம் போலும் செவியையுடைய யானை யின் வளைந்த கையினைப் போல, வளைந்து தலை சாய்ந்த கதிர்களையும் அடித் தண்டினையும் உடையது தினை (நற்.376:1). மறமிக்க புலியின் பழைய மாறு பாட்டினைக் கெடுத்த முறம் போலுஞ் செவியை யுடைய யானை தழையைத் தின்று, அருவி நீரைப் பருகி, அதன் ஒலி கேட்டுத் துயில் கொண்டது (கலி. 42:5).யானை, தன் முறம் போலும் செவியாகிய மறைப் பிடமாக வந்து பாய்ந்த புலியைச் சினந்து, நீண்ட கொம்பின் நுனியாற் குத்தி, அப்புலியின் மார்பினைத் திறந்து தன் மாறுபாட்டினைத் தீர்த்துக் கொண்டது (கலி. 52:1). முறி - 1. துண்டு : வெளிமான் இறந்துபட, அவன் மகளிர் வெய்தாகத் தங்கள் மார்பின்கண் அறைந்து கொண்டரற் றியமையால் உடைந்த அவர்தம் கைவளைகளின் முறிகள் - துண்டுகள் - வாழைப் பூவினைப் போலச் சிதறிக் கிடந்தன (புற. 237:11). 2. தளிர் : 'கண்ணி, காஞ்சிமரத்தின் குளிர்ந்த முறி யுடன் - தளிருடன் - ஆத்திப்பூவினை' விரவித் தொடுத் தமைக்கப்பட்டது (புற. 344:8). சூரர மகளிர், விளவின் சிறிய முறியினைக் கிள்ளி அழகுண்டாகுமாறு ஒருவ ரோடொருவர் தெறித்துக் கொண்டனர் (முரு. 37). முறி யினையும் கொத்துக்களையுமுடைய கொன்றை, பொன்போல மலர்களைச் சொரிந்தது (முல். 94). மந்தி, எடுத்தற்கரிய முழையில் விழுந்த தன் குட்டியின் பொருட்டு முறியினை மேய்ந்து வளர்ந்த சுற்றத் தோடே நெருங்கி ஆரவாரம் செய்தது (மலை. 313). கூத்தர் மராமரத்தின் பூங்கொத்தையும், யானை முறித்த ஒள்ளிய முறியினையுடைய யா மரத்தின் பூவையும் மரல் நாரால் கண்ணியாகக் கட்டி அணிவர் (மலை. 429). முறி இழந்த கிளைகளையுடைய யாமரத்தின் உயர்ந்த சினையிலிருந்து வலிய பருந்தின் சேவல், தன் பேடையைத் தன்னிடம் வருமாறு அழைத்தது (அக. 33:3). அதிரும் குரலுடைய முசுக்கலை மிளகின் முறி யினை உண்டு வெறுத்து, உயர்ந்த நெடிய சிகரங்களில் தாவுதலால் மணம் நாறும் மலர்கள் சிதறிக்கிடப்பது, வேலன் வெறியாடும் களத்தினை ஒத்திருந்தது (அக. 182:14). 'நுண்ணிய நிறம் பொருந்திய முறியையொத்த எழுச்சி வாய்ந்த அழகுடையவள்' என்று தாய் தலைவி யைக் குறிப்பிட்டாள் (அக. 242:8). இளையவள் ஒருத்தி யின் நலங்கவர்ந்துண்டு அறியேன் எனக்கூறிய அறனி லாளனின் பொய்ச் சூளினை அறிந்த அவையத்தார், அவனை முறிபொருந்திய மரத்தின் கிளையிற் பிணித் துத் தலையில் நீற்றினைப் பெய்தனர் (அக.259:5). வெறியாட்டெடுக்கும் வேலன், மெல்லிய முறியாகிய சிறிய தழையை உண்ணும், தாய்முலையினைப் பெறா தொழிந்த யாட்டுக் குட்டியினைப் பலிக்காகக் கொன் றான் (அக. 292:2). மழைத் துளிகள் பெய்தமையால், வண்டுகள் தேனுண்டு மகிழ்தற்பொருட்டுச் சிறந்த முறிகளை ஈன்று மரக்கொம்புகள் விளங்கின (அக. 345:13). முருகனை நினைத்து மலையிடத்து வைத்துப் படைத்த தோப்பிக்கள்ளினை இளமுறியாலான தழை யானட்யணித்த குறமகளிர் ஊட்டவுண்ட குறவர், தினைப்புனம் காக்கும் தொழிலைக் கள் மயக்கத்தால் பிறந்தனர் (அக.348:9). 'தலைவியின் மேனி முறி<noinclude></noinclude> 1v76qmyqbpthwaaxdabth3c1d0z3nrm 250 666242 1983746 2026-10-26T11:53:22Z Harisha usha 17386 OCR 1983746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முறி யினைக் காட்டிலும் மென்மையும் நிறமும் பொருந்தி யது; தழுவுதற்கும் இனியது' என்று தலைவன் கூறி னான் (குறு.62:5). தலைவியது விளையாட்டுப் பாவை யின் மெல்லிய சிறிய அடிக்கு மாமரத்தின் முறி உவமை (குறு. 278:2). மிளகுக் கொடிகள் வளர்கின்ற மலைப் பக்கமாகிய இடத்தின்கண் முறியினை உண்ணும் குரங்குகள் கூட்டமாகத் திரண்டிருந்தன (குற.288:1). 'யான் நின் பருத்த தோள்களை அடைந்தமையால், பொரி போலும் பூக்களுடைய புன்கின் அழகிய ஒள் ளிய முறியினை நின் வனமுலையில் அதன் வீற்றுத் தெய்வம் சிறக்குமாறு அப்பி மெல்லச் செல்வாயாக" என்று உடன்போகாநின்ற தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான் (நற்.9:5). தலைவன் பிரிவுரைத்த அளவில் அதனைக் கேட்டு மறுமொழி கூற ஆற்றாளாய தலைவி, ஞாழலின் பூங்கொத்தினைக் கொய்து அதனோடு இளைய முறியினைச் சேரப் பிசைந்து கையினை உதிர்த்து நின்றமையைத் தலைவன் கூறி னான் (நற்.106:8). மலைப்பக்கத்தே களவுப் புணர்ச்சி யில் கடுவனால் முயங்கப்பட்ட மந்தி அப்புணர்ச்சி வேறுபாட்டை முறியை உண்ணும் தன் சுற்றம் அறி தலை அஞ்சி வேங்கை மரக்கிளை மீதேறி, ஆர்ந்த சுனை நீரை நோக்கித் தன் தலைமுடியினைத் திருத் தியது (நற்.151:6). மந்தியின் காதலனாகிய கடுவன் முறியினை மேய்ந்து விளங்கியது (ஐங்.276:1). இளைய மகளிர்தம் முலைகள் மேலும் அழகெய்தும்படி, பொரி போலும் பூக்களை உடைய புன்கின் இளமுறியினை அவற்றின்மேல் அப்பிக் கொண்டனர் (ஐங்.347:3). 'தலைவி பசந்தமைக்குக் காரணம், ஒருநாள் யாம் விளையாடுமிடத்தே வந்த ஒரு தோன்றல், முறியோடு கூடிய கொத்திலமைந்த கோங்க மலரை அவளிடம் தந்து சென்றது போலும்' என்று அறத்தொடு நிற்கும் தோழி செவிலியிடம் கூறினாள் (ஐங். 366.5). 3. இலை 1: பசுவெண்ணெயில் இட்டு வெந்த கொம்மட்டி மாதுளங்காய் வகிரும், மிளகுப் பொடி கலக்கப்பட்டுக் கறிவேம்பின் நறிய முறி - இலை - அளாவப்பட்டுப் பதப்படுத்திய மாவடுவும் அந்தணர் இல்லத்தில் உணவோடு அளிக்கப்பெற்றன (பெரு. 308). மழை தக்க பருவத்தில் பெய்து வளர்க்கையால் கொடிவிட்டு வளர்ந்து மெல்லிய சுருள் விரிந்த சிறிய முறிகளையுடைய இலைக்கறியினையும் பிறவற்றை யும் சேரனது நாளோலக்க இருப்பில் கொண்டு வந்து விடுவர் (மது.531). 'கிளி கடி கருவியாகிய தழல் தட்டை ஆகியவற்றோடு முறியையும் தந்து, இவை நினக்கு ஏற்றன என்று கூறி என் பெண்மை நலத்தைத் தலைவன் கொண்டான்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு.223:4). 219 முறுவல் முறுவல் - 1. பல், எயிறு : மகளிர், மெய் முழுதும் தோன்றும் மெத்தென்ற சாயலினையும் முத்தை ஒத்த முறுவலினையும் - பல்லினையும் - கொண்டு விளங் கினர் (நெடு.37).இளையளாகிய காதலி, மாண்பு மிக்க சாயலையும், இனிய மொழியையும்,மவிலிதயின் அடிப்பகுதி போன்ற முறுவலையும் உடையவள் (193:13). 'இனிய நகையுடன் கூடிய முறுவலையுடைய தலைவியைப் பலநாள் கூந்தல் வாரி, மருங்கில் ஏற்றிப் பாதுகாத்தவள்' என்று மகட்போக்கிய நற்றாய் தன்னைப் பற்றிக் கூறினாள் (அக.195:8). 'நேற்று, முளைபோலும் நிரல்பட்ட முறுவலையுடைய பரத்தை ஒருத்தியொடு புணர்குறி செய்தாய் என்று கண் டோர் கூறுவர்' எனத் தலைவி, தலைமகனிடம் கூறி னாள் (ஐங்.369:2). இனிய நகை தவழும் முறுவலுடை யவர் தோழியர் (ஐங். 397:5). புகழ்மிக்க தன் தந்தையின் பெயரைத் தாங்கும்உரிமையுடைய மகன் முறுவல் தோன்றுதலில்லாத இனிய நகையினைச் செய்து சிறுதேருருட்டி வரும் தளர்நடை கண்டு தலைவன் நெஞ்சம் மகிழ்ந்தான் (ஐங். 403:4). மான் பிணையின் அழகிய நோக்கினைப் போலும் நோக்குடைய காதன் மகளிரின் முறுவலைப் போல மௌவலின் முகை அலர்ந்தது (கலி. 27:4). மணிபோலும் அழகினையும் மாந்தளிர் போலும் நிறத்தினையும் முத்துப் போன்ற முறுவலையும், சிவந்த வாயினையும் கொண்ட குல மகளிர் தத்தம் கணவன்மாரொடு நீராட, வையையின் புதுநீர் வடிந்திவது (பரி.தி. 2:47). 2. புன்னகை, நகை : 'நின் முட்போன்ற கூரிய பற்களையுடைய பவளம் போலும் வாயின் முறுவல்- புன்னகை - அழிய, நோயைத் தோற்றுவித்து நொதுமல் கூறாதே; நின் அழகினை மறந்திலேன்' என்று பொருள் முற்றிய தலைமகன் தலைவியைக் கண்டு கூறினான் (அக.39:3).பழனத்தில், கழுமரங்கள் போன்று உயர்ந்து நிற்கும் மொட்டுக்களிடையே முறுவல் செய்யும் முகம் போலத் தாமரை மலர்கள் மலர்ந்திருந்தன (அக.176:6). காதலி முறுவலால் மாட்சிமையுடையவளாய்ப் பாய லின் கண்ணிருந்து, இனிய காதன் மொழியினைத் தலைவனொடு மொழிந்தாள் (அக.353:21). 'முல்லையே, நீ, நின் சிறுவெண்முகையினால் முறு வல் கொண்டு, துணைவரைப் பிரிந்து தனித்துள்ளோ ரிடம் எள்ளி நகைத்தல் போல் காட்டாதே' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் முல்லைக்குரைப்பவ னாய்க் கூறினான் (குறு. 162:4). பெரிய அமர்த்த கண்ணையுடைய தலைவியின் மூரலாகிய முறுவ லொடு செருக்கிய பார்வையினை நினைத்துக் காண் பேன் போலாவேன்' என்று தலைவன் கூறினான் (குறு. 286:5). மலைநாடன் புதல்வியாகிய தலைவி, தன் தோழியர் கூட்டத்துடன் அருவியாடி, அதனால் சிவந்த<noinclude></noinclude> mfb38lfy2zvhxud2aebrze6fxbneef9 250 666243 1983747 2026-10-26T11:54:16Z Harisha usha 17386 OCR 1983747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முறுவலாய் கண்களின் குறிக்கப்படாத பார்வையையும் முறுவலை யும் நமக்குத் தந்து தன் மனைவயிற் சென்று விட்டாள்' என்று இற்செறிப்பின் பிற்றை நாள் குறியிடம் வந்த தலைவன் கூறினான் (நற். 44:3). 'காதலி, விருந்து செய்யும் விருப்பொடு அட்டிற்கண் புகுந்து உண வமைத்துக் களைப்படைந்துள்ள மகிழ்ச்சியோ டமைந்த முறுவலைக் கண்டுமகிழ்வோம்' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் கூறி னான் (நற்.81:9).'எமக்கு விருந்து வருக; வந்தால் தலை வியின் சிறிய முட்போன்ற எயிறு சிறிதுதோன்று.று முறுவல்கொண்ட முகத்தை யாம் காண்போம்' என்று லிருந்து வாயிலாகப் புக்க தலைவன் கூறினான் (நற். 120:12). தலைவியைத் தலைவன் நீரர மகளிரோ வேறு யாவரோ கூறுக என வினவியவுடன் விடையாக, அவளது முட்போன்ற கூரிய பற்களினின்றும் முறுவல் உண்டாயிற்று; கண்களிற் பனி பரந்தது; அதனால் அவள் இப்போதும் முயங்கற்குறிப்புடையள்' என்று தலைவன் அறிந்துரைத்தான் (நற்.155:9). 'தலைவி, முல்லையின் நாளரும்பினைப் போன்ற முறுவலைத் தோற்றுவித்துத் தன் நீலமலர் போலுங் கண்களைக் கையால் மூடி மகிழ்ச்சி மிக்கிருந்தது எனக்கு நகை யினைத் தருவதாயிற்று' என்று தலைவன் கூறினான் (நற்.370:10). 'நீ தலைவியைப் பிரிந்து சென்று ஈட்டும் பொருள், தலைவியது தமைச் ருவிஸ் உருவாகும் நிஸ் மகனுடைய இளமுறுவலைக் காணுங்கால் உண் டாகும் இன்பத்தினும் மிக்க இனிமை நல்குவதோ' என்று பிரிவேன் என்ற தலைமகனிடம் தோழி கூறி னாள் (ஐங்.309:4). தாழ்ந்த கொடியையுடைய நறிய முல்லையின் முகை முகத்தை வண்டுகள் திறப்பது போல, மகளிரின் முறுவலை ஆடவர் திறப்பர் (கலி. 118:20). சிறுதூறுகள், பிரிந்த மகளிரை இகழ்ந்து முறு வல் செய்வன போல, முகைகள் அவிழ்ந்து விளங்கின (கலி.119:7).ஆயத்தார் எல்லாரும் ஒருங்கே கூடி விளையாடும் போதும், முட்போலக் கூரிய தன் பல் லின் நுனி தோன்றாமல் முறுவல் செய்து, அதனை உள்ளடக்கி அம்முறுவற் குறிப்பினைப் பிறரறியாமல் தன் கண்ணாலும் முகத்தாலும் நகுபவள் தலைவி யாவள் (கலி.142:7). திருப்பரங்குன்றத் திருக்கோயில் யானைக்குப் பூசனை செய்து அதற்கிடும் கவளத்தின் மிச்சிலை உண்ணா மகளிர், தம்மை மணந்து கொண்ட காதலருடைய முறுவலோடு கூடிய தலையளியினை எய்தார் (பரி.19:93). முறுவலாய் - புன்னகையுடையவளே (MO): 1 தலைவன் தலைவியை, 'முத்தினை ஒக்கும் முறுவ வாய் - புன்னகையுடையவளே' என்று விளித்துக் கூறினான் (கலி.64:29). நீ கூறிய கடவுள் எக்கடவுள் என வினவிய தலைவிக்கு, 'முத்தை ஓக்கும் முறுவலாய், 220 முறுவெங்கண்ணனார் நாம் மணத்தைச் செய்ய, இந்தப்பொழுது முழுத்தம் என்று இம்முழுத்தம் வாய்ப்பக் கூறிய கடவுள் காண்' என்று தலைவன் கூறினான் (கலி. 93:11). 'முத்தை யொக்கும் முறுவலாய், நம் வலையில் அகப்பட்டு வந்ததொரு புதுயானை ஈண்டு வந்தது, அதனை ஏறிக் காண்பதற்காக யான் தங்கினேன்' என்று பரத்தையிடம் இருந்து வந்த தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான் (கலி. 97:6). 'மழை விரும்பும் பெருங்கூந்தலையும், மதர்த்த அழகிய கண்ணினையும், கடலிற்பிறந்த முத்தின் அழகையும் ஒக்கும் முறுவலாய்' என்று தோழி தலைவியை விளித்துக் கூறினாள் (கலி.131:22). முறுவலார் - முறுவலையுடையவர்: 'முளையினைப் போன்ற நிரையுடைய முறுவலாரின் - முறுவலை யுடையவரின் - (ஆயத்தார்) - திரளுள்ளே உயர்த்தா ராய்ந்த தலைவியின் இளமை கழிந்தபின்பு அந்த இளமையையும் கல்வி தருவதொன்றோ' என்று தோழி தலைவனிடம் வினவினாள் (கலி. 15:25). 'புதுப்புன லாடத் தேரோடு செல்லுங்கால், முளைபோலும் முறுவலார்க்கு (இளமகளிர்) ஒரு சிரிப்பை உண்டாக்கி, நின்னைக் கரையேற்றுவார் இல்லாத காலத்தே, இள மணலுள் கால் தளர்ந்து அகப்படுதலைத் தவிர்ப்பா யாக' என்று தலைவி பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலை வனிடம் கூறினாள் (கலி. 98:38). முறுவலாள் - முறுவலையுடையவள் : மணிமிடற் றையும் எண்கையையுமுடையவர் (சிவபெரு மான்) காபாலமென்னும் கூத்தினையாடுங்கால், முல்லையை யொத்த முறுவலாள் - முறுவலையுடையவள் - (உமை யம்மையார்), ஒரு தாளத்தின் முதலெடுக்கும் காலத் தினையுடைய பாணியைத் தருவாளோ' என்று நல்லந் துவனார் கடவுள் வாழ்த்தில் சிறப்பித்துரைத்தார் (கலி. 1:13). 'பொதுவன் தோளையும் ஆராய்ந்த முறுவலா ளுடைய மென்றோளையும் கொண்டாடி ஏறு தழுவின புகழ் பரந்தது: இனி மணஞ்செய்தற்குத் தண்ணுமை யின் தாளம் தவறாமல் முழக்குவாராக' என்று சுற்றத் தார் கூறினர் (கலி. 102:38). 'செறிந்த அழகினையுடைய முறுவலாள் செய்த காமநோயை அறிந்தும், இவ்வூரி லுள்ளார் அதனைத் தீர்த்தல் ஆற்றாராயினும், ஒரு தண்ணளி செய்தலையும் அறியாராயுள்ளனர்' என்று மடலேறுவேனென்னும் தலைவன் கூறினான் (கலி. 140:27). முறுவெங்கண்ணனார் - ஒரு புலவர் : இவரது பெயரை முதுவெங்கண்ணனார் என்று வையாபுரிப் பிள்ளையும், முறுவெங்கண்ணனார் என்று பின்னத்தூர் நாராயணசாமி ஐயரும் குறிப்பிடுகின்றனர். இவர்<noinclude></noinclude> mxipe8wmc5g6q0d2mjauhcew7zgm881 250 666244 1983748 2026-10-26T11:54:42Z Harisha usha 17386 OCR 1983748 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முறை நற்றிணை 232-ஆம் பாடலை இயற்றியுள்ளார் பகற் குறிக்கண் வந்த தலைவனிடம் தோழி, மலைநாடனே, எந்தைக்குரிய அகன்ற வாயிலையுடைய பாக்கத்து இன்று இரவுப்பொழுதில் தங்கி, பிற்றை நாளில் செல்வையாயின், அதற்கு அடையாளமாக நினது மாலையைக் கொடுப்பாயாக என வேண்டுவேம்', என்று கூறும் வாயிலாக, வரைவு கடாவுதலைக் குறிப் பாக உணர்த்தியுள்ளார். 'களிறும் பிடியும், நீர்ச்சுனை யில் மெய் துவளப் புணர்ந்து, சோலையிலுள்ள மலை வாழையைத் தின்பதை வெறுத்து, அயலிடத்துள்ள தாகிய சிறுகுடியின்கண் உள்ளார் அஞ்சி அலறும்படி பலாவின் பழத்தைத் தின்னும் மலைநாடன்' என்று கூறி, உள்ளுறையால்தலைவனும் தலைவியும் களவை வெறுத்துக் கற்பை மேற்கொள்ள விரும்பினர் என்பதை நயமுற உணர்த்துகின்றார். முறை - 1. அடைவு : கீழதாகிய நிலமும், ஆகாயமும், சுவர்க்கமும் என மூன்றுங் கூடிய புணர்ச்சியாக அடுக்கப்பட்ட முறையில் - அடைவில் - முதற்கட்டாக உள்ளது நீர்நிலைக்கண் ஒங்கிய நிலமாகும் (புற. 6:5). போர்க்களத்தில் நுங்கள் வேந்தன் புகழையும் நுங்கள் புகழையும் தோற்றுவித்து, நுங்கள் வாழ்நாள் முறை முடிந்தவர் இங்கு என்னொடு பொருதற்கு வருக' என்று கூறி, அவ்வாறு வந்த வீரர்களை வென்று ஒரு வீரன் நின்றான் (புற.294:6). 'தலைவியின் பற்கள் முதன் முறை விழுந்து முற்றும் முளைத்து முறையே நிரம் பின' என்று இரந்து பின் நிற்கும் தலைவன் தோழி யிடம் கூறினான் (குறு. 337:3). 'எம் பல் விழுந்தெழுந்த முறையினையுடைய இளமைப் பருவத்தைப் பாராட்டி விட்டாய்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 22:11). 'கண்டார்க்கு இறந்துபடும் நிலையைச் செய்யும் வடிவோடு விழுந்தெழுந்த முறை சேர்ந்த எயிற்றினை யுடையராய் நும் வீடுவந்த கடவுளரை நீ கண்டாயோ என்று தலைவி தலைவனை வினவினாள் (கலி. 93:18). 2. நீதி, செங்கோன்மை, அரச நீதி : முரசு முழங்கத் தீயோரைத் தண்டஞ்செய்தலும், நடுவுநிலையுடை யோர்க்கு அருள் செய்தலுமாகிய இடையறாத முறை யால்-நீதியால் - சோம்புதல் இல்லாதவனாகச் சோழன் நலங்கிள்ளி விளங்கினான் (புற.29:10). அறக்கடவுள் பொருந்தி ஆராய்ந்தாற் போன்ற செங்கோலால் ஆரா யும் ஆராய்ச்சியையுடைய முறையினை வேண்டும் காலத்துச் செவ்வி எளியராயிருப்போர், மழையினை வேண்டும் காலத்தே பெற்றோராவர் (புற.35:15). 'அறம் நிலைகலங்காத அன்பினை உடைய அவைக் களத்தே, அறத்தின் திறப்பாடில்லாத ஒருவனை வைத்து, முறை கலங்கக் கொடுங்கோல் செய்தவன் யான் ஆகுக" என்பது ஒல்லையூர் தந்த பாண்டியன் 221 முறை கூறிய வஞ்சினமொழிகளுள் ஒன்று (புற.71:8). முறை யின் வழுவாமற் கடமைகளைச் செய்த நன்னனின் பாழியில் அஞ்சத்தக்க பேய் உறைந்தது (அக.142:8). மேகத் திரளில் மின்னல் தொகுதி செறிந்து விளங்கு தலுக்கு, முறை புரிந்து அறநெறி வழுவாது ஆளும் அரச ருடைய வீரர், மாற்றாருடன் போர் புரியுங்கால், உறை கழித்து வீசும் வாள்களின் செறிவு உவமை (அக.188:3). 'தலைவியிடத்தே யான் எழுதிய தொய்யிலினை அவளைக் காப்போர் அறியார்; முறையுடைய அரச னின் அறங்கூறவையத்தில் யான் தலைமகளை வினவி னால் எவ்வாறாகும்' என்று தலைவன் தோழியிடம் கூறினான் (குறு. 276:56). 'அரசன் முறை செய்வானாக; களவு (திருட்டு) நிகழாதொழிவதாக' என்று தாய் விரும் பியதாகத் தோழி கூறினாள் (ஐங். 8:2). தலைவன் பிரி வால் தலைவி கலக்க முறுவதற்கு, முறை தளர்ந்த அரசன் கீழ் இருந்த குடிமக்கள் கலக்கமுறுதல் உவமை (கலி.34:14).'ஒருபக்கத்தைக் கொள்ளுதலின்றி, முறை செய்தற்குச் சாயாத, கோல் செவ்விதாக நிகழ்த்துவதில் நீ தந்தையை ஒத்திருப்பாயாக' என்று தலைவி தன் மகனை நோக்கிக் கூறினாள் (கலி.86:17). தலைவியின் முகம், நீ அருளாமையாற் பசப்பெய்துவதனைக் காணும்போது, அனைவரையும் உலகத்தில் உறையும் எல்லைதனில் நிறுத்தின கோலால் முறை செய்வாய் என்று கூறப்படுஞ்சொல் நினக்கக் கெடாதோ' என்று அரசனாகிய தலைவனிடம் சான்றோர் கூறினர் (கலி. 100:16). 'முறையென்பது, ஒருவரை அவர் நம்மவர் என்று கண்ணோட்டம் காட்டாது, அவர் செய்த குறைக் கேற்ப அவரது உயிரைக் கொள்ளுதலாகும் என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி.133:13). 3. நியதி, முறைமை : சோழன் நலங்கிள்ளியின் படை, பகைப்புலத்தே தங்கிவிட்டு, மேற்கடலின் அலைகள் அவன் குதிரையின் குளம்பினை அலைக்கு மாறு வலமாக முறையே - நியதி -வருதலும் உண் டென்று எண்ண வருந்தித் துஞ்சாத கண்ணையுடைய வாய் வடநாட்டிலுள்ள அரசுகள் இருந்தன (புற.31:15). கூற்றம், வெண்சிறு கடுகினைக் காவலாகப் புகைக்க வும் தவிராது, விரைந்து வந்து, பொருந்தும் முறை யினையுடைய இயல்பில் புறத்தே நின்று உயிரைக் கொண்டு செல்லும் (புற. 98:16). இசைபாடுபவன், 'கரிய கோலைத் தாரும்' எனக் கேட்டுப் பெற்றத் தன் னாற் பாடப்படுபவன் தலைவனாதலால் இருபத் தொரு பாடற்துறையையும் முறையுலி (முறையால்) பாடி முடித்துப் பின்னர் அத்தலைவனான அரசன் பெயரை இணைத்துப் பாடினன் (புற. 152:20). வேள்வி செய்யுங்கால், அந்தணரது அவைக்களத்தின்கண் வேள்விக்குரிய முறையை நன்றாக அறிந்த சடங்கவி கள் அந்த முறையினை முன்னின்று விளக்கிக் காட்டு<noinclude></noinclude> nf19xwyqanarfuu2foel59hssdrw6u7 250 666245 1983749 2026-10-26T11:55:41Z Harisha usha 17386 OCR 1983749 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முறை வர் (புற.224:5).சோழன் நலங்கிள்ளியின் படை உல கத்தே வலமாக முறையே சூழ்ந்து மன்னர்களின் வலியைக் கெடுத்த மேம்பாடுடையது (புற.225:4). பசும்பொன்னாலாகிய கலத்திற் குளிர்ந்த நறவு, வேந்தனுக்குரிய முறைப்படி கலந்து கொடுக்கப்படும் (புற.292:2).ஆண்மையுடன் வாளினைப் பற்றிய வீரன், களத்தே போர் செய்ய விரும்பினால், யான் பகைவரை நேர்படுதற்குச் செல்லும் முறைவரட்டும் எனக் காத்தி ராது விரைந்து சென்று பெரும்படையை விலக்கி நிற் பான் (புற.292:6). கிணைப் பொருநர் போல்வார், ஏரால் உழுதுண்டு வாழ்வோருடைய மனைக்கண் முறையாகச் சென்று, உணவை முறையாக இரந்து பெறுவர் (புற.375:6). 'தேட்கடுப்பன்ன தேறலைப் பொற்கலத்தில் பெய்து உண்ணும் முறைப்படி அளித்த தோடு, கொள்வார் கொள்ளும் முறையில் விருந்தை யும் நல்கிப் பேணினான்' என்று பொகுட்டெழினியை ஒளவையார் சிறப்பித்தார் (புற.392:18(2)). பதினைந்து நாள் முறையே நிறைந்த மதியத்தைக் கடல் நடுவே காணும் தோற்றம் தடாரிப் பறையின் தோற்றத்திற்கு உவமை (புற.400:2). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டு வனது சீற்றத்தைப் பெற்ற பகைவர் நாட்டின், கவர்த்த வழிகளிற் பகற்காலத்திலும், வெள்ளிய நரிகள் கூவு தலை முறையாகச் செய்தன (பதி. 22:35). இளஞ்சேர விரும்பொறை, நிலத்திற் பரவிய அரசர்க்குரிய தொழில் முறையில் தவறாமல், முடியுடை வேந்தரும் குறுநில மன்வரும் வழிபட்டு வணங்கும்படி வெற்றி பெற்ற பெரியோரது மரபில் வந்தவன் (பதி. 88:1). முரு கனுடைய மூவிரு முகங்களும் தத்தம் தொழில்களிடத் துச் செய்யும் முறையினைப் பயின்று நடத்துகை யினால், அம்முகங்கட்குப் பொருந்தப் பன்னிரு கைகளும் தொழில் புரிந்தன (முரு. 103). அரசன் அணுக வருமாறு அழைத்தமையால் ஆண்டுச் சென்றெய்திய பொருநர், அக்காட்சியிடத்துச் செய்ய வேண்டிய முறை களைச் செய்து முடித்தனர் (பொரு.102). திருமாவள வன், யாழ்வீறு பெற்ற யாழ்ப்பாணர்க்குக் கொடுக்கும் முறையில் பொருநர்க்கும் அளிப்பான் (பொரு.168). கொழியலரிசியைக் களியாக அட்ட கூழைத் தட்டுப் பிழாவில் உலர ஆற்றிப் புற்றாஞ் சோற்றினைப் போன்ற நல்ல முளையை இடித்துக் கலந்து இரண்டு பகலும் இரவும் அரிக்காமல் முறையே வைத்துப் பின் னர் அரித்தெடுத்துச் சாடியின்கண் நறிய கள் அமைக்கப் பட்டது (பெரு.279). தொண்டைமான் இளந்திரையன், பாணர்க்கு விருந்தளித்தபோது தன்முகம் விரும்பி, அமையாத ஆசையுடன் அவர்களுடைய பிள்ளைகளை முறையாக நோக்கி உண்ணச் செய்தான் (பெரு.478). வாட்போரால் மிகுந்து விளங்கும் மறமிக்க வீரர்களின் தோள் வெற்றி, முறையாக வெட்டுதலால் நிறைவு பெறும் (மது.54). ஆடும் மகளிர் பாடும் பாட்டினைத் 222 முறை தம் யாழில் கொள்ளும்படி நரம்பினைக் கூட்டுவதற்கு, யாழிசைக்கும் மகளிர் தம் முலை வெப்பத்தால் யாழின் நரம்பினை தடவிச் சூடுபடுத்தித் தம் யாழினைப் பண் முறையில் நிறுத்தினர் (நெடு. 70). சிலை மறவர், பார மிக்க கழுதைகளைப் பின்பற்றி வரும் வாள் வீரரொடு பொருது அழித்துத் திறையாகப் பெற்றுக் குவித்த பொருள்களைத் தம் அரணிடத்தே முறையாகப் பகுத் துக் கொடுத்தனர் (அக. 89:16). பழைய பசிய காட்ட கித்தே பின்னிய கொடிகளை உழக்கி, ஏரால் உழ வினைச் செய்த, புன்செய் நிலத்தில், இடப்பெறுவன வற்றை முறையாக இட்டுச் செயற்பட்டமையால் அதன்கண் பாசிலை நிறைந்த பயறு செழித்து வளர்ந் தது (அக. 262:3). தலைவனைப் பிரிந்துறையுந் தனிமையால், நாடோறும் முறையாகக் கோடிட்டு வந்த சுவரைப் பார்த்து நெடிது நினைந்த, தலைவியின் கண்ணீர்த் துளிகள் முத்துக்களைப்போல அவளுடைய முலைகளின் மீது வீழ்ந்தன (அக. 289:9). முறையாக உறுதலாகிய மரபினையுடைய கூற்றத்தின் செயலை நன்கறிந்தவர், பெருஞ்செல்வம் எய்துவதாயினும், தலைவி பிரிந்திருக்கத் தாம் பிரிந்து செல்லுதலை விரும்பார் (குறு.267:7). விதைக்கும் ஆயர் பலவாறாக உழுது புரட்டிய பழங்கொல்லைப் புழுதியில் நிறை வுறுமாறு முறையாக வரகு விதைக்கப்பட்டது (நற். 121:2). திருவிழாக்களத்தில், கூத்தியர், தம் மத்தள முகத் திடத்தே வைத்த மார்ச்சனை வறந்து போகுமாறு முறையே கூத்துக்களை ஆடுவர் (நற்.360:1).நீலமேனி யையும் வாலிய இழையையுமுடையவளை (உமை யம்மை) ஒருகூறாகவுடையவனின் (சிவபெருமான்) திருவடி நிழற்கீழ் மூவகையுலகும் முறையாகத் தோன்றி நிலவுவனவாயின (ஐங். கட. 3). 'யான் உல கியலாகிய செவ்வணி அணிந்து வரும் அந்த முறையை மேற்கொண்டு வருதற்கும், நின் பெண்டிராகிய பரத்தையர்க்கு அஞ்சுகிறேன்' என்று தோழி வாயில் வேண்டி வந்த தலைமகனிடம் கூறினாள் (ஐங். 54:6). 'காதலால் முலையிடைக்கிடக்கும் கோதை குழையும் படி முயங்கும் முறையினையுடைய நாள், இன்னும் அப்பயனின்றிப் போதலை அடையாதவாறு நெஞ்சில் நினைத்துக் காண்" என்று செலவழுங்குவிக்கும் தோழி கூறினாள் (கலி. 12:14). 'பற்கள் விழுந்து முளைத்த இளம் பருவம் கழிந்து, அவை.முல்லை முகை போல நிரைத்துச் செறிந்த, முறையான நுகர்ச்சிக்குரிய இளமைப் பருவமெல்லாவத்தையும் பாராட்டிவிட் டாயோ' என்று தோழி தலைவனிடம் வினவினாள் (கலி.22:10). 'தலைவன், தலைக்கோலமணிந்த நரந்தம் நாறும் என் கூந்தல் முடியைப் பிடித்து அதில் கட்டின ஒரு மாலையை விரலால் முறையாகச் சுற்றி, அதனை மோந்து பார்த்தலையும் செய்தான்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 54:8). கண்டார்க்கு இறப்<noinclude></noinclude> lf2jrspu23yzul1l84mz1hxrcrf5qac 250 666246 1983750 2026-10-26T11:56:17Z Harisha usha 17386 OCR 1983750 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முறை பினை உண்டாக்கும் வடிவோடு, விழுந்து முளைத்த எயிற்றினையுடையராய், நின் மனையிடத்தே சேரும் முறையோடு வந்த கடவுளரைக் கண்டாயோ என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 93:20). ஆயர், தத்தமக்குரிய முறையால் நாண்மீன்களாற் சூழப்பட்ட மதியினைப் போலத் தொழுவில் ஆங்காங்கே அமைக் கப்பட்ட பரண்களின்மேல் தங்கள் மகளிரைத் திரளாக நிறுத்தினர் (கலி.104:26). நான்கு பூத அணுக்களினூடே பின்னர், முறையாக வெள்ளத்தே மூழ்கிக் கரைந்த நில அணுக்கள், மீண்டும் தம் சிறப்பாற்றலால் மிக்குச் செறிந்து திரண்டு ஐந்தாவதாகிய நிலஊழியாக அமைந் தன (பரி.2:10). மந்திரங்களான் உயர்ந்த எரியை முறை யாகக் கடைந்து அந்த ஒளியையுடைய ஒண் சுடரினது பெருக்கத்தை உண்டாக்கிக் கொள்ளுவது, அந்தணர் காணும் திருமாலின் வெளிப்படாகும் (பரி.2:63). வெள்ளத்தின் நடுவே தோன்றிய மாநிலம் தோன்றாத முதல் முறையிலான காலத்தில், பிரமனைக் கொண்டு உந்திக்கண் மலர்ந்த தாமரையை உடைய நின்நேமியின் நிழலே. உலகிற்கு நிழலாகியது' என்று கடுவனிளவெயி னனார் திருமாலைச் சிறப்பித்தார் (பரி.3:91). மதுரை யிலுள்ளார் வையைப் புதுப்புனலாடச் சென்ற வேகத் தில் அவருட்சிலர் தாந்தாம் முற்படுதல் விருப்பத்தால் அணிகளை அணியும் முறைமறந்து மாறி அணிந்தனர் (um. 20:22). 4.ஊழ்: ஆற்றுநீர் வழியே செல்லும் மிதவை போல, அரிய உயிர் முறையின் - ஊழின் - வழியே படும் என் பது திறவோர் கூறிய நூலால் தெளியப்பட்டது என்று கணியன் பூங்குன்றன் கூறினார் (புற.192:10). 5. தடவை : தலைவன், நிரை கொளக் கருதி வில் லேந்தி வேற்றுப்புலம் புக்கமையால், மறவர் ஒரு முறை தடவை உண்பதன்முன்னே பெரிய ஆனிரையை ஊர்ப்புறமெல்லாம் நிறைப்பான் (புற. 258:7).மறவர், புதிய அகலிடத்தே கொள்ளப்பட்ட புலிக்கண் போன்ற நிறமுடைய நறவினை இருமுறை இருந்து உண்டனர் (புற. 269:5). 'உலகின் முதல் முறை இடைமுறை - கடைமுறையாக, படைப்பு, அளிப்பு, அழிப்பு என்னும் தொழில் நிகழும் பொருட்டுத் திரு மால் பிறக்காத பிறப்பில்லை' என்று கூறிக் கடுவனிள வெயினனார் திருமாலைச் சிறப்பித்தார் (பரி.3:71(3)). 6. காலம்: திருமால் ஏந்திய ஆழிப்படை, அவுண ருடைய தலைகள், கொத்தாக இற்றுத் தரித்த மாலை யொடு புரளும்படி ஒருமுறையில் - காலத்தில்-கொய் தலைப் பெற்றுத் தரையில் உருண்டு சோருமாறு அறுத்து அவர்கள் உயிரைச் செகுத்தது (பரி. 2:45). 223 முறை 7.வரிசை : சேற்றை நீக்கித் தோண்ட ஊறிய கலங்கல் நீரை, நிரம்பாத வாழ்க்கையுடைய வேட்டுவ வீரர் முறையாக - வரிசையாக - சென்று முகந்துண்டனர் (புற.325:5).குறுநிலத் தலைவனொருவன், தன்பாலுள் ளது சிறிதாக இருப்பினும் பரிசிலர் பலராயுள்ளனர் எனக் கருதி மயங்காமல், அவர்களைப் பந்தர்க்கீழ் இருத்தி உணவினை முறையாகத் தந்து உண்பித்தான் (புற.331:8). இமயமலைச் சாரலில் உலவும் யானை களுள் களிறுகளால் விருந்தாக விரும்பப்படும் பிடி களை எண்ண முற்பட்டால் எண்ணுதற்குரிய முறைக் கண் அடக்கப் பெறாதவாறு அவை மிக்கிருக்கும் (பதி. 43:5). தொண்டைமான் இளந்திரையன் தம்பால் வந்த பாணர்க்கு விருந்தளிக்கும் போது, சிறிய பெரிய வெள்ளிக்கலங்களை அவர்களுடைய பிள்ளைகளுக்கு இடையே முறையே பரப்பி வைத்து, உணவிட்டு உண் ணச் செய்தான் (பெரு.478). இசை நூலுட் கூறப்பெற்ற எண்ணின் முறையாக இயற்றப்படும் பண்ணினைக் காட்டிலும் மிகுதியாகத் தலைவன், எனக்கு இனிய னாக உள்ளான்' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அக.352:15). 'ந்ம் காதலர்நிலத்தைத் தோண்டி உள்ளே புகார்; வானம் ஏறார்; அதனால், ஊர்கள் தோறும் உள்ள குடிமுறை, குடிமுறையாக ஆராய்ந்தால் அகப்படாமல் தப்புவார் உளரோ' என்று தலைவி கூறினாள் (குறு. 130:4(2)). 8. பழைமை: கிணைப்பொருநன், தன்னால் பாராட் டப்படுபவரின் குடிமுறையைப் பழைமையைப் - போற்றிப்பாடியும், ஈவோரின்மையால் மிகவும் நைந்து உதவுவார் பிறரை நாடிச் சென்றான் (புற.393:3). 9. உறவுமுறைப்பெயர் : உழவர் தங்கை, தன் மனைக்கு வந்த பாணர் முதலியோரைத் தான் தன் வீட்டினுள்ளேயிருந்து கொண்டு, தன் பிள்ளைகளைக் கொண்டு முறை - உறவுமுறைப் பெயர் - கூறித் தடுத்து நிறுத்தி உண்ணச் செய்வள் (சிறு. 192). மலைவாழ் குற மகள், தம் மனைக்கண் வந்த கூத்தர் முதலியவர்களைத் தத்தம் பிள்ளைகளைக் கொண்டு முறை சொல்லித் தடுத்து வைத்து உண்பிப்பாள் (மலை. 185). இந் நுகர்ச்சி மேலும் உண்டாவதாகவென்று விரும்பிப் பழைய முறையான உறவான மக்களைப் போன்ற முறைமையுடையவராய்ச் சிலநாள், தங்கிப் பின்னர் மலை பிற்படச் செல்வீராக' என்று ஆற்றுப்படுத்து வோன் கூத்தரை ஆற்றுப்படுத்தினான் (மலை. 355). 10. முன்னோர் காத்த முறைமை, மரபு : முறையினை - முன்னோர் காத்த முறைமை மனத்துட் கொண்டு, நட்பிற் குற்றந் தீர்ந்தோர் பொருட்டுப், பொன்னாற் செய்யப்பட்ட பூவினை உடைய தும்பை<noinclude></noinclude> 3z6dt4g0gicyp5jpql9tszy4g5wu97x 250 666247 1983751 2026-10-26T11:56:55Z Harisha usha 17386 OCR 1983751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முறை யைச் சூட்டி வீரர் ஏவப்பெறுவர் (மது. 738). 'என் தந்தையும் நின் தந்தையும் எம் முறையால் உறவின ராவர்' என்று தலைமகன் தலைமகளிடம் கூறினான் (குறு. 40:2). உலக மூன்றையும் தன் திருவடியால் அளந்து எப்பொருட்கும் அடியாயிருக்கின்றவனுக்கு (கண்ணன்) மூத்த முறையுடைய நம்பி மூத்தபிரான் (பலராமன்) நீலநிற ஆடையை அணிந்திருந்தான் (கலி. 124:1). 11. தன்மை, இயல்பு : தேவரும் முனிரும் அறியாத, பழைய முறை - தன்மை உடைய -மர பினைக் கொண்ட, புலித்தோலாடையுடுத்த, நீலமணி போலும் மிடற்றினையுடைய அந்தணர்தம் (சிவபெரு மான்) அழிவில்லாத திருவடிநிழலில் உலகம் தங்கிற்று (அக.க.வா.13). 'தலைவியிடம் என்றும் கொண்ட நட்பையுடைய காமநோய், அழியும் முறை என்ப தொன்றில்லாமல், மறுமை உலகத்தும் நிலைபேற்றை அடையத் தக்கது' என்று தலைவன் தன் நெஞ்சொடு கூறினான் (குறு.199:7). மண்ணுலகமும் விண்ணுலக மும் பாழ்பட, ஒன்றுக்கொன்று மாறிவரும் பழைய முறை (இயல்பு) உடைய மதியமும் ஞாயிறும் கெடுத லால் அழகிழந்த இயல்பில் விசும்புகள் அழிந்த ஊழி கள் முறையாகக் கழிந்தன (பரி. 2:1). 12. நிலை, நிலைமை : 'காஞ்யெணிந்த அல் குலின்மேல் தொங்கவிடப்பட்ட பொற்காசு முறை - நிலை பிறழ்ந்து கிடத்தாலும் அவற்றைத் திருந்துவதற் கும் அறியாதவளாக இருந்தாள்' என்று தன் மகளின் உடன்போக்குணர்ந்த நற்றாய் வருந்திக் கூறினாள் (நற். 66:9). 'கண்டவர்க்கு இறந்துபடும் முறையைச் (நிலைமை) செய்யும் வடிவோடு, விழுந்தெழுந்து அடைவுபட்ட எயிற்றினையுடையராய் நும் வீட்டிற்கு வந்த கடவுளரைக் கண்டாயோ' என்று தலைவி தலைவனை வினவினாள் (கலி. 93:19). 13. இடம்: 'உளி போலும் முனையுடைய பரற்கற்கள் அடியிற் பதிந்து வருத்துதலால் இறக்கும் முறை - இடம் இன்னதென்று அறியவியலாத மூங்கில் கரிந்த . வெப்பம் மிக்க காட்டில் என்மகள் சென்றாள்' என்று தலைவி தலைவனுடன் உடன்போயதறிந்த நற்றாய் கூறினாள் (அக. 55:4). கானவன் அம்பெய்து கொன்று கொணர்ந்த ஆண் பன்றியை அவன் மனைவி அறுத்துத் தன் சுற்றமாகிய குடிமுறை (குடிகள் இருக்குமிடம்) சென்று பகுத்துக் கொடுத்தாள் (நற். 336:6). 14. பிறப்பு: தைந்நீராடலை முன் முறையில் - பிறப் பில் - செய்த தவத்தால் இம்முறையில் பெற்றோம்; 224 முறைவேண்டுநர் அதனை யாவரும் விரும்பும் உன்னுடைய நீர் நிறை வின் கண்ணே மறுமுறையிலும் - பெறுவோமாக என்று தோழி வேண்டிக் கொண்டாள் (பரி. 11:138(2), 139). வையையே, பகைவரும் விரும்புதற்குக் காரண மான நெருங்கிய நம் நட்பு மறுமுறையிலும் தொடர்வ தாக என்று வேண்டினர் (பரி.தி. 3:3). 15.கற்பு : திருமாலிருங்குன்றத்தில், அரும்புகள் நிறைந்த முல்லை, மகளிரது முறை - கற்பு - நிகழ்ச்சி யைக் காட்டுவதாக அமைந்தது (பரி.15:39). முறைமுறை - அடைவு அடைவு, முறைமைப்படி: மக்கள் உலகில் முறைமுறை - அடைவடைவே தோன்றி இயங்கி இறந்து போதலுக்கு விழவின்கண் ஆடும் கூத்தரது வேறுபட்ட கோலம் தோன்றி மறைதல் உவமை (புற.29:23). தினைக்கொல்லையினை உழு வோர், தம் இருப்பிடங்களில், மெல்லிய தினை மாவை முறைமுறையே விருந்தினர்க்குப் பகுத்தளித் துண்பர் (பதி. 30:24). வேப்பந்தாரைத் தலையிற் கட் டின காம்புடன் கூடிய வேலேந்திய படைமுதல்வன் (சேனாபதி) புண்பட்ட வீரரை முறைமுறை காட்டப் பாசறையில்இரவுநேரத்தில் பாண்டியன் சென்றான் (நெடு. 177). மணவிழாவில், மணத்தினைச் செய்து வைக்கும் ஆரவாரமுடைய மங்கல மகளிர், முன்னே தருவனவற்றையும் பின்னே தருவனவற்றையும் முறைமுறையே தந்தனர் (அக. 86:10). முறைமை - 1. செங்கோன்மை, அரசநீதி : 'வீரமிக்க சோழரின் உறையூர்க் கண்ணமைந்த அவைக்களத்தே அறம் நின்று நிலை பெற்றுள்ளமையால், முறைமை செங்கோன்மை - புரிதல் நினக்குத் தனிப் புகழாகாது" என்று சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனை மாறோக்கத்து நப்பசலையார். சிறப்பித்தார் (புற.39:10). 2. மரபு : சடங்கறிந்த முதுபார்ப்பனிமார் நோன்பு நோற்கும் முறைமையை மரபு காட்ட அம்பா ஆடலையுடைய கன்னியர் அதனை மேற்கொண்டனர் (பரி.11:82). முறைவேண்டுநர் - வலியரால் நலிவெய்தி, அரச நீதி வேண்டுபவர் : தொண்டைமான் இளந்திரையன், தன்பால் முறைவேண்டுநர்க்கும் - வலியரால் நலி வெய்தி அரச நீதி வேண்டுபவர்க்கும் - குறை வேண்டு நர்க்கும் அவரவர் விரும்புவனவற்றை அருளிச் செய்வான் (பெரு. 443).<noinclude></noinclude> nq6h50bdmze1tm48r657hdj8jiwykep 250 666248 1983752 2026-10-26T11:57:37Z Harisha usha 17386 OCR 1983752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முன்கடை முன்கடை - வீட்டுவாயில், முன்றில் : பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனின் கோயில் (அரண்மனை) நீண்ட முடியினையுடைய கவரிமாவில் தூநிறத்தையுடைய ஆண் கவரிமான் குறிய காலினையுடைய அன்னத் தோடு தாவித்திரியும் முன்கடையினை - வீட்டு வாயில் கொண்டிருந்தது (நெடு.92). 'ஏனையொருத்திக்குப் பரியமளிக்க வேண்டிச் செல்லும் தண்டுறை ஊர னாகிய தலைவன் இடையே எம்மைக் காண்டலால், சிறிய வளையினையுடைய இவட்குரிய விலை இது வென்று, தன் பெருந்தேரினை எம் முன்கடைக்கண் நிறுத்தி வேறொரு பரத்தைபாற் சென்றான்' என்று ஒரு பரத்தை கூறினாள் (நற். 300:6). 'தண்டுறை ஊரனாகிய தலைவனது தேர் எம் முன்கடைக்கண் நாளும் நிற்ப தாக' என்று தான் விரும்பியதாகத் தோழி தலைவனி டம் கூறினாள் (ஐங்.5:6) முன்ப - வலிமையுடையவனே (விளி) : பரந்த படை யினையுடைய தலையாலங்கானத்தின்கண் போரை எதிர்நின்று கொன்ற, காலன்போலும் முன்ப - வலிமை யுடையவனே' - என்று பாண்டியன் நெடுஞ்செழி யனைக் கல்லாடனார் விளித்துக் கூறினார் (புற. 23:17). 'கனவிலும், நனவிலும் பொறுத்தற்கரியனவற்றைக் கண்டும் போர் செய்யும் முன்ப ' என்று சோழன் குளமுற் றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவன் விளிக்கப்பெற்றான் (புற.41:12).'தும்பை சூடிப் போர்புரியும் பகைவர்தம் போரினையும் பெருமையையும் அழித்த முன்ப' என் பது இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதனைக் குறித்த விளி (பதி.14:9). பகைவருடைய அரிய அரண்கள் அழியும்படி படைஎடுத்துச் செல்லும், கூற்றுவனை ஒத்த மிக்க சினத்தையுடைய முன்ப என்று களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரலைக் காப்பியாற்றுக் காப்பிய னார் விளித்துரைத்தார் (பதி. 39:8). 'காவற்கமைந்த சிறப்புடைய புதல்வனைப் பெற்று, இவ்வுலகத்துள் ளார் பொருட்டு அரிய கடமைகளைச் செய்து முடித்த போரை விரும்புகின்ற முன்ப' என்று பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை விளிக்கப்பெற்றார் (பதி. 74:22). பகை வராகிய மக்கட்தொகுதியை உருவழித்த கூற்றுவனை ஒத்த முன்ப' என்பது இளஞ்சேரல் இரும்பொறை யைப் பற்றிய விளியாகும் (பதி. 84:7). முன்பினோன் - வலிமையுடையவன் : ஏறுதழுவு தற்குரிய ஏறுகளின் கொம்புகள், பிறராற் சீறுவதற்கரிய வலிமையினையுடைய முன்பினோனது - வலிமை யுடையவனது (இறைவன் - சிவபெருமான்) குந்தா லிப் படையைப் போலக் கூர்மையாகச் சீவப்பட்டன (கலி.101:8). 225 முன்பு கானக முன்பு-1.வலிமை, வலி : சேரமான் கருவூரேறிய ஒள்வாட்கோப்பெருஞ்சேரலிரும்பொறை, இடந்தோறும் பெற்றங்களைப் போலப் பரந்து திரியும் யானைகளை யுடைய முன்பினை - வலிமையையுடைய நாடனாக விளங்கினான் (புற.5:2). சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தான், யானையைப் பெயர்த்த மிக்க முன் பினைக் கொண்டிருந்தான் (புற. 7:6). பாண்டியன் பல் யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியின் தூசிப்படை யது முன்பைக் கெடுத்தல் வேண்டித்தம் ஆசை தூண்ட வந்த பகைவர், அவ்வாசை பின்னொழியவும் வசை யுண்டாகவுமாக உயிர் இழந்தனர் (புற.15:14).ஆழத் தால் நெடிய, யானை படுக்குங் குழியில் அகப்பட்ட மிக்க முன்புடைய கொம்பு முதிர்ந்த யானை, அக்குழி யினைத் தூர்த்துத் தன் இனம் விரும்பச் சென்று அத னோடு கூடியது (புற. 17:16). பாண்டியன் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனாற் பிணிக்கப் பட்டிருந்த யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும் பொறை,பொறுத்தற் கரிய முன்பினால் பகையை மதி யாது, பிறிதொரு சூழ்ச்சியால், பலரும் மகிழத் தன் சுற் றத்தைச் சென்றடைந்தான் (புற. 17:20). சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், கூற்றம் சினந்தாற்போலும் முன்புடன், அவனுக்கு மறுதலை யாகிய ஏனை இரு வேந்தர்தம் நிலத்தைக் கொள்ள நோக்கினான் (புற. 42:23). மணிமிடற்றோன் (சிவன்), பனைக்கொடியோன் (பலராமன்), புட்கொடியுடை யோன் (மாயோன்), மயில் ஊர்தியோன் (முருகன்) ஆகிய நால்வரும் உலகைக் காக்கும், முடிவு காலத்தைச் செய்யும் முன்பையும், தோல்வியில்லாத நல்ல புகழை யும் கொண்டவராவர் (புற. 56:9). 'நெஞ்சே, மறம் பொருந்திய முன்பினையுடைய யாளியைப் போல எழுவாயாக' என்று பெருஞ்சித்திரனார் தம் நெஞ் சினை நோக்கிக் கூறினார் (புற.207:8). கடத்தற்கரிய போரைச் செய்தற்குரிய மறங்கிளரும் முன்போடும், வேலாற் புண்ணுற்று வடுப்பட்ட உடம்போடும் பொரும் மறவர் வாராவுலகமாகிய துறக்கம் புகுவர் (புற. 341:15). 'அடுகின்ற மாறுபாட்டிற்கேதுவாகிய தமையன்மார், மகள் மறுத்தவழிப் போருடற்றி யன்றி அமையார் போலுள்ளனர்' என்று மதுரை ஒலைக் கடைக்கண்ணம் புகுந்தாராய்த்தனார் கூறினார் (புற. 350:8). 'வீரர், தெய்வம் உருத்து வந்தாற்போன்ற கூட் டங்கொண்ட படைக்கண்ணிருந்து கூற்றுவனை ஒத்த முன்பினொடு பகைவரைத் தாக்குவர்' (புற. 362:7). 'பகைவரை அழித்து, மேலும் பகைவரைக் காணாமை யால்போர்க்கண் மேம்பட்ட முன்பினையுடைய முன்னோர் செல்லக் கண்டு வைத்தும் யானும் செல் லாது விலைமகளிர் போலப் பலரும் புகழும்படி உள் ளேன் என்று நிலமகள் புலம்பினாள்' என்று மார்க்கண் டேயனார் கூறினார் (புற.365:6). நெடுஞ்சேரலாதன்,<noinclude></noinclude> 2kzcb7l31xy1q99ewg4x54qt1pomqxe 250 666249 1983753 2026-10-26T11:58:30Z Harisha usha 17386 OCR 1983753 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முன்பு கடலிடையே, பகைவரிடைச் சென்று, அவரது கடம் பின் அடிமரத்தினை வெட்டிய முன்பினையுடையவ னாவான் (பதி.20:4). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டு வன், கெடாத நல்லிசையையும் உயர்ந்த கேள்வியையு முடைய நெடும்பாரதாயனார் தனக்கு முன்னே துறந்து காடேகத் தானும், ஆற்றுவதற்குப் பொருந்திய முன் பொடு துறவு பூண்டு காடு சென்றான் (பதி. ப. 3:8). களங்காய்க்கண்ணி நார்முடிச் சேரல், மன வெழுச்சி யால் போரில் மேம்பட்ட முன்பொடு கூடிய வீரர் களுடன் கூடிச் சென்று, பகைவர் புதுமுறை புண த்துச் செய்த போர்களை வஞ்சியாது பொருது வென்றான் (பதி.36:4). பலவகைக் கொடிகள் அசைகின்ற, முன் பினையுடைய பகைவரது போர்களை அழித்த போர்ப் பயிற்சி பெற்ற யானைகள், மதமிக, அது தெளிவதற் காகப் பிடிகளைப் புணர்ச்செய்தும் அம்மதம் தெளி யாது திரிந்தன (பதி. &2:3). சினமிக்க முன்பினையும் தறுகண்மையினையுமுடைய வேட்டுவர், பகைவர் ஊரைச்சுடும் விளக்கொளியில் நிரையினைக் காத் திருந்த வீரர் மாறும்படி வெட்டி ஆனிரையைக் கொணர்ந்தனர் (மது. 691). நன்னன், செருவினைச் செய்கின்ற முன்பினையுடைய குரிசில் ஆவான் (மலை. 186). நெல்லறுப்பார் கொட்டிய பறை யொலியை வெருவிச் சிவந்த கண்ணையுடைய எருமைக் கூட்டத்தைப் பிரிந்த கடா, ஆரவாரிக்கும் செலவினையுடைய முன்போடுபாய வந்தது (மலை. 473). மறவர்கள், கொல்லும் புலிபோலும் முன்பினை யும் கட்டப்பட்ட கழலையும் உடையவராக இருந்தனர் (அக. 75:6). விளங்கித் தோன்றும் மிக்க முன்பினையும் மதத்தினையுங்கொண்டு, பொறிகளாற் பொலிவு பெற்ற யானை தன் கையால் சுற்றத்தினைத் தழுவிக் கொண்டது (அக: 78:2). ஆற்றல் மிக்க முன்பினையும் தலைமையையுமுடைய எருமைக்கடா, பகலிற் பொய்கையிடத்தே சுழன்று திரிந்து, பெண் எருமை யினைக் கூடித் தோட்டங்களில் மேய்ந்து வயலில் தங்கியது (அக. 146:1). வலிதாய் வளைந்த கையினை யும், கொல்லும் சினம் நீங்காத செருக்கு மிக்க முன் பினையும் மதத்தினையும், உயர்ந்த மருப்பினையுங் கொண்ட யானை மரத்தை ஒடித்துத் தள்ளி, உறுபுலி கதறுமாறு குத்தியது (அக. 148:2). வேட்டுவன், அம்பெய்து யானையைக் கொன்று, முன்பினையுடைய அதன் வெள்ளிய கொம்பினைக் கொண்டு வந்து தன் புல்வேய்ந்த குடிசையில் புலால் நாற்றம் வீச ஊன்றி னான் (அக.172:9). முருகனை ஒத்த முன்பொடு நின்று, பகையரண்களைவென்று, மிக்க பெருஞ்சேனையை யுடைய மிஞிலி என்பானொடு பொருது ஆய்எயினன் தோற்று வீழ்ந்தான் (அக. 181:6). மறப்போர்க் குட்டு வன், வலிமை கொண்டு பலமொழி கலந்த பாசறை யமைத்து, நிலத்தே தன்னொடு பொருவாரைக் 226 முன்பு காணாது செருச்செய்யும் முன்போடு கடலிற் சென்று சுற்றி வளைத்துப் பொருது வென்றான் (அக. 212:18). ஆற்றல் மிக்க முன்பினையுடைய பாணன் என்பா னொடு கூடி, அடுதல் வல்ல கட்டி என்பான் போர்புரிய வந்து, தித்தனது உறையூர் நாளோலக்கத்தில் எழுந்த கிணையொலி கேட்டஞ்சி அவன் பெருமையுணர்ந்து போர் செய்யாது ஓடினான் (அக. 226:13). மடுத்தல் அமைந்த முன்பினையுடைய தன் படை பெயர்ந்தோட வும், தான்பெயராது நின்று, பகைவர் வரும்வழியில் அவரைத் தடுத்து நிற்கும் வீரனைப்போல ஆண்பன்றி, தன் கிளை செல்லுவதற்காக அரிய முடுக்கு வழி யினைக் காத்து நின்றது (அக. 248:8).உலர்ந்த ஓமை மரங்கள் மிக்க பாலை நிலத்திடத்தே, கிடுகினையும் வேலினையும் கைக்கொண்டு, துணிவு மிக்க உள்ளத் தோடும் அதற்கேற்ப நெருங்கிய முன்போடும் தலை வன் தலைவியை அழைத்துச் சென்றான் (அக. 369:19). தலைவியின் பண்பு நலன்கள் அழியவும், அறியாமை காரணமாகத் தீமையொடு பொருந்தி, அருள் அற்றுப் போமாறு, முன்பொடு, பொருள் ஈட்டுதலை விரும்பி முயலும் நெஞ்சே' என்று தலைவன் தன் நெஞ்சை விளித்துக் கூறினான் (அக. 379:3). பாலைநிலத்தின்கண் உலர்ந்த மரக்கிளைகளைப் பிளத்தற்கரிய முன்பு இல் லாமையால் யானை தன் துதிக்கையை மடித்து வருத் தியது (குறு.388:5). கடிய சினமும் முன்புமுடைய களிற்றியானை நின்று கழித்த நீரல்லாத ஈரமாகிய சிறுநீராலாகிய ஈரமான இடத்தில், பசியால் வருந்தும் பெண் செந்நாய் முடங்கிக் கிடந்தது (நற்.103:3). குருதி யுண்ணும் விருப்புடைய அஞ்சத்தக்க புலி, தன் னெதிரே ஆற்றல்மிக்க முன்புடைய இளங்களிறு வரு வதனை எதிர்பார்த்திருந்தது (நற்.192:2). தலைவியின் தந்தை, மைபோலும் அணலையும், பிடரியையும், முன்பினையுடைய நெடிய கையையும், வலிய வில் லினையும், கள்ளுணவையும் உடையவராக இருந்தார் (நற்.198:9).சுறாமீனைக் கருதி மிக்க முன்புடன் அவற்றைத் தம் வேட்டையில் அகப்படப் பிடித்துக் கொண்டல்லது எம் சுற்றத்தார் வறிதே மீண்டு வாரார்' என்று தோழி தலைமகனிடம் கூறினாள் (நற்.215:11). 'மறலியைப் போன்ற முன்பினையுடைய காளைபோல் வான்' என்று தலைவனைத் தாய் குறிப்பிட்டாள் (ஐங். 374:2). வஞ்சியாது எதிர்நின்று அடுகின்ற முன்புடனே முக்கண்ணான் (சிவபெருமான்) அவுணர்தம் மூன்று எயில்களையும் சினந்து அழித்தான் (கலி. 2:4). யானை கள் எட்டுத் திசைகளையும் காத்தல் தொழிலை மேற் கொள்ளுதற்குப் பொருந்தினவாய்ப் பகைத்தன எதிர்நில்லாத மிக்க முன்பினையுடையவாய் மதத்தால் நனைந்த கவுளினைக் கொண்டிருந்தன (கலி. 48:3). வீங்கின கழுத்தினையும் மிக்க முன்பினையுமுடைய பெரிய புலி, மாறுபாடு கொண்டு யானைத் திரளோடு<noinclude></noinclude> iemnvvq6w5x8oe3yi0ypq2mcuzsudev