விக்கிமூலம் tawikisource https://ta.wikisource.org/wiki/%E0%AE%AE%E0%AF%81%E0%AE%A4%E0%AE%B1%E0%AF%8D_%E0%AE%AA%E0%AE%95%E0%AF%8D%E0%AE%95%E0%AE%AE%E0%AF%8D MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter ஊடகம் சிறப்பு பேச்சு பயனர் பயனர் பேச்சு விக்கிமூலம் விக்கிமூலம் பேச்சு படிமம் படிமப் பேச்சு மீடியாவிக்கி மீடியாவிக்கி பேச்சு வார்ப்புரு வார்ப்புரு பேச்சு உதவி உதவி பேச்சு பகுப்பு பகுப்பு பேச்சு ஆசிரியர் ஆசிரியர் பேச்சு பக்கம் பக்கம் பேச்சு அட்டவணை அட்டவணை பேச்சு TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 4 411887 1987794 1975653 2026-11-07T02:26:48Z Info-farmer 232 {{புதியபடைப்பு|அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து|அண்ணாதுரை|2008}} 1987794 wikitext text/x-wiki <div style="font-size:90%;"><!-- புதிய படைப்புகளை, இவ்வரிக்குக் கீழ் இடுங்கள். பின்னர், கடைசியாக உள்ள 'புதியபடைப்பை', இப்பக்கத்தில் நீக்கி, "மெய்ப்பு செய்யப்பட்ட நூல்களின் பட்டியல்" என்ற பக்கத்தில் ஒட்டி விடுங்கள். {{புதியபடைப்பு|தலைப்பு|ஆசிரியர்|ஆண்டு}} --> {{புதியபடைப்பு|அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து|அண்ணாதுரை|2008}} {{புதியபடைப்பு|சிக்கலான பிரச்னை, திராவிட நாடு|அண்ணாதுரை|1945}} {{புதியபடைப்பு|எஸ். ஜி. கிட்டப்பா அவரது ஜீவிய சரித்திரம்|ஆக்கூர் அனந்தாச்சாரி|1934}} {{புதியபடைப்பு|திராவிட நாடு பிரிவினை மாநில மாநாட்டின் தலைமையுரை|எஸ். முத்தையா|1947}} {{புதியபடைப்பு|நெஞ்சுக்கு நீதி 6|மு. கருணாநிதி|2013}} {{புதியபடைப்பு|நெஞ்சுக்கு நீதி 5|மு. கருணாநிதி|2013}} {{புதியபடைப்பு|நெஞ்சுக்கு நீதி 4|மு. கருணாநிதி|2007}} {{புதியபடைப்பு|நெஞ்சுக்கு நீதி 3|மு. கருணாநிதி|2008}} {{புதியபடைப்பு|நெஞ்சுக்கு நீதி 2|மு. கருணாநிதி|1997}} {{புதியபடைப்பு|நெஞ்சுக்கு நீதி 1|மு. கருணாநிதி|2009}} {{box|:அனைத்து, {{PAGESINCATEGORY:Transclusion completed}} நூல்களையும், [[:பகுப்பு:Transclusion completed|இங்கு காணலாம்.]]}}</div> l6p7tg6l4qc7wqh2bfhpwnqz5m8ra2c 250 631393 1987491 1900110 2026-11-06T13:28:56Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987491 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|155|ஐரோப்பா}} <center> {| class="wikitable"</noinclude>|- |17. மேற்குச் செருமனி<br>18. கிழக்குச் செருமனி || 3,55,934 || பான்<br>கிழக்குப்பெர்லின் |- |19. போலந்து || 1,20,359 || வார்சா |- |20. அங்கேரி || 35,912 || புடாபெசுட்டு |- |21. செக்கோசுலோவாகியா || 49,355 || பிரேகு |- |22. கிரீசு || 51,246 || ஏதென்சு |- |23. ஐரோப்பியத்துருக்கி || 23,764 || அங்காரா |- |24. பல்கேரியா || 42,796 || சோபியா |- |25. அல்பேனியா || 10,629 || திரானா |- |26. உருசியா || 19,69,110 || மாசுகோ |- |27. யூகோசுலேவியா || 96,000 || பெல்கிரேடு |- |28. உருமேனியா || 91,671 || புக்காரெசுட்டு |- |29. சிப்ரால்ட்டர் || 2.12 || சிப்ரால்ட்டர் |} </center> இக்கண்டத்தைச் சேர்ந்த முக்கிய தீவுகளும் தீவுக் கூட்டங்களும் வருமாறு: நொவாயா, செம்லியா, ஐசுலாந்து, பிரிட்டிசுத் தீவுகள், கார்சிகா, சார்டீனியா, சிசிலி, கிரீட் முதலியன. இதன் முக்கிய தீபகற்பங்கள், இசுகாண்டிநேவியா, ஐபீரியா, இத்தாலி, பால்கன், சட்லாந்து (தென்மார்க்கு). ஐரோப்பாவின் கடலோரப் பகுதியின் நீளம் 60,955 கிலோ மீட்டர்களாகும். உலக மக்கள்தொகையில் ஆறில் ஒரு பங்கினர் ஐரோப்பாவில் உள்ளனர். ஐரோப்பிய நாகரிக வரலாற்றின் முக்கிய கட்டங்களாவன: வரலாற்றுக் காலத்திற்கு முந்திய நாகரிகம், கிரேக்க–உரோமானிய நாகரிகம், இசுதெப்பி நாகரிகம் (வன்பாலை), பைசாண்டிய நாகரிகம், புனித-உரோமானியப் பேரரசு நாகரிகம், கிறித்தவ நாகரிகம் இடைக்கால நாகரிகம், புதிய நாகரிகம், முதலிய பலவாம். ஐரோப்பிய இலக்கியங்களில் சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கவை: பெல்சிய இலக்கியம், கெல்டிக்கு, செக்கொசுலோவாகியா, தச்சு, ஆங்கில, பிரஞ்சு, செருமானிய, கிரேக்க, அங்கேரிய இத்தாலிய, இலத்தீனிய, போலிசு, போர்த்துகீசிய, உருசிய இசுகாண்டிநேவிய, இசுபானிய, இடிசு, யூகோசுலேலிய இலக்கியங்களாகும். ஐரோப்பிய நகரங்களுள் சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கவை: ஆம்சுடர்டேம், ஆண்டுவர்ப்பு, ஏதென்சு, பார்சிலோனா, பெர்லின், பிரசல்சு, புடாபெசுட்டு, கோலோன், தப்ளின், எடின்பரோ, பிளாரன்சு, செனீவா, ஆம்பர்கு, கீவ், இலெனின்கிரேடு, இலிசுபன், இலண்டன், மாட்ரீடு, மேன்செசுடர், மார்சேல்சு, மிலான், மாசுகோ, நேபிள்சு, பாரிசு, {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 183 |bSize = 470 |cWidth = 185 |cHeight = 245 |oTop = 285 |oLeft = 255 |Location = center |Description = }} {{center|இலண்டன் – பாராளுமன்றம்}}<noinclude></noinclude> qd1omipndy129mxxnlcfhmd7pwfznol 250 631394 1987492 1900275 2026-11-06T13:33:10Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987492 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|156|ஐரோப்பா}}</noinclude>பிரேகு, உரோம், வெனிசு, வியன்னா, வார்சா முதலியன. <b>ஐரோப்பிய நில அமைப்பு:</b> ஐரோப்பிய நிலப்பரப்பில் மூன்றில் இரண்டு பாகம், ஆசியச் சமவெளியின் தொடர்ச்சியாகும். இதற்குத் தெற்கில் பீடபூமிகளும் மலைகளும் நிறைந்த மேட்டு இடமும் வடக்கில் பீடபூமிப் பகுதிகளும் உள்ளன. ஆசியாவில் மலைத்தொடர்களின் தொடர்ச்சி ஐரோப்பாவை வடக்கு தெற்கு என்று பிரிக்கின்றன. தெற்கு ஐரோப்பாவில் மூன்று தீபகற்பங்கள் (ஐபீரியா, இத்தாலி, பால்கன்) பீடபூமிகளாக உள்ளன. மலைகட்கும் இப்பீடபூமிகட்குமிடையே, போ ஆற்றுப் பள்ளத்தாக்கும், தான்யூபு நதிப் பள்ளத்தாக்கும் இருக்கின்றன. படிவ வடிவமான பாறைகளால் ஆன வடக்கு மலைப் பிரதேசத்தின் தன்மையை ஆய்வு செய்த நிலநூல் வல்லுநர், ஒரு காலத்தில் ஐரோப்பாவும் ஆங்கிலத் தீவுகளும் ஒரே நிலப்பரப்பாக இருந்தது என்றும், பின்னர்க் கடல் உட்புகுந்து பிரித்து விட்டதென்றும் கூறுவர். இசுகாண்டிநேவிய மலைத்தொடரும் இசுகாட்லாந்தின் மேட்டு நிலப்பகுதியும், வடக்கு மலைப் பகுதியில் அடங்கும். தென்கிழக்கு இங்கிலாந்து, பிரான்சின் பெரும் பகுதி, பெல்சியம், ஆலந்து, வடசெருமனி, தென்மார்க்கு, போலந்து முதலியன அடங்கிய ஐரோப்பியச் சமவெளிப் பிரதேசம் யூரல் மலையிலிருந்து வடகடல் வரை செல்கிறது. தெற்கு ஐரோப்பா மடிப்பு மலைகளையுடைய பகுதி. பால்கன், கார்பேத்தியன், அப்பினைன், சிராநிவாடா, பிரனீசு, ஆல்ப்சு மலைத் தொடர்கள் சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கவை. உயர்வான காக்கசசு மலைத்தொடர் தூரக் கிழக்கில் உள்ளது. ஐரோப்பிய நிலப்பகுதியில் ஐந்தில் மூன்று பங்கு, கடல் அளவுக்கு 600 அடிக்குள்ளான உயரமானதாகும்; மூன்றில் ஒரு பங்குக்கு மேல் 600 முதல் 3000 அடி உயரமானவை. எஞ்சிய பகுதி 3000 அடிக்கு மேல் உயரத்தில் அமைந்துள்ளது. <b>ஆறுகள்:</b> கண்டத்திலேயே மிக நீளமான ஆறு வால்கா. அது தன் துணை ஆறுகளான காமா, ஓகா முதலியவற்றுடன் ஏராளமான நீரை வழங்குகின்றது. உலக உப்பேரிகளுள் மிகப் பெரியதான காசுப்பியன் கடலில் வால்கா கலக்கிறது. தென் உருசியாவில், நிப்ரு ஆறும் சான் ஆறும் முக்கியமானவை. அவை கருங்கடலில் ஐக்கியமாகின்றன. மேற்குத் துவினா, வடக்கு துவினா என்னும் இரண்டு ஆறுகள் வடருசியாவை வளப்படுத்துகின்றன. <b>பிற பெரிய ஆறுகளாவன</b> தான்யூபு, இரைன், விசுத்திலா, எல்பு, உரோன், ஓடர் முதலியன. இவை, மற்றக் கண்டங்களின் ஆறுகளைப் போல நீளமானவையாக இல்லாவிட்டாலும், தாம் பாயும் பகுதிகளில் விவசாயத்தையும் தொழில்களையும் பெருக்கியுள்ளன. தான்யூபு, ஆல்ப்சு மலைத்தொடரின் வடக்கில் உற்பத்தியாகிக் கருங்கடலில் கலக்கிறது. போ என்னும் ஆறு, ஆல்ப்சு மலைத்தொடரில் தோன்றி ஏட்ரியாட்டிக்குக் கடலில் சங்கமமாகிறது. உரோன் ஆறும் ஈப்ரோ ஆறும் ஐபீரியன் தீபகற்பத்தில் பாய்ந்து மத்திய தரைக்கடலில் ஐக்கியமடைகிறது. தூரோ, தாக்குசு, குவாதியானா, குவாடல் குவினர் என்னும் ஐபீரியத் தீபகற்ப ஆறுகள் அட்லாண்டிக்கு மாக்கடவில் கலக்கின்றன. போலந்தை வளப்படுத்தும் விசுச்சுலா, பிரெஞ்சு ஆறுகளான சேன் உலுவார் ஆகியன வடக்கு நோக்கி ஓடிக் கடலில் கூடுகின்றன. {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 184 |bSize = 470 |cWidth = 201 |cHeight = 200 |oTop = 233 |oLeft = 248 |Location = center |Description = }} {{center|மேற்குச் செருமனியிலுள்ள இரைன் ஆறு}} <b>ஏரிகள்:</b> ஐரோப்பிய நிலப்பகுதியில் இரண்டு சதவீதத்திற்குக் குறைவாகச் சறுக்குப் பனிக்கட்டிகளால் உண்டான ஏரிகள் அமைந்துள்ளன. நல்ல நீர் ஏரிகளை ஆல்ப்சுப் பகுதியிலும் வடஐரோப்பாவிலும் காணலாம். பின்லாந்து நாட்டில் ஏறத்தாழ ஐந்தில் ஒரு பங்கு 60,000க்கு மேற்பட்ட ஏரிகளால் நிரப்பப்பட்டிருக்கிறது. கண்டத்திலேயே மிகப்பெரிய நல்ல நீர் ஏரி, உருசியாவில் உள்ள இலடோகா, காசுப்பியன் கடல் ஒரு பெரிய உப்பேரி என்றுதான் சொல்லவேண்டும். ஒனிகா ஏரியும் இலடோகாவை<noinclude></noinclude> jk9gbxnev8b68okldfpa3eb49694w1d 250 631395 1987493 1900307 2026-11-06T13:37:51Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987493 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|157|ஐரோப்பா}}</noinclude>ஒத்தது. மத்திய சமவெளியில் உள்ள மற்ற ஏரிகள், பெய்ப்புசு, இல்மென், சைமா முதலியன. இராண்டு சுசார்டு, மாசென் ஆகியவை நார்வே நாட்டு ஏரிகள். மிலார், வெட்டர், வெனர் ஆகியன சுவீடனில் உள்ளவை. அங்கேரி நாட்டு ஏரிக்கு பாலாடன் என்று பெயர். மாக்கியோர், கோமோ, கார்டர் ஏரிகள் இத்தாலியில் உள்ளவை. சுவிட்சர்லாந்தில் உள்ள முக்கிய ஏரிகள், நியூசாட்டெல், உலூசர்ன், கான்சுடன்சு, செனீவா என்பனவாம். <b>தட்பவெப்பநிலை:</b> குளிர் மிகுதியான வட ஐரோப்பா உறைபனி மண்டலத்தைச் சார்ந்தது, ஊசியிலை மரக்காடுகள் இப்பகுதியில் மிகுதி. மேற்கு ஐரோப்பாவில் நடுத்தரமான தட்பவெப்ப நிலை அமைந்துள்ளது. வெப்பமும் குளிர்ச்சியும் அதிகமாக இல்லாமல் அளவோடு இருக்கின்றன. இலையுதிர் மரக்காடுகள் இங்கே மிகுதி, கிழக்கு ஐரோப்பாவில் வெப்பமும் மிகுதி; குளிர்ச்சியும் மிகுதி. தெற்கு ஐரோப்பாவில் மத்தியதரைக் கடல் தட்பவெப்ப நிலையைக் காணலாம். அதாவது கோடைக் காலத்தில் மழை இல்லை; வெப்பம் உண்டு. குளிர்காலத்தில் மழை பெய்யும்; குளிர்ச்சி குறைவு. இங்குள்ள; மரங்கள் எக்காலத்திலும் பசுமையாகவே இருக்கும். <b>தாவரம்:</b> தாவர அமைப்பைப் பொறுத்து ஐரோப்பாக் கண்டத்தை ஆறு பெரும் பிரிவுகளாகப் பிரிக்கலாம். வடக்குச் சோவியத்துப் பகுதி தூந்திரப் பிரதேசம். பாறைப் பனிக்கட்டி நிலங்களாக இருப்பதால் பாசி போன்ற செடிகளே உள்ளன. தென் உருசியாவில் புல்வெளிகள் மிகுதி. குளிர்காலத்தில் பனியால் மூடப்பட்டிருக்கும். தெற்கு நாடுகளில் வேளாண்மை நன்கு நடைபெறுகிறது. மத்திய நாடுகளிலும் விவசாயம் சிறப்பான தொழிலாக உள்ளது. ஆல்ப்சு மலைத் தொடருக்குத் தெற்கே எப்பொழுதுமே பசுமையாக உள்ள செடிகொடிகளும் மரங்களும் காணப்படுகின்றன. கோதுமை, தினை, நெல், சோளம், முதலியவற்றை நன்கு பயிரிட்டுப் பயன் பெறுகிறார்கள். தான்யூபுப் பள்ளத்தாக்கும், தென் மேற்கு உருசியாவும் உலகத்திலேயே வளமை மிக்க கோதுமை வயல்களைக் கொண்டுள்ளன. வடக்கில் 50 அட்ச ரேகை வரை, திராட்சை, செர்ரி, பேரி, முந்திரி, பிளம், ஆப்பிள் முதலியன பயிரிடப்படுகின்றன. {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 185 |bSize = 470 |cWidth = 210 |cHeight = 168 |oTop = 368 |oLeft = 20 |Location = center |Description = }} {{center|தென்மேற்கு உருசியாவிலுள்ள கோதுமை வயல்கள்}} <b>ஐரோப்பியப் பொருளாதாரம்:</b> மேற்கு ஐரோப்பியப் பொருளாதாரநிலை, தென்கிழக்கு ஐரோப்பியப் பொருளாதார நிலையைவிடப் பல மடங்குகள் உயர்ந்திருக்கிறது. மேற்குச் செருமனி, பிரான்சு, பெல்சியம், இலக்சம்பர்க்கு, நெதர்லாந்து, பிரிட்டன் தென்மார்க்கு, இத்தாலி ஆகிய நாடுகள் உலகிலேயே மிக வளர்ச்சியுற்ற நாடுகளுள் சில. இவை, அயர்லாந்துடனும் கிரீசுடனும் வாணிக ஒப்பந்தங்கள் செய்து கொண்டு ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டுச் சமுதாயம் என்ற அமைப்பை உருவாக்கியுள்ளன (E.E.C). அதேபோலச் சோவியத்து ஒன்றியம், போலந்து, கிழக்குச் செருமனி செகோசுலோவாகியா, அங்கேரி, உருமேனியா, பல்கேரியா ஆகிய நாடுகள் இணைந்து பொருளாதாரத் துறையில் ஒன்றுக்கொன்று உதவி செய்து கொள்ளும் மத்திய திட்ட அமைப்பும் உருவாகி, பல தொழில்கள் இதனால், வளர்ச்சியுற்றிருக்கின்றன. ஐரோப்பிய மனித ஆற்றலில் ஐந்தில் ஒரு பங்குக்குக் குறைவான அளவே பல நாடுகளில், விவசாயத் தொழிலில் ஈடுபடுத்தப்பட்டுள்ளது. பெருமளவுக்கு வேளாண்மை இயந்திரங்கள் மூலமாகவே நடைபெறுகிறது. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டுச் சமுதாயத்தினால் பல நன்மைகள் ஏற்பட்டுள்ளன. இதன் உறுப்பு நாடுகள் பொதுவான ஒரே விவசாயக் கொள்கையைப் பின்பற்றுவதால், குடியானவர்கள் அதிக வருவாய் பெறுவதற்கு வாய்ப்புகள் உள. கிழக்கு ஐரோப்பாவில் பொதுவுடைமை முறை வேளாண்மை பின்பற்றப்படுகிறது. வடகடல் பிரதேசத்தில் வேளாண்மையும், கால்நடை வளர்ப்புத் தொழிலும் அளவற்ற வருவாயைத் தருகின்றன. சோவியத்து ஐரோப்பா, இசுகாண்டிநேவியா, பால்கன் நாடுகள், தெற்கு இத்தாலி, ஐபீரியன் தீபகற்பம் ஆகிய நாடுகளில் வேளாண்மை, மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளின் விவசாயத்தைப் போன்று அந்த அளவுக்கு இலாபம் அளிக்கவில்லை. எனினும், ஐரோப்பா அல்லாத மற்ற நாடுகளுடன் ஒப்பிடு-<noinclude></noinclude> ev8aaldlfcpm4s0bb2db3q6f6kafvg4 250 631396 1987494 1900345 2026-11-06T13:41:34Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987494 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|158|ஐரோப்பா}}</noinclude>மிடத்து, கிழக்கு ஐரோப்பாலின் நிலைமை சிறந்தது என்று கூறலாம் மத்திய தரைக்கடற் பகுதி ஐரோப்பியப் பண்ணைகளில் பழங்களும், காய்கறிகளும் மிகுதியாகத் தனித்தன்மை நிரம்ப உற்பத்தி செய்கிறார்கள். இசுகாண்டிநேவியாவிலும், சோவியத்து ஐரோப்பாவிலும் காடு வளர்ப்புத் தொழில் மிகுதியாக நடைபெறுகிறது. ஆறுகள் மரங்களை அனுப்புவதற்கு உதவுகின்றன. வட அட்லாண்டிக்குக் கடலிலும் நார்வே கடற்பகுதியிலும் மிகுதியான அளவுக்கு மீன்பிடித்தல் தொழில் வளர்ச்சியுற்றிருக்கிறது. ஐரோப்பாவில் பிடிபடும் மொத்த மீன்களின் அளவில் ஏறத்தாழப் பாதி அளவு சோவியத்து ஒன்றியம், நார்வே, தென்மார்க்கு, ஐசுலாந்து ஆகிய நான்கு நாடுகளில் பிடிபடுகிறது. <b>தாதுப் பொருள்கள்:</b> ஐரோப்பியத் தாதுப் பொருள் தொழில் முக்கியமாக நிலக்கரியையே அடிப்படையாகக் கொண்டுள்ளது. சிறப்பாக நிலக்கரிச் சுரங்க வேலை சோவியத்து ஐரோப்பாவிலும், கிழக்குச் செருமனியிலும், போலந்து, மேற்குச் செருமனி, பிரிட்டன், அயர்லாந்து செகோசுலோவாகியா ஆகிய நாடுகளிலும் அதிகமுள்ளது. கனியிலிருந்து எடுக்கப்படும் இயற்கை இரும்புத் தொழில் சிறப்பாக, சோவியத்து ஐரோப்பாவிலும், பிரான்சு, சுவீடன், இசுபெயின் ஆகிய நாடுகளிலும் காணப்படுகிறது. பல ஐரோப்பிய நிலக்கரிச் சுரங்கங்கள், வளக்குறைவு அடைந்துவிட்டன. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் – கூட்டுச் சமுதாயம் இந்தச் சிக்கலைக் கருத்திற்கொண்டு, நிலக்கரிப் பொது வாணிகக் கொள்கையை ஏற்படுத்தி இருக்கிறது. பிரிட்டன், நார்வே, உருமேனியா ஆகிய நாடுகளில்தான் பாறை எண்ணெய் (பெட்ரோலியம்) மிகுதியாக உண்டு. பல ஐரோப்பிய நாடுகள் அந்த எண்ணெயை இறக்குமதி செய்ய வேண்டியிருக்கிறது. ஐரோப்பாவில் மிக அதிக அளவுக்கு எரிவாயுவை உற்பத்தி செய்யும் நாடுகள், நெதர்லாந்து, உருமேனியா, பிரிட்டன் ஆகியனவே. பாறை எண்ணெய் இறக்குமதியைக் குறைக்கும் பொருட்டு ஐரேப்பியா நாடுகள் அணு ஆற்றலை வளர்த்துக் கொள்வதில் முனைந்துள்ளன. நிலக்கரி குறைவாக உள்ள இசுகாண்டிநேவியா, நீர் மின்சார உற்பத்தித் தொழிலில் மிகவும் கருத்தைச் செலுத்தி வருகிறது. மின்சார உற்பத்தி மிகுதியாக இருப்பதாலும் அந்த மின்சாரம் ஐரோப்பா முழுவதற்கும் ஒரே அளவில் பகிர்ந்து அளிக்கப்படுவதாலும், தொழில்கள் நிலக்கரிப் பகுதிகளிலே அதிகம் இருந்த முற்கால நிலைமை இப்பொழுது மாறிவிட்டது. பொருளாதாரக் கொள்கைகள் ஒரு மத்திய அமைப்பினால் ஒழுங்கு செய்யப்படுவதால், ஐரோப்பாவில் பெருந் தொழில்கள் மிக அதிக அளவுக்கு வளர்ந்துள்ளன. {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 186 |bSize = 470 |cWidth = 184 |cHeight = 228 |oTop = 51 |oLeft = 247 |Location = center |Description = }} {{center|சுவீடன் நாட்டிலுள்ள இரும்புச் சுரங்கம்}} உலக வாணிகத்தில் ஏறத்தாழ மூன்றில் இரண்டு பங்கு ஐரோப்பியர் வசமிருக்கிறது. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டுச் சமுதாய முறையின் கீழ் உள்நாட்டு வாணிகத்தடை நீக்கப்பட்டிருப்பதும், ஐரோப்பியத் தொழில் வளர்ச்சிக்கு மிகவும் உதவுகிறது. <b>ஆட்சி முறை:</b> சுவிட்சர்லாந்து, அண்டோரா நீங்கலாக மற்றைய அனைத்து மேற்கு, வடக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் பாராளுமன்ற ஆட்சிமுறையே பெரும்பாலும் காணப்படுகிறது. கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் எல்லாம் (கிரீசு நீங்கலாக) ஒரே கட்சிப் பொதுவுடைமை அரசியல்கள் நிலவுகின்றன. கண்டம் முழுவதிலும் புதிய காலச் சட்ட வழக்கு முறைகளே பின்பற்றப்படுகின்றன. ஆங்கிலச் சட்ட முறைகளின் அடிப்படையில்தான், பெரும்பாலான ஐரோப்பிய, உலக நாடுகள் தங்கள் நாட்டு முறை வழங்கும் அமைப்பை ஏற்படுத்தியிருப்பது ஈண்டுக் குறிப்பிடத்தக்கது. சில மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளின் நீதி வழங்கும் முறையும் உலகில் போற்றப்படுவதைக் காணலாம். பொதுவுடைமை நாடு-<noinclude></noinclude> i6dch5skc2v3qemm9xjtqz7k77coi6g 250 631397 1987801 1950520 2026-11-07T04:45:02Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987801 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐவரி கோசுட்டு|179|ஐவரி கோசுட்டு}}</noinclude>யான கடனுதவி வங்கியின் நிதி வளத்திலிருந்து அளிக்கப்படுகிறது. கூடுதலாகத் தேவையான நிதியை உலக வங்கியிடமிருந்தும் பிற பன்னாட்டு நிதி நிறுவனங்களிடமிருந்தும் வங்கி பெறுகிறது. ஐரோப்பிய நாட்டுத் தலைவர்களடங்கிய ஐரோப்பிய மன்றம் (European Council), 1980-இல் ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கி அதன் வருங்காலப் பணியில் சிறப்பிடம் அளிக்க வேண்டிய கோட்பாடுகள் சிலவற்றை வலியுறுத்தியது. அவையாவன: (1) வேலையின்மையை ஒழிக்கத்தக்க திட்டங்களில் முதலீட்டைப் பெருக்குதல், (2) ஐரோப்பிய உறுப்பு நாடுகளிடையே காணப்படும் பொருளாதார ஏற்றத் தாழ்வைக் குறைக்க முனைதல், (3) பொருளாதார அமைப்பில் குறிப்பாக, பேரளவில் பெட்ரோலிய எண்ணெய் இறக்குமதியினால் உருவாகிய சிக்கல்களைக் களைய முனைதல், (4) கடன் உதவி வழங்கலில் மண்டல நாடுகளான அயர்லாந்து, இத்தாலி, வடக்கு அயர்லாந்து, கிரீன்லாந்து (Greenland) ஆகிய பகுதிகளின் முன்னேற்றத்திற்கு முன்னுரிமை அளித்தல். வங்கியின் நிதி வளம் 1980–இல் ஐரோப்பியச் செலாவணி அலகில் முந்தைய ஆண்டைய 9.8 பிலியனிலிருந்து 12.2 பிலியனாக ($16.0 பிலியன்) உயர்ந்தது. வங்கியின் ஆளுநர் குழு (Board of Governors) அதன் செலுத்திய மூலதனத்தை (Subscribed Capital) இருமடங்காக ஐரோப்பியச் செலாவணி அலகில் 14.4 பிலியனாகப் ($15.3 பிலியன்) பெருக்க வாக்கெடுப்பின் மூலம் உறுதி செய்தது, வங்கியின் முடிவுகள் அனைத்தும் ஐரோப்பியப் பாராளுமன்றத்தின் கலந்தாலோசனைகளுக்குப்பின் வரையறுக்கப்படுகின்றன. {{Right|<b>அ.கு.சா.</b>}} <section end="ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கி"/> <section begin="ஐவரி கோசுட்டு"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐவரி கோசுட்டு</b>}} ஆப்பிரிக்கக் கண்டத்தின் வடமேற்கிலுள்ளதொரு நாடு. ஆப்பிரிக்காவின் மேற்குக் கடற்கரையில் கினி வளைகுடாவில் அமைந்துள்ள இந்நாட்டின் மக்களுள் பெரும்பாலோர் கறுப்பு ஆப்பிரிக்கர்களாவர், ‘ஐவரி கோசுட்டு’ (Ivory Coast) என்னும் ஆங்கிலப் பெயருக்குத் தந்தக் கடற்கரை என்பது பொருள். தந்தத்தைத் தேடி வந்த பிரெஞ்சு மாலுமிகள் கி.பி. 15–ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் இங்கு வந்தார்கள். தந்தம் தேடிவந்த கடற்கரையானமையால் அவர்கள் இதற்கு ‘ஐவரி கோசுட்டு’ என்று பெயரிட்டனர் அப்பெயரே இந்நாட்டின் பெயராக நிலைத்துவிட்டது. <b>எல்லைகள்:</b> ஐவரி கோசுட்டு நாட்டின் வடக்கில் மாலி (Mali), அப்பர் வோல்ட்டா (Upper Volta) என்னும் நாடுகளும், தெற்கில் கினி வளைகுடாவும், கிழக்கில் கானாவும் (Ghana), மேற்கில் இலைபீரியாவும் (Liberia) எல்லைகளாகும். {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 207 |bSize = 470 |cWidth = 183 |cHeight = 194 |oTop = 92 |oLeft = 248 |Location = center |Description = }} {{center|ஐவரி கோசுட்டு}} <b>பரப்பு:</b> இந்நாட்டின் பரப்பு 3,22,463 ச.கி.மீ. ஆகும். மக்கள்தொகை 89,18,000 (1982). இந்நாடு 26 மாவட்டங்களாக (Departments) பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. அபித்சான் (Abidjan) இதன் தலைநகரமும் பெருநகரமுமாகும். பூவாக்கே (Bovake), தலோவா (Daloa), மன் (Man), கொர்கொகோ (Korhogo) போன்றவை ஏனைய நகரங்களாகும். அபித்சானின் மக்கள்தொகை 6,85,828 (1982). யாமௌசௌக்கிரோ (Yamoussoukro) புதுத் தலைநகராக உருவாக்கப்படுகிறது. <b>இயற்கையமைப்பு:</b> ஐவரி கோசுட்டு நாடு அட்லாண்டிக்குப் பெருங்கடலை அடுத்துள்ளது. எனவே இந்நாடு இப்பெருங்கடலிலிருந்து படிப்படியாக உயர்ந்து செல்கிறது. இவ்வுயரம் ஏறத்தாழ 400 மீட்டர் வரையுள்ளது. கடற்கரையின் கிழக்குப் பகுதி தட்டையானது; மணற்பாங்கானது. இந்நாட்டின் கிழக்கிலுள்ள கானாவிலிருந்து அதன் கடற்கரையை ஒட்டினாற்போல ஏறத்தாழ 300 கி.மீ. நீளமுள்ள மணற்கரை ஒன்று நீண்டு செல்கிறது. இம்மணற்<noinclude> <b>வா.க. 6 – 12அ</b></noinclude> g2aplqz3y6ueqk9523sw8x4hs85kz3t 250 631398 1987802 1902214 2026-11-07T04:48:05Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987802 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐவரி கோசுட்டு|180|ஐவரி கோசுட்டு}}</noinclude>{{dhr}} {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 208 |bSize = 470 |cWidth = 152 |cHeight = 180 |oTop = 68 |oLeft = 46 |Location = center |Description = }} {{center|அபித்சான்}} கரைக்குப் பின்னால் ஆழ்ந்த உப்பங்கழிகள் உள்ளன. கடற்கரையின் மேற்குப் பகுதியில் சிறிய செங்குத்தான பாறைகளும் உள்ளன. கடற்கரையை அடுத்து வெப்பமண்டலக்காடுகள் சற்றேறக்குறைய 150 கி.மீ முதல் 300 கி.மீ வரை அகன்றுள்ளன. கினியின் மேட்டு நிலங்களில் வட்ட வடிவக் குன்றுகள் காடுகளால் மூடப்பட்டுள்ளன. இம்மேட்டு நிலங்கள் 1500 மீட்டர் வரையிலான உயரத்திலுள்ளன. <b>ஆறுகள்:</b> ஜவரி கோசுட்டு நாட்டின் பெரிய ஆறு பந்தமா (Bandama) என்பதாகும். இதன் நீளம் ஏறத்தாழ 800 கி.மீ. ஆகும். கவலி (Cavally), கொமெ (Komoe), சசாந்தரா (Sassandra) போன்றவை ஏனைய ஆறுகள். இவ்வாறுகள் அனைத்தும் தெற்காக ஓடி அட்லாண்டிக்குப் பெருங்கடலில் கலக்கின்றன. பந்தமா ஆற்றில் நீர்வீழ்ச்சிகள் உள்ளமையால் இதன்மேல் நீண்ட தூரம் படகுப் பயணம் செய்யமுடியாது. <b>தட்பவெப்பம்:</b> இந்நாட்டின் கடற்கரை வெப்பம் மிகுந்தது; ஈரக் கசிவானது, கடற்கரையை அடுத்துள்ள பகுதிகளில் ஆண்டு மழை 201 செ.மீ. முதல் 325 செ.மீ. வரை பெய்கிறது. மத்திய காடுகளில் வெப்பம் மிகுதி; மழையளவு 100 செ.மீ. முதல் 250 செ.மீ. வரை பொழிகிறது. வடபகுதியிலுள்ள புல்வெளிகளைச் ‘சவன்னா’ என்பர். இங்கும் வெப்பம் கடுமையாகவே இருக்கிறது. இப்பகுதியில் மழை 150 முதல் 200 செ.மீ. வரை பெய்கிறது. <b>மக்கள்:</b> கருமைநிற ஆப்பிரிக்கர்களே இந்நாட்டின் பெரும்பாலான மக்கள். மக்களுள் பெரும்பாலோர் வேளாண்மைத் தொழிலில் ஈடுபட்டுள்ளனர். இந்நாட்டு மக்களை நான்கு பெரும் பிரிவினராகப் பிரிக்கலாம். அகன் (Akan) எனப்படுவோர் இந்நாட்டின் தென் கிழக்கிலும், குரு (Kru) என்போர் தென்மேற்கிலும், மலிங்கே அல்லது மண்டிங்கோ (Malinke or Madingo) என்போர் வடமேற்கிலும், வோல்ட்டாயிக்கு (Voltaic) என்போர் வடகிழக்கிலும் வாழ்கிறார்கள். இந்நான்கு பெருங்குழுக்களும் பற்பல சிறுசிறு குழுக்களிலிருந்து உருவானவை. இந்நாட்டு மக்கள் 60 மொழிகளைப் பேசுகிறார்கள். எனினும், பிரெஞ்சு மொழியே இந்நாட்டின் ஆட்சிமொழியாகும். வேளாண்மைத் தொழிலில் ஈடுபட்டிருக்கும் குடியானவர்கள் சிற்றூர்களில் வாழ்கிறார்கள், இளைஞர்கள் 1960–ஆம் ஆண்டுத் தொடக்கத்திலிருந்து பணிதேடி நகரங்களுக்குச் சென்று குடியேறியுள்ளார்கள். எனினும் அவர்கள் தம் குடும்பங்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டுள்ளார்கள். சிற்றூர்களில் வாழும் குடும்பங்கள் தத்தம் சொந்த வளாகங்களில் வாழ்கின்றன. குடிசைகள் மண்சுவர்களாலானவை; ஓலை வேயப்பட்டவை. சில குடிசைகள் உலோகத்தாலான கூரைகளையும் கொண்டுள்ளன. பெண்கள் வீட்டு முற்றங்களில் சமையல் செய்கிறார்கள். நகர மக்களுள் பெரும்பாலோர் மண்குடிசைகளிலேயே வாழ்கிறார்கள். பணக்கார ஆப்பிரிக்கர்களும் ஆப்பிரிக்கரல்லாத பிறரும் நன்கு சுட்டப் பெற்றுள்ள இக்கால வீடுகளிலோ குடியிருப்புகளிலோ வாழ்கிறார்கள். இன்றும், மக்கள் தொன்மையான உள்ளூர்ச் சமயங்களையே பின்பற்றுகிறார்கள். மக்கள் தொகையுள் 27 விழுக்காடு மக்கள் இசுலாமியர்; 15 விழுக்காடு மக்கள் கிறித்தவர். <b>பொருளாதாரம்:</b> ஐவரி கோசுட்டு விரைந்து முன்னேறி வரும் நாடுகளுள் ஒன்று. இங்குக் காப்பி சிறப்பான விளைபொருளாகும். காப்பி, கோக்கோ, வாழை, மரங்கள் போன்றவை முக்கிய ஏற்றுமதிப் பொருள்களாகும். காப்பி விளைச்சலில் ஜவரி கோசுட்டு நாடு உலகில் மூன்றாம் இடத்தையும், ஆப்பிரிக்காவில் முதலிடத்தையும் பெறுகிறது. கோக்கோ உற்பத்தியில் இது உலகில் நான்காம் இடத்தைப் பெறுகிறது. காடுகளிலிருந்து பனை எண்ணெய், பனைப்பருப்பு, தேங்காய், வாழை, இயற்கை ரப்பர் போன்றவை கிடைக்கின்றன. பெரும்பாலான வாணிகம் பிரான்சு நாட்டுடனும், ஏனைய ஐரோப்பிய நாடுகளுடனும் நடைபெறுகிறது. {{nop}}<noinclude></noinclude> rido31y3d8p1rgnrsnxuxusattmgv5l 250 631399 1987803 1902222 2026-11-07T04:51:07Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987803 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐவரி கோசுட்டு|181|ஐவரி கோசுட்டு}}</noinclude>{{dhr}} {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 209 |bSize = 470 |cWidth = 163 |cHeight = 200 |oTop = 53 |oLeft = 43 |Location = center |Description = }} {{center|அபித்சான் துறைமுகத்தில் மர ஏற்றுமதி}} வைரம், ஓரளவு மாங்கனீசு, சிறிதளவு பொன் போன்ற கனிமங்கள் வெட்டியெடுக்கப்படுகின்றன. இயந்திரங்கள், துணிமணிகள், ‘பெட்ரோலியப்’ பொருள்கள் போன்றவை இறக்குமதி செய்யப்படுகின்றன. இங்கு வெட்டப்பட்டுள்ள விரிடிக் கால்வாயின் (Vridi Canal) பயனாக இந்நாட்டின் பொருளாதாரம் பெரிதும் சிறப்படைந்துள்ளது. அபித்சான் துறைமுகப் போக்குவரத்து இக்கால்வாயின் வழியாக 1950க்குப் பின்னர் நடைபெறுவதால் மேற்கு ஆப்பிரிக்காவிலேயே மிகச் சிறப்பானதும், சுறுசுறுப்பானதுமான துறைமுகமாக இது திகழ்கிறது. கச்சாப் பொருள்களைப் பதப்படுத்தும் புதிய தொழிற்சாலைகள் உருவாகி வருகின்றன. இந்நாட்டின் பொருளாதாரத்தை முன்னேற்ற அயல்நாட்டினர் பொருள் முதலீடு செய்ய அழைக்கப்பட்டனர். அதன் விளைவாக 80 விழுக்காடு தொழிற்சாலைகள் அயலார்களின் கைவசத்தில் உள்ளன. <b>வரலாறு:</b> ஐரோப்பிய ஆய்வாளர்கள் ஐவரி கோசுட்டுக்கு வருவதற்கு நீண்ட காலத்திற்கு முன்னர் இந்நாட்டின் வடக்கிலும், கிழக்கிலும் அரசர்கள் ஆண்ட பகுதிகள் இருந்தன. காங்கு (Kong) என்னும் நகரத்தை கி.பி. 11-ஆம் நூற்றாண்டில் சினுபோ (Senufo) என்னும் மக்கள் அமைத்தனர். இன்றும் இம்மக்களின் வழித்தோன்றல்களை ஐவரி கோசுட்டின் வட பகுதிகளில் காணலாம். காங்கு பெரும் வணிக மையமாயிருந்தது. வடக்கிலிருந்து உப்பு, கால்நடை போன்றவை இவ்வூர்ச் சந்தைக்குக் கொண்டுவரப்பட்டன. தென் பகுதியைச் சார்ந்தவர்கள் அவற்றைப் பெற்றுக் கொண்டு கோலாக் (Kola) கொட்டைகளைப் பண்டமாற்றுச் செய்துகொண்டனர். கோலாக் கொட்டையிலிருந்து கோலா பானங்கள் தயாரிக்கப்படுகின்றன. பின்னர், கி.பி. 16-ஆம் நூற்றாண்டளவில் தயௌலா (Dioula) என்னும் பயண வணிகர்கள் வடக்கிலிருந்து இங்கு ஊடுருவியுள்ளார்கள். போர்ச்சுகீசியர்களே இப்பகுதிக்கு வந்த முதல் ஐரோப்பியர் ஆவர். ஏனைய வணிக நாடுகளுக்கு இந்நாட்டை அறிமுகப்படுத்தியவர்களும் அவர்களே, அவர்கள் இந்நாட்டில் நிலையாகக் குடியேற முயலாமல், தந்தத்தைத் திரட்டல், அடிமை வாணிகம் செய்தல் ஆகியவற்றில் கவனம் செலுத்தினர். போர்ச்சுகீசியரைத் தொடர்ந்து இசுபானியரும் தச்சியரும் ஆங்கிலேயரும் இறுதியாகப் பிரெஞ்சுக்காரர்களும் வந்தனர். பிரெஞ்சுக்காரர்கள் தம் அதிகாரத்தை கி.பி. 1887–ஆம் ஆண்டளவில் ஐவரி கோசுட்டு நாட்டில் உறுதிப்படுத்திக் கொண்டனர். அந்த ஆண்டில் இலூயி பிங்கர் (Louis Binger) என்னும் பிரெஞ்சு அலுவலர் பல்வேறு ஆப்பிரிக்கத் தலைவர்களுடன் பாதுகாப்பு ஒப்பந்தங்களைச் செய்துகொண்டார். பிங்கரே இந்நாட்டின் முதல் ஆளுநராக கி.பி. 1893–ஆம் ஆண்டில் பதவியேற்றார். அபித்சானிலிருந்து பூவாக்கோ என்னும் நகருக்குப் பிரெஞ்சுக்காரர்கள் அமைத்த இருப்புப் பாதைத் தொடர் பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தூண்டுகோலாயிற்று. பின்னர் இவ்விருப்புப் பாதை இந்நாட்டின் பிற பகுதியையும், அப்பர் வோல்ட்டா (Upper Volta) என்னும் ஆப்பிரிக்கா நாட்டையும் இணைத்தது. ஐவரி கோசுட்டு 1904-இல் பிரெஞ்சு மேற்கு ஆப்பிரிக்காவின் பகுதியாக மாறியது. அப்பர் வோல்ட்டாவின் பெரும்பகுதி 1933 சனவரி மாதம் முதல் நாள் ஐவரி கோசுட்டுடன் சேர்க்கப்பட்டது. பின்னர் 1948 சனவரி முதல் நாள் மீண்டும் அப்பர் வோல்ட்டா தனி நாடாக அமைக்கப்பட்டது. பிரெஞ்சுச் சமூகத்துடன் தன்னாட்சி பெற்ற குடியரசாக 1958–இல் ஐவரி கோசுட்டு மாறியது. இது முழுச் சுதந்திர நாடாக 1960–ஆம் ஆண்டு ஆகசுட்டு மாதம் 7–ஆம் நாள் விடுதலை பெற்றது. இந்நாட்டின் முதல் தேர்தல் 1980–ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்றது. {{Right|<b>இரா.அ.</b>}} {{nop}}<noinclude></noinclude> sn1356h17f7qv5n29wrass54mdq6g9p 250 631400 1987805 1950768 2026-11-07T04:58:06Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987805 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐவன்‌|183|ஐவன்‌}}</noinclude>வற்றைச் சார்ந்த பட்டப்படிப்பு மாணவர்கள் ஆய்வுக் கட்டுரை எழுதுவதற்காகச் செய்யும் தனியாய்வுகள், 2) பல்கலைக்கழக ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் மேற்கொள்ளும் ஆய்வுகள், 3) கல்வித்தரத்தை உயர்த்துவதற்காகக் கல்வியியல் ஆராய்ச்சி மையங்கள் செய்யும் உயராய்வுகள். தரமான கல்வியின்மை, பொருளாதார வளர்ச்சிக்குத் தூண்டுகோலாகக் கல்வி அமைக்கப்படாத தன்மை, வட்டார மக்களின் மதிப்புகளும் பண்பாடுகளும் கல்வியில் புறக்கணிக்கப்பட்டிருத்தல் ஆகியன ஐவரிகோசுட்டு நாட்டில் தீர்க்கப்பட வேண்டிய கல்விச் சிக்கல்களாகக் கருதப்படுகின்றன. {{Right|<b>எஸ்.த.</b>}} <b>துணை நூல்:</b> <b>Seya, P.T. and Faustin, K.Y.,</b> Television for the Rural African Village: Studies of Audiences and Impact in the Ivory Coast, Academy of Education and Development, Washington, 1947. <section end="ஐவரி கோசுட்டு"/> <section begin="ஐவன்"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐவன் (கி.பி. 1530–1584)</b>}} என்பார் உருசியாவை ஆண்ட சார் மன்னருள் ஒருவர். இவர் கி.பி. 1547–இல் உருசியாவின் சார் மன்னராக அரியணை ஏறினார். தம் கொடூரமான அரசியல் நடவடிக்கைகளால் ‘அச்சந் தரும் ஐவன்’ (Ivan, the Terrible) என்று வரலாற்றில் இவர் குறிப்பிடப்படுகிறார். இவரை நான்காம் அவன் (Ivan IV) என்றும் கூறுவர். ஐவன் கி.பி. 1530–ஆம் ஆண்டு ஆகசுட்டுத் திங்கள் 25–ஆம் நாள் பிறந்தார். இவர் தந்தையார் மூன்றாம் வாசிலி (Vasili III); தாயார் எலினா கிளின்சுகயா (Yelena Glinskaya). இவரது மூன்று வயதில் தந்தை யாரும் எட்டு வயதில் தாயாரும் இறந்தனர். இவர் கி.பி. 1547-இல் சார் மன்னராக முடிசூட்டப் பெற்றார்; கி.பி. 1547-இல் அனசுதாசியா உரோமனோவ்னா (Anastasia Romanovna) என்ற பெண்ணை மணந்து கொண்டார். இவருக்கு ஏழு மனைவியர் இருந்தனர். இவர் கி.பி. 1542 முதல் மாசுக்கோவின் மகாரி என்ற சமயத் தலைவரின் கொள்கைகளால் பெரிதும் கவரப்பட்டார். ஒரு கிறித்தவ அரசர் எவ்வாறு இருக்க வேண்டும்; அவரது பண்பு நலன்கள் எவ்வாறு அமைதல் வேண்டும்; பொறுப்புகள் எவ்வாறு செயலாற்றப்படல் வேண்டும் என்பன பற்றி மகாரி தெளிவுபட விளக்கியிருந்தார். இவர் மகாரியின் கருத்துகளின் அடிப்படையில் தொடக்ககாலத்தில் {{Css image crop |Image = வாழ்வியற்_களஞ்சியம்_6.pdf |Page = 211 |bSize = 470 |cWidth = 144 |cHeight = 206 |oTop = 53 |oLeft = 275 |Location = center |Description = }} {{center|ஐவன்}} ஆட்சிபுரிந்தார். நாட்டில் பல சீர்திருத்தங்கள் புகுத்தப்பட்டன. அமைதி நிலவியது. மத்திய மாநில நிருவாகத் துறைகள் சீரமைக்கப்பட்டன. கி.பி. 1547, 1549–ஆம் ஆண்டுகளில் கூடிய கிறித்தவத் திருச்சபை புகழ் பெற்ற நாற்பது உருசியத் துறவிகளைச் சமய குருமார்களாக்கிக் கெரளவித்தது. இந்நிகழ்ச்சியின் மூலம் திருச்சபை வலிமையுடையதாகச் செய்யப்பட்டது. செம்சுகி சோபார் (Zemsky Sobar) எனப்படும் தேசிய சபை 1549-ஆம் ஆண்டு முதன்முதலில் கூட்டப்பட்டது. இந்தச் சபையின் உறுப்பினர்களுள் பெரும்பாலோர் நியமிக்கப்பட்டவர்கள்; ஒரு சிலரே தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டவர்கள். தேசிய சபைக் கூட்டத்தில் உருசியாவின் சமூகச் சிக்கல்களுக்கு அமைதியான முறையில் தீர்வு காண வேண்டியதன் அவசியத்தை ஐவன் வலியுறுத்தினார். கி.பி. 1497–இல் இயற்றப்பட்ட சட்ட உரிமைகள் தொகுப்பினின்றும் விரிவான ஒரு தொகுப்பு கி.பி. 1550-இல் இயற்றப்பட்டது. அத்தொகுப்பு குடியானவர்கள் தங்கள் பண்ணைக்காரர்களிடமிருந்து ஆண்டுக்கு ஒரு நாள், அதாவது புனித சார்சின் நாளான நவம்பர் 26–ஆம் நாள் மட்டும் ஓய்வு பெறலாம் என்று வலியுறுத்தியது. அத்தொகுப்பை கி.பி. 1551-ஆம் ஆண்டு கூடிய திருச்சபைக் குழு ஏற்றுக் கொண்டது. பின்னர், சமயத்துறைச் சட்டத் தொகுப்பையும் வெளியிட்டது. இந்தச் சமயத்துறைச்<noinclude></noinclude> 6jqeost3ncywbpynfll4fthojorjri9 250 632241 1987490 1900023 2026-11-06T13:23:43Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987490 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|154|ஐரோப்பா}}</noinclude>சாக மாறியது. இதுவும் முன்னர் ஐரோப்பாவிலிருந்ததுதான். இக்கண்டத்தின் கிழக்கிலுள்ள பெரும்பாலான நாடுகள் சோவியத்து ஒன்றியத்துடனும், மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகள் மற்றொரு உலக வல்லரசான அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டுடனும் இணைந்து கொண்டதும் இங்குக் குறிப்பிடத்தக்கதாகும். <b>நிலம்:</b> ஐரோப்பாக் கண்டத்தின் பரப்பு ஏறத்தாழ 96,00,000 ச.கி.மீ. ஆகும். இது சோவியத்து ஐரோப்பாவையும் உள்ளிட்டது. ஐரோப்பாவில் வட கோடி நார்வே நாட்டிலுள்ள நார்டிக்கின் (Nordkyn) என்னும் முனையாகும்; தென்கோடி இசுபெயின் நாட்டிலுள்ள மரோக்குவி முனை (Marroqui Point) யாகும். மேற்கில் போர்ச்சுக்கல் நாட்டைச் சார்த்த உரோக்கா முனையிலிருந்து கிழக்கில் யூரல் மலைத் தொடர்கள் வரை ஐரோப்பா பரந்துள்ளது. கிழக்கிலும், தென்கிழக்கிலும் தவிர ஐரோப்பாவின் எல்லைகள் பெருங்கடல்களால் சூழப்பட்டுள்ளன. <b>எல்லைகள்:</b> ஐரோப்பாவின் மேற்கில் அட்லாண்டிக்குப் பெருங்கடலும் தெற்கில் அட்லாண்டிக்குப் பெருங்கடலின் தென் கால்போல மத்தியதரைக் கடலும் வடகால்போல் பால்டிக்குக் கடலும் அமைந்துள்ளன. ஆர்டிக்குப் பெருங்கடல் இக்கண்டத்தின் வடக்கில் உள்ளது. மேற்கு ஐரோப்பாவின் கடற்கரையில் பிரிட்டிசுத் தீவுகள், அயர்லாந்து, செட்லாந்து (Shetland), பரோ (Farve), ஆர்கினித் தீவுகள் உள்ளன. இவையனைத்தும் ஐரோப்பாவின் பகுதிகளாகக் கருதப்படுகின்றன. {{center|ஐரோப்பிய நாடுகளுள் சிறப்பாக 29 நாடுகள் மக்களின் கவனத்தைக் கவர் வனவாக உள்ளன. அவற்றின் விவரம் வருமாறு:}} <center> {| class="wikitable" |- ! !! பரப்பு <br>(சதுரமைல்) !! தலைநகரம் |- |1. சுவீடன் || 1,73,423 || இசுடாக்கோம் |- |2. நார்வே || 1,24,566.4 || ஆசுலோ |- |3. தென்மார்க்கு || 17,116 || கோப்பன் ஏகன் |- |4. பின்லாந்து || 1,30,165 || எல்சிங்கீ |- |5. ஐசுலாந்து || 39,709 || உரேக்யவீக் |- |6. பெல்சியம் || 11,755 || பிரசல்சு |- |7. நெதர்லாந்து || 12,868 || ஆம்சுடர்டேம் |- |8. இலக்சம்பர்க்கு || 999 || இலக்சம்பர்க்கு |- |9. பிரான்சு || 2,12,659 || பாரிசு |- |10. அயர்லாந்து || 26,791 || தப்ளின் (Dublin) |- |11. பிரிட்டன் || 94,501 || இலண்டன் |- |12. போர்ச்சுகல் || 91,721.1 || இலிசுபன் |- |13. இசுபெயின் || 1,19,732.8 || மாட்ரிடு |- |14. இத்தாலி || 1,19,732.8 || உரோம் |- |15. சுவிட்சர்லாந்து || 15,944 || பெர்ன் |- |16. ஆசுதிரியா || 32,388 || வியன்னா |-<noinclude>|} </center></noinclude> ej270uojqvxcrcgtv86u59ejttkdx78 250 632242 1987495 1900435 2026-11-06T13:46:11Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987495 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|159|ஐரோப்பா}}</noinclude>களில் நீதி வழங்கும் முறை, கட்சிக் கட்டுப்பாட்டுக்கும் பொதுவுடைமைத் தத்துவத்திற்கும் உள்ளடங்கி இருக்கும். அங்கு அரசியல் குற்றங்களுக்கு மிகக் கடுமையான தண்டனைகள் உண்டு. <b>இராணுவ அமைப்பு:</b> இராணுவ முறையில் ஐரோப்பாவில் இரு பெரும் கூட்டணிகளைக் காணலாம். பன்னிரண்டு மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளையும் அமெரிக்காவையும் கொண்ட வட அட்லாண்டிக்குக் கூட்டணி (NATO), ஆறு கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளையும் சோவியத்து ஒன்றியத்தையும் கொண்ட வார்சா உடன்படிக்கைக் கூட்டணி ஆகிய இரண்டும் ஐரோப்பிய நிலைமைகளைக் கட்டுப்படுத்தி வருகின்றன. பின்லாந்து, சுவீடன், சுவிட்சர்லாந்து முதலிய பல நாடுகள், இரண்டிலும் இணையாமல் நடுநிலை வகிக்கின்றன. <b>சமூகநிலை:</b> சமூக நல்வாழ்வு தொடர்பான செயல்களை நீண்டகாலமாகவே செய்து பெருமை பெற்ற ஐரோப்பிய நாடுகள், கட்டாயமான உடல்நலக் காப்புறுதித் திட்டங்கள், தேசிய ஓய்வுக்கால ஊதிய வசதிகள், வேலையில்லாதவர்கள் காப்புறுதித் திட்டங்கள், நோய் நட்ட ஈட்டு வசதிகள், மகப்பேற்றுக்கால வசதித் திட்டங்கள் முதலியனவற்றில் தீவிரமாகக் கவனம் செலுத்தி வருகின்றன. மற்றக் கண்டங்களைக் காட்டிலும் ஐரோப்பாவில்தான் பொதுச் சுகாதார நிலைமை அதிக முன்னேற்றமடைந்துள்ளது. பொதுவாக, இது தொடர்பாகக் கிழக்கு ஐரோப்பாவை விட வடக்கு, மேற்கு ஐரோப்பாவில் அதிக முன்னேற்றத்தைக் காணலாம். கண்டத்தின் எல்லா நாடுகளிலும், ஆயுட்காலம் சராசரி 70 ஆண்டுகளுக்குக் குறைவில்லை. ஐசுலாந்தில் 77 ஆண்டுகள் வரை உள்ளது. குழந்தை மரணம், பல நாடுகளில் ஆயிரத்துக்குப் பத்து என்ற அளவில் உள்ளது. ஆனால், அல்பானியாவில் 87 வரை செல்கிறது. மருத்துவ வசதிப் பணிகளைப் பொறுத்தவரை ஐரோப்பா உலகுக்கே ஒரு வழிகாட்டி எனலாம். நோய்களை முன்னரே தடுக்கும் முறைகள் நன்கு வளர்ச்சி அடைந்திருக்கின்றன. ஒரு காலத்தில் பயங்கரமாக நிலவிய தொத்து நோய்கள் இப்பொழுது இப்பொழுது பெரும்பாலும் அறவே ஒழிக்கப்பட்டுள்ளன. பெரும்பாலும், மரணம் இக்காலத்தில் குருதி ஓட்டம் சார்ந்த நோய்களாலும் புற்றுநோயினாலுந்தான் ஏற்படுகிறது. பொதுவுடைமை நாடுகளில் உணவுப் பற்றாக்குறையையும், இன்றியமையாத நுகரும் பொருள்கள் இன்மையையும் ஓரளவு காணமுடியும். இக்காலத்திய ஐரோப்பியச் சிக்கலில், சிறப்பாகக் குறிப்பிடத்தக்கது பெரிய நகரங்களில் போதுமான அளவுக்கு வீடுகள் இல்லாமைதான். அனைத்து ஐரோப்பிய நாடுகளும் கட்டாயக் கல்வியை அமைத்திருக்கின்றன. சில நாடுகளில் கல்வி அறிவின்மையே கிடையாது எனலாம். தொழில் நுட்பக் கல்வி, வாழ்க்கைத் தொழில் சார்ந்த கல்வி, மேல்நிலைக்கல்வி ஆகிய துறைகளில் ஐரோப்பாவின் வளர்ச்சி போற்றற்குரியது. உலகிலேயே மிகச் சிறந்ததாகக் கருதப்படும் பல கல்லூரிகளையும் பல்கலைக்கழகங்களையும் ஐரோப்பா பெற்றிருக்கிறது. அச்சியந்திரத் தொழிலிலும் செய்திகளை ஒலிபரப்பும் முறையிலும், ஐசுலாந்து, இலக்சம்பர்க்கு மால்ட்டா, அண்டோரா, மொனாகா; சான்மரினோ ஆகிய நாடுகளைத் தவிர்த்து, மற்ற எல்லா ஐரோப்பிய நாடுகளிலும் மிகுந்த வளர்ச்சி ஏற்பட்டிருக்கிறது. பெரும்பாலும் அம்முறைகள் அரசியலாரின் கட்டுப்பாட்டுக்கு உட்படவில்லை. ஆனால், பொதுவுடைமை நாடுகளில் அரசு எல்லாவற்றையும் கட்டுப்படுத்தும். <b>பண்பாட்டு வாழ்க்கை:</b> மேற்கு ஐரோப்பிய இலக்கியமும் கலைகளும் உலகப் புகழ் வாய்ந்தவை; உலகத் தொடர்பு கொண்டவை. இருபதாம் நூற்றாண்டின் இலக்கிய வளர்ச்சிக்கு ஐரோப்பிய நாடுகள் பல அரிய சேவைகள் புரிந்துள்ளன. புதிய நூல்கள் பல 1910 முதல் 1929 வரை உள்ள காலப்பகுதியில் ஐரோப்பாவில் வெளிவந்தன. அவற்றின் நோக்கம், மக்கள் சிக்கல்களுக்குத் தத்துவ முறையிலும், சமய முறையிலும் விடை காணக்கூடாது என்பதை வற்புறுத்துவதே ஆகும். இக்கருத்து பின்னர்த் தீவிரமாக வளர்ந்தது. நாடகத்துறையில், இருபதாம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் பெர்லின் அரிய சேவைகள் புரிந்தது. இக்கால நாடகக் கலை வளர்ச்சியில் பெர்லின் தாக்கம் குறிப்பிடத்தக்கது. பிரான்சும் நீண்ட காலமாகவே இச்சேவையைப் புரிந்து வந்துள்ளது. இருபதாம் நூற்றாண்டின் மத்தியில், ஐரோப்பியச் சிற்பக் கலையிலும், ஓவியக்கலையிலும் இயற்கைத் தோற்றங்களை விட்டுவிடுதல் என்ற பண்பு பரிணமிக்கிறது. சுவிட்சர்லாந்தும், செருமனியும் ஆதரித்தபடியால் பன்னாட்டுக் கட்டடக்கலைத் தாபனம் நிறுவப் பெற்றது. மேற்கு உலகின் கட்டடக்கலை அத்தாபனத்தினின்று மிகுந்த ஊக்கம் பெற்றுள்ளது. இசைக்கலையிலும் ஐரோப்பா பின் தங்கவில்லை. ஆசுத்திரியாவும் பிரிட்டனும் குறிப்பிடத்தக்க இசைச் சேவை புரிந்துள்ளன. கிழக்கு ஐரோப்பாவில் சமவுடைமையின் சிறப்பைக் காட்டுவதற்காகவே, அதற்குத்தக்க முறையில்<noinclude></noinclude> j0zn20me26ok9mwv17p9r8tnaox83q0 250 632243 1987496 1900521 2026-11-06T13:55:20Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987496 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|160|ஐரோப்பா}}</noinclude>கலைகள் வளர்க்கப்படுகின்றன. அங்கே கலைச்சுதந்திர உரிமை, நாட்டுக்கு நாடு வேறுபடுகிறது. எடுத்துக்காட்டாக, யூகோசுலோவியாவில் கலை உரிமை மிகுதி. ஆனால், அல்பானியாவில் கட்டுப்பாடுகள் மிகுதி. சோவியத்து உருசியாவின் கலைகளும் கிழக்குச் செருமனியின் கலைகளும் உலகத் தொடர்பும் பெருமையும் வாய்ந்தன. மேலைநாட்டுக் கலை, அவற்றால் பயனடைந்துள்ளது என்றும் கூறலாம். ஐரோப்பியக் கிராமியக் கலைகளும் பாரம்பரியமும், அக்கண்டத்தின் பண்பாட்டு வாழ்க்கையை மிகவும் தீவிரமாக உருவாக்கியிருக்கின்றன. <b>வரலாறு:</b> ஐரோப்பாவின் தொடக்க காலத்தில் நியாண்டர்தால் மக்கள் வாழ்ந்தனர். சுமார் 40,000 ஆண்டுகட்கு முன்பு, நடைமுறை வரலாற்றுக் காலத்தில் வாழும் மனித இனம் தோன்றியது. வரலாற்றுக்கு முற்பட்ட பிற்காலத்தில் ஆசியாவிலிருந்து மக்கள் ஐரோப்பாவில் புளுந்தனர். இவ்வாறு குடியேறியவர்கள் இந்தோ–ஐரோப்பிய மொழிகளைப் பேசுபவர்களாகவும், வெண்கல உலோக கால நாகரிகத்தவர்களாகவும், இன அமைப்பில் காசுகேசியரை ஒத்தவர்களாகவும் இருந்தனர். சுமார் கி.மு. 7000 ஆண்டுகளில், ஏசியன் கடற்பகுதியில் வேளாண்மை வழக்கத்தில் இருந்தது. தெற்குப் பால்கன் நாடுகளில் கி.மு. 6000 ஆண்டுகளில் நிலையான மக்கட் குடியேற்றங்கள் ஏற்பட்டன. விவசாயத் தொழில் கி.மு. 5000 ஆண்டுகளில் மத்திய ஐரோப்பாவுக்குப் பரவியது. வியக்கத்தக்க நாகரிகங்கள் கி.மு. 2000 ஆண்டுகளில் சிற்சில இடங்களில் உருவாகியிருந்தன. தனித்தனி நாடுகளும் தோன்றலாயின. கிழக்கு மத்தியதரைக் கடற்பகுதியில், கி.மு. 3600 முதல் 1100 வரை கிரீட்டு என்னும் தீவு உலக நாகரிக முன்னேற்றத்திற்கு அருந்தொண்டுகளாற்றி வந்தது. ‘ஐரோப்பிய நாகரிகத்தின் பிறப்பிடம்’ என்று அத்தீவு புகழப்படுகிறது. ஆரிய இனத்தவர்களான கிரேக்கர் கி.மு. 3000 முதல் 1000 வரையுள்ள காலப்பகுதியில், சிறிதுசிறிதாக ஏசியன் பகுதியிற் புகுந்து பல தனித்த நகர இராச்சியங்களை ஏற்படுத்தவே, ஏசியன் பகுதி நாகரிகம் மறைந்து, கிரேக்க நாகரிகம் செழிப்புறத் தொடங்கியது. கிரேக்கர்கள் மூலம், மேற்கு ஐரோப்பாவில் நாகரிகப் பண்புகள் பரவலாயின. ஐரோப்பிய நாகரிகத்தைத் தோற்றுவித்தவர்கள் கிரேக்கர்கள். கிரேக்கர், கி.மு. 146–இல் உரோமப் பேரரசுக்குக் கட்டுப்பட்டிருக்க நேரிட்டது. உரோமானியப் பேரரசு ஐரோப்பா முழுவதிலும் வியாபித்திருந்தது. கிரேக்கப் பண்புகளையும், தம் தனிப்பட்ட பண்புகளையும் இணைத்துப் போற்றத்தக்க ஒரு நாகரிகத்தை உரோமர் ஐரோப்பாவுக்கு வழங்கினர் (காண்க: [[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 5/உரோம்|உரோமப் பேரரசு]]). உரோமப் பேரரசின் வீழ்ச்சிக்குப் பிறகு கி.பி. 476–இல் ஐரோப்பாவில் இருள் சூழ்ந்து, வலிமை பொருந்திய நடு ஆட்சியின்மையால் குழப்பம் மேலிட்டது. எங்கு நோக்கிலும் கொலை, கொள்ளை, வறுமை, போர், அழிபாடு, அச்சம் முதலியனவே தோற்றமளித்தன. பின்பு அமைதி சிறிது சிறிதாகத்தான் தோன்றலாயிற்று, அரசியல் ஆதிக்கம் மத்திய தரைக்கடல் பகுதியினின்று மேற்கு ஐரோப்பாவுக்கு மாறலாயிற்று. இடைக்காலச் செருமானிய அரசுகளில், கி.பி. 8, 9–ஆம் நூற்றாண்டுகளில் நிலவிய காரோலிங்கியப் பேரரசு மிகவும் பெரியது. இடைக்கால ஐரோப்பாவில் நிலமானிய முறையையும், புதிய தேசிய நாடுகள் உதயத்தையும், கத்தோலிக்கச் சமய நிலையத்தின் ஆதிக்கத்தையும் சிறப்பாகக் காணலாம். புதிய நாடுகளான இங்கிலாந்து போர்ச்சுக்கல், இசுபெயின் முதலியன தோன்றின. இடைக்கால இறுதியில் மறுமலர்ச்சி தொடங்கியது. அதன் விளைவாக அடுத்த ஓரிரண்டு நூற்றாண்டுகளில் அனைத்துத் துறைகளிலும் புத்துணர்ச்சி ஏற்பட்டுப் புதிய ஐரோப்பா உதயமாகியது. அதுவே இக்கால ஐரோப்பா. மறுமலர்ச்சியைத் தொடர்ந்த சமயப்புரட்சி, கத்தோலிக்க மதத்தாபன ஆதிக்கத்தை அழித்து, புதிய சமயப் பிரிவுகளை ஏற்படுத்தியது. பல சமயப் போர்கள் ஏற்பட்டன. அவற்றின் முடிவு, வலிமை மிக்க பேரரசர்களின் எழுச்சி. மக்களிடை உண்டான பிளவைச் சில அரசர்கள் தம் ஆதிக்க வளர்ச்சிக்குப் பயன்படுத்திக் கொண்டனர். வல்லாட்சி வளர்ச்சி அடைய கி.பி. 17–ஆம் நூற்றாண்டின் நடுப்பகுதியில் சூழ்நிலை மிகவும் ஏற்றதாயிற்று. ஆனால் அவ்வல்லாட்சி நல்லாட்சியாக அமைந்தது குறிப்பிடத்தக்கது. ஐரோப்பாவில் கி.பி. 1648 முதல் கி.பி. 1789 வரை உள்ள காலப்பகுதியில் பல சிறப்புகளைக் கொண்ட ஆட்சி முறைகள் காணப்பட்டன. அறிவு ஆற்றல்மிக்க வல்லரசர்கள் காலம் என அப்பகுதி சொல்லப்படுகிறது. பேரரசுகள் பல ஏற்பட்டன. இங்கிலாந்தின் பேரரசு முறையை எதிர்த்து அதன் குடியேற்ற நாடான அமெரிக்கா புரட்சி செய்தது. அமெரிக்காவில் ஏற்பட்ட உரிமைப்போர், அந்நாட்டு வரலாற்றில் மட்டுமன்றி உலக வரலாற்றிலேயும் சிறப்புப் பெற்றது. அப்போரின் அடிப்படைக் கொள்கைகள் உலக மக்களுக்கு உரிமைப் பாதையில் முன்னேற ஓர் வழிகாட்டியாக அமைந்தன. ஐரோப்பாவில் சிறப்பாகப் பிரான்சு நாட்டில், அமெரிக்காவின் உரிமை வேட்கையும் வெற்றியும் மக்களைத் தூண்டின. அறிவாற்றல் மிக்க வல்லரசர்களின் ஆட்சி-<noinclude></noinclude> 2v247twvujp4zaf22pj43h64i5pt40a 250 632244 1987497 1900588 2026-11-06T14:06:10Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987497 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|161|ஐரோப்பா}}</noinclude>யின் கீழ் முன்னேறிய மக்கள், அடக்குமுறையை எதிர்த்துக் கலகம் செய்யலாயினர். பிரான்சு பிற நாடுகளுக்கு வழிகாட்டியது. பிரெஞ்சுப்புரட்சி, பிரான்சுடன் நிற்காமல் ஐரோப்பா முழுவதையுமே கவர்ந்து ஐரோப்பியப் புரட்சிகளைத் தோற்றுவித்தது. ஐரோப்பாவின் சிற்சில பிரிவுகள் கி.பி. 1848 வரை நீடித்த இப்புரட்சிகளின் விளைவாக, கி.பி. 1848 முதல் 1871 வரை உள்ள காலப் பகுதியில், தேசிய உணர்வு மிகுந்து தனித் தேசிய நாடுகளை அமைத்துக் கொள்வதில் முனைந்தன. எடுத்துக்காட்டு: இத்தாலி, செருமனி, பால்கன் முதலிய நாடுகள். இந்தத் தேசிய உணர்வுக் காலம், ஐரோப்பியப் பேரரசு முறைக்கு வலிமை கொடுத்தது. ஆகவே கி.பி. 1871 முதல் 1914 வரை உள்ள காலப் பகுதியில், ஐரோப்பிய அரசுகள் யாவுமே, குடியேற்றங்களைப் பெறுவதில் முனைந்தன. ஆசியாக்கண்டமும், ஆப்பிரிக்காக் கண்டமும் வேறு பல தீவுகளும், ஐரோப்பிய நாடுகளின் ஆதிக்கத்திற்கு உட்பட்டன. மக்களின் சுதந்திர உணர்வும் தேசிய உணர்வும் வல்லாட்சியாளராலும் பேரரசுகளாலும் அடக்கப்பட முடியாத நிலையில் சச்சரவுகளும், அரசியல் தந்திர ஏற்பாடுகளும் ஓர் உலகப்போரையே கொண்டுவந்துவிட்டன. பழமைக்கும் புதுமைக்கும் நிகழ்ந்த போராட்டமே முதலாம் உலகப்போர். இப்போர், ஐரோப்பாவின் உருவத்தையே மாற்றியது. தேசிய உணர்வுக்கு ஆதரவு அளிக்கும் வகையில், கிழக்கு ஐரோப்பாவில் பல புதிய நாடுகள் தோற்றுலிக்கப் பெற்றன. ஆனால், தொடர்ந்து ஐரோப்பாவைத் துன்புறுத்திய பொருளாதார இன்னல்கள் இரண்டு புதிய தத்துவங்களின் வளர்ச்சிக்கு இட்டுச் சென்றன. அவை (1) பாசிசம் எனப் பெறும் சர்வாதிகாரக் கொள்கை, (2) பொதுவுடைமைக் கொள்கை. முதலாம் உலகப் போருக்குப் பிற்பட்ட இருபது ஆண்டுகளில் ஐரோப்பாவில் சர்வாதிகாரக் கோட்பாடு பரவியது. அதன் விளைவாக இரண்டாவது உலகப்போர் மூண்டு (1939–1945) மீண்டும் ஐரோப்பாவை நிலைகுலையச் செய்தது. இப்போருக்குப் பிறகு கிழக்கு ஐரோப்பாலின் பெரும்பகுதி சோவியத்து உருசிய ஆதிக்கத்தின்கீழ் வந்தது. மேற்கு ஐரோப்பாவின் நிலைமை அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளின் வளர்ச்ச்சிக்கு மிகவும் உதவியது. ஐரோப்பாவில் பொதுவுடைமை உருசியாவின் ஆதிக்கத்தை அழிக்க அமெரிக்கா பல திட்டங்களைத் தீட்டிற்று. பொதுவுடைமை ஐரோப்பா அவ்வாறு எளிதில் அழியுறக்கூடிய ஒன்றாக இல்லை. அணு ஆயுதங்களின் உற்பத்திப் பெருக்கம் இரு வல்லரசுகளையுமே சமநிலையில் வைத்துள்ளது. அமெரிக்க – உருசிய ஆதிக்கப் போட்டியின் அச்சம் நிறைந்த சூழ்நிலையில் இன்றைய ஐரோப்பா வளர்ந்து வருகிறது. {{Right|<b>தெ.பா.</b>}} <b>ஐரோப்பியக் குடியேற்றங்கள்:</b> ஐரோப்பிய நாகரிகம் கி.பி. 17,18,19–ஆம் நூற்றாண்டுகளில் உலகின் பல பகுதிகளிலும் மிக விரைவாகப் பரவியது. அதற்குக் காரணம் அவர்கள் அப்பகுதிகளில் குடியேற்றங்கள் அமைத்தமையாகும். ஆங்கிலேயர் கி.பி. 17–18–ஆம் நூற்றாண்டுகளில் வட அமெரிக்காவில் பல குடியேற்றங்களை அமைத்தனர். அவற்றுள் முதன்மையானவை வட அமெரிக்காவின் அட்லாண்டிக்குக் கடற்கரையோரமாக அமைக்கப்பட்ட பதின்மூன்று குடியேற்ற நாடுகளாகும். இவற்றிலிருந்து ஐக்கிய அமெரிக்க நாடு உருவாகியது (1788). ஐரோப்பியர் கி.பி. 1815–ஆம் ஆண்டு முதல் 1914–ஆம் ஆண்டு வரை தொடர்ந்து பெருவாரியான எண்ணிக்கையில் குடியேறத் தொடங்கினர். எனவே உலகை ஐரோப்பிய மயமாக்குவது என்பது கி.பி. 19–ஆம் நூற்றாண்டின் குறிப்பிடத்தக்க நிகழ்ச்சியாகும். உலகு முழுவதும் ஐரோப்பிய மாநிலங்கள் அடங்கிய பேரரசுகளாகவோ, ஐரோப்பிய இயந்திர நாகரிக ஆதிக்கத்திற்குட்பட்டவைகளாகவோ மாற்றப்பட்டன. இவ்வகையில் அமெரிக்க நாகரிகமும் ஐரோப்பிய நாகரிகமாகக் கருதப்படுகிறது. குடியேற்றக் கொள்கை கி.பி. 19–ஆம் நூற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் அதன் வலிமையை இழந்தது. பிரான்சு, நெதர்லாந்து, இசுபெயின், போர்ச்சுகல் ஆகிய நாடுகளிலிருந்த பேரரசுகள் கி.பி. 1783–ஆம் ஆண்டு முதல் 1825–ஆம் ஆண்டு வரை வீழ்ந்தன. ஆனால், ஆங்கிலப் பேரரசு இதற்கு விதிவிலக்காக இருந்தது. இங்கும் பிரெஞ்சு ஆதிக்கத்திற்குட்பட்ட கனடாவினால் தொல்லை ஏற்பட்டது. அமெரிக்க விடுதலைப் போரின் விளைவாக ஆங்கிலேயர் தங்களுடைய குடியேற்றங்களை இழந்தனர். இது அவர்களுக்கு ஒரு பாடமாக அமைந்தது. எனவே, அவர்கள் ஆற்றல் மிக்க தர்காம் பிரபுவை (Lord Durham) கனடாவிற்குத் தூது அனுப்பினர். அவர், தம் அறிக்கையில் கனடாவிற்குத் தன்னாட்சி வழங்கப் பரிந்துரைத்தார். அது கி.பி. 1840–இல் தனது தன்னாட்சியைப் பெற்று இன்று விரைவாக முன்னேறி வருகிறது. ஐரோப்பியர் கி.பி. 19–ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் அயல்நாடுகளில் சென்று குடியேறத் தொடங்கினர். வேளாண்மைத் துறையிலும், தொழில் துறையிலும் இருந்த மோசமான நிலைதான் இந்நிகழ்ச்சிக்கு முதன்மைக் காரணமாக இருந்தது. ஐரோப்பாவில் மக்கள் தொகை பெரு-<noinclude> <b>வா.க. 6 – 11</b></noinclude> p0dj6inxgc7cnuhteb7ba4iefwryipr 250 632245 1987498 1900933 2026-11-06T14:12:08Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987498 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|162|ஐரோப்பா}}</noinclude>கியது. கூடுதலாக இருந்த மக்களுக்கு இடவசதி தேடித்தரப் புதிய குடியேற்ற நாடுகள் தங்கள் தேவைக்கு மிகுதியாகப் பண்டங்களைப் பேரளவில் உற்பத்தி செய்தன. அவற்றை விற்கவும், மூலப் பொருள்களைக் குறைந்த விலைக்கு வாங்கவும் அவை சந்தைகளாகப் பயன்பட்டன. நாட்டுப்பற்று, புதிய நிலங்களில் கிறித்தவ சமயத்தைப் பரப்பும் ஆர்வம், மருத்துவத் துறையிலும் அறிவியல் துறையிலும் ஏற்பட்ட வியத்தகு முன்னேற்றம் ஆகியன இத்தகைய குடியேற்றத்திற்குச் சிறப்பான காரணங்களாக அமைந்தன அமெரிக்கா முழுவதிலும் ஐரோப்பியர் ஏற்கனவே குடியேறியிருந்தனர். மேலும், குடியேறுவதை ‘மன்றோக் கொள்கை’ தடுத்தது. ஆசியாவிலும் பெரும் பகுதியைக் கைப்பற்றியாகிவிட்டது. ஐரோப்பியர் குடியேற்றங்களை அமைப்பதற்கு ஆப்பிரிக்காவும் ஆசுத்திரேலியாவும் தாம் எஞ்சி நின்றன. சமயப்பரப்பாளர்களும், ஆராய்ச்சியாளர்களும் கி.பி. 19–ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் ‘இருண்ட கண்டமாகிய’ (Dark Continent) ஆப்பிரிக்காவின் உட்பகுதியைக் கண்டறிய ஆய்வுகள் நடத்தினர். தாவீது இலிவிங்சுடன் (David Livingstone), இசுடான்லி (Stanley), மங்கோ பார்க்கு (Mango Park) ஆகிய ஆங்கிலேயர் ஆப்பிரிக்காவின் வளத்தையும், செல்வத்தையும் ஐரோப்பியர் அறியும்படி செய்தனர். தாவீது இலிவிங்சுடனின் ஆய்வுப் பயணங்களின் விளைவாக மத்திய ஆப்பிரிக்காவின் அமைப்பை ஐரோப்பியர் அறியலாயினர். இசுடான்லி, இலிவிங்சுடன் விட்டுச் சென்ற பணியைத் தொடர்ந்தார். மங்கோ பார்க்கு நைசர் ஆற்றுப் பகுதியில் ஆராய்ச்சி செய்தார். புரூசு (Bruce), இசுபெக்கு (Speke) கிராண்டு (Grant), பேகர் (Baker) ஆகியோர் நைல் ஆற்றின் போக்கினை ஆராய்ந்தனர். ஆப்பிரிக்காலின் பெரும் பகுதிகளைப் பற்றி ஐரோப்பியர் கி.பி. 1880-ஆம் ஆண்டளவில் நன்கறிந்தனர் எனலாம். நாளடைவில் ஐரோப்பிய நாடுகள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஆப்பிரிக்காவைப் பங்கிட்டுக் கொண்டன. பெல்சியம் (Belgium) போட்டியைத் தொடங்கியது. பெல்சியம் அதனைவிடப் பத்து மடங்கு பெரிதான காங்கோ நாட்டை அதன் ஆட்சியின் கீழ்க் கொணர்ந்தது. அதைத் தொடர்ந்து ஒரு தலைமுறைக்கும் அபிசீனியா (Abyssinia) இலைபீரியா (Liberia) நீங்கலாக ஆப்பிரிக்கா முழுவதுமே ஐரோப்பியர் வசமாகியது. போர்ச்சுகல் அங்கோலாலையும் (Angola) மொசாம்பிக்கையும் (Mozambique) தன்வசப்படுத்தியது. பிரான்சு வடஆப்பிரிக்காவில் அல்சீரியா (Algeria) தூனிசு (Tunis) மலகாசித் தீவு (Malagasay Island) முதலிய பகுதிகளைக் கைப்பற்றிக் கொண்டது. மொராக்கோ (Morocco) அதன் பாதுகாப்புக்குட்பட்ட நாடாகியது. இத்தாலி எரிட்ரியாவிலும் (Eritria) சோமாலிலாந்திலும் தனது ஆதிக்கத்தை ஏற்படுத்தியது. முசோலினி 1935-இல் அபிசீனியாவைக் கைப்பற்றினார். காமரூன், செருமானியத் தென் மேற்கு ஆப்பிரிக்கா, செருமானியக் கிழக்காப்பிரிக்கா (German East Africa) ஆகிய பல குடியேற்றங்களைச் செருமனி அமைத்தது. ஆப்பிரிக்காவில் பெரும்பங்கு இங்கிலாந்துக்குக் கிடைத்தது. முதலில் அது கேப்புக் காலனியில் தன் ஆதிக்கத்தை நிறுவியது. அடிமை முறை அகற்றப்பட்டதின் விளைவாகத் தச்சு (Dutch) உழவர்களாகிய போயர்கள் கேப்புக் காலனியை விட்டு வெளியேறி நேட்டாவில் (Natal) குடியேறினர். அதை ஆங்கிலேயர் கேப்புக் காலனியுடன் இணைத்துக் கொண்ட போது போயர்கள் புதியதாக ஆரஞ்சு சுதந்திர நாட்டையும் (Orange Free State) திரான்சுவாலையும் (Transval) நிறுவினர். இவ்விரு போயர் குடியரசுகளுடனும் இரு போயர் போர்களை நடத்தி அவற்றையும் ஆங்கிலேயர் தங்கள் ஆட்சியின் கீழ்க் கொணர்ந்தனர். குரோமர் பிரபு (Lord Cromer) புதிய எகிப்தை உருவாக்கியதின் விளைவாக அவர் புதிய எகிப்தின் தந்தை (Father of Modern Egypt) எனப் போற்றப்படுகிறார். கிச்சனர் பிரபுவின் (Lord Kitchener) காலத்தில் சூடான் (Sudan) ஆங்கிலேயரின் ஆட்சிக்கு உட்படுத்தப்பட்டது. சூலுலாந்து (Jululand) பெச்சுவானாலாந்து (Bechuanaland), உரொடீசியா (Rhodesia), நைசீரியா (Nigeria), கானா (Ghana), உகாண்டா (Uganda) போன்ற வேறு பல பகுதிகளும் ஆங்கிலப் பேரரசின் பகுதிகளாயின. இவ்வாறாகச் செசில் ரோடு (Cecil Rhodes) என்பாரின் ‘கேப் முதல் கெய்ரோ’ வரை என்னும் கனவு நனவாகியது. ஆப்பிரிக்காவில் ஐரோப்பியர் பொருள்துறையிலும் அருள்துறையிலும் மக்களை முன்னேறச் செய்தினர். ஆனால், அவர்களது செல்வம் பறிபோயிற்று, தென் ஆப்பிரிக்கா, உரொடீசியா போன்ற நாடுகளில் நிறவெறிக் கொடுமை மிக்க அளவில் நிகழ்கிறது. அரசியல் அடிமைத்தனம், பொருளாதாரச் சுரண்டல், சமூக அநீதி ஆகியவற்றை அகற்ற ஆப்பிரிக்கர் ஐரோப்பியரை எதிர்த்துப் போராடினர் பெரும்பாலான இடங்களில் விடுதலை பெற்று விட்டனர். அவற்றுள் பெரும்பாலானவை பொதுநல அரசிலும் (Common wealth) ஐக்கிய நாட்டு அவையிலும் உறுப்பு நாடுகளாகச் சேர்ந்துள்ளன. விடுதலை பெற்ற கானா (Ghana), கென்யா, நைசீரியா, தங்கனீகா (Tanganyika) போன்ற<noinclude></noinclude> p95ezsh280bt4dv4w9sdvl5znkxawaf 250 632246 1987499 1901377 2026-11-06T14:21:41Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987499 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|163|ஐரோப்பா}}</noinclude>கறுப்பர்‌ நாடுகளிலும்‌ நஈடாளுமன்ற முறை ஆட்சி செவ்வனே நடைபெறுகிறது. எகிப்தும்‌ சூடானும்‌ ஆங்கிலப்‌ பாதுகாப்பை உதறிவிட்டு பல்துறைகளிலும்‌ முன்னேறி வருகின்றன. ஆங்கிலப்‌ பேரரசு ஆப்பிரிக்காவில்‌ மறைந்து விட்டது எனலாம்‌. ஆங்கில மாலுமியாகிய சேம்சு குக்கு (James Cook) கி.பி. 18–ஆம்‌ நூற்றாண்டில்‌ மேற்கொண்ட ஆய்வுப்‌ பயணங்களுக்குப்‌ பிறகுதான்‌ ஆசுத்திரேலியாவில்‌ குடியேற்றங்கள்‌ அமைக்கப்பட்டன. கிப்பன்‌ வேக்பீல்டு (Gibbon Wakefield) பெருமுயற்சியால்‌ தெற்கு ஆசுத்திரேலியா (South Australia), விக்டோரியா (Victoria), குவீன்சுலாந்து (Queensland) ஆகிய புதிய குடியேற்றங்கள்‌ எழுந்தன. நியூசவுத்‌ வேல்‌சிலும்‌ (New Southwales) விக்டோரியாவிலும்‌ கி.பி. 1851-ஆம்‌ ஆண்டில்‌ மணற் பரப்பில்‌ தங்கம்‌ கிடைத்தது; தாமிரமும்‌ கிடைத்தது. எனவே, இங்கிலாந்திலிருந்தும்‌ ஆசுத்திரேலியாவின்‌ பல பகுதிகளிலிருந்தும்‌ மக்கள்‌ இவ்விடங்களுக்குத் திரளாகப்‌ படையெடுத்தனர்‌. ஆசுத்திரேலியா, கி.பி. 19-ஆம்‌ நூற்றாண்டின்‌ பிற்பகுதியில்‌ நியூசவுத்வேல்சு, மேற்கு ஆசுத்திரேலியா, தாசுமானியா (Tasmania), விக்டோரியா, குவீன்சுலாந்து, தென்‌ ஆசுத்திரேலியா ஆகிய குடியேற்றங்களைத்‌ தன்னகத்தே கொண்‌டிருந்தது. இக்கண்டம்‌ 1901-ஆம்‌ ஆண்டு ஒரு கூட்டரசாகியது. கான்பெரா (Canberra) இதன்‌ தலைநகரம்‌. இந்நாள்‌ வரை ஆசுத்கிரேலியா அரசு ‘வெள்ளை ஆசுத்திரேலியாக்‌ கொள்கை’யைப்‌ (White Australian Policy) பின்பற்றி வருகிறது. அதன்‌படி ஆசுத்திரேலியாவில்‌ தங்க வெள்ளையர்‌ மட்டும்‌ அனுமதிக்கப்படுகின்றனர்‌. ஆனால்‌, இது இந்தியா உட்படப்‌ பல பின்தங்கிய ஆகிய நாடுகளுக்குப்‌ பொருளாதார உதவியை அளித்து வருகிறது. ஐக்கிய நாடுகள்‌ அவையின்‌ உறுப்பினராகவும்‌ இருந்து உலகில்‌ அமைதி ஓங்கப் பணியாற்றி வருகிறது. குக்கு கி.பி. 1769 முதல்‌ கி.பி. 1777 வரை ஆசுத்திரேலியாவின்‌ கிழக்கேயுள்ள நியூசீலாந்தை (New Zealand) ஆங்கில ஆட்சிக்குட்‌ கொணர்ந்தார்‌. இங்கு கி.பி. 1853–இல்‌ தங்கம்‌ கண்டுபிடிக்கப்பட்டது. நல்‌லாட்சிக்கான பல சட்டங்கள்‌ கி.பி. 1893 முதல்‌ 1906 வரை பிறப்பிக்கப்பட்டன. உலகத்திலேயே இங்கேதான்‌ நல்லாட்சி நடைபெறுகிறது என்று கருதப்படுகிறது. மேற்கு ஆசிய நாடுகளில்‌ உருசிய-ஆங்கிலச்‌ செல்வாக்கு மங்கத்‌ தொடங்கியது. முசுலிம்‌ துருக்கிசுத்தானை (Muslim Turkistan) உருசியா ஒரு குடியேற்ற நாடாக்கி அதைத்‌ தனது பேரரசுக்குள்‌ அடக்கிக்‌ கொண்டது. பாரசீகத்தின்‌ நலிவுற்ற தன்மையைப் பயன்படுத்தி உருசியா தனது செல்வாக்கு மண்டலத்தை வடக்கே பரப்பியது. உடனே இங்கிலாந்து தென்‌ பகுதியில்‌ தனது செல்‌வாக்கு மண்டலத்தை ஏற்படுத்தியது. இராக்கு (Iraq), சிரியா (Syria), அரபு (Arab) நாடுகள்‌ கி.பி. 19–ஆம்‌ நூற்றாண்டின்‌ இறுதியில்‌ ஐரோப்பிய நாகரிகத்திற்கு அடிமையாயின. ஆனால்‌, ஆப்கானிசுத்தானம்‌ (Afghanistan) நடுநிலைமை வகித்தது. இப்புதுப்‌ பேரரசுக்‌ கொள்கை (Neo Imperialism) முதல்‌ உலகப்‌ போரின்போது அதன்‌ உச்சக்‌ கட்‌டத்தை அடைந்தது. உலகப்‌ போருக்குப்‌ பிறகு மேலைநாட்டுக்‌ கூட்டாளிகள்‌ ஆப்பிரிக்காவிலும்‌, சப்பான்‌, சீனா, கொரியா போன்ற நாடுகளிலும்‌ இருந்த செருமனியின்‌ குடியேற்ற நாடுகளைத்‌ தங்‌களுக்குள்ளே பங்கு போட்டுக்‌ கொண்டனர்‌. இப்‌போது உலக அமைதிக்காகக்‌ குடியேற்றக்‌ கொள்கைக்கு முற்றுப்புள்ளி வைக்கப்பட்டது எனக்‌ கருதலாம்‌. {{Right|<b>கே.சே.</b>}} <b>ஐரோப்பிய மறுமலர்ச்சி:</b> ஐரோப்பிய வரலாற்‌றில்‌ கி.பி. 1400–ஆம்‌ ஆண்டளவில்‌ இடைக்காலம்‌ முற்றுப்‌ பெற்று, அடுத்த முந்நூறாண்டுகளுக்கு மேற்‌பட்ட இடைமாறுபாட்டுக்‌ காலத்தில்‌ (Transitional Period) ஏற்பட்ட நிகழ்ச்சிகள்‌ தோற்றுவித்த விளைவுகளை ஐரோப்பிய மறுமலர்ச்சி எனக்‌ குறிப்பிடுகிறார்கள். இம்மறுமலர்ச்சியின்‌ இயற்கைத் தொடர்ச்சியாய்‌ வாழ்க்கை முறைகளில்‌ புதுமை (Modernism) பூத்தது. புதிய காலத்திற்கு வழிகோலிய வெடிமருந்து, அச்சுப்பொறி போன்ற கண்டுபிடிப்புகளுக்கும்‌, மாலுமிகளுக்கு உதவிய திசை காட்டும்‌ கருவிக்கும்‌, அவற்றின்‌ அடிப்படையில்‌ தோன்றிய தேசிய நாடுகளின்‌ (Nation State) வளர்ச்‌சிக்கும்‌, கிரேக்க உரோமானியர்‌ கலை இலக்கியங்‌களில்‌ ஏற்பட்ட ஆர்வத்திற்கும்‌ அக்கறைக்கும்‌ தொடர்பு ஏதும்‌ இல்லை. அவை, கால வெள்ளத்தில்‌ மாறிக்‌ கொண்டிருந்த தேவைகளில்‌ இயற்கையாகத்‌ தோன்றியவையே ஆகும்‌. மறுமலர்ச்சி, ஐரோப்பாவில்‌ மட்டும்‌ ஏற்படவில்லை. அது உலகம்‌ தழுவிய இயக்கமாகும்‌. ஐரோப்பியக்‌ கிறித்தவர்களுக்கும்‌ அவர்க்கருகே வாழ்ந்த ஆசிய இசுலாமியருக்கும்‌ நிகழ்ந்த சமயச்‌ சண்டைகளாகிய சிலுவைப்‌ போர்கள்‌ (Crusades) கீழைநாட்டுப்‌ பொருள்களை ஐரோப்பியருக்குப்‌ பேரளவில்‌ அறிமுகப்படுத்தி அவற்றின்‌ தேவையை மிகுதியாக்கின. அரபிய இடைத் தரகர்களின்‌ உதவியின்றி நேரடியாக அப்பொருள்களைப்‌ பெறப் புதிய<noinclude> <b>வா.க. 6 – 11அ</b></noinclude> gxp0fqlclkdm86c4hsdyimmchwczxjo 250 632247 1987500 1901554 2026-11-06T14:26:46Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987500 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|164|ஐரோப்பா}}</noinclude>கடல் வழிகளைக் கண்டனர். அவற்றின் விளைவாக வரலாற்றில் முதல் முறையாக நீண்ட காலமாய் நாகரிக நாடுகளாய்த் திகழ்ந்த இந்தியா, சீனம் ஆகிய நாடுகளோடு ஐரோப்பியர்களுக்கு வாணிபத் தொடர்பும் பண்பாட்டு உறவும் அவற்றால் ஏற்பட்ட தாக்கமும் உலகம் தழுவிய நாகரிகம் உருவாக உதவின. பழைய கிரேக்க உரோமானியர் நாகரிகத்திற்கு ஐரோப்பிய நாகரிகம் பெரிதளவு கடன்பட்டிருந்ததால் இடைக்காலப் பள்ளிகளிலும், பல்கலைக் கழகங்களிலும் அரிசுடாட்டில் நூல்களையும் உரோமானியர் சட்டங்களையும் பயின்றனர். ‘அறிவு என்றால் அரிசுடாட்டில்’ என்ற வழக்காறும் நிலவிற்று. ஐரோப்பாவில் கி.பி. பன்னிரண்டாம் நூற்றாண்டின் அறிவு இயக்கம் (Intellectual Movement) கி.பி. 15-ஆம் நூற்றாண்டின் மறுமலர்ச்சிக்கு முன்னோடியாயிருந்தது. புத்துயிர் பெற்ற கிரேக்க அறிவு, மறுமலர்ச்சியின் ஒரு முக்கிய பகுதியாயிருந்தது மறுமலர்ச்சிக்குக் காரணமன்று. மனிதன் மனம் முற்காலத்தைப் பற்றி எண்ணுவதற்குப் பதிலாகப் பிற்காலத்தை நோக்கித் திருப்பப்பட்டது. சமுதாய அரசியல் அமைப்புகளுக்கும் கலைக்கும் அறிவிற்கும், மனித ஒழுக்கலாறுகளுக்கும் முன்மாதிரிகள் கிரேக்க உரோமானியர் நாகரிகக் காலத்தில் தேடப்பட்டன. அக்கால அறிஞர்கள் தலைவர்களின் பெயர்களைத் தம் குழந்தைகளுக்குச் சூட்டி மகிழ்ந்தனர். எழுத்தாளர்கள் இலத்தீனில் தங்கள் கருத்துகளை வெளிப்படுத்துவதைப் பெருமையாக எண்ணி நாட்டு மொழிகளைப் புறக்கணித்தார்கள். புலமை மிக்க அறிஞராக மேற்கு ஐரோப்பாவில் கருதப்பட்ட வரும் சிறந்த இத்தாலி மொழி எழுத்தாளருமான பெட்ரார்க்கு (Petrarch, A.D. 1304–1374) இலத்தீன் நூல்களின் பொருட் சுவை, அமைப்பு முறைகளால் பெரிதும் கவரப்பட்டவர். இலத்தீனில் தாம் எழுதிய கடிதங்களுக்காகப் பெருமைப்பட்டார்; நாட்டு மொழியில் தீட்டிய கவிதைகளுக்காக வெட்கப்பட்டார். அவரோடு சம காலத்தவரும், தெக்கமரான் (Docameron) என்ற சுவைமிக்க கதைத் தொகுப்பின் ஆசிரியருமான பொக்காசியோவையும் (Boccaccio) இலத்தீன் இலக்கியம் கவர்ந்தது. ஆயினும் நாட்டு மொழிகளில் எழுந்த நூல்களே பிற்காலத்தில் சிறந்து விளங்கின. இத்தாலிய இலக்கியத் தந்தையாக விளங்கிய தாந்தே (Dante–கி.பி. 1265-1327) இடைக்காலக் கருத்தையும் கலையையும் உள்ளடக்கிய தெய்வீக இன்பக் காவியத்தைப் (Divine Comedy) படைத்து அழியாப் புகழ் எய்தினார். இலத்தீன் மோகத்தில் எளிய இலத்தீனில் பிற்காலத்தில் எழுந்த நூல்கள் சிறப்படையவும் இல்லை; நீடித்து வாழவும் இல்லை. இலத்தீனின் இந்த மறுபிறவி பன்னாட்டு மொழியாக விளங்கிய பண்டைய இலத்தீனுக்கு முடிவினை உண்டாக்கியது. மறுமலர்ச்சிக் காலம் இடைக்கால வாழ்வு முறைகளையும் எண்ணங்களையும் எதிர்த்துக் கிளர்ச்சி செய்த காலம். இடைக்காலத்தில் மறுமைக்கு அதாவது இறந்தபின் வாழ்விற்குச் சிறப்பிடம் அளிக்கப்பட்டது. மனித இனநலக் கோட்பாட்டின் (Humanism) தாக்கம் இம்மைக்கு முதலிடம் தந்து கிறித்தவக் குருமார்களையும், திருச்சபையையும் அவர்களின் குற்றங் குறைகளுக்காக வசைப்பாடச் செய்தது. கிறித்தவ சமயச் சித்தாந்தமும், மடாலய வாழ்க்கையும் சிறுமைப்படுத்தப்பட்டன. சில கிறித்தவச் சடங்குகளிலும் நம்பிக்கையிலும் ஐயுறவு ஏற்படவும் செய்தது. சமயத்துறையில் சீர்திருந்த இயக்கம் (Reformation Movement) இத்தாக்கத்தால் உருவாயிற்று. மனிதனுடைய சூழல், பழக்கவழக்கங்கள், எண்ணங்கள், வாழ்விற்குத் தேவையான கணிதம், அறிவியல், கலைகள், சமயக் கொள்கைகள் போன்றவையே மனிதன் கற்கவேண்டியவை என மனித இன நலப் பற்றாளர்களால் தெரிவு செய்யப்பட்டன. மன்னர்களும் பிரபுக்களும் புதிய கல்வியை (New Learming) ஆதரித்து ஊக்கினார்கள். தொடக்கத்தில் இதனைக் குருமார்கள் எதிர்த்தனர். நாளடைவில் போப்புகளே அதன் புரவலர்களானார்கள். கிரேக்க உரோமானியர்களின் இலக்கியம், தத்துவம், கலை, அறிவியல் ஆகியவற்றைக் கிறித்தவ சமயத்தோடு இணைத்து இடைக்காலத்தில் நடைமுறைப்படுத்தியவர்கள் பின்னால் அவற்றை அணுகிய முறையே முற்றிலும் மாறுபட்டது. அந்நூல்களின் சமய ஒழுக்கக் கருத்துகளைத் தேடாது, அவற்றின் பொருளும் அமைப்பும் தந்த இன்பச் சுவைக்காகவும் பொழுது போக்கிற்காகவும் நாடிச் சென்றனர். பைசாண்டியப் பேரரசைத் துருக்கியர் கி.பி. 1453-ஆம் ஆண்டளவில் தாக்கி நெருக்கியதால், அதன் தலைநகராகிய கான்சுடாண்டிநோபிளிலிருந்தும், கிரேக்க நாட்டிலிருந்தும் கிரேக்கப் புலவர்களும் அறிஞர்களும் அண்டை நாடாகிய இத்தாலிக்குக் குடி பெயர்ந்தனர். அதன் நிலவியல் அமைப்பாலும் வாணிகப் பெருக்காலும் வளம் பெற்றிருந்த இத்தாலிய நகரங்கள் சிறுசிறு நாடுகளாய்த் தன்னாட்சி பெற்றுச் சீரும் சிறப்புமாய் விளங்கின. ஐரோப்பிய இடைக்கால வரலாற்றில் பெரும் பங்கு வகித்த உரோம் நகரப் போப்பாட்சியும், நகரங்களில் செல்வச் செல்வாக்கும் ஆட்சி ஆதிக்கமும் பெற்றிருந்த மெடிசி (Medici) குடும்பத்தைப் போன்ற பிரபுக்கள் குடும்பங்களும் கிரேக்க இலக்கியத்தையும் கலைகளையும் போட்டி போட்டுக் கொண்டு ஆதரித்தன. {{nop}}<noinclude></noinclude> oxo0c0oq3iui1m4y0t8rt0719jh3o6k 250 632248 1987514 1901561 2026-11-06T14:34:56Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987514 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|165|ஐரோப்பா}}</noinclude>கிரேக்க நூல்களைக் கற்பிக்கப் பிளாரன்சு (Florence) நகரில் ஒரு பள்ளி கிரிசோலோரசு (Grecolores) என்பவரால் தொடங்கப் பெற்றது. போப்பு ஐந்தாம் நிக்கோலசு (Nicholas V) நூற்றுக்கணக்கான அறிஞர்களைக் கொண்டு பழைய சுவடிகளைப் படியெடுக்கச் செய்து வத்திகன் (Vatican) நகரில் ஒரு பெரிய ஏட்டுச் சுவடி நூலகத்தை அமைத்தார். ஓமரின் (Homer) கிரேக்கக் காவியத்தின் இத்தாலிய மொழியாக்கத்திற்குப் பெரும் பரிசு வழங்கி ஊக்குவித்தார். போப்பு பத்தாம் லியோ (Leo X) இலக்கிய ஈடுபாட்டுடன் இசை நாடகச் சுவையிலும் திளைத்தார். மடாலயங்களில் மறைந்தும் மறந்தும் இருந்த நூல்களின் படிகள் நூலகங்களில் இடம் பெற்று அறிஞர்களிடையில் அறிமுகமாயின. கிரேக்க உரோமானியரின் இலக்கிய அறிவு இத்தாலி நாட்டிலிருந்து பிரான்சு, இங்கிலாந்து முதலிய மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளில் பரவி ஐரோப்பிய அறிவுச் செல்வத்தின் இடையறாத பகுதியாயிற்று, இத்தாலியில் கி.பி. 16–ஆம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதியில் உச்சநிலையினை எய்திய புதிய கல்வி பிரான்சில் முதலாம் பிரான்சிசு (Francis I-கி.பி. 1515–1547) மன்னராலும், இங்கிலாந்தில் பல்கலைக் கழகங்களாலும், குருமார், அதிகாரிகளாலும் ஆதரிக்கப்பட்டுப் பரவிற்று. கோலட்டு (Colat), தாமசுமூர் (Thomas Moore), எராசுமசு (Erasmus) போன்றோர் ஆக்சுபோர்டு (Oxford) பல்கலைக் கழகத்தை ஆங்கில மறுமலர்ச்சி இயக்கத்தின் தலைமைப் பீடமாக்கினார்கள். அறிஞர்கள் கி.பி. 16–ஆம் நூற்றாண்டில் பண்டைய கிரேக்க உரோமானிய இலக்கியங்களை அடியொற்றி, அம்மொழிகளை அறிந்த ஒருசிலருக்காக எழுத மறுத்துப் பெரும்பாலோர் பயன்பெற வேண்டித் தத்தம் நாட்டு மொழிகளில் எழுதத் துணிந்து முன்வந்தார்கள். இந்தக் கூட்டமே இடைக்கால இலக்கியத்தில் இறுதியாகவும் புதிய இலக்கியத்தின் தொடக்கமாகவும் அமைந்தது. மறுமலர்ச்சியின் பெருங்கூறாகத் தேசிய நாடுகளின் வளர்ச்சி அமைந்தது. நாட்டுப்பற்றை அதன் மூலமாயும் முடிவாயும் கொள்ளலாம். நாட்டுமொழியில் நூல்களை எழுதுவது நாட்டுப் பற்றாளரின் உரிமையும் கடமையுமாயின. மேற்கு ஐரோப்பிய மொழிகள் போட்டி போட்டுக் கொண்டு வளர்ந்து வளமடைந்தன. இத்தாலிய மொழியில் மாக்கிய வெல்லி (Machiavelli) அரியாசுடோ (Ariasto), தாசோ (Tasso) போன்றவர்கள் சிறந்த எழுத்தாளர்களாய் விளங்கினார்கள். மாக்கியவெல்லியின் நூலாகிய ‘அரசன்’ (Prince) இன்றும் அரசியல் அறிஞர்களாலும் ஆராய்ச்சியாளராலும் விரும்பிக் கற்கப்படுகிறது. சமயச் சீர்திருத்த இயக்கத்தைத் தொடங்கிக் கிறித்தவத் திருச்சபையை இரு கூறாக்கிய மார்ட்டின் உலூதர் (Martin Luther) விவிலிய நூலைச் செருமானிய மொழியில் பெயர்த்து எழுதி அம்மொழிக்குச் சிறப்பளித்தார். இசுபானிசு எழுத்தாளர் செருவாண்டிசு உலகப் புகழ்பெற்ற ‘தான் குவிச்சாட்டு’ (Don Quixote) என்னும் நூலை எழுதித் தம் மொழியை உலக இலக்கிய மொழிகளில் ஒன்றாக்கினார். கோர்நே (Corneille), இரேசேன் (Racine), மோலியர் (Moliere) ஆகிய மூவரும் தலைசிறந்த பிரெஞ்சு நாடக ஆசிரியர்களாவர். ஆங்கில வழக்கறிஞர் சர் தாமசு மூர், கி.பி. 16-ஆம் நூற்றாண்டின் இடையில் (கி.பி. 1551) பிளேட்டோ (Plato) எழுதிய ‘குடியரசு’ (Republic} என்னும் நூலைத்தழுவி, உடோப்பியா (Utopia) என்ற கற்பனை நூலை ஆங்கில ஆக்கமாய் வெளியிட்டார். எட்மண்டு இசுபென்சரும் (Edmund Spencer) பென்சான்சனும் (Ben Johnson), மார்லோவும் (Marlow) சேக்சுபியரும் (Shakespeare கி.பி. 1564-1616) ஆங்கில இலக்கிய வானை ஒளிபெறச் செய்தார்கள். இவர்களின் நூல்களில் கிரேக்க உரோமானிய இலக்கியத்தின் தாக்கத்தையும், மனித நலப் பற்றினையும் காணலாம். சேக்சுபியரின் நாடகங்கள் கிரேக்க உரோமானியக் கதைக் கூறுகளையும், இத்தாலியப் பெயர்களைத் தாங்கிய பாத்திரங்களையும், இத்தாலியில் அமைந்த பல காட்சிகளையும் கொண்டு விளங்குகின்றன. தச்சுக்காரரான (Dutch) எராசுமசு (Erasmus, கி.பி. 1469-1536) கிரேக்க இலத்தீன் நூல்களில் தோய்ந்து பன்னூல் ஆசிரியராய்த் திகழ்ந்தார். விவிலிய நூலின் ஒரு பகுதியாகிய புதிய ஏற்பாட்டினைக் (New Testament) கிரேக்க மொழியில் பெயர்த்தார். அவருடைய ஆங்கில நூல்களாகிய ‘மடமையின் புகழ்’ (In Praise of Folly) ‘முதுமொழிகள்’ (Adages) ‘உரையாடல்கள்’ (Colloquies) அறியாமையையும் மூடநம்பிக்கைகளையும் சிலேடையாகக் கேலி செய்தன. இலக்கியத்திற் போலவே வரலாற்றிலும் மறுமலர்ச்சி நல்ல மாற்றத்தை ஏற்படுத்தித்து. கிறித்தவச் சமயச் சாயலோடு எழுதப்பட்டு வந்த வரலாறு, தெய்விகத் தன்மை இணைக்கப்படாது, நாட்டுப்பற்றை முன்னிறுத்தி, அறிவியல் அடிப்படையில் உண்மையான அரசியல் வரலாறாக உருப்பெறத் தொடங்கியது. மனிதப் பற்றுடன், பண்டைக் காலத்தைப் பல கோணங்களில் ஆராய்ந்து, சமயத்திற்கு மிகுந்த கவனம் தராமல், மக்கள் வாழ்க்கையை அடிப்படையாக்கி, நடுநிலையாளராய் எழுதத் தலைப்பட்டார்கள். {{nop}}<noinclude></noinclude> to7aaggijg0oer4hansi3j4sre1ekx1 250 632249 1987541 1901605 2026-11-06T14:41:01Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987541 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|166|ஐரோப்பா}}</noinclude>பழைய நூல்களைத் துருவித்துருவி ஆராய்ந்து, கிரேக்க உரோமானியர்களின் கட்டட, சிற்ப, ஓவியக் கலை முறைகளையும் வகைகளையும் பெரிதும் பின்பற்றி வியத்தகும் முன்னேற்றமும் வளர்ச்சியும் கண்டார்கள். மறுமலர்ச்சி ஊழியில் கிறித்தவச் சமயக் கட்டடக்கலை குறிப்பிடத்தக்க வளர்ச்சியும் புரட்சியமைந்த மாற்றமும் பெற்றது. மேற்கு ஐரோப்பாவில் இடைக்காலக் கோத்திக் (Gothic) கட்டடக் கலையை விடுத்து, வில்வளைவான கூரை (Arch), கவிகை மாடம் (Dome), கண்கவரும் அழகுத் தூண்கள் (Columns) ஆகியவற்றுடன் பழைய கட்டடக் கலையைப் போற்றி வளர்த்தார்கள். இலியனார்டோடாவின்சியும், (Leonardo da Vinci, கி.பி. 1452–1519) மைக்கேலாஞ்சிலோவும் (Michelangelo, கி.பி. 1475–1564) கட்டடம் சிற்பம், ஓவியம் ஆகிய முத்துறைகளிலும் சிறந்து விளங்கினார்கள். முன்னவர் பொறிஇயல், இசை, தத்துவம் ஆகியவற்றில் பேரறிஞராக இருந்தார். இக்கலைஞரைப் பிரெஞ்சு மன்னனும், இத்தாலியப் பிரபுக்களும் ஆதரித்து ஊக்கினார்கள். மைக்கேலாஞ்சிலோ உயர்ந்த கட்டடக் கலைஞர்; இணையற்ற சிற்பி; முதல்தர ஓவியர்; மனங்கவர் கவி; வானநூல், உடற்கூறு அறிவு ஆகியவற்றில் ஆழ்ந்த அறிவாளி எனப் பெரிதும் போற்றப்பட்டவர். மெடிசி குடும்பத்தாரும் கலை அன்பர்களுமாகிய போப்புகளும் இவரைப் பாராட்டிப் புரந்தனர். இராபேல் (Raphael, கி.பி. 1483–1524) கி.பி. 16–ஆம் நூற்றாண்டின் தலைசிறந்த ஓவியராவார். எண்ணெய் ஓவியத்தில் (Oil Painting) திடியன் (Titian, கி.பி. 1477–1570) அரிய திறன் உடையவர். மைக்கேலாஞ்சிலோ, இராபேல் ஆகிய கலை வல்லுநர்களின் நேரடி மேற்பார்வையில் கி.பி. 16–ஆம் நூற்றாண்டில் உரோமாபுரியில் புனித பீட்டர் மண்டபம் (Basilica) அக்காலக் கட்டிடக்கலையின் சிறந்த வெளிப்பாடாக எழுப்பப்பட்டது. இலண்டனில் புனித பால் தலைக்கோயிலை (Cathedral) சர் கிறித்தோபர் இரென் (Sir Christopher Renn) கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில் கட்டிமுடித்தார். பிரான்சு, இசுபெயின், செருமனி முதலிய நாடுகளில் புதிய கட்டடக் கலையோடு, இணைந்து சிற்பக் கலையும் சிறப்புற்றது. பொருளிலும் உருவிலும் கி.பி. 15–16ஆம் நூற்றாண்டுகளில் கிரேக்க உரோமானியக் கலையைப் பின்பற்றிய இத்தாலிய கதைக்கலை (Plastic Art) கி.மு. 5,4-ஆம் நூற்றாண்டுகளின் அதீனியக் (Athenian) கலையைப் பெரிதும் ஒத்திருந்தது. கிப்பொடி (Ghiberti), மைக்கேலாஞ்சிலோ ஆகியோர் சிறந்த இத்தாலியச் சிற்பக் கலைஞர்கள் ஆவார்கள். பிளாரென்சு நகரில் தாவீது (David) என்பாரின் பேருருவச் சிலையும், உரோமாபுரியின் போப்பு இரண்டாம் சூலியசின் (Julies II) கல்லறையும் மைக்கேலாஞ்சிவோவின் சிற்பத் திறனுக்கு எடுத்துக்காட்டுகளாகும். பழங்கால ஓவியங்கள் அழிந்துவிட்ட – நிலையில், மறுமலர்ச்சிக் கால ஓவியம் பழைமையை முன் மாதிரியாகக் கொள்ள யாதொன்றும் இவ்லாததால் முற்றிலும் புத்தம் புதிய கலையாக வளர வாய்ப்பு ஏற்பட்டது. சுவர்ச் சித்திரங்களே (Frescoes) கி.பி. 16-ஆம் நூற்றாண்டிற்கு முன் வழக்கிலிருந்தன. பிறகு திரைச் சீலையிலும் மரத்திலும் பிறபொருள்களிலும் சித்திரங்கள் தீட்டும் வழக்கம் ஏற்பட்டது. ஓவியம் வரைவதில் எண்ணெயைப் பயன்படுத்துவதில் கைதேர்ந்தனர். உலகிலேயே ஈடு இணையற்ற, தலைசிறந்த ஓவியமாய், பாரிசில் உலுவார் (Louvre) அருங்காட்சியகத்தில் உலகக் கலைஞர்களின் கவனத்தை இன்றும் ஈர்த்து வருகிற மோனாலிசாவும் (Mona Lisa), இறுதிச் சாப்பாடு (Last Supper) என்ற நசித்திரமும் இலியனார்டோ-டாவின்சியின் கைவண்ணத்தைக் காட்டும் அரிய கலைச் செல்வங்களாகும். நான்கு ஆண்டுகளின் அரிய முயற்சியின் சாதனையாகிய மோனாலிசா ஓர் உயிரோவியமாகும். வத்திகன் அரண்மனையில் சிசுடர்ன் (Cistern) கோயிலின் உட்கூரையில் உலகத் தோற்றத்திலிருந்து பெரு வெள்ளம் ஈறாக விவிலியக் கதையைச் சித்திரிக்கும் 145 ஓவியங்களில் உயிர்த்துடிப்புடன் காட்சி தரும் 394 உருவங்களும் ஆஞ்சிலோவின் ஓவியப் பெருமைக்கு அரிய எடுத்துக்காட்டுகளாகும். அன்னாரின் ‘இறுதித் தீர்ப்பு’ (Last Judgement) மற்றுமொரு புகழ்பெற்ற சித்திரமாகும். ‘அன்னை மரியாள்’ (Sistine Madonna) ஓவியத்தைத் தந்த இராபேல் சிலோவையும் மிஞ்சிய சித்திரக்காரராவார். இத்தாலிய ஓவியக் கலை மேற்கு ஐரோப்பாவின் ஒப்பற்ற உடைமையாயிற்று. ஓவியக் கலையின் பொற்காலமாகத் திகழ்ந்த கி.பி. 16, 17–ஆம் நூற்றாண்டுகளே இசைக்கலையின் பொற்காலமும் ஆகும். முதல் நிலையிலிருந்த ‘இரிபெக்கு’ (Rebeck) போன்ற இசைக்கருவிகள் செப்பம் பெற்றன. பாலசுடிரினா (Palestrina) புதிய இசையின் தந்தையெனக் கருதப்பட்டார். இடைக்காலக் கிறித்தவர்கள் கிரேக்க உரோமானியர்களிடமிருந்தும் பின்னர் அரபு மக்களிடமிருந்தும் அக்கால அறிவியல் அறிவைப் பெற்றார்கள். மனிதப் பற்றாளர்கள் அறிவியல் கவலையற்றவர்களாயிருந்தார்கள். காட்சியறிவையும் (Observation), செயல் ஆய்வையும் (Experiment) கொண்டு அறியப்படுவதே அறிவியல் அறிவெனக் கூறிய இடைக்கால அறிவியலாரான உரோசர் பேக்கனை (Roger Bacon)<noinclude></noinclude> bk1qy1bd9bmz371k587uv04v5hkydsw 250 632250 1987562 1901720 2026-11-06T14:46:18Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987562 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|167|ஐரோப்பா}}</noinclude>மறந்துவிட்டனர். கி.பி. 17-ஆம் நூற்றாண்டில் ஆங்கில அறிஞர் பிரான்சிசு பேக்கன் (Francis Bacon) அறிவியல் உணர்வை ஊட்டினார். எந்த ஒரு செய்தியையும் எவ்வாறு, எதற்கு, ஏன் என்றெல்லாம் கேட்டு ஆராய்ந்து தெளிந்த பிறகே ஏற்றுக்கொள்ள வேண்டும் எனப் பிரெஞ்சு அறிஞர் தெகார்டே (Descartes) அறிவியலின் விதையாகிய ஐயுறவை (Doubt) விதைத்தார். மேலும், தம் முன்னால் அறுத்துப் பரிசோதிப்பதற்காகக் கூடையில் இருந்த குழிமுயல்களை (Rabbits) காட்டி அவைதாம் தம் அறிவியல் மூலப் பொருள்கள் என்றார். பூமி சுழலவில்லை, கதிரவன் உள்ளிட்ட கோள்களும் விண்மீன்களுமே பூமியைச் சுற்றுகின்றன என்ற கி.பி. 2–ஆம் நூற்றாண்டுக் கிரேக்க அறிஞர் தாலமியின் (Ptolemy) கொள்கை, உலகின் தோற்றம் பற்றிய விவிலிய நூலின் கருத்தோடு பொருந்தி இருந்ததால், அதனைத் தெய்விகமாய் ஊக்குவிக்கப்பட்ட உண்மையெனக் கிறித்தவர்கள் கோபர்நிக்கசு (Copernicus) கலிலியோ (Galileo) காலம் வரையில் ஏற்றுக் கொண்டிருந்தார்கள். போலந்து நாட்டவரான கோபர்நிக்கசு கி.பி. 1543-இல் பூமி சூரியனைச் சுற்றி வருகிற கோள்களுள் ஒன்றெனக் கூறியதைக் கலிலியோ (Galileo) என்ற இத்தாலியர் தாம் கண்ட தொலைநோக்காடிக் (Telescope) கருவியாலும், கெப்லர் (Kepler) என்ற செருமானியர் தம் ஆய்வாலும் உறுதிசெய்தார்கள். கி.பி. 1582-இல் இவர்கள் கண்ட உண்மையைக்கொண்டு போப்பு 13-ஆம் கிரகிரி (Gregory XIII) சூலியன் ஆண்டு விவரக் குறிப்பைத் (Julian Calendar) திருத்தி அமைத்தார். அக்கிரகிரி ஆண்டு முறையே இன்றளவும் நடைமுறையில் உள்ளது. கணிதத் துறையில் அரபு எண்கள் (Arabic Numerals) எனக் கருதப்படும் எளிய இந்திய எண்களைக் கொண்டு சிக்கலான உரோமானிய எண்களுக்கு மாற்றுக் கண்டார்கள். மருத்துவத் துறையில் வில்லியம் ஆர்வி (Harvey, கி.பி. 1578-1657) இருதயத்திலிருந்து நாடி நரம்புகளுக்குச் சென்று மீண்டும் இருதயத்திற்கே இரத்தம் திரும்புகிறது எனக் கண்டார். இவ்வாறு முதலில் தடைப்பட்ட அறிவியல் வளரத் தொடங்கியது. அச்சுக்கலை சீனமக்களின் கண்டுபிடிப்பாகும். அச்சிடத் தேவையான காகிதமும் சீனாவில் தயாரிக்கப்பட்டது. ஐரோப்பிய வணிகர்களும் வழிப்போக்கர்களும் கி.பி. 14-ஆம் நூற்றாண்டில் அச்சிட்ட நூல்களைப் பார்த்தும் கேட்டும் அறிந்தார்கள். ஆயினும், மேற்கு ஐரோப்பா கி.பி. 15-ஆம் நூற்றாண்டில் அச்சுப்பொறியைப் புதிதாகவே கண்டு வளர்த்துக் கொண்டது. செருமானிய நகரமான மெயின்சில் (Mainz) கூடன்பர்க்கு (Gutenburg) என்பவரால் விவிலிய நூல் கி.பி. 1454-இல் அச்சேறியது. மலிவான காகிதச் செய்முறை அச்சுக்கலை வளர்ச்சியை ஊக்கிற்று. மலிவாய் அச்சிடப்பட்டு வெளிவந்த ஆயிரக் கணக்கான புத்தகப்படிகள் நடுத்தர மக்கள் வாங்கிப் படிக்க நல்வாய்ப்பளித்தன. கல்வி விரிவடைந்து அறிவு பரவ மறுமலர்ச்சியின் நற்பயன்களை எல்லோரும் நுகர்ந்தார்கள். வேறு எந்த ஒரு புனைவினாலும் தன் தனித் தன்மையைப் பெறாத மறுமலர்ச்சி இயக்கம், அச்சுக்கலை வளர்ச்சியால் பெற்றது. {{Right|<b>தி.வை.சொ.</b>}} <b>ஐரோப்பியத் தத்துவம்:</b> இது பண்டைக்காலம் இடைக்காலம், இக்காலம் எனப் பகுத்து விளக்கப்படுகிறது. <b>பண்டைக்காலம்:</b> தத்துவ சாத்திரத்தை முதலில் ஆராய்ந்தவர்கள் கிரேக்கர்கள், தேலீசு (Thales) என்னும் பெரியார் மைலீட்டசு என்னும் ஊரில் பிறந்தார். இவர் தத்துவத்தைப் பற்றி நன்றாகச் சிந்தித்தார். மூலமாகிய உள்பொருளின் தன்மை யாது என்ற வினாவினை எழுப்பினார். இதுவே, தத்துவத்தின் முதல் வினாவாகும். இவர் எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையாக உள்ளது நீர் என்று கூறினார். அனக்சிமாண்டர் (Aneximander) என்பவர் தேலீசுக்குப் பின்வந்த அறிஞராவார். இவர் கருத்துப்படி, உயிருள்ள பிண்டமே எல்லாவற்றிற்கும் அடிப்படையாகும். இவருக்குப் பின்னர் வந்த தத்துவ அறிஞர் அனாக்சிமெனிசு (Anaximenes, கி.மு. 588–527) என்பவர். இவர் கருத்துப்படி, எல்லாவற்றிற்கும் அடிநிலைப் பொருள் காற்றாகும். இவருக்கு அடுத்த கிரேக்கத்தத்துவ அறிஞரான பித்தகோரசு (Pythagoras) எண்ணே (Number) எல்லாவற்றிற்கும் அடிநிலைத் தத்துவம் என்று கூறினார். மேலும், இவர் ஆன்மாக்களுக்கு மறுபிறவி உண்டென்றும் கூறினார். மைனீசியர்கள் அடிநிலைப் பொருளைப் பற்றியும், பித்தகோரசு இயக்கங்களைப் பற்றியும் ஆராய்ந்தார்கள். எராக்கிளிட்டசு (Heraclitus, கி.மு. 535-475) என்பவர் மாறுதல் பற்றி ஆராய்ந்தார். நெருப்பு இடைவிடாமல் மாறும் தன்மையுடையது; ஆகையினால் அதுவே அடிநிலையான உள்பொருள். ஈராக்கிளிட்டசு கூறிய இக்கருத்திற்குப் பார்மனைடீசு (Parmenides) மறுப்புக் கூறினார். எராக்கிளிட்டசு மாறுவதாகக் கூறினார். ஆனால், பார்மனைடீசு மாற்றம் ஒன்றுமில்லை என்று கூறினார். பார்மனைடீசு உள்பொருள் ஒரே தன்மையுள்ளதும் (Homogeneous)<noinclude></noinclude> s97ap274jagds7yean7oicg8cyqu8gv 250 632251 1987579 1901801 2026-11-06T14:50:33Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987579 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|168|ஐரோப்பா}}</noinclude>தொடர்புடையதும் (Continuous) அறுதியிட்டுக் கூற முடியாததும் (Indeterminate) அறிவுடையதும் அழியாததும் மாறுதலடையாததுமான பிண்டம் ஆதலின், மாறும் தன்மை என்பது வெறும் தோற்றமே என்று கூறினார். பார்மனைடீசின் மாணவரான சீனோ (Zeno) என்பவர் தம் ஆசிரியரின் கொள்கையை முரண்நிலைத் தருக்க முறையில் நிலைநாட்டினார். எம்பெடாக்கிளிசு (Embedocles) என்பவர் நிலம், நீர், நெருப்பு, காற்று என்ற நான்கு அடிநிலைப் பொருள்கள் உண்டு; இவை பிறபொருளிலிருந்து தோன்றாதவை; மாறுதல் அடையாதவை; அழியாதவை; இவை சேர்ந்தால் பொருள்கள் தோன்றுகின்றன; இவை பிரிந்தால் என்று பொருள்கள் அழிகின்றன கூறினார். மாறுதல் என்பது தொடர்பு (Relative) உடையது என்றும் அது மூலப்பொருள்களின் சேர்க்கையாலும் பிரிவினாலுமே உண்டாகிறது என்றும் அனாக்சகோரசு (Anaxagoras) கூறினார். மேலும் இவர் மூலப் பொருள்கள் நான்கு மட்டுமல்ல; எண்ணிறந்தவையாகும் என்றும் குறிப்பிட்டார். உலூசிப்பசு (Leucippus) என்பவரும் தெமாக்கிரிட்டசு (Democritus) என்பவரும் ஒவ்வொரு பொருளும் அணுக்களாலாகியது என்றும், அவற்றுக்கிடையில் வெற்றிடம் இருக்கிறதென்றும், அணுக்கள் அழிக்கமுடியாதவை என்றும், அவை எப்பொழுதும் இயங்கிக் கொண்டிருக்கின்றன என்றும் கூறினார்கள். கிரேக்க நாட்டில் ஏதன்சு நகரில் தோன்றிய ஓர் இயக்கத்தினர். தனித்துவம் (Individualism), சுதந்திரம் என்ற இரண்டையும் பற்றி விளக்கினார்கள். இந்த இயக்கத்தினர் போலிவாதிகள் (Sophists) எனப்பட்டனர். இவர்கள் இளைஞர்களை அரசியல் வாழ்க்கையில் புகுந்தினர். இவர்கள் கருத்துப்படி, உண்மை என்பது உள்ளத்தில் தோன்றுவதேயன்றி வெளியேயுள்ள பொருளன்று. மனிதனின் உள்ளமே எல்லாப் பொருள்களின் உண்மைக்கும் காரணம் என்று புரோட்டாகோரசு (Protagoras) என்ற போலிவாத அறிஞர் கூறினார். சாக்கிரட்டீசு (கி.மு. 469–399) என்ற பெரியார், மக்களிடையே ஐயமும் ஐயக்கொள்கையும் ஏற்பட்ட காலத்தில் தோன்றினார். கிரேக்க நாட்டில் சாக்கிரட்டீசு, பிளேட்டோ, அரிசுட்டாட்டில் என்ற மூன்று சிறந்த அறிஞர்கள் தோன்றினார்கள். சாக்கிரட்டீசு போலிவாதிகளின் கொள்கையை எதிர்த்தார். கடவுள் எதிர்ப்புக் கொள்கையைக் கற்றுக் கொடுத்து இளைஞர்களைக் கெடுக்கிறார் என்று சாக்கிரட்டீயின் மேல் குற்றம் சுமத்தி, அவருக்கு இறப்புத் தண்டனை விதித்தார்கள். அவருடைய மாணவரான பிளேட்டோ எழுதியுள்ள உரையாடல்கள் (Dialogues) என்ற நூலிலிருந்து சாக்கிரட்டீசின் கருத்துகள் தெரிய வருகின்றன. சாக்கிரட்டீசின் நோக்கம் உண்மையையும் அறத்தினையும் மக்கள் உள்ளத்தில் தோற்றுவிப்பதே. பல வினாக்களை மக்கள் உள்ளத்தில் எழுப்பி, அவர்கள் கூறும் விடைகளிலிருந்து கருத்துகளை அறியச் செய்வது அவர் முறை, அறிவு என்பது சிறந்த நற்குணம் (Virtue) என்றும், நல்ல வழியில் சிந்திப்பதே நல்லவழியில் செயல்புரிவதற்குத் தேவையானது என்னும் அவர் கூறினார். புலனறிவு என்பது கருத்தினின்றும் உண்மையான அறிவினின்றும் வேறுபட்டது என்று பிளேட்டோ (கி.மு. 427-347) கூறினார். புலனறிவு மறையக்கூடிய சிறந்த இயல்புகளையே தரும். பொதுமைக் கருத்து அறிவு மாறுதலில்லாத தேவையான பொது இயல்புகளைத் தரும். ஆகையினால் பின்னதே உண்மையான அறிவாகும். பொதுமையானவை (Universals) என்பவை கருத்துகளே (Ideas) என்று பிளேட்டோ கூறுவார். அவைதாம் உள்பொருள்கள், சிறப்பானவை (Particulars) எல்லாம் வெறுந் தோற்றங்களே. தோற்ற உலகம் தோன்றி மறையும். ஆனால், கருத்துகள் என்றும் நிலை நிற்பன. மனிதன் ஒவ்வொருவனும் வாழ்க்கையின் இறுதி நோக்கத்தை அடைவதற்கு. அவன் வாழும் நாடு நன்கு அமைந்ததாயிருத்தல் வேண்டும் என்று கூறும் பிளேட்டோ, அத்தகைய குறிக்கோளைத் தம் குடியரசு (Republic) என்னும் நூலில் விளக்கமாகக் கூறுகின்றார். ஐரோப்பாவில் பிளேட்டோ கருத்துப் பொருட் கொள்கையினர். அரிசுட்டாட்டில் முதலில் தோன்றிய புறப்பொருட் கொள்கையினர். அரிசுட்டாட்டில் (கி.மு. 384–322) பிளேட்டோவின் மாணவர். அவருடைய முயற்சி கருத்துலகத்தையும் பொருளுலகத்தையும் இணைப்பதாகும். கருத்துகள் பொருள்களிலுள்ளவை என்பது அரிசுட்டாட்டிலின் கருத்து. அரிசுட்டாட்டில் அனுமான வாக்கியக் கொள்கையை வகுத்துத் தருக்கவியலுக்கு அடிநிலை அமைத்தார். அரிசுட்டாட்டிலுக்குப் பின்னர், இன்பக்கொள்கை (Epicuranism) என்றும், இன்பதுன்பச் சமநிலைக் கொள்கை (Stoicism) என்றும் இரண்டு கொள்கை இயக்கங்கள் தோன்றின. இன்பக்கொள்கையினர் இன்பமே வாழ்வின் குறிக்கோள் என்று வலியுறுத்தினர். இன்பதுன்பச் சமநிலையாளர் (Stoics) அறத்தை வாழ்வின் குறிக்கோள் என்று கூறினர். {{nop}}<noinclude></noinclude> p369jp01yk7o5xdg3s5soufrhsu8zkm 250 632252 1987602 1901831 2026-11-06T14:57:17Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987602 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|169|ஐரோப்பா}}</noinclude>புதிய பிளேட்டோக் கொள்கை (Neoplatonism) மதத் தத்துவ சாத்திரம் வகுக்கும் முயற்சிகளைக் கடைப்பிடித்தது. பிளோட்டினசு (Plotinus, கி.பி. 204-269) என்பவர் ஒரே ஆன்மக் கொள்கையை வலியுறுத்தினார். ஒரு பொருள் என்பது பண்பு கூற முடியாதது. அதைக் குறித்துப் பேசுவதிலுள்ள உண்மையிலும் பேசாதிருப்பதிலுள்ள உண்மையே அதிகம். உள்ளம் என்பது ஒருபொருள் என்பதன் சாயலே. ஒரு பொருள் என்பது கடவுள் உள்ளம். உள்ளத்திலும் கீழான உலக உள்ளமே உயிருள்ள பொருளைத் தோற்றுவித்ததாகும். மனித ஆன்மா உலக உள்ளத்தில் ஒரு பகுதி. மனித உள்ளம் ஒரு பொருளுடன் சேருவதாகிய குறிக்கோளை அடைவதற்கு அது புலனுகர் செயல்களை எல்லாம் துறந்திட வேண்டும். உடம்பாகிய அழுக்கினின்று வீடு பெற வேண்டும். <b>இடைக் காலம்:</b> கி.பி. 4–ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்து 14–ஆம் நூற்றாண்டு வரை ஐரோப்பாவில் தத்துவ சாத்திரத்தைக் கிறித்தவச் சபையே பயின்று வந்தது, புனித அகசுட்டின் (St. Agustine கி.பி. 354-430) என்பவர் கிறித்தவத் தத்துவத்தை மிகச் சிறப்பாக விளக்கினார். அவருடைய குறிக்கோள் கடவுளின் பெருமையையும் கடவுளை விட்டுத் தனியே நிற்கும் அவருடைய படைப்புகளின் சிறுமையையும் விவரிப்பதேயாகும். அவருக்குப் பின்வந்த கிறித்தவ அறிஞர்கள் போப்பாண்டவர் ஆட்சியும் கிறித்தவமத சபையும் தேவையானவை என்று வற்புறுத்தினர். <b>இக்காலம்:</b> இடைக்காலத்தின் இறுதியில் போப்பாண்டவர் ஆட்சிக் கொள்கையை வீழ்ச்சியுறச் செய்யப் பல சக்திகள் எழுந்தன. மறுமலர்ச்சி (Renaissance), சமயச்சீர்திருத்தம் (Reformation) என்னும் இரண்டு பெரிய சீர்திருத்த இயக்கங்கள் தோன்றின. அரசர்கள் கிறித்தவச் சபைக்கு அடங்கி நடக்க மறுத்தனர். உலூதர் (Luther) என்பவர் மதத் தொடர்பான கருத்துகள் பற்றிய ஐயங்களை நீக்குவதற்கு விவிலியம் என்ற வேதநூலும் மனச்சான்றும் மட்டுமே துணையாவன என்று இயம்பினார். இக்காலத்திய ஐரோப்பியத் தத்துவ சாத்திரத்தின் தந்தை என்று தேகார்டே கூறப்படும் (Descartes, கி.பி. 1596-1650) அறிவுமுதற் கொள்கையை (Rationalism) நிறுவினார். அவர் தத்துவ சாத்திரத்தைக் கணித சாத்திர முறையில் வகுக்க விரும்பி, எல்லாவற்றையும் ஐயுறுவதன்மூலம் தத்துவத்தை ஆராயத் தொடங்கினார். எல்லாவற்றையும் ஐயுற்றாலும் ஆன்மாவை மட்டும் ஐயுற முடியாது என்று அவர் நம்பினார். அவருடைய தத்துவத்தின் அடிப்படை ‘உள்ளுகிறேன், ஆதலால் உள்ளேன்’ என்பதாகும். அதன் மூலமாகக் கடவுள் உண்மையையும், புற உலகின் இயல்பையும் அவர் உறுதி செய்கிறார். உள் பொருள் என்பது ஆவி (Spirit), சடப்பொருள் (Matter) என இருவகைப்படும். உள்ளம், இவருக்கு உடல் இரண்டுக்குமுள்ள தொடர்பை விளக்குவது கடினமாக இருந்தது. இசுபினோசா (Spinoza, கி.பி. 1634-1677) என்பவர் உள்பொருள் ஒன்றே ஒன்றுதான்; பல அன்று என்று கூறினார். கடவுள், இயற்கை, உள்பொருள் என்பன எல்லாம் ஒன்றே என்பது அவருடைய கருத்து. இந்த உள்பொருளின் இயல்புகள் சிந்தனை, பரப்புடைமை என்பன. அவர் வகுத்த தத்துவக் கொள்கை ஒருமைக் கொள்கை (Monism) ஆகும். இலைபினிட்சு (Laibnitz, கி.பி. 1646-1716) என்பவர் இசுபினோசாவின் ஒருமைக் கொள்கையை ஒத்துக்கொள்ளவில்லை. அவர் உள்பொருளைச் சக்தி என்று குறிப்பிட்டார். சக்தி என்பது பலவகைப்பட்டது; ஒவ்வொன்றும் தன்னைத்தானே வகுத்துக் கொள்வதும் குறிக்கோளுடையதுமான உண்மைப் பொருளாகும். இவற்றை இலைபினிட்சு ஆராய்ந்து தனிப்பொருள்கள் (Monads) என்று கூறினார். இவற்றுள் எதுவும் நுழைய முடியாது. இவற்றள் ஒவ்வொன்றும் தனித்தன்மை உடையது; ஒவ்வொன்றும் தன் இயல்புக்குத் தகுந்தபடி எல்லாவற்றின் இயல்பையும் தன்னிடம் காட்டக் கூடியது. இவற்றுள் மிக உயர்ந்தது கடவுள். மிகத் தாழ்ந்தவை சடப்பொருள்கள் என்று அவர் கூறினார். சான்லாக்கு (John Locke, கி.பி. 1632-1704) எல்லாவித சிக்கல்களிலும் மிக முக்கியமானது அறிவு பெறுவது எப்படி என்பதேயாகும். உள்ளம் என்பது வெறுமையான பலகை போன்றது. அது தன் கருத்துகளை அனுபவத்தின் மூலமாகப் பெறுகின்றது. ஆசையினால் இலாக்கு கூறும் நுகர்ச்சிவழிக் கொள்கை (Empiricism) அறிவு முதற் கொள்கைக்கு மாறுபட்டதாகும். உள்ளம் புலன்கள் வழியாகவும் சிந்தனை வழியாகவும் கருத்துகளை அடைகின்றது. அக்கருத்துகள் எளியன. ஆனால், உள்ளம் தன் விருப்பம் போல் சிக்கலான கருத்துகளை உண்டாக்கிக் கொள்கின்றது. புறப்பொருள்கள் உள்ளத்தில் சில கருத்துகளை உண்டாக்குகின்றன. இந்தச் சக்திகளைப் பண்புகள் என்று இலாக்கு கூறுகின்றார். இவற்றுள் திண்மை, பரப்பு, இயக்கம் ஆகியன புறப்பொருளைச் சார்ந்தன. இவற்றை முதல்நிலைப் பண்புகள் (Primary Qualities) என்று கூறுவர். நிறம், ஒலி, சுவை போன்றவை பொருள்களாலன்றிப் புலன்-<noinclude></noinclude> lvta1i154tnkgm6qhpkl8uw6pluekjx 250 632253 1987630 1950514 2026-11-06T15:03:51Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987630 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பா|170|ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கம்}}</noinclude>களால் உண்டாக்கப் பெறுகின்றன. இவற்றை இரண்டாம் நிலைப் பண்புகள் (Secondary Qualities) என்று கூறுவர். பெர்க்லி (Berkeley) என்ற பாதிரியார் கி.பி. 1685-1753 சடப்பொருள் ஒன்று இருப்பதாகக் கூற வேண்டிய தேவையில்லை என்று கூறினார். புலனாகும் பொருள்களில் உளவாம் தன்மை எல்லாம் காட்சியிலேயே அடங்கியவை. எல்லையுற்ற உள்ளம் எதுவும் காணாதபோது, அது என்னாகும் என்ற வினாவிற்கு விடையாக அது கடவுளுடைய காட்சிப் பொருளாயிருக்கும் என்று அவர் கூறினார். தாவீது இயூம் (David Hume, கி.பி. 1711–1776) என்பவர் சடப் பொருள் உள் பொருளாகாது என்றால், உள்ளம் என்பதும் உள் பொருளாகாது என்று எந்த கூறினார். ஒருவன் எதையேனும் காணாத எந்த நேரத்திலும் தன்னைக் காணமுடியாது. எதையேனும் காண்பதும் காட்சியையே யன்றிப் பொருளையன்று என்று அவர் உரைத்தார். அவர் கருத்துப்படி, ஐயுற இயலாத, உறுதியான அறிவு என்று எதுவுமில்லை. இம்மானுவேல் காண்டு (Immanual Kant கி.பி. 1724-1804) என்னும் செருமன் தத்துவ அறிஞர் அறிவு முதற்கொள்கையிலும் புறப்பொருட் கொள்கையிலும் உண்மையைக் கண்டார். அடிப்படையான சிக்கல் அறிவுமுறைச் சிக்கல்தான். அறிவு என்பது யாது? அதைப் பெறுவது எங்ஙனம்? புலன், அறிவு இரண்டும் ஒரு பொருளைப் பற்றி அறிவதற்கு உதவுகின்றன. ஒரு பொருள் உள்ளுணர்விற்கும் அறிவிற்கும் பொருந்தாவிடில் அதனை அறிய முடியாது. அறிவு பெறுவது தோற்றநிலைப் பொருள்களைப் (Phenomena) பற்றியேயாகும். கடவுள், சுதந்திரம், நிலையுடைமை என்பவற்றின் உண்மையைத் தூய அறிவு கொண்டு வற்புறுத்திக் கூறமுடியாது. அறநெறி என்னும் செயல்முறை அறிவே (Practical Reason) இவற்றின் உண்மையை நிலைநாட்ட முடியும். இவ்வாறு காண்டு விளக்கினார். காண்டு தொடங்கிய தத்துவ சாத்திர இயக்கம் எகல் (Hegel) என்பவரை முன்னோடியாகக் கொண்டது. அவர் கொள்கைப்படி, உள்பொருள் என்பது பரமான்மா அல்லது உள்ளமாகும். உள்பொருளே அறிவுப் பொருள். ஆனால், முழுமுதற்பொருள் என்பது பண்புகளிலில்லாத தனிமம் அன்று. அது வேறுபாடுகள் கொண்ட பரிணாம அறிவு முறையேயாகும். அந்த முறையானது கருத்து (Thesis), முரண்கருத்து (Antithesis), தொகுப்புக் கருத்து (Synthesis) என்ற மூன்று முறைகளைக் கொண்ட அறிவு இயக்கமாகும். அத்தகைய முப்பொருள் தொகுதிகள் உளவாகும் தன்மை (Being), இன்மை (Non–Being), ஆதல் தன்மை (Becoming) என்பவையாகும். உள்பொருள் என்பது முழுமுதற் கருத்தாகும்; அதுவே கடவுள் என்பது. இவை காண்டின் கருத்துகள். எகலுக்குப் பின்னர், ஐரோப்பாவில், காணும் தத்துல சாத்திரம் அவர்தம் கொள்கையை ஆதரிப்பதாகவோ மறுப்பதாகவோ அமைந்திருக்கும். பிராட்லி, போசான்குயே (Posanquet) போன்றோர் எகல் கொள்கையினை ஆதரிப்பவர்கள். இரசல் (Russell), மூர் (Moore), அலெக்சாந்தர் (Alexander) போன்றோர் அவர் கொள்கையை மறுப்பவர்கள். இவர்கள் தனி மனிதனும் சடப்பொருளும் உண்டு என்று கூறினர். இருத்தல் கொள்கையினர் (Existentialists) தனி மனித உண்மையைக் கூறினர். தருக்க நெறிப்புலக் கொள்கையினர் (Logical Positivists) தத்துவ சாத்திரம் என்பது பொருளில்லாத சிக்கல்களைத் தீர்க்கவே இதுவரை முயன்று கொண்டிருக்கின்றது என்று கூறுகின்றனர். {{Right|<b>இரா.கோ.</b>}} <b>துணை நூல்கள்:</b> <b>Bhattacharya, Arun,</b> A History of Europe, Sterling, New Delhi, 1981. <b>Bradley, F.H.,</b> Appearance and Reality, London, 1893. <b>Field G.C.,</b> Plato and His Contemporaries, London, 1930. <b>Murphy, N.R.,</b> The Interpretation of Plato's Republic, Oxford, 1951. <b>Roth,</b> Leon, Spinoza, London, 1954. <b>Taylor, A.E.</b> Socrates, London, 1935. <section end="ஐரோப்பா"/> <section begin="ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கம்"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கம்:</b>}} உலக நாடுகளில் நிலவும் கல்வி, ஆராய்ச்சி ஆகியவற்றை ஒப்பீடு செய்து ஆராய்தல்; உலகெங்கும் ஒப்பியற் கல்வி (Comparative Education) முறையைக் கற்பிக்க ஏற்பாடு செய்தல்; ஒப்பியற் கல்வியில் வெளியீடுகளைக் கொண்டு வருதல்; உலகெங்கும் உள்ள கல்வி முறைகளையும் கல்வி நிறுவனங்களைப் பற்றியும் ஆராய்தல் ஆகிய நோக்கங்களுக்காக ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கம் (Comparative Education Society in Europe–CESE) 1961-ஆம் ஆண்டு தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இதன் அலுவலகம் பெல்சியம் (Belgium) நாட்டைச் சேர்ந்த புருசல்சு (Brussels) நகரில் உள்ளது. பல்கலைக்கழகங்கள்,<noinclude></noinclude> tgud7smh1rgtblnc0qu23lcpirf89mr 250 632254 1987657 1950515 2026-11-06T15:10:23Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987657 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பியக்குழு|171|ஐரோப்பியக்குழு}}</noinclude>ஆராய்ச்சி நிறுவனங்கள் போன்ற உயர்கல்வி நிறுவனங்களில் பணியாற்றும் ஆசிரியர்கள், ஆராய்ச்சியாளர்கள், ஒப்பியற் கல்வி அறிஞர்கள் போன்றோர் இச்சங்கத்தில் உறுப்பினராக உரிமை பெற்றவர்கள். ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கத்தைத் தோற்றுவிக்கக் காரணமானவர்கள் ஐரோப்பிய நாட்டைச் சேர்ந்த ஒப்பியற் கல்வி வல்லுநர்கள். எனினும், இச்சங்கம் தோற்றுவித்த காலத்திலிருந்து, தென் அமெரிக்கா, ஆசியா, ஆப்பிரிக்கா ஆகிய நாடுகளின் ஒப்பியற் கல்வி வல்லுநர்கள், ஐரோப்பிய ஒப்பியற் கல்விச் சங்கத்தின் வளர்ச்சியில் ஈடுபட்டே வந்துள்ளனர். ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கத்தில் 1982 ஆம் ஆண்டில் மொத்த உறுப்பினர்களின் எண்ணிக்கை 350. இதில் 50க்கும் மேற்பட்ட உறுப்பினர்கள் வட அமெரிக்கா, ஆப்பிரிக்கா, தென் அமெரிக்கா ஆசியா ஆகிய நாடுகளைச் சார்ந்தவர்கள். இச்சங்கத்தின் கூட்டம் ஆண்டிற்கு இருமுறை நடைபெறுகிறது. ஐரோப்பிய நாடுகள் அல்லாத பிற நாட்டு ஒப்பியற் கல்வி வல்லுநர்களின் கல்வியாராய்ச்சிக்கு இக்கூட்டங்களில் முன்னுரிமையளிக்கப்பட்டு, அது குறித்த செய்திகள் விவாதிக்கப்படுகின்றன. ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கம் உலக நிறுவனங்களான ஐக்கிய நாடுகளின் கல்வி அறிவியல் பண்பாட்டுக் கழகம் (UNESCO), பொருளாதார ஒத்துழைப்பு வளர்ச்சி நிறுவனம் (Organisation for Economic Co-operation and Development-OECD), ஐரோப்பியக் கழகம் (Council of Europe) ஆகியவற்றிலுள்ள அலுவலர்கள், அறிஞர்கள் ஆகியோரின் ஒத்துழைப்பையும் பெற்று, ஒப்பியற் கல்வியாராய்ச்சியை மேற்கொண்டு வருகிறது. இச்சங்கத்திலிருந்து உலக நாடுகளில் நடைபெறும் ஒப்பியற் கல்விப் பணிகள், சாதனைகள் ஆகியவற்றைத் தாங்கிச் செய்தி மடல் ஒன்று ஆண்டுக்கு மூன்று அல்லது நான்கு முறை வெளிவருகிறது. <b>எஸ்.த.</b> <b>துணை நூல்:</b> Comparative Education Society in Europe (CESE), Newsletter CESE, Brussels, 1980. <section end="ஐரோப்பிய ஒப்பீட்டுக் கல்விச் சங்கம்"/> <section begin="ஐரோப்பியக்குழு"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐரோப்பியக்குழு (1949):</b>}} தி ஏகு (The Hague) என்னுமிடத்தில் 1948-ஆம் ஆண்டில் நடைபெற்ற காக்க ஒரு மாநாட்டில் ஐரோப்பிய ஒற்றுமையைக் காக்க ஒரு குழு அமைக்கும் கருத்து ஏற்றுக் கொள்ளப்பட்டது. அதன்படி, பெல்சியம், தென்மார்க்கு, பிரான்சு, அயர்லாந்து, இத்தாலி, இலக்சம்பர்க்கு, நெதர்லாந்து, நார்வே, சுவீடன், பிரிட்டனும் வட அயர்லாந்தும் இணைந்த ஐக்கியப்பேரரசு ஆகிய நாடுகள் 1949–ஆம் ஆண்டு மே மாதம் 5–ஆம் நாள் இலண்டனில் கூடின. இதுவே, ஐரோப்பியக் குழு எனப்படுகிறது. மனித சமூகத்தையும் நாகரிகத்தையும் காக்கப் பன்னாடுகளின் ஒத்துழைப்பும் தேவை என்பதை இவை உணர்ந்தன. மக்களாட்சியின் அடிப்படைத் தேவைகளான தனிமனிதன் சுதந்திரம், அரசியல் சுதந்திரம், சட்டம், ஒழுங்கு ஆகியவற்றைப் பேணுவதற்கு அந்நாடுகள் உறுதிகூறின. இவற்றை நன்முறைவில் தொடர்ந்து பெறுவதற்கும், சமூகப் பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்கும், ஒருமனம் கொண்ட ஐரோப்பிய நாடுகள் இணைவது இன்றியமையாத்து எனக் கருதின. இவற்றை நடைமுறைக்குக் கொண்டுவரப் பொதுவான ஓர் அமைப்புத் தேவை எனக்கருதி, ஐரோப்பியக் குழுவை ஏற்படுத்தின. அது செயற்பட உதவியாக அமைச்சர் குழு (Committee of Ministers), ஆலோசனைச் சபை (Consultative Assembly) ஆகிய இரு அமைப்புகள் தோற்றுவிக்கப்பட்டன. இக்குழுவில் பங்குபெற்ற நாடுகள் தொடர்ந்து ஐக்கிய நாடுகள் சபையிலும் (U.N.O), வேறு எந்தப் பன்னாட்டு நிறுவனத்திலும் அங்கம் வகிக்கலாம். சமூகம், பொருளாதாரம் ஆகியவற்றிற்காகப் பாடுபடுவதையே முதன்மையாகக் கொண்டிருக்கும் இச்சபை எந்த நாட்டில் பாதுகாப்புச் (National Defence) செய்தியிலும் தலையிடாது. மேற்கூறிய நாடுகள் இக்குழுவின் அங்கநாடுகளாகும். ஒவ்வொரு நாடும் இவ்வமைப்பின் நோக்கத்தை மனத்தில் கொண்டு, அடிப்படைச் சுதந்திரத்தையும் மனித உரிமையையும் பேணுபவர்களாகச் செயற்பட வேண்டும். வேறு எந்த ஐரோப்பிய நாடும் இந்நோக்கங்களைக் காக்க விரும்பி, இக்குழுவில் அங்கத்தினராக விரும்பினால். அமைச்சர் குழுவின் (Committee of Ministers) அழைப்பின் பேரில் சேரலாம், அமைப்பிலிருந்து விலகுவதற்கு எல்லா நாடுகளுக்கும் முழு உரிமை உண்டு. குழுவின் விதிகளை மீறிய நாடு அவ்வமைப்பிலிருந்து அப்போதைக்கான நீக்கம் செய்யப்பட்டு, பின் முழுமையாகவும் நீக்கப்படும். ஐரோப்பியக் குழு பிரான்சிலுள்ள இசுட்ராசுபொர்க்கு (Strasbourg) நகரிற் செயற்படும். பிரெஞ்சு மொழியும், ஆங்கிலமும் இக்குழுவின் அலுவல்களுக்குப் பயன்படுத்தப்படும் மொழிகளாகும். தேவையானால் வேறு எம்மொழியைப் பயன்படுத்தலாம் என்பதை இரு குழுக்களும் தீர்மானிக்கும். அமைச்சர் குழுவின் ஒவ்வோர் அங்கத்தினருக்கும் ஒரு வாக்கு (Vote) உண்டு. ஆலோசனைச் சபை-<noinclude></noinclude> 948q494vi3yyd0y007hamaxylfl7n53 250 633216 1987668 1950516 2026-11-06T15:13:06Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987668 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பியத்‌...|172|ஐரோப்பியத்‌...}}</noinclude>யின் பரிந்துரையினை ஏற்றோ, தாமாகவோ அமைச்சர் குழு எச்சிக்கல்களைப் பற்றியும் ஆராய்ந்து முடிவுக்கு வரலாம். ஆலோசனைச் சபையின் அங்கத்தினர்கள் அமைச்சர் குழுவில் அங்கம் வகிக்க முடியாது. பொதுவாக, ஆண்டிற்கு ஒருமுறை ஆலோசனைச் சபை கூடும். ஐரோப்பியக் குழுவின் அலுவல்களைக் கவனிக்க ஓர் அலுவலகம் உண்டு. ஒரு பொதுச் செயலாளர், உதவிச் செயலாளர் ஆகியோர் முக்கிய அலுவல்களைக் கவனிப்பர். அமைச்சரவையின் பரிந்துரையின் பேரில் அவர்களை ஆலோசனைச் சபை அமர்த்தும். மற்ற அலுவலர்களைப் பொதுச் செயலாளர் நியமிப்பார். அலுவலகத்திற்கு ஆகும் செலவினை ஐரோப்பியக் குழுவில் அங்கம் வகிக்கும் நாடுகள் பகிர்ந்து கொள்ளும். பங்கு பெற்ற நாடுகள் சமூக, பொருளாதார முன்னேற்றத்திற்காக ஐரோப்பியக் குழு பாடுபடும். இவ்வாறு இக்குழுவின் நோக்கம், அமைப்பு, சட்டதிட்டங்கள் யாவும் தொகுக்கப்பட்டு, அங்கத்தினர்களால் கையொப்பம் இடப்பட்ட பத்திரம் ‘கிரேட்பிரிட்டன் அயர்லாந்து ஐக்கியப் பேரரசின்’ அரசாங்கத்தின் பாதுகாப்பில் வைக்கப்பட்டது. பின்னர் இக்குழுவில் சேர்ந்துகொண்ட கிரீசு 1969-ஆம் ஆண்டில் விலகினாலும், மீண்டும் 1974-இல் சேர்ந்துகொண்டது. துருக்கி, ஐசுலாந்து, மேற்குச் செருமனி ஆசுத்திரியா, சைப்ரசு, சுவிட்சர்லாந்து, மால்டா, போர்ச்சுகல், இசுபெயின் ஆகிய நாடுகளும் இந்த அமைப்பில் சேர்ந்தன. {{Right|<b>வெ.பா.</b>}} <section end="ஐரோப்பியக்குழு"/> <section begin="ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு:</b>}} ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியில் சேராத ஏழு ஐரோப்பிய நாடுகள் 1960-இல் இவ் அமைப்பை ஏற்படுத்தின. ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியின் (European Common Market) ஆறு நாட்டுப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்புடன் (European Economic Community (EEC) இணைந்து செயற்பட எடுத்துக்கொண்ட முயற்சிகள் தோல்வியடைந்தமையால், ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு (European Free Trade Association-EFTA) உருவாயிற்று. இதன் உறுப்பு நாடுகள் ஒருங்கிணைந்து கூட்டு முயற்சியின் அடிப்படையில் செயற்பட்டால் மட்டுமே, ஏற்கனவே தங்கள் மண்டலத்தில் ஒற்றுமையை நிலைநாட்டியுள்ள ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியில் தொடர்ந்து வாணிகம் செய்ய இயலும் என்ற இன்றியமையாமையைக் கருத்தில் கொண்டு செயற்படலாயின. ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு உறுப்பு நாடுகளுக்கிடையே ஓரளவிற்குக் கட்டுப்பாடற்ற வாணிகம் நடைபெற உதவுகிறது. ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியைப் போன்ற அதிகாரமும் பொதுச் சுங்கவரியும் பொது அங்காடியும் இவ் அமைப்புக்கு இல்லை. தொழில்துறையில் உற்பத்தி செய்யப்பட்ட பொருள்களின் வாணிகத்தில் ஏற்படும் தடைகளை நீக்குவது இதன் சிறப்புக் குறிக்கோளாகும். இது ஆசுத்திரியா, தென்மார்க்கு (Denmark), நார்வே, போர்ச்சுகல், சுவீடன் (Sweden), சுவிட்சர்லாந்து (Switzerland), இங்கிலாந்து ஆகிய நாடுகளால் தொடங்கப்பட்டது. ஓராண்டிற்குப் பின்னர், பின்லாந்தும் (Finland) 1970-இல் ஐசுலாந்தும் (Iceland) உறுப்பு நாடுகளாயின. தென்மார்க்கும் இங்கிலாந்தும் 1973-இல் இதிலிருந்து விலகி ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியில் சேர்ந்தன. ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பின் அமைச்சர் குழு ஆண்டிற்கு இருமுறை கூட்டப்படுகிறது. இதன் தலைமைப் பொறுப்பை ஒவ்வோர் உறுப்பு நாடும் ஆறுமாதக் காலத்திற்கு ஏற்று நடத்துகின்றது. உறுப்பு நாடுகளின் பொருளாதார வாணிக நலனைப் பேணவும் நிதி உதவிகளை வழங்கவும் பல நிலையான குழுக்களும் ஆலோசனை மன்றங்களும் தனித் துறைகளாகச் செயற்படுகின்றன. இவ்வமைப்பின் தலைமைச் செயலகம் சுவிட்சர்லாந்து நாட்டிலுள்ள செனிவாலில் (Geneva) நிறுவப்பட்டுள்ளது. ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு, பன்னாட்டுக் கூட்டுறவினால் பொதுப் பொருளாதாரச் சிக்கல்களை மேற்கொள்ள வேண்டியது இன்றியமையாத் தேவை என்பதை வலியுறுத்தி, உலக நாடுகள் அனைத்திற்கும் 1980-81-இல் அழைப்பு விடுத்தது. நாடுகள் பாதுகாப்புக் கொள்கையைத் (Protectionism) தீவிரமாகப் பின்பற்றாமல், அதனை எதிர்த்துப் போராட வேண்டுமென்பது இவ்வமைப்பின் அடிப்படைக் கோட்பாடாகும். இது தடையில்லாமல் செய்யக்கூடிய வாய்ப்புகளையும் மண்டலங்களையும் ஆராய்ந்தறிந்து, அவற்றை உறுப்பு நாடுகளுக்கு அறிவிக்கிறது. வாணிகத்திற்கு இடையூறாயிருக்கிற தடைகளை நீக்குவதற்குத் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்கிறது. வாணிக ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளினால் எழக் கூடிய தொழில்நுட்ப மாற்றங்கள், சிக்கல்கள் ஆகியவற்றை உறுப்பு நாடுகளுக்கு முன்னறிவிப்புச் செய்கிறது. இவற்றால் பேரளவில் வாணிக ஆதாய இழப்புத் தவிர்க்கப்படுகிறது. அரசு தொழிற்றுறைக்கு அளிக்கும் உதவியால் தடையிலா வாணிகம் பாதிக்கப்படுமாயின், அவற்றை ஆராய்ந்து மதிப்பீடு செய்து தொடர்புள்ள அரசுகளுக்கு அறிவிக்கிறது. {{nop}}<noinclude></noinclude> 5fkgu85f5ry2t63gkxg1yoeqwns0mej 250 633225 1987795 1950517 2026-11-07T04:19:28Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987795 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பியத்‌...|173|ஐரோப்பியப்‌ பொது அங்காடி}}</noinclude>ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு உறுப்பு நாடுகளிடையே வரி, தீர்வை ஆகியவற்றினின்று விலக்களிக்கப்பட்ட (Duty Free) பொருள்களை வரையறுத்து, அவற்றின் எண்ணிக்கை ஆண்டுதோறும் பெருகப் பணிசெய்கிறது. அண்மைக் காலத்தில் மீன் வாணிகத்திலுள்ள கட்டுப்பாடுகளை நீக்கி, அதற்கு வரி, தீர்வை ஆகியவற்றினின்று விலக்களிக்கத் தீவிர முயற்சிகளை எடுத்து வருகிறது. அவற்றிற்கான திட்ட ஒழுங்குகளை ஐசுலாந்து 1983–இல் முன் மொழிந்தது. உறுப்பு நாடுகளுள் போர்ச்சுகல் மட்டும் இறக்குமதியாகும் தொழிற்றுறை உற்பத்திப் பொருள்களுக்கு வரி, தீர்வை ஒதுக்கீடு (Quota) ஆகிய கட்டுப்பாடுகளை விதிக்கிறது. இக்கட்டுப்பாடுகளை விலக்கி, வாணிகச் சீர்திருத்த ஒழுங்குகளை 1986–ஆம் ஆண்டுக்குள் செயற்படுத்தக் காலவரையறை, அளிக்கப்பட்டுள்ளது. போர்ச்சுகல் 1981–ஆம் ஆண்டில் மட்டும் 50 திட்டங்களுக்கென ஒதுக்கப்பட்ட $ 38.1 மிலியன் கடனை இவ்வமைப்பிலிருந்து பெற்றது. போர்ச்சுகல் தொழிற்றுறை முன்னேற்ற நிதி 1980-இல் நிறுவப்பட்டு, அதன் முதல் நான்கு ஆண்டுகளில் $ 85.7 மிலியன் கடன் வழங்கியது. இத்தொகை செயற்படுத்தப்பட்ட 117 திட்டங்களின் மொத்த மதிப்பில் 45.6 விழுக்காடாகும். ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு நாடுகளுக்கிடையேயும் ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி நாடுகளுக்கிடையேயும் காணப்படும் புவியியல், பொருளியல், பண்பாட்டியல் ஆகிய ஒத்த உறவுத் தன்மைகளால் இந்நாடுகளில் வாணிக ஒப்பந்தத் தொடர்புகள் நாளுக்கு நாள் பெருகி வளர்ச்சியடைகின்றன. ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு நாடுகளின் 60 விழுக்காடு ஏற்றுமதி ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி நாடுகளுக்கு அனுப்பப்படுகிறது. ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி நாடுகளின் 25 விழுக்காடு ஏற்றுமதி, ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு நாடுகளுக்குச் செல்கிறது. கிரேக்க நாடு 1981–இல் ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியில் சேர்ந்த பின்னர், இரு அமைப்பு நாடுகளின் தொழிற்றுறையிலும் தடையிலா வாணிகம் நடைபெறத் தேவையான பேச்சுவார்த்தைகள் தீவிரமாக நடைபெற்று வருகின்றன. போர்ச்சுகல்லும் ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியில் சேர்ந்துவிடும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. சுங்கவரி, வாணிகப் பொது ஒப்பந்த நாடுகள் (General Agreement in Tariff and Trade – GATT) 1980-இல் நடத்திய தோக்கியோ பல்வேறு வாணிக ஒப்பத்தத்தின்படி (Tokyo Multilateral Trade) இசுபெயின் (Spain) ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு நாடுகளுக்குச் சுங்கவரிச் சுமையை 60 விழுக்காடு குறைத்தது. இகபெயின், ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி நாடுகளுக்கு அளிக்கும் சுங்கவரிச் சலுகைகளை ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு நாடுகளுக்கும் வழங்கியுள்ளது. இவை இவ்வமைப்புகளின் இறுதி இலட்சியம், வாணிகத் தடைகளை விலக்கித் தடையிலா வாணிகத்தை உறுதிப்படுத்துவது என்பதைத் தெளிவாகக் காட்டுகின்றன. இந்த அமைப்பு 1985-இல் யூகோசுலேவியா (Yugoslavia) நாட்டுடனும் வாணிக ஒப்பந்தத்திற்கான பேச்சு வார்த்தைகளை நடத்தியுள்ளது. {{Right|<b>அ.கு.சா.</b>}} <section end="ஐரோப்பியத் தடையிலா வாணிக அமைப்பு"/> <section begin="ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி:</b>}} ஐரோப்பிய நாடுகளின் அரசியல் பொருளாதார நடவடிக்கைகளில் ஒற்றுமையும் கூட்டுறவும் நிலவ வேண்டுமென்ற நோக்கத்துடன் பல அமைப்புகள் உருவாயின. முதன் முதலில் நிலக்கரி, எஃகுத் தொழிற்றுறைகள் ஒருங்கிணைந்து செயற்படுவதற்கென 1950–இல் ஐரோப்பிய நிலக்கரி எஃகுக் கூட்டமைப்பு (European Coal and Steel Community–ECSC) பாரிசு (Paris) நகரில் நிறுவப்பட்டது. அதன் உறுப்பு நாடுகள் தொழில், வாணிகம்; அரசியல் ஆகிய துறைகளில் ஒருமைப்பாட்டை அடையும் குறிக்கோளுடன் 1957–இல் உரோம் (Rome) நகரில் ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பை (European Economic Community – EEC) நிறுவின. ஐரோப்பிய அணு ஆற்றல் கூட்டமைப்பு (European Atomic Energy Community - EURATOM) 1958–இல் அமைக்கப்பட்டது. இந்நிறுவனங்கள் யாவற்றையும் ஒருங்கிணைத்துப் பொது அங்காடி, ஆலோசனை மன்றம், நீதிமன்றம், ஆணையம் (Commission), பாராளுமன்றம் ஆகியவற்றுடன் செயற்படும் அமைப்பிற்கான ஒப்பந்தம் 1965–இல் பெல்சியம் நாட்டுப் பிரசில்சில் (Brussels) எழுதப்பட்டது. இதனையே இப்போது ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி (European Common Market–ECM) எனவும், ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு எனவும் கூறுகின்றனர். <b>பின்னணி:</b> ஐரோப்பிய நாடுகள் துண்டுபட்ட சிறிய நாடுகளாக அமைந்துள்ளன. இவற்றினிடையே பல நூற்றாண்டுக் காலமாகப் போர் நிகழ்வது இயல்பாக இருந்தது. இதனால், பொருளாதார வளர்ச்சி பேரளவில் தடைப்பட்டது. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பின்னர், அமெரிக்காவும் உருசியாவும் வல்லரசுகளாகப் பேரும் புகழும் பெற்றன. எனவே, ஐரோப்பியப் பொருளாதார அரசியல் துறைகளில் ஒற்றுமையை உருவாக்கி, ஐக்கிய ஐரோப்பாவைத் தோற்றுவிக்கவேண்டுமென்ற குறிக்கோளுடன் இவ்வமைப்பு நிறுவப்பட்டது. {{nop}}<noinclude></noinclude> op9czd5ln6iag86rbvea1wcfddhll9p 250 633236 1987796 1902023 2026-11-07T04:22:34Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987796 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி|174|ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி}}</noinclude>ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி அமைப்பதற்கு முக்கிய காரணமாயிருந்த ஆறு நாடுகளாவன: பிரான்சு, பெல்சியம் (Belgium) மேற்குச் செருமனி (West Germany), இத்தாலி (Italy), இலக்சம்பர்கு (Luxembourg), நெதர்லாந்து (Netherlands). பின்னர், தென்மார்க்கு (Denmark), அயர்லாந்து, இங்கிலாந்து ஆகிய நாடுகள் 1973–இலும், கிரீசு (Greece) 1981-இலும் உறுப்பு நாடுகளாகச் சேர்ந்தன. போர்ச்சுக்கல்லையும் (Portugal), இசுபெயினையும் (Spain) இதனுடன் சேர்த்துக் கொள்வதற்கான ஒப்பந்தப் பேச்சுவார்த்தைகள் நடைபெற்று வருகின்றன. இவ்வமைப்பின் உறுப்பு நாடுகள் தங்கள் நாட்டின் அரசியல் விடுதலையையும் அமைப்பையும் சமூகப் பண்பாட்டுத் தனித் தன்மைகளையும் தொடர்ந்து பாதுகாப்பதுடன், மண்டலப் பொதுநலனைக் கருத்திற் கொண்டு ஒரே பொருளாதார அமைப்பை உருவாக்க முனைகின்றன. ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியின் உறுப்பு நாடு ஒவ்வொன்றும் தங்கள் பேராளியாக (Representative) ஒருவரைத் தேர்ந்தெடுக்கின்றது. இப்பேராளிகளைக் கொண்ட குழு ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பின் அமைச்சகமாகப் (Ministry) பணியாற்றுகிறது. நிலக்கரி, எஃகுத் தொழிற்றுறைத் தொடர்பான உற்பத்திக் கட்டுப்பாடு, வாணிகம் போன்ற நடவடிக்கைகள் குறித்த ஆலோசனைகளை மட்டும் அமைச்சகம் வழங்குகிறது. அவை குறித்த இறுதி முடிவுகளுக்கான பொறுப்பு தனி ஆணையத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளது. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு, ஐரோப்பிய அணு ஆற்றல் கூட்டமைப்பு ஆகியவை தொடர்பான இறுதிக் கொள்கை முடிவுகளை ஆணையத்தின் பரிந்துரைகளின் அடிப்படையில் அமைச்சகம் முடிவு செய்கிறது. அவை ஆணையத்தின் பரிந்துரைகளின் முடிவுகளிலிருந்து வேறுபடுமாயின், ஒருமனமாக எடுக்கப்பட்ட வாக்கெடுப்பின் (Unanimous Vote) மூலம் இறுதியாக உறுதி செய்ய வேண்டும். ஆணையம் பரிந்துரை அனுப்பாத நடவடிக்கைள் பெரும்பான்மை வாக்குமூல அடிப்படையில் முடிவு செய்யப்படுகின்றன. அமைச்சகத்தின் தலைமைப் பொறுப்பு ஆறு மாதத்திற்கொருமுறை உறுப்பு நாடுகளிடையே மாற்றப்படுகிறது. அமைச்சகத்திற்கு உறுப்பு நாடுகளின் நிலையான குழு (Permanent Committee) ஆலோசனைகளை வழங்குகிறது. உறுப்பு நாடுகளின் அரசு சார்பாக அமர்த்தப்படும் தூதுவர்கள் (Ambassadors) இக்குழுவில் பங்கு பெறுகின்றனர். ஆணையம் 14 உறுப்பினர்களைக் கொண்டது பிரான்சு, மேற்குச் செருமனி, இத்தாலி, இங்கிலாந்து ஆகிய நாடுகள் ஒவ்வொன்றிலிருந்தும் இருவர் ஆணைய உறுப்பினராகப் பணியாற்ற அனுமதிக்கப்படுகின்றனர். பெல்சியம், தென்மார்க்கு, கிரீசு, அயர்லாந்து, இலக்சம்பெர்கு, நெதர்லாந்து ஆகிய ஒவ்வொரு நாட்டிலிருந்தும் ஒருவர் அனுமதிக்கப்படுகிறார். ஆணையம் ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி நாடுகளுக்கிடையே எழும் சிக்கல்கள் தொடர்பானவற்றைப் பேச்சுவார்த்தைகள், கலந்துரையாடல்கள், அறிவுரைகள் ஆகியவை மூலம் தீர்க்கத் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்கிறது. அவற்றைச் செயற்படுத்துவதற்கான அதிகாரங்கள் (Executive Powers) அனைத்தும் ஆணையத்திடம் ஒப்படைக்கப்பட்டுள்ளன. எனினும், அவை சார்ந்த முடிவுகள் அறுதிப் பெரும்பான்மை வாக்கெடுப்பின் அடிப்படையில் உறுதி செய்யப்பட வேண்டும். சட்டமுறைப்படி ஆணைய உறுப்பினரைப் பணிவிலக்கம் செய்தல் கூடாது. பாராளுமன்றம் நம்பிக்கையில்லாக் கண்டன முடிவு எடுத்தால் உடனடியாக ஆணையத்தின் உறுப்பினர் யாவரும் கட்டாயமாகப் பணி விலகிச்செல்லல் வேண்டும். இங்கிலாந்தின் இராய் சென்கின்சு (Roy Jenkins) 1981–இல் ஆணையத்தின் புதிய தலைவராக நியமிக்கப்பட்டார். ஐரோப்பிய நாடுகளின் பாராளுமன்றத் தேர்தல் முதல் முதலில் 1979–ஆம் ஆண்டு சூன் திங்களில் நடைபெற்றது. ஆணையம், ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி, ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு, நிலக்கரி, எஃகு ஆற்றல் கூட்டமைப்பு ஆகியவற்றின் நடவடிக்கைகள் ஒருங்கிணைந்து செயற்படும் வகைகள், முறைகள், கோட்பாடுகள் ஆகியன பாராளுமன்றத்தில் ஆய்வுக் கலந்துரையாடலின் மூலம் சீர் தூக்கப்படுகின்றன. பாராளுமன்றம் ஆணையத்தின் பணிகளைக் கண்காணிக்கிறது. பாராளுமன்றத்தின் மொத்த உறுப்பினர் தொகை 434. அவர்களுள் பிரான்சு, மேற்குச் செருமனி, இத்தாலி, இங்கிலாந்து ஆகியவை தனித்தனி 81 உறுப்பினர்கனையும், நெதர்லாந்து 25 உறுப்பினர்களையும் பெல்சியம், கிரீசு தனித்தனி 24 உறுப்பினர்களையும், தென்மார்க்கு 16 உறுப்பினர்களையும், அயர்லாந்து 15 உறுப்பினர்களையும், இலக்சம்பர்கு 6 உறுப்பினர்களையும் பெற்றுள்ளன. நாடுகள் தங்கள் விருப்பப்படி வாக்காளர் தொகுதிகளை வரையறை செய்து, தேர்தல் மூலம் பேராளிகளை அனுப்புகின்றன; அல்லது தங்கள் நாட்டுப் பாராளுமன்ற உறுப்பினர்களையே இதற்குப் பேராளர்களாகவும் அனுப்புகின்றன. <b>நீதிமன்றம்:</b> ஐரோப்பிய நீதிமன்றம் 12 நீதிபதிகளுடன் 10 ஆண்டுக் கால வரையறைக்குட்பட்டுச் செயற்படுகிறது. ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியில்<noinclude></noinclude> orwqagxf06ntp0wt7id0gz9raa7p3ej 250 633237 1987797 1902065 2026-11-07T04:27:37Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987797 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி|175|ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி}}</noinclude>உறுப்பு நாடுகளின் அரசுகள் ஏற்படுத்தும் ஒப்பந்தத்தின்படி நீதிபதிகள் அமர்த்தப்படுகின்றனர். ஆணையம், அமைச்சகம், உறுப்பு நாடுகளின் அரசுகள் வாணிகப் பொருளாதார நிதி நிறுவனங்கள் ஆகியவை ஈடுபடும் ஒப்பந்தங்கள், ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியின் அரசியலமைப்பு, சட்ட ஒழுங்குமுறை ஆகியவற்றிற்குட்பட்டவையா என்பதை உன்னிப்பாகக் கவனித்துத் தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுக்கும் அதிகாரத்தை நீதிமன்றம் கொண்டுள்ளது. உறுப்பு நாடுகளின் அரசுகள் இந்நீதிமன்றத்தின் மூலம், ஒப்பந்த மீறல், முடிவுறா ஒப்பந்தங்கள், பிற பன்னாட்டு ஒப்பந்தம் சார்ந்த வழக்குகள் ஆகியவை குறித்த விளக்கம் பெற்று நீதியைப் பெறுகின்றன. <b>தொழிலும் வாணிகமும்:</b> ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி, தன் உறுப்பு நாடுகளுக்கெனத் தனி வாணிகச் சட்டத்தை ஏற்படுத்தியுள்ளது. இச்சட்டம் சுங்கவரித் தடைகளை நீக்கித் தடையற்ற வாணிகம் நடைபெற உதவுகிறது. இவ்வமைப்பில் சேராத நாடுகளுடன் ஒரே வகையான வாணிக ஒப்பந்தங்களையும் சுங்கவரி முறைகளையும் கொள்கையையும் பின்பற்ற அமைப்பு நாடுகள் வலியுறுத்தப்படுகின்றன. இவற்றை மீறினால் எழும் சிக்கல்களைத் தீர்க்கவும், மேலாண்மை, கண்காணிப்புப் பொறுப்பு ஆகியவற்றை நிறைவேற்றவும் சிக்கல் மேலாண்மைத் துறையை (Crisis Management) 1980–இல் ஆணையம் நிறுவியது. எஃகு வாணிகத்தில் 1980–81–இல் தேக்கம் (Glut) காணப்பட்டுப் பொருளாதாரச் சிக்கல் உண்டான காலத்தில், அதனை மேற்கொள்ளும் பொறுப்பு ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியின் அமைச்சகமும் ஆணையமும் எடுத்த முடிவின்படி, சிக்கல் மேலாண்மைத் துறையிடம் ஒப்படைக்கப்பட்டது. அத்துறை உற்பத்திக் குறைப்பு ஒதுக்கீடு (Production Cutbacks Ouota) முறையையும் வாணிக ஒழுங்கு நடவடிக்கைகளையும் செயற்படுத்தி நிலைமையைச் சமாளித்தது. ஐரோப்பிய எஃகு தொழிற்றுறையை மறு சீரமைப்புச் (Reconstruction) செய்து, புதிய ஒதுக்கீட்டையும் விலை உயர்வையும் வரையறுக்கும் ஒப்பந்தம் 1985-இல் ஏற்படுத்தப்பட்டது. மறு சீரமைப்பினால் பாதிக்கப்பட்ட தொழிலாளர்களுக்கு உதவி வழங்கும் திட்டமும் உருவாக்கப்பட்டது. ஐரோப்பியக் கூட்டமைப்பு நாடுகள் மிகையான பெட்ரோலிய எண்ணெய் இறக்குமதியைச் சார்ந்துள்மையால், எண்ணெய் நெருக்கடி (Oil Crisis) 1970-ஆம் ஆண்டளவில் பேரளவில் இழப்புகளை உண்டாக்கியது. ஆண்டுப் பணவீக்க வீதம் 1979–இல் 8.6 விழுக்காட்டிலிருந்து, 1980-இல் 12.1 விழுக்காடாக உயர்ந்தது. அதே காலத்தில் நாட்டு மொத்த உற்பத்தி வளர்ச்சி 3.4 விழுக்காடு கீழிறங்கிப் பொருளாதாரப் பின்னிறக்க நிலை (Recession) உருவானது. வேலையின்மை 1976-இல் 5.6 விழுக்காடாகவும் 1980-இல் 6 விழுக்காடாகவும் இருந்தது. இச்சிக்கல்களைத் தீர்க்க ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி தீவிர முயற்சிகளை எடுத்து வருகிறது. <b>பணவியல் நிதிக்கொள்கை:</b> அமெரிக்கப் பணவியல் கொள்கையினாலும் உயர்ந்த வட்டிவீதத்தினாலும் ஐரோப்பிய நாடுகளின் செலாவணி மதிப்புக் குறைவதைத் தவிர்க்க இவ்வமைப்பின் ஆணையம் தனி ஆய்வுக் குழு மூலம் 1981–இல் நிதி நடவடிக்கைகளில் தலையிட்டு நிலைமையைச் சீரமைத்தது. இக்குழு வேலையின்மை, எதிர்கால பொருளாதார வளர்ச்சி வீதம், வட்டிவீத மாற்றங்கள் ஆகியவற்றின் புள்ளி விவரங்களை மதிப்பிட்டு நிகழக்கூடிய தாக்கங்களைத் தவிர்க்க எடுக்க வேண்டிய நடவடிக்கைகளை உறுப்பு நாடுகளுக்கு ஆண்டுதோறும் அறிக்கையாக வழங்குகிறது. இம்முயற்சிகளால் 1981-ஆம் ஆண்டிற்குப் பின்னர்ப் பணவீக்க வீதம்குறையத் தொடங்கியுள்ளது. ஆண்டுப் பணவீக்க வீதம் 10.5 வீதமாகக் குறைந்து, பொருளாதாரம் மறுமலர்ச்சியடைந்து வருவதாக 1981-ஆம் ஆண்டு சூன் திங்களில் கூடிய உயர்மட்ட ஐரோப்பிய அமைச்சக மன்றம் (Super Council of Ministers) அறிவித்துள்ளது. தொழில் முனைவோரும் தொழிலாளர்களும் ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி உறுப்பு நாடுகளுக்குள் தடையின்றி முதலீடு செய்யவும், வேலைவாய்ப்புகளைப் பயன்படுத்திக் கொள்ளவும் தேவையான சில உரிமைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன. செலாவணி, நிதி, வங்கிமுறை நடவடிக்கைகளில் பல திட்டங்கள் செயற்படுத்தப்பட முயற்கள் எடுக்கப்பட்டுள்ளன. இவற்றின் தலையாய நோக்கம் உறுப்பு நாடுகளின் செலாவணி மதிப்பில் ஏற்படும் ஏற்றத்தாழ்வுகளைத் தவிர்ப்பதும் அயற்செலாவணி மாற்றுவிதத்தை நிலைப்படுத்துவதும் ஆகும். இதற்காக ஐரோப்பியப் பணவியல் முறை (European Monetary System} 13.3.1979-இல் செயற்படுத்தப்பட்டது. இதன் வெற்றி உண்மையான ஐரோப்பியப் பொருளாதார ஒற்றுமையை நிலைநாட்டும் என வலியுறுத்தப்பட்டது. இம்முறை உறுப்பு நாடுகளின் செலாவணி மதிப்பில் அனுமதிக்கக்கூடிய ஏற்றத்தாழ்வுகளின் வீதத்தை வரையறுத்தது. இவ்வரையறை இத்தாலி நாட்டு இலீரா (Lira) செலாவணிக்கு 6 விழுக்காடு எனவும் பிற உறுப்பு நாட்டுச் செலாவணிகளுக்கு 2.25 விழுக்காடு எனவும் கூறுதி செய்யப்-<noinclude></noinclude> 5c1fvul7888rzz8nq378c7y7bch12k7 250 633238 1987798 1902076 2026-11-07T04:32:18Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987798 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பியப்‌ பொது அங்காடி|176|ஐரோப்பியப்‌ பொது அங்காடி}}</noinclude>பட்டது. இங்கிலாந்து இவ்வமைப்பின் முக்கிய உறுப்பு நாடு எனினும், செலாவணி மாற்றுவீத வரையறைக் கட்டுப்பாட்டை ஏற்று அதன்படி செயற்பட மறுத்து விட்டது. இத்தாலி 1981-இல் பன்னாட்டுச் செலுத்து நிலையில் பற்றாக்குறை (Deficit Balance of Payments), ஊக வாணிக நடவடிக்கை ஆகியவற்றால் ஏற்பட்ட சிக்கல்களை மேற்கொள்ளத் தவிர்க்க இயலா நடவடிக்கை என ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியின் அனுமதியுடன் வரையறுக்கப்பட்ட மாற்று வீதத்தை மீறியது. ஐரோப்பியப் பணவியல் முறைத் திட்டத்தின்கீழ் ஐரோப்பியப் பணவாக்கக் கூட்டுறவு நிதி (European Monetary Corporation Fund) ஏற்படுத்தப்பட்டது. அதில் உறுப்பு நாடுகளின் மைய வங்கிகள் தங்கள் 20 விழுக்காடு பொன், அமெரிக்கத் தாலர் (American Dollar) இருப்புகளைக் காப்பாக (Reserve) வைக்கும்படி கேட்டுக்கொள்ளப்பட்டன. அதன் மூலம் ஒரு தனிப்பட்ட ஐரோப்பியச் செலாவணி (European Currency Unit-ECU) முறை உருவாகும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. ஐரோப்பியப் பணவாக்க நிதி தனியார் மூலதன அங்காடிகளுக்குக் (Private Capital Markets) கடன்களை வழங்குகிறது. இலக்சம்பர்கில் நடந்த ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி நாடுகளின் தலைவர்கள் மாநாடு, 1.12.1980-இல் ஐரோப்பியப் பணவியல் கூட்டுறவு நிதியும் ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கியும் (European Investment Bank-EIB) அமைப்பின் சார்பில் வழங்கியுள்ள கடன்கள், பிற நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை ஆராய்ந்து அறிக்கை வெளியிட ஆணையத்தைப் பணித்தது. ஆணையத்தின் அறிக்கையின் அடிப்படையில் ஐரோப்பியப் பணவியல் முறைக் கொள்கையில் மாற்றங்கள் ஏற்படும் என எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. நிதி நடவடிக்கை அமைப்பை மறுசீரமைப்புச் செய்து ஐரோப்பிய மைய வங்கி அமைப்பதற்கான திட்டம் ஆய்வில் உள்ளது. ஐரோப்பியப் பாராளுமன்றம் ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியின் வரவு செலவுத் திட்டத்தை வரையறுக்கிறது. தொடக்க காலத்திலிருந்து நிதி வளத்திற்கு உறுப்பு நாடுகள் செலுத்த வேண்டிய நிதிப் பங்கிலும் செலவுத் திட்ட ஒதுக்கீட்டிலும் முரண்பாடான கருத்துகள் நிலவுகின்றன. வேளாண்மைப் பொருள்களின் விலை இறக்கத்தைத் தவிர்க்க எடுக்கப்பட்ட. பொது வேளாண்மைக் கொள்கை (Common Agricultural Policy) அடிப்படையில், 13.12.1979–இல் உருவாக்கிய 1980–ஆம் ஆண்டைய வரவு செலவுத் திட்டத்தை ஐரோப்பியப் பாராளுமன்றம் ஏற்றுக்கொள்ளவில்லை. பின்னர், மாறுதல்கள் செய்யப்பட்ட $ 26.5 பிலியன் வரவு செலவுத் திட்டத்தை 9–10–1980–இல் இறுதியாக ஏற்றுக்கொண்டது. இவ்வரவு செலவுத் திட்டத்தில் 72 விழுக்காடு பொது வேளாண்மைத் திட்டத்திற்காக ஒதுக்கீடு செய்யப்பட்டிருந்தது. இவ்வமைப்பின் நிதி வளத்திற்கு அளிக்கும் பங்கில் மிக உயர்ந்த சுமையை ஏற்றுக்கொள்ளும் நாடு மேற்குச் செருமனியாகும். உறுப்பு நாடுகளின் நிதி வளப் பங்கு ஒதுக்கீட்டின் சட்டமுறையையும் உரிமையையும் வரையறுத்து நீதி வழங்கும்படி, மேற்குச் செருமனி 1981-ஆம் ஆண்டு மே திங்களில் ஐரோப்பிய நீதிமன்றத்தில் வழக்குப் பதிவு செய்தது. வரவு செலவுத் திட்டத்தைக் கட்டுப்படுத்தும் நோக்கத்துடன் ஐரோப்பிய ஆணையம் 1981–ஆம் ஆண்டு சூன் திங்களில் சில பரிந்துரைகளை வெளியிட்டது. அவையாவன: 1. ஐரோப்பியப் பொது அங்காடியில் பணியாற்றும் உறுப்பு நாட்டுப் பணியாளர்களின் ஊதியத்தை அவரவர் நாட்டு ஊதிய வரையறைக்கு மீறாமல் வரையறுப்பது. 2. ஆற்றல், சமூக நலம், தொழிற்றுறை, மண்டலம், மத்தியதரைக்கடல் வேளாண்மை ஆகியவை சார்ந்த திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்து நிதி ஒதுக்கீடு செய்வது. 3. மாநாடுகள், பாராளுமன்றக் கூட்டங்கள் போன்றவற்றைப் பிரசில்சு அல்லது இசுட்ராசுபர்கில் (Strasbourg) மட்டும் நடத்துவது. இம்மூன்றாம் பரிந்துரைக்கு $ 300 மிலியன் செலவில் கட்டப்பட்டு, 2000 பணியாளர்களைக் கொண்டு செயற்படும் அலுவலகம் நிறுவப்பட்டுள்ள இலக்சம்பர்கு தீவிர எதிர்ப்பைத் தெரிவித்து, ஐரோப்பிய நீதிமன்றத்தில் வழக்குப் பதிவு செய்துள்ளது; அலுவலகப் பணியாளர்கள் லேலைநிறுத்தம் செய்து தங்கள் எதிர்ப்பைத் தெரிவித்துள்ளனர். ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி உறுப்பு நாடுகளுடன் உள்ள உறவை மட்டும் வலுப்படுத்தாமல் பிற உலக நாடுகளுடனும் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டுள்ளது; உறுப்பு நாடுகளின் குடியேற்ற ஆதிக்கத்திலிருந்து விடுதலை பெற்ற ஆப்பிரிக்க நாடுகளுக்கு வாணிக ஒப்பந்தங்கள், சலுகைகள் வழங்குதல் ஆகியவற்றில் முன்னுரிமை அளிக்கின்றது; அந்நாடுகளுக்கும் வளரும் நாடுகளுக்கும் பொருளாதார உதவிகளை வழங்குகிறது. தொழில் வளர்ச்சி அடைந்த நாடுகளின் பொருள்கள் உறுப்பு நாடுகளின் வாணிகத்தைப் பாதிக்கா வகையில், அந்நாடுகளுக்கு இறக்குமதிக்கு ஈடான ஏற்றுமதிக்கான ஒப்பந்தங்கள் ஏற்படத் தேவையான எச்சரிக்கை நடவடிக்கைகளை இது எடுக்கிறது. இதன் தொடர்பாகவே பல்வகை தோக்கியோ வட்ட வாணிகப் பேச்சுவார்த்தைகள்<noinclude></noinclude> dj5mkgheaxg8huixmf9mapt605mh8pt 250 633254 1987799 1950518 2026-11-07T04:36:00Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987799 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பியப்...|177|ஐரோப்பியப்...}}</noinclude>(Tokyo Round of Multilateral Trade Negotiations) 1979–இல் தொடங்கப்பட்டு, வாணிக ஒப்பந்தங்கள் பல நிறைவேற்றப்படுகின்றன. உலகச் சமுதாயம் உருவாவதற்கு முன்னோடியான எடுத்துக்காட்டாக ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு இருக்கிறது என அறிஞர்கள் கருதுகின்றனர். குறிப்பாக, ஐரோப்பியப் பாராளுமன்றமும் நீதிமன்றமும் வாணிக அங்காடி அமைப்பும் செயற்படும் முறைகள் பிற கூட்டமைப்புகளுக்கும் வழிகாட்டியாக உள்ளன. {{Right|<b>அ.கு.சா.</b>}} <section end="ஐரோப்பியப் பொது அங்காடி"/> <section begin="ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பொறுப்புக் குழு"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பொறுப்புக் குழு:</b>}} கிழக்கு, மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளின் பொருளாதார உறவுகளை வலுப்படுத்துவதற்கென 28–3–1947–இல் இக்குழு உருவாக்கப்பட்டது. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பொறுப்புக் குழுவின் (Economic Commission for Europe– E C E) தலைமைச் செயலகம் சுவிட்சர்லாந்து (Switzerland) நாட்டின் செனிவா (Geneva) நகரில் நிறுவப்பட்டுள்ளது. இக்குழுவின் உறுப்பு நாடுகளாவன: அல்பேனியா, ஆசுத்திரியா (Austria), பெல்சியம் (Belgium), பல்கேரியா (Bulgaria), சோவியத்து உருசியா (USSR), கனடா, சைப்ரசு (Cyprus), செகோசுலோவேகியா (Czechoslovakia), தென்மார்க்கு (Denmark), பின்லாந்து (Finland), பிரான்சு, மேற்குச் செருமனி (West–Germany), கிழக்குச் செருமனி, கிரீசு, அங்கேரி (Hongary), ஐசுலாந்து, அயர்லாந்து, இத்தாலி, இலக்சம்பர்கு (Luxembourg), மால்டா (Malta), நெதர்லாந்து, நார்வே, போர்ச்சுகல் (Portugal), உருமேனியா (Rumania), இசுபெயின் (Spain), சுவீடன் (Sweden), துருக்கி, பிரிட்டன், ஐக்கிய அமெரிக்க நாடு (USA), யுகோசுலேவியா (Yugoslavia). ஐரோப்பியப்‌ பொருளாதாரப்‌ பொறுப்புக்‌ குழு நிலையான பல குழுக்களையும்‌ தனிப்பட்ட சிறப்புக்‌ குழுக்களையும்‌ அமைத்து, அவற்றின்‌ மூலம்‌ தன்‌ பணிகளை நிறைவேற்றுகிறது. இக்குழுக்களுக்கு ஒதுக்கப்பட்ட துறைகளாவன: வேளாண்மைச்‌ சிக்கல்கள்‌, மரம்‌, நிலக்கரி, இயற்கை வாயு (Gas), மின்சார ஆற்றல்‌, குடியிருப்பு அமைத்தல்‌, கட்டடப்‌ பணிகள்‌ உள்நாட்டுப்‌ போக்குவரத்து, எஃகு, வாணிக முன்‌னேற்றம்‌, தண்ணீர்‌ வசதி, இரசாயனத்‌ தொழில்‌, அறிவியல்‌ தொழில்நுட்பம்‌, இயற்கைச்‌ சூழ்நிலைப்‌ (Environment) பாதுகாப்பு, ஐரோப்பியப்‌ புள்ளிவிவர வல்லுநர்கள்‌ மாநாடு முதலியன. இத்துறைகளைச்‌ சார்ந்த குழுக்களின்‌ வல்லுநர்கள்‌ முழுநேரப்‌ பணியாளர்களாகப்‌ பணியாற்றுகின்றனர்‌. அவர்கள்‌ ஆண்டு முழுவதிலும்‌ கூடிக்‌ கலந்தாலோசித்துத்‌ திட்‌டங்களை உருவாக்குகின்றனர்‌. தங்கள்‌ அறிக்கை, பரிந்துரை ஆகியவற்றின்‌ மூலம்‌ ஐரோப்பிய நாடுகளிடையே கூட்டுறவு நிலவப்‌ பாடுபடுகின்றனர்‌. ஐரோப்பியப்‌ பொருளாதாரப்‌ பொறுப்புக்‌ குழுவின்‌ ஆண்டுக்‌ கூட்டத்தில்‌ அவர்கள்‌ பங்கு பெற்றுக்‌ கொள்கைக்‌ கோட்பாடுகள்‌ உருவாக உறுதுணையாயிருக்கன்றனர்‌. ஐரோப்பியப்‌ பொருளாதாரப்‌ பொறுப்புக்‌ குழுவின்‌ அலுவலகம்‌ ஆண்டில்‌ இரண்டு ஆய்வு இதழ்களை வெளியிடுகிறது. அவை (1) ஐரோப்பியப்‌ பொருளாதார ஆய்வு (2) ஐரோப்பியப்‌ பொருளாதாரக்‌ கால அறிவிப்பு ஏடு என்பவையாகும்‌. அவை தவிர, நடைமுறைக்‌ காலப்‌ பொருளாதாரப்‌ போக்கு (Trend), உறுப்பு நாடுகளின்‌ பொருளாதார அமைப்பில்‌ ஏற்‌படும்‌ மாற்றங்கள்‌ (Structural Changes), தொழில்‌ துறையில்‌ ஏற்படும்‌ மாற்றங்கள்‌, கிழக்கு மேற்கு ஐரோப்பிய வாணிகப்‌ பொருளாதாரக்‌ கூட்டுறவு ஆகியவற்றின் கொள்கை அடிப்படையில்‌ ஏற்படும்‌ மாற்றங்கள்‌, அவற்றிற்கான காரணிகள்‌ ஆகியவற்றைக்‌ குறித்த புள்ளி விவரங்களைச்‌ சேகரித்துத்‌ தொகுத்துப்‌ பெறும்‌ ஆராய்ச்சி முடிவுகளை உறுப்பு நாடுகளுக்கு இந்த அலுவலகம்‌ வழங்குகிறது. ஆப்‌பிரிக்கப்‌ பொருளாதாரப்‌ பொறுப்புக்‌ குழுவுடனும்‌ மேற்கு ஆசியப்‌ பொருளாதாரப்‌ பொறுப்புக்‌ குழுவுடனும்‌ இணைந்து செயற்பட வேண்டிய திட்டங்‌களை நிறைவேற்றும்‌ பொறுப்பும்‌ அலுவலகத்தின்‌ கடமையாகும்‌. <b>அண்மைக்காலப்‌ பணிகள்‌:</b> ஐரோப்பியப்‌ பொருளாதாரப்‌ பொறுப்புக்‌ குழு 1980–இல்‌ தெற்கு ஐரோப்‌பியக்‌ குடியிருப்பு வசதியைப்‌ பெருக்குதல்‌, வேளாண்மை அமைப்பையும்‌ பண்ணை முறையையும்‌ சீரமைத்தல்‌, அங்காடிச்‌ சிக்கல்களை ஒழித்தல்‌, காட்டு வளங்களைப்‌ பெருக்குதல்‌, காடு சார்ந்த தொழிற்றுறை வளர்ச்சியை ஊக்குவித்தல்‌ ஆகிய திட்டங்களுக்கு முன்னுரிமை அளித்து, அவற்றைச்‌ செயற்படுத்துவதற்குத்‌ தேவையான நடவடிக்கைகளை எடுத்தது. வேளாண்மைப்‌ பொருள்களின்‌ தரத்தை உயர்த்துதல்‌, தகவல்‌ அறிவிப்பு மையம்‌ நிறுவுதல்‌, சாலை, உள்நாட்டு நீர்ப்‌ போக்குவரத்து, அகக்கட்டுமான {Infrastructure) வசதிகளைப்‌ பெருக்‌குதல்‌, புதிய ஆற்றல்‌ பயன்பாட்டை ஆராய்தல்‌, இரசாயனம்‌, இரும்பு, எஃகு ஆகிய தொழிற்றுறையைப்‌ புதுமைப்படுத்தல்‌, தீ விபத்துகளைக்‌ குறைத்‌தல்‌ ஆகியன செயற்படுத்தப்பட்ட பிற சிறப்புத்‌ திட்டங்களாகும்‌. காட்டு வளத்தைப்‌ பாதுகாத்தல்‌, காடு சார்ந்த தொழிற்றுறையில்‌ தொழில்நுட்‌பத்தைப்‌ புகுத்துதல்‌, சோள (Maize) உற்பத்தி, குடி-<noinclude> <b>வா.க. 6 – 12</b></noinclude> bfb30hhr5wrhn9s7pphigz7b20p5lcy 250 633255 1987800 1950519 2026-11-07T04:41:15Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987800 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கி|178|ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கி}}</noinclude>யிருப்பு அமைப்புகளின் மேலாண்மை ஆற்றல், தொழில்நுணுக்கம் ஆகியவை தொடர்பான கருத்தரங்குகளையும் ஆய்வுப் பணிப்பட்டறைகளையும் (Research Workshops) ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பொறுப்புக்குழு நடத்தியது. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பொறுப்புக் குழுவின் உறுப்பு நாடுகளின் பொருளாதார, சமூக முறைகள் பேரினப் பொருளியல் (Macro Economics) அணுகுமுறையில் ஆராயப்படுகின்றன. இதற்கென ஐரோப்பியப் புள்ளிவிவர வல்லுநர் மாநாடு நடத்தப்படுகிறது. கிழக்கு மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளிடையே வாணிகம் சிறக்கவும், அதற்குத் தடையாக உள்ள இடையூறுகளை ஒழிக்கவும் 1981-இல் கூடிய வாணிகக் குழு ஆராய்ந்தது. பண்டமாற்றத்தின் அடிப்படையில் இந்நாடுகளுக்கிடையே வாணிக ஒப்பந்தங்கள் ஏற்படவும் திட்டம் வகுக்கப்பட்டது. உறுப்பு நாடுகள் பிற நாடுகளுடன் வாணிகக் கூட்டுறவையும் பொருளாதார உறவையும் வலுப்படுத்துவதன் தேவையை வலியுறுத்திய 1971-ஆம் ஆண்டு எல்சிங்கி ஒப்பந்தம் (Helsinki Accord), மீண்டும் 30-4-81-இல் புதிய கண்ணோட்டத்துடன் செயற்படுத்த வலியுறுத்தப்பட்டது. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பொறுப்புக் குழு இடைக்கால, நீண்டகாலத் திட்ட (Medium and long Term Planning) நடவடிக்கைகளை ஆராய்ந்து, 1984 முதல் 1989-ஆம் ஆண்டுக் காலத்திற்கான இடைக்காலத் திட்டத்தையும், 1990-ஆம் ஆண்டு வரையிலான நீண்டகாலப் பொருளாதாரத் திட்டத்தையும் உருவாக்கியது. அதனை முழுமையான செயல்திட்டப் படிவங்களுடன் (Plan Models) ஐக்கிய நாட்டுப் பொது அவையில் (UN's General Assembly) 1982-இல் ஆலோசனைக்கு வைத்தது. அவை ஐ.நா.வின் திட்டக் கூட்டுறவு ஒத்துழைப்புடன் நிறைவேற்றப்படும் என்பது எதிர்பார்க்கப்படுகிறது. {{Right|<b>அ.கு.சா.</b>}} <section end="ஐரோப்பியப் பொருளாதாரப் பொறுப்புக் குழு"/> <section begin="ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கி"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கி:</b>}} ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பை உருவாக்கிய 1957–ஆம் ஆண்டு உரோம் ஒப்பந்தம், 1958–இல் இவ்வங்கியை நிறுவியது. ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கியின் (European Investment Bank) தலைமை அலுவலகம் இலக்சம்பர்கில் (Luxembourg) செயற்படுகிறது. ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பு நாடுகள் நிலையான பொருளாதார வளர்ச்சியை அடைவது இவ்வங்கியின் தலையாய குறிக்கோளாகும். ஐரோப்பியப் பொருளாதாரக் கூட்டமைப்பின் (European Economic Community) உறுப்பு நாடுகளான பெல்சியம் (Belgium), தென்மார்க்கு (Denmark), மேற்குச் செருமனி (West Germany), கிரீசு (Greece), அயர்லாந்து (Ireland), இத்தாலி, இலக்சம்பர்கு, நெதர்லாந்து (Netherlands), இங்கிலாந்து ஆகியவை இவ்வங்கியின் உறுப்பு நாடுகளாகும். வங்கியின் நடவடிக்கைகள் தொடக்க காலத்தில் உறுப்பு நாடுகளுக்குள் மட்டும் செயற்படும்படி கட்டுப்படுத்தப்பட்டிருந்தன. பின்னர்க் காலப்போக்கில் அந்நிலை மாறி, இப்போது ஐரோப்பிய மண்டலத்திலுள்ள பிற நாடுகள் கூட்டுறவு, ஒப்பந்தங்கள் ஆகியவற்றின் மூலம் இவ்வங்கியுடன் பலவகை உறவுகளைக் கொண்டுள்ளன. மத்தியதரைக் கடலைச் சார்ந்த நாடுகள், அரபு நாடுகள், கிழக்கு ஐரோப்பிய நாடுகளுள் சில நாடுகள் உட்பட இவ்வங்கியில் பங்கு பெறும் (Participants) நாடுகளாவன: யூகோசுலேவியா (Yugoslavia), அல்சீரியா (Algeria), சைப்ரசு (Cyprus), எகிப்து, இசுரவேல் (Israel), சோர்டான் (Jordan), இலபெனான் (Lebanon), மால்டா (Malta), மொராக்கோ (Morocco), போர்ச்சுகல் (Portugal) சிரியா, துனீசியா, துருக்கி, பிரஞ்சு போலினீசியா (French Polynesia), புது காலிடோனியா (New Caledonia) முதலிய 60 ஆப்பிரிக்க நாடுகள். கரிபீனும் (Carrilbean) பசுபிக்கு (Pacific) நாடுகளும் 1.1.1981–இல் எழுதப்பட்ட ஒப்பந்தத்தின்படி புதிதாகச் சேர்ந்த பங்கு உறுப்பு (Associated Member) நாடுகளாகும். இந்நாடுகளுள் பொருளாதாரத்தில் பின்தங்கிய நாடுகளுக்கும், தொழிற்றுறையைப் புதுமைமயமாக்கிச் செயற்படுத்தும் திட்டங்களுக்கும் வங்கியின் பெரும்பான்மையான வளம் முதலீடு செய்யப்படுகிறது. ஐரோப்பிய உறுப்பு நாடுகள் அனைத்தும் வங்கியின் முதலாக்கத்திற்கு ஒரு குறிப்பிட்ட தொகையை ஆண்டுதோறும் செலுத்துகின்றன. <b>அண்மைக் காலப்பணிகள்:</b> உறுப்பு நாடுகளுக்கும் பங்கு உறுப்பு நாடுகளுக்கும் ஐரோப்பிய முதலீட்டு வங்கி 1980–இல் வழங்கிய மொத்தக் கடன் ஐரோப்பியச் செலாவணி அலகில் (European Units of Account) 3.5 பிலியன் ($4.5 பிலியன்). இத்தொகை 1979–இல் வழங்கப்பட்ட கடனை விட 13.9 விழுக்காடு மிகுதியாகும். மொத்தக் கடனில் 40 விழுக்காடு ஐரோப்பிய உறுப்பு நாடுகளுக்கு ஆற்றல் உற்பத்திப் பெருக்கத்திற்காகவும் போக்குவரத்து வசதிப் பெருக்கத்திற்காகவும் வழங்கப்பட்டுள்ளது. தொழிற்றுறை, வேளாண்மை ஆகியவற்றிற்காக ஐரோப்பியச் செலாவணி அலகில் 584.4 மிலியலும் தண்ணீர் வசதிக்கான திட்டங்களுக்கு 416.6 மிலியனும் போக்குவரத்து, தொலைபேசித் துறைக்கு 610 மிலியனும் அகக்கட்டுமானப் பணிகளுக்கென 131.2 மிலியனும் கடன் உதவி வழங்கப்பட்டுள்ளது. பெரும்பான்மை-<noinclude></noinclude> imtg9qktbbnze2obe6h6oaq5d96wgao 250 633262 1987804 1902223 2026-11-07T04:54:02Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987804 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐவரி கோசுட்டு|182|ஐவரி கோசுட்டு}}</noinclude><b>கல்வி முறை:</b> ஓரளவிற்குப் பிரான்சு நாட்டுக் கல்வி முறையைப் போன்றே ஐவரி கோசுட்டு நாட்டுக் கல்வி முறையும் அமைந்துள்ளது. குழந்தைப் பள்ளிக் (Kindergarten) கல்வியைச் சேர்க்காமல், இந்நாட்டுக் கல்வி நான்கு நிலைகளில் அமைந்துள்ளது. தொடக்கக் கல்வி ஆறு ஆண்டுகள். இதில் 7 வயதிலிருந்து 12 வயது வரையிலான மாணவர்கள் சேர்ந்து பயிலுகின்றனர். தொடக்கக் கல்விக்குப் பின்னர், உள்ள இடைநிலைக் கல்வி (Secondary School) மொத்தம் ஏழு ஆண்டுகள். இடைநிலைக் கல்வியில் முதல் இடைநிலைக் கல்வி (மொத்தம் நான்கு ஆண்டுகள்), இரண்டாம் இடைநிலைக் கல்வி (மொத்தம் மூன்று ஆண்டுகள்) என இரு நிலைகள் உள்ளன. ஒவ்வொரு நிலைக் கல்வியும் முடியும்போது, வெற்றி பெற்ற மாணவர்களுக்குச் சான்றிதழ் தரப்படுகிறது. இரண்டாம் இடைநிலைக் கல்விச் சான்றிதழ் பெற்ற மாணவர்கள் ஐவரி கோசுட்டின் தேசியப் பல்கலைக்கழகத்திலோ தொழிற் கல்விக் கல்லூரிகளிலோ சேரத் தகுதியுடையவராவர். தேசியப் பல்கலைக்கழகத்தில் கலைகள், அறிவியல், சட்டம், பொருளியல் மருந்தியல் (Pharmacy), மருத்துவம் (Medicine) ஆகிய ஆறு துறைகள் உள்ளன. தொழிற்கல்விக் கல்லூரிகள் பொறியியல், உணவியலாராய்ச்சி (Food Research), பொது நிருவாகம், வணிக நிருவாகம், கப்பல் விமானம் ஓட்டுதல் பயிற்சி போன்ற பாடத் துறைகளில் பயிற்சி தருகின்றது. ஐவரிகோசுட்டு நாட்டில் தேர்வு முறையுங்கூடப் பிரான்சு நாட்டைப் பின்பற்றியே உள்ளது. தொடக்கப் பள்ளிக் கல்வி, நான்காண்டு முதல் இடைநிலைக் கல்வி, மூன்றாண்டு இரண்டாம் இடைநிலைக் கல்வி, பல்கலைக்கழகக் கல்வி ஆகிய ஒவ்வொரு கல்வி நிலையின் இறுதியிலும் பொதுத்தேர்வு நடத்திச் சான்றிதழ்கள் தரப்படுகின்றன. இருந்தபோதிலும், ஒரு வகுப்பிலிருந்து அடுத்த மேல் வகுப்பிற்கு மாணவர்கள் வகுப்பறைத் தேர்வு முடிவுகளின் அடிப்படையில் அனுப்பப்படுகின்றனர். அனைவருக்கும் தொடக்கக்கல்வி (Universal Primary Education) என்னும் கொள்கையை ஐவரி கோகட்டு முனைப்புடன் செயற்படுத்தி வருகிறது. இந்நாட்டில் 1980-ஆம் ஆண்டில் எழுத்தறிவு பெற்றவர் 25 விழுக்காட்டினர். அதே ஆண்டில் தொடக்கப் பள்ளியில் மாணவர் (7–12 வயதினர்) சேர்க்கை விகிதம் 65 விழுக்காடு. ஐவரிகோசுட்டு நாடு முறைசாராக் கல்வியிலும் மிகுந்த ஆர்வம் காட்டி வருகிறது. ஊர்ப்புறங்களில் எழுதப்படிக்கத் தெரியாத மக்களுக்குக் கல்வியறிவு புகட்டி, அவர்களைச் சமுதாய மேம்பாட்டுத் திட்டங்களில் ஈடுபடுத்துவதற்காகப் பல்வேறு முறைசாராக் கல்வித் திட்டங்களை இந்நாடு செயற்படுத்தி வருகிறது. வானொலி, தொலைக்காட்சி வழியே முறைசாராக் கல்வியினைச் செய்தி அமைச்சகம் (Ministry of Information) உழவர்களுக்கு 1967–ஆம் ஆண்டிலிருந்து வழங்கி வருகிறது. கல்வி நிருவாகம் அனைத்தும் அரசின் பொறுப்பிலேயே உள்ளது. தேசிய கல்வி அமைச்சகம் (Ministry of National Education) இடைநிலைக் கல்வி, பல்கலைக்கழகக் கல்வி, ஆசிரியர் பயிற்சி ஆகியவற்றின் நிருவாகப் பொறுப்பினை ஏற்றுள்ளது. தொடக்கக் கல்வி மற்றும் தொலைக்காட்சிக் கல்வியமைச்சகம் (Ministry of Primary Schooling and Instructional Television) தொடக்கக் கல்வி, முறைசாராக் கல்வி, தொடக்கப் பள்ளி ஆசிரியர் கல்வி ஆகியவற்றின் நிருவாகத்தையும், தொழில் நுட்பம் மற்றும் தொழிற்பயிற்சி அமைச்சகம் (Ministry of Technical Education and Professional Training) தொழிற் பயிற்சிக் கல்வி நிருவாகத்தையும், பொது மக்கட் கல்வி, இளைஞர் மற்றும் விளையாட்டு அமைச்சகம் (Ministry of Popular Education, Youth and Sports) உடற்கல்வி மற்றும் முறைசாராக் கல்வித் திட்டங்களில் சிலவற்றையும் பொறுப்பேற்று நடத்தி வருகின்றன. ஐவரிகோசுட்டு கல்விக்காக மிகுந்த பணத்தைச் செலவழிக்கிறது. இந்நாட்டின் தேசிய வருமானத்தில் 26.8 விழுக்காடு அல்லது பொது வரவு–செலவுத் திட்டத்தில் 45.7 விழுக்காடு கல்விக்காகச் செலவழிக்கப்படுகின்றது. தொடக்கக் கல்விக்கே வரவு செலவு முன்னுரிமை தரப்படுகின்றது. இந்நாடு 1981-இல் தொடக்கக் கல்விக்காக 37 விழுக்காடு செலவழித்துள்ளது. ஐவரிகோசுட்டு நாட்டுப் பாடத்திட்டம் (Curriculum) இந்நாட்டின் தேவைகளையொட்டி அமையாமல், பெரும்பாலும் பிரான்சு நாட்டில் பின்பற்றப்படும் பாடத்திட்டத்தைப் போன்று உள்ளது. தொடக்கக் கல்விப்பாடத் திட்டத்தை உருவாக்குவதும் அதில் மாறுதல்கள் கூறுவதும் கல்வி மற்றும் பாடத் திட்டப் பொது இயக்கத்தின் (General Direction of Studies and Programme) பணிகளாகும். இவ்வியக்கத்தின் ஒரு பிரிவே இடைநிலைக் கல்விப் பாடத் திட்டத்தை உருவாக்கும் பணியைச் செய்து வருகிறது. மூவகையான ஆய்வுகள் ஐவரிகோசுட்டில் உள்ளன. 1) சமூகவியல், உளவியல், கல்வியியல் ஆகிய-<noinclude></noinclude> 4opkw3q3tcjnvmk4hxqcvt13jwlpl9v 250 633274 1987806 1902396 2026-11-07T05:11:23Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987806 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐவன்‌|184|ஐவன்‌}}</noinclude>சட்டத் தொகுப்பு திருச்சபை நடவடிக்கைகளைச் சீர்படுத்தியது. திருச்சபை நிருவாகத்திலிருந்த சீர் கேடுகளை அகற்றித் திருச்சபைச் சொத்துகளை நல்ல முறையில் பாதுகாத்தது. உருசிய மக்களின் முன்னேற்றத்திற்காக நிருவாகம் மற்றும் நிதித் தொடர்பான ஒழுங்குமுறைகள் வரையறுக்கப்பட்டன. உருசிய சமூக அமைப்பில் பிரபுக்களுக்கு அடுத்தபடியானவராகக் கருதப்பட்ட உயர்மட்ட நடுவர் குழுவினரைப் பாதுகாக்கும் பொருட்டு, அவர்களுக்குப் பண்ணையும் பணமும் வழங்கப்பட்டன. நிலங்கள் வைத்திருக்கும் ஒரு சமூகப் பிரிவினரை உருவாக்கி அவர்கள் அரசுக்கு எல்லா வகையிலும் பயனுள்ளவர்களாக இருக்க வகை செய்யப்பட்டது. இராணுவ அமைப்புச் சீர்திருத்தப்பட்டுப் பழைய முறைகள் மாற்றப்பட்டன. உயர்குடிப் பிறப்பின் அடிப்படையில் நியமிக்கப்பட்டு வந்த படைத் தளபதிகள் அப்பொழுது தகுதியின் அடிப்படையில் மட்டுமே நியமிக்கப்பட்டார்கள். காலாட்படையின் தரம் உயர்த்தப்பட்டது. சார் மன்னர் ஐவனுக்கு ஆலோசனை கூற ஓர் ஆலோசனைக் குழு (Chosen Council) இருந்தது. உருசிய மன்னரின் நெருங்கிய நண்பர்களாள அலெக்சி அடசேவு (Aleksei Adashev), திருச்சபைப் பாதிரியார் சில்வெசுட்டர் (Sylvester) முதலானோர் இக்குழுவில் முக்கிய உறுப்பினர்களாவர். ஆனால், 1560-க்குப் பின்னர் இக்குழு செயலாற்றவில்லை. இந்தக் கால கட்டத்தில் மன்னரின் முதல் மனைவி இறந்தார். அதன்பின், மன்னர் ஐவனின் சமூக அரசியல் கொள்கைகளில் மாற்றங்கள் காணப்பட்டன. ஐவன் தம் ஆட்சிக்காலத்தில் பல போர்களில் ஈடுபட்டார். இவர் கி.பி. 1547-இலிருந்து 1550 வரை கசான் (Kazan) பகுதியின்மீது போர் தொடுத்தார்; கி.பி. 1552-இல் அப்பகுதியை வென்றார். பின்னர், கி.பி. 1566-இல் அசுட்ரகான் (Astrakhan) பகுதியும் உருசியாவோடு இணைக்கப்பட்டது. இந்த வெற்றிகளினால் வோல்கா (Volga) ஆற்றுப் பகுதி முழுமையும் உருசியாவிற்குச் சொந்தமாகியது. இதனால் காசுப்பியன் (Caspian) கடற்பகுதியில் வாணிக வழி பாதுகாப்பாக அமைந்தது. இச்சமயத்தில் துருக்கியின் ஆதரவு பெற்ற கிரிமியப் பகுதியைச் சார்ந்த தாதர் (Tatar) இனத்தவர் ஐவன் ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளைக் கைப்பற்ற முயற்சி செய்தனர். அதனை முறியடிக்க வேண்டுமென ஐவனின் ஆலோசனைக் குழு முடிவெடுத்தது. ஆனால், ஐவன் தம் ஆலோசனைக் குழுவின் இராணுவத் தொடர்பான கருத்துரைகளை ஏற்றுக் கொள்ளவில்லை. மேற்கு ஐரோப்பிய நாடுகளோடு வணிகத் தொடர்பு கொள்ள வேண்டி, பால்டிக்குக் கடற்கரைப் பகுதிகளில் ஒரு வாணிக வழி அமைப்பதற்கு ஐவன் முயற்சி செய்தார். இவர் கி.பி. 1558-இல் இலிவோனியன் (Livonian War) போரில் ஈடுபட்டார். இந்தப் போரில் உருசியா வெற்றி பெற்றது. இலிவோனிய (Livonia) நாட்டின் உறவு நாடான இலிதுவேனியா (Lithuania) கி.பி. 1569–இல் போலந்துடன் இணைந்தது. இலிவோனியாவிற்கு எதிராக இவர் போர் தொடுத்தனால் அதன் உறவு நாடுகளான இலிதுவேனியா, போலந்து, சுவீடன் ஆகிய நாடுகள் இவருக்கு எதிராகப் போரில் இறங்கின. இச்சமயத்தில் துருக்கி, கிரிமியப் படைகள் உருசியாவிற்குச் சொந்தமான அசுட்ரகான் பகுதியைத் தாக்கின. வோல்கா ஆற்றுப் பக்கம் சென்று போர் புரிவதற்கு வசதியாகத் தோன்–வோல்காக் (Don-Volga) கால்வாயினைத் துருக்கியப் படைகள் அமைத்தன. கிரிமியத் தாதர்கள் உருசிய நாட்டிற்குள் புகுந்து பெருஞ்சேதம் விளைவித்தனர். கிரெம்லின் (Kremlin) மாளிகையைத் தவிர மற்றைய பகுதிகள் எரிக்கப்பட்டன. இந்நிகழ்ச்சி கி.பி. 1571–இல் நடைபெற்றது. போலந்துத் தலைவர் இரண்டாம் சிசிசுமண்டு அகசுடசு (Sigismund Augustus II) கி.பி. 1572–இல் இறந்தார். போலந்து அரியணையைக் கைப்பற்ற ஐவன் விரும்பினார். ஆனால் கி.பி. 1575–இல் திரான்சில்வேனியாவைச் (Translyvania) சார்ந்த இசுடீபன் பெதோரி (Stephen Bathory) என்பவர் தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டுப் போலந்தின் தலைவரானார். தென்மார்க்கு (Denmark) நாட்டைச் சார்ந்த மாக்னசு (Mognus) என்பவர் ஐவனின் ஆளுகைக்குக் கட்டுப்பட்டு இலிவோனியாப் பகுதியை ஆட்சி செய்து வந்தார். மாக்னசு கி.பி. 1577–இல் போலந்துக்குச் சென்றுவிட்டார்; கி.பி. 1579–இல் உருசியாவிற்குச் சொந்தமான போலோட்சுக்குப் (Polotsk) பகுதியைப் போலந்தின் பெதோரி தம் வசமாக்கிக் கொண்டார்; உருசிய நாட்டின் பல பகுதிகளையும் பிடிக்கத் திட்டமிட்டுப் புசுகோவ் (Puchkov) பகுதியினை முற்றுகையிட்டார். அதே நேரத்தில் சுவீடன், உருசியாவின் நார்வா (Narva), கரேலியா (Karalia) பகுதிகளைத் தாக்கியது. பல பக்கங்களிலிருந்து உருசியாவிற்குக் தாக்குதலிருந்ததால், நிலைமையைச் சமாளிக்க முடியாமல் இவர் உரோமாபுரிப் போப்பாண்டவர் பதின்மூன்றாம் கிரிகரியின் (Gregory XIII) உதவியை நாடினார்.<noinclude></noinclude> ejz92migez888uxqsfmdyna6epqfja2 250 633276 1987807 1950769 2026-11-07T05:13:45Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987807 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஐவன்‌|185|ஐவன்‌}}</noinclude>போப்பு கிரிகரியின் பேராளர் நன்சி அந்தோனியோ பெசிவினோ (Nancy Antonia Besivinov) என்பவரின் தலையீட்டினால் இவர் போலந்து நாட்டோடு பத்தாண்டுக் காலப் போர் நிறுத்த ஒப்பந்தம் ஒன்றை கி.பி. 1582–இல் செய்து கொண்டார். இந்த ஒப்பந்தத்தினால் உருசியா தான் அது வரை வெற்றி பெற்றிருந்த பகுதிகளை இழந்தது. உருசியாவிற்கும் சுவீடனுக்கும் கி.பி. 1583-இல் ஏற்பட்ட ஒப்பந்தத்தின்படி, பின்லாந்து வளைகுடாப் பகுதிகளில் உள்ள நகரங்களைச் சுவீடன் பெற்றுக் கொண்டது. இந்தப் போரில் உருசியாவிற்குக் கிழக்குப் பகுதியில் மட்டுமே வெற்றி கிடைத்தது. ஐவன் இங்கிலாந்தோடு வலுவான உறவினை ஏற்படுத்திக் கொள்ள விரும்பினார். உருசிய மன்னரவையில் இங்கிலாந்து நாட்டு வணிகர்கள் இருந்தனர். வெண்கடற் பகுதியிலிருந்து இங்கிலாந்து வணிகர்கள் உருசியாவிற்குள் கி.பி. 1553–இல் நுழைந்தனர். தம் பகைவர்களால் உருசியா சூழப்பட்டுப் பொருளாதாரத் தடையை ஏற்படுத்தினால், இங்கிலாந்து மூலமாகத் தம் தேவையைப் பெற முடியுமென நம்பினார். இவர் அரசியல் விவகாரங்களில் அளவுக்கு மீறிப் பற்று உடையவராகவும் செயலாற்றுகின்ற நேரத்தில் கொடுமையானவராகவும் இருந்தார். இவர் கூர்த்த மதியினர், மன்னர்கள் கடவுளின் பேராளர் என்ற தத்துவத்தில் நம்பிக்கை கொண்டவர். தமக்குப் பின்னர் ஆட்சிக்கு வர உரிமை பெற்றிருந்த தம் இரண்டாம் மகன் சாரிவிச்சைக் (Sarivich) கொலை செய்துவிட்டார். ஐவன் அடிக்கடிப் போர்களை மேற்கொண்டதனால், இவரது ஆட்சிக்கு உட்பட்டிருந்த பல மாநிலங்களிலிருந்து மக்கள் வேறு நாட்டிற்குச் செல்லத் தொடங்கினர். உருசியாவின் சமுதாயத்திலிருந்து உயர்குடி மக்களுடைய மதிப்புக் குறைந்தது. அச்சூழ்நிலையில் கி.பி. 1584 மார்ச்சு 18–இல் இவர் உயிரிழந்தார். இவருடைய இறப்பின் காலத்தில் இவரது ஆட்சிக்குட்பட்ட பகுதிகளில் நிருவாகம் மத்தியில் அதிகாரக் குவியல்களோடு இருந்தது. ஐவன் தம் ஆட்சிக்காலத்தில் நில உடைமையாளர் வகுப்பினரைப் பலப்படுத்தினார். {{Right|<b>தா.எ.</b>}} <b>துணை நூல்கள்:</b> <b>Pares, Sir B.,</b> A History of Russia, London, 1962. <b>Riasanovsky, N.V.,</b> A History of Russia, Oxford University Press, 1977. <section end="ஐவன்"/> {{dhr|3em}} {{nop}}<noinclude></noinclude> qxfpuusioxtobkw5ymt2q2g2bky4bvq 250 633349 1987808 1950771 2026-11-07T05:19:18Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987808 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" /></noinclude>{{dhr|3em}} <section begin="ஒ"/> {{dhr}} {{dropinitial|ஒ}} என்பது தமிழ் நெடுங்கணக்கில் அடிப்படையாக உள்ள மூன்று உயிரெழுத்துகளுள் (அ,இ,உ) மூன்றாவதான உகரத்தினின்றும் தோன்றி வாய்குவித்துப் பின் ஓரளவு உயர்த்தி ஒலிக்கப்படும் எழுத்து ஆகும். முழுதும் உயர்த்தி ஒலிக்கப்படும் ஓ என்ற ஒலியின் குறுக்கமாகவே இதைக் கொள்ள வேண்டும். எகரம் எப்படி இகரத்தினின்றும் வாய் இளித்த நிலையில் ஓரளவு உயர்த்தி ஒலிக்கப்பட்ட எழுத்தாகத் தோன்றுகிறதோ, அவ்வாறே ஒகரம் இதழ் குவித்தலால் வெளிப்படுகிறது. இவ்விரண்டெழுத்துகளும் வடமொழி நெடுங்கணக்கில் இல்லை. இந்த நிலையிலும் பொருள் தரும் நிலையில் இவ்வொலி சொற்களில் கலந்து வருதலால் இதனைத் தமிழின் தனித் தன்மையாகக் கருத வேண்டும். <b>உருவம்:</b> உகரத்தின் அடிப்படையாகப் பிறந்த ஒலி என்பதால் பிராமி எனப்படும் எழுத்துகளில் உகரத்துக்குரிய குறி (L) வின் தலையில் இடப்புறமாக ஒரு சிறிய நேர்கோடு இடப்பட்டு அது ஓகாரத்தைக் குறிக்கப் பயன்பட்டது. (Z—ஓ) தமிழ் இலக்கண வரலாற்றில் முதலாவதாக இன்று நமக்குக் கிடைத்திருக்கும் தொல்காப்பியத்தில் தமிழ் எழுதப்படுகிற முறையில் இவ்வெழுத்தின் குறிலுக்கு, அதாவது ஒகரத்திற்கு ஒரு புள்ளி இடப்படும் என்ற வழக்கு எடுத்துரைக்கப்பட்டிருக்கிறது. ‘எகர ஒகரத்தியற்கையு மற்றே’ அதாவது, எகர ஒகரங்களுக்கும் புள்ளி இடப்படும் என்பதே. எனவே Z—ஒ இப்படி எழுதப்பட்டிருக்க வேண்டும். கற்களைப் பதப்படுத்தாமல் எழுதியதால் இவ்வெழுத்துகளின் மேலுள்ள புள்ளிகளைத் தெளிவாகக் காண இயலவில்லை. மேலும், மொழி அறிவுடையார்க்கு அது தேவையாகத் தென்படாமையும் ஓலையில் புள்ளி குத்துவது இடர்ப்பாடாகக் காணப்பட்டமையும் காரணமாக அவ்வழக்கம் ஒழுங்காக மேற்கொள்ளப்படவில்லை. அதனால், புள்ளியைக் குறிக்கும் வழக்கம் இல்லை என்று முடிவு கொள்ளலாகாது. நன்றாகப் பதப்படுத்திய கல்லின் மேல் இப்புள்ளிகள் காணப்படுகின்றன. எடுத்துக்காட்டாக, இருளப்பட்டி கி.பி. 5–ஆம் நூற்றாண்டு வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டுகள், மதுரை வைகைப் படுகை, சேந்தனின் வட்டெழுத்துக் கல்வெட்டு (கி.பி. 7–ஆம் நூற்றாண்டு), கூரம் பல்லவர் செப்பேடு (கி.பி. 7–ஆம் நூற்றாண்டு), செந்தலை முத்தரையர் கல்வெட்டு (கி.பி. 8-ஆம் நூற்றாண்டு), திருவெள்ளறை பல்லவ தந்திவர்மனின் மாற்பிடுகு ஏரிக்கல்வெட்டு (கி.பி. 9-ஆம் நூற்றாண்டு) ஆகியவற்றில் புள்ளி உள்ளது. ஒருசில கல்வெட்டுகளில் புள்ளிக்குப் பதிலாக ஒரு சிறு நெளிகோடு (S) காணப்படுகிறது. அசோகன் காலத்துப் பிராமிக் கல்வெட்டுகளில் உள்ள ஓகார வடிவத்தைக் கொண்ட தமிழர் ஒகரத்திற்கு ஒரு புள்ளியை இட்டு வேறுபடுத்திக் காட்டினார்கள் என்று கூறுவாரும் உளர். மாத்திரை குறைந்தால் புள்ளி இடவேண்டும் என்ற தமிழ் எழுத்துக் கோட்பாடு மிகப் பழையது. மெய்யெழுத்துகள், எகர ஒகரங்கள், குற்றியலுகரம் முதலியவற்றிற்குப் புள்ளி அமைக்கப்பட்டதை ஆய்ந்து பார்த்தால், இப்புள்ளி வைக்கும் மரபு தமிழ்ப் பண்பாட்டுக்கு இயல்பானது. அசோகனின் கல்வெட்டை நோக்கிப் புதிதாக வந்தது அன்று என்பதை அறியலாம். எகரத்தைப் பற்றிய குறிப்பிலும் இதைக் கண்டு கொள்க. இந்த நேர்கோட்டு வடிவம் கி.பி. 7–ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன்பே வளைந்துவளரத் தொடங்கியது. எனினும், தகுந்த முறையில் கல்வெட்டு கிடைக்கவில்லை. கிடைத்தவற்றுள் முதன்முதலில் கி.பி. 7–ஆம் தூற்றாண்டில் தோன்றிய பல்லவன் பரமேச்சுரவர்மனின் கூரம் செப்பேடுகளில் முற்றிலும் வளைந்த வடிவமாகக் காணப்படுகிறது. {{nop}}<noinclude></noinclude> 8ffih2dqgncyzznp0omd52gxmca6uym 250 633355 1987809 1950772 2026-11-07T05:21:55Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987809 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஒக்கூர்‌ மாசாத்தனார்‌|187|ஒக்கூர்‌ மாசாத்தனார்‌}}</noinclude>{|align= center |- |ஒ என்ற எழுத்து தனி உயிரெழுத்தாக எங்கும் தோன்றவில்லை ||rowspan=8|{{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 6.pdf |Page = 215 |bSize = 480 |cWidth = 40 |cHeight = 90 |oTop = 50 |oLeft = 366 |Location = center |Description = }} |- |கூரம் செப்பேடுகள் (கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டு) || |- |விசயநகர அரசர் அச்சுததேவராயர் காலத்தில் (கி.பி. 1534) || |- |இக்காலம் || |} {{c|சொல்லின் முதல், இடை அல்லது கடைசியிலோ ஒகரத்தோடு கூடிவரும் மெய்யெழுத்தின் வடிவம் பின்வருமாறு:}} {|align= center |- |கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டுக்கு முன் தலைக்கட்டின் இருபுறமும் நேர்கோடு ||rowspan=8|{{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 6.pdf |Page = 215 |bSize = 480 |cWidth = 45 |cHeight = 190 |oTop = 150 |oLeft = 366 |Location = center |Description = }} |- |கூரம் செப்பேடுகள் (கி.பி. 7-ஆம் நூற்றாண்டு) || |- |தலைக்கட்டுக்கு இடதுபுறம் கோடு வளைந்தும் பிறகு கால் வாங்கி எழுதுவதைப் போல் நேர்கோடாகவும் || |- |பிறகு தென்னாட்டுப் பாண்டியர் கல்வெட்டுகளிலும் விசயநகர அரசர் கல்வெட்டுகளிலும் கொம்பும் காலும் இருபுறமும் எழுதப்பட்டன. || |- |இவ்வாறே மற்ற மெய்யெழுத்துகளோடு கூடிவரும் பொழுதும் எழுதப்பட்டு வந்தது. || |} ஒத்தல், போலுதல், சமமாதல், ஓரினமாதல், சம்மதமாதல், ஒழுக்கமுடையதாதல் இணைதல், ஒற்றுமைப்படுத்துதல் முதலிய பொருளில் ஒகரம், சொற்களின் பகுதியாக நின்று பொருள் தருகிறது. {{Right|<b>கே.ஜி.கி.</b>}} <section end="ஒ"/> <section begin="ஒக்கூர் மாசாத்தனார்"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒக்கூர் மாசாத்தனார்</b>}} சங்க காலப் புலவர். இவர் பெயர் எக்கூர் மாசாத்தனார் எனவும் சில ஏடுகளில் காணப்படுகிறது. இவர் இயற்றியனவாக இரண்டு செய்யுள்கள் கிடைத்துள்ளன (அகநானூறு 14; புறநானூறு 248). இவர் ஒக்கூர் எனும் ஊரினர்; சாத்தனார் எனத் தெய்வத்தாலோ வாணிக மரபாலோ பெயர் பெற்றவர் என ஊகிக்கலாம். இவரது அகநானூற்றுச் செய்யுளில், மாலைப் பொழுது வந்த பின்பும், தன் பணி முடித்துத் திரும்பி வாராத தலைவனை எண்ணி ஏங்கும் தலைவியின் உணர்வு காட்டப்பெறுகிறது. அவளைத் தேற்ற இயலாத பாணன் கடவுளை வாழ்த்தி நின்றபோது, தலைவனின் தேர் வரக் கண்டதாகக் கூறுகிறான். இவ்வாறு சங்க நூல்களில் பாணன் கூற்றாக வரும் முல்லைத்திணைப் பாடல்கள் இரண்டு மட்டுமே காணப்படுகின்றன. (அகம். 14; ஐங்குறுநூறு 480). அத்தகு அரிய பாடல்களுனொன்று ஒக்கூர் மாசாத்தனார் பாடலென்பது குறிப்பிடத் தக்கதாகும். இவரது புறநானூற்றுச் செய்யுள் கைம்பெண்ணொருத்தியின் அவல நிலையைக் காட்டுகிறது. அவள் இளம் பெண்ணாயிருந்த காலத்தில் அல்லித் தழையை ஆடையாய் உடுத்தியிருந்தாள்; கணவனையிழந்த பின்பு அதே அல்லி தந்த எளிய புல்லரிசியை உணவாக உண்ண நேர்ந்து விட்டதாம். ஒக்கூர் என்பது பாண்டி நாட்டில் திருக்கோட்டியூர்ப் புறத்தேயுள்ள ஓர் ஊர் என்பார் உ.வே. சாமிநாதையர், ஒக்கூர் என்னும் பெயரில் வேறு சில ஊர்களும் உள்ளன. ஒக்கூர் மாசாத்தியார் என்னும் பெண்பாற் புலவர் ஒருவரும் இவ்வூரினராகக் காணப்படுகிறார். {{nop}}<noinclude></noinclude> nkj04mq4diyzqgce9rg9w06rky829c1 250 633357 1987810 1950773 2026-11-07T05:26:41Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987810 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஒக்கூர்‌ மாசாத்தியார்‌|188|ஒகாயோ}}</noinclude>எக்கூர் மாசாத்தனார் என்பது இவர் பெயராயின், ஆவுடையார் கோவிலுக்கருகில் இப்போதுள்ள எக்கூர் இவரது ஊர் எனலாம். இவரது ஊர் எதுவென்பது ஆய்தற்குரியது. சாத்தனார், சாத்தன், சாத்தி என்னும் பெயர்களால் சுட்டப் பெறும் சங்ககாலப் புலவர் பத்தொன்பது பேர் காணப்படுகின்றனர். அவருள் ஒருவர் ஒக்கூர் மாசாத்தனார். ‘சாசுதா’ என்னும் தெய்வப் பெயரிலிருந்து கொள்ளப்பட்டவையே மேற்கூறிய புலவர்களின் பெயர்கள் என்பர். சாத்தன் என்னும் சொல்லுக்கு வாணிகக் கூட்டத் தலைவன் என்னும் பொருளும் உண்டு. எனவே, சாத்தன் என்பது வாணிக மரபினர்க்கு உரிய பெயராகலாம். எனவே, ஒக்கூர் மாசாத்தனார் வாணிக மரபினர் எனவும் கொள்ளலாம். {{Right|<b>பா.ம.</b>}} <section end="ஒக்கூர் மாசாத்தனார்"/> <section begin="ஒக்கூர் மாசாத்தியார்"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒக்கூர் மாசாத்தியார்</b>}} சங்க காலப் பெண்பாற் புலவருள் ஒருவர். இவர் பெயரிலுள்ள ஒக்கூர் என்பது ஊர்ப் பெயர்; சாத்தி என்பது இயற்பெயர். ஒக்கூர் சிவகங்கைக்கு அருகில் உள்ளது. ஒக்கூர் மாசாத்தனார் என்னும் பெயருடைய சங்கப்புலவர் இவருக்குச் சமகாலத்தவரா என்பதையும், இருவரும் உறவினரா என்பதையும் அறியச் சான்றுகள் இல்லை. இவர் பாடியன அகநானூற்றில் இரண்டும் (324, 384), குறுந்தொகையில் ஐந்தும் (126, 139, 186, 220, 275), புறநானூற்றில் ஒன்றும் (279) ஆக எட்டுப் பாடல்கள். இவற்றுள் அகம் 384–ஆம் பாடலைப் பாடியவர் குடவாயிற் கீரத்தனார் என்னும் பாடபேதமும் உண்டு. இவரது புறப்பாடல் தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் இவருக்கு நிலையான இடத்தைத் தரத்தக்கது. மறக்குலப் பெண் ஒருத்தியின் உள்ளத்துணிவை அப்பாடல் வெளிப்படுத்துகிறது. முன்னர் நிகழ்ந்த போரில் அவளின் தந்தை யானைகளைக் கொன்று வீழ்த்தித் தானும் மாண்டான். முந்திய நாட் போரில் அவள் கணவன் பெரும் போர் புரிந்து இறந்தான். அன்றும் போர்ப்பறை ஒலிக்கக் கேட்ட அவள், மறப்புகழிற் கொண்ட விருப்பத்தால், வயதில்மிக்க இளையவனான தன் ஒரே மகனுக்குக் கையில் வேல் கொடுத்து, வெள்ளிய ஆடை உடுத்துத் தலைவாரி ஒப்பனை செய்து போர்க்களத்திற்கு அனுப்பினாள். ‘கெடுக சிந்தை கடிதிவள் துணிவே, மூதின் மகளிர் ஆதல் தகுமே’ என அவளது செயலை மாசாத்தியார் வியந்து பாடுகிறார். இவர் முல்லைத் திணையைப் பாடுவதில் மிக்க விருப்பம் உடையவர் இவர் பாடிய ஏழு அகப்பொருட் பாடல்களுள் ஆறு அத்திணையில் அமைந்தவை. குறுந்தொகை 126-ஆம் பாடலில் கார்காலத் தொடக்கத்தில் வருவதாகச் சொல்லிச் சென்ற தலைவன் அவ்வாறு வாராமை குறித்துக் கார்ப்பருவம், முல்லையின் அரும்புகளையே ஒளிமிக்க பற்களாகக் கொண்டு தன்னை நோக்கி நகைப்பதாகத் தலைவி கூறுவதில் அமைந்துள்ள உருவகம் அழகு வாய்ந்தது. அகம் 384-ஆம் பாடலில் வினை முடித்துத் திரும்பிய தலைவன் தேரின் விரைவு குறித்துப் பாகனைப் பாராட்டி, ‘வான் வழங்கு இயற்கை வளி பூட்டினையோ மானுருவாக நின் மனம் பூட்டினையோ’ என்று கூறுகிறான். இதில் அமைந்த கருத்து இக்காலத்தில் வழங்கும் வாயு வேகம் மனோவேகம் என்னும் பழமொழித் தொடரில் காணப்படுகிறது. {{Right|<b>ந.மெ.</b>}} <section end="ஒக்கூர் மாசாத்தியார்"/> <section begin="ஒகாயோ"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒகாயோ</b>}} அமெரிக்க ஐக்கிய நாடுகளில் பதினேழாவதாக கி.பி. 1803–இல் இணைந்த மாநிலம் அமெரிக்காவின் வடமேற்குப் பகுதியிலிருந்து சேர்ந்த மாநிலங்களில் இதுவே முதலாவதாகும். அமெரிக்கக் குடியரசுத் தலைவர்களுள் பலர் இந்த மாநிலந்திலிருந்து தேர்ந்தெடுக்கப்பட்டது குறிப்பிடத் தக்கதாகும். அவர்கள் வில்லியம் எச். ஏரிசன் (William H Harrison), உலீசசு கிராண்டு (Ulysses S. Grant), பி. ஏசு (B. Hayes) ஏ. கார்பீல்டு (A. Garfield) பெஞ்சமின் ஏரிசன் (Benjamin Harrison), வில்லியம் மெகன்லி (William Mckenlie), எச். தாப்டு (H. Taft), வாரன்–சி–ஆர்டிஞ்சு (Warren G. Harding) ஆகியோராவர் இம்மாநிலம் அமைந்திருக்கும் பகுதி, தொழில் வளர்ச்சிக்கு மிகவும் ஏற்றதாக உள்ளது. மக்கள் எண்ணிக்கை மிகுதியாகவுள்ள கிழக்கு மாநிலங்களுக்கும் வளர்ந்து வரும் மத்திய மேற்குப் பகுதிக்கும் இடையில் இருப்பதால், வாணிகப் போக்குவரத்து இங்கு மிகவும் எளிதாக வளர்ந்துள்ளது. இதன் பரப்பு 106, 764 ச.கி.மீ. இதன் தலைநகர் கி.பி. 1816–ஆம் ஆண்டு முதல் கொலம்பசு நகரமாகும். இம்மாநிலம் 5000 முதல் 7000 ஆண்டுகளுக்கு முன்பே நாகரிகமுற்று விளங்கியது. பிற்காலத்தில் ஆங்கிலேயரும் பிரெஞ்சியரும் போட்டியிட்டனர். இறுதியில் ஆங்கிலேயருக்கு வெற்றி கிடைத்தது. ஒகாயோவின் வளர்ச்சிக்குப் பல திட்டங்களைத் தீட்டி அதைத் தொழில் வளம்மிக்க ஒரு பகுதியாக்குவதில் அமெரிக்கர் வெற்றியுற்றனர். உள்நாட்டுப் போர்க் காலத்தில் (கி.பி. 1861-1865) இம்மாநிலம், போரை விரும்பாத போதிலும் வட நாடுகளுக்கு உதவி புரிந்தது. பல்வேறு துறைகளிலும் சிறப்பு வாழ்ந்த மாநிலங்களுள் இதுவும் ஒன்று. {{nop}}<noinclude></noinclude> q2jvyxoxg21gqltp8zvp4aorlujin15 250 633361 1987812 1950774 2026-11-07T05:30:20Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987812 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஒகாயோ|189|ஒகாயோ}}</noinclude><b>ஒகாயோ அரசியலமைப்பு:</b> ஒகாயோ மாநிலத்தின் அரசாங்க அமைப்பு, அந்நாட்டின் மற்ற மாநிலங்களின் அரசாங்க அமைப்பை ஒத்து இருக்கிறது. இது பல மிலியன் தாலர் பெறுமானமுள்ள ஒரு வணிக நிறுவனத்தின் (Enterprise) அமைப்பை ஒத்து விளங்குகிறது. அரசாங்கத்தின் நிருவாகப் பிரிவுக்குத் தலைவராக ஆளுநரும், 22 நிருவனங்களின் (Agencies) தலைவர்களும் இருக்கின்றனர். இவர்கள் யாவரும் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். இவர்களைக் கொண்ட குழு நிருவாகக் குழு எனப்படும். மாநிலத்தின் சட்டமன்றம் பொதுமன்றம் (General Assembly) எனப்படுகிறது; அதில் கூட்டாட்சிச் சட்டமன்றத்திலிருப்பது போல ஆளவை (Senate), பேராளர் மன்றம் (House of Representatives) என இரு மன்றங்களிருக்கின்றன. பொது மன்றம் மற்ற மாநிலச் சட்டமன்றங்களைப் போன்று, அரசாங்கக் கொள்கைகளை வகுத்துச் சட்டங்களை இயற்றியும், ஆட்சித்துறைகள் சட்டங்களுக்கு உட்பட்டுச் செயற்படுமாறு அவற்றைக் கண்காணித்தும், அரசாங்கச் செலவுக்கு வேண்டிய நிதிகளை ஒதுக்கீடு செய்யும் சட்டங்களை நிறைவேற்றியும் பணி செய்கிறது. நீதித்துறையில் ஒரு தலைமை நீதிமன்றமும், 10 மேல் முறையீட்டு நீதிமன்றங்களும், 88 வட்டங்களில் (Counties) சாதாரண வழக்கு நீதிமன்றங்களும் இருக்கின்றன. கீழ் நீதிமன்றங்கள் கூடுதலாகத் தேவைப்படும்போது, அவற்றைச் சட்டமன்றம் நிறுவுகிறது. நீதிமன்றங்களின் நீதிபதிகள் அரசாங்கத்தால் அமர்த்தப்படாமல், வாக்காளர்களால் ஆறு ஆண்டுக் காலத்துக்குத் தேர்ந்தெடுக்கப்படுகின்றனர். நீதிபதிகளை வாக்காளர்கள் தேர்ந்தெடுத்துப் பதவியிலமர்த்தும் முறை வேறு சில அமெரிக்க மாநிலங்களிலும் சோவியத்து உருசிய நாட்டிலும் பின்பற்றப்படுகிறது. <b>உள்ளாட்சி அரசாங்க முறை:</b> நாட்டின் உட்பிரிவாகிய ஒவ்வொரு வட்டமும் (County) நகராட்சி முறையை உடையது. அது மாநில அரசாங்கத்தின் ஓர் உறுப்பாகச் செயற்படுகிறது. ஆனால், சட்டம் இயற்றும் துறையில் அதற்கு அதிகாரம் இல்லை. பல்வேறு வகைக் குடி இருப்புகளையுடைய பெரிய நகரங்களில் பலவகைப் பொருளாதார, சமூகக் கேள்விகள் தோன்றக் கூடுமாகையால், அவற்றின் ஆட்சிமுறையினை அவற்றுக்கேற்றவாறு வேறுவடிவத்தில் அமைத்துக் கொள்ளுதற்கும் உரிமை இருக்கிறது. பெரிய நகரங்களுக்குத் தன்னாட்சி உரிமைப் பட்டயங்கள் (Home-rule charters) வழங்கப்பட்டுள்ளன. அவற்றின் ஆட்சி தலைவர் ஒருவரிடத்தும், மன்றம் ஒன்றிலும் (Mayor and Council) இருக்கிறது. பெரிய நகரமாகிய சின்சின்னாட்டியின் (Cincinnati) ஆட்சி ஒரு மேலாளர் மன்றத்திடம் (Manager Council) இருக்கிறது. பட்டணம் ஒவ்வொன்றும் நகராட்சி முறையையே பின்பற்றுகிறது. <b>அரசியற் கட்சிகள்:</b> அரசியற் கட்சிகளை அமைத்துச் செயற்படுத்துதற்கும் தேர்தல்களை நடத்துதற்கும், வாக்குகளை அளித்தற்கும் சில ஒழுங்குகளை மாநிலச் சட்டங்கள் விதிக்கின்றன. மாநிலத்தில் உள்ள பதவிகளுக்கான தேர்தல்களில் கூட்டாட்சியிலுள்ள இரு பெரும் அரசியற் கட்சிகளான குடியரசுக் கட்சியும் (Republican Party), குடியாட்சிக் கட்சியும் (Democratic Party) கலந்து கொள்ளுகின்றன. இருகட்சி முறையே பெரும்பாலும் பின்பற்றப்பட்டாலும், மூன்று வேறு சிறிய அரசியற் கட்சிகளும் இருக்கின்றன. சமநிலைக் கட்சி (Socialist Party) தனது வேட்பாளராக நார்மன் தாமசு என்பவரைக் குடியரசுத் தலைவர் பதவிக்கு நிறுத்திற்று. சமஉரிமைக் கட்சியானது (Equal Rights Party) முதன்முதலாகக் குடியரசுத் தலைவர் பதவிக்கு விக்டோரியா கிளாப்ளின் உட்அல் (Victoria Clafflin Woodhull) என்னும் ஒரு பெண்ணைத் தனது வேட்பாளராக நிறுத்திற்று. சேக்கபு கோக்சே (Jacob Coxey) என்பவர் ஓர் அரசியற் குழுவை அமைத்து, பல பொருளாதாரச் சீர்திருத்தங்கள் செய்யப்படுதல் வேண்டுமென்று கூறித் தம் ஆதரவாளர்களை ஒருசிறு படையாக (Coxey's Army) அமைத்து, கி.பி. 1894-ஆம் ஆண்டில், ஒகாயோவில் மாசில்லன் நகரத்திலிருந்து (Massillon) கூட்டாட்சித் தலைநகரமான வாசிங்டனுக்கு அழைத்துச் சென்றார். இம்மாநிலம் வேளாண்மையிலும், தொழில் துறையிலும், கல்வித் துறையிலும் மிகவும் முன்னேற்றமடைந்துள்ள அமெரிக்க மாநிலங்களுள் ஒன்று. ஆகையால் இம்மாநிலம் கூட்டாட்சிக்கு நடைபெறும் தேர்தல்களில் சிறப்பாகப் பங்கேற்றுக் கொள்ளுகிறது. வில்லியம் ஓவார்டு தாப்டு (William Howard Daft) என்பவர் கூட்டாட்சித் தலைமை நீதிபதியாவும், அவர் தந்தை, உலிசிசு கிராண்டு (Ulysse S. Grant) என்னும் குடியரசுத் தலைவருடைய ஆட்சியில் உயர்தர அரசாங்க வழக்கறிஞராகவும், உருசிய நாட்டிற்கு அமெரிக்கத் தூதரக அமைச்சராகவும் விளங்கினார். தாப்டின் பேரர் கூட்டாட்சி ஆளவை மன்ற உறுப்பினராகவும் பணி செய்துள்ளார். அரசாங்க நிதி பெருமளவில் கல்வி வளர்ச்சி, மருத்துவவசதி, சமூக நலம், போக்குவரவு வசதி முதலியவற்றுக்காகச் செலவிடப்படுகிறது. இத்துறைகளுக்குரிய பணிகளைச் செய்வதற்குப் பல நிருவாக அமைப்புகள் (Executive Agencies) இருக்கின்றன. {{Right|<b>பா.சூ.</b>}} <section end="ஒகாயோ"/> {{nop}}<noinclude></noinclude> 2n1rl52whunk0rr5lgpgoway29qbyvp 250 633368 1987813 1950775 2026-11-07T05:35:51Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987813 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஒகியு சோரை|190|ஒகேன்‌ இலாரன்சு}}</noinclude><section begin="ஒகியு சோரை"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒகியு சோரை (கி.பி. 1666-1728)</b>}} சப்பானிலுள்ள கன்பியூசிய மதக் கொள்கையினரும் சிறந்த அரசியற் சிந்தனையானருமாவர். ஒகியு சோரை (Ogyu Sorai) தோக்கியோவிலுள்ள (Tokyo) எடோ (Edo) என்னுமிடத்தில் கி.பி. 1666–ஆம் ஆண்டு பிறந்தார். இவர் இயற்கையிலேயே திறமை வாய்ந்தவராதலால், சீன இலக்கியங்களில் வல்லுநராகத் திகழ்ந்தார். இவருடைய திறமை இவர் எழுதிய நூல்கள்வழித் தெரிய வருகிறது. இவர் இடோசின்சாயை (Itosinsai) எதிர்த்து சு கி நியோ-கன்பியூசியக் கொள்கைக்கு (Chu Hi Neo-Confucianism) ஆதரவு அளித்தார். இவர் கி.பி. 1716-ஆம் ஆண்டு தம் கருத்தினை மாற்றிக் கொண்டு இடோவின் (lto) கருத்துக்களாகிய பெண்டோ (Bendo), அதாவது செல்லவேண்டிய நெறியை வரையறை செய்வதற்கும், பெம்மேய் (Bemmei), அதாவது பதங்களை வரையறை செய்வதற்கும் ஆதரவு அளித்தார். ஒகியுவின் நூல்கள் யாவும் பழமையை விரும்புதல் (Back to Antiquity) என்ற கொள்கையின் அடிப்படையில் பெரியோர்களால் பெரிதும் ஊக்குவிக்கப்பட்டன. அவற்றின் அடிப்படையில் புதிய கருத்துகள் தோன்றின. அவை எல்லாம் ‘தைகேயிசாக்கு (Taiheisaku) பேரமைதிக்காக ஒரு கொள்கை’ என்ற தலைப்பிலும், ‘செய்தான் (Seidan) அரசாங்கத்தைப் பற்றிய உரையாடல்’ என்ற தலைப்பிலும் வெளியாயின. ஒகியுவின் அண்டப் படைப்புக் கோட்பாடு (Cosmological Views) இடோவின் கொள்கையிலிருந்து மாறுபட்டது. இவர் இருபிரிவுக் கொள்கையையும் (Dichotomy) பருப்பொருள் தன்மையுடைய ஆற்றலையும் (Material Energy) எதிர்த்தார். ஒகியு செல்ல வேண்டிய நெறி பற்றி நேர்காட்சி வாதத்தினர் (Positivists) கூறுவதையும் வரலாற்று வல்லுநர் கூறுவதையும் ஒத்துக் கொண்டார். மேலும், இவர் கன்பியூசியசு வற்புறுத்திய செல்ல வேண்டிய நெறியில் சுட்டிக் காட்டப்பட்ட சமூகக் கருத்துகளையும் கூறினார். அரசிற்குக் கீழ்ப்படிய வேண்டிய விதிகளையும் சமுதாயத்தில் நடந்து கொள்ள வேண்டிய ஒழுக்க நெறிகளையும் வற்புறுத்தினார். இவர் சீனாவின் சட்டத்திற்குக் கட்டுப்பட்டு இன்பக் கொள்கையை (Utilitarian Ethics) கடைப்பிடிப்பவர்களுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டிருந்தார். இவர் மனித இயல்பை அதிகமாகத் திருத்த முடியாது என்னும் கொள்கையுடையவர்; இரக்ககுணமுள்ளவர் என்றால் அமைதிக்காக உழைப்பவரும், மக்களின் தன்மைக்காகச் செயற்படுபவருமாவர் என்ற கருத்துக் கொண்டவர்; நற்குணமுள்ள அரசர் என்றால் சிறந்தவர்களைத் தேர்ந்தெடுப்பவர் என்பது பொருள் என்று விளக்கினார். கன்பியூசியசின் அறக்கொள்கைக்கும் ஒகியுவின் அரசியல், பொருளாதாரக் கருத்துகளுக்குமிடையே அதிக வேறுபாடிருந்தது. அரசு என்பது செயல் தன்மை வாய்ந்த ஒருமுறை என்றும், வரவு செலவுத் துறை சிக்கனத்தின் அடிப்படையில் அமையாமல், சிறந்த சமூக விதிகளின் அடிப்படையில் அமைந்திருக்கிறது என்றும் இவர் கருதினார். இவர் ஏகாதிபத்திய முதலாளித்துவத்தை எதிர்த்தார்; சமூகப் பழக்கவழக்கங்களில் மாறுதல்களை விரும்பினார்; கீழ்மட்டத்தில் இருப்பவர்கள் முன்னேறுவதற்கு வழிவகுக்க வேண்டும் என்று கூறினார். இவர் கி.பி. 1728–இல் காலமானார். {{Right|<b>இரா.கோ.</b>}} <b>துணை நூல்கள்:</b> <b>De Bary, Ryusaku Tsunoda. W.T,</b> and Donald Keene, (eds.), Sources of Japanese Tradition, New York, 1958. <b>Mc Evan J.R.,</b> The Political Writings of Ogyu Sorai, Cambridge, 1962. <section end="ஒகியு சோரை"/> <section begin="ஒகேன் இலாரன்சு"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒகேன் இலாரன்சு (கி.பி. 1779-1855)</b>}} செருமானிய உயிர் நூல் வல்லுநர்; தத்துவ ஞானி, இவர் கி.பி. 1779-ஆம் ஆண்டு பாடென் (Boden) பகுதியில் உள்ள பொல்சுபாக்கு (Bohlsbach) என்ற ஊரில் பிறந்தார்; மருத்துவப் பேராசிரியராகப் பணியாற்றினார்; சில்லிங்கு (Schilling) என்ற தத்துவப் பேரறிஞரால் பெரிதும் கவரப்பட்டார். மேலும், புதுமை உணர்வூட்டும் ஆய்வாளர்களின் (Romantic Schoolars) தூண்டுதலால் தத்துவத்தின் ஒருமைப்பட்ட தன்மையை உணர்ந்தார். ஒகேன் இலாரென்சுக்கு (Oken Lorenz) இயற்கை அறிவியல் அறிவு (Knowledge of Natural Sciences) மிக்கிருந்தது. இவரது சிறந்த நூல் ‘தனிப்பொருள் உடற்கூற்றுத் தத்துவம்’ (Elements of Physio Philosophy) என்பதாம். இந்த நூல் உயிரியல் தத்துவங்களை விளக்குவதால் எல்லோரையும் கவர்ந்தது. இது இங்கிலாந்தில் இக்கால ஆழ்நிலை மெய்யறிஞரிடையே (Transendentalists) பெரு விருப்பத்தை ஏற்படுத்தியது. ஒகேன் கணித அமைப்புகளுக்கும் புலன் கடந்த நுண்பொருள் (Metaphysics) ஆராய்ச்சிக்கும் இடையே ஓர் இணக்கத்தை ஏற்படுத்தினார். இவர் பைத-<noinclude></noinclude> 3wylh8hstwdnvt5cw9p8jyofdfou4ua 250 633371 1987814 1950776 2026-11-07T05:40:50Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987814 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஒசாக்கா|191|ஒசிப்வா}}</noinclude>கோரியன் (Pythagorean) இறைநிலை இணைவுப் பான்மையில் (Mysticism) விருப்பமுடையவராய் இருந்தார். எல்லா உயிர்களும் கணிதச் சின்னங்களின் வெளிப்பாடாகும். இன்மைக் குறி (Zero) என்பது ஒன்றுமில்லாத தன்மை என்றும் அதே சமயத்தில் எல்லையில்லாதது என்றும் கூறப்படும். இன்மைக் குறியிலிருந்து வரும் உடன்பாடும் (Positive) எதிர்மறையுமான (Negative) எண்கள் பொருள்களின் கீழ் நோக்கிச் செல்வதும், மேல்நோக்கிச் செல்வதுமான தன்மையின் ஒத்தபகுதி (Counterpart) யாகும் என்பது இவரது கோட்பாடு. புலன்கடந்த நுண்பொருள் ஆராய்ச்சியின்படி, இன்மைக் குறி என்பது கடவுள் ஆகும். பருப்பொருளிலிருந்து உயிர்களின் படிமுறை வளர்ச்சியானது, கடவுளின் இயற்கை வெளிப்பாட்டை உணர்த்துகிறது. கடவுள் மனித உருவத்தில் வரும்போது தம்மையே வெளிப்படுத்துகிறார். மனிதனும் கடவுள், அதே சமயம் அவன் கடவுளால் பாதிக்கப்பட்டவனும் ஆவான். தெய்வக் கொடிவழி (Theogony) பருப்பொருளை உண்டாக்குவதாக அமைகிறது. ஒகேனின் உலகைப் பற்றிய கருத்துகளில் உலகே கடவுள் என்னும் கொள்கையும், உயிர்த்தத்துவ வாதமும் சேர்ந்திருக்கக் காணலாம். மனம் கண்ணாடி போன்றது, அங்கே கடவுளையும் இயற்கையையும் கண்டு கொள்ளலாம். இவரை ஒரு நிகழ்கால அறிவியல் ஞானியாகக் கருதலாம். {{Right|<b>இரா.கோ.</b>}} <b>துணை நூல்கள்:</b> <b>Ecker, Alexander.,</b> Loneny Oken, Eine biographich Skizze, Stuttgart, 1880. <b>Schurter, Julius,</b> Oken ser Mann and Sein werk, Berlin, 1922. <section end="ஒகேன் இலாரன்சு"/> <section begin="ஒசாக்கா"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒசாக்கா:</b>}} இது சப்பான் நாட்டில் ஏறத்தாழ 30,00,000-க்கு மேல் மக்களைக் கொண்ட ஒரு தொழிற் சிறப்பு வாய்ந்த நகரம். உள்நாட்டுக் கடலுக்குக் கிழக்கே இருக்கும் இந்நகரில் பண்டைய தலைநகர் கியோதோவும் அடங்கியுள்ளது. இது வரலாற்றுக் காலத்திற்கு முன்னரே மக்கள் வாழ்ந்த ஓரிடமாகும். கி.பி. 710–இல் நாரா என்னும் இடத்தைத் தலைநகராகக் கொண்ட ஒசாக்கா இராச்சியம் அமைந்து, வாணிபத் துறை செழிப்புற்றோங்கியது. சாகாய்த் துறைமுகம் கி.பி. 13-ஆம் நூற்றாண்டில் நிருமாணிக்கப் பெற்று வெளிநாட்டு வாணிபம் வளர வழிவகுக்கப் பெற்றது. கியோடோ (Kyota) கி.பி. 794–இல் தலைநகராகி கி.பி. 15-ஆம் நூற்றாண்டில் அதன் அழிவு வரை, வாணிபம், தொழில் ஆகிய துறைகளில் அரிய சேவைகளைப் புரிந்து வந்தது. கி.பி. 1496–இல் ஒசாக்கா அருகில் பௌத்த மத குருமார் ஒரு கோயிலைக் கட்டினர். ஒசாக்கா கி.பி. 1603–முதல் கி.பி. 1867 வரை நீடித்த தோகுகாவா காலப்பகுதியில் சப்பானிலேயே மிகப் பெரிய வாணிக மையமாக அமைந்தது. பொருளாதாரம் மட்டுமல்லாது கலைத் துறையிலும் இந்நகரின் பெருமை சிறப்பிக்கத்தக்கது. கலை, இசை ஆகியவற்றிலும் இந்நகரின் சிறப்பு போற்றற்குரியது. கி.பி. 19–ஆம் நூற்றாண்டின் இடையில், சப்பான், மேற்கு நாடுகளுடன் வாணிபத் தொடர்பு கொண்டிராத காலத்தில் ஒசாக்கா கல்விக் கூடங்களில் தச்சு மொழியும், மேலைநாட்டுக் கலைகளும் போதிக்கப் பெற்றன. இரண்டாம் உலகப் போருக்குப் பிறகு இந்நகரின் பழைய சிறப்புக் குன்றிவிட்டது. தோக்கியோப் பகுதி முன்னணிக்கு வந்தது. {{Right|<b>தெ.பா.</b>}} <section end="ஒசாக்கா"/> <section begin="ஒசிப்வா"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒசிப்வா:</b>}} இது அமெரிக்கப் பழங்குடி மக்களான செவ்விந்தியர்களால் பேசப்படும் மொழி. இப்பொழுது ஐக்கிய அமெரிக்கக் குடியரசிலும், கனடா நாட்டிலும் பரவலாகப் பேசப்படுகிறது. அமெரிக்கப் பழங்குடி மக்களுள் பெரும்பாலோர் ஒசிப்வா மொழியைப் பேசுகிறார்கள். இவர்கள் தொடக்க காலத்தில் காடுகளில் உறைந்தும், வேட்டையாடியும், காய்கனி, அரிசி முதலியவற்றைப் சேகரித்து எடுத்து உண்டும் வாழ்ந்து வந்தார்கள். இந்த மொழியில் 23 ஒலியன்கள் காணப்படுகின்றன. அவற்றுள் 7 உயிர்களும் 16 மெய்களும் உள்ளன. அ,இ,ஒ, மூன்று குறிலும் ஆ,ஏ,ஈ,ஓ ஆகிய நான்கு நெடில்களும் உள்ளன. ப,த,க,ச என்ற நான்கு வல்லொலிகளும் ம,ர, என்ற இரண்டு மெல்லொலிகளும் உள்ளன. பெயர்ச்சொல், பதிலிடுபெயர், வினை, இடைச் சொற்கள் ஆகிய நான்கு இலக்கணக் கூறுகள் இம்மொழியில் காணப்படுகின்றன. பெயர்ச்சொற்களில் உயிருள்ளவை, உயிரில்லாதவை என்ற முறையில் பால் பாகுபாடு செய்யப்படுகிறது. உயிருள்ள பொருட்களாக மக்கள், விலங்குகள், மரங்கள், ஆவிகள் (Spirits) ஆகியன கருதப்படுகின்றன. ஒருமை, பன்மை என்ற இரண்டு எண் வேறுபாடு இந்த மொழியில் உண்டு. பதிலிடு பெயர்கள் பாலையும் எண்ணையும் காட்டும். வினைச் சொற்கள் பால்காட்டும் விகுதியைக் கொண்டிருக்கும். வினைச்சொற்களை உயிர் வினை,<noinclude></noinclude> cukuhv9dtsbrqmyq2zipc4ru6fgbqdd 250 633372 1987816 1950777 2026-11-07T05:44:58Z Booradleyp1 1964 /* மெய்ப்புப் பார்க்கப்பட்டவை */ 1987816 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Booradleyp1" />{{rh|ஒஞ்சிப்பு|192|ஒஞ்சிப்பு}}</noinclude>உயிரில் வினை என இரண்டு வகையாகப் பகுக்கலாம். அவற்றைச் செயப்படுபொருள் குன்றிய உயிர்வினை பென்கிசுபீன்–(Penkispin) ‘அவன் விழுகிறான்’, செயப்படுபொருள் குன்றிய உயிரில் வினை பென்கிசின்–(Penkissin) ‘அது விழுகிறது’ என்றும், செயப்படுபொருள் குன்றா உயிர்வினை ‘நுவாபெமா’– (Nuwa - pema) ‘நான் அவனைப் பார்க்கிறேன்’ செயப்படுபொருள் குன்றா உயிரில் வினை நுவாபென்தான்– (Nuwa-pentan) ‘நான் அதைப் பார்க்கிறேன்’ என்றும் நான்காக வகைப்படுத்த முடியும். பல இடைச்சொற்கள் வேர்ச்சொற்களாக உள்ளன. சில இடைச்சொற்களில் சொல்லுக்கு முதலிலும் வேறு இடைச் சொற்களில் சொல்லுக்கு இறுதியிலும் சில மாற்றங்கள் பெற்றே வாக்கியத்தில் பயன்படுத்தப்படும். இந்த மொழியில் நெங்கோ (Nenko- ‘ஒன்று’), நிசோ (ni-so- ‘இரண்டு’), நைசோ (nesso- ‘மூன்று’), நிவோ (niwo- ‘நான்கு’) நானே (na ne- ‘ஐந்து’) ஆகியவை எண்ணுப் பெயர்களாக விளங்குகின்றன. வாக்கிய அமைப்பைப் பொறுத்தவரையில் இந்த மொழியில் பெயரடையும் பெயரும் திணைபால் இயைபு உடையனவாக அமைந்துள்ளன. {| |ma pa ekkwe || || ‘இந்த பெண்’ |- |ma ntn wi kuw m || || ‘இந்த வீடு’ |} என்று வழங்குவதால் ‘இந்த’ என்ற சுட்டு அடை ஏற்கும் பெயரின் பாலுக்கேற்ப வடிவம் மாறுபடுவதைக் காணலாம். பொதுவாக இந்த மொழியின் வாக்கியத்தில் சொற்கள் ஒரு குறிப்பிட்ட வரிசையில் தான் வரவேண்டுமென்ற நியதியில்லை. இந்த மொழிக்கு முழுமையான இலக்கணம் இன்னும் எழுதப்படவில்லை. {{Right|<b>செ.வை.ச.</b>}} <b>துணை நூல்:</b> Eastern Ojibwa, Annarbar, The University of Michigan Press, 1956. <section end="ஒசிப்வா"/> <section begin="ஒஞ்சிப்பு"/> {{dhr}} {{larger|<b>ஒஞ்சிப்பு</b>}} (எளிதில் அஞ்சுதல்): எதற்கெடுத்தாலும் அஞ்சுகின்ற தன்மை சிறுவர், சிறுமியரிடம் மிக அதிகமாகக் காணப்படுகிறது. இத்தகைய சிறுவர்கள் மனம் முதிர்ச்சியுறாத நிலையினராய் இருக்கின்றனர். இவர்கள் ஏதோ ஒரு பொருளுக்கோ அல்லது ஒரு குழலுக்கோ அல்லது ஒரு குறிப்பிட்ட சிலவற்றிற்கோ மட்டும் அஞ்சுவதில்லை; மாறாக எதற்கெடுத்தாலும் அஞ்சும் தன்மை இவர்களிடம் நிலையாகக் குடிகொண்டிருக்கிறது. இதனால், இவர்கள் ‘அஞ்சும் மனப்பாங்கு’ மிக்கவர் ஆகின்றனர். இத்தன்மை ஒஞ்சிப்பு (Timidity) எனப்படும். புதியவர்களின் முன்னிலையிலிருந்து விலகிச் செல்லுவது மட்டுமன்றிக் குடும்ப நண்பர்களைக்கூட அருகில் வர இத்தன்மையினர் விடுவதில்லை. துன்பம் விளைக்காத குடும்பத்துச் செல்லப் பிராணிகள்கூட இவர்களுக்கு மருட்சிதரக் கூடியவையே. பக்கத்து அறைகளில் பெற்றோர் இருப்பினும்கூட தாம் தனியறையில் இருப்பது, இருள், பிறமனிதர்கள், விலங்குகள், புயல், மூட்டைப் பூச்சி, சிறு பூச்சிகள், ஓசை எனச் சொல்லப்படும் யாவும் இக்குழந்தைகளுக்கு அச்ச மூட்டுபவையே. கிசுகிசுப்பு ஒலியினும் மிகுதியாகக் குரலை உயர்த்தி இவர்கள் பேசுவதில்லை. கேட்பது கிடைக்காது என்ற அச்சம் காரணமாக எதனையும் கேட்க விழைவதில்லை. இதனைக் கோழைத்தனம் என்றும் கொள்ளலாம். குழந்தைகளை இப்படியே வளரவிட்டோமானால் இவர்கள் எதற்கெடுத்தாலும் அஞ்சுகின்றவர்களாகவும், எதனையும் தீர்மானிக்கும் இயல்பற்றவர்களாகவும், தமக்கென ஒரு வழியினை அமைத்துக் கொள்ளத் துணிவற்றவர்களாகவும், சமூகச் சூழல்களிலிருந்து விலகி இருப்பவர்களாகவும், புதிய நட்பினை ஏற்படுத்திக் கொள்ளத் தயங்குபவர்களாகவுமே வளருவர். தாம் வேண்டியதைப் பெற்றிட அல்லது குடும்பத்தினரிடம் ஆதிக்கம் செய்திடக் குழந்தைகள் பிறரிடம் அச்சத்தைத் தோற்றுவிக்க விழைகின்றனர். அதே சமயம் தம்மைவிட நோஞ்சானை அல்லது நாடோறும் தம்மோடு விளையாடுகின்ற நண்பர்களை அணுகக்கூட அஞ்சும் அளவிற்குக் கோழைத்தனம் மிக உச்சமாக உள்ளவர்களாகவும் இருக்கின்றனர். இக்கோழைத்தனமும், தியாகம் செய்வது அல்லது கேவலமான வேலை செய்வது போன்ற செயல்களின் வாயிலாக நண்பர்களின் அன்பினையும் அனுதாபத்தினையும் பெற முயலும் தன்மையும் பெரும்பாலான நேரங்களில் ஒன்றோடொன்று இணைந்தே காணப்படுகின்றன. இக்குழந்தைகள், விளையாட்டில் தாம் என்ன பங்கினை வகிப்பது என்பதனைத் தீர்மானித்தலைக் கூட தம் தம் நண்பர்களிடமே விட்டுவிடுவர். இவைகளுக்கெல்லாம் காரணம், ‘தாம் அழகற்றவர்; பயனற்றவர்; மற்றவர் தம்மை நேசிக்க ஒரே வழி நாம் அவர்களுக்கு ஏதாவது பணி செய்வதுதான்’ என்ற எண்ணந்தான். இவ்வாறான எதிர்மறை எண்ணங்களின் சாயல்கள் இத்தகைய சிறுவர்களிடம் மிகுந்து காணப்படுகின்றன. மேலும், இவர்கள் தம் உடன்பிறந்தோர்களிடம் அமைதியாக ஆனால் விடாப்பிடியாகத் தமக்குச் சரியென்று பட்டதனை– உண்மையில் அது தவறாகக்கூட இருக்கலாம்–வேண்டுமெனக் கேட்டுப் போராடுவர். இப்பிடிவாதம் உடன்-<noinclude></noinclude> igzudjgv7c78efbopk8a0m0pg2hppv1 2 644620 1987779 1987074 2026-11-06T19:24:35Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* பட்டியல் */ 1987779 wikitext text/x-wiki == [[அட்டவணை:வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11.pdf|வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11]] == <div class="NavFrame" style="clear: both; text-align: left; background-color: white ; border: 2px; border-color: white"> <div class="NavHead" style="text-align: left; background-color: white; color:navy;">முடிந்தவை </div> <div class="NavContent" style="display:none;"> <center> {|class="wikitable"style="text-align:left;width=80px;font-size: 75%" ! colspan="5"|<b></b> |- |- |} </div></div></div> </center> == பட்டியல் == #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில் மயமாதல்|தொழில் மயமாதல்]] 29-33 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்‌ மனநிறைவு|தொழில்‌ மனநிறைவு]] 33-35 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்முறை வழிகாட்டல்‌|தொழில்முறை வழிகாட்டல்‌]] 35-37 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழில்‌ முனைவோர்‌|தொழில்‌ முனைவோர்‌]] 37-38 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலக உளவியல்‌|தொழிலக உளவியல்‌]] 38-39 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் இயக்கம்|தொழிலாளர் இயக்கம்]] 39-42 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் உழைப்பைச் சேமிக்கும் வழிகள்|தொழிலாளர் உழைப்பைச் சேமிக்கும் வழிகள்]] 42-45 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் கல்வி|தொழிலாளர் கல்வி]] 45-47 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் நலம்|தொழிலாளர் நலம்]] 47-50 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர்‌ பதவி உயர்வு|தொழிலாளர்‌ பதவி உயர்வு]] 50-52 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் பொருளியல்|தொழிலாளர் பொருளியல்]] 52-56 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளர் வருக்கத்தின் வல்லாட்சி|தொழிலாளர் வருக்கத்தின் வல்லாட்சி]] 56-57 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிலாளி|தொழிலாளி]] 57-58 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்கட்சி|தொழிற்கட்சி]] 58-61 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்கல்வி|தொழிற்கல்வி]] 61-62 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ சங்கங்கள்‌|தொழிற்‌ சங்கங்கள்‌]] 62-64 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற் சமூகவியல்|தொழிற் சமூகவியல்]] 64-67 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலைக் கூலிப் பட்டாளம்|தொழிற்சாலைக் கூலிப் பட்டாளம்]] 67-69 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள்|தொழிற்சாலைத் தொழிலாளர்கள்]] 69-71 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலை முறை|தொழிற்சாலை முறை]] 71-73 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்சாலை விபத்துகள்‌|தொழிற்சாலை விபத்துகள்‌]] 73-75 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ புரட்சி|தொழிற்‌ புரட்சி]] 75-77 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழிற்‌ பெயர்|தொழிற்‌ பெயர்]] 77-79 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொழு நோய் மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள்|தொழு நோய் மறுவாழ்வுத் திட்டங்கள்]] 79-80 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொறு தத்து|தொறு தத்து]] 81-81 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைக் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியற்கருத்துக்கள்|தொன்மைக் கட்டுப்பாடற்ற பொருளியற்கருத்துக்கள்]] 81-83 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைக் கலை|தொன்மைக் கலை]] 83-88 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப்‌ பண்பாடு|தொன்மைப்‌ பண்பாடு]] 88-89 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப் பொருளியல் வளர்ச்சிக் கோட்பாடு|தொன்மைப் பொருளியல் வளர்ச்சிக் கோட்பாடு]] 89-91 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மைப் பொருளியலறிஞர்கள்|தொன்மைப் பொருளியலறிஞர்கள்]] 91-99 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்மை மக்கள்‌|தொன்மை மக்கள்‌]] 99-100 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொன்னூல்‌ விளக்கம்‌|தொன்னூல்‌ விளக்கம்‌]] 100-102 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தொனிமொழி|தொனிமொழி]] 102-103 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோ|தோ]] 104-104 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோக்கியோ|தோக்கியோ]] 105-107 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோகாலந்து|தோகாலந்து]] 107-109 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோகான்|தோகான்]] 109-111 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோங்கா தீவு|தோங்கா தீவு]] 111-113 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடர்|தோடர்]] 113-117 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடர்மல், இராசா|தோடர்மல், இராசா]] 117-118 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோடாமொழி|தோடாமொழி]] 118-119 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோதகத்தவள்ளி|தோதகத்தவள்ளி]] 119-120 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோதோத்து|தோதோத்து]] 120-121 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோபிகா|தோபிகா]] 121-121 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோபு|தோபு]] 121-124 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோரமானன்|தோரமானன்]] 124-124 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோலாமொழித் தேவர்|தோலாமொழித் தேவர்]] 124-125 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோழப்பர்‌|தோழப்பர்‌]] 125-125 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்கூற்றியல்|தோற்கூற்றியல்]] 125-130 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்பாவை நிழற்கூத்து|தோற்பாவை நிழற்கூத்து]] 130-133 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்றக்‌ கொள்கை|தோற்றக்‌ கொள்கை]] 134-135 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோற்றுவிப்பாளர்|தோற்றுவிப்பாளர்]] 135-137 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு|தோனிசு, பெர்டினாண்டு சூலியசு]] 137-138 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தௌ|தௌ]] 139-139 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தௌலதாபாது|தௌலதாபாது]] 139-140 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/தௌலி|தௌலி]] 140-140 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/ந|ந]] 141-141 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நக்கண்ணையார்|நக்கண்ணையார்]] 141-142 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நக்கவாரம்|நக்கவாரம்]] 142-142 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நக்கீரர்|நக்கீரர்]] 142-145 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகர அரசுகள்‌|நகர அரசுகள்‌]] 145-147 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகர, ஊரகச்‌ சுகாதாரம்‌|நகர, ஊரகச்‌ சுகாதாரம்‌]] 147-150 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரச் சமூகவியல்|நகரச் சமூகவியல்]] 150-152 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரச் சிக்கல்கள்|நகரச் சிக்கல்கள்]] 152-160 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரச் சூழலியல்|நகரச் சூழலியல்]] 160-167 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரப்‌ பொருளியல்‌|நகரப்‌ பொருளியல்‌]] 168-169 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரம்|நகரம்]] 169-178 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகர மக்கள் கல்வி|நகர மக்கள் கல்வி]] 178-180 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரமயமாதல்|நகரமயமாதல்]] 180-186 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகர மானிடவியல்|நகர மானிடவியல்]] 186-190 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரமைப்புத் திட்டம்|நகரமைப்புத் திட்டம்]] 190-195 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகரமைப்பு முறைகள்|நகரமைப்பு முறைகள்]] 195-196 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகராட்சியியல்‌|நகராட்சியியல்‌]] 197-199 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகுடன்|நகுடன்]] 199-200 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகுலன்‌|நகுலன்‌]] 200-201 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நகுவர்‌|நகுவர்‌]] 201-202 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நங்கபர்வத சிகரம்|நங்கபர்வத சிகரம்]] 202-202 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நச்சர்|நச்சர்]] 202-202 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நச்சினார்க்கினியர்|நச்சினார்க்கினியர்]] 202-204 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நச்சுமனார்|நச்சுமனார்]] 204-204 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நச்செள்ளையார்|நச்செள்ளையார்]] 204-204 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நசீர் அக்பராபாதீ|நசீர் அக்பராபாதீ]] 204-205 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நசுருல் இசுலாம், காசி|நசுருல் இசுலாம், காசி]] 205-206 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நஞ்சன்குடி|நஞ்சன்குடி]] 206-207 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நஞ்சீயர்‌|நஞ்சீயர்‌]] 207-207 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 11/நஞ்சு நூல்|நஞ்சு நூல்]] 207-207 p6gjtox812o3k8r4f48w9zwpm50imak 2 645148 1987856 1987268 2026-11-07T09:06:52Z Bharathblesson 15164 /* பட்டியல் */ 1987856 wikitext text/x-wiki ==[[அட்டவணை:வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10.pdf|வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10]] == <div class="NavFrame" style="clear: both; text-align: left; background-color: white ; border: 2px; border-color: white"> <div class="NavHead" style="text-align: left; background-color: white; color:navy;">முடிந்தவை </div> <div class="NavContent" style="display:none;"> <center> {|class="wikitable"style="text-align:left;width=80px;font-size: 75%" ! colspan="5"|<b>தரகர்கள்-தனைனா இந்தியர்</b> |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரகர்கள்|தரகர்கள்]] 27-29 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரங்கம்பாடி|தரங்கம்பாடி]] 29-31 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரப்படுத்தப்பட்ட சோதனை|தரப்படுத்தப்பட்ட சோதனை]] 31-34 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தராகுமாரர்|தராகுமாரர்]] 34-36 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரிசனங்கள்|தரிசனங்கள்]] 36-39 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரு|தரு]] 39-39 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருக்க சங்கிரகம்|தருக்க சங்கிரகம்]] 39-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருக்கவியல்|தருக்கவியல்]] 40-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருப்ப சயனம்|தருப்ப சயனம்]] 40-40 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருபன்|தருபன்]] 40-40 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமசாத்திரம்|தருமசாத்திரம்]] 40-41 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமநியாயமுறை|தருமநியாயமுறை]] 41-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுத்திரன்|தருமபுத்திரன்]] 43-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுர ஆதீனம்|தருமபுர ஆதீனம்]] 43-43 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுரி|தருமபுரி]] 43-44 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமபுரி மாவட்டம்|தருமபுரி மாவட்டம்]] 44-44 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தரும பூதஞானம்|தரும பூதஞானம்]] 44-45 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமம்|தருமம்]] 45-46 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமன்|தருமன்]] 46-48 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தருமி|தருமி]] 48-48 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்கெளசி|தல்கெளசி]] 48-49 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்கெளசி நகரம்|தல்கெளசி நகரம்]] 49-49 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்லசு|தல்லசு]] 49-51 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தல்லசு, சான் பாசுடர்|தல்லசு, சான் பாசுடர்]] 51-52 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலபுராணங்கள்|தலபுராணங்கள்]] 52-52 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாக்கு|தலாக்கு]] 52-54 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாடியர்|தலாடியர்]] 54-54 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலாய்லாமா|தலாய்லாமா]] 54-55 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைக்கோட்டைப் போர்|தலைக்கோட்டைப் போர்]] 55-56 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைத்தக்கோலம்|தலைத்தக்கோலம்]] 56-56 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமை|தலைமை]] 56-59 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமைப் பயிற்சி|தலைமைப் பயிற்சி]] 59-60 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைமை வங்கித் திட்டம்|தலைமை வங்கித் திட்டம்]] 60-64 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையமைப்பியல்|தலையமைப்பியல்]] 64-65 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்|தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன்]] 65-66 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையாலங்கானம்|தலையாலங்கானம்]] 66-66 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையிடாக் கொள்கை|தலையிடாக் கொள்கை]] 66-66 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலையீடு|தலையீடு]] 66-67 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தலைவேட்டை|தலைவேட்டை]] 67-70 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணை நீட்டிப்பு|தவணை நீட்டிப்பு]] 70-70 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணைப் பொறுப்புகள்|தவணைப் பொறுப்புகள்]] 70-71 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவணை முறை|தவணை முறை]] 71-74 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவம்|தவம்]] 74-75 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவிர்த்தல் பயிற்சி|தவிர்த்தல் பயிற்சி]] 75-75 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தவிர்ப்பு உறவுமுறை|தவிர்ப்பு உறவுமுறை]] 75-77 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தழும்பன்|தழும்பன்]] 77-77 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளர்ந்த முதுமை|தளர்ந்த முதுமை]] 77-78 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளர்நடைப் பருவம்|தளர்நடைப் பருவம்]] 78-79 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தளிச்சேர்ப்பெண்டுகள்|தளிச்சேர்ப்பெண்டுகள்]] 79-80 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்கருத்தேற்றம்|தற்கருத்தேற்றம்]] 80-80 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காதல்|தற்காதல்]] 81-81 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காப்பு உரிமை|தற்காப்பு உரிமை]] 81-83 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்காப்புக் கல்வி|தற்காப்புக் கல்வி]] 83-85 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்கொலை|தற்கொலை]] 85-90 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்சுட்டுப்பெயர்|தற்சுட்டுப்பெயர்]] 90-90 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தற்பால் காமம்|தற்பால் காமம்]] 90-92 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தறுவாய்க் கொள்கை|தறுவாய்க் கொள்கை]] 92-93 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்கர்க்கு|தன்கர்க்கு]] 93-95 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன் தூண்டுதல்|தன் தூண்டுதல்]] 95-95 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்மயமாதல்|தன்மயமாதல்]] 95-96 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்மாத்திரை|தன்மாத்திரை]] 96-97 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்முனைப்பு|தன்முனைப்பு]] 97-97 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்முனைப்பு வாதம்|தன்முனைப்பு வாதம்]] 97-98 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்வார்|தன்வார்]] 98-99 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன் விருப்பாற்றல்|தன் விருப்பாற்றல்]] 99-102 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னாட்சி|தன்னாட்சி]] 102-103 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னிச்சையாக|தன்னிச்சையாக]] 103-104 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுண்மைப் பொருள்|தன்னுண்மைப் பொருள்]] 104-104 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுணர்வு|தன்னுணர்வு]] 104-105 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுணர்வுக் கொள்கை|தன்னுணர்வுக் கொள்கை]] 105-106 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னுறுதி இயல்பு|தன்னுறுதி இயல்பு]] 106-107 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னேமாற்றம்|தன்னேமாற்றம்]] 107-107 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னைத்தானே வருத்தும் பிறழ்நிலை|தன்னைத்தானே வருத்தும் பிறழ்நிலை]] 107-109 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தன்னைத் தானே வளர்த்துக் கொள்ளும் நிலை|தன்னைத் தானே வளர்த்துக் கொள்ளும் நிலை]] 109-110 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி அரசு முறை|தனி அரசு முறை]] 110-111 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி ஆள் வருமான வரி|தனி ஆள் வருமான வரி]] 111-113 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி உரிமை அதிகாரங்கள்|தனி உரிமை அதிகாரங்கள்]] 113-114 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிக்கூறு ஆய்வுமுறை|தனிக்கூறு ஆய்வுமுறை]] 114-115 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிச்செய்யுட் சிந்தாமணி|தனிச்செய்யுட் சிந்தாமணி]] 115-117 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனித் தமிழ் இயக்கம்|தனித் தமிழ் இயக்கம்]] 117-118 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனித்துவம்|தனித்துவம்]] 118-119 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிநாயக அடிகள்|தனிநாயக அடிகள்]] 119-120 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி நிறுமம்|தனி நிறுமம்]] 120-122 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிப்பாடற்றிரட்டு|தனிப்பாடற்றிரட்டு]] 122-123 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிமகனார்|தனிமகனார்]] 123-123 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிமொழி|தனிமொழி]] 123-124 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியார் உரிமைக் கொள்கை|தனியார் உரிமைக் கொள்கை]] 124-126 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியார் துறை|தனியார் துறை]] 126-127 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் உளவியல்|தனியாள் உளவியல்]] 127-129 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் கொள்கை|தனியாள் கொள்கை]] 129-133 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாள் விபத்துக் காப்பீடு|தனியாள் விபத்துக் காப்பீடு]] 133-133 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனியாளும் சமூகமும்|தனியாளும் சமூகமும்]] 133-135 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி வங்கி முறை|தனி வங்கி முறை]] 135-136 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனிவாக்கியம்|தனிவாக்கியம்]] 136-137 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனி விலக்குரிமை|தனி விலக்குரிமை]] 137-138 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனுசு|தனுசு]] 138-138 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனுசுகோடி|தனுசுகோடி]] 138-139 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தனைனா இந்தியர்|தனைனா இந்தியர்]] 139-140 |- ! colspan="5"|<b>தா</b> |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தா|தா]] 141-142 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்க முனைதல்|தாக்க முனைதல்]] 142-144 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கர்சே பல்கலைக் கழகம்|தாக்கர்சே பல்கலைக் கழகம்]] 144-145 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கரே வில்லியம் மேக்பீசு|தாக்கரே வில்லியம் மேக்பீசு]] 145-146 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கா|தாக்கா]] 146-146 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்கும் நடத்தை|தாக்கும் நடத்தை]] 146-148 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாக்வில், அலெக்சி|தாக்வில், அலெக்சி]] 148-148 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாகுபன்|தாகுபன்]] 148-149 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாகூர்கள்|தாகூர்கள்]] 149-149 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசன்|தாசன்]] 149-150 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுகண்டு|தாசுகண்டு]] 150-151 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுமகால்|தாசுமகால்]] 151-153 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாசுமேனியா|தாசுமேனியா]] 153-154 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாடகை|தாடகை]] 154-155 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாடைமானி|தாடைமானி]] 155-156 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டகம்|தாண்டகம்]] 156-156 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவங்கள்|தாண்டவங்கள்]] 156-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய சுவாமிகள்|தாண்டவராய சுவாமிகள்]] 164-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய நாவலர்|தாண்டவராய நாவலர்]] 164-164 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டவராய முதலியார்|தாண்டவராய முதலியார்]] 165-165 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டன் சாக்குவிசு|தாண்டன் சாக்குவிசு]] 165-165 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாண்டைக்கு, இ.எல்.|தாண்டைக்கு, இ.எல்.]] 165-166 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாத்துவிகங்கள்|தாத்துவிகங்கள்]] 166-167 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாதாசி கொண்டதேவு|தாதாசி கொண்டதேவு]] 167-167 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாதாபாய் நௌரோசி|தாதாபாய் நௌரோசி]] 167-171 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாந்தே அலிகிரி|தாந்தே அலிகிரி]] 171-171 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாபரி|தாபரி]] 171-172 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாபுன் மண்டையோடு|தாபுன் மண்டையோடு]] 172-173 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், எட்வர்டு எர்பர்ட்டு|தாம்சன், எட்வர்டு எர்பர்ட்டு]] 173-174 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், சேம்சு|தாம்சன், சேம்சு]] 174-175 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சன், பிரான்சிசு|தாம்சன், பிரான்சிசு]] 175-175 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்சென், கிறிசுடியன் சூர்சென்சன்|தாம்சென், கிறிசுடியன் சூர்சென்சன்]] 175-176 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்பியர்லாந்து|தாம்பியர்லாந்து]] 176-176 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்பியர் வில்லியம்|தாம்பியர் வில்லியம்]] 176-177 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாம்ரலிப்தி|தாம்ரலிப்தி]] 177-178 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசியசு, கிரிசுடியன்|தாமசியசு, கிரிசுடியன்]] 178-179 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு அதியுனசு|தாமசு அதியுனசு]] 179-180 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு பெக்கெட்டு|தாமசு பெக்கெட்டு]] 180-181 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு ரோ,சர்|தாமசு ரோ,சர்]] 181-182 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமசு வில்லியம் ஐசக்கு|தாமசு வில்லியம் ஐசக்கு]] 182-182 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமதக் கட்டணம்|தாமதக் கட்டணம்]] 182-183 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமப்பல் கண்ணனார்|தாமப்பல் கண்ணனார்]] 183-184 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமன்|தாமன்]] 184-184 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமான் தோன்றிக்கோன்|தாமான் தோன்றிக்கோன்]] 185-185 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமிரபருணி|தாமிரபருணி]] 185-186 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமினிக்கா|தாமினிக்கா]] 186-187 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமினிகன் குடியரசு|தாமினிகன் குடியரசு]] 187-189 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதர் பள்ளத்தாக்குக் கழகம்|தாமோதர் பள்ளத்தாக்குக் கழகம்]] 189-191 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதர் பள்ளத்தாக்குத் திட்டம்|தாமோதர் பள்ளத்தாக்குத் திட்டம்]] 191-192 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரம் பிள்ளை, சி.வை.,|தாமோதரம் பிள்ளை, சி.வை.,]] 192-194 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரன், ஜி.ஆர்|தாமோதரன், ஜி.ஆர்]] 194-196 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாமோதரனார்|தாமோதரனார்]] 196-196 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்பே|தாய்பே]] 196-197 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மாமனாட்சி|தாய்மாமனாட்சி]] 197-198 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மை இயல்பூக்கம்|தாய்மை இயல்பூக்கம்]] 198-199 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்மொழி|தாய்மொழி]] 199-199 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாய்லாந்து (சயாம்)|தாய்லாந்து (சயாம்)]] 199-204 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயங்கண்ணனார்|தாயங்கண்ணனார்]] 204-204 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயங்கண்ணியார்|தாயங்கண்ணியார்]] 204-205 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயாட்சிக் குடும்பம்|தாயாட்சிக் குடும்பம்]] 205- |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயின்பி, அர்னால்டு|தாயின்பி, அர்னால்டு]] 205-206 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயின்பி, ஆர்னால்டு சோசபு|தாயின்பி, ஆர்னால்டு சோசபு]] 206-206 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாயுமானவர்|தாயுமானவர்]] 207-207 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்சிலிங்கு|தார்சிலிங்கு]] 207-208 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்செட்டுப் பண்பாடு|தார்செட்டுப் பண்பாடு]] 208-209 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாச்சே, சார்சு அமோசு|தாச்சே, சார்சு அமோசு]] 209-210 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்சே, சேம்சு ஓவன்,|தார்சே, சேம்சு ஓவன்,]] 210-210 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்ட்டு மூர்,|தார்ட்டு மூர்,]] 210-211 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்ட்டுமௌத்து|தார்ட்டுமௌத்து]] 211-211 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்த்தாரியர்|தார்த்தாரியர்]] 211-212 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்தனல்சு|தார்தனல்சு]] 212-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்பி|தார்பி]] 213-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்பி, வில்லியம்|தார்பி, வில்லியம்]] 213-213 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்லிங்கு மலைத்தொடர்|தார்லிங்கு மலைத்தொடர்]] 213-214 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்வார்|தார்வார்]] 214-215 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தார்வின்|தார்வின்]] 215-215 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரக மந்திரம்|தாரக மந்திரம்]] 215-216 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரகன்|தாரகன்]] 216-217 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரகை மாலை|தாரகை மாலை]] 217-217 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரமங்கலம்|தாரமங்கலம்]] 217-218 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராசந்து|தாராசந்து]] 218-218 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராசுரம்|தாராசுரம்]] 218-220 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரா சூக்கோ|தாரா சூக்கோ]] 220-220 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராப்பூர்|தாராப்பூர்]] 220-221 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராபாய்|தாராபாய்]] 221-222 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாராபுரம்|தாராபுரம்]] 222-222 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரு பியர் அண்டாயின்|தாரு பியர் அண்டாயின்]] 222-223 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாரை|தாரை]] 223-224 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால் ஏரி|தால் ஏரி]] 224-224 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால் கிரென்|தால் கிரென்]] 224-225 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய்|தால்சுடாய்]] 225-226 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய், அலிக்சியே கான்சுடாண்டினோவிச்சு|தால்சுடாய், அலிக்சியே கான்சுடாண்டினோவிச்சு]] 226-227 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்சுடாய், அலிக்சியே நிக்காலைய வீச்சு|தால்சுடாய், அலிக்சியே நிக்காலைய வீச்சு]] 227-228 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்டன் கல்வித் திட்டம்,|தால்டன் கல்வித் திட்டம்,]] 228-230 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்டெக்கு இந்தியர்|தால்டெக்கு இந்தியர்]] 230-230 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்மன், பிரெடரிக் கிறித்தோபர்|தால்மன், பிரெடரிக் கிறித்தோபர்]] 230-231 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தால்மேசியா|தால்மேசியா]] 231-233 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாலமி|தாலமி]] 233-235 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாலாட்டு|தாலாட்டு]] 235-236 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாவன்கரே|தாவன்கரே]] 236-236 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாவோக்கொள்கை|தாவோக்கொள்கை]] 236-236 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாழி|தாழி]] 236-237 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாழிசை|தாழிசை]] 237-238 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளகுண்டாக் கல்வெட்டு|தாளகுண்டாக் கல்வெட்டு]] 238-238 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளசமுத்திரம்|தாளசமுத்திரம்]] 238-238 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தாளவகையோத்து|தாளவகையோத்து]] 238-239 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சானியா|தான்சானியா]] 239-242 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சிகு|தான்சிகு]] 242-243 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்சேன்|தான்சேன்]] 243-244 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்பரி|தான்பரி]] 244-245 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான் பழங்குடி|தான் பழங்குடி]] 245-247 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்பி பிரபு தாமசு ஆசுபோர்ன்|தான்பி பிரபு தாமசு ஆசுபோர்ன்]] 247-247 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான் முடிவு செய்யும் உரிமை|தான் முடிவு செய்யும் உரிமை]] 247-248 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தான்யூபு|தான்யூபு]] 248-249 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியங்கு நரம்பு மண்டலம்|தானியங்கு நரம்பு மண்டலம்]] 249-251 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியர்|தானியர்]] 251-251 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியல் பீட்டர் விவியன்|தானியல் பீட்டர் விவியன்]] 251-252 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியல் புத்தகம்|தானியல் புத்தகம்]] 252-252 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானியேல் ஆர்னாட்டு|தானியேல் ஆர்னாட்டு]] 252-253 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தானே கற்றல்|தானே கற்றல்]] 253-256 |- ! colspan="5"|<b>தி</b> |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தி|தி]] 257-257 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்கனகவி|திக்கனகவி]] 257-258 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்காவா|திக்காவா]] 258-259 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்குதலும் தெற்றுதலும்|திக்குதலும் தெற்றுதலும்]] 259-259 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்குப்பாலகர்கள்|திக்குப்பாலகர்கள்]] 259-261 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்சன், உரோலண்டு பர்ரேசு|திக்சன், உரோலண்டு பர்ரேசு]] 261-262 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திக்பாய்|திக்பாய்]] 262-262 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திகம்பரர்|திகம்பரர்]] 262-263 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தி-கால் சார்லசு|தி-கால் சார்லசு]] 263-264 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திங்கா|திங்கா]] 264-266 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திசியூசு|திசியூசு]] 266-267 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திசுவான் பழங்குடி|திசுவான் பழங்குடி]] 267-268 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டக் காலம்|திட்டக் காலம்]] 268-268 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டத்துய்மன்|திட்டத்துய்மன்]] 268-269 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிட்ட பொருளாதாரம்|திட்டமிட்ட பொருளாதாரம்]] 269-270 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிட்டுக் கற்றல்|திட்டமிட்டுக் கற்றல்]] 270-271 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திட்டமிடுதல்|திட்டமிடுதல்]] 271-275 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திடீர்ச் செலவின நிதி|திடீர்ச் செலவின நிதி]] 275-275 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திடீர்ப்புரட்சி|திடீர்ப்புரட்சி]] 275-276 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திண்டிவனம்|திண்டிவனம்]] 276-276 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திண்ணைப் பள்ளி|திண்ணைப் பள்ளி]] 276-278 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணை|திணை]] 278-281 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணைமாலை நூற்றைம்பது|திணைமாலை நூற்றைம்பது]] 281-282 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திணைமொழி ஐம்பது|திணைமொழி ஐம்பது]] 282-282 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தித்தன்|தித்தன்]] 282-282 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தித்தன் வெளியன்|தித்தன் வெளியன்]] 282-283 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திதியன்|திதியன்]] 283-283 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்பு சுல்தான்|திப்பு சுல்தான்]] 283-285 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்புத் தோளார்|திப்புத் தோளார்]] 285-285 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்ருகார்ப் பல்கலைக் கழகம்|திப்ருகார்ப் பல்கலைக் கழகம்]] 285-286 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திப்ருகார் மாவட்டம்|திப்ருகார் மாவட்டம்]] 286-287 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திபெத்து|திபெத்து]] 287-290 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திம்ம கவி கூசி மஞ்சி|திம்ம கவி கூசி மஞ்சி]] 290-291 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திம்மப்பையா|திம்மப்பையா]] 291-291 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திமாசாப் பழங்குடிகள்|திமாசாப் பழங்குடிகள்]] 291-294 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியடோரியசு, முதலாம் (மகா)|தியடோரியசு, முதலாம் (மகா)]] 294-295 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராசச் செட்டியார், கருமுத்து|தியாகராசச் செட்டியார், கருமுத்து]] 295-296 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராசச் செட்டியார், சி.|தியாகராசச் செட்டியார், சி.]] 296-297 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச சுவாமிகள்|தியாகராச சுவாமிகள்]] 297-298 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச பாகவதர், எம்.கே|தியாகராச பாகவதர், எம்.கே]] 298-299 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராச லீலை|தியாகராச லீலை]] 299-300 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியாகராயர், பிட்டி|தியாகராயர், பிட்டி]] 300-301 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூடர்கள்|தியூடர்கள்]] 301-302 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூப்ளே|தியூப்ளே]] 302-303 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூரின்|தியூரின்]] 303-304 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தியூவே(சான்)|தியூவே(சான்)]] 304-304 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரட்டு நூல்கள்|திரட்டு நூல்கள்]] 305-307 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரண்ட உடலமைப்பு|திரண்ட உடலமைப்பு]] 307-307 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரபால்கர்|திரபால்கர்]] 307-309 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரமிள சங்கம்|திரமிள சங்கம்]] 309-309 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரவிலியான், சர் சார்சு, ஆட்டோ|திரவிலியான், சர் சார்சு, ஆட்டோ]] 309-310 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரவிலியான், சாச்சு மெக்காலே|திரவிலியான், சாச்சு மெக்காலே]] 310-310 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரள் நிதி|திரள் நிதி]] 310-312 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரள் பெயர்|திரள் பெயர்]] 312-313 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்சாராமா|திராட்சாராமா]] 313-313 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்சுக்கி|திராட்சுக்கி]] 313-314 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராட்டர், வில்பிரடு|திராட்டர், வில்பிரடு]] 314-314 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராய்|திராய்]] 314-316 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராய்சுக் குகைக்|திராய்சுக் குகைக்]] 316-317 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிடப் பிரகாசிகை|திராவிடப் பிரகாசிகை]] 317-318 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிட மொழிகள்|திராவிட மொழிகள்]] 318-352 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிட மொழியியல்|திராவிட மொழியியல்]] 352-355 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திராவிடர்|திராவிடர்]] 355-357 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சில் வேனியா|திரான்சில் வேனியா]] 357-358 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுகாகேசியா|திரான்சுகாகேசியா]] 358-358 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுசார்டன்|திரான்சுசார்டன்]] 358-360 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரான்சுவால்|திரான்சுவால்]] 360-361 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகடுகம்|திரிகடுகம்]] 361-362 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகூடராசப்பக் கவிராயர்|திரிகூடராசப்பக் கவிராயர்]] 362-362 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிகோணமலை|திரிகோணமலை]] 362-363 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிசங்கு|திரிசங்கு]] 363-363 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிசடை|திரிசடை]] 363-364 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரித்துக் கூறல்|திரித்துக் கூறல்]] 364-366 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபிடகம்|திரிபிடகம்]] 366-368 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுக் காட்சிகள்|திரிபுக் காட்சிகள்]] 368-369 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுணர்வு|திரிபுணர்வு]] 369-370 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுரா|திரிபுரா]] 370-371 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுராந்தக மூர்த்தி|திரிபுராந்தக மூர்த்தி]] 371-374 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபுவாதம்|திரிபுவாதம்]] 374-376 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரிபோலி|திரிபோலி]] 376-377 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரினிடாடு|திரினிடாடு]] 377-378 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி அனேகதங்காவதம்|திருக்கச்சி அனேகதங்காவதம்]] 378-378 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி ஏகம்பம்|திருக்கச்சி ஏகம்பம்]] 378-380 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி நம்பி|திருக்கச்சி நம்பி]] 380-380 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி நெறிக் காரைக்காடு|திருக்கச்சி நெறிக் காரைக்காடு]] 380-380 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சி மேற்றளி|திருக்கச்சி மேற்றளி]] 380-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சூர்|திருக்கச்சூர்]] 381-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கச்சூர்-ஆலக்கோயில்|திருக்கச்சூர்-ஆலக்கோயில்]] 381-381 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கஞ்சனூர்|திருக்கஞ்சனூர்]] 381-382 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடம்பந்துறை|திருக்கடம்பந்துறை]] 382-382 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடவூர்|திருக்கடவூர்]] 382-383 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடவூர் மயானம்|திருக்கடவூர் மயானம்]] 383-383 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடிகுளம்|திருக்கடிகுளம்]] 383-384 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடிகை|திருக்கடிகை]] 384-384 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடித்தானம்|திருக்கடித்தானம்]] 384-384 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கடைமுடி|திருக்கடைமுடி]] 384-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்டங்கடி நகர்|திருக்கண்டங்கடி நகர்]] 385-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்டியூர்|திருக்கண்டியூர்]] 385-385 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணங்குடி|திருக்கண்ணங்குடி]] 385-386 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணபுரம்|திருக்கண்ணபுரம்]] 386-386 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணமங்கை|திருக்கண்ணமங்கை]] 386-387 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கண்ணார் கோயில்|திருக்கண்ணார் கோயில்]] 387-387 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கயிலாய ஞான உலா|திருக்கயிலாய ஞான உலா]] 387-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கரம்பனூர்|திருக்கரம்பனூர்]] 388-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கரவீரம்|திருக்கரவீரம்]] 388-388 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருக்குடி|திருக்கருக்குடி]] 388-388 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருகாவூர்|திருக்கருகாவூர்]] 388-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருப்பறியலூர்|திருக்கருப்பறியலூர்]] 389-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கருவிலி|திருக்கருவிலி]] 389-389 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கலய நல்லூர்|திருக்கலய நல்லூர்]] 389-390 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கலிக்காமூர்|திருக்கலிக்காமூர்]] 390-390 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கழிப்பாலை|திருக்கழிப்பாலை]] 390-390 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கழுக்குன்றம்|திருக்கழுக்குன்றம்]] 390-391 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கள்வனூர்|திருக்கள்வனூர்]] 391-392 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கள்ளில்|திருக்கள்ளில்]] 392-392 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்களர்|திருக்களர்]] 392-392 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கற்குடி|திருக்கற்குடி]] 392-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கன்றாப்பூர்|திருக்கன்றாப்பூர்]] 393-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காட்கரை|திருக்காட்கரை]] 393-393 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காட்டுப்பள்ளி (கீழை)|திருக்காட்டுப்பள்ளி (கீழை)]] 393-394 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காம்புலியூர்|திருக்காம்புலியூர்]] 394-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கார்வானம்|திருக்கார்வானம்]] 395-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காரகம்|திருக்காரகம்]] 395-395 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காவளம்பாடி|திருக்காவளம்பாடி]] 395-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காளத்தி|திருக்காளத்தி]] 396-396 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்காறாயில்|திருக்காறாயில்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானப்பேர்|திருக்கானப்பேர்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானாட்டு முள்ளூர்|திருக்கானாட்டு முள்ளூர்]] 396-396 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கானூர்|திருக்கானூர்]] 396-397 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருகீழ்வேளுர்|திருகீழ்வேளுர்]] 397-397 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடந்தைக் காரோணம்|திருக்குடந்தைக் காரோணம்]] 397-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்|திருக்குடந்தைக் கீழ்க்கோட்டம்]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குடமூக்கு|திருக்குடமூக்கு]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குரக்குக்கா|திருக்குரக்குக்கா]] 398-398 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குங்கணில் முட்டம்|திருக்குங்கணில் முட்டம்]] 398-399 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக் குருகாவூர்|திருக் குருகாவூர்]] 399-399 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்|திருக்குருகைப் பிரான் பிள்ளான்]] 399-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர்|திருக்குருகைப் பெருமாள் கவிராயர்]] 400-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குளத்தை|திருக்குளத்தை]] 400-400 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குற்றாலம்|திருக்குற்றாலம்]] 400-400 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறட் குமரேச வெண்பா|திருக்குறட் குமரேச வெண்பா]] 400-401 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறள்|திருக்குறள்]] 401-403 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறிப்புத் தொண்ட நாயனார்|திருக்குறிப்புத் தொண்ட நாயனார்]] 403-404 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறுக்கை|திருக்குறுக்கை]] 404-404 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்குறுங்குடி|திருக்குறுங்குடி]] 404-405 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கூடல்|திருக்கூடல்]] 405-405 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கூடலையாற்றூர்,|திருக்கூடலையாற்றூர்,]] 405-406 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கேதாரம்|திருக்கேதாரம்]] 406-406 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கேதீச்சரம்|திருக்கேதீச்சரம்]] 406-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கைச் சினம்|திருக்கைச் சினம்]] 407-407 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொட்டையூர்|திருக்கொட்டையூர்]] 407-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொடி மாடச்செங்குன்றூர்|திருக்கொடி மாடச்செங்குன்றூர்]] 407-407 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொடுங்குன்றம்|திருக்கொடுங்குன்றம்]] 407-408 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொண்டீச்சரம்|திருக்கொண்டீச்சரம்]] 408-408 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொள்ளம்பூதூர்|திருக்கொள்ளம்பூதூர்]] 408-409 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கொள்ளிக்காடு|திருக்கொள்ளிக்காடு]] 409-409 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டாறு|திருக்கோட்டாறு]] 409-410 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டியூர்|திருக்கோட்டியூர்]] 410-410 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டியூர் நம்பி|திருக்கோட்டியூர் நம்பி]] 410-411 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோட்டூர்|திருக்கோட்டூர்]] 411-411 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோடி|திருக்கோடி]] 411-411 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோடிகா|திருக்கோடிகா]] 411-412 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோலக்கா|திருக்கோலக்கா]] 412-412 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோவலூர்|திருக்கோவலூர்]] 412-413 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோவையார்|திருக்கோவையார்]] 413-414 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோழம்பம்|திருக்கோழம்பம்]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோளிலி|திருக்கோளிலி]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருக்கோளுர்|திருக்கோளுர்]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சக்கரப்பள்ளி|திருச்சக்கரப்பள்ளி]] 414-414 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சத்திமுற்றம்|திருச்சத்திமுற்றம்]] 414-415 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சாத்த மங்கை|திருச்சாத்த மங்கை]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சாய்க்காடு|திருச்சாய்க்காடு]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சானூர்|திருச்சானூர்]] 415-415 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சித்திரக் கூடம்|திருச்சித்திரக் கூடம்]] 415-416 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிராப்பள்ளி|திருச்சிராப்பள்ளி]] 416-419 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம்|திருச்சிராப்பள்ளி மாவட்டம்]] 419-419 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிவபுரம்|திருச்சிவபுரம்]] 419-420 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிற்றம்பலம்|திருச்சிற்றம்பலம்]] 420-420 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிற்றேமம்|திருச்சிற்றேமம்]] 420-421 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சிறுகுடி|திருச்சிறுகுடி]] 421-421 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சீரலைவாய்|திருச்சீரலைவாய்]] 421-421 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சுழியல்|திருச்சுழியல்]] 421-421 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சூர்|திருச்சூர்]] 421-422 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்காட்டங்குடி|திருச்செங்காட்டங்குடி]] 422-422 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்குன்றூர்|திருச்செங்குன்றூர்]] 422-423 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செங்கோடு|திருச்செங்கோடு]] 423-424 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செந்தூர்|திருச்செந்தூர்]] 424-425 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செம்பொன் செய்கோயில்|திருச்செம்பொன் செய்கோயில்]] 425-425 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்செம்பொன்பள்ளி|திருச்செம்பொன்பள்ளி]] 425-426 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சேய்ஞலூர்|திருச்சேய்ஞலூர்]] 426-426 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சேறை (உடையார் கோயில்)|திருச்சேறை (உடையார் கோயில்)]] 426-427 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சோபுரம்|திருச்சோபுரம்]] 427-427 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருச்சோற்றுத்துறை|திருச்சோற்றுத்துறை]] 427-427 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருஞாணசம்பந்தர்|திருஞாணசம்பந்தர்]] 427-430 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருஞான சம்பந்தர் ஆதீனம்|திருஞான சம்பந்தர் ஆதீனம்]] 430-430 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருட்டுக் குற்றம்|திருட்டுக் குற்றம்]] 430-433 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தக்க தேவர்|திருத்தக்க தேவர்]] 433-434 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்கா|திருத்தண்கா]] 434-434 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்கால்|திருத்தண்கால்]] 434-434 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தண்டலை நீள்நெறி|திருத்தண்டலை நீள்நெறி]] 434-435 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தணிகை|திருத்தணிகை]] 435-436 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தலைச்சங்காடு|திருத்தலைச்சங்காடு]] 436-437 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தாமனார்|திருத்தாமனார்]] 437-437 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்திலதைப்பதி|திருத்திலதைப்பதி]] 437-437 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தினை நகர்|திருத்தினை நகர்]] 437-438 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்துருத்தி|திருத்துருத்தி]] 438-438 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்துறையூர்|திருத்துறையூர்]] 438-438 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெங்கூர்|திருத்தெங்கூர்]] 438-439 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெளிச் சேரி|திருத்தெளிச் சேரி]] 439-439 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தெற்றி அம்பலம்|திருத்தெற்றி அம்பலம்]] 439-439 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தென்குடித்திட்டை|திருத்தென்குடித்திட்டை]]439-439 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தென் குரங்காடுதுறை|திருத்தென் குரங்காடுதுறை]] 440-440 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தேவூர்|திருத்தேவூர்]] 440-440 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டத் தொகை|திருத்தொண்டத் தொகை]] 440-441 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி|திருத்தொண்டர் திருவந்தாதி]] 441-441 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருத்தொண்டர் புராணம்|திருத்தொண்டர் புராணம்]] 441-441 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருந்தொண்டர் மாலை|திருந்தொண்டர் மாலை]] 441-441 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருதராட்டிரன்|திருதராட்டிரன்]] 441-442 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருந்து தேவன்குடி|திருந்து தேவன்குடி]] 442-443 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநணா|திருநணா]] 443-443 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லம்|திருநல்லம்]] 443-444 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லூர்|திருநல்லூர்]] 444-444 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரு நல்லூர்ப்புராணம்|திரு நல்லூர்ப்புராணம்]] 444-444 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநல்லூர்ப் பெருமணம்|திருநல்லூர்ப் பெருமணம்]] 444-445 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநள்ளாறு|திருநள்ளாறு]] 445-445 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநறையூர்|திருநறையூர்]]445-446 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநறையூர்ச் சித்தீச்சரம்|திருநறையூர்ச் சித்தீச்சரம்]] 446-446 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநன்னிலம்|திருநன்னிலம்]] 446-446 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநனிபள்ளி|திருநனிபள்ளி]] 446-447 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகேச்சுரம்|திருநாகேச்சுரம்]] 447-447 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகை|திருநாகை]] 447-448 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாகைக் காரோணம்|திருநாகைக் காரோணம்]] 448-449 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாட்டியத்தான்குடி|திருநாட்டியத்தான்குடி]] 449-449 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாரணையங்கார்|திருநாரணையங்கார்]] 449-450 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாராயணபுரம்|திருநாராயணபுரம்]] 450-450 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாரையூர்|திருநாரையூர்]] 450-450 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாலூர் மயானம்|திருநாலூர் மயானம்]] 450-451 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவலூர்|திருநாவலூர்]] 451-451 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவாய்|திருநாவாய்]] 451-451 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவுக்கரசு நாயனார்|திருநாவுக்கரசு நாயனார்]] 451-451 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாவுக்கரசு முதலியார்,மணி|திருநாவுக்கரசு முதலியார்,மணி]] 451-452 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநாளைப் போவார் நாயனார்|திருநாளைப் போவார் நாயனார்]] 452-453 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநின்றவூர்|திருநின்றவூர்]] 453-453 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநின்றியூர்|திருநின்றியூர்]] 453-453 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீடூர்|திருநீடூர்]] 453-454 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீர்மலை|திருநீர்மலை]] 454-454 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீரகம்|திருநீரகம்]] 454-454 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீலக்குடி|திருநீலக்குடி]] 454-455 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீல கண்ட நாயனார்|திருநீல கண்ட நாயனார்]] 455-455 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்|திருநீலகண்ட யாழ்ப்பாணர்]] 455-456 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெடுங்களம்|திருநெடுங்களம்]] 456-456 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெய்த்தானம்|திருநெய்த்தானம்]] 456-457 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்லிக்கா|திருநெல்லிக்கா]] 457-457 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வாயில்|திருநெல்வாயில்]] 457-457 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வாயில் அரத்துறை|திருநெல்வாயில் அரத்துறை]] 457-458 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வெண்ணெய்|திருநெல்வெண்ணெய்]] 458-458 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருநெல்வேலி கட்டபொம்மான் மாவட்டம்|திருநெல்வேலி கட்டபொம்மான் மாவட்டம்]] 458-458 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பட்டீச்சுரம்|திருப்பட்டீச்சுரம்]] 458-459 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பதி|திருப்பதி]] 459-460 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பதி சுவாமிகள்|திருப்பதி சுவாமிகள்]] 460-460 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பந்தணை நல்லூர்|திருப்பந்தணை நல்லூர்]] 460-461 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பயற்றூர்|திருப்பயற்றூர்]] 461-461 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பரங்குன்றம்|திருப்பரங்குன்றம்]] 461-463 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பராய்த்துறை|திருப்பராய்த்துறை]] 463-463 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பரிதி நியமம்|திருப்பரிதி நியமம்]] 463-464 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பருப்பதம்|திருப்பருப்பதம்]] 464-464 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பவள வண்ணம்|திருப்பவள வண்ணம்]] 464-464 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழனம்|திருப்பழனம்]] 464-465 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழுவூர்|திருப்பழுவூர்]] 465-465 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பழையாறை|திருப்பழையாறை]] 465-466 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பள்ளியின் முக்கூடல்|திருப்பள்ளியின் முக்கூடல்]] 466-466 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பறியலூர்|திருப்பறியலூர்]] 466-466 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பனந்தாள்|திருப்பனந்தாள்]] 466-467 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பனையூர்|திருப்பனையூர்]] 467-467 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாச்சிலாச்சிரமம்|திருப்பாச்சிலாச்சிரமம்]] 467-467 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாசூர்|திருப்பாசூர்]] 467-468 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாண்டிக்கொடுமுடி|திருப்பாண்டிக்கொடுமுடி]] 468-468 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாணாழ்வார்|திருப்பாணாழ்வார்]] 468-469 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாதானீச்சுரம்|திருப்பாதானீச்சுரம்]] 469-469 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாதிரிப்புலியூர்|திருப்பாதிரிப்புலியூர்]] 469-469 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாம்புரம்|திருப்பாம்புரம்]] 469-470 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பார்த்தன் பள்ளி|திருப்பார்த்தன் பள்ளி]] 470-470 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாலைத்துறை|திருப்பாலைத்துறை]] 470-470 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாவை|திருப்பாவை]] 470-471 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாற்கடல்|திருப்பாற்கடல்]] 471-471 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பாற்றுறை|திருப்பாற்றுறை]] 471-472 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பிருதி|திருப்பிருதி]] 472-472 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புகலூர்|திருப்புகலூர்]] 472-472 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புகழ்|திருப்புகழ்]] 472-473 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புட்குழி|திருப்புட்குழி]] 473-474 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புத்தூர்|திருப்புத்தூர்]] 474-474 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புல்லாணி|திருப்புல்லாணி]] 474-474 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புலியூர்|திருப்புலியூர்]] 474-475 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புள்ள மங்கை|திருப்புள்ள மங்கை]] 475-475 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புள்ளிருக்கு வேளுர்|திருப்புள்ளிருக்கு வேளுர்]] 475-475 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புளிங்குடி|திருப்புளிங்குடி]] 476-476 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புறம்பியம்|திருப்புறம்பியம்]] 476-477 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புறவார் பனங்காட்டூர்|திருப்புறவார் பனங்காட்டூர்]] 477-477 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புன்கூர்|திருப்புன்கூர்]] 477-477 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்புனவாயில்|திருப்புனவாயில்]] 477-477 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூந்துருத்தி|திருப்பூந்துருத்தி]] 477-478 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூர்|திருப்பூர்]] 478-478 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூர்க்குமரன்|திருப்பூர்க்குமரன்]] 479-479 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூவணம்|திருப்பூவணம்]] 479-480 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பூவனூர்|திருப்பூவனூர்]] 480-480 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெண்ணாகடம்|திருப்பெண்ணாகடம்]] 480-480 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெருந்துறை|திருப்பெருந்துறை]] 480-480 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெரும்புலியூர்|திருப்பெரும்புலியூர்]] 480-480 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பெருவேளூர்|திருப்பெருவேளூர்]] 480-480 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேணு பெருந்துறை|திருப்பேணு பெருந்துறை]] 481-481 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேர் நகர்|திருப்பேர் நகர்]] 481-481 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேரெயில்|திருப்பேரெயில்]] 481-481 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பேரை|திருப்பேரை]] 481-481 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருப்பைஞ்ஞீலி|திருப்பைஞ்ஞீலி]] 481-482 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமகள்|திருமகள்]] 482-482 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமங்கலக்குடி|திருமங்கலக்குடி]] 482-482 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமங்கையாழ்வார்|திருமங்கையாழ்வார்]] 482-483 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமடங்கள்: திருவாவடுதுறை ஆதீனம்|திருமடங்கள்: திருவாவடுதுறை ஆதீனம்]] 483-506 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண்|திருமண்]] 506-506 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண்ணிப் படிக்கரை|திருமண்ணிப் படிக்கரை]] 506-506 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண அறிவுரை|திருமண அறிவுரை]] 506-508 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணஞ்சேரி|திருமணஞ்சேரி]] 508-509 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணம்|திருமணம்]] 509-519 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமண முறிவு|திருமண முறிவு]] 519-523 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணிக் கூடம்|திருமணிக் கூடம்]] 523-524 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமணி மாடக்கோயில்|திருமணி மாடக்கோயில்]] 524-524 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமந்திரம்|திருமந்திரம்]] 524-526 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமயிலாடுதுறை|திருமயிலாடுதுறை]] 526-526 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமயேந்திரப்பள்ளி|திருமயேந்திரப்பள்ளி]] 526-527 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமருகல்|திருமருகல்]] 527-527 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலாச்சாரியார் (தாள்ளபாக, கி.பி. 1458-1548)|திருமலாச்சாரியார் (தாள்ளபாக, கி.பி. 1458-1548)]] 527-528 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை|திருமலை]] 528-528 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை நாயக்கர்|திருமலை நாயக்கர்]] 528-528 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலைநாயக்கர் அரண்மனை|திருமலைநாயக்கர் அரண்மனை]] 528-530 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலைபுரம்|திருமலைபுரம்]] 530-531 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலையாண்டான்|திருமலையாண்டான்]] 531-531 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமலை வெண்பா|திருமலை வெண்பா]] 531-531 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழபாடி|திருமழபாடி]] 531-531 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை|திருமழிசை]] 531-531 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை ஆழ்வார்|திருமழிசை ஆழ்வார்]] 532-532 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமழிசை ஆழ்வார்|திருமழிசை ஆழ்வார்]] 532-533 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாகறல்|திருமாகறல்]] 533-533 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாணி குழி|திருமாணி குழி]] 533-533 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாந்துறை|திருமாந்துறை]] 533-534 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாலிருஞ்சோலை|திருமாலிருஞ்சோலை]] 534-534 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாவுண்ணி|திருமாவுண்ணி]] 534-534 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாளிகைத் தேவர்|திருமாளிகைத் தேவர்]] 534-535 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமாற்பேறு|திருமாற்பேறு]] 535-536 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமீயச்சூர்|திருமீயச்சூர்]] 536-536 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுக்கூடல்|திருமுக்கூடல்]] 536-536 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுண்டீச்சரம்|திருமுண்டீச்சரம்]] 536-536 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுதுகுன்றம்|திருமுதுகுன்றம்]] 536-537 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுருகன் பூண்டி|திருமுருகன் பூண்டி]] 537-538 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுருகாற்றுப்படை|திருமுருகாற்றுப்படை]] 538-538 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுல்லைவாயில்|திருமுல்லைவாயில்]] 538-539 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறை கண்ட சோழன்|திருமுறை கண்ட சோழன்]] 539-539 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறைகண்ட புராணம்|திருமுறைகண்ட புராணம்]] 539-540 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுறைகள்|திருமுறைகள்]] 540-541 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமுனைப்பாடி நாடு|திருமுனைப்பாடி நாடு]] 541-542 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமூக்கீச்சுரம்(உறையூர்)|திருமூக்கீச்சுரம்(உறையூர்)]] 542-542 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமூலர்|திருமூலர்]] 542-544 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமூழிக்களம்|திருமூழிக்களம்]] 544-544 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமெய்யம்|திருமெய்யம்]] 544-545 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமேனி ரத்தினக் கவிராயர்|திருமேனி ரத்தினக் கவிராயர்]] 545-545 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருமோகூர்|திருமோகூர்]] 545-545 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவகுப்பு|திருவகுப்பு]] 545-546 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவஞ்சைக்களம்|திருவஞ்சைக்களம்]] 546-546 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவட்டபுயகரம்|திருவட்டபுயகரம்]] 546-547 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவடகுரங்காடு துறை|திருவடகுரங்காடு துறை]] 547-547 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவடி அரங்கசாமி முதலியார்|திருவடி அரங்கசாமி முதலியார்]] 547-548 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவண்ணாமலை|திருவண்ணாமலை]] 548-549 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவண்ணாமலை ஆதீனம்|திருவண்ணாமலை ஆதீனம்]] 549-549 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவண்பரிசாரம்|திருவண்பரிசாரம்]] 549-550 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவண்புருடோத்தமம்|திருவண்புருடோத்தமம்]] 550-550 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவண்வண்டூர்|திருவண்வண்டூர்]] 550-551 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவதிகை|திருவதிகை]] 551-551 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவயீந்திரபுரம்|திருவயீந்திரபுரம்]] 551-551 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவரங்கத்தமுதனார்|திருவரங்கத்தமுதனார்]] 551-552 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவரங்கம்|திருவரங்கம்]] 552-555 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவரிமேய விண்ணகரம்|திருவரிமேய விண்ணகரம்]] 555-555 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவருட்பயன்|திருவருட்பயன்]] 555-556 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவருட்பா|திருவருட்பா]] 556-561 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவல்லம்|திருவல்லம்]] 561-561 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவல்லவாழ்|திருவல்லவாழ்]] 561-562 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவல்லிக்கேணி|திருவல்லிக்கேணி]] 562-562 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவலஞ்சுழி|திருவலஞ்சுழி]] 562-563 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவலம்புரம்|திருவலம்புரம்]] 563-563 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவலிதாயம்|திருவலிதாயம்]] 563-563 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவழுந்தூர்|திருவழுந்தூர்]] 564-564 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவள்ளுவமாலை|திருவள்ளுவமாலை]] 564-565 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவள்ளுவர்|திருவள்ளுவர்]] 565-566 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவன் பார்த்தான் பனங்காட்டூர்|திருவன் பார்த்தான் பனங்காட்டூர்]] 566-567 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவன்பில்|திருவன்பில்]] 567-567 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவன்னியூர்|திருவன்னியூர்]] 567-567 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவனந்தபுரம்|திருவனந்தபுரம்]] 567-568 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாசகம்|திருவாசகம்]] 568-571 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாஞ்சியம்|திருவாஞ்சியம்]] 571-572 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாட்டாறு|திருவாட்டாறு]] 572-572 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாடானை|திருவாடானை]] 572-573 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாதவூர்|திருவாதவூர்]] 573-573 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாதவூரர் புராணம்|திருவாதவூரர் புராணம்]] 573-574 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாதனூர்|திருவாதனூர்]] 574-574 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாதிரை|திருவாதிரை]] 574-575 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாதிரை நோன்பு|திருவாதிரை நோன்பு]] 575-575 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாப்பனூர்|திருவாப்பனூர்]] 575-576 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாப்பாடி|திருவாப்பாடி]] 576-576 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாமாத்தூர்|திருவாமாத்தூர்]] 576-577 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாமூர்|திருவாமூர்]] 577-577 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாய்ப்பாடி|திருவாய்ப்பாடி]] 577-577 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாய்மூர்|திருவாய்மூர்]] 577-578 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாய்மொழி|திருவாய்மொழி]] 578-580 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாய் மொழிப்பிள்ளை|திருவாய் மொழிப்பிள்ளை]] 580-581 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாரூர்|திருவாரூர்]] 581-583 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாலங்காடு|திருவாலங்காடு]] 583-585 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாலம்பொழில்|திருவாலம்பொழில்]] 585-586 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாலித் திருநகரி|திருவாலித் திருநகரி]] 586-586 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாலியமுதனார்|திருவாலியமுதனார்]] 586-587 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாலீசுவரம்|திருவாலீசுவரம்]] 587-588 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாவடுதுறை|திருவாவடுதுறை]] 588-588 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாவடுதுறை ஆதீனம்|திருவாவடுதுறை ஆதீனம்]] 588-588 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாவினன்குடி|திருவாவினன்குடி]] 588-589 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாவூர்|திருவாவூர்]] 589-589 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாழி பரப்பினான் கூத்தன்|திருவாழி பரப்பினான் கூத்தன்]] 589-589 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாளொளி புற்றூர்|திருவாளொளி புற்றூர்]] 590-590 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவாறன் விளை|திருவாறன் விளை]] 590-590 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவான்மியூர்|திருவான்மியூர்]] 590-590 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவானைக்கா|திருவானைக்கா]] 590-591 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிக்கிரமங்கலம்|திருவிக்கிரமங்கலம்]] 591-591 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிசைப்பா|திருவிசைப்பா]] 591-592 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிடவெந்தை|திருவிடவெந்தை]] 592-592 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிடைச்சுரம்|திருவிடைச்சுரம்]] 592-593 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிடைமருதூர்|திருவிடைமருதூர்]] 593-593 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிண்ணகர்|திருவிண்ணகர்]] 593-594 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவித்துவக் கோடு|திருவித்துவக் கோடு]] 594-594 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிதாங்கூர்|திருவிதாங்கூர்]] 594-594 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிந்தளுர்|திருவிந்தளுர்]] 594-594 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவியலூர்|திருவியலூர்]] 594-595 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிரும் பூளை|திருவிரும் பூளை]] 595-595 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிலம்பையங்கோட்டூர்|திருவிலம்பையங்கோட்டூர்]] 595-596 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிளையாடற்புராணம்|திருவிளையாடற்புராணம்]] 596-597 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிற்குடி|திருவிற்குடி]] 597-598 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவிற்கோலம்|திருவிற்கோலம்]] 598-598 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவின்னம்பர்|திருவின்னம்பர்]] 598-599 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவீங்கோய்மலை|திருவீங்கோய்மலை]] 599-599 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவீழிமிழலை|திருவீழிமிழலை]] 599-599 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவுசாத்தானம்|திருவுசாத்தானம்]] 599-599 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவுந்தியார்|திருவுந்தியார்]] 599-600 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவூரகம்|திருவூரகம்]] 600-600 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவூறல்|திருவூறல்]] 600-601 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெஃகா|திருவெஃகா]] 601-601 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெட்டெழுத்து|திருவெட்டெழுத்து]] 601-602 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெண்காட்டு நங்கை|திருவெண்காட்டு நங்கை]] 602-603 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெண்காடு|திருவெண்காடு]] 603-603 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெண்டுறை|திருவெண்டுறை]] 603-604 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெண்ணி|திருவெண்ணி]] 604-604 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெண்ணெய்நல்லூர்|திருவெண்ணெய்நல்லூர்]] 604-604 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெண்பாக்கம்|திருவெண்பாக்கம்]] 604-605 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெதிர்கொள்பாடி|திருவெதிர்கொள்பாடி]] 605-605 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெம்பாவை|திருவெம்பாவை]] 605-606 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெருக்கத்தம்புலியூர்|திருவெருக்கத்தம்புலியூர்]] 606-606 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெவ்வுளுர்|திருவெவ்வுளுர்]] 606-606 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெள்ளக்குளம்|திருவெள்ளக்குளம்]] 606-606 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெள்ளறை|திருவெள்ளறை]] 606-607 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெள்ளியங்குடி|திருவெள்ளியங்குடி]] 607-607 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவெறும்பியூர்|திருவெறும்பியூர்]] 607-607 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேகம்பம்|திருவேகம்பம்]] 607-608 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேங்கடநாதர், மாதை|திருவேங்கடநாதர், மாதை]] 608-609 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேங்கட பாரதி|திருவேங்கட பாரதி]] 609-609 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேங்களநாதர் (தாள்ளபாக)|திருவேங்களநாதர் (தாள்ளபாக)]] 609-610 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேட்களம்|திருவேட்களம்]] 610-610 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேட்டக்குடி|திருவேட்டக்குடி]] 610-610 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேடகம்|திருவேடகம்]] 610-610 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேதி குடி|திருவேதி குடி]] 610-611 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேரகம்|திருவேரகம்]] 611-611 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேள்விக்குடி|திருவேள்விக்குடி]] 611-612 |- |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவேற்காடு|திருவேற்காடு]] 612-612 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவைகாவூர்|திருவைகாவூர்]] 612-613 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவைகுந்த விண்ணகரம்|திருவைகுந்த விண்ணகரம்]] 613-613 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவையாறு|திருவையாறு]] 613-614 |[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவொற்றியூர்|திருவொற்றியூர்]] 614-615 |- |} </div></div></div> </center> ==பட்டியல்== {{Multicol}} #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவோணகாந்தன் தளி|திருவோணகாந்தன் தளி]] 615-616 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவோணம்|திருவோணம்]] 616-616 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவோத்தூர்|திருவோத்தூர்]] 616-617 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திருவோமாம்புலியூர்|திருவோமாம்புலியூர்]] 617-617 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரெண்டு ஆறு|திரெண்டு ஆறு]] 617-618 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரேக்கோ|திரேக்கோ]] 618-618 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரேசு|திரேசு]] 618-620 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரைடன், சான்|திரைடன், சான்]] 620-621 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரைப்படக் கலை|திரைப்படக் கலை]] 621-630 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரையன்|திரையன்]] 630-630 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரையன் சு|திரையன் சு]] 630-631 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரோபிரியாண்டுத் தீவினர்|திரோபிரியாண்டுத் தீவினர்]] 631-633 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திரெளபதி|திரெளபதி]] 633-634 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்சிட்டு உடன்படிக்கை|தில்சிட்டு உடன்படிக்கை]] 634-635 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லானா|தில்லானா]] 635-636 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லி|தில்லி]] 636-639 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லிசுல்தானியம்|தில்லிசுல்தானியம்]] 639-641 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லித் தமிழ்ச் சங்கம்|தில்லித் தமிழ்ச் சங்கம்]] 641-643 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லிப் பல்கலைக் கழகம்|தில்லிப் பல்கலைக் கழகம்]] 643-644 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லை|தில்லை]] 644-644 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லை உலா|தில்லை உலா]] 644-644 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லை நாயக முதலியார்|தில்லை நாயக முதலியார்]] 644-644 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லை வாழந்தணர்|தில்லை வாழந்தணர்]] 644-645 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தில்லை விடங்கள் மாரிமுத்தா பிள்ளை|தில்லை விடங்கள் மாரிமுத்தா பிள்ளை]] 645-645 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திலகர், பாலகங்காதர(உலோகமானிய)|திலகர், பாலகங்காதர(உலோகமானிய)]] 645-647 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திலகவதியார்|திலகவதியார்]] 647-648 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திலீபு சிங்கு|திலீபு சிங்கு]] 648-649 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திவ்விய சூரிகள்|திவ்விய சூரிகள்]] 649-650 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திவ்விய தேசங்கள்|திவ்விய தேசங்கள்]] 650-650 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திவ்வியப் பிரபந்தம்|திவ்வியப் பிரபந்தம்]] 650-654 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திவாகரம்|திவாகரம்]] 654-654 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திவுப் பழங்குடி|திவுப் பழங்குடி]] 654-655 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திறந்த பள்ளி|திறந்த பள்ளி]] 655-657 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி|திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி]] 657-658 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/திறன் வேகச் சோதனைகள்|திறன் வேகச் சோதனைகள்]] 658-660 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தின்னனூர்|தின்னனூர்]] 660-660 #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/தினகரவெண்பா|தினகரவெண்பா]] 660- #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ #[[வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10/ {{Multicol-break}} {{Multicol-end}} t2utzrwexgpthjvm6ign6k1amw39qyc 4 652602 1987849 1986882 2026-11-07T08:03:14Z Info-farmer 232 அண்ணாவின் சிறுகதை, இவர்கள் குற்றவாளிகளா.ogg 1987849 wikitext text/x-wiki * '''மூலம்''' ** [[commons:Category:Rapid Fund SAARC 2026 September Tamil Wikisource]] ** [[commons:Category:Short stories by C. N. Annadurai]] # [[அட்டவணை:அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்.pdf]] - இந்நூலில் புதிய கதைகள் 4 மட்டுமே இருந்தன. # [[அட்டவணை:அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்.pdf]] - இந்நூலில் புதிய கதைகள் 17 உள்ளன. # [[அட்டவணை:தீட்டுத்துணி, 2008, காலச்சுவடு பதிப்பகம்.pdf]] - இந்நூலில் புதிய கதைகள் 4 மட்டுமே இருந்தன. # [[அட்டவணை:செங்கரும்பு, 2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்.pdf]] - இந்நூலில் புதிய கதைகள் 4 மட்டுமே இருந்தன. # [[அட்டவணை:அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf]]- இந்நூலின் 10 கதைகளும், 4 நூல்களில் இருந்து எடுக்கப்பட்டவை. *** <nowiki>{{tick}}</nowiki> என்பதை முடித்த பின்பு ஒட்டவும். அது {{tick}} என்ற குறியீடாகத் தெரியும். {| class="wikitable sortable" ! !! தலைப்பு !! காலம் !! இதழ் !! நூல்!! குறிப்பு |- | 1 || பேரன் பெங்களூரில்<br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, பேரன் பெங்களூரில்.ogg|55px]] || 10.09.1939 || குடியரசு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/004|நூல் வடிவம்<br>2014, தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம்]] || தீபாஅருள் |- | 2 || கைக்கு எட்டியது<br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, கைக்கு எட்டியது.ogg|55px]] || 04.04.1943 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/005|நூல் வடிவம்<br>2014, தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம்]] || தீபாஅருள் |- | 3 || இவர்கள் குற்றவாளிகளா?<br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, இவர்கள் குற்றவாளிகளா.ogg|55px]] || 25.07.1943 || திராவிடநாடு || [[செங்கரும்பு, 2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்/002|நூல் வடிவம்<br>2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்]] || இராபியா |- | 4 || பள்ளியறையில் பரமசிவன் || 16.04.1944 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1944 ஏப்ரல் 16-TVA PRL 0006360-cropped-சிறுகதை-பள்ளியறையில்.pdf|திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || தீபாஅருள் |- | 5 || ஜஸ்டிஸ் ஜானகி || 17.09.1944 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1944 செப்டம்பர் 17-TVA PRL 0006362-cropped-சிறுகதை-ஜஸ்டிஸ்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/006|நூல் வடிவம்<br>2014, தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம்]] || தீபாஅருள் |- | 6 || {{tick}} தவளையும் மனிதனும் || || || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/010|நூல் வடிவம்<br>2014, தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம்]] || இராதை |- | 7 || {{tick}} தீர்ப்பளியுங்கள் சிக்கலான பிரச்சினை || 21.01.1945 || [[சிக்கலான பிரச்னை, திராவிட நாடு| திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 8 || {{tick}} அவள் முடிவு <br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, அவள் முடிவு.ogg|55px]] || 04.11.1945 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/001|நூல் வடிவம்<br>2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 9 || {{tick}} புலிநகம் || 20.01.1946 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1946 சனவரி 20-TVA PRL 0003330-cropped-சிறுகதை-புலிநகம்.pdf|திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்/004|நூல் வடிவம்<br> 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 10 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] ராஜாடி ராஜா<br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, ராஜாடி ராஜா.ogg|55px]]|| 10.02.1946 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1946 Feb 10-TVA PRL 0003333-derivative-சிறுகதை-ராஜாடி.pdf|திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்/003 |நூல் வடிவம்<br> 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்]] || சுபிசேனா |- | 11 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] முகம் வெளுத்தது! || 08.09.1946 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1946 செப்டம்பர் 8-TVA PRL 0003359-cropped-சிறுகதை-முகம்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சரண்யா |- | 12 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] நான் மனிதனானேன் || 17.11.1946 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1946 நவம்பர் 17-TVA PRL 0003368-cropped-சிறுகதைகள்-மனிதனானேன்-விபச்சாரி-நாடோடி-புதுவாழ்வு.pdf| திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சரண்யா |- | 13|| [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] நான் மனிதனானேன்/விபச்சாரி || 17.11.1946 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1946 நவம்பர் 17-TVA PRL 0003368-cropped-சிறுகதைகள்-மனிதனானேன்-விபச்சாரி-நாடோடி-புதுவாழ்வு.pdf| திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சரண்யா |- | 14 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] நான் மனிதனானேன்/புதுவாழ்வு || 17.11.1946 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1946 நவம்பர் 17-TVA PRL 0003368-cropped-சிறுகதைகள்-மனிதனானேன்-விபச்சாரி-நாடோடி-புதுவாழ்வு.pdf| திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சரண்யா |- | 15 || {{tick}} செல்லப்பிள்ளை || 1946 || | திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்/009|நூல் வடிவம்<br> 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 16 || {{tick}} தீட்டுத்துணி || 12.01.1947 || திராவிடநாடு || [[தீட்டுத்துணி, 2008, காலச்சுவடு பதிப்பகம்/007|நூல் வடிவம்<br>காலச்சுவடு பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 17 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] கலி தீர்த்த பெருமாள் || 19.01.1947 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1947 சனவரி 19-TVA PRL 0003374-cropped-சிறுகதை-கலிதீர்த்த.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சரண்யா |- | 18 || இம்சைக்கு ஆளான இலட்சியவாதி || 23.02.1947 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/002|நூல் வடிவம்<br>2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்]] || சரண்யா |- | 19 || {{tick}} மாடி வீடு || 16.03.1947 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/007|நூல் வடிவம்<br>2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 20 || {{tick}} மரத்துண்டு || 13.06.1948 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1948 சூன் 13-TVA PRL 0003520-cropped-சிறுகதை-மரத்துண்டு-இரும்பாரம்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 21 || {{tick}} இரு காட்சிகள்<br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, இரு காட்சிகள்.ogg|55px]] || 17.10.1948 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/008|நூல் வடிவம்<br>2014, தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம்]] || இராதை |- | 22 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] கொலைகாரி || 19.12.1948 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1948 திசம்பர் 19-TVA PRL 0003546-cropped-சிறுகதை-கொலைகாரி.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சசிராஜா |- | 23 || {{tick}} கடவுள் தண்டிப்பார்! || 26.12.1948 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1948 திசம்பர் 26-TVA PRL 0003547-cropped-சிறுகதை-கடவுள்.pdf|திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 24 || {{tick}} மூலகாரணம் || 02.01.1949 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1949 சனவரி 14-TVA PRL 0003589-cropped-சிறுகதை-மூலகாரணம்-கட்டைவிரல்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 25 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] புதிய நாயனார் || 04.06.1950 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1950 சூன் 4-TVA PRL 0003683-cropped-சிறுகதை-புதியநாயனார்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || Booradleyp1 |- | 26 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] பக்த பக்காத் திருடன்! || 11.06.1950 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1950 சூன் 11-TVA PRL 0003685-cropped-சிறுகதை-பக்தபக்காத்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சசிராஜா |- | 27 || {{tick}} பிரமநாயகம் || 02.07.1950 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1950 சூலை 2-TVA PRL 0003688-cropped-சிறுகதை-பிரமநாயகம்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 28 || {{tick}} மனித மந்தை || 18.03.1951 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1951 march 18-TVA PRL 0003725-derivative-சிறுகதை-மனிதமந்தை.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 29 || குற்றவாளிக் கூண்டிலே நிறுத்தினால்... || 29.03.1953 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1953 March 29-TVA PRL 0003888-derivative-சிறுகதை-குற்றவாளிக்கூண்டிலே.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || [[பக்கம்:செங்கரும்பு, 2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்.pdf/37|நூல் வடிவம்<br>2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்]] || ஜெயமாலா |- | 30 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] சிலை || 05.07.1953 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1953 July 05-TVA PRL 0003916-derivative-சிறுகதை-சிலை-இருவர்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || ஜெயமாலா |- | 31 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] இருவர் || 05.07.1953 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1953 July 05-TVA PRL 0003916-derivative-சிறுகதை-சிலை-இருவர்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || [[பக்கம்:செங்கரும்பு, 2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்.pdf/43|நூல் வடிவம்<br>2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்]] || ஜெயமாலா |- | 32 || {{tick}} சமயபுரத்தம்மன் மான நஷ்ட வழக்கு || 16.05.1954 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1954 மே 16-TVA PRL 0018951-cropped-சிறுகதை-சமயபுரத்தம்மன்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 33 || {{tick}} தேவதையின் துயரம் || 18.07.1954 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1954 July 18-TVA PRL 0018937-derivative-சிறுகதை-தேவதையின்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || இராதை |- | 34 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] ஒருவன்தான் பிடிபட்டான் || 25.07.1954 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1954 July 25-TVA PRL 0018939-derivative-சிறுகதை-ஒருவன்தான்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சசிராஜா |- | 35 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] யோகாப்யாசம் || 08.08.1954 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு 1954 Aug 08-TVA PRL 0018925-derivative-சிறுகதை-யோகாப்யாசம்.pdf | திராவிடநாடு இதழ் வடிவம்]] || நூல் வடிவமில்லை || சசிராஜா |- | 36 || வேலை கிடைத்தது! || 09.10.1955 || திராவிடநாடு || [[செங்கரும்பு, 2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்/005|நூல் வடிவம்<br>2004, பூம்புகார் பதிப்பகம்]] || இராபியா |- | 37 || {{tick}} குமாரி சூர்யா || 14.01.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/001|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 38 || {{tick}} பல்லிளிக்கும் பரப்பிரம்மங்கள் || 14.01.1955 || திராவிடநாடு || அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/002|[[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/002|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 39 || {{tick}} அறுவடை || 14.01.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/003|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 40 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] நகைத்தாள் நங்கை || 14.01.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/004|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]]|| ஐஸ்வர்யா லெனின் |- | 41 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] யார்மீது கோபித்துக் கொள்வது? || 30.01.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/005|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || ஐஸ்வர்யா லெனின் |- | 42 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] ஒரு முட்டாளின் கதை! || 13.03.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/006|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || ஐஸ்வர்யா லெனின் |- | 43 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] அல்லாடும் ஆண்டவன் || 13.03.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/007|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || ஐஸ்வர்யா லெனின் |- | 44 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] போலீஸ் பொன்னுசாமி திகைக்கிறார் || 24.04.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/008|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || ஐஸ்வர்யா லெனின் |- | 45 || {{tick}} குற்றவாளி கூண்டுக்கு வெளியே || 02.10.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/010|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || சசிராஜா |- | 46 || {{tick}} திறப்பு விழா || 09.10.1955 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/011|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || சசிராஜா |- | 47 || {{tick}} கனவான் || 14.01.1956 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/012|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || சசிராஜா |- | 48 || {{tick}} மேலதிகாரி || 14.01.1956 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/013|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || சசிராஜா |- | 49 || {{tick}} குரலப்பர் மாறிவிட்டார்! || 14.01.1956 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/014|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || சசிராஜா |- | 50 || {{tick}} செங்கரும்பு || 05.02.1956 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/015|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 51 || {{tick}} பலி || 29.01.1956 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/016|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || தீபாஅருள் |- | 52 || [[File:Orange-verified-sign-and-tick-18752.svg|28px]] புதிய பொலிவு || 1956 || திராவிட நாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்/022|நூல் வடிவம்<br> 1969, பரிமளம் பதிப்பகம்]] || தீபா அருள் |- | 53 || {{tick}} கடவுளின் கவலை || || || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/017|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || தீபாஅருள் |- | 54 || {{tick}} கன்னி விதவையான கதை || 14.01.1961 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள், 2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்/018|நூல் வடிவம்<br>வைகுந்த பதிப்பகம்]] || தீபாஅருள் |- | 55 || {{tick}} நீதிபதி வக்கீலானார்! || 14.01.1961 || திராவிடநாடு || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/009|நூல் வடிவம்<br>2014, தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம்]] || இராதை |- | 56 || {{tick}} நெஞ்சில் நெருப்பு || 14.01.1961 || திராவிடநாடு || [[தீட்டுத்துணி, 2008, காலச்சுவடு பதிப்பகம்/010|நூல் வடிவம்<br>காலச்சுவடு பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 57 || ஏழை || 14.01.1962 || [[அட்டவணை:திராவிட நாடு- பொங்கல் மலர்-1962 Jan 14-TVA PRL 0001820-derivative-சிறுகதை-ஏழை-நாடகம்-கட்டுரை.pdf | திராவிடநாடு]] || நூல் வடிவமில்லை || நித்யா |- | 58 || {{tick}} உபகாரி உலகநாதன்! || 26.07.1964 || காஞ்சி || [[தீட்டுத்துணி, 2008, காலச்சுவடு பதிப்பகம்/011|நூல் வடிவம்<br>காலச்சுவடு பதிப்பகம்]] || இராதை |- | 59 || {{tick}} வரவு - செலவு || 27.09.1964 || காஞ்சி || [[தீட்டுத்துணி, 2008, காலச்சுவடு பதிப்பகம்/012|நூல் வடிவம்<br>காலச்சுவடு பதிப்பகம்]]|| இராதை |- | 60 || {{tick}} பொங்கல் பரிசு <br>[[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, பொங்கல்பரிசு.ogg|55px]]|| 14.01.1966 || காஞ்சி || [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/003|நூல் வடிவம்<br>2008, வைகுந்த் பதிப்பகம்]] || இராதை |} * எழுத்து வடிவம் :[[அண்ணாவின் ஆறு கதைகள்/003-006|பாமா விஜயம்]] <br> * ஒலி நூல் வடிவம் : [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, பாமா விஜயம்.ogg|55px]] === பின்னூட்டம் தருக === * எழுத்து வடிவம் : [[கோமளத்தின் கோபம்/கொக்கரகோ|அண்ணாவின் சிறுகதை, கொக்கரகோ]] * ஒலி நூல் வடிவம் : <br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] செயற்கை நுண்ணறிவு குரல் - [[ File:அண்ணாவின் சிறுகதை, கொக்கரகோ.mp3|55px]] <br> [[File:Audio Book Icon 1.svg|37px]] - மனிதக் குரல் : [[File:அண்ணாவின் சிறுகதை, கொக்கரகோ-சுபிசேனா.ogg|55px]] 1flftdnipm7mof2deg6c5wjhb2e146j 250 653531 1987557 1963271 2026-11-06T14:45:11Z Info-farmer 232 ont-size=2em| 1987557 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Saranya V R" /></noinclude> {{dhr|3em}} {{Right|{{Xx-larger|<b>இரு பரம்பரைகள்</b>}}}} {{rule}} {{dropinitial|font-size=2em|“ஜு}}லியா! என்ன கண்ணு, கோபம்? ஜிம்மி! துஷ்டன் நீ போ! போய்ச் சமாதானம்செய் ஜுலியாவை.” “ஜூலி! ஜூலி! இதோ பார் இப்படி! அடடா! புருஷன் மேலே கோபம் வந்துவிட்டால் நம்ம ஜூலியா செய்கிற அட்டகாசம் இருக்கே, சொல்லி முடியாது. எப்படி முறைத்துப்பார்க்கிறாள், பார்! ஜிம்மி, பாவம் கெஞ்சிப்பார்த்துத் தோற்றுப்போய், ஜூலியாவின் கோபம் தானாகத் தணியட்டும்” என்று போய்விட்டான். “என்ன இருந்தாலும், ஜூலி! உனக்கு இவ்வளவு கோபம் ஆகாது!” {{***|3|12em|char=✽}} "உங்களுக்கும் நாளைக்கு ஒரு புருஷன் வந்தால்....."என்று கேலிசெய்ய ஆரம்பித்தாள், மாரி; தேவா, அவள் காதைத்திருகிக்கொண்டே, "பேசாதே! எப்போது பார்த்தாலும் இந்தக் கல்யாணப் பேச்சே பேசிக் கேலிசெய்வதுதானா வேலை?" என்று, வேடிக்கையாகக் கண்டித்தாள். மாரி, இதுபோல் கலியாணப் பேச்சைக் கேட்டுக் கேலி செய்த எத்தனையோ "தேவா"க்கள், தொட்டிலாட்டி விட்டுத் தூங்கிய குழந்தைக்கு முத்தமிட்டதைப் பார்த் தவள். தேவா, கலியாணப் பேச்சைக்கேட்டு கோபித்தால், மாரி, அடங்கிவிடுவாளா என்ன! "ஜூலியா எவ்வளவு ரோஷக்காரியோ அவ்வளவு ரோஷக் காரிதானேம்மா நீயும்!" என்று மாரி மேலும், கேலி செய்து கொண்டிருந்தாள். ஜூலியாவைச் சாந்தப் படுத்த முடியாமல், சோகமடைந்த ஜிம்மியின் பரிதாபப் பார்வையைக் கண்டு, தேவா, ஓடிச்சென்று, பிஸ்கட் துண்டுகளைக்கொண்டு வந்து போட்டாள் ஜிம்மிக்கு ஜூலியாவிடம் சரசமாடுவதிலே இருக்கிற சுவை, பிஸ்கட் தின்பதிலே ஏற்படுமா? தின்னவில்லை! ஜூலியாவும் ஓருமுறை ஜிம்மியின் பக்கம் திரும்பிப் பார்த்துவிட்டு மறுபடியும் அலட்சியமாக வேறு பக்கம் திரும்பிக்கொண்டது. ✽⁠✽⁠✽ "அப்பா! அந்தக் குச்சு நாய்கள் எவ்வளவு அழகாக இருக்கின்றன பார்த்தாயா? நேற்று, நான் ஜுலியாவைத் தொட்டுத்தடவிக் கொடுத்தேன், பட்டு மெத்தை மேலே கை வைப்பது போல இருந்ததப்பா !"<noinclude>{{c|1}}</noinclude> 79vood0wdmdtld5ylioiemmjocyjxjc 250 663376 1987793 1977493 2026-11-07T02:23:42Z Info-farmer 232 சிறுகதைகள் ---> சிறுகதைகளில் 1987793 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Info-farmer" /></noinclude> {{dhr|3em}} {{center|{{x-larger|<b>அண்ணா சிறுகதைகளில்</b>}}}} {{block_center|width=550px| <b>வைகுந்த் பதிப்பகம் - 2008</b> {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/001|1. அவள் முடிவு]] | {{DJVU page link|3|0}}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/002|2.இம்சைக்கு ஆளான இலட்சியவாதி]] | {{DJVU page link|6| 0 }}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/003|3. பொங்கல் பரிசு]] | {{DJVU page link|26| 0 }}}} <b>தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் - 2014</b> {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/004|4. பேரன் பெங்களூரில்]] | {{DJVU page link|32| 0 }}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/005|5. கைக்கு எட்டியது]] | {{DJVU page link|39| 0 }}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/006|6. ஜஸ்டிஸ் ஜானகி]] | {{DJVU page link|49| 0 }}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/007|7. மாடி வீடு]] | {{DJVU page link|55| 0 }}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/008|8. இரு காட்சிகள்]] | {{DJVU page link|69| 0 }}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/009|9. நீதிபதி வக்கீலானார்!]] | {{DJVU page link|72| 0 }}}} {{Dtpl|symbol= | |[[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/010|10. தவளையும் மனிதனும்]] | {{DJVU page link|95| 0 }}}} }}<noinclude></noinclude> l0x58z1v1ob73afa6kbyjix6nu5ia90 0 663404 1987783 1977577 2026-11-07T02:16:40Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/001]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/001]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர் 1977577 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = அவள் முடிவு | previous = | next = [[../002/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="3" to="5" fromsection="" tosection="" /> 90w2fwnyxntiibdgswdpgr816i7o64k 0 663406 1987792 1977581 2026-11-07T02:21:38Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/010]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/010]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977581 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = தவளையும் மனிதனும் | previous = [[../009/]] | next = | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="95" to="102" fromsection="" tosection="" /> iu68c57v4gmgbwq41l8b36x32v8xpeb 0 663407 1987790 1977583 2026-11-07T02:20:52Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/008]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/008]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977583 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = இரு காட்சிகள் | previous = [[../007/]] | next = [[../009/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="69" to="71" fromsection="" tosection="" /> k7ozta6q6h3lyz1tg3jspn3zexybasq 0 663416 1987785 1977594 2026-11-07T02:18:26Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/003]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/003]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977594 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = பொங்கல் பரிசு | previous = [[../002/]] | next = [[../004/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="26" to="30" fromsection="" tosection="" /> 5x7rtm55nmcs5tqm13zlfrv70332i6o 0 663454 1987791 1977674 2026-11-07T02:21:16Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/009]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/009]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977674 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = நீதிபதி வக்கீலானார்! | previous = [[../008/]] | next = [[../010/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="72" to="94" fromsection="" tosection="" /> fyrt5r58qmdpva95y7ljl9vo3ryulhb 0 663455 1987789 1977678 2026-11-07T02:20:22Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/007]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/007]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977678 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = மாடி வீடு | previous = [[../006/]] | next = [[../008/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="55" to="68" fromsection="" tosection="" /> 6s0ophylctp7fpilphdzvkim290d8xr 0 663478 1987784 1977715 2026-11-07T02:17:40Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/002]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/002]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977715 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = இம்சைக்கு ஆளான இலட்சியவாதி | previous = [[../001/]] | next = [[../003/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="6" to="25" fromsection="" tosection="" /> 2xvlquetqb63lugg6fzc0dl6mquvfgc 0 663479 1987786 1977716 2026-11-07T02:18:54Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/004]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/004]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977716 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = பேரன் பெங்களூரில் | previous = [[../003/]] | next = [[../005/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="32" to="38" fromsection="" tosection="" /> qu7w1jrwo2n4s1vqp1znedkhxegjlth 0 663480 1987787 1977717 2026-11-07T02:19:33Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/005]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/005]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977717 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = கைக்கு எட்டியது | previous = [[../004/]] | next = [[../006/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="39" to="48" fromsection="" tosection="" /> 6ejc8t366iii0tu48ony4h18tt0v4u0 0 663481 1987788 1977718 2026-11-07T02:19:59Z Info-farmer 232 Info-farmer, [[அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து/006]] பக்கத்தை [[அண்ணாவின் சிறுகதைகளில் பத்து/006]] என்ற தலைப்புக்கு வழிமாற்று இன்றி நகர்த்தியுள்ளார்: மிகப் பொருத்தமான பெயர். 1977718 wikitext text/x-wiki {{header | title = [[../]] | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = ஜஸ்டிஸ் ஜானகி | previous = [[../005/]] | next = [[../007/]] | notes = }} <pages index="அண்ணாவின் சிறுகதைகள் பத்து, வைகுந்த் 2008-தமிழ் வளர்ச்சி இயக்ககம் 2014.pdf" from="49" to="54" fromsection="" tosection="" /> f6sc22z91f2bwn6rochdylr5314sv4e 4 663486 1987637 1986920 2026-11-06T15:05:45Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* ஒப்பம் */ 1987637 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110362 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 9 == # [https://www.vcw.ac.in/ வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி], திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா. == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> கோப்பு | <small> பெயர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | நிலை |- | 1 | [[அட்டவணை:சங்க அகப்பாடல்கள் தோழி கூற்று.pdf]] | style="text-align:center;" | 394 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 2 | [[அட்டவணை:தமிழக எல்லைப் போராட்டங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 218 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 3 | [[அட்டவணை:தமிழ்க் காட்சி நெறியியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 250 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 4 | [[அட்டவணை:தமிழர் பண்பாட்டுச் சொற்கோவை ஒப்பனையியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 407 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 5 | [[அட்டவணை:தமிழர் கண்ட தாவரவியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 146 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,415 ! style="text-align:center;" | 5 / 5 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mariammal Gurusamy|Mariammal Gurusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Mariammal Gurusamy|பேச்சு]]) 14:24, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:02, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 12:02, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:33, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasipriya Palanisamy|Sasipriya Palanisamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasipriya Palanisamy|பேச்சு]]) 14:55, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===09.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:19, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 08:48, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Selvi Ramasamy|Selvi Ramasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvi Ramasamy|பேச்சு]]) 15:22, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 15:05, 6 நவம்பர் 2026 (UTC) ==16.10.2026== * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை --[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 10:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 10:28, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-55478-16|~2026-55478-16]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-55478-16|talk]]) 14:18, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sarunitha Kumar|Sarunitha Kumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sarunitha Kumar|பேச்சு]]) 12:53, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 13:59, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:20, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 15:57, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 01:31, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 04:33, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Aambika|Nandhini Aambika]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Aambika|பேச்சு]]) 04:37, 17 அக்டோபர் 2026 (𝚄𝚃𝙲) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:17, 17 அக்டோபர் 2026 #--[[பயனர்:Selvabala S|Selvabala S]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvabala S|பேச்சு]]) 13:37, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 11:26, 19 அக்டோபர் 2026 (UTC) --[[பயனர்:Sasipriya Palanisamy|Sasipriya Palanisamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasipriya Palanisamy|பேச்சு]]) 15:07, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:36, 20 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Roshini Komarasamy|Roshini Komarasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Roshini Komarasamy|பேச்சு]]) 06:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:36, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:37, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:42, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Revathi|Nandhini Revathi]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Revathi|பேச்சு]]) 06:50, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Akila banu Rajak|Akila banu Rajak]] ([[பயனர் பேச்சு:Akila banu Rajak|பேச்சு]]) 06:53, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Gomathi Sakthivel|Gomathi Sakthivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Gomathi Sakthivel|பேச்சு]]) 07:13, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 09:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 17:12, 22 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 09:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mathini Anbazhagan|Mathini Anbazhagan]] ([[பயனர் பேச்சு:Mathini Anbazhagan|பேச்சு]]) 09:34, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 14:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jeevitha Thirumoorthi|Jeevitha Thirumoorthi]] ([[பயனர் பேச்சு:Jeevitha Thirumoorthi|பேச்சு]]) 07:59, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC)--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் --பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-57563-43|~2026-57563-43]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-57563-43|talk]]) 03:32, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Selvi Ramasamy|Selvi Ramasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvi Ramasamy|பேச்சு]]) 15:24, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==23.10.2026== செயல்பாடுகள் திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC)--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC)--~~கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ஒப்பமிடும் முறை வருடல் செய்யும் முறை --Kanishka Karthikeyan (பேச்சு) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[சிறப்பு:Contributions/~2026-57992-42|~2026-57992-42]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-57992-42|talk]]) 13:27, 31 அக்டோபர் 2026 (UTC)==ஒப்பம்== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 06:56, 29 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 14:09, 29 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 13:30, 31 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:27, 4 நவம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC) ==30.10.2026== செயல்பாடுகள் திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ஒப்பமிடும் முறை வருடல் செய்யும் முறை --Kanishka Karthikeyan (பேச்சு) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ==ஒப்பம்== ==பின்னூட்டம்== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:50, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) 2t2lsns4bgonmpvlq6gtg4a6sin97ty 1987642 1987637 2026-11-06T15:06:40Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* ஒப்பம் */ 1987642 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110362 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 9 == # [https://www.vcw.ac.in/ வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி], திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா. == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> கோப்பு | <small> பெயர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | நிலை |- | 1 | [[அட்டவணை:சங்க அகப்பாடல்கள் தோழி கூற்று.pdf]] | style="text-align:center;" | 394 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 2 | [[அட்டவணை:தமிழக எல்லைப் போராட்டங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 218 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 3 | [[அட்டவணை:தமிழ்க் காட்சி நெறியியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 250 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 4 | [[அட்டவணை:தமிழர் பண்பாட்டுச் சொற்கோவை ஒப்பனையியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 407 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 5 | [[அட்டவணை:தமிழர் கண்ட தாவரவியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 146 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,415 ! style="text-align:center;" | 5 / 5 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mariammal Gurusamy|Mariammal Gurusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Mariammal Gurusamy|பேச்சு]]) 14:24, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:02, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 12:02, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:33, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasipriya Palanisamy|Sasipriya Palanisamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasipriya Palanisamy|பேச்சு]]) 14:55, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===09.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:19, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 08:48, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Selvi Ramasamy|Selvi Ramasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvi Ramasamy|பேச்சு]]) 15:22, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 15:05, 6 நவம்பர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 15:06, 6 நவம்பர் 2026 (UTC) ==16.10.2026== * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை --[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 10:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 10:28, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-55478-16|~2026-55478-16]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-55478-16|talk]]) 14:18, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sarunitha Kumar|Sarunitha Kumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sarunitha Kumar|பேச்சு]]) 12:53, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 13:59, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:20, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 15:57, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 01:31, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 04:33, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Aambika|Nandhini Aambika]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Aambika|பேச்சு]]) 04:37, 17 அக்டோபர் 2026 (𝚄𝚃𝙲) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:17, 17 அக்டோபர் 2026 #--[[பயனர்:Selvabala S|Selvabala S]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvabala S|பேச்சு]]) 13:37, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 11:26, 19 அக்டோபர் 2026 (UTC) --[[பயனர்:Sasipriya Palanisamy|Sasipriya Palanisamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasipriya Palanisamy|பேச்சு]]) 15:07, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:36, 20 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Roshini Komarasamy|Roshini Komarasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Roshini Komarasamy|பேச்சு]]) 06:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:36, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:37, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:42, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Revathi|Nandhini Revathi]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Revathi|பேச்சு]]) 06:50, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Akila banu Rajak|Akila banu Rajak]] ([[பயனர் பேச்சு:Akila banu Rajak|பேச்சு]]) 06:53, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Gomathi Sakthivel|Gomathi Sakthivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Gomathi Sakthivel|பேச்சு]]) 07:13, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 09:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 17:12, 22 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 09:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mathini Anbazhagan|Mathini Anbazhagan]] ([[பயனர் பேச்சு:Mathini Anbazhagan|பேச்சு]]) 09:34, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 14:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jeevitha Thirumoorthi|Jeevitha Thirumoorthi]] ([[பயனர் பேச்சு:Jeevitha Thirumoorthi|பேச்சு]]) 07:59, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC)--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் --பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-57563-43|~2026-57563-43]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-57563-43|talk]]) 03:32, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Selvi Ramasamy|Selvi Ramasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvi Ramasamy|பேச்சு]]) 15:24, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==23.10.2026== செயல்பாடுகள் திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC)--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC)--~~கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ஒப்பமிடும் முறை வருடல் செய்யும் முறை --Kanishka Karthikeyan (பேச்சு) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[சிறப்பு:Contributions/~2026-57992-42|~2026-57992-42]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-57992-42|talk]]) 13:27, 31 அக்டோபர் 2026 (UTC)==ஒப்பம்== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 06:56, 29 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 14:09, 29 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 13:30, 31 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:27, 4 நவம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC) ==30.10.2026== செயல்பாடுகள் திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ஒப்பமிடும் முறை வருடல் செய்யும் முறை --Kanishka Karthikeyan (பேச்சு) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ==ஒப்பம்== ==பின்னூட்டம்== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:50, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) bhs4d603v9p4yicgn8h5386nunfsgy5 1987647 1987642 2026-11-06T15:07:37Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* 23.10.2026 */ 1987647 wikitext text/x-wiki [[File:Wikisource Workshop-ta.svg|200px|right|thumb|[[:பகுப்பு:விக்கிமூலப் பயிலரங்குகள்]]]] தமிழ்நாட்டில் விக்கிமீடியா அறக்கட்டளையின் நிதியுதவி பெற்று, [https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration தமிழ் விக்கிமூலத்தின் மேம்பாடும் செயற்கை நுண்ணறிவும்] எனும் பொருண்மையில் நடைபெறும் கல்லூரி உதவிப் பேராசிரியர்களுக்கான, விக்கிமூலம் குறித்த பரப்புரைப் பயிலரங்கு இதுவாகும். இங்கு, இந்நிகழ்வு குறித்தவை ஆவணப்படுத்தப்படுகின்றன. இந்நிகழ்வுக்கான ஒருங்கிணைப்பாளர் [[பயனர்:Neyakkoo]], [[பயனர்:Gunathamizh]] ஆகியோர் ஆவார். இதற்கான தொடக்கப்பணிகளை, [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]] என்ற பக்கத்தில் காணலாம். ==பயிற்சியின் நோக்கம்== * விக்கிமூலம்:கல்லூரி மாணவர்களுக்குத் தொடர் பயிற்சி அளிப்பதன் மூலம், அவர்களை விக்கிமூலர் தமிழ்ச் சமூகத்தில் இணைத்தல், தொடர் பயிற்சி அளித்துத் திறன் வளர்த்தல், [[https://meta.wikimedia.org/wiki/Talk:Community_Resources_and_Partnerships/India_Rapid_Project/Tamil_Wikisource_Enhancement_and_AI_Integration]]-வின் நிதி நல்கையுடன் கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரியில் நடத்தத் திட்டமிட்டுள்ளோம். ==பயிற்சிக் காலம்== * செபுதம்பர் 1, 2026 - ஏப்பிரல் 30, 2027 * ==பங்களிப்பாளர் புள்ளிகள் அறிந்திட== * [https://quarry.wmcloud.org/query/110362 பங்களிப்பு விவரம்] == பயிற்சி பெறும் கல்லூரி 9 == # [https://www.vcw.ac.in/ வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி], திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா. == இணையவழிக் கூடுகை == {| style="background: #f8f9fa; border: 1px solid #a2a9b1; border-left: 5px solid #36c; border-radius: 6px; padding: 12px 18px; margin: 10px 0; font-family: sans-serif;" |- | style="font-size: 1.1em; padding-bottom: 6px;" | 🎥 '''கூகுள் கூடுகை இணைப்பு''' |- | style="padding-top: 4px;" | [https://meet.google.com/jpb-ufia-jod கூகுள் கூடுகை] |} ==திட்ட ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:முனைவர் த. சத்தியராஜ் 2.jpg | <small>முனைவர் சத்தியராசு தங்கச்சாமி</small> File:Gunathamizh..jpg | <small>முனைவர் இரா. குணசீலன், பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர்</small> </gallery> ==திட்ட இணை ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:Wiki 2026 conference cochi.jpg | <small>முனைவர் இரா. நித்யா, கௌரவ விரிவுரையாளர், அரசு கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, அவினாசி</small> File:Wikipedia 25th Birthday Celebration – Tamil Community Event (2026) 24.jpg | <small>பேரா. இரா. அரிகரசுதன், கல்லூரி முதல்வர், கிளஸ்டர் மீடியா கல்லூரி, கோயமுத்தூர் & தலைவர், அனலி கலை இலக்கியப் பள்ளி, கோயமுத்தூர்</small> File:Thinathanthi naalithalil veliyadapptta pukaipadam.jpg | <small> முனைவர் அ.இராஜலட்சுமி, கொங்குநாடு கலை அறிவியல் கல்லூரி (தன்னாட்சி), கோயம்புத்தூர் - 641 029 </small> File:முனைவர் ச.சந்திரகலா.jpg | <small> முனைவர் முனைவர் ச. சந்திரகலா, பிபிஜி கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:Balaji Ganapathy KR.jpg | <small> முனைவர் க. பாலாஜி, பூசாகோ கலை மற்றும் அறிவியல் கல்லூரி, கோயமுத்தூர் </small> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> File:KALAIVANI PARTHIPAN.jpg | <small> வீ. கலைவாணி, உதவிப்பேராசிரியர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு</small> </gallery> ==கல்லூரி மாணவ ஒருங்கிணைப்பாளர்== <gallery> கோப்பு | <small> பெயர், வேளாளர் மகளிர் கல்லூரி, திண்டல், ஈரோடு, தமிழ்நாடு - 638012, இந்தியா </small> </gallery> ==பயிற்றுநர்== #--[[பயனர்:Neyakkoo|நேயக்கோ]] ([[பயனர் பேச்சு:Neyakkoo|பேச்சு]]) 07:00, 20 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:NithyaSathiyaraj|NithyaSathiyaraj]] ([[பயனர் பேச்சு:NithyaSathiyaraj|பேச்சு]]) 15:12, 26 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Gunathamizh|Gunathamizh]] ([[பயனர் பேச்சு:Gunathamizh|பேச்சு]]) 05:38, 27 செப்டெம்பர் 2026 (UTC) ==பயிற்சிகள்== [[படிமம்:Wikimedia logo family few-Tamil-simple-explanations-ta.svg|right|200px|thumb|<small>[https://wikimediafoundation.org/ விக்கிமீடியா இலக்குகள்]</small>]] [[படிமம்:Wiki Women for Women Wellbeing logo with text-ta.svg|thumb|வலது|[https://wikimediafoundation.org/news/2023/03/01/closing-the-gender-gap-women-in-reds-efforts-to-add-more-women-to-wikipedia/ மகளிருக்கு முக்கியத்துவ ஆய்வு]|right|200px]] [[File:விக்கிமூலம் நேரடிப் பயிற்சி 27.09 (9).jpg|thumb|வலது|210px|thumb|இப்பயிலரங்கில் கலந்து கொண்டோர்]] * வருடல் * எழுத்துப் பிழை சரிபார்ப்பு * குறியீடு இடுதல் * முழுமையான சரிபார்ப்பு ==== வருடல் பயிற்சிக்குரிய நூல்கள் ==== {| class="wikitable sortable" ! எண் ! நூல் ! style="text-align:center;" | பக்கங்கள் ! style="text-align:center;" | நிலை |- | 1 | [[அட்டவணை:சங்க அகப்பாடல்கள் தோழி கூற்று.pdf]] | style="text-align:center;" | 394 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 2 | [[அட்டவணை:தமிழக எல்லைப் போராட்டங்கள்.pdf]] | style="text-align:center;" | 218 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 3 | [[அட்டவணை:தமிழ்க் காட்சி நெறியியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 250 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 4 | [[அட்டவணை:தமிழர் பண்பாட்டுச் சொற்கோவை ஒப்பனையியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 407 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- | 5 | [[அட்டவணை:தமிழர் கண்ட தாவரவியல்.pdf]] | style="text-align:center;" | 146 | style="text-align:center;" | {{ஆயிற்று}} |- ! colspan="2" | மொத்தம் ! style="text-align:center;" | 1,415 ! style="text-align:center;" | 5 / 5 |} ==== ஆய்வுநிலைப் பயிற்சி ==== * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 17.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 18.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 19.pdf]] * [[:அட்டவணை:பாவாணர் தமிழ்க் களஞ்சியம் 20.pdf]] ==பயில்வோர்== == பயிற்சி நாட்கள் == ===02.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mariammal Gurusamy|Mariammal Gurusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Mariammal Gurusamy|பேச்சு]]) 14:24, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:02, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 12:02, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:33, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:35, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sasipriya Palanisamy|Sasipriya Palanisamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasipriya Palanisamy|பேச்சு]]) 14:55, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) ===09.10.2026 === *[https://kaniyam.com/tamil-wikisource-workshop-1/ பரப்புரை 1] * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:19, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 13:39, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC)== ஒப்பம் == #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 14:09, 9 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:51, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 10:01, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 10:10, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 10:14, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 05:54, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:23, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:41, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 08:45, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Keerthika Karthick|Keerthika Karthick]] ([[பயனர் பேச்சு:Keerthika Karthick|பேச்சு]]) 09:05, 15 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 08:48, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Selvi Ramasamy|Selvi Ramasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvi Ramasamy|பேச்சு]]) 15:22, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 15:05, 6 நவம்பர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 15:06, 6 நவம்பர் 2026 (UTC) ==16.10.2026== * செயல்பாடுகள் ** திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் *** செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. ** புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ** ஒப்பமிடும் முறை ** வருடல் செய்யும் முறை --[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) ** பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன ** 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் ** கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். ** தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. ** நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[பயனர்:Ashipa Byasdeen|Ashipa Byasdeen]] ([[பயனர் பேச்சு:Ashipa Byasdeen|பேச்சு]]) 10:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC)====ஒப்பம்==== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 10:28, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-55478-16|~2026-55478-16]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-55478-16|talk]]) 14:18, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sarunitha Kumar|Sarunitha Kumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Sarunitha Kumar|பேச்சு]]) 12:53, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 13:59, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:20, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 15:57, 16 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Rajeswari Tamilselvan|Rajeswari Tamilselvan]] ([[பயனர் பேச்சு:Rajeswari Tamilselvan|பேச்சு]]) 01:31, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 04:33, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Aambika|Nandhini Aambika]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Aambika|பேச்சு]]) 04:37, 17 அக்டோபர் 2026 (𝚄𝚃𝙲) #--[[பயனர்:Mithra Ananth|Mithra Ananth]] ([[பயனர் பேச்சு:Mithra Ananth|பேச்சு]]) 08:17, 17 அக்டோபர் 2026 #--[[பயனர்:Selvabala S|Selvabala S]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvabala S|பேச்சு]]) 13:37, 17 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Thenmozh Eswari|Thenmozh Eswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Thenmozh Eswari|பேச்சு]]) 11:26, 19 அக்டோபர் 2026 (UTC) --[[பயனர்:Sasipriya Palanisamy|Sasipriya Palanisamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Sasipriya Palanisamy|பேச்சு]]) 15:07, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Lakshmipriya Muniyandi|Lakshmipriya Muniyandi]] ([[பயனர் பேச்சு:Lakshmipriya Muniyandi|பேச்சு]]) 06:36, 20 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Roshini Komarasamy|Roshini Komarasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Roshini Komarasamy|பேச்சு]]) 06:27, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:36, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Indhumathi sengodan|Indhumathi sengodan]] ([[பயனர் பேச்சு:Indhumathi sengodan|பேச்சு]]) 06:37, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:38, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 06:42, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Revathi|Nandhini Revathi]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Revathi|பேச்சு]]) 06:50, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Akila banu Rajak|Akila banu Rajak]] ([[பயனர் பேச்சு:Akila banu Rajak|பேச்சு]]) 06:53, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Gomathi Sakthivel|Gomathi Sakthivel]] ([[பயனர் பேச்சு:Gomathi Sakthivel|பேச்சு]]) 07:13, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Priyadharshini Pooja|Priyadharshini Pooja]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Pooja|பேச்சு]]) 09:51, 21 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nandhini Samundeeswari|Nandhini Samundeeswari]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Samundeeswari|பேச்சு]]) 17:12, 22 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Nivethitha Senthil vadivu|Nivethitha Senthil vadivu]] ([[பயனர் பேச்சு:Nivethitha Senthil vadivu|பேச்சு]]) 09:05, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Mathini Anbazhagan|Mathini Anbazhagan]] ([[பயனர் பேச்சு:Mathini Anbazhagan|பேச்சு]]) 09:34, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 09:39, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 14:03, 23 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:09, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Jeevitha Thirumoorthi|Jeevitha Thirumoorthi]] ([[பயனர் பேச்சு:Jeevitha Thirumoorthi|பேச்சு]]) 07:59, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC)--[[பயனர்:Induja Ponnusamy|Induja Ponnusamy]] ([[பயனர் --பேச்சு:Induja Ponnusamy|பேச்சு]]) 09:52, 26 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Kanishka Karthikeyan|Kanishka Karthikeyan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kanishka Karthikeyan|பேச்சு]]) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[சிறப்பு:Contributions/~2026-57563-43|~2026-57563-43]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-57563-43|talk]]) 03:32, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Selvi Ramasamy|Selvi Ramasamy]] ([[பயனர் பேச்சு:Selvi Ramasamy|பேச்சு]]) 15:24, 28 அக்டோபர் 2026 (UTC) ==23.10.2026== செயல்பாடுகள் திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC)--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC)--~~கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ஒப்பமிடும் முறை வருடல் செய்யும் முறை --Kanishka Karthikeyan (பேச்சு) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். --[[சிறப்பு:Contributions/~2026-57992-42|~2026-57992-42]] ([[பயனர் பேச்சு:~2026-57992-42|talk]]) 13:27, 31 அக்டோபர் 2026 (UTC)==ஒப்பம்== #--[[பயனர்:Kalaivani Parthipan|Kalaivani Parthipan]] ([[பயனர் பேச்சு:Kalaivani Parthipan|பேச்சு]]) 06:56, 29 அக்டோபர் 2026 (UTC) #----[[பயனர்:Suba Elumalai|Suba Elumalai]] ([[பயனர் பேச்சு:Suba Elumalai|பேச்சு]]) 14:09, 29 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Priyadharshini Mani|Priyadharshini Mani]] ([[பயனர் பேச்சு:Priyadharshini Mani|பேச்சு]]) 13:30, 31 அக்டோபர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Sushmika Singaravelu|Sushmika Singaravelu]] ([[பயனர் பேச்சு:Sushmika Singaravelu|பேச்சு]]) 14:27, 4 நவம்பர் 2026 (UTC) #--[[பயனர்:Praveena Sureshkumar|Praveena Sureshkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Praveena Sureshkumar|பேச்சு]]) 07:32, 5 நவம்பர் 2026 (UTC)#--[[பயனர்:Nandhini Selvaayyappan|Nandhini Selvaayyappan]] ([[பயனர் பேச்சு:Nandhini Selvaayyappan|பேச்சு]]) 15:07, 6 நவம்பர் 2026 (UTC) ==30.10.2026== செயல்பாடுகள் திட்டத்தின் நோக்கம் கூறல் - முனைவர் இரா. குணசீலன் செய்யறிவுக் கருவிற்கு விக்கிமூலம் போன்ற திட்டங்கள் எவ்வாறு உதவுகின்றது என்ற விழிப்புணர்வு தரப்பட்டது. புதிய பயனர் கணக்கு உருவாக்கம் ஒப்பமிடும் முறை வருடல் செய்யும் முறை --Kanishka Karthikeyan (பேச்சு) 04:43, 27 அக்டோபர் 2026 (UTC) பிழைநீக்கப் பயிற்சி - ஆகியன நிகழ்ந்தன 20-ற்கும் மேற்பட்ட கல்லூரி மாணவர்கள் ஆர்வமுடன் பங்கேற்றனர் கூடுதல் தெளிவு பெற்றார்கள். தொடர் பயிற்சி வழங்க வேண்டும் என்ற கோரிக்கையும் வைக்கப்பட்டது. நேரடிப் பயிற்சியும் வேண்டும் என்றனர். ==ஒப்பம்== ==பின்னூட்டம்== [[பகுப்பு:விக்கிமூல நிதிநல்கைப் பயிலரங்குகள்]] [[பகுப்பு:கல்லூரி ஆசிரியர்களின் கூடல்கள்]] #--[[பயனர்:Tharanya Senthilkumar|Tharanya Senthilkumar]] ([[பயனர் பேச்சு:Tharanya Senthilkumar|பேச்சு]]) 08:50, 14 அக்டோபர் 2026 (UTC) blpt6ynjhmeyd03j0tqzsp7cx1gmivb 250 663652 1987859 1978155 2026-11-07T11:25:39Z Tharanya Senthilkumar 17423 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987859 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Tharanya Senthilkumar" /></noinclude>58 (1) தாவரப் பொதுப்பெயராக வழங்குவதற்கு இடச் சார்புப் பெயர்களான கா, சோலை, பொதும்பர், பொழில், இறும்பு, தண்டலை முதலிய பலவும் வழங்குதலானும், மரம் எனும் சொல் தொல்காப்பியத்தில் தாவரப் பொதுப் பெயராகவும் மர வகையைச் சுட்டும் பெயராகவும், இருநிலை வழக்கினதாக அறிதற்கு இடனமைந்த சூழல் போலச் சங்க இலக்கியத்தில் இடம் இன்மையானும் ஈண்டு மரம் எனில் மரவகையே குறித்தது எனக் கொண்டு பின்வந்தோர் மயங்க இடனேற்பட்டது. ஆயின், ஆழ்ந்து நோக்குங்கால் மரம் என்பது பொதுப்பெயர் வழக்கில் தனித்து வருங்கால் தாவரப் பொதுப்பெயராகவே சங்ககாலத்தும் மேற்கொள்ளப் பெற்றமை பெறப்படும். மரமடர்ந்த மலைக்குக் குறிஞ்சியும், மரமடர்ந்த காட்டிற்கு முல்லையும் ஆகிய மரவகையல்லாத செடி கொடிகளே குறியீடுகளாகச் சங்க காலத்திலும் தொடர்ந்தமை இதற்குச் சான்றாகும். மருத்துவத்தின் கண்ணும் 'மரம் சா மருந்தும் கொள்ளார்' (நற். 226) என்ற விடத்து இடம்பெறும் மரம் எனும் பெயரும் மூலிகைகளாக விளங்கும் அனைத்துத் தாவர வகைகளையும் ஒருங்கே சுட்டி நிற்கிறது எனலாம். (2) தொல்காப்பியர், தாவரத்திற்கும் விலங்கு முதலியவற்றுக்கும் பொதுவாக ஒரு பெயர் வழங்குமிடத்து, அப்பொதுத் தன்மையை ஒழித்துத் தாவரத்தைச் சுட்டும் வகையில் மாமரக் கிளவியும் ஆவும் மாவும் என வழங்கியமை முன்னர்க் கூறப்பட்டது. அதன் வழியே சங்க இலக்கியத்திலும் பொதுப் பெயர்கள் அடைமொழி களால் வேறு பிரித்து உணர்த்தப்படுகின்றன. தேம்பாய் மா அத்து ஓங்கு சினை (அக. 341) மா நனை கொழுதி (நற்.9), கருங்கால் வேங்கைச் செவ்வீ (நற். 222), கடர்வீ வேங்கை (பதிற். 5:8) என்பனவற்றைக் காணலாம். ஆம்பல் தாவரத்திற்கும் பேரெண்ணிற்கும் பொதுவாக அமைதலின், பேரெண்ணைச் கட்டுதற்கு 'அடையடுபு அறியா அருவியாம்பல்' (பதிற். 63:19) என்று வழங்கப்படுகின்றது. தாழை எனும் பெயர் தாழை, தென்னை இரண்டிற்கும் பொதுவாக இருப்பினும் தாழையையே பெரிதும் குறித்தது. இந்நிலையில் தென்னையைச் சுட்டுமிடத்து, தாவர அடையாளத்துள்ளும் தாழை ஒன்றே விழுது பெற்றிருத்தலின், அதனைப் பெறாமையைக் குறியாக்கி 'வீழில் தாழை குழவித் தீநீர்' (பெரும். 357) என்று குறித்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.<noinclude></noinclude> pc88scual8dzug0ejan0jgdzkf5w1gk 1987861 1987859 2026-11-07T11:34:51Z Tharanya Senthilkumar 17423 1987861 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Tharanya Senthilkumar" /></noinclude>58 (1) தாவரப் பொதுப்பெயராக வழங்குவதற்கு இடச் சார்புப் பெயர்களான கா, சோலை, பொதும்பர், பொழில், இறும்பு, தண்டலை முதலிய பலவும் வழங்குதலானும், மரம் எனும் சொல் தொல்காப்பியத்தில் தாவரப் பொதுப் பெயராகவும் மர வகையைச் சுட்டும் பெயராகவும், இருநிலை வழக்கினதாக அறிதற்கு இடனமைந்த சூழல் போலச் சங்க இலக்கியத்தில் இடம் இன்மையானும் ஈண்டு மரம் எனில் மரவகையே குறித்தது எனக் கொண்டு பின்வந்தோர் மயங்க இடனேற்பட்டது. ஆயின், ஆழ்ந்து நோக்குங்கால் மரம் என்பது பொதுப்பெயர் வழக்கில் தனித்து வருங்கால் தாவரப் பொதுப்பெயராகவே சங்ககாலத்தும் மேற்கொள்ளப் பெற்றமை பெறப்படும். மரமடர்ந்த மலைக்குக் குறிஞ்சியும், மரமடர்ந்த காட்டிற்கு முல்லையும் ஆகிய மரவகையல்லாத செடி கொடிகளே குறியீடுகளாகச் சங்க காலத்திலும் தொடர்ந்தமை இதற்குச் சான்றாகும். மருத்துவத்தின் கண்ணும் 'மரம் சா மருந்தும் கொள்ளார்' (நற். 226) என்ற விடத்து இடம்பெறும் மரம் எனும் பெயரும் மூலிகைகளாக விளங்கும் அனைத்துத் தாவர வகைகளையும் ஒருங்கே சுட்டி நிற்கிறது எனலாம். (2) தொல்காப்பியர், தாவரத்திற்கும் விலங்கு முதலியவற்றுக்கும் பொதுவாக ஒரு பெயர் வழங்குமிடத்து, அப்பொதுத் தன்மையை ஒழித்துத் தாவரத்தைச் சுட்டும் வகையில் மாமரக் கிளவியும் ஆவும் மாவும் என வழங்கியமை முன்னர்க் கூறப்பட்டது. அதன் வழியே சங்க இலக்கியத்திலும் பொதுப் பெயர்கள் அடைமொழி களால் வேறு பிரித்து உணர்த்தப்படுகின்றன. தேம்பாய் மா அத்து ஓங்கு சினை (அக. 341) மா நனை கொழுதி (நற்.9), கருங்கால் வேங்கைச் செவ்வீ (நற். 222), கடர்வீ வேங்கை (பதிற். 5:8) என்பனவற்றைக் காணலாம். ஆம்பல் தாவரத்திற்கும் பேரெண்ணிற்கும் பொதுவாக அமைதலின், பேரெண்ணைச் கட்டுதற்கு 'அடையடுபு அறியா அருவியாம்பல்' (பதிற்.63:19) என்று வழங்கப்படுகின்றது. தாழை எனும் பெயர் தாழை, தென்னை இரண்டிற்கும் பொதுவாக இருப்பினும் தாழையையே பெரிதும் குறித்தது. இந்நிலையில் தென்னையைச் சுட்டுமிடத்து, தாவர அடையாளத்துள்ளும் தாழை ஒன்றே விழுது பெற்றிருத்தலின், அதனைப் பெறாமையைக் குறியாக்கி 'வீழில் தாழை குழவித் தீநீர்' (பெரும். 357) என்று குறித்துள்ளமை குறிப்பிடத்தக்கது.<noinclude></noinclude> k4cfxa5nvwp7g6j21314qq9rar7vwby 250 664233 1987860 1978947 2026-11-07T11:30:53Z Tharanya Senthilkumar 17423 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987860 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Tharanya Senthilkumar" /></noinclude>59 தாவர வகைப்பாடு சங்க காலத்தில் கோட்டுப்பூ, கொடிப்பூ, நிலப்பூ, நீர்ப்பூ, எனப் பூவை முன்னிறுத்திய வளரியல்பு வகைப்பாடு அமைந்தது. இவை முறையே மரம், கொடி, புதல், நீர்த்தாவரம் ஆகியவற்றைக் குறிப்பன என்பது முன்னர்க் கூறப்பட்டது. வண்டினம் சுனைப்பூவை நீத்துச் சினைப்பூவை அடைதல்; கோட்டவும் கொடியவுமாகப் பூக்கள் கூறப்படுதல் போல்வன சான்றுகளாகும். ஆயினும், இவை பூவை முன் நிறுத்திய வகைப்பாட்டுக்குரியனவே. பூ வகைப்பாட்டிற்கு முன்னதாகத் தாவர வளரியல்பான் அமைந்த வகைப்பாடே மேற்கொள்ளப்பட்டது என்பதும் முன்னர்ச் சுட்டப் பெற்றது. இங்குப் பூ வகைப்பாட்டைக் கடந்து நோக்க, வளரியல்பு அடிப்படையிலான வகைப்பாடு சங்க காலத்தில் நிலவியமை புலனாகிறது. மரம் வளரியல்பு அடிப்படையில் அமைந்த வகைப்பாட்டில் முதன்மை பெறுவது மர இனமாகும். பொதுவாக, மர இனம் அதன்கண் அமைந்திருக்கும் வலிமையுடைய உள்ளீட்டைக் கொண்டே வரையறுக்கப்படுகிறது. திண்மையான உள்ளீட்டை உடையதும் பல்லாண்டுகள் வாழ்வதும் அடிமரம் உள்ளதும், பதினைந்திலிருந்து இருபதடி உயரமேனும் வளர்வதுமாகிய தாவரம் மரம் என்று தாவரவியலார் குறிப்பிடுவர்.54 விதைத் தாவரப் பிரிவினுள் ஒன்றாகவே மர இனம் வரையறுக்கப்படுகிறது. தாவரவியல் நோக்கில் விதையுண்டாக்கு வனவும் விதையினின்று உண்டாவனவுமாகிய மர இனங்களே உண்மையான மரங்களாகக் கருதப்படுகின்றன. 'ஸ்போர்கள்' எனப்படும் விதைத் தூள்கள் மூலம் இனப்பெருக்கும் 'பெர்ன்' இனத் தாவரங்களுள் சில மரம் போலவே வளர்ந்தாலும் அவை விதைத் தாவரமின்மையால் மரமாக ஏற்றுக்கொள்ளப்படுவதில்லை. மரம் தனிப் பொருளன்று; உயிரணுக்கள் பலவற்றின் கூட்டுப் பொருள் என்பர் தாவரவியலார். மரத்தில் அமைந்துள்ள உயிரணுக்களின் எண்ணிக்கைக்குத் தக அம்மரத்தின் பருமையும், உருவமும் அமையும். மரத்தைப் பிற தாவரங்களிலிருந்து வேறுபடுத்திக் காட்டுவது அதன் வலிய அடிப்பகுதியே ஆகும். இவ்வடிப்பகுதி மரப் பட்டை, மரத் திசு, சேமிப்பணு அல்லது<noinclude></noinclude> 9458e97r0mhyx4o1dilwgangfzblt1a 250 664234 1987862 1978948 2026-11-07T11:40:48Z Tharanya Senthilkumar 17423 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987862 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Tharanya Senthilkumar" /></noinclude>60 சோறு, வயிரவணு எனும் வன்மை தரும் பொருள் ஆகியவற்றை உள்ளடக்கியது.55 மரப்பட்டையை அகப்பகுதி, புறப்பகுதி இரண்டாகப் பகுப்பர். புறப்பகுதி - இறந்த தக்கைப் பொருள் என்றும், அகப்பகுதி - உயிருள்ள தோல் என்றும் கூறுவர். அவ்வாறே மரத் திசுவும் புறத்தே அமைவது மென்திசு என்றும், அகத்தே அமைவது உள்திசு என்றும் வழங்கப்படுகின்றன. மேலும், இம்மரத்தின் நடுப்பகுதியில் மென்சோறு, வயிரவணு முதலிய திசுக்கள் அமைந்துள்ளன.56 மரத்திசுக்கள் நார் போன்ற அமைப்பின. இந்நார்ப் பகுதியே மரத்திற்கு வலிமை தருகின்றது. மேலும், சோற்றுப் பகுதியிலிருந்து மரத்தின் பல்வேறு பகுதிகளுக்குச் சாறு செல்லும் வழியாகவும் இந்நார்கள் செயற்படுகின்றன. இத்திசு நார்களுக்கு நேர்க் கோணத்தில் அமைந்துள்ள உயிரணுத் தொகுதி மரத்திசுக் கதிர்கள் எனப்படும். இவையே சோற்றுப் பகுதியிலிருந்து பெறும் சாற்றை மரத்தின் நார்கள் வழியே பிற பகுதிகளுக்குச் செலுத்தும் பணியைச் செய்கின்றன. இம்மரத் திசுக்களுக்கும் மரப் பட்டைக்கும் இடையே 'வளர்படை' என்ற மிக மெல்லிய தோற் பொருள் உள்ளது. இவ் வுறுப்பின் வளர்ச்சியே மரப்பட்டையும் திகவும் பருமையடையக் காரணம். எனினும், மரத்தின் பருமை இவ்வுயிரணுக்களின் பருமையைக் கருதியதன்று. புதிய உயிரணுக்களின் அடுக்குகள் உருவாவதனாலேயே மரம் பருமையடைகிறது.57 மரங்கள் அளவு முதலியவற்றால் வேறுபட்டபோதும் சில அடிப்படைப் பண்புகள் அனைத்திற்கும் பொதுவானவையே. குறிப்பாக மரத் திசுக்களும், மர உறுப்புகளும் ஆற்றும் பணிகள் அனைத்து மரங்கட்கும் பொதுவானவை. மரங்களை வகைப்படும்போது முறையே விதைமூடாத் தாவரம், ஒற்றை விதையிலைத் தாவரம், இரட்டை விதையிலைத் தாவரம் என மூன்றாகப் பிரிப்பர். குவிந்த காய் காய்க்கின்ற ஊசி போன்ற இலைகளையுடைய பசுமை மாறாத மரவகைகள் விதை மூடாத் தாவர இனமாகும். குறிப்பிட்ட பருவந்தோறும் இலை யுதிர்க்கக்கூடிய, அகன்ற இலைகளையுடைய கடின மரப்பகுதிகளை உடைய மரவகைகள் விதை மூடிய தாவர வகைக்குரியன. இவ்விதை மூடிய தாவரவகை முறையே ஒற்றை விதையிலைத் தாவரம். இரட்டை விதையிலைத் தாவரம் என இருவகையின.<noinclude></noinclude> 5ef2qlk6mlesa5k7b2wl73bg0leih0b 250 664235 1987863 1978950 2026-11-07T11:49:46Z Tharanya Senthilkumar 17423 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987863 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Tharanya Senthilkumar" /></noinclude>61 மர இனத்துள் இவ்விருவகை மரங்களும் முறையே மென்மரம், வன்மரம் என்று பிரிக்கப்படுகின்றன. தண்டுப் பகுதியில் உட்புறம் வன்மையுடையது வன்மரம்; அவ்வுட்புறத்தே மென்மை உடையது மென்மரம். இதற்கான தாவரவியல் காரணத்தை ஆராய்ந்தால், வன் மரத்தில் மரத்திக நார்கள் தடித்த உறை உடையனவாயும், பல திறப்பட்ட வடிவினவாகவும் உள்ளன. மென் மரத்திலோ அவை மிக நீண்டமைந்த இருமுனை நார்களாகக் காணப்படுகின்றன.58 மரம் என்ற சொல்லுக்குப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரகராதி - உள்வயிரமுள்ள தாவரம், அறுக்கப்பட்ட மரம், மரக்கலம், இயமரம், நிலத்தை மென்மையுறுத்தற்குப் பயன்படும் பலகை அல்லது உருளை என்றவாறு பொருள் கூறுகிறது.59 இவற்றை நோக்க யாவுமே மரம் மற்றும் மரம்படு பொருள்களையே உணர்த்துகின்றன என்பது புலப்படும். ஆகவே, மரம் என்னும் பெயர் அதன் உள்ளமைந்த மரப்பொருளை முன் வைத்தே உண்டாகியிருக்க வேண்டும் என்பது பெறப்படுகிறது. விலங்கு முதல் மனிதன் வரையிலான உயிர்கள் புடைப் பெயர்ச்சியும் பிற உணர்ச்சிகளும் பெற்றிருப்பதற்கு மாறாக, நிலைத்தன்மையும், உணர்தல் உண்டாயிலனும் உணர்த்துதலுக்கேற்ற பிற உணர்ச்சிகளின்மையும் கொண்டு அவ்வேறுபாட்டிற்குக் காரணமான உட்பொருளை - மரவணுவைக் கருதி மாம் என்ற பெயரான் குறித்ததாதல் வேண்டும். உடல் பகுதியில் ஏதேனும் ஓர் உறுப்பு உணர்விழந்து இயக்கமற்றிருப்பின் அதனை மரத்துப் போதல் என்று நாம் குறிப்பிடும் மரபு ஈண்டு ஒப்பு நோக்கத்தக்கது. மர இனத்தைக் குறிப்பதற்கு உரிய பெயர்களாக அகம், அகலியம், அங்கிரி, தரு, தாரு, தாவரம், துருமம், பாபதம், மூலம், விருக்கம் என்ற சொற்களைப் பிங்கல நிகண்டு எடுத்துரைக்கின்றது.60 மரம் என்ற சொல் பற்றி ஆராய்வோமேல், மரம், கட்டை, அறுக்கப்பட்ட மரம் என்ற பொருள்களில் வழங்குவதோடு, திராவிட மொழிக் குடும்பங்களில் மரம், மரனு, மர, மேன், மர்ம், மாக், மக் என்றவாறு ஏறக்குறைய அதே பொருள் நிலையில் சிற்சில ஒலித்திரிபுகளுடன் வழங்குதல் குறிப்பிடத்தக்கது.61 எனவே, மரம் என்பது திராவிட இனத்திற்குரிய மூலச் சொல்லாகவும், தொன்மையான சொல்லாகவும் இருப்பதுடன் இன்றும் மரபு வழியே போற்றப்பட்டு வருகிறது.<noinclude></noinclude> 9oh0kn6xwfeis1i9vi0sa8nrwrpjpy5 250 664960 1987815 1979843 2026-11-07T05:41:36Z Selvabala S 17437 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987815 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Selvabala S" /></noinclude>184 நச்., சோ.சு. பாரதி: கடை தமிழ் காட்சி நெறியியல் இடை முதல் (முதல்) (கரு) (உரி) மு. அருணசாலம்: அகத்திணைச் செய்யுள்களிலும் புறத் திணைச் செய்யுள்களிலும் வேறு வேறாக முறை சிறந்துவரும் என்பர். அகத்திணையில் உரியிற் கருவும், கருவில் முதலும் சிறக்குமெனவும், புறத்திணையில் (நச். கொண்டபடி) முதலிற் கருவும் கருவில் உரியும் சிறக்குமென்பார். இனத்தினால் முறை எ-டு. வல்லெழுத்துக்களுக்குப் பின் அவ்வவற்றின் இனமொத்த மெல்லெழுத்துக்கள் நிற்பன. அவ்வாறே, குற்றெழுத்துகளுக்குப் பின் அவ்வவற்றின் இனமான நெட்டெழுத்துக்கள் நிற்பன. காரண காரியத்தினடி முறை சொற்களின் வகையாகிய பெயர், வினை என்பவற்றைக் கூறும்பொழுது பெயரை முதலிற் கூறியது என்னையெனின் பெயரே பொருளாகையாலும்,வினையென்பது பொருளின் புடை பெயர்ச்சியேயாகலானும் என்பர் நச்.21 உரிப்பொருள் பற்றி அகத்திணையியலில் "புணர்தல் பிரிதல் இருத்தல் இரங்கல் ஊடல் அவற்றின் நிமித்தம் என்றிவை தேருங் காலைத் திணைக்குரிப் பொருளே'' (16) என்று கூறியவிடத்து, உரிப்பொருள் வைப்புமுறையை நச். காரணகாரியத் தொடர்பு படுத்தி விளக்குவார். அவர் கூறுவது: "அகப்பொருளாவது புணர்ச்சியாகலானும் அஃது இருவர்க்கும் ஒப்பநிகழ்தலானும் புணர்ச்சியை முற்கூறிப் புணர்ந்துழியல்லது பிரிவின்மையானும் அது தலைவன் கண்ணதாகிய சிறப்பானுந் தலைவி பிரிவிற்குப் புலனெறி வழக்கின்மையானும் பிரிவினை அதன் பிற்கூறிப் பிரிந்துழித் தலைவி ஆற்றியிருப்பது முல்லை யாகலின் இருத்தலை அதன் பிற்கூறி, அங்ஙனம் ஆற்றியிராது தலைவ னேவலிற் சிறிது வேறுபட்டிருந்து இரங்கல் பெரும் 21.தொல்.11.5.4<noinclude></noinclude> 8yeze81o9dx924tubenz21xkzaus630 1987817 1987815 2026-11-07T05:48:57Z Selvabala S 17437 1987817 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Selvabala S" /></noinclude>184 நச்., சோ.சு. பாரதி: கடை⬅️ தமிழ் காட்சி நெறியியல் இடை ⬅️ முதல் (முதல்) (கரு) (உரி) மு. அருணசாலம்: அகத்திணைச் செய்யுள்களிலும் புறத் திணைச் செய்யுள்களிலும் வேறு வேறாக முறை சிறந்துவரும் என்பர். அகத்திணையில் உரியிற் கருவும், கருவில் முதலும் சிறக்குமெனவும், புறத்திணையில் (நச். கொண்டபடி) முதலிற் கருவும் கருவில் உரியும் சிறக்குமென்பார். இனத்தினால் முறை எ-டு. வல்லெழுத்துக்களுக்குப் பின் அவ்வவற்றின் இனமொத்த மெல்லெழுத்துக்கள் நிற்பன. அவ்வாறே, குற்றெழுத்துகளுக்குப் பின் அவ்வவற்றின் இனமான நெட்டெழுத்துக்கள் நிற்பன. காரண காரியத்தினடி முறை சொற்களின் வகையாகிய பெயர், வினை என்பவற்றைக் கூறும்பொழுது பெயரை முதலிற் கூறியது என்னையெனின் பெயரே பொருளாகையாலும்,வினையென்பது பொருளின் புடை பெயர்ச்சியேயாகலானும் என்பர் நச்.21 உரிப்பொருள் பற்றி அகத்திணையியலில் "புணர்தல் பிரிதல் இருத்தல் இரங்கல் ஊடல் அவற்றின் நிமித்தம் என்றிவை தேருங் காலைத் திணைக்குரிப் பொருளே'' (16) என்று கூறியவிடத்து, உரிப்பொருள் வைப்புமுறையை நச். காரணகாரியத் தொடர்பு படுத்தி விளக்குவார். அவர் கூறுவது: "அகப்பொருளாவது புணர்ச்சியாகலானும் அஃது இருவர்க்கும் ஒப்பநிகழ்தலானும் புணர்ச்சியை முற்கூறிப் புணர்ந்துழியல்லது பிரிவின்மையானும் அது தலைவன் கண்ணதாகிய சிறப்பானுந் தலைவி பிரிவிற்குப் புலனெறி வழக்கின்மையானும் பிரிவினை அதன் பிற்கூறிப் பிரிந்துழித் தலைவி ஆற்றியிருப்பது முல்லை யாகலின் இருத்தலை அதன் பிற்கூறி, அங்ஙனம் ஆற்றியிராது தலைவ னேவலிற் சிறிது வேறுபட்டிருந்து இரங்கல் பெரும் 21.தொல்.11.5.4<noinclude></noinclude> g8tnpfkqyhfcwfzhmbu9qh3dd9u4asd 250 664961 1987819 1979845 2026-11-07T06:03:07Z Selvabala S 17437 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987819 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Selvabala S" /></noinclude>நிர்மல் செல்மைாணி 100 பான்மை தலை,மகளதே யாதலின் அவ்விரங்கற் பொருளை: அதன்பிற் கூறி இந்நான்கு பொருட்கும் பொதுவாதலாலனுந் காமத்திற்குச் சிறத்தலானும் ஊடலை அதன் பிற்கூறி அங்ஙனம் முறைப்படுத்தினார்." அறம் பொருள் இன்பம் 22 என்ற முப்பொருள் கூறுங்கால் அறத்தின்வழிப் பொருள் ஈட்டி அப்பொருளினால் இன்பம் நுகருவதால் இது காரணகாரியத்தினடி வைத்தமுறை, அதா வது, பொருள் என்ற காரியத்திற்கு அறம் காரணம், இன்பம் என்ற காரியத்திற்குப் பொருள் காரணம். காரியகாரணத்தினடி வைப்புமுறை இனி, இம்முறையை மாற்றி, இன்பம், பொருள், அறன் 28 என்ற முறையையும் தொல்காப்பியர் கூறுவார். அம்முறை காரியகாரண முறையாம். இதை விளக்குமாற்றான் இளம் பூரணர் கூறுவது, "பவலகை உயிர்கட்கும் வரும் இன்பம் இரு வகைப்படும். அவையாவன: போகம் நுகர்தலும் வீடு பேறும் என. அவற்றுள் வீடுபேறு துறவறத்தில் நின்றார்க்கல்லது எய் தல் அரிதாயிற்று. போகநுகர்தல் மனையறத்தார்க்கு எய்துவது. அவரெய்தும் இன்பமும் அவ்வின்பத்திற்குக் காரணமாகிய பொருளும் அப்பொருட்குக் காரணமாகிய அறனும் எனக் காரியக்காரணம் நோக்கிவைத்தார் என்க.24 வழக்குப் பயிற்சியினடி முறை பெரும்பான்மை வருவதை முதலில் கூறி அதனினும் சற்று சிறுபான்மை வருவதை அடுத்தது கூறுவது என்பதும் ஒரு முறை. அவ்வாறே, எழுத்ததிகாரத்தில் நூன்மரபில் (21) வல்லி னத்துக் க-ச-த-ப என்னும் நான்கு எழுத்துகள் மொழி முதல் வருவதால் வல்லினம் முதலிலும், மெல்லினத்து ஞ-ந-ம என்னும் மூன்றும் மொழி முதலில் வருவதால் மெல்லினத்தை அடுத்தும், இடையினத்து ய-வ என்னும் ஈரெழுத்துகள் 22.தொல்.III. 8.102. 23. தொல்.III. 3.1. 24.தொல்.||III. 1.1 உரை. த-12<noinclude></noinclude> a7b4n0lli8zk00ojk50hho49axpi359 250 665081 1987389 1980009 2026-11-06T12:16:10Z Induja Ponnusamy 17450 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987389 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Induja Ponnusamy" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி 127 தும் என்பதைத் தெரிவிக்கின்றது. அன்றி, மாற்றான் (மறு தலை) எவ்வாறு வினாவைப் புரிந்துக் கொண்டிருக்க இயலும்? எனவே, விடையாக, "இப்பொருள் உணர்த்தும்'' என்றே கூறுதல் வேண்டும். பிறர் செப்பு வகைகள் எனக் காட்டியவற்றுள் பலவற்றைச் செப்பு வழுக்கள் என்பார் கல்லாடனார். அவர் கூறுவன: வினா எதிர் வினாதல் ஏவுதல், உற்றது உரைத்தல் உறுவது கூறல் சொல் தொகுத்து இறுத்தல் சொல்லாது இறுத்தல், பிறிதொன்று கூறல். இவற்றுள், முதல் நான்கு வகைகளும் முன்னரே விளக்கியவை. சொல் தொகுத்து இறுத்தல் என்பது ஒரு வினாவிற்குப் பெருகிய விடை தேவையேனும் சுருங்கிய விடையையே கூறுதல். அதாவது, ஒருவன் "பயறு உண்டா?" என் வணிகனை வினவ, அவன் "உழுந்தல்லது இல்லை" என விடை இறுத்தல். பயிறு இலது எனின், இலது என்று விடை இறுத்தால், வந்தவன் "உழுந்துண்டோ?" என்பான். உழுந்து இருப்பின், “உண்டு” எனல் வேண்டும். காட்சியர் தமது கோளை நிறுத்துதற்கும், பிறர் கோளை மறுத்தற்கும் அவையேறி காட்சியர் பிறருடன் வாதிடுவதற்கும் வினா விடையின் இயல்பினை நன்கறிந்தவராதல் வேண்டும். குறிப்பாக, உரை வடிவில் தனது கொள்கையை வாதிடுவோன், வினா விடை பற்றி அறிந்திராவிடின் அவன் அவை ஏறவே இயலாது. இதனால், அறவாண அடிகள் மணிமேகலையிடம் வினாவிடை பற்றி அவள் அறிந்து கொள்வதன் தேவையை அறிவுறுத்தினார். புத்த பெருமானின் அறவுரைகளை ஏற்று அவற்றின் வழி ஒழுக விழைவோரோ அன்றி அவ்வுரை களை மறுத்துத் தங்கோளை நிலைநிறுத்தும் எண்ணம் கொண்ட பிறரோ வினவும் வினாக்கள் நான்குள்ளன. அவை, துணிந்து சொல்லல், கூறிட்டு மொழிதல், வினாவின் விடுத்தல், வாய்வாளாமை என்பன. துணிந்து சொல்லல்: "தோன்றியது அழியுமோ? அழியாதோ?" என்று வினவினால், யாதொரு பொருள் தோன்றிற்றோ அப்பொருட்கு அழிவும் உண்டு என்று ஒருதலை யாகக் கூறுதல்.<noinclude></noinclude> f4enlsz0l68syjsun8cwbuqvn2sbv9e 250 665085 1987388 1980013 2026-11-06T12:09:29Z Induja Ponnusamy 17450 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987388 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Induja Ponnusamy" /></noinclude>126 தமிழ்க் காட்சி நெறியியல் செவ்வன் இறை என்பது வெளிப்படையான விடை. எ-டு. "உயிர் எத்தன்மைத்து?" என்ற வினாவிற்கு "உணர்தல் தன்மைத்து' என்பது செவ்வன் இறை. இறை பயப்பது என்பது குறிப்பு விடை. "உண்டியோ?'' " என்ற வழி, ''வயிறு குத்திற்று" என்று கூறி "உண்டிலேன்" என்ற பொருளைக் குறிப்பதாகத் தோன்றச் செய்தமையால். இனி, செவ்வன் இறை என்பதைச் சுட்டுவிடை, மறை நேர் என மூவகைகளாகவும் விரிப்பர். சுட்டுவிடை என்பது குறித்துக்காட்டிக் கூறுதல். அது, 'மருதங்கோட்டிற்கு வழியாது' என வினவினால், இது" என்பது. மறை என்பது மறுத்துக் கூறுதல், "இது செய்வாயா?" என்று வினவ, ''செய்யேன்'' என்பது நேர் என்பது உடன்படுதல். வினவச் "செய்வேன்" என்பது. 'இது செய்வாயா?" என்று அவ்வாறே செப்பு பயப்பது என்ற குறிப்பு விடையின் வகைகள் - ஏவல்விடை; வினா எதிர் வினாதல், உற்றது உரைத்தல், உறுவது கூறல், இனமொழி விடை. ஏவல்விடை என்பது எதிராக ஏவுதல். எ-டு. "இது செய்வாயா?" என் பதற்கு "நீ செய்" என்பது. வினா எதிர் வினாதல், "இது செய்வாயா?" என்பதற்குச் ''செய்வேனா?' என்பது. உற்றது உரைத்தல் என்பது "இது செய்வாயா?" என்று வினவ "உடம்பு நொந்தது" என்பது. உறுவது கூறல் என்பது ''உடம்பு நோம்" என அதற்கு விடை கூறல். இனமொழி விடை, "இது செய்வாயா?” என்று வினவ 'மற்றையது செய்வேன்" என்பது. செப்புவழு செப்பு வழு என்பது விடைக் குற்றம். எடுத்துக்காட்டாக, ''சொல் எப்பொருள் உணர்த்தும்?' என்ற வினாவிற்குச் "சொல் ஒரு பொருளும் உணர்த்தாது" என்று விடை இறுப் பது. எப்பொருள் என்ற வினாவே அச்சொல் பொருள் உணர்த்<noinclude></noinclude> 4lv4ooezfkhku14l97v7jbt530y6svt 250 665113 1987857 1980045 2026-11-07T11:16:39Z Roshini Komarasamy 17419 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987857 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Roshini Komarasamy" /></noinclude>இயல்-3 தமிழ்க் காட்சியியல்: மூன்று உள்துறைகள் மேலைக் காட்சியியலில் மறைபொருளியல் (metaphysics), அறிவியல் (epistemology), தருக்கம், அறிவியல், கலையியல் போன்ற உட்டுறைகள் உள். அதுபோன்று, தமிழ்க் காட்சி யியலின் உட்டுறைகளாக எவற்றைக் கூறலாம்? இவ்வாய்விற்கு நாம் கொண்ட மூலநூல்களில் இதுபற்றிய குறிப்பு ஒன்றும் தென்படாதலால், அத்துறைகளை இவண் வகுத்துக் காண முயலுவோம். காட்சி என்ற சொல்லையே ஆணிவேராகக் கொண்டு அதனின்றும் கிளைப்பன யாவை என ஆயப்புகின், கீழ்க்கண்ட பகுப்புகள் தோன்றும்: காட்சியன், காண்குழல், காணப்படும் பொருள், காணுதல், காண்நெறி; காட்சி நூல், நுவல் மரபு. இவற்றுள் இறுதி நான்கு பகுப்புகளே காட்சி நெறியைப் பெரிதும் அமைப்பன. ஆதலால் அவற்றை விரித்தும், பிற பகுப்புகளைச் சுருக்கியும் வரைவோம். காட்சியன் திணைக் குமுகாயத்தில் இவன் 'காட்சியன்' என்றும், திறவோன்" என்றும் குறிக்கப்பெற்றான். திறம்-பிரிவு, ஒரு சாராரின் காட்சிக் கொள்கை: திறவோன்-தனக்கெனவொரு காட்சிக் கொள்கை உடையவன். காட்சியரையும் திறவோரை யும் காட்சித்துறை வல்லுநராகக் கொள்ளலாம். 1. காமமொடு கடுஞ்சினங் கடிந்த காட்சியர் திரு. 136. 2. திறவோர் காட்சியின் புற.192: 10-11,<noinclude></noinclude> tgmbyj68p7o28e5fgr6ippfignt1e0v 250 665115 1987858 1980047 2026-11-07T11:22:20Z Roshini Komarasamy 17419 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987858 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Roshini Komarasamy" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி 41 காட்சி என்னும் ஞானம் உடையோர் குமுகாயத்தில் பலர் இருந்தனர். அவ்வாறு கருதத்தக்கவர் ஐயர், முனிவர், அவை யத்தார், ஆட்சியர் என்போர். முடியாட்சிக் காலத்தில் அமைச்சரும் சமயக்கணக்கரும் காட்சியராய் விளங்கினர். காட்சி வல்ல அமைச்சரைக் குறிப் பிடும் பெருங்கதை அடிகளாவன: உற்றது முடிக்கும் உறுதி நாட்டத்துக் கற்றுப் பொருள்தெரிந்த கண்போற் காட்சி அருமதி அமைச்சர். 3.93-95. நவையறு நன்பொருள் உரைக்கும் சமயக்கணக்கர் பற்றி மணிமேகலை, கல்லாடம் அளவைவாதி, சைவவாதி, போன்ற நூல்கள் பேசும். பிரமவாதி, கடல்வண்ணன் புராணவாதி (வைணவவாதி), ஆசீவகவாதி, நிகண்டவாதி, சாங்கியவாதி, வைசேடிகவாதி, ஒன்றியவாதி, பூதவாதி என்ற பத்துவகை வாதிகளை மணிமேகலை குறிப்பிடுகின்றது. பெருங்கதையிற் பாலகன் என்னும் இயற்பெயருடைய தவப் படிவம் மேற்கொண்ட காளசமணன் என்னும் சமயக்கணக்கன் பிற சமயத்தாரைத் தருக்கில் வென்று தனது காட்சியை நிலை நிறுத்தியதைக் காள சமணன் காட்சி நிறுப்ப என்று கொங்குவேள் புலவர் குறித்துள்ளார். காட்சியரைச் 'சித்தர்' எனக் குறிக்கும் வழக்குப் பிற் காலத்தில் தோன்றியது. சித்தர் ஒன்பதின்மர் என்றும் பதினெண்மர் என்றும் கூறுவர். எவ்வாறிருப்பினும் அவருள் காட்சி நூ ல்கள் செய்தவர் உளர். அவர்தம் பெயரும் நூலும் பின்வருமாறு: அகத்தியர் - அகத்தியர் ஞாளம் உரோமரிஷி - உரோமரிஷி சிவஞானம், உரோமரிஷிஞான சூத்திரம், உரோமரிஷி பதினாறு திருமூலர் -திருமூலர் தத்துவம் 3.. பதிகம் 87-88; 27:1-2 4. மாறுகொண் டறையும் மதிநூற் கடல்கிளர் சமயக் கணக்கர் தந்திறங் கட ந்து, 17:65 5.1, உஞ் 36:248. த-3<noinclude></noinclude> 9fe4jaq795koyld5wft9m4g96s2nr0i 250 665138 1987504 1980070 2026-11-06T14:33:14Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987504 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>.52 தமிழ்க்காட்சி நெறியியல் சங்க இலக்கியத்துள் அரசவை என்ற சொல் ஓரிடத்தில் மட்டுமே பயிலுகிறது. அங்கு அது மூவேந்தரான சேர சோழ பாண்டியரைக் குறிக்கின்றது. 85 3. வேந்துடை அவை இவனது அவையில் வேந்தன் முடியுடை மன்னன். மாசனம், பார்ப்பார், மருத்தர், நிமித்தர், அமைச்சர் என்ற ஐவர் இருந்ததாகச் சிலப்பதிகாரம் கூறும்.36 வேந்தனின் அவையில் திணைக் கிழவர் சிலர் சிறந்து விளங்கினர். அவ் வரிசையில் நம்பி நெடுஞ்செழியன் என்பான் ஒருவன் இருந் தான். இவன் பாண்டி நாட்டில் உள்ள ஊர்க்கிழவன். இவன் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியனின் அவையில் புகழ்பெற்றதால் நெடுஞ்செழியன் என்ற பெயரைப் பெற்றதாகத் தெரிகிறது. வேந்தவையும் கேள்வியும் எனப் நாஞ்சில் நாட்டில் கூடிய ஓரவை 'கேள்வி' 37 பட்டது. இங்கு அரசனே நேரடியாக மக்களின் குறைகளைக் கேட்டு, வரியும் பெற்றான். இவ்வவையைக் கண்காணித்தவர் 'பார்வத்தியக்காரர்' எனப்பட்டனர். கேள்வி வடமொழியில் 'சுருதிமான்' என வழங்கிற்று. சுருதிமான் என்பது ஒரு குமுகாயத்தின் நிகழ்ச்சிகளைக் கண் காணித்த முதியவரைக் குறித்தது. வேத்தவை: வேந்தவை வேத்தவை எனவும் வழங்கும். 4. பொது (ஊரவை) ஊர்களில் உள்ள அவையைப் பொது என்றனர். ஊர்ப் பொதுமக்கள் இவ்வவையில் அவையத்தாராயிருந்தமையால் பொது எனப்பெயர் பெற்றது. இதன் தலைவன் பெரும்பாலும் 35. பொரு. 53-55. 36. 5, 157. 37. நாஞ்சில் நாட்டுக் கேள்வி, நாட்டுக் கூட்டம் பற்றிய செய்திகளைக் காண்க: செ. சதாசிவம், சேரநாடும் செந் தமிழும், சென்னை: பாரி நிலையம். 4 ஆம் மறுபதிப்பு, 1964, பக். 167-168.<noinclude></noinclude> pamcx5gvz3pmr5tpmqktoa826yg37vd 250 665141 1987507 1980073 2026-11-06T14:33:42Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987507 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி ஊாக்கிழவன். ஊர்ப்பொதுவிடங்களான 53 மன்றம்,88 பொதியில், 39 அம்பலம்" போன்றவற்றுள் ஏதேனும் ஒன்றில் இந்த அவை கூடியது. சங்க இலக்கியங்கள் சில ஊர்ப்பொது பற்றிக் குறிப்பிடுகின்றன. அவை: மோகூர் கள்ளூர் அவையம். மோகூர் அவையகம் அவையகம், கொங்கு மண்டலத்தில் மோகூர் என்ற ஓர் ஊர் இருந்தது. அங்குப் பழையன் என்பவன் தலைவன். அவனது தலைமையில் ஓர் அவை கூடியது. அவனது காவல் மரம் வேம்பு. கோசர் என்ற குழுவினர் வாய்மையில் சிறந்திருந்தமையால் அவரைத் தன் அவையில் அவையத்தாராய் அமர்த்தியிருந்தான்.41 கள்ளூர் அவையம் கள்ளூர் என்றவிடத்தில் இருந்த ஓர் அவையத்தை அக.42 குறிப்பிடுகின்றது. தன் காதலியைக் கைவிட்ட ஒருவனை அவையினர் தண்டித்த சுவையான, அரிய செய்தியை இப் பாடல் கொண்டுள்ளது. இவ்விடத்தில் இஃதோர் அறங்கூ றவையமாகச் செயல்பட்டுள்ளது. இ. உறந்தை அவையம் சோழநாட்டில் உறந்தை (இன்று திருச்சியின் ஒரு பகுதி) என்ற ஊரில் அவையம் மிகவும் சிறப்பு வாய்ந்தது. இங்கு அறம் வழுவாது காக்கும் மறச்சோழர் அவையிருந்தனர். 38. பார்க்க: நிர்மல் செல்வமணி, Civilization, vol 7. No. 2-4, 39-57. 'Manram'. Tamil 39. நிர்மல் செல்வமணி, பொதியில்' ஆய்வுக்கோவை (23ஆவது கருத்தரங்கு), அனைந்திந்தியப் பல்கலைக்கழகத் தமிழாசிரியர் மன்றம், புதுவை: புதுவைப் பல்கலைக் கழகம், தொகுதி 2, பக். 44-48 40. நிர்மல் செல்வமணி, 'அம்பலம்', சென்னைக் கிருத்துவக் கல்லூரி ஆண்டிதழ், சென்னை, 1990, பக். 103-107. 41. 42. மது. 508. 256:13-21.<noinclude></noinclude> jkfqn6bd32ncspbpg73vwcocuug7gq3 250 665145 1987509 1980077 2026-11-06T14:34:03Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987509 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>54 தமிழ்க் காட்சி தெறியியல் மறம்கெழு சோழர் உறந்தை அவையத்து அறங்கெட அறியா தாங்கு, (நற்.400:7-8) (புற.39:89 மறம்கெழு சோழர் உறந்தை அவையத்து அறம் நின்று நிலையிற்று ஆகலின், ஆரங் கண்ணி அடுபோர்ச் சோழர் அறங்கெழு நல்லவை உறந்தை அன்ன, (அக.93:4-5). இவ்வூரில் பண்டு திணைக்கிழவனான தித்தன் வெளியன் என்பானின் நாளவை இருந்தது பற்றி முன்னரே கூறினோம்.43 கோசர் அவையம் கோசர் என்னும் இனத்தவர் வாய்மையிற் சிறந்தவர். ஒரு முதிய ஆலமரத்தினடியிலிருந்த பொதியிலில் அவை கூடினர் இங்குப் போர் தொடுப்பதைப்பற்றிய தீர்மானங்களை இயற்றினர்.44 உள் கோசரின் பொல்லாங்கு பற்றிய செய்திகளும் ஆங்காங்கே அன்னிமிஞிலியின் தந்தை பிறர்புலத்து வரகைக் கொய்தார் என்றும், அக்குற்றத்திற்காக அவரது கண்களைப் பறிக்குமாறு கோசர் தீர்ப்பு வழங்கினர் என்றும், அக்கொடுமையைப் பொறுக்கமாட்டாது அவரைப் பழிவாங்கு மாறு திதியன் என்பானின் துணைகொண்டு அன்னிIDL அவரை எதிர்த்துப் போரிட்டு வென்றனள் என்றும் செய்தி உண்டு. மேலும் நன்னனின் காவல்மரமான மாவைக் கோசர் தந்திரத்தால் தடிந்தனர் என்றும் புற.(73) கூறும். ஊர்ப்பொதுவும் நாட்டுக்கூட்டமும் நாஞ்சில் நாட்டில் முன்காலத்தில் நாட்டுக்கூட்டம்' என்ற அமைப்பு உண்டு. இஃதோர் தன்னாட்சி அமைப்பு; அரசனிடமிருந்து அதிகாரம் பெற்று இதனை நடத்தினர். இக்கூட்டத்தில் எடுக்கப்பெற்ற முடிவுகள் ஓலைகளில் எழுதப் பெற்றன.சில முடிவுகள் அரசனையே எதிர்ப்பனவாய் அமைந்தன. அத்தகு முடிவு 'ஒப்புரவு மொழிமாறா ஓலை' 43. அக. 226 : 14-15. 44. புற.283 : 6; குறு. 15 : 2.<noinclude></noinclude> rf0lky40z4nmxde98i0scjpnbh8rr81 250 665149 1987511 1980081 2026-11-06T14:34:22Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987511 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி 55 எனப்பட்டது. இத்தகு ஓலைகள் ஒன்றனுள் நாட்டுக்கூட்டம் என்பது பண்டைய ய ஊர்ப்பொதுவின் வழிவந்ததுவே என்பதற்குச் சான்றுண்டு: ...பத்துப்பதினாறு பணம் சிலவளிந்த தொண்டானாலும் நாட்டுப்பொதுவிலே குடுத்து நின்று நிக்குநிலைக்கு நின்று கொள்ளுவொகமாகவும், ஒரு ஊரிலே நாட்டிலெ ஒரு காரிய கருமம் உண்டானால் உபத்திரமுள்ள பேர்கள் பொதுத் தலத்திலே வந்து கூடி அந்தந்தப் பிடகையில் வந்து... 45 நாட்டுக்கூட்டம் என்ற ஊர்ப்பொதுவின் தலைவன் ‘மூத்த பிள்ளை' எனப்பட்டான். செல்வமும் செல்வாக்கும் அறிவுத் திறனும் துணிவும் உள்ளவன் தலைவனாக இருந்தான். இக்கூட்டம் அம்பலத்தில் கூடியது. இங்குச் சட்டங்கள் இயற்றப்பட்டன; சட்டங்களை மீறியவர் இங்கு விசாரிக்கப் பெற்றுத் தண்டிக்கப்பட்டனர். இவ்வவைகள் அறங்கூறவை களாக மட்டுமன்றி நா நவிலவைகளாகவும் செயல்பட்டன. ஆண்டில் இருமுறை (பங்குனி, சித்திரை மாதங்களில் அறு வடைக்குப் பின்னர்) அதிக ஓய்வு இருந்தது. அப்போது தட்ப வெப்ப நிலை மிதமாக, ஏற்றதாக இருந்ததால் வீட்டிற்கு வெளியே வாய்ப்பாகப் பொழுதைக் கழிக்க விரும்பி, அம்மடத் திலோ அல்லது கோயில் மண்டபத்திலோ கூடி கம்பராமாயணம், பெரிய புராணம், திருவிளையாடற் புராணம், திருவாதவூரார் புராணம் போன்ற நூல்களைப் படித்து வந்தனர். இந்நூல்கள் படித்தற்கென நெல்லும் பணமும் ஒதுக்கியிருந்தனர். 46 5° புகழவை பாண்டி நாட்டில் இருந்த புகழவை ஒன்று பற்றி மது. (760-80) சிறப்பாகப் பேசும். இங்கு மாறன் என்பவன் அவைத் தலைவன். அவன் பேரும் புகழும் பெற்றவன். அவனது சுற் றத்தாரும், கோசர் பலரும், (அமைச்சர், புரோகிதர், சேனா பதியர், தூதுவர், சாரணர் என்ற) ஐவரும், குறுநில மன்னரும், பிறரும் துவன்றியிருந்த இப்புகழவையில் பொற்கிண்ணங் 45.செ.சதாசிவம், முந்தைய நூல், பக். 164-165. 46. செ.சதாசிவம், முந்தைய நூல், பக். 167-168.<noinclude></noinclude> 1q0jr2kgyofn8ea0766kzb8c4sers77 250 665150 1987516 1980082 2026-11-06T14:35:12Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987516 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>56 தமிழ்க் காட்சி நெறியியல். களில் நல்ல உயர்ந்த தேறலை ஊற்றித்தர அருந்தியிருந்தான் சான்றோர் தன்னைச் சூழ்ந்திருந்து புகழ்வதைக் கேட்டிருந்த அவை புகழவை. இதனைப் பாடாணவை என்பதும் பொருந் தும். கிழவனை இயன்மொழிதலும், பாணரும் புலவரும் புகழ் தலும் பாடுவதும் ஈங்கன்றோ? 6. அறங்கூறவை அறத்தைக் கூறும் அவை அறங்கூறவை. அறங்கூறவையத் தாரின் இயல்பினை மது. (489-92) பின்வருமாறு உரைக்கும்: அச்சமு மவலமு மார்வமு நீக்கிச் செற்றமு முவகையுஞ் செய்யாது காத்து ஞெமன்கோ லன்ன செம்மைத் தாகிச் சிறந்த கொள்கை யறங்கூ றவையமும். துலாக்கோலைப் போன்று நடுவுநிலைமை உடையவராய் அவையத்தார் இருத்தல் வேண்டும். நடுவுநிலை என்பது, நெஞ்சாந் தெறியினுஞ் செத்தினும் போழினும் நெஞ்சோர்ந் தோடா நிலைமை. அது காம வெகுளி மயக்கம் நீங்கினோரின் நிலை. 47 அவையேறியோர் கொண்டுவந்த வழக்கு ‘குறை' எனப் பட்டது. சாட்சியைக் 'கரி' என்றனர். 48 சாட்சியானவன் சொன்ன சாட்சியத்தையும் 'கரி ' 49 என்றனர். நிகழ்ந் ததைத் தான் அறிந்த சாட்சியை 'அறிகரி' 50 என்றும் அறியாத சாட்சியை 'அறியாக்கரி' 51 என்றும், பொய்ச்சாட்சி யைப் 'பொய்த்தல்'5' என்றும், பொய்யாகப் பழி சுமத்து தலைப் படிற்றுரை’53 என்றும் குறித்தனர். சான்றோர் யாண்டும் பொய்ச்சாட்சி கூறார் என்று விளம்பினர். 47. தொல். II.6.12, பேரா. உரை. 48. அக. 256:18. 49.சிறுபஞ்.10. 50. நற்.169:9. 51. சிலப். 15:78. 52.குறு.184:1 53. சிலப். 15:76<noinclude></noinclude> n281awdge5pn0w07hkudtgrkrimxes3 250 665157 1987521 1980089 2026-11-06T14:35:58Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987521 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி 5.7 பொய்ச்சாட்சிக் கூறியவனைக் 'கொடுங்கரி'5' என்றனர். நன்கு தழைத்திருக்கும் மரத்தடியில் கொடுங்கரி ஒருவன் அமர்வா னாகில் அம்மரம் வாடும் என நம்பினர்.55 அறியாதது ஒன்றனை அறிந்ததாகக் கூறும் பொய்க்கரி பற்றிச் சிலப். (15.78) கூறும். சாட்சியை வினவுதலைக் கடாவுதல்’56 என்றும், அச் சாட்சி முதலில் கொடுக்கும் வாக்கினைச் 'சூள்'57 என்றும் குறித்தனர். கொடுத்த வாக்கினைக் காப்பாற்றாத நிலையில் அவ்வாக்கினைத் 'திறனில் வெஞ்சூள்'58 என்றும், வாக்கினைக் காப்பாற்றுதலைச் 'சூள் பேணுதல்’59 என்றும் சுட்டினர். அவையில் அறம் வழுவுவோன் 'அறனிலாளன்'.60 அறிந்ததை அவையத்தார் முன்கூறாது மறைத்தலும் தவறு என்று கரு தினர். தன் காதலன் எங்குள்ளான் என்பதை அறிந்தும் அதனைத் தனக்கு வெளிப்படுத்தாததால் சூரியனைப் பொய்க் கரி எனக் குற்றம் சாட்டினாள் காதலி ஒருத்தி. கரி பொய்த் ததால் அச்சூரியன் ஒவ்வொரு நாளும் தேய்ந்து குறைகின்றான் என்றார் புலவர்.61 பொய்க்கரி கூறியவரைப் புகாரிலுள்ள ஒரு பூதம் கருங்கண்ணியால் இழுத்துக் கொன்றது என நம்பினர். 62 வாதியின் கூற்றை 'உரை’68 என்றனர். கண்ணகி வாதி யாகப் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் முன் அவன் அவையில் 54.சிறுபஞ்.9 55. கலி. 34:10. 56. அக. 256:18. 57. தொல். 11.4.6:35. 58. அக. 256:18 59. கலி. 41. 60. அக. 256:17 61. நற்.196. 62. சிலப். 15:78. 63. N Subrahmanian, Sangam Polity, Madurai: Ennes Publications, 1970, ப. 191; பழ . 6:1. த4<noinclude></noinclude> s18gdiullt142r70j4nk995w4pyioe5 250 665158 1987614 1980090 2026-11-06T15:00:37Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987614 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>58 தமிழ்க் காட்சி நெறியியல் வழக்கினைக் கூறினாள். அக்கூற்று உரை. எனவே அக்காதையை இளங்கோ 'வழக்குரை காதை' என்றனர். வாத எதிர் வாதங்களை நீதி வேண்டிக் கூறுவதைத் தொல்காப்பியர் 'முறை நிறுத்து உரைத்தல்”66 என்றார். என அவையில் பொய்கூறாது மெய்யே கூறுவோம் உரைத்த வாதிகள் முடியாட்சிக் காலத்தில் அரசனின் காலைத் தொட்டு வாக்குக்கொடுத்தனர். இதனை அடிதொட்டுச் சூளுறல்' 65 என்பார் இளங்கோ. திணைக் குமுகாயக் கள்ளு ரில் அழகிய இளமகள் ஒருத்தியின் நலம் துய்த்த ஒருவன் பின்பு தான் அவளை அறியேன் என்று கூறிய அறமற்ற வாக்கின் மெய்நிலை அறியச் சான்று ஆவாரை வினவி மெய்யுணர்ந்து, தளிர்கள் பொருந்திய பெரிய மரத்தின் கிளைகளில் அவனை இறுகக் கட்டி நீற்றிணைத் தலையிற் பெய்தனர் அவையத்தார். அப்போது அவையில் பேராரவாரம் எழுந்தது. 66 கரியைக் கடாவும் இத்தகு உத்தியும் பிறவும் பயன்பட்டன. பாம்பு இருந்த இடத்தின் அகத்தே கைவிடப் பாம்பு தீண்டியதெனின் பொய்க்கரி எனவும் தீண்டாதிருந்ததெனின் மெய்க்கரி என்றும் பழமொழி (211) என்னும் கீழ்க்கணக்கு நூலினின்று அறிகிறோம். கரிகால் சோழன் உரைமுடிவு கண்ட பாங்கும் சங்கப் பாடலில் கூறப்பெற்றுள்ளது. மிக இளம்பருவத்திலேயே கரி காலன் உரை முடிவு காண்பதில், அறங்கூறுவதில் தேர்ந்திருந் தான். தன் தந்தை முறை செய்வதைக் கண்ட தனையனும் இக்கலையில் முதுக்குறை பெற்றுத் தேர்ந்தான். ஒருமுறை இவன் இளையன் எனவும், தமது வழக்கைத் தீர்க்கவியலாது எனவும் இரு வாதிகள் கூறுவதைக்கேட்ட கரிகாலன் முதியோன் போல ஒப்பனை செய்து வந்து அவர்தம் உரை கேட்டு மிகச் சிறந்த முடிவும் கூறினான். 07 64. தொல்III 3.24:11. 65. சிலப்.12 66. அக.256. 67. பொரு. 188; பழ. 21; மணி. 4:107-108,<noinclude></noinclude> b608bu0cmv1umbl0sofkndgux3s8cdj 250 665160 1987615 1980092 2026-11-06T15:00:58Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987615 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி காவிதி மாக்கள் " 59 கா(புர)+விதி, (சட்டம்)-காவிதி, சட்டத்தைப் பேணு வோன். நறுஞ்சாந்து நீவிய கேழ்கிள ரகலத்/தாவுதி மண்ணி யவிர்துகின் முடித்து | மாவிசும்பு வழங்கும் பெரியோர் போல நன்றுந் தீதுங் கண்டாய்ந் தடக்கி / யன்பு மறனு மொழியாது காத்துப் / பழியொரீஇ யுயர்ந்து பாய்புகழ் நிறைந்த/செம்மை சான்ற காவிதி மாக்களு/மறநெறி பிழையா னொழுகி/68 தாற்றி அறத்தைக் காக்கும் காவிதி மாக்கள் தேவர்களைப் போல நன்று தீது நன்கறிந்து ஒருவர் பால் பற்றுமையுடனும் மற் றொருவர்பால் அஃதில்லாதும் அறநெறி தவறாதவர். இவர்கள் ஊர்க்கிழவரால் நியமிக்கப்பட்ட சட்டத்துறை வல்லுநர் (நீதி பதிகள்). ஊர்க்கிழவனின் (அரசனின்) அறங்கூறவையில் அமர்ந் திருந்தனர். சிறந்த சான்றோருக்கு இப்பட்டத்தை ஊர்க்கிழ வன் வழங்கினான்.69 இவர்கள் 'சிதவல்' என்ற தலையணி யுடனும்70 கையில் கோலுடனும் தோன்றினர். காவிதி என்பார் விதியைக் காப்பதால் மக்களைக் காக்கும் பொறுப்பையும் ஏற்றிருந்தனர். இதனால் துன்பம் அடைந்த மக்கள் முறை வேண்டி வரும்பொழுது 'ஆசாக71 (எம்மைக் காப்பீராக) என்று அவையில் புகலிடம் தேடி வந்தனர். 7. நாநவில் அவையம் நல்ல பண்பாளராம் அவையத்தார் வீற்றிருக்கும் நா நவில் அவையத்தில் ஏறியோர் சிலர் தாம்" கற்றவற்றை மனங் கொள்ளக் கூறமாட்டாராயினும் அவரது இயலாமையை மறைத்து அவர் சொல்ல நினைத்ததைத் தாம் நன்கு சொல்லிக் காட்டி நன்றாக நடத்துவர். தொண்டை நாட்டில் செங்கண்மா 68. மது. 493:500. 69. தொல்.111.2.7:5 70. குறு. 146; மது. 494. 71. புற. 266:9.<noinclude></noinclude> 5lo580qqnico7n36chb3pslz3c7qe1c 250 665162 1987618 1980094 2026-11-06T15:01:37Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987618 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>60 தமிழ்க் காட்சி நெறியியல் (இன்றைய செங்கம்) என்ற இடத்தில் நன்னன் ஆட்சிபுரிந்து வந்தான். அவனும் அவனது சுற்றமும் வீற்றிருந்த நாநவில் அவையத்தைப் பற்றி மலை. குறிப்பிடுகின்றது. நாவன்மை உடைய புலவர் சிறந்து விளங்கிய அவை நா நவிலவை. தன் கோளை நிறுவுவதற்கோ, தனது நூலை அரங்கேற்றுவதற்கோ, புலவர் இவ்வவை ஏறினர். பிற சமயத்த வரின் மதத்தை மறுத்துத் தம் மதத்தை நிறுவினர் சிலர். புலவர் பிறர் தாம் புதிதாகச் செய்த நூலைச் சான்றோர் திறனாய்ந்து ஏற்றுக்கொள்ளுமாறு இவ்வவையில் சொன்னார். - புலவர் என்போர் புலத்திற் சிறந்தோர். புலம், அறிவு, ஒரு துறை பற்றிய அறிவு. புல(ம்)+வ்+அன் — புலவன். புல்,சேர் + அம் புலம், உலகத்தோடு பொருளோடு சேர்ந்த ஐந்து அறிவுப் பொறிகள், இதனால் தொல்காப்பியரும் ''புலம் நன்குணர்ந்த புலமையோரே” (III. 1.12.3) என்றனர். பிற்காலத்தில் புலவர் நால்வகையினர் என்றனர்: கவி, கமகன், வாதி,வாக்கி. கவி என்பவன் ஆசு. மதுரம், சித்திரம், அகல என்ற நால்வகைக் கவிகளிலும் தேர்ந்தவன். கமகன் நூலறிவில் சிறந்தவன். வாதி என்பவன் ஏது, மேற்கோள், எ டுத்துக்காட்டு என்பவற்றால் தன்கோளை நிறுவிப் பிறன் கோளை மறுப்பவன். வாக்கி என்ற புலவன் அறம், பொருள், இன்பம், வீடு என்ற நால்வகை உறுதிப்பொருளையும் விரித் துரைக்க வல்லவன். எவ்வாறிருப்பினும், புலவனே வாதமும் புரிந்து வந்தான் என்பது நன்கு புலனாகிறது. நால்வகைப் புலவரைக் குறிப்பதாகவும், ஒரே புலவனின் நால்வகைத் திறனைக் குறிப்பதாகவும் கொள்ள இடமுண்டு. இதனால், தொல்காப்பியரைப் போன்ற புலவரும் தன்கோள் நிறுவிய வாதியே என்பது போதரும். புலவரின் சொல்வன்மையைப் பின்வருமாறு இயம்புவர்: செந்நாப் புலவன், அஞ்சொல் நுண்தேர்ச்சிப்புலவர், நாநவில் புலவர், பலர் புகழ் நன்மொழிப் புலவர், உயர்மொழிப் புலவர், வாய்மொழிப் புலவர். பண்டைத் தமிழகத்திற்போலப் பிறவிடங்களிலும் கூடிய நா நவில் அவைகள் இனக்குழு அவைகளே. நாவன்மையில் இவ்<noinclude></noinclude> 3o6ipz0om0jvq0vl3t1snu7kjej6jtt 250 665163 1987620 1980095 2026-11-06T15:01:52Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987620 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி .6.1 வவைகள் கிரேக்க ஆத்தன்சு அவைகளுக்கு எவ்வகையிலும் குறைந்தவையல்ல என்பார்.72 நாநவிலவையே சங்கம் பண்டு நாநவிலவை என வழங்கியது. பின்னர் 'சங்கம்' என வழங்கலாயிற்று. சங்கம் என்பது புலவரவையே யன்றி வேறன்று. பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் தன் ஆட்சியில் கூட்டிய அவையின் தலைவன் மாங்குடி மருதன. அந்த அவையில் புலவர் பலர் இருந்தனர் என்பதை, ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி மாங்குடி மருதன் தலைவனாக உலகமொடு நிலைஇய பலர்புகழ் சிறப்பின் புலவர் பாடாது வரைகவென் நிலவரை எனப் புற. (76) கூறும். இதைப்போன்று மற்றுமொரு அவை நிலந்தருதிருவின் பாண்டியன் கூட்டியது. அதன் தலைவன் அதங்கோட்டு இவ்வவையிலும் புகழ்பெற்ற ஆசிரியர் பலர் ஆசான். இருந்தனர்: தொல்லாணை நல்லாசிரியர் புணர்கூட் டுண்ட புகழ்சால் சிறப்பின் நிலந்தரு திருவின் நெடியோன். (மது. 761-63) பழந்தமிழகத்தில் புலவர் செய்த நூல்கள் முதன்முதலில் நாநவில் அவையில் சொல்லப்பட்டன. அங்கு அதனை ஆய்ந்து நிறை குறை கண்டு செவ்விய நூலடங்கலில் சேர்த் தனர். தொல்காப்பியமும் இவ்வாறு அவையில் சொல்லப்பட்டுத் திறனாய்வு செய்யப்பட்ட நூலே. இதனைப் பனம்பாரனார்: போக்கறு பனுவல் நிலந்தரு திருவின் பாண்டியன் அவையத் தறங்கரை நாவின் நான்மறை முற்றிய அதங்கோட்டாசாற்கு அரில்தபத் தெரிந்து" 72. பண்டைய இந்தியா, N C B H, 1989, பி, 315,<noinclude></noinclude> 4bgspc5v1br8u89xjblpf82cimk1p83 250 665165 1987624 1980097 2026-11-06T15:02:50Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987624 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude><noinclude></noinclude> eni1b7s08q2n6fwm80g14qi0ir5gjhl 250 665166 1987629 1980098 2026-11-06T15:03:47Z Nandhini Selvaayyappan 17435 /* மேம்படுத்த வேண்டியவை */ 1987629 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="2" user="Nandhini Selvaayyappan" /></noinclude>நிர்மல் செல்வமணி மாணிக்கவாசகர் காலத்தில் நாநவிலவை. (கி.பி. 9ஆம் நூற்றாண்டு) 63 மாணிக்கவாசகர் (திருவாதவூரர்) வரலாறு உரைக்கும் திருவாதவூரர் புராணத்தில் மாணிக்கவாசகரும், புத்தகுரு ஒரு வரும் செய்த வாதம் பற்றிய வரலாறு உண்டு. சான்றோரவை சான்றோரவை பற்றி இரு சிறப்பான குறிப்புகள் உள்ளன. முதலாவது குறிப்பு, 'சான்றோரவைப் படின் சாவாது பாம்பு' என்ற பழமொழி.74 இரண்டாவது குறிப்பு கலித் தொகையில் (139) உள்ளது. மடலேறத் துணிந்த கிழவன் ஒருவன் தனக்கு நேர்ந்த துயரைத் தீர்க்கவேண்டுமெனச் சான் றோரவையைக் கேட்டுக்கொண்டதான பாடலில் குறிக்கப் பெற்ற 'சான்றவிர்' என்போர் அவ்வவையத்தாரே. அவர் பிறர் நோயினையுந் தம்நோய் போலப் போற்றும் தன்மை யுடையவர் எனவும், அத்தன்மையினாலேயே அவர் அறன் அறிய (தீர்ப்பு வழங்கக்) கடன்பட்டவர் என்றும் அப்பாடல் கூறும்: சான்றவர் வாழியோ சான்றவி ரென்றும் பிறர்நோயுந் தந்நோய்போற் போற்றி யறனறிதல் சான்றவர்க் கெல்லாங் கடனானால் இவ்விருந்த சான்றீர் உமக்கொன் றறிவுறுப்பேன். (1-4) இவ்விரு குறிப்புகளினின்றும், சான்றோரவையில் தலைமை ஏற்பவர் சான்றோரே யன்றி ஊர்க்கிழவரோ, அரசரோ அல்லர் என்றறியலாம். சான்றோரே இவ்வவையில் அவையத் தாராயும் தலைவராயும் செயல்படுவர் எனலாம். எவரும் இவ்வவையிலேறித் தம் குறையைக் கூறி நிறைவடையலாம். அவ்வாறெனின், இவ்வவை அறங்கூறவையினின்றும் வேறு பட்டதா? வேறுபட்டதே. அறங்கூறவையில் ஊர்க்கிழவனோ, அரசனோ தலைமை ஏற்றிருப்பர் என முன்னரே கூறினோம். அவ்வகையில் அது சான்றோரவையினின்று வேறானதே. 74. பழமொழி 86.<noinclude></noinclude> 0sad1epl6ictzsbm25qzfsogvriy5lp 250 668930 1987390 2026-11-06T12:21:15Z Harisha usha 17386 OCR 1987390 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியல் பெ. மாதையன தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் தஞ்சாவூர்- 613 005.<noinclude></noinclude> 1k1qr4esdgtyhcwyaw66h6u2bi7w9cx 250 668931 1987391 2026-11-06T12:21:43Z Harisha usha 17386 OCR 1987391 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியல் ஆசிரியர் முனைவர் பெ. மாதையன் தொகுப்பியல் துறை தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம் தஞ்சாவூர்<noinclude></noinclude> fsmvpx0dadpcedgrnicbl5zt9g60afz 250 668932 1987392 2026-11-06T12:22:33Z Harisha usha 17386 OCR 1987392 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக வெளியீட்டு எண்: 194 திருவள்ளுவர் ஆண்டு 3038 சித்திரைத் திங்கள் ஏப்ரல் - 1997 8 : நூல் ஆசிரியர் பதிப்பு : விலை அச்சு ISBN அகராதியியல் முனைவர் பெ. மாதையன் முதற்பதிப்பு = உரு. 140-00 கே.பி.டி. ஆஃப்செட் அண்ணாமலைநகர் - 608009 81-7090-254-1 தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக அச்சகம், தஞ்சாவூர்.<noinclude></noinclude> 05f3aoz6rndlkvy4jyu8bzlififho9y 250 668933 1987393 2026-11-06T12:23:01Z Harisha usha 17386 OCR 1987393 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அணிந்துரை ளும் இக்கால மொழியியல் கல்வி, முறைசார்ந்த நிலையில் அறிமுகமான காலந்தொடங்கித் தமிழில் மொழியியல் தொடர்பான பாடநூல்களும் கோட்பாட்டு நூல்களு பார்வை நூல்களும் தொடர்ந்து எழுதப்பட்டு வருகின்றன. இவை மொழியியல் அறிவுப் பரவலாக்கத்திற்கும் தமிழ் இலக்கண ஆய்வுகளை மொழியியல் அடிப்படையில் மேற்கொள்வதற்கும் பயன்பாட்டு மொழியியல் ஆய்வுகள் சிலவற்றிற்கும் அடிப்படையாய் அமைந்தன. இம்மரபில் பயன்பாட்டு மொழியியல் கல்வியின் ஒரு கூறாக அகராதியியலும் தமிழகத்தில் கற்பிக்கப்பட்டது. தொல்காப்பிய உரியியல் தொடங்கி, தற்காலக் கிரியா அகராதி வரையில் பல்வேறு அகராதிகள் படைக்கப்பட்டுள்ள தமிழகச் சூழலில் அகராதியியல் வரலாறு பரவலாய் எழுதப்பட்ட அளவிற்கு அகராதியியல் நெறிமுறைகள் பற்றிய ஆய்வுகள் மேற் கொள்ளப்படவில்லை. இக்காலச்சூழலில் அவ்வகை ஆய்வுகள் குறிப்பிட்ட சிலரால் மேற்கொள்ளப்பட்டு வந்தாலும் அகராதியியல் நெறிமுறைகள் பற்றிய அடிப்படை நூலேதும் இதுவரை வெளியிடப் பெறவில்லை. இக்குறையைத் தீர்க்கும் வகையில் பயன்பாட்டு மொழியியலின் ஒரு பிரிவான அகராதியியல் பற்றிய அடிப்படை நூலாக இந்நூல் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. இந்நூல் தமிழுக்குப் புதுவரவு. அகராதி உருவாக்க நடைமுறைச் செயற்பாடுகளை அறிய உதவும் ஒருவருக்கு இந்நூல் சிறந்த வழிகாட்டியாய் அமையும். தமிழ் அகராதியியல் கலைச்சொல் உருவாக்க வரலாறு. அகராதி வரலாறு, அகராதி வகைகள், சொல் வகைகள், சொற்பொருள் உறவுகள், அகராதித் திட்டமிடலும் தரவுமூலச் சேகரிப்பும், பதிவுக்கூறுகள், பதிவமைப்பு நெறிமுறைகள், அச்சுப்படி உருவாக்கம், இருமொழி அகராதிச் சிக்கல்கள் எனும் பல்வேறு தகவல்களையும் உரியசான்றுகளோடு விளக்கும் இந்நூல் சிறந்த பாடநூலாகவும் கையேடாகவும் பயன்படத்தக்கதாய் உள்ளது. தமிழில் அகராதியியல் நூல் இல்லை என்ற குறையைப் போக்குவதாய் அமைந்த இந்நூல்<noinclude></noinclude> b1fbivu1lydckblol13bnmz6h0rf2u7 250 668934 1987394 2026-11-06T12:23:24Z Harisha usha 17386 OCR 1987394 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியல் வரவேற்கத்தக்க நல்ல படைப்பாக அமைந்துள்ளது குறிப்பிடத் தக்கது. எதிர்கால மொழிக்கல்வி, மொழிவழிக்கல்வி போன்றவற்றின் வளர்ச்சிக்கும் பயன்பாட்டிற்கும் வெற்றிக்கும் இத்தகைய புதிய நூல்கள் பெரிதும் துணையாக அமையும். இதனால் வளர்ந்து வரும் சமுதாயமும் நாடும் உரிய பயனைப்பெறும் வாய்ப்பு ஏற்படும். எனவே, இந்நூல் அறிவுத்துறை வளர்ச்சியில் மட்டுமல்லாது சமுதாய வளர்ச்சி நோக்கிலும் சிறப்பிடம் பெறுகிறது. இத்தகைய நல்லதொரு நூலினை உருவாக்கித் தந்துள்ள முனைவர் பெ. மாதையன் அவர்களுக்கு உளங்கனிந்த பாராட்டுகளையும் நல்வாழ்த்து களையும் தெரிவித்துக் கொள்கிறேன். அவர்தம் நற்பணியைத் தமிழ்கூறு நல்லுலகு வாழ்த்தி வரவேற்கும் எனப் பெரிதும் எதிர்பார்க்கிறேன். தஞ்சாவூர் 1.3.1997 கி.கருணாகரன் துணைவேந்தர் தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகம்.<noinclude></noinclude> jsari323npff7lcpklnpfxgkbggdxb2 250 668935 1987395 2026-11-06T12:23:45Z Harisha usha 17386 OCR 1987395 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முன்னுரை மொழியின் வரலாற்றுப்போக்கில் இலக்கிய, இலக்கண உருவாக்கங்களைப் போல் அகராதி உருவாக்கமும் இயல் பானதே. சமூக வரலாற்றையும் மொழி வரலாற்றையும் அறிய இலக்கியங்களும், மொழியின் இலக்கண ஒழுங்கை அறிய இலக்கணங்களும் பயன்படுவதைப் போலச் சொற்பொருளை அறிய உதவும் அகராதிகள், இவ்விரண்டையும் விளங்கிக் கொள்வதற்கான கருவிநூல்களாய் உள்ளன. மொழிப் பயன்பாட்டின் அடிப்படை கருத்துப் பரிமாற்றமே. இக்கருத்துப் பரிமாற்றம் நடைபெறாத இடங்களில் அகராதிகள், இடைநின்றுப் பொருளறிவிக்கின்றன. காலந்தோறுமான சொற்றொகுதிப் பெட்டகங்களாய்ச் சரியான பொருள் பயன்பாட்டை உரைப்பனவாய் உள்ளன. இவ்வகையில் மொழிச் சமூகத்தில் அகராதியின் பங்கு முக்கியமானது. தனிமனிதன் உருவாக்கும் அகராதிகளும், குழு உருவாக்கும் அகராதிகளும், சில வரையறுத்த நெறிமுறைகளின் அடிப்படையிலேயே ஆக்கம் பெறுகின்றன. இவை நோக்குநூல்கள் என்பதால் இயல்பாய் ஏதாவது ஒரு வகைப் பயன்பாட்டு எளிமை நோக்கிலேயே பதிவுகள் அமைக்கப் பெறுகின்றன. இவ்வகையில் ஒவ்வொரு அகராதிக்குள்ளும் ஒரு உருவாக்க நெறிமுறை அடங்கிக் கிடக்கிறது. இந்த நெறிமுறைகளை உணர்ந்து கொண்டால்தான் அகராதிப் பயன்பாடும் இயல்பாய் நடைபெறும். காலந்தோறும் பல்வேறு பயன்பாட்டாளரின் பயன்பாட்டு நோக்கிற்கு ஏற்பப் பல்வேறு அகராதிகளும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. பின்னாளில் உருவாகும் அகராதிகளுக்கு முன்வந்த அகராதிப் பதிவமைப்பு நடை முறைகள் வழிகாட்டிகளாய் உள்ளன. இந்த அகராதியியல் நடைமுறைகளே கொள்கைகளாய் உருப்பெறுகின்றன. இலக்கியங்களிலிருந்து இலக்கண உருவாக்கம் நடைபெறு வதைப் போல் அகராதி உருவாக்க நடைமுறைகளிலிருந்து அகராதியியல் கொள்கைகள் உருவாக்கப்படுகின்றன. இவ்வகையில் நடைமுறைகளே முக்கியத்துவம் பெறுகின்றன.<noinclude></noinclude> 296vtzz2o8gbqzr5l3sj095xtwwnf8q 250 668936 1987396 2026-11-06T12:24:04Z Harisha usha 17386 OCR 1987396 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ iv அகராதியியல் இந்நடைமுறைகளைத் தாங்கி நிற்பன ஒரு மொழியின் அகராதிப் படைப்புகளே ஆகும். அவ்வகையில் தமிழிலும் குறிப்பிட்டுச் சொல்லத்தக்க வகையில் அகராதிகள் உருப்பெற் றுள்ளன. அகராதி ஆய்வுகளும் அகராதியியல் கொள்கை உருவாக்கத்திற்கு அடிப்படையானவையாய் உள்ளன. தமிழின் ஆரம்பகால அகராதியியல் வரலாறு தமிழகராதிகளின் அறிமுகத்திலிருந்தே தொடங்குகிறது. எஸ். வையாபுரிப் பிள்ளையே இதன் முன்னோடியாய் உள்ளார். சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதி முன்னுரை, தமிழ் அகராதியியல் வரலாற்றைச் சுருக்கமாய் முன்வைக்கிறது. அகராதியியல் நடைமுறை குறித்த எண்ணங்களும் இவர்தம் 'அகராதி நினைவுகளில்' (1959) முன்வைக்கப் பட்டுள்ளன. சுந்தர சண்முகனாரின் 'தமிழ் அகராதிக்கலை' மிக விரிவான நிலையில் தொல்காப்பிய உரியியல் தொடங்கிப் பல்வேறு அகராதிகள் வரையிலான அகராதி வரலாற்றை விரிவாய் முன்வைத்துள்ளது. இந்நூலில் நிகண்டுகளின் பொது அமைப்புகள் பலவும் விரிவாய்ப் பேசப்பட்டுள்ளன. தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றை எழுதிய மு. அருணாசலம், ஒவ்வொரு நூற்றாண்டு பற்றிய இலக்கிய வரலாற்றிலும் அவ்வக்கால நிகண்டு உருவாக்கம், அமைப்பு குறித்து விரிவாய்ப் பேசி யுள்ளார். அகராதியியல் வல்லுநரான சுகுஸ்தா நடத்திய அகராதியியல் பணிப்பட்டறையின் தாக்கம் தமிழக அகராதியியல் ஆய்வுகளில் ஒரு மாற்றத்தைக் கொணர்ந்தது. க. பாலசுப்பிரமணியன், வ. ஜெயதேவன் போன்றோர் இப்பணிப் பட்டறையில் பெற்ற பயிற்சி தமிழ் அகராதிகளின் உள்ளடக்க ஆய்வுக்கு மேலும் ஒரு தூண்டுதலாய் அமைந்தது. க. பாலசுப்பிரமணியன் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக மொழியியல் துறையில் அகராதியியல் கல்வி புகட்டிவரும் அனுபவம் உடையவராய் அகராதியியல் நோக்கில் பல கட்டுரைகளையும் வெளியிட்டுள்ளார். வ.ஜெயதேவன் அகராதியியலை முனைவர் பட்ட ஆய்வாய் மேற்கொண்டார். அவரின் தமிழ் அகராதியியல் வளர்ச்சி வரலாறு 1. தமிழ் அகராதி வரலாறு, 2. அகராதியியல் நெறிமுறை, 3. அகராதி அடைவு எனும் முப்பரிமாணம் உடையதாய் உருப்பெற்றது.<noinclude></noinclude> 1a51jkl6jjsz5d4ef3a1p2229c7ijqo 250 668937 1987397 2026-11-06T12:24:22Z Harisha usha 17386 OCR 1987397 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முன்னுரை மு. சண்முகம்பிள்ளையின் நிகண்டாய்வுகளும் இங்குக் குறிப்பிடத் தக்கன. 'நிகண்டுச் சொற்பொருள் கோவை' எனும் இவரது நூல், நிகண்டின் தெய்வப்பெயர்த் தொகுதி பற்றிய உள்ளடக்க ஆய்வாய் விரிவான நிலையில் அமைந்துள்ளது. து. இன்னாசியின் 'சதுரகராதி ஆராய்ச்சி' அதன் வரலாற் றையும் உள்ளடக்கத்தையும் ஆராயும் ஆய்வாய் உடுப்பெற் றுள்ளது. உ தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் 1982 இல் அகராதித் தொகுப்பை, அகராதியியல் ஆய்வை இலக்காய்க் கொண்ட தொகுப்பியல் துறை நிறுவப்பட்டது. கலைக்களஞ்சியத் திட்டங்களும், பெருஞ்சொல்லகராதித் திட்டமும் செயல்படுத்தப்பட்டன. இதன் பின்னர் தமிழ்ப் பல்கலைக் கழகத்தில் அகராதியியல் தொடர்பாய், நான்கு கருத்தரங்கு களும், ஒரு பணிப்பட்டறையும் நடத்தப்பெற்றன. பள்ளி ஆசிரியர்களுக்கு அகராதியியல் விழிப்புணர்வை ஊட்டும் வகையில் இரண்டுநாள் பணிப்பட்டறைகள் இரண்டு நடத்தப்பட்டன. இக்கருத்தரங்குகளிலும், பணிப்பட்டறை களிலும் அகராதிகளின் உள்ளடக்கங்கள், உருவாக்க நெறிமுறைகள் பற்றிய தகவல்கள் விரிவாய் முன் வைக்கப்பட்டன. இ.அண்ணாமலை, க. பாலசுப்பிரமணியன், பா.ரா. சுப்பிரமணியன், மு. சண்முகம்பிள்ளை, தா.வே. வீராசாமி, கி. நாச்சிமுத்து, வ. ஜெயதேவன், அ.அ. மணவாளன், முத்து சண்முகம்பிள்ளை, கிரிகரி ஜேம்ஸ், எச். சித்திரபுத்திரபிள்ளை, பெ. மாதையன் போன்றோர் தம் அகராதியியல் ஆய்வுகளில் தொடர்ந்து ஆர்வம் காட்டி வருகின்றனர். மொழியியலின் அறிமுகம் அகராதியியல் ஆய்வின் போக்கிற்கு வித்திட்டது. மொழியியல் அறிஞரும் மொழியியல் அறிந்தோரும் இன்று அகராதியியல் ஆய்வுகளில் ஈடுபாடு கொண்டு அகராதித் தொகுப்பு பணியிலும் ஈடுபட்டு வருகின்றனர். ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு தொட்டுப் பல நிகண்டுகளும், 17-ஆம் நூற்றாண்டு தொடங்கிப் பல்வேறு அகராதிகளும் படைக்கப்பட்ட நீண்ட அகராதியியல் வரலாற்றை உடைய தமிழில் இதுவரை அகராதி உருவாக்க நெறிமுறை குறித்த நூலொன்றும் உருவாகவில்லை. சுகுஸ்தாவின் 'Manual of Lexicography'. ஆர். ஏ. சிங்கின் 'An Introduction to Lexicography<noinclude></noinclude> 4j5p268qlv6d42mg7bqtoh4sqqm8kjr 250 668938 1987398 2026-11-06T12:24:39Z Harisha usha 17386 OCR 1987398 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ vi அகராதியியல் என்பன நடைமுறைகளிலிருந்து உருவான அகராதியியல் நெறிமுறை பற்றிய வழிகாட்டிகளாய் உள்ளன. தமிழிலும் இவ்வகை நூலொன்றை உருவாக்க வேண்டும் என்பது இன்றைய சூழலில் கட்டாயத் தேவையாக உள்ளது. 'அகராதி வரலாறு' எனும் நிலையில் தொடங்கிய தமிழ் அகராதியியல் வரலாறு உள்ளடக்க விவரிப்பாய் மலர்ந்து, இன்று அகராதியியல் அடிப்படையிலான ஆய்வாகப் பரிண மித்து வருகின்றது. இச்சூழலில் அப்பரிணாமத்தின் ஒரு வெளிப்பாடாய் இந்நூல் உருவாகியுள்ளது. சுகுஸ்தா, ஆர்.ஏ. சிங் போன்ற அகராதியியல் அறிஞர்களின் வழித்தடத்தில் அகராதி உருவாக்க நடைமுறை அனுபவத்தையும், பல்வேறு அகராதிகளின் பதிவமைப்பு நெறிகளை உள்வாங்கிக் கொண்டு விமர்சன மனப்பாங்கோடு கற்ற அகராதியியல் கல்வியையும் அடிப்படையாய்க் கொண்டு அகராதியியல் நடைமுறை பற்றிய வழிகாட்டியாய் இந்நூல் உருவாக்கப் பட்டுள்ளது. - 1 இந்நூல் பின்வரும் பத்து இயல்களை உடையதாய் அமைந்துள்ளது. 1. அகராதியியலும் அகராதிச் சொற் பொருளியலும், 2. அகராதி வரலாறு. 3. அகராதி வகைகள், 4. சொல் வேறுபாடுகள், 5. சொற்பொருள் உறவும் சொல்வகைப் பாடும், 6. அகராதி உருவாக்கம் திட்டமிடலும் தரவுமூலச் சேகரிப்பும், 7. அகராதி உருவாக்கம் 9 பதிப்புப்பணியும் பதிவுக்கட்டுமானமும், 8. அச்சுப்படி தயாரித்தல், 9. இரு மொழி அகராதி உருவாக்கம், 10.அகராதிப் புறப்பகுதியும் பயன்பாட்டாளர் குறிப்பும். உ முதலாவது இயலில் லெக்சிகோகிராபி, லெக்சிகாலஜி எனும் சொற்களின் மூலம், சொற்பொருள், இவ்விரண்டிற்கும் (துறைகளுக்கும்) இடைப்பட்ட வேறுபாடு, மொழியியலோடும் இலக்கணத்தோடும் அகராதியியல் கொண்ட உறவு, தமிழ் அகராதியியலின் கலைச்சொல் உருவாக்கம் ஆகியன ஆராயப்பட்டுள்ளன. இரண்டாவது இயலில் உலக வரலாற்றில், அகராதி உருவான வரலாற்று அறிமுகங்களுடன் தமிழ் அகராதி யியலின் விரிவான வரலாறும் பேசப்பட்டுள்ளது.<noinclude></noinclude> agn4jon4rsjxu3gdzp5wpkh6hvmiufh 250 668939 1987399 2026-11-06T12:24:57Z Harisha usha 17386 OCR 1987399 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முன்னுரை vii மூன்றாவது இயல் அகராதி வகைகளையும் அவற்றின் இயல்புகளையும் விளக்கும் இயலாய் அமைந்துள்ளது. நான்காவது இயல் சொல் வரையறை, கட்டுடை வடிவம், கட்டிலா வடிவம், சொல்லடுக்கு, சொல் விரிவு, ஆக்கச்சொல், கூட்டுச்சொல், அகராதிச்சொல் ஆகிய பல்வேறு சொற் களையும் விவரிக்கும் இயலாய் அமைந்துள்ளது. ஐந்தாவது இயல் அகராதிச் சொற்பொருளியலோடு தொடர்பு உடையதாய் அமைந்துள்ளது. சொற்பொருள் கோட் பாடுகள், சொல் பொருள் உறவுகள் பற்றியும், இவ்வுறவு அடிப் படையிலான பல்பொருள்சொல், ஒப்புருச்சொல், மீச்சொல், உட்பொருள்சொல், ஒருபொருட்பலசொல், எதிர்ச்சொல் பற்றியும் இவ்வியலில் ஆராயப்பட்டுள்ளது. இச்சொற்பொருள் உறவுகள், வகைப்பாடுகள் ஆகியன சொற்பொருண்மை யியலார் கருத்தடிப்படிடையில் உரிய தமிழ்ச் சான்றுகளோடு விளக்கப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு முன் ஐந்து இயல்களும் அகராதியோடு தொடர்புடைய புறநிலைத் தகவல்களை ஆராய்வனவாய், விளக்குவனவாய் அமைந்துள்ளன. பின்வரும் ஐந்து இயல் களும் அகராதி உருவாக்க நடைமுறை பற்றியனவாய் அமைந் துள்ளன. ஆறாவது இயல் திட்டமிடல், தரவுமூலம், சொல் திரட்டல் பற்றிய பொதுவான இயலாய் அமைந்துள்ளது. ஏழாவது இயலில் அகராதிப் பதிவுக்கூறுகள் விளக்கப் பட்டுள்ளன. தலைச்சொல் தொடங்கி மேற்கோள், குறிப்பான் வரையிலான பதிவுக்கூறுகளின் விளக்கங்களும், வகைப்பாடு களும் உரிய அகராதிப்பதிவுச் சான்றுகளோடு விவரிக்கப் பட்டுள்ளன. அகராதிப் பதிவுக் குறைபாடுகளும் குறைபாடு நேர்வதற்கான காரணங்களும் அவற்றை உரிய வகையில் தடுப்பதற்கான வழிமுறைகளும் சுட்டப்பட்டுள்ளன. எட்டாவது இயலில் பதிவுகளை நிரல்படுத்துவதற்கான வழிமுறைகளும் பதிவுக் கட்டுமானங்களும் உரிய சான்று களோடு விளக்கப்பட்டுள்ளன.<noinclude></noinclude> l1vs4t1grcrqzok81dg4ofqcsoc0ilc 250 668940 1987400 2026-11-06T12:25:15Z Harisha usha 17386 OCR 1987400 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ viii அகராதியிய ஒன்பதாவது இயல் இருமொழி அகராதி உருவாக்கத்தி நேரும் பல்வேறு இடர்ப்பாடுகளையும் பதிவமைப்பு நெ களையும் பற்றிய இயலாய் அமைந்துள்ளது. பத்தாவது இயல் அகராதி முன்னுரை, பயன்பாட்டாளர் குறிப்பு, பின்னிணைப்பு, குறுக்க விளக்கம், பதிப்புக்குழு போன்ற பல்வேறு புறத்தகவல்களைத் தருமுறைபற்றி விளக்கும் இயலாய் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. 'தீங்கற்ற அடிமை வேலை' எனப்பெறும் அகராதி உருவாக்கப்பணி பற்றி இருவிதச் சிந்தனைகள் உள்ளன. 'மிகக் கொடிய குற்றவாளிகளைத் தூக்கில் போட்டோ அல்லது கடினமான வெலைகளைச் செய்யச் சொல்லியோ தண்டித்தல் வேண்டாம்.ஆனால் அவர்களை அகராதிகளைத் தொகுக்கச் சொல்லித் தீர்ப்பளிக்கலாம், ஏனென்றால் எல்லாத் துன்பங் களும் இப்பணியில் அடங்கியுள்ளன' என்கிறார் ஜே. ஜே. ஸ்கேலிஜர் (J.J Scaliger) (Zgusta, 1971:15), 'அகராதிப் பணியில் ஈடுபடுவதைக் காட்டிலும் அனுபவித்துச் செய்யத் தக்க மகிழ்ச்சியான அறிவுச் செயற்பாட்டை நான் அறியவில்லை. தினமும் வழக்கமாய்ச் சிறிய ஆனால் கவனத்தைக் கவர்கிற, ஆர்வமூட்டக் கூடிய புதுப்புதுச் சிக்கல்களால் ஒருவர் எதிர் கொள்ளப்படுவதும் நாளிறுதியில் மொத்தமாய்ச் சோர்வடை வதும் இயல்பாய் இருப்பினும் நாளும் சில பணிகளை நிறை வேற்றுவதும் முழுப்பணியும் அதன் முழுமை நோக்கி முன்னேற்றுவதுமான எண்ணம் நிறைவை ஏற்படுத்துகிறது' என்கிறார் ஜே.ஆர். உறல்பெர்ட் (J.R. Hulbert) (7gusta, 1971:357). இவ்விருவகை நிலைகளும் அகராதி உருவாக்கப்பணியின் இயல்புகள். ஒவ்வொரு அகராதிக்கலைஞருக்கும் இவ்விரு அனுபவங்கள் உண்டு. அகராதி உருவாக்கம் மட்டுமல்ல, பல்வேறுபட்ட அகராதிகளிலிருந்தும் தரவுகளைத் திரட்டிப் பதிவமைப்பு நெறிமுறைகளை ஆராய்ந்து முறைப்படுத்தி அகராதி உருவாக்க நெறிமுறைகளை வரையறுத்துரைக்கும் அகராதியியல் நூல் படைப்பும் இத்தகு அனுபவங்களை உள்ளடக்கியதே ஆகும். அவ்வகையில் இந்நூலும் அவ்வனு பவங்களுடன் நிறைவு செய்யப்பட்டுள்ளது. பொதுவாக ஒரு அகராதிப் படைப்பின் குறைபாடுகளையும் முன் வைக்கும் ஆக்கப்பூர்வ மதிப்பீடுகள் அவ்வகராதிப் படைப்பைச் செம்மைப்படுத்தப் பெரிதும் உதவும். அவ்வகையில் இந்நூல்<noinclude></noinclude> ora3qppztycikp81e4a9tpfjvrexmph 250 668941 1987401 2026-11-06T12:26:00Z Harisha usha 17386 OCR 1987401 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ முன்னுரை ix குறித்த மதிப்பீடுகளும் திறந்த மனத்தோடு எதிர் கொள்ளப் படுகின்றன. அகராதியியல் கையேடாக, பாடநூலாக உருப் பெற்றுள்ள இந்த நூல் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக வெளியீடாக வெளிவர வேண்டும் என்பதில் ஆர்வம் காட்டி அச்சுவடிவம் பெற ஆவன செய்தவர் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத் துணைவேந்தர் மாண்பமை பேராசிரியர் முனைவர் கி. கருணாகரன் அவர்கள். என்றும் இளைஞர் வாழ்வில் ஆர்வம் காட்டிவரும் துணைவேந்தர் அவர்களுக்கு என் நெஞ்சம் நிறைந்த நன்றிகள். முனைவர் பட்ட ஆய்வு மேற்கொண்ட 1977-1980 ஆம் ஆண்டுகளில் ஆய்வுடன் தொகுப்புப் பணியிலும் ஆர்வமூட்டியதோடு 'தமிழியல் நோக்குநூல் அடைவு' எனும் நூலை உருவாக்கவும் வித்திட்டு அகராதியியல் பணியில் என்னை ஈடுபடுத்திய என் ஆசான் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் இலக்கியத்துறைத் தலைவர் பேராசிரியர் கலைமாமணி முனைவர் பொன்.கோதண்ட ராமன் (பொற்கோ) அவர்களுக்கு என் அன்பு கலந்த நன்றிகள். ஓராண்டுக்குள் அகராதியியல் நூல் ஒன்றை எழுதி முடிக்க வேண்டும் என ஒரு காலத்தில் என்னைப் பணித்தவர் எங்கள் வளர்தமிழ்ப் புலத்தலைவர் அறிவியல் தமிழ் வளர்ச்சித் துறைத்தலைவர் பேராசிரியர் முனைவர் இராம. சுந்தரம் அவர்கள். அத்தோடு இந்நூலின் தட்டச்சுப்படி முழுவதையும் படித்து உதவிய பேராசிரியர் அவர்களுக்கு என் நன்றிகள் என்றும் உரியன. தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் பணிபுரிந்த காலங்களில் முறையான அகராதியியல் அறிவைப் பெற உதவியவர் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழக மொழியியல் துறைப் பேராசிரியர் முனைவர் க. பாலசுப்பிரமணியன் அவர்கள் எனக்கு அகராதியியல் குருவாய் அமைந்து என்றும் உதவிவரும் பேராசிரியர் அவர்களுக்கு என் இனிய நன்றிகள். இந்த எழுத்துரு அச்சில் வரவேண்டும் என்பதி ஆர்வங்காட்டி உலகத்தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தின் வழி வெளியிட விரும்பிய தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக ஆட்சிக்குழு<noinclude></noinclude> tlbgdr03jjo3gra0fa2fe7f4a2tlwqx 250 668942 1987402 2026-11-06T12:26:25Z Harisha usha 17386 OCR 1987402 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ X அகராதியியல் உறுப்பினர். உலகத்தமிழாராய்ச்சி நிறுவனத்தின் இயக்குநர் முனைவர் இராமர் இளங்கோ அவர்களுக்கு நன்றி. இந்நூலின் தட்டச்சுப் படிகளைப் படித்துத் திருத்தமிட்டு உதவியவர்கள் முனைவர் இரா. தாமோதரன் (அறவேந்தன்), விரிவுரையாளர், ஜே. ஜே. கலை அறிவியல் கல்லூரி, புதுக்கோட்டை திரு சு. தமிழ்வேலு, விரிவுரையாளர், அ.வ.அ. கல்லூரி, மயிலாடுதுறை ஆகியோராவர். இந்நூலின் அச்சுப்படிகளைத் திருத்தமிட உதவியவர்கள் முனைவர் சா. உதயசூரியன் (அறிவியல்தமிழ் வளர்ச்சித்துறை, தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகம்). அகராதியியல் துறை ஆய்வாளர்கள் திருமதி இரா. பெ. செயலட்சுமி, திருமதி பா. அருட்சோதி, செல்வி ந. இராணி, தமிழ் இலக்கியத்துறை ஆய்வாளர்கள் செல்வி. ந. மகாலட்சுமி, செல்வன். வெ. சத்தியநாராயணன் ஆகியோர். இவர்கள் அனைவருக்கும் என் நன்றிகள். இந்நூல் செம்மையாய் அச்சுவடிவம் பெறக் காரணமான சிதம்பரம் கே. பி. டி. அச்சக உரிமையாளர் திரு. கே.ஆர். சேரன் அவர்களுக்கு என் என்றி. தஞ்சாவூர் 31-3-1997 பெ. மாதையன்<noinclude></noinclude> 8it46amuld1fcuq21ped8c9wqjyfz1y 250 668943 1987403 2026-11-06T12:26:42Z Harisha usha 17386 OCR 1987403 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ உள்ளடக்கம் ne முன்னுரை 1. நிகண்டு 1.2. 1.3. 1.4. 2. 9.9.9. அகராதியியலும் அகராதிச் சொற்பொருளியலும் அகராதியியலும் மொழியியலும் அகராதியும் இலக்கணமும் தமிழ் அகராதி வரலாற்றில் கலைச்சொல் உருவாக்க மரபு அகராதி வரலாறு 2.3.3.ஒருமொழி அகராதி மரபு 1 7 11 25 35 57 2.3.4. இருமொழி, பன்மொழி அகராதிகள் 60 9.9.5. கலைக்களஞ்சியம் 66 3.2.6. கலைச்சொல்லகராதி/ 68 9.9.7. சொல்லடைவு 71 3. அகராதி வகைகள் 74 3.2. அகராதி வகைப்பாடு 78 3.3.1.-கலைக்களஞ்சியம் 3.9.9. மொழி அகராதிகள் 79 85 3.2.3.1. ஒருமொழி அகராதி 85 3.3. 3.3.1. வரலாற்று அகராதி/ 3.3.2 சொற்பிறப்பு அகராதி 3.2.2.9. இருமொழி அகராதி / ...3. பன்மொழி அகராதி காலமுறை அகராதிகள் / 87 89 90 90 99<noinclude></noinclude> a89e2t4u7n316vg93g02dfbyej9zbxi 250 668944 1987404 2026-11-06T12:32:29Z Harisha usha 17386 OCR 1987404 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 3.3.1. ஒப்பியல் அகராதி 94 3.4. குறித்த காலநிலை அகராதி 3.4.1. தகுமொழி விளக்க அகராதி 95 95 3.4.2. மீவிளக்க அகராதி 96 3.5. சிறப்பகராதிகள் 97 4. சொல் வேறுபாடுகள் 137 4.2. கட்டுடை வடிவம், கட்டிலாவடிவம் 132 4.3. சொல்லடுக்கும் சொல்விரிவும் 133 4.4. ஆக்கச்சொல் 134 4.5. கூட்டுச்சொற்கள் 141 www. 4.6. அகராதிச்சொல் 150 5. சொற்பொருள் உறவும் சொல்வகைப்பாடும் 165 5.1. பொருட் கோட்பாடுகள் 165 5.2. மொழிஒருங்கும் சொற்பயன்பாடும் 175 5.3. சொற்பொருட் கூறுகள் 179 5.4. பொருளுறவும் சொல் வகைப்பாடும் 183 5.4.1. பொருட் பன்மை 189 5.4.9. உருவொப்புமை 198 5.4.3. பொருள் உட்கோள் 208 5.4.4. ஒருபொருட் பன்மொழியம் 215 5.4.5. எதிர்ப்பொருண்மை 227 6. அகராதி உருவாக்கம் 1. திட்டமிடலும் தரவு மூலச் சேகரிப்பும் 934 6.1. அகராதி உருவாக்கப் படிநிலைகள் 934 6.1.1. அகராதித் திட்டம் 235 6.1.2. சொல்தெரிவு 247 6.1.3. அகராதிச் சொற்சூழல் 958<noinclude></noinclude> 1zysh0ldbu1jo0i4p66voi2aozw3emi 250 668945 1987405 2026-11-06T12:32:55Z Harisha usha 17386 OCR 1987405 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 6.1.4. பதிவுத் தெரிவு 261 6.2. எழுத்துத் தரவிலா மொழியும் தரவு சேகரிப்பும் 273 7. அகராதி உருவாக்கம் - 9 பதிப்புப் 7.1. பணியும் பதிவுக் கட்டுமானமும் அகராதிப் பதிவுக்கூறுகள் 7.1.1.1. தலைச்சொல் 276 276 280 7.1.1.9. எழுத்துப்பெயர்ப்பு, ஒலிப்புநெறி www.... 288 7.1.1.3. இலக்கணக்குறிப்பு 7.1.1.3.1.இலக்கணக்குறிப்பு தருநெறி 7.1.9. பொருட்பகுதி 7.1..1. சொல்மூலமும் சொற்பிறப்பும் 297 298 316 316 7.1... இனமொழிச் சொற்கள் 322 7.1.2.3. சொற்பொருள் 322 7.1.2.4. குறுக்குநோக்கீடு 353 7.1.2.5. மேற்கோள் தொடர் 366 7.1.2.6. படவிளக்கம் 377 7.1.3.7. விளக்கக் குறிப்புகள் 380 7.1.2.8 குறிப்பான்கள் 387 8. அச்சுப்படி தயாரித்தல் 397 8.1. சொல் வரிசைமுறை 397 www. 8.1.1. பொருண்மை நிரல் 398 8.1.2. அகரவரிசை 399 8.1.3. பிறவரிசை முறைகள் 402 8.9. பதிவு வரிசைமுறை 404 8.2.1. 8.9.9. ஒருபொருட்பலசொல் பதிவு பல்பொருட்சொல் பதிவு 405 405 8.9.3. ஒப்புருச்சொல் பதிவு 410<noinclude></noinclude> m5sf7jhvs0nsguda3tv2ivxpax057u3 250 668946 1987406 2026-11-06T12:33:16Z Harisha usha 17386 OCR 1987406 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 132 8.3. பதிவுத்தொகுப்பு 415 8.3.1. தொடர்பதிவு 416 8.3.2. துணைப்பதிவு 418 9. இருமொழி அகராதி உருவாக்கம் 425 9.1. அடிப்படைச் சிக்கல்கள் 425 9.2. இருமொழி அகராதி வகைகள் 427 9.3. தரவுமூலச் சேகரிப்பு 429 9.4. பதிவுத்தெரிவு 431 9.5. அகராதிப்பதிவு 433 9.5.1. சொற்பொருள் 434 9.5.2. குறிப்பான்கள், விளக்கக்குறிப்புகள் 441 10. அகராதிப் புறப்பகுதியும் பயன் பாட்டாளர் குறிப்பும் 444 10.1. முற்பகுதி 445 10.1.1. அகராதி உருவாக்க வரலாறு 445 10.1.. முன்னுரை 445 10.1.3. மாதிரிப்பதிவு 454 10.2. பின்னிணைப்புப் பகுதி 455 தெரிந்தெடுத்த துணைநூல் பட்டியல் கலைச்சொற்கள் 457 466<noinclude></noinclude> 5cbwim02z9np51vkqgefx7j8jpfeghd 250 668947 1987407 2026-11-06T12:33:33Z Harisha usha 17386 OCR 1987407 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 1. அகராதியியலும் அகராதிச் சொற்பொருளியலும் 1.0. அகராதியியலும் அகராதிச் சொற்பொருளியலும் அகராதித் தொகுப்புக்கலை நெறிகளும் அகராதி ஆய்வுகளும் வளர்ந்துவரும் இன்றைய சூழலில் அகராதித் தொகுப்புமுறை குறித்த ஆய்வுகளும் அகராதியில் இடம் பெறும் ஒருபொருட்பலசொல் (Synonym), பல் பொருட் சொல் (Polysemous word), ஒப்புருச்சொல் (Homonym), எதிர்சொல் (Antonym) பற்றிய அறிமுகங்களும் ஆய்வுகளும் மொழியியல் ஆய்வின் தாக்கத்தால் மெல்ல மெல்ல வளர்ந்து வருகின்றன.. இவ்வாய்வுகளினூடே இவை பற்றிய கலைச்சொற்களும் ஆக்கம்பெற்று வருகின்றன. அகராதித் தொகுப்பு முறை பற்றிய லெக்சிகோகிராபி (Lexicography) அகராதியில் இடம் பெறும் மேற்குறிப்பிட்ட பல்வகைச் சொற்கள், அவற்றின் பொருளுறவு அடிப்படைகள், அவை தோன்றுவதற்கான மொழிச் சூழல்கள் பற்றிய லெக்சிகாலஜி (Lexicology) எனும் இரு சொற்களுக்கும் இணையான கலைச்சொற்களும் படைப்பாக்கம் பெற்று வருகின்றன. இவ்விரு சொற்களுக்கு மான சொல்வரலாறும் சொற்பொருளும் இணையான தமிழ்ச்சொல் உருவாக்க வரலாறும் இவ்விரு துறைகளும் ஒன்றோடு ஒன்று கொண்டுள்ள தொடர்பும் பிறதுறைத் தொடர்புகளும் இவ்வியலில் விரிவாய் ஆராயப்படுகின்றன. 1.1. லெக்சிகோகிராபி, லெக்சிகாலஜி எனும் இரு கூட்டுச் சொற்களும் முதற்கூறில் தம்முள் ஒத்தனவாய் உள்ளன. 'லெக்சிகோ' எனும் இச்சொல்லின் மூலச்சொல் Lexiko எனும் கிரேக்கச் சொல்லாகும். பெயரடைச் சொல்லான Lexiko என்பதன் மூலச்சொல் Lexis என்பதாகும். இச்சொல் பேச்சு, பேசுமுறை, சொல் எனும் பொருளுடையது. லெக்சிகோகிராபி, லெக்சிகாலஜி எனும் இரு இயல்களும் சொற்களையே ஆய்வுக்களமாகக் கொண்டுள்ளன. சொற் களை ஆராயும் இவ்விரு துறைகளும் இருவேறு நிலைகளில் எனவே<noinclude></noinclude> fl5qpkrmw2vgp7505zggbpo8d6s5o37 250 668948 1987408 2026-11-06T12:33:52Z Harisha usha 17386 OCR 1987408 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 2 அகராதியியல் அவற்றை அணுகுகின்றன. சொற்களை அணுகும் அணுகு முறை வேறுபட்டிருந்தாலும் இவ்விரு துறைகளும் ஒன்றோ டொன்று தொடர்புடையன. லெக்சிகோகிராபி எனும் சொல் லெக்சிகோ (Lexico), கிராபி (graphy) எனும் இரு சொற்களாலான கூட்டுச்சொல். 'லெக்சிகோ' என்பதற்குச் 'சொல்' என்பது பொருள்; 'கிராபி' என்றால் 'எழுதுதல்' என்று பொருள். எனவே, லெக்சிகோ கிராபி என்பதற்குச் 'சொற்களை எழுதுதல்' என்பது சொற் பிறப்பியல் அடிப்படையிலான பொருளாயுள்ளது. இதனடிப் படையில் பார்க்கின்றபொழுது லெக்சிகோகிராபி என்பது 'சொற்களை அகராதி வடிவில் எழுதுதல்' எனப் பொருள் தருகிறது. இதன் மறுபுறத்தே 'லெக்சிகாலஜி' எனும் சொல்லின் பின்கூறான 'Logy' என்பதன் மூலச்சொல்லான 'Logos' என்பதற்கு அறிதல், கற்றல் (Learning) அல்லது அறிவியல் (Science) என்பது பொருள். எனவே லெக்சிகாலஜி என்பதற்குச் 'சொற்களைப் பற்றிய அறிவியல் (அல்லது) அறிவியலாய்வு' என்பது பொருள். ஆச்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதி லெக்சிகோகிராபி என்பதற்கு 'அகராதி அல்லது பேரகராதி தொகுத்தல் அல்லது எழுதுதல் ; அகராதி தொகுக்கும் கலை அல்லது பயிற்சி' எனப் பொருள் தந்துள்ளது. இச்சொல் ஆங்கில மொழி வரலாற்றில் 1680-இல் கையாளப்பட்டிருத்தலையும் இவ்வகராதி குறிப் பிட்டுள்ளது. லெக்சிகாலஜி என்பதற்குச் 'சொற்கள், அவற்றின் வடிவம், வரலாறு, சொற்பொருள் ஆகியவற்றை ஆராயும் அறிவியல்புலம்' எனப் பொருள் தந்துள்ளது. இச்சொல் 1830 -இல் கையாளப்பட்ட வரலாறும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதுவரைக் கண்ட தகவல்களை அடிப்படையாகக் கொண்டு பார்க்கின்றபொழுது லெக்சிகோகிராபி என்பது அகராதியில் சொற்களைப் பதிவுகளாய் அமைக்கும் நெறி முறை பற்றிய அறிவியல் ஆய்வாகவும் லெக்சிகாலஜி சொற்களின் சொற்பொருள், வடிவம், வரலாறு பற்றிய அறிவியல் ஆய்வாகவும் உள்ளன என்பது தெளிவாகின்றது. 1.1.1. இவ்விரு துறைகளும் பொதுநிலையில் சொல்பற்றிய ஆய்வுகளாக இருந்தாலும் சொற்களை அணுகும்<noinclude></noinclude> hihvhj0u1w5qyooas14nu59mi5ykotn 250 668949 1987409 2026-11-06T12:34:10Z Harisha usha 17386 OCR 1987409 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்.. முறையில் அடிப்படை வேறுபாடுகளை உடையனவாய் உள்ளன. லெக்சிகாலஜி மொழிவேறுபாடின்றிப் பொதுநிலையில் சொற்களை அணுக, லெக்சிகோகிராபி குறிப்பிட்ட மொழி பற்றியதாயுள்ளது; குறிப்பிட்ட மொழிமரபு சார்ந்ததாய் உள்ளது. லெக்சிகாலஜி கொள்கை அடிப்படையிலானதாய் அமைய, லெக்சிகோகிராபி அகராதி உருவாக்க நடைமுறை பற்றியதாயுள்ளது. லெக்சிகாலஜி சொல்லைக் குறிப்பிட்டதோர் ஒருங்கின் (System) ஒரு கூறாய்க் கொள்ள லெக்சிகோகிராபி ஒவ்வொரு தனிச்சொல்லையும், அதன் பொருளையும், வரலாற்றையும், இலக்கணப்பொருளையும், ஒலிப்பு முறையையும் ஆராய்ந்து தனித்தனிப் பதிவாய் அமைக்கிறது. லெக்சிகாலஜி சொற்களின் பொதுப் பண்பு பற்றிய ஆய்வு: லெக்சிகோகிராபி ஒவ்வொரு தனிச்சொல்லின் தனிப் பண்பு பற்றிய ஆய்வு. லெக்சிகாலஜி உலகமொழிகளின் பொதுப்பண்பை ஆராய்வதால், கொள்கை பற்றிய ஆய்வாய் இருத்தலால் இங்குத் தனிமனித விருப்பு வெறுப்புகள் இடம்பெற வாய்ப்பே இல்லை. இது சொற்பொருளியல், சொல்லாக்கம் எனும் இரண்டன் கொள்கை அடிப்படையில் சொற்களை அணுகு வதால் தனிமனித உணர்வுகள் இடம்பெறுவதில்லை. ஆனால் லெக்சிகோகிராபியில் தனிமனித விருப்பு வெறுப்புகள் இடம்பெற மிகுதியும் வாய்ப்புள்ளது. ஒரு சொல்லின் சொற் பொருளை விளக்குவதில் அகராதிக் கலைஞரின் உணர்வே மிகுதியும் இடம்பெறுகிறது. சொற்பொருள், இலக்கணக்குறிப்பு இரண்டிலும் தனிமனித உணர்வை மிகுதியும் காணலாம். இவ்வகையில் லெக்சிகாலஜி கொள்கை சார்ந்த முடிவுகளை எடுக்கும் அதே வேளையில் லெக்சிகோகிராபி பெரிதும் தனிமனித விருப்பு வெறுப்பு சார்ந்ததாய் உள்ளது. 1.1.2. இவ்வாறு இரண்டும் ஒன்றிலிருந்து ஒன்று வேறுபட்டனவாய் இருந்தாலும்கூட இரண்டும் ஒரு நிலையில் தொடர்புடையனவாய் உள்ளன. லெக்சிகாலஜி சொற்பொருள்<noinclude></noinclude> 51s6qsw1vblkbqm8x5b813747r0q9eo 250 668950 1987410 2026-11-06T12:34:27Z Harisha usha 17386 OCR 1987410 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 4 அகராதியியல் பற்றி உருவாக்கும் கொள்கைகளின் அடிப்படையில் அகராதியில் சொற்பதிவுகள் அமைக்கப்படுகின்றன. ஒரு பொருட்பலசொல், பல்பொருட்சொல், ஒப்புருச்சொல் என்பன மொழியில் உருவாகும் சூழல்களையும் அவற்றைக் கண்டறி வதற்கான அடிப்படை நெறிமு றைகளையும் அவற்றின் வகைப் பாட்டு முறைகளையும் லெக்சிகாலஜி பொதுநிலையில் விளக்கு வதால் அவற்றின் அடிப்படையில் அகராதித் தரவுகள் ஆராயப்பட்டு ஒவ்வொரு வகைச் சொற்களுக்குமான பதிவ மைப்பு நெறிமுறைகளும் வகுத்துக் கொள்ளப்படுகின்றன. அகராதித் தொகுப்புப் பணி மிக நீண்ட வரலாற்றைக் கொண்டது. சொற்பொருண்மை ஆய்வுகள் காலத்தால் பிற் பட்டன. நடைமுறைகளிலிருந்தே கொள்கைகள் உருவாக்கம் பெறுகின்றன. அகராதித் தொகுப்பு நெறிமுறைகளிலிருந்தே பின்னாளில் கொள்கைகள் உருவாகியிருக்கின்றன. இதனால் தான் டொரோஸ்கி (Doroszewski) என்பார், 'குறிப்பிட்ட பொருளில் லெக்சிகோகிராபி, லெக்சிகாலஜிக்கான மேம் பட்ட நெறியாக/இயலாகக் கருதப் பெறுகின்றது. உட்கோள் களை/உள் எண்ணங்களைவிட முடிவுகள் மிக முக்கியமான வை. முடிவுகளின் அடிப்படையிலேயே கொள்கை விதிகளின் தகுதிப்பாடுகள் மதிப்பிடப் பெறுகின்றன. எனவே நடை முறைச் செயலுக்கான லெக்சிகோகிராபி கொள்கை பற்றிய லெக்சிகாலஜிக்கு அடிப்படையாகிறது' (1973:36) இருதுறைகளின் வேறுபட்ட உறவுகளையும் குறிப்பிடுகிறார். என தமிழ் அகராதி வரலாற்றைப் பொருத்தமட்டில் அகராதித் தொகுப்புக்கலை நெறிமுறைகள் வளர்ந்துள்ள அளவுக்குச் சொற்பொருள் ஆய்வுகள் வளரவில்லை. பல்பொருட்சொல், ஒப்புருச்சொல் பதிவமைப்புகளின்வழி அவை பற்றிய கொள்கைகளை உருவாக்கும் அளவிற்குப் பதிவமைப்பு நெறி வளர்ந்துள்ளது. மொழித் தரவுகளுடன் அகராதித் தரவு களையும் அடிப்படையாய்க் கொண்டு சொற்பொருளியல் ஆய்வுகளைத் தமிழில் வெளிக்கொணரவேண்டும். 1.2. அகராதியியலும் மொழியியலும் லெக்சிகோகிராபி சொல் பற்றிய அறிவியல் ஆய்வாக இருப்பதனால் இது மொழி பற்றிய அறிவியல் ஆய்வான மொழியியலின் பல்வேறு பிரிவுகளுடன் தொடர்பு கொண்<noinclude></noinclude> 66xy2l1lston0l4x228u8fjdj87tb9y 250 668951 1987411 2026-11-06T12:34:44Z Harisha usha 17386 OCR 1987411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்.. டுள்ளது. அகராதியில் இடம்பெறும் சொற்கள், சொற்களின் இயல்புக்கும் அகராதி வகைமைக்கும், பயன்பாட்டாளரின் தேவைக்கும், அகராதிக்கலைஞர் உருவாக்கிக் கொண்ட நெறிமுறைகளுக்கும் ஏற்பப் பல்வேறு பதிவுக்கூறுகளையும் உடையனவாய்ப் பதிவாயமைக்கப்படுகின்றன. ஒரு பதிவு. தலைச்சொல் (Head word), சொல்மூலம் அல்லது சொற்பிறப்பு. ஒலிப்புமுறை (Pronunciation), எழுத்துமுறை (Spelling) இலக்கணப் பொருள், சொற்பொருள், சொற்பொருள் வரிசைமுறை, தலைச்சொல்லுக்கான வழக்குப்பயிற்சி, குறிப்பான்கள் (Labels), மேற்கோள் என்பன போன்ற பல்வேறு கூறுகளையும் கொண்டதாய் உள்ளது. இப்பதிவுக் கூறுகள் ஒவ்வொன்றும் பற்றிய தகவல்களைப் பெற அகராதிக்கலைஞர் மொழியியலையே துணையாய்க் கொள்கிறார். ய அகராதியில் ஒரு மொழியின் அனைத்துச் சொற்களும் பதிவுகளாய்த் தரப்படுவதில்லை. அகராதிக்கான சொல் தேர்வு வரையறுத்த நெறியுடன் செய்யப் பெறுகிறது. அகராதிச் சொல்லாய்த் தெரிவு செய்யப்பெறும் சொல் வழக்குப்பயிற்சி உடையதாய் இருக்க வேண்டும் என்பது பொதுநெறி. இவ்வகையில் சொல்லின் வழக்குப் பயிற்சியை அறியப் புள்ளி விவர மொழியியல் (Statistical Linguistics) மிகவும் பயன் படுகிறது. வழக்குப் பயிற்சி அடிப்படையில் அகராதிச் சொல்தேர்வு நடைபெற்ற பின்னர் தலைச்சொல் தேர்வு நடைபெறும். ஒரு சொல்லின் அடியாய்த் தோன்றும் சொல் விரிவுகள் (Inflections) அனைத்தையும் எளிதில் பெறத்தக்கதான ஒரு வடிவம் மட்டும் பதிவாய்த் தெரிவு செய்யப்பெறும். இதற்கு ஒரு மொழியின் இலக்கண வரலாறே துணையாகின்றது. வளமான இலக்கண மரபுடைய மொழிக்கான அகராதியை உருவாக்குகையில் தலைச்சொல் தெரிவில் சிக்கல் ஏற்படுவதில்லை. எழுத்து மரபில்லா மொழிக்கான தலைச்சொல் தெரிவிற்குமுன் இலக்கணம் எழுதப்படல் வேண்டும். இலக்கணம் எழுதுவதற்கான தரவுகளைத் திரட்டக் களமொழியியலார் (Ficld Linguists) உதவியையும் திரட்டப்பட்ட தரவுகளை ஆராய விளக்க மொழியியலார் (Descriptive Linguists) உதவியையும் நாடவேண்டியுள்ளது.<noinclude></noinclude> lgowegk4r0a5h2ahn56x1ey31skqfte 250 668952 1987412 2026-11-06T12:35:23Z Harisha usha 17386 OCR 1987412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 6 அகராதியியல் அகராதிகளில் எழுத்துமுறை, ஒலிப்புமுறை ஆகியன தரப்படுகின்றன. ஆங்கில அகராதிகளில் ஒலிப்பு முறைக்கு முக்கிய இடமுண்டு. இவ்விரு கூறையும் பதிவில் தர ஒலியனில் (Phonology) பெரிதும் கைகொடுக்கின்றது. ஒவ்வொரு சொல்லுக்கும் இலக்கணப் பொருளும் சொற்பொருளும் உண்டு. இவ்விரண்டில் இலக்கணப்பொருள் உருபனியல் (Morphology) தொடர்பானது. எனவே, இலக்கணப் பொருள் வரையறைக்கு உருபனியலை அகராதிக்கலைஞர் நாட வேண்டியுள்ளது. ஒரு குறிப்பிட்ட வடிவுடைய சொல்லுக்கான சொற் பொருள்களில் உறவுடைய பொருட்களும் உறவில்லாப் பொருட்களும் உண்டு. உறவுடைய பொருட்கள் எல்லாம் ஒரே தலைச்சொல்லின் கீழும் உறவில்லா பொருட்கள் தனித்தனிப் பதிவுகளிலும் தரப்பெறும். பொருள் உறவையும் உறவின்மை யையும் தீர்மானிக்க வரலாற்று மொழியியல் உதவுகிறது. வினையின் செயப்படுபொருள் குன்றிய, குன்றாத் தன்மைகளும் அகராதிப்பதிவில் குறிப்பிடப் பெறுகின்றன. இவை தொடரியல் தொடர்பான இலக்கணக்கூறுகள். இங்கு அகராதிக்கலைஞருக்கு மொழியியலின் தொடரியல் (Syntax) பேரளவில் உதவுகின்றது. பல்பொருட் சொற்களின் அடிப்படைப் பொருளைத் தீர்மானிக்கச் சொற்பிறப்பியல் மிகவும் பயன்படுகிறது. வரலாற்று மொழியியல் மேலும் பல நிலைகளில் அகராதிப் பதிவுக் கூறுகளுக்குப் பயன்படுவதாய் உள்ளது. பழஞ்சொல் (Archaic word), வழக்கொழி சொல் (Obsolete word), புதுச்சொல் (Neologism), என்பன போன்ற காலக் குறிப்பான்களைத் (Temporal labels) தர வரலாற்று மொழியியல் உதவுகிறது. கொச்சை வழக்கு (Slang), அணிநயப்பொருள் (Figurative sense), வட்டார வழக்கு (Dialect), மங்கல வழக்கு, இடக்கரடக் கல், பேச்சு வழக்கு என்பன போன்ற குறிப்பான்களைத் தருதலில் சமுதாய மொழியியல் (Sociolinguistics) மிகவும் பயன்படுகிறது. சிலமொழிகளின் வரலாற்றில் இலக்கண ஆய்வுகளே முந்தியனவாய் உள்ளன. மொழியியல் ஆய்வுகள் பிற்பட்டன<noinclude></noinclude> mxmpqqs1mufm6xwndhk0ms0i8nhvj12 250 668953 1987413 2026-11-06T12:35:43Z Harisha usha 17386 OCR 1987413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்... 7 வாய் உள்ளன. அந்நிலையில் மரபு இலக்கண ஆய்வுகளே மிகவும் உதவுகின்றன. இவ்வாறு முன்வந்த அகராதிகளும் அகராதியியல் நெறிமுறைகளும் மொழியியல் ஆய்வுகளும் பெரிதும் கைகொடுக்கின்றன. ஒரு சொல் அகராதிப் பதிவாய் ஏற்கப்படுகின்றது என்றாலே அச்சொல் மொழி ஒருங்கில் (System of language) இடம்பெற்றுவிட்டது என்பதே பொருள். இவ்வாறு பதிவுகளாய் இடம்பெற்ற சொற்கள் மொழியின் தரப்படுத்தத்திற்குப் (Standardization) பயன்படுகின்றன. 1.3. அகராதியும் இலக்கணமும் புளும்ஃபீல்டு (Bloomfield) அகராதியை 'இலக்கணத்தின் பின்னிணைப்பு', முறையற்ற வடிவங்களின் பட்டியல்' என்கிறார் (1933:974). இலக்கணம் தனித்தனிச் சொற்களின் இயல்பு பற்றிப் பேசாமல் குறிப்பிட்ட இலக்கணக்கூறுகள் பற்றிய இலக்கணத்தை வரையறுக்கின்றது. தமிழ் இலக்கண மரபில் பெயர், வினை, இடை, உரிகளின் பொது இலக்கணம் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இவற்றின் இயல்பு மீறிய வடிவங்கள் குறிப்பிடப்படவில்லை. இதைப் போலவே வினைகளின் சொல்விரிவுகள் பற்றியோ, ஆக்கச் சொற்களின் (Derivatives) உருவாக்க நெறிமுறை குறித்தோ இலக்கண வரையறை செய்யப்படவில்லை. இவை அனைத்தும் அகராதியில் இடம் பெற்றுள்ளன. இலக்கணம் மொழி ஒருங்கில் இடம்பெறும் இலக்கணக் கூறுகளை வரன்முறைப்படுத்தி விதிவகுப்பது. இவை குறிப்பிட்ட மொழியின் நிலைத்த இலக்கண வரையறைகள். எனவே, இலக்கணம் மூடிய முடிவினது (Closed end) எனப்பெறுகிறது. ஆனால் அகராதியோ ஒவ்வொரு தனிச் சொல்லில், அதன் பொருள்விரிவில் கவனம் காட்டுவதாய் உள்ளது. இதனால் அகராதியில் இடம்பெறும் சொற்களும் பொருட்களும் நாளும் நாளும் பெருகிவருகின்றன. இதனால் அகராதிப்பதிவுகள் மாறிவரும் இயல்பினவாய் உள்ளன. எனவே, அகராதி இத்திறந்த தன்மையால் திறந்த முடிவு (Open end) எனப்பெறுகின்றது. இலக்கணம் வினை, வினையெச்சம், பெயரெச்சம், பெயர், வினைமுற்று எனும் இலக்கணக் கூறுகள் (Classes) பற்றியதாய் அமைய அகராதியோ தனியன் கள் (Members) பற்றியதாய் அமைகின்றது. எனவே இலக்கணம்<noinclude></noinclude> 42ipd7lqrujkajyj1j3g0ziftzipf1a 250 668954 1987414 2026-11-06T12:36:56Z Harisha usha 17386 OCR 1987414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 8 அகராதியியல் கட்டுடையதாயும் (Bound) அகராதி கட்டிலாததாயும் (Free) இயங்குகின்றன. அகராதி இலக்கண மரபோடு தொடர்புடையது. அடிப்படை மொழியமைப்பு பற்றிய கருத்துகளில் இருவித வேறுபாடுகள் உண்டு. முதலாவது கருத்து அமைப்பு மொழியியல் அல்லது பகுப்பு மொழியியல் (Structural or Taxonomic Linguistics) பற்றியதாய் உள்ளது. இரண்டாவது கருத்து மாற்றிலக்கண மொழியியல் (Transformational Generative Linguistics) சார்ந்ததாய் அமைகின்றது. இவ்விரு மொழியியல் அணுகுமுறைகளும் மும்மூன்று பகுதிகளை உடையன. அமைப்பு மொழியியல் வடிவமைப்பு (Structure of expression), பொருளமைப்பு (Structure of Content) எனும் இரு பகுதிகளுடன் சொற்களஞ்சியம் (Vocabulary) எனும் மூன்றாவது பகுதியையும் கொண்டது. 'இதில் இறுதியாய் உள்ள சொற்கோவையே வடிவமைப்பையும் பொருளமைப்பையும் தொடர்பு படுத்துவது. அதாவது சொற்களையும் அவற்றின் பொருள்களையும் பற்றிப் பேசுவது (ஒ.நோ. Gleason, 1961:6)' என்கிறார் க. பாலசுப்பிர மணியன் (1989:56). அமைப்பு மொழியியலைப் போலவே மாற்றிலக்கண மொழியியலும் தொடரியல் (Syntax), பொருளியல் (Semantics), ஒலியனியல் எனும் மூன்று பகுதிகளைக் கொண்டது. இவற்றில் இரண்டாவது பகுதியில் அடங்கும் இருபிரிவுகளுள் அகராதியும் ஒன்று. ஆக இதிலேயும் சொற்பொருள் கூறும் பகுதி உள்ளது. இவ்விரண்டையும் ஒப்பிடும் பொழுது ஒன்று தெளி வாகிறது. மொழியமைப்பைப் பற்றிய கண்ணோட் டத்தில் வேறுபாடு இருப்பினும் அகராதி அல்லது சொற் களஞ் சியமும் அவற்றின் பொருள் விளக்கமும் இலக்கணத்தின் பகுதியாகக் கருதப்படுகின்றன என்பது அது. இவ்வாய்வு தனிப்பகுதியாக அமைகின்றதா இன்னொரு பகுதியின் உட்பிரிவாக அமைகின்றதா என்பதிலும் பகுதிகளுக்குக் கொடுக்கப்பட்ட சிறப்பிடத்திலுமே வேறுபாடுகள் உள்ளன' (க. பாலசுப்பிர மணியன், 1989:54) எனும் கருத்து மொழியியலின் ஒரு பகுதியாய் அகராதி இருந்ததை வெளிப்படுத்துகிறது.<noinclude></noinclude> a2zovp5lbf03gsq2whfku3o9igf8yey 250 668955 1987415 2026-11-06T12:37:28Z Harisha usha 17386 OCR 1987415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்.. 9 1.3.1. இதே போக்கைத்தான் தமிழ் மரபிலக்கணங் களிலும் காண்கிறோம். தொல்காப்பியத்தில் இடையியல், உரியியல், மரபியல் எனும் மூன்று இயல்களிலும் சொற் பொருள்கள் தரப்பட்டுள்ளன. இடையியலில் பல இடைச் சொற்களின் பொருள்கள் வரையறுத்துக் கூறப்பட்டுள்ளன. மரபியலில் சொற்களின் மரபு பற்றிய சொற்பொருட் செய்திகள் பேசப்பட்டுள்ளன. இவ்விரண்டினின்றும் வேறுபட்டு உரியியல் முழுக்க முழுக்கச் சொற்பொருள் கூறும் கருவிநூலாய் அமைந்து சிறு அகராதியாகவே உள்ளது. ஒருபொருட்பலசொல், பல்பொருட் சொற்களின் பொருட்கள் தரப்பட்டிருப்பதுடன் சொற்பொருள் விளக்க நெறிமுறைகள் சிலவும் கூறப்பட்டுள்ளன. இவ்வியலில் இடம்பெற்றுள்ள பலசொற்களும் குறிப்பிட்ட ஒரு இலக்கண வகையைச் சார்ந்தவையல்ல. இவ்வியலில் ஆக்கப்பெயர், பண்புப்பெயர், ஒட்டுப்பெயர், வினையடி, தொழிற்பெயர், தொழில் ஆக்கப் பெயர் (ஆக்கச் சொற்கள்), எதிர்மறைத் தொழிற்பெயர், பெயரடை, வினையடை எனும் பலவகைச் சொற்களும் பதிவுகளாய் இடம்பெற்றுள்ளதை ஆய்வறிஞர் எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர் (கி. நாச்சிமுத்து, n.d. பக்.9,3). எனவே இவை அனைத்தையும் உரிச்சொல் எனும் இலக்கணக் கலைச்சொல்லால் குறிப்பிடவியலாது. உரியியல் அகராதி என்பதால் இங்குப் பலவகைச் சொற்களும் அகராதிச் சொற்களாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. எனவே உரிச்சொல் என்பதை இக்கால வழக்கில் நாம் பயன்படுத்தும் 'அகராதிச்சொல்' என்பதற்கு இணையான சொல்லாய்க் கருதலாம். இவ்வாறு உரியியல் அகராதியாய் இருந்ததோடு 'எழுத்ததிகாரத்திலும் பொருள் வேற்றுமையின் அடிப்படையில் புணர்ச்சி வேற்றுமை அமை வதை விளக்குகிறார் ... உரிச்சொல் பற்றிப் பேசுமுன்பே, சொற்பொருண்மை இலக்கண அமைப்பைப் பாதிப்பதையும் அதனால் பாதிக்கப்படுவதையும் காட்டியிருப்பது சொற் பொருண்மைக்கு இலக்கணத்தில் உள்ள பங்கை அவர் நன்கு உணர்ந்திருந்தார் என்பதையும் அதனை இலக்கணத்தின் கூறாகவே கருதினார் என்பதையும் புலப்படுத்துகின்றது' (க. பாலசுப்பிரமணியன், 1989:58) எனும் நிலையில் தொல்காப்பியம், இலக்கணத்தில் சொற் பொருட்கு முக்கியத்துவம் கொடுத்ததும் பெறப்படுகின்றது.<noinclude></noinclude> ipiazcq9sb33bag5p5u8npds86muybn 250 668956 1987416 2026-11-06T12:38:07Z Harisha usha 17386 OCR 1987416 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 10 அகராதியியல் மேலே நாம் கண்ட செய்திகளை அடிப்படையாய்க் கொண்டு பார்க்கின்ற பொழுது மொழியியல் மட்டுமல்ல தமிழ் மரபிலக்கணமும் சொற்பொருள் கூறும் மரபை இலக்கணத் தின் ஒரு பகுதியாய்க் கொண்டுள்ளமை தெரியவருகின்றது. மொழியியலின் ஒரு பகுதியாய் இருந்த சொற்களஞ்சியம் தனி இயலாய் வளர்ந்ததைப் போல் மரபிலக்கணத்தின் ஒரு கூறாய் இருந்த உரியியல், நிகண்டு எனும் தனி நோக்குநூலாய் (Reference Book) வளர்ந்துள்ளது. 1.3.2. தமிழ் ஒருமொழிஅகராதிகள் பலவற்றுள்ளும் பெயரடை,வினையடைச் சொற்கள் பரவலாய் இடம்பெற்று வந்துள்ளன. இலக்கணக் குறிப்பு ஏதும் இன்றி இவை பதிவுகளாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. இருமொழி அகராதிகளில் இவை பெயரடை, வினையடை எனும் இலக்கணக் குறிப்புடன் பதிவுகளாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. இவ்விருமொழி அகராதிகளில் வினையின சொல்விரிவுக் குறிப்புகளும், வினைவகைப் பாடும், செயப்படுபொருள் குன்றிய, குன்றா இயல்புகளும், தன்வினை,பிறவினைக் குறிப்புகளும் தரப்பட்டுள்ளன. இவை மரபிலக்கணங்களில் இடம்பெறாத இலக்கணக் குறிப்புகள். இலக்கணங்களில் இவை இடம்பெறாத நிலையில் சொற்களின் பெயரடை,வினையடைச் செயற்பாட்டையும் வினையின் மேற்குறிப்பிட்ட இலக்கணத் தகவல்களையும் பெற இவ்வகராதிகளே துணையாகின்றன. இந்நிலையிலும் அகராதிகள் இலக்கணத்தின் பின்னிணைப்புகளாகின்றன. தமிழ் அகராதிமரபு புதிய இலக்கண உருவாக்கத்திற்கும் வித்திட்டுள்ளது. சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதியில் ஒவ்வொரு வினையும் வினைவகைப்பாட்டு எண்ணுடன் (Number of Conjugation) பதிவுகளாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. இவற்றுக்கெல்லாம் முன்னோடியாய் அமைவது கிரௌல் (Graul) என்பார் 1855-இல் உருவாக்கிய Outline of Tamil Grammar எனும் நூலில் இடம்பெற்ற வினைவகைப்பாடே ஆகும். இவ்விலக்கணத்திலிருந்து அகராதியில் இடம்பெற்ற வினைவகைப்பாட்டுக் குறிப்பு பின்னாளில் வினைத்திரிபு (Conjugation of verb) பற்றிய இலக்கணம் விரிவான நிலையில் உருவாக வித்திட்டது. சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதியில் தரப் பட்ட வினைப்பதிவுத் தரவுகளை அடிப்படையாய் கொண்டு 1958-இல் மு. இராகவையங்கார் 'வினைத்திரிபு<noinclude></noinclude> fez2xccgimfc6vk6lfam1pkg6ux4egd 250 668957 1987417 2026-11-06T12:38:25Z Harisha usha 17386 OCR 1987417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்... 11 விளக்கம்' எனும் இலக்கண நூலை எழுதியுள்ளார். இவ்விலக்கணத்தில் பன்னிரண்டு வகை வினைகளும் அவ்வகைகளுள் அடங்கும் வினை ஈறுகளும் விதிமுறைப் படுத்தித் தரப்பட்டிருப்பதுடன் ஒவ்வொரு வகையுள் அடங்கும் வினைகளும் ஈறுவாரியாகப் பட்டியலிட்டுத் தரப்பட்டுள்ளன. தமிழ் மரபில் இவ்வாறு இலக்கணமும் அகராதியும் தொடர்ச்சியாய்த் தொடர்பு கொண்டு வளர்ந்து வந்துள்ளன. எதிர்காலத்தில் பெயரடை, வினையடைகளுக்குத் தரவோடு கூடிய இலக்கணத்தை உருவாக்க ஏற்றவகையில் பேரள விலான தரவுகள் தமிழ் அகராதிகளில் இடம்பெற்றுள்ளன. இவ்வாறு அகராதிகள் பின்னிணைப்புகளாய் மட்டுமல்ல ஒரு இலக்கண உருவாக்கத்திற்கான தரவு மூலங்களாயும் அமைந் துள்ளன. 1.4. தமிழ் அகராதி வரலாற்றில் கலைச்சொல் உருவாக்க மரபு தமிழ் அகராதி வரலாற்றில் லெக்சிகோகிராபி, லெக்சிகாலஜி எனும் சொற்களுக்கு இணையான கலைச் சொற்கள் எவ்வகையில் ஆக்கம் பெற்றுள்ளன என்பதை அறிவதற்கு முன் அகராதி தொடர்பான கலைச்சொல் உருவாக்க வரலாற்றையும் அறிவது அவசியம். 1.4.1. கடினச் சொற்களுக்குப் பொருள்கூறும் தொல் காப்பிய இயல் உரியியல் எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளது. இவ்வியலில் இடம்பெற்ற சொற்கள் உ உரிச்சொற்கள் எனப்பட்டன. உரிச்சொல் எனும் சொல்லே பின்வந்த நிகண்டுகளுக்குப் பொதுப்பெயரானது. கி.பி.9-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் தோன்றிய நிகண்டுகளின் பெயரீடுகள் பலவாறு அமைந்துள்ளன. ஆரம்பகாலத்தில் தோன்றியவை நிகண்டு என அழைக்கப்படவில்லை. 'திவாகர நிகண்டு. பிங்கல நிகண்டு, சூடாமணி நிகண்டு, கயாதர நிகண்டு முதலிய நூல்கள் நிகண்டு என்னும் பொதுப்பெயரால் அழைக்கப் பட்டது பிற்காலத்தில்தான். முற்காலத்தில் இந்நூல்கள் 'உரிச்சொல் என்னும் பொதுப் பெயராலேயே அழைக்கப் பட்டன' என்கிறார் சுந்தரசண்முகனார் (1965:28,39) 11-ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த பிங்கலநிகண்டின் பாயிரத்தில்,<noinclude></noinclude> h7dzqlmb1jit26j1x0scykxwql2yn9h 250 668958 1987418 2026-11-06T12:38:45Z Harisha usha 17386 OCR 1987418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 13 பிங்கல முனிவன் எனத்தன் பெயர்நிறீஇ உரிச்சொல் கிளவி விரிக்குங் காலை அகராதியியல் என்று நிகண்டுகளில் இடம்பெற்ற சொற்கள் உரிச்சொல் எனும் கலைச்சொல்லாலேயே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. தொல் காப்பியத்துக்குச் சொன்னதைப்போல் இங்கேயும் உரிச்சொல் என்பது அகராதிச்சொல் எனும் பொருளிலேயே ஆளப்பட்டுள்ளது. இப்பெயரே சொற்பொருள் கூறும் கருவிநூல்களான நிகண்டுகளுக்குப் பெயராய் அமைந்ததை இன்ன தின்னுழி யின்னண மியலும் என்றிசை நூலுட் குணகுணிப் பெயர்கள் சொல்லாம் பரத்தலிற் பிங்கல முதலா நல்லோ ருரிச்சொலி னயந்தனர் கொளலே (460) எனும் நன்னூல் (13-ஆம் நூற்றாண்டு) நூற்பாவால் அறியலாம். உரிச்சொல் என்பது நிகண்டு என்பதற்கு இணையான சொல்லாய்ப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. கயாதரர் (15-ஆம் நூற்றாண்டு) இயற்றிய நிகண்டு திவாகரம், பிங்கலம் என்பவற்றைப் போல் ஆசிரியர் பெயரால் கயாதரம் எனவே பெயரீடு பெற்றுள்ளது. இதன் பாயிரத்திலும் இறுதிப் பாடலிலும் 'உரிச்சொற் பனுவல் எனும் பெயர் ஆளப்பட்டுள்ளது. 16-ஆம் நூற்றாண்டின தாய்க் கருதப்படும் 'சூடாமணி' என்பது நிகண்டு எனும் பெயரீட்டைப் பெற்றுள்ளது. இதன் ஆசிரியரான மண்டல புருடர் மன்னிய நிகண்டு சூடா மணியென ஒன்று சொல்வன் எனப் பாயிரத்தில் இதன் பெயரை நிகண்டு சூடாமணி எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். 1594-இல் சிதம்பரரேவண சித்தர் படைத்த நிகண்டு அகராதி நிகண்டு' எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளது. தமிழ் அகராதி வரலாற்றில் அகராதி எனும் பெயர்தாங்கி வந்த நிகண்டு இது ஒன்றே ஆகும். இந்நிகண்டு முதலெழுத்து அளவில் மட்டுமே அகரநிரலைப் பின்பற்றியுள்ளது. பகுதிப் பெயரீடுகளும் இவ்வடிப்படையிலேயே அமைந்துள்ளன. அ-ஒள, க-கௌ, ச-சௌ, த-தௌ முதலெழுத்து அடிப்படையில் பகுதிகள் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. அ-ஒள பகுதியில் உயிரெழுத்தில் தொடங்கும் சொற்களும் வ-வௌ என<noinclude></noinclude> bc1qllj8kqglzsqvrrm6qugkg944ff2 250 668959 1987419 2026-11-06T12:39:02Z Harisha usha 17386 OCR 1987419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்.. 13 வ-வௌ பகுதியில் வ முதல் வெள வரையிலான எழுத்துகளில் தொடங்கும் சொற்களும் தொகுத்துத் தரப்பட்டுள்ளன. அ-ஒள பகுதி அகராதி எனவும் க-கௌ பகுதி ககராதி எனவும், த-தௌ பகுதி தகராதி எனவும், வ-வௌ பகுதி வகராதி எனவும் பெயரீடு பெற்றுள்ளன. இவற்றுக்கு அகரத்தை ஆதியாக உடைய சொற்பகுதி, வகரவருக்கத்தை ஆதியாக உடைய சொற்பகுதி என்பது பொருள். எனவே இங்கு ஆளப்பட்ட அகராதி என்பது டிக்க்ஷ்னெரி என்பதற்கு இணை யான சொல்லன்று. பதினேழாம் நூற்றாண்டில் காங்கேயர் இயற்றிய நிகண்டு உரிச்சொல்' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பின்னாளில் இது 'உரிச்சொல் நிகண்டு' என அழைக்கப் பட்டது. இதற்குப் பின்வந்தவை பல்பொருள் சூடாமணி நிகண்டு, வடமலை நிகண்டு, கைலாச நிகண்டு சூளாமணி, ஆசிரிய நிகண்டு, அரும்பொருள் விளக்க நிகண்டு, தொகை நிகண்டு, பொருள்தொகை நிகண்டு என நிகண்டு எனும் பொதுப் பெயரீடு பெற்றே வந்துள்ளன. என்றபோதிலும் பாரதிதீபம், கந்தசுவாமியம், தொகைப்பெயர் விளக்கம், நாநார்த்த தீபிகை எனப் பலநிலையிலும் நிகண்டு எனும் பெயரின்றிச் சில நிகண்டுகளும் வந்துள்ளன. 1.4.2.1594-இல் வெளிவந்த 'அகராதி நிகண்டு' அகராதி எனும் சொல்லை டிக்ஷ்னரி என்பதற்கு இணையாய் ஆளவில்லை என்பதை முன்பே கண்டோம். பதின்மூன்றாம் நூற்றாண்டிலேயே ஜான் கார்லேண்ட் (John Garland) எனும் ஆங்கிலேயரால் Dictionarius எனும் சொல் ஆளப்பட்டிருத்தலை இங்கே எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். 17-ஆம் நூற் றாண்டில் அகராதி மோனைக் ககராதி எதுகை' எனும் அகராதி படைக்கப்பட்டது. இதில் அகராதி எனும் சொல் முன்னதினும் சற்றே விரிந்தநிலையில் ஆளப்பட்டுள் ளது. இதற்கடுத்துச் சொற்களை ஓரெழுத்து, ஈரெழுத்து, மூவெழுத்து எழுத்தெண்ணிக்கை அடிப்படையில் ஒன்று முதல் பத்தெழுத்து வரை முறைப்படுத்தித் தந்த அகராதி பத்துச் சொல் அகராதி' எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளது. இங்கும் 'அகராதி' என்பது சற்றே விரிந்த பொருளில் ஆளப் பட்டுள்ளது எனலாம். இவ்வகராதி கிடைக்காததால் இதன் என<noinclude></noinclude> qzml6hkkzipkd4kulvdoacawablehxx 250 668960 1987420 2026-11-06T12:39:20Z Harisha usha 17386 OCR 1987420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 14 அகராதியியல் அகரநிரல் பற்றியும் பெயரீட்டு இயல்பு பற்றியும் அறிய இயலவில்லை. தெளிவாய் நமக்குக் கிடைக்கும் சான்றுகளின் அடிப்படையில் அகராதி எனும் சொல்லை டிக்ஷ்னரி என்பதற்கு இணையாய் முதன்முதலில் கையாண்டவர் வீரமாமுனிவரே ஆவார். இவர் படைத்த அகராதியே சதுரகராதி (1733) எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளது. பெயரகராதி, பொருளகராதி, தொகை அகராதி, தொடை அகராதி எனும் நான்கு பகுதியுள்ளும் தனித்தனி அகரநிரல் பின்பற்றப் பட்டுள்ளது. இதனால் ஒவ்வொரு பகுதியும் அகராதி எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளது. இதற்குப் பின்வந்த அகராதிகள் பலவும் அகராதி எனும் பெயருடன் பேரகராதி, சொற்பொருட்களஞ்சியம், சொற்களஞ்சியம் எனப் பலபெயருடன் வெளிவந்துள்ளன. 1874,1879-ஆம் ஆண்டுகளில் சீதாராமகாருலு என்பவரால் உருவாக்கப்பட்ட அகராதிகள் முறையே சொற்பொருட் களஞ்சியம், மாணவர்க்கான சொற்களஞ்சியம் எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளன. இராமசாமி நாயுடு 1893-இல் உருவாக்கிய அகராதி பேரகராதி எனும் பெயர்தாங்கி வந்துள்ளது. என். கதிரைவேற்பிள்ளை 1899-இல் தொகுத்த அகராதி தமிழ்ப் பேரகராதி எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. 'கையகராதி' எனும் பெயருடன் வந்த அகராதி வேணுகோபாலப் பிள்ளையின் (1928) அகராதி ஆகும். பேரகராதி எனும் சொல் இன்றைய சூழலில் Lexicon எனும் சொல்லுக்கு இணையாய் ஆளப்பட்டாலும் ஆரம்பகாலத்தில் டிக்ஷ்னரி என்பதற்கு இணையான சொல்லாகவே ஆளப்பட்டுள்ளது. அக்காலத்தே உருவாக்கப்பட்ட அகராதிகள் அளவில் பெரிதாக இருந்த நிலையில் 'பேரகராதி' எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளன. சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தினர் வெளியிட்ட Tamil Lexicon இன்றைய சூழலில் சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதி, தமிழ்ப் பேரகராதி எனப் பலவாறு குறிப்பிடப் படுகின்றது. Tamil Lexicon என்பதற்கு இணையான தமிழ்ப் பெயர் தலைப்புப் பக்கங்களில் தரப்படவில்லை. இவ்வகரா தியின் முதல் தொகுதியில் அகராதிப் பகுதி தொடங்கும் பக்கத்தில் 'தமிழ் அகராதி, Tamil Lexicon' என இருமொழியிலும் பெயர்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. Lexicon என்பது<noinclude></noinclude> t2aa6ze4alee8qvcwld0k3gn41teebf 250 668961 1987421 2026-11-06T12:39:36Z Harisha usha 17386 OCR 1987421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்.. 15 குறிப்பாகக் கிரேக்க அகராதிகளைக் குறிப்பிடும் பெயர் என்பதால் அகராதி எனும் சொல்லே பல பாகங்களாய் வெளி வந்த இவ்வகராதியைக் குறிப்பிடக் கையாளப் பட்டுள்ளது. Lexicon என்பது பேரகராதியைச் சுட்டும் பெயர் எனும் சிந்தனை இங்கு நிலவுவதால் இவ்வகராதி பலராலும் பேரகராதி எனக் குறிப்பிடப் படுகின்றது. தனித்தமிழ் இயக்கவாதிகள் 'அகரமுதலி' எனும் பெயரையே பயன்படுத்தி வருகின்றனர். அவர்கள் உருவாக்கிய அகராதிகளும் இப்பெயர் தாங்கியே வருகின் றன. 1974-இல் ஞா. தேவநேயப் பாவாணரை இயக்குநராய்க் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட சொற்பிறப்பியல் அகராதித் திட்டம் செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் அகரமுதலித் திட்டம் எனவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இத்திட்டத்தால் 1985-இல் வெளியிடப்பட்ட முதல் தொகுதி 'செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப் பியல் பேரகரமுதலி' எனக் (பேரகரமுதலி) குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. இவ்வகராதியில் அகராதி, அகரமுதலி எனும் இருசொற்களும் பதிவுகளாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. அகரமுதலி எனும் சொல்லைப் படைத்தவர் தேவநேயப்பாவாணர் என்பதும் பதிவில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இச்சொல் உருவாக்கப்பட்ட காலம் பற்றிய குறிப்பேதும் தரப்படவில்லை. மேற்குறிப்பிடப்பட்ட இருசொற்களும் இவ்வகராதி முன்னுரையில் கலந்தநிலையில் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளன. 'செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலியின் மூலவாய்கள்' எனும் பகுதியில் 'அகராதிகள்' எனும் தலைப்பின்கீழ் இவ்வகராதியில் பயன்படுத்தப்பட்ட அகராதிகள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. Tamil Lexicon இங்கு, சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ் அகராதி எனக் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. இதற்கு முன் 1961-இல் தேவநேயப் பாவாணர் சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதியில் காணப்படும் குறைபாடுகளை ஆராய்ந்து எழுதிய சிறுநூலின் தலைப்பிலும் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழகராதியின் சீர்கேடுகள் என இப்பெயரே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. வேறு சில அகராதிகளும் வின்சுலோ அகராதி, இராட்லர் அகராதி என அகராதி எனும் பெயராலேயே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. ஆனால் பிற அகராதிகள் சாம்பசிவம் பிள்ளை தமிழ் ஆங்கில அகரமுதலி, மதுரைத் தமிழ்ச்சங்க அகரமுதலி என அகரமுதலி<noinclude></noinclude> jicq9cbuhrhx36c9hc0tn96o0qq2ap1 250 668962 1987422 2026-11-06T12:39:53Z Harisha usha 17386 OCR 1987422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 16 அகராதியியல் எனும் பெயரால் சுட்டப்பட்டுள்ளன. Dravidian Etymological Dictionary என்பது திராவிடச் சொற்பிறப்பியல் அகரமுதலி எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. பல அகராதிகளின் உரிய தலைப்புகளும் தரப்படவில்லை. இதே அகராதியின் பதிப்பு முன்னுரையில் 1936-இல் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தின் அகரமுதலி ஏழு மடலங்களாக வெளிவந்தது' (ப. 35) என அகரமுதலி எனும் பெயரால் சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதி குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தமிழில் இருமொழி அகராதி மரபிலேயும் பெயரீட்டு முறையில் பல்வேறு நிலைகள் காணப்படுகின்றன. இதற்கு முன்னர் டிக்ஷக்ஷ்னரி எனும் சொல்லின் வரலாற்றை அறிந்து கொள்ளலாம். டிக்ஷ்னரி எனும் ஆங்கிலச் சொல் Dictionarius எனும் இலத்தீன் சொல் மூலத்தினின்றும் உருவாக்கப்பட்டது. ஆங்கிலமொழி வரலாற்றில் டிக்ஷ்னரி எனும் சொல் 1526இல் முதன்முதலாக ஆளப்பட்டதை ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதி குறிப்பிட்டுள்ளது. 'Latin English Dictionary' எனும் பெயர்தாங்கிய அகராதி சர். தாமஸ் எல்யாட் (Sir. Thomas Elyot) என்பவரால் 1538-இல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இதனைத் தொடர்ந்து 1547, 1556,1568,1580, 1588,1598, 1616 எனப் பல்வேறு காலங்களிலும் தொடர்ந்து பயன் படுத்தப்பட்டு வந்துள்ளதையும் இவ்வகராதி குறிப்பிட்டுள்ளது. Dictionarius எனும் சொல் கி.பி. 1235-இல் Joannes de Garlandia எனும் ஆங்கிலேயரால் பயன்படுத்தப் பட்டுள்ளது. இலத்தின் சொற்றொகுதிக்கு இவர் இப்பெயரை இட்டுள்ளார் எனும் செய்தியும் ஆக்ஸ்போர்டு அகராதியில் தரப்பட்டுள்ளது. Lexicon எனும் சொல் கிரேக்கம், உறீப்ரு, இலத்தீன், பெர்சியன் மொழி அகராதிகளைக் குறிப்பிடச் சிறப்பாய் ஆளப்பட்டுள்ளது. - தமிழ் அகராதி மரபிலும் இச்சொற்கள் கையாளப் பட்டுள்ளன. 1712-இல் சீகன்பால்கு Dictionarium Tamulicum (Ms.) எனும் பெயரில் அகராதி ஒன்றைத் தொகுத்துள்ளார். இலத்தீன் தமிழ், பிரஞ்சு - தமிழ் அகராதிகள் Dictionarium, Dictionnaire எனும் பெயர்களுடன் வெளிவந்துள்ளன. 1744-இல் பெஸ்கி தொகுத்ததாய்க் குறிப்பிடப்படும் தமிழ் பிரெஞ்சு அகராதி, Dictionnaire Tamoul Francais எனும் பெயரில் வெளிவந்துள்ளது. 1849-இல் The Manual Dictionary of the Tamil<noinclude></noinclude> awkuimvolrh0yew9upp0ykh20e7reat 250 668963 1987423 2026-11-06T12:40:15Z Harisha usha 17386 OCR 1987423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்... 17 Language (மானிப்பாய் அகராதி) எனும் அகராதி வெளி வந்துள்ளது. இதற்குப் பின் 1855-இல் வெளிவந்த தமிழ் பிரஞ்சு அகராதி Dictionnaire Tamoul-Francais எனும் பெயருடன் வெளிவந்துள்ளது. இவ்வாறு பல்வேறு நிலையில் Dictionary, Dictionnaire, Dictionarium எனும் பெயர்கள் இடப்பட்டுள்ளன. Lexicon எனும் பெயர்தாங்கியும் சில அகராதிகள் வெளி வந்துள்ளன. 1796-இல் சீகன்பால்குவால் தொகுக்கப் பட்ட தமிழ் உரைநடை பற்றிய அகராதி Prosaisch Tamulisches Lexicon எனும் பெயர் பெற்றுள்ளது. பெஸ்கி 1742 இல் தொகுத்த போர்ச்சுகீசு இலத்தின் - தமிழ் அகராதி Lexicon lusitano latino tamulicum எனும் பெயரில் வந்துள்ளது. 1955-இல் செல்லம் ஐயர் உருவாக்கிய சிறிய அகராதி Concise Tamil Lexicon எனவும் பலதொகுதிகளாய் வெளிவந்த சென்னைப் பல்கலைக் கழக அகராதி Tamil Lexicon எனவும் பெயரீடு பெற்றுள்ள.. எனக் தமிழில் வெளிவந்த அகராதிகள் சில Vocabulary எனும் பெயருடனும் வெளிவந்துள்ளன. தமிழ்ப்புலத்தில் முதன் முதலாக அச்சேறிய தமிழ் போர்ச்சுகீசிய அகராதி (1679) Vocabulario Tamulico Com a Significacam Portugueza குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. டிக்ஷ்னரி எனும் பெயர்தாங்கி அகராதிகள் வெளிவந்த காலப்பகுதியிலும் இப்பெயருடன் பல அகராதிகள் வெளிவந்துள்ளன. 1750- Vocabulario Tamulico - Lusitano-Bibliotheque Nationale 1839- An English Tamil Vocabulary-Gnana Pragasa Moodeliar 1807- Vocabulary of English-Tamil words - Nicholas 1850- Vocabulaire Francais Tamoul-L. Dupuis, L.Mousset 1876-பாமா -தமிழ் ஒக்காபுலேரி-அ.க. முகம்மது கௌது என அகராதிகள் மட்டுமல்ல, 1860 - A Vocabulary of Technical Terms used in Logic and Metaphysics - Jaffna Book Society<noinclude></noinclude> m6uij7ouyavtww02nc4iw2p1an64n6f 250 668964 1987424 2026-11-06T12:40:34Z Harisha usha 17386 OCR 1987424 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 18 அகராதியியல் 1852.A Vocabulary: English and Tamil Comprehending Terms Relating to Christian Theology and the Religion, Philisophy and Mythology of the Hindus - Bower Henry எனக் கலைச்சொல் அகராதிகளும் இப்பெயரில் வெளி வந்துள்ளன. வடசொற்றமிழ் அகரவரிசை (1937), இலக்கணச் சொற்பொருள் விளக்க அகரவரிசை (1973) என அகரவரிசை எனும் பெயருடன் வந்த அகராதிகளும் உண்டு. மாணவர் களஞ்சியம் (வடமொழி-தெலுங்கு-தமிழ்-ஆங்கிலம்) (1879) எனக் களஞ்சியம் எனும் பெயருடன் வந்த சொற்றொகுதிகளும் உள்ளன. இவ்வாறு பல்வேறு நிலைகளில் பெயரீடு பெற்று வந்த அகராதிகள் பலவும் தமிழ் அகராதி வரலாற்றில் உண்டு. அவரவர் மனப்பாங்கிற்கேற்பப் பெயரீடுகள் பலவாய் அமைந்துள்ளன. 14. கலைக்களஞ்சியத்தைப் பொறுத்தமட்டில் பெயர் வைப்புமுறை செம்மையாய் வளர்ந்து வந்துள்ளது. 1903-இல் யாழ்ப்பாணத்தில் வெளிவந்த முதல் தமிழ்க் களஞ்சியம் 'அபிதான கோசம்' எனும் பெயரில் வெளிவந்துள்ளது. தமிழகத்தில் 1910 -இல் வெளிவந்த கலைக்களஞ்சியம் 'அபிதான சிந்தாமணி' என்பதாகும். இவை இரண்டும் முழுமை யான கலைக்களஞ்சியங்களாய் அமையவில்லை. ஒரு மொழி அகராதிக் கூறுகள் பலவும் இங்கு உண்டு. ஒருபொருட் பல சொல்லைப் பொருட்சொல்லாய்ப் பெற்ற பதிவுகள் பலவும் உண்டு. இவ்விரு பெயர்களிலும் முன்னமைந்த 'அபிதானம் எனும் சொல்லுக்குப் 'பெயர்' என்பது பொருள். 'கோசம்' என்பதற்குச் சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதி Treasure; பொக்கிஷம், Treasury; பொக்கிச்சாலை, Treatise, book, vocabulary, dictionary; அகராதி முதலிய புத்தகம் எனும் பொருட்களைத் தந்துள்ளது. இவ்வடிப்படையில் 'அபிதான கோசம்' என்பதற்குப் பெயர்களின் களஞ்சியம்/அகராதி என. பொருள் கொள்ளல் வேண்டும். சிந்தாமணி என்பதற்குச் சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதி தரும் பொருள் 'விரும்பிய வனைத்துங் கொடுக்கவல்ல தெய்வமணி' என்பதாகும். எனவே 'அபிதான சிந்தாமணி' என்பதற்குப் 'பெயர்களின் சிந்தாமணி' என்பது பொருள். பெயர்கள் பலவற்றையும் ப்<noinclude></noinclude> i9ghq6jt888ph6e5bqv4ugznb79jqaz 250 668965 1987425 2026-11-06T12:40:55Z Harisha usha 17386 OCR 1987425 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்... 19 கொண்ட நூல் இது என்பதால் இவ்வாறு பெயர் தரப்பட் டுள்ளது. ஒட்டுமொத்தத்தில் கலைக்களஞ்சியப் பதிவுச் சொற்களான பெயர்கள் மட்டுமே இவற்றில் பதிவுகளாய் இடம்பெற்றுள்ள நிலை இப்பெயரீட்டால் தெரிய வருகிறது) 1954-இல் பெ. தூரன் முதன்மைப் பதிப்பாசிரியராய் இருந்து தொகுத்துத் தமிழ் வளர்ச்சிக் கழகத்தால் வெளியிடப் பெற்றதே 'கலைக்களஞ்சியம்' எனும் பெயருடன் வந்த களஞ்சியம் ஆகும். Encyclopaedia எனும் ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு இணையான சொல்லாய் இக்கலைச்சொல் படைக்கப் பட்டுள்ளது. தமிழ் வளர்ச்சிக் கழகத்தால் குழந்தைகளுக்கென வெளியிடப் பெற்ற களஞ்சியம் குழந்தைகள் கலைக் களஞ்சியம்' எனும் பெயருடன் வெளிவந்தது. 1989-இல் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் களஞ்சிய மையம் (Centre of Encyclopaedia) தொடங்கப்பட்டு அறிவியல், வாழ்வியல் எனும் இரு அறிவுப்புலங்களுக்கு இருவேறு களஞ்சியங்கள் தொகுக் கப்பட்ட நிலையில் அவற்றிற்கு இருவேறு பெயரீடுகள் தரப்பட்டுள்ளன. Encyclopaedia on Humanity என்பதற்கு 'வாழ்வியல் களஞ்சியம்' எனவும் Encyclopaedia on Science என்பதற்கு 'அறிவியல் களஞ்சியம்' எனவும் பெயரிடப்பட்டது. இங்குக் 'களஞ்சியம்' என்பது Encyclopaedia எனும் சொல்லுக்கு இணையாய்ப் பயன்படுத்தப்பட்டுள்ளது. இன்று இதுவே பரவலாய்க் கையாளப்படுகின்றது. 'களஞ்சியம்' எனும் சொல்லுக்குத் தமிழ் அகராதி மரபில் ஒரு வரலாறு உண்டு. 'சென்னை பெரம்பூரிலிருந்து 'தமிழ்க் களஞ்சியம் (Tamil cyclopedia) எனும் பெயரில் 1917-ஆம் ஆண்டில் மாத இதழ் வெளிவந்தது. இன்றுள்ள கலைக்களஞ் சியம் என்னும் பொருளில் களஞ்சியம் என்னும் சொல்லை இவ்விதழ்தான் முதன்முதலில் பயன்படுத்தியதாகத் தெரிக்கின் றது' என்கிறார் வ. ஜெயதேவன் (1985:110,111), இப்பெயரே தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகக் கலைக்களஞ்சியத்திற்கும் பெயராய் அமைக்கப்பட்டுள்ளது. இளைஞர் இஸ்லாமியக் கலைக் களஞ்சியம் (1991), தமிழிசைக் கலைக்களஞ்சியம் (1999) எனக் கலைக்களஞ்சியம் எனும் பெயரும் பெரியார் களஞ்சியம் (1977), வேளாண்மைக் களஞ்சியம் (1989), தமிழ்ப்புலவர் வரலாற்றுக் களஞ்சியம் (1989) எனக் களஞ்சியம் எனும் பெயரும் இக்காலத்தே பயன்பாட்டில் உள்ளன.<noinclude></noinclude> l5exiizkacgaqy8lnhlafeq3vftzbxn 250 668966 1987426 2026-11-06T12:41:15Z Harisha usha 17386 OCR 1987426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 20 அகராதியியல் 14.இவ்வாறு பல்வேறு சொற்கள் காலந்தோறும் ஆக்கம்பெற்று வந்தாலும் இன்று அகராதி, அகரமுதலி என்பன நிலைபேறு பெற்று அகராதிப் பதிவுகளாயும் இடம் பெற்றுள்ளன. கலைச்சொல்லகராதி, பழமொழி அகராதி, மரபுத்தொடர் அகராதி எனப் பல்வேறு கூட்டுச் சொற்களிலும் இச்சொல் இடம்பெற்றுள்ளது. கலைக்களஞ்சியம் எனும் சொல் 1954-இல் படைக்கப் பட்டாலும் இன்றைய நிலையில் கிரியா வின் தற்காலத் தமிழ் அகராதியில்தான் பதிவாய் இடம்பெற் றுள்ளது. இனிவரும் காலங்களில் களஞ்சியம் என்பதும் பதிவாய் ஏற்கப்படலாம். பல்வகை நோக்குநூல்களும் படைக் கப்பட்டு வரும் இந்நூற்றாண்டிறுதியில் ஆய்வடங்கல், பொருட்களஞ்சியம் (Compendium), நூலடைவு (Bibliography), சொல்லடைவு (Index), தொடரடைவு (Concordance) எனும் பல்வேறு சொற்களும் படைக்கப்பட்டுப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. இவ்வாறு பல்வேறுபட்ட அகராதிகளும் படைக்கப் பட்டுள்ள இக்காலத்தே அவை அனைத்தையும் தொகுத்துத் தரும் நூலடைவுகளும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. 1978-ஆம் ஆண்டு பொன். கோதண்டராமனின் வழிகாட்டுதலின் கீழ் இந்நூலா சிரியர் அகராதி அடைவு ஒன்றை உருவாக்கினார். இந்நூலில் அகராதி, சொல்லடைவு, கலைக்களஞ்சியம், நூலடைவு, கலைச்சொல்லகராதி, பழமொழி அகராதி, பெயர் அகராதி, சுவடி அடைவு, ஆய்வடங்கல் எனும் பல்வேறு நூல் தகவல் களும் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. தமிழில் வெளிவந்த Reference Books அனைத்துமே திரட்டித் தரப்பட்டதால் இந்த ஆங்கிலச் சொல்லுக்கு இணையான கலைச்சொல்லைப் படைக்க வேண்டிய தேவை எழுந்தபோது பொன். கோதண்டராமன் 'நோக்குநூல்' எனும் சொல்லைப் படைத்துத் தந்தார். மேற்குறிப்பிட்ட நூல் 'தமிழியல் நோக்குநூல் அடைவு' எனும் தலைப்புடன் வெளிவந்தது. இன்று இச்சொல்லே நிலைபேறு பெற்றுள்ளது. இனி வருங்காலங்களில் இச்சொல்லும் அகராதிப்பதிவாய் ஏற்கப்படும். இதைப் போலவே அகராதிப் பதிவுக்கூறு, அகராதித் தொகுப்பு நெறி குறித்த பல்வேறு (பதிவு, தலைச்சொல், குறிப்பான், விளக்கக்குறிப்பு, அகராதிச் சொல், பதிவமைப்பு, பதிவுக் கட்டுமானம், துணைப்பதிவு. இலக்குமொழி, மூலமொழி என்பன போல்வன) கலைச்சொற களும் கையாளப்பட்டு வருகின்றன.<noinclude></noinclude> 3jc3qtaabkwfmhpgdp3dfkw4tunvn6z 250 668967 1987427 2026-11-06T12:41:38Z Harisha usha 17386 OCR 1987427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்... 21 தமிழ் அகராதி ஆய்வுகள் வளர்ந்து வருகின்ற இக்காலச் சூழலில் மேற்குறிப்பிட்ட கலைச்சொல்லாக்க மரபின் தொடர்ச்சியாக லெக்சிகோகிராபி, லெக்சிகாலஜி என்பன வற்றுக்கு இணையான கலைச்சொற்கள் படைத்துப் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. 1965-இல் வெளிவந்த சிதம்பரநாத செட்டியாரின் ஆங்கிலம் -தமிழ்ச் சொற்களஞ் சியத்தில் லெக்சிகோகிராபி, லெக்சிகோகிராபர் என்பன பதிவுகளாய்த் தரப்பட்டுச் சொற்களஞ்சியக் கலை; சொற் களஞ்சிய ஆசிரியர்; நிகண்டு ஆசிரியர்' என்பன பொருட்களாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. லெக்சிகாலஜி எனும் சொல் இடம்பெறவில்லை. 1965-இல் தமிழ் அகராதி வரலாற்றை எழுதிய சுந்தரசண்முகனார் அந்நூலுக்குத் தமிழ் அகராதிக் கலை Tamil Lexicography எனத் தலைப்பிட்டுள்ளார். 'முதலில் சொற்கட்குப் பொருள்கூறுதல் மட்டுமே செய்துவந்த அகராதி மேலே கொடுக்கப்பட்டுள்ளபடி பலவகை உருவங்கள் என்றைக்கு எடுக்கத் தொடங்கியதோ அன்றைக்கே அகராதியும் ஒரு 'கலை' யாகி விட்டது... ஓர் இயல் கலையாகி வளரவளர மக்கள் அதனால் கவரப்பட்டு அதனைப் பலவகையாகப் பயன்படுத்திக் கொள்கின்றனர். இந்தப் பொதுவிதிக்கு அகராதிக்கலையும் உட்பட்டதே' (1965:17) என்கிறார் அவர். அவர் குறிப்பிடுவது ஓரளவு பொருந்தும் என்றாலும் இது கல்வியாளரால் வளர்த்தெடுத்துச் செல்லப் படும் இயலாக வளரவில்லை. புதுப்புது நெறிமுறை களோடு பல்வகைப் பதிவுக்கூறுகளோடு உருவான அகராதி மரபு சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதிக்குப்பின் தடைப் பட்டுப் போனது. வையாபுரிப்பிள்ளை (அகராதி நினைவுகள் (1959). சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதி முன்னுரை), மு.அருணா சலம் (திவாகரம், தமிழிலக்கிய வரலாறு- ஒன்பதாம் நூற் றாண்டு 1975, பத்தாம் நூற்றாண்டு 1979), சுந்தர சண்முக னார் போன்றோர் அகராதி தொடர்பான அறிமுக ஆய்வு களை மேற்கொண்ட நிலையைத் தொடர்ந்து இன்று அகராதி யின் உள்ளடக்க ஆய்வுகளும் அகராதித் தொகுப்பு நெறிமுறை ஆய்வுகளும் மேற்கொள்ளப்பட்டு வருகின்றன. இதனால் இவ்விரு ஆங்கிலச் சொற்களுக்குமான தமிழ்க் கலைச்சொற கள் பலநிலையில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றன. 1.4.5. 1974-இல் 'தொல்காப்பியமும் கலையும் எனத் தம் அகராதிக் கட்டுரைக்குத் தலைப்பிட்ட<noinclude></noinclude> tgrvh7v9jp47lbquneq1rqwqquzgg6l 250 668968 1987428 2026-11-06T12:42:48Z Harisha usha 17386 OCR 1987428 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 99 அகராதியியல் வ. ஜெயதேவன் 1976-ஆம் ஆண்டில் எழுதிய கட்டுரையில் அகராதியியல் (தமிழகராதியியலும் அகரநிரலும்) எனும் சொல்லைக் கையாண்டுள்ளார். 1977-இல் தாம் எழுதிய நூலுக்குத் தமிழ் அகராதியியல் எனவே தலைப்பிட்டுள்ளார். இவரின் அகராதி பற்றிய முனைவர்பட்ட ஆய்வுத் தலைப்பு 'தமிழ் அகராதியியல் வளர்ச்சி வரலாறு' என்பதாகும். இது 1985-இல் நூலாக வெளிவந்துள்ளது. 'தமிழ் அகராதியியல் ஆய்வின் முன்னோடி பேராசிரியர் எஸ். வையாபுரிப் பிள்ளை ஆவர். சென்னைப் பல்கலைக்கழகத் தமிழ்ப் பேரக ராதியில் இவர் தமிழ் அகராதியியல் வரலாற்றை ஆங்கிலத்தில் எழுதியுள்ளார். (1985:vi) எனக் குறிப்பிடும் இவர் லெக்சிகோ கிராபி என்பதற்கு இணையாக அகராதியியல் எனும் சொல்லைக் கையாண்டுள்ளார். 1975-இல் வெளிவந்த தமிழில் அறிவியல் கருத்துகள்’ (Science in Tamil) எனும் நூலில் மொழியியல் பற்றி எழுதிய தா.வே.வீராசாமி 'தமிழ்ப் பேரகராதியும் கலைக்களஞ்சியமும் அகராதிக்கலை வளர்ச்சியைக் காட்டுவன' (ப. 132) என அகராதிக்கலை எனும் சொல்லையே பயன்படுத்தியுள்ளார். 1989-இல் அகராதி பற்றி இவர் வெளியிட்ட நூலுக்கு 'அகராதிக்கலை' எனவே பெயரிட்டுள்ளார். இந்நூலில் லெக்சிகாலஜி என்பதற்கு இணையாக இவர் ஆண்ட சொல் அகராதியியல் என்பதாகும். 'அகராதியியல் (Lexicology) மொழியில் காணும் சொற்கள் அல்லது சொற்கூறுகள் பற்றி அறிவியல் முறையில் ஆயும் இயல். இவ்வியலில் பொருள், வடிவம், சொற்பயன்பாடு, சொல்லாக்கம், சொல்வரலாறு. சொற்கூறு ஆகியவை ஆராயப்பெறும். இவ்வியல் கண்டுரைக் கும் கொள்கைகளை அகராதிக்கலை பயன்படுத்திக் கொள்ளும் (1989:75) என்பது அவர்தரும் விளக்கம். 1985-இல் க.பாலசுப்பிரமணியன் தொல்காப்பிய உரியியல் பற்றி எழுதிய கட்டுரையின் தலைப்பு 'தொல் காப்பிய உரியியல் ஓர் அகராதியியல் கண்ணோட்டம்' என்பதாகும். இவரும் லெக்சிகோகிராபி என்பதற்கு இணை யாக அகராதியியல் எனும் சொல்லைக் கையாண்டுள்ளார். பல்பொருள் ஒருபெயர்த் தொகுதி. இதுபல்பொருள் ஒருசொல் (Homonym) ஆகும். இதுவே அகராதியியலின் முன்னோடி. ii) பல்பொருள் கூட்டத்து ஒருபெயர்த் தொகுதி. இது<noinclude></noinclude> dej0fem5f97b6l6pa14o1qf83zmm94f 250 668969 1987429 2026-11-06T12:43:10Z Harisha usha 17386 OCR 1987429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியலும்... 23 கலைக்களஞ்சியத்துக்கு முன்னோடி. இந்த முறையில் முதல் தொகுதியைச் சொற்களஞ்சியவியலுக்கு (Lexicology) முன்னோடி என்று கூறலாம். இது மொழியியலார் குறிப்பிடும் பொருட்புலன்கள் (Semantic Fields) ஆய்வு ஆகும். இது அகராதியியல் (Lexicography) ஆய்விலிருந்து மாறுபட்டது' (1994:93) என, நிகண்டு பற்றி ஆராயும் செ.வை. சண்முகம் அகராதியியல் என்பதை வ. ஜெயதேவன், க. பாலசுப்பிர மணியன் ஆகிய இருவரையும் போல் லெக்சிகோகிராபி என்பதற்கு இணையாகவே கையாண்டுள்ளார். லெக்சிகாலஜி என்பதைச் 'சொற்களஞ்சியவியல்' எனும் சொல்லால் இவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். 1985-இல் கி. அரங்கன், ஜி. சந்திரசேகரன் இருவராலும் தொகுக்கப்பட்டு 1994-இல் வெளிவந்த மொழியியல் கலைச்சொற்றொகுதியிலும் லெக்சிகோகிராபி என்பதற்கு அகராதியியல் என்பதே கலைச்சொல்லாய்த் தரப்பட்டுள்ளது. அகராதிக்கலை, அகராதியியல் எனும் சொற்கள் இரண்டுமே லெக்சிகோகிராபி எனும் சொல்லுக்கு இணை யாய் ஆளப்பட்டுள்ளன. தா.வே. வீராசாமி மட்டும் அகராதி யியல் என்பதை லெக்சிகாலஜி என்பதற்கு இணையாய் ஆண்டுள்ளார். ஆனால் செ.வை. சண்முகம் சொற்களஞ்சிய வியல் என்பதைப் பயன்படுத்தியுள்ளார். நாம் முன்பே குறிப்பிட்டுள்ளதைப் போல் லெக்சிகோ கிராபி அகராதி உருவாக்க நெறிமுறை பற்றியது. தரவு சேகரிப்பு, தலைச்சொல் தேர்வு, இலக்கண வரையறை, சொற் பொருள், குறிப்பான், சொல்மூலம், ஒலிப்பு என்பன வற்றை எவ்வாறு தருவது, ஒருபொருட்பலசொல், பல்பொருட் சொல், ஒப்புருச்சொல் என்பனவற்றை எவ்வாறு பதிவுகளாய் அமைப்பது பல்பொருட் சொல்லின் பொருளை எவ்வாறு வரிசைப்படுத்துவது என்பன போன்ற அகராதி உருவாக்க நெறிமுறை பற்றியதாய் இருப்பதால்; அகராதி உருவாக்கம் கலையாகவும் இயலாகவும் கருதப்பட்டதால் இது அகராதிக் கலை, அகராதியியல் என இருசொல்லாலும் குறிப்பிடப் பட்டுள்ளது. செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகர முதலியில் (1985) அகராதிக்கலை' எனும் சொல் அகரமுதலித் தொகுப்புக் கலை; Lexicography எனும் பொருளுடன் பதிவாய்த் தரப்பட் டுள்ளது. இருந்தபோதிலும் இன்றைய அகராதி ஆய்வாளர் மத்தியில் அகராதியியல் எனும் சொல்லே பரவலாய் ஆளப்<noinclude></noinclude> q6fmo16ib3if34hs9co3qfpmo50yxa8 250 668970 1987430 2026-11-06T12:43:32Z Harisha usha 17386 OCR 1987430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 24 அகராதியியல் பட்டு வருகின்றது. எனவே இதுவே இந்நூலிலும் கலைச் சொல்லாய் ஆளப்பட்டுள்ளது. Logy என்பதற்கு இயல் என்பது பொருள். Zoology, Psychology என்பன போன்றவை விலங்கியல், உளவியல் என மொழியாக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறே லெக்சிகாலஜி என்பதற்கும் அகராதியியல் எனக் கலைச்சொல் படைக்கப் பட்டது. கூட்டுச் சொற்களின் உரிய பொருள் அடிப்படையில் 'சொல்லியல்' எனவே மொழிபெயர்க்க வேண்டும். கி. அரங்கனின் மொழியியல் கலைச்சொற் றொகுதியில் (1994) 'Lexicology' என்பதற்குச் 'சொல்லியல்' என்பது இணையான சொல்லாய்த் தரப்பட்டுள்ளது. செ.வை. சண்முகம் இதைச் 'சொற்களஞ்சியவியல்' எனும் கலைச் சொல்லால் குறிப்பிட்ட தை முன்னர்க் கண்டோம். சொற் களஞ்சியம் என்பதற்கும் அகராதி எனும் பொருளுண்டு. இப்பெயருடன் சில அகரா திகள் வெளிவந்துள்ளதை முன்னர்க் கண்டோம். எனவே, சொற்களஞ்சியவியல் என்பதும் அகராதி யியல் எனும் சொல்லைப் போன்றதே ஆகும். இந்நிலையில் லெக்சிகாலஜி என்பது இந்நூலில் 'அகராதிச் சொற் பொருளியல்' எனும் கலைச்சொல்லால் குறிப்பிடப் பெறுகிறது. 'போலந்தில் 15-ஆம் நூற்றாண்டிலிருந்தே சொல் தொகுப்பு வேலைகள் அறியப்பட்டிருந்த போதிலும் Leksyko grafia, Leksykologia எனும் சொற்கள் 19-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதியில்தான் அகராதிச் சொற்களாக அகராதிப் பதிவு களாக இடம்பெறத் துவங்கின' (1973:30)என டொரோஸ்கி எடுத்துக்காட்டுவதைப் போன்ற நிலையையே தமிழ் அகராதி வரலாற்றிலும் காண்கிறோம். இவ்விரு சொற்களும் தமிழ்ப் புலத்திற்கு 1994 (Tamil Lexicon) தொட்டு அறிமுகமாகி இருந்தா லும் தமிழில் அகராதியியல் ஆய்வுகள் பரவலாய் நடைபெறா மை, நிலைத்த அகராதியியல் துறைகள் நிறுவப்படாமை, அகராதியியல் திட்டங்கள் தொடர்ச்சியான திட்டங்களாய் மேற்கொள்ளப்படாமை போன்ற காரணங் களால் கலைச் சொல்படைப்பிலும் பின்னடைவே ஏற்பட்டுள்ளது. இன்றைய அகராதியியல், மொழியியல் ஆய்வுப் போக்குகளால் அகராதியியல் தொடர்பான கலைச்சொற்கள் பலவும் பரவலாய் ஆளப்பட்டு வருகின்றன. அவையே இந்நூலிலும் ஆளப்படுகின்றன.<noinclude></noinclude> nyblvw7tb6gk4d32rbpdt2vr5g73nyc 250 668971 1987431 2026-11-06T12:44:13Z Harisha usha 17386 OCR 1987431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 2. . அகராதி வரலாறு 2.0. செய்திப் பரிமாற்றமே மொழியின் அடிப்படை நோக்கம். செய்திப் பரிமாற்றம் தடையின்றி நடைபெற மொழிச் சொற்களின் பொருளறிவு இன்றியமையாதது. பேசு வோர் கேட்போர் இருவருக்கும் உரிய சொற்றொகுதியும் பொருட்சூழல்களும் ஒத்தனவாய் இருக்கும் நிலையில்தான் இப்பரிமாற்றம் முழுமைபெறும். கேட்போர், படிப்போர் சொற்களின் பொருட்சூழலை உணர இயலாதபோது செய்திப் பரிமாற்றத்திலும் இடர்ப்பாடு ஏற்படும். இந்நிலையில் அகராதிகள் இன்றியமையாதனவாய்த் தேவைப்படுகின்றன. ஒரு குறிப்பிட்ட சமூகம் சார்ந்த தனிமனிதர் மொழி உறவில் மட்டுமல்ல குறிப்பிட்ட மொழிச் சமூகத்தில் உள்ள இருவேறு வட்டாரஞ் சார்ந்த மக்களுக்குள்ளும் பொருள்விளங்காச் சொற்களுண்டு. இருவேறு மொழிச் சமூகங்களுக்கு இடையே இத்தகைய சூழல் வெளிப்படையானது. பொருளறியா இத்தகைய சூழல், மொழி வரலாற்றின் ஆரம்ப காலந்தொட்டு இருந்து வருவதால் சொற்பொருள்கூறும் கருவிநூல் படைப் பாக்கமும் தொடர்ந்து நடைபெற்றே வந்துள்ளது. இவ்வாறு அகராதியிலுக்கு மிக நீண்ட வரலாறு உண்டு. 2.1. மகாபாஷியத்தில், பதஞ்சலியால் சொல்லப்படும் கதை ஒன்று இடம் பெற்றுள்ளது. பிரகஸ்பதி இந்திரனுக்கு மொழி கற்பித்த நிலை இதில் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. தனிச்சொற்களின் ஒப்புவிப்பு பற்றிய செய்தி இங்குக் கூறப்பட்டுள்ளது. இது ஆயிரம் தெய்வ ஆண்டுகள் தொடர்ந்து நடைபெற்றும் இந்திரனால் எந்த முடிவுக்கும் வர இயல் வில்லை. இத்தகவல்களைத் தரும் எஸ்.எம். கத்ரே (Katre), இதன்பின் ஒர் உண்மை ஒளிந்துள்ளது. சொல்வடிவ ஆய்வைவிடத் தலைச்சொல் பற்றிய ஆய்வு நிகழ்ந்துள்ளதை இது குறிக்கின்றது' (1965:1) எனும் கருத்தைக் கூறுகின்றார். மொழிஆய்வு வரலாற்றில் குறிப்பிடப்பெறும் இத் தொன்மச் செய்தி சொல் பற்றிய ஆய்வின் பழமையைக் காட்டுகின்றது. கூ<noinclude></noinclude> 7yzmvujj4f4g2uy5idi79zb8lyr6yzy 250 668972 1987432 2026-11-06T12:44:42Z Harisha usha 17386 OCR 1987432 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 26 அகராதியியல் தொன்மத்தில் மட்டுமல்ல நடைமுறை மொழி வரலாற் றிலும் இதற்குப் பழமையான சான்றுகள் உள்ளன. கிரேக்க, உரோமானிய ஒலைச்சுவடி மரபுகளில் கடினச் சொற்களுக்குப் பொருள்கூறும் மரபு இடம்பெற்றுள்ளது. ஏடுபெயர்த்தெழுது வோர் கடினச் சொற்களாய் உணர்ந்தவற்றுக்குச் சுவடி ஏட்டின் ஓரத்தில் குறிப்புரை எழுதி வைத்துள்ளனர். இலத்தின் சுவடிகளிலும் தற்கால ஐரோப்பிய மொழியின் பழைய வடிவங்களிலும் இம்மரபு தொடர்ந்துள்ளது என்கிறார் எஸ்.எம் கத்ரே (1965:3). இலக்கியப் பாடல்களில் வரும் கடினச் சொற்களுக்கான பொருளை அந்தந்தச் சொற்களுக்கு அருகில் எழுதிக் கொள்ளும் போக்கை இன்றைய இலக்கியக் கல்வி முறையிலும் காணலாம். இவ்வாறு ஒலைச்சுவடிகளின் ஓரத்தில் எழுதி வைக்கப்பட்ட பொருட்குறிப்புகள் நூலகத்தா ரால் தொகுக்கப்பட்டுச் சொற்றொகுதிகள் உருவாக்கப்பட்டன. ஐரோப்பிய மரபில், பழமையான மொழிகள் பற்றிய ஆய்விலும் இத்தகைய சொற்றொகுதிகள் உருவாயின. விவிலியம், தோத்திரப்பாடல் ஏடுகளில் இலத்தின் மொழிச் சொற்களுக்கு இணையான சொற்கள் இரு வரிகளுக்கு இடையில் எழுதப்பட்டுள்ளன. சுவடிகளைப் பயன்படுத்து வோரின் மொழிச்சொற்கள் இலத்தின் சொற்களுக்குரிய பொருட் சொற்களாய்க் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இவ்வாறு எழுதி வைக்கப்பட்ட பிறமொழிச் சொற்களும் அவற்றுக்கான இலத்தின் சொற்களும் பின்னாளில் தொகுக்கப்பட்டன. இவ்வாறு தொகுக்கப்பட்ட நிலையில் இலத்தின் சொற்கள் இடம்பெற்ற மூலம் பற்றிய தகவல்களும் சிலவேளைகளில் தரப்பட்டன என்கிறார் எஸ்.எம். கத்ரே (1965:4, 5). அகாடியன் (Akkadian) சொற்களுக்கான சிறுபட்டியல் ஒன்று மெசபடோமியாவில் கிடைத்துள்ளது. இதன்காலம் கி.மு. ஏழாம் நூற்றாண்டு. கிரேக்க அகராதி மரபும் பழமை வாய்ந்தது. கி.பி. முதலாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த அலெக் சாண்டரியா பாம்பிலசு (Pamphilus) அகராதி பழமையானது. அட்டிசிஸ்டுகளின் (Atticists) அகராதிகள் உருவான காலம் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டு. உலக அகராதியியல் வரலாற்றில் மிகச்சிறப்பு வாய்ந்த படைப்பாகக் கருதப்பெறும் ஆக்ஸ்போர்டு அகராதிக்குரிய ஆங்கில மரபிலும் ஆரம்ப காலம் முதலே அகராதிப்<noinclude></noinclude> qen1uoc2rhhe2ddryll88ewkbaj1jhx 250 668973 1987433 2026-11-06T12:45:04Z Harisha usha 17386 OCR 1987433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 97 படைப்புக்கள் நடைபெற்று வருகின்றன. பிரெஞ்சு-ஆங்கில சொற்றொகை 1480-இல் அச்சாகி வெளிவந்தது. 1496-இல் ஜான் ஸ்டேன்பிரிட்ஜ் இலத்தின்-ஆங்கிலச் சொற்றொகுதியை வெளியிட்டார். 1530-இல் ஆங்கிலம்-பிரெஞ்சு சொற்றொகுதி வெளிவந்தது. ஜான் பேரெட் (John Baret) 1573-ஆம் ஆண்டு ஆங்கிலம்-இலத்தின்-பிரெஞ்சு அகராதியைத் தொகுத்தளித் துள்ளார். ஆங்கில அகராதி வரலாற்றில் சாமுவேல் ஜான்சனின் (Samuel Johnson) அகராதிப் படைப்பு மிகச் சிறப்பு வாய்ந்தது. 1746-இல் தொடங்கப்பட்ட இவ்வகராதிப்பணி 1755-இல் முடிவடைந்தது. 118000 மேற்கோள்களைக் கொண்ட இவ்வகராதி திருந்திய பதிப்புகளாய் வெளி வந்துள்ளது. 1798-இல் பள்ளி மாணவர்க்கான அகராதி ஒன்றைத் தொகுத்து வெளியிட்டார். ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதிகள் பலவும் வெளிவந்தன. 1757-இல் புசானன் (Buchanan) ஒலிப்புமுறை அகராதி வெளிவந்தது. கொலம்பியா அகராதி 1800-லும் நோவாவெப்ஸ்டர் (Noah Webster) உருவாக்கிய பெரிய சிறிய அகராதிகள் முறையே 1800,1806 ஆம் ஆண்டுகளிலும் வெளிவந்தன. 1828-க்குப்பின் அமெரிக்காவில் அகராதிப்பணி இடையீடின்றி வளர்ந்தது. 'ஒரு அகராதிப் போரே' நடைபெற்றது. வெப்சுடர் (Webster), உர்செசுடர்(Worcestar) குழுவினர் இதில் முதலிடம் பெற்றனர்' எனக் குறிப்பிடுகிறார். தா.வே.வீராசாமி (1989:52) 1662-இல் இலத்தீன் சொற்பிறப்பியல் அகராதியும் (Etymologicum Linguae Latinae), 1671-இல் இலத்தீன் மொழியில் ஆங்கிலச் சொற்பிறப்பியல் அகராதியும் (Etymologicon Linguae Anglicane), 1803-இல் ஸ்காட்டிஸ் சொற்பிறப்பியல் அகராதி யும். 1840-இல் ஜெர்மன் சொற்பிறப்பியல் அகராதியும் வெளிவந்தன. புகழ்பெற்ற ஆங்கிலச் சொற்பிறப்பியல் அகராதி ஸ்கீட்டால் (W.W. Skeat) 1879-இல் தொகுத்து வெளியிடப்பட்டது. 2.2. தமிழ் அகராதி மரபு இலக்கண உருவாக்கத்தோடு இணைந்தது. பின்னாளிலேயே இது தனி இயலாய் வளர்ந்தது என்பதை முன்னர்க் கண்டோம். இம்மரபு நிகண்டு. ஒருமொழி அகராதி, இருமொழி அகராதி எஃப் பலவாய் விரிந்தது.<noinclude></noinclude> hqhqnr42audbarnb95k1f6w5mydk6r8 250 668974 1987434 2026-11-06T12:45:24Z Harisha usha 17386 OCR 1987434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 28 அகராதியியல் 2.2.1. தமிழ் அகராதியியல் வரலாற்றின் தொடக்கம் கி.பி. இரண்டாம் நூற்றாண்டாகும். முதல் தமிழ் இலக்கண மாய்க் கிடைத்துள்ள தொல்காப்பியத்தின் உரியிய லில் இவ்வரலாறு துவங்குகிறது. தொல்காப்பியத்தில் சொல்லப் பட்டுள்ள சில இலக்கண விதிகளுக்கு முன் மரபுகள் காட்டப் பட்டுள்ளன. முந்தைய இலக்கண அறிஞர்கள் இவ்வாறு குறிப்பிட்டுள்ளனர் என்பதை என்ப, என்மனார் எனும் சொல் லாட்சிகளால் தொல்காப்பியர் சுட்டிக் காட்டியுள்ளார். உரியிய லிலும் இத்தகைய சொற்கள் ஆளப்பட்டுள் ளன. உறுதவ நனியென வரூஉம் மூன்றும் மிகுதி செய்யும் பொருள என்ப (301) துவைத்தலும் சிலைத்தலும் இரங்கலும் இயம்பலும் இசைப்பொருட் கிளவி யென்மனார் புலவர் (358) கறுப்புஞ் சிவப்பும் வெகுளிப் பொருள் (372) (373) நிறத்துரு வுணர்த்தற்கும் உரியவென்ப இந்நூற்பாக்களில் (இனிவரும் நூற்பா எண்களும் நச்சினார்க்கினியர் உரையிலிருந்து தரப்பட்டுள்ளன) வரும் என்ப, என்மனார் புலவர் எனும் சொல்லாட்சிகள் கடினச் சொற்களுக்குப் பொருள்கூறும் உரியியல் மரபு தொல்காப்பி யருக்கு முற்பட்ட இலக்கண மரபிலும் இருந்துள்ளது என்பதைக் காட்டுகின்றன. தொல்காப்பியத்தின் மூன்று இயல்களில் சொற் பொருட்கள் உரைக்கப்பட்டுள்ளன. இடையியல், மரபியல், உரியியல் என்பன அம்மூன்று இயல்கள். இடையியலில் எச்சம் சிறப்பே ஐயம் எதிர்மறை முற்றே எண்ணே தெரிநிலை ஆக்கமென்(று) அப்பால் எட்டே உம்மைச் சொல்லே (252) என 'உம் எனும் சொல்லின் பல்வேறு பொருட்கள் உரைக்கப் பட்டுள்ளன. கொல்லே ஐயம் (270), எல்லே இலக்கம் (971), தஞ்சக்கிளவி எண்மைப் பொருட்டே (968), அம்ம கேட்பிக்கும் (978), ஆங்க உரையசை (979) எனப் பல்வேறு இடைச் சொற்களுக்குமான பொருட்கள் தரப்பட்டுள்ளன. இன்றைய அகராதிகளில் இவை<noinclude></noinclude> ql6kelrymcw2t6zicth9lrigj6vk1cu 250 668975 1987435 2026-11-06T12:45:58Z Harisha usha 17386 OCR 1987435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு உம் um,part. 1. Connective Particle implying 29 (a) Simple connection, as in சேரனும் பாண்டியனும்; எண்ணும்மை (b) negation, as in மறப்பினு மோத்துக் கொளலாகும்; எதிர்மறையும்மை அம்ம amma, int. I. An exclamation inviting attention ; கேட்டற்பொருளைத் தழுவிவரு மிடைச் சொல். அம்ம கேட்பிக்கும் (தொல்.சொல் 278) ஆங்க anka, adv.< அ. 1. An experssion used in poetry in the sense of 'in that way'; அங்ஙனேயெனப் பொருள் படும் உரையசை எனப் பதிவுகளாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. (செ.ப.அ.) மரபியலிலும் சில சொற்களின் மரபுப் பயன்பாட்டுச் சூழல்கள் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இதற்கு, பார்ப்பு, பறழ், குட்டி, குருளை, கன்று, பிள்ளை, மகவு, மறி என்பன போன்ற சொற்களைச் சான்றாய்க் காட்டலாம். அவற்றுள் பார்ப்பும் பிள்ளையும் பறப்பவற்றிளமை (நூ.560) தவழ்பவை தாமும் அவற்றோரன்ன நாயே பன்றி புலிமுயல் நான்கும் ஆயுங் காலைக் குருளை என்ப (நூ.561) (நூ.564) என்றவாறு இளமைப் பெயர்களின் பயன்பாட்டு வரை யறைகள் காட்டப்பட்டுள்ளன. இவை இன்றைய அகராதிகளில் பார்ப்பு - கோட்டில் வாழ் விலங்கின் பிள்ளை, - தவழ்சாதியின் பிள்ளை, பறவைக்குஞ்சு, மான்கன்று குருளை நரி, நாய், பன்றி,புலி,மான், முசு, முயல், யாளி இவற்றின் குட்டி (சதுரகராதி) எனப் பதிவுகளாய் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. நூற்பாநடையில் அமைந்ததால் தொல்காப்பியப் பதிவுகள் மேற்குறிப்பிட்ட அகராதிப்பதிவுகள் போல் அமையவில்லை. என்றாலும் தொல்காப்பிய நூற்பாப் பதிவும் பின்னாளைய அகராதிப் பதிவும் குறிப்பிடும் பொருள் ஒன்றே. இடையியல், மரபியல் போலன்றி உரியியல் முழுமையும் சொற்பொருள் கூறும் அகராதியாய் அமைந்துள்ளது. தொல்<noinclude></noinclude> cq4nkmquq3bgxdsrntgwbcgc5rszgty 250 668976 1987436 2026-11-06T12:46:27Z Harisha usha 17386 OCR 1987436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 30 அகராதியியல் காப்பியர் காலத்தில் கடினச் சொற்களாய்க் கருதப்பட்டவை மட்டுமே இவ்வியலில் பொருள்விளக்கம் பெற்றுள்ளன. அலமரல் தெருமரல் ஆயிரண்டும் சுழற்சி தடவும் கயவும் நளியும் பெருமை (311) (320) அவற்றுள் தடவென் கிளவி கோட்டமும் செய்யும் (321) கயவென் கிளவி மென்மையும் செய்யும் (322) நளியென் கிளவி செறிவும் ஆகும் (323) என உரிச்சொற்கள் பொருள்விளக்கம் செய்யப்பட்டுள்ளன. இவை அகராதிகளில், அலமரல் -சுழற்சி தெருமரல் - சுழற்சி தட - பெருமை, கோட்டம் கய -பெருமை,மென்மை நளி -பெருமை, செறிவு என அமையும். உரியியலில் கடியென் கிளவி வரைவே கூர்மை காப்பே புதுமை விரைவே விளக்கம் மிகுதி சிறப்பே அச்சம் முன்தேற் றாயீ ரைந்தும் மெய்ப்படத் தோன்றும் பொருட்டா கும்மே (383) என ஒரு சொல்லின் பல பொருட்களும் உறுதவ நனியென வரூஉம் மூன்றும் மிகுதி செய்யும் பொருள் என்ப (301) எனப் பல சொற்களுக்குரிய ஒரு பொருளும் விளக்கப் பெற்றுள்ளன. இவ்வாறு உரியியல், நூற்பா நடையில் அமைந்த ஒரு அகராதியாக உள்ளது. உரியியல் அகராதியாக விளங்குவதை,க.பாலசுப்பிரமணியன் (1989),கி.நாச்சிமுத்து ஆகியோர் சிறப்பு நிலையில் விரிவாய் ஆராய்ந்துள்ளனர். இவர்களுக்கு முன்பே உரியியல் பற்றி ஆய்ந்த வையாபுரிப் பிள்ளை (Tamil Lexicon, 1929), சுந்தரசண்முகனார் (1965),வ ஜெயதேவன் (1985) ஆகியோர் அதன்கண் உள்ள அகராதிக் கூறுகளை எடுத்துக் காட்டியுள்ளனர். தமிழ் அகராதியியல்<noinclude></noinclude> b3dtffqz6bzoohmgeuy2pv86sterldl 250 668977 1987437 2026-11-06T12:46:56Z Harisha usha 17386 OCR 1987437 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 31 அகராதி வரலாறு ஆய்வை மேற்கொண்ட அனைவருமே உரியியலைத் தமிழின் முதல் அகராதியாய் ஏற்றுள்ளதை இவை காட்டுகின்றன. இவ்வாறு கடினச் சொற்களுக்குப் பொருள் கூறுவதோடு சொற்பொருள் தருநெறி, பொருளடிப்படையிலான சொல் வகைப்பாடு, சொற்களின் பொருளியல்பு, பல்பொருட்சொல் பொருள்தரு முறை என்பன போன்ற சொற்பொருட் கூறுகளும் தொல்காப்பியரால் விளக்கப்பட்டுள்ளன. 'எல்லாச் சொல்லும் பொருள் குறித்தனவே' (151) எனும் தொல்காப்பிய நூற்பா சொற்கள் அனைத்துமே பொருள் குறித்தே ஆளப்படும் தன்மையையும் பொருள் இல்லா எச்சொல்லும் இல்லை என்பதையும் விளக்குகிறது. 'எல்லாச் சொல்லும் பொருள் குறித்து வருமாயின் அசைநிலை, இசைநிறை, ஒரு சொல்லடுக்கு என்பன பொருள் குறித்திலவா யெனின், பொருள் உணர்த்தும் என்னாது குறித்தன என்றமையான், அவையும் சார்ந்த பொருளைக் குறித்தன என்று கொள்க' என்கிறார் தெய்வச்சிலையார் (1963:68). பெயரையும் வினையையும் சார்ந்து வருவனவாய் அவரால் குறிப்பிடப்பட்ட இடைச்சொற்கள். உரிச்சொற்கள் ஆகிய வற்றின் பொருட்கள் தொல்காப்பிய இயல்களிலேயே விளக்கப்பட்டிருப்பதை இங்கே எண்ணிப்பார்க்க வேண்டும். பொருள் இருவகைப்படும் என்பதை, பொருண்மை தெரிதலும் சொன்மை தெரிதலும் சொல்லி னாகும் என்மனார் புலவர் (158) எனக் குறிப்பிடுகிறார். ஒரு சொல் இலக்கணப் பொருள். சொற்பொருள் எனும் இருவகைப் பொருளுடையது என்பதை இந்நூற்பாவால் உரைக்கிறார். 'நிலம் என்பது பொருளின் தன்மையை ஆராய்வார்க்கு மண்ணினான் இயன்றதோர் பூதம் என்றாயிற்று. சொல்லின் தன்மையை ஆராய்வார்க்குப் பெயர்ச்சொல் என்றாயிற்று' எனத் தெய்வச்சிலையார் (1963:89) இதை விளக்கியுள்ளார். பெரும்பாலான தமிழ் இருமொழி அகராதிகளில் குறிப்பாக ஐரோப்பியர் உருவாக்கிய தமிழ்-ஆங்கில அகராதிகளில் இலக்கணப் பொருளுடனேயே பதிவுகள் தரப்பட்டுள்ளன. இதைப் போலவே தொல்காப்பிய ரியியலிலும் முதல் நூற்பாவில் உரிச்சொல்லின் இலக்கணம் பொதுநிலையில் உரைக்கப் பட்டுள்ளது எனலாம்.<noinclude></noinclude> gppetpx2v2upirr6f2i1jmxjl41kqaf 250 668978 1987438 2026-11-06T12:47:18Z Harisha usha 17386 OCR 1987438 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 32 அகராதியியல் சொற்பொருளும் இருவகைப்பட்டது என்பதை, தெரிபுவேறு நிலையலும் குறிப்பிற் றோன்றலும் இருபாற் றென்ப பொருண்மை நிலையே (159) எனக்குறிப்பிட்டுள்ளார். வெளிப்படைப்பொருள் அல்லது அடிப்படைப்பொருள், குறிப்புப்பொருள் எனும் இரண்டும் சொற்பொருளில் உண்டு என்பதே இந்நூற்பா தரும் பொருள். நரி எனும் சொல் இயல்பாய் ஒரு மிருகத்தையும் 'அவன் ஒரு நரி' எனும் அணிநயப் பொருட்சூழலில் 'தந்திரசாலி' எனும் குறிப்புப் பொருளையும் தரும் நிலையையே இந்நூற்பாவால் உரைக்கிறார் தொல்காப்பியர். 'தெரிபுவேறு நின்றன நிலம், நீர், தீ, வளி எனப் பொருள் உணர்த்துவனவும், உண்டான், தின்றான் எனத் தொழில் உணர்த்துவனவும், குறிப்பிற் றோன்றின இவன் நெருப்பு, இவன் பசு எனக் குணம் பற்றியும், தீமை செய்தாரை நன்மை செய்தீர் எனவும் ; கொடுமை செய்தாரை வாழ்வீராக எனவும் அப்பொருள் பயவாது பிறபொருள் பயப்ப வருவன' (தெய்வச்சிலையார், 1963:89) என உரையாசிரியரும் சான்றுடன் விளக்கியுள்ளார். சொற்பொருள் பற்றிப் பேசுகையில் மொழியியலார் 1. அடிப்படைப் பொருள் அல்லது கருத்துப் பொருள் (Designation), 3. குறிப்புப்பொருள் (Connotation), 3. பயன்பாட் டெல்லை (Range of Application) எனும் முப்பொருட் கூறுகளைக் குறிப்பிடுவர். இவற்றுள் முதலிரண்டும் முந்தைய நூற்பாவில் தொல்காப்பியரால் பேசப்பட்டதைக் கண்டோம். பயன்பாட் டெல்லையையும் தொல்காப்பியர் குறிப்பிட் டுள்ளார். ஈ.தா, கொடு; செலவு, வரவு, தரவு, கொடை எனும் சொற்களின் பயன்பாட்டெல்லைகள் பற்றிப் பேசுகிறார் தொல்காப்பியர். ஈ.தா கொடு எனும் மூன்று வினையும் பொருளைப் பிறரிடம் கேட்டுப் பெறப் பயன்படுத்தப் பெறும் சொற்கள் என்பதையும் ஈ என்பது பொருளைக் கொடுப்பவனைவிட இழிந்தவனாலும் தா என்பது ஒத்தவனாலும் கொடு என்பது உயர்ந்தவனாலும் பயன்படுத்தப்படுவன என்பதையும் சொல் லதிகாரத்தில் ஈதா கொடுவெனக் கிளக்கும் மூன்றும் இரவின் கிளவி ஆகிடன் உடைய (444)<noinclude></noinclude> qyrr1igr0zovusx88z914p36iln02gf 250 668979 1987439 2026-11-06T12:47:44Z Harisha usha 17386 OCR 1987439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு அவற்றுள் ஈயென் கிளவி இழிந்தோன் கூற்றே தாவென் கிளவி ஒப்போன் கூற்றே கொடுவென் கிளவி உயர்ந்தோன் கூற்றே 33 (445) (446) (447) எனும் நூற்பாவில் உரைத்துள்ளார். இவ்வாறே 98-ஆம் நூற்பாவில் செலவு, வரவு, தரவு, கொடை அஃதாவது செல், வா, தா, கொடு எனும் சொற்களின் பயன்பாட்டெல்லை பேசப்பட்டுள்ளது. தா,வா எனும் இரண்டும் தன்மை, முன்னிலையிலும் செல், கொடு எனும் இரண்டும் படர்க் கையிலும் பயன்படுத்தப்பெறும் எனச் சுட்டுகின்றார். கொடு என்பது தன்னைப் படர்க்கையைப் போல் கூறும் பொழுது தன்மையிலும் வரும் என்பதை எச்சவியலுள் (49) குறிப்பிட் டுள்ளார் தொல்காப்பியர். இவற்றுக்கு 'எனக்குத் தந்தது; எனக்கு வந்தது; நினக்குத் தந்தது; நினக்கு வந்தது. அவர்க்குச் சென்றது; அவர்க்குக் கொடுத்தது என வரும்' (தெய்வச் சி லையார். 1963:18) என உரையாசிரியர் சான்று காட்டியுள்ளார். கூ பல்பொருட் சொற்களை வினைவேறுபடும் பலபொருள் ஒருசொல், வினைவேறுபடா பலபொருள் ஒருசொல் (நூற்பா 59) என வகைப்படுத்தியுள்ளார் தொல்காப்பியர். பொரு ளுணர் தன்மைகளையும் குறிப்பிட்டுள்ளார். வினை வேறு படும் பலபொருள் ஒருசொல் வேறுபட்ட வினைகளாலும் இனத்தினாலும் சார்பினாலும் பொருட்களை வேறுபடுத்திக் காட்டும் என்கிறார் (நூற்பா 53). இவ்வகையில் மா எனும் சொல் 'மா காய்த்தது, பூத்தது' எனும் நிலையில் மாமரத்தையும் 'மா ஓடியது எனும் நிலையில் விலங்கையும் ஏற்ற வினை வேறுபாட்டால் உணர்த்தியது. இவ்வாறே இச்சொல் 'மாவும் மருதும் வளர்ந்தன' எனும் தொடரில் (மருது என்பது மரப்பெயர்). மரம் எனும் இனத்தால் 'மா' எனுஞ்சொல் மாமரம் எனப் பொருள் தந்தது. போர்க்களம் செல்லுவான் 'மா கொணர்க' என்றால் அங்கு மா என்பது சார்பால் குதிரை எனப் பொருள்படும். இவை பல்பொருட் சொற்களின் வேறுபட்ட பொருளை அறியத் தொல்காப்பியர் காட்டும் சில வழிகள்.<noinclude></noinclude> 8n04fk6l5uhdn1a8d6m6zyjrn2myiqm 250 668980 1987440 2026-11-06T12:48:03Z Harisha usha 17386 OCR 1987440 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 34 அகராதியியல் இன்றைய அகராதிகளில் வெளிப்படையாய்ப் பொருள் தெரியும் சொற்கள் பலவும் பதிவுகளாய் (ஒருமொழி அகராதி களிலும்) இடம்பெறுகின்றன. ஒரு மொழியின் சொற் களஞ்சியமாக அவை இருப்பதால் அனைத்துச் சொற்களும் திரட்டித் தரப்படுகின்றன. மொழியில் ஒரு குறிப்பிட்ட உலகப் பொருளையோ செயலையோ சுட்டப் பலசொற்களும் பயன்பாட்டில் உள்ளன. இவற்றுள் பொருள் விளங்கா பல சொற்கள் உள்ள நிலையில் அவற்றுக்கு வெளிப்படையாய்ப் பொருள் தெரிந்த சொல் பொருட் சொல்லாய்த் தரப்பெறும். அம்மாவைச் சுட்ட அவ்வை, அன்னை, ஆய், ஈன்றாள், பயந்தாள், மாதா, தௌவை, தாய், யாய், ஞாய் எனப் பலசொற்கள் உண்டு. இவையெல்லாம் அகராதியில் பதிவுகளாய்த் தரப்படுகையில் அனைவருக்கும் தெரிந்த அம்மா என்பது பொருட்சொல்லாய்த் தரப்பெறும். இவ்வாறு பொருளாய்த் தரப்பட்ட சொல்லையும் பதிவாய்த் தருதல் எனும் அகராதியியல் நெறிப்படி அம்மா என்பதும் பதிவாய்த் தரப்பெறும். ஒருசொல் வெளிப்படு பொருளையும் கொண்ட பல்பொருள் சொல்லாய் இருக்கும் நிலையில் அப்பல்பொரு ளுடன் தெரிந்த பொருளும் தரப்படல் வேண்டும். இத்தகைய பலநிலைகளில் வெளிப்படைப் பொருளுடைய சொற்களும் அகராதியில் இடம்பெறுகின்றன. தொல்காப்பியர் காலச்சூழலில் அகராதி என்பது கடினச் சொற்களை மட்டுமே தருவதாய் இருந்துள்ளது. இதை இன்று வெளிப்படு சொல்லே கிளத்தல் வேண்டா வெளிப்பட வாரா உரிச்சொல் மேன ஆனால் (300) எனக் குறிப்பிடுவதன் வழி அறியலாம். அவர்கால அகராதிச் சொல்தேர்வு நிலையை இது காட்டுகின்றது. கூறிய கிளவிப் பொருணிலை யல்ல வேறுபிற தோன்றினும் அவற்றொடுங் கொளலே (390) எனும் நூற்பாவில் கூறிய பொருட்கள் தவிர வேறு பொருட்கள் தோன்றினால் அவையும் அவ்வச் சொற்குரிய பொருட்களாய்க் கொள்ளப்பட வேண்டும் என்கிறார் தொல்காப்பியர். அகராதி திறந்த பகுதியாய் உள்ளது எனும் கருத்தை வெளிப்படுத்துவதாய் இது உள்ளது. பொருட் சொல் லுக்கும் பொருள் தேடினால் அது எல்லை இல்லாது போய் விடும் (நூற்பா.387), பொருளை நாடுபவர் எளிதில் விளங்கிக்<noinclude></noinclude> 379eobe8ykgqyrc0dpy199d847uljv6 250 668981 1987441 2026-11-06T12:48:25Z Harisha usha 17386 OCR 1987441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 35 கொள்ளும் வகையில் பொருள் சிறப்பாக விளக்கப்பட்டால் பொருளுணர்தலில் வேறுபாடு நிகழாது (388).உணர்ந்து கொள்பவரின் அறிவாற்றலுக்கு ஏற்பப் பொருள் உணரப் படும் (389) என்றெல்லாம் அகராதிக்கலைஞர் நோக்கிலும் பயன்பாட்டாளர் நோக்கிலும் பொருள் உணர்த்தல், உணர்தல் இரண்டிலும் உள்ள வேறுபாடுகளையும் விளக்கியுள்ளார். பயின்று வராத/பயிற்சி இல்லாத சொற்களைத் தெரிந்த சொற்களைக் கொண்டு பொருள் விளக்கம் செய்ய வேண்டும். (293) எனும் அகராதிப் பொருள்விளக்க நெறியையும் சுட்டியுள்ளார். ஒட்டுமொத்தத்தில் தொல்காப்பியர் அகராதிக் கலைஞராக மட்டுமன்றிச் சொற்பொருளியல் அறிஞராகவும் விளங்கியுள்ளார். 'வெளிப்படுநிலை, குறிப்புநிலை எனச் சொற்பொருள் உணர்த்துமாறு இருவகை என்றமையால், இதுவும் சொல் ஆராய்ச்சியாம். அஃது ஏற்றாற் பெறுதும் எனின், யாதானும் ஒரு சொல்லையும் பெயர்ச்சொல், வினைச் சொல், இடைச்சொல், உரிச்சொல் எனக் குறியிடுங்கால்,அதன் பொருண்மை உணர்த்த வேண்டுதலின் பொருண்மை நிலையும் சொல் இலக்கணம் என்பது உய்த்துணர வைத்தார்' (1963:89) எனத் தெய்வச்சிலையார் கூறுவது தொல்காப்பிய இலக்கண உருவாக்கம் சொற்பொருண்மையையும் உள்ளடக் கியது என்பதைக் காட்டுகிறது. இதனால்தான் மேற்குறிப்பிட்ட பல சொற்பொருட் செய்திகள் ஆங்காங்கே இடம்பெற் றுள்ளன. 'சொற்பொருண்மை இலக்கண அமைப்பைப் பாதிப் பதையும் அதனால் பாதிக்கப்படுவதையும் காட்டியிருப்பது சொற் பொருண்மைக்கு இலக்கணத்தில் உள்ள பங்கை அவர் நன்கு உணர்ந்திருந்தார் என்பதையும் அதனை இலக்கணத்தின் கூறாகவே கருதினார் என்பதையும் புலப்படுத்துகிறது' (க. பாலசுப்பிரமணியன், 1989:58) என இக்கால அகராதியிய லாரும் மேற்கருத்தையே சுட்டியுள்ளனர். 2.2.2. நிகண்டு இலக்கணத்தின், இலக்கணக் கல்வியின் ஒரு பகுதியாக இருந்த சொற்பொருள் கூறும் மரபு தனியொரு பிரிவாக வளர்ந்தது. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டு முதல், நிகண்டுகள் படைக்கப்பட்டன. இம்மரபும் சங்ககாலம் தொட்டே இருந்து வந்துள்ளது என்கின்றனர் ஆய்வாளர். நற்றிணையின்<noinclude></noinclude> bid0ooqdy80vwk0rfp31f5w41m2akcy 250 668982 1987442 2026-11-06T12:48:53Z Harisha usha 17386 OCR 1987442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 36 அகராதியியல் 389-ஆம் பாடலின் ஆசிரியரான நிகண்டன்கலைக்கோட்டுத் தண்டனார் எனும் பெயரே இச்சிந்தனைக்குக் காரணமானது. கலைக்கோட்டுத் தண்டனார் என்னும் பெயருக்கு முன்னுள்ள 'நிகண்டன்' என்னும் அடைமொழியைக் கொண்டு அவர் ஒரு நிகண்டு நூல் இயற்றியுள்ளார் என்பது வரை உறுதி' என்கிறார் சுந்தரசண்முகனார் (1965:74). 'நிகண்டன்' என்ற அடைமொழியால் இவர் தமிழில் நிகண்டொ டொன்று செய்தாரென்று தெரிகிறது. அதுவே கலைக்கோட்டுத் தண்டெனப்படுவது. அதனை இடுகுறிப்பெயரென்று கொண்டார் களவியலுரைகாரரும் நன்னூல் விருத்தியுரை காரரும் (சூத்.49), அஃது இதுகாறும் வெளிவந்திலது' (1976:51) என்கிறார் நற்றிணை உரைகாரர் பின்னத்தூர் நாராயணசாமி ஐயர். 'நிகண்டன் நிகண்டு நூல் செய்தமையால் வந்த பெயர் அன்று. நிர்க்கந்தன் என்ற வடசொல் வடிவம் நிகண்டன் என்று வரும். நிர்க்கந்தன் கந்தமில்லாதவன், அருகக்கடவுள். கந்தம் ஐந்து, உருவம், வேதனை, குறிப்பு, பாவனை, விஞ்ஞானம்; இவை ஒவ்வொன்றும் பல பிரிவுகள். 'கந்தமைந்தும் அறு முத்தி' என்பது சிவப்பிரகாசம் (50). இது நிகண்டவாதமெனப்படும் ஆகவே இங்கு நிகண்டன் என்பது நிகண்டவாதப் பிரிவைச் சேர்ந்த சைனன் என்று பொருள்படுமேயன்றி, நிகண்டு நூல் செய்தவன் என்று எறு பொருள்படாது' என முற்கருத்தை மறுக்கிறார் மு.அருணாசலம் (1975:109). முற்கூறப்பட்ட கருத்துகள் நிகண்டு எனும் சொல்லைத் தமிழ்ச் சொல்லாய்க் காட்ட முனைந்த முயற்சியின் விளைவும்,நிகண்டு மரபின் தமிழ்ப் பழமை காட்ட விரும்பிய ஆர்வ வெளிப்பாடுமே ஆகும். சங்கத் தொகை நூல்களில் சமண பௌத்தச் செல்வாக்கு ஓரளவு இருந்ததையும் சமணமதக் கருத்துக்கள் தாங்கிய பாடல்கள் சங்கத் தொகுப்பில் இருப்பதையும் காணுகின்ற பொழுது மு. அருணாசலத்தின் கருத்து ஏற்கத்தக்கதாகவே அமைகின்றது. வலிந்து இதைத் தமிழ் மரபாய்க் காட்ட வேண்டியதில்லை. ஒன்பதாம் நூற்றாண்டில் திவாகரம் தோன்றுவதற்கு முன்னர் நிகண்டுகள் இருந்தன என்கின்றனர் ஆய்வாளர். 'களவியல் உரை குறிப்பிடுகின்ற நிகண்டு ஒன்று உண்மையாகவே இருந்தது என்று கொள்ள வேண்டி<noinclude></noinclude> a2v6kiuz4je2gec2hxuzjy22s8e4e07 250 668983 1987443 2026-11-06T12:49:19Z Harisha usha 17386 OCR 1987443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 37 யிருக்கிறது (1975:120) எனும் மு. அருணாசலம் யாப்பருங்கல விருத்திக் குறிப்புகள், யாப்பருங்கல விருத்தி உரைகாரர் திரிசொல்லிற்குக் காட்டும் மேற்கோள் நூற்பா, இவ்வாறே கலிப்பாவிற்குக் காட்டும் மேற்கோள் நூற்பா, பாரதவெண் பாவில் பெருந்தேவனார் அக்குரோணிக்குக் காட்டும் நூற்பா என்பனவற்றுடன் இளம்பூரணர் உரையில் காட்டப்படும் நூற்பாக்கள் (1975:118,119) என்பனவற்றையும் காட்டி இவையெல்லாம் முற்பட்ட நிகண்டு நூற்பாக்கள் என்கிறார். திவாகரத்தில் இடம்பெற்றுள்ள 'வெட்சி நிரைகவர்தல் மீட்டல் கரந்தை' எனத் தொடங்கும் நூற்பாவை எடுத்துக்காட்டி 'இது முன்னமே இருந்த ஒரு தனிப்பாடல் அல்லது வேறு ஒரு நிகண்டின் பகுதி என்றே கருதத் தோன்றுகிறது' (1975:118) எனக் கூறுகிறார். 'ஆதி திவாகரமும் சேந்தன் திவாகரமும் ஒன்றாக இருக்க முடியாது; திவாகரம் என்னும் பெயரில் இரண்டு நிகண்டுகள் இருந்ததனால்தான், இரண்டிற்கும் வேறுபாடு தெரிய, முந்தியதை ஆதிதிவாகரம் என்றும் சேந்தனால் தூண்டி எழுதப்பட்ட பிந்தியதைச் சேந்தன் திவாகரம் என்றும் அழைத்தனர் என்னும் முதல் சாராரின் கருத்தே சரியானது என்பது புலப்படும் (1965:80) எனச் சுந்தரசண்முகனார் ஆதிதிவாகரம் எனும் நிகண்டொன்று இருந்தது என்பவருடன் உடன்படுகிறார். இவை எல்லாமே திவாகரத்துக்கு முன்பே நிகண்டு நூல்கள் தமிழில் படை டக்கப்பட்டிருந்தன என்பதைக் காட்டும் எண்ண வெளிப்பாடுகளாகவே உள்ளன. சோழ மன்னர்கள் தங்கள் அரசுரிமையைப் பலவாறாக விருத்திசெய்யத் தலைப்பட்டனர். பல நாடுகளை வென்று அடிப்படுத்தார்கள். தமிழவரசராதிக்கியம் குறைவுற்ற பின்னர், மகமதியர்களும், தெலுங்க வரசர்களும், இவர்கட்குப்பின் மீண்டும் மகமதியர்களும் தமிழ்நாட்டில் வலிமிக்கு விளங்கினார்கள். பிறமொழி பேசுமக்கள் தமிழ் மக்களோடு பெரிதுங் கலந்து உறவாடத் தொடங்கினர். அன்றியும். ஏராளமான வடமொழிச் சொற்களும் இம்மொழியோடு கலந்து புத்துயிர் பெற்று நிலவத் தொடங்கின. இக்காரணங்களாற் சொற் பொருளுணர்த்தும் நூல்கள் அடிக்கடி தோன்ற வேண்டும் ஆவசியகம் ஏற்பட்டது. இவ் வாவசியகத்திற் கேற்பப் பல நிகண்டுகள் பல்வேறு காலத்தில் இயற்றப் பெற்றுப் பிரசாரமெய்தியிருந்தன' (1985:IV,V)எனப் பிற<noinclude></noinclude> 3wdavtuzhbu44yhr5qd4ie7w83osaqr 250 668984 1987444 2026-11-06T12:49:51Z Harisha usha 17386 OCR 1987444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 38 அகராதியியல் நாட்டவர் ஆட்சியால் ஏற்பட்ட மொழிக்கலப்பே நிகண்டு தோன்றக் காரணம் என்கிறார் வையாபுரிப்பிள்ளை. 'தொல்காப்பியரது காலத்திற்குப்பின் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பில் பல மாறுதல்கள் நிகழ்ந்தன. செய்யுள் நடையிலும் கவிதைப் பண்பிலும் சொற்களின் தன்மையிலும் வடிவங் களிலும் பொருளிலும் நேர்ந்த மாற்றங்கள் நிகண்டு போன்ற கருவிநூல்களின் தேவைக்கும், இவற்றின் தோற்றத்திற்கும் வழிவகுத்தன எனலாம்' என்கிறார் வ.ஜெயதேவன் (1985:4). ஆட்சியிலும் மொழியிலும் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் மட்டுமல்ல வேறுபிற அடிப்படைக் காரணங்களும் இருந்திருத்தல் வேண்டும். அரசியல், சமய, சமுதாயக் காரணங்களையும் இங்கே எண்ணிப் பார்க்க வேண்டும். களப்பிரர் காலத்திலும் பல்லவர் காலத்திலும் சமண பௌத்த மதச் செல்வாக்கை மிகுதியாய்க் காண்கிறோம். வடமொழிக் கல்வியின் பெருக்கத்தை மிகுந்த அளவில் காணலாம். பல்லவர் காலத்தில் வடமொழி நூல்கள் பலவும் படைக்கப்பட்டுள்ளன. வடமொழி மரபுகள் பலவும் தமிழில் புகுந்தன. 'தமிழ் யாப்பிலக்கண முறையிலேயே வடமொழிக் கலப்பு உண்டான காலம் பல்லவர் காலமே ஆகும் என்பது கி.பி. 11-ஆம் நுற்றாண்டின் தொடக்கத்தில் இருந்த அமிதசாகரர் செய்த யாப்பருங்கல விருத்தியுரையால் நன்குணரப்படுகிறது' (1944:292) என இராசமாணிக்கனார் குறிப்பிடுவதைப் போல் யாப்பிலேயே பெருமாற்றம் ஏற்பட்டுள்ளது. சங்கம் மருவிய காலந்தொட்டு வடமொழிக் கலப்பின் மிகுதியைப் பரவலாய்க் காண்கிறோம். மணிமேகலை போன்றவற்றில் பெளத்த மதம் தொடர்பான பல்வேறு கலைச்சொற்களும் மிகுதியாய் இடம்பெற்றுள்ளன. இவ்வாறு அரசியல், மதம், இலக்கியப்படைப்பு, சொற்றொகுதி எனும் பல்வேறு நிலைகளில் ஏற்பட்ட மாற்றங்கள் சொற்பொருள் கூறும் நிகண்டு நூல் படைப்பிற்குக் காரணங் களாயின. 2.2.2.1. நிகண்டு சொல்மூலம் மா. 'நிகண்டு' எனும் சொல்லை வடசொல் எனவும் தமிழ்ச்சொல் எனவும் நிறுவ முயலும் முயற்சிகள் தமிழ் அகராதியியல் ஆய்வறிஞரிடம் காணப்படுகின்றன. 'நிகண்டு' என்பது முதன்முதலில் வடமொழி வேதத்திற்கு அங்கமாய் அதன்கண்ணே பயின்றுவருஞ் சொற்களின் பொரு<noinclude></noinclude> 6nw42m82zy7k8bcs8c7ynrryy8zmynd 250 668985 1987445 2026-11-06T12:50:13Z Harisha usha 17386 OCR 1987445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 39 ளுணர்த்துங்கருவி நூலொன்றனுக்கே சிறப்பாக வழங்கப் பட்டது. பின்னர், சொற்பொருளுணர்த்தும் நூல்கட்கெல்லாம் இப்பெயர் ஏற்புடையதாய்க் கொள்ளப்பட்டது' (1985:iii) எனக் குறிப்பிடும் எஸ். வையாபுரிப்பிள்ளை இச்சொல்லின் பொருள் இன்னும் முடிவுசெய்யப் படாததாகவே உள்ளது என்கிறார். சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதியில் நிகண்டு எனும் சொல்லுக்கு nighantu எனும் வடசொல்லே மூலமாய்க் காட்டப் பட்டுள்ளது. வடமொழி நிருக்தத்தின் மூன்று காண்டங்களில் (நைகண்டுகம், நைகமம், தைவதம் என்பன) 'நைகண்டுகம் என்பதே நிகண்டாகும்' என்கிறார் மு.அருணாசலம் (1975:92). 'புராணம், பிரபந்தம் முதலிய பெயர்களைப் போல 'நிகண்டு என்னும் வடமொழிப் பெயர் தமிழ் உலகில் பெருக வழங்கி நிலைபெற்று விட்டது. யாப்பு நெறியில் சொற்பொருள் கூறும் தமிழ் நூல்கள் 'நிகண்டு' என்னும் பொதுப் பெயரால் வழங்கப்படுகின்றன' (1985:61) என்கிறார் வ.ஜெயதேவன். ஆறங்கம் மந்திரம் வியாகரணம் நிகண்டு சந்தோ பிசிதி நிருத்தம் சோதிடம் (u. 292) எனத் திவாகரம் ஆறங்கப் பெயர்களைக் குறிப்பிட்டுள்ளது. இது இச்சொற்களின் அக்காலப் பயிற்சி மிகுதியைக் காட்டு வதாய் உள்ளது. வடமொழிச் செல்வாக்கு மிகுந்த சோழர் காலகட்டத்தில் தமிழுலகில் புகுந்த இச்சொல் வடசொல் எனும் மேற்கருத்துகள் பொருத்தமானவையே. 'சொற்கள் நீளத் தொடர்ந்து கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் நூல் 'நிகண்டு' எனப்பட்டது. இப்படிப் பொருள்கொள்ளின், நிகண்டு என்னும் சொல் தமிழ்ச் சொல்லே என்பது பெறப்படும். நிகண்டு என்பதை வடசொல்லெனக் கொண்டு பார்த்தால், தொகுதி, கூட்டம் என்பது அதன் பொருளாகும். எனவே, சொற்கள் தொகுதியாக-கூட்டமாகக் கொடுக்கப் பட்டிருக்கும் நூல் நிகண்டு என்பது பெறப்படும்; இந்தப் பெயர்க்காரணம் பொருந்துமென்றால், நிகண்டு என்பதைத் தமிழ்ச் சொல்லாகக் கொண்டு, சொற்கள் ஒரு பட்டியல் போல நீளத்தொடர்ந்து கொடுக்கப்பட்டிருக்கும் நூல் நிகண்டு எனக் கூறும் பெயர்க்காரணம் மட்டும் ஏன் பொருந்தமுடியாது. எனவே நிகளுவது நிகண்டு எனும் முடிவுக்கு வரலாம்' என, சுந்தரசண்முகனார் (1965:28) இதைத் தமிழ்ச்சொல் எனவே வாதிடுகின்றார். நிகண்டு மரபைத் தமிழ்மரபு எனக காட்ட<noinclude></noinclude> slh4mn9e0qnwbpw2hcp6n9g6h4tkugr 250 668986 1987446 2026-11-06T12:50:41Z Harisha usha 17386 OCR 1987446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 40 அகராதியியல் முயன்றதன் நோக்கமாகவே இது தோன்றுகின்றது. பட்டியல் நிகண்டு (நீண்டு) கொண்டு போதலின் 'நிகண்டு' என்று பெயர் கொடுக்கப்பட்டிருக்கலாம் என்பதை 'வினையெச்சம் பெயராகித்தொழில் ஆகுபெயராகப் பயன்படுத்தப்பட்டது என்று விளக்க வேண்டும். இங்கு இரண்டு கேள்விகள் எழுகின்றன. பெயரை மூலமாகக் கொண்டா டாலும் மூலவடிவமே வினையெச்சம் என்று கொள்ள வேண்டும். வினையெச்சம் தொழிற்பெயராகி ஆகுபெயராய் நூலை உணர்த்த வேண்டும். இதற்கு வேறு ஆதாரம் உண்டா?' எனச் சொல்லமைப்பு பற்றிய கேள்வியை எழுப்புகிறார் செ.வை. சண்முகம். (1994:102) 'தனித்தமிழ் இயக்கத்தின் செல்வாக்கு என்பதோடு எல்லாவற்றுக்கும் தமிழ் இனமே முதன்மை உடையது என்ற இனமுதன்மை (Ethnocentrism) என்னும் வரலாற்றுத் திரிபுணர்ச்சியால் ஏற்பட்டதாகும் (1994:102) என அவர் இதற்கான காரணத்தைச் சுட்டுகிறார். மேற்குறிப்பிட்ட படி நம் எண்ணங்களுக்கு ஏற்பச் சொற்பிறப்பைக் காட்ட முனைந்ததன் விளைவே நிகண்டு என்பதைத் தமிழ்ச் சொல்லாய்க் காட்ட முயன்ற முயற்சிகள் ஆகும். நாம் எவ்வளவு முயன்று இதைத் தமிழ்ச் சொல்லாய்க் காட்ட முயன்றாலும் மொழி வரலாறு நமக்குக் கைகொடுக்க வில்லை. வடமொழியில் இதற்கான மூல வரலாறு காணப் படுகிறது. வேதநூல்களை அறிந்துகொள்ள அவற்றை முறையாக உச்சரித்து இறைவழிபாட்டுச் சூழல்களில் பின்பற்றத் தேவையான வேதாங்கம் எனப்படும் ஆறுவகைக் கருவிநூல்கள் படைக்கப்பட்டன. 1. ஒலிப்புமுறை பற்றிய தான சிட்சை (Siksa), 2. யாப்பு பற்றியதான சந்தசு (Chandas), 3. சொற்பிறப்பு, சொல்மூலம் பற்றியதான நிருத்தம் (Nirukta), 4. இலக்கணம் பற்றியதான வியாகரணம் (Vyakarana), 5.சுருதி ஸ்மிருதிகள் கூறும் கருமம் பற்றிய செயல் விளக்கமுறைகூறும் கற்பம் (Kalpa), 6. சோதிடம் (Jyotisa) என்பன அந்த ஆறு அங்கங்கள். இவை ஒவ்வொன்றும் தனித்தனி நோக்கங் களுடன் படைக்கப்பட்டவை. இவ்வாறனுள் நிருத்தம் என்பதே நிகண்டோடு தொடர்புடையது. நிருத்தம் என்றால் வழக்கில் இல்லாதது என்பது பொருள். வேதமொழி மிக முற்பட்ட காலத்தது என்பதால் அதன் மொழிப் பொருளை விளங்கிக் கொள் வது கடினமாய் இருந்தது. ஆதலால் வேதச்சொற் களுக்குப் பொருள் கூறும் நூல் நிருத்தம் எனப் பெயர்பெற்றது<noinclude></noinclude> 482kmu6qr4fqz5p941dw3dmam0v4j8n 250 668987 1987447 2026-11-06T12:51:18Z Harisha usha 17386 OCR 1987447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 41 கி.மு.5.ஆம் நூற்றாண்டில் யாஸ்கரால் படைக்கப்பட்ட நிருத்தம் 1. நைகண்டுகம், 2. நைகமம், 3. தைவதம் எனும் மூன்று காண்டங்களைக் கொண்டது. இவற்றுள் முதலாவது காண்டம் ஒருபொருட் பலசொற்களின் தொகுதியாய் உள்ளது இரண்டாவது காண்டத்தில் ஒருசொல்லின் பல்வேறு பொருட்களும் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. மூன்றாவது காண்டம் வைதிக தேவதை பற்றிய ஆராய்ச்சியாய் உள்ளது. இம் மூன்றனுள் நைகண்டுகம் என்பது நிகண்டு எனும் மூலச் சொல்லிலிருந்து பிறந்தது. எனவே இவ்வடசொல்லே தமிழிலும் வழக்குப் பெற்று நிலைத்துவிட்டது எனக் கருதுதல் வேண்டும். தமிழில் இவ்வாறு மூலம் எதையும் மொழி வரலாற்றில் காட்ட இயலாத தன்மையே அது வடசொல் என்பதைக் காட்டுகிறது. கி.மு.5-ஆம் நூற்றாண்டில் ஒருபொருட் பலசொற்களையும் பல்பொருட் சொற்களையும் திரட்டித் தந்த இம்முறையே கி.பி.9-ஆம் நூற்றாண்டுத் தமிழ் நிகண்டுகளில் பின்பற்றப் பட்டுள்ளது. இந்நூலமைப்பு முறையும் நிருத்தமே தமிழ் நிகண்டுகளுக்கு முன்னோடி என்பதைக் காட்டுகிறது. கிரிகரி ஜேம்ஸ் (Gregory James) தமிழ் மற்றும் வடமொழி நிகண்டுகள் ஒரு பொதுக் கூறிலிருந்து வந்தவை என்கின்றார் (1991:34,35).இவ்வாறு ஒரு பொது மூலத்திலிருந்து கொண்டுவர வேண்டியதில்லை. இதற்கு அடிப்படை ஆதாரம் ஏதும் இல்லை. வடமொழியின் நிருத்தம், அமரகோசம் எனும் இரண்டின் பொருட்புலப் பாகுபாடு தமிழ் நிகண்டுகளின் பொருட்புலப் பாகுபாட்டிற்கு அடிப்படையாய் அமைந்திருக்கின்ற நிலையில் இவற்றிற்குப் பொதுமூலம் காட்டுவது பொருத்தமாய்ப் படவில்லை. 2.2.2.2. நிகண்டு நூலமைப்பு நிகண்டுகள் அகராதி அமைப்புடையன அல்ல. இவை பலவகைப் பொருட்புல வகைப்பாடு (SemanticField) உடையன வாய் உள்ளன. ஒருபொருட் பலசொற்கள் அனைத் தும் பொருட்புல அடிப்படையில் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. யாஸ்கர் நிருத்தத்தின் முதலாவது காண்டத்தில் மூன்று பகுதிகள் உண்டு. முதலாவது பகுதியில் பூமி, காற்று, நீர், மேகம், விடியல், பகல், இரவு போன்றவைகுறித்த ஒருபொருட பல சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன.<noinclude></noinclude> 49gd0v6icflnrs505f43ajxhznitrsa 250 668988 1987448 2026-11-06T12:51:55Z Harisha usha 17386 OCR 1987448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 45 அகராதியியல் பிரிவு எண் சொல் 13 13 வான் சூரியன் 6 99 ஒருபொருட் பல சொல் எண்ணிக்கை 6 15 கதிர் 13 18 இரவு 93 18 விடியல் 16 பகல் 20 மேகம் 30 30 21 எனும் எண்ணிக்கையில் ஒருபொருட் பலசொற்கள் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. இரண்டாம் பகுதியில் மனிதன், மனித உறுப்பு, மனிதருடன் தொடர்புடைய செல்வம், உடைமை, போர் போன்ற சொற்களின் ஒருபொருட் பலசொற்கள் தரப்பட்டுள்ளன. பிரிவு எண் சொல் 1 1 ஒருபொருட் பலசொல் எண்ணிக்கை செயல் 26 விளைவு 15 மனிதன் 25 19 99 18(வினையடிகள்) 8 9 ∞∞∞ as a 99 7 8 9 9 கை விரல் விரும்பு(வினை) உண் உணவு வலிமை செல்வம் 23 10 28 28 28 9 போ(வினை) 120 (வினையடிகள்) என்பன சில சான்றுகள். இவற்றைப் போலவே மூன்றாம் பகுதியில் குணம் பற்றிய ஒருபொருட் பலசொற்கள் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன (1984) கி.பி. ஆறாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்த அமரகோசத்தின் முதல் காண்டத்தில் (சுவர்காதி காண்டம்) நட்சத்திரம், காலம், சொல், மொழி, ஒலி, இசை, நடனம், கடல், நீர், கப்பல், ஆறு என்பன போன்றவற்றிற்கு உரிய சொற்களும் இரண்டாவது காண்டத்தில் (பூமியாதி காண்டம்) நிலம், நகர், மலை, காடு, தாவரம், விலங்கு, மஞ்சள், உறவுப்பெயர், வருணம், தொழில்<noinclude></noinclude> 068ba461eam86urx4hbwiw9cgvqvhmf 250 668989 1987449 2026-11-06T12:52:37Z Harisha usha 17386 OCR 1987449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 43 என்பன குறித்த சொற்களும் தரப்பட்டுள்ளன. மூன்றாவது காண்டம் பல்பொருட்சொல், தொகைப்பெயர் போன்ற வற்றைப் பேசுகிறது. இதிலும் ஒருபொருட் பலசொற்களும், பல்பொருட் சொற்களும் தொகுத்தளிக்கப் பெற்றுள்ளன. முதலாவது நிகண்டான திவாகரம் பின்வரும் பன்னிரண்டு தொகுதிகளைக் கொண்டது. 1. தெய்வப்பெயர்த் தொகுதி 2. மக்கட்பெயர்த் தொகுதி 3. விலங்கின் பெயர்த் தொகுதி 4. மரப்பெயர்த் தொகுதி 5. இடப்பெயர்த் தொகுதி 6. பல் பொருள் பெயர்த் தொகுதி 7. செயற்கை வடிவப் பெயர்த்தொகுதி 8. பண்பு பற்றிய பெயர்த் தொகுதி 9. செயல் பற்றிய பெயர்த் தொகுதி 10.ஒலி பற்றிய பெயர்த் தொகுதி 11. ஒருசொல் பல்பொருள் பெயர்த் தொகுதி 12. பல்பொருட் கூட்டத்து ஒரு பெயர்த் தொகுதி இத்தகைய பொருட்புல வகைப்பாட்டிற்கு யாஸ்கரின் நிருத்தம், அமரசிம்மரின் அமரகோசம் ஆகியவற்றின் வகைப்பாடு காரணமாய் அமைந்திருக்கலாம். இரண்டையும் அப்படியே பின்பற்றவில்லை என்றாலும் திவாகரப் பொருட்புல வகைப் பாட்டிற்கு அவை தூண்டுதல் எனலாம். 'வடமொழி நிகண்டு பற்றிய அறிவு திவாகரருக்குச் சில உண்மைகளை உணர்த்தி இருக்கும் என்பதையும் மறுக்க முடியாது. ஒரு மொழியிலுள்ள சொற்களஞ்சியத்தைப் பொருட்புலன் அடிப்படையிலும் வடிவம் பொருள் அடிப்படையிலும் தொகுத்துத் தனிநூல் படைக்க முடியும் என்ற நம்பிக்கையையும் வடமொழி கோசம் போன்று தமிழுக்கு ஒரு நூல் இருப்பது அவசியம் என்ற எண்ணத்தையும் அமரகோசமும் பிற வடமொழி நூல்களும் திவாகரருக்கு உணர்த்தியிருக்க முடியும். பெயர்த்தொகுதி என்று பெய வைத்துவிட்டு இடைச் சொற்களையும்<noinclude></noinclude> fbjcz0rgvci3a181rnr1dqtvceqzy9w 250 668990 1987450 2026-11-06T12:53:05Z Harisha usha 17386 OCR 1987450 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 44 அகராதியியல் விளக்கியது அமரகோசத்தின் நேரடிச் செல்வாக்குக் காரணம் ஆகலாம்' (1994:191) என்று செ.வை. சண்முகம் குறிப்பிடும் கருத்து இங்கே நினைந்து நோக்கத்தக்கது. சொற்களை ஒரு பொருட் பலசொல், பல்பொருட் சொல், தொகைப் பெயர் எனப் பாகுபடுத்தித் தந்துள்ள வகைப்பாடும் அமரகோசச் செல்வாக்கைக் காட்டுவதாய் உள்ளது. தொகுதிகளையும் திவாகரத்தின் பன்னிரண்டு சொற்பொருள் உறவு அடிப்படையில் ஒரு பொருட் பலசொல் தொகுதி, பல்பொருட் பெயர்த்தொகுதி, தொகுதிப் பெயர்த் (Collective term) தொகுதி என மூன்றாய்ப் பாகுபடுத்தலாம். முதல் பத்துத் தொகுதிகளும் முதல்வகை சார்ந்தவை. தெய்வப் பெயர்த் தொகுதியில், ஒற்றைக்கொம்பன் விநாயகன் ஐங்கரன் வெற்றியானை முகவன் கணபதி பாசாங்குசதரன் ஆகுவாகனனே (ப.3) எனக் குறிப்பிட்ட தெய்வத்தின் ஒருபொருட் பலசொற்கள் தொகுத்துத் தரப்பட்டுள்ளன. இப் பல்பொருட் சொற்கள் இன்றியே தரப்பட்டுள்ளன. எவ்வித வரிசைமுறையும் இப்பத்துத் தொகுதிகளிலும், நான்முகன் வாழ்நாள் கற்பமாகும் (u.22) கன்னம் பொற்கொல்லன் சின்னத்தட்டே (u.158) பொழிப்பெனப்படுவது பொருந்திய பொருளை பிண்டமாகக் கொண்டுரைப் பதுவே (ப.232) குற்றெழுத்துத் தொடரின் அது குளகச் செய்யுள் (ப.233) இயவர் தோற்கருவி இசைக்கும் மாக்கள் (u.32) என்றாற்போல் ஒருபொருட் சொற்களும் திரட்டித் தரப் பட்டுள்ளன. இதில் உள்ளவாறு சிலவற்றிற்குப் பொருள் விளக்கங்களும் செய்யப்பட்டுள்ளன. இவற்றுடன் எழுவகைப் பெண்டிர், ஐவகை உலோகம், பதினான்கு வகை நிதியம். ஏழிசை என்பன போன்ற தொகுதிப் பெயர்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. ஒலி பற்றிய பெயர்த்தொகுதியில் நூற்பா, ஒத்து, படலம், உயர்மொழிக்காஞ்சி, முதுமொழிக் காஞ்சி, முதுபாலை, பாசறை முல்லை, வள்ளைப்பாட்டு என்பன<noinclude></noinclude> 0kvdxuipae0b310b4qjf5fmvfp83u7s 250 668991 1987451 2026-11-06T12:53:55Z Harisha usha 17386 OCR 1987451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 45 அகராதி வரலாறு போன்ற பல இலக்கணச் சொற்களின் இலக்கண வரையறை கள் கொடுக்கப் பட்டுள்ளன. பெரும்பான்மை நோக்கில் முதல் பத்துத் தொகுதிகளும் ஒருபொருட்பல சொற்றொகுதி என ஆய்வாளரால் குறிப்பிடப் பெறுகின்றன. பதினொன்றாம் தொகுதியில் ஒருசொல்லின் பலபொருட்களும் மாவே பெருமையும் கருமையும் சூதமும் மேவிய நாற்கால் உடையவும் வண்டும் பூவுறை திருவென ஆறையும் பொருந்தும் . (u.260) எனத் தொகுத்துத் தரப்பட்டுள்ளன. மா எனும் சொல் பெருமை, கருமை,சூதம் (மாமரம்), விலங்கு, வண்டு, திருமகள் எனும் ஆறு பொருளுடையது என்பது இந்நூற்பா தரும் பொருள். இந்நிகண்டுகளைப் பயன்கொள்ளச் சிலவகைப் பயிற்சி வேண்டும் என்பதை இந்நூற்பாவில் தரப்பட்ட பொருட் சொற்களால் உணரலாம்.மா எனும் சொல்லுக்கான பொருட் பகுதியில் மாமரம் எனத் தராது சூதம் எனவும் விலங்கு எனத் தராது நாற்கால் உடைய எனவும் திருமகள் எனத் தராது பூவுறை திரு எனவும் தரப்பட்டுள்ளமை அனைத்து இடங்களிலும் வெளிப்படையான சொல்லே பொருட்சொல்லாய்த் தரப்பட வில்லை என்பதை உணர்த்துகின்றது. மேலே தரப்பட்ட நூற் பாவில் உள்ளது போன்று பொருட்குரிய சொல் அல்லது அகராதிச்சொல் எல்லா இடங்களிலும் நூற்பாவின் தொடக் கத்தில் தரப்படவில்லை. கீதமும் நிறமும் செந்நிறக்கெழுவும் ஆதரவும் முடுகியலும் இராக மெனப்படுமே (u.265) என நூற்பாவின் இறுதியிலும் அவை தரப்பட்டுள்ளன. பொருட்களும் எவ்வித வரிசை முறையும் இன்றி நிகண்டா சிரியரின் மனப்பாங்கிற்கு ஏற்பத் தரப்பட்டுள்ளன. பன்னிரண்டாம் தொகுதியான பல்பொருள் கூட்டத்து ஒரு பெயர்த் தொகுதியில் ஒருமை, இருமை, மும்மை, மும்மலம், நாற்பொருள், ஐயறிவு, அறுதொழில், எழுபிறப்பு ஏழிசை, எண்குணம் என்பன போன்ற தொகுதிப்பெயர்கள் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. மெய் வாய் கண் மூக்கு செவி ஐம்பொறியே (u.291)<noinclude></noinclude> 2ratilouqp4gkhcxiozp7w3xh1gfleo 250 668992 1987452 2026-11-06T12:54:26Z Harisha usha 17386 OCR 1987452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 16 அகராதியியல் அறுசுவை தித்தித்தல் புளித்தல் கைத்தல் மறுவறு துவர்த்தல் கூர்ததல் காழ்த்தல் என இத்தொகுதியின் நூற்பாக்கள் அமைந்துள்ளன. (u.292) இப்பொதுநெறியிலிருந்து சில நிகண்டமைப்புகள் மாறியுமுள்ளன. தொகுதிகளின் எண்ணிக்கையும் பெயரீட்டு முறையும் வேறுபட்டுள்ளன. பிங்கலநிகண்டு வான்வகை, வானவர்வகை, ஐயர்வகை, அவனிவகை, ஆடவர்வகை, அநுபோகவகை, பண்பிற்செயலின் பகுதிவகை, மாப்பெயர் வகை, மரப்பெயர்வகை, ஒரு சொல் பல்பொருள்வகை எனும் பத்துத் தொகுதிகளைக் கொண்டுள்ளது. தொகுதிகள் 'வகை' எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. திவாகரத்தின் 8,9 ஆம் தொகுதிகளான பண்பு பற்றிய பெயர்த் தொகுதியும் செயல் பற்றிய பெயர்த் தொகுதியும் பண்பிற்செயலின் பகுதிவகை என ஒரே தொகுதியாய்த் தரப்பட்டுள்ளன. பல்பொருட் கூட்டத்து ஒரு பெயர்த் தொகுதி தனியே அமைக்கப்படவில்லை என்றாலும் அச்சொற்கள் பெரும்பாலும் ஐயர்வகையுள் தரப் பட்டுள்ளன. ஐயர் வகையுள் மட்டுமல்ல ஏனைய வகைகளிலும் ஆங்காங்கே தரப்பட்டுள்ளன. (72) மணிநீர் பொன்பூ மண்கற் றீயென் றெழுவகை மேகம் பொழிமாரி யேழே என வான் வகையிலும் காரே கூதிர் முன்பனி பின்பனி சீரிள வேனில் முதுவேனி லென்றாங் கிருமூன் றுவகைப் பருவந்தானே என வானவர் வகையிலும், (நூ.301) தமனிய மிரும்பு தாமிரமீய மிரசிதம் பஞ்ச லோக மென்ப (நூ.1244) என அநுபோகவகையிலும் வேறு பல தொகுதிகளிலும் தொகைச் சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. பிங்கலநிகண்டின் பொருட் பாகுபாட்டில் பல உட்பிரிவு களும் உண்டு. அநுபோகவகை எனும் ஆறாம் பகுதி 1.உணவின்வகை, 4.பூணின்வகை. 3. இரத்தினவகை, 4. உலோகவகை, 5. ஆடைவகை, 6. பூச்சுவகை, 7. சூட்டுவகை, 8. இயல்வகை, 9. இசைவகை, 10. நாடகவகை, 11. மண்டில<noinclude></noinclude> 6zzr5czwffv2hc2tfs35wq84pm13x2l 250 668993 1987453 2026-11-06T12:54:56Z Harisha usha 17386 OCR 1987453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 47 வகை, 19.படைவகை, 13. காலாள்வகை, 14. தோற்கருவி வகை, 15. குடைவகை, 16. ஆயுதவகை, 17. செயற்கைவகை, 18. அக்குரோணி வகை, 19. வெள்ளவகை, 20. இல்லணி வகை எனும் இருபது உட்பாகுபாடுகளைக் கொண்டுள்ளது. இவ்வாறே பண்பிற்செயலின் பகுதி வகை 1. உள்ளநல்வகை, .உள்ளத்தின் தீயவகை, 3. மெய்வகை, 4. வாய்வகை, 5. கண் வகை, 6. மூக்கின்வகை, 7. செவிவகை, 8.கைவகை, 9. கால் வகை, 10. முறைமைவகை, 11. அளவின் வகை, 12. காரண வகை, பல்பொருள்வகை எனும் பன்னிரண்டு உட்பிரிவுகள் உடையதாய்ப் பாகுபாடுத்தப்பட்டுள்ளது. எட்டாம் தொகுதி யான மரப்பெயர் வகை 1. புள்வகை, 9. விலங்கின் வகை, 3. பாம்பின் வகை, 4. சலசரவகை எனும் நான்கு உட்பிரிவு களுடன் அமைந்துள்ளது. இத்தகைய உட்பாகுபாடுகளும் வகை எனவே குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. இவ்வுட்பிரிவுகள் திவாக ரத்தைக் காட்டிலும் எளிதாய் ஒரு சொல்லின் ஒருபொருட் பலசொற்களைக் கண்டுணரப் பெரிதும் பயன்படும். இது பயன்பாட்டு எளிமை நோக்கிலான பொருட்புல வகைப்படாய் உள்ளது. சான்றாகத் திவாகரத்தின் விலங்கின் பெயர்த் தொகுதி முழுவதையும் நோக்கியே குறிப்பிட்ட சொல்லைத் தேடிக் கண்டுணர முடியும். பிங்கலத்தில் நாம் தேடும் சொல் புள்வகையா, விலங்கு வகையா, நீர்வாழ்வனவா என அறிந்து கொண்டு அவ்வகையுள் மட்டும் தேடி அறியலாம். உ நாமதீப நிகண்டாசிரியர் இவ்விரு பொருட்புல வகைப் பாட்டினின்றும் வேறுபட்டுப் புதியதொரு வகைப்பாட்டைப் பின்பற்றியுள்ளார். இந்நிகண்டு உயர்திணைப்படலம், அஃறிணை உயிரியல் பொருட்படலம், குணநாமப்படலம் எனும் நான்கு படலங்களைக்கொண்டது. இந்நான்கும் பல்வேறு உட்பிரிவுகளைக் கொண்டனவாய் உள்ளன. இவ்வுட்பிரிவுகள் 'வர்க்கம்' எனப் பெயரீடு பெற்றுள்ளன. முதல் படலம் தெய்வவர்க்கம், மானிடவர்க்கம் எனும் இரண்டையும் இரண்டாவது படலம் நாற்கால் உயிர்ப்பொருள் வர்க்கம், பறவை உயிர்ப்பொருள் வர்க்கம், ஊர்உயிர்ப் பொருள் வர்க்கம், நீர்வாழ் உயிர்ப்பொருள் வர்க்கம், தாவர உயிர்ப் பொருள்வர்க்கம் எனும் ஐந்தையும் உட்பிரிவுகளாய்க் கொண்டுள்ளன. மூன்றாவது படலம் இயற்கை, செயற்கை, இடம், காலம் சினை எனும் ஐந்து வர்க்கங்களாயும் நான்காம் படலம் உயிர்ப் பொருள், உயிரில் பொருள் வர்க்கங்கள் என<noinclude></noinclude> hen1404syn3f4fdm5chuyz4zb92sgdq 250 668994 1987454 2026-11-06T12:55:30Z Harisha usha 17386 OCR 1987454 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 18 அகராதியியல் இரண்டாயும் வகைப்படுத்தப் பட்டுள்ளன. உயிர்ப்பொருள் வர்க்கம் மனக்குணவர்க்கம், வாக்குக்குணவர்க்கம், செயற்குண வர்க்கம் என மேலும் மூன்றாய்ப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளன. இந்நிகண்டைப் பதிப்பித்த வையாபுரிப்பிள்ளை இந்நிகண்டின் பொருட்புலப் பாகுபாட்டை, பொருள் உயர்திணை குணி குணம் அஃறிணை உயிர்ப்பொருட் குணம் உயிரில்பொருட் குணம் தெய்வம் மானிடம் மனம் வாக்கு செயல் உயிரில்லாப்பொருள் உயிர்ப்பொருள் நாற்கா பறவை ஊர்வன நீர் தாவர லுயிர் வாழ்வன உயிர் இயற்கை செயற்கை இடம் காலம் சினை எனப் பட்டியலிட்டுக் காட்டியுள்ளார். இந்நிகண்டு ஒருபொருட் பலசொற்களை மட்டுமே தரும் நிகண்டாயுள்ளது. இவ்வாறு ஒருபொருட் பலசொல்லை மட்டுமே தரும் நிகண்டுகளும் வந்துள்ளன. இவ்வாறு ஒருபொருட் பலசொல் நிகண்டாயுள்ள அகராதிநிகண்டில் பொருட்பாகுபாடின்றிச் சொல்லின் முதலெழுத்து அடிப்படையில் அகராதிப் பேர்த்தொகுதி, வகராதிப்பேர்த்தொகுதி எனத் தொகுதிகளுக்குப் பெயரீடு தரப்பட்டுள்ளது. 2.2.2.3. நோக்கீட்டு மரபுவளர்ச்சி மனனம்செய்தல் எனும் மரபடிப்படையில் அமைந்த நிகண்டுத் தொகுப்பு மெல்ல மெல்ல நோக்கீட்டு மரபு (Reference) நோக்கில் மாற்றம் பெற்றுவந்துள்ளதையும் காணமுடிகின்றது. பொருட்புல வகைப்பாட்டின்கீழ்த்<noinclude></noinclude> ahqffnluspwzwqsbf7svd5gphohfl6v 250 668995 1987455 2026-11-06T12:56:00Z Harisha usha 17386 OCR 1987455 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 49 தொகுத்துத் தரப்பட்ட சொல் தொகுப்பு எதுகை, மோனை அடிப்படையிலேயும் முதலெழுத்து, இரண்டாம் எழுத்து அடிப்படையிலேயும் முறைப்படுத்தித் தரப்பட்டுள்ளன. பின்னாளைய நிகண்டுகள் சிலவற்றில் இம்முயற்சி மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. தொல்காப்பிய உரியியலில் எவ்வகையான நோக்கீட்டு மரபும் பின்பற்றப்படவில்லை. தொல்காப்பியத்தின் எழுத்தெனப் படும் அகர முதல் னகர இறுவாய் முப்பஃ தென்ப எனும் முதல் நூற்பா தமிழ் நெடுங்கணக்கைக் குறிப்பிடுகிறது. இது அகரநிரல் பற்றிப் பேசுகிறது என்கின்றனர் ஆய்வாளர். 'அகரம் முதல் னகரம் ஈறாக அமையும் தமிழ் நெடுங்கணக்கின் அகரநிரலைச் சுட்டியுள்ளார்' எனவும் 'உயிர் மயங்கியலிலும் அகர ஈறுதொடங்கி ஒளகார ஈறு ஈறாக அகர நிரலில் அமைத்துப்பேசுவதைக் காணலாம்' எனவும் குறிப்பிட்டுத் தொல்காப்பியரே அகரநிரல் பற்றிப் பேசுகிறார்' என்கிறார் வ.ஜெயதேவன் (1985:41). தா.வே. வீராசாமியும் 'அகரமுதல் னகர இறுவாய்' என்ற தொடரால் அகரவரிசைத் தொடக்கமும் முடிவும் அமையும் நிரல் வரிசையும் புலனாகும் (1939:9) எனக் குறிப்பிட்டுத் தொல்காப்பியர் அகரநிரல் பற்றிப் பேசியுள்ளார் என்கின்றார். இவர்கள் கருதுவதுபோல் இது அகரநிரல் பற்றிய கருத்தன்று. முன்பே சொன்னதைப் போல் நெடுங்கணக்கு நிரல் கூறுவதே ஆகும். இந்நெடுங்கணக்கு முறையில் சொற்களை நிரல்படுத்துவதே அகரநிரல் அகரவரிசை எனப்படும். இந்நோக்கம் தொல்காப்பியருக்கு இருந்தமைக்குச் சான்றில்லை. உரியியலிலும் இடையியலிலும் சொற்களை அகரநிரலில் தர வாய்ப்பிருந்தும் அவ்வாறு அவர் அமைக்கவில்லை என்பதே அகரநிரல் பற்றிய எண்ணம் அவருக்கு இல்லை என்பதற்குச் சான்று. பொருட்புல வகைப்பாட்டுடன் வெளிவந்த நிகண்டுகள் ஒருவகை நோக்கீட்டு மரபுடன் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. எனலாம். இந்நிகண்டுகளில் தெய்வம், மக்கள், விலங்கு, மரம் எனும் பொருட்புலங்களின் கீழ்ச் சொற்கள் திரட்டித் தரம் பட்டுள்ளன. பயன்பாட்டாளர்கள் கங்களுக்குத் தேவைப்படும் சொற்களின் பொது புலனைக் தீர்மானித்துக் கொண்டு<noinclude></noinclude> ol3p00t37b9uer0zvwghb14p4pffpz6 250 668996 1987456 2026-11-06T12:56:30Z Harisha usha 17386 OCR 1987456 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 50 அகராதியியல் அப்பொருட்புலத்தில் தேடுதல் வேண்டும். இவ்வாறு சொற்களின் பொருட்புலங்களைக் குறிப்பிட்டிருப்பதே ஒருவகை நோக்கீட்டு மரபாய் அமைந்துள்ளது. திவாகரத்தில் உள்ள பன்னிரண்டு தொகுதிகளினின்றும் மேம்பட்டுப் பிங்கலநிகண்டு சில தொகுதிகளுள் உட்பிரிவுகளுடன் சொறகளைத் திரட்டித் தந்துள்ளது. இது முன்னர் விளக்கப் பட்டது. கூடுதலான இப்பொருட்புல உட்பிரிவு மேலும் எளிதான நோக்கீட்டு மரபை நோக்கி முன்னேறியது. பயன் பாட்டாளரின் கூடுதல் முயற்சி குறைக்கப்பட்டது. நிகண்டுகளின் பதினொன்றாம் தொகுதியில் அகரநிரல் நோக்கிலான முயற்சிகள் நடைபெற்றுள்ளன. திவாகர நிகண்டின் ஏடுகளில் எதுகைநயத்துடன் சொற்கள் அமைக்கப்பட்டன என்பர் ஆய்வாளர் (வ.ஜெயதேவன், 1985:74). மண்டலபுருடர் தமது ஆடாமணி நிகண்டின் பதினோராம் தொகுதியில் ககர எதுகை, ஙகர எதுகை எனச் சொற்களை எதுகை அடிப்படையில் ( சொல்லின் இரண்டாம் எழுத்து அடிப்படையில்) நிரல்படுத்தித் தந்துள்ளார். க முதல் ன ஈறாகப் பதினெட்டு வகைகள் இடம் பெற்றுள்ளன. இவை நெடுங்கணக்கு அகரநிரலிலேயே வரிசைப்படுத்தப் பட் டுள்ளன. தானமே மதம் நீராட்டுத் தருகொடை சுவர்க்கம் நாற்பேர் பீனமே பருமை பாசி பேடுஎனப் பேடி ஊரே நானமே பூகம் பூச்சு நானமும் குளிக்கு நீரும் வானம் ஆகாயம் என்ப மழை உலாமரமும் ஆமே. (ப.78) எனும் பாடலில் னகர எதுகைச் சொறகளான தானம், பீனம், நானம், வானம் என்பனவற்றின் பொருட்கள் திரட்டித் தரப் பட்டுள்ளன இவ்வெதுகை அமைப்பு முழுமையாய் அமைய வில்லை. பிற எதுகைச் சொற்களும் இதில் கலந்து வந்துள்ளன. 'கர எதுகைப் பாடலில் ககர எதுகைச் சொற்களிடையே வசி என்னும் சகர எதுகைச் சொல்லும் னகர எதுகைப் பாடலில் னகர எதுகைச் சொற்களினிடையே 'பேடு' என்னும் கர எதுகைச் சொல்லும் அமைந்திருப்பது ஒரு குறைதானே' என்கிறார் சுந்தரசண்முகனார் (1965:262) மற்றும் சில விடங்களில் சொல்லுக்குப் பொருள் கூறும்போது வேண்டாத அடைமொழி சொற்களைச் சேர்ந்திருப்பதால் பொருள் யக்கர் ஏற்படுகிறது என்றும் ஒரு குறை கூறப்படு கிறது' எனப் n<noinclude></noinclude> e2a2ebl8n6953ffnhe05elwgjky7eum 250 668997 1987457 2026-11-06T12:57:31Z Harisha usha 17386 OCR 1987457 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 51 பிறிதொரு குறையை எடுத்துக் கூறியுள்ளார். பாடலில் சொற்களை அமைத்துக் கூறுகையில் வரையறுத்த நெறியில் இவ்விதிகளைக் கடைபிடிப்பது இயலாது. எதுகை வேறு பாடுகள் வருவதும் அடைமொழிகள் வருவதும் இயல்பே. என்றாலும் நோக்கீட்டு மரபு வளர்ச்சியில் இது குறிப்பிட்டுச் சொல்லத்தக்க ஒரு வளர்ச்சியே ஆகும். இரண்டாம் எழுத்தை அடிப்படையாய்க் கொண்டு நிரல் படுத்தப்பட்ட நிலையிலும் மாற்றம் ஏற்பட்டது. சொல்லின் முதல் எழுத்தும் கவனத்தில் கொள்ளப்பட்டது. பதினொன் றாம் தொகுதியில் இடம்பெற்ற சொற்கள் மட்டுமே எதுகை முறையில் தரப்பட்ட நிலைமாறி ஒருபொருட் பலசொல் தொகுதியில் மேற்சுட்டிய முதலெழுத்து வரிசைமுறை பின்பற்றப்பட்டது. இதனால் பொருட்புல வகைப்பாடு கைவிடப்பட்டது. இதை முதன்முதலாய்ச் செய்த நிகண்டு அகராதி நிகண்டே ஆகும். இந்நிகண்டின் தொகுதிகள் அகராதிப் பேர்த்தொகுதி, ககராதிப் பேர்த்தொகுதி என அவ்வத் தொகுதியில் இடம்பெற்ற சொற்களின் முதலெழுத்து அடிப்படையில் பெயர்பெற்றுள்ளன. அகராதிப் பேர்த்தொகு தியில் அ முதல் ஒள வரையிலான எழுத்தில் தொடங்கும் சொற்களும் ககராதிப் பேர்த்தொகுதியில் க முதல் கௌ வரையிலான எழுத்தில் தொடங்கும் சொற்களும் இவ்வாறே ஏனைய தொகுதிகளில் அவ்வவ் எழுத்தைத் தொடக்கமாக உடைய சொற்களும் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. அகர நிரலுக்குச் சொல்லின் ஏனைய எழுத்துகள் கவனத்தில் கொள்ளப்படவில்லை. அரனென்பது வே சங்கரனாகும் அம்பிகை யென்பதுமையவள் பெயரே (1) (2) (3) அயனே வேதனாமென நுவல்வர் அம்பணத்தியே துர்க்கை யாகும் அமுத கதிரோ னென்பது சந்திரன் அனாவல னென்பது சுக்கிரனாகும் அசங்க தந்தானே பொய்யின் பெயராம் (4) (5) (6) (7) எனச் சொற்கள் தொகுத்தளிக்கப்பட்டுள்ளன. இதுவே முதல் முதலான அகரநிரல் முயற்சியாகும். இதன் பின்னர்<noinclude></noinclude> 8zt2t0tz9kw3hth6ia68tbadbizfb9s 250 668998 1987458 2026-11-06T12:58:02Z Harisha usha 17386 OCR 1987458 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 52 அகராதியியல் இரண்டாம் எழுத்தையும் உள்ளிட்ட அகரநிரல் முயற்சி நடை பெற்றது. அகராதி மோனைக் ககராதி எதுகை' எனும் பெயரில் 17-ஆம் நூற்றாண்டின் இறுதியில் தோன்றியதாய்க் கருதப்படும் அகராதியில் இவ்வாறு முதல் இரண்டெழுத்துகள் அடிப்படையில் சொற்கள் நிரல்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவற்றுக்கு அடுத்தநிலையில் வேறு ஒரு வகையான நோக்கீட்டு மரபுடன் தொகுக்கப்பட்ட அகராதி 'பத்துச்சொல் அகராதி ஆகும். அச்சுருப் பெறாத இவ்வகராதியில் சொற்கள் எழுத்தெண்ணிக்கை அடிப்படையில் ஒரெழுத்துச் சொல் முதல் பத்தெழுத்துச் சொல் வரையில் பத்துத் தொகுதிகளில் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. பொருளை நாடி இவ்வகராதியைப் பயன்படுத்துவோர் தாம் பொருள்தேடும் சொல்லின் எழுத் தெண்ணிக்கையை அடிப்படையாய்க் கொண்டு உரிய தொகுதியில் அச்சொல்லின் பொருளை அறியவேண்டும். இதுவும் எளிமையான ஒரு நோக்கீட்டு மரபாய் உள்ளது. பின்னாளில் வீரமாமுனிவரின் சதுரகராதியில் (1732) சொல்லின் இறுதி எழுத்து வரையிலான அகரதிரல் பின் பற்றப்பட்டது. முழுமையான அகரநிரலில் சொற்கள் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. 2.2.2.4. நிகண்டு வரலாறு 2.2.2.4.1. சேந்தன் திவாகரம் இதுவே நமக்குக் கிடைத்துள்ள நிகண்டுகளில் காலத்தால் முற்பட்டது. இதன் காலம் கி.பி.8-ஆம் நூற்றாண்டு (எஸ். வையாபுரிப்பிள்ளை (1985:XXVI), சுந்தரசண்முகனார், 1965:95) எனவும் கி.பி.9-ஆம் நூற்றாண்டு (மு. அருணாசலம், 1975:145, செ.வை. சண்முகம், 1994:139) எனவும் குறிப்பிடப் பெறுகின்றது. இதன் ஆசிரியர் திவாகரர். தம்மை ஆதரித்த வள்ளல் பெயரையும் சேர்த்து நூலாசிரியர் சேந்தன் திவாகரம் எனப் பெயரிட்டுள்ளார். நூற்பா நடை பின்பற்றப்பட்டுள்ளது. 950) சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்நிகண்டின் முதல் பத்துத் தொகுதிகள் 1835-இல் தாண்டவராய முதலியாரால் வெளி யிடப்பட்டதாக எஸ். வையாபுரிப்பிள்ளையும் (1982: XXVI), 1839-இல் வெளியிடப்பட்டதாக வ. ஜெயதேவனும் (1985:4)<noinclude></noinclude> n1a8u3t94121myf5buz7hvd83205qvr 250 668999 1987459 2026-11-06T12:58:37Z Harisha usha 17386 OCR 1987459 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 53 குறிப்பிட்டுள்ளனர். இது பன்னிரண்டு தொகுதிகளைக் கொண்ட முழுமையான நிகண்டு. 2.2.2.4.2.பிங்கலந்தை பிங்கலமுனிவரால் இயற்றப்பட்ட இந்நிகண்டு முதல் ஒன்பது தொகுதியிலும் 14,700 சொற்களைக் கொண்டது. இந்நூலை எட்டாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்ததாயும் (சுந்தரசண் முகனார், 1965:217) பத்தாம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்ததாயும் (மு. அருணாசலம்,1975:83) குறிப்பிட்டுள்ளனர். இந்நிகண்டு பத்துத் தொகுதிகளைக் கொண்டது என்பது முன்னர் விளக்கப் பட்டது. இந்நிகண்டு சூடாமணி நிகண்டு, சேந்தன் திவாகரம் முதலியவற்றிற்கு முந்திய நூலாதலால் இவர் அந்நூலாசிரி யர்களுக்கு முந்தியவர். இவர் ஆதிதிவாகரமுனிவர்க்குக் காலத்தால் முற்பட்டவர் என்கிறார் அபிதான சிந்தாமணியின் ஆசிரியர் ஏ.சிங்காரவேலு முதலியார். இது பொருத்தமான, ஏற்புடைய கருத்தன்று. இதைத் திவாகரத்துக்குப் பிந்தைய நூலாய்க் கொள்வதே பொருத்தமானது. செங்கதிர் வரத்தால் திவாகரன் பயந்த பிங்கல முனிவன் எனத்தன் பெயர்நிறீஇ எனவரும் சிறப்புப் பாயிரக்குறிப்பைக் கொண்டு பிங்கல முனிவரைத் திவாகரரின் மகன் என்பர். இந்நிகண்டின் முதல் பதிப்பு 1890-இல் சிவன்பிள்ளையால் வெளியிடப்பட்டது. 2.2.2.4.3.நிகண்டு சூடாமணி தற்காலத்தே சூடாமணி நிகண்டென அழைக்கப்படும் இந்நிகண்டின் ஆசிரியர் மண்டலபுருடர். இவரின் காலம் 16-ஆம் நூற்றாண்டு. இது விருத்தப்பாக்களால் ஆன நிகண்டு. 11,000 சொற்கள் 1,197 விருத்தப்பாக்களில் தரப்பட்டுள்ளன. இதுவும் திவாகரம் போல் பன்னிரண்டு தொகுதி கொண்ட நிகண்டாயுள்ளது. முதல் தொகுதி மட்டும் தெய்வப்பெயர்த் தொகுதி எனப்படாமல் தேவப்பெயர்த் தொகுதி எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. இதன் பதினொன்றாம் தொகுதியில் ககர எதுகை முதல் னகர எதுகை ஈறாகப் பதினெட்டு எதுகைகளில் சொற்கள் திரட்டித் தரப்பட்டுள்ளன. தமிழ் .<noinclude></noinclude> 0qbn1pfhtzhz0wrl0e9uvp37qek5o6q 250 669000 1987460 2026-11-06T13:00:00Z Harisha usha 17386 OCR 1987460 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 54 அகராதியியல் நிகண்டுகளில் இதுவே மிகுதியான பதிப்புகளாய் வெளிவந்த நிகண்டு. 2.2.2.4.4. அகராதி நிகண்டு சிதம்பரரேவணசித்தரால் 1594-இல் தொகுக்கப்பட்ட இந்நிகண்டு நூற்பா நடையில் அமைந்துள்ளது. இது ஒருபொருட் பலசொல் நிகண்டாயுள்ளது. சொற்கள் முதலெழுத்து அடிப்படையில் அகராதிப் பேர்த்தொகுதி, ககராதிப் பேர்த்தொகுதி, சகராதிப் பேர்த்தொகுதி, ஞகராதிப் பேர்த்தொகுதி, தகராதிப் பேர்த்தொகுதி, நகராதிப் பேர்த் தொகுதி, பகராதிப் பேர்த்தொகுதி, மகராதிப் பேர்த்தொகுதி, யகராதிப் பேர்த்தொகுதி, வகராதிப் பேர்த்தொகுதி எனும் பத்துத் தொகுதிகளில் தரப்பட்டுள்ளன. அகராதிப் பேர்த் தொகுதியில் அ முதல் ஒள வரையிலான எழுத்துகளில் தொடங் கும் சொற்களும் வகராதிப் பேர்த்தொகுதியில் வ முதல் வௌ வரையிலான எழுத்துகளில் தொடங்கும் சொற்களும் திரட்டித் தரப் பட்டுள்ளன. முதல் தொகுதியான அகராதி எனும் பெயருடன் நிகண்டு எனும் பெயரையும் சேர்த்துப் பெயரிடப்பட்டதை இந் நுாலாசிரியர் தற்சிறப்புப் பாயரத்தில், ஆதரவால் அகராதி நிகண்டென ஓதினன் யாவரும் உணர்ந்திட நினைந்தே எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். மேலும் நூற்பா எண்ணிக்கையும் மன்னு சூத்திர மூவாயிரத் துடனே முந்நூற் றறுபத் தெட்டெனுந் தொகையாய் வந்திடுந் தொகுதி ஈரைந்தென வகுத்தே எனச் (3368) சுட்டப்பட்டுள்ளது. இந்நூலில் பலவகையான சொற்கள் இடம்பெற்றுள் ளன. அதாவது, பிற நிகண்டுகளில் உள்ள சொற்களோடு சங்க இலக்கியங்களிலும் அவற்றின் உரைகளிலும் உள்ள அருஞ் சொற்களும், பிற்காலத் தமிழிலக்கியங்களில் உள்ள சொற் களும் உலகவழக்குச் சொற்களும், வடமொழி தெலுங்கு கன்னடம் முதலியவற்றினின்றும் திரிந்து வந்த சொற்களும் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன' என்கிறார் சுந்தர சண்முகனார் (1965:579). இவ்வாறு பல்வகைச் சொற்களும் இதில்<noinclude></noinclude> 1zt5kwfd91hw6tj7c0zt7suc86t3xkh 250 669001 1987461 2026-11-06T13:00:37Z Harisha usha 17386 OCR 1987461 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 55 இடம்பெற்றுள்ளமை இவ்வாசிரியரின் சொற்றொகுப்பு எல்லைவிரிவைக் காட்டுகிறது. 2.2.2.4.5.உரிச்சொல் நிகண்டு 987 வெண்பாக்களில் 3.900 சொற்களைக் கொண்ட இந்நிகண்டின் ஆசிரியர் சாங்கேயர். இது கி.பி 11ஆம் நூற்றாண்டைச் சார்ந்தது என்கிறார் மு.அருணாசலம் (1975: 158). சுந்தரசண்முகனார் 'கி.பி.1600-ஆம் ஆண்டு உரிச்சொல் நிகண்டு இயற்றப்பட்டது எனவும் ஒருசாரார் கூறுகின்றனர். ஏறக்குறைய இக்கருத்து பொருத்தமானதாகத் தோன்றுகிறது' எனக் குறிப்பிடுவதுடன் 'பதினாறாம் நூற்றாண்டினரெனக் கருதப்படும் மண்டலபுருடர்க்கும். பதினெட்டாம் நூற்றாண்டிரெனக் கருதப்படும் அருமத்ததைய தேசிகருக்கும் இடைப்பட்டவராகக் காங்கேயனைக் கொண்டு உரிச்சொல் நிகண்டின் காலம் பதினேழாம் நூற்றாண்டின் முற்பகுதி என முடிவுகட்டுதல் ஒருசார் பொருத்தமுடைத்து' (1965:286,987) எனவும் கருத்துரைக்கின்றார். எஸ். வையாபுரிப்பிள்ளையும் இக்கருத்தினரே (1985:XXVIII). பன்னிரண்டு தொகுதி உடையதாகவும் பத்துத் தொகுதி மட்டுமே உடையதாகவும் குறிப்பிடப்படும் இந்நிகண்டின் பின்னிரு தொகுதிகளும் பின்னாளில் சேர்க்கப்பட்டவை எனும் கருத்து நிலவுகிறது. இதன் முதற் பதிப்பாண்டு 1840. புதுச்சேரி அரசு அச்சகத்தில் அச்சான இந்நிகண்டுப் பதிப்பு சிற்றம்பலம் என்பார் எழுதிய உரையுடன் கூடியது. 2.2.2.4.6. கயாதரம் திவாகரம் போல், கயாதரர் என்பவரால் இயற்றப் பட்டதால் இந்நிகண்டு கயாதரம் எனும் பெயர் பெற்றுள்ளது. 556 கட்டளைக் கலித்துறைப் பாடல்களில் 11,350 சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. பதினொரு தொகுதிகள் மட்டுமே கொண்ட இந்நிகண்டு பல்பொருள் கூட்டத்து ஒருபெயர்த் தொகுதி இல்லாதது. 17- ஆம் நூற்றாண்டின் இடைப் பகுதியில் இயற்றப்பட்டது இந்நிகண்டு என்கிறார் எஸ். வையாபுரிப் பிள்ளை (1982:xxviii) இதன் தொகுதிகள் தெய்வர் பெயரியல், இடப்பெயரியல், மக் பெயரியல் என்றவாறு இயல் எனக் குறிப்பிடப்பட்டுள்ள501,<noinclude></noinclude> o2vaoa6x3ki8ez8fus8wnmemzoj3uyy 250 669002 1987462 2026-11-06T13:01:25Z Harisha usha 17386 OCR 1987462 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 56 2.2.2.4.7 பல்பொருள் சூளாமணி நிகண்டு அகராதியியல் இதன் ஆசிரியர் ஈசுரபாரதியார். இதன் காலம் கி.பி.1700. விருத்தப்பாவால் ஆன இந்நிகண்டு 1. ஒருசொல் ஒருபெயர்க் காண்டம், 3. ஒருசொல் பல்பெயர்க்காண்டம், 3. பல்பெயர்க் கூட்டத்து ஒருபெயர்க் காண்டம் எனும் மூன்று காண்டங்களைக் கொண்டது. முதலிரண்டு காண்டங்களிலும் பல்பொருட் சொற்களும் மூன்றாவது காண்டத்தில் தொகுதிப் பெயர்களும் இடம்பெற்றுள்ளன. இந்நிகண்டிலும் முதலெழுத்தளவில் மட்டுமே அகரநிரல் பின்பற்றப்பட்டுள்ளது. இந்நிகண்டில் 4965 சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. வடமலை நிகண்டும் இவரால் இயற்றப்பட்டுள்ளது. இந்நிகண்டுச்சுவடி சாமிநாதையர் நூலகத்தில் உள்ளது. இச்சுவடியின் பாயிரம் ஒருபெயர் ஒருபொருளுரைக்குங் காண்டம், பலபெயர்க் கூட்டத்து ஒருபெயர்க்காண்டம் எனும் இரு காண்டங்களைக்கொண்டது இந்நிகண்டு எனக் குறிப் பிடுகிறது. சுவடி முழுமையாய் இல்லை. 'வகர ஐகார வருக்கம் என்றாற்போல் எழுத்து அடிப்படையில் அமைந்த பத்துத் தொகுதிகள் இதில் இடம்பெற்றுள்ளன. 2.2.2.4.8. கைலாச நிகண்டு சூடாமணி நூற்பா நடையில் அமைந்த இந்நிகண்டின் ஆசிரியர் கைலாசர் என்கிறார் வ.ஜெயதேவன் (1985:9). இதன் காலம் 17-ஆம் நூற்றாண்டு பிங்கல நிகண்டைப் போல் தொகுதிகள் அமைந்துள்ளன. வானவர் வகை, ஐயர் வகை எனத் தொகுதிப் பெயரீடு அமைந்துள்ளது. மொத்தம் 56 பிரிவுகள் இதில் இடம் பெற்றுள்ளன. இவற்றில் 49 தொகுதிகள் ஒருபொருட் பலசொற்களின் பிரிவுகளாய் அமைந்துள்ளன. எஞ்சிய ஏழு பிரிவுகளில் பலபொருட் சொற்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. எழுத் தெண்ணிக்கை அடிப்படையில் ஓரெழுத்தொரு மொழி, ஓரெழுத்தொற்றொகுமொழி ஈரெழுத்தொருமொழி, ஈரெழுத் தொற்றொருமொழி. மூவெழுத்தொரு மொழி, மூவெழுத் தொற்றொருமொழி, நாலெழுத்தொருமொழி என இவ்வேழு பிரிவுகளும் இதில் அமைந்துள்ளன.<noinclude></noinclude> 975ywxnkunewqzeqfxkoqc6mkaztg13 250 669003 1987463 2026-11-06T13:01:55Z Harisha usha 17386 OCR 1987463 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 2.2.2.4.9. அரும்பொருள் விளக்க நிகண்டு 57 இந்நிகண்டின் ஆசிரியர் அருமருந்தைய தேசிகர். இதன் காலம் பதினெட்டாம் நூற்றாண்டு. 700 விருத்தப்பாக்களில் 3,900 சொற்களின் பல்பொருட்கள் விளக்கம் செய்யப் பட்டுள்ளன. ககரம் முதல் னகரம் ஈறாயப் பதினெட்டு எழுத்துகளுக்கும் ககர எதுகை, ஙகர எதுகை, சகர எதுகை, னகர எதுகை எனப் பதினெட்டுத் தொகுதிகள் அமைந்துள்ளன. இவற்றைப் போலவே ஆசிரியநிகண்டு, தொகை நிகண்டு, பொருள்தொகை நிகண்டு, பொதிகை நிகண்டு, உசிதசூடாமணி நிகண்டு, நாமதீப நிகண்டு, வேதகிரியார் சூடாமணி நிகண்டு, கந்தசுவாமியம், தொகைப்பெயர் விளக்கம், நாநார்த்த தீபிகை, சிந்தாமணி நிகண்டு, அபிதான தனிச்செய்யுள் நிகண்டு, விரிவு நிகண்டு, பாரதிதீபம், இலக்கத் திறவுகோல், ஆரிய நிகண்டு எனப் பல்வேறு நிகண்டுகளும் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. 2.2.3.ஒருமொழி அகராதி மரபு மேற்குறிப்பிட்ட நிகண்டு மரபினூடே ஒருமொழி அகராதி மரபும் தோன்றி வளர்ந்து வந்துள்ளது. ஐரோப் பியரின் வருகை இதற்கு வித்திட்டது. நோக்கீட்டு அடிப் படையில் முழுமையான அகரநிரலுடன் அகராதிகள் தொகுக்கப்பட்டன. இம்மரபும் தொடர்ந்து வளர்ந்து வருகின்றது. முதலிரண்டு எழுத்துவரை அகரநிரலைக் கைக்கொண்ட 'அகராதி மோனைக் ககராதி எதுகை' எனும் அகராதியும் எழுத்தெண்ணிக்கை அடிப்படையில் பத்தெழுத்து வரை யிலான சொற்களைத் தொகுத்துத் தந்த பத்துச் சொல் லகராதியும் 17-ஆம் நூற்றாண்டில் தொகுக்கப்பட்டன. இவை இரண்டும் அச்சாகவில்லை. சீகன்பால்கு தமிழ் அகராதி (1739) ஒன்றையும் தமிழ் உரைநடை அகராதி (1726) ஒன்றையும் தொகுத்துள்ளார். இவையும் அச்சாகவில்லை. 1739-இல் வீரமாமுனிவரால் (Constantinus Joseph Beschi) உருவாக்கப்பட்ட சதுரகராதி தமிழ் அகராதி வரலாற்றின் ஒருமொழி அகராதி வளர்ச்சிக்கு அடிப்படையானது. இவ்வகராதி பெயரகராதி, பொருளகராதி, தொகையகராதி,<noinclude></noinclude> 6he02hs47d9syb275kukxh07l5wuqfe 250 669004 1987464 2026-11-06T13:02:19Z Harisha usha 17386 OCR 1987464 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதியியல் தொடைசராதீர் எனும் நான்கு பகுதிகளை உடையது. ஒவ்வொரு பகுதியிலும் தனித்தனி அகரநிரல் பின்பற்றப் பட்டுள்ளது. பெயரகராதியில் பல்பொருட் சொற்களும் (எ-டு. இனம் குலம்,கூட்டம்,சுற்றம், திரள், பசுக்கூட்டம், மந்திரிகள்), பொருளகராதியில் ஒருபொருட் பல சொற்களும் (எ-டு. சிரிப்பு ஆசம். அர்ப்பு, இளி, நகை முறுவல், மூரல், அன்றியும், அவமதிச்சிரிப்பு, அசி,ஆசியம், இளி), தொகையகராதியில் தொகுதிப்பெயர்களும் (எ-டு, இடம்3: தன்மை, முன்னிலை, படர்க்கை) தொடையகராதியில் ஒத்த ஈறுடைய, முதலெழுத்து போக எஞ்சிய எழுத்துகள் ஒத்துள்ள இரலை, குரலை,சிதலை, திதலை, பதலை, மிதலை, மதலை, முதலை, விதலை என்பன போன்ற சொற்களும் உரிய பொருட்களுடன் தொகுத்தளிக்கப் பெற்றுள்ளன. அதிர் எதிர் கதிர் - அதிரென்னெவல், ஒலி எதிரென்னேவல், ஒப்பு, முன் கதிர், சூரியகிரகணம், சூரியன், வேயின் கெர்கதில் என இப்பதிவுகள் அமைக்கப்பட்டுள்ளன. அகரநிரலும் பின் பற்றப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு நான்கு அகராதிகளைக் கொண்டுள்ளமையால் இவ்வகராதி சதுரகராதி எனப்பட்டது. இதன் இரண்டாவது பகுதி மட்டும் எல்லிஸ் (Ellis) என்பாரால் 1819-இல் பதிப்பிக்கப்பட்டது. ரிச்சர்டு கிளார்க் (Richard Clarke) என்பார்தம் ஆணைக்கு ஏற்ப 1824-இல் நான்கு தொகுதிகளும் தாண்டவராய முதலியார், இராமச்சந்திரக் கவிராயர் ஆகிய இருவராலும் மேற்பார்வையிடப்பட்டுப் பதிப்பிக்கப்பட்டன. ஸ்மித் (Smith) என்பார் 1835-இல் இதன் இரண்டாம் பதிப்பை வெளியிட்டார். இதன் பின்னர் பல பதிப்புகள் வெளிவந்தன. யாழ்ப்பாணத்திலிருந்த கிறித்தவ சங்கத்தார் இருமொழி அகராதிகளுடன் தமிழ்-தமிழ் அகராதி ஒன்றையும் தொகுக்கத் திட்டமிட்டிருந்தனர். இதன் காலம் 1833. இம்முயற்சி நடைபெறவில்லை. எனினும் இவ்வகராதிக்கெனத் திரட்டப் பட்ட தரவுகளை அடிப்படையாய்க் கொண்டு மானிப்பாய் அகராதி எனப்பெறும் The Manual Dictionary of the Tamil Language<noinclude></noinclude> sk8flyaatbnfzb7ffcqxjxrta0v339u 250 669005 1987465 2026-11-06T13:02:49Z Harisha usha 17386 OCR 1987465 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 59 எனும் அகராதி உருவாக்கப்பட்டது. யாழ்ப்பாணத்துச் சந்திரசேகர பண்டிதரால் உருவாக்கப்பட்ட இவ்வகராதி லெவி ஸ்பால்டிங் (Levi Spaulding) என்பவரால் 1842-இல் வெளியிடப்பட்டது. 58,500 பதிவுகள் இதில் இடம் பெற்றுள்ளன. 1901-இல் இரண்டாம் பதிப்பாய் வெளிவந்த நா.கதிரைவேற்பிள்ளையின் தமிழ்மொழி அகராதி வெளி வந்தது. 1904-இல் சி. டபிள்யூ. கதிரைவேற்பிள்ளையால் தொகுக்கப்பட்ட அகராதி தமிழ்ச் சொல்லகராதி என்பதாகும். இது மூன்று தொகுதிகளைக் கொண்டது. முதல்தொகுதி 1904-லும், இதன் இரண்டாம் பதிப்பு 1910-லும் வெளி வந்தது. இரண்டாவது தொகுதி 1913-லும் மூன்றாம் தொகுதி 1993-லும் வெளி வந்தன. இவ்வகராதி சங்கஅகராதி எனவும் அழைக்கப்பெறும். தமிழ் ஒருமொழி அகராதி வரலாற்றில் சிறப்பான பதிவமைப்புடன் வெளிவந்த இவ்வகராதி பல பதிவுக்கூறுகளையும் கொண்டது. சொல் மூலம் தருதல், மேற்கோள் அமைத்தல் எனும் மரபு இவ்வகராதி யில் பின்பற்றப்பட்டுள்ளது. ஒருபொருட் பலசொற்களை மட்டுமே பொருட்சொல்லாய்த் தந்த அகராதி மரபிலிருந்து வேறுபட்டுப் பெயர்கள் பலவற்றுக்கும் விளக்கச் சொற்பொருள் அளிக்கப் பட்டுள்ளது. அணில் நாம் முலையுண்டு வளர்வதாயும் முதுகிலே மூன்று வரியு ைதாயும் மரங்களிலே விரைந்தோடும் பயிற்சி உடையதாயுமுள்ள ஒரு பிராணி. அச்சாணி - பண்டியிலே யுருள் கோத்த மரத்திலே யது கழலாமற் கடையிற செருகும் ஆணி என்பன இவ்வகராதிப் பதிவுகள். 1906-இல் தமிழ்ப் பேரகராதி எனும் ஓர் அகராதி த. குப்புசாமிநாயுடுவால் தொகுத்து வெளியிடப்பட்டது. 1909-இல் பி.இராமநாதன் The Twentieth Century Tamil Dictionary எனும் அகராதியை வெளியிட்டார். இதில் படங்களும் தரப்பட்டுள்ளன. இதுவே படங்களுடன் வெளிவந்த முதல் தமிழ் அகராதியாகும்.<noinclude></noinclude> 2oi31abx16svrlg0iu2m08n7sylz007 250 669006 1987466 2026-11-06T13:03:14Z Harisha usha 17386 OCR 1987466 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 60 அகராதியியல் 1935-இல் ச.பவானந்தம் பிள்ளையின் தற்காலத் தமிழ்ச் சொல்லகராதியும் 1935-இல் ஜுபிலி தமிழ் அகராதியும் 1937-இல் மதுரைத் தமிழ் பேரகராதியும் வெளிவந்தன. மு.சண்முகம்பிள்ளையால் தொகுக்கப்பட்ட தமிழ்-தமிழ் அகரா முதலி 1985-இல் தமிழ்நாட்டுப் பாடநூல் நிறுவனத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. 1984-இல் தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகப் பெருஞ்சொல்லக ராதித் திட்டம் தொடங்கப்பட்டது. சங்க காலந்தொட்டு இக்காலம் வரையிலான தரவுகளை அடிப்படையாய்க் கொண்டு உருவாக்கப்படும் இவ்வகராதியின் மூன்று தொகுதிகள் இதுவரை வெளிவந்துள்ளன. இருமொழி அகராதியின் பாதிப்பால் இவ்வகராதிப் பதிவமைப்பிலும் மாற்றங்கள் இடம்பெற்றுள்ளன. ஒருமொழி அகராதி மரபினின்றும் வேறுபட்டு 1. வினையடியைத் தலைச்சொல்லாய்த் தருதல் 2. காலநிரலில் மேற்கோள் தரல் 3. ஒப்புருச் சொற்களுக்குத் தனிப்பதிவு தருதல் 4. வினைத்திரிபை அறிதற்கு ஏற்ப வினைப்பதிவில் வினை வகைப்பாட்டு எண் தருதல் 5. செயப்படுபொருள் குன்றியவினை குன்றாவினைக் குறிப்பு தருதல் (இரண்டாம் தொகுதியில் மட்டும்) 6. எல்லாப் பதிவுகளுக்கும் இலக்கணக் குறிப்பு தருதல் எனும் பதிவுக்கூறுகள் இவ்வகராதியில் இடம்பெற்றுள்ளன. 2.2.4. இருமொழி, பன்மொழி அகராதிகள் கிரேக்க, இலத்தின் மரபுகளில் ஒலைச்சுவடியின் வரிகளுக்கு இடையேயும் ஓரங்களிலும் பொருளாய் எழுதப்பட்ட அயல்மொழிச் சொற்கள் சொற்றொகுதியாய்த் தொகுக்கப்பட்ட காலத்திலேயே இருமொழி அகராதி மரபும் தோற்றம் பெற்றது எனலாம். தமிழகத்திற்கு வந்த ஐரோப்பியர் தத்தம் தாய்மொழிக்கு இணையான தமிழ்ச் சொற்களை அறிய முற்பட்டதன் விளைவாய் இருமொழி அகராதிகள் உருப்பெற்றன. இவ்வகையில் பல இருமொழி, பன்மொழி அகராதிகள் தொடர்ந்து வெளிவந்தன. இவ்வாறு உருவாக்<noinclude></noinclude> 3ezuf8oswb918aypiierhyvk8i2rjh3 250 669007 1987467 2026-11-06T13:03:56Z Harisha usha 17386 OCR 1987467 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 61 கப்பட்ட அகராதிகளே தமிழுக்கு அகராதியியல் நெறிமுறை கள் பலவற்றையும் அறிமுகப்படுத்தின. இதனால் தமிழ் அகராதி மரபும் வளம் பெற்றது. இம்மரபில் முதலாவதாக வெளிவந்த அகராதி புரோயன்சாவின் (Antem De Proenca) தமிழ் - போர்ச்சுகீசிய அகராதியே ஆகும். இதன் காலம் 1679. அம்பலக்காட்டில் அச்சிடப்பட்ட இவ்வகராதி 16,546 பதிவுகளைக் கொண்டது. இத்தமிழ்ச் சொற்களுக்குப் போர்ச்சுகீசு, இலத்தின் மொழியில் பொருள் தரப்பட்டுள்ளது. தமிழ்ச் சொற்கள் பதிவுகளாய் அமைந்திருந்தாலும் அவை அகரநிரலில் அமையவில்லை. பொருளாய்த் தரப்பட்ட போர்ச்சுகீசிய அகரநிரலின்படி அவை வரிசைப்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இவ்வகராதியின் மறுபதிப்பு தனிநாயக அடிகளால் கொண்டு வரப்பட்டது. Antao de Proenca's Tamil Portuguese Dictionary AD 1679 எனும் தலைப்பில் மலாய்ப்பல்கலைக்கழகத்தால் 1966-இல் இது வெளியிடப்பட்டுள்ளது. வீரமாமுனிவர் தமிழ்-இலத்தின் அகராதி (1749), இலத்தின் தமிழ் அகராதி, தமிழ் பிரெஞ்சு அகராதி (1744), பிரெஞ்சு-தமிழ் அகராதி (1845) போன்ற பலவற்றையும் தொகுத் துள்ளார். இவரே போர்ச்சுக்கீசிய-இலத்தின்-தமிழ் அகராதி ஒன்றையும் உருவாக்கியுள்ளார். இதன் காலம் 1744. இம்மரபில் குறிப்பிட்டுச் சொல்லத்தக்க அகராதிகள் பலவும் உண்டு. அவற்றுள் 1779-இல் வேப்பேரியில் அச்சிடப்பட்ட மலபார் ஆங்கில அகராதியும் (Malabar and English Dictionary) ஒன்று 'தமிழும் இங்கிலேசுமாயிருக்கிற அகராதி' என்பது இதன் தமிழ்ப்பெயர். தமிழே மலபார் எனும் சொல்லால் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளது. ஜான் பிலிப்ஸ் பெப்ரீசிஸ் '(John Philip Fabricius) ஜான் கிரிஸ்டியன் பிரெய்தாப்ட் (John Christian Breithaupt) இருவராலும் தொகுக்கப்பட்டது இவ்வகராதி. இவ்வகராதியில்தான் ஒருமித்த நிலையில் வினைச் சொற்களுக்குச் 'செய்கிறது' வாய்ப்பாட்டு சொற்கள் பதிவுகளாய் தரப்பட்டன. இவ்வகராதியே 1897-ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த Fabricius Tamil English dictioiary எனும் அகராதிக்கு அடிப்படையாய் அமைந்தது. இது தரங்கம்பாடி அகராதி எனவும் குறிப்பிடப்பெறும். இவ்வகராதியின் இரண்டாம் பதிப்பு பெய்செனர்ச் (Rev.H.Beisenherz)<noinclude></noinclude> h41dt57ui2gfjnv5kno97e8h0frmqtm 250 669008 1987468 2026-11-06T13:04:31Z Harisha usha 17386 OCR 1987468 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 62 அகராதியியல் என்பவராலும் (1910), மூன்றாம் பதிப்பு பெக்சல் (Rev. D. Bexell) என்பவராலும் (1933) வெளியிடப்பட்டன. ஏசியன் எடுகேஷனல் சர்வீசஸ் இதன் மறுபதிப்புகளை (1989, 1992, 1995) வெளியிட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு பதிப்பும் செம்பதிப்பாய் வெளிவந்துள்ளது. 1979-ஆம் ஆண்டுப் பதிப்பின் குறைபாடுகள் 1989-ஆம் ஆண்டுப் பதிப்பிலும் 1989-ஆம் ஆண்டுப் பதிப்பில் உள்ள குறைகள் 1993-ஆம் ஆண்டுப் பதிப்பிலும் நீக்கப்பட்டுள்ளன. தமிழ்ப்புலத்தில் திருந்திய பதிப்பாய் வெளிவந்த அகராதி இது ஒன்றே ஆகும். ஜெர்மானிய மொழியாய்வாளரான கிரௌல் (Graul) என்பாரின் ஏழு வகையான வினை வகைப்பாட்டைப் பதிவுகளில் அமுங்கு, III v.i., அமை VI v.t. எனத் தந்த முதல் அகராதி இதுவே ஆகும். Dictionnaire Francais Tamoul Tamoul Francais 67 D தலைப்பில் பிளின் (A. Blin) என்பவரால் உருவாக்கப்பட்ட அகராதி 1831-இல் வெளிவந்தது. 1834-ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த இராட்லரின் தமிழ் ஆங்கில அகராதி ஐரோப்பிய மரபு அகராதிகளில் குறிப் பிடத்தக்க சிறப்பு வாய்ந்தது. 1830-இல் ஜே.பி. இராட்லரால் (J.P. Rottler) தொகுக்கப்பட்ட இவ்வகராதி நான்கு தொகுதிகளாய் வெளிவந்த பெரிய அகராதியாகும். முதல் தொகுதி 1834-லும், இரண்டாம் தொகுதி 1836-37 ஆம் ஆண்டிலும், மூன்றாம் தொகுதி 1839-லும் நான்காம் தொகுதி 1841-ஆம் ஆண்டிலும் வெளிவந்தன. இந்நான்கு தொகுதி களிலும் சீரான நிலையில் பதிவுகள் அமைந்துள்ளன. முதன் முதலாய் வினைப்பதிவை அடுத்து வினையின் சொல் விரிவுகள் அமைகிறது' v.n. Pr. மைந்தேன், Fut. மைவேன், Imp.மை, Inf.மைய' எனத்தந்த முதல் அகராதி இதுவே ஆகும். பல்வேறு இலக்கணக் குறிப்புகளையும் வினையின் செயப்படுபொருள் குன்றிய குன்றாத் தன்மைகளையும் தந்த முதல் அகராதியும் இதுவே. இவ்வகராதியில்தான் முதன் முதலாய்த் துணைப் பதிவுகள் (Sub entries) அமைக்கப் பட்டுள்ளன. 1842-இல் வின்சுலோ ஆங்கிலம்-தமிழ் அகராதியும் 1844-இல் ஸ்பால்டிங்கின் (Spaulding) ஆங்கிலம் தமிழ்<noinclude></noinclude> o6nouph0lh1nojmd87grq1nmfhzaslt 250 669009 1987469 2026-11-06T13:05:12Z Harisha usha 17386 OCR 1987469 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரணறு 63 அகராதியும் 1861-இல் பெர்சிவலின் (Peter Percival) ஆங்கிலம் தமிழ் அகராதியும் வெளிவந்தன. போப் (G.U. Pope) தமிழ் ஆங்கில அகராதி ஒன்றைத் தொகுத்துள்ளார். இதன் காலம் 1859. 1851-இல் கிருஷ்ணசாமிப்பிள்ளை ஆங்கிலம் தெலுங்கு-தமிழ் அகராதி ஒன்றைத் தொகுத் துள்ளார். மௌசெட், டியூபியஸ் (L. Mosset, L. Dupuis) இருவரா லும் தமிழ் பிரெஞ்சு அகராதி தொகுக்கபட்டது. இரண்டு பாகங்களைக் கொண்ட இவ்வகராதி 1855-இல் புதுவையில் அச்சானது. 1862-இல் வெளிவந்த வின்சுலோ தமிழ் ஆங்கில அகராதி இராட்லர் அகராதியைக் காட்டிலும் கூடுதலான பதிவமைப்புச் செம்மையுடன் வெளிவந்தது. இதில்தான் வினையடிகள் முதன்முதலாக வினைகளுக்கான தலைச் சொற்களாய்த் தரப்பட்டன. வினையின் சொல்விரிவுகள் இராட்லர் அகராதியில் உள்ளதைப் போலன்றிச் சிக்கல்கள் ஏதும் இன்றிப் பதிவிலேயே தரப்பட்டுள்ளன. ஜே.நைட் (J Knight), எம். திசெரா (M. Tissera), பெர்சிவல், எல்.எஸ். ஸ்பால்டிவ் ஆகிய அறிஞர்கள் இவ்வகராதித் தொகுப்புப் பணியில் இடம்பெற்றனர். and Tamil 1867-இல் ஆர்.பி.குரிபாதிரி தொகுத்த தமிழ்-இலத்தின் அகராதி வெளிவந்தது. 1880-இல் டி.எஸ். வீராசாமி முதலியார் A Builder's Vocabulary in English அகராதியைத் தொகுத்தார். விசுவநாத பிள்ளையின் தமிழ் ஆங்கில அகராதி 1888-இல் வெளிவந்தது. 1909-இல் டி.எ. சுவாமிநாத ஐயர் The School Dictionary எனும் ஆங்கிலம் -ஆங்கிலம்-தமிழ் அகராதியைத் தொகுத்தளித்தார். 1914-இல் பி.என். சங்கரநாராயண பிள்ளை தொகுத்த ஆங்கிலம் - தமிழ் - ஆங்கில அகராதி வெளிவந்தது. இருபதாம் நூற்றாண்டில் வெளிவந்த மிகப் பெரிய அகராதி சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதியே ஆகும். 1911-ஆம் ஆண்டு இவ்வகராதித் திட்டம் தீட்டப்பட்டது. இவ்வகராதியின் முதல் முதன்மைப் பதிப்பாசிரியர் ஜே.எஸ். சாண்ட்லர் (Rev.J.S.Chandler). பின்னிணைப்புத் தொகுதியுடன் ஏழு தொகுதிகளாய் வெளிவந்த இவ்வகராதியில் இடம்பெற்ற தலைச்சொற்கள் (1,04,405+13,357) 1,17,769. 1913-ஆம் ஆண்டு சனவரியில் தொடங்கப்பட்ட இவ்வகராதியின், பின்னிணைப்புத் தொகுதி வெளிவந்த ஆண்டு டிசம்பர் 1939.<noinclude></noinclude> pud2q2xamw6fl1cb2cbnse0koq0bxu2 250 669010 1987470 2026-11-06T13:05:57Z Harisha usha 17386 OCR 1987470 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 64 அகராதியியல் மொத்தப்பக்கங்கள் (3928+423) 4351. முழுக்க முழுக்கத் திட்டமிட்டு உருவாக்கப்பட்ட இவ்வகராதிக்கு மாதிரிப்படி தயாரித்து அனுப்பப்பட்டு அறிஞர் கருத்துரைகள் பெறப் பட்டன. முதல் தொகுதியின் முதல் பகுதி 8.10.1924-இல் வெளிவந்தது. ஏனைய இரண்டு பகுதிகளும் முறையே 20.10.1925, 36.6.1936 தேதிகளில் வெளிவந்தன. அதன் பின்னர் நவம்பர் 1926-இல் தான் எஸ்.வையாபுரிப்பிள்ளை பதிப்பாசிரியராகப் பதவியில் அமர்த்தப்பட்டார். இறுதி வரை இவரே இப்பொறுப்பில் இருந்தார். 3 1.ஒப்புருச்சொல், பல்பொருட் சொற்களைத் தனிப் பதிவு களாய் அமைத்து அசை, அசை", மாலை எண்தருதல். மாலை என 2. பதிவுச் சொல்லிற்கு ஆங்கிலத்தில் எழுத்துப்பெயர்ப்பு (Transliteration) தருதல். 3. வினையடியைப் பதிவாய்த் தருகையில் கலை -தல், கலை-த்தல் எனத் தல், த்தல் விகுதியுடன் பதிவாய் அமைத்தல். 4. வினை வகைப்பாட்டு எண்ணைப் பதிவில் தருதல். 5. பதிவுச் சொல்லின் இனமொழிச் சொற்களையும் தருதல். 6.சொல்மூலம் காட்டல். 7. செயப்படுபொருள் குன்றிய, குன்றா வினைக் குறிப்பையும் பிறவினைக் குறிப்பையும் தருதல். 8. வட்டார வழக்கு, கொச்சைவழக்கு, சைவவழக்கு, கோவை வழக்கு எனும் பலவகைக் குறிப்பான்களைத் (Lablels) தருதல். 9. மேற்கோள் தருதல். 10. குறுக்கு நோக்கீடு (Cross Reference) தருதல். என்பன போன்ற பல்வேறு பதிவுக்கூறுகளையும் கொண்ட தாய் வெளிவந்த இவ்வகராதியே தமிழ் அகராதியியல் வரலாற்றின் உச்சநிலை. திருந்திய பதிப்பாய் வெளிவர வில்லை என்றாலும் இதற்கான முயற்சி மேற்கொள்ளப் பட்டது. அ-அக்ஷரம் வரையிலான சொற்களுக்கான திருத்தப் பதிப்பு 290 பக்க அளவில் 1980-இல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. 1937-இல் நோவெங்கடேச சர்மா தமிழ்-வ சொல் அகராதியை வெளியிட்டார். நீலாம்பிகை அம்மையார் தொகுத்த வடசொல் தமிழ் அகரவரிசை 1937-இல்<noinclude></noinclude> mdkkdbz4skdwatiq74jn3nwjkde68jv 250 669011 1987471 2026-11-06T13:06:36Z Harisha usha 17386 OCR 1987471 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 65 வெளிவந்தது. தமிழ்-ருஷ்ய அகராதி 1960லும், ருஷ்ய தமிழ் அகராதி 1965-லும் வெளிவந்தன. 1963-65-இல் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தால் வெளியிடப்பட்ட ஆங்கிலம் - தமிழ் சொற்களஞ்சியம் இருமொழி அகராதி மரபில் வெளிவந்த நல்லதோர் அகராதி. இதன் பதிப்பாசிரியர் அ.சிதம்பரநாத செட்டியார். ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதியை அடிப்படையாய்க் கொண்டு உருவாக்கப்பட்ட இவ்வகராதி இன்றும் பேரளவிலான பயன்பாட்டில் உள்ளது. இவ்வாறே தமிழ் -பர்மா, தமிழ்-மலாய், தமிழ்-ஜப்பான். தமிழ்- இந்தி, தமிழ்-தெலுங்கு, இலத்தீன்-தமிழ், பிரெஞ்சு-தமிழ் போர்ச்சுகீசு - தமிழ், ஜப்பான்-தமிழ், மலாய்-தமிழ், அரபு-தமிழ் இந்தி - தமிழ், மராத்தி -தமிழ், தெலுங்கு-தமிழ் எனப் இருமொழி அகராதிகள் வெளிவந்துள்ளன. பல 1985-இல் தேவநேயப் பாவாணரின் செந்தமிழ்ச் சொற்பிறப்பியல் பேரகரமுதலியின் முதல் மடலம் வெளிவந் துள்ளது. 1993-இல் இதன் இரண்டாம் மடலம் இரா.மதிவாண னைப் பதிப்பாசிரியராய்க் கொண்டு வெளிவந்தது. ஒவ்வொரு சொல்லின் சொற்பிறப்பும் பதிவின் இறுதியில் தரப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறே இனமொழிச் சொற்களும் குறிப்பிடப்பட்டுள்ளன. படங்களைத் தந்த இரண்டாவது அகராதி இதுவே. இன்றைய நிலையில் கணிப்பொறியும் அகராதி உருவாக்கத்தில் பயன்படுத்தப்பட்டு வருகின்றது. 1989-இல் தமிழ்ப்பல்கலைக்கழகக் கணிப்பு மையமும் தொகுப்பியல் துறையும் இணைந்து செயல்படுத்திய சங்க இலக்கிய அகராதித் திட்டத்தில் கணிப்பொறி பயன்படுத்தப்பட்டது. என்றாலும் கட்டளைநிரல் (Software) உருவாக்கப்படவில்லை. எழுதப்பட்ட பதிவுகள் கணிப்பொறியில் அப்படியே இடுவரல் (Input) செய்து வாங்கப்பட்டன. இவ்வகராதியின் பதிப்புப்பணி தொகுப்பியல் துறையினரால் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளது. முழுக்க முழுக்கக் கணிப்பொறி உதவியுடன் உருவாக்கப்பட்டு வெளிவந்த முதல் தமிழ் அகராதி கிரியாவின் தற்காலத் தமிழ் அகராதியே ஆகும். இவ்வக ராதிக்கான தரவுத் தொகுப்பு (Database) ஒன்று உருவாக்கிக் கொள்ளப்பட்டது. 'ஏறத்தாழ 40,000 அச்சிட்ட பக்கங்களைக் கொண்ட இந்தத் தரவுமூலங்களிலிருந்து தெரிவுசெய்த<noinclude></noinclude> ficb7a0ahlqs6yzy3oes19eeqd1ujpd 250 669012 1987472 2026-11-06T13:07:06Z Harisha usha 17386 OCR 1987472 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 66 அகராதியியல் சொற்களை உள்ளடக்கிய ஒன்றரை லட்சத்துக்கு மேற்பட்ட வாக்கியங்களும் தொடர்களும் தனி அட்டைகளில் எழுதப் பட்டுத் தொகுக்கப்பட்டன' என இ.அண்ணாமலை, கிரியா அகராதியின் அறிமுகத்தில் (1992: xvii, xviii) தரவுச் சேகரிப்பைக் குறிப்பிட்டுள்ளார். இவ்வகராதியின் முதன்மைப் பதிப்பாசிரியர் பா.ரா. சுப்பிரமணியன். 1904-இல் வெளிவந்த தமிழ்ச் சொல்லகராதிக்குப் பின் முழுமையாய் விளக்கச் சொற்பொருளோடு வந்த முதல் அகராதி இதுவே ஆகும். வினைச் சொற்களுக்கும் விளக்கச் சொற்பொருள் தரப்பட்டுள்ளது. குறித்த காலநிலை அகராதியாக (Synchronic Dictionary) வெளிவந்த முதல் அகராதியும் இதுவே. 2.2.5. கலைக்களஞ்சியம் தமிழில் கலைக்களஞ்சிய முயற்சி 1903-ஆம் ஆண்டிலேயே துவங்கிவிட்டது. இம் முயற்சி யாழ்ப்பாணத் தைச் சேர்ந்த ஆ. முத்துத்தம்பிப் பிள்ளையால் செய்யப்பட்டது. அபிதானகோசம் எனும் வடமொழிப் பெயருடன் வந்த இக் கலைக்களஞ்சியத்தில் பெயர்கள் தொகுத்துத் தரப்பட்டுள்ளன. கலைக்களஞ்சியப் பண்பும் மொழி அகராதிக் கூறுகளும் கலந்ததாய் இது அமைந்துள்ளது. பின்வரும் பதிவுகள் இதற்குச் சான்று. அக்கினி சயனம் - இஃதோர் யாககருமம். யாக கருத்தா அடைய வேண்டிய பயனைத் தபன் என்னும் அக்கினியினது புத்திரர் பதினெழுவரும் அபகரித்துக் கோடலின் பரிகாரமாகச் செய்யப்படுவது அக்கினிசுவோத்தர் - இவர்கள் ஒருபாற் பிதிர்கள் ககுபுதேவி ககேந்தரன் தர்மன்பாரி,தக்ஷன் மகள் புள்ளரசு திருஷ்டகேது 1. (மி) சத்தியதிருதன் புத்திரன், 2.(பா) திருஷ்டத்துயுமனன் மகன், 3. (கா) சுகுமாரன் மகன் இதற்கடுத்த நிலையில் தமிழகத்தில் 1910-இல் அபிதான சிந்தாமணி உருவாக்கப்பட்டது. இதைத் தொகுத்தவர் சிங்காரவேலு முதலியார் ஆவார். இதில் இலக்கண இலக்கியம், புராணம், இதிகாசம், காப்பியம் தொடர்பான பெயர்கள் பலவும் இடம்பெற்றுள்ளன.<noinclude></noinclude> 772ytv1dl8bntm2zg3ys2uhj1cm43cd 250 669013 1987473 2026-11-06T13:07:52Z Harisha usha 17386 OCR 1987473 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு அசனை குண்டன் - 1. பாணாசுரன் தாய்: பலியின் தேவி. 2. அர்க்கன் என்னும் வசுவின் தேவி ; இவளிடத்து ஆசை முதலியன பிறந்தன. 1. கத்ரு குமரன், நாககன். .திருதராட்டிரன் குமரன். 3. ஒரு சிவகணத்தவன். 4. யானையுருக் கொண்டு மகோற் கடர் முன் வந்திறந்த அரசன். ஒரு விஷ்ணுபடர் சிம்மாநனர் சுவர்ணசிரன் ஒரு ரிஷி சுவராசி சூரியகிரணத் தொன்று 67 என அகராதிகளில் உள்ளது போன்று பல பதிவுகள் இக்கலைக்களஞ்சியத்திலும் இடம்பெற்றுள்ளன. மேற்குறிப்பிட்ட இரண்டும் தனிமனித முயற்சியில் உருவான கலைக்களஞ்சியங்கள். திட்டமிட்ட நெறியில் முழுமையான கலைக்களஞ்சியம் 1954-இல் வெளிவந்தது. 1947-ஆம் ஆண்டு தமிழ்வளர்ச்சிக் கழகத்தால் இத்திட்டம் தொடங்கப்பட்டது. இதன் முதன்மைப் பதிப்பாசிரியர் பெரியசாமித் தூரன். இது பத்துத் தொகுதிகளாய்த் தொகுக் கப்பட்டது. உரிய தலைப்புகளைத் தீர்மானித்துச் சொல் தெரிவு செய்து அறிஞர்களிடம் கட்டுரை வாங்கி உருவாக்குதல் எனும் அடிப்படையில் இது உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. முதல் தொகுதி 1954-லும், பத்தாம் தொகுதி 1968-லும் வெளிவந்தன. Encyclopaedia எனும் சொல்லுக்கு இணையாய் உருவாக்கப் பட்ட கலைக்களஞ்சியம் எனும் சொல்லே இதற்குப் பெயராய் இடப்பட்டுள்ளது. இத்திட்டத்தைத் தொடர்ந்து குழந்தைகள் கலைக்களஞ்சியத் திட்டமும் மேற்கொள்ளப்பட்டது. இதுவும் பத்துத் தொகுதிகளாய் உருவானது. இதன் பதிப்பாசிரியரும் பெரியசாமித் தூரனே ஆவார். 1968-76-ஆம் ஆண்டுகளில் இப்பத்துத் தொகுதிகளும் வெளிவந்தன. என்பவ (1974) நாடகக் கலைக்களஞ்சியம் (1964) பாபநாசம் ராலும் டாக்டர் மு.வ. கலைக்களஞ்சியம் இரா.மோகனாலும் இஸ்லாமியக் கலைக்களஞ்சியம் (1976 77) அப்துற் உறிம் என்பாராலும் தயாரிக்கப் பட்டுள்ளன. பெரியார் களஞ்சியம் (1977), இளைஞர் இஸ்லாமியக் கலைக் களஞ்சியம் (1991), மாக்மில்லன் சிறுவர் சிறுமியர் கலைக்<noinclude></noinclude> pum8dyuwdt53kja1sqf6bdibfu0jjmi 250 669014 1987474 2026-11-06T13:08:39Z Harisha usha 17386 OCR 1987474 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 68 அகராதியியல் களஞ்சியம் (1976), வேளாண்மைக் களஞ்சியம் (1982) என்பனவும் வெளிவந்துள்ளன. வி.ஐ. சுப்பிரமணியத்தைப் பதிப்பாசிரியராய்க் கொண்ட Dravidian Encyclopaedia வின் இரண்டு தொகுதிகள் ISDL ஆல்வெளியிடப் பட்டுள்ளன (1993). தமிழ்ப் புலவர் வரலாற்றுக் களஞ்சியம் (3 தொகுதிகள் 197489) அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தால் வெளி யிடப்பட்டுள்ளது. வீ.ப.கா. சுந்தரம் உருவாக்கிய தமிழிசைக் கலைக்களஞ்சியத்தின் முதலாம் தொகுதி (1993) பாரதிதாசன் பல்கலைக்கழகத்தால் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. ஆசியவியல் ஆய்வு நிறுவனம் Encyclopaedia of Tamil Literature எனும் பெயரில் (1991,99) இரண்டு தொகுதிகளை வெளி யிட்டுள்ளது. குஉறிகோசாகா, ஜான் சாமுவேல் இருவரும் இதன் பதிப்பாசிரியர்கள். 1981-இல் உருவான தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தில் பெரிய அளவில் கலைக்களஞ்சிய முயற்சி 1983-ஆம் ஆண்டில் தொடங்கப்பட்டது. வாழ்வியல் (Humanity), அறிவியல் எனும் இரண்டனுக்கும் தனித்தனிக் கலைக்களஞ் சியங்கள் உருவாக்கத் திட்டமிடப்பட்டன. வாழ்வியல் களஞ்சியத்தை 15 தொகுதிகளாயும் அறிவியல் களஞ்சியத்தை 30 தொகுதிகளாயும் வெளியிட முடிவெடுக்கப்பட்டது. 1995 ஆகஸ்ட் வரையில் வாழ்வியலில் 13 தொகுதிகளும் அறிவி யலில் 9 தொகுதிகளும் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. 2.2.6. கலைச்சொல்லகராதி கலைச்சொல்லகராதிகளும் மிகுதியாய் உருவாக்கப் பட்டுள்ளன. பாரிசு நுாலகத்தில் A Tamil Vocabulary in Natural History எனும் தலைப்பிலான கலைச்சொல்லகராதி (கையெழுத்துப்படி) ஒன்று உள்ளது. இதன் ஆசிரியர் எம்.ஏரியல் (M.Ariel). காலம் தெரியவில்லை. 1783-இல் Iwarus ABEL என்பவரால் உருவாக்கப்பட்ட Symphona Symphona எனும் சொற்பட்டியலைக் கலைச்சொல்லகராதி எனும் பகுதியில் வ. ஜெயதேவன் (1985:367) குறிப்பிட்டுள்ளார். இது தமிழ் உள்ளிட்ட 11 மொழிகளின் சொற்றொகுதி என்கிறார் அ. தாமோதரன் (1978:183). வருவாய்த்துறைச் சொற்பட்டி List of Revenue Terms) ஒன்று (1894) லண்டன் இந்திய அலுவலக நூலகத்தில் உள்ளது.<noinclude></noinclude> kgkuwpsojoshawegfl5o0c2jgvjnehx 250 669015 1987475 2026-11-06T13:10:01Z Harisha usha 17386 OCR 1987475 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 69 ஜபானா புத்தக சங்கம் A Vocabulary of Technical terms used in Logic and Metaphysics (English-Tamil) ஒன்றை 1860-இல் வெளியிட்டுள்ளது. இலங்கை அரசு 1869-இல் 'Glossary of Native Foreign and anglicized words occuring in all official correspon- dence and other documents' எனும் தலைப்பில் சொற்றொகுதி ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது. சாமுவேல் கிரீனால் (Samuel F. Green) Introduction to Prof. Dalton's physiology and Vocabularies of Medical words Tamil - English 1873 இல் இலங்கையில் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. இவரால் Vocabularies of Materia Medica and pharmacy of midwifery and the diseases of women and children; and of medical Jurisprudence-English-Tamil எனும் அகராதி 1875-இல் வெளியிடப்பட்டுள்ளது. ஏ.ராஜகோபால பிள்ளை 1899-இல் English Karnataka Vaidhya cintamani எனும் பெயரில் மருந்துப் பெயரகராதி ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளார். இதில் ஆங்கிலம், இலத்தின், கன்னடம், தெலுங்கு, தமிழ்ப் பெயர்கள் தொகுத்துத் தரப்பட்டுள்ளன. 1916 - இல் சேலம் தமிழ் அறிவியல் சொற்கழகம் (Tamil Scientific Terms Society) கணிதம், பௌதிகம். இரசாயனம் ஆகிய துறைகளுக்கான கலைச்சொல் தொகுதி ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது. 1941-இல் தமிழ்ப் பாதுகாப்புக் கழகம் ஆட்சிச்சொல் அகரவரிசை ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளது. 1931 ஆம் ஆண்டில் வெளிவந்த சாம்பசிவம் பிள்ளையின் தமிழ்-ஆங்கில அகராதி (Tamil English Cyclopaedic Dictionary of Medicine, Chemistry, Botany and Allied sciences based on Indian Medical Sciences) பொதுச் சொற்களோடு பல்துறைக் கலைச்சொற்களையும் கொண்டதாய் வெளிவந்துள்ளது. விரிவான விளக்கங்களோடும் இக்கலைச்சொற்கள் தரப் பட்டுள்ளன. 1931 இல் சென்னை மாகாணத் தமிழ்ச் சங்கத்தால் வேதியியல், வணிகவியல், புவியியல், வரலாறு, கணிதம், இயற்பியல், உடலியல் போன்ற துறைகளுக்குத் தனித்தனியே கலைச்சொற் பட்டியல்கள் வெளியிடப்பட்டுள்ளன. அரசுத் 1960 - 65 ஆம் ஆண்டுகளில் தமிழ்நாடரசு பல்வேறு துறைகளுக்கும் தனித்தனிக் கலைச்சொல்<noinclude></noinclude> jlsuy4lyf5vo3tivo3c0nqp68bwa5ep 250 669016 1987476 2026-11-06T13:10:25Z Harisha usha 17386 OCR 1987476 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 70 அகராதியியல் அகராதிகளை வெளியிட்டுள்ளது சிறப்புச் சொற்கள் துணை யகராதி எனும் பெயரில் போக்குவரத்து. உள்ளாட்சி, கூட்டுறவு, சிறை, துறைமுகம், தொழில்வணிகம், நெடுஞ்சாலை, பொறியியல், புள்ளிவிவரம், பொதுச் சுகாதாரம், மீன்வளம், வருவாய்ப் பிரிவு. வனம், கல்வி, வேளாண்மை போன்ற பல்வேறு துறைகளுக்குமான கலைச்சொற்கள் தொகுத்து வெளியிடப்பட்டன. 1960-85 இல் கலைக்கதிர் நிறுவன முயற்சியால் உயிர்நூல் பொதுஅறிவு, உளவியல், புவியியல், புள்ளியியல், பௌதிகம், பொதுஅறிவு, வணிகவியல், வரலாறு, வானநூல் பொது அறிவு, வேதியியல் பொது அறிவு போன்ற பல்வேறு துறைகளுக்கும் கலைச்சொல் அகராதிகள் தொகுக்கப்பட்டன. இலக்கணம், இலக்கியம், தத்துவம், சட்டம், மொழியியல் போன்ற பல்வேறு துறைகளுக்குமான கலைச்சொல் அகராதிகள் தமிழில் வெளிவந்துள்ளன. தமிழ்ப் பல்கலைக்கழகத்தின் அறிவியல்தமிழ் மற்றும் தமிழ் வளர்ச்சித் துறை பல்வேறு அறிவியல் துறைகளுக்கு மான் கலை துறை அறிஞர் களைக் கொண்டு தரப்படுத்திப் பெரிய அளவில் கலைச் தொகுப்பு ஒன்றை உருவாக்கி உள்ளது. தற்போது இது அச்சில் உள்ளது. மணவை முஸ்தபா 1991-இல் 'அறிவியல் கலைச்சொல் களஞ்சியம்' ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளார். இது ஆங்கிலச் சொற் களுக்கான தமிழ்க் கலைச்சொற்களை மட்டுமே தரும் சொற்றொகுதியாக இல்லை. பதிவுகளில் Anion (மின்) நேர்க்குறையணு ஒருமின் பகுப்பு மின் கலத்தில் நேர் முனையில் தோன்றுகிற உலோகமற்ற மூலகம் எனத் தமிழ்க் கலைச்சொல்லுடன் விளக்கச் சொற்பொருளும் தரப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு அறிவியல் கலைச்சொல் அகராதி களும் விளக்கச் சொற்பொருளோடு உருவாக்கப்படும் நிலை உருவாகியிருப்பது தமிழ் அகராதியியல் வளர்ச்சியைக் காட்டுவதாய் உள்ளது.<noinclude></noinclude> nbtfttdu7hj827g53831nr11huhz9s9 250 669017 1987477 2026-11-06T13:10:53Z Harisha usha 17386 OCR 1987477 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 2.2.7.சொல்லடைவு 71 சொல்லடைவு உருவாக்கமும் ஐரோப்பியரால் தொடங் கப்பட்டுள்ளது. பைபிள் தொடர்பாய்ச் சொல்லடைவுகள் உருவாக்கப்பட்டன. 1841-ல் பவர்உெறன்றி (Bower Henry) தொகுத்த வேத அகராதி (Biblia Theological Dictionary) வெளிவந்துள்ளது. அமெரிக்கன் மிஷன் பிரஸ் சத்திய வேதக் கண்ணாடி எனும் சொற்றொகுதியை 1846-இல் வெளியிட் டுள்ளது. 1862-இல் ஸ்பால்டிங் தொகுத்த பைபிள் அகராதி (Bible Dictionary) வெளிவந்தது. 1911-இல் ஏ.சி. கிலேடன் ஐயரின் (Albert C. Clayton) வேத அகராதி (ஐந்துபாகம்) வெளிவந்தது. இவ்வாறு தொடங்கிய சொல்லடைவு உருவாக்கம் தமிழ் இலக்கியப் பரப்பிலும் காலூன்றியது. மார்க்கசகாயஞ் செட்டியார் 1994-இல் திருக்குறள் சொற்குறிப்பு அகராதி யையும் திருக்குறள் மூலமும் திருவள்ளுவமாலையும் சொற் குறிப்பகராதியையும் தொகுத்துள்ளார். தி.க. பாலசுந்தர ரம் பிள்ளையின் முல்லைப்பாட்டு வாரய்ச்சி அகராகி 1935-இல் இராஜம் சங்க இலக்கியச சொற்களுக்கான பாட்டும் தொகையும் எனும் சொற்பொருள் அடைவு ஒன்றை வெளியிட்டுள்ளார் (1958). நாலாயிரத் திவ்யப் பிரபந்த அகராதி 1963-இல் வெளிவந்தது. பல் மொழியியல் ஆய்வுகளின் ஒருபகுதியாகச் சொல் லடைவுகள் உருவாக்கப்பட்டன. வ.அய்.சுப்பிரமணியத்தின் பெருமுயற்சியால் தமிழிலக்கியம் தொடர்பான சொற்பொருள் அடைவுகள் உருவாக்கப்பட்டன. 1962-இல் இவர் புறநானூற்றுச் சொல்லடைவு வெளியிட்டார். இவர்தம் மாணவர் பலராலும் இவ்வகைச் சொற்பொருள் அடைவுகள் உருவாக்கப்பட்டன. நூல் தொகுப்பாளர் ஏ.காமாட்சிநாதன் இராம. சுந்தரம் ஆண்டு நற்றிணை 1964 பத்துப்பாட்டு 1964 பதிற்றுப்பத்து எஸ். அகத்தியலிங்கம் 1979 (வெளியீட்டாண்டு பெரியபுராணம் தா.வே. வீராசாமி 1966 அகநானூறு ச.வே. சுப்பிரமணியன் 1979 (வெளியீட்டாண்டு)<noinclude></noinclude> 0egodlmfziwzpnv31i2w0p0ubid3neq 250 669018 1987478 2026-11-06T13:11:39Z Harisha usha 17386 OCR 1987478 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 73 அகராதியியல் குறுந்தொகை எஸ்.ஆர்.கிருஷ்ணம்மாள் 1974 (வெளியீட்டாண்டு) ஐங்குறுநூறு எம்.இளையபெருமாள் 1975 (வெளியீட்டாண்டு) கலித்தொகை டி. ஆண்டியப்ப பிள்ளை 1970 பெருங்கதை இரா.இளவரசு 1974 எனப் பல சொற்பொருள் அடைவுகளும் உருவாக்கப்பட்டுள் ளன. aulanta which suffered, R.P. உழந்த 19-15,41.27 Who fought R.P. ulavar உழவர் 48-4 plough man, S. 30-22, 90-41 (A Grammar of Old Tamil, - S. Agesthialingom) என இவற்றின் பதிவுகள் இலக்கணப் பொருள். சொற் பொருள், வருகை இடம் ஆகியவற்றைக் கொண்டனவாய் உள்ளன. 1966-இல் சென்னைப் பல்கலைக்கழகத்தால் வெளியிடப்பட்ட Pre-Pallavan Tamil Indexசங்க இலக்கியம் முதல் மணிமேகலை வரையிலான இலக்கியங்களின் சொற்பொருள் தொகுதியாய் உள்ளது. இதைத் தொகுத்தவர் என். சுப்பிர மணியன். தொல்காப்பியம், நாலாயிரதிவ்யபிரபந்தம், தேவாரம், கம்பராமாயணம், பரிபாடல் போன்ற இலக்கண, இலக்கியங்களுக்கான சொல்லடைவுகள் அண்ணாமலைப் பல்கலைக்கழகத்தில் உருவாக்கப்பட்டுள்ளன. 1967-70 களில் புதுச்சேரி பிரெஞ்சு இந்தியக் கலைக் கழகத்தால் மூன்று தொகுதிகளாய்த் தொகுத்து உருவாக் கப்பட்ட பழந்தமிழ் நூற் சொல்லடைவு சங்க இலக்கியம், பதினெண்கீழ்க்கணக்கு, சிலப்பதிகாரம், மணிமேகலை முத்தொள்ளாயிரம், களவியல் ஆகிய இலக்கியங்களின் சொற் றொகுதிக்கான அடைவாய் உள்ளது. இதில் சொல்லும் சொல்லின் வருகை இடங்களும் மட்டும் தரப்பட்டுள்ளன. தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக சங்க இலக்கிய அகராதித் திட்டத்தின் ஒருபகுதியாகப் பத்துப்பாட்டு எட்டுத்தொகைக்கான சொல்லடைவு உருவாக்கப்பட்டுள்ளது. ஏறத்தாழ 7,000<noinclude></noinclude> l4tq73p6n1032p0bha500ujj2cdh64q 250 669019 1987479 2026-11-06T13:12:13Z Harisha usha 17386 OCR 1987479 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வரலாறு 73 பக்கங்களில் (கணிப்பொறி அச்சுத்தாள் அமைந்துள்ள இச்சொல்லடைலில் சொல், சொல்லின் வருகை இடமொத்த எண்ணிக்கை, சொல் வந்த இலக்கியத் தொடர்கள் வருகை இடம் ஆகியன தரப்பட்டுள்ளன. இது அச்சுருப் பெறவில்லை. தாமஸ் லெமென் ( Thonas Lehmann), தாமஸ் மால்டன் (Thomas Malten) இருவராலும் கணிப்பொறிவழி உருவாக்கப்பட்ட A Word Index of old Tamil Cankam Literature 1993-இல் ஆசியவியல் ஆய்வு நிறுவனத்தால் இந்தியப் பதிப்பாய் வெளிவந்துள்ளது. இவ்வாறு கணிப்பொறிவழி இலக்கியச் சொல்லடைவுகளை உருவாக்கும் அளவிற்குச் சொல்லடைவு உருவாக்கமும் தமிழாய்வுப்புலத்தில் வளர்ந்துள்ளது.<noinclude></noinclude> pk1o0w3x91r54tkji4yrrzvinnvgoye 250 669020 1987480 2026-11-06T13:12:53Z Harisha usha 17386 OCR 1987480 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 3. அகராதி வகைகள் 3.0. ரேண்டம் ஹவுஸ் அகராதி டிக்ஷ்னரி எனும் சொல்லுக்கு 'ஒரு மொழியிலிருந்து தெரிவுசெய்யப்பட்ட சொற்களை எல்லாம் வழக்கமாய் அகரநிரலில் தந்து அச்சொற்களின் பொருள், ஒலிப்புமுறை, சொற்பிறப்பு. சொல்விரிவு போன்றவை பற்றிக் கொடுக்கப்படும் தகவல் களை ஒரே மொழியிலோ வேறு மொழியிலோ தரும் நூல்' என விளக்கம் தந்துள்ளது. ஆக்ஸ்போர்டு ஆங்கில அகராதி 'சொற்களின் எழுத்துமுறை, ஒலிப்புமுறை, பொருள் நுட்பம், பயன்பாடு, ஒருபொருட் பலசொல், ஆக்கச்சொல், வரலாறு போன்றவற்றையோ இவற்றுள் சிலவற்றையோ தெளிவுறுத்தும் பொருட்டு ஒருமொழியின் தனித்தனிச் சொற் களையோ குறிப்பிட்ட வகைச் சொற்களையோ கையாள்கின்ற நூல். நோக்கீட்டுத் தேவைக்கேற்பச் சொற் களை வரையறுத்த சில வரிசையில் தரும் நூல். தற்போது பெரும்பாலான மொழிகளில் அகரநிரலே பின்பற்றப் படுகிறது. பெரிய அகராதிகளில் கொடுக்கப்பட்ட தகவல்கள் இலக்கிய மேற்கோள்கள் மூலம் விளக்கப் பெறுகின்றன' எனப் பொருள் கூறியுள்ளது. இவ்விரு சொற்பொருள் விளக்கங்களும் அகராதிகளின் பன்முகப்பட்ட பரிமாணங்களையும் காட்டுவனவாய் உள்ளன. பல்வகைப்பட்ட பதிவுக்கூறுகளில் ஒருசிலவற்றை மட்டுமோ பொருள் ஒன்றை மட்டுமோ சில அகராதிகள் தரும். சில ஒலிப்பு முறையையோ சில எழுத்து முறையையோ தரலாம். பதிவுச் சொல்லின் பொருள் அம்மொழியிலேயும் வேறு சில மொழிகளிலேயும் தரப்படலாம். அகரநிரலில் அன்றி வேறு பல வரிசை முறையிலும் சொற்கள் நிரல்படுத்தப்பட்ட அகராதிகளும் உணடு, பொருளோடு ஒரு சொல்லின் சொற் பிறப்போ, வரலாறோ மட்டுமே தரப்பட்ட அகராதிகளும் உள்ளன இவ்விளக்கங்கள் எல்லாமே பல்வேறு பயன்பாட்டு நோக்கங்களுடன் பல்வேறு தொகுப்பு நெறிகளுடன் அகராதிகள் தொகுக்கப்படுவதைக் காட்டுகின்றன. ஒட்டு<noinclude></noinclude> aqoagfi4y3qu4h2ww1wr4bxvxcuprfy 250 669021 1987481 2026-11-06T13:13:37Z Harisha usha 17386 OCR 1987481 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வகைகள் 75 மொத்தத்தில் இவை எல்லாமே அகராதிகளுள் பல்வகை உண்டு என்பதைத் தெரிவிக்கின்றன. மேற்கூறப்பட்ட தகவல்களுடன் சுகுஸ்தாவின் (L.Zgusta கூற்றையும் எண்ணிப் பார்ப்பது அவசியம். அகராதி வகை களைப் பேசத்தொடங்கும் அவர், 'அகராதி என்ற சொல்லுக்குரிய விளக்கங்களில் எனக்குத் தெரிந்தவரையில் நல்லதொரு விளக்கத்தினை அல்லது வரையறையை சி.சி. பெர்ஜ் (C.C. Berg) என்பார் கொடுத்துள்ளார். 'குறிப்பிட்ட பேச்சுச் சமூகத்திலிருந்து சமூகவயப்பட்ட மொழியியல் வடிவங்களை எல்லாம் தொகுத்து முறைப்படுத்திக் கொடுக்கின்ற ஒரு சொற்றொகுதி. தகுதி வாய்ந்த பயன்பாட்டாளன் அல்லது படிப்போன் ஒவ்வொரு தனிச்சொல்லையும் புரிந்துகொள்ளும் வகையில் தொகுத் தோனால் கொடுக்கப்பட்ட விளக்கத்தினை னை உடையது. அப் பேச்சுச் சமூகத்தில் அச்சொல்லின் செயற்பாடு பற்றிய தொடர் புடைய உண்மைகளைத் தருவது. பெர்ஜின் இந்த விளக்கம் அகராதிகளின் தலைமையான வகைகளோடு தொடர் புடையதாய் அவை பற்றியதாய் உள்ளது' என்கிறார் (1971:197). இவை போன்ற பல்வேறு விளக்கங் களும் அகராதிகளின் பல்வேறுபட்ட தன்மைகளையும் விளக்குவன. அகராதிகளின் பல்வகைப்பட்ட பரிமாணங் களும் பயன்பாட்டுத் தேவைகளின் அடிப்படையில் தொடர்ந்து வளர்ந்து கொண்டே வருகின்றன. இதனால் அகராதி வகை களும் பல்வகைப்பட்டு வருகின்றன. 3.1. குறிப்பிட்ட மொழிச் சமூகத்தில் பேசப்படும் மொழி பல்வேறுபட்ட வேறுபாடுகளையும் உடையதாய்ப் பல்வகைப் பட்ட நிலையினதாய் உள்ளது. ஒவ்வொரு தனிமனிதரின் மொழித்திறனும் வேறுபட்டது. ஒரு தனிமனிதனின் மொழி காலந்தோறும் வேறுபட்டு வருகின்றது. அவனது குழந்தைப் பருவ மொழியும், இளமைக்கால மொழித்திறனும் முதுமைக் கால மொழித்திறனும் வெவ்வேறு பட்டனவாய் உள்ளன. சொற்றொகுதி நிலையில் மட்டுமல்ல பயன்பாட்டு முறையிலும் இவற்றுள் வேறுபாடு உண்டு. இதைப் போலவே ஒரு தனிமனிதனின் மொழி, வேறு ஒரு தனிமனித மொழியினின் றும் வேறுபட்டிருக்கும். கற்றோர், கல்லூதோர், இலக்கியப்<noinclude></noinclude> 3iqvyign776uopaivi4ko7gxhep7pb9 250 669022 1987482 2026-11-06T13:14:07Z Harisha usha 17386 OCR 1987482 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 76 அகராதியியல் படைப்பாளன், குறிப்பிட்ட தொழில் சார்ந்தோர் என ஒவ்வொருவரின் மொழித்திறனும் வேறுபட்டதாய் அமையும். இவற்றைப் போலவே குறிப்பிட்ட மொழி பேசப்படும் பரந்துபட்ட நிலஎல்லைக்குள் அமைந்த பல்வேறு வட்டாரங் களில் பேசப்படும் மொழிகளும் தம்முள் வேறுபாடு உடையன வாய் அமையும். ஒரு வட்டாரத்தில் பேசப்படும் மொழி வேறு ஒரு வட்டாரத்தில் பேசப்படும் மொழியில் இடம்பெறாத பல சொற்களையும் வேறுபட்ட பொருட்களையும் உடையதாய் உள்ளது. ஒரே வட்டாரத்தில் பேசப்படும் மொழியின் நிலஎல்லை பரந்துபட்டதாய் இருக்கையில் எல்லையோரப் பகுதி மொழி மையப்பகுதி மொழியிலிருந்து சற்றே வேறுபட்டிருக்கும். இவ்வாறு ஒவ்வொரு வட்டார மொழிக்கும் வேறுபட்ட சில தனித்தன்மைகள் உண்டு. இவ்வாறு ஒரே மொழிச்சமூகத்தில் இத்தகு வேறுபட்ட நிலைகள் இருந்தாலும் கூட அப்பேச்சுச் சமூகஞ்சார்ந்த மக்கள் பொதுநிலையில் விளங்கிக் கொள்ளத்தக்க வகையில் வட்டார வழக்குகள் இடம்பெறாத, மக்கள் தொடர்புச் சாதனங்களால் பயன்படுத்தப் படும் தகுமொழியும் (Standard Language) உண்டு. உ பழமை வாய்ந்த தமிழ் போன்ற மொழிகளில் இரட்டைவழக்கு (Diglossia) நிலைகளும் உண்டு. சொற்களின் எழுத்து வழக்கு ஒன்றாய் இருக்கப் பேச்சுவழக்கு வேறுபட்ட தாய் இருக்கும். தமிழில் படித்தான், அடித்தான், உரல், இலை, பிடி என எழுத்துவழக்கில் எழுதப்படுவன பேச்சுவழக்கில் படிச்சா, அடிச்சா, ஒரல்,எலை, புடி எனப் பேசப் பெறுகின் றன. இவையும் மொழி வேறுபாட்டில் கணக்கில் கொள்ளத் தக்கனவாகும். இரண்டாம் மொழி கற்றலில் இவற்றிற்கு முக்கிய இடமுண்டு. மேற்குறிப்பிட்ட வேறுபாடுகளைப் போலவே குறிப் பிட்ட ஒவ்வொரு துறைக்குள்ளும் மொழி வேறுபட்டுள்ளது. ஒவ்வொரு துறைக்குமெனத் தனித்தன்மை வாய்ந்த சொற் றொகுதி உண்டு. இத் தனித்தன்மை வாய்ந்த சொற்களே கலைச்சொற்கள் எனப்படுகின்றன. தொழில்நுட்பம், அறிவியல் மொழிகளுக்குள் மட்டுமல்ல இலக்கண இலக்கிய மொழிகளுக்குள்ளும் கலைச்சொற்கள் உண்டு. இன்றைய தமிழ்ச் சமூகத்தில் அறிவியல்தமிழ் என ஒரு தனி மொழிப் பிரிவு பரவலாய் ஆராயப்பட்டு வருகின்றது.<noinclude></noinclude> gj3c0f8a0jvmvk20jgdj0v294gemrci 250 669023 1987483 2026-11-06T13:14:45Z Harisha usha 17386 OCR 1987483 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வகைகள் 77 மிக நீண்ட இலக்கியப் பாரம்பரியத்தை உடைய தமிழ் போன்ற மொழிகளின் மொழி வரலாறு பல்வகைப்பட்ட முகங்களை உடையதாய் அமையும். ஒவ்வொரு காலகட்ட மொழியும் தனித்தன்மைகளைக் கொண்டிருக்கும். சங்ககாலம், சங்கமருவியகாலம், பக்திக்காலம், காப்பியகாலம், இடைக் காலம், இக்காலம் எனும் ஒவ்வொரு காலமும் சில குறிப்பிட்ட சமூக மதிப்புகளை, குறிப்பிட்ட வாழ்க்கை நெறிமுறைகளை, குறிப்பிட்ட அரசியல் பொருளாதாரச் சூழல்களை உடையன வாய் உள்ளன. இவ்வேறுபாடுகள் மொழியில் பிரதிபலிக்கப் படுவதால் மொழியின் சொற்றொகுதி, சொற்பொருள், பயன்பாட்டுத் தன்மைகள் என்பன வேறுபட்டுள்ளன. இம்மொழிகளில் தனித்தன்மை வாய்ந்த வேறுபாடுகள் இருந்தாலும் வரலாற்றுப் போக்கில் இயைபுடைய தொடர்ந்த வளர்ச்சிப் போக்குகளையும் காணலாம். மொழி வேறுபாடுகளைப் போலவே குறிப்பிட்ட மொழியின் சொற்றொகுதிக்குள்ளும் பலவகை வேறுபாடுகள் உண்டு. பொருள் உறவு அடிப்படையில் ஒருபொருட் பலசொல், பல்பொருட்சொல், எதிர்ச்சொல், உப்பொருட் சொல் (Hyponym), மீச்சொல் (Hyperonym) எனச்சொற்கள் வேறுபட்டுள்ளன. ஒத்த வடிவிலிருந்தும் சொல்மூலத்தில் வேறுபட்ட (கவி-கவிஞன், கவி-குரங்கு) ஒப்புருச்சொற்கள் மொழியில் உண்டு. இவ்வாறே சொற்சேர்க்கை (Combination) நிலையில் தனிச்சொல், கூட்டுச்சொல் என்ற வேறுபாடு உண்டு. கூட்டுச் சொற்களும், பழமொழி, மரபுத்தொடர், மேற் கோள் என வேறுபட்டுள்ளன. இலக்கண அடிப்படையில் பெயர், வினை, இடை, உரி, பெயரெச்சம், வினையெச்சம் எனப் பலவகையுண்டு. இவ்வேறுபாடுகள் அடுத்துவரும் இயல்களில் விரிவாய்ப் பேசப்படும். ஒரு மொழிச் சமூகத்தினுள் பிறமொழியாளரின் ஊடுருவல் நடைபெறுகையில் மொழியின் சொற் றொகுதியிலும் வேறுபாடு நிகழும். பிறமொழிச் சொற்களின் கலப்பு தவிர்க்க இயலாதது. தமிழில் வடமொழி, பிராகிருதம், பேர்ச்சுகீசு, உருது, தெலுங்கு, ஆங்கிலம் எனும் பலமொழிச் சொற்களும் கலந்துள்ளன. இவ்வாறே அறிவியல், தொழில்நுட்பப் பரவலின் காரணமாகவும் புதுஇலக்கிய வகைகளின் அறிமுகத்தினாலும் பல புதிய சொற்படைப்புகள்<noinclude></noinclude> cpro5pwl6s8n2icay34h2p8ld9fkh0l 250 669024 1987484 2026-11-06T13:15:25Z Harisha usha 17386 OCR 1987484 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 78 அகராதியியல் நிகழ்வதுண்டு. அவரவர் தாய்மொழியில் பல்வேறு புதுச்சொற்களும் படைத்துக் கொள்ளப்படுகின்ற இச்சூழலில் புதுச்சொற்கள் (Neologisms) காலந்தோறும் பெருகி வருகின்றன. ஒரு அகராதிக்கான தரவுமூலமாய்க் கொள்ளப்படும் மொழியின் சொற்றொகுதி இவ்வாறெல்லாம் பல்வகையில் வேறுபட்டு உள்ளதைப் போல் அகராதி உருவாக்க நோக்கங்களும் நெறிகளும் வேறுபட்டனவாய் உள்ளன. அகராதி உருவாக்கம் பதிப்பாசிரியர் அல்லது அகராதி உருவாக்கக்குழு, பயன்பாட்டாளர் எனும் இருவேறு நிலையில் அஃதாவது படைப்போன் பயன்பாட்டாளன் எனும் நிலையில் இருபுறங்களை உடையது. பயன்பாட்டாளரின் தேவைகளும் வேறுபட்டனவாய் உள்ளன. பயன்பாட்டாளரின் வேறுபட்ட நிலைக்கும் பல்வகைத் தேவைக்கும் ஏற்ப அகராதிப் படைப்புகள் நடைபெறுகின்றன. இதைப் போலவே பதிப்பா சிரியர் குழு, உருவாக்க நெறிமுறைகளும் வெவ்வேறுபட்டன வாய் உள்ளன. இவ்வாறெல்லாம் மொழி, அதன் உட்பிரிவு, சொற் றொகுதி, சொல் வகைப்பாடு, மொழியின் காலம், பயன் பாட்டாளர் நோக்கங்கள், உருவாக்க நெறிமுறைகள் என்பன பல்வகைப்பட்டனவாய் இருப்பது அகராதிகளின் பல்வகைப் பாட்டுக்கு அடிப்படைக் காரணங்களாகின்றன. 3.2. அகராதி வகைப்பாடு இவ்வாறு பல்வேறு அடிப்படைகளில் உருவாகும் நோக்குநூல்களை எல்லாம் காலம், அகராதியில் இடம்பெறும் மொழி, சொல், சொற்களின் பொருள் வரையறை இயல்பு, பயன்பாட்டாளரின் நோக்கம், பதிவுகளின் நிரல், குறிப்பிட்ட துறை போன்ற பல்வேறு அடிப்படைகளில் வகைப்படுத்தலாம். பொதுவாய்ப் பதிவுச்சொற்களின் இயல்பு, பொருள் விளக்க வரையறை எனும் அடிப்படைகளில் அகராதிகளைக் கலைக்களஞ்சியம், மொழி அகராதிகள் என இரண்டாய்ப் பாகுபடுத்தலாம். மொழி அகராதிகளில் பதிவுச் சொற்களின் இலக்கணப்பொருள். ஒலிப்பு. எழுத்துமுறை, சொல்விரிவு, சொற்பிறப்பு, ஒருபொருட் பலசொல், எதிர்ச்சொல், மேற் கோள், குறிப்பான்கள் என்பன தரப்பெறும். மொழி<noinclude></noinclude> eh8zw41zjzs5pges7yt8jsy2mzjkw5v 250 669025 1987485 2026-11-06T13:16:30Z Harisha usha 17386 OCR 1987485 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வகைகள் 79 அகராதிகளில் இடம்பெறும் இவ்வகைப் பதிவுக்கூறுகளில் சொற்பொருள் என்பது மட்டுமே கலைக்களஞ்சியத்தில் இடம் பெறும். இப்பொருளும் சொற்பொருளாய் இல்லாமல் சொல்லின் பன்முகப்பட்ட இயல்புகளையும் விரிவாய் எடுத்து ரைப்பதாய் அமையும். இத்தகைய விரிவான பொருள் விளக்க அடிப்படையினால்தான் இவ்வகை நோக்கு நூல்கள் கலைக்களஞ்சியம் எனப்பெறுகின்றன. 3.2.1. கலைக்களஞ்சியம் 'கலைக்களஞ்சிய அகராதிகள் என்பன (இவற்றில் மிகப்பெரியனவும் மிகப்பொதுவானவையும் எளிதாய்க் கலைக்களஞ்சியம் என்றழைக்கப்படுகின்றன) அடிப்படையில் சொற்களால் குறிக்கப்பெறும் அல்லது சொற்கூறுகளின் உலகப் பொருள்களோடு (Denotatum) தொடர்புடையவை. இவை மொழியியலுக்கு அப்பாற்பட்ட புறஉலகு பற்றிய (உடலும் பிறவும்) செய்திகளைத் தருகின்றன . . . கலைக்களஞ்சியம் என்ற சொல் மனிதஅறிவின் எல்லாத் துறை பற்றியதாய் இருப்பதுடன் பல தொகுதிகளைக் கொண்டதுமான மிகப் பெரும்பணி என்ற விளக்கத்தினை வழங்குகிறது. அடிப் படையில் உலகப் பொருள்களோடு தொடர்புடைய சிறப்பு நிலை அகராதிகளும் கலைக்களஞ்சியத் தன்மை உடையன வாயுள்ளன என்பதைப் புரிந்துகொள்ள வேண்டுவது குறிப் பிடத்தக்கது' (1971:198) எனும் சுகுஸ்தாவின் கருத்து கலைக்களஞ்சியத்தின் பொதுப்பண்பை விளக்குவதாய்க் கலைக்களஞ்சியப் பதிவுகளின் தன்மையைக் கூறுவதாய் அமைந்துள்ளது. 'அறிவின் எல்லாப் பிரிவும் பற்றிய அல்லது ஒரு குறிப் பிட்ட பொருள்பற்றிய தகவல்களைக் கட்டுரைகளாய் அகரநிரலில் தரும் நூல் அல்லது நூல் தொகுதி' என விளக்கமளித்துள்ளது ஆக்ஸ்போர்டு கற்போர் ஆங்கில அகராதி. 'எல்லாத் துறைகளின் கருத்துகளையும் தலைப்புகளில் எழுதி அவற்றை அகரவரிசையில் அமைத்துத் தரும் (கருவி) நூல் அல்லது நூல்தொகுதி' எனக் கலைக்களஞ்சியத்தை விவரித்துள்ளது கிரியாவின் தற்காலத் தமிழ் அகராதி . பல<noinclude></noinclude> 1e3ovoisrohd9bfvldwqtshzwcnz9x2 250 669026 1987486 2026-11-06T13:17:35Z Harisha usha 17386 OCR 1987486 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 80 அகராதியியல் இவ்விளக்கங்களின் அடியாகப் பார்க்கின்றபொழுது கலைக்களஞ்சியம், கட்டுரைத் தொகுதியாய் வெளிவருவது.ஒரு துறை பற்றியோ அனைத்துத் துறைப்பற்றியோ தொகுக்கப் படுவது, பல தொகுதிகளாய் வெளிவருவது, மிக நீண்ட விளக்கங் கொண்டது, மிகப் பெரிய பணி, சொல் தெரிவில் குறிப்பிட்ட வரையறை உடையது என்பன போன்ற தகவல்கள் கிடைக்கின்றன. இது அகராதிகளினின்றும் வேறுபட்டது என்பதும் புலனாகின்றது. கட்டுரைகளின் தொகுப்பாய் உள்ளமையால் நோக்கீட்டுநூலாய் மட்டுமே அன்றிப் படிப்ப தற்கான தகவல் களஞ்சியங்களாயும் கலைக்களஞ்சியங்கள் விளங்குகின்றன. செயற்பாட்டு அடிப்படையில் சொற்கள் கட்டிலா வடிவம் (Free form), கட்டுடை வடிவம் (bound form) என இரண்டாய்ப் பாகுபடுத்தப்படும். இராமன் கத்தியால் வெட்டினான், மரத்தை வாளால் அறுத்தான் எனும் இரு தொடர்களில் இராமன், கத்தி, ஆல், வெட்டினான், மரம், அத்து, ஐ,வாள்,ஆல், அறுத்தான் எனப் பலசொற்கள் உள்ளன. இவற்றுள் ஆர். ஐ, அத்து, என்பன தனித்துச் செயற்படாது. பெயர்களைச் சார்ந்தே வரும். இவ்வாறே வினைமுற்றில் உள்ள காலஇடைநிலை, பால்இட விகுதிகள் தனித்துவாரா. இவை எல்லாம் கட்டுடை வடிவங்கள். இவை கலைக்களஞ்சிய அகராதிகளில் இடம்பெறா. கட்டிலா வடிவங்கள் அனைத்துமே கலைக்களஞ்சியத்தில் பதிவாய்த் தரப்படமாட்டா. அவற்றுள் வினைகள் முழுக்க முழுக்க இடம்பெற மாட்டா. பெயர்கள் மட்டுமே பதிவுகளாய்த் தரப்பெறும். பெயர்த் தொகுதிகளிலும் அம்மா, அப்பா, அவள், அவன், மரம், செடி, தலை, கை என்பன போன்ற பலசொற்களும் பதிவுகளாய் ஏற்கப்பட மாட்டா. சமுதாயத்தில் ஒரு சொல் பெற்றிருக்கின்ற செல்வாக்கும் பொருட் பரிமாணமுமே பதிவுத் தெரிவுக்கு அடிப்படை ஆகின்றன. வாழ்வியலைப் பொறுத்தமட்டில் இலக்கண இலக்கியங்கள், அவற்றின் ஆசிரியர்கள், இலக்கண இலக்கிய வகைகள், இடப்பெயர்கள், பண்பாட்டுச் சொற்கள், மதம், தத்துவம், இலக்கண இலக்கியம் தொடர்பான கலைச்சொற்கள். புராண காப்பிய இலக்கியக் கதைமாந்தர், மன்னர்கள். அரசுகள், வரலாறு, கல்வெட்டு, தொல்லியல் ஆய்வுகள்<noinclude></noinclude> eagy7o3kvna78agtreey86h3otlc8q5 250 669027 1987487 2026-11-06T13:18:22Z Harisha usha 17386 OCR 1987487 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 81 அகராதி வகைகள் தொடர்பான பல்வேறு சொற்களும், கோயில், பாலம், ஆறு, கடல், காடு, மலை போன்ற சொற்களும் பதிவுச்சொல் தெரிவுக்கு அடிப்படையாகின்றன. இவற்றைப் போலவே அறிவியல், தொழில்நுட்பம் தொடர்பான வரலாறுகளும், கண்டுபிடிப்புகளும், கோட்பாடுகளும், இயந்திரங்களும், தொழில்நுட்பக் கருவிகளும் விரிவான விளக்கங்களோடு கலைக்களஞ்சியப் பதிவுகளாய்த் தரப்பெறுகின்றன. மொழியகராதி உருவாக்கத்திற்கும் கலைக்களஞ்சிய அகராதி உருவாக்கத்திற்கும் அடிப்படையிலேயே வேறுபாடு உண்டு. மொழியகராதிக்கான பதிவுகள் அகராதிக் கலைஞர், அகராதி உருவாக்கக் குழுவினரால் எழுதப்பெறும். பல்வேறு அடிப்படைகளினின்றும் திரட்டப்பட்ட தரவுகளை அடிப்படை யாய்க் கொண்டு பதிவுச் சொற்களைத் தெரிவு செய்து அவை பற்றிய பதிவுக் கூறுகளை அவர்களே எழுதுவர். உரிய சிறப்புத் துறை, சிறப்பு மொழிக்கூறு சார்ந்த சொற்களுக்கான விளக்கங்கள் அவ்வத்துறை, மொழிக்கூறு சார்ந்தோரிடமிருந்து பெறப்படும். கலைக்களஞ்சியப் பதிவுத் தெரிவும் பொருள் விளக்கமும் அவ்வத்துறை சார்ந்தோரால் மட்டுமே செய்யத்தக்கன. தெரிவு செய்யப்பட்ட பதிவுகளுக்கான கட்டுரைகள் அவ்வத்துறை வல்லுநரிடமிருந்து பெறப்பட்டுப் பின்னர் அவை ஒருமித்த போக்கில், ஒருமித்த மொழி நடையில் அமையுமாறு பதிப்பிக்கப்பட்டுப் பதிவாய்த் தரப்பெறும். கலைக்களஞ்சிய உருவாக்கக் குழுவில் இடம்பெறும் வல்லுநரும் அவ்வத்துறை சார்ந்த பதிவுகளை எழுதுவர். அடிப்படையில் கலைக்களஞ்சிய உருவாக்கம் துறைவல்லு நரைச் சார்ந்ததாகவே அமையும். சிறப்பாய் அவ்வத்துறை தொடர்பாய் உருவாக்கப்படும் கலைக் களஞ்சியப் பதிப்பாசிரியர் அத்துறை சார்ந்தவராய் இருக்கும் நிலையில் அதன் கட்டுரைகள் முழுக்க முழுக்க அவராலேயே எழுதப்படலாம். தமிழில் ஆரம்பகால கலைக்களஞ்சியங்களான அபிதானகோசமும் அபிதான சிந்தாமணியும் அவ்வவ் ஆசிரியராலேயே உருவாக்கப்பட்டவை. 'கலைக் களஞ்சியம் தான் பெற்றிருக்கும் கட்டுரைகளின் தன்மை அடிப்படையில் நிலைத்த மதிப்பு உடையதாகவும் படிப்போனுக்குத் தொடர்ந்து கட்டுரையைப் படிக்க வேண்டும். என்ற உணர்ச்சி ஏற்படும் படியாகவும் ஒவ்வொரு கட்டுரையும்<noinclude></noinclude> jenv2drbmfq4cj7y8kc00o7a7oy7a1z 250 669028 1987488 2026-11-06T13:18:56Z Harisha usha 17386 OCR 1987488 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ 82 . அகராதியியல் அதன் செய்திகளால் பொருத்தம் உடையதாகவும் அமைய வேண்டும். உறவுடைய தலைப்புகளின் ஒவ்வொரு பகுதியும் முழுமையாக விளக்கப்படுவதோடு இத்தலைப்புகளின் உறவு, படிப்போனுக்குத் தெளிவாக விளங்கும்படியும் கட்டுரைகள் அமைய வேண்டும்' எனக் குறிப்பிடும் து.மூர்த்தி (1983:89) புறவயம் மற்றும் நடுநிலைமை பதிப்பாளர்க்கு இருக்க வேண்டிய இன்றியமையா உணர்வாகும். நடுவுநிலைமை என்பது புறவயத் தன்மையோடு செயல்படுவது' எனவும் குறிப்பிடுகிறார் (82,83). மொழி நடையில் ஒருமை காப்பது போல் ஒருமித்த கோட்பாட்டு அடிப்படையில் கட்டுரைத் தரவுகள் அமையுமாறு பார்த்துக் கொள்ள வேண்டும். அகரா தியில் சொற்களின் உண்மைப் பயன்பாடுகள், இயல்புப் பயன்பாடுகள் மட்டுமே பதிவு செய்யப்படுவதைப் போல் இங்கும் இயல்புத் தகவல்கள் மட்டுமே தரப்பெற வேண்டும். கட்டுரையாளர் ஒவ்வொருவருக்கும் இவ்வடிப்படைகள் உணர்த்தப்பட வேண்டும். மொழி அகராதிகளுள் கலைக்களஞ்சியப் பொருள் விளக்கம் (Encyclopaedic definition) தரும் அகராதிகளும் உண்டு. சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதியில் குறிஞ்சிப்பாட்டு, Kuruichi-p-pā tt u. <id + A poem in Pattu -p-patt u by Kapilar treating of the tactful way in which the confidante communicates to the Fostermother, the heroine's love-affair; பத்துப்பாட்டுள் ஒன்றானதும் தலைவியின் வேற்றுமை கண்டு வருந்திய செவிலிக்குப் பாங்கி அறத்தொடு நிற்குங் கூற்றாகக் கபிலர் பாடியதுமான செய்யுள் எனச் சற்றே கூடுதலான விளக்கம் அளிக்கப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு பெரிய அகராதிகளில் பலசொற்கள் இவ்வாறும் இதனினும் சற்று கூடுதலாகவும் பொருள் விளக்கம் பெறும். என்றாலும் இவை கலைக்களஞ்சியங்கள் அல்ல. இவ்வகரா திகளில் இடம்பெறும் இத்தகைய சிறு விளக்கங்கள் கலைக் களஞ்சியப் பதிவை நோக்க மிகச் சிறியனவே ஆகும். கலைக்களஞ்சியப் பதிவுகளை மேற்குறிப்பிட்டது போன்ற அகராதிப் பதிவுகளுடன் ஒப்பிட்டுப் பார்ப்பதன் வழி கலைக்களஞ்சியப் பதிவின் இயல்புகளை உணரலாம்.<noinclude></noinclude> 2n0kflz89byfwdofhq6t66ppxhdtdcx 250 669029 1987489 2026-11-06T13:20:07Z Harisha usha 17386 OCR 1987489 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Harisha usha" /></noinclude>________________ அகராதி வகைகள் 83 அகராதி எனும் சொல்லுக்குச் சென்னைப் பல்கலைக்கழக அகராதியில் 'சொற்களை அகரமுதலாக வரிசைப்படுத்திப் பொருள் விளக்கும் நூல்' என விளக்கமளிக்கப்பட்டுள்ளது. டிக்ஷ்னரி எனும் சொல் ஆங்கில அகராதியில் பொருள் விளக்கம் பெற்றுள்ளதை முன்பே கண்டோம். இதே சொல் தமிழ்ப் பல்கலைக்கழக வாழ்வியல் களஞ்சியத்தில் 19 பக்கங்கள் வரையிலான மிக நீண்ட விளக்கத்தைப் பெற்றுள்ளது. இப்பதிவில் (அகராதி எனும்) சொல்லின் வரலாறு, அகரநிரல், வரலாற்றுப் பின்னணி, தொல்காப் பியம், நிகண்டு, அகராதி வரலாறு, இந்திய நிலை, பண்டைய அகராதி வளர்ச்சி, அமெரிக்க அகராதிகள், அமெரிக்க அகராதி வளர்ச்சி, அகராதி வகை, பதிவுக்கூறுகள், பதிவுத் தெரிவு, அகராதியியல் (Lexicology) எனும் பல தலைப்புகளில் மிக நீண்ட விளக்கம் தரப்பட்டுள்ளது. இவ்வாறு ஒரு பதிவின் முழுப் பரிமாணமும் பதிவில் இடம்பெறும். ஒவ்வொரு சொல்லும் இவ்வாறு மிக நீண்ட விளக்கத் துடன் பதிவாய் அமைய வாய்ப்பில்லை. ஒவ்வொரு சொல் லுக்கும் உள்ள சமூகச் செல்வாக்கும் வரலாறும் பொருட் சிறப்புமே பதிவின் இயல்பைத் தீர்மானிக்கின்றன. பதிவை எழுதுவோர் இயல்புக்கு, தரவிரும்பும் தகவல்களுக்கு ஏற்பவும் பதிவின் நீட்சி அமையலாம். அகராதி எனும் இதே சொல் தமிழ் வளர்ச்சிக் கழகத்தின் கலைக்களஞ்சியத்தில் மூன்று பக்கங்களில் மட்டுமே அமைந்துள்ளது. இதில் வகை, பதிவுக்கூறுகள், பதிவுத்தெரிவு என்பன போன்ற பல தகவல் கள் இடம்பெறவில்லை. கட்டுரையாளர் தம்மளவில் எவற்றை முக்கியம் எனக் கருதினாரோ அவற்றைத் தம் உளநிலைக்கு ஏற்பத் தந்துள்ளார். கலைக்களஞ்சியத்தின் ஒவ்வொரு பதிவும் தேவையான அடிப்படைத் தகவல்களைக் கொண்டதாய் அமைதல் வேண்டும். எனவே அவ்வத்துறை வல்லுநர்களைத் தெரிவு செய்வதிலேயே கலைக்களஞ்சியத்தின் நம்பகத்தன்மை அடங்கியிருக்கிறது எனலாம். இவ்வாறு ஒவ்வொரு பதிவும் நீண்டதாய் அமைவதால்தான் கலைக்களஞ்சியம் பலதொகுதிகளைக் கொண்டதாய் வெளிவருகின்றது. பதிவுகளின் இறுதியில் கட்டுரையாசிரியர் பெயர் (குறுக்கமாய்) தரப்பட்டிருக்கும். ஆசிரியரின் முழுப்பெயரும் முகவரியும் அவ்வத் தொகுதியின் முன்பக்கங்களில் தரப்பட்டி<noinclude></noinclude> 65qikaimdr7bqxf31gcufa1evoefxm8 250 669030 1987501 2026-11-06T14:32:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987501 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கூடுகள் 2. பறவைக்கூடு. வீட்டின் ஒருபுறம் தொங்கவிடப் பட்ட வலம்புரிச் சங்கம் தூக்கணங்குருவியின அசையும் கூடு -பறவைக்கூடு - போனறு தோன்றி யது (புறம்.285:11,13). கடிதாகக் கொட்டி வருத்தும் மிகுதியான குளவிகள் தம்மில் நெருங்கி உறங்கும் செழுங்கூடு நெல்லின் அளவையை அறியக் குவித்து வைத்த உறை போன்றிருந்தது பேதி. :71:4-1). குடி லின் வாயிலில் தினைப்புனங் காப்போர். பரண். மேல் கட்டிய குடில்போலக் கோழிக்கூடு இருந்தது (பெரு. 51,533). தூக்கணங்குருவி பனைமரத்தில் தொடுத்த கூட்டினும், தன் ஊர் மக்கன் மயங்கி யிருந்ததாக அறத்தொடு நின்ற தோழி தலைவிக்கு உரைத்தாள் (சூர. 314:5-7). 1. 3. விலங்குக்கூடு. மிக்க வலிமையுடைய கூட்டில் உறைகின்ற கரடி முதலிய வலிய விலங்குகள் புலி யுடன் சேர்ந்து முழங்கும் (மது.676,677). புலிக் குட்டி கூட்டில் அடைபட்டிருந்து வளர்ந்தாற் போன்று திருமாவளவன் பகைவர் காவலிடததே இருந்து வளர்ந்தான் (பட். 321,322) 4. உட்யொய். இருப்பையின் கூடு - உட்பொய் - கொண்ட குவிந்த வெள்ளியபூ, யானை மருப்பில் கடைந்தியற்றிய கழங்கு போன்றது (கூடு என்பதற்கு இதழ் என்று பொருள் கொள்ளும் வே.வி.) (அகம்.135:8,9). கூடுநர் - கூடுகின்றவர். குன்ற நாடனாகிய தலைவன் உயர்குடிப் பிறப்புடையவன்; தன்னுடன் கூடு நரை கூடுகின்றவரை பிரியாதவன் என்று மணந்து கொண்ட தலைவி தோழியிடத்துக் கூறி னாள் (அகம்.352:7,8), - கூத்தர் - ஆடுநர். புறத்தே நின்றவர்க்கு வயலகத்து நின்றோர் புயத்து எறிந்த கடும்பின் கழைபட்டுத தாமரைப்போது சிதைந்ததால, சோழன் நலங் கிள்ளியின் அகநாடு கூத்தரின் - ஆடுநரின் - ஆடு களத்தை ஒத்தது (புறம். 28:11-14). - ஊர்க்கெல் கூத்து - நாடகம். தனி நிற்கும் மகளிரைக் கண்டால் தன் காம வேட்கையைக் காட்டிக் கொள்வதையே தொழிலாகக் கொண்ட முதுபார்ப்பான் நடத்திய பெரிய தண்ணிய கூத்து - நாடகம் லாம் வருத்தமாய் விளைந்தது எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 65:27-29). தலைவி யின் மகன் வெகுளக் கருதினவரை உவகையாகிய கூத்து ஆட்டுவிப்பான் (கலி. 65:34). கூதளம் - ஒருவகைச்செடி. கூதளம் கவின் பெற்ற மலை மல்லிகை நாறும் தன்மை யுடையது பிட்டங்கொற் றனின முன்றில் (புறம். 168:12). நறுமணம் கமழும் மலைமல்லிகையொடு கூதளம தழைத்து விளங்கியது (புறம், 380:1), கைவண் செழியனின் வளங்கெழு சிறு மலையில் கூதளம் சுமழுகின்ற பக்கமலையில் தோன் றிய மூங்கில்போலும் பணைத்தோள்களை உடை யவள் தலைவி (அகம். 47:15-18). தோட்டத்திலுள்ள குளிர்ந்த பள்ளத்தில் தோனறிய கூதளம் குழைய இன்னிசை அருவி வீழ்நதொலித்தது (அகம்.68:1-3). பாகற்கொடிகள் கூதளத்தின முதிய இலைகளை யுடைய கொடிகளின் கூட்டத்திற் கிடநதசைந்தன (அகம். 255:13,14). காட்டு மல்லிகை மலருடன் கூதள மலரையும் சேரத்தொடுத்த சுண்ணியைத தலைவன் அணிதல் (அகம். 272:8). வானில் விசைத்தெறிந்த கூதள மாலைபோல வெள்ளாங்குருகு கடற்பக் கத்தே நாட்காலையில் பறந்து வளைந்து பரவியது (காம் . 213:1-3). மழைபெய்த பெருந்தண் சாரலில் கூதிர்க், காலத்தில் கூதள மலரின மணம் வீசும் வண்டின் இனிய குரலை அசுணம் கூர்ந்து கேட்கும் (நற். 244:1-4). காநதள் மலர்ந்த மலைச்சாரலின கண் கூதளம் செழித்திருந்தது (நற். 313:6-8). குல்லை, குளவி, கூதளம், குவளை, தேற்றா என்ப வற்றின மலராற் புனைந்த கண்ணியை யுடையவன் தலைவன் (நற்.376:5,6). கூதளி, கூதாளம் காணக. கூதளி - ஒருவகைச்செடி. குறிய அடியையுடைய கூதளி -கூதளஞ்செடி - நெடியமலையில் அசைந்தாடியது (கூதாளி எனவும் பாடம் ) (குறு. 69:1), கூதளம், கூதா ளம் காண்க. கூதாளம் - ஒருவகைச்செடி. வேலன் காட்டுமலலிகை யுடன் வெண் கூதாளத்தையும் சேர்த்துக் கட்டிய கண்ணியன (முரு. 180-198). பரதவர் தாழையின் அடியிடத்தே நின்ற வெண்கூதாளத்தின் தண் பூவாற் செயத மாலையை உடையவர் (பட். 84,85). வெண்கூதாளத்தின் அசையும் கொத்திலுள்ள வளம் பொருந்திய கட்டவிழ்ந்த மலர் புதரிலுள்ள கிளை களில் குருகு இருந்தாற போனறு காணப்பட்டது (அகம்.178:8-10). கூதாளத்தின் உள்துளையுடைய புதுமலர் மலைப்பக்கததில் ஒருபடித்தாக ஆர்ககுக் கழனறு உகுதல் கைவளை உகுதலுக்கு உவமை (குறு. 282:4-7). கூதளம், கூதளி காணக. கூதிர் - கூதிர்ப்பருவம். கூதிர் -கூதிர்ப்பருவத்து கரிய பருந்தினது இறகு கிழிந்து தொங்கும் துணிக்கு உவமை (புறம். 150:1,2). கோவலர் குளி ரால் நடுங்க, விலங்குகள் மேயதலை மறக்க, மநதி குளிரால் நடுஙக, பறவைகள் நிலத்தே வீழ, கறவை குளிரால் தன் கன்றினை உதைக்க, குன்றி னைக் குளிரச் செய்யும் கூதிர்க் கால இரவில் முசுண்டையும் பீர்க்கும் புதல்தோறும் மலர், நீரை எதிரேற்று வரும் கயல் மீனைக் கொக் கும் நாரையும் கவர்ந்துணண, வெண்மேகம்<noinclude></noinclude> st0btpz75rdad6djy02ula2b7l20c9a 250 669031 1987502 2026-11-06T14:32:53Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987502 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுதுவவையைத் தூவக் கற்சு, நெல் கதிர்சாய்த்து வணங்க, கமுகின் பசுங்காய். சேறுகொள முற்ற, சோலையின் கிளைகளில் மழைத்துளி வீழ, முடலை யாக்கை முழுவலி மாககள் கள்ளருந்தி மழையை யும் பொருட்படுத்தாது தெருவில் திரிய, மடவரன் மகளிர் பித்திகப்பூ கமழப் பொழுதறிந்து விளக் கேற்றி நெல்லும் மலரும் தூவிக் கைதொழுது மாலைப் பொழுதைக் கொண்டாட, மனையுறை புறவு இரையுண்ணாது மதலைப் பள்ளியில் மாறி மாறித் தங்க, ஏவலர் நறுமணக் சுலவையை அரைக்க, மகளிர் மாலை அணியாராய்ச் சின்மலர் பெய்ய, வடவர் தந்த வான்கேழ் வட்டம் தென் புலச் சந்தனத்தோடு பயன்படாது கிடப்ப, மகளின் மயிர்ச்சந்தனமாகிய விறகிவே நெருப்பை யுண். டாக்கி அகிலோடே அயிரையும் புகைப்ப, ஆல வட்டம் உறையிடப்பட்டுச் சிலந்தியின் நூலால் சூழப்பட்டு முனைக்கோலில் தொங்க, மக்கள் கதவடைத்துக் கன்னல் தண்ணீர் உண்ணாது நெருப்பின வெம்மையை நுகர, ஆடன்மகளிர் யாழ நரம்பினை மூலையின வெப்பத்தில் தடவி யாழைப் பண்ணுமுறையில் நிறுத்தக் கணவரைப் பிரிந்த மகளிர் வருந்தக் கூதிர்ப்பருவம் வந்து நிலை பெற்றது (தெடு.2-72). கொடிச்சியரின் தந்தையர் மழைபெய்த மன்னுயிரெல்லாம் துயிறை நள்ளிர வில், காட்டில் வேட்டைக்குச் சென்றதால் துயி லிடம் பெறாது புவிததோல் படுக்கையில் கூதிர்க் காலத்தே இல்லத்தில் தங்கினர் (அகம்.58:1-6). பிடவ மலர் மணததைக கூதிரக்காலததிலும் பனிக் காலத்திலும் வாடைக்காற்று தூற்றியது (அகம்.183: 11-13). முசுண்டை வெண்மலா விரிய, வெண்காந் தள மலா அணிந்த கோவலர் நீர்திகழும் கண்ணி யொடு மழையில ஆநிரையை ஓட்டிக்கொண்டு பெயர, மழை தெருவுதோறும் ஒழுசுககூதிர்ப்பருவம் நிலைபெற்றது (அகம். 264:2-10). மழைத்துளி மிக்கு வாடைக்காறறு வீசும் கூதிர்யாமததில நுளம் பினை ஓட்ட ஆன அசைக்குந்தோறும் கழுததில் கட்டிய மணி ஒலிக்கும (குறு. 86:3-6), ஊதையம் குளிரொடு கூதிர உருவததில கூற்றம் தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி நோக்கி வரும் (குறு. 197:4,5). கூதிரில் கூதள மலரின் மணம் பெருந்தண் சாரற் கண் வீசும் (நற்.144:1,2). கூதிரொடு கலந்து வேற் றுப்புலத்துள்ள வாடைக் காற்று தலைவனைப் பிரிந்த தலைவியைத் துன்புறுததியது (நற். 341:8-10). கூதிர்க்காலத்து முல்லை மலரும் (நற். 386:5), தலை வன ஊரிலுள்ள யாறு கூதிர்ப்பருவத்தில் கலங்கி யும் வேனிற பருவத்தில் தெளிந்தும் ஓடியது (ஐங். 45:1-3). விரைந்து வரும் மழையினையும் பொறுத் 454 தற் கரிய பனியினையும் உடைய ஈர்ப்புருவப் பெருந்தண் வாடையினும் தலைவன் முந்திவந்தான் (ஐங். 252:3-5), 'பகன்றை மலரையும் ஈங்கையையும் யுதல் அணிகின்ற, பனி விரவிய கூதிர்ப்பருவத்தில் கூட நம்மொடு உறைதலைத் தலைவர், நினைக்க மாட்டாரோ' எனத தலைவி தோழியிடம் கூறி னாள். (ஐண், 45812-5). . கூந்தல் - பெண்டிர் தலைமயிர். பாண்டியன் தலையா லங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனில் பகைவர் அவனுடன் பொருது மாய்ந்தமையால் அவர்தம் மகளிர் கைம்மை நோன்பு மேற்கொண்டு மிக விளங்கும் அறலை யொக்கும் அழகிய மெல் லிய குவிந்த கரிய கூந்தலை - தலைமயிரை - கொய்து கொண்டனர் (புறம்.25:12-14), போர்க்களத்தில் பட்ட வீரரது புண்ணைத் 'தோண்டி அவ்வுதிரம் தோய்ந்த சிவந்த கையினால் தமது கூந்தலைக் கோதிப் பேய்மகளிர் பறைகொட்டி யாடுவர் (புறம். 83:2-5), 'என் உள்ளத்தை எள்ளிய மடவோன் வருந்துமாறு சென்று பொரேனாயின் தீதற்ற நெஞ்சத்தோடு காதல் கொள்ளாத பல்லிருங் கூற் தல் மகளிரது பொருந்தாப் புணர்ச்சியிடை என் மாலை குழைவதாக' எனச் சோழன் நலங்கிள்ளி வஞ்சின முரைத்தான் (புறம, 13:5-14). சீறியாழைப் பண்ணி வாசித்துக் கொண்டு நறுநாற்றம் அமைந்த தழைத்த கூந்தலையுடைய நும விறலியர் பின்வர ஆடினிர் பாடினிராய்ச் செல்வீராயின, பாரி நுமக்கு நாட்டையும் மலையையும ஒருங்கே ஈவான்' எனக் கபிலர் மூவேந்தரையும் எளளிக் கூறினார் (புறம். 109:15-18). கரிய பலவாகிய கூந்தலையுடைய மடந்தையர்க்குத் தநதை பாரி (புறம். 120:17). 'விறலி, நீ மாட்சிமைப்பட்ட நினது மணம் வளரும் கூந்த லில் மலைக்காற்று வந்தசைப்பப் பீலிமயில் போலக் காட்சியுண்டாகுமாறு நடந்து மாரியன்ன வண்மையையுடைய தேர்வேள் ஆயைக் காணச் செல்வாயாக' என்று விறலி ஆற்றுப்படுத்தப் பெற் றாள் (புறம்.133:3-7). 'பேகனே, என்னை நயந்து பரிசில தலகுவையாயின், நீ அருளாமையால் மெலிந்து அருந்துயருழக்கும் நின திருந்திழை யரி வையது மயிற்பீலியைக் காலொன்றக் குவிததாற் போன்ற தழைத்த மெல்லிய கூந்தலில் மணங்கம ழும் புகையைக கொள்ளுலித்து மாலையைச் சூடு தற்கு நின தேரினைக் குதிரைகள் பூண்பனவாசு' என்றார் அரிசில்கிழார் (புறம். 146:4-11), 'தனிமை கொண்டுறையும், அரிவையது நெய்துறந்த மையி ருங் கூந்தலை மாசறக் கழுவிப் புதுமலர் அணிய இன்று நீ செல்குவையாயின், அதுவேயாகும் எம் பரிசில் என்று பெருங்குன்றூர் கிழார் பேசுனிடம்<noinclude></noinclude> pzkwz90tdrofmu9vi4o6rn1lfs5x755 250 669032 1987503 2026-11-06T14:33:07Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987503 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தல் அவன் மனைவி கண்ணகி காரணமாகக் கூறினார் (புறம். 147:4-9). சோணாட்டுப் பூஞ்சாற்றூர்ப் பார்ப்பான் கௌணியன் விண்ணந்தாயன் மனை வியர் பலவாகிய கூந்தலை யுடையவர் (புறம்.186: 14,17). பூதபாண்டியன்தேலி பெருங்கோப்பெண்டு தீப்பாயும் நிலையில் நீர் வடிந்த கூந்தல் புறத்தே வீழப் பெருந்துன்பம் மேவிய கண்ணளாய்ப் புறங் காட்டை நோககி மனம் சுழன்றாள் (புறம். 247: 8-7). கணவனை யிழந்த மகளிர் கூந்தலைக் கொய்து கொண்டு குறுந்தொடி நீககிக் கைம்மை நோன்பு நோற்றல் (புறம், 250:4,5). பாணன் தன் தலைவனைக் காணப் புறப்பட்டவளவில் மனை யோள் ஒருத்தி விரித்து வருகின்ற கூந்தலை நோக்கி, அதனைத் தீநிமித்தமாகக் கொண்டு தெய்வத்தை ஏத்தித தொழுது, 'அத் தலைவ னைக் காணமாட்டேனோ எனறு எதிர்வருவாரை வினவிச் சென்றாள் (புறம். 260:3-8). நறிய விரைப் பொருள்களைத் துறந்த நரைத்த வெள்ளிய கூந்தலை யுடையவள் செம்முது பெண்டு (புறம், 276:1,3). முதியோள் கொக்கினது தூவிபோன்ற வெள்ளிய நரைத்த கூந்தலினள் (புறம்.277:1,2). ஓராடவராலும் தீண்டப்பெறாத குமரிமகளிர் கூந்தலைப் போன்று யாராலும் அணுகுதற்கரிய முள் வேலியைக் கொண்டது பாசறை (புறம்.301:2-4). குதிரை மறவன் போரிற் பெற்ற பொற்பூக்கள் விளங்கிழை மகளிராகிய விறலியரின கூந்தலைத் தமக்கிடமாகக் கொண்டன (புறம்.302:3.3). ஒலிமென கூந்தல் (புறம். 306:2; குறி: 2). கரிய வளைந்த தழைத்த புரியவிழ ஐம்பால் அமைந்த கூந்தலையுடையவர் விறலியா (பதி. 18: 4,6). பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் மனைவியின் தாழ்ந்த கரிய கூந்தல் நீராடப்பெறவில்வையாயின. இயற்கை மணம் கமழந்து, நீராடப்பெறுமாயின் கார்காலத்தில் மலாவதான முல்லை மலரை அணியப் பெறுதலால அம்மலர் மணம் கமழும் (பதி. 21:32,33). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச்சேரலின் பெருந்தேவி, வணடுகள் மொய்க்குமாறு தழைத்த கூந்தலை யுடையவள் (பதி, 31:23,24,28). இமயமலைச் சாரலில் ஊசலாடலை விரும்பிய சேயிழை மகளிர், உச்சிக்கொண்டையினையுடைய கவரிமயிர் போலும் கருமை பரந்த கூந்தலையுடையவர் (பதி. 43:1,2). வண்டுபடு கூந்தல் முடிபுனை மகளிர் (பதி. 46:4). கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் தன் மார்பினால் பிணிசுகப்பட்ட மகளிரின் விரிந்த மெல்லிய கூந்தலாகிய மெல்லணையில் தங்குவான் (பதி. 80:18,19). கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் தன்னால் போரில் கொல்லப்பட்ட பழையனுடைய 455 கூந்தல் உரிமைப் பெண்டிரது பலவாகிய கரிய கூந்தலைக் கொண்டு திரித்த கயிற்றினால் அப்பழையனின் யானைகளைச் சகட வொழுங்கிற் கடாக்களாகப் பூட்டி ஓட்டினன் (பதி, ப. 5:13-17). தேனீக்கள் பரந்து மொய்த்த கூந்தலையுடைய விறலியர் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனின் மறப்பண்பு களைப் பாடுவர் (பதி. 34:5,6), தகடூரெறிந்த பெருஞ் சேரலிரும் பொறையின் பெருந்தேவி நுண்ணிய கருமணலைப் போன்ற தாழிருங் கூந்தலை உடை யவள் (பதி. 74:3,4). குளிர்ச்சியடையும்படி, மயிர்ச் சாந்து தடவப்பட்ட எப்பொழுதும் ஈரம் புலராத கூந்தலையுடையவர் மணமகளின் (பதி. 89,15-17). இளஞ்சேரல் இரும்பொறையின பெருந்தேவி வண்டார் கூந்தலையும் ஒண்டொடியையும் உடை யவள் (பதி. 90:50). அணைத்த கூந்தலை யுடைய மகளிரொடு வேலன் குன்றுதோறாடல் முருகன அங்கு நிலைத்து நிற்றலால ஆகிய பண்பாகும் (முரூ.200,208,317). ஆற்றறல் போலும் கூந்தலை யுடையவள் பாடினி (பொரு. 25,47), மகளிர் அகிற புகை யூட்டுதற்கு விரித்த அழகிய மெல்லிய கூந்தல போன்றது மயிலின் தோகை (சிறு.262-264). குறுகிய அறலைத் தன்னிடத்தே கொண்ட கூந்தலை யுடைய வள் ஆய்மகள் (பெரு.162). அரசனாகிய தலைவன் தங்கியிருந்த பாசறையில் கூந்தல் அசைந்துகிடக்கும் அழகிய சிறு புறததை யுடைய மகளிர் பாவைவிளக் குகள் அவியுந்தோறும் கொளுததிவிட்டனர் (முல்லை. 45-49). தொன்முது பெண்டிர், கோதிப் பினனே முடித்துப் போகட்ட வெள்ளிய பெரிய நரைக் கூந்தலை யுடையவர் (மது. 407-409). மை ஒழுகி னாற் போன்ற செறிந்த கரிய கூந்தலையுடைய மயிலியலோரும் மடமொழியோரும் கல்லா மாந்த ரொடு மகிழந்து திளைத்தனர் (மது.417-420). காதலையுடைய துணைவரைப் புணர்தற்கு நயந்த மகளிர் தம் நன்னெடுங் கூந்தலில் பூசிய மயிர்ச் சாநதினை அலைத்து நீக்கும்படியாக இரவுப் பொழுது வந்தது (மது. 549-852), மகளிர் குளிர்ச்சி மிகுதியினால் தம் கூந்தலிடத்தே மாலையிட்டு முடியாதவராய்ப் பலவாகிய கரிய அக்கூந்தலில் மங்கலமாகச் சில மலரையிட்டு முடித்தலை வேண்டி அகிலுடன் அயிரையும் (கண்ட சருக்கரையையும்) கூட்டிப் புகைக்குமாது கூதிர்ப்பரும் நிலைபெத் றது (நெடு. 53-56,72), பாண்டிமாதேவியின செவிலித் தாயர் நரை கலந்த நறுமென் கூந்தலையுடையவர் (தெடு. 152,153). தலைவியும் தோழியும் அருவி யாடிச் சுனைகுடைந்து, பொனனிலே அழுத்தப் பட்ட நீலமணிபோல் சிறுபுறத்திலே தாழந்து கிடந்த பின்னுதலையுடைய கரிய கூந்தலை நீரைப்<noinclude></noinclude> qwv590d86vh7tfshx9riwxm2bbj3yof 250 669033 1987505 2026-11-06T14:33:23Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987505 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தல் பிழிந்து ஈரத்தைப் புலர்த்தினா (குறி.58-80). "முட்டாச் சிறப்பினை யுடைய பட்டினத்தையே எனக்குரியதாகப் பெறினும் நீண்ட கரிய கூந்தலை யுடைய காதலி ஈண்டுப்பிரிந்திருப்ப யான் தனித்து நின்னுடனே வாரேன' என்று தலைவன் தன்னெஞ் சொடு கூறிச் செலவழுங்கினான் (பட். 218-280). கொடிச்சியர் அறல் வீற்றிருக்கும் கூந்தலையுடைய வர் (மலை.304). தாழ்மென் கூந்தலை யுடையவள் தலைவி (அகம்.31:4,5). வையைத் துறையைச் சார்ந்த சோலையில நறும்பல் கூந்தலை யுடைய பரத்தையைத் தலைவன் மணந்தனன் (அகம்.30: 9-12). தலைவி பல்லிருங் கூந்தலையுடைய மெல்லி யல் மடந்தையாவாள் (அகம். 43:11), நீண்டு மழைக் காலையும் தன் ஒளியினால் கடந்து ஒளிரும் தாழி ருங் கூந்தலையுடைய பரத்தை யொருத்தியைத் தலைலன் தன் மனையிற் கொணர்ந்து மணந்த னன் (அகம். 46:7-10), 'விரும்பி ஐவகையாக வகுத்த கூந்தலினையுடைய மையீரோதி மடலீர்' எனத் தலைவன் தலைவியையும் தோழியையும் விளித் தான் (அகம். 48:16-18). மகளிர் மணம் நாறும்படி யான ஐவகைக் கூறுபாடமைநத கூந்தலினையுடை யவர் (அகம்.65:18,19). தலைவி தாழிருங்கூந்தலை யுடையவள் (அகம். 87:15), 'நாளை, காட்டினில் காந்தள் மலர்ந்தவிடத்தே தலைவியது இருள்மென் கூந்தலில் இன்புறும் துயிலைப் பெறுவாய்' என்று தோழி தலைவனுக்குப் பகற்குறி நேர்ந்தாள் (அகம். 9:7-13). "நீளிருங் கூந்தல் மாயோள (அகம். 93:11). 'இரும்பல் கூந்தல் திருந்திழை (அகம். 94:14), வினை முற்றி மீண்ட தலைவன் தலைவியது கொத்தாகிய கூந்தல் அணிபெறுமாறு மலர்சூட்டினான் (அகம். 104:16,17).நறுமலர் வேய்ந்து காண்டற்கினிய குறும் பல் கூந்தலை யுடைய பரத்தை யொருத்தியுடன் தலைவன் புனலாட்டயர்ந்தான் (அகம். 116:7-10). இகணை மரத்தின் பசிய மெல்லிய இலைகளை நெருங்கச் செறித்து வைத்தாலொத்த, வண்டுகள் மொய்த்து இருண்ட தாழிருங் கூந்தலையுடையவள் தலைவி (அசும. 1சி1:1-5). தலைநாள் இரவில் தலைவி புத்துடையால் உடல்முழுதும் போர்த்திக்கொண்டு புழுக்க மெய்தியபோது வியர்வையைக் ஆற்றுமாறு தலைவன் அப்போர்வையினைக் கவர்ந் தானாக, அவள் தம் உருவம் வெளிப்பட்டு விளங்க மறையும் வகையறியாதவளாய் ஆம்பற்பூமாலையை நீக்கி வண்டுகள் ஒலிக்கும் ஆய்மலர் வேய்ந்த இரும் பல் கூந்தலின் இருளால் தன்னுடம்பினை ஒளித்து நாணி இறைஞ்சினாள் (அகம். 136:18-19). கூழைக கூந்தல் குறுந்தொடி மகளிர் (அகம். 141:18), 'நீர் குறைந்த அறவை யொத்த இரும்பல் கூந்தல் அகற்சி காற்று 456 கூந்தல் யில்லாத பிடரியின்பாலுள்ள அணியுடன் கூடி அசையுமாறு காதலி நள்ளிரவில் மெல்ல வந்து இன்மொழி பேசித் தொடிக்கண் வடுக்கொள முயங்கினள்' என்று தலைவன் உவந்தனன் (அகம். 142:18-16). தலைவியது ஐம்பாலாகிய சிறுபல் கூந் தலை அதனிடத்து வேயப்பெற்ற மாலையுடன் கையாற் பற்றி அருளாது செலிலி அவளது முதுகில்" அடித்தனள் (அகம். 145:18-20). தலைவியின் பின்னும் படி வளர்ந்து நெளிந்த கூந்தலையும் பிற வனப்புக் களையும் நோக்கி நீடு நினைந்து அன்னை அவளை அருங்கடிப்படுத்தினள் (அகம்.150:1-5). தலைவியின் கூந்தல் பின்னல் நெகிழ்ந்தமையால் நெறிப்புடன் பிதிர்ந்திருந்தது (அகம்.158:4). 'சூடியுள்ள மலர்களில் வண்டுகள் தேனை உண்ணுமாறு தோளில் தாழ்ந்து தழைத்த இரும்பல் கூந்தலையுடைய குறுமகள் எனத் தலைவியைத் தோழி குறித்தாள் (அகம்.161: 9-11) தலைவி அறலென விளங்கும் கூந்தலையுடை யவள் (அகம்.182:10). தலைவியைப் பன்னாளும் கூந்தல் வாரி நலம்புனைந்த உதவியையுடையவள் நற்றாய் (அகம்.195: 8-10). தலைவி தோளில் தாழ்ந்து இருண்ட குவையிருங் கூநதல் உடையவள் (அகம். 197:10,11). தலைவி கார்காலத்து மணங்கமழும் கூந்தலுடையவள் (அகம். 198:5), 'வாணன் சிறுகுடி யிலுள்ள சோலை போல் மணங்கமழும் கூந்தலை யுடையவள் தலைவி (அகம்.304:12-14). 'சோழரின் காவிரியின் வடிந்த நீர் வரிவரியாகச் செய்த அறல் போவ நெறிந்த கூந்தலையுடையவள் தலைவி (அசும். 213:31-23). "தோழி, புறத்திலே தாழ்ந்து தோளில் படிந்து, தும்பி, வண்டு ஆகியவற்றின் கூட்டத்தை யொக்கும் சுரிந்து வளைந்த நுண்ணிய கருநிறம் வாய்ந்த ஐம்பாலை முழுதும் வாரிக் காட்டுமல்லி கையொடு குவளை மலரைத் தொடுத்த மாலை யைச் சூட்டப்பெற்ற நின் மண்ணுதலமைந்த கூந் தலிற் பொருந்திய துயிலைக் காதலர் தாம் பிரிந்த விடத்து மறந்து கண்படுதல் எங்ஙனம் இயலும்' என்று தலைவியிடத்துத் தோழி கூறினாள் (அகம். 223; 9 -16). பூவால் புனையப்பெற்ற புயலெனத் தழைத்த தாழிருங் கூந்தலை யுடையவள் எனத் தலைவியைத் தலைவன் கருதினன் (அகம்.885:16-16). 'நினது அசையும் வண்டொலிக்கும் உச்சியையுடைய பூவிதழ் பொருந்திய கூந்தலின்கண் பொருந்தித் துயின்றோராகிய தலைவர் அதனை நினைந்துதம் நெஞ்சுருகுதலால் விரைந்து வருவர்' என்று தோழி தலைவியை ஆற்றுவித்தாள் (அகம். 231:9-15). 'தலைவர் நினது கரிய ஐம்பகுப்பான கூந்தலிற் பெறும் இனிய துயிலை மறந்து பொருள்வயின் பிரிவு நீட்டித் திரார்' எனத் தோழி தலைவியை<noinclude></noinclude> 5axb9rtauwp0ixvglor3eflm98bb4e5 250 669034 1987506 2026-11-06T14:33:37Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987506 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தல் 357: ஆற்றுவித்தாள் (அகம்.233:24,18) பூக்கள் நிறைந்த கூந்தலை யுடைய பரத்தையொடு தலைவன ஆற்றின்கண் புனலாடினான் (அகம். 346:5-7). இடையினைக் கடந்து தழைத்து வளர்ந்த தாழிருங் கூந்தலை யுடையவள் தலைவி (அகம். 253:23). நரை விராவுற்ற நறுமென் கூந்தலினர் செம்முது செவி லியர் (அகம்.154:1,2). தலைவி தனது பொலிவுற்ற ஓதியை நெருங்க வாரி மராம்பூக்களைத் தொடுத் தணிந்த தேம் பாய் கூந்தலில் பலவாக மொய்க்கும் வண்டுகளைக் கடிந்து பாதுகாத்தலையும் தேற்றா தவளாய்த் தலைவனுடன். ஏகினாள் (அகம். 4-9). பாதிரிமலர்களை அதிரலொடு கலந்து அழகு பொருந்தத் தலைவி தன் சிலவாகிய ஐம் பகுப்பை யுடைய கூந்தலில் செருகி, மராம்பூவையும் சூடி, அணி மாண் சிறு புறங்காண்டற்கு முனனே நடந்து செல் லுமாறு தலைவியை உடன்போக்கினில் தலைவன் வேண்டினான் (அகம். 361:1-8) விளங்குகின்ற ஒளி வாய்ந்த நிழலிடத்துள்ள அறல்போலக் குழன்ற கூந் தவினை யுடையவள் தோழி (அகம். 268:7-9). நரந்தம் மணக்கினற குவையிருங் கூந்தலையுடைய இளந் துணை மகளிரொடு தலைவன் தலைப்புணை தழு விப் புனலாடினான் (அகம்.266:1-9). 'எனது தோளே கட்டுந் தறியாக, என் கூந்தலால் தலைவனைப் பிணித்து அவன் மார்பினைச் சிறைப்படுத்துவேன்' எனப் பரத்தை சூளுரைத்தாள் (அகம். 276:11,13), பொருள்வயிற் பிரிந்துபோகும் தலைவனது நெஞ்சு இடைச்சுரத்தே மலரெனப் புலமெலாம் கமழும் மணத்தினை யுடைய கரிய பலவாய கூந்தலமைந்த தலைவியின் தோளழகை நினைந்தது (அகம்.291:31- 25). காஞ்சியின் மலர் விரிந்துதிர்ந்த நறுந்தாதினை அணிந்த கூந்தலையுடைய பரத்தையொடு தலைவன் பொழிலில் துயின்று வையையில் புனலாடி வந் தான் (அகம். 296:1-6). தலைவன் பிரிவுணர்த்திய நிலையில் தலைவி கலங்கி அறலை யொத்த கூந்த லில் மறைந்து நினறு வெய்துயிர்த்துப் பருவரல் எவ்வமொடு அழிந்து பெருவிதுப்புற்றாள் (அகம். 299:10,16-21). 'நாடனே, நீ பகலில் வருவையா யின், தினைப்புனத்தில் எம்மொடு கிளி கடிந்திருந் தும் சுனைக்குவளையின் தேம்பாய் பூக்களைச் சூடியதலைவியது கூந்தல் மெல்லணையில் துயின்றும் பெயர்குவை' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினள் (அகம்.308:6-18). வண்டு மொய்க்கும் கூந்தலை யுடையவள் எனத் தலைவியைக் குறித்தனள் தோழி (அகம்.319:10). தலைவி தழைத்த பல வாகிய கூந்தலை யுடையவள் (அகம். 334:17). தலைவீ தண்ணெனத் தாழையின் தாதாகிய 457 கூந்தல் துகளை அப்பிய கூந்தலின் மெல்லகத்தில் விரும் பப்படும் பூவிதழைச் சேர்த்துப் பின்னி மகிழ்ச்சி யினை அணிபெறக் கொண்ட முறுவலுடன் பள்ளியிடத்தேயிருந்து தலைவனொடு நன்மொழி நவின்றாள் (அகம் 353:18-23), தழைத்த பலவாய கூந்தலையுடையவள் தலைவி (அகம். 356:16). 'மலர் நிறைந்த கூந்தலையுடைய காதலி' என்று தலை வன் தலைவியைக் குறிப்பிட்டான் (அகம்.371:14), இரும்பல் கூந்தற் சேயிழை மடந்தை (அகம். 373:10). மனையகத்தில் வதுவை மகளிரின் கூந்தல் போல மணம் கமழுமாறு காற்று வேங்கைப் பூந்தாதுக் களை உதிர்க்கும் (அகம். 378:1-4), தலைவன் பெரி தும் ஊக்கமுறுதத ஊக்கங்கொண்டு, தலைவி தன கூந்தல் ஆடும் மயிலின் தோகைபோல் பொங்கிப் பரக்க அவனுடன் போனாள் (அகம்.388-13-17). பரத்தை தலைவியின் இல்லத்திற்கு மெல்ல வந்து அவளிடத்து நல்ல மொழிகளைக் கூறித் தன் மணி யாழி யணிந்த மெல்லிரலால் தண்ணென அவளது நுதலையும் கூந்தலையும் நீலிச் சென்றாள் (அகம்.388. 9-15). தலைவன் தலைவியது நெறிந்த கொத்தாக வுள்ள மயிர்ச்சாந்தணிந்த கூந்தலை ஆற்றி மல ரணிந்தான் (அகம். 389:1,2). 'உச்சியிலுள்ள பூங் கொத்துக்களைப் பெற்று மயிர்ச்சாநதினைக் கொண்டு இருண்டு இமைய மலைக் காமைபோல மணங்கமழும் கூந்தலையுடைய அரிவையே' எனத் தலைவியைத் தோழி விளித்தாள் (அகம 399 1-3). தும்பியே நீ அறியும் பூக்களுள் இவ்வரிவையின கூந்தலைப்போல் நறுமணமுடையனவும் உள்ள னவோ' எனத் தும்பியை வினவுவோனாய்த் தலை வன் தலைவியை நலம் பாராட்டினன் (குறு. 3). சங்குமணிக் கோவை போன்ற வெள்ளிய நன்னெ டுங் கூந்தலை யுடையவள் அகவன் மகள் (குறு. 23. 2,3). 'நரநதம் பூவின் மணம் கமழ்கின்ற குவை யிருங் கூந்தலையுடைய மடந்தையே' என்று தலைவி யைத் தோழி விளித்தாள் (குறு. 52:3,4). 'யாம எம் கூந்தலிடத்து ஆம்பலின புறவிதழை யொடித்த முழுப்பூவைச் செருகிப் பெரும்புனல் வந்த நீர்த துறையிலே புனலாட்டயரத தலைவனொடு செல வோம்' என்று பரத்தை தலைவிககுப் பாங்காயினார் கேட்பக் கூறினாள் (குறு.80:1-3).'எனனால் விரும பப்பெற் றிருப்போளாகிய காதலியின் தேம்பாய கூந்தல் உறையூர் நீர்த்துறை நுண்மணலாகிய அறல் நீண்டு படிந்தாற் போன்ற நனனெறிப்பை யும் நறுமணத்தையும் தண்மையையும் உடையன" எனத் தலைவன் தன் நெஞ்சிற்குக் கூறி உவந்தான் (குறு. 115). 'என் காதலி நீண்ட கூந்தலையுடைய<noinclude></noinclude> aqkeq4bqpyzdxvei3haxisf255esvvh 250 669035 1987508 2026-11-06T14:33:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987508 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தல் வள்; அவளை யான் எவ்வாறு மறந்துறைவேன்' எனத் தலைவன் பாங்கன் கழறியதை மறுத்துரைத் தான் (குறு.132:2,3). 'காதலியது கரிய பலவாகிய கூந்தலின இயற்கையழகைக் கண்டு,உப்புவண்டி பெருமழைக்குக் கரைந்து வீழ்ந்தாற்போலக் காமத் தால் நாணழிந்து, விழைந்ததன் பின்னும் விழைந் தனை' எனத தலைவன் தனனெஞ்சிற்குக் கூறி னான (குறு.165). 'இவ்விளவேனிற் காலத்தினும் தலைவர் மீளாமையால புனையப் பெறாமலுள்ள எனது வறிய கொத்தாகிய கூந்தலை யான் வறிதே தடவுகின்றேன எனத் தலைவி தலைவனின் பிரிவிடையே தோழியிடத்து வன்புறை எதிர ழிந்துமொழிந்தாள் (குறு. 192:5,6). ஓரியின கானத் தைத் தீண்டி வீசுகின்ற காற்றைப் போலக் கமழும் நெறிப்பமைந்த கூந்தலாகிய மைபோலும் தண்ணிய ஓதியையுடைய மாயோள் எனத் தலைவியைத் தலைவன் குறித்தான் (குறு.199: 3-z). குனறத்தில் போரிடும் களிறுகளால் மிதி பட்ட நெரிந்த அடியையுடைய வேங்கைமரம் குற மகளிர் தாம் கூந்தலின்கண் அணிந்து கொள்ளு தற்கு நினறபடியே கொய்யும்படி மலரும் (குறு. 308: I-4). தலைவி வெட்சியின் முறுக்கவிழ்ந்த பல போதுகள் இருந்து கமழும் மையிருங் கூந்தலை யுடைய மடந்தையாவாள் (குறு. 309:5-7), 'நாடனே, நினக்கு யாம் செய்த நன்றியை மறந்து விடாதிருப் பாயாயின் இத்தலைவியது மயிற்பீலியை யொத்த தழைத்த மெலலிய கூந்தல நினக்கே யுரியவாம்' எனத தோழி வரைவிடை வைத்துப் பிரியும் தலைவனிடம் கூறினாள் (குறு. 225:2,5-7). 'யாம் வினைமுடித்த உள்ளத்தோடு இத்தலைவியை யெய்திக குவளை மலர் மணக்கும் இவளது நறு மென கூந்தலாகிய மெலலணையிலே இருக்கின றேம்' எனத் தலைவன் உவந்தான் (குறு. 270:4-8). 'மணம் கமழ்கின்ற கரிய கூந்தலையுடைய கொடிச் சியின தோளைத் தீண்டலும் இயைவதோ' என்று தலைவன தலைவியின் அருமையைப் பாங்கனிடம் கூறினான் (குறு. 272:1,8). 'மணம் கமழும் அகிற் புகையும் சந்தனப்புகையும் மணக்கின்ற, அறல் போலும கூந்தலையுடைய கொடிச்சியின முறுவ லொடு செருக்கிய பார்வையை யான நினைத்துப் பார்ப்பேன' என்பது தலைலியைக் குறித்த தலை வன் கூற்று (குறு. 286), 'குவளை மணம் கமழ்கின்ற குவையிருங் கூந்தலையுடைய மாயோயே' எனத் தலைவன் தலைவியை விளித்தான (குறு.300:1,4). மலையனது முள்ளூர்க் கானம் போல மணம்கமழ வந்து இரவில் தனக்கேற்ப நடந்து கொண்ட 458 கூந்தல் தலைவி, கூந்தலில் அணிந்த பல்வகை மலர்களை யும் பிறரறியாமல் உதிர்த்துவிட்டு மயிர்ச்சாந் திட்டுக் கோதிய நறுங்கதுப்பில் எண்ணெயைத் தடவித் தன்னொடு பொருந்தாத முகத்தையுடைய வளாய் வைகறையில் தமரொடு ஒத்து ஒழுகியமை கண்ட தலைவன் அவளை, 'இரணடறி கள்வி' என உவந்து குறிப்பிட்டான (குறு.312), நெடும்பல் கூந்தற் குறுந்தொடி மகளிர் (குறு. 384:2). விளை யாட்டு மகளிர் அடும்பின் மலரைக் கலந்து தொடுத்த நெயதல் மலராலாகிய நெடிய மாலை யைத் தம் நீரொழுகும் கூந்தலில அணிந்திருந்தனர் (குறு.401:1-3). 'ஊரனே, நின பிழையாத நன் மொழியைத் தேறிய இத்தலைவியின பொன் போன்ற மேனியில் கருமணி போலத் தாழந்த நன்னெடுங் கூந்தல் நரையுடனே முடிக்கப் பெற் றாலும் அக்காலத்தும் இவளை முதியள் என்று நீ கைவிடாது பாதுகாப்பாயாக' எனறு தோழி தலைவனிடம் தலைவியைக் கையடைப்படுத்தாள் (நற்.10). வண்டுகள் மொய்க்கும் மராம்பூக் கமழும் கூந்தலை யுடையவள பரத்தை (நற். 20:2,3,7), வினைமுற்றி மீளும் தலைவனது வரவை இளையர் முன்செனறு அறிவித்தவுடன் தலைவி மெல்லென அதுகாறும் நீராட்டப் பெறாத கூந்தலை மாசறக் கழுவிக கைபுனைந்து சில மலர்களைக் கொண்டு பலவாகிய அம்முடியிலே அணிந்த நிலையில் அவன வர அவள் மெய் துவள வந்து அவிழந்து குலையும் முடியினளாய் அவனை அணைத்துக் கொண்டாள் (நற. 42:5-11). 'நெஞ்சே, அதிரற் பூவுடனே பாதிரி மலரையும் சேர்த்துக் கட்டிய ணிந்த தலைவியது கூந்தலின் மணங்கமழும் நறு நாற்றத்தை நுகர்ந்து அவளது ஆகத்தை முயங்கிப் பிரியமாட்டேம்' எனறு தலைவன தன்னெஞ்சொடு கூறிச் செலவழுங்கினான (நற். 52:1-5). மாயிருங் கூந்தல் மடந்தை (நற். 60:10). அரிநரைக் கூந்தல் செம்முது செவிலியா (நற. 119:6). தலைவன செலவு ணர்த்திய நிலையில தலைவி தன் பின்னிருங் கூந் தல் விரிய அதனுள் மறைந்தவளாய்ப் பெரிதும் நெஞ்சழிந்தாள் (நற்.113:5-8). தணணியவாய்க் கமழ் கின்ற தாழிருங் கூந்தலையுடையவள் தலைவி (நற். 137:1,2). 'கடைகுழனறு தழைத்த கூந்தலையுடைய மாயோள்' எனத தலைவன தலைவியைக் குறித் தான (நற்.139.7). 'அரிசிலாற்றின் தெள்ளிய கரு மணல் போன்ற இததலைவியது விரிந்த தழைத்த கூந்தலிடத்துத் துயிலுவதனை விட்டு யான் சிறு பொழுதும் அமையேன' என்று தலைவன் செல் வழுங்கினான் (நற். 141:11,12), மகளிர் தம் கூந்தலில்<noinclude></noinclude> 0p24s4uu4myefnyur83vackk80ykkf8 250 669036 1987510 2026-11-06T14:34:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987510 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>அணியும் கோதைக்குர். அடும்பின் அலர்களைக் கூட்டுவர் (நற். 115:83). ஐம்பாலாகப் பகுக்க பெற்று நெற்றி மேல் பொலிந்த தேன் "பர கூந்தலாகிய ஓதியையுடையவள் தலைவி (l- 1866 யூத), விறலி, மயிர்ச்சாத்தணித்த கூந்தலையுடைய வள் (நற், 174:9), 'தலைவி சில்வளைப் பல்கூத்தலன்' (தந். 186:82 "என் தழைத்த பலவாகிய கூந்தல் நலம் பெறுமாறு புனைந்த கோதையை வாடும்படி செய்த பகைவனல்லையோ நீ' எனத் தலைவி பரத் தைமைத் தலைவனிடம் புலந்துரைத்தாள் (நதி.-260) 1-109. தலைவி குவனைமலர் மணக்கும் கூற்தலை யுடையவள் நேற், 202:7), ''அழகு விளங்கும் கவா வத்தை வியக்கும்படி விரித்து ஆடுகின்ற மயில் போல, மலரணிந்த நின் கூந்தலைக் காற்று விரித்து` விட, நீ சிறிதே விரைந்து நடப்பாயாக' என்று உடன்போக்கில் தலைவன் தலைவியிடம் உரைத் தான் (நற். 284:8-09). தலைவி சோலை மலர்களை முடித்தலால் அம்மலர் மணம் கமழும் வண்டுகள் மொய்க்கும் நறுநாற்றத்தை யுடைய இருள்புரை கூந்தலையுடையவள் (நற். 210:2,3). நன்னன் தன் பகையரசைப் போரில் கொன்று அவர்தம் உரிமை மகளிரைப் பற்றி வந்து அவர் கூந்தலைக் கொண்டு க்யிறுதிரித்து அக்கயிற்றால் அப்பகைவரின் யானை களைப் பிணித்துக் கொணர்ந்த செயல் கொடியது நேற்.375.9.10). புறத்தே தாழ்ந்து இருண்ட கூந் தலை யுடையவள் தலைவி (நற்.284:1). தலைவியின் தோழியர் முதலொடு கரிந்த வள்ளிக்கொடி போலப் புறத்தழகெல்லாம் அழிந்து தழைத்த தாழிருங் கூந்தலை யுடையராயினர் (நற். 288:1-3), தலைவி அகிலினது நெய்பூசி நீவுதலொழியாத மணங்கமழ் கூந்தலன் (நற்.3019). தலைவியும் தோழியும் தம் தழைத்த பலவாய கூந்தலிலே வேங்கைப் புதுப்பூக்களை அணிபெறப் புனைந்துகொண்டு தலைவனைக் காணச் செல்வர் (நற். 312:1-5), கொல்லிமலையிற் பூத்த சிறுபசுங்குளவியின் செவ்வி மணங் கமழ்கின்ற கூந்தலையுடைய அரிவையின் தோள்களைத் தலைவனது நெஞ்சு பிரிந்தவிடத்து நினைந்து மகிழ்ந்தது (நற்.346:7-11). 'விரும்புதற் குரிய கருமணியின் நிறம் அமைந்த புனைநெடுங் கூந்தலையுடைய அரிலை' என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் தலைவியைக் குறித்துப் பேசி னன் (நற்.374:6,9). 'அசைகின்ற கூந்தலையுடைய வள் தலைவி (ஐங். 12:2,3). பைஞ்சாய்க் கோரை போலும் கூந்தலையுடையவள் பரத்தை (ஐ 76: I-3). தலைவனின் மார்பிலணியப்பட்ட மாலையில் தாதினையுண்ணும் வண்டு தலைவியின் மலர் பொருந்திய கூந்தலில் வந்து மொய்த்தது பொறா 455 கூந்தல் மல் காதற் பரத்தை தலைவனை வெகுண்டான்: (ஐ: 63). 'நீ எமக்கு நல்காக்கால் யாம் தலைவி யின் தோளையும் கந்தவையும் பலபடப் பாராட்டி யவாறே வாழ்தல் இயலுமோ' எனத் தலைவன் தோழியிடம் இரந்து குறையுற்றான் (ஐங்.178 தலைவனது துறையிடத்தே மகளிர் நாரையினம் போல, நீரொழுகும் கூந்தலை விரித்துவர்த்துவர். (ஐ4.186:1,2). 'எனது நிறையரு நெஞ்சத்தைக் கவர்ந்து கொண்டு ஒளித்தவள், கடற்கழியின்கண்' மலர்ந்த நெய்தற் பூக்கள் சூடப்பட்ட கரிய பல வாய கூந்தலையுடையவள்' எனத் தலைவன் பாங் கனிடம் கூறினான் (ஐங். 191), தலைவி கொழும்பல் கூந்தலையுடைய மடவரல் ஆவள (ஐன். 198: 1,1). தலைவி குவளை மலரின் உள்ளகம் போலும் சும ழும் கூந்தலையுடைய மெல்லியலாவள் (ஐங்.115: 2.31. இரும்பல் கூந்தல் திருநதிழை அரிவை (ஐவ். 891:2). சந்தனம் மணக்கும் நிண மார்பு இப்போது நறுமணம் கொண்டவளாகிய பரத்தையது கூத் தல் மணத்தை யேற்று வண்டினம் மொயக்கும்படி மணக்கின்றமையால், யாம நினது புறந்தொழுக் கத்தை யறிந்தோம்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐன்.240), 'குன்றக்குறவன் காதல மட மகளாகிய வண்டுபடு கூந்தலையுடைய கொடிச்சி இளையளாயினும் ஆரணங்கினள்' எனத் தலைவன தலைவியைப் பற்றித் தோழியிடம் சொன்னான் (ஐங்.356). 'இரும்பல கூந்தலையுடையவள் கொடிச்சி (ஐங்.281:9).பின்னிருங் கூந்தல நன்னுதற் குறமகள் (ஐங்.288:1). பூக்கமழ கூறதற் கொடிச்சி (ஐங். 1801 3). 'நாடனே, மங்சுல மனைக்கண் இததலைவியை நீ இவ்வாறு வதுவை அயர்தற்கேதுவாக இவளது பின்னிருங் கூந்தலில் பண்டு களவுக்காலத்திலேயே மலரணிந்த நீ இன்று இவ்வதுவையிலும் இவட்கு மலரணிந்து இனிது செய்தனை' எனத் தோழி தலை வனைப் பாராட்டினள் (ஐங்.194). கொடிச்சி கூந் தல் போலத் தோகைமயில் அழகிய சிறகை விரிக் கும் (ஐங்.300:1,2). விழாவைப் போலும் நறு மணம் கமழும் தழைத்த கூந்தலையுடைய மாயோன் தலைவி (ஐங்.306:4). தலைவி பல்லிருங் கூந்தல் மெல்லியலோள் (ஐங். 308:1). தேம்பாய் கூந்தல் மாஅயோள் (ஐங்.384:5). 'முடிப்பதற்குரிய நீட்சியை யும் அடையாத கூந்தலையுடைய என் மகள் தன் தலைவனான காளை காப்பக் கடுவனு மறியாத காட்டினைக் கடந்து சென்றாளே' எனத் தலைவ னுடன் போன தலைவியை நினைந்து தாய் இரங் கினாள் (ஐங்.374). 'மாஅயோயே, யாம் வேந்தனுக் குப் பாசறைத் தொழிலில் வெற்றியை யுதவி நம் நாட்டிற்குப் போதரும் பொழுது நின் முல்லை<noinclude></noinclude> mw95a2vhot48yrhhxeqvtco7f4bv9tr 250 669037 1987512 2026-11-06T14:34:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987512 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தல் மணக்கும் கூந்தல் கமழ் கொள்ளுமாறு நல்ல புல இன்பங்களைக் காண்போம்' என்று பாசறைக்கண் தலைவியின உருவு வெளிப்பாடு கண்டு தலைவண் கூறினான் (ஐம். 445). 'புதாமிசைப் பூத்த நறுமலர் களைக கவின பெறத் தொடுத்து நின நலமிகு கூந்தலில் தகைகொளப் புனையுமாறு தலைவர் விரைந்து வாராது பிரிவு நீட்டித்திரார்' என்று தோழி தலைவியை வற்புறுததினாள்.(ஐங.463:1-3)., 'அரிவையே, நின்னை நினையுந்தோறும் கலிழும நெஞ்சமொடு யாம் நினது பினனிருங் கூந்தலின் நன்னலத்தைப் புனையக கருதி வந்தேம்' என வினைமுற்றி மீண்ட- தலைவன தலைவியிடம் உரைததான் (ஐன்: 495:3-5). "பேரமர்க் கண்ணியே, நினனைப் பிரித்துறைந்த தலைவர் நினக்குத் தோள்துணையாக வந்தனராதலால் இனி, நின் போதவிழ கூந்தலும் பூவணிதலை விரும்புவதாக' எனத் தோழி தலைவிக்கு அவரது வரவு கூறினாள் (ஐங். 496: 3-5), 'நீ பாண்டரங்கமென்னும் பெயர் பெற்ற கூத்தினை ஆடுங்கால் வண்டுகள் ஒலிக்கும் கூந்தலாளோ (உமையம்மையோ) தாளத்தினிடை நிக ழும் காலத்தையுடைய தூக்கினைத தருவாள்" என்று வினவும் முறையில சிவபெருமான வாழ்த் தப் பெறுகினறார் (கலி.1:8,19). 'மழை விரும்பு கின்ற கரிய கூந்தலையுடையவளே' எனத் தலைவி விளிக்கப் பெறுதல் (கலி. 14:4;60:2;131:21). நீலமணி ஒளி விட்டாற போன்ற தலைவியது கூந்தலிவ் புழுகுநெய் பூசித் தாயர் ஐவகையாக முடித்த இள, மைச செவ்வியைத தலைவன் களவொழுக்கத்தே பாராட்டினான (கலி. 22:12,13). 'மையுண் கண் ணினை யுடையாய், நமது நெறித்த கூந்தலைப் பின்னிய பின்னல் விடும்படியாகத் தலைவர் விரைந்து வந்தார்' என்று தோழி தலைவியிடத்துத் தலைவனது வரவுரைத்தாள் (கலி. 33:28-31), 'அழக மைந்த கூந்தலையும பூமணம் வீசும் கதுப்பினையும் உடையவளே' எனத்தோழி தலைவியை விளித்தாள் (கவி. 40:8-9). தாழிருங் கூந்தலையுடையவள எனத் தலைவி தோழியைக குறிததாள் (கவி, 42:29), 'இரு ளோடே மாறுபடுகின்ற கரிய கூந்தலையுடையவள் தலைவி (கலி, 49:18). 'பொனனாற் செய்த மகரவா யாகச் சமைந்த தலைக்கோலம் விழுங்கிக் கிடந்த, நரந்தமபூ மணம் கமழும் என கரிய கூந்தலின் முடியைத் தலைவன எஞ்சாது மிகப்பிடித்து. அதிலே நலம்பெறக் கட்டியிருந்த மாலையை விர லால முறையாகச் சுற்றி அதனை மோந்து பார்த் தான' என்று தலைவி தோழிக்குரைத்தாள் (கலி. 54:5-8), 'கண்டவரை அவ்விடததே அரும்படர் செய்து போகின்ற பரந்து தழைதத கூந்தலை 460 உந்தல் யுடையவளே" எனத் தலைவியை விளித்தான் தலை வள (கலி, 04:5,6). தன்னால் குறியிடம் பெற்றபரத் தையருடைய குரலமைந்த கூந்தலின் முடியைத் தலை வன் வகிர்ந்து கைசெய்து முடித்தலால் அம் முடியி லிருந்த பூந்துகள அவன்மேல் வீழ்ந்து கிடந்தது (கலி. 73:19,30). 'நின பாணன் நோதிறப்பண் பாடியவாறு எம்மனைக்கண் நீ சென்று சேர்ந்த. பரத்தையர் மனையைக் கேட்டு வாராதிருத்தலை யான் பெறுவேனாயின மாசறக் கழுவுதலுற்ற நீல மணியை, 'நீ எனக்கொவ்வாய' என்று ஏசும் என் கரிய கூந்தல் பூவணிந்து வண்டுகள் ஆரவாரிக்கும் அழகைப் பெறுதலையும் யான் விருமபேன்' எனத் தலைவி தலைவனிடம் ஊடவொடு கூறினாள் (கலி. 77:16-19), பரத்தையர் கூந்தலின் மணம் நாறுகின்ற மார்பினை யுடையனாயத் தலைவன் காமக் கிழத்தியிடத்தே வந்தான் (கலி. 78,17,18). தலைவன் பரத்தையிற் பிரிதலால் தலைவி பூவில் லாத வறுங்கூந்தலோடு இருந்தாள் (கலி. 80:31). பரத்தைமைத் தலைவனிடத்து ஊடல கொண்ட தலைவி அவனிடம், 'யாம் நின்னைக் காணுமிடத்து வெருவுவோம்; ஆதலால் நீ எம் கூந்தலைத் தீண் டாதே நீங்குவாயாக' என்றாள் (கலி. 87:1,2). பரத் தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவன தொட்டவுடன் தலைவி, 'யார் இவன்; எம் கூந்தலைத் தொடுதற்கு இவன என்ன தொடர்புடையன்' எனத் தன்னெஞ் சொடு கூறினாள் (கலி. 89:1). தலைவன் தலைவி யிடத்துக் கற்பித்துச் சொன்ன கனவினுள், பூக்கொய்யுமிடத்து வண்டுகளால மொய்க்கப்பட்ட மகளிருளொருத்தி துகிலை ஒருகையாலே தழுவிக் கொண்டு மறறைக் கையினால் முடி குலைந்த கரிய கூந்தவைப் பிடித்துக்கொண்டு குளத்தில் பாய்ந்தனள் (கவி. 92:42-44). பரத்தையரிடத்தே தங்கி வந்த தலைவன் கடவுளரைக் கண்டு தஙகி வந்தேன் என்று தலைவியிடம் கூறியதற்கு அவள் 'நறுமணம் கொண்ட குளிர்ந்த மயிர்ச்சாந்தமும் புழுகும் மணககும அறல்பட்ட குரலமைந்த கூந்த லுக்கு நாட்காலததே அணியும் அணிக்கேற்ப நீ முதனாள் பூவைப் பலியாகக் கொடுத்துவிட்ட கடவுளரைக் கண்டாயோ ஆயின், நீ அவரிடத்தே செல்; இனி, அவ்வாறு செல்லாதொழியின் நின் னொடு மேவிய நெட்டிருங் கூந்தலையுடைய அக்கடவுளரெல்லார்க்கும் நீயில்லாமையால் முட்டுப் பாடு ஆதலும் உண்டு' என்று பரத்தையரையே கூடவுளராக்கிக் கூறினாள் (கலி. 93:31-34,33-36). பரத்தையைக் கூடிவந்த தலைவன் குதிரையேறி வந்ததாகக் கூறக்கேட்ட தலைவி, நீ ஏறிய குதிரை தான். ஐம்பால் பகுதி பிரியாத ஐவகை யமைந்த<noinclude></noinclude> mjc1e44e7rmpjn783oqlyom9drpwq9r 250 669038 1987513 2026-11-06T14:34:48Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987513 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தல் கூந்தலாகிய பல மயிர்களைப் பலகாலும் கத்திரி கையிடும் சுவலினையும் மயிர்முடியின் மேலே விரித்து நிலைபெறுத்திய துஞ்சாகிய தலையாட் டத்தினையும் உடைய காமக்குதிரை' என்று பரத் தையைக் குறித்தே கூறினாள் (கலி. 96: 7-9, 18). தலைவனுடைய பரத்தையரை, நெறிதாழ் இருங் கூந்தல் நினபெண்டிர்' எனத் தலைவி குறித்தாள் (கலி. 97:28). இடைமகளிர் நாறிருங் கூந்தலையுடை யுவர் (கவி. 101:48). இந்தக் கூரிய கொம்பையுடைய கரிய ஏற்றின் சீற்றத்தை அஞ்சாது இதனைத் தழுவு வோன் இவ்வொள்ளிழையாளின் வாருதலுற்ற கூந்தலிலே துயில் பெறுவான்' என்பது ஏறுதழு வலின்கண் ஆயர் அறிவிப்பு (கலி. 104:20,21). கள வுத் தலைவி தனது ஐவகைப்பட்ட கூந்தலை ஆற்றும்போது அது தலைவனால் சூடப்பட்ட சிறு முல்லைப் பூவின் மணம் கமழ்ந்ததற்குச் சுற்றத்தார் மனஞ்சுழன்று மாறுபட்டுச் சினந்தனர் (கலி. 105: 83-58). 'நெட்டிருங் கூந்தலாய்' என்று தோழி தலைவியை விளித்தாள் (கலி.105-57). 'முற்றிழாய் நின் தாது சூழ் கூந்தலிலே யான் கோதையை அழகு பெறப் புனைகேனோ' எனத் தலைவி யிடத்துத் தலைவன் வினவினான் (கலி. 111:11-13). தலைவன் சூடிவந்ததொரு முல்லைத் தொடை யினையும் அதனாற் செய்ததோர் கண்ணியையும் தலைவி தன கூந்தலில் இட்டு முடித்தாள் (சுனி. 115: 4-6). இருளோடே மாறுபடுகின்ற கரிய கூந்தலை யுடைய மகளிர் எனத் தலைவனுக்குரிய வேற்று மகளிரைக் குறித்தாள் தலைவி (கலி. 122:12). 'இரு ளுறு கூந்தலாள்' என்று மடலேறுந் தலைவன் தலைவியைக் குறித்தான் (கலி. 140:33). பலவாய்த் தழைகின்ற கூந்தலாளாகிய தலைவி யொருத்தி தன்பண்புகளை யெல்லாம் நுகர்ந்து தனனைக் கைவிட்டவனை நினைந்து அழுதாள் (கலி.145:7,8). 'தலைவனோடே கலந்த. சில மழை போல் நீண்டு இருண்ட கூந்தலின் அழகைப் பெறும் விலைவளத்தை யறிந்து அதனை மாற வறியாது அவன் கூறிய பொய்ம்மொழி யாகிய வலையிலே என்னெஞ்சு பட்டது' எனப் பிரிவாற்றாது கலக்கமுற்ற பெருந் திணைத் தலைவி பேசினாள் (கலி. 147:18-21). வையையாற்றின் புதுப்புனல் வரவு அறிந்த மதுரை மகளிருள் சிலர் புனலாடச் செல்லுதற்காகத் தம் கார்கொள் கூந்தலைக் குழலாக முடித்தனர் (பரி. 12:15). மதுரைக்கும பரங்குன்றத்திறக்கும் உள்ள இடைவழி நெருங்கி விளையாடும் மகளிரது கூந்த வினின்றும் மைந்தரது குஞ்சியினின்றும் வீழ்நத மாலைகளால் தடைப்பட்டு இயங்கும் வழி இல்லா தாயிற்று (பரி. 17:26,27). செல்வேளின் திருபபரங் 461 கூந்தல் குன்றத்தினகண் அவரது யானைக்குச் செய்யும் பூசையில் அவ்வியானை கவழங்கொண்ட மிச்சிலை உண்-ணாதொழியின் பல மணமும் நிலைபெற்ற பின்னிருங் கூந்தலராகிய மகளிர் தம் காதலரது முறுவலொடு கூடிய தலையளியை எய்தார் (பரி. 19: 88-94). காரணி கூந்தல் மகளிர் சீரணி வையைக்கு அணிகொல்லோ, வையையின் நீரணி நீத்தம் இவர்க்கு அணிகொல்லோ என்று தேர்தற்கு அரிய தாய் இருந்தது (பரி 22:29-34). பூங்கொத்துக்களால் பொலிந்து தழைத்து அசைகின்ற கரிய கூந்தல (பரி. 23:48). நீலமணி போன்ற நிறத்தினையும் அழகினையும் கூறுகூறாக அறல்பட்டுச் செறிந்து தழைத்துப் பொலிவுற்று விளங்கும் எழுச்சியினை யும் கண்டோரால் புகழப்படுதலையுமுடைய கூந்த வமைந்த மகளிர் தத்தம் காதல் மைந்தரொடு குளவா யென்னும் திருப்பதியில் எழுந்தருளிய பூமுடி நாகரை (ஆதிசேடனாரை) வணஙக, அவர்க்கு நல்லவை எல்லாம் இயையும் (பரி. தி. 1:60-63), நெய்யணி கூந்தலர் (பரி. தி, 2·13), காதற் பரத்தையொடு புனலாடி யிருந்த தலைவன் புனல் வழியே விடுத்த மணங்கமழும் தாரினை லாங்கி இற்பரத்தை தன் கூந்தலில் சூட்டிககொண்டாள(பரி. தி.2:34, 35). வையையாறு தன்னிடத்தே புனலாடும் மகளிருடைய கூந்தலினினது சோர்ந்து வீழ்நத மலர்களால் நீர்நிறம் தோனறாது (பரி. தி. 2 85-87). 2. கூந்தலையுடையவள (ஆகுபெயா). மணம் பேச வந்தோர்க்கு மகள் மறுககப்பட்டுப் போர்க்குக் காரணமான தலைவி யொருததி, கூடல நகரை யொத்த குவிந்த கரிய கூநதல - கூந்தலையுடைய வள் - (புறம்.347:6,7), 'சிறப்புற்ற சிலவாகிய ஐம் பகுதிகளையுடைய கூந்தலது (தலைவியது) நலலகம் பொருந்தி மனையில் தங்கிவிடின நீ வறுமையை அஞ்சுகிறாய' எனத் தலைவன தன் நெஞ்சு நோக் கிக் கூறினான் (அகம. 123:5-7), 'நிரைத்த முலலை யரும்புகளைச் சூடி மெல்லியவாய் அறலென விரிந்த ஒலியிருங் கூந்தல் (தலைவி) தெளிந்திருப்பா ளென்று பிரிவுணர்த்தும் வலிய சொறகளைக் கூறவும் வனமை யுடையையோ' எனத் தலைவன தன்னெஞ்சொடு வினவிச செலவழுங்கினான (அகம்.191:13-17). 'முலலை மலர்கள் மணம் கமழும் பல்லிருங் கூந்தல நமக்கு என்ன உறவுடையவளோ என்று தலைவன உணர்ப்புவயின வாரா ஊடற கண் தலைவியைக் குறித்து நெஞ்சொடு கூறினான (குறு. 19:3-5). 'வலவில் ஓரியின கானம் போல் நறுமணமுடையவாகி, கரிய பலவாய்த தழைத்த கூநதல் யாம் வந்தனம் என்பதைக் கேட்பளாயின் களிப்பினால் பெரிதும் மயக்க மெய்துவாள என்ன<noinclude></noinclude> 81zf0p6nffhmhegbz2ktwvex7uzno3h 250 669039 1987515 2026-11-06T14:35:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987515 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தல இரவுக்குறியில் தலைவியைக் காணாத தலைவன் தோழி கேட்பத தனனெஞ்சொடு கூறினான (நற். 6:9-11). 'கொல்லிமலையில் இருக்கின்ற கலித்த மயிலின கலாவம் போன்ற ஒலிமென் கூந்தல் நமமைச் சேர்ந்தவளே' எனத் தலைவன் தோழி யிடத்து இரந்து பின்னின்ற நிலையில் தன்னெஞ் சிற்குக் கூறினான் (நற். 265:7-9). 'யாம் பொருள் வயிற் பிரிந்து மலைநெறியிற் செல்லுமிடத்து அரும்பு மலர்ந்த மலரின மணங்கமழும் கூந்தலை எனறு (தலைவியை) நோக்குதல் இயையுமோ' நெஞ்சை வினவித் தலைவன் தலைவியைப் பிரி யாது செலவழுங்கினான் (நற். 298:8-12). 'நன் னெடுங் கூந்தல இனித் தலைவனுடனான கேண் மையை நாடாள்' எனறு தோழி வாயில்மறுத்தாள் (ஐங்.153:4,5), 'தொண்டிப் பட்டினத்தில் மலர்ந்த குளிர்ந்த நறுமணம் மிக்க நெய்தல மலர் போன்று மணங்கமழும் பின்னிருங் கூந்தலால் (தலைவியால்) காதல் நோயுறுத்தப் பெற்றோர் இரவிலும் துயி வறியாது அரவுறு துயரமெய்துவர்' என்பது பாங் கனது தெளிவு (ஜங. 173), மலர்பொருந்திய கூந் தல் தன இயலும் அணியும் கெட்டொழியும்படி தலைவன் அவளைப் பிரிந்தான் (ஐங். 232:1,2), தான சொல்லும் சொற்களை இவள் மெய்யாகக் கொள் வாள் எனக் கருதி வண்டுபடு கூந்தலைப் பேணித் தலைவன அவளிடத்துப் பொய்மமொழிகளைச் சொல்லித் தேற்றுவான் (ஐங. 267:3-5). 'வயமான் தோன்றல,நீ பிரிநது செல்வாயாயின மெலலியலை யுடைய புயனெடுங் கூந்தல புலம்புறுவாள' என்று தோழி தலைவனைப பிரிவு விலக்கிப் பேசினாள் (ஐங்.304:3-5). உடன்போக்கில் தலைமகன் வளைத்த கொம்பினினறு பூக்கொய்த, ஐந்து வகையாக ஆய்ந்து புனையப்பட்ட கூந்தல் அப்பூக்களைத தன பஞ்சாய்ப் பாவைக்கும் தனக்குமாக வகுத்தது கணடு அத்தலைவன் உள்ளம் மகிழந்தது (ஐங்.363). தாழிருங் கூந்தலே, விருப்பந் தருகின்ற புதுப புனலில் ஆடுவோம். விரைந்து வா' எனத் தலைவன் தலைவியை அழைத்தான் (ஐங். 411:3,4). 'மலர்பொருந்திய கூந்தல் தேனுண்ணும் வண்டு மொய்க்க எம்மை முயஙகினள' எனத் தலைவன உவந்து மொழிநதான (ஐங். 417:3,4). 'பல்லிருங் கூந்தல, நீ என பிரிவினை யெண்ணிப் பசத் தலைவிட்டு, என செலவிற் கிசைந்தனை யாயின் யான வேந்து பகை வெல்லுதற்குச் செல்வேன்" எனத் தலைவன தலைவியைத தெளிவிததான் (ஐங். 429), 'இககொல்லேறறினைச் சாடித் தழுவ இருந் தோர்க்கு யாம் எம் பலவாய கரிய கூந்தலைக் கூடுமாறு கொடுப்பேம்' என்று தலைவியின தமர் 462 அறிவித்தனர் (கலி. 101: 41,42). கூந்தலார் 3. கூந்தலையுடைய குதிரை (ஆகுபெயர்). 'கூந்தல்- கூந்தலையுடைய குதிரை - என்று கண்டார் சொல் லும் வடிவொடு வந்த கூந்தல் (கேசி) எனபானது கனல்கின்ற சினததை அழிததோய்' எனத் திருமால் போற்றப்படுகினறார் (பரி.3:31, 32). அசுரன்.கூந்தலை யுடைய குதிரை என்று கண் டார் சொல்லும் வடிவொடு வந்த கூந்தல் (கேசி) என்னும் அசுரனது கனல்கின்ற சினத்தை அழித் தவர் திருமால் (பரி.3:31,32). கூந்தலர் - கூந்தலையுடையவர். தொன்முது பெண்டிர், கோதிப் பினனே முடித்த வெள்ளிய பெரிய நரைக் கூந்தலர்-கூந்தலை யுடையவர் - (மது. 407-409). செவ்வேளின் திருப்பரங்குன்றத்தினகண் அவரது யானைக்குச் செய்யும் பூசையில் அவ்வியானை கவழங் கொண்ட மிசசிலை உண்ணாதொழியின் பலமணமும் நிலை பெற்ற பினனிருங் கூந்தலராகிய மகளிர் தம் காதலரது முறுவலொடு கூடிய தலை யளியை எய்தார் (பரி. 19: 88-94), வையைப் புனல் விழாவிற்கு நெய்யணி கூந்தலராகிய மதுரை மகளிர் சிலர் யானைமேற் செனறனர் (பரி.தி.2:13-15). கூந்தலன் - கூந்தலையுடையவள். அகிலினது நெய்பூசி நீவுதல் ஒழியாத மணங்கமழ கூந்தலள - கூந்தலை யுடையவள - ஆகிய தலைவி குறிஞ்சிமலர் புரை யும் மேனியையும் சுனைமலரைப் பிணைத்து வைத் தாற் போன்ற கண்களையும் மயிலோரன்ன சாய லையும் கிளியோரனன மொழிகளையும் பாவை போனற வனப்பினையும் உடையவள் என நெஞ்சு விழையப் பல பாராட்டி, யாய் மறப்பறியா மடத் தையா யிருக்கிறாள் எனத் தோழி கூறினாள் (நற். 301). 'முடிப்பதற்குரிய நீட்சியையும் அடையாத கூந்தலளாகிய எனமகள் தன் தலைவனான காளை காப்பக் கடுவனுமறியாத காட்டினைக் கடந்து சென்றாளே' எனத தலைவனுடன சென்ற தலை வியை நினைந்து தாய் இரஙகினாள் (ஐங்.374). கூந்தலாய் கூந்தலையுடையாய் (விளி). கண்டாரை அவ்விடத்தே அரும்படர் செய்து போன்ற பரந்து தழைத்த கூந்தலாய் - கூந்தலையுடையாய் - எனத் தலைவன் தலைவியை விளித்தான (கலி. 64: 8, 6), நெட்டிருங் கூநதலாய்' என்று தலைவியைத் தோழி விளித்தாள் (கலி.105:57). கூந்தலார்-கூந்தலையுடையார், தலைவனை நோக்கித் தலைவி நறிய கரிய கூந்தலாரது - கூந்தலையுடை யாரது (பரத்தையரது) - இல்லத்திற்குச் செல்கின்ற நீ வழி தவறி இங்கு வந்துள்ளாய்; இங்குப்<noinclude></noinclude> 4u4ryo9do3rhh828mtwyb83b7tkbchr 250 669040 1987517 2026-11-06T14:35:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987517 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூந்தலாள் பாராதே. அவரில்லத்துக்கே செல்' என்றாள் (கலி. 28: 1-6), கூந்தலான் - கூந்தலை யுடையாள். நீ பாண்டரங்கம் என்னும் பெயர் பெற்ற கூத்தினை ஆடுங்கால் வண்டுகள் ஒலிக்கும் கூந்தலாளோ - கூந்தலையுடைய யாளோ (உமையம்மையோ) - தாளத்தினிடை நிகழும் காலத்தையுடைய தூக்கினைத் தருவாள்' எனறு வினவும் முறையில் சிவபெருமான வாழ்த்தப் பெறு கின்றார் (கலி. 1:9,10), 'இருளுறு கூந்தலாள் என்னை அருளும்படி செய்வீராயின் அது நுமக்கு அறனும் புகழுமாகும்' என்று மடலேறும் தலைவன் கண்டாரிடம் கூறினான் (கலி. 140: 33,34), பல வாய்த் தழைகின்ற கூந்தலாளாகிய தலைவி யொருத்தி தன் பண்புகளை யெல்லாம் நுகர்ந்து தன்னைக் கைவிட்டவனை நினைந்து அழுதாள் (கலி. 145:7,8). கூந்தற்கிழவர் - கூந்தலைத் தீண்டுதற்குரிய கணவர். 'பறம்பே,பாரி இறந்து விட்டமையால் கலங்கிச் செயலற்று நீர்வார் கண்ணை யுடையோமாய்த் தொழுது நின்னை வாழ்த்திவிட்டு, அவன் மகளி ரது மணங்கமழும் கரிய கூந்தற்கிழவரை - கூந் தலைத் நீண்டுதற்குரிய கணவரை - நினைந்து செல்லுகின்றோம்' எனக் கபிலர் நொந்துரைத்துச் சென்றார் (புறம்,113:5-9). கூந்தற் குதிரை - கூந்தலையுடைய குதிரை (கேசி என்னும் அசுரன்). மாயோன், பசுைவர் ஏவிய கூந்தற குதிரை யை - (கழுததின் மயிராகிய) கூந்தலையுடைய குதிரை யை (கேசியை) - வாயைப் பிளந்து போகட்டுக் கையால் அடித்துக் கொன்றார் (கலி.103:53-88). கூந்தற்கை நீட்டியான் - கூந்தலிலே கையை நீட்டியவன் (துச்சாதனன்). அழகிய சீருடைய அசையியலினது (துரோபதையினது) துய்ய கூந்தற் கை நீட்டியானின் கூந்தலிலே கையை நீட்டியவனின் (துச்சாதனனின்)- நெஞ்சைப் பிளந்து பசுைவர் நடுவே தான் சொன்ன வஞ்சினத்தை வாய்க்கச் செய்தானை (வீமசேனனை ) ஒப்ப ஏறு தழுவலினிடையே ஓர் எருது தன்மேலே அஞ்சாது பாய்ந்த பொது வனைச் சாவக் குத்திக் கொம்பிலே எடுத்துக் கொண்டு அவனுடலைக் குலைத்தது (கலி. 101: 15-20). கூந்தால் கூந்தலையுடையாய் (வினி). கரிய கூந்தால்- கூந்தலையுடையாய் - என விளித்து வினைவல் பாங்கின் தலைவன் அவ்வகைத் தலைவியை மறித் தான (கலி. 112:18), 'கொத்தான கூந்தால், எனக் குற்ற வருத்தத்தை யான நின்னிடத்தே வந்து 463 கூம்பு உரைக்குமளவும் என்னுயிர் போகாமல் தங்கிற்றுக் காண்' என்று தலைவன் தலைவியிடம் கூறினான் (கவி. 144:11-13), கூம்பல் - குவிதல். 'என் நலன் உண்டார் வாரா மையை நினைத்தலின கையறு நெஞ்சினேனாயக் கலக்கத்துள் யான் அழுந்த, மரம் அதனை நோக்கி வருத்த முற்றாற் போன்று மயககங் கொண்ட நெஞ்சோடே இலைகள் கூம்பலுக்கு - குவிதலுக்கு- காரணந்தான் யாதோ' எனத் தலைவி தோழியை வினவினாள் (கவி. 134:16-23). 383: 7,8). கூம்பு- 1. முகை. மகளிர் சுனையிற் பூதத குவளை யின் கூம்பு - முகை - அவிழந்த புறவிதழ ஓடித்த பூவாற் செய்யப்பட்ட தழையை யணிந்த அல குவினர் (புறம்.116:1-3), உழவர் கூம்பு அவிழகினற மெல்லிதழ் நெகிழ்ந்த ஆம்பலின அகன்ற இலையி னால் மதுவை மாந்துவர் (புறம். 109.2-4}. கூம்பு அவிழந்த மெல்லிதழ் மலர்ந்த ஆம்பற் பூவைப் போனற மடாரில் தேனபரந்துள்ள கட்டெளிவைப் பெய்து பருகுவது "வழககம் (புறம். பறிப்பவர் உங்களுக் கிட்ட கூமபு நெகிழ்ந்த பல மலர்களையும் நாட்காலத்தே சூடிப் போமின் எனப் பாணர் ஆற்றுப்படுத்தப் பட்டனர் பெரு. 395. 296). தூண்டிலுளள இரையை விழுங்கிய வராற போத்து, ஆம்பலிலை கிழிய மேலெழுந்து குவளை யின் கூம்பு அலர்நத பன மலர்களும சிநையும்படி பாய்ந்தது (அகம். 36.1-4}, கருங்கோட்டெருமை குவளையின் கூம்புவிடு பன்மலரை மாந்தியது (அகம். 56:2-5). தலைவி நெய்தலின கூம்பு அவிழந்த ஒளிபொருந்திய மலரையொதத ஏந்தெழில் மழைக கண்ணினள (அகம். 83:12-14), 2.பாய்மரம்.கூம்புடனே - பாய்மரத்துடனே - மேற் கட்டப்பட்ட பாயை மாற்றாமல் அதன மேற் பாரத்தையும் நீக்காமல் ஆற்றுமுகத்துப் புகுந்த பெருங்கலத்திலுள்ள கடலதரும் பல பண்டத்தை பரதவர் தம் புலத்திற்கு இடையே யுள்ள பெரு வழிக் கண்ணே சொரிவர் (பூமம். 30-10-14). கடலி டத்தே பாய்கட்டின கயிற்றை யறுத்துப் பாயை யும் கிழித்துக் கூம்பு அடியிலே முறியுமபடி கடுங் காற்று காய்ந்து வீசுதலின் நாவாய நஙகுரக்கல் வோடு நின்று பொருது உலாவி நெடுஞ் சுழியிற் பட் டது (மது.375-379). புகார் நகரத்துள் காணப்படும் பல்வேறு கொடிகளுள் புகார்த்துறை முகத்தின் கண் அசைகின்ற நாவாயின்மேல் நடப்பட்ட கூம் பின் மேலெடுத்த கொடியும் ஒன்றாகும் (பட். 173- 175).பொற்றொடி மகளிர் இட்ட பலிச்சோற்றினை மாந்திப் பொழுதுபடும் மாலையில் அங்காடியில்<noinclude></noinclude> 53sxallp2q4fq5vfjv7sr18m1kyiaji 250 669041 1987518 2026-11-06T14:35:30Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987518 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூலம் 464 கூவல் குவித்த பசிய இறாமீனைக் கவர்ந்துண்ட காக்கை அசைகின்ற வங்கத்திலுள்ள கூம்பிற் சென்று தங் கும் (நற்.258.5-9). 3.தளை. ஆம்பலினது அழகிய இதழ்கள் கூம்பு. தளை - அவிழ்ந்தன (குறி.213). : கூமை - வறுமை. கிணைப் பொருநனைத் தொடக்க முதலே பழகி யறியாத துன்பமான வாழ்க்கையில் இளைய நெடிய துணையாகிய மனைவியொடு கூமை வறுமை - கெடுத்தலின் அவன் குடிதோறும் முறையே சென்று பாடி ஈவோரின்மையின் நைந்து வருநதினான் (புறம்.393:1-3). கூர்மை - கூரிய தன்மை, கண்மாறு ஆடவர் கல்லையும் மரத்தையும் அறுக்கும் கூர்மை - கூரிய தன்மை - உடைய நிலத்தை யகழும் உளியினை உடையவர் (மது. 635,641,642). - கூரம் - யாழ்.கூரத்தின் - யாழின் - நாண்குரல் கொம் மென ஒலித்த அளவிலே அத்தாளத்திற்கு ஏற்ப முரசொலி எழுந்தது (பரி. 19:44,45). கூரல் - 1.மயிர். குறுமுயல்கள் நெல்லிக்காயைக் கண் டாற் போன்ற குறுவிழிகளையும் கூரிய கூரலையும் மயிரினையும் உடையன (அகம். 284:1,2), - 2. சிறகு. கொக்கு மாரிக்காலத்தே பிறப்பின் மேலுள்ள சுதை பூசிய குளிர்ந்த மேலிடத்தை யொத்த கூரலை - சிறகை - உடையது (அகம். 346: 1-3). 3. நடுக்கம். குருச் சேவல் வேற்றுப் புலத்துச் சென்று அங்குளள துணையோடு புணர்ந்து தங்கி வந்ததனால் பேடை தன் சிறுபல் பிள்ளைகளோடு சேரநின்று கூட்டினுள் புகாதபடி தடுத்தலின மழை யின் நனைந்த புறத்தினதாகி, பக்கத்தில் கூரலோடு - நடுக்கத்தோடு - இருப்பதை நோக்கி இரக்கமுற் றுத் தன்பால் வருமாறு அழைப்ப அது கையற்று வந்தது (நற்.181:1-9). கூரை - 1. குடிசை (ஆகுபெயர்). செந்நெற் கதிர் வேய்ந்த மெல்லிய கரும்பினால் கட்டப்பெற்ற ஒழுங்குபட்ட கூரை குடிசை -விழாக்கொண்ட களம் போலப் பொலிந்து தோன்றும் (புறம். 22: 14-17). தழை யாலே வேயப்பட்ட கூரை ஒழுங்குபட்ட தெரு லின் முற்றததிடத்தே யானை காவலாக நின் றது (முல்லை. 29-31). நெடுந்தூண்டிற் காம்புகள் சார்த்தி வைத்த குறுங் கூரையினை உடைய குடி யிருபபு நடுவில் வலை உலர்த்தப் பெற்றது (பட், 80-83), கூரையையுடைய நன்மனையிலுள்ள மகளிர் மணலிடத்து விளையாடுதற்கிட்ட கழங்கு போலக் கற்பாறையில் சங்கைமலர் பரந்து கிடக்கும் (நற். 79:1-3). - 2. இறப்பு. மறவனது வேல் புறத்தே புழுதிபடித்து குடிலின் கூரையில் - இறப்பில் - செருகப்பட்டு அதனோடு ஒன்றாய்க் கலந்து கிடப்பினுங் கிடக் கும் (புறம்.382:2-4), கூலம்-பண்டம் (தானியம்). வேனில் வெம்மை மிக்க வறற் காலத்தில் பெரிய நிலவுலகம் கூலம் - பண் டம் - இன்றிக் கெட்டது (புறம்.381:17). இமைய வரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் கூலம் விற்கும் வணி கர் குடியைக் காத்தனன் (பதி. 13:23). கூலங்களுள் ஒன்றாக நிறைந்த செந்தினையைக் குருதியோடு கலந்து தூவி முரசுக்குப் பலியிடுதல் மரபு (பதி.19: 5-7). வேறுவேறாக விரவிய பல கூலங்களுடன் குருதிப் பலியூட்டிய மாக்கண் முழவு அச்சமுண் டாகுமாறு முழங்கும் (பதி. 29:11,12). இரும் பொறையின் செங்கோல் செம்மையின வளங்கெழு சிறப்பினையுடைய பெரிய பலவாகிய புதுக் கூலங்கள பெருகியிருந்தன (பதி. 89: 6-9). பரதர் (செட்டிகன்) கொண்டு வந்த பல்வேறு வகையான கூலங்கள் முதலான பல பொருள்களும் மரக்கலத்தில் ஏற்றப் பெற்றன (மது. 317-811). சாரலிலுள்ள கொல்லைகள் தோறும் எல்லாவகைக் கூலங்களும் விதைக்கப் பட்டுப் பொலிந்தன (நற். 93.3,4). கூலி - பரிசில், கொடையாளர் எஞ்சாது கொடுத்த கூலி - பரிசில் - ஆகிய சிறு உணவைக் உண்டனர் (அகம். 301:4,5). கூவலை கூத்தர் கூவல் - 1. கிணறு. புலைத்தி களர் நிலத்துண்டாகிய கிணற்றை - தோண்டி நாளதோறும் 'ஆடை வெளுப்பாள் (புறம்.311:1,3), செம்மண் நிலத்து மடுவில் உள்ள கூவலைத் தோண்ட அச்சிவந்த இடத்தே சிறிதாக நீர் ஊறியது (புறம். 819:1,2). வலிய உவர்நீர் ஊறும் கூவல்கள் கல்லை உடைத்து இயற்றப் பெற்றவை (புறம். 331:1). 'காவிக் கொண்ட நும் இசைக்கருவிகள் மழையில்நனையாதபடி கூவலைப் போன்ற முழைஞ் சுகளில் புகுமின்' எனக் கூத்தர் ஆற்றுப் படுத்தப் பெற்றனர் (மலை. 385,366). கூவலர் குந்தாலியால் அகழ்ந்த நீர் ஊறாத கைவிட்டுச் சென்ற கூவல் களைத் தம்மை அகப்படுத்தக் கானவர் தோண்டிய குழிகளெனக் கருதிக் களிற்றினம் தூர்த்தது (அகம். 21:32-26). கோவலர் கூவலை, நீர் வறந்தமையால் பின்னும் தோண்டிய குழியில் பெருங்களிறு மிதித்த அடியகத்துப் புலியும் நடந்து சென்றது (அகம்.155:8). வெயிலால் வருந்திய யானைகள் கூவலைக் கையால்<noinclude></noinclude> lpcyyodscj1biimp7p2jr3ufmt9vl5b 250 669042 1987519 2026-11-06T14:35:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987519 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூவலர் 465 கூழ் துழாவின (அகம். 207:9,10). உமணர் வன்னிலத்தை இடித்துத் தோண்டிய கூவலில் வழிப்போக்க ராகிய புதியவர் இளைப்பாறுதற்கு நீர் ஊறும் (அகம். 295:9-12), ஆனிரை உண்பதற்குக கோவலர் வறுநிலத்தில் கற்களை உடைத்துத் தோண்டிய கூவலைக் கன்றுகளையுடைய பிடியானை களிற்றி யானையொடு தடவும் (அகம். 321:7-9). உயர்திணை ஊமன் இரவில் கூவலில் வீழ்ந்த குராற்பசு படும் துனபததைக் கண்டு பொறுக்க இயல வில்லை (குறு.224:3-6), பைங்கண் யானை சுரத்தின்கண் வருந்திய வருத்தத்தைச் சிறிய கூவலில் சென்று தணித்துக் கொள்ளும் (நற். 41.1-4). பரல்மிக்க பள் ளத்தின் ஒருபுறத்தில் குநதாலியால் குழிக்கப்பட்ட கூவலில் கோவலர் தோண்டிய பத்தலை யானை இனநிரை வெளவும் (நற்.240:6-9) தலைவனுடைய நாட்டின்கண் உள்ள தழையுதிர்நது மூடப்பட்ட கூவலின் மான் உண்டு எஞ்சிய கலஙகற் சினனீர் தேன் கலந்த பாலினும் இனியது எனத் தலைவி கூறினாள் (ஐங.203). 2.நீர்நிலை.சீறூரிலுள்ள உண்ணும் நீர் அரிதா கிய கூவல் - நீர்நிலை - களிறு படிந்துழககியதால் கலங்கியது (புறம். 306.1,8). கூவலில் மீனாகிய இரை யைத் தேடிய நாரை ஞாழல மரக்கிளையில தங்கும (பதி. 81:3,4). ஊ கூவலர் - கிணறு அகழ்வோர். கூவலர் - கிணறு அகழ் வோர் - குந்தாலியால் அகழந்த கூவலை நீர் ஊறா மையால் கைவிட்டுச் சென்றனர் (அகம்.21:22,23). கூவன்மைந்தன் - புலவர். இவர் பாடிய ஒரே பாடல் குறுந்தொகை 224-ஆம் பாடலாக உள்ளது. மைந் தன என்பது இவரது இயற்பெயராதல் வேண்டு மென்றும கூவல் என்ற சொல் இவர் பெயர்க்கு அடைமொழியாக வந்துள்ளது எனறும் ச. சி. பெ. கருதும் (பக. 137). தான படுநதுன்பத்தைப் பிறர்க் குச் சொல்லும் ஆற்றலினறி மிக வருந்தும் தலை விக்கு இராக்காலததில் கூவலில் விழுந்துவிட்ட குராற்பசுவின் துயரத்தைக் கண்ட உயர்திணை ஊமனை இவர் உவமையாகக் கூறியுள்ளார். ஊமன என்பது கோட்டானைக் குறிக்குமாதலின் அதனை விலக்க ஆசிரியர் உயர்திணை ஊமன் என்று இப்பாடலில் ஆட்சி செய்துள்ளார். கூவியர் - அப்பவாணிகர், கூவியர் - அப்பவாணிகர் - பாகோடு பிறவும் கலந்து பிடித்த இடியப்பம கார கலிற் பாலிற் கிடந்தது (பெரு.377,378,. பாகிலே செய்த மெல்லிய அடையையும் மோதகத்தையும் இனிய பாகோடு சேர்த்துக் கரைத்த மாவையு சஇ பொக தொ 2 30 முடைய கூவியர் மதுரையில் நள்ளிரவில் உறங்கி னர் (மது. 624-627), கூவிரம் - ஒருவகை மரம். கூவிரம், வாகை முதலிய பூக்களைத் தோழியோடு தலைவி பறித்துப் பாறை யில் குவிதது விளையாடினாள் (குறி. 66,98). கூவிளம் - விலவம், குதிரை மலையையும் கூவிளத் தால் விலவத்தால் - கட்டப்பட்ட கண்ணியையும் வளைந்த ஆரத்தையும் உடையவன எழினி (புறம். 158:8,9). பகைவர் உடலினினறும் வெட்டப்பெற்ற தலைகளால் செய்த அடுப்பில் கூவிள விறகிட்டெ த துக் கூழ அட்டுக களவேளவி செயயப் பெற்றது (புறம். 372:5-12). கூவிளம், எறுழம் முதலிய மலர் களைத் தலைவி தோழியோடு பறித்து விளை யாடினாள் (குறி. 65,66). தலைவன குளவியுடன் கூவிளமலர் இடையிட்டுக கட்டிய நெருங்கிய மாலையை யுடையவன் (கூவிளம் எனபதற்குக் கூதளம் என்றும பாடம்) (நற். 119:8,9). கூவுநர் - கூவுகின்றவர். பரங்குனறில வளளியின் தமர் பொருதகாலை தேவசேனையின் தோழியர் மயி லாகி ஆடுநரும் குயிலாகிக கூவுநரும் -கூவுகின்ற வரும் - ஆக மாறி நின்றனர் (பரி. 9 64 - 69). கூவை - 1. செடி வகை. கூவையிலையால் நாறகால் பந்தர் வேயப்பட்டது (புறம். 29:19), புலால் நாற் றம வீசும் வில்லையும் பொலிவுடைய கூவைக கிழங்கினையும் உடையவர் தெனபரதவர் (மது. 142,144), கூவைக்கிழங்குகள் நீறாந் தனமையோடே முற்றித் திரண்டன (மலை. 137), 2.திரட்சி, கூத்தர்,கூர் நல அமபையும் கொடிய வில்லையும் கொண்ட நாடு காக்கும் வேடர் கூவையை - திரளை - கணடு நன்னனை நினைத் துச் செலகின்றோம் என்றால் அவர் தீமை செய் யாது ஓம்புவர் (மலை. 421-426). கூழ் 1.சோறு. கொள்ளக் கொள்ளக் குறையாத கூழை - சோற்றை-உடையது அகன்ற நகரம் (புறம்.70.7). கூழுடைய நல்ல இல்லத்தில் மேழகக கிடாயோடு நாயும் சுழனறு திரியும் (பெரு.326,327). பாணன எனபான, பகைவர் ஆவினைப் பாது காத்து உறையும் கூழமிகக அரண்களிற சென்று விடைகளுடன் கூடிய ஆக்களைக் கவர்ந்து வந் தான் (அகம்.113:12-17). குறிய கால நாட்டிக கட் டிய நலமனை கூழுடையது (நற்.367:4,5), 2. குழையச் சமைத்த உணவு வகை. குமண வள்ள லிடம் சென்ற பெருஞ்சித்திரனார் தன புதல்வன பாலில்லாத வறுமுலையைச் சுவைத்துப் பால்<noinclude></noinclude> h6o2w10vz71ryvtkmeb4dfhmsdpi7ty 250 669043 1987520 2026-11-06T14:35:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987520 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூழை பெறானாய்க் கூழையும் சோற்றையும் வேண்டி வறுங்கலத்தைத் திறந்து பார்த்து அழுதான் எனக் கூறுகிறார் (புறம். 160:18-21). 'கிணைமகள் சமைத்த புளிங்கூழைப் பொழுது மறுத்துண்ணும் உண்டி யேன்' என ஐயூர் முடவனார் தாமான் தோன்றிக் கோனிடம் உரைத்தார் (புறம். 399:10,17), ஓராடை யணிந்த இடையன கூழினை உண்பான் (பெரு. 175). கிணறு அகழும் தொழிலினர் கூழ் உண்ணும் இயல்பின ராவர் (அகம்.21:22,33). கொல்லையை உழுத உழவர் தாம் கூழ் உண்டற்கு நிழலாகும்படி குருந்த மரத்தை வெட்டாது விட்டிருந்தனர் (அகம். 194:13,14).இடையன் தன் வீட்டிற்குப பாலொடு வந்து கூழொடு பெயர்வான (குறு. 231:3,4), 3. பண்டம். மூவேந்தருள் ஒருவன் தனக்குத் துணை யாதல் வேண்டி நினக்குத் தரும் கூழ் - பண்டம் இரவலர்க் குரியதாகும் எனத் திருமுடிக்காரியைக் கபிலர் பாராட்டுகிறார் (புறம். 122:5-7). தானைத் தலைவன் ஒருவன் தனக்குப் பகைவேந்தர் திறை யாகத் தந்தனவும் தன் வேந்தன் சிறப்பாகத் தந்தனவுமாகிய கூழைப் பரிசிலர்க்கு என்றும் அரு காது வழங்கும் வண்மையுடையோனாவான் (புறம். 320:15-18). கூழுடைய மனைகளிலுள்ள ஆனே றுகள் தம்மின் மாறுபட்டு முழங்கும் (பதி. 90:45). கூழ் நிறைந்த கூடைப் பெட்டியிலுள்ள வெள்ளிய அரிசியைப் பலியாகச் சிதறித் தெய்வங்கட்குப் படைத்தனர் (பட்,163). துய்த்தற்கேற்ற கூழ் உடைய தன் தந்தையின் இடனகன்ற இல்லத்தில் மெல்ல நடப்பினும் தலைவி வருந்தும் இயல்பினள் (அகம். 145:16-18). - கூழை - 1. கூந்தல். கடைசியர் கொண்டையாகிய கூழையையும் கூந்தலையும் - குளிர்ந்த தழை யாடையையும் உடையவர் (புறம். 81:1), கூழைக் கூந்தல் குறுந்தொடி மகளிர் (அகம். 141:18), தேன் கலந்த தீம்பாலை ஏந்திக் கூழையைக் கோதி நய மொழி கூறவும் மறுத்து உண்ணாதோளாகிய என் மகள் அருஞ்சுர வழியில் அறனிலாளனாகிய தன் தலைவன் கிணற்றைத் தோண்ட ஊறிய உவர் நீரை லெய்துயிர்த்து நுதல் வியர்ப்ப உண்ட னளோ என மகட்போக்கிய தாய் வருந்திக் கூறி னாள் (அகம்.207:10-17). கூழையும் குறுகிய நெறிப் பினைக் கொண்டது; முலையும் செப்புடன் மாறு பட்டது; இவள் பெண்துணை சான்றனள் என நோக்கி அறிந்து நேற்றும் என்னெஞ்சு ஐயுற்றது; இதனை அறிந்தும் இறசெறியாதொழிந்தேன என மகட்போக்கிய தாய் வருந்தினாள் (அகம். 315:1-6). 'குவளைக் குறுமாலையினைச் செருகிய நறிய பல 466 கூழை வாய கூழை பரக்க நெடுஞ்சுனையில் ஆயமொடு ஆடாது வருந்திய மனத்தையுடையையாகித் தனிமை கொண்டு இத்தன்மையையாகிய நின்மேனி நிறங் கண்டு அன்னை வினவின் யான் என்னென உரைப் பேன்' எனத் தோழி தலைவியை வினவினாள் (அகம். 358:8-11), யாம் எம் கூழைக்கு இட்டுப் பிசை யும் பொருட்டு எருமண் கொணரப் பொய்கைப் பக்கம் செல்வேம்; பெரும்பேதையாகிய தலைவி ஆண்டும் வருகுவள் என்று தோழி தலைவனுக்குக் குறிப்பாற் குறியிடம் பெயர்த்துக் கூறினாள (குறு. 113). கானலில் கடல்வீசிய கருமணற் சேற்றை யுடைய அருவியால் கூழையிடத்தே பெய்யப்படு கின்ற எக்கராகக் குவிக்கப்பட்ட குவியல் உலரும் செவ்வியை அடைவதற்குள் அழுங்கல் ஊரில் அலர் எழுந்தது எனத் தோழி தலைவன் கேட்பக் கூறி னாள் (குறு. 372:3-7). சந்தனக் குறையோடு பல வாய பொருள்களையும் சேர்த்து அமைக்கப்பெற்ற சாந்தம் பூசிய கூந்தலை, அழகுபெற வாரி, அச்சாந் தம் காய்ந்தவழி உதிர்த்த துகள் பொருந்திய கூழையையும் பெருங்கண்ணையும் உடையது ஆயம் (நற். 140:2-5). தலைவியின் நெறிப்பமைந்த கருமை யான கூழையில் நறுமணங் கமழும் புதுநாற்றத்தை யும் பசலை பாய்ந்த நுதலையும் நோக்கி அன்னை பிறிதொன்றனைச் சுட்டிப் பெருமூச்செறித்தாள் (நற்.388:5-9). ஓரையாடிய மகளிர் நீர் அலைத்த லாலே கலைந்த கூழையைப் பிழிந்து வடித்துத் துவட்சியுற்றுத் தம் அழகிய வயிற்றில் அலை த துப் புலர்த்தி ஒருசேரக் கூடித் தம்மூர்க்குத் திரும் பினர் (நற்.398:3-8). ஞாழற்பூவும் கூந்தலும் தம்முள் மயங்கும்படி முடிததுத் தலைகூடின கூழை தோட்கட்டிலே தாதோடு சிறிது குலைந்து வீழ, நிறைமதி தீங்கதிர் விட்டாற் போல முகம் ஒளி பொருந்தி இங்கே வருவாள் யார்கொல் எனக கைக் கிளைத் தலைவன் தலைவியைக் கண்டு தன்னுள்ளே சொல்லி யினபுற்றான் (கலி. 56:2-6). ஏறு தழுவின வனுடைய சென்னியிற் கிடந்த கண்ணியைக் கொம் பிலே எடுத்து அலைத்த புகரேறு துள்ளுதலினால் அக்கண்ணி தலைவியின் கூழைக்குள்ளே வந்து வீழந் தது (கலி.107:6-9). முடிக்கும் பூ இதுவெனறறியாத தன்னுடைய கூழையில் ஏதிலான் புனைந்த கண்ணியை மகள் முடித்தாள் என்று கேட்டுப் பின்னை அவள் வெகுளாமற் செய்வ தொரு காரியம் இல்லாமலிருக்குமோ எனத் தலைவி தோழியை வினவினாள் (கலி. 107:14-16). தலைவியின் மண்ணி மாசற்ற கூழையிடத்தேயேற இவன் கண்ணியைத் தந்ததென்று கேட்டுத் தந்தையோடு தமையன்மா ரெல்லாம் கூடித் தாய்<noinclude></noinclude> 6uolpqcb0yvn9oj5tcvnhr3epqi9ar9 250 669044 1987522 2026-11-06T14:36:06Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987522 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூழை தெய்வமால் இவளுக்கு இவனைக் காட்டிற்றெனப் பொதுவனுக்கு மகட்கொடை நேர்ந்தனர் (107:30- 34). தலைவியின் கூந்தலில் வெண்ணெய் தேய்க்க விரித்த மயிரிலிருந்து ஆயர்மகன் சூடிய முல்லைத் தொடையும் கண்ணியும் வீழ்வது கண்டு நெருப்புக் கைதொட்டவர் போல விதிர்ப்புற்ற அன்னை புறங்கடையிற் போகத் தன் மயிர்ச்சந்தனம் பூசி உலர்த்தின கூழையை முடித்து நிலத்தே தாழ்ந்த நீலஆடையினைக் கையாலே சிறிதேறத் தழுவிக் கொண்டு அவள் தளர்ந்து நடந்து அயலிலுள்ள கானத்தே சென்று ஒளித்தனள் (கலி. 118:4-15). 2. குறைவு. என்மகள் அல்குலுக்குத் தழையணியக் கொய்யும கூழை - குறைவு - உள்ள நொச்சியின் கீழதாய் அவளது சிறு விரல்களால் இயற்றப் பெற்ற வண்டலையும் கண்டீரோ என மகட்போக் கிய தாய் சேரியோரை வினவினாள் (அகம். 275116 19).கிளி ஓடித்துண்ட சிறுதினையின் கூழையிருவி பெருமழை பெய்தமையால் இலை தழைத்தது (குறு. 133:1-3). பேதை யானை சுவைத்த கூழை மூங்கிலை யுடைய மலையுச்சியின் இடையே உள்ளது எம்மூர் எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (குறு. 179:3-7). தேரில் வந்த தலைவன் மீண்டு சென்ற கானல் நேமியின் வாள்முகம் துணித்தலினால் வள்ளிதழ் ஒடிக்கப்பட்ட கூழை நெய்தலையும் உடையது (குறு. 227). 3. குறுமை, கூழையிரும்பிடி கையை மறைத்தாற் போனறு கேழிருந் துறுகல் தோன்றும் (குறு. 111:4, 5). இருள் மிக்க இராப்பொழுதில் தொழுவத்தி னின்று வேற்றிடத்தில் கட்ட வேண்டிய காலத்து, நின்ற நிலையிலே நிற்குமாறு தலைக்கயிற்றை யிழுத்து உச்சியிலே தூக்கிப் பிணித்த கூழைப் பசு வினது நிலைமையைப் போல இவ்வாடை வீசும் மாலைப்பொழுது யான ஒருததியாகி உள்ளம் அலமரக் கழியும் எனத தலைவி உரைத்தாள் (நற். 109:6-10). 4. பின்னணிப்படை. 'எப்பெற்றியை உடையீராயி னும் கூழையும் - பின்னணிப்படையும் - தூசிப்படை யும் கொண்டு யாம் அதியமானோடு பொருவேம் என்று சொல்லுதலை ஓம்புமின்' என ஒளவையார் பகைவரை நோக்கிக் கூறினார் (புறம். 88:1,2), பிட்டங்கொற்றன் பகைப்படை அடர்த்து வருங் காலத்து ஆற்றின்கண் குறுக்கே தடுத்துக் கிடக்கின்ற குன்றினை யொப்பத் தன படையின் கூழையைத் தாங்கி நிறுத்துவான் (புறம். 169:3-5). 5. தலைவி (ஆகுபெயர்). வாரிமுடித்த கூழை - கூந் இபொக தொ.2 30அ 467 கூளியர் தலையுடைய தலைவி - தன்னைப் பிறர் கூறும் பழிச்சொற்களுக்கு அஞ்சி வளை கழலாது செறித்து மறைத்தலாலே தோள்கள் வாடாது உய்ந்தன (நற். 23:1,2). கூழையாய் - கூந்தலையுடையாய். 'முற்றிய கூழையாய் எனத் தலைவியைத் தலைவன் விளித்தல் (கலி. 117: 12). கூளி - ஆண் பேய். அச்சந்தரும் மன்றத்திடத்தே கணங் கொண்ட கூளியோடு - ஆண் பேயோடு - கதுப் பினைத் தாழ்த்தி யசைத்துப் பிணத்தைத் தின்னும் பேய்மகள் துவன்றினாள் (பட், 355-861). உதியஞ் சேரல் தன் முன்னோர்க்குப் பலியாகப் பெருஞ் சோறு படைத்த ஞான்று அதனை உண்பதற்குக் கரிய பலவாய் கூளிச் சுற்றம் கூடியிருந்தாற் போன்று குறியவும் நெடியவுமான குனறுகள் தோன்றின (அகம், 333:8-11). இறைவன் கூறாமல் மனத்தாற் குறித்த அப்பொருள் மேற்சென்று கடுங் கூளி மாறாப் போர் செயயும் (கலி.க.வா.3,4). அந்திப் பசுங்கட் கடவுள் (சிவன்) வருத்தத்தைச் செய்கின்ற ஏறாகிய எருமை ஏறுகின்ற கூற்று வனின் நெஞ்சினைப் பிளந்து அவன் குடரைக் கூளிக்கு இட்டு அவற்றின் வயிற்றை நிறைத்தார் (கலி. 101:24-26), கூளியர் - 1. மறவர். சூரனைக் கொன்ற முருகனது சுற்றத்தை ஒக்கும் கூரிய நல்ல அம்பினையும் வளைந்த வில்லினையும் உடைய நெடுஞ்செழி யனின் கூளியர் - மறவர் - தம்மால கொள்வதனைக் கொண்டு கொள்ளா மிச்சிலை மாற்றார் முகந்து கொள்ளப்படும் உணவாக்காது ஒழித்துப் புலன களை அழித்தனர் (புறம். 23:4-7). வழிப் பறித்த பொருள்களை உணவாகவுடைய செலவை விரும் பின காலினரான கூளியர் கல்லுடை நெடுநெறி யைப் போழ்ந்து அருவழியை அமைத்தனர் (பதி.19: 1,2). 2 வேட்டுவர். காய்சின முன்பினையும் தறுகண்மை யினையும் உடைய கூளியர் - வேட்டுவர் - பகைவர் ஊரினைச் சுடுகின்ற விளக்கிலே நிரை காக்கும் மறவரை மாள வெட்டி வேலே கோலாகப் பசுத் திரளைக் கவர்ந்து கொணர்ந்தனர் (மது. 690-692). கூரிய நல்ல அம்பினையும் கொடிய வில்லினையு முடைய கூளியர்க் கூட்டத்தைக் கண்டீராயின் அவரிடம் யாம் நன்னனை நினைத்துப் போகின் றோம் எனக் கூறின் அவர் தசையும் கிழங்கும் தந்து ஓம்புதல் அல்லது வருத்துதல செய்யார் எனக் கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனர் (மலை. 431-426).<noinclude></noinclude> 7kilhc267kpi2el2mix3qc7295m0lt7 250 669045 1987523 2026-11-06T14:36:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987523 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூற்றங்குமரனார் 3. ஆறலைகள்வர். பசிநோய் வருத்தும் எனது இயல்பையும் அறியாராய் நின்கைப் பொருளைத் தாவென்று கூறி எம் நிலை தளர, மரங்கள் செறிந்த குளிர்ந்த மலையிலுள்ள குரங்கு போன்று பறித்துக் கொள்ளும் இயல்பையுடைய புல்லிய குறிய கூளியர் - ஆறலைகள்வர் - பரந்து வந்து அலைக்கும் பகையையும் ஆய்வள்ளல் அறிவான் என்று ஓடைகிழார் கூறுவர் (புறம்.136:9-14). 4.பேய்கள். நிலம் பாரத்தால் தாழ்வதற்குக் காரண மான உயர்ச்சியையுடைய நீண்ட பிணவரிசைகள் பலவற்றைச் சுமந்து உருகெழு கூளியர் - பேய்கள் ஊனை உண்டு களித்தாடினர் (பதி. 38:11,12). 5. ஏவல் செய்வோர். வேறுவேறாகிய பல வடிவினை யுடைய சிறிய பலராகிய கூளியர் - ஏவல் செய் வோர் - விழாக்களத்தில் பொலிவு பெறத் தோன்று மாறு தோன்றி 'முதுவாய் இரவலன் அளிக்கத் தக்கவன், நின் புகழ் நயந்து வந்து இனியவும் நல்லவு மான மிக்க பலவற்றை ஏத்தி வந்தனன்' எனச் செவ்வேளிடம் கூறுவர் (முரு. 182-286). கூற்றங்குமரனார் - புலவர். இவர் இயற்பெயர் குமரன். இவரது தந்தை பெயர் கூற்றனாதலின் இவர் கூற்றங்குமரனார் என அழைக்கப்பட்டார் என்பர் பி.நா. (நற்றிணை, பாடினோர் வரலாறு). இவரது ஒரே பாடல் நற்றிணை 244-ஆம் பாடல் ஆகும். குறிஞ்சித் திணையில் அறத்தொடு நிலை வலித்த தோழியைத் தலைவி முகம் புக்கது என்னும் துறையில் பாடியுள்ளார். மலைச்சாரலில் கூதிர்க் காலத்துக் கூதள மலரின் மணம் கமழும் வண்டின் யாழோசை போன்ற இனிய குரலை அசுணமா கூர்ந்து கேட்கும் என்றும் தலைவியின் பசலை நிறத்தைச் செயலையந்தளிர் போன்றது என்றும் கூறுதல் சிறப்பினது. கூற்றம் - 1. யமன். யானையினது பெரிய கழுத்தி னிடத்தே இருந்து மருந்தில்லாத கூற்றத்தினது- யமனது - பொறுதற்கரிய கொலைத் தொழிலுக்கு இளையாத வலிய கையின்கண்ணே ஒள்வாளினை யுடையவன் பெரும்பெயர் வழுதி (புறம். 3:11-13). தலையாலங்கானததிடத்து நிலைபெற்ற உயிரினது பனமையையும் கூற்றத்தினது ஒருமையையும் தன்னுடனே சீர்தூககிக் காட்டிய வெற்றிவேலை யுடையவன் நெடுஞ்செழியன் (புறம்.18:2-6). குடியின் மூத்தோர் மூத்தோரைக் கூற்றம் கொண்டு போக, விதி தர வந்த பழைய வெற்றியால் உண்டாகிய தாயததைக் குடிமக்கள இறை வேண்டி யிரக்கும் கூரில் ஆண்மையுடைய சிறியான பெறின் அது சிறந்ததன்று; அதனை விழுமியோன் பெறுவ 468 கல்லைக் கூற்றல் தாயின் வற்றிய கயத்திடத்துள்ள நெட்டியின் கோடைக்காலத்தில் உலர்ந்த சுள்ளியைப் போல அது நொய்தாம் தன்மையுடையது (புறம். 75:1-10). அதியமான் நெடுமானஞ்சி வெண்சிறுகடுகைக் காவலாகப் புகைப்பவும் தரியாது விரைய வந்து பொருந்தும் முறைமையையுடைய, புறத்து நின்று உயிரைக் கொண்டு போகும் கூற்றத்தை ஒப்பவன் (புறம். 98:15-17). 'அறனில்லாத கூற்றம் திறப் பாடின்றி உயிர்கொளத் துணிய இறந்து பட்ட ளனோ, என்னுயிர் கெடுவதாக' என்று சொல்லு தலுற்ற நோயை யுடையளாய்ப் பலபடப் புலந் துறையும் மனையாளினது இடுக்கண் தீர்க்க வேண்டி இப்பொழுதே விடை கொண்டேன் எனப் பெருங்குன்றூர் கிழார் குடக்கோச் சேர விரும் பொறையிடம் கூறினார் (புறம். 210:8-12). 'பாடுநர்க்கு ஈதல் முதலான பலபுகழினை யுடை யோனின் தகுதியைக் கருதாத கூற்றம் அவனது இன்னுயிரைக் கொண்டு போயிற்று; அதனால் பைதலுற்ற நம் சுற்றத்தோடு அதனை வைவோம்; வாரீர்' எனக் கோப்பெருஞ் சோழனின் நடு கண்ட பொத்தியார் வாய்மொழிப் புலவரை அழைத்தார் (புறம். 221:1-10). மிக்க பேதைமை யுடைய ஈரமில்லாத கூற்றமே, விர கில்லாமையினான் விததினைக் குற்றியுண்டாய்; மறவரும் களிறும் குதிரையும் போர்க்களத்தின் கண் மாயக் கடந்தட்டு நினது வாடுபசியைத் தீர்த்தற்கு ஊட்டிய வளலனை நீ கொண் டாயாயின், இனி நின் பசியைத் தீர்ப்போர் யார் எனக் கிள்ளிவளவன் இறந்த ஞான்று ஆடுதுறை மாசாத்தனார் காலனை விளித்துப் பாடினார் (புறம். 227). எழினி பொருது களஞ்சேர, தன்னமர் சுற்றம் வருந்தக கடும்பசி கலக்கிய இடும்பைகூர் நெஞ்சமொடு வருத்தமுற்றுக் கிடக்கும் உலகத்தைக் காட்டிலும் மிகப் பெரிதாக நீ இழந்தனை,அறனில் லாத கூற்றமே, வாழ்தற் கேதுவாக வயலிடத்து விளையும் வருவாயை அறியானாய் உழவன் விதையை உண்டது போல இவ்வொருவனது உயிரை உண்டிலை யாயின் அவனது போர்க் களத்தின்கண் பகைவரது பல்லுயிரையும் பருகி நிறைகுவை என்று எழினி இறந்த ஞான்று அரிசிலகிழார் கையறு நிலை தோன்றப் பாடினார் (புறம். 230: 6-16). பரிசிலை விரும்பி யிருந்த விருப்பம் பயனிலலையாக, அடப்பட்ட பானையி னின்றும் சோறின்றி எரி. புறப்பட்டாற் போல அளிசுகத்தக்கார் உணபாராக என்று கருதாத அறனில்லாத கூற்றம் கூறுபாடின்றி இளவெளி மான் உயிரைக் கொள்ளத் துணிய, வெய்தாக<noinclude></noinclude> lxesv154u0rd81s8wl72vaq4yz9frkz 250 669046 1987524 2026-11-06T14:36:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987524 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூற்றம் மார்பில் அறைந்து கொண்ட மகளிர் கைவளை சிதற, முதுவாய் ஒக்கல் பரிசிலர் இரங்க, களரியம் பறந்தலைக்கண் வெள்வேல் விடலையாகிய அவன் இறந்து பட்டனன்; அககூற்றம் நோயின்றி யிருப் பதாக எனறு அவ்விள வெளிமான் இறந்தபோது பெருஞ்சித்திரனார் வருந்திப் பாடினார் (புறம், 237: 6-15), 'வெந்திறல் கூற்றம இறந்துபாட்டை எய்து விக்க என் இறைவன் பேதுறவெய்தி இறந்துபடு தலை அறியேனாய் அளியேன் வந்தனென்; இனி என்னாகுவர் கொல்லோ என சுற்றத்தார்; நான் துனபப்படுதலினும் இறத்தல் நன்று' என்று கூறி வெளிமான் இறந்தபோது பெருஞ்சித்திரனார் வருந் தினார் (புறம்.238: 10-19). கார்காலத்தில் தோன் றும் இடிபோல் தோன்றிக் கல்லென ஆருயிர்களை உண்ணும் பொருட்டுத் திரியும் ஆராக் கூற்றத்தின் வரவினைக் கண்டு தோன்றலாகிய தலைவன அஞ்சு தல் இல்லான்; ஏனெனில் அவன உலகத்து நிலையா மையை முன்பே யறிந்து மறவாதொழுகும் உணரத் தகுவனவற்றை முற்றவுணர்ந்த கேள்வியினை உடையவன என்று புலவர் கூறியுள்ளார் (புறம்.361. 1-3, 20-22). தலைவன் கூறறத்தன்ன மாற்றரு முன் பினை உடையவன் (புறம். 363:7), பல்யானைச்செல் கெழு குட்டுவனின் மறவர் பிறிதொன்றால் நலிவு பட்டு மனக கொதிப்படையாத கூற்றம் ஒத்தவர் (பதி.26:13,14). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் மாற் றருஞ் சீற்றத்தையுடைய கரிய பெருங் கூற்றம் தன் வலையை விரித்தாற் போலக் களத்தில் எதிர்ந்த மாற்றார் படையை எல்லாம் ஒன்றாகக் கொல்லக் கருதி நோக்கின நோக்கை உடையவன (பதி.51:35- 37). இளஞ்சேரல் இரும்பொறை பகைவரை உருவ மழித்த கூற்றத்தைப போன்றவன்மை யுடையவன (பதி. 84:7).கூற்றத்தனன மாற்றரும் வலியினை யுடையது களிறு (முரு. 81,82). பேயும் அணங்கும் உயிர்களின் வாழநாளை ஆராய்தலையுடைய செங் கோன்மை பிறழாத கூற்றம் கொலை செய்தற்கு ஊகும் தேராகிய கழுதோடு சுழன்று திரிந்தன (மது. 632,633). கவண உமிழகின்ற கடிய கற்கள் உயிர்களைப் போக்கும் முறைமையாலே கூற்றத்தை யொத்தன (மலை,206,209). கூற்றம் கொள்ள வறிதே இறக்காமல் பிறர் தம் கைப்பொருளைப் பயன் கொள்ள இறந்தோர் உறுதியாக நோற்றோ ராவர் (அகம்.61:1,2). ஊதையம் குளிரொடு கூதிர்க் காலமாகிய உருவத்தையுடைய கூற்றம் காதலரைப் பிரிந்திருக்கும் என்னைக் கொல்லக் கருதி வருமே; யாது செய்வோம் எனப் பருவ வரவின்கண் தலைவி தோழியை வினவினாள் (குறு. 197). நாள் தோறும் முறையாக அடைதலாகிய மரபையுடைய 469 கூற்று கூற்றத்தின் அறனில்லாத கொலைத் தொழிலை நன்கு அறிந்தோர் ஞாலத்தின பெருவளமெலலாம் ஒருங்கு உடன் இயைவதாயினும் காதலி நீங்கி யிருப்ப ஆள்வினைப் பொருட்டுத் தாம் மட்டும் தனித்துப் பிரிந்து செல்லார் (குறு. 267). கூற்றத் தன்ன கொலைவேல் மறவர் வழியில் தங்கி வழிப் போக்கரைக் கொல்வர் (குறு. 283;5,6). காமம் குற்றப்படும்படி அதனோடு வேறுபாடு கொண்டு பொருளிடத்தே வேட்கை நிகழ்ந்து போகின்ற வனே, 'நீ தமக்கு வருகின்ற கூற்றத்தையும் மூ பையும் மறந்திருக்கின்ற அறிவில்லாதாருடனே ஒரு படிப்பட்ட மாறுபாட்டினைக் கொண்ட, நர் மக்கள் நிற்கினற வழியினை நினக்கு வழியாகப் பேணாய்'' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறிச செலவழுங்குவித்தாள் (கலி.12:16-19). தலைவன் பகையென்று கூறிக் கூற்றம் எதிர் வரினும் கெடான்; தன்னிடம் தொடர்பு கொண்ட நண்பினர்க்குத் தோல்வியுறுதலை நாணமாட்டான் (கலி. 43:9-11). ஆடவர் மேலுள்ள வெறுப்பினால் தன்னைப் பிறர் அறியாதபடி மறைத்துப பெண்வடிவு கொண்டு வந்ததோர் கூற்றமோ எனக் காமஞ்சாலா இளமை யோளைக் கண்ட கைக்கிளைத் தலைவன தருக் கிச் சொல்லி யின்புறறான (கலி. 66:8,9). தழுவுவாரைக் கோட்டினால் சாகும்படி குத்திப் பின்பு சென்று தழுவுவாரைப் பெறாமல் நின்ற சிவந்த நிறத்தையுடைய ஏறு, உயிர் குறைகின்ற நாளிடத்தே அவா பின்னே செனறு குற்றத்தைச் செய்து துகைத்து உயிரையுண்ணும் கூற்றத்தை யொக்கும் (கலி. 105:35-38). திருமால ஏந்திய ஆழிப் படையின் உருவம் பகைவரின உயிரையுண்ணும் கூற்றத்தை யொக்கும் (பரி.2:49,50). ஏறு 2. மடங்கல் (யமதூதன்). கனலியும் கூற்றமும் மடங் கலும் - யமனும் - ஞாயிறும் ஒருங்கு கூடும் ஊழி முடிவில், கடலிலே அழுந்துகின்ற நிலமகளைத் திரு மால் கேழற் கோலங்கொண்டு கொம்பினால் எடுத் தார் (பரி.3:21-24). கூற்று 1. யமன். களிறுகள் கதவை முறித்து வெகுண்டு உலாவி நுனைதேய்ந்த வெண்கோட்டை உடைமையான் உயிரையுண்ணும் கூற்றை -யமனை- ஒத்தன (புறம்.4:10-12). எம் தலைவனோடு பட்டுக் கிடந்தார் எம் புன்றலை மைந்தர்; இப் பெற்றிப்பட்ட வெற்றியும் உளவோ நமக்கு என்று கூறி மூதிற் பெண்டிர் உவகையால் அழ, அது கண்டு நாணிக் கூற்று இரங்கிய அஞ்சத்தக்க போர்க்களத்தினகண்ணே பாண்டியன் நெடுஞ் செழியன் எழுவரது நல்வலியை வெனறான் (புறம்.<noinclude></noinclude> o4ufs059i2lzte17vuhi1vctp64r5f4 250 669047 1987525 2026-11-06T14:36:45Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987525 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கூற்று 19:13-17), புலவர் பரிசில் பெறும் பொருட்டுக் கிள்ளி வளவனை நோக்க அவன் மருந்தில்லாத கணிச்சி யென்னும் படைக்கலத்தை உயிர் வருந்தச் சுற்றிக் கூற்று சினந்தாற் போலும் வலியுடனே தனக்கு மறு தலையாகிய இருவேந்தருடைய நிலத்தைக்கொள்ள நோக்கினான் (புறம். 42:23-24). பாண்டியன் இல வந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறன் விலக்குதற் கரிய வெகுட்சியாற கூற்றை யொத்தான் (புறம்.56: 11). கிள்ளிவளவனைக் கொண்டகூற்று தன மனத் துள்ளே சுறுவு கொண்டதாயினும் வெகுண்டதா யினும் உற்று நின்று வருத்திற்றாயினும் அதற்கு உய்வு உண்டாகாது; பாடுநர் போலக் கைதொழுது ஏத்தி இரந்து அவன் உயிரைக் கொண்டதாகல் வேண்டும் என்று மாறோக்கத்து நப்பசலையார் கூறுவர் (புறம்.226). தலைவனை இழந்த தலைவி தன் தலைவன் இறந்துபடும்படி வந்து உற்ற அற மில்லாத கூற்று 'என போல் பெருவிதிர்ப்பு உறுவ தாக' என்று கலங்கி மொழிந்தனள் (புறம். 255:3,4). மறவர் அழியாப் படையையும் கூற்றைப் போன்ற கொலை வினையையும் உடையவர் (புறம்.294:3). இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் சினந்து இறுத்த நாடு கூற்றினால் அடப்படும் யாக்கை போலக் கவினழிந்தது (பதி. 13:10-13). இமையவரம் பன் நெடுஞ்சேரலாதன் கூற்று வெகுண்டு வரினும் அதனைப் பிறக்கிடச் செய்யும் ஆற்றலை உடைய வன் (பதி. 14:10). செவ்வேள் பகைலர்க்குக் கூற்றுப் போன்றவன் (முரு. 257). காளையுடன சென்ற என் மகளை மாலைப்பொழுதில் விரிந்த நிலவிலே சென்று பினனே போய்க் காணும்படியாக விட்ட இதற்கு முன்னாலே என்னைப் பெரிய தாழியி லிட்டுக் கவிக்கும்படி உயிரைக் கொண்டு போகாத கூற்று, தான் வலியழித்து தன்ணை அத்தாழியி விட்டுக் கவிக்கும்படி இறந்தொழிவதாக என்னு மகட்போக்கிய தாய் புலம்பினாள் (நற். 271:10-12). பெருமையுடைய பொய்கையில் இலையை விட்டு முற்றின தாமரை முகைக்குக் கூற்றாகிய அலர்ச்சி அதன குறைவிற்குக் காரணமாகியது (கலி. 17:11,12). பவலுயிர்களையும் உண்ண வேண்டி ஊழித்தீயும் கணிச்சியும் காலனும் கூற்றும் அவ்வுயிர்களைத் தொடர்ந்து செல்கின்ற ஊழி முடிவாகிய காலத்தே அவை சேரச் சுழன்று திரியுமாறு போல, ஆயர் ஏறுகளைச் சுழன்று திரியும்படி தொழுவிடத்தே சேரப் புகவிட்டனர் (கலி.105:20-28). நாற்றிசையும் நடுக்குறும்படி ஊழி முடிவாகிய காலத்தில் கூற்று செக்கர் வானிடத்தே தோன்றிய பிறையைத் தனக்கு எயிறாக் கொண்டு பல்லுயிரையுஞ் சேரக் கோடற்கு நகைத்தாற் போலும் கொடுமை 470 . கூனி உடையது மாலைப்பொழுது (கலி. 120: 7-9). 2.இறைவன். ஏற்றெருமை ஏறுகின்ற யமனுடைய நெஞ்சை வடிம்பாலே பிளந்து சீற்றமொடு ஆருயி ரைக் கொண்ட ஞான்று கூற்று - இறைவன் - தோன் றினாற் போலப் பொதுவன் காரியேற்றை வலிய டங்கத் தழுவி வருத்தி அதன்மேல் தோன்றினான் (கலி. 103: 40-45). கூள் - 1. வளைவு. நெல்லரியும் களமர் தம் கூர்வாள் முனை மழுங்குமாயின். மீண்டும் மறங்குன்றாது அரிய வேண்டி அவ்வாளினைச் சேற்றில் படிந்தி ருக்கும் யாமையின் கூன் - வளைவு- பொருந்திய முதுகோட்டினைத் தீட்டுங்கல்லாகக் கொண்டு தீட் டுவர் (புறம்.379: 3-8). நீர்முள்ளி கூன் பொருந்திய முள்ளினை யுடையது (அகம். 26: 1). கூன்முள் முண் டகம் (குறு. 51:1), தலைவி வேனிற்காலத்தில் மலர்ந்த பாதிரியின் கூனுடைய மலரினது துய்யைப் போன்ற மயிர் எழுந்து படர்ந்த அழகு ஒழுகும் மாமையை யுடையவள் (குறு. 147:1,2). 2.கூன்பிறப்பு . மக்கட்பிறப்பில் சிறப்பில்லாத குரு டும் உறுப்பில் பிண்டமும் கூனும் - கூன்பிறப்பும் - குறளும் ஊமும் செவிடும் மாவும் மருளும் உளப்பட உலகத்தில் உயிர் வாழ்நர்க்கு எண்வகைப் பேரெச் சம் என்று சொல்லப்பட்ட இவையெல்லாம் பேதை மையல்லது இவற்றால் பயனில்லையென முற்காலத் தும் அறிந்தோர் கூறினர் (புறம். 28: 1-6). 'குறு வட்டா, பலவும் கூடின உழுத்தம் பணியாரத்தைக் காட்டிலும் துயக்கப்பட்டிருக்கின்ற என் கூன்பிறப்பு நின்னின தாழ்ந்ததோ எனக் கூனி குறளனை வின வினாள் (கலி. 94: 37, 38). கூனல் - வளைவு. கூனல் - வளைவு - பொருந்திய முது கினையும் குறுநடையினையும் உடையது கரடி (அகம்.118:1), கூனி 1. வளைவு. குலைமுதிர் வாழையின் பழம் கூனி - வளைவு - உடையதாயிருக்கும் (பெரு. 359). சுரத்தின் கண்ணே பாதிரியின் தேன் பொருந்திய கூனியை யுடைய சிறந்த பூக்களின வாடல்கள் நாறின (அகம். 257: 1, 3). சுனைகள் கரையினின்றும் சாய்ந்த கொறுக்காந்தட்டையை முட்டுகின்ற பல நிறத்து மலர்களால் கூனி (வளைவெய்தி) எழிலணிந்த வான வில்லை வளைத்த வானையொப்பவாகிய வண்டூதும் அழகுடையவாயின (பரி. 18:48-50). 2.கூன்பிறப்பு. 'யாம் நின்னை விரும்புவேம் என்று கூறிப் பின் செல்லவும் அதற்கு மனம் பொருந்தாத கூனி நம் அருகினினறும் அகன்று அவ்விடத்தே போய் நுடங்கும் நுடக்கத்தைப் பாராய்' எனக்<noinclude></noinclude> bmetv0ed8lau4hw1stxjt7rba63n8f6 250 669048 1987526 2026-11-06T14:37:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987526 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கெடிறு குறளன் தனனெஞ்சிடம் கூறினான் (கலி. 94:29,30). கெ கெடிறு - ஒருவகை மீன். அகழி இனமாகிய வாளை யினையும் நுண்ணிய ஆரலினையும் புரிய வரா லினையும் நிறமுடைய கெடிற்றினையும் உடையது (புறம். 18:8-10). கரும்பனூர் கிழானின் நாட்டி டத்தே விழவு இன்றாயினும் உழவரது உண்கலத் தில் கெடிற்று மீன் உணவோடு பூங்கள் நிறைந் திருக்கும் (புறம். 384:8,9). பாண் மகளின கெடிறு சொரிந்த வட்டி நிறையுமாறு மனையோள பெரும் பயற்றினை நிறைத்தாள் (ஐங். 47:1-3), பெருங் கடற்கரையிலுள்ள சிறுவெண்காக்கை கழியிலுளள கூட்டமான கெடிற்று மீன்களை உணணும் (ஐன். 167:1,8). கெளிறு காண்க. கெடு - கேடு. கெடு - கேடு - இலலாமல் மறங்கெழு சோழரது உறையூர் அவைக்கண அறம் நின்று நிலைபெறுதலின் முறைமை செய்தல் நினக்குப் புகழும் அன்று; இயல்பேயாம் எனக் கிள்ளிவள வனை மாறோக்கதது நப்பசலையார் போற்றுவர் (புறம்.39:7-10). கெடுதி- இழந்த பொருள். தலைவன், தலைவி தோழி யரின் கூந்தல் முதலியவற்றில் அழகினைப் பாராட்டி 'இளையீர், இவ்விடத்தே போந்த கெடு தியும் - இழந்த பொருளும் - (அம்பு பட்டுத் தப்பி வந்த களிறு முதலியனவும) உடையேன' என்று கூறித் தலை வியின் மறுமொழி பெறாமையின, நெஞ்சழிந்து 'நீவிர் கெடுதியும் காட்டித தாரீராயின் எம்முடன் ஒரு சொல் கூறுதலும் பழியோ' எனறு வினவினான் (குறி. 138-148). கெண்டை - 1. ஒருவகை மீன். வயற் கெண்டை போனறு வேல் பிறழினும் யானை மருப்பாற் குத்தினும் அஞ்சிப் புறல்கொடுத்து ஓடாத பெருமைமிக்கவர் மறவர் (புறம்.287:4-7). பிரப்பங் கொடியில் விளைந்த கனியை ஆழமாகிய நீர்மிக்க குளத்திலுள்ள கெண்டை கவரும் (குறு. 91:1,2). குருகு கவர்ந்து கொள்ள அதன் வாயினினறும் தப்பி நீருள் குளிதத கெண்டை அயலில் உள்ள தாமரையின் வெண் முகையை வெருவும் (குறு.187: 1,2). கெண்டை பாய்தலினால் அலிழ்ந்து மலர்ந்த ஆம்பல் வண்டுகளைப் பிணிககும் (ஐங். 40:4,5). மகளிரின் கெண்டையைப் போன்ற ஒளிகிளர் உண்கண்கள் கள்ளாலும் புனலாட்டாலும் புலவி 471 யாலும் நிறம் சிவந்தன (பரி. 16:39,40). கெளிறு 2. இலாஞ்சனை. புலி வடிவாகச் செய்யப்பட்ட சேய்மைக்கண் விளங்குகின்ற இலாஞ்சனையை நெடுநீரின்கண் வாழும் கெண்டையுடனே பொறித்த உச்சிகளையுடையவாக பிறர்தம் குன்று கெழுநாடுகள் என்று சோழன் பெருந திருமா வளவனும் பாண்டியன் பெருவழுதியும் ஒருங் இருந்தவழிக் காரிக்கண்ணனார் வாழத்தினார் (புறம். 58:29-32), கடல் தன் நாட்டினை வெளவில் கொள்ளலின் தனக்கு நாடு இடமுண்டாகும்படி மெலிவின்றிப் பகைவர் மேற்சென்று வலியினால் அவரது புலியோடு வில்லையும் போக்கி விளங்கு கினற கெண்டையைப் பொறித்த புகழையும் தலைமையையும் உடையவன் தென்னவன் (கவி. 104:1-4). ஆகி கெழீஇயினர் - கெழுதகையினர். தலைவன் உறவினரது கேட்டினை நீக்கவும் கிளைஞர் உண்ணவும் நொது மலாளர் கெழீஇயினர் -கெழுதகையினர் ஒழுகவும் ஆளவினைக்கு ஏற்றதாய ஊக்கமொடு விருப்பம் மிக்குச் சோழன் உறந்தையன்ன நன கலன்களை எய்திச் செயவினை முடித்தனன் (அகம். 93:1-7). கெழுதகை - உரிமை. முதுவேலன் கழங்கினாலே உண் மையை வெளிப்படுததி படிமததைக் கையில் தூக் கிக்கொண்டு இவள நோய்க்குக் காரணம் முரு கென்று கூறுவானாயின, தலைவியை வருத்திய தலைவனுக்கு அக்கூற்று கெழுதகை உரிமை. உடையதாகுமோ' எனத் தோழி தலைவன சிறைப் புறத்து நிற்பக் கூறி வரைவு கடாயினாள் (ஐவ். 245). - கெழுதகைமை - உரிமை. குன்றநாடனைக் கண்ட எம் கண்கள் தாம் தம் கெழுதகைமையினால் - உரிமை யினால் -தலைவர் பிரிந்தமை கருதி அழுதன எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 241:1,2,7). கெழுவு - நட்பு. பரத்தைமை பூண்ட தலைவனைத் தலைவி புலந்துரைக்க அஞ்சிய தலைவன். வையை யாற்றின் மணலைத் தொட்டேன்; முருக வேளுக் குரிய பரங்குனறின் அடியைத் தொட்டேன்' என்று சூளுரைத்து மறுக்க, அது கண்டு தோழி கேளிரை யொத்த மணலோடு உனக்குள்ள கெழுவு-நட்பு - இத்தன்மையதோ என்று வினவினாள் (பரி. 8:61- 63). கெளிறு - ஒருவகை மீன், 'தலைவனிடம் சென்று என் இழை நெகிழும் துன்பத்தைக் கூறாத சிறு வெள் ளாங்குருகே, நீ எம்மூரினை யடைந்து பொய்கை<noinclude></noinclude> f1m0t5gn3gpkr60u5ngewaw4r59rxxb 250 669049 1987527 2026-11-06T14:37:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987527 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேசவனார் யினைத் துழவிச் சினையுள்ள கெளிற்றைத் தின்ற னையாகி அவர் ஊர்க்குச் செல்வாயாக; சென்று என் துன்பத்தை அவரிடம் கூறும் அன்பினையுடை யையோ, பெரு மறதியையோ' எனத் தலைவி அதனை விளித்து வினவினாள் (நற். 70). கெடிறு காண்க. கே கேசவனார் - புலவர். இவர் பாடிய ஒரே பாடல் பரி பாடலில் 14-ஆம் பாடலாக உளளது. இப்பாட லுக்கு நோதிறப்பண்ணில் இசை வகுத்ததும் இப் புலவரே யாவர். திருமாவின பெயரைத் தாங்கிய இவர்தம் பாடல் செவ்வேளைப் பற்றிச் சிறப்பாக அமைந்துள்ளது. இப் பாடல் பரங்குன்றத்தையும் சுனையையும் காாகாலத்தையும் புனைந்து கூறும். மயிலின உச்சிக்கொண்டைக்கு வாகைப்பூவை உவ மையாக்கி யுள்ளார். முருகனை வழிபாடு செய்யும் வகையில் 'சூர்மருங் கறுத்த சுடர்ப் படை யோயே; நறையில் நறும்புகை நனியமர்ந் தோயே; நறுமலர் வள்ளிப் பூநயந் தோயே; எழீஇப் பாடும் பாட்ட மர்ந் தோயே; சிறந்தோர் அஞ்சிய சீருடை யோயே; ஒருபெயர் அந்தணர் ஆறனமர்ந் தோயே' என னும தொடர்கள் அமைநதிருத்தல் காணலாம். இசைப் புலவரு மாதலின இவர் செவ்வேளைப் பாட்டமர்ந்தோயே' எனக் கூறுதல் மிகப் பொருத் தமாகும். 'நினனை நாங்கள் அடுத்தடுத்து வழிபடு லதன் பயன், இனனும் இனனும் நின புகழினும பலவாக அவ்வழிபாடுகள் தாமே யாகுக' எனச் செவ்வேள் பற்றிக் கூறுதல் கொண்டு இவர்தம் ஈடுபாட்டினை அறியலாம். கேட்குநர் - கேட்பவர். 'நெஞ்சே, பெறுதற்கரியதனை நினைந்து அவாவுற்றனை; உயர் கோட்டிலுள்ள மந்தி தன குட்டியால் தழுவப்பெற்று அமைவது போல, நின் குறையைக் கேட்குநரை - கேட்பவரை - நீ பெறுவா யாயின. நினது பூசல நனறும் பெரிது' என இரவுககுறி மறுக்கப்படட தலைலன தனனெஞ்சிடம் கூறினான் (குறு. 29:4-7). கூதிர் யாமத்தில் * ஒலிக்குந்தோறும் அலைக்கின்ற எருத் தின் கொடுமணி ஓசையைச் சிறைபனி உடைந்த சேயரி மழைக்கணணோடும் பொறுத்தற்கரிய காம நோயோடும் தனிமையால் கலங்கிக கேட்குநர் பிற ரும் உளரோ எனத தலைவி தோழியை வினவி னாள் (குறு. 86). வையைத் துறைமுன் அணியாக நின்றவா மொழிகின்ற மொழி ஒன்றையொன்று 472 கேடு ஒவ்வாது பலப்பலவாக ஒரு காலத்து எழுந்தது; அவற்றை யெல்லாம தெரியக் கேட்குநர் யார்; அவை கேட்டல் கூடா (பரி. 12:36-39), கேட்குநள் - கேட்பவள். இரவில் சீறூரிடத்தே குடி லில் தங்கித் தலைவன் தோள் துணையாகத் துயிற் றவும் துஞ்சாளாகி வேட்டக் கள்வரது தண்ணுமை ஒலியினையும் கேட்குநளோ - கேட்பவளோ - என மகட்போக்கிய செவிலி வருந்தினாள் (அகம். 03:13- 19). கேட்டார் - கேட்டவர். தம் புகழைக் கேட்டார் - கேட் டவர் - போலத் தலையைச் சாய்த்து மரங்கள் துஞ்சின (கலி, 118:6). கேட்போர் - கேட்பவர். இளவேனிற் காலத்தே குயில்கள் அகவும் குரலினைக் கேட்போர்க்கு - கேட்பவருக்கு - கண்ணீரை நிறுத்துதல் எளிதாமோ எனத் தலைவி தோழியை வினவினாள் (அகம். 97:16,17,23). கேடு - 1. கெடுதல். கொழுந்துவை நெய்யுடை யடிசிலைப் பொற்கலத்தில் சூழ வைத்திருந்து ஊட்டிக் கேடு - கெடுதல - இனறாகுக பாடுநர் சுற்றமெனச் சொல்லிப் பொறகலங்களை அவர்க்கு எளிதாக வழங்குந் தன்மையன் குமணன (புறம. 180: 7-12). குமணன கேடில் நல்லிசை வயமான் தோன்ற லாவான் (புறம். 165:8). இருங்கோ வேளின் முன் ளோகுள் ஒருவன் கழாத்தலையார் என்னும் புலவரை அவமதித்ததனால் அரையம் என்னும் நகர் கேடுற்றது (புறம்.203:8,11-13), 'கேடிலவாக பெரும நின் புகழே' என அரிசில்கிழார் பெருஞ் சேரலிரும்பொறையை வாழ்த்துவர் (பதி. 79:19). திங்களைக கேடில் விழுபபுகழ உடைய நாள் (உரோகிணி) சோந்தபோது திருமணம் நிகழந்தது (அகம். 38:6,7), தலைவன உறவினரது கேட்டினை நீககித் தாங்கவும கிளைஞர் உண்ணவும் நொது மலாளர் உரிமையுடன் ஒழுகவும் ஊக்கமொடு புகல்சிறந்து உறந்தையன்ன நனகலன்களை எய்திச் செய்வினை முற்றினான (அகம். 93:1-7). அறத் தினின்று நீங்காது ஒழுகலும் கேளிரது பல்வகை யான கேடுகளைத் தாஙகலும் இல்லத்தில் முயற் சியின்றி மடிந்திருந்தோர்க்கு இல்லை என்று கருதிப் பொருள ஈட்டும் வினையைத் தலைவன மேற்கொண்டான் (அகம். 173:1-4,18), தலைவர் கேடில் விழுப்பொருளைக் கொணரும் பொருட்டு வள்ளிக்கொடி படர்ந்த காட்டினைக் கடந்து சென்றார் (குறு. 216:1,2). தலைவனொடு கொண்ட நட்பு உலகம் இடம் மாறினும் நீரும் தீயும் பிறழினும் பெருங்கடற்கு எலலை தோன்றினும் வெவ்வாய்ப் பெண்டிரது அலரினை அஞ்சிக் கேடு<noinclude></noinclude> l96xp6ht16u4olaeg06v8y0dk873dx2 250 669050 1987528 2026-11-06T14:37:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987528 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேண்மை 473 கேண்மை எவ்வாறு உடையதாகும் என்று தோழி தலைவியை வினவினாள் (குறு.378). 2. ஆற்றாமை. தலைவன் தந்த தழையை உடுத்திக் கொள்ளின் யாயின் வினாவிறகு அஞ்சுதும்; அத் தழையை மீட்டும் தலைவன்பால் கொடுத்துவிடின் அதனால் அவன்படும் கேட்டுக்கு - ஆற்றாமைக்கு- அஞ்சுதும் எனத் தோழி வருந்திக் கூறினாள் (நற். 359:3-6). தோழி, இவனது கேட்டினைப் பாராய்; அறிவுடையோர் தம் செல்வம் குறைவுற்ற காலத்துத் தம் அல்லல் களைவாரிடத்தே சென்று தம் குறை யைச் சொல்லுதலுற்று அதனை முடியச் சொல்லா தவரைப் போலத் தான் கூறத் தொடங்கியதனைக் கைவிட்டுப் பன்முறை எனனைப் பார்ப்பாள்; யான் அவனை நோக்கின் மெல்லத் தலை இறைஞ் சுவான் எனத் தோழி தலைவனைக குறித்துத தலைவியிடம் கூறினாள (கலி, 61*1-6). 3.குறைதல். 'என இருமபேரொக்கல எவ்வம் கெடுமாறு ஊன் துண்டங்களை உணபித்துக் கிழிந்து பிளவுபட்ட எம உடையை முற்றவும் நீக்கிய பகனறைப புதுமலரன்ன கலிங்கத்தை உடுப்பித்துச் செல்வததையும் கேடு - குறைதல்- இனறிக் கொடுப்பாயாக' எனக் கிணைப பொரு நன கிள்ளிவளவனை வேண்டினான் 393.10-19). (புறம். கேண்மை - நட்பு. கதிராகிய உணவை முழையின் கண்ணே கொண்டொளிக்கும் எலி முயனறாற் போலும் சிறிய முயற்சியராகித் தம் செல்வத்தை நுகராது இறுகப பிடிக்கும் உள்ளமிகுதி யில்லா தாரது இயைந்த கேண்மை - நட்பு - இல்லையாகுக; தான தாக்கிய கேழற் பனறி இடப்பக்கத்தே வீழ்ந்ததால் அற்றைய நாள் உண்ணாது பிற்றைய நாள் விடரகம் புலம்ப வேட்டெழுந்து களிற்றினை வலப் பக்கத்தே வீழ்ததும் புலி பசித்தாற் போன்ற குறைவில்லாத மேற்கோளை யுடைய உரனுடைய யாளர் கேண்மை நாளும் பொருந்துவதாகுக எனச் சோழன் நல்லுருத்திரனார் கூறுவா (புறம்.180). தம்மாற் கொடுக்க இயலும் பொருளை இயலு மென்று கொடுத்தலும் கொடுகக இயலாத பொருளை இல்லையெனறு சொல்லி மறுத்தலு மாகிய இரண்டும தாளாண்மைப் பக்கத்து உள வாகிய கேணமையின் கூற்றினிடத்தே உள்ளன (புறம்.196:1-3). வேள்பாரி துஞ்சியபொழுது தன் னையும் உடன வரவிடாது இருந்து வருக என்று கூறிப் பிரிந்ததனால் கபிலர், 'மாவண் பாரியே, நீயும் நானும கலந்த கேண்மைக்குப் பொருந்த ஒழுகாயாய நீ என்னைப் புலநதனை யாகுவை' என்று கூறினார் (புறம். 236:3-7). கரிகாவன் அற னோடு கூடிய திறனறி செங்கோலாலும் தண் ணளி செய்தற்கு எடுத்த ஒரு குடையாலும் தனது ஆணையையே உலகம் கூறும்படியாகப் பெரிய கேண்மையுடனே நெடுங்காலம் உலகையாண்ட வெல்கின்ற வேலையுடைய தலைவ னாவான் (பொரு.227-231). மிக்க துன்பம் கொண்ட அழகிய நெஞ்சம் செயலற்று வருநத நமக்குப் பிரிதல துன பத்தினைச் செயது நம்மை அருளாராயினும் தலை வரது கேண்மை நமக்கு ஒழியாதிருப்பதாக என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அகம். 40:7-10). தலைவன நம்முடன் கொண்ட காதற்கேண்மையை முன்பு அலாவாய்ப் பெண்டிர் அலா தூற்றப் பல ரும் அறிவாராயினர்; இப்பொழுது வதுவை கூடிய பின இவ்வழுங்கல் ஊர் ஒலி அவிந்தது என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 70:4-8,17). ஊரனால் எழுந்த அலரோ பெரியதாகும்; ஆயினும் அவன நட்போ, கொறுககங் கழியாலாய புணை யினைத் துணையாகக கொண்டு புனவ விளை யாடும் கேண்மையின் அளவினதே என்று இல்லி டைப் பரத்தை தலைவியின பாங்காயினாா கேட்பக் கூறினாள் (அகம. 186-6-9). பெருங்கல நாடனது கேண்மை இனி அனனை நாளும் பூப் பலியோடு பொருநதிக கடியுடை வியனநகரின்கண் காத்தலைக் கருதி நம வேறுபாடு முருகனால் உண்டாயதெனறு வேலனை அழைக்கும் காலமாக நமக்கு விளைந்தது என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 232.5,12-15). குன்றநாடனது கேண்மை அவன பிரிய உணகண நீரோடு, பிரிவை நினைந்து வருந்தாமல ஆற்றுதல வலலோர்க்கு மட்டும் என்றும் மிக நல்லதாகும் என்று தலைவி தோழியிடம் குறிப்பு மொழியிற் கூறினாள் (குறு. 38:3-6). ஊரனுடன் மெய்யுற்று இன்பம அடையே மாயினும் அவனிடம் கேணமையை மேன மேலும் பெருகச் செய்து இனபம அடைந்தோம்; அதனால் கைவளை செறிந்தன என்று கூறித் தோழி வாயில் மறுத்தாள (குறு. 61.3-5). குன்ற நாடனது கேணமை நின மென்றோளை மெலியச் செய்தும அமைதியைத் தநதது, இஃது எத்தன்மையது எனத தோழி தலைவியை வினவி னாள் (குறு.90:6,7). சூர்மலை நாடனது கேணமை தலைவி நீர்மலிகணணோடு நினைத்துத் துன்புறு தறகுக் காரணமாகியது (குறு. 103:5,6), மலைகெழு நாடனது கேண்மை கெடாமையை நன்றாக அறிந் தேன்; அதனை அறியாதோர் பலரும் தமசுகுத தோனறியவற்றைக் கூறுக என்று தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு. 170). தலைவன் நயந்து<noinclude></noinclude> e1g3w4c2q0ac2vsfdyfn4ov1ohdn54g 250 669051 1987529 2026-11-06T14:37:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987529 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேண்மை 474 கேண்மை 4,5), மாமலை நாடனது கொண்ட கேண்மை தலைவி பசலையை அடைந் தாலும் அப்பசலையோடு பொருந்தாது (குறு. 264: கேண்மை மெய்யுறு புணாச்சியைத் தருகின்றதொரு செயலிலே தங்கி யது என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 308:0,7). சீரிய தலைவனது கேண்மை தாமரைத் தணதாதினையும் சந்தனத்தின தண்தாதினையும் ஊதிச் சந்தன மரத்தில வைத்த இனிய தேன போல உயர்ந்தது (நற். 1:3-5). மலைகெழு நாடனது கேண்மை பலவினது கனிந்த பெரும்பழம் விடரளை யீனும் விழுந்தொழிந்தாற் போலத் தொடர்ச்சி. யறப் பன்னாளின முன்னே செனறொழிந்தது; அதனையறியாது குறிஞ்சி நல்லூர்ப் பெண்டிர் என்னிமித்தமாக இன்னும் அலர் கூறுதலை ஒழிந் திலர் எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற். 116:6-12). தலைவனுடைய அச்சந்தரும் வெய்ய கேண்மை முன்பு பொருந்தியிருந்து இப்பொழுது யாதொரு தொடர்பும் இல்லாதிருந்தும் அறனில் அன்னை அவன் நம்மொடு புணர்நதனன் போலக் கூறி அவன் யாங்குளன் என வினவுகின்றாள் எனத் தோழி தலைவன் சிறைப்புறத்தானாகத் தலைவியிடம் கூறுவாள் போல வரைவு கடாயி னாள் (நற்.145:4-7), கானலிடத்தே தலைவனுடன் இயைந்த கேண்மையால் ஒருநாள் இடையீடுபட்டு அவனைப் பிரிந்தாலும் உயிருய்தல் அரிது எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறி வரைவு கடாயினாள் (நற்.203:7,8). கல்கெழு நாடனது கேண்மையை அன்னை அறிந்தனளோ எனத் தோழி ஐயுற்றாள் (நற்.206:10,11),பெருங்கல் நாடனோடு தினைப் புனத்துத் தங்கிப் பைங்கிளி ஒப்பிப் பெருவரை யடுக்கத்து அருவியாடிச் சாரல் ஆரத்தை வண்டு படப் பூசிப் பெரிதும் விரும்பி இயைந்த கேண்மை மிகச் சிறுகி இல்லையாகும் போலக் காண்பேன்; தினைக்கதிர் காய்ந்து விட்டன; ஆதலின் யாம் என் செய்வாம் எனத் தோழி தலைவியை வின வினாள் (நற்.259:1-8). குன்றநாடன் நடு இரவில் வருதலன்றியும் அயலோர் தூற்றும் அம்பலுக்கு அகலானாகித தினைப்புனத்திடத்துப் பகலினும் வருவானாயினன; ஆதலின் அவனது கேண்மை நமக்கு நனறோ எனத் தோழி தலைவியை வின லினாள் (நற.285.1,2,8-12), 'பெருமலை நாடனது கேண்மை நமக்குத் துன்பமாக இருக்கவும் அதனை அறிபவர் இல்லையென்று நீ கூறுவை; அவருடைய நட்பை யான நன்றாக அறிவேன ஆதலின் ஆற்றி யிருப்பேன்' எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற். 309:6-9), 'துறைவனே, பெரிதும் விழுமியதாகக் கொண்ட கேனமையினகண் நுட்பமாகிய தவறும் வாராதபடி நன்கு அறிந்து நடத்தலை அறியாயா யின், நின்னால் விரும்பப்படுவோர் எம்மைப்போல நெகிழந்த தோளராய்க் கலுழ்ந்த கண்ணராய் மலர் மலர்ந்தவுடன தீய்ந்தாற் போலாகுவர் என்று தலைமகனிடம் பரத்தை நொந்து கூறினாள் (நற். 315:8-12). உயர்மலை நாடனே, நீ விரும்பிய தலைவி யிடத்துக் கேண்மையை அன்னை அறிகுவள் ஆயின் தலைவியின் மலர்க்கணகள நீர் கலந்து வடியப் பெற்று இனி என்னாகுமோ எனத் தோழி தலை வனிடம் மொழிந்தாள் (நற். 317:8-10). தலைவனே, எக்காலத்தும் அருள் செய்யும் பெரிய கேண்மை யுடைய நும்போல் சால்பினை எதிர்கொண்ட செம்மையோரும் தம்மை அடைந்தாரைக் காப்பே மென்று அரிய சூள் வைத்து அவர் தெளியாத நெஞ்சுடனே செயலழிந்து வாடும்படி நெடுநாள் வரை விரும்பா திருப்பாராயின், தஞ்சமென்று புகுந்தார் தாம் உயிர்வாழ்தல் எவ்வாறோ' எனத் தோழி தலைவனிடம் உரைத்தாள் (நற். 345:5-20). மறங்கெழு சோழரது உறந்தை அவையத்தின்கண் அறங்கெடாது நிலைபெற்றாற் போன்று நீ சிறந்த கேண்மையோடு அளாவி எனநெஞ்சினின்றும் நீங் கும் தனமையை அறிந்தாயல்லை' எனப் பரத்தை தலைவனைப் புகழ்ந்து கூறினாள் (நற். 400:7-10). 'தண்டுறை ஊரன் காதற்கேண்மை வழிவழிச் சிறக்கவென்று யாம் வேட்டேம்' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங்.2). தண்டுறை ஊர னது கேண்மை அம்பல் அளவும் ஆகாதொழிக என்று பெரிதும் வேண்டியிருந்தேம் எனத் தோழி தலைவனிடம் உரைத்தாள் (ஜன.9:5,6). அருந்தவத் தினை முற்பிறப்பிலே இயற்றாத சிறியேமாகிய நாம் துறைவனது கேண்மையைப் பிரிந்து வைத்தும் வாழ்வோமோ எனத தலைவி தோழியிடம் கேட் டாள் (ஐங்.111:3-5). தலைவன் கேண்மையை இனிப் பரத்தை மகளிரே யன்றி நன்னெடுங் கூந்தவளாகிய தலைவி நாடுவளோ எனத் தோழி வாயில் மறுத்து மொழிந்தாள் (ஐங், 153: 4, 5). நாம் உறுகின்ற துயரினை நோக்கி அன்னை வேலனைத் தந்தாளாயின் அவ்வேலன் வெறி கமழ் நாடனது கேண்மையை அறியுமோ எனத் தோழி தலைவியை வினவினாள் (ஐங. 241). புறவிலுள்ள மாவினங்கள் உயிர்கவந்து ஒன்றிய குற்றமற்ற காதற் கேண்மையுடைமையானே பிரிந் துறைதல் அறியாவாய் நாளும் புதுமையுறத் தழுவி நம்போல் நயவரப் புணர்ந்தன என்று தலைமகன் மாக்களைச் சுட்டிக்காட்டித் தலைவியிடம் கூறி னான் (ஐங்.419). இருவர் மனமும் பொருந்திய கேண்மையாலே ஒருவர் கூறிய மறைப்பொருளை<noinclude></noinclude> 43ti4xco1kd57jkbamhr1wa6t5t3i50 250 669052 1987530 2026-11-06T14:38:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987530 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேணி மலை அறிந்து அவர் நீங்கிய பின்னர்ப் பிறர்க்கு உரைக் கும்பீடிலார் தொடர்பு போலத் தலைவியின் நுதல் தலைவன் அளிசெய்யுங் காலத்து ஒளிமிக்கு அளி யாக் காலத்து அவன் குணத்தைப் பிறர்க்கு அறி வித்துப் பசந்து காட்டும் (கலி. 25:31-343. நாடனும் நீயும் வதுவையிடத்துப் பண்டு கண்டறி யாதீர் போல நடப்பீரோ; பண்டு கண்டறியாதீர் போல நடந்தீருடைய பழங்கேணமையை யான் கண்டறியாதேன் போல மறைப்பேனோ எனத் தோழி தலைவியிடம் உரைத்தாள் (கவி. 39:37-40). 'நின் பூணாகத்தின் புணர்ச்சியை மனத்தாற் கருதி இரவும் துயில் கொள்ளானாய் நம் கேண்மையை நயந்து விருப்புற்றவனை நான் அடுகையினாலே" எதிர்நின்று மீட்ட நயப்பாடு வருதல் இன்று; அதற்குத் தக்கது அறிவாய்' எனத் தோழி தலைவி யிடம் கூறினாள் (கவி. 60:30 - 32). 'செறுநரும் விரும்புதற்குக் காரணமான தமது செறிந்த கேண்மை மறுபிறப்பினும் இயைவதாக' என வையையை மக்கள் வேண்டினர் (பரி.தி.3). கேணி -1, கிணறு. இரவலரது கிழிந்த ஆடை ஊரவர் உண்ணும பொருட்டு நீர்கொள்ளும் கேணியில் - கிணற்றில் -படர்ந்தபெரிய இலையை யுடைய பாசியின் வேர் போன்றது (புறம். 392:23,14), முருகன் கையில் உளள வலியினையுடைய வேலின் நுதிபோலக் கேணியில் பூத்த விறல் வேலினால் வெற்றியை யுடையது வேலூர் (சிறு. 172, 173). தண்ணிய கேணிகளை உள்ளேயடக்கின முற்றத்தில் பகட்டெருத்திற்கு வைக்கோலிடும் பல சாலை உண்டு (பட், 51,62), வறட்சியுற்ற குன்றத்து உச்சி யின பக்கத்திலுள்ள வேட்டுவச் சேரியை அடுத்த அகன்ற வாயையுடைய கேணியினின்று ஆனிரை உண்ணுமாறு எடுத்து லைத்த நீர்ப்பத்தரை, மடப் பிடி கன்றோடு உணணவேண்டிக் களிறு அப் பததரின் வாயை மூடிய விற்பொறியை முறித்துப் பின் அவற்றை உண்பிக்கும (நற். 93:4-9), 2.நீர்நிலை.பாணனது செனனி, கேணியில் - நீர் நிலையில் - பூவாத எரிபோலும் பெரிய பொற்றா மரைப் பூவணிந்து விளங்கியது (புறம்.364:2,3). சுரநெறியிற் செல்லும் புதியவர் சேற்றைக் கிண்டி ஊறிய நீரை உண்ட சிறிய பலவாய கேணிகளைத் தன் பிடியின் அடிச்சுவடென விரும்பிக் களிறு தொட்டுப்பார்த்துக் கடந்து செல்லும் (அகம்.137: I:3). தலைவன் தொடுவுழித் தொடுவுழி நீங்கி விடுவுழி விடுவுழிப்பரவுதலால் பசலை ஊரினரால் உண்ணப்படும் நீரையுடைய கேணியின் உண்ணுந் துறையிடத்தே கூடின பாசி போன்றது (குறு. 399). 475 கேழ் கேழ் - 1. நிறம். தாமரை பயந்த ஒண்கேழ் - ஒள்ளிய நிறத்தையுடைய - நூற்றிதழினை யுடைய மலர் நிரை ஏற்றத்தாழ்வில்லாத சிறந்த குடிக்கு உவமை (புறம்.27:1-4).மரையாவைக் கறந்த நுரைகொள் தீம்பாலை, மான் இறைச்சி புழுக்கப்பட்ட புலால் நாறும் பானையின நிணந்தோய்ந்த வெளிய கேழினை உடைய பெரும்புறத்தைக் கழுவாது உலைநீராக வார்த்து ஏற்றிச் சநதன விறகான் தினைச்சோறு புழுக்குவர் (புறம். 168:8-11). இருங் கேழ் வயப்புலி (புறம், 374:14), கேழணி உத்தியை யுடைய அரா (புறம்.382:13,14), பூங்கேழ்த் தேய்வை (முரு. 33). வேலன நறுஞ்சாந்து அணிந்த கேழ்கி ளர் மார்பினன் (முரு. 190,193). வயவர் தந்த வான் கேழ் நிதியம் (சிறு. 249), புரவி பால் போலும் வெள்ளிய கேழினையும் வெள்ளிதாகிய தலையாட்டத்தினையு முடையது (பெரு.319,320). வயப்புலி இருங்கேழ் ஏற்றினை அடும்(மது. 297,198). நறுஞ்சாந்து பூசப்பெற்ற கேழ்கிளர் அகலம் (மது. 493;அகம். 26: 14). வௌளிய கேழினை உடையது சந்தளக் கல் (நெடு. 51). ஆலவட்டம் சிலந்த கேழினை யுடையது (நெடு.58). புலிப்பொறிக் கொண்ட பூங்கேழ்த் தட்டம் (நெடு. 136). சிவந்த விரலிற கொண்ட விளக்கம் (மோதிரம்) செங்கே ழினை யுடையது (நெடு.144). ஒணகேழ் வயப்புலி (மலை. 309; அகம். 347:12; நற்-119:3;ஐங், 274:13, ஒண் கேழ் வனமுலை (அகம். 61.17). அடும்பினது செங் கேழ் மென்கொடிகளைத் தேராழி அறுக்கும் (அகம். 80:8,9). பரலுயர் பதுக்கையில இருங்கேழ் இரலை தங்கும் (அகம. 91:9,19). இகணையின பசுங்கேழ் மெல்லிலைகளை நெருங்கச் செறித்து வைததாற் போன்ற வண்டுமொயத்து இருண்ட தாழிருங் கூந்தலினள் தலைவி (அகம். 131:1-8), வேங்கையில் பல பொறிகளை யுடைய, புலியின் கேழினைப் பொருந்திய பூக்களிடையே நரந்தையின் நாள்மலர் உதிருமாறு முசுக்கலை பாய்ந்து தாவும் (அகம். 141:24-37). வேங்கையின் மவர்ந்த நறுமலரை யொப்பக் கேழ் கொள்ள மேனியில் தோன்றிய மாசறு சுணங்கினள் தலைவி (அகம். 174:10-14), தலைவி சுரிவணர் ஐம்பாலின் நுண்கேழ் அடங்க வாரி மலர் வேய்ந்தனள் (அகம். 233:12-15). புலிக் கேழ் வேங்கை (அகம். 127:8), தலைவி நுண்கேழ முறி ஒத்த எழில்நல முடையவள் (அகம். 243:7,8). அருங்கேழ் வயப்புலி (அகம்.251:16). நலங்கேழ் மாக் குரல் குழை (அகம். 269:16). தலைவி நுண்கேழ் மாமையள் (அகம். $19.7). கேழ்கிளர் யானை (அகம். 332:2). தலைவி அழகிய கேழினாற் பொலிவனவாய் மாறுபட்ட மையுண்ட கண்களை உடையவள் (அகம்.<noinclude></noinclude> o98tk48kozqawjjbrbqsz6mfhr382yi 250 669053 1987531 2026-11-06T14:38:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987531 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேழல் 334:15,16). வெள்ளிய கேழினையுடையது வட்டக் கல் (அகம். 340:16). ஏழிற்குன்றத்தின் பக்கமலை கேழகொளக் கருங்கால வேங்கை உயர்ந்து மலர்ந் தது (அகம். 349.9,10). கேழ்கொள முத்துவடம் முதலிய புனைந்து செய்த வனப்பமைந்த, சுவரின் கண்ணுள்ள பாவைகளும் பலியென எதனையும் கொண்டில் என மகட்போக்கிய செவிலி வருந்தி னாள் (அகம்.369:6-8). இருங்கேழ் ஏற்றை (அகம். 889:20). மணிக்கேழனை மாநீர்ச் சேர்ப்பன் (குறு. 49:2), கேழிருந் துறுசல் செழுமலை நாடன் (குறு. 112:5). நறவம் பூசீன நறுந்தாதினை அளைந்த தும்பி பசுங்கேழ்ப் பொன்னுரை கல்லின் நன்னிறத் தைப் பெறும் (நற். 2512-4). களிறு புலி நடுங்குமாறு அதன் வளைந்த, கேழ் பொருந்திய பெரிய முது கிலே குத்தி லீழ்த்தி விளையாட்டயர்ந்தது (நற். 39:4,5). கோட்சுறா வழங்கும் வாட்கேழ் இருங்கழி (நற். 78:1). கேழ்கிளர் உத்தியுடையது அரவு (நற். 129:7). செங்கேழ் ஆடிய செழுங்குரற் சிறுதினை (நற்.113:9).இருங்கேழ வயப்புலி (நற். 217:3). வாட் கேழ் ஏற்றை (நற்.279.5). சந்தன மரத்தின் கிளை யில் சுற்றிய, பசிய கேழ் பொருத்திய இலையை யுடைய தமாலக் கொடியை நறுந்தேன் கொள்பவர் அறுத்துச் செல்வர் (நற்.292:1-3). ஏழ்துளையை யுடைய வங்கியத்திலும் ஐந்து துளையை யுடைய வங்கியத்திலும் யாழிலும் பிறந்த இசைச் சுருதியை யொத்துக் கேழினால் ஒத்த தும்பியும் வண்டும் மிஞிறும் முறையே ஆர்த்தன (பரி. 8:22,23). பகை வரைக் கொன்றவனது கேழிருங் குன்றில் எதி ரொலி ஒழியாது (பரி. 15:44,45). வரைகெழு செல வன (ஆதிசேடன்) இரண்டாகிய கேழ் உத்தி அணிந்த எருத்தினை யுடையவன (பரி.தி. 1:48,49). 2.வரி. புலி - ஒன்றற்கும் கெடாத வலியினையும் வளைந்த கேழினையும - வரியினையும் - தறுகண் மையினையும் உடையது (கவி.65:23,24). கேழல்-1.ஆண்பன்றி. மலைச் சாரலினிடத்து மலர்ந்த காந்தளினது கொழுஙகிழங்கைக் கிளறித் தன் இனத்தோடு கூடத தறுகண்மை யுடைய கேழல் - ஆணிபன்றி - உழுத புழுதிக்கணணே குறவர் நலல நாள் வந்த செவ்வியைப் பார்த்துச் சிறுதினையை லித்துவர் (புறம். 168: 1-6). ஓரை ஆயத்து ஒண்டொடி மகளிர் கேழல உழுத கரிய சேற்றைக் கிளறின அதனிடத்து யாமை யீன்ற புலவுநாறு முட்டையைத் தேன நாறும் ஆம்பற் கிழங்கோடு பெறுவர் (புறம்.176:1-4), புலி தான் தாக்கிய கடுங்கட் கேழல இடப்பக்கம் வீழ்ந்த தால், அனறு அவ்விடத்து அதனை உண்ணாதா 476 கேழல் கிப் பிற்றைநாள் பெருமலை விடரகம் புலம்புமாறு வேட்டெழுந்து பெருங் களிற் றொருத்தலை வலப் பக்கம் வீழ்த்தி உணணும் (புறம். 190:6-10). கேழ வொடு கரடி மலைக்குகையில் தங்கியது (முரு.311- 314). நெடுஞ்செழியனின் பகைவர் தேயத்தே எருது உழுத விளைவயலின்கண் பன்மயிர்ப் பிண வோடு கேழல் ஓடித் திரியும் (மது. 173,174}, குறவன் அகழ்ந்த மூடின வாயையுடைய பொய்க்குழியிலே விழும் கேழலைக் கொன்றதனால் ஆரவாரம் எழுந்தது (மது.294, 295). கேழல் தினைப்புனத்தைத் தின்று அழித்தலின அதற்கு அஞ்சிச சில்வழிகள் தோறும் கானவர் கற்பொறிகள் மாட்டிவைத்திருப் பர் ஆதலின இரவில் தங்கி விடியலிற் சென்மின் எனக்கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப்பெற்றனர் (மலை.193- 196). பெரிய கேழலினைக் கொன்ற புலியேறு பலா மரங்கள் செறிந்த பகக மலைகளில் புலால் நாற அதனை ஈர்த்துச்செல்லும் (அகம். 8:5-7). ஈன்றணிமை யுடைய பிணவு பசித்ததாகச் செந்நாய் ஏற்றை கேழலைத் தாக்குதலின அதுகண்டு அஞ்சி ஓடும் பெண்பன்றி மோதுதலால் ஈந்தின செங்காயகள் மண்மேடாகிய வன்னிலத்தே உதிர்ந்தன (அகம். 21:16-21). காட்டிலுள்ள கேழலினைக் கொன்ற, செந்நாய் ஏற்றை அதனை ஈர்த்துச் செல்லும் போது வழியெங்கும் ஒழுகிய குருதியினைப் பருகிய பருந்தின் செஞ்செவிகள் மறவர் போர்க்களத்தில் இரவில கைக் கொண்ட புண்களை ஆராயும் விளக் குகளைப் போலத் தோன்றும் (அகம். 112:10-14). முருக்கமரம் கேழலின வளைந்த கொம்பினை ஒதத ஆர்க்கினையுடைய நெடும் பெரும் காயினை யுடையது (அகம், 223:3-5). தினை மேயும் கேழல் பட்டொழியப் புனவன சிறுபொறியாக அமைத்த பெருங்கலவின கீழே வயப்புலி புகுந்து பட்டது (நற்.119:1-3). கேழல் தோண்டிய நிலத்திலிருந்து வெளியிற் போந்த திருமணியின் ஒளிதிகழ விளக் கத்திலே ஈனற மடப்பிடி, களிறு தன்னைப் புறங் காத்து நிறபக் கனறோடு வதியும் (நற். 399:4-7). பொன்னைப் போனற முற்றிய தினையைக் கட்ட ளைக கல்லைப் போன்ற நிறமுடைய கேழல் மாந் தியது (ஐங் 163:1,3). இளம்பிறை போன்ற கொம் பினையுடைய கேழல், களாப்பழம் போன்ற நிற முடைய பிணவைப் புணரும் (ஐன். 264:1,2). புலி யால் கொல்லப்பட்ட தன பிணவின குட்டிகளை வளைந்த வெள்ளிய மருப்பினையுடைய கேழல் காக்கும் (ஐங். 265:1,2). கேழல தாயையிழந்த குரு ளையோடு வளமலையிற் சிறுதினை மேய்ந்து கானவரது வரையோங்கு உயர்சிமையில் உறங்கும் (ஐங். 868:1-3). கேழல் உழுததாகக் கிளர்ந்த பைஞ்<noinclude></noinclude> pxdxc46iijrgvmnvjvh4i4e48tk59eh 250 669054 1987532 2026-11-06T14:38:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987532 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேழற்பன்றி சாய்க்கோரை நெல்விளைந்த வயலைப் போலத் தோன்றியது (ஐங். 269:1,2). கேழல் கிழங்ககழ்ந்து உழுத புழுதிக்கண்ணே வித்தி விளைந்த முதல் விளைச்சலைக் கானவர் கொய்தனர் (ஐங். 270:1,2). செந்நாய் ஏற்றை வயா நோயுற்ற பிணவிற்காகக் கள்ளிச்செடிகள் நிறைந்த பாலைநிலத்தே கேழல் வரவினைப் பார்த்து நிற்கும் (ஐங். 328:1,2). கேழற் பன்றி காண்க. 2.வராக அவதாரம். மண்ணுலகமும் விண்ணுலகமும் பாழ்பட மதியமும் ஞாயிறும் கெடுதவால் அழழெந்த வானமும் கெட்ட ஊழிகள் முறையே கழிந்தபின் ஆகாய ஊழியும் காற்று ஊழியும் அதனினின்று செந்தீயும் அதனினின்று மழைமுதலியனவும் அவற் றினின்று நிலமும் தோன்றிய ஊழிகளுமாகிய அள விலாத காலம் கழிந்தபின் உயிர்கள் உளவாதற் பொருட்டுத் திருமால் அந்நிலத்தினைக் கேழற் கோலத்தால் - வராக அவதாரத்தால் - எடுத்திட்ட செயலால் இக்கற்பம் வராக கற்பமென்னும் பெயர் பெற்றது (பரி.3: 1-17). கனலியும் கூற்றமும் ஞமனும் ஞாயிறும் கூடும் ஊழி முடிவினுள் ஏழும் ஒன்றாகிய ஆழிக்கண் அழுந்துகின்ற நிலமகளைத் திருமால் அழகிய கேழலாகி மருப்பால் பெயர்த் தெடுத்தார் (பரி. 3:21-24). - கேழற்பன்றி 1.ஆண்பன்றி. ஓரி விடுதத வேழத்தை வீழ்த்திய விழுத்தொடைப் பகழி புலியைக் கொன்று கலைமானை உருட்டி, உரல் போலுந் தலையை யுடைய கேழற் பன்றியை ஆண் பன்றியை வீழச்செய்து, அயலதாகிய புறறில் கிடக்கின்ற உடும்பின்கண் சென்று செறிந்தது (புறம். 152:1-5). கேழல் 1. காண்க. கேள் - 1. காதலன். 'குன்ற நாடனாகிய தலைவன் நாம் உடுத்தற்குரிய தழை தந்தனன; அவற்றை உடுப்போமென்றால் அன்னைக்கு அஞ்சுகின்றோம்; வேண்டாவென அவனிடமே கொடுத்துவிடுவோ மென்றால் கேளுடைய காதலனுடைய ஆற் றாமைக் கேட்டிற்கு அஞ்சுகின்றோம்'' எனத் தோழி தலைமகளது குறிப்பறியுமாறு பேசினாள் (நற்.359:3-6). தெரியிழாய், நீயும் நின் கேளும் கூடும்படியாக இம்மலையுறை தெய்வம் உவக்கு மாறு யாம் குரவையாட அக்குரவைக் கூத்தின கொண்டுநிலையை நீ பாடுவாயாக' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 39:26-29), திங்களி னுள்ளே விளங்கி யிருந்த குறுமுயலே. இவ்வுலகத் தில் எம் கேள் இருக்குமிடத்தைக் காட்டுவாயாக' என்று கணவனது பிரிவினால் கலக்கமுற்ற தலைவி வேண்டினாள் (கலி. 144.18,19).வையையில் தைந் 477 கேன் நீராடிய மகளிருள் சிலர், 'எம் கேளும் யாமும் கிழவர் கிழவியர் எனப்படாமல் இத்தவம் நிலைத்த இளமையைத் தரச செல்வத்தோடும் சுற்றத்தோடும் யாம் நிலைபெறுக' என அவ்வையையைத் தொழுது வேண்டினர் (பரி. 11:180, 12:1). வையைக் கரையில் தன் காதில் அசோகமலரைச் செருகிக் கொண்டு முன்கையாலே கூந்தலில கண்ணியை அழகுறத் திருத்தி நின்ற ஒருத்தியின் குறிப்பினால் அவளரு கிலிருக்கும் ஒருவனை, 'இவன் இந்நல்லவளுடைய கேள்' என்று பிறர் கண்டனர் (புரி.13:88-92). 2. கேளிர் (உறவினர்). வாட்டாற்று எழினியாதன் கேள் - கேளிர் - இல்லாதவர்களுக்குக் கேளாகுவன் (புறம்.396:12,13). கேளைக் கேடு நீக்கித் தாங்கவும் கிளைஞர் உண்ணவும் கேளல்லாத கேளிர் செழு தகையினராய்க் கூடியொழுகவும் வேண்டித் தலை வன் ஆள்வினைக்கு எதிர்நத ஊக்கமொடு சென்று பொருளீட்டினன் (அகம்.93.1-7) 'இனிய கிளவியினை யுடையாய, நினகேள எனனைப் பலநாளும் புதுமை யுறப் பாராட்டுதலால் யானும் இப்பாராட்டு ஒரு பிரிவையுடையதெனக் சுருதினேன' என்று தலைவி தலைவனைக் குறித்துத தோழியிடம் கூறினாள் (கலி.24:3-5). கற்புக் காலத்தில் தலைவு னொடு தலைவிக்கு நேரும் புணர்ச்சிகள் அவளு டைய கேள் கேட்டு அணங்குறுமாறு பரத்தையால தன் மனைக்கண் அலர் தூற்றப்படுகின்ற குறை யுடையன வாகும் (பரி.9:21). 3.உறவு. 'யான் கேள் உறவு - இல்லா த சேய் நாட்டின்கண் நின் வணமை குறித்த விருப்பத்தால் இரங்கி நினது அடிநிழலில் பழகிய அடியில் வாழ் வேன்' என்று வடம வண்ணக்கன பேரிசாத்தனார் தமக்குப் பரிசிவ வழங்காத பாண்டியன் நன்மாற னிடம் கூறினார் (புறம். 198:33-26). தன்னை நாடி வந்த பொருநன பேணிப் பாடுதற்கு முன்னரே சோழன் கரிகாற் பெரு வளத்தான அப்பொருந் னொடு முன்பே பொருந்திய கேளிரைப் போல அவனுடன கேள் கொள்ளுதலை விரும்பி அவனுக்கு முகமன கூறினான (பொரு. 73-75). “நமக்கு அவன் கேள் அல்லன ; அவனை முயங்காதீர்' எனக் காமக் கிழத்தி, தலைவனை முயங்கக் கருதிய தன் தோள் களுக்குக் கூறி அவற்றுடனே மாறுபட்டு அவ னொடு ஊடியிருந்தாள் (கலி. 68:10,11). 4.காதலி. பெதும்பைப் பருவத்தாளாகிய பரத்தை யொருததியுடன் மறைந்தொழுகி வந்து அவ்வகை ஒழுக்கம இல்லை யென்ற தலைவனிடம் தோழி, கொண்கனே நின் கேளை காதலியை - யாம் கண்டோ மல்லமோ எனறாள் (ஐங்.121-128:1).<noinclude></noinclude> 3452xukj443l9jbjqinoepmfjwf7uib 250 669055 1987533 2026-11-06T14:38:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987533 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேள்வர் 478 கேள்வன் நாடன வேண்டுவானாயின் பசுப்போல் பெண்டிர் பலரையும் பெறுவான்; அவ்வாறின்றி இத்தலைவி அவனுககுப் பழைய கேள் ஆதலால் இவளை அவன் வரைவு வேண்டினான்' என்று தோழி செவிலிக்கு அறத்தொடு நினறாள் (ஐங். 271:2-4), 5. கேண்மை. பரணர் பேகனது காரெதிர் கானத் தைப் பாடியது கேட்ட நிலையில் அவனால் துறக் கப்பட்ட அவன் மனைவி அழுது நின்றனளாக, அவர் அவளை, இளையோய, எம கேள் - கேண்மை விரும்புவோனுக்கு (பேகனுக்கு) நீ உறவுடையையோ என வினவினார் (புறம, 144:2-8). 6. நண்பன், அறுகை என்பான் தன் பகைவனான மோகூர் மன்னனுடன் எதிர்த்துப் பொருதற்கு ஆற்றாத நிலையில சேரமான கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனால் உதவி செய்யப்படுதற்கு மிகவும் தொலைவி லிருப்போனாயினும், 'எனக்கு அச் சேரன்தான் கேள் - நண்பன்' - என மொழிந்து தன நாட்டை வீட்டு நீங்கி ஒளித்த வருத்தத்தைப் போக்கும் பொருட்டுச் செங்குட்டுவன் அம்மோகூர் மன்னனை வென்றான் (பதி. 44:10-16). 7.தோழி. தோழி என்னும் பொருள்படும் 'கேள்' என்பது, 'எம்கேளே, - தோழியே - என்று தலைவி தோழியை விளித்தல முறையில் வந்துள்ளது (கலி. 106: 36,39, 42, 45). கேள்வர் - கணவர். மலையிடத்துக் குறவர் மகளிர் தாம் தத்தம் கேள்வரை கணவரை தப்பாத வராய் அவரே தெய்வமென்று தொழுது எழுதலால் அவர்தம் ஐயன்மாரும் தாம் தொடுத்த அமபுகள் இலக்குத் தப்பாதவராயினார் (கலி. 39 : 18 - 18). உலகத்துள் உறைகின்ற கேளவர் இலராயின் அக் கணவர் மேலுள்ள வேட்கையோடே இறந்துபடும் மாட்சிமைப்பட்ட மனத்தைப் பெற்றவா குற்றமில் லாத துறக்கத்தே சென்று தாம் நுகர விரும்பிய வற்றை விரும்பியபடியே பெறுதல மெய்யென்று நூல்கள் கூறிய வென்னில் யானும் அங்ஙனம் என் கணவனமேல் விருப்பத்தோடே உயிர்போய் அலனைப் பெற்றுப் புகழுடையேனாவேன்' என்று பிரிவாற்றாத தலைவி பேதுற்று மொழிந்தாள் (கலி. 143 : 44 - 47). சால்புடைமை மிக்கவராகிய கற்புடை மங்கையர் தம்மைக் கேள்வர் இகழினும் தாம அவரை ஏத்தி இறைஞ்சுவார் (பரி. 20:88,89). கேள்வன் - கணவன். 'நிரைதார் மார்பனாகிய நின் கேள்வன் - கணவன் - களத்தில் பகை மறவருடன் போர்மலைந்து ஒருபுறம் நிற்ப, அரவுமிழ்ந்த மணியை எவரும் குறுகாதது போல, அவனை யாவரும் குறுகா ராயினர்' என்று தானை மறவ னொருவனது சிறப்பினை அவன் மனைவிக்குக் கூறும் முறையில் பெருந்தலைச் சாத்தனார் பாடி யுள்ளார் (புறம. 284:7-9), 'ஆயர் இங்கே ஊதுகின்ற குழல் நீலமணிபோலும் காயாம் பூவாற் செய்த மாலையினை யணியும் இயல்பினையுடைய கேள் வனை நமக்குத் தருதற்கு நன்னிமித்தமாக இசைத் தது காண்' என்று ஏறுகோடல் நிகழ்ச்சியில் தோழி தலைவிக்குக் கூறினாள் (கலி. 101:34,35). தோழி, இவள் கேள்வன் கொல்லேற்றினைத் தழுவி னா னென்று ஊரார் புகழ்ந்து சொல்லுகின்ற சொல்லைக் கேட்டவாறே மோரை விற்று யாம் வருகின்ற செல்வத்தை எம் கேள்வன் தருமோ எனத் தலைவி தோழி யிடத்து விரும்பி வினவி னாள் (கலி. 108: 43-45). பிரிவு நீட்டிப்பினால் கலக்க முற்றிருந்த தலைவி, பின்னர் இரவிடை மீண்டு வந்து கூடியளித்த கேள்வனாகிய அந்நல் லெழில் மார்பனைச் சார்ந்து தெளிவடைந்தாள் (கலி. 142 : 60-66), 'அருளில்லாத என் கேள்வன் என்னை உறுத்திய இந்தக் காமமாகிய நெருப்பு தனக்குப் பகையாகிய நீருள்ளே புகுந்தாலும் சுடு கின்றது' என்று பிரிவுக் கலக்கமுற்ற தலைவி உரைத்தாள் (களி. 144:61,63). 'ஊரீர், நீர் என்னை இகழ்ந்திருப்பினும் என் கேள்வன் சிறிதும் என்னை இகழ்ந்திரான்; நினைப்பினும் கண்ணுள்ளே தோன்றுவான்' என்று அவனது பிரிவிடைக் கலங் கிப் பேசிய தலைவி, தன் காமநோயுடைய நெஞ் சிலே அடித்துக்கொண்டு வருந்தியழுது பின்னர், 'நீங்கள் எல்லிரும் தேடிச் சென்றும் எம் கேள்வ னைக் காணீரோ' என்றாள் (கலி. 145:51,52,60,61). ஞாயிறே, இப்பொழுது எம் கேள்வன் யாதோ ரிடத்தே இருந்தானாயினும் எனக்குக் கொண்டு வந்து காட்டுவாயாக' என்பது தலைவனது பிரிவி டைக் கலங்கிய தலைவியின் வேண்டுகோள் (கலி. 147:27,28). 'மாலையே, நீ எம் கேள்வரை முன்பு போல மனத்தைக் கலைப் பண்ணி எம்மிடத்தே தருதலும் செய்திலை; ஆதலால் நீ எமக்குத் துணை யல்லை' எனத் தலைவனின் வரைவிடைப் பிரிவில் தலைவி மாலையொடு புலம்பினள் (கலி. 148:16, 17). திருப்பரங் குன்றின்மேல் துடியோசைக்கு இயையுமாறு அடிபெயர்த்துத் தோளசைத்து ஒருத்தி ஆட, அல்வாடலைத் தன் தலைவன் அரு கிருப்பப் பார்த்துக் கொண்டிருந்த தலைவி யொருத்தி, ஆடுவாளது 'அழகு கண்டு இஃது இவன் மனத்தை வேறுபடுத்துமென்று எண்ணிச் சிவந்த நோக்குடன் தன் துணையணை கேள்வ னைத் துனித்து நோக்கினாள் (பரி. 11: 19-22).<noinclude></noinclude> 2p9hv9qwmajtp49b28142x4aeet6ryy 250 669056 1987534 2026-11-06T14:39:08Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987534 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேள்வி சுனை நடுவே மூழ்கி நீர்மேலெழுந்த ஒருத்தி, கரையில் நிற்கும் கேள்வனை மூங்கிற்புணை வேண்ட, அவன் அதனைத் தராது அரக்குநீர் வட்டினை அவளிடத்தே எறிய, புணை பெறாத அவள் நீரில் தத்தளித்த துயர்கண்டு கொழு நனாகிய அவன் மகிழ்ந்து புனலிற் பாய்ந்து அவளைத் தழுவும் தன்மை கொண்டது தண்பரங குன்று (பரி. 21:39-45). திருப்பரங்குன்றத்தில் சீர்தகு கேள்வன் உருட்டுகின்ற துடியின் தாளத்திற்கேற்ப ஒருத்தி ஆடினாள் (பரி. 21:60,61). கேள்வி - 1. வேதம். நல்ல பல கேள்வி - வேதம் - கற்று முற்றிய வேள்வியந்தணர் (புறம். 361:3,4). கேள்வி மலிந்த வேள்வித் தூணம் (புறம். 400,19), பல்யா னைச் செல்கெழு குட்டுவன் கடவுளைப் பேணும் பொருட்டுச் சொல்லிலக்கணம், பொருளிலக்கணம், நாட்டம் (சோதிடம்), கேள்வி, புலனவழி ஓடாது உள்ளடங்கிய தூய நெஞ்சம் எனச் சொல்லப்படும் ஐநதையும் ஒருங்கு போற்றி அவற்றின் துணை யுடனே வேள்வி செய்யத் தொடஙகினன் (பதி. 21: 1-6). உரைசால் வேள்வி முடித்த கேள்வியந்தணர் (பதி. 64:4,5). செல்வக் கடுஙகோ வாழியாதன் கேள்வியை ஓதி உயர்நிலை யுலகத்து மேலோரை இன்புறுத்தினான் (பதி. 70:18-19). தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேர லிரும்பொறை கேன்வி நெறிகளை வல்லார்வாய்க் கேட்டுணர்ந்து நோன்புகளைத் தவ றாமல் நோற்று உயர்ந்தோர் உவக்குமாறு வேள்வி வேட்டனன (பதி. 74:1,2). கேள்வியந்தணர் செய்தற் கரிய கடனாகச் செய்து முடித்த வேள்வித் தூணம் (பெரு.318,316). கேள்வியநதணர் வேள்வியைக் கடவுவர் (கலி.36:25, 26), வடுவில்லாத கொள் கையினை யுடைய உயர்ந்தோர் ஆய்நத கெடு தலில்லாத கேள்வியால தெரிந்துணருங்கால் திரு மால் உயிர்தோறும் உயிர்தோறும் நிற்பர் (பரி.2: 24,25). கேள்வியுட் கிளந்த வேள்வி முதல்வன் சொல் திருமாலின் உருபாகும் (பரி. 2:61,68). விளங்கிய கேள்வித் திறத்தில் திரிவில்லாத அந்தணர் நெருங்கி உறைதற்கிடமானது, அறத்தில் திரியாததாகிய திரு மாலின் இருந்தையூர் (பரி. தி. 1:19-21). மாயோன கொப்பூழினகண் மலர்ந்த தாமரைப் பூவினுட் பிறந்தோனாகிய நான்முகனது நாவினுட் பிறந்த நான்மறையாகிய கேள்வியை வைகறைப் பொழு தில் அந்தணர் ஓத, அவ்வொலி தம் ஏம இந்துயி லைப் போக்கி எழுப்புதலால் எழுவதல்லது மதுரை யில் வாழ்வோர் கோழியின் கூக்குரலால துயிலெ ழார் (பரி.தி.7:1,?-11). 2.நூற்பொருள் முதலியவற்றைக் கேட்ட அறிவு. நான் 479 கேள்வி மறை முதல்வர் ஆன்ற கேள்வியையும் - நூற் பொருள் முதலியவற்றைக் கேட்ட அறிவையும் ஐம்புலனும் அடங்கிய கொள்கைகளையும் உடைய வர் (புறம்.26:12-13). கபிலர் மிக்க கேள்வியை யுடையவர் (புறம். 53:12), ஓங்கிய சிறப்பின் உயர்ந்த கேள்வி யமைந்தவர் மாங்குடிமருதனார் (புறம்.72: 13,14). கோப்பெருஞ்சோழன் குற்றமற்ற கேள்வியை யுடைய உயர்ந்தோர்க்குப் புகலிடமானவன (புறம். 221:6). பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனுடைய புரோகிதராகியநெடும்பாரதாயனார்உயர்ந்தகேள்வி யமைந்தவர் (பதி.ப.3:9,10). நெடுநுண் கேள்வி அந்துவன் (பதி. ப. 7:3). இளஞ்சேரலிரும்பொறை தன் அமைச்சனான மையூர் கிழானைக் குற்றமற்ற கேள்விச் செலவத்தையுடைய தன் புரோகிதனைக் காட்டிலும் அறநெறியறிபவனாகச் செய்தான் (பதி. ப. 9:11,12). மறையோர் மணங்கள் எட்டினுள ஐந்தாம் மணத்தில் (கந்தருவததில) குறையாத களவு நெறிப்பட்ட குறிஞ்சிப்பாட்டு, ஆற்றலமைந்த கேள்வியையுடைய அறம், பொருள், இன்பம் என் னும் முப்பொருளையும் போற்றிப் புனைந்த பொருள்நலம் கொண்டது (குறி.வெ.3). தொல் லாணை நல்லாசிரியர் பலகேள்விகளால் துறை போகக் கற்றவர் (பட். 163,170). இத்தலைவியி திருமுகம் பசப்பூர்ந்து தொலைந்தக்கால்,நீ மெய்ப பொருளுணர்ந்தோரை நினைந்து சென்று அவரி டத்தே கற்ற பொய்யற்ற கேள்வியால் முன்பு மனத்தில் தங்கிய மாசற்ற நோனபுகளால் அம் முகத்தழகை மீட்டல் பொருந்துமோ' எனத் தோழி, பிரிவுணர்த்திய தலைவனை வினவினாள் (கலி.15; 14-17). . 3. இசை. நரம்பின் கேள்வி - இசை - முற்றுப்பெற்ற நீண்ட விசித்தலையுடைய தொடர்ச்சி யமைந்தது பாலையாழ் (பொரு.17,18,22).இனிய யாழ் தனது பயன் விளங்குகினற கேள்வியொடு கூடியது (சிறு. 228,229). வெண்சிறு கடுகளவும் கேள்வி தப்பாத வாறு ஓசையை ஓர்ந்து பார்ததுக் கட்டிய, வடித்து முறுக்கிய நரம்பினையுடையது பேரியாழ் (மலை.33, 23,37). 4. யாழ். கேட்பார் பலரும் அறிதற்கரிதாய் அறி வார் சிலராதலின சில்செவிக் கணணதாகிய கேள்வி யை - யாழை - இப்பாண் சாதியது உணவிற்கு முதலா கப்பெற்ற பரிசு என்னவென்று வெறுத்துப் பாணன சோர்ந்திருந்தான் (புறம். 68:3,14). பொன் கம்பி யாய் ஒழுகினா லொத்த முறுக்கடங்கிய நரம்பின் கட்டமைந்த கேள்வியைப் பாணன் தனது இடத் தோளின்பக்கத்தே அணைத்திருந்தான் (பெரு 15,16)<noinclude></noinclude> ocfcgr9jgixq6r5ainnow8a2gdea4pa 250 669057 1987535 2026-11-06T14:39:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987535 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேளல் கேளிர் 480 கேளிர் 5.செவி. ஏனாதி திருக்கிள்ளி போரைக் காணின் அப்போரை வெனறு அப்பகைவரது படையை விலககி எதிர்நிற்றலால் வாள் வாய்த்துத் தைத்த வடுவழுந்திய உடம்புடனே கேள்விக்கு - செவிக்கு- இனியன: கணணுக்கு இன்னாதவன (புறம். 167: 1-4). அரவு, கண்ணிலேயே அமைந்த கேள்வியை யுடையது (புறம். 382:13,14). 6. கேட்டல். வையைத்துறை முன் நிறைந்த அணி யாக நினறவர் மொழிகின்ற மொழிகள் ஒன்றை யொனறு ஒவ்வாது பலப்பலவாக ஒரு காலத்தெழுந் தன; அவறறைக் கேள்வி - கேட்டல் - கூடா; கேட் டன சிலவே எனப் புலவர் கூறுவர் (பரி. 12:36-39). அன்பர் தம்முள்ளே கூறுகின்ற குறைகளையும் கேட்டறிதலால் திருமால் கேள்வி நுணுக்கமுடைய வர் (பரி. 13:55), 7. மந்திரம். இருபிறப்பாளர் உச்சிக் கூப்பிய கையினராய், தனனைப் புகழ்ந்து ஆறெழுத்தினை அடக்கியிருககின்ற கேட்டற்கரிய, மறைய உச்ச ரிக்கப் படுகின்ற கேள்வியை - மந்திரத்தை - நாப் புடைபெயரும் அளவிலே பயில உச்சரித்துப் பொழு தறிந்து நுவல், முருகன் அதற்குப் பெரிதும் உவந்து திருவேரகத்தில் உறைதலு முரியன் (முரு. 182,185-189). 8. ஆகமம். திருமால், விரிந்தகனற கேள்வி -ஆக மம் - அனைத்தானும் வலியானும் மனத்தானும் உணர்வானும் மறறும் எல்லாவற்றானும் தமக்கு வனப்பும் எலலையும் அறியப்படாத மரபினர் (புரி. 3:48-50). கேளல் கேளிர் - உறவல்லாத உறவினர். 'சங்கிலியாற் பிணிக்கப்பட்ட நாய்போலப் பிணித்துத் துன்பப் படுத்தி இருத்திய கேளல் கேளிருடைய - உறவல் லாத உறவினருடைய - உதவியால் வந்த தண் ணீரை இரந்துண்ணக் கடவேமல்லேம் என்னும் மனவலிமையினறி வயிற்றுததீயை ஆற்றவேண்டித் தாமே இரந்துண்ணும் அளவினை யுடையாரை, குழவி இறந்து பிறப்பினும் தசைத்தடியாகிய மணை பிறப்பினும் அவற்றையும் ஆளல்லவென்று கருதாது வாளோச்சுதலில் தவறாதவராகிய அரசர் பெறுவரோ' என்று தனனிலைமைக்கு இரங்கிச் சேரமான கணைக்காலிரும்பொறை உயிர் துறந் தான (புறம்.74). உறவினரைக் கேடு நீககித் தாங்கவும கிளைஞர் உண்ணவும் கேளல் கேளிர் கெழுதகையினராயக் கூடி யொழுகவும் வேண்டித் தலைவன ஆள்வினைக்கு எதிர்ந்த ஊககமொடு சென்று பொருளீட்டினை (அகம். 93:1-7), கேளன் உறவினன், 'துறைவன் நமக்கு நல்குவன் போலக் கூறி நல்கானாயினும் அவன் நம்மிடத்தே பழமைகொண்ட கேளன - உறவினன் 'எனத் தலைவனைக் குறித்துத் தலைவி தோழியிடம் கூறி னாள் (ஐங. 167:2-4). கேளார் - கேளாதவர். 'மலைகளைக் கடந்து சென்ற தலைவர் இங்கு நீ உழக்கும் துயர்நிலைகளைக் கேளார் - கேளாதவர் -ஆகுவர்; கேட்டனராயின் நின்துயர் கெடுமாறு பிரிவு நீடலராய் வருவர்' எனத் தோழி தலைவியை வற்புறுத்தினாள் (குறு. - 253). கேளாளன் கேண்மையை ஆள்பவன். 'ஏறு கொள்ள வல்லார் என்னொப்பார் பிறரில்லை யென்று நம் பசுத்திரளில் நினறு தனது தாளாண்மையைக் கூறும் தலைவன் பின்னொரு நாளிலே யாயினும் ஏறு தழுவி நமக்குக் கேளாளன் -கேண்மையை ஆள்பவன் - ஆகாமையில்லை' என்று தோழி தன கண்களால் பெற்ற நன்னிமித்தததைத தலைவி யிடத்துக் கூறி அவளை ஆற்றுவிததாள் (கலி. 101: 43-46). கேளிர் 1.உறவினர். வன்புலத்தினின்றும் வந்த கேளிர்க்கு - உறவினர்க்கு - விருந்தயரும் மென்புலத் தூர்களையுடைய நல்ல நாட்டுக்கு வேந்தன குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் (புறம், 42:17,18). 'எமக்கு யாதும் ஊரே, யாவரும் கேளிர்' என்பர் கணியன் பூங்குன்றனார் (புறம். 192:1). தனனை நாடிவந்த பொருநன் பேணிப் பாடுதற்கு முன் னரே சோழன் கரிகாற் பெருவளத்தான அப் பொருநனொடு முன்பே பொருந்திய கேளிரைப் போல அவனுடன் கேள் கொள்ளுதலை விரும்பி அவனுக்கு முகமன் கூறினான (பொரு.:73-78). வள மான ஊர்களிடத்துள்ள குடிகளெல்லாம் பசியால் உலர்ந்து புறநாட்டிலிருக்கும் செழுமையுடைய கேளிரைத் தமக்குப் பாதுகாவலாகச் சென்று சேரும்படி பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் பகைவர் நாடு களைப் பாழாக்கினான் (மது. 167,168,176). நாளும் முயற்சியால் மெய்வருந்தா உள்ளமொடு இருந் தோர்க்குச் சிறப்பு மிக்க கேளிருடைய கேடுகள் பலவற்றையும் தாஙகுதல் இல்லையாகும் (அகம். 173: I-3). தம் காதலியரின் மென்முலை முற்றத்தைப் பிரியாது உறைவோர் நண்பரது செல்வமின்மை யையும் கேளிரது துன்பத்தையும் பகைவரது பெரு மிதத்தையும் கண்டு ஓரூரிலேயே மடிந்திருத்தலைப் பொறுத்துக் கொள்வர் (அகம். 279:1-5). வேற்று நாட்டிற் சென்று தங்கிப் பொருளீட்டுதலைக்<noinclude></noinclude> ptb8l1xvn3g8wupjzpeo2018vv8aar2 250 669058 1987536 2026-11-06T14:39:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987536 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கேளிர் 481 குறிக்கொண்டு, பெறுதற்கரிய கேளிர் பின்வந்து விடைதரப் போய்ப் பொருளினை ஈட்டிக்கொணட விருப்பம் மிக்க நெஞ்சத்தொடு தலைவன் மீண்ட னன் (அகம். 351:1-4). எனதாயும் நினதாயும யார் யாரோ; எந்தையும் நுந்தையும் எம்முறையிலே கேளிர்; இப்போது பிரிவினறி யிருக்கும் யானும் நீயும் இதற்குமுன் ஒருவரை யொருவர் எவ்வாறு அறிந்தோம்; இம்மூன்றும இல்லையாகவும் செம் புலப் பெயல்நீர் போல அனபுடைய நெஞ்சங்கள் தாமே கலந்தன' எனத் தலைவன தலைவியிடம் மொழிந்தான் (குறு.40). ஆதியருமனது மூதூரில் பனங்கள் உணணச் சென்ற கேளிர் அதனை உண்பதோடு பனையில் உள்ள நுங்கைக கொண் டும் மீள்வர் (குறு. 293:1-4), 'யான் நினனைச் செலவு விலக்கிக் கூறியவற்றை யெல்லாம் நீ ஏற்றுக்கொள்ளாயாயினும், இததலைவியைப் போல் கண்டார்க்கு அருள வரக் காரணமானவற்றை நினக்கு மேலும் மேலும் காட்டி, நீ செல்லும் கானமே மேலாய் நின்று உணமை கூறிக் கழறும் கேளிரைப் போல நின போக்கினைத் தடுக்கும் ' என்று தோழி தலைவன் செலவழுங்குமாறு கூறி னாள் {கலி.3:19-28). அறிவுடையோர் தம்முடைய செல்வம் முடிவடைந்தமையால் வறுமையுற்று அவ் வருத்தத்தைக களையத்தக்க கேளிரிடத்தே சென்று தம் குறையை அவர்க்கு வாய்விட்டுச் சொல்லத் தொடங்கிப் பின் அதனை முடியச் சொல்ல இய லாது தயங்குவர் (கலி. 61:2-4). தலைவனது பிரிவை ஆற்றாது பேதுற்றுக் கலங்கிய தலைவி, 'வாழிய கேளிர்' எனச் சுற்றத்தாரை விளித்துப் பேசினாள் (கலி. 147:28). 2.நண்பர். 'என்னொடு பொருவேமென்று வரும் வேந்தரைப் போரின்கண்ணே பொருது அவர் புறக் கொடையைக் காணேனாயின், மையலென்னும் ஊர்க்குத் தலைவனாய மாவனும் எயிலென்னும் ஊரையுடைய ஆந்தையும் புகழமைந்த அந்துவஞ் சாத்தனும் ஆதனழிசியும் வெஞ்சினத்தையுடைய இயக்கனும் என்ற இவர் உட்படப் பிறருமாகிய என் கண்போலும் நண்பினையுடைய கேளிரொடு - நண் பரொடு - கூடிய இன்களி மகிழ்நகையை யான் இழப் பேனாக" என ஒலலையூர் தந்த பூதப் பாண்டியன் வஞ்சினம் மொழிந்தான் (புறம். 11:2-5,11-16). 'அம்ம வாழி கேளிர்' எனத் தோழனை விளித்துத் தலைவன் பேசினான் (அகம். 130: 1), தம்மை விரும்பி யிருப்போரைப் புரந்து தாம் விரும்பிய இனிமை பொருந்திய கேளிரொடு இன்பம் மிக இயைந்து மகிழ்ந்திருத்தலை மாட்டாராவர் வறுமையுற்றோர் இ பொக நொ 2 31 என்று தலைவன் பொருளீட்டப் பிரிந்தான் (அகம். 151:1-5). இடித்துரைக்கும் கேளிரே' என்று தலை வன் பாங்கனை விளித்தான் (குறு.58:1). 'கேளிர் வாழியோ கேளிர்' எனபது தன் காதலைக் கழறிய பாங்கனைக் குறித்த தலைவனது விளியாகும் (குறு. 280:1). திருமாலுக்கு மாறறோரும் இலர்; கேளிரும் இவர் (பரி.4:53, 54). 3.காதலர். 'என்னைக் கூடிய கேளிர் - காதலர் மீண்டு வந்து கூடும் காலம் இரவோ பகலோ என் றறியேன்' எனப் பிரிவாற்றாது கலங்கிய தலை? பேதுற்றாள் (கலி. 144 : 51). தலைவன் வையை மணலைத் தொட்டுச் சூளுரைத்தபோது தோழி. கேளிரை யொத்த மணலோடு உனக்குளள நட்பும் இததனமைத்தோ என இகழந்தாள (பரி. 8 : 61-63). கார்காலத்து லையைப் புனலில் மகளிர் தம் கேளி ரொடு விளையாடித்திளைக்கும் தோற்றததை உரைக் குங்கால் அது நாள்தோறும் போர்க்களம் போலும் தன்மையுடையது எனபர் (பரி. 11: 58-61). பிரிந்த கேளிர் வந்து புணர்ந்து பின நீங்காமைப்பொருட்டு மகளிர் யாழை மீட்டிப பாடுகின்ற பாட்டை விரும்புபவர் செவ்வேள் (பரி. 14:33, 24). - - கேளிர்கள் - உறவினர்கள். தன்னைச் சேர்ந்து வாழும் கேளிர்கள் உறவினாகள் நெஞ்சழுங்கத் தன் னோடே பொருந்துதலுற்ற செலவத்திலே நின்று அசசெல்வத்தை மேனமேலும் வளர்க்கும் முயற்ச் யில்லாதவனுடைய குடி நாள்தோறும் தேயும் (கவி. கை 149:8,9). கை எனப 1.உறுப்புவகை. கருங்கை ஒள்வாட் பெரும் பெயர் வழுதி பாண்டிய மனனனை விளித்து 'நிலம் பெயரினும் நின சொல் பெயரல்' என இரும்பிடர்த் தலையார் அறிவுரை கூறுவர் (புறம்.3113,14). பல்யாக சாலை முதுகுடுமிப் பெரு வழுதியை நான்மறை முனிவர் ஏந்துகை எதிரே நின சென்னி இறைஞசுக எனக் காரிகிழார் அறிவுறுத்துவர் (புறம.6.19,20). அம்பொடு பொருது பிறர்க்கு இடக் கவிந்த வண்மை பொருந்திய கையுடனே அழகிய விலலையுமுடையவன கரிகாற் பெருவளத்தான (புறம். 7:3,4). வாலிழை மடமங் கையர் அரிமயிர்த்திரள் முன்கையினர் (புறம். 11: 1,2). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனின் தாள் தோய் தடக்கைகள் யானையைத் தோட்டியால்<noinclude></noinclude> nghu4kz49333yq4zbz10tllnasrwds3 250 669059 1987537 2026-11-06T14:39:45Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987537 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 482 கை செலுத்தியதாலும் குதிரையின் குசையைத் தாங்கிப் பிடித்ததாலும் வில்லினின்று அம்பைச் செலுத்திய தாலும் பரிசிலர்க்கு அருங்கலம் நல்கியதாலும் வலியனவாகும் (புறம். 14:1-11). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனைப் பாடுவாரின் கைகள் ஊன் சோறு உணடு வருந்து தொழில் அல்லது பிறிது தொழில் அறியாமையின் மெல்லியவாயின (புறம். 14:13-19), கருங்கைக் கொல்லன் (புறம். 21: 7; 361 8; 170 :15; 189:12; பெரு.437). சேரமான் குட்டுவன் கோதை வலிதுஞ்சு தடக்கையினன் (புறம். 54:14). தாள் தோய் தடக்கைத் தகைமாண் வழுதி (புறம். 59:3), வன்கை வினைஞர் (புறம். 61:8). இயல்தேர்ச் சென்னிவேல் விளங்கு தடக்கையினன் (புறம். 61: 13). பேய்மகளிர் போர்க்களத்தில் மாய்ந்த வீரரது புண்ணைத் தோண்டிக் குருதி தோய்ந்த தம் செங்கையால் கூந்தலைக் கோதினர் (புறம். 62:2-4). ஆம்பல் வள்ளித் தொடிக்கை மகளிர் (புறம். 83:13). வறுந்தலை யானை கள்பருகுநர் நடுங்கு கை உகுத்ததால் உண்டாய நறுஞ்சேற்றில் படிந்து ஆடும் (புறம், 68:15,16), பாணனது கையில் இலக் கண முறைமை நிரம்பிய யாழ் இருந்தது (புறம். 19:1). தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ் செழியன் இளமையிலேயே குறுந்தொடி கழித்த கையில் வில்லையேந்தி நெடுந்தேர்க் கொடுஞ்சி பொலிய நின்று பொருதான் (புறம். 77:4,5), இடக் கவிந்த கையினை உடைய மள்ளன் கைப்பட்டவர் யாவரேயாயினும் இரங்கத் தக்கவராவார் (புறம். 81:3-5). கட்டில் பின்னும் இழிசினனது கையிலுள்ள ஊசி விரைந்தது போல ஊர் கொள்ள வந்த பொருநனோடு சோழன் பெருநற்கிள்ளியின் போர் விரைந்து நிகழ்ந்தது (புறம். 82:3-6). அதியமான் கணைய மரத்தை ஒக்கும் தாள்தோயும் தடக்கை யினையும் வழுவற்ற வன்கையினையும் உடைய மழவர் பெருமகன் (புறம்.90:110,11). கழல் தொடித் தடக்கையினன் அதியர் கோமானஅஞ்சி (புறம். 91:2- - 4). பொகுட்டெழினி திரண்டு நீடு தடக்கை யுடையவன் (புறம். 96:2). வேல் அதிய மானின் கையகத்தது (புறம். 100:1). அதியமானிட மிருந்து பரிசில் பெறுங்காலம் நீட்டினும் நீட்டா தாயினும் யானை தனது கோட்டிடை வைத்த கவளம் போல அப்பரிசில் கையகத்ததாகும் (புறம். 101: 5 - 8). இசைவிளங்கு கவிகை நெடியோய் எனப் பொகுட்டெழினி விளிக்கப் பெறுதல் (புறம். 102:6). கோல திரள் முன்கைக் குறுந்தொடி மகளிர் (புறம்.113:8). வளைக்கை விறலி (புறம்,135:4), வளைக்கை விறலியர் (புறம். 140:31. வல்வில் வேட்டு வனாகிய நள்ளி தன்னைத் தொழுது எழுந்திருந்த வன்பரணரைக் கை கவித்து இருத்தித் தானே கடைந்த தீயில் மான் இறைச்சியைச் சுட்டுத் தந்து பசிபோக்கி அவர் விடைபெறும் போது தன் மார் பில் பூண்ட மூத்தாரத்தையும் முனகையில் அணிந் திருந்த கடகத்தையும் ஈந்தனன் (புறம். 150: 7-21). விறலியர் பிறப்புணர்த்தும் கரிய கோலைக் கையின் கண்ணே தாருங்கள் என்று சொல்லி ஓரியை அணுகி இருபத்தொரு பாடல் துறையும் பாடிமுடித் தனர் (புறம். 153: 18-20). இழையணி யானையை இரப்போர்க்கு ஈயும் பசும பொன்னாற் செய்த அணியினையும் வளைந்த கடகம் அமைந்த முன் கையினையும் உடையவன் ஆதன் ஓரி (புறம். 153: 2-4). இழி பிறப்பாளன் தன் வலிய கை சிவப்பத் துடிகொட்டுமான் (புறம். 170:5,6). பசிப்பிணி மருத்துவனாகிய பண்ணனது இல்லத்தில் பெருஞ் சுற்றத்தோடு கூடிய பிள்ளைகள சோறுடைய கைய ராய் வேறுவேறு செல்வர் (புறம். 173:8-11). சிறு குழந்தைகள் குறுகுறு நடந்து சிறுகை நீட்டி இட்டுந் தொட்டும் கவ்வியும் துழந்தும் நெய்யுடை அடிசிலை மெய்பட விதிர்த்தும் தம் பெற்றோரை இன்பத் தால் மயக்குவர் (புறம். 188:3-6). முன்னை நாள் பரிசில் கையில் கிடைத்தது போலக் காட்டிப் பிற்றை நாள் பொய்யைப் பெற்று நின்ற நின் புற நிலைமைக்கு யான் வருந்திய வருத்தத்திற்கு நீ நாணவில்லை என்று பரிசில் நீட்டித்த சேரமான் குடக்கோச் சேரலிரும்பொறையிடம் பெருங்குன் றூர்கிழார் கூறினார் (புறம்.211:10-18). யானை வேட்டைக்குச் செல்பவன் யானையை எளிதாக வும் பெறுவான்; காடை வேட்டைக்குச் செல் பவன் அது பெறாது வறுங்கையினனாகவும் வருவன (புறம்.214:4,5), கிள்ளி வளவனைக் கொண்ட கூற்று பாடுவோரைப் போலக் கை தொழுது ஏத்தி இரந்துதான் அவன் உயிரைக் கொண்டிருக்க வேணடும் என்பது மாறோக்கத்து நப்பசலையாரின் கையறுநிலைக் கூற்றாகும் (புறம்.226:3-6). நரந்தம்பூ மணம் கமழும தன் கையால் அதியமான் புலால் நாறும் தம் தலையைத் தடவியதாக ஒளவையார் கையறுநிலைப் பாடலில் குறித்துள்ளார் (புறம.235:8,9). அதிய மானின் மார்பில் ஊடுருவிச் சென்ற வேல் பாணர் மண்டையைத் துளைத்து இரப்பலர் கையுள்ளும் தைத்து உருவிப் புரக்கப்படும் சுற்றத்தாரது கண் ணின் பாவை ஒளிமழுஙக இறுதியில் புலவர் நாவில் சென்று வீழ்ந்தது என ஒளவையார் புனைந் துரைப்பர் (புறம். 235:10-18), வச்சிரத் தடக்கை நெடி யோன் (புறம்.241:3), தொடித்தலை விழுத்தண்டி னார் தண்கயத்தில் விளையாடும் மகளிரோடு கை<noinclude></noinclude> hwhpgihbj9xkqp8rtaa0s3llo79wl1s 250 669060 1987538 2026-11-06T14:39:56Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987538 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>லக 483 லக பிணைந்து தழுவுவழித் தழுவி, அசையுமிடத்து அசைந்து, இளமையில் விளையாடியதை முது மையில் நினைவு கூர்ந்து கையற்று இரங்குவர் (புறம். 243 :1-5). விறலியர் முன் கையில் தொடி பொலியும் (புறம். 244:2). கைம்மை மகளிர் நறுநெய் தீண்டாமல் இவையிடையே இடத்த கையாற் பிழிந்து கொள்ளப்பட்ட நீர்ச்சோற்றுத் திரளை எள்ளரைத்த சாந்துடனே புளிகூட்டிச் சமைத்த வேளையிலை வெந்த வேவையை உணவாகக் கொள்வர் (புறம். 246:5-8). 'கணவனை இழந்த பெண் வளையில்லாத வறிய கையைத் தலைமேலே சுமந்து கொண்டு, நின் சுற்றத்திடம் செல்வேனோ நின் உரையைக் கூறுக எனப் பறந்தலையில் மாய்ந்து கிடந்த கணவனை நோக்கி வினவினாள் (புறம்.253:5,6), 'இடைச்சுரத்தே மாய்ந்து கிடக்கும் இளையோய், வளையில்லாத வறிய கையைத் தலைமேலே வைத்து இளையோன் இத்தன்மையன் ஆயினன் என்று நினது இறந்து பாட்டைக் கூறினால் நின் அன்னை என்னாகுவளோ என்று கணவனை இழந்த மனைவி வருந்தி உரைத் தாள் (புறம்.254:3-11). இறந்த கணவனை இவ் விடத்தினின்றும் எடுத்துக்கொண்டு போக நினைத் தால் அவனது அகன்மார்பை என்னால் எடுக்க இயலவில்லை; ஆதலின், 'என் நிரைவளை முன்கை பற்றி மலை நிழற்கண்ணே செல்வதற்கு மெல்ல நடப்பாயாக' என மனைவி கலங்கிக் கூறினாள் (புறம். 255). பகைவரது ஆனிரை செல்கின்ற இடத் தைப் பார்த்துத் தன் கையால் குறித்து மெல்ல எண்ணிக் கரந்தையார் செய்யும் பூசலை மாற்றி மறவன் வில்லாற்றலால் கொண்டு வந்தான் (புறம். 257: 8-10). வீரனொருவன் கந்தாரம் என்னும் மதுவை உண்டு பச்சூனைத் தின்று நிணம் மிக்க எச்சில்பட்ட ஈரக்கையை வில்லின் புறத்தே திமிர்ந்து வேற்று நாட்டிற்குச் சென்றான (புறம். 288:1-6). பாணன் வெளியே புறப்பட்ட அளவில் ஒரு மனைவி விரித்த கூந்தலொடு வருதல் நோக்கித் தீ நிமித்தம் என்றெண்ணிக் கள்ளிமர நிழலிலுள்ள தெய்வத்தை ஏத்திப் பசியுடன் இரங்கிக் கையால் தொழுது தலைவனைக் காணமாட்டேனோ எதிர்வருவாரை வினவினான் (புறம். 260:1-6). புரவ லன் உனக்கு விட்ட விளைநிலங்களைக் கைப் பற்றி உண்பாயாயினும் அன்றி உயிர்வாழ்தற் பொருட்டு இரத்தலை மேற்கொண்டு வருத்தங் கொள்வாய் ஆயினும் இரண்டும் நின் கையிடத் துள்ளன பாணனிடம் எதிர்வருவார் கூறினர் (புறம்.260:8-11). வீரனின் கருங்கைவாள் பகைவர்களை வெட்டி வீழ்த்தியது (புறம்.269: ச இபொக தொ 231.0v. எனப் என துடியன் பாணன் 13). பகைவர் வேலுடன் பொர வந்த போது மறலனொருவன அவர்களைக் கையினால் வளைத் துத் தழுவிக் கொண்டு வலிமையால் ஊக்கிப் போர் மலைந்தான் (புறம். 274:4-7). வீரத்தாய் தன் ஒரே மகனைச் செருப்பறை கேட்டு விருப்பத்துடன் வேலைக் கையில் கொடுத்துச் செருமுகம் நோக்கிச் செல்கவென விடுத்தாள் (புறம்.379:7-11). போரிற் பட்ட வீரனின் புண்ணை இரவந் தழையோடு வேம்பையும் செருகி யாழொடு பல்லியம் கறங்கக் கையை மெல்லப் பெயர்த்து மையிட்டு ஐயல் சிதறி ஆம்பலங்குழல் ஊதி மணியடிததுக் காஞ்சிப்பண் பாடி அகில் முதலிய நறும்புகை புகைத்துக் காத்தல் மரபு (புறம்.281). வேல் கையது (புறம். 285:2). கேடகம் கையது (புறம். 285:4). புண்பட்ட மற வரைக் காக்க வீட்டிலுள்ளார் நெய்யுடைக் கைய ராய் ஐயவி புகைத்தனர் (புறம. 296:2). அழகிதாக அமைநத வளைந்த கோட்டினை உடைய சீறி யாழைக கையால் இசைக்கும பாணர்க்குக கரம பைகள் நிறைந்த சீறூர்கள் வழங்கப் பெற்றன (புறம்.302:5-8).ஒண்ணுதல் அரிவை நடுகல்லைக் கைதொழுது பரவுதல் மரபு (புறம். 305:3,43. பாலை வழியில் சென்று தலைவனிடம் கைப்பொருள் யாதொனறும் இல்லை (புறம்.313:1,2). பாரி எப் பொழுதும் ஈதல இயல்புடைய இலங்கு தொடித் தடக்கையன் (புறம். 337:5,6). தொடி பிறழ முன்கை இளையோள (புறம்.350:10). வண்கை எயினன் (புறம்.351:6), ஆமபல் வள்ளித தொடிக்கை மகளிர் (புறம். 352:5). பரிசிலை விரும்புவோர் கையில் நிரப் புதலைப் பாதுகாபபாயாக எனத் தந்துமாறனிடம் சங்க வருணர் எனனும நாகரியர் கூறினார் (புறம். 360:13,14). கையிற பெய்த தான நீர் கடலிற் சென்று பரவியது (புறம்.368:12) புறங்காட்டில் உப்பில்லாத அவிப்புழுக்கலைக் கையிற் கொண்டு பின்புறம் நோக்காது இழிபிறப்பினோனால் ஈயப் பெற்று நிலம் கலனாக அப்புல் உணவை உண் ணும் இனனா வாராமுன் நல்வினை செய்க என ஐயாதிச் சிறுவெண்டேரையார் அற முரைப்பர் (புறம். 383:10-11). இரந்த பார்ப்பார்க்கு ஈர்ங்கை நிறையப் பூவையும பொனனையும் தாரை வார்த்துக் கொடுக்க என வேத்தர்க்கு ஔவையார் அறமுரைத்தார் (புறம். 367:4,5), தொடியுடைத் தடக்கை (புறம்.370:23). கரவு இல்லாத கொடை யாற் கவிந்த கையோடு வாழ்க எனப் பெயர் பெற் இராசசூயம் றோராகிய பிறர்க்கு உவமையாக வேட்ட பெருநற்கிள்ளி விளங்குவானே அல்லது இவனுக்கு உவமமாக விளங்கப் பிறரில்லை எனபது வைகல<noinclude></noinclude> e7evrs7qrxx95c28eyg1dkt1klsmx0b 250 669061 1987539 2026-11-06T14:40:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987539 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude><noinclude></noinclude> ni4mybirrzujd6q242fnpnv3u06oebq 1987540 1987539 2026-11-06T14:40:56Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987540 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 484 கை உலோச்சனார் கூற்று (புறம். 377:8-11), செருப்பாழி யெறிந்த இளஞ்சேட்செனனி திருந்து வேல் தடக் கையினன் (புறம்.378:3). நட்பு எதிர்ந்தோர்க்கு நாஞ்சில் வள்ளுவன் அங்கை போன்று நெருங்கிய வன் (புறம.380.113. கிணைஞன கையிலுள்ள ஒரு கண் மாக்கிணை யானையின் அடிபோல் தோன் றும் (புறம்.392:4,5). கிணைஞனின் ஈர்ங்கை மறந்த இரும்பேரொக்கல் கிள்ளிவளவனின் நல்லிசை யுள்ளிச் சென்றது (புறம். 393:9,10), வலிதுஞ்சு தடக்கை வாயவாட் குட்டுவன் (புறம். 394:3). நெடுங்கை வேண்மானுக்குரியது பிடவூர் (புறம்.395; 20). இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் வலி பொருந்திய தடக்கையினன (பதி, 14:12). உலகத்து உயிர்களுககுக் குறையாமல் கையினால் கொடுத்து நீங்காத கையிடத்துள்ள வண்மையினாலே மிகுதி யும் நலகி நல்லிசை பெற்றவன் நெடுஞ்சேரலாதன் (பதி. 15:35-39). இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேர லாதன் போர் வினை மேற்கொண்டமையின முன்பு மாட்சிமை பெற்றிருந்த பகைவர் நாடுகள் இப் பொழுது காணுநர் கைபுடைத்து இரங்குமாறு பின்பு திருத்த முடியாதபடி உருமாயந்தன (பதி. 19: 26-271 இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் யவனரை நெய் தலைப்பெய்து கையைப் பினனால் கட்டிக் கொணர்ந்தான் (பதி.ப.2:8,9), மேகம் மக்கள் கையுற வணங்க உயிர்கள் உயரும் பொருட்டு வலமாக வானத்தில் எழுந்து முழங்கி மழை பொழியும் (பதி. 24:26-28). பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனின் மறவர் சீறிய நாட்டினர் கண்பனி நிறைந்து கைபுடைத்துத துன்புறுமாறு அவர்தம் நாடு பாழ்படுத்தப்பட்டது (பதி. 26:8-14). வளைக்கை மகளிர் வள்ளை கொய்வர் (பதி. 29:3). வெண்கை மகளிர் குருகோப்புவர் (பதி. 29:6), முர சுறைக் கடவுளை வழிபடுவோன் அதற்குப் பலி யாக இட்ட அரிய பிண்டத்தைக் கொள்ளவியலாது பேய்மகள் கைபுடைத்து நடுங்கினாள் (பதி. 30:34- 36).உலகத்து மககள் ஒரு தன்மைப்படக் கைகளைத் தலைமேல் ஏநதித் தம் குறையை எடுத்துக் கூறி வேண்டிக் கொள்ளும் ஆரவாரம் நானகு திசைகளிலும் ஒலிக்கத் துழாய் மாலை யணிந்த செல்வனின (திருமாலின) சேவடி பரவினர் (பதி. 31: 2-9). களங்காய்க கணணி நார்முடிச் சேரல் வெற் றியால் ஆடிய வீரவளையை அணிந்த தோளை யுடைய மேலெடுத்த கையை உடையவன (பதி. 40: 12,16). கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் வண்கை வேந்தே என விளிக்கப் பெற்றான் (பதி. 43:36). பாணமகளிர் ஒளி மிகுகின்ற விளங்கிய தொடியணிந்த முன்கையினை உடையவர் (பதி. 46:2,4). மனங்கொள்ளாப் பாடலுக்கும் எளிதின் ஈயும் கல்லாத வாய்மையுடையவன இவனென்று கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனை இளையர் தத்தம் ஒத்த கைகளை நீட்டிக் காட்டினர் (பதி. 48:6-9). பகைவரது உடலிற் புகுந்த வேல் முதலிய கருவிகளைப் பறிக்கும்போது ஒழுகும் குருதியை அளைதலால் மறவர் சிவந்த கையை யுடையவர் (பதி. 49:10), அம்பு கிழித்த கரிய கண்ணை யுடைய தண்ணுமை வாசித்தலில் வல்ல இளையர் தம் கையால் வருந்துதல் கெடக் கூற்றம் வலைவிரித்தாற் போலக் களத்தில் எதிர்ந்த மாற்றாரைக் கொல் வக் கருதி நோக்கின நோக்கினை யுடையவன ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் (பதி. 51:33-36). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனின நல்லமர்க் கடந்த, இடியை ஒத்துப் பகைவரை அழிக்கின்ற தடக்கைகள் இரப்பவர்க்குக் கவிதல் அல்லாமல் பிறரிடம் சென்று இரத்தற்கு விரிதலை அறியா (பதி. 62:10-12). துணங்கைக் கூத்துள் மகளிர்க்குத் தலைக்கை கொடுதததனால் சினந்த சேரனுடைய தேவியின் கையதாகிய எறிய ஓக்கிய சிறுசெங் குவ ளையை அவன் ஈயென்று கேட்பவும் அவள் அதற்கு மனம் பொருந்தாளாய், 'நீ எமக்கு எனை முறைமை யுடையையோ' என்று வெகுண்டு கூறி னாள் (பதி. 52:14-24). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலா தனின் களிறுகள் பகைவர் மதிலிலுள்ள கதவைக் காணின் மதத்தால் பாகர் கையிலுளள குத்துக் கோலைக் கடந்து தம் நுதலினிடத்தே ஏந்திய துதிக்கையைச் சுருட்டித தோட்டியையும் கடந்து அடங்காது அக்கதவைத தம் கொம்பாற் குததும் (பதி. 53:16-21). பணிநத கட்டினையுடைய நரம்பி னையுடைய விரலால் இசைத்துப் பழகிய பேரி யாழ் பாணர் கையிடத்தது (பதி. 57: 7,8). மறவர் மதில்களை எறிகினற வலவில்லினகண்ணே அம்பு களைத் தொடுத்தற்குரிய கூறுபாடுகளெல்லாம முற்றக்கற்று விளங்கிய பெரிய கையினை உடை யவர் (பதி. 58:10,11), வனகை வினைஞர் புன் புலம் வித்தினர் (பதி. 58:15). நிலவைப் போன்ற வெள்ளிய வேலைப் பாடும் விறலி முழவிடத்துச் செலுத்திய தாளததிற்கு இசையவிடும் எழிற் கையை யுடைய விழாவைப் போன்ற ஆரவாரத்தை யுடையது செலவக் கடுங்கோ வாழியாதனின் ஓலக்கம் (பதி. 61:16-18), செல்வக் கடுஙகோ வாழி யாதனின் பகைவர் அணங்குடைத் தடக்கையினர் (பதி. 62:11,12). வனகை வினைநராகிய உழவர் கள்ளுண்டனர் (பதி. 62:16). பெருஞ்சேரலிரும் பொறை கன்றுடை ஆயத்தை ஏற்றுடன புலவு வில் இளையர்க்குத் தர அவர் அவ்வாயத்தைத் தம்<noinclude></noinclude> 8ho53rzbo0xv1orkw4wfq02g1ugo84b 250 669062 1987542 2026-11-06T14:41:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987542 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 485 லக அங்கையினின்றும் பிறர்க்கு நல்கினர் (பதி. 71:13- 15).மறவர் தொடி சுடர்வரும் வலி முன்கையினர் (பதி. 80:6). இராப்பொழுதில் மறவர் குளிருக்காகத் தம் கையினால் தோளைக் கட்டிக் கொண்டனர் (பதி. 88:9-11). இளஞ்சேரலிரும்பொறை போர்க் களத்தில் பகைவரைக் கொன்று அமர் கடந்த வெந் திறல் தடக்கை யுடையவன் (பதி. 86:1-3), பகை வரின் அரண்களைக் கைப்பற்றி அங்குள்ள பெரும் பொருள்களைக் கொணர்ந்து பரிசிலர் பலர் தம் கையில் வழங்கிய வெற்றிச் செல்வத்தையுடைய வலியோரின் வழித்தோன்றல் என இளஞ்சேரல இருமபொறை விளிக்கப் பெற்றான் (பதி, 90:22-24). வில்லை மார்புற வளைத்து நாண் பொர விளங் கிய வலிகெழு தடக்கையினை யுடைய வயவர் பெரு மகன் இளஞ்சேரலிரும்பொறை (பதி. 90.32,33,39). செவ்வேள் செறுநரை அழித்த இடியொடு மாறு பட்ட பெருமை மிக்க கையினையுடையவர் (முரு. 5). சூரரமகளிர் கையாற் புனைந்து இயற்றாக் கவின் பெறு வனப்பினர் (முரு. 17,41). பேய்மகள் முடை நாற்றத்தை யுடைய கரியதலையை ஒள்ளிய தொடியை யுடைய தடக்கையிலே ஏந்தி வெற்றிக் களத்தைப் பாடித் தோளசைத்து நிணம் தின்ற வாயளாய்த் துணங்கை ஆடினாள் (முரு.53-56). செவ்வேளின் ஒருகை விண்ணிலியங்கும் முறைமை யினையுடைய ஐயர்க்கு (தெய்வ இருடிகளுக்கு) காவலாக அமைந்தது; ஒருகை இடுப்பிலே ஊனறி யது; ஒரு கை தோட்டியைச் செலுத்தியது; ஒரு கை ஆடையையுடைய துடையின் மேல் கிடந்தது; இரண்டு கைகள் பரிசையுடனே வேலையும் வல மாகச் சுழற்றின; ஒரு கை மார்பொடு விளங்கியது; ஒரு கை மார்பின் மாலையொடு பொலிந்தது; ஒரு கை தொடியொடு மேலே சுழன்றது; ஒரு கை மணியை மாறிமாறி ஒலித்தது; ஒரு கை மேகத் தாலே மழையைப் பெய்விததது; ஒரு கை தெய்வ மகளிர்க்கு மணமாலையைச் சூட்டியது; இங்ஙனம் அவர்தம் பன்னிரு கைகளும் தொழில் செய்தன (முரு. 107-118). இருபிறப்பாளர் தலைமேலே கூப் பிய கையினராயத துதித்து, ஆறெழுத்து அடங் கிய அருமறை மந்திரத்தை உச்சரித்து நறுமலர் ஏந்தி முருகனை வழிபட்டனர் (முரு. 182, 185- 188). வேலன் மகளிர் குரவையாடி அசையும் கூத் தினுள் தன்னுடைய முழவை யொத்த பெருமை யுடைய கையினால் அவரைத் தழுவி எடுத்து முதற்கை கொடுப்பான் (முரு. 218, 216). செவ் வேளை முற்படக் காணின் முகம் விரும்பித் துதித் துக் கைதொழுது பரவிக் காலுற வணங்குதல் வேண்டும் (முரு. 251,252). வேலகெழு தடக்கைச் சால்பெருஞ் செல்வ' எனச் செவ்வேள் விளிக்கப் பெற்றார் (முரு. 265), குன்றம் எறிந்ததும் குன்றப் போர் செய்ததும் அமரர் இடர் தீர்தததும் இன் றென்னைக் கைவிடாமல் நின்றதும் நககீரரைக் கற்பொதும்பில் காத்ததும் செவ்வேளின் கையி லுள்ள வேல் ஆகும் என்று அடியார் முருகனைப் போற்றுவர் (முரு. வெ. 2:2-4), வீரவேல், தாரைவேல், விண்ணோர் சிறைமீட்ட தீரவேல, கடலில் குளித்த வேல், கொற்றவேல, சூர்மார்பும் குனறும் துளைத்த வேலாகிய செவ்வேளின் திருக்கையிலுள்ள வேலே அடியார்க்குத் துணையாகும் (முரு. வெ.3), 'பன்னிரு கைக் கோலப்பா' என்று செவ்வேள் போற்றப் பெறுதல் (முரு. வெ. 8:2,3), ஒருகை முகன் (விநாயகன், தம்பியே, நின்னுடைய தண்டைக் காலையே எப் பொழுதும் நம்பிக் கைதொழுவோம் என அடி யார் முருகனை வண ஙகினர் (முரு. வெ. 7:8-4). அடி யார் பரங்குன்றிலுள்ள பன்னிருகைக் கோமான தனபாதத்தைக் கரம கூப்பித் தொழுது கண் குளிரக் கண்டு முருகாற்றுப்படையைப் பூசையாகக் கொண்டு ஓதுவா (முரு.வெ.9).பாடினி அரிமயிர் முன்கையிளை (பொரு.32.47). பொருநர் படம் விரித்த பாம்பினது பொறியை யொபபக கையின் வடுப்பட்டுக் கிடந்த கண்ணகன்ற தடாரிப் பறையை முழக்கிப் பாடுவா (பொரு . 69-71). தன கடுமையால் சிறிதமையுமென்று கைகவிததற்குக் காரணமான பூக்கமழ் தேறலை நாடோறும் மேன் மேலும் கலத்தில் வார்ததுத் தரத்தரப பொருநர் உணடு மகிழந்தனர் (பொரு.156-188). நுணாக் கட்டையைக் கூரிய உளிகளாற செதுக்கிக் கையாற் புனைந்து கடைந்த சாதிலிஙகம் தோய்நத மணி மாலையணிந்த மார்பினை உடையது மந்தி (சிறு. 52- 56). நற்றோச செம்பியன பகைவா தூங்கெயிலை அழித்த தொடி விளங்கும் தடக்கையினன (சிறு. 81, 82). கழல் தொடித தடககைக் காரி (சிறு. 95). நள்ளி பகைப்புலத்தே கொலைத் தொழிலான விளங்கும் பெருமையை யுடைய கையினை உடையவன (சிறு. 105,107). நல்லியக்கோடன இரவலர்க்குப் பிடித் திரளைக் கொடுக்கும் பெயல மழை போன்ற பயனை யுடைய தடக்கையினன் (சிறு. 124,126). செழுங்குலைக் காந்தள் கைவிரல போலப் பூக்கும் (சிறு. 167). உழவரது தங்கை பிடியினது துதிக் கையைப் போன்ற பினனின மயிர் வீழ்நது கிடக்கும் சிறிய முதுபினையும் தொடியணிதத கையினையும் உடையவள் (சிறு. 190- 192). முதியோர்க்குப் பல காலும் குவித்த கைகளையுடையை என நல்லியக் கோடனைப் பாணர் புகழ்நதனர் (சிறு.231). நெகிழ வேண்டிய வழி நெகிழந்து இறுக வேண்டிய வழி<noinclude></noinclude> sg2cnn1hfr7gjf3zmtos9a8j39vjngp 250 669063 1987543 2026-11-06T14:41:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987543 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 486 கை இறுகும் யாழின் வார்க்கட்டு மகளிரின் முன்கையி லுள்ள குறுந்தொடியை யொக்கும் (பெரு. 12,13)" தொண்டைமான் இளந்திரையன் காவல்புரியும் நாட்டில் சுரநெறியிற் செல்வோரை அலறத் தாக்கி அவர்தம் கையிலுள்ள பொருள்களைக் கவரும் களவு வாழ்க்கையுடைய கொடியோர் இலர் (பெரு. 39-41). வம்பலர் கூற்றுவனை யொத்த வேலினைத் தடக்கையிலே ஏந்திப் பிறக்கிடாத தன்மையர் (பெரு.75,78).இடையன் பசுக்களுக்கு வருத்தஞ் செய்யும் தடியை ஊன்றிய மரங்களை எறியும் கோடரியால் தழும்பிருந்த வலிய கையினை உடையவன் (பெரு. 170, 178). தீக்கடை கோலாலே அழகிய நுண்ணிதாய் விளங்கும் புகை கமழக் கையாலே கடைந்து கொண்ட செந்தீக் கடைக் கொள்ளியால் கருந்துளைக் குழல் துளைக்கப் பட்டது (பெரு.177-179). கருங்கை வினைஞர் காதலஞ் சிறாஅர் (பெரு, 883), வளைக்கை மகடூஉ (பெரு.304). மகளிர் முத்தையொத்த வார்ந்த மண லிலே மெத்தெனக் கையிற் புனைந்த குறுந்தொடி அசையப் பொற்கழங்கு விளையாடுவர் (பெரு. 334,335). பகைவர் சந்து செய்வதற்கு உடன்பட்டன ராயினும் அதற்கு மனம் பொருந்தாமைக்கும் காரணமாகிய வாளை உடைய தடக்கையினையும் பகைப்புலத்துக் கொள்ளையாகிய உணவினையும் உடைய தொண்டையோர் மருக என இளந்திரை யன் விளிக்கப் பெற்றான் (பெரு.452-454). பாணர் இளந்திரையனை முற்படக் கண்டக்கால் பேரி யாழை இசைத்துச் செய்யும் கடனை அறிந்த முறைமையோடு கையால் தொழுது வாழ்த்தினர் (பெரு.462,463). வளைந்த அரிவாளைக் கொண்ட வடுவுள்ள வன்கையினை யுடைய மடையன் பல இறைச்சிகளைச் சமைத்தான் (பெரு.471,472). ஆழி யொடு வலம்புரியைத் தாங்கும் பெரிய கைகளை யுடைய திருமால் (மாவலி) வார்த்த நீரைப் பெற்ற தும் உயர்ந்த வடிவெடுத்து நிமிர்ந்தார் (முல்லை. 1-3). பெருமுது பெண்டிர் மாலைப்பொழுதில் முல்லைப் பூவையும் நெல்லையும் தூவிக் கை தொழுது தெயவத்தை வணங்கி நறசொல் கேட்ட னர் (முல்லை. 8-11). ஆயர்மகள் குளிரால் நடுங்கும் தோளின் மேல் கட்டிய கையளாய் மாலைப்பொழு தில் இளங்கன்று பாலுணணாமல் உறும் துயர் நோக்கி அதனிடம் கையிலே வளைந்த கோலை உடைய கோவலர் பின்னின்று செலுத்த நின் தாயர் விரைவில் வருகுவர் என்று கூறினாள் (முல்லை.12-16).மங்கையர் குறுந்தொடி முன்கை யினர் (முல்லை. 45,47). பொழுதளந்தறியும் பொய்யா மாக்களாகிய நாழிகைக் கணக்கர் மன்னனைத் தொழுது காணும் கூப்பிய கையராய் வணங்கி வாழ்த்தினர் (முல்வை,85,86). ஒருகையை படுக்கை யின் மேல் வைத்து ஒரு கையின் கடகத்தை முடி யோடு சேர வைத்து அரசன் போர்க்கள நிகழ்ச்சி களை நெடிது நினைந்தான் (முல்லை. 75,76). பேய் மடையன் தொடித் தோளையுடைய கைகளைத் துடுப்பாகத் துழாவி ஊன சோற்றினைச் சமைத் தான் (மது. 34-36). நெடுஞ்செழியன விறலியர் தம் வறுங்கையில் அணியக் குறுந்தொடி நல்கினான் (மது.218). நெல் விளைந்த கழனியில் வன்கை வினைஞர் அரிபறை முழக்கினர் (மது.261,262). உவலைக் கண்ணியினை உடைய வன்சொல் கிளை ஞர் சிலையுடைக் கையராய்க் கவர்த்த வழிகளைக் காத்தனர் (மது. 311,312), வன்கைப் பரதவர் அறுத்த கொழுமீனின் துடியின கண்போன்ற துண்டங்கள் நாவாயினில் ஏற்றப்பட்டன (மது.319-322). மயிலிய லோரும் மடமொழியோரும் தம்மைக் கோலஞ் செய்து கொண்டு மெல்ல நடந்து கையைத் தட்டியழைத்துக் கல்லா மாந்தரொடு மகிழ்ந்து திளைத்தனர் (மது- 418-420). வளங்கெழு செலவர் மேகம்போல் வரையாது கொடுக்கும் வணகையினர் (மது. 442). கடுஞசூல் மகளிர் மயில் போல மெல்ல நடந்து இறைவனைக் கை தொழுது ஏத்திச் சாலி னியால் (தேவராட்டியால பரவுக் கடனைச் செலுத் துவர் (மது. 607-610). நாளதோறும் தமக்குச் செல் வம் மிகுமபடி கையால் தொழுது வாழ்த்தி நாட் காலத்தே திறையாகக் கொடுத்த சீரிய கலன்கள் மதுரையில் நிறைந்தன (மது.694-699). பொன்னாற் செய்தலினால பொலிவு பெற்ற விளக்கம் (மோதிரம) நெடுஞ்செழியனின வலிகெழு தடக்கையில் தொடி யொடு திகழ்ந்தது (மது. 719,720). கோவலர் பெரும்பனி நலியப் பலருடன் கையிலே கொள் ளியை உடையராயப் பல் பறை கொட்ட நடுங்கி னர் (நெடு.3-8). அங்காடித் தெரு மாலைக் காலத்தை விளக்கேற்றி நெலலும் மலரும் தூவிக் கை தொழுது கொண்டாடியது (நெடு. 42-44). கோயி லில மகளிர் யவனர் இயற்றிய பாவை தன் கையிலே ஏந்தியிருக்கும் அகல விளக்கு நிறைய நெய் சொரிந்து திரியைக கொளுத்தி விளக்கேற்றி இருளை ஓட்டினர் (நெடு.100-105), கோப்பெருந்தேவி பொன்னாற் செய்த தொடிகிடந்து தழும்பு இருந்த மயிர் ஒழுங்கு பட்டுக் கிடந்த முன கையில வலம் புரி வளையொடு காப்பு நாண் அணிந்திருந்தாள் (நெடு.141,142).பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன பாச றையிடத்துத் தோளினின்று நழுவி விழும் துகிலை இடப்பக்கததே தழுவிக்கொண்டு வாளைத்தோளில் கோத்த வன்கண்மையுடைய வீரனின தோளில்<noinclude></noinclude> 5c8ohwbeslyfz12nrimjxdfa5ayqcmx 250 669064 1987544 2026-11-06T14:41:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987544 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 487 கை வைத்த வலக்கையை உடையனாய்ப் புண்பட்ட வீரரைக் கண்டு முகனமர்ந்து உரையாடினான (நெடு.181-183). தலைவன் பூண் இறுகின தடக் கையிலே அம்புகளைத் தெரிந்தெடுத்து வண்ணவரி வில் ஏந்தினான் (குறி. 123, 134). நைவளம் முற்றுப் பெற்ற பாலை யாழை வாசிக்க வல்லவன் தன் கையாலே வாசித்த நரம்பு போல வண்டினம் இம் மென ஒலித்தது (குறி. 146-148). கடம்பின் அடி மரத்தை மாலை சுற்றி வளைத்தாற் போன்று மக ளிர் கைகோத்தலை விடாது தலைவனைச் சூழ்ந்தி ருந்தனர் (குறி.178-179). தலைவன் மலையில் உறை கின்ற கடவுளை வாழ்த்திக் கை தொழுது வணங் கித் தலைவியிடம் நின்னைப் பிரியின் அறனல்லது செய்தேனாவேன எனறு வாய்மையினால் தேற்றி அருவி நீர் அருந்தி வஞ்சினம் உரைத்தான் (குறி. 208-211). மன்றத்திலே ஆட்டுக்கிடாயோடு சிவலை யுங்கொண்டு பொருவிதது விளையாடும் விளை யாட்டில் மாறுபாடு செய்யும் வலியினையுடை யோர் பெருஞ்சினத்தினால் பொருதற்குச் சமைந்த போர்க்களததே சென்று முதுகு கொடாமல் கையாற் குத்தியும் படைக்கலங்களால் வெட்டி யும் ஒருவர் மெய்யோடு ஒருவர் மெய் உறும்படி கலந்தும் போரினைச் செய்வர் (பட், 69 - ?7). நனனன் விற்றொழிலிலே பயின்ற தடக்கையினன் (மலை. 63,04). புனத்திலுள்ள வரகுகளின், தருக்கங் கூறுகின்றவன கையிடத்தில் இணைந்த விரல்களை யொத்த இரட்டித்த கதிர்கள் முற்றி வளைந்தன (மலை. 112,113). செறிதொடி விறலியர் இறை வனைக் கைதொழுது வணங்கி வாழ்த்துவர் (மலை. 200,201). தினைபபுனங் காக்கும் குறவர் குறுங் காட்டிடத்தே தினையைத் தின்றழிக்க நிற்கும் யானைகளை ஓட்டப் பரணில் ஏறிக கை புடைத் துக் கவண்கல் எறிவர் (மலை. 303-208). கையினின்றும் போதற்குக் காரணமான புன் தலைப் பிள்ளைகளோடு இரவில் மேலும் போதலை நீக்கிக் கன்முழைஞ்சுகளிலே இராக்காலத்தே தங்கி இளைப்பாறி விடியலில் செல்க எனக் கூத்தர் ஆற்றுப் படுத்தப்பட்டனர் (மலை. 253-258), 'விற் லியர் பக்கமலையில் குறிஞ்சிப் பண்ணைப் பாட நீவிரும் அங்குறையும் கடவுளரைக் கைதொழுது பரவி வாழ்த்திச் செல்வீராக' என்று கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப்பட்டனர் (மலை. 358-380). மேகம் கிடக்கும் பெரிய மலையிடத்தில் கையால் பிடிக்கும் தன்மையை யொத்த அணுகுதலையுடைய கரிய மேகத்திரள் பஞ்சி போலப் பொங்கித் துவலை களைத் தூவுகையினால் திசைகள் மறையும் (மலை. JR1-364). முன் போகின்றவன் வாங்கி விட்ட கடு வளை 399,400). விசையுடைய திரண்ட கோல் யாழின் பத்தரையும் முழவின் கண்ணையும் கெடுக்காதபடி காத்து அவனைக் கைப்பிடித்துக் கோடலை விடாது மெல் லப் போவீர் எனக் கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப்பட்ட னர் (மலை, 380-383). தேன் சொரியும் கண்ணியி னையும் தேரைக் கொடுத்துக் கவிந்த கையினையு முடைய ஓம்பா வள்ளல் நன்னன் ஆவான் (மலை. சுருங்கின அறிவினை உடையராய் இரந்து வந்தோர்க்கு இல்லேம் என்று கூறி விரித்த கையினராய்த் தம் பெயரைத் தம்மோடு கொண்டு மாய்ந்தவர் சேயாற்று எக்கர் மணலினும் பலரா வர் (மலை. 852-555), நன்னன் வறிய புலவரின் ஏற்ற கை நிறையும்படி பேரணிகலன்களைச் சொபி தலினால் கவிழ்ந்த கழல்தொடித் தடக்கையினன் (மலை. 576,577). குந்தாலியுடன் கூடிய மழுப்படை மணிமிடற்று அந்தணன் (சிவன்) கையிடத்து விளங்கும் (அகம். க.வா. 5,15). ஐயை அரத்தாற் பிளக்கப் பெற்ற அழகிய வளைகளாற் பொலிந்த முன் கையினள் (அகம்.6:3,3). பெருங்கையினை யுடைய ஆண்கரடி புற்றாஞ் சோறாகிய உண வினை உண்ணும் (அகம்.8:2,3). 'என் நெஞ்சு தலைவியிடத்துக் கையைக் கவித்துச் சென்று கண்ணைப் புதைத்துப் பெண்யானையின் துதிக் கையை ஒத்த பின்னலைத் தீண்டி அவளது தொடிக்கை பொருந்தத் தழுவியதோ' என வினை முற்றி மீளும் தலைவன தேர்ப்பாகன் கேட்பக் கூறினான் (அகம். 9:30-36), கான யாறறினது பூங் கொத்துக்களையுடைய கிளைகள் தாழ்ந்த எக்க ரிடத்தே தலைவன் மெய்கள் ஒன்றின ஒன்று புகு வதை ஒத்த கைகவர் முயக்கத்தைப் பெறுவான் (அகம்.11:8-11). வன்கை எணகு (அகம். 15:18), பொலந் தொடிப் புதல்வன் மாசில்லா அங்கை யினன் (அகம்.16:3,5). தலைவி சில்வளை சொரிந்த மெல்லிறை முன் யிைனள் (அகம். 12 : 18, 18), நெடுவேள் வணங்காரைத் தேய்த்தொழித்த பல வகைப் புகழ்களைக் கொண்ட பெரிய கையினை யுடையவர் (அகம். 22:5,6}, திதியன பகைவர் எதிர்ந்து வரும் போரினை வென்றொழித்த வில் கெழு தடக்கையினன் (அகம்.28:18-20). தலைவி தலைவனிடம் ஊடல் கொண்டு அவன கேட்பச் செவிலி கையிடத்திருந்த புதல்வனை நோக்கி, 'நீயிர் நும் பரத்தையர்க்கு ஒத்தனிர் ஆவிர்; யாம் இச்செல்வனுக்கு ஒத்தனம ஆவோம்' என்று கூறி மெல்லெனப் புதல்வன்பாற் சென்றாள் (அகம். 26:18-11). தலைவன் தவைலியை நோக்கி, 'சூரர மகளிரின் நின்ற நீ யாரையோ, எம் அணங்கி னோய் நின்னை நுகர்வேன்' என்று கூறிச் சிறு<noinclude></noinclude> jl6azq8axt6d1ktig8f2h95ccc2vgad 250 669065 1987545 2026-11-06T14:41:56Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987545 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 488 கை புறம் தழுவி நிற்க அவள் நெகிழ்ந்து வருந்திய தன் உள்ள நிலையைக் கரந்து மனத்தோடு கூடாத கடுஞ்சொற்களைக் கூறி அவன் கையை அகற்றி னாள் (அகம்.38:7-12). தலைவி செந்தார்ப் பைங் கிளியை முன்கையில் ஏந்தி இல்லிலுள்ளோர் அறிவ ரோ என அஞ்சி மெல்லெனச் 'சென்ற தலைவர் இன்று வருவார் என உரைப்பாய்' என்று அதனிடம் மழலை இன்சொல் பயிற்றினாள் (அகம்* 34:14-18). உழவர் தொழிற் செருக்கால் வந்த மயக்கம் ஒழியக் கொள்ளொடு பயறு, பால் கலந்து அட்ட உணவை வளைத்துண்ட கை போதுமெனத் தடுத்த பின்னர் நெல்லைக்குவித்துச் சுற்றி ஞாயிறு வெம்மை நீங்க மருதமர நிழலில் எருதோடு வதிவர் (அகம். 37:2,12-16). இடையர் கோலினைக் கையிலுடையவர் (அகம். 54:1), தலைவி தன் இள முலைகள் அழுந்தத் தொடிவிளங்கும் முன்கை வளைந்து புறத்தினைச் சுற்றிக் கொள்ளப் பன முறை தலைவன மார்பை முயங்கினள் (அகம்.58: 7-9). பீலியை வில்லிவ சுற்றி அம்புடைய கையின ராய் அரண்பல அழித்து நன்கலன கொணரும் மறவர்க்குத் தலைவன ஆய் (அகம்.69:14-18). புற்றாஞ் சோற்றினைக் கெண்டும் பெருங்கை யேற்றை இரும்பு செய் கொலலன் போல் தோன்றும் (அகம். 72:5,6). தினையைக் காக்கும் பரண் மேலிருப் பவன் கையின் கண உள்ளதும் பிடி கையினகண பொருந்தியதுமான கனல்லாய்க் கொள்ளி விடும் சுடா போல மின்னி மழை பெய்யும் (அகம். 73:14- 17).அவிர்தொடி முன்கை ஆயிழை மகளிர் (அகம். 75:11). பிட்டன் வளைந்த வில்லையுடைய தடக் கையினன (அகம், 77:15,16), கருங்கை ஆடவர் (அகம். 79:1), கடுங்கைக் கானவன் (அகம்.88.5). இடையன நள்ளிரவில் கொள்ளியின தீயில அங்கை யைக் காய்ததினான் (அகம். 94:3-7). பனந்தோட்டி னைக் கடம்போடு சூடித் தாளத்தோடு பொருநதிக் கையை உயர்ததி முருகனது பெரும்பெயரை ஏத்தி வெறியாடு களம் பொலிய வேலன வெறியயர்ந தான் (அகம். 98:16-20), கொடிச்சி தன் கூந்தலைக் காற்றுப புகுந்து உலர்ததக் கையாற பெயர்ததுக் கோதிக்கொண்டு பெருமலைப் பக்கத்தில் குறிஞ்சிப் பண்ணைப் பாடினாள் (அகம். 102.4-6). காந்தள் அணி மலரின் நறுந்தாதினை ஊதும் தும்பிகள் கையினகண வைதது ஆடும் வட்டுப் போலத் தோனறும் (அகம். 108:15-17). அறனில் வேந்தன சுரநெறியிற் செலவோர் கையில் பொருள் இல்லை யாயினும் அவரைக் கொல்லாது வந்த பிழைக் காசுத தன ஏவலரிடம் களிற்று மருப்போடு புலிததோலைத் தண்டமாகப் பெறுவான் (அகம். 109:10-14). எவ்வி வீழ்ந்த போர்க்களத்தே பாணர் கையாற்றொழும் முறைமையோடு முனபெல்லாம் பரவிய யாழின மருப்பினை ஒடித்துப் போட்டனர் (அகம். 118:8-10). செலுத்தும் கை விருமபும் செல வினையுடையது குதிரை (அகம். 184:10). கைதொழு மரபினையுடைய கடவுட்டன்மை நிரம்பியது ஓதல் வினை (அகம்.125:14,15). வேலனும் கட்டுவிச்சியும் வேப்பிலையும் நீலமும் சூடி இன்னியம் கறங்கக் கையால் தொழுது முருகனை மனைக்கண் வரு வித்துக் களிறும் கடமபும் பாடித் தோடும் தொட லையும் கையிற்கொண்டணிந்து அசைந்தசைந்து இரவெல்லாம் ஆடினர் (அகம்.138:4-13). பழஞ் சேற்றிலே அழுந்திய வண்டியின் இடையூறு நீங்க இழுக்கும உமணர் கையிற் பற்றிய பகடு வருந்தும (அகம். 140:12-14), மாந்தரம் பொறையன் கடுங்கோ பலரினும் மேம்பட்டுக் கொடுத்தலான் கவிந்த கையினையுடைய வள்ளலாவான (அகம். 142:3,5), தலைவி வளைவு பொருந்திய திரண்ட வளைகள் செறிநத முன்கையினள் (அகம்.142:17). போர் விரும்பிக் கிளர்நதெழும் மறவர் தம் கை யிடத்ததாகிய கூர்வாள் முனை சிதைய மாற்றார் படையை வீசிக் கொல்வர் (அகம். 144:14,15). கூந் தலைக் கையாற் பற்றி அருளாது அலைக்கும் கோல சிதையும்படி அடிக்கவும் தன்முதுகு தனக் குரியது என்று கருதாது நின்ற என மகளை அலைத்த கைகள் அனனி அடியுடன் துணித்த திதியனது புன்னை போலப் பெருந் துனபத்தை அடைவனவாக என மகட்போக்கிய செவிலித்தாய் வருநதினாள் (அகம். 145:11-14,19-22). பெருங்கை எண்கு (அகம. 149.4;171.15; 201:16;307: 10). காற்று வீசுதலினால் உதிர்நத கோங்க மலர் கையினால் விடப்பெறும் சுடர்பபொறி போலத் தோனறும் (அகம்.153.16-18). விலகெழு தடக்கை வெல்போர் வானவன் (அகம். 159.15). ஞாயிறு தன கதிரே கை யாக ஈரத்தினைக் கவர்ந்து பசுமையாக காயும் (அகம்.164:1,2). கருங்கைக் கானவன (அகம். 172:6). தலைவன் தலைவியின பலவாய் மாட்சிமைப்பட்ட தெரிவளை முன்கையினைப் பற்றி அளிசெய்து கார்காலத்து வினைமுடித்து வருவேன் என்றான (அகம்.175: 7-9). பரத்தை தனது குறுந்தொடி முன் கையினால் பிணிதத பிணிப்பினைத் தலைவன் விடுத்துச் சென்ற அளவிலே உடன்றனளாயத் தன் முகத்து எழுதெழில சிதைய ஏங்கி அழுதனள் (அகம் 176:16-82). சிற்றிலிழைத்து விளையாடும் சிறுமிகளது கை செய் பாவைகளை உடையது துறை (அகம்.181:18,19). களைக்கொட்டினை யுடைய கையினராய்க் களையினை வெட்டி எறியும் தொழி<noinclude></noinclude> su86w9ijqsenrc2pa4uwm7nxruun16v 250 669066 1987546 2026-11-06T14:42:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987546 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கை 489 கை லுடையவர் கள்ளினை நிறைய உண்டு மகிழ்வர் (அகம். *84:13,14). பேடியாகிய பெண் உருவு கொண்டு ஆடுவானின் வளைந்த கையைப் போன்று எருமையின் பணைத்த முறுக்குண்ட கொம்பு தோன்றியது (அகம். 206:2,3). அணிகளைப் பெய்தற்குக் கவிழ்ந்த கழல் தொடித் தடக்கையின் கண் சோழர் வெற்றி பொருந்திய வாளினைக் கொண்டிருந்தனர் (அகம்.213:20,81). வில்லைப் பிடித்த மறவர் தாம் குறித்த இலக்குத் தப்புவ தாயின் அம்பினைத் தொடுத்த தம் கை விரலை வாயாற் கவ்வுவர் (அகம். 215:7-10). தலைவி செறிதொடி முன்கையினள் (அகம். 325:16), பரத்தை தொடியணிந்த முன் கையினை உடையவள் (அசும். 226:11). கலிமான் நள்ளி கழல்தொடித் தடக்கை யினன் (அகம். 238:14). அன்னை தன் ஆயத்துடன் அணங்குடைய பனித்துறை உறையும் கடவுளைக் கைதொழுது ஏத்தும் (அகம். 240:8,9). தலைவி எல் வளை நெகிழ்ந்த முன்னை யள் (அகம். 242:13,14). 'கூந்தலை மொய்க்கும் வண்டினைக் கடிந்து ஓம்பல் தேற்றாத நீ, வளை ஒலிக்கும் முன் கையினை யுடைய பணைத்தோள்களை வீசி நடக்கும் வன்மை பெற்றுள்ளாய்' என உடன்போக்கின்கண் தலை வன் தலைவியிடம் கூறினான் (அகம். 257:8-12). ஊனைத் தின்று வேட்கை நீங்கத் தோப்பி பருகிய கொடுநோக்கு ஆடவர் புலால் நீங்காத கையினராய்க் கழுவாத வாயினராய் அருஞ் சுரத்தில் திரிவர் (அகம். 265 : 15 - 22). தலைவி தொடியணிந்த முன்கை விரலைக் குவித்து நம்மைக் காண வேண்டுமென்ற விரதம் கொண்ட நெஞ்சத்தோடு பகல் துணையாக வருந்தி இருப் பாளோ என்று இடைச்சுரத்தில் தலைவன் தன் நெஞ்சினை வினவினான் (அகம். 287:1-3). தலைவ னின் மெத்தென்ற பிணிப்பு மிக்க கை நெகிழ்ந்து சிறிது விலகினும் வருந்தும் மடப்பமுடையவள் தலைவி (அகம். 289:7,8). பரண்மீதிருந்து தினைப் புனம் மேயும் யானைமீது வன்கைக் கானவன் கவண்கல் எறிதல் (அகம். 292:8-11). வாடைக்காற் றால் நடுக்கம மிகும் பாதியிரவில் ஒருவர் மெய்யில் ஒருவர் மெய்புகுவது போலும் கை விரும்பும் முயக் கத்தால் ஈருடம்பிற்கு ஒருயிரெனக் கருதத்தகும் காதலரும் வேய்ங்குழல் ஒலிகேட்டு வருந்துவர் (அகம். 305:3-8,15). வெல்போர் வழுதி பகைவர் ஓடுபுறம் கண்ட தாள்தோய் தடக்கையினை உடை யவன் (அகம்.312: 10-12). கதிரவனோடு திரிதரும் நெருஞ்சிப் பூப்போலத் தலைவனை என்னுடன் திரியச் செய்யேனாயின் சோழரது வல்லத்துப் புறத்தே காவற் காட்டின்கண் வந்த ஆரியர் படை போல எனது நேரிய சந்தினையுடைய முன்கையின் திரண்ட வளைகள் சிதைந்தொழிவனவாகுக' என நயப்புப்பரத்தை இற்பரத்தைக்குப் பாங்காயினார் கேட்பக் கூறினாள் (அகம். 336:18-23). கடுங்கண் மழவர் படையுடைக் கையர் (அகம். 337:8,11). தூது செல்லும் பார்ப்பானைக் கொன்று வீழ்த்திய கடுங் கண் மழவர் பின்னர் அவனது வறுமையை நோக்கிச் செங்கோல் அம்பினராய்க் கைந்நொடித் துப் புறம் பெயர்ந்தனர் (அகம். 337:7-13). தென் னன் பலபோரையும் வென்ற இடியுடன் மாறுபடும் தடக்கையினன் (அகம். 342:9,10). அரத்தாற் பிளக் கப் பெற்ற அழகிய வளைகள் செறிந்த முன்கையி னைத் தாம் வரைந்து கொண்டு பற்றியதாலாய தொல்கவின் தொலையத் தலைவர் என்ன பொரு ளைக் கருதினரோ. என்று பிரிவின்கண் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அகம். 349:1-3), தலைவி திருந்திழை முன்கையைக் கன்னத்தில் வைத்து அணையின்மீது இருந்து பின் படுக்கையில் பொருந் திய விடத்து வருந்து தோளின் துன்பத்தைப் போக் கும் மருந்தென ஒலிக்கும் பல்லி நம் வினை முடித்து மீளும் இயக்கத்தினை அறிவுறுத்துமோ எனத் தலைவன் தன்னெஞ்சினை வினவினான் (அகம். 351:4,5,13-17). தலைவன் தலைவியை நெடுந்தெரு வின் நடுவே க்துமெனக் கண்டு அவளது பொற் றொடி முன்கையினைப் பற்றிட அவளும் அன் னாய் என்று கூவினமை கண்டு நீண்ட நாளாக வரும் விருப்பினை நீக்காமலே அவளைக் கை லிட்டனன் (அகம். 356:4-8). அணிவளை முன்கை ஆயிழை மடந்தை (அகம். 361:4). நெல்லினைத் தூற்றுவதனால் எழுந்த துகள் உப்பளத்தில் வீழ்ந் ததெனப் பரதவர் கழனி உழவரோடு கொண்டு எதிர்த்துச் செய்யும் போரினைக் கண்டு நரைமூதாளர் அவர் கைப்பிணிப்பினை விடுத்து விலக்குவர் (அகம். 366; 4-10). மங்கையர் ஒண் டொடி செறித்த முன் கையில் முறையானே கொண்டு பலபாராட்டவும் கிளிகள் பாலுண்ண வில்லை (அகம். 369: 2 - 4). இடைச் சுரத்திடத்துத் தலைவன் அருஞ்சுரம் நீந்திய வருத்தத்தோடு கையற்றுப் பெரும்புன் மாலை தனிமை தரத் திண் மையுடைய மனம் மீண்டும் தலைவிபால் செல்லு தலை வற்புறுத்த முழந்தாள்களைக் கையாற் கட் டிய தனித்த நிலையினதாகிய இருப்புடன் தனது நிலையினை எண்ணி வருந்தினான் (அகம். 373:5-9). பலவின் கனிகளைக் கவர்ந்தெடுத்த கைகளையுடைய கல்லா மந்தி கடுவனோடு துள்ளித் திரியும் (அகம். 378:20, 21).மெய்புகு வன்ன கைகவர் முயக்கம் (அகம். 379:15). தலைவன் தன் வளையுடைய முன் மாறு<noinclude></noinclude> ankcvd5qd45t8vnd4s5asabox799v11 250 669067 1987547 2026-11-06T14:42:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987547 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கை 490 கை பாண கையினைப் பற்றியும் மேகலையுடைய அல்குலை அணைத்தும் பெரிதும் ஊககமுறுத்த ஊக்கங் கொண்டு தலைவி வழிவருத்தம் எண்ணாது அவனுடன் செனறாள் (அகம்.385: II-16). னோடு பொருத ஆரியப் பொருநனின முழவுத் தோள்கள பாணன கையகப்பட்டு ஒழியக் கிடந்த கிடக்கையைப் பார்த்து நற்போர்க் கணையன் நாணினான் (அகம். 386:3-8), பரத்தை தலைவியை அணுகி நினக்கு நுங்கை ஆகுவேன் என்று கூறித் தன் கையின் மோதிரம் அணிந்த மென்விரல் களால் தணணெனத் தலைவியின நுதலையும் கூந் தலையும் தடவினாள் (அகம்.386: 12-14). இரப்ப வரது ஏந்தும் கை நிறைந்திட அவரைப் புரப் போர் வருத்தமில்லாத உள்ளத்தோடு புதிய பொருள்களைத் தந்து மகிழ்தற் குரிய அரும் பொருள் வேட்டம் எண்ணித் தலைவன் பொருள் வயிற பிரிந்து சென்றான் (அகம்.389:11-13). தெறு தற்கரிய தெய்வத்தின் முன் தெளிவித்து என் மெல் லிறை முன்கையினைப் பற்றிச் சொல்லிய சொல் லினைக் கடந்து ஆர்வ நெஞ்சம் மேன்மேலும் மகிழ்சிறக்க நின மார்பினைத் தாராயாய் ஏதிலான ஆயினை எனக் காதற்பரத்தை தலைவனைச் சினந்து கூறினாள் (அகம்.396: 7-10). தலைவன் எம்முடைய வீட்டில் பெருமொழிகளைக் கூறித தம் முடைய வீட்டில் கையையும் காலையும் தூககத் தானும் தூக்குகின்ற ஆடிப்பாவை போலத் தம் புதலவன் தாய்க்கு அவள் விரும்பியவற்றைச் செய் வான எனத காதற் பரத்தை தலைவிக்குப் பாங்காயினார் கேட்பக் கூறினாள் (குறு. 8:3-6}. தொகுவளை முன்கை மடந்தை (குறு. 15:6). 'யாறும் ஓர் ஆடுகள மகளே : என் கை யிலுள்ள சங்கை அறுத்துச் செய்த வளை யலகளை நெகிழச் செய்த பீடுகெழு குருசிலும் ஓர் ஆடுகள மகனே என்று தலைவி தோழியிடம் கூறி னாள (குறு .31:4-5).நீர்த்துறை யிடத்தே எம் நேரிறை முன்கையைப் பற்றித் தெய்வ மகளிரைச் சுட்டிக கூறிய சூள் எம்மைத துன்புறுத்தின என்று வரைவு நீட்டித்த தலைவனிடம் தோழி கூறினாள் (குறு.53.1,5-7).ஞாயிறு காயும் வெம்மை யுடைய பாறையினிடத்தே கையில்லாத ஊமையன கண்ணி னாலே காக்கும் வெண்ணெய் உருகுதல் போல என்பாலுணடான காமநோய் பரவியது எனத் தலைவன பாங்கனிடம் கூறினான் (குறு. 58.3-6), நெடுவரையில் பெருந்தேனைக் கணட, இயங்காமல் இருத்தலையுடைய முடவன உள்ளங்கையைக் குழி வாகக் குவித்துக் கீழிருந்தபடியே அத்தேனிறாலைப் பன்முறை சுட்டி நககியினபுறுதல் போலத் தலை வன் அருளாது நயவாவிடினும் அவனைப் பல்காற் காண்டல் உள்ளத்துக்கு இனிது எனத் தலைவி கூறினாள் (குறு. 60), தச்சன் செய்த சிறிய குதிரை பூட்டப்பெற்ற சிறு வண்டியைச் சிறுவர் ஏறிச் செலுத்தி இன்பமடையாராயினும் கையினால் ஈர்த்து இன்புறுவர் (குறு. 61:1-3). அஞ்சி, ஓவாது ஈயும் மாரி வண்கையினன் (குறு. 91:5,6). எம்மை வருத்தியவள் இளையள், முளைவாள் எயிற்றள், வளையுடைக் கையள் என்று தலைவியைப் பற்றித் தலைலன் பாங்கனிடம் கூறினான (குறு. 119:3,4), குறுங்கை யிரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை (குறு. 141:5). நரையுடைய தலையின்கண துகிலையுடைய அவைமாக்கள் தண்டினைக் கையிற் கொண்டிருந் தனர் (குறு. 146:3-5). மலையன் போருக்குரிய வேற் படை விளங்குகின்ற தடக்கையினன் (குறு. 198:5,6). ஆடுடைய இடையர் பறியோலையைக் கொணட கையினர் (குறு. 231:3,4). தெபபத்தின் தலைப்பைத் தோழி பிடித்துக் கொண்டால் தலைவி தானும் அவ்விடத்தைக் கொள்ளுவாள; கடைப் பகுதியைப் பிடித்துக் கொண்டால் தானும் அககடைப்பகுதி யைக் கொள்ளுவாள்; தெப்பத்தைக் கை சோரவிட் டுப் புனலோடு சென்றால் அங்கும் வருவாள போலும் என்று தலைவியும் தோழியும் நீராடிய வழித தலைவன் கூறினான (குறு. 222). தலைவி யைத் தழுவும் பொருட்டு என் நெஞ்சு எனனினும் முந்தி அவள்பால் சென்றதாயினும் கையால் தழுவு தவ நெகிழுமாயின் அது செனறும் பயனில்லை என வினைமுற்றி மீளும தலைவன தேர்ப்பாகனி டம் கூறினான் (குறு. 237:1-3). கொடிச்சி கையி லுள்ள குளிர் எனதும் கருவி நினைப்புனததில் படியும் கிளியை ஓட்டும (குறு. 291:1, 2; 360: 5, 6). நிரைவளை முன்கை நேரிழை மகளிர் (குறு. 335.1). கானவனது சோர்வறிந்து ஆன குரங்கு தன் கையால் மணங்கமழும பெரும் பலாப்பழத்தைத் தோண்டியது (குறு. 342: 1,2). உடன்போக்குக்கு முன இசைந்த தலைவி நாணம் தடுக்க, நாளை செல்லலாம் என்று தோழியிடம் உரைத்தபோது தலைவன் இன்றே வந்திருப்பதை யறிந்த அவள கையும் காலும ஓய்வனவாய் வருநதத் தீயில் விழுந்த தளிரைப் போல நடுஙகி யான் செயற்குரியது யாதும் இல்லை என வருந்திக் கூறினாள (குறு.383). மகளிர் கையே கருவி யாக நெய் பெய்து மாலைக்காலத்தில விளக்கு ஏற்றுவர் (குறு.398:3-5), திகிரியோனாகிய திரு மாவ திசைகளைக் கைகளாக உடையவர் (நற்.சு. வா.3, 7), 'தலைவன் என் கையினைக் கொண்டு தன் கண்ணை ஒற்றியும் தன்னுடைய கையினைக்<noinclude></noinclude> ov131xihug3zkw3gowwovx17u31wu6k 250 669068 1987548 2026-11-06T14:42:57Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987548 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கை 491 கை கொண்டு என் நன்னுதலை நீவியும் அன்னையைப் போல இனிய கூறியும் கள்வரைப் போலக் கொடி யனாய் நின்றான' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.28: 1-4). இளமுலைகள் நோவ னவோ என்று நினைத்து அணைத்திருந்த கையை நெகிழ்த்த அளவிலே அதனைப் பொறாளாய்த் தன் பேரமர் மழைக்கண் கலுழ வெய்ய உயிர்ப்பவ ளாகிய என் மகள் அருஞ்சுரத்தில் செல்ல வல்லு நளோ என்று மகட்போக்கிய தாய் தன மகளை நினைத்து இரங்கிக் கூறினாள் (நற். 29: 6-11). பண்பமைந்த சீறியாழ் பாணன் கையிடத்தது (நற். 30:2). குறுங்கை யிரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை (நற். 36: 1). மலையில் ஆமான் வேங்கை மரத்தின் கீழ் தன் கன்றோடு தங்கி உறங்க அதனைக் கண்ட மநதி தன சுற்றத்தை ஒலிசெய்யாது இருக்கக் கவித்து அமர்த்திவிட்டு நெருங்கிப் பாலசுரந்த மடியை அமுக்கிய பாலைத் தனகுட்டியின கை நிறையப் பிழியும் (நற். 57: 1-6). உழவன விடியற் காலததில் வரால் மீனோடு அரிசியாலாய சோற்றை விருப்பம் மிக்க கையினால் நிறைய உண்டு நாற்று நடுதற்கு உழத்தியோடு செலவான (நற். 60: 2-8). வளையணி முன்கை நின் இகுளை (நற். 71:2), கொடிச்சியாலே பிணிப்புணட என் னெஞ்சம் அவள் கையசுத்தது எனத் தலைவன பாங்கனிடம் கூறினான (நற்.95, 9, 10), பைங்கிளியைத் தலைவி கைதொழுது இரந்து தன் குறை முடிக்குமாறு வேண்டினாள (நற். 102: 1-4). தலைவியிடம் தன் காதல் நோயைத தலைவன உரைக்க அவள் மறு மொழி கூற இயலாதவளாய் ஞாழவது பூங்கொத் தைப் பறித்து அதனோடு இளந்தளிரைச் சேரப் பிசைந்து உதிர்த்த கையளாய அறிவு மயக்க முற் றாள் (நற்.106:4-9). மலைக்குப் பக்கத்தே விளைந்த தினைப்புனத்தில் யானையைக் கண்ட குறவா கையில் கவணோடு விரைந்தனர் (நற். 108: 1-4). தேன கலந்த தீம்பாலைப் பொற்கலத்தில் இட்டு அதனை ஒரு கையில் ஏநதிச் செவிலி உண்ணென்று பூந்தலைச் சிறுகோலை ஓச்சத் தலைவி சிலம் பொலிக்க ஓடினாள் (நற். 110:1-7). வன்கை யிடை யன (நற. 169: 7). தலைவியின தந்தை வலிய நெடிய கையை உடையவன் (நற். 198: 9, 11). பாணன் கைகள் விருமபுவதற்குக் காரணமான நரம்பினை உடைய யாழிலே இசைப்பாட்டினை இசைக்க வல்லவன் (நற்.300:8). நம் கையிலுள்ள செம் பொன்னாலாகிய கழன்று வீழ்கின்ற தொடியை நோக்கி நம புதல்வன நம்மை அணைத்துக்கொண்டு அழுகின்ற இனகுரலைக் கேட்குந்தோறும் ஆசை கொள்கினற மனத்தையுடையேமாகிய நாம் மகிழு மாறு தலைவர் வந்தனர் எனத் தோழி தலைவி யிடம் கூறினாள் (நற். 812:7-10). கண்ணில் விழு கினற நுண்ணிய துகளைக் கை விலக்குமாறு போல நம்மையுற்ற துன்பத்தை நீக்காராயினும் தலைவர் இல்லாத ஊர் இனனாததாகும் எனப் பரத்தை தலைமகள் பாங்காயினார் கேட்பப் பாணனிடம் கூறினாள் (நற்.328:3-5). வேங்கையின் வளைந்த கிளையிலே தழும்புபடக் கட்டிய வளையவிட்ட கயிற்றினால் ஆகிய கைவனமையாலே செய்த சிறிய முடக்கத்தை உடையது ஊசல (நற. 222: 1-3). விசும்பில் தோன்றும் எழுமீன கைதொழுத தகுதியுடையது (நற்.231.2). காதலர் தாம கையால் ணைத்து முயங்கும் முயக்கம் மெய்யிலே பொருந்த வேண்டா வென்று மாறுபடுதலாலே எனமெய் இனித் தனியே கிடந்து துயிலுவதனாலே துனபப் படும் தனமைய தாயிற்று எனப் பிரிவிடை மெலிந்த தலைவி கூறினாள (நற்.260:2-5), இனனகை மகளிர் வெயிலில் காயும் தினையைக் கையாலே துழாவி வருதல் போல் நண்டின கூட்டம் ஞாழலின் உதிர்ந்த மலரைக் காலால் வரித்துக் கோலஞ் செய்யும் (நற்.267:2-5). வனகைக் கானவன (நற்.285:3). நொச்சி மாலையைச் சூடிப் பலிகள் இடுதற்கு அமைந்த கையை உடைய முதுகுயவன் இடுபலியை உண்ண அணங்குகளையும் காகளை களையும் அழைப்பான (நற்.293:1-3). தொடிக் கோமகள் சினங்கொண்டவுடன் னெதிர் மடப்பத்தை யுடைய ஆயததார் கை தொழுது இறைஞ்சுவர் (நற்.300:1,2). கடலில் வன கைப்பரதவர் இட்ட வலையை அறுத்துச் சென்று சுறா மீன் நீர்த்துறையில் இயங்கும் (தற். 303:8-12). இசையறி விலங்காகிய அசுணத்தைக் கொல்பவ ருடைய கையைப் போலத் தலைவன மார்பு இன்பமும் துன்பமும் உடையதாயிற்று எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற்.304:8-10). கிளிகடி கருவி கொடிச்சி கையில் இருந்தது (நற். 306:3), பாணன் கையிடத்துள்ள பெரிதாக ஒலித் தலையுடைய தண்ணுமை போல உள்ளே யாது மில்லாத ஒரு மேற்போர்வையுடைய சொற்களைச் சொல்லுகினறிலையோ எனத் தோழி வாயிலாகப் புக்க விறலியை வினவினாள் (நற். 310:8-11). வளை யார் முன்கை நலவோள் (தற்.323:5,6). 'என் நலன் முழுதும் தொலையினும் நிைைன நெருங்க விடேன்; நெருங்க விடுவே னாயின் எனது வாயினால் நின்னை விலக்கப்பட்டும் என அகத்திடு கைகள் நின்னை வல்லே அணைத்து முயங்கும்' எனத் தலைவி பரத்தையிடமிருந்து வந்த தலைவனிடம் கூறினாள் (நற்.350:5-7). புதல்வனை ஈன்ற பூங்கண் கூடாத்<noinclude></noinclude> 12vxvcurrnd6nn0i12wxrjwpbk706g8 250 669069 1987549 2026-11-06T14:43:12Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987549 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 492 கை மடந்தைதன் கொங்கையைக் கையால் பிடித்துத் தன் புதல்வன வாயில் ஊட்டுவது போலக் காநதளின் பூங்கொத்தொடு பொருநதிய கொழுமடல் வாழை தோன்றியது (நற. 355:1-3), புதலவனை ஈன்று பாயலிலே படுத்திருந்த தலைவியை அணுகித தலைவன புதல்வனை ஈன்றதனால் முதுபெண்டா கித் துயின்றனையோ என்று கூறிக்குவளைமலரால், வயிற்றிடத்தில் ஒற்றிடத் தலைலி முல்லை முகை போல நகை தோற்றுவித்துத் தன் மையுண்ட கண் களைக கையால் மூடி மகிழ்ந்தாள் (நற்.370:4-11). வேங்கை மரத்தின கிளையில மறைந்திருந்த மந்திக் குட்டி கொடிசசியின் கையிலுள்ள தேன கலந்த தீம்பாலைக் கலத்தோடு பற்றிக் கொண்டதால் அவள் தன எழுதெழில் சிதைய அழுதளை (நற். 379:1-6). ஒண்டொடி முன்கையினை யுடைய யாம் அழுமாறு தலைவர் பிரிந்தார் எனப் பரத்தை தன் தோழியிடம் கூறினாள (ஐங. 38.4,40:8), தலைவி யின தந்தையது கையிலுள்ள வேலுக்கு அஞ்சாமல் தலைவன் அவளது இல்லத்திற்கு இரவில் வந்தான் (ஐங்.60:3,4). ஒண்டொடி முன்கை ஆயம் (ஐவ.83; 3). நெயதல் நறுமலரைச் செருந்தியோடு விரவிக் கையாற் புனைநத நறுந்தார் கமழும் மார்பின்ன தலைவன் (ஐங். 182:1,2), தலைவி கடற்சங்கை அறுத்துச் செய்யப்பட்ட வளைகள் நெருங்கிய முன் கையினள் (ஐங்.191:1). இளம்பெண்டிர் வளை யணிந்த முன்கையினை உடையவர் (ஐவ. 198:1,2), குறுங்கை யிரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை (ஐங.216: 1). இடக்கண்ணும் துடிக்கும்; மயிர்வார் முன்கை வளையும் செறிவுறும; ஆதலின் பெருங்கல நாட னாகிய தலைவன விரைய வந்து வரைவான் என நன்னிமித்தம கண்டுதோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங். 218). தலைவி வேங்கை மலாகொண்டு மலை யுறை கடவுளை வாழத்தி இனிமையான பலியை அளித்த ஈர்நறுங் கையள் (ஐங். 259:1-4). சிறுகட் பனறிப் பெருஞ்சின வொருததவோடு குறுக்கை இருமபுலி போர் செய்தது (ஐங. 256:1,2). தலைவி மலையிடத்துக் கமழும் காநதளின் நறுங்குலை போன்ற தன் நலமபெறு கையினால் தலைவன கண்களைப் பொத்தினாள (ஐவ்,293:1,2), நம்மிடம் பெறுயினத உடல் பொருந்துமாறு கைகள் விரும்புகினற முயக்கத்தைக் காட்டிலும பொருள் சிறப்புடையதோ என்று தலைமகன பொருள்வயிற் பிரிந்தவழித் தலைவி தோழியிடம் வினவினாள் (ஐங். 837). ஆயத்தார் நேரிறை முனகையினை உடையவர் (ஐங்.384:5). நலலோரிடத்துக் கை தொழுது பனமுறையும் அறிவு சுழன்று வினவுகின்ற வளே, நின் மகளைத் திண்ணிய தோளையுடைய வல்விற் காளையோடு சுரத்திடையே கண்டேம் என இடைச்சுரத்தார் மகட்போக்கிப் பின்சென்ற செவிலியிடம் கூறினர் (ஐங்.398). 'பாகனே, நாம் தேர்ப்புரவியை விரைந்து செலுத்திச் சென்றால் வரிசைப்பட வளையலணிந்த முன்கையினையுடைய நம் தலைவி தன பிரிவுத்துன்பமாகிய வருத்த மொழிவாள்' என வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனை விரைவுபடுத்தினான் (ஐன். 422). தலைவி நேரிறை முன்கையினள் (ஐங். 493:4). கடுங்கூளி யினது முதுகிடாத போரினையும் மணிமிடற்றினை யும் உடைய எண்கையினன் சிவபெருமான் (கலி. 1:3,4). தலைவன் செய்வினை இடத்துச் செல்லு தலை மனத்தான் எண்ணுதலினால் தன் கையாலே எழுதி வழித்த வல்வில்லின் நாணைத் தடவினான் (கலி. 7:5,0). ஒரோவொரு கைகளாலே தமமுள்ளே தழுவிக்கொண்டு ஒரோவொரு கைகளாலே ஒன்றன கூறாகிய ஆடையை உடுத்திருப்பவரே யாயினும் பிரி யாது ஒன்றியிருப்பாரது வாழ்ககையே வாழக்கை யாகும் (கலி. 18:9-11). (துரியோதனன்) சூழ்ச்சியாலே பாண்டவர் ஐவர் இருந்த கையாலே புனையப் பட்ட அரக்கு மாளிகையை நெருப்புச் சூழந்தது (கலி. 28:2-4), 'காதலையுடைய கணவரைக் கூடின மகளிருடைய கவவுக் கையை நெகிழாதே பூந்தாதை வீழ்க்கும் இளவேனிற் காலம் வந்தது; மையுணகண வருந்தப் பிரிநதவர் வாராராயினார்' எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி.331 7-9). தலைவியின் கையிலுளள வளைகள் அவள் காப்பவும் நில்லாது கழனறன (கலி. 33:18,19). கண் உறுகின்ற வருத்தததைக் கை களைநதாற போலத் தலைவி உற்ற துயரை நீக்கத் தலைவன் குதிரை யில விரைந்து வந்தான (கவி. 34:22-24). 'ஊச லாட்டத்தின் போது தலைவன மார்பில் கை நெகிழ்ந்து பொய்யாக வீழ்ந்தேன; அதனை அவன உணமையென்று கருதி அப்பொழுதே விரைய என்னை எடுதது அணைத்துக கொணடான்' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறிக குறிப்பறிந்தாள (கலி. 27:16-18). இமையவில் வாங்கிய ஈர்ஞ்சடை அந்தண னாகிய இறைவன இறைவியோடு இருந்த இமைய மலையை எடுத்தற்கு அரக்கர் கோமான (இராவணன் தொடிப்பொலிவு பெற்ற தன் தடக்கையைக் கீழே செலுத்தி அதனை எடுககலாற்றாது வருநதினான் (கலி. 38:1-5). மேகந்தவழும் மலையையுடைய தலை வனது மணவணியைக் காணாமல் கையாற் புதை பெறும் கண்களும் கணகளாகுமோ எனத் தோழி தலைவியை வினவினாள (கலி. 39:41,42). கொடிச்சி யர் மலையிலுளள தெய்வத்தைத் தொழுது கூப் பிய கை போல நறவினையுடைய கொததுக்கள் என<noinclude></noinclude> 2qd2xj896qptt5itfs2rrapom92vk69 250 669070 1987550 2026-11-06T14:43:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987550 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கை 493 லக அசையும் காந்தள் தோன்றியது (கலி. 40:11, 12). என் முன்கையிலுள்ள வளை கழலும்படி என் னைப் பிரிந்து வாராதவன மலையாயிருந்தும் அதன் கண் இளமழை உலவும்; அதுதான ஒருகாலத்து உலவுத லன்றி நாடோறும் உலவுகின்றதே எனத் தோழியிடம் தலைவி வியந்துரைத்தாள் (கலி. 41:25-271. தலைவன் தனனை நயததோர்க்குத் தேர்களை வழங்கும் வணகையினை உடையவன (கலி. 42:20,21).யாம் பாட மறைதது நின்று கேட்ட தலைவன் என் தோழியை வரவு கூறாமல் கையைக் கவித்து என் சிறிய புறத்தைச் சேர ஞாயிற்றைக் கண்ட இருள்போல என மேனியின் பசப்புக் கெட் டது எனத் தலைவி கூறினாள் (கலி. 42:28-32). அழகுடைய மகளிர் கையிலிட்ட தாட்கூட்டாகிய நீலக்கடைச் செறி போலக் காந்தள முகை மேல் தும்பி அது மலருங் காலத்தைப் பாரததிருக்கும (கலி. 43:8,9). விலலின மேல் வைத்த கையினனாய நிரைத்த வளையணிந்த முன்கையை உடைய தலை வியை அவளுக்குக் காமக் குறிப்பு நிகழும்படி நோக்கித் தலைவன அவளைத் தினைப்புனததில் கிளி கடிதலை மறப்பித்தான (கலி.50:7-10). தொடி செறிந்த கட்டுவடங்கள அமைந்த அரிமுன்கையி னையும் அணைபோலும் தோளினையும் உடைய வள தலைவி (கலி, B4:3). தலைவன் தொய்யில் எழுதின தலைவியின் இளமுலையை இனியவாகத் தடவி அததொயயிலைக் கொண்டு வந்த தடக்கை யினாலே தான் விரும்பும் பிடியை அளிக்கும் மையல் யானை மெய் முழுதும் தடவுதலை யும் செயதான் (கலி. 04:12-14). "மயிர்வார்ந்த வரி முன்கை மடநலலாய்' எனத் தலைவியைத் தலை வன் விளித்தல் (கலி. 86: 24). சிலம்பின மணி ஆர்ப்ப நிரைத்த தொடியை உடைய கையை வீசித் தன் ஆருயிரைக் கவர்ந்து கொண்டு இளமை யால் அதனை அறியாது தலைவி சென்றாள் என்பது தலைவன் கூறறு (கலி. 58:56). காந்தளின் குளிர்நத எழுச்சியை உடைய வடிவினைக் கொண்ட துடுப்பெனக கூறும்படியாக ஒக்கும் திரணட தம் மில் இணையொத்த மெல்லிய முன்கையினால் தலைவி சிறு பானையாலும் பாவையாலும் விளை யாடினாள் (கலி. 59:3-6), வணங்கிறை வரி முன்கை யுடையவள் தலைவி (கலி. 60:4), தலைவன நாணில னாய்த் தன்னொடு புணர்ச்சிக் குறிப்பின்றி நிற்பா ரையும் தான் புணர்சசிக் குறிப்புடையனாய் வலி திற் கைப்பற்றினான் என்று தலைவி கூறினாள் (கலி. 62: 1,2), முடமுதிர் பார்ப்பான் தன்னைப் பெண் பிசாசு என்று கருதி அஞசினன் ஆதலைக் கண்ட தலைவி ஒரு கையாலே மணலை அள்ளிக் கொண்டு அவன் மேலே தூவிட அவனும் கடிதா கக் கதறிக் கூவத் தொடங்கினான் (கலி. 55:20-23). குறியிடத்தே நின்னைக் காணாமையால் எம்மி டத்தே வந்தாய் எனறு கருதி எம் கதவினைத் தட் டித் தன் கையின் வளையினாலே தன் வரவினைச் சொல்லுதலை இயல்பாக உடைய பரத்தையரை நோவேமோ' எனக கூறிக் காமக்கிழததி தலை வனை ஊடிச் சினந்தாள (கலி. 68:8,9). தன செல வியால் அலராது கையினாலே வலிய அலத்துதலின் முகையலர்நதாற் போல இனிதல்லாத முயககத்தில் எமக்குத் தண்பனிக்காலம் கொடிதாயிருக்க நும்மை யினறித் தங்குதலும் தகைமை யுண்டோ எனத் தலைவி தலைவனை வினவி ஊடல் தீர்ந்தாள் (கலி. 78:35-27). புதல்வன் முற்றத்திடத்தே உருளையால் ஓடுதல் வல்ல தேரைக கையாற் செலுததி நடை கற்று ஆலமலர் செல்வன மகன் போல வருவான (கலி.81:7-10). வீதியில் புதல்வனைக் கண்ட அவ னின் வேற்றுத்தாயர் (பரத்தையர்) அடியிற் சிலம் பொலிகள் அணுகி, 'நின கணணாலும் நுதலாலும் கதுப்பாலும் நின்னைத் தழுவிய தாயர்க்கு விளக கத்தைக் கொடுக்கவல்ல அழகிய கையினால நின தந்தைக்குத் தண்ணென நீ செய்யும் சிறபபுக்கள் போல எமக்கும் சிறப்புக்கள செயது இவலிராக் காலத்தே தங்கிச் செலவாயாக' என்று கூறினா (கலி. 83:16-23). மகன புறம்போந்ததால பாலகட்டிக கொண்டமையின் மறைத்துத் தலைவி தனது அங்கையால் நகிலை அமுக்கித தேயககவும் அந்தக் கையின எல்லையில் நில்லாமல விம்மிச் சுரந்து பால் வெளிப்பட்டு வீணாயிற்று (கலி. 84: 3,4). எம்மை இகழ்ந்து பரத்தையா நின கையில் இட்ட மோதிரங்கள் யாலை; யான அவற்றைக் சாண் பேன் எனத் தலைவி புதல்வனிடம் புலந்துரைத் தாள் (கலி. 84:20,21). வெந்த புண்ணிலே வேலால் எறிந்த தன்மைத்தாக தந்தையுடைய முன்கைத் தொடியை புதல்வன கையிடத்தே இட்டவா யார் எனத் தலைவி தோழியை வினவினாள (கலி. 84: 30-32). 'இத்தொடியை நின கையில் இட்டவர் யாவர்' எனத் தலைவி வினவ, அதற்குப் புதலவன் அஞ்சினமை கண்டு அவள் அஞ்சாதே நீயும் தவ றிலை; நின் கையினகண் இததொடியைத் தந்த பூவெழில் உண்கண்ணவளுந் தவறிலள்; நுந்தை யையும் ஈண்டு நோவாரில்லை: இத்தொடியை இவன கையிலிட்டவர் யாவரென்று கேட்டயானே தவறுடையேன என்று தனனுள்ளே அழிந்து கூறினாள் (கலி. 84: 36-41). புதல்வன் கையி னிடத்து நண்டின கண் தன்மைபெற நெருங்கப் பல அருப்புத் தொழில் சூழப்பட்ட சில<noinclude></noinclude> lnts6s6kbfoyr04b9zm3yf2b04lryat 250 669071 1987551 2026-11-06T14:43:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987551 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சு 494 கை கோற்றொழில் அவிர்கின்ற தொடியினை அணிந் திருந்தான் (கலி. 85:6,7). 'நினக்கெனறு வைத்த பாலை உண்டற்கு நினது திண்ணிய தேரிலமைந்த கொடிஞ்சியினைக் கையாலே பிடித்து மெத்தென அசைந்து என் கையிடத்தே வருவாய்' என்று தலைவி புதல்வனை அழைத்தாள் (கலி. 88:18-21). இளைய களிற்றினது தலையிலே தொங்குகின்ற மூன்று வடம் போலப புதலவனின் கயந்தலை யிடத்தே கையாற் புனைந்த மூன்று வடம் தொங் கியது (கலி.86:1,2), வண்டினததிற்கு அஞ்சிய மகளிருள் ஒருத்தி அடியிலே தாழந்த துகிலையும் முடிதாழ இருங் கூந்தலையும் கைகளால் பற்றிக் கொண்டு பூவேய்நத கயததில் பாய்ந்தாள்; மற் றொருத்தி அததிரட்சி கொண்ட வணடுகள் மொய்கையினாலே கையாற் கடிய மாட்டா ளாயத் தன மாலையை அறுத்துக் கொண்டு ஓட்டி அதற்கும் அவை போகாமை கணடு தனக்குக் காப்பாக ஓடத்தில் ஒதுங்குவாள்; மற்றொருததி கள்ளின் களிப்பால இமை கூடுதலான பார்வை மறைந்த கணை உடையளாய் மொய்க்கும் வண்டுகளை ஓட்டுகின்றவள் தனது களிப்பாலே அவற்றை ஓட்டும் இடம் அறியாளாய்க் கை சோர்ந்தாள் (சுலி. 92:42-50). யாழ் வாசித்தலாற் கவிழந்த கையினை உடையவன் பாணன் (கலி. 95: 10). புணர்ச்சிக் காலத்துக் கவுளிடத்துச் செய்யும் வடுக்களையும் செய்யாமல மெய்ம் முழுவதையும் கையாலே எப்பொழுதும் தடவி நீ விரும்பினும் தன்னை வெல்லாமல கொண்டு புணரும் ஒட்டு தலை யுடையாளது கலவிப் போரைக் கணடாயும் போலே இருந்தாய்; நின மனக்குறிப்பை நின் முகம காட்டிக் கொடுக்கும் எனத தலைவி தலை வனிடம் ஊடிக்கூறினாள் (கலி. 95:19-22). நல்ல வளே, யான் செய்த தவறுகளை எனமேலேயிட்டு என் பொய்களை யெலலாம் எனக்கு ஏறத் தெளி லித்து என களவைக் கையோடே பிடித்துக் கொண்டாய்; யானும நின்னைப் பிழைத்தேன ; இனி எனக்கு நீ அருள் செய்வாயாக எனத் தலைவன் தலைவியை வேண்டினான் (கலி. 95:87,38). 'குதிரை ஏறி வந்தேன' என்று கூறிய தலைவனிடம் தலைவி, 'கதிர் விரியும் வைகலில் கையிற் பிடித்த அலகாலே குப்பையை வாரிக்கொண்ட மதுரையின் பெரிய முற்றம் போல நின மெய்யின்கண் கீறியது அக்குதிரைதானோ என்று அவனது பரத்தைமை யைக் குறிப்பில வினவினாள் (கலி.96:82-24), வினை வல பாங்கன தோளின் மேல் கோலை வைத்த கையை யுடையவன (கலி. 101:40), ஏற்றினங்களின் குருதி தோய்ந்த கொம்புகளுடன் ஏறுதழுவின வனின் குடர்கள் சுற்றிப் பிணைக்க அவன் அக் குடரை வாங்கி வயிற்றிலே இடுவது, சிவந்த நூற் கழியை ஒருவன் இரண்டு கையிலும் கோத்துப் பிடித்திருக்க அந்நூலை மூன்று நூலாகக் கொள் கின்றவனை ஒக்கும் (கலி. 103:37-31). பொதுவர் ஏறுகள் துளைத்த தம் புண்களிலிருந்து சோரும் குருதி வழுக்குதலாலே மணலை அள்ளிக் கையைப் பிசைந்து உடம்பையும் திமிர்த்து தாழ்க்காது மீண்டும் ஏற்றைத் தழுவினர் (கலி. 106:22-25). ஆய்ச்சியர் மேயும் புலத்தில் ஏறுபரத்தலைச் செய் யும்படி செலுத்திய தம் அன்புமிக்க காதலரு டைய கையைக் கோத்து இன்பமுற்றுக் குரவை யாடுவர் (கவி. 106:31-33). முடிக்கும் பூ இது வென்றறியாத தன் கூந்தலிலே ஏதிலான் கையாலே புனைந்த கண்ணியை முடித்தாள் என்று தாய் கேட்பின் என்னாகுமோ எனத் தலைவி தோழியை வினவினாள் (கவி. 107:15-17). நெய்யைக் கடைந்து வாங்கின பாலிடத்து நுகர்வார்க்குச் சிறிதும் பயன்படாது அவர் கை செனறு தோய்ந்து விடும் அளவில் அமையும் (கலி. 110:17,18), பிறர் காணா மல் உண்ட கள்ளின் களிப்பு மெய்யிடத்தே தோன் றிப் பின் நாணாமற் செனறு பிறர் நடுங்கும்படி கள்ளுண்டதனை உரைத்தாற் போன்று நாம் கரந்த களவொழுக்கமும் வெளிப்பட்டுக் கையோடு பிடிக் கப்பட்டோம் எனத தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 115:1-3). ஆயர்மகன் சூடி வந்த முல்லைத் தொடையும் கணணியும் வெண்ணெய் தேய்க்க விரித்த தலைவியின் கூந்தலிலிருந்து வீழ்ந்ததைக் கண்ட செவிலி நெருப்பினைக் கையால் தொட்டவர் போல விதிர்ப்புற்றாள் (கவி.115:4-11), 'தொய்யில் எழுதின வனமுலையையுடையாய், நின கையிடத் துள்ளது யாது' எனத் தலைவன் வினவத் தலைவி 'என் கையிலுள்ளது காதலையுடைய புலைத்தி விற் பதற்காக முடைந்ததொரு புட்டில்' என்று கூறினாள் (கலி. 117:4-7). கையாலே வாசித்தலையுடைய யாழி னது இசையைப் போன்ற ஓசையை உடைய இன வண்டுகள் ஆர்த்தன (கலி.131:8,9). கங்குலில் தோன் றிய கனவில் தலைவன் தோன்றினானாக, யான் அவனை வளைத்துப் பிடித்துக் கொண்டேன; அங் ஙனம் பிடித்துக் காண்பேனாகப் பையென விழிக்க, யான் பிடித்த கையுள்ளே மறைந்து போயினான் என்று பிரிவிடையாற்றாத பெருந்திணைத் தலைவி பேதுற்று மொழிந்தாள் (கலி. 142:33-35), பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவி ஞாயிற்றை நோக்கி, 'கதிர்பகா ஞாயிறே, அவரை நினைத்துத் தேடிப்பிடித்து என் கையிடத்தில் தப்பாது தருவையாயின் என் காமத்தீ அலியும்' என்றும் 'நீ மலையிற் சேர்ந்து மறைவை<noinclude></noinclude> n8s0qc70t7aga8ffvdk5akz5ctoh37l 250 669072 1987552 2026-11-06T14:44:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987552 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கை யாயின் மீண்டும் நீ கடலில் தோன்றிப் பகலைச் செய்யும் வரை யான் என் தலைவனைத் தேடும்படி கை விளக்காகச் சில கதிர்களைத் தருக' என்றும் கலங்கி மொழித்தாள் (கலி. 142:37-44), தலைவன் தலைவியின் நீங்குதலில்லாது அரிமயிரினை உடைய முன் கையிடத்துக் கிடந்து சுழலும் வளையிடத் தைப் பிடித்து அவளைத் தெளிவித்துக் கூடினான் (கவி. 147:36,37).எண்ணிறந்தமையான் நின் கைகள் நின் புகழை யொத்தன எனத் திருமாலைக் கடுவ னிள வெயினனார் போற்றுவர் (பரி. 3:31,33), நின் பெண் வடிவத்தைக் கண்டு மகிழ்ந்த மகிழ்ச் சியே அவுணர்க்கு அச்சமாய் முடிய அமரர்க்கு நல் லமிர்தினைப் பகுத்தளித்ததால் நடுவுநிலைமை திறம் பிய நயமில்லாத ஒரு கையை உடையை எனத் திரு மாலைக் கடுவனிள வெயினனார் வஞ்சப் புகழ்ச்சி யாகக் குறிப்பிடுவர் (பரி.3:33,34). 'இருகை மாஅல், முக்கை முனிவ, நாற்கை யண்ணல், ஐங்கை மைந்த, அறுகை நெடுவேள், எழுகை யாள, எண் கை ஏந்தல், ஒன்பதிற்றுத் தடக்கை மன்பே ராள, பதிற்றுக்கை மதலலி நூற்றுக்கை யாற்றல் ஆயிரம் விரித்த கைம்மாய மள்ள, பதினாயி ரங்கை முதுமொழி முதல்வ, நூறாயிரங்கை ஆற்றி கடவுள்' என்று கடுவனிள வெயினனார் திருமாலை விளித்துப் போற்றுவர் பரி. 3:35- 43). திருமால் தம் அன்பர் தொழுத கையி னது தாழ்ச்சிக்கண் அகப்படுவார் (பரி. 4:70,71). இளம் பருவத்திலேயே விரும்பி விளையாடிய போரில் செவ்வேளின் வறுங்கைக்கு இந்திரன் தோற் றோடினான் (பரி. 5:55,35). இந்திரன், அனலன, இயமன் முதலியோர் கொடுத்த மறி. மயில், கோழிச் சேவல், வில், தோமரம்,வாள், ஈட்டி, குடாரி, கணிச்சி, மழு, பாசம், மணி ஆகியவற்றைச் செவ்வேள் தம் பனனிரு கையிலும் கொண்டார். பேரி. 5: 55-68), 'முன்பு எனக்காகக் கொய்து வந்த தளிரெல்லாம் வாடாதிருந்தன; இப்பொழுது வாடின ; வேறொருத்திக்குக் கொடுத்த தளிரை அவள் ஏற்க மறுத்து அதனை இங்குக் கொண்டு வந்ததுதான் தளிரின் வாட்டத்திற்குக் காரணம்; நின் மார்பினில அணிந்த தார் வாடுமாறு தளிரைக் கொய்தும் அவள் உடன்பட வில்லையோ, கொய்த தழையைக் கையிற் கொண்டு சென்று நீ செய்த வணக்கத்திற்கும் அவள் நேர்ந்திலளோ' எனக் காதற்பரத்தை தலைவனிடம் வினவினாள் (பரி. 6: 61-67). ஊடிய காதற்பரத்தையிடம் தலைவன் தண் பரங்குன்றின தலையைக் கையால் தொட்டேன் எனச் சூளுரைத்து ஊடல் தீர்க்க முயன்றான் (பரி. 6:94,95). வையை யாறு தன்பால் புனலாடுவாரின் 495 கை கண்ணி, கைவளை. ஆழி முதலியவற்றைக் கவர்ந் தது (பரி.7:43-48). வையையில் புனலாடுவாருள் ஒருத்தி மேல் வேறொருத்தி நீரை அள்ளி வீசி னாள்; அதற்குத் தோற்று அவள் தன் கண்களைக் கையால் மூடிக்கொண்டாள்; உடனே அவள் மேல் நீர் வீசிய பெண் தன் பொனைாணால் அவளது தோளைக் கட்டிச் சிறைப்பிடிக்க, அவளுக்குப் பரிந்து அவளது கைக்கட்டை நீக்க மற்றொருத்தி விரைந்தாள் (பரி. 7:51-57). தலைவனது பொய்ச் சூளால் வரும் துன்பத்தை நீக்கத் தலைவி தன் கையால் மணியடித்துச் செவ்வேளை வணங்குவாள் (பளி. 8:84-89). மகளிர் தம் கைகள் தாமரை மலரை ஒத்தன (பரி.8:115). தேவசேனை செவ்வேளிடம் 'நின் இயல்பறியாது அகப்பட்ட மகளிர் திறம் மழை பெய்ய வேண்டி வருந்தும் சோலையை ஒக்கும்; ஆதலால் அவரே தவறுடையராவ தன்றி நீ தவறுடையை யல்லை; நின்னை எயதும் திருவு டையார் மென்தோள் மேல் தங்கி அருளுதலும் நினக்கு இன்று; ஆகையால் நின் மாணலம் உண்ணக் கடவேனோ' எனத் தனனைக் கையாற் சுட்டிச் சொல்லி வெகுண்ட நோக்கத்துடன் வளளி காரணமாகப் புலவி கொண்டாள் (பரி.9:30-36). மதுரையில் அணிநிலை மாடத்துக கையினால் வேங்கை போன்ற உருவினைச் செய்தமைத்திருந தனர் (பரி. 10:45,48). வறுமையுற்ற புலவர்தம் ஏற்ற கை நிறைய வழுதி பொன வழங்கினான் (பரி. 10:126,127). வையையுள் வாழைத் தண்டைத் தழுவி நீராடும் ஒருவன் ஒருத்தியைக் கண்ட பொழுதிலே தன்நெஞ்சு அழிநதான்; அவ்வளவிலே புனல் அவன் கையை வலித்தது (பரி. 11:106, 107). வையையை நோக்கிக் கழுத்தோடு பொருந்திய கையை நீங்காத காதலரைத் தழுவும் வீறு பெறுக என வேண்டுவோம் எனறு மகளிர் சிலர் கூறினர் (பரி. 11:316,117). வங்கியத்தின இசையெழ, முழவு முதலியவற்றின் ஓசையையுடைய தாளத்தை அளந்து அழகுதக நிருத்தத்தின்கண் ஒக்கத் திகழும் அரிவை யர் தம் நேரிறை முன் கையால் அத்தாளததைத் தூக்கி அளந்தனர் (பரி. 12:40-44). தன் கணவனை அணங்கை யொப்பா ளொருத்தி நோக்க, அது கண்டு பொறாத தலைவி அவனைக் கோதையைக் கோலாக் கொண்டு புடைத்துத் தன் மார்பிலுள்ள வடத்தை வாங்கி முன் கையை இறுகக்கட்டி, நீ பிழையுடையை என்று சினந்து கூறினாள் (பரி. 12: 57-60). பொற்குழையைப் போலத் தொங்கும்படி தன் காதில் அசோக மலரைச் செருகிக் கொண்டு பூங்கொடி போல அசைந்து தன் முன்கையாலே கூந்தலிலுள்ள கண்ணியை அழகாகத் திருத்தும்<noinclude></noinclude> 9ujigovzb2904523c11khy7ht1ya1p8 250 669073 1987553 2026-11-06T14:44:23Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987553 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 496 கை இவன் செய்த இக்குறிப்புத் தொழிவால் அருகிவிருக் கும் இவன் நேரிறை முன்கையினையுடைய இந் நல்லாளது கணவனாக இருந்தான்; காண்மின் என வையையில் நீராடியோரைச் சுட்டிக் காட்டிச் சிலர் கூறினர் (பரி. 12:87-92). பெரிய மேகத்தின் இருபுறமும் இருசுடர்கள இலங்குதல் போல நேமி யையும் சஙகையும் ஏந்திய கையுடனே விளங்கும் திருமாலின் மார்பைத் தொழுவோர்க்குத் துறக்க உலகம் உரிமையுடையதாகும் (பரி. 13:7-13). திரு மாலின் கை வளவிய இதழையுடைய தாமரைப் பூவை யொக்கும் (பரி. 13:50,51). வளை முன்கை வணங்கிறையார் (பரி. 17:33). கார்காலத்தில் தோன்றும காந்தட்குலைகள் செறிந்த அழகால போரில் தோற்றுக் கட்டுண்டார் கையை யொக்கும் (பரி. 18:34,35). தும்பி கட்டவிழ்க்கும் அழகு மிக்க காந்தள் முகைகள் யாழ் நரம்பின புரியை நெகிழ்ப் பார் கையை யொத்தன (பரி. 18:36,37). திருப்பரங் குன்றத்திற்கு முருகனைக் காணச் சென்றோரில் சிலர் கைவைத்து ஊதிக் குழலின் இசையை அளந் தனர் (பரி. 19:41). கமழ் குலைக் காந்தள் கை போலப பூத்தன (பரி. 19:76). கொடி போன்ற பெண் களின் கை போல் காந்தள் முகை குவிந்தன (பரி. 20:98) அவுணர் தமக்குத் துணையாக மதித்த மாமுதல் தடிந்து புள்ளொடு பெயரிய பொருப்பை (கிரவுஞ்சகிரியை) பிளந்த வேல் செவ்வேளின் கையி லுள்ளது (பரி.21:8,9). சுனையில் குளித்த ஒருத்தி கரையில் நினற தன கேள்வனைப் புணையாகிய மூங்கிலை நீரில் அழுந்தும தன்னுடைய கையின்கண் தருக என லேண்டினாள் (பரி. 21:39-41), மதுரை மக்கள் கையாற் புனையப் பட்ட தாரினை அணிந் தனர் (பரி.தி.3:11). 2. யானையின் துதிக்கை. பெரிய கை - துதிக்கை- உடைய யானையின் கழுத்திடத்தே யிருந்து கூற்றத் தின் கொலைத் தொழிலைச் செய்தவன் கருங்கை யொள்வாட் பெரும்பெயர் வழுதி (புறம். 3:11-13). போரில் புண்பட்ட யானையினது துளையுடைய பெருங்கை வாயுடனே துணிந்து வீழ்ந்து கலப்பை யொப்ப நிலத்தின் மேலே புரண்டது (புறம், 19:9-11). யானை தூங்கு கையொடு ஓங்கு நடையுடையது (புறம்.22:1,8), ஆவூர் முற்றுகையிடப்பட்ட போது யானை கட்டுத்தறியில் கம்பத்தைச் சாய்த்து நில மிசைப் புரளும கையினதாய்ப் பெருமூச்செறிந்து இடியென முழங்கிற்று (புறம்.44:3-5). ஒத்த யானை பனையை ஒத்த தடக்கையை உடையது (புறம், 162*16,17). மாந்தரஞ் சேரல் இரும்பொறை துஞ்சியதால் போர் யானை கையை நிலத்தே இட்டு வைத்து உறங்கியது (புறம். மலையை 239:18,32). பொருது இறந்த ஒருகை யுடைய யானையின் கொம்பில் வளைந்த வாளைத் திருத்தி மறவன பகைவனைப் புறங்கண்டு நகைத்தான (புறம்.284:5-8). இரும்பனை யன்ன பெருங்கை யானை (புறம்.340:7; பெரு.436).சுருங்கை யானை மேகமாக உருவகிக்கப்பட்டது (புறம்.369:2). புகர் முக வேழம் பல்பிணர்த் தடக்கை யுடையது (புறம். 371:19,20), யானை ஏந்துகோட்டு இரும்பிணர்த் தடக்கை உடையது (புறம். 387:10,11), யானையின் கைகள் வெட்டப்பட்டு அவை கிடந்த போர்க்களம் பனைமரத்தை வெட்டிய புனம் போலக் காணப் பட்டது (பதி. 36,5,6). பெருங்கை மதமா (பதி. 43:4). தடக்கை யானை (பதி, 51:29). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனின் களிறுகள் பகைவர் மதிலிலுள்ள கதவைக் காணின் மதத்தால் குத்துகோலைக் கடந்து தன் நுதலினிடத்தே ஏந்திய கையைச் சுருட்டி தோட்டியையும கடந்து அடங்காது அக் கதவைத் தன் கொமபாற் குத்தும் (பதி. 53:16-21). பெருஞ்சேரலிரும்பொறை போரிற் புணபட்ட பெருங்கையை யுடைய யானைத் தொகுதியின துயரைப் புண்ணை யாற்றிப் போக்கிப் பின் அதனை இரப்போர்க்கு நல்கினான் (பதி. 76:5-8). திருக்கிளா செல்வன் (இந்திரன) ஏறிய யானை தாழ்பெருந் தடக்கையினை யுடையது (முரு. 158, 159). பிடியினுடைய பெருமையுடைய கையைப் போலச் செறிந்து ஒன்றித் திரண்ட குறங்கினை யுடையவள் பாடினி (பொரு.40-47). யானை பருத்த பெரிய தடக்கையினை உடையது (பொரு. 171,172). ஈர்ந்து நிலத்தே செறியும் கரிய பிடியினது பெரு மையை யுடைய கைபோல அடியோடு தொடர்பு பட்டுப் பருத்து மலையிலே வளர்ந்த வாழையெனத் திரண்டு விறலியின் துடை ஒன்றோடொன்று நெருங்கியிருக்கும் (சிறு. 18-21).உழவர் பிடியின் கையைப் போன்ற பின்னிய மயிர் வீழ்ந்து கிடக்கும் சிறிய முதுகினை யுடையவள் (சிறு. 190- 191). நெடுங்கை யானையின நெயம் மிதி கவ ளத்தை மந்தி கவரும் (பெரு.394). நாற்சந்தி யான முற்றத்தே நின்ற காவல் யானை கருமபோடு நெற்கதிரைக் கட்டிய உணவையும் அதிமதுரத் தழையையும் உண்ணாமல் அவற்றால் தன நெற்றி யைத் துடைத்துக் கூரிய முனையுடைய கொம்பினி டத்தே ஏறட்ட தன் கையிடத்தே அவற்றைக் கொண்டு நின்றது (முல்லை. 29-34). பாம்பு பதைப் பது போன்ற பதைப்பினை எய்திப் பகைவரது யானையின் பருத்த கைகள் அற்று வீழும்படி செய்து அரசர்க்கு வெற்றி உண்டாக்கி வீரர் செஞ் சோற்றுக் கடன் கழித்தனர் (முல்லை. 69-72). தங்கை<noinclude></noinclude> 6h9ymyv6drbztulguavshqfhfclinqa 250 669074 1987554 2026-11-06T14:44:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987554 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 497 கை மாயோன் பிறந்த ஓண நன்னாளில் தோட்டி வெட்டிய வடுவழுந்திய முகத்தையும் பலகாலும் போர் செய்தலால் தழும்பிருந்த போரைத் தாங்கும் பெரிய கையையுமுடைய கடுங்களிறுகளை மறவர் தம்முள் பொரச் செய்தனர் (மது.591-597). பெருஞ் செய் ஆடவர் வினைநவில் யானையின் நீண்ட திரண்ட தடக்கை நிலத்திற் புரளப் போர்க்களத் தில் யானையைக் கொன்றனர் (நெடு. 169-171). மூங்கிலைத் தின்பதற்கு மேனோக்கி நின்று வருந்தின யானை அவ்வருத்தம் தீரும்படி முத்து நிறைந்த கொம்பிலே ஏறட்டுத் தொங்கும் கையை யொப்பச் சிறுதினையின் தலைவளைந்த பெரிய. கதிர்கள் தோன்றின (குறி. 35-38). கானவர் அம் பெய்து புனத்தினின்றும் ஓட்டுதலினால் மதஞ் செருககிய மையல் வேழம் மரங்களை முறித்து இடியென முழங்கித் தன் தலைமைக்குத் தக்க தாய்க் கரிய சருச்சரை பொருந்திய பெரிய கையைச் சுருட்டி நிலத்தே எறிந்து கூற்றுவனைப் போல விரைந்தது (குறி. 160-168). பெருங்கை யானை தன்னை அகப்படுத்த அகழ்ந்த குழியில் ஏறுதற்கு அரிய கரைகளைக் கோட்டாலே இடியும்படி குத்திக் குழியைத் தூர்த்துப் பிடியை அடையும் (பட். 233-225). தம்மில் விளையாடிப் பொருகின்ற யானைக் கன்றுகளின் ஒன்றோடு ஒன்று சேர்ந்த கைகளைப் போன்று தினை தம்மிற் பிணையும் கதிர்களை உடையது (மலை.197,108). பிடியின் கையை யொத்தது சிவந்த கணணை யுடைய வரால் (மவை. 457). தலைவியின் பின்னின கூந்தல் பிடியானையின் கையை ஒக்கும் (அகம்.9:22). ஞாயிற்றின் வெம்மையால் வாடின மடப்பிடி மேலே உயர்த்திய தன் கையும் மறையத் தக்க ஆழ்ந்த வெள்ளத்தில் களிற்றுடன் படிந்து விளை யாடும் (அகம். 43:3,4). இற்றியின் நெடிய விழுது துறுகல்லைத் தீண்டிக் காற்றடித்தலால் அசைவது பெருங்கை யானை கையை அசைப்பது போல் தோன்றும் (அகம். 57:6-8). கடுங்கண் யானை தன் நெடுங்கையைச் சேர்த்துக் காலால் உதைத்துண் டாக்கிய புழுதியில் குறும்பூழ்ச் சேவல் பெடை யோடு குடையும் (அகம். 63;4-7). வயக்களிற் றொருத் தல் கரிய சருச்சரையுடைய தடக்கையால் ஏமுறத் தழுவவும் முதற்சூலையுடைய மடப்பிடி ஆளியினை அஞ்சி நடுங்கும் (அகம். 78: 1-6), இரும்புலி தொலைத்த பெருங்கை யானையின் மதநீரில் வண்டினம் ஆர்ப்ப அதனை யாழிசை யென்று கருதி மலைக்குகையில் அசுணம் கூர்ந்து கேட்கும் (அகம். 88:9-12). கூற்றுவனை ஒத்த வலியுடன ஆட்களை நிலத்தின்கண்ணே எறிந்து கொல்லுத ச இ பொக தொ 2 32 - லைத் தப்பாத அச்சம் வருகின்ற தடக்கையினை யுடையது கடும்பகட்டு யானை (அகம். 93:18-20). ஓடைக்குன்றத்து ஞெமையின் மீது பின்னிய சிலம் பின் கூடு மேற்காற்றால் அசைய, அதனை மேகம் என மருண்ட களிறுகள் பலவும் ஒருங்கே தூக்கிய வருத்தத்தினை யுடைய நெடுங்கைகள் கூத்தரது தூம்பு போலத் தோன்றி ஒலிக்கும் (அகம்.111: 5-9). பெரிய கையினை யுடையது யானை (அகம். 118:8), மதப்புலியுடன் பொருதலால் பிளவுபட்ட சென்னியின்கண் உறுநோய் வருத்த உண்ணுநீர் வேட்டுச் சென்ற யானை வறுஞ்சுனை யிடத்தே தனது கையைத் தோய்த்து நீரின்மையால் பெருமூச் செறியும் (அகம். 119: 16-19), யானை திரண்ட பனையை யொத்த பருத்த அழகிய வலிய வளைந்த கையையுடையது (அகம். 148:1,3). பாழிடத்திலுளள முருங்கையைத் தின்ற பெருங்கை யானையின் சிறுபுறம் உராய்தலின் நெடுஞ்சுவரின் விட்ட மரம் வீழ்ந்தது (அகம். 167 : 10-13). ஒருங்கு பிணித்து நெய பூசப்பெறும் நறு நாற்றமுடைய கூந்தல், சிறுகண் இரும்பிடியின் தடக்கையினை ஒக்கும் (அகம். 177:3 5). நெருப்புப் பரந்த பெரிய காட்டிடத்துச் சிறுகண் யானை பேய்த் தேரின்பால் தன் நெடிய கையினை நீட்டியும் பெரிய வாயினைத் திறந்தும் நீரினைப் பெறாது அக்காட்டை வெறுத்துக் கடந்து செலலும் (அகம். 179:2-6). புலிப்பகை வென்ற புண்கூர் யானை கல் லகச் சிலம்பில் கையை உயர்த்தி உயிர்ப்பின் வேங்கைப்பூ மேலெழுந்து புதரின்மேல பரவிக் கிடக்கும் (அகம். 202:3-8). வெயிலினால் வருந்திய களிற்றொருத்தல சருச்சரை அழிந்த பெருங்கையி னால் நீர் வேண்டி உவர்க்கிணற்றினைத் துழாவும் (அகம்.207:9-11). இரும்புலி தொலைத்த பெருங்கை வேழம் (அகம்.272:1). ஞாயிறு காயும் வெம்மை மிக்க இடத்தே புலியினை வென்ற யானை வருந்தி மதம் வாடிக் கொம்பிலே பெரிய கையை அணைத் துக்கொண்டு பல மரங்களை உடைய ஒருபக்கத்தே பிடியொடு வதியும் (அகம். 295:2-6). நெடுநல் யானை நீர் வேட்டுச் சுனையின்கண் இட்ட கையினைப் புலிக்குட்டி கடித்து முழங்கும் (அகம். 329:10-13). வேனிற் காலத்தில் இளம் பனையைப் போலக் கையை உயர்த்தி யானையின் பெருங்கூட்டம் மேகத்தை நோக்கிக் கதறும் (அகம். 333:11,12). மேகம் பெரிய களிற்றின் பருத்த கை போலக் கால் வீழ்த்தி மழை பெய்யும் (அகம். 334:8,9). புலி பாய்ந்த தெனக் களிறு முழக்கிய ஒலியினை அஞ்சித் தன் கன்றினை விட்டு ஓடிய மடப்பிடி தன் கையைத் தலை மீது வைத்துக் கொண்ட மயக்கத்துடன்<noinclude></noinclude> nmdstue460u4tie66ubz6nh3qulktbm 250 669075 1987555 2026-11-06T14:44:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987555 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 498 கை கன்றினை விரைந்து தேடித் திரியும் (அகம். 347:11- 15). களிறு தனது வரிகள தங்கிய நெற்றியில் வைத்த வலிமை குன்றிய பெரிய கை குன்றத் திடத்தே ஊர்ந்து செல்லும் பாம்பு போலத் தோன் றியது (அகம்.349:11-13). பெருங்களிற்று இனநிரை காட்டிலுள்ள தீஞ்சுளைப் பலவின் கனிகளைத் தம் கைகளால் தோணடித் தின்று செல்லும் (அகம். 357:8-20), களிறு மண்ணில் ஊன்றிய வெண்கொம் பினை அசைத்துப் பெயர்கக இயலாது தன் வாயில் நிறையுமாறு புகுத்திய வலிகுன்றிய பெரிய கை குன்றில் நுழையும் பாம்பு போலத் தோன்றும் (அகம்.391:11-13). வெண்கோட்டு யானை தாழ். பெரும் தடக்கையினை யுடையது (அகம். 392:1,2). பிடியின் பசியைக களைய வேண்டிப் பெருங்கை வேழம் யாமரத்தின் மென்சினையை ஒடித்தது (குறு. 37:2,3). குறிய கருமையான பிடியானை கையை மறைத்தாற் போன்று கரிய நிறத்தை யுடைய துறுகல் தோன்றியது (குறு. 111:4,63. நெடுங்கை வன்மான் (யானை) (குறு. 141:4). செந் தினைக் கதிர்கள் மடப்பிடியின் தடக்கையினைப் போன்றனவாகி, பால் நிரம்பிக் கரியை எடுக்கின்ற குறட்டைப் போல வளைந்தன (குறு. 198:2-4), தட மருப்பு யானை யாமரங்களின் அடியைத் தன் கொம்பாற் குத்திக் கிளைகளை வன்மை பொருந் திய வளைந்த கையினால் வளைத்து யானைப் பெரு நிரையின் உறுபசியைத் தீர்க்கும் (குறு. 255: 1-5) களிறு தன் மடப்பிடி வருத்தத்தைப் பொறாமல் யாமரம் அழியக் குத்திப் பசையற்ற வெண்பட்டையைக் கொண்டு வறுங்கையைச் சுவைத்து வருந்தும் (குறு. 307:4-8). கையுடைய களிறுகள் பிடியொடு சேர்ந்து மேகம் சூழ்ந்த மலை யிடத்தை அடையும்படி மாலைக்காலததே பெரு மழை பொழிந்தது (குறு. 319:3-5). மடப்பிடியைத் தழுவித் தடக்கை யானை குன்றிடத்துள்ள சிற்றூ ரிடத்தே இறங்கிச் செலலும் (குறு. 332: 4-5). தினை யின் பெருங்கதிர் பெண்யானையின கை போன்றது (குறு.360:5).காட்டிலுள்ள யாமரக் கிளையினைப் பிளக்கும் வலிமை இனமையின யானை தன் கையை மடித்து வருந்தும் (குறு. 188: 5-7). இடியேறு மலை மேல் மோதி இளமபிடி வருந்தத் தன் கையை ஊனறி இறங்கும் களிற்றினை எறிந்து அதனைக் கொன்றது (நற்.114: 9-12). பல்பிணர்த் தடக்கை ஏந்து கோட்டு யானை தேர்ப்படையோடு பொரு தது (நற். 141:8,9). பெருங்கை யானை இரும் பிணர்த் தடக்கையால் ஊற்றுக்குழியில் நீரை முகந்து கொண்டு பிடியெதிரே ஓடும் (நற். 186: 1-3), நிலத்தின்கண் ஈர்த்தலையுடைய நெடிய கையை உடையது யானை (நற்.194:4,5). கன்றோடு மடப்பிடியைத் தழுவிய தடக்கை வேழம் வேங் கையின பூங்கொத்துக்களாகிய உணவினைப் புறந் தந்து ஊட்டும் (நற். 202: 3-6). கானவன் முதுகு போன்ற பெரிய கையினையுடைய வேழம் வேட்டு வளது எறிகணைக்கு அஞ்சிப் பிளிறும் (நற்.228:5-8). சிறுகண் யானைப் பெருங்கை ஈரினம் சுனையிலே கூடி வாழையை வெறுத்துப் பலாப்பழம் தின்னும் (நற். 232:2-5). ஓமைபின் தழையை ஒடித்துத் தின்ற உயர்ந்த கோட்டினையுடைய யானை தன் புள்ளியை யுடைய நீண்ட கையைச் சுருட்டித் தூக்கி வேறொன்றனை அறிகின்றதன் காரணமாக இடையீடுபட்டுப் பிளிற்றியதனைப் பிடியானை வேறாக வுணர்ந்து விடரகம் சிலம்பப் புலம்பும் (நற்.318:5-9).இரும்புலி தொலைத்த பெருங்கை யானை வெஞ்சின இடி போல முழங்கும் (நற்.353. 9, 10), யானைக் கன்று பாகர் இருப்பு முள்ளாற் குத்தி அலைத்தலினாலே துன்புற்றுத் தன் கையி டையே வைத்த கவளத்தை மெய்யின் மேல் வாரி இறைத்துக் கொள்ளும் (நற். 360: 7-9), செந்தினை முறம் போலும் செவியையுடைய யானையினது வளைந்த கைபோல வளைந்து தலைசாய்ந்த கதிர் களை உடையது (நற், 376: 1, 2), வெம்மை மிக்க சுரத்திடத்தே சிறுகண் யானை தன் புள்ளிகளை யும் வரிகளையுமுடைய தடக்கையைச் சுடுதல் அஞ்சி நிலத்தைத் தொட்டுத் தோய்ந்து செல்லாது (ஐங். 327:1-3). விழுத்தொடை மறவர் வில்லிடத்தொலைந் தோரது எழுத்துடைய நடுகல்லினைப் போன்று யானை சருச்சரை பொருந்திய பெருங்கையினை யுடையது (ஐங். 352: 1-3). நீரற்ற கடுஞ்சுனையைச் சூழ்ந்து தண்ணீர் உண்ணுதலை விரும்பிய உடம்பு வருநதின யானைகள் தாம் சேரப் பதிந்து அவ் விடத்தில் கைகள் சுடப்படுதலினால் ஒழுங்குபட்ட அந்த யானைத்திரள் வெவ்வேறாகும்படி மலைச் சாரல் தோறும் ஓடும் (கலி. 12: 3-6), களிறுகள் இருக்கும் உலர்ந்த மூங்கிலை யுடைய மலையை நெருப்புச் சூழ்ந்திட கணையத்தை மாறுபடுகின்ற தடக்கையினை யுடைய தலைமை வேழம் அந் நெருப்பை அதர்பட மிதித்துத் தன இனத்தோடு கூடி வெளியேறும் (கலி. 25:5-11). பரத்தையாகிய புத்தியானை பிறர்க்கு வருத்தத்தைச் செய்யும் மெல் லிய தோளாகிய தடக்கையாலே வாங்கிக் கொண்டு தன்னைக் கணடாருடைய நலமாகிய கவளத்தை முத்தை யொக்கும் முறுவலால் வெண்பல்லைத் திறந்து காட்டிக் கொள்ளும் (கலி. 97: 19,20), கூந்தற் கை நீட்டியான் (துச்சாதனன்) நெஞ்சைப் பிளந்து பகைவர் நடுவே தன் வஞ்சினத்தை முடித்<noinclude></noinclude> lh3hp430ke1isaykftvgoymuerq9u5a 250 669076 1987556 2026-11-06T14:45:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987556 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கை 499 கை தவன் (வீமன்) (கவி. 101:18-20) கூங்கை மதமா (பரி. 10:49). அருவிகள் சொரிந்த பலவகையான மலர் களை அலைகள் தள்ளிக் கொண்டு வரச் சுருங்கை யின் நடுவாகிய வழியிலே வரும் புனலை மதுரை யிலுள்ள மதில் சொரியும் போது அப்புனல் கடு மாவாகிய களிறுகள் கையைத் தூக்கிவிடும் நீரை ஒத்தது (பரி.20:100-107). 3.செயல். 'பரத்தையோடு நேற்றுப் புனலாட் டயர்ந்தனை எனப் பலரும் கூறுப; யாம் அதனைப் பொய்யென்று புறத்தே மூடி மறைக்கவும் எம் கை - செயல் - கடந்து அலராயிற்று' என்று தோழி தலை வனிடம் வாயில் மறுத்துக் கூறினாள் (அகம். 1184 9-12). காட்டரண்களில் உள்ளார் குடியெழுந் தோடிய பாழ்பட்ட நாட்டிடத்தே பனங்குருத்தைத் தின்னும் யானை இளைய ஞாயிற்றை உடைய காலையிலே துயிலு மிடத்தினில் கையொடுங்கி அசைந்து கொண்டிருக்கும் (அகம். 187:17-20). மலை நாடனது கேண்மை மெய்யுறு புணர்ச்சியைத் தரு வதோர் கையில் தங்கியது எனத் தோழி கூறினாள் (குறு. 308:6,7). கையுற வீழந்த முகில்கள் ஒரு சிறி தும் இல்லாத தூய வானத்தோடு கூடிய பொழுதில் காதலர் வந்தார் (ஐங்.235:12), 4. ஒழுக்கம். அரசமாதேவிக்கு ஆற்றாமை மிக்க கை - ஒழுக்கம் - மிகுதலினால் செம்முகச் செவிலி யர் திரண்டு குறியவும் நெடிய மான உரைகளைப் பலகாற் சொல்லித் தேற்றினர் (நெடு.152-154). யான் கூறுகின்ற மெய்யைப் பொய்யென்று மயங் கிய நீ கை (உவகவொழுக்கம்) ஒன்றும் அறியாய் போலே இருந்தாய் எனத் தலையன் ஊடலுற்ற தலைவியிடம் கூறினான் (கலி. 95: 5,26). தலைவி இட்டுக் கூறும் துனிக் காரணத்தைக் கையாறாக (ஒழுக்கநெறியாக) கொண்டு யான் கூறியதைப் பொய்ச் சூள் என்று கருதி இறைவன் என்னை ஒறுக்கும் ஆதலின் அதனைத் தடுக்க அவன் அடி சேர்ந்து ஆற்றுக எனத் தோழியைத் தலைவன் வேண்டினான் (பரி. 6: 77-79). தெய்வ விழாவும் விருந்தயர்தலும் ஆகிய இவை திருப்பரங்குன்றிற் கும் பாண்டியனது மதுரைக்கும் தம்மில் காரண காரியங்களாய்த் தடுமாறி வருதல் இல்லற நெறியா தலின் கை ஆயிற்று (பரி. 17:42-46). 5.ஒழுங்கு . பூதங்கள் தம் சுற்றத்துடன் கைபுணர்ந்து -ஒழுங்காகச் செறிந்து - துணங்கைக் கூத்தாடும் (பெரு.234,235). நெய்யை உமிழும் திரிக்குழாயை உடைய சிற்றாட்கள் நெடுந்திரியைக் கொளுத்திக் கையமை (ஒழுங்காய் அமைந்த) விளக்குகள் அவியுந் ச இ பா தொ 2 32அ . தோறும் தம் கையிலுள்ள பந்தத்தைக் கொளுத்தி னர் (முல்லை. 48, 49). மகளிரது கை மாட்சிமைப் பட்ட தோளி என்னும் விளையாட்டைப் போனறு பிடாமரத்திடத்தே மயிலின் கூட்டம் மெல்லென இயங்கும் (அகம். 344:3-6). 6. அழகு. அறனில் யாய் தலைவியின் கை - அழகு- மிகச் சில்சுணங் கணிந்த செறிந்து வீங்கு இள முலைகளை ஒலிவரும் கூந்தலோடு பன்முறையும் நோக்கினாள் எனத் தோழி சிறைப்புறம் நின்ற தலைவன் கேட்பத் தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 302:12-15). 7. இழிவு. களவிற் புணர்ந்த மைந்தர் மாமயி லன் னார் காமம் சிறப்புடைய அக்களவொழுக்கத்தை விட்டுக் கை - இழிவு - கொண்ட கற்பொழுககத்தை உற்றாற் போல, வையை தன் பிறந்தையாகிய மலை யைக் கைவிட்டு இருத்தற்குரிய தன் கடற்றலைவன் இல்லத்துத் தனியே சென்றது (பரி. 11:41-44). 8.வழி. தலைவன விழாக் காலத்துத் துணஙகை யாடிய களவைக் கைபபடுக்கச் சென்ற போது அவன் நெடிய நிமிர்ந்த தெரு முடிந்த வேறொரு கை - வழி - வந்து புகுந்த வளைந்த விடத்தே எதிர்ப்பட்டான் எனத் தோழி கூறினாள் (நற்.50; 2-5). 9.இடம். 'மணற்சிறுகரை தீம்புனல் தாக்க அழிந்து விழுதல் போலக் காமம் மேன்மேலும் நெருக்க நாணம் தாங்கும் வரையில் தாங்கித் தன கை - இடம் - நில்லாது அழிந்தது; இஃது இரங்கத்தக்கது' என்பது தலைவி கூற்று (குறு. 148). நினனைக் காணின் என்னை உன்னிடத்தே செலுத்தித் தானும் நின் கை (இடத்தே) தங்கி வருந்தும் நெஞ்சு என்னும் தம்மோடு உடனவாழ் பகையுடையார்க்கு நின் மார்பைப் பொருந்தேம் எனறு கருதும் நிறை யென்னும் குணத்தைப் பெறுதல் எளிதனறு' எனத் தலைவி தலைவனிடம் கூறி ஊடல் தீர்ந்தாள் (கலி. 77;81-24). 10. கோடரியின் கை. கொல்லன் அரத்தால் கூர்மை செய்யப் பெற்ற அழகிய வாயினை யுடைய நெடுங் கைக் கோடரி வெட்டுதலால் சோலைகள் தோறும் காவன்மரங்கள் சாய்ந்தன (புறம்.36:6-9). 11. வண்டியின் ஓர் உறுப்பு. சகடம், கணையமரம் இரண்டு சேர்ந்ததைப் போன்ற பருத்த கைகளை யுடைய வலிய பாரை யுடையது (பெரு.48,50). 12. பக்கப்படை. வேலைச் செலுத்தி எழுகின்ற பகை வரின் கையை பக்கப்படையை கவர்கின்ற<noinclude></noinclude> 9yfkccw0xw42pfz6adbgyld6i1k62dc 250 669077 1987558 2026-11-06T14:45:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987558 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கைக்கிளைக்காமம் விரைந்த தூசிப்படையை யுடையவர் வேந்தர் (பதி. 49:6,7). - 13. கைப்பிடி. மலையிடத்தே ஊர்கின்ற பாம்பு போலே யானைக் கொம்பாற் கடைந்திட்ட வெள் ளிய கையினை - கைப்பிடியினை உடைய ஒள் வாள் தன்னிடத்தே விரவின வரியுடைய கச்சி னாலே மறவர் தோளிலே கோக்கப்பட்டு ஒரு பக் கத்தே தொங்கியது (பெரு. 11,72). 14. யானைக்கொம்பு. பத்தலின் துளைகளில் சுள் ளாணிகளைத் தைத்து அதன் குறுக்கே புதியதாகிய வெண்கையினால் - யானைக் கொம்பினால் - செய்த யாப்பை அமைத்துப் பொன்னிறம் போலும் நிறத் தையுடைய தோல் போர்த்தப் பெற்றது (மலை. 25-29). 15, ஆற்றல். 'தேரைச் செலுத்துதலில் கை - ஆற் றல் - உடைய வலவ, பசப்புறு படரால் வருந்திய அன்பு மிக்க இனிய காதலியின் நகைமுகம் காணத் தேரினை விரைந்து இயக்குக' எனத் தலைவன் தேர்ப்பாகனை ஏவினான் (அகம். 344: 11-13). கைக்கிளைக்காமம் ஒருதலைக் காமம். 'நறுநீர் வையையே, மின்னிழையையும் நறுநுதலையுமுடைய மகட்டன்மை மேம்பட்ட கன்னிமை முதிராத கைக்கிளைக் காமத்தை - ஒருதலைக் காமத்தை தருகின்ற நின்னிடத்து இத்தைந் நீராடலை முற் பிறப்பிற் செய்த தவத்தாலே இப்பிறப்பித் பெற் றோம்; அதனை நின் நீர்நிறைவின் கண்ணே மறு பிறப்பினும் பெறுவேமாக' எனத் தோழி வையை நோக்கித் தலைவன் கேட்பக் கூறினாள் (பரி. 11: 135-140). கைக்கொள்ளுதல் - 1. கைப்பற்றுதல். சோழன் நலங் கிள்ளி பொதியின் மலையினையுடைய பாண்டிய னது நல்ல நாட்டுள்ளும் ஏழெயிலின் கதவத்தை அழித்துக் கைக்கொண்டு - கைப்பற்றி - தன் புலிப் பொறியைப் பொறித்தான் (புறம். 33:7-9). மறவன் ஊரினை நீங்கினதும் இலன்; ' தனக்கு அரணாகக் கருதிக் காட்டினைக் கைக்கொண்டதும் இலன்; இற்றைய நாட்காலையில் பகைவர் இனநிரை போகின்ற இடத்தைப் பார்த்துத் தன் கையாற் குறித்து மெல்ல எண்ணிக் கரந்தையார் பூசலை மாற்றி வில்லாலே அவ்வின நிரையைக் கவர்ந்து வந்தனன் என மறவன் ஒருவன் புகழ் போற்றப் படுகின்றது (புறம். 257 : 6-10), ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் பகைவர்தம் தார்ப்படை அழிந்து அலறும்படி நீடுவரை அடுக்கத்தையுடைய அவர் 500 கைதூவல் நாடுகளைக் கைக்கொண்டு பொருது சினந்தணிந்த செருப்புகல் ஆண்மையுடையவன் (பதி. 88:16-19). 2. கருத்திற் கொள்ளுதல். திசைமயக்கம் நாடியறி வார் கூறிய திசையைக் கைக்கொண்டு - கருத்திற் கொண்டு - செல்வீர் எனக் கூத்தர் ஆற்றுப்படுத் தப் பெறுவர் (மலை. 287). - : கைகவர் இரும்பு - உலைத்துருத்தியின் வாயிரும்பு. பிடி யானை மூச்சு விட்டாற் போலக் காற்று விடும் கைகவர் இரும்பு உலைத் துருத்தியின் வாயி கும்பு போன்றது இரட்டைக் கதவமைந்த சுருங்கை வழி (புறம். 345:7-9). கைகவித்தல் - விலக்குதல், “தலைவன் நாம் பார்க் குங்கால் பிறர்காண நம்மை நோக்கித் தொழு இறான்; இவ்வனம் தொழுது நமக்குப் பழியைத் தூற்றுமென்று கருதிக் கைகவித்து - (தொழுதலை விலக்கி - போக்குங்கால் போகாம லிருக்கிறான்; அவனை நம்பால் வாராமற் காத்தல் அரிது' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 63:1-4). கைகாய்த்தல் - குளிரின்மிகுதியால் கையைக் காய்த்தல். வாடைப்பாசறைக்கண் குளிரின் மிகுதியால் காட்டி லுள்ள மரங்களை யெல்லாம் விறகாக எரித்துக் கை காய்த்திய கையைக் காய்த்திய - நீடுநாள் இருக்கையை யுடைய இன்ன தன்மைத்தாய் நாள் பல சென்றமையான் நின்னைப் பாடிக் காண வத்தேன்" என்று இளஞ்சேரலிரும் பொதையிடம் பெருங்குன்றூர் கிழார் கூறினார் (பதி. 82:9-11). கைசேர்த்தல் தூக்கிளவத்தல், மணல் மேட்டில் நின்ற (ஆல) மரத்தில் சீர்மிகு சிறப்பினோன் (தக்கணா மூர்த்தி) தாம் இருப்பதற்கு முன்னே கைசேர்த்த -தூக்கி வைத்த-நீர்நிறைந்த குண்டிகை போல் பழந்தூங்கும் தாழை காணப்பட்டது (கலி. 32:2-4). · கைதலைவைத்தல் - கையைத் தலைமீது வைத்து அலறு தல், கலங்குதற்கு ஏதுவாய போர் நிகழும் இடங் களையுடைய சீறூரிலுள்ளார் கைதலை வைத்துக் கலங்கி அழ அவர்தம் கொழுத்த ஆக்களை மழவர் கவர்ந்து செல்வர் (அகம். 129:11,12), கைதூவல் - விட்டொழிதல். உரவு வேல் காளையான தலைவன் பரிசிற் பொருள்களைப் பரிசிலர்க்கு வழங்குதலின் கைதூவான் - விட்டொழியான் - அவன் மனையோளும் பாணர்களை உண்பிக்கவும் பரிசிலரை ஓம்பவும் ஊணொலி அரவமொடு கைதூவாள் ஆயினாள் (புறம். 334:8-11). கூத்தயர் கின்ற விழாவினையுடைய மூதூரிடத்தே ஆடை<noinclude></noinclude> cpj1hca9vau3c93r3x6qeqiemuervjq 250 669078 1987559 2026-11-06T14:45:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987559 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கைதை களை ஆராய்ந்து கழுவுந் தன்மையால் புலத்தி பெரிதும் கை தூவாளாயினாள் (நற்.90:1-3). எனது நல்ல மனையிடத்து வருகினற மிக்க விருந்தினரை ஓம்புதல் கைதூவு இன்மையின் தலைவனை எதிர்ப் படப் பெற்றிலேன் என்று வாயில்வேண்டிச் சென்ற தோழிக்குத் தலைவி வாயில் மறுத்துக் கூறினாள் (நற்.280:8-10). தலைவன தேரையும் களிற்றையும் தன்பால வந்த புலவர்க்குக் கொடுத்தலாற் கை தூவல் இலனாய் மழையினும் அளி சிறந்தான் (கலி. 50:15-17). நின மழலையைக் கேட்டு இனிமை மாறா மனத்திற்கு அமிழதம் அயின்றாற் போல, இனி தாய் விருந்தினர் வருதலாற் கைதூவாத எம்மை யும் நினையாயாய்ப் பெருந்தெருவில நின்னைக் கொண்டாடித் தாய்மார் கற்பிககக் கற்ற திருந் திய சொற்களிற் சிலவற்றை யாம் கேட்கக் கூறு வாயாக என்று தலைவி புதலவனை வேண்டினாள (கலி. 81:11-15), கைதை - தாழை. தலைவியும் ஆயமும் பறித்துக குவித்த மலர்களும் கைதையும் - தாழையும் - ஒன்றா கும் (குறி.83). ஊர் கைதை வேலிகளைக் கொண்ட அழகிய தோட்டங்களை யுடையது (அகம்.100:18). கைதையின தாழ்ந்த சினையில் காமர் பெடை யோடு துன்பம் மீக்கூரத தளர்ந்திருக்கும் கடற்சிறு காககை சுறாமீன் திரியும் வேட்டை நீங்கிய இடத் திலுள்ள வௌளிறாலை உண்பதாசுக் கனவும் (அகம்.170:9-12).தலைவன் முனபு நம் பணைத்தோள் உள்ளி நள்ளிரவில் வந்த காலை, கானலம் பெருந் துறையின கவின் பாராட்டிப் புகழ்ந்தனன்; இனித் தன் சாயலமார்பில் யாம் கண்துயில்லை யகற்றிக் கைதையின தாழந்த கிளைகளால் தன் கடுந்தேர் தடைப்படுத்தலின் செலவரிது என்று கூறுவன் எனத் தோழி தலைவன் சிறைப்புறமாகத் தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 210:8-13). மலர்கள் நெருங்கிய சோலையையும் கைதையையும் தண்புனலையும் உடையவன் நெய்தல் நிலத்தலைவன் (குறு. 304: 6-8). பெருங்கடலருகிலுள்ள நீலநிறப் புனனையின பக்கத்தில் தனிமையி னிருக்கின்ற கைதையின ஒள்ளிய மடல் வானத்தில் விளங்கிய ஒளிமிக்க ஞாயிற்றின் பாடு சாய்கின்ற அலகு போலத் தோனறும் கைதைச் சோலை சூழ்ந்தது கானலந் துறை (நற். 163:7-12), நாரையினால் நலன் உண்ணப்பட்ட நல்கூர் பேடை கழிக்கரையிலே சிறுமீனை உண்ணாது கைதையின தாழந்த கிளை யிடத்துப் புலம்போடு வதியும் (நற.178:2-5). அடும்புமலரைப் பறித்தும் கைதையைப் பறிக்கத் தூக்கியும் நெய்தலைக் கொய்தும் நஙகாதலியை முயங்கினாம் போலக் கருதிட் உள்ளத்தோடு 501 கைநீவுதல் 5). வைகலும் இனையமாகத தோழியின பின்னின்று முனியாது திரிகின்ற நம்மிடத்துப் பரதவர் மகள் என்னென நினைக்கின்றனளோ எனத் தலைவன் தன்னெஞ்சோடு கூறினான (நற்.349). பெருங் கடலின் மணற்பாங்கரில் தளையவிழந்த பூக்களை உடைய கைதை நிறைந்திருக்கும் (கலி. 187: 8- கைந்நிறுத்தல் - அடக்குதல். நம்முள் மறைந்துறையும் காமத்தினை இவட்குக் கூறுவேமோ அனறிக் கூறாது விடுவேமோ என்று எண்ணி யெணணி முடிவில் கைநநிறுத்தல - அடக்குதவ் - இயலாது, நாம் வெளியிட்டு இரந்த இன்மொழியை விரும்பித் தலைவி நளளென யாமத்து வந்து முயஙகிச் சென் றனள் எனத் தலைவன தனனெஞ்சிறகுக் கூறினான (அகம். 198:1-4). கைந்நூல் - கையில் கட்டும் காப்பு நூல். நம் உயிரக்கு உயிர் போன்றோ ராதலின தலைவரை இமைப் பொழுதளவேனும் பிரிந்து வாழ வியலாத நமமை மறந்து ஆண்டேயிருப்பாராயின் அவர் பொருட்டு விறலகெழு சூலிக்குப பலிககடன செய்தலும் கைந நூலை - காப்புநூலை - கட்டுதலும் நிமித்தம் ஓர் தலும் விரிச்சி கேட்டலும் எனை பயனைத் தரும் எனத் தலைவி தோழியை வினவினாள (குஅ. 218). கைநிமிர்தல் - கைக்கடத்தல், எழில் மருப்பினையுடைய வேழம் சொரியும மதததினால பாகனுக்கு அடங் காது தன்னை விலககும தோட்டியைக் கை நிமிர்ந்து கை கடந்து சென்றது (கலி. 1381,2). கைதீவுதல் - கைகூடத்தல. இளவேனிற் காலததை நினையாமல் நம்மை மறந்த தலைவரிடத்து மனம் விரும்புதலால் எனமேனி வாடுதலைப் பிறர் அறிய லாகாது என மறைப்பேன; யான மறைத்ததனைக் கைநீவ - கைகடக்குமாறு - மாலைக் காலம் வருத்து கின்றது என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி.29:14-17). 'யாம் தீதிலேம்' என்று குளுறவும் அச்சூளுறவைக் கை நீவி எம்மிடம் துனித்த நிலை யில் மீட்சி இல்லையாயின நாம் மேதக்க எந்தை பெயரனை எடுத்துக் கொளவேம் எனத தலைவி யிடம் தலைவன கூறினான (கலி. 81.33-35). தலை வனிடம் தனபுதலவன செல்லுதலைத் தலைவி விலககவும் அவன கைநீவித தந்தையின் அகன்ற மார்பில பாயந்தான (கவி. 86:31-34). புலிமுகமாடத தில் செயது வைத்திருந்த புலியுருவத்தைக் கண்டு அஞ்சிய பிடி, பாகா செயலுக்கு அடங்காமல் சிதைந்தது; அந்நிலையைக கண்ட களிறு ஆற்றாது தோட்டியைக் கைநீவி பிளிறியது (பரி. 10.41-50).<noinclude></noinclude> hbk28wlqnd9f882uab8kxl4y2876y8a 250 669079 1987560 2026-11-06T14:45:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987560 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கைப்பட்டோர் கைப்பட்டோர் - அகப்பட்டோர், 'படையினது ஆரவாரம் கடலொலியிலும் பெரிது; அவன் களிறு இடியினும் முழங்குதலை அமையா; ஆத்திக் கண்ணியினையும் இடசுகலிந்த கையினையுமுடைய சோழன் போர் வைக கோபபெரு நற்கிள்ளியிடம் கைப்பட்டோர் - அகப்பட்டோர் - இரங்கத்தக்கவராவார்' எனப் பெருநற்கிள்ளியின் மறத்தைச் சாத்தத்தையார் போற்றுவர் (புறம்.81). கைப்படுக்கப்படுதல் - அகப்படுத்திக் கொள்ளுதல். குறி யிடத்துத் தனித்து நின்ற தலைவியிடம் முடமுதிர் பார்ப்பான், 'சிறியவளே, நீ என்னால் கைபபடுக் கப்பட்டாய்' - அகப்படுத்திக் கொள்ளப்பட்டாய் - என்று கூறிப் பின் 'பெண் பிசாசாகிய நினனை யொழிந்த ஆண் பிசாசு யான; எனக்கு அருள்க' என வேண்டினான (கலி. 65: 16,17). நீ கூறுங் கூற்றோ மாயம்; ஆதலின் நீ எம்மால கைப்படுக்கப் பட்டாய்; நீ கண்ட கடவுளரை (பரத்தையரை) யாம் கூற இனிக் கேட்பாயாக எனத தலைவி தலைவ னிடம் கூறினாள் (கலி. 93:14-16). கைப்படுத்துதல் - தெளிவடைதல். நின் மாயப் பரத்தை மையை மற்றவர்க்குக் காட்டுதற்கு வந்தமையை எனனெஞ்சில் கைப்படுத்தேன் - தெளிவடைந்தேன்-; இதனை முன்பு கேட்டும் அறிவேன் எனப் பரத்' தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனிடம் தலைவி கூறி னாள் (கலி. 98:6-8). பாணனே, பரங்குன்றில் வாழும் மழைக்கணணாரது (பரததையரது) இறுகத் தழுவிய முயக்கத்தை அவா உகிர் செய்த தலை வனது மார்பிலுள்ள வடுவால் யாம் கைப்படுத் பொய்வளம் தேம; நீ பாடிய பாட்டுத்தான் பொலிந்தது என்று தலைவி பாணனிடம் கூறி னாள் (பரி. 18:18-21). கைபரிதல் - ஒழுங்கு குலைதல். கார்காலத்து மேகக் கூட்டததின முன்னே கைபரிந்து-ஒழுங்கு குலைந்து- எழுகின்ற கொக்கின் நீண்ட வரிசை யொப்பக் கொல்களிறுகள் செறிந்த பல கேடகங்களின் தொகுதியோடு நெடுந்தேர்களில் அசைகின்ற கொடிகள விளங்கின (பதி. 83:1-4). கைபிழைத்தல் - பொய்யாகுதல். அருவரைக்கண் சென்று செவ்வேளின் அடிமலரைத் தொழுத மகளிர் 'கன வினகண யாம் எழு காதலரைத் தொட்டது கை பிழையாது - பொய்யாகாது நனவின்கண்ணும் - எய்த வையை, புதுப்புனலை அணிவதாக' என வேணடினர் (பரி.8:102-105). கைபுணர்தல் - ஒருசேரக் கட்டுதல். தலைவனது குதிரை ஊதைக் காற்றில பகலிரவு என்று கருதாமல் 502 கைம்மாறு ஒலிக்கின்ற இனமணிகள் கழுத்தில் கைபுணர்ந்து - ஒருசேரக் கட்டப்பட்டு - ஒலிக்க மணற்குன்றில் ஏறிச் சென்றது (நற். 163:2-5). கைபுனைவேழம் - கையாற் புனைந்த யானை. புதல்வன் விளிமபிடத்தே முத்தை அரும்பாக அழுத்திப் பவழத்தாற செய்த வட்டப்பலகை சுமந்து நிற்ப நிறை, கவழத்தைக் கொள்ளுதலறியாத கைபுனை வேழத்தை - கையாற் புனைந்த யானையை - தன் காலிற் கட்டின கெச்சை ஆரவாரிக்க முப்புரியாக முறுக்கின கயிற்றாலே பைய ஈர்த்து வந்தான் (கலி. 80:4-8). பவளப் பலகையின மேலே வேறோர் யானையை இறக்குமாறு குத்துகின்ற, போர்த் தொழிலைத் தனனிடத்தே கொண்டு விளங்கும்படி பொன்னாற் செய்த, காவலையுடைய அரணங் களைக் குத்தாத கைபுனை வேழத்தோடு புதல்வன் தனனடியில் நிறைந்த சதங்கை ஆரவாரிப்ப மகளி ரிழைத்த வண்டலிடத்து உழககி நடந்தான் (கலி. 86:6-9). - கைம்மகவு - கைக்குழந்தை. நும் மனைவியரோடும் இருமுது குரவரோடும் கைம்மகவோடும் கைக் குழநதையோடும் - சுற்றத்தோடும் கூடி. இருங் குனறத்தைத் தெய்வமாக மதித்து அஃதுள்ள திசை நோக்கித் தொழுது சென்மின் என்று அன்பர் ஆற்றுப்படுத்தப்பட்டனர் (பரி. 15:45-48). கைம்மா -யானை, களிறுகளைத் தரப் பெற்றுச் செல்வேமென்று கருதினால், மழைமுகிலைத் தடுக்கும் குன்றுகள் போலக கைம்மா - யானை - எல்லாம நின அம்பு பட்டு இறந்தன என்று சேர பெருநற மான் குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாதன் கிள்ளியோடு பொருது வீழ்ந்த ஞான்று கழாத்தலை யார் பாடினார் (புறம. 368:1-3), விளங்குகின்ற ஒளி யினையுடைய கொம்பினைக் கொண்ட கைம்மா வினை அலைப்பவர் அதனை ஓட்டும் கவணை யாலே பூஞ்சினையிலுள்ள பூக்களை உதிர்ப்பர் (கலி.23:1,2). வையையுள் நீராட வந்தோருள் சிலர் குதிரையினையும் பொனனாலாகிய சேணத்தை யுடைய கைம்மாவினையும் வையைநீர் வெள்ளத் துள் விட்டு ஊர்ந்து உழக்குவர் (பரி. 11:52,53). கைமமான், கைமான் காண்க. கைம்மாறு - எதிருதவி. மலைமிசை யுள்ள கட்டுப் பரண் வறிதாமபடி விடுத்துச் சென்று மந்தியு மறியா மரங்கள் செறிந்த ஓரிடத்தே குன்றக வெற்பனோடு நாம் விளையாடும் பொழுது தினைக்கதிர்களை அழிக்கா தொழிந்த யானைகட் கும் பசுங்கிளிகட்கும் நாம் யாது கைம்மாறு.<noinclude></noinclude> n8mp9m14n2p5mw5vzp0m6i6mzxuxsfv 250 669080 1987561 2026-11-06T14:46:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987561 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கைம்மாறுவார் எதிருதவி - செய்வோம் எனத் தோழி தலைவியை வினவினாள் (நற் 194), கைம்மாறுவார் - மேற்கொள்ளுவார். வானவன் மகளின் (தேவசேனையின்) பாங்கியர் போரை மேற்கொள்ள அதனைக் கண்ட வள்ளி பாங்கியராகிய மென்சீர் மயிலியலவர் மென்மைப்பட்ட சென்னியையுடைய மதத்தூற் கமழ்கின்ற களிற்றியல்பைக் கைம்மாறு வார் - மேற்கொள்ளுவார் - (பரி. 9:50,58), கைம்மான் - யானை. முஞ்ஞையொடு முசுண்டைக் கொடியும் முன்றிலில் செறிந்திருத்தலால் வேறு பந்தல் வேண்டாத பலவுக்கனி தொங்கும் நிழலில் கைம்மான் -யானை - வேட்டுவன உறக்கத்தை மேற்கொண்டனன் (பலர் தூங்கு நீழல் எனறும் பாடம்) (புறம். 330:1-3). வையையில் நீராடற்கு அழகாக அணிந்த அணிகளையுடைய மைந்தரும் மகளிரும் அவ்வணிகளை நீககிப் புனலாடற்கேற்ற அணி களை அணிந்து கைம்மான் எருத்தின மேலும் குதிரையின மேலும் இவர்ந்து புறப்பட்டனர் (பரி. 6:27-33). கைம்மா, கைமான் காண்க. கைம்மிகல் - அளவு கடத்தல். தலைவி காதலால் பெரி தும் வருந்தவும் அவள் நெஞ்சம் தனனொடும் சூழாது கைம்மிக்கு - அளவுகடந்து - தலைவன வரும் வழியிற் சென்று இருளிடை மிதிப்புழி அவன் தளரடியைத் தாங்கச் சென்றது (அகம்.128:5-15). யான் இரவுதோறும் காணும கனவுகள் கைம்மிக இனியவாகின்றன எனத் தலைலி தோழிக்குரைத் தாள (அகம்.141:1,3). ஞாயிறு கைம்மிகத் தெறுத லின் காடு கவினழிந்தது (அகம். 143:1,2). சொல் லுக்கு எதிர்பேசாது நாணததால் முகம் இறைஞ் சிய தலைவியிடம், 'காமம் கைம்மிகின் அதனைத் தாங்கி யிருத்தல் அரிது' எனத் தலைவன் கூறினான் (நற்.39:1-3). தலைவி தன காமநோய் கைம்மிகப் பெரிதாயிற்று என்றும் தனனுடம்பும் தீயை உமிழ் கின்ற கொதிப்பினால் வெப்பம் உடையதாயிற்று என்றும் கூறினாள் (நற். 236:1,2). 'வேங்கை நாண் மலரைக் கூந்தலில் அணிபெறச் சூடிக் காண்ப தற்கு விருப்பம் கைம்மிகுதலால் நம்மைப் பிரிந் திருக்கின்ற தலைவரை எவ்வாறு சென்று சேர் வோம்' என்று தோழி சிறைப்புறத் தலைவன் கேட்பத் தலைலிக்குரைத்தாள (நற். 313:1-6). கைம்முற்றல் - முடிவுபோதல், 'மாந்தரஞ் சேரலிரும் பொறையே, நின் புகழ விரித்துச் சொல்லின் அளவு பெருகும்; தொகுத்துச் சொல்லின் ஒழிவுபடும்; ஆதலால் மம்மர் நெஞ்சத்தை யுடைய எம்ம னோர்க்கு நின் புகழ் கைம்முற்றல் - முடிவுபோதல் 503 கையழிதல் இல்லை' எனப் பொருந்திலிளங்கீரனார் கூறுவர் (புறம்.53:5-8). - கைம்மை - கணவனை இழந்த துன்ப நிலைமை. தலை யாவங் கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் பகைவேந்தரைப் போரில் கொன்ற பொழுது அவர்தம் பெண்டிர் மார்பில் அடித்துக் கொண்டு கைம்மை கணவனை இழந்த துன்ப நிலை மிகக் குவையிருங் கூந்தல் கொய்தனர் (புறம்.25:5-14). வெள்வேல் விடலை இறந்தமையின் அவன் மனைவி கொய்யப்பட்ட மொட்டையாகிய தலையுடனே, அணிகலன்களை அகற்றிக் கைம்மை யுறக் கலங்கினாள் (புறம்.261:15-17), ஆண் குரங்கு இறந்ததனால் கைம்மைத் துன்பத்தைப் போகக முடியாத மந்தி, தன் இளைய குட்டியைச் சுற்றத் திடம் ஒப்படைத்து வரை பாய்ந்து உயிரைப் போக்கிக் கொண்டது (குறு. 69*1-4), கைமான் - யானை. பொருட்டெழினி முற்றுகை யிட்டுள்ள லளமான ஊாமக்கள் அவன் கைமான யானுங் குளம் முதலாகியவற்றின துறைநீரை உண்ணுமெனக் கருதி அவவிடத்து உறைதலை வெறுபபர் (புறம் 96:7-9). கைம்மா, யானை கைம்மான காணக, கையகப்படுதல் - 1, பிடிபடுதல். பெருந்திருமாவள வனும் பெருவழுதியும் ஒருங்கிருந்தபோது காரிக் கணணனார் அவரை நோக்கி, 'நீவிர் இருவீரும் வேறுபடாது ஒருவர்க்கொருவர் உதவியாய இருப் பின் கடல்சூழ இவ்வுலகம் உங்கள் கையகப் படுதல் - பிடிபடுதல் - பொய்யாகாது' என உரைத் தார் (புறம்.58:20-23). 2.வெளிப்படுதல். 'நெருநல் நீ பரத்தையோடு வையைப் புதுபபுனல் ஆடியதை அவள் ஆயத்தார் மறைப்பவும் அவர் எழுந்தது; நீ பொய்யற்க; நின் மாயம் அறிவேன்; அப்புனலாடிய செய்தி வெளிப்பட்டமை நீ அறி யாய்' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறி வாயின் மறுத்தாள் (அகம்.256:8-13). கையகப்பட்டமை - - கையது - கலை (ஆகுபெயர்). கரிகாற்பெருவளத்தான் பொருநரின் கையதை -கலையை கேட்பதற்கு முன்பே விரைந்து அவர்தம் பழைய சிதாரைப் போக்கிப் பட்டுடை உடுப்பித்துப் பொலங்கலத்தில் கட்டெளிவை மேனமேலும் வார்த்துத் தந்து பரிசிலும் நல்குவான் (பொரு. 151-168). கையழிதல் - செயலறுதல். ஆய் அண்டிரன் இறந்து பட்டமையால் புலவர் கையழிந்து - செயலற்று வாடி பசியினராகிப் பிறர்நாடு செல்லுவா<noinclude></noinclude> r1ldrqkd3kh0u4shx3onsa4zx29a8yv 250 669081 1987563 2026-11-06T14:46:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987563 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கையறவு ராயினர் எனக் குட்டுவன் கீரனார் இரங்குவர் (புறம. 2403,8,12-14). கையறவு 1. செயலற்ற நிலை. விண்ணுலகத்தவர் தாம் செய்த நலவிளையால் இன்பம் பொருந்துவ தல்லது செலவமுடையோர் வறியோர்க்கு வழங்கு தலும் வறியோர் செலலமுடையோர்பாற் சென் றிரத்தலும் ஆண்டுச் செய்யக் கடவது அல்லாமை யால் விண்ணுலகம் கைவு - செயலற்ற நிலை உடையது (புறம். 38:12-15), 'காமம் மடலூர்தலைத் தந்தது; ஊரெடுக்கும் அலர் எருக்கம்பூ மாலையைத் தநதது; மாலைப் பொழுது தனிமையைத் தந்தது; இவற்றிற்கு மேல் பெடைபுணர் அன்றிலின் உயங்கு குரல் கொண்டு கங்குலும் கையறவு தந்தது' என மடல் வலித்த தலைவன் முன்னிலைப் புற மொழியாகத் தோழி கேட்கக் கூறினான் (நற். 183). 2. வறுமை, ஏறைக்கோனிடம் அமைந்துள்ள சிறப் புக்களுள் ஒன்று பிறர் கையறவுக்கு - வறுமைக்கு- தான் நாணம் அடைதல் (புறம். 157:2). 3.ஊடல், வையையைச் சேர்ந்த மகளிரிற் சிலர் காமமாகிய மழு உடைப்பதனால் கையறவை- ஊடலை சுழற்றி யெறிந்துவிட்டுத் திரையை வீழ்த்துப் படுக்கையிற் சேர்ந்தனர் (பரி. 10:33,34). கையறுதல் - 1, செயலறுதல், போர் வெற்றி எய்திய அண்ணலின் (கோப்பெருஞ் சோழனின்) நாடு தலையளிக் குங்கால் காணப்பெறும் ஒண்முகம் போல முழுத் திங்களின் கதிர் விளங்கும் மாலைப்பொழுது கண்டு பிசிராந்தையார் கையறுபு - செயலற்று - வருந்தி னார் (புறம. 67:2-5), பாரி மாய்ந்தவுடன் கபிலர் கலங்கிக் கையற்று நீர்வார் கண்ணராய்ப் பறம்பு மலையைத் தொழுது வாழ்த்திச் சென்றார் (புறம், 113:5-7). பரிசில் நீட்டித்த குடக்கோச் சேரல் இரும் பொறையிடம் நின்னை வெகுண்டாரது அணுகுதற் கரிய காலலை யுடைய முனையிடத்து அரணைப் போலப் பெரிய கையற்ற என வறுமையை முன்னே போகவிட்டு இன்னாமையுடைய நெஞ்சத்துடனே போவேன' எனப் பெருங்குன்றூர்கிழார் கூறினார். (புறம்.210:13-15). மதுரையிலிருந்த ஊர்காப்பாளர், கடவுள் வழங்கும் கையறு கங்குலிலும் காவலில் தப்பிலராயப் போந்து விருப்புடன் உலவி வந்தனர் (மது. 650,651). கூதிர்க் காலத்தில் மனையுறை புறவின் செங்காற் சேவல் தன இன்புறு பெடை யுடன் மன்றிலே இரைதேடி உண்ணாமல் கையற்று மதலைப் பள்ளியில் மாறி மாறி இருந்தது (நெடு. 45-48). தலைவி ஆற்றுந் தன்மைத் தல்லாத நோயினை யுடையளாய் மானமர் நோக்கங் கலங்கக் கையற்று மெலிந்தாள் (குறி. 25,26). 504 கையறுதல் முசுக்கலை ஏறமுடியாதென்று கையற்ற நெடுவரை யில் கானவர் கண்ணேணி வைத்தேறித தேன் கொணர்ந்தனர் (மலை.315-318). தலைமகனைப் பிரிந்த தலைவியின் நெஞ்சம் மாலைப் பொழுதில் வீசிய கொண்டற்காற்றால் கையறுபு வருந்தியது (அகம், 40:6-8), மாலைப்பொழுதில் தொழுவிலே நிறையப் புகும் ஆக்களின் மணி ஒலியைக் கேட்குந் தொறும் தலைவி கையறு நிலையளாய்க் கலங்கி னள் (அகம்.64:14-17). பகவாற்றுப்படுத்த பழங்கண் மாலையில் ஐயறிவு அகற்றும கையறு படரொடு அழகிய மேகங்களை அகன்ற வானம் தந்தது (அகம். 72:7-9). தலைவியின் எல்வளை நெகிழ்ந்தமை கண்டு கையறு நெஞ்சினளாய அனனை,முதுவாய்ப் பெண்டிரிடம் அவ்வளை நெகிழ்ச்சிக்குக் காரணம் கேட்டாள் (அகம். 98:7-9). 'காதலர், பாணன் நன் னாட்டு உம்பர் சேயர் என்றலின், சிறுமையுற்ற என் கையறு நெஞ்சத்தின் எவ்வம் நீங்க என் உயிர், மெய் இவண் ஒழிய அவர் செய்வினை மருங்கிற் சென்று பொருந்துமாயின் நாம் அழாமே உறைதற்கும் உரியோம்' எனத் தலைமகன் பிரிவின கண் தலைவி தோழிக்குக் கூறினாள் (அகம். 113: 9-87), 'கார் காலத்து முகில்கள் முழங்குந் தோறும் தலைவி நம்மை வெறுத்துக் கையற்று ஓடுங்கித் துன்பினை எய்திய, பசலை பாய்ந்த மேனியளாய் எந்நிலை அடைவாளோ' எனப் பருவம் குறித்து வந்த தலைவன் பாசறைக்கண் தன நெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அகம். 174:7-10). 'அழகு கெடுமாறு பெரிய கையற்ற நெஞ்சமோ டிருக்கும் நம்மைக் கைவிட்டுச் சென்ற தலைவர் இரும்பான் இயன்ற இனிய உயிரை உடையவர் போல வலித்திருக்க வன்மையுடையோராயினர்' எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அகம்.185: 1-5). வாடிய மரங்களில் அறல்பட்ட நிழலில் தங்கித் திரங்கிய மரலைக் கவ்வும் கையறு மான கூட்டத் தில் செந்நாய் புகுந்து தாக்கியது (அகம்.199:5-9). 'நாம் பிரியும் முன்பே பிரிவோம் என்ற அச்சத் தால் கையற்ற நெஞ்சுடன் தலைவி நம்மை அக லாது அணுகும் இயல்புடையவள்' என இடைச் சுரத்துத் தன நெஞ்சிற்குத் தலைவன் கூறினான் (அகம். 179:14-17). காதலரைப் பிரிந்துள்ள கையறு மகளிரின் நீர் வார் கண்போல் பனிநீர் வாரக் கருவிளை மலர்ந்தன (அகம். 294:4,5). சோர்ந்த விட்டம் வீழ்ந்த முதிய தூண்களை யுடைய அம்பலத்தே அருஞ்சுரம் நீந்திய வருத்தத்தால் கையற்று, மாலைக்காலத்தே தனிமை வந்தடைய, திண்மையை யுடைய உள்ளம் மீண்டு செல் லுதலை வலியுறுப்பத் தாள் கை பூட்டிய தனி<noinclude></noinclude> 5q0s6sr6rvlcr6i4ig9jzf1g58ihg12 250 669082 1987564 2026-11-06T14:46:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987564 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கையறுதல் நிலை இருக்கையில் இருந்து தலைவன் சிந்தித்தான் (அகம். 373:4-8), காலை, பகல், கையறு மாலை, யாமம், விடியல் என்ற சிறுபொழுது இடை தெரியு மாயின் அத்தகையோரின் காமம் உண்மையன்று (குறு. 33: 1-3). கையறத் தைவரல் ஊதை வந்தது (குறு.68:3). காதலர் கையறவிடின் காமம், தாயில் லாத யாமை முட்டை போல உட்கிடந்து அழியும் (குறு. 152). அன்றில் தன் பெடையுடன் தடா மரத் தின் உயர்ந்த கிளையில் இருந்து, பிரிந்தோர் கையற் நள்ளிரவில் நாலும் (குறு. 160:1-4). 'கதிர் சினந் தணிந்த கையறு மாலைக்காலத்தை நீந்தலோ அரிது; அதனை நீந்தினும் பின்வரும் கங்குல் வெள்ளம் கடலினும் பெரிதாய்த் துன்பம் செய்யும் எனப் பிரி விடை வற்புறுக்கும் தோழிக்குத் தலைவி கூறினாள் (குறு. 387). மழை இனிது வீழ்ந்த கார் காலத்தில் தலைவரைப் பிரிந்த மகளிர் கையறும்படி துன்பம் தரும் மாலைக்காலம் வந்தது (குறு. 391:4-6). முரசும் சங்கும் ஒலிப்ப மாலைவிளக்கின் எதிர்கொள்ளும் மாலைப்பொழுது பிரிந்துறை மகளிர் கையற வந் தது (நற். 58:6-8). 'செல்வர் நல்லில் உறையும் சேவற்புறா தான் வீழ்துணையைப் பயிரும் கையறு முரல் குரலோசையைத் தலைவி நும்மைப் பிரிந்து தனிமையாயிருந்து கேட்குந்தோறும் பேரவாவால் நடுங்குவாள்' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறிச் செலவழுங்குவித்தாள் (நற். 71:6-11). மயக்கத்தை யுடைய மாலைப்பொழுதில், வேற்றுப்புலத்தொடு பேடையைப் புணர்ந்து மீண்டு வந்த சேவலை அத னுரிய பேடை தன் பிள்ளையொடு சென்று, குடம் பையுள்ளே புகாதவாறு தடுத்துப் பின்பு அதன்மீது இரக்கங்கொண்டு, தன்பால் வருமாறு அழைப்பக் குருவிச் சேவல் கையற வந்தது (நற். 181:1-9). அடங்காத நோயுடனே பலப்பலவாக எண்ணிக் கழிக்கின்ற துன்பமிகுதலாலே கலக்கமெய்திக் காம மானது அளவுகடந்து பெருகுதலானே கையறு துயரங் கொண்டு நான் வருந்துவதைக் கண்டும் தலைவியைக் கூடுமாறு நீ முயலாதது என் ஊழ் வினையே' என்று தலைவன் பாங்கனிடம் நொந்து கூறினான் (நற்.185:1-3,12), கையறத் தம் காதலி மாரைத் துறப்போரைப் பார்த்து மாங்குயில் 'அறி வுடையீர், நிலையற்ற பொருளை ஏதுவாகக் கொண்டு நும் காதலிமாரை விட்டுப் பிரியா திருங்கள்' என்று கூறுவது போலக் கூவுவதாகக் கற் பனை செய்யப்பட்டுள்ளது (நற். 343:3-8). கொண் கன் குறித்த பொழுதில் வந்து கூடித் தலையளி செய்யாமையால், தலைவிகொண்ட விருப்பம் பழு தாக அதனாலே பெரிய கையற்ற அவள் நிலை கண்டு ஊரில் அலர் எழுந்தது (நற்.372:6-10). 505 கையறுதல் துறைவனே, எக்காலத்தும் கருணை செய்யும் பெரிய கேண்மையுடைய நும்மைப் போலச் சால் பினை எதிரேற்றுக் கொண்ட செம்மையுடையா ரும் தம்மை அடைந்தாரைக் காப்போம் என்று அரிய சூள் வைத்து, அவர் தெளியாத நெஞ்சு டனே கையறுபு வாட, நெடுநாள்காறும் விரும்பா திருப்பராயின் அங்ஙனம் தஞ்சமென வந்தோர் உயிர் வாழ்வதெவ்வாறோ' எனக் கேட்டுத்தோழி தலைவனைத் தெருட்டினாள் (நற்.345:5-10). வெள் ளாங்குருகின் பார்ப்பு இறந்ததாக வெள்ளாங்குரு கினைக் காணச் சென்ற நாரை அதனைக் கண்டு, கையற்று அரற்றியது (ஐங்.153:1-3). 'என் தலை வன் பிரிந்தமையால் கையறு மாலைக் காலமே, நீ நண்பகலிலேயே வந்து விடுகிறாய்; நீ காலைப் பொழுதில் வரினும் உன்னைத் தடுப்பாரில்லை எனப் பிரிவாற்றாத தலைவி கூறினாள் (ஐங். 183). காதலரைப் பிரிந்தோர் கையற வருந்தும்படி தண் பனி வாடை மிக்க முன்பனிக் காலம் வந்தது (ஐங். 223 : 3-B). தலைவி கையறத் தலைவன் பிரிந்துள் ளான் என்பதை அவன் குறித்துவந்த (கார்காலம் இடியொடும் வந்து அவனுக்கு நினைவூட்டி வருந் தியது (ஐங்.441:2,3). கார் காலத்தின்கண் நாம் கை யறுமாறு பிரிந்த தலைவர் வினைமுடித்து விரைந்து தேரில் மீளாமை எத்தன்மைத்து' எனத்தலைவி பரு வங்கண்டழிந்தாள் (ஐங். 451:1,3). தலைவியின் கண் பசலை பாய அருந்துயர் உழப்பவளின் கையறு நெஞ்சிற்கு உசாத்துணையாகச் சிறிது பொழுது நீ தங்குவை யாயின் நான் விரைந்து வருவேன்' என்று தலைவன் தலைவியிடத்துப் பாணனைத் தூதாக விடுத்துக் கூறினான் (ஐங்.477). "அறியாமை யுடைய நெஞ்சே,பொருள்களைக் கண்கள்காணாத படி இருளைப் பரப்பி உயிர்களெல்லாம் கையறு மாறு செய்த கங்குலினிடத்தே. காமநோயைச் செய்த தலைவன்பாற் சென்றாய், நீ அவனைக் கண்டாயா. காணவில்லையா' எனத் தலைவி வினவினாள் (கலி. 123:5-8). தலைவி கனவிற் கண்ட கணவளை மெய்யென்று கருதித் தழுவுமிடத்து அவன் வடிவு காணாளாய்த் தான் கண்டது கன வென வுணர்ந்து பின்பு கையற்றுக் கலங்கினாள் (கலி. 126: 16, 17). 'இம்மாலைப் பொழுதின் கண்ணே, ஐயர் (இருடிகள்) விளங்குகின்ற அழலை ஆவுதி பண்ணி எழுப்ப, என் கையறு நெஞ்சும் தானும் கொதித்து எனக்கும் காமத்தீயைக் கொளுத்தும் (கலி. 130:8-10).நடுங்குங் காம நோயைச் செய்த தலைவன் அருளாமையால் அவனையே நினையும் தலைவி பனிக் காலம் கை மிக்கு வர அப்பொழுதே கையாற்றுள் ஆழ்ந்தாள்<noinclude></noinclude> n9x3umyi6s3q0rg232dpuxyr7hwmn1i 250 669083 1987565 2026-11-06T14:47:02Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987565 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கையாறு (கவி, 134:15,16), 'என்னலத்தை உண்டவர் ஈண்டு வாராதபடியாலே, எனனெஞ்சு அவரை நினைக் கையினாலே, அதுகண்டு பனிக்காலம் வருத்த அப் பொழுதே கையறு நெஞ்சினேனாய்க் கலககத்துள் ஆழந்தேன்" எனத தலைவி புலம்பினாள் (கலி.134: 19,20). 2. இல்லையாதல். 'ஞாயிற்றை ஒத்த வீரமும் திங்களன்ன மென்மையும் மழையனைய வண்மை யும் கொண்டு இல்லோர் கையற் இல்லையாம் - நெடுங்காலம் வாழ்க' என இலவந்திகைப் படி பள்ளித துஞ்சிய நன்மாறனை மதுரை மருதனின் நாகனார் வாழ்த்தினார் (புறம். 55:13-17), உடன் போக்கிற் சென்ற தன மகள், புழுதிமிகக காட்டு வழியில் சூடிய மாலை சிக்குணடாலும் வளை நெகிழினும் காஞ்சி யணிந்த அலகுலின் மேல் நாலுகின்ற பொற்காசினம் முறை பிறழ்ந்து கிடந் தாலும் அவற்றைத் திருததுதற் கறியாளாய்த் தனது மாணலம் கையற அழுவாள எனத் தன் மனையகத் திருந்து தாய மருணடு வருந்திக் கூறி னாள் (நற். 66:5-19). 3. வருந்துதல். புள்ளினம் பல பழத்தையும் நச்சித் தாம் வாழ்தற் கிடமாகிய விசும்பின்கண் உயரப் பறந்து பெரியமலையின் முழை எதிரொலி முழங்கச் சென்று அவ்லிடத்துப் பழமுடைய பெரிய மரம் பழுத்து மாறிற்றாசக் கையற்று - வருந்தி-பெறாதே மீளும் (புறம். 209:7-10). கையாறு - செயலறவு. 'பூந்தாதினால் செய்யப்பட்ட நின் பாவை நின்னால ஓம்பப் பெறாமல் காலைப் பொழுதிலேயே வருந்துகின்ற கையாற்றினை என்று ஓரை செயலறவினை - தவிர்ப்பாயாக' ஆயத்தினர் தலைவியை ஆற்றுவித்தனர் (குறு.48: 1-3). பிரியக் கருதிய தலைவன தலைவியைக் குறித்து, 'செறிந்த தொடியணிந்த முன் கையீனை யுடையாள் கையாறு கொள்ளாளாய்க் கடிமனை காத்தோம்ப வல்லுவள கொல்லோ' என்று கன விலே அரற்றினான் (கவி. 24: 7-9). 'தலைவர் மீளும் பருவமாகக் குறித்த இளவேனிற் காவம் வருந் துணையும் ஆற்றியிராதபடி முன்பனிக் காலத்து வாடையாலும் பின்பனியாலும் உண்டாகிய கையாறு இறப்பினை நமக்குக் கூட்டுதலால் நெஞ்சு கலக்குறுகினறது' எனத் தலைவி பிரிவாற்றாது தோழியிடம் மொழிந்தாள் (கவி. 82: 6-8) 'எம்மைப் போலே கையாறுடையவர் இல்லத்திற் சேறலன்றி வேறோர் இல்லத்தில் நீ செல்லாதே' எனத் தலைவி தன் மகனைத் தலைவனுடைய பரத்தையரில்விற்குப் போகாமல் விலக்கினாள் (கலி. 82: 33, 34). 'எனக்கு 506 கைவண்மை நடுங்குகின்ற காமநோயைச் செய்தவர் என்னை அருளாத படியால் எனனெஞ்சு அவரை நினைத் தலின, அப்போது கடிய பனிககாலம் கைம்மிகுந்து வர யான் கையாற்றுள் அழுந்துவேன்' என்பது தலைவியின் ஆற்றாமையிரக்கம் (கலி. 134:15, 16). “எனக்குக் கையாறு செய்தவனை யான் கனவிலே கண்டேனாயின் அக்கண்ணைக் கடுக விழித்துப் பாராமல் மெத்தெனப் பார்ப்பேன்; பார்த்துப் பின் அவன் தப்பிப் போகாதபடி அவனது துகிலைப் பிடித்துக் கொள்வேன்; எனனை ஐயங்கொண்டு அறியாது விடுவனேல கள்வன என்று பூசலிடுவேன' என்று தலைவனின் பிரிவிடைத் தலைவி கலங்கி மொழிந்தாள் (கலி. 147: 48, 49). கையிடுதல் - கையாற் குறி செய்தல். முதிரமலையில் பலாலின் முட்புற முதுகனியைப பெற்ற கடுவன் தன் காதல மந்தியைக் கையிடூஉ - கையாற் குறி செய்து - அழைககும் (புறம். 158;22-25). கையுறை - காணிக்கை. தலைவிக்கு உற்ற நோயினைத் தணிக்கும் முகத்தான அவளுடைய அன்னை நிலைத் துறைக் கடவுளுக்குக் கையுறையாக - காணிக்கை யாக கள்ளையும் கண்ணியையும் வெள்ளாட்டுக் கிடாய் உட்படச் செலுத்தியும் அவளது நோய் தணியும் வகையறியாளாய் அழுதாள் (அகம்.156: 13-16). தலைலியின் மகன் தன் தந்தையால் காமு றப் பெற்ற தொடக்கத்துத் தாயிடத்தே சென்றா னாக, அவள் அவனுக்கு மருப்புப் பூணினைக் கையுறையாக அணிந்து பெருமான் நகைமுகங் காட்டு என்றாள் (கலி.83:10-18). தலைவன் மக னைத் தெருவிடைக் கண்டு தடுத்த தாயர் தத்தம் அணிகளுள் வடிவிற்கு ஒத்தவற்றை ஆராய்ந்து கையுறை என அணிந்தனர் (கவி. 84: 11-17). அவனது கையூண் இருக்கை கையே கலனாக உணவுண்ணும் நிலை. தினைக்கதிரைக் கொண்ட மந்தி அதனைத் தன் அகங்கை நிறைய நெயிட்டிக் கொண்டு கவு ளில் அடக்கி மழையில் நனைந்த நிலையில் நோன் பியர் கையூண் இருக்கை - கையே கலனாக உண வுண்ணும் நிலை - போலத் தோன்றும் ("தையூன் இருக்கை" என்றும் பாடம்) (நற்.28: 1-7). கைவண்மை ஈகை. மாவளத்தானைக் கைவண் தோன்றல எனத் தாமப்பல் கண்ணனார் விளித் தார் (புறம்.43:13). தன்பால் இரந்தார்க்கு ஆனாது ஈயும் கவிகை வண்மை யுடையவன் சேரமான குட்டுவன் கோதை (புறம், 64:6-8). கைவள்ளீகை யுடையவன் பண்ணன் (புறம். 70:13), யாதும் அறி வில்லாதவரும் புல்லிய குணங்களை யுடையவரும்<noinclude></noinclude> hitw9fdqciblz5ypq7xdvqmf4qgx0k6 250 669084 1987566 2026-11-06T14:47:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987566 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கைவலித்தல் ஆகிய இவர்கள் சென்றாலும் பாரி கைவண்மை செய்தலைக் கடப்பாடாக வுடையவன் (புறம்.106: 4,5). சான்றோர் பிறரும் போன வழி யென்று உலகத்தார் கருத, அந்த நற்செய்கையிலே ஆய் அண்டிரனது கைவன்மை பொருந்தியது (புறம். 134:2-4). பேசுனது கைவண்மை, எத்துணை யாயி னும் ஈத்தல் நன்றென மறுமையை நோக்கிய தன்று; பிறர் வறுமையை நோக்கியது (புறம். 142: 18-15). கைவள்ளீகைக் கடுமான் பேக (புறம்.143; 6). கைவள்ளீகைக் கடுமான் கொற்ற எனப் பிட் டங்கொற்றன் விளிக்கப் பெறுகின்றான் (புறம். 168: 17). இருங்கோவேளிடம் பாரிமகளிரை அழைத்துச் சென்ற கபிலர், 'இவர் கைவண் பாரி மகளிர்' என அறிமுகம் செய்தமைக்கு வருந்தினார் (புறம்.308: 14-18), அக்குரன அனைய கைவண்மை உடைய வன் இமைய வரம்பன் (பதி. 14:7). இரும்பொறை யின் கைவண்மை உலகத்து மககள் அளவைக் கடந்தது (பதி.73:15-17). கைவண் தோன்றல் என் பது தொண்டைமான இளந்திரையனைக் குறித்த விளி (பெரு.420). கைவண்செழியன் (அகம். 47:15). கடும்பரிப் புரவிக் கைவண்பாரி, வேந்தரைப் புறங் கண்டவன் (அகம். 78:21,22). பெரியன் என்பான் பாடுநர்த் தொடுத்த கைவண் கோமானாவான் (அகம். 100:11,12). நற்றேர்க் குட்டுவன கொய்சுவற் புரவிக் கைவண் கோமான் எனச் சிறப்பிக்கப்பெறு வன் (அகம். 270:8,9). கைவண் சோழர் (அகம்.369: 13).கைவள் ஓரியின் கானம் மணம் மிக்கது (குறு. 199:3,4), கைவண கிள்ளி (நற். 890:3), கைவண் விராஅன் (ஐங், 88:2). கைவண் மத்தி (ஐங்.61:3). வையைக்கரை பாண்டியன் கைவண்மை மிக்க ஈகை போல மிளகு, சந்தனம் முதலிய பிறவற்றால் நிறைந்தது (பரி. 16:1-4). கைவலித்தல் - கைப்பற்றல். 'யான் சூளினை மேற் கொண்டு ஊரனைக் கைவலித்தலை - கைப்பற் றலை எண்ணியுள்ளேன்' என்று பரத்தை தலை வனைக் குறித்துத் தலைவியின் பாங்காயினார் கேட்பக் கூறினாள (அகம்.76:2,13). - கைவழி - யாழ் (ஆகுபெயர்). நள்ளி கொடுத்தோம்பு தலைக் கடனாக மேற்கொண்ட வண்மையினால் பாணர் மாலையில் மருதப் பண்ணைப் பாடிக் காலையில் கைவழியினகண் (கையகத்ததாகிய யாழின்கன் - செவ்வழிப் ப்ண்ணைப் பாடிவரும் முறைமையை மறந்தனர் (புறம்.149). கைவளம் - 1. கைவண்மைக்கொத்த பொருள். 'நெஞ்சே பெரிய கொடைச் சிறப்பமைந்த ஓரியின் கைவளம் கைவண்மைக்கொத்த பொருள் - கிடைப்பதாயி 507 கைவன்மை னும் அப்பொருள் நம் காதலியின் முயக்கத்தைக் காட்டிலும் சிறந்ததன்று; மிக மென்மையுடையதே யாகலின யாம் அவளைப் பிரிந்து வாரோம்; நீ வேண்டுமாயின் தனியே செல்வாயாக' எனறு தலைவன் செலவழுங்கினான் (நற். 52:8-11). 2. நகக்குறி (ஆகுபெயர்). 'பாணா, திருப்பரங்குன் றினமேல் வாழும் மழைக் கண்ணாரது இறுகிய முயக்கத்தைத் தலைவனது மெய்யின்கண் அவரு டைய கைவளம் - நகக்குறி - பொலிந்த வடுவால யாம் தெளிவா யறிந்தோம்' எனத தலைவி தலை வனது பரத்தைமையைப் பாணனிடம் கூறினாள் (பரி. 18:18-21). கைவளை - வளையல். 'துறைவன் நம்மிடத்தே வாராது அமையினும் அமைக; அதனால் நின உடல் மெலிய, கைகள் முன்னர் அணிந்துள்ள வளை களை யிழப்பினும் அம்மெலிவு பிறருக்குப் புலப் படாமல் பின்னர் அணிவதற் கேற்றனவாக விலை ஞரால் விற்கப்படுவனவற்றுள் கைவளை - வளை யல் - சிறியனவும் உள்ளன.' என்று தோழி தலை வன் வரைவு நீட்டித்த நிலையில் தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு.117:4-6), 'நம்மைப் பிரிந்து சென்ற தலைவர் காரெதிர் தண்புனத்தைக் காணபாரா யின், வெண் கூதாளத்தின உள்துளையுடைய அழகிய புதுமலர்கள் காம்பினின்று கழன்று உதிர் தலைப் போல நின் கைவளை சோர்ந்து வீழும் என்பதை யுணர்ந்து விரைவில் வருவர்' எனத் தலை வனது பிரிவினகண் தோழி தலைவியை ஆற்றுவித் தாள் (குறு. 283:4-8). 'என காமம் பெரிதாகலின் தலைவரது பிரிவை யான் ஆற்றியிருப்பினும் என் கைவளை நெகிழ்தலுற்றது' என்று தலைவி பிரி விடையே தன் மெய வேறுபாட்டினைத் தோழி யிடம் கூறினாள் (குறு.371). வையைப் புனல தன கண் விரைந்தாடும் மகளிருடைய கைலளை, மைந் தருடைய ஆழி முதலிய எல்லாவற்றையும் கவர்ந்து சென்றது (பரி. 7:43-50). கைவன்மை - செயல்திறன். மரவேலை செய்யும் தச் சனின் கைவன்மை - செயல் திறன - மிக்க சிறுவர் தமக்குரிய கருவிகளுடன காட்டகம் செல்லின் தாம் வேண்டிய பொருள்களைச் செயது முடிப்பர் (புறம்.206:11-18). பாணர் கைவல் சீறியாழைக் கடனறிந்து இயக்கினர் (புறம. 398:4,5). பரிசில பெறச் சென்ற பாணருடன் சென்ற கைவல் இளை யர் கடவுளைப் போற்றிப் பாடினர் (பதி.41.6). கைவல் இளையர் கடலபிறக் கோட்டிய செங்குட்டு வனை இரவலர்க்கு எளிதில் ஈயும் கல்லா வாய்மை யன் இவனெனச் சுட்டிக் கூறினர் (பதி. 48:6-8).<noinclude></noinclude> cf5twed2fqfe56h7wfrgmcshpih270f 250 669085 1987567 2026-11-06T14:47:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987567 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கைவாள 508 கைவிடுதல் கம் அம்பு கரிய கண்ணையுடைய தண்ணுமையைக் கிழித்தலால் கைவல் இளையர் செயலற்று அழுங் கினர் (பதி.51,33,34), கடனறி மரபீற் கைவல் பாண' எனப் பாணன் ஒளிக்கப் பெறுகின்றான் (பதி. 67:3) கைவல் பாண்மகன் சீறியாழை இடப் பககம் தழுவிப் பண்ணினை வாசிக்கும் முறைமை யறிந்து இயக்கினான் (சீறு. 35-37), செங்கேழ் வட்டம் (விசிறி) கைவல் கம்மியனால் கவின் பெறப் புனையப் பெற்றது (தெடு.56,57). கைவல் மியன் கதவில் தாழ் முதலியவற்றைப் பொருத்தி முடுக்கினான் (தேடு. 83-65). தலைவனது கடுமபரி பூட்டிய நெடுந்தேரைக் கைவல் பாகன் மெல்ல இயக்கினான் (அகம். 230:11, 12).கடுந்தேர்ச் சோழர் கைவல் யானை உடையவர் (அகம். 385:3), கைவல் கம்மியன அழகு பெறக் கழுவாத மண்ணாப் பசு முத்து ஒப்பப் புனனை அரும்பியது (நற். 94:4-6). 'கைவல சீறியாழ்ப் பாண' என்பது பாணனைக் குறித்த ள்ளி (ஐங். 472:1). "கைவல பாண' (ஐரூ.473.5). கைவாள் - கைபிடத்தேயுள்ள வாள். கரந்தை மறவ ரொடு நேர்த்த நெடிய போரில் வெட்சி மறவனது வலிய கைவாள் கையிடத்தே யுள்ள வாள்- ஆனிரையைத் தழுவிப் பகைவரைத் தடிந்து மாறு பாட்டினைப் போக்கியது (புறம்.269:9-12). கைவிடுதல் - 1. நீங்குதல், பாண்டியன கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறனவழுதி போரைக கருதுவானாயின் அவன பகைநாட்டு அம்பலங்கள், முழவு முதலாகிய ஒலிபொருந்திய கடவுள் தாமுறையும் தூணங் களைக் கைவிட - நீங்க - அவ்வளவிற்குப் பலிகள் இடம் மாறிப பாழ்படும் (புறம. 52:6-17). மூவேந்த ருடைய நாட்டினைப் பொதுமையினறித் தமக்கே உரியவாய் ஆண்ட வேந்தாக்கும் வாழநாள் கழிந் தன; அவர் தொகுத்த செலவமும் செலலுயிர்க் குத துணையாவ தில்லை; அவரவர் செய்யும் அற வினையே விழுத்துணையாகும்; அத்துணையாகிய புணையைக் கைவிட்டோர்க்குத் தாம் பொன்றுங் காலை இவ்வுலகினின்றும் வீட்டுலகப் பேற்றினை எய்துதல இல்லையாம் (புறம். 357). வையததையும் தலத்தையும் சீர்தூக்கினால் தவத்துக்கு வையம் சிறுகடுகளவும் நேர்படாது; ஆதலின் வீட்டுலகை அவாவினோர் இவ்வுலகப் பற்றினைக் கை விட்டனர் (புறம்.358:1-5). இளஞ்சேரலிரும்பொறை யுடன் போரைக கைவிட்டு அவனமுன் செல்லாமல் முதலில் அவனது வலிமையொடு மாறுபட்டுப் பினனர் எதிர்க்கப் பெறாத, வன்மையில்லாத வீரரொடு தம குலததை அவன் அழித்தற் கஞ்சி அவனுடைய பகைவேந்தர் தத்தம் அரண்களையே பாதுகாப்பாகக் கொண்டு துஞ்சா ராயினர் (பதி. 81:33-36). செவ்வேளின் கைவேல் தன்னைக் கை விடாது நின்றதாகப் புலவர் பாடுவர் (முரு.வெ.). நெஞ்சே,சுரன நமக்கு எளியவாயினும் இளை யோளாகிய காதலியின் பெருந்தோளில் பெறுகின்ற இனிய துயிலை யான் கைவிடுகலன்" என்று தலை வன பொருள்வலித்த நெஞ்சிற்குச் சொல்லிச் செல வழுங்கினான் (அகம். 193:11-14). மாசில் கற்பினை யுடைய மடவாளொருத்தி போரில் புண்ணுற்று வீழ்ந்த தன் கணவன் பொருட்டுத் தன் குழவியைப் பேய் வாங்க அதனிடத்தே கொடுத்துக் கைவிட் டாற் போலத் தலைவனிடத்துக் கொண்ட காதலின் பொருட்டுத் தலைவி தன் நாணத்தையும் கைவிட் டாள் (நற.15:7-10), 'அஞ்சற்க' என்று துணை செய்த வேந்தன் கைவிட்டானாகப் பகைவேந்தன் படையொடு வந்து முற்றுகையிடக் காணும், உடைந்த மதிலையுடைய ஓரெயில் மன்னன் அப் பகையைக் களைந்து தவுவாரைக் காணாது கலங்கு வான் (நற்.43:8-11). 'நெடுந்தகாய், இத்தவை வியைப் பாதுகாத்தலைக் கைவிட்டு நீ நயந்த அச்சுரத்திலே செல்வது எநநாளிலோ, அந்நாள் இவளுடைய உயிரைக் கொண்டு போகும்' எனத் தோழி தலைமகனைச் செலவழுங்குவித்தாள் (கலி. 5:17-19). 'நம்முள் முயங்கிய முயக்கத்தைக் கைவிட்டுப் போதலால் பெறுகின்ற பொருளிடத்து அவாவைக் கைவிடுதலே நுமக்கு நிலை பெற்ற பொருளாம் என்பது தலைவனிடத்துத் தோழியின் கூற்று (கலி. 14:17-19), 'நீர் நீங்கினால் என் நலம் நிழலில நின்ற தளிர்போல வெளுத்தலை அறிவே னாதலால் யான் உம்முடைய திருவடியின் அருளைக் கைவிட்டு இங்கிருத்தலைச் சூழ்வேனோ' என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறிப் பிரிவு விலக் கினாள் (கலி. 20:17,18). பண்புடை நன்னாட்டில் பகை தம்மிடத்தே வந்ததாக அந்நாட்டைக் கைவிட்டுப் போய் வேறொரு மன்னனுடைய ஆட்சியுட்பட்ட ஊர்களை இருப்பாக நினைத்துக் குடிமக்கள் தங்குவர் (கலி. 78:4-6). நொதுமலர் வரைவு நேர்ந்தவிடத்துத் தலைவி தோழியிடம், யான் தெருமரலைக் கைவிட்டு இருக்கவோ; ஆயர் மகளிர்க்கு இருமணம் கூடுதல் இல்லியல்பன்று; எனவே குடிப்பழுதுமாய்க் கற்பும் நீங்குமன்றோ' என்றாள் (கலி. 114:18-21). தலைவனது பிரிவு நீட்டிப்பில் கலக்கமுற்ற தலைவி தனக்குரிய நாணத் தையும் கைவிட்டுக் கண்ணீர் உகுத்துக் கவிழ்ந்து நிலம நோக்கினாள் (கலி. 144:3,4). 2. தவறவிடுதல். புணையைக் கைலிட்டோர்க்கு -<noinclude></noinclude> efn1d0exrg722tnmtvro2f139v0u3dh 250 669086 1987568 2026-11-06T14:47:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987568 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கைவிளக்கு தவறவிட்டோர்க்கு- ஆற்றின் இக்கரையிலிருந்து அக்கரை சேறல் அரிது (புறம். 367:7-9). நீராடும் போது தோழி புணையைக் கைவிட்டுப் புனல்வழி ஈர்த்துச் செல்லப்பட்டால் தலைவி தானும் அவ ளுடன் செல்வாள் (குறு.822:3-7), 3. பிடிவிடுதல். தினைக் காவலரது கவணொலியை வெருவிக் கானயானை கைவிடும் - பிடிவிடும்- பசுமூங்கில் மீனைக் கவர்ந்து கொண்ட தூண்டி லைப் போல மேலெழும் (குறு. 84:2-4). 4. வீசியெறிதல். இரவில் கோங்க மரத்தினின்று கழன்று வீழும் மலர், கைவிடும் - வீசியெறியப் படும் - சுடர்போல் தோன்றும் (அகம்.153:16-18). தினைப்புனத்தை மேய்ந்த யானையின் அடி யொதுக்கம் கேட்ட கானவன் பரணேறிக் கடு விசைக் கவணையினால் கல்லைக் கைவிட்டான் (கலி. 41:7-10). - - கைவிளக்கு - கையிற்கொள்ளும் விளக்கு. 'தலைவனது பிரிவிடையே கலக்கமுற்ற தலைவி கதிரவனை நோக்கி, 'சுடரே, நீ மேற்கு மலையைச் சேர்கினறா யாயின் கடலின் நீரிடத்தே மீண்டு வந்து தோன் றிப்பகற்பொழுதை உண்டாக்குமளவும் என காத லனை யான் தேடும்படி எனக்குக் கைவிளக்காக - கையிற் கொள்ளும் விளக்காக - சில கதிர்களைப் பகுத்துத் தாராய' என்றாள் (கலி. 142:41-44). கைவினை 1.கைவேலைப்பாடு. கருந்தொழில் வினை ஞரின் (தச்சரின்) கைவினை - கைவேலைப்பாடு- எல்லாம் முற்றுப் பெற்று ஏறிப்பார்த்து ஓட்ட முண்டென்று பெயர் பெற்ற அழகிய நடையினை யுடையது தேர் (சிறு.257,258). வேங்கையின் புதுப்பூ பொனசெய் கம்மியனது கைவினை யொப்பத் தகைவனப்புற்றன (நற்.313:1-3). கைவினையால் பொலிவு பெற்ற மணிகள் இடையிடை அமைந்த பொனமணி வடத்தினைத் தலைவியின் மகன தன் இடையில் அணிந்திருந்தனன் (கலி.85:3). 2. கைத்தொழில். கைவினை - கைத்தொழில் செய்யும் உழவர் தம் செய்வினையை முடிக்கும் பொருட்டு வயலில் மலர்ந்த நெய்தலாகிய களை களை யெடுத்து வரப்பிலேயிட்டு வாடலிடுவர் (குறு. 309:1-6). கொ கொக்கு - 1.பறவையுள் ஓரினம். மீனைக் கவர்ந்துண் ணும் கொக்கினுடைய தூவி போன்ற வெள்ளிய நரைத்த கூந்தலையுடையவள் முதியவள் (புறம்.277: 509 கொக்கு 1.2). பசிய காலையுடைய கொக்கினது பிளந்த வாயையுடைய குஞ்சு அடைகரையில் மீன்களை மேய்ந்துண்ட பின்பு ஆரலமீனின் ஐயவி யன்ன முட்டைகளையும் இறாமீனின குஞ்சுகளையும் தாய் தரப் பெற்றுணணும (புறம். 342: 7-10). நெல்லின் சோறு கொக்கின் நகம் போனறது (புறம். 395: 36; 398:25; நற்.258:6), நீரற்ற இடத்தின்கண் செல் லாத கூர்மையாகிய பார்வையையுடைய கொக்கி னது இரையை விரும்பிக் குத்துதலுக்கு அஞ்சுதலில் லாததும் பகைவா போருடற்றாவாறு குறுக்கிட்டுக் கிடப்பதுமான அயிரை எனனும் நெடுவரைக்குப் பொருநன் பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் (பதி. 21: 26-23). மழையாலே வருந்தி எழுந்த, பசிய காலை யுடைய கொக்கினது மெல்லிய சிறகரை யுடைய திரள் செவ்வரி நாரையோடு சேறு பரந்த ஈர வெண்மணலிடத்தே யிருந்து கடும்புனலினின் றும் அற்றநீர்க்கு எதிரே வரும் கயல்மீன்களைக் கவர்ந்துண்ணும (நெடு. 18-19). செவ்வேள் மார்பி னிடத்து முத்தாரம் போலச் செவ்வானததைப் பொருந்தி, மீனையருந்தும் பசிய காலையுடைய கொக்கின இனம் வரிசையாகப் பறந்தது (அகம். 124: 1-3), சிறுவா இட்ட நுண்கயிற்று வலையில் சேவல் பட்டதெனச சூட்டினையுடைய கொக்கி னது பைங்காற் பேடை தனித்திருக்கும் காலததே இரையைத் தினனாது தன பிள்ளையைத தழுவிப் பனைமரத்திடத்திருந்து அன்புதோன்ற நரலும் (அகம்.290:1-7). மாரிககாலத்து இறப்பின மேலுள்ள சுதை பூசிய குளிர்ந்த மேலிடத்தை யொத்த இற கினையுடைய குறுகப பறக்கும் கொக்கின சேவல் கயல்மீனைப் பெறக கருதி, உழவர் கழனியிலுளள பள்ளங்களில் நீரைத் தேக்கி வைத்துள்ள அணை யின மேலே தேங்கி வழியும் கடுநீரினை நோக்கி, மெல்லச சென்று பார்ததிருககும் (அகம. 348: 1-11). மாரிக்காலத்து ஆம்பல மலரைப் போன்ற தோற் றத்தையுடைய கொககினது பார்வையை அஞ்சிய நண்டு தாழைலேரிடத் துள்ள தன வளைக்குட் செல்ல இடையர் பிணித்த கயிற்றினை அறுததுச் செல்லும் எருதுபோல விரையும் (குறு. 117: 1-4). பசிய கால்களை உடைய கொக்கினது புல்லிய புறத் தைப் போன்ற ஆம்பல் மலர்கள் குவிந்தன (குறு. 128: 1, 2). பெரிய உகிரையுடைய கார்காலத்து உலவுகின்ற கொக்கினது கூரிய மூக்குப் போன்றது ஆழந்த நீரின் முளைதத ஆம்பறபூ (நற்.100; 1-3). ஆம்பலின் கூமபிய முகை கயத்தினகண்ணுள்ள அழகிய கொக்குப் போன்றது (நற்.230:2,3). கொக்கு வந்து அமர்ந்ததனால் கிளையினின்றும் கழன்ற மாங்கனி, கொக்கினது குவிந்த நிலை<noinclude></noinclude> pe8wxc4edu5jjkkgwkdkd2edzc71kt2 250 669087 1987569 2026-11-06T14:48:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987569 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொகுடி போன்ற முகைகளையுடைய ஆம்பல் மிக்க நீர் நிலையில் துடுமென வீழும் (நற். 280: 1-3), கொழுஞ் சுளைப் பலவின கிளையில் தங்கிய கொக்கு மீனைக் குடைந்து தினனுதலால் உண்டாகிய புலவு நாற் றத்தைப் பொறுக்கவியலாது துய்த்தலை மந்தி தும்மும் (தற். 326: 1-4). தலைக்கு மேலும் நடு இல்லையாய், வாள் போனற வாயை யுடைய கொக்கை உரித்தாற் போன்ற வளைந்த மடுப்பை யுடையவள் கூனி (கலி. 94:17,18). 2. மாமரம். மறைகாப்பாளர் உறைகின்ற ஊரி டத்தே தங்குவீராயின் நெடிய மரமாகிய கொக்கி னது - மாமரத்தினது - பசிய கொத்திடத் துள்ள நறிய வடுவினைப் பலவாகப் போகட்ட, மாட்சி மைப்பட்ட ஊறுகறியோடு பிறவற்றையும் வகை படப் பெறுகுவீர் என்று பாணர் ஆற்றுப்படுத்தப் பட்டனர் (பெரு.301,308-310). பாறையி லுள்ள நெடுஞ்சுனையிடத்தே உதிர்ந்த, பெரிய அடியை யுடைய கொக்கின் தீங்கனியினாலும் பலவின் நெகிழ்ந்து வீழ்ந்த நறும்பழத்தினாலும் விளைந்த தேறலை நீரெனக் கருதி உண்ட மயில் விழாக் களத்தின்கண் ஆடுமகள கழைக்கயிற்றில் கூத்தாட வியலாது தளருமாறு போலத் தளரும் (குறி. 187-194). தேன் கொக்கின் கனியை முள்ளைப் போன்ற கூரிய பற்களையும் செவ்வாயையுமுடைய மலையில் ஆடுகினற குரங்குக் குட்டியும் கடுவனும் உண்ணும் (குறு. 26:6-8), நிறைந்த கருப்பத்தை யுடைய பெண்வாளைமீன் 'கொத்தையுடைய தேக் கொக்கின் தீம்பழத்தைக் கவ்வும் (குறு. 164:1,2). பாலைக் கலந்தாற் போன்ற இனிமையுடைய தேக் கொக்கின கனியைத் தினற வௌவால் நெல்லி யின் புளித்த காயை உண்டு அயலிலுள்ள மூங் கிலின்கண்ணே தொங்கும் (குறு. 201:2-5). கொகுடி - ஒருவகை முல்லை. தலைவியும் ஆயமும் பாறையிற் பறித்துத் குவித்த மலர்களுள் நறிய தண்ணிய கொகுடியும் ஒன்றாகும் (குறி.81). கொங்கர்-கொங்கு நாட்டவர். மலையமான் திருமுடிக் காரி தன்னையும் தன் மலையையும் பாடி வரு நர்க்கு இனமுகம் கரவாது உவந்து அளித்த அண் ணல் யானைகளை எண்ணின அவை, கொங்கரை மேற்கடறகண்ணே புறங்கொடுத்து ஓடச் செய்த ஞானறு அவர் தம்மிடத்தினினறும் பெயர்த்திட்ட லேலினும் பலவாகும் (புறம். 130:3-7), பெருஞ் சேரல் இரும்பொறையின் தானையிடத்துப் பருக் கைக் கறகள மிக்க மேட்டு நிலத்தில் நீரை வெளிக் கொணரத தோண்டும் கணிசசி முதலிய கருவி சுளை யுடைய கொங்கரின் பசுக்கள் பரந்தாற் 510 கொங்கர்நாடு போன்று பல யானைகள் காணப்பட்டன (பதி. 77: 10-12). கருங்கை ஆடவர் தீயுண்டாகப் பாறை களைக் கல்லி இயற்றிய உவர்க்கிணற்றில் ஊறல் நீரை உண்ணவேண்டி நீர்பருக நிமிர்ந்து செல் லும் கொங்கர்தம் செவ்விய ஆக்கள் வன்னிலம் துணிபடச் சென்று எழுப்பிய செம்மண் புழுதி அகலிரு வீசும்பில் மிக்குத் தோன்றும் (அகம். 79: (t-8). பொற்பூவினை யணிந்த கொங்கரை அகற்றி அவர்தம் நாடு பலவற்றையும் கைக்கொண்ட பசும்பூண் பாண்டியன் கூடல் நகர்க்கண் ஆடிய இன்னிசை ஆர்ப்பினைக் காட்டிலும் தலைவி குறித்து எழுந்த அலர் பெரியது (அகம். 253:3-7). தலைவனும் தலைவியும் சுனை நீர் ஆடியமை பலர் லாயினும் பேசப்பட்டுக் கொங்கர் மணியினை இடையிற் கட்டிக்கொண்டு தெருவில் ஆடும் உள்ளி விழவின் ஆரவாரம் ஆரவாரம் போன்று அலராகியது (அகம். 368:10-19), தலைவன் மாலை குழையும்படி தலைவி முயங்கியதால எழுந்த அலர் வாகைப் பறந்தலையிடத்துப் பசும்பூண பாண்டியனின் ஏவ லில் வல்ல அதிகன் களிற்றோடு பட்ட காலத்தில் ஒளிர்கின்ற வாட்படையை யுடைய கொங்கர் செய்த ஆர்ப்பினும் பெரிது (குறு. 393). சோழர், கொங்கரை அடக்கும் பொருட்டு வெண்கோட்டு யானைகளை யுடைய போர் என்னும் ஊர்க்குத் தலைவனான பழையனிடம் வேற்படையைப் பெற்று வைத்திருந்தனர் (குறு. 10:6-8). கொங்கர்கோ - கொங்கர்க்குத் தலைவன். முரசுகள் ஒலிக்கின்ற, வரிசையாக அமைத்த கேடக வரைப் பினைக் கொண்ட களிற்றிடத்தே வெல்கொடிகள் நுடங்கும் பாசறையையும் பகைவரது ஆரெயிலை வருத்திய கல்லைக் கக்கினாற் போன்று வீசும் கவ ணினையும் நாரால் அரிக்கப்பட்ட கள்ளையு முடைய கொங்கர் கோவே - கொங்கர்க்குத் தலை வனே - என இளஞ்சேரல் இரும்பொறை விளிக்கப் பெறுதல் (பதி.88:16-19), இளஞ்சேரல் இரும்பொறை சர்க்கரைக் கட்டியோடு கூட்டின அவரை முதலிய வற்றின் விதையாகிய உணவினையுடைய கொங் கர் கோவே என விளிக்கப்பெற்றான் (பதி. 90:25). கொங்கர்நாடு - கொங்குநாடு. கணிச்சியால் திண்ணிய பாறையை உடைத்தலின் சிலவாக ஊறிய நீரைத் கொண்ட தன்னகத்தே குழியில் பறியாகிய கயிற்றை வாங்கும் பாத்திரத்தைச் சுற்றி நீருண் ணும் பொருட்டுச் சுழல்கின்ற பசுக்கள் பொருந்திய கொங்கர் நாட்டை - கொக்கு நாட்டை - கைக் கொண்டவன் பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் (பதி. 28+12-15).<noinclude></noinclude> niqe1djbmmrlkrrsroyvh758yvlll95 250 669088 1987570 2026-11-06T14:48:26Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987570 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொங்கு - கொங்கு - 1. தாது. பொய்கைக்கரையில் வளர்ந்த கடம்பின் இணைதல் நிறைந்த மாலை, இந்திர கோபத்தை யொத்த கொங்கினை தாதினை உதிர்த்தலின் நீருண்ணும் துறை சித்திரத்தை யொத்துக் காணப்பட்டது (சிறு. 68-71). தலைவியும் ஆயமும் பறித்துக் குவித்த மலர்களுள் கொங்கு முதிர்ந்த நறிய சுரபுன்னையும் ஒன்றாகும் (குறி. 83). உலைக்களத்து அடிக்குங்கால் தெறித்து விழும் பொற்றூள் போல மலைப்பூக்களாலான மாலை யிலிருந்து கொங்குகள் உதிர்ந்து வீழ, இனிய மொழிந்து, தொடிக்கண் வடுக்கொள்ளுமாறு தலைவி தலைவனை முயங்கினாள் (அகம்.142:23-26). கொங்கினை ஆராய்ந்து உண்ணும் வாழ்க்கையி னையும் உள்ளிடத்தே சிறகையும் உடையது தும்பி (குறு. 2:1). கொங்கு முதிர்ந்த முள்ளிச் செடி அணிற் பல் போனற முள்ளையுடையது (குறு. 49:1). தலைவி தாமரையின் கொங்கினைப் போன்ற நுண்ணிய பல தேமற் புள்ளிகளை யுடையவள் (குறு. 300:3,4). மாமை நிறத்தையுடையவள் திதலை போல் மா ஈன்ற தளிரின் மேலே இளவேனிற் காலத்தில் பல மலர்களின் வியக்கத்தக்க கொங்குகள் உதிர்ந்தன (கலி.29:7,8), 2. தேன். வெண்டாமரையினது அரும்பு விரிந்த நாட்காலத்தில் மலர்கின்ற பூவில் கொங்கினை - தேனினை - நுகர்கின்ற வண்டொழுங்கு திங்க ளைச் சேர்ந்த கரிய பாம்பு போலத் தோன்றும் (சிறு.183-185).'நின் கவினைக் கொண்ட அனபி லாளனாகிய தலைவன் மணங்கமழும் காந்தளினது கொங்கினை உண்ணும் வண்டினைப் போன்று நினையாதே பெயர்ந்து சென்று புறம்மாறி மீட்டும் வந்தனன் காண்' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங், 826). 3.கொங்கர், சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளி வளவன் முரசம் இடியென முழங்கவும் களிறுகள் முகில் போலத் திரளவும் தேர்களும் குதிரைகளும் மழைத்துளி போற் சிதைந்து வீழவும் அம்புகள் காற்றெனச் செல்லவும் இடமகன்ற பாசறைக்கண் வலியுடைய மறவர் போர் செய்தற்குச் சேர்ந்திருக் கின்ற பெரிய தானையால் கொங்கினை - கொங் புறங்கண்ட கொற்ற வேந்தனாவான் (புறம், கரை - 373:1-8). கொங்கை - முலை. கண்ணாகிய தாமரை மலரும் முகமாகிய தாமரை மலரும் அடியாகிய தாமரை மலரும் கையாகிய தாமரை மலரும் கொங்கைகளா கிய முலைகளாகிய -தாமரை மொட்டுக்களும் ஆ ஆகிய, செவ்வாயாகிய அரக்காம்பலோடு கூடியியங் - 511 கொட்டில் கும் இத்தாமரைகள் சுனையிற் பூத்த தாமரையோடு காட்சி வேறுபாடு உறாத கூரெயிற்றாராகிய மகளி ருடைய குவிமுலைப் பூணோடு அவர்தம் கணவன் மார் மார்பணிகலன்கள் மயங்கின (பரி.8:113-119). வானவன் மகளின் (தேவசேனையின்) தோழியர் மார் பினை அணிசெய்யும் கொங்கையிடத்து அணிந்த கச்சினை மத்திகையாகக் கொண்டு வள்ளியின் தோழியரைப் புடைத்தனர் (பரி.9:45). கொட்டம் - சிறிய ஓலைப்பெட்டி. கொழுவிய கொடி யினையுடைய முசுண்டை கொட்டம் - சிறிய ஓலைப் பெட்டி - போன்ற பூக்களைத் தன்னிடத்தே கொண்டது (சிறு.166). கொட்டம் பலவனார் - புலவர். நற்றிணையின் 95-ஆம் பாடலொன்றே இவருடையதாகக் காணப்படு கின்றது. கொட்டம்பலம் என்னும் ஊரினராகலான கொட்டம்பலவனார் எனப் பெயர் பெற்றார் என வும், தம் பாடலில், 'குறக்குறு மாக்கள தாளங் கொட்டும் குன்று' என ஆண்டுள்ள தொடரில் 'கொட்டும்' என்ற சொற்சிறப்பால பெயர் பெற் றார் எனவும் இவர் பெயர்க்கு இருவகை விளக்கங் களையும் தருவர் பி.நா. (நற். பாடினோா வரவாறு). மற்றும் அவரே கோட்டம்பலம் என்னும் ஊர்ப் பெயராட்சியைக் காட்டி அவ்வூரின் பெயரால் இப புலவர் கோட்டம்பலவனார் எனப் பெயர் பெற் றிருக்கலாம் என்றும் விளக்குவர். அதற்கேற்பக கோட்டம்பலவனார் எனவும் இவர் பெயர்க்குப் பாடவேறுபாடு உள்ளது. ஆயின், வையாபுரிப் பிள்ளையின் சங்க இலக்கியப் பதிப்பு இப்புலவ ரைத் தொடரால் பெயர் பெற்றவர் வரிசையிலேயே நிறுத்துகினறது. மொ. அ. துரை அரங்கசாமியும் அவ்வகையிலேயே கொட்டு என்னும் சொற் சிறப்பை விளக்கி அதனாற் பெயர் பெற்ற அம்பல வனார் என இவரது இயற்பெயரையும் விளக்குவர். இவர் பாடலில் குறிஞ்சித் திணையில் அமைந்த ஆடுமகள் நடந்த கயிற்றில் குரங்குக் குட்டி தொங் குதற் கிசையக் குறக்குறு மாககள் தாளஙகொட்டும் என்ற புனைவு நயமானது. மந்தியின் முகத்திற்கு அத்திப்பழத்தை நிற உவமை காட்டுவதும் 'குனற கத் ததுவே குழுமிளைச் சீறூர், சீறூ ரோளே நாறுமயிர்க் கொடிச்சி, கொடிச்சி கையகத ததுலே பிறர் விடுத்தற் காகாது பிணித்தவென் னெஞ்சே' என அந்தாதித் தொடையமைந்து இயலவதும் இவர் பாடலின் சிறபபுக்களாகும். கொட்டில் - தொழுவம். சீறூரில் உள்ள குடியிருப்பு சகடத்தின உருளைகளோடு கலப்பையும சார்த்தி வைக்கையினாலே நெடுஞ்சுவரிடத்தில் தேய்ந்த<noinclude></noinclude> d7jqbkp284gttmwytjl45nm0ato9a8q 250 669089 1987571 2026-11-06T14:48:41Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987571 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொட்டு . புகை சூழ்ந்த கொட்டிலை - தொழுவத்தை - உடை யது (பெரு. 188-191). . கொட்டு - பறை முழக்கு. பெரிய குன்றத்தில் மன்ன ரின் கொட்டுக்கு - பறை முழக்கிற்கு - ஏற்ப மயில் ஆடும் (ஐங்.371:1,2), - கொட்டை 1.முடிச்சு. கரிகால் வளவன் பொரு நர்க்கு அழுக்கேறிய தைத்த ஆடையை நீக்கித் தூயவாகிய திரள முடிந்த கொட்டை - முடிச்சு களை - கரையிலேயுடைய பட்டாடைகளை வழங் கினான் (பொரு. 154, 155). - 2. தாமரைக்கொட்டை. தெய்வத் தன்மையுடைய தாமரையிடத்துச் சிவந்த இதழ்கள் சூழ்ந்த செம் பொன்னாற் செய்தா லொத்த கொட்டையில் தாமரைக் கொட்டையில் தும்பி தன் இனிய பெடையைத் தழுவித் துயில் கொள்ளும் (சிறு. 73- 75). பொய்கையிடத்துப் பூவினுடைய தேனை யுண்ட வரிவண்டு, கழியிடத்துப பூத்த நெய்தற் பூவின் தாதை மனம் பொருந்தி நுகர்ந்து வயலிற் பூத்த தாமரைப் பூவினது விளங்குகின்ற கொட்டை யாகிய மாண்பதியிடத்தே மீண்டு வரும் (கவி. 74: 1-4). அனலன், இந்திரன் முதலியோர் படையாகத் தந்த மறிமுதல மணியீறாகச் சொல்லப்பட்ட வேறு வேறு உருவினவாகிய இவற்றை ஆறிருகை யீனுங் கொண்டு பொறிவரிக் கொட்டையினின் றும் பெயராத அவ்விளமைப் பருவத்தே முருகன் அமரர் சேனைக்குத் தலைவனாகி, அதனால் இந் திரனின் புகழ் வரம்பைக் கடந்தான் (பரி. 5:57-70). கொட்பித்தான் - சுழலப்பண்ணினவன். 'நிறைந்த வளை கொட்பித்தான் - சுழலப் பண்ணினவன் - செய்த வருத்தத்தாலே எனக்கு முன்கைச் சந்துதொறும் சந்துதொறும் காமத்தீ மூண்டது; இவ்வெம்மை ஆறுமபடி நீ கடல் நீரை முகந்து எனமேல் பெய் வாயாக' எனப் பிரிவாற்றகில்லாத் தலைவி மேகத்தை நோக்கிக் கலங்கிக் கூறினாள் (கலி. 145: 56-58). கொட்பு - சுழற்சி. பொருதுகளம்பட்ட தன் கணவ - னைக் கண்ட தலைவி. பாடுதல் வல்ல பாண் மக் களை நோக்கி வெள்ளிய ஆடையை யுடைய கரிய வனை அணுகிப் புட்பூசலை ஓம்புமின; யானும் விளரிப் பண்ணைக் கொட்புற சுழற்சியுற பாடித் தின்னவரும் நரிகளை ஓட்டுவேன்' எனக் கூறினாள் (புறம், 291:1-4). நிலம் பின்னிடுவது போலக காற்குளம்பை ஊன்றிக் காண்போர் ஊக் சுததைக் கெடுக்கும் விரைந்த கொட்பினை யுடைய குதிரைமீது ஏறிப் பகைவரைக் கொல்லும் காளை லந்தான (புறம். 303.1-3), வீரரின் புண்ணைத் 512 கொடி தைக்கும் ஊசி போன்ற அலகுடைய சிரற்பறவை இரையின் பொருட்டு மீனை ஆராயும் கொட்பி னால் பனிக்கயம் மூழ்கியது (பதி. 42:2,3). பாரி யினது பறம்பு அரணில் குருவிக் கூட்டம் காலை யில் புறம்போய்ச் செந்நெற்கதிர்களைக் கொணரக் கதிருள்ள இடத்தை ஆராயும் கொட்பினலாகி மாலையில் மீண்டு வரும் (அகம். 303.10-14). புள்ளொலித்தாற் போன்ற கொட்பின் பெரிய ஒலியையுடைய மணிகள் பிணைத்த மாலையணிந்த கடிதாகச் செல்லுகின்ற குதிரை பூட்டிய தேரில் தலைவன் பகலிலே வந்தான் (நற். 91:10-18). பிரி வாற்றாத தலைவியின் தோளிலிருந்து வளைகள் கொட்புடன் கழலுதலில் நீங்கிற்றில (தற்.133:1). கொடி - 1. தாவரக்கொடி. ஐந்தலை சுமந்த வெந்திறல் நாகம் புக்கதாக வானம் தீப்பிறக்குமாறு பசிய கொடியை யுடைய - தாவரக்கொடியை யுடைய பெருமலை விடரகத்தில் இடியேறு எறிந்தது (புறம். 37: 1-4). தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் வேப்பந்தளிரை நீண்ட கொடி யாகிய உழிஞைப் பவரொடு மிடைந்து சூடிப் பொருது எழுவர் நல்வலம் அடங்க வென்றி கொண்டான் (புறம். 16:4-18). தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் தன் குடுமி களைந்த நுதலிவ வேம்பினது ஒள்ளிய தளிரை நெடிய கொடியாகிய உழிஞைப் பவரொடு மிலைந்து போருக்குச் சென்றான் (புறம். 77:3-4), பாரியின் பறம்புமலையில் உழகரால் உழுதுமிலைக் கப்படாதனவாகிய நான்கு விளையுளுள ஒன்று கொழுவிய கொடியை யுடைய வள்ளிக் கிழங்கு (புறம்.209:2-6), 'புதுவரகு அரியத் தினை கொய்ய எள்ளிளங்காய் கறுப்ப அவரையினது கொழுவிய கொடியின்கண் வெள்ளைக்காய் அறுக்கும் செவ்வி யாக வளமுடன் லிளங்கும் பறம்பு நாடு இனி நந்துங்கொல்லோ' எனக் கபிலர் இரங்கிக் கூறி னார் (புறம்.130: 9-16). கொடி மருங்குவ் விறலியர் அடிவருந்த நெடும் பொழுது மலையேறினர் (புறம்.139:3,4). பூவைத் தன் தலையில் கொண்டுள்ள கொடிமுல்லை ஒப்பனை செய்யப்பட்டது போல் தோன்றியது (புறம்.200:9). தூது சென்ற பார்ப் பனன் வயலைக் கொடி போல் வாடிய மருங்குலை உடையவன் (புறம். 305:1,2). வரகும் தினையும் சிறுகொடிக் கொள்ளும் அவரையும் ஆகிய இந் நான்கல்லது உணவும் இல்லை (புறம். 335:4-6), சிறுகொடிப் பாகல் (புறம், 399:5). கரந்தையாகிய பெரிய கொடியையுடைய விளைவயலில் தானை தங்கியது (பதி. 40:5,6). உளையுடன் கூடிய பூச் களைக் கொண்ட வாகையை முடிவிலே பெற்ற<noinclude></noinclude> lk6aeo9v7hdd1y5blv8lsq10ekmonop 250 669090 1987572 2026-11-06T14:48:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987572 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடி நுண்ணிய உழிஞைக் கொடியைச சூடிப் படைவீரர் பொருதனர் (பதி. 43:23, 24). அறுகை என்பான நுண்ணிய கொடியாகிய உழிஞைப பூவைச் சூடிப் பொருதான் (பதி. 44:10). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேர லாதன் பொன்னாற் செய்த கொடியாகிய உழிஞை சூடினான (பதி. 56:5). குறவர் மகளான மடவரல் வள்ளி கொடி போன்ற நுசுப்பினள் (முரு. 101,102).வேலன் பைங்கொடியால் நறைக் காயை நடுவேயிட்டுத் தக்கோலத்தைக் கலந்து குளவி, வெண் கூதாளம் விரவிக் கணணியமைத் தான் (முரு.190-198). பழமுதிர்சோலை மலையில் மிளகுக் கொடியின கரிய கொத்துக்கள் சாய அருவி இறங்கியது (முரு.309,316). கொழுவிய கொடியினையுடைய முசுண்டை கொட்டம்(ஓலையால் ஆன சிறுகூடை போல பூத்தது ( சிறு. 185). நல்லியக் கோடன இடுகொடி ஓடிய மார்பன (சிறு. வெ. 2: 2,3). இடையன காட்டிலுள்ள மரக்கிளைகளிலுள் ளவும் கொடிகளிலுள்ளவும் ஆகிய பல பூக்கள் கலந்து கட்டிய படலைக் கண்ணி உடையவன் (பெரு. 172-174). பசிய கொடிகள் அசையும வயலிவ் கள்ளுணபார் பலரும் புகுவர் (பெரு. 337), இளமரக் காவில் காஞ்சி மரத்தைச் சூழ்நக நெடிய கொடி யினையும் பசிய இலையினையு முடைய குருக்கத்தி யின் பூக்கன் நீர்ககுழிகளில் விழுந்து கிடந்தன (பெரு.375-379). அதிரல் பூதத அசைகின்ற கொடி யினையுடைய சிறு தூறுகள் துவலையோடு வரும் காற்றிற்கு அசைந்தன் (முலலை, 51,82), மதுரை அங்காடியில் உடலுக்கு அழகைக் கொடுககும் களிக்கலந்த இனிய நீரினையுடைய பசிய பாக் குடனே வளர்ந்த கொடி யீன்ற வெற்றிலை விற் போர் இருநதனர் (மது. 400,401). மழை பருவத்தே பெய்து வளர்க்கையினாலே கொடி விட்டு அழகு பெற்று மெல்லிய சுருள் விரிந்த சிறிய இலைகளை யுடைய இலைக்கறிகள் அங்காடியில் விற்கப் பெற் றன (மது. 530,531). புல்லிய கொடியினையுடையது முசுண்டை (நெடு.13). செம்பினாலே செய்தாற் போன்ற தொழில்கள் அமைந்த நெடிய சுவரிலே வடிவழகினை யுடைய பல பூக்களைக் கொண்ட ஒப்பில்லாத கொடியை எழுதினர் (நெடு 112, 113). நெடுங்கொடி யவரை (குறி.87). புவலிய கொடி யினை உடைய முசுண்டை விசும்பில் கார்த்திகை மீன்போல வெள்ளிதாக மலர்ந்தன (மலை. 100,101}. குழிகளதோறும் வலிய பிடியின மடித்த முழந் தாளை யொப்பக் கொழுவிய கொடியினையுடைய கவலைக் கிழங்கு சீரிதாகக் கீழே வளர்ந்தன மலை. 127,128). பிள்ளைகளுடன் மரங்களிற் சுற்றிக் கிடக்கின்ற பசிய கொடியாகிய பெரிய இ பொ க தொ 2-33 513 கொடி பற்றுக்கோட்டைப பிடித்துக் கால வழுக்காமல் மலைப்பக்கம் ஒருவர் பின ஒருவராகச் செல்லுமாறு கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனர் (மலை. 815-219). நாறுகின்ற கொடிகளையுடையது காடு (மலை. 407). நறைக்கொடி மழையாற் செருக்கின அரும்பு களையும் பரவும மணததையும் பெற்றது (மலை. 514). மிளகினது கரிய கொடியில் பசிய மிளகுடைய கொததுக்கள் காய்ததன (மலை. 521). நீர் நாய பழனத்திலுள்ள அந்தூம்பு வளளை ஆய்கொடியை உழக்கி வாளையைப் பற்றித தின்றது (அகம்.6: 16-18). தலைவன் பிரிவால் வகுந்தும் தலைவி பூக்கள் ஒழியப் பெற்ற கொடிபோலப் பொலி வற்று மெல்லச் சென்றாள் (அகம். 1916). வராற் போதது தூண்டிலிலுளள இரையினை விழுங்கிக குவளை மலர் சிதையப் பாய்ந்து அழகிய வள்ளைக கொடியினைக் கலக்கிச செருக்குமிககுசு கயத்தை உழக்கியது (அகம். 36:1-8). கொடி பின்னிய காட்டிலுள்ள யானை சோரும் செவ்வியைப் புலி பார்த்திருக்கும் (அகம். 73 12,13), பைங்கொடி முல்லையின் மெனபதப புதுவீ, வெளளிய களராகிய அறலபட்ட மணலில பரவிக் கிடக்கும் (அகம். 74. 6,7) கவட்டிலை அடும்பின செந்நிற மெனகொடி யைத் தேராழி அறுத்துச் சென்றது (அசும. 80.8,9). அரததின வாய்போன்ற அழகிய முட்சுளையுடைய பிரம்பின் நெடுங்கொடி ஆம்பல இலையைச் சுறறித தூக்குமாறு வாடைககாற்று வீசியது (அகம். 96:3-6), புதலகளிற் படர்ந்த பூவையுடைய அவரைசு கொடியிலுள்ள உள்ளீடு இல்லாத காய் போன்று வெள்ளாட்டு வெண் குட்டியின வயிறு தோனறியது (அகம். 104:7-9). வளம் மிகக மழை யால் பசிய முலலைககொடி மலர்ந்து கமழத்தது (அகம். 134:11,12). குளிர்நத மழையால் அரும்பிய பசிய முலலைககொடியினது கூரிய முனை வாயந்த வெள்ளிய அரும்புகள் மலர்ந்தன (அசும. 144 3,4). வயலிலுள்ள இளநெற கதிரை முதிய பசு தின்பதைக கண்டு அஞ்சிய காவலா கரும்பினை உண்பித்துப் பாகலின் சிறந்தகொடியைபபகன்றைக் கொடியுடன் அறுத்து அவற்றால காஞ்சி மரத்தில் கட்டினா (அகம்.156.3-5). கோங்கின மீது படர்ந்து இரவில் மலர்ந்த அதிரறகொடியைக் காட்டு யானைகள் விடியலில் அரும்புடன் இழுத்துக் கவளம் கொள்ளும (அகம். 157.5-8). நிறைச்சூல யாமை அடும்பினைக கொடி சிதைய இழுத்துக் கழியிடத்து மணல் மேட்டின பக்கம சோதது அதன்கண மறைய ஈன்று புதைத்த முட்டையை ஆண்யாமை அதனிடத்தினின்று குஞ்சு வெளிப் படும் வரை ஓம்பும் (அகம். 160.3.8). நிரமபிய<noinclude></noinclude> 0t5ja7hnm7x9vm255mqqrfevjmx7t6k 250 669091 1987573 2026-11-06T14:49:12Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987573 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடி கால்களிற் படர்ந்த முதிய முல்லைக்கொடி தளிர்க்கு மாறு மேகம் நீர் சொரிந்து முழங்கியது (அகம். 174:5-8). மனையின்கண் விளங்கும் மரத்திற் படரும் வயலையாகிய கொழுவிய கொடியினை ஆம்பல் மலருடன சேர்த்துக் கட்டிய தழையுடை உடுத்து மகளிர் விழாவயர்நதனர் (அகம். 176:13-15). பசிய கொடியையுடைய பாகலின் செங்கனியை விரும்பி நிறைந்த சூலுடைய கானமஞ்ஞை அயிரி யாற்று அடைகரையில் ஊதுகொம்பென ஒலிக்கும் (அகம். 177:9-11). கலைமான கள்ளியின புன்றலை மூடிய மூலலைக் கொடியின ஆர்க்குக் கழன்ற புதிய பூக்களை மூச்செறிதலால் ஒதுக்கித் தெளிந்த நீரைக் குடிக்கும (அகம். 184:8-11). பாதிரி மலர் நுண் கொடியாகிய புனலியின் மலரொடு சேர்ந்து மணலிடத்தே கோலம் செய்தது (அகம், 237:1,2). கார்காலத்து மாலையில கொடிமிசை அரும்புகள் வாய் திறந்து மலர்நத ஒலிபொருந்திய முல்லை மணமகள் கூந்தலைப் போல மணந்து வண்டின தொகுதிகளைச் செல்ல வொட்டாது தடுக்கும் (அகம். 244:4-5). கூதாளியின முதிய இலைகளை யுடைய கொடிகளின் கூட்டத்திற் கிடந்து பலாக் காய போன்ற புறத்தையுடைய பசும்பழப பாகல் அசையுமாறு வாடைக்காற்று வீசிற்று (அகம். 285: 13-15). உயர்ந்த பதுக்கைகளில் ஏறிப் படர்ந்த நெருங்கிய அதிரற்கொடியின் பூக்கள் நடுகல்லின காலைப் பலிக்குப் பயன்பட்டது (அகம். 289:2,3). காட்டிலுள்ள, முள்வேலியை யுடைய புலால் நாறும் முற்றத்தே ஓலியத்தில் எழுதினாலொத்த கொடிபோல நீண்டு மெலிந்த பூனையின குட்டிகள் தாயைச் சூழ்ந்திருந்தமை மதிசூழ மீன்போல தோன் றியது (அகம்.297;11-15). வெளளிய பூக்களையுடைய பகனறைக் கொடியினைச் சூடிக்கொண்டு எருமை போரில் வெனறி எய்திய வீரர் போல மூதூரின் கண புகும் (அகம், 316;3-7), 'தலைவன வந்து மீளும் தேர் வெண்மணல் மேட்டில் ஏறியும் அங்குள்ள தாழை மடல்களிற சென்றும் அழகிய அடுமபின் கொடிகளை அறுத்தும் ஓடியது (அகம்.330:12-14). சேற்றிலுள்ள அழகிய துளையுடைய வள்ளை யாகிய ஒள்ளிய கொடியை மயக்கி நெல்லி னது வளைந்த கதிர் விரிந்திட இறாமீன் பாயும் (அகம். 378:13-16). வயலையின் பலவாகிய கிளை களையுடைய கொடியும் கொம்புகளும் வருந்தும்படி அது மிகுதியாக மலர்ந்தது (அகம். 383:6,7). பூ விற் போரின் அகன்ற வட்டியில் காட்டுப்பூனையின் கூரிய எயிறுபோனற மெல்லிய வரிகளை யுடைய அரும்புகளுடன் கூடிய நுண்ணிய அதிரற் கொடி யின பூககள் நிறைத்திருந்தன (அகம்.391:2-4). 514 கொடி 'மழை பெய்யாதொழித்த, உயர்ந்த கொடி பரந்த காடடர்ந்த பரப்புக்களிடையே தலைவன் தலை வியை அழைத்துக் கொண்டு உடன்போக்கு மேவி னான் (அகம். 397:5-8), உருண்டைக் கல்லின் அருகி லுள்ள மாணை என்னும் பெரிய கொடி துஞ்சும் களிற்றின்மேல் படரும் (குறு. 86:1,2), பனிக்காலத் தில் குறவன சிறுதினை யரிந்த மறுகாலிடத்தில் கொழுங்கொடி அவரை பூக்கும் (குறு.82:4-6), குறித்துச் சென்ற கார்காலத்தில் தலைவர் வாரா மையால் பெயல் புறந்தந்த பூவையுடைய கொடி முல்லை, முகையை எயிறாகக் கொண்டு நகுகின்றது எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு.126). மேகம் முல்லை நிலத்தில் முல்லை மென்கொடி பற்களைப் போல முகை அரும்பும் (குறு.186:1-3). புதலின்கண் படர்ந்த பசிய கொடியாகிய அவரை கிளி மூக்கைப் போல் ஒளிவிடும் பன்மலரை முகிழ்த் தது (குறு. 240:1,2). நீலமணி ஒழுகினாற் போன்ற கரிய கொடியாகிய அறுகினது பிணிப்பு நீங்கிய மெல்லிய தணடினைப் பிணையுடன் மான் ஏறுகள் உண்டு விளையாடின (குறு. 256 1-3). மழையை எதிர்கொண்ட பசிய கொடியாகிய முல்லையின் அரும்பு மலர்ந்த மணம செமமுல்லை மலரின் மணத் துடன் கலந்து வீசும் (குறு. 382:1-3). கொல்லையின் கண குறவர் வெட்டியழித்தலானே குறைபட்ட கொடியாகிய நறைக்கொடி, மீண்டும் தளிர்த்துச் சந்தன மரத்திற் படர மழை பொழிந்தது (நற. 5:3-5). பரத்தை தலைவன் மார்பினுற்ற முயக்கத் தினால சோர்கின்ற குழையையும் நீட்டித்த பிணி யுற்ற இரண்டு தோள்களையும் துவண்ட மாலை யையும் உடைய கொடிபோன்று தலைவி வாழும் மறுகின்கண சென்றனள (நற். 20:8-11), கரிய கொடியையுடைய அதிரற பூவுடன பாதிரி மலரை யும் சேர எதிரெதிர் வைத்து மலர்மாலை தொடுத்து மகளிர் கூந்தலில் சூடினர் (நற். 52:1,2). காய்ந்த கொடிகள் சுற்றிய இலவமரத்தின் கிளைகள் நடுங் கும்படி கடுங்காற்று வீசியது (நற. 105:1-3). கழியின கணுள்ள நீர் அலை மோதும் ஈரவெண் மணலிலே படர்ந்த வலிய கொடியாகிய அடும்பின் மலரை மகளிர் கூந்தலிலிடும் மாலைக்குக் கூட்டுவர் (நற். 145:1-3). ஞாயிறு மறைந்தமையால் இராப் பொழுது பூ உதிர்ந்த கொடிபோலத் தனிமையாற் பொலிவு குன்றியது (நற்.218:1,2). புதர்மேல் ஏறிப் படாகின்ற முல்லையாகிய கொடி மலரக் கார் காலம் வந்தது (நற். 242:2,5). தலைவன் தலைவி யின அன்பைப் பெறுதற்பொருட்டு வண்டல் மனையை அழகு செயதும் அவையை ஏற்றியும் மலைபோலுயர்ந்த வெளிய மணல் மேட்டிலே<noinclude></noinclude> kgr09xcn2ibbyd2dgdfna8px3sfhrl0 250 669092 1987574 2026-11-06T14:49:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987574 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடி படர்ந்த கொடி அடும்பின் பூவைப் பறித்தும் உதவி னான் (நற். 354:1,2). நோன்பினை யுடைய மகளிர் தாம் வைகுதற் பொருட்டு ஆண்டு நெருங்கிப் படர்ந்துள்ள அடும்பின் கொடிகளைக் கொய்தழித் தனர் (நற்.2783). தேனெடுக்கும் வேடர் சந்தன மரத்தின கிளைகளிலே சுற்றிய பசிய நிற இவை யையுடைய நறிய தமாலக் கொடியை அறுத்துச் செல்வர் (நற்.292:1-3). சரக்கொனறையின் கிளை களில் மலைமேல் மலர்ந்துள்ள கொடி போன்ற பூங்கொத்து போரில் வலை யானையின் முகத்தில் அணியும் பொன்னோடை போலத தோன்றியது (நற்.296:2-5),பிரிவுத் துன்பத்தால் தலைவிக்கு, நுண்ணிய கொடியை யுடைய பீர்க்கினது பழம் பூவின் நிறம்போலப் பசலை தோனறியது (நற். 826:6,7). அடும்பின் கொடி துண்டிதது விழுமபடி தேருருள் ஊர்ந்து வரும் தலைவன தேரின் இன் னொலி இரவு நெடும் பொழுதாகியும் கேட்க வில்லை எனத தலைவி கூறல் (நற்.338:2,3). மிளகின் அமலையங் கொழுங்கொடி துஞ்சுபுலியின் வரிப் புறத்தைத் தடவும (நற்.தி.8,9). மனைக்கு அயலிலே வளர்கின்ற பசிய காயையுடைய வயலைச் செங் கொடியினை நண்டு அறுக்கும் (ஐஎ.25:1,2). வயலையினது சிவந்த கொடியால் மலர்மாலை கட்டுதலாலே தலைவியின் செவ்விரல் மேலும சிவந் தன (ஐங். 52*1,8), கொண்கன் தேர், எழுச்சியை யுடைய பசிய கொடியாகி அடும்பு அற்றுபபோகும் படி செலுத்தப் பட்டு நெய்தல மயக்கி வந்தது (ஐங்.101). கடுவன பாறையில் படியும் சூல் கொள் ளாத இளைய முகிலைத் தணணிதாய நறுமணம் கமழும் நறைக்கொடியால் புடைக்கும (ஐங். 276: 1-3). கார்ப்பருவத்தில் மீள்வேன என்று கூறிப் பிரிந்து சென்ற தலைவன குறித்த பருவம் வரு முனனர் மீண்டுவந்து, புள்ளும் மாவும் புணர்ந்து இனிது உகளக் கோட்டினகண் மலர்வனவும் கொடியின்கண் மலர்வனவும் ஆகிய பல்வேறு மலர்கள் நிறைந்து மணங்கமழும முல்லைநிலப் பரபபைக் காணுமாறு தலைவியிடம் கூறினான (ஐங்.414). 'நெடிய கொடியையுடைய முல்லைகளின் மலர்களும் செம்முல்லை மலர்களும் உதிரும்படி விரைந்த செலவினையுடைய புரவிகளைச் செலுத் திச் செல்வோமாயின தலைவி வருந்தாள்' என மீள்கின்ற தலைவன பாகற்குரைத்தான் (ஐங்.422). முல்லை, தம் பக்கலிலே படர்ந்துள்ள செம்முல் லைக் கொடிகளைப் பற்றுக்கோடாகத் தழுவிக் கொண்டு அரும்பீன்று கார் காலத்தை விரும்பி நின்றது (ஐங்.34). வெள்ளிய இதழ்களையுடைமை யால பாதித திங்கள் வடிவாகக் காணப் பெறும் இ பொக தொ 2-33அ 515 கொடி மலர்கள் நிறைந்து பகன்றை வெண்கொடி ஈங்கைப் புதன்மிசைப் படர்ந்து அழகு செய்யும் (ஐகூ. 4661 1-8). பெரிய புதல்தோறும் படரும் கொடியாகிய பீர்க்கு பொன போல மலர்ந்தது (ஐங். 464:1,2). கார்ப்பருவம் சிறப்புறுதலான கருலிவானம் முழங் கப் பசிய கொடியினையுடைய முல்லை அரும்பி மலரும் பருவத்தை எய்தியது (ஐங். 476:1,2). அடும் பினது தழைத்த நெடிய கொடி உளபுதைந்து ஒளிக்குமாறு வெண்மணல் பரலி இருந்தது (ஐங் தி. 6:1,2), எண் கையனாகிய சிவன கொடுகொட்டி யென்னும் கூத்தை ஆடுங்கால், கொடி போன்ற நுசுப்பினை உடையாள் (உமை) சீரைத தருவாள் (கலி. 1:6-7). தமக்குப் பற்றுககோடெனறு சேர்ந்து படரப்பட்ட மரம லாட, அதனைச் சேருதலைக் கைவிட்டு வீழந்து கிடககும் பூங்கொடிகள கானத் தில் தலைவன் செலவைத் தடுக்கும் (சுவி. 3:12,13), இளவேனிற் காலத்துப் பொழில் அழகுபெற அன் பால் கூடினவருடைய புல்லுதலைப் போலக் கொடிகள் பினனுத லுற்றன (கலி.32: 12, 13). கொடியிலும் கொமபிலும் உள்ள மலா வடிவாக நெருப்பிலிட்டுப் பண்ணிய பொன்மலர் மாலை யைத் தலைவி அணிநதாள் (கலி. 54:1,2). பிள்ளை யினறி வாடியவர் பெற்றெடுத்த செல்வ மகள் மென்கொடி போல அசைந்து, இடையில் பல கோவைகளாலாய மேகலை தவழப பூககரையிட்ட சுலிங்கத்தை உடையவளாய் வந்தாள் (கலி, 58; 10-12). நுடக்கத்தால் கொடி எனவும் விளககத் தால் மின்னல் எனவும் கட்புலனாகாமையின் அணங்கு எனவும் சொல்லப் பெறும் இடையுடை யவள தலைவி (கலி. 57:4,5). தலைவி கொடிபுரை நுசுப்பினாள் (கலி. 58:4). பூ நெருங்கின மெல் லிய கொத்து நீங்காத கொடியைப் போனறவள் தலைவி (கலி.82.4,5). பக்கமுயர்நத எழுசசியை யுடைய அகன்ற அல்குலையுடைய கொடியனனார் பரத்தையா (கலி. 67:10). குறுமக்கள் பனையின் பசிய குரும்பையைக் கொடியாற் கடடி இழுத்து விளையாடுவர் {சுலி. 83:8-10). கொடியியல் நலலார் (கலி, 88:1). 'புனததிடத்து வளர்ந்த பூங்கொடி போன்றவளே' எனத் தலைவன் தலைவியை விளித தல் (கலி. 92:1). கொடியை யொத்த அழகினை யுடையார் காவினிடத்து எழுந்து நின்றதோர் பூங்கொடியை வளைத்து அதிற கொத்துக்களைப் பறிக்க அதிலிருந்த வண்டின திரன உடைந்தது (கலி. 92:25-29). பொழிலில் காற்றடிக்க ஒதுங்கி வளைந்து கொடியும் கொடியும தம்மிற் பிணங் கியவை போல மகளிர் தெரியிழை ஆர்ப்பத தம மிலே மயங்கி அங்குள்ள வண்டுகளுக்குக கெட்டோ<noinclude></noinclude> hcp6wo19bsuobe0v8itgzg8f45e8viw 250 669093 1987575 2026-11-06T14:49:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987575 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொடி டினர் (கலி. 92:51-54), 'திரண்ட மரத்தின் வளை வான இடத்தை விட்டு நீங்காமற் பற்றி வளர்ந்த பூங்கொடி போலத தன வடிவொதத வில்லாத யாக்கையை முயங்கிப் புரப்பேம் என்று பலர் கூறினர்' என்பது கூனி கூற்று (கலி. 94:22-25), பிட வமும் படாகின்ற கொடியினை உடைய முல்லை யும் தோன்றியும் கொன்றையும் நெருங்கி மலர்ந் தன (கலி. 102:2-4). தாழகின்ற கொடியிலே மண முலலை இதழ் விரிந்தது போலத் தகைமிக்க புணர்ச்சியில் ஈடுபட்ட மகளிர் முறுவல் பூத்தனர் (கலி. 118:19,20). தன் மென்மையால் அணிகளைப் பொறுக்கலாற்றாத இடையாலே அணிகலன்கள் அணியாமல் பூ மாறின கொடிபோலத் தலைவி காணப் பெற்றாள் (கலி. 132:18). கொன்றை மரங்கள் கொடிபோன்று நீண்ட பூங்கொத்துக் களை மலர்ந்தன; முல்லை முதலிய கொடிகளின் மலர்கள் நறுமண முடையவாய மலர்ந்தன (பரி. 8:24,25). மதுரையிலுள்ள மாடத்தினகண் மகளிர் எழுப்பிய நறுமணப்புகை, மலையின பூங்கொடி களிடத்தே தங்கியது (பரி. 10:122-185). நல்லவள ஒருத்தி அசோகினது சிவந்த புதுமலரைக் குழை போலத் தன் காதிற் செருகிக் கட்டலர்ந்த மலரை யுடைய பூங்கொடி போல ஒல்கி அடிமேல அடி யொதுங்கித தன கண்ணியை அழகுறத திருத்தி னாள் (பரி. 12:87-92). தோனறியினது கொழுந்து விட்டுப் படர்ந்த கொடியினகண தோனறிய பவழம் போன்ற செந்நிறமுடைய மலர்கள் பரக் கும்படி. காரகாலம மிக்கது (பரி. 14:15-17). பரங் குன்றத்தின ஒருசார் வாடைக்காற்று அசைந்த விடத்துப் பூங்கொடிகள் அசைந்தாடின (பரி. 17: 26). செலவேள் குறப் பெண்ணாகிய கொடியை ஒத்த வள்ளியை மணந்தவர் (பரி. 19:95). 'கொடி இயலாய்' எனத தலைவியைத் தலைவன விளித் தான (பரி. 20:94). கொடிபோன்ற அழகினை யுடைய மகளிரின குவிந்த கைபோலக் குவிந்த காந்தள் அரும்புகள தோன்றின (பரி. 20 : 98). துடிகொட்டும் கணவன எழுப்பும் தாள ஓசைக் கேற்ப முத்துமாவை அசைய ஆடுபவளது அழகு லாடையால் உளரப்பட்டுத தனது ஆடையும் அணிகலனும் அசைய ஆடுவதொரு பூங்கொடி உளதாயின, அதன் அழகை ஒக்கும் (பரி. 21: 59-63). காற்றாகிய நட்டுவன மெல்லிய கொத் துக்களையுடைய பூங்கொடியைக் கண்டோர்க்கு விருப்பம் வருமாறு ஆடச் செய்தான் (பரி. 22: 48, 43). . 2.துகிறகொடி. தாழ்சடைப் பொலிந்த அருந்த வத்தோன (சிவன்) ஊர்தியாகிய ஆனேறு, சீர்கெழு 516 கொடி கொடியாகவும் - துகிற்கொடியாகவும் - அமைந்தது (புறம. 1:3,4). பலயாக சாலை முதுகுடுமிப் பெரு வழுதியின் கொல்களிற்றின்மேல எடுக்கப்பட்ட கொடி விசும்பை நிழல செய்யும் (புறம். 9:7,8). உயர்ந்த மதில் ஏந்துகொடியை யுடையது (புறம். 17: 27). தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டி யன் நெடுஞ்செழியன கொடியாற் பொலிந்த தேரி னை உடையவன (புறம். 24:23), 'சோழன் நலங் கிள்ளி, பரிசிலர் சுற்றத்தின் அடுகலததை நிறைக் கும் பொருட்டு விலையாக நெடுங்கொடி கட்டி யுள்ள வஞ்சி நகரையும் தருவான் (புறம். 32: 1, 2), குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன, மலையை யொக்கும் மழகளிற்றின்மேல் வானைத் தடவுங் கூறுபாட்டை யுடையன போல விரவின பல நிறத் தையுடைய கொடிகள அசைந்து தோன்றும் பரந்த படையை யுடையவன் (புறம் 38: 1-4). உறையூரை முற்றியிருந்த தலங்கின்னியையும் அடைத்திருந்த நெடுங்கிள்ளியையும் சந்து செயவிக்கும் கோவூர் கிழார், 'நும செயல் நுங்குடித்குத தக்கதொன றன்று; கொடியாற் பொலிந்த தேரையுடைய நும் மைப் போலும் வேந்தர்க்கு உடம்பு பூரிக்கும் உவ கையைச் செய்யும் இம்மாறுபாடு' என அவர்க்கு அறிவுரை கூறிப் போரைத் தலிர்க்க முயனறார் (புறம்.45:7-9). கடிய சினத்துடன் கூடிய கொல் களிறும் விரைந்த செலவினையுடைய குதிரையும் நீண்ட கொடியினை உடைய தேரும் வீரரும் என்ற நாலவகையான மாட்சிமை பெற்றது படை (புறம்.55:7-9), வென்றியை விரும்பும மாயோன் நீலமணி போலும் திருமேனியையும் வானுற வோங் கிய புட்கொடியையும் (கருடககொடியையும்) உடைய வர் (புறம்.56:5,6), கொடி எடுக்கப்பட்ட பாச றையில் வேந்தரது கொலயானை புண்பட்டு வருந் தும் (புறம். 69: 9). மோரியர் விணபொரு நெடுங் குடையையும் கொடியணிந்த தேரினையும உடைய வர் (புறம்.175: 6). மன்னர் கொடி நுடங்கும் உச் சியினை உடைய தேரினர் (புறம. 197: 2). கிளளி வளவன் கொடிநுடங்கு யானையுடையவன (புறம். 228: 10). வென்வேல் நெடுந்தகை சீறூர்க் குடியுமா வான்; கொடியெடுத்து நிறையழிந்து எழும் தானைக்குக் காவலுமாவான் (புறம்.314:5-7). மன னர்க்கு மகள் மறுத்த தந்தை கணைய மரத் தைக் குறுக்கிட்டு அமைத்த திண்ணிய கதவினையும் அரைத்த மண்ணாலமைந்த மதிலினையும் நாள் தோறும் பெற்ற வெற்றிக்கு அறிகுறியாக எடுத்த நாட்கொடியையும் உடையவன் (புறம். 341: 4,5). பணைத்தாள் யானையும் கொடி நுடங்குமிசைய தேரும் மாவும் படையைமை மறவரொடு நெருங்கி<noinclude></noinclude> bhy79qdc0diidrrdvj45lsqiwnz9x2w 250 669094 1987576 2026-11-06T14:50:06Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987576 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடி பெரிய நால்வகைப் படைகள் கடல் போன்று தோன்றின (புறம். 351: 1-4). விசய வெண்கொடி (புறம. 362:5). கொற்ற வெணகுடைக் கொடித் தேர் வேந்திர் (புறம்.367:14), இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலாதன் பலவாகிய யானைக்கூட்டத்தோடு வெல்கொடி நுடங்கும் படையை யுடையவன் (பதி.14:16,17), பல வகைக் கொடிகளின் நிழலில், பொன்னை மிகுதி யாக வுடைய கடைவீதி அமைந்திருநதது (பதி. 15: 19). பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன் மலையின் பக்கத்தினின்றும் ஒழுகும் அருவியைப் போல் விளங்குகின்ற கொடியசையத தேரைப் பகைவரின நாட்டிடத்துச் செலுத்தினான் (பதி, 25: 10-13). கொடித்தேர் அண்ணல் (பதி. 33:1). நெடுங் கொடியை யுடையது தேர் (பதி. 34:5). கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவன், நிலத்தைப் புடைப் பதைப் போன்ற முழக்கத்தோடு வானத்தைத் துடைத்து மிக உயர்ந்த வெல்லுகினற கொடிகள் அசையும் தேரேறிச் சென்று அமர் புரிந்து வென் றான் (பதி. 44.1-3). கடலபிறக் கோட்டிய செங் குட்டுவன் நாட்டுத் தெருவிலுள்ள மாடத்தில் காற்றிடத்தே விளங்குகின்ற கொடிகள் மலையின மேலிருந்து வீழ்கின்ற அருவியைப் போலக் காட்சி யளித்தன (பதி. 47:3,4). விளங்குகின்ற கொடி அசையும்படி போர்க் களத்தில் தேர் மறிந்து சுழன்றது (பதி. 49:5;81:7). குடவர் கோமானாகிய நெடுஞ்சேரலாதன் வடவர் அஞ்சுதற்குக் காரண மான வான்தோய் வெல்கொடியை யுடையவன் (பதி.ப. 5:1,2). கொடிகள் அசைகின்ற நிலையை யுடைய கொல்களிறுகள் மிடைந்து நின்றன (பதி. 52:1). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனின் களிறு மேம்பட்ட எடுத்த கொடி தன் மீது அசையப் பகைவர் கதவு காணின் பாய்நது தாக்குவதல்லது அடங்கி நில்லாது (பதி. 53:20,21). ஆடுகோட் பாட்டுச் சேரலாதன் குடவர் கோவும் கொடித் தேர் அண்ணலு மாவான் (பதி. 55:9), செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் பகைவரைக் கொன்றமை யால் வெற்றி குறித்து எடுத்த கொடி விண்ணிலே அசைந்தது (பதி. 67:5), வீரர் பகைவேந்தர் ஏறிச் செல்லும் யானையினது வெண்கோட்டைக் கொடி நுடங்கும் கள்ளுக்கடை சென்று கள்ளுக்கு விலை யாகக் கொடுத்து அதனைப் பெற்றுண்டு மகிழ்வர் (பதி. 68:9-11). மலைபோன்ற யானைமேல் வான ளாவ எடுத்த வெற்றிக்கொடி வரைமிசை யருவி போல இடந்தோறும் அசைந்து விளங்கியது (பதி. 69:2,2), பெருஞ்சேரலிரும்பொறை 'கொடித்தேர்ப் பொறைய' என்று விளிக்கப் பெறுகின்றான் (பதி. 73:11). பெருஞ்சேர லிரும்பொறையே, நின் பகை 517 கொடி வர்தம் கடும்பரி பூட்டப் பெற்ற நெடுந்தேரின் மீது அசைகின்ற கொடிகள் இனிப் பகைமுனை நில வெல்லையில் தோன்றா என அரிசில்கிழார் குறிப் பர் (பதி. 80:12-17), பல்வகைக் கொடிகள் அசை கின்ற வலியினையுடைய பகைவரது போர்களை அழித்த சிறப்புடையன இளஞ்சேரலிரும் பொறை யின் யானைகள் (பதி. 83.3,4). நீண்ட கூதிர்ப் பாசறையில் தேர்க்கொடி நுடங்கியது (பதி. 83:8,9). கார்காலத்து மழை முகிலின் முன்னே கொக்குகள் ஒழுங்கு குலைந்து எழுந்து நீளப் பறக்கும் தோற்றம், போர் யானைகளுடன் மிடைந்து வரும் கிடுகுப் படையொடு தேரிற் சுட்டிய கொடி யசைந்து வரும் காட்சி ஒத்தது (பச் 83:1-4), கொடிகள் அசைகின்ற வெல்லுதற்கரிய மதில்களை எண்ணின், அவை அளவிடற் கரியன (பதி. 84:8). பாசறையில் உலாவுகின்ற களிறுகளின் மேல் நின்ற வெல்கொடிகள் அசையும (பதி. 88.17). கொன் முனைக் கொடியினம் (பதி.தி.2.5). 'வஞ்ரூசி யாது எதிர்நினறு அடுகின்ற வெற்றியை யுடைய கோழி மேலாய் நின்ற கொடி நெடுங்காலம் வாழக என்று சோலையில சூரரமகளிர் பாடி யாடினர் (முரு. 38-41). மதுரையில போரை வௌறு விரும் பிக் கட்டின சேயநிலத்தே சென்றுயர்ந்த கொடி விளங்கியது (முரு. 67), பல பீலிகளையுடைய மயில் செவ்வேளின் ஆணையினாலே லென்றெடுத்த கொடியிலே யிருந்து அகவும் (முரு 122). பல வரிகளை யுடைய வளைந்த சிறகினைக கொணட புள்ளினை (கருடனை) அணிநத நீண்ட கொடியையுடைய செல் வன் திருமால (முரு. 150,151).ஊர்தோறும் எடுக்கும் தலைமை பொருந்திய விழாவினகண வாரணக் கொடியை நிறுவினர் (முரு. 219,820). மாட்சி மைப்பட்ட தலைமையினை உடைய கோழிக் கொடி யோடே உருகெழு வியனகரை அமைவரப் பண்ணி னர் (முரு. 227,144), வெற்றி பெற்ற படையினர் வெல்கொடியை எடுத்து வெற்றி தோன்றக் கொம் பும் சங்கும் முழங்கினர் (முல்லை. 91,92). பெரிய மரக்கலத்தில் நெடுங்கொடி பாய்மரத்தின மேலே ஆடும் இயல்பினது (மது. 79,83). கோயில்களுக்கு விழாக்களை நடத்திப் பல அழகிய கொடிகளைக் கட்டினர் (மது. 366). தண்டத் தலைவர் அரசனேவ லாற் சென்று அரிய மதிலைக் கைக் கொள்ளுந தோறும் நலம் பெறு புனை கொடி நட்டனர் (மது 367,368). வீரர் வேற்படையோடே சென்று பகை வரைக் கொன்று தமக்குப் புகழை யுண்டாக்கி விறல்சால் நனகொடி எடுத்தனர் (மது. 369-371), அங்காடி வீதியில் கள்ளினது களிப்பு மிகுதியைச் சாற்றும் கொடி இருந்தது (மது. 372). பல வேறு<noinclude></noinclude> 0gw4s95joxyh448y5bnpoojus6jbvxb 14 669095 1987577 2026-11-06T14:50:07Z Info-farmer 232 [[பகுப்பு:Formatting templates]] 1987577 wikitext text/x-wiki [[பகுப்பு:Formatting templates]] dkdwmzfzqtfpbccuq1017al8lqnyi2j 250 669096 1987578 2026-11-06T14:50:22Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987578 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொடி 518 பட்ட அங்காடியில் கல்வி. கொடை, தவம் முதலிய வற்றின் சிறப்புணர்த்தும் திரட்சியை யுடைய கொடிகள எடுக்கப்பெற்றன (மது. 372, 373). மலையை நடுவே வெளியாகத் திறநதாற் போனறமைதத ஓங்குநிலை வாயில் வழியே வென்றி கொண்டெழும் கொடிகளோடே யானைகள் சென்று புகும் (நெடு. 87,88), மலைகளைச் சேர்நது இநதிரவில் கிடந்தாற் போன்று அரண்மனையில் பலவிடத்தும் பளனிறக் கொடிகள் விளங்கின (நெடு. 108,109), இல்லுறை தெய்வம் மகிழ மலரணிந்த மனைவாசலில் பலர் தொழும் கொடிகள் அமைத்தனர் (பட் 159, 180). கால்கள் நட்டு வைத்த கவிந்த சட்டங்களின் மேலே நட்டு வைத்த வெள்ளிய துகிற்கொடிகள் அசைந் தன (பட். 167,168), காவிரிப் பூம்பட்டினத்தில் பல்கேள்வித துறைபோகிய தொல்லாணை நல்லா சிரியர் சொற்போர் செய்யக் கொடிகள் எடுத்தனர் (பட். 189 - 121). புகார்த துறையின முன்னே நிறைந் திருக்கும் நாவாயில் நட்ட பாய் மரத்தின மேல் கொடி கட்டப் பட்டிருந்தது (பட். 173-175). கள்ளுண்பார் பலருஞ் செல்லும் மனைகளிற் சிறப்புடைக் கள்ளின விலைக்குக கட்டின கொடி யோடே ஏனையவற்றிற்குக் கட்டின கொடிகளும் மிகக் கலந்திருந்தன (பட். 179-181). நன்னனது மலை யினின்றும விழுகின்ற அருவிகள் வெனறுயர்கினற கொடிபோல் தோன்றும் (மலை. 581-583). கொய சுவல புரவி பூண்ட கொடி எடுத்த தேரினை உடை யவன ஆலங்கானத்தமா வென்ற செழியன் (அகம். 36:13,14). கொய்சுவற் புரவிக கொடித்தேர்ச் செழியன (அகம்.57:14). மூதூரில் உளள அங்காடி களில் கட்டிய நீண்ட கொடிகள அசையும் (அகம். 83:7). மருதநிலங்கள் சூழ்ந்த மதிலில கொடிகள் நுடங்கும் (அகம. 84:14). நாவாயில் நெடுங்கொடி அசையும் (அகம். 110,18). அரச யானை கொண்ட துகிற்கொடி போல ஓடை என்னும் குனறத்துளள ஞெமை மரத்தின மீது பினனிய சிலமபியின் கூடு மேற்காற்றால் அசைந்தது (அகம்.111:3-6). வான தோய் மதிலில் நெடுங்கொடி நுடங்கும் (அகம்.114: 9).கள் மிகசு தெருவில நீண்ட கொடிகள் அசையும (அகம. 126:10). செழியனின் கூடல் மறுகில் கொடி நுடங்கும் (அகம். 149:13,14). மயிற்கொடியினை உயர்த்திய இடையறா விழவினைக் கொண்ட நெடி யோன (முரூகன) குனறம் கூடலின் மேற்பாலுள்ளது (அகம். 149:14-16). பசும்பூண் பாண்டியனது களிற் றினமீது எடுத்த வெல்லும் கொடியை ஒப்ப நெடு வரையிலிருந்து அருவி வீழும் (அகம். 162:21-24). நெடுங்கொடி நுடங்கும் நறவு மலி பாக்கம் (அகம். 195:1). வெல்லும் கொடியினை யுடைய விரையும் கொடி காற்றையொத்த புனைதேரினை யுடையவர் கோசர் (அகம். 251:6,7), மேகங்கள் யானைகளை ஒப்பன வாகி வலமாக எழுந்து கோலினகண் நிமிர்ந்த கொடிபோல மினனியது (அகம். 278:3-4). அட்டவா யில் எனனும் ஊரிடத்தே யுள்ள செல்வர் தேர் குழித்த தெருக்களில் நெடுங்கொடி நுடங்கும் (அகம். 326:3-5). யானைப போர் நிகழும் பாசறைக்கண் வெனறி முரசம் போர்க்களத்தே ஒலிக்க வேந்த னும் வென்று கொடியை உயர்ததினன் (அகம்.354: I-3). பெரிய மலையினினறு ஒழுகும் நீண்ட வெள் ளிய அருவி நெற்றிப் பட்ட மணிந்த யானையின் மீது தூக்கிய, அசையும வெண் துகிற கொடியினை ஒக்கும் (அகம.358:12-14). வெறியாட்டெடுப்போர் கடம்பின்கட் கொடியினைக் கட்டி மாலை சூட்டி, வாசசியங்களைக் கொண்டு நெடுவேளைப் பாடும் பாட்டிறகு ஏற்பக களம சிறப்ப மெலல ஆடுவர் (அகம்.382:3-7), நனனன கொடியணிந்ததேரினையும் பொன்னாலாய பூண்களையும் உடையவன் (அகம். 396:1,2). நெடிய கொடிகள நுடங்கும் கடைத்தெருக் களையுடைய பழைய ஊரின்கண உள்ள செல் வனின் மகன் தலைவன் (நற.45:4,5). இடி முழங் கும் நள்ளிருளில் நடுயாமத்திலே கொடி நுடங் கினாற் போன்று மேகம் மின்னி மழை பெய்தது (நற.68:8,9), கிளளிவளவனுக் குரிய அம்பர் என் னும் நகரில அழகு செய்யப்பெற்ற உயர்ந்த கொடி கட்டியிருந்தது (நற. 141: 9,10). சோழர்க் குரிய ஆர்க்காடு கொடி நுடங்கும் தெருக்களையுடையது (நற. 227:5,6). யானை பகைவரின வெற்றிக கொடி உயர்ததிய அரணத்தை அழிததது (ஐங. 429.2-4). கூற்றுவனை யொத்த வேற்படையினை யுடைய தலைவர் புகழ வளர்கின்ற உயர்ந்த கூடலிலே நெடிய வெற்றிக் கொடிகளைக் கட்டும்படியாகப் புகுந்தார் எனறு தோழி கூறிப் பருவங்கணடழிந்த தலைவியைத் தேற்றினாள் (கவி. 31:24,25). காமன கொடியாகிய மகரம் பொறித்த மோதிரத்தைத் தலைவனின் சிறுவன கையில பரததை இட்டாள் (கலி.84 : 23-25). 'இழையணிந்த கொடியினை யுடைத்தாகிய திண்ணிய தேரினையும் மணிகட்டின இனமாகிய யானையினையும் உடையாய் என அரசனாகிய தலைவனைச் சான்றோர் விளித்தனர் (கலி. 99:7). திருமால் தம் கையில் ஏந்தியுள்ள சங்கு, அவருடன பொர வந்த அவுணரின் கொடிகள் அற்று முறிந்து வீழவும அவாதம் செவிகள் செவிடுபட்டுப் போகவும் முடிகள் அதிரவும் நிலை தளர்ந்து நடுங்கவும் இடிபோல முழங்கியது (பரி.2: 36-40), திருமால சிவந்த அலகினையுடைய உவணம் (கருடன) எழுதப்பெற்ற உயர்ந்த கொடியை உடைய<noinclude></noinclude> 9xogud9oqmk6bn1s1rifkkwzmmtot9c 250 669097 1987580 2026-11-06T14:50:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987580 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொடி 519 வர் (பரி. 2:50). தன் தாயின் துன்பமகற்றிய புள்ளி னை (கருடனை ) ஓங்கி உயர்ந்த கொடியினிடத்தே உடையவர் திருமால (பரி.3:17,18). திருமால் சேவ லோங்கு உயர்கொடியை (கருடக்கொடியை) உடைய வர்; சேவலோங்கு உயர்கொடியை உடைய திரு மாலின் உயர்கொடி ஒன்று பனை; அவரின் மற் றொரு கொடி நாஞ்சில்; பிறிதொரு கொடியானை; இங்ஙனம் பல கொடிகள் உளவேனும் அவரின் ஒன்றாக உயர்ந்த (கருடக்) கொடியை அக்கொடிகள் ஒததல் இல்லை (பரி. 4:36-41). திருமாலின் கொடி மேல் இருக்கும் கருடன் எறிந்தெடுக்கும் இரை பாம்பாகும் (பரி. 4:48). செவ்வேள் பகைவரை வென்று வெற்றிக்கு அறிகுறியாக எடுத்த (சேவற்) கொடியாலே பெருமை பெற்றவர் (பரி. 9:80). கிடை முதலியவற்றால் செய்த வாள், குநதம் முதலிய படையேந்திய மகளிரும் மைந்தரும் கொடியை உடைய திண்ணிய தேரில் ஏறி வையைக் கரை அடைந்தனர் (பரி. 11:50,51). புள் (கருடன்) எழுதிய புனை கொடியை உடையவர் திருமால் (பரி.13:4). பலவாகிய நிறம் அமைந்த விரிந்த சிறகினை யுடை யதும் பாமபினது பகையும் ஆகிய கருடனைக் கொடி எனக் கொண்ட கோடாச் செல்வன் திரு மால் (பரி.13:38,39). 'சேவலோங்கு உயர்கொடிச் செல்வ' எனத் திருமால விளிக்கப் பெறுகிறார் (பரி. 13:41), 'புள்ளணி பொலம் கொடியவை எனத் திருமால் போற்றப் பெறுகிறார் (பரி. 15:86). கொடியணிந்த தேரானுக்கு (பாணடியனுக்கு) உரியது வையை (பரி. 16:47). திருப்பரங்குன்றத்திலுள்ள செவ்வேளை வழிபடச் சென்றோர் இசைக்கருவி களும் நறுமணப் பொருள்களும் அகிற்புகையும் கொடிகளும் ஆகிய இவற்றை ஏந்திச் சென்றனர் (பரி. 17:5,6). ஏனைய அரசருடைய குதிரை பூட்டிய தேர்களாலே சூழப்பட்ட கொடித்தேர்ப் பாண்டி யனுக்குரிய நகரம் கூடல் (பரி. 17:45), செவ்வேள் புள் (சேவல்) எழுதிய உயர்ந்த கொடியினை உடை யவர் (பரி. 17:48). செவ்வேளுக குரிய கோழிச் சேவல் எழுதப்பெற்ற கொடியினை ஏற்றுதற்குரிய யானையின மத்தகம் குங்குமத்தால் புனையப் பெற்றது (பரி. 19:85,86,91). பகைவரை வென்ற வெற்றியாவே கோழிக் கொடியை அழகுறச் செய்த செலவ' எனச் செவவேளை நல்லச்சுதனார் விளிப் பர் (பரி. 21:17). கொடி கட்டிய தேரையுடைய பாண்டியனுக்குரியது மதுரை (பரி.தி. 8:8;10:3). 3.ஒழுங்கு. செந்நெற்கதிரால் வேயப்பட்ட, மெல் லிய கரும்பாற் கட்டப்பட்ட கொடி - ஒழுங்கு - பொருந்திய கூரை விழாக்கொண்ட களம்போல வேறுவேறாகப் பொலிந்து தோனறியது (புறம், 22; கொடி 14-17).ஊர்தொறும் மீன் சுடுகின்ற புகையினது நெடிய கொடி வயலிடத்து மருதினது வளைந்த கோட்டைச் சூழும் (புறம்.52.9,10). பகைவர் நாட்டில் ஒருகாலத்தும் வளப்பம் குன்றுதவை யறியாத பெரிய மருதநிலங்களை நிறமும் கொடி யும் உடைய எரியுண்ண நாடெனும் பெயர் போய்க் காடெனும் பெயர் உணடாயிற்று (மது. 154-156). குதிரை கொடிபடு பிடரியினையும் இடுமயிரினை யும் உடையது (மது. 391). குலமகளிர் கண்பொர எறிக்கும் மின்னுக்கொடி ஒப்பச் சிலம்பு முதலிய அணிகலன் ஒலிப்பச் சென்று காலையில் கதலா களைத் திறந்தனர் (மது. 665-667), காட்டிடத்து இலையிலனாய் மலர்த்துள்ள அருமபில்லாத இலவம் பூக்கள், மகளிர் கூட்டம் மகிழந்து கூடி எடுதத அழகிய (கார்த்திகை) விளக்கின நெடிய கொடி போலத் தோனறின (அகம். 11:2-8), கண்ணகன் விசும்பில் மேகம் சினந்தெழுந்து பொறிவிடுகின்ற கொள்ளிபோல கொடிபட மினனி நள்ளிரவில் படு மழை பெய்தது (அகம. 108.6-8). தேக்கு மரங்களின் காயந்த இலைகள் உதிர்ந்து கிடக்கும் பக்கமலை யிடத்துக் காயந்த தூறுகளிற் பிறந்ததும் காற்றி னால் வளர்ந்தோங்கியதுமான மிக்க தீயின ஒளி மிக்க நீணட கொடி மேலே எழுந்து குகைகளில் முழங்கும் (அகம்.143.4-7). விசும்பில் தீயின் கொடியை ஒத்த மினனல மேகத்தைப் பிளந்து கொண்டு அசைந்து சென்றது (அகம். 102:3,4). தேராழி நுண்ணிய மின்னுகினற கொடிபோனறு பசிய பயிர்கள் அழிய விரைந்து செலுததப் பெற்றது (அகம். 254:13,14). வெலபோர் வழுதி வென்று செல்லும் போரில் தூக்கிய கொலலும் புகழ்வாய்ந்த வேல் போலக் கொடிபட மின்னி மழை பெய்தது (அகம். 312:13-14). வண்டுகள் தேன் உண்ணுதற்கு வந்து வீழும்படி, மலர்நத கொடியினரைத் தழையிடை இட்டுத் தலையணிக ளுடன மகளிர் கதுப்பினை ஒப்பனை செயதனர் (குறு. 21:1-3). கொன்றை மரங்கள் வம்ப மாரியைக் காரென மதித்துப் பருவம் வாரா அளவை கொம்புசேர் கொடியிணர் ஊழ்த்தன (குறு. 66). அறுமீன் (கார்த்திகை நாளின்) பெயராலே பெயர் பெற்ற அறஞ்செய்வதற் குரிய திங்களில் எடுக்கப் பட்ட விளக்குகளின் நெடுங்கொடி போலக் கோங்க மலர்கள் காட்டினை அழகு செயதன (நற். 202:9-11).காட்டுத் தீயின் கொடி படர்ந்து அகத் திடப் பெற்ற செல்விய மலை தலைவனின் சுடர் பூண் விளங்கும் ஏந்தெழில் மார்பிற்கு உவமை (ஐங்.353:7,2).இடி படிதலுற்று நெருப்பை யுமிழந்து ஒலிக்கும்,எங்கும் கலநத பெயலாலே இருண்ட நடு<noinclude></noinclude> lwquhb5i421cmeb39uaywx3ymy243yd 250 669098 1987581 2026-11-06T14:50:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987581 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொடி நாளில் கொடி விட்டு மினனல உண்டாகியது (கலி. 4:5,6). பலவேறு நிறமுடைய ஏறுகளைத் தொழு வினுள விடுத்து ஆயர் புகையிட்டனர்; கொடிபட்ட புகை சூழந்த அத்தொழு மழை ஒருங்கு திரியும் மலையைப் போனறு காட்சி தந்தது (கலி. 103: 20,21). இராக்காலத்து இடியை உமிழ்கின்ற மேகத் திருளைப் போழும கொடி மின்னலை வாங்கிக கொள்வேன் என்று ஒருவன விரும்பின அததன்மை யளாய்த் தலைவி உளளாள்' என மடலேறும் தலை வன சான்றோரிடம் கூறினான் (கவி. 141:17,18), இருண்ட முகில முழங்கிய சிகரமும் அதனகண் தோன்றிய கொடி மின்னலும் செவ்வேளின் ஓடை யுடைய களிற்றை யொக்கும் (பரி. 18:83-27). முகிலில் தோன்றும் கொடி மின்னுப் போல ஒளிவீசித் திகழும் பொற்றகட்டினை இடை யிடையே அறல்படும்படி இழைத்துத் தலைக்கோலம் சமைத்தனர் (பரி. 21:54-56). 4. நீட்சி. ஒருநரி ஏற்றை கொடியாக - நீட்சியாக. ஒழுகிய குருதியுடன் தொங்கிக் கிடந்த குடலைக் கடித்து வரிகளை யுடைய மரல் பொருந்திய நெறியில் கள்ளி நீழலில் கூக்குர லிட்டுத் தங்கி யிருந்தது (அகம். 337:14-17). தனனால மறத்தற் கரிய தலைவி, தழுவுவதில் விரைவுடையள்; காமர் வனப் பினள்; குவிதலையுடைய மெனமுலையள்; கொடிக் கூந்தலள் எனப் பாங்கற்குத தலைவன் உரைத்தான் (குறு. 132:1-3), கொடிப்பூ வேழம (கொறுக்காத் தட்டை) தீண்ட அயலிலுள்ள பிஞ்சு ஈன்ற மாமரத்தின இளந்தளிர் நுடங்கும் (ஐங.114.1,2). கழனியூரன் மகளாகிய தலைவி கரும்பின் பூவால் தொடுக்கப் பெற்ற கொடி மாலையினை உடையவள் (ஐங். 91:3,4). 5.தீக்கொழுந்து. இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேர லாதன பகைவர் நாட்டை அழிக்கக் கொளுத்திய தீ காற்றுப் பொருதலால் கொடி - தீககொழுந்து விடடெழும் குரூஉப் புகை பிசிராக உடைந்து பரந்து அதனை உருவறக் கெடுத்துத் தொலகவினை அழித்தது (பதி. 15:6-8). சூறாவளி வெப்பமுறச் செய்த கொடிவிடு மிக்கதீ மூங்கிலை ஒலியுண்டாகத் தாக்கிப் பக்கங்களில் எழுந்து மலையடுக்கங்களிற் பரந்தது (அகம். 47:4-6). 6.கீழத்திசை. 'சான்றீர், கொடிமிசை - கீழ்த் திசைசுகண் - தோனறின பொய்யற்ற நன்மக்கள் உயர்த்துப் புகழந்த, மாசற்ற ஞாயிற்றின மண்டி லததை யான வாங்கிக் கோடறகு விரும்பின அத்தன்மையளாயத் தலைவி உள்ளாள்' மடலேறும் தலைவன கூறினான் (கலி.141:11,12). என 520 கொடிச்சி ஞாயிறு கொடியிடத்து மலைமீது வந்து தோன்றிப் பின்பு கொதித்துப் பரந்து தான கொணட கோடைக்காலத்திலே போதற்கு அரிய வழியென்று கருதானாய்த் தலைவன் பொருள் தேடச் சென் றான் (கலி. 150,15,16). 7. தொய்பிற்கொடி - மகளிர் தம்தோள் முதலிய வற்றில் எழுதப்பெற்ற கொடி - தொய்யிற்கொடி- ஒன்றோடொன்று கலந்து அழியுமாறு நெருங்கி வையையைக் குறுகினர் (பரி. 6:15). கொடிச்சி கொடிச்சி - குறிஞ்சி நிலத்துப் பெண். குறிஞ்சி நிலத்துப்பெண்-மயிர்ச்சாந்து பூசப்பெற்ற கூந்தலை அசைவளி புகுந்து உலர்த்தத் தழைத்து நீண்ட அக கூந்தலைக் கையாற் கோதிக்கொண்டு பெருவரையின பக்கததே குறிஞ்சிப் பண்ணைப் பாட அதனைக கேட்ட களிறு தான கொண்ட தினைக் கதிரினையும உட்கொள்ளாது நின்ற நிலை யினின்றும் பெயராது துயில் வரபபெறாத பைங் கண் துயிலப் பெற்று உறங்கும் (அகம்.102.3-9). கானவரது தங்கையாகிய அழகிய மூங்கிலினை யொத்த மென்றோளினையும் ஆயிதழ மழைக் கணணினையும் அசையும் இயல்பினையும் உடைய கொடிச்சியை அருள செய்தா யாயின நும் இனிய ஊர்க்கு வரைந்து செலவாயாக எனத தோழி தலைவனிடம் உரைத்தாள் (அகம்.132:5-8,14), கானவன் வித்திய தினையைக காக்கும் புறத்தின் கண்ணே தாழந்த அழகிய சிலவாகிய கூந்தலையும் மெலிந்த சாயலையும் உடைய கொடிச்சியினது திருந்திழை அல்குற்குத் தழையுடையை யளித்து அசோகினது பெருதத அடிமரம் ஒழிந்து நின்றது (குறு. 214:1-5). தன தமையனமார் ஆண்மானின் கழுத்திலே குததிக் குருதியோடு பறித்த சிவந்த திரட்சியை யுடைய அம்பு ஒன்றையொன்று மாறு பட்டாற போன்ற மையுண்ட கணகளையும் மணம் வீசுகின்ற கருங்கூந்தலையும் உடைய கொடிச்சியின் தோள்களை மீட்டும் ஒருகால் தழுவுதலும் இயையுமோ எனத் தலைவன பாங் களை வினவினான (குறு. 272). முள்ளெயிற றினையும் அமிழதம் ஊறும் செவ்வாயினையும் அகிலும் ஆரமும் கமழகின்ற அறல் போன்ற கூந்தலினையும் பேரமர் மழைக்கணணினையும் உடைய கொடிச்சியின் முறுவலோடு செருக்கின நோக்கினை நினைத்துப் பார்ப்பேன போலவேன் என்று தலைவன் தோழியிடம் தனக்கும் தலை விக்கும் முனனுளள நட்பினைக் குறிப்பாக அறி விததான (குறு.286), தினையிடத்துப் படியும் கிளி களை ஓட்டுகின்ற கொடிச்சியின கையிடத்துள்ள<noinclude></noinclude> 5bd5sdfbmrlfuyp37u1e52zci0gihs9 250 669099 1987582 2026-11-06T14:51:06Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987582 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடிச்சி கிளிகடி கருவியின் இசையோடு பொருந்திய தாளத்தை அவளது பாட்டென்று கருதிக் கிளிகள் தினையினினறும் எழாதிருகக அதன பொருட்டுப் புலந்தழுத அவள் கண்கள் சாரறபைஞ்சுனையிற் பூத்த குவளையின் வண்டு பயிலும் பல்லிதழ் கலைநது மழைத்துளியினை ஏற்ற மலர்களைப் போன்றன (சூறு. 291). கானவர் தங்கையாகிய பெருந்தோட் கொடிச்சி இருந்த ஊர், நேரிழை மகளிர் அகலறையில் செந்தினை பரப்பிச் சுனை யிற் பாயும் சோர்வினை நோக்கிக் கிளையினின் றும் இழிநத மந்தி தன பார்ப்போடு அததினை யைக் கவரும் மலையினிடத்தே பொருநதியது (குறு. 335). தினையை உண்ணுகின்ற கிளியை ஓட்டும் கொடிச்சியின கையிலுளள குளிர் எனனும் கருவி சிலம்பைப் போல ஒலிக்கும் (குறு. 360.5-7). மலைப் பக்கததிற் கொடிச்சி காககும் பைந்தினைக கதிர் களை மந்தி கவரும் (நற்.32:1,2). 'நன்னடைக் கொ டிச்சி, யான் கொண்ட காமநோயும் அதனாலாய மெய்யின் தளர்ச்சியும் ஒழியுமாறு முயங்கிக் கிடந்த மூங்கில் போலும் வனபபுற்ற தோளையுடையை ஆதலின் முருகனைக் கலந்துடன செனற வள்ளி போல எம் சிறுகுடிக்கண் நீ எனனுடன் வருதியோ; நின் வடிவின் ஒளி கணணில் வீசுதலான யான நின்னை நோக்குதலை ஆறறேன' என்று தலைவன தலைவியிடம் கூறினான (நற. 82:1-5,11). சாரலில் கானவன எய்து கொணர்ந்த முட்பன்றியின் கொழுந்தசையைத் தேன் கமழும் கூந்தலையுடைய கொடிச்சி மகிழ்ந்து ஏற்று அதனைக் காந்தளஞ சிறுகுடியார்க்குப் பகுததுக் கொடுப்பாள் (நற். 85: 7-10). குன்றகத்தி லுள்ள சிறூரிடத்து வாழும் மணங்கமழும் கூந்தலை யுடைய கொடிச்சியின கையகத்தது தலைவனைப் பிணித்த அவன் நெஞ்சம் (நற. 95: 7-10), மலையகத்துள்ள தினையிடத்து வீழும் கிளிகளை ஓட்டும் பொருட்டுக கொடிச்சி, நீ கிளி கடி கருவியாகிய தட்டையைக் கைக்கொண்டு புனத்துக்குச் செலவாயாக' என்று தாய் மகளிடம் கூறினாள (நற.134:3-6). தான செயத குறியிடத்து வந்து, இனிய கூறி, ஏற்றினைப் பிரியும் மடப் பிணை போல தான வேறாகப் பிரிந்து சிறுகுடி யிடத்துப் பெயரும் கொடிசசியின செல்புறம் நோகி கித தலைவன் வருந்தினான (நற்.204:8-12), 'யாம் குறவர் மகளிரேம; குன்றுகெழு கொடிசசியேம்; எம்மூர் இம்மலையி னகத்தது; நீ நின்ஊர் செல்லாது எம்மூரை யடைந்து கள மாநதி வேங்கை முன்றிலிற குரவையும் கண்டு செல்வாயாக' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற. 276:4-10). கிளிகடி கருவி பொருந்திய கையையுடைய கொடிச்சியே 521 கொடிச்சி நீ மனையகம் செலவாயாக' என்று நலல இனிய மொழிகளைக் கூறிக் கானவர் மெல்ல விளைந்த தினைக்கதிரைக் கொய்யத தொடங்கினா (நற் 306.3-5). தன தந்தையின் மேகந்தலழும் கரிய மலைவளம் பாடிக் கொடிச்சி ஐவன வெண்ணெல லைக குற்றும் மலைநாடனாகிய தலைவனோடு மலையின் அருவியாடி வேங்கையில அமைத்த பரண் மீதேறித் தினைப்புனம வரும் கிளி கடிந்தாள் (நற்.373:3-8). வேங்கையின தாழ்ந்த கிளைமீது மறைந்திருந்து குரங்குக் குட்டி கொடிசசியின கையி லிருந்த தேன்கலந்த தீம்பாலைக் கவர்தலின அவ ளின எழுதெழில சிதைய அழுதகண்கள் குடவாயி லிடத்துக கிடங்கினகண் தணணென மலர்ந்து மழைநீரை ஏற்ற நீலமலர் போன்றன; மேலும் பாற்கலம் பறிககப் பட்டதற்கு ஆற்றாது அழகிய வயிற்றிலே அடிததுக் கொள்ளுதலின் அவளுடைய செவ்விரல்கள் பொதியில எனனும் மலையிடத்துப் பூத்த காந்தளின கொழுமுகை போன்றன (நற். 879 4-13), 'குனறக் குறவனின காதன மடமகளாகிய வண்டுபடு கூந்தலினையும் தண்டழை ஆடையினை யுமுடைய கொடிச்சி. வளையலணிந்தவள; முளை வாள் எயிற்றௗ; இளையளாயினும் அந்ந்துய ரைத் தருபவள என்று தலைவன தோழிம்ம கூறினான (ஐங்.256). 'குனறக குறவனின காதன மடமகளாகிய அணிமயில் போன்ற அசைநடை யினை யுடைய கொடிச்சியைத் தலைவன வரைந்து கோடறகு விரும்புவானாயின், நாமும் இயைந்து கொடுத்தனமாயின் நினறு, வரைவு வேடி விடுத்த பின்னும் நன்னுதலின் துயா அமையாது. என்று தோழி தமாக்குரைத்தாள (ஐங். 258).'புனத தினகண தினையும் விளைநதன, தினையின வீழும் பைங்கிளிகளையும் கடியாள், ஆதலின் குன்றக குறவன காதன மடமகளாகிய மென்றோளினை யுடைய கொடிச்சியை இனிப் பெறுதற்கு அரிதா கும்' எனத தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் ( 260). 'ஒளியையுடைய அணிகலனகளையும் கரிய பலவாகிய கூந்தலையும் உடைய கொடிச்சி தன பெருந் தோளாற செய்யும் புனங்காத்தல் தொழி லைத் தோற்றுவிதத கிளிகள, வெள்ளம் என்னும் பேரெணண்ணை எல்லையாகவுடைய ஊழிகள் பல கழியினும் நினறு வாழ்வனவாகுக' என்று தலை வன கிளிகளை வாழ்த்தினான (ஐது. 281). பேரமா மழைக்கண்களை யுடைய கொடிச்சி கடியவும் சோலைச் சிறுகிளி சாபல புறத்துள்ள சிறுதினைக் கதிரை உண்ணும (ஐங். 282.1-3). விருப்பம் வருதற் குக் காரணமான மெல்லியற் கொடிச்சி காத்தற்கு ஏதுவாகும்படி தினைப்புனத்தின் மீது பரவி வந்து<noinclude></noinclude> iqmezaapqdnd26a1702asegzcsdi338 250 669100 1987583 2026-11-06T14:51:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987583 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடிச்சியர் நன்றே உதவி செய்த கிளிகளின் நன்மையைத் தெரிந்து என்ன கைம்மாறு செய்வோம் எனத் தலைவன் தன்னெஞ்சிற்கு உரைத்தான் (ஐங். 288). "கொடிச்சியின் இன்குரலோசையைக் கிளியின் ஓசையெனக் கருதி அடுக்கத்தின்கண் வாழும் கிளி களெல்லாம் தினைப்புனத்தில் வந்து படியுமென்று எமர் எம் தினைப்புனக் காவலைக் கடிந்தனர் போல்வர்; ஆதலின் நீ அவளை வரைந்து செல்வா யாக என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங். 289). 'விளங்கிய மலர் மணக்கும் கூந்தலையுடைய கொடிச்சியால் நோக்கப் படுதலானும் கடியப்படு. தவானும் கிளிகள், அறம்புரி செங்கோன்மை யுடைய தலைவனைக் காட்டிலும் நனி சிறந்தன போலும்' என்று தோழி தலைவன் கேட்பக் கூறி னாள் (ஐங்.290). கொடிச்சி காக்கின்ற தினையின் பெருங் கதிரினைப் பக்க மலையில் வாழும் மயில்கள் கவர்ந் துண்ணும் (ஐன், 296:1,2). 'மழை வினை யறிந்து மயில்கள் ஆடுதற் கிடனான பக்க மலை பொருந்திய நல்ல ஊரினை யுடைய அசை நடைக் கொடிச்சி எமக்கு அருள் புரியாளாயினும் யாம் அவளை நினைத்தலை ஒருநாளும் மறந்தறி யேம்' என்று தலைவன் தோழியிடம் கூறினான் (ஐங்.298). அழகிய சிலவாகிய கூந்தலையும் அசைந்த நடையினையும் உடைய கொடிச்சியின் கண்போல் மலர்தல் பைஞ்சுனையிற் பூத்த குவளை மலர்க்கும் அரிதாம்; அவளைப் போன்ற சாயலை உடைத்தா தல் மயிலுக்கும் அரிதாம் (ஐங். 299). கொடிச்சி யின் கூந்தல் போல மயில் தன் அழகிய தோகையை விரிக்கும் (ஐங்.300:1,2). வர கொடிச்சியர் - குறிஞ்சி நிலப் பெண்டிர். கொழுநரது மார்பிலே புலி பாய்ந்ததனான் உண்டான நெடிய பிளப்பையுடைய விழுப்புண்ணை ஆற்றுதற்குக் காவலென்று கருதி அறல் போன்ற கூந்தலையுடைய கொடிச்சியர் - குறிஞ்சி நிலப் பெண்டிர் - பாட்டி னைப் பாடுவர் (மலை. 302-304). கூதிர்க் காலத்தில் இன்னிசையிடியோடு மிக்க மழை பெய்திட உயிரி னம் துயின்ற நள்ளிரவில் ஆராய்ந்தெடுத்த அணி களையும் தேன் நாறும் கூந்தலினையு முடைய கொடிச்சியரின் தந்தை காட்டு வேட்டையில் துயி லிடம் பெறாது புலித்தோற் படுக்கையில் இல்லிலே வந்து தங்கியிருப்பான் (அகம்.58: 1-6). கையிரண் டையும் குவித்துக் கொடிச்சியர் மலையைத் தொழு கின்ற கைகள் போல நறவினையுடைய கொத் துககள் அசையும் காந்தள் தன்னிடத்துள்ள தேன் ஒழுகும்படி அசையும் (கலி. 40:11-13). . கொடிஞ்சி - தேர்த்தட்டின் முன் தாமரைப் பூவடிவில் 522 கொடிமங்கலந்து வாதுளி கற்சேந்தனார் - - அமைக்கப்பெறும் தேருறுப்பு. 'யான் செல்க என்று கூறவும் செல்லாது என்னை நோக்கியவனாய்த் தன் நெடுந் தேரின் கொடிஞ்சியினைப் பற்றிக் கொண்டு தலைவன் நின்றனன்; இன்றும் என் கண் முன் நிற்பது அந்நிலையே' எனத் தோழி தலை வனைப் பற்றிச் செவிலியிடம் கூறி அறத்தொடு நின்றாள் (அகம்.110:23-25). கொடிஞ்சி நெடுந்தேர் (அகம். 230: 11; 320: 11; 334: 12). விளக்கமுறும் கொடிஞ்சி பொலிவுற்றுச் காண கடிவாளத்தினை ஆய்ந்து தேரினை விரைந்து செலுத்துவாயாக என்று வினைமுற்றிய தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் கூறினான் (அகம்.344:10, 11). கொடுஞ்சி காண்க. கொடிது - தீது. உலகத்தார் ஒன்றுபட்டு வழிமொழி யக் கொடிதினை தீதினை போக்கிக் கோலைச் செவ்விதாக்கி ஆறிலொன்றாகிய இறையை உண்டு நடுநிலைமையைச் செய்து சுடர்நேமியான் உல காண்டவர் வழிகாவல, எனத் தலையாலங்கானத் துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் விளிக்கப் பெற் றான் (புறம்.17:4-8). அவர் கூறலாகிய அணங்குற்ற கொடிது மொழிதலையே அறியும் பெண்டிர் கூறும் சொற்களைக் கேட்ட அன்னை, தலைவியை இல் லின்கண் காவற்படுத்தினள் (அகம். 20:11-13), நடுவு நிலை நீங்கிய அருளில்லாத அமைச்சன் தன் கருத் தைத் தோற்றுவிக்க, அது கேட்டுக் கொடிது சூழ்ந்த மன்னனது கொடுங்கோல் காய்வதுபோல் ஞாயிறு காய்ந்தது (கலி. 8:1-3). கொடிமங்கலந்து வாதுளி நற்சேந்தனார் புலவர். கொடிமங்கலம் என்னும் ஊரினர். இவ்வூர் கோடி மங்கலம் என்று வழங்கப் பெறும் என்பர் ஆ. சிங் காரவேலு முதலியார் (அ. சி. பக். 508). நற்சேந்த னார் என்பது இப்புலவரின் இயற்பெயர். வாதுளி நற்சேந்தனார் என்பதனால் இவரை வாதூல் கோத்திரத்து அந்தணராக இருத்தல் கூடுமெனக் கருதுவர் அபிதான சிந்தாமணி ஆசிரியர். அக நானூற்றில் இருபாடல்கள் (179,232) இவருடை யன. இவர் அவ்விரு பாடல்களையும் தோழி கூற் றில் பாடியுள்ளார்.பிரிவுணர்த்திய தலைமகனுக்குத் தோழி செலவழங்கச் சொல்லிய துறையிலமைந்த பாலைத் திணைப்பாடலில் (179) அந்நிலப் புனைவு அழகுற அமைந்துள்ளது. கானல் நீர் ஓடும் காட்டில் யானை கைந்நீட்டியும் வாய்திறந் தும் புனல் பெறாது புலத்து அந்நிலத்தே விட்டு அகல்வதும் கொடுவில் ஆடவருடைய நடுகல் நிலை பெற்றுத் தோன்றுவதும் குறும்பர் செய்யும் பூச லைக் களையுந ரில்லாததும் ஆகிய சுரநெறியில் போகத் துணிந்து தலைவியைப் பிரியக் கருதும்<noinclude></noinclude> m44x5lo5sf9bdvrl8a8y3kfyk24w2nb 250 669101 1987584 2026-11-06T14:51:53Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987584 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடியர் தலைவனைத் தோழி சௌவழுல்பித்தவாக இவர் அப்பாடலைப் பாடியுள்ளார். குறிஞ்சித் திணைப் பாற் பட்ட மற்றைப் பாடலில் (232) மேக முழக்கம் கேட்ட யானை அதனைப் புலியின் உருமலாகக் கருதி வெருக்கொண்டு மலை முழைஞ்சு எதி ரொலிக்குமாறு பிளிறிப் பெயரும் என்று புனைந துள்ளார். தலைவனது தொடர்பு தம்மில்லத்தே வெறியாடலுக்காக வேலனை யழைக்கும் நிலையை உருவாக்கியது என்று தோழி, அவன சிறைப்புறத்து நிற்கையில கூறும் முறையில் இவர் அப்பாடலை இயற்றியுள்ளார். கொடியர் - கொடுமையுடையவர். அச்சந்தரும் கடவுள் கொடுமை யுடையோரை வருத்தும் எனபர்; எம் குன்றுகெழு நாடர் ஒரு சிறிதும கொடியர் கொடுமையுடையவர் - அலவர்; என் நுதல் அவரை விருமபியதனால் பசந்தது; எம்மமை அவர் திறத்து ஞெகிழந்தமையான தடமென்றோள மெலிந்தது என்று தலைவி தெய்வத்தை வேண்டினாள் (குறு. 87). சுரும்பு உண்ணுமாறு மலர்ந்த மணம் கீழே படும்படியும் வரபபிலே வாடும்படியும் உழவர் அறுத்து இட்டாலும் கொடியராகிய இவர்தம நிலத்தினின்று நீங்கி உறைவேம என்னாத நெய்தல் மீட்டும் அந்நிலத்திடத்தே பூக்கும் (குறு. 309:2-8). கொடியவை - தீயவை. தாம செய்யும் தவறுகளை உணாந்தவர் ஒருவரும் இலர் என்று எண்ணித் தகைவின்றித் தாம செய்யும வினைகளுள தன்னெஞ் சறிந்த கொடியவற்றை- தீயவற்றை - மறைப்பினும் அவற்றை அறிவாருள, அவர் நெஞ்சைக காட்டிலும் அறிந்து சான்று கூறவல்லார் பிறரில்லை (கவி. 128:1-4). . கொடியன் - கொடுமையுடையவன. சிறுசொற் சொல லிய சினமுடைய வேந்தரைப் பொருது முரசோடு அவரைக் கைக்கொளளே னாயின என்னிழல வாழ்நர் தாம் சென்றடையும் நிழலைக் காணாது கொடியன் - கொடுமையுடையவன் - எம் வேந்தன எனறு கருதிக் கண்ணீர் வடித்துக் குடிமககள பழி தூற்றும் கொடுங்கோலை யுடையேனாகுக என்று பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் வஞ்சின முரைத் தான் (புறம். 72:7-12), கடக்க எண்ணுநர் அஞ்சும் சிறுநெறியினகண அருள்புரி நெஞ்சமோடு வேல் துணையாக வந்த தலைவன் கொடியன அல்லன்; குறிவழி வரச் செய்த நீயும் தவறுடையை யல்லை; நின்பால் அரிய துன்பத்தினைச் செய்த யானே தவறுடையன என்று தலைவி தோழியிடம் கூறி (அகம். 72:17-22). கொடியனாகிய குன்று கெழு நாடன் தலைவியின் தோள்வளைகளை னாள் . 5°3 கொடியோர் நெகிழ்த்தான் (குறு. 253:1,2). தலைவன என கையி னைக் கொண்டு தன கண்ணை ஒற்றியும தன் கையினைக் கொண்டு என்னுதலை நீவியும் அன்னை போல இனியன கூறியும் களவன போவக் கொடியன் ஆனான் என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.28:1-4). தலைவன கொடியன் ஆயி னும் அவனே என்னுயிர்க் காவலன் எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங்.தி. 6:3,4). கொடியான் - கொடுமை யுடையான், உள்ளத்தைக் கொண்டு அகன்றவர் துணை தாராத பொழுதின கண் வெள்ளத்தில் அகப்பட்டுக் கரையேற இய லாத மானினது மாாபிலே அம்பைத தொடுக்கும் கொடியானை கொடுமையுடையானை ஒப்பத துன்பத்தில் அழுந்தியிருக்கும் எனனைக் கையறவு எய்துவிக்க வந்தனையோ' எனத தலைவி மாலைப் பொழுதினை வினவினாள் (கலி.120.10-12). கொடியூர் கிழார் மகனார் நெய்தல் தத்தனார் - புலவர். நெய்தற்றத்தனார் காண்க. யூர் கொடியோர் கொடுமையுடையோர், 'அரண்மனை முற்றத தில் முரசு எப்பொழுதும் இனிதாக ஒலிப்பக கொடியோரை கொடுமையுடையோரை - தெறுத் தலும் நடுநிலை யுடையாரை அருளுதலும் ஆகிய இடையறாத முறைமையால மடிதல் இவலையாகி நலலதன நலனும் தீயதன தீமையும் இல்லை யென் போருடன இனமாகாது ஒழிவாயாக' என்று உறை முதுகண்ணன் சாத்தனார் சோழன் நலங் கிள்ளிக்கு அறிவுரை கூறினார்(புறம. 29:8-18).தொண டைமான் இளந்திரையன காவல புரியும் நாட்டில் வழிச்செல்வோரை அலறுமாறு தாக்கி அவா கைப பொருளைக் கவரும் களவினையே உழவு வாழ்க கையாக உடைய கொடியோர் இல்லை (பெரு. 39- 41), 'அருஞ்சுரம் இறநத கொடியோராகிய தலை வர் பிரிவிற்காக நின அலர்முலை ஆகம் வருந்த அழாதே என்று கூறுவாய; வேனிலில் யாற்றின் அடைகரைப் பொங்கரில் மஞ்சு தவழக் குயில அக வும் குரல் கேட்போர்க்குக் கண்ணீரை நிறுததுதல் எளிதோ' எனத் தலைவி தோழியை வினவினாள் (அகம். 97:8, 13-24). மலையையும நடுங்கச் செய்வது போன்ற குளிரைக கொண்ட வாடைக் காற்றே,நீ கொடியோராகிய தலைவர் சென்ற திசையில் அய ராது செல்வையாயின பொருளீட்டும் தொழிலில் பெருவேட்கை யுடையார் எனனை நினைத்து வரு தலும் உண்டு எனத் தலைவி வாடைக்காற்றை விளித்துக் கூறினாள் (அகம். 163: 9 - 14). நீண்ட பெரிய குன்றினகண் ஆறலைப்போராகிய கொடி யோர் நெருங்கியிருப்பர் (அகம். 288:8,9). தலைவன<noinclude></noinclude> jn1xuaadxqmwqu8gqv6bpw1pah6pbi1 250 669102 1987585 2026-11-06T14:52:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987585 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொடியோள் பிரிந்ததனால் ஏழு நண்டுகளால் மிதிக்கப்பட்ட அத்தியின ஒரு பழto போலத் தலைவி வருந்தும் படி கொடியோரின நாக்கள கலலென்று அலர் தூற்றி முழஙகின (ஏறு. 24:3-6), மன்றத்திடத்துள்ள மராமரததில் தங்கும் பிறர்க்கு அச்சத்தைத் தரும் கடவுள் கொடியோரை வருத்தும் (குறு. 87: 1,2). கொடியோராகிய தலைவர் தணணளி செய்யாரா யினும் நின தொடி விளங்கும் தோள்கள் கவின் பெறு வண்ணம அவர் மலையை வந்து காண் பாயாக எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 367:1-3,7), கொடியோன் 1. கொடுமை யுடையோள். தலைவி உடன்போக்கு மேற்கொண்டமையின் கிளி பால் உண்ணவில்லை; மகளிர் ஆயம் விளையாடவிலலை; தாழியும் மலர் அணியா; சுவர்ப் பாலையும் பலி பெறா; இவை கண்டு வருந்துவதோடு நினைவிலே னாயக் கொடியோள் - கொடுமை யுடையோள் - எண்ணியதையும் உணர்ந்திலேன்; அவள் சீரும் சிறப்பு மின்றி வறிய மனையிலே சிலம்புகழி நோன்பை மேலினளோ எனக் கூறி மகட்போக்கிய செவிலி வருந்தினாள் (அகம. 389:4-26). 2. கொடியை யுடையோள். தன்னை வணங்காதவரை அழிதத தாழ்ச்சி யில்லாத பகைவரை ஆளுந் தன்மையுடைய நன்னன கொடியோளின் - கொடி யையுடையோளின் - கணவனாவான (மலை. 423, 424). கொடியோன் - கொடுமை யுடையவன். தலைவன் ஒருத்தி யோடு வதுவை வேண்டித் தேரிற் செல்லும் வழி யிற் புதல்லனைக கண்டு தேரினினறிழிந்து புல்லிப் பின செல்கவென விடவும ஒல்லானாகிக் கலுழ் தலின் அவனோடு மனையகம் புகத் தலைவி இக் கொடியோன - கொடுமையுடையவன் (மான) - தலை வனை இடித்துக் கலக்கினன போலும் என்று கருதி அடிக்குங கோலோடு அவனை நெருங்கத் தலைவன புதல்வனைத் தன்பால் அணைத்துக் கொண்டனன (அகம்.66.7-31). தலைவன் தலை விக்கு உரியனாகும் தமையிலான் போலக் கட்டு விச்சி இந்நோய தெய்வத்தான வந்ததெனத் தீது மொழியினும் மலையில் விளையாடும் குட்டியின் தந்தையாகிய கடுவனும் அககொடியோனாகிய தலைவனை அறியும்; அது தன் கண்ணாற் கண்ட தைக் காணேனென்று பொய் கூறாது எனத் தோழி கூறினாள் (குறு. 26.3-8). கொடிவிடுதல - மிகுதியாதல. ஊடலை உணர்த்து தலால் ஊடல் தீர்ந்த காதற்பரத்தை, தலைவன் ஆகியோர் கள்ளுண்டு களித்தனர்; வையையில் 524 கொடுஞ்சி நீராடினர்; காமவின்பம் கொடிவிட - மிகுதியாகும் படி - ஊடினர்; ஊடல் சிறிது மிக்கவுடன் அது தீர்ந்து கூடினர் (பரி. 6:102-104). கொடிற்றுப்புண் - கவுனிடத்துச் செய்யும் - செய்யும் வடு. பரத் தைக்கு வருத்தமாகவும் கூடுமெனறு கருதித் தலை வன் புணர்ச்சியில் அவளுக்குக் கொடிற்றுப்புண்- கவுளிடத்துச் செய்யும வடு - செய்யாமல அவளது மெய்ம்முழுதையும் கையால் தடவிப் புணர்ந்தான (கலி. 98:19-21), கொடிறு - பற்றுக் குறடு. கொல்லனுடைய முறிந்த கொடிறு - பற்றுக் குறடு - போன்ற கவைத்த கால் களை யுடையது நண்டு (பெரு.207,208). பாலை மரம் கொடிறு போலும் காயகளை யுடையது (நற். 107:3). 2. கன்னம், தளிரை யொத்த கொடிற்றினை கன் னத்தினை - உடையது கோழிச் சேவல் (அகம்.367: 10,12). மகளிர் தம் கொடிற்றின்கண் எழுதிய செம்பஞ்சுக குழம்பு அவர்கள் நீராடுதலால் அழியு மாறு வையையில் வெள்ளம் வந்தது (பரி. 6:17, 22). கொடுகூர் - ஓரூர். கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டு வன் வியலூரை யழிதது அதற்கு அப்பாலிருந்த கொடுகூரையும் எறிந்தான் (பதி. ப.5:11,12). கொடுகொட்டி சிவபெருமான் எல்லாவற்றையும் அழித்து ஆடும் கூத்து. 'நின் கையில் ஒலிக்கின்ற பறை பல வாச்சியங்களையும் ஒலிக்க.நீ பல்லுரு வங்களையும் பெயர்த்துக்கொண்டு கொடுகொட்டி யெனனும் கூத்தினை ஆடுஙகாலத்துக் கொடிபுரை நுசுப்பினாளோ (உமையமமையோ) சீரினைத் தருவாள்' எனச் சிவபெருமான் வாழத்தப் பெறுகினறார் (கலி. 1:5-7). கொடுங்கால் -ஓரூர். திருக்கோவலூர்க் கோமானா கிய மலையமான் திருமுடிக் காரியின் கொடுங்கால் என்னும் ஊரின துறைமுன்னே ஓடுவது பெண் ணையம் பேரியாறு (அகம். 36:14-16). கொடுஞ்சி - தேர்த்தட்டின் முன் தாமரைப்பூ வடிவில் அமைக்கப் பெறும் தேருறுப்பு. 'கிண்கிணி களையப் பட்ட காலிலே வீரக் கழலினைச் செறித்துக் குடுமி களையப் பட்ட நுதலில் வேம்பின் தளிரை உழிஞைக் கொடியொடு சூடிக் குறுந்தொடி கழிக் கப்பட்ட கையில் வில்லைப பிடித்து நெடிய தேரி னது கொடுஞ்சி - தேருறுப்பு - பொலிவு பெறு மாறு நின்ற இவன் யாரோ தான்' என இளம் பருவத்திலேயே போர்க்கோலம் பூண்டு நின்ற தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழி யனைக் கண்டு இடைக் குன்றூர் கிழார் வியந்து<noinclude></noinclude> s3n3g10azo3k7z7pv9rid8xmjaooqvb 250 669103 1987586 2026-11-06T14:52:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987586 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடுஞ்சினை பாடினார் (புறம். 17:1-6). கொடுஞ்சி நெடுந்தேர் (புறம்.368:4; பெரு. 416; மது. 752 ; அகம்.194:17;250:6; குறு. 212: 1,3; 345:1), யானைக் கோட்டினாற் செய்த கொடுஞ்சி அமைந்த நெடுந்தேர் (பொரு.163). கொடிஞ்சி காண்க. - கொடுஞ்சினை -கொடுஞ்சி. 'நின் உருட்டுதலுறுகின்ற திண்ணிய தேரில் கொடுஞ்சினையை - கொடுஞ் சியை கையாலே பிடித்து மெத்தென மெத்தென அசைந்து இங்கே பாலுண்ண என் கையிடத்து வருவாயாக' என்று தலைவி தன் மகனை அழைத் தாள் (கவி. 88:17-21). கொடுஞ்சொல் - கொடிய சொல். 'மகளிரே, பாணன் செய்யும் அல்லல் பலவாய் வளர்ந்தன வாகலின் அவன் கூறும் பொய் பொதிந்த கொடுஞ்சொல்லை- கொடிய சொல்லை - நம்பாமல் நீவிர் நும்மைக் காத்துக் கொள்ளுமின்' எனத் தலைவனுடைய பாணனைப் பற்றி ஊர்மகளிர்க்குக் கூறுமாறு, திருவிழாலையறிவிக்கும் குயவனிடம் தோழி வேண் டினாள் (நற்.200:4-11). கொடுத்தோய் - வழங்கினோய் (விளி). '(பாண்டவர்) ஐவ ரொடு சினந்து ஈரைம்பதின்மரும் (கவுரவரும்) பொருது போர்க்களத்தின்கண் படுந்துணையும் பெருஞ்சோறாகிய மிக்க உணவை இரு படைக்கும் வரையாது கொடுத்தோய் - வழங்கியோய் -' என்று சேரமான் பெருஞ்சோற்றுதியஞ் சேரலாதனை முரஞ்சியூர் முடிநாகராயர் விளித்துப் பாடினார் (புறம். 2:13-16), கொடுத்தோர் - ஈந்தோர். நீரை இன்றியமையாத உடம்பிற் கெல்லாம் உண்டி கொடுத்தோர் - ஈந் தோர் - உயிர் கொடுத்தோராவர் (புறம்.18:18,19). 'தலைவனொடு பாலை வழியே சென்ற மடவரலுக் குத் தாய் என்னும் பெயரையே யான் எடுத்தேன்; எனக்கு அப்பெயரைக் கொடுத்தோர் அவளுடைய ஆயத்தோராவர்' எனச் செவிலி, தலைவி தலைவ னுடன் போன நிலையில் இரங்கி மொழிந்தாள் (ஐங்.380). கொடுப்பான் - தருவான், புலவியால் நீங்கிய தேவ சேனையைச் செவ்வேள் சென்றெய்தித் தன் தலை மாலை அவளது திருந்தடியைத் தோயுமாறு வணக்கமாகிய திறையைக் கொடுப்ப, அவ்வாறு கொடுப்பானை - தருவானை -அவள் 'வருந்தாதே எனச் சொல்லி அவனுக்குத் தன் மார்பையளித்தாள் (பரி.9:36-38). கொடுப்போர் - கொடுப்பார், வழுதியுடன் திருப்பரங் குன்றத்தின் மேல் ஏறியோர் அங்குள்ள குரங்குகள் 525 கொடுமணம் அருந்துமாறு அவற்றிற்குப் பண்டங்களைக் கொடுப் போரும்-கொடுப்பாரும் - பிற வேடிக்கைகளில் ஈடுபடுவோருமாய்ச் சென்றனர் (பரி. 19:38-40). கொடுப்போன் - விடுப்போன். தலைவிக்கு வேறாக ஒருத் தியை மணந்துகொள்ளச் செல்லும் தலைவன் தன் தேர்மணி ஓசை கேட்டுத் தொடர்ந்த மகனைத் தழுவி, 'இனி அகத்தே செல்' எனக் கொடுப் போனுக்கு - விடுப்போனுக்கு - இசையானாகி அச் சிறுவன் அழுதனன் (அகம். 66:7-16). . கொடும்பாடு - வழக்கழிவு. 'அரிய மரபினோய், எம் அறிவு கொடும்பாடு - வழக்கழிவு - அறியாது மெய் யுணர்வினையே அறிவதாக என்று யாம் துளக்க மில் நெஞ்சினேமாய் நின்னடியை வணங்கிப் பல காலும் ஏத்தி வாழ்த்தி வேண்டிக் கொள்வோம்' எனக் கீரந்தையார் திருமாலைப் பரவுகின்றார் (பரி. 2:72-76). கொடும்புரி - முறுக்குண்ட புரி. குன்றகச் சீறூரில் பக் கத்திலே குழலொலிப்ப வாச்சியங்கள் முழங்க ஆடும் கழைக் கூத்தி நடந்த கொடும்புரி- முறுக் குண்ட புரி - அமைந்த வலிய கயிற்றில் மந்தியின் குட்டி தொங்கியாடக் குறக்குறு மாக்கள் தாளம் கொட்டுவர் (நற்.95:1-7). கொடும்புறம் - முதுகு. தலைவனுடன் வதுவை நிகழ்ந்த பின் ஓர் அறையில் அவனுடன் கூடும் முதலிரவில் தலைவி கொடும் புறத்தினை - முதுகினை - வளைத் துக் கோடிக் கலிங்கத்துள் ஒடுங்கிக் கிடந்தாளா கத் தலைவன் அவளைப் புறந்தழுவி முகந்திறந் தான் (அகம். 86:17-23). கொடும்பூண் - ஆரம். விளங்கிய மணிகளால் இயன்ற கொடும்பூண் - ஆரம் - அணிந்தவன் ஆய் அண்டி ரன் (புறம்.130:1). கொடும்பூணையுடையவன் எழினி அதியமான் (புறம். 158:9), அதியமான் நெடுமா னஞ்சியின் மகன் பொகுட்டெழினி கொடும் பூண் அணிந்தவன் (புறம், 392:1,2), கொடும்பூண் மகளிர் (பெரு.327). கொடும்பூணை யுடையவன் பல்வேல் முசுண்டை (அகம். 249:8,9). மாலை தவழும் மார் பின்கண் மின்னுதல் பொருந்திய கொடும்பூண் அணிந்தவன் தலைவன் (நற்.187:8,9). கொடுமணம் - ஒரூர். 'பாணனே, நீ செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனைப் பாடிச் சென்றால் கொடுமணம் என்னும் ஊரில் பொருந்திய நன்கலன்களைப் பந் தர் என்னும் மூதூரினிடத்துக் கடலினின்று எடுக் கப்பட்ட முத்துக்களுடன் பெறுகுவை' என்று பாணன் ஆற்றுப்படுத்தப் பெறுகின்றான் ( பதி. 67: 1-4,23). தொழில் மாட்சிமைப்பட்ட அரிய அணி<noinclude></noinclude> gezy47wdd6l8m6t3n1b0dllkni26cdx 250 669104 1987587 2026-11-06T14:52:41Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987587 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொடுமரம் கலனகளால் சிறப்புற்றது கொடுமணம எனனும் ஊரா (பதி.745). கொடுமரம் - வில், 'நீண்ட அம்பினையும கொடுமரத் தையும் - விலையும் - உடைய மறவர்க்குத் தலை வனே' என்று தாமப்பல் கணணனார் சோழன் நலங்கிள்ளியின் தம்பியாகிய மாவளத்தானை விளித்தார் (புறம்.43:10,11). ஆறலை களவரான ஏவ்லாடவா கொடுமரம் பிடிதத வளகண்மையர் (அகம்.215.9,10). பாலை வழியே வேடர் கொடு மரத்தினால் கொல்லப்பட்டவருடைய உடலம் மறையுமாறு விட்ட பதுக்கைகள நிரைததுக் கிடக் கும் (சுலி. 12:1-3), கொடுமுடி - ஒரு தலைவன். கொடுமுடி எனபான் காதது வருகின்ற நெடிய மதில் சூழ்ந்த பெருஞ் சிறப்பினையுடையது ஆமூர் (அகம்.159:18,19). - கொடுமை வன்கண்மை. பெருங்குனறூர் கிழார் தம்மை எதிரேற்றுக் கொள்ளாத மாந்தரது கொடுமையை - வன கணமையை - சேரமான் குடக் கோச சேரலிரும்பொறை யிடத்துக் கூறவும் அவன் அவர்க்குப் பரிசில் நலகானாயத் தன்னுடைய நினைவின்படியே செயதான (புறம். 211:9,10). 'கொன்றா லொத்த கொடுமையுடன் இன்று யாமம் பொருந்த வருமாயின் காமம செறிந்து கடலினும் பரவிக் கரை கடந்து செல்லும' எனத் தலைமகள் தன தோழியிடம் கூறினாள் (அகம். 128:3-4). 'அனனையே, துறைவனொடு நின் மகளைச் சார்ததி இந்த ஊர் ஒப்பற்ற தனது கொடுமையால் அலாபாடும்' எனத தோழி தலைவி யின களவினை யறிவிததுச் செவிலியிடம் அறத் தொடு நினறாள் (அகம்.190:3,4).இரவுக்குறிக்கண தலைவன வராத நிலையில் தலைவி அவனது கொடுமையைத் தோழியிடத்துக் கூறினள் (அகம். 298:19). தலைவியை அருளானாயத் தலைவன் செய்த கொடுமைக்கு அவனிடம் கழறிப புலத் தலை யஞ்சி அவனது மலையினின்று இழியும் ஆறு மலர்களைப் போர்தது மறைந்தொழுகியது (அகம். 398:8-14). தலைவனது பரததைமை யொழுக்க மாசிய கொடுமையைத் தலைவி தோழியிடத்துச் சொல்லுவதற்கு நாணி மறைத்தனள் (குறு. 9:7,8;10; 4,5). தலைவனது வரைவு நீட்டிப்பாகிய கொடு மையை நினைந்து மிகுகின்ற துன்பத்தோடு வருந் தித தலைவி நள்ளிரவில துயிலாது இருந்தனள (குறு. 145:2-4). தலைவன துன்பம மிகை நீண்ட வழிகளில் பிரிந்து சென்ற கொடுமையை நினைந்து தலைவி துஞ்சrநோய கொண்டனள (குறு, 224:1-3). 'தலைவாவரைவிடைய பிரிந்து நீட்டிக்கும் கொடுமை 526 கொடுமை பலரும் அறியுமாறு பரந்து வெளிப்படுமாயின் அது என நலமிழந்ததனினும் நனி இன்னாதது' என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 345). 'துறைவனொடு யான ஒருநாள் நகைத்த பழியு மிலலாதிருக்க இவ்வூர் தனது கொடுமையால் வீணே அலர் தூற்றுகின்றது' என்றாள் தலைவி (குறு.320:4-8). தோழி, நம் தலைவரது பழமுதிர் குன்று தமமோன நமமிடத்துச் செய்த கொடு மையை நினைத்து நம்பால பெரிதும் அன்புடைமை யால் தன் வருத்தத்தை அடக்கவியலாமல் 'கண் ணீரே அருவியாகப பெருகும்படி அழும்' என்று தோழி தலைவிக குரைப்பாளாய்ச் சிறைப்புறத் தலைவன் கேட்கக் கூறினாள் (நற. 88.6-9). துறை கேழ் ஊரனாகிய தலைவனது பரத்தைமை யொழுக்கக் கொடுமையை வெளியிடுதற்கு நாணித் தலைவி அவனை நல்லன எனறாள (ஐங். 11:2,3), 'துறைபொருந்திய ஊரனாகிய தலைவனது பரத் தைமைக் கொடுமையை யாம் மிகவும் ஆற்றியிருப் போமாக' எனத் தலைவி கருததழிந்து கூறினாள் (ஐங், 12:2,3), தலைவன பிரிவு நீட்டித்தானென்று அவனது கொடுமையைத் தூற்றித தலைவி வாடிய நெற்றியளாய் நோய மிகப் பெற்று மெலிந்தாள் (ஐங். 478:1-3), தலைவன் அருமை செயது அயர்த்த போது தோழி தலைவியை ஆற்றுவிததற் பொருட்டு அவனை இயற்பழித்துப் பாடினளாக அது பொறாத தலைவி, 'ஏடீ, அவன் கொடுமையை எஞ்சாமல் கூறாதே' என நெஞ்சைப் பிணிததவன் அஞ்சுவது அஞ்சா அறனிலி அல்லன என்றுரைத் தாள (கலி. 42 : 25 27). கடிய குதிரையைப் பினனும் கடிதாகச் செலுத்தும் தாற்றுக்கோல் போலே, நீ சிறிதும் கொடுமையுடையை அல்லை என்பதை அறிந்திருந்தும் யான தலைவியை நின னிடத்தே சேர்த்துவேன்' என்று தோழி தலைவ னிடம் கூறினாள் (கலி. 50:19, 20). தலைவியின தொடிகள் சுழனறு கழலும்படியாகத் தலை வன் அவளைக் கைவிட்ட கொடுமையைக் கடி தென்று உணராது இருந்தான (கலி. 99 : 19 -21). அரசனாகிய தலைவன இவ்வுலகிலுள்ள பகைவர் நெஞ்சம் அஞ்சும்படியாக வெருவந்த கொடுமை யமைந்தவன (கலி. 100:2). 'என்னைப்போல ஓர் எல்லை காணாத காம நோயிலே மூழகாதவனை உயர்ச்சி கெடும்படி கூறிக கொடுமை நுவல்கின்ற வரே' என்று பிரிவினில் காமக சுலக்கமுற்ற தலைவி சான்றோரை விளித்துப பேசினாள (கலி. 146:85, 26). 'நடுவு நிலைமை செய்தலனறி ஒருபாற படாத கூற்றமே.சுறாககொடியையுடைய இக்காமன செய் கின்ற கொடுமையை நீயும் நின ஓலையிடத்தே<noinclude></noinclude> 76zvnj70b42b71y376rr238lu938m8b 250 669105 1987588 2026-11-06T14:53:08Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987588 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொடுமைகள் எழுதி வைத்துக்கொண்டு தண்டிப்பா யன்றோ; அவன் எமக்கு வழிபடு தெய்வமாதலின் அவனைத் தண்டியாமல் தணிவாயாக' என்பது தலைவன் பிரிவை யாற்றாது கலங்கிய தலைவியின வேண்டு கோள் (கலி. 147:42-45). வெகுளியும் அருளும் கொடு மையும செம்மையும் ஆகிய இவை மறமும் அறமும் உடையாரிடத்து உடையராய் இல்லாரிடத்து இல் வாதவராய் இருத்தவல்லது திருமால் மாற்றாரது உயிரிடத்தும் கேளிரது உயிரிடத்தும் அதனை மாற் றும் தொழிலும் அதற்கு ஏமம் செய்யும் தொழி லும் உடையரல்லர்; ஏனெனில், அவருக்குக் கேளிரும் பகைவரும் இல்லை (பரி. 4 : 49 - 54). 'நின்னால் வருத்தமுற்ற பரத்தையர் நீ செய்யும் கொடுமைகளை என்னிடத்தே வந்து வெறுத் துச் சொல்லாமையை யான் பெறின், இயற்கை நலத்தை யிழந்த கண்துயில் பெறுதலை விரும் பேன' எனத் தலைவி பரததைமைத் தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 77:13-15). கொடுமைகள் - வன்கண்மைகள். கொடுமை காண்க. கொடுமையோர் - வன்கண்மையோர். பார்ப்பாரைப் பிழைத்த கொடுமையோர் - வன்கண்மையோர் - உள்ளிட்ட தீமை செய்த பலர்க்கும் அவர் செய்த வழுவாய்களை ஆராயுமிடத்து அவற்றைப் போக் கும் வழியுமுள எனவும் நிலம கீழ் மேலாகும கால மாயினும் ஒருவன் செய்த நன்றியைக் கொன் றோர்க்கு உய்தியில்லை எனவும் அறநூல் கூறிற்று (புறம்.34:1-7), - யானை கொடுவரி புலி. கொடுவரி புலி - கோடுயர்ந்த நெடுவரையில் நடமாடும் (புறம.135:1). யைத் தாக்கிக் கொனற வயமான் பின்னர் அந்த யானையினும் வலிய கொடுவரியின் குட்டியைப் பாய்ந்து கொள்ள விரும்பினாற் போன்று முற்படப் பகையர சருடைய மதிலகளையழித்துப் பிறபட அவ் வரசர்தம் முடிக்கலம் முதலியவற்றை வாங்கிக் கொண்டு வீரமுடி புனையும் வெற்றியினையே விரும்புவான் தொண்டைமான் இளந்திரையன் {பெரு. 448-452), கூரிய உகிர்களையுடைய கொடு வரிக் குருளை கூட்டிடத்தே அடையுண்டிருந்து வளர்ந்தாற் போலத் திருமாவளவன பகைவரது காவலிடத்தே யிருந்து பெருமை வயிரமாக முற்றி னான் (பட். 220-322,299). தம் கணவர் தம் மார்பிலே கொடுவரி பாய்ந்ததாகப் பட்ட நெடிய பிளப்பை யுடைய புண்ணை யாற்றுதற்குக் காவலெனறு கருதிக் கொடிச்சியர் பாடலைப் பாடினர் (மலை. 302-04). காட்டுப் பன்றியின் இறைச்சித துண்டுகளைத் தினற கொடுவரிகள் 527 கொடை மலைச்சாரலின்கண் கூடி முழங்கும் (அகம். 333; 10,11), கொடுவரி வந்து தாக்கியதனால் அதனை எதிர்த்து வென்ற வருத்தத்தோடே மலையிடத்துத் துயிலும் யானை, நனவில் தான் செய்ததைக் கன வில் கண்டு வெருவி, அருகே புதுவதாக மலர்ந்த வேங்கை மரத்தை அப்புலியென உணர்ந்து தாக்கி அதன் அழகிய நலத்தைக் கெடுத்துச் சினநதணிந்து நாணும் (கலி. 49:1-9). கொடுவாய் இரும்பு - தூண்டில் முள். மீனைத் தப்பாமல் பிடித்தலில் வல்ல பாண மகனுடைய மூங்கிலாலா கிய தூண்டில் கோல் நடுங்குமாறும் அதனிடத்தே யமைந்த கொடுவாய் இரும்பின - தூணடில் முள ளின் - மடித்த தலை இரையின்றித தனிமை யுறு மாறும் அதனிடத்தே பொதியப்பட்ட இரையை வாளைமீன் கவ்விச் செனறது (பெரு. 284-287). வரால் மீனாகிய போத்து கொடுவாய இரும்பிளி டத்தே கோக்கப்பட்ட இரையைக கவ்விச சிககுண்டு ஆம்பலிலை கிழியக் குவளைமலர் சிதையப் பாய்ந்து வள்ளைக கொடியை மயக்கித் தூண்டில லேட்டு வன் வாங்கவும் வாராது மூககணாங்கயிறு இடப பட்டு இழுக்கப்படும் சினமிகக எருது போல செருக்கு மிகுந்து கயததைக் கலககும் (அகம. 36 1-8). கொடுவாள் - அரிவாள். சமையல் வலலோன கறி களை யரியும் கொடுவாள- அரிவாள பற்றிய வடுவழுந்திய வலிய கைகளை யுடையவன (பெரு. 471,472). கொடுவினை - தீவினை. அவுணா கொன்றுணணலால் வருகின்ற தீமைக்கஞ்சாத கொடுவினையும் - தீவி னையும் - கொல்லப்படும் தகைமையினையு முடைய மாயம வல்லவா (பரி. 5 6,7). கொடை-1.பொருட்கொடை. ஆதன ஓரியது மழை போலும் வளளிய கொடையை பொருட் கொடையை - காணடற்குச் சென்ற கூத்தச் சுற்றத்தி னர் மணிமிடைந்த குவளைப் பூவையும பொன னரி மாலையையும் பிற அணியையும் யானையினத் தோடு பெற்றுப் பசி நீங்கி இனனியஙகள முழங் சுத் தமது பாடுதலையும் மறந்து ஆடுதலும் மாட் டாராயினர் என வல்விலோரியின் ஈகைததிறனை வன்பரணர் போற்றினர் (புறம். 153:4-12). ஈர்ந் தூர் கிழான தோயன மாறன் தன் அரசுக்கு வந்த போரிடும்பையைத் தாங்கிப் படைக்கலனால் கொண்ட விழுப்புண் நோய் தீர்ந்து மருந்து கொள் மரமபோல வாள்வடு விரவி வசையின்றி அழகு பெற்ற உடம்பையுடையனாய்க் கொடையை ஏற்றுக கொண்டு ஈர்ந்தை என்னும் ஊரிடத்தே இருந்தனன (புறம். 180:3-7), யானைக் கட் சோய்<noinclude></noinclude> t0h5kk18g3lvs6no3s0iz3nvqpw5d5q 250 669106 1987589 2026-11-06T14:53:29Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987589 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொடை 528 கொண்கன் மாந்தரஞ்சேரலிரும் பொறை பகைவரைப் பிணித் துக் கொள்ளும் வலியையும் விரும்புவோருக்கு அளந்து கொடுத்தலறியாத கொடையையும் உடைய மணிவரை போன்ற மாயோனாவான் (புறம்.229: 25-27). நுண்ணுணர்வினால் பெருங்கொடை முதலிய பண்புகளால் பலர்க்கும் பயனுண்டாகத் தக்க செயல்களைச் செய்து இந்நிலம் இன்ப மடையுமாறு ஆண்ட மன்னர் சிலரே யாவர் 'புறம். 360:3,6-8). சிறுகுடி கிழான் பண்ணன் கொடை மேந்தோன்றல்' எனச் சிறப்பிக்கப் பட்டான் (புறம்.388:7). பெருஞ்சேரலிரும்பொறை இரப்பவராகிய பரிசிலர் நடுவே கொடையைப் போற்றாது அளவிறந்து கொடுப்பான் (பதி. 79:2). மரத்திலுள்ள காக்கை காற்று மோதுகின்ற நெடுங் கிளையில் தன்மேல் விழுகின்ற மழைத்துளியுடனே அசைந்து கொண்டு கழார் என்னும் ஊரில் கொள் ளும் நல்ல பலவகையான, மிகுந்த பலிக்கொடை யோடு உகுக்கப்பட்ட சோற்றுத் திரளுடனே புதிய ஊனோடு கலந்து இடப்படுகின்ற பெருஞ்சோற் றைத் தின்னக் கருதி யிருக்கும் (நற். 281:1-6), 'கொடைத் தக்காய்' எனத் தலைவன் போற்றப் பெற்றான் (கலி.136:11). 2. மகட்கொடை, தலைவனுக்கு எந்தையும் கொடை எதிர்ந்தனன்; அலர்கூறும் ஊரவரும் நின்னை அவ னொடு சேர்த்தே மொழிவர்; யாயும் நினக்குரியன் அவனே என்பள்; யாமும் மணநாள் விரைந்து வருக என்றுமென்விரல் கூப்பி இல்லுறை கடவுட் குப் பலி செலுத்துவோமாக எனத் தோழி தலைவி யிடம் கூறினாள் (அகம். 282:12-18). ஊரற்கு மடங் கெழு பெண்டாகிய விறலி மகட்கொடை எதிர்ந் தாள் (நற்.310:5). 'இரவில் வரும் இடும்பையினின்று பிழைக்க வேண்டிக் காதலர்புதியராய் வரும் வருகை யும் நின் வதுவை நாண் ஒடுக்கமும் காணுங்கால் வரைய வந்த வாய்மொழிக்கேற்ப நமர் கொடைக்கு உடன்படுவர் போலும்; அங்ஙனம் உடன்படுவா ராயின் காதலரோடு மகிழ்ந்து பேசுவரோ' எனத் தோழி தலைவியை வினவினாள் (நற்.393:8-13). பெருங்கல் வெற்பனாகிய தலைவன் வரைவு வேண்டி வந்தனன்; நமரும் கொடை எதிர்ந்தனர்; இனி நின் சிறப்புப் பொலிவதாக' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங்.300:3,4). ஏறு தழு வின பொதுவனுக்கே எம் சுற்றத்தார் மகிழ்ந்து. அலர் கூறிய ஊராரின் உச்சியை மிதித்துக் கொடை நேர்ந்தார் எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கவி. 104: 73-76). - 3. பண்டங்களை விற்றல். கொடையும் பண்டங் களை விற்றலும் - கொள்ளலும் பொருந்தி நெருங் கின பல குடிகளையுடைய கடையினையும் உடை யது மூதூர் (பெரு.399,400,411). - கொடைக்கடன் - ஈகைக்கடன. இமையவரம்பன் நெடுஞ் சேரலாதன் கொடைக் கடனை - ஈகைக்கடனை விரும்பிய ஒருபால் கோடாத நெஞ்சினன் (பதி. 20: 23). தொண்டைமான் இளந்திரையன் கொடைக் கடனை முடித்த கூம்பா உள்ளத்தினன் (பெரு. 446), நன்னனது முன்னோர் அணிவகுத்து நின்ற யானைப் படையிலே சென்று பொருத வேற் போரின் விளக்கத்தையுடைய அறிவுடையோர்க்குக் கொடைக்கடன் இறுத்தனர் (மலை. 88,89). நன்னன் தன்பேர் இன்று இவ்வுலகிலே நடந்து முடிந்து விடாதே உலகமுள்ளளவும நிற்கும்படி கொடைக் கடன் இறுத்த செம்மலாவான் (மழை. 541, 543). உதியன் கொடைக்கடனை ஏற்றுக் கொண்ட கோடா நெஞ்சினன் (அகம். 168:6,7). கொடைமடம் கொடையிடத்து அறியாமை. வற்றிய குளத்தில் பெய்தும் வயலிடத்துப் பொழிந்தும் உவர் நிலத்தில் பெய்தும் எவ்விடத்தும் வரையாத மரபி னையுடைய மாரி போலப் பேகன் கொடைமடம் கொடையிடத்து அறியாமை - படுதல் அல்லது தான் படையிடத்து அறியாமைப் படான் (புறம். 142). கொண்க - தலைவ. (விளி) கொண்க - தலைவ - (குறு. 114 : 2; நற்.172: 9; 183 : 6; 258: 2; 3953; ஐங். 121-128: 1; 189: 1; 193: 3; 194: 2; 307 3; 5. 125 11; 133: 16). கொண்கன் தலைவன். கொண்கன் தலைவன்- ஊர்ந்த கொடுஞ்சி நெடுந்தேர் தெண்கடல் அடை கரையிடத்து மணிகள் ஒலிப்பத் தலைவியும் தோழி யும் காணும்படி வந்து அவர் நாணும்படி பெயரும் (குறு. 212 : 1-3). 'கொண்கன் வயச்சுறா திரியும் நீருடைய வழியில் முன்னர் வந்து கொண்டிருந்த வரவினைச் சில நாட்களாக அறியானாயினான்; அவ்வாறு வாராதிருத்தலைத் தானாகவே துணிந்து ஒழுகும் இடல்புடையனல்லன்; என் பேதைமையால் அவன் வருந்தி இங்கே வாரா வண்ணம் செய்த செயலொன்றை யான் உடையேனோ எனத்தோழி தலைவியிடம் வருந்திக் கூறினாள் (குறு. 230). கானற் புன்னை வளர்ந்த மேட்டு நிழலில் புணர்குறியைப் பெற்ற காலத்தில் எம் கண்கள் கொண்கனைக் கண்டன; எம் செவிகள் அவன் சொற்களைக் கேட்டன; எம் தடமென்தோள்கள் அவன் மணப் பின் நலமெய்திப் பிரியின் நெகிழும் எனத் தலைவி<noinclude></noinclude> odofk16ee0undo7io1n6hn6ifvy6o2w 250 669107 1987590 2026-11-06T14:53:47Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987590 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொண்கன் 529 கொண்கன் தோழியிடம் கூறினாள் (குறு.299). யான அன னைக்கு அஞ்சுவேன் ஆகலின் நீ அகன்று போவாய் என்றாலும் அககாலததும் நம் கொணகன நம்மை விட்டுப்பிரியக் கருதுபவனல்லன; அது இப்பொழுது கழிந்ததே என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள (நற். 72: 5-7). பெரிய கழி சூழந்த பாக்கம் கல்லென ஒலிக்குமாறு கொண்கனது தேர் வரும் என விரிச்சி கேட்ட தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற். 111:9,10). கண்டோர் விருமபும் தன்மை யுடைய கொண்கனது அச்சந தரும் வெய்ய நட்பு முன்பு பொருந்தியிருந்து இப்பொழுது யா தொரு தொடர்பும இல்லா திருந்தும் அறனில் அனனை அவன் நம்மொடு புணர்நதனன போலக் கூறி இப்பொழுது யாங்குளன் என வினவும் என்று தோழி தலைவன சிறைப்புறமாக நிற்பக் கூறினாள் (நற். 145: 4-7). குதிரை பூண்ட நெடுந்தேரைச் செலுத்தி நள்ளிரவில வரும், இயன்ற தேரையுடைய கொண்கனோடு நீ உடன் செல்லுமாறு யான உடன் பட்டேன்; இனி இவ்வழுஙகல ஊர் அலர் சுமந்து ஒழிவதாக என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற்.149-7-10).மாலைப் பொழுதும் வநதது; ஆத லால் இவ்வூருடனே தேனை ஊதும் வண்டுகள் ஒலிக்கும் மாலையணிந்த மார்பினகணணே மின்னு தல பொருந்திய கொடும் பூணினையுடைய கொணக னோடு இனிய உவகை பொருநத நாம் முயங்கி விளையாடிய சோலை நமக்கு எவவண்ணமாக அமையுமோ எனத் தலைவி தன்னுளளே அழிந்து கூறினாள் (நற்.187.6-10). துறைகெழு கொண்கன துறந்து செனறொழிந்தனன எனறு யாரிடத்தில் யான வருந்தி உரைப்பேன என்று வரைவு நீட் டித்தவழித் தோழி சிறைப்புறமாகத் தனனுள்ளே கூறினாள் (நற.211.1,9). புனனையரு சோலையை யுடைய கொண்கன தந்த காதல நம்மை விட்டு நீங்காமையினாலே கடல்துறை யாம தமியேமாய் நோக்குதற்கு இன்னாமை உடைத்து எனத் தலை வன சிறைப்புறமாகத் தோழி கூறி வரைவு யினாள் (நற்.231.5-9). வரிவண்டின ஓசையைப் புலியோசை என்று வெருவிப் பனமுறை இழுதது நிறுத்தவும் நிலலாவாகித தேரிற பூட்டிய குதிரை யின கால்கள் தாவிச் செல்லச் சேரியிலே கல லெனனும் ஓசையோடு தோன்றி அம்பல மூதூர் அலர் எழுமாறு கொண்கனது தோ சென்றது (நற். 249:6-11). தலைவனது தேரிற் பூட்டிய கோவேறு கழுதையின் குளமபில் சிவந்த இறா மீனகள் ஒடுங்கப்பட்டு அழிந்தன; அவனது கோதையிலும் காற்றால் எறியப்படும் வெண் மணல் ஒடுங்கின; ஆதலின் நினககே அவன ச இபொக தொ 2 34 கடா கொண்கன ஆமாறு விரைவில் வந்தனன போலும் என்று இப்பொழுது தான யான அறிந்து கொண் டேன எனத தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (நற். 278:5-9). தலைவியின் பூப்போன்ற உண்கண்ணிற பொருந்திய நோயக்கு மருநதாகிய கொண்கனது தேர் அடம்பங் கொடிகளை அறுத்து நெய்தற் கொடியைச் சிதைத்து வந்தது (ஐங. 101:2-5), நமது ஊரினகணணே நளளென யாமததில் பலரும உறங் கும் பொழுதில நலம் மிகவும் மழுங்கி வந்த தோ மறவனாகிய செலவஞ்சிறந்த கொண்கனின மகனு டைய ஊர் நலனெல்லாம் உடையது என்று தோழி செவிலியிடம் கூறினாள (ஐங்.104). 'யாம் கொண்கனை எதிர்ப்படுகின்றிலேம; அவன் வாரா னாயினும் அவனுடைய நாட்டிறகு யாமே சென்று அவனைத் தலைப்படுவேமா எனத தலைவி தோழியை வினவினாள் (ஐங். 114). மென்மை யுடைய நெய்தனிலக கொண்கன நம இனனா நிலையை உணராமையானே வரைநது கோடற்குக் காரண மாகாத பிறநெறிகளை மேற்கொண்டு வாராதா னாயின் உறுதியாக அவன பெரிதும் அன்பிலன என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங்.119:2-4). இவவூரில் அலா எழாது இருக்கு மாயின கொண்கனது நட்பு மிகவும நனமையுடை யது என்று தலைவி பாணனிடம் கூறினாள் (ஐங.131), 'நெடுந்தேரையுடைய கொண்கனோடு எனனைப் பிரிந்துபோன என மாமைககவின் மீண டும் வந்தெயதியதனை நீயே உணர்ந்து கொளவா யாக' என்று தலைவி பாணனிடம் கூறினாள் (ஐங். 134). பாணனே, நினனை யானொன்று வினவு வேன; நுமமூாத தலைவனாகிய திணணியதேரை யுடைய கொணகனை நயந்த மகளிரும தம் பண டைய நலத்தை மீணடும் பெறுவரோ எனத் தலைவி பாணனை வினவினாள் (ஐங.137). மென்புலக் கொண்கனை அன்பிலாத கடுமொழி கூறி இடித துரைத்துப் பரத்தையர் சேரியினின்றும் இவவூரி டத்து அழைத்து வாராத நீ நற்பண்பினை உடையை யல்லை எனத் தலைவி பாணனை இடித் துரைத்தாள (ஐங்.138). 'பாணனே, நீ என நிலையை உரைததற் குரியை ஆதலின் துறைகெழு கொண்கன பிரிந்ததனால் எல்வளை கழனற என நிலையைக் காண்பாயாக' என்று தலைவி பாணனிடம் கூறினாள் (ஐங். 140), துறைகெழு கொண்கன் அளி செய்வா னாயின இவவழுஙகல் ஊரில உறைதல் என்றும் இனிதே யாகும் என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள (ஐங். 191:4,5), தலைவி, நெயதனில் மககள் சங்கீனற முத்தினை விலை பகர்தற்கு இடனான கடல் பொருந்திய கொண<noinclude></noinclude> 5veeqrej9t6q3gdm744aa875s0r3fn1 250 669108 1987591 2026-11-06T14:54:08Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987591 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொண்கானங் கிழான் கனின காதல் மடமகளாவாள் (ஐங்.195:1,2). நின் ஒளி வளைகளும் ஆயநுதலும் கவின் பெறும்படி பொனனாலாய தேரையுடைய கொண்கன வந்த ன்ன ஆதலின், நினதுசெவ்வரி நெடுங்கண்ணினைத் திறந்திடுக; நம் நலங்கவர்ந்த பசலையை எள்ளி நாம நகைத்திடுவோம் எனறு தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங். 200). கொண்கானங் கிழான் - குறுநில மன்னன். கொண் கானம் என்னும் மலைக்குத் தலைவனான இவனது இயற்பெயர் தெரிந்திலது. புறநானூற்றில் மூன்று பாடல்கள் (154, 155, 156) இவனைக் குறித்து மோசிகீரனார் பாடியுளளார். அம்மூன்று பாடல் களிலும் இவனது கொடைச்சிறப்பும் வென்றிச் சிறப்பும் விளங்குகின்றன. நெருஞ்சிப்பூ ஞாயிற் றையே நோக்கியிருப்பது போல வறிய யாழ்ப்புல வரின் உண்கலனகள் இவனது மார்பத்தையே நோக்கி மலர்ந்தன எனபது (புறம்.155) அவ்விரு சிறப்பிறகும் ஏற்ற அரிய விளக்கமாம். ஆகவே இவன் மார்பின வலிமையால் பொருளாக்கி அதனைப் புலவர்க்கு நல்கும் புகழமைநதவன் என்பது தெளிவு. கொண்பெருங்கானத்துக்கிழவன் எனவும் பாடப் பெறுகின்ற இவனது கொண்கானம் கொங்கணம என்றும வழஙகப் பெறும். கொண்கானம் - ஒரு மலை. 'பொதும்பின்கண் படர்ந்த கொடியை மேய்ந்த எருமை, அக்கொடியினின்று தினறொழித்த மலைப்பச்சையின இலைகளை ஒண்டொடி மகளிர் இழையணிதற்குப் பயன் படுத்தும் கொண்கானத்திலுள்ள நன்னனது நாட்டிலுள்ள எழிற்தள்றததைப் பெறுவதாயிறும் நின்னை விட்டுப் பிரிபவர் யார்' என்று கூறிப் பிரிவுணர்த்தப்பட்டு ஆற்றாளாய தலைவியைத் தோழி தேற்றினாள் (நற்.391:2-8). கொண்டல் - 1.கீழ்ககாற்று. இவ்வுலகத்தில் றோர் செய்த நல்வினை உணடாயின் மைய மலையிடத்துத் திரண்டு இனிய ஓசையைப் பயிற் றிக் கொண்டலால் - கீழ்ககாற்றால் - வரும் மாமு கில் பொழிந்த நுண்பல துளியினும பலகாலம் வாழ் வாயாக என்று கிள்ளிவளவனை ஆலத்தூர் கிழார் வாழ்த்தினார் (புறம். 34:30-23), கொண்டலால் கடலின அலைகள் உடைக்கும் மணல மேட்டிற் கிடைக்கும் பழம படகின் சிதைவு போக்கிப் புதுக் கிய புதுவலைப் பரதவர் சுறாமீன்களைப் பாக்கத் திலுள்ளார்க்குப பகுத்துக் கொடுப்பர் (அகம். 10: 8-12). தலைவியும ஆயமும் கொணடல் குவித்த மணலில் குரவையாடினர் (அகம்.20:7). மாலைப் பொழுதில் தாழைகள் தளர்நதிட அசைந்து, சான் 530 கொண்டலால் கொண்டல் மிக்க துன்பம் வருந்த வருந்த வந்த கொண்ட காமர் நெஞ்சம செயலற்று நமக்குத் துன்பத்தினைச் செய்து அருளாராயினும். தலைவர் கேண்மை ஒழியாதிருப்பதாக என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அகம். 40:6-10). பாம்பினது படம் ஒடுங்கியதைப் போலக் குவிந்து கொண்டலினால் வீழ்த்தப் பெற்ற காந்தள் மலர் பாறையின் மேல் கவிநது கிடக்கும் (குறு. 185:5-7). மலர் விரிகின்ற புதிய மணற் சோலையிலுள்ள புன்னையின் நுண்தாது அசைகின்ற கொண்டல் வந்து மோதுததோறும் குருகின் வெண்முதுகின் நெருங்கத் தூர்க்கும் (நற். 74:6-9), கொணடல் செலுத்துகையினாலே வானத்திற் செறிந்து அலை யிலுள்ள பிசிர் போல மலையினுச்சியில் ஏறி ஒழுங்காக அமைந்து நிறைவுற்ற மேகம் மிக்க மழையைப் பெய்தது (நற். 89:1-4), 2.மேகம். கொண்டலால்-மேகத்தால் - முகந்து சொரியப்பட்ட நீரிடத்துக் கோடை காயினும் மகளிர் கண் போன்ற குவளை மலர்கள் மலரும் (புறம்.137:7,8), பெரிய அலையின் ஒலியோடு அலை ஓய்நதிருந்த கொண்டல சூழ்ந்த இடிவில் கொழுமீனைப் பிடிக்கும் பரதவர் கடலில் மடுத்த அம்பியிலுள்ள இருள் நீக்கும் ஒண் சுடர், வேந்தன பாசறையிடத்துள்ள யானையினது முகபடாத்தின் ஒண்சுடர் போலத் தோனறும் (அகம்.100:5-10). பகலும் இரவும் எனறில்லாது கல் லென்னும் ஓசையுடன் கொண்டல் பெருமழையைப் பெய்தது (அகம். 178:17,18). பயனதரும் நிலங்கள் தளிர்க்கப்பெய்து, பின பெய்தவை வெறுத்து மலை யைச் சேர்ந்த கொண்டலாகிய கரிய மேகம் மீண்டும் இரவில் தங்குதலுற்றுப் பொங்கித் துளித் தது (அகம். 235:4-6). பேகனது கொண்டல் தவழும் பெரிய மலைபோலும மணம் உடையளாய் அழகிய இனிய சொல்லையுடைய தலைவி வந்து புணர்ந்த மையால் மெய்ம்மலிநது மிக்க மகிழ்ச்சி உடையே மாயினேம என்று தலைவன் தன்னெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அகம். 262:12-18). ஏறுகள் ஒன்றோ டொன்று தாக்கு அடிபெயர்த் தொற்றி மருப் பினால் எவ்விடத்தும் குத்துகையினாலே மெய் யினின்றும் வடிகின்ற குருதியை உடையனவாய் நாட்காலையில் பெய்யும் கொண்டல் நிரையை யொத்தன (கலி.106:11-14). 3. மழ. கொண்டல் - மழை - வளர்க்கையினாலே கொடிகள் விட்டு அழகு பெற்று மெல்லிய சுருள விரிந்த சிறிய இலைகளையுடைய இலைக்கறிகள் முதலிய பல்வேறு உணவுப் பொருள்களை ஆங்<noinclude></noinclude> rdbc8nd7gc8cd380iwola60hrptvd16 250 669109 1987592 2026-11-06T14:54:23Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987592 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொண்டி காங்கே பலவிடங்களிலும் வழங்கினர் (மது.830, 531-535). அலர்கின்ற பருவத்தே கையாலலர்ததி மோந்து பார்த்தாலொதத மிக்க மணமுடைய சுரும்புகளுக்கு மலரும் பல குவளைப் பூக்களை வரைவின மகளிர் கொண்டலுக்கு மலர்ந்த மல்ரை யுடைய சிறு தூற்றை யொபபச் சூடினர் (மது.566, 568). 4. கொள்ளுதல். கலங்கி வருகின்ற நீா முதலிய தொகுதியோடு பக்கத்திற் பொருந்த இறங்கி மன்னுயிர் நிலைபெற, வலமாக எழுந்து முழங் கும் கொண்டல் - கொள்ளுதல் - உடைய தண்துளி களாகிய நிறைந்த சூலையுடைய மாமழை கார் காலத்தில் பெய்தலை மறந்தாலும் பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனின வளம், மாறாத புது வருவாயுடையது (பதி. 24:26-30). நீரைக கொண்ட லுடைய கரிய மேகம் மேற்பாலுள்ள மலையிலே எழுந்து மழை பெய்தது (நற்.140:2). - 5. மழைக்காலம். 'தலைவனைச சிறிது மறத்தல் வேண்டும் எனகின்றாய்; கொண்டல மழைக் காலத்து - அவரைப் பூவைப் போன்ற வெள்ளிய தலையை யுடைய மேகததைச் சூடித் தலைவனது மணி நெடுங்குன்று அமையாது தோன்றுகின்றது. அதனைக் காணும யான எவ்வாறு ஆற்றுவேன என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங்.209). கொண்டி கொள்ளை. 'நமமொடு பொருவானும் இளையன்; அவனது நாட்டிற் கிடைகக விருககும கொண்டியும் கொள்ளையும் பெரிது என இகழ்ந்து வந்த வம்ப மளளர் புலலெனனும் கண்ணையுடையராய்ப் புறததிற போக அவரைப் பாணடியன நெடுஞ்செழியன போர்ககளததிற் கொல்ல உடன்படானாய் அவர்தம் ஊரிடத்தே சென்று கொனறான (புறம். 78:5-12). தமிழ நாட் டெல்லை முழுதும் கொண்டியாகக் கொண்டு தன பகைவரைத தாழத்து அவருடைய பொருள களையும் கவர்ந்துண்ணும் தணிப்பருங் கடுநதிற லினன பாண்டியன இலவந்திகைப் பள்ளித துஞ் சிய நன்மாறன (புறம். 198:12-14). கடல்போலும் படையைக் கொண்டு சென்று பகைவரை யடுத் லால் பெறுகின்ற கொணடி மண்டுற்ற வலிய முயற்சியுடைய சோழநாட்டுப் பொருநன் நலங் கிள்ளி (புறம,382,1-5). செலவக் கடுஙகோ வாழி யாதன் உழிஞை மாலையைச் சூடிக் கொணடி மிகைபடுமாறு தண்டமிழ் நாட்டுப் படைகளை இடையறப்படுத்தி உருமெனச் சீறி ஒரே வளைப பில் சோழனையும் பாணடியனையும வென்றான் (பதி.63:8-11). காவிரிப்பூம்பட்டினதது லணிகர் தம் 8 இ பொ க தொ 2 34அ 531 கொண்டிமகளின் பொருள்களையும் பிற பொருஸ்க்ளையும் ஒப்ப ஆராய்தது தாம கொளவனவற்றையும் மிகையாகக் கொள்ளாது கொடுப்பனவற்றையும் குறையாகக் கொடுக்காது பல பண்டங்களையும் பகர்ந்து கொடுக்கும பழையதாகிய கொண்டியினை யுடைய வர் (பட். 209-212), பரதவர், உயர்ந்த மணலை யுடைய அடைகரையில் வந்து கிடக்கும் கோட்டு மீனாகிய கொண்டியினை மணங்கமழ பாககத்தின கண் பகுககும் வளம் பொருந்தியது தொண்டிட பட்டினம் (அகம். 10:10-13), வையையில் நீர்விளை யாட்டயர்ந்து மாலையில் மதுரை மீளும் மகள் ருடைய கதுப்பின்கண் அணியப்பட்ட மலர்களின் தேனைக் கொண்டிய (கொள்ளை கொண்ட) வண்டுகள் இன்குரலோடே ஆரவாரித்தன் (பரி. 10:120,121). 2. திறை. பாண்டியன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதி, தமிழ்நாடு மூவேந்தாக்கும் பொது வென்று கூறப் பொறானாயப் போரையேற்றுக கொண்டி-திறை - வேண்டுவனாயின, கொளக எனச சொலலி அதனை முனனே கொடுத்த மன்னர் நடுக்கம் தீர்ந்தாராவர் (புறம்.51.4-7). 3. கொளபொருள். அதியமான நெடுமானஞ்சி தன்னைப் பாடி வந்த பொருநனுடைய சுற்றத்தின் துன்பம் களையச் செந்நெல்லைப் போரொடு நல்கி, *இக்கொண்டியை கொள்பொருளை பெறுக' என்றான (புறம்.390:20-23). 4.உணவு.கள்ளாகிய கொண்டியினை - உணவினை - உடைய பாக்கங்களைக கொண்டது கொறகை (மது. 137,138). 5. பொருளைக கொள்ளை கொள்ளும் பரத்தை. தலைவன முன்னாப பிற மாதரை விரும்பாத கோட்பாட்டினை உடையனாயிருந்து இப்பொழுது தன்னை விரும்பிய கொண்டியினிடத்து - கொள்ளை கொளளும் பரத்தையினிடத்து தன மார்பினை - மடுப்பா னாயினன்' எனறு தலைவி தோழி யிடத்துக் கூறினள் (நற. 174.9,10). கொண்டிமகளிர் - பொருளைக் கொள்ளை கொள்ளும் பரத்தையர், விசும்பிடத்தே விரும்பியாடும் வானவ மகளிரைப் போன்று தமமைக் கண்டோருடைய நெஞ்சை வருத்தமுறுவிக்கும் கொண்டி மகளிர்- பொருளைக் கொள்ளை கொள்ளும பரத்தையா விண்ணிடமெல்லாம பரந்து கமழும்படி வெண் மலர் மாலைகளைக் கொண்டையில் முடிததுத தொடிகள் விளஙகும்படி,கைகளைவீசிநடப்பர்;விடு பூக்களின மணம் தெருவெல்லாம் கமழுமபடி. பல ருடன் புணர்ந்தமையால் குலைந்த ஒப்பனைகளைப்<noinclude></noinclude> 9clytxcec7880bj1rcio7yh766fjjgj 250 669110 1987593 2026-11-06T14:54:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987593 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொண்டி மள்ளர்? தம செய்து, பினனும் புதுமையுண்டாக ஒப்பனை செங்கழுநீர் மலாகளையும் ஏனைப் பூக்களை யும் சூடிக்கொளவர்; தம்மைப் புணர்லோருடைய நுண்பூணகளணிநத மார்பைத் தம் மார்பிடத்தே வடுப்படும்படி அணைத்து இடையிடையே மாயப் பொய்ம்மொழிகள் பலவற்றை அவருளம் இனிக்க மொழிவர்; அவர் தரும் பொருளைப் பெறுமளவும் மறைத் வஞ்ச முயககம் தோனறாதவாறு துச் சேயரும் அணமையருமாய்த் தம் வடிவழ கைக் காமுற்று வந்தோராகிய அவவிளஞ் செல் வருடைய பொருள்கெடக் கவர்நது கொள்வர்; அலரும் பருவம் பார்தது மலரின் தாதுக்களை யுண்டு அது வறிதானவுடன நினையாது துறந்து போகும் வண்டினம் போன்று அச்செல்வரின் நெஞ்சு கலக்கமுறும்படி அவருடன் கூடும் கூட்டத் தைத துறப்பர்; பின்னர்ப் பழுமரங்களை நாடிச் செனறு அவற்றின் பழங்களைக் கவர்ந்துண்ணும பறவைகளைப் போன்று கொழுங்குடிச செல் வரும் பிறரும் கூடிய மணவிழா நிகழும் இலலங் களைத் தேடிச் சென்று, அங்கே பொற்றொடி முதலியவற்றை யணிந்த இளமையுடையராய்ச் சுடர் விளக்கின் ஒளியில பலரும் நெருங்கி, யாழிசையோடு பொருந்தி முழங்கும் மத்தளத்தின் முழக்கத்தால் மனம மகிழ்ந்து கூத்தாடுவர்; பின்னும் நீர்த்துறை யிடத்துக் குவிந்த மணற்பரப்பில ஆடி அவ் விடத்தை வெறுத்துழி மெலலிய தளிர்களைக் கொய்து நீர்க்கீழ் அரும்புகளோடே பொருந்தக் கட் டிய நெடுந்தொடர்க் குவளை மலரை வடிம்பிலே விழும்படி உடுத்து மணங்கமழ் மனைதொறும் விளையாடுவர் (மது. 661-589). • 2. போரில் பிடித்து வரப்பெற்ற பகைவர் மனைவியர். கொண்டி மகளின் போரில் பிடித்து வரப்பெற்ற பகைவர் மனைவியர் பலரும் நீருண்ணும் துறை யிலே சென்று முழுகி மெழுகும் மெழுக்கததினையும் அவர்கள் அந்திக காலத்தே கொளுத்தின அவியாத விளக்கினையு முடைய திருமாவளவனின் பகை நாட்டு அம்பலங்கள் எல்லாம் காட்டு யானைகள் புகுந்து தூணகள் சாயும்படி தம்முடலை உராய்ந்து அங்கேயே உறையுமாறு அவனால் பாழ்படுத்தப் பட்டன (பட். 246-251), கொண்டி மள்ளர்- கொள்ளையிடும் மறவர். 'மெல்லிய வாகை மலர், நுண்கொடி உழிஞை ஆகிய இவ் விரணடினையும் மாலையாக அணிந்தவரும் வெற் றியை விரும்புபவரும் பகைவர்க்கு அச்சம் தரும் சிறப்பினை உடையவருமாகிய கொண்டி மள்ளர் கொள்ளையிடும் மறவா - எதிரிகளைக் கொல்லும் 532 கொண்பெருங்கானம் களிறுகளைப் பரிசிலாகப் பெறுக' என்று கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் கூறினான் (பதி. 43: 23-25). கொண்டியள் - கொள்ளை கொண்ட செல்வத்தை யுடை யவள். ஒற்றை மதில் சூழ்ந்த நகரிடத்தேயுள்ள மன்னனுடைய இளைய மகள் பெருத்த சீருடனே பகைவருடைய அரிய கொண்டியள் - கொள்ளை கொண்ட செல்வத்தையுடையள் - (புறம். 338:5,12). கொண்டியுண்டி கொள்ளையுணவு. 'பகைப்புலத்துக் கொணடியுண்டியை - கொள்ளையுண வை - உடைய தொண்டையோர் மருகனே' என்று தொண்டைமான் இளந்திரையன் விளிக்கப் பெறு வான் (பெரு.454), கொண்ட கொண்டுநிலை -குரவைக் கூத்தினுள் ஒருவர் கூற்றினை ஒருவர் கொண்டு பாடும் பாடல், 'தெரியிழாய், நீயும் நின் கேள்வனும் கூடுதற்கு இம்மலையிறற தெய்வம் மனம் மகிழ நாம் மகிழ்நது குரவைகூத தில் கைகோத்து ஆடுதறகு அக்கூத்தினுள் கொண்டு நிலையை - ஒருவர் கூற்றினை ஒருவர் கொண்டு பாடும் பாடலை - நீ பாடிக் காண்' எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (கலி. 39:26-29), கொண்டை - கூந்தல் முடிப்பு, கொண்டை - கூந்தல் முடிப்பு-ஆகிய மயிரையுடையவர் கடைசியர் (புறம். 61:1). வளளிக்கும் தேவசேனைக்கும் நிகழந்த போரில் வெறியாட்டை விருமபினோ னாகிய முரு கனது குன்றதது (வள்ளியின) வண்டு தேவசேனையின் கொண்டையினமேல் செறிந்த வண்டை மேற் சென்று பாய்ந்தது (பரி.9:41-44). வையையில் நீர் விளையாட்டயரும் தலைவனது பூமாலை நீரோட் டத்தினவழி முறையே வந்து தன கொண்டையை அடைந்தது என்று அதனை யெடுததுப் பரத்தை தன் கொண்டையில் நாடறியச் சூடிக் கொண் டாள் (பரி.தி.2:81-83). கொண்டோள் - கொள்ளப்பட்டவள் (காதற் பரத்தை),உன் னால் இப்பொழுது கொண்டோள் - கொள்ளப் பட்டவள் - மிகவும் மடவள்' என்று தலைவனிடம் அவனுடைய காதற்பரத்தையைக் குறித்துத் தலைவி கூறினாள் (ஐங்.67:1). கொண்பெருங்கானம் - கொண்கானம் (ஒரு மலை). 'நீ பரி சில் நல்கினும் நல்காயாயினும் நினது ஆண்மையி னையும் உச்சியினின்று பலவாய் இழியும் குளிர்ந்த தண்ணிய அருவியையுடைய நினது கொண்பெருங் கானத்தையும் கொண்கானத்தையும் பாடுதல் எனக்கு எளிது' என்று கொண்கானங்கிழானை மோசி கீரனார் பாடினார் (புறம்.164:8-13), நெருஞ்<noinclude></noinclude> cebi229rojli6yzbmrqg01pwblwm24r 250 669111 1987594 2026-11-06T14:55:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987594 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொண்மூ சிப்பூ எழு ஞாயிற்றை எதிர்கொண்டாற் போல வறிய யாழ்ப்புலவரின் ஏற்கும் மண்டை, விளங்கிய புகழையுடைய கொண்பெருங் கானத்துக் கிழவ னது மார்பினை மலர்நது நோக்கின (புறம. 155: 4-8). தன் பால் பரிசில் விரும்பி வந்த பரிசிலர் கார ணமாக, அவர்க்கு முன்பு கடன் கொடுத்தோரால் வளைப்புண்டு கிடத்தலும் மாற்றரசரைத் திறை கொண்டு மீட்கும் தலைமையொடு விளங்குதலு மாகிய இரண்டு நன்மைகளை யுடையது கொண் பெருங்கானம் (புறம். 156:2-6), கொண்மூ - மேகம். ஞாயிற்றைத் தன்மேல் கொண்ட பக்கம திரண்ட கொண்மூ - மேகம் உயர்ந்த வானத்தின் நடுவே நின்று அஞ்ஞாயிற்றினது வெயிலை மறைக்கும் (புறம் 35:17,18), கடல் குறை பட நீரை முகந்து கொண்டு விரைந்த செலவை யுடைய கொண்மூ வேண்டு மிடததே திரண்டு மலைபோலும் தோற்றத்தை யுடையனவாய்ச் சூல் முதிர்ந்து உருமேறு இடிக்கும் மின் முதலாகிய தொகுதியுடனே கூடி மழையை முறையாகப் பெய்து வளத்தைத் தரும் (புறம்.181:1-5). இடியி னது மிக்க ஓசையை யுடைய புதுப்பெயலைத் தர வேண்டிக் கால்வீழ்த்துக் கடலிடத்தே திரண்ட கண்டான் தலைமையை யுடைய கொண்மூ நீரின்றி மீளாது (புறம். 205:10-12). யானைப் படையையே கொண்மூ வாசுக் கொண்டு சேரமான் கடலோட்டிய வேல் கெழு குட்டுவன் போராகிய உழுதொழிலைச் செயவான் (புறம்.369:1,2), சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் யானைப் படையினையே கொண்மூவாகக் கொண்டு போராகிய உழு தொழில் செய்து கொங்கரைப் புறம் பெற்ற தாகிய விளைவைக் (புறம். 373: 2, 8). கடலைக் குறையுண்டாம்படி முகந்து கொண்டு முரசு முழங்கினாற் போன்ற இனிய குரலையுடைய இடியேற்றோடு வரிசையாகச் செல் லுதலையுடைய ஓங்கிய கொண்மூ முருகனது வேல் போல மினனல் மயங்கும் தொகுதிகளை உடைய தாய் வானத்தில் வீசும் காற்று மோதுதலால் கலங்கி மலைமேல் மழை பெய்தது (குறி. 47-53). கரிய மலையைச் சேர்ந்த சிவந்த கொண்மூப் போலக் கடலின் கரிய உயர்ந்த: அலையொடு காவிரியின் சிவந்த நீர் பரந்து கவக்கும் (பட். 95- 97). வானில் இடித்துப் பெய்தலைச் செய்யும் இன மான பல கொண்மூ நீங்காது பெய்தலால் வெள் ளம் இடந்தோறும் எழுந்து பரந்தது (அகம். 58: 14-16). அரும்பு முதிர்ந்த ஈங்கையின் பூக்கள் பரவ வும் குவளையின் போது பிணிப்பு நெகிழவும் மழையைப் பெய்து வறுமை யெய்திய பொங்கும் 533 கொண்மூ செலவினையுடைய கொண்மூ வானின் திசைகளில் திரியும் (அகம்.128:3-10). முதிய முல்லைக்கொடி தளிர்க்குமாறு கீழ்த்திசை வானிலெழுந்த கடிய குரலையுடைய கொண்மூ நீரைப் பெய்து முழங் குந்தோறும் தலைவி தன்னைப் பிரிந்து சென்ற தலைவனை வெறுத்துச் செயலற்று ஒடுங்குவாள் (அகம், 174 : 5-8). பெரிய கூட்டமான கொண்மூ கடலிலே மிக்குச் சென்று நீர் பருகியுண்ட மிகுதி யையுடையனவாய் மேற்கே யெழுந்து சூலுற்ற பிடியானைக் கூட்டம் போல இடந்தோறும் தோன்றி ஒலி மிகுந்து பெய்தற்கு ஒருங்கு திரளக கார்காலம் வந்தது (அகம. "183: 5-10). 'பெரிய கடல நீரை முகந்து கொண்ட கரிய கூட்டமான கொல மூவே, நீதான் இருண்டு வானில் வலமாக எழுந்து சுற்றி முரசுபோல முழங்கி, வீரர் உறையினினறும் உருவி வீசும் வாள்போலச் செறிந்து விளங்கும் மின்னின் தொகுதியை உடையையாய் நாள்தோறும் பயனின்றி ஆரவாரம் செய்தொழிவாயோ' எனத் தோழி வினவினாள் (அகம். 188: 1-8). மாக் கடல் நீரை முகந்து, திசைகளில் செனறு இருண்டு உலகம் மறைய வலமாக எழுந்து, பொறையால் வருத்தம் கொண்ட கொழுத்த பல கொண்மூ வானைப் பிளந்தன போலப் பலவும் ஒருங்கே மின்னி, இறங்குவன போல நெருங்க நெருங்க வந்து, கவிழ்ந்தன போல மிக்குப் பொழிந்து, இடி யும் முழக்கமுமின்றி இனிய குரலுடன் மிக்க துளி யைப் பொருந்தி மழை பெய்து கழிந்தது (அகம். 374: 1-10). உலகம் வற்கடம் நீங்கும்படி பெய்தற் குக் கிழக்கே எழுந்து கூதிர்க் காலத்தே தோன்றிய கொண்மூப் போல தலைவியின் முலை பாலாவ் விம்முமாறு, அவளுடைய மகனை யழைத்துக் கொண்டு தேவர் கோயில வலம் வரச் சென்ற தோழி காலம் தாழ்த்து மீண்டாள் (கவி. 82:1-4). ஆயர் ஏறுதழுவுதற்காக ஏறுகள் பலவற்றையும் வடி வையுடைய பல கொண்மூத் 'திரண்டவை போல முழங்கும்படி விரும்பித் தொழுவிலே புகவிட்டனர் (கலி.104:15-17). தலைவனின பிரிவினால் கலக்க மெய்திய தலைவி வெண்மேகத்தை நோக்கி, கொண்மூ, நீ பெய்யாமல் எனன செய்கின்றாய். நின் இனத்தோடு கூடி என் கண்ணீரால் சிறந்த கடலில் முகந்து பரந்து முழங்கி, என்னைத் துறந்து தொடி நெகிழ்த்த என்தலைவன் போன கானத்தினை நெருப்புச் சுடாமல் செறிந்த துளியை வீசாயோ' என அழுது வேண்டினாள் (கலி. 145: 18-23). பாண்டியன போரின்கண் யானைகளை வரிசையாக நிறுத்தினாற் போலக் கொண்மூ நெருங்க வானம் மழை பொழிந்தது (L. 22:1,2,8).<noinclude></noinclude> a30ubzhicm7sg32yzsrqfwhk36u0ywb 250 669112 1987595 2026-11-06T14:55:29Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987595 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொண்டி காங்கே பலவிடங்களிலும் வழங்கினர் (மது.530, 531-585). அலர்கின்ற பருவத்தே கையாலலர்த்தி மோந்து பார்த்தாலொத்த மிக்க மணமுடைய சுரும்புகளுக்கு மலரும் பல குவளைப் பூக்களை வரைவின் மகளிர் கொண்டலுக்கு மலர்ந்த மல்ரை யுடைய சிறு தூற்றை யொப்பச் சூடினர் (மது. 566. 568). 4. கொள்ளுதல். கலங்கி வருகின்ற நீர் முதலிய தொகுதியோடு பக்கத்திற் பொருந்த இறங்கி மன்னுயிர் நிலைபெற, வலமாக எழுந்து முழங் கும் கொண்டல் - கொள்ளுதல் - உடைய தண்துளி களாகிய நிறைந்த சூலையுடைய மாமழை கார் காலத்தில் பெய்தலை மறந்தாலும் பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனின் வளம், மாறாத புது வருவாயுடையது (பதி. 24:26-30). நீரைக் கொண்ட லுடைய கரிய மேகம் மேற்பாலுள்ள மலையிலே எழுந்து மழை பெய்தது (நற்.140:1). - என 5. மழைக்காலம். 'தலைவனைச் சிறிது மறத்தல் வேண்டும் என்கின்றாய்; கொண்டல் - மழைக் காலத்து - அவரைப் பூவைப் போன்ற வெள்ளிய தலையை யுடைய மேகத்தைச் சூடித் தலைவனது மணி நெடுங்குன்று அமையாது தோன்றுகின்றது. அதனைக் காணும் யான்எவ்வாறு ஆற்றுவேன் என்று தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (ஐங். 209). கொண்டி கொள்ளை. 'நம்மொடு பொருவானும் இளையன்; அவனது நாட்டிற் கிடைக்க விருக்கும் கொண்டியும் கொள்ளையும் - பெரிது' இகழ்ந்து வந்த வம்ப மள்ளர் புல்லென்னும் கண்ணையுடையராய்ப் புறத்திற் போக அவரைப் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் போர்க்களத்திற் கொல்ல உடன்படானாய் அவர்தம் ஊரிடத்தே சென்று கொன்றான் (புறம். 18:5-12). தமிழ் நாட் டெல்லை முழுதும் கொண்டியாகக் கொண்டு தன் பகைவரைத் தாழ்த்து அவருடைய பொருள் களையும் கவர்ந்துண்ணும் தணிப்பருங் கடுந்திற லினன் பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ் சிய நன்மாறன் (புறம். 198:12-14). கடல்போலும் படையைக் கொண்டு சென்று பகைவரை யடுத லால் பெறுகின்ற கொண்டி மண்டுற்ற வலிய முயற்சியுடைய சோழநாட்டுப் பொருநன் நலங் கிள்ளி (புறம்.382:1-5). செல்வக் கடுங்கோ வாழி யாதன் உழிஞை மாலையைச் சூடிக் கொண்டி மிகைபடுமாறு தண்டமிழ் நாட்டுப் படைகளை இடையறப்படுத்தி உருமெனச் சீறி ஒரே வளைப் பில் சோழனையும் பாண்டியனையும் வென்றான் (பதி. 63:8-11). காவிரிப்பூம்பட்டினத்து வணிகர் தம் ச.இ.பொ.க.தொ.2 34.அ 531 கொண்டிமகளிர் பொருள்களையும் பிற பொருள்க்ளையும் ஒப்ப ஆராய்ந்து தாம் கொள்வனவற்றையும் மிகையாகக் கொள்ளாது கொடுப்பனவற்றையும் குறையாகக் கொடுக்காது பல பண்டங்களையும் பகர்ந்து கொடுக்கும் பழையதாகிய கொண்டியினை யுடைய வர் (பட். 209-212). பரதவர், உயர்ந்த மணலை யுடைய அடைகரையில் வந்து கிடக்கும் கோட்டு மீனாகிய கொண்டியினை மணங்கமழ் பாக்கத்தின் கண் பகுக்கும் வளம் பொருந்தியது தொண்டிட் பட்டினம் (அகம். 10:10-13). வையையில் நீர்விளை யாட்டயர்ந்து மாலையில் மதுரை மீளும் மகளி ருடைய கதுப்பின்கண் அணியப்பட்ட மலர்களின் தேனைக் கொண்டிய (கொள்ளை கொண்ட) வண்டுகள் இன்குரலோடே ஆரவாரித்தன (பரி. 10:120,131). 2. திறை. பாண்டியன் கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன் வழுதி, தமிழ்நாடு மூவேந்தர்க்கும் பொது வென்று கூறப் பொறானாய்ப் போரையேற்றுக் கொண்டி - திறை - வேண்டுவனாயின், கொள்க எனச் சொல்லி அதனை முன்னே கொடுத்த மன்னர் நடுக்கம் தீர்ந்தாராவர் (புறம்.51:4-7). 3. கொள்பொருள். அதியமான் நெடுமானஞ்சி தன்னைப் பாடி வந்த பொருநனுடைய சுற்றத்தின் துன்பம் களையச் செந்நெல்லைப் போரொடு இக்கொண்டியை கொள்பொருளை - பெறுக' என்றான் (புதம். 390:20-23), 4.உணவு. கள்ளாகிய கொண்டியினை - உணவினை - உடைய பாக்கங்களைக் கொண்டது கொற்கை (மது. 137,138). 5. பொருளைக் கொள்ளை கொள்ளும் பரத்தை. 'தலைவன் முன்னர்ப் பிற மாதரை விரும்பாத கோட்பாட்டினை உடையனாயிருந்து இப்பொழுது தன்னை விரும்பிய கொண்டியினிடத்து - கொள்ளை கொள்ளும் பரத்தையினிடத்து - தன் மார்பினை மடுப்பா னாயினன்' என்று தலைவி தோழி யிடத்துக் கூறினள் (நற். 174:9,10). கொண்டிமகளிர் - பொருளைக் கொள்ளை கொள்ளும் பரத்தையர். விசும்பிடத்தே விரும்பியாடும் வானவ மகளிரைப் போன்று தம்மைக் கண்டோருடைய நெஞ்சை வருத்தமுறுவிக்கும் கொண்டி மகளிர் - பொருளைக் கொள்ளை கொள்ளும் பரத்தையர் விண்ணிடமெல்லாம் பரந்து கமழும்படி வெண் மலர் மாலைகளைக் கொண்டையில் முடித்துத் தொடிகள் விளங்கும்படி, கைகளைவீசிநடப்பர்;விடு பூக்களின் மணம் தெருவெல்லாம் கமழும்படி, பல ருடன் புணர்ந்தமையால் குலைந்த ஒப்பனைகளைப்<noinclude></noinclude> 68b5x5s3x2uywrp1hvz5garrkq5ofzj 250 669113 1987596 2026-11-06T14:55:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987596 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொம்மை அவள்து தோள்களை ஓர் பொன்னங்கொம்பு- கொம்பு போல்வாள் - தன் பொன்நாணால் கட்டிச் சிறையாகப் பிடித்தாள் (பரி. 7:51-56). கொம்மை - 1.பெருமை, ஆடல் மகளிர் தாம் பாடு கின்ற பாட்டினை யாழ் தனனிடத்தே கொள்ளும் படி நரம்பைக் கூட்டுதற்குக் குளிர்ச்சியாலே தன் நிலை குலைந்த இன்குரல் நரம்பைக் கொம்மை- பெருமை - பொருந்திய தம் எழுகின்ற முலையின் வெப்பத்தே தடவிச் சீறியாழைப் பண் நிற்கும் முறையிலே நிறுத்துமாறு கூதிர்க்காலம் நிலை பெற்றது (நெடு.67-72). வெம்மை குறையாத எரி பரந்த பாழிடத்தே கொம்மை வாடிய வழிச் செல்லும் யானை நீருள்ள இடமறியாது பேயத் தேர் தோன்றும் இடமெல்லாம் ஓடி வழியிடத்தே வருந்திக் கிடக்கும் (அகம்.29:15-18). அரிய சுர நெறிகள் கொம்மை வரிமுலை மகளிர் செல்லுதற்கு அரியவாகுமெனத் தலைவன் தலைவியோடு போக் குடன்படாமல் செலவழுங்கினான் (அகம். 65:17-20). தலைவியின் தழையணிந்த அல்குவைத் தாங்குநீ லாற்றாத சிற்றிடைக்குத் துன்பமுண்டாம்படி அழகிய மெல்லிய மார்பகம் நிறையப் பருத்துக் கொம்மை வரிமுலை செப்பின் வடிவத்தோடு மாறு பட்டு வளர்ந்தன (குறு. 159:1-4). 2. திரட்சி. மயில்கள் ஆர்க்கினைத் தலையிலுடைய கொம்மை - திரட்சி - அமைந்த அழகிய பசிய காய் முற்றிய பாகற் பழத்தைத் தினனும் (அகம்.15:3-5). கொம்மை கொண்டது பனைமரம் (குறு. 281:3). 3. இளமை. "நின் மார்பின்கண் குறுகிய புள்ளிகள் அமைந்த கொமமை - இளமை - கொண்ட அழகிய நிறத்தையுடைய கருங்கண் வெம்முலைகளை நெருங்க அணைத்திருந்தபடியே எமக்கு இரவு கழிவதாக' என்று தலைவன் தலைவியிடத்துக் கூறிப் பொய்த்தனன் (நற்.314:4-8). 4. இளமுலை. 'வாரணிந்த கொம்மை - இளமுலை மகளிர் வையையாற்றிற்கு அழகோ, வையையின் நீர்ப்பெருக்கு இம்மகளிர்க்கு அழகோ' என்று தேர் தற்கரிய முறையில் மதுரை மகளிர் வையையில் நீர் விளையாடக் கருதி அதன் கரையில் நெருங் கினர் (பரி. 22:30-35). கொய்யுநர்- பறிப்பவர். ஆய்மகள் அட்ட வரகுச் சோற் றையும் வேளைப் பூவினைத் தயிருடன கூட்டி அட்ட புளிங்கூழையும் அவரை கொய்யுநர் நிறைய உண்ணுவர் (புறம். 215:1-5). வேங்கை மலர் கொய்யு நர் பஞ்சுரம் என்னும் பண்ணைப் பாட அரிய 535 கொல்லன் வழியிடைச் செல்வோர் அதுகேட்டு அவ்வழிப போக அஞ்சுவர் (ஐங். 311:1,2). கொல் - கொல்லன் (ஆகுபெயர்). புழுகெனப் பெயர் பெற்ற தூணி கொல் - கொலலன - தொழிலால் பொலிவு பெற்றது (அகம. 9.1,2). நள்ளிரவில் மின் மினிகள் மொய்த்திருக்கும் புற்றில் இரும்பினைக் காய்ச்சி யடிக்குங்கால் சிதறும் பிதிர்போல அம் மின்மினிகள் ஒளிவிட அதிலுளள புற்றாஞ் சோற்றினைத் தோண்டி யெடுககும் பெரிய கை யினையுடைய கரடியேறு இரும்பு வேலை செப் கொல் போலத் தோன்றும் (அகம். 72:2-6). கொல்ல்லேறு - ஏறுதழுவுதற்குரிய காளை. போரினகண் களத்தைத் தமதாககிக் கொள்ளும் முயற்சியில் வீரரின் கழல்கள் சிதைந்தவை கொல்ல்லேற்றின்- ஏறு தழுவுதற்குரிய காளையின் - கொம்புகளை ஒத்தன (புறம். 4:3,4). கொல்லேறு காண்க. கொல்லன் - சுருமான், உக்கிரப் பெருவழுதி கானப் பேர் என்னும் அரணைக் கொண்ட ஞான்று அவ் வரணுக்குரிய வேங்கைமார்பன் கருங்கைக கொல் லன் - கருமான் - செந்தீயின் காய்ச்சிய இரும்பு உண்ட நீாபோல் மீட்டற்கரிது என இரங்கினான (புறம். 21:6-9). கருங்கைக் கொலலன் அரத்தால கோடரியைச் செப்பம் செய்தான (புறம். 36:6,7). பிட்டங்கொற்றன் பகைவர்க்கு. இரும்பைப் பயன் படுத்துகின்ற கருங்கைக் கொல்லன் விசைத்து அடிக்கும் கூடத்தோடு மாறுபடும் உலைக்கல் போன்ற வலிமை யுடையவன (புறம். 170:14+17). ஈர்ந்தூர் கிழான தோயன மாறனிடம் சென்று பாணர் இரக்குங்கால் அவன் அப்பாணரின் உண்ணாத மருங்குலைக் காட்டித் திருந்திலை நெடுவேல் வடித்துத தருமாறு தன்னூர்க் கருங் கைக் கொல்லனை இரப்பான் (புறம். 180:10-13). வீரன போர் செய்தற்கு வேண்டும் வேலினை வடித்துக் கொடுத்தல கொல்லற்குக் கடனாகும் (புறம்.318:3). மெத்தெனற துருத்தியை அமுக்கி ஊதுகின்ற உலையில உள்ள கொல்லனின் முறிந்த கொடிறு போன்று கவைத்த காலை உடையது நண்டு (பெரு.206-208). கருங்கைக கொல்லன் பெருங்கை யானைக்கு வளைந்து கிடக்கும் பூண் சேர்ப்பவ னாவான் (பெரு. 436,437). களிறு பக்க மலையில் கையை உயர்ததிப் பெருமூச்செறிதலால வேங்கைமலர்கள் கொல்லன் துருத்தியை மிதித்து ஊதும் உலையிற் பிதிர்ந்து எழும் தீப்பொறி போலப் பொங்கிப் புதரில் பரவும் (அகம். 202:3-8). பாகனால் தேரில் பூட்டப் பெற்ற குதிரைகள்<noinclude></noinclude> qvurnf7x1tz8ck9fn5fp5kmmn71zj9n 250 669114 1987597 2026-11-06T14:55:57Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987597 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொல்லன் அழிசி கொலலன வலித்தது இழுக்கும் துருததியினைப் போல வெப்பமாகப் பெருமூசசு விட்டன (அகம். 2242-5), கொலலனது உலைக்களதது அடிக்கும் இரும்பின் பொறி சிதறுமாறு போலச் சிறிய பல காயையுடைய வேங்கையின மலாகள் உதிரும் (நற். 13:5-7). இரைதேடும் ஆண்கரடி புறறினை அதன் கண் உள்ள நல்ல பாம்பு நடுங்குமாறு முழங்கிக் கொல்லன் ஊதுகின்ற உலைமூக்குப் போனறு பெருமூச்செறிந்து பறிக்கும் (நற.125:1-4), வாற்றாத தலைவியைத் தோழி தேற்றிய போது, 'இரும்புசெய் கொல்லன் பனைமடலால் வெல்லிய உலையில் தெளித்த நீர் அவ்வுலை நெருப்பைச் சிறிது அவிக்குமாறு போலக காமநோய மிக்க என நெஞ்சில் அதநோயைச் சிறிதளவு தணிக்க நின் சொல ஏமமாய இருந்தது என அவள் தோழி யிடம் கூறினாள் (நற. 133:8-11). பிரி கொல்லன் அழிசி - புலவர், கொல்லன் என்பது தொழி லால வந்த இனப்பெயர். அழிசி என்பது இயற் பெயர். இப்பெயர் அழுசி எனறும் பாட வேறு பாட்டுடன் காணப்படுகின்றது (குறு. 240). இவர் பாடியனவாகக் குறுந்தொகையில் மட்டும் நான்கு பாடல்கள் (26,138,145,240) உள்ளன. அவற்றுள் தலைவி கூற்றாக இரண்டையும் தோழி கூற்றாக இரண்டையும் இவர் பாடியுள்ளார்.நற்றாயும செவிலியும் தலைமகளது வேறுபாடு கண்டு கட்டு விச்சியை வினவிக் கட்டுக காணகையில் அவளது வேறு பாட்டிற்குக காரணம் தெயவமெனறு கூறக் கேட்ட தோழி, அக்கூற்றின பொய்மையை மாற்றி மெய்ச் செய்தியை உணர்த்துவாளாய், 'அவளுக்கு நோய செய்த அககொடியோனைக கடுவனும் அறி யும்' என அறத்தொடு நிலை வகையில் குறிப்பிற் கூறும் நயம (26) சிறப்பானது. 'பெரிய ஊரே துயின்றாலும் எம இல்லத்திற்கு அயலதாகிய ஏழிற் குனறத்தின மேலுளள நொச்சிப பூவின வீழத லோசையை மிகக கேட்டவாறே யாம் துயிலாது விழித்திருப்போம்' என்று தலைவனிடத்துத் தோழி கூறுவதாக இவர் பாடியுள்ள பாடல (138) இரவுக் குறி நேர்தல, அல்லகுறிப்பட்ட பிறறைநாள் கூறல் ஆகிய இருதுறைச சூழலகளுக்கும் ஏற்ற முறையில் அமைந்துள்ளது. வரைவிடை ஆற்றாது வருந்தும் தலைவி தனக்கு ஆறுதல கூறாதுறங்கும் தோழி யைக் குறித்து ஊாமேலிட்டுக கூறும் முறையில் இச் சிறுகுடி நாம தங்கியிருததற்குத் தக்கதன்று என வெறுத்துக் கூறுவதாக அமைந்த இவர் பாடல் (145) உனர்ச்சி மிககது. தலைவன பிரிவில் வாடை வந்த நிலையிலும் அவனது மலையைக் 536 கொல்லி கண்டு ஆற்றியிருந்த தலைவி மாலைப்பொழுதில் அதன் மறைவிற்கு இரஙகுவதையும் இவர் அழகுறப் புனைந்துள்ளார் (240). அரும்பற மலர்ந்த கருங் கால் வேங்கை மரத்தின கிளையில் இருந்த தோகை மயில் பூக்கொய்யும் மகளிர்போலத தோன்று மென்றும் கடலிலே ஆழகின்ற கலத்தைப் போல் இருளிலே மலை மறையுமெனறும இவர் பொருந் திய உவமைகளைச் சிறப்புற ஆண்டுள்ளார். கொல்லி - மலை. உயர்ந்த உச்சியையுடைய கொல்லி மலைக்குத் தலைவன் வல்விலோரி (புறம். 158:4,5). வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற சோலையையும் மிக்க மழையையும் உடைய கொல்லி மலையிலுள்ள இரு வாட்சியும் பச்சிலையும் பறித்து மகளிர் சூடினர் (பதி. 81:24-28). கொல்லிமலை சேரனுக்குரியது (அகம். 33:14;213:15), களிறு கெழு தானைப் பொறையனின் கொல்லி மைைலயிலுள்ள அருவி நீரி னையுடைய பக்கமலையின அகன்ற இடத்தில் அழ குறக் கடவுள் எழுதிய பாவை போன்றவள் தலைவி (அகம். 68:13-16). ஓரிக்குரிய பலாவின்பயன் மிக்க கொல்லியில் கார் கால மலர்கள் மணம் கமழும் (அகம். 208:21-23). காரிவள்ளல நல்லிசை வாய்ந்த வல்விலோரியைக் கொன்று அவனுக்குரிய கொல்லி மலையைச் சேரலர்க் கீந்தான; அம்மலை வேர்ப் பலாப்பழம் மிக்கது; தெய்வக் கடவுளால் இயற்றப் பட்ட புகழமிக்க பாவையை யுடையது (அகம். 209: 18-17). பொறையனின் தெய்வம விரும்பியுறையும் அகன்ற இடத்தினையுடைய மிகப் பெரிய கொல்லி யின உச்சியில் அருவி இழிதரும் (அகம். 303: 4-7). பகைவரைக் கொன்றழிக்கும் பொறையனுடையது அகன்ற கரிய காடு சூழ்ந்த கொல்லி மலை (அகம். 338:12-14). சேரனுககுரிய அச்சந் தருதல் மிக்க கொல்லிமலையி லுள்ள கரிய கண்களை யுடைய தெய்வம அம்மலையின மேற்குப் பக்கத்தில் எழுதிய நல்லியல பாவையை ஒத்தவள தலைவி (குறு.89; 4-7). தலைவி வலவிலோரியின் கொல்லி மலையின் மேல்பக்கத்திலுள்ள பாவை போனறவள் (குறு. 100: 5,6). பொறையனது (சேரனது) புகழ் வாய்ந்த கொல்லி மலையிடத்துப் பாணர் பரிசிலாகப் பெற்ற குதிரைகளின குளம்பு மோதுதலாலே செப் பமாகிய சிறுநெறியில் இரவலர் மெலியாது ஏறுவர்; அம்மலையில் மேற்குப் பகுதியில் காந்தட் குலை யில் பாய்ந்து வண்டுகள் தேைைடகளை இழைத் தன; அங்குத தெய்வம் எழுதிய வினைமாண பாவை இருந்தது (நற். 188: 3-11). பயனமிக்க பலாமரங்களை யுடைய கொல்லிமலையின் மேற் பகுதியில் முன்புதெயவம புதிதாக இயற்றிய பாவை<noinclude></noinclude> ikudr75a9jtm93wlm1m497fgsleq2ou 250 669115 1987598 2026-11-06T14:56:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987598 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொல்லிக்கண்ணனார் ஞாயிற்றின் இளங்கதிர்பட்டுச் சிறந்த தலத்துடன் பிறங்கியது (நற்.192: 8-11). செவ்வேர்ப் பலாமரங் கள் பொருந்தியதும் தெய்வம் காக்கும் தீது தீர்ந்த நெடிய கொடு முடியை யுடையதும அழகிய அருவி யையுடையதுமாகிய கொல்லி மலையில் காற்று, இடி, மழை முதலிய இயற்கை ஊறுபாடுகளாலும் செயற்கை ஊறுபாடுகளாலும் நிலம கிளாந்தாலும் தன் அழகிய நல்ல வடிலம கெடாத பாவை இருந் தது (நற். 201: 5-11), ஓரி வள்ளலுக்குரிய கொல்லி மலையில் இருக்கும் செருககிய மயிலின் கலாபம் போன்ற தழைத்த கூநதலையுடையவள் தலைவி. (நற்.265:7-9). பொறையனின் பெருந்தண் கொல்லி மலையிடத்துள்ள சிறிய பசிய மலைப்பச்சையின் மணங்கமழும் கூந்தலையுடையவள் தலைவி (நற். 3468-11). கொல்லிக்கண்ணனார் புலவர். கண்ணனார் என்ற இயற்பெயரை யுடைய இவர் கொல்லிமலையைச் சேர்ந்த ஊரினராதலால கொல்லிக் கண்ணனார் எனப் பெயர் பெற்றார். இவருடைய பாடலாசுக் குறுந்தொகை (34) ஒன்றே யுள்ளது. தலைவன் தலைவியை வரைவு வேண்டி வந்த நிலையில் அவ னது வரைவு மலிவினைத் தோழி ஊர்மேலிட்டுத் தலைவிககுணர்த்தும நுட்பம் இவர் பாடலில் அழ குற் அமைத்துள்ளது. 'தலைவனொடு சேர்தற்கிய லாது பிரிந்திருந்து வருநதும் நிலையில் அவ்வருத்த முணராது தமர் ஒறுககவும் அது கண்டு அவ்வருத் நீத்தினின்றும் நீங்காதவராயும் இங்ஙனம வருந்து தல தகாதென்று தோழியா பல காரணங்கள் கூறி மறுக்கக் கேட்டுத் தெளியாதலராயும் தமியராய உறங்கும் துனபமினறி இனி இவ்வூரார் தலைவ னின வரைவுச் செயதி கேட்டு மகிழச்சியடைக' என்று இவர் அத்தோழியைப் பேச விடுத்துள்ளார். இவா பாடலில், கடற்கரையிலுள்ள யானையங் குருகின் பெரிய கூட்டம் பகைவரைக் கொன்ற வீரரது வெற்றி முழககத்தினை அஞ்சுதற்கிடமான குட்டுவனுக்குரிய மரந்தை நகர் பற்றிய குறிப்பு வந்துள்ளது. நாடு. கொல்லிக்கூற்றம் - கொல்லிமலையைச் சூழ்ந்த பெருஞ்சேரலிருமபொறை கொல்லிக கூறறத்து - கொல்லி மலையைச் சூழ்நத நாட்டினது - நீாமிக்க மலையின் உச்சியில் பலவேற்றானை அதிகமானொடு இருபெரு வேந்தரையும் ஒருசேர வென்றான (பதி. ப.8:2-5). கொல்லிப்பொருந - கொல்லிமலைத் தலைவ. பெருஞ் சேரலிரும்பொறை கழை விரிந்து எழுதருகின்ற 537 கொல்லேறு மழை தவழும் நெடிய உச்சியையுடைய கொல்லிப் பொருந - கொல்லிமலைத் தலைவ என அரிசில் கிழாரால் விளிக்கப் பெற்றான (பதி. 73:10,11). கொலலிப் பொருநன் காணக. கொல்லிப்பொருநன் - கொல்லிமலைத் தலைவன். 'விடர்ச் சிமை ஓங்கிருங் கொலலிப் பொருநன-கொல்லி மலைத் தலைவன் என பெறுகின்றான் (புறம.152.30,31). கொல்லியோர் வல்லிலோரி சுட்டப் கொல்லிமலையோர். மாற்றரசர் பணிந்து தநத திறையாவ தம்மை அடைந்த வருடைய சுற்றத்தை நிறைக்கும் உயர்ந்த கொல்லி யோர் கொல்லிமலையோர் அடுபொருந' என மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை விளிக்கப் பெற்றான (புறம் 22:26-28), கொல்லேறு ஏறுதழுவுதற்குரிய காளை. நல்ல பாம்பு வாழும் புற்றுப் போலவும் கொல்லேறு ஏறு தழுவுதற்குரிய காளை திரிதரு மனறுவெளி போலவும் விளங்கும் பாசறையில வீரன ஒடுவன ஒளியுடன் இருக்கின்றான எனப பகைவர் அஞ்சினா (புறம்.309:3-6) கொலவேறறின் பைநதோலை மயிர் சீவாது போாதது மாக்கண முரசமைத்தரை (மது. 732,733). கொல்லேற்றைச் சாடுதற்குச் சமைந்திருந்தவர்களுக்குப் பலவான கரிய கூந்தலினை யுடையவளைக் கொடுப்போம்' எனத தலைவியின் சுற்றததாராய ஆயா கூறினா (கலி. 101:41,42). 'கொல்லேற்றின் கோட்டுக்கு அஞ்சும் பொதுவனை மறுபிறப்பினும் ஆயாமகள் தழுவாள என்று குரவைக் கூத்தில ஆய மகளிர் தம் மரபைப் பாடுவர் (கலி. 103 63,64,75), 'நறுநுதால், கூந்தலை ஆற்றுங்கால் வெண்ணெய நாறாது முல்லைப்பூ நாறியதற்கு எம சுற்றததார் தலைவன தழுவிய கொல்லேறு போலச் சினந்தனா' எனத் தலைவி யிடம் தோழி கூறினாள் (கவி. 105 53-56), பலமுறை யாகத் தயிரைக் கடைகையினாலே பாய்ந்த புள்ளி களின மேலே கொல்லேற்றைத் தழுலினவனுடைய குருதி மயக்க முறும்படி தழுவுதல் ஆயமகளிர் தோளிற்கு அழகும் சிறப்புமாகும் என ஆயச்சியா குரவை அயருங்கால பாடினர் (கலி. 106.37-39). இவளுடைய கணவன கொல்லேற்றை தழுலினான என்று ஊரார் புகழந்து சொல்லும் சொற்களைக் கேட்டு மோரை விற்று யாம வரும் செல்வத்தை எம் கணவன் தருமோ' என ஆயச்சியர் குரவை யாடுகையில் பாடினர் (கலி. 106 43-45). ஆட்டிடை யாக்கும் மாட்டிடையாககும் கொல்லேறு தழுவு தலே காரிய மென்று ஆயர் தொழுவிலுள் ஏறு<noinclude></noinclude> 1ablxx52fdccofhxu3jqcrokfe70tgg 250 669116 1987599 2026-11-06T14:56:30Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987599 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொல்லை 538 கொலை களைப் புத்த விட்டனர் (கலி. 107:2-4). கொல்ல லேறு காணக. 2. ஆண்சுறா. கானலின்கண் மாவைப்பொழுதி கொலவேறு ஆண் சுற வினம் அவ்வழிப் போவாரைப் போகாமல் தடுக்கும் (கலி. 123:9). கொல்லை க - - 1. புன்செய், கானவர் கரிந்த புனத்தை மயங்க உழுத அகனற இடத்தையுடைய கொலலைக் புனசெயக்கண ஐவன நெல்லோடு தினையும விதைப்பர் (புறம்.159-15-18).கரிகாற் பெருவளத்தான அளித்த இறைச்சியைப் பொருநர். பகலும் இரவும் தினறமையால் அவர் பற்கள் கொல்லை நிலத்தை உழுத கொழுப்போல முனை மழுங்கின (பொரு. 117,118). கார்காலம் கூடியதால் பசிய புதல்களையுடைய முல்லை நிலத்தே புதுக் கொல்லைகளை யுடைய மலையின் பக்கததே காயா, இலவு ஆகிய மலர் சுமந்து கான்யாறு ஓடியது (அகம்.133.5-10). கொல்லை உழவர் கூழ் உணடற்கு நிழலாகவிட்டுவைத்த குருந்த மரத்தின் கிளையிலிருந்து மயில் அகவும் (அகம்.194:11-!5). தீயெரித்த கொல்லையின்கண் ஏனல் கதிர் விளைந்து வளைந்தது (அகம்.288:5), குறவர் மலைச் சார்பிடத்தில் அகலப்படுத்தி வளைந்த கொல்லைக காட்டினை மழை பெய்த பதத்தில் உழுது சிலவாகிய தினை விதைகளைக் கலப்பாக விதைத்து விளைத்தனர் (நற். 209:1-4). கொல்லை களில் தனியே இருக்கும் கோவலரின் சிறுபுனத்தில் உள்ள குராமரததின் பூ இடைமகன் சூடக் கொத் தாய் மலரும் (நற். 266:1-3). கொல்லையிற் கோ வலர் இரவில் தீககொளுத்திய வெட்டுண்ட பெரு மரத்தின வேரடிக் கட்டை தானே வெந்து தணி யும் (நற்.289:7-9). சிறுகுடியீரே, நீலிர் அறம் அல் லாதவற்றை விரும்பி ஒழுகுதலால இவ்விடத்து வள்ளியும் கிழங்கு கீழ் வீழா; மலையில் தேனும் உண்டாகா; கொல்லையில் தினைகளும் கதிர் வாங்கி ஈனா எனக குரவை அயரும் பெண்டிர் கூறினர் (கலி.39,11-14). 2. முல்லை நிலம். கார் காலத்தே கொல்லையில் முல்லை நிலத்தில் - நெடிய வழிகளிலே இந்திர கோபம் ஊர்ந்து திரியும் (சிறு. 168), கொல்லையி லுள்ள யானையினது கடும் பகையினால் வருநதிய ஆண்புலி நள்ளிரவில் செநநாயைத் தாக்கப் பதம் பார்த்திருக்கும் (குறு. 141:3-7). மழைபெய்த கொல் லைப் புனத்திலுள்ள மெல்லிய முலலைக் கொடிகள் பற்களைப் போன்று அரும்பீனும் (குறு. 186). 3. முல்லை திரிந்த பாலை. கொல்லை இரும்புனம்- முல்லை திரிந்த பாலை நிலம் - பேய்த்தேர் ஓடும் வறண்ட இடத்தினையும் பேராந்தைச் சேவல் மாறிமாறி ஒலிக்கும் இடத்தினையும உவர்மண ஒழிந்தமையான களர்மண பரந்த கல்பொருந்திய நெடுமருங்கினையும் உடையது; அங்கு வீங்குசிலை மறவர் வணிகரைக் கொன்று கொணர்ந்த அருங் கலததைத் தாமே கோள்முறைக் கேற்பப் பகுப்பர் (அகம். 898-17). கொலை - கொல்லுதல், மாந்தரஞ்சேர லிரும்பொறை யின் குடை நிழறகண் வாழவோர் வானத்துள்ள இந்திரவில் அல்லது பகைவரது கொலை- கொல் லுதல் - செய்யும் வில்லை அறியார் (புறம்.20:9,10) குறவர் பெருமகனாகிய ஏறைக்கோன் கொலை வேலினை உடையவன் (புறம். 157:6,7). வேட்டுவர் காந்தட் பூவாற் செய்த கண்ணியையும் கொலை செய்யும் வில்லினையும் உடையவர் (பதி. 30:9).ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதனின தானை கொலை வினையாகிய போர்ததொழிலை விரும்பும் (பதி. 60:1). பாடினி கொலை செய்யும் விலபோன்ற புருவத்தினை யுடையவள் (பொரு. 26). மேழித் தொழிலையே விரும்பும உழவர் கொலை புரிவா ரிடத்து அத்தொழிலை நீக்கியும் களவு காண்பா ரிடத்து அத்தொழிலை நீக்கியும் இன்ன பிற நல் வறங்கள் செய்தும இல்லறம் நடத்தினர் (பட், 199, 205). கொலைலில் ஆடவர் இரவில காட்டரண் களிலுள்ளாரை அலறக்கொன்று கைககொண்ட நிரைகளைப் பகுத்துப பெரிய கற்பாறையின் முடுக்கிலே தசையினை அறுததுத் தினபர் (அகம். 97: 4-6). குறிய இறப்பினையுடைய குடிசையில் வாழும் கொலை வெமபரதவர் எறியுளியால் பெருமீன் எறிந்து கொள்வா (அகம். 210:1,2). 'தழைத்த பலவாய கூந்தலையுடையாய், தலைவன் நம்பால் அருள் செய்யாது கொன்றனன் ஆயினும் கொலை பழுது அன்று' என்பது தலைவியிடம் தோழி கூற்று கொலையை (அகம். 356:16,17). விரும்பும் கோட்பாட்டினையும் கொடியதொழிலி னையும் உடைய மறவர் பாலை வழியே வரு வாரை எதிர்நோக்கியிருந்து அரியமார்பில் வேல் எறிந்து கொல்வர் (அகம்.363:9-12). போர்மேற் சென்ற தலைவன பிரிவால் தலைவி வருநதுகையில் அவளைக் கொலை குறித்தது போன்று மாலைக் காலம் வந்தது (அகம்.364:12,13). ஆறுசெல் வம்ப லர் வேறு வேறு பிரிந்து அவறுமாறு கொலை செய் யும் பொருட்டுக் களிறு நிலை பெயர்ந்து உறையும் (அகம்.389:18-20). என்றும் கூற்றுவனைப் போன்ற கொலைவேல் மறவர் வழியிடைத் தங்கியிருந்து வழிப்போக்கரைக் கொவ்வர் (குறு. 283:4-6). நீரா டச் சென்ற பெண் புனல்தரு பசுங்காயைத் தின்ற<noinclude></noinclude> nx13ubi7tvavvk6r9uae6vfn2ogg2so 250 669117 1987600 2026-11-06T14:56:45Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987600 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொலையேறு குற்றத்திற்காக, எண்பத்தொரு களிறும் அவள நிறையளவு பசும் பொன்னாற் செய்த பாவையும் ஏற்றுக் கொள்ளானாய் நன்னன பெண கொலை புரிந்தான். (குறு. 292:1-6) 'கொல்லிமலையில் தெய வத்தாற் செயது வைக்கப் பெற்ற பாவை போன்ற தலைவி என்னைக் கொலை செயயும் வண்ணம் ஆராய்நது நன்றாக அறிந்து கொண்டனள்; அத னால் நான் செயலழிந்து வருந்துகின்றேன்' எனத் தலைவன சுழறிய பாங்கற்கு உரைத்தான் (நற்.185: 10-2). செவிலிக்கு அறததொடு நிற்கும் தோழி நொதுமலர் வரைவுழி, தலைவியின் நிலையைக் குறித்து 'வலையும் தூண்டிலும் பற்றிய பேரலை வீசும் கடலையடைந்த கொலை வெஞ் சிறார்ப் பாற் பட்டனள் அவள' என்று கூறினாள் (நற். 207:9-12).கொலை வில் எயினர் (p. 863:2). மணிமிடற்று எண்கையனாகிய சிவபெருமான கொலை உழுவைத தோலை உடுத்துளளாா (கலி. 1:4,11). கொலையஞ்சா அமைச்சராலே நெறியனறிப் பொருளை வாங்கிக் கொண்டு செங்கோல் வளைந்த அரசனின குடை நிழலில தங்கிய உலசும் போலக காடு உலறின உயர்ந்த மரங்களுடன வெம்மையுடையதாயிற்று (கலி. 10:5-7). கொலை யிடத்துக் கடுங் கொள்கையுடன சென்ற நாய் தனககென அகப்படுத்திய மான் தனககு உரித்தா காது வலைவாக்கு உரிததாயிற்று (கனி. 23:16,17), ஏறுகள் கொலை செய்யும் தொழிலின் மிக்க சிலை செறிந்த குற்றத்தைச் செயயும் சினமிக்கு வெவ் விதாய் எழுந்து ஏறுதழுவுவார்மேல ஓடின (கவி. 102:19,20). கொவைத் தொழிலையுடைய ஏற்றி னது கொம்பின இடையிலே தாம் விரும்பும் மகளி ருடைய மார்பின் முலையிடையே விழுமாறு போல விழுவாரிடம் ஆயா தம் மகளிர்க்கு முலைவிலை வேணடார் (கலி. 103:71-73). ‘கொலைததொழில் வாய்நத கண்ணினை யுடையவள தலைவி (கலி. 108:52). கொலையேறு - ஏறுதழுவுதற்குரிய காளை, ஆயர்மகள் தோள், உயிரை மதியாது அஞ்சாமல் கொலை யேற்றை - ஏறுதழுவுதற்குரிய காளையை-தழுவு பவர் பொருந்துதற்குரியவே யன்றி வருத்தம் கொண்டு தழுவாதவர் பொருந்துதற் குரிய வல்ல (கலி. 103:65-67). 'குரால் நிறத்தவாகிய கணணினை யுடைய கொலையேற்றினைத் தழுவுபவன் மான் போலும் நோக்கினையுடைய இவளைக் கொள் வான்' என ஆய நங்கையின தமர் கூறினர் (களி. 104:22,23). கொலையேற்றின் கோடு குறி செய்த பொதுவன் மார்பினைப் பாடுலோம் வருக என்று தோழி தலைவியையும் ஆயத்தையும் அழைத 539 கொழு தாள் (கலி.104 63,64). 'குரூஉசுகண் கொலையேறு யான்கொண்டேன என்னும்செருக்கால ஆயர்மகன நாம் குரவை ஆடுங்காலை நமககு வருத்தம உண டாகுமாறு நோக்குகின்றான" எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 104,71,72). 'தலை வியே, கொள்ளல் அரிதாக நம் சுற்றத்தார் நிறுத தின கொலையேறாகிய காரியின் சினத்திறகு அஞ்சானாயத் தழுவின பொதுவனுக்கே அலர் எடுத்த ஊராரை உச்சி மிதித்து எமர் நின்னைக் கொடுப்பதற்கு ஒருப்பட்டார்" எனத் தோழி கூறி னாள் (கலி.104:73-76). தோழி, கொலையேறு சாடின புண்களை . முலையின வெம்மையாலே ஆறும்படி ஒற்றித் தழுவிக் கொண்டு பொதிந்து விடுவேம்' எனக் கூறித் தலைவி குரவை யயாத தாள் (கபி. 106*34-88). - கொலைவர் லேடர். கட்டு முளளால் இடும் நெடிய வேலி போலக கொலைவர் லேடா - வில்லாலே கொல்லப்பட்டவருடைய உடலம் மறையவிட்ட இவைக்குவை அமைந்திருந்தது (கலி, 12 1,2). கொலைவன்- 1. வேடன், 'வேழம்,உழுவை, கலைமான, பனறி இவற்றை வீழததிப பின உடும்புப் புற்றில் தங்குமாறு புகழநிறைந்த சிறப்போடு ஓர் அம்பு தொடுக்கும் கொலைவன -வேடன - யார்கொல் மற்று இக்கொலைவன் விலை காரணமாகக கொன்றவன போல் தோன றவில்லை; பெருஞ் செல் வனாகக் காட்சியளிக்கின்றான' என வலவிலோரி யைப் பரணா பாராட்டினர் (புறம. 152-I-9). 2 அழித்தல் தொழிலுடைய சிவன. கொலைவன் சிவன - சூடிய குழவித் திங்கள் போல் சிவந்த ஏறு வளைந்து நிறைந்த கொம்பைப் பெற்றிருந்தது (கலி. 103:15,16), எனனை 3. கொலைஞன். 'பலசூளுறலா லும என மனத்தைத் தேற்றிப் பின்னும் தெளித்தவன அணைத்து முலையிடத்தே முயங்கினான்; அங் ஙனம் முயங்கிப் பினனர்த் தெளிவு பொயயாம்படி கைவிட்ட கொலைவனை - கொலைஞனை - யான் தேடிக் காணேனோ' எனப் பிரிவுற்ற தலைவி கலங்கிப் புலம்பினாள (கலி. 147:23-25), கொழு - 1, காறு. புனபுலத்தில் பல்பகடு பூட்டி உழும் வினைஞர் கலப்பை உழுத கொழுவினது- காறினது படைச்சாலின பக்கததே அழகிய சுதிர்மணியைப பெறுவர் (பதி. 58:15-18), அரிகாற் பெருவளததான் அளித்த விருந்துண்ட பொருநரின பறகள் இரவு பகலாய் இறைச்சியைத் தினறலின கொல்லையை உழுத கொழுவை ஒப்ப முனை மழுங்கின (பொரு.<noinclude></noinclude> 9t4z4u2uo2yx0tfsuaw5a612onzrbh7 250 669118 1987601 2026-11-06T14:57:12Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987601 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொழுந்து 117,118). உழவர் வளைந்த வாயுடைய கலப்பை யின உடுப்பினது முகத்தை ஒத்த பெருங் கொழு மறைய அழுத்தி வளைய உழுது விதைத்தனர் (பெரு.199-201). 2,கொழுப்பு. இடுகாட்டில கொழு - கொழுப்பு- இல்லாத பசிய இறைச்சித் துண்டங்களை வைத்த இடத்தை மறந்த சேவற கோட்டானைப் பெடைக் கோட்டான் வருத்தும் (பதி, 44:17-19). கொழுந்து - 1. தலைப்பகுதி (முதற்பகுதி). வேள்வி செய் யாத ஊர்ப்பாரப்பான அரத்தால அறுத்தெடுத்த வளைகள் போக எஞ்சிய சங்கின் கொழுந்து தலைப் பகுதி - போன்று பகனறை அரும்புகள் விளங்கின (அகம். 24:1-3). - 2. தளிர். பின பனிக்காலம் வரும் என்று முன்பனி யின் கொழுந்தை - தளிரை - முற்படவிட்டு அறி வுறுததி அதற்கு அடையாளமாகக் குராமரம் அரும்பு கட்டின (நற்.224:2,3). கொழுநர்- கணவர். தம் கொழுநர் - கணவர் - மார் பிலே புலிபாயந்ததால் உணடாய பெரிய புண்ணை ஆற்றுதற்குக் காவல என்று கருதிக் கொடிச்சியர் பாடுவர் (மலை, 302-304). வரால்மீனின துண்டத் தினை விற்றுக் கள்ளுண்டு ஆடி, வேட்டை மறந்து துஞ்சும் தம் கொழுநர்க்கு அவரவர் மனைவிய ரான பாண் மகளிர் அமலை லெஞ்சோற்றைப் பிரம்பின் கனி பெய்து வைகறையில் இடுவர் (அகம். 198:2-7). இளைய பரத்தை தழையணிந்து தெரு வின்கண் சென்ற அவ்வளவில் எழிலமாமேனி மக ளிர் தம் கொழுநரைக் காத்து நனமையடைந்தனர் (நற்.320 3-10) 'கண்டார்க்கு வருத்தம் உண்டாக்கு பலள் இவள் எனறு கருதி ஊர்ப்பெண்டிர் தம் கொழுநரைப் புறத்துப் போகாமற் காத்து நாள் முழுவதும் வாயிலை அடைத்து நிற்பர்' எனக் காமஞ் சாலாத தலைவியிடம் தலைவன கூறினான (கலி. 109:21-26). தம் கொழுநன் -கணவன்- காவலையுடைய அகலிய கோயிலுள் மிகச் சிறிது பொழுது தனித்திருப்பினும், உயிர் தளரும் பெருங் கோப்பெண்டு தன இளமைபுறங்கொண்டு நீர்வார் கூந்தல் முதுகில் தாழத் துனபம் மேவிய கண்ணை யுடையளாய்ப் புறங்காட்டைப் பார்த்துச் சுழலும் (புறம். 247:5-10). 'இளையமாக இருந்தபோது தழை யுதவிய ஆம்பல், கொழுநன் இறந்தானாகக் கைம்மை நோற்குங்காலத்துப் புல்லரிசியாய் உத வின என்பது கைமபெண் கூற்று (புறம்.248). நேற்றைய போரில் கொழுநனை இழந்த வீரக்குடி மகள இன்று போர்ப்பறை கேட்டுத் தன் ஒரு மகளைப் போருக்கு அனுபபினாள் (புறம்.279:5-11). 540 கொழுப்பு பறத்தல ஒழிந்த முதிய சிரற் பறவை தாமரை இலையில் தங்கிச் சிறு மீனகளை உண்ணும் துறை பொருந்திய ஊரனது பெண்டு (தலை) தன கொழுநனை நம்மொடு கூட்டி வெறுத்துப் பேசு கின்றாள் எனக கூறுவர்' என்று பரத்தை மொழிந் தாள (அகம்.106:2-6). ‘யான் தலைவிக்குப் பகையா வேன அல்லேன; சேரிப் பரத்தையுடன கூடி இன் புறும் அவள் கொழுநனே அவளுடன் கூடியுறை யும் பகையாவான்' எனத் தலைலிக்குப் பாங்கா யினார் கேட்ப இற்பரத்தை கூறினாள் (அகம். 186: 18-20). 'நானும் தலைவனும் புதுப்புனலாடப் புகுகின்றோம்; தலைவி அதற்கு அஞ்சுவாள் எனின் தன பாங்காயினாரொடுங் கூடிக் கொழு நன் மார்பைக் காப்பாளாக' எனப் பரத்தை தலைவிக்குப் பாங்காயினார் கேட்கக் கூறினாள் (குறு.80). 'ஆதி அருமன் மூதூரன்ன சேயிழை (பரத்தை) தழையுடைய துடையின்கண் மாறி மாறி அசைய அணிகலன்களுடன் என் கொழுநனைக் காணும் பொருட்டு வருவாள்; யான் அளியேன் எனத் தலைவி தலைவனுக்கு வாயிலாக வந்த தோழிக்கு உரைத்தாள் (குறு. 293:4-8). தன்னை மனைவியாகக் கொண்ட கொழுநனின் குடி வறுமையுற்றதாகத் தந்தையின் செல்வமிக்க உணவை நினையாது ஒருபொழுதின்றி ஒருபொழு துண்ணும் சிறுமதுகையளாகத் தலைவி விளங்கி னாள் (நற்.110:10-13). 'விழாக்களம் பொலிய வந்து நிற்கும் விறலியைக் காண்மின்; நம் கொழு நனை இனறும் வேறொரு பரத்தையால் இவள் தூது சென்று செலுத்தாதபடி நாம் காப்போம்' எனக் கூறித் தோழி விறலிக்கு வாயில் மறுத்தாள் (நற்.170:4,5). பரங்குன்றின் ஆழ்ந்த சுனையின் நடுவே மூழ்கி நீர்மேல் எழுந்தவள் கரையின் நின்ற தன் கணவனிடம் தனக்குப் புணையாக மூங்கில் தர வேண்டினாள்; அவன் அதனைக் கொடாமல் அரக்கு வட்டை எறிந்தான்; நீரில் தத்தளிக்கும் அவளின் துயர்கண்ட கொழுநன் இன்புற்று நீரில் குதித்து அவளைத் தழுவினான் (பரி. 32:39-45). கொழுநன் - கணவன். கொழுநர் காண்க. கவர்ந்து கொழுப்பு - கொழுமை. சீறூரிலுள்ளார் தம் கையைத் தலைமீது வைத்து அவறக் கொழுப்பினையுடைய கொழுமையினையுடைய - பசுக்களைக் சென்ற மழவர் அவற்றைக் கொன்று தின்பர் (அகம்.189:11,12). பசுவினத்தைப் பற்றிக் கொண்ட கடுங்கண் மழவர் வாளால் வீசியும் அம்பினை விடுத்தும் பகைவரைச் சேண்மைப்படுத்திக் காட்டி டத்தே பசுக்களைச் செலுத்தித் தெய்வம் தங்கிய<noinclude></noinclude> r4yc3zsjelhrsbbh00mxhbphuk3oxwj 250 669119 1987603 2026-11-06T14:57:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987603 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொழுமீன் வேப்ப மரத்தினடியில் கொழுப்பினையுடைய பசு வினைத் தடிந்து குருதியைத் தூவி பலியிட்டு அதன் புலாலைப் புழுக்கி உண்டனர் (அகம், 109: 1-6). கொழுமீன் - ஒருவகை மீன். சோழன் முடித்தலைக் கோப்பெருநற்கிள்ளி கொழுமீனையும் விளைந்த கள்ளையும் உடைய நீராகிய வேலியை யுடைய நாட்டையுடையவன் (புறம். 13:12,13), கொழுமீனை உண்ணுதலை யுடையனவாய் மரந்தோறும் கூடித் தங்கும் நாரைகள் மகளிர் குருகோப்பும் ஒலி கேட்டு இரிந்தோடும் (பதி. 29:4-6}. கொழுமீன் துணியுமாறு நடந்து கழுநீர்ப் பூவைத் தின்ற எருமை பலாவின் நிழலிலே மஞ்சள் மெல்லிலை முதுகினைத் தடவத் தேன் நாற மெனறு அசையிட் டுக் காட்டு மல்லிகையாகிய படுக்கையில் துயில் கொள்ளும் (சிறு. 41 48). தீம்புளியும் உப்பும் கானலிடத்தே பரதவர் அறுத்த கொழுமீல் களின் துடியின் கண் போல் உருணட துணியலும் நாவாயில் ஏத்தப்பட்டன (10. 318- 321). தலைவியும் தோழியும் புனனை நிழலில் தங்கிக் கடலினின்று தந்தை தந்த கொழுமீன் வற்றலைக் கவர வரும் பறவைகளை ஒப்பினர் (அகம். 20:1-3). நெடும்படகிலிருந்து மீன் பிடிக்கும் தொழிலில் தங்கிய தன தந்தைக்குக் குறுமகள் உப்பு விற்றுக்கொண்ட நெல்லினாற் சமைத்த வெண்சோற்றை அயிலைமீனை இட்டாக்கிய புளிக் கறியினைச் சொரிந்து கொழுமீன தடியோடு கொடுத்தளை (அகம். 60:3-6). இரவில் கொழு மீனைப் பிடிக்கும் பரதவர் கடலிலே விடுதத அம் பியிலுள்ள இருளை நீக்கும் ஓணசுடர் வேந்தன் பாசறைக்கணணேயுள்ள யானையின அணிமுகத் திடத்தாய ஓடையின் ஒண்சுடர் போலத் தோன றும் (அகம்.100:8-10). தலைவன் தளர்ச்சி மிகவுடை யனாய்த் தலைவி தோழியரை அணுகி, 'நல்லீரே, மெல்லிலை மீது நீயிர் இடும் விருந்துணவையுண்டு இச்சிறு குடியில் தங்கின் எய்தும் குறையுண்டோ என்று கூற, அவர்கள் நாணி 'இவ்வுணவு நுமக் குரியவல்ல; இழிந்த கொழுமீன் உணவு' என்று மொழித்தனர் (அகம். II6:10-17}, பரதவர் சிறார் கொழுமீன உணவினை யுணபர் (அகம். 290:3). கொழுமீன் உண்ணுதலையுடைய, செழுமையுற்ற மாளிகையிலுள்ள தலைவியின ஐயனமார் தமது தொழினறிப் பிறிதொன்னுங் கல்லாத சின முடையவா (நற். 127:4,5). வளப்பமிக்க மனையகம் கொழுமீன் உணவினை யுடையது (நற்.159:7). நெடுங்கடலை அலைத்து மீனகளைப் பிடித்த, மீன்படகுகளை யுடைய பரதவர் தாம் கொண்ட 541 கொள் கொழுமீன்களை மணற்பரப்பில் குவித்து, மீன் நெய்யை வார்த்துக் கிளிஞ்சிலில் ஏற்றிய சுட ரொளியில் துயிலவர் (கற். 175:1-4). கரிய கழியி லுள்ள நீர்நாயக்குருளை கொழுமீன்களை மாந்தித் தில்லை மரப்பொந்துகளில் பள்ளிகொள்ளும (நற். 195:1-3). கொழுமீன கொள்பவர் உறைகின்ற பாக்கமெங்கும் கல்லெனனும ஓசையுண்டாகுமாறு நெடுந்தேரில் தலைவன் வருவான (நற். 207: 3,4), நாரையினம் அள்ளல் சேற்றில் உள்ள நிணமிக்க தலையையுடைய கொழுமீனை அருந்த வேண்டி, மணற்குன்றினமீது ஏறியிருந்து அரசரின் காலாட் படைக் கூட்டம் போல விளங்கித தோனறும் (நற். 291:1-4), கொழுமீனகளைச் சுடுகினற புகை தெருக் களினூடே கலந்து சிறுமலருடைய ஞாழல் மரங்கள மிக்க துறை இனிமை பெற்றது (நற். 311:6, 7). கடலி லிருந்து பரதவர் கொணர்ந்து தந்த கொழுமீனா கிய உணவினைத் தின்னக் கருதிப் பறக்கும் ஆற் றல் கெட்ட முதுகுருகு செவ்வி பார்த்திருக்கும் (g. 180:1-3). கொள் - 1. தானிய வகை. மழை பெயயினும பெய்யாது ஒழியினும் கொள்ளிற்கு உழுத நிலத்திடையே நீரோடு காலாக நெடுமலைச் சிகரந்தோறும் அருவி இழிதரும் (புறம, 105:4-6). கருங்கால வரகு, பெரிய கதிரையுடைய தினை, சிறிய கொடியாகிய கொள், பொறிகளை யுடைய அவரை ஆகிய இந்தானகு உணவுப் பொருளனறி வேறு உணவுப் பொரு ளில்லை (புறம். 335, 4-6), காவலையுடைய அகன்ற மனைகளில் குற்றேவல வினைஞர் கொள்ளின நிறத்தை யொத்த சாநதம்மியில் கத்தூரி முதலிய பசுங்கலவையை அரைப்பர் (நெடு.49,50). உளவா கொள்ளொடு பயற்றையும் பாலுடன் கலந்து ஆக்கிய, வெள்ளிய கம்பியை அளவாக நறுக்கி வைத்தாற் போனற அவிழக் கஞ்சியை நிறைய உண்டு கடாவடி விட்ட நெலலைக குவித்துசு கூடாக்கிச் சுற்றி ஞாயிற்றின வெம்மையகல மருத நிழலில் தம் எருதுகளோடு வதிவர் (அகம்.37·12-16). 2. குடைவேல் (ஒரு வகை மரம்). பொகுட்டெழினி பகை மன்னர் அருமதிலைப் பொருதழித்துப் போர்க்களந்தோறும் கழுதை ஏர்பூட்டி உழுது வெள்ளை வரகும் கொள்ளும் - குடைவேலும்- விதைககும் உழவன் ஆவான (புறம்.392:6-11), பெருஞ்சேர விரும்பொறையின் வழியொழுகாத பகைமனனர் வெள்வரகு விததுதற்கு உழுத கொள உடைய கரமபை நிலத்தில் இருந்து, செந்நெல் உணவினைப் பெறாமல் மிடிப்படுவா (பதி. 75:11, 12).<noinclude></noinclude> jko89b35y325ltkuqsmb70ze6seb5e1 250 669120 1987604 2026-11-06T14:57:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987604 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொள்கலம் கொள்கலம் - பண்டம் இடுங்கலம். 'உள்ளிவருநர் கொள் கலம் - பண்டம் இடுஙகலம் - நிறைப்போய' என்று சேரமான வஞ்சன விளிககப் பெற்றான் (புறம். 398.14). தலைவியால் முயங்கப் பெற்ற தலைவன 'மாந்தரம் பொறையன கடுங்கோவைப பாடிச் சென்ற வறியோரது கொள்கலம் போல இனிப் பெரிதும் மகிழ்வாயாக' என்று தனனெஞ்சிறகுக் கூறினான (அகம். 142,4-7). ஈஙகையின அரும்பும் அதிரல் மலரும் மணலமேட்டில் உதிர்ந்து மான களின் குளம்பினால் மிதிபட்டு அழுந்துதலின் வெள்ளியைக் கொளகலத்தில் இட்டு உருக்கிச் சாயத்தாற் போல அவற்றினினறும் தெளிந்த நீர்க் குமிழி வடியும் (நற. 124.4-8), 'தலைவியின நனறுதல் நலத்தை நுகர்ந்து அவளைத் துறத்தல், தீம பாலைக் குடிப்பவர் பாலையுண்டு கொளகலத்தைக் கவிழத்து விடுவது போலவதன்று ஆதலின, நின னால் வருந்தியவள் துயரை வரைந்து சென்று களைவாயாக' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறி னாள் (கலி. 133·16-19), கொள்கை - 1. கோட்பாடு. அந்தணா அறத்தை விரும் பிய கொள்கையையும் கோட்பாட்டினையும் நானகு வேதத்தையும் உடையவா (புறம்.33.7). சான்றோர் நற்குணங்களால் அமைந்து, பணிய வேண்டும் உயர்ந்தோரிடத்துப் பணிந்து ஐம்புலன் களும் அடங்கிய கொள்கையினர் (புறம்.191:8,7). பெரியோர் உண்மையே யுரைத்துப புலனைந்தும் அடங்கிய கொள்கை உடையவர் (பதி. 15:29,31). சளஙகாயக் கணணி நார்முடிச்சேரல் தொன்னி லைச் சிறப்பினையுடைய தன்னிழற்கீழ வாழ வார்க்குக் கொடுமையறும்படி வைத்த மாறுபடாத கொள்கையை உடையவன் (பதி. 37:10-12), யாத்த செய்யுள் அடங்கிய கொள்கையினை யுடைய காக்கை பாடினியார் நச்செள்ளையார் ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதனைப் பத்துபபாடல் களினால் பாடிப் போற்றினார் (பதி. ப. 6:31-14). செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனின் முன்னோர் அவனைப் போன்று மாறுதல் இலவாத கொள்கை யர் (பதி.89:11,17). செலவக் கடுங்கோ வாழியா தன அழியாத கொளகையினையுடைய அமைச்சர் முதலிய சுற்றத்தார் சூழநதிருகக வேள்வி செய்து கடவுளரை உண்பித்தான (பதி, 70:17,18), கபிலர் செலவக கடுங்கோ வாழியாதனின் நாண்மகிழ் இருக்கைக்கணணே, அரசவை பணியுமாறு அறத் தையே விரும்பி விளங்கிய மறம்புரி கொளகையைத் தன வயங்கு செநநாவினால் பாடினார் (பதி.85: 8-13). செவ்வேளின் சேவடியிற் செல்லுதற்குக் காரணமான நலம்புரி கொள்கையானே செம்மல 542 கொள்கை உள்ளத்தோடு செலவினை விரும்பினீராயின் நீவிர் முன்னிய வினையை இப்பொழுதே பெறுகுவீர் என அடியார் செவ்வேளிடத்து ஆற்றுப்படுத்தப் பட்டனர் (முரு. 62-66). புள்ளணி நீள் கொடிச் செவ்வன (திருமால) நாலபெருந் தெய்வத்தையுடைய நல்லூர்கள் நிலைபெற்ற உலகத்தைக் காக்கும் ஒரு தொழிலையே விருமபிய கொள்கையாக உடைய யவர் (முரு. 151,160,161). இருபிறப்பாளர் (அநதணர்) அறத்தை நவில்கினற கொளகையினர் (முரு. 180, 182). பேரிசை நலலியக் கோடனைக காணுதற்கு விரும்பிய கொள்கையுடையராய இரவலர் சென்ற னர் (சிறு. 125,126). குதிரை ஓட்டுலோன ஐந்து கதியையும் பதினெட்டுச் சாரியையுமாகிய கொள் கையைப் பயிற்றுகையினாலே புரவிகள் குளம்புகள் அழுநதின வட்டமான இடத்திலும் ஆதியெனனும் கதியில் ஓடின (மது. 389-391). இரவலா நன்னனை நினைத்த கொள்கையுடனே அவன் தரும பரிசிலை உள்ளிச் சென்றனர் (மலை. 64,65). தோழியரும் தாயும புலமபப் பாழி நகரை யொத்த காவலை யுடைய பெருமனையின் காவலையும் கடந்து தலை வனோடு கூடித தன் இனிய துணைவனை நினந்த கொள்கையினை உடையளாயத் தலைவி உடன போக்கினை மேறகொண்டனள் (அகம்.15: 9-12,17). அலர் தூற்றும் பெண்டிரது இன்னா மொழிகள் என மகட்குப் பொருந்துவன அல்ல எனறு தெய்வத்தைப் பரவி நம களவொழுக்கத்தை உணர்ந்து வைத்து அமைதியுற்றிருக்கும் கொளகை யினையுடைய அனனை முன். யாம் இக்களவொ ழுக்கததில பட்டொழுகுதல எவ்வாறு இயலும் என்று தலைவி தோழியை வினவினாள (அகம். 95: 12-15). தலைவன் வெறுபபில்லாத கொள்கையுடன் உவந்தளித்த இனிய உள்ளம இன்னாவாயினமை யினால் உண்டான வருத்தம தலைவன் மார்பினை உறுவதாலே தணிதலை அனனை அறியாளாய் வெறியயர்தலை மேற்கொள்ளின் என்னாகுமோ என்று தோழி தலைவன கேட்பத் தலைவியிடம் உரைத்தாள் (அகம். 98:1-6). 'நமமிடதது விரும்பிய கொள்கையினை யுடைய அரிவையை விரைந்து சென்று அடைதற்குத தேரை ஓட்டுவாயாக' எனத தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் கூறினான் (அகம். 154: 13-15). தலைவர் பிரியேம் என்று பொயமிக்க உள்ளத்தால் நாம் விரும்புமாறு கூறி, உறுதியில் லாத கொள்கையராகி இப்பொழுது நோய மிக்க வருத்தத்தால் நுதல் பசக்கவும நாம் அழவும் பிரிந்து சென்றார் எனத தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அகம். 205:3 - 7). தலைவியுடன் ஒன்று பட்டுள்ள கொள்கையை உடையேமாய் ஒரு<noinclude></noinclude> 4fyhthq3qgz7lhb8dgm37f7mtm0aczm 250 669121 1987605 2026-11-06T14:57:53Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987605 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொள்கை பெற்றியே தழுவி நின்று இன்று இவ்விடத்தேமாகி நாளை அருஞ்சுரத்திடத்துச் சீறூர்க்கண் காத லியின் நோக்கத்தையும புலவியையும் நினைந்து தனித்துத் தங்கியிருப்பேமோ எனத் தலைவன் தன னெஞ்சிடம் கூறினான் (அகம். 225:3,4,13-17). 'பயனை உண்டாக்கும் கொளகையோடு இனிமை நீங்காது கூறும் நின் வாயின இனமொழி உண்மை யாகும்படி தலைவர் வருவாராயின் நனறாகும். எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அகம். 333: 15-17). மறவர் கொலையை விரும்பும் கொள்கை யினையும் கொடுந்தொழிலினையும் உடையவர் (அகம்.363:10). எந்தையும் யாயும் உணரும்படி களவொழுக்கத்தை வெளிப்படக் கிளந்தபின தலை வன் வரைவோடு வந்து இரப்ப நமர் நன்மை யைச் செய்யும் கொள்கையினால் பலவாறு மயங்கி யிருந்த இமமையல் ஊர் நம்மோடு ஒன்றுபட்டது என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 374). அனபு கலந்து நம்பால விரும்பிய கொளகையுடன் என்றுந் தனனெஞ்சில் எம்மை நினைந்து உறையும் காதலியின் ஊர் வன்புலத்ததாகிய காடு சூழ்ந்த நாட்டின் கண்ணது என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகனிடம் கூறினான (நற்.59:6- 8). 'எம்பால் அன்பிற் குறையாத கொள்கையுடன் எங்காதலர் வரவை விரும்பி யாம் இரவில துஞ் சாது அலமரும் பொழுதில் யாவரும் அஞ்சி விழிக் கும்படி கடுங்குரல் பயிற்றாதே' என்று தோழி கூகையை விளித்துக் கூறினாள் (நற். 83:4-9). தலை வன் முன்பு பிற மகளிரை விரும்பாத கொள்கை யுடையவனாயிருந்து இப்பொழுது தன்னை விரும் பிய பரத்தையினிடத்துத் தன வளப்பமான மார் பினை மடுத்தனன்; இனி, அன்பில்லாத அவன் மார்பினை யான் புலலுவது இயலுமோ எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (நற். 174:9-11). புகழும் இன்பமும் ஈதலும் இலலிலே செயலற்று வினை இருந்தோர்க்குக கைகூடுவது இல்லென வயின் பிரிந்த வேறுபட்ட கொளகையுடன் நின கதுப்பிடித்துக் கார் கால மலரை அணியும் பொருட்டு வருதும் என்று சூளுரைத்துச் சென்ற தலைவர் மேகத்தின் இடிகுரலைக் கேட்டிலரோ என்று தலைவி தோழியை வினவினாள (நற். 214). செல்லுகின்ற நெறியில் இனனவாறு செல்வோ மென்னும் கொள்கையுடன் சென்றிருந்து பொருள் சேர்த்த லலலாது இலலததில் மனமடிந்து இருந் தோர்க்கு அரும்பொருள சேர்க்கை ஒருபோதும் சேர்வதில்லை (நற். 252:8,4). காதலர் மகன்றில் போல உடன்புணர் கொள்கையர் (ஐங்.382:4,5). மாட்சிமை யில்லாததொரு கொள்கையோடு யாம் 543 கொள்கை பெரிதும் மயங்குமாறு துயர் செய்த அன்பற்ற உடன் போக்காகிய அறம், என மகளை மீண்டும் கொணர்ந்து காட்டுதற்கு அருளிற்று என்று உடன் போய்த் தலைவி வந்துழித் தாய் சுற்றத்தார்க்குக் கூறினாள் (ஐங்.394), நாய் கொலைவெங் கொள கையது (கவி. 28:16), 'நனனெறியிற செல்லும் திற னில்லாதவரை அந்நெறிக்கண் செல்லும்படி திருத் திய தீதுதீர் கொள்கையினையுடைய மறனும் பகை வர்க்கு அணங்கும் நீயே' எனத திருமாலைப் புலவர் சுட்டுவர் ('தீதுதீர் சிறப்பு' என்றும் பாடமுண்டு (பரி. 1:39,40). 2.விரதம். அந்தணர் அமைந்த கேள்வியையும் ஐம் புலனும் அடங்கிய கொள்கையையும் - விரதத்தையும் நான்கு வேதத்தையும் உடையவர் (புறம்.26.12, 13}. சொல், பொருள், கணியம், மறை ஆகிய நூல்கள் தூய நெஞ்சம் ஆகிய ஐந்தையும் போற்றி அவற் றைத் துணையாகக் கொண்டு பிறவுயிர்க்குத் தீங்கு நினையாமல் விளக்கமுற்ற கொள்கையுடையவன பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன (பதி. 21.1-3). கூத்தர் புறஞ்சிறையிடத்தே வரக் காணின தாழக காது விரைந்து குதிரைகளையும் தோகளையும் இழையணிந்து கொடுமின என்று ஏவி ஈகையில் ஆனாக கொள்கை உடையவன் செலவக்கடுங்கோ வாழியாதன் (பதி. 64:8-11}. வருத்தமில்லாத கொள்கைகளை யுடைய தவத்தொழில் முடிப்பா ரது மனத்தினகண் பொருநதித் தோனறும செவ் வேளின் ஒளியையும நிறத்தையுமுடைய ஆறு முகங் களில் ஒரு முகம் உலகம குற்றமற்று விளங்கும்படி பல கதிர்களையும் தோற்றுவிததது (முரு. 89-92). கல்லிகளெல்லாம் நிறைந்து அடங்கின அறிவிளை யுடையார் தமக்கமைந்த கொள்கையிலையும் அதற்கேற்ப இளையாத மெய்யினையும் உடையவர் {மது. 480,481).சிறந்த கொள்கையினை யுடையவர் அறங்கூறவையததார் (மது,192). அந்தணா அறத்தை விரும்பிச் செய்தற்குக் காரணமான அரிய மறை களைப் பயின்ற நாவினையும் கற்றாங்கு ஒழுகும் ஆற்றலுள்ள கொள்கையினையு முடையவர் (ஐங். 387:1,2). உயர்ந்தோராகிய ஞானிகள் குற்றமற்ற கொள்கையினர் (பரி. 2.24). 3.கற்பு. பெருங்குன்றூர் கிழாரின் மனைவி குற்றம் தீர்ந்த கொள்கையினை - கற்பினை உடையவள் (புறம்.210:5). தூவியற் கொள்கைத் துகளறு மக ளிர் (புறம்.224:6). செல்வேள் வருத்தமில்லாத கொள்கையினையுடைய மடந்தையோடு (தெய்வயா னையாரோடு ) ஆவினன்குடி என்னும் ஊரிலே சில நாள் இருத்தலும் உரியன (முரு. 175,176). மகளிர்<noinclude></noinclude> 809f47lq8q50o6hb5rwrd0xmauzjlwz 250 669122 1987606 2026-11-06T14:58:07Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987606 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொள்கை செயிர்தீர் கொள்கையினர் (அகம், 75.10,11), வெறுப்பற்ற கொள்கையினை யுடைய தலைவி இனிமை உறவும நமக்குப பாசறை வருததங்கள் ஒழியவும் புரவியை விரைந்து செலுத்துவாயாக என்று தலைவன தேர்ப்பாகனிடம் கூறினான (அகம். 124:7-10,13). தலைவி செயிர்தீர் கொள்கை யினள (நற.269.5). 4. இயலபு. புதல்வரைப் பயந்த மகளிர் தொழில் வளம் சிறந்த சிலம்பும் அடங்கிய கொளகையும் இயலபும் - நிறைந்த அறிவும நல்லிசையும் உடைய வா (பதி.57:10-13), 'தொழில் வளம் பொருந்திய சிலம்பினையும் அடங்கிய கொள்கையினையும் அறசுகற்பினையும தேறிய நல்லிசையினையும் வண் டார்க்கும் கூந்தலினையுமுடைய ஒண்டொடி கணவ என்று இளஞ்சேரலிரும்பொறை விளிக்கப் பெறல (பதி. 90:48-50). ஊர்காப்பாளர் பேய் முதலியவற் றிற்கு அஞ்சாக் கொள்கையர் (மது. 644,647) தலை வன் பாணர் முல்லைப்பண் பாடவும் தலைவி முல் லைப்பூச் சூடவும் வெறுப்பற்ற கொள்கைக்குக் கார ணமான தன புதலவனோடு பொலிந்து இனிது இருந்தனன (ஐ.408). 'ஞாயிறு காய்தலின நீர் அற் றுககயம் துகளாகிய வழியின் கொள்கை கெட்டு இன னாவாயினும் காதலன பாராட்ட உடன் சென்ற என் மகள் போகிய சுரநெறி இனிய வாகுக' என்று மகட்போக்கிய செவிலித் தாய கூறினாள் (ஐங். தி. 7). 'இளவேனிற் காலத்தை நினையாராய் நம்மை மறந்தாரை மனம விரும்புதலால் எனமேனி வாடும் கொளகையைப் பிறர் அறியா வண்ணம மறைப் பேன ஆயினும், யான மறைத்ததனைக் கைகடக்கும் படியாக மாலைக் காலம் வந்து வருத்தத்தைத் தரும்' எனறு தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 29:14-17). 5. கொள்ளுதல், தலைவன் உடன்போக்குக்கு உடன்பட்டமையை அறிந்த தோழி, 'நம் கருத தினை உணர்ந்து கொளகையோடு - கொள்ளுத லோடு - தானறிநதவற்றைக் கரந்து ஒழுகும் அன் னையின கூ கடுஞ்சொல்லினின்றும் தப்புவோம்; சேரியம பெண்டிரது அவரினையும் நீங்குவோம், உதியஞ் சேரனைப் பாடிச் சென்ற பரிசிலர் போல இனி மகிழவாயாக' எனத் தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 65 1-7). பரதவர் கொள்கையீனால் கொ ணர்ந்த கொழுமீன்களை மணற்பரப்பிலே குவித்து மீனநெயயை வார்த்துக கிளிஞ்சலில் ஏற்றிய சுடர் விளக்கொளியில் துயில்வர் (நற. 175:1-4), 'பரத்தை யா முலைகள் அழுந்திப பூசின பாடழிந்த சந்த யுடையனாயத தலைவன் பண்பீனறி னத்தை 544 கொள்ளி வருவானாயின் ஊடியிருப்பேனென்று கூறுவேன் ஆயினும் யான் கூறியதனைக் கொள்கையில்லாத எனனெஞ்சு அவனைக் காணின கூடுவேன் என்று கூறும் எனத தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கவி. 67:10-13). கொள்ளம் பக்கனார் புலவர். இவர்தம் இயற்பெயர் பக்கன எனறும் கொளளம ஓர் ஊா என்றும் பி. நா. கூறுவர் (தற். பாடினோர் வரலாறு). இவர் பாடிய ஒரே பாடல் நற்றிணை 147 ஆகும். ‘அனனை நினனை நோக்கிச் சிறுதினை பெருங்குரலைச் செவ்வாய்ப் பைங்கிளி கவர நீ எங்குச் சென்றனை என்று கேட்டதற்கு அருவியார்க்கும் பெருமலை நாடனை அறியலும் அறியேன; காண்டலும் இலன்; பூககொய்து அவனோடு சுனை பாய்ந்து ஆடிற்றுமிலன என்று கூறிவிட்டனையே; அதைக் கேட்டு அனனை சினத்தோடு வெள்கித் தலையி றைஞ்சினள; இனிப் புனக் காலை மேற்கொள்ள லியலாது; நீ இரங்கததக்காய் எனத தலைவன சிறைப்புறமாகத தோழி கூற்றில் அமைத்துத் தலை விககுக் கூறியதாக இலர் பாடியுள்ளது புதுமைச் சுலை மிக்கது. கொள்ளார் பகைவர். பகைவரை - ஆசைப்பட்டுத தன்னை நினைந்து வருவாருடைய வறுமை நீங்கசு கொடுக் கும் வணமையினையுடைய நளளி கொள்ளாரை- வென்றவன (புறம. 158:13-16). கொள்ளி - 1. நெருப்பு. முள்ளம் பனறியைக் கொன்ற வீரர், உடும்பின தசையை மனைமுற்றத்தில் பகுத் தளித்தற் பொருட்டுக் கொள்ளியில் - நெருப்பில வேகவைத்த கொழுவிய நிணத்தின மணம் தெரு வெல்லாம் கமழும் (புறம். 325:6-19). வாடை தம் உடமபைக் குளிரால வருத்துகையினாலே கோவலர் பலரும் கூடிக் கையிடத்திலே கொண்ட கொளளிய ராய்ப் பற்பறை கொட்ட நடுங்கினர் (நெடு. 7,8}. ‘ஆண்மை முனனே இழுககவும் காமம் பினனே நின்று தடுக்கவும் அவற்றால் இருபாறபட்ட நெஞ் சமே, கணுக்களில் தீப்பற்றி எரிதலின் இருதலையும் கொள்ளியினை யுடைய ஒரு புழல் தட்டையின உள்ளே நினறு வருந்தும் எறும்புபோல நலம் தடு மாறும் நிலையுடையோம்' எனத் தலைவன கூறி னான (அகம, 339.7-10). விசும்பினின்றும் வீழும் கொள்ளியினாற பயிர அழிவது போலத் தலைவன் செலலும் தேரின் உருளையால் பயிர் அழிந்தது (சூறு. 189:3,4), புனவர் இட்ட கொள்ளிக்கு அஞ்சிய மயில் அரிதாளிலே இருந்த குருவி துன்புறுமாறு சிறகை விரித்துப் பந்தாடு மகளிர் போல் தன புகலிடம் செலலும் (ஐங். 295:3-5),<noinclude></noinclude> tlvmqrxqjvzvmyvqfqw9ln1xw7op8rt 250 669123 1987607 2026-11-06T14:58:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987607 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொள்ளை 2. கொள்ளிக்கட்டை. குறத்தி அடுப்பிலிட்டு எரித்த வற்றிய கொள்ளி - கொள்ளிக் கட்டை சந்தன மரமாதலால் அதிலிருந்து எழுந்த புகை அயல தாகிய வேங்கையின் பூங்கொம்பில் தவழும் வள முடையது பறம்பு மலை (புறம். 108:1-3), தினை காக்கும் பரண் மேலுள்ளோன் கையிலுள்ள கனல் மிக்க கொள்ளி விடும் சுடர்ப்பொறிகளைப் போல் மின்னி மழை பெய்தது (அகம். 73:14-17).இடையன் முல்லைப் பூவினைத் தோன்றிப்பூவுடன் இணைத்து வண்டுகள் மொய்க்கத் தொடுத்த நீர் ஒழுகும் கண்ணியனாய் மென்மை வாய்ந்த கொள்ளியின் தீயில் உள்ளங்கையைக் காய்ச்சினான் (அகம். 94:4-7). கொள்ளை - 1. மிகுதி. கூட்டமாய மேகங்கள் கடலிலே சென்று நீரைப் பருகியுண்ட கொள்ளையவாய்- மிகுதியுடையனவாய் - மேற்கே எழுந்து சூலுற்ற பிடியினம் போல் தோன்றின (அகம்: 183:6-9). யானைக் கோட்டைக் கடைந்தாலொத்த கொள்ளை யாகவுள்ள வெள்ளிய இருப்பைப் பூக்களைக் கரடி யினம் கவர்ந்துண்ணும் (அகம். 267:6-8;331:1-4). கீழ்க்கடலின் நீரை முகந்த கொள்ளை மேகங்கள் வேந்தர்தம் பலபடைகளில் உள்ள யானை வரி சையை ஒத்துக் காணப்பட்டன (அகம். 278:1-3). நாட்காலையில் வலையினால் மீன் பிடித்த பரதவர், பின் பறியால் கொண்ட மீன் கொள்ளையராய் (மிகுதியுடையராய் அவற்றை நுண்மணலிடத்தே உணக்கினர் (அகம். 300:1-3). கவர்த்த நெறிகளில் குருதியாடிய எருவைச் சேவலின் கிளையுடன் கூடிய கூட்டம் பசிய ஊனின் கொள்ளையைத் தெரிவித் துப் பறந்தெழுந்து செவ்வானம் போல விசும்பினை அழகு செய்யும் (அகம். 881:8-12). தாம் வைத்த சுருக்குவாரில் பன்றியொருத்தல் பட்டதாக வாரை அழித்துக் கொன்று நாய்கள் பற்றிக்கொண்ட கொள்ளையாகிய தசைகளை அவை கொண்டு போகா வண்ணம் தடுத்து அப்பன்றியிறைச்சியைக் கானவர் கொணர்வர் (நற். 82:7-11). தன் நிழ வைப் பார்த்து மகிழ்த்து 'விளையாடுகின்ற ஊனைத் தின்னுதலில் விருப்பமிக்க முதுநரி பசிய தசையைக் கொள்ளையாகத் தின்று வாய்வறந்து பேய்த்தேரை நீரென்று கருதி அலையும் (நற்.352: 5-7). 2. கொள்ளையடித்தல். பகலும் இரவும் எண்ணாது பகைவரது ஊரைச் சுடுகின்ற தீயினது ஒளியின் கண்ணே தம் சுற்றத்தை யழைத்தலுடனே அழு கின்ற ஆரவாரத்தோடு கூடிய கொள்ளையை கொள்ளையடித்தலை கரிகாற் பெருவளத்தான் விரும்புவான் (புறம்.7:7 9). மறவர் கொள்ளை யால் வரும் பொருள்களை உணவாக உடையவர் ச.இ.பொ.க.தொ.2.35 - 545 கொள்ளைசாற்றுதல் (பதி. 19 : 1). இளஞ்சேரலிரும்பொறை பகை வரது நாட்டை அடிப்படுத்தினமையால் முன்பு நிகழ்ந்த கொள்ளையை மாற்றினான் (பதி, 81:15). பகைவர் நாட்டில் கொடுவில் எயினர் கொள்ளையா கக் கொண்டுண்ட நெல் பின் இல்லையான வறுங் கூட்டின் உள்ளிடத்தே யிருந்து கூகை நன்பகலிற் குழறியது (பட். 265-268). மலையிடத்துண்டான ஓசைகளுள் பெரும் பயனுண்டாகத் தேனீ திரட்டி வைத்த தேனைக் கொள்ளை கொள்ளுதலால் உண்டான ஓசையும் ஒன்றாகும் (மலை.317). 3. அரிசி, திரிமரம் தேய்த்த சுளகினால் கொழிக்க பெற்ற வெள்ளிய அரிசியைப் பூண் மாட்சிமைப் பட்ட உலக்கையால் முறையாகச் செலுத்தி உரலிற் பெய்து தீட்டிய உரலின் குழி நிறைந்த கொள்ளையை - அரிசியை - சுனை நீருடன் கூட்டிக் குடவர் புழுக்கினர் (அகம். 393:10-16). மீன் கொள்ளைசாற்றுதல் - விலை கூறி விற்றல். பெருங்கல் நாட்டு உமணர் சிறிய வெண்மையான உப்பினைக் கொள்ளை சாற்றுவர் - விலை கூறி விற்பர் - (புறம். 386:16,17). உப்பு வணிகர் சில்பத உணவாகிய உப்பின் கொள்ளை சாற்றி ஊர் தோறும் சென்ற னர் (பெரு . 64,65). கொடுமுடி வலைஞர் கழனி யிலும் இலஞ்சியிலும் பொய்கையிலும் முகந்து கொணர்ந்து கொள்ளைசாற்றினர் (மது. 247-856). படகு வெள்ளை உப்பினது கொள்ளை சாற்றி நெல்லைக் கொண்டு வந்தது (பட்.29,30) பரதமாக்கள் கிளையுடன் கூடி நுண்மணல் செறிந்த பக்கத்துள்ள கரை ஒலிப்ப வலையிழுத்து மீன் பிடித்து அவற்றை இரந்தோர்க்கு நல்கி எஞ்சியவற்றைப் பல கூறுகளாக அமைத்துக் கொள்ளை சாற்றி மணல்மேட்டில் உறங்குவர் (அகம். 30:3-11). உமணரின் காதன் மடமகள் மீன் வேட்டை செய்யும் சிறுகுடிப் பரதவர் உப்பங் கழியாகிய வயலில் உழாது விளைவித்த வெண் கல்லுப்பின் கொள்ளை சாற்றிக் குன்றங்களைக் கடந்து போவாள் (அகம். 140:1-5). தெளிந்த கழி யில் விளைந்த வெண்கல் உப்பின் கொள்ளை சாற் றிய உப்புவணிகர் வண்டிகளிற் பூட்டிய எருதுகள் பலவற்றையும் மேயும்படி அவிழ்த்துவிட்டுச் சமை துண்டு இளைப்பாறிச் செல்லர் (அகம்.159:1-4} செறிந்த கோல்களைக் கொண்டுள்ள உமண உவர் நிலத்திலே விளைந்த உப்பினது கொள்ளை. சாற்றி நெடுந்தொலைவு செல்வர் (அகம். 390:1-S வெண்கல் உப்பின் கொள்ளை சாற்றும் உமண கூட்டமாகிய ஆனிரையை எழுப்புகின்ற நெடி நெறியில் வண்டிகள் மணலில் மடுத்து முழங்கு<noinclude></noinclude> eovelw355vkfd4r74ivbtbfcqc20318 250 669124 1987608 2026-11-06T14:58:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987608 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொள்ளைமாந்தர் ஓசை கேட்டுக் கழனி நாரை அஞ்சும் (நற். 4:7-11). மருத நிலத்திலுளள உப்பு வணிகர் தம் நாட்டில் விளைந்த வெள்ளிய நெல்லை ஏற்றிச் சென்று கொடுத்து நெய்தல் நிலத்தில் விளைந்த உப்பைப் பெற்றுக்சு கொள்ளை சாற்றி மணலைக் கடந்து நெடுநெறி செல்வர் (நற் 183:1-3). கொள்ளைமாந்தர்- கொளளை கொளளும் மக்கள். மலைச் சாரலில மரையாவை வலம்படத் தொலைச்சிய புலி விட்டுச்சென்று முடைநாற்றம் வீசும் புலாலைச் செஞ்செவி எருவை கொள்ளை மாந்தர் - கொள்ளை கொள்ளும் மக்கள் - போல விடாது கவரும் (அகம. 3.5-10). கொள்ளையர் -கொள்ளையடிப்பவர். தீயுண்டாகும் சிறிய அம்பினை விலலொடு கையிற் பற்றிச் சென்று மரத்தினைக் கவர்ந்து கொண்டு பகைவர் காவலிடத்தே சென்று கன்றுடன் கூடிய ஆனிரை களைக் கொண்ட கொள்ளையர்- கொள்ளை யடிப்பவர் - அவவினத்தினை அவ்விடத்தினினறும் அகற்றிச் சென்றனர் (அகம். 101:7-11). கொளை - 1. பாட்டு, பாலை பாடிய பெருங்கடுங் கோவைப் பாடி அணிகலங்கள் பெற்ற விறலியின் முதற்றானமாகிய குரலிலே வந்து பொருந்தும் அளவையுடைய கொளையில் - பாட்டில் - வல்ல பாணனும் வெள்ளிநாரால் தொடுக்கப் பெற்ற பொற்றாமரைப் பூவைப் பெற்றான் (புறம்.11: 14-18). கள் நிறைந்த மனைகளை யுடைய கோசர் தீலிய கள தெளிவை உண்டு களிப் பேறிக குரவையாடும் இடததெழும் கொளை இசைப்பர் (புறம. 396:7-9). பெருஞ்சினக் குட்டு வனைக் கண்டு வருதற்காக, விறலியரே, யாமும் செல்கின்றோம்; நீ விரும்பி வருக; கொளை வன்மையால் வாழும் நும் சுற்றத்தார் உடுப்பன வும் அணிவனவும் பெறுவதே யனறி இனிய உணவும் பெற்றுண்பா' என விறலியர் அழைக்கப் பெற்றனர் (பதி, 49:1-3,17). யாழோசை போலும் வணடின் கொளைக்கு ஏற்ப மயிலகள் தோகையை விரித்து நிலவுபோலும் இடுமணலில் பல பகுதிப் பட ஆடின (பொரு. 211-213). கடம்பின்கண கொடியினைக் கட்டி மாலை சூட்டிப பல்வேறு குரலையுடையனவாகிய, தாளததின வழிப்படும் ஒரு தூக்கினையுடைய இனிய வாச்சியங்களைக் கொண்டு காட்டிற பொருநதிய நெடிய முருகனைப் பாடும் கொளைக்கு ஏற்ப வெறியயர் களத்து மெல்ல ஆடுதலைக் குறவர் விரும்பினர் (அகம். 382.3-7). *மகளிர் ஒச்ச விலகாது அவர்தம் கோதை யிற் பூவை யூதும் வணடினத்தின் யாழிசை 546 கொளை மகளிர் போன்ற கொளையைக் கேண்மின்' என தம்முட் கூறினர் (பரி. 13:125), 'கொளைப் பொருள் தெரிதரப் பாடாதிருககவும் இனிதாகின்ற வண்டின் இசையைக் கேண்மின்' என மகளிர் கூறினர் (பரி 11:126, 127). சோலையில், தாளததிற்கும் கொளைச் சீர்க்கும் பண்ணினது சீருக்கும் ஏற்பத் தம் சிறகு களை விரித்துத் தும்பியினம் ஆடியது மேரி. 11:188- 130). கழனிகள், மலர்ந்த பூக்களைச் சுமந்து பூநீர் நிறைதலின் முழவு முதலிய இசைக் கருவிகளின் கண்ணிடத்தே எழும் இசையையும் கொளையை யும் பயின்ற மகளிர் ஆடும் கூத்தாட்டரங்கினது அழகினை ஒக்கும் (பரி. 16:11-13). பாலை 2. இசை. ஒடாப்பூட்கையும் போரில் ஆர்வமும் உடைய மறவர்க்குப் பெருஞ்சோறு அளிததற்குப் பல்யானைச் செலகெழுகுட்டுவனின முரசு, நிலனை அதிரச் செய்யும் இடிபோன்ற மறவா குரலொடு கொளை - இசை - சேரப்பெற்று முழங்கும் (பதி. 30:40-44). போர் வினையை எனறும விரும்பி யிருத்தலின் கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவ னைப் பகைவர்களும் மனம் தாங்காமல புகழ்வர் எனறும் மந்தமான கொளையுடைய முழவினை யும் அழியாத கலவியையும் உடையவன என றும் பரணர் குறிப்பிடுவர் (பதி. 43:28-31). யேழினையும் உடைய புரிநரம்பினகண் இனிய கொளையைத் தருகின்ற யாழும் மிடற்றுப் பாடலும் தம்முள் ஒகக, குழல் சுருதியை அளந்து நிற்க, முழ வுகள் ஆர்ப்ப அரங்கேறிய தலைக்கோல் மகளிரும பாணரும் ஆடலைத் தொடங்கினர் (பா.7:77-80). 3. கோட்பாடு. முக்கோற் பகவர் ஐம்பொறியும் தமக்கு ஏவல செய்தலை இயல்பாகவுடைய கொளை- கோட்பாட்டையும் - தமக்குரிய ஒழுக கத்தையும் உடைய அந்தணர் எனச் சுட்டப்பெறு வர் (கலி. 9:3,4) முறுக்கவிழந்த பூக்களையுடைய சினையிடத்தே சுரும்பிமை யாழபோல ஒலித்துப் பருவம் தோன்றவும் கொளை தளராதவரின் தீமையை யான மறைத்தேன' எனப் பருவங்கண்ட ழிந்த தலைவி கூறினாள் (கலி. 34.16,17). 4. பயன். அடும்பங்கொடி பரந்த இடுமணலிலே தலைவியைக் கூடிய பொழுது தலைவன "நின்னை யான பிரியேன' என்று கூற, அதனை மெய் யென்று உட்கொண்ட கொளை - பயன - அன்றோ, பூ மாறின கொடியை ஒத்த தலைவி மருந்தால் மாட்சிமைப்படாத காமநோயில் அழுந்தியது எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறி வரைவு கடாயி னாள் (கொளை - கோட்பாடு என்பா நச ) (கலி. 132: 16-19).<noinclude></noinclude> 8ogmhdh4o4l7vi8mjgtm286agshepw9 250 669125 1987609 2026-11-06T14:59:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987609 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொற்கை 5. இசைக்கருவி (ஆகுபெயர்). அடியவர் கோல் விளக்கு, கொளை - இசைக் கருவிகள் - மணப்பொருள்கள். அகிற்புகை, கொடிகள் ஆகிய இவற்றை ஏந்தித் திருப்பரங்குன்றத்தின் அடியுறைதலை விரும்பினர் (பரி. 17:5-8). கொற்கை - துறைமுகப்பட்டினம், மறப்போர்ப் பான் டியன் அறநெறி வழாது காக்கும் அழகிய கொற் கைப் பெருந்துறையில் பெறும் முத்துக்களைப் போன்ற முறுவலாற் சிறந்து விளங்கும் பற்கள் பொருந்திய துவர் வாயினை யுடையவள் தலைவி (அகம். 27:8-10), அலைகள் கொணர்ந்து வீசிய முத் துக்கள் குதிரையின் கால்களை வடுச்செய்து செல வினைக் கெடுக்கும் நற்றேர் வழுதியின் கொற்கை மூன்றுறைக் கண்ணுள்ள வண்டு வாய்திறந்த கழி நெய்தற்பூ தலைவியின் மையுண் கண்களுக்குப் புறங்கொடுக்கும் (அகம்.130:9-14). பாண்டியனது புகழ்மிக்க சிறப்புடைய கொற்கை முன்றுறையில் விளங்கும் ஒலியீனையுடைEY முத்துக்களுடன் வலம்புரிச் சங்கினையும் சொரிந்து பழையர் மகளிர் துறைத்தெய்வத்தினைப் பரவுவர் (அகம். 201:3-7). பெரிய கடற்பரப்பில் சுறாமீனை ஒதுக்கி வலம்புரி முத்தினை மூழ்கி யெடுத்த பரதவர் சங்குகள் சுல்லென ஆர்க்கும்படி ஆரவாரமிக்க கொற்கை நகரிலுள்ளோர் எதிர்கொள்ளப் படகி னின்றும் இறங்குவர் (அகம்.350:10-13). தலைவியின் கண்கள் அழுதலன்றியும் முத்துக்கள் விளைகின்ற கடற்பரப்பினை யுடைய கொற்கை முன்றுறையிலி ருக்கும் நெய்தலின் தெளிந்த நீரிலுள்ள மலர்போல அழகு குலைதலின் அவை காமத்தை மறைத்தற்கு அரிய வாயின் (நற். 23:5-9). நெய்தற்பூ மலிந்த கொற்கை முன்றுறையின் இலங்கும் முத்தை நிகர்க் கும் பற்கள் பொருந்திய துவர் வாயினள் தலைவி (ஐங். 185:1-3), பெருங்கழியிலுள்ள இறாலை நாரை யினம் கவர்ந்துண்ணும் கொற்கைக் கோமானாகிய பாண்டியனின் கொற்கையம் பெருந்துறையிடத்து வைகறைப் பொழுதில் மலரும் நெய்தற்பூப் போலத் தலைவியின் கண்கள் மிகுந்த பெருமை யுடையன (ஐங்.188), கொற்கைப் பொருநன் - பாண்டியன். கடற்பரப்பில் மீன் களைப் பிடிப்போர் முகந்த சிப்பிகளைக் கள்ளிற்கு விலையாகச் சேர்க்கும் பெரிய புகழினையுடைய கொற்கைப் பொருநனான வென்றியைத் தரும் வேலையும் யானையையும் நெடுந்தேரையும் உடைய செழியன், மலையை யொத்த நெடுநகரையுடைய கூடற்கண் வெற்றிக் களிப்பால் ஆடியதனால் எழுந்த ஆரவாரம் போலத் தலைவன் பரத்தை க.இ.பா.க.தொ2 35 547 கொற்றங் கொற்றனார் யோடு பொழிலில் துயின்று பின்னர் வையையில் நீராடியமை பலர் வாயாலும் கூறப்பட்டு அலரா கியது (அகம். 296:3-14). கொற்கைக்கோமான் - யாண்டிமன். உமணர் சகடத் தோடு வந்த பிள்ளையை யொத்த மந்தி முத்தைக் கிளிஞ்சிலிலிட்டு உமட்டியர் ஈன்ற புதல்வரோடு கூடிக் கிலுகிலுப்பை விளையாடும், முரிகின்ற நீரைத் தனக்கு எல்லையாக உடைய கொற்கைக் கோமானும் தென்புலத்தைக் காக்கும் குடியிலுள் ளானுமாகிய செழியனுடைய தமிழ்நிலை பெற்ற மதுரையும் நல்லியக் கோடன் நல்கும் பரிசிலுக்குச் சிறிதாகும் என்று பாணரை ஆற்றுப்படுத்தும் முறை யில் அவனது வண்மை மிகுத்துக் கூறப்பட்டுள்ளது (சிறு.58-67). பெரிய கழியிலுள்ள இறாலை நாரையி னம் கவர்ந்துண்ணும் கொற்கைக் கோமானாகிய பாண்டியனின் கொற்கையம் பெருந்துறையிடத்து வைகறைப் பொழுதில் மலரும் நெய்தற்பூப் போலத் தலைவியின் கண்கள் தகைமையினை உடையன (ஐங்.188). கொற்கையோர் - கொற்கையிலுள்ளோர். நன்மக்களி டத்தே மேலாய்த் தோன்றுகையினாலே புகழுடைய விழுச்சிறப்பினையும் சீரிய முத்தினையும் விளங்கு கின்ற சங்கினையுமுடைய சங்கு குளிப்போர் இருப் பினையும் கள்ளுண வினையுடைய குடிப் பாக்கத் தினையுமுடைய கொற்கையோரது விரும்பும் பொரு நனே என்று தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் போற்றப் பெறுகிறான் (மது. 133-138). கொற்ற - மன்ன (விளி). 'கையால் வழங்கும் வள்ளிய கொடையினையும் கடிய குதிரையையு முடைய கொற்ற எனப் பிட்டங்கொற்றன் விளிக்கப் பெற் றான் (புறம். 168:17). கொற்றங் கொற்றனார் -புலவர்.இவர் நற்றிணையில் 259-ஆம் பாடற் புலவராவர். அகநானூற்று 54- ஆம் பாடலையும் இலருடையதாகலே அடக்குவர் வையாபுரிப் பிள்ளை (ச.இ) அவ்லகப் பாடலின் ஆசிரியர் பெயர் மாற்றூர் கிழார் மகனார் கொற் றங்கொற்றனர் எனவும் நொச்சி நியமங்கிழார் மகனார் கொற்றங்கொற்றனார் எனவும் காணப் படுகின்றமையால் இவருடைய ஊர் மாற்றூரோ நொச்சி நியமமோ ஆகலாம். மாற்றூராயின் அப் பெயரில் பலவூர்கள் இருத்தலின் இவரூர் எது வென்று விளங்கவில்லை. நொச்சி நியமமாயின், அஃது இக்காலத்து நொச்சியம் என்று வழங்கப் படுகின்றது (உ. வே. சா. புறம். பாடினோர் வரலாறு). அப்பெயர்களால் இவர் தந்தையார் ஊருடன்<noinclude></noinclude> ieuoggjoe90dulenk6vo0097vvrka4x 250 669126 1987610 2026-11-06T14:59:27Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987610 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொற்றம் இயைந்த புகழுடையவரென்பதும் வேளாளரென பதும் விளங்கும். நொச்சி நியமங்கிழாரே இவர் தததையாராயின் அவரும் சங்கப் புலவரென்பது (புறம்.293;அகம்.52; நற்.17,208, 109) போதரும். வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் தேர்ப்பாகறகுச் சொல்லியதாகவும் தோழி செறிப்பறிவுறுத்தித் தலைவனை வரைவு கடாவியதாகவும் இவர் தம் பாடல்களை இயற்றியுள்ளார். வேந்தனுக்கு உற றுழி உதவப் பிரிந்த தலைவன் அவ்வேந்தனும் வெம்பகை தணிந்து கார்காலமும் வந்த நிலையில் புதலவனைப் பேணியிருக்கும் தலைவியின் நிலையை நினைந்து உடனே சென்று அவளைக் காணுதற்குத் தேரை விரைந்து செலுத்துமாறு பாகனிடம் கூறும் முறையில் அவனது ஆர்வத்தை இவர் அமைத்துக் காட்டுவர் (அகம். 54). முன்பு தினைப்புனங் காக் கையில் தலைவனொடு இயைந்த கேண்மை பின்பு தினைமுற்றிய நிலையில் தலைவி இற்செறிக்கப் படுதலால் அருகியொழியும் பானமையைத் தோழி எடுத்துக்கூறித் தலைவனை வரைவு கடாவுவதை இவர்தம் நற்றிணைப்பாடல் நனகு புனைகின்றது (நற்.269). மாலைப்பொழுதில்.கோவலர் கொன்றை யங் குழலராய்ப் பின்வர, ஆனிரை மேய்ச்சல் மாறி மீளலையும் அப்போது தலைவி நிலவினைக் காட்டிப் புதல்வனுக்குப் பாலூட்டலையும் இவர் அழகுறச் சொல்லோவியப் படுத்துவர். தனக்கென வாழாப் பிறர்க்குரியாளன் எனறு இவர் சிறுகுடி கிழான் பண்ணனைப் பாராட்டுவர். அவனுடைய சிறு குடிப் படப்பையில் நெல்லிக்காய் நிறைந்திருத்தலை யும் அக்காயினைத் தின்றவர் நீர்குடித்துக் காணும் சுவையினையும் இவர் பாடல் காட்டும் (அகம். 84). கொற்றம் - 1. வெற்றி. ஐயூர் மூலங்கிழார் புலவரால் பாடப்படும் துறைகளை முடித்த கொற்றம்- வெற்றி - பொருந்திய வேந்தே எனக் கானப்பே ரெயில் கடந்த உக்கிரப் பெருவழுதியைப் பாராட் டல் (புறம்.21:10,11). தலையாலங்கானத்துச் செரு லென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன தொன் முதிர் வேளிரின் திரண்ட நெலலினையுடைய முத் தூற்றுக் கூற்றத்தை வென்ற கொற்ற நீள் குடை யினையும் கொடித்தேரினையும் உடையவன் (புறம், 24:21-23). களிற்றினததைப் பொருத போர்க்களத் தில் வருகின்ற படையை எதிர்த்து நின்று பொறுத்து அது தோற்று மீளும் புறக்கொடை கண்டு ஆர்த்துப் போர் செய்யும் படைதரும் கொற்றம், நிலத்தில் கலப்பையால் உழுத சாலி டத்து விளைந்த நெல்லினது பயனாகும் (புறம். 35:23-26). கடுஞ்சினத்தினவாகிய கொல்களிறும் விரைந்த செலவையுடையவாகிய செருக்கிய குதிரை 548 கொற்றம் யும் நெடுங்கொடிய உயர்தேரும் மனவலியுடைய போர்மறவரும் என நான்கு படையுடன மாட்சி மைப்பட்டதாயினும் அரசின் கொற்றம் அற நெறியை முதன்மையாக உடையது (புறம். 55:7-10). வேம்பும் ஆத்தியும் போந்தையுமாகிய மூன்றையும் அணிநத சென்னியராய், வில்லராய், கொற்ற வேந் தர் மூவரும் மகட்கொடை வேண்டி வத்தாலும் சீறூரின் தலைவன் தன் தகுதிக்கேற்பத் தன்னை வணங்கார்க்கு மகட்கொடை நேரான் (புறம். 338: 6-9). சேரமான் மாரிவெண்கோவும் பாண்டியன் கானப்பேர் தந்த உக்கிரப் பெருவழுதியும் சோழன் இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளியும் ஒருங் கிருநதவழி அவரைக் கண்ட ஒளவையார், 'கொற்ற வெண்குடைக் கொடித்தேர் வேந்திர்' என விளித் துப் போற்றினார் (புறம்.367:14). 'கொங்கு நாட் டாரைப் புறங்கண்ட கொற்ற வேந்தே' என்று சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் விளிக்கப் பெறுதல் (புறம். 373:8). ஆடுகோட்பாட் டுச் சேரலாதன் வீறுடைய பெருங்கொற்றத்துச் செல்வர் செல்வனாவான் (பதி. 59:9,10), ஊழித்தீ யின் வண்ணத்தைக் கொள்ளுதற்குக் காரணமான கடுந்திறலால் பகைமையின துறைகளெல்லாம் முற்ற முடித்த கொற்ற வேந்தன் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் (பதி. 62:8,9). பகைவரைப் பிணம் உயரும்படி கொன்று அவருடைய செட்ட குடி களை மீண்டு அவர் நாட்டிலே வாழச் செய்த கொற்ற வேந்தன் செல்வக் கடுங்கோ வாழியா தன எனக் கபிலர் குறிப்பர் (பதி. 59:9,10). இளஞ் சேரலிரும்பொறை வேந்தரும் வேளிரும் பிஸ் வந்து வழிப்பட்டு வணங்கும்படி கொற்றம் எய்திய பெரியோரது வழியில் வந்தவன் (பதி. 88:13,14). மலையி லுள்ளனவும் நிலத்தி லுள்ளனவுமாகிய அரண்களைக் கைப்பற்றிப் பகைவரது வன்மை யைக் கெடுத்து அவ்வரண்களில் பெற்ற பொருள களைப் பரிசிலரது கையிலே இருத்திய கொற்றத் தால் வரும் செல்வத்தையுடைய வலியோருடைய வழித்தோன்றல் இளஞ்சேரலிரும்பொறை (பதி. 90: 23-24). செவ்வேள் அவுணரது நல்வலம் அடங்க மாமரத்தை வெட்டின குற்றமில்லாத கொற்றத் தையும் நல்லிசையையும் உடையவர் (முரு.59-61). ஆயிரங்கண்ணினையும் நூறாகிய பல வேள்வி களை வேட்டு முடித்ததனாற் பெற்ற, பகைவரை வென்று கொலகின்ற கொற்றத்தினையும் உடைய வன் திருக்கிளர் செல்வன் (இந்திரன்) (முரு. 155-159). குருகாற் பெயர்பெற்ற மலையைப் பிளந்த குன் றாத கொற்றத்தையுடைய, விண்ணைத் தீண்டும் நெடுவரைகளையுடைய குறிஞ்சிக் கிழவன் செவ்<noinclude></noinclude> 3o2yl5ghe3pag3olatfg0jigeah3rda 250 669127 1987611 2026-11-06T14:59:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987611 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொந்தவ வேள் (முரு. 268,267), செவ்வேளின் திருக்கையி லுள்ள வேல் விண்ணோரைச் சிறைமீட்டதும் கடலில் குளித்ததும் சூரனது மார்பையும் குன்றை யும் பிளந்ததுமான அரிய செயல் செய்து கொற் றம் எய்தியது (முரு. வெ. 3). மேற்றிசையில் தோன் றிய நின் குலத்திற்குப் பழையதாகிய எல்லோரும் தொழும் பிறை நாடோறுஞ் சிறக்குமாறு போல, நின வலம்படு கொற்றம் வழிவழிச் சிறக்க எனறு தலையாலங்கானத்துச் செருவெனற நெடுஞ்செழி யனை மாங்குடிமருதனார் வாழ்த்துவர் (மது. 193,194). கொற்றச் செழியன் பகைவர் யானை களைப் போரின்கண் சிதையக் கொல்லும் ஒளிறு வாள தானையினை யுடையவன் (அகம். 46:11-13), 'எம் ஒண்டொடி தழும்புறும்படி அழுத்தாதீர்; வண்டல் இயற்றி ஓரை ஆடினும் மேனி வாடு மெனச சினப்பவளாகிய அறனில அன்னை இத னைக் காணின வெறும் வேலினையுடைய கொற்றச் சோழர் குடந்தையில் வைத்த பகைநாடு திறையாகக கொடுத்த நிதியைக் காட்டிலும் அருங் காவற்படுத்துவள் எனறு தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அகம்.60:10-15). வாட்படையினை யுடைய கொற்றச் செழியன போரில் அடுந்தோறும் பாணன் களிற்றினைப் பெறுவான் (அகம். 106: 10-18). களஙகாயக் கண்ணி நார்முடிச் சேரல் வாகைப் பெருந்துறைச்செருவில் நன்னன் பொருது களத்தொழிய வலம்படு கொற்றம் தந்த, வாய்த்த வாளினையுடையவன் (அகம. 199:19-28). பயற்றில் பசு மேய்ந்ததன் பொருட்டுக் கோசர் அன்னிமிஞி லியின தந்தையை அருளாது கண்ணைப் பிடுங்கித் துனபுறுத்திய கொடுமைபற்றி அவள் உண்ணா மலும் உடையினை உடுத்தாமலும் சினத்தில் கொண்ட வடிவம் மாறாளாய், மறங்கெழு தானை யினையுடைய கொற்றக் குறும்பியனாகிய திதிய னிடம் உரைத்து அவன் அக்கோசரது இன்னுயிர் களைப் போக்கக்கண்டு சினம் ஒழிந்தாள (அகம். 262:4-12). இனிய கடுப்புடைய கள்ளையும இழை யணிந்த நெடுந்தேரினையும் உடைய கொற்றச் சோழர் கொங்கரை அடக்கப் போர் என்னும் ஊர்க்குத் தலைவனான பழையனிடம் வேற்படை பெற்று வைத்திருந்தனர் (நற்.10:5-83. கொற்றவ 1. மன்னவ (விளி), களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரல் 'அடுபோர்க் கொற்றவ'- மன்னவு - என விளிக்கப்பெற்றான் (பதி.32:9). 'கற் பினால் சிறந்தாளுடைய கணல், சான்றோர் புரவல, அடுபோர்க் கொற்றவ நின்னைக் காண விரும்பி வந்தேன்' என ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனை விளித்துக் காக்கை பாடினியார் நச் 549 செள்ளையார் பாடினார் (பதி. 65:1.2). கொற்றன் 2. வெற்றியையுடையவ (விளி). 'தலைமை யமைந்த உயர் நெவலின் பெயரைப் பெற்ற சாலியூரைக கொண்ட உயர் கொற்றவ'- வெற்றியையுடையவ எனத் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் விளிக்கப பெற்றான (மது, 87, 88). கொற்றவர்- வெற்றியுடையோர். பகைவரது அரணகளை அவ்வவ்விடங்களிலே சென்று கைககொண்டு நீங் கிய விழுச்சிறப்பினையுடைய தென்றிசைக்குக கும ரியும் வடதிசைக்கு மேருவும் கீழ்ததிசைக்கும மேற் றிசைக்கும் கடலும் எலலையாக உடைய இடைப பட்ட நிலத்தில் வா வாழ்வோரெல்லாம் பழமையைச் சொல்லி ஏவல கேட்குமபடி வெற்றியோடு செறிந்து ஒழுகிய கொற்றவரது வெற்றியுடையோரது - தலை வனாவான் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் (மது. 67-74). கொற்றவா - வெற்றியையுடையவா (விளி), அச்சந்தருகின்ற வேற்படையால சூர்தடிந்த கொ ஏற்றவர் என்று செவ்வேள போற்றப் பெற்றார் (முகு.வெ.4'3}, கொற்றவை - காடுகெழு செல்வி. வையையில் நீராடும் மக் ளிருள் தன் காதில நீல மலரணிந்தாளைப் பாரதது அசோகந் தளிரணிந்த ஒருததி, 'இவள தன காது களில் நீலமலரைச் செருகி நானகு விழி படைத் தாள்' என்று கூறிக கொற்றவையின- காடுகெழு செலவியின் - கோலத்துக்கு ஒப்பாகுமபடி நெற்றி யிலுள்ள கலைவிழியைப் போலத் தோற்றும் வண ணம் திலகமிட்டாள (பரி. 11.96-100). கொற்றவை சிறுவு - கொற்றவையின் புதலவ (முருசு) (விளி). வெற்றி வெலபோாக கொற்றவை சிறுவ - முருக எனச் செவவேள் போற்றப் பெறுவா (முரு. 258). கொற்றன் - பிட்டங்கொற்றன். திருநதிய வேலையுடைய கொற்றன பெரிய தகைமை யுடையவன, சினமிக்க காளைகளைத் தொழுவத்தோடே வேணடினும் களத்தில் மலிந்த நெல்லின் குபபையை வேண்டி னும் அருங்கலனகளைக் களிற்றோடு வேண் டினும் நமக்கேயன்றிப் பிறர்க்கும அத்தன்மைய அறஞ்செய்யும் தகுதியுடையவன். முன்னே தந்தேன என்னாது நாடோறும் செலலினும் பொய்யலன் ஆகி யாம வேண்டியாங்கு எம் வறுங் கலத்தை நிறைப்போன ; தான் வேண்டியாங்கு தன் மன்னவன உவப்ப அருந்தொழில முடிப்பா னாக; எம் தலைவனது உள்ளடிககண் முளளும் நோவச் சென்று உறாதொழிக; ஈவோர் அரிய இவ்வுலகத்தில் வாழ்வோர் லாழ அவன் தாள் வாழ்வதாக எனறு பிட்டங் கொற்றனைக் காரிக்<noinclude></noinclude> 2igogmzouee5s4nzbcw6nqycootsmtg 250 669128 1987612 2026-11-06T15:00:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987612 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொற்றி கண்ணனார் போற்றி வாழத்துவர் (புறம்.171). பிட்டன், பிட்டங்கொறறன் காண்க, கொற்றி - கொற்றவை. பெருங் காட்டிலுள்ள கொற் றிக்கு - கொறறவைக்கு - அவள் அறியாதன சில உண்டாகப் பேய் நொடி சொன்னாற்போல, உன் பொய்களை எனனிடம் கூறி வருந்தாதே, யாம முன்பே நின் வஞ்சனைகளைத் தெளிந்தேம' என்று தலைவி தலைவனுடன ஊடி உரைத்தாள (கலி.89: 7-9). கொற்றுறை - கொல்லன் உலைக்களம். அதியமான தூதுவிடத் தொண்டை மானிடத்துச் சென்ற ஒளவையார், இவ்விடத்துள்ள வேல்கள பீயைணி யப்பட்டு மாலை சூட்டப்பட்டுக் காம்பு அழகு படத் திருத்தப் பெறது, நெய்யணியப பெற்றுக் காவலையுடைய அகனற அரண்மனையிடத்தன; அதியனின் கூரவேல்கள் பகைவரைக் குததுதலாற் கோடும் நுனியும் சிதைதது கொற்றுறையில் - கொல் லன உலைக்களத்தில் - கிடக்கினறன என்று வஞ்சப் புகழச்சியாகக் கூறினார் (புறம். 95.1-5,0). கொன் - 1. பயனின்மை. பெருந்தலைச் சாத்தனார் காட்டிலுறையும் குமண வள்ளலைக் கண்டு பாடி நின்றபோது அவ்வள்ளல் பாடு பெறு பரிசிலன் கொன்னே - பயனின றியே - செல்லல் தான் நாடு இழந்ததனினும் நனி இன்னாதெனக் கருதினான் (புறம. 168:8-11), 'வேந்தன பொருட்டுக் கொனனும (பயன் கருதாமலும்) உயிர் கொடுத்தற்கு விழைபவ ளாகிய என தலைவனுக்குத் தன மார்பில் இருந்த பல்வட மணிமாலையைச் சூட்டினான் அவ்வேந் தன எனறு வீரனின் மனைவி கூறினாள் (புறம், 292: 6-8). 'விசும்பில கொேைன விளங்கும் ஞாயிறே, எங்கோனாகிய கழல தொடி ஆஅய் அண்டிரன போல ஒளியுடையை ஆயினும் வண்மையுடையை யோ' என்று வினவி உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசி யார் ஆய அண்டிரனது புகழ் பாடுகின்றார் (புறம். 374:15-18), ‘மணலமேட்டில் ஆயததாரோடு வண்டல் இயற்றி ஓரையாடினும் தலைவியின் மேனி உயங் கும்' எனக் கொனனும் சிவப்பவளாகிய யாய தலைவியின நிலை காணின், அரிய காவற்படுத்தி விடுவள் எனத தோழி தலைவனுக்குரைத்தாள் (அகம்.60:9-15). தேரில் வந்த தலைவன் தலைவிக் குக் குவளை மலராலாய கண்ணியைப் பின்னுப் புறம் தாழக கொனனே சூட்டி நல்ல வளர்ச்சியை யுடைய இளைய முலையைப் பார்த்து நெடிது நினைந்து நல்லாது பெயர்ந்தனை (அகம். 180:4-9). பெருங்கடல முகந்த முகிலிமை வானில் எழுந்து முரசுபோல முழஙகி. வீரர் வாளைப்போல மின்னி, 550 கொன் நாளும் கொன்னே அரவம் செய்தது (அகம். 188: 3-8). பாறைகளின் வழியே தூது செல்லும் பார்ப் பான் கையிலுளள வெள்ளோலையைப் பொன் னெனக் கருதிய கருங்கண மழவர் கொன்னே அவனை வெட்டி வீழததினர் (அகம். 337:6-11). புலால் நாறும் துறையையுடைய தலைவனொடு ஒரு நாளேனும் மகிழ்ந்து விளையாடிய பழி இலம்; அங்ஙனம் இலமாகவும் இவவூர் தன கொடுமை யால் கொனனே அலர் தூற்றுகின்றது' என அல ரஞ்சிய தலைமகள் தலைவன கேட்பத தோழிக்குக் கூறினாள (குறு. 320.8-8), 'பெருங்கல நாடன நாளும் நினனை வந்து கூடியிருத்தலானே அவன்பால் அருளுடையை யாயினை; ஆதலால நீ இனி என் சொல கொளவா யல்லை; ஆயினும என சொல் கொன் ஒன்று என்று நீ கருதினாலும ஒரோ வொனறு நினக்குக் கூறுவன்' எனத் தோழி சிறைப் புறத் தலைவன கேட்குமாறு தலைவியிடம கூறி னாள் (நற்.233:4-7). எம்மைக கைவிட்டு வேற்று நாடு அகல்வீராயின இவ்வில ஆற்றியிருததல் எமக் குப் பொருந்துவ தொன்றாம்; அன்றியும் கொன ஒன்று கூறுவேன; நீர் பிரிந்து வேற்றுநாடு செல லக் கருதி எம்மை இல்லினகண இருத்திய காலை யாம் வருந்து தல பெருங்குடியிற் பிறந்தார் நிலை ஆகாதனறோ எனப் பிரிவுடம்பட்ட தோழி கூறி னாள் (நற்.266,5-9), 'அன்னையே, தலைவி பசலை யில் மூழ்கி மெலிநதமைக்குக் காரணம் என்ன எனக் கொனனே வினவுகின்றாய; கோங்க மலரே பசலையைத் தந்தது போலும்' எனக் கூறித் தோழி செவிலிக்கு அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங்.366). 2.பெருமை. களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சேரலின் சால்பு செம்மையும் வளனும் வென்றி யும ஆகிய குணங்கள் எல்லாவற்றையும் எண்ணில் இடுகழஙகும் போதா; அககுணங்களுள கொன்- பெருமை - உடைய ஒன்றைக் கண்டு வியந்தேன; எனக காப்பியற்றுக காப்பியனார் கூறி விளிப்பர் (பதி. 32.1-9), 'ஈதல் உள்ளமொடு புகழைப் பெரி தும் விரும்புபவனே, நினக்குக கூறற்பாலது இலலையெனினும கொன் ஒன்று சொல்லுவன கேட்பாயாக' என மாங்குடி மருதனார் நெடுஞ் செழியனுக்குக் கூறினார் (மது. 205-208). பூக்களைச் சுமந்து செல்லும் காட்டாற்றின் கண்ணே காற்று எழுப்புதலின மேலே எழும் துளிகளையே உணபே மாகிய எம்முடனே வருதற்கு வனமையுடை யையோ என்று தலைவர் கொன் ஒனறு கூறி வினவினர் எனத் தலைவி ஆற்றுவல என்பது படது தோழிக குரைத்தாள (அகம்.133: 10-13). வீட்டின அயலதாகிய நொச்சியினது நீலமணி எம்<noinclude></noinclude> 4i9n2pg9dpvvonvp9pzag9vw4uah8ar 250 669129 1987613 2026-11-06T15:00:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987613 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கொன்றை போன்ற மலர்கள் உதிரும் ஓசை கேட்டுக் கொன் பொருந்திய ஊரார் துஞ்சினும் யாம் துஞ்சே மாயினேம் எனச் சிறைப்புறத் தலைவன் கேட்பத் தோழி கூறினாள் (குறு. 138). - 3. அச்சம். அலர் முதலியவற்றான் கொன் - அச்சம் - மிகும் ஊரின்கண்ணே தனக்குப் பொய்யாயிருக் கிறை இரவுக் குறியில் வருதல் ஒழுக்கமன்று என் றும் வரைந்து கொள்ளுதல் நல்லொழுக்கம் என் றும் தலைவன் துணிநதான் (குறி. 245,246). பரத் தைபால் செனறு மீண்ட தலைவனுக்கு உடன் பட்ட தலை தன் நெஞ்சிடம் 'நின நெஞ்சில் துன்பம் பலவாகுக; அதியமான் அஞ்சியின் கொன் செய்யும் போர்க்களத்தில் உள்ள ஊரினர் இரவில உறங்காதது போல நீ உறங்கும் நாள்கள சில வாகுக' என்று கூறினாள் (குறு. 91:4-8). மலை யினிடத்தில் தாழ்ந்து வீழ்கின்ற தூய வெள்ளிய அருவி கொன் தரும் இலையால் வேய்ந்த குரம் பையின் அருகில் இறங்கி ஓடியது (குறு. 284:6,7). கொண்க, எம்முடைய தாய் இன்று தலைவியின் நறுநுதலைக் கூர்ந்து நோக்கியவழி அஃது அவட்கு மயக்கத்தைச் செய்ததாகலின கொன ஒன்று என ஐயுறறாள்' எனத் உடைத்துப் போலும் தலைவனிடம் தோழி கூறி வரைவு கடாயினாள் (ஐங்.194). 4.காலம். தடாரிப் பொருநன் கொன - காலத்தில் போந்து கிணைப்பறை கொட்டித் தலைவன் புகழைப் பாடித் துயிலெடை செய்தல மரபு (புறம். 379:11). தலைவன் நின் அருளையே மருந்தாக உடையான; ஆதலால் அவன் நின முகத்தைக் கொன்னே பெறின் மருந்தாகப் பெற்றுய்வான எதை தோழி கூறினாள் (கலி. 60:19-21). கொன்றை மரவகை. அருந்தவத்தோற்கு (சிவபெருமா னுக்கு தலைமாலையாகிய கண்ணி கார்காலத்து மலரும் கொன்றையால் ஆனது; அவனது வண்ண மார்பில் உள்ள தாரும் கொன்றையால் ஆனது (புறம். 1:1,2,13), எரியன்ன நிறமுடைய சிவபெருமான் விரிந்த கொத்தாய் மலர்ந்த கொன்றை மலரால் ஆகிய தாரணிந்த மார்பினையுடையவன் (பதி. க. வா.12). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனின் படை வீரர், மணங்கமழகின்ற பூங்கொத்துக்களையுடைய கொன்றையைப் பனங்குருத்தின்கண் வைத்துத் தொடுத்த கண்ணியை அணிந்திருந்தனர் (பதி. 67: 31). முல்லையம் புறவில் தளவம், தோன்றி, முல்லை,தேற்றா, பொன்போலும் பூவினையுடைய கொன்றை, காயா முதலியன இருந்தன (பொரு. 199-202). கொன்றையின் மெல்லிய கொம்புகளிலே 551 கொன்றை பனிமாக கிடந்து தவழ்கின்றவை போல, மகளிரின் பசிய மணிகள் கோத்த வடங்களையுடைய அல் குலீல் மெல்லிய துகில் அசைந்தது (பெரு. 327-329). தவிரினையும் கொத்தினையும் உடைய கொன்றை நன்றாகிய பொனனைச் சொரிந்தது போல் மலர்ந தது (முல்லை. 94). சுடர்ப் பூங்கொனறையின் பரந்த நிழலிடத்தே பரப்பினா லொத்த பாறை அழகு பெற விளங்கியது (மது. 377,278). தலைவி தன ஆயத்தாருடன் கூடிக் குறிஞ்சி நிலத்தில் பறித்த பூக்களுள் அசைகின்ற பூங்கொத்தினை யுடைய கொன்றையும் ஒன்றாகும் (குறி. 36). கார்காலததே மலரும் பொன்போன்ற கொன்றைப் புது மலரால் ஆகிய தாரினையும் கண்ணியினையும் உடையவன சிவபெருமான் (அகம்.க.வா.1,3).கார்ப் பருவத்தில் கானில் உள்ள பசிய அடியினை யுடைய கொன றையின் முகைகள் மெலலிய கட்டு நெகிழந்து விரிந்தன (அகம். 4:2-7). கரடிக் கூட்டம் கொன்றை யினது அழகிய கிளைகளிலுள்ள குழல போலும் பழத்தைக் கொழுதும் (அகம்.15.15,16), ஒளிபொருந் திய கொத்துக்களை யுடைய சுடரும் பூக்களை யுடைய கொன்றையின் முறையாக முற்றி விளைந்த நெற்றுக்கள் எவ்லி வீழ்ந்த செருவில் பாணர் யாழின வளைந்த கோட்டினை ஒடித்துப போட்ட தைப் போல பாறைமீது பரவிக கிடைக்கும (அகம். 115:8-12), ஒள்ளிய பூங்கொத்துககளை யுடைய கொன்றை ஓங்கிய மலையை யடுத்த நெறியில் தலைவன் தலைவியைப் பிரிந்து பொருள் தேடச் செனறான் (அகம. 197:16-18). சிறந்த பொன்னா லாய அணிகளைத் தொங்கவிட்டாற் போனற நீண்ட பூங்கொததுக்களையுடைய கொன்றை அழகு பெறுமாறு கார்ப்பருவம வந்தது (அகம். 364:4,5,9). வண்டு வீழும்படி செறிந்து மலர்ந்த நீணட பூங் கொத்துக்களைத் தழைகளின இடையிடையே மேற் கொண்டு பொனனாற் செய்த தலையணிகளைக் கோத்துக் கட்டிய மகளிர் கூந்தலைப் போலத் தோனறும் புதிய பூக்களையுடைய கொன்றையை யுடையது கானம் (குறு. 21 : 1-4). தடவுநிலைக் கொன்றை தலைவர் குறித்த கார்ப்பருவம் வாராத காலத்திலே பெய்யும் வம்பமாரியைக் கார் காலத்து மழையெனக் கருதிச் சிறு கொம்புகளிற் சேர்ந்த ஒழுங்காகிய பூங்கொத்துசுகளை மலர்வித் தன; ஆதலால் அம்மரங்கள் உறுதியாகப் பேதைமை உடையன' எனக் கூறிப் பருவங் கண்டழியும்தலை வியைத தோழி தேற்றினாள் (குறு. 66). செல்வச் சிறாரின் சீறடியிற பொலியும் தவளைவாய் போன்ற வாயையுடைய பொன்னாற் செய்யப் பெற்ற கிண்கிணிக் காசைப் போன்ற பேரரும்பைக்<noinclude></noinclude> 2oaff0b7b2p3ga2yw29h0nr0medivzp 250 669130 1987616 2026-11-06T15:01:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987616 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொன்றை கொன்றை ஈன்றன (குறு. 148-1-3), கொன்றையின் அழகிய செவ்வி மலர்கள பசலைபோன்ற நிறமுடைய யனவாயக் கார்காலத்தில் மலரும் (குறு. 183:1,2), காட்டில கவலைககிழங்கைக கல்லியதனால் உண் டான சிறுகுழி கொன்றையின ஒள்ளிய மலர் பரவப் பெற்றுச் செல்வர்க்குரிய பொன் பெய்யும் பேழையின மூடியைத் திறந்து வைத்தாற் போன்று தோனறும் (குறு. 233:1-4), கொன்றையின் இனிய சுவையுடைய கனிகள் பாணர் ஐயங்கொள்ளும்படி அவர் தமது பறையை முழக்கும் குறுந்தடி போலப் பாறையில் விழுந்து கிடந்தன (நற்.46:5-7). பருவங் கண்டு ஆற்றாளாய தலைவியைத் தேற்றும் தோழி. அறிவில்லாது பருவ காலத்தை மறந்து கடனீரை யுண்ட தனாலாகிய நிறைந்த சூலைத் தாங்காத மேகம் பெய்த வளமழையைக் காரெனறு மறந்த உள்ளத்துடன் ஏற்றுப் பிடவும் கொன்றையும் காந்தளும் அறியாமை உடையன ஆதலின மலர்ந் தன என்று கூறினாள் (நற். 99:5-10). யானையின் விலா உராய்தலால் பொரிந்த பரந்த அடியுடைய னவும் உள்ளே துளையுடைய காய்களைக் கொண் டனவுமாகிய கொனறை குன்றில் உறையும் நீடிய சடையும் ஆடா மேனியும் உடைய தவசியர் போலத் தோனறும் (நற். 141:2-5). செம்புலப் புற வில் பொற்காசினைத் தொங்க விட்டாற் போன்ற அழகையுடைய நல்ல மலரை யுடைய கொன்றை யின் ஒள்ளிய பூங்கொத்துக்கள் அதன் கிளைகள் தோறும் தொங்கிப் பிற மலர்களின் நறுமணத் தோடு கலந்து மணம் பரப்பின (நற். 221:3-5), கொன்றைகள பொன்போல் மலர்ந்தன (நற. 2421 3). பொனபோலும் மலரையுடைய கொன்றை யுடன் பிடவமும புறவில் மலர்ந்தன (நற்.246:7,8). அரசருடைய போர் யானையின் முகத்தில் அணிந்த பொன்னாற்செய்த நெற்றிப பட்டததின் புனை நலம் போல உள்ளே துளையமைந்த காயையுடைய கொனறையின் கிளைகளில் அழகிய கொடிபோன்ற பூங்கொத்துக்கள் பெரிய மலையின் உயர்ந்த இடத் தில் மேம்பட மலரும் (நற். 296:1-5). பொனனா லாய அணிகலன்களை மிசு அணிந்த மகளிர் போல, யாவரும் விரும்பும வண்ணம் மலர்விரிந்த நீண்ட சரிந்த பூங்கொத்தில் உள்ள விளங்குகினற பூவை யுடையது அழகு மிக்க கொன்றைக் காடு (நற். 302:2-3). நிறைய மலர்ந்திருக்கும் காயா மரங்களை உடைய குன்றத்தினகண் இடையே கொன்றை மலர்ந்தாற் போல மலையின் பிளவிடம் விளங்க மேகம் மினனின (நற்.37 1:1,2). பேரமர்சுகண்ணி. காயா, கொன்றை, நெய்தல், முல்லை, தளவம் பிடவு ஆகியன மலர்ந்து புறவு பூவணி கொண்டது 552 கொன்றைத் தீங்குழல் ஆதலால் விளையாடுவோம்' எனக் கிழவன் பரு வம் பாராட்டித் தலைவியிடம் கூறினான் (ஐங். 412).பொனபோல் மலர்ந்த கொன்றையொடும் காயாவொடும் தோன்றியொடும் கூடிப் புறவு அழகு பெற்றது (ஐங். 420:1-3) நெடிய மலை மேல் நிறகும் குறுங்காற் கொன்றை பொற்றகடு போன்ற ஒளியுடைய மலரிதழ்களைக் கொடுக்கும் (ஐங். 430: 1,2). நம் பெருமான சென்றவழி தூய்மை செய்த பொன் போன்ற நிறருகம் ஒளியும் உடைய கொன்றை மலரைச் சூடிக் கொண்டு தன்கண் செல் வார்க்கு இன்பந்தரும் சிறப்பினதாம் (ஜங், 432:1,2). தலைவர் சென்ற வழியில் நிலத்தை அழகுறுத்தும் நெய்தற் பூக்கள் யாண்டும் மலரப் பொன் போன்ற பிடவமும் நிறமுடைய அழகிய கொன்றையும் நிறைந்திருந்தன (ஐங்.435). தலைவர் சென்ற வழியில் ஓடவிட்ட பொன்னையொத்த ஒளிபடைத்த கொத் தாக மலர்ந்த கொன்றையுடன குருந்த மவர்களும் நிறைந்துளளன (ஐங. 436). கொத்தாகக் காய்க் கின்ற காயையுடைய கொன்றையின் குழல போன்ற காய்கள் முதிர்நதன எனப் பருவ முதிர்ச்சி கண்ட தலைவி கூறி வருந்தினாள் (ஐங். 458 :1). பருவங் கண்டு வேறுபட்ட கிழத்தியிடம் 'காரணமின்றியே பெய்த வம்ப மாரியைக் கார்ப் பருவ மழையென்று பிறழவுணர்ந்த அறிவில்லாதனவாகிய கொன்றை தோற்றுவித்த மாலை போன்ற மலர்க் கொத்துக் களைக் கண்டு நீ துன்பம் கொள்ளற்க' எனக் கூறித் தோழி தெளிவித்தாள் (ஐங். 482: 1-3), கொன்றை குறிய பலவாகிய மாலைகளைப் போல மலரும் வண்ணம கார்காலம் வந்தது (ஐங். 497: I-3). பிரிவால் பசந்த தலைவியின் கண் போலக் கொைைறப் பூக்கள் மலர்ந்தன (ஐங். 500:1). சிவ பெருமான் புலித்தோலுடுத்துக் கொன்றைப் பூவாற் செய்த மாலை தோளிலே அசைய அயன் தலையைக் கைக்கொண்டு காபாலம் என்னும் கூத்து ஆடினார் (கலி. 1: 11,12), மழையை ஏற்று விளங்குகின்ற கொத்தினையுடைய கொன்றை பூத்து நெருங்கியது (கலி. 102: 1-3). மெல்லிய கொத்தினையுடைய கொன் றைப் பூவாலும் பிற பூக்களாலும் செய்யப் பெற்ற கண்ணியை ஆயர் மகளிர் சூடினர் (கலி. 108: 1-4). கோவலர் கொன்றையின காயைத் திறந்து செய்த இனிய குழலில இசையெழுப்பும் இயல்பினர் (கவி. 106:3). கொன்றை, மாலை போன்ற பூங்கொத்துக் களைத் தோற்றுவித்தன மிக்க மழையை மேகம் பெய்தலால் நாண் மலராகிய புதிய கொன்றை மலர்க் கொத்துக்கள் பொன்னாலாகிய மாலைகளைப் போனறு விளங்கின (பசி . 14:10). கொன்றைத் தீங்குழல் - கொன்றைப் பழத்தால் அமைந்த (பரி. 8: 24).<noinclude></noinclude> l94gk06tbupnk5ybmyvcpbt4j601p97 250 669131 1987617 2026-11-06T15:01:34Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987617 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கொன்றையங்குழலர் 553 கா குழல். கோவலர் நீள வளர்ந்த கொன்றைக் காயால அமைந்த கொன்றைத் தீங்குழலில் இசை எழுப்புவர் (கலி. 106:3). கொன்றையந் தீங்குழல காணக. கொன்றையங்குழலர் - கொன்றைப் பழத்தால் அமைந்த குழல் உடைய இடையர். வளைந்த மடிகோலிய உடை யினரும் கோலைக் கையில உடையவருமாகிய இடை யர் கொன்றையங்குழலராய கொன்றைப் பழத் தால் அமைந்த குழலை யிசைப்பவராய - பின்னே நடந்துவர, ஒலிக்கும் மணிகட்டிய கழுததினை யுடைய பாற்பசுக்கள மாலைக் காலத்தே மனை தொறும் செல்லும் (அகம்.54:9-12). - கொன்றையந் தீங்குழல் - கொன்றைப் பழத்தால் அமைந்த குழல். இடிமுழகக மில்லாத மழையுடனே கழுததில் கட்டப்பெற்ற மணிஓசை ஊரினகண்ணே கேட்கு மாறு ஆனிரையைச் செலுத்தி வந்த ஆயருடைய கொன்றையந் தீங்குழல் - கொனறைப பழததால் அமைந்த குழல் - மன்றுதொறும் இனிமையாக ஒலிக்க மாலைக் காலம் வந்தது (நற. 364.7-11). கொன்றைத் தீங்குழல காணக. கொன்றை மாலை கொன்றையலங்கலந்தெரியலான் யணிந்த சிவன். நீர்நிலைக் கருகே விளங்குகின்ற நறுங்கொன்றையலங்கலந் தெரியலான-சிவன்- இயங்கு மூவெயிலை எய்கையிலே பிறந்த முழங்கழல் போல ஞாயிறு எங்கும் வெமமை பரப்பிச் சுட் டது (கலி. 180:1-3}, மாட்சிமைப்பட்ட கொன கொன்றையவன் - கொன்றை மாலையணிந்த சிவன். தலைவன் பிரிவால் புலம்பும் தலைவி தன சிற்றிலில் கூடலிழைக்கத் தொடங்கி ஒருபாகம் இழைத்த போது இளமபிறையைக் கண்டு இதுதானே பின்னர் நிறைமதியாய் வளர்ந்து வருததும் எனக் கருதி துகில் தலைப்பால மூடினாள்; பின்னர் 'மணி மிடற்றை யுடைய றையவன - சிவனசூடுதற்கு இதனைக் காணாது வருந்துவன் ஆதலால நெஞ்சே, இதனை அவனுக்குக் கொடுத்து விடு' எனக கூறினாள் (கலி. 148:24-30). கொன்றோர் - 1.அழித்தவர். ஒருவன் செய்த நன்றியைக் கொனறோர்க்கு - அழித்தவர்க்கு - அததீவினையி னின்றும் நீங்கும் உயதி இல்லையென அறநூல் கூறும் (புறம். 94:5-7). 2. கொலைசெய்தவர். அம்பலம் ஒலியடங்க மனை களும் துயின்ற இந்நிலையில் கொன்றோரை கொலை செய்தவரை - ஒத்தகொடுமையொடு நடு யாமம் பொருந்த வரின் காமம் கடலினும் மிக்குக் கரைகடந்து செல்லும் (அகம. 128.1-4). மூங்கிற் காட்டில் வழிச்செலலும் வணிகர் போகும் இடங் களின் பினனே இருதது இரக்கமினறி அவரைக் கொன்றோராகிய ஆறலைப்போர் அவர் இறந்த தற்கு வருந்தாது தம அம்புகள் கழிந்திதன பொருட்டே வருந்துவர் (அகம். 327 17-19). கொன்னாளன் - பயனறறவன. 'நமக்கு அருளசெயது இல்லறப பயன கொள்ளாத கொன்னாளன . பயனற்றவன் காட்டு மலையாயிருநதும கோங் கம் பூத்த பகக மலையெல்லாம் பொன்னாற் செய்த பல மாலையணிந்த யானைகள் போல் தோனறு கின்றதே; இதற்குக் காரணம் என்ன' எனததோழி தலைவனை இயற்பழித்தாள் (கலி. 42:16-18). கோ - கோ 1.வேந்தன.'அறநெறியைச் சொலலும் மேற் கோளையும் அதற்கேற்ற மறத்தையு முடையவனும் கொலயானை மேலே எடுக்கப்படட கொடிகள் ஆகாயத்தை நிழல செய்யும்படி அதனை ஊாபவனு மாகிய எம் கோ-வேந்தன பலயாகசாலை முது குடுமிப் பெருவழுதி பஃறுளியாற்றின மனமீறும் பலகாலம் வாழ்வானாக' என்று நெட்டிமையார் வாழததிப் பாடியுள்ளாரா (புறம. 9:6-11), 'உடுத்துக கொள்ளவும் போர்ததுக கொள்ளவும் மாட்டா என்பதை அறிந்தும் படாததினை மயிலுககுக கொடுததஎம்கோபேகனின் கைவணமை எததுணை' யாயினும் ததல் நன்று என்று மறுமையை நோக கிற்றன்று; பிறரது வறுமையை நோககிறறு எனப பரணா அவனது ஈகையைப் பாராட்டுவா (புறம் 141 10-15). நும் கோ யாரென வினவுவீராயின் எமசோ கோப்பெருஞ்சோழன என்று அவவொடு கெழுத கைமை கொண்டு பாடுவா பிசிராநதையாக (புறம். 212.1,8). 'நும கோ யாரென வினவுவீராயின எம்கோ சேரலாதன' எனபா குமடநீர்க கணண னார் (பதி. 20:1,5). இமைய வரம்பன நெடுஞ்சேர லாதனைக் குமட்டூாக கண்ணனார் பத்துப் பாடல் களால் பாடினாராக, அசுகோ அப்புலவாசுரு உம்பற் காட்டு ஐந்நூறூா பிரமநாயம் கொடுத்து முப்பததெட்டியாண்டு தென்னாட்டுள் வருவத னில பாகமும் கொடுத்தான (பதி. ப. 3. அடிக்குறிப்பு). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிசசேரலைக காபபி யாற்றுக் காப்பியனார் பத்துப் பாடல்களால் பாடினாராக அககோ அப்புல்லாக்கு நாற்பது நூறாயிரம் பொன் ஒருங்கு கொடுத்துத் தான ஆள்வதில் பாகமும் கொடுத்தான (பதி.ப.4.அடிக் குறிப்பு). சுடல்பிறககோட்டிய செங்குட்டுவனைப்<noinclude></noinclude> l9bh4ayp0qsbnax6xwh9632eksz1cb5 250 669132 1987619 2026-11-06T15:01:47Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987619 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோ பரணர் பாடினாராக அக்கோ அவர்க்கு உடம்பற் காட்டு வாரியையும தன்மகன குட்டுவன சேர லையும் கொடுத்தான (பதி.ப. 5. அடிக்குறிப்பு). ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதனைக் காக்கை பாடினி யார் நச்சௌளையார் பத்துப்பாடலகளால் பாடி யதற்குப் பரிசிலாக அககோ கலன அணிகலென அவர்க்கு ஒன்பது காப்பொன்னும் நூறாயிரம் பொறகாசுகளும் கொடுத்து அவரைத் தன அரச வையிற் பக்கத்தே அமர்த்திக கொண்டான (பதி. ப. 6. அடிக்குறிப்பு). பெருவெற்றியுடையவனும் நல் லோள் கணவனும உனனத்துப பகைவனும் ஆகிய எம்கோ' என்று பாரியைக் குறிப்பர் கபிலர் (பதி. 61:1-8). செலவக் கடுங்கோ வாழியாதனைக் கபிலர் பத்துப் பாடலகளால் பாடினாராக, அககோ அப்புலவாக்குப பரிசிலாகச் சிறுபுறம் என நூறாயிரம் பொற்காசுகளைக் கொடுத்து, நன்றா எனனும் குனறேறி நினறு தன் கணணிற கண்ட நாடெல்லாம் காட்டிக கொடுத்தான் (பதி.ப. 7. அடிக்குறிப்பு). இளஞ்சேரலிரும்பொறையைப் பெருங்குனறூர் கிழார் பத்துப்பாடல்களால பாடி னராக, அக்கோ மயக்கம் இலலாதார்க்கு அவர் மயங்குமாறு கொடுப்பீராக என்று அப்புலவர்க்கு உவகையினால் முப்பத்திரணடாயிரம் பொற்காசு களைக கொடுத்து அவர் அறியாமலே ஊரும் மனையும் வளமிகப்படைத்து அழகும இன்பமும் இயலுமாறு பரப்பி எண்ணற்ற அருங்கலச் செல் வத்தோடு பன்னூறாயிரமாக வகுத்துக காப்பு மறமாகிய கொடையினையும் அளிததான் (பதி ப.9. அடிக்குறிப்பு). 'யாம் குரவைக் கூததாடித் தொன்னி லம் ஆளும் உரிமையுடைய எம் கோவாகிய பாண்டியன இவ்வுலகினகண் வாழ்வானாக எனறு தெய்வத்தைப பரவுவோம்; நீயும் அஙங னம் பாடுதற்கு வருவாயாக' என்று தோழி தலைவியை அழைத்தாள் (கலி. 103 : 75 - 79). "ஏற்றினையும் அதனை நம் பொருட்டுத் தழுவிய காதலரையும் பேணி நாம் கான ததைப் பாடினோ மாய்த திருமாலை வழிபடுவோம்; அப்பயனால் எம் வீரம் பொருந்திய கோ (பாண்டியன) பகைவர் நாடு என்னும் பெயர் கெட்டுத தன்னாடு என்னும் பெயர் பெறுமாறு அவா நாட்டைத் திறை கொண்டு அவரை வெல்வானாக' என்று ஆய்ச் சியர் குரவையாடினர் (கலி. 106:47-50), பாடிய 2. வேந்த (அண்மை விளி), 'நினனைப் செவ்விய நா பின்னைப் பிறர் புகழைப பாடாத வாறு நினககெனறு ஒன்றையும் காததுக் கொள ளாது கொடுக்கும் ஆற்றலுடைய எம்கோ - வேந்த' - என்று சேரமான யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேர 554 பாடல் Gargo லிரும்பொறையைக் குறுங்கோழியூர்கிழார் விளித் துப் பாடுவர் (புறம்.22:31-33). வனபரணர் காட்டி டத்தே வேட்டமாடியிருந்த வல்விலோரியை அணுகி இருபத்தொரு துறையையும் முறையே பாடிமுடித்துப பினனர்க் கோ' என்று அவன் பெயரைக கூறி விளித்தார் (புறம. 152:19-21). 3. தலைவன். 'அருவிகளையுடைய பாயல் மலைக் குரியோனான கோ - தலைவன் - ஆரமொடு பிற வற்றையும் தன்புகழ எங்கும் பரவ வழங்கினன்' என்று சேரமான வஞ்சனைத் திருத்தாமனார் பாடுவர் (புறம்.398:27-30).'இழும் என்னும் இசையுடன் இழியும் அருவிகளையும் வானளாவ உயர்ந்த உச்சிகளையும் உடைய தோன்றி மலைக் குரியனான கோ, வானத்தே விணமீனகள் பூத் தாற் போன்ற ஒளியும் நிறமும் அமைத்த பல ஆனி ரைகளைக் காளைகளுடனே நல்கினன' என்று தாமான் தோன்றிக் கோனை ஐயூர் முடலனார் பாடியுள்ளார் (புறம. 399:30-34). 4. முன்னோன். 'எம் வேந்தனாகிய பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி தம் கோ -முன்னோன் - ஆகிய நெடியோனால் உளதாக்கப்பட்ட பஃறுளி என்னும் யாற்றின மணலிலும் பலகாலம் வாழவா னாக' என்று அவனை நெட்டிமையார் வாழத்திப் பாடியுள்ளார் (புறம, 9.8-11). 5. தந்தை. 'நீ அருள செய்து எனனைக் கூடப் பெறின அவவிடத்தே நின தாயும் அயலாருமே அன்றிப் பின்னா நின கோ - தந்தை - தாமே வரி னும் வருக; அதற்கு வருந்தேன்' என்று வினைவல பாங்கின தலைவன் அவ்வகைத் தலை வியை வழியிடையே விலக்கிக் கூறினான் (கலி. 116: 10-12). யான 6.பசு. 'இளையோளே, மறுவினையுடைய ஏற்றின் மேல் இருந்து ஆடிவிட்டுப பின்னர் நீர்த்துறையில் தெப்பத்தின மேல் கிடந்து அதனைத் தள்ளுகின்ற வனைப் போல தோனறும் இவன் கோ - பசு - இனத்தையுடைய ஆயர் மகனலலவோ, இவனைக் காணாய்' என்றுதோழி தலைவிக்கு ஏறுதழு வல நிகழ்ச்சியைக் காட்டினாள் (கலி. 103:36-39). கோஒய் - கள் முசுக்கும் சுலம். வேளூரில் கள் விற்கும் இல்லத்திலுள்ள கட்சாடியைக கோஒய் - கள் முகக் கும் கலம் - உடைத்திடின் அச்சாடியிலுள்ள கள் மழைத்துளி போலத் தெருவெலலாம் துளிக்கும் (அகம், 166:1-4), கோஒல் - அரசாட்சி, கோஒல் - அரசாட்சி - செம்மையா யிருத்தலால் சான்றோர் பலராகி மழை பிழைத் தலை அறியாத புனபுலத்தின்கண் உள்ளது, வளை<noinclude></noinclude> 5oplydyn8lveuxp7uaytvcivzhus2ju 250 669133 1987621 2026-11-06T15:02:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987621 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோக்குளமுற்றனார் யலணிந்த மகளிருடைய தந்தையாகிய பாரியின் நாடு (புறம்.117.6-10). கோல் காணக. கோக்குளமுற்றனாா - புலவர், 'கோகதனம் என்பது ஓரூா' அது வெண்காடு எனக் குறிககும். உ. வே. சா. 'கோக்குளமுற்றம் என்ற சொல் முழுதுமே ஒரூரின் பெயா எனறும் கொள்ளலாம்' என்பா (குறு. பாடினோர் வரலாறு). 'குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன்' என்ற தொடரைக காட்டிக் குள முற்றம் எனபதே ஊர் எனவும கோ எனவும் உரிமை பெற்ற உழுவித்துண்ணும வேளாண் மர பினர் என்ற முறையில் இப்புலவா கோக்குளமுற்ற னார் என்று பெயர் பெற்றார் எனவும் விளக்கு வர் பி.நா.(நற். பாடினோர் வரலாறு). எவ்வாறாயி னும் இவர் ஊரால் பெயர் பெற்றவர் என பது தெளிவு. வையாபுரிப் பிள்ளையின் சஙக இலக் கியப் பதிப்பும் இப்புலவர் பெயரை அவ்வகையி லேயே அடக்கும் (ச. இ. புலவர்களின் பெயா வகை). இவர் பாடல்கள் குறுந்தொகையில் ஒன்றும் (98) நற்றி ணையில் ஒன்றும் (96) ஆக இரண்டுள். இரண டிலும் தலைவியின பசலை நோயினை இவர் பாடி யுளளார். பருவங்கண்டு ஆற்றாது நெஞ்சழிந்த தலைவி பசலையுற்ற தனனிலைமையைத் தலைவ னுக்கு மாரிய பீரத்தலா சில கொண்டு அறிவிப பாரைப் பெற்றால் நன்று எனத் தோழிக்குரைத் தலை இவரது குறுந்தொகைப் பாடல் கூறும. நற் றிணைப் பாடலில், தலைவனொடு தொடர்ந்து பயின்ற பொழிலையும் துறையையும் கானலையும் நோக்கி நினையுந்தோறும உருகித தலைவி பசந்த நிலையைச் சிறைப்புறத் தலைவன் கேட்பக கூறித தோழி வரைவு கடாவுதலை இவா குறிததுள்ளார். இவருடைய இவ்விரு பாடலகளிலும் முலலைத் திணையும் நெயதற்றிணையும் சிறக்கின்றன. கோகுலம் - குயில். திருப்பரங்குன்றத்தில் முருகன் கார ணமாக மூண்ட போரில் வள்ளியின பாங்கியர்க்கு ஆற்றாத ஆயிரங்கண்ணோன மகளுடைய பாங்கி யா முருகனைச் சூழ்ந்து கோகுலமாய் - குயிலாய் கூவினர் (பரி.9:58-65). கோங்கம் - கோங்கு. தலைவியும் தோழியும் அருவியா டிய பின மலையெருககம் பூவுடனே விரிந்த பூக களையுடைய கோங்கம் - கோங்கு - உள்ளிட்ட பல மலர்களையும் கொயது பாறையிலே குவித்த னர் (குறி. 73). மாணிழை மகளிருடைய மதர்த்த அழகமைந்த பூணணிந்த முலைகளைப் போன்ற முகைகள் அலாநகு கோலகம பூக்களொடு கொத் துக்களாகிய புனலிப் பூக்கள் முதலியன கூடிக் கிடக்கக கானம பெரிதும் விரும்பத்தக்கதாயிருந 555 கோங்கு தது (அகம்.99:3-10), 'கைத்தொழில் வல்ல கமமி யன் அழகு பொருந்துமாறு மாணிசுகக கற்களை இர..டிழைந்த பொன்னாைைய சுரிமுகம் எனனும் அணிபோன்ற வடிவினளார் பிளவேளிளில் பெரிய கோஙக மரத்தின அவித்த முலக்கள் மலாந்தன பட்ட (நற. 86:5-:3. 'கார்த்திகைக திங்களில் எடுக்கப் ஒளியையுடைய நீண்ட விளக்குகளின் வரிசை போலப் பல பூக்கள நிரம்பிய கோங்கம் காட்டினை அழகு செய்யும் (நற். 202:9-11), 'தின ணிய நிலையிளையுடைய கோங்கமரம முகிழித்த அழகு மிகும் தெமொட்டுககள அலகு ம கால் மாகிய இளவேனில் வந்தது; இப்பருவததே தாம் மீள்வதாகக் குறித்துச் சென்ற தலைவரோ இன் னும் வந்திலா' என்று தலைமகள் இரங்கி மொழிந தாள் (ஐங்.343). 'அனனையே, தளிரையும் பூங் கொத்துககளையுமுடைய கோங்கமரம் கொடுத்த தாகிய இத்தலைவியின நோயைச் சிறிதும் அறியலா குமோ' எனத தோழி செவிலியிடத்து வினவுமுறை யில் தலைவிக்கும் தலைவனுக்கும் இடையிலநோந்த பூத்தரு புணர்ச்சியைப் புலப்படுத்தி அறத்தொடு நின்றாள் (ஐங். 866), 'இவ்விளவேனிற பொழுது, புதிய மலர்களையுடைய கோங்கம பொன என் னும்படி தாதினை உதிர்க்குமாறு வந்து கொடு.ைம. செய்யும்' என்று தலைவி தலைவனாற குறிக்கப் பட்ட பருவ வாவினகண் ஆற்றாது நெஞ்சழது தாள் (களி. 33:19-14), 'நம்மை அருளி இல்லறப் பயனை ஆளாமல பயனின்மையை ஆளுகின்ற தலை மிக்க வனது நாட்டு மலையாயிருந்தும் தனமை நறுமணமுடைய கோஙகம பூத்த பசுகமலை லாம் பொனனால செய்த பல ஆரமணிந்த யானை கள் போலச் சிறந்து தோன்றும் எனத் தலைவன அரியனான காண்பதற்கு காலத்தில் தோழி அவனை இயற்பழித்து மொழிந்தாள் (கலி. கி2:164 18). திருப்பரங்குன்றத்துச் சுனையினருகே காலம் குறியாது பூக்கும கோங்கம் உள்ளிட்ட மலர்கள் பலவும் நிறைந்தும நிறம் மாறுபட்டும் இடையிட் டும் நெருங்கியும் பூத்திருந்தன (பரி. 19:74-84). கோங்கு கோங்கம், வேனிற் காலத்திற பூப்பதாகிய கோங்கின- கோங்க மரததின - பூவிடத்தேயுள்ள பொகுட்டுப் போன்ற வளைந்த அழகிய செவி களையுடையது கொல்லை வரபபில வாழும் எலி (புறம்.322:4,5) வேங்கை மலையில விரிந்த கோங் கின் அரும்பினது வனப்புடன ஏந்திய முற்றா இளமுலைகளை யுடையவள் தலைவி (புறம. 336:9- 11). சூரர மகளிர் கோஙகின் குவிதத அரும்பை யொத்த தம் இளமுலையில் மருதமபூவை அப பினாறு போல் சந்தனக் குழமயை அப்பி முருகனது<noinclude></noinclude> bvnua4lh5q5fk4scdntdlq0gf614kyv 250 669134 1987622 2026-11-06T15:02:21Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987622 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோங்கு கொடியை வாழ்த்தி மலையகம் எதிரொலிக்கப் பாடி யாடுவர் (முரு. 33-42), புதிதாகப் பூத்தலை யுடைய கோங்கினது விளக்கம் மிக்க முகையை இசுழந்த முலையை உடையவர் விறலியர் (சிறு.25, 26.31). தாதுக்கள் சூழ்ந்த கோங்கின பூவும் ஏனை மலர்களும் பரந்து மாலை ஒழுகினாற் போல ஓடும் பெரு நீா வரவை யுடையது வையை (மது. 338-340). வண்டுகள் இலவ மலரில் உகுத்த கிளைதத பூக்களையுடைய கோங்கின் நுண்தாது பவளச் செப்பிலே விற்போர் பொற்பொடியைச் சொரிந்தது போல் தோன்றும் (அகம். 25:9-11). உயர்ந்த மலைத்தொடரின் உச்சியில் இரவில் விண்மீனொடு பொலிந்த வானம் போல் தோன் றித் தேன ஒழுகப்பட்டு ஆரவாரிக்கும் விளக்க முடைய பூங்கொத்துககளைக் கொண்ட கோங்கின் மீது காற்று மோதுதலால் கழன்று வீழும் இட மெல்லாம் நறுமணம் கமழ்வதாகிய புதுமலர் தனது இடத்தினின்றும் வீழகினற விண் வீழ் கொள்ளி போலத் தோன்றும் (அகம்.153:13-18) கோங்கின் மீது படாந்து இரவில மலர்ந்த அதிரல் கொடியைக் காட்டு யானைகள் வைகறையில் அரும்புடன் இழுத்துக் கவளமாய் உண்ணும் (அகம் 157:5-8). 'தலைவியது கோங்கு அரும்பினாற் போன்ற குவிந்த முலையினையுடைய மார்பகத்தே இனிய துயிலைத் தலைவன விரும்பினான (அகம் 240:9-12). பொனனால் இயறை கன்னத் தட்டு (தராசுத்தட்டு) பொலிவுற அதில் வெள்ளிக் கம்பியின அறுத்த துண்டங்கள உதிருமாறு போல இள வேனிற் காலத்தில் கோங்கின் பூலகத்தே குரவ நறுமலர்கள் வண்டினம் ஊதுந்தோறும கிளையி லிருந்து உதிரும் (அகம. 317:8-11,14). 'கோங்கும் மெல்ல மெல்லக் கொய்யப்படும் தளிர்களை எய் தின' என இளவேனிற்காலத்தை நோக்கிப் பிரி வின்கண் தலைமகள் இரங்கினாள் (அகம்.341:1,2, 12). இலையில்லாத அழகிய கிளைகளிடத்தே இனமான வண்டுகள் ஆரவாரிக்கும்படி முலை களை யொத்த மெலலிய அரும்புகள் விரிந்த கோங் கின முதற பூச்சுள மலரத தொடங்கின (குறு.254). புல்லிய புறவிதழ்களையுடைய கோங்கின மெல் லிய அகவிதழ மிகசு குடைபோன்ற பூக்கள் வைகறைப் பொழுதில் விளங்கும் விணமீன்களைப் போல தோன்றும் (த. 48:3,4). காட்டாற்றில் நீராடிய தலைவி அதன நீரோட்டத்தால் ஈர்க்கப் பட்டு ஆழும் நிலையில், பொரிந்த அடிமரத்தை யுடைய கோங்கின் பொன்போன்ற நிறம் அமைந்து பசிய மலரை வேங்கைப் பூங்கொத்துடன் வேற றுமை தெரியச சூடிக கொண்டு தேரில் வந்த தலை 556 கோச்சேரமான்..... சேரலிரும்பொறை வன் அவளைக் காப்பாற்றிக் கரை சேர்த்தான் (ஐங்.367). வளம் பொருந்திய கிளைகளை யுடைய கோங்கின் மலரால் புனையப்பட்ட குளிர்ந்த மணங்கமழும் மாலையை வண்டினம் மொய்க்கும் படி தலைவன் பரத்தைக்குச் சூட்டி அவளுடன் விரும்பித் தங்கினான் (ஐங்.370:1-3). 'நல்லவளே. முற்றின கோங்கினது இளமுகை யென்னுமாறு பெருத்த நின் இளமுலைகள் நின்னைக் கண்ட வருடைய உயிரை வாங்கிக் கொள்ளும் என்கின்ற நிலைமையை நீதான் அறிவாயோ, அறியாயோ என்று காமஞ்சாலா இளமையோளைக் கண்ட தலைவன் வினவினன (கலி. 56:28-26). 'முதிராத கோங்கின் இளமுகையை ஒப்பத் தோன்றிய தொய்யில் எழுதிய வனமுலையை உடையவளே' எனத் தலைவன தலைவியை விளித்தான் (கலி. 117:2-4). கோச்சேரமான் யானைக்கட்சேஎய் மாந்தரஞ் சேரலிரும் பொறை - சேரவேந்தன். சேய் என்பதே இவனது இயற்பெயர். யானையினது நோக்குப் போலும் நோக்கினை யுடையவனாதலால் இவன் யானைக் கட் சேய் என அழைக்கப் பெற்றான. அதனுள் சேய் என்பது இங்கே சேஎய் என அளபெடுத்து வந்தது. 'வேழ நோக்கின் விறல்வெஞ் சேஎய் (புறம், 22,39). என்று இப்பெயரைப் பாடலிற் பயிற்றுகள் குறுங்கோழியூர் கிழார். மாந்தரஞ் சேரலிரும் பொறை என்பது இவனுக்குரியதொரு சிறப்புப்பெயர் (திருககுறள் 355: பரிமேலழகருரை சேர வேந்தருள் கோச்சேரமான என்ற பெரும்பெயர் பெற்றவன் இவனே. குறுங்கோழியூர் பொர் (புறம்.17,20,82),பொருநதி விளங்கீரனார் (புறம். 63), கூடலூர் கிழார் (புறம்.229), பெருங்குன்றூர் கிழார் (பதி. 98), பரணர் (அகம். 142) ஆகியோரால் இவன் பாடப்பெற்றுள்ளான். கடலின் ஆழத்தை யும் உலகில் பரப்பையும் திசையையும் ஆகாயத் தையும் 'வரையறுத்தறியிலும் அறிவும் அனபும் கண்ணோட்டமுமாகிய பண்புகளையுடைய இவன் அளத்தற்கரியவன் எனக் குறுங்கோழியூர் கிழார் பாராட்டுமாறு இவன் அப்பண்புகளில் மேம்பட்டு விளங்கினான. இவனது குடைநிழற்கண வாழ் வோர் செஞ்ஞாயிற்றின் வெம்மை யல்லது வேறு வெம்மை யறியார்; இந்திரவில் அல்லது பகை வரது கொலைவில்லை யறியார்; கலப்பை அல்லது வேறு படைக் கலமும் அறியார் என்னுமாறு இவன் அறம் தங்கும் செங்கோல் செலுத்தினான. 'மாந். தரஞ் சேரல் ஓம்பிய நாடு தேவருலகத்தை ஒக்கும்' என்று இவனது காவற்சிறப்புப் பிறரால் பேசப்பட்டது. தனனைப் பாடிய புலவர்<noinclude></noinclude> fm1no654r4p3zikdht087onzwvpwwga 250 669135 1987623 2026-11-06T15:02:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987623 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோசர் 557 கோசர் பின்னைப் பிறர் புகழைப் பாடாதவாறு இவன் தனக்கென்று பாதுகாத்துக் கொள்ளாது கொடுக் கும் ஆற்றலை யுடையவன. 'இவனுடைய புகழ விரிப்பின் அகலும்; தொகுப்பின் எஞ்சும்' என்பது பொருந்திலிளங்கீரனாரது கணிப்பாகும். இவன் கபிலாபால் மதிப்புடையவன, தன்னைப் பாடுதற்கு அவர் இலலையே என்று இவன பின்னாளில் ஏங்கி னான் எனறும் அந்த ஏக்கம் ஒழியுமாறு பொருந்தி விளங்கீரனார் பாடினார் எனறும் புறப்பாடல் ஒன்றால் (53) அறியலாம். ஒருகால் இவனுக்கும் சோழன் இராசருபம் வேட்ட பெருநற் இல்ளிக்கும் போர் மூள, அசசோழனுக்குத் தேர்வண்மலையன துணை வந்தமையால இவன் படைகுன்றித் நோற்க நேர்ந்தது (புறம். 125). மற்றொருகால் பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழி யனால எவ்வாறோ சிறைப்படுத்தப்பட்ட இலன் வலிதில் தானே சிறை நீங்கிப் போய்த் தனனரசு எய்தினான் (புறம். 17), யானை அகப்படும் குழிமேல் பாவப்பட்டதைத் தன் மனச்செருக்கால பாது காவாது சென்று ஆழ்ந்த அக்குழியினகண அகப் பட்ட கொல்களிறு அதன நிலை சரியக் குழியைத் தூர்த்துத் தன்னினம் விரும்பச் சென்று பொருந்திய செயலை உவமை காட்டி இவனது இவ்வாற்றலைப் பாராட்டுவர் குறுங்கோழியூர் கிழார். அறவோனா கவும் மறவோனாகவும் ஆண்ட இவன் தன் அவைக் களப்புலவராய கூடலூர் கிழாரைக் கொண்டு ஐங் குறுநூற்றைத் தொகுப்பித்துத் தமிழ்த் தொண்டி லும் தனக்கென ஓரிடம் அமைத்துக் கொண்டான. இறுதிக் காலத்தில் இவனது இறப்பிறகான வானி யல் குறியினைக் கண்ட கூடலூர் கிழாரும் பிறரும் ஐயுற்று 'இவன நோயிலனாயின நன்று' என நெஞ சழிந்திருக்க, அன்றைய ஏழாம் நாளே இவன தப்பாது மேலோருலக மெய்தினான. சேஎய் சேரமான் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை, சேரமான யானைக்கட்சேஎய் மாத்தரஞ்சேரலிரும்பொறை, சேரமான் யானைக்கட் சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும் பொறை, சேரன் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை. மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை, மாநதரம் பொறை யன் கடுங்கோ, மாந்தரன், யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறை காண்க. கோசர் - ஒருவகை வீரர். வெற்றிவேலையுடைய இளைய பல கேரசர் விளக்கம் மிக்க படைக்கலம் கற்பாராய் மாறுபட்டு எறிந்த முருக்க மரத் தூணாகிய இலக்கு தொலையாது நிற்கும் (புறம். 169:8-12). வெற்றியை விரும்பும் கோசருடைய அவைக்களம் (புறம்.283:6). வாட்டாற்று எழினியாதனது நாட்டில்,மலர்களிடத் திலிருந்து வடித்துப்பெற்ற கள் நிறைந்த மனைகளை யுடைய கோசர் இனிய அக்கள்ளின் தெளிவை உண்டு களிப்புமிகுந்து குரவைக கூத்தாடு மிடத் தில் இனிய பாடல்கள் இசைக்கப்படும் (புறம். 396:7- 9). பழையனது மோகூரிடத்து அவையகம விளக்க முறும்படி அறியக் கூறியநானகு வகையாகிய கோசர் வஞ்சின மொழியினால் மேம்பட்டு விளங்கினா (மது. 508-510). பகைவரை வஞ்சியாது எதிர்நின்று பொருது கொல்லும் தப்பாத வாளினையுடைய இளைய பலராகியகோசர் நினனுடைய வாயமொழி யைக் கேட்டு அதன்வழி நடக்க நீ இனிதே உறை வாயாக எனப் பாண்டியன தலையாலங்கானத துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனை மாங்குடி மருத னார் வாழ்த்துவர் (மது. 773,774,281), மெயம்மொழி யாற் சிறந்த பெரிய அணிகளையணிந்த தலைமை கொண்ட கோசர்களுடையது துளுநாடு (அகம். 15:3,8). படைக்கலம் உண்டாக்கிய வடுககளை யுடைய முகத்தினரான அஞ்சாமை கொண்ட கோசர்ககுரியது நியமம் என்னும் செலமை மிக்க ஊர் (அகம்.99.11,13). நண்பா ஆக்கம கெட்ட சாவததிலும் அவரிடத்துக் கொண்ட பழைய நட் பினில் திரியாதவராயச் சென்று அவர் குறிப்பி னில் ஒழுகும் மாறுபாடில்லாத அறிவுடைமையால் அஃதை என்பவனைக் காத்து அவனைக காவ லமைந்த இடததே நிலை நிறுத்தியவர் பல வேல களையுடைய கோசர்; அவாககுரியது புதிய கள் மணம் கமழும் நெய்தவஞ்செறு என்னும் ஊரினை யுடைய வளம பொருந்திய நாடு (அகம்.113 1-7). அன்னி மிஞிலி என்பாள தன தந்தையின் கணணை ழகைக் கெடுத்துக குருடுபடுத்திய தவற்றிற்காக நெடு மொழியினையுடைய கோசரைத திதியனது அழுந்தூரிடத்தே அச்சமுண்டாகக் கொல்லச செய்து மாறுபாடு தீர்ந்தாள் (அசும. 196 8-12). உண்மை நிலைபெற்றவரும் நெடுந்தூரத்து விளங் கும்நல்ல புகழினையுடையவருமாகிய வளம பொருந் திய கோசரது விளககமுற்ற படையினை யழித்து அவரது நிலத்தைக கைக்கொள்ள விரும்பினாள் சோழன் (அகம். 2058-10). ஆதன் ஏழினியின் செல்லூரிடத்தே இளம்பல கோசர் கடலாடும் மக ளிர் கொய்து வதத புலிநகக் கொன்றைப் பூவையும் சுழனியில் உழுவோர் கறையெடுக்கையிற் பறித்து வந்த குவளைப் பூவையும் காவற் காட்டினை யுடைய முல்லை நிலததே பூத்த முல்லைப் பூவுடன் சோத்துத் தலைமாலை கட்டி விளையாடுவர் (அகம். 216:8-14). வெற்றிக கொடியினையும் காற்றை யொத்த விரைவினையுடைய அணி செய்யப் பெற்ற தேரினையும் கொணட கோசர் மிகக தொன்மை வாய்ந்த தமது ஆலமரத்தின மாறத்திடததே முர<noinclude></noinclude> 1qwstzovlohql795m9l7sgjqraalwmk 250 669136 1987625 2026-11-06T15:02:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987625 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோட்டம் உம சம முழங்கப் பகைவரது போர்முனையை அழித்த னர். அப்போது மோகூர மன்னன பணியாமையால் அவர்க்கு நண்பராய குதிரைகள் நிறைந்த தானை களையுடைய மோரியா அம்மோகூா மன்னன்மேல் பகை கொண்டு வந்தனா (அகம.251:6-12). புனசெய நிலத்தில் செழித்து வளர்ந்த பயற்றினை மேயந்த தற்காக அன்னி மிஞிலி என்பவளுடைய வாய்மை மிக்க தந்தைழைப் பழமை வாய்ந்த ஊரிலுள்ள கோசர் அருளாமல கண்ணைக் களைந்து துன்புறு தினர்; அககொடுமை பற்றி அவள் அடி உடுக்காமலும சினத்தினால மேற்கொண்ட நோனபிறகுரிய வடிவம் மாறாமலும் இருநது திதி யனிடத்தே கூறி அவரது இன்னுயிரை அவனால் போக்கிச் சினம் மாறி உவகை உற்றளை (அகம். 262: 1-13). 'தோழி, விடலையொடு (தலைவனொடு) நம் மகளாகிய மட டந்தை கொண்ட நட்பு முரசு முழங் கவும சங்கொலிக்கவும் மணவினையிலே முடிந்த மையின் அந் நட்பு தொனமை மிக்க ஆலமரத் கின் கீழ அமைந்த மன்றத்தின்கண தங்கி விளங் கிய நாலூர்க கோசரது நன்மொழிபோல உண்மையானது’ எனச செவிலி, தலைவனொடு தலைவி உடனபோய மணந்த நிலையில் நற் றாய்க்கு அறததொடு நின்று கூறினாள் (குறு. 15). 'நனனனது காவல மரமாகிய மாமரத்தை வெட்டி அவவது நாட்டினுள் புகுந்து கைப்பற்றிய வஞ்சி னததையுடைய கோசர் போலச் சிறிது வன் கண்யை யமைந்த சூச்சியும் நமக்கு வேண்டும். என்று தோழி, தான தலைவனுக்குப் பகற்குறி று இரவுக்குறி நோந்து பின் அதுவும் மறுதத நிலையில் தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 73,2-5). கோட்டய - வளைவு. கோட்டம் வளைவு அமையத கொடுத்த கண சூடுதல் இவனுக்குப் பாததியுள்ளது எனப போர் மறவனொருவன புனையப் பெறுகின்றான (புறம். 373:1-3). திரண்ட மரத்தின கோட்டமான இடத்தை வீட்டு நீங்கா - 6710 பற்றி வளர்ந்த பூங்கொடி போல முடைய வடிவொபபில்லாத கூனுடம்பை முயங்க் எமமைக காப்போமென்று கூறுவார் பலர் எனக் கனியாய தலைவி குறளனான தலைவன் கேட்பத் தனக்குள் கூறினாள் (கலி. 94:82-25), செவிமறை யாய இருக்கும் ஏற்றைத் தழுவிய தலைவனின் தலையில் சிடந்த முல்லைபபூவால கட்டப்பட்ட கோட்டமு கடய கண்ணியைக் கொம்பிலே எடுத் துககொண்டு அலைத்த பெரிய புகாநிற ஏறு துள்ளியதனால் அப்பூங்கண்ணி தலைவியின் கூந்தல்ல சென்று வீழந்தது (கலி. 107:6-9). 2.கோயில், புறங்கும் கலங்களைத தொடக கூடா 558 கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய சேரமான் மல விலக்குண்ட பூப்புடை மகளிர், வருத்தும் இயல்புடைய முருகன கோட்டத்தை - கோயிலை. அணுகுதறகஞ்சி அகலவர் (புறம, 290.மீ,7), 'தேவர் கோட்டம் வலம் வந்து பினனர் இவனோடே நீ சென்ற இடங்களை யெல்லாம் எமக்குச் சொல்' என்று தலைவி தோழியைக் கேட்டனள் (கலி. 82:4,5). காமஞ்சாலா வினை இளமையளாய் தலைவன், வல பாங்கின தலைவியைக் கண்ட 'இவள் தெய்வத்திறகுச் சமைக்கும் பாலோடே காமன்கோட்டம் புகுவாளாயின் அக்காமனும் இவளைக் கண்டு நெஞ்சழிந்து தன் கைப்படை யைக் கீழே போட்டு விடுவான' எனக் கூறினான் (கலி.109:19,20). 3.கரை. மேகம் நீங்கிய விசும்பிடத்து மதியைச் சேர்ந்த வெள்ளிய மகமீனின் வடிவுபோன்ற வலிய உயர்ந்த கோட்டத்தை - கரையை - உடைய நல்ல பொய்கைகள் நிறைந்தது காவிரிப் பூம்பட்டினம் (பட். 34-38). 4.மாறுபாடு, தலைவனை இடையீடின்றிக கூடப் பெறாமையால் தோன்றிய தலைவியின மெய்வேறு பாட்டை வேறொன்றாகக் கருதித் தெய்வததால் அறியப்படுகின்ற கழங்கினால் கோட்டம்-மாறு பாடு - இன்னதெனக் காட்டி வெறியாட்டு எடுத்த வழி இம்மாறுபாடு தீரும் என்று அறிந்த உள்ளத் துடன் செவிலி அதற்காக ஆட்டினை யறுத்து விழா வயர்ந்தாள் (நற. 47.7-10). கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய சேரமான் - புலவர். சேர வேந்தா, கோட்டமபலம் என்னுமிடத்தே உயிர் நீர்தமையால் கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய சேர மான எனப பினைா வழங்கப் பெற்றார். சேர மான நோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய மாக்கோதை என்ற புறநாதி.9 புலவர் (245) இவராகவே இருத்தல் கூடுமானை இவரது இயற்பெயர் மாக் கோதை எனது கொளளற்கு இடனுண்டு. வையா புரிப்பிளளையின சஎக இலக்கியப பதிபபு, கோட் டம்பலத்துத் துஞ்சிய சேரமானையும் சேரமான் கோட்டம்பலத்துத் துஞ்சிய மாககோதையையும் இருவராக வேறுபடுத்துமாயினும் ஒருவராக உணர் வதே சாலும். எனலே, புறநானூற்றில் ஒன்றும் (245) அகநானூற்றில் ஒன்றுமாக (168) இரு பாடல்களையும் இவருடையனவாகக் கொள்ள லாம். தம் மனைவி, மாயந்தாளாக அவளைக் கள்ளி வளர்ந்த புறங்காட்டுள் ஒள்ளழற் பள்ளியில் சேர்த்தியபின காதலியை இழந்த தபுதார நிலை யாக இவர் பாடிய புறப்பாடல் இரககம் மிக்கது. 'ஞாங்கர் மாய்ந்தனள மடநதை, இன்னும் வாழ்<noinclude></noinclude> fdff5bqzusli10vmf8bnrhvt3ibwm1g 250 669137 1987626 2026-11-06T15:03:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987626 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோட்டம்பலவனார் வல் என்னிதன் பண்பே' என்ற அடிகளால் மனைவி யிடத்து இவர் கொண்ட அன்பும் அவள் மாய் வில் இவருற்ற இரக்கமும் வெளிப்படுகின்றன. இவர் தம் அகப்பாடலைக் குறிஞ்சித திணையில் இரவுக்குறி வந்த தலைமகனைத் தோழி ஆற்ற ருமை கூறிக் குறி விலக்கி வரைவு கடாவிய துறை யில் பாடியுள்ளார். அப்பாடலில் பலலான குன்று, குழுமூர் ஆகிய இடங்களையும் கொடைககடன ஏற்ற கோடாத நெஞ்சையுடைய உதியன் என்பா னது ஆரவாரம் மிக்க அட்டிற் சாலையையும் இவர் குறிப்பிட்டுள்ளார். இரவில் புலி முழக்கங் கேட்டுக் களிறு தன் ஈன்றணிமை கொண்ட பிடி யைத் தழுவியவாறே கனறினைக் காத்து நிற்கும் அன்புக் காட்சியையும் அப்பாடலில் அழகிய புனை வாகக் காணலாம். கோட்டம்பலவனார் புலவர். 'கொட்டம்பலவனார்' காண்க. கோட்டி - மாந்தர் கூட்டம். 'கோட்டியுள் - மாந்தர் கூட்டத்துள் கொம்பு போல்வாளுடைய குவி முலையை நோக்கும் இவன் இளநெஞ்சன; திண்மை இல்லாதவன்' என வையை நீர்த்துறை யில் ஒருவனைக் குறித்துச் சிலர் பழித்தனர் (பரி. 18:50,61). - கோட்டியூர் நல்லந்தையார் புலவர், பாண்டி நாட்டி லுளள திருக்கோட்டியூர் எனனும் ஊரினரான நல் வன என்பானுக்குத் தந்தையார் என இவரது பெயர் விளக்கம் பெறும். நல்லன் தந்தையார் நல்லந்தையார் என முடிவதற்குத் தொலகாப்பிய எழுத்ததிகார 348-ஆம் நூற்பாவிலமைந்த 'துவர' என்னும் கிளவியைக் காட்டுவர் பி.நா. (நற். பாடினோர் வரலாறு). இப்புலவர் நெய்தற்றிணையில் பாடிய ஒரு பாடல் நற்றிணையில் (211) இடம்பெற் றுள்ளது. வரைவு நீடலால் தலைவியின் ஆற்றாமை யைத் தோழி சிறைப்புறத் தலைவனுக்கு உணர்த்தி அவளை வரைவு கடாவுவதாக இவர் அப்பாடலை இயற்றியுள்ளார். கடற்கரையில் இரைதேடி வந்த குருகினது எற்றுதலினினறு தப்பியோடிய இறாமீன் அருகிலுள்ள தாழம்பூவை நோக்கி அக்குருகென அஞசும என்ற புனைவினுள் ஊரார் பழிதூற்றலி னின்று தப்பிய தலைவி அனனையைக், கண்ட விடத்து அவளையும் ஏதிலாட்டியெனக் கருதி அஞ்சுவாள் என்ற அழகிய உள்ளுறைப் பொரு ளைத் தோழி கூற்றில் வைத்துத தலைவனுக் குணர்த்தும் நயததை இவர் பாடலில் காணலாம். கோட்டினம் - எருமையினம். போரை விரும்பும் ஏற்றின கழுத்திலே பாய்தது அதற்கு இட்ட 559 கோட்டுமீன் மாலை போல அதனைத் தழுவியவன கோட்டி னத்து - எருமையினத்தை உடைய - ஆயர் மகனா வான் காண்' எனத் தோழி தலைவிக்குக் காட்டி னாள் (கலி.103:32-35), 'நெடிய கரிய கூந்தலை யுடையவளே. யான கூறும் சொலலையும் ஆராயந்து பார்ப்பாயாக; கோட்டினத்து ஆயர் மகனோடு யாம் கூடியதற்கு எமமுடைய சுற்றத் தாரோ இனனும் பொறுப்பா; அது பொறாத அயலார் தமமுடைய கண்கள எங் கணகளை நோக் கித் தீய்ந்து போவது என்ன பயனுடைத்து' எனத் தோழி தலைவியைக் கேட்டாள(கலி. 105:87-8a} கோட்டுமா-1. யானை. குளமுற்றததுக் துஞ்சிய சிளளி வளவனின் படை, மன்னரது கொல யானை புண் பட்டு வருந்தும் கொடியெடுக்கப்பட்ட பாசறைக் கண் குருதிப் பரப்பில கோட்டுமா யானையை கொன்று புலாலையுடைய போர்க்களத்தை உண் டாக்கியது (புறம். 69-8-11). *மலைநாடனே, இருள் முதலிய இடையூறுகள் பெருகுவன வாயின, ஆத லால் இனிக் கோட்டுமா திரியும் அடாநம் காட்டு வழியினூடே நீ வாரற்க' என் இரவுக்கு வந்து மீளும் தலைவனிடத்துத தோழி கூறினான (ஐய். 282.3-5). 2.பன்றி. வேட்டுவன் மலைச்சாரலில் கோட்டு மாவை - பன்றியை - கொல்ல எய்ரு அம்பு தன் பசிய தசையில் ஊடுருவிச் சிவந்த நிற துவது போலத் தலைவி செல்வரி $ பரந்த யுடையவள் (நற்.15:5-8). கோட்டுமீன் - சுறா, மாளின தீங்கனி நறும புளியும் வரால் இறைச்சியும் கோட்டு மீனின் - சுறாமீனின் - கொழுவிய துண்டமும வளளைக் கீரையும பாறை காயும சேர்த்துச சோறு அமைக்கப் பெற்றது (புறம்.399:4-9). தொண்டியில் உள்ள பரதவர் மணல் மேட்டு அடைகரையில் வந்து கிடக்கும் கோட்டு மீன் கொளளையைப பாக்கத்திலுள்ள பலர்க்கும் பகுத்துக கொடுப்பர் (அகம. 10 10-13). முதலையோடு கோட்டுமீன வழங்கும் கரிய உபபங் கழியாகிய அரிய வழியினைக் கடநது சேர்ப்ப னாகிய தலைவன் இரவுக்குறிக்கண வந்தான (அகம். 80:1-3). தாழை மரத்தின கிளையில் விருப பம் மிக்க பெடையுடன் வருத்தமுடன் தளர்நதிருக் கும் சிறிய கடற்காக்கை யாமத்தில் கோட்டுமீன வழங்குகின்ற, வேட்டையாடுதல நீங்கிய இடத்தி லுள்ள வெள்ளிய இறாமீனைப் பற்றி யுண்பதாகக கனவு காணும் (அகம். 170:9-12), வளைந்த மீன் படகை யுடைய பரதவர் கோட்டுமீன் எறியுளி யால வீசக் கரையிடத்தே இருந்த அன்னத்தின<noinclude></noinclude> ch7s1mnycrx70d2rlfnvlk2awcd7fzf 250 669138 1987627 2026-11-06T15:03:23Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987627 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோட்டை கூட்டம் கெட்டோடும் (குறு. 304:1-6). 'மீனைக் கவர வரும புள்ளை ஓப்பலின் பகற் பொழுது கழிந்தது. எமரும் கோட்டுமீன எறிந்த உவகைய ராயப பின்னும் வேட்டை மேற்செல்லாது தததம் மனையிடததே தங்கிலிட்டனர்' எனக் கூறித தோழி தலைமகளை இரவுகறி நயப்பிததான் (நற. 494-6). கோட்டை - அரண், மலையமான சோழிய ஏனாதி திருக்கணணன் புலி எழுதப்பெற்ற இலாஞ்ச னையை யுடைய கோட்டையை - அரணை யவன (புறம். 174:17). உடை கோட்படுதல் - கொளளபபடுதல்.ஆடுகோட்பாட்டுச் தண்டகாரணியத்துப் சேரலாதன, - பகைவரால் மலையாடுகளை கோட்பட்ட -கொள்ளபபட்ட மேற்கரையிலு லுள்ள தொண்டி நகரத்தே கொண்டு வந்தான (பதி.ப. 6:3,4). நடுவே பாய்நது கழுத்தி டததே தழுவிக்கொண்டு கிடந்தவனோடே பர ணின மேல தாவிப் பாயும் வெள்ளிய ஏறு பாம் பின் வாயால் கோட்பட்டு அப்பாமபுடனே வானத் தில் போகும் பால்மதியைப் போனறு இருந்தது; (கலி. 105:43-46). ஆயாமகன சூடி வந்த முலலைத் தொடையினையும் கணணியையும் நான் கூந்தலி லிட்டு முடிததேன; வெணணெய தேய்க்கச் செவி லித்தாய என கூந்தலை விரித்தபோது வீட்டவா எலலோருங்காண அம்முல்லைப்பூ வீழந்தது; அத னால் நாம் கரந்த களவொழுக்கம வெளிப்பட்டுக் கையொடு கோட்பட்டாம எனத தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (கலி. 115.3-9). கோட்பதம் - பயன்கொள்ளும் நிலை. பாரியின் பறம்பு மலையில் அவரையின கொழுவிய கொடியின்கண் லௌளைக்காய கோட்பதம பயன் கொள்ளும் நிலை எயதியது (புறம். 120:10,11). கோடல் - 1. காந்தள, குறவர் தலைவனாகிய ஏறைக் கோன கோடல - காநதள் - பூவாற் செய்த கண ணியினை யுடையவன (புறம். 157·7). முல்லை நிலத் தில கோடலின் குளிந்த முகை அங்கை போல விரிந்து தோன்றின (முல்லை. 98). கோவலர் சூடிய கோடலின நீணட இதழ்களால கட்டின கண ணியை மழைநீர் அலைத்தது (நெடு. 5,6). கோடல் வாடைக்காறறில முகையோடு அலமந்து எரிபோற் பொங்கித் தோன்றியது (நெடு.வெ. I). தலைவி தன ஆயத்துடன் பறிதத மலர்களுள் கோடலும் ஒன றாம் (குறி. 83). சஙகு உடைந்தாற் போன்ற கோடற் பைம்பயிர் பளளங்களில் தழைத்திருநதது (அகம். 23.5,6). கொடிய சினமுடைய பாம்பின் படம் மேலே நிவநதாற் போன்ற தண்ணென 560 கோடல் மணக்கும் கோடலபூவின் தாது கட்டவிழந்து விரிந் தது (அகம்.154:6,7). வரிகளையுடைய வெண் கோட லின வளைந்த குலையிலுள்ள சிறந்த பூக்களை மிகுதியாகச் சூடிய கோவலர் நீாதிகழ கண்ணிய ராயப் பல்லான நிரையொடு ஊரிடத்தே மீண்ட னர் (அகம். 264:3-5), கோடல, முல்லை, குவளை மலர்களை இடைஇடையே பொருத்தும்படி கலந்து அழகியதாக மாலை தொடுக்கப பெற்றது (குறு. 62:1-3). 'மதியில்லாமையால் பருவ காலத்தை மறந்து கடலநீரை உணடதனால் நிறைந்த சூலை யுடைய கரிய மேகம் தான தாங்க மாட்டாமல் பெய்த மழையை நோக்கி இது காரகாலமென மறதியுற்ற உள்ளத்துடன் அறியாதனவாய்ப் பிட வமும் கொன்றையும் கோடலும் மலர்ந்தன' எனக கூறிப் பருவஙகண்டாற்றாளாய தலைவியைத் தோழி பருவம் அன்றென வற்புறுத்தினாள் (நற். 99:5-10). ‘பக்கமலையில் அருவிநீர் வீழவும் கோடல் நீடவும் காதலரைப் பிரிந்த மகளிரைத்துன்புறுத்தும் அசசிரப் பெரும்பொழுது வந்து சேர்தற்கு முன்பே நம் தலைவர் வநது விட்டனா' எனக்குறித்த பருவத்திற்கு முன்பே தலைவர் வந்த செயதியைத் தோழி தலைவிக்குக் கூறினாள் (ஐங். 233). 'ஐயனே, நீ பிரிகின்றேம் எனகின்ற தனிமையில்லாத நெஞ்சத்தோடே பொருளைத் தேடற்குப் போகச் சக்கரததின் வாயைத் துகள் போகத் துடைக்கின் றாய், அதுகண்டு தலைவிக்கு அசைகின்ற இதழினை யுடைய கோடற்பூ ஊழ்நது விழுகினறவை போல வளையல்கள் முன்கையினின்றுங் கழலுகின்றன எனக்கூறித் தோழி தலைவனைச் செலவழுங்குவித் தாள் (கலி,7:13-16). களவொழுக்கம் நிகழும காலத் துக் கடிய காவலையுடைய தாய முன்னே, தலை வியின் கையிலுள்ள வளைகள் மலைச்சாரலில் உள்ள ஊழுறு கோடல் போல உகும் (கலி. 48:10,11). கோடல் கார்காலத்து முற்பட்ட மழைககுத் துடுப்புப்போலும் முகையை முனனர் ானறு பின்னாத தீயைக கடைந்து அதிற் பிறந்த நெருபபைச் சேர நிரைத்தாற போன்ற அலர்ந்த இதழுடன பூததது (கலி. 101:3,4). பொது வர் மலையிலும காட்டிலும் தோன்றும் கொன்றை, காயா, வெட்சி, பிடவு, தளவு, குலலை, குருந்து, கோடல, பாங்கர்ப் பூக்களால் அமைத்த கமழுங் கண்ணியினைச் சூடி ஏறு தழுவுதலைக் காண வந்தனர் (கலி.103:1-5)/தலைவன் ஒருவழித் தணந்த விடத்துத் தலைவியின் கைவளைகள் கமழ்கின்ற தணணய தாதுதிர்ந்து சிந்தும்படி முறைமையுற்ற இதழவிழும் கோடல்வி போலக் கழன்று வீழ்ந்தன (கலி. 121:II-14),<noinclude></noinclude> a6dwe2syghbdvh2flim42nb2yf837o5 250 669139 1987628 2026-11-06T15:03:38Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987628 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடி 2.கொள்ளுதல்.கொல்லையிலுள்ள முற்றிய கதி ரைத் தாங்க மாட்டாமல் சாய்ந்த தினையின் வளைந்த தாள் நிமிர்ந்து நிற்குமாறு அவற்றினகதிர் களைக் கோடல் கொள்ளுதல் - கருதிக் குறவர் முன்றிலில் தங்கினர் (நற். 44:5-8). வதுவையயர்ந்து வரும தலைவன் விருந்தொடு வந்தமையின், லிருந்து எதிர் கோடலினாலே அவன்பால கொண்ட புல வியை மறந்ததாகத் தலைவி தோழிக்குரைத்தாள் (கலி. 75:14-17). ஆட்டிடையர்க்கும் பசு இடையர்க் குமாகக் கோவினத்தார் கொல்லேறு கோடலே காரியம் என்று தொழுவிலே ஏறுகளைப் புகுதவிட் டனர் (கலி.107:2-4). 9 கோடி- 1. பேரெண் (நூறுநூறாயிரம்). தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனை 'ஒன் றைப் பத்துமுறையாக அடுக்கப்பட்டதாகிய கோடி எனனும் பேரெண்ணினை உடைத்தாக நினது வாழநாள' எனக் குடபுலவியனார் வாழ்த்தினார் (புறம்.18:5,6), 'அறிவுடைய அரசன் வரிகொள்ளும் நெறியறிந்து வரி வாங்குவானாயின அவன் நாடு கோடிப் பொருளினை ஈட்டிக கொடுத்துத் தானும மிகவும் தழைக்கும்' எனப் பாண்டியன அறிவுடை உணர்ததி நம்பிககுப் பிசிராந்தையார் உணமை பேரரையம் னார் (புறம்.184:5,6). சிறறரையம், என இரு கூற்றாற் பெயர் பெற்ற பழைய ஊர் இருங்கோவேளிர்க்குப் பலகோடியாக அடுக்கப் பட்ட பொருளை உதவியது (புறம, 208:6,7). கோடை யாயினு" கோடி நலகும் காவிரிபுரக்கும் சோழ நாட்டின தலைவன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிளளி வளவன (புறம்.363:22,23). 2. கோடிக்கரை. பாண்டிய வேந்தரின் மிகப்பெரிய பழைய கோடியில கோடிக் கரையில் - இராமன அரக்கரை வெல்லுதற்குச் செய்யும் போர் பற்றிய அருமறையைப் பிறருடன ஆலின்கீழ் இருந்து ஆராய்தற் பொருட்டுக் கைகவிததுப் பறவை ஆர வாரத்தை அடக்கினான் (அமை. 70:13-17). 3. புதியது. வதுவை கழிந்த பின்றை, தமர் தர மணமகனும் மணமகளும் ஓரில்லிற் கூடிய கங்குலில் நாணத்தாலே தன் முதுகினை வளைத்துக் கொண்டு கோடிக் கலிங்கத்து - புதியதாகிய புடைவைக்குள் - ஒடுங்கிக் கிடந்த மணமகளைத் தழுவும் விருப்பத் துடன் அவள் முகத்தினை மூடி இருந்த புடை வையை மணமகன் திறந்தான் (அகம். 86:19-33). கோடியர் - கூத்தர். விழவின்கண் கோடியர் - கூத்த ரின் - வேறுபட்ட கோலம் போல முறை முறையே தோன்றி இயங்கி இறந்து போகினற இய ல்புடைய பொக தொ 2-36 561 கோடியர் யது இவ்வுலகம் (புறம்.29:88-84). குடக்கோ நெடுஞ் சேரலாதனின் திருமணி மிடைந்த தோள கோடி யர் முழவு போன்று அழகுற விளங்கியது (புறம். 368:16, 17). கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் கோடியர் பெருங்கிளை வாழ வழங்கிய குதிரை களை எண்ணின் கடலில தணணிய பலவாக வரும் அலைகளைக் காட்டிலும் பலவாம் (பதி. 42: 14 - 23). அறியாமை மிகுதலான் பகை கொண்டு படையெடுத்து வந்த பகைவேந்தர் தம் உடம்பை மறததற்குக் காரணமான வெற்றிச் செல்வம் அழிந்து கெட்ட போர்க்களத்தில் ஆடும் அரசன விழாப பெருமையோடு விளங்கிய தன ஊரினிடத்தே கோடியா முழவின் முனனர் ஆடு தலை வல்லவன் அல்லன்; அவன் கணணி வாழவ தாக எனக் காக்கை பாடினியார் நச்சௌளையார் பாராட்டி ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனைப் னார் (பதி. 56). சேர சோழ பாண்டியர் எனனும் மூன்று முடிமனனரும் ஒருங்கே திருவோலக்க மண்டபத்தே அரசு வீற்றிருநதால தோன்றும் பெருஞ் சிறப்பை ஒதத சிறப்புடைய பாடற பயனைத் தன்பாற் கொண்ட யாழினையுடைய கோடியர் தலைவ எனப பொருநன் விளிக்கப பெற்றான் (பொரு. 54-57). முதிர்நத சுரபுனனை யையும் குறிய மலைகளையும் உடைய நல்ல நாடு களைக் கோடியர்ககுக கொடுத்தவன ஓரி (சிறு. 108-111). நல்லியக்கோடன பலவேறு இசைக கருவி களையுடைய கோடியரைப் புரத்தல் வல்லவன (சிறு 125-126). கடல சேர்ந்த நாட்டையுடையவ னாகிய பனந்தார அணிந்த சேரனுடைய நாளோ லகக இருப்பிலே அவனை, கண்கள் வளைந்த பறையினைக் கொண்ட கோடியர் சுற்றம் வாழத் தும் (மது. 623-525). அரிய விலைக்குக் கொண்ட நறிய பூக்களைச் சிதறிய தெருவிடத்தே அறிவு வாய்த்தலை யுடைய கோடியரின் முழவோடு இயைந்த யாழிசையைக் கேட்டறகுக் காரணமான பகைவர் நாட்டு மனறம் திருமாவளவன் படை யெடுப்பால பாழ்ப்பட்டது (பட். 253-257). நெடு மலை அடுக்கதது அசையும் கொம்பினையுடைய பலாக்கள் சுரநெறியில் போகின்ற கோடியரின் மத்தளங்கள் போலே கீழும் மேலும பல காயத்து முற்றுதல் கொண்டு தாழந்தன (மலை. 141-144). கரும்பறைக் கோடியரின பிள்ளைகள் போனறு நெடிய மூங்கிலின கவடுகளில் உள்ள கடுவன பாயும் (மலை. 236,237). ஞெமை மரத்தின மீது பின்னிய சிலம்பியின கூட்டினை மேகம் என மயங்கிய இளைத்த களிறுகள் பலவும் ஒருங்கே உயாததிய நெடுங்கைகள் புகழினைத திரட்டிக்<noinclude></noinclude> cgeb04z6h1dxz5syyi2tmw6b7ynhjvb 250 669140 1987631 2026-11-06T15:04:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987631 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு கூறும் கோடியரின் தூம்பினைப் போல் தோன்றி ஓலிக்கும் (அகம்.111:5,9), மிகப் பெரிய சுற்றத் நிலையுடைய கோடியர் சிறுவங்கியம், பெரு வங்கியங்களின் ஒலியோடு தண்ணுமை ஓசை பொருந்து ஒலிக்கத் தாளம் அமைத்துச் சில்லரி கறங்கும் சிறிய பல இயங்களுடன் பல ஊர்க்கும் சென்று கூத்தாடுவர்; ஆடி முடித்தவுடன் பல தொகையாகிய வாச்சியங்களைப் பையிலிட்டுக் கட்டி வேற்றூர் செல்வர்; கோடியர் ஆடிய மன்றம் அடுத்த நாள் பொலிவழிந்து மூதூர்க்கு இன்னாததாகத் தோன்றும் (அகம். 301:17-22). கோடியர் காடு மிக நீண்டது என்றெண்ணாராய் நல்ல போர்த்திறன் வாய்த்த சேரனது திருந்திய கழலணிந்த சேவடியை விரும்பிச் செல்வர் (அகம். 309:9-11). கோடியர் விழாவினைக் கொண்டா டும் முதிய ஊரில் விறலியின் பின்பு நிற்கும் முழ வன் போலக் கடுவன் குடம் போன்ற பெரிய பணப்பழந்தினைத் தழுவிக்கொண்டு பாறையின் பக்கத்தில் ஆடுகின்ற மயிலின் பின் நின்று தன் இன்துணையாகிய மந்தியினை அழைத்தது (அகம். 352:1-7). அரிய சுரத்தின் கவர்த்த நெறிகளில் தங்கிய கோடியரின் வாச்சிய ஒலி பெரிய மலை யிடத்து எதிரொலிக்கும் (அகம். 359:8,9), பெரிய மலையின் உச்சியிலுள்ளதாகிய நெடுவெள்ளருவி அறிவு வாய்த்தலை யுடைய கோடியரின் முழவைப் போல ஒலித்துப் பக்கமலையின்கண் வீழும் (குறு. 78:1-3). பார்வை ஒன்றனை வைத்து வேட்டுவன் அமைத்த வலையைக் கண்டு வெருவிய கணந்துள் என்னும் பறவை தான் தனிமையிலிருந்து எழுப்பும் ஒலி சுரத்தின் கண்ணே செல்கின்ற கோடியர் விரைவில் ஒலியெழுப்பி இசைபாடுகின்ற யாழோ சையோடு சேர்ந்து ஒலிக்கும் (நற். 212:1-4). கோடு - 1. விலங்கின் நொம்பு. உருவப்பஃறேர் இளஞ் சேட் சென்னியின் களிறுகள் பகைமன்னரின் எயிற் கதவங்களை முறித்து வெகுண்டு உலாவி நுனை தேய்ந்த வெளிய கோட்டினை - கொம்பினை உடைமையான் உயிரையுண்ணும் கூற்றையொத் தன (புறம்.4:10-12). யானை பிடிக்க அமைத்த பள்ளத்தின்மேல் பாவிய பொய்ப்பரப்பைத் தன் மனச்செருக்கால் போற்றாது ஆழமான குழியிலகப் பட்ட கோடு முற்றிய கொல்களிறு குழியைத் தூர்த்துத் தன் கிளை விரும்பத் தன் இனத்திற் சென்று சேர்ந்தது (புறம். 17:14-19). ஊரின்கட் சிறுபிள்ளைகள் தனது வெள்ளிய கோட்டைக் கழுவுதல் காரணமாக நீர்த்துறைக்கண் படியும் பெரியகளிறு அவர்க்கு இனியதாய் இருத்தல்போல் அதிகமானும் புலவர்க்கு இனியன் (புறம். 94:1-3). 562 கோடு 'பரிசில் பெறுங்காலத்தை அதியமான் நீட்டிப் பினும் நீட்டியாதொழியினும் யானை தன் கோட் டிடை வைத்த கவளம் போல அப்பரிசில் நம் கையகத்தது' என ஒளவையார் தன் நெஞ்சிற் குரைத்தார் (புறம்.101:5-9). பிட்டங்கொற்றன் சிறுகண் யானையின் வெண்மையான கோட்டி னின்றும் பெற்ற ஒளி விளங்கு முத்தத்தை விறலி யருக்குக் கொடுத்தான் (புறம்,170:19,11). புல்லிய தலையையுடைய சிறுவர் வளைந்த கோட்டினை யுடைய ஆமானின் நடுங்கும் தலையையுடைய இளங்கன்றைத் தம்முடைய சிறுதேர்க்குச் சேங் கன்றெனப் பூட்டி விளையாடுவர் (புறம். 319:10,11). கள்ளி மரத்தின் கவைமுட்கள் நிலத்தை உழுது ஓய்ந்த காளையின் தலையில் முளைத்த கோடு போல் இருந்தன (புறம். 322:1,2). 'ஒளிவிடும் கோடு டைய பலகளிற்றொடு குதிரைகளையும் தேர்களை யும் இரவலர்க்கு அருகாது கொடுப்பின் நீ மேலு லகம் சென்ற பின்னரும் ஈகையால் உளதாம். நின் புகழ் ஈண்டு நெடிது நிற்கும்' எனக் காவட்ட னார் அந்துவன் கீரனுக்கு அறிவுரை வழங்கினார் (புறம். 359:13-18). களிற்றின் (பன்றியின்) கோடு போன்ற வெள்ளிய பற்களால் கடித்து ஈர்ந்துத் தசையொடு விரவிய வெள்ளிய கொழுப்பைத் தின்று சுவை காண்பவளாய்த் தலையாலங் கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனை வாழ்த் திப் பேய்மகள் ஆடினாள் (புறம். 371:23-28). ஓடியதனால் அழிந்து கெட்ட போர்க்களத்தில் மாடங்களைப் பற்றி யெரிக்கும் தீப்போல நெருங்கி இடியேற்றால் தாக்குண்டு வீழும் மலை போலக் கோடு ஓடிந்து நிலத்தே வீழுமாறு களிற்றினைக் கொலைவன் கொன்றான் (புறம். 373:19-22), புள்ளி பொருந்திய நெற்றியையும் கிம்புரி அணிந்த கோட் டினையும் உடைய யானைப்படைத்தலைவரும் பிற படைத்தலைவரும் சூழ வீற்றிருந்த இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளியை உலோச்சனார் வாழ்த் தினார் (புறம். 377:23-30). சிக்கற்பள்ளித் துஞ்சிய செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனின் பகைப்புல மன்னர் நீறாடிய கவுளினையும் பருத்த கழுத்தை யும் உயர்ந்த கோட்டினையும் சருச்சரை பொருந் திய பெரிய கையினையும் திருந்திய தொழில் செய்தலில் திறனையும் உடைய யானைகள் பல வற்றை அவனுக்குத் திறையாகத் தந்தனர் (புறம். 387:6-12). பாலையிலுள்ள வேடர் சிவந்த கோடு டைய காட்டுப் பசுவின் இறைச்சியொடு காட்டி லுள்ள வன்மை மிக்க யானையின் வெள்ளிய கோட்டினைத் தாம் வாங்குங் கள்ளிற்கு விலை யாகத் தருவர் (பதி. 30:9-12), செல்வக் கடுங்கோ<noinclude></noinclude> 31za25u02ukjw0c3luarkpcil883ydy 250 669141 1987632 2026-11-06T15:04:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987632 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடு 563 கோடு வாழியாதனின் வீரர் பகைவரின் பெருங்கை யானையின் தொடிக்கோடு துமிக்கும் வாளையுடை போராவர் (பதி. 51229,30). செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனின் படை வீரர் பகைவேந்தர் ஊர்ந்து வரும் களிற்றினைக் கொன்று கொணர்ந்த வெண்கோடுகளைக் கள் விலையாகத் தந்து கள்ளைப் பெற்று மகிழ்வர் (பதி. 68:9-11). தன்னு டன் இணங்காமல் எதிர்த்து யானைமீதேறிப் போருக்கு வந்த பகை மன்னருடைய முரசின் கண்ணைக் கிழித்து அவரின் பட்டத்து யானைக் கதறக்கதற அதன் கோடுகளை அறுத்துக் கொற் றவை வீற்றிருக்கும் பலிக் கட்டிவைப் பெருஞ் சேரலிரும்பொறை அமைத்தான் (பதி. 79:9-14), பழமுதிர் சோலை மலையின் உச்சியிலிருந்து விழும் அருவி பெருங்களிற்றின் முத்துடைய வெள்ளிய கோடுகளைத் தழுவி இறங்கியது (முரு. 204-308). கரிய கோட்டினை யுடைய ஆமாவின் சிறந்த ஏறுகள் முழங்குமாறு பழமுதிர் சோலைமலையின் உச்சியிலிருந்து அருவி இழுமெனக் குதித்தது (முரு. 314-315), நெடுந்தேரில் அமைந்த தாமரை முகை வடிவிலான கொடுஞ்சி யானைக் கோட்டினா லாயது (பொரு. 163), வெள்ளிய கோடு பொருந்திய கரிய யானைப் பிணத்தைக் குருதியாறு இழுத்துப் போகும்படி ஈரைம்பதின்மரும் (துரியோதனன் முதலிய நூற்றுவரும்) பொருது களத்து மாண்டனர் (பெரு. 414,415). தம் தவப்பள்ளியின் முற்றத்தே செந்தீ யோம்பும் முனிவர் வெள்ளிய கோடு உடைய களிறு தந்த விறகால வேள்வி செய்வர் (பெரு. 497 பிணங்களைக் கோத்த கோடுகளை யுடையனவாய் இறந்துபட்ட யானைத் திரளின் நிணத்தைத்தினறு பேய்மகளிர் துணங்கையாடினர் (மது. 24,25). தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ் செழியன் போரிற் கவர்ந்த பொருள்களுள் பகை மழவர் தோற்று ஓடியபோது விட்டுச் சென்ற ஏந் தின கோட்டினையுடைய யானைகளும் அடங்கும் (மது. 687,688), தலைவன இரவுக் குறியில் தலைவி யைச் சந்திக்க வரும் வழியில் உழுவையும் யாளி களும் உள்ளே துணைபொருந்திய கோடுடைய ஆமானின் ஏறும் பிறவும் இருததலை எண்ணுந் தோறும் தலைவி கண கலங்கினாள் (குறி. 148-361). அறலப்பட்ட கோட்டினையுடைய புல்வாய்க் கலை யொடு அதன் பிணைமான் துள்ளி விளையாடியது (பட். 245), கானவர் பனறித் தசையும் பிறதசை களும் நிறைந்த வட்டிகளைத் தம்மில் பொருது பட்ட யானையின் கோடுகளைக் காவுமரமாகக் கொண்டு காவி வந்தனர் (மவை. 152-158). நெடு வேள் ஆவி என்பானுக்குரிய பொதினி மலை +6146) 2 36 499). அறுத்துத் திருத்திய கோட்டினைக் கொண்ட யானையை உடையது; அறுகோட்டு யானை என் பதை அறுகு ஓட்டு யானை எனக் கொண்டு சிங் கத்தை வென்றயானை எனவும் கூறலாம் (வே.வி.) (அகம். 1:3,4), கிணறு வெட்டுவோர் அகழ்ந்து பார்த்தும் நீர் ஊறாமையின் விட்டேகிய தழை மூடிய கிணறுகளைக் கானவர் தம் வெண்கோடு நயந்து அமைத்த குழி என்று எண்ணி அவற்றைக் களிற்றினம் தூர்க்கும் (அகம். 21:22-26). சிறுகண் யானை பகைவர் மதிற்கதலங்களைப் பாய்தலி னால் பூண் பிளக்கப்பட்டுக் கூரிய முனை மழுங் கிய வெண்கோட்டினை உடையதாயிற்று (அகம். 24:11-13). மறப்போர்ப் பாண்டியர் வேங்கடம் பயந்த வெண்கோடு வாய்ந்த யானையினர் (அகம். 27:7,8). சேற்றில் நிற்றலை வெறுத்த செங்கட் காரான் நள்ளிரவில் கட்டினை அறுத்துக் கொண்டு கூர்முள் வேலியைத் தன் கோட்டால் நீக்கி நீர் மிக்க வயலில் உள்ள தாமரை மலரைத் தின்றது (அகம். 46:1-6), இரும்பால் செய்தாலொத்த கூரிய கருங்கோட்டினையுடைய எருமை ஆம்பலின் மெல் லிய இலைகள் கிழியக் குவளையின மலர்களை நிறையத் தின்றது (அகம். 56:3-5). கள்வர் கோமா னாகிய புல்லி என்பான் இளையர் பலருடன் அண் ணல் யானையின் வெள்ளிய கோட்டினைக் கொண்டு அதனுடன் கள்ளினை விற்றுக் கொண்ட நெல்லால் நாளோலக்கச் சிறப்புச் செயவான (அகம். 61:8-12). பாம்புறையும புற்றின் குளிர்ந்த மேற் புறத்தைக் குத்தியமையால் மண்பொருந்திய கோட் டினையுடைய அண்ணல் ஏறு, எக்காலத்தும் தன் னோடு உடனிற்றலை விரும்பிய தன் இளைய பசு வினைத் தழுவி ஊர்க்கண் மீண்டு செலலும் (அகம். 54:10-13). நிமிர்ந்த கோட்டினையுடைய களிறு இருத்தலின் காடு மேம்படக் கூறப் பெற்றது (அகம். 65:16). மிக்க மழையால் உண்டான வெள்ளம் இடந்தொறும் சிறப்ப யானைக் கனறின் கால் களை இழுத்துச் செல்லும் கடுஞ்சுழியினையுடைய வெள்ளத்தில் புன்தலை மடப்பிடிகளின் பூசல் பல வுடன் வெள்ளிய கோடு உடைய களிறுகள் தாம் அழைக்கும் ஒலியும் சேரத் துழவும் (அகம்.68:15-19). முல்லை நிலத்தில் கருங்கோட்டு இரலையின் காமர் மடப்பிணையது மருண்ட பார்வையினைக் காணுந் தோறும் தலைவன் தலைவியை நினைந்து விரைந்து தேரைச்செலுத்தி மீள்வான் என்று கூறித் தோழி தலைவியை ஆற்றுவித்தாள் (அகம். 74: 8-12). கைவண்மை யுடைய பாரி வாட்போர் செய்து ஏந்து கோட்டு யானைகளையுடைய வேந்தரை வெனறான் (அகம். 75; 80-22), கள்ளிக் காட்டில்<noinclude></noinclude> fxbgo5bx3igeuz3knshb4kbuyn4nzdc 250 669142 1987633 2026-11-06T15:04:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987633 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு உள்ள புள்ளிமானை வறட்சியுற்ற அழகிய கோடு சிதர்ந்தொழிய அதன் ஓட்டத்தினை வென்று பற் றித தின்ற புலால் விருப்பமுடைய புலி வீட்டுச் சென்ற முடை நாற்றமுடைய தசை கிடக்குமிடத்தே பருந்தும் கழுகும் சூழந்திருக்கும் (அகம். 97:1-7). தம கோட்டினால் பகையாயவற்றைக் குத்தி உழும் இயல்புடையது களிற்றின கூட்டம் (அகம், 109:4). பிறையை யொத்த வெள்ளிய கோட்டினையும் தலைமையினையும் உடையது யானை (அகம். 115; 13). இதழ் குவிந்த வெள்ளிய இருப்பைப் பூக்கள் (யானையின்) கோட்டினாற் கடைந்து செய்த கழங்கு போனறிருக்கும் (அகம். 135:18,19). குட்டிகள் மூன் றினை ஒரு சேரப் பெற்ற பெண்புலி பசித்த தாக அதன் பசியை நீக்க ஆண்புலி அறல்பட்ட கோட்டினை யுடைய ஆணமானின் குரலை உற்றுக் கேட்கும (அகம். 147:4-7), குறுங்கால் உழிஞ்சில் (வாகை மரம்) கலைமான் தலையின் அடியிடத்தில் கலர்த்த கோடு போலக் கவடுவிட்டது (அகம். 151: 6-8). தாய், துறையில் நிலைபெற்ற கடவுட்குக் கையுறையாகக் கள், மாலை, நிமிர்ந்த கோட்டினை யும தொங்கும் காதினையும் உடைய வெள்ளாட்டுக் கிடாய் ஆகியவற்றைச் செலுத்தியும் தன் மகளுக்கு உற்ற நோய் தணியும் வகை அறியாளாயினாள் (அகம்.186:13-17). நிறை சூல யாமை யானைக்கோட்டி னாற் செய்த வட்டின வடிவமுடைய முட்டையை அடும்பங் கொடியில் மறைய ஈன்று மணல் மேட் டில் புதைதத்து (அகம். 160:3-6). கானவன வெண் கடம்பிளை : சார்ந்து நினறு அம்பினால யானை யைக் கொன்று அதன் வெண்கோடு கொணர்ந்து தன் குரம்பையில் ஊன்றினான் (அகம்.172:6-10). நிறை சூலினையுடைய இளைய பிடியினைத் தழு விக் கிடந்த வெணகோட்டினை யுடைய இனத் துடன் கூடிய களிறு கனறு தன மீது ஏறி இறங்கப் படுத்திருந்தது (அகம். 197,13-15). வெளியன வேண் மான ஆஅய் எயினன் தன குனறினைப் பாடும் அகவுநர் வேண்டின வெள்ளிய கோட்டினையும் தலைமையினையும் உடைய யானையை ஈவான் (அகம்.898,1-5), ஈன்று காவற்பட்ட பெண்புலி பசித்ததாக, இரை வேட்டு எழுந்த ஆண்புலி, காட்டுப்பசு சேயமைக்கண நினறு அலற, வளைந்த கோட்டினையுடைய தலைமையான ஏற்றினை வலப்பக்கம் வீழக் கொன்று இழுத்துச் சென்றது (அகம்.238:1-9), களவிறகுமன்பண்டிா மனையகத்தே களனிற்கு உரிய விலைப் பொருள கொடுக்க இல்லா மல மறவர், தம் மனைதி உள்ள யானை வெண் கோட்டினைக் கொன. நமது தம் புதல்வனது புல்லிய தலையை நள்ள (அகம். 245:7 -12). . 564 கோடு முசுண்டை என்பான் அகவுநர் இரந்து வேண்டின் பொற்பூணினைக கோட்டில் நெருங்கச் சேர்த்துப் பொன்னரி மாலையினைக் கழுத்தில் அணிலித்துச் சந்தனம் பூசிய அழகிய இமில் ஏற்றினை வழங்கு வான் (அகம். 249:4-9). குற்றமற்ற வெள்ளிய கொம் பினையுடைய அண்ணல் யானை தன் வாயினின் றும் தப்பிய வயப்புலியைப் பெரிய நிலம் குழியக் குத்திக் கொன்று தேக்கு மரங்கள் நிறைந்த காட் டில் காவல் இன்றிச் செருக்குடன் தங்கும் (அகம். 251:15-18). ஆளி உயர்ந்த நெற்றியை யுடைய யானையின் புள்ளி பொருந்திய முசுத்தைத் தாககி அதன் வெண்கோட்டினைப் பறிக்கும் (அகம். 233; 2-4), வேட்டைக்குச் சென்ற கானவன் தன்னொடு பொருதுபட்ட யானையின் வெண்கோடு கொண்டு மலையில் சிறந்த பொன்னை அகழந தெடுத்தான (அகம். 282:1-4). போர் வெற்றியினையுடைய குட்டு வன வெண்கோடு பொருந்திய யானையையுடைய வன் (அகம். 290:12). காட்டில் உதிர்ந்து கிடக்கும் நெல்லிக்காயைப் பெண்மான் உண்ண நினைத்த ஆண் மான, அற்று விழும கொம்பினை ஒழித்த தலையில் தோன்றுவனவும் தோலால் பொதியப் பெறுவனவும் ஆகிய இளங்கோடு அதிர்ந்திடக கூவியழைக்கும் (அகம். 291:16-20), ஏந்துகோட்டு யானையையுடைய வேந்தன பாசறையில் தங்கிய தலைவன் தலைவியை நினைநது வருந்தினான (அகம். 304:17,18). இருப்பைபபூ யானைக்கோட்டி னைக் கடைந்து வைத்தாற்போன்ற வெண்ணிற முடையது (அகம்.331:1,2). நீர்த்துறையருகே தன னைத் தாக்கற்குப் பதுங்கிய புலியொடு பொருது கொன்ற யானை, கூரிய முனையில் குருதி தோய்ந்த கோட்டினை மிக்க மழையில் கழுவும் (அகம். 332:2-5). புலி தனமீது பாய்நததனால் வெண் கோட்டு யானை முழக்கிய ஒலியினைக் கேட்டு அஞ்சி கன்றைவிட்டு ஓடிய பிடி பினனர்க் கன் றைத் தேடியது (அகம். 347:11-13), வெயில் மிக்க வேனிற் காலத்து, வெவ்விய காட்டில் தளர்ந்த பிணையை உடன் கொண்ட, ஆறல்பட்ட கோடு உடைய அழகிய கலைமான நீரற்ற குளததினை நோக்கிச்சென்று துன்பததால் மெலிந்து தளர்ந்தது (அகம். 353:10-14). வெண கோட்டு யானை பாயந்து குத்தியதால புண் மிக்க புலி கற்குகையினுள் ஒடுஙகிக கிடக்க அதனை அதன் பிணவு காவல் காத்து நின்றது (அகம். 368:2-6). குருதிதோய்ந்த செறிந்த விரலகளை யுடைய கழுகுச ஏறியிருக்கின்ற யாஅ மரத்தின் வெளளிய கொம்பு களின் கூட்டம் குருதி படிந்து இளமபெருஞ் சென்னியின ஏவலால பாழி என்னும அரண்மனை சேவல்<noinclude></noinclude> oamstwquyh37bbq9t82czq5x9crttzf 250 669143 1987634 2026-11-06T15:04:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987634 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடு யைத் தகர்த்து அங்குள்ள வடுகமறவரின் தலை யைக் குத்திக் கொன்ற யானையின் கோடு போலத் தோன்றும் (அகம். 375:7-15). பல்வேறு இனத்தைச் சார்ந்தனவாக மலையில் வாழும் மலையாட்டின் கோடு முதிர்ந்த இளைய கிடாய்கள் செய்யும் முழக்கத்தைக் கேட்ட மயில் அஞ்சிக் கூத்தாடு களத்தில் ஊதப்படுகின்ற கொம்பு போன்று ஒலித் த்து (அகம். 378:5-8). ஆளியேறு யானையின் உயர்ந்த வெளளிய கோடு பறித்து அதன் குருத் தினைத் தின்னும் (அகம்.381:2-3). காட்டிடத்தே தான் விருமபுகின்ற பிடியினை இழந்த வருத்தத் தாலே நிலத்தில் தோயத் தாழ்ந்த மிகப் பெரிய கையையும் வெள்ளிய கோட்டினையுமுடைய களிறு தழை உண்ணாது விட்டமையால் உண்டான மெலிவு போல மெலிந்த யாக்கை யுடையவன் தலைவன் (அகம். 392:1-4), முருகன் சிவந்த கோட் டினைக் கொண்ட யானையை உடையவன் (குறு. 1:2,3). பொன்மிக்க பாடலியில் உள்ள சோணை யாற்றில் வெண்கோட்டு யானை படியும் (குறு.75: 3,4). வல்விலோரியின் கொல்லிமலையிலுள்ள சிறு குடியினர் உணவினறிப் பசித்தாராயின் தறு கண்மை மிக்க யானையின் கோடு விற்று அவ் விலையால் வரும் உணவை உண்ணுவர் (குறு. 100: 3-5). 'ஐய, நும்மொடு மகிழ்நது சிரித்த தூய வெண்பற்கள் பாலை நிலததில் செல்லும யானை யின மலையைக் குத்திய கோடு போல முறிவன வாக' எனத் தலைவி புலந்து தலைவனிடம் கூறி னாள் (குறு. 169:1-3), 'கொன்றையின் செவ்வி மலர்கள் நம்மைப்போலப் பசலை நிறத்தையடை யும் கார்ப்பருவத்தில் பெண் மானிடத்தினின்றும் நீங்கிய நெறிந்த கோட்டையுடைய ஆண்மானை நம் தலைவர் காணாரோ' எனக் கூறித் தோழி தலைவியை ஆற்றுவிததாள் (குறு. 183:1-4), சேந்தன் தந்தையாகிய அழிசி, காவிரி நீர்த்துறைக்கண வளர்ந்த மருதத்திற் பிணித்த ஏந்து கோட்டு யானையை உடையவன் (குறு. 258:2-7). புலி ஏறு மதங் கொண்ட அண்ணல் யானையின் முகத்தில் பாய்ந்து அவ்வியானையின வெண் கோட்டினைத் தன குருதியால் கறைபடியச் செய்து மேல் காற்று வீழ்த்திய வேங்கைககிளை போல இறந்து கிடந் தது (குறு. 343). இளம்பிடியை விரும்பிய, மூங்கில முளை போலும் கோடு உடைய இளங்களிறு குன்றம் பொருந்தி அங்குள்ள குறவர் முழங்கிய தனால் ஊரிடத்துள்ள மன்றத்தைப் போழ்ந்து சென்றது (குறு. 346:1-3). காட்டிடத்து மேய் புலத்தை நாடிச் செல்லும் யானையினது கோட்டி டைத் தங்கிய முலலைமலர் மிக்க கொடி போல, 565 கோடு தலைவியின் கண்ணீர்த் துளி அவள் வனமுலையை நனைத்தது (குறு. 348), ஓமை மரத்தினைக் குத்திய உயர்ந்த கோடு உடைய ஆண் யானை, அடி வாரத்தில் மேகம் முழங்கும் கடிய முழக்கத்தைக் கூர்ந்து கேட்கும் (குறு. 396:3-6). பேளர் என்னும் ஊரின் தலைவனாகிய பழையன் வெண்கோட்டு யானைகளையுடையவன் (நற்.10:6-8). மதநீரொ ழிந்த சினந்தணிந்த யானையின் பெரிதாய நிலைத் துள்ள ஒரு கோடு போல ஒன்றாகி விளங்கிய அருவியை யுடைய குனறைக் கடந்து தலைவன பொருள் தேடச் சென்றான (நற். 18:8-10). மலை யின்கணுள்ள வேங்கைமரத்தின கீழ் வளைந்த கோடுடைய ஆமான் தன கன்றொடு வதிய, அது துயில்வதனைக் கணட மந்தி, சுற்றத்தை ஒலி செய்யாவாறு தனகையால் அமர்த்திவிட்டு ஆமா னின் அருசில் செனறு அதன் மடியில பாலைத் தன் குட்டியின கையிற் பிழிந்தது (நற். 87: I-6). புலியெ. நி பொருத புண்மிக்க யானையின் நல் கோடு நயத அன்பற்ற கானவர் எய்த அம்பு பட்டு அவ்விய, னை பிளிற்றலின் பேரொலி இடி முழக்கம் போல கேட்கும் (நற். 65:5-9) இடிதாக்கி இறந்த களிற் வெண் கோடு கொணர்ந்து, அதன் ஊன்காயுமாறு அகன்ற பாறையில் குறைக் குறவர் இட்டனர் (நற. 114:1,2,13). பகைவருடைய தேர்ப்படையுடன் பொருத, நீண்ட கையையும் தலையேந்தின கோட்டினையும் உடைய யானைப் படையை உடையவன கிள்ளிவளவன் (நற். 141: 8, 9). புலியை அதன் முழையருகில் மோதிக் கொன்று கிடத்தி அதன் உள்ள குருதி படிதலால் சிவந்த மறுககொண்ட வெண்கோட்டு யானை அருவியின்கண் சென்று கழுவி மறுவினைப் போக் கும் (நற்.151:2-4). புவியொடு பொருதமையால் குருதி தோய்நது சிவந்த புலவு நாற்றத்தையுடைய கோடு பொருநதிய களிறு கன்றொடு மடப்பிடி யைத் தழுவிச் சென்றது (நற். 202:1-4). இரை விரும்பி எழுந்த, புலியால தாக்கப்பட்ட கூரிய நுனி வெண் கோட்டு யானையை ஆளி என்னும் விலங்கு இழுத்துச் செல்லும் (நற்.205:1-4). முருக வேளை ஒத்த வலியொடு கடுஞ்சினம் மிகுத்துப் போர் செய்த யானையின் குருதி படிந்த வெண் கோடுபோல வாழை அப்பொழுது ஈன்ற தாற்றின் கொழுமுகை விளங்கியது (நற். 225:1-3). புலியைக் கொன்ற யானையின் சிவந்த கோடு நிறம் மாற மேகம் மழை பொழிந்தது (நற்.247:1-3). அறு கோட்டினையும் உடைய கலைமான் காயந்த புல் லினை மேயும் (தற், 265:1,2). மலையிடமெல்லாம் புலியைக் கொன்ற யானையின் கோடு கண்டாற்<noinclude></noinclude> is1df8wj2zxzpx0l57hse1u7kdy3e7m 250 669144 1987635 2026-11-06T15:05:06Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987635 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு போன்ற செவ்விய புறத்தையுடைய காந்தள் அரும் பின (நற்.194; 5.73. அச்சத்தைச் செய்கின்ற யானை யின உடைந்த கோடு போன்று வெண்டாழை மலர்ந்தது (நற்.299:1,2). காட்டில கோடு முற்றிய யானை நிறைந்திருந்தன (நற். 824:4). பெண்பன்றி யுடன் தினைக்கதிரை அளவின்றித் தின்றழித்த வெண்கோட்டு ஏற்றினைக் கானவன் கொன்று கொண்டு வந்து தர அவன் மனைவி அறுத்துத் தன் குடிக்கெல்லாம் பகுத்துக் கொடுத்தாள் (நற், 338:1-8). மலையில் மேய்ந்த சிறு கோடு உடைய சிவந்த பசு. காந்தளைத் தீண்டியதால் அதன் தாதுக்கள் தன்மேல் உதிரப் பெற்று நிறம் வேறு பட்டதால் அதன் கன்று தாயெனறு அறியாமல் மயங்கும் (நற்.359:1-3). கரிய கோட்டினையும் சிவந்த கண்ணினையுமுடைய எருமைப்புனிற்றா தன்காதற் குழவிக்குச் சுரக்கும் முலையை ஊட்டும் (ஐன். 98:1,2). போர் மறவரை ஒத்த பெருங்கோட்டு எருமைக் கடாக்கள் மகளிர் போனறு சிறந்த தம் பெண் எருமைகளோடு இனிதாக உறையும் (ஐங. #4:1,8). சுருங்கோட் டெருமை கயிற்றை அறுத்துக் கொண்டு சென்று நெற் கதிரை உண்ணும் (ஐங். 95:1,2.கருங்கால் எருமைக் கன்று, பகனறைமலர் சிக்கியுள்ள தன்தாயினது கோட்டைக்கண்டு தன் தாயன்று என வெருவும் (ஐங். 97:1,2). தண்புனல் ஆடும் தடங்கோட்டு எருமை திண்ணிதாகக் கட்டப்பட்ட தோணி போலத் தோன்றும் (ஐங். 98: 1,3). நெடுங் கோட்டினையுடைய ஆட்டுக்கிடாய் பிற யாடுகளை விரும்பிப் போய்விடினும் தன் பால் பினபு அது வரும் எனனும் ஆசையால் புருவை வாழும் (ஐங். 238:1,2), கேழற்பன்றி இளம் பிறை போன்ற, வடிவமும் வண்ணமும் அமைந்த கோட்டினை யுடையது (ஐங். 254:2). புலியிட மிருந்து தப்பியுய்ந்த கலைத்த கோட்டினையுடைய முதிர்ந்த ஆணமான் தன்னைப் பிரிந்து சென்ற பிணையை ஆண்குரல் தோனற அழைக்கும் (ஐம். 173:2,3), யானையின் தடங்கோடுகள் பகைமன்ன ரின் அரண்களைக் குத்திப் பெயர்த்தமையான் பூண்கள் பிளக்கப்பட்டுக் கூர்த்த நுனிகள் மழுங் கின (ஐம். 444:2,3). தலைவர் மேற்கொண்டு சென்ற தூதுத் தொழிலின் பயனையும் அடைந்து, உயர்ந்த கோட்டினையுடைய சிறந்த யானைகளை யுடைய மாற்று வேந்தனால் நன்கு பாராட்டி அனுப்பப்பெற்றுக் குறித்த நாளில் வருவர் என்பது உறுதி' எனக் கூறித் தோழி தலைவியைத் தேற்றி னாள் (ஐங். 466:1-3), வேந்தன் ஏந்துகோட்டு யானை உடையவன் (ஐங். 698:3), பூத்த வேங்கை மரத்தைப் புலியெனக் கருதி அதன் அடி 566 கோடு தன் பிறகுத்திய மதயானை நீண்ட பெரிய முழைஞ் சிடமெல்லாம் ஒலிக்கும்படி பிளிறித் கோட்டினை எடுக்கவியலாமல் வருந்தும் (கலி, 38:6-9), மூங்கில் நெல்லைப் பாறையாகிய உரலிலே பெய்து, களிற்றுக் கோட்டினை உலக்கையாகக் கொண்டு குற்றிச் சேம்பின் இலையைச் சுளகாகப் புடைத்துத் தலைவியும் தோழியரும் வள்ளைப் பாட்டுப் பாடினர் (கலி. 41:1-4), 'கொன்ற யானை யின் கோட்டாலே மூங்கில் நெல்லைக் குற்றுதற்கு நாம் தலைவன் செய்த கொடுமையின் கூற்றை வள்ளைப் பாட்டாகப் பாடுவோம்' எனக் கூறித் தோழி தலைவனை இயற்பழித்தாள் {கலி. 42:7-9). தனக்கு மாறாகிய யானையை அதன் புகர் நுதலைப் புண்ணாக்கின மறம் மிகுந்த வேழம் குத்திவாங்கின கோடு போலக் காந்தள் நாடோ றும் அரும்பீன்றன (கலி. 3:3-5). பாண்டியனின் பகைவர் ஏந்து கோட்டினையும் எழிலினையும் கொண்ட யானையை உடையவர் (கலி. 57: 10). தான் ஒரு புத்தியானை கண்டு அதன் மீது ஏறிக் காணத் தங்கியதாகப் பொய்யுரைத்த பரத்தை மைத் தலைவனிடம், 'தொய்யில் எழுதின அழ கினையுடைய முலையாகிய வெண் கோட்டை யுடைய வேழத்தை இன்று கண்டாய் போல நீ எம்மைப் பொய்யாக்குவது என்ன பயனுடைத்து' எனத் தலைவி புலந்து கூறினாள் (கலி. 97:12,31). மகட்கொடை நேர்ந்த ஆயர் சேரக்கூடி, இறைவ னுடைய குந்தாலிப்படை போலக் கூரிதாகக் கோட் டினைச் சீவி ஏறுகளைத் தொழுவிடத்தே புகுத விட்டனர் (கவி. 101:8,9). 'எருததினது நோக்கை அஞ்சானாய் அதன் மேலே பாயந்த பொதுவனைச் சாவக் குத்திக் கோட்டிடத்தே எடுத்துக் கொண்டு உடலைக் குலைக்கின்ற தோற்றத்தைப்பார்' எனத் தோழி தலைவிக்குக் காட்டினாள் (கலி. 101:16,17). ஆயர் நேர்ந்துவிட்ட வெள்ளை யெருத்தினது சினத்தை அஞ்சானாய் அதன்மேலே பாய்ந்த பொதுவனை நுதியைத் துகைத்துக் கோட்டு முனை யால் எடுத்துக் குலைப்பதைப் பார், எனத் தலை விக்குத் தோழி காட்டினாள் (சுவி. 101:$7-29). ஆயர் ஏறுதழுவுவதற்குத் தொழுவினுட் புகுத்திய ஏறுகளுள் கொலைவன் (சிவன்) சூடிய பிறைத் திங்களைப் போல வளைந்து நிறைந்த கோடுடைய சிவந்த ஏறும் இருந்தது (அலி, 163:15,18). கணிச்சிப் படையை யுடைய இறைவன் சூடிய பிறையிடத்துக் கிடந்த செந்நிற மாலை போலப் பகையேறுகளை லிரும்பிப் போக்குவனவாகிய ஏற்றினங்களின் குருதி தோய்ந்த கோட்டுடன் குடர்கள் சுற்றிப் பிணித்தன (கலி. 103:25-27), கோட்டுடன சுற்றிக்<noinclude></noinclude> 9xqnmywqrnna17xkv3fm1tuht5x9jqb 250 669145 1987636 2026-11-06T15:05:35Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987636 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடு குடர்கள் பிணித்த ஏற்றின் முன்னே நின்று ஒரு வன் ஆடி அக்குடரை இரண்டு கையாலும் வாங்கித் தன் வயிற்றிலே இட்டான் (கலி. 103:28, 29). ஆயமகளிர் குரவையாடும் பொழுது கொல்லு கின்ற ஏற்றினுடைய கோட்டிற்கு அஞ்சும் பொது வனை மறுபிறப்பினும் ஆயர் மகள் தழுவமாட் டாள் எனப்பாடுவர் (கலி. 103:63,84). குரவையில், 'கொலைத் தொழிலையுடைய ஏற்றினது கோட்டி டையே தாம் விரும்பும் மகளிருடைய மார்பின் முலையிடையே விழுமாறுபோனவீழில் எம்முடைய இனத்தில் ஆயர் தத்தம் மகளிர்க்கு முலைவிலை வேண்டார்' என ஆயமகளிர் பாடினர் (கலி. 103: 71-73). சினமிக்க அழகிய ஏறு, ஏறுதழுவுபவர் பலரும் நீங்கும்படியாக, எலும்பு முறிந்து குடர் களற்றுக் கவிழும்படி குத்திய பின்னர்த் தன் கோட்டின் வலியழியத் தழுவினவனை அலைத்துக் கொண்டு திரிந்து துகைக்கும் (கலி. 104:39-42). கொம்பு படுதலை மார்பு கொடுத்து ஏற்றுக் கொள்பவர் சிலர்; கொம்பின் மேல் பாய்ந்து ஏறுபவர் சிலர்; கோட்டிடையே புகுவர் சிலர்; ஏறுகொள்ள வல்லேம் என்று சாற்றுபவர் பலர்; இங்ஙனம் ஏறுதழுவுமிடத்து பொதுவர் பலர் நின்றனர் (கலி.104:55, 56), 'கொல்லேற்றின் கோடு குறி செய்த பொதுவனுடைய மார்பைப் பாடுவோ மாக; வாருங்கள்' என ஆய்ச்சியரும் ஆயரும் தலைவியையும் ஆயத்தையும் அழைத்தனர் (கலி. 104 63, 64). நீண்ட மருப்புத் தைக்கும் படி குத்திஆயர் தழுவுகின்ற கழுத்திடத்தைத் தழுவக் கொடாதே ஏறுகள் அவரை நீக்கி நிறுத்தின; அங்ஙனம் நிறுத்தின பின்பும் சென்று தழுவுவாரைக் கோட்டிடத்தே சாம்படி குத்தின (கலி. 105 35, 36). சிவந்த கரிய ஏற்றினு டைய கொம்புகள் படுதலை மார்பிலே ஏற்றுக் கொண்டவரைக் கோட்டினாலே படும்படி குத்திய ஏறு மேனோக்கி நின்றன (கலி. 105:39,40) 'தன் மேல் மிக்குச் சென்ற சிவந்த கரிய ஏற்றினுடைய கோட்டிடையிலே இற்றை நாள் அவன் செல்ல என் நெஞ்சும் உடன் சென்றது' என்பது தலைவி கூற்று? (சுலி. 105:68,68). செலி மறையாயிருக்கின்ற ஏற்றைத் தழுவினவனுடைய சென்னியிற் கிடந்த குவிந்த முல்லைப்பூவாற் கட்டின வளைவினை யயுடைய கண்ணியைக் கோட்டினால் எடுத்துக் கொண்டு அலைத்த புகரேறு துள்ளுகையினாலே அப்பூ வந்து என் மயிருக்குள் வீழ்ந்தது, என்றாள் தலைவி (கலி.107:6-9). சூல் முதிர்ந்த யேசும் மலை யைச் சூழ்ந்து பெய்து, புலியைக் குத்திய யானை அது கோட்டிலுள்ள குருதிக் கறையைக் கழு 567 விற்று (பரி. 20:1-5). கோடு 2. குவடு. பொன்னிறக் கோடு - குவடு - பொருந்திய இமய மலையில் மான்பிணைகள் அந்திக் காலத்தே அந்தணர் அருங்கடன் செய்யும் முத்தீ விளக்கின் கண் துயிலும் (புறம். 2:20-24), உயர்ந்த எல்லை யளந்தறியப்படாத பொன்படுகின்ற நெடிய கோடுகளையுடைய இமயத்தில் சேரன் வில்லைப் பொறித்தான் (புறம்.39:13-16). அணங்கு பொருந் திய நெடுங்கோட்டினையுடைய மலைக்குகையில் துயிலை வெறுத்தெழுந்த புலியேறு ஊனை விரும் பித் தான் விரும்பிய இடத்திற்குச் சென்றது (புறம். 52 : 1-4). கண்ணேணியையுடைய நெடிய மலையினது கோடுதோறும் இழிதரும் நீரினும் மிக இனிய மென்மையுடையவன் வேள்பாரி (புறம்.105: 6-8). கொடிய புலி வழங்கும் உயர்ந்த கோடு உடைய நெடுவரையின் சிறு நெறி வழியே விறலி யுடன் சீறியாழ்ப்பாணன் சென்றான் (புறம். 135: 1-10). 'நல்வினை செய்தோர் தொய்யாவுலக இன் பத்தைப் பெறுவர்; அவ்வின்பம் சிறிதாயின் வீடு பேற்றைப் பெறுவர்; வீடுபெற்றோர் மீளப் பிற வார்; மறுபிறப்பு இல்லை யென்று சொல்வோர் இமயமலையின் கோடு ஓங்கினாற் போன்ற தமது புகழை நிலை நிறுத்தி வசையில்லாத உடம்பொடு கூடி நின்று இறத்தல் தலையாயது' என்பது கோப் பெருஞ்சோழன் அறிவுரை (புறம். 214:6-13). 'கோடு ஓங்கிய உயர்ந்த மலை பொருந்திய நாடு முழு வதும் பகைவர் கொடுப்பவும் கொள்ளாத அதிய மான் நாரால் அரிக்கப்பெற்ற தேறலைச் சிறு கலத் துக் கொடுப்பவும் கொள்வானோ' என அவனது நடுகல்விற்குச் செல்லும் வழிபாடு கண்டபோது ஒளவையார் வருந்தி உரைத்தார் (புறம்.232:3-6). அருவிகள் உள்ள பொன்னின் நிறம் பொருந்திய நெடிய கோட்டினையுடைய இமயம் போலச் பொன்னோடையணிந்த யானைகள் விளங்கின (புறம்.369:23-25). வளைந்த இடத்தையுடைய புற மதில் கோடு (மலையுச்சி) உறழ்ந்து எடுக்கப் பெற் றது (பதி. 16:1). அயிரைமலை நல்ல பயன் தருவ தாகிய நீண்ட கோட்டினை யுடையது (பதி. 21. 25,29). அகப்பா என்னும் அரணம் பெருபை யுடையது; பெரிய கோடுகளை யுடையது (பதி. 22, 26), 'தேவர் உறையும் உலகும் கேட்கும்படி இழிதரும் அருளிகள், மிகப் பெரிய கோடுதொறும் நிறைந்து விளங்கும் அயிரைமலைபோலச் செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதன் வாழும் நாள் நிலைத்துப் பெருகுவதாக என அவலைக் கபிலர் வாழ்த் னார் (பதி. 20:23-17). கொடித்தேர்ப் பொறையனா கிய பெருஞ்சேரல் இரும்பொறை முங்கில் விரித்த<noinclude></noinclude> 2y63zw2x14xtix1ym0iyo739y0zl6d2 250 669146 1987638 2026-11-06T15:05:51Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987638 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடு எழுகின்ற மேகங்கள் தவழும் உயர்ந்த கோட்டினை யுடைய கொலலிமலைக்குத் தலைவன (பதி. 73:10, 11). நன்றா என்னும் மலை, சுனைகள் நிலைபெற்ற மலைவளத்தை யுடையதும் கோடுபல விரிந்த நாடு காண் நெடுவரை பெற்றதும் ஆகும் (பதி. 85.6,7}, பருவம் பொய்யாது மழை பொழியும் காற்றுத் தங் கும் நெடிய கோட்டினை உடைய மலை நாட்டிற் குத் தலைவன நள்ளி (சிறு. 106, 107). இமயமலையின் விளங்குகின்ற ஒளியுடைய நெடிய கோட்டிலின் றும் பொனனைக் கொழித்துக் கொண்டு கங்கை யாறு இழிதரும் (பெரு.429-431), தலைவனின நெடிய மலைக் கோட்டினின்றும் குதிக்கின்ற வெண் துகிலையொக்கும் வெள்ளருவியில் நீராடு தலைத் தலைவியும் ஆயத்தாரும் விரும்பினர் (குறி. 54-56). எம் தோட்டத்தினை அடுத்துள்ள, தேனி றால் வைக்கப் பெற்ற, கோடு உயர்ந்த நீண்ட மலைக்கண் காந்தளம் புதரிடத்து நீ பகல் வரினும் தலைவியின் தோளைப் பொருந்துவை' எனத் தோழி கூறிப் பகற்குறி நேர்ந்தாள (அகம். 18: 13-16). கரடி இருப்பைபின் இலிய பழத்தை வெறுப்பின் கறையான் முயன்றெடுத்த புல்லிய வளைகளையுடைய புற்றினது நெடுங்கோட்டினைப் பெயர்த்து இரைதேடும் (அகம். 81:1-5), எண்கின் கூட்டம் கறையான் புற்றினது மண்ணாற்புனைந்த நீண்ட கோடு உடைந்திடப் பெயர்த்துப் புற்றாஞ் சோறாகிய இறையினை விரும்பிச சூழ்ந்து கொண்டி (நக்கும் (அகம். 118:1-4), புலியுடன் போர் செய்தமை யால் புண்மிக்க யானைகள் புள்ளிகள் சிதைந்த முகத்தினவாய், குருதி ஒழுக உயர்ந்த உச்சியினை யுடைய நெடிய கோட்டில் உரும் என முழங்கும் (அகம். 145-7-9). முசுக்கலை மிளகின் தளிரைத் தின்று வெறுத்து உயர்ந்த உச்சியினை யுடைய நீண்ட கோடுகளில் தாவுதலால் மணம் நாறும் பூக்கள் உதிர்ந்து பரந்து கிடப்பது, வேலன் வெறி யாடும் களம் போல காணப்பட்டது (அகம. 188: 14-17). மேகங்கள் தவழும் ஏறுதற்கரிய நெடிய கோட்டினினறும் தோன்றும் வெள்ளிய அருவிகளை யுடைய வேங்கடம் போர் வல்ல தொண்டையர்க் குரியது (அகம்.213:1-3). பருந்து மரக்கிளைகளிற்றங் கியிருககும் நீண்ட உச்சியினையும் கோடுயர் பக்க மலைகளையும் உடைய மலையைக் கடந்து தலைவன பொருள் தேடச் சென்றான் (அகம். 247; 11-13). புனஙகாக்கும குறவர் மாம்பழம், பலாச்சுளை, தேன் இம்மூன்றையும் கூட்டியாக்கிய அரியலாகிய தோப்பியை உயாந்த கோட்டினை யுடைய, தெயலம் உறையும் உயர்ந்த வரைக்குப் படைத்து உண்டனர் (அகம். 348:2-9), கோடு 568 கோடு உயர்ந்த பெரிய மலையினின்று ஒழுகும் நெடு வெள்ளருவி, யானையின் மீது தூக்கிய அசையும் வெண்துகிற் கொடியினை ஒக்கும் (அகம். 388:12-15). பொருள் தேடச் சென்ற தலைவன் உயர்கோடு உடைமையான் நெடுந்தொலை விளங்கும் மலைகள் பலவற்றைக் கடந்து சென்றான் (அகம். 393:1,3), மூங்கில்கள் ஒலிக்கும் கோடு வெம்பிய மலைப் பக்கத்தில் உள்ள காடுகளைக்கடந்து தலைவன் பொருள்தேடிச் சென்றான் (அகம்.395:14,15), மிக உயர்ந்து ஓங்கிய வானுயர் நெடுங்கோட்டுக் கோடைக்காற்றுக்கு மூங்கில் நெவ் சுழலும் (அகம். 397:14-16), ஆறுசெல் மாக்கள் புலவு நாறும் கல்லளையில் தங்குதற் கிடமான கோடு உயர்ந்த மலைகளைக் கடந்து தலைவர் சென்றார் (குறு. 253:6-8). அருவியையுடைய மலைப் பக்கத்தில் உயர்ந்த மூங்கில் விசும்பின்கண் ஓடு கின்ற முகிலைக் கிழிக்கும் உச்சியையுடைய கோடு உயர்ந்த மலைக்குரியவன் தலைவன் (நற். 28:5-9). வேட்டுவன் நீண்ட கோடுகளையுடைய புற்றுக் களை வெட்டி ஈயலைத் தாழியிற் பெய்தான் (நற். 59:2,3), முகில் ஒளியினைப் பரப்பி, இடிமுழங்கி நடுயாமத்தில் கொடி நுடங்கினாற் போன்று மின்னித் தலைவனின் கோடுயர் குன்றில் தங்கி மழை பெய்தது (நற்.68:7-10). வினைமுடித்துக் கார்ப்பருவத்தில் மீண்டு தலைவியுடன் பள்ளியிடத் தானாகிய தலைவன். 'மேகமே, எனக்கு உதவி செய்யும் நீ இவ்வுலகத்துக்கோர் அடிப்படையாக யாவரும் தொழுமாறு ஆங்காங்குளள குன்றின் கோடுதோறும் பொருந்தி உலவுவாயாக' எனவாழத் தினான் (நற்.139:1-3,10). மேகம் மலை முழையின கண் எதிரொலி முழங்கும்படி கோடுயர் குன்றில் தங்கியது (நற்.156:9,10). கொல்லி மலை, தெய்வத் தாற் காக்கப்படுகின்ற தீதுதீர்ந்த நெடிய கோட்டி னையும் அழகிய வெள்ளிய அருவியையும் உடையது (நற்.201:5-7). கருமந்தி கடுவன் நடுங்குமாறு தன்சிறு குட்டியுடன் கோடு உயர்ந்த மலைப்பக்கத்து இயங்கும் மேகத்தை மறைவிட மாசுக் கொண்டு ஒளிக்கும் (நற். 283 : 1-3). மிக்க மழையைப் பெய்த மேகம் வில்லால் எறியப் பட்ட பஞ்சுபோலாகி விடியற் காலத்திலே கோடு உயர் நெடுவரையில் இயங்கும் (நற். 247: 3-5), மேகம் விரைந்து மழை பெய்யத் தொடங்கிய குளிர்ச்சி மிக்க மலையிலே, மூங்கில் நெருங்கிப் பரந்த மிக உயர்ந்த நெடிய கோட்டின்கண்ணே வெள்ளருவி வியன்மலைக் வானில் வீழும் (நற். 257: 1-4). காலையில் தோன்றும் இளவெயிலைத் துய்க்க அருவி யொலிக்கின்ற அச்சமுடைய நெடிய கோட்டின்<noinclude></noinclude> ozdc6jucgp2vs5sc4gc9eor8onnswct 250 669147 1987639 2026-11-06T15:06:05Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987639 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு பக்கத்தில் மயில் தன் பெடையொடு ஆடும் (நற். 288 : 1-3). கைம்பெண்டிர் முயன்று நூற்கின்ற நுணங்கிய நுண்ணிய பஞ்சுபோல உயர்ந்த நெடிய வரையின் கோடு தொறும் கூட்டமாக மேகங்கள் தவழ்ந்தன (நற். 383: 1-3). கடலில் இரை அருந்திய செங்காலன்னம் பொன்பொருந்திய நெடுங்கோட்டு இமயத்துச்சியில் வாழும் வானர மகளிர் விருப்பத் தொடு விளையாடுவதற்கு வைத்துள்ள தம் பார்ப் பிற்கு இட்டுண்ணும் உணவைக் கொண்டு செல்லும் (நற்.356: 1-8). மந்தியின் மகவு கொடிச்சி கையிலி ருந்த பாலைக் கலத்தொடு பறித்துச் சென்றமைக்கு அவள் அழுது வயிற்றில் அடித்துக் கொண்டமை யால் அவள் விரல்கள் மேகம் தவழும் கோடு உயர்ந்த பொதியில் மலர்ந்த கொழுவிய காந்தள் மலர்போல் சிவந்தன (நற். 379:5-9, 13). உலவும் அலைகள் இட்ட மணற் கோட்டின்கண் முண்ட கத்தின் நறுமலர் கமழும் (ஐங்.177:2,3). தீப்பரவி யழித்த பாழிடத்தோடு வறிய கோடு உயர்ந்து ஞாயிற்றின் ஒளியால் காய்ந்து சுடருகின்ற மலை களைக் கடந்து தலைவன் பொருள் தேடச் சென் றான் (ஐங்.318: 4, 8), கோடு உயர் பன் மலை கடந்து தலைவன் பொருள் தேடச் செல்லல் (ஐங். 358:1). பாண்டியனின கோடு உயர்ந்த பொருப்பில் உள்ள வேங்கைப் பூவையொத்த சுணங்கினை யுடையவள் தலைவி (கவி, 57: 16, 17). எயிலைக் குத்துங்களிறு போல இடு மணலினது நெடிய கோட்டினைத் திரை, காற்றைப் பாகனாகவும் வலம்புரிகளைக் கொம்புகளாகவும் கொண்டு நடு நாட் கண்ணே குத்தி முழங்கும் (கலி.135: 1 -8). 3. மரக்கிளை. பெரிய மரத்தின்கண்ணே இலை யில்லாத நெடிய கோடு - கிளை தீப்பற்றுதல். பின தீமை வரவிருப்பதை முன்னர்க்காட்டும் தீ நிமித்தங்களுள் ஒன்றாகும் (புறம். 41:5). தொடித் தலை விழுத்தண்டினார், ஆயத்துடன் கூடி நீர்த் துறைக்கண் தாழ்ந்துள்ள மருதமரத்தின் கோடு ஏறிக் கரையவர் மருளும்படி நெடுநீர்க் குட்டத் துத் துடும் எனப்பாய்ந்த தமது இளமைப் பருவ நிகழ்ச்சியை நினைந்து கழிவிரக்கம் கொண்டார் (புறம். 243:5-11). மருத வயற்கண் தம் இனத்துடனே மேய்ந்துண்டு வஞ்சி மரத்தின் கோட்டின்கண் தங்கி உறங்கும் இயல்புடைய நாரை கரும்பின் பூவைத் தின்னும் (புறம். 384:1-3). வரகின் அரி காலில் வாழும் எலியைப் பிடிப்பதற்கு முயலும் குறும்பூழ்ப் பறவையின ஆரவாரத்தால் அங்குள்ள குறுமுயல் அஞ்சியோட அயலிடத்தே நிற்கும் கரிய கோட்டினையுடைய இருப்பை மரத்தின் பூக்கள் உதிரும் (புறம்.384:4-7). பகற்பொழுதைத் தரும் - 569 கோடு கதிரோன் பல்கதிர் பரப்பியமையால் கஞ்சங் குல்லை தீய்ந்தது; கோடுகளை நெருபபுத்தினறது (பொரு. 238,334). கோட்டினகண் பூங்கொத்தை யுடைய வேம்பின் இலையை இடையிடையே கட் டப்பட்ட தழைமாலையை முழுவலி மாக்களாகிய உமணர் அணிந்தனர் (பெரு. 59-61). சீறூர்மாக்கள் கரடியின் ஒலியினை உணர்வாராய் அம்புடன் இடமெல்லாம் தேடி வருதலின் கரடி தரையிற் கிடக்கும் உணவினை உண்ணாமல் சினைகளில் உள்ள பூக்களை உண்ணக் கரிய கோட்டினை யுடைய இருப்பை மரத்தில ஏறும (அகம். 171 &-18). முல்லை நிலத்தில குறிய கோட்டினையும் குறிய முட்களையும் உடைய கள்ளியின் உச்சியில் முல்லைக்கொடி படர்ந்தது (அகம். 184-7-9). வயற் புறத்தேயுள்ள கருங்கோட்டினை உடைய மாமரத் தின் கொம்புகளில் உள்ள புதிய பூக்கள மழைத் துளிபோல உதிர்ந்து பரவிக் கிடக்கும் (அகம்.236: 6-8). காட்டகத்தே வழிச்செல்லும் புதியவரைக் காணும் பொருட்டு, ஆறலைப்போராகிய ஆடவர் யாஅ மரத்தின கோட்டினை இடமாகக் கொள வர் (அகம்.263:5-8). நிலங்கள் நீர் இல்லையாகிச் சுனைகள் வறளவும் குன்றிலுள்ள கோடு எரியவும ஞாயிற்றின் கதிர் கடுமையாகக் காயந்தது (அகம். 295:1,2). உயர்ந்த மரத்தினது கோடு தொட்டுப் பெருகும் மிக்கவௌளம் பின கையால் இறைத் துண்ணும் அளவு சிறுகிச் சென்று அற்றதுபோல், வெள்ளத்தைப் போன்ற பெரிய காமநோய தலை வியைக் காண்டலால் முடிவடைந்தது எனபது தலைவன் கூற்று (குறு. 99:4-6). கருங்கோட்டுப் புன்னை மரங்கள் பூம் பொழிலில் அடர்நதிருநதன (குறு. 123:3). பலாமரத்தின் வேரிலும் அடிமரத்தி லும் கோட்டிலும் ஒருபடியாகத் தொடுத்து வைத தன போலக் காய்ககுலைகள் தொங்கின (குறு. 257: 1-3). ஆறலைகளவர், விடுதற்குரிய அம்புகளை வில்லோடே பிடித்து உகாய மரத்தின் கனிகள் உதிருமாறு அதன கோடு ஏறி வருவாரைப் பார்ப பர் (குறு.274:1-4). விளாமரம் நிலம் பிளவுபடு மாறு இறங்கிய வேரும் பெரிய கோடும் உடையது (நற்.34:1,2). விளாம்பழம் கோட்டிலிருந்து மூக்கு இற்று விழுந்து பசிய பயிரின்கண்ணே ஆடுதல ஒழிந்த பந்துபோலப் பரவிக கிடக்கும் (நற். 24:3-5). இறாமீனைத் தின்றெழுந்த கருஙகால வெண் குருகு வெள்ளிய உப்புக குவட்டின மேலாகப பறந்து சென்று கடற்கரையிலுள்ள கரிய கோடு டைய புன்னை மரங்களிலே தங்கின (நற். 67:3-5). பிடி தின்னுதற் பொருட்டு மேலுள்ள தோலைப் பறித்துக்கொண்டதனால் வெட்பாலை<noinclude></noinclude> 28men7qjiupqvcz8vzr3rhkeef20ztf 250 669148 1987640 2026-11-06T15:06:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987640 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு நாரில்லா வெண் கோடுகளையும் பற்றுக் குறடு போன்ற காய்களையும் வெள்ளிய பூங்கொத்துக் களையும் கொண்டு விளங்கியது (நற். 107:1-3). பொற்காசினைத் தொங்கவிட்டாற்போன்ற மலரை யுடைய சரக்கொன்றையின் பூங்கொத்துக்கள் அதன் கோடுதொறும் அசைந்தன (நற்.221:3,4), இரும்பு போன்ற கரியகோடுடைய புன்னையின் நீலம் போன்ற பசிய இலையிட மெங்கும் வெள்ளி போன்ற விளங்கிய பூங்கொத்தினிடையுள்ள பொன் போன்ற நறிய மகரந்தம் எங்கும் உதிர்ந்தது (நற். 249:1-4). பொன்போன்ற தாது பொருந்திய புன்னை மலர்களில் அணிந்து கொள்பவர் கொய்து தொடுத்தனபோக எஞ்சியன கோடுதொறும் காயா கத் தொங்கின (நற். 278:3-5). அரசருடைய போர்த் தொழில் வல்ல யானையின் முகத்தில் அணிந்த பொன்னாலாய நெற்றிப்பட்டம் போல மலையின் உயர்ந்த இடத்தில் கொன்றையின் கோட்டில் அழ கிய கொடி போன்ற பூங்கொத்துக்கள் மலர்ந்தன (நற்.296:2-5). கரிய கோட்டினையுடைய புன்னை மலரில் உள்ள தேனைப் பருகி வண்டுகள் ஒலித்தன (நற்.311:9,10). கடற்கரைச் சோலையில் புன்னை யின் கோடுகளில் தங்கிய குருகினம் மகரந்தம் உதி ரும்படி இரை வேண்டிப் பெயர்ந்துலவும் (நற். 375. 1-3). பெரியகடற்கரையில் வாழும் கடற்காக்கை கருங்கோட்டுப் புன்னையில் தங்கும் (ஐங்.161:1,3). மணங்கமழ் முல்லை தினப்பரப்பில் பறவையினமும் விலங்கினமும் தம் துணையுடன் புணர்ந்து களித்து ஆடின; கோட்டின்கண் மலர்வனவும் கொடியின் கண் மலர்வனவும் நிறைந்தன (ஐங். 41). கொடி யில் உள்ளனவும் கோட்டில் உள்ளனவு மாகிய பூப்போலப் பொன்னாற் செய்த பூக்களாலாய கோதையினைத் தலைவி அணிந்தாள் (கணி. 54:1,2). கரிய கோட்டினை யுடைய நறும்புன்னையின் சிறிய சினையில் மலர்தோறும் மலருஞ்செவ்வி பார்த்து நுகருதற்குச் சுரும்பினம் ஆரவாரித்தது (கலி. 123: 1,2}, 4. பக்கம். ஞாயிற்றைத் தன்மேற் கொண்ட கோடு பக்கம் - திரண்ட மேகம் வானத்தின் நடுவு நின்று வெயிலை மறைத்தது (புறம். 35:17,18). தன் தாட்டைத் தலையளி செய்யும் கோப்பெருஞ்சோழ னின் விளங்கிய முகம் போலக் கோடு (இருபக்க மும்) கூடிய மதியம் மாலையில் விளங்கிற்று (புறம். G7:2-5), விறலி, மணிக்கோவையாகிய இழையாற் பொலிந்த ஏந்திய கோடு அமைந்த அல்குலினள் (புறம்.89:1,2). உணவு அடுதலை மிகவும் மறந்த கோடு உயர் அடுப்பின்கண் காலாம்பி பூத்திருந்தது (புறம்.164:1,2). புரவியும் களிறும் தேரும் வளமிக்க 570 கோடு நாடும் ஊரும் பாடுநர்க்குக் குறையா தளிக்கும் ஆஅய் அண்டிரன் கோடு உயர்ந்த அல்குலையும் குறுந் தொடியையும் உடைய உரிமை மகளிருடன் மேலோர் உலகம் எய்தினன் (புறம். 240:1-6). அழகிய தழையி னையும் உயர்ந்த கோட்டினையுடைய அல்குலினை யும் செம்பொறிச் சிலம்பினையுமுடைய இளை யோள் தந்தை, வேந்து மகட்கொடை வேண்டவும் கொடானாய்ப் போருக்கெழுந்தான் (புறம். 341:1-9). சோறு சமைக்கும் கூந்தல் விறலியர் உயர்ந்த கோடு வாய்ந்த அல்குலினையும் முகிழ்த்த நகையினையும் உடைய இளையோர் ஆவர் (பதி. 18:5,6).கோடு கூடு மதியம் நீலமணியின் நிறத்தை ஒத்த கரிய இருளை அகற்றி நிலவைச் சொரிந்தது (பரி. 32:11, 12).பொருள் முற்றி மீண்ட தலைவன் தான் இடைச் சுரத்துக் கண்ட கனவில், தலைவியின் கோடு உயர் புருவத்துடன் திரண்டு சிறுகிய நுதலை நீவிக் கூந்தலைக் கோதியதாகக் கூறினான் (அகம். 39:20-23). 'மேசுலையணிந்த கோடு ஏந்து அல்கு லினை உடைய மெல்லியற் குறுமகளே' எனத் தலை வியைத் தலைவன் விளித்தான் (அகம். 75:19,20). பாண்டியனின் கொற்கைத் துறையிலே தழையுடை அணிதலாற் பொலிவுற்ற கோடு உயர்ந்த அல்கு லினை யுடைய பழையர் மகளிர், முத்தையும் வலம் புரியையுஞ் சொரிந்து கடற்றெய்வத்தைப் பரவினர் (அகம். 201:3-7), திருநுதல் மகளிர் வண்டல் விளையாட்டுக்குரிய பாவையை நீர் உண்ணும் துறையில் கொணர்ந்து வைத்துப் பொற்கா சினைத் தொடுத்து அணிந்த கோடேந்து அல்குலி டத்தே நன்னிறம் வாய்ந்த பூங்கொத்துக்கள் தழையுடன் கூடி அசையக் குரவைக் கூத்து ஆடுவர் (அகம், 269:19,303. சுணங்கு படர்ந்த ரிந்தகன்ற அல்,நலின் கோடு கட்டிய தழையுடை எனும் தலைவியின் பருங்கிருந்து நீங்காதவன் தலைவன் என்பது தோல் கூற்று (குறு. 294:5-7). கோடேந்து அல்குலையும் பெருந்த தோளையுமு டையீர், முதிர்ந்த செழுங்கய தினைப்புனங் காவலும் நும்முடையது தானோ எனத் தலைவன் தலைவி தோழியரை வினவினான் (நதி - 233:9- 11). இலங்குகின்ற வளைகள் நெகிழவும் கோடு உயர்ந்த அல்குலில் அழகிய வரிகள் வாட்டமடைய வும்: நன்னுதலின்கண்ணே பசலை பாயவும் தலை வள் நோய் தந்தமையை அறியாது தாய் வெறி யெடுத்தாள் (நற். 282:1-4). கிளி கடிந்தும் ஊசலா டியும் கோடேந்து அல்குலில் தழையுைைடயணிந்தும் தும்மோடு அருவியா வருதலிலும் இகம்.தொரு செயலுண்டோ எனத் தோழி தலைமகனிடர் கூறி னான் (நற்.368:1-4). சிவபெருமான் ஊழிக் காவத்<noinclude></noinclude> dgipkwcyd03q70ot34h4mogc3g57nu4 250 669149 1987641 2026-11-06T15:06:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987641 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு திறுதியில் கொடுகொட்டி என்னும் கூத்தை ஆடுங் கால் கோடு உயர்ந்த அல்குலினையுடைய கொடி போன்ற இடையையுடையோள் (உமை) சீரைத் தந்து நிற்பாள் (கலி. 1:6,7). பரத்தையர் கோடு உயர்ந்த எழுச்சியை யுடைய அகன்ற அல்குலை யுடையவர் (சுவி. 67:10), தமர் தலையிற் சூட்டிய கண்ணியையும் சுமக்க மாட்டாத கோடு ஏந்தின அகன்ற அல்குலையுடையவள் ஆயர் மகள் (கலி. 109: 9-12). 5. மரக்கொம்பு. இடையன் உச்சியை யுடைய கோட் டில் - மரக்கொம்பில் -உள்ளனவும் கொடிகளில் உள்ளனவுமாகிய காட்டிடத்துப் பல்வேறு பூக் களும் கலந்து 'அமைக்கப் பெற்ற கலம்பக மாலை அணிந்திருந்தான் (பெரு.172-174). இடையன்குழலை ஊதிஎழுப்பின பாலைப் பண்ணைநுகர்ந்து அதனை வெறுப்பின் குமிழியினது உட்டுளை பொருந்திய கோட்டினை வளைத்துக் கட்டின மரலின் கயிறாகிய நரம்பையுடைய வில்லாகிய யாழிலே குறிஞ்சிப் பண்ணை விரலாலே தெறித்து எழுப்பு வன் (பெரு.175-183). வஞ்சி மரமும் காஞ்சி மரமு மாகிய வெள்ளிய கோடுகளைக் கைகளுக்கு நடுவே கலந்து நாற்றி வேழக்கோலை வரிச்சாக வைத்துத் தாழை நாராற்கட்டித் தருப்பைப்புல் வேயப்பட்டுக் குறுகிய இறப்பை உடையதாக வலைஞரின் குடில் அமைக்கப் பெற்றது (பெரு. 263-265). வலைஞரு டைய குடிலின் முற்றத்தில் புன்னையின் கோடு களை வெட்டியிட்டுப் பந்தர் அமைத்தனர் (பெரு. 266,287). கோடுகள் பலவும் முற்றிய கோளியாகிய ஆலமரத்திடத்தே பல இசைக் கருவிகளை ஒத்த. பல ஓசையும் கூடின பறவைத் திரள் இருந்தது (மலை. 268,269). பூக்கொள்ள வல்லோன் கோட் டினை அடித்து அசைக்கும் கோல்போல மராஅ மரத்தின் மலர்கள் உதிரத் தென்றல் தாக்கியது (அகம். 21:10-12). கோடு பொருந்திய ஓலைக் குடை யைத் தலையிற் சூடிய கொல்லை உழவர், பறை யொலியுடன் வரகுப்புனத்தில் களை பறித்தனர் (அகம், 194:7-9), நாரை சிவந்த பூவினையுடைய புலி நகக் கொன்றையின் கரிய கோட்டின் பெரிய கிளை பின்தனியே இருக்கும் தன்குஞ்சினை நினைத்துக் கழியினின்றும் மேலே எழுந்து பறந்தது (அகம். 240:1-6). வேங்கை மரத்தின் பூங்கொத்துக்கள் நிரம் பிய கோடு மலையின் பக்கத்ததாய் அழகிய மயிலி னது சூட்டுப்போலக் காணப்படும் (அகம். 368:5-7). பக்கமலையில் உள்ள பலாமரத்தின் சிறு கோட் டில் பெரும் பழம் தொங்கியது போலத் தலைவி யின் சிறிய உயிர் பெரிய காமத்தைக் கொண்டி ருந்தது (குறு.18:3-5). ஆற்றங்கரையில் முளைத்து 571 கோடு வளர்ந்த அத்திமரம் வெண்கோடு உடையது (குறு. 24:3) உயர்ந்த கோட்டில் உள்ள மந்தியை அதன் குட்டி அகனுறத் தழுவிக் கொண்டது (குறு. 29:5-7). கரிய முகத்தையுடைய ஆண்குரங்கு கிளை தாங்கும் படி பாயாத தவற்றினால் அதனை ஏற்ற கோடு முறிந்தது (குறு.121:2-4), ஊரார் அன்னை கொடுத்த அசைகின்ற குழையுடைய வான்கோடு குலைத் லாலே தலைவி வருந்தினாள் என்று கருதி நிகழ்ந்த தற்கு வருந்தாதே என்று கூறினர் (நற். 372:8-10). வாடைக்காற்று அசைக்கையினாலே வளைந்த தாழையின் அசைகின்ற கோட்டிலிருந்த நாரை நம் தோளைத் துறந்து நமக்கு அருளாதவரைப் போலக் கங்குலிடத்து நம் துயரை அறியாமல் அளியின்றி வருத்தமின்றி விளியாது நரலும் எனத் தலைவி தோழியிடம் உரைத்தாள் (கலி. 128: 1-5). கோட்டில் தோன்றி அசைகின்ற பூங் கொத்துக்களாலே பொலிந்த கருங்கூந்தலினள் தலைவி (பரி. 22:46). 6. யாழ்த்தண்டு. களாப்பழம் போலும் கரிய கோடு- தண்டு - பொருந்தியது சீறியாழ் (புறம்.127:1; 145:5). சீறியாழ் வளைந்த கோட்டையுடையது (புறம். 185:1;302:5). சீறியாழ் கருங்கோட்டினை யுடையது (புறம்.316:7; நெடு. 70; மலை. 534; அகம். 31:10). கருங்குரங்கு பாம்பின் தலையைப் பிடித்த காலத்து அப்பாம்பு ஒருகால் இறுகவும் ஒருகால் நெகிழவும் அதன் கையைச் சுற்றுமாறு போன்று யாழ்க் கோட்டின்கண் வேண்டுமிடத்தே நெகிழ்ந் தும் இறுகியும் வார்க்கட்டு விளங்கியது (சிறு. 221, 222). அருந்திறற் கடவுளை வாழ்த்தி நுமது கருங் கோட்டு இனியயாழை இசைத்துச் சென்மின் எனப் பெரும்பாணன் ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றான் (பெரு. 389-392). பருக்கோட்டு யாழ் (பரி. 10:56). 7.சங்கு. கோடு - சங்கு - முழங்கும் கடல் கலங்க வேலினைச் செலுத்திப் பகைவரைச் செங்குட்டுவன் வென்றான் (பதி. 46:11-13), செங்குட்டுவன் பாச றையிடத்தே தங்கியதால் கோடு முழங்கும் முழக்க மும் பிற ஒலியும் அவன் துயிலைப் போக்கின (பதி. 50:22-26). மதுரை அங்காடியில் கோடு சுடுதலால் உண்டான சுண்ணாம்பு விற்பவர் இருந்தனர் (மது. 401). மூத்த பெண்டிர் தம் நரைத்த கூந் தலைக் கோதிப் பின்னே இட்ட முடி, கடலின் வெண் கோட்டை ஒத்துக் காணப்பெற்றது (மது. மதுரை மாநகரத்தில் கோட்டினை அறுத்து வளையல் முதலியன கடையும் தொழிலாள ரும் இருந்தனர் (மது. 511). வெண்காந்தட்பூ கோடு உடைந்தது போன்று மலர்ந்தது (அகம்.33:6). கடல் 407-409).<noinclude></noinclude> 84lkl7to8ygjqn7ikhtp0ds32ey1rwi 250 669150 1987643 2026-11-06T15:06:45Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987643 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு கோடு பெருகும் ஆழத்தினை யுடையது (அகம். 162: 1-3). கோட்டினை அறுத்துச் செய்த கைவளை நெகிழத் தலைவி பிரிவிற கலங்கினாள் (குறு.11:1,2) தலைவியும் ஓர் ஆடுகள மகள்; அவள் கையிலிருந்த கோட்டினை அறுத்துச் செய்த வளையலை நெகிழச் செய்த தலைவனும் ஓர் ஆடுகள மகனே (குறு.31:4-6), பிரிவால் தலைவியின் கண்கள், கோடு களை அறுத்துச் செய்த விளங்குகினற வளைகள் நெகிழ நாளும் துயிலாது நீர் சிந்தும் (குறு. 365: 1,2).வெண்கோடு முழங்க வரிசையாக எடுக்கப் பட்ட விளக்குகளுடனே மாலைக்காலம் வந்தது (நற. 08:6-8). மணற்கரையில் கோடுகளைக் குலை யாகத் தொடுத்தாற போன்று குருகுகளின் வரிசை காணப்பட்டது (நற்.189:3,4). பாணர் பாடும் மெல்லிய இசைப்பாட்டுப் போல வெள்ளிய வலம் புரிக் கோடு ஒலிக்கும் (நற்.172: 7,8). தாழையின் அரும்பு முதிர்ந்த வெள்ளியபூ, கோட்டினை நீட்டித்து வைத்தாற் போன்று இருந்தது (நற்.203: 2-4). வளையாகிய கோடு போனறது வெண்மணல் (நற். 372:0,0). கடலிலுள்ள கோடடினை அறுத்துச் செய்யப் பெற்ற வளையவணிந்த முன்கையினள் தலைவி (ஐங்.191:1). கடல் பொங்கி யெழுந்து கரையின்கண் ஏறுதலானே சுடலின் கண்ணவாகிய கோடு நிலத்தில் ஊர்ந்து திரிந்தன (ஐங்.192:1). கடலின்கண் பிறந்த கோட்டினை அறுத்துப் பின் னர் ஈர்வாளாற போழ்ந்து செய்யப்பெற்ற வளை யணிந்தவள் தலைவி (ஐங். 194:1,2), ஒளி பொருந் திய வளையல் கோட்டினை ஈர்ந்து செய்யப்பட்டது (ஐங், 198:1), 8. கரை. கோடைக் காலம் நீட்டித்து நின்றதாயி னும் வற்றுதலை அறியாத, கையை மேலே கூப்பி முழுகி நீர்நிலை காட்டுங்காலத்தும் கையமிழும் குளத்தின் கோடு - கரை வலைஞரால் காக்கப் பெற்றது (பெரு.272,273). பரதவர் வலையால் இன் மாகிய மீனகளை முகந்து, சுற்றத்துடன் கூடிக் கரையில் இழுத்து வந்து, இரந்தோரின் வறுங்கலம் நிறையச் சொரிந்து, எஞ்சியவற்றைக் கூறு செய்து விற்பர் (அகம்.30:1-10). கோடை நீண்ட பசுமையற்ற காலத்திலே குன்றங்களைக் கண்டாற் போன்ற கோடுகளை உடைய பெரிய குளங்கள் நீரின்மை யால் வெப்பம் மிக்கனவாயின (அகம். 42:6-9). புதிதாக மிக்கு வந்த வெள்ளம் காவிரியின் கோடு தோய்ந்து வந்தது (அகம்.188:14,15), நள்ளிரவில் பெருமழை பொழிய, அதனால் நீர் நிரம்பி அலை மோத, அதன் துளிகள் கரையின் மேலிடமெங்கும் பரத்தலின மெலிந்த கோட்டினையுடைய பெருங் குளத்தைக் காத்தல் செய்பவனபோலத் தலைவியை 572 கோடு அவள் அன்னை துயிலின்றிக் காத்தனள் (அகம். 258:10-14). உலகு புடை பெயர்ந்தாலொத்த வங் கம் பகலும் இரவும் ஓரிடத்தும் தங்குதலினறிக் கடல் நீரைப் பிளந்து செல்லக் கோடு உயர் அகன்ற துறைக்கண் உள்ள மாட ஒள்ளெரியினால் (கலங்கரை விளக்கத்தால்) இடமறிந்து நீகான் செலுத் தினான் (அகம். 255: 1-6). கோடு உற உயர்ந்த நீண்ட பெரிய பரப்பினையுடைய புதுநீர்ப் பெருக் கில் பரத்தையருடன் தலைவன் ஆடினான் (அகம். 266:1-6). நாடுகள் நிறைதற் கேதுவாகிய காவிரி யின் கோடு பொருந்தி ஓடக்கோல் மறையுமளவு வெள்ளம் வந்தது (அகம். 341:4,5), வலம்புரி முத தினைக் கடலில் மூழ்கியெடுத்த பரதவர் சங்குகள் ஒலிக்கும்படி கொற்கையோர் எதிர் கொள்ளுமாறு படகினின்று இறங்கும் மணலையுடைய தீண்ட கோட்டில் தம் ஊர் இருப்பதாகத் தோழி கூறி னாள் (அகம்.880;11-15). 'தலைவனின் தேர் இன் றும் வருகின்றது, நாம் எதிர் கொள்ளாவிடில் நாணமுடைய அவன நாம் அன்பிலேம் என்று துணியக் கூடும் ஆதலால், நெடிய வெண்மணற் கோட்டில் நான் மறைந்து கொள்ளவா, உன் கருத்தினைக் கூறுவாயாக' எனத் தோழி தலைவி யிடம் கேட்டாள் (அகம். 330:9-13). கருங்காற் குரு கின் குத்துக்குத் தப்பிப் பிழைத்தோடிய இறவின் ஏற்றை அலை கொழித்திடப்பட்ட மணல்மேடா கிய நெடுங்கோட்டின் கண்ணே உள்ள தாழையின் பூவைக் கண்டு இதுவும் ஒரு குருகு என எண்ணி அஞ்சும் (நற்.211:4-8). அவைகள் தழுவும் எக்க ரால் ஆன நெடிய கோட்டின்கண் முண்டகத்தின் நறுமணம் கமழும் (ஐங். 177:2-3). 9.வளைவு. சிறிய கோடு - வளைவு - பொருந்திய குழவித் திங்களைச் செம்பாம்பு தீண்டினாற்போல மகரவாயாகிய தலைக்கோலத்தைச் சேர்த்தின சுரும்புகள் சூழும் சுடர்நுதல் விளங்கியது (பெரு. 383-385). முன்பு பூத்தொழிலையுடைய ஆடை கிடந்த உயர்ந்த கோட்டினையுடைய அல்குலில் கணவனைப் பிரிந்தமையால் கோப்பெருந்தேவி மாசேறிய அழகிய துகிலை உடுத்திருந்தாள் (நெடு. 145,148). வேங்கை மரத்தின் மணங்கமழும் பூவு டன் கூடிய தழையை வேறுவேறு வைத்தாற் போன்று தசையின் மறைப்பு நீங்காத கோட்டு உகிர் பொருந்திய மூன்று புலிக் குட்டிகளைப் பெண்புலி ஈன்றது (அகம். 147:3-5). கோடு பொருந் திய அழகிய சிறகுகளையும் நெடிய கால்களையும் உடைய கணந்துள் என்னும் பறவை வேட்டுவ மக்கள் இருப்பதை அறிவுறுத்தி வழிப்போகும் வம்பலரின் படையை அவ்விடத்தினின்று நீங்கச்<noinclude></noinclude> gskpxrhvs54y6szpp78vn9j13l33nnv 250 669151 1987644 2026-11-06T15:06:59Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987644 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு செய்யும் (குறு. 350:3-5), சிற்றிலுள்ளே கூடலி ழைதது அவனைக் கூடுவேனோ என்று ஆராய் கின்ற தலைவி அக்கூடலின ஒரு பாகத்தை இழைத்த அளவிலே அவ்வாராய்ச்சிக்குப் பிறி தொன்றாகிய கோடு தன்னிடத்தின் முழுதுங் கூடாத இளம்பிறையைக் கண்டாள் (கலி.148:34,25), 10.கொம்பு. திரண்ட கோடு -கொம்பு உடைய வாளை மீன்கள் நீர்மேல் பிறழ்ந்தன (புறம். 249: 2). நீர்நிலை களியாய்க் காய்ந்து போகும் கோடைக் காலத்தும் ஆம்பல் இலையின் நிழற்கீழ்க் கதிர் போலும் கோட்டை யுடைய ஆண் நத்தை இளைய சங்குடன் பகற காலத்தே மணங்கூடும் (புறம். 266: 1-6). பரதவர், வெண்கூதாளப் பூவாலாய மாலை யணிந்து சினையுடைய சுறாமீனின் கோடு நட்டு வழிபட்டனர் (பட். 85-87), பாண்மகள் தன் தமை யனமார் விடியலிற் கொணர்ந்த கணைக் கோட்டு வாளைக்கு நெலலின் முகவை கொள்ளாது முத்துக் களுடன் சிறந்த அணிகலன்களை விலையாகப் பெறுவாள் (அகம், 126: 7-12). திரண்ட கோட்டி னையுடைய வாளை மீனின் சூல் நிறைந்த பெண் மீன தேமாவின் இனிய பழத்தினைக் கெளவும் 53. 164: 1, 2). தாழை சுறாமீனின் முகத்தில் நீண்டுளள கோடு போன்று முள் பொருந்திய இலை களையுடையது (நற். 19. 2). மடை திறந்து கொண்டு ஓடிய குளத்தினின்றும் புறம் போந்து கால்வாயை அடைந்த திரண்ட கோட்டினையுடைய வாளை, அங்கிருத்து கழனிக்கு ஓடி ஆண்டுள்ள உழவர் தம் கைக்கோலால் புடைத்தற்கும் அஞ்சாது செருக்கி வயலின் வரப்படியில் புரளும் (நற்.340: 3-8). 11. ஊது கொம்பு. முருகனை வழிபடுவோர் ஆடு களம் சிலம்பப் பாடிக் கோடு - ஊதுகொமபு பலவற்றையும் சேர ஊதிக் கொடுமணி இயக்கிப் பிணி முகம் என்னும் அவன் யானையை வாழ்த் தினர் (மூரூ.345-248), கூத்தர் எடுத்துச் சென்ற பல்வேறு இசைக் கருவிகளுள் கரிய பீலியாகிய அழகினையுடைய தழையைக் கட்டின கோடும் ஒன்றாகும் (மலை. 8). தினைப்புனக்காவலர் தினை உண்ண வரும் பன்றியின் பெருங் கூட்டத்தை ஓட்டுதற்குக் கரிய கோட்டினால் ஓசை எழுப்புவர் (அகம், 94:9-11), 'தலைவனே, நீ வரும் நெறி அஞ சத்தக்கதாதலின் இன்றுமுதல் வாரறக; வரின திரும் புங்கால் நின சிறுகுடி எயதிப் பிைைற எம் துனபம் நீங்குமாறு வேட்டை நாயகளை அழைக்கும் குறிப் பினைக் கொண்டுள்ள கோட்டினை ஊதல் வேண் டும்' எனத் தோழி அவனிடம் வேண்டினாள் (அகம். 318 : 9-18). பலலான கோவலர் தம்முடைய ஆனிரை வறண்ட பாலையிற் புகுந்ததாகக கோடு 573 கோடு விலக்கிக் துவைத்து அவற்றை அங்கிருந்து கொன்றை நிழலில தங்கச் செய்தனர் (அகம். 399; 8-11), கோடு ஊதி, வௌவிக் கொல்லும நாயுடன் மான்வேட்டை கொள்ளும் வயவர் மகளிர் எனத் தலைவன் தலைவியையும் தோழியையும் சுட்டி னான் (நற். 278: 1-3}, 12.மேடு. பல்வகைப் பூக்களும் உதிர்ந்து வாடிக கிடக்கும் காடுகள பயன்படும் தன்மை திரிந்து செவ்வரக்குப் போன்ற நுண்ணிய மணல் பொருந திய கோடுகளை - மேட்டு நிலத்தை உடைய வாய் ஒண்ணுதல் மகளிர் கழற்சிக்காயுடன மறுகும் நிலையுடையவாயின் (பதி. 30:26-28), உழலர் சந்தனத்தையும் அகிலையும் வெட்டிக் கோட்டில் தோரை நெல்லை விதைத்தனர் (மது. 286,287). இருப்பைப் பூககள் ஆர்கருக் கழன்று காற்றாற் சிதறுண்டு பவளம் போனற சிவந்த கோட்டு வழிகளில் குருதி மீதுளள கொழுப்புப போலப் பரந்து கிடக்கும் (அகம். 9:3-9). மேல் காற்றுக் கொணர்ந்திட்ட, அடும்பங் கொடி படர்ந்த மணற்கோடு பரவியிருநதது (குறு. 248: 4,5). தாழஞ் சோலை சூழந்த துறைவனுடைய குதிரைகள் இரவு பகவ எனனாது கழுத்துமணி ஒலிக்க நிலவு பரந்தாற் போன்ற மணற்கோடு ஏறிச் செல்லும் (நற்.163.3-7,12). - 13. புடைப்பு. மணங்கமழும் கூந்தலையுடைய புது மணமகள் இளையமகளிருடன் கூடி மண மனையில் பல கோடு - புடைப்பு உடைய அடுப்பில பால உலை ஏற்றிச் சமைத்தாள் (அகம். 141:13-16), இராப்பொழுதில் உண்ணும் இரையினை விரும்பிய எண்குக குட்டி புல்லிய கோடுகளை உடைய சிறுதூறுகள படாநதிருந்த புற்றினகண வெள்ளிய பாமபுகள பிறழும்படி கையால் வவ்வும் (அகம். 257:18+21), 14.மலை. உழவர் அரிவாளால் நெல்லை அறுத்துச் சூட்டைக் கோடாக அடுக்கினா (பொரு. 242,343). நீலமணி போலும் மயிலினுடைய விரிந்த தோகைக்கு நடுவே மஞ்சைப் பரப்பித தவழும் கோட்டுக்கு உரியவன நலலியக் கோடன (சிறு. 264,265). மேகம் கடலைக் குடிதது வலமாக எழுந்து கேட்டினை இருப்பிடமாகக கொண்டு கார் த்ைதே பெருமழை பெய்தது (முலலை. 4-5), அணங்கு உடைய கோடு தந்த அருவியில் புலியை வென்ற பெருங்கையானை புகர் நுதலைக் கழுவியது (அகம். 272.1-3). 15. வரி. உமணரின வண்டி உருளில் உள்ள பூண், நடுகல்லில் உளியால் இயற்றப் பெற்ற கோடு-<noinclude></noinclude> ttxegimfr68oiva7guf4brtaelrluim 250 669152 1987645 2026-11-06T15:07:14Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987645 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோடு வரி - மறைந்த எழுத்துக்கள் அல்வழியே செல்லும் புதியவர்க்கு வேறு பொருளினவாய்ப் பிறழ்ந்து காணப்படும் (.அகம். 343:4-8). 'அணிகலன் நெகி ழும்படி நீாசிந்தும் கண்களுடன் மயங்காதே; சென்ற நாட்களை ஆராய்கின்ற கோடு கிழித்துச் சுவரினிடத்தைப் பற்றி நிற்கும் நின் துன்பம் நீங்கு மாறு தலைவர் வருவதாகக் கூறிய கார்ப்பருவம் வந்தது' என்று கூறித் தோழி தலைவியைத் தேற்றினாள் (குறு. 358:1-4). தலைவி நுண்ணிய பல வாகிய கோடு பொருந்திய அல்குலையுடையவள் (நற். 198:8–7), 16. கங்கு. அதியமானின் படைக் சுலங்கள் பகைவரைக் குத்துதலால் கோடும் கங்கும் நுனியும் சிதைந்து கொல்லனது கொட்டிலில் கிடந்தன (புறம்,95:4,5), 17. வரப்பு. குறும்பூழ்ப் பறவையின் சேவல் சுளகிடை உணங்கும் வெள்ளிய எள்ளைக் கலர்ந் துண்டு உடனே வளைந்த காதுகளையுடைய கோட்டில் வரப்பில் - வாழும் எலியை அலைத்தது (புறம். 381;1-5). - 18. கொடுமை. களங்காய்க்கண்ணி நார் முடிச் சேரல் பழைய நிலைபெற்ற சிறப்பினையுடைய தன் நிழலில் வாழ்வார்ககுக் கோடு - கொடுமை - நீங்க வைத்த கொள்கையுடையவன் (பதி. 37:10,11). 19. முலை (ஆகுபெயர்). ஒருத்தி தன் கேள்வன் ஒலிக் கும் துடியின் தாளத்திற்கேற்பத் தன் கோட்டில் - முலையில் உள்ள முத்தமாலை அசைய ஆடி னாள் (பரி. 21:60,61). 20. அடித்தண்டு. புன்னையின் மேலோங்கி வளைந்த கரிய கோடு-அடித்தண்டு - உடைய பெரிய கிளை யில் புதுவதாக வந்து தங்கிய வெண்குருகு ஆர்த் தது, ஆஅய் வள்ளலின் நாளவையில் பரிசிலாகப் பெற்ற தேரின் ஒலி போன்றிருந்தது (நற. 162:1-4). 21. முனை. நெடிய தெருவில் தழை விரவின மாலையினையும் முறுக்குடை உடம்பினையும் முழுவலியையும் உடைய மாக்கள் வாடைக் காலத்து விழும் தணணிய சிறுதுளிக்கு அஞ்சாதவராய் இரண்டு கோடு - முனை - உடையதாக முன்னும் பின்னும் தொங்கலாக விட்ட ஆடையினராய்த் திரிந்தனர் (கெடு. 30-35). 22. விறகு. 'புறங்காட்டின்கண் கரிய கோடு. விறகு - அடுக்கப்பட்ட பிணப்படுக்கை உங்கட்கு அரியதாகுக; கண்வனை விழுந்த எனக்குத் தாமரைப் பொய்கையும் தீயும் ஒன்றாகும்' எனப் பூதபாண்டியன் தேவி பெருங்கோப்பெண்டு தீப் 574 கோடை பாய்வாள் கூறினாள் (கோடு - முருடு என்றும் கொள் வர்)(புறம்.348:11-15). 23. தலைமுடி. நீ குறிசெய்த இடத்திற்கு வந்து கூடியவளுடைய கொத்தாகிய கூந்தலின் கோடு- தலை முடியினை - வகிர்ந்து வகை செய்து முடிக் கையினாலே வீழ்ந்து கிடந்த துகளை அறிவில்லாத அந்தணன் எனக்குக் காட்டுமாறு கூறினானோ' எனப் பரத்தைமைத் தலைவனைத் தலைவி வின வினாள் (கலி.72:18-20). 34. நீர் வீசும் கொம்பு. வையையில் நீராடச் செல் லும் மைந்தரும் மகளிரும் புனுகு நெய்யான் மாண்ட துருத்தியையுடையவராய் உள்விட்ட பனி நீரால மணம்மிக்க கோட்டினராய் - நீர் வீசும் கொம்பினராய் - திரண்டனர் (பரி. 6:34). 25. களைக்கொட்டு. களையினை வெட்டி எறியும் தொழிலையுடையவர் கோடு - களைக்கொட்டு பொருந்திய கையினராய் விளைந்த கள்ளினை நிறைய உண்டு களிப்புற்றனர் (அகம். 184:13, 14). " கோடை-1.மேற்காற்று, முதுவேனிற் காலத்து மலைமுழைஞ்சுகள் நிறைவினை யுடைய கோடையை - மேற்காற்றை - முகந்து கொள்ளுத லால் அம்மலையிடத்துப் பாலையாகிய சுரம் காற்று மிகுந்த கடல்போல் ஒலிக்கும் ஆரவா ரத்தை உடையது (மது. 208-314). கானத்தின்கண் நெடிய மலைகளில் உள்ள மூங்கில்கள் கோடைக் குத் தளர்ந்து வளையும் (அகம். 27:1-3), மூங்கிலில் துளைக்கப் பெற்ற துளையிடத்தே கோடையாகிய அழகிய காற்றினால் எழும் ஒலி குழலிசை போன் றிருந்தது (அகம்.82:1,2). காட்டிடத்து ஞாயிற்றின வெப்பம் பரக்கச் சுழன்று வரும் கோடையினால் முருங்கையின முற்றிய பல பூக்கள் கார்காலத்து ஆலங்கட்டி போலப் பரவி உதிரும் (அகம்.101: 11-16). ஓடைக்குன்றத்து ஞெமை மரத்தின் மீது பின்னப் பட்ட சிலந்திக் கூடு கோடையினால் அசைந்தது (அகம்.111:5,6), ஞாயிற்றின் கடுங்கதிர் காய்தலால் தேக்குமரங்களின நீண்ட கிளைகள் வறியனவாக அவற்றின் வாடிய இலைகள் கோடையால் உதிரும் (அகம்.143:2-5), விளா மரத் தின் கனியில் தோன்றிய துளையினூடே வெப்பத் தோடு வீசும் கோடை நுழைந்து இசைத்தலால் எழும் ஒலி கோவலரது குழலிசை போன்றிருக்கும் (அகம். 219:14-16). புதர் பரந்த இடத்தேயுள்ள மூங்கிலில் வண்டு துளைத்த குறுகிய துளை வழியே கோடை புகுந்து வருதலால் எழும் ஒலி ஆனிரைக்குப் பின்னே வரும் ஆயர்தம் குழலிசை "போல் அழகிதாக ஒலிக்கும் (அகம். 225:5-8).<noinclude></noinclude> ckylg5km1hxscsesj4mxiog1tmd0v93 250 669153 1987646 2026-11-06T15:07:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987646 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடை மழவா காட்டு நிழலில தங்கி இளம் பசுவைக் கொன்று அதன் ஊனைத் தின்ற இடமான புலால் வீசும் களததினைத் துழாவிய புழுதியைத் தனனி டத்தே கொண்ட கோடையின் ஓசையை இரை விரும்பி எழுந்த புலி, மானைப்பற்றியதனால் உண் டான ஓசையெனசு கருதி உழைமானகளின இனம் அலறியோடும் (அகம். 249:11-18), காட்டிடத்தே கோடை கிளைகளை மோதி உதிர்த்த இருப்பைப் பூக்களை கரடிக் கூட்டம் கவர்ந்துண்ணும் (அகம். 267 4-6). ஆலமரததின் தனித்த விழுதினை மோதிய கோடை அச்செயலால் துணைப் புறாக் களை ஓட்டும் (அகம். 287:7-9). காட்டு நெறியில் நெல்லி மரங்களிலிருந்து கோடை உதிர்த்த பசுங் காயகள் நூலற்று உதிர்ந்த பளிங்குக் காசுகளை யொப்ப வறுநிலத்திலே உதிர்ந்து கிடக்கும் (அகம். 315:10-13). வறுஞ்சினைக்குள் புகுந்து வரும் கோடையின தெளிந்த ஓசை பறையொலி போல மலைப்பிளப்பில ஒலிக்கும் (அகம். 321:2,3), வேனிற் காலத்தில் கோடையினால் குருத்து இற்றுதிர்ந்த இளம பனையின உச்சி கூம்பி வற்றியிருக்கும் (அகம். 333'8-11), வேனிற்காலத்து வெப்பம் மிக்க காட்டினில் மூங்கில் தண்டைத் தாக்கிக் கவலெனும் ஒலியுண்டாக ஞெமைமரத்தில் இலைகளை உதிரத்த வெப்பம் பொருததிய கோடை, நீண்ட களர்நிலப் புழுதியை முகந்து கொண்டு சுழலும் (அகம். 353:7-10). நெடிய மலையுச்சிகளிலுள்ள காட்டினகண் மூங்கிலின் புல்லிய இலைகள் கோடையாகிய வெம்மை மிக்க காற்றினால அலை யும் (அகம்.397:14-16), கடற்கரைச் சோலையிடத்தில் அடியிடம் புதையும்படி கோடை கொணர்ந்து இட்ட மணற்குவியல் பரவியதனால் நெடிய பனைமரங்கள் குறியனவாகும் (குறு, 248:3-6). தலைவனது மலைநாட்டில் அணணல் யானையின் முகத்திலே பாய்நத ஆண்புலி அந்த யானைக் கொம்பினில் தானே குத்துண்டு அதனைத் தன குருதியால் கறைப்படுத்திலிட்டுக கோடை முறித்து வீழததிய வேங்கைமரததின் வாடிய பூங்கிளை போல இறந்து கிடக்கும் (குறு.343), 'தோழி, நம தலைவர் அருளி இசைந்தனராகலின், அருவழியிலே யுள்ள வாகையின ஓசையுடைய நெற்றுக்களைச் சிலம்புபோல ஆரவாரிப்பக கோடை அலைக்கின்ற கானத்தினூடே நாமும் அவருடன் செலவோம்' எனத் தோழி தலைவிக்கு உடன் போக்கினை உணாத்தினாள் (குறு. 369). நீரைத் தனக்கு அடி யிலே கட்டப்பெற்ற குவளைச் செடி கோடை வீசினும் வாடாது (குறு. 388:1,2), காட்டு வழியில் இறறிமரத்தின், நிலத்தில் படாது தொங்குகின்ற 575 கோடை நெடிய விழுதினை வைகறைப் பொழுதில் ஊச லைப் போன்று கோடை அசைககுநதோறும் அவ் விழுது கீழே துயிலுகின்ற பிடியானையை வருடும் (நற்.163:9-11). நெருங்கிய கட்டவிழந்த மலர்களை யுடைய தாழைப் புதரில் இயங்குகின்ற கடிய கோடை தாக்குதலால் அமமலர்களின் நுண்தாதுக் கள் மகளிருடைய வளைகள் உடைந்து உதிர்ந்தாற் போல உதிர்ந்து பரவும (நற். 299:2-4). - 2. வேனிற்காலம். மலையிடம் பொடியவும் காடு தீ மிகவும மிக்க நீரையுடைய நிலைகள் பலவும் வற்ற வும் இவ்வாறு கோடை வேனிறகாவம் -நீண்ட பசுமையற்ற காலத்துப பெரிய நிலம் குழியுமளவு மழை பொழிந்தாற்போலத் தன முன்னோனாகிய தந்தை இறந்த நிலையில் திசையெங்கும சூழந்து கவலையுற்ற மன வருத்தம கெடுமாறு மலையமான சோழியவேனாதி திருக்கண்ணன் தோனறினான (புறம். 174:18-28). மாமழை பெய்யாது மாறி நீர் நிலைகள் களியாய வற்றும கோடையாயினும் ஆம் பலின இலைநிழலில ஆண நததை இளம் சங கோடே பகலில் மணம புரிகின்ற தீர்லினங்கும் வயலையுடைய நாட்டினன சோழன உருவப்பஃ றேர் இளஞ்சேட் சென்னி (புறம். 268:1-6), 'இணை வனே, நிலவுலகம் கூலமினறிக் கெடுமாறு நின்ற கோடை, மழை முகிலின முழக்கிசையுடன் பெய்து நீங்கிய பின நீ சேயமைநாட்டில் இருப்பினும் இந் நாட்டிலேயே இருப்பினும் போது கொடுக்கும் இப்பரிசிலைக் கொண்டே அப்போது என்னை நினைவாயாக' எனக கரும்பனூர் கிழான பரிசில் அளித்தான (புறம். 381.17-20), 'நீர்நிறைந்து மெல்லிதாயுள்ள பனை நுங்கின கண வற்றிவலிதாக வும கானவேம்பின காயகள் முற்றாமலே உலரவும் ஆழ்ந்த நீர்நிலை களியாய வற்றும் கோடையாயி னும் அப்போது எம்மையும் நினைப்பானோ இப் பிள்ளையம் பொருநன' என்று ஆவல்கொண்டு அவனுககுரத்தினை ஆதனுங்கன் (புறம். 389 1-6,13), ஆடுமகளது இடைபோலப் பயிரினங்கள் யழியும் கோடையாயினும் கோடிக்காலகளாய்ப் பாய்நது காவி.ரி காக்கின்ற நல்ல நாட்டுக்குத தலைவ, என சுற்றத்தினது மிகக பபித்துனபம் யான வாடி டுமாறு கொழுதத ஊனைத் துண்டாககிக் கோடையில் விளையும் பருததியாயை பரூசி திணிக எ!ப்பட்ட மூடைகளை நிறைத்துற போலும் வெண்ணிறக கொழுப்புத் துண்டங்களை உஸ் பித்துச் செலவமும் நலகுவாயாக' என்று சோழன் குளமுற்றதடுத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனை நலலிறை யனார் வேண்டினார் (புறம்.393.10-23). கோடை நீட்டித்திருத்தலால் குன்றங்கள் பொலிவழிய அருளி<noinclude></noinclude> n2hnun8nww1a5mhlkcfjs2t5x9xfqux 250 669154 1987648 2026-11-06T15:07:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987648 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடை ஒழுகாமல் அற்றுப்போன் பெரிய வற்ட்சிக் காலத் திலும் பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனின் நாட்டி லுள்ள பேரியாற்றில கரைக்கு மேலும் உயர்ந்து வழிந்து, கரம்பை நிலங்களின் வெடிப்புக்களி லெல்லாம் நீர் நிறையுமாறு வயல்களின் வாய்க் கால்களில் பரவித் தழைகளைச் சூடிக் கொண்டு வெள்ளம் பாய்ந்து வரும் (பதி. 28;7-18). கோடை நீட்டிப்பினும் குறைபட்டு வற்றுதலையறியாது கையை மேலே கூப்பி முழுகி நீர் நிலை காட்டும் காலத்துக் கைமூழகும் குளங்களின் கரையினை வலைஞர் காத்திருப்பர் (பெரு. 272-274). மழை பெயயாமையால் நாடு வறட்சியுறவும் கலப்பை உழுதொழிவற்று ஒழியவும் கோடை நீண்ட பசுமை யற்ற காலததே, பெரிய கரைகளையுடையனவும் நீரிலலாதனவும் அதனால் பறவைகள் வந்து தங்கப் பெறாதனவும் வெப்பம மிக்கனவுமாகிய அகன்ற குளங்களெல்லாம் நிறையுமாறு வீசிப் பெருமழை பொழிந்த இனிய வைகறைப் பொழுதில் பலரும் உவந்தனர் (அகம். 42:6-11). வாடிய உழுஞ்சிலின் விளைந்த நெற்றுக்களைக் கொண்ட கொத்து, கூத்தரது ஆடுகளத்தில் ஒலிக்கும் பறைபோல விட்டுவிட்டு ஒலித்திடக் கோடை நீண்ட அகன்ற பெரிய குன்றததினிடத்தே நீரில்லாத அரிய சுர நெறியில் களிற்றினைக் கொன்று புலி திரியும் (அகம். 45:1 6)நன்னனுடைய பக்கமலையில் காடுகள் அழகழியக் கோடை பரவி நிலைபெற்று நீரை உறிஞ்சுதலால் வற்றிய மூங்கிலின் கணுக்கள் பிளக்கத் தெறித்து விழுகின்ற முத்துக்கள் கழங் குகள் போன்றனவாய் அங்குள்ளார் கழங்காடிய பழங்குழிகளில் பரவும் (அகம். 173:12-17). அகன்ற வயலிலுள்ள கருமபின பெரிய பூக்கள் கோடைக் காலத்துப் பூளைப்பூப் போல வாடைக் காற்றால் அசையப் பனிப்பருவம் வந்தது (அகம். 217:3- 5,13). வானம் மழையாகிய வளத்தைத் தரா தொழிய, காடுகள காயந்து இலைகள இல்லா தனவாக, ஏறுகளையுடைய ஆனிரைகளைப் பசி வருத்த, குளங்கள் நீரற வற்றிய கோடையினால் மலைகள் வளமொழிந்தன (அகம் 391:1-5), மாமரத் தின் நன்மணம் கமழும் இனியகனி கோடையில் முதிரும (அகம். 348:2, 3), கோடை நீடினமையால் வறண்ட நிலத்தே உதிர்ந்த சிறிய புல்லரிசியை எறும்புகள் கொண்டு வந்து தம் வளையில் தொகுதது வைக்கும் (அகம். 377:1-3).. 'நெஞ்சே, நம காதலியைப் பிரியாது நாம் அவளருகில் இருக் கவும் கோடைததிங்களிலும் நடுங்கும் அவள், நாம் பிரிந்து சென்றால் வாடைய பெரும் பனிப் பருவத் தில தனியளாயிருந்து என்ன பாடு படுவாளோ. 576 கோடைப்பொருகள் என்று தலைவியை நினைந்து தலைவன் பொருள் வயிற் பிரியக் கருதிய நிலையில் வருந்தினான் (நற். 312). காட்டிலே நிலம் ஈரம் அறும்படி ஞாயிறு சினத்தோடு தன் கதிர்களைச் சொரிதலால் மாறுத வில்லாத வெம்மை மிக்க கோடைக் காலத்திற்குக் குளிர்ச்சியை விரும்பி அணி கொள்ளும் களிற்றி னத்தைத் தாங்கும் மலை வெம்ப, மண் பிளக்க, நீர்நிலைகளும் நீரற்றுத் துகளுண்டாகச் சுரநெறி செறிந்த அழலை உடையதாயிற்று (கவி, 20:1-6). ஞாயிறு கீழ்த்திசைக் குன்றிடத்து வந்து தோனறிப் பின்பு கொதித்துப் பரந்து தான் கொண்ட கோடை யினால் போதற்கரிய வழியெனக் கருதாதவனாய்த் தலைவன் பொருள் வயிற் பிரிந்து சென்றான் (கலி. 150:15,16). 3.வெயில், மழையால் முகந்து சொரியப்பட்ட நீர் கோடை- வெயில் - காயினும் வற்றாமையால் அதில் மகளிர் கண்போனற குவளை முதலிய மலர் கள் பூக்கும் வளம் சான்றது நாஞ்சில் மலை (புறம். 187:7,8,12). கோடைக்காலம் - வேனிற்காலம். கோடைக் காலத்து வேனிற்காலத்து - வெம்மையுற்ற பொழுதின்கண் அடைந்தார்க்குக் கொழுநிழலை ஒத்து யாரிடத்தும் பொய் கூறுதலறியாத அறிவுடையோன வெளிமான் (புறம்.237:3,4). கோடைப் பொருநன் 1. கோடைமலைத் தலைவன். கடிய நெடுவேட்டுவன். அஞ்சி வந்தடைந்த பகை வர்க்குப் புகலிடமாயும் போர் செய்யக் கருதும் பகைவமுடைய முயற்சியமைந்த உள்ளத்தைக் கெடுக்கும் படையினையுடையவனாயும் விளங்கிய வன். வெள்ளிய பூவையுடைய முல்லை வேலி யுட்பட்ட கோடை மலைக்குத் தலைவனே என்று இவனை விளித்துப் பாடுவர் பெருந்தலைச் சாத்த னார் (புறம்.205). 'சிறியனவும் பெரியனவுமாகிய புழைகளைப் போக்கற விலக்கிய மான் கணத்தைத் தொலைத்த கடிய விசையையுடைய சினமிக்க நாயையும் வலிய வில்லையுமுடைய வேட்டுவ என அப்புலவர் இவனை விளித்துப் பாடுவது கடிய நெடுவேட்டுவன் என்ற இவனது பெயருக்கேற்ற புனைவாகப் பொருந்துகின்றது. கால்வீழ்த்துக் கடலிடத்தே திரண்ட முகில் நீரின்றி மீளாதவாறு போல இவனையடையும் பரிசிலர் சுற்றம், தேரும் களிறுமின்றி மீளாது. அத்தகைய கொடையாளி யாகிய இவன் யாது காரணத்தாலோ ஒருமுறை பெருந்தலைச் சாத்தனார்க்குப் பரிசில் நீட்டித்தா னாக அவர் இவனை வெறுத்துப் பாட நேர்ந்தது.<noinclude></noinclude> 36h4yefsr8yp8emcm0swg4agbwy3aan 250 669155 1987649 2026-11-06T15:07:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987649 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோடை பாடிய பெரும்பூதனார் அஃது இவன் கொடைப் பெருமைக்கண் ஒரு சிறு மையாகவே அமைந்தது. 2. கோடைமலைத் தலைவன். பண்ணி. இவன் தென் னவனான பாணடியனின் படை மறவன். தனது தென்கடலில் தோனறிய முத்தாரமும் தனக்குரிய பொதிய மலையில் கடவுளைப் பேணிக் குறவர் கொணர்ந்து கொடுத்த சந்தன ஆரமும் ஆகிய இருபேராரங்களையும் எழில்பெற அணிந்து திரு மகள் விரும்பும் மார்பினனாய் இவன் திகழ்ந்தான். குழிகளில் அகப்படுத்திக் கைப்பற்றிக் கொண்ட பழகாத யானைகளுக்கு மொழியைக் கற்பித்துப் பழக்கும் சிறுபொழுதேயனறிப் பழக்கிய பின்னர் அவற்றைத் தனக்கென்று பாதுகாத்து வைத்துக் கொள்ளாது இரவலர்க்கு ஈயும் ஈகைச் சிறப்பினை யும் கூரிய வாயமைந்த அமபினையு முடைய இக் கோடைப் பொருநனையும் பெருந்தலைச் சாத்த னாரே பாடியுள்ளார் (அகம்.13). பண்ணியென் னும் இயற்பெயரோடே பாடப்பெறும் இவன் பயன்மிக்க வேள்விகள் பலவற்றைச் செய்து மேம் பட்டான். கோடை பாடிய பெரும்பூதனார் - புலவர். பெரும்பூத இப்புலவர் னார் என்ற இயற்பெயரையுடைய கோடைமலையையோ கோடைக் காலத்தையோ சிறக்கப் பாடிய சீர்மையினால் கோடை பாடிய பெரும்பூதனார் என அடையடுத்து அழைக்கப் பெற்றார். இவரது கோடைப் பாடல் இப்போது கிடைக்கவிலலை. கரந்தைத்திணைக்கண் செரு மலைதல் துறையிலமைந்த புறப்பாடல (259) ஒன்றே இவருடையதாகக் கிடைக்கின்றது. ஏறு களையுடைய பெரிய ஆனிரையைக் கவர்ந்து கொண்டு போகின்ற போக்கினிடையே காட்டில் ஆங்காங்குத் தலைமறைந்து காத்திருக்கும் வெட்சி மறவருடைய ஒடுக்கத்தையும் ஆனிரையின அடக்க மில்லாப் போக்கினையும் காட்டிக் கரந்தை மற வனை மேற்செல்லாது சான்றோ னொருவன் தடுப்பதாக இவர் அப்பாடலைப் பாடியுள்ளார். இடமறியாது சென்று இன்னலுக்குட்படுதலாகாது என்ற அருமைக் கருத்து இவர் பாடலில் அழகுறப் புனைவு பெற்றுள்ளது. 'முருகு மெயபபட்ட புலைத்தி போலத், தாவுபு தெறிக்கும் ஆள்' என்று ஆனிரையிஎ தாவிச்செல்லும் துளளற் போக்கிற்கு இவர் காட்டியுள்ள உவமை உணர்ந்து இன்புறத் தகுவதாம், கோண் - நோணல். வேந்தருடைய கோண் - கோணல் {மனக் கோவில்) - தணிதற்கேதுவான மதிலரண் போலக் காவல் மிகுதிக்கு உட்பட்டுத் தலைவனால் சஇ பொக தொ 2-37 A:7 கோண்மீன் காண்பதற்கரியளானாள் தலைவி (அகம். 372:14-16), கைவினை வல்லோன வாளரத்தினால் அராவிய கோண் அமைந்த அழகிய வளையணிந்த முன்கை யுடையவள் தலைவி (நற. 77:8-11). கோண்மா - 1, கொல்லும் விலங்கு. மிக்க மழைபொ ழிந்த பாதியிரலில், உயிரினங்களையே உணவாகக் கொள்ளும் கோண்மா - கொல்லும் விலங்கு பலவும திரியும் இருளிலே தனியனாய் வருதலைச் சிறிதும் அஞ்சாமல தலைவன் இரவுக்குறியிடத்திற்கு வந்தனன (அகம். 103:8 - 13). களை - 2.புலி. 'நும் பகைவர்தம் குன்று பொருந்திய நாடுகள் வளைந்த வரியை யுடைய கோண்மா- புலி வடிவாகச் செய்யப்பட்ட பொறியை (சின்னத்தை) கயலுடனே சேரப் பொறித்த சிகரங் உடையனவர்க' என்று சோழன் குராப் பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவனையும் பாண்டியன் வெள்ளியம் பலத்துத் துஞ்சிய பெரு வழுதியையும் ஒருங்கே வாழ்த்தினார் காவிரிப்பூம் பட்டினத்துக் காரிக்கண்ணனார் (புறம். 58:29-32) 3. சிங்கம். தலைவி ஏந்தியிருந்த புதலவனைத் தலைவன தனனிடத்தே தரவேண்டியபோது அவன்மேல் தாவிய மகனை அவள் சுடிந்து விலக் கவும் விலகாதவனாய் அம்மகன் அவளைக் கை கடந்து மலையடி வாரத்தில் கோண்மா சிங்கம்- பாய்ந்தாற் போலத் தன் தந்தையின் அகன்ற மார்பிலே பாய்ந்தான் (கலி. 86:29-34). கோண்மா நெடுங்கோட்டனார் - புலவர். · கோண்மா என்பது புலியையும் சிங்கத்தையும் குறிக்குமொரு சொல். கோடு எனபது கொம்பிற்கும் பல்லிற்கும் வரியினுக்கும் வரும் பொதுச் சொல். இப்புலவர் கோண்மாவின கோட்டினை நெடுகோடு என்று பாடியதனால் இப்பெயர் பெற்றாரோ என்று எண ணத் தோளறுகின்றது. ஆயினும் அப்படியொரு தொடரமைந்த பாடல் இப்பொழுது கிடைத்திலது. தலைமகட்குப் பாங்காயினார் கேட்பப் பரததை சொல்லியது என்னும் துறையில் (நற்றிணை) இடம் பெற்ற ஒருபாடலே (40) இவர் பெயரில் காணப்படு கின்றது. தலைவி புதல்வனை ஈன்ற செய்தியறிந்து தலைவன் பரத்தையர் கண்களிற் படாது கள் வனைப்போல் கடிமனைக்குட் புகுந்த நிலையைப் பரத்தை கூற்றிலேயே வைத்து இவர் பாடியுள்ள நயம் நகை சான்றது. மகவீனற மனைப்புனைவு இவர் பாடலில் பொலிவுற இயன்றுள்ளது. கோண்மீன் - கோளாகிய மீள். அதியமான் பொகுட் டெழினி தன்னைப் பாடிவந்த கிணைஞனுக்குக்<noinclude></noinclude> sn27qermc0afry2ns00rnclkgvrrhq3 250 669156 1987650 2026-11-06T15:08:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987650 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோணம் 578 கோதை கள்ளினைக் கோண்மீன் கோளாகிய மீன் போன்ற பொற்கலத்தில் பெய்து உண்ணும் முறை யில் ஈததனன் (புறம். 392: 18-18). ஓய்மானாட்டு நல்லியக்கோடன் பாணர்க்குப் பல்வேறு அடிசிலை வானத்தில் ஒளியமைந்த நிறத்தையுடைய கோண் மீன பலவும் சூழந்த இளங்கதிர் ஞாயிற்றை இசு ழும் தோற்றம் பொருந்திய பொற்கலத்தில் விரும்புவனவற்றை உணர்ந்து விருப்புடன் தானே முன்னின்று ஊட்டுவான (g. 241 245). ஓரினச் சுற்றத்தையுடைய பரதவப் பிள்ளைகள் நீல நிறத்தையுடைய வானத்தில் வலமாக எழுந்து திரியும் நாண்மீன்களுடனே கலந்த கோண்மீன் களைப் போல மன்றததிலே குழுமி விளையாடினர் (பட், 81-89), 'பெருந்தகையே, பொருள்வயிற் பிரி யக் கருதிய நுமமை நாண்மீனும் கோண்மீனும் தீயனவாய் நினறு தடுத்தலைச் செய்கின்றன" எனத்தோழி தலைவனைப் பிரிவு விலக்கினாள் (கலி. 5:8,9). கோணம் - தோட்டி (அங்குசம்). கோணம் - தோட்டி - வெட்டிய வடுவழுந்தின முகத்தை யுடையவை போர் யானைகள் (மது. 592, 897), கோத்தை - அழிவு. மீனக்கொடி பறக்கும் தேரினை யுடைய பாண்டியனால் வளர்க்கப்பட்ட தமிழ் மொழி உள்ள மட்டிலும் மதுரை சிறப்புற்று விளங்கிச் செல்வம் பொலிதவனறி அந்நகர்க்குக் கோத்தை -அழிவு - உண்டாகாது (பரி. தி. 10). கோதமனார் - புலவர். இவர் தருமபுத்திரனைப் பாடி யதாக ஒரு பாடல் புறநானூற்றில் (366) உள்ளது. பாரத வேந்தனான பாணடவர் தலைவன் தரும் புத்திரனையே (அறக்கடவுள் மகளாதலால்) 'அறவோன் மகனே' என்று இவர் விளித்துப் பாடியுள்ளார். எனவும் அதனால இவரைப் பாரத காலத்தவர் எனவும் கருதுவர் அபிதான சிந்தாமணியாசிரியர். அளறியும் பாரதப் போரில் உணவளித்த உதியஞ் சேரலின் மகனான பலயானைச் செல்கெழு குட்டு வனைப் பதிற்றுப் பததினுள் மூன்றாம் பத்தால் பாடிய பாலைக் கௌதமனார் இக்கோதமனாரே என்று கூறுவதும் வழுவாகாது என்பர் அவர். 'இவர் பெயா கௌதமனாரெனவும் பாலைக் கௌதமனாரெனவும வழங்கும்' என உ. வே. சா. குறித்துள்ளது (புறம், பாடினோர் வரலாறு? இதற்கு முன்மொழியாகும். ஆகலே, பதிற்றுப் பத்து மூன் றாம்பத்தும் மேற்குறித்த புறப்பாடலும் ஆகிய பதினொரு பாடலகளை இவர் இயற்றியுள்ளார் எனலாம். வையாபுரிப் பிள்ளையின சங்க இலக்கியப் பதிப்பு இப்பதினொரு பாடல்களையும் பாலைக் பெயரிலேயே கௌதமனார் என்ற ஒருவர் அடக்கியுள்ளதும் நோக்கத் தகும். பெருங்காஞ்சித் துறையில் இவர் தருமபுத்திரனைப் பாடிய புறப் பாடலில், 'ஒருதா மாகிய பெருமை யோரும், தம் புகழ் நிறீஇச் செனறுமாய்ந் தனரே' என நிலையா மையை முதலில் எடுத்துக் கூறிப் பின்னர் சில அர சியல் அறிவுரைகளைச் செவியறிவுறுத்துகின்றார். 'நின் வலிமையைப் பிறர் அளந்தறியாதபடி காத்து,நீ பிறர் கூறும்மொழியைத் தெரிந்துணர்ந்து பகலில் ஆள்வினைக்கு உதவி இரவில் பின்வரும் பொருளை ஆராய்ந்து அரசியல் நடத்துவாயாக' என்று இவர் கூறுவது சிறந்த அறிவுரையாகும். 'பாலைக் கௌதமனார்' காண்க. கோது - சக்கை. நெடியோனான பாரியின் தேர்வழங் கும் இருக்கை, யானை மென்று இட்ட கவளத்தின் சக்கை போல மதுவைப் பிழிந்து இட்ட கோது சக்கை உடைய சிதறலினின்றும் வார்ந்த மதுச் சேறு ஒழுகும் மூன்றிலை யுடையது (புறம். 114·3-6). எருமையின் பெரிய கொம்பு போலும் நெடிய முற் றிய நெற்றுக்களினுடைய பச்சைப் பயறுகளை உதிர்த்துவிட்ட கோதினாலியன்ற வளைந்த படுக் கையில் கன்றையுடைய மரையான் துயிலும் (புறம். 297:2-4). மலை வழிகளில் யாமரத்தின நாரினை யுடைய அடிமரத்தில் நா வரும்படி உரித்துக் களிற் றியானை சுவைத்துப் போட்ட கோதுகளின் சுள்ளி அவ்வழியே செல்லும் உமணர்க்குத் தீமூட்டுந் துரும்பாகும் (அகம். 257:14-17,21). கோதை - 1. மாலை, வண்டுபட மலர்ந்த தண்ணறும் கானலிடத்து உள்ள முள்ளிப்பூவாற் செய்யப் பெற்ற கோதை மாலை அணிந்த ஒண்டொடி மகளிர் பனை நுங்கின நீரும் கரும்பின் தீஞ்சாறும் இளநீரும் ஆகிய மூன்றையும் கலந்துண்டு கடலாடுவர் (புறம். 24:10-16). கோதையுடைய மார் பிற்கு அணிந்த கோதையானும் சேரனைப் புணர்ந்த மகளிர் சூடிய கோதையானும் கழியின் கண மலர்ந்த நெய்தறபூவானும் கானலந்தொண்டி தேன. மணம் கமழும் (புறம். 48:1-4), 'நீ அருளாமை யால் அருந்துயர் உழககும் நின் மனைவியின் கூந்தலில் கமழ்புகை கொள்ளுவித்துத் தண்கமழ கோதை புனைய நின தேரைக குதிரைகள் பூண பனவாக; அதுவே நின்பால யான வேண்டும் பரிசில்' எனப் பேகனிடம் அரிசில கிழார் கூறினார் (புறம். 166:6-11). பிட்டன கொற்றனது கை வண்மையால். யாரும் உணவைத்தேடி வருந்தல் வேண்டா; உலை ஏற்றுக: சோறு ஆக்குக; கள்ளை நிறைய உண்டாக்குக; விறலியர் கோதையும்புனைக; அன்னலை பிறவும் செய்சு' எனக் கூறி வடம<noinclude></noinclude> oxx0o003j9glbyzx8osmpczg5uy31k5 250 669157 1987651 2026-11-06T15:08:29Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987651 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோவித வண்ணக்கள் தாமோதரனார் அவனைப் பாராட் டுவர் (புறம்.172:1-8). நரந்தம் மலர்களால் ஆகிய பல்காழ் கோதை யாழின் கோட்டில் சுற்றப் பெற்றது (புறம்.303:4,5), கொடுங்குழை மகளிர் கோதை சூடினர் (புறம். 804:1), விறலியர் அசையும் கோதை பணிந்தனர் (பதி.4972). மகளிராடும் துணங்கைக் கூத்திற்கு முதற்கை கொடுத்தமையின் தன் தலைவனொடு சினந்த சேரமாதேவி வருந்தும் கோதை போன்ற தன்மையளாயினாள் (பதி 53:14- 18). பகைவரைத் தேய்த்த ஆண்மையினையும் மகளிர் தோளிடைக் குழைந்த கோதையணிந்த மார்பினையும் உடையவன பெருஞ்சேரலிரும் பொறை (பதி.79:6,1), மலைபோன்ற மார்பில் சந்தனம் பூசித் தண்கமழ் கோதை சூடிப பூண ணித்து பொலிவுடன திகழ்ந்தான் இளஞ்சேரலிரும் பொறை (பதி. 88:39-36). மயிலைக் கண்டாற் போன்ற - மடநடை மகளிர் இதழ் பறித்துக் கட்டின கோதையினை உடையவர் (முரு.-200,205). நாட்காலத்தே கோதை கட்டினாற் போல இடை யறாமல் தொடுத்த நறும்பூக்களையுடைய சிறிய கொம்புகளை உடையது குறுங்காற் காஞ்சி (சிறு. 178,179), புதுநீர் விழாவின் ஆரவாரத்தையுடைய மகளிர் கூட்டம் தாம் அணிந்த நெருங்கின கோதை தமகணவர் மார்பின் தாரோடு பொலிவு பெறுமாறு கூடி நீராடுதலின் ஓசை உண்டாயிற்று (மது. 264-260). தாதுக்கள் சூழ்ந்த கோங்கினுடைய மலர்களும் ஏனைய மலர்களும் பரந்து கோதை ஒழுகினாற் போல ஓடும் பெருநீர் வரவினை உடை யது வையை (மது. 838-340), வளங்கெழு செல்வர், அணி விளங்கும் 'மார்பிடத்தேயுள்ள ஆரமொடு கலந்த மாணிக்கம் ஒழுகினாற் போன்ற ஒள் ளிய பூங்கோதையினை யுடையவர் (மது. 438,439, 442). கொண்டிமகளிர் (புரத்தையர்) நீர் திரண்டாற் போன்ற வெள்ளிய பூக்களாற் செய்த கோதைகள் விசும்பிலே சென்று கமழும்படி அவற்றைக் கொண்டையில் முடித்தனர் (மது. 581,562,583), கோதையால் பொலிவு பெற்றது சேக்கை (மது. 113). மகளிர் கூதிர்க்காலத்துக் குளிர்ச்சி மிகுதி யால் தம் பல்லிருங் கூந்தலில் கோதையிட்டு முடி யாராய், சிலவாய மலரிட்டு முடிப்பர் (நெடு, 53,54}. தலைவியும் தோழியரும் பலவாய் வேறுபட்ட நிறத் தையுடைய அழகமைந்த கோதைகளைத் தம் மெல் லிய கருங் கூந்தலிலே கவின்பெறச் சூடினர் (குறி. 103, 104). கங்குற் பொழுதில் மாடத்திடத்தே யிருந்து நுகர்ந்த கள்ளின் மயக்கம் மிக்கமையான் மைந்தரது கண்ணியை மாலையென மகளிர் சூடி னர்; மகளிரது கோதையைக் கண்ணியென மைந் | இ பொக தொ 2 37 அ 579 கோதை தர் மலைந்தனர் (பட். 102,110). மகளிர் பலநிறம் பொருந்தின இடத்தையுடையதாகிய பிணையல் கோதையினை உடையவர் (மலை. 349), 'கோதை ஆயமொடு விளையாடும் விளையாட்டினை மேற் கொண்டு அரிச்சிலம்பு ஒலிப்ப என்மகள் விளை யாடும் இடந்தோறும் அகலாதிருப்பேன்: அது கழிந்ததே' என்று மகட்போக்கிய செவிலித்தாய் வருந்திக் கூறினாள் (அகம். 49 : 16-18). தலைவி கோதை ஆயத்தாரோடு வண்டலியன்றி ஓரையாடி னும் தாய் அவள் மேனி வாடுமெனச் சினப்பாள் (அகம்.60:10-12),நறுமணம் கூட்டி அரைக்கப்பெற்ற சந்தனத்தைப் பூசி உயர்வுறப்பூண்ட கோதை மார் பினனாய் நீ இரவினில் வந்து நின் மார்பு வடு வுண்டாக முயங்கிப் போதல் எமக்கும் இனிதாகும் எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (அகம். 180 1-4). மாவண் சோழரது காவிரி கடலில் மண்டும் பெருந்துறைக்கண்ணே பெருங்கடல் ஓதம் இறா மீனோடு வந்து கோதையோடு மீளும் (அகம்.183. 10-13). தலைவி வண்டார்க்கும் தாழிருங் கூந்தலி னையும் சுரும்புகள் தேன் உண்ணும்படி மலர்ந்த பூக்களாலாய பெருந்தண் கோதையினையும் உடை யவள் (அகம்.131:3,4). தலைவி நள்ளென் யாமத்தில் பைய வந்து மழையின் அலைத்தலாற் கலங்கிய மலைப்பூக்களாலாய கோதையினின்று உலைக் களத்து அடிக்குங்கால் தெளித்து விழும் பொற்றூள் போலத் தேன துளித்து வீழ இனிய கூறித் தன் முலைக்கண் வடுக்கொள்ளுமாறு தலைவனைத் தழுவினாள் (அகம்.142:20-26). கோதையினைத் தரிக்கும் அழகினை இழந்த கூந்தலையும் நினையார் ஆயினர் எனப் பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவி தோழி யிடம் கூறினாள் (அகம். 144:4,5). தலைவி அழகு மிக்க கோதையுடைய ஆயத்தாருடன் திரணட மணல் மேட்டில் ஏறி மலர்நிறைந்த கானலில் வண்டல் அயர்ந்தனள் (அகம். 180:1-3), 'அருஞ்சுரம் இறந்த தலைவர் வந்தனர்; ஆதலின் நின வளை கள் தோளில் ஏறுவனவாக; நின்துன்பமும் தீர்வ தாக; நெளிந்த கரிய கூந்தலில் கோதையும் புனைக என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 269: 1,3). விசும்பில் வேகங்கொண்டெறிந்த கூதாளியின் கோதை போல வெள்ளாங்குருகு தாவும் தன் சிற கினை வளைத்துக் கடற்பக்கத்தே நாட்காலையில் பரவி அமரும் (அகம். 273:1-3). வேலன் கோதை தன்மார்பில அசைந்திட வெறி ஆடுவான் (அகம். 192:5,6). குறுங்காற் காஞ்சி கோதை போன்ற கொத்துக்களை உடையது (அகம். 198:1), தலைவன் அரிய இருள்நீங்க மெல் வெள்வேல் ஏந்தி லிய அரும்பு மலர்ந்த தாழ்ந்த கோதையின்<noinclude></noinclude> 5nmd8pn4b54dwgbu4n8xa62qsyj6thy 250 669158 1987652 2026-11-06T15:08:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987652 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோதை கண் ஊதும் வண்டினை ஒட்டி நள்ளிரவில் தலைவியைத் தேடிவந்தான் (அகம். 338 : 11-14). ஆவிரைச் செடியின் விளங்கும் பூக்களாலாய் கோதை, மகளிர் வண்ணமார்பின் முலையிடத்துக் கிடந்து அசைந்தது (அகம்.303:12,14,15). அறுகம் புல்லினைத தின்று நீரினைக் குடித்த ஏறுகள் குறுங்காற் காஞ்சியின கோதை போன்ற மெல்லிய பூங்கொத்துக்களினின்றும் உதிரும் பொன் போன்ற நறுந்தாது மேலே உதிர்ந்திட ஒருங்கு கூடி நெடுமணல் எக்கரில் துஞ்சும் (அகம். 341:6-11). காந்தள் மலரையும் செவ்விய மலர்களாகிய முல்லைப் பூக்களையும் கமழும் இதழ்களையுடைய குவளை மலர்களோடு இடையிடையே பொருந் தும்படி கலந்து அழகிதாகத் தொடுத்த மாட்சி மைப் பட்ட கோதையைப் போல நறுமணத்தை யுடையவள் தலைவி (குறு. 62:1-4). கடலாடு மகளிர், கட்டிய கோதையை யணிந்த மூங்கிலைப் போன்ற பருத்த தோளினை உடையவர் (குறு. 326:1,2). தலைவன பலவகை மலர்கள் கலந்த கோதை யணிந்த நின் நல்ல மார்பைத் தழுவுதல் நின் உண்கண் கலுழப் பசலை உண்டாகாததன் முன்பு மிக இனியதாயிற்று என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 339:8-9). தலைவன் விராவிய மலரையுடைய நின் கோதை குழையும்படி முயங் கிய நாட்கள் மிகச் சிலவாகும்; அவரோ வாகைப் பறந்தலையில் அதிகன களிறோடு பட்ட காலத்தில் கொங்கர் செய்த ஆர்ப்பினும் மிக்கது எனத் தோழி தலைவன் கேட்பத் தலைவியிடம் கூறினாள் (குறு. 193). தலைவன செய்குறி இடையீடு பட்டுத் தவறுதலாவே சூடாது கிடந்த பூமாலை போலத் தலைவி மெய் லாடினாள் (நற். 11:1,2). நின் காதற் பரத்தை, நினனைப் பிரிதலாலே விளங்கிய பூண் களுடன் சுணங்கணியுப் பெற்றவளாய் முன்பு நின மார்பிலுற்ற முயக்கத்தால் சோர்ந்த குழை யையும் பிணியுற்ற தோளகளையும் துவண்ட கோதையினையும் உடைய கொடி போன்று இன்று எம் மறுகின் கண சென்றனள் எனத் தலைவி தலைவனுடன் ஊடிக் கூறினாள் (நற்.20: 8-11). தலைவன் குழையணிந்து கோதை சூடித் தொடி யணிந்தவனாய் விழாக்களத்துத் துணங்கை யாடச் சென்றான் (நற்.50:8,8). சூடிய கோதை சிககுண்டாலும் குறுவளை கையினின்று நழுவி னாலும் அலகுலின் மேல் தொங்கும் காசு முறை பிறழந்து கிடந்தாலும் அவற்றைத் திருத்துதற்கு அறியாளாய்க் கலுழந்து நிற்கும் என் புதலவியின் மலாக்கண்கள் வெஞ்சுரத்தில சிவந்து ஒளி மழுங் கிக் கலங்கினவோ என மகட்போக்கிய தாய் 580 கோதை வருந்தினால் (நற்.86:7-11). கொடியடும்பிள் பெரிய இதழ்களையுடைய மலர்களை மகளிர் தம் கூந்த லில் இடுகின்ற கோதைக்குக் கூட்டுவர் (நற். 145:2, 3). வண்டுகள் ஒலிக்கின்ற கோதை யணிந்த மார் பின்கண்வோ கொடும்பூண் கொண்கனோடு நாம் உவகை பொருந்த முயங்கி விளையாடிய கானல் இல்வூரோடு இவி எவ்வண்ணமாக அமையுமோ என்று பகற்குறி வந்த தலைவன் மீளுதலை நோக்கிய தலைவி அழிந்து கூறினாள் (நற்.187:8-10), அணி மலர்க் கழிமுள்ளியின் நுண் ணிய கோதையைக் கூந்தலில் வண்டுகள் பொருந்து படி சூடித் தலைவி கடலிலே தோழியரோடு நீராடினாள் (நற்.245:2-4). என்னுடைய தழைத்த பலவாய கூந்தல் அணி பெறச் சூடிய அரும்பு மலர்ந்த கோதை வாடும்படி செய்த மிக்க பகைவ னல்லையோ நீ. என்று பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனைத் தலைவி வினவினாள் (நற். 260:8-10). தலைவனது கோதையிலும் மற்றெவற்றினும் காற் றால் எறியப்படும் வெண்மணல் ஒடுங்கின (நற். 278:9). பரத்தையின் கொங்கையினாலே தழுவப் பெற்ற சந்தனத்தை உடையை; அவள் குழைய முயங்கலாலே துவண்டு வாடிய கோதையை உடை யை; ஆதலால் நின்னைத் தீண்டுதல் கலங்கழித் தெறிந்த தாழி முதலியவற்றைத் தீண்டிய தன் மையை ஒக்கும் எனறு பரத்தையிற் பிரிந்து வந்த தலைவனைத் தலைவி சினந்து மொழிந்தாள் (நற். 850: 7-8). பைந்தழையுடை சிதையக் கோதை வாட எல்வளை நெகிழ நேற்று மாலைப்பொழுதில் நின் னோடு அலவனைப் பிடித்தாட்டிய என் தோழியின் சிலம்பு உடை பட்டதனாலே அதனைக் கட்டுதற்கு மண்ணெடுக்கும் துறையிலுள்ள மணவைக் கொண்டு வந்து தந்து செவ்வாயாக எனத் தோழி தலைவனை வேண்டினாள் (நற். 863: 5-10). மெல் லியல் அரிவையே, நின் பல்லிருங் கூந்தலில் சூடிய மாலை போலக் குவளை மலரோடு இடையிட்டுத் தொடுத்த நறும்பூ முல்லையின் மூட்டுவாயவிழ்ந்த மலராகிய தண்ணறுங் கோதையைச் சூடி இளை யரும் வந்தனர்; நம் காதலரும் குதிரையை விரைந்து செலுத்தித் தாழ்க்காது வருகுவர் என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (தற். 361: 7-13), பரத்தையர் பைஞ்சாய்க் கோரையால் அமைந்த கோதையினர் (ஐங். 54: 5), 'தலைவனே, நின் உறவி னள் ஒருததி முண்டகக் கோதை நனையக் கடலில் பாய்ந்து நீராடி நின்றதனைக் கண்டோம்" எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (ஐங்.121), "காதலால் முலையிடையிற் கோதை குழையும்படி முயங்கும் முறைமையினையுடைய நாட்கள் பயனின்<noinclude></noinclude> gmphrhmv3omyzethndqeg65qsstqe84 250 669159 1987653 2026-11-06T15:08:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987653 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோதை றிக் கழிதலுறாமையை நெஞ்சாலே காண்பாய் எனப் பிரிவுணர்த்தப்பட்ட தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி.12:13,147, தலைவன் சிறுவனாயிருந்த போது தலைவி தெருவிடத்துச் செய்த சிற்றிலைக் காலால் அழிததுக் கூந்தலில் சூட்டிய கோதையை அறுத்து வரிப்பந்தை எடுத்துக் கொணடோடி நோவத்தக்க தொழில்களைச் செய்தான் (கலி. 81: 1-4). கொடியிலுள்ளனவும் கோட்டிலுள்ளனவு மாகிய பூக்கள் நீரின்றி நிறம் பெறும்படி நெருப் பாற்பணணப்பட்ட பொற்பூவாற் செய்த கோதை யினை உடையவள் தலைவி (கலி. 54:1, 2). தோழி அழகினையுடைய வகிர்களைக் கூந்தலிடத்தே லிளங்க விட்டுப் பின்னால் தாழம்பூ வகிர்ந்த வற்றையும் இடையிலேயிட்டு முடித்த மிகவும் மணக்கின்ற நறும்பூங் கோதையினை உடையவள் (கலி, $5:3,3). தலைவி நறுங் கோதையினையுடைய மணம் கமழ்கின்ற கார் போன்ற கருங்கூந்தலினள் (கலி. 60:2), 'சுரும்புகள் ஒலிக்கின்ற பூவாற்செய்த கோதையினை யுடைய அழகிய, நல்லாய்' எனத் தலைவி விளிக்கப் பெறுதல் (கலி. 64: 18). தின மார்பின் தாரினைக் கொண்டவளது (பரத்தை யது) தலைக்கோதையை வைகறைப் பொழுதில் தடுமாறிப் பூண்டு நின் ஈரணி சிதையாது எம் இவலத்திற்கு வந்து நின்றது அவளுடன் புனலாடி னாய் என வந்த பூசலைக காட்டிலும் கொடிய தாகும் எனத் தலைவி தலைவனிடம் புலந்து கூறி னாள் (கலி. 86:13-16), 'பரத்தையர் தம் கோதை யாலே அடித்த நலத்தினையுடைய அழகினையும் நகத்தாலும் எயிற்றாலும் அலைத்த புண்களையும் வடுககளையும் காட்டி என்னிடத்து அன்பின்றி வரும் தலைவனைப் புலப்பேன் யான் எனறாலும், என கையறு நெஞ்சம் கலப்பேன் எனறு கூறும்' எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 67: 6-9), தலைவனைப் பிரிந்த காமக்கிழத்தியர் பூச் செப்பிலே பயன்படாது தஙகிய கோதையினை யொதக தன்மையர் (கலி. 68:15), கூட்டத்தால் மகிழச்சி யுற்ற பரத்தையரின் கமழகின்ற கோதை முயக்கத்தால் தலைவன். மார்பு மென்மையுற்றது (கலி. 72:19,20). அலமரல் உண்கண்ணாராகிய பரத்தையரது அழகிய கோதைகள் முயக்கத்தாற் குழைவிதத தன மலர்ந்த மார்பில் பூசின பாட ழிந்த சந்தனம் தலைவன் பரத்தைமையைத் தலை விக்குரைத்தது (வலி. 73:12,13). முடியிலே பொருந் தும் கோதை போலத் தலைவி வாடும்படி தலை வன் பரத்தையர் தொடியினாலுற்ற வடுவினைக் காட்டித் தம்மில்லிற்கு வந்தான (கலி. 78:31,22}, ஐயனே, எம் காதின் கனங் குழையை வாங்கிப் 581 கோதை பெயருந்தோறும் எம் பூலில் வறுந்தலையில் நின்னை வைத்துக் கொள்வது நுந்தையின் அகன் மார்பிலுள்ள தாதைத் தேரும் வண்டினம் மொய்க் கும்படி கட்டின கோதையை எம் ஏதிலாரிடத்து நுந்தை வைத்த அன்பு தேயுமாறு நீ அறுத்து விளையாடுதற்கேயாம் எனத் தலைவி தனபுதலவ னிடம் கூறினாள் (கலி. 80:23-26). பரததையர் தெரிந்த கோதையை யுடையவர் (கலி.88 18).தம நலத்தை நுகர்வன போல வண்டுகள் மொயக்கை யினாலே அஞ்சிய மகளிருள் ஒருத்தியின் பண்ணுத் லமைந்த கோதை வேறொருத்தியின தொடி யோடு தடுத்துக் கொண்டது; வேறொருததி அவ் வண்டுகளைக கையாற் கடியமாட்டாளாய் மணம் நாறுகின்ற கோதையை அறுத்துக் கொண்டு ஓட்டி னாள்; போகாமை அதற்கும் அவை கண்டு ஓடத்தே ஒளிந்தாள் (கலி. 92 : 31-34,45-47), 'தெரி கோதை அநநல்லாய்' எனத் தலைவி விளிக்கப் பெறுதல் (கலி. 98:9). மழையை ஏற்று நின்ற பிட வமும் முல்லையும் தோன்றியும் கொன்றையும் இவை போலவனவாகிய பிற பூத்த மலர்களையும் நெருங்கும்படி தழையையும் கோதையையும் இழை யையும் கட்டினராய மகளிர் மகிழ்ந்து விளையாடி னர் (கலி. 192:1-6). 'முற்றிழாய, நின தாதுசூழ கூந்தல் தகைபெறுமாறு கோதை புனைவேனோ' எனத் தலைவன் தலைவியை வினவினான (கவி. 111:12,13).கோதை ஆயம் (கலி. 122:1). சேர்ப்ப னாகிய தலைவனைக் கோதையே கோலாகக் கொண்டு அடிப்பேன் போலவும் அவன யான செய்த பிழைதான் எனனே என நடுங்கி என்னைத் தெளிவிப்பான் போலவும் அவனைக் கனவிற் கண்டேன தோழி; கனவில் வந்த சேர்ப்பன் நனவில் வருதலும் உண்டெனறு என அரும்பெறல உயிரும நின்றது எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 128:18-26). தலைவன் இவ்விடத்திலதான பூ வினையுடைய அடும்பின் மலரைக் கொண்டு கோதை புனைந்து கொடுத்தான எனப் பிரிவிடை ஆற்றாத தலைவி பேதுற்றுக கூறினாள் (கலி. 144:30,31). சூடிக் கழித்த மெனமலரும் மைந்தர் தாரும் மக ளிர் கோதையும் பிறவும் சுலந்து வையை விரிபுனல் நலனழிந்ததால் மக்கள் அதன்கண நீராடுதலைத் தவிர்த்தனர் (பரி. 6: 48-49), கோதைபோல என மார்பினுள் அழுத்தப்பட்டவள யாவளோ, அவ ளோடு யான் ஆடிய யாறுதான் யாது எனத தலை வன் ஊடலுற்ற காதற்பரததையை வினவினான (பரி. 6:90,91). நறவு உண்டு சிவந்த தலைவியின் கண்களைத் தலைவன் ஏததிப் பாட, அதனைக் கேட்ட வேறொருத்தி அவனோடு கூடக் கருதிய<noinclude></noinclude> buo7260jz3ynsg52tde4smqlm4p8a82 250 669160 1987654 2026-11-06T15:09:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987654 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோதை தனை யறிந்த அவன் இனி நமக்கு என்ன நேரப் போகிறதோ என அஞ்சியவனாய்த் தலைவியை அடைந்து நடுக்கமுறத தலைவி அவள் மேல் பகை மிக்குத் தன கோதையைப் பிய்ததெறிந்து மிக வெகுண்டான (பரி. 7:65-72). செவ்வேள் தேவ சேனையுடன் கூடினமை கண்ட வள்ளி 'இனி அவ ளைக் குறுகல்' என்று அவன் கையை இறுகப் பிணித்துக் கோதையைக் கோலாகக் கொண்டு புடைத்தாள் (பரி.9:39,40). தேவசேனையின் பாங் கியர் கோதையையும் வரிப்பந்தையும் கொண்டெறி வாராய்த் தம் பேதைமையுடைய மெல்லிய நோக் கம் வெகுளியால் வேறுபட வள்ளிப் பாங்கிய ரோடு பொருதலை மேற்கொண்டனர் (பரி. 9:47- 49). தெரி கோதை நல்லார் (பரி. 11:58). தன் கண வனை அணங்கையொப்பாள் ஒருத்தி பார்க்க, அது பொறாத தலைவி அவனைக் கோதையைக் கோலாகக் கொண்டு புடைத்துத் தன மார்பி லுள்ள வடத்தை வாங்கி முன்கையை இறுகக் கட்டி நீ பிழையுடையை என ஊடினாள் (பரி. 12: 57-60). தாரினையுடைய மைந்தரும் கமழ்நறுங் கோதையராகிய மகளிரும் பொருள்களை ஈந்து அதன் பயனாகிய போகத்தை நுகரவேண்டி நாள் தோறும் ஆடுதலான், அவர் கையுறையாகிய பொன்மீன் முதலியனவும் அவரணிந்த சாந்தும் கோதையும் ஈரணி புலர்த்தும் புகையும் அவியுண வும் இடையறாமல் இருக்கும் வண்ணம் மழை மாறாமற் பெய்க; நின்பால வெள்ளம் அறாதொ ழிக என வையையை வேண்டினர் (பரி. 16:58-55). வையையில் நீராட விரைந்தோருள் சிலா தாம் முந்த வேண்டும் என்ற விரைலினால் மகளிர் கோதையை மைந்தரும் மைந்தர் தாரினை மகளி ரும் முறைமாறி அணிந்தனர் (பரி. 20: 20-22). வையைக்கண் நீராட விழைந்தவர் பூங்கோதை களையும் தாரையும் மாவைகளையும் பிறவற்றை யும் அணிந்தவராய் வையைக் கரைக்கண்ணே நின் றனர் (பரி. 20:27-31). சுடர் பரந்த மின்னலைப் போலப் பொன்னால் இடையிடை யிழைத்துச் செய்த கோதை கூந்தலில் அசையக் கள்ளைக் குடிதத ஒருத்தி மகிழ்ச்சி தடுப்பத் தளர்ந்து துகில் நெகிழக் கண சிவப்பக் கொடிபோல அசைந்தாள் (வரி. 21:54-89). சந்தனமும் தாரும் கோதையும் சுண்ணமும் கூத்தலிலிருந்தும் குடுமியிலிருந்தும் உதிர்ந்த பூவும் நிறைந்திருத்தலின் வையை நீரின் நிறம் தோன்றாதாயிற்று (ul. 9. 1: 84-86). 2.சேரன், கோதையுடைய மார்பிற்கு அணிந்த மாலையாலும் கோதையை - சேரனை -புணர்ந்த மகளிர் சூடிய மாலையாலும் கழியிடத்து மலர்ந்த 582 கோதை நெய்தற் பூவாலும் கானலந் தொண்டி தேன் மணம் கமழும் (புறம், 48:1-4), ஓங்குவாட் கோதையை (சேரமான் கோக்கோதைமார்பனை) குறிஞ்சி நிலம் உடைமையால் நாடன் என்பேனோ; மருத நிலம் உடைமையால் ஊரன் என்பேனோ; நெய்தல நிலம் உடைமையால் சேர்ப்பன் என்பேனோ; என்றுகூறும் வாயிலாக அவனது நாட்டு வளத்தைப் பொய்கையார் சிறப்பிப்பர் (புறம்.49:1-3). கடு மான் கோதை (மாந்தரஞ்சேரலிரும் பொறை) வானம் நாண வரையாது வழங்கும் வண்மையாளன்; வலி துஞ்சு தடக்கையினையுடைய அவனது நாடு பகை மனனர்க்கு இடையன் ஆட்டினததோடு அணுகமுடி யாத புலிதங்கும் வியன்புலம் போன்றது (புறம். 54). பிட்டனின் போரை வெல்லும் வேலும் அவன் தலைவனாகிய மாவள்ளீகைக் கோதையும் அவ னோடு பகைத்த மன்னரும் நெடிது வாழியர் என்று வடம வண்ணக்கன் தாமோதரனார் வாழ்த் துவா (புறம். 172:8-11). கொடும் பறையினை யுடைய கூத்தருடைய சுற்றம் வாழ்த்தும் தண்கடல் நாடனாகிய பெரிய ஒள்ளிய பூங்கோதையின நாளோலக்க இருக்கையில எல்லாக் கலைகளையும் உணர்ந்த விழுமியோர் அவன் கேட்குமாறு தருக் கங்களைக் கூறுதலான் கம்பலை எழுந்தது (மது. 523-526). கடும்பகட்டு யானையினையும் நெடுந் தேரினையுமுடைய கோதையின் செல்வமிக்க நக ரான் கருவூரின் துறைமுன் தெளிந்த நீரினை யுடைய ஆன்பொருநை யாற்றின் உயர்கரையில் குவிந்துள்ள மணலினும் பலவாகத் தலைவியைப் பனமுறை முயங்குவோம்; செல்வாயாக என்று வினை முற்றி மீளும் தலைவன் தன்னெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அகம். 93:20-28). ஒளி வீசும் வேலை யுடைய கோதை ஓம்பிக் காக்கும் வஞ்சி போன்ற எனது வளமனை பொலிந்து விளங்க வெறுப் பின்றி என மகளது வளரும் முலைப் பரப்பில் அவள் தலைவன் இன்புற்றுத் துயிலும் துயிலினை வதுவையால் இனிதாகக் கூட்டி வைத்திருப்பேன்; அது கழிந்ததே என மகட்போக்கிய தாய் புலம்பி பினாள் (அகம். 263:11-15). 3.பூங்கொத்து. நெருங்குகின்ற தன்மையையுடைய கடம்பினது இணைதல் நிறைந்த கோதை - பூங் கொத்து தன்னிடத்துள்ள இந்திரகோபத்தை யொத்த தாதை உதிர்த்தலின் நீருணடுறை ஓவியம் எழுதினாற் போன்று காணப்படும் (சிறு. 69-71), அயனமையுடைய மழையைக் காரென மயங்கிய பேதைமையுடைய கொன்றையின் கோதை நிலையை நோக்கி நீ கலங்கற்க; நாடிறந்தோராகிய நம் தலைவர் நின் தகையெழிலை வாட்டுநர் அல்லர்<noinclude></noinclude> io0z9933mtfnz1a2xl1ryxnbgohrwlv 250 669161 1987655 2026-11-06T15:09:47Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987655 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோதை மார்பன் எனத் தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (ஐங். 452). குறிய பலவாகிய கோதையினையுடைய கொன்றை மலரக் கார் சாலம் தொடங்கியது (ஐங். 497:1,3). 4. கூந்தல், தலைவி பொற் பூக்கள் நெருங்கி யிருந்தாற் போன்ற ஒளி பொருந்திய கொத்துக் களையுடைய செருந்தியின் பல பூக்களைச் சூடிய அழகு பொருந்திய கோதையினை - கூந்தலினை உடையவள் (அகம். 280:1,2), கோதை மார்பன் - சேர வேந்தன். சேரமான் கோக் கோதை மார்பன் என்றும் இவன் வழங்கப் பெறு வான். இவனைப் பொய்கையார் புறநானூற்றுப் பாடல்கள் இரண்டினால் (48,49) புகழந்து பாடி யுள்ளார். அவற்றால் இவனது சிறந்த கொடைப் பண்பு விளங்குகின்றது. இவனுடைய கடற்கரைச் சோலையமைந்த தொண்டி நகர் பூவளம் மிக்குத் தேன்மணம் கமழும் என்றும் இவன் நாட்டில் புனங் காப்போர் கிளிகடி கருவியைப் புடைப்பின் அப்புனத்தின் அயலிலுள்ள வயலின கண்ணும் கடற்கரையின் கண்ணும் பறவைகள் ஒருங்கெழு மாறு குறிஞ்சி மருதம நெய்தல் நிலங்கள் தம்முள் மயங்கி இருக்குமென்றும் அதனால் இவனை நாட னென்றோ ஊரனென்றோ சேர்ப்பனென்றோ தனிப்படக் கூறவியலாது என்றும் பொய்கையார் குறிப்பிடுவர். நக்கீரருடைய அகப்பாடல் ஒன்றி னால் (அகம்.366) பாண்டியன் பழையன் மாறன் போன்றோர் இவன் பகைவர் எனவும் சோழன் கிள்ளிவளவன் இவன் நண்பன் எனவும் அறிய லாம். ஒருகால் கிள்ளிவளவன மிகுதியான தானை யுடன் வேற்றுப் புலங்களில் தங்கி அப்புலங்களை வென்று வருகையில் பழையன மாறனை அவனுக் குரிய கூடனமாநகரிலேயே நற்போரில் சாய்தது அவனுடைய புரவிகளோடு களிறுகளையும் கைப் பற்றியதோடு மேலும் தன் பகைமன்னர் ஊர்க ளைப் பற்றக கண்ட இக் கோதை மார்பன் பெரி தும் R வந்தனன் என அவ்வகப் பாடலில் நககீரர் குறிக்கின்றார். கோதையர் - 1. மாலைகளையுடையோர். பலவகையாக விரித்து வைத்த ஒன்றற்கொன்று மாறுபட்ட கோதையர் பூமாலைகளை யுடையோர் - உள் ளிட்ட பண்டம் விற்போர் பலரும் மதுரை நகர வீதிகளில் மாட நிழலிலே வெயிலுக்கு ஒதுங்கி யிருந்தனர் (மது. 397 - 408). காவிரிப்பூம் பட்டினத் தில் பரதவர் தம் காதல் மகளிரொடு உவர் நாளில் சுறாமீனின் கொம்பைநட்டு வழிபட்ட தெய்வம் காரணமாக வெண் கூதாளத்தின குளிரசசி மிக்க பூவாற செய்த கோதையராய்த் தாழை மலரைச் 583 கோதையன் சூடியும் பனங் கள்ளை அருந்தியும் மகிழ்ந்தாடி னர் (பட். 85-93). வளைந்த கோதையராய் இள மகளிர் வண்டல் விளையாட்டினை அயர்ந்து மாலைப் பொழுதில் மீள்வர் (அகம். 370:1,2). ஆயர் ஏறுதழுவும் தொழுவினுள், புறவிதழ் ஒடிந்து மணத்தையுடைய ஒத்த இதழால் கட்டிய கோதை யராய் மகளிர் வரிசை வரிசையாக அணி வகுத்து நின்றனர் (கலி.205:36). வையை வெள்ளம், தன்னி டத்தே விரைநதாடுவாராகிய ஆராய்ந்து தொடுக் கப்பட்ட கோதையரின காதுகளில் தளிரைச் செரு கியது (பரி. 7:43-45,50). தாரினையுடையராகிய மைந்தரும் கமழ்நறுங் கோதையராகிய மகளிரும் முன் செய்த ஈகையின் பயனை நுகரவேண்டி வையையில் நீராடினர் (பரி. 16:50,51). மதுரையி னின்றும் திருப்பரங்குனறம் போகும் இடை வழியில் மகிழ்ச்சி மிக்க இனிய மணங்கமழும் கோதைகளை யுடையரான மகளிரும் மைந்தரும் நெருங்கிச் செல்லுதலால் அவருடைய கூந்தலிலிருந் தும்ம யிரிலிருந்தும் வீழ்ந்து அமிழ்ந்த மாலைகளால் தடைப்பட்டு அங்கே செல்லும் வழி இல்லாதா யிற்று (பரி. 27:23-27), மகளிர் குளிர்ச்சி பொருந்திய லெட்சி மலரால் தொடுக்கப்பட்ட கோதையராய் நீர் விளையாட்டிற்காக வையைக் கரையில் நிறைந் தனர் (பரி.22:28,25). கோதையவர் -மாலையணிந்த மகளிர், இளவேனிற் காலத்தில ஆடவர் வையையில் நீராடுதற்கமைந்த அணிகள் அணிந்த மார்பகத்தே, அவ்வழகிய ஒப் பனையையும் அதற்கேற்ற அணிகளையுமுடைய வராகிய ஒளிதிகழும கட்டுவகையமைத்த மூட்டு வாய புனைந்த தொழிலதிறம் வாய்ந்த பொனனா லாகிய கோதையவரொடு - மாவையணிந்த மகளி ரொடு - இடைவிடாது இறுகப் புணர்வதற்கு இள மதுவை நுகர்ந்து களிப்புக கொண்டனர் (பரி. 11: 62-67). வையைக கரையில் நீல நிறத்தையுடைய நெய் தங்கிய கோதையவரான மகளிர் விலக்க வில காது அவரது அமமாலையில் பூவினை ஊதும் வண்டினம யாழையொக்கப் பாடியது (பரி. 11:384, 125). கோதையள் - கூந்தலள். பொற்பூக்கள் நெருங்கியிருந் தாற் போன்ற ஒளி பொருநதிய கொத்துக்களை யுடைய செருந்தியின பல பூக்களைச் சூடிய அழகு பொருந்திய கோதையளாய - கூந்தலளாய்-தலை மகள கடற்கரையில் நணடினை ஒட்டி விளையாடி னாள் (அகம். 280:1-4). கோதையன் Th மாலையணிந்தவன் குழையணிந்த வனாய்க் கோதையனாய் - மாலையணிந்தவனாய்<noinclude></noinclude> 3nksbgg9ltzrgkm3ion2pu2fmgktufp 250 669162 1987656 2026-11-06T15:10:06Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987656 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோதையார் குறுகிய பைந்தொடியணிந்தவனாய்த் தலைவள் பெண்வேடம் பூண்டு பரத்தையரொடு விழாக் களத்தில் துணங்கைக் கூத்தாடினான் (நற். 80:2,3). கோதையார் -மாலையணிந்த மகளிர். இணைந்த மலாக ளாற் செய்த கோதையார் - மாலையணிந்த மக ளிர் - ஆகிய கலைகளெல்லாம் முற்றக் கற்று முதிர்ந்த பரத்தையர் தாமே நன்றென்று கொண் டாடும்படி தலைவன் நாள்தோறும் மணம செய் தான் (கலி. 10:9,10). கோதையாள் - மாலையணிந்தவள், 'தாமரைப் பூவால் செய்த கணணியை அணிந்தவனாய்க் குளிர்ந்த நறுமணம் மிக்க சந்தனத்தைப் பூசியவனாய் நீ ஒத்த இதழ்களால் கட்டப்பட்ட கோதையாள்- மாலையணிந்தவள் - ஆகிய நின் காதலி குறித்துச் சொன்ன குறியிடத்தே வருவையாயின் இச்சிறு குடியிலுள்ளார் நின்னை மலையிலிருந்து பலி கொள்ளும் மணங்கமழும் அணங்கென அஞ்சுவர்' என்று தோழி தலைவனை இரவுக்குறி மறுத்து வரைவு கடாவினாள் (கலி. 62:7-10). கோப்பு கோவை. அகவன் மகள் சங்குமணிகளா லான கோப்பு கோவை - போன்ற வெண்ணிற முடைய நன்னெடுங் கூந்தலையுடையவள் (குறு. 13: 2,3). . கோப்பெருஞ்சோழன் - சோழவேந்தன். இவன், 'பெருங் கோக்கிள்ளி' (புறம். 67:12) எனவும் 'தேர்வண் கிள்ளி' (புறம். 120:6) எனவும் வழங்கப் பெறுவன். 'கோழியோனே கோப்பெருஞ்சோழன்' (புறம். 212: 8) என்றதனால் இவன் உறையூரிலிருந்து அர சாண்டவன் என்பது விளங்கும். இவன் புலமை நலம் வாய்க்கப் பெற்ற செந்தமிழ்ச் சான்றோனா கவும் திகழந்தனன். குறுந்தொகையில் நான்கு பாடல்கள் (20,53,129,147) இவனது புலமை யைப் புகல்கின்றன. தலைவனின் பிரிவைத் தோழி உணர்த்திய நிலையில் 'அருளும் அன்பும் நீக்கித் துணை துறந்து, பொருள்வயிற் பிரிவோர் உரவோ ராயின், உரவோர் உரவோராக, மடவமாக மடந்தை நாமே' (குறு. 20) என்று தலைவி கூறுவ தாக இவன் பாடியுள்ள பாடலின் சொல் நயமும் பொருள் நயமும் உணர்ந்து இன்புறத் தகுவனவாம். கடல் நடுவே எட்டாம் நாள் திங்கள் தோன்றி னாற் போலத் தலைவியின் கூந்தலுக்கு அயலே விளங்கும் அவளது அழகிய நெற்றி தன்னைப் புத்தியானையைப் பிணிப்பதுபோல் பிணித்துக் கவர்நதது எனத் தலைவன பாங்கனிடத்தே பகர் வதும் (குறு. 189) 'கனவே, எம் கா தலியைக் கொணர்ந்து தந்தோய் போல நீ எம்மைத் துயி 584 கோப்பெருஞ்சோமுன் லெழுப்புகின்றாயே, எம்மைப்போல் துணையைப் பிரிந்தோர்க்கு நீ இவ்வாறு உதவுவதனால் அவர் நின்னை இகழ மாட்டார்காண்' எனத் தலைவன் தான் பிரிந்த இடததே கனாக்கண்டு பேசுவதும் (குறு. 147) இவன் பாடல்களில் காணத்தகும் சிறந்த பகுதிகளாகும். இத்தகைய சான்றோனாய இவன் புரையிலா நண்பினையுடைய பொத்தியா ரொடு நெருங்கிய கேண்மை கொண்டிருநதான் (புறம். 113:8,9), மற்றும்,பாண்டி நாட்டுப் பிசிர் எனனும் ஊரிரை ாகிய ஆந்தையாருடன் உணர்ச்சி மாத்திரையில் உயரிய நட்புடையனாய் விளங்கி னன் (புறம்.215:6,7). அவரும் இவனிடத்தே இன் னதொரு உள்ளத் தொடர்பை வளர்த்திருந்தார். இவனிடத்து அன்னச் சேவலைத் தூதுவிடும் பிசிராந்தையார், நீ பெருங்கோக்கிள்ளி கேட்கு மாறு உன்னை, 'ஆந்தையாரின் அடிமை' எனறு கூறுவையாயின் நின பேடை அணியுமாறு அவன் நல்லணிகலன்களை நினக்கு நல்குவான் (புறம். 67: 11-14) என்பதனால் அவரிடத்து இவன் கொண்ட அன்பின் ஆழத்தை யுணரலாம். அவ்வாறே. 'நுங்கோ யாரென வினலின் எங்கோ கோப் பெருஞ்சோழன்' (புறம்.213:1,8) எனப் பிசிராந்தை யார் கூறுவதும் 'தன்பெயர் கிளக்குங் காலை என்பெயர், பேதைச் சோழன் என்னும் சிறந்த காதற் கிழமையு முடையன்" (புறம். 226:8-10) என அவரைக்குறித்து இவன் கூறுவதும் அவர் இவனி டத்துக் கொண்ட அன்பை யுணர்த்தும். இம் முறையே இவனும் அவரும் நேரிற் காணாதே நெஞ் சத் தொடர்பு கொண்டிருந்தனர். பின்னாளில் இவன் தன்னொடு முரணிய மக்கள் இருவர்மேலும் போருககெழுந்த நிலையில் புல்லாற்றூர் எயிற்றி யனார் எனனும் புலவரால் அறிவுறுக்கப்பட்டு (புறம், 213) வடக்கிருந்து உயிர் துறக்கத் துணிநத னன். அப்போது 'செய்குவங் கொலலோ நல்வினை என இவன் பாடிய பாடல் (புறம், 214) அரிய தொரு பொருண்மொழிக் காஞ்சியாகும். வடக்கி ருக்கும் அளவில் இவன் பிசிராந்தையாரைக் குறித்து, 'பிசிரோன் என்பவென உயிரோம் புநனே, செல்வக் காலை நிற்பினும், அல்லற் காலை நில்லலன்' (புறம். 215:7-9) எனவும், 'இன் னதோர் காலை நில்லவன், இன்னே வருகுவன் ஒழிக்க அவற்கு இடனே' (புறம். 216:11,12) எனவும் தெளிவுறக் கூறியதற்கேற்ப அவரும் வந்தாராக, அருகிருந்த பொத்தியார், 'நினைக்குங் காலை மருட்கை யுடைத்தே' (புறம் 217) என வியந்து பாடுவர். வந்த பிசிராந்தையாரும் இவனுடன் வடக்கிருந்தார் (புறம்.218). மற்றும் சாலறோர்<noinclude></noinclude> 9j1kgzo70fwi0kwsk00ow2vdkeht08h 250 669163 1987658 2026-11-06T15:10:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987658 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோபம் 585 கோமாள் பலரும் இவனது கருத்திற்கேற்பத் தாமும் வடக் கிருந்தனர். அப்போது அனைவர்க்கும் பிற்பட வந்தமை பற்றிக் கருவூர்ப் பெருஞ்சதுக்கத்துப் பூத நாதனார் என்னும் புலவரோடே இவன் புலந்து சொல்லாடாதிருந்தான (புறம்.219). இவன் வடக் கிருக்கையில் தாமும் துணிந்த பொத்தியாரை இவன் மறுத்து, 'நின் புதல்வன பிறந்தபின் நீ வா என விடுததான (புறம்.1221. பிசிராந்தையாரும் தமக்கு மகன் பிறந்தபின் சென்று வேண்ட, அப் போது உயிர்நீத்து நடுகலலாயிருந்த இவன் அவர்க் கும் வடக்கிருக்க இடம் தந்தனன் (புறம்.223). கோபம் - தம்பலப்பூச்சி, கோபத்தை - தம்பலப் பூச் சியை - ஒத்த நிறம் பிடிக்காதே இயல்பாய்ச் சிவந்த பூந்துகிலையுடையவர் சூரர மகளிர் (முரு. 15,41). கொல்லை யிடத்து நெடுவழிகளிலே கோபம் ஊர்ந்து செல்லக் காடு கார்காலத்தில் பொலிவ டையும் (சீறு. 168,189). 'மேகம் இனிய மழையைப் பெய்தமையால் ஓவியம் போன்ற கோபத்தை யுடைய சிவந்த நிலத்தே ஆழி பதிந்து உருளத் தேரினை விரைந்து செலுத்துவாயாக என்று வினைமுற்றி மீளும் தலைவன் பாகனுக்குரைத் தான் (அகம்.54:2-8). - கோமகள் அரசன்மகள். விளக்கம் மிக்க தொடிய ணிந்த கோமகள் அரசன்மகள் சினமுற்ற நிலையில் அவ்விடத்தே தோழியர் குழாம் கை தொழுது இறைஞ்சினாற் போல, ஆம்பற பூக்கள் கடியகாற்று மோதுதலால் வளைந்து தாமரை மலர்க்கு முன் வணங்கும் (நற்.300:1-4). - 7). கோமான் அரசன். 'களிற்றுக் கணம் போரிட்ட இய மகன்ற பாசறைக்கண் விசும்பிற் பறக்கும் பருந் தினை ஊனதுண்டம் தடுக்குமாறு பகைவர் தேயத் திலே தங்கியிருக்கும் அழகிய பெரிய செல்லத்தை யுடைய முதுகுடுமியாகிய கோமானை - அரசனை -கண்டு, புல்லரிசிக்கூழை மட்டுமே உண்டிருக்கும் நம் வறுமையைக் கைவிட்டுச் செல்வம் பெற்று வருதற்கு வீறலியே, நாம் போவோமோ" என்று நெடும்பல்லியத்தனார் பாடுவர் (புறம் 64:8 - மையலென்னும் ஊர்க்குக் கோமானாகிய மாவன் ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியனுக்குக் கண் போன்ற நண்பனாவன (புறம். 11:9-13,15), 'வெற்றி யுண்டான தப்பாத வாளையெடுத்துப் பகைவர் போர்க்களத்தில் வீழுமாறு வென்ற வீரவளை பொருந்திய பெரிய கையினையும் ஆரவாரம் செய்யும் மதுவினையுமுடைய அதியர் கோமான் என்று ஒளவையார் தமக்கு நெல்லிப்பழம் தந்த அதியமானை விளித்து வாழ்த்தினார் (புறம். 91:1-3). 2-0). செல்வமுண்டாயின் உணவு கொடுத்து இல்லை யாயின் உள்ளதனைப் பலரோடு கூடவுண்ணும் வறியோர் சுற்றத்திற்குத் தலைவனாகிய தலைமைத் தன்மை அமைந்த எம் கோமான்' என 'அதிய மானை ஒளவையார் குறிப்பர் (புறம், 95:5-9). பறம்பிற்குக கோமானாகிய பாரி, முரசறையும் குறுங்கோல் அதனை அறையவும் வெண்சங்கு முழங்கவும் வேத்தருடனே போரிட்டவனாவன் (புறம். 168:1-4). 'ஊர் எல்லாவற்றையும் இரவலர்க்கு வழங்கித் தேரினை ஏறுதற்கேற்பச் சமைத்த அணையோடும் புரவியோடும் கூட முல்லைக்கு வழங்கிய தொலையாத நல்லபுகழையும் யானை யையுமுடைய பறம்பிற்குக் கோமானாகிய பாரியின மகளிராவர் இவர்" எனறு அம்மகளிரை மணத்தின் பொருட்டு இருங்கோ வேளிடத்தில் கொண்டு சென்ற கபிலர் அறிமுகப்படுத்தினார் (புறம். 201: மதிபோன்ற வெண்கொற்றக் குடையை யுடைய அதியர் கோமானாகிய வளைந்த பூண்களை யணிந்த எழினியின் நெடுங்கடை வாயிலில் நின்று கிணைஞன் கிணை கொட்டினான் (புறம, 392 1-5). சேரலாதனுக்கு வேளாவிக்கோமான மகளாகிய பதுமன்தேவி ஈன்ற மகனாவான களங்காயக் கண்ணி நார்முடிச் சேரல (பதி. ப 4.1-3). வடநாட் டரசர் அஞ்சுமபடி உயர எடுககப்பட்ட வானளா வும் வெற்றிக் கொடியினையுடைய குடவர் கோமான் நெடுஞ்சேரலாதன (பதி . ப. 5.1, 2), போர்க்களத்தில் துணஙகைக் கூததினை ஆடிய வெற்றியுண்டாகும். கோமானாகிய ஆடுகோட் பாட்டுச் சேரலாதன, புறங்கொடுத்தோடர கொள்கையுடைய பகைமறவரது வலிமை கெடும் படி, தனது பெரிய பனமபூமாலையோடு சிவந்த வீரக்கழல மேலும் சிவக்கக் குருதியைத் தூவுகின்ற புலால நாறும் போர்க்களத்தைச் சார்ந்த பாசதை யில தங்கினான (பதி. 57:1-4), குடக்கோ நெடுஞ் சேரலாதனுக்கு வேளாவிக்கோமான மகள் ஈன்ற மகனாவன் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன (பதி ப. 6:1,2,11), 'பாணனே, நீ நின் சுற்றத்தோடே நேர மலைத் தலைவனான செல்வக்கோமானைப் பாடிது சென்றால் பந்தர் எனனும் பெயரைப்பெற்ற மூது ரிலுள்ள கடலினின்று எடுக்கப்பட்ட முத்துக்க ளோடே கொடுமணம் என்னும் ஊரிலுண்டான நல்ல அணி கலன்களைப் பரிசிலாகப் பெறுவாய் என்று செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனிடம் பாணன ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனன (பதி. 61:1-4, 22, 23). செல்வக் கடுங்கோ வாழியாதனுக்கு வேளாவித் கோமான் மகளான பதுமன்தேவி ஈன்ற மகனாவன் தகடூரெறிந்த பெருஞ்சேரலிரும்பொறை (பதி. ப.<noinclude></noinclude> 9udo7pnggaja1jduvrz0xn9z4rjx8pg 250 669164 1987659 2026-11-06T15:10:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987659 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோமாள் 586 கோயில் 8:1,2,9,10),தென்புலங் காலலாகிய பாண்டியர் சூடியில் வந்தவனும கொற்கைக் கோமானுமான கடுந்தேர்ச் செழியன், பகைவரது நாட்டினை மாறு பாட்டாலே கைக்கொண்டான (சிறு. 62-65). மிகுந்த வெள்ளருவி குதிக்கும் பக்கத்தையுடைய பறம்பு மலைக்குக் கோமானாகிய பாரி, சிறிய பூக்களை யுடைய முல்மைக்கொடி தடுத்ததற்கு அது வேண்டிற்றாகக் கருதிப் பெரிய தேரினைக் கொடுத் தான (சிறு. 89-91). ஓயமானாட்டு நல்லியக் கோடன் கிடங்கில எனனும ஊர்க்குக் கோமானும் குறிஞ்சி நிலத்திற்குக கோமானுமாவன் (சிறு. 160, 267,269). நெடிய தேரினையுடைய மலையமான் திருமுடிக்காரி முழவொலியறாத திருக்கோவலூர்க்குக் கோமான் (அகம். 35 14,185). கழலணிந்த பினனிடாத அடிய மைந்த கள்வர் கோமானாகிய மிக்க வண்மை யுடைய புலலியெனபவன மழவர் நாட்டை வணங் கச் செயதான; அவனுக்குரியது திருவேங்கடம் (அகம்.61:11-13). பாடி வருவோரை வேற்றிடம் செல்ல விடாது வளைத்துக் கொள்ளும் கைவண்மை அமைந்த கோமானாகிய, குதிரைகள் பூண்ட சிறந்த தேரினையுடைய பெரியன் என்பா னுக்குரியது புனனைமரச் சோலைசூழ்ந்த புறந்தை என்னும் ஊா (அகம.100:11-13). பொனனால் அணி யப்பெற்ற நெடிய தேரினையுடைய தென்னர்க்குக் கோமானாகிய, கணையமரத்தை மாறுபடும் திண்ணிய தோளினையும் நன்கியன்ற தேரினையு முடைய பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் தன்மேற் பகைத்து வந்த எழுவரையும் முற்றும் வென்ற தலையாலங்கானத்து வெற்றி யாரவாரத்தினும் பெரிதாக அல்ரெழுநதது எனத் தலைவி அழுதாள் (அசும. 209:2-7). கடலாடும் பெண்டிர் கொய்து வந்த புலிநகக் கொன்றைப் பூவையும் கழனியில் உழுவோர் பறித்து வந்த குவளைப் பூவையும் காவற் காட்டினையுடைய முல்லை நிலத்தே பூத்த முல்லைப்பூவுடன் சேர்த்துக் கோசர் கண்ணியாகக் கட்டி விளையாடும் மிக்க வளம் பொருந்திய செல் லூர்க்குக கோமான் ஆதன் எழினி (அகம்.216:8-14). பரதவர்ககுக் கோமானாகிய பல வேற்படைகளை யுடைய மததி என்பானுக்குரியது கழார் என்னும் ஊர் (அகம.226:7,8). கைவண்மை மிக்க கோமானா கிய நலல தேரினையுடைய குட்டுவனுக்குரியது கழு மலம் (அகம்.2708,9), பரிசிலர்க்குக் கோமான் எனக் குறிக்கப் பெறும் ஒருவன் அரலைக் குன்றத்தைத் தனக்குரியதாகக் கொண்டிருந்தனன் (குறு. 89:1,2). தோ வழஙகும் கோமானாகிய பாண்டியனுக் குரியது தேனூர் (ஜூங். 55:2). கொற்கைக் கோமான் என்ப பாண்டியன குறிக்கப் பெறுவான் (ஐங். 188:2). இமயமலையாகிய வில்லை வளைத்தவ னாகிய ஈரச்சடையுடைய இறைவன் இறைவி யோடே பொருந்தி உயர்ந்த சுயிலை மலையிலி ருந்தானாக ஐயிரு தலைகளை யுடையவனாகிய அரக்கர் கோமான் (இராவணன்) அம்மலையை எடுத்தற்குக் கையைக் கீழே செருகி எடுக்க மாட் டாமல் வருந்தினான் (கலி. 38:1-5). கோய் - கள்முசுக்கும் கலம். முதல்நாள் பகற் போரில் ஒரு படை வீரனால் கொல்லப்பட் டோனின் தம்பி, அகலின்கண் பெய்த குன்றிமணி உருளுதல் போலச் சுழல்கின்ற கண்ணையுடைய னாய் ஊரின்கண் காய்ச்சிய கள்ளைப் பெறுவதற்கு மனைக்கண் புகுந்து கோயினை - கள் முகக்கும் கலத்தை -தேடினான் (புறம். 300:2-6). கோயில் - அரண்மனை. பிசிராந்தையார், அன்னச் சேவலை விளித்து, 'நீ சோழநாட்டு உறையூரின் கண் உள்ள உயர்நிலைமாடத்து நின் பெடை யொடு தங்கி வாயில் காவலர்க்கு உணர்த்திவிடா மல் தடையின்றிக் கோயில் - அரண்மனை - புகுந்து எம் பெருங்கோக்கிளளி (கோப்பெருஞ்சோழன்) கேட்கு மாறு யான் பிசிராந்தையின் அடியுறைவேன் என்று கூறின் நின் மாண்புறு இனிய பெடை அணியத்தக்க சிறந்த கலன் நல்குவன' எனக் கூறி னார் (புறம். 67:8-14), 'பாணர் பாடிக் களிறு களைப் பெற்றுச் சென்றமையான் ஈகை அரிய இழை (தாலி) மட்டும் அணிந்திருந்த மகளிருடன் ஆஅய் கோயில் பொலிவழிந்தது என்று சொல் லுவர்; ஆயினும் முரசுகெழுசெல்வரின் நகர் இதற்கு ஒவ்வாறு' என உறையூர் ஏணிச்சேரி முட மோசியார் ஆஅயின் கொடைநலத்தைப் பாராட்டு வர் (புறம்.187), வச்சிரத் தடக்கை நெடியோ னாகிய இந்திரன் கோயிலுள்ளே ஆய் அண்டி ரனை வரவேற்க முரசம் முழங்க வானத்தில் ஆர்ப்பு எழுந்தது (புறம். 241). செருப்பாழியெறிந்த இளஞ்சேட் சென்னியின் கோயிலின்கண் உள்ள பெருமனையைப் பொருநன் தடாரி கொட்டிப் புகழந்து பாடிப் பெறற்கரிய கலன்கள் பெற்றான் (புறம்.378:5-11). கரிகாற் பெருவளத்தானுடைய கோயிலின் ஒரு புறத்தே தங்கி, தவஞ் செய்தோர் அத்தவத்தின பயனை இம்மையுடம்போடே பெற் றாற் போன்று வேறு மனக்கவலையின்றி இன் புறத் துயின்ற பான்மையைப் பெற்ற பொருநன் பெறவிருக்கும் பொருநனுக்குச் சொன்னான் (பொரு. 90-95). தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற பாண் டியன நெடுஞ்செழியனின் கோயில், பல்வகைப் பட்ட ஓசையும் ஒலிகளும் நிறைந்த மலைபோல்<noinclude></noinclude> jfab4o9ra0a489cubhuhe2c4oj5e8de 250 669165 1987660 2026-11-06T15:11:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987660 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோயிலாள் ஆரவாரம் நிறைந்திருந்தது (நெடு.100). அட்டிற் சாலைகளில் சோறுவடித் தொழுக்கிய கொழுங் கஞ்சி, தெருக்களில் யாறுகள் போல் ஓடி அவ் விடத்தே காளைகள் தம்முட் பொருதலாலே சேறாகிப் பின்பு, பல தேர்களும் ஓடலாலே துக ளாய்ப் பரவி ஆண்டுள்ள வெள்ளிய கோயிலை, புழுதியை மேலே பூசிக் கொண்ட களிறுபோல மா சூட்டும் (பட். 44-59). திருமாவளவன் காடுகளை அழித்து நாடாக்கி, குளந்தொட்டு வளம் பெருக்கி, மாடங்களை உடைய உறந்தையைப் பெரிதாககிக் கோயிலோடு குடிகளை நிலைநிறுத்தி னான் (பட். 288-286). அரசன அடியைத் தொட்டு இனி நின்னை இகழ்ந்து கூறேன் எனக் குறளன கூறியது கேட்டுத தானும் இகழ்தலைக் கைவிட்டு இனி இக்கோயிலுள் கண்டவர்கள் நம்மை நகா வண்ணம காவின் கீழே போதருவாயாக எனக் கூனி இசைந்துரைத்தாள் (கலி. 94:34-41). மதுரை நகரம் தாமரை மலரையொக்கும்; அந்நகரத்துள்ள தெருக்கள் அம்மலரின் இதழ்களை ஒக்கும்; அண்ண லாகிய பாண்டியனின் கோயில், அவ்விதழ்களின் நடுவே அமைந்துள்ள அரிய அழகுடைய பொன் பொகுட்டை ஒப்பதாகும் (பரி. 7:1-4). உள்ளவெல்லாம் கோயிலாள் - பட்டத்தரசி, பெருஞ்சேரலிரும்பொறை யும் அவன் கோயிலாளும் - பட்டத்தரசியும் - புறம் கோயிலில் போந்து நின்று கொண்மின் என்று காணம் ஒன்பது நூறாயிரத் தொடு அரசுகட்டிற் கொடுப்ப அரிசில் கிழார் அவற்றை ஏலாது, 'யான் இரப்ப நீ இதனை ஆள்க' என்று கூறி அவன்பால் அமைச்சுப் பூண் டார் (பதி.ப. 8. அடிக்குறிப்பு), கோரம் - கொடிது. குதிரையேறி வந்தேன் என்று பொய் யுரைத்த பரத்தைமைத் தலைவனிடம்; நீ ஏறும் குதிரை கூரிய உகிராலே மாட்சிமைப்பட்ட குளம் பினை யுடையது ஆதலின் மிகவும் கோரம்- கொடிது- அதனை ஏறும் நீ தப்பின்றி வாழ்வா யாக' எனத் தலைவி எள்ளியுரைத்தாள் {கவி. 96: 25,26). கோல் - 1, கம்பு (கழி). இளைய வீரர் எறியும் கோலுக்கு - கம்புக்கு - அஞ்சாது எதிர் மண்டும் பாம்பு போன்றவர் (புறம். 89:5,6). பிறப்புணர்த் தும் கரிய கோலைக் கையின்கண்ணே தருக எனக் கூத்தன் விறலியிடம் கேட்டான் (புறம். 153: 18). தன் பிள்ளைப் பருவததில் வள்ளத்தில் பாலேந்தித் தாய் உண்பிக்கவும் உண்ணானாய் அவள் செறாது ஓச்சிய சிறுகோலை அஞ்சிய மறவன் இப்பொழுது பல களிறுகளைக் கொன்றதனோடு அமையானாயத் 587 கோல் தன் கேடகம் கீழ்ப்படத் தான் அதன் மேல்வீழ்ந்து பட்டனன் (புறம். 310). கோவலர் தம் முல்லையின பூக்களைப் பறிக்கும் குறுங்கோலால் எறியப்பட்ட நெடுஞ்செவிக் குறுமுயல் நீர்நிலையிலுள்ள வாளை மீனகளோடு ஒப்பத் துள்ளித் தாவும் (புறம். 339! 2-5). புரவிகள் சிறுகோலுக்கு வருந்தும் (புறம். 352. 15).பூண் தலையிலே அழுந்தப் பெற்ற திரட்சி யையும் வலியையும் கொண்ட வயிரத்தினையுடைய சீரிய கோல் செருகிய உளிபோலும் வாயுடைய பாரைகளாலே எயிற்றியர் கட்டிகள் கீழ் மேலாகு மாறு குத்திக் கரமபை நிலத்திலுண்டாகிய புழு தியை அளைந்து புல்லரிசியை வாரியெடுப்பர் (பெரு. 90-94). பசலைக் கன்றின் உறுதுயரை நோக்கிய ஆய்மகள் அதனிடம் கையிடத்தில் வளைந்த கோலையுடைய கோவலர் பின்னே நின்று செலுத்த நின் தாயர் இப்பொழுதே வருகுவர் என்று கூறி னாள் (முல்லை.18-16). கடுங்கட் கூளியர் (வேட்டுவர் பகைவரூரைச் சுடுகின்ற விளக்கிலே நிரைகாத்த மறவரை வெட்டி வீழ்த்தி ஆனிரை கவாந்து அவற்றை வேலே கோலாகக் கொண்டு ஓட்டி வருவர் (மது, 690-693). ஞாயிற்று மண்டிலம் இரண் டிடத்து நாட்டின இரண்டு கோலிடத்தும் சாயாத நிழலால் (அத்நிழல் வடககும தெற்கும் சாயதலிறிை அக கோல்களிலேயே அடங்கி நிறறல்) அதன நிலையைக குறித்துக் கொணடு சித்திரைத் திங்களின நடுநின்ற பத்து நாட்களில் யாதானுமோர் நாளின் பதினைந கட்டுதற்குத தாம் நாழிகையிலே அரண்மனை திருமுளைச் சார்த்துச் செயதனர் (நெடு.73-75). வழி முழுதும் பினனி வளர்ந்த நுண்ணிய கோல களையுடைய சிறு மூங்கிலோடு வேழத்தின் (கொறுக் காந்தட்டையின்) மெல்லிய கோல்களையும பற்றுக் கோடாகப் பிடித்துப் போலிர் எனக கூததர் ஆற்றுப் படுத்தப் பெற்றனர் (மவை. 323,224). நின்று கண்ணால் நோககினும் கண்ணொளியை வாங்கும் மலையில் அரிய வருததத்தைச் செய்யும் குழிகளிடத்துண்டான இடையூறுகளை முழவின காமரமாகிய கோலைக் காலாகக கொண்டு தளர்தல் ஓம்பிக் கழிமின் எனக் கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனர் (மலை. 368-372). முன் போகின்றவன முகத்திலடியாமல் லாங்கி விட்ட கடுவிசையையுடைய திரண்ட கோல் யாழின் பத்தரையும் முழவின கண்ணையும் கெடுக்காதபடி காத்து அவன கையி னைப் பிடித்து மெல்லச் செலவீர் எனறு கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனர் (மலை. 380-383). கொடுங்கோல் உமணர் (அகம். 17: 13), கோவலர் கையில் கோலை உடையவர் (அகம்.54 :10). பரதவர் பெருங்கடற்பரப்பில் இறாமீன நடுங்க முகக்கும்<noinclude></noinclude> 9oanzlciklxpf788m4ak9kw36q6ttv4 250 669166 1987661 2026-11-06T15:11:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987661 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோல் 588 கோல் கொடுந் தொழிலையுடைய நேரிய கோலையுடைய அழகிய வலையை உடையவர் (அகம்.60: 1-3). வதுவை அயர்தல் வேண்டிச் சென்ற தலைவன் தெருவில்புதல்வனைக் கண்டு தழுவி இல்லில புகத் தலைவி அதற்கு நாணி இக்கொடியோன் தலை வனை இடித்துக் கலக்கம் உறுவித்தனன் போலும் என்று கூறி அடிக்கும் கோலோடு புதல்வனை அணுகினாள் (அகம்.66.8-21). விறலியர் பெரிய மூங்கில்களையுடைய சிறுகாட்டில ஆராய்ந்து கொண்டு அறுத்திட்ட சிறிய கணுக்களை யுடைய நுண்ணிய கோலினை உடையவர் (அகம்.97:9,10). கூந்தலைக் கையாற்பற்றி அருளாது அலைக்கும் கோல சிதையும்படி அடிக்கவும் தனமுதுகு தனக் குரியது என்று கருதாது நின்ற எனமகளை அலைத்த கைகள் அன்னி அடியுடன் துணிதத திதி யனது புன்னை போலப் பெருந்துன்பத்தை அடை வனவாக என மகட்போக்கிய செவிலித்தாய் வருந் தினாள் (அகம். 145:11-14,19-22). தித்தன் வெளி யன் நுண்ணிய கோலையுடைய பாணரைப் புரந்த பெரிய புகழையுடையவன (அகம்.152:4,5), தலைவன் நட்போ செழித்த கொறுக்கங் கோலாலாகிய புணையினைத் துணையாகக் கொண்டு புனல் விளையாடும் அளவினதே; அதனால் எழுந்த அலரோ பெரியதாகும் என இல்லிடைப் பரத்தைக் கூறினாள் (அகம். 186:7-9). கோலுடை உமணர் (அகம்.191:4). முதுவாய் வேலன் ஆடை சூழ்ந்த பெரிய உச்சியினையும் சிறிய பை தொங்க விடப் பெற்ற பல தலையையுடைய வளைந்த கோலினை யும் உடையவன் (அகம்.195:12-14). நுண்கோல் அகவுநர் (அகம். 208:8). பெரிய கழியைத துழாவி முகந்த நேரிய கோல்களையுடைய அழகிய வலை, இறாமீனோடு பிற மீனினங்களையும் குவிக்கும் (அகம். 220:16,17). வண்டு துளைத்த மூங்கிற் கண்ணே துளையில மேற்காற்றுப் புகுதலின எழும் ஒலி நீண்ட கோலினையுடைய ஆயாதம் குழலிசை யென ஒலிக்கும் (அகம்.235:5-8), கோவலர் கவர்த்த கோலினர் (அகம். 364:4). இடையன் செம்மறியாட் டின தொகுதி பாதுகாவல அடைய எடுத்த கடை யும் கோலில எழுநத சிறுதீ மேலும் வளர்ந்திட விறகினைச் சேர்ப்பான் (அகம்.274:4,5). மேகம் கோலின்கண் நிமிர்ந்த கொடிபோல வானம் பிளக் கும்படி மின்னும் (அகம். 278:1,4). கோலால் அடிக் கப்பட்ட பாம்பு போல வேறு துணையின்றி யிருந்து வாடுவையோ என அல்லகுறிப்பட்டு மீளும் தலைவன தன்னெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அகம்.323:5,6). உமணர் செறிந்த கோல்களை உடையவர் (அகம். 390:3). லெள்ளிய முனையை யுடைய சிறிய கோலைக் கொண்டவர் அகவன் மகளிர் (குறு. 198:6). சிறிய கோல்களால் ஆகியது கூடு (குறு. 301:2). கொடுங்கோற் கோவலர் (தற். 69: 8). தேன் கலந்த தீம்பாலைப் பொற்கலத்தில் இட்டு அதனைக் கையில் ஏந்திச் செவிலி உண்ணென்று புடைப்பாகச் சுற்றிய பூவொத்த மெல்லிய நுனியை யுடைய சிறுகோலை ஓச்சத் தலைவி உண்ணேன் எனறு சிலம்பொலிக்க ஓடினாள் (நற்.110:1-7). ஊர்மகளிர் சிலரும் பலருமாய்க் கூடிநின்று கடைக் கண்ணாலே சுட்டி நோக்கி மூக்கின் நுனியிலே சுட்டு விரலை வைத்து அம்பல் தூற்ற அதனைக் கேட்ட அன்னை சிறுகோவேந்தித தலைவியை அலைத்தாள் (நற். 149: 1-4). எம் அன்னை நெருங் கிய கணுக்களையுடைய சிறுகோலைக் கையி லேந்திச் சினம் மிக்கவளாய உள்ளாள் எனப் பரத்தை பாணனிடம் கூறினாள் (நற்.150:10,11 குளத்தினின்றும் புறஞ்சென்று கால்வாய் வழியே சென்ற வாளை 'கழனியில் ஓடி எருமையின காற் சேறு பட்ட புள்ளியுடையதாய் உழவர் கோல் கொண்டு புடைத்தற்கும் அஞ்சாது செருக்கி வரம் படியில் புரளும் (நற். 340:3-8). கடுவன் பிரம்பின் சிறுகோலைக்கொண்டு அகன்ற பாறையிடத்துள்ள மழைநீர்க் குமிழியைப் புடைக்கும் (ஐங். 275: 1-3). மலையின் கண்ணுள்ள மூங்கிலின் கணுக்கள் தோற்றுவித்த கழைக்கோல் தன் மீதிருந்த குரங்குக் குட்டி பாய்ந்து செல்லுதலினால் குளத்தின மீனெறி தூண்டில் போல நிமிர்ந்தெழும் (ஐங்.278:1-3). மந்திக்குட்டி பெருமூங்கிலின் கழையேறி அசைந் தாடும் போது அது சிறுகோல் கொண்டு மதியைப் புடைப்பது போல் தோன்றும் (ஐவி. 880:1-3), பசுக் கள் நீரருந்த வேண்டிக் கோவலர் தம் கோலால் தோண்டிய பள்ளத்திலுள்ள நீரை யானை கவர்ந் துண்ணும் (ஐங்.304: 1,2). நுண்குழிப் புற்றின் மண் ணிடத்துள்ள ஈயல் கோலைப் பிடித்திருக்கும் குருடரைப்போல் தோன்றும் (ஐங். தி. 4: 3,4). பிடி யானை தானே வளைந்த மூங்கில் கோலை நெல் லுடன் வளைத்துத் தின்னும் (கலி. 50:1,2), புதல்வன் பரத்தையர் இல்லிற்குச் சென்று வந்தான் எனச் சினந்த தலைவி இவனை அலைத்தற்குக் கோல் ஒன்று தா என்று தோழியைக் கேட்டாள் (கலி. 82: 24,25). வினைவல பாங்கன் சுவலின் மேலே கோலை வைத்த கையினையுடையவன் (கலி.101:40). அன்னை தன் கண்களுடையவாகிய கோலையுடை யளாய்த் தலைவியை வருத்தியதற்கு ஊரார் தலை விக்குப் பொதுவனோடு கூட்டம் உண்டென்று அவரை உண்டாக்கினர் (கலி. 108: 62-65). கின்ற நிரைகளுக்கு முன்னே ஒருகோலை ஊன்றி மேய்<noinclude></noinclude> bp1be6n5ovvo5dgbh4rxingjx9hmzu4 250 669167 1987662 2026-11-06T15:11:41Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987662 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோல் 589 கோல் தவறு அந்நிறை மேய்த்து நின்ற நீ ஆயனை அல்லை; வேறாக ஞாயிற்றின் மகனோ எனத் தலைவி தலைவனை வினவினாள் (கலி. 108:-11-13), வணங்கி நின்ற தலைவனை மாலையே கோலாகக் கொண்டு அலைப்பேன் போலவும் யான் செய்த யாதென்று வினவி நடுங்கி நீ பெரிதும் பேதையை என்று என்னைத் தெளிவிப்பான் போலவும் அவனைக் கனவிடத்தே கண்டேன் எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 128: 18-21). திருமால் அருளைக் குடையாகவும் அறத்தைக் கோலாகவும் கொண்டு மூவேழுலகத்தையும் பொதுக்கடிந்து தனியே காக்கும் காப்பை உடையவர்(பரி. 3:14-78). செவ்வேள் வானவன் மகளை (தேவசேனையை) வணங் கியதைக் கண்ட வள்ளி; 'இனி அவளைக் குறுகல்' என்று கூறி அவன் கையைப் பிணித்துத் தன் மாலை. யைக் கோலாகக் கொண்டு புடைத்தாள் (பரி.9: 36-40). பல்வேறு மலர்களையும் திரை தள்ளிக் கொண்டு வந்து திருமருதத் துறைக்கண் தருதலான் அத்துறை, பூவை ஆராய்ந்து பறிக்கும் கோவினை யுடைய வயவர் பல மலர்களையும் பறித்து வந்து குவிக்கும் மலர் மன்றம் போல் விளக்கமுற்றது (பரி. 11:24,253, வையையில் நீராட வந்தோருள் சிலர் நெட்டியினாலாய வாளைச் சுற்றுவார்; சிலர் அதனாலாய ஈட்டியை ஏந்துவார்; கொள்வதற் குரியார் கோல் கொள்ளச் சிலர் தேரில் ஏறுவார்; இவ்வாறு பலரும் தத்தம் அன்பரோடு அளவளா வித் திளைத்தனர் (பரி. 11:50,51). தன் கணவனை அணங்கை யொப்பாளொருத்தி நோக்கியதனைக் கண்ட தலைவி, அது பொறாது அவனைக் கோதை னயக் கோலாகக் கொண்டு புடைத்துத் தன்மார்பின் வடத்தினால் அவன் முள் கையை இறுகக் கட்டி நீ பிழையுடையை என்று கூறினாள் (பரி. 12: 57-60). 2.செங்கோல்.தீத்தொழிலைப் போக்கிக் கோலை செங்கோலை செவ்விதாக்கி ஆறிலொன்றாகிய இறையை உண்டு நடுவுநிலைமை செய்து நேமி யால் நிலவுலகு முழுதும் ஆண்டோரது மரபைக் காத்தவன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் (புறம். 17: 5-8). இவர் நம்மவர் என்று கோல் கோடாது இவர் அயவார் என்று அவர் நற்குணங்களைக் கொல்லாது வீரமும் மென் மையும் வண்மையும் உடையையாகி நீ நீடு வாழ்க எனப் பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ் சிய நன்மாறனை மருதனிளநாகனார் வாழ்த்தி னார் (புறம். 85:11-17), பாண்டியன் வெள்ளியம் பலத்துத் துஞ்சிய பெருவழுதி வரையிடத்துச் சந்த னமும் கடலிடத்து முத்துமென இவற்றை இமிழ் குரல் முரசம் மூன்றுடனே ஆண்ட தமிழ் கெழு நடத்திய கூடல் தண்கோலை உடைய வேந்தனாவான் (புறம். 58: 11-13)- என்னோடு பொருவேமென்று கூறி வந்த வேந்தரைப் போரின்கண்ணே அலறத் தாக்கி அவர் புறக்கொடை காணேனாயின் அறம் நிலை பெற்ற அன்பினையுடைய அவைக்களத்தில் அறத் தின் திறப்பாடில்லாத ஒருவனை வைத்து முறை திரிந்து கோவை மெலிவித்தே னாகுக என்று ஒல் லையூர் தந்த பூதப்பாண்டியன் வஞ்சினமுரைத் தான் (புறம். 71:3-9). தன் கோல் செல்லாத தேயத்தே உறையும் சான்றோனது நெஞ்சைத் தன்னிடத்தே உரித்தாகப் பெற்ற தொல்லிசையுடைய பெரி யோனை இழந்த இவ்வுலகம் இனி என்னாவது கொல்லோ என்று கோப்பெருஞ்சோழன் வடக்கி ருந்தவழிச் சென்ற பிசிராந்தையாரைக் கண்டு பொத்தியார் இரங்கிக் கூறினார் (புறம். 217:16-13), கோப்பெருஞ்சோழன் அறத்திறமுடையோர் புக ழப்பட்ட நீதி நூற்குத்தக ஆய்ந்து கோலை உடையவன் (புறம். 221:3). இமையவரம் பன் நெடுஞ்சேரலாதன் இமயத்துக்கண் விற் பொறித்து இமிழ்கடல் வேலித் தமிழகம் விளங்கு மாறு தன்கோலை நிறுவினான் (பதி. ப. 2:4-6). பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவன் உம்பற்காட் டைத் தன் கோலின் கீழே நிற்குமாறு செய்தான் (பதி.ப. 3:2). பெருஞ்சேரலிரும்பொறை தன் கோலின் கீழ் அடங்கி வாராத பகைவருடைய முரசின்கண்ணைக் கிழித்து அவர் பட்டத்து யானை கதறும்படி அதன் கொம்பை வெட்டி அத னால் இயற்றப்பட்ட தெய்வத்தன்மையுடைய கட் டிலின் மேல் இருந்தான் (பதி. 79:11-14). இளஞ்சேர லிரும்பொறையின் கோல் செம்மையின் வானம் சுரந்தது; கானத்தின்கண் மானேறு துணையைப் புணர்ந்தின்புற்றது; கிளைகளில் புள்ளும் மிஞி றும் ஆர்த்தன; பழனும் கிழங்கும் எக்காலத்தும் கிடைத்தன; ஆனிரைகள் புல்லருந்தித் திரிந்தன; கூலங்கள் வளம் பெற்றன; நல்ல பலவான ஊழி கள் நடுவுநிலையால் நிலை பெற்றன (பதி. 89:1-9). 'ஏரினை உடைய உழவர்க்கு நிழல் செய்த கோலினை உடையை' என நல்லியக் கோடன் போற்றப் பெற்றான் (சிறு. 233).கூற்றம் ஆராய் தலைப் பொருந்திய கோலையுடையது (மது. 632, 683). தலைவியின் தடமென்றோள்கள் திருமாவள வனின் கோலினும் தண்ணியவை என்பது தலை வன் கூற்று (பட். 299,301). ஆத்தி மாலையணிந்த மார்பையுடைய சிலவாகிய ஊர்களை ஆட்சி செய்யும் கோலையுடைய சோழனது ஆரேற்றைப் போன்றவள் தலைவி (நற். 265:5,6). குடிகள் கூவும் படி கொலையஞ்சாத அமைச்சனாலே நெறியன்றிப்<noinclude></noinclude> n2t4lbiilpbees64j3mbhkn4nwjeegd 250 669168 1987663 2026-11-06T15:11:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987663 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோல் பொருளைக் கொள்ளும் கோல் வளைந்த மன் ன்னது குடை நிழலில தங்கிய உலகம் போல ஞாயிறு தெறுதலின் உலறின மரங்களையுடைய வெஞ்சுரம் தோனறியது (கலி. 10,4-7), 'ஒரு பக்கத தைக் கொள்ளுதலின்றி முறைமை செய்தற்குச் சாயாத கோலைச் செவ்விதாக நடத்துவதில் நின் தந்தையை ஒத்திரு' எனத் தலைவி தன மகனிடம் கூறினாள் (கலி. 86:17,18), உயிரை உடம்பினின் றும் போக்கும் கூற்றுவன் முறை செய்வது போல, யாவரையும் உலகத்துறையும் எல்லையில் நிறுத் தின கோலால் மனனன் முறை செயவான் (கலி. 100:18,16). திருந்து கோல் ஞமன (யமன்) செவ் வேளுக்குத் தன் மெய்மீனின்று பிரித்து வெள் யாட்டு மறியினைக் கொடுத்தான் (பரி.8:81,68). 3. பறையறை கோல். கயத்தில் வாழும் யாமையை நாராசத்தின கண்ணே கோததாற் போன்ற நுண் ணிய கோலாற் பிணிக்கப் பட்ட தெளிந்த கண்ணை யுடையது கிணைப்பறை (புறம். 70:2,3). 'எறிகோல் கொள்ளும் இழிசின' என்று புலையன் விளிக்கப் பெற்றான் (புறம். 287:8). தெண்கண் மாக்கிணை பலரும் அறிய எனதாதவ் போல இக்கடல் சூழ் வையகம் உனதே; அக்கிணையின் கண்ணிற் கட்டப்பட்ட நுண்ணிய அரித்த வோசையை எழுப் பும் சிறிய கோல் அடிக்குந் தோறும் அக்கிணைக் கண் நடுங்குவது போல் நின் பகைவர் கேட்குந் தோறும் நடுங்குமாறு அவர் அவைக்கண் நீ வென்ற தேர்களைச் சொல்லி ஏத்துவேன் எனச் சோழன் நலங்கிள்ளியைக் கோவூர் கிழார் போற்றுவர் (புறம். 382:18-23). கிணைஞன் சேவல் துயிலெடுப்ப எழுந்து வைகறைப் பொழுதில் நுண்கோல் சிறு கிணையைக் கொட்டி நெடுங்கடை நின்று பகடு களை வாழ்த்தி அவற்றையுடைய அவியன புகழை ஏத்தினான் (புறம். 383:1-5), கிணைஞன் வலிய கோலைத் தூயமை செய்து கொண்டு வார் அறுப்புண்டு கிடந்த தெண்கண் மாககிணையைப் புதுவார்கொண்டு விசிததுக் கட்டி வார்கள் ஒலிகக இயககித் தோன்றிக்கோனிடம் பகடு வேண்டி னான (புறம். 399:22-18). ஆடுமகள் கோலால் அரிததெழும் ஒலியுண்டாக்கும் பறைபோல வாகை நெற்றின குலை ஒலிக்கும் (அகம். 181:8-10). வாரி னால் இறுகப் பிணித்துக கட்டிய, இழுத்து அடிக் கும் கோலினையுடைய தெளிந்த ஒலிவிளை யுடையது கிணைப்பறை (அகம். 340:2,3). 4.தாற்றுக்கோல், 'கரிகாற் பெருவளத்தான்- பொரு நர்க்கும் விறலியர்க்கும் நல்குவன நல்கி உண்பள உண்பித்து நெடுந் தேரிலே குதிரைகள் நான்கி னைப் பூட்டித் தன் காலாலே ஏழடி பின்னே 590 கோல் வந்து செலுத்துதற்கு இனிதாகிய செலவு முடுக்குங். கோலைப் போக்கி, ஏறென ஏற்றி விடையளித்தான் (பொகு. 163-167). கையிலே கோலினையுடைய குதிரையோட்டுவோன் ஐந்து கதியையும் பதினெட் டுச் சாரியையும் பயிற்றுகையினாலே புரவிகள் குரங்கள் அழுந்தின வட்டமான இடத்திலும் ஆதி யென்னும் கதியில் ஓடின (மது. 389-391), உமணர் கடாவினை விரையத தூண்டும் கோலினை உடைய வர் (அகம்.140:5). தலைவன் தேரில் பூட்டப்பட்ட குதிரைகள் செல்வப்புதல்வர் சிறுதோளில் மாட் டிய பறையின் கண்ணில் எழுதிய குருவி அடிபடுதல் போலக் கோலினால் அலைக்கப் படுவனவாக எனத் தோழி கூறினாள் (நற். 58:1-4,10,11). தேர்ப் பாகன் கோலாலே தூண்டப்பட்டறியாத மனஞ் செருக்கிய குதிரைகள் பூண்ட சேர்ப்பனது தேர் மணிக்குரலைக் கேட்பாயாக எனத்தோழி தலைவி யிடம் கூறினாள் (நற். 78:9-11).தலைவன் தண் ணுமை ஆர்ப்பக் குற்றமற்ற இலக்கணம் பொருந் திய குதிரைகள் பூட்டிய தேரைக் கோலால் எறிந்து செலுத்தி விடியற் காலத்தில் ஊரின் புறத்தே தோனறினான் (நற். 138:1-4), இயல்பிலேயே கடுகிச் செல்லும் குதிரையைப் பின்னும் விரையச் செலுத் தும் கோல் கொடுமையுடையது (கலி. 50:19, 20). 5. திரட்சி. எருமையின் பெரிய கொம்பைப்போலும் நெடிய முற்றிய நெற்றுக்களையுடைய பயற்றின் கோதுகளின் கோலை - திரட்சியை - படுக்கையாகக் கொண்டு கன்றுடை மரையான் துஞ்சும் (புறம். 197:1-4). கொண்டி மகளிர் ஆய்கோல் அவீர் தொடி விளங்கும்படி கையை வீசி மனைகள் தோறும் சென்று பொருள் தரும் இளையரோடு விளையாடுவர் (மது.863,583,589), திருந்து கோல் எல்வளை (குறி, 167). உமணர் காதல் - மடமகள் சில்கோல் எல்வளை ஒலிக்க வீசி நெல்லுக்கு நேர் கல்லுப்பு என விலை கூறி விற்பாள் (அகம்: 140:8-8). தலைவி வெள்ளியினாலாய வளைவு பொருந்திய கோல் வளை செறிந்த முன்கையினள் (அகம். 142: 16,17). தலைவியின் விளங்கும் கோல் பொருந்திய ஆய்தொடி நெகிழுமாறு தலைவன் பொருள் வயிற் பிரிந்து சென்றான் (அகம். 171:8,15). சில் கோல் எல்வளை (அகம். 324:16), செங்கண் ஆடவர் தீக் கொள்ளியுடன் பிடித்துள்ள நீண்ட கோலையுடைய . அம்பினராய்ச் சென்று இரவில் மாற்றார் ஊரி னைப் போரில் தொலைத்து ஆனிரையைக் கவர் வர் (அகம்.239:3-5), நுண்கோல எல்வளை (அகம். 287:10). வான் கோல் இலங்கு வளை (அகம். 281:4, B). திருந்து கோல் ஆய்தொடி (அகம். 271:16).வார் கோல் செறிதொடி (அகம். 300:6,7). கடுங்கண் மழவர்<noinclude></noinclude> 699fevff4w4ktqral7y8xmznkdqtas6 250 669169 1987664 2026-11-06T15:12:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987664 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>செங்கோவ் அம்பினர் (அகம். 337:11,19). நுண் கோல் அவிர்தொடி (அகம்.338:9). செவ்வேள் அவு ணரைக் கொன்ற செங்கோல் அம்பினர் (குறு. 1:2. 3). தலைவி நிரை கோல் குறுந்தொடியினள் (குறு. 133:7). குறுமகள் கோலமைந்த 'குறுந்தொடியினள் (குறு.167:5). செங்கோல் வாளி (குறு. 171:6). தலைவி கோலமைந்த குறுந்தொடி யணிந்த தளிர் போன்ற மென்மையள் (குறு. 356:8). பரத்தை பொன்னாலா கிய கோலுடைய அவிர்தொடியினை உடையவள் (குறு. 364:3). மயிரை நிரைத்து வைத்தாற் போன்ற நீண்ட கோலையுடையனவாய் வளைந்த செந்நெற் கதிர்களை உடைய வயல்களில் அன்னப் பறவை துஞ்சும் (நற். 73:7,8), அவிர்கோல் ஆய்தொடி (ஐங். 330:5). தலைவி முத்தை அழுத்திச் செய்த கோலு டைய அவிர்தொடியிளை (கலி. 69:2). 591 6.தண்டு. அரசுரிமையை விழுமியோன் பெறுவா னாயின் அது வற்றிய கயத்திடத்துச் சிறிய கோலா கிய - தண்டாகிய நெட்டியின் கோடையில் உலர்ந்த சுள்ளியைப் போலப் பெரிதும் நொய்தாம் தன்மை யுடைத்து (புறம்.75:7-10), வேட்டுவச் சிறுவர் உடைவேல மரத்தின் முள்ளை ஊகம் புல்லின் நுண் கோலில் செருகிய அம்பை வளாரால் செய் யப்பட்ட வில்லில் வைத்து வலித்துப் பருத்தி வேலி யடியில் உறையும் காட்டெலியை வீழ்த்தற்குக் குறிபார்ப்பர் (புறம். 324:3-7). கருங்கோற் குறிஞ்சி (புறம். 3974:8; அகம். 308:16; குறு. 3:3). இரலைமான் அறுகின் சிவந்த கோலோடு மென்கொததுக்களைத் தனமடப்பிணைக்கு ஊட்டும் (அகம். 34:4-6). கிளிகள் தூக்கிச் செல்ல வியலாத பெருங்கதிரை முறித்த கோலாகிய தலையை யுடைய கட்டைகள் கொய் தொழிந்த வறும்புனத்தில் இருந்தன (அகம். 38:12- 15). களிறு சிவந்த கோலையுடைய வெண் கொத் துக்கள் அசையத் தனது துதிக்கையால் பற்றித் தன் முதுகினைச் சொரிந்து கொண்ட வெண் கடம்பின் நிழலிலே பிடியோடு வதியும் (அகம்: 122 6-9). செங்கோல் கருங்கால் மராஅம் (அகம்.187: 12,13), இன்றுணையைப் பிரிந்த மலை எருது செவ்விய கோலகளையுடைய அறுகின நீண்ட கொததைத் தின்னும் மலைப்பசுவைப் பார்த்து வெயதுற்று உகாய மரத்தின வரிநிழலில் தங்கும் (குறு.383:14).பெருங்கோல் குறிஞ்சி (நற்.301:1). வளைந்த கதிர்களைக் கொய்தொழித்த கோலாகிய தலையையுடைய தினைத் தாள்கள் விழாவொழிந்த களம் போலப் பொலிவழிந்து தோன்றும் (நற்.306: 5-7). ஆய்கோல் மிளகின் கொழுங்கொடி, துஞ்சு கின்ற புலியின் வரிப்புறத்தைத் தடவும் (நற்.தி. 2:8,9). கேரல் 7. கோற்றொழில். மகளிர் நீண்ட கோலால்-கோற் றொழிலால் - செய்யப்பட்ட குறிய வளையை உடையவர் (புறம். 36:3-4). கோலால் செய்யப்பட்ட திரண்ட குறிய வளையணிந்த முன் கையினை உடையவர் மகளிர் (புறம், 113:8). தலைவியின் நீண்ட கோலால் அமைந்த, செறிந்து இலங்கும் எவ்வளை நெகிழ்ந்தமை கண்ட தாய் கையற்று அதற்குரிய காரணத்தைக் கட்டுவிச்சியிடம் வினவினாள் (அகம். 98 : 6 - 9). தலைவி நீண்ட கோலமைந்த வளையலையும் திருந்திழையையும் உடையவள் (அகம். 129:14-16). தலைவன் பரத்தை யின் கூந்தலைப் பற்றி யீர்த்து அவள் கையிலுள்ள கோல் அமைந்த வளையினைக் கழற்றிக் கொளளு தலினாலாகிய பூசலாலே சினமுற்ற முகத்தளாய இதனை நின மனையோட்கு உரைப்பல' என்று கூறினாள் (நற்.100:3-7), திருந்து கோல் எல்வளை (நற்.136:1). மேகம் மகளிரின் முன் கையிலணிந்த சிறிய கோலமைந்த பொற்றொடி போல மின்னும் (நற்.' 197: 8,9), வார் கோல் எல்வளை (நற். 139: 10). கோல் நேர் எல்வளை (தற். 340 : 10), தலைவி ஆய்கோல் தொடி நிரை முன்கையினள் (கவி. 14: 7,8). புதல்வனின் கையிடத்து அருப்புத் தொழில் சூழப்பட்ட சில கோல் அமைந்த அவிர் தொடி விளங்கியது (கவி. 85:6,7), இலங்கு கோல அவிர் தொடி (கலி. 100:14). 8.அம்பு. வார் கோலினையும் - நீண்ட அம்பி னையும் - வளைந்த வில்லினையுமுடைய மறவர்க் குத் தலைவ என மாவளத்தான் விளிக்கப் பெற்றான் (புறம்.43: 10,11), தலைவன் நெடுங் கோலையுடைய உடுச்சேர்ந்த கடுவிசை அம்பை வலித்து அண்ணல் யானையின் அணிமுகத்தே எய்தான (குறி. 169-171), செங்கண் மழவர் கடிய திறல்வாய்ந்த தீயுண்டாகும் சிறுகோலை விவலோடு கையிற் பற்றிச் சென்று ஆனிரை கவர்வர் (அகம், 101:8-7,10). கருங்கைக் கானவர் மரா மரத்தைப் பொருந்து நின்று கோலை ஆய்ந்தெடுத்து வரிநுதல் யானையின் மார்பில் செலுததி அதன் வெண்கோடு கொள்வர் (அகம், 172 : 8-9), தெறித்து விடுக்கும் கோலினையுடைய மறவர் விசைத்த வில்வராய் வேட்டம் போகி முலலைத் தோட்டத்திடத்தே மானை அறுத்துண்ணுவர் (அகம். 284:8-10). வழிச் செல்லும் வணிகர்களை இரக்கமுறாது கொன்ற ஆறலைப்போர் தங்கள் கோல் கழிந்ததன பொருட்டே இரங்குவர் (அகம். 327:27, 18). நீண்ட கோலினையும் வலிய விலலினையும் உடையவர் கானவர் (குறு.335: 5, 6). மலையிடத்துக் குறவர் மகளிர் தாம தததம் கணவரைத் தெயவமென்று<noinclude></noinclude> 33dxwiewnpyky1fnm5way96blxh8ef0 250 669170 1987665 2026-11-06T15:12:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987665 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>43ல் 592 கோலம் தொழுது எழுதலால அவர்தம் ஐயன்மாரும் தாம் தொடுத்த கோல்கள் இலக்குத் தப்பாதவராயினார் (கலி.39 : 18,18). 9. துலாக்கோல். பொருள்களை ஆராயும் கோலி னது - துலாக்கோலினது - சமன்வாய் போல ஒரு பககம் கோடாது ஒழிக எனக் காரி கிழார் பாண் டியன் பல்யாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதிக்கு அறிவுரை பகர்வர் (புறம். 6:9,10). புறாவினது வருத்தத்தைக் களைய வேண்டி, யானையினது வெண் கோட்டினால் கடைந்து செறிக்கப்பட்ட வெளிய கடையினையுடைய கோலாகிய நிறுக்கப் படும் துலாத்தின்கண்ணே புகுந்த செம்பியன் மரபிற் றோன்றியவன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் (புறம். 39: 1-3). நன்னன் ஞெமன் தெரிகோலை யொத்த குற்றமற்ற மெய்ம் மொழி யினை உடையவன் (அகம். 349:3, 4,8). ஒரு கூற் றிற் சாயாது நிற்கும் கோல் போல ஓர்தலுற்று அறத்தையே விரும்பின நெஞ்சத்தை யுடையவன் தலைவன் (கவி, 43: 14, 15). உலகத்தை ஒரு தட்டிலும் கூடல் மாநகரைப் பிறிதொரு தட்டிலும் வைத்துப் புலவரின் அறிவாகிய கோலால் தூக்கின் கூடல் மாநகர் வைத்த தட்டே தாழும் (பரி.தி.6). 10.கொடுங்கோல். சிறுசொல கூறிய சினங்கெழு லேந்தரைப் போரின்கண்ணே சிதறப் பொருது முரசோடு அவரை அகப்படுத்தேனாயின், எனது குடைநிழற்கண் வாழவார் சென்னிழற்காணாது, எம் மன்னன் கொடியன் எனக் கண்ணீர் வடித்துக் குடிமக்கள் தூற்றும் கோலேன்- கொடுங்கோலை உடையேன் - ஆகுக என்று தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் வஞ்சினமுரைத் தான் (புறம்.72:7-12). நடுவு நிலைமையைக் கைவிட்ட அமைச்சன் வினையைக் கூற அதுகேட்டுக் கொடுந் தொழிலைச் செய்யும் அரசன் கோல் போல ஞாயிறு காய்கதிர்களைச் செலுத்திச் சினத்தாற் சுடும் (கலி. 8:1-3), . 11.கம்பி. உழவர் கொள்ளும் பயறும் சுவை பொருந்தப் பாலுடன் கலந்து ஆக்கிய வெள்ளிக் கோலை - வெள்ளிக்கம்பியை - ஓரளவாக நறுக்கி வைத்தாற் போன்ற வெள்ளிய அவிழ்க் கஞ்சியை உண்டனர் (அகம்.37:12,13). பொன்னாலியன்ற கனனத்தட்டு பொலியுமாறு வெள்ளியின் மென் கோல் அறுத்தலால் குறைந்து உதிர்வன போல் வண்டினம் ஊதுநதோறும் கோங்கின் பூவகத்தே குரவமலர் உதிரும் (அகம்.317:6-11). 12.கிளை. கோலிலுள்ள நறுமலர் மடப்பத்தை யுடைய மயிலினது உச்சிக கொண்டை போலத் தோன்றும் (குறு.&47:3,3). ஆயத்தார், மழைபெய்து தழையச் செய்த சிறு கோல்களில் பூஙகொத்துக் களையுடைய சந்தனக் குறையோடு பிறபொருள் களையும் சேர்த்து அமைக்கப் பெற்ற சாந்தம் பூசிய கூந்தலை அணிபெற வாரினர் (நற்.140:1-5). 13, ஊன்றுகோல், பெருஞ்சித்திரனாரின் அன்னை தான வாழும் நாளைப் பலவாக வெறுத்துத் தான் பிடித்த கோலே -ஊன்றுகோலே - காலாகக் கொண்டு ஒன்றற்கொன்று அணுகப் பல அடி யிட்டு நடந்து கண மறைந்து முற்றத்திடத்துப் புறப்படமாட்டாத மூப்பை யுடையவள் 159:1-5). (புறம். 14. அழகு. தலைவி கோல் அழகு - வாய்ந்த சிறந்த வளையல் விளங்கக் கையை வீசிக் காற்று வீசப்பெற்ற தளிரென நுடங்கி வந்து தலைவன் வருத்தம் தீர அமையாது முயங்கினாள் (அகம். 162: 14-16). மறவர் கோலுடைய வீரவளை யணிந்தவர் (நற், 48:6) செங்கோல் 15.தூண்டிற்கோல், பாண்மகள் கயிற்றினைக் கொண்ட நுணணிய கோலால்-தூண்டிற் கோ லால் - மீனச ளைப் பிடிப்பாள் (அகம்.216:1). கோல்கோடியவன வளைந்த அரசன். ஞாயிற்றின் பறந்தகதிர் சுடுகையினாலே, கொலைத் தொழிலுக்கு அஞ்சாத அமைச்சராலே நெறியன்றிப பொருளை வாங்கிக் கொண்டு கோல்கோடியவன்- செங்கோல் வளைந்த அரசன் - குடைநிழலில் தங் கிய உலகம் போல உலறின உயர்ந்த மரங்களை யுடைய காட்டைக் கடந்து தலைவன பொருள் தேடச் சென்றான் (கலி. 10:4-8). கோலப்பா - அழகுடையவனே (வினி). பன்னிருகைகளு டன கூடிய கோலப்பனாகிய முருகன் கோலப்பா என விளிக்கப் பெற்றான் (முரு. வெ. 5:2,3). கோலம் - 1. அழகு. ஏறுகள் கோலம் அழகு. விளங்கும் தம்மருப்பினாலதோண்டிய வரிக்குடர்கள் நான்று விழும்படி பருந்து அவற்றை எடுத்துக கொண்டு உயர்ந்து பறந்தன (கவி. 108:26,87)., வையையில் நீராடும் மகளிரிற் சிலர், அப்புது நீர் கோலம் கொளளும பொருட்டு மலர் மாலைகளை யும சந்தனம் முதலியவற்றின குழம்புகளையும் அணிகலன்களையும் அந்நீரின்கண் இடுவர் (பரி. 10:92,93). தைந்நீராடும் கன்னியருள் ஒருத்தி மற் றொருத்தியைச் சுட்டி, 'குழைக் காதினை யுடைய இவள கோலச் செலிக்கண் குவளை மலரைச் செருகி நான்கு விழிபடைத்தவள் ஆயினாள" என்று அவளைப் பாராட்டினாள் (பரி. 11:97,98), மதுரை<noinclude></noinclude> n739ext9iajjtbd70jdopu5eefgu9gj 250 669171 1987666 2026-11-06T15:12:41Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987666 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோலன் மக்கள் புதுப்புனலாடவை விரும்பி, தூசிப்படை போல ஒருவரின் ஒருவர் முற்பட்டு, தத்தம் இயற்கை அழகிற்குப் பொருந்திய ஒப்பனைகளால் கோலம் கொண்டு, நீரங்காடியிற் பெற்ற பொருள் களாலும் தம்மை அழகு செய்து கொண்டு வையைக்கரை அடைந்தனர் (பசி . தி. 1:8-10). 2.வடிவம். நீரினுள் முழுகிக் கிடந்த நிலத்தைத் திருமால் பன்றியாகி மேலே கொணர்ந்து அதன் சுண் உயிர்கள் தோன்றி வாழத் தகுந்ததாகச் செய்த காரணத்தால் திருமால் மேற்கொண்ட பெயராகக் அவதாரத்தொடு புணர்த்தப்பட்ட கேழற்கோலம் - வடிவம் - வராககற்பமாக விளங் கியது (பலி. 2:15-17). தன் காதுகளில் நீல மலரைச் செருகிக் கொண்டவளைப் பார்த்த ஒருத்தி, இவள் நான்கு விழிபடைத்தாள். என்று பாராட்டி னாள். மற்றொருத்தி கொற்றவையின் கோலம் போல் அவள் தோன்றவேண்டு மென்று கருதி நெற்றி விழியாகத் திலகம் இட்டாள் (ப.11: 07-169). கோலன் - மத்திகையுடையான் (குதிரை வளவன்). கோலன் மத்திகையுடையான் - பயிற்றியபடி வட்டமான இடத்தில் ஆதி என்னும் செலவில் குதிரைகள் ஓடின் (மது.389,398), கோலெரி தண்டு விளக்கு. திருப்பரங்குன்றத்து முரு களை வழிபடுவோர் கோலெரி - தண்டு விளக்கு - நறுமணப் பொருள்கள், அகிற்புகை, கொடி முதலியன ஏந்திச் சென்று வழிபட்டனர் (கோலேசி தீவர்த்தி எனப் பெருமழைப் புலவர் கொள்வர்) (பரி. 17: 5-8). கோலோர்-பரிக்கோற்காரர், யானை சினம் சிறந்து கோலோரை - பரிக்கோற்காரரை கொன்று, கட்டுத்தறியை முறித்துக் கம்பத்தைக் கைவிட்டுச் சுழலும் (மது. 280-383). . கோவத்தனார் - புலவர். 'கோவர்த்தனார்' காண்க. கோவதத்தனார் - புலவர். 'கோவர்த்தனார்' காண்க. கோவம் - தம்பலப் பூச்சி. சோழ நாட்டில் பொய்கைக் கரையில் வளர்ந்த கடம்பின் பூங்கொத்துக்கள் கோவம் - தம்பலப்பூச்சி - போன்ற தாதுக்களை யுதிர்த்தலால் அப்பொய்கைத் துறைகள் ஓவியங் களை ஒத்திருக்கும் (சிறு. 68-71). கோவர்த்தனார் - புலவர். இவர் பெயர் கோவதத்த னார் என்றும் கோவத்தனார் என்றும் முறையே குறுந்தொகை உ.வே.சா. பதிப்பிலும் கழகப் பதிப்பிலும் காணப்படுகின்றது. ஆயினும் வையா புரிப் பிள்ளையின் சங்க இலக்கியப் பதிப்பு இபொக தொ 2-38 593 கால கோவலர் கோவர்த்தனார் என்று கொண்டு, தெய்வத்தாற் பெயர் பெற்றவர் வரிசையில் இவரை நிறுத்து கின்றது. இவரால் பாடப்பட்டளவாகக் குறுந் தொகையில் மட்டும் இரு பாடல்கள் (86,194) காணப்படுகின்றன. இரு பாடல்களிலும் இவர் முல்லைத் திணையையே புனைந்துள்ளார். தலை வன் குறித்துப் பிரிந்த பருவம் வந்த வளவில் அது கண்டழிந்த தலைமகளை இது பருவமன்றென வற்புறுத்தும் தோழி, தலைவர் கூறிய பருவம் வராத அளவிலேயே பெய்த வம்பமாரியைக் கார் மழையென மதித்து மலரத் தொடங்கிய கொன்றை அறிவில்லாதது கண்டாய்' எனக் கூறுவதாக இவர் பாடியுள்ள (குறு.86) நயம் காணத்தகும். அதேபோல் பருவ வரவின்கண், வானத்து மேக முழக்கமும் அதற்கெதிரான மயில் களின் அகவலும் எனற இரண்டையும் கேட்டுத் தலைவி ஆற்றாதுரைப்பதையும் இவர் அழகுறப் புனைந்துள்ளார் (குறு. 184). இவரது இப்பாட லால் இவ்விரு ஓசையும் காதலரின் பிரிவுத்துன் பத்தைப் பெருக்கும் எனபதனை யுணரலாம். கோவல்-கோவலூர். முழவொலியறாத கோவலுக்கு - கோவலூருக்கு - அரசன் மலையமான் திருமுடிக் காரி (அகம். 35:14,183 கோவல் ஆல். (கோவலன் என்ற சொல்லின் விளி வடிவம்). திருமால் கோவல - ஆய - என்று விளித்துப்பாடப் பெறுகின்றார் (பலி.2:88). கோவலர் -ஆயர். அருவி நீரற்று உலகத்தினர் அஞ் சும்படி வெம்மையுற்றுப் பெரிய பஞ்ம்ச வந்த வேனிற்காலத்தில் பசித்த ஆனீரையைக் காத்தற் பொருட்டுக் கோவலர்-ஆயர் -வேங்கைமரக் கொம்புகளைப் பூக்களுடனே உதிருமாறு கழித்து அதன் தழைச் செறிவை யழிப்பர் (புறம். 216:12-16). ஊரை மிகவும் கடந்து அப்பாற்பட்ட போர்க் களத்திலே வேங்கைப் பூங்கொத்துக்களைப் பனை யோலையால் புனைந்து தொடுத்துப் பல பசுக் களையுடைய கோவலர் தழையிடையிட்ட மாலை யைச் சூட்டுமாறு, ஒரு தலைவன் கரந்தைப் போரில் ஆனிரை மீட்டு உயிர் துறந்து நடுகல்லா யினன் (புறம்.365:1-8). அகன்ற மேய்ச்சல் நிலத் திற்குச் சென்ற பல பசுக்களோடு கூடிய பெரிய காளைகள் பூக்களையுடைய மரநிழலில் தங்கி அசையிட்டிருக்கையில் கோவலர் வறிதேயிராமல் முல்லைப்பூப் பறித்தனர் (புறம்.338:1-3). நாட்டுச் செருப்பு என்னும் பெயர்கொண்ட மலை யில் முல்லைமலர்களால் கட்டப்பட்ட தலைமாவை யணிந்தவரும் பல பசுக்களை யுடையலருமான பூழி<noinclude></noinclude> 58v8v71drvhhpqryufb6nkz8h6ncjet 250 669172 1987667 2026-11-06T15:12:56Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987667 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோவலர் 594 கோவலர் கோவலர் புலலுடைய அகன்ற மேய்ச்சல் நிலத் திலே அப்பலவாகிய பசுக்களையும் மேய விட்டுத் தாம் துறுகறகள் உயர்நத காட்டினிடையே ஒளி யையுடைய மணிகளைக் கண்டு எடுப்பர் (பதி. 21: 20-23). 'நீவிர் தொண்டைமான இளந்திரையனைக் காணச் செலகையில், சீழக்கையொலி செய்தற் காக மடித்த வாயையுடைய கோ வலரது குடியிருப் பிலே தங்குவீராயின், தினையரிசிச் சோற்றைப் பாலுடனே பெறுவீர்" என்று பெரும்பாணர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெறுகின்றனர் (பெரு. 168-168). கார்காலத்தே பெருமழை பொழிந்த மாலையில் தொழுவத்தில் கட்டப்பட்டிருந்த இளங்கன்று களின் பசித்துயரைப் பார்த்து இடையர்மகள் ஒருத்தி, 'மேய்ச்சலுக்குச் செனற நும் தாயர். கைகளின் கொடிய கோலையுடைய கோவலர் பின்னே நின்று செலுத்த இப்பொழுதே வருவர்" என்றாள் (முலலை. 12-16), வானம் புதுமழை பொழிந் ததனால், வெள்ளத்தை வெறுத்த கொடிய கோலையுடைய கோவலர், கடாக்களை யுடைய ஆட்டினங்களையும் பசுக்கூட்டத்தையும் மேட்டு நிலத்தே மேயவிட்டு, தாம் பயின்ற நிலத்தைக் கைவிட்டுப் போகும் தனிமையினால் வருந்தி, காந்தள் மலரால் கட்டப்பட்ட தலைமாலை நீர் அலைத்தலால் கலக்கமடைய, தம்முடம்பினைக் குளிர் வருத்துதலால் பலரும் கூடிக் கையில் கொள்ளியினை உடையராய்ப் பற்கள் பறை கொட்டி நடுங்குமாறு கூதிர்காலம் நிலைபெற்றது (நெடு.3 8, 72). கோவலர் பலவிடங்களிலும் நின்று ஆம்பல் என்னும் பண்ணினை யுடைய குழலிடத்துத் தெளிந்த ஓசையைப் பல முறை யும் எழுப்ப மாலைப் பொழுது வந்தது (குறி. 221,222,230). கூத்தர் ஆற்றுபடுத்தப் பெறும் மலைவழியில் முல்லைநிலக் கோவலரும் குறிஞ்சி நிலக்குறவரும், வெல்லும் காளையின வெற்றி தோனற ஆரவாரிக்கும்படி இனத்தினினறும் பிரிந்து தனித்த காளையும் எக்காலத்தும் போர்செய்து போர்த்தொழில் கைவரப்பெற்ற மரையான் ஏறும் பின்னடையாத வலிமையுடன் புண்ணுண்டாகும்படி முட்டிப் போரிடுகின்ற ஓசை எழும் (மலை. 330-335). 'நீவிர் செல்லும் காட்டுவழியில் ஆனிரையைக் காவல் செய்யும் கோவலருடைய மகளிர் பசுக்களின் இனிய பாலைக் கொண்டு வந்து கொடுத்தலால், நும வழி நடந்த வருத்தம் அகல அங்கே விருந்தினிராவீர்' என்று கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனர் (மலை.409-412). ஆனினத்தை அகனற முல்லை நிலத்திலே மேய விட்டுக கோலலர் மாலைப் பொழுதிலே சிறிய குன்றுகளிடத்தே நறுமலர்களை மாலையாகத் தொடுத்து மகிழ்வர் (அகம். 14:7,8,12). கூழினை யுண்ணும் கோவவர் தம்மிடத்துள்ள வலிய வாயி னையுடைய குந்தாலியினால் வனனிலத்தை உடைத்து வெட்டிய கிணறுகளில் நீர் ஊறாமை யால் அவற்றை அப்படியே விடாமல் தழைகளை யிட்டு மூடிச் செலவர் (அகம். 21:21-23). வளைந்த மடிகோலிய உடையினராகிய கோலைக் கையிலே கொண்ட கோவலர் கொன்றைக் கனியாலான குழலினை யிசைப்பவராயப் பினனே நடந்துவர, மாலைக்காலத்தில் பாறபசுக்கள் மேய்சசலினின் றும் மீணடு தத்தம இளங்கன்றுகளிடத்தே மனை தோறும் செல்லும் (அகம்.54:7-12). 'வளைந்த கோலினையுடையவரும் தம் தொழிலன்றிப் பிற தொழிலகளைக் கல்லாதவருமான கோவலர் ஊது கின்ற குழலோசை, நாளதோறும் வருததத்தைத் தருகின்ற மாலைப்பொழுதுடன் கூடி வருத்தா திருப்பின் நின் ஆறுதல மொழிகளையேற்று நான் தலைவர் பிரிவை ஆற்றியிருப்பேன' எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (அகம். 74:12-17). அந்திக் காலத்தே கோவலரது அழகிய குழலோசை தலை வனது ஊரின் நிலாமுற்றங்களில் வந்து இயம்பும் (அகம். 124:14-16). பலவிடத்தும் பாற்பசுக் கூட்டம் சேர்ந்துள்ள பாணாட்டில் நீண்ட சீழ்க்கையொலி யையுடைய கோவலர் வேனிலால் வறண்ட கிணறு களில் பின்னும் சிறுகுழி தோண்டி அவற்றினின் றும் நீரை இறைத்துத தம் ஆனிரைக்கு ஊட்டுவர் (அகம்.185:6-9). பசுக்களை மேய்ச்சலினின்றும் மீட்டுவரும் கோவலர் புல்லாங் குழலுடன் பொருந்த யாழினகண் செவ்வழிப் பண்ணை இசைத்துப் பாடுவர் (அகம். 214:12,18). நீரில்லாத நீண்ட பாலை வழியில் செநநாயககு அஞ்சி வெரு விய கலைமான விளாங்கனியின் ஓட்டில தோன றிய துளையில் மேல்காற்று நுழைந்து இசைத்த லால் எழும் அவ்வோசையைக கோவலரது குழ லோசை எனக்கருதி அவ்விடத்தைத் தனக்கு அர ணாக எண்ணிச் செல்லும் (அகம். 319:13-16), கூட் டம் மிக்க கோலலரது நெடிய கூப்பீட்டொலியை அறிந்து தன் பசுவினத்தைத திரட்டிக் கொணரும் காளையின கழுத்திலே அவர் தமக்குரிய உண வைச் செறித்த மூங்கிற்குழாயைத் தாழக கட்டியி ருப்பர் (அகம். 253:12-16), வெண்காந்தள பூக்களை மிகுதியாகச் சூடியவரும் கவர்த்த கோலினைக் கொண்டவரும் ஆகிய கோவலர் பகற்பொழுதில் மழையால் வருந்திய பல பசுததிரளோடு நீர்த்துளி விளங்கும் மாலையினராய்க் கூதிர்க்காலத்தில் ஊரிடத்தே மீண்டுவருவர் (அகம். 264:3 6,10). -<noinclude></noinclude> tp947le3w42r2fqceeafl900a2w5800 250 669173 1987669 2026-11-06T15:13:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987669 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோவலர் இரக்கமில்லாத கேர்வலர் தாய்ப்பசுவைப் பிரித்து விட்டுத் தனித்துக் கட்டியதனால் அத்தாயையே நெஞ்சத்தில் விரும்பி அதன் கன்று பலகாலும் கதறி அழைக்கும் (அகம். 293:17, 12). புல்லி என்பா னது நல்ல நாட்டில், நீரற்றுத் திசையெல்லாம் கொதிக்கும் வேனிற்காலத்தில் வழிப்போக்கராய் வருவோரைப் போற்றிக் கோவலர் தம் எருதுகளின் கழுத்தில் கட்டியுள்ள மூங்கிற்குழாயினுள்ளிருக்கும் புளிச் சோற்றை அவ்வழிப்போக்கரது பசியா லுண்டான காதடைப்பு நீங்கத் தேக்கிலையில் பகுத்தளிப்பர் (அகம்.311:8-12). பாலை நிலத்தில் தம் ஆனிரைகள் பருகுவதற்காகக் கோவலர் விடு நிலத்தே கற்களை உடைத்துக் கிணறுகளை இயற் றுவர் (அகம்.311:7,8), மாலைப்பொழுதில் கன்று களுடனே பலவான கறவைப் பசுக்கள் காடுதொறும் தாவி வருமாறு கோவலர் தம் வாயில் குழலை வைத்து ஊதுவர் (அகம். 354:3-5). பல ஆவினங் களையுடைய கோவலர் காட்டைச் சார்ந்த பக்கத் திவ் தாம் மழுவினால் தோண்டிய குழியில் தங்கிய ஊற்று நீரை உண்ட ஆனிரை வறண்ட பாலை நிலத்திலே புகுந்த நிலையில் ஊதுகொம்பினால் ஒலியையுண்டாக்கி அவற்றை அங்கிருந்து விலக்கிக் கொன்றை மரத்தின் குறை நிழலில் தங்கச் செய்து பின்னர்க் கல்லாமலே ஊதுகின்ற சிறிய மூங்கிற் குழலினின்றெழும் தனிமை கொண்ட தெளிந்த ஓசையை நெல்லிக்காய்களை உண்டு அசையிடும் இளைய மரைமான் கூர்ந்து கேட்கும் (அகம்.399; 6-15). கார்காலத்து மாலைப்பொழுதில் பல பசுக் களையுடைய கோவலர் முல்லையின மெல்லரும்பு களால் கட்டிய கண்ணியை அணிந்திருப்பர் (குறு. 358:5-7). மாலைப்பொழுதில் மேய்ச்சலினின்று மீளும் ஆனினங்களின் மணியோசை வளைந்த கோலையுடைய கோவலர்தம், குழவிசையோடு கலந்து வந்து மெல்ல ஒலிக்கும் (நற். 69:7-9). பகல் ஒளி மழுங்கிய மாலையில் ஆவினங்களுக்குப் பூண் களாகக் கோவலர் கட்டிய மணிகள் அந்த ஆவி னம் மேய்ச்சலிலிருந்து மீண்டு நடத்தலால் ஒலிக் கும் (நற்.264:6-8). கொல்லைகளில் தனித்திருக்கும் கோவலரது குறும்புனத்தைச் சார்ந்து குராமரம் இருந்தது (நற்.205:1,2). பிரிந்த தலைவன் குறித்த பருவத்து வாராத நிலையில் கார்காலத்தைக் கண்ட தலைவி, 'கொல்லையிலிருக்கும் கோவலர் இரவிலே எரிகொளுத்திய வெட்டுண்ட பெருமரத்தின் வேராகிய அடிக்கட்டையைப் போலக் காமநோய் கனற்ற வருந்தியிருந்தாள் (நற்.289:6-9). மாலைப் பொழுதில் மணியோசை ஊரின்கண் புகுந்தொலிக் கப் பல ஆனிரைகளையும் மேய்ச்சலிலிருந்து மீளக் 595 கோவலூர் கொண்டு வருகின்றவராயே பிறதொழிலைக் கல் லாத கோவலருடைய கொன்றைப்பழத்தால் செய் யப்பட்ட குழலின் இன்னிசை ஊர்மன்றம் தோறும் இயம்பும் (நற்.364:8-11). கார்காலத்து மாலைப் பொழுதில் தலைவன் மீண்டு வராத நிலையில் தலைவி பிரிவாற்றாது அழத் தொடங்கினாளாக அவளது அழுகையை மிகுவிப்பவர்போலக் கோவ வர் குழலூதத் தொடங்கினர் (நற்.371:8-9). தலைவனது ஊரில் பகன்றைப் பூவால் கட்டிய தலைமாலை யணிந்தவராகிய பல ஆனினங்களை யுடைய கோவவர் கரும்பையே குறுந்தடியாகச் கொண்டு மாங்கனியை உதிர்ப்பர் (ஐங். 87:1-3), கல் நிறைந்த கிளைத்த வழிகளில் பிற தொழி லொன்றையும் கல்லாத கோவலர் ஆனிரைக்கு ஊட்டுதற்காகக் கோலினால் தோண்டிய ஊற்று நீர்ப் பள்ளத்தில் யானைகள வந்து நீர் அருந்தும் (ஐங்.304:1-3). 'தலைவர் பிரிந்து சென்ற வழியில் குருந்தம்பூக்களாலான தலைமாலையணிந்த கோவ லருடைய குளிர்ந்த பாக்கங்கள் பல உளவாதலின் அவ்வழி அவர் செல்லுதற்கு நனறாகவே யமையும் எனத் தோழி தலைவியை ஆற்றுவித்தாள் (ஐங்.439). கார்காலத்து மாலைப் பொழுதில பல பசுக்களை யுடைய கோலலர் தாம் தொடுக்கும் தழையிடை யிட்ட மாலையில் முல்லைப் பூக்களையும் விரவிக் கட்டுவர் (ஐவ், 476: 1-46). வழுவிய சொற்களை யுடைய கோவலர்' கறவைக் கலங்கள் வைத்த உரி யோடு தோற்பையில் கழுவையும் சூட்டுக்கோல் களையும் இட்டுச் சுருக்கியவற்றையும் தூக்கிக் கொன்றைக் குழலினால் ஊதும் இனிய ஓசைய ராய்த் தம் பசுவினத்தைக் கார்காலததிலே மேய்ச் சல் நிலத்திற்கு ஓட்டிச் சென்றனர் (கலி. 108: 1-5). மாலைக் காலத்தே கோவலருடைய தனிக் குழ லோசை தையென்னும் ஒலிக் குறிப்போடு இசைக கக் கேட்டுத் தலைவனைப் பிரிந்திருக்கும் தலைவி நெஞ்சு வருந்துவாள் (கலி. 118:13,14), 'இம்மாலைப் பொழுதில் கோவலருடைய இனிய குழலோசையால் நெஞ்சு வருந்த, பூவின் அழகினையுடைய என் மையுண்கண் தனிமை கொண்டு வருந்தும்' எனத் தலைவி தலைவனது பிரிவினையாற்றாது புலம்பி னாள் (கலி. 130:14-18). கோவலூர் - திருக்கோவலூர். அதியமான் நெடுமானஞ்சி தனனொடு மாறுபாடு மிக்க பகைவரது கோவ லூரை- திருக்கோவலூரை -அழித்து வென்று பிற அரண்களையும் அழித்த ஆழி தாங்கிய தோளாற்ற லைப் பிறரால் பாடற்கரிய நிலையில் பரணர் தம பெருமையால் பாடினார் என்பது ஒளவையாரின் பாராட்டுரை (புறம். 99: 11-14).<noinclude></noinclude> gtflljuvxu6a21d6kpn0mjwi9oerksn 250 669174 1987670 2026-11-06T15:13:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987670 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோவினத்தார் கோவினத்தார் - பசுவினத்தையுடையவர். கோவினத்தார்- பசுவினததையுடையவர்-ஆகிய தலைவியின் சுற்றத் தார், 'எம் கொல்லேற்றைத் தழுவுதலே செயல்' என்று ஆட்டிடையர்க்கும் பசுவிடையர்க்கும் அறி விததுத் தொழுவத்தில் ஏறுகளைப் புகவிட்டார் (கவி. 107: 1-4), கோவினம் - பசுவினம். 'இளையோளே, மறுவினை யுடைய ஏற்றின் மேலிருந்து ஆடிவிட்டுப் பின்னர் நீர்த்துறையில் தெப்பத்தின் மேல் நின்று அதனைத் தள்ளுபவனைப் போல் தோன்றும் இவன் கோவினத்து - பசுவினத்து - ஆயர் மகனல்லவோ' என்று ஏறுதழுவல் நிகழ்ச்சியில் ஒருவனைத் தோழி தலைவிக்குக் காட்டினாள். (கவி. 103: 38-39). கோவூர் கிழார் - புலவர். கோவூர் என்னும் ஊரினரான வேளாண் மரபினர் ஆகலின இவர் கோவூர் கிழார் என வழங்கப் பெற்றார். இப்பெயரோடே இவர் புகழ் மேம்பட்டமையால் இயற்பெயர் வேண்டா தொழிந்தது. இவருடைய பாடல்கள், புறநானூற் றில் பதினைந்தும் (31, 32, 33, 41, 44, 45, 46, 47, 68,70,308,373,382,386,400) குறுந்தொகையில் ஒன்றும் (65) நற்றிணையில் ஒன்றும் (393) ஆக பதினேழு காணப்படுகின்றன. புறப்பாடல்களால் இவர் சோழன் நலங்கிள்ளி, அவன் தம்பி மாவளத் தான், சோழன் காரியாற்றுத் துஞ்சிய நெடுங்கிள்ளி, சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன், சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் ஆகி யோரைப் பாடியுள்ளார். பண்ணனையும் அவனது சிறுகுடியையும் இவர் ஒரு பாடலில் (புறம். 70) குறித்துள்ளார். மறப்பண்பைப் பாடுவதில் இவர் சிறப்புடையவர். சோழன் நலங்கிள்ளி வலமுறை யாகப் படையெடுத்து வருதலு முண்டெனறு அலமந்து நெஞ்சு நடுங்கும் அவலம் பாய புலத்து அரசுகளெல்லாம் துஞ்சாக் கண்ணவாயிருக் கின்றன என்பதும் (புறம். 31) சோழன் குளமுற்றத் துத துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் படையெடுத்து வருவா எனனபதைக் கனவிலும் நனவிலும் கண்டவற்றால் உணர்ந்து மயக்கம் கொண்ட பாதுகாப்பில்லாதவ ராகப் புதல்வர் பூங்கண்ணினை முத்தமிட்டு மனை யோளறியாதவாறு தம் துன்பத்தை மறைக்கும் வருத்தம மிக்க ஆடவருடனே அவனது பகைநாடு பெருங் கலக்கமுற்றது என்பதும் (புறம். 41) மறப் பண்பைப் பாடுகின்ற இவர் மாண்பிற்குச் சிறந்த எடுத்துக் காட்டுக்களாம். வேந்தரிடத்துக் கெழுமிய உரிமையுடைய இவர் அவர் தமக்குள் முரண்பட்டுப் போரிட்ட போதெல்லாம் சந்து செய்து அமைதிப் வட 596 கோவே படுத்தினார். சோழன் நலங்கிள்ளி உறையூரை முற்றுகை இட்டிருந்த நிலையில் நெடுங்கிள்ளி வெளிப்படாது அதனை யடைத்து உள்ளே இருந் தானாக இருவரையும் சந்து செய்யுமுகமாக இவர், 'குடிப்பொருள் அன்று நும் செய்தி' எனப் பாடி அவர் இகலைத் தீர்த்தமை (புறம்.45) இதற்குப் பொருந்திய காட்டாகும். சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன் யாது காரணத்தாலோ மலையமான் மக்களை யானைக்கால்களில் இட்டுக் கொல்லத் துணிந்தபோது இவர் இடையிட்டு அச் சிறுவரை உய்யக் கொண்டதும் (புறம, 46) சோழன் நலங்கிள்ளியிடத்திருந்து உறையூர் புகுந்த இளந் தத்தன் என்னும் புலவனை ஒற்றனெனக் கருதிச் சோழன் நெடுங்கிள்ளி கொல்ல முற்பட்டபோது இவர் குறுக்கிட்டு அப்புலவனை உய்யக் கொண் டதும் (புறம்.47) கொடுமையைக் களைதலில் இவர்க்கிருந்த கொள்கையூற்றத்தைக் காட்டுவன வாம். மற்றும் இவரது நன்றியுணர்வு அரசிய லறிவு, ஒற்றுமையுணர்வு, பெருமிதம் போன்ற பண்பு நலன்கள் பலவற்றையும் இவருடைய பாடல்கள் புலப்படுத்துகின்றன. அப்பாடல்களால் இவர்க்கிருந்த கனவுநூல், கணிதநூல், இசைநூல் புலமைகளும் போதரும். குறுந்தொகை, நற்றிணைப் பாடல்களில் இவர் முல்லை, நெய்தல் திணைக ளைப் புனைந்துள்ளார். எல்லாப் பாடல்களிலும் இவரது சொல்லாற்றல் சிறந்து விளங்குகின்றது. கோவே - வேந்தே (விளி), 'எல்வார்க்கும் எப்பொரு ளும் வரையாது கொடுக்கும் வண்மையுடைய குட வர்கோவே - வேந்தே -' என்று யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரலிரும்பொறையைக் குறுங்கோழியூர் கிழார் விளிததுப் பாராட்டுவர் (புறம். 17:40), 'ஆவியர் கோவே' என்பது வையாவிக் கோப் பெரும் பேகனைக் குறித்த விளி (புறம்.147:9). ‘பூழியர் கோவே' என்று பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனும் இளஞ்சேரலிரும் பொறையும் விளிக் கப் பெறுவர் (பதி. 31:23;84:6). 'குடவர் கோவே' என்பதும் 'போர்க்களத்தில் வெற்றியோடு ஆடும் கோவே' என்பதும் ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலா தனைக் குறித்த விளிகள் (பதி, 55:9;58:8), 'செல்வக் கோவே' என்று செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதனை விளிப்பர் கபிலர் (பதி. 83:16). இளஞ்சேரலிரும் பொறை, 'கொங்கர் கோவே' என்று ஈரிடங்களில் விளிக்கப் பெறுவன் (பதி. 88:19:90:28,. பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செரு வென்ற நெடுஞ்செழி யன் குட்ட நாட்டை வென்று அந்நாட்டவாக்கும் அரசனானமை பற்றி, 'பல்குட்டுலர் வெல்கோவே' என்று சிறப்புற விளிக்கப் பெறுவான் (மது. 105).<noinclude></noinclude> ejetcm4891o06mz2kk57dyjdc7hxduk 250 669175 1987671 2026-11-06T15:13:37Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987671 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோவேங்கைப் பெருங்கதவனார் . 2.வேட்கோவே (குயவனே). அடுகலம் வனையும் கோவே-வேட்கோவே -என்று குயவனை விளித் துப் பாடுவர் புலவர் (புறம், 228:3,4;256:1,7). கோவேங்கைப் பெருங்கதவனார் - புலவர். குறுந்தொகை 134-ஆம் பாடலொன்றே இவருடையதாகக் கிடைக் கின்றது. அதனுள் வேங்கை மரத்தைக் கதழ் வீழருவி தாக்குவதாக இவர் புனைந்திருத்தலின் கோவேங்கைப் பெருங் கதழ்வர் எனப் பெயர் பெற்றார் என்று உ. வே. சா. 'இவர்' பெயரின் இறுதியைக் கதழ்வர் என்று கொண்டு காரணம் கூறுவர் (குறு. பாடினோர் வரலாறும், ஆயின், பாடலின் கீழ்க் கதவன் என்னும் ஈற்றோடே பெயர் காணப் படுகின்றது. வையாபுரிப்பிள்ளையின் சங்க இலக் கியப் பதிப்பு 'ஆர்' விகுதியைச் சேர்த்துக் கோ வேங்கைப் பெருங்கதவனார் என்று காட்டித் தொடரால் பெயர்பெற்றவர் வரிசையில் இவரை நிறுத்துகின்றது. கோ எனனும் அடை மொழியி னாலும் 'ஆர்' விகுதியில்லாத அமைப்பினாலும் இவரை அரசப் புலவராக விளக்குவர் மொ. அ. துரை அரங்கசாமி (ச.சி.பெ. பக். 141,143), மற்றும், கதவன் என்பது வாயிலை இடமாகக் கொண்டு வீற்றிருக்கும் தெய்வத்தின பெயராகலாம் எனறும் அவர் மேற்கோள் காட்டி மொழிவர் (ச. சி.பெ. பக். 141). இவர் தம பாடலை, வரைவிடைப் பிரிவில் ஆற்றாளாகிய தலைமகள் தன்னை ஆற்றுவிக்கும் தோழிக்குச் சொல்லியதாக இயற்றியுள்ளார். நாடனொடு கலந்த நட்பு நம்மொடு பிரிவின்றா யின் நன்று' என இவர் பாடலின் தலைவி ஏங்கு வது காணத்தகுவதாம். மலையுச்சியிலிருந்து நிலப் புரபபில் இழிந்து வளந் தருவதான அருவி இடையே வேங்கை மரததின மீது வீழ்ந்து அதன் மலர்களை உதிர்த்துக் கல்லைப் பொருது பாம்பு போலத் தோன்றுமெனத் துன்பத்திற்கேதுவான செயலைச் செய்ததுபோல் தலைவி கூற்றில் இவர் புனைந்துள்ளார். இதனால், வரைவுக்கு வேண்டிப் பொருள்வயிற் பிரிந்து முடிவில் நனமையைத் தரு வதான நாடனது நட்பு இடையில் ஆற்றாமைத் துன்பத்தை அளிக்கின்றது எனும் குறிப்பினை இவர் புலப்படுத்தும் நயம் பாராட்டிற்குரியது. கோவை-வடம். தன்னால் விரும்பப் பெற்ற தலை வன், பல கிளைகளாய் நெருங்கிய பெரிய மாலை யாகிய அழகிய கோவை - வடம் - ஆகிய மேகலை யணிந்த தனது அல்குலையணைத்து ஊக்கமுறுத்தி யதனால் தலைவி ஊக்கமுற்றவளாய் அவனுடன் போயினள் (அகம். 385:11-17). தலைவியின் மகன் தன் இடையில் மணியிடையிட்ட பொன்வடத்தின் 597 கோழி மேல் அழுக்கில்லாத சிவந்த பவளக் கோவை அணிந்திருநதான் (கலி. 85:3,4). வையையில் புன லாடச் சென்ற மதுரை மகளிருடைய கோவை அற்று முத்துதிர்ந்து நூவ தோன்றுமாறு அவருடல் பூரிக்க, அவருள்ளத்து நிறைப்பண்பை அவ்வையை வெள்ளம் உடைத்தது (பரி. 6:15,21). கோழ் - 1.கொழுமை. கரிகாற்பெருவளத்தான் செம் மறிக்கிடாயின் அழகிய புழுக்காகிய மேற்றொடை யின் வெந்த இறைச்சியினையும் இரும்புக்கம்பியி கோத்துச் சுடப்பட்ட கோழ - கொழுமை - உடைய ஊன் துண்டங்களையும் பொருநர்க்கு அளவின்றிக் கொடுததான் (பொரு. 103-106).தென்திசைக்கண் உள்ள குறுநில மன்னராகிய பரதவர் கோழ் ஊன் கலந்த வளமான சோற்றினை உண்டனர். (மது. 141,142,144). 2. செழுமை. கோழ் - செழுமை - வாய்ந்த இலை யையுடைய வாழையில் காய்த்தல் மிக்க பெருங் குலை கனிவுற்றிருந்தது (அகம்.2:1).கார்காலத்தில் அழகுற்றுக் கோழ் பொருந்திய பூங் கொத்துக்கள் தோன்றிய மரங்களுடன் காடு சுவின் கொண்டது (அகம். 41:8,9). பாறையின் மேலிருந்த அழிவெய் திய குடிலின் கண்ணதாகிய தாழியின் கண்ணே முளைத்துத் தழைத்துள்ள கோழ் இலைகளை யுடைய பருத்திச் செடியிற் காய்த்துள்ள பொதி வயிற்று இளங்காயைப் பிளந்து ஆண் பறவைகள் தம் பெடைக்கு ஊட்டும் (அகம். 139.6-9). பனிப் பருவத்தில் கோழ் இலைகளையுடைய அவரை பூத் தது (அகம்.117:9,13). கோழி - 1. உறையூர். பிசிராந்தையார் அன்னச் சேவ லிடம், 'நீ சோழநாட்டை அடைவாயாயின். கோழியில்-உறையூரில் - உள்ள உயர்நிலை மாடத் துத் தங்கிக் கோப்பெருஞ்சோழனிடம் சென்று யான் ஆந்தை அடியுறை எனக் கூறின் நின் பெடை அணியத்தக்க நன்கலனகளை நலகுவன' எனக் கூறினார் (புறம. 67:8-14). மதுரையில் வாழ்வோர வைகறையில் நான மறை ஓதும் ஒலிகேட்டு எழுவ ரல்லது வஞ்சியிலும் கோழியிலும் உள்ளார போலக் கோழியின ஒலிகேட்டு எழார் (பரி.தி.7:7-11), சூரர மகளிர் கோழியின உருவத்தைத் தன்னிடத்தே கொண்டுள்ள வெற்றியை யுடைய கொடி நெடுங் காலம் வாழ்வதாக என்று வாழ்த்திப் பாடிச் சோலையில் ஆடினர் (முரு. 38-41). பீலியையுடைய மயில்களோடே கோழியின் வலிய பேடைகள் கெட்டோடப் பழமுதிர் சோலையில் அருவி 'இழும்' என்னும் ஓசையுடன் இறங்கியது (முரு.310, 311,316,317).உமணரால் சகடத்தின்மேல் கட்டப்<noinclude></noinclude> f5cmrnt6iom3umj07bktisr9a51pwk0 250 669176 1987672 2026-11-06T15:13:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987672 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோழி பட்ட கோழி கிடக்கும் கூட்டிற்குத் தினைப்புனத்தே பரண்மேல் காவல் செய்லோர் கட்டிய சிறுகுடில் உவமை (பெரு.51-53), வேதவொழுக்கத்தைக் காக் கும் மறையவர் வாழும் சாணத்தால் மெழுகப் பட்ட வீட்டில் மனைகளிலே தங்கும் கோழிகளு டன் நாயும் சேர்வதில்லை (பெரு.298-831), உலரும் நெல்லைத் தின்னும் கோழியை மகளிர் தம் மகரக் குழைகொண் டெறிந்தனர்; அக்குழை சிறுவர் உருட்டும் தேரைத் தடுத்தது (பட். 20-25). குட்டி களையுடைய பன்றிகளும் பல வகைக் கோழிகளும் உறைக் கிணறுகளும் உடைய புறச்சேரிகளில் ஆட்டுக் கிடாய்களுடன் சிவல் (கெனதாரி) விளை யாடின் (பட் 75-71), இரவுக் குறிக்கண் தலைவ னைச் சந்திக்க விரும்பும் தலைவிக்கு உண்டாம் இடையூறுகளுள் ஒன்றாக மனையில் வளர்க்கப் பெறும் கோழியின் மாண்குரலைத் தலைவி குறிப் பிட்டாள் (அகம். 122:16), மனையின்கண் உறையும் சேவற்கோழியின் தாடி தொங்குவது போன்று யாஅ மரத்தின் கவைத்த ஒளி பொருந்திய தளிர் விளங்கும் (அகம். 187:14,15), கூரிய அலகினையும் தீப்பிழம்பு தளிர்த்தாற் போன்று அழகாகச் செறிந்த மயிரினையும் உடைய மனையுறை கோழி, போர் புரியுங்கால் அதன் கழுத்து மயிர்கள் செறிந்து காணப்படுவது போன்று செம்முருக்கின் பூங்கொத்து காணப்படும் (அகம். 377:16-18). மனை யில் உறையும் கோழியின் பேடை, மாலைப்பொழு தில் காட்டுப்பூனை இனம் வரவே புகுமிடம் அறி யாது, ஒருங்கே கூடும் பொருட்டுத் தம் குஞ்சுகளை அழைத்தது (குறு. 139:2-4). 'கோழி குக்கூ என்று கூவியது; என் தோளை மணந்த காதலரைப் பிரிக் கும் வைகறை வந்ததெனறு என நெஞ்சம் அச் சத்தை அடைந்தது' என்பது பூப்பெய்திய தலை மகள் கூற்று (குறு. 157), 'அறிவில்லாதோர் வாளம் சிவக்க முல்லை மலரும் பொழுதை மாலை என்று வரையறுத்துக் கூறுவர்; துணைவரைப் பிரிந்தவர்க் குக் குடுமிக் கோழி கூவும் வீடியற் காலமும் மாலை யாகும்' எனத் தலைவி கூறினாள் (குறு. 234). காட்டிடத்துள்ள கோழியின கவர்த்த குரலை யுடைய சேவலின் புள்ளிகள் பொருந்திய கழுத்தில் நீர்த்துளி விழும்படி புதலின்கண் நீர் ஒழுகும் மணம வீசும் முல்லை நிலத்தில் தலைவி இருந்தாள் (குறு. 242:1-4). 'போரிடைச் செலுத்துவாரும் பிரித்து நீக்குவாரும் காண்பாரும் இன்றி நிகழும் குப்பைக் கோழியின் தனிப்போர் போல என் துன்பம் தானே தணிதலன்றித் தணிப்பாரிலர்" எனத் தலைவி தோழிக்கு அறத்தொடு நின்றாள் (குறு. 305:5-8). நீரினகண் வாழும் இயல்புடைய 598 கோள் நீலநிறமுடைய சேவலைக் கூரிய நகமுடைய அதன் பேடை நினைந்து வயாநோய் நீங்கும் (ஐங், 51:1,2). முருகனின் ஊர்தியாகிய யானையின் பிளிற்றொலி இடியொலி போன்றது; அந்த யானையின் முழக்கம் கேட்ட கோழி குன்றதிரக் கூவியது (பரி. 8:17-19), மதுரையில் வாழ்வோர் நான்முகன் நாவிற்றோன் றிய நான்மறையை ஓதுவார் ஒலி கேட்டு எழுவ உள்ளவர் ரல்லது வஞ்சியிலும் உறையூரிலும் களைப் போலக் கோழியினது குரல் கேட்டு எழார் (பரி.தி.7:7-11). கோழிக்கொற்றனார் - புலவர். இவர் பெயர் கோழிக் கெற்றன், கூழிக்கொற்றன, கூளிக்கொற்றன் என மூவகை வடிவில் காணப்படுகின்றது. பாட லின கீழ்க் கூழிக் கொற்றன் எனப் பதிப்பித்த. உ.வே.சா. குறுந்தொகை - பாடினோர் வரலாறு எழுதுகையில் கோழிக் கொற்றனார் என்று கொண்டே எழுதியுள்ளார். சங்க இலக்கியப் பதிப் பும் கோழிக் கொற்றனார் என்றே கொண்டுள்ளது. கோழியென்ற பெயரையுடைய உறையூரைச் சார்ந்த கொற்றனார் என இவர் பெயர்க்கு விளக்கம் காண லாம். குறுந்தொகையில் 276-ஆம் பாடல் ஒன்றே இவருடையது. தலைவியைக் குறித்த தனது குறை யைத் தோழி மறுக்காதவாறு அவளிடம் முன்னி லைப் புறமொழியில் தலைமகன கூறுவதாக இவர் அப்பாடலை இயற்றியுள்ளார். 'பணைத் தோள் களையுடைய குறுமகளுக்குப் பாவையைப் பண் ணிக் கொடுத்தும் அதன்பொருட்டுப் பஞ்சாய்க் கோரை வளர்ந்த பள்ளத்தைச் சுற்றியும் யான அவளுடைய உருத்தெழுகினற வனமுலையில் எழு திய தொய்யிலை அவளைக் காப்போர் அறிநதிலர்; இந்நிலையில் யான் முறை கூறும் அரசனது அறங் கூறவையத்தில் அவளைக் குறித்து வினவினால் அஃது எவ்வாறு சென்று முடியும், அதனையறியா மையால் இவ்வூர் பெரிதும் பேதைமையுடையது' எனத் தலைவன கூற்றில் அமைந்த இவர் பாட வால் அக்காலத்து அரசரது அறங்கூறவையத்தின் செம்மையை உணரலாம். கோழியோன் - உறையூரிடத்தான். கோப்பெருஞ்சோழன் பாணர் சுற்றத்தினது பசிக்குப் பகையாய்க் கோழி யோன் - உறையூரிடத்தான் - என்று பிசிராந்தை யார் அவனைப் பாடுவர் (புறம்,112:6-8). கோள்- 1. காய். தொண்டி குலை இறைஞ்சிய கோள்- காய் - உடைய தென்னை மிக்கது (புறம். 17:9-13). உழவர்தம் செல்வர் தென்னை தரும் பழத்தை வெறுப்பீள் நெடும் போரேறிச் செழுங்கோட் பனையின் பழத்தைத் தோடுதற்கு முனைவர் (புறம்.<noinclude></noinclude> rv2862s42nundtdlx830d1392gfllg7 250 669177 1987673 2026-11-06T15:14:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987673 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோள் 61:8-11). கோழிலை வாழைக் கோள்மிகு பெருங் குலை (அகம். 2:2). அணிலாடும் பெருங்கிளையில் விழுக்கோட் பலவின் பழமாகிய பயனைக் கோடற் குக் குறவர் குடிசை யமைத்தனர் (அகம். 12:7-9). மலையகத்தில் கோளநாத பயனுடைய பலாவி னோடு வேங்கை மரமும் இருந்தது (அகம். 182: 19,20). குறுமுயல்கள் வரகின் குருத்தினைத் தின்று கோளுடைய கொடிகளுள் புகுந்து கிடந்து உறவ் கின (அகம். 284:3-6), கமுகின் தொடுத்தல் அமைந்த பன்மலர்களின் தொகுதியை மூடிக் கட்டிய குடை யினை யொத்த கோள் பொருந்திய எருத்தினிடத் துள்ள பாளை பற்று நீங்கி ஒழிந்தது (அகம். 335: 18-15). செழுங்கோட் பலவின் பழம் (அகம்.388:10). ஆயரின் குழலோசையைப் பளிங்கினைப் போன்ற தோற்றத்தையுடைய பல்கோள் நெல்லியின் பைங் காய்களை உண்டு அசையீடும் மரைமான் ஓர்க்கும் (அகம்.399:11-15), பலவின் கிளையினின்று கனிந்து கீழே வீழ்கின்ற கோள் முதிர்ந்த பெரும்பழம் பிற ருண்ணாதபடி மலையின் பிளப்பாகிய அளையினுள் வீழ்ந்தது (நற்.116:6-8). செழுமையாகிய கோள் மிக்க பலாவின் பெருங்கிளையிடத்து வந்து தங்கிய கொக்கு மீனைக்குடைந்து தின்னுதலால் உண்டா கிய புலவு நாற்றம் மந்தியைத் தும்மச் செய்யும் (நற்.326:1-4). 2.குலை. புதிய தினைக்கதிரைக் கொணர்ந்து மரையாவின் பாலை உலை நீராக வார்த்துச் சந்தன விறகால் சமைக்கப்பெற்ற சோற்றைச் செழுமையான கோள் - குலை - உடைய வாழை யின் அகன்ற இலையில் குதிரைமலைக்கிழவனா கிய பிட்டங்கொற்றன் பகுத்துக் கொடுப்பான் (புறம்.188:6-14). குடிப்பாக்கம் கோள் தெங்கினையும் குலைவாழையினையும் கொழுங்காந்தளினையும் மலர் நாகத்தினையும் பேராந்தையினையும் உடை யது (பொரு. 208-210). பெரிய கோளினையுடைய பனைமுலையென வளர்ந்த நுங்கின் நீர் தன்நீர் மையால் தாழும் எயிற்றினை உடையவள் விறலி (சிறு, 26-88). தாழ்கோள் பலவு (பெரு.356). கோள் தெங்கு (பட். 16). வண்கோட் பலவின் விளை தீம்பழம் (மலை. 337). பக்கமலை வேரிலே கோளுடைய பலா மரங்கள் செறிந்தது (குறு. 18: 1,2). தினை, செறிந்த கோள் உடைய பசிய கதிர் களை உடையது (குறு. 198:2,4). வீழ் கோள் பலவு (குறு. 257:3). ப்லகோட் பலவு (நற்.103:5). பனை யின் கோள் உடைய நெடுமடலிலிருந்து சேவல் தன்பெடையைக் கூவின் அவ்வொலியைக் கேட்டுப் புலி எதிரோசை எழுப்பும் (நற்.174:2-4), பல்கோட் பலவு (கலி. 80:18). சுளை 599 கோள் 3. கொல்லுதல், மதம் மிக்க வலிய யானை நிலத்தை எறிந்து நெருங்கி வந்து ஆட்களைக் கோள் - கொல்லுதல் - தொழிலில் தப்பாத அஞ்சத் தகும் பெருங் கையினை உடையது (அகம். 93:17-20). வாள்வரி வயமான் கோள் உகிர் போன்றது முருக்க மலர் (அகம். 99:1,2). கோள் வல் ஏற்றை (அகம். 191: 9). குறும்பொறை மருங்கின் கோட்சுரம் நீந்தித் தலைவன் சென்றான் (அகம். 271:5), கோட்டு சுறா (அகம்.340:21;நற்.18:1; 107:8;215:11), குறுங்கை யிரும் புலிக் கோள் வல் ஏற்றை (ஞறு. 141:5). கோட்புலி வழங்குஞ் சோலை (சூறு. 337:6), கூற்றுவனது அற னில்லாத கோளை நன்றாக அறிந்தோர் உலகத்தின் கண் பெரு வளத்தை ஒருங்கே பொருந்துவதாயி னும் தலைவி நீங்கியிருப்பத் தாம் மட்டும் தனித்துப் பிரியார் (குறு. 257), கொடுங்கால் முதலைக் கோள் வல் ஏற்றை (குறு. 324:1). குறுங்கை !யிரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை (நற். 36:1; ஐம், 118:1). தலை வன் தலைவியை முயங்கியதனால் உண்டான புது மணத்தைக் கருதி அவள் தோளைச் சார்ந்து வண்டுகள் அளவிலாது மொய்க்கையினாலே தாய் தன் கண்களால் கோள் போல் நோக்கி அவளிடம் 'பண்டும் நீ இத்தன்மை யுடையையோ' என்று வினவினாள் (நற். 55:4-7), செங்கண் இரும்புலிக் கோள்வல் ஏற்றை (தற். 148:9). கோள் உகிர்ப் பூம் பொறி உழுவை (தற்.205:2,3). கோள் வாய் நாய் (நற்.276:1). தலைவன் பகைவரைக் கோள் செய்த லில் வல்லன் (ஐங். 312:4), கோள் வல் வேங்கை (ஐங்.385:2). 4. முகம். பால் முதலியன பெய்யப் படாமையின் சிறிதும் வெண்கோள் - வெள்ளிய முகம் - தோன் றாத பானையைக் காண்டலோடு உறை தெறிப்பக் கடையும் மத்தினொலி கேளாது விடியற்காலத்தே மறவனொருவன் தான் கவர்ந்த ஆனிரையைப் பிறர்க்கு நல்கினான் (புறம், 257:8-13). 5.கோட்பாடு. நாவலின் கருங்கனியைத் தம்மில மென்று கருதி வண்டுகள் மொய்த்திட, அதனைச் கனியெனக் கருதிப் பல்கால் நண்டு கைக்கொண்ட கோளினால் - கோட்பாட்டினால் - வண்டுகள் அந் நண்டை விலக்கித் தாம் அக்கனியை வலிந்து கொள்ளப்படாதனவாய் யாழோசை போல் ஒலித் தன (நற். 35:2-5), 6.இராசி.நாள்,கோள் - இராசி-திங்கள், ஞாயிறு, கனையழல் ஆகிய ஐந்தும் ஒருங்கிணைந்த விளக்கத் தனையை என இமையவரம்பன் நெடுஞ்சேரலா தன் புகழப் பெற்றான் (பதி. 14:3,4). தீய கோள் களின் தொடர்பு நீங்கப் பெற்ற திங்களைச் சிறந்த<noinclude></noinclude> lemehb41u8d4nvcpcvwj7itfmgvoxjk 250 669178 1987674 2026-11-06T15:14:26Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987674 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>கோளாளர் ' " புகழுடைய 'நாள்' (ரோகின்' அமைத்த விடியற் போதில் திருமணம் நிகழ்ந்தது (அகம். 86:5-7,17). மனத்தாற் குறித்துக் கொள்ளுதல். நின்மகளின் உண்கண்ணைப் பன்முறை நோக்கிக் குன்று கிழவோன் சென்றனன்; மாலைப் போதில் அவன் மறையும் திசைநோககித் 'தோழி இவனொரு மகனே என்று தலைவி என்னிடம் கூறினாள்; மதிவல்லோர்க்கு அதனளவாக ஒரு கோள் மனத் தாற் குறித்துக் கொள்ளுதல் - உண்டு எனத் தோழி செவிலிக்கு அறத்தோடு நின்றாள் (அகம். 48:21-26). 8. கடைப்பிடித்தல், கரும்பனூரன் இருங்கோளை யும் - பெரிய கடைப் பிடித்தலையும் - ஈராப்பூட் கையினையு முடையவன் (புறம்.381:25,36). 9. செம்பாம்பு. மகளிர் சுரும்பு சூழும் சுடர் நுதலில் மகரவாயாகிய தலைக் கோலத்தை அணிந்திருத் தல் பிறைத்திங்களைக் கோள்- செம்பாம்பு - தீண்டி னாற் போல் தோன்றியது (பெரு. 383-385). 10. வகை. பல கோள் - பலவகை - செய் தார் மார்ப் எனக் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவன் விளிக்கப் பெற்றான (புறம்.397:7,8). 11.பழுத்தல்.கார்காலத்தாலே கோள் - பழுத்தல்- உடைய பலாவின் காயை மிகவுடைய கொத்தை யொப்ப முழவு, ஆகுளி முதலிய இசைக் கருவி களைப் பையிலிட்டுக் கட்டி அவற்றைக் கூத்தர் காவிச் சென்றனர் (மலை. 3-13) 12.கூற்றம். தூண்டிலிலுள்ள தனக்குக் கோள்- கூற்றம் - ஆகிய இரையினை வராற்போத்து விழுங் கியது (அகம். 36:1,2). 13. கொள்ளுதல். கொழுங்கொடி அவரையின் வெள்ளைக்காய் கோட்பதம் - கொள்ளும் செவ்வி- உற்றது (புறம்.120:10,11). கோள் - கோள்ளுதல்- (புறம். 211:21; 260:15; 289:9; 397:5; 241:9; 392:18; பதி.14:18; 19:33; ப. 8:4; 53.8; 78:1; 77:8; பொரு. 141; 143;236; பெரூ.384; 400; நெடு. 11; 82; குறி. 38; மலை. 023, 595; அகம. 33:5; 61:3; 63:18; 79:14; 81:1; 89:16; 109;9; 1111 10; 1}:17, 118: 8; 132:5; 186:2; 297:10; 300:1; 825:7; 343:4; குறு. 139:6; 209:2;238:6; நற்.77:9; 211:4; 340:10; ஐங். 135:2; 218:3; 378: 2; 383:1; கலி. . 102:32; 103:8;104:30, 37, 47; 56,73; புரி. 4:56; 57). கோனானர். ஏறுகொள்ள வல்லார். 'கோளாளர். ஏறுகொள்ள வல்லார் - என்னை யொப்பவர் பிறரில்லை'. என்று தலைவியைச் சார்ந்தோரது 600 கோள்? பசுத்திரளிலே நின்று தலைவன் தன் தாளாண்மை யைக் கூறினான் (கலி, 101:48,44),' கோளி - பூவாமல்` 'காய்க்கும் கரம். பருத்த அக்ஷ் மாய்ந்த கோளி-பூவாமல் காய்க்கும் மரம் "" ஆகிய ஆலமரத்தில் கொழு நிழலையுண்டது கொம்புகலை அதன், வீழ்துகள் தாங்கும் (புறம்.58:3;3). ஊர் முன்னர்ப் பழுத்த கோளியாகிய ஆலமரத்தில் பறலைகள் மிகுந்து தங்கிட் பழமுண்டு ஆரவாரிக் கும் (புறம்.354:7,8). கோளி பலவற்றுள்ளும் பழத் தின் இனிமையால் மேலாசுச் சொல்லப் படுவது பலாமரம் (பெரு. '407,408). 'கொம்புகள் பலவும் முற்றிய கோளியாகிய ஆலமரத்திடத்தே பல இசைக்கருவிகளை யொத்த ஓசை யெழுப்பும் "பறி வைத்திரளையுடைய நாடுக்ளமைந்த மலை வழி களை மெல்ல மெல்லக் கடந்து போவீராக" என்று கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெறுகின்றனர் (மலை: 268-270). கோளியூர்கிழார் மகனார் செழியனார் - புலவர். கோளி யூர் என்னும் ஊரால் பெயர் பெற்று வேளாளர் ஒருவர்க்கு மகனாரான செழியனார் என இவர் பெயர்த் தொடர்க்கு விளக்கம் காணலாம். கோளி யூர் சோழநாட்டிலும் தொண்டை நாட்டிலும் பாண்டி நாட்டிலும் உள்ளன வெனினும் செழிய னார் என்னும் இப்புலவரது இயற்பெயரை நோக்க இவரது கோளியூர் பாண்டி நாட்டதே எனத் தெளியலாம் என்பர் ஒளவை. து (நற்.383: முன்னுரை). நற்றிணை 383-ஆம் பாடல்' ஒன்றே இவருடையது. தலைவன் இரவுக் குறியிடத்து வரு கின்ற வழியின் கொடுமையை அவனுக்குண்ர்த்தித் தோழி அவனை வரைவு கடாவுதலாக இவர் அப் பாடலைப் பாடியுள்ளார். 'ஈன்ற பிணவின்' பசி போக்குதற்குப் புலியேறு களிற்றினைக்' கொன்று முழங்குகின்ற அச்சம் மிக்க பாதியிரவில் நீ தலைவியிடத்தே அருளுடையை போல வரினும் இருள்செறித்த அவ்வழியில் பாம்புகளின்மேல் சினந்து வீழ்தது கொல்லும் இடிகள் இடிக்லையில் வருதலால் நீ அருளுடையை அல்லை' என்று அப் பாடலில் இவர் தோழியைப் பேசவிடுகின்றார். அவள் கூற்றாக இவர் புனையும் வழிக்கொடுமை நிகழ்ச்சிகள் சிறந்த இயற்கைப் புனைவாகும். வரி களமைந்த புலிக்குட்டிக்கு இவர் வேங்கைமலர் மாலையை உவமை கூறுவர். கோன் - அரசன். 'பாணர்க்கு நீங்காத செல்வமெல் லாவற்றையும் செய்தோனாகிய எம் கோன். அரசன் - வளவன் வாழ்வானாக, என்று சொல்லி நின் தாளைப் பாடேனாயின் கதிரவன் தோன்று<noinclude></noinclude> 64hqsks47lhcl4zxjv6kyz1qb3v8zp0 250 669179 1987675 2026-11-06T15:15:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987675 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ கோன் பாடினார் தலறியான்' எனச் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனை ஆலத்தூர் கிழார் (புறம்.34:14-18). 'எம் கோன் இருந்த மூதூரிடத்தே அதனையுடையோர் போலக் காலம்பாராது அணுகி நாளவையின்கண் செம்மாந்து புகுதல் எம்போலும் வாழ்க்கையையுடைய இரவவர்க்கு மட்டுமே எளி தாம்' என்று சேரமான் குட்டுவன் கோதையைப் பாராட்டுவர் கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக்குமரனார் (புறம். 54:1-4). 'கடற்கரையிடத் துக் கழியின் நீரால் விளைந்த உப்பை முகந்து கொண்டு மலை நாட்டை நோக்கிச் செல்லும் சகடம் குழியில் அழுந்துதலைத் தீர்த்துச் செலுத் தும் வலிமையமைந்த பாரம்பொறுக்கும் காளையை ஒப்பவனாகிய எம் கோன்' எனச் சோழன் குராப் பள்ளித்துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவனைக் குறிப்பர் உறையூர் மருத்துவன் தாமோதரனார் (புறம். 692 6-9), 'யான் வடக்கிருத்தலைக் கேட்டுப் பிசிராந் தையார் இங்கே வருவார்' என்று துணிந்து சொல்லிய கோனாகிய கோப்பெருஞ்சோழனது பெருமையும் அவன் சொல்லிய சொல் பழுதின் றாக வந்த பிசிராந்தையாரது அறிவும் வியக்குந் தோறும் வியக்குந்தோறும் வியப்பு மேம்பட்டது’ என அந்நிகழ்ச்சியை வியந்து பாடுவர் பொத்தி யார் (புறம். 217:7-9). 'தன் மலையடுக்கத்தைப் பாடியோர்க்கு முள்ளம்பன்றியின் கொழுத்த ஊனும் சந்தனமும் யானை மருப்பும் ஆகிய மூன்றையும் புலித்தோலில் குவித்துக் கொடுக்கும் நாடனாகிய எம்கோன் ஆய் அண்டிரன் போல ஞாயிறே, நீ வள்ளன்மை யுடையையோ' என்று வினவுவார்போல் அவன் கொடையை உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் பாராட்டுவர் (புறம். 374:8-37}, உன்னமரத்தின் பகைவன் எங்கோன் எனக் கபிலர் பாரி மறத்தைச் சிறப்பிப்பர் (பதி. 61:6,8). பகைவரது அரண்களை அவ்வவ்விடங் களிலே சென்று கைக்கொண்டு நீங்கிய விழுச்சிறப் பினை யுடையவரும் தென்றிசைக்குக் குமரியும் வட திசைக்கு மேருவும் கீழ்த் திசை மேற்றிசைகட்குக் கடலும் எல்லையாகவுடைய இடைப்பட்ட நிலத் தில் வாழ்வோரெல்லாம் பழமையைச் சொல்லி ஏவல் கேட்கும்படி வெற்றியோடு செறிந்து ஒழு கியவருமான கொற்றவர்தம் கோன் ஆவான். தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழி யன் (மது. 67-74). மலைநாடனான கோன் நன்ன னின் நறுநுதலார் மேனியின் மாமைநிறம் பிரி வினால் பசப்பெய்தின (மலை, வெ.). குறளன் கூனி யிடம் இனி யான் உன்னை இகழ்ந்து கூறேன் என்பதற்குக் கோன் அடிதொட்டேன் என்று 601 கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் கூறிச் சூளுரைத்தான் (கலி. 94:36). கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் குமரனார் - புலவர். மதுரைக் குமரனார் என்பது இவரது இயற் பெயர். மாடலன் என்பது தந்தையார் பெயர் கோனாட்டு எறிச்சிலூர் இவரது ஊர். புதுக் கோட்டைக்குத் தெற்கின் கண்ணதாகிய கோனாட் டில் இக்காலத்து எறிச்சி என்று பழையதோர் ஊருள்ளதெனவும் அவ்வூரே இப்புலவரது எறிச்சி லூராகலாம் எனவும் கருதுவர் உ. வே. சா. (புறம். 167,394.அடிக்குறிப்புக்கள்). மாடலன் என்ற தந்தை யார் பெயரை நோக்க இப்புலவரை அந்தணரென அறியலாம் என்பர் ஒளவை து.(புறம்.54. முன் னுரை). இவர் பாடியனவாகப் புறநானூற்றில் மட் டும் ஆறு பாடல்கள் (54,61, 167, 180, 197,394) உள. அவற்றால் இவர், சேரமான் குட்டுவன் கோதை, சோழன் இவைத்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நலங்கிள்ளி சேட்சென்னி, ஏனாதி திருக்கிள்ளி, ஈர்ந்தூர் ிழான் தோயன்மாறன், சோழன் குராப் பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமாவளவன், சோழிய ஏனாதி திருக்குட்டுவன் ஆகிய அறுவரையும் பாடி யுள்ளார். அவருள் சோழன் குராப் பள்ளித் துஞ் சிய பெருந்திருமாவளவன் ஒருவனை யொழிய ஏனை ஐவரையும் இவர் சிறப்பாகப் பாராட்டி யுள்ளமை காணலாம். அச்சோழன் இவர்க்குப் பரி சில் நீட்டித்தமையால் இவரால் பாராட்டப் பெறா தொழிந்தனன். இவர் பாடல்களில் சொல் நலமும் பொருள்நலமும் செம்மையாய் உள்ளன. அணிக ளுள் வஞ்சப்புகழ்ச்சியணி அமையப் பாடுதலில் இவர் வல்லவர். ஏனாதி திருக்கிள்ளி போரைக் காணின் அப்போரை வென்று பகைவரது படையை விலக்கி எதிர் நிற்றலால் வாள் தைத்து வடுவழுந்திய உடம்புடனே கண்ணுக்கு இன்னாத வன் எனப் பழித்தது போலப் புகழ்தலும் அவன் பகைவர் அவனைக் காணில் புறந்தருதலால் புண் ணறியா உடம்புடன் கண்ணுக்கு இனியர் எனப் புகழ்ந்தது போலப் பழித்தலும் ஆகிய அணி நயததை இவர் ஒரு பாடலில் (புறம். 167) அழகுற அமைத்துள்ளார். சோழிய ஏனாதி திருக்குட்டுவ னது வண்மையை இவர் இகழ்வது போலப் புகழ்வ தும் (புறம்.374) இங்கே உணர்ந்து இன்புறத்தகும். சேரமான் குட்டுவன் கோதையின் நாடு அவன் பகைவர்க்கு இடையன் ஆட்டினத்தோடே அணு, தற்கரிய புலிவாழிடம் போன்றது என்னும் இவரது உவமை நயம் (புறம், 54) உணரத்தகும். 'தேரிை யுடைய ரெனவும் களிற்றினை யுடைய ரெனவும் வெற்றியை யுடைய ரெனவும் கருதி அரசர்தம் செய் வத்தை யாம் மதித்தலில்லோம்; மற்று, சீர் -<noinclude></noinclude> gjensugyrenp246ixjuzx9jfkhibf1l 250 669180 1987676 2026-11-06T15:16:08Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987676 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>{{Css image crop |Image = சங்க_இலக்கியப்_பொருட்களஞ்சியம்_2.pdf |Page = 610 |bSize = 450 |cWidth = 479 |cHeight = 449 |oTop = -2 |oLeft = 2 |Location = center |Description = }}<noinclude></noinclude> 0yspl20vf50vjqgkzr8yj9x9vqosuhl 250 669181 1987677 2026-11-06T17:34:37Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "பெரும்பாலானவை கவிதை நூல்கள், ‘பித்ரோகி’ (Bidrohi – புரட்சிக்காரன்), ‘அக்னிவீணா’ (Agnibina), ‘பிரளய சிகா’ (Pralaya sikha) முதலான கவிதைத் தொகுப்புகள் புகழ்பெற..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|நசுரூல்‌ இசுலாம்‌, காசி|178|நஞ்சன்குடி}}</noinclude>பெரும்பாலானவை கவிதை நூல்கள், ‘பித்ரோகி’ (Bidrohi – புரட்சிக்காரன்), ‘அக்னிவீணா’ (Agnibina), ‘பிரளய சிகா’ (Pralaya sikha) முதலான கவிதைத் தொகுப்புகள் புகழ்பெற்றுளவற்றுள் சில, இவருடைய கவிதைகள் தேசியபற்று மிக்கன; எழுச்சியும் உணர்ச்சியும் கொண்டன; உழவர், தொழிலாளர், மீனவர், மாணவர் முதலான சமூகத்தின் பல்வேறு பிரிவினரையும் பற்றியன. மூன்று புதினங்களும், மூன்று சிறுகதைத் தொகுதிகளும், மூன்று நாடகத் தொகுதிகளும் எழுதியுள்ளார். இவருடைய கதைகள் பெரும்பாலானவை வங்காளத்தின் சமகால அரசியல் பொருளாதார நிலையைச் சித்திரிக்கின்றன. இவருடைய சில கதைகள் திரைப்படமாக்கப்பட்டும் உள்ளன. இவர் இசைப் பாடல்கள் இயற்றித் தாமே அவற்றிற்கு இசையும் அமைத்துள்ளார். இவருடைய இசைப் பாடல்கள் ‘நசுருல் கீதி’ என்ற பெயரில் வங்க மக்களிடையே பெரிதும் வரவேற்பைப் பெற்று வருகின்றன. அப்பாடல்கள், ‘சுதேசிகான்’ (பொதுவாழ்வுப் பாடல்கள்), ‘பிரேம் கீதி’ (காதற் பாடல்கள்), ‘பிரகிருதி கீதி’ (இயற்கை வருணனைப் பாடல்கள்), ‘அத்யாத்ய கீதி’ (ஆன்மிகப் பாடல்கள்), ‘கௌதுக் கீதி’ (கதம்பவகைப் பாடல்கள்) எனப்பட்டு, வைணவம், இசுலாமியம் ஆகிய சமயக் கோட்பாடுகளை அடிப்படையாகக் கொண்டவை என்புது குறிப்பிடத் தக்கதாம். இவர் எழுதிய தொகுதிகள். இந்திய விடுதலை வேட்கை, அரசியல்-பொருளாதார மேம்பாடு. மகளிர் நலம், சாதிசமய வேறுபாடு தவிர்த்தல், தேசிய கல்வி முதலான உட்பொருள்களைத் தாங்கி நிற்கின்றன. நசுருல் மொழிபெயர்ப்புக் கலையிலும் தேர்ச்சி பெற்றிருந்தார். இவர் உமர்கயாம் பாடல்களையும் ஆபிசின் காதற்பாடல்களுள் (Gajal) எழுபத்து மூன்றினையும், குர்ரானின் ஒரு பகுதியையும் வங்க மொழியில் நேரடியாக மொழி பெயர்த்துள்ளார். இவருடைய படைப்புகள் பல அக்கால இதழ்களான ‘முசுலீம் பாரத்’, ‘பிசலி’, ‘கல்லோல்’ முதலான வங்கமொழி இதழ்களில் வெளி வந்தனவாகும். தவிரவும் தாமே முன்னின்று மங்க மொழியில் பல இதழ்கள் வெளியிட்டு அவற்றின் மூலம் மக்களிடத்தில் விழிப்புணர்ச்சியைத் தூண்டினார். அவற்றுள் ‘நவயுகம்’, ‘தூமகேது’, ‘இலாங்கல்’ முதலானவை குறிப்பிடத் தகுந்தவை. குழந்தைகளுக்காக இவர் சில கவிதைத் தொகுதிகளும், வேடிக்கை நாடகங்களும் எழுதியுள்ளார். நசுருல் மிகச் சிறந்த பண்பாளர்; பிறர்க்கு உதவும் மனப்பான்மையராய் வாழ்ந்தார்; பகைவனுக்கும் அருளும் மாண்பினர். இந்தியத் தேசிய விடுதலைப் பேராட்டத்தில் இவருடைய பங்கு மிகப் பெரியது. காந்தியின் தன்னலமற்ற தியாகத்தையும் நாட்டுப்பற்றையும் மதித்துப் போற்றினாரே தவிர அவருடைய மிதவாத அரசியற் கொள்கை இவருக்குப் பிடிக்கவில்லை. ‘நூலிலிருந்து நாட்டிற்கு விடுதலை கிடைக்காது’ என்று காந்தியின் கதரியக்கத்தை ஏளனம் செய்தார் தீவிரவாதியான திலகரின் அணியில் இருந்து தொண்டாற்றிய இவர் ஆயுதப் புரட்சியால் மட்டுமே நாடு விடுதலை அடைய முடியும் என்று நம்பினார். இவர் மக்களிடையே தேசிய எழுச்சிபெற எழுதி வெளியிட்ட 'அக்னிவீணா' என்ற கவிதை நூலிற்காக ஓராண்டுக் கடுங்காவல் தண்டனையும், 'பிரளய சிகா' என்ற கலிதை நூலிற் காக ஆறு மாதக் கடுங்காவல் தண்டனையும் பெற் றார். படைப்புகள் இவருடைய பல இலக்கியப் பறிமுதல் செய்யப்பட்டன. ஆங்கிலேய அரசால் ஏறத்தாழ 3,300 இவர் குறிப்பாக இந்து-முகமதியர்களிடையே ஒற்று மையை வளர்க்கவேண்டித் தாமே பிரமிளா என்ற ஓர் இந்து பெண்ணைப் பல்வேறு எதிர்ப்புகளுக் கிடையில் 1924-ஆம் ஆண்டில் திருமணம் செய்து கொண்டார். இவருக்குப் பொதுவுடைமைக் கொள்கையில் மிகவும் ஈடுபாடு இருந்தது. உலகலாவிய நிலையில் எழுந்த சமூக விடுதலைப் போராட்டங்களும் புரட்சிகளும் இவருடைய கவனத்தை ஈர்த்தன. உலகலாவிய தலைவர்களையும் போற்றினார். தன் இரு புதல்வர்க்கும் சன்யாட்சென், இலெனின் ஆகிய பெயர்களை இட்டு மகிழ்ந்தார். ஏழை எளிய பாட்டாளிகளின் நலவாழ்வில் ஈடுபாடு கொண்டு தொண்டாற்றினார். இவருடைய சிறப்பியல்புகளைப் புகழ்ந்து 1954-ஆம் ஆண்டில் கல்கத்தாப் பல்கலைக் கழகம் ‘சகத்தாரிணி’ என்ற தங்கப் பதக்கமும், 1960-ஆம் ஆண்டில் இந்திய அரசாங்கம் ‘பதுமபூசணம்’ என்ற விருதும், 1969-ஆம் ஆண்டில் இரவீந்திர பாரதிப் பல்கலைக் கழகம் ‘மதிப்பியல் டாக்டர்’ பட்டமும், 1975-ஆம் ஆண்டில் வங்கதேச அரசு, அந்நாட்டின் மிக உயர்ந்த இலக்கிய விருதான ‘21-ஆம் நாள் பதக்கமும்’ அளித்துச் சிறப்பித்தன. ‘சல்சல்சல்’ என்று தொடங்கும் இவருடைய பாடல் வங்க தேசத்தின் இராணுவ அணி வகுப்புப் பாடலாக உள்ளது. இவருடைய இலக்கியப் படைப்புகளுள் சில பிற இந்திய மொழிகளிலும் ஆங்கிலத்திலும் மொழி பெயர்க்கப்பட்டுள்ளன. {{Right|<b>பா.ந.</b>}} <b>துணை நூல்கள்:</b> <b>Chakravarty, B.,</b> Kazi Nazrul Islam, New Delhi, 1968. <b>Chaudhury, S.I.,</b> Introducing Nazrul Islam, Karachi, 1965. <section end="நசுரூல்‌ இசுலாம்‌, காசி"/> <section begin="நஞ்சன்குடி"/> {{dhr}} {{larger|<b>நஞ்சன்குடி</b>}} இந்தியாவில் கருநாடக மாநிலத்தில் மைசூர் மாவட்டத்தில் உள்ள ஒரு நகரம். நஞ்-<noinclude></noinclude> a4wyihx4voctxkch8okcod4kfxhqpli 250 669182 1987678 2026-11-06T18:02:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சமம் சமம் னுக்கு வேண்டும் வேலை வடித்துக கூரிதாக்கித் தருவது கொல்லனது கடமை; நன்னடை நல்கல வேந்தனது கடமை; ஒளிறுவாள் அருஞ்சமம முருக் கிக களிறு எறிந்து பெயாதல் காளைககுக் (வீர லுக்கு) கடமை (புறம்.312-I+6} கிழவன (மறக் குடிமகன) அருஞ்சமம் சிதையததாககிப் பெருஞ் சமத்து அண்ணல யானை அணிநத, பொன்னாற செய்த நெற்றிப்பட்டத்தைப் பரிசிலாக வழங்கு பவன் (புறம் 326:11-15). வாணுதல இறச்செறிக்கப் பட்டுள்ளாள்; அவளை மணமபேச வேநதர் வரு தலைத் தவிரார்; அவள் தமையன்மாரோ, பொரு சமம கடந்த, அஞ்சத்தக்க நெடிய வேலையும், பகைவர் குருதி படிந்த கணடார்ககு அச்சம தரும் தலையையும் உடையர் (புறம். 337: 12, 16-20). பொன்னாற் செய்த ஆழிப்படையைச் சமததில் முனனே நின்று செலுத்தியும் பகைலா வரப்பெறா மையால் போரக்கண் மேம்பட்ட முன்னோர் விணணுவகு செலவககண்டும் உடன் செல்லாது இருக்கின்றேன என்று நிலமகள் புலம்பும (புறம். 365:1-11), யாம அஞ்சுவோமலலம்; வெனறி தரும் வேலைக் கையில் ஏந்தி அரிய சமம் கடக்கும் ஆற்றலையுடைய கிள்ளிவளவன தாள் நிழலில வாழ்கினறோம்' எனப பரிசிலன கூறறாகப் புலவர் பாடுவர் (புறம. 397:25-27). பகைவாககுப் பிறக் கிடாத மேற்கோள் உடையவர்களாக வீரக்கழல் அணிநதவர்களாக, பெருஞ்சமததே பகைவரைச் சிதைத்துக் கெடுத்த போர்த்தொழிலை விரும்பும் வீராக்கு, சோற்றுணவாகிய பெரிய விருந்து உண் பித்தற்காக, வேந்தனது முரசம் எறியப்படுகிறது (பதி. 30:40-44). வீரரது வலிகெடுமாறு முரசுமுழக கிச் செய்யும் பெருஞ்சமம் கெடும்படி ஆரவாரம் உண்டாக, பகை மனனரது வலி முற்றவும் அழியப் பொருது வென்றி பெறும் வலியையுடையவனே! குதிரை மீது இவாந்தும் தோ மீதேறியும் யானை யின வலிமிகக கழுததின் மீதிருந்தும் நிலத்திடத் துப பொருந்தியும போர் செய்தற்கண நீ நின தானையைப் பாதுகாப்பதனால் பகைவர் நின்னை வீட்டு நீங்குவா எனக் களஙகாயககண்ணி நார்முடிச் சேரலைக் காப்பியாற்றுக் காப்பியனார் புகழவர் (பதி 34 4-12). படை எடுத்துச் செல்லுதற்கு அடை யாளமாகத் துமபைப் பூவைச் சூடியும் சேர அரசன என்பதைச் சுட்டுதற்குப பனமதோட்டால் தொடுத்த மாலையணிந்தும் வஞ்சினம கூறியவாறு சென்று, எதிர்தது வந்த வேந்தருடைய அருஞ்சமம் கொனறு அவ்வேந்தரைப் புறம தந்தோடச் செய்து வெற்றியாற்குரவையாடி மகிழ்ந்தவன களங்காயக் கண்ணி நார் முடிச்சேரல (பதி. 40:9-16). முரசு டைப் பெருஞசமத்து எதிரத்த வேந்தர் பட்டழியு மாறு வென்று மறவா வஞ்சின முடிததனர் (பதி. 41: 18,19) இமயம வடக்கெல்லையாக, தெற்கெல்லை குமரியாக, இடைப்பட்ட நிலத்தினகண் முரசுடைப் பெருஞ்சமம் கெடுதலால், வெற்றியாரவாரம் உண்டாகப் பகையரசர் நாட்டின் பழைய நலத தைககெடுத்தவன் குட்டுவன (பதி. 43.6- 1 1). போர் யானைகள் செறிந்து திரிதலால, நெடிய தேர்களை வேறிடங்களில் பரப்பியும் தற்காபபுக்கு வேண்டும் கேடகத்தையோ கவசத்தையோ தாமும் வேண்டு மென்றெண்ணாமல், வேலும் வாளும் ஏநதிக் கொண்டும் முன்னணியில நின்று சமத்திற்கு எழும் வனகணாடவர், தோலாமைசு கேதுவாகிய துமபை மாலை பகைவரிடையே விளங்கித் தோன்றப் பொருதலால், பகைவர் உயிர் நீத்து உயர் நிலை உலகம் எயதினர் (பதி. 52*1-9). செல்வக கடுங்கோ வாழியாதன முரசு முழங்க, வஞ்சினம் கூறியவாறு சென்று பகைவருடைய வேலேந்திய படைக்கூட்டம் செய்யும் சமம அறசகெடும்படி அழித்தான (பதி 66:4-6). களிறுகளைச் செலுத்திய தாளினையும் குதிரைகளைச் செலுத்திய தாள் விளிம்பினையும் சமம் ததைந்த வேற்படையினையும் கலலை ஒத்த தோளினையும் வில்லேந்திப் பொருது பகைவரை வருத்திய நல்ல வெற்றியினையுமுடைய வயவர் பெருமகன செலவக் கடுஙகோ வாழியாதனாவான் (பதி. 70:1-8). பெருஞ்சேரலிரும்பொறை ஊர்கள் பலவும் பாழ்படும்படி பகைவர் நாடு நோக்கிச் சென்று நாள்தோறும் புதிதாகத தாங்கள் தேடு கின்ற பொருளோடு முன்னே தேடிக் கிடந்த பொரு ளும அற்றதெனக் கருதிக கடத்தறகரிய சமத்தி னைத் தடுத்து யானைகளையும் அணிகலன்களை யும திறையாகக் கொண்டு பெயர்தல் (பதி. 7:17- 24). பெருஞ்சேரலிருமபொறை களிறுகளைக் கொண்டு செய்யுமபெருஞ்சமம கெடுமாறு வேலும் வாளும் ஏந்திச் சென்று, பகைவரை அழித்து வெற்றி முரசம் முழங்க, யானைக கூட்டம உற்ற போர்ப்புண்களை ஆற்றி இரந்தோர்க்கு நலகிப் பாசறைக்கண இருத்தல (பதி. 76,1-9). யானைகள் வன்மையினால் பகைவரது மிககுச் செலகின்ற சமம் தொலைததன (பதி. 82:3,4). முருகப்பெரு மான ஆறுமுகங்களுள் ஒன்று, பகைவரை அழித்து மேற்சென்ற சமததே அசுரர் முதலி யோரைக் கொன்று, கறுவுதல கொண்ட உள்ளத் தோடு களவேள்வி வேட்டது. (சமம என்பதற்கு நடுவு நிலைமை எனறும் நச் பொருளுரைப்பர்) (முரு. 98-100), தம மேலே வருகின்ற சமம் வெறை கணைய மரத்தோடு மாறுபடும் திணிந்த<noinclude></noinclude> jytj16axemlaaq2hfh224b9i4ac2fkf 250 669183 1987679 2026-11-06T18:02:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987679 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சமம் 5 சல்லியங்குமரனார் தோளினை உடையவர் ஏழுவள்ளலகள் (சிறு. 112, 113). களிறு தோட்டி வெட்டின வடுவழுநதிய முகத்தினையும போர்க்கருவிகளைப் பலகாலும் பயிலுதலால் தேயந்து தழுமபுபட்ட சமம்தாங்கு தடககையினையும் உடையது (மது. 592,593). மாற் றாரைச் சினந்தவேந்தன செலசமம் போல விரை தலையையுடைய அந்திப்பொழுது நெருங்கி வருதல (குறி. 229,230). போர்வேட்டு எழுந்தமைக்கு அடைட யாளமாகப் பூளைப் பூவோடு உழிஞைப் பூவை யும் சூடி,முரசம் பாசறையிலே முழங்கப பகைவா போர் முனையிற் கெட்டோடும்படி சென்று, முத லில் செய்யும் சமத்திலேயே (கன்னிப்போரிலேயே வென்று, அவ்வளவின அமையாதே அப்பகைவர் அரணிடத்து மேலும சென்று பொருதவன திருமா வளவன் (பட். 234-239) பொருநர், எதிர்ந்து வரும் சமத்தினை வெனறொழித்தவன திதியன (அகம். 25:19, 20). செறுநர் களிறுகளோடு நிகழ்ததப் பெறும் அரிய சமம சிதையச் செழியன கொன்றான (அகம். 46: 11-13). பிட்டன், பொருந்தா மன்ன ரோடு செய்த அரிய சமத்தினகண் உயர்ததிய வேல்போலத் தலைவன பிரிவில் தலைவியின் கண அருந்துயர் தரும (அகம். 77:16-18). முசிறி என்னும் பட்டினத்தை ஆரவாரம் மிக வளைதது, அரிய சமம் கடந்து, அங்குள்ள பொற்பாவையினைச் செழியன் கவர்ந்தான (அகம். 149:11-13) அருஞ் சமத்துப் பேராணமைச் செயகையை உடைய வீரர் உறையினினறும் உருவி வீசும வாள்போல மேகம் மினனியது (அகம். 188:4-7). அஞ்சததக்க செலலூ ரிடத்தே மதம பொருந்திய யானையின கூட்டம சமததே அழிய, மன்னவர் கால் வழியினை அழித் தவன் மழுவாள் நெடியோன் (பரசுராமன்) (அகம். 230:3-5). பசும்பூணபாண்டியன் பகைவர் எதிர்ந்த சமம் கடந்தவன (அகம்.231:10-12). வழுதி 'செல சமத்து உயர்த்திய வேலபோல மழைமேகம் மின்னியது (அகம். 312:12,13). விற்படை நெருங் கிய அரிய சமம் சிதைய அழிதது நல்ல புகழை நிலை நாட்டினர் மானம் மிகக வீரர் (அகம்.387: 23,14). 'வெற்றி வேலை உடைய வேந்தன், பகை வரின்றிப் போர்மேற் செல்லுதலைத் தவிர்ந் தமையான், யானும் முரசு முழககததால் உலகம அதிரும்படி படைகளை ஏவிப பகையரசர்பட வெலலும் அருஞ்சமத்தில செல்லுதலை ஒழிந்தேன்' என வினைமுற்றிய தலைவன் கூறினான (ஐவ.486) செவ்வேள் ஊர்நதது பொருசமம் கடநத புகழ்சால் வேழம் (பரி.21:1,2). பாண்டியன், சமததுப பகை வர் திறைப்பொருளாகக் கொடுத்த யானைகளை வரிசையாக நிறுத்தினாற் போல மேகங்கள் படர்ந் தன (பரி. 22:1,2). 2. நடு. மழை முழக்குப் போன்றும், இடிபோன றும் சமத்து- நடுலான நிலத்தின்கண-ஆரவாரம் எழுந்தது (கலி. 101:10-14). யாழினகண இளி வாயப் பாலையையும் குரலவாய்ப் பாலையையும் வலியவும் மெலியவுமாகத் தாக்காது சம்மமாகத் தாக்கி அதன் இன்பத்தைக் கொள்ளுதல் (பரி. 19: 42). சமழ்ப்பு - நாணம். தலைவிபூணும் வலையையும் ஆரத தையும் பரததைககுக கொடுத்த தலைவன, தலைவி யோடு உடனிருக்குமபோது தலைவியின வளை யைப் பரத்தைபால கண்ட அயல்வா, அவட்-கு இவள் மாற்றாள் போலும் என்று அவனை நோக்க் அவன் நாணியபோது அக்கள்வனது சமழப்பு. நாணம்-உடைய முகததைக் காணமின எனக்கூறி னர் (பரி. 10:33-36). சமன் - நடுநிற்றல. 'நீதலைநினறு ஒழுகுகினறபரத்தை, நாட்காலததே எம்முடைய வாசலிலே வந்து கடுஞ் சொறசொல்லிப் புலக்கின்ற தொழிலை நீ அறியாதாய போல, இப்போது சமனாக - நடுவாக- நின்று எம்மை இகழகின்றாய' என்று தலைவனிடம் தலைவி கூறினாள் (கவி) 97 * 1-5). - சமைப்பு கருக்கொள்ளல். 'இறைவன கண்டமாகத் துண்டித்த வசிதடியை நம மனைவியர் சமைப்பின- கருக்கொள்ளின-நிறையிழப்பர்; அதனால அங்கியே தரிக்க' என எண்ணி மாதவர் அழலை வேட்டு அதனகண் அவியுடனே அதனைப் பெயதனா (பரி. 5:37-40} சரணத்தர்- பாதங்களை உடையவர். தாளித நொய்ந நூற் சரணத்தர் (பரி. 1010). சருமம் - தோல். முருகன காலில் அணிந்தது. சருமத தால் -தோலால் தைத்தல் அமைந்த அடையற் செருப்பு (பரி.21:3). சல்லியங்குமரனார் புலவர். சல்லியன என்பார்க்கு மகனாகிய குமரனார் எனக் கொள்ளுமாறு இவா பெயர் அமைந்துள்ளது. இவர் பெயரைத்தெயவப் பெயராக ச. வையாபுரிப்பிள்ளையின சங்க இலக் கியப் பதிப்பு கூறும். இவர் பாடியதாக நற்றி ணையில் மட்டும் ஒருபாடல (141) உள்ளது அது, பொருள் கடைக்கூடடிய நெஞ்சிறகுச சொலலித்<noinclude></noinclude> p21x5ldx6uh3970lf3sxtntac9erf9y 250 669184 1987680 2026-11-06T18:03:00Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சலதாரி தலைவன் செலவழுங்கியது என்னும் துறையில் உள்ளது. 'அரிய சுரநெறியில் செல்வது உனக்கு எளிதாகலாம்; யானோ தலைவியது கூந்தலில் துயிலுதலை விட்டுப் பிரியேன்; நீ வேண்டுமாயின் தனித்துச் செல்' எனத் தலைவன் தன் நெஞ்சொடு பேசுவதாக உள்ளது. 'பொரிந்த அடியையுடைய கொன்றை மரங்கள் குழல் போன்ற காய்களுடன் வெயிலில் பொலிந்து தோன்றுவது, நீராடாத மேனியையுடைய தவசியர் சடையுடன் குன்றுகளில் உறைவது போலுள்ளது' எனக் கூறும் உலமை நயம் சிறப்பாக உள்ளது. இவர் பாடலில் கிள்ளி பற்றியும், அவன் அம்பர் நகரைச் சூழ்ந்த அரிசி வாறு பற்றியும் குறிப்புக்கள் உள்ளன. சலதாரி - சிவன் (நீரைத் தலையில் தாங்கியவன்). தாமரை இறையால் (அயனல் வீழ்த்தப்பட்ட பெருவாரியை (ஆகாய கங்கையை) மலர்ந்து வீழும் பூவையொப்ப, வேகம் தணிய, சடைப்பாரத்தின் கண் தாங்கியவன் சலதாரி சிவன் (பரி. 9:4-7). சலப்படையான் - மன்மதன் (வஞ்சனை செய்யும் படை யான்). நல்ல காற்றுத் தாலாட்ட மகளிர் இடை முலைக்கண் கிடந்து துயிலுதல் முருகன் பரங் குன்றத்தின்கண்ணே கூடுவது என, ஆண்டுச் செல்வாதார்க்குச் சொல்றுவதுபோல் வையை இறங்கி வந்து மதுரையில் தெருவின்கண்ணே ஓடி, சலப்படையான்-மன்மதன்- இரவிற் செய்ததெல் லாம் ஊர்காப்பார்க்குப் புலப்படக்காட்டித் தண் ணம்புனல் எங்கும் பரந்தது (பரி. 6:53-60) சலம் - 1. நீர், மண்ணுலுதற்ற நீலமணிபோலச் செறிந்த கூந்தலிடத்தே வண்டார்ப்பப் பத்துத் துவரையும் ஊட்டி மகளிர் சலங்குடைவார்- நீராடு வார் (பதி. 10:89, 90). 2. மாறுபாடு.கடலில் சுறாமீன்கள், தம்முள் சலம் மாறுபாடு-விரும்பிச் செருக்கித்திரியும் (மது. 112). 3. கோபம். திருமால் சலம்-கோபம்-மிக்க தண் டினை ஏந்தினவர் (பரி. 15:58). சனம் மக்கள். வையையிற் புனலாட்டிற்குச் சனம். மக்கள் - திரண்டு சென்றனர் (பரி. 10:9). சா சாஅய் சாய்ப்பாவை, (தண்டான் கோரையைக் கிழித் துச் செய்த பாவை) (பொம்மை). தலைவன் சாகாட்டாளர் பிரிவால் புலம்பும் தலைவி, திங்களில் உள்ள குறு முயலிடம், 'சார்பில்லாத தலைவன் யாம் விளை யாடும் சாஅயினையும் சாய்ப் பாவையினையும் மலரையும் கொண்டு வந்து எமக்குக் காட்டி, யான் தன் பின்னே செல்லும்படி அவற்றைக் கொண்டா டிய அவ்விடத்தே பாராய்' எனக் கூறினாள் (கலி. 144:32, 33). - சாகலாசனார் புலவர். சாங்கிய நெறியை மேற் கொண்டொழுகிய வட நாட்டுத் துறவியார் சாக லையர் என்பவரின் பெயர் சங்கப் புலவராய இவ ருக்கு அமைந்தது என மொ. அ. து. கூறுவர் (ச.சி. பெ. பக். 71). இவர் மருதத்திணை பற்றியும் நெய் தல் திணை பற்றியும் அகநானூற்றில் இரு பாடல் கள் (16,270) பாடியுள்ளார். மருதத்திணைப் பாட லில் கண்டார் அனைவரும் விரும்பும் புதல்வன் தாமரை மலரின் அக இதழை ஒத்த அகங்கையினை யும் பவளம் போன்ற அழகிய வாயினையும் கேட் டார்க்கு மகிழ்ச்சியைத் தரும் இனிய குதலைச் சொற்களையும் உடையவன்' எனத் தலைவனின் மைந்தனைப் புனைந்துள்ள திறன் பாராட்டுதற் குரியது. அச்சிறுவனைக் கண்ட பரத்தை, தலை வன் போன்ற தோற்றம் கருதி, யாரும் காண வில்லை எனச் கொண்டு அவனை எடுத்து மார் போடு அணைத்தாள். சிறுவனின் தாயாகிய தலைவி பரத்தையைக் கண்டபோது, 'ஏன் மயங்கி னாய்' நீயும் இவனுக்கு ஒரு தாயே' எனக் கூறி னாள். அதுகேட்ட பரத்தை, தாம் செய்த களவைக் கண்டு கொண்டவர் முன் உடன்பட்டு நிற்பார் போல முகம் கவிழ்ந்து நிலத்தைக் கால் விரலால் கீறி நாணி நின்றாள், இந்நிலையினைப் புலவர் "கனவுடம்படுநரின் கவிழ்ந்து நிலங் கிளையா நாணி நின்றாள்' என ஓவியப்படுத்தும் நிலை உணர்ந்து இன்புறத்தக்கது. நெய்தல் திணைப்பாடலில் கை வண்மை மிக்கவனும் குதிரைகளையும் நல்ல தேரி னையும் உடையவனுமான குட்டுவனுக்கு உரியது கழுமலம் என்றும் அவ்வூரினைப் போன்ற அழ குடையவள் தலைவி என்றும் கூறியுள்ளார். சாகாட்டாளர் - வண்டி ஓட்டுநர். வயலில் புக்க சாகாட் டின் ஆழி சதுமெனச் சேற்றில் புதைதலால் சாகாட்டாளர் - வண்டி ஓட்டுநர் - துள்ளி, உரப்பி எருதுகளைச் செலுத்த அவ்வெருதுகள் முயன்று சேற்றினின்றும் சாகாட்டினை ஈர்ததேகும வருத் தத் திடைப்பிறந்த பூசலையன்றி வேறு ஆரவாரம் கேட்டறியாத நல்ல நாட்டின் தலைவன், பல் யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன் (பதி. 27:10-16).<noinclude></noinclude> k3tcz9kz20go71i43nn5jdz2hcarln1 250 669185 1987681 2026-11-06T18:03:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987681 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாகாடு சாகாடு - வண்டி. குராபபள்ளித் துஞ்சிய பெருந் திருமாவளவன, கடறகரையிடத்துக் கழியின் நீரால் விளைந்த உப்பை ஏற்றிக் கொண்டு மலைநாட்டை நோக்கிச் செல்கின்ற, அச்சுமரம் பொருந்திய சாகாடு-வண்டி - குழிப்பாயாவாறு ஈர்த்துச் செல லும் வலிய பகட்டினை ஒப்பான் (புறம. 60:6-9). பாரத்து மிகுதியால் பார் அச்சுமரத்தொடு பொருநத, மிகுந்த பண்டங்களை ஏற்றிச் செல்லும் சாகாடு, பள்ளத்தில் ஆழ்நது விடாமல் மணல் பரக்கவும் கல் பிளககவும ஈர்த்துச் செலலும் பெருமிதப் பாட்டிற்குப் போதற்கரிய துறை இல்லை (புறம்.90:6-9), உருளையையும் பாரையும் கோத்து உலகின்கண் செலுத்தப்படும் காப்புடைய சாகாடு, அதனைச் செலுத்துவோன மாட்சிமைப் படின் துன்பமின்றி வழியே இனிதாகச் செலலும்; அவன் செலுததத் தெரியானாயின சேற்றிலே யழுநதித் துன்பம் மிகவும் தரும (புறம்.185). சுரத்திடைத தலைவனை இழந்த தலைமகள், சாகாட்டினைக் கொண்டேகும் உருளின கண் ஆரத்தைப் பலலி பொருந்தி வந்தது போலத் தானும் தலைவனைத் தொடர்ந்து வந்தமையால் அவனொடு தனக்கும சேர்தது முதுமக்கள் தாழி வனையுமாறு வேட்கோவனிடம் கூறிப் புலம் பினாள் (புறம்.256). உப்பு வாணிகர் உப்பினைச் சாகாட்டிற் கொண்டு செல்வர் (புறம்.313:5), உழவர் தமக்குக் கள் கொணரும சாகாடு சேற்றின கண் வந்துவிடின அதன் உருள் சேற்றில் அழுந்தாத படி கரும்புகளை அடையாகக் கொடுப்பா (அகம். 116:2-4). கரிய பழைய சேற்றினகண் அழுநதிய சாகாட்டால் உண்டான துன்பம் தீரும் பொருட்டு வலிந்திழுக்கும் உமணர் கையிற் பற்றிய எருது வருநதிப்பெருமூச்சு விட்டது (அகம். 140:11-15), சகடம், சாடு காண்க, சாடி 1. ஒருவகைப் பாண்டம், 'இங்கிருக்கும் மறவர் ஒருகால் உண்பதன் முன்பே பெரிய ஆனிரையை ஊர்ப்புறமெல்லாம் நிற்குமாறு கொண்டு வரும் வீரன விடாய் மிகவுடையனாய வருவான; ஆதலின் முதிர்ந்த மதுவை உடைய சாடியை பாண்டத்தை- பேணி வைப்பாயாக' என உலோச்சனார் கள் வழங்குவோனுக்குக் கூறுமாப் போலப் பாடி யுள்ளார் (புறம். 258:6-11). உண்டாட்டின்கண தானைத்தலைவன் ஒருவன், நாரால் வடிக்கப பட்டுப் பூக்களையிட்டு முதிர்வித்த, சாடியில் உள்ள கள்ளை வாழ்த்தி, 'சீறூரைப் புரவாக (கொடையாக) கொள்ளேன்; மருதநிலத் தூர் களையே கொள்வேன்' என மொழிந்தான் (புறம். 7 சாத்தந்தையார் 297. 4-8). சிறிய வீட்டின முற்றத்தில் உள்ளதாகிய முதிய வாயையுடைய சாடியில செமமண நிலத்து மடுவில் சிறிதளவாக ஊறிய நீரை முகந்து வைத் தனர் (புறம்.319:1-4). நெய்தல நில மக்கள், கொழியலரிசிக் கூழைச்சமைதது வலிய வாயினை யுடைய சாடியில் இட்டு வெந்நீரில் வேகவைத்து நறுங்கள்ளை அமைததனர். (பெரு. 214-281). பல நாளும் வடிக்கப் பெற்ற கள் நிறைந்த சாடியைக் கள் முகக்கும் கலம உடைத்திடின் மழைத்துளி போலத் தெருவெலலாம் கள் துளிக்கும் (அகம். 166:1-3) நாவாய் வழங்கும் பெருந்துறைக்கண உள்ள, செருக்கு மிகுகினற கள்ளையுடைய சாடி போன்றவள தலைவி (நற. 295.6-7). 2. உழுபடைச் சால். வையை நீராட்டினகண் தலை வியின் ஆயத்தார தலைவிக்கு மாற்றாளாய் பரத தையைப பார்த்து, 'வனபபாகிய வயலிலே கள ளாகிய நீரை விட்டுக் காமமாகிய சுலபபையால் எம்முடைய எருது (தலைவன) சோம்பிக கிடவா மல் உழுகினற பழைய சாடியே - உழுபடைச்சாலே - என இகழ்ந்துரைத்தனர் (பரி. 20 52-54) சாடு- சகடம். (வண்டி) புகை சூழ்ந்த கொட்டிலின (குடிலின) நெடுஞ் சுவா, குறிய சாட்டின-சகடத தின-உருளையோடு கலப்பையையும் சாாததி வைத்தமையான தேயந்திருந்தது (பெரு.188,189). சகடம், சாகாடு காணக. சாணம் -தழும்பு. கடுங்களிறு, தோட்டி வெட்டின வடு அழுந்தின முகததையும் போர்க கருவிகளைப் பலகாலும் பயிலுதலால தேயந்து சாண. ணம-தழும்பு- பட்ட போரைத தாங்கும பெரிய கையினையும் உடையது. (மது. 592,593). சாத்தந்தையார்-புளுவர். சாத்தனுக்குத் தந்தையார். சாததந்தையார் எனப் பெயா பெறுதல பண்டைத் தமிழ மரபு. இவர் அவ்வகையில் பெயர் பெற்றவா ஆகலாம். புறநானூற்றில் நானகும் (80,81,82 287) நற்றிணையில் ஒன்றும் (26) ஆக ஐந்து பாடல்கள் இவர் பெயரில காணப்படுகின்றன. புறப் பாடல்களுள் முதல மூன்றினால் இவா. சோழன போர்வைககோப் பெருநற்கிள்ளி முக காவலநாட்டு ஆமூர் மல்லனை மற்போரில் கொன்று நின்ற நிலையை இயல்புறப் புனைந்துள்ளார். பெரு நற்கிள்ளி, ஆமூர் மலலனது மிகு வலிமையைக கெடுத்து, ஒருகாலை மண்டியாக அவனுடைய மார்பிலே மடித்து வைத்தும் மற்றொரு காலினால்<noinclude></noinclude> dtbn2ev9j5s2fv1fhp8b870tpkny856 250 669186 1987682 2026-11-06T18:03:30Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாத்தன் அவனுடைய எதிரச்செயகையை விலக்கி முதுகிடை வளைத்தும் தலையும் காலுமாகிய இரணடும் முறிய மோதி அவனைக் கொன்ற முறையை இவர் புனை யும் திறம (புறம.80) பாராட்டுக்குரியது. அக் கிள்ளி அம்மல்லனை முறிதத நிலைமைக்குப் பசித்த யானை மூங்கிலைத தினன முறிக்கும் நிலை மையை இவா அப்பாடலில் உவமித்துள்ளார். அப போரில் கிள்ளியின விரைலை இவர் மற்றொரு பாடலில் (புறம். 82) வியக்கினறார். கரந்தைத் திணையில் மறவனொருவன நீணமொழி கூறுவ தாக இவரது நான்காவது புறப்பாடல் (புறம்.287) உள்ளது. போரில் பகைவரின் அம்பு தைத்தாலும் வேல் பாய்ந்தாலும யானை கொமபினால குததி னாலும் புறமுதுகிட்டு ஓடாத மறவரை இவர் அப்பாடலில் பீடுடையாளர் எனச் சுட்டுகின்றார். தலைவன பிரிவுணர்ததிய நிலையில் தலைவியின வாட்டம் கண்டு தோழி அவனை நெருங்கி, இவள் உடன்போக்கினில் உனக்குத் துணை வந்த தவற்றிற்காகவோ, இப்போது நீ பிரிதவான இவனது கைவளைகள் கழன்று விழுந்தன என வினவி அவனது பிரிவைத் தடுககும் முறையில் இவரது நற்றிணைப் பாடல் அமைந்துள்ளது. சாத்தன் - 1.பாண்டியன் கீரஞ்சாத்தன். 'தன் முற்றத் திறகு வந்த சானறோர் பசியினமையால் அப் போது உண்ண மறுப்பினும், 'நீர் உண்ணவில்லை யாயின யானும் உண்ண மாட்டேன்' எனத் தன் னொடு சாரததிச் சூளுற்று, உண்ணுவீரெனறு அவரை வேண்டிக் கொளளும பெரிய புகழையு டைய சாததன் எம்போலவாரிடம இனிய மெனமை யுடையவன எனப பாண்டியன கீரஞ்சாத்தனது பண்பைப் பாராட்டுவர் ஆவூாமூலங்கிழார் (புறம். 178-3-6). பாண்டியன கீரஞ்சாததன்' காணக. 2. ஒல்லையூர் கிழான் மகன் பெருஞ்சாத்தன். முல லைப் பூவே, தன் ஆண்மை யாவாககும வெளிப் பட வீரரை எதிர் நின்று கொன்று வென்ற வலிய வேலையுடைய சாத்தன இறந்தமையால நினனை இளைய வீரா சூட மாட்டார்; இளமகளிர்பறிக்க மாட்டார்; பாணன பறித்துச்சூடிக கொள்ளான; பாடினி அணியாள்; இநநிலையில் அவனது ஒல்லை யூர் நாட்டில் நீயும பூசுகக் கடவாயோ' குடவாயிற் கீரத்தனார் ஒல்லையூர் கிழான் மகள பெருஞ்சாததன மாய்நதபின செயலற்றுப பாடி னார் (புறம 242). 'ஒலலையூர் கிழான பெருஞ்சாததன' காணக. எனக மகன் 3. சோழநாட்டுப் பிடவூர் கிழான மகன் பெருஞ்சாத்தன். சாத்து நெடுங்கை வேணமானாகிய கிழானுக்குரியது பிட வூர்; அரிய காவலமைந்த அப்பிடவூரில் அக்கிழான் மகனாய் அறப்புகழோடு விளங்குகின்ற சாதத னுடைய சுற்றத்தினர் யாம்' என நக்கீரர் கிணை ஞன கூற்றில் பாடியுள்ளார் (புறம். 395:20,21). சோழநாட்டுப் பிடவூர் கிழான் மகன பெருஞ் சாத்தன்' காணக. - சாத்தனார் புலவர். சாத்தன் என்னும தெய்வப் பெயா இவாக்கு இயறபெயராய அமைந்தது. இவர் வரலாற்றில் வேறு செயதிகள் புலனாக வில்லை. குறுந்தொகையில் 349-ஆம் எண ணிலமைந்த பாடலொன்றே இவருடையதாகக் காணப்படுகின்றது. பரத்தையிற பிரிந்து மீண்ட தலைமகன அண்மையிடத்தே நிறகையில,தலைவி அவனிடத்து முன்னா இழந்த தனது நலத்தை மீளப்பெற மாட்டாமையைத தோழிக்கு உரைப்பு தாக இவர் அப்பாடலை இயற்றியுள்ளார். வறுமைத் துன்பத்திற்கு அஞ்சி இரந்தோர் வேணடியவற்றை அவாக்குக்கொடுத்துப பின்னர் அவற்றை மீளக் கேட்பதை விடவும் இன னுயிரை யிழததல் இனிது என்ற சிறந்த அறத் தினை இவர் தலைவி வாயிலாக உணர்த்துகின றார். தன்னைக காதலித்துத் தனதுநலத்தை விரும் பிய தலைவனுக்கு அதனைக் கொடுத்து இழந்த பின் அவனது புறததொழுககம் கண்டு அநநலத்தை மீளப்பெறல இயலாது. என்ற தலைவியின கருத்து இதனால புலனாகின்றது. அடும்ப மலரை மிதிததுச் சிதைத்தவாறு நாரை மீனருந்தும் துறை யையுடையவன் எனபதன மூலம் தலைவியின பெண்மை நலத்தைச் சிதைத்தவாறு தலைவன் புறத்தொழுக்கம் மேற்கொண்டு பரத்தையரை நுகரும் தன்மையை இவர் இறைச்சிப் பொருளாகப புலப்படுத்தியுள்ள நயம பாராட்டத்தகும. சாத்து 1. நிரள, ஒத்த எடையுடையனவாகப் பொதிந்த மிளகுச் சுமைகளை இருபுறமுமிட்ட வடுவழுந்திய வலிய முதுகினையும் எடுப்பான செவியினையும் உடைய கழுதைகளின சாதது-திரள் வியனகாட்டு வழிகளில் இயங்கும் (பெரு.78-80). - 2. வாணிகச் சாத்து. மூங்கில தமமில் உராய்தலால் எழுந்த பெருந்தீ காட்டைத் தனனுள் அகப்படுத்தி எரிய, அதனால் சாதது-வாணிகச சாதது-தாம் சென்ற வழியை விட்டு ஓடி அச்சத்தால் அலறியது (அகம். 39:6-10). உமணா சாத்து சமைத்துண்டு கைவிட்டுப்போன கலலால் அமைத்த அடுப்பின்<noinclude></noinclude> 2twgy9nged9g5h3gjq55d2kulemyl03 250 669187 1987683 2026-11-06T18:03:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987683 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாதல் கண மழவர் ஊனை மணமுண்டாகும்படி புழுககி உணபர் (அகம்.119:7-9), கொடுவில் ஆடவர், பிறரை வருத்தும் பகழியால வழிசசெல்லும் சாத் தினைக கொன்று அவர்தம் பொருளைக் கொள்ளை கொண்டு உண்பர் (அகம். 167:7-9). வலிய வில்லினைக் கொண்ட இளையர் (மறவர்) வறண்ட நெறியில் செல்லும் சாததினை அலைத்திடும் அன் பில்லாத வாழ்க்கையுடையவர் (அகம். 240:5-7), ஆறலைப்போர், கவர்தத நெறிகளில் ஆரவாரித்து ஒருங்கே அரிய பொருள்களைப் பறித்துக் கோட லின் சாத்து சிறிதும் அநநெறியிடையே இயங்குதல இல்லை (அகம்.291:11-15). 'சாதது வந்து அடைந் ததாக, வேலேந்திக் காவற் காட்டிடத்தே வந்து பெயரும் ஆறலைப்போரது தண்ணுமையின் முழக கத்தினைக் கேள்; ஆதலின நீவிர் இருவரும் செல்ல வேண்டா' எனக கண்டோர் கூறிக் காதலர் செல வைத் தடுத்தனர் (குறு. 390). சாதல் - இறத்தல் அரிதாகப் பெற்ற நெல்லிக் கனியின் பெரும் பேற்றினைக் கூறாமல் சாதல - இறத்தல- ஒழியுமாறு அதனை ஒளவையார்க்கு ஈந்த அதிய மான அஞ்சியை அலர், 'நீலமணிமிடற்று ஒருவனை (சிவனை) போல வாழ்க' என வாழத்தினார் (புறம். 91-6-11), 'நீ வேண்டிய பொருளை நின வேந்தனாகிய சேரன் வழங்குவான; நீ அவன பொருட்டுச் சாதல் அஞ்சாய' என நாஞ்சில வள்ளுவனை மருதனிள நாகனார் பாராட்டினார் (புறம்.139:11,12). கணியன பூங்குன்றன் கூறும் தெளிவுரைகளுள் ஒன்று 'சாதலும் புதியதன்று என்பதாம் (புறம். 192:4). ஒரு பயனின்றியும் போரிற சாதல் விருபபம உடைய வீரனுக்கு, வேந்தன் தான அணிந்திருநத பலவகை மணிகள் விரலிய பலவடமுள்ள மாலையைச் சூட்டி, அவன அணிந்திருநத ஒற்றை வட மாலையைத்தான் சூடிக கொண்டான் (புறம. 291:6-8). இனபுற்று வாழதல் போலும் காதலையுடைய உயிர, சாதல் போலும் துனபினைத் தரும் பிரிவுக்கு வருந்தும் (அகம். 339:12-14), தலைவன மணந்துகொள்ளாது களவிலே நெடுங்காலம் வந்து ஒழுகுதலால் வருந தீய தலைவி தோழியிடம், "நமமை விருமபிக் களவின்கண் வந்தொழுகும சானறோராகிய தலை வரை நாம் விருமபி யொழுகுதல் பழியுடைய தாமெனில் தூங்காதனவாய் அழுகின்ற கண் ணொடு ஏக்கத்தால இளைத்துச் சாதலும் இனிதே எனக் கூறினாள (நற். 327.1-3}, பிரிவிடை ஆற்றாளாய தலைவி, 'யான் சாதலுக்கு அஞ்ச விலலை; செத்தால இனி வரும் பிறபபு மககட் என சாந்தம் பிறப்பன்றி வேறொரு பிறப்பாகி மாறிவிடின காதலனை அப்போது மறப்பேனோ என்ற அவ்வொனறனுக்கு அஞ்சுகின்றேன்' எனத் தோழி யிடம் கூறினாள் (நற. 397:6-9). 'தம்மிடம் வந்து இரந்தார்க்கு ஏதேனுமொன்றை முகம் மாறாது ஈயாதவா சாதலும நனறே' எனத் தலைவன கூறிய தாகத் தலைவியிடம் தோழி கூறி உடன்படச் செய்தாள் (கவி. 6t: 11,12), உண்டென்று கூறு வதற்கும் இயலாத நிலையில் உள்ளதன உயிர் அநநிலையிலும் நிலலாமற சாதலை உணர்த்தும். தலைவன பரத்தையர்பால பிரிந்தமையால் ஏற பட்ட பழிககுத்தலைவி நொந்து கூறினாள் (கலி. 77: 9-11). சாதி - திரள். பசுமையறும்படி முற்றின பெரிய செந் நெல, கொட்டப்பட்டார்கதக கடுப்புத்தன்மை யைக் கொடுக்கும் பறவையாகிய குளவியின் சாதி- திரள - போல இருந்தது (பெரு 229,230). 58: சாந்தம் - 1. சந்தனககட்டை. தமிழ் பொருந்தியமதுரைக கண, குளிர்ந்த செங்கோலையுடைய வேந்தனாக ஆண்டவன வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெரு லழுதி, அவன நெல்லும் நீரும் எல்வா வேந்தாக கும் எளியலெனக் கருதிப பெறுதற்கரிய பொதியின் மலையிடத்துச் சாந்தததையும்-சந்தகை கட்டையை யும்-கடலிடத்து முததையும் தனக்கே உரியவாகக் கொண்டவன எனக காலிரிப்பூம்பட்டினததுக் காரிக கண்ணனார் பாராட்டினாா (புறம 10-13). குதிரைமலைக் குறவா, காட்டுப பசுவைக கறந்து கொண்ட பாலுடன, சிறுதினையிட்டுச் சாந்த விறகினால புழுக்கிய சோற்றை அகன்ற வாழை இலையிலிட்டுப் பலருடன பகுத்துண்பர் (புறம். 168:5-14). ஆய அண்டிரன தனபால வரும் விருநதினர்ககு முள்ளம பனறியின கொழுமையான ஊனும் மலைப்பக்கத்தே தழைத்து நிற்கும் சாந்த மும் யானைக்கொம்புமாகிய மூன்றையும் புலித தோலினமேற் குவிதது வழங்குவான (புறம். 374: 11-16). கானவன மதுவினை உண்டு, சாந்த விறகா லாய தீயில ஊனுடன் கூடிய சோற்றைச் சமைத்துச் சுற்றத்துடன் உண்பான (அகம். 172'6, 11-13) தலைவனது முயக்கத்தால் தோன்றிய புதுமணம் காரணமாகத் தலைவியின தோளில் வண்டு மொயககக் கண்டு ஐயுற்று வினவிய தாயக்குத் தோழி, அடுப்பிலிட்ட சாந்த விறகின கொள்ளி யைக்காட்டி, அதிலிருந்த வண்டுகள் இவள தோளில் மொயத்தன' எனப் பொய்யுரைத்தாள் (நற். 553 12), குன்றத்தில் வாழும் குறவன<noinclude></noinclude> 249e22zruvgajlc467mjciac78w1wbm 250 669188 1987684 2026-11-06T18:04:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987684 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாந்தம் சாநகததைச் சுடுதலால எழுந்த நறும்புகை, தேன் மணம கமழும் மலையிட மெலலாம பரவும் (ஐங். 253 1,23, 2. சந்தனச் சாந்து. தென்னவர் (பாண்டியர்) தென கடலிற பிறந்த முத்தினை மாலையாக அணிந்து வடமலையிற பெற்ற சாந்தம-சந்தனச் சாந்து-பூசினர் (புறம. 380:1-5). இளஞ்சேரலிரும் பொறை மாட்சிமை பொருநதிய வரிகளுடன் விளங்கும சாந்தம பூசப்பெற்ற மார்பை வன உடைய (பதி. 88.30). தலைவன் குளிர்ந்த சிறந்த சாந்தம மணக்கும் சேரிப்பரததையின் தோளைக கூடி அவளிடத்தே தங்குவானாயினான (அகம். 186:10-13). முசுண்டை என்பான பாணர் வேண டின் பொற்பூணினைக கொம்பில் சேர்த்துப் பொன்னரி மாலையினைக் கழுத்தில் அணிவிததுச சாததம் பூரிய இமிறுடைய ஏற்றோடு களிறும் தேரும் வழங்குவான (அகம். 249:4-9). தலைவன் வினை முடித்து, புலவர் பாராட்டும விழுப்புண் கொண்ட, மாலையணிந்த தன மார்பிடத்தே சாந்தத்துடன நுண்ணிய பொடிகளை அணிய வென்றிகொள் உவகையுடன் இவலம் புகுந்தான் (அகம். 354:9-11). தலைமகன, தலைவியின ஊட லைத் தீர்கக விரும்பித் தெருவில தேரை இழுத்து நடைபயிலும் சிறுவனை எடுத்து மார்போடு அணைத்த போதுசிறுவனின வாயநீர் ஒழுகுதலால் அவன் மரபிற் பூசியிருந்த சாந்தம் சிதைந்தது (நற. 250:2-4). தலைவன, வினைமுடிதது மீளுங் கால இடைச்சுரத்துக் கண்டோர், 'தன காதலியை ஆற்றுமாறு இத்தலைமகன் தன் மார்பிற் பூசிய சாந்தத்தினும குளிர்ச்சி உடையனாய் வரு கினறான எனப் பாராட்டியுரைத்தனர் (நற. 396: 7-9). தன் புறத்தொழுககத்தை மறைத்த தலைவனிடம் தோழி, 'சாந்தம் கமழும் நின்னு டைய மார்பு, வண்டுகள மொய்க்கும்படி நறுமண முடையோளின் (பரத்தையின) கூந்தல மணம் கமழவதால் நின் ஒழுக்கததை யாம் அறிவோம்' என இடித்துக்கூறினாள் (ஐங். 240) மணப்பொ ருள் பலவும கூட்டிய நறிய சாந்தம், மலையில் பிறந்ததாயினும் மலைக்குப் பயனபடாது, மெய யில பூசுபவாக்கே பயன்படும்; அதுபோல நும மகளும் பயன்படும் பருவத்து நுமக்குப் பயன படாள்' என முக்கோற்பகவா உடன்போய் ளைத் தேடும் செவிலிககுக் கூறினர் (கலி. 9: 12-14). பரத்தையரின முயக்கததால தலைவன மலாந்த மார்பிற பூசிய சாந்தம் பாடழிந்தது; அதுவே தலைவனின் உட்பகையாய் அவன் மக பரத 10 சாந்தம் தைமையைத் தலைவிக்குக் காட்டியது (கலி. 73:12, 13). சேரியில் உள்ள மையுண்ட கண்ணாரின (பரத்தையரின்) முயக்கததாலே பாடழிந்த, சிதறு தலபட்ட சாந்தமுடைய தலைவனின் வடிவு கண்டு தலைவி ஊடினாள் (கலி) 91:12-18). வண்டுகள் ஊதும் சாநதத்தைக கை வடுககொளப் பூசிய அகனற மார்பினையும் பரததைமைக் குணத்தினை யும் உடையவனே' எனத் தலைவி தலைவனை விளித்தாள (கலி. 93.1,2). மதுரையிலிருந்து திருப் பரங்குன்றம் செல்லும தலைமகளிர் வழிபாடு செய வதற்குரிய சாந்தம், புகைததற்குரிய பொருள் விளக்கு, மலர், முழவு முதலிய பல பொருள்களை, யும் ஏந்திச் சென்றனர் (பரி. 8:96-102) வையை யில வெள்ளம் பெருகிட, நீராடச் செலவோரிற சிலர் தாம பூசியிருந்த சாந்தத்தை மாற்றி அகிற் குழம்பு பூசினர் (பரி. 12.13,14). அடியவர் கோல் விளக்கும் இசைககருவியும் சாந்தம முதலிய நறு மணப்பொருள்களும சுமந்து திருப்பரங்குன்றம சென்று கடம்பினை வாழ்ததி முருகனை வழிபட்ட னர் (பரி. 17:1-5). திருப்பரங்குன்றம், ஆடவர் மலையையொத்த தம் மார்பில பூசிய சாநதத்தின் குளிர்ச்சியையும் நறுமணத்தையும் ஏற்றுவரும் காற் றினை உடையது (பரி. 21:46, 47), வையைப் புதுப்புனலாட மதுரை நகரத்து மகளிரும மைந் தரும் முன்னே செனறனர்; அவர் பின் சிலர் பதது வகைத் துவாகளையும் புகைக்கப்படும் பொருள்க ளையும் சாந்தததினையும் எடுத்துச் சென்றனா (பரி. 22:17-20). 3. சந்தன மரம். வாழைக்கனி, பலாச்சுளைச் சாறு இவற்றால் ஆய கள்ளைச் சுனைநீர் என்று கருதிய பருகிய ஆண்குரங்கு, மயக்கததால் தனக் குரிய சாநதத்தில - சநதன மரத்தில -ஏறமுடியாமல் மலர் அடுக்கால இயன்ற படுக்கையில துயிலும் (அகம். 2:1-7). நீண்டு வளர்ந்த, சிறிய இலைகளை யுடைய சாந்தத்தின மெல்லிய கிளைகள் தீண்டு மாறு மலையின் பிளபபுக்களிடத்தே தேன் இறால தொங்கும் (அகம். 242:19-21). யானையின் கொம பினைக கொண்டு பொன்னை அகழ்நதெடுக்கும் அப்பொனனையும் பொன்னுடன வெளிப்போந்த ஒளிபொருந்திய மணிகளையும் யானைக்கொம்பு ஒடிதலால அதனின்றும் சிந்து கினற முத்துக்களையும சாந்தத்தைக காவு மரமா கக் கொண்டு மலையினினறு எடுத்து வந்தான (அகம்.282:1-10). மலையில் வாழும் குறவர் அறியா மையால மேற்பட்டையை அறுதத சிறிய இலையை யுடைய சாந்தம், அறுபட்ட வழியே நீர் வடிந்து கானவன,<noinclude></noinclude> oy881r7lty4oohpz5sygb4wcagul584 250 669189 1987685 2026-11-06T18:04:24Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987685 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சாந்தாத்றி உலாந்து கெட்டது (நற். 64:4 7). சிறிய கிளை களிலே பூங்கொத்துககளையுடைய சாந்தத்தின் கட்டையொடு பலலாய பொருள் சேர்ததமைத்த சாந்து பூசிய கூந்தலையுடையவர் தோழியர் (நற். 140:2-5). சாந்தததினின்றும் போந்த நறுமணம் துறுகலலின் கமழும் மலைப்பிளப்பினையுடைய அயலிலே உள்ள சிறிய நெறி வழியே இரவுக குறியில் தலைவியைச் சந்திக்கத தலைவன் வந்தான (நற் 261:8-10). சாந்த மரத்தின இடையே எழும அகிற்புகை சந்தன மலரின மணததோடே விரவிச சிறந்த கலவை மணமாகக கமழும் நாட்டையுடைய வன தலைவன் (ஐங. 318:1,2). தலைவியும் ஆயத் தாரும் ஐவனமாகிய வெண்ணெல்லைப் பாறை யாகிய உரலிலே பெய்து, யானைத் தந்தத்தாலும் சாந்த மரத்தினாலும் பண்ணின உலக்கைகளாலே குற்றிப பாடும் வள்ளைப்பாடலுள் முருகனைப பாடுவார் போல இருவாக்கும் பொருந்தத் தலை வனைப் பாடினர் (கலி. 43:1-7) சாந்தாற்றி - விசிறி வகை. மேகம் ஒலிக்கின்ற போது தம இரண்டு சிறகினையும் சாந்தாற்றி - விசிறி- போல விரித்து மயிலகள் ஆடின (பரி. 21 30-32). சாந்தி - சாந்தப்படுத்தும் சடங்கு. இளஞ்சேரலிரும் பொறை அரிய திறலுடன் நாற் சநதியில் விருமபி யிருக்கும் கொடிய பூதங்களை இவ்வுலகில கொண்டு வந்து நிறுததி, நூல்களிற் சொல்லப்பட்ட முறைப்படி கிரகஙகளுக்குச் சாநதி - சாந்தப்படுத் தும் சடங்கு - செயது உயிர்களைக் காதத செங் கோலை உடையவன (பதி, ப.9.13-16). சாந்து - 1. சந்தனச் சாந்து. கருங்கையொள்வாட் பெரும் பெயர் வழுதி பொற்கழல் அணிந்த காலி னையும் பூசிப்புலாநத சாந்தம் - சந்தனச் சாந்து பொருநதிய குறுக்கே அகன்ற மார்பினையும் உடை யவன் (புறம். 3:13-16). இராசசூயம் வேட்ட பெருநற்கிள்ளி புலால் நாறும வாளினையும் பூசிப் புலர்ந்த சாந்தினையும் முருகனை ஒத்த சீற்றத்தை யும் உடைய தலைவனாவான (upio. 16:11, 12). 'நினனைச் சூழ்ந்த பாணரின இசைகேட்டு மகிழ்ந்த பினனர், சாந்து பூசிய புலர்ந்த நின அகலத்தை நின உரிமை மகளிரின் தோன் சூழவதாக என நலங்கிள்ளியை முதுகண்ணன சாததனார் வாழ்த்தினார் (புறம்.29.6,7), 'சாந்து பூசப பெற்ற மார்பின்கண்ணே நெடிய வேல பாயந் தனவாக வேந்தரும் (குடக்கோ நெடுஞ்சேரலாத னும் வேல் பஃறடக்கை பெருவிற்ற கிள்ளியும்) பொருது அக்களததே மாயந்தனா' எனப் பரணர் 11 வாடா மாலையைச் சாந்து என இரங்கிப் பாடினர் (புறம் 63:9 10) குமணன சாந்து பூசப்பெற்ற பல நலவ இலசகணம் பொருந் திய மேமபட்ட அழகிய மாாபினை உடையவன (புறம். 161*26,27). நம்பி நெடுஞ்செழியன் மணம் நாறும் குளிர்ந்த சாநதினைப் பூசினான (புறம். 239:3). 'பெருவேந்தன சினந்தெறிந்த வேல தலைவனின் சாந்து அணிந்து மார்பில் தைத்து ஊடுருவியது எனச சீறூர் மனனனின் மனைவி பாணற்குரைத்தாள் (புறம். 308:5, 7) வெண்குடை என்னும் ஊருக்குரியவனான சோழிய ஏனாதி திருககுட்டுவன விற்பயிற்சியால உயர்ந்து அகன்ற தும் சாந்து பூசப்பட்டதுமான மார்பையுடையவன் (புறம்.394:1-3). சாந்து புறத்தே பூசிய கட்குடங் களுக்கு இஞ்சியையும் பூவையும் கலந்து தொடுத்த சூட்டினா (பதி. 42 10, 11) கடல்பிறக் கோட்டிய செங்குட்டுவன, பல வரி களையுடைய மார்பில பூசிய சாந்து புலர்ந்தது, பகைவா நாட்டைச் சுடுதலாவ எழுந்த தீப்பட்டு அவன மார்பு மாலை வாடியது (பதி. 48:10-13) கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன பகைமனனரை வென்று, தன மார்பினால் பிணிக்கப்பட்ட மகளிரின் பூசிய சாந்து புலரவும திலகம், கணணிலிட்ட மை முதலிய வண்ணஙகள் நீங்கவும் அவரை முயங கினான (பதி, 50:16-20). பாரி, பூசிப்புலாந்த சாரு தினை உடையவன (பதி 61 7,8) செலவக் கடுங்கோ வாழியாதன, மெய்யில வடுவும் தழும்பும உறுதலால் சாந்து எழில் மறைத்த உடமபையுடைய வீராகித்த தலைவன ஆவான (பதி 67-17, 18) பெருஞ்சேர விரும்பொறையின பகைவா பூசிய சாந்து புலாந்து அகன்ற "மார்பினையும் தொடி விளங்கும் வலிய கையையும் உடையவா (பதி.80:5,6). வில லால் கொலைபுரியும கானவர் நறிய சாந்து பூசிய மார்பினை உடையராய், நெடிய மூங்கில குழாயில் விளைந்த கள தெளிவை உண்டு குரவைக்கூத்தாடு வர் (முரு 193-197). ஆய வள்ளல சாந்துபுலா திணி தோளையும் ஆர்வ மொழியையும் உடைய வன் (சிறு. 98,99). படைத்தலைவா விளக்கத்தை யுடைய வஞ்சிப் பூவினையும் பூசினலாறே புலாந்த நறிய சாந்தினையும அணிநதிருநதனா (மது 225- 227). நறிய சாந்து பூசிய மார்பினை உடையராய யாகங்களைச் செயது பெரிய சுவாக்கம் செல லும் சான்றோரைப் போன்று காவிதி மாக்கள் ஒழுகினா (மது. 493-499), இரவு வந்தவுடன் தம் கணவரைக் கூடும் பொருட்டு மகளிர் நறிய சாந்தினை அரைத்தனா (மது. 847-549, 553). பெருஞ்செய ஆடவர் (மண்டலங்களை ஆளவோர்) பூசிப் புலர்ந்த சாந்தினையும் விரவு<noinclude></noinclude> spiw4t0r95sjcr2kbx8404l8rh71n8e 250 669190 1987686 2026-11-06T18:04:41Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987686 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சாந்து தலையுடைய பெரிய பூமாலையினையும் உடைய வா (மது. 745, 746). தலைவன்சாந்து பூசிய தன அகன்ற மார்பில் பூணும் தாரும் அணிநதான் (குறி.120-122).திருமாவளவன, புதலவர் ஓடிவந்து ஏறி விளையாடுகையினாலும் மகளிரின் முலைகள் சாந்து சிதைந்த புணாதலாலும் மார்பினன் ஆனான (பட் 295-297). தலைவனது நறும் சாந்து அணிந்த கேழ் கிளர் அகலத்தைத தலைவி முயங்க விருமபினாள் (அகம். 28-13-15). இருங்கோ வேண்மான தேன்கமழ் (அகலத்துப் பூசிப் புலர்ந்த சாந்தினையுடையவன (அகம். 36.18, 19). தன மார்பில சிவந்த சாந்தணிந்த தலைவன் வேட்டை யாடினான (அகம். 48:11, 12), தேரில் கட்டப் பட்டு விரையும் குதிரையின் வாயிலிருந்து சிதறும தெவிட்டல் சிலமபியின் நூலபோலச் சிதறித தலைவனின் சாந்து புலர் மார்பில் வீழ்ந்து மறுச செய்தது (அகம். 224:5-9). இரவில் சாந்தும் பட்டும் ஒளிசெய்ய, மகளிர்போல நாணியிருந்த பரத் தைமைத் தலைவனைக் கண்ட தலைவி ஊடல் நீங்கினாள் (அகம். 236.10-13). கடற்பரப்பில் உள்ள எம ஊக்கண தஙகுலையாயின வடவர் கொணர்ந்த வெள்ளிய வட்டககலலில் பொதிய மலையின சந்தனக்கட்டையுடன பிற மணப பொருள்களும் கூட்டியுணடாககிய நறிய சாந் தினை அணிவிப்போம்' என்று தோழி தலைவ னிடம் கூறினாள் (அகம்.340.16-18). 'என அம்பு பட்டுத் தப்பி வந்த யானையைக கணடீரோ' என வினவிய தலைவனின சாந்து பொருநதிய அக லத்தை நினைந்து தலைவி வருந்தினாள் (அகம். 388:10-17). மலைநாடனின் சாந்து புலர் மார் பினை நினைந்தால உள்ளததின்கண் காமநோய பெருகும் என்பது தலைவி கூற்று (குறு. 150'3,4). தலைவன், மலையில் விளையும் சிவந்த சாநதினை யும் முத்துமாலையினையும் அணிந்தவன (குறு. 321:1). பாண்டியன பூவாலாகிய குளிர்ந்த மாலை யும புவர்ந்த சாந்தும அணிநதவன (சுலி. 67.8). பரத்தை, தனனுடன் தலைவன் கூடியதைத் தலைவி அறியுமாறு அவன் மார்பில சாந்து பூசி னாள் (கலி. 79.9,10). 'ஏந்தெழில மார்பனே, சாந்து அழிதற்குக காரணமான வேர்வையை உடையையாதலால் எவ்விடத்தே செனறு வந் தாய' எனத் தலைவி பரத்தைமைத் தலைவனை வினவினாள் (கலி. 96,3,4). பிருங்கலாதன திரு மாலைப் புகழ அதுகேட்டுப் புகைந்த நெஞ்சும புலாந்த சாந்தும உடைய இரணியன் அவனைப் பிணித்தான (பரி 4:10-12), மகளிரின் படலை மாலையும் குலைந்த மயிரும் ஆடவரின் மார்பில் 12 டனா சாந்து பூசின சாந்தினைச் சிதைத்தன (பரி. 6:19). வையையில் புனலாடச் செனற மகளிர் பனிநீர் கலந்த சாந்தினை எடுத்துச் சென்றனர் (பரி. 10:13). வையையில நீராடும் மகளிரிற சிலர் மாலை, சாந்து, கத்தூரி, அணிகள் ஆகியவற்றை நீரில் இட் (பரி. 10:92,93). இனிய மணமுடைய சாந் தினை வையை உடையது (பரி. 11:27, 28). வையையில் நீராடிய மகளிரின் மார்பினினறும் வழிந்து வீழந்த மணமுடைய சாந்தினால வையை யாற்றின் மணல் சேறாம தன்மை பெற்றது (பரி. 12,96, 97). அரக்குநீர் பட்ட ஆடையுடையா ளைத் தலைலன நெருங்கியபோது, 'இவள் பூப பெயதினாள்; இவள்பாற் செலலற்க' எனப் பொய் யாகக் கூறி நகைத்தனா; தலைவன, அவள் மேல் உள்ள செஞ்சாந்தின நாற்றததால் உண்மையினை தென அறிந்தான (பரி. 16: 20-26). நீராடும் பரத் தையரை அடுத்தடுத்துப் புலலியமையால் அழிந்தும அழியாததுமாகிய மானமதச் சாந்து பொருந்திய மார்புடன் தலைவன காணப்பெற்றான (பரி. 16: 43, 44). மகளிரும் மைந்தரும் இனபம வேண்டிக் கையுறையாகிய பொன்மீன முதலியனவும் சாந்தும் மாலையும் புகையும் உண்டியும் வழங்க, மழை இடையறாமல் பொழிந்து வெள்ளம் பெருகி வருக என நல்லழிசியார் வையையை வேண்டினார் (பரி. 16: 50-55). கூடலுககும் பரங்குன்றத்திறகும் இடை யேயுள்ள தொலைவு மிக்க குறைவு எனினும் கமழும் நறுஞ்சாந்து அணிந்த மகளிரும் மைந்தரும நெருங்கிய விளையாடுதலால் மிகச் சேயதாகத தோன்றியது (பரி. 17:23-25). சாநதும் மாலையும் கோதையும சுண்ணமும மகளிர் கூந்தலினின்றும் மைந்தர் குடுமியினின்றும் சோர்ந்த பூவும் நிறைந் திருததவால் வையையாற்றின் நீரின் நிறம் தோன்ற விலலை (பரி.தி.2: 84-86). 2. மயிர்ச்சாந்து, சாந்து - மயிர்ச்சாந்து - பூசிய வளைந்த கொத்தாகிய கூந்தலை வாரித் தாய் மலர் களை இணைக்கப் புகும்பொழுது அதற்கு உடன படாளாய் நின்ற தலைவியின நேற்றைய நிலையை மகட்போக்கிய தாய் மறுநாள் நினைக்கிறாள் (அகம்.117:10,11). நெறிந்த கொத்தாக உள்ள சாந்து அணிந்த கூந்தலை ஆற்றி மகளிர் போது அணிவர் (அகம். 389: 1, 2). தலைவியின கூநதல் சாந்து அணிந்தமையால் இருள்போல கருமையாக இருந்தது; (அகம, 399:1, 2), இரவுககுறியில் தலைவன சூட்டிய மலர்களை உதிர்த்துவிட்டுத தலைவி விடியற காலத்தில் சாந்து பூசிய நறிய கூந்தலில எண்ணெய நீவித தமருடன் ஒழுகா<noinclude></noinclude> sngbvv1xlzsjfsa8n0su2l0iwlf6jhl 250 669191 1987687 2026-11-06T18:05:02Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987687 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சாபம் 13 சாய் நினறாள் (குறு. 312: 5-8). களவொழுக்கம் வெளிப் பட்ட நிலையில் தலைவி சாந்து பூசி உலர்ததின் மயிரை முடித்து ஆடையைக் கையால தழுவி அச் சத்தால தளர்ந்து நடந்து சென்று பக்கத்தில் இருந்த கானத்தில் ஒளிந்தாள் (கலி. 115: 12-15). 3. துவையல். கைம்மை நோனபால் வருந்தும் பெண்டிர் நீர்ச சோற்றுத் திரளுடன் வெள்ளிய எள்ளினை அரைத்த சாநதுடன்- துவையலுடன் வேளையிலைக் கறியை உணபர் (புறம்.246.6-8), 4.சந்தனமரம், இளஞ்சேரலிருமபொறை, சாந்து- சந்தனமரம்- கொண்டு வரும வானி என்னும் ஆற்று நீரினும் இனிய தண்ணிய மெனமையுடை யவன (பதி 86:12, 13), தேனீக்கள் தாமரையின் தண்ணிய தாதினையும சந்தனததின் தாதினையும் ஊதிச் சாநதிலே தொடுத்த தீந்தேன போலத் தலை வர் நட்பு இனியது; சிறந்தது என்பது தலைவி கூற்று (நற் 1:3-5). சாந்து மிகுதியாகவுடைய உயர்ந்த பெரிய மலை (நற்.328.9,10). குனறி னிடத்தில் சாந்தினால் செய்து புலிததோலாவ் வேய்ந்த பரணில் இருந்து தலைவி புனஙகாததாள் (நற்.351·6-8) குறிஞ்சி மகளிா தினையைச் சாந் துரலில பெய்து யானைக கொம்பாலாய உலக் கையாற் குற்றினர் (சுலி. 40.3-5). வையையில் நீர்ப்பெருக்கினால் அதன கரையின மேல மிளகுக் கொடி, சாந்து, நுரை முதலியவற்றை அலைகள் வீசின (பரி 16:2, 3). வாடைக காலத்தில வெள்ளிய நிறததையுடைய வட்டக்கல்லும் சாந்தும மக்க ளால ஒதுக்கப்பட்டன (நெடு.51,52). - சாபம் - வில், கரிகாற் பெருவளத்தான் கண்ணிற்கு விளங்கும் அழகிய சாபம் வில் - பொருநதிய வன் (புறம, 7:4). செலவக கடுங்கோ வாழியாதன அம்பறாத தூணியுடன் தோமேல் நின்று சாபத தின வலிய நாணினால் வடு உண்டாகும்படி அம்பைச் செலுத்தினான (புறம். 148,9). தலை யாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன குறுந்தொடி களைந்த கையின கண சாபம் பற்றி நெடுந்தேரேறிப் பொலிவுடன் நின்றான (புறம். 17: 4,5). பல்யானைச் செல்கெழு குட்டுவனின் படை மறவா போர் விருப்பததால் எப்பொழுதும் நாண ஏற்றியே கிடக்கும சாபத்தை உடையவர் (பதி. 24: 12).இளஞ்சேரலிரும்பொறை, மாட்சிமைப்படட தொழிலையுடைய சாபத்தை மார்புற வளைத்த வலிமை பொருந்திய கையையுடையவன (பதி.90; 32, 33). பாலை நிலதது வீடுகளில் மறலர் வேலி னைப் பலகையுடன் நிரைத்து வைத்துத் தலை யிலே முடிந்த நாணையுடைய சாபத்தைச் சாரத்தி வைத்தனா (பெரு. 119-121). பெருங்கை வேழம் அச்சங்கொண்ட சாபத்தினினறும் எய்யுங கணைக்கு அஞ்சிப பிளிறும் (நற. 228.6-8). தேவர் கள் முருகனுக்கு அளித்த படைகளுள் இலச்சினை யிடப்பட்ட வரிந்த சாபமும் ஒன்றாம் (பரி. 5.65). சாம்பல் - வாடல். இல்லததே தங்கும் குவிந்த சிறகுக ளையுடைய குருவிகள் ஆம்பல பூவின் சாமபல- வாடல் போன்று காணப்பெற்றன (குறு.46 1,2). சாம்பு - படுக்கை. வரிந்த கழிகளிடத்தே வரகுக் கற்றை களை வேயந்து சாம்பு- படுக்கை - அமைத்தனா (பெரு.150). சாமரை - கனனப்பூ (காதணி). கீழே தொங்கும் இயல் புடைய சாமரை - சுனைபபூ - பெண்கள் காதணியா கும் (கலி. 96:11). சாமனார் - காமன தம்பி. ஆண பெண்விழைவுக்குக காரணமான கணையையுடைய காமனின் தம்பி சாமனாா (கலி. 94:33, 34). சாய் - மென்மை. ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன நறவு என்னும் ஊரினகண சாய-மெனமை- வாய்ந்த மகளிரினத்திடை இருநதான் (பதி. 60:13). பெருஞ் சேரலிரும்பொறையின தேவியர் சாய வாய்ந்த அறல போன்ற கூந்தலையுடையவா (பதி. 74:3). 2. செறுமபு. (சிலாமபு) கரடி, கரிய பனையின புலலிய சாய்-செறும்பு-போன்ற கருத்த மயிரினை யும் உடம்பினையும் உடையது (முகு. 312,313), பொய்கையிலுள்ள யாமை கழனியில் உள்ள கமரு பின் சாய்ப் புறம் ஊர்ந்து சென்று இளவெயிற் காயும் (அகம், 306,6,7), 3. கோரை, பசிய சாயை-கோரையை-அடியிலே குத்தி எடுத்த மண கிடக்கின்ற கொம்பையுடைய கரிய கடாக்கள் தம்மிற பொருதன (பொரு. 209, 210). மருத நிலத்தில் உண்டான பசுமையுடைய சாயினைப் பல்லால மென்று கிழித்து நாரால மாலை கட்டுவர் (பொரு. 216-218). பனி தங்கிய சாய உடைய களனெல்லாம் நெற்கட்டுகள் நிறைந் திருந்தன (அகம்.236:5,6). பெணடிர் சாயை அழ கிய வளையலாகப் பூணுலா (நற். 60.9-11). கரிய நிறமுடைய சாயுடன் செருந்தியாகிய நெட்டிக கோரை கரும்புபோலச் சுழலும் (ஐங்.18.1,2)<noinclude></noinclude> 410o0iszs4skgvte1up8udv2est78z5 250 669192 1987688 2026-11-06T18:05:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987688 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாய்க்காடு தான வளைத்த மராமரத்தின கிளையிலுள்ள மலர் களைத தலைவி தனக்கும் பசிய சாயப்பாவைக்கு மாக ஆய்ந்து பறிப்பதைக் கண்டு தலைவன மகிழ்ந்தான (ஐங. 383 2-6) தன சிவந்த விரல மிகச் சிவக்கும்படியாக நெடும்பொழுது நின்று சாய பறிக்கும் தலைவியின நிலைக்கு இரங்கி அதனைக் கிழித்துப் பாவையாககித தலைவன அவளிடம் தந்தான் (கலி. 76:5,6). சாய்க்காடு - ஓருர். அனனம் துஞ்சும் வயல்களும் பொலிவுபெற்ற கொல்லைகளும் சூழ விளங்கும் சிறப்புடையது சாயககாடு (நற். 73:8,9). சாய்க் கானம் காண்க. சாய்க்கானம் - ஓருர். குளிர்ச்சி பொருந்திய சாய்க் கானததைச் சூழ்ந்து, நீணட கதிர்களையுடைய வயலகள் இருநதன (அகம். 220:18). சாயல - மென்மை. 'நெடுந்தகையே, ஞாயித்தைப் போன்ற ஆண்மையும் திங்களைப் போன்ற குளிர்ந்த பெரிய சாயலும் - மெனமையும் - மழை யைப் போன்ற வண்மையும் எனற மூன்றையும் உடையவனாய் நீ நெடுங்காலம் வாழ்வாயாக என்று பாண்டியன் இலவந்திகைப் பள்ளித் துஞ்சிய நன்மாறனை மதுரை மருதனிளநாகனார் வாழ்த்தினார் (புறம். 56:13-17), மலைச்சிகரந் தோறும இழியும் நீரைக் காட்டிலும மிக இனிய சாயலையுடையவன் பாரிவேள் (புறம். 1056-8), 'நலலியக் கோடனது மிகக மெல்லிய சாயலைக காணுந்தோறும் எனது நெஞ்சம் நீடு நினைத்து, அவனோடு தொடர்ந்த நட்பு இன்றே போல இடையறாது செல்லவேண்டுமெனறு பினவரும் நாளைக்கு இரக்கமுறுகின்றது' எனபர் புறத் திணை நனனாகனார் (புறம். 176:7, 11-13). மகளிரிடத்துச் சாயலையுடையவன் கோப்பெருஞ் சோழன (புறம். 221:5), LDN GOLD நிறமுடைய பெண், மயில்போலும் அழகிய சாயலுடையவள் (புறம். 318:2). பெண்மையறத்தோடு நடந்து செல லும் பெண்ணொருத்தியின் சாயலை நோக்கித தலைவனொருவன தேரை நிறுததி யிறங்கி, விளாதது கணணோடு அவள் யார் மகளென அரு கிருந்தோரை வினவினான (புறம்.383.4-7). இமைய வரம்பன நெடுஞ்சேரலாதன பெருந்தேவி, அடங் கிய சாயலையுடையவள் (பதி. 16:10, 13). இமைய வரம்பன நெடுஞ்சேரலாதன சாயல அமைந்த மார்பினையுடையவன (பதி. 16:19, 20). கடல் பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன் இரவலரிடத்தே 14 சாயல் அடக்கமான சாயலையுடையவன் (பதி. 48: 8, 9). செலவக கடுங்கோ வாழியாதன், பெரியோரிடத்தே வணங்கிய சாயலையுடைய புதல்வரைப் பெற்றான (பதி.10.20,21). நறுமணமுடைய குளிர்ந்த சாயல மிகக துகிலை நிலத்தளவும தொங்குமாறு இடை யில உடுத்தவனாய் வேலன குன்றுகள் தோறும் ஆடுவான் (முரு. 213,214,217) விறலியர், தம் விரிந்த கூந்தலைப் போல மயில்கள் தோகைகளை விரித்துப் பார்தது ஒப்பாகாமையினால் அவை நாணித் தததமககுள் சென்று மறைதற்குக காரண மான சாயலையுடையவர் {சிறு. 14-16, 31), பாண்டியன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியனின் காதலமகளின் மயிலோடொதத சாயலையுடையவர் (மது. 706, 712) மெத்தென்ற சாயலையுடையவர் மகளிர் (நெடு.37,39). 'அசை கினற மெல்லிய சாயலினையுடைய இளையீரே என்று தலைவன தலைவியையும் தோழியையும் விளிததான (குறி. 140,141). புதுபபெருககாய வந்த புனலபோ லும் அழகிய சாயலையுடையவன் நன்னன சேய் நன்னன (மலை. 61,64), மிக்க மழை பொழிந்தபின் வரும் கூதிர்க்காலத்தில் தலைவ னுக்குச் சாயல் அமைந்த இனிய துணையாவாள் தலைவி (அகம. 13:13,14). தலைவியின் களவுக் காதலையுணராத செவிலி, அவளுடைய சாயல உள் ளிட்ட பணபுகள் முன்னாட்களில் இருந்தவைபோல இல்லையெனக கண்டு வருநதித தாயமையுடன் அவளை நெருங்கித் தழுவினள் (அகம. 49:1-7), அன்பு கலந்து ஆர்வம சிறந்த சாயலையுடையவள் தலைவி (அகம். 94:12-14). பகற்குறியிடத்துத தலைவனைக கூடியதலைவி மாலைப்பொழுதில் அவனது பிரிவை யெண்ணி, நாணினை அணியாகக் கொண்ட சிறிய மெல்லிய சாயலையுடைய அழகு கெடுமாறு, கண் களில் நீர் பெருக ஒழிவின்றி ஏங்கி அழததொடங் கினாள் (அகம. 120:5-9). முல்லை மலர்களைச் சூடிக் கொள்ளும் மெல்லியனவாய்க் கருமணலபோல விரிந்த தலைவியின் தழைத்த கரிய கூநதல் தலை வன் அணைதற்கினிய சாயலையுடையது (அகம் 191; 14-16). 'பல மாண்புகளும் பொருநதிய சாயலை யுடைய இளையோள்' என்று தலைவியைக் குறிப் பிடுவான் தலைவன (அகம். 193·12, 13), தலைவன் சாயல் அமைந்த மார்பினன் (அகம். 210:10,11;328 15; நற். 327:9; கலி. 112:23) 'காவிரிப் புனல வரித்த கருமணல்போல் நெறிந்த நின் கூந்தலினது அணை தற்கினிய சாயலொடு அணைந்திருததலை மறந்து தலைவர் பிரிவு நீட்டித்திரார்' என்று தோழி தலை வியை வற்புறுத்தினாள் (அகம். 213:22-24), 'மேம் பட்ட அணிகளால் பொலிவுற்ற காண்டற்கினிய சு<noinclude></noinclude> b3reon8j0uxdsw9wc3s3nb3o8167jfq 250 669193 1987689 2026-11-06T18:05:37Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987689 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாயல் சாயலொடு வளைநது திரண்ட நின தோள்களைத் தழுவின காலனறி என கணகள் துயிலாவாம்' எனக் கூறித் தலைவன தலைவியைச் சேர்நதான் (அகம். 218:6-12), தலைவி சாயல் உட்படப் பல இனிய பண்புகளையுடையவள் (அகம். 2251-3), 'மார்பு பொருந்தத் தழுவும்போதெல்லாம் உயிர் குழைவது போலும் இனபுறுத்துகின்ற சாயல் அமைந்த இனிய துணைவரைக கூடியிருப்போர்க்கும் பொலி வுற்ற மாலைக்காலமும் இனிதாகும்' என்று பிரி விடை மனமவேறுபட்ட தலைவி ஏங்கிக கூறினாள் (அகம். 367:13-16). தலைவியின சிறுமெனசாயல் அமைந்த பேரழகு தலைவன் பிரிந்தவிடத்தில் அவ னால் நினைக்கப்படும் (அகம். 377.12), தலை வியது நீரைப்போலும் சாயல் தலைவனது தீயைப்போலும் வலிமையை அவிதது அடக்கியது (குறு.95,3-5). சாயலமைந்த கரிய குளிரச்சி மிகக கூந்தலையுடையவள் தலைவி (நற் 29,10,11). 'பிரிந்த தலைவா நின்னிடத்தே அனபு சிறந்தவர்; பிரிவு நீட்டிக்காத சாயலும உடையவா; அதனால் விரைந்து வருவா' என்று தோழி தலைவியை ஆற்றுவித்தாள் (நற். 208:8-10). மயில்போலும் சாயலையுடையவள் தலைவி (நற.301:4, 6), தலை வனது மார்பு தலைவிககுக குளிர்ந்த துயிலைத் தருகின்ற இனிய சாயலையுடையது (ஐங்.14.3. 4). தலைவியது போன்ற சாயல் மயிலுக்கும் அரிது' எனத தலைவன் உவநதான (ஐங.299.4,5) 'தலை வன தன மலையின் நீரைக் காட்டிலும மிக்க சாயலையுடையவன எனத் தலைவி அவனது இயல்பைக் கூறினள் (கலி. 42.19,20). சாயலால் இனிய மார்பினையுடையவன் தலைவன (சுவி 42: 30; 65:6), 'அடங்காத இனிய சாயலையுடைய நெடுந்தகையே' எனவும் 'அடங்காத இனிய சாயல அமைந்த மார்பனே' எனவும் தலைவனைத் தலைவி விளித்தாள் (கலி. 92:14;93:2). 'கரையில் நின்றதொன்றின நிழல் நீருககுள் அசைந்தாற போல அசைந்த மென் சாயலொடு உடலிலே கூனுணடாகி நடப்பவளே' என்று கூனியை விளித் தான குறளன (கலி. 94:2-4). குறளனை, 'சாய லால் இனிய மார்பனே' என விளித்தாள் கூனி (கலி. 94:37). 'உன்னைப் பிரியேன எனக் கூறி எனனைத் தம் அன்பினால் பிணித்துத் தம் சாய லால சுடுதவல்லது தலைவர் தீயினால் சுடுதல இலர்; அவருடைய சாயலால் எனக்குள் கனலு கின்ற காமநோய தீயினும் கடிதாயிருக்கின்றது. எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி. 137: 18-22) 'தலைவி தன சாயலால் என்னெஞ்சாகிய அரண இடிந்தொழியும்படி செய்து எனனைக 15 சாயலார் கைப் பற்றினாள்' என்று தலைவன் மடல ஏறி வந்து, கண்டார்ககுக் கூறினான் (கலி. 140.9,10). தலைவி இனிய சாயலுடையவள் (கலி. 140:18,19). நின சாயல திங்களிடத்தே காணப்படுகின்றது என்று திருமால வாழ்த்தப் பெறுகின்றார் (பரி.4.26). 2. மெனமையுடையாள். (ஆகுபெயா). நீ இத் தலைவியை வெஞ்சொல் சொல்லி அறியாமை யுற்றாய; அது நீங்க மடப்பம் மிக்க மயிலபோலும் சாயவை- மெனமையுடையாளை -வந்திக்க வா. என்று தலைவியின கற்றத்து மகளின் பரததை யிடத்துக் கூறினர் (பரி. 20.69,70). 3. அருள. 'யாவர்க்கும ஒதத நின சாயல் அருள் - எல்லோர்க்கும் கைமமாறு கருதாமல பொதுவில் பெயகின்ற நீர் நிறைந்த மேகத்தையொக்கும் என அருமறைப்பொருள் உணர்த்தும்' என்று திருமால போற்றப் பெறுகின்றார் (வளி. 2-5-57). 4. அழகு. வையை நீாவிளையாட்டினுள் கண ணுக்கு நிறைந்த சாயல - அழகு - பொருந்திய மூங் கிறகழியினால் நீரை வீசுவோருடன் அரக்குநா அடங்கிய வட்டினால் எறிந்து மகளின் திளைத்தனர் (பரி. 11. 54,65,58). சாயலர் - மென்மையுடையவர். (இளைப்புடையவர்). பகைவரது முன் படையை முறித்துச் செல்லும் தன் படைக்குப் பின்னே நின்று ஆனிரையுடன் வரும் தலைவனுக்குப் பக்க மறவராய் வருவோர் அவனி னும் பெரிய இளைப்பையுடையவா (புறம். 262: 4-6), சாயலன் - சாயலா மென்மையுடையவள, தலைவி வாழையைப் போலும் மெல்லிய சாயலள - மெனமையுடையவள் (குறு. 387:5-7). குன்றக்குறவனின் அன்பு மகளான தலைவி வரையர மகளிர் போலும் சாயலன் (ஐங. 255: 1, 2). சாயலன் - மென்மையுடையவன். பாண்டியன் கீரஞ சாத்தன் இரவலரிடத்தே இனிய சாயலன் மென் மையுடையவன் (புறம. 178:5,6). இளஞ்சேரலிரும் பொறை தன்னாட்டு வானி எனனும் ஆற்று நீரினும் இனிய குளிர்ச்சி மிகக சாயலனாய இரவல ரிடததே பழகுவான (பதி. 85:12, 13). 'தலைவன நினது உயாவுக்கேற்ற சாயலன்' என்று தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 333: 9-11). சாயலார் - மென்மையுடையார். மயில்போலும் மெல் லிய சாயலாா மெனமையுடைய மகளிர் கிளி கடிந்தனர் (புறம். 395:13,14).<noinclude></noinclude> ajfy8t96orv73l8yq4nlic0bd8kxscv 250 669194 1987690 2026-11-06T18:05:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987690 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாயலாள் 16 சாரல் சாயலான - மென்மையுடையாள. தலைவன விளையாட் டாக நீங்கிச் சிறிது பொழுது நீட்டிப்பினும், மிகுதி மெனமையுடையாள்-ஆகிய கொண்ட சாயலாள தலைவி அத்துணை நீக்கத்திற்கும அஞ்சிக் கலஙகு வாள (கலி. 10:14,15), சாயலோர்- மென்மையுடையோர். மெல்லிய சாயலோர் மென்மையுடைய - மகளிா கிளிபோலும் மழலை பேசுவர் (பட். 150), சாயினம் - மென்மையுடைய இனம் (மகளிர் இனம்). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் நறலென்னும ஊரில் சாயினத்தின்கண் - மென்மையுடைய மகளிர் இனத்தின்கண உள்ளான' என்று பாண்மகள் ஆற்றுப்படுத்தப் பெறுகின்றாள் (பதி. 60:12). சார் - - பக்கம. பாரியின பறம்பு மலையில் ஒருசார்- ஒருபக்கம் அருவி ஆரவாரித்து ஒழுக, ஒருசார் பாணருடைய உண்கலங்கள் நிரம்ப ஊற்றவேண்டி வடிககும் போது சிநதிய கள்ளாகிய தேறல கற்களை உருட்டிக் கொண்டு ஒழுகும் (புறம். 115). பாண்டிய நாட்டில் ஒருசார் மருதநிலம் சூழ்ந்தும் ஒருசார் மலைகள் ஓங்கியும் ஒருசார் காடுகள் வளர்ந்தும ஒருசார் பாலையாகிய சுரம் பரந்தும் ஒருசார் நெயதல் சானறும் ஐவகை நிலங் களும வளம் பொலிந்து அழகுடன் திகழ்ந்தன (மது. 270-328), மதுரை மாநகரில் ஒருசார் வேலன் வெறியாடல் நிகழந்தது (மது. 610,611). 'பரத்தை யைக குதிரையாக நீ ஏறுவாயாகில் ஈண்டு வாரா மல அந்தச் சாரின் கணணே திரிவாயாக' என்று தலைவி தலைவனிடம் புலந்து மொழிந்தாள் (கலி. 96:37-39). 'இவை என் தோழியருடன் காட்டுச் சாரின்கண பறித்த சிறுமுலலைப்பூககள்'. எனறு முல்லைநிலத் தலைவி தலைவனிடம் காட்டினாள் (கலி. 117:10,11). மல்லிகை முதலிய எல்லா மலர் களும் மணக்கின்ற இருசார கரைகளினிடையே வையையாறு சென்றது (பரி. 12:77-81). மலையி லிருந்து இழிந்த அருவி வந்து வையையின் கரை களிவ சார்ச்சார் (பக்கந்தோறும) உள்ள மரங்க ளின மலர்களை அணிந்து அழகு பெற்றுச் சென றது (பரி. 16:32, 33). திருமால எழுந்தருளியிருக் கும இருந்தையூரின ஒருசார் மணிநிற மலையும ஒருசார் அழகு தங்கிய கயமும் ஒருசார் திருமக ளும் விரும்பும் வயல்களும் ஒருசார வேதவொழுக் கததிலிருந்து பிறழாத அந்தணர் வாழும அறநெறி பிறழாத பதியும் இருந்தன; அப்பகுதியின ஒருசார் வணிகா வீதியும் ஒருசார வேளாளராகிய களமர் வீதியும் பிறிதொருசார் உழவர் வீதியும் விளங் கின (பரி. தி. 1:0-27). சார்வு - புகலிடம். கடிய நெடுவேட்டுவன தன்னை அஞ்சி வந்தடைந்த பகைவர்க்குச் சார்வாகி - புக லிடமாகி - விளங்கியவன (புறம், 205:4). சாரல் - மலைச்சாரல். முறிந்த வளையை ஒப்ப மலர்ந்த வெண்காந்தட்பூ இலை தழைத்த குளவி யுடனே நாறும் சாரறகண் - மலைசசாரற்கண் மறததை உடைய புலி சீறின எதிர்நிறக வல்ல மானினம் உளவோ? (புறம், 90:1-3), பறம்பு மலை யில் குறத்தியால மடுததெரிக்கப்பட்ட வற்றிய கடைககொள்ளி சந்தனமாதலால அதன் அழகிய புகை அதற்கருகாகிய சாரற்கண், வேங்கையின் பூங்கொம்பின்கண் பரக்கும் (புறம். 108:1-4). மலையை மழைவந்து சூழக என்று பலியைத தூவி, பின் அமமழை மிகப்பெயதலான் அம்முகில் மேலே போவதாக எனத் தெய்வத்தை வேண்டிய குற மாககள், மழை மாறிய உவகையராய மலைச் சாரற்கண் புனத்தினையை உண்ணுவர் (புறம். 143: 1-8). இளையர், பசி நீங்கி நல்ல மரச் செறிவுடைய நறிய குளிர்ந்த மலைசசாரற்கண் மலை யுச்சியினினறும் வீழந்த அருவி நீரைக் குடித்தல் (புறம், 150: 14-16). சாரற்கண அரு வியுடைய பயனபடு மலைக்குத் தலைவன ஓரி (புறம். 182: 11,12), சிங்கவேறு உலாவும் மலைச் சாரலிலே பிற விலங்குகளின் கூட்டம் நெஞ்சு நடுக்குற்று ஒடுங்கி உறைதல் (பதி. 12: 5, 6). மிகுகின்ற வெள்ளிய அருவி குதிக்கும் சாரலை உடையது பறம்பு மலை (சிறு. 90). பெருமையை யுடைய மலையில கமழும் பூக்களையுடைய சார லிலே நின்று அழகுபெற்ற கருநெல்லியினது, இனிய பழத்தை ஒளவைக்கு ஈந்தவன் அதிகன் (சிறு. 100 103). கினரைம் என்னும் பறவைகள் பாடும் தெய்வங்களையுடைய சாரலிடத்து மயில்கள ஆர வாரிக்கும் மரம நெருங்கின இளமரக்காடு (பெரு. 493-495), மூங்கில் வளர்நத சாரறகண் யானைத் திரள் நடுங்கும்படி ஒலிக்கும் உருமேற்றோடு பரந்து சிதறுதலையுடைய மழை பொழிந்தது (மது. 242-244). தினை விளையும சாரலின்கண படியும் கிளியை ஒட்டும் ஆரவாரம் மலையிடத்து (மாறி மாறி) ஒலித்தல் (மது. 291,299). சாரறகண் பிரம் பாலே அழகுபெறக கட்டிய இதணத்தே ஏறிக கிளியை ஓட்டுதல (குறி. 41-44). மிளகு சிநதிய பாறையின்கண் சுனையில் வீழந்த மாங்கனியாலும் வண்டுகள் சிதறிய தேனாலும் பலாக்கனிச் சாற்றா லும் விளைந்த கள்ளினைக கள்ளெனறு அறியாது<noinclude></noinclude> he3ebvyemvrgd6nmbpupzqwqcivpzp5 250 669195 1987691 2026-11-06T18:06:07Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987691 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude><noinclude></noinclude> ni4mybirrzujd6q242fnpnv3u06oebq 1987692 1987691 2026-11-06T18:06:29Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987692 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சாரல் 17 சாரல் பருகிய மயில, கழைக்கயிற்றிலே ஏறியாடும் ஆடு மகள் தாளம்தவற ஆற்றாது தளர்வது போலத் தளர்வதற்கு இடமான சாரல் (குறி. 187-197). நெருப் பினை ஒத்த பல இதழ்கள் பரந்து, வெறியாடு கின்ற களத்தை ஒக்கும அகன்ற பாறைகள் தோறும், மணம் செய்த மனைபோலப் பெரிய மலைச்சாரல் மணக்கும் (மலை, 149-151). மூங்கி லிலே நின்று முற்றிய நெல்லின் அரிசியைச் சுரபுன்னை நெருங்கிய மலைச்சாரல் எல்லாம் நாறும்படியாகத் துழாவி ஆக்கிய வெள்ளிய சோறாகிய உணவு (மலை. 180-183). கிழங்கு தாழ வீழ்ந்து அசையும் மலையெருக்கு நெருங்கின சாரல் (மலை. 219). தம்மை உண்போரைப் பிற வற்றை உண்ணாமல் தடுத்த, பலாவின் முற்றிய சுளையால் விளைந்ததேறல் சாரலிடத்தே உள்ளது (அகம். 2:2-4). சந்தனம் மணம் வீச, சாரலிடத்தே உள்ள அரிய முழைஞ்சுகளில் செறிந்த பல பூக்களை வணடு மொய்த்திடச் சூடித் தலைவி தலைவனை முயங்குதல் (அகம். 22:12,13, 19). பூக்கள் நிறைந்த மலைச்சாரலில் தோழி மாரோடு வேங்கைப் பூவி னைக் கொய்யச் செல்லுதல் (அகம். 48,5,6) மரங்கள் உயர்ந்த சாரலிடத்து, சுற்றிய கொடியை யுடைய செழித்தெழுந்த வேங்கை மரத்தினது மிக உயர்ந்த கிளையிலுள்ள, பொன்னை ஒத்த புதிய மலரினைப் பறிக்க விருமபிய குறமகள், 'புலிபுலி' என்னும் ஆரவாரத்தினை எழுப்ப, பசுவினைக் கவரும் புலியோ என ஐயுற்று வீரர் வில்லேந்தி வருதல் (அகம். 52:1-8). காட்டினிடத்தே ஆளி யினை அஞ்சி, தம் இனத்தைத் தன்னிடத்தே கூட்டிக்கொள்ளும் ஆண் யானைகளின் தலைவன, கரிய பெரிய கையால் பாதுகாவல் தோன்றத் தழு வவும் முதற்சூலையுடைய இளைய பிடி நடுங்கும் சாரலிடத்தே, இனிமையுறப் பிழிந்த கள்ளினை யுடைய குறவர் தம் முற்றத்தில் மூங்கில் மலர்கள் உதிரவும் காந்தள் மலர் முறியவும் வாடைக்காற்று வீசும் (அகம். 78:10). மலைப் பூஞ்சாரலிடத்தே வண்டு யாழாக ஒலித்தல் (அகம். 82:6). மலைச்சாரற் கண்ணே ஈன்றணிமை கழிந்த மெல்லிய நடை வாய்ந்த இளைய பிடியினதும் அதன் கனறினதும் பசியைப் போக்குதற்குப் பசிய கண்ணினையுடைய களிறு மூங்கிலின் முற்றாத முளையினைக் கொணாந்து உண்பிக்கும் (அகம். 85:5-8). மழை பொழிந்த நள்ளிரவிலே, யானையை நடுங்கும்படி தாக்கி வளைந்த கோடுகளையும் சிவந்த கண்ணினையுமுடைய பெரிய புலி முழங் கும் மலைச்சாரல் (அகம். 98:1-4). வானம் மழைத் துளியை முதற்கண்ணே பெய்த சாரலிடத்தே, பெரிய சுனைக்கண், குலிநத அரும்பினை விரித்த வண்டுகள் வேங்கையின பூங் கொத்துக்களில் தாதினை ஊதி, காநதளின் குலையில் உறங்கி யானையின் மதத்தினை உணபதாகக் கனாக் காணும் (அகம்.138:9-13). வானிடத்தே சிறநத இடி ஒலிக்கும் நெடிய உச்சியையும நறிய பூக்கள் நிறைந்த சாரலகளையும் உடையது குறுமபொறை (அகம். 159:13,14). யானை முழங்கும் தனமை வாய்ந்த பக்க மலையில தேனுடன் கலந்து வரும் அருவி, இனனொலியுடன முழங்கும் மத்தளத்தை ஒப்ப, இம்மெனும் ஒலியுடன மலையின் குகைகளும் பிளப்பிடங்களும் ஒலிக்க விழுதற்கிடமான மூங்கில நெருங்கிய உயர்நத மலைச்சாரலில் உள்ள வேட்டு வன, வெண்கடம்பினைச் சார்ந்து நின்று அமபி னைக் களிற்றின் மார்பிற் செலுத்தி, அதன் வெண கொம்பினைக் கொண்டு வந்து, தன குடிசையில் புலால் நாற்றம் வீச ஊன்றி, மதுவினை உண்ட களிப்பினனாகி ஊனுடனாகிய சோற்றை உண் பன (அகம். 172:1-13). முதிய முசுக்கலை மிள, கின தளிரை உண்டு வெறுத்து, உயர்ந்த உச்சி யினையுடைய நீண்ட சிகரங்களிலே தாவுதலால் உதிர்ந்த மணம்நாறும் இதழினையுடைய பூக்கள் பரந்து வேலன வெறியாடும் பெரிய களத்தினைப் போல் பெரிய அடுத்துள்ள சாரல தோனறும் (அகம். 182:13-18), 'வணடுகள் தங் குதல் கொண்ட தீயினை ஒத்த தோளறிய பூவுடன் ஒள்ளிய வேங்கைப் பூ நாறும தண்ணிய பெரிய மலைச் சாரலில் பகலில் வருவீராக' எனத தோழி கூறினாள் (அகம். 218:20-22). வானிடத்தே விரிந்த பகலை ஒத்த நிலவொளியில் பிரப்பங் காட்டினையுடைய சாரல் பொருந்திய நெறியிலே மலையின் மேல உள்ளவாகிய வேங்கை மரத்தின ஒளிபொருந்திய மலர்கள புலியின் உடம்பிலுள்ள புள்ளிகளைப் போல தோன்றலின, பெண் யானை கள் அஞ்சியோடும் (அகம். 228:8-12). மலைச் சாரலில் உள்ள வேங்கை மரத்தின மிகக கிளையி லுள்ள புதிய பூக்களாலாய், பிறவற்றின் மணத் துடன் மாறுபடும் அழகிய கண்ணியை உடையவன தலைவன (அகம். 288:3,4). வலிய கையை உடைய வேட்டுவன மிக்க விசையினையுடைய கவணால் எறிந்த சிறுகல அமபுபோல் விரைந்து சென்று, சாரலிடத்தேயுள்ள வேங்கைமரத்தின விரிந்த பூங்கொத்துக்களைச் சிதறி, தேனை அழித்துப் பலாப் பழத்தினுள் தங்கிவிடும் (அகம்.292.10-14). திதியன் என்பானது மலையினின்று வரும் அருவி விழும் மரங்கள் நெருங்கிய காட்டில் பன்றியினது இறைச்சித்துண்டினைத் தின்ற புலிகள் கூடி முழங் மலையை<noinclude></noinclude> 99vu0tyxs23hjf4fju24jals8q0hcq3 250 669196 1987693 2026-11-06T18:06:47Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987693 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சாரல் 18 சாரல் கும சாரலை உடையது பொதியில (அகம். 832:8- 11,14). மேகம் தவழும பக்கமலையில் இளைய பெண் யானை, தனது முதற்சூலினை ஈன்று, மூங்கி லைத தினனும் தன உடம்பினைத் தனபால விருப்பமிக்க தனது ஆண யானை தடவிக்கொண்டி ருக்கப் பக்கமலையில் துஞ்சும சாரலையுடையவன் மலை நாடன் (அகம். 328:12-15). சாரலினகண், யாமரத்தின் உயாந்த கிளையில, மாரிக்காலததே தளிரதத குளிர்ந்த தளிரை ஒத்தது மேனி (அகம். 337:1,2). அருவியினகண பாய்நத கரிய விரலை யுடைய பெணகுரங்கு, வளமுறக காயத்தலைக் கொள்ளும் பலாவின பழத்தினைத தெபபமாகக் கொண்டு சாரலிடத்தே உள்ள பேரூரின் முன்துறை யிடத்தே வந்திறங்கும் (அகம். 382:9-13). சாரலிடத் துள்ள, குறிஞ்சி மலர்களைக் கொண்டு பெரிய அளவாகத் தேனைச் சேர்ததற்கு இடமான நாடு (குறு. 3:2-4) சிறு மூங்கிலாகிய வாழ்வேலியை யுடைய வேரிலே குலைகளையுடைய பலாமரங்கள் நிறைந்த மலைச்சாரலைப் பெற்றுள்ள நாட்டை உடையவன் தலைவன (குறு 18:1,2), மலைச்சார லிலே, பக்கமலை அழகு கொள்ளுதற்குக் காரண மான வெண்கடபப மலரை உடைய, அழகிய கொம்புகள் நறுமணம் கமழும் (குறு. 22:2-4). மலைச்சாரலில் ஆண்குரங்கு இறந்துபட்டதாக, கைம்மைத் துன்பத்திற்கு ஆற்றாத பெண் குரங்கு, தன் தொழிலைக் கல்லாத வலிய குட்டியைச் சுற்றத்திடத்து அடைக்கலமாகச் சேர்ப்பித்து, மலைப்பக்கத்திலிருந்து குதித்து உயிர்விடும் (குறு. 69:1-5). சாரலிடத்தேயுள்ள, பெரிய தினைப் புனத்திற்குரிய குறவன, தினை அரிந்த மறுகாலிடத் திலே, கொழுமையான அவரைக்கொடி மலரும் (குறு. 22:3-6).வெள்ளருவி பாயும உயர்ந்த மலை நாடனாகிய தலைவன, ஆண் யானை வலிமை வாய்ந்த புலியைத தாசுகித தன பழைய வலிமை இழந்து நிறகும், மககள் சென்றடைதற்கரிய மலைச் சாரலில் இரவுக்குறிக்கண் வருதல் (குறு. 88:1-4), பெரிய மலையிலிருந்து வீழகின்ற தூய வெள்ளருவி, பாறைவெடிப்புக்களில் நிரம்பி வழிந்தொலிககும் பல மலர்களையுடைய சாரலில் சிறுகுடி உள்ளது (குறு.95:1-3). மூங்கிலகள் வளர்ந்திருக்கும் குளிரசசி யான, நறுமணமுள்ள சாரலிடத்தே, காட்டுப்பசு, இலைகளைக் கவாந்துண்டு துயிலுதல (குறு. 115: 3-5). சாரலிடத்தே, ஆணகுரங்கு தாங்கும் கிளை தெரிந்து பாயாத காரணத்தால், அக் குரங்கை ஏற்றுக்கொண்டு அக்கொம்பு முரிந் தமை (சூறு. 121.1-4). சாரலிடத்தே கொண்ட தழையாலான ஆடையினை மகளிர் அணிதல் (குறு. 125.2,3) சாரல் நாட! (குறு. 141:8). L . கூகை தோழி, எனனெஞ்சம் குனறிலுள்ள ஒலிசெய்தாலும், பலாமரத்தின பெரிய கிளை யிடத்தே ஆண்குரங்கு தாவிக் குதித்தாலும் முன்பு அச்சததை அடையும்; இபபொழுதோ அது செல்லு தற்கரிய நிறைந்த இருளையுடைய இரவிலே அவரி டததிற்கு, மலைச்சாரலில் உளள நீண்டவழியில் செல்லுதலை நீங்காததாகின்றது; அஃது இரங்குதற் குரியது எனத் தலைவி கூறினாள் (குறு. 153). ரளான மயில்கள் ஆரவாரம் செய்யும் மரங்கள் நெருங்கிய காட்டிடத்தில், வெள்ளை முகததை யுடைய கருங்குரங்கு, குட்டிகளோடு குளிரால் நடுங்கும்படி மலைச்சாரலில் மிகுதியான பெருமழை பெய்தது (குறு. 249:1-3), மூங்கிலகள் வளாந துள்ள, உயாந்த மலைச்சாரலில, புலி தனக்குரிய உணவினைக் குகையில வைத்திருக்கும் (குறு. 253: 5,6). தினைப்புனத்தில் மேலும் மேலும் கிளிகள் விழுதலைக கண்டு அழுத தலைவியின் கணகள், மலைச் சாரலிடத்தே உள்ள பசுஞ்சுனையிடத்துப் பூத்திருக்கும் குவளையின் பல இதழகளும் கலைந்து, மழைத்துளியை ஏற்றுக்கொண்ட மலர்களைப் போன்றன (குறு. 291:5-8). அகில விளங்கிய காட்டிலிருந்து எழுந்த செறிவான மணத்தோடு கூடிய வெண்புகை, துளியற்ற மேகத்தை போல் வானத்து மிதநது சென்று மலைச்சாரலில் உள்ள குறவர்களுடைய ஊரில் இறங்குதல் (குறு. 339:1-3). வௌவால்கள், பலாமரங்கள் உள்ள மலைச்சாரலை நோககிச் செல்லுதல் (குறு. 352:2,3). மலைச்சாரலில் பெண்யானையின கையை ஒத்துத தோன்றும் பெரிய கதிர்க்கொத்திவ உள்ள தினையை உண்ண வரும் கிளிகளைக் குறமகள் ஓட்டுவாள் (குறு.360: 4-6). மலைச்சாரலிடததே. சிறுதினை விளைந்து கிடக்கிற கொல்லையில் நள்ளிரவிலும தொண்டகச் சிறுபறை ஒலிக்கும் (குறு. 375:2,3). பலாமரத்தில் தொங்கும் பழத்தை உணட திரளான ஆணகுரங்கு கள், வேட்டுவன் குறிபிழையாது எயயும் அம்பு களுக்குப் பயந்து, போர்க்களத்தை அடைந்த குதிரையைப்போலப் பொங்கி எழுந்து, மலைச் சாரலிலே பெரிய மூங்கிலின் நீண்ட கோல்கள் அசையும்படி பாயந்து செல்லும் (குறு. 385:1-5). மலர்ந்த காந்தளையுடைய சாரலின் கண்ணே களிற்றியானை பெரும்பாமபின் வாய்ப்பட்டதாக, துயரோடு அஞ்சுகின்ற பிடியானை பிளிறும் பேரொலி, நீண்ட மலையிடத்துள்ள விடரகததே சென்று எதிரொலி எழுப்பும் (நற. 14:6-10) லினகண உள்ள காநதளின தேனையுண்ட நீல மணிபோலும் நிறத்தையுடைய வண்டு, யாழிற் கட்டிய இனிய நரம்பு ஒலித்தலபோல ஒலிக்கும் (நற. 17:9-11). மலைச்சாரலில வேட்டுவன, பன்றியை ய சார<noinclude></noinclude> e3f8975ylo22cptz8kq50054ws3dxe9 250 669197 1987694 2026-11-06T18:07:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987694 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சாரல் 19 சாரல் எய்துகொன்று அம்பினை அதன் பசிய தசையிற பாய்ச்சுதல் (நற. 75:5-7). மலைச்சாரலிலே கான வன எய்து கொணர்நத முட்பனறியின் கொழுவிய தசைத்துண்டத்தைத தேனமணம் கமழும் கூந்தலை யுடைய கொடிச்சி மகிழந்தேற்றுககொண்டு, காந்தள் மிக்க சிறுகுடியிலுளளார்க்கெல்லாம் பகுத்துக் கொடுத்தல் (நற். 86:7-10). நாடு பலவாய் காய்களைக காய்க்கின்ற பலாமரங்கள் மிகக சாரலையுடையது (நற. 102:5). கடந்து செல்லக கூடாதவாறு பெருவெள்ளம் குறுக்கிட்டோடுகின்ற சாரலின்கண்ணே நோக்குதற்கரிய சிறிய நெறி உள்ளது (நற.104 10-12), மலைச்சாரலில் அரும்பு முழுதும் ஒருசேர மலர்நத, கரிய கிளைகளை யுடைய வேங்கையின் கணணே சுரும்பு முரலும் (நற. 112:1-3), தலைவன காதலியுடனே முயங்கி அவளது நலனை இனிதாக நுகர்ந்து சாரலிலுள்ள நலல ஊரில் தங்கினான (நற்.139 7,8). 'அழகிய நெற்றியையுடைய இளமகளே' இடமகன்ற மலைச் சாரலின்கண உள்ள சிறிய தினையின பெரிய கதிரைச் சிவந்த வாயையுடைய பசிய கிளி கொயது கொண்டு போகின்ற அளவும், நீ அதனைக் காவாது எவ்விட ததுச் சென்றனை' என அன்னை தலைமகளை வினவுதல (நற.147:1-4). புலியை நுழைதற்கரிய முழையருகில மோதிககொன்று அதன் இரத்தம் பூசுதலானே சிவந்த மறுவைக் கொண்ட, களிற்றியானை, சாரலில் மலைமேல் நினறு வருகின்ற அருவியின் கண்ணே சென்று கழுவும் (நற.151:2-4). சாரலிடததே குறுக்கிட்ட மலையின் கணணே செல்லும் நெறியை நினையுந் தொறும் நிலையில்லாத எனது நெஞ்சமானது அந்த நிலத்தின்கண் பரந்து செல்லாநிறகும் எனத் தலைவன் இறைப்புறமாகத் தோழி கூறியது (p. 154-10-12) 'பாம்புகள் இயங்குகின்ற வருதற் கரிய இரவின நடுயாமத்தில, மயக்கம தருகின்ற சிறிய வழியின்கண்ணே, நின கையிலேந திய வேற்படையே நினக்குரிய துணையாகக கொண்டு, சந்தனம் பூசுதலால் அதன் நறிய மணம் கமழ்கின்ற மார்பினை உடையாய், சாரலின் கண உள்ள சிறு குடியாகிய இவ்விடத்து நீ தனியே வருதல் தகுதியாமோ' எனத தோழி இரவுக்குறி மறுததாள் (நற்.168.6-11). யானை யின முகததிலுள்ள கோடுபோல அருமபுகள் மலர்ந்த ஒள்ளிய செங்காந்தள், வாழையை யுடைய சிலம்பின்கண மணம் கமழ, யாழோசை யைக் கேட்டாலொதத இனிய குரலையுடைய கூட் டமாகிய வண்டுகள் திரண்டு புகுந்து அருவியாகிய முழவொலியோடு சாரலில் ஒரு தன்மைப்பட மெல்லமெல்ல ஒலிக்கும் (நற. 176:5-10). பறித்த சுனைக்குவளை மலரைச் சூடி நாம் பண்டு புணர்ந்த நறிய தண்ணிய மலைச்சாரலிலே விளை யாடுவோம் ஆதலால அதற்கு அங்கு வரலாமோ எனத தலைமகன் தலைமகளை வினவுதல் (நற். 204:3,4). மழைபெயத பெரிய தண்ணிய சாரலின கண்ணே, கூதிர்க்காலத்துக் கூதாளி மலரின் மணம வீசுகின்ற அழகிய வணடின விருப்பமுறும இனிய ஓசையை, 'யாழோசை போலும்' என்று மலை முழையிலிருக்கின்ற அசுணமாகிய விலங்கு செவி கொடுத்துக் கேட்கும (நற். 244:1-4), வேங்கை மரஙகள் உயர்நத மணம் கமழகின்ற சாரலின் கண்ணே, மலைநாடனொடு, தினைப்புனத்திலே தங்கி, கிளியை ஒப்பி, ஆங்குள்ள கரிய பக்கமலை யின்கண் உள்ள அருவியில நீர்விளையாட்டயர்ந்து, சாரவில் எழுந்த சந்தன மரம மணம் கமழதலாவ வண்டு வந்து விழும்படி, அச்சந்தனத் தேய்வை யைப் பூசி, பெரிதும விருமபி இயைந்த நட்பு, இனி இல்லையாம்படி காண்பேன' எனத தலைமகள் செறிப்பறிவுறுததித தோழி வரைவு கடாவுகின றாள் (நற. 259.1-8). சாரலின் கணணே அகிலைத் தீயிட்டுக கொளுத்துங் கானவன, ஆங்குள்ள சரு கில முதலிலே தீயிடுதலானே நறுமணம் வீசுகின்ற புகையானது இயங்குகின்ற மழை மேகம் போல நாட்டினை மறைத்தது (நற்.283:6-9). சினம கொண்டு புவியைக கொன்ற யானையின் தந்தத் தைக் கண்டாற போன்ற செவ்விய புறத்தை யுடைய, அரும்பவிழநத காந்தள் சிலமபிடமெல் லாம் மணமகமழும் சாரலை யுடையவன் தலைவன் (59. 294:5-8) கிளிகள், சாரல் பொருந்திய மலையிலுள்ள சுற்றத்தோடு சோந்து, தினைக கதிரைக கொயது தின்று, காற்றினால் ஒலி எழுப் பும கொம்பு வாசசியம போல, ஒன்றனை ஒன்று அழைககும (நற்.304.1-3). காந்தளின் கமழகின்ற குலை மலர்ந்த விருப்பமிகும் சாரலினகணணே சோலையில் கூதாளி படர்ந்து மலாந்தது (நற். 313:6-8). 'எந்தையினது உயர்ந்த மலைச்சாரலில் உள்ள இனிய சுனையிலே நீராடித தோழியரோடு சென்று பறித்த அச்சுனைக குவளையின மலரை யொத தலைவியின கண்கள் நீர்கலந்து வடியப் பெற்று, இனி எப்படியாகி முடியுமோ' எனத தோழி தலைமகனை வரைவு கடாவுவள (நற்.317: (7-10). கானத்தின் கண் உள்ள முலவையின அகன்ற வாயையுடைய மலரைச் சாரலின புறத்துள்ள பார்ப்பன மகளிர் பறிததுச் சூடுதல (நற.321.3,4). சந்தன மரம் மிகுதியாகவுடைய உயாதத பெரிய சாரலிலே குறுக்கிட்ட மலையின் புறத்திருக்கும் பக்கமலையிலிடத்து நன்கலம் பெற்ற விறலி கூததயாவாள் (நற. 328.9-11). 'தன் மலையி<noinclude></noinclude> abxplolgr58fzhztdyxfhtawlsw2emt 250 669198 1987695 2026-11-06T18:07:33Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987695 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சாரல் 20 சால் லுள்ள சந்தனத்தைப் பூசிய அழகு விளங்கிய மார்பில் வண்டுகள் மொயத்து ஆரவாரிப்ப தலைமகன் சாரலின நெடிய வழியிலே தமரோடு உறையும் தன்னூர்ககுச் செல்வான் கொலலோ’ எனத தோழி, சிறைப்புறமாக அவன் கேட்பக் கூறிளை (pp. 344:5-8,12). சாரல் நாடன் (நற் 367,10). ஆண் பனறிகள் தினைக்கதிரைத் தினறு பக்கத்திலுள்ள மலைப்பிளப்பினைத் தனக்குத் தங்குமிடமாகவுடைய புலிக்கு அஞ்சாது, மூங்கில வளர்ந்த மலைச்சாரலில், உறங்கும் (நறு. 286:1-5). 'என் தலைவனது சாரலினகண, பொனவீயும் மணியரும்பும் உடையவை என்ன மரங்கொல' என வியபபதுபோல் அலன் தழை தந்தமை கூறித் தலைவி அறத்தொடு நிற்றல் (ஐங். 2013. மாவின்மூக்கு இற்று உதிர்ந்து வடுக களை, ஆலிபோலத் தொகுக்கும் சாரலையுடையது நாடு (ஐ.213). சாரலிடத்தே வளாந்த பலாவின் சொழுமையான கொத்தாக உள்ள நறிய பழம் பெரிய கல்பிளப்பில் வீழ்தல (ஐங்.214). மலைச் சாரலிடத்தே உள்ள பெரிய கதிர்களையுடைய தினையில், கிளிகள் வந்து படியாமல், கொடிச்சி நீககவும், சோலையிலுள்ள சிறுகிளி தினையை உணணும் (ஐங்.282). சாரலிடத்தே இலையில் லாததாய் மலர்ந்த இலவமரம், மலையிலே உற்ற தீ போலச் சரத்திடததே தோன்றும் (ஐங்.338). தண்ணிய மலைச்சாரலிடத்தே தாதை உண்ணும் வண்டு, அப் பூவைத் துறந்து செல்லும் (கலி. 40: 24,28). எதிரே எதிரே ஓங்கிய பெருமையை யுடைய மலையினது அகற்சியையுடையது சாரல் (கலி. 44:1,2), காற்றினை உடைததாகிய செறிந்த மழையில் உருமேறு இடித்தலால், எழுந்த ஓசை, பரந்து நறிய பூக்களையுடைய சாரலிலே ஒலிக்கை வினாலே விரையச சிறுகுடியினுளளார் உறக்கம் நீங்குவர் (கலி. 45:4-7). மலைச்சாரலிலே முறை மையுற்ற கோடற் பூக்கள் உதிருமாறு போல ஒலி யினை உடைய தலைவியின வளைகள் உகுதல் (கலி. 48:10,11). மலைச்சாரலில் விரவிய பூககள், அகன்ற பாறையிலே கோலஞ்செய்யும (கலி. 49:33,34). சுர புனனை வளர்ந்த மலைச்சாரலில் வருடையாகிய நலல மானின் மறி வளர்க்கப்படுதல (கலி. 50:21, 22). புலியினது மருமததைக குத்தி மாறுபாடு தீர்ந்த யானை, கல்லுயர்நத அகற்சியையுடைய சாரலில் தன் சுற்றத்திற்கு நடுவே கூடித திரியும் (கலி. 82:1-8). வற்கடம் உறுதலை யறியாத சுர புனனை நெருங்கின நறிய சாரலினையும் விற லினையும் உடையது மலை (கலி. 5311,2). 'குன றததுச் சாரல ஆணை எனச் செல்வேள் குன் றத்துச் சாரலைத் தொட்டுச் சூளுரைத்தல் (பரி. 8:52). சையமலைச் சாரலில் உதிர்ந்த மலர்கள் தன்மேல பரக்க வையை வெள்ளம வருதல (பரி. 12:1-8). சாரிகை - வேசும். வையையில் நீராடுதற்கு மதுரை நகர மகளிரும் மைந்தரும் செல்லுகையில், இயல் பாகக் குறையாத வேகமுடைய குதிரைத் திரளும யானை த திரளும் நெருககம் காரணமாகச் சாரிகை வேகம-ஒழிந்து, அவ்வொரு வழியிலேயே செல் வாரை நெருக்கும்படியாக அவர்கள் அவற்றை ஊர்ந்து செனறனர். (பரி. 6:36,37) சாரோர்-பக்கத்தார். ஆமூர் மல்லனுடன் போரிட்ட போரவைககோப் பெருநற்கிள்ளியின் வெற்றியை ஒததும ஒவ்வாமலும கூறிய ஊரார் மொழிகளைக் குறித்து நக்கண்ணையார், 'என் தலைவனுக்கு ஊர் இஃதலலாமையாலும் என தலைவனுக்கு நாடு இஃ தல்லாமையாலும் அவனுக்கு இயல்பான வெற றியை அவனது வெற்றியென்று சிறபபாகச் சொல லுவர் ஒருசாரோர் - ஒரு பக்கததவர்; அவனது வெற்றி அன்றெனறு இழிவாகச் சொல்லுவர் ஒருசாரோர்; பலரும கூறும இவ்விருவகை நன மொழிகளும் மிக நல்லவாயிருந்தன' என இகழ்வர் (புறம். 85:1-5). சால் - 1. உழவுச்சால். களிறுகள் பொருத போர்க் களத்தின்கண் வருபடையைத் தாஙகிய புறங் காட்டி ஓடச்செய்து படை தரும் வெற்றியும், நிலத்தின்கணணே உழுகின்ற கலப்பையால் உழுத சாலிடத்து - உழவுச்சாலிடதது - விளைந்த நெல் லின்பயனேயாகும் (புறம்.36:28-28). சேரமான் கட லோட்டிய வேலகெழு குட்டுவன், அமபு மழை பொழிந்த போர்ககளததில், தேர் ஏார்க விடியற் காலத்தே புகுந்து, வேல முதலிய படைக்கருவி களால் பகைப்படையைக் கீழ மேலாகப புரட்டி ஆழ உழுத பசிய சாலில, வேலும் கணையமும் ஆகிய விதைகளை விதைத்துப் பிணங்களாகிய பயிரினை விளைவிததான (புறம். 369:9-14), குடி யிருப்பு நிறைந்த உணவினையுடையவரும் செவ் விய சாலாக உழுகின்ற உழவுத் தொழிலையுடைய வருமாகிய உழவர், எருதுகளை நுகததில் பூட்டிக் கலப்பையின கொழு மறையுமாறு ஊனறி உழு வர் (பெரு. 187-200). ஏர்களால் உழப்பெற்ற கீழ்மேலாகப் புரண்ட புழுதியையுடைய செம் மண் நிலத்தின ஈரம்பட்ட இடத்தில ஊனைக் கிழித்தது போன்ற, மேட்டுநிலத்தைப் பிளந்து சென்று நெடிய சாலில் விதைத்த விதைகள் பல முளைத்தன (அகம். 194:2-5). வாளைமீன் வும்<noinclude></noinclude> sqn3x6srl8jrdxi2pn74rmwqiohv1fa 250 669199 1987696 2026-11-06T18:07:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ . சால்பு காலவாயினின்றும் வயலினுள் ஓடி, அங்குச் செஞ் சால உழவர் கோலினால புடைத்தற்கும் அஞ் சாது வரம்படியில புரளும் (நற. 340:4-8). 2. மிடா. ஆய்அண்டிரன், பரிசில வேண்டி வரு வோர் வல்லுநராயினும் அல்லாராயினும் அவர்க்குச் சாலிலுள்ள- மிடாலிலுள்ள சோற்றை உண்கலம் நிறையும்படி அளிக்கும வணமையாளன். (அகம். 152:19-21). சால்பு 1. மேம்பாடு. செருக்களத்தில் துணையின்றி நிறை மறவன், செங்கண் சிலந்து புகையெழ நோககித் தன் ஒரு கேடகத்தைக கொண்டே பகைவர் எறியும் படைகளைத தடுக்கும் சால்பு மேம்பாடு * உடையவனாக விளங்கினான் (புறம். 311:5-7). சேரமாதேவி பெருஞ்சாலபினை யுடைய வள் (பதி.19,13,14). களஙகாயக கண்ணி நார் முடிச் சேரல், திசைகளை விளங்கச் செயகின்ற சால்பும் செம்மையும பிறவுமான பல பண்புக ளால் மாட்சிமைப்பட்டவன் (பதி, 32:2). சேரமா தேவி, இயற்கை செயற்கை ஆகிய இருவகை யறி வும அமைந்து சாலபும் செம்மையும உள்ளிட்ட பிற பண்புகளும நாடு காக்கும் அரசியலறிவு பல வும் முற்றக் கற்றுத் துறைபோகிய சிறப்பும் நிறைந்த புதல்வனைப் பெற்றாள் (பதி. 14:17-21). இளஞ்சேர லிரும்பொறையின் கொடையையும் நடுவு நிலையையும் சாலபையும் மறததையும் சான் றோர் விரும்பிப் புகழ்தலால் அவனுக்குக் கெடாத நலல புகழ் உண்டாயிற்று (பதி.83:13-15). பாண்டி யன் தலையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ் செழியன் அவையிலுள்ள சானறோர், வியப்பும் சால்பும் நிறையப் பெற்றவர் (மது. 764,765). சால்பும் வியப்பும் இயலபும் கெட்டால், அம் மாசினை நீக்கிக் கழுவிப் புகழை முன்புபோல நிலைநிறுத்தல் குற்றமற்ற தெய்வ இருடிகளுக்கும அரியதாகும் (குறி. 18-17). வெறியாடும் மகள் கூறவும் அமையாளாகிச் சுனையிடத்து மலாந்த நீலமலரைப் பார்தது உள்ளம வருநதி அழுத கணணளாகித் தலைவி துணிநதது குற்றமற்றது; பழவினையால் வரையறுத்துப் பொருத்தப்பட்ட தனறி, தலைவர் திறததில் சால்பினை வரையறுத்து அறிதற்கு யாம எததகுதியை உடையேம்' எனறு வேறுபாடு கண்டு வினவிய செவிலியிடம் தோழி கூறினாள் (குறு. 366). 'தலைவனைத் தலைவிபால யாம சால்பினாலே கொடுத்ததனை அறியாது இவ் வூர், எம்மைவிடவும் அவள மிகக காதலள் என்று கூறும் எனப பரததை தலைவியின பாங்காயினார் கேட்ப விறலியிடம் கூறினாள். (நற.176:3,4). 21 சாலினி திங்களே,நீ சாலபும் செமமையும் உடையை ஆதலானும் நினக்குத் தெரியாவண்ணம் மறைந்து உறையும் உலகம் இனமையானும் எனக்குத தோன்றாது மறைந்தொழுகும் எம காதலர் இருக கும் இடத்தினைசு காட்டுவாயாக' எனத் தலைவி திங்களை வேண்டினாள் (நற. 186:3-6). 'தலை வனே, நின போன்ற, சாலபினையுடைய சான றோர் தம்மையடைந்தார் வாடுமபடி நெடுநாள் விரும்பாதிருப்பாராயின, அங்ஙனம் தஞ்சமென்று புகுந்தார் உயிர் வாழவது எவ்வாறாம்' எனத தலைவி தலைவனை வினவினாள் (நற். &45:6-10). 'சாவபிலானாகிய தலைவன யான விளையாடும் சாய்ப்பாவையையும் மலரையும் கொண்டுவந்து காட்டி, யான அவனபின்னே செல்லும்படி அவற்றைக் கொண்டோடிய இவ்விடத்தைப் பாராய' எனப பெருநதிணைத் தலைவி பேதுற்று மொழிந்தாள் (கலி. 144:32, 38). 2. அமைதி. 'தலைவனது கேண்மை, நின மெல் லிய தோள்களை மெலியச் செய்தும் சாலபினை - அமைதியினை - தந்தது; இஃது எத்தகையது' எனத தோழி தலைவியை வினவினாள் (குறு.90.6, 7). 'தன்னுடைய சாலபினாலே தலைவன நம்மைத் தபபான்' என்று மகளிர் தெளிதல (கலி.86.18-20). சாலகம் - சாளரம். புதல்வன திண்டேரிலிருந்து தன மனைக்கு மீளுதலைச் செய்ய, சாலகத்தில் - சாள ரத்தில் - ஒதுங்கிநின்ற பரத்தையர் நீலமலாகள் காற்றுக்கு அசைவனபோல கண்கள அசையப் பார்த்தனா (கலி. 83:11-13), சாலார் - அமைதியில்லார். பொனனும் பலளமும் முத்தும் மணியும் ஒன்றறகொன்று சேய்நிலத்தின் . வாயினும் அணிகலங்களைச் செய்யுங்காலத்து ஓரிடத்துத் தோனறினாற் போல எந்நாளும் சான் றோர், சான்றோர் பக்கத்தராவார்; சாலார் அமைதியிலலார்-சாலார் பக்கத்தராவர் (புறம 218). சாலிநெல் - செந்நெலவரமபு கட்டின ஒரு வேலி நிலம் ஆயிரம கலம சாலிநெலவை - செந்நெல்லை - விளைவிக்கும், காவிரி புரக்கும் நாட்டினைத தனக்கே உரிமையாக உடையவன கரிகாற் சோழன (பொரு. 246-248). சாலினி 1.தேவராட்டி (தெய்வமேறப் பெற்றவள). முதற்குல கொண்ட மகளிர் இடுக்கண இன்றிப் புதல்வரைப் பயகக வேண்டுமென்று கடவுளைப் பரவிக குறை தீர்ந்த பின, தம் சுற்றத்தோடு<noinclude></noinclude> n4r3k6amnautogz6s9lgl5qdebv1p9a 250 669200 1987697 2026-11-06T18:08:11Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சாலேகம் இன்னியம் முழங்கப் பூசைக்கு வேண்டுவனவற் றோடு சென்று கை தொழுது, பெரிய தோளினை யுடைய சாலினியோடு - தேவராட்டியோடு- வணங் கிப் பாற்சோறு முதலியவற்றை மடுப்பர் (மது. 603-610). 2. அருந்ததி. இறைவன், இறைவியோடு இன்புறு கையில் உண்டான கருவை இந்திரன் வேண்டு கோளுக்கிணங்கச் சிதைத்தான்; அதனை முனிவர் எழுவரும் பெற்றுத் தீயில் இட்டனர்; பின்னர் வடதிசையில் உறைகின்ற மகளிர் அக்கருவை எழுவருள் கடவுட் கற்பினையுடைய ஒரு மீனாகிய சாலினை - அருந்ததி -ஒழிய மற்ற அறுவரும் அயின்று இமையத்துச் சரவணச் சுனையில் தாம் ரைப் பாயலில் முருகனைப் பயந்தனர் (பரி. 5:28- 49). சாலேகம் - சாளரம். சாலேகமாக - சாளரமாக - திறந்த தகடுகளை ஆணிகளாலே தைத்து, மூட்டுவாய் மாட்சிமைப்பட்ட வட்டக்கட்டில் செய்யப்பெற்றது (நெடு. 123-125). சாலை எருத்துச்சாலை (தொழுவம்). குளிர்ந்த கேணி களை உள்ளே அடக்கின முற்றத்தினையுடைய, எருத்திற்கு வைக்கோலிடும் பல சாலையினையும் தொழுவத்தினையும் - உடையது பட்டினம் (பட். 51,52,218). சாவகர்-விரதமுடையோர். சாவகர் -விரதமுடை புகைகளையும் கொண்டு யோர் - பூக்களையும் துதித்தனர் (மது. 476,488). - சாவம் -வில். சாவத்தினை வில்லினை - எடுத்த திண்ணிய தோளினை உடையவன் ஆய் (சிறு. 98,99). சாவா மரபு - தேவர்களுக்குரிய சாகாத தன்மை, தேவர் களுக்கு உணவாகிய அமிர்தத்தைக் கடைந்து கொடுப்பதாகத் திருமால் தன் திருவுள்ளத்தில் நினைந்த அளவிலே அத்தேவர்க்கு மூவாமையும் ஒழியாவலிமையும் சாவா மரபு-சாவாமை - போல் உரியவாயின (பரி. 2:69-71). சாறு-1.விழா. யானைக்கட்சேய் மாந்தரஞ்சேரல் இரும்பொறை காத்த நாட்டில் கரும்பாற் கட்டப் பட்டுச் செந்நெற் கதிரால் வேயப்பட்ட கூரை, சாறு-விழா-கொண்ட களம்போலப் பொலிந்தது (புறம். 22:14-17). ஊரின்கண் சாறு தொடங்கியது எனவும் தன மனைவி பேறு காலத்தை அடைந் 22 சாறு தனள் எனவும் மழையையுடைய ஞாயிறு மறைந்தது எனவும் எண்ணிக் கட்டிலைப் பிணிக்கும் புலையனது கையின் ஊசி விரைந்தது (புறம்,83:1-4). சாற்றின் (விழாவின்) தன்மை கொண்ட செல்வச் சிறப்புடையது மது (பதி. 85:16). பெருஞ்சேர. லிரும்பொறை, அழகிய சாறு போல எல்லோர்க்கும் இன்பத்தைச் செய்பவன் (பதி. 72:13). செழுங் குடிச் செல்வர், சாறு கொண்டாடினாற் போன்ற கள்ளை யருந்தி, ஆரவாரத்தையுடைய மகிழ்ச்சியை விரும்பி ஈவர் இரவலர்க்கு (பதி. 81:20-23). கூளியர், கொண்ட சாறு களத்தே பொலியத் தோன்றி 'முதுவாய் இரவலன் இரங்கத் தக்கான்; நின் புகழினைக் கூற விரும்பி இனியனவும் நல்லனவு மாகிய பலவற்றை வாழ்த்தி வந்தான்' என்று செவ்வேளிடம் கூறினர் (முரு. 282-286). பெரிய ஊர்களிடத்துச் சாறு கழிந்த பின்னாளில் அங்குப் பெறுகின்ற சோற்றை விரும்பாது வேற்றுப் புலத்தைப் பொருநன் விரும்புதல் (பொரு. 1-3). சாறு அயர் மூதூர் (சிறு. 201:பட். 215), மதுரையில் சாறு கொண்டாடிக் கட்டிய அழகினையுடைய பல கொடிகளும் பிற கொடிகளும் மலையிடத்து அருவி அசையுமாறு போல அசைந்தன (மது. 366,374). சாறு கொள்ளுதற்குரிய இடங்களையும் அகற் சியையும் உடைய ஊர்களில் விழாக்களத்தே சென்று ஆடுமகள், இன்னியம் ஒலிக்கக் கயிற்றில் ஊர்ந்து ஆடுவாள் (குறி. 191-194). மிடாச் சோற்றை வருவார்க்கெல்லாம் வரையாமல் இடு கின்ற சாறு கொண்டாடினாற் போன்ற செல் வத்தையுடையது இல்லம் (குறி 201-203). சாறு எண்ணும்படி மக்கள் கூடிக் கடலெனவும் காரென வும் ஒலிக்கும் ஆரவாரத்தோடு திரிதற்கு அகன்ற இடம் பெறாத பெரிய அங்காடித் தெருவினை யுடையது மூதூர் (மலை. 470-483;487) 'காதலர் பக்கத்தவராக இருப்பின், சாறு கொண்ட ஊரினர் போலப் பெரிதும் விரும்பி மகிழ்வேன்' எனத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (குறு: 41:1;2). நொச்சி மாலை சூடி, ஆறு கிடந்தாற் போன்ற அகன்ற நெடிய தெருவில் இவ்வூர் சாறு கொண்டது என முதுவாய்க் குயவன் கூறிச் செல்லுதல் (நற். 200:1-4). தலைவியின் சுற்றத்தார், 'மாணிழையின் பொருட்டு நிகழ்த்தும் ஏறுவிடுகின்ற சாறு நிகழும் எனப் பறை சாற்றுங்கள்' என்று பணித்தனர்; மேலும்: 'இச்சாற்றுள் பெடையன்ன மகளிர் விழாக்களம் அனைத்தையும் நின்ற இடத்தில் நின்றவாறே பார்க்கும் பரணைப் பெறுவார்களா கில் அது தகைமையுடைத்து' என்றும் கூறினர் (கலி. 102:13-16). இருந்தையூரின் ஒரு பக்கத்தே, சாறு கொண்ட ஓசையின் இசையோடு மாறுபட்டு<noinclude></noinclude> kck8lvfsuo6kbd4cedysu26wyx7dkxl 250 669201 1987698 2026-11-06T18:08:34Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "சங்கூடு என்றும் இது குறிப்பிடப்படுகிறது. நஞ்சங்குடி வட்டத்தில் கபினி ஆற்றங்கரையில் உள்ள நஞ்சன்குடி, அந்த வட்டத்தின் தலைநகராகத் திகழ்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|நஞ்சீயர்‌|179|நஞ்சு நூல்‌}}</noinclude>சங்கூடு என்றும் இது குறிப்பிடப்படுகிறது. நஞ்சங்குடி வட்டத்தில் கபினி ஆற்றங்கரையில் உள்ள நஞ்சன்குடி, அந்த வட்டத்தின் தலைநகராகத் திகழ்கிறது. இங்கு மிகுதியாக விளையும் பொருள் சோளம். இங்கு கி.பி. 1870-ஆம் ஆண்டு முதல் நகராட்சி மன்றம் செயற்பட்டு வருகிறது. இவ்வூரில் நஞ்சுண்டேசுவரர் என்ற பெயரில் இறைவன் கோயில் கொண்டுள்ளான். இப்பெயரிலிருந்து இவ்வூர் நஞ்சன்குடி என்று கூறப்படலாயிற்று. {{Right|<b>தெ.பா.</b>}} <section end="நஞ்சன்குடி"/> <section begin="நஞ்சீயர்"/> {{dhr}} {{larger|<b>நஞ்சீயர்:</b>}} இவர் மைசூர் திருநாராயணபுரத்தில் ஒரு பங்குனி உத்தர நன்னாளில் தோள்றியவர். மாதவர் என்பது இவரது இயற்பெயராகும். அக்காலத்தில் ஆறு ஆசனம் இட்டுக்கொண்டு ‘வேதாந்தி’ என்று பண்டித உலகில் புகழ் பெற்றிருந்தார். இவரை வெற்றி கொண்டு வைணவ மதத்தில் பிரசித்த வித்துவானாக ஆக்கவேண்டும் என்று இராமானுசர் கூரத்தாழ்வான் குமாரரான பராசர பட்டரை நியமித்துச் சென்றார். ஒரு பிராமணன் மூலமாகப் பட்டர் பெருமையை வேதாந்தி கேள்விப்பட்டு உள் நடுக்கம் கொண்டிருந்தார். பட்டர் தருக்கம், மீமாம்சை முதலான எல்லாச் சாத்திரங்களிலும் வல்லவர். முக்கியமாக, திருநெடுந்தாண்டக சாத்திரத்தில் மிக வல்லவர் என்பதைக் கேள்விப்பட்ட வேதாந்தி ‘திருநெடுந் தாண்டகம் என்னும் சொல்லுக்குப் பொருளே விளங்கவில்லையே, அவர் எப்படிப்பட்ட வித்துவானோ’ என்று வியந்து கொண்டிருந்தார். பட்டர் நம் பெருமாள் நியமனம் கொண்டு திருநாராயணபுரம் சென்று வேதாந்தியின் இருப்பிடத்தை அடைந்தார். அங்கு ஒரு மண்டபத்தில் மதிப்போடு வீற்றிருந்த வேதாந்தியின் அருகில் சென்ற பட்டரை ‘இங்கு ஏன் வந்தீர்?’ என்று வேதாந்தி கேட்க, ‘உம்மோடு தருக்கம் செய்ய வந்தேன்’ என்று பட்டர் கூற, முன்பு அந்தப் பிராம்மணன் சொன்ன சொற்கள் நினைவிற்கு வந்து, ‘நீர் பட்டரோ?’ என்று வேதாந்தி கேட்க ‘ஆம்!’ என்று பட்டர் கூற, இருவருக்கும் வாதப்போர் தொடங்கிற்று. ஒன்பது நாள் முடிவில்லாமல் வாதம் சென்ற பின்பு, பத்தாம் நாள் மாயாவாத மதத்தை பட்டர் பலவாறு கண்டித்து, விசிட்டாத்வைத மதக் கொள்கைகளை அசைக்க முடியாதபடி, நிலைநாட்டினார். அதைக் கேட்ட வேதாந்தி நடுங்கி எழுந்திருந்து உம்மை எளிய மனிதராக நினைத்தேன். உறங்கும் பெருமாள் சிரீரங்கநாதர், உலாவும் பெருமாள்நீர் என்று சொல்லிப் பட்டர் திருவடிகளில் விழுந்தார். பட்டரும் அவரைச் சீடராக ஏற்று எல்லாப் பொருள்களையும் அருளிப் பின் திருவரங்கம் எழுந்தருளினார். சிலகாலம் சென்றபின் துறவறம் பூண்ட வேதாந்தியாக நஞ்சீயரைக் கண்ட பட்டர் ‘நம்முடைய சீயர் வந்தார்’ என்று வாரியணைத்துக் கொண்டார் அன்று. முதல் ‘நஞ்சீயர்’ என அழைக்கப்பட்டார். திவ்வியப்பிரபந்தத்தின் பொருள்களைப் பராசர பட்டரிடம் கேட்டறிந்த நஞ்சீயர் திருவாய் மொழிக்கு ‘ஒன்பாதினாயிரப்படி’ என்ற விரிவுரை அருளினார். இவர் சீடரே நம்பிள்ளை என்னும் மகாசாரியர். {{Right|<b>எஸ்.கி.</b>}} <section end="நஞ்சீயர்‌"/> <section begin="நஞ்சு நூல்"/> {{dhr}} {{larger|<b>நஞ்சு நூல்:</b>}} இது ஒரு தொகுப்பு நூல். தேரையர், அகத்தியர், போகர், கருவூர்த் தேவர், புலிப் பாணி போன்ற சித்தர்கள் எழுதிய நூல்களிலிருந்தும் நாகாரூடம், விடசங்கார ஆருடம், சித்ராரூடம், சர்ப்பாரூடம், சிவாரூடம், கருடாரூடம், வாகட சந்திரோதயம் போன்ற நூல்களிலிருந்தும் செய்திகள் தொகுத்து ‘நஞ்சு நூல்’ எனப் பெயரிட்டுச் சென்னை இறையாட்சியாளர் ஏற்படுத்திய பாடபுத்தகக் கழகத்தாரால் க.ச. முருகேச முதலியாரால் பார்வையிடப் பெற்று 1933-ஆம் ஆண்டு வெளியிடப்பட்டுள்ளது. உலகில் வாழும் மக்கள் யாவரும் இன்புற்று வாழ அன்பே உருவாய் அல்வப்பொழுது தோன்றிய சித்தாதி மருத்துவ அறிஞர்கள், மக்கட்குப் பேருதவியாய்த் தோன்றிய பல பொருள்களிலும் உள்ள நற்குண தீக்குணங்களை ஏராளமாக வெடுத்துரைத்துள்ளார்கள். அவற்றை மக்களிற் சிலர் அறியாமலும், சிலர் தெரிந்திருந்தும் உயிர் வாழ்க்கையை வெறுத்துத் தற்கொலை புரிந்து கொள்ளவும், மற்றுஞ் சிலர் தம் பகைஞரைக் கொல்ல விரும்பியும் கொல்ல விரும்பாது துன்புறுத்தும் பொருட்டும், மூடப் பெண்களிற் சிலர் கருவைக் கலைப்பதற்கும், ஆடவரிற் சிலர் மகளிரையும், மகளிரிற் சிலர் ஆடவர்களையும், வேலையாட்களிற் சிலர் தம் தலைவர்களையும் தத்தம் கைவசப்பட்டொழுகுமாறு சில பொருளைத் தனித்தேறும், மற்றப்பொருளோடு சேர்த்தேனும் உணவுப் பொருள்களோடு கலந்தும் பயன்படுத்துகிறார்கள். இச்செயல்களால் உண்டாகுந் தீமைகள் எண்ணிலடங்கா. இக்கொடிய துன்பத்திற்கு இலக்காயுள்ள பொருள்களின் முக்கியமானவற்றின் தீக்குணங்களையும், அவற்றால் விளையுங் கெடுதிகளையும், அக்கெடுதிகளைக் களையும் வழியையுந் திரட்டிக் கூறுகின்றது இந்நூல். இந்நூல் தாது வகுப்பு, தாவர வகுப்பு, சீவ வகுப்பு என மூன்று பிரிவுகளாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. தாது வகுப்பு இரசம், வீரம், பூரம், இலிங்கம், இரசச் செந்தூரம் போன்றவத்தின் பொதுக் குறில் குணங்களும் தன்மையும் நஞ்சுமுரிவுக்கு வழிவகையும் கூறிச் சித்தர் பாடலுடன் உரை விளக்கமும் தந்துள்ளது. {{nop}}<noinclude> <b>வா.க. 11 - 12அ</b></noinclude> cu1c93pvjuhly2h85bgyow1d1dxufca 250 669202 1987699 2026-11-06T18:08:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சான்றவர் உழவர் உழவு ஆரவாரத்தை எழுப்பிக் கள்ளுண்டு திரிந்தனர் (பரி.தி.1.14-16). - 2. பிழிவு. மகளிர், பனை நுங்கின் நீரும் கரும் பினது இனிய சாறும் பிழிவும் - தெங்கின் இள நீரும கலந்து உண்டு கடலில் பாய்ந்து நீராடுவா (புறம். 24:11-18). 'எந்திரம் ஆரவாரிக்கும் ஓசை யையுடைய ஆலைகள்தோறும் கருமபின இனிய சாற்றைக் குடித்து அதன கட்டியைத் தின்று சென மின' எனப் பாணா ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனர் பெரு.260-262). 3. மணநீர். லலியோர் புதுப்புனலில புக்கு ஆடி னர், அதனால வையை, அவர் பூசிய சாறும்-பத்து வகையான துவரில் ஊரின் மணநீரும் - சநதனக் குழம்பும் வாச வெண்ணெயும பூக்களும் மணககச் சென்றது (பரி. 6:40-42). 4. பூசை. அடியவர், சாறு-பூசை-செய்ய எழுந்து. சாந்தமும் புகையும முதலான பொருள்களை ஏந் திப பரங்குன்றததை அடைந்து தொழுதனர் (பசி. 8.96-102). 5. திருமணம். செவ்வேள் திருப்பரங்குன்றத்தில் வள்ளியை மணம் புரிந்து அருளியது வானுலகத் தில தேவயானையைச் சாறு-திருமணம் - புரிந்ததற்கு மாறாக இவ்வுலகத்தில் புரிந்த செயலாகும் (பரி. 19: 5-7). . சான்றவர் - 1. சான்றோர். தொகுததுக் கூறுதலையும் வகுத்துக் கூறுதலையும் அறியும சான்றவர் - சான றோர் - தனக்குச் சுறறமாகத தலைவன் வந்தனன் (கலி. 39:47-56). சான்றவர், தம்முடைய அல்லலைக் களையத்தக்க உறவினரிடத்தே சென்று தம் குறையைச் சொலலத தொடங்கி அதனை முடியச் சொல்லமாட்டாது தயங்குவர் (கலி. 61:2,3). பிறர் நோயினையும தம் நோயபோல் போற்றி அறனறி தல் சானறவர்க்குக கடனாகும் (கலி. 189:2,3), சானறவர், திங்களைப் பாம்பு செனறு மறைக்குங் காலத்து அதன் வருத்தததைத் தீாககமாட்டாரா யினும அதன்மேல் தமக்குள்ள காதலைக் காட்டித் துனபுறுவர் (கலி. 140:17,18). 2. அமைந்தவர், 'எனக்குப் பற்றுககோடாதலைச் சான்றவர் - அமைந்தவர்- என வருத்தததைக் களையாத காலததில, வெந்த புண்ணில வேல் நுழைப்பவரைப் போலசு காமநோயால வருந்தும் எனனைக் கலங்குவிக்க வந்தாயோ' என்று தலைவி 23 மாலைப்பொழுதோடு (கலி.120.16-18). சான்றோர் புலந்து மொழிந்தாள் சான்றாண்மை - சால்புடைமை. சான்றாண்மை - சால் புடைமை - மிககாராகிய கற்புடை மங்கையர், தமமைக கேள்வர் இகழினும் தாம் அவரை ஏத்தி இறைஞ்சுவர் (பரி.20:88,89). சான்றார்- மேம்பட்டவர். "மனறத்தில் எதிர்ப்பட்ட வுடனே சான்றாருடைய- மேம்பட்டவருடைய மகளிரைப் பாாதது, புணர்ச்சியினறாயின உயிர் வாழேன' என்று கூறுவை, இவ்விடத்து நின்றால் எமர் காண்பா; நாளையும் கனறோடு மேயச்சற புலததிறகுச் செலவேம" எனத தலைவி தலைவ னிடம் கூறினாள் (கலி. 110.20-23). சானறாணமை சானறாராகிய தகவுடை மங்கையா (பரி. 20.88). சான்றாளர்- மேம்பாட்டாளர், 'சானறாளர்- மேம்பாட் டாளர் - பெற்ற மிகத தகுதியில்லாத மகனே' எனப் பரத்தைமைத தலைவனைத் தோழி விளித்துப் பேசினாள் (பரி. 8.57). சான்றோர் - மேம்பட்டோர். 'பெருமானே இவ்வுலகில சான்றோர்- மேமபட்டோர் - செய்த நலவினை யுண்டாயின, மேகம் பொழியும பல மழைத்துளி களிலும் பலகாலம் வாழ்வாயாக' என்று சோழன் குளமுற்றத்துத துஞ்சிய கிள்ளிவளவனை ஆலத தூர் கிழார் வாழ்த்தினார் (புறம். 34.19-23). பாரியின பறம்பு நாடு, அரசாட்சி செம்மை யுடையதாகலின் சான்றோர் பலராக மழை பிழைத்தலையறியாத புனசெய நிலத்தின்கண் உள்ளது (புறம். 117:6-10). ஆய அண்டிரனது கைவண்மை சான்றோர் பிறரும் சென்ற வழி யென்று உலகோர கருதுமாறு அமைந்தது (புறம். 134*2-4) தன்னுடைய முற்றத்திற்கு வந்த சான றோர் அப்பொழுது உண்ணவேணடாராயினும், 'நீலிர உண்ணீராயின் யானும் உண்ணேன என்று தனனோடு சார்ததிச சூளுற்று அவரை உண்ண வேண்டுவான பாண்டியன கீரஞ்சாததன் (புறம். 1783-5), யான வாழும் ஊரில் நற்பண்பு களால் அமைந்து பணியவேண்டுகின்ற உயாந் தோரிடத்தே பணிந்து ஐம்புலனும் அடங்கிய கொள்கையினையுடைய சான்றோர் பலா வாழ் தலால் எனக்குச் கவலையும் வரும நரையும் தோனறவிலலை' எனப பிசி ராந்தையார் கூறுவர் (புறம்.191). பொனனும் பவ ளமும் முததும் மணியும் ஒன்ற்றகொன்று தொலை வுப்பட்ட நிலங்களிலே தோன்றுவனவாயிலும் அணி அதனால்<noinclude></noinclude> pfk5n4spb8477lia8d6o99kfp2djrig 250 669203 1987700 2026-11-06T18:09:39Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சான்றோர் கலன்களைச் செய்யும்போது அவை ஓரிடத்தே சேருமாறுபோல சான்றோர் எந்நாளும் சான் றோர் பக்கத்தே சாரவர் (புறம்.218 1-6). சான றோர் கூடியிருந்த அவையில் சென்று சேர்ந்த ஒரு வன, 'யான உற்ற துனபத்திற்குத் துணையாய் எனக்கு நீவிர் பற்றாக வேண்டும்' எனப் பூசவிடு வானாயின, அவா அவன் குறையை விரைந்து தீாபபர் (புறம். 266-8-10). 'இரந்து உண்ணும் வருத்தம் மிக்க எம் வாழ்வினைப் பாதுகாத்தலை ஏற்றுக கொள்ளும் சானறோர் யாருளர்' என்று நினைந்து சென்று இரவலன் ஆயஅண்டிரனை அடைந்தான (புறம். 375:7-14). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன் சான்றோர்க்குப் புரவலன 55-1), தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரலிரும்பொறை யோடு மாறுபடுவது நுமக்கு உறுதியன்று என மதிப்புடைய சானறோர் எடுத்துரைத்தும் அவன் பகைவர் மதிமருண்டே இருந்தனா (பதி. 73*11-16). தன கொடையையும் நடுவுநிலையையும் சாலபை யும மறத்தையும் சானறோர் விருமபிப் புகழந்த. கெடாத நல்ல புகழையுடைய நெடியோன் இளஞ் சேரலிரும்பொறை (பதி. (பதி. 82:13-16), புதுமையும் சாலபும் செமமையும் நிறைந்த சான்றோர் பலர் வாயால் பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் உறுதிப் பொருள்களைக் கேட்டுணர்நதான் (மது. 764,765). மாறுபாட்டின மிகுதியைச் செயல்படுத்தும் இரு பெரு வேநதரைச் சந்து செய்விககும் தொழிலில இடைநின்ற சான்றோரைப் போலச் செவிலியின் வினாவிற்கும் தலைவியின ஆற்றாமைககும் இடையே அஞ்சுகினற இருபேரச்சத்தினால் தோழி வருந்தினாள (குறி. 27-29). கரிகால வளவனோடு வெண்ணிப் பறந்தலையாகிய போர்ககளததில் போரிட்டுப் புறப்புண பட்டமைக்கு நாணிய பெருஞ்சேரலாதன அப்போர்ககளத்தின புறததே வாளொடு வடக்கிருந்த செய்தியைக கேட்ட சான றோர், பெறுதற்கரிய மேலுலகத்திறகு அவனொடு செல்லும்பொருட்டுத் தாமும் வடக்கிருநது உயிர் நீத்தனர் (அகம்.58-10-18). சானறோர் மிக்க காதலுற்றாராயினும் பழியொடு வருகின்ற இன் பத்தை விரும்பமாட்டார் (அகம்:118:11,12). பிரிவு நீட்டிக்கும் தலைவனைக் குறிததுத் தலைவி, 'யாம் விரும்பிய தலைவா சானறோரலலா' என நொந் துரைத்தாள் (குறு. 102:4). சான்றோர் தம்மைப் பிறா புகழ்தலையும நாணுவர்; தமக்குப் பழி வரு தலையும் பொறுகக மாடடார் (குறு. 252:6-8).முன னரே தாம் அறிந்த செமமைமிகக சானறோரைக் கண்டவுடன், கடமையறிந்த மாந்தர் அவரை நனகு எதிரகொண்டு போற்றுவர் (குறு. 2652 2-5). சான்றோராலே செலவம் எனறு உயர்ததுச் 24 சான்றோர் சொல்லப்படுவது, தமமைச் சேர்ந்தோர் துனபத்தி னைக கணடஞ்சி, அதனைப் போக்கி அவரைக கைவிடாமல் காக்கின்ற பண்புடனே, இனிய தமையனாயிருக்கும் அருடசெலவமே ஆகும் (நற். 210:7-9) மடன்மா மீது தலைவன் ஏறியிருப்ப அக குதிரையை ஈர்த்து வரும் சிறுகுறுமாக்கள், 'தலை விக்கு இவள் அயலாத தன்மையுடையாள்' எனத் தன்னைக் கூறக்கேட்ட தோழி, 'இவர்கள் பெரிதும் சான்றோர் ஆவா' என இகழ்ந்து கூறினாள (நற். 220) "தலைவா நிலையை இங்கு யான் கூற அறிந்து கொள் 'என்று அறிவிப்பது போல நீ வருதல சான் றோர் செயகையை ஒத்ததாகாது" என்று தலைவி கார்ப்பருவம் கண்டழிந்து மேகத்தை நோககிக் கூறினாள் (நற்.238.6,7). 'நமமைக களவொழுக் கத்தில் வந்து முயங்கும் சான்றோராகிய தலை வரைநாம விருமபி ஒழுகுதலபழியுடையதாம் எனில் சாதல் இனியதாகும்; அந்நிலை அல்லவாயின, சான்றோர்தாம் செய்யும் கடமையிலே குறைபடார் என்று உலகம் கூறுவது உணடெனக் கொண்டு அவர் மார்பை உரிமை உடை யோமாதலும் இனி தேயாகும்; இவ்விரண்டினுள் ஒன்றினை அடைவது நன்மையாகும் எனத தலைவி தோழியிடம் கூறி னாள் (நற் 327) 'மகடபேசும் பொருட்டு வந்த சான் றோர் வழிநடை வருததமும் நுமது வானுயாந்த குடிமையும் நோய் ாககித தலைவியின முலைவிலையாகத தலைவனது குனறததைக் கொண்டு, அவனுக்கே தலைவியை வழங்கின பெரிதும் நன்றாகும்' என நற்றாய் தந்தை முதலியோரிடம் கூறினாள் (நற். தி. 2:1-4). 2. போர்வீரர், சேரமான் குடக்கோ நெடுஞ்சேர லாதனும் சோழன வேற்பல தடக்கைப் பெருவிற்ற கிள்ளியும் திருப்போர்ப்புறம் என்னுமிடத்தே போரிட்டபோது தேரிலே வந்த சானறோர்-போர் வீரர் - எல்லாம் தாம் கைகளில் பிடித்திருந்த கேடயம் தம கண்களை மறைத்துக் கிடக்குமாறு ஒருங்கே மாய்ந்தனர் (புறம. 63:5,6). இமையவரம் பன நெடுஞ்சேரலா தனும ஆடு கோட்பாட்டுச் சேர லாதனும் பகைவருடன் போர்புரியும்போது தம் பக்கத்துச் சான்றோர்க்குக் கவசம் போன்றவர் (பதி. 14:12,58.11). பகைநாடுகள் நடுங்குமாறு பல போர்களிலே பகைவரைக்கொன்று, கொன்றைப் பூககளைப் பனங்குருத்தினகண வைத்துத் தொடுத்த கணணியை அணிந்தவரும், வாட்படைகளின் வாய உண்டாக்கிய மாட்சிமைப்பட்ட தழும்புகளைப் பெற்ற முகத்தையுடையவரும், இறைச்சி விற்பவர் அரிவாளால் ஊனைக கொத்துகின்ற மரககட் டையை ஒப்ப உடமபு சிதைந்து, சந்தன சப்பட்ட<noinclude></noinclude> 4sy2l6k57sruvedvsm21a3orubbnik7 250 669204 1987701 2026-11-06T18:09:59Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சான்றோள் அழகைக் கெடுத்த மார்பினையுடையவருமாகிய சான்றோர்க்குத் தலைவன் செலவக் கடுங்கோ வாழியாதன் (பதி. 67:18-18). 3. அமைச்சர், தகடூர் எறிந்த பெருஞ்சேரலிரும் பொறை, தன் குடியில தனக்கு முன்னிருந்த அரசர் களுக்குக காவலாய் வாழநது, மக்கள் தொகுதி யைக் காப்பதற்கு அறிவுரையை வறபுறுததிக் கூறு கின்ற அறமுணர்ந்த உள்ளத்தையுடைய சான றோரை - அமைச்சரை - போன்ற சூழ்ச்சித் திறம் வாய்ந்தவன். (பதி. 78:3-7). புகழ் கொண்டு சான்றோன் - 1, மேம்பட்டோன். 'பிறர் நாட்டின்கண் விளககம் அமைந்த சானறோன - மேமபட்டோன்- மேம்பாடாகவும நட்பே பற்றுக்கோடாகவும் இத்தன்மைத்தாகிய ஓ இன்னாக காலத்து இவ்விடத்து வருதலை நினைக்குங்கால் மருட்கையுடைத்து' என்று, கோப்பெருஞ்சோழன் வடக்கிருந்த போது சென்ற பிசிராநதையாரைக் கண்ட பொத்தியார் வியநது கூறினார் (புறம். 217:1-9). தன செஙகோல் செல்லாத தேயததே யுறையும் சான்றோனது நெஞ்சைத் தனக்கு உரித் தாகப் பெற்ற, புகழுடைய வேந்தனையிழந்த இவ் வுலகம் இடும்பையுறும் (புறம். 217:10-13). 'தலை வன தன அன்புடைய உள்ளதது அருள் பொருந்தி ஆராயந்து ஆன்றோர் செல்லும் நெறியிலே சென்று வாழாத சான்றோன் ஆதலை நீ நன்கு அறிந்துகொள்வாயாக' என்று தலைவன வரைவு நீட்டித்தவழி, தோழி அவன கேட்பத தலைவி யிடம் கூறினாள (நற்.233:7-9), 2. போர்வீரன். ஒருவனைச் சான்றோன - போர் வீரன - ஆக்குதல, தந்தைக்குக் கடனாகும் (புறம். 312:2). சி சிகரம் - முகடு. புகாரைத் தலைநகராகக் கொண்ட சோழ நன்னாடு சிகரம் - முகடு - தோன்றாத மிக வுயர்ந்த நலல மாடங்களை யுடையது (அகம். 181:21, 22). சிகழிகை - 1. மயிரமுடிப்பு. மகரவாயாகப பொன் னால் செய்த தலையணிமூடிக்கிடந்ததாகிய தலைவி யது நரந்தமபூ மணக்கும் கருங்கூந்தலின சிகழி கையை மயிரமுடிப்பை - தலைவன் எஞ்சாமல 25 சிதடன் பிடித்து, அதிலே கட்டபபட்டிருககும் மாலையை விரலால சுற்றி மோநதனன் (கலி. 84:5-8) 2. துஞ்சு (ஐந்து பகுப்பான கூந்தல வகைகளுள் ஒன்று) பரத்தையிற பிரிந்து மீண்ட தலைவன, குதிரையேற்றத்திற்குப் போய வந்ததாகத் தலைவி யிடத்துக் கூறியவுடன அவள், 'நீ ஏறிய குதிரை தான, மயிர்முடியின மேல் விரித்துக் கட்டிய சிகழி கை - துஞ்சு - எனனும் சிவந்த தலையாட்டததை யுடையது' என அப்பரத்தையைக் குதிரையாகப் பழித்துரைத்தாள் (கலி. 96:7-9). அது சிகை - 1.குறை. வையைப் புனலாட்டினில் தலைவி யின கண்ணியல்பையும் அதன் நோக்கழகையும விரும்பித தலைவன பலவகையால் பாட. கேட்ட வேறொருத்தி அவனொடு கூடுதற்கு வருத்த முறக கண்ட தலைவனது நடுக்கததை நோக்கித தலைவியின மதுவுண்டு சிவந்த கண, முனனா அவனிடத்துச் சிகை - குறை - கிடந்த ஊடலின் மேலும் சிவந்தது (பரி. 7.65-70). 2. உச்சிக்கொணடை. முருகன காரணமாக வள்ளி யின் தோழியர்ககும வானவன மகளுடைய (தேவ சேனையுடைய) தோழியாக்கும் இடையே நிகழந்த போரில், ஆற்றாத வானவன மகளைச் சார்ந தோருள் சிலர் சிகை - உச்சிக்கொண்டை - அமைந்த மயிலகளாய் உருமாறித தோகை விரித்தாடினா (பரி. 9:84). சித்தம அறிவு. தலைவியின ஆரத்தையும் வளை களையும் தலைவனால் களவில் கொடுக்கப்பட்டு அணிந்து வந்த பரத்தையை, வையைப் புனலாட்டி னில சுண்டு, அவளை மாற்றாளென அறிந்து, தலைவியும் தோழியரும் தொடாகின்றவர், அந் நிலையில், அப்பரத்தை எதாதது நின்று, 'நீவிர் என்னைத் தொடாவதற்குக காரணம் யாது என்று வினவ, தலைவி எதிர்மொழியும் திற னின்றிச் இததும-அறிவு-திகைத்து வாயவாளா நினறாள் (பரி. 20:33-47). சிதட்டுக்காய் உள்ளீடில்லாத காய். சிறுமழையை யுடைய கார்ப்பருவக கடைநாட்களில் பழைய பெருமழை பெயவதனால் எளபயிர், பதனழிந்து ஒழுகிய சிதட்டுக காய்களை உள்ளீடில்லாத காய உடையதாயக கெட்டொழியும் (குறு. களை 261:1, 2). சிதடன் - குருடன, 'ஆற்றலுடையோரது ஆற்றலைப் போற்றாமல் என ஊக்கத்தை இகழ்ந்த அறிவில்லா<noinclude></noinclude> mj2x1d2e5wgyufcvvzfddhinerxspag 250 669205 1987702 2026-11-06T18:10:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிதடி தோன், யாவரும் காணத் துயில்கின்ற, புலியை இடறிய சிதடன்-குருடன்-போனப் பிழைத்துப் போதலரிது' என்று சோழன் நலங்கிள்ளி தன்னை எதிர்த்த பகைவனைக் குறித்து வஞ்சினமுரைத் தான் (புறம். 73:5-8). சிதடி - சிள்வண்டு. பெருவறட்சி மிகுந்து, நிலம் பசுமை யற்று, வயல்கள் விளைவு கெட்ட காலத்தில் இலையின்றி வறிதாகிய உன்னமரத்தின் கிளை களில் பொருந்தியிருந்து சிதடி-சிள்வண்டு-கரையும் (பதி, 23:1-3). கானத்தில் ஒலிக்கின்ற ஓசையை யுடைய சிதடி வேலமரத்தின் பொரிந்த அடிமரத் தில் பொருந்தி உறையும் (பதி. 58:12-14). சிதடு - குருடு. மக்கட்பிறப்பில் சிறப்பில்லாத சிதடும்- குருடும் - பிறவுமாக உலகத்து உயிர் வாழ்வார்க்கு எட்டுவகைப்பட்ட குறையெனச் சொல்லும் இவை யெல்லாம் பேதைமையுடைய பிறப்பாவதல்லது இவற்றால் பயனில்லை (புறம். 28:1-5). சிதர் - 1. வண்டு. சிதர்-வண்டு-மொய்க்கும் அரும்பு (இங்குச் களையுடைய முருக்கமரம் (சிறு.254). சிதர் என்பதற்குச் சிந்துதல் என்றும் சிச்சிலிப் பறவை என்றும் பொருள்கொள்வர்) இளவேனிற் காலத்தில் கூட்டமாகிய சிதர் பலவும், பூக்கள் நிறைந்த கோங்கமரக் கிளைகளிலிருந்து இலவம் பூக்களில் உதிர்த்த தாதுக்கள், பொன் விற்போர் பலளச் சிமிழில் பொற்பொடியைச் சொரித்து வைத்தாற்போல் தோன்றும் (அகம், 25:9-12). முருக்க மரத்தின் அரும்புகள் மலர்ந்த பூக்களை யுடைய கிளைகளில் கூட்டமான சிதர் ஒலிக்கும் (அகம். 41:2,3). முருக்க மலர்களாகிய சிதர் சூழ்ந்த வாடிய பூக்கள் பரந்து கிடக்கக் காடு விரும்பத்தக்கதாயிருந்தது (அகம். 99:2, 8, 10). தீப் போலும் நிறமுற்ற முருக்கமரத்தின் பூங்கொத் திலுள்ள தேனை நிறைய உண்டு, சிதர் அத் தேனைச் சிதற உகுக்கும் இளவேனிற்காலம் வந்தது (அகம். 277:17-19). முன்பனிக் காலத்து நள்ளிரவில் சிதர் கிளைகளில் அசைந்து கொண்டிருக்கும் (அகம்.294:11).வேனிற்காலத்தில் குவிந்த அரும்பு களையுடைய முருக்கமரத்தின் முற்றாத பூவிதழ்கள் பலவும் உதிருமாறு சிதர் மலர்த்தேனை உண்ணும் விருப்பினால் பாய்ந்து கிண்டும் (அகம். 317:4-7), மிளகு போன்ற சுவையினையுடைய உகாய் மரத் தின் காயைச் சிதர் நெருங்காதபடி போக்கியுண்ட புறா நெடிய நெடிய நிலைமேலிருந்து வெறிப்பினாள் பிடரியைச் சிலிர்த்து வருந்தும் (நற். 66:1-5). சிதர் மொய்க்கும் அரும்புகளை வெறுத்த கோழி 26 மிளகுக்கொடிப் சிதர்வை பின்னலில் சென்று துயிலும் (நற். 297:7, 8). இளவேனிற்காலத்தில் பூக்களின் பாரத்தால் தளர்ந்த கொம்புகளின் மேல் சிதர் இனம் தங்கியிருக்கும் (கலி. 34:7,12). புது 2. துளி. குவளையின் வண்டுமொய்க்கும் மலரில் குளிர்ந்த சிதர் - துளி - கலக்குமாறு மழை பெய்யும் (புறம்.105:2-4). மறக்குடி முதியோள் தன் மகன் போர்க்களத்தில் பகைவரது களிற்றி னைக் கொன்று மாண்டான் என்னும் செய்தி யைக் கேட்ட அளவிலே கொண்ட உவகை, அவனை ஈன்றபோதினும் பெரிது; அதனால், அவள் சிந்திய உவகைக்கண்ணீர், மூங்கிலசையும் வெதிரமலையில் மேகம் மழைபொழிய வீழ்ந்த சிதரினும் பலவாயிருந்தது (புறம். 277:3-6). அதிரல் பூக்கள் பூத்த, ஆடும் கொடிகளையுடைய சிறு தூறுகள் சிதருடனே வருதலையுடைய காற்றிற்கு அசையும் (இங்குச் சிதர் என்பதற்கு மென்மை என் றும் பொருள் கொள்வர்) (முல்லை. 51,52). மலைச் சாரல் சோலைகளிடத்து அருவிகள் சிதர் தெறிக் கும் குளிர்ச்சியினை உடையனலாய்ப் பாயும் (அகம்.362:13,14). பனிநாட்களின் விடியற்காலத் தில், நூலற்ற முத்துவடத்தினின்றும் தனித்து உதிர் கின்ற முத்துக்களைப்போல் குளிர்ச்சி மிக்க சிதர் துளித்துச் சிதறுமாறு தாளிக்கொடிகளைப் பசுக் கள் மேயும் (குறு. 104:2-4). கானங்கோழிச் சேவ லின் கழுத்தில் குளிர்ச்சியுடைய சிதர் துளித்துச் சிதறும்படி முல்லைநிலத்துப் புதர்களில் நீரொழு கும் (குறு. 242:1-3), இருப்பைப் பழத்தை விரும்பி விடியற் காலத்தே பனியில் பறந்து திரிந்த வௌவால், கிளைகள் தோறும் செல்லுதலால் அவற்றின்மேல் நெய்தோய்ந்த திரிசுடர்போலக் குளிர்ந்த பனிச் சிதர் விழும் (நற்.279:1-4). 3. சிந்துதல். சிதர் - சிந்துதல் உடைய அரும் புகள் நிறைந்தது முருக்கமரம் (சிறு. 154). சிதர் சிந்துதல் (நற்.297:8; ஐங். 453:2). 4. மென்மை. சிதர்கொண்ட கால்களையுடையது கோழி (நற்.297:7;389:8). 5.பொடி. தடாரிப்பறை, சிதர் - பொடி -தூவப் பெற்ற புறத்தையுடையது (புறம்.381:12). சிதர்வை - சிதரிய உடை (கந்தைந் தொண்டை மான் இளந்திரையன் தன்னைப் பாடிவரும் பாண ருடைய இடுப்பில் உள்ள பாசிவேரையொத்த சிதர் சிதரிய உடையை - அகற்றிப் பாலா வையை -<noinclude></noinclude> o6ph115xoyrloz1fu8h1e6o4x77pdnb 250 669206 1987703 2026-11-06T18:10:40Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிதல் 27 சிதாஅர் வியையொத்த நூலாற் செய்த துகில்களை உடுக கச் செய்வான (பெரு.478-470). சிதல் - கறையான். வறுமையினால் சமையலொழிந்த புலலிய அடுக்களையின் பழைய சுவரில் தோனறிய திரளாகிய சிதல்- கறையான் - அரித்துச் சேர்த்த புழுதியில் காளான் பூத்திருந்தது (சிறு. 132-134). 'சிதலை' காண்க. 51:9,10). பல சிதலை - கறையான். நுண்ணிய பல சிதலைகறை யான - அரிதாக முயன்று செங்குத்தான புற்றினை எடுக்கும்; அப்புற்றினினறும் ஈயல்புறப்படும் (புறம். கூட்டங்களையுடைய சிதலைகள் ஒருங்கு கூடி முயன்று, புல்லிய வளைகளையுடைய புற்றினை எடுக்கும; அவை தம் வாய் ஈரத்தினால் மண்ணைக் குழைத்து எடுததலால் அப்புற்றின் நெடிய உச்சி நனைநதிருக்கும்; அவ்வாறு நனைந்த உச்சிகளையுடைய புற்றுக்களை அகழந்து கரடி இரைதேடும் (அகம. 82.1-8). சிதவை செய்த செங்குத் தான புற்றின் மண்ணாற் புனைந்த குவடுகள் உடையும் படி அகழந்து கரடிக் கூட்டம் இரை யெடுத்துத் தின்பதற்கு விரையும் (அகம். 112.1-4). காட்டுவழியில் சிறிய புலலிய சிதலை நெடுநாள் முயனறு எடுத்த நெடிய செங்குத்தான புறறின் இரையையுண்டு கரடிககூட்டம வெறுத்துப்போதலு முண்டு (அகம 149:1-5). குடிகள் போய்விட்ட பாழூர் அம்பலத்தில் உள்ள கைம்மரங்கள் சிதையுமாறு வேலின் முனைபோன்ற கூரிய முகத்தினையுடைய சிதலை மூடிக்கொள்ளும்; அவ்வாறு மூடி அவை அம்மரங்களைத் தினறு ஒழித்தலால அவ்வம்பலத் தின் கூரையிறப்பு மடிந்துவிழும் (அகம 167:10,18- 20).குடிபோய்விட்ட பெரும்பாழ் மன்றத்தின் பொதுவிடத்தில முன்னர் முதியோர் வலலுபபோர் செய்த குழிகளையுடைய தரையின் அழகு கெடு மாறு வரிகள் பொருந்திய நிறமுடைய சிதலை அரிக்கும்; அதனால் அவ்விடம் பொலிவற்று நலஞ் சிதைந்து அச்சம் மிக்கதாயிருக்கும் (அகம். 377:6-10). கவரித்த பாலை வழிகளில் நீண்ட செய்கையினை யுடைய சிதலைக்கூட்டம் புனைந்தெடுத்த புறறில் அரவு வாழும்; இரவில் இரைதேடும் வேட்கை யுடன் வந்து கரடி அப்புற்றினைத் தோண்டும் (நற்.325:1-6) 'சிதல' காண்க. சிதவலர் - சிதறிய துணியையுடையவர் (சிதறிய துணி என்பது இங்கே தலையிலணியும் துகிலுக்கு ஆயிற்று). தலைவியை மணமபேசுதற்குத் தலை வன, நரையுடைய தலையில் அணிந்த சிதவலர் துகிலையுடையவா -சிலரை விடுத்தான்; அவர் தலைவியின தமர் கூறியவற்றிற்கெல்லாம நன்று நன்று என மறுமொழி தந்தனா (குறு. 146.3,4). சிதறல் - சிதறியவை. பாரியின் பறம்புமலையில் மனைமுற்றங்களில், மதுவைப் பிழிந்து போட்ட கோதுடைய சிதறல - சிதறியவை - கிடக்கும்; அவற்றிலிருந்து வடிநத மதுச்சேறு அம்முற்றங்களில் ஒழுகும் (புறம்.114:4-6). சிதாஅர் - சிதறிய துணி (கந்தையுடை). புரவலரைத் தேடித் திரியும் வறிய பாணன் தன இடையிலே, வேற்றிழை கொண்டு தைக்கப்பெற்றதும் வோவை சிதாஅரை நனைந்ததுமாகிய யால சிதறிய துணியை மானங்காத்து உடுத்தியிருந்தாள (புறம். 69-2-41. சீறியாழையும் சிதாஅராகிய உடுக கையையுமுடைய முதிய பாணன நாஞ்சில் வள்ளு வனைக் குறித்துப பரிசில கருதி வந்தான (புறம். 138.4-5), தெருவழியே பாடிவரும் தடாரிப்பொரு நன இனனும் தன வாயிலிடத்து வந்திலன; அடுத் தவர் மனையின வாயிலிலே நினறு பாடிக்கொண டிருககின்றான; அதற்குள்ளாகவே அம்பர் கிழான அருவந்தை அவனுக்கு அருள செய்து அவனது இடையில் உடுத்தியிருந்த நீலநிறச் சிதா அரை நீக்கி வெள்ளாடையை உடுப்பித்துப பசிபோக்கினான (புறம்.385:3-7), அதியமான பொருட்டெழினி தன்னைப் பாடிவந்த கிணைஞன் உடுத்தியிருந்த தாகிய கேணிப்பாசியின் வோபோல சிதைந்திருந்த சிதா அரை நீக்கி விட்டுக கரையுடைய மெல்லிய நூலாடையை உடுப்பித்தான் (4pw. 392:1-15). 'பெருமானே, முட்டையிலிருந்து ஈளப்பட்ட இமை பாமபின நாலைப் போன்ற உருவினையுடைய தாய்ப் பழமையுற்றுக கிழிந்து இழைகள் பிளவு பட்ட என சிதா அரை நீக்கிப் பகன்றையின் புதுப பூப் போன்ற ஆடையை உடுப்பித்துச் செல்வமும் நலகுவாயாக என்று சோழன குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனிடம் நல்லிறையனார் கிணை ஞன கூற்றிலே வேண்டினார் (புறம. 393.15-19). சேரமான் வஞ்சன தன்னைப் பாடிவந்த தடாரிப் பொருநனது இடுப்பிலிருந்த துரும்புபடக் கிழிந்த சிதா அரை நீககித தனது இடுப்பிலிருந்த உயாந்த துகிலை உடுத்திவிட்டான (புறம்.398.18-20).விடி யற்காலததே கிணைஞனது கிணை சுகுரலைக கேட்ட சோழன நலங்கிள்ளி அவனது பழைய சிதா அரை இடையிலிருந்து நீக்கி மிகப்பெருஞ் சிறப்பினையுடைய துகிலை அவனுக்கு உடுததிவிட டான (புறம்.400:5-13). இமையவரம்பன நெடுஞ் சேரலாதனின் செலவச்சிறபபைக கேட்டு அவனைக காணும் விருப்புடன் வந்த இரவலர் பழைய பசித<noinclude></noinclude> 7cabavuz90f97wn1qu21sjzuy4eq6k9 250 669207 1987704 2026-11-06T18:10:54Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிதார 1 1 துன்பம் கெட உணபர், உண்டு, மழையில் நனைந்த பருநதினது ஈரச்சிறகை யொததனவாகிய மண ணழுக்கேறிய சிதா அரைக் களைந்த பினைர் பட்டாடைகளை இடையிலே உடுத்திக் கொள்வர் (பதி. 12.9-21). சோழன கரிகாற பெருவளத்தான் தன்னைப் பாடிவந்த பொருநனது. ஈரும்பேனும் நிறைநததும் லோவையால நனைத்து வேற்றிழை களால் தைக்கப் பெற்றதுமாகிய சிதா அரை நீக்கி மெல்லிய பூந்துகிலைக கொடுத்து உடுப்பித்தான் (பொரு 79-83). 'நீவிர கரிகால வளவனையணுகித தொழுது முன்னிறபீராயின் அவன. பாசியின் வோபோல அழுககோடு கிழிந்து தையலையுடை யனவாகிய நும சிதா அரை நீக்கித் தூய பட்டுடை களை நலகுவான' எனப பொருநா ஆற்றுப்படுத்தப் பெறுகினறனா (பொரு. 248-155). பாலைநிலப் பாறை வழியில் தூது செல்லும பார்ப்பானின் கையிலிருந்த ஓலைச்சுருளைப் பொன்னாயிருத்தலும் கூடுமெனக கருதி அவனைக் கொன்ற ஆறலைகள் வராகிய மழலர், அவன தகைமையில்லாத சிதா அரை உடுத்திருக்கும் வறுமையை நோக்கிக் கையை நொடித்துப் புறம் போயினர் (அகம்.337:6-13). சிதார் - சிதறிய துணி (கந்தையுடை). 'கூதிர்காலத்துப் பருநதின கரிய சிறகையொதத கிழிந்த சிதாரை- சிதறிய துணியை - உடையேனாய் யான என சுற்றத் தோடு காட்டு வழியில் பலாமர நிழவில அமர்ந் திருந்தேன்' என்று தொடங்கி வனபரணர்கணடீ ரககோப்பெரு நள்ளியைக கணட நிகழச்சியைப் பாணா கூற்றில பாடியுள்ளார் (புறம்.150.1,2). சிதை - சிதைவு. பிரிந்த தலைவன் குறித்த பருவத்து மீளாமையால் கலககமுற்ற தலைவி கண்டோரிடம் கூறுகையில், 'எனனைச் சிதை சிதைவு செய்தவன் இவன்' என்று தலைவனைச் கட்டிக கூறினாள் (கலி. 142:19,20). சிதைத்தோர் - அழித்தோர். மகளிருடைய கருவைச் சிதைத்தோர்க்கும்-அழிததோர்க்கும்-அவர் செயத தீமையை ஆராயுமிடத்து அதனைப்போக்கும் கழு வாயு முண்டு; நிலமே கீழ மேலாகப புடைபெயர் வதாயினும் ஒருவன செய்த நன்றியைக் கொன றோர்க்கு நரகம் செவலுதலினின்று தப்பிகரும் வழியில்லை (புறம். 34:2-6), 'கார்காலத்திற்குரிய பெருமழை வந்த இநநிலையிலும் தம் பிரிவினால் பொனனை யொதத என் மேனியின நலத்தைச் சிதைத்தோராகிய தலைவர் வந்திலராயின் இனி நம் உயிர் நிலை எனனாம' எனத் தலைவி ஆற றாது தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 139:5-8). 28 + சிமயம் சிதைப்போர் - அழிப்போர். முன்னோரால் தேடி வைக கப பெற்றுள்ளதாகிய செலவததைச் சிதைப்போர். (செலவு) அழிப்போர் - செலவரென்று உலகததோ ரால் சொல்லப்பட மாட்டார் (குறு,, 283:1) சிதைவு - 1. நெஞ்சழிவு. தலைவனிடத்துக் காதல் கொண்ட தனது சிதைவினை- நெஞ்சழிவினை செவிலி அறிதற்கு அஞ்சித் தலைவி, இல்லத்தின காவலைக் கடந்து தலைவனுடன் போனாள (அகம்.7:8-13), 2.மெலிவு. விருப்பத்திறகுரிய பிடியானையை இழந்த களிறு தழையுண்ணாது வாடிய வாட்டத் தைப போல், தலைவியை அடையாமையால் தலை வன தன அழகிய உடலினது சிதைவினை- மெலி வினை - நனகு அறிந்தும வெறுப்பினறித தோழி யிடத்துத் தலைவியை வேண்டிப பின்னின்றான (அகம்.392:2-B), 3. கேடு. மரககலங்கள் தாம செனறவிடங்களில் தமக்கொரு சிதைவு - கேடு - நேராமல் தாம போன வினை வாய்க்கப் பெற்று வந்து தலைமையெய்தி நிற்கின்ற கடலதுறையினை உடையலன தலைவன (கலி. 132:6,71. சிந்துவாரம் - கருநொச்சி. தலைவியும் தோழியும் பறித்துக்குவிதத மலர்களுள் சிந்துவாரமும் - கரு நொசசியும் ஒன்றாகும் (குறி. 89). சிந்தை - சிந்தனை, 'முந்தைநாட் போரில் தமையன் எதிர்த்து வந்த யானையைக் கொன்று தானும் களத்திலே மாண்டனன; நேற்றைய போரில் கொழுநன் பெரிய ஆனிரைகளை மீட்டு அவ் விடத்தே மடிந்தனன; இன்னும் போர்ப்பறை கேட்டு விருப்புற்று மயங்கித தனக்கு ஒருமக னல்லது வேறு மகனில்லாத மறக்குடித்தாய் அவனைப் போர்முகம் நோக்கிப் போகவிடுக்கின 'றாள்; இவள் சிநதை-சிந்தனை கெடுக; இவள் ‘துணிவு மிகக்கடிது; இததகைய 'இவன் மூதில் மகளாதலும் தகும்' எனறு ஒக்கூர் மாசாத்தியார் மறக்குடிப் பெணணொருத்தியின மாணபினைப் பாடுவார் (புறம். 279), சிமயம் - மலையுச்சி. தேனடை பொருந்திய சிமயத் தின் - மலையுச்சியின்-பக்கத்தில முசுண்டைக்கொடி யின வெண்பூக்கள் விணமீனகளைப் போல் நள்ளிர வில் பூததிருக்கும் (அகம். 94:1-3) சிமை 1, சிமையம்: காணக.<noinclude></noinclude> egdyqlrcou9220c0xskmyfa4mi96v4g 250 669208 1987705 2026-11-06T18:11:12Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிமிலி 29 சிமை சிமிலி - நூலுறி. மதுரை அமண் பள்ளியில ஆன்றடங் கிய அறிஞர் நோன்பு நோற்ற்றகு ஒடுங்கிய வாயையுடைய குணடிகைகளைப் பல வடங்களை யுடைய சிமிலியில - நூலுறியில்-தொங்கவிட்டவாறு கூடினர் (மது. 481-483). சிமை - 1. மலையுச்சி. 'முருகனையொக்கும் பெரிய வெற்றியையுடைய பாரியின், அசைந்த மூங்கிலகள் இழைந்து ஒலிககினற உயாந்த சிமையை-மலையுச்சி யை உடைய நாடு, முன்பு வருந்தவேண்டாத, புது வருவாயையுடையதாய் இருந்தது; இனிஅது கெடும் போலும்' என்று அவனது இறப்பின் பினனர்க் கபிலர் இரங்கிப் பாடினார் (புறம்.130:16-21), 'உயர்ந்த சிமையை உடையதான நாஞ்சில மலைக்கு வேந்தே' என்று நாஞ்சில வள்ளுவனை மருதனின் விளிப்பா நாகனார் (புறம்- 139.8). கண்டீரக் கோனின் நாட்டில் வானளாவிய சிமையையுடைய மலைப் பக்கத்தில தம கணவன நெடுந்தூரத்தே சென்றிருப்பின், பாடுவார் விரும்புமாறு அணிகளை அணிவித்துப பிடியானையைப் பரிசிலாகப் பெண் டிரும் தமமளவில் கொடுப்பர் (புறம். 151:1-6), முழையமைந்த சிமையையுடைய உயர்ந்த பெரிய கொல்லி மலைக்குத தலைவன வலவிலோரி (புறம். 152:30,31). மிகக்குளிர்நத மலையில் இருள் செறிந்த பெரிய முழையினையும் தெய்வம காககும உயர்ந்த சிமைகளையுமுடைய மலை நாட்டினையுடையவன பேகன் (புறம. 158 10-12). இழுமென இழியும் அருவி களையுடையதும் வானளாவ உயாந்ததுமான சிமையமைந்தது தோன்றி மலை (புறம. 399-33,34}. கேடகங்கள சூழ அவற்றிறகு மேல் உயர்ந்து தோனறும் வேற்படை விடியற்காலத்தே மேக்க கூட்டம சூழந்த சிமையை ஒத்திருத்தல் (பதி. 66: 11,12). இனஞ்சேரலிரும்பொறையின மார்பு. வானைத் தொடுகின்ற உயர்ந்த சிமைகளையுடைய பெரிய மலையினை யொக்கும (பதி. 88.34,35). தேனிறால தொங்குகின்ற உயர்ந்த சிமை பொருந் திய மலைகள் தோன்றி விளங்கும் அகலமுடைய ஞாலம் (மது. 3,4), மேகம் தவழும் சிமையை யுடைய மலையிடத்தே உலாவும் வருடைமானின் தோற்றம் போலக காவிரிப்பூம்பட்டினததுப் பண்ட சாலையில் பண்டஙகள் பொதிந்த மூடைப்போர் களில் நாயகளும் ஆடுகளும் ஏறிக் குதித்தாடின (பட. 136-141). வானளாவிய சிமையையுடைய மலைச்சாரலில் மரைப்பசுவை வலப்பக்கத்தே வீழு மாறு கொன்று வீழத்தி அதன் ஊனைக் குருதி யுடன் கலந்துண்ட புலி, எஞ்சியவற்றை விட்டுச் சென்றது (அகம். 3:6-9). தலைவியைப் பிரிந்து தலைவன் மேகம படியும் சிமைகளையுடைய மலை நெறிகளில் பொருள் கருதிச் செல்லான (அகம 119:20). பொதியில் மலையில அடைதற்கரிய சிமையிலிருந்து அருவி இழியும் (அகம. 138:7,8). மேசும தவழும் உயர்ந்த சிமையினையுடையது குதிரைமலை (அகம். 143*13), உயர்ந்த சிமை யினையுடைய நெடிய மலைச் சிகரத்தில் இடி முழங்கும் (அகம். 145 9). வானதது இடியொலிக கும உயர்ந்த சிமையினையுடையது குறும்பொறை என்னும் மலை (அகம். 159.13,14}. பெரிய மலை வானளாவிய சிமையினையுடையது (அகம். 179;1), முதிய முசுக்கலை மிளகின தளிரையுண்டுவெறுதது, உயர்ந்த சிமையினையுடைய நீண்ட மலைச் சிகரங் களில் தாலியாடும் (அகம். 182.14,15). மேகம மழை பெய்யா தொழிந்தமையால அருவிகளற்ற உயாந்த சிமைகளில் இலவ மரஙகள் இலைகளை இன்றி மலர்ந்திருநதன (அகம். 185:8-12). வலிய மேகத துடன் இடி தங்குகின்ற உயர்ந்த சிமையுடைய பெரிய மலைநாடன் தலைவன (அகம். 192:13-15). நடு இரவில் மேகம பெரிய மலையின குளிர்ந்த சிமை அதிருமாறு சூழந்து, மின்னிப் பரந்து, மழைத் துளிகளைச் சிதறி முழஙகும் (அகம. 218:3-62. பருந்துககூட்டம் தங்கியிருக்கும் நெடிய சிமையை யுடைய சிகரமுயாந்த மலைநெறிகளைக் கடந்து, தலைவன் பொருள்வயிற பிரிந்து போனான (அகம். 247:12,13). உயாந்த சிமைகளையடுத்த வழிகளில் நெல்லிக்காய்கள் உதிர்ந்து கிடக்கும் (அகம். 291: 15-17), உச்சிப் பாறையிலுளள இனிய தேனை அறுத்தெடுக்க முயலும் குறவரும் எயதியறியாத ஏறுதற்கரிய நீண்ட சிமையினையுடையது பொது யில் மலை (அகம். 322 12-14). ஞாயிறு காயதலால் மூங்கில கணுக்களுடைந்த சிமைகளையுடைய மலைநெறியைக கடந்து தலைவன பொருள தேடிச் சென்றான (அகம். 399:16-18} தாயை மிழந்த குட்டியுடன ஆண்பன்றி கானவருடைய தினைப் புனத்தை மேயந்து விட்டு, மூங்கில் ஓங்கி வளாந்த உயாந்த சிமையினகண உறங்கும் (ஐங். 268,1-3), மழையால் வருநதிய கிட்டுதற்கரிய சிமைகள தோறும் உள்ள பெரிய மரங்களை வோபறித்து வீழத்தியவாறு வையை வெள்ளம சென்றது (புரி. 7:13,14). காற்றினால் மோதப்படும் உயர்ந்த சிமைகளையுடைய மலையில் பெயத மழைநீர் பெருகுதலால் மதுரைக்கும் திருப்பரங்குன்றத்திற் கும இடைப்பட்ட மருதநிலத்துப் பொழிலகள் தழைத்து மிக மலர்ந்தன (பரி. 8.90-92). பெரிய நிலவுலகு அசையாமல் வடதிசையில ஓங்கி நிற்கும் இடியேறு சூழந்த நெடிய இமையச் சீமையின் கண தெயலமுனீவா அறுவரும் உடன்பட்டத னால் காரத்திகை மகளின் அறுவரிடத்தில் மணி<noinclude></noinclude> gpr70gzwvnshxdq2nkvvxs7cl90jbht 250 669209 1987706 2026-11-06T18:11:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிமையம் 30 சிரம் மிடற்று அண்ணலாகிய சிவபெருமானுக்குத நோனறியவர் செவவேள் (பரி. g·1-7). மேகஙகள் மழைபொழிந்த நீர், தேனிறால நிறைந்த சிமை களையுடைய மலைகளிலிருந்து இழிந்து மதுரை மககள் எதிர்கொள்ளும்படி வந்தது (பரி .தி.1:1-4). சிமயம், சிமையம் காணக. 2 உச்சி கலந்த பல பூக்கள் செறிந்த சிமை யினை - உச்சியினை உடைய பொழிலகள், குளிர்ச சியைக கொண்ட கொம்புகளையுடையனவாய் அவற்றில் நிறை மழைத்துளிகள் இடையறாது வீழுமாறு மழை நிறைந்து கூதிர்க்காலம் நிலை பெற்றது (நெடு.27,88,71,72). உயர்ந்த சிமையி னையுடைய சோலை (அகம். 190:6,7). தேனிறால் தொங்குகின்ற நெடிய சிமையையுடைய மூங்கில நிறைந்த மலைநாடன தலைவன் (அகம். 242.31,22), பனையின் உச்சியிலுள்ள நெடுமடல் குருத்தோடு சேர்ந்து மறையுமாறு கடுங்காற்றுக் கூட்டிய மணற குவியலாகிய தொகுதிகொடை சிமைகளையுடை யது கடற்கரைச் சோலை (குறு சிமையம் 2 காணக 372:1-3). சிமையம் 1. மலையுச்சி. நெடிய பெரிய (இமையத் தின்} சிமையத்தின் - மலையுச்சியில தருப்பை வளர்ந்த பசுஞ்சுனையிடத்தே வான, காற்று, தீ, நீர், நிலம் ஆகிய ஐவருள் தீக்கடவுள் தன் கைக ளில் ஏறப அருந்ததி யொழிநத கற்புடைய மகளிர் அறுவரால் பெறப்பட்ட ஆறுவடிவம் பொருநதிய செல்வன முருகன் செம்மலை (மூரு. 253-255) யாகிய மேரு, இமையவர் உறைகினற சிமையத்தை யுடையது (பெரு.429), பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் பனியொழுகும் சிமையததின கண் உள்ளன வாகிய காடுகளைக் கடந்துபோய்ப் பகைவர் நாட் டினுள் புகுந்து அவருடைய அரண்களைக் கைக் கொண்டான் (மது. 148,149).உயர்நத சிமையத் தின்கண் முசுக்கலைகள் தாவியாடும் (மது-332). வேனிற்காலத்து ஞாயிற்றின் கதிர்கள் காயந்து கெடுத்த வெப்பம் மிக்க காட்டினகண் கடுங்காற்று வீசுதலால மூங்கிலில் தோன்றி விளங்கிய தீ பரவிப் பசுமையற்ற சிமையத்தையுடைய பயன்றற அரு வழியில் தலைவி தலைவனுடன போனது குறித்துச் செவிலி இரக்கமுற்றாள் (அகம்.15314-13). இர வின கடையாமததில் வாயிலில் நின்று தேன நிறைந்த சிமையததையுடைய தன் குன்றத்தைப் பாடுகினற அகவுநர் விரும்பினால் வெளியன் வேணமான ஆஅய எயினை அவர்க்குத் தலைமைத் தன்மையுள்ள யானையை ஈவான் (அகம். 208: 1-5), குறுக்கிடுகின்ற பெரிய சிமையத்தையுடைய மலைக்கு அப்பால் வேறுபட்ட பல மொழிகள் வழங்கும் தேயத்தைக கொள்ளக் கருதித தலை வன தலைவியைப் பிரிந்து செலலத் துணிந்தான (அகம். 215:1-5). 'பனி உறைந்த சிமையத்தை யுடைய பல மலைகளைக் கடந்து தலைவா பிரிந்து செல்வாரோ' எனத் தலைவி தோழியை வினவி னாள் (அகம்.329:9,14). 'உனனைப் பிரியேன' எனறு வஞ்சினம் மொழிநது நமமைத் துறந்தவராகிய தலைவர் நினைநதிலராயினும் அவா நாட்டு நெடுமபெருங்குன்றத்தின் வானளாவும சிமையம் காணப்பெறுதலால் அதைைக கணணுற்றவாறே யான உயிர்தாங்கி யிருககினறேன" என்று தோழி யிடத்துக் கூறுபவள் போலத் தலைவன் கேட்பக் கூறினாள் தலைவி (அகம். 378.18-24), சிமயம், சிமை 1 காண்க 2.உச்சி. மரம், செடி, கொடி போன்றவற்றின் சிமையத்தில் - உச்சியில் - மலாந்த பூங்கொத்துக் களைச் சூடி, இமையமலைக காடுகள் போல கமழும் கூந்தலையுடையவள் தலைவி (அசம். 399:1-3). சிமை 2 காண்க மணம் 3. மேடு. நீர்த்துறையில் புனல்விளையாடும் மகளிர் மணல் குவிந்த சிமையத்தின்கண - மேட்டின்கண்- இட்டு மறந்துவிட்ட ஒளிபொருந்திய அணிகளை எருமை கிளைக்கும் (ஐங். 100.1,2). சிரகம் -கரகம் (செம்பு). தலைவி எதிரபாராத அள வில் அவளது மனைக்குள் புகுந்த தலைவன் பரு குதற்கு நீர்வேண்டினானாக, அவளுடன இருந்த அனனை, 'தகட்டு பொனனால் செய்த சிரகத் தினால் கரகததினால் - நீரை வார்த்துச் சென்று அவனைப் பருகச் செய்து வா' என்று அவளை ஏவி னாள் (கலி. 51:4-8). . சிரந்தை -உடுக்கை. காலங்கடந்த முதல்வனாகிய சிலபெருமான நுண்ணிய நூலால் கட்டப்பட்ட சிரந்தையை - உடுக்கையை - மாறிமாறி ஒலிககச் செய்யும் விரல்களையுடையவன் (பதி. க.வா. 6, 7, 12). சிரம் - 1.தலை. சிரம் -தலை-உமிழும் (குருதியாகிய) புனல் (பரி. 1:27). தலைவியின் ஊடலதீர்க்கக் கருதித தலைவன் அவள காலடியில் பணிந்தபோது அவள் அவனது சிரத்தை மிதிதது ஊடல் தணி யா ாது பிணக் க்குற்றாள் (பரி. 7.70-76). 2. உச்சி. திருப்பாற்கடலைக் கடைந்த காலத்தில மத்தாகிய மந்தரமலையைத் திருமால் ஆமை<noinclude></noinclude> gs8ct85sa86s7blmqse8y9po4dtxai5 250 669210 1987707 2026-11-06T18:11:44Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிரல் 31 சிலம்ப வடிவுடன் தம் அழகிய சிரத்தில்-உச்சியில் (முது கில்) ஏற்றித தாங்கினார் (பரி.கி. 1:64 - 68). சிரல் - சிச்சிலிப் பறவை. இரைக்காக மீனைததேடும் சுழற்சியோடு குளததில் மூழகியெழும் சிரலினது - சிச்சிலிப்பறவையது - அலகையொத்த நீண்ட வெள் ளிய ஊசிகொண்டு புண்களைத் தைத்தலால் உண டான தழும்புகள் பொருந்திய மார்பினையுடைய வர் கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவனின் மறவர் (பதி. 42:2-5). காலைப் பொழுதில சிரல காஞ்சி மரத்தின கொம்பில அமர்ந்து அருகேயுள்ள நீர் நிலையின் ஆழத்தில் திரியும் மீனகளைக் கொத்தி வெடுப்பதற்குரிய காலத்தைக் கருதி நெடும் பொழுது காத்திருக்கும்; பொன்னிற அலகினையும் நீலமணிபோலும் நிறமுடைய மேனியையும் கொண்ட அது கயலமீனை மூழகியெடுககையில் அதன கூர்மையான நகங்களால நீரிலுள்ள தாமரையிலைகள் கிழிபட்டு வடுக்களோடு இருக கும் (சிறு 178-183). நீர்த்துறையிலே கூடி நீராடிய மகளிர் விடுத்துச் செனற பொற்குழையை, இரை தேடுகின்ற நீலமணிபோலும் நிறமுடைய சிரல் தனககுக் கிடைத்த இரையாகக் கருதியெடுத்துக கொண்டு, ஏனைய பறவைகள் நிறைந்திருக்கின்ற பனைமரத்திற்குச் செல்லாமல் அந்தணருடைய வேள்வித்தூணின் மேற்சென்று அமர்நதது; அவ் வாறு அமர்ந்த நிலையில் அது யவனர் கூம்பின மேலிட்ட அன்னவிளக்குப் போலவும் விடிவெள்ளி போலவும் தோனறியது (பெரு. 311-318). பறக்க மாட்டாத முதிய சிரல், தாமரைப்பூக்களையுடைய வயலில் வாழும் பல சிறுமீன்களை உண்ணும் பொருட்டு இலையின்மேல் மெல்லமெல்ல அசைந்து வந்து தங்கியது (அகம்.106:1-4). இளமகளிர் காஞ்சிமர நிழலில வெண்மணலைக குவிததுத் தம் குடிப்பெருமை பாடிக் குற்றும்போது, இறால் மீனைத் தின்று முடிதத சிறிய சிரல மருதமரததின் தாழ்கிளையில் தங்கித துயிலும் (அகம். 286:1-7). வண்டுகள் தேன் உண்ணும நறுமலர்கள் சிரலின சிறகுகள் போலக் கிளைகளிலிருந்து உதிர்ந்து காட்டுவழியில் கிடந்தன (அகம். 324:9-11). சிர வினது வாயலகு போன்றது செமமுல்லையரும்பு (நற். 61:8; ஐங.447:2), சிரலினது தலைபோன்றது கள்ளிச்செடி (நற்.189:4). சிரறியவன் - சினந்தவன். தனனிடததே தங்கியிருந்த பொருநர் தம் பழைய ஊர்க்குச் செல்ல விடை வேண்டிய அளவில சோழன் கரிகாற பெருவளத் தான சிரறியவன் - சினநதவன போல அவர்க்கு வருத்தமுண்டாககும் பார்வையுடன் நோக்கி, "எம் கூட்டத்தைவிட்டு இவ்வளவு விரைவிலே அகன்று போகின றீரோ' என வினவினான (பொரு. 121-124). சில்காற்று - தென்றல், மதுரை நகர அங்காடித்தெரு வில. வானுற ஓங்கியுள்ள இல்லங்களின் பல சாளரங்களிலும் சிலகாற்று தெனறல - வீசி யொலிககும் (மது. 357-359). - சில்பதவுணவு - சிறிதானபக்குவத்தோடு இடப்படும் உணவு (உப்பு)உமணா சிலபத உணவின் - உபபின-விலை கூறி விற்றவாறே ஊர்தோறும் செலவர் (பெரு. 64,65). சில்பதம் - சிறு பரிசில் கொடையாளர் கொடுத்த கூலி யாகிய சிலபதத்தை-சிறு பரிசிலை-கூத்தா காதது வைககாமல் இடையறவினறி உண்டு செலவிடுவர் (அகம். 301:4,5). சிலபலி - சிறு பலி. குறமகள வெறியாடற களத்தில் கிடாயினது குருதியொடு கலந்து பிசைந்த லெள் ளரிசியைச் சிலபலியாக-சிறுபலியாக - இட்டு முரு கனை வரவழைப்பாள் (முரு. 232-244), சில்லேராளர் - சிற்றுழவர். பலவாக விதைத்தற்கு உழு கின்ற சிலலேராளர்-சிறறுழவர்-வயலில் உழுதற் கிடையே சிறந்த மணிகளைப பெறுதற்கிடமான வளம மிக்க நாட்டிறகுரியவன் பெருஞ்சேரலிரும் பொறை (பதி. 76:11-15). சில்லை - சிலுவைக் காளை (முரட்டுக்காளை). ஏறு தழுவும் தொழுவத்திலே தலைவன சில்லை - சிலு வைக காளை - ஆகிய ஏற்றினைத் தழுவினான (கலி. 107.5,6), சிலதர் -தொழிலாளர். சிலதா-தொழிலாளர்-காவல புரியும மிகவுயர்ந்த பண்டசாலைகளையுடையது தொண்டைநாட்டு நீர்ப்பெயற்று என்னும் பட்டி னம் (பெரு.319,324,336). சிலம்ப - குறிஞ்சிநிலத் தலைவ. வலிய கிடாய தனனி டத்தே வாராதொழியினும் அது பின்னரேனும் வரக்கூடுமென்ற ஆசையால் அதன் காதற பெட்டை யாடு காத்திருக்கும்படியான அருவிகளையுடைய குளிர்ந்த பெரிய சிலம்ப - குறிஞ்சிநிலத தலைவ- எனத தோழி தலைவனை விளித்தாள் (ஐங். 238: 1-3). 'ஆண்பன்றி தன காதற்பெண் பன்றியைக கூடுதறகிடமானதும் அருவிநீா விளங்குவதுமான<noinclude></noinclude> 3a9v39sufdreihu65krf821hahz5hfb 250 669211 1987708 2026-11-06T18:11:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிலம்பகம் 32 சிலம்பு சிலமப என்பது தலைவனைக் குறித்த தோழியின் விளி (ஐங்,264:1-3). சிலம்பகம் மலையிடம். சோலையில் சூரரமகளிர் பலரும் கூடிச் சீர்மை திகழும் சிலம்பகம் - மலை யிடம் - எல்லாம் எதிரொலிக்கும்படி முருகனுடைய கோழிக்கொடியினை வாழ்த்தி பாடியாடுவர் (முரு. 38-41). குறிஞ்சி நிலத்தின்கண் தோனறும் பலவேறு வகைப்பட்ட ஓசைகள் எல்லாம அருவி முழக்கத்தோடு கலந்து சிலம்புகத்தே மாறிமாறி எதிரொலிக்கும் (மது. 298-300). வெம்மை மிக்க காட்டுச் சார்பிலே பெருங்களிற்றைக் கொன்று வீழ்ததிய ஆண்புலி, அவ்வெற்றியோடு சிலம்பகம் எதிரொலிக்குமாறு இடிபோல முழங்கும் (அகம். 389:17-33) சிலம்பன் - குறிஞ்சிநிலத்தலைவன். வானளாவிய மா மலைகளையுடைய சிலமபனின - குறிஞ்சி நிலத்தலை வனின்-மார்பு தலைவிக்குக் காமநோயினைத் தந்து வருததியது (குறு. 352:5-7.) சிலம்பாறு - திருமாலிருஞ்சோலைமலையிலிருந்து வருவ தோர் ஆறு.நம்பி மூததபிரானது மார்பில அணியப் பட்ட வெண்கடப்ப மாலைபோல மாண்புறத் தோன்றி அசையும் அருவி ஆரவாரித்து இழியச் சிலம்பாற்றைத் திருமாலிருஞ்சோலைமலை அணிந்து சீர் பெற்றது (பரி. 15:29-23). சிலம்பி - சிலந்தி வேலமரத்தின உலர்ந்த கிளைகளில் சிலம்பி - சிலந்தி-நூலால் பின்னாது வெள்ளிய நுண் மயிர் போன்ற வாயிழையால் பினனிய அசைகின்ற வலையினைக் கண்டு புறாக்கூட்டம் அஞ்சியலறும் (பதி, 39:9-13). களங்களில் சிலம்பியின வெள்ளிய நூல்வலை சூழ்ந்த பக்கங்களையுடைய நெற்கட்டுப் போர்கள், துகிலுடுத்து நிற்கும் பூதங்களைப் போல் தோன்றும் (பெரு. 230-237). கூதிர்க்காலத்திலே ஆலவட்டம் பயன்பாடின்றி உறையிடப்பட்டுச் சிலம்பியினது வெள்ளிய நூலவலையால் சூழப்பட் டனவாய் முளைககோலில் தொங்கும் (நெடு, 58: 69), ஞெமை மரத்தின் உலாநத கிளையில் பின னப்பெற்ற சிலம்பியின வலை, பட்டத்துயானை கையில்கொண்டு உயர்த்திய துகிற்கொடி போல மேலைக் காற்றினால் அசைந்தது (அகம் 111·3.6). காட்டிலே சிலம்பிகள் வலை பினனிய வறுங்கிளை களையுடைய உலர்ந்த மரஙகளின் அருநிழலில் வற்றிய மரலைத் இனனமாட்டாது கவ்விக் கொண்டு மான் கூட்டம தங்கியிருந்தது (அக 9: 5-7,11). தேரினை இழுத்துச் செலலும் குதிரை களின் வாய் நுரையின இழைகள் சிலமபியின் நூலைப் போல வடிந்து சிதறும (அகம். 224;4-8), காட்டினகண் இலைகள் உதிர்நது வற்றிய வேல மரத்தில் வலை பின்னியது போல சிலம்பிகளின் கூடுகள் பலவும் சூழநதிருந்தன (அகம்.293:1-3). வேட்டுவன் விரித்த வலையில் அகப்பட்டுப் பின அதனை அறுத்து விட்டுத தப்பிப் பறந்த புறாச் சேவல, மரக்கிளைகளில் சிலம்பி வாயநூலாற பின்னிய கூட்டைக் கண்டு வெருவியது (நற்.189: 7-10). சிலம்பி வலையால் பொதியப்பட்ட ஈநதின செங்காய்கள் துகிலால் பொதிந்து வைக்கப்பட்ட பவளங்கள் போன்றிருந்தன (ஐங.தி.2:2,3). சிலம்பு - 1. பக்கமலை, பாரியது பறம்பு மலையின் மரங்கள் நிறைந்த பெரிய சிலம்பில பக்கமலையில் முசுக்கலைகள் பாய்ந்தாடும (புறம. 116:11,14). மிகக் குளிர்ந்த சிலமபில் இருள் செறிந்த பெரிய முழை யினையும் தெய்வம் காக்கும் உயர்நத சிகரங்களை யும் கொண்ட பெரிய மலைநாட்டினை பேகன (புறம்.188:10-12), வானளால் மூங்கில் வளரும் சிலம்பின்கண சுரபுனனையோடு ஓங்கி வளாந்து, ஆசினியோடு அழகுபெற்ற பலாமரத்தின் பழத் தைப பெற்ற கடுவன தன் மநதியையழைக்கும் புதுவருவாயையுடைய முதிரமலைக்குத் தலைவன் குமணன (புறம் 158:20-35). இமைய மலையின முள் முருக்க மரங்கள் செறிந்த சிலம்பிலே துயிலும் கவரிமான் தான உண்ட அருவி நீரையும் நரந்தம் புல்லையும் கனலிற் காணும் (பதி. 11:21-23). அருவி நீர் ஒலிக்கும் சிலம்பினையுடையது நேரிமலை (பதி. 40:20). குறமகள் வெறியாடற்களததில் செறிந்த மலையின் சிலம்பிலுள்ள முருகனது நல்ல கோயிலை வாழத்தி அம்முருகனை வரவழைப்பாள் (முரு. 238. 242,244). பெரிய மலையினது சிலம்பிலே மகிழ்ச்சி மிகுந்து ஆடுகின்ற தோகை மயில்களைப் போல் மாடங்களிலே மகளிர் பந்தாடினர் (பெரு.330-333). பூங்கொத்துக்களையுடைய காடுதள் நிறைந்த அழகிய சிலம்பிலே களிற்றியானை படுத்திருந்தாற்போலப் பாம்பணைப் பள்ளியிலே திருமால் அறிதுயிலமர்ந திருந்தார் (பெரு.371-273), பறவைகளின் யாகிய நிறைந்த இசையினையுடையனவும் ஒன்றற கொன்று குறுக்கிட்டு நிற்பனவுமான மலைகளின் சிலம்பகத்தேயுள்ள தினைப் புனத்தில் தலைவியும் தோழியும் கிளிகளையோட்டியிருந்தனர் (குறி. 99-101). கடுமரங்கள் மிகுந்து வளர்ந்த இட மகனற சிலம்பில கற்பாறையின் பக்கத்திலிருந்த சிறுநெறியில் கூததர் செனறனர் (மலை. 14-20) வேங்கைப் பூக்கள் உதிரபு பெற்ற குறவரது ஓசை<noinclude></noinclude> k3sqdws5oounut95kkcd3jotgc4wkqv 250 669212 1987709 2026-11-06T18:12:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987709 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிலம்பு . . குடிசையைப் புலியெனக் கருதி வெருவிய களிற்றி யானை, மேகம் படிந்த சிலம்பிலே மூங்கில்கள் முறிபடப் பெயர்ந்து செலலும் (அகம்.12:9-12). செழியனது சிறுமலையென்னும் வெற்பின் சிலம் பிலே கூதளஞ்செடிகள் மலர்ந்து மணம் கமழும் (அகம். 47:15-17). கூட்டமான கலைமான்கள் தாழ ஒலிப்பதும் மிளகுக்கொடி படர்வதுமான சிலம் பிலே தலைவனும் தலைவியும் பிறரால் எய்துதற் கரிய காமத்தால் கூடிக் களவொழுக்கம் புரிநதனர் (அகம்.112:14,15), சிறு காடாகி இருண்டதும் சிறு நெறிகளையுடையதும் செல்லுதறகரியதுமானசிலம் பின்கண் உள்ள குறுஞ்சுனையில் பூத்த குவளைப் பூக்களை வண்டு மொய்க்கும்படி சூடிக்கொண்டு தலைவன் இரவுக்குறியிடத்தே தலைவியைக் காண வருவான் (அகம். 188'8-10). ஓங்கிய மலைச்சிலமபில் பிடவமலருடன் சேர்ந்து வேங்கைமலரும் மலர்ந் திருநதது (அகம்.147:1,2). வலிய யானை, குளிர்ந்த மணங்கமழும் சிலம்பிடத்தே மரங்கள் வீழுமாறு முறித்துத்தள்ளிவிட்டு, மாறுபாடமைந்தபுலியினைக் கதறுமாறு குத்திக் கொன்று போயத் தினைப்புனத் தில் கதிர்களை மேயும் (அகம. 148:2-6). பாரம் என் னும் ஊர்க்குத தலைவனாகிய நன்னனது ஏழில் என் னும் நெடுமலையில் பாழி என்னும் சிலம்பிடத்தே யுள்ள களிமயில் தோகை போன்றது தலைவியின் கூந்தல் (அகம்.152:3,12-14).ஒலியெழுந்து அருவி கள் ஆரவாரிக்கும் பெருமலைச் சிலமபிலே ஈன்ற ணிமையுடைய பிடியானையைத் தழுவிக்கொண்டு களிற்றியானை தன் கன்று துயிலும் இடத்தைக் காத்து நிற்கும் (அகம். 168:7-10). மூங்கில்கள் நிறைந்த சிலம்பிலுள்ள சுரபுன்னையின் உச்சி வாடும்படி ஞாயிற்றின் கதிர்கள் சினத்தைப் பயிறை கற்கள் மிக்க காட்டு நெறியிலே தலைவன் பொருள்வயிற் பிரிந்து சென்றான (அகம். 177:6-12). கற்களை யுடைய சிலம்பிலே யானை கையை உயர்த்திப் பெருமூச்சு விடுதலால் வேங்கை மலாகள் பலவும் புதரில் பரவி விழும் (அகம். 202:3-8). 'மலையி லிருந்து இழியும் அருவி சந்தன மரத்தில் வீழந்து அதனைக குளிரும்படி நனைத்திடும் செறிந்த மலைச்சிலம்பினது கல்முழைஞ்சிலுள்ள கனையில் பகலிலே தலைவர் நம்முடன் விளையாடி இரவிலே தம் சிறுகுடியாய ஊர்ககுச் செல்வராயின் நன்று. எனத தோழி தலைவியிடம் கூறினாள் (அகம். 228: 2-7,13). காட்டிலே ஈன்று காவற்பட்ட பெண்புலி பசியுற்றதாக அதற்கு இளமானாகிய உணவைக் கொணர்ந்து தருதற்கு நடுஇரவில், இருண்ட குகை களையுடைய சிலம்பில் இரை கொள்ளுதலை விரும் பிப் புறப்பட்ட ஆண்புலி, காட்டுப்பசு தொலை லிலே நின்று அலறுமாறு அதன் ஏற்றைக் 33 சிலம்பு கொனறு இழுத்துச் செலலும் (அகம். 238:1-9). பெரிய மலை, தேன கூடுகள நிறைந்த குளிர்ந்த குகைகளையுடைய சிலம்பினைக் கொண்டது (அகம். 242:18,19). மழவா இளம பசுவைக் கொன்று தின்ற புலால் நாறுமிடத்தைத் துழாவி வீசும மேல காற்றின ஒலியைக கேட்ட உழைமான கூட்டம், அல்வொலியை நீண்ட மூங்கிலகள் நிறைந்த சிலம்பிலே இரைகொள்ள விரும்பி வந்த புலி மானைப் பற்றியதனால் எழுந்த ஒலியெனக ரருதி வேறுவேறு வழிகளில் அலறியோடும் (அகம். 249: 12-18). பேகனது பெரிய மலையிடத்தே பூசுகளை நிறையக் கொண்டுவரும் அருவிகள் ஆரவாரித்து வீழ்கின்ற நீர்வளமமிக்க சிலம்பிலே துள்ளும் நீர்த துளிகள் அருகிலுள்ள புதர்களை நனைக்கும் (அகம். 262:13-17). பெரிய மலைச் சிலம்பிலே வேட்டைக்குச் சென்ற கானவன் தன்னுடன் போரிட்டுத் தொலைநத யானைக் கொமபீனால் நீர்வளம் மிக்க சிலம்பில நன்பொன்னை அகழந் தெடுப்பான (அகம். 282 1-4), சிலம்பிலே செவ வாழை நீண்டு வளரும் (அகம். 309-1) மேகம் தவழும சிலம்பில் இளைய பிடியானை தன முதற் சூலினை ன்று மூங்கிலைத் தின்று கொண்டிருக கையில் தன்னை விருமபும களிறு தடவிவிட அந் நிலையிலேயே வாழைகள் வளாந்த அழகிய அச சிலம்பில துயிலும் (அகம். 328-11-14). இனத துடன் செனறு மூங்கிலை மேயந்த யானை. தன்னைத் தாக்குதற்குப பதுங்கியிருந்த புலியைக் கொன்று குருதி தோய்ந்த கொமபினை மழைநீரால் கழுவிககொண்டு மலையடுக்கத்தில் மெல்ல மெல்ல நடந்துசென்று, பகைவென்ற செருக்குடன் பிடியைத் தழுவிப் பின லாழை மரங்கள வளர்ந்த அழகிய சிலம்பிலே துஞ்சும் (அகம். 3321-9). சிலம்பினிடத்தே நீண்டு வளாந்த சோலையில் துளிகள் சிதறும் வெள்ளருவிபோலத் திங்களின் கதிர்கள் விளங்கின (அகம். 362 13-15). ஓங்கிய பெரிய சிலம்பில், ஒளிபொருநதிய கொத்துககளில் நறுமலர்களைக கொண்ட வேங்கை மரததின கலை யிடத்தே கட்டிய பரணில இருந்தவாறு தலைவியும் தோழியும் தினைப்புனத்திற படிந்த குருவிகளை ஓட்டிய பின அலவேங்கைப் பூக்களில் ஊதும் தும்பிகளின் இன்னிசையைச் செவியுற்று இருந்தனர் (அகம்.888:4-9). மலைச் சாரலாகிய சிலம்பு மரா மரங்களைத் தனக்கு அழகாயக கொள்ளும் குறு 22:2,3) சிலம்பிலே தங்கி வாழும் யானைகள் மிதிதத பள்ளங்களில நீர் தேங்கி நிற்கும் (குறு. 52:1). சிலம்பில சேம்பு வளரும் (குறு. 26:3). பெரிய மலையுச்சியில தோனறிய அருவி சிலம்பிலே இழியும் (குறு. 781-3). குவையாகப் பூத்திருக்கும்<noinclude></noinclude> lw4k4lub3e059rs7wvmvhv7i9nritlq 250 669213 1987710 2026-11-06T18:12:27Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987710 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிலமபு தலை காந்தள், பிளப்புக்களையும் முழைகளையுமுடைய சிலம்பு முழுதும் மணம் கமழும (குறு. 239:2,3). நீரவளம் மிகக சிலம்பிலே வெண்கூதாளத்தின அழகிய புதுமலர்கள் ஒருமித்து மலாந்திருந்தன (குறு. 288:5,6). வாழைக் குருத்திலே மோதுண்டு வலிமையழிந்த களிறு. பிடியானை புறந்தடவ அருவி நீர் இழியும் சிலம்பிலே அரிதில் துயின்றது (குறு. 308 1-5). சிலம்பு பொலிவழியும்படி அங்கிருந்து வாழையினை மலையாறு பெயாததுச் சென்றது (குறு. 327-4, 7). மலைச்சாரலில் தினைக கதிர்களையுண்ணும கிளிகளை ஓட்டுகின்ற குறததி யின கையிலுள்ள குளிரெனனும கருவியின ஓசை சிலம்பிலே சென்று எதிரொலி யுணடாககும் (குறு. 360.4-7). தலைவனது மலைநாட்டில் மேகங்கள் படியும் சிலம்பிலே ஐவன நெல்வை விதைத்து அருவி நீரினால் அதனை விளைவு செய்வர் (குறு. 871:2,3), வெண்ணெலலைத் இன்ற யானை குளிர்ந்த நறுமணமுடைய சிலமபிலே துயிலும் (நற. 7:7,8). தேன மணங்கமழும் சிலம்பின் கண்ணே புலியேறு களிற்றுடன் போரிடுகையில் அவற்றால் விளையும் துனபததிற்கஞ்சாத குறச் சிறுவர் பாறைமேல ஏறியிருந்து மனசசெருக்கோடு தொண்டகச் சிறுபறை அறைவர் (நற். 104:1-5). வாழைகள் வளர்ந்த சிலம்பிலே அரும்புகள் மலர்ந்த செங்காந்தள் மணங்கமழ, அவற்றைச் சூழ்ந்து திரண்ட யாழிசை போலும் இனகுரல் வண்டுகள் அருவியாகிய முழவின் ஒலியோடு ஒரு சேர மெல்ல ஒலிக்கும் (நற.176:610). ஆழந்த சுனை நீரையுடைய சிலம்பில் வாழை தழைத்து வளரும் (நற். 188:1). குனறத்தில் தேனடைகள் முற்றிய சிலம்பின்கண முளைத்து வளைந்த மூங் கில போலும் பருத்த தோளையுடையவள் தலைவி (நற்.188:7-9). பலவாகிய வாழைகள் ஓங்கி வளர்ந ததும் சுரபுனனை மரங்கள நெருங்கி வளர்ந்தது மான சிலம்பிலே துயிலும் தன் காதறபிடியானைக கருகில மேகம் படிந்து மறைத்ததனால் அதனைக் காணப்பெறாத களிற்றியானை பிளிறுகின்ற சோலையையுடையது தலைவனது உயர்நத குன்றம (நற்.222:6-10). தேன் உண்டாகின்ற சிலம்பிலே நீர் சூழ்ந்த துறுகலலின் அயலில் தூய மணலெடுத்த கரையில் மாஞ்சோலையிருந்தது (நற். 243:1-4)}. மழை பெயத குளிர்ந்த மலைச்சாரலில் கூதாள் மணத்தைத் தன்மேற் கொண்டு மணககும வண்டு களின விரும்பத்தக்க இனிய குரலை யாழிசையெனக் கருதி மணம் கமழகின்ற சிலம்பிலே அசுணமான கூர்ந்து கேடகும் (நற். &44:1-4) களிற்றியானை யோடு போரிட்ட வேங்கைப்புலி துறுகற்கள் நிறைந்த சிலம்பில் முழங்குகினறதே' எனத தலைவி, 34 சிலம்பு கனறு பல இரவுககுறியிடத்திற்குத் தலைவன் வரும் வழியின் ஏத்ததைக் கருதி வருந்தினாள் (நற. 255'4,5), அரும்பவிழந்த காந்தள் மலர்கள் சிலமபெலாம் மணங்கமழகினற சாரலையுடைய மலைநாட்டி னன் தலைவன (நற். 294:7-9). தலைசரிந்த சிலம் பிடத்தே கருகிய வள்ளிககொடிபோல் புறவழ கெலலாம் அழிந்து தழைதத கூந்தலையுடையவர் தலைவியின் தோழியர் (நற. 295:1-3). கிளிகள் சாரல பொருந்திய மலையிலுள்ள தம் இனத்தோடு சேர்ந்து தினைக்கதிர்களைக கொயது தின்று கொமபு வாச்சியம போல கூவி ஒன்றையொன்று அழைககும் நெருங்கிய பெரிய சிலம்பினையுடைய மலைநாடன் தலைவன் (நற். 304-1-4). சிலம்பிலே மேய்ந்த செம்பசு காந்தள் மலாககொததினை மோதி அமமலர்களின தாதுக்கள் தன்மேல உதிரப பெற்று நிறம் மாறிய நிலையில் அதன் தாயைக கண்டு மருண்டது (நற்.359.1-3). நாட்கள் வானம் மழையினைப் பெய்யாதாயினும் அருவிகள் ஆரவாரித்து இழியும் நீர்வளம் மிகக சிலம்பினையுடைய வானளாவிய மாமலை நாடன் தலைவன (நற். 365:5-8). 'தலைவனொடு கூடி அச்சம் பொருந்திய சிலமபின் அருவியிலே நீராடி, வேங்கை மரததினமேல் கட்டப்பட்ட பரண் மீதேறிலிருந்து. தினைப்புனத்தில் கிளிகளை யோட்டி மகிழந்திருத்தல இனறு போல் நாளையும் நமக்கு வாய்க்குமோ' எனத் தோழி தலைவியிடம் வினவினள் (நற. 373:4-9). சிலம்பிலே சென்ற கோழிப்பெடை தன சேவலுடனே பழங்கொல்லை யின் மேற்புறததைக் கிளைதத புழுதியில் மிகப் பல நனபொன கிடந்து ஒளி வீசும் மலை நாட்டினையுடையவன் தலைவன (நற். 389:7-10). நீணட மூங்கிலகள் ஓங்கி வளாந்த நிழல மிக்க சிலம்பிலே பிடியானை கன்றீன்று வருந்தியிருக கையில பாலமடி சுரந்த அதன பசிநோயைத் தீாக்க வேண்டிக் களிற்றியானை தினைக்கதிர் களைக் கவர்ந்தமை கண்டு, புனங்காவலான கான வன் எரிகொளளியை வீசினான (நற். அருவிகள் ஆரவாரிக்கும் பெரிய மலையடுக்கத்தில், வண்டுகள் தேனுண்ணுமாறு காநதளம பூக்கள் மலாகின்ற இடமான, வாழைமரங்கள் வளர்ந்த அழகிய சிலம்பிலே, பன்றி கிளைத்த நிலத்தில் கிடக்கும் பல அழகிய மணிகளின் ஒளிதிகழும் விளக்கத்தில், கனறீன்ற மடப்பிடியானை னைக் களிறு காதது நிற்கத் தங்கியிருககும (நற். 399.1-7). மலையினது நறுமணமுடைய குளிர்ந்த சிலம்பிலே காநதளம பூங்கொதது மணங்கமழும் (ஐங். 226:1,2). தலைவனது குன்றத்திண்கன கிழங்கு களை அகழந்துண்பதற்காகப பனறிகள் உழுத 393:1-5), தன்<noinclude></noinclude> bwhca2fgp5yxr7id9yglg3g2rsu2a2z 250 669214 1987711 2026-11-06T18:12:40Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987711 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிலம்பு சிலம்பிலே மேலும் உழாது விதைத்து விளைந்த தலைவிளைச்சலைக் கானவர் கொய்து செல்வர் (ஐங்.270:1-3). 'அருவிகளால் அழகுகொண்ட நின மலையின் சிலம்பு, பிறர் கூறுவனவற்றையே தானும் எதிரொலிததுக் கூறுமாறு போல நீ கூறு வனவற்றையே கூறுவாள் இவள்' என்று தலைவி யைக் குறிததுத் தோழி தலைவனிடம் பேசினாள் (கலி. 46.25-27). செறிந்த மலையின் சிலம்பு தொட்டு நீண்டு கிடக்கும் நிலத்தின்கண் நிலவு பரந்தாற் போல் வையையாறு நீரைப் பரப்பிச் சென்றது (பரி. 11:32, 33). 2. மலை, மரங்கள் செறிந்த குளிர்ந்த சிலம்பில்- மலையில் - குரங்குகளைப் போலக் கைப்பொருள் களைப் பறித்துக் கொள்ளும் இயலபையுடைய ஆறலை கள்வர் பரந்து வந்து அலைப்பர் (புறம். 136:12-14). குறுந்தடியால் அடிக்கப்பட்ட முரசு போல் ஒலிக்கும் அருவியையுடைய பெரிய உயர்ந்த சிலம்பின்கண் அமைந்த சீறூரிலிருந்த பேகனது மனைவாயிலில் நின்று கபிலர் அவனையும் அவன் மலையையும் வாழ்ததிப் பாடினார் (புறம். 143:9- 12). செறிவுடைய சிலமபிடத்தே பளிங்கைக் கரைத்துச் சொரிந்து வைத்தாற்போன்ற சுனையில் குடைந்து தலைவியும் தோழியும் தம் மனத்திற்கு விருப்பமானவற்றைப் பாடி நீராடினர் (குறி. 57,58). 'மூங்கில் ஒலிககின்ற அரிய வழிகளையுடைய சிலம் பைச் சேர்ந்திருக்கும் சீரூர்களையடைநது நீவிர் நன்னனுடைய கூத்தர் என்பதை அங்குள்ளார்க்கு அறிவிப்பீராயின் அவரில்லத்தே உரிமையோடு விருந்து பெறுவீர்' எனக் கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெற்றனர் (மலை. 161-169). மூங்கிலகள் ஒலிக்கும் சிலம்பிலே ஆண் பனறியைக் கொன்ற புலியேறு அதனைப் பலாமரங்கள் செறிந்த பக்க மலைகளில் புலால் நாறும்படி ஈர்த்துச் செல்லும் (அகம். 8:6 8). வேங்கை மரக் கிளையிலிருந்து புதுமலரைப் பறிக்க வேணடிக் குறமகள் 'புலி புலி' எனப் பூச் லிட்டபோது, உயர்ந்த கற்பாறைகள் நிறைந்த பக்கமலையிலே இருண்ட குகைகளையுடைய சிலம் பில் இருந்து ஊராருடைய பசுக்களைக் கவர்ந்து தின்னும் புலி வநததாகக் கருதிச் சீறூர் ஆடவர் பவரும் விற்களுடன திரண்டனர் (அகம்.53:2-8). தெய்வங்களையுடைய சிலம்பிலிருந்து பெண் தெய் வங்கள் மலர்களைச் சூடிக்கொண்டு தாம் விரும் பிய உருவங்களை மேற்கொண்டு தலைவியின் மனைத்தோட்டததிலே இரவில் வரும் (அகம 158+ 7-9). யானைகள் முழங்குவதும நீர்வளம் மிக்கது மாகிய சிலம்பிலே தேனுடன கலந்து வரும் வெள் ளருவி இன்னிசையுடன முழங்கும் தணணுமை 35 சிலம்பு யொப்ப இம்மெனும் ஒலியுடன் குகைகளும் பிளப் பிடங்களும் எதிரொலிக்குமாறு மலைச்சாரலில் வீழும் (அகம். 172:1-5}, ஆயஅண்டிரனுடைய நாட்டின்கண் தெய்வங்கள் உறையும் சிலம்பில் கவிரம என்னும் பெயரையுடைய அச்சம் பொருந் திய பக்கமலையில் சுனையிலுறையும் சூர்மகளே யாவாள் என்று தலைவியைக் குறித்துத தலை வனது நெஞ்சு நினைந்தது (அகம். 198 11-17), நீண்ட மூங்கிலகள் உயர்ந்து வளர்ந்த நிழலபொருத்திய சிலம்பின் அருவிநீர் ஊானது இழியும் அழகிய உச்சியில, வேங்கையின நறுமலாகள உதிருமாறு கிளைகளில் ஏறிக கூட்டமான முசுக்கலைகள் தமமினங்களைக் கூவித்தாவும (அகம். 205:16-22). ஓயாத முழக்கத்தோடு மழை மிகுதது இடியிடித்து மேகம் மேலெழுந்து பெய்யத தொடங்கிய குளிர்ச்சி மிகக சிலமபிலே, மூங்கிலகள நெருங்கி நீண்டு வளர்ந்த வானளாவிய நெடுஞ்சிகரகதிலிருந்து இழிந்து விளங்கும் வெள்ளருவிகளையுடைய பக்க மலையில், அரும்புகள் மலர்ந்த வேங்கையின பொன்போலும் பூக்கள் பாறைகளினமேல் உதிர்ந்து பரவியிருக்கும் நலல மலை நாட்டினையுடையவன தலைவன (நற. 257:1-7). மேகஙகள் தலழகின்ற சிகரங்கள் உயர்நத பொதியிலாகிய ஓங்கிய பெரிய சிலம்பில செங்காநதள் அரும்புகள நீண்டு நன்கு பூத்திருக்கும் (நற்.379.11-13). 'லயலைககொடிகள் வளர்ந்த அழகிய சிலம்பின உச்சியிலிருக்கும அசோக மரத்தினினறும உனககாகத் தலைவனால் அரு மையாகக் கொயது கொணரப்பட்ட தழையை நீ ஏலாது மறுத்து விடுவாயாயின அது பயனின்றி வாடிவிடும்' என்று தோழி தலைவியைத தழை யேற்க வேண்டினாள் (ஐங. 211:2,3). தலைவியின காமநோயை அறியாத வேலன, மிளகுக்கொடிகள் வளரும் சிலம்பிற்குக கடவுளாகிய முருகனை வாழததிப் பாடி, 'இநநோய தெய்வத்தால நேர்ந தது' என்பான் (ஐங். 243:1,2). குறவன எரிக்கின்ற சந்தனத்தின நறுமணம் கொண்ட புகை, தேன மணக்கின்ற சிலம்பினது பக்கமலையெங்கும் கம ழும் (ஐங,253:1,2), சிலமபினகண மூங்கில வளர்ந திருந்தது (ஐங். 278:1). சிலம்பிலே காந்தளம் பூங் கொத்து மணங்கமழும (ஐங்.293.1). காந்தளம் பூக்கள் மணங்கமழ்வதும் காண்போர் கண் களைத் தன்னிடத்தே கவர்ந்து கொள்வதும் ஆகிய கரிய சிலம்பினகண் குறமகளிர் தததம் கணவரைத தப்பாதவராய் அவரே தெய்வமென வணங்கி எழு வராதலால் அவர் கணவனமாரும் தாம தொடுக கின்ற அம்புகள் இலக்குத் தபபாதவராவர் (கலி. 39:15-18). 'தலைவி குறித்த குறியிடத்தே இரவுப் பொழுதில் நீ வருவையானால நினனைக கண்டு<noinclude></noinclude> dwx1bgis1xycuc3d6xz1ytgs5d5nckb 250 669215 1987712 2026-11-06T18:12:55Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987712 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிலம்பு பிற விலங்குகள் வெருவியோடுகின்ற ஓசையினால் மிளகு வளரும் சிலம்பிலே உலாவுதலையுடைய புலி யென்று இவ்வூரார் கருதுவர்' எனத் தோழி தலை வனை இரவுக்குறி விலக்கி வரைவு கடாவினாள் (கலி. 52:16-18). வையை நீர்ப்பெருக்கினால் அதன் அலைகள், மேகங்கள் படியும் சிலம்பிலே விளைந்த மிளகுக்கொடி, சந்தன மரம், நுரை முதலியவற் றைக்கரையிலே மேன்மேலும் வீசும் (பரி. 16:1-4). 3.காற்சிலம்பு. செறிந்த உள்ளிடு மணிகளை யுடைய சிலம்பு-காற்சிலம்பு - அணிந்த மகளிர் ஆன்பொருநையாற்று வெண்மணலிடத்தே பொற் கழங்கு கொண்டு விளையாடுவர் (புறம். 36:3-5). போர்வைக்கோப் பெருநற்கிள்ளி ஆமூர் மல்ல னொடு போரிட்டு வென்ற காட்சியைக் கண்டு வந்த நக்கண்ணையார், 'என் கால்களில் அழகிய சிலம்பு ஒலிக்க யான் ஓடிச்சென்று என் தலை வனது வெற்றியைக் கண்டேன் என்றார் (புறம். 85: 6-8). இளையோளாகிய தலைவி ஒருத்தி செம்பொறிகள் அமைந்த சிலம்பணிந் தவள் (புறம். 341:3). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலா தனின் கோட்டை வாயிலில் செம்பொறிகள் அமைந்த சிலம்புகள் தொங்க விடப்பட்டிருந்தன (பதி. 53:6, 7). கால்களில் அணியப்பட்டுள்ள செம் பொற் சிலம்புகள் ஒலிக்குமாறு மாடத்திலே மகளிர் பந்தாடினர் (பெரு. 331-383). செல்வமகளிர் விழாவைக் காண்பதற்கு, ஏனைய அணிகளோடே, தெளிந்த ஓசையினையுடைய உள்ளிடு மணிகள் நிறைந்த பொற்சிலம்புகள் ஒலிக்கும்படி மேல் மாடத்தினின்றும் இழிந்து வந்தனர் (மது.443-451) தித்தன் மகளாகிய ஐயையென்பாள் பரல்கள் இடப்பெற்ற சிலம்பினையணிந்தவள் (அகம்.6:1-4). என் மகளுடைய சிலம்பு பொருந்திய சீறடிகள், தந்தையின் அரிய காவலைக் கடந்து, மலைகள் குறுக்கிட்டு நிற்கும் சுரநெறியிலே தன் தலை வனுடன் செல்ல வல்லவையோ' எனத் தலை வியை நினைந்து செவிலி இரங்கினாள் (அகம். 17:7-10,22). தொகுதி கொண்ட பரல்களையுடைய சிலம்பு ஒலிக்குமாறு தலைவி விளையாடுவாள் (அகம். 49:17,18). சோழர் மகளான அஃதை என் பவள் செம்பொற் சிலம்பினை அணிந்தவள் (அகம். 96:11-13). பாழ்நாட்டு வழியிலே தன் சிவந்த அடிகளில் சிலம்பு ஒலிக்கத் தலைவி தலைவனுடன் போயினள் (அகம். 117:7-9). ஊர்முழுதும் துயிலும் யாமத்திலே தலைவி, வில்லினைப்போலும் வகை யமைந்த நல்ல குடச்சூல் ஆகிய அழகிய சிலம் பினை ஒலியாது அடக்கிக்கொண்டு அஞ்சியவளாய் இரவுக்குறியிடத்தே வந்து தலைவனைத் தழுவி 36 சிலம்பு தலைவ மீண்டாள் (அகம். 198:9-11). சிறப்புப்பொருந்திய பெரிய மனையின்கண் தலைவி சிலம்பொலிக்க நடந்து சிறுபொழுதே தோழியருடன் பந்தாடி னாலும் தாய் அவளை வரவழைத்துப் பாராட்டிப் பாலூட்டுவாள் (அகம்.219:1-7). உள்ளிடுமணி கள் பொருந்திய சிலம்பினையணிந்த சீறடிகள் சிவக்குமாறு தலைவி சுர நெறியில் தலைவனுடன் நடந்து சென்றாள் (அகம். 257:2-4). உடன் போக்கினிடையே தலைவன் தலைவியை நோக்கி, 'நீ சிலம்பொலிக்குமாறு மெல்ல நடந்து நினது அழகிய முதுகினை யான் காணுமாறு முன்னே செல்வாய்' என்றான் (அகம்.261:5-8). னுடன் செல்லும் தன்னைத் தாய் அறிதற்கஞ்சிய தலைவி உள்ளிடு மணிகளைப் பெய்து மூடித் தேர்ந்து செய்யப்பெற்ற தன் சிலம்புகளைக் கழற்றி விட்டுச் சென்றாள் (அகம்.321:15-17), தலைவி தன் கால்களில் அணிந்திருந்த சிலம்புகள் ஒலிக்கும்படி நடந்து வயலைக்கொடிக்கு நீர் ஊற்றி வளர்த்தாள் (அகம்.383:6-13). தலைவ னுடன் போன தலைவியின் மெல்லடிகளின் மேல் அணியப்பட்டிருந்த சிலம்பினைக் கண்டோர் அவ் விருவர்க்கும் மணம் நிகழாமையை யுணர்ந்து இரங்கினர் (குறு. 7:1-3). வாகை நெற்றுக்களை, அவற்றின் விதைகள் உள்ளிடு பரல்களையுடைய சிலம்பு போல் ஆரவாரிக்க மேல் காற்று அலைக் கும் (குறு. 369:1-3), தலைவனுடன் போசுத் துணிந்த தலைவி வைகறை விடியலில் தன் மெய்யி னைப் பிறர்க்குத் தோன்றாதபடி மறைத்துத் தன் காலில் அணிந்திருந்த உள்ளிடு மணிகளமைந்த சிலம்பினைக் கழற்றிப் பந்துடனே சேர்த்து ஓரிடத் திலே வைக்கச் சென்றவள், 'இவற்றைக் காணுந் தோறும் என் தோழியர் வருந்துவர்; அவர் இரங்கத்தக்கவர்' எனக் கருதிப் புறப்படவும் அவள் கண்கள் அவளை மீறி நீரைச் சொரிந்தன (நற். 12:4-10). தலைவி சிறுமியாயிருந்த போது, செவிலி யர் தேன் கலந்த தீம்பாலைப் பொற்கலத்திலேந்திய வாறு ஒருகையில் ஒருகையில் சிறுகோவையும் கொண்டு அவளை உண்ணச்சொல்லி அடிக்கவும், அவள் தெளிந்த ஓசையையுடைய முத்துப்பரல்களையிட்ட பொற்சிலம்பு ஒலிக்குமாறு பாய்ந்தோடினாள் (நற்.110:1-5). உடுத்தியிருந்த தழையுடை சிதைய வும் மாலை வாடவும் வளைகள் கழலவும் தலைவ னொடு சேர்ந்து நண்டுகளை ஒட்டி விளையாடிய தலைவியின் சிலம்பு உடைபட்டது (நற். 363:7-10). 'பாவையன்ன மடந்தையாகிய என் மகள் தன் தலைவனுடன் மெல்ல நடந்து சென்றனள் என்று கூறுகின்றீரே, அவளுடைய அழகிய சிலம் பணிந்த அடிகள் நிலத்திலே படிந்தனவோ' எனத்<noinclude></noinclude> 3809tv7nzhzr5bblosi78ep29ihkb3m 250 669216 1987713 2026-11-06T18:13:17Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987713 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிலம்பு தலைவியைக் குறித்துச் செவிலி கணடோரிடம் வினவினாள் (ஐங். 389). காமஞ்சாலா இளமை யளாகிய பெண தன் கால்களில் அணியப்பட்ட அழகிய சிலம்புகளின் உள்ளிடு மணிகள் ஆரவா ரிக்குமாறு மனையினினறும் பந்துடனே தளர்ந் தொதுங்கி நடந்து சென்றாள் (கலி. 57:2-7). காலுக்குப் பொருந்திய சிலம்பின் உள்ளிடுமணி ஆரவாரிக்க நடந்து என் ஆருயிரைக் கவர்ந்து கொண்டு இளமையால் அதனையறியாது போகின்றவளே, எனத தலைவன் காமஞ்சாலா இளையவளை விளித்தான (கலி. 58:5,6). மரத் தால செய்த சிறுபானையாலும் பாவையாலும் விளையாடுவதற்கு, மணிகள் உள்ளிடு இட்ட அழகமைந்த புனைதொழிலகளையுடைய அழகிய சிலமபுகள் மிகவும ஆரவாரிக்க அடியிட்டு நடக கும் நின் கூந்தலைக கண்டு என அறிவு முதலியன என்னை விட்டுப் போகும்படி செலபவளே' எனத் தலைவியை விளித்துத தலைவன இரந்து பின்னின் றான (கலி. 59.5-9). தெளிந்த ஓசையையுடைய உள்ளிடு மணிகள் இடப்பட்ட சிலம்பு ஆரவாரிக்க நடந்து வந்து தெருவிடத்தே தலைவனைப் பரத்தை தாககணங்கு போல் தாக்கி அவனது நெஞ்சினை அகப்படுத்திக் கொண்டாள் (கலி. 69:8,9). இனிய ஓசையமைந்த உள்ளிடு மணிகளையுடைய சிலம் பினை அணிந்திருந்தாள் தலைவி (கலி.125.16) தலைவன் பிரிவு நீட்டிததலால கலக்கமுற்ற தலைவி தன் சீறடியில சிலமபு ஒலிக்குமாறு எங்கும் திரியும் நிலைக்குள்ளானாள் (கவி. 147:3,4). அதிரற்பூங் கண்ணி அணிந்தவளே' நீ மிகுந்த அன்பு கொண்டி ருக்கும நின கணவன் என்னிடத்தே அன்புடைய னாதலால் நின வளையினையும ஆரத்தினையும் கொணர்ந்து எனக்கு விலையாகத் தந்தான; அவன் இவற்றையேயனறி நாளை நின் காலகளின சிலம்பு களையும் கழற்றும் தனமையன' என்று தலைவி யிடம் பரத்தை உரைத்தாள் (பரி. 20:79-81). நித்திலங்களை உள்ளிடு மணிகளாகக கொண்டு சிலமபு செய்யப்பட்டது. (பரி. 22:49), 4. ஓசை, பாணடியன் நெடுஞ்செழியனின அரண் மனையின் பந்தியிலே நிறறவை வெறுத்த குதிரை கள் புலலுணவைக் குதட்டுகினற ஓசை ஒருபுறம் எழும்; நிலாமுற்றத்திலே நீர் வந்து வீழவதற் கமைந்த பததல் நிறைந்து நீர் கலஙகி விழுகின்ற அருவியோசை மற்றொரு புறம் ஒலிக்கும்; அதனரு கில் பீலிமயில் ஒன்று ஒதுங்கவும செருககுடைய மற் றொரு மயில், ஊதுகொம்பின இனிய ஓசைபோல அகவும்; இவையெல்லாம ஒன்று சேர்ந்து செறி வுடைய மலையின் சிலம்பு-ஓசை-போல அவ்வரண் 37 சிலம்பு கழித்தல் வாழி மனையில் ஆரவாரிக்கும (நெடு.93-100). னது பத்தல் சிலமபு அமைந்தது (மலை.26). நன னைசேய நனனனுடைய நாட்டு மலைகளில் பல வேறு ஓசைகளும் அவ்வோசைகளால குன்றுகளில் எழுகினற சிலம்பும் (எதிரொலியும) ஒருங்கு இயைந்து ஒலிக்கும் (மலை, 292-348). 5. குகை, திருமாலிருஞ்சோலைமலையில மநதிகள் சிகரததிற்குச சிகரம தாவுதலாலும் மயிலகள் அகவு தலாலும் குயிலகள் கூவுதலாலும் எழும ஓசையி னால் அதன் சிலமபில - குகையில் - சிலம்புகினற (ஒலிக்கின்ற) எதிரொலி ஒழியாது (பரி. 15 38-45). சிலம்பு கழித்தல் - திருமணத்தின முன் தலைவியின் சிலம்புகளைக கழிககும் ஒரு நோன்பு. தலைவி தன மனையிலே சிலமபுங் கழியாளாய் சிலமபுகளைக கழிக்கும் நோன்பையும் இயற்றப்பெறாளாய் தலைவனுடன புறப்பட்டுப்போனாள் (அகம். 315: 7-9) 'பெரிய மடப்பமும் தகுதியுமுடைய என மகள், ஒரு சீறூரில் வறுமையுற்ற பெண்ணொருத தியின குடிசையாகிய தொடர்பில்லாத வறுமனை யிடத்தே சீரும் சிறப்புமின்றிச் சிலமபு கழித்துத் தன் தலைவனுடன் மணம் பொருநதினளோ', என்று தலைவியைக குறித்துச் செவிலி நினைந்து வருந்தினாள் (அகம். 389:21-26). 'தான விருமபிய துணைவன ஊக்கிவிட, ஊக்கம் கொண்டு தமரைச் சிறிதும் நினையாமல செனறுவிட்ட சிறு வனகண மையளாகிய என மகள் அஙகே சிலமபு கழித்து அறியாத தேயததளாதல கொடிது' என செவிலி று தலைவியையெணணி வருநதிக கூறினாள (31810. 385:15-18). எனமகள் தனக்குத் தலைவனோடு மணம நிகழ்த்துமுன் தன காலில் அணிந்திருந்த செறிந்த வாயமைந்த சிலம்பினைக கழித்த விழாச சிறப்பை யான கணடு மகிழ்தற்கினறிய பிறா கண்டு மகிழும்படி அவனுடன சென்றுவிட்ட னளே' எனத தலைவியை நினைந்து தாய் வருந்தி னாள் (நற. 279.9-11). தலைவியை உடனகொண்டு போன தலைவன அவளைத் தன் இல்லத்திறகுக கொண்டு புகுந்தானாக, அவனதாய் அவளுக்குச் செய்த மணவினைகளைக கண்டு அங்கிருந்தும் வந்தோர் அவறறைத் தலைவியின தாயக்கு அறி வித்தபோது, அவள் அவரிடம், "நீவிர் அததலை வனின் தாயிடததே, 'நும் மனையில இவளுடைய சிலம்பினைக் கழித்து நோன்பியற்றினாலும, எம் மனையில் இவளுககுரிய வதுவையாகிய நனமணம் நிகழ்வதாக' எனத தெரிவிததிருப்பின் றெனனோ" என வினவினாள் (ஐங.399). தவ<noinclude></noinclude> nb1ozobs241sv22a5s2elgknn6xkr6j 250 669217 1987714 2026-11-06T18:13:31Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிலை 38 சிலை சிலை - - 1லில், குறவர் பெருமகனான ஏறைக்கோன சிலையை -விலலை முழுதுமாக இழுத்து அம பெய்தலால அகறை மார்பினன (புறம. 157.6,7,13). கடிய நெடுவேட்டுவன வலிய சிலையையுடைய வன (புறம்.205.9). குறவர் சிலையையுடையவர் (புறம். 236-2). வெட்சி மறவனொருவன் பகைவ ருடைய ஆனிரை செல்லும் இடத்தைப் பார்த்து, மெல்ல எண்ணிச் சிலையினாலே கரந்தை மறவ ரது போரையும் மாற்றி அவ்வானிரையைக கவர்ந் தனன் (புறம. 257:8-10). குறவர் சிலையினால் முள்ளம் பனறி வீழத்தபபடுதல் (புறம்.374:11) வெண்குடை எனனும் ஊர்க்குத் தலைவனாகிய சோழிய ஏனாதிதிருக்குட்டுவன் சிலைப் பயிறசி யால நிமிர்ந்தெழுந்த மார்பினையுடையவன் (புறம். 3941-3) பகைவரது சிலையினின்றும் புறப்பட்டு வருகின்ற அமபுகளின் விசையை அடக்குவது கேட கம் (பதி. 45:15,16). ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலா தனின் மறவர், அமபுதொடுத்து எய்வதில் சோம பலைக் களைந்தவா; சிலையையுடையவர் (பதி. 60: 9). வளைந்த சிலை தாங்கப்பட்டு உராயந்த மார்பினையுடையவன் செல்லக்கடுங்கோ வாழியா தன் (பதி. 63:4). எயிற்பட்டின நாடனாகிய நலலி யக்கோடன் தலைமையமைந்த சிலையைத் தாங்கி உராயப்பட்ட தோளையுடையவன (சி.வெ. 1:3,4), பாலை நிலத்து மறக்குடி மைநதன் சிலைப்பயிற்சி யமைந்த வலிமையுடைய தோளையசைத்து மகிழந் தாடுதல் (பெரு, 136-146) செவ்வரிகளையுடைய கயல மீன்களும் பசுமையான இறா மீனகளும் முறையே குருதியாற் சிவந்து புலால் நாறுகின்ற முனையினையுடைய அம்புகளையும் சிலைகளை யும் ஒக்கும் (பெரு.269, 270) பாலைநில வழிகளில் இளைஞர் சிலையுடைக் கையராய நினறு ஆறலை கள்வரை அணுகவாராது காபபர் (மது. 311-314). தாம் காவல் சோர்ந்தபோது யானை தினைப் புனத்தை மேயந்ததைப் பொறாத கானவர் சினமுற்றுப் பாம்பையொத்த அழகிய சிலையை நாணேற்றிக் கணைகளை எய்தனா (குறி. 156-160). குனறத்தின்கண் குறுங்காட்டில குறவர் முறியாத வலிய சிலையை ஏநதியவராய் இரவிலும விலங்கு களை வேட்டையாடுதற்குத் தேடித்திரிதல (மலை. 271-275). காட்டிலே மறவரின சிலையொலிக்கு வெருவிய மரையேறு முன்னுள்ள குறுங்காட்டில் விரைந்தோடும் (மலை. 406,407). அழகிய சிலை தன இடப்புறத்தேயிருக்க அமபுகளை ஆராய்ந் தெடுத்துக்கொண்டு தலைவன தலைவியைசு காண நினைந்து குறியிடத்திறகு வருவான (அகம். 38:3-5). மலைச்சாரலிடத்து வேங்கைமரத்தின உயர்ந்த கிளையிலுள்ள புதுமலரைப் பறிக்க விருமபிய குறமகள், அககிளை தாழந்து கொடுக்கும கருததில் புலிபுலி என்னும் ஆரவாரத்தை எடுத்தலால அது பசுவினைக் கவரவரும் புலியைக் குறித்த ஒலியாம் என எண்ணிச் சீறூர் ஆடவரெல்லாரும சிலையை யுடைய கையராய விரைந்து வந்தனர் (அகம்.52; 1-8). கள்வா கோமானாகிய புலலியெனபானு டைய மறவர், பசிய காலும மாட்சி பொருநதிய வரிகளுமுடைய வலிய சிலையில் நாணையேற்றிப் பகைவா மார்பில் அம்பெய்வர் (அகம்.61:5-12). பாலை நிலத்து மறவர் விசிததுக கட்டப்பட்ட சிலையினையுடையவா (அகம். 89:10). மழவா வலிய சிலையையுடையவர் (அகம்.119:9). வடிததலுற்ற அம்பினையும் வளைந்த விலலினையுமுடைய மறவர். பகைவரை வருத்தமுறுத்துகினற வலிய சிலையை மிக வளைத்து அவர்தம ஆனிரையைக கவர்ந்து கொண்டு செலலுகையில, அதனை மீட் பதற்கு ஆரவாரித்து வருவோராகிய அப்பகை வரை அலைதது ஓட்டிய வெற்றியராயத் துடி கொட்டியாடுவா (அகம்.159.5-9). மலையடி வாரத்துச் சீறூாமக்கள் செப்பம் செய்துகொண்ட அம்பினராய வலிய சிலையைத தோளில் தாங்கிக் கரடியின் ஒலியை உணர்ந்து அதனை இடந் தோறும் தேடுவர் (அகம். 171:8-11). விசிததுக் கட்டப்படும் நாணவிளிம்பினை உருவி விடப பட்ட, விசையமைந்த வலிய சிலையினை இழுதது அம்பு தொடுத்தலில் குறிபிழையாதவர் வனகண ஆடவர் (அகம. 175:1,2), குறவன வளைந்த மூங்கி லால இயற்றப்பட்ட வலிய சிலையைத தோளிலே தாஙகிக்கொண்டு வேட்டையாடச் செனறான் (அகம். 182: 2, 6). மயிலகள் உதிர்த்துவிட்ட தோகையின் பிளப்பினை வலவிலலில் சுற்றிக கொண்ட வடுகர், அவ்வலிய சிலையினது நாண் விளிம்பிறருப் பொருந்திய கணைகளையும் உடையவர் (அகம். 281:4-8). பாலை வழிகளில் ஆறலைகள்வரின சிலையிலே கோக்கப்பெற்ற கணைகளால் வழிப்போகும் புதியவர் வீழ்வர் (அகம். 289:1). வலிய சிலையில் தொடுததலமைந்த அம்புகளையுடையவர் வடுகர் (அசும. 395:14,15). குறவர் கள்ளருந்தி மகிழந்து காவலை மறந்த போது தினைப்புனத்தை யானை மேயந்ததாக, அதனைப்பொறாத அக்குறவருள் இளையரும் முதியரும் கூடிச் சிலையினை ஆராயந்தெடுத்துக் கொண்டு, அந்த யானையைத தேடித திரிதல் (அகம். 348:7-13). அழகிய நாண்விளிமபினை உருவி விடப்பட்ட விசையமைந்த வலிய சிலையினையும் குருதியாற சிவந்த வாயினையுடைய அமபினை யும கொண்டவா செயிர்நோககாடவர் (அகம். 371:1,2). விசிததுக்கட்டபபடுதலையுடைய சிலை<noinclude></noinclude> bvzgf10k88jdz0atxl0j4r1urpqxvoe 250 669218 1987715 2026-11-06T18:13:46Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிலை 39 சிவப்பு யேநதிய மறவர் பலமுறையும் புகுந்து ஆனிரை யைக் கவர்தலால் பாலை நிலத்து ஊரின் குடிகள் இடம்பெயர்ந்து போவர் (அகம். 377:4-6). அழகிய நாண் விளிம்பை உருவிவிடப்பட்ட கொடிய சிலையையேந்திய மறவருடைய அம்பினது பகையி னின்றும் தம்மைக் காத்துககொள்ளாதவராய் வழிபபோகும் புதியவர் அவாக்கு எதிரே சென்று அவரால் வீழத்தப்படுவர். (குறு. 297:1-3). கொடிய சிலையேந்திய மறவர், பாலை வழிகளில் செல்லும் புதியவர் மடியுமாறு நின்று காட்டிலே கொள்ளையிடுவர் (குறு. 83 1:1-3). சிலையையுடைய மறவர் (தற்.148·5). வளைந்த கானவன தனது வெஞ்சிலையை வளைத்துககணை தொடுத்து முள்ளம்பனறியை வீழததினான் (நற. 285:2-4). அன்பில்லாத ஆடவராகிய ஆறலை கள்வா அம்பு களைச் சிலையிலே பொருத்தமுற இருத்திக் கொண்டு புதியவராய வழிப்போவோரை வருததிக கொலவர் (நற 352:1-3). தலைவனுக்கும் தலைவிக்கும் இடைப்பட்ட களவினைக்குறித்துத் தோழி அறத்தொடு நின்றதைச் செவிலி வாயிலா யுணர்ந்த நற்றாய், அதனைத் தலைவியின தமையன்மார்க்கு மெல்ல அறிவித்த அளவில் அவர் கண்சிவந்து, அம்புகளை நோக்கியும் சிலையை நோககியும் எழுந்து மனஞ்சுழன்று, பின இருவரிடத்தும் குற்றமின்மையுணர்ந்து சினம தணிந்தனர் (கலி. 39:20-88). தலைவி நீங்கியிருந்து நெஞ்சின வேட்கையை அடகமிமிருச்சையில், கருமபுவில்லாகிய தன் கைச் சிலையை வளைத்து மலரம்புகளை ஏவித் தொழில்கொள்ள வல்ல காமனைப்போல் தலைவன் அவளிடத்தே வேட் கையை ஊட்டுவான (கலி. 148:33, 34), செவ்வேள் காரணமாக நோந்த போரில் வானவனமகளான தேவசேனையின பாங்கியாககெதிராக வள்ளியின பாங்கியர், வரிந்து கட்டப்பட்ட தம் சிலையை, அம்புகள் மார்பிலே பொருந்துமாறும வளைத்துப் போரிட்டனர் (பரி.9:53). திருமால் வரிந்து கட் டப்பட்ட சிலையோடு வெற்றி பொருந்திய அம் பினை யுடையவர் (பரி. 15:60). வரிந்து கட்டப பட்ட சிலைபோலும் புருவத்தினையுடையவர் மக ளிர் (பரி.தி. 1:36,37). 2. வானவில் (இநதிரவில). 'சிலை வானவில் போலும் மாலையணிந்த மார்பனே' என்று சோழன் நெயதலங்கானல் இளஞ்சேட்செனனி விளிக்கப் பெற்றனன (புறம்.10:10), போர் முர சுக்குச சிலை போலும் மாலையணியபபட்டது (புறம்.36:12).சோழன இலவந்திகைப் பள்ளித துஞ்சிய நலங்கிள்ளி சேட்செனனி சிலைபோலும் மாலையணிந்த மார்பினன. (புறம். 61:13,14) 3. சிலைமரம். சிலையினால் - சிலைமரத்தினால் - செய்யப்பெற்ற வில்லையுடையவன கானவன (குறு. 385:2). எயினா சிலையினாலான விலலையுடைய லர் (ஐங்.363,1,2), சிலையினால் செய்யப்பெற்ற அழகிய வலிய வில்லின நாணிலெழுந்த, சிங்கம் முழங்கினாற்போன்ற சிறுநாணொலியினால் பாலைநில மறவர் படையுடை அரசரையும புறங் காணபா (கலி, 15·1-3,7). 4. ஓசை. வெற்றிமுரசம், கடுமையான சிலையை- ஓசையை பாசறைமுழுதும் பரப்புகின்ற ஒலி முழக்கமுடையது (பதி .68.3). இனிய சிலையினை யுடையது மானேறு (அகம். 7:9,10). சிலையினால் மாட்சிமையுடையது வில (அகம் 69 15). ஆனேறு இனிய சிலையினையுடையது (அகம். 265.12). சிலையினால மாட்சிமையுடையது கலைமான (குறு. 272:5). சிலைவல்ல இடியேறு (நற்.112*9), ஏறுதழுவும் நிகழச்சியில, தழுவ வந்த ஆயர் மேல் அவ்வேறுகள சிலை செறிந்த சினம மிகுந்து பாய்ந்தோடின (சுலி. 102:19,20). 5. சிலைத்தல் (ஒலிததவ). நிறைந்த முழக்கத்தை யுடைய மேகம், கணக்கில்லாத, அதிரசசிமிசுக. கடுமையான சிலையோடு-சிலைத்தலொடு- முழங்கி மழை பொழிதல (பதி. 43 17,18,81 8-5). . சிலைப்பு - முழக்கம. சிலைப்பு - முழக்கம் வல்லது ஆனேறு (பதி. 52*15) செய்ய சிவப்பு-1. கண சிவப்பு (சினம், ஊடல், கடகுடி ஆகியவற்றின வெளிப்பாடு). பகைவரைச் சினந்து நோக்கிய அதியமான் நெடுமான அஞ்சியின கண்கள், தன தவமகனாகப்பிறந்த சிறுவனை நோக்கியும் சிவப்பு (அச்சின ததின வெளிப பாடான ) கணசிவப்பு - மாறப பெற்றில் (புறம். 100:10,11). 'சினவாதே; நின கண சிவப்பினை அஞ் சுபலனாகிய தலைவனொடு நீ கொண்ட ஊடலை நீங்கி, அவனொடு விளையாடத தொடங்குவாய என்று காதற்பர ததைக்கு முதுபெண்டிர் கூறினா (பசி, 696,97). திருப்பரங் குனறத்தினகண ஒருததி கள்ளைக்குடித்த மகிழ்ச்சியீனால ல் கணகளில் சிவப்புப்பரவப பூங்கொடிபோல அசைந்தாடி னாள் (பரி. &1*87-59). 2. சினம், பிரிந்திருக்கும் காதலாக்கு மிகக்கடிய சிவப்பொடு - சினததொடு-அச்சத்தைத் தோற்று<noinclude></noinclude> sfq4m1xbktzejaxugztgdu5ud8awboq 250 669219 1987716 2026-11-06T18:14:01Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிவல் வித்துப பனிக்கால வாடை வீசுதல் (அகம்.235: 14, 15). 3. செந்நிறம். தலைவி தன் சிவந்த விரலிலே மிகவும் சிவப்பு - செந்நிறம் -பரவுமபடியாகக் கழி யிடத்தில் தண்டான கோரையைப் பறிக்க மாட்டா திருகசுக்கண்ட தோழி, அதனைப் பறித்துப்பாவை செயது தந்தாள் (கலி. 76:6,7). 4. செவ்வணி, தலைவன புதியவராய் நுகர்ந்த பரத்தையரில்லத்திலே இருக்கையில் கறபுத் தலைவி, தனக்குப் பாங்கான ஒருததியை நாட்காலையில் சிவப்பு - செவ்வணி - அணிந்து அவனிருக்குமிடத் திறகு விடுத்துத் தன் பூப்பினை அறிவித்தல (பரி. 9:19,20). சிவல் - கௌதாரிப்பறவை. காலிரிப்பூம் பட்டினத்துப் புறச்சேரியில் ஆட்டுக் கிடாய்களும் சிவலும-கௌ தாரிப்பறவைகளும்-தத்தமககுள் போரிட்டு விளை யாடும் (பட் 78,77). சிவலை - சிவப்புப்புள்ளியமைந்த காளை. ஏறுகோடலில் தலைவன நெற்றிச் சிவலையை - (நெற்றியில்) சிவப்புப் புள்ளியமைந்த காளையை - வலியழித்து அடக்கினான் (கலி. 104'65) சிவிகை - பல்லக்கு. வையையில் புனலாடுதற்கு மதுரை நகர மக்கள் பலரும் தண்டு பொருந்திய சிவிகையை யும் பல்லக்கையும-பிற ஊர்திகளையும அமைத்து அவற்றில் ஏறிச் சென்றனர் (பரி. 10:9,17-27). சிவிறியர்- துருத்தியை (நீர் வீசும கருவியை} ஏந்தியவர். லையைப் புனலில் ஆடுதற்கு மதுரை நகர மகளிரும் மைந்தரும உள்ளிடப்பட்ட புழுகு நெய்யினால் மாட்சிமையமைந்த சிவிறியராய்-துருத்தியை ஏந்தி யவராய் - செனறனர் (பரி. 6:27, 34,37). வேலமரத்தின்கண் சிள்வீடு- பாலையாகிய சின்வீடு - சிள்வண்டு. சிள்வண்டு-ஒலித்தல் (அகம். 89•6) அருவழியில், வேர்முதல் முழுவதும் உலறி நிற்கும் துளைப்பட்ட காலினையுடைய வற்றல் மரத்தில் பொருந்தியிருந்து, தேர்மணி ஓசைபோலச் சிள்வீடு ஒலிக்கும். (அகம். 145:1-6). சுரநெறியில் வற்றல மரத்தினைப் பொருந்திய சிள்வீடு பலவும ஒருங்கு சேர்ந்து Rப்புவணிகரின கூட்டமான எருதுகளின் மணியொலிபோல ஓசையெழுப்பும (அகம. 303:16- 18). காட்டுவழியில் உலர்ந்த ஓமை மரக்கிளைக ளில் மறைந்திருந்து சிளவீடு ஒலித்தல (நற.252: 1,2). 40 சிற்றில் சிற்றடிசில் - சிறுசோறு, வையை நீர் விழாவில இளம் பாவையா சிலர் தாம இழைத்த பொலிவுடைய சிற்றிலிலதாம் சமைத்த சிறறடிசிலை -சிறுசோற் றைப்பிதர்க்கு இட்டாராக, அதனைச் சிலர் ஏற்றனர் (பரி.10:104,105). சிற்றாய்த்தியர் - ஆயர்குல இளமகளிர் மான் மருண்டு நோக்கினாறபோன்ற குளிர்ச்சியமைந்த கணணை யுடைய சிற்றாயத்தியராய்-ஆயர்குல இளமகளி ராய-நீ மயக்கிக்கூறும மொழிகளில் மயங்குவார்க்கு உன மொழிகளைக கூறுவாயாக; யான் அவற்றிற்கு மயங்க மாட்டேன' என முல்லைத் தலைவி தலை வனிடம் கூறினாள் (கலி. 108:46,47). சிற்றாறு - சிறிய ஆறு. முன்னாளில் மோர்விற்று மீளும் நீ செமமுல்லை நெருஙகிய கானததுச் சிறறாற் றின் -பிறிய ஆறுறின்-அயவிடத்தே, தின கணணி னால் எனனெஞ்சைக கவர்நதுகொண்டு அடிமைத தொழிலுக்கு ஆட்படுத்தினாய' என்று முலலைத் தலைவன தலைவியிடம மொழிந்தான் (கலி. 108.26 -29) வெட்சி மறவரிடத்தேயிருந்து ஆனிரையை மீட்டு மாய்நத மறவனது உடம்பு கானத்துச் சிற்றியாற்றின் கரையிலே நின்று நடுக்கததுடன சாயந்த இலக்குமரம் போல பகைவரின் அம்பு களால சலித்து வீழ்ந்தது (புறம. 260:15-24). சிற்றில் - சிறுவீடு. மறக்குடித் தாயொருத்தியின் சிற் றிலினகண - சிறு வீட்டினகண்-அமைந்த தூணைப் பற்றி நினறவாறு மற்றொருபெண, 'நின மகன் எங்குளான, என வினவினள் (புறம. 86:1,2), இம மகளிர், முள்வேலியையும பஞ்சுபரந்த முற்றத்தை முடைய சிற்றிலின்கண பீர்க்கு முளைத்துச் சுரைபடர்ந்த இடத்தில் ஈந்திலையையுடைய குப்பைமேல ஏறிநின்று உமணரின் உப்பு வண்டி களை எண்ணுகின்றனரே' எனக்கபிலர் பாரி மகளிர் நிலைகண்டு நொந்துரைததார் (புறம். 116: 3-8). தலைவி தோழியர் கூட்டத்துடன கடறகரைச் சோலையில் சிற்றில் இழைத்தும சிறுசோறு சமைத் தும் வகுத்தியவருதநம் நீங்க இளைப்பாறியிருந் தாள் (அசும.110:5-9), ஆறலை கள்வராகிய கொடு வில் ஆடவரது பகைககு அஞ்சிக குடிகள் இடம் மாறிப்போன பாழூர் மன்றத்துச் சிற்றிலின் மெழுகப்படாத புலலிய திண்ணையிடத்தே, முன் னா இடையறாது நிகழ்ந்து வந்த பலி மறந்தமை யால் அதனிடை எழுதப்பட்டிருந்த கடவுளும் புறத்தே போயவிடவே, பொலிவழிநதிருககும்' அத் திண்ணையில் ஈன்றணிமையுடைய நாய படுத்துக குழியிட்டிருந்தது (அகம். 157:8-17). முள்வேலியின்<noinclude></noinclude> ttztep4j08r6u7u5ug37vrtvxy5f01o 250 669220 1987717 2026-11-06T18:14:14Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிற்றினம் கத்தே பந்தரையுடையதும் புதுமட்கலம் போன்ற செம்மண் பூசியதுமாகிய சிற்றில் அமைந்திருந்தது. (அசும். 394:8,9), தலைவி, கோலம் புனைதலை யுடைய சிற்றிலிழைத்துச் சிறுவிளையாடல் புரிய தும் ஒழியுமாறு பெருந்துயருற்றனள் (நற் 123.8- 123. தலைவன் சிறு பருவத்திலே தலைவி தெருவில் இழைத்து விளையாடிய மணற் சிற்றிலைக் காலால சிதைத்து ஓடினான் (கலி. 61:1-4). தலைவி தோழி யருடன் விளையாடியிருக்கையில் அங்குவநத தலை வன, 'நல்லலளே, நீ இழைத்து விளையாடும் சிற்றிலை யானும் சிறிது புனைகிறேன' என்றான் லரிமணலையுடைய துறையின் முன்னே சிற்றில் இழைத்து விளையாடிய தலைவி தோழியர் கூட்டததினினறு தனித்த போது தலை வன் அவளைக் கண்டு கூடினான் (கலி. 114.15-17). பிரிவு நீட்டிப்பினால் கலககமுற்ற தலைவி தலை வனைக் கூடுதல் இயலுமோ என்று தனது சிற்றி லுள்ளே கூடற்சுழி இழைத்து ஆராய்நதாள் (கவி. (கலி. 111:5-9). 112:24,25). சிற்றினம் - அறிவும் ஒழுக்கமுமில்லாத மாக்கள் கூட்டம். ஓய்மானாட்டு நல்லியக் கோடன தனக்குச் சிற்றி மை - அறிவும் ஒழுக்கமுமிலலாத மாககள் கூட்டம் - இல்லாமையை அறிந்தோர் புகழுமாறு வீற்றி ருந்தான் (சிறு.207.209,222). சிற்றூர் - சீறூர். தலையில் மோர்ப்பானையுடனே தலைவி பேரூரிலும சிற்றூரிலும் - சீறூரிலும் ஆரவாரம் உண்டாக்குவாள்போல மோர் விற்று வந்தாள் (கலி.109:6,7). சிறகர் - சிறகு, அருளியல் வாழ்ககையினையுடைய வெளியன் வேணமான ஆஅய் எயினன் எனபான பாழிப்பறந்தலை எனனும போர்க்களத்தில மிஞிலி என்பானொடு நண்பகற்பொழுதில செய்த வாட் போரினால் புண்பட்டு வீழததானாக, ஞாயிற்றின் கதிர்கள் அவனுடலைக் காயாதவாறு புட்கள் பல வும் கூடித தம சிறகரால்- சிறகால பந்தரிட்டு நிழல் செய்து சுழன்றன (அகம். 208:5-12). ஆம்பல மலரின் வாடலையொத்த குவிந்த சிறகரையுடையது மனையுறை குருவி (குறு. 16:1,2). மாலைப் பொழு இலே வௌவால் இரைதேடச் செல்லுதற்கு முயன்று பரப்பிய சிறகரால் உயரப்பறக்கும் (ஐங். 378:1,2). வெம்மை மிக்க காட்டிடத்தே. புறாச் சேவல்கள் அன்புகொண்ட தாம் பெடைகள் வெம்மையால் வருந்திய வருத்தத்தைத் தம் மென்சிறகரை விரித்து அந்நிழலால் ஆற்றும (கலி. 11:11-13), ஊழி முடிவில மேகங்கள் பொழித 41 சிறந்தது லால் விசும்பினின்றும் வீழ்கின்ற நீர் வறளுமாறு திருமால அனனச் சேவலாயச் சிறகரால புலாத்து கிறார் (பரி : 3:25,26), சிறகு 1. காணக. 1, 2). சிறகு - 1. இறகு. கூதிாககாலத்துப் பருநானது கரிய சிறகை - இறகை - ஓத்த கிழிந்த துணியை யுடையவராய் இரவலர் இருந்தனர் (புறம. 150: கானக் காககையின தழைத்த சிறகு போன் றது இருள்வாசிப்பூமாலை (புறம, 342:1, 2), மழை நீரில் நனைந்த பருந்தினது கரிய சிறகு போன்றது அழுக்குத்தின்ற (பதி 12.19,20), கந்தையாடை பலயானைச் செல்கெழுகுட்டுவன, குதிரைகளாகிய விரையும் சிறகுகள விரியுமாறு தேராகிய பறவை யைச் செலுத்திப் பகைவர் நாடுகளில் போரிட்ட னன (u. 20:12, 13). காற்றினால் உதிர்க்கப் பட்ட மலர்கள் சிச்சிலிப பறவையின சிறகுபோல மணற்பரப்பில் சிறிகிடந்த (அகம். 324-9 11). வண்டுகள வரிகள் பொருந்திய அழகிய சிறகுகளை யுடையன (நுற.399.3). சிறகர் காணக. சிறத்தல் - மிகுதல். மேடு பள்ளமெங்கும் நீர்திரண்டு பெருகவும் அருவிகள் ஒலிககவும் யானைகள் நடுங் கவும் இடியுடனே கூடிப் பெருமழை சிறத்தலால்- மிகுதலால் -ஆற்று வெளளம தாங்காது கீழகட லுக்கு விரைதல் (மது, 240-245). அமபின வேகம் போலச் செல்லுதலைப் பழகிய குதிரைகளைத் தாற்றுக்கோலின் முள்ளால தீண்டினால் அவற் றின வேகம சிறத்தலை அஞசிக கடிவாளத்தினால் (குறிப்பித்துத்) தேரினைச் செலுத்தியவாறு தலை வன இரவுக்குறிக்கண லந்தான (அகம்.160.8-15). புதுப்புனலில் இளந்துணை மகளிரொடு தலைவன அவர்கள் நோக்குந்தோறும் தன விருப்பம் தவிராத வனாயக காமம் அளவு கடந்து சிறத்தலால் நாணிழந்து ஆடினான fas. 266 1.9). சிறந்தது மேமபட்டது. தமபியால் நாடு கொள்ளப் பட்டுக காட்டிலிருந்த குமணனைப் பெருந்தலைச் சாத்தனார் பாடி நிறைபோது, அவர்க்குத் தரும் படியாக அங்கே தன்னினும் சிறந்தது-மேம பட்டது - பிறிதொன்றுமிலலாமையால் அவன தன தலையைத் தருவானாகக் கைவாளைத் தந்தான (புறம். 165:8-13). பகைவரையும் பகைப்படையின் யானையையும் வீழததித் தானும் மடிந்த மற வேந்தன போர்க்களத்தில் மடி தலினும் சிறந்தது பிறிதொன்று இல்லையென் எண்ணி மறச்செயல் புரிந்து மாண்டனன (புறம். 307:8, 9-14). தலைவியின முலையிடை முயக வனைக் கண்ட<noinclude></noinclude> spcv8lo78twzphsgebcjk4nrjqrubt1 250 669221 1987718 2026-11-06T18:14:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறந்தவர் கத்தை ஒரு நூல் இடைப்பட்டுத் தடுப்பினும் அதனையாற்றாது வெறுக்கின்ற மிகப்பெரிய காமவின்ப நுகர்ச்சியினும் சிறந்ததொன்று இல்லையெனத் தலைவன் தன்னெஞ்சிற்கு அன் பினால் உரைத்தான் (அகம். 361:4-9). தலைவி தோழியருடன் விளையாடியிருக்கையில் மண லிலே ஊன்றிய புன்னைவிதை முளைத்துச் செடியாகவளர்ந்ததுகண்டு நெய்யையும் பாலையும் நீராகப் பெய்து இனிது வளர்த்த அப்புன்னை மரத்தை 'இது நும்மினும் சிறந்தது; நும் உடன் பிறப்பாகும்' என்று அன்னை அதன் சிறப்புரைத் தனள் (நற். 172:1-5). 'நான்மறைப் பொருளை விரித்து அதன் நல்லிசையை விளக்கும் புலவீர், சிறந்ததொரு பொருளைக்கேண்மின்: காமத்திலே சிறந்தது காதலையுடைய காமம்; புலத்தலால் சிறந்தது சுற்பு வாழ்க்கை' என்று களவுக்காதலின் சிறப்புரைப்பர் குன்றம்பூதனார் (பரி. 9:12-16). தெய்வங்கள் தாமாக விரும்புகின்ற சிறந்த குல வரைகள் சிலவற்றுள்ளும் சிறந்தது, மாயோனையும் தன் முன்னோனையும் (பலராமனையும்) தாங்கு கின்ற இருங்குன்றம் (பரி. 15:8-14). சிறந்தவர் - மேம்பட்டவர். திருப்பரங்குன்றத்தில் தமரி னின்றும் பிரிந்த பேதைப் பருவத்தினள் ஒருபெண் கற்களின் இடையிடையே திகைத்து, 'சிறந்தவரே' எனவும் 'சிறந்தவரோ' எனவும் அவரை விளித்துக் கூவினாள் (பரி. 19:58-61). சிறந்தவள் - மேம்பட்டவள். தலைவன் வரையாது களவு நீட்டித்தலை ஆற்றாத தலைவியை, 'வாழும் நாள் சிறந்தவள் - மேம்பட்டவள் (மிக்கவள்) - என்று தோழி குறித்தாள் (கலி. 48:48-9). சிறந்தவன் - மேம்பட்டவன் (கணவன்) 'எனக்குச் சிறந்த வன்-மேம்பட்டவன்-ஆகிய கணவன் என் வலிமை அறும்படி என்னைத் துறத்தலால் பெருகிவந்து என்னிடத்தே நிலைபெற்ற இக்காம இக்காம நோய், கோடையில் பெய்யாதொழிந்த மேகம் வருத்து தலைப் போலும், என்று தலைவி தலைவன் பிரிவு நீட்டித்த நிலையில் கலங்கி மொழிந்தாள் (கலி. 116:14-17). சிறந்தவை - மேம்பட்டவை (சிறப்புக்கள்). 'மனையிலே மெல்ல நடந்து தோழியருடன் சிறிதே பந்தாடி னாலும், அவளை வாராய் எனப் பாராட்டி அன் புறப் பாலூட்டிப் பிறந்தநாள் தொட்டுச் சிறந்த வை- மேம்பட்டவை-ஆகிய சிறப்புக்கள் பலவற்றை யும் செய்து, யான் நலம்புனைந்து வளர்த்த என் 42 சிறந்தோர் குறுமகள் அறனிலாளனாகிய தன் தலைவனுடன் போயினளே எனத் தாய் இரங்கினாள் (அகம். 219:1-10). சிறந்தார் - மேம்பட்டார். 'மாயோளே, யான் விரும்பு தற்ஞரியராய் நின்னைக் காட்டிலும் சிறந்தார். மேம்பட்டார் - இம்மண்ணுலகில் இல்லாமையை நீ தெளிவாயாக' எனத் தலைவன் தலைவியிடம் கூறி னான் (கலி. 108:83,54) பிடியானையைக் கண்டு மயக்கமுற்றோடிய களிற்றியானையை அடக்கி ஆடவருள் சிறந்தார் மகளிருள் சிறந்தாருடைய நடுக்கத்தைக் களைந்தனர் (பரி. 10:49-53). சிறந்தான் - மேம்பட்டவன் (கணவன்). மிக்க கற்பினை யுடையாளாகிய நும்மகளைக் குறித்து நீர் வருத்த முறாதீர்; அவள் தன் பெற்றோரினும் சிறந்தானை- மேம்பட்டவனை (கணவனை)-வழிபட்டு அவனு டன் போயினள்' என்று தலைவியைத் தலைவனுடன் போகக் கண்ட முக்கோல் பகவர், பின்தேடிச் சென்ற செவிலிக்கு அறிவுறுத்தினர் (கவி, 9:22, 23). தன் தோள் நலத்தையுண்டு பின் பரத்தையிற் பிரிந்து தன்னைத் துறந்தானெனக் கணவனொடு ஊடியிருந்த குலமகளொருத்தி, லையை நீர் விழா வில் அச் சிறந்தானொடு ஊடல் தணிந்து யானை மேலேறினாள் (பரி. 12:45-49). சிறந்திசினோர் - மேம்பட்டோர் (சிறந்தோர்). தலைவ, உலகம் படைக்கப்பட்ட காலத்திலேயே, தம் காதல் மகளிரின் கூந்தலில் துயில்வதாகிய அருமையாகப் பெறுகின்றபெரும்பயனைக் கொள்ளாதுபொருளை மட்டும் படைத்தோர், அவ்வின்பப் பயனை மறந்தனரோ? ஆயின், அவர், சிறந்திசினோரே. மேம்பட்டோரே' எனத் தோழி தலைவனது பொருள்வயிற்பிரிவை விலக்கும் குறிப்புடன் பேசி னாள் (நற்.337). தலை சிறந்தோர் - மேம்பட்டோர். பாதியிரவில் தலைவியின் இல்லக்கதவினைத் திறந்து அவளைக்கூடிய வன் அவளினும் தனக்குச் சிறந்தோர்-மேம்பட் டோர் இம்மையுலகத்தில் வாருமில்லையௌப் பாராட்டிப் பன்னாளும் பழகினான் (அகம் 311:1-7). 'நீ பிறந்த போதே நின்னைக் கண்டு மனம் துணுக் குற்றுச் சிறந்தோர் (இந்திரன் முதலாய தேவர்) அஞ்சுதற்குக் காரணமான சீருடையோயே' எனச் செவ்வேள் போற்றப்படுதல் (பரி. 14:25, 26). அறத் தைச் செய்து அதன் பயனை நுகரச் சிறந்ததோரு லகமாகிய தேவருலகத்திற்குச் செல்வாரைப் போல மதுரை நகர மைந்தரும் மகளிரும் திருப் பரங்குன்றத்திற்குச் சென்றனர் (பரி. 19:8-11).<noinclude></noinclude> dtboyfpqmgovzdujj757d0jr2rmfwny 250 669222 1987719 2026-11-06T18:14:41Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987719 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறந்தோன் சிறந்தோன் - மேம்பட்டோன் (தந்தை). தலைவன, தனக்குச் சிறந்தோன மேமபட்டோன ஆகிய தந்தையின பெயரனாகிய தன மைந்தன் பிறந்தா னாகப்பரத்தையரில்லத்திலிருந்து இடையாமததே கள்வன் போலத் தன்னிலத்திற்கு வந்தனன (pp. 40:10-12). - சிறப்பினோன் - சிறப்புக்களையுடையோன். 'பிற அரசு கள் வீழும்படியாக அவற்றை வென்று நெறி யோடு கொண்டு வந்த தலைமை மிகுகினற சிறப் பினோன சிறப்புக்களையுடையோன ஆகிய பாண்டியனுடைய தொல்குடிக்குரியவாய் நிலத்தில விளைந்த முததுக்களோடு கடல விளை முத்துக் களும் பிற பொருள்களும் தீதின்றிப் பொலிக• என்று கருதி ஆயா ஏறுதழுவிாை (கலி. 185:1-7), சீர்மிகு சிறபபினோனான ஆலமா செலவன (சிவன) தான இருந்த ஆலமரத்தில் தூக்கி வைத்த நீர் நிறைந்த கரகம போலத் தாழை மரத்திலே பழம தொங்குதல (கலி. 133:3, 2-4}. சிறப்பு – 1. தலைமை. பாணடியன் பல்யாக சாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதி, பல மாண்புகளும் பொருநதிய கெடாத சிறப்பு- தலைமை - அமைந்த வேள்விகள் பலவற்றைச் செய்து முடிதது, அகன்ற அவ்வேள்விச சாலை களில் தூண்களை நாட்டினான (புறம். 15:19-21). புகழ்த தொடங்கியோர்க்கு அருமையினால் மாயோனையொத்த உரைசான்ற சிறப்பினை யுடைய புகழமைந்த மாறனே' என்று பாணடியன இலவந்திகைப் பள்ளித துஞ்சிய நனமாறனை விளிப்பர் காவிரிப்பூம் பட்டினததுக் காரிக்கணண னார் (புறம்.57:2,3), வளவனுடைய மாலைவெண் குடை, பகைவராலும் கொடியோராலும் வரு கின்ற துன்பவெயிலை மறைப்பதற்கு உயர்த்திய அச்சம் பொருந்திய சிறப்பமைந்தது (புறம். 60: 10-12). சேரமான குடககோ நெடுஞ்சேரலாதனும் சோழன் வேற்பஃறடக்கைப் பெருவிறற் கிள்ளியும போரிட்டு மாயந்த களத்தில் புகழமைந்த சிறப்பி னையுடைய முரசுகளும வீழ்ந்தன (புறம. 62:8,9). ஓங்கிய சிறப்புடனே மேமபட்ட கேள்வியறிவை யுடைய மாங்குடி மருதனார் முதலவராக, உலகத தோடு நிலைபெற்ற பலரும் புகழும் சிறபபமைந்த புலவர் பாண்டியன அவையிலே இருநதனர் (புறம்.72:13-16). தம குடியின் மூததோரைக் கூறறம் கொண்டு போனதனால் விதியால் கொடுக்கப் பட்டுத தம்மிடத்தே வந்த பழைய அரசுரி மையை, 'இச்சிறப்பினைப் பெற்றோமெனக குடி மக்களை வரிவேணடி வாங்கும் ஆண்மை 43 . சிறப்பு யில்லாத சிறியோன பெறுவானாயின் அவனுக்கு அது தாங்க மாட்டாதபடி மிகவும் கனமுடை யதாம் (புறம்.75:1-5). 'இறைவ, புகழ்சான்ற சிறப்பினையுடைய நினது நலல புகழை நினைந்து யான, விறலி பின்தொடரச சீறியாழை ஒரு புறம் தழுவிக்கொண்டு நிளனிடத்தில் வந்தேன' எனறு ஆய் அண்டிரனைப் பாடுவர். உறையூர் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் (புறம். 135.4-10). 'இவ வுலக முழுவதிலும் விளங்குகின்ற சிறப்பினை யுடைய குமணனே' என்று அவனை விளிப்பர் பெருஞ்சித்திரனார் (புறம்.158.26). அணுகுதற் கரிய சிறப்பினையுடைய மிக்க செலவர், வறுமை யால் இரபபோர்க்குக் கொடாமையால் தம் பெயரை நிறுததி உலகொடு தொடாந்து வருதலை அறியாதவரானார் (புறம். 165-3-5). 'இறைவனது (சிவனது) வாயினினறும் நீங்காத முதுநூலுக்கு (வேதத்திற்கு) மாறுபட்ட நூல்களைக கணடா ராகிய புறச் சமயததோரின் மேமப்பாட்டினைச் சாயகக வேண்டி, அவரது மெய்போன்ற பொயமை யுணர்ந்து, அப்பொய்யை மெய்யெனக் கருதாமல் உண்மைப்பொருளை அவர்க்குணாததி இருபத தொரு வேள்வித்துறையையும் குறையற்ச் செய்து முடித்த புகழ் சானற சிறப்பினையுடைய அறி வுடையோர் மரபில் வந்தோனே' என்று சோணாட் டுப் பூஞ்சாற்றூர்ப் பாாப்பான கௌணியன விண்ணநதாயனை ஆவூர் மூலங்கிழார் பாராட்டி விளிப்பர் (புறம். 1681- 9}. சேயமைக்கணணே நின்று விளங்கும் சிறப்பினையுடையது ஞாயிறு (புறம். 174.2). இகழ்ச்சியற்ற சிறப்பினையுடையது முள்ளுா (புறம. 174.13) தனனைக கொடிமுலலை யானது நாத்தழும்பேற்ப பாட மாட்டாதாயினும் அதற்கு நெடுந்தேரினைக் கொடுத்த, பரந்துமேம் பட்ட சிறப்பினை யுடையவன பாரி (புறம. 200: 9-12). கோப்பெருஞ்சோழன வடக்கிருந்த இடத் திறகுத் தாமே உள்ளுணாவினால் வதத பிசிராந தையாரின் வரவுகண்ட பொததியார 'எத்துணை யும பெரிய சிறப்புடனே கூடியும் இவன் தன நிலைமையினைக் கைவிட்டு இங்கே வரத்துணிதல, கருதுங்காலதது வியக்குநதனமையுடையது என வியந்தார் (புறம். 217.1,2). ஞாயிறு வானத்தின் கண பரந்தாலொதத, சேயமையிலிருந்தும் விளங்கு கின்ற சிறப்பினையுடைய செமபியா மரபிலுள்ள வன சோழன் குள முற்றத்துத துஞ்சிய கிள்ளி வளவன (புறம்.2888-10), பாரி இறந்த பின் அவன மகளிரைப் பாரப்பாரிடத்தே அடைக கலப் படுத்திவிட்டு வடக்கிருந்த கபிலர் அப்பாரியை மனககணமுன் கணடு, 'பாரி, யானும் நினனுடன் வருதற்கிசையாமல், "இங்கேயே இரு எனச<noinclude></noinclude> 1uxfce4nil66thgru7c90aw0acbwvpx 250 669223 1987720 2026-11-06T18:15:04Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறப்பு வேறு சொல்லிப் பெருமையமைந்த சிறப்பினையுடைய நட்பிறகுப பொருந்தாமல் நீ இப்படி பட்டனை யாதலின நினக்கு யான பொருந்தினே னல்லாமையால் நீ என்னை வெறுத்தாய போலும் என நொந்துரைத்தார் (புறம். 236:3-9). 'நேற்று உரைசான்ற சிறப்பினையுடைய பகைவேந்தர் காணுமாறு அவர் படைகளைப் பிளந்து சென்று போாயானைகளைக் கொறை எனனைக குறித்து இன்று இகழ்வோரைக் கொல்லும் காளையாகிய இவன் குதிரையைச் செலுத்தி வேலினையாட்டிய லாறு வருகின்றான் எனக களத்திலே மறவ னொருவன அஞ்சாது நின்றான (புறம். 303). போர்க்களத்தில் மறத்தலைலனொருவன் தனக்கு யாரையும் துணைவேண்டாத நிலையில் தன் சிறப்புடைய செங்கண சினத்தீயின புகையை வெளிப்படுத்துமாறு பகைவர் முன்னின்று ஒரு கேடகத்தைக்கொண்டே தனனை மறைத்துப் பொருது மேம்பட்டனை (புறம்.311:4-7), தகை சானற சிறப்பொடு இமையவரம்பன் நெடுஞ் சேரலாதன் பெருமபுகழ் அமைந்த மரபினரான ஆரியரை வென்று பணிவித்தான் (பதி. ப. 2:6,7). பழைய நிலைமையான சிறப்பினையுடைய தன் ஆட்சியினகீழ வாழும் குடிமக்களுக்குக் கொடுமை கள் அறும்படி அவரைச் செம்மையுறக் காத்த மாறுபடாத கோட்பாடமைந்தவன் களங்காய்க கணணி நார்முடிச்சேரல (பதி. 37:10,11). முறை யாக வளர்ந்த உயர்பெருஞ்சிறப்பினையுடைய பூழி நாட்டைக் களஙகாய்க் கணணி நார்முடிச்சேரல் படையெடுத்து வென்று தனனாட்டுடன் சேர்த்துக் கொண்டான் (பதி. ப. 4:5,6). பெருஞ்சேரவிரும் பொறை அதிகமானொடு வந்த சோழபாண்டி யராகிய இருபெருவேநதரையும் ஒருங்கே வெனறு. அவர் தம் முரசுகளையும் கொற்றக்குடைகளையும் முடிமுதலாயகலன்களையும கைப்பற்றிக் கொண்டு, உரைசாறை பிறப்பினையுடைய களவேள்வி செய்து, அதிகமானின மகளிர் கண்டு இரஙகு மாறு அவன் வலிமையையழித்துத தகடூரையும் எறிந்து அதனமதிலகளைக் கைக்கொண்டான (பதி. ப. 8,4-10). 'உயாந்த பெரிய சிறப்பினையுடைய மேம்பட்ட புகழோனே' என்று இளஞ்சேரலிரும் பொறை விளிக்கப்பெற்றான (பதி. 20:40). 'பூண களையணிந்த சிறப்பினையுடைய பழையோளாகிய காடுகிழாள் குழவியே' என முருகன ஏத்தபபெறு தல (முரு. 259).தன்னுடன் எக்காலமும் நெருங்கி விளங்குகின்ற சிறப்பினையுடைய பலகலையறிஞர் புகழ், நல்லியக்கோடன வீற்றிருந்தான (சிறு, 209: 320). முரசு முழங்குகினற தானையையுடைய மூவேந்தருள்ளும மேமபட்ட சோழர்குடி மரபின 44 சிறப்பு கடலிடத்துப்பிறந்த னான பலவேற்றிரையன, சங்குகளில் மேலான தாக உலகம் கூறுகின்ற வலம்புரிச் சங்கையொதத குற்றம தீர்ந்த சிறப்பினை யுடையவன (பெரு. 29-37). பாண்டியாகுடியின் முன்னோனாகிய நெடியோன் உயர்ந்தோங்கிய மேம்பட்ட சிறப்பினால பிற அரசருடைய நிலங்களையெல்லாம் வெனறு தன் நாட்டுடன் இணைத்தனை (மது. 59-61). பகைவரின் அரண் களை அவ்விடங்களிலே செனறு கைப்பற்றிக் கொண்டு மீண்ட சீரிய சிறப்பினையுடைய கொற்றவர்தம் கோனாவான் பாண்டியன் நெடுஞ் செழியன (மது. 67-69, 74). பாணடியன் நெடுஞ் செழியன அச்சம் பொருந்திய பெருஞ்சிறப பினை யுடைய கன்றுகளோடும் பிடிகளோடும் களிறு களைப் பொருநாக்கு வழங்குவான (மது. 9g 102,105). பெரிய உலகத்திலே மேமபட்டதாயத் தோன்றுதலால் புகழமைந்த விழுச்சிறப்பினை யுடையது கொற்கை (மது. 133,134,138). இசை ஏழும் தன்னிடத்தே கூடிய சிறப்பினையுடைய இனிய நரம்பமைந்தது சீறியாழ (மது. 559). தொல்லாணையை உடைய நல்லாசிரியர் பலா கூடியிருந்து ஆராயந்த ஆராய்ச்சியின பயனை நுகாந்த புகழசான்ற சிறப்பினையுடையவன் நிலந்தரு திருவின நெடியோன (மது. 761-763), பாணடியன சான்றோர் பலர் வாயிலாய்க குற்ற மற்ற சிறப்பினையுடைய மெய்ப்பொருளையுணர்ந் தான (மது. 764. 765), திருமகள் நிலைபெற்ற குற்றமற்ற சிறப்பினையுடையது அரணமனை (நெடு,89,100). பாணடியன் நெடுஞ்செழியன பீடமைந்த சிறப்பினையுடைய பெருந்தகை (நெடு. 106). விண்ணிடத்தே மிகக செலவினையுடைய ஞாயித்துடனே மாறுபாடு மிகுந்த சிறப்பு அமைநதவன் திஙகளஞ்செல்வன் (நெடு. 161,162). குற்றமற்ற சிறப்பினையுடையது தெய்வம (பட் 159). குறையாத சிறப்பினையுடையது காவிரிப் பூம்பட்டினம (பட். 218), பரநத இருள் நீங்கும்படி பகற்பொழுதைச் செய்து தோன்றும் ஞாயிற்றை யொத்துப பகையிருளைக கடிந்த குற்றமிலலாத சிறப்பினையுடையவன் நனனன சேய நன்னை (மலை. 84,85), தலைவியின் காமநோயினைத் தெய்வத்தால் நோநததாகக் கருதிய அைைன இனனியம் இசைக்கக கைதொழுது அச்சம் பொருந்திய சிறப்பினையுடைய முருகக்கடவுளை மனைக்கண வருவிதது வெறியாட்டெடுத்தாள் (அகம்.138:1-13), கொடுமுடி என்பான காக்கின்ற ஆமூா, நெடுந்தொலைவிலும சென்று விளங்கும் சிறப்பினையுடையது (அகம். 159:18,19). 'குடிக்கு விளக்காகிய புதல்வனைப்பெற்ற புகழமிகு சிறப<noinclude></noinclude> 9m838x5imuom4o2lyyga1l70wev6z13 250 669224 1987721 2026-11-06T18:15:32Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறப்பு பினையுடைய நலலோள்' என்று தோழி தலை வியைக் குறித்தல் (அகம். 184:1-3). புகழ்மிக்க சிறப்பினையுடையது பாண்டியனின் கொற்கைப் பட்டினம் (அகம். 201:3,4) ஆட்டனத்தி என் பானைக் காவிரி வெள்ளம் கவர்ந்து கொண்டதாக அவனைத் திசையெல்லாம் தேடியலைந்த அவன் காதலியாகிய ஆதிமந்திக்கு அவனைக காட்டிக் கொடுததுத் தான் கடலிலே போயொழிந்த பாடல் சான்ற சிறப்பினையுடைய மருதி எனபாள் மாட்சிமைப்பட்ட புகழெயதினள் (அகம். 282:7- 12). பசுமபூட் பாண்டியனின் கூடல் மாநகர் பெருமைபொருந்திய சிறப்பினையுடையது (சுகம். 231 12,13) 'பாணனே, பலரும் புகழதற்குரிய சிறப்பினையுடைய நும் தலைவரை நினைந்து நீ அவரிருககுமிடத்திறகுச் செல்லவிரும்பினையாயின, எம்மை அரிய துன்பத்தில் ஆழத்திய அப்பொய்வ லாளர் போல நீயும் எம்மை மறவாது நினைவா யாக' எனத தலைவி பாணனுக்குரைத்தாள் (ஐங், 473). ஒரு குழையொருவனான நம்பிமூத்த பிரா னும் பகுதியஞ்செயவனும் மீனேற்றுக்கொடியோ னான காமனும் அவன தம்பியான சாமனும் ஆ ஆனேற்றுக்கொடியோனான இறைவனும் என்ற குற்றம் தீர்ந்த சிறப்பினையுடைய ஐவர்தம நிறம் போல வெண்கடம்பும் செருந்தியும் காஞ்சியும் ஞாழலும் இலவமும் ஆகிய மரஙகள் பூத்துப் பொலியுமாறு இளவேனில் வந்தது (கலி. 26:18). 'வளமை சானற உயர்ந்த சிறப்பினையுடைய நுந்தையின மனையினினறும் இளமையால பந்து டனே தளர்நதொதுங்கிய புறப்படுபவளே எனத் தலைவன காமஞ்சாலா இளமையோளை விளித்துப் பேசினான் (கலி. 87:6,7) புகழ் சானற சிறப்பி னையுடைய நினது நெஞ்சை, நீ ஆடிய புதுப்புனல் (புதுப்பரத்தை) கவர்ந்து கொண்டதனாலே அப் புனவின் பெருக்கிலிருந்து ஏறுதற்கு நீ இன்னும் கரையைக் கண்டதுமில்லை' எனத் தலை தலை வனின் பரத்தைமையைப் பேசினாள் (கலி:98:27- 29). தாம் சென்றவிடத்துத் தமக்கொரு கேடின் றித் தாம் போன செயல வாய்த்து வநது சிறப் பெயதித துறையிடத்தனவாகிய மர ககலங்கள் சூழந்து நிறகும் கடலையுடையவன் தலைவன் (கலி. 132:6,7) விருமபத்தககதொரு சிறபபுப் போல் தோன்றும காமம், கண்டோர்க்கு நல் உத வாது வேறுபட்டுப்போகும் கனவினும் நிலைபேறு இல்லாதது (கலி. 145:1-3). 'அறநெறியிற் செல லும் திறனில்லாதவரை அந்நெறியிற செல்லும்படி திருத்திய குற்றமற்ற சிறப்பினையுடைய மறக்கரு ணையும் நீயே' என்று திருமால போற்றப பெறு கின்றார். (பரி.2:39,40) 'திகழ்கினறதாகிய நின திரு 45 சிறப்பு மேனியொளி, சிறப்பினையுடைய இருண்ட நீல மணியை ஒக்கும்' என்று கீரந்தையார் திருமாலைப் போற்றுவர் (பரி. 2:53) 'அனைத்துப் பொருள்களும் அவற்றின் உட்பொருள் நீயாதலால், மறதியுடை யோர் தம் மறதியாலே நினனைப் போற்றுகின்ற சிறப்புக் காரணமாகககுறித்துச்சொல்லப்பட்டநின் உறைவிடங்களும் உறைதலும் ஆகியவை நினக்கு உளவாதல் பொய்' எனக கடுவனிளவெயினனார் திருமாலின தன்மையைக் கூறுவார். (பரி.3.68-70). 'பூதங்கள் ஐந்தும் செயற்பொறிகள (கனமேந் திரியங்கள்) ஐந்தும் அறிவுப பொறிகள் (ஞானேந் திரியங்கள்) ஐந்தும் புவனகள் ஐந்தும உட சுருவி கள் (அநதக்கரணங்கள்) மூன்றும் மூலப் பகுதியும் பாழும் (புருடனும) எனப்படட மெய்பபொருள் கள் இருபத்தைந்தனாலும் எக்காலததும ஆராயப் படும் சிறப்பினையுடையவர் திருமால் (பரி. 3.77- 80). 'இவ்வுலகிற்கெல்லாம் தலைவன் நீயேயாத வால் வெறியாடலில் வேலன் நினைக்கண்டு ஏத்துகின்ற பாட்டுக்கள் மெயயுமல்ல; ஆயினும் அங்கே நீ தோன்றுதலால் அவை பொய்யுமல்ல; அவற்றுள் ஒன்றானவிடதது அத்தலைமையாகிய சிறப்பினையுடைய நீ அசசிறபபின்றி ஒழிவாய' எனச் செவ்வேளைப் பாடுவார் கடுவனிளவெயின் னார் (பரி. 5:15-18). பிறர் கிட்டுதற்கரியதும் விரும்புதற்குரியதுமான சிறப்பினையுடையவன அமரர் செலவனாகிய இந்திரன (பரி. 5:51). வையைக் கரையில் அமபாவாடலையுடைய கன்னி யர் பனீசுகாற்று வீசும் வைகறையில் நீராடிய பின் அந்தணரது வேத நெறியால வளாககப்பட்ட தீயினைப் பேணிய சிறப்புடனே அதன்கண தம் ஈரவுடையைப் புலர்த்துவர் (பரி. 11 81-87) திரு மால் பாற்கடலைக் கடைந்த காலத்தில் அவுண ரும் அமரருமாகிய புகழசான்ற சிறப்பினையுடைய இருதிறத்தோர்ககும் பற்றியிழுக்கும் நாணாகி யிருந்தவர் பூமுடி நாகரான ஆதிசேடன (பரி.தி. 1;64-68). தனககுப் பிறா பணிதலேயனறித தான பிறர்க்குப் பணிதல் இலலாத உயாந்த சிறப்பினை யுடையவன் பாண்டியன (பரி.தி.2.46). மதிப்பு - 2. மதிப்பு. மக்கட்பிறப்பில் சிறப்பு இல்லாதது குருட்டுப் பிறபபு (புறம்.28:1). சிறப்பு டைய முறைமையினால் பொருளும் இனபமும் அறத்தின் பின்னே தோன்றுதல் (புறம். 31:1,2). சோழன செருப்பாழியெறிந்த இளஞ்சேட்செனனி தன கோயில் வாயிலில் நினறு பாடிய கிணைப பொருநர்க்கு அவர் தரத்திற்கு மேமபட்ட சிறப் பினையுடைய அருங்கலங்களாகிய செல்வததை அவர் ஏற்குமளவிற்கு மேலும் கொடுத்தான (புறம்.<noinclude></noinclude> q56tcwls58rigos3l1ofm7x7tvx2bdw 250 669225 1987722 2026-11-06T18:15:46Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறப்பு 378 5-12). சோழன் நலங்கிள்ளி இரவின் கடையா மததே தன்வாயிலில் நின்றுவாடிய கிணைஞனின் கந்தையாடையை நீக்கிவிட்டு, மிகப்பெரும சிறப் பினையுடைய வீறுசால ஆடையை அளித்தான (புறம்.400 5-13) பேணத்தக்க சிறப்பினையுடையது பெண்ணியல்பு (பதி. தி.3.1) நனனன்சேய் நனனன தன்னைக் காண வந்த கூத்தர்க்கு இகழ்ச்சியற்ற சிறப்பினையுடைய, இழை போக்கு அறியப்படாத நுண்ணிய நூலாடைகளை இடையிலே உடுத்தி விடுவான; கண்டு விடைவேண்டும் விறலியர்க்கு அழகமைந்த சிறப்பினையுடைய விளககம மிக்க பேரணிகலனகளை அணியக கொடுப்பான (மலை. 561-570). மெல்லியல் குறுமகளே, யான் அரிதாகப் பெற்ற சிறப்பினையுடைய நினனிடத்தினினறும் பிரியுமாறு கருதுதலுமுண்டோ' எனத் தலைவன் தலைவியைத தேற்றி வற்புறுத்தினான 75: 21-23). அரிதாகப் பெறுகின்ற சிறப் பினையுடையது காமம் (அகம். 354:5). அறியாத நாட்டின அருஞ் சுரநெறியிலே தன்னையழைத் (அகம். துபபோன சிறியோனுககொத்த என் இளமகள் சிறப்பும் சீருமினறிச சீறூரினிடத்தே வறிய பெணடின் குடிசையாகிய தொடர்பில்லாத வறு மனையில் சிலம்பு கழித்து அவனுடன் மணம் பொருநதினளோ' என்று செவிலி, தலைவனுடன் போன தலைவியைக குறித்து இரங்கினாள் (அகம். 369:20-26). அரிதாகப் பெறுதற்குரிய சிறப்பினை யுடையது புத்தேள்நாடு (தேவருலகம்) (குறு. 101-2). தலைவி தோழியருடன் விளையாடியிருக் கையில மணலிலே ஊனறிய புனனை விதை முளைத் துச் செடியாக வளர்நதது கண்டு, நெய்யையும் பாலையும் நீராகப் பெயது இனிது வளர்ந்த அப் புன்னை மரத்தை, 'இது நும்மினும் சிறநதது; நும் உடன்பிறப்பு ஆகும், எனறு அன்னை அதன் சிறப்புரைத்தனள் (நற 172:1-8), தலைவனுக்கு அகன்ற பெருஞ்சிறப்பினையுடைய தந்தை பெயர னாகிய புதலவன முறுவலித்துச் சிறுதேருருட்டும் தளர் நடையைக கண்டு விருப்பம் மிகுந்தது (ஐங். 403). 'நெஞ்சே' புகழ்சான்ற சிறப்பினை யுடைய காதலி தனித்திருக்குமாறு நீ அவளைப் பிரிந்து வந்ததுமல்லாமல் எம்மையும் வரச செய்த னையே' என்று தலைவன் பாசறைக்கணணே பருவ வரவு கண்ட நிலையில் தலைவியை நினைந்து நெஞ்சொடு புலந்துரைத்தான் (ஐங், 445). 'ஒளி பொருந்திய அணிகளையணிந்தவளே, சிறப்பொடு விளங்கிய காட்சியினையுடைய நின மாமையழகு நினனைக் காதலர் மறக்குமாறு விடுமோ எனத தோழி, தலைவனின பிரிவுக் காலத்தில் பருவவரவு கண்டு வருநதிய தலைவியை 46 சிறப்பு வற்புறுத்தினாள் (ஐங்.470:3-5}, தேடுகின்ற பொருளாலுணடாகும் சிறப்பினை நினைந்து போனவராகிய தலைவர்க்காகப பிற தெய்வங் ணடிக் கொள்ள சுகருதி மனஞ்சுழலாதே என்று தோழி தலைவியை ஆற்றுவிததாள் (கலி. 15:18,19). புல்லியார் அருகில் இருக்கும் போது ஒருவர்க்குச் சிறப்பு செயது புகழந்து வாழ்ததி அவர் எழுந்து போன அளவிலேயே அவாக்குள்ள பழிகளைத் தூற்றுவர் (கலி, 25:15,16). பாடல் ற சிறப்பினையுடையன பூக்கள் (கலி. 28:1). கார்காலம் முதிர்தலால் மலர்களைச் சூடிச் சீர் முற்றிப் புலவர்வாயிற சிறப்பினை வையை பெற்று வரும் (கலி. 67:1-3). 'நின் கண்ணாலும் நத லாலும் கதுப்பாலும் அழகிய கையாலும் நீ நின் தந்தைக்குத் தணணெனச் செய்யும் சிறப்புப் போலே எமககும் சிறப்புச் செயது இவ்விராககாலத தில் எம்மோடு தங்கிப் போசு வேண்டும்' என்று தலைவனுடைய பரத்தையர் அவன் மகனை வேண்டினர் (கலி. 83-17-20) 'விளக்கமுறுத்தாத மணியைப் போல அழகு கெட்ட நின காதலியின் திரண்ட நெடுமென தோளின வளை கழன்றது. நீ நறும் பொழிலிலே அவளைப் புணர்நதிருந்து, நின்னைப் பிரியேன' என்று தெளிவித்ததனால் உள்ள சிறப்பன்றோ' எனத தோழி தலைவனை வினவி வரைவு கடாவினாள் (கலி. 132:12-15). திருப்பரங்குன்றத்தின்கண முருகனது யானைககுச் செய்யும் பூசையில் அந்த யானை கவளங்கொண்ட மிச்சிலைச்சிறப்போடு உண்ணாதொழியின் மணம பெற்ற மகளிர் தம் காதலரது அருளை எய்தார்; மணம் பெறாத கனனியர் மைந்தர் தோள்களைக் கூடார் (பரி. 19:88-94). தாழாத சிறப்பினையுடைய வர் தளிரியல் மகளிர் (பரி. தி.2:15). 3.செல்வம். யானையணிகள் போரிட்ட இடமகன்ற பாசறையில், ஊன தடிகள் வானில் பறக்கும் பருந்து களைக கவர்ந்து ஈர்க்குமாறு, பகைவருடைய நாட் டிவே முற்றுகையிட்டுத் தங்கியிருக்கும் அழகிய பெரிய சிறப்பு - செல்வம்-அமைந்தவன முதுகுடுமிப பெருவழுதி (புறம். 84:3-6), பொய்கையில் மேயந்த நாரை இனிமை கொண்ட மருதமரத்தின் பூங் கிளையில் தங்குதலை வெறுத்தால அழகிய காஞ்சி மரக்கிளையிலே சென்று துயிலும் காப்பமைந்த சிறப்பினையுடைய நன்செய் வயலகள் நிறைந்தது நல்லூர் (புறம்.35119-12), பல நல்ல வயல்களைக் கொண்டு பொலிவுறுகின்ற தலைமையமைந்த விழுச் சிறப்பினையுடையது தித்தனது உறையூர் (புறம்.395:16-19). வேள்வியில் இடுகினற ஆவுதியின் புகையும் சமைத்தலுக்கு இடுகின்ற நெய்யின புகை<noinclude></noinclude> hnlg8ign9shvw882g15obonfzyifu4v 250 669226 1987723 2026-11-06T18:16:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறப்பு யும் ஆகிய இரண்டும் ஒருசே) சகமழுமமணத்தோடு வானுலக்க கடவுளரும விரும்பும் வகையில் அவ ரைப பேணும் வளம் நிறைந்த அழியாத சிறப்பு டையலன் பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன் (பதி. 21.1-16). கரும்புகள் நெருங்கிய கழனிகளையுடைய நாடு வளம் சுரக்குமாறு, வளம் பொருந்திய சிறப் பினையுடைய உலகமக்களைக காத்துக் காவிரியாறு கிழக்கு நோக்கிப் பாயும் (பதி. 60-3-6), 'பல்வேலிரும் பொறையே, நின நாட்டில் பயன ஒழிதலையறியாத வளம பொருந்திய, நின் சிறப்பினையுடைய பல வான புதுவருவாயாகிய தானியங்கள் மலிய நீ பொலிந்து வாழக என்று இளஞ்சேரலிரும் பொறையைப் பெருங்குனறூாகி ழார்வாழத்தினார் (பதி.89,8-13,20). மணவொலி மிக்க பந்தரிடத்தே தலைவியை அணிகள் அணிவித்த சிறபபினொடு, அப்போது அரும்பிய வியர்வையை ஆற்றித தமர் அவளைத் தலைவனுக்கு ஈந்தனர் (அகம்.136:16-18). 'மடந்தையே, மலைகள் பொருந்திய சிறப்பினை யுடைய நம்மூர்க்குப் பகல் விருநதாக நாம் செல் லோம் 'எனததலைவன் தலைவியை உடன்கொண்டு போய் மீளுகையில் கூறினான் (ஐங். 396:3-5). மகளி ரது ஆராக் காமலினபத்தைப் பொழிற்பாயலில் தலைவரொடு கூட்டும களவுப் புணர்ச்சியையும் அடியுறை மகளிர் தம் மைந்தர் மார்பை நீங்காத கற்புப்புணர்ச்சியையும் அம்மகளிர் மனமெனத் தரும சிறப்பினையுடையது திருப்பரங்குன்றம் (பரி. 8:39-46). காதலரிடையே துனியையும் புலவியையும் ஏற்படுத்துவது வையையாற்றின் சிறப்பாகும (பரி. 20.96,-97). தனமை - 4. தனித்தன்மை. 'புகழ்சான்ற சிறப்பு - தனித் சொண்ட அமபினை ஏவும தொழில் மிகச் சென்று பொருந்துதற்குக் காரணமான இக் கொலைவன் யாரோதான' என வல்விலோரியின் அம்பெய்யும் ஆற்றலை வியப்பர் வனபரணர் (புறம். 152:7,8). பிறபபொத்த ஒருவயிற்றுப் பிறந் தோருள்ளும் கல்விச் சிறபபினால் தாயும மனம் வேறுபடுவாள் (புறம். 183:3,4). பகைவரை வாள் கொண்டு வீசும் போது அவருடைய மார்புகள் பிளந்து சிந்தும் குருதியினால் கரிய கழிநீர் நிறம் மாறிக் குங்குமக் குழம்பு போல் ஆகுமாறு போரிட்டு அவர்தம மதிலகளையழித்த வலிமை யினால மேம்பட்டு விளங்கும் சிறப்பினையுடைய உயாந்த முயற்சியமைந்தவன இமையவரம்பன நெடுஞ்சேரலாதன (பதி. 11.7-11). ஞாயிறு விரும்பி ஊர்கின்ற தீதற்ற சிறப்பினையுடையது விசும்பு (பதி. 17:10,13). 'எப்பொழுதும் வெற்றியில் விருப பததையும் பகைவாக்கு அசசம் பொருந்திய சிறப 47 சிறாஅர் பினையும் உடைய கொள்ளை மறவர் கொல்களிறு களைப் பெறுக எனக் கடல்பிறககோட்டிய செங்குட்டுவன அவர்க்குப் பரிசில் அளித்தான (பதி. 43:24,25). கருநிறத்தையும் மின முதலான தொகுதிகளையும் உடைய வளம் பொருந்திய சூல் மேகங்கள், உலகினைக் காக்கின்ற அச்சம் அமைந்த சிறப்பினையுடையன (பதி. 81.1, 2}. கமுகினது முற்றாத இளங்காய நீர் உண்போர்க்கு மகிழ்ச்சியை மிகுதியும் வளர்ககின்ற சிறப்புடையது (அகம். 335'22-24). 'வாலியோனாகிய பலதேவ னுக்கு நீ பிறப்பு முறையில் இளையையாதலும் தலைமை முறையில் முதுமை தோன்றலும் வேத்த தால் தெரிந்துணருங்கால் உயிர்தொறும் உள் ளுறைந்து நிற்றலும ஆகிய இந்நிலைமைகளும் நின் பழைமை நிலைபோல நினக்கேயுள்ள சிறப பாகும' எனத் திருமாலைக் கீரநதையார் போற்று வார் (பரி. 2:20-27), 'குறப்பிணாவான வளளியை மணந்தோய். எம வாழத்தினை நின்செவிக்குச் சிறப்புணவாகக் கேட்டல் வேண்டும்' என்று முருகனை வேண்டுதல் (பரி. 1995, 86). நமரும் 5.கற்பு. 'அழகிய இனிய மொழியினையுடைய வளே, வெற்பன் மணம் வேண்டி வர, அவனுக்கு நினனைக் கொடுகக நோந்தனராதலால் இனி நின சிறப்பு - கற்பு - பொலிக' எனத் தோழி தலைவிக்கு வரைவினையறிவிததாள் (ஐங். 300'2-4), நல்வினை. 'நின்னையொழிந்தோர் சிறப பினால் - நலவினையினால்-உயர் பிறப்பினராதலும் தீலினை யினால் இழிபிறப்பினராத்தும் ஆகிய இது நின ஆணைக் கணணே உள்ளது' என முருகனை ஏத்துவர் கடுவனிள வெயினனார் (பரி. 5 19-21). 6. சிறப்புடையாளன - தனியாண்மையுடையோன. கடல் கிளர்நதாற் போன்ற போர்ககளததின நடுவே சினத்தினால மனமபுழுங்கி, வாயமடித்து, வேலை யசைத்துக கொண்டே தன்பக்கத்து வீரரையும் செலுத்திச் சென்று, எதிர்வரும் படையைப பிளந்து நின்று, போரிட்டு அப்படையிடையே தானும வெட்டுண்டு, மெயசிதைந்து வேறுபட்டுக் கிடக்கும் சிறப்புடையாளனின - தனியாணமை யுடையோனின் - மறமாணபு கண்டு அவன் தாயின வாடிய வறுமுலை ஊறிச் சுரந்தன (புறம்.295). சிறாஅஅர் - சிறுவர், சிறுவர் சிறாஅர் என விளிக்கப் பெறுவர் (புறம்.291.1). சிறாஅர் - சிறுவர். நலலறிவுடைய குயககுலத்துச் சிறாஅர் - சிறுவா - கலம் வனைதற்குத் திகிரிக<noinclude></noinclude> aqp5hsdez2tc6o1v97nbu7g6l7vlzny 250 669227 1987724 2026-11-06T18:16:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறாஅர் மலையமானின் கணணே வைத்த பசுமண் திரள் அவர்தம் கருத்திற் கொண்ட முடிவைப் பெறுவதாம (புறம். 33:7-10). சோழன குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவன மக்களை யானைக் கால்களில் இடத்துணிந்தபோது இடைப்புகுந்த கோவூர்கிழார் அம்மன்னனிடம், 'இவர் இப்பொழுது களிற்றைக் கண்டு தம் இளமையால் தாம முனபு வெருவியழும் அழுகையை மறந்துவிட்ட புலலிய தலையையுடைய சிறாஅர்; அன்றியும் மன்றினை வெருவிப்பார்த்து முன்பு அறிந்திராத புதியதோர் வருத்தததை யுடையர்' எனக்கூறி அச்சிறுவரை உயவித்தார் (புறம்.46:5-7), உழவரின், புலலிய தலையையுடைய சிறாஅர் பெரிய தெஙகம பழத்தை வெறுத்தால் நெடிய போரின்கண ஏறி விசைததெழுந்து பனம் பழத்தைப் பறிப்பர். (புறம்.61:8-11), சிறுகுடி கிழானான பணணனது இலலத்திலிருந்து பெற்ற சோற்றையுடைய கையினராய்ப் பெரிய சுற்றத் துடன் கூடிய சிறாஅர், மழைபெயயுங் காலத்தைப் பார்ததுத தம் முட்டைகளைக கொண்டு மேட்டு நிலத்தையடையும் எறும்பின் வரிசைகளைப் போல வேறுவேறு சென்றனர் (புறம்.173:5-9). மரத்தைத் துணிக்கும் தச்சனின மழுவையுடைய கைத்தொழில் வல்ல சிறாஅர் காட்டிடததே செனறால் அககாட்ட கத்தின் எத்திசைக்கண்ணும் அவர்க்கு வேண்டிய மரங்கள் கிடைக்கும் (புறம. 206:11-13). சிறுவர், 'சிறாஅ.அர்' என்று நீட்டி விளிசுகப் பெறுதல் (புறம்.291.1) அசையும் தலையையுடைய இளைய ஆமான் கன்றைப் புல்லிய தலையையுடைய சிறா அர் தம் சிறுதோக்குரிய கன்றெனப பூட்டி விளை யாடுதல் (புறம்.319,10,11). புதுவரகு அரியப்பட்ட அரிகாலிலே மேயும் எலியைப பிடித்தற்குக கள்ளி மரத்தடியிலே நினறு பார்த்திருக்கும் யுவமிய தலையையுடைய சிறாஅர் தம் விலலையெடுத்து ஆரவாரித்தால் குறுமுயல அஞ்சியோடும் (புறம. 322:8-6). இரத்தி மர நிழலிலே மெலலிய தலையை யுடைய வேட்டுலச் சிறாஅர் அம்பெய்து விளை யாடுவர் (புறம்.385:11,12). வேட்டுவச் சிறாஅர் நெடுந்தொலைவு செல்லாமல் மடைக் கரையிலே பிடித்துக் கொணாந்த உடும்பினை மறவன மனைவி சமைத்து விருநதயர்வாள் (புறம 326:7-12). புல்லிய தலையையுடைய சிறாஅர் மனறத்தினகண் ஆரவாரித்தால் குறுமுயல வைக்கோற்போரிலே ஒடுங்கும் (புறம்.334:2-4). நுண்ணிய பூணணிந்த மார்பினையும் புல்லிய தலையினையும் உடைய சிறாஅர் தாம் எயது விளையாடும் அம்புகள் அற்ற காலத்தில் தந்தை முதலான தமர்முகம் நோக்கு வர் (புறம.373:16,17). சிறாஅர் புலிப்பல் கோக கப் பெற்று கழுத்தணியணிந்த புலலிய தலையினர் 48 247). சிறாஅர் (புறம்.374:9), பிள்ளையஞ் சிறாஅர் (புறம். 380: 13). மூதறி சிறாஅர் (புறம்.388:11).உழவரு டைய காதலஞ் சிறாஅர், தேன மணங் கமழும் நெயதற் புதுபபூவைச் சூடி அதனை வெறுப்பாரா யின், பினனர் முள்ளி மலகளைப் யறித்துக் கோரையைப் பலலினால மென்று கிழித்த நாராலே அவற்றைக் கணணியாகத தொடுத்துத் தலை நிறை யச் சூடுவர்; சூடிக் கொண்டு சணபங்காயை முறித்து அதன சுண்ணத்தைத் தம் மார்பிலே பொனனுரை காணும் உரைகலபோல் தோன்றும் படி அப்பிக கொள்வர்: அப்பிக் கொண்டு பழைய சோற்றை உண்டு வெறுதது, குடிலின முறறத்தே அவல் இடிப்பர் (பெரு. 213-226). தச்சச சிறாஅர் பிறர் விரும்பும்படி சிறுதேர் செய்வர் (பெரு. 248, மலையகச் சீறூரிடத்தே ஏற்றமான நெறி யிடை வழுக்கி விழுநது முடம்பட்டுக் கிடககும் பட்டிற்குப் புல்லியக குடுமியையுடைய சிறாஅர் இருபபைப் பூக்களை வில்லினால் உதிர்த்து, அவற் றைத் தினன வரும மரைமானையும விரட்டிவிட்டு உண்பிப்பர் (அகம்.107:14-18). சேற்றுப பரப் பிலே காலைப் பொழுதில மீன வேட்டைக்குச் சென்ற, கொழுமீனாகிய உணவினையுடைய புல் லிய தலையமைந்த சிறாஅர் இட்ட வலையில் கொக்குச் சேலல சிக்கியது (அகம். 290:2-4), உவர் மண் அரித்தலால் மயிர் உதிரப்பெற்று ஊன பொருநதிய தலையினையுடைய சிறா அருடன புலைத்தி (வணணாத்தி) ஆடைகளுக்குக் கஞ்சி ஊட்டுதல் (அகம். 387.4-7). "சிறாஅர் இன்புறு தற்குக காரணமான நண்பினையுடையவனே என்று தலைமகன தன் பாங்கனை விளித்தான (குறு. 129:1). செல்வச் சிறாஅர்தம் சீறடிகளில் தவளை வாய போலும் வாயையுடைய பொனனா கிணகிணி அணிசெய்தன (குறு. 148:1,2). கன்றுகளை மேய்த்தற்குரிய வழிகளிலே செலுத்திய புல்லியதலையினையுடைய சிறாஅர், மனறததில் உள்ள வேங்கை மரம் மலரும் செவ்வியைப் பார்தது அதன்மேல் ஏறாமலே 'புலி புலி' எனச செயத இனபந்தரும் ஆரவாரம் வானளாவிய மலைமுழை யினிடத்தே எதிரொலியுண்டாக்கும் (குறு. 241:3-6) விலலேர் உழவராகிய ஆறலை கள்வரின சீறூரி டத்து வானளாவிய வேப்ப மரத்தின் புள்ளிபட்ட நிழலிலே கட்டளைக் கல்லைப் போன்ற அரங்கி னையிழைத்து, ஏனைத தொழிலொன்றும் கலலாத சிறாஅர் நெல்லிக் காயகளைக கொண்டு பாண்டி யாடுவர் (நற்.3:1-5). பெரிய கழிசூழ்ந்த பாக சுத்தில் பரதவருடைய வனறொழிற சிறாஅர் இறா மீன்களோடு ஏனை மீனகளையும் பிடித்தற்காகப படகினை மேற்கொண்டு கடலிற் புகுந்து சுறா லான<noinclude></noinclude> eog74go9hb21mcgj3l52yxhy1fq49c7 250 669228 1987725 2026-11-06T18:16:50Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறாஅன் மீனையும் மற்றுமுள்ள வலிய மீன்களையும் பிடித் துத துண்டித்துப் பெய்த தோணியராய் மணற் பரப்பின்கண் வநதிழிவர் (நற். 111:2-9) கொலைத் தொழில் விருப்பமுடைய பரதவச் சிறாஅர் வலை யும் தூண்டிலும் கொண்டு, பெருங்காற்று வீசு தலால அலையெழுகின்ற கடலிலே மீன பிடிக்கச் செல்வர் (நற். &07:10-12). கடலிற் சென்று சுறா வேட்டையாடும் தந்தை தான செலலும் கடலுக்கு உடன் கொண்டு போகாமையால் மனையின கண்ணே அழுது தங்கிய புலலிய தலையையுடைய சிறாஅர் விரைவில் முயனறு பெற்ற நுங்கினால் உவப்பர் (நற்.992:1-5). சிறாஅன் - சிறுவன். மணம் மறககுடித்தாயான செம்முது பெண்டின் காதலஞ் சிறாஅன்-சிறுவன் (மகன்)- குடப்பாலிலே ஆயமகள் தெறித்த சிறிய உறை போலப் படை நடுவே தானொருவனாய் நின்று போர் மேம்பாடுறறான் (புறம்.276:3-6). வேண்டியோர்க்கு மறுக்கப்பட்ட தலைவியொருத்தி யின தமையனான வல்லாணமையுடைய சிறாஅன 'யான் சிறிது கலவியறிவுடையேன்' எனறு தருக்குப் பேசினான (புறம்.346:3). - சிறார் - சிறுவர். வெள்ளாட்டின் வெள்ளிய குட்டி புல்லிய தலையினையுடைய சிறாரொடு - சிறுவ ரொடு - துள்ளியாடுதல (அகம். 104:9,11). திதியின் சிறார் (மக்கள்) ஆகிய அசுரர் உட்பட யாவரும் யாவையும் திருமாலிடத்தேயிருந்து தோன்றிப் பர வுதல் (பரி. 3:6,10). சிறியர் - இளைஞர். மதுரையின் நால்வேறு தெருவி லும் சிறியரும் இளைஞரும்-பெரியருமாகிய நெய் தல் (நெசவு) தொழிலோர் திரணடு நின்று ஆடை விற்றல் (மது. 820-522). சிறியரும் பெரியரும் வாழும் ஊர் (குறு.368:5). சிறியவன் - சிறியோன். கொடுத்தற்கு மனம் சிறியவன்- சிறியோன் ஆனலனுடைய செலவம் தன்னைச் சேர்ந்தவரைப் பாதுகாவாது (கலி. 10:2). சிறியோர் - சிறியவர். 'பேரியாற்று நீரின் வழியே போகும் புணைபோல ஆருயிரானது ஊறின்வழியே அமையுமென்பதை அறிஞர் கூறிய நூலாலே தெளிந்தனமாதலால் நன்மையில் மிககவரை மதித் தனுமிலேம! சிறியோரை பிறியவரை - பழித்தல் அமமதித்தலினும் இலேம' என்பர் கணியன் பூங் குன்றனார் (புறம். 192.8-13), 'நீ நின்னிலும பெரி யோரைப் போற்றிச் சிறியோரை அருள்வாய' - 49 சிறுகுடி என்று பெருஞ்சேரலிரும் பொறையின் பண்பினைப் பராட்டுவார் அரிசில் கிழார் (பதி. 79.3). அவ சிறியோன் - சிறியவன். தம் குடியின மூததோரைக் கூற்றம் கொண்டு போனதனால விதியால் கொடுக் கப்பட்டுத் தம்மிடத்தே வந்த பழைய அரசுரி மையை, 'இச்சிறப்பினைப் பெற்றோம்' எனக் குடி மக்களை வரிவேண்டி வாங்கும் ஆண்மையிலலாத சிறியோன் - பிறியவன் - பெறுவானாயின னுக்கு அது தாங்க மாட்டாதபடி மிகவும கன முடையதாகும் (புறம்.75:1-5). 'மணிகள் பதித்த பலகை (பரிசை) யினையும் நெடிய வேலினையும் துணிவுடை உள்ளமொடு மிக்க மெய்வலிமை யினையும் கொண்டு அறியாத் தேயத்தின்கண என் மகளை அழைத்துச் சென்ற சிறியோன என்று தலைவனைக் குறித்து, மகடபோக்கிய தாய் கூறினள் (அகம். 389:18-21). சிறுகாலை - விடியல். தலைமகன தொடர்பு கொண்ட பரத்தை சிறுகாலையில் - விடியலில் - தலைவியின் மனைவாயிலில் வந்து நினறு அவனைப புலந்து கடுஞ்சொல் கூறினாள் (கலி. 97.3-5). சிறுகுடி - 1. சீறூர். குறவர், நீணட மூங்கிலிலே யிருந்து முற்றிய தேனால் செய்த கள்ளின தெளி வைக குன்றகத்துச் சிறுகுடியிலே-சீறூரிலே - இருக கின்ற தம சுற்றத்தோடே உண்டு மகிழந்து, தொண்டகச் சிறுபறையின தாளத்திற்கேற்யக் குரவையாடுவர் (முரு. 194-197). மலைப்பக்கத்தில் தேனையும் கிழங்குகளையும் உடையராயப் பனறி யின பழுதுநீக்கப்பட்ட ஊனையும் மற்றுமபல ஊன் நிறைந்த கடகங்களையும் யானைக்கொம்பு களே காவுமரமாகக கட்டிக கொணர்ந்த கானவ ருடைய வளம் பொருநதிய புதுவருவாய் அமைந்த சிறுகுடியில நீவிர் தங்குவிராயின நும் சுற்றத்தோடு அவ்வுணவுகளை மிகவும் பெறுவீர்' எனக் கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பெறுகின்றனர் (மலை: 151-157). பலாவின் சுளைகளை உண்ணும் முசுக்கலைகளால உதிர்க்கப்பெற்ற பலாவித்துக் கள் எங்கும் கொள்ளக்கிடக்கும் மலையிடத்தே பொருந்திய சிறுகுடியையுடைய கானவன மகள் தலைவி(அகம். 1.30-38). பாலைநிலத்தில் கரிந்து உதி. ரப்பெற்ற மரங்களையுடைய காட்டு வாழக்கை யமைந்த மறவர், தொன்று தொட்டு இயன்று வருவதான தமது சிறுகுடியில் உள்ள மன்றத்து நிழலிலே படுத்துறங்குவர் (அகம். 75:4-7). வன னிலததைச் சார்ந்திருந்த பழைய பெரிய மன்றத திலே ஆறலை கள்வர் தங்கி வழியைப் பார்த திருக்கும் படியான, பசுககள் மிகக சிறுகுடியின்<noinclude></noinclude> locyddxru90njinab6hteqty5mzlnuq 250 669229 1987726 2026-11-06T18:17:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறுகுடி . கண வாழ்ந்தோர் மனைகளைவிட்டுப் பெயர்ந்து போவர் {அகம். 103-8-8). தலைவியும் தோழிய ரும் கானலிடத்தே சிற்றில் இழைத்துச் சிறுசோறு சமைத்து விளையாடியிருக்கையில் அஙகு வந்த தலைவன, 'இளமகளிர், பகலும் ஒளிமங்கியது; யானும் தளர்ச்சியுடை வேண்; ஆதலால் நும் விருந்தினை உண்டு, ஆரவாரமுடைய இச்சிறு குடியிலே இன்று இரவு யான் தங்கிச் செனறால குறை ஏதுமுண்டோ' என வினவினன் (அகம். 110 8-14). குகையிடங்களைத் துழாவி அருவி கொணர்ந்த அரவு உமிழந்த அழகிய மணி பெரு மலைச் சிறுகுடியின் தெருவினை இருனசுற்றி விளங்கச் செயதது (அகம்.192.10-12). 'தோழி, நம் தலைவர், நெடுஞ்சுனையிலே நம்மோடு ஆடிப் பகலை இனிது கழிததுச் சோலையினையுடைய பெரிய மலையிலுள்ள அழகிய தமது சிறுகுடிக்கு இரவே செல்வாராயினும் நன்று' எனத தோழி தலைவிக்குக கூறினள் அகம. 226:5-13). குற்றங் களே வேலிகளாகவுடைய சிறுகுடியிடத்தே வேங்கை மரங்கள் பூத்த மலர்கள் பரந்து பாறை களை அழகுறுத்தும் முன்றிலில், குறவர் மகளிரொடு குரவையாடினர் (அகம். 232:6-10} தலைவனை க கண்டது முதல் தலைவி அரிய நினைவுத்துனபத் தால்தோள் மெலிந்து பரதவரது காலைஞ் சிறுகுடி யிலுள்ள பெண்டிரின் அலரால் உள்ளங்கலங்கி வளைநெகிழப்பெற்றாள் (அகம். 250-9-13). முல்லை நிலம சார்ந்த குன்றின அடிகளிலுள்ளது சிறுகுடி (அகம்.284:7). 'பெரும, நீ மிகக ஆரவாரமுடைய எமது அழகிய சிறுகுடிக்கண்வந்து இரவு தங்கினால் யாம் நினக்கும் நின் இளையர்க்கும் நல்விருந்து அயர் வோம்' என்று தோழி தலைவனுக்குரைத்தாள் (அகம். 300;14-22). "தோழீ, நம் தலைவன் நமமை மணந்து கொள்ளுதலைத் துணிநதானாயின், காந் தட்பூக்களையுடையசிறுகுடியின் அலரைப் பொருட் படுத்தாது அவன் மார்பே புணையாக நாளை நாம் அருவியாடுவோம் எனத் தோழி தலைவிக்கு உரைததாள் (அகம். 318:3-8). 'தலைவி கூர்வேல விடலையாகிய தன் தலைவனதுசொல்லைத் தேறிச் சென்று, காட்டு வாழ்ககையுடையாரது சிறுகுடி யின்கண் தங்கியிருப்பாளோ என்று தாய இரங்கி னள் (அகம்.815:14-18). 'நாடனே, எழுமைக காண இரவுக் குறியிடத்தே வருவையாயின,மீளுங்காலை யாம மனமயக்கம ஒழியுமாறு நீ நின் மலைகள் பொருந்திய சிறுகுடியை அடைநதவுடன் ஊது கொம்பினைச் சிறிதே ஊதல வேண்டும் என்று தோழி தலைவனிடம் வேண்டினள் (அகம்.318:7-15). கடலிலே மீன பிடிக்கும் படகினன் ஆகிய தமையன் கொணர்ந்த மீனகளை அவனுடைய தங்கையர், 50 சிறுகுடி விழாவினையுடைய தெருக்களில் விறகும் கானலஞ் சிறுகுடிகள் அமைநத கடற்கரையினன தலைவன (அகம். 320:1-5). எயினமகளிர் இருப்பைப் பூக்களை மூங்கிறகுழாயிலே தொகுததுக் குன்றகச் சிறுகுடி யின் தெருக்களில் விற்றனர் (அகம் 331:1-7). பெரிய மலையிலிருந்து இழிகின்ற வெள்ளருவி பாறை வெ டிப்புக்களில் ஒலிஙகும் பல மலர்களையுடைய சார லில் உள்ள சிறுகுடிக்குறவனின குறுமகள் தலைவி (குது. 95:1-3). கொல்லிக் குடவரையில் அருவிபாயும் பரந்த நிலத்தில் ஐவன நெல்லை விதைத்து அதனி டையே களையாக முளைத்த மலைமல்லிகையையும் மரலையும் களைநதெறியும், காந்தள் வேலியை யுடைய சிறுகுடியில் உள்ளோர் உணவின்றிப் பசித்தால் யானைக கொமபை விற்று உண்பர் (குறு.100.1-5). மேகங்கள் விளையாடுதற்கிடமான குன்றுகளைச் சேர்நத சிறுகுடியினிடத்தேயிருந்து மேயசசென்ற பசுககள் மாலையில் மீளும் (குறு. 108:1,2), 'கானற்சோலையையுடைய சேர்ப்பனது கொடுமையை நினைநது மிகும் துன்பததோடு வருந்தி நள்ளிரவில் துயிலாதிருப்பாரை ஏனெனறு வினவாத உறக்கம் பொருந்திய கண்களையுடைய அறிவற்ற மாக்களோடு நெடிய இரவையும் கொண்ட இந்தக் கடற்றுறையிலமைந்த சிறு குடி நாம் தங்குதற்கு ஏற்றதனறு' எனத தலைவி நொந்துரைததல (குறு. 145). ‘பரதவர் மடமகளது கண்லலையிலேபட்டொழிதற்கிடமான கானலிடத் தேயுள்ள சிறுகுடிககண் செல்லுதலைத் தவிர் வீராக' என்று தலைவன் தன் காதலைக் கழறிய பாங்கனிடத் துரைத்தான் (ரூறு. 184: 2,6, 7). 'கானலிடத்தே பொருந்திய நம் சிறுகுடியின் முன் னிடத்தில் தலைவர் நாட்டுக் கடலலை வந்து மீளும்' என்று தலைவி பிரிவுக்காலததே தான் ஆற்றியிருந்தமைக்குக் காரணம கூறினாள் (குறு. 228:3-6). 'நமக்கு இன்னாததாகியிருக்கும் இச் சிறுகுடியிலுள்ளார், தலைவன பிரிந்திருத்தலைக் குறித்து நம்மைப் பழிப்பாரோ' என்று தோழி தலைவியை வினலிப் பேசிளை (குறு. 284:3-8), களிற்றியானை பிடியானையைத் தழுவிக்கொண்டு குன்றகச் சிறுகுடியின் மன்றத்திலே இழிந்து செல்லு தல் (குறு. 332:4-6}. "வேங்கை மரததின மலர்கள் மணம்வீசுகினற எம் சிறுகுடியை இநநள்ளிரவிலே எவ்வாறு அறிந்து வந்தனையோ' எனத தோழி இரவுக்குறிக்கண தலைவனை வினவினாள் (குறு. 355:4-7). தலைலனது மலைநாட்டில கருங்குரங்கு தோண்டியதனால் உடைந்த மலர்மணம வீசும பலாப்பழம் அருகிலுள்ள காந்தளஞ் சிறுகுடி யிடத்தே கமழும் (குறு. 373;5-8). கடறகரைச் சோலையிலுள்ள சிறுகுடியில் கடல்மேற் செல்பவ<noinclude></noinclude> 8bsj71phph0ce06zqu485lmw4qxyaks 250 669230 1987727 2026-11-06T18:17:23Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>51 சிறுகுடி ராகிய பரதவர்‌ வ௫த்தல்‌ (நற்‌. 4:1), பிளவுபட்ட நீண்ட மலைச்சாரலில்‌ வன்னிலத்தைச௪ சேர்ந்த இிறுகுடியின்‌ மன்றத்திலே மாலைப்‌ பொழுதில ஆறலை கள்வர்‌ வழிப்போக்களரப்‌ பார்த்திருப்பர்‌ (po. 3851-7), இவன்‌, கடற்கரைச்‌ சோலையைப்‌ பொருநதிய அழகிய இறுகுடியிலிருககும்‌ பரதவர்‌ மகள்‌' எனத்‌ தோழி தலைவியின்‌ குலங்கூறித்‌ தலை வனைச்‌ சேட்படுததினாள்‌ (pp. 46:1-3). முருக னொடு கூடிச்‌ செனற வள்ளிபோல நீ என்னுடன எமது சிறுகுடி.க்கு வருகினறனையோ” என்று தலை சிறுகுடி இழைத்த வண்டற்பாவையின தில சுணஙகுபோல்‌ தும்‌ கண்டல வனமுலை மெல்லப்‌ மரங்களே ஆகிய அழகமைநத களரில எழுந்தது முற்றத்‌ பரவுதற கிடமான வேலியாசவுடையதும்‌ சிறுகுடியிடததே நேறறிரவு ஒரு தேர்‌ வநததன்றோ” எனச்‌ கலைவனின இர வுக்குறி வரவு தொடர்பான அலா தலைவியின (நற்‌. 191:7-7), தலைவி தான்‌ குறித்த பசுறகுறியிடத்தே தலைவனைக்‌ கூடி இன்‌ கானவன்‌ மொழி பேசிப பின ஏற்றினைப்‌ பிரியும்‌ இளைய பிணைமான்போல அகனறு, மூங்கிலகள்‌ உயர்ந்து வளர்ந்த சிறுகுடிககு மீணடனனள்‌ (நற 804 7-11). *அருவி ஆரவாரிக்கு. ம பெருமலைககுப பக்கத்‌ திலே அம்பெய்து கொணர்நத முள்ளம்பன்றியின்‌ இறைச்‌ இயை அவன மனையாளான கொடிசசி மகிழ்நநு துன்‌ கனறு கட்டபபட்டிருககும்‌ வோபபலாவின பழததைத தினற சேதா, அருகிலுள்ள சிறுமலை கொண்டுபோய்‌, காந்தள்‌ மலர்கள்‌ மணககும அசூறுகுடியில வாழ்வோர்‌ யினகண நீரைப பருததறகிடமான, பெரிய மலை களையே வேலியாகவுடைய நும இறுகுடி யாது” எனத்‌ தலைவன தோழியை மதியுடமபடுககும குறிபபொடு வினவினன (ந்‌. :872.7-6). களிறு களும பிடிகளுமாகிய யானையினம நீர்சசுனை யிலே மெயகுழையப புணர்நது, மலைவாழையைத வன்‌, தலைவியை தலைவனது வினவினான்‌ மலைநாட்டின்‌ (நற்‌. 88:2-4, 72, சாரலிலே பகுத்தளிப்பாள்‌ (நற்‌, 86:7-11).. வர்‌ நாட்டுப்‌ புன்னையரும்புகள்‌ றின தாதுக்கள ரரமான துறையில்‌ புறத்திலே நிறைந்து பலர்கதும்‌ ‘Garis, மலர்ந்து மேய்கின்ற படிதற்டிடனான இப்பியின இறுகுடியில்‌ வாழும்‌ பரதவர்‌ மகிழ்ச்சியையும்‌ அங்குள்ள கரைச்‌ சோலையையும்‌ தலை அவற்‌ நினைந்தவுடனே, கடற்‌ அவ்‌ தினறு வெறுத்தபின வேலியையுடைய அயலதாகிய ிறுகுடியினர்‌ ஏங்கில அஞ்சியலறும்படி விடத்தே யான்‌ அவரைக்‌ கூடியிருக்குமாறு சண்ட கனவு, நனவுக்கு வாராதே மறைந்தது” எனத்‌ தலைவி பிரிவாற்றாத நிலையில கனாக்கண்டு இரங்கினள்‌ (eo. 87:2-9). (தோழீ, கடற்கரைச்‌ பலாப்பழங்களைத்‌ தினனும (நற்‌. 32821-5). நண்டு கள்‌ விளையாடிய புலவுநாறும மணல்முற்றததை யுடையது அழகமைநத பரதவர்‌ சிறுகுடி (தற்‌. 822: சோலையிடத்தேயமைந்த அழகிய தோட்டததையும குறையாத வளமிக்க உணவையும்‌ பெரிய ஈகையையுமுடைய நம்‌ சிறுகுடி பொலியுமாறு நெடுந்தேர்‌ ஊர்நது நம்‌ தலைவன்‌ பகற்பொழு விளைததுக திலே பலரும்‌ காண வருதலை நீ உணர்ந்தாயோ” எனத்‌ தோழி தலைவனது மணவரவினைத்‌ தலை விக்குணர்த்தினாள்‌. (ற்‌. 9128-12), இடியேறு மோதிக்‌ கொன்ற களிற்றியானையை அங்குள்‌ Garr பிளந்து அதன வெணகொம்புகளைப பாறையில உலர வைப்பதும்‌, எனைச்‌ செண்டி நகங்களைப்‌ புதைப்பதும அகியவற்றால்‌ எழும்‌ அரவம்‌ புலால்‌ நாறும்‌ சிறுகுடியின தெருக்கள்‌ தோறும்‌ எழும்‌ (நற்‌. 774). மலைகசூழ்ந்த இடத்‌ திலிருககின்ற கானகத்தே பொருந்திய Ag 4,5). 'கடற்பரபபினையுடைய புபபாத்தியிலே கடலநீரைப்‌ கொள்வதாகய, வேளாணமையையுடைய, தலைவனே, உப பாய்சசி உபபு மழையை வேண்டாத கடற்கரைச்‌ சோலை சூழநத எம்‌ சிறுகுடியினகணணேவநது நீ இனறிரவு தஙகிச செலவாய' எனத்‌ தோழி தலைவனிடம்‌ கூறினாள்‌ (நற்‌. 254,5,10-12). மலாநத பூககளை யுடைய தாழைப புதரில மேலகாறறு வீசுதலால உதாந்த பூநதாதுககள மகளிருடைய வளைகள்‌ உடைநது உதாநதவறறைப போல பரநது தோனறும அழகமைநதது சிறுகுடி (நற 299.2-5). புலால்‌ நாறும சிறுகுடியின பனறததில பனைமரம ஓஙகி வளாநதிருநதது (நற. 838:8,9), மலையகததே பொருநதிய தலைவியின சிறுகுடி பொலியுமாறு தலைவன அவளை மணகக வநதான கற்‌. 386! குடியின வளப்பமமிசக பககங்களில மலலிகை மலர்தல (தத்‌, 122:3,௪). கெொறுககச்சி மூளைத்‌ தடர்நத பெரிய மலைபபககத்தே சிறுகுடி இருந 8-10), விடியற்‌ காலத்தில சுனையிடததே அழகு பெற்று மலார்தத சாததட்‌ பூஙகுலையினைப்‌ பாம பெனக்‌ கருதி இடியேறு இடிததலால எழுநத தீது, ஓசை எம முற்‌. 756:7) சிறுகுடியாகிய *நாடனே, இங்கு நீ சாரலினகண்‌ உள்ள இரவிலே வருதல பணபுடையதாகுமோ' எனறு தோழி தலை வனை இரவுக்குறி மறுகதாள்‌ (ep. 168:6-11), “ஞாழற்பூங்கொத்துக்கள, மகளிர்‌ மணறபரபபிலே யில்‌ லைத பரந்து மலைசசாரலில உள்ளேோாா துயிலெழுவர்‌ தலைவனது ஓலித்தலால ஈகூலி. தோளையும சிறுகுடி 25 7-7), முல தலைவியது தோளையும கொணடாடிச்‌ சறுகுடியின மனறத திலே அவன ஏறுதழுவிய புகழ பரநகது (சலி. 1022<noinclude></noinclude> 4zve7pmnpaaqy79utvf6eaghimc68rx 1987728 1987727 2026-11-06T18:17:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுகுடி ராகிய பரதவர் வசித்தல் (நற்.4:1). பிளவுபட்ட நீண்ட மலைச்சாரலில் வன்னிலத்தைச் சேர்ந்த சிறுகுடியின் மன்றத்திலே மாலைப் பொழுதில் ஆறலை கள்வர் வழிப்போக்கரைப் பார்த்திருப்பர் (நற்.33:1-7). இவள், கடற்கரைச் சோலையைப் பொருததீய அழகிய சிறுகுடியிலிருககும் பரதவர் மகள்' எனத் தோழி தலைவியின் குலங்கூறித் தலை வனைச் சேட்படுத்தினாள் (நற்.45:1-3). முருக னொடு கூடிச் செனற வள்ளிபோல நீ என்னுடன எமது சிறுகுடிக்கு வருகினறனையோ' என்று தலை வன், தலைவியை வினவினான் (நற். 82:2-4, 11). தலைவனது மலைநாட்டின் சாரலிலே கானவன் அம்பெய்து கொணர்நத முள்ளம்பன்றியின் இறைச் சியை அவன மனையாளான கொடிச்சி மகிழ்நது கொண்டுபோய், காந்தள் மலர்கள் நிறைந்து மணக்கும் அச்சிறுகுடியில வாழ்வோர் பலர்ககும் பகுத்தளிப்பாள் (நற். 85:7-11).. 'தோழீ, தலை வர் நாட்டுப் புன்னையரும்புகள் மலர்ந்து அவற் றின தாதுக்கள துறையில் மேய்கின்ற இப்பியின ஈரமான புறத்திலே படிதற்கிடனான சிறுகுடியில் வாழும் பரதவர் மகிழ்ச்சியையும் அங்குள்ள கடற் கரைச் சோலையையும் நினைந்தவுடனே, அவ் விடத்தே யான் அவரைக் கூடியிருக்குமாறு கண்ட கனவு, நனவுக்கு வாராதே மறைந்தது' எனத் தலைவி பிரிவாற்றாத நிலையில் கனாக்கண்டு இரங்கினள் (நற். 87:5-9). 'தோழீ, கடற்கரைச் சோலையிடத்தேயமைந்த அழகிய தோட்டததையும் குறையாத வளமிக்க உணவையும் பெரிய ஈகையையுமுடைய நம் சிறுகுடி பொலியுமாறு நெடுந்தேர் ஊர்ந்து நம் தலைவன் பகற்பொழு திலே பலரும் காண வருதலை நீ உணர்ந்தாயோ" எனத் தோழி தலைவனது மணவரவினைத் தலை லிக்குணர்த்தினாள் (நற். 91:8-12), இடியேறு மோதிக் கொன்ற களிற்றியானையை அங்குள் ளோர் பிளந்து அதன் வெணகொம்புகளைப பாறையில் உலர வைப்பதும், ஊனைக் கெண்டி நகங்களைப் புதைப்பதும ஆகியவற்றால் எழும் அரவம் புலால் நாறும் சிறுகுடியின தெருக்கள் தோறும் எழும் (நற்.114). மலைசூழ்ந்த இடத் திலிருக்கின்ற கானகத்தே பொருநதிய சிறு குடியின வளப்பமமிகக பககங்களில் மல்லிகை மலர்தவ (நற், 122:3,4). கொறுககச்சி முளைத் தடர்ந்த பெரிய மலைப்பக்கத்தே சிறுகுடி இருந் தது. (நற்.156:7) 'நாடனே. சாரலினகண் உள்ள எம் சிறுகுடியாகிய இங்கு நீ இரவிலே வருதல் பண்புடையதாகுமோ' என்று தோழி தலை வனை இரவுக்குறி மறுததாள் (நற. 168:6-11), 'ஞாழற்பூங்கொத்துக்கள, மகளிர் மணற்பரப்பிலே 51 சிறுகுடி இழைத்த வண்டற்பாவையின வனமுலை முற்றத் தில் சுணங்குபோல் மெல்லப் பரவுதற் கிடமான தும் கண்டல மரங்களே வேலியாகவுடையதும் ஆகிய அழகமைந்த சிறுகுடியிடத்தே நேற்றிரவு ஒரு தேர் வந்ததன்றோ' எனத் தலைவனின் இர வுக்குறி வரவு தொடர்பான அலா தலைவியின் ஊரில் எழுந்தது (நற். 191:1-7). தலைவி தான் குறித்த பகற்குறியிடத்தே தலைவனைக் கூடி இன் மொழி பேசிய பின ஏற்றினைப் பிரியும் இளைய பிணைமான்போல அகன்று, மூங்கிலகள் உயர்ந்து வளர்ந்த சிறுகுடிக்கு மீணடனள் (நற 204 7-11). 'அருவி ஆரவாரிக்கும் பெருமலைக்குப் பக்கத்திலே தன் கனறு கட்டப்பட்டிருக்கும் வோபபலாவின் பழத்தைத் தின்ற சேதா, அருகிலுள்ள சிறுமலை யினகண நீரைப் பருகுதற்கிடமான, பெரிய மலை களையே வேலியாகவுடைய நும் சிறுகுடி யாது எனத் தலைவன தோழியை மதியுடம்படுக்கும் குறிப்பொடு வினவினன (நற்.213.1-6). களிறு களும் பிடிகளுமாகிய யானையினம நீர்ச்சுனை யிலே மெயகுழையப புணர்ந்து, மலைவாழையைத தினறு வெறுத்தபின அயலதாகிய மூங்கில வேலியையுடைய சிறுகுடியினர் அஞ்சியவறும்படி பலாப்பழங்களைத் தினனும (நற்.322:1-5). நண்டு கள் விளையாடிய புலவுநாறும் மணல்முற்றத்தை யுடையது அழகமைந்த பரதவர் சிறுகுடி (நற்.339: 4,5). கடற்பரப்பினையுடைய தலைவனே, உப புப்பாத்தியிலே கடலநீரைப் பாய்ச்சி விளைத்துக் கொள்வதாகிய, மழையை வேண்டாத வேளாணமையையுடைய, கடறகரைச் சோலை சூழந்த எம் சிறுகுடியின் களைணேவந்து நீ இன்றிரவு தங்கிச் செலவாய' எனத் தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற்.254,5,10-12), மலாந்த பூக்களை யுடைய தாழைய புதரில் மேலகாற்று வீசுதலால் உதிர்ந்த பூந்தாதுக்கள் மகளிருடைய வளைகள் உடைந்து உதிர்ந்தவற்றைப் போல பரந்து தோன்றும் அழகமைந்தது சிறுகுடி. (நற 299.2-5). புலால் நாறும் சிறுகுடியின மன்றத்தில் பனைமரம் ஓங்கி வளாந்திருந்தது (நற்.338·8,9). மலையகத்தே பொருந்திய தலைவியின் சிறுகுடி பொலியுமாறு தலைவன் அவளை மணக்க வந்தான (நற்.386: 8-10). விடியற் காலத்தில் சுனையிடத்தே அழகு பெற்று மலர்ந்த காந்தட் பூஙகுலையினைப் பாம பெனக் கருதி இடியேறு இடித்தலால் எழுந்த ஓசை பரந்து மலைச்சாரலில் ஒலித்தலால சிறுகுடி யில் உள்ளோர துயிலெழுவர் (கூலி. 45 1-7). முல லைத் தலைவனது தோளையும் தலைவியது தோளையும் கொணடாடிச் சிறுகுடியின் மன்றத் திலே அவன ஏறுதழுவிய புகழ பரந்தது (கலி. 102: உபபு<noinclude></noinclude> b4be2meg6plndkdgv898dacndbipn68 250 669231 1987729 2026-11-06T18:17:53Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறுகுடி 37-89). பொதியின்மலையையுடைய பாண்டியனுக் குரிய சிறுகுடியில் வாழும் ஆயர் அவ்வேந்தன் இனிதிருந்து வாழுமாறு அந்நிலத்தெய்வத்திற்கு மடைகொடுப்பர் (கலி.108:58,59). 2.வாணன் ஊர்ப்பெயர். மாமரத்தின் முற்றிய பழத்தை யாமை தன் பார்ப்போடு கவர்ந்துண் ணும் பொய்கைகள் சூழ்ந்துள்ளதும் அறாத புது வருவாய்களையுடையதுமான வாணனுக்குரிய சிறு குடிக்கு-சிறுகுடி என்னும் பெயரையுடைய ஊர்க்கு- வடக்கின்கண் உள்ள இனிய நீரினையுடைய காட் டாற்றின் கருமணல் போன்றது தலைவியின் கூந் தல் (அகம்.117:14-19). வெண்ணெல் அரிவோர் இசைக்கின்ற கிணையொலி, அருகிலுள்ள பொய் கைகளில் பொருந்திய பறவைகளை வெருட்டி ஓட் டுதற் கிடமான விளைநெல் வயல்களையுடைய வாணன் சிறுகுடியின் சோலைபோலத் தலைவி யின் கூந்தல் மணம் கமழும் (அகம். 204:10-14). மகளிர் பொற்காசுகளைத் தொடுத்தணிந்த அல்கு லிடத்தே பூங்கொத்துக்கள் தழையுடையுடன் அசைய, ஊதுகொம்பின் தெளிந்த இசைஒலிக்க, வண்டல் விளையாட்டுக்குரிய பாவையை நீர்த் துறையில் கொணர்ந்து வைத்துக் குரவைக் கூத்தா டுகின்ற கடற்கரைச்சோலை சூழ்ந்தது வாணன் சிறுகுடி: அவ்வூரைச் சார்ந்த அழகிய நீர்வளஞ் சான்ற நெல்வயலில் அரும்பு மலர்ந்த செங்கழு நீர் மலர்களைப் போன்றன தலைவியின் கண்கள் (அகம். 269:15-25). செழியனின் பெயரால் செய்த பெரிய குளத்துநீர் மடைதிறக்கப்பட்டு ஓடியத னால் அக்குளத்தினின்றும் புறப்பட்டுக் கால்வாய் வழியே சென்ற வாளைமீன் சேற்று வயலினுள் ஓடி, அங்கே உழுது வருகின்ற எருமைக் கடாவின் காற்சேறுபட்ட புறத்தோடு, உழவருடைய கோலடி களுக்கும் அஞ்சாது செருக்குற்று வரம்படியில் சென்று அப்பாற்போக மாட்டாது அங்கேயே புரளுகின்ற வயல்வளம் சான்ற வாணன் சிறுகுடி போன்ற அழகு நலம் அமைந்தவள் தலைவி (இவ் வாணன் சிறுகுடி காவிரியின் வடபால் உள்ளது 61 GÓI LIT L.IIT.) (t. 340:2-9). 3. பண்ணன் ஊர்ப்பெயர். மணத்தை ஆராயும் ஆராய்ச்சியையுடைய வண்டு சிறிய வெள்ளாம்ப லின் மேல் ஊதுகின்ற வளம்பொருந்திய பண்ண னது சிறுகுடிக்கண்-சிறுகுடி என்னும் பெயரை யுடையஊரின்கண் உள்ள பாதிரிமலர்களின் மணம் விறலியின் கூந்தல் மணத்திற்கு உவமை (புறம்.70 11-15). பண்ணனுடைய சிறுகுடித்தோட்டத்தில் உள்ள நெல்லிக்காய் சுவைச் சிறப்புடையது (அகம். 54:14-16). 52 சிறுகுடி கிழான் பண்ணன் 4. அருமன் ஊர்ப்பெயர். காக்கைப்பேடை தன் பிள்ளையோடு கூடி இனத்தையும் அழைத்து வந்து கருனைக்கிழங்கின் பொரியலொடு செந்நெல் அரி சிச் சோற்றைத் தெய்வத்துக்குரிய பலியுடனே கவ ருதற்கு மனைகளிடத்தே குழுமியிருக்கும் படியான பழைமைமிக்க இல்லங்களையுடையது அருமனின் பெரும்புகழ் அமைந்த சிறுகுடி (நற்.367:1-6). 5. சிறிய குடி (இல்லம்). சிறுகுடி - சிறிய குடி (பதி. 59.7; மது, 122; அகம். 70:2; 118:4; 140:1; 270:2 330:15; 5. 169:10; 203:6; 219:6; 323:6; 374:2 கலி. 50:13), சிறுகுடி கிழான் பண்ணன் கொடையாளி. சிறுகுடி என்னும் ஊர்க்குரியவன்; வேளாள குலத்தலைவன்; பண்ணன் என்பது இவனது இயற்பெயர். இவன் சிறப்பினால் இவனுடைய ஊர் பண்ணன் சிறுகுடி யென்றே வழங்கலாயிற்று (புறம்.70:13; அகம். 54: 14).காவிரியாற்றின் வடகரையோடு தொடர் புறுத்தி இப்பண்ணன் பாடப்பெறுவதனால் (அகம். 177:16), இவனுடைய சிறுகுடியைக் காவிரியின் வடகரையில் உள்ளதாக வே.வி. உரைக்கும் (அகம். 54,177- உரை). இவனது சிறுகுடி, வண்டுகள் ஊது மாறு ஆம்பல் மலரும் நீர்வளம் மிக்கது; இங்குள்ள பாதிரி மரங்களின் பூக்கள் மணச்சிறப்புடையன (புறம். 70:11-14). இவனூர்த் தோட்டத்தில் சுவை மிக்க காய்களையுடைய நெல்லி மரங்களும் நெடிய அடிகளையுடைய மாமரங்களும் இருந்தன (அகம். 54:14-16;177:16,17). இத்தகைய வளமிக்க ஊரினை யுடைய இவன் அறமும் மறமும் சிறந்து திகழ்ந் தான். எனவே, கொற்றங்கொற்றனார். கோவூர் கிழார், செயலூர் இளம்பொன் சாத்தன் கொற் றனார், மதுரை அளக்கர் ஞாழார் மகனார் மள்ள னார் ஆகிய புலவர்களேயன்றிச் சோழன் குள முற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளிவளவனான வேந்தனும் இவனைப்பாராட்டிப் பாடியுள்ளனர். தனக்கென வாழாப் பிறர்க்குரியாளன் பண்ணன்' என்று கொற்றங் கொற்றனார்பாராட்டுவதும் (அகம். 54:13 14). 'பசிப்பிணி மருத்துவன்' என்று கிள்ளிவளவன் சிறப்பிப்பதும் (புறம். 173:11), இவனது கொடைப் பண்பை உணர்த்தும். பழுத்த மரத்தினைச் சூழ்ந்து பறவைகள் ஒலிப்பதுபோல் இவனது மனையிடத்தே உண்போரின் ஆரவாரம் மிகுந்திருக் கும்; மழை பெய்யும் காலத்தைப் பார்த்து முட்டை களைக் கொண்டு மேட்டுநிலம் சேருகின்ற எறும்பின் வரிசைகள் போலச் சுற்றத்துடனான சிறுவர்கள் பலரும் இவன் மனையில் இருந்து சோறு பெற்றுக் கையில் ஏந்தியவராய்ச் செல்வர். இத்தகைய<noinclude></noinclude> ivgk5lxeuw8g6bbg385xqij4fdg94g1 250 669232 1987730 2026-11-06T18:18:08Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறுகுடியீரே சோற்றுக் கொடையினால் இவனைப் பசிப்பிணி மருத்துவனாகப் பாராட்டிய கிள்ளிவளவன பாணன் கூறறில் பாடிய அதே பாடலில் (புறம். 173), 'யான்வாழும் நாளும் பண்ணன வாழிய' என வாழ்த்தக்காணலாம். இவனது கொடை மேம்பாட் டைப் பாடும் மதுரை அளக்கர் ஞாழார் மகனார் மள்ளனார், 'இவனை நாள்தோறும் பாடாவிடில் என்சுற்றத்தைக் காத்துவரும் வழுதி அவ்வாறுகாக் கும் கண்ணோடடம் ஒழிவானாக' என உனர்ச்சி யொடு மொழிவர் (புறம்.388). இவ்வாறெலலாம் அறப்பண்பில சிறந்து விளங்கிய இவனை, வேலின் இலை குருதியால் சிவக்கும்படி பகைவரின் மலை போலும் யானைகளைப் போரில் அழித்த மறப் பண்பு மிக்கவனாகச் செயலூர் இளமபொன் சாத்தன கொற்றனார் பாடுவார் (அகம . 177:13-16). சிறுகுடியீரே - சிறுகுடியோரே {விளி). சிறுகுடியில் உள்ளோர் 'சிறுகுடியீரே சிறுகுடியீரே' என விளிக கப பெறுதல் (கலி.39:12). சிறுகுடியோர் - சிறுகுடியிலுள்ளோர். 'தாமரைப் பூங் கணணியை அணிந்து சந்தனததைப் பூசி நீ, தலைவி கூறிய குறியிடத்தே வருவையாயின, மலையிலே பலிகொள்ளும் அணங்குகளில் ஒன்றெனக் கருதிச் சிறுகுடியோர் - சிறுகுடியிலுளளோர் -அஞ்சுவர் னத தோழி இரவுக்குறியிடத்து வந்த தலைவ னிடம் கூறிக் குறிமறுத்து வரைவுகடாவினாள் என (கலி. 52:7-10). சிறுகுழை - தாளுருவி என்னும் காதணி. ஆய்மகள் சிறுகுழை - தாளுருவி - அசையும் காதினையுடை யள் (பெரு.161,162), சிறுகுறுந்தொழுவர் - சிறியராகிய குற்றேவல் வினைஞர். காவலையுடைய அகன்ற மனைகளில் சிறுகுறுந் தொழுவர் - சிறியராகிய குற்றேவேல் வினைஞர்- சாந்தம்மியில கத்தூரி முதலிய பல பசுங்கூட்டுக் களை அரைககக கூதிர்க்காலம் நிலைபெற்றது (நெடு. 49,50,72). சிறுகுறுமாக்கள் - சிறுவர். தலைவன் ஊர்ந்து வரும் மடனமாவை நாததுத் தெருவின்கண் திரிகின்ற சிறுகுறுமாக்கள் - சிறுவா - தலைவியின் தோழி யைக் குறித்து, 'இவள் அவளுக்கு அயலானவள்' எனக் கூறியது பற்றிப் பெரிதும் சாலபுடையோர் போலும் என வஞ்சப புகழச்சியாய்ப் பேசப்படு தல (நற்.220:3-10). 53 சிறுசோறு சிறு சினத்தர் - சிறுபொழுதே நிற்கும் சினத்தையுடை யவர். பெரிதும் நிலையாத சிறுசினததராய் - சிறு பொழுதே நிற்கும சினததையுடையவராய - இந் நிலவுலகை இன்பமுற ஆணடோர் சிலரே (புறம. 360:1,8,9). சிறுசெவ்ஞாலி - கருந்தாமக்கொடிப்பூ, தலைவியும் தோழியும் கொய்து குவித்த பூககளுள் சிறுசெங் குரலியும் - கருந்தாமக் கொடிபபூவும் - ஒனறாகும் (குறி.82). சிறுசொல் இழிசொல். 'நலல யானையையும் தேரை யும் குதிரையையும் படைக்கலத் தொழில் அமைந்த மறவரையும் உடைய செருக்கினால் எனது மிகுவலிமைக்கு அஞ்சாமல் மாறுபடும் சினம பெருகி எனனைக் குறித்து, 'இவன ஆளும் நாட்டை மிகுத்துச் சொலவோர் நம்மால சிரிக்கத் தககவர்' எனவும, இவனதான இளையன என வும், யான வெறுக்குமாறு பேசிச் சிறுசொல் இழிசொல் - கூறிய சினமபொருந்திய அரசரைத் தடுத்தற்கரிய போரின் கண்ணே சிதறப் பொருது முரசத்தோடு அவரைக் கைப்பற்றுவேன்' என்று பாண்டியன நெடுஞ்செழியன குறித்து வஞ்சின முரைத்தான (புறம்.78:19). தலைவனொடு தலைவி களவில் புணர்ந்ததனை அறியாளாயினும் சேரியமபெண்டிா அலா தூற்றுவதாகிய சிறுசொல்லை நம்பி அவள் மேனியைச் சுட்டெரிப்பவள் போல நோக்கினான (நற். 175-5-9). அன்னை, பகைவரைக சிறுசோறு -1. சிற்றளவான சோறு, அதியமான நெடு மானஞ்சி இறந்தது குறித்து வருநதிப பாடும் ஒளவையார், 'சோறு எல்லார்ககும பொதுவாத லால் சிறுசோற்றானும் - சிறறளவான சோற்றின கணணும்-மிகப்பல கலங்களோடும் பலாக்கும் பகிர்ந்தளித்து அவருடனே கூடியிருந்து உணபான; இப்போது அது கழிந்ததே' என இரங்கினார் (புறம்.235:4), 2. இளமகளிர் விளையாட்டாகச் சமைக்கும் சோறு. தலைவி தன தோழியருடன கடலில் நீராடியும் கடறகரைச் சோலையில் மணலினால் சிற்றில் இழைததும் சிறுசோறு - விளையாட்டுச்சோறு- சமைத்துக் குவித்தும விளையாடியிருந்தாள் (அகம். 110'5-9). 3. இளமகளிர் நோன்பினுள சமைக்கும் சோறு. தலைவி சிறிய குழமகனைப் பேணிவளாதது<noinclude></noinclude> ajjxmxi85u0clv2f2klqedgp5xen3sj 250 669233 1987731 2026-11-06T18:18:22Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறுதினை அவனுக்கு வேறொருத்தியின் பெண்மகளை மணத் தற்காகச் சிறுசோறு - நோன்புச்சோறு - சமைத்துப் பிறாக இட்டுத தோழியருடன மகிழ்ந்து நோன பியற்றியமை (கலி. 59.20,21). சிறுதினை - சிறியதினை (தினை வகை). மலைச்சாரலி னிடத்தே காந்தட் கிழங்குகளைக் கிளறிப் பன்றி கள் உழுத புழுதியில் மேலும உழாமல் அதுவே உழவாகக் குறவர் நலல நாள் வந்தமை பார்த்து விதைத்த பருமை கொண்ட தோகையையுடைய சிறுதினை-சிறீபதினை முற்பட வினைநதன (புறம். 168:2-7). காய்நத சிறுதினையை முன்றிலில் இறைத்து அவற்றைத் தின்ன வருகின்ற புறாக் களையும் கவுதாரிகளையும் பிடிததல் (புறம், 319: 5-7). சிறுதினையரிசியைப் பூக்களுடன் கலந்து பிரபபரிசியாக வைத்து முருகனுக்கு விழாவெடுத் தனர் (முரு. 218,220). சிறுதினை கொயயப்பெறு தல (மது. 271), 'மூங்கிலைத் தின்பதறகு மேனோக்கி நிறை யானை அல்லருததம் தீரககொம்பினிடத்தே இறவிய போகட்டதாகிய துதிக்கை போன்று வளைந்ததும் துய்யினைத் தலையிலே கொண்ட டதும் ஈன்றணிமை தீர்ந்து முற்றியதுமான பெரிய கதிர்களையுடைய சிறுதினைப் புனத்திலே படு கின்ற பறவைகளை ஓட்டியிருந்து மாலைப் பொதிலே வருக' என்று தலைவியையும் தோழி யையும் செவிலி விடுத்தாள் (குறி. 35-39). தலைவி சிறுதினைக் கதிர்களில் படியும் கிளிகளைக் கடிதற் காகக் குளிர், தட்டை ஆகிய கருவிகளைப் பல முறையும் புடைத்து நின்றாள் (அகம். 33:5-7). தினை வகைகளுள் ஒன்றாகிய அழகிய சிறுதினையைச் சேணோன் (பரணமேலோன்) காத்திருத்தல (அகம். சிறுதினைப் பெரும்புனத்தை மேய்ந்தது (அகம். 148:3,6). பனறி. கிளைகள் நெருங் மேயந்து கிய சிறுதினையின விளைகதிர்களை இனிது கண்ணுறங்கியது (அகம்.178:2,12,13), 'நாடனே, நீ பகலிலே வருவாயாயின் மலைக் குகையின் மேலிருக்கும பரணில் எம்முடனிருந்து சிறுதினையிற படியும கிளிகளை ஓட்டி, காதலி யின கூந்தல மெல்லணையில் துயின்று மீளலாம். எனத் தோழி தலைவனுக்கு இரவுக்குறிமறுத்துப் பகற்குறி நோந்தாள (அகம்.308.6-15). நறுமண முடைய சந்தன் மரத்தை முழுதும் வெட்டி யெறிந்து உழுது விதைதத சிறுதினையின துயயை யுடைய கதிர்களைக் கவரும் குருவிகளை, வேங்கை மரககவையில் கட்டப்பட்ட பரணமீ திருந்து மூங்கில தட்டைகளால் ஒலியெழுப்பி ஓட்டியதலைவியும் தோழியும் துமபியின் இன்னிசையைக கேட்டனர் (அகம். 388-1-9). மலைச்சாரலில் பெரும்புனத்தை 73:14). யானை 54 சிறுநினை யுடைய குறவனது சிறுதினை அரியப்பட்ட மறுகாலி னிடத்தே முன்பனிக் காலத்தில் அவரைக்கொடி மலரும் (குறு.82:3-6). தெய்வங்களுறையும தலை வனது மலைநாட்டில குறவன தன தோட்டத்தில் விளைந்த பொனனிறமானசிறுதினையின கடவுளுக் குப பலியாக விடுத்த வளமையுடைய கதிர்களை அறியாமையால் உண்ட மயில் வெம்மையுற்று நடுங்கியது (குறு. 105:1-5). குறவனது தோட்டத் தில் விளைந்த பொன்னிறமான சிறுதினையின் கதிரைக கிளி ஒடித்து உண்டபின நின்ற கூழைத் தாள் மழையினால் மீணடும தழைத்தது (குறு. 133: 1-3). சிறுதினையைக் காக்கின்ற பரணமேலோன் வீசியெறியும் கொள்ளிக்கட்டையினால் அஞ்சி யகலும் யானை, வீழ்கின்ற விண்மீனின்சுடரொளி யையும் கண்டு வெருவும் (குறு. 357:5-7), மலைச் சாரலிலே அகன்ற பெரிய புனத்தில் விளைந்த சிறு தினையை இரவிலே தொண்டகப்பறையை முழக் கியவாறு அரிவர் (குறு.375:2-5). கடமை மான கள் நெருங்கிய தோட்டத்தில் வளரும் அழகிய சிறுதினைப் பயிரககிடையே களையெடுததற்குக் களைககொட்டை எறிதலால் எழும் புழுதி படிந்த மேனியையுடைய களைஞர் தங்கை தலைவி (குறு. 892:4,5). சிவந்த தாளையும் வளைந்த கதிரையு முடைய சிறுதினை விளைந்த புனம அறுவடைச் செல்வியை அடையுங்காலத்தே, இனி இப்புனங் காவலுக்கு வருவதோ வந்து தலைவனைக வதோ இயலாதெனக கருதும் தலைவியின அழகு. அப்பிரிவினை யெண்ணித தொலையும் (நற.57: 8-10). தலைவர் வருதறகுக் குறிசெய்த மலையிடத் துள்ள சிறுதினைப் புனத்திலே படிகின்ற கிளிகளை நாம கடிந்தோட்டுதற்கு அன்னை நமமைத தட்டை யோடே அங்குச் செல்லுமாறு ஏவினள்' என்று தோழி தலைவியிடம உரைத்தாள் (நற். 134.2-6). இளமகளே. சாரலிடத்துள்ள சிறுதினையின் பெருங்கதிர்களைக கிளிகள கவரும்படி விடுத்து நீ எங்கே செனறாய்" என்று தலைவியை அனனை வின வினாள் (நற்.147.1-5). 'நாடனே, யாம் நினனையும் நின மலையையும் பாடிச் சிறுதினை காப்பதற்குச் செல்வோம்; அதனால் நீ பகலிலே அங்கு எம் துன்ப மெல்லாம தீரும்படி வந்து முயங்குவாயாக' என்று கூறித தோழி தலைவனுக்கு இரவுக்குறி மறுத தாள் (நற. 158.3-6). 'மழை மிகப் பெய்ததனால் விளைந்த செந்நிறம் பொருநதிய செழுங்கதிர்களை யுடைய கொய்யததகும் இச்சிறுதினைப் புனங் காவல் நும்முடையதோ' எனத தலைவன தலைவி யையும் தோழியையும கண்டு வினவினான 213:8-10). 'தலைவனொடு மலையின் கண அருவி யாடி, வேங்கைமரத்தின மேலே கட்டபபட்ட " கூடு (நற.<noinclude></noinclude> 78qvou0rsr6t938qrh0b13imxvc3vve 250 669234 1987732 2026-11-06T18:18:38Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுதேர் பரண்மீது ஏறியிருந்து, வளைந்த கதிர்களையுடைய சிறுதினைப் புனத்திலே படியும கிளிகளைக் கடிந் தோட்டுமாறு இன்றுபோல நாளையும் நமக்குப் பொருந்துமோ' என்று தோழி தலைவியை வினவு வாள் போலத் தலைவனுக்குச் செறிப்பறிவுறுத்தி னாள் (நற்.373:4-9). தலைவனது மலைநாட்டில் சிறுதினையை மேயந்த தறுகண்மையையுடைய ஆண் பனறி பக்கமலையிலே பெண் பன்றியொடு தங்கும் (ஐங.262:1-3). தாயினையிழந்த குட்டி யோடே அதன் தந்தையாகிய ஆணபன்றி மலை யிடத்தே கானவருடைய சிறுதினையை மேயந்து மலையுச்சியில் உறங்கும (ஐங. 268-1-3), கொடிச்சி புனத்தின் கணணே நினறு கடிந்தோட்டவும சிறு கிளி, சாரற்புறத்திலே விளைந்துள்ள பெருங்கதிா களையுடைய சிறுதினையைக் கவாதலை விருமபும் (ஐங்.282.1-3). சிறுதினை கொயயபபட்ட தாளடி யில அவரை காயக்கும் (ஐ, 286:1, 2). யிடத்தே காயதலால் வருந்திய, முளைத்து வந்து சிறுதினை மழைபெற்றுத தழைத்து அழகுபெறும் (கலி, 53:21-83). மலை சிறுதேர் - சிறுவர் ஓட்டி விளையாடும் சிறிய தேர். சோழநாட்டு ஊர்களின்மனை முற்றங்களில் மகளிர் உலர்த்தும் நெலலைத் தினனுகினற கோழியின் மேல எறிந்த காதணியாகிய பொன மகரக்குழை, சிறுவர் குதிரைபூட்டாமல் கையால் உருட்டும் மூன்று உருளைகளையுடைய சிறுதேரினது - சிறிய தேரினது - முன்வழியை மறிக்கும (பட். 20-28). தலைவனுக்குத் தந்தையின் பெயரனாகிய மகன பறகள் தோன்றாமலே இன்னகை புரிந்து சிறுதேர் உருட்டுகின்ற தளர்நடையைக் கண்டு அவனிடத் திலே நெஞ்சம் பொருநதி ஆர்வம் பெருகியது (ஐங். 403). சிறுதொழில் - குறும்புச்செயல், சிறுதொழில் - குறும்புச் செயல-செய்யும் இயலபுடைய சிறுவர் எருமையின முதுகிலே ஏறிச் சேய்மையிலிருந்து காண்போர்க்கு உருண்டைக சுவலின் மீதுள்ள மந்திபோலத் தோன்றுவர் (அகம். 206'3-6). - - சிறுபசுமஞ்சள் காட்டுமஞ்சள. குறமகள், சிறுபசு மஞ்சளொடு காட்டுமஞ்சளொடு நறுமணப் பொருட்களைத் தெளித்து முருகனை வரும்படி ஆற்றுப்படுத்துவாள் (முரு. 230,242,244), சிறு பசுமஞ்சள் எனபதற்குச் 'சிறிய பசுமஞ்சள்' என உரை கூறிப் பினனர், 'மஞ்சளில் ஒரு சாதி விசேடமுமாம்' என்பர் நச்சினார்க்கினியர்). சிறுபதம் - தண்ணீர. 'பிளளை இறந்து பிறப்பினும் தசைத்தடியாகிய மணை பிறப்பினும் அவற்றையும் 55 சிறுபுல்லாளர் மன ஆளலல எனக் கருதாது வாளோச்சுதலில தவறாத வர் அரசராயிருக்க, பகைவருடைய வாளால் படாது சங்கிலியால பிணிக்கப்பட்ட நாயபோலப் பிணித்துத் துன்புறுத்திய உறவில்லாத உறவின ருடைய உதவியால் வந்த சிறுபதததை - தண்ணீரை இரநதுணணக் கடவேமலலேம் என்னும் வலிமையின்றி வயிற்றுத்தீயை ஆற்றுதற்காகத் தாமே இரந்து உண்ணும் அளவினரை அவவரசர் பெறுவரோ' என்று சேரமான கணைக்காலிரும் பொறை சிறைப்பட்டவிடத்துத் தண்ணீர் வேண் டிப் பெறாது பின பெற்ற நிலையில் உண்ணாது சொல்லித துஞ்சினான (புறம. 74). சிறுபறை - ஒருவகைப் பறை. கள்ளினை நாட்காலத்தே குடித்த குறவர் தம் பெண்டிருடன் கூடி, மான தோல் போர்க்கப்பட்ட சிறுபறை - ஒருவகைப் உச்சிமலையில் பறை - ஓசைபட ஒலிக்குமாறு குரவைக் கூத்தாடுவர் ( மலை.320-322). சிறுபாகர் ஏறமாட்டாத பாகர். 'நீ எம் இல்லத்தே வந்தமை அறிந்தால் நின விருப்பத்திற்குரிய புதிய பரத்தையாகிய புதுயானை, நீ சிறுபாகர் ஏ ற மாட்டாத பாகா - ஆகும்படியாக நினனை மீறி மதமபடும் என்று தலைவி தலைவனிடம் கூறி னாள் (கலி. 9729-31). - - சிறுபிடி - சிறிய பிடியானை போன்ற தலைவி (உவமை ஆகுபெயா). 'சிறுபிடிக்கு சிறிய பிடியானை போனறதலைவிக்கு - துணையானவனே, கதிரவனும் விளக்கம் குறைந்து சாய்ந்தான; ஆறலை கள்வரது தண்ணுமை முழக்கத்தின் ஒலியையும் கேள்; கேட்டு, நீலிர இருவீரும் இப்போது தொடாந்து போதலை ஒழிமின எனறு இடைச்சுரத்திலே தலைவியை உடன கொண்டு போகும் தலைவனை சு கணடோர் ஏதுககாட்டிச் செலவு விலக்கினா (குறு. 390). 'சிறுபுல்லாளர் சிறியோ . "சிறுபுலலாளரே - சிறி யோரே - வேந்தன பொருட்டு யாம கள்ளினை முறையே இம்மறவனுக்கு வழங்கி வருதற்கிடையே எம்மைத் தடுதது, 'யானன்றோ களத்தில் வாளேந்தி நின்று போரிட்டனன; எனக்கு முன இவனுக்குக கள் வழங்குவது எம்முறை' எனச சின ததலை ஒழிமின ; இவன் இவ்விடத்துப் போன்றே போர்க் களத்திலும் தன் முறைக்குக் காததிராமல் பகை வரின் பெரும்படையை விலக்கி எதிர நிறகும் மாண்புடையன' என்று உண்டாட்டிடத்தே கள் வழங்குவோன் மறவனொருவனின் மாண்பினை யறியாத சிலர்க்குக கூறினான (புறம். 292). தனக்குச்<noinclude></noinclude> l7othtjje8k3n5o3fmxxd1k27kuewcg 250 669235 1987733 2026-11-06T18:18:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுபுறம் குச் சிறுவிளைவாக வந்த வரகினில் கடன்காரர்க் குக் கொடுத்து எஞ்சியதைப் பாணர் உண்டு சென்றமையால், சுற்றத்தின் வறுமையைக் களைய வேண்டித் தன்னூரில் உள்ள சிறுபுல்லாளரிடத்தே அவற்றைக் கூறி வரகுகடன் வேண்டும் நெடுந் தகை, அரசனே பகைத்து மேல்வந்தாலும் தாங்கும் வன்மையுடையோனாவன் (புறம்.327). சிறுபுறம் - 1. முதுகு. 'நெஞ்சே, நம்மைப் பிரிந்த வருத்தத்தினால் தோன்றும் கண்ணீரைப் பிறர் காண்பதற்கஞ்சிச் சென்று தான் ஏற்றிய அகல் விளக்கே துணையாக வேற்றிடம் பெயராது அமர்ந் திருக்கும் காதலியின் வருந்தி மெலிந்த சிறு புறத்தை - முதுகை நீ சென்று தழுவியபின் எம்மை மறவாது நினைவாயாக' என்று தலைவன் பொருள்வயிற் பிரித்து போதற்கிடையே தலைவி யைக் கருதிய நெஞ்சிற் குரைத்தான் (அகம். 19:2,9- 19). தலைவ னிடத்தே ஊடல் கொண்ட தலைவி, நீயிர் நும் அழகிய பரத்தையர்க்கு இசைத் தவராவீர்; யாம் இதோ இச்செல்வனுக்கு இசைந் தவராவோம் 'என்று மெல்லெனத்தன் மகனிடத் துச் சென்ற போது, 'யாமும் இச்செல்வன் பால் அன்புடையேம் எனத்தலைவன் பணிந்து மகனோடு அவளது சிறுபுறத்தை அணைத்துக் கொண்டான் (அகம். 26;17-23). தினைப்புனத் திலே நின்றிருந்த தலைவியைக் கண்ட தலைவன், 'எம்மை வருத்தினவளே, சூரர மகளிர் போன்ற நீ யாரோ; யான் நின்னை நுகர்வேன், என்று அவளது சிறுபுறத்தை அணைத்தனன் (அகம். 32:7 -9). காதல்நோயுற்ற தலைவியைக் கண்ட செவிலி அவளது வேறுபாடுகளை யுணர்ந்து, கன்றை விரைந்து பார்க்கும் கறவைப் பசுவைப்போல அவளுடைய சிறுபுறத்தை நோக்கி அருகில் வந்து மெல்லத்தழுவிக் கொண்டாள் (அகம். 49:1-7). தன் கூந்தலைப்பற்றிக் கொண்டு செவிலி எறிகோலி னால் முதுகினை அடிக்கும் போதும் தலைவி, 'அன்னாய், நீ அடிக்கும் சிறுபுறம் எனக்கு உரியது. என்று கூறாது நின்றிருந்தாள் (அகம். 145:19-22). ஆறலை கள்வரின் பகைமைக்கு அஞ்சிக் குடி பெயர்ந்து போய்விட்ட பாழூரின்கண் முருங்கை மரங்களை ஒடித்துத் தின்ற யானை புகுதலால் அதன் ஓங்கிய சிறுபுறம் உராய்ந்து அம்பலத்தின் மரவிட்டங்கள் வீழ்ந்தொழிந்தன (அகம். 167:9-13, 20).உடன் போக்கினிடையே தலைவன் தலைவியை நோக்கி 'நின் அழகு மாட்சிமையுற்ற சிறுபுறத்தை யாம் காணுமாறு, வளைகள் ஒலிக்கக் கைகளை வீசிச் சிலம்பொலிக்க மெல்ல நடந்து சிறிதுமுன்னே நடப்பாயாக' என்றான் (அகம். 261:5-8). தினைப் 56 சிறுபுறம் புனங்காவலுக்கிடையே தலைவியிடம் வந்த தலை வன் அவள் குளிர்ப்புறும்படி அவளது சிறுபுறத்தை அணைத்தனன் (நற். 128:7-9). கானகத்தே வாழும் வேட்டுவனது சிறுபுறம் போன்றது களிற்றியானை யின் பெரிய துதிக்கை (நற். 228:5,6). தலைவியும் தோழியும் பாடிய வள்ளைப்பாட்டினை மறைந்து நின்று கேட்ட தலைவன், தன் வரவினைத் தோழி யறிந்து தலைவியறியாத நிலையில், அவளுக்கு அறிவிக்காதவாறு அத்தோழியைக் கைகவித்துப் பின்னே வந்து, தலைவியின் சிறுபுறத்தைச் சார்ந்து தழுவியவுடன் அவளது மேனியின் பசலைநோய் அகன்றது (கலி. 42:28-32). ப (சிறு. இருப்பி 2. பிடரி. ஆமூர் உழவர் தங்கை, பிடியானையின் கையையொத்த பின்னிய கூந்தல் தாழ்ந்து கிடக் கும் சிறுபுறத்தை - பிடரியை உடையவள் 188-191). பாசறையிடத்தே அரசனது னில், கூந்தல் அசைந்து கிடக்கின்ற அழகிய சிறு புறத்தையுடைய மங்கையர் பாவைவிளக்குகள் அவியுந் தோறும் அவற்றைக் கொளுத்திவிடுவர் (முல்லை. 43-49). அருவியாடிச் சுனைகுடைந்த தலை வியும் தோழியும் பொன்னிலே பதித்த நீலமணி போல் தம் சிறுபுறத்திலே “தாழ்ந்து கிடந்த பின்னல் அமைந்த கூந்தலைப் பிழிந்து ஈரத்தைப் புலர்த்தினர் (குறி. 55-60). மழைத் துளிகளால் நனைந்த தலைவியின் நீலமணிபோலும் அழகிய கூந்தல் அவளது சிறுபுறத்தை மறைத்தது (அகம். 8:15,16). தலைவியின் கொண்டை அமைகின்ற சிறுபுறத்தைத்தான் பாராட்டிப் புகழ்ந்த காலத் தையும் மறந்து தலைவன் அவளைப் பிரித்து பொருள் தேடுதற்கு வேற்றுநாடு சென்றான் (அகம்.59:14-18). 'ஏ நிலனொருவனில் பொய்ம் மொழிகளை நம்பிச் சென்ற என் மகளுடைய காத மலர்களைப் லனான அவன், புனைதற்காகப் பின்னிவிடுதலால் அவள் கூந்தல் சிறுபுறம் மறையு மாறு தாழ்ந்து தொங்கினவோ' என்று செவிலி "தலைவனுடன் போன தலைவியைநினைந்து இரங்கி னாள் (அகம்.117:3,9-14). தலைவி அகலமில்லாத தனது சிறுபுறத்திலே அணிகளோடு கூடிக் கூந்தல் அசையுமாறு நடந்து வந்து இரவுக்குறியிடத்தே தலைவனைத் தழுவினாள் (அகம். 142:18-25). பின் னல் தாழ்ந்து கிடக்கும் தனது சிறுபுறத்தை அன்னை அணைத்துப் படுத்திருக்கத் துயிலுதல் தலைவிக்குத் துன்பந்தருவதொன்றாகும் (குறு. 353: க,1). தலைவி மகனுக்குப்பாட்டியிருக்கையில் தலைவன் அவளது சிறுபுறத்தைத் தழுலினன் (ஐங். 404). 3.சிறுகொடை. செல்வக் கடுங்கோலாழியா தன்<noinclude></noinclude> saenm6tn5ysc0jq0mnzkll4jt7wltf1 250 669236 1987734 2026-11-06T18:19:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுபேராளர் தன்னைப் பத்துப் பாடல்களால பாடிய கபிலருக் குச் சிறுபுறம்-சிறுகொடை- என நூறாயிரம் பொற் காசுகளைக் கொடுத்து, நன்றா என்னும் றினமேல் ஏறிநின்று தன் கண்ணிற்கண்ட நாடு களையும் காட்டிக கொடுததான் (பதி, ப. 7), குண சிறுபேராளர் சிறிய பேராண்மையர். ஊர்க்குள்ளே யிருந்து புறப்படும்போது சொலலிய மேம்பாட்டு மொழியைப் படைக்கலங்கள் தம்மிற்கலநத அஞ் சத்தகக போரின்கண் மறந்துவிட்ட சிறுபேராளா சிறிய பேராணமையர் - ஆகிய படைமறவர் அப் போர்க்களததிலேயிருந்து அஞ்சிப் புறங்கொடுத்து ஓடுதல (புறம்.178:7-10). சிறுமகிழ் - சிறிய கள்ளுண்ட மகிழ்ச்சி. பல்யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன் தன்னைப் பாடி வருகின்ற பாணர் முதலியோர் தம் கடும்பசி தீருமாறு உண்டு மகிழ்ந்து ஆடுமாறு, தான் சிறுமகிழ்-சிறிய கள்ளுண்ட மகிழ்ச்சி- பெற்றிருக்குமபோதும் பெரிய அணிகலன்களை வழங்குவான் (பதி 23:5-10). சிறுமதுகையள் - சிறிய வன்மையள். கொழுநன குடி வறுமையுற்ற நிலையில் தலைவி தன் தந்தையின் செல்வமிக்க உணவை நினையாளாய் ஒருபொழுது விட்டு மறுபொழுதுண்ணும் சிறுமதுகையள்- சிறிய வன்மையள் - ஆனாள் (நற்.110-10-13). சிறுமலை ஒரு லயின் பெயர். செழியனது சிறு மலை, மேகங்கள் தவழ்ந்து விளையாடும் வள மிக்கது; பக்கமலையிலே கூதளஞ்செடி அதன் மலர்ந்து மணங்கமழும் சாரலிடத்தே வளர்ந்த மூங்கில் போன்றன தலைவியின் தோள்கள் (அகம். 47:15-18), சிறுமனை - 1. சிற்றில். கடலாடுமகளிராகிய தோழியர் கானற்சோலையிடத்தே இழைத்த சிறுமனையில் சிற்றினின் - தலைவிக்குத தவையனோடு நட்புப் பொருந்தியது (குறு. 328:1-3). நெய்தல் நிலத்து இளமகளிரால் துறையினிடத்தே கோலம் செய்யப் பெற்ற சிறுமனை அவரால கழியின்கணிருந்து பறித்து வரப்பெற்ற நெயதல் மலர்களால் அழகு பெற்றது (நற். 283:1-3). உயர்ந்த மணறபரப் பிலே தாம் புனைந்து கோலமிட்ட சிறுமனையைச் சிதைத்து வந்து, அனபு மிகும்படியாகத் தலைவன கூறிய மென்மைமிக்க மொழியை நமபித் தலைவி அவனொடு நட்புறறாள் (நற்.378-8-13). 2.வளை. ஞாழல் மரததின் வேரிடத்தே அமைக்கப் பட்ட அளைப்பள்ளியாகிய நண்டினது சிறுமனை - 57 வளை 1, 2). சிறுமை கடலலையினால் சிதைந்தது (குறு. 328: சிறுமாரோடம் - செங்கருங்காலி. தலைவியும் தோழியும் பறித்துக் குவித்த மலர்களில் சிறுமாரோடத்தின் செங்கருங்காலியின் - பூவும் ஒன்று (குறி. 78). சிறுமி - சிறீபவளே, (லிl), இரவுக்குறியிடத்தே நின றீருந்த தோழியைக கண்ட முதுபார்ப்பான அவளைக் குனிந்து பார்தது, 'இவ்விடத்தே நின்ற நீ யார்' என முதலில வினவிப பினனர், 'சிறுமி- சிறியவளே -நீ என்னால அகப்படுத்திக கொள்ளப பட்டாய்' என்று அவள் பக்கத்தே நின்று பின்னும் உரையாடினான் (கவி, 65.5-18). - சிறுமீன் - 1. அயிரைமீன். கழியிடத்தே வாழும் சிறு மீன அயிரைமீன் நாரைக்கு உணவாகியது (குறு. 296:2,3). கடலிலே துழாவி இரை தோகின்ற நாரை தான் கொண்ட, மெல்லிய சிவந்த சிறிய கடைக்கண்ணையுடைய சிறுமீனைததன பிள்ளை வாயிலே சொரிந்தது (நற். 91-3-7). கழிபபக்கததுச் சிறுமீன், காதல தனிமையுற்ற பெடைநாரையால் உண்ணப்படாமை (நற். 178-2-4). நீரற்ற உப்பங் கழியில வாழும் சிறுமீனகளைப் பெருங்கடற் கரை யிடத்தனவாகிய சிறுவெண்காக்கைகள் வயிறு நிறைய உண்டன. (ஐங். 165*1,2), 2. அருந்ததி. வானத்தில் வடதிசைக்கணணே நினறு விளங்கும சிறுமீன் - அருந்ததி மகளிர் கற்புமேமபாட்டிற்கு உவமையா தல பெரு.302. 304). - - சிறுமுத்தன் - சிறிய குழமகன். சிறுமுததன - சிறிய குழமகன - இளம்பருவதலைவியால் பேணிவளாக கப்பட்டு வேறொருத்தியின பெண்மகளை மணம் செய்விக்கப்படுதல்; அப்போது அவளால் சிறு சோறு சமைக்கப்பட்டு ஆயத்திற்கு இடப்படும் (கலி. 59:20,21). சிறுமுதுக்குறைவி - சிறுபருவத்தே அறிவு முதிர்ந்தவள். 'எமக்கு ஏதிலனாகிய தலைவனது நெஞ்சினைத் தனக்கேயுரியதாக முழுதும் பெற்ற என சிறுமுதுக குறைவி - சிறுபருவததே அறிவுமுதிர்நதவள்' என்று தலைவியைக குறிததுச் செவிலி கூறுதல (அகம். 17:8,9), F சிறுமை - 1. துன்பம். பெருங்குன்றூராகிழார் பரிசில் பெறக் காலந தாழத்தபோது அவரை இறந்து பட்டதாகக் கருதிக் கூறும் சிறுமை - துனபம்-<noinclude></noinclude> e390g6vp48go8wen6yogop49wvumijz 250 669237 1987735 2026-11-06T18:19:25Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுமை உடையளாய அவர் மனைவி பல புலந்துரைத்தாள் (புறம்.210:8-11), பலயானைச் செலகெழு குட்டு வனின் மறவரால சீறப்பட்டு அழிந்த நாட்டில் மழையானது காலததே பெய்து காவாமையால் வெப்பம் மிகுந்த நிலையில், அந்நாட்டு மக்கள், 'காலநிலையே எமக்கு நன்றாயில்லை எனக் கணணீரைத் தாங்கிக கையொடு கைபுடைத்து மெலிந்த நெஞ்சினராய்ச் சிறுமை கூர்ந்தனர் (பதி. 26-8-14). இம்மையில் தலைவனுடன் மணம கூடா தாயினும் மறுமையில வாய்பபதாகும் எனத் தலைவி கணகலங்கிக் கையற்றுக் குறையாத சிறுமை யுடையளாயத் தேம்பினாள் (குறி. 23-26). மந்தி தன் குட்டியைக் கையால தழுவிக்கொள்ளுதலை மறந்தமையால், வீழந்துவிட்ட அக்குட்டியின் பொருட்டு அமமந்தி தனது சுற்றத்தோடு நெருங்கிச் சிறுமையுற்று உணடாக்குகினற களையவிய லாத ஆரவாரம் மலையிடத்தே எழுந்தது (மலை. 311-314). காதலனான ஆட்டனத்தியைக் காவிரிப் புளல் கொண்டு சென்றமையால அவனைக காணாத சிறுமையொடு காதலியாகிய ஆதிமந்தி துயாமிக எய்திப் பேதுற்று மனஞ்சுழனறு அக் காவிரியின் பின சென்று திரிநதாள் (அகம். 45:13- 15). பிரிந்த தலைவன நெடுந்தொலைவு சென்றமை கேட்டலால தலைவியது செயலற்ற நெஞ்சம் சிதுகையுற்து வருநதியது (அகம். 113'9,21,23). வெப்பமிக்க காட்டினகண் பிணைமானைத் தழு விய கலைமான, நீரற்ற குளத்தை நோக்கி வேட்கை யுற்ற சிறுமையினால் தழையை மேயவும் மறந்து மெலிந்து நடைதளர்ந்தது (அகம். 353.10-14). மற வர் அமபெய்தலால் இறந்தொழிந்த காதல் துணை யான பிணைமானை நினைந்து துயருற்ற கலை மான, தன்குட்டிகள் வருத்தமறியாது அருகே துள்ளி விளையாடும் நிலையில் மேயச்சல உணவை யும் மறுநதி சிதுமையொடு வருத்தம் மிகுதான் நீரையும் பருகாமல் வேலபாயபபெற்ற மாந்தரைப போல வருநதித் தனனை மறந்து துயிலும் (அகம். 371:1-8) 'தம்மையின்றி அமையாத நம்மைத் தலைவர் விருமபியருளியும் பிரிவினால் நம நுதல் பசத்தலையஞ்சியும அவர் நாம் சிறுமையுறுமாறு பிரிந்து செலலார்' எனத் தலைவி தோழியிடத்தே உரைத்தாள் (நற்.17-9). தலைவன அருளாமை யால் தலைவியின விருப்பம வீணாகிப் பெரிதும செயலற்ற அவளது சிறுமை, ஊரிடத்தே அலரை யெழுப்பி அவளுக்கு வருததம செய்தது (நற்.272: 6-10). 2. குறைவு. பசுக்களும பிற விலங்குகளும் சென்று நீருணணுதலால் கலங்கிச் சேற்றோடு கூடிய 58 சிறுமை சிறுமை - குறைவு - உடையதாயினும் உண்ணும் நீருள்ள நிலைகளிடத்தே பலரும் செல்லுதலால் வழி பலவாகும் (புறம்.204*7-9). மனையோள் ஊட்டுதலால் கள் குடித்துக் காவலை மறந்த நிலையில் தினைப்புனத்தை யானை மேய்நது அழித்தமை கண்டு எஞ்சி நினற கதிர்களின் சிறுமையைப் பொறுக்காத கானவர் சினந்து அந்த யானையினமேல் அம்பெய்து விரட்டினர் (குறி. 154-165). தலைவியின் தந்தையூர், நிலவு போல விளங்குகின்ற மணலமிகுந்த தெருக களமைந்த புவால் நாற்றம் வீசும் சேரியை யும் புல்லால வேயப்பட்ட குடிலையும் உடை யதாயக் காண்போர்க்கு, இந்தோர ஊர்" உணர்தற்கியலாத சிறுமையோடே, நீரால் சூழப்பட்டுப் பொலிவில்லாத உறையுளை யுடைய தாயினும ஒருநாள் தன்னிடத்தே உறைந்தவாக்கும் இன்பம் தருவதில மறுநாள் தம் ஊரை மற்ப பிக்கும் பண்பினையுடையது (அகம். 200:1-6). என 3. புன்மை. ஈர்ந்தூர் கிழான தோயன் மாறன் நாள்தோறும் தொடாந்து கொடுக்கும் செலவ மில்லாதவறியனாயினும தன்னிடம் இரந்தோர்க்கு இல்லையென்று மறுக்கும் சிறுமை-புனமை- இல்லாத பண்பாளன (புறம்.180:1,2), களிறு 4. வறுமை. சேரமான் சிக்கறபள்ளித் துஞ்சிய செல்வக்கடுங்கோ வாழியாதன தனனிடத்துப் பரிசில் வேண்டிய இரவலனது சிறுமையினால். வறுமையினால் -அவனை இழித்து நோககாது தன் செல்லப பெருமையில் தகுதியை நோக்கிக களையும் குதிரைகளையும் ஆனிரைகளையும் ஆட் களையும் நெற்களங்களையும அவவிரவலன கன வென மருளுமாறு கொடுத்தான (புறம். 387:20-27). 5. கொடுமை. பயற்று நிலத்தில் பசுபுகுந்து மேய்நதமை பற்றித் தன தந்தையை அருளாது. கண்களைப் பிடுங்கிக கோசர் துன்புறுததிய சிறுமை - கொடுமை - குறித்து அன்னி மிஞிலி எனபாள், கலத்திலிட்டு உணணாமலும் தூய உடுக்காமலும் சினததினால் மேற் கொண்ட நோன்புவடிவம மாறாமலும் இருந்து குறுமபியனாகிய திதியனுககுக் கூறி, அவனால் அக்கோசரை க கொன்று சினம மாறி மகிழநதாள் (அகம். 262: 4-13), உடைகளை 6. அறியாமை. தலைவன் வேற்றுமகளிருடன் கூடித் துணங்கையாடும களவினை அறிந்து அகப்படுத் தற்குத் தோழி சென்றபோது, மகளிர் வடிவம் தாங்கி அவன் எதிர்ப்படக் கண்டு வினவியதற்கு<noinclude></noinclude> 2d587mtecv9n9xorckxqrhwu65pg8sq 250 669238 1987736 2026-11-06T18:19:41Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுமோலிகனார் அவனும் மகளிர்போலவே பேசிப்போனது பற்றி அவள் தன சிறுமை-அறியாமை - மிகுதியினால் அகப்படுத்தாமல் இகழந்து மீண்டாள் (நற் 80). சிறுமோலிசுனார் - புலவர். இவர்தம் பெயர்க்காரண மும் வரலாறும் புரியவில்லை. இவருடையதாக நற்றிணையில் 61-ஆம் பாடல் ஒன்றே உள்ளது. களவொழுககம் நீட்டிக்கும் தலைவன விரைந்து மணம்புரிய வேண்டுமெனக கருதிய தோழி, அவன் இரவுக்குறியிடத்து வருமளவில் தலை விக்குரைப்பது போல அவனுணரப் பேசு வதை இவர் அழகுபடப் புனைநதுள்ளார். இரவுப் படுக்கையில் காமநோயினால் புலமபித துயிலா திருக்கும் தலைவியின நிலையைத் தன் மேல் ஏற் றிக்கொள்ளும் தோழி, அவ்வாறு துயிலாதிருக் கையில் அனனை அறிந்து வந்து, 'இளமகளே, நீ துயில மாட்டாயோ' என வினவியதாகவும் அதற்கு அவள் காடு சூழ்ந்த நாடனான தலைவனை நினைத்தோர்க்குக் கண்களும் துயிலுமோ' எனச் சொலவெளிப்படாதவாறு மெல்ல மொழிந்ததாக வும் தோழி கூறறில் இவர் பாடியுள்ள நயம பாராட் டத்தககது. சிறுவர் - 1.பிள்ளைகள். பகைவரும் விழைவதற்குக் காரணமான குற்றந்தீர்ந்த நற்காட்சியையுயை சிறு வரை- பிள்ளைகளை - பெற்ற திருவுடையோர் இம்மையுலகததிலும புகழொடு விளங்கி மறுமையுல் கத்தையும் எய்துவா (அகம், 68:2-4), பரததையர், வளையணிந்த சிறுமியரொடு சிறுவரையும பெற்றுக் கற்புடனே தலைவியை யொததுத் திகழ்தல் அரிது (நற்.330:8-1!), பரத்தையரோடொழுகிய தலைவன் தலைவியிடத்தே மீண்டு தன தவற்றிற் கும் அவள் வருத்தத்திறகும் இரங்கியபோது தலைவி, 'ஊரனே. நீ சிறுவர்போல இம்மாறுபட்ட செயல்களையெல்லாம் செய்கின்றாயே, நின்னைக் கண்டோர் நகையாரோ' என வினவினாள் (ஐங். 85). 2 இளைஞர் (மறவர்). 'சிறுவர்க்கு- இளைஞர்க்கு- தாயே பேரில் பெண்டே' என மூதில் மகளான மறககுடித்தாய் விளிக்கப்பெறுதல் (புறம்.270.6). 3 சிறியோர். அறந்தினபொருட்டு நீர்த்துறை யிடத்தே விடப்பட்ட ஓடம், தகைமையில் பெரி யோரையும் சிறுவரையும் - சிறியோரையும் - வேறு பாடினறி முறை முறையே ஒருகரையிலிருந்து மறு கரைக்குக் கொண்டு செலுத்தும் (புறம்.381:23,34). சிறுவளை - சிறிய வளையினையணிந்தவள் (அன் மொழிததொகை). தலைவன் தனது பெருந்தேரினை 59 சிறுவன்கண்ணி அணிசெய்து கொணர்ந்து, 'சிறுவளைக்கு - சிறிய வளையினையணிந்த வளுக்கு-இதுவே விலையாம். எனக் காமக்கிழத்தியின முன்வாயிலில் அதனை நிறுத்திப் போனான் (நற்.300:4-6). மகனை - சிறுவன் - மகன். பகைவரை வெகுண்டு நோக்கிய அதியமான் நெடுமானஞ்சியின் கண்கள், தனக்குத் தவமகனாக (முதல் மகனாக) பிறந்த சிறுவனை நோக்கிய போதும் சினசசிவப்பு மாறா மலிருந்தன (புறம். 100.10,11). மறசுகுடித் தாயான முதியோளின சிறுவன் போரக்களததிலே தன்னை எதிர்த்து மேலவந்த களிற்றினைக் கொன்று தானும மாண்டனை என்ற செய்தியாற் பிறந்த உவகை அவளுக்கு அவனை ஈன்ற பொழுதினும் பெரிதாயிருந்தது (புறம. 277:2-4). 'முதியோள் சிறு வன பகைவா படைக்கு அஞ்சிப்போரிலே புறங் கொடுத்து மடிந்தான` என்று பலரும் கூறுகின்ற செயதியைக் கேட்டு, 'அவ்வாறு எதிர்த்துச்செய் யும போர்க்கு அஞ்சியிறந்தானாயின, அவன் பாலுண்ட என் முலைகளை அறுத்திடுவேன' எனச் சினந்து கைக்கொண்டவாளொடு களத்தே சென்று, அங்கே மடிந்து கிடக்கும் பிணங்களைப் புரட்டித தேடுவோளாகிய அமமுதுமகள், மெய் சிதைந்து வேறுபட்ட, மாண்ட மகனின் கிடக்கை யைக கண்டு, அலன மார்பில விழுப்புண் பெற்ற மையறிந்து ஈன்ற பொழுதிலும் பெரிதுவந்தாள் (புறம். 278), 'என் சிறுவனையொதத இளையர் பலா இருக்கவும் அவர்களுக்கு மேலாக அவனுக்கு அரசன சிறப்பாசுக கள் வழங்கியது அவன போரிலே விழுப்புண்பட்டு மாளுதற்கு ஏதுவானத னால், பாடையிலே கிடத்தி வெள்ளாடையைப் போர்த்துகிறை இழிந்த சாவினின்று அவனை விலக்கியது' என்று மறக்குடித் தாயொருத்தி உலந் துரைத்தாள் (புறம். 286). கரிகால வளவன உருவப் பஃறேர் இளஞ்சேட் சென்னியுடைய சிறுவன ஆவன் (பொரு. 130,148). தலைவியைச் 'சிறுவன தாய்' என்று தோழி குறிப்பிடல் (சூறு. 45. 4). 'நாடனே, நினனை நயந்து வாழ்பவளாகிய தலை வியின முதற்சூலிற பிறந்த சிறுவனது முறுவலைக் கண்டிருததலினும நீ பிரிந்து சென்று தேடும் பொருள் இனிதோ' எனத் தோழி தலைவனைப் பிரிவு விலக்கினாள் (ஐங். 309 3-5), . சிறுவன்கண்ணி சிறுபருவத்தே வன்கண்மையுடைய வள். 'வயலைக் கொடியே, தன்னை வளாத் தெடுத்த எனனையும் நினையாளாயத துறந்து ஊரிலும் சேரியிலும் ஒருமுகமாய அலரெழக் காட் டிலும் சோலையிலுமாகத தன காதலனுடன்<noinclude></noinclude> b66tact36r9trublpspt24nzithdxy1 250 669239 1987737 2026-11-06T18:20:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுவித்தம் ஒப் - துணிந்து நடந்து, மிகப பல நாடுகளையும் தேயங் களையும் கடந்து சென்ற சிறுவனகண்ணிக்கு சிறுபருவத்தே வன்கணமையுடையவளுக்கு பனை செயவோர் போல அவள் பிரிவினால நீயும் வாடினாயோ' என்று தாய் கொடியைக கேட் பவள் போலத் தலைவியை நினைந்து வருநதினாள் (அகம். 383.1-8), 'தான விருமபும் துணைவன ஊக்கமுறுத்த மிகவும ஊக்கம் கொண்டு, வழி வருத்தம எதனையும் கருதாது அவனுடன் சென்ற சிறுவனகண்ணியாகிய என்மகள், தனனையொத்த தோழியர் கூட்டமும் எனனையொத்த தாயரும் கண்டு களிக்குமாறு செலவமமிக்க நெடுமனையிலே மேலோர் மணமமுடிகக நிகழும விழாவில் தனக் குப் பிறா மயிர்ச்சாநதினைப் பூசி மற்றும பல சிறப்புக்களையும் செயவிக்கப் பெறாளாய, முன் பின் அறியாத தேயததிலே சிலம்பினைக கழித்து மணமபெறுதல் கொடிது' என்று செவிலி வியை நினைந்து இரங்கினாள் (அகம்.385) தலை சிறுவித்தம் - ஒருகால் சிறுதாயம். சூதுப்போரில் கவறா டும்போது மறுவிததம் (இருகால சிறுதாயம்) இட வேண்டிய நிலையில் சிறுவித்தம - ஒருகால சிறு தாயம் இட்டவன மிகக துயருறுவான் (கலி. 136: 14-16). சிறுவிளையாட்டி - சிறுபருவ விளையாட்டினள். நரைத்த கூந்தலையுடைய செமமுது செவிலியா தேன கலந்த தீம்பாலைப் பொறகலத்திலிட்டு ஒருகையிலே ஏந்தி இளம் பருவத்தலைவியைப் பாலுண்ணச் சொலலி, மறுகையில எடுத்து பூந்தலைச் சிறுகோலால ஓச்சி யடிக்கும்போது, முததுப்பரல்களையுடைய தன காற் பொற்சிலம்பு ஒலிக்குமாறு தாவி, அசசெவி லியர் தனனைத் தொடர மாட்டாது வேகமொழி யும்படி ஓடி,பந்தருககுள புகுந்து நினறு அவரை நோக்கி, 'யான் உணணேன' என ஏவல மறுக்கும் சிறுவிளையாட்டி - சிறுபருவ விளையாட்டினை யுடையவள் - ஆகிய தலைவி, மணம் பெற்ற பின கொண்ட கணவனது குடி வறுமையுற்றதாக, தன்னை அவனுககுக கொடுத்த தநதையது செல வம்மிக்க உணவை நினையாளாய், ஒருபொழுது விட்டு மறுபொழுது உண்ணும சிறுவனமையுடை யளாகி அறிவும் ஒழுக்கமும் உணர்நதவளானாள் (நற. 110). நெய் சிறுவினையாடல் சிறுபருவ விளையாட்டு. கானலிடத்தே தோழியருடன் கொயது கொணர்ந்த தல தழையை அழகுபெற உடுத்துச் சிறறில இழைத் துச் சிறப்புற விரைந்தோடி விளையாடியபின, 60 சிறுவெண்காக்கை கடலலை மோதும்படியுள்ள கண்டல மரத்தின் வேரடியில் இரட்டையாக நெருங்கியிருககும நண்டு களை நோக்கி மகிழும் சிறுவிளையாடலும் - சிறு பருவ விளையாட்டும் - ஒழியுமாறு தலைவி தலை வனால் நேர்ந்த காதற்பிரிவில துயருற்றாள் (நற். 123: 5-12). சிறுவெண்காக்கை - சிறிதே வெண்மையுடைய காக்கை (கழுத்தில் மட்டும் சிறுவெண்மையுடைய நீர்க் காக்கை). பெருஙகடற் கரையில் வாழும் சிறு வெண்காக்கை-சிறிதே வெண்மையுடைய காக்கை- பாதியிரவில, களிற்றினது காதைப்போன்ற பசிய இலைகளைக் கலக்கியவாறே இரையினபொருட்டு உப்பங்கழியின் நீரைத் துழாவும் (குறு. 246:1-3). பெருங்கடற் கரையில் வாழும் சிறுவெண்காக்கை உப்பங்கழியிடத்தே இரையைத் தேடியுண்டு, மலர் மணம் கமழும சோலையிடத்தே சென்று தங்கும் (குறு. 313:1-3; ஐங. 162:1-3). சிறுவெண்காக்கைக ளாகிய சிவந்த உள்வாயையுடைய பெருந்தொகுதி. வீசுகின்ற அலைகளின நீர்த்துளிகள் தம் ஈரமான புறத்தைப் பின்னும் நனைபப அக்குளிரை வெறுத் துச் சென்று, சோலையில் தங்கும் (குறு. 334:1-3) உப்பங்கழியில் நீர் தெளிந்திருத்தலால அதனுள் நன்கு நோக்கி இரைதேடி, அதன்கண கிடைத்த சிவந்த தொமீனைக் கொத்திமெடுத்த சிறு வெண்காக்கை, ஞாழலமரம் வளர்ந்த துறையி டத்தே, தான விருமபும் பேடையை யழைத்து அதற்குக்கொடுக்கும். (நற்.&1:1-5). பெருங்கடற் பரப்பிலே சிறுவெண்காக்கைகள் பலவும் தம கரிய புறமேனிநனையும்படி நீர்குடைந்தாடுதல், நீலமணி போலும நிறத்தையுடைய விசும்பிலே விளங்குகினற ஏழு மீன்களைப் போல் காணப் படும் (நற். 231;1-4). பெருங்கடற் கரையில் வாழும் சிறுவெண்காக்கை, கரிய கிளைகளை யுடைய புன்னை மரத்திலே தங்கும (ஐங். 161:1,2). பெருங்கடற்கரையில் வாழும் சிறுவெண்காக்கை உபபங் கழியினகண தெறிக்கும் நாததிவலைகளின் ஒலிகேட்டு உறங்கும் (ஐங.163:1,2), பெருங்கடற் கரையில வாழும் சிறுவெண்காக்கை, உபபங்கழி யின் பக்கத்திலே அயிரை மீனையுண்ணும (ஐங். 164:1,2). பெருங்கடறகரையில் வாழும சிறுவெண காக்கை, நீரற்ற உப்பங்கழியில் சிறுமீன்களை (அயிரை மீன்களை) வயிறுநிறைய உண்ணும் (ஐங்.165:1,2).பெருங்கடற்கரையில் வாழும் சிறு வெண்காக்கை, கடலலைகளால் ஒதுக்கப்பட்ட சோழிகளைக் கண்டு அவற்றைத் தனனைப் பிடித தற்கு விரிக்கப்பட்ட வலையின் சுற்றிலே உள்ள சோழிகளாய்க் கருதி வெருவும் (ஐ. 166:1,2).<noinclude></noinclude> b2vz2aj0gbomxbsj2rxmbbefkobyw10 250 669240 1987738 2026-11-06T18:20:26Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறுவெண்டேரையார் பெருங்கடறகரையில் வாழும் சிறுவெண்காக்கை, உப்பங்கழியிலுள்ள கூட்டமான கெடிற்றுமீனை உண்ணும (ஐங்.167:1,2). பெருங்கடற் கரையில் வாழும் சிறுவெண்காககை, கடற்றுறையிலே நிறுத்தப்பட்டுள்ள ஓடதின் உட்கட்டைக்குள் முட்டையிடும் (ஐது. 168:1,2).பெருங்கடறகரை யில வாழும் சிறுவெண்காக்கை, பொனனிறப் பூங்கொத்துக்களையுடைய ஞாழல மரததில தங்கு தலை வெறுத்தால், அரும்புகள் மலர்ந்த புன்னை யின் அழகிய பூங்கிளையில் தங்கும் (ஐங். 169:1-3). பெருங்கடற்கரையில் வாழும் சிறுவெணகாக்கை உப்பங்கழியில் இரைதேடுதற்கிடையே 'நெயதல் இலைகளையும் பூககளையும் சிதைககும் (ஐங். 170: 1,2) சிறுவெண்டேரையார் - புலவர். தேரையர் என்ற பெயர் வழக்கம பிற்காலத்தும் தமிழகத்தே இருந் துள்ளது (பதார்த்த குண சிந்தாமணி முதலிய மருத்துவ நூல்களின ஆசிரியர் பெயர் தேரையா என்பதும் காண்க). ஆயினும் சிறுவெண்டேரை யார் என ஈரடைகளுடன் இவாபெயர் அமைந் துள்ளதை நோகக, தேரையைச் சிறுவெண்தேரை எனக் குறித்து, அத்தொடர்ச் சிறப்பினால் இவர் பெயாபெற்றாரோ எனக கருத வாய்ப்பாகினறது. புறநானூற்றில் 362-ஆம் பாடல் இவருடையதாகக் காணப்படுகின்றது அடுத்த பாடலின புலவர் பெயர் ஐயாதிச்சிறுவெண்டேரையார் எனறுள் ளது. இருவரையும் வேறானவராய்க் கொண்டு, ஐயாதி என்பதை ஊர்ப்பெயராகவும் வைத்து, வேறுபாட்டிற்காகப் பினவைர் ஐயாதிச் சிறுவெண டேரையார் எனப் பெற்றார் என்பர் ஒளவை.து. (புறம். 363- முனனுரை). அவ்வாறானால் சிறு வெண்டேரையார் என்ற அடையடுத்த பெயர் வழக்கம் அக்காலத்துப் பரவலாக இருந்திருக்க வேண்டும். மற்று, சிறுவெண்டேரையார் பெயரே ஐயாதிச் சிறுவெண்டேரையார் எனக் காணப் படுவதாகக கருதியுரைப்பர் உ.வே. சா.(புறம். பாடினோர் வரலாறு). இவரது பெயா விளக்கம் இவ்வாறாயிருக்க இவரால் பாடப்பெற்ற தலை வன் பெயரும் காணபதற்கேயின்றி மறைந்தது. பாடலும் அடிகள் சிதைந்து பொருள் கோளுக்கு இயைபினறியுள்ளது. எனினும், ஈகைச் சிறப பும போர்ச்சிறப்பும அமைய இவர் அப்பாடலை இயற்றியுள்ளார் என்பது ஒருவாறு விளங்குகின றது. சிறிய வெள்ளெலுமபுகள் கிடக்கும் நெடிய வெண்களர் நிலததில காக்கையும கூகையும கூடிப் பகலிலும் கூவுகின்ற அகன்ற இடமென இடுகாட் டின தன்மைகளை இவர் பாடுவர். 61 சிறை சிறுவெண்பல்லி - சிறிதே வெண்மையுடைய பல்லி. அச்சமைந்த சகடத்து உருளின ஆரததைப்பொருந் தப் பற்றிய சிறுவெண்பல்லி-சிறிதே வெண்மை யுடைய பலலி-அச்சகடம் செல்லுமிடமெல்லாம் தானும் செல்லுதல் (புறம்.256:2-4). சிறை - 1. பக்கம். சோழன் நலங்கிள்ளி ஆவூரை முற்றுகை இட்டிருந்த காலத்தில் அதனையடைத்த வாறு உள்ளிருந்த நெடுங்கிள்ளியைக் கோவூர் கிழார் நெருங்கித 'தோன்றலே, நீ அறமும் மறமு மின்றித திறவாது அடைக்கப்பட்ட கதவினை யுடைய நீண்ட மதிலினுள் ஒரு சிறையே - பக்கத்தே ஓடுங்கியிருத்தலை ஆராயுமிடத்து நாணத் தக்கது" எனறு அறமும் மறமும கூறினார் (புறம. 44.10 -18). பேகனால் துறக்கப்பட்ட கணணகி, கார்காலத்து மழையின் இனிய துளி வீழும ஓசையைத் தனிய ளாய்க் கேட்டு ஒருசிறையே தனிமைகொண்டிருந் தாள் (புறம். 147.3-5). சேட்சென்னி நலங்கிள்ளி உயிருடனிருந்த காலத்தில் வேற்றுமனனர் தரு வெற்றியை முழககினால் அவன கேட்பானோ என்று அஞ்சி முழக்காமையால் அவர்தம வலம் புரிச் சங்கங்கள் ஒரு சிறையிலே தொங்கி இருந் தன (புறம். 835:9-12). ஆய்அண்டிரன் காலனால் கொண்டு போகப்பட்டு மேலோருலகம் எய்தினா னாக அவனுடம்பு, கள்ளியையுடைய பாழிட மாகிய புறங்காட்டுள ஒருசிறையிலே தீச்சுட மாய்ந் தொழிந்தது (புறம். 240-3-10). அதிரப்பொருகின்ற துமபைப்போரிலே மறவனொருவன், 'வாழ நாளைப் போக்கியோரே வருக' என று பகை வரைக் குறிததுக கூறிப போருடற்றி ஒரு சிறை யிலே நிற்க, பகைவா யாவரும் அவனை நெருங் காராயினர் (புறம். 294:6-9). உமணா தமக்குப் பயன்படாத முடக்காளைக்கு நீரும் புலலும் அளிக்காமல் யாருமில்லாத ஒரு சிறையிலே விட்டுப் போயினர் (புறம். 307:7-9). இரவில வேலியருகே பூனையைக் கண்டு வெருவிய கோழிப்பெடை அரற்றவால மனையிலுள்ள பருத்தி நூற்கும் பெண்டு சிறையையும் செற்றைகளையும் புடைத்த வளாய எழுந்தாள் (புறம்.326:1-5). நிலைதளர்ந்து சரிந்த பல காலகளையுடைய மனறத்தின ஒரு சிறையே தங்குமிடமாகக கிணைஞர் தங்கியிருந்த னர் (புறம்.3752,3), கிணைஞன வறுமையினால் ஒருபொழுது விட்டு மறுபொழுதுண்ணும வோடு நெஞ்சழிந்து ஒருசிறைத் தங்கியிருந்தான (புறம். 399,17,18). கூத்தர், பாணர் முதலிய வயிரிய மாககள் தாம் செனற ஊர்மனறத்தே தங் கித் தெருககளின் சிறையிலே பாடி வருவர் (பதி. 23,5,6, 29:8,9; 43.26-28) சோழன் கரிகாற பெரு உண<noinclude></noinclude> f5xs8r4zek6voatr58vy02fqa27hd56 250 669241 1987739 2026-11-06T18:20:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சிறை வளததானிடம் சென்று அவனால் வருத்த மொழிந்த பொருநா, அவனுடைய செல்வம் விளங் கும் கோயிலின் ஒருசிறையிலே தங்கினர் (பொரு. 88-99). பிரிந்து சென்ற தலைவனது வரவை யெண்ணித் தலைவி தன்னிலததின் ஒருசிறை நினறு நல்ல பக்கத்தில் பல்லி சொல்லுந்தோறும் அதனை வாழ்ததியிருந்தாள் (அகம். 918-20). தலைவன வில்லை ஏந்தி அம்புகளை ஆராய்ந்து கொண்டு தினைப்புனத்தின வாயிலருகில ஒருசிறையிலே வந்து நின்று, தனனால் அமபெயயப்பட்ட யானை சென்ற வழியைப் பற்றி அததினைப்புனங் காத்தி ருககும் தலைவியிடமும் தோழியிடமும் வினவி னான (அகம். 82:10-14). 'மந்திகளும் ஏறியறியாத மரங்கள் செறிந்த காட்டில் செங்காநதள் மலர்ந்த அவ்விடத்தே, அருவிகள் தாழ்நது வீழும நீரமைத்த ஒரு சிறையில், பாம்பினது அழகிய தலைமணி யாகிய விளக்கொளியில், தலைவியின கூந்தலணை யில இனபுறும் துயிலினை நாளைப் பகலிலே நீ பெறுவாய்' என்று தோழி தலைவனுக்குப பகற் குறி நேர்ந்தாள் (அகம. 92:7-13). பாலை நிலத் திலே வல்லூற்றினால் எற்றுதல் குறிக்கப்பட்ட குறும்பூழச் சேவல, காவலுடைய இடத்திற சென்று தங்க எணணித தானிருந்த சிறுதூற்றினை விட்டுப் போய், முன்னேயுள்ள சீறூரில் வாழ்நதோர் குடி பெயர்ந்த பெரிய மனையின இறப்பு நிழலின ஒரு சிறையில் தங்கிப் பெருமூச்செறிந்தது (அகம்.103: 1-9). கார்காலததின் கடைநாட்களில் நீரால் அரித் தொழுகப்பட்ட நீண்ட மணற்பரப்பின் ஒருசிறை யில் மலர்ந்த பிடவமரத்தின நிழலில் இரலைமான் தன் துணைமானுடன் இன்புறத - தங்கியிருத்தல் (அகம். 139.5, 10-12). தலைவியின தந்தையது நெடிய மனையின் ஒரு சிறையில் தலைவன் இரவுக குறியிடத்தே வந்து நிறகையில் அவள் வந்து அவ னைத் தழுவினள் (அகம. 162.6-16), 'கடலலை சிதைந்து பரவுவதும் மரங்கள் ஓங்கியிருப்பது மாகிய கான்றசோலையின் ஒருசிறையில் நும் பல நற்பண்புகளையும் யாம பாராட்டுமாறு நீர் பகற் பொழுதினை எம்முடனே கழித்து, இரவு தோன றுமபோது செல்லுதறகும உரியீர்' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள (அகம். 200:8-11). டில வேங்கைப் புலியினை வென்ற களிற்றியானை மதம் வாடி, பல மரங்களையுடைய ஒரு சிறை யிலே பிடியானையுடனே தங்கியிருந்தது (அகம். 295-5-8). நடு இரவில் தலைவன தலைவியின் அரிய காவலையுடைய அகன்ற மனையின ஒரு சிறையில் அமைந்த கதவினைத் திறந்து உட்புகுந்து அவளைக் கூடினான (அகம். 311:2-5). சீறூரின் கண வேங்கை மரம நிற்கும் சிவந்த மேட்டு நிலத்தில வரகு காட் 62 சிறை நிறைக்கப்பட்டு அமைத்த கூட்டின ஒருசிறை யிலே ஆண காட்டுப்பூனை தன் பிணவின பசி களையவேண்டிக கோழிச்சேவலைப் பற்றுதற் குப் பார்த்திருக்கும் (அகம். 367:5-12). மற வர் பலமுறையும் புகுந்து ஆனிரை கவர்த லால் குடிபெயர்ந்து போயவிட்ட பாழ்மன்றத் திலே கறையான் அரித்தலால் பொலிவற்று அழகு கெட்ட அச்சமிகக பொதியிலின் துபை முடைய ஒருசிறையிலே தங்கியிருந்து தலைவன் தலைவியை நினைந்து மேற்செல்வான் (அகம். 377: 4-13).ஞாழலமரக் கிளைகள் சூழ்ந்த ஒருசிறை யிலே தலைவி தலைவனுடன் கூடிப் பிரிந்தமை யால் தனது புதுநலன் இழந்தாள் (குறு. 81:1-3). நிலலைத் தொகுத்தாற்போன்ற தோற்றத்தை யுடைய வெண்மணற் பரப்பின ஒரு சிறையிலுள்ள, இருள் செறிந்தாற்போன்ற ஈரமும் குளிர்சசியும் அமைந்த நிழலையுடைய புனனைமரப் பூஞ்சோலை தனிமைப்பட்டிருப்பத தலைமகன பகற்குறிக்கு வந்திலன் (குறு. 123:1-4). பொழிலிலே ஞாழலின் மலரும் புன்னையின மலரும் உதிர்ந்து பரவிய வெண்மணற பரப்பின் ஒரு சிறையில் தலைவன தலைவியைப் புதுவதாக இயறகைப் புணர்ச்சியில் கூடினான (நற். 96:1-3). 'ஆய மகளிரொடு விளை யாட்டையும் ஆடாது, நெய்தல மலர் மாலையையும் புனையாது. கடற்கரைச் சோலையின் சிறையில் நின்றவளே, நீ யாரோ' எனத் தலைவன தலைவியை வினவினான (நற. 155 1-4). தலைவன பொருள்வயிற் பிரிந்த நிலையில தலைவி யாரு மில்லாத ஒருசிறையிலேயிருந்து பெருந்துன்ப முற்றாள் (நற. 193:6-9). நோன்புடை மகளிர் கொய்தழித்த அடுமபங்கொடிகளையுடைய வெண் மணற்பரப்பின் ஒரு சிறையில் கடற்க்காக்கைப் பேடை கடுஞ்சூலுடனே தங்கியிருநதது (நற்.272: 2-4). நேற்றும் அதன் முன்னாளும் ஒருசிறையில் வந்து நின்று தலைவியைக் குறித்து வினவிய தலை வனுக்குத் தோழி புதியவளாகையில் அவனிடம் அவள் மறுமொழி கூறுதலை நாணிச் சென்றாள் (நற். தி.நெருநலும். 1-5). ஒரு 2. சிறகு. திருந்திய சிறை-சிறகு-உடைய பருத்து (புறம். 3:22). வளைந்த சிறையமைந்த பருந்து (புறம்.43:4,5;269:11). கினனரப் பறவையின் இசை யெழுகின்ற சிறையைத் தோற்பிக்கும் யாழ் நரமபு (பதி. 43:21). அசைகின்ற சிறையையுடைய வண்டு கள் (பதி. 62:28; ஐங 447:3). குழுமிய (செறிந்த) சிறையுடைய பருந்துகள் (பதி. 67:9). அழகிய. சிறையமைந்த வண்டினம (முரு. 76:அகம். 204.6,234: 12: ஐங் 48911; கலி. 118:11). பலவரிகளையுடைய<noinclude></noinclude> hhws4za5km871o7loy1u8f3wnbh4qwu 250 669242 1987740 2026-11-06T18:21:00Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறை வளைந்த சிறையுடைய கருடப்பறவை (முரு.150, 151). மெல்லிய சிறையமைந்த வணடினம் (மது. 574: அகம். 41:13). அடைகாத்திருக்கும் பெடைக் காக இரை கொணரப் பறந்து செல்லும் சேவற் பருநதின சிறை கரிந்து தீயுமாறு வேனிற்காலம் வெயி லொடு திகழ்தல் (அகம். 51:4-7), கரிய சிறையுடைய பருந்து (அகம். 79:11, 12:291.10). கரிய சிறையுடைய வணடுக் கூட்டம் (அகம்.88 11; ஐங்.370:2). குறுகிய சிறகுகளையுடையவண்டு குறுஞ்சிறைப் பறவை எனறு குறிக்கப்பெறுதல (அகம. 132:10). வளைந்த சிறையுடையது காட்டுக்கோழி. (அகம். 122:7). பசை பொருந்திய தோலை நெய்யிலே தோய்ததாற் போன்ற கரிய சிறையுடையது வாவற் பறவை (அகம். 244.1.2). சிறுகுடியில் வாழும் மறவா ஏறு தழுவுதற்கு இசைககும்பறையொலி கேட்ட பருந்து. தனக்கு அங்கே இரை கிடைக்குமெனச் செலலக் கருதித தன கரிய சிறையினையெழுப்பிப் பறநதது (அகம். 297:16,17). உப்பங்கழியைத் துழவி மீன பிடித்துண்ட அனனம், அடும்பங்கொடி படர்ந்த மணல் மேட்டிலேயிருந்து தனது அழகிய சிறை யைக் கோதி உலர்ததும் (அகம். 320:8,9). விளக்கம் மிகக சிறையமைந்த அன்னக் கூட்டம பறந்து செல் வதையொப்ப விரைவும நிறமும் பொருந்திய நான்கு புரவிகள் பூட்டிய தேரில் தலைவன் வினை முற்றி மீண்டான் (அகம்.334:10-12). பாலைவழி களில் வடுகரால் கொல்லப்பட்ட வழிப்போக்கரின் உடற்குருதி படிந்த புவால் நாறும் பெரிய சிறையையுடைய சேவற் பருநதுகளின் கூட்டம் பறந்தெழுந்து வானததை அழகுறுததும் (அகம். 381: 6-12). அழகிய சிறையமைந்த தும்பி (குறு. 2:1, 392: 1; ஐங. 20:1). வளைந்த சிறையுடைய பறவைகள் (குறு. 92:2;நற 241:1). வலிய அழகிய சிறையமைந்த வௌவால் (குறு 172:1). கரிய மெல்லிய சிறை யுடைய வௌவால் (குறு. 201:3). குறுயெ சிறையமைந்த தும்பி (குறு- 239:4). அழகிய சிறை யுடைய நாரை (குறு. 296:2). அழகிய சிறையுடைய கணந்துள் (குறு.350:4,5). ஆம்பலின இலைப்புறத் தைப் போன்ற வளைந்த மெல்லிய சிறையுடைய வௌவால் (குறு. 352:1,3), வெண்குருகு தூய சிறைய மைந்த இனத்தையுடையது (நற். $4:2-4). இறாமீன் களைத தின்றெழுந்த வெண்குருகுகள் வெள்ளுப்புக் குவட்டின் மேலாகத தம் அருஞ்சிறையை வீசிப் பறந்து சென்று கரையிலுள்ள புனனை மரத்திலே தங்கின (நற். 67:3-5). கூதாக காலத்தில் குளிர்நத புதரினுள் இண்டஙகொடியின குழை தன் முது கைத தடவிக் கொடுக்க வெண்குருகு சிறைகுவிந்து இருததல் (நற்.312:2-5). காக்கைப்பிள்ளை நடுங்கு சிறையுடையது (நற். 367:1,2). பொறிகளும் வரி 63 சிறை களும் பொருந்தியது சிறையமைந்த வண்டினம் (ஐங்.240:2). கொடிச்சியின கூந்தலைப்போல மயில் தன் அழகிய சிறையை விரித்தாடுதல் (ஐங. 300:1,2). நீண்ட சிறையுடையது மகனறிற பறவை (ஐங்.3817 3,4). பெருமையும் அழகும் அமைந்த சிறையுடை யது தும்பி (கலி. 462). அழகிய சிறையமைந்த பறவைத்திரள் (கலி. 75:5; 149:2). அழகிய சிறை யுடைய குருகுகள் (கலி. 126:6). திருமாலின் கொடி யிலுள்ள உவணச் சேவலின (கருடனின்) சிறை மேலிருப்பது பாம்பு (பரி. 4-41-45). வையை வெள் ளத்தின் அலையாகிய சிறை கரையாகிய காவ லையுடைத்தது (பரி. 6:22, 23). பாமபின பகை யாகிய கருடப்பறவை பல நிறம் அமைந்த விரிந்த சிறையினையுடையது (பரி. 13.38) 3.அணை. ஐம்பெரும் பூதங்களில் இவ்வுலகததே நீர் மிகுமாயின அதனைத் தாஙகும் சிறை-அணை- இல்லை (புறம்.517). பிட்டங்கொற்றன போரிலே பகைவர் படை நெருங்கி வருங்காலத்துத் தன படையின் அணியைத தாங்கவேண்டி, அகன்ற ஆற்றினகண குறுககே தடுத்துக் கிடக்கும குனறா கிய சிறையை ஒபப அப்பகைப் படையைத தடுத்து நிறபான (புறம்: 169 3-5). கரந்தை மறவனொருவன பகைவரால் முன்னர்க கவரப்பட்ட ஆனிரையை மீட்டுத தன்னுடனே கொணர்ந்து வருமிடையே நேர்ந்த போரில், தன் பககதது ஏனை மறவர் இரிந் தோடவும் தான ஓடானாய்ப பகைவரின விலலம்பு கள் தனனுடம்பிலே குளிப்ப ஆற்றிலே கரையை உடைக்கும் புனலினகண தடுத்து நிறகும் சிறை போல எதிர்நின்று பகைப்படையை விலக்கி மாயந தான (புறம்.263:5-8), கொடியும் படையும் கொண்டு மண்டி மேல வரும பகைவேந்தருடைய தானையினைத் தன் வேந்தன் தடுக்கவியலாது துன்ப முறுங்கால, வெற்றி வேலையுடைய நெடுந் தகை யொருவன தானே தனியனாய் அப்பகைப் வெள்ளத்திறகுச சிறையாய் நின்று தடுப் பான் (புறம். 314:2,5-7). மருத நிலத்திலே ஆறு களில் பரந்து வநத புது வெள்ளததிறகு முதல்ல இடப்பட்ட வைககோற புரிகள் சூழந்த மணற கோட்டை ஆற்றாது கரைநதழிந்மையால மேலும ஆர்ப்பரித்துச் சிறையமைத்து முடிதத மகிழ்ச்சியில் மககள் பலரும் மூதூரில் விழாக்கண்டு பெயாதல் (பதி. 30:17-80). மிகுந்து வருகினற ஆற்று நீரிடத்தே கற்சிறை நின்று தாங்கினாற் போலப் போர்விருப்பமுடைய மறவா, தம் படையை அழித்து மேல வருகினற பகைவர் படையை இடை யறுத்து அவரை ஓட்டினர் (மது. 725.726). உபபினா லான சிறையிலே தடைப்பட்டு நில்லாத வெள்ளம படை<noinclude></noinclude> h3gspce9ay6ukwqx2h4fpaysu6fsrvv 250 669243 1987741 2026-11-06T18:21:13Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறை போல நாணத்தின் எல்லையிலே காமம் அடங்கியமையாது (அகம. 308:19,20). கள்ளுண்ட உழவா காஞ்சிமரக கிளைகளை நட்டுக கருப்பங கழிகளைக் குறுககேயிட்டுக் கட்டி, நெல்வயலோடு பொருநதக் காலவாயப பள்ளங்களில் வருந்திய மைதத வலிய இடமபொருந்திய வளைந்த சிறை யின்மேல மிஞ்சிப் பெருகும் நீர் வழிநதது (அகம். 346:5-10). 'கங்கைப் பேராற்றின கரைகடந்து பாய்ந்து சிறையை உடைத்துச் செல்லும் வெள்ளம் போன்று, எனது நிறையை அழித்துப பெருகுகின்ற காமவெள்ளத்தை நீந்துமாறு யானறியேன' எனத் தலைவி தலைவனது பிரிவையாற்றாது வருந்தி னாள் (நற.369:6-11). சிறையையுடைக்கும் புதுப் புனல் (ஐங, 63:2;78.3). 'நாணமாகிய சிறையினை யழித்து நன்பகலிலே வந்த புதுப்புனல' எனப் பரத்தையரைக் குறித்துத் தலைவி இகழதல் (கலி. 98:18,19). வையையில் புனலாடச் செலலும் அன் பொதத காதலர் தம உள்ளத்து நிறையை அவரு டைய காமம் உடைத்தழித்தாற போல வையை வெள்ளம மலையையொதத சிறையை உடைத் தது (பரி. 6:21,22). வையையாறு இருகரைகளுக் கிடையே சென்று மாலையில தெளிநது, பாறை போலச் சலியாதமைந்த பரப்புடைய சிறையால் தடையுற்றுத் தேங்கி நிறகும (புறம். 13:81-83). 4. காவல். மிக்க காடுகளும் அகழிகளும் முதலான பல சிறை - காவல் - அமைந்தது, அகனற அரண் மனை (புறம். 17:38). 'பிணித்தலையுடைய அரிய சிறை செய்து காக்கின்ற அனனை உறங்கினும உறங்காத கணகளையுடையராய் ஊாககாவலர் சுழன்று திரிவர்' என்று தலைவி இரவுக குறி இடையீடுகளை அடுக்கிக் கூறினாள் (அகம. 122:5,6.) மனையின்கண் இரவில் தலைவியின படுக்கை சிறைமிகவுடையதாய இருந்தது (நற். 132:5-7). வையை வெள்ளததின அலைச்சிறகுகள் கரையா கிய சிறையை உடைத்தமையால் அதனை அடைத் தற்கு ஆளெழுமாறு பறையறைக எனனும் கரை காப்பாளருடைய உரையாகிய சிறையுடனே பறை யொலியும் எழுந்தது (பரி. 6:22-24). 5. பிணிப்பு. சிறை - பிணிப்பு - பட்ட, அடக்கு தற்கு அரிய களிற்றினைப் பாகர் செது ‘லுத்துதல் போலப் பரதவர் வலைகளை ஏற்றிய தோணியைக் கடலிலே செலுத்தினர் (நற். 74:1-5). ஈங்கை மரத்தின சிறையுடைய புதுமலர்கள் மகளிர் மணல் முற்றத்தில் விளையாடுதற்கிட்ட கழங்குகளைப் போல பாறைமேல் உதிர்ந்து பரவுதல் (நற். 19:1- 8). வையைப் புனல் விளையாட்டினில ஒருத்தி 64 சிறை தான் தூவிய நீரை ஏற்க மாட்டாது கண்புதைத்த மற்றொருத்தியின அணைபோலும் மெல்லிய தோள்களைத் தன் கழுத்துப் பொனனாணினால் கட்டிச் சிறையாகப் பிடிததாள் (பரி. 7:51-50), அதன்கண் 6. கரை, சிறையை -கரையை - உடைத்துக் கொண்டு பரவியவாறே காவிரியாறு செல்லுதல (ஆகம். 76: 11,12). வைனயச் சிறையிலே உறையும் வேதிய ரது வேத நெறியால் வளர்ந்த அழலைப் பேணிய சிறப்புடனே அமபாவாடல் மகளிர் தம் ஈரவணியைப புலர்ததுவர் (பரி. வையையாறு கடலில் சென்று புகுமளவும ஆங் காங்கு அவ்வளவு நீர் மேன்மேலும சேர்தலால் அவவாற்றின சிறையில் அடங்காமல் வெள்ளம பெருகியது (பரி.தி. 2:67). 11:84-86). வேலி 7. வரம்பு. சிறை - வரம்பு - கட்டிய ஒரு நிலத்திலே ஆயிரக் கலம் செநநெல் விளையுமாறு காவிரியாறு நீர்வளமூட்டுகின்ற சிறப்புடையது சோழ நாடு (பொரு. 246-248). 'கரும்புப் பாத்தி யின உயர்ந்த சிறிய மணற்சிறை, நீர் நெருங்கி அலைத்தலால் அழிந்து வீழந்தாற போல நம முடைய நாணம், காமம் மேன்மேல் நெருக்குத லால், அதனைத் தடுக்குமளவு தடுத்து நிறுதத மாட்டாமல இனி நமமிடத்தே நிலலாது ஒழியும் போலும்' எனத் தலைவி, தனக்கு உடனபோக் குணர்ததிய தோழியிடத்துரைத்தாள் (குறு. 149). சுறாமீன் தாக்கி எறிந்ததனால் தலைவனுடைய தேர்ப புரவிகள், பாகனால் அவிழ்க்கப்பட்டு, எழுச் சியும் பயனும் குனறி, சிறை விடப்பட்டுக் கானலி டத்துத தங்கியிருந்தன (அகம். 190:11-15). தேரில் பூட்டப்பட்ட பெரிய சிறையுடைய புரவிகளை அலை கழுவும் (தற். 63:9). சிறைச்சாலை. செவ்வேளின் திருக்கைவேல், விண்ணோரை அவுணரின் சிறையினின்று - சிறைச் சாலையினின்று மீட்ட வெற்றிவேலாகும் (முரு. வெ.3:1,2), . 9. படலைவேலி. கடற்கரைச சோலையையடுத்த முன்றிலில் பனையின காவோலைகளை வைத்துச் சூழ அமைத்த சிறை - படலைவேலி - கட்டப்பட் டிருத்தல (நற.354:2-4). " உடைய சண் 10.தடுக்கப்படுதல். தலைவனது பிரிவையாற்றாத தலைவி, சிறை - தடுக்கப்படுதல ணீர்த்துளிகள் சிதறி விழுகின்ற வருந்தியிருந்தா (குறு. 86:1,2), கண்களுடன்<noinclude></noinclude> 6hutpc5g4v4526hqqplaa1m6uianmc5 250 669244 1987742 2026-11-06T18:21:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறைக்குடி • சிறைக்குடி ஆந்தையார் - புலவர். சிறைக்குடி என் னும் ஊரினா; ஆதனுக்குத் தந்தையார் எனனும் பொருளையுடைய ஆந்தையார் எனபது இவரு டைய இயற்பெயர். குறுந்தொகையில் (56, 57,62, 132,168,228,273,300) எட்டு பாடல்களும் நற் றிணையில் 16-ஆம் பாடல் ஒன்றும் ஆக ஒனபது பாடல்கள் இவருடையனவாகக் காணப்படுகின றன. இயற்கைப புணாச்சியின பின் தலைமகன தலைமகளுக்குப் பிரிவச்சம் நீங்குமாறு வன்புறை கூறுதல, இடந்தலைப் பாட்டினுள் கூடலுறும் நெஞ்சிற்குத் தலைவன் தலைவியது இனிய பண்பு களைச் சொல்லுதல, பாங்கன் கடிந்து பேசுவதற் கெதிராகத தலைவன் கழறறெதிர் மறுத்தல், உடன என்ன தோழியாகிய வாயிலைப் பெற்று அவளிடம் தலை வியைக்குறித்து இரக்கத்துணிதல், காவல மிகுதி யில் தலைவி ஆற்றாதுரை ததல், தலைவன பொருள் வயிற்பிரியக கருதிய நெஞ்சினை மறுத்துச் செலவு தவிர்தல், பிரிந்தவிடத்துத் தலைவன் இடைச்சுரத தின் பொலலாங்கு கணடு தலைவியை கொண்டு வாராமைக்கு மகிழந்து பேசுதல றெல்லாம் அகத்திணையின் பல நிலைகளையும் இவர் பாடியுள்ளார். தலைவனின் கூறறில வைத் துத் தலைவியின மேனி நலததை இவர் அழகுறப் புனையும சிறப்பினைப் பல பாடல்களிலும் பாரக் கலாம். பிரிதற்கருமையும் பிரிந்து வாழ்தற்கருமை யும தலைவன் தலைவியர் இருவர் கூற்றுக்களிலும இவரால் பாடப்படுகின்றன. நீரிலே இணை பிரி யாது செலவதே இயல்பாகவுடைய மகன்றிற் பற் வைகள் தமமெதிாப்பட்டதொரு பூவைக் கடத்தற காகப் பிரிய நேர்நதால அச்சிறு பிரிவையும் ஆண்டுக் கணக்கில கருதுகின்ற அவற்றின சேர்க்கை போலப் பிரிவரிதாகிய நீங்காக காதலோடு தலைவனுடன் கூடியிருந்து அநநிலையில் ஒருங்கே உயிர் போக வேண்டும் எனப பிரிவில் வருந்தும் தலைவியின் விருப்பமாக ஒரு பாடலை (குறு.57) இவர் பாடி யுள்ளார். தலைவியின் தோளைப் புதிதாகத் தழுவுதலும் பிரிதலும் இல்லாது, பொழுதெலாம் பொருந்தியிருக்கும் யான பிரிய நோந்தால் உயிர் வாழ்தவ இயலாது' என்று தலைவன பொருள் வயின பிரியக கருதிய நெஞ்சினை மறுக்கின்ற போக்கில இவர் மறறொரு பாடலையும் (குது.168) அமைத்துள்ளார். பொய்கை நீரில் ஓடுகின்ற மீனின் வழித்தடம் விரைந்து மறைவதுபோல அழி யும் தன்மையுடையது பொருள் என அதன நிலை யாமையைக் கூறி, 'கடலசூழ்ந்த இந்நிலவுலகே அளககும் மரக்காலாக ஏழு மரசுகால கொண்ட பெரும் பொருளைப் பெறுவதாயினும் யான அதனை விரும்பாது இவள் நோக்கில் ஆற்றலழிந 65 சினம் தேனாதலால பிரிந்து வாரேன, எனத தலைவன கூறுவதிலும் (நற.16) இவர் பிரிவருமையைப் பாடியுள்ள நயம் காணலாம். சின்மொழி - சிலவாகப பேசும் பேச்சு. சினமொழி - சிலவாகப் பேசும பேச்சு அமைந்த பவளம் போன்ற வாயினையுடைய மகளிர் (அகம். 75,18,11). சின்மொழி பேசும் பவள் வாயினையுடையவள் தலைவி (அகம். 343,18,19). அமிழத்தின் இனிமை நிரம்பிய செவ்விய நாவானது அஞ்சும்படி முளைதத நேராகி விளங்குகினற கூரிய பற்களை யும் சின்மொழியையுமுடைய அரிவையெனத் தலை வியைக் குறிப்பிடுவன தலைவன (குறு. 14:1,2). 2. பேசு சிலவாகப் பேசும் பேச்சினையுடையாய் (விளி). சினமொழி சிலவாகப பேசும் பேச்சினையுடை யாய்' - என்று தோழியைத் தலைவி விளித்துப் பேசு தல (கலி.29 10). சினமொழி' எனக காமஞ் சாலா இளையோளை விளித்துத் தலைவன தல (கலி. 57:11), 'சினமொழி, நின்னை யான பிரியேன்; இதனைத தெளிவாயாக' என்று தலை வன் தலைவியைத் தெளிவிததல் (கலி.138:13). 3. சிலவாகப் பேசும பேச்சினையுடையாள (அன மொழிததொகை). சினமொழி - சிலவாகப் பேசும பேச்சினையுடையாள் ஆகிய தலைவியது ஐம் பாலைப் பின்னி முடிக்கின்ற இளமையிலேயே அவளுக்குத் தலைவனுடன் உறவு பொருந்தியது (கலி. 128*16,17). சினம் - 1. கோபம். பாசறையில் பொனனால செய யப்பட்ட இதழை உடைய பசுந்துமபையுடன் மேலே அசைந்த தலையினையுடைய பனந்தோட் டைச் செருகிச் சினத்தை - கோபத்தை - உடைய போர் வீரர்கள் வெறியாடும குரவைக கூததொலி கடல ஒலி போலக் கிளாநது பொங்கும் (புறம. 22: 19-23). செம்பியன் சினம பொருந்திய தானையை உடையவன (புறம். 37.6). மிகுநீர், மிகுதீ, மிகுவளி ஆகியவற்றை ஒதது சினப போர் வழுதி எனக கூடகாரத்துத் துஞ்சிய மாறன வழுதி குறிப்பிடப் படுகின்றான் (புறம்.51 1-4). கடுஞ்சினமுடைய கொல்களிறும் விரைந்த செலவையுடைய குதிரை யும நெடிய கொடியை உடைய தேரும நெஞ்சு வலியையுடைய போரை விருமபும் மறவரும் என நாற்படையுடன் மாட்சிமைப்பட்டதாயினும் வேந் தரது வெற்றி அறநெறியை முதலாக உடையது (புறம்.55:7-10). ஒல்லையூர் தந்த பூதப்பாண்டிய னின் நண்பர்களுள் ஒருவன வெஞ்சின இயக்கன புறம்.71,14,15). 'எனது மிக்க வலிமைக்கு அஞ்<noinclude></noinclude> cqr4sebrebnersu64muhktlivfzmg8e 250 669245 1987743 2026-11-06T18:21:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சினம் 66 சினம் சாது, மாறுபடும சினம செருக்கிப் புலலிய சொற களைக கூறிய சினம் பொருநதிய பகையரசரைப் பாரின்கண்ணே சிதற்ப பொருது அலாதம் முரசத தைக கைப்பற்றேனாயின, எனது குடைநிழலில் வாழ்வோர் தாம் சென்றடையும நிழல காணாது' கொடியன எம் இறை' எனக் கருதிக் கணணீர் சிந்திய பழிதூற்றும் கொடுங்கோலை உடையே னாகுக' எனப் பாண்டியன தலையாலங்கானத்துச் செருவௌத நெடுஞ்செழியன் வஞ்சினம கூறி னான (புறம்.726 12). சேரன சினமிகு தானை யுடையவன (புறம். 126*14). "சினததினாற செய் யும் போரையும் கைவணமையாற கொடுக்கும் கொடையையும் விரைந்த குதிரையையும் உடைய பேக' என வையாவிககோப பெரும பேகளைக் கபிலர் விளித்தார் (புறம், 143:5,6), சினப் போர் புரியும் அடங்கா மனனரை அடக்கும் நாடு கிழவோன விச்சிககோனாவான் (புறம். 200:15-17), வெற்றியால் உளதாகிய சினந்தணிந்த விரைந்த செலவினையுடைய குதிரையைக கொண்டவன கோடைப் பொருநனாய கடிய நெடுவேட்டுவன (புறம். 205.3-6). அஞ்சுவரு மரபினையுடைய வெஞ்சினப் புயலேறு அரவின அருந்தலை துமிய எறிந்தது (புறம். 211:1,2). சினப் போர் இனக்களிற்று யானை (புறம. 290:1,2), வெஞ்சின யானை வேந்தன (புறம். 307:11), புலியினிடத்து அகப்பட்டு இறந்த ஆமான கன்றுக குச் சினமிலலாத முதிய கறவைப் பசு தன் கனறு போலச சேர்ததுத தன பாலை ஊட்டும (புறம். 323.1,2). மகட் கொடை விரும்பிய வேநதனும் வெஞ்சினமுடையன, இவள் தந்தையும் செய்யத் தகக கடமையைச் செய்ய விருமபுகினறிவன; தொடி யணிந்த கோட்டினையுடைய களிறுகளும் கடி மரத்தைச் சோந்து நிலலாவாயின; வேலேந்திய வீரர்களும் வாய மூடி ஒன்றும் உரையாராயினர்; வாச்சியம் வல்லுநரும் அறியாத பல வாச்சியங்கள் முழங்க இவ்வருங்கடி மூதூர் பெரும் பேதுற்றது என்னாகுமோ எனறு பரணர் இரஙகிப் பாடினார் (புறம். 336.1-7). வேந்தாக்கு மகட்கொடை மறுக கும சீறூர் மனனன மாறுபட்ட சிமை உடையனாய மறவரை பூக்கொள்ள ஏவி, தானும் பொரக்கயம் புக்கனன (புறம்.341:8, 9), சோழிய ஏனாதி திருக் குட்டுவன எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக் னாருக்குப் பகைவரைக கொன்ற பினபும் சினந தனியாத புலால் மணங்கமழும் கோட்டினையு டைய வெஞ்சின வேழம் ஒன்றைத் தந்தான (புறம். 394:3,11,12). கடலை அடைந்து அவுணர்ககு ஏம மான சூருடை முழுமுதலைத் தடிந்த பேரிசை வாய்த்தவன கடுஞ்சின வெற்றியையுடைய முருகன குமர 'பகைவரின் காவல் காவல மரமாகிய (பதி. 11:3-6), கடம்பை வேருடன தடிந்த கடுஞ்சின வேந்தே என இமயவரம்பன நெடுஞ்சேரலாதன் விளிககப் பெற்றான் (பதி. 12:3). இமய வரமபன நெடுஞ் சேரலாதனது போர்காளப பாசறை பகைவர் மதிற்கதவைத தாககியதால் முறிந்த மருப்பினை யுடைய, முழங்கும மதம சொரிந்து, மிகக சினங் கொண்டு முழங்கும மரங்கொல மழகளிறுகளை உடையது (பதி. 16.4-8) நெடுஞ்சேரலாதன பகை வரது கடம்பு முதல் தடிந்த கடுஞ்சினமும் வலிமை யும் உடையவன் (பதி. 20:3-5). மாறுபாடு மிகக போரினைப் புலப்படுத்தும் முரசினது கடிய முழக் கம விசுமபகமெலலாம எதிரொலித்து மறவர்பால கடுஞ்சினத்தை எழுப்பியது (பதி: 30:33,33). 'கடுஞ் சின வேந்தே' எனப பல்யானைச் செலகெழுகுட்டு வன விளிக்கப் பெற்றான் (பதி. 30.44). பகைவர் அரிய அரணகள் வாடச் செலலும் காலனை ஒத்த கடுஞ்சின முனப எனக களங்காய்க் கணணி நார் முடிச் சேரலைக் காபபியாற்றுக காபபியனார் குறிப்பர் (பதி.39.7,8). பகைவர் நாட்டு வளனை அழித்துப் பாழ் செய்து அலாதம மரமா கிய வேம்பினை அறுத்தவன் பெருஞ்சினக் குட்டு வன் (பதி. 49:13-17). பெருங்குனறத்தில் செயி ருடைய மிக்க சினங்கொண்ட அரவினை எறிந்து இடியேறு அதன் வலியை அழிக்கும் (பதி. 51.26- 28), 'சினங்கெழு குரிசில' என ஆடுகோட் பாட் டுச் சேரலாதன குறிக்கப் பெற்றான (பதி. 53.14). ஆடு கோட்பாட்டுச் சேரலாதன பகைவரின மலை நாடுகளைக் கைக்கொண்டு அவரைப் பொறாது தொலைத்துச் சினந்தணியப் பெற்ற போராணமை யினை உடையவன (பதி. 55*18,19). நின வில வீராக்கு மெய்புகு கருவி போன்றோய், நின பகைவா நினது வலிமை அறியாது எதிர்ததுப் போரிட்டு வலியிழந்து நினைப பணிந்து திறை யினைத் தருவராயின அவமேற்கொண்டுள்ள சினம் தணிவாயாக; வாழக நின கண்ணி' என ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதனைக் காக்கை பாடி னியார் நச்செள்ளையார் வாழத்துவா (பதி. 59:9- 13). கடுஞ்சின வேந்தரின் வலிமையைத தொலைத் தவன செலவக கடுங்கோ வாழியாதன (பதி. 70: 10). சினங்கெழு குருசிலே, உனனைப் பகைத்துப் போரிட்டவாக்கு நீ வடவைத தீயினை ஒத துளளாய' எனப் பெருஞ்சேரலிருமபொறையை அரிசில் கிழார் பாராட்டினாா (பதி 72:15, 16). 'சினபபோர்ப் பொறையனாகிய பெருஞ்சேரலிரும் பொறை மிகப் பெரும படையினன (பதி 77:1). பெருஞ்சேரலிரும்பொறை சினங்கொண்டு செய்யும் போரினையும் நிலவுலகில நிறுதப்பட்ட நலல<noinclude></noinclude> cqjw87hkxeyarw6zhmxvrnsahnaf9ts 250 669246 1987744 2026-11-06T18:22:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சினம் புகழினையும் கேடில்லாத கலவியினையும் உடைய வன (பதி. 80:15-17). இளஞ்சேரலிருமபொறையின் பாசறையில், வலிமிகசு பகைவரது பெரும போர் களையழித்த போர்ப பயிறசி பெற்ற யானைகள் மதம் பொழிந்து கடுஞ்சினங்கொண்டு, மத நீரின் பொருட்டு வண்டு மொய்ககும் தலையினை உடையவாய்ப பிடியானைகளைப் புணர்த்தப் புணர்ந்தும் மதம் தெளியாது திரிந்தன (பதி. 82:2-6). யானைப்படை, கிடுகுப் படைகளுடன் நெடிய தேரிற கட்டியசை டிகள் பொலியப் பகைமேற் செல்லும நின் செலவு காணபோர்க்கு இனியது; ஆனால நினது பொருதற்கரிய மிக்க சினத்துக்கு இலசுகாகி மாறுகொண்ட பகை வேநதர் தங்கிய பாசறையில் உள்ளார்க்கு அச செலவு இன்னாதது (பதி 83'3-9). திருவாவினன் குடியில் முருகனை வழிபடும் முனிவா காமத்தோடு கடுஞ்சினததையும போக்கின அறிவினை உடைய வா (முரு. 134, 185). தன்னிடத துறையும் கொற்ற வையது வலியினையுடைய சினம நின்று எரியும் நெடிய வேலினையும் ஆரவாரம் மிகக கடல் போலும் படையினையும் உடையவன அதிகமான (சிறு.102, 103). ஓய்மானாட்டு நல்லியக் கோடன பால் அமைந்துள்ள பணபுகளில கடுஞ்சினமின்மை யும் ஒனறாகும் (சிறு. 210). கடுந்திறல வேனிலில் பலகதிர்க கனலி காய்சினம முறுகியிருக்கும் (பெரு. 2,3). அச்சம் பொருநதிய போர்ககளததில போர் வீரரின் தலையாகிய அடுப்பினகண வலி மிகக வேந்தரது குருதியாகிய உலை, சினமாகிய தீயில் மறுகிப் பொங்க, பேய்மடையன் வீரவளையணிந்த தோளையுடைய கைகளைத் துடுப்பாகக் கொண்டு துழாவி ஊனினாகிய சோற்றை அட்டான் (மது. 28-38). போர்த தொழில பயின்ற பெரியயானை கள் கடிய சினத்தை உடையவாய், மணம் கமழ் கின்ற மதத்தினால சேறுண்டானநறிய தலைகளை உடையவாய், லரையென மருளும தோற்றத்துடன் சினம மிகுந்து போர்க்களதது வீரரைக கொன்று திரிந்தன (மது. 44-48). தலையாலங்கானததுச் செரு வென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன பகைவர் தேயம் பாழ்படுமாறு முழங்குகின்ற ஓசையையும் பெருமை பொருந்திய காலகளையும உயர் மருபபுகளையும் உடைய கடிய சினத்தவாகிய களிறுகளை எங்கும் பரப்பினான (மது. 176-179). நெடுஞ்செழியனது போர் யானை முன்னும் பின னும் சங்கொலிப்பச சினம மிகுந்து பரிக்கோற் காரரைக கொன்று, பாகரை எடுதது வீசிக் காவில் கட்டிய சங்கிலியுடன் கூடிய தறியை முறித்துக கம பத்தை விட்டு நீங்கிச் சுழன்று மதங்கொண்டு திரி யும் (மது.380-383). ஞாயிறு, ஒள்ளிய கதிர்களை 67 சினம் யுடைய வெப்பததோடு கூடிய ஒளி, சினம் மாறிக குறையும்படி மேற்றிசைக் குன்றத்தை அடைந்தது (மது, 545-647). காயும் சினததையும வலிமையையும் கடுங்கண்களையும் உடைய, ஆயக கரையிலிருந்த வேட்டுவர் பகைவர் ஊரைச் சுடுகின்ற விளக்கில நிரை காத்திருநது வீரரை மாள வெட்டிப பசுத் திரளைக் கவாந்து வந்தனர் (மது. 698-692). தலை வன உடன வந்த நாய்கள் பரசுகின்ற சினத்தால் செருககித் தம மேல நெருங்குந்தோறும் வெகுளும் இயல்பினவாய் மூங்கில முளை போன்ற பற்களை யும் பெரிய நகங்களையும் கொண்டு இமையாக கண்களுடன் தலைவியையும் தோழியையும் வளைத்துக் கொண்டு நெருங்கின (குறி. 130-132). புனததைக காப்போர் தமது பெரிய புனத்தை யானை தினறு விட்டமையால வருத்தம மிகுந்து பரசுகின்ற சின த்தையுடைய பாம்பு போன்ற அழகிய விலலை நாணேற்றி, மெய வலியுடன் கோபத்தால் பிறந்த சினத்தினால மயங்கி அமபை யெயது வீணை ஒலியை எழுப்பித தடடையைப் புடைத்து ஓட்ட, சினம விளங்குதறகுக காரண மான மதததாவே செருககி வேழம காரகாலத்து இடிபோல முழங்கித தலைவியையும் தோழியையும் நோக்கி எதிா வந்தது (குறி 156-165). கொடிய சின ததையுடைய இடியும் வெஞ்சினத்து உருமும் மலைப்பிளவில் துன்பத்தை உண்டாக்கும் (குறி. 254-261). பரதவர் பிள்ளைகள் இகலும வலிமை யினராய்ப் பெருஞ்சின ததால் மணல் மேட்டில் போர்க்களத்தே சென்று கையாலும் கலத்தாலும் உடல்படப் புடைத்துப் புறங்கொடாதவராயப் போர் செய்தனர் (பட் : 59-72). நலல அரசனுடைய பொருளைப் பிறா கொள்ளாமல காக்கும் தொல்லி சைத தொழில் மாககள் (சுஙகம் கொள்வோர்) எரிகின்ற சினததையுடைய கதிர்களைக கொண்ட பகலவன தேரில் பூட்டிய குதிரைகளைப் போல ஒரு பொழுதும் மடிநதிராது நாடோறும் இளைப பின்றிச் சுங்கம கொளவர் (பட். 120-185) காட்டி டத்தே வலி மிகுகின்ற சினததையுடைய யின வலியைக கெடுத்து விழுங்குகின்றனவாயப் பெரும் பாம்புகள் மரங்களைப் போல விழுந்து கிடககும் (மலை. 259-261). காட்டாற்றின நெடுஞ்சுழியில் அகப்பட்ட தறுகண யானையினது வலிய சினததைத் தணியச் செய்து பெரிய கட்டுத்தறியில் சோததற்குத் தமது ஏவற் றொழிலைச் செய்தற்குக் காரணமான வடமொழி விரவிய சொற்களைக கூறிப் பயிற்றுவர் (மலை. 325- 327). மிகுதியான சின வேந்தன (அகம். 24:18). திதியன சினம் மிக்கவன (அகம்.36 15), சினமிகு முருகன தன சுடா வேலால் சூரனையும் யானைப் யானை பாகாகள் அவன்<noinclude></noinclude> lml0iauqnyqxld1vjsgytunv3rrhbhp 250 669247 1987745 2026-11-06T18:22:27Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சினம் 68 சினம் சுற்றத்தையும், அழிததான் (அகம்.59.10,11). பக்க மலையில் கருவுற்றிருக்கும் பெண் புலியின வேட்கை மிகக பசியினை நீகக ஆண் பனறியினைக் கொன்ற, மிகக சினம பொருந்திய ஆண்புலி, அரவம் தான மேய்தற்கு ஒளிதரும்படி உமிழ்ந்து வைத்த மணியாகிய விளக்கில், குருதி புவரும்படி அப்பன்றியினை இழுத்துச் செலலும் (அகம். 72: 11-15). மனனன், மருத நிலம் சூழந்த கொடி நுடங்கும் அரிய எயிலைப் பகைவர் திறையாகக் கொடுப்பவும் ஏற்றுக் கொள்ளானாயச் சினம் மிகுந்து மேனமேலும் போரின்கண செலுத்தும் தானையை உடையவன (அசும் 84:14-17). யானை கள் சினம் மிக்க வலிமையுடைய சிங்கத்திற்கு அஞ்சிததம் இனத்தோடு கவர்த்த வழிகளில் மறை யும் (அகம். 115,13-15), பனையை ஒத்த பருத்த கையையும் கொல்லும சினம் நீங்காத செருக்கு மிக்க வலிமையையும் நிமிர்ந்த கொம்பினையும் உடைய யானை, பக்கமலையிலுள்ள மரம வீழது தாக்கி வலிமை மிகக புலியினைக் கதறுமாறு குத் தித தொலைத்துச் சிறுதினை விளைந்துள்ள பெரும் புனததைக் கவரும் (அகம். 148:1-6). திததன் வெளி யன் சினம் மிகக தானை உடையவன் (அகம் 152; 5). வெஞ்சின அரவின் படம மேனோக்கி விரிந தாற போலக் காநதள் கட்டவிழந்தது (அகம். 184: 6,7). வெஞ்சின வேந்தன் (அகம. 164:14), வெளி யன் வேண்மான் ஆய் எயினன பாழிப் பறந்தலை யில் மிஞிலியோடு செய்த போரில் புணபட்டு வீழ்ந்தாளாக, ஞாயிற்றின் ஒளிபொருந்திய கதிர் கள் அவன உடலைக் காயாவாறு புட்கள் பலவும் கூடிப் பந்தரிட்டு நிழல செயதன; நனனன், 'அத னைக் காணேன' என்று கூறி அவன்பட்ட களத தைக் காணடற்குச் செல்லானாயச் சினம் மிக்கு அருளின்றி மறைந்தனன் (அகம். 208:5-14). கடுஞ் சின வேந்தன் ஏவலிற் சென்று மத்தி எழிலியின பல்லைசு கொணர்ந்து வெண்மணி லாயிற கதவிற் பதித்தான (அகம். 311-11-15) மறப்போர்க குட் டுவன் தன்னொடு பொரும் பகைவரை நில எல் லைக்குள் காணாமையின பொங்கி எழும் சினம மிகுந்து வலிமையால் கடலை வளைத்து, அக்கடல் பிறக்கிடும்படி கடல் அரணை அழித்த வேலினை யுடையலன் (அகம். 212:16-19). களிறாகிய இரை தப்பி விட்டமையின் வேங்கைப்புலி கொதிக்கும் சிமை மிகுந்து முழங்குதலால பெண் யானைகள் இரிந்தோடும் காட்டினையுடையது அருஞ்சுரம் (அகம். 221:11-14). காயசினக் கடுவளி வீசுதலின் முருக்கமரசு கிளையிலிருந்து பூககள் விழுந்து கிடந்த பெருங்கல அழல பொதியானையெனத தோனறும் (அகம். 223:5-7). தலைவன் செனற சினம் காயும் அருநெறியில் நனைந்த கன்னத்தினின்றும் தாக்கிய மிககமையால் புகும் வாயில் படிந்த யானை மத நீரோடு, புலியின் நிறத்தினைக கொண்ட பொன்னிறப பூங்கொத்துக்களையுடைய வேங்கை மரத்தின் அடியினைப்புலி எனறு கருதிப்பாய்ந்து களிறு, செம்மண நிலத்தில் புழுதியை அளைந்து. வென்று களங்கொண்ட வீரரைப் போல் முழங்கும் (அகம, 227:5-11). மிக்க தினமும் வலிமையும் கொண்ட, பெரும் புகழினை யுடைய கரிகால் வளவன் வெண்ணிப் பறந்தலை யில் பகைவா தம் வீரமுரசம் போர்க்களத்தே ஒழியுமாறு பதினொரு வேளிரொடு சேரபாண்டிய ரையும் வென்றான (அகம். 246:8-13). கோசர் தன தந்தையை அருளாமல் கண்ணைப் பறித்துத் துன் புறுத்திய கொடுமை தாளாமல் அன்னி மிஞிலி உடுக்காம கலததில் உண்ணாமலும் தூய உடை லும சினததினால் மேற்கொண்ட நோன்பிற்குரிய லடிவம் மாறாமலிருந்து, போர்த்திறம் வாய்ந்த திதியனிடம் கூறி அவன் அவர்களது உயிரைப போககக் கண்டு சினநதணிந்தாள் (அகம்.262:5-18). கங்குலில காய்சின யானைகள சூழந்திருப்ப வெஞ் சின வேந்தன் பாசறையில் தங்கியிருந்தான (அகம். 264:13-15). மலைப்பக்கத்தில் புலியுடன் சினம் மிக்குப் போர் செயது செருக்குடன் நடந்த இடங்களில் பரற் கற்கள் மினமினிப் பூச்சி களைப் போல ஒளி வீசும் (அகம். 291:5-9). சின வேந்தன் பாசறையில் நீடித்திருத்தல (அகம். 294:12). வளம் மிக்க மலையின்கண பெரிய களிறு தன் பகையினைக கொனறு சினம் தணியாமலும் அதனை வென்றோட்டி மாறுபாட்டினைத் தணி யாமலும் பெண்யானைகளின் கூட்டத்தோடு கலவாமலும் மழை போலும் மதததால் செருககித திரியும (அகம். 3987-10). இரவில் புனம சென்று மேயந்த உரவுச்சின வேழம் பெருந்தூற்றினைக கண்டு அஞ்சும (அகம். 309:15,16). வெஞ்சுரத்தில் களிற்றியானை தன கோடு ஒடியும்படி குத்திச் சிமை மிகுந்து, கொடிய வேனிலில் தனது பிடி உண்ணும்படி யாமரத்தின் பட்டையைக கிழித்து ஊட்டும் (அகம். 335:4-8). காய்சிகை கொலகளிறு அருளு,தலால் பாகன நெடிதுயிர் வாழ்தல (அகம், 336:13,14). வெஞ்சின வேந்தன பாசறையில் வென்றி வேட்கையுடன் தங்கிததலைவியை நினைத் திலன் (அகம்.364:10,11). கவர்தத வழிகளில் கன றின தோலாலான கூட்டினையும சிமைமிக்க நாயி னையும் உடைய வடுகர் தமது வில்லால் வமபலரைக கொன்று சினம் தணிந்தனர் (அகம். 381:7,8). கனல் சின மையல் வேழத்தின் உடலை ஊடுருவிச் சென்ற அமபு செந்நிறம் ஊட்டியது போல காய<noinclude></noinclude> lnh0tj25ist5pbrn8730sds0sx14yoj 250 669248 1987746 2026-11-06T18:22:43Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சினம் ஊனுடன இருக்கும் (அகம். 388.28-24), ஆரிய ரைத் தாக்கி வடமலையில் விற்பொறித்து வெஞ் சின வேந்தரைப பிணிதது வந்தவன் சேரன(அகம். 398:16-18). வெஞ்சின அரவின் பைந்தலை துணி படும்படி வலிமிகக இடியேறு நள்ளிரவில் முழங் கும் (குறு. 190:4,5), சிறிய கண்களையும் மிக்க சினத்தையும் உடைய ஆண் பன்றி சேற்றில உழன் றமையான முதுகு புழுதி படிந்திருப்ப அப்புழுதி யுடன சென்று சுருககுவார் வைத்த வெறும் பிளப் பில விழுந்து பட்டதாக, அதனை நாயகள் பற்றிக் கொன்று கொண்ட தசைகளைக் கானவா கவர்ந்து செல்லுவர் (நற் 82:7-11) மதததால் செருக்கிய கடுஞ்சின முனபின களிறு நின்று சென்ற நீரலலாத ஈரத்தில் செநநாய்ப் பிணவு வயிற்றை நிலத்தில் சேர்த்திப் பசியட முடஙகிக் கிடந்தது (நற. 103: 3-6). வெண்ணிறக களர் நிலத்தின புழுதி படிந்த, கடும் நடையையுடைய களிற்றியானை நெறியின கண் செலவாரைக் கண்டு கொலவதற்கு விருமபிச் சுரததின்கண் சென்று ஆங்கு யாரையும் காணா மையால தான் கொணடிருந்த அச சினததைப் பனை மரத்தின் மீது செலுததி மோதித தணிகின்ற பாழ்த்த நாட்டினையுடையது பாலை நிலம் (நற். 126:2-6). கொல்லும் வலிமையையுடைய ஆண் புலி வில்லையுடைய மறவர் மராமரத்தின பக்க லில் உள்ளமை கண்டு அஞ்சாது, மலை முழையில் கிடக்கும் ஈன்றணிமை உடைய பெண்புலியின் நோயும் பசியும் தீர்ககச சினம மிகுந்து களிற்றி யானையின புகர் முகத்திற பாயும் (நற. 148. 5-10). வலிய போர் செய்யும் வெஞ்சின வேந்த னின் படை அலைத்தலால் கலஙகிககுடியோடிப் போன, பாழபட்ட பேரூரைத் தனிமகன் காத்தி ருத்தல் (நற். 153-7-10). குறுங்காட்டில களிற்றை வலப்பக்கம் வீழ்த்திய வெஞ்சினம மிக்க ஆண்புலி பிறர் அஞ்ச முழங்கும் (நற். 154:4-6), மலையின் பிளந்த முழையிலே பதுங்கியிருந்த ஆண்புலி புகர் முக வேழம் புலம்புமாறு தாககி அதன் குருதியைப் பருகிய வாயை வேங்கை மரத்தின் அடிப்புறத்தில் துடைக்கும (நற. 158.5-8). விரைந்த செலவினை உடைய களிற்றியானை, வலிய புலி தன் முன் எதிர்தது நிறக இயலாது அஞ்சி ஓடுதலால அய லில் உள்ள வேங்கைமரம் சிதையுமாறு முறிததுத் தள்ளித் தன் சினம் தணியும் (நற் 217:2-5). முருக வேளையொத்த வலியோடு கடுஞ்சினம் மிகுத்துப் பொருத யானையின குருதி படிந்த வெணகோடு போல, வாழை ஈன்ற கூரிய கொழுமுகை தோன றும (நற்.285:1-3). மழை பொழிந்த நடுயாமத் தில் களிற்றியானையைப் பற்றிச் சுறறிக கொண்ட மிக்க சினத்தையுடைய மலைப் பாம்பு வயிரம - 69 1-5). சினம் பொருந்திய மரத்துடன சேரப்பிணித்துப் புரட்டும (நற்.261:5-7). உரவுச்சின வேழம் இரவில புலியை எதிர் நோக்கி நிறகும (நற். 836,7,8). யாமத்தில புலியைக் கொனற பெருங்கை யானை கடுஞ் சினத்தையுடைய இடிபோல முழங்கும (நற்.353: 8-10). சிறிய கணணையும் கடுஞ்சினத்தையும் உடைய ஆண்பன்றி கானவர் உழுது விளைத்த தினைக் கதிரகளைத் தின்று, பக்கத்திலுள்ள மலைப்பிளப்பில் தங்கிய புலிக்கு அஞ்சாது மூங்கில செறிந்த மலைச் சாரலில் உறங்கும் (நற்.386: சிறுகண்களையும் பெருஞ் சினத்தையும் உடைய ஆண்பனறியோடு வலிய புலி போரிடுதற் கிடனான மலை நாட்டையுடையவன் தலைவன ( 266:1,2). சிறிய கணணையும் பெருஞ் சினததையும் உடைய ஆண்பன்றி பக்கமலைச் சாரலில் வில் ஏந்திக் காலல மேற்கொண்டு நிறகும் குறவரைக் காவல சோரும்படி மாறுபடுத்தி மலை நெல்லைக் கவர்ந்துண்ணும் (ஐங, 267 1-3). பெருங்கை யானைகள தம சினத்தைப் பெருக்கு தற் கிடமானது வெஞ்சுரம் (ஐவ.352:3,4), 'வெஞ் மீண சின விறலவேல காளையொடு என் மகள, டும் என் மனை க்கு வரும்படி கரைவாயாயின உன கிளையோடு உண்ணும்படி பச்சூன பெய்த பசிய நிணத்தோடு கூடிய நல்லுணவைத் தருவேன என நற்றாய காக்கையிடம் வேண்டினாள் (ஐங். 391). வெஞ்சின வெனவேல விடலை எனத்தலை வன குறிக்கப்பெறுதல (வெந்திறல வெள் வேல் எனவும் பாடம்) (2. 893 5) வெஞ்சின விறவ வேற்காளை (ஐங். 400:5). பெருஞ்சின ததையு டைய நம் வேந்தன இப்போரத் தொழிலைக கை விட்டு அமைதியுறுவானாயின (என்னைப் பிரிந் திருக்கும்) தலைவி தான விரும்புகின்ற விருந்தோம் பல தொழிலைப் பெறுவாள்' எனப் போர்ப் பாச றையில் உள்ள தலைவன தன நெஞ்சிற்குக் கூறி னான (g. 148:1,2). நாட் காலையில் முரசம இயம்பக கடுஞ்சின வேந்தன தொழில எதிர்ந தனன f. 448 1,2). பெருஞ்சின வேந்தன பாசறையில் தங்குதலை முனியான (ஐங் 4601). பகலவன கடுகிக் காயகினற கதிர்களைச் செலுத திச் சினத்தால சுடுதலால் முன்பு வண்டுகள் மொய்க்கும மதத்தினை உடையவாய, இப்பொழுது அழகிழந்துள்ள யானைகள் ஈரமற்ற நிலத்தை உழுகின்ற கலபபைகள் போலக கொம்புகளை ஊறிக் கையை நிமிரதது நிலத்தில் கிடந்தன (கலி. 8:2-5). செருமிகு சின வேந்தன கோபித்து முற்றுகையிட்ட பகைப்புலத்தை நெருப்புத தின னும் (களி. 13:1,2). அரிய பாலை நிலக காட்டில் உள்ள மறவர் வலிய படையை உடைய மனனர்<noinclude></noinclude> rzjutrlt2yv4fkdfx3you73xltvtr00 250 669249 1987747 2026-11-06T18:23:04Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சினம் 70 சினம் வந்து போர் செயயினும் தமது வில்லில் எழுந்த நாண ஒலியால் அவரைப் புறமுதுகு காண்டலனறி அமபை வில்லிலே தொடுத்தலை நாணும், கடிய துடியினது ஆரவாரத்தையும் மானின கொம்பு போல முறுக்குணட தாடியையும் கொடிய சினத் தையும் உடையவர் (கலி, 15·1-Y) புலியொடு பொருது வென்ற வருத்தத்தோடு நெடிய மலைச் சாரலில் துயிலும யானை நனவில தான பொருது வென்றது மனத்தில கிடக்கையால், அதனைக கன வில கண்டு கடுக வெருவி எழுந்து புதிதாக மலர்ந் துள்ள வேங்கையைப் புலி என நினைத்து அத னைத் தாக்கி அழகைச் சிதைததுத தன் சினம தணிந்து அவ்வேங்கையைக் காணும்போது தன செயலுக்காக நாணித தலை கவிழும (கலி. 49:1-9) பரத்தைமை ஒழுக்கமுடையனாய வந்த தலை வனை நோக்கி, 'நீ காதலோடு அப்புனலில் ஆடி அதனால் வெளிப்படும் அலரையான அறிதல அஞ்சி மறைந்தொழுகினாய எனறு பிறர் சொலலக் கேட் டேன; அது பொறாமல் உண்மையைமறைத்தசினத் தோடு புருவமாகிய திரையையிட்டுநலல நீர்மையை, உடைய நின ஒழுக்கததைத் தடுக்கும்படி சிலம் பொலியால் ஆரவாரிக்கும அப்புதிய புலை (பரத் தை) நீ குளித்த அவ்விடத்தே நினனை இழுததுச் செலுத்துவதைக கண்டவரும் உளா' எனத தலைவி புலந்து கூறினாள (கலி. 98:30-26). ஏறுதழுவும் போது அவ் வேறுகள் கொலைத் தொழில மிக்க சிலை செறிந்த குற்றத்தைச் செய்யும சினம மிக்கு ஏறுதழுவுவோர் மீது பாய்ந்தன (கலி. 102 19,20). ஆயாகள் தொழுலினுள் விட்ட ஏறுகளுள் வசசி ரத்தோனது (இந்திரனது)ஆயிரங்கணகளை ஓக்கும் பலலாகிய புள்ளிகளையும கடிய சினததையும நிறத் தையும் உடைய ஏறும் ஒன்று (கலி. 105:15,16). சினப பொதுவர், எழுகின்ற துகள் விசுமபைத் தூர்க்குமாறு மேலெழ ஆரத்து ஏறுதழுவினர் (கலி. 105-27,29). இன மீனகளைத் தாக்கி வென்ற சினத் தையுடைய சுறா மீனினது மருப்பால செய்த பல கையைக கோத்து, புறவிதழ் ஒடிந்த நெய்தற் பூவை நெடிய நாரிலே தொடுத்து அழகு பெறக்கட்டித் தாழையினது விழுதால திரித்து ஊசல செய்யப் பட்டது (கலி.131:8-11). 'பிறரால தாங்க இயலாத சினத்தோடு தன வடிவைக் காட்டி அவருயிரைப் போக்கும் பாமபும் பலரிடைப் பட்டால சாவாது என்பது உலக வழக்கு (கலி. 140.21,22), ஊரை எல்லாம் தனக்குளளாக்கிக கொண்டு எரியும் கடிய நெருப்புத் தன்னை அவிக்கும நீரைச் சொரிய சினம மாறும் (கலி.144:59,60). திருமால குதிரை வடிவத் தோடு வந்த அசுரனின (கேசியின) கனலகின்ற சினததை அடக்கிக கொனறார் (பரி. 3:31,32), பிற உயிரைக் கொல்லும் தீய நெஞ்சததோடு சினம் உடையோர் திருமாலின திருவடி நீழலை அடை யார் (பரி. 5:73,76), 'ஒரு வண்டு தான் படிந்த மலரினை நெரிதத ஒருததியைச் சினங்கொண்ட நெஞ்சுடன் முன்னருந் தாக்கிப் பினனரும் தாக்கு தற்கு விரைந்து வருதற்குக் காரணமான அதனு டைய சின இயலபைக காண்மின' என வையைப் புனலாட்டு நிகழ்ச்சியை மைந்தர் ஒருவருக்கொரு வர் சுட்டிக்காட்டினர் (பரி. 12:130-132). சினன் காணக. 2. வெம்மை. வானத்தின்கண் பரவியுள்ள இருள் அகலுமாறு செல்லும தன தனமையில் பிறழாது வலிய சினம் - வெமமை-முதிர்ந்த ஞாயிறு நிலவு திகழ் மதியமொடு நிலம் சேர்ந்தாற் போல, வஞ்சி னம் கூறித் தனனை எதிர்த்து வந்த சேர சோழ ராகிய இருபெரு வேந்தர் போர்ககளததில் மாய, தலையாலங்கானததுச் செருவென்ற பாண்டியன் நெடுஞ்செழியன் பொருதாள ரீபுறம். 25.1-6). பெரும், நீ நின பகைவர்க்கு எந்நாளும் சுடு சினம் ஒழியாது டைவிடத்தே கிளர்ந்தெழுகின்றஞாயிற்றை ஒப்பாய: எம்போல்வார்க்குத் திங்களை ஒப்பாய, எனப் பாண்டியன் சித்திர மாடத்துத துஞ்சிய நன் மாறனை மதுரைக கூலவாணிகன் சீததலைச் சாத் தனார் பாராட்டினார் (புறம. 59.5-7). 'நெருப்பு தன் சினம் ஆறுதற்குக் காரணமான நிணம் பொருந்திய கொழுவிய ஊன துண்டங்களைக கள் வார்த்த மண்டையோடு முறை முறையாக ஒன்றற் கொன்று மாறுபட உண்பேமாக என் தலைவ, நினனைக் காண வந்தேம்' எனத தேர்வண் மலை யனிடம் வடம் வண்ணக்கன பெருஞ்சாததனார் கூறினார் (புறம். 125:1-4), மழை பெய்யாது பொய்த் தலால்காட்டிடத்தே மூங்கிலகள் வாடி உலரவும் குன றுகள் பசும் புல்லும் இன்றி வறளவும் ஞாயிற் றினது சினம் மிககுத தோனறவும் அருவிகள் நீரற்று ஒழிந்த பெரிய வறுமைக காலத்தும் தனனை அடையும் பரிசிலர்க்கு நிறைய உணவளித்து நன் கலம சிதறிப் பரிசில பல நலகும் பானமையினன் கடல்பிறக்கோட்டிய செங்குட்டுவன (பதி. 43:11- 20). நிலம் தன்பால் விளை பொருள்களை விளை விக்க, பகலவனது சினம தணிய, பயன்மிக்க வெள்ளி மழைககுக் காரணமான பிற கோள் களுடன் நிறப, மழை முகிலகள் நலல மழையைப் பொழிதலால உலகுபுரக்கும் செயலுற்று நிற்ப நாற்றிசைகளும் ஒன்றுபோல ஆக்கம் எய்த அர சாட்சி செயதவர் செலவக் கடுங்கோ வாழியாத னின் முன்னோர் (பதி. 69: 13-17), 'வேல காய்ந தாற் போலும் குடுமிக் கூரஙகற்களையுடைய<noinclude></noinclude> 1jixclk8j4wz0s1pr02c7i5az9a2i0o 250 669250 1987748 2026-11-06T18:23:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987748 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சினம் -71 சினை பாது பாறையில் குளிர்ச்சி வாராமல் வெயில் காக்கும் துன்பந்தரும் வழியிடத்தில் போகும் பொழுது ஞாயிறு சினம் மாறின அந்திப் பொழு திலே செனமின' எனக் கூத்தர் ஆற்றுப்படுத்தப் பட்டனர் (மலை. 378-375) நெருப்பின் சினம் பரந்த பெரிய காட்டில் இலைகள் கரிந்து உதிரப் பெற்ற கானததின வாழககையையும் புலிபோலும் வலிமையையும் உடைய கழலணிந்த மறவர் பழைமை பொருந்திய தமது சீறூரில் உள்ள மன்றத்து நிழலில கண்படுப்பர் (அகம்.75:4-7). 'ஞாயிறு பினந்தணிந்து மேலை மலையினை அடைய, துன்பத்தைச் சுமந்து வந்த இம்மாலைக் காலத்தில் தலைவா யாண்டுளரோ' எனப பருவ வரவினகண தலைவி மெலிந்து கூறினாள் (குறு. 195:1-3). 'கதிர் சினம தணிநத கையறு மாலையை உயிர் வரமபாக நீநதினும் கங்குல வெள்ளம் கட லிலும் பெரிதாக வரும' எனப பிரிவிடைத் தலைவி தோழியிடம் வருநதிக கூறினாள் (குறு. 387:2-5). ஞாயிறு சினம் சிறிது தணிந்த மாலையின முற்படு பொழுதில இலை உதிர்நத அழகிய மரசுகிளையில் இருந்து புறாக்கள் கூவும (நற.305:6, 7). ஆதித்த மண்டிலம் தான் கொணட சினம் தணியப் பெற்று மலையைச் சேரவும குருகினம் விசும்பிற் பறந்து செலலவும பகற்பொழுதை மெல்ல மெல்லப் போககி முல்லையருமபுகள் வாயதிறந்து மலரவும் மாலைக் காலம் வந்தது (நற்.369:1-4). தீத் திகழும் ஞாயிறு வெதுப்பும் சினம் தணிதற் பொருட்டு, யாமரத்தினது வரி நிழலில் இருந்து இளைப்பாறிய பின்னர் இவ்விடத்தினின்றும் சிறிது தொலை செலவாயாயின் நின்மக ளோடு வெனவேல விடலை செனற வழியினைக் காணபாய என இடைச் சுரததுக கண்டோர் செவிலித் தாயிடம் கூறினார் (ஐங்.388). ''புனை யிழாய், காதலர் பொருளை விருமபிப் பகைப்புல் மென்று கருதாராயப் போதற்கு நினைநத அரிய வழியில், 'மரக் கொமபுகள் வாடுமபடியாகச் சிறக்கும் நின் சினம் தணிவாயாக" என்று ஞாயிற் றைப் பரவி வேண்டுதல நம் கற்பிற்குப பொருந் துமோ எனத் தோழி தலைவியை வினவித தேற்றி னாள (கலி. 16:9-12). பலவகை உணவுகளையும் விளைவித்து நுகர்விக்கும நிலம் காயுமபடி ஞாயிறு செயீர் செய்யும் சினததோடு கதிர்களைச் சொரித லால கோடைக்காலததில குளிர்ச்சியை விரும்பித திரளுகின்ற பசிப் பிணியையுடைய யானைத் திரளைத் தாங்கியுள்ள மணிகள் விளங்கும் மலை வெம்பியது: மண பிளந்தது; நீர்நிலைகளும் உலர்ந்து துகளாயின (கலி.20:1-6). 3.முழக்கம். 'மேகங்கள் தவழும் பெரிய குன்று களில் வாழும் அரவினை எறிந்து மிக்க கோபததை யுடைய அதன் வலியை அழிககும் பெரிய சினததை- முழக்கததை - உடைய இடியேற்றை ஒப்பாய்' என ஆடுகோட்பாட்டுச்சேரலாதனைக காக்கை பாடினி யார் நசசௌளையார் பாராட்டுவர் (பதி. 51:25-28 உலகத்து உயிர்களைக காககும் உருகெழு சிறப்பி னையும் கரிய நிறத்தையும் உடைய வளம பொருந் திய மேகங்கள் அகன்ற வானத்தினகண எல்லாப் பொருள்களும் அதிரும்படி சினஞ்சிறந்து இடித்து வானமுழுவதும் பரநது நிறகும் தன்மையது கார் (பதி. 81:1-5). காலம் சினவு - சினவுதல். (சினத்தல). சினவு - சினவுதல்- கொண்ட நாய பின தொடரத தலைவன சென றான் (அகம்.388:14,15). சினம் . - சினன் சினம். 'பகைவரை வெகுண்டு நோக்கிய கண், தன தவமகனை (முதலமகனை) நோக்கிய போதும் சிவப்பு மாறாவாயின; எனவே, சினன இனனும் மாறாது நிறகினறமையால் இவனை இவ்வாறு சினப்பித்தோர் இனிப பிழைப் பாரலலர்' என்று அதியமானின மறமாண்பினைப் பாடுவார் ஒளவையார் (புறம. 100.8-11). சின்ன முதலான தீப்பணபுகள் இவ்வுலகத்திலே அரசாட்சி யாகிய ஆணைச் சக்கரம் நடத்துதறகு வழித்தடை யாகும் (பதி.22:1-4). 'கொடிய வலிமையினையு டைய இச்சிவந்த ஏற்றினது சினனை அஞ்சா னாயத் தழுவியடக்குவோன, வரியமைந்த குழை யணிந்த இவளுடைய மெல்லிய தோளிலே துயிலைப் பெறுவான' என்று ஆயா அறிவிததனர் (கலி. 184: 23-25). திருப்பரங்குன்றத்தில் எழுத்து நிலை மண்டபத்தை (சித்திரசாலையை கண்டபோது அதிலுள்ள ஓவியவுருவங்களைப் பற்றி வினவிய மனைவியாககுக கணவனமார், இப்பூனையுருவம் இந்திரன: இக்கல்லுருவம் அகலிகை, இவன அவ விடத்தே சென்றோனாகிய கௌதமன ; இக்கௌ தமன சின்னுற்றதனால் இவ்வகலிகை கல்லுருவான வரலாறு இதுவாகும். என விளக்கிக் காட்டினா (பரி 19:49-54). சினம் 1. காணக. சினை - 1. கோடு (கிளை), இளமகளிர் வண்டல் மண ணினாற செயத சிற்றிலின கண செய்த பாவைக் குச் சூட்டுதறகு வளைந்த சினைபபூவை - கோட் டுப்பூவை (கிளைப்பூவை) - பறித்துப் பொருநை யாற்றில் பாய்ந்து விளையாடும் வளம் மிக்கது வஞ்சி (புறம்.11:2-6), நிலை கலங்கிப் பூக்கமழும் நீண்ட சினைகள் தனிப்பக் காக்கள் தோறும் பகை வேந்தனின் காவல் மரங்களைக் குளமுற்றத்துத்<noinclude></noinclude> d5vfkanlqno7f0xyr9dq8nwm0v5pwx4 250 669251 1987749 2026-11-06T18:23:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987749 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சினை துஞ்சிய கிள்ளி வளவன வெட்டினான் (புறம். 36: 7-9). 'நினனொடு பொருவோன பனையினது வெள்ளிய தோட்டைச் சூடினோனல்லன; கரிய சினையையுடைய வேம்பினது மாலையை உடை யோனல்லன; நீனது கண்ணியும் ஆததியால் கட் டப் பெற்றது. நினனோடு பொருவோன் கணணி யும் ஆத்தியாலாயது; எனவே போரைத் தவிர்க' எனச் சோழன நலங்கிள்ளிசுகுக் கோவூர் கிழார் அறிவுரை கூறினார் (புறம்.45:3-4). வழுதியொடு பொருதோர் நாடு ஊரதொறும் மீன் சுடுகின்ற புலால் நாறும் புகை வயல்களிலுள்ள மருதததின் வளைந்த சினைகளில் சூழும் (புறம். 52:8-10). பாண்டியன வெள்ளியம்பலத்துத் துஞ்சிய பெரு வழுதி, ஆலமரத்தின கொழுநிழல் தரும் நெடுஞ் சினையை அதன விழுது தாங்கினாற்போலத் தன முன்னோர் இறந்தாராக அது கருதித் தளர்தலினறி நற்புகழ வாய்ந்த குடியைத் தடுமாற்றமின்றி அணைத்துக் காத்தான. (புறம். 88:2-5). தலையா லங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன் மறை வேம்பின் பெரிய சினையில் பொருந்திய தளிரை உழிஞைக் கொடியுடன் விரவிச சூடிப் பொரு தான (புறம்.70:4, 5), பாரியினது பறம்பில் குறததி அடுப்பில மடுத்து எரித்த சந்தன விறகின புகை அதன அயலில உள்ள வேங்கைப் பூஞ்சினை களில் தவழும் (புறம். 108:1-4). பொதியின மலை யில் மனறததிலுள்ள பலவினது பெரிய சினையில் வாழும் மந்து பரிசிலர் கொணர்ந்து தூககிக் கட்டி வைத்த மததளத்தின் தெளிந்த கண்ணினைப பலாப பழமென்று கருதித் தட்ட அவ்வொலி யினைக் கேட்ட அன்னச்சேவல அதற்கு எதிராகத் தானும் எழுந்து ஒலிக்கும் (புறம. 138:1-5). தெய் லம் உறையும் ஆலமரத்தினது பெரிய சினையில் பழுத்துள்ள பழங்களைப் புள்ளினங்கள் நேற்று உணடோம் என்று அமையாது பினனும் அங்கு செல்லுதலைத் தவிரா (புறம். 199:1-3). இளந் தோழருடன் கூடி உயர்ந்த சினைகளையுடைய மருதத் துறையில் வந்து நீர்க்கு அண்மையில் தாழ்ந்துள்ள கொம்பில் ஏறிக் கரையில் உள்ளவர் மருளவும் அலைகள் மேலெழவும் ஆழமான நீரையுடைய மடுவில் துடும் எனப பாய்ந்து மணல் எடுத்து வந்து காட்டிய கலலா இளமை எவ்விடத்துள்ளதோ எனத் தம முதுமையில் தொடித்தலை விழுததணடினார் இரங்கிப் பாடி னார் (410. 243:5-11). லேம்பின சினையை ஓடித்து அதன் இலையைக கொணர்வதிலும் காஞ்சிப் பணணினைப் பாடுவதிலும் மனையி லுள்ளார் நெய்யுடைக் கையராய் வெணசிறு கடு கைப் புகைப்பதிலும் ஈடுபட்டதால் எல்லா மனை 72 338.5-8), சினை களும் ஆரவாரமாயிருந்தன (புறம், 296: 1-3) . கொற்ற வேநதர் கருஞ்சினை வேம்பும் ஆததியும, போந்தையும் மூன்றும சூடிய சென்னியர் (புறம. பொய்கை மீனை மேய்நத செவ்வரி நாரைகள் மருதின பூஞ்சினையில் தங்குதலை வெறுப்பின் காஞ்சி மரததில் துயிலும் (புறம். 351: 9-11). முளவு மான இறைச்சி, சினை முதிர் சாந் தம், யானைக்கோடு ஆகிய மூன்றும் புலித் தோலில் குவிககப் பெற்று விருந்தினர்க்கு வழங்கப் பெற்றன (புறம். 374:11-15). காற்றால கொணரப் பட்ட மரக்கலங்களை எண்ணும் மகளிர் தங்கும் கானற் சோலையிலுள்ள புன்னையின் சினைகள் கடல் அலைகளால் அலைப்புணணும் (புறம.386: 14,15). உயர்சினைக் கூட்டில் இருந்த புள் ஞர லெழுப்பின (புறம். 397:3,2). ஓங்கு சினை மாவின் தீங்கனி உணவு சமைக்கப் பெறுதல் (புறம. 399.4). மணல் ஓங்கிய அடைகரையில் உள்ள புன்னையின் வெள்ளிய பூங்கொத்தையுடைய சினைகளில் குரு குகள் தங்கும் (பதி. 30:3-5). வேலமரத்தினது காய்ந்த அழகிய சினையில் சிலந்தி வலை பின்னி யது (பதி. 39:12,13). மலைப்பக்கத்தே வளர்ந்து நின்ற பூக்களையுடைய வேங்கை மரத்தை மறப் புலியின் தோற்றமாகக் கருதி அதன பூவுடைப் பெருஞ்சினைகளை வளைத்துப் பிளந்து ஆண் யானை தன் கரிய தலையில அணிந்து கொண்டு மறவர் போரெதிர்ந்து செல்லுதல் போலக் காடு எதிரொலிக்கப் பிளிரும் (பதி. 417:-13). சுடல பிறக கோட்டிய செங்குட்டுவன கருஞ்சினை விறல் வேம பாகிய, பகைவரது காவல் மரத்தை வெட்டினான (பதி. 49:16,17). பழையன் காக்கும கருஞ்சினை வேம்பின அடிமரத்தைச் செங்குட்டுவன் சாயததான் (பதி. ப.5:13,14). இரை தேடி வருந்திய நாரைகள் குவிந்த பூங்கொத்துக்களையுடைய ஞாழல் மரத்தின் பெரிய சினைகளில் சென்று தங்கும (பதி. 51:4-6). பறவைகளும் வணடினங்களும் பெரிய மரச்சினை யில் ஆரவாரித்தன (பதி. 89:3). பழமுதிர் சோலை மலையினகண அருவி, சிறிய மூங்கிலின் பூக்களை யுடைய சினை தனிக்குமாறு வேரைப் பிளந்து பாய்ந்தது (முரு 297,298,315).இரும்பனம் போந் தைத்தோடும் கரிய சினையையுடைய அரததின் வாய் போன்ற வேமபின் தளிராலாகிய மாலையும் அணிந்தசேரனும்பாண்டியனும களத்திற பட்டொ ழியும்படி கரிகாலன் வெண்ணிப பறந்தலையில் பொருதான (பொரு. 143-148). பூம்புன்னைச் சினை யில் தங்கிய இன நாரை கடல ஒலிக்கு அஞ்சிப் பனையின மடல்களிற சென்று தங்கின (பொரு. 204-207). நளிச்சினை வேங்கையின் புது மலரை விரும்பிச் சுரும்பு அரற்றும் சிறு - 23,34). காரிக<noinclude></noinclude> aecuzo29sbd596j2h79rjosyqc0fpwn 250 669252 1987750 2026-11-06T18:23:59Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987750 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சினை 73 சினை குதிரையை உடைய காரி செறிந்த சினையின கண் நறிய பூக்கள் நிறைந்த சுரபுன்னை மரங் களையும் மலைகளையும் உடைய நல்ல நாடு களைக் கூத்தாக்குப் பரிசிலாகக் கொடுத்தான (சிறு. 107-110). மாவை கட்டினாற் போலத் தொடுத்த நறிய பூக்களையுடைய சினைகளையும் குறுங்காலையும் உடைய காஞ்சிக கொம்பிலேறி யிருந்து சிரல் குட்டத்திலுள்ள கயலைக் கவரும் (சிறு. 178-181). நவலியக் கோடன் பரிசிலர்க்கு நலகிய தேர் முருககினது நெடிய சினையின கண் பூங்கொத்து முறுக்கு நெகிழந்த தோற்றம் போல உள்ளே சாதிலிங்கம் வழிதத உருககமைந்த பல கையை உடையது (சிறு. 254-256). இலவத்து அலங்கு சினை பயந்த பசுங்காய் புடை விரிநதாற் போல வரிப்புற அணில் தோன்றும் (பெரு. 83-85). உழவரின் சிறுவர் முள்ளியின முட்சினைகளில் உள்ள வளைந்த காமபினை உடைய கரிய பூவைப் பறித்துப் பஞ்சாய்க கோரையின் நாரைக கிழித் துக் கண்ணியாகக கட்டித் தலையில சூடுவர் (பெரு. 214-219,223). பாம்பு உறைகின்ற உயர்ந்த சினைகளை உடைய மரத்தின் நிழலில் நெல்லரிந்த உழவர் கடாலடி விட்டனர் (பெரு. 232-238). மகளிர் கொன்றையின் அரும்புகளையுடைய மெல் லிய சினைகளில் பனிமாசு கிடந்து தவழ்பவை போலப் பசிய மணிகளைக் கோத்த வடங்களை யுடைய அலகுலில் கிடக்கின்ற மெல்லிய ஆடை அசையுமாறு மயில போல் இயலுவர் (பெரு. 327- 381). 'பறவை இனங்கள் திரண்டு தஙகியிருக் கிறை கொழுவிய மெல்லிய சினைகளையுடையன வாகிய பூவாமல் காய்ககும் மரங்களுள் பழத்தின பருமையாலும் இனிமையாலும் மேலாகச் சொல லப்படுகின்ற பலா மரத்தைப் போல, கடல் சூழந்த உலகத்து நகரங்களுள் பலசமயததாரும் தொழும்படி எடுத்த விழாக்களால மேம்பட்டு விளங்குவது பழவிறல் மூதூராகிய கச்சி (பெரு. 408-411,420). கருங்கால வேங்கை இருஞ்சினைக் கொம்புகளில் பூத்த நறும்பூ கொயயும் மகளிர் தம் ஆரவாரம் எழுநதது (மது. 296,297). சுரும்பு கள் மொய்ககும் சினைகள் தலைககூடிய, செந்தீப போன்ற தெள்ளிய பூக்களையுடைய அசோக மரங்கள் பொழிலினகண நிறைந்திருந்தன (மது. 700,701). செறிந்த குவடுகளில் விரவியுள்ள மலர்ச் சோலைகளின் ஓனையிலிருந்து மழைத் துளிகள் வீழந்தன (நெடு.27,28). தலைவன தனது தலைமுடியில் மலையிடத்துள்ளனவும் நிலத்தின் கண் உள்ளனவும் சினையின்கண் பூத்தனவும் சுனைகளிற பூததனவும் ஆகிய வண்ண வண்ண மலர்களால் ஆகிய தொடையலைச் சூடியிருந்தான் (குறி. 112-114). தலைவன் சுரும்புகள் மொயதத பூக்களையுடைய தழை பரந்த சினை ஒன்றை முறித்து வீறு பெற ஓச்சித தன வேட்டை நாய களின கடிய குரலை மாற்றித தலைவியின மறு மொழியை எதிர்பார்த்து நினறான (குறி. 148-182). மலையடுக்கில் அலங்கு சினைப் பலவு, கோடி யர் முடிவு போலக கீழும் மேலும் பல காய்த்து முற்றி இறைஞ்சின (மலை. 141-144). மரா மரம் எரி கான்றன்ன பூஞ்சினைகளை உடையது (மலை. 498). நாரில்லாத முருங்கையின் அசையும் சினைகளிலுள்ள வெண்ணிறப பூக்கள் சூறைக்காற்று வீசுதலால் உதிர்ந்து திரையின் துளிகளைப் போல பரந்து கிடத்தலின் காடு கட லின கரையகம் போல் தோனறும் (அகம்.1:15-19) பெருஞ்சினைகளை உடைய, காணபதற்கினிய ஓமை, உப்பங்கழியிலுள்ள முதலையின மேந தோலை ஒத்த கரிய அடிமரத்தினையுடையது (அகம்.3:1,2), முடவு முதிர புனனையின தடவு நிலை மாச்சினையில் பறவைகள் தங்கும (அகம். 10:3,4). 'நம் தலைவர் விரைவாக நம்மை உடன கொண்டு சென்றனராயின காட்டாற்றினது பூங் கொத்துக்களை உடைய பெரிய சினைகள் தாழந துள்ள மணல மேட்டில் மெய்கள் ஒன்றோடொன்று புகுவதைப் போன்ற கை கவர் முயக்கத்தினைப பெறுவர்' எனத் தலைவி கூறினாள் (அகம். 11:7- 11). பெருஞ்சினை விழுககோட்பலவின் பயனைசு கொள்வதற்குக் குறவா அங்கே குடிசை நாட்டினா (அகம்.12:7-9). கரடிக் கூட்டம கொன்றை மரத் தின சினையில உள்ள குழல போன்ற பழத்தைக் கறித்துத தின்னும (அகம, 15 15,16). தலைவியும் தோழியும் புலிநகக் கொன்றையின உயர்நத சினை களில் கட்டித் தொங்க விடபபட்ட தாழை விழு தாலாய கயிற்றால ஊஞ்சல ஆடினர் (அகம். 20: 5,6). மராமரத்தின் புரியிணா மெல்லவிழ அஞ சினை பூக்களையிழந்து தனிமையுறத் தென்றல வீசியது (அகம். 21-9-12). 'மனை இடத்துள்ள முல்லை சூழந்து மலரும் இடமாகிய குறிய நொச்சி யினது கரிய சினையைக காட்டித தாம் வேற்று நாட்டிலிருந்து பொருள் ஈட்டும் காலததெலலை அம்முல்லை மலரும் அளவே என்றார்; ஆதலின். தலைவர் ஆண்டுத தஙகாமல் விரைந்து வருவார்' எனக் கூறித தோழி தலைவியைத் தேற்றினாள (அகம். 23:10-13). இளவேனிற காலதது வண்டுகள் சினைப் பூங்கோஙகின நுண் தாதுக்களை இவ்வம் பூக்களிடத்து உதிர்த்தன (அகம்.25.9-12). அருஞ சுரத்தில் தளிரற்ற யாமரத்தின் உயர்ந்த சினையில் இருந்த, இரை கொள்ள வலல பருந்தின் சேவல் தன பேடை தனபால வருமாறு இளி என்னும்<noinclude></noinclude> c01srjlbkvh2p3lase9ike934572hiq 250 669253 1987751 2026-11-06T18:24:20Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிளை இசைபோன்ற இனிய குரலால் கூவியழைக்கும் (அகம். 33:3-7). அழகிய தளிர்களையுடைய அசோ கினது உயர்ந்த சினையில ஊசல கட்டப்பட்டிருந் தது (அகம். 38,6-8), முருக்க மரத்தின நெருபபை யொதத மலர்ந்த பூசுகளையுடைய சினையில் இன வண்டுகள் ஆரத்தன் (அகம். 41:2,3), தலைவி தோழியருடன் ஒலிசினை வேங்கையின் மலர் பறிக்கச் சென்றாள் (அகம.48.5,8), ஆள் நடமாட்ட மற்ற சுரத்தில் பிளந்து செலலும் காற்று முழங் கும யாமரத்தின உயர்நத சினையில் புலால் விருப் பத்துடன் பருநதின பேடை தங்கியிருக்கும் (அகம். 51:1-4). அரககு ஊட்டினாற் போன்ற அழகிய நிறமுள்ள தளிர்களையுடைய அசோகினது உயர்ந்த சினையில் கட்டப்பட்ட ஊசலைப் பாம்பென்று கருதி அம்மரத்தின் அடிப்புறம் துணியும்படி இடிவீழ்ந்தது (அகம, 68:6-7). பயனின்மையின் வறிய வரை விட்டுச் செல்வரை நாடிப்போகும், நனறி மறந்த நயனில மாக்களைப் போல வண்டினங்கள் சுனைபபூ நீத்துச் சினைப பூககளில் படர்ந்தன. (அகம். 71:1-4). விடியற் காலத்தே உலாவும கரடி, உயர்ந்த சினைகளை உடைய இருபபையின் இனிய பழத்தை வெறுப்பின கறையான புற்றினை இடந்து இரையினைத் தேர்ந்துண்ணும் (அகம். 81.1-5). மராமரததின காய்நத உசசியை உடைய வலிய சினைகளில் ஏறிப் பருந்து தனிமை கொள வருந்தும் (அகம. 81:7-9). வேங்கை நறுவியாடிய மயில நனைப் பசுங் குருநதின மணங்கமழும் சினையிலிருந்து தன துணையை அழைககும் (அகம. 85:10-13). அழகிய தளிருடன் கூடிய பெரிய சினைகளையுடைய மாமரச் சோலையில் புகை போனற வெண்மேகங்கள் தவழக குயிலகள் கூவும் (அகம். 97:20-23), முருசுக மலர், கோங்கு, அதிரல அழகிய சினையிலிருநது உதிர்ந்த பாதிரிப்பூ ஆகிய வெல்லாம் கடம்ப மலரொடு விரவிப்பரவுக்கடன் பூண்ட அணங்குடைய கோயிலிற் பரந்து கிடக்கும் தோற்றம் போல காட்சியளிக்கும (அகம். 99:2-10). காயாவின் மெலலிய சினைகள் தோயுமாறு நீண்டு தூக்கிய பல துடுப்புகள் போலும் குலைகளை யுடைய காந்தள் மலரின் தாதுணணும் வண்டுகள் கையாடு வட்டுப் போலத தோன்றும் (அகம். 108.14-17). பருத்த அடியில் கிளைத்த அசையும் அழகிய சினையிலுள்ள கூடு பொலி விழக்கப் பறவை வேற்றிடம் பறந்து செல்லும் (அகம் 113; 23-25). மலையில் உள்ள வேங்கை மரத்தின் பல புள்ளிகளை உடைய புலியின நிறத்தைப பொருந் திய பூக்களிடையே பெருஞ்சினையை உடைய நாரத்தை மரத்தின நறிய புதுமலர்கள் உதிருமாறு குரங்கு பாயந்து தாவும் வளமுடையது வேங்கடம் 74 170:9-121. வாகை சினை கெடக் கடல் ஊட்ட, (அகம். 141*24-29). காட்டின் அழகுக் கதிரவன தெறுதலின தேககின் நீடு சினைகள் வறியனவாம்படி மேற்காற்றால இலைகள் உதிரும் (அகம். 143:2-5). குறுங்கால் மரத்தின சினையில் முதிர்ந்து முற்றிய நெறறின் குலை ஆடுமகள் கோலால அரிததெழுப்பும பறை ஒலி போல ஒலிக்கும் (அகம. 151:8-10). கைதையும் படுசினையில் கடற சிறு காக்கை பெடையொடு வருத்தததுடன் தங்கி இறாமீனையுண்ணக் கனவு காணும் (அகம். கரடிகள் தரையில் கிடக்கும் உணவினை உண்ணாமல மேலே சினை களில் உள்ள இனிய சாற்றினை உடைய துளை யுடன் கூடிய பூக்களை உணண இருபபை மரங் களில் ஏறும் (அகம்.171:12-15). பைம்புதல நளி சினையில் குருகு இருந்தாற போல வெண் கூதாள மலர் கட்டவிழும் (அகம்- 178:8-10), சோலைகளில் புன்னை மரத்தின சினையைச் சேர்நதிருந்த நாரை கள் பறந்தோடுமபடி ஊதைக் காற்றுடன அலைகள் மோதும் (அகம். 190:7-9). யாமரத்து அருங்கவட்டு உயர்சினையிலிருந்த குஞ்சுக்கு எருவை கொழுங்கண ஊன தடியை அது வழுக்கி வீழ்ந்து முது நரிக்கு உணவாயிற்று (அகம்.193:6-10). மயில் தோகையை விரித்து உழ வர் நிழலுக்கு விட்டு வைதத குருந்தின வளைந்த சினையிலிருந்து இன்புற அகவும் (அகம்.194:11-15). சிலந்தி வலை பினைப் பெற்ற வறிய சினையுடைய வற்றலாகிய மரஙகளின் நிழலில மானினம் தங்கி யது (அகம்.199:5,6,11). வேங்கையின நறுமலர்கள் உதிரும்படி அதன் உயர்ந்த சினைகளில் ஏறி ஆணகுரங்குகள் தம பெண் குரங்குகளைக் கூப் பிட்டுத தாவும் (அகம.205.20-22). கைதையம்படு சினைகளால் தலைவன் தேர் செல்லுதல தடைப் படுதல் (அகம்..210.18,13). வாங்கு சினை மலிந்த திரள் அரைக கடமபின் பூங்கொத்துக்களைத் தளி ரோடு கொண்டு வந்து தலைவன் தலைவியின் கூந்தலில் சூட்டுவான (அகம, 223:6-9), முருக்க மரத்தின் சினைகளிலுள்ள செந்நிறப் பூக்களால் சூழப்பட்ட கல, காட்டில் அழலால் சூழப்பெற்ற யானை போலத் தோன்றும் (அகம். 223:8-7). புலி நிற வேங்கைப் பூஞ்சினையின் மலர்கள் உதிரப் பெற்றுத தனிமையுறச் சினமிகுந்த களிறு. அதன் அடிமரததைத் தாககி முழங்கியது (அகம். 227.6-11). இளவேனிலில் குயில் அழகிய அரும்புகளை ஈன்ற சினைகளையுடைய முருகக மரத்தின் மலர்களைக் கிண்டி, அவற்றின தாதினை உண்டு அழகிய தளிர் களை உடைய மாமரத்தின கிளைகளிலிருந்து கூவும் (அகம.219:5-20). கருங்கோட்டு மாஅத்து அலங்கு சினைப் புதுபபூ மழைத்துளி போல உதிர்ந்து<noinclude></noinclude> kt8mhhdek1a3tbb7ggh2914uzv4a35i 250 669254 1987752 2026-11-06T18:24:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சினை கழனியில் பரந்து கிடக்கும் (அகம். 236:6-8). அரவின் எயிறு போன்ற அரும்புகள் முதிர்ந்த குராமரத் தினது நறிய கிளையில் தென்றல் ஊடுருவித் தவழ்ந்தது (அகம். 237:3,4). சிவந்த பூவினையுடைய புலி நகக் கொன்றையின் கரிய சினையில் தனியே இருக்கும் தன் குஞ்சினை நினைந்து தணியப் பறக் கும் நாரைகள் மேலே எழுந்து பறத்தலால் கடற் கரைச் சோலைகள் தனிமையுற்றன (அகம். 240:1-4), வேங்கையின் அசையும் மென் சினையிலுள்ள போதை வண்டு வாய் திறப்ப, அதிலுள்ள பொன் போன்ற நுண்தாதுக்கள் மயில் தோகையில் படிந் தன (அகம். 242:1-3). பெரும் மலையின் பிளப்பிடத் தில் உள்ள சந்தன மென்சினை தீண்ட மேலே தேனிறால் தொங்கும், மூங்கில் செறிந்த மலை நாடன் தலைவன் (அகம். 242:19-22). வெளவால், பகலில் தங்கியிருந்த மிக உயர்ந்த சினைகளை யுடைய முதிர்ந்த மரம் தனிக்குமாறு மாலையில் பறந்து செல்லும் (அகம். 244:2,3) இலவத்து அலங்கு சினையிலுள்ள தீ எரிந்தாலன்ன ஒள்ளிய பூக்களில் குழல் போலும் இசையையுடைய வண்டுகள் ஒலிக் கும் (அகம்.245:14-16). நொச்சி மென்சினையின் வளைந்த பூங்கொத்துக்கள் வாடினும் தலைவி வருந்துவாள் (அகம். 259:14-16). காட்டிடத்தே கோடைக் காற்று சினையினை மோதி உதிரச் செய்த இருப்பையினது வெள்ளிய பூக்களைக் கரடிக் கூட்டம் கவர்ந்துண்ணும் (அகம். 267:4-8). பராஅரைப் புன்னையின் வளைந்த சினையைக் கடலலை தோயும் (அகம். 270:5,6). ஆண் புறா சுவை பொருந்திய காய்களைக் கொண்ட நெல்லி மரத்தின் அழகிய சினையிலிருந்து அகவும் (அகம். 271:1,7,8). பொன்போல் மலர்ந்த வேங்கையின் அலங்கு சினை பொலிய மணி போன்ற நிறத்தினை யுடைய மயில் அகவும் (அகம். 272:16-18). தலைவி தலைவன்பால் கொண்ட வேட்கை நோயாகிய முளை, வருத்தமாகிய திரண்ட தண்டாக நீண்டு, ஊரார் எழுப்பிய அம்பலாகிய அழகிய சினை களைக் கொண்டு, ஆராக் காதலாகிய தளிர்களைப் பரப்பி, நாணமில்லாத பெருமரமாகத் தழைத்து, அலராகிய மலர்களைச் சொரிந்தது (அகம். 373:11- 17). இறால் மீனை அருந்திய சிறிய சிரல் பறவை மருத மரத்தின் தாழ்ந்த சினையில் உறங்கும் (அகம். 286:6,7), யா மரத்தின் ஓங்கு சினை நல்கிய வரிநிழ லில் தலைவன் தங்குதல் (அகம்.287:11,12). தலைவன் வேங்கைப் படுசினைப் புதுப் பூக்களாகிய பிறவற் றோடு மணம் மாறுபடும் அழகிய கண்ணியையுடை யவன் (அகம்.288:3,4). உகா மரத்தின், குயிலின் கண் போன்ற காய் முற்றி, அழகிய பொற் காசுபோன்ற பெரிய கனியாகி அதன் சினைகளினின்றும் உதிரும் 75 சினை (அகம். 293:6-8). முன் பனிக் காலத்து நள்ளிரவில் வண்டுகள் சினையில் அசையும் (அகம். 294:11), வேங்கை மரத்தின் ஒளிமிக்க தளிர்கள் விளங்கும் பெரிய சினையிலுள்ள குளிர்ந்த நீர்த்துளிகளை, அசைந்து வரும் காற்று மெல்லென வீசி உதிர்க்கும் (அகம். 298:4-6). அலங்கு சினைக் குருந்தின் நிழலில் குட்டியைத் தழுவிய பெண்மான் இரலையொடு தங்கும் (அகம். 304:8-10). வண்டினம் ஊதுந் தோறும் குரவத்து ஓங்கு சினையிலுள்ள நறுமலர் கள் கோங்கின் பூவகத்தை உதிர்த்தன (அகம். 317: 10,11). ஆலத்து அலங்குசினையில் ஏறியிருந்த காக்கையினம் பாலை நிலத்தில் எயினரது வில்லால் இறந்து பட்டோருடைய பிணங்களைக் கவர்ந் துண்ணும் (அகம். 319:1-5). வண்டுகள் தேன் உண்ணும் நறிய பூக்களைக் காற்று சினையினின்றும் உதிர்த்தலால் அவை அறலிடத்து வீழ்ந்து அழகு செய்யும் (அகம். 324:9-11). புற்றுகள் அடிமரத்தில் கட்டப் பெற்றுள்ள காய்ந்த சினைகளையுடைய மரத்தின்கண் உள்ள காக்கைகள் பிணங்களின் பசிய கொழுப்பினைக் கவர்ந்துண்ணும் (அகம். 387:14-16).இருப்பை மரங்களின் வெண்பூக்களைப் பெண் கரடிகள் சினைகளிற் சென்று உண்டு எஞ்சியவற்றை எயினர் மகளிர் மூங்கில் குழாய் களில் திரட்டிக் கொண்டு போய்க் குன்றகச் சிறு குடி மறுகுதொறும் விற்பர் (அகம். 331:1-8) கொடிய வேனிலில் களிற்றியானை தனது கொல்லுதல் வல்ல கோடு ஒடியுமாறு பாய்ந்து சினம் மிகுந்து காய்ந்த சினைகளயுடைய யாமரத்தின் பட்டையைக் கிழித்துத் 'தன் பிடிக்கு ஊட்டும் (அகம்.335:4-7). பக்க மலையின் கண் யாமரத்தின் உயர்ந்த சினையில் மாரிக் காலத்தில் தளிர்த்த தளிர் போன்ற மேனியை உடையவள் தலைவி (அகம். 337:1,2). மலைப்பக்கத துள்ள சினை ஒண்காந்தள் போல் மணக்கும் நறு நுதலினள் தலைவி (அகம். 338:6-8). குயில்கள் மாமரத்தின் உயர்ந்த சினைகளில் கூவும் (அகம். 341:2,3). அகன்ற இடத்தில் நிற்கின்ற யாமரத்தின் அழகிய தளிர்ப் பெருஞ்சினை இல்லின்கண் இருப் பது போல் நிழலைத் தந்தது (அகம். 343:10,11). குன்றின்கண் அருவிகளின் நீர்த் துளியால் மலர்ந்த கருங்கால் நுணவின் பெரிய சினைகளில் உள்ள பூக்கள் சிவந்த மணலையுடைய சிறுநெறிகளில் உதிர்ந்து கம்மென்று மணம் வீசி அழகு செய்யும் (அகம். 345:14-17). ஞாயிற்றின் கதிர் தெறுதலால் இலைகளை உதிர்த்த இருப்பையில் தாழ்ந்த சினைகளில் தீ கப்புவிட்டாற் போன்ற அழகிய தளிர்கள் தோன்றின (அகம். 351:5-7). முதிர்ந்த இலைகளை ஒழிந்த மலர்கள் விரிந்த பெருஞ் சினையில் வண்டினம் முரலும் (அகம். 355:3-5).<noinclude></noinclude> l7dna0l7p0m1jhrocqkxl3ash8a7lb5 250 669255 1987753 2026-11-06T18:24:58Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987753 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சினை 76 சினை களத்தில் மருதம் தழைத்து நீர் சூழந்து வியன அழகு பெற்றிருக்கும் (அகம். 366,1,2). மகளிர ஊசல ஆடுவதறகாகக குன்றின பககததில் உள்ள வேங்கையின் சினைகள் கழிக்கப்பட்டன (அகம. கூடிய 368.4,5). வரகின கவாத்த கதிருடன தட்டைகளைத தொகுத்த பொலியில் மாடுகளின் கவர்பட்ட குளம்பினால் துவைககப்பட்ட பல சினைகளினின்றும் உதிர்ந்த வரகினைக் குடவர் பாறையில குவித்து வைப்பர் (அகம். 393:4-7). அழற்சினை வேங்கை நிழலில ஓட்டந் தவிர்ந்து தங்கிச் செல்லுமாறு தலைவி ஆற்றினை வேண டல் (அகம். 398:17). காஞ்சியினது பூங்கொத்தி லுள்ள தாதுக்கள தம மேலே படும்படி உழவர் கமழபூ மெனசினையை வளைத்தனர் (குறு. 10.2-4). தலைவியின நுதல், மலைப்பக்கத்திலுள்ள தாழ வரை அழகு பெறுதறகுக் காரணமான கடப்ப மரத்தினது வேனிற்காலத்து அஞ்சினை போன்று மணங்கமழும் (குறு. 22-2-5). மலர்நத கருங்கால் வேங்கையின் மேலே எழுந்த பெருஞ்சினையில உள்ள மயில்கள் பூக் கொய்யும் மகளிரைப் போன்று தோன்றும் (குறு. 26:1-3). களிறு பெண் யானையின் பசியை நீக்குவதற்கு யாமரத்தின் மென் சினைகளை ஒடிக்கும (குறு. 37:2,3). பொரிந்த அடியையுடைய ஓமை மரத்தின் நெடுஞ் சினையில் ஏறிப் பெண்புறவு ஆண்புறாவை அழைககும் (குறு. 79:2-4). தலைவி, பசுமையான அரும்புகளையுடைய ஞாழல் பலசினை சூழ்ந்த ஓரிடத்தில் தலைவனைக் கூடியதால் உணடாகிய புத்தழகினைத தலைவன பிரிதலினால் இழந்தாள் (குறு. 81:2,3), சினைகள் தோறும் பலவின பழம் தொங்கும வள மிக்க மலை நாட்டையுடையவன் தலைவன (குறு. 83:4-6). சிறகின் ஆற்றலை இழந்த முதிய நாரை கடல அலைகள படிகின்ற வளைந்த மரச்சினையில் தங்கியிருக்கும் (குறு. 126:5, 6), கலபொருது இழிதரும் அருவி நீர் குறிய கற்களிடையே வளர்ந்துள்ள வேங்கையின் பூவுடன் கூடிய அசையும சினைகளை அலைத் துப் பாயும் (குறு. 134,3-5) முன்றிற பலா மரங் களின் கரிய சினைகளில் ஆண குரங்குகள் தாவிப் பாயினும் தலைவி நெஞ்சம அஞ்சும (குறு. 153:1-8). அனறிற சேவல் தன பெடையுடன் தடாமரத்தின உயர்ந்த சினையிலுள்ள கூட்டி லிருந்து ஒலிக்கும் (குறு. 160:1-4). தேனை விரும பிய பலவாகிய வண்டினங்கள் திணிந்த மணலை யுடைய அடைகரையில் நீரால நனைந்த புன்னை மரக கரிய சினைகளில் கூடும் (குறு. 175:1-3). புல்லிய காயாவினது பூக்கள் பொருந்திய பெருஞ் சினைகள் மயிலினது கழுத்தைப்போனறுதோன்றும் (ரூறு. 183:5,6). வலிய சினையிலிருந்த புள்ளினம் தாம புணர்ந்தமையின பிரிந்தோர் வருநதத தீங் குரலால அகவும் (குறு. 191:2-4) குயில மாமரச சினையில பூத்துள்ள பூககளின நறுந்தாதினைக கோதும் (குறு. 192*3-5), வளைந்த சினைகளை யுடைய வெட்சியின மலாகள் மணக்கும் கூந்தலை யுடையவள் தலைவி (குறு. 209:5,7). தீய்ந்த மரா மரத்தினது ஓங்கல் வெஞ்சினையின் ஒற்றைப் பூங்கொத்திலுள்ள தேனைத தும்பி என்ற வண்டும் தேன என்ற வண்டும் ஊதிவறிதே மீண்டன (குறு.811:4-6). அடைகரையில் நின்ற புனனையின் நிலம தோயந்த தாழசினைகளில் புதிய நாரைகள் வந்து தங்கும் (குறு. 239:3-5)+ வேங்கையின கெடாத மென் சினையிலிருந்து மலர்கள் உதிருமிடத்தில் யானை துயின்று உயிரக கும் (குறு. 247:4-6). கோங்கின் இலை இல்லாத அழகிய சினைகளில் வணடுகள் கூட்டமாக ஒலிகக முலையினது அழகைக கொண்ட மெனமையான அரும்புகள் விரியும (குறு. 254:1, 2). புனளையின அசைகின்ற சினையிலிருந்த நாரை கழியிலுள்ள சிறுமீனை வெறுப்பின வயலில் உள்ள தேன கமழும் நெயதலைக் கதிரொடு தின்ன விருமபும் (குறு.296:1-4). வேனிற காலததே மலர்ந்த கான இருபபையின வெண்பூககள் காற்றால அலைப் புண்டு நெடிய சினை களினின்று உதிர்ந்து, களிற்றி யானை செல்லும் சிறு நெறியைப் பரவி மறைக் கும் (குறு. 329:1-3). மகளின் அகன்ற பாறையில் செநதினையைப் பரப்பி உலர வைததுச் சுனையின் கண ஆடுகின்ற நெகிழச்சியை நோக்கிப் பெண் குரங்கு மரச்சினைகளினின்றும இறங்கி வந்து தன குட்டியோடு அதனைக கவரும் (குறு. 335:1-4). கார்காவதில பூக்களையுடைய குராமரம நெற் பொரிபோலும் பூககள செறிந்த புனக மரத்துடன அழகு பெற்றுச் சினைகள் காணபதற்கு இன்ப முடையனவாய்த தோனறின (குறு. 341:1-3). ஆண்புலி யானையின் முகததில் பாய அதனை யானை குத்திக் கொன்றதால் மருப்பு குருதிக்கறை படிய, கொல்லப்பட்ட புலி மேல்காற்றால் வீழத்தப் பட்ட வேங்கை மரத்தின வாடியசினை போன்று கிடந்தது (குறு. 343:8-6). யானை உலர்ந்த சினை யைப் பிளக்க வலியின்றி வருந்தியது (குறு. 368: 5,6). மழைக்காலத்தில பூஞ்சினையிலிருந்த மயில். அகன்ற இடம் தனித்து வருந்த அகவும (குறு 391 6-9). முளிசினை ஓமையைக் களிறு குத்தியது (குறு. 369:3,4). பொரியரை வேம்பு பார்ப்புக்களை ஈன்ற பருந்து வருநதியுறையும் நெடிய சினைகளை உடையது (நற 3:1,2), நெடுஞ்சினைப் புனனையீ லுள்ள கடுஞ்சூல் வெண் குருகு அலையோசைக்கு<noinclude></noinclude> amc2cxjdos6hn06gaw4n0hwb6kmb7y9 250 669256 1987754 2026-11-06T18:25:15Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987754 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சினை அஞ்சும் (நற்.31:10,11). கூட்டமாகக கூடியுள்ள குறவா சிறார், விளையாட்டு அயாகின்ற முன்றி லில தங்கி ஆசினிப் பலாவினையுடைய தோட்டத தில நீண்டுயர்ந்துள்ள மரங்களின் சினைகளிலுள்ள மினமினிப் பூச்சிகளை விளக்காகக் கொண்டு விசும் பில் செலலும மேகங்களின இயக்கத்தைக காண் பர் (நற். 44.8-11). பரதவர் முன்றிலின்கண் உள்ள புன்னையின் கரிய சினைகளிலுள்ள நறிய மலர் அயலிலுள்ள தாழை மலரோடு கூடி மணங் கமழும் (நற். 49:8,9). உகாய் மரக் காயையுண்ட புறா வருததமுற்று நெடிய சினையின் மேலேறி அதனை யுண்டதன தவற்றை நினைத்து மயக்க முற்று வருததும் (நற். 66:1-5), சீறூரிலுள்ள முன றிலில் சிவந்த வேர்களையுடைய பலாமரத்தின சினைகள் தோறும பழங்கள் தூங்கும (நற். 77: 4-8). ஊரிலுள்ள மாமரத்தில் வௌவால் உயர்ந்த சினையில தொங்கியுறங்கும். (நற. 87: 1,2). கடலின்கண் துழாவித் தன் பெடையுடன் இரை தேரும் நாரை சிறுமீன்களைப் பிடித்து வந்து உயர்ந்த சினையின மீதுள்ள கூட்டில் இருந்து தன் பிள்ளையின் வாயில் கொடுக்கும் (நற. 91:8-7). காயந்த கொடிகள் சுற்றிய இல வதது விளங்கிய சினைகள் அதிர வீசி அவை முறி யுமாறு கொடிய காற்று மோதியடிககும் (நற். 105: I-3). தலைவி நறுமலரையுடைய ஞாழலின் அழகிய சினையிலுள்ள பூங்கொத்தைக் கொய்து அத னோடு இளந்தளிரையும் சேரப் பிசைந்து உதிர்த் தாள் (நற்.106:6-8). மானினம் நிமிர்ந்து தழை உண்ணுதலால் சிறிது வளைந்த சினைகளையுடைய இலந்தையின் காய்கள் கற்கள் பொருந்திய சிறு நெறிகளில் உதிர்நது பரவிக்கிடககும (நற். 113; 1-3). பலவின் மாசசினையினின்று கீழே விழுந்த பழம் மலையின் பிளபபிடத்தில் வீழ்ந்தொழிந்தது (நற். 116:6-8). தண்ணறுஞ் சோலையில் மாமரத் தின நெருங்கிய சினை தழைத்து தளிரீன்று கவி னெய்தியது (நற். 118:1,2). மலைப்பக்கத்தில கள வுப புணர்ச்சியில் கடுவனால் முயங்கப்பட்ட பெண்குரங்கு தனக்குப் புணர்ச்சி வேறுபாட் டான் உண்டாகிய குறியைத் தன சுற்றம் அறியு மெனறஞ்சி, பொன்போனற பூக்களையுடைய வேங் கையின சினை மீது ஏறிச செனறு ஆழமாகிய சுனையை நோககித தலைகவிழ்ந்து முனபு புணர்ச் சியால் குலைந்த தன் முச்சிமயிரைத் திருத்தும் (நற. 151:5-11). புன்னையினது மேலோங்கி வளைந்த பெரிய சினையில் புதுவதாக வந்து தங்கிய நாரைகள் ஒலிக்கும் (நற. 187:1,2). சுரும் புண்ணுமாறு விரிந்துள்ள வேங்கைப் பெருஞ் சினையில தேனடைகள் கட்டப் பெற்றிருந்தன 14 77 சினை (நற். 168:1,2). மககள் இயங்காத நெறியின்கண் தாளிப்பனையினது குலைகளையுடைய நெடிய சினையில தங்கி, ஆணபறவை தன பெடையை அழைப்பின அவ்வொலி கேட்ட புலி எதிரோசை எழும்படி முழங்கும (நற். 174:2-4). ஆண் நாரை பினால் இன்பம் நுகரப்பெற்றுப் பிரிதது செயலற்ற பேடை சிறுமீனை உண்ணாது தாழையின பெரிய சினையில் துன்பத்துடன தங்கும (நற. 178:2-5), பராஅரை வேம்பின் பெரிய சினையிலிருந்த குராலாகிய கூகை இரவு முழுதும் குழறும் (நற். 281:7,8). வேங்கையின சிவந்த மலர்களையுடைய வளைந்த சினையில் வடுககொளக கயிற்றினாலாகிய ஊசல கட்டப்பட்டிருநதது (நற. 222.1-3). நீலமணி போன்ற பன்மலர்களையுடைய காயாவின குறுஞ் சினைகள் பொலியக் கார்காலம் தொடங்கியது (நற. 242:3-5). அசைகின்ற சினையில் தனிர்ததுத தழைத்த நறிய வடுக்களையுடைய மாமரம மிக்க சோலை தோறும் குயிலகள் கூவின (நற. 243.3-7). நொச்சி வேலியிலுயாந்த மாமரத்தின் சினையி லிருந்து கரிய குயிலகள் இனிமையுறக கூவும் (நற்.246:3,4).காரப் பருவததில வயிரம முற்றிய வேல மரத்தின தாழந்த சினையின வரி நிழலில் பிணைமானைப புணர்ந்த கலைமான்கன் தங்கி யிருக்கும் (நற்.256:7-10). வேம்பின பழங்களைத் தின்னுதலை வெறுத்து இருப்பையின் இனிய பழத்தை விரும்பி வௌவால்கள் சினைதோறும் பாயந்து பறத்தலால அவற்றின் மேல தோய்ந் துள்ள பனித்துளிகள் சிதறி விழும் (நற். 279:1-4), பலியுண்ணும் காக்கைகள காற்று மோதுகின்ற நெடிய மரச்சினைகளில் தமமேல் விழுகினற மழைத்துளியைத் தாங்கிக் கொண்டு அசைந்திருக் கும் (நற.281:1,2). உயர்ந்த மரச சினைகளிலுள்ள மயில காலையில் இளவெயில் காய வேண்டி அருவி ஒலிக்கின்ற மலைப் பக்கத்தில் பெடையொடு ஆடும் (நற. 288:1-3). நெடிய கணுக்களையுடைய சந்தன மரத்தின அசைகின்ற சினையில் சுற்றிய தமாலக கொடியைத தேனெடுக்கும் வேடர் அறுத்துக்கொண்டு செலவர் (நற.292:1,2). இலை யுதிர்ந்த அழகிய சினையில் இருந்து புறா கூவும் (நற.305:6,7). ஓமையின் தாழ்ந்த சினை பயந்த நிழலில் தலைமக்கள் தங்கியிருததல் (நற்.318:1-3). மலைப்பக்கத்தில் கொழுதத சுளையையுடைய பலா வின செழுமையாகிய காய காய்ததுப் பருததலால தாங்கமாட்டாது வளைந்த கரிய சிளையில கொக்கு மீனை சுகுடையும் நாறறம் தாங்க முடி யாமல் மந்தி தும்மும் (நற. 328:1-4), எருமைக் கடா நாரையின கூட்டம இரிந்தோடுமபடி நீர் நிரம்பிய பொய்கையில் துடுமெனப பாய்ந்து<noinclude></noinclude> ltf8mzvzxlfcswtdrju2lv0tg0nd078 250 669257 1987755 2026-11-06T18:25:31Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987755 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சினை சினை தன கிடந்து களைப்பு நீங்கிய பின்னர் நீண்ட களையுடைய மருதமரத்தின இனிய நிழலில் தங கும் (நற்.330:1-5). நெல்லறுப்போர் முழக்கும தண்ணுமைக்கு அஞ்சி வயலிலுள்ள பலவகைப் புள்ளினம ஓடுதலால் வயலில் தாழ்ந்து வளைந்த சினையையுடைய மருதத்தின் பூங்கொத்துக்கள் உதிரும (நற். 350:1-3). நீடு சினைப் புன்னையின நறுந்தாது உதிருமாறு கிளையின மீது குருகினம் பெயர்நதுலாவும் (நற். 375:1, 2). எரி கபபு விட் டாற் போன்ற மலர் நெருங்கிய பூங்கொத்துக் களை உடைய வேங்கைச் சினையில் குரங்குக்குட்டி மறைந்திருந்து கொடிச்சி கையிலிருந்த பாலைக் கலத்தோடு கவாந்தோடியது (நற். 379:1-8), பொன போன்ற பூக்களையுடைய வேங்கை மரத தின சினைகளிலுள்ள பூந்துகளை அளந்து அழகு பெற்ற மயில் கற்பாறையின் உச்சியில கூட்டததோடு தஙகிக் கதிரவனின் இள வெயிலை நுகரும் (நற்.398:4-7). அசைகின்ற சினைகளையு டைய மாமரத்தில அழகிய மயில்கள் தங்கியிருககும் (ஐங் 8:4). மணல திடரில் நிற்கின்ற மாமரத்தினது புதிய மலர்களையுடைய பெருஞ்சினை புதுவதாக மணந்த மணமகளிர் மெய் போன்ற நறுமணங் கமழும் (ஐங்.19,1,2). மணல பரப்பில் நினற ஞாழல மரத்தினது பூங்கொததுக்களை உடைய தாழ்ந்த சினையில் பறவைகள் தங்கும் (ஐங் 142:1, 3). எககர் ஞாழல் சிறியிலைப் பெருஞ்சினையைக் கடல் வளைக்கும் (ஐங். 145:1,2). எககர் ஞாழலின இகந்து படு பெருஞ்சினையிலுள்ள மலர் இனிது கமழும் (ஐங்.148:1,2). எககர் ஞாழல் நறுமலர்ப பெருஞ்சினையை அவை அசைக்கும் (ஐங். 150.1,2). பெருங் கடற் கரையில் வாழும் கடற்காககை பொன் போனற பூங்கொத்துக்களையுடைய புலி நகக் கொன்றையின் மேல் உறைதலை வெறுப்பின் இதழ் விரிகின்ற புன்னையின பூஞ்சினைகளில் செனறு தங்கும (ஐங. 159.1-3). குரஙகுக் குட்டி மலையில் கட்டப்பட்டுள்ள தேன கூட்டில தேன் பருக எண்ணி அதிலுள்ள ஈக்களைக் கலைத்து விட்டு, அவற்றிற்கு அஞ்சி அருகிலுள்ள அச்சம பொருந்திய நெடுஞ்சினையில் பாயும (ஐங். 272:1-3), மலர்ந்த வேங்கைப் பெருஞ்சினையில் மயில் பூக கொய்யும் மகளிர் போல தோனறும் (ஐங. 297:1,2). லெண் கடம்பின் சினையிலுள்ள வெண்ணிற மலாகள் அருஞ்சுரங்கடந்து வழிச் செலவோர் தம துணைவியரை நினைந்து செலவழுங்குமாறு நறு மணங்கமழும் (ஐங. 331.2-4). சிறிய இலைகளை யுடைய குறுஞ்சினை வேம்பின நறும்பழம உண்ண வாவல் உயரப் பறக்கும் (ஐங் 339*1-3). வேனிற பருவத்தில் பெரிய சினைகளையுடைய இன் 78 கள் சினை நுணா மரங்கள் நன்கு மலர்ந்து நறுமணம் சுமமும்பொழுது சுருமபு களித்து ஆர்ப்பரிக்கும் (ஐங.342,2,3). அஞ்சினைப் பாதிரி அலாந்ததெனக் குயில இளவேனிற் பொழுதில கூவும (ஐங். 346.2,3). பொரிகால் மாவின் சினை மறையுமாறு இளவேனிற் பொழுதில நெருப்புப் போனற அதன செந்தளிர் தோனறும் (ஐங்.349:2,3). இளவேனிலில் குராமரததின நீண்ட சினைகளில் தங்கிக கரிய குயிலகள் கூவும் (ஐங், 369 4,5),வண்சினைக் கோங் கின மணம கமழ் மாலையை வண்டினம மொய்க கும் (ஐ.370:1,2). தலைவன அழகிய கூந்தலை உடைய தலைவிக்காகப பாவை நிலத்தினகண் வளர்ந்துள்ள மரா மரத்தின் வண்டுகள் ஒலிக்கும் குறுஞ்சினையை வளைத்துப பூக்கொய்ய நினறான் (ஐங்.383:1-4). பாலை நிலத்திலுள்ள மரங்கள் இளமைப் பயன் கொள்ளாது வறியனானவன இளமைச் செவலியின்றி இருக்குமாறு போலத் தளிர்கள் வாடிய சினைகளுடன் நின்றன (கலி. 10.1.7). ஞாயிற்றை நோககிக் காதலா நமமைப் பிரிந்து செல்வதற்கு எண்ணிய வழியிடத்தில் மரச்சினைகள் வாடும் படியாகச் சிறக்கும் நின் சினம் தணிவாயாக' என வேண்டுதல நம் கற்பிற்குப் பொருந்துமோ' எனத் தோழி யிடம் தலைவி வினவினாள் (கலி. 16:9-12). அருஞ் சுரம, பாகர் யானைகளை ஒட்டும் கவணையால் மரச்சினைகளிலுள்ள பூக்களை உதிர்க்கும மலை கள் வெமபிய வழிகளையுடையது (கலி. 23:1-3). மரச்சினைகளில் உள்ள பூக்களைக கண்ணியாகத் தொடுப்போர் நாடி வந்து கொய்தலை வேணடாது தாமே விரும்பிக் கொடுப்பது போல, நீர்த துறை களில் உள்ள மரஙகள் வளைந்து தாழ்ந்து துறை கள் அழகுற நின்றன (சுலி. 28:1-4} சினையின் பூக்களில் சுரும்பு ஆர்ப்பரிக்கும் (கலி. 28:16). வண் டுகள் அருமபுகள் விரிநத மரச்சினை தோறும் தாம் விருமபும தாதைப் பொருந்தியுண்டு ஆர்க கும (கலி. 30:2,3). அறிவான அமைநதவர் தங் காரியததை முடித்தற்குக் காலம் வருந்துணையும் அடங்கியிருக்குமாறு போல, மரச்சினைகள் காலம் வருந்துணையும் மலர்தலில்லாத அரும்புகளைப் பெற்றிருந்தன (கலி.32:8). சுரும்புகளும் வண்டு களும் ஆர்கக மரச சினையிலிருந்து பல மலர்கள் ஆற்றிலே உதிர இளவேனில் வந்தது (கலி. 34.6, 7). தளையவிழ்ந்த பூஞ்சினையிடத்தே சுருமபு யாழ போல இசைத்தது (கலி.34:16). மடியிலான செல வம் பெருகுமாறு போல மரங்கள் பூக்களைப் பெருக்க, அங்ஙனம் முயனறு பெற்ற செல்வததைத் தான வருந்தாமல் பெற்று உண்பாரது நுகர்ச்சி போல அம்மரச் சினைகளில் தேனை உண்டு வண்டு<noinclude></noinclude> dr9ka33lmesqa6fflgg7sak2xlfw4uk 250 669258 1987756 2026-11-06T18:25:52Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987756 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சினை கூறு கள் ஆரவாரித்தன (கலி. 35:1,2). தலைவியின எழில் மேனி பூககள் நிறைந்த தாழ்சினையின் தளிரை ஒத்தது (கலி. 40:19,30). களிற்றியானை தான விருமபிய பிடியானைக்கு உண்டான வயா நோய்க்கு இனிய கணுவிடத்தே தோனறிய நெடிய சினைகளையுடைய கருபபங்கோலை முறிக்கும் (கலி. 40:26-28). மலைச் சாரலில பாயும் அருவி தனது அழகிய சினைகளில் வீழ்தலால் வேங்கை யின முதிர்நத பூங்கொததுக்கள் அலர்ந்தன (கலி. 44:2-4). யானைத தலைவனோடு வரிப்புலி வந்து போர் செயத காலத்துத தும்பி அதனை வேங்கை யின சினை எனக கருதிச சூழ்ந்தும வேங்கையின் சினை என்று யானையினது புகர் முகத்தை அணு கியும் பலகாலும திரியும் (கவி. 46:8-6,8). மாவின் உயாந்த சினையிலிருந்து மிக்க காற்றாலசையும் நறிய வடுக்களின் காமபு முறிந்து பால சொட்டி யது (கலி. 84:1,2). சினையலா வேமபின பொருப் பன் பொருத முனை அரண உடைந்தது (கலி. 92: 27,28). 'புணாநதீர்! பிரியனமின; புணர்ச்சி நீட் டித்து இடையே பிரிந்தீர்! கூடுமின' எனக வன போல இளவேனிலில கரிய குயிலகள் அருமப விழ்ந்த பூக்களையுடைய சினைகள் தோறும கூவும் (கலி. 92:61-64). ஏறுதழுவும் போது அவவேறுகள் தம கொம்பால தோண்டிய குடாகள் தொஙகி விழும்படி எடுத்துக கொண்டு உயர்ந்து செல்லும் பருநதின வாயினின்றுந் தப்பி, ஆலமரத்திலும் கடப்ப மரததிலும் உறையுந் தெய்வங்கட்கு மகிழ்ச்சியுணடாக வேண்டி இட்டு வைத்த மாலை கள் போல அவற்றின் சினைகள் தோறும தொங் கும (கலி. 106:26-29). மாலைக் காலமே, நீ மருட் சியை உடையை; அதற்குக் காரணம் என்னெனில் நம்மைத் துறந்த காதலரை நினைக்கையினாலே கயங்களில் பூத்த போதுபோல நின்னைக் கண்டு மனங்குளிந்த எனனுடைய நலத்தை இகழ்கின்ற நீ வணடுகள் ஆரவாரிக்கும்படி மலாந்த சினைப் பூப்போல மனம் நெகிழந்த காதவரைக் கூடிய மகளிருடைய அழகைப போக்க மாட்டாய்' எனப பிரிவிடையாற்றாத தலைவி மாலையைப் புலந்து கூறினாள் (கலி. 118:9-20). மாவைக் காலத்தில் அழகு மிக்க தாழ்ந்த சினைகளில் தம் இருப பிடத்தே பெடையும சேவலுமாகக் கூடிப் பறவை கள் ஒலித்தன (கலி. 118:17) புனனையின சிளை கள் தோறும் மலர் மலரும் செலவி பார்தது நுகர் தற்குச் சுரும்பினம ஆரவாரிக்கும் ஓசையோடு கரிய தும்பிகளும் ஒருவரியைந்து இம்மென ஒலிக்கும் (கலி. 123:1-3). தீக்கொழுந்தினை ஒக்கும் தளி ரொடு கொழுநிழல தரும பலவாகிய சினைகளை யுடைய ஆலமரத்தின கீழும கடப்ப மரத்தின ம 79 சினை கண்ணும் ஆற்றிடைக் குறையிலும் குன்றுகளிடத் தும் இன்னோரன்ன பிறவிடங்களிலும் பற்பல தெய்வங்களாக வகுத்துச்சொல்லப்படும் பெயரோடு திருகா உறைவார் (பரி. 4:66-69), வையை யாற்றின புனல், விளங்குகினற கிளைகளையுடைய வேங்கை மரத்தினின்றும் உதிர்ந்த பூக்களோடு கூடி, மலைச் சிகரங்களில் உள்ள காறறால முறிந்த சினைகளையுடைய பெரிய மரங்களை வேருடன் அகழ்ந்து உருட்டிப் பள்ளததிடத்தே ஓடியது (பரி. 7:10-15). மலையின் கண பெயத மழையினால் குளிர்ந்த சினைகளையுடைய பூம்பொழில்கள பறிக்கப் பறிக்கக் குறையாதவாறு பூக்களைப் பூத்தன் (பரி. 8.90-92). மழை பொழிதலால் காலைப் பொழுதில் வையையாறறில் பெருகிய நீர் பலவேறு மலர்கள் நெருங்கின போர்வையுடன் மணற பரப்பை மூடிக்கொண்டு, வரி வண்டுகள் மொயதத அழகிய மொட்டுகள் மலாந்த சினை களையுடைய மாமரத்தின தளிர்களோடு வாழை இலைகளையும் மயக்கிக் கொண்டு சென்றது (பரி. 10:1-8). வரையினகண உள்ள புன்னை, ஆற்றின் கரையிலுள்ள சுர புனனை, சண்பகம், தேற்றா, வாள்வீரம், சினைகள் தழைத்து வளாந்த வேங்கை முதலிய மரங்களின மலர்களை அருவி சோலையில் குவிததது (பரி. 11:16-23), திருமாலிருஞ் சோலை யில் சுனைகள் எங்கும் நீலம் மலர களைச் சுற்றியுள்ள அசோக மரத்தின சினைகளில் எல்லாம் அழகிய மலர்கள் மலர்நதன (பரி. 15. 30,31). திருமாலிருஞ் சோலை மலையில் மரச சினைகள் தோறும் நீலமணியை ஒத்த நிறமுடைய மயிலகள் தங்கி அகவும (பரி. 1540) திருப்பரங் குன்றத்தில் மகளின் சிலா சுனையின அருகே நின்று அதன் பக்கமாகத் தாழநதுள்ள மரச்சினைகளில் ஏறி, அவற்றில் தோன்றியுள்ள மணங்கமழும் பூங்கொத்துககளோடு கூடி தளிர்களைச சுனை நீரில் உதாப்பர் (பரி. 1967, 68), மரச்சினை களிலே மலாந்து உதிர்ந்த மலாகளையும புதர் களில் மலாந்த மலர்களையும் வையையாறு தன அலைகளால் அடித்துச் செல்லும் (பரி.20102, 198). உள்ளங்கவரும் இயல்பினையுடைய பாலைப் பண்ணை நலல யாழ இசைக்க அதற்கு எதிராகச் சோலையில் பூக்களையுடைய சினைகளில் டினம் இசைபாடும் (பரி 22-38,39). 2.கரு. பனையினது நுகும்பைப் போன்றது சினை கரு - முதிர்ந்த வரால் மீன (புறம்.249.5). பரதவர் மகளிரோடு முன்றிலையுடைய மனையின் க சினையையுடைய சுறாமீனின் கொம்பை நட்டு அதனிடத்தே தெயவத்தை ஏற்றி வழிபடுவா அச்சுனை வண்<noinclude></noinclude> 8gvqhfeu5caq796cb3pn7d185k3qh2y 250 669259 1987757 2026-11-06T18:26:09Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987757 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சினை (பட். 83-90). சினை கொண்ட பச்சைப் பாம்பின் முதிர்ந்த சூலையொதத திரண்ட கரும்பின் குவிநத அரும்பு மலரும்படி நுண்ணிய மழைத்துளி பொழிந்தது (குறு. 35:8-4). 'சிறு வெள்ளாங்குருகே, அவவிடத்திலுள்ள இனிய புனல் இவ்வூரினகண் வந்து பாயும் கழனிகள் நிறைந்த நாட்டையுடைய என காதலர்பால ஏகி என்னுடைய கலனகள் கழலும் துன்பத்தை இதுகாறும் சொல்லாதோயே, நீ எம்மூருக்கு வந்து பொயகைத் துறையில துழா விச சினையுள்ள கெளிற்று மீனைத் தின்று அப்பால அவரது ஊர்க்குச் செனறு உன் நிலை யைக் கூறுவாயாக' என்பது தலைவியின் காமமிக்க கழிபடர்கிளவி (நற். 70). ஊரன மலர்களை யுடைய காஞ்சிமரமும் சினைகளையுடைய சிறு மீன்களும் வாழதற்கிடனான நாட்டினையுடைய வன (ஐங, 1·4,5), யானை தாமரை மலரினகண இட்டு வைத்துள்ள அறுகால துமபியின சினை களை யழிக்கும் (ஐங்.20:1-3). பாணன கழியின் பக்கத்திலிருந்து தூணடிற கயிற்றில் வஞ்சகமாக இரையை மாட்டி வைதது, சினைக கயல மீனை மாயப்பான ( 111:1-3). பழன் உழவர், சினை முதிர்ந்த வாளை மீன் போனறு விலாப புடைக்க உணடு தம் சுற்றத்தாரோடும கூடித் தம தொழிலைச் செய்தனர் (பரி. 7:38,39). சினை 3.தேர்க் கொடிஞ்சி. தலைவன் வினை முடிததுக் கடும்பரி நெடுந்தேரில் வளைந்த கொடிஞ்சி - பொலிய ஏறிச் சீறூர் பல பிற்படு மாறு தலைவியைக காண விரைந்து வந்தான (அகம். 104:6-14). 'நின திண்ணிய தேரில் வளைந்த சினையைக் கையில் பற்றிக் கொண்டு மெல்ல மெல்ல அசைந்து இங்கு நினக்கென்று வைத்துள்ள பாலை உண்பதற்காக எனகையிடத்தே வருவா யாக' எனத் தன மகனைப் பாலுண்டற்காகத் தலைவி அழைத்தாள் (கலி. 85:17-21). 4. முட்டை, ஊர்க்குறு மகளிர் கரும்புலக்கையால கொடியிடை நுடஙக மீனின சினை - முட்டை போனற வெண்மணலைக குவிததுக் காஞ்சி நிழலில தம் குடியினரின் பெருமைகளைப் பாடிக குற்றுவர் (அகம். 236:1-5). அருமபுகள் முதிர்ந்த ஞாழலினது சினையைப் போன்ற திரண்ட மலர் களை நெயதலின் கரிய மலரில் பெய்யுமாறு போல ஊதைக் காற்று தூவும (குறு. 397:1-3), 5. வலை. சுரநெறியில் கொலைத் தொழில் வலல வேட்டுவனது வலையை அறுத்துச் சென்ற சேவற புறா. தன வாய் நூலால கட்டிய சிலந்தியின 80 சீத்தலைச் சாத்தனார் அழகிய சினையை -வலையை - (நற.189:7-10), கரு கண்டு அஞ்சியது 6. கிளைத்தல். சினை -கிளைத்தவ் - பொருந்திக் விரிந்து வளைந்த கதிர்களையுடைய நெல் ஒலி செய்யும் கழனிகளின் பள்ளஙகளைத் துழாவி வாடைக் காற்று வீசியது (அகம். 243,5-8). சினைஇயோர் - சினப்பித்தோர். காற்றுடனே எரி போரிலே நிகழ்ந்தாற் போலும் செலவமைந்த மேம்படுதலையுடைய சோழன குளமுற்றத்துத துஞ் சிய கிள்ளிவளவனைச் சினைஇயோர் - சினப்பித் தோர் -ஆகிய பகைவா நாடு, கனவிலும் நன விலும் பொறுத்தற்கரியவறறைக் கணடு, அவனது படைவரவையுணர்நது மயக்கமுற்ற, காவலில்லாத இருப்பினையுடையராயத தம பிள்ளைகளின பூங் கணகளை முத்தமிட்டு, மனைவியாககுத் தமது வருத்தம் தோன்றாமல் மறைக்கும துனபத்தை யுடைய ஆடவருடனே மிக்க கலக்கத்தையுற்றது (புறம்.41.11-183. சினைப்பூ - கோட்டுப்பூ (கிளைகளில் பூக்கும் பூ). தேனை வழங்கி வற்றிய சுனைப்பூக்களை நீத்துத் தேன் துளித்துளள சினைப்பூவினிடததே - கோட் டுப் பூவினிடத்தே - வண்டினம் செல்லுதல (அகம. 71:3,4). வண்டுகள் ஆரவாரித்து மொய்ககும்படி சினைப்பூ முறுக்கு நெகிழ்ந்து மலரும்; அது போல் காதலரைக கூடியிருக்கும் மகளிர் நெஞ்சு நெகிழ்ந்து அழகுற்றிருப்பர் (கலி.118:11,12). சீ சீத்தலைச் சாத்தனார் -புலவர். மதுரைக் கூலவாணி கன சீத்தலைச் சாத்தனார் எனறும இவர் பெயர் காணப்படுகின்றது. எனவே, மதுரையிலிருந்து நெல முதலிய கூலங்களை வாணிகம் செய்து வாழந் தவரென்றும் சீத்தலை என்னும் ஊரினரென்றும் சாத்தனார் எனனும் இயற்பெயரினரென்றும் இவரைப்பற்றி யறியலாம். சீத்தலை யென்பது செந்தலை, முகத்தலை என்பவை போன்றதோர் ஊர் எனவும் அது திரிசிராப்பள்ளி மாவட்டத்தில் பெருமளுர் வட்டத்தில் உள்ளது எனவும் கூறுவர் பி.நா. (நற். பாடினோர் வரலாறு). சாததன என்பது ஐயனார்ககுரியதொரு பெயா; அஃது இவர்க்கு இயறபெயராய் இடப்பெற்றது. இவா பாடியன் வாகப் புறநானூற்றில் ஒனறும(59) அகநானூற்றில்<noinclude></noinclude> t3jvopju0s6593o5mez4dahr42vas0f 250 669260 1987758 2026-11-06T18:26:16Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "பயறு வகைகளையும், கிழங்குகள், பழங்கள் முதலியவற்றையும் மக்கள் உணவாக உட்கொள்ளுகின்றனர். அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு என்பது போல இவ..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987758 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|நடத்தைக்‌ கொள்கை|180|நடத்தைக்‌ கொள்கை}}</noinclude>பயறு வகைகளையும், கிழங்குகள், பழங்கள் முதலியவற்றையும் மக்கள் உணவாக உட்கொள்ளுகின்றனர். அளவுக்கு மிஞ்சினால் அமுதமும் நஞ்சு என்பது போல இவ்வுணவப் பொருள்களையும் மிகுதியாக உண்டால் உடலுக்கு ஊறு விளைக்கும். அளவுக்கு மிஞ்சி உண்டால் இப்பொருள்கள் தருகின்ற நோய்களும் அவற்றை நீக்க உட்கொள்ள வேண்டிய முறிவு வகைகளும் தாவர வகுப்பில் கூறப்பட்டுள்ளன. சீவ வகுப்பில் உயிருள்ள அஃறிணை, உயர்திணை என்னும் இருவகைப் பிராணிகளின் கடியால் உண்டாகும் நஞ்சு பற்றி விளக்கப்பட்டுள்ளது. விடப் பாம்புகளின் வகைகள், மற்றும் நாய், குரங்கு, பூனை, பூரான், சிலந்திப் பூச்சி போன்றவற்றின் கடிவிடங்களுக்கு மருந்துகள், பத்தியங்கள், விடப்பாம்புகள் தீண்டுங்காலம், கடி அறியும் முறைகள், பாம்புகள் நெருங்காதபடி தடுக்கும் மனைமூலிகைகள் போன்ற பல அரிய செய்திகளும் இந்நூலிற் காணப்படுகின்றன. {{Right|<b>எம்.சீ.</b>}} <section end="நஞ்சீயர்‌"/> <section begin="நடத்தைக் கொள்கை"/> {{dhr}} {{larger|<b>நடத்தைக் கொள்கை:</b>}} மனித நடத்தை முறைகளைப் பற்றிப் பல துறைகள் ஆராய்ந்தாலும் உளவியல் துறை பிற துறைகளைக் காட்டிலும் விரிவாக ஆராய்கிறது. இத்துறையில் மனித நடத்தை முறைகளைப் பற்றி விளக்குவதே நடத்தைக் கொள்கை (Behaviourism). இது மிகவும் சிக்கலான ஆய்வுப் பொருள். உளவியலறிஞர்கள் பல கோணங்களிலிருந்து மனித நடத்தையை நோக்குகின்றனர். இக்கோணங்களுக்கேற்பப் பல அணுகுமுறைகள் ஏற்பட்டுள்ளன. அதனால் பல கொள்கைகள் உருவாகியுள்ளன. அவற்றில் அமைப்பியற் கொள்கை (Structuralism), நோக்கக் கொள்கை (Purposivism), நடத்தைக் கொள்கை, உளப்பகுப்புக் கொள்கை, முழுநிலைக் காட்சிக் கொள்கை (Gestal theory) போன்றவை குறிப்பிடத்தக்கனவாகும். அவற்றுள் நடத்தைக் கொள்கையானது ‘நடத்தை’ என்பதை விளக்கிப் பொருள் காண்பதிலும், நடத்தையைப் பற்றி ஆராய்வதிலும் தனித்து விளங்குகிறது. உளவியலின் ஆய்வுப் பொருளாக நடத்தை முறை அண்மைக் காலங்களில் மட்டுமே எடுத்துக் கொள்ளப்பட்டது. தொடக்கத்தில் உளவியலானது தத்துவத்தின் ஒரு பகுதியாக இருந்தது. உளவியலில் முறைப்பட்ட வளர்ச்சி கி.பி. 16-ஆம் நூற்றாண்டுக்குப் பின் ஏற்படலாயிற்று. உளவியலின் வளர்ச்சிப் போக்கில் அது எடுத்து விளக்கிய பொருள்களும் மாற்றம் பெற்றன. முதலில் உளவியல் ஆன்மா பற்றிய இயலாகவும், பின்பு உள்ளம், மனம் பற்றிய இயலாகவும், அதன் பின்னர் நனவுநிலை பற்றிய இயலாகவும் நிலவி, இன்று ‘நடத்தை’த் தொடர்பான அறிவியலாக வளர்ச்சியடைந்துள்ளது. நடத்தை என்பது விரிவான பொருள் தரும் சொல்லாகும். பிறரால் கண்டு அறியப்படும் வெளிப்படைச் செயல்களும், சிந்தித்தல், உணர்ச்சி வயப்படுதல், துணிதல் போன்ற உள்ளார்ந்த செயல்களும் மனித நடத்தையில் அடங்கும். நடத்தை என்னும் சொல் சூழ்நிலையால் உந்தப்பட்டு ஓர் உயிரி இயற்றும் செய்கைகள் அனைத்தையும் குறிக்கும் என்பர். இதனைத் தூண்டல், துலங்கல் தொடர்பாகவும் விளக்குவது உண்டு. உளவியல் கொள்கையினரில் நோக்கக் கொள்கையினர், நடத்தையின் காரணம் உயிரிகளிடம் காணப்படும் உயிர் உந்தல் என்பர். நடத்தையின் இயல்பினை, போக்கினை நனவிலி மனம் நிருணயிக்கிறது என்பர் உளப்பகுப்புக் கொள்கையினர். முழுநிலைக் காட்சிக் கொள்கையினர், உளச்செயல்கள் ஒவ்வொன்றும் ஒழுங்காக அமைந்த முழுமைகள், அவற்றை முழுமையாகக் கண்டறிய வேண்டும்; பகுதிகளாகப் பிரித்து அறிதல் கூடாது என்பர். வெளிப்படையான புறச்செயல்களே நடத்தை என்ற சொல்லுக்குரியது என்பர் நடத்தைக் கொள்கையினர். இவ்வாறு உளவியல் அறிஞர்கள், நடத்தை என்பது எது பற்றியது அல்லது எதைப் பற்றியதாக இருத்தல் வேண்டும் என்ற அடிப்படையில் வேறுபட்டு, அவரவரின் கருத்துகளைக் கொள்கைகளாகத் தந்துள்ளனர். அவர்கள் கொள்கைகளுள் ஒவ்வொன்றும் நடத்தையின் உள்ளடக்கம் என்ன, நடத்தைக்குப் பின்னணி என்ன, நடத்தையை எவ்வாறு காண வேண்டும் என்ற போக்கில் தனித்து விளங்குகின்றது; நடத்தையை விளக்குவதில் ஒவ்வொரு கொள்கையின் பங்கும் இருக்கிறது; ஆனால் எத்தனிக் கொள்கையும் நடத்தையை முழுமையாகத் தந்துவிடவில்லை. எனவே, உளவியல் தொடர்பானவற்றில் சமரசக் கருத்தைப் பெரும்பாலோர் கொண்டுள்ளனர். நடத்தைக் கொள்கையானது, நடத்தை என்ற சொல்லுக்குரிய பொருள் எது என்பதையும், எது அன்று என்பதையும் குறிப்பிடுகிறது. அதன்படி உளவியலானது மனிதனின் வெளிப்படை நடத்தைகளைப் பற்றியதாகும். மேலும், மனம், நனவுநிலை போன்ற கருத்துக்கள் இதற்கு உடன்பாடில்லை, உற்று நோக்களிலும் சோதனை முறையிலும் இதற்குப் பங்கு உண்டு. நடத்தையை அறிவதில் அகநோக்கு முறை பயன்படாது என்பதும் இக்கொள்கையினரின் கருத்தாகும். சுருங்கக் கூறினால் ‘மனித உடல் ஒன்றே’ இவர்கள் ஏற்றுக் கொள்ளக்கூடிய உண்மைப் பொருளாக அமைகிறது. சான் வாட்சன் என்ற அமெரிக்க உளவியலறிஞர் நடத்தைக் கொள்கையைத் தோற்றுவித்தார், புறத்தேயிருந்து ஆராயத்தக்க மனித நடத்தை மட்டுமே<noinclude></noinclude> 4es0kz5lbpl628500rp8u9fbm45d84e 250 669261 1987759 2026-11-06T18:26:23Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987759 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சீதை ஐந்தும் (53,134,229,806,320) குறுந்தொகையில் ஒன்றும் (154) நற்றிணையில் மூன்றும் (36, 127, 339) சேரப பத்துப்பாடலகள் உள்ளன. புறப் பாடலால் இவர், பாண்டியன் சித்திரமாடத்துத் துஞ்சிய நன்மாறனைப் பாராட்டியுள்ளார். பகை வர்க்கு ஞாயிறு போலவும எமக்குத் திங்கள் போல வும நீ திகழ்கின்றாய்' என்று இவர் அவனுடைய சினவெம்மைக்கும் அருள் தணமைக்கும் உவமை கூறியுள்ள நயம் சிறப்பானது. அகத்திணைப் பாடல்களை இவா ஐந்திணைகளிலும் அமைத்துப் பாடியுள்ளார். தலைவன் பொருளவயிற் பிரிநதிருக் கையில் வற்புறுததி ஆற்றுவிக்கும் தோழிக்குத் தலைவி ஆற்றாது எதிர்மொழியும் துறையைப் பாடுவதில் இவருடைய ஈடுபாடு மிகுந்து காணப படுகின்றது (அகம்.53,229; குறு. 154). வினைமுற்றி மீளும் தலைவன், காட்டுவழியில் கலைமானும் பிணைமானும் சேரும் கூட்டத்திற்கு இடையூறா காமைப் பொருட்டுத தேரினை ஓசையின்றி மெல் லச் செலுத்துமாறு பாகனுக்குக கூறுவதாக இவா பாடியுள்ள பாடல (அகம்.134) அருட்சிறப்புடை யது. அதனுள் கலைமான கொம்பிறகுப பூமடல் உதிர்நத வாழைக் குலையை உவமித்துள்ளதும் இயல்புற அமைந்துள்ளது. சீதை - இராமன் தேவி, இராமாயணத்தலைவி. ஆற்றல் மிக்க இராமனுடன சென்ற சீதையை, வலிமிக்க அரககன கவர்ந்துசெனறபோது நிலத்தில் வீசப் பெற்ற அவள் அணிகலன்களைக் கண்ட குரங்கு கள் அவற்றை முறைமாறியணிந்து அவ்விழையால் பொலிவு பெற்று விளங்கின (புறம்.378:18-21). சீப்பு - தாழ் (கதவுக்கு வலியாக உள்வாயிற்படியிலே நிலத்தே விழ இடும மரம). இளம் பருவதது அந் தணன ஒருவன, தூதாசு இரவுநேரத்தே வந்து அரசனிடம் நேராகச் சென்று சொல்லிய சொற் களோ சில; அவற்றைக கேட்ட மாததிரததிலேயே போர் நின்றுவிட்டது; ஏணியும சீப்பும்-தாழும்- மாற்றி மாணவினை யானையும் மணிகளைந்தன (புறம்.305), 81 சீர்-1.அழகு.நீர்க்கு அணிமையில் படிந்த மருதி னது கொம்பிலே ஏறி, சீர் - அழகு - மிக, கரை யிடத்து நிறபோர் மருள, மடுவினகண 'துடும் என்று ஒலிப்பக குதிதது, மூழ்கி, மணலை முகந்து காட்டிய கல்லா இளமை இரங்கத்தக்கது (புறம். 243.6 9). சீரோடு, வடிவாலும நிறத்தாலும் வலம் புரிச் சங்கினை ஒக்கும், வெளளிய நரைமுடியினை யுடையவர் முனிவர் (முரு. 126,127). கடம்பு சூடு சீர் தலால சீர் மிகுகினற நெடுவேள் (மது. 614). விறல் பட ஆடும் மகளிர், சீர்பொருந்தின தலைமை யினை உடைய விளங்குகின்ற பேரணிகலனகளைப் பூணுமாறு நன்னன் பரிசில நலகுவான (மலை 570. 580) மயில், வானிற பறந்து சென்று, நீண்ட கணுக்களையுடைய அசையும் மூங்கிலின்கண, பசிய புறத்தினைய யுடைய மெல்லிய சீா (அழகிய இடம்) வளைய இருக்கும் பெருஙகல நாடன் (அகம். 378. 5-11), வெண்கடுகை அப்பி, எணணெய் தேயத்து நீராடியதனால், நறிய அணியைப் பெற்ற, குளிந்த நெய பூசிய, மிசுக மெனமையாகிய உடமபினை யுடைய சீர் பொருந்திய தலைவி உறங்க, களவன போலத் தலைவனும் வந்தனன் (நற 40 7-9). சிறந்த சீர்மிகக அகனற மாளிகைக்கணணே அன்னை இன்று வநதனள் (நற். 339:5,6), மருதமரத தில ஏறி நீர்விளையாட்டிடத்தே பாயவோளது, குளிர்ந்த நறிய கூந்தல வானிலிருந்து இறங்கு கினற மயிலினது சீாபோன்றது (ஐங். 74). இள வேனிற் காலத்தே காமனுக்கு நிகழத்தும் விழா வினை எதிர்கொள்ளும வகையில, சீர மிக்க நல்ல நேரமும் வந்தது (கலி. 36.9-10), மெல்லிய சீர உடைய மயிலின இயலபை உடைய மகளிர் தமக குள் நிகழ்ந்த போரில் தோளவளையாகிய ஆழி யைச் சுழற்றுவார் (பரி.2.55,58). சீர்பொருந்திய திரு என்னும் சொலலோடும் சோலை எனனும் சொல்லோடும் மாலிருங் குன்றம் என்னும் சொல தொடர்ந்து திருமாலிருஞ்சோலை மலை என்று பெயர் பெற்றது (பரி. 15 22,23). சீர உடைய வையை (பரி. 32-32), திருமால, திருப்பாற்கடலைக கடைந்த காலத்தே, மந்தர மலையை மேலே எழ எடுத்து, ஆமை உருக்கொண்டு தன் சீருடைய சிரத்தே ஏற்றியமை (பரி.தி. 165). உடைய 2. அளவை. பரந்த சீர - அளவை பொருள்களைத துலாககோல ஆராயும் (புறம். 6.8,9). முதல தானமாகிய குரலிலே வந்து பொருந்தும், சீர் உடைய பாட்டை வல்ல LIIT GODT னும் பொற்றாமரைப் பூவைப் பெற்றான (இதனைத் தாளம் என்றலும் பொருந்தும் (புறம். 11 14-18), ‘நினனை, மிகாமல் சீர்ப்பட (அளவிற்பட நுகாந்த களிப்பினை உடைய பரததையின அழ கிய மையுண்கண அழும்படி, சிலநாள விட்டுப பினனாக கூடினாய நீ, எனப பரத்தைமைத் தலை வனிடம் தலைவி கூறினாள் (கலி. 97·26,27) 3. ஓசை, வதுவை நிகழும பரததையா மனையில், ஒலிக்கும் கண்ணினையுடைய முழவின் இனியசீர் ஓசை - தன்னை அழைப்பின் போவ வந்திசைப்<noinclude></noinclude> ce0nvj3kw419ktl1wyckh8lia2f9z0y 250 669262 1987760 2026-11-06T18:26:42Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987760 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சீர 82 சீர் 66 22,23). பவும் தலைவன அங்குச் செல்லாதிருததல (அகம். உழவா, ஒலிக்கும் பறையின் சீரோடு, பயிர்கள் வளையும்படி ஒதுக்கிக்களையைப் பறித் தூயமைசெயவா (அகம். 194:7-9). அழகிய துந் சீரையும், அஞ்சப்படுதலையும் உடைய வேதம், தனக்கு நன்மையைவிருமபி, திருமாலின பெருமை ஈதெனறு சொல்லும் (பரி. 15:63,64). ஊதப்படு கின்ற இனிய சீர் உடையது வேய்ங்குழல (பரி- 22.40). 4. பாண வீழ்ந்த கனம யானையினுடைய தானே கொம்பைச் சீரும் - கனமும் - செம்மையும் ஒப்ப, இரண்டு புறத்தையும் செத்திப் பண்ணின டில (நெடு. 117,118). பலாவின காயை மிகவுடைய கொத்தை ஒப்ப, தமமில ஒத்த சீர உடையவாகக கட்டிக் காவின வாச்சிய முட்டுக்களை உடைய பை (மலை:12,13). பூவுலக இன்பமும் தேவருலக இனபமும, இரண்டும் தலைவியது இன்பத்தோடு ஒருங்குவைத்து ஆராய்ந்தாலும் அவளால் பெறும் இனபத்தின சீருககு ஒவ்வா (குறு.101). சீர்ததக வந்த புதுப்புனல, (புதுப் பரததை) நீ குளித்த அவ்விடத்தே நினனைக கைக கொண்டு இழுததுச் செலுததக் கணடாரும் உளர் எனத் தலைவி தலை லனிடம் உரைததாள் (கலி. 98:25,26). யானை 5.காவுமரம். தமமில பொருதுபட்ட யினது கொமபுகள் சீர் - காவுமரம் -ஆக, பொருள் களைக காவிக்கொண்டு கானவர் வந்தனா (மலை. 154, 155). 6. தலைமை, 'பகைவருடைய யானையினது பட் டத்திற பொன்னைக் கொண்டு, பாணரது தலை பொலியும்படி செய்து, வாடாத பொற்றாமரை யைச் சூட்டிய சிறந்த சீரினையும் - தலைமை யினையும் - புறக்கொடாத மேற்கோளினையும் உடைய பெரியோன மரபினுள்ளாய' என மலைய மான திருமுடிசகாரியை நப்பசலையார் பாடுவா (புறம். 126: 1-4), பலவாகிய நல்ல விளைபுலனகள் சூழந்திருக்கும் சாசானற செலவச சிறப்பு உடைய வன தித்தன் (புறம்.395,16-18). ஊர்தோறும் எடுத்துக்கொண்ட சீா பொருந்திய விழவின கண ணும முருகன உறைவான (முரு. 220), 'சீாசானற உயாந்த நெலனை பெயரைப் பெற்ற சாலியூரைக் கொண்ட உயர்ந்த வெற்றியை உடையவனே' எனத் தலையாலங்கானத்துச் செருலென்ற பாண டீயன நெடுஞ்செழியனை மாங்குடி மருதனார் பாடுவா (மது 87, 88). உருமேறுபோல முழங்கித் தன சீருக தக்கதாகக் கரிய சருச்சரையை உடைய பெரிய கையைச சுருட்டி நிலத்தே எறிந்து கூற்றுவனைப் போல வேழம் வரும் (குறி. 182-165). பெறுதற்கரிய பழைய சீருடைய சுவர்ககததை ஒக்கும் நெடிய காலகளையுடைய சீர்கெழுவெலமுததம் 104-111). மாடம (கலி. (பட். 9:15). சீர் முதிர்ந்து, புலவா வாயிற கவிகளைத் தான் (கலி. பெற்று, அழகு பொலிவு பெற்றது வையை 67:2). பூக்களைப்பறித்துக் கோடற்கு, சீரநிறைந்த சிவந்த சிலமபு முதலியன ஒலிப்ப. மகளிர் ஓடினா (கலி. 75:1-4). சீர் நிறைந்த சிலம்பு (கவி. 90:11). அழகிய சீருடைய அசைஇயல் துரோபதையது கூந்தலிலே, கையை நீட்டியவனது (துச்சாதனனது ) நெஞ்சைப் பிளந்து, பகைவர் நடுவே தான சொனன வஞ்சினத்தை வாயககச் செய்தவன (வீமன) (கலி. 101.18-20). பகைவர் மேற்சென்று, அவர் புலிப்பொறியையும் விற பொறியையும் அவர் நாட்டினினறும் போக்கி, விளங்குகின்ற கயலை அவ்விடத்தே பொறித்த புகழை உடைய கெடாத சீரஉடையவன தெனனன் (கலி.194.1-4}, அரசுகள் படும்படியாக அவற்றை வெனறொழித்து, நெறியாலே கொண்டுவந்த, சீர் மிகு சிறப்பினோனது (பாண்டியனது) தொல் குடிக்கு உரிததென்று கூறிய அனைத்தும் தீதின்றிப் பொலிக (கலி.105.1-6). குற்றதைச் செய்த மாறு பாட்டின மிகுதியினாலே, சீர்பொருந்தின பொது வர் ஆாதது அத்தொழுவினுள்ளே சேரப்பாயந் தார் (கவி, 105:27-29), சீரதகு கேள்வன (பரி. 21.60). 7. தாளம் (முடிந்துவிடும் காலத்தினைத் தன்னி டத்தே கொண்ட தாள அறுதியுமாம்). பரதவர். வெம்மையுடைய மதுவுண்டு மெல்லிய குரவைக கூத்திற்கு ஏற்ற சீருக்கு-தாளத்துக்கு ஏற்ப ஆடுவா (புறம். 24.4-6). பேயமகளிர், மேன்மேலும் கொட்டு கின்ற மந்தமான ஓசையையுடைய பறையினது சீர்க்கு ஏற்ப ஆடுதல (புறம. 62:4,5). நெல்லை யறுக்கும் உழவர், ஆம்பலின் அகன்ற இலையிலே மதுவையுண்டு, கடலினது ஒலிக்கும் திரையின இனிய சீராகிய பாணிக்கு ஏற்ப ஆடுவா (புறம். 209.2-6). சீர் அமைய, இழும என்னும் ஓசையுடன் அருவி இழியும் (புறம. 399.32, 33), சீரை உடைத் தாகிய தேவபாணியை நீாமையுடன் பரக்கப்பாடு தல (பொரு.24). பொருநன், உடுக்கையில் தோற்று விதத இரட்டைச் சீராகிய பாணிக்குப் பொருந்த, ஒருபாட்டினைப் பேணிப்பாடுவதற்கு முேைன க.காலன நண்பரைப போல உறவுகொள்ள விரும்புவான (பொரு . 70-73). ஆரவாரம் முழங்கு கிறை, துணங்கைக் கூததின சீருக்கு. செறிந்த குறைத்தலைப்பிணம எழுந்து நின்றாடுகையினாலே<noinclude></noinclude> 8uknbqmn89wf68nx3in7qq73bdx7rzr 250 669263 1987761 2026-11-06T18:26:57Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987761 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சீர் போர்க்களம் அஞ்சுதற்குரியதாயிற்று (மது. 26-28). மகளிர், துணங்கைக கூத்தினையும் அழகிய சீர் உடைய குரவைக கூததினையும் மறந்தனர் (மது. 157-160). யாழோர், சீரை இனிதாக உட்கொண்டு, நரம்பை இனிதாகத் தெறிதது மருதபபண்ணினை வாசித்தனர் (மது. 657,658). வெள்ளிய பனந் தோட்டினைக் கடப்ப மலரோடு சூடி, இனிய சீர் அழகிதாக அமைந்த பாணியோடு. பொருந்தி முருகனை ஏத்தி, வேலன் வெறியாடினான (அகம். 98:16-183. மலைச் சாரறகண்ணே, வேங்கைப் பூக்களைச் சூடி, தொண்டகம் என்னும் பறையின சீர்க்கு இசைய ஆடவர் பெண்டிரொடு கலந்து தெருக்களில் ஆடுவர் (அகம். 118:1-4). மேகம் இடிககுங்கால், நீரின கண் ஒலிக்கும் தேரை ஒலி யினை ஒகக, சீர் அமைத்துச் சிறிய பல வாசசியங் களோடு, பல ஊர்க்கும் சென்று கோடியர் ஆடுவர் (அகம். 301:18-23). மயிலகள் இனிய குரலினை உடையவாய் நெருங்கி, மெலலிய சீர் கொண்டு ஆடும் (அகம். 858:2-4) விழாக்களததின்கண் துணங்கையாடும் மகளிருடைய இனிய சீர் ஒலி முழங்கும் கடலோசைபோலப் பரவும (நற். 138: 83 10) நீலமணிபோலும திருமிடற்றினையும, எட்டுக கையினையும் உடைய இறைவன கொடுகொட்டி ஆடுகின்ற காலததே கொடியை ஒத்த நுசுப்பினை யுடைய தேவி கொண்ட சீர் தருவாளோ (கவி. 1:4-7), அழித்தல் தொழிலை நிகழத்துகின்ற காலங் களிலே இறைவன் பாணியும் தூக்கும் சீரும் என்று சொல்லப்பட்ட இவற்றை தேவி காப்ப ஆடுதல் (கலி.1:15-17). சிறுகுடியின் மன்றததில், பணண மைந்த இனிய சீருடைய குரவைக்கூத்து ஆடினர் (கலி.103:86-38). பாடுவாரது பாணியாகிய சீர் பரங் குறைத்து ஒலித்தது (பரி. 8:199). ஆடுதற்குரியாரது ஆடலும் அதற்குப்பொருநதின சீர் உடன கூடிய பாணியும் ஆகிய இவற்றின லிகேட்டுவண்டுகள் எதிர்வருதல (பரி. 10:117).சீர் அமைந்த பாடல் (பரி. 11:69). இசையோடு கூடிய சீர்க்கு ஏற்ப ஆடுதல (பரி. 11:129). பொருநதிய வங்கியத்தின இசை எழ முழவு, மத்தரி, தடாரி, தண்ணுமை, மகுளி இவற்றது ஓசையையுடைய சீரினை அளந்து அழகு தக நிருத்தினகண் ஒக்கத திகழும் அரிவையா, தம நேரிறை முனகையால் அத்தாளத்தைத் தூக்கி அளநதனர் (பரி. 12:40-44). திருப்பரங்குனறததின் ஒருபகசும் சீருக்கு இசைய ஆடுகின்ற மயிலது அரி குரலதோனறியது (பரி.11.19). மலையிடத்தே. போரின்கண மிகும் அரவமபோலத் திரளாகிய சீர் ஒலிக்கும் ஒலியோடு சிறந்து இயங்கள ஆர்பப, மேகத்தொகுதியும அவ்வாரப்போடு நின்றன (பரி. 18:48-45), துடிசசீர்க்கு ஏற்ப முத்தாரம் அசைய சீர் ஒருததி ஆடினாள் (பரி. 21:60, 61). ஒருத்தி துடி யின சீர்க்கு இசைய தோளைப் பெயாததாடினாள் (பரி. 21:64,65). ஆடலமகளிர் துடியினது சீருக்கு ஏற்பக் கூத்தாடினா (பரி. 22:42). 8. தோகை. அழகுபொருந்திய மயிலின் தொகுதி கொண்ட தழைத்த சீர்-தோகை ஒத்தது மயிரச சாந்து பூசப்பெற்ற தண்ணிய நறிய கூந்தவ (அகம். 393:21-23). 9. நன்மை. அரசனது வீரத்தைப் பாடிய பாடினி, பொலிவுடைய சிறந்த பல கழஞ்சாற செய்யப்பட்ட சீர்-நனமை-உடைய அணி கலத தைப பெற்றாள் (புறம. 11:11-13). 10. பாட்டு. நாம் பாடும், அசைந்து வருதலை யுடைய ஊசற் சீரை - பாட்டை - நீ இயற்பழித்த தனை அழித்து, இயற்பட ஒன்று பாடுவாய் எனத தலைவி தோழியீடம் கூறினான (கலி. 131:34), நைவளம் (நட்டபாடை) எனனும பண்ணைத தருகின்ற யாழநரமபிற்கு இயைந்த நின சீர் நின் பொய்மமிகுதியை உணர்த்திற்று எனத தலைவி பாணனிடம் கூறினாள் (பரி. 18·20), 11. புகழ். மாடத்திடத்து மகளிர் வேதிகைக கணணே விளையாடும் விளங்கிய சீர் - புகழ-உடை யது விளங்கில நகர் ( புறம் 53:2-4). பலவுகைக கொடி நிழலில அமைந்த, பொன்னை மிகுதியாக உடைய கடைவீதியின் கண், சீர் (வெற்றிப்புகழ்) பெற்ற மிக்க மகிழச்சியாலே வீரா முரசு முழக்கு லர் (பதி. 18:19-21). ஞாயிறுபோன்ற சீா சாறை வாய்மொழி (பதி. 21:4). சீர்படைத்த நாட்டினி டையே பகைவர் போருடற்றாவாறு குறுக்கிட்-டுக கிடக்கும் அயிரை மலைக்குத் தலைவன டல் யானைச் செல்கெழுகுட்டுவன பதி. 81:38,29), நன மக்கள் புகழந்த, ஓங்கி உயர்ந்த மேலான சீர் உடையது அலைவாய என்னும பதி (முரு. 124. 125). பெறுதற்கரிய பழமையை உடைத்தாகிய சீர் உடைய துறககத்தினை ஒக்கும் பெருந்துறை (பெரு.388,189), பெரிய நன்மக்களிடத்தே மேலாயத் தோன்றுகையினாலே சீா உடைய விழுமிய தலை மையினை உடையது சேரி (மது, 233,134). பெருஞ் சீர் உடைய அனனி (அகம். 145 10,11). சீர்பொருந் திய பெரிய மனை (அகம். 219:1) நந்தா என்பா ரது சீர்மிக்க பாடலிபுரம் (அகம். 265.4,6). அமை யாத சீரை உடைய கூடல் (கலி 30.11), சீர் மிகுந்த தலைமையினை உடையலா (ஏசுகிணா மூாததி தேவர்) (கலி. 133:3). அறத்தின்கண<noinclude></noinclude> d5cgbv1orr9ysmrx1xc840s2f3642kq 250 669264 1987762 2026-11-06T18:27:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987762 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சீர் சேராத சீரிலோர் செவவேள் தாள் நிழலை அடை யார் (பரி. 5.74). கெடாத விழுச்சீர் உடைய வளமகெழு வையை (பரி. 17:44), வேலலனைப் பயந்த சீர பரந்துநிற்க, ஏந்திய இமயததோடு நோநின்று ஏறுமாறாதலை ஏற்கும் பரங்குனறு (பரி. 18:4-6) தாமரைப் பூவினை ஒத்த சீர ஊர் (பரி.தி. 7.2). 84 12. பெருமை. ஆனேறு சிவனுக்கு ஊர்தி மட்டு மனறு, சீர் - பெருமை - பொருந்திய கொடியும அதுவே (புறம. 1.3,4). மெலல வந்து என நல்லடி பொருநதி, யவேண்டும் என்று இரப்பராயின் சீர் உடைய முரசு பொருந்திய பழையதாய் வருகினற எனது அரசாட்சியைக கொடுத்தலோ எளிது என் பதுசோழன் நலங்கிள்ளியின உட்கிடை (புறம. 73:1-3). ஒலிக்கும் திரையையுடைய நீரால சூழப்பட்ட நில எலலையிலே ஓங்க, நினது சீர் பொருந்திய சிறந்த புகழைப் பலவாக ஏத்துவோம்' எனக குமண னைப் பெருஞ்சிததிரனார் பாடுவர் (புறம். 160:28- 30). 'வாளாற் செய்யும போரின்கணணே உழக் கப்பட்ட நினது படையையும், நினது சீாமிக்க செல்வத்தையும பலபடப் புகழ்வோம்' எனறு குமணனிடம் பெருஞ்சித்திரனார் கூறினார் (புறம். 161:31, 32). மலலிகிழான காரியாதியின் குடநாட் டில் மறவா எய்து கொண்டு வந்த எய்ப் பன்றியினது நிணம்மிக்க வெண்சோற்றுக் கட்டியை, வருவார்க்கெல்லாம் ஒப்பச் சொரியும பெரிய பனை ஓலையானியன்ற குடையிலே நுகரும் விடியற்காலத்துச் சீருக்கு வேந்தரைப் பாடிப்பெற்ற யானையும் ஒவ்வாது எனறு ஆவூர் மூலங்கிழார் பாடுவர் (புறம். 177: 1-3, 13-17} யானை யைப் பரிசிலர்க்குக் குறைவறக் கொடுககும் சீர்பொருநதிய வலிய முயற்சியை உடையவன் அகுதை (புறம்.283:3,3), நெடுவேள் ஆதன என பானது போந்தை என்னும ஊரைப் போன்ற மிகுதியான சீருடையவள் ஓரெயில் மன்னன ஒரு மடமகள் (புறம்.338:4,5,12). இனபமதரும் சீர் பொருந்திய விழா (பதி. 15:38). வில்லாலும் துளை யுருவ முடியாத வன்மையோடு பொருநதிய விழு மிய சீருடையது ஐயவித்துலாம் (மதிறபொறி) (பதி. 22*23). சிறிதளவு வடக்குத் திசையிகைண தாழந்துள்ளது சீர் சான்ற வெள்ளி எனனுமகோள் (பதி. 24-24). லேனிறகாலம் நீட்டித்தலால குன்று கள் பொலிவழிந்து தோன்ற, அருவிகள் நீர்வற்றி உலர்ந்த வறடசிக காலததும், கரையளவும் நீர் பெருகி, அகன்ற இடததே பேரியாறு பாயும் (பதி. 28:8-11). விளங்குகின்ற மணிகள் விளிம்பிலே கோக்கப்பெற்ற, பொற்றகட்டாறசெய்த கூட்டின சீர் புறததே (விளங்குகின்ற இழையணிந்து, ஒளி சொரிந்து விளங்குமாறு) சீர்மிகக முதது வடம் கோதத நார் முடி அணிந்த சேரல் (பதி. 39:13-17). புன்புலத்தில் விததுக்களை விதைககினற வன்கை உழவர், சீர் உடைய பல கடாக்களை அவற்றின் கழுத்தில் கட்டிய மணி ஒலிக்குமபடி நுகத்தின் கண்ணே பூட்டி உழுதனர் (பதி. 88:16-17), தெய்வ மகளிர் பலரும்கூடிச் சீர் விளங்குகினற மலையிட மெலலாம் ஆரவாரிக்கபபாடி ஆடினர் (முரு. 39 41), புலவி என்பானுக்குரியது திருவிழாசுகளை யுடைய மிக்க சீர்பொருநதிய வேங்கடம் (அகம். 61:12,13). சீர்மிகக, நமமிடத்து விருபபம் உடைய அழகிய மாமை நிறத்தை உடைய நம் தலைவியை, விரைந்து சென்றடைவோம் எனத் தலைவன் தோப்பாகற்கு உரைத்தான (அகம 154:13-38). சீர்மிகு குரிசில் (அகம். 184:19). 'சீர்பொருநதிய பெரிய மனை (அகம். 219:1). என மகள் நனகு மதிப்பும் சீரும் இல்லாமல சிறிய ஊரிலே வறுமை யுற்ற பெண்டினது புல்வேயந்த குடிலாய வறிய மனையில் சிலம்பு கழித்து அவனுடன் மணம் பொருநதினளோ என்று நோலே' என மகட் போக்கிய செவிலி கூறினள் (அகம்.369:21-26). மெல்லிய சீருடைய, ஆரவாரிக்கும் மயிலினது பீலியைப் போன்றது தழைத்த மெல்லிய கூந்தல (குறு.225:5-7). ஒரு பசுவினால் வரும் ஊதியத தைக கொண்டு உண்ணும உணவையுடைய சீரில் வாழ்ககை (குறு. 295). தலைவன் தன சீருடை நனனாடடுக்குச் செலவான் எனத தோழி தலை விக்கு அறிவிததல் (ஐங.214.4,5). பகைவரது கடத்தற்கரிய அரணைக கடந்த சீர்மிக்கது தானை (ஐங். 459:2,3), வெண்கடம்பின உயர்ந்த இடத்தே ஆரவாரிக்கும் மயில்கள் அனைத்தும் தங்கும் சீர் உடையவாய் பெருந்துறை கவினபெற்றது (கலி. 36:1,2,8}. தொழுவிடத்தே தழுவிக்கொண்ட ஏறுகளெலலாம், மேயும் நிதைதே போக, நறைந்த சீரினையும் நோக்கினார் கண்களை வாங்கிக கொள்ளும் அழகினையுமுடைய ஆயச்சி யரும்: ஆயரும் வளப்பத்தை உடைய ஊரிடத்தே குரவையாடுவர் (சுலி. 104:6 0-62). சீரை உடைய செறிந்த அழகினை உடைத தாகிய முறுவலை உடையாள் செய்த இக்காம நோயை அறிந்துவைத்தும் இவ்வூரில் உள்ளார் அதனைத் தீர்ததல ஆற்றாராயினும் ஒரு தண்ணளி செய்தலையும் அறிகினறிலா' என்பது மடவேறு வேன என்ற தலைவன கூற்று (கவி. 140:26-28). வெற்றி மிகுந்த மேலான சீர் உடையவா அந் தணர் (பரி. 1.37). 'ஐயனே, சூளுறல வேண்டின வையைக்கு ஏற்ற சீர் மணலைச் சூளுறாது ஒழி அழகிய 1<noinclude></noinclude> pv7tgv0kshm3v7twxhrnsn29549b61a 250 669265 1987763 2026-11-06T18:27:36Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987763 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சீர்த்தி எனத தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (பரி. 8:71). பிறந்தபொழுதே நின்னை வெருவித தேவர்கள் அஞ்சிய சீர் உடையோயே' எனச செவ்வேளைப் பாடுவர் (பரி. 14:25,26) 'மாநதீர், நினைமின்; இனி அம்மலையது சீர் கேணமின' எனத் திருமாலிருஞ் சோலை மலையைப் பாடுவர் (பரி. 15 29). சீர அணி வையை (பரி. 22-32). 'துளங்காத மேலான சீருடைய துறககததை ஒத்தது செலவன நகர்' எனத திருமாலகோவில் கொண்டிருக்கும் இருந்தையூரைச் சிறப்பிப்பர் (பரி தி. 1:47-49). நல்லவை எல்லாம் பொருந்தும் பழமையான சீருடைய நகா (பரி.தி. 1.83). பணிவிலலாத சீரினை உடைய செலவிடைப் பாகன் (சிவன்) (பரி.தி.175,76). சீர்பொங்கும் வண்டியும் தேரும ஊர்ந்து சென்றனர் (பரி. தி. 2: 16,17). சீர்த்தி - மிகுபுகழ். குற்றமிலலாத நலல தருமநூலிலும், நான்கு வேதங்களிலும் சொல்லப்பட்ட எயதுதற் கரிய சீர்த்தி-மிகுபுகழ - உடைய வேள்விச் சாலை கள் (புறம்.15:16-21). முரசம், வெற்றியால் உண் டான சீர்த்தியோடு ஒருங்கு சேர்ந்து முழங்குதல் (பதி 41:23,24) பரந்த சீரததியுடைய, ஆலின கீழிருந்த இறைவன மகன் பிள்ளையார். (கலி. 83: 13, 14). சீரை - 1. துலாக்கோல்தட்டு 'தனனைவந்தடைந்த புறாவினது அழிவிற்கு அஞ்சியவனாய்த் தனனழி விற்கு அஞ்சாது சீரையினுள் - துலாகோலதட்டி னுள் - புகுந்த, வரையாத வள்ளன்மையுடைய வலி யோனது மரபினுள்ளாய' எனச் சோழன மாவளத் தானைத் தாமப்பல்கண்ணனார் பாடுவர் (புறம். 43:5-7), 2.மரவுரி. முனிவர் சீரையை-மரவுரியை - கொண்டு அமைதத உடுக்கையர் (முரு. 126). சீற்றம் - சினம். 'பகைவருடைய அகன்ற இடத்தினை யுடைய நல்லரண்களைக கழுதையாகிய புலலிய நிரையைப் பூட்டி உழுது பாழபடுத்தினை; விளை கழனிக்கண்ணே வெளியே தலையாட்ட மணிந்த. மனம செருக்கிய குதிரையினுடைய சுவிந்த குளம்பு கள் தாவத தேரைச் செலுத்தினை; அப்பகைவ ருடைய காவலையுடைய வாவிககண நின களிறு களைப் படிவிததனை, நீ அப்பெற்றிப்பட்ட சீற்றத் தோடு சினத்தோடு - அதற்கேற்ற செய்கையை உடை யை எனப பாண்டியன பலயாகசாலை முதுகுடுமிப் பெருவழுதியை நெட்டிமையார் பாடுவா (புறம். 16:1-11). முருகனது சீற்றம் போன்ற சினத்தை 85 85 சீறடி உடைய அச்சம் பொருந்தியவன் தலைவன (புறம. 16.18, பொரு. 131} "தோல்வியில்லாத நல்ல புகழினையுடைய நால்வருள்ளும் (மணிமிடற றோன, பனைக்கொடியோன், கருடக்கொடி யோன, சேயோன) விலக்குதற்கரிய சீற்றத்தால கூற்றத்தை (மணிமிடற்றோனை) ஒப்பை என்ப பாண்டியன் இலவநதிகைப் பள்ளித்துஞ்சிய நன மாறனை நசுகீரனார் பாடுவா (புறம். 56 10, 11). இமயவரம்பன் தான் அழிக்க வேண்டிய நாட்டிறசெனறு. பகைப்புலத்தில் எரிபரப்பிய நெருங்குதற்கரிய சிறறததோடு உயாந்த மதி லிடத்தே உள்ள கணையமரத்தை அழிததான. (பதி. 15.1-3). மாற்றரும் சீற்றத்து மாயிருங் கூற்றம், தன வலையை விரித்தாற போன்ற உடையவன ஆடுகோட்பாட்டுச் சேரலாதன (பதி. 51·35, 36). தலைவியின தந்தை முருகன அன்ன சீற்றத்தினையும கடிய திறலையும் (அகம்.158.16) எருமையை ஏறுகிறை கூற்றுவனுடைய நெஞ்சை வடிம்பாலே பிளந்து இறைவன சீற்றமோடு ஆருயிர கொண்டான பார்வையை உடையவன் (கலி. 103 40-45). பகையரசாகள சீற்றத்தவன் - சினத்தை உடையவன. பட்டொழியுமாறு வென்று அமையாத சீற்றத தவன பாணடியன (பரி.22,3). சீற்றத்தவை. சினம் உடையவை. சீற்றத்தவையாய் - இனம உடையவையாய செருச் செய்த அம்பு களை ஒத்த கண்களையுடைய மகளின் (பரி. 20.37- 36). - சீறடி - சிறிய அடி. சேரன் மனைவி, ஒள்ளிய இதழை யுடைய பூவைப்போன்ற சீறடிக்கண சிறிய அடியின்கண - அணிந்த கிணகிணிகள சிறிய பரட டின கண கிடந்து ஒலித்தன் (பதி. 52:19, 20). சில லளையை அணிந்த விறலி, மெனனில் வழியில் சீறடியால் நடந்து சென்றாள் (பதி. 57 5,6). சிறு சதங்கை சூழந்த ஒள்ளியதாகிய சிவந்த சீறடியினை உடையவா சூரர மகளிர் (முரு. 13), ஓடி இளைத்த நாயினது நாப்போன்றது பாடினியின சீறடி (பொரு. 42). விறலியாதம் நடையால் இளைத்து ஓய்ந்த, நலல மெல்லிய சீறடியை இளையர் மெததென்று வருடினா (சிறு. 38, 33). அசைகின்ற இயல்பினான ளத்த, வலிகெட்ட நாயினது நாவினை ஒத்த, கற்களில் நடந்து செலகின்ற சீறடியினர் விறலியா (மலை. 42,43). "எம் தந்தையும் இவள் எங்கேனும் செல்வது காணின நிலத்தே இவள அடி பொருந்தி நடக்கப் பொறாதவனாகி, 'நின சீறடி சிவப்புற<noinclude></noinclude> 4ax9tpfhtejsc8ros1jxtgylih711ok 250 669266 1987764 2026-11-06T18:27:51Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987764 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சிறடி என செயச் செலகின்றாய' என்று வினவும்” எனத் தலைவனிடம் தோழி கூறினாள் (அகம 12:2, 3) 'மலைகள குறுக்கிட்டு நிறகும சுரநெறியிவே, ஏதி லாளனது நெஞ்சு தனககே உரிததாகப் பெற்ற, எனது சிறிய மூதறிவினையுடைய மகளது சிலம்பு பொருந்திய சீறடிகள், செல்ல வலலுநவோ' என் பது தாய் கூற்று (அகம். 17:8-22). வேனிற்காலத்தில் பகற்பொழுதில் சுரத்தின் கணணே, 'சிலம்பணிந்த சீறடி சிவப்ப எம்முடன ஒரு நெறியில் பொருந்தி வருதற்குப் பெரிதும நடத்தல வன்மை ஆகினறாய' என உடன்போகா நினற தலைமகட் குத் தலைமகன கூறினான (அகம். 257 2–4, 12). தலைவன், தலைவியின சிறிய பரட்டினையுடைய அழகிய சிவந்த சீறடியில் செம்பஞ்சுக் குழமபினைத் தடலினான (அகம். 385.7), செலவததையுடைய சிறு பிள்ளைகளின் சீறடிக்கண பொன்னாற செயயப் பெற்ற உடையை கிண்கிணி விளங்கியது (குறு. 148:1,2). "காற்று கோதிய மாமரத்தின அழகிய தளிரைக கண்டாற்போன்ற மென்மையான சீறடியையுடைய, தாது முதலியவற்றாற் செய்த விளையாட்டுப் பாவையையும் எமமையும் தலைவர் நினையார்' எனத் தலைமகள் தோழியிடம் கூறினாள் (குறு. 278:1-4). நடத்தலைப் பயினறறியாத சீறடிகளை யும் பூப்போன்ற கண்ணையுமுடைய புதல்வன நாட்காலையில் உறங்கினான (நற்.221:10,11), முய லைப் பிடிக்க எழுந்த விரைந்த செலவும சினமு முடைய நாயினது நலல நாவினை ஒத்த சீறடி யினையுடையவள தலைவி (நற 252:10,11). 'நீதான், புலவராலே பாடுதற்கமைந்த குற்றமற்ற சீறடி களுடன் அழகமைந்த அமர்தத கண்ணை உடையை எனத் தலைவன் தலைவியிடம கூறினான் (நற. 256:1-2). 'நீ எம்மொடு வருவையாயின நின்னு டைய மெல்லியதாகிய இயல்பினையுடைய சீறடித தாமரை, அங்குள்ள கலலைத் தீண்டுவதனால கருமை அடையாதோ? எனத் தலைவன தலைவி யிடம் கூறுதல (கலி. 13:10,13). 'நின் அழகிற்கு மேலே ஓர் அழகாகச் செறியும நினனுடைய மெல் லிய விரலகளையுடைய சீறடி, இங்ஙனம் திரிந்த தற்கு நோதலும் உண்டு; அதனைத் தவிரதது மெததென என்னிடம் வருவாய' எனத தலைவி தன மகனையழைததாள் (கலி, 85:17-21). தலை வன், பரத்தையின் சீறடி தோய்ந்து, "யான தீயே னல்லன்; அதனைத் தெளி' என்று கூறி அவளி டத்தே தங்கினான (கலி. 30.17-19). கணவனை இழந்தாள் போலே தெருவிலே புறப்பட்டு வெய யில் தனமேலே உறும்படி, தன சீறடியில் சிலம்பு ஆர்பபப பிரிவுக கலக்கமுற்ற தலைவி எங்கும் திரி வாள் (கலி.147.3,4). 86 சீறடியவர் - சிறந்த இறையன்புடையோர். சீறிதழ் மிகக மல ரினை உடைய திருப்பரங்குன்றத்திறகும் மதுரைக்கு மிடையேயுள்ள பெரிய வழியின்கண்ணே சீறடி யவர் - சிறந்த இறையன புடையோர் அக்குனறத தினகண உறையும் முருகவேளுக்கு விழாச்செயய எழுந்து, நிறத்தானும மணததானும் மாறுபடு கினற பல்வேறு சாநதங்களும, பெருமையுடைய புகைப்பொருளகளும, காற்றாலே அவியாத விளக கிற்கு வேண்டுவனவும், மணம்கமழகினற மலர்களும் இசையினை எடுததுககாட்டும் முழவும, மணியும், கயிறும், மயிலும், கோடரியும, பிணிமுகம் என்னும் யானை ஊதியும் ஆகிய பொருளகளோடு திருப் பரங்குன்றத்தை அடைந்து தொழுதனா (பரி.8: 95-102). - சீறருங்கணிச்சியோன் - பிறரால் சீறுதற்கரிய கணிச்சிப் படையினை உடையவன (சிவன). சீறருங்கணிச்சி யோன் சிவன சினககையினாலே முப்புரம அழிந்து உதிர்வனபோல வரைபிளந்து வழிச்செல் வோருக்கு வழியில்லையாக, வீழ்ந்து கிடந்த சுர நெறியிலே தலைவன பிரிந்து செலலத் துணிந் தான் (கலி.2:8-10). சீறருமுன்பினோன் பிறரால் சீறுதற்கரிய வலியை உடையோன் (சிவன). சீறரும் முன்பினோனது -சிவனது - குந்தாலிப்படைபோலக் கூரியதாகக கொமபுகளைச் சீவி ஏறுகளைச் சேரத் தொழு விடத்தே புகுதவிட்டனா (கலி.101:8,9). சீறிடம் - 1. சிறிய இடம். 'ஒருபிடிகிடக்கும் சீறிடம் - சிறிய இடம - ஏழு களிற்றியானைகளைப் பாது காக்கும் வளம்பொருந்திய நாட்டை உடையாய்' எனச் சோழன் குளமுற்றத்துத் துஞ்சிய கிள்ளி வளவனை ஆவூர் மூலங்கிழார் விளிப்பா (புறம்.40: 10,11) அடங்கிய கற்பினையும் சிறிய நுதலினை யும் உடைய மடந்தை, விண்ணுலகத்தே கணவன் புக அவனுக்கு உணவு கொடுததல வேண்டிச் சுளகு போன்ற சீறிடத்தைத் துடைத்துத் தன்கண கலுழகின்ற நீராலே சாணத்தைக் கொண்டு மெழு கும் (புறம். 249:18,14). 2 ஏற்ற சமையம். விளைந்த செவ்வியையுடைய சீறிடம் - ஏற்ற சமையம-பார்த்து சிறு முயற்சி செய்து எலி வளைந்த கதிராகிய உணவை முழை யின கண் நிறைய வைக்கும் (புறம்.190:1-5). சீறிதழ் - சிறிய பூ. சிவந்த காலையுடைய வெட்சியின் சீறிதழை - சிறிய பூவை - விடுபூவாகத் தூவுதல (முரு. 21,22).<noinclude></noinclude> rvmktdq4lnivu15dbn96l0nyqrwf1tr 250 669267 1987765 2026-11-06T18:28:28Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987765 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சீறியாழ் சீறியாழ் - சிறிய யாழ் (யாழில் ஒருவகை). 'பாரியது பறமபினை நும் முயற்சியாற் கொளள மாட்டீர்: அதனைக் கொள்ளும் பரிசினை யானறிவேன்; வடித்து முறுக்கப்பட்ட நரம்பினையுடைய சீதி யாழை -சிறிய யாழை- வாசித்து நும் விறலியர் பின வர ஆடினிர் பாடினிர் செலலின், அவனே தன் நாடும் குன்றும் ஒருங்கு ஈவான்' என மூவேந்தரை முன்னிலைப்படுத்தி வேள்பாரியிடம் கபிலர் கூறி னார் (புறம. 109:13-18). களாப்பழம் போலும் கரிய கோட்டை உடைய சீறியாழைக் கொண்டு பாடும் இனிய பாட்டை வல்ல பாணர் பரிசில பெற்றுச் சென்றனர் (புறம. 137:1,2) 'வளைககை விறலி என பினனே வர, பொ னனைக சுமபி யாகச் செய்தாற்போன்ற முறுக்கடங்கிய நரம பினை உடைய வரிப்பொருண்மையோடு பயிலும் பாட்டு நிலம் தோறும் மாறிமாறி ஒலிப்பப் படு மலைப் பாலைநிலைபெற்ற பயனபொருந்திய சீறி யாழைத் தளர்ந்த நெஞ்சத்துடன ஒரு மருங்கிலே அணைத்துக்கொண்டு நின நலலிசை உள்ளி வந்தேன' என ஆயிடம் ஏணிச்சேரி முடமோசியார் உரைத்தார் (புறம் 133:4-10) வளமிக்க ஓசை உடைய தாகிய சீறியாழை மூத்த பாணன பெற்றிருந்தான வந்த அளவில் (புறம்.1384,5). 'மாலைக்காலம் சீறியாழில் செல்வழி எனனும பண்ணை வாசித்து நினது மழையை ஏற்றுககொண்ட காட்டைப் பாடி னேன, என்பது பேகனிடம் பரணர் கூறிய கூற்று (புறம். 144:2,3). 'பேகனே, களாப்பழம் போன்ற கரிய கோட்டை உடைய சீறியாழை இசையின் பத்தை வேண்டி உறைவார், தலையசைத்துக் கொண்டாடும்படி வாசித்து, யாமிரந்த பரிசில், நின அருள் பெறாமையின இன்னாதாக உறை கின்றவளின் துயர் தீாததலே' என உரைப்பர் பரணா (புறம்.145.3-10). 'பேகனே, சிறிய யாழைச் செல வழியாகப் பண்ணி வாசித்து, நினது வலிய நிலமா கிய மலைநாட்டைபபாட என்னை விருமபிப்பரிசில நலகுவதானால் நின அரிவையின் துயர் தீர்க்க விரைக' என அரிசில கிழார் வேண்டுவர் (புறம். 146:2-11). •பல மலைகளையும கடந்து சீறியாழில் செவ்வழி எனனும் பண்ணை வாசித்து வந்ததற்கு, நின் அரிவையின துயாதீர்ததலே பரிசு' பேகனிடம் பெருங்குனறூர் கிழார் மொழிந்தார் (புறம். 147:1-9). வளைந்த கோட்டையுடைய சீறி யாழை உலர்ந்த மருங்கிலே தழுவிக்கொண்டு பாணன, என துனபத்தை அறிவோர் யார்' என்று வினவிச் சென்றான (புறம். 155:1-3). சீறி யாழை உடைய வறியோர் தொடுக்கும் புகழ் மாலை சூடுவோன் நலலியக் கோடன எனபா நனனாகனார் (புறம்.176:6,7). நரந்தம பூவால் எனப 87 பட்டன சீறியாழ் பல வடங்களாகத தொடுக்கப்பட்டுள்ள மாலை சுற்றிய வளைந்த கோட்டையுடைய சீறியாழின நரமபினை மென்மையாக அமைந்த தாளத்துக் கேற்பக் கைத்தொழிலால் இயக்கிப் பாடுதலை யுடைய பாணர்களுக்குச் சிற்றூர்கள் கொடுக்கப (புறம். 302 4-7), பொற கம்பியினை ஒத்த முறுககடங்கின் நரம்பினையும, மினனலை ஒத்த தோலினையும 'மிஞிறு' என்னுமவண்டுச் சாதி யின குரல போன்ற ஓசையினையும் உடைய சீறி யாழக் கலவியின் நன்மை நிறைந்த விருப்பம் வந்த பாணனைக கோவூர் கிழார் குறிப்பிடுவா (புறம்.308.1-3), 'அவன எம்மிறைவன, யாமலன பாணா; நேற்றுவந்த விருந்தினரைப்பேதை தன வாளினை ாடாக வைத்தான; இஃது உணமை என்றற்கு இன்று இக்கருங்கோட்டுச் சீறியாழைப் பணயமாக வைக்கின்றேம்' எனறு மதுரைக கள்ளிற கடையததன ஒரு தலைவனைச் சிறப்பிப் பர் (புறம்.316.4-7). 'பாணா கைவல் சீறியாழி ணைக கடனறிந்து இயக்கினா (புறம். 398.4,5) பண குறைவற்ற சீறியாழை உடையவர் விறலியா (பொரு.109-11i). பொறகம்பியினை ஒத்த முறுக கடங்கின நரம்பினது இனிய ஓசையை உடைய சீறியாழை இடப்பக்கத்தே தழுலி 'நட்டபாடை' என்னும் பண முற்றுப்பெற்ற இனிமை தெரிகின்ற பாலை யாழை வாசித்தலை வல்ல பாணமகன், வாசிக்கும் முறைமை அறிந்து வாசிததான, (சிறு. 34-40). மகர இசைமேழும். தன்னிடத்தே பொருந்திய தலைமையினையுடைய இனிய நரம் பினையுடைய சீறியாழைப் பணகளை மாறி வாசித்துத் தம்மை விரும்பிய கணவரைக கூடினா (மது. 589-561), ஆடலமகளிர் தாம பாடுகின்ற பாட்டினை யாழ தன்னிடத்தே கொள்ளும்படி நரமபைக் கூட்டுவதற்குக குளிர்ச்சியாலே நிலை குலைந்திருந்த இனிய குரலாகிய நரம்பை, முலை யின லெபபததே தடவி, கரிய தண்டினையுடைய சீறியாழைப் பண் நிற்கும் முறையிலே நிறுத் தினா (நெடு-67-72). மருதப்பண்ணை வாசித்த கரிய தண்டினையுடைய சீறியாழ நரம்பின் ஓசைக்கு மேற்போகாது. அவலோசையுடனே கூடி ஓரோசையாய இனிய பாட்டினையுடைய விறலியா, தம இலக்கணத்தில் தப்பாது கட வுளை முதலில் வாழ்த்தினா (மலை. 034-538), விளரி என்னும் நரம்பினது இனிமை பொருந்திய சீறியாழின இசை, பூக்களையுடைய கொம்புகளி லிருந்து மகிழந்து கூவும் குயிலின் ஒலியுடன் கூடி துயிலை எழுப்பியது (அகம். 379 10-13) தெருவில் பாணன கையிடத்தாகிய பண அமைந்த சீறியாழ். அழகிய வண்டுபோலே இம்மென ஒலித்தது. (நற.<noinclude></noinclude> mj1ylcttvuabo2q5ovci2xq1rgnmna7 250 669268 1987766 2026-11-06T18:28:44Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987766 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சீறியாழ்ப்பாணன் 30 2-4). பாணர், தெறுகின்ற சினம் தணிதறகரிய தெய்வத்தின் முன்பு சென்று, அதன சினம் அடங்கு மாறு சீறியாழி நரம்பின ஓசையை எழுப்பிப் பாடினா (நற்.1893-5). பொனபோன்ற நரம்பின இனிய ஓசையை உடைய சீறியாழை எடுத்துப பாடுதலில் வல்லவனே ஆயினும், ஈணடு எம்மைத் தொழுது பாடாதே கொள்; நீ தலைவனைக் கொண்டு செல' என்று பாணனிடம் கூறித தோழி வாயில் மறுததாள் (நற்.380.7-9) சீறியாழ்ப்பாணன்-சீறியாழையுடைய பாணன் (பாணரில் ஒரு பிரிவினன). தேன்போல இனிய நரம்புத தொடை பொருந்திய சீறியாழப்பாண, நீ கிள்ளி வளவனிடம் இன்னகை விறலியோடு மெனமெல் இயலிச செல்லை ஆயின, செலவத்தை உடையை ஆவை எனப்பாணன ஆற்றுப்படுத்தப்படுகின்றான (புறம்.70:1, 15,16), வளைந்த கரிய கோட்டையும் இனிய நரமபுத் தொடையையும் உடைய சீறியாழ்ப் பாணன் கையிலுள்ளது கேடகம் (புறம். 285:2-4), 'பண்ணை வாசித்தல் வல்ல சீறியாழப்பாள' என்று தோழி பாணனை விளிததாள், (ஐவ. 472:1). சீறியாழ்ப்பாணன, என தொடிநிலை கலங்க வாடிய தோளும் வடிநலன இழந்த கண்ணும் நோக்கிப் பெரிதும் புலமபினன்; தலைவன் போன் றிலன; பேரனபின்ன எனத தலைமகள் தோழி யிடம் கூறினாள் (ஐங். 475). சீறியாழ்ப்பாணர் - சீறியாழையுடைய பாணர். திதியன எஞ்ஞான்றும் அறிய இசைத் துறைகளை முற்ற உணர்ந்த, கரிய தண்டினை உடைய சீறியாழ்ப் பாணர் ஆரவாரம் செய்ய, பல அணிகலனகளை யும் அளித்து நாளோலக்கம் கொண்டிருநதான (அகம்.331:10-12). சீறுரல் - சிறிய உரல். கோழி கிடக்கும் கூட்டை யுடைத்தாகிய குடிலின வாசலிலே, பிடியினது முழந்தாளை ஒக்கும் துளையைத் தன்னிடத்தே யுடைய சீறுரலை. - சிறிய உரலை தூக்கினர் (பெரு 52-34). - அசையும்படி சீறூர் - சிறிய ஊர். அகன்ற தெருவினையுடைய சீறூர் விழாவினை மறப்ப, சேரமான பெருஞ்சேர லாதன வாளொடு வடக்கிருந்தான் (புறம். 65: 4-11) நெருநல சுரத்தினகணணே நடந்து வருநதிய எனது சுற்றம் பசித்ததாக, அருவி பாயும் உயர்ந்தமலைப்பக்கத்தேயுள்ள சீறூரிடத்தே வாயிறகணணே வந்து தோனறி நின்னையும நின மலையையும் பாடினேன் என்று பேகனிடம் கபிலர் 88 சீறூர் கூறினார் (புறம்.1436-12). மரையாவால் பிரித் துணணப்பட்ட நெல்லியாகிய வேலியையுடைய தும, அதன விதையாகிய பரலபரந்த முற்றத்தினை யுடையதுமாகிய, அழகிய குடியையுடைய சீறூரி வேடடையாடித டத்தே, பகற்பொழுதெல்லாம் திரிந்த வேடுவர் நடுவே இழிபிறப்பாளன், தன கருங்கை சிவப்ப வலிமையோடு கொட்டும் துடி, அம்மலையின பேராநதை ஒலியோடு மாறுபட்டு ஒலிததது (புறம். 170:1-7). செமமல ஒருவன மருத நிலத்தூர்களை இரவலர்ககுக் கொடுத்தொழிந்த தனால, வறிய இரவலராகிய சுற்றத்தின் தலைவ னுக்கு, எஞ்சிநின்ற கரம்பையையுடைய சீறூரைக் கொடுத்தான (புறம். 285:14-17). 'பசிய பயற்றின. பயறு நீக்கப்பட்ட கோதுகளின் திரட்சியைப் படுக்கையாக்கிக்கொண்டு, கன்றையுடைய மரை யான கிடக்கும் சீறூர்களைப் புரவாகககொள் வதை இவ்விடத்து வேண்டேம்' எனத தானைத் தலைவன கூறுதல் (புறம : 297:1-b). பாணாகளுக் குக கொடுக்கப்பட்டவை, குறுகிய வழிகனை உடைய கரம்பைகள் நிறைந்த சீறூர்' (புறம்.302: 6,7). களிறு படிந்து உழககுவதால் உண்ணும் நீர் அரிதாகிய கூவலையும் கழற்கொடியாலாகிய முள் வேலியினையும் உடைய அழகிய குடி கள் உறையும் சீறூரில் வாழும அறிவை நாளும் தவிராமல் நடுகல கைதொழுது பரவும் (புறம். 308.1-4), நடுகற்களால் உயர்ந்த தழைகள் உதிர்ந்த பறந்தலைகளையும் புல்லிய கொட் டையை உடைய நெல்லி மரங்கள் நிற்கும் புன செய நிலங்களையும் உடைய சீறூரின கண்வாழும் குடியும் மன்னனும் எம் தலைவனே என ஐயூர் முடவனார் ஒரு தலைவனைப் புகழவர் (புறம்.314: 2-5). புனசெய்கள் சூழந்துள்ள அழகிய குடிமசுகள் வாழும் சீறூரில் குமிழம் பழத்தை உணணும் வெள்ளாடுகளின் பிழுககைகள் பரந்து கிடக்கும் பந்தரின் கீழ், இடையன கொளுத்திய விளக கொளியில் பாணா சூழந்திருக்க அவரிடையே நாணுடை நெடுநதகை வீற்றிருநதான (புறம்.324: 8-12). முல்லை நிலத்தைச் சேர்ந்துள்ள புனசெயக கொல்லைகளையுடைய சீறூரில் நெற்பயிரும் விளை யாது, விளைவனவாகிய வரகு தினை என்பனவும் இரவலாககுக் கொடுத்தனால் குறைந்து போயின் (புறம்.328:1-4), இல்லங்களில் அடப்படும் கள்ளி னையுடைய சில குடிகள் வாழும சீறூர், நடுகல் லுக்கு விடியற்காலத்தே பலியைப் படைத்து, நனனீராட்டி, நெய் விளக்கு ஏற்றுதலால் எழும்புகை தெருவெல்லாம் மணக்கும் அரிய முதன்மையான இடத்தையுடையது; நெடுந்தகை பாதுகாக்கும் இவ்வூர் வேந்தராகிய செல்வர்க<noinclude></noinclude> glks3w9a6ufbn041r17wpehr4mtmeca 250 669269 1987767 2026-11-06T18:29:03Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987767 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சீறூர் குண்டான துன்பத்தைப் பாராமல் இரவலர்க்கு ளயும் வளமை உடையது (புறம். 329:1-9) எப்போதும் தனனைப் பாடிவந்த பரிசிலர்ககே யனறிப் புரவுவரி செலுத்துதற்கும் ஆற்றாத வருவாயையுடைய சீறூரில் வாழும, வழிவழியாக வரும் வண்மைக்குணம் உடையவன; பெருங் கடற்கு ஆழியனையன' என மதுரைக கணககாய னார் வளளல் ஒருவனைப் பாராட்டுவா (புறம். 330.4-7). தலைவனொருவன கல்லை உடைத்துச் செய்த வலிய உவர்நீர் ஊறும் கிணறுகளையும் விலலைக்கொண்டு வேட்டமாடி வாழும் வாழக் கையையுமுடைய சீறூர்க்குரிய வலிமை மிககவ 89 னாவான (புறம். 331,1,2). மாரிக்காலததை உடைய விசுமபிடத்தே பரந்த மேகத்தை ஒப்ப வரகு வைக கோலாலே வேய்நத அழகிய குடியிருப்பினை யுடையது சீறூர் (பெரு.190,191), பெரிய நிலம் அழகு பெற்ற இன்பம் எயதிய இக்காலததே நுண் மணலினகண உள்ள சிறு தூரினிடத்தே தூங்கும் நெருப்பினை ஒதத சிறிய கண்ணை உடைய பன்றியின முதுகு மறைய, முல்லையின நறும பூககள் உதிரும காடு சார்ந்திருக்கும் அரிய முனை களையுடைய நெறியிலுள்ள சீறூரோள் தலைவி (அகம். 8.5-10). சுரத்திலே பொருந்திய அழகிய குடிகளையுடைய சீறூரிடத்தே பெண்டிர்கள உயர்ந்த பூண்மாண்ட உலக்கையாற் குற்றும் உரலினின்றெழும் ஒலி பெரிய பக்க மலையிலுள்ள ஆந்தை ஒலியோடு மாறி மாறி ஒலிககும (அகம். 9:10-13) வேங்கை மலரினைப் பறிக்க விருமபிய குறமகள் இன்னாமையைத் தரும ஒலியையுடைய புலிபுலி என்னும் ஆரவாரத்தினை எழுப்பலின், பக்க மலையில் பசுவினைக்கவரும வலிய புலியைக் குறித்த ஒலியாகும் அஃதெனறெண்ணி விலலை இடக்கையிற் கொண்ட கானவர் தமது மலையை யடுத்துள்ள சீறூர் தனிப்பக் கல்லென்றும் ஒலி யுடன செலவர் (அகம். 52.1-8). கன்றுகளைக காணாமையின பொலிவற்ற கணணினவாயச் செவிகளைச் சாய்தது, மனறில் நிறைவதனால் உணடாகும் துன்பம் மிகுமாறு பல கறவைகளை யும் ஒருங்கே தந்தடைத்த வெட்சி மறவரது கல லென்னும் ஆரவாரததையுடைய சீறூரில் இரவிலே தலைமக்கள் தங்கிச் செல்வர் (அகம். 63:10-13). கற்களையுடைய கவர்த்த நெறியிற் செலலின் ஆங்குள்ள சீறூர்களின பாங்கர் இததியின் நிழ லிலே பாலைப்பொழுதில் தலைவியது நீரொழுகும் கணகள் தோன்றித தலைவனுக்குத் துயா தரும் (அகம். 77:12-14,19). தயிரைக கடைந்த மத்து முற்றத்தே தொங்கும் மரநிழலாகிய பந்தரையும் புல்லால வேயப்பெற்ற குடில்களையுமுடைய சீறூர் வறுமைப்பட்ட சீறூரினகண் தலைவன இரவிலே தங்கிச் சென்றான் (அகம். 871-4). சீறூரில வௌ ளாட்டின குட்டி சிறுவர்களோடு குதிததுச் செனறு மனறின்கண்ணே கவாத்த இலையினையுடைய ஆததியின் அழகிய தளிரைக் கடிக்கும் (அகம். 104: 9-14). வழுக்கி விழுந்து முடம்பட்டுத தனனத் தனியே ஒழிந்து கிடக்கும பகட்டினைச் சிறார் இருப பையின பூவை விலலினால் உதிர்தது அதனைத தினை வரும் மரைமானை ஓட்டி உண்பிக்கும் வரையிடத்துச் சீறூர்கள் உள்ளன. (அகம. 107. 14-18). காட்டிடத்தே குடிலில் பருத்திச செடி யின இளங்காயைப பேடைகட்கு அருததி வெள் ளிய கொட்டையை வறுமையுற்ற மகளிர் வைத் துண்ணும் உணவாகச் சோக்கும், போர நிகழும இடங்களையுடைய சிறூரிலுளனார். கையைத் தலைமீது வைத்தலற, அவர்களுடைய கொழுத்த ஆக்களை மழவா கவாந்துசென்று கொன்று தினபர் (அகம்.139.5-13). இரவுக்குறியிடத்துத் தலைவனைக் கூடி, குனறிடத்துப் பொருந்திய தனது சீறூர்க்குத் தலைவி மீண்டு செல்லுவாள் அகம. 152:1-3), 'இது காறும் இராசுகாலங்களில் வந்துகொண்டிருந்த தலைவன் தேர், இன்று வலிய வாயினாலே அல ராகிய ஒலியைச் செயயும சீறூர் காணப் பகலிலே வந்தது' எனத் தோழி வரைவு மலிந்து கூறினாள் (அகம். 160:15-18). மலையடிவாரத்திலுள்ள சீறூரில் மருணட மக்களாய் பலர் கரடி ஏற்றின ஒலி யினை உணாந்து அம்பினைச் செப்பம் செய்த வாறு வலிய வில்லைத் தோளிற கொண்டு தோறும் பரவி வருதல் (அகம்.171 8-11) 'பொலி வற்றிருககும பெரிய மலையைச் சார்ந்த தனிமை கொண்ட சீறூரில் வரும் விருந்தாகத் தலைமசு களை ஏற்று உண்பித்துத் தங்குமிடத்தில் இருக்கச் செய்ய, அவவிடத்து மனைக்குரிய பெண்டாக யான ஆவேனாசு' என மகட்போக்கிய தாய கூறு வள் ம (அகம். 208.15-18), அரிய பாலை வழியில் பூத்துள்ள இருபபையின் பூங்கொத்துக்கள் சிவந்த நிலத்தே உதிர, மழை பெய்தலை மறந்த, அழகிய குடிமக்களையுடையது சீறூர் (அகம். 225.9-13). மறவா குன றினை அடைந்து, எருதினைக கொன்று, கொழுப்புப் பொதிந்த தசையினை நெருப்பில சுட்டு, பேய்களைப் போல அவவூனைத தினறு ; அதனால் ஏற்பட்ட நீர்வேடகை நீங்க. தோபபிக கள்ளைப் பருகிய புலால நீங்காத கையி னராய, கழுவாத வாயினராய இடையறாது விட்டுவிட்டு ஒலிக்கும் கோட்டான ஒலியோடு பொருந்த வெண கடபப மரங்களையுடைய சிறூா மருங்கில கூத்தாடினா (அகம். 265:11-22) மானகளை ஓட்டிச் சிறிய உணவுப்பொருளைக முதிய<noinclude></noinclude> 2x32rcislf1p6utz2a8qwx7wwj8llhf 250 669270 1987768 2026-11-06T18:29:19Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987768 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>பருக சுரைக மறந்தமை மேவி கொண்டு வந்த சீறூர்ப்பெண்கள திரியுமிடத்தே சேய்மையில் இருந்தொலிக்கும் பேராந்தையின வருத்தம் தரும மெல்லிய குரல மெனமையாக வந்து ஒலிககுந்தோறும் வழிப்போவார் கேட்டு வருநதினர் (அகம். 283.4-8), ஆணமரை உராயந்த கரிய அடிபொருநதிய கந்தினையுடைய கொடி படர்ந்த அம்பலத்தின கணணே அழகிய குடியிருப்பினை உடைய சீறூரில் வாழ்வார், விடியற்காலத்தே இடும் பலியினை யால வெளிதாகிய இடத்தினையுடைய பலி பீடத்தை அடுத்துள்ள ஆலமரததின விழுதினை மோதிய கோடைக்காற்று துணையுடன் யிருந்த புறாக்களை ஓட்டியது (அகம், 287:4-9). ஆனிரைகள் ஆயா, தரிசு நிலத்தே கற்களை உடைத்து இயற்றிய, பில்கும் ஊற்றுக் உடைய கிணற்றினை, கன்றினை கணணினை உடைய இளைய பிடி, தன் களிற்றுடன் கூடித் தடவிப்பார்ககும பொலிவற்ற இடத்தினை யுடைய மனறினையும அழகிய குடியிருப்பினையும் உடையது சீறூர் (அகம. 821:7-10) தலை கூம்பிய குடிசைகளாகிய அழகிய குடியிருப்புக்களையுடைய சீறூரின்கண மணி ஒலிகக உப்புவாணிகா நுகத திலே பூட்டிய வண்டி இழுககும் பகடுகள், வருந்தி இழுத்தவாறு செல்லும் (அகம். 329:4-8). சீறூரில் ஈன்ற பெண கரடிகளின் கூட்டம் இருபபை மரங் களின் கிளைகளில் பரந்து சென்று உணடு எஞ்சிய பூக்களை, எயினர் மகளிர் மூங்கிற குழாயில் திரட்டிக்குனறின கண்ணவாய் சிறுகுடிக்கள் நெருக்கள் தோறும் சுழன்று விற்றுத திரிவர் (அகம். 331.I-8). மாலைப்பொழுதில முதிய ஆண் மான் தன ஆண்குரல தோன்ற அழைததிட, மனை யைச் சூழந்து வளரும் நொச்சியின கண மானகள் சேர்ந்து தங்கியிருகக, காட்டரண்களின் பக்கத்தே உள்ள அழகிய குடியிருப்புகளையுடைய ரிடததே, ஆண காட்டுப்பூனை பெண் பூனையின் பசியை நீக்குமாறு, கோழிச்சேவலைப் பற்றச் சமயம் பார்த்திருக்கும் (அகம்.367:1-13), சீறூரில் அழகிய கிறகுழாயில் முற்றிய தேனாரிய கள்ளின் தெளிவை மககள் உண்டுமகிழ்வர் (அகம். 368:14,15).'என் மகள நனகு மதிப்பும உயாவும் இல்லாது சீறூரிடத்தே வறுமையுற்ற பெண்டினது, ஒரு பசு கட்டியுள்ள ஒற்றைத் தூண கொண்ட முகப்பினையுடைய இயைபில்லாத வறிய புல் வேய்நத குடிலாய மனையில் சிலம்பு கழித்துத் தலைவனுடன் மனமபொருநதினளோ சீறூ என்று செவிலி வருந்திக கூறினாள (அகம்.369:21-26). வினைமுற்றி மீளும் தலைவனின் பாகன, முயற குட்டிகள் தாவிக்குதிக்கும் முல்லையங்காட்டிலே. 90 41). பாலை சீறூர் வரகினையுடைய வீசு கவாந்த கதிரினைக்கொண்ட சீறூரிடத்தே மெல்லியல அரிவையாகிய தலைவியின இலலின் கணணே, தேரினை நிறுத்தி இறங்குமாறு வேண்டினான (அகம்.384:5-8). காதலா அருகிருக கையில விழவு மேற்கொண்ட ஊரினர் மகிழவது போன்று மகிழும நான், அவா பிரிந்து சென்ற போது பாலை திதைதில் பொருந்திய அழகிய நீங்கிச்செனற குடியையுடைய சீறூரில மககள் அணில்விளையாடுகின்ற முற்றத்தையுடையதனிமை யுள்ள வீட்டைப் போலப பொலிவிழந்து வருந்து வேன எனத் தோழிக்கு கிழத்தி கூறினள் (குறு. நிலத்திலுள்ள அழகிய குடிகளை யுடைய சீறூரில் ஓமை மரத்தின் வற்றற கொம்பில் ஏறித தனிமை வருததத்தை வெளிப்படுத்தும் குரலுடன், ஆண புறாக்கள் பெண் புறாக்களை அழைக்கும் (குறு. 79.1-6). காட்டுககோழியின கவாத்த குரலையுடைய சேவலினது ஒள்ளிய புள்ளி களையுடைய கழுததில தண்ணிய நாததுளி துளிக் கும்படி புதரின்கண நீர் ஒழுகும் மலாமணம் கிறை முல்லைநிலத்தின்கண அமைந்த சீறூரோள் தலைவி (குறு. 242:1-4), ஆறலைத் துண்ணும் மழவரின் குடியிருப்பினையுடைய சீறூரில் வேம் பினது புள்ளி போன்ற நிழலின கணணே, கட்டளைக்கல போன்ற அரங்கை, வட்டினாலே கீறி ஏனைத தொழிவொனறும் கற்றறியாத சிறுவர், நெல்லிக்காயை வடடாகக் கொண்டு பாண்டியாடுவா (நற்.3.1-5). சிவநத வேர்களை யுடைய கிளைகள் தோறும் தூங்கும் பழங்கள் மிகக பலாவின சுளைகளையுடைய மூன்றி லின்கண, இரவில, மனையோள் அருவியின் ஒலியைக் கேட்டுச் சேரிகளையுடைய சீறூரில் உறங்குவாள் (நற். 77:4-8). வறட்சியுற்ற குன் றத்து உச்சியின பக்கத்திலுள்ள சீறூரில் வேடுவர் உறைவர் (நற. 92:4,5). குன்றின இடத்த தாகும் கொழுவிய காவற்காடு சூழந்தது சீறூா; தலைவனாற காதலிக்கப்படும் நறுமணம் கமழும் கூந்தலை உடைய கொடிச்சி அச்சீறூரின்கண இருப்பாள் (நற். 95:7), பனையினது கரிய அடி மரம் புதைபடுமாறு மூடப்பட்ட மணவமிக்க முற்றத்தின்கண இருந்து, அளவற்ற உணவுப பொருளை, வருகினற விருநதினர்ககுப பகுததுக் கொடுக்கும் குடிவாழ்ககையுடையார் இருக்கின்ற அழகிய குடியிருப்பினை உடைய சீறூர் மிக இனிமையாய் இருந்தது தலைவர் தம்மோடு மகிழ்ந்து ஊடாடுவதற்கு முன் எனறு வரைவு நீட்டிதத இடத்துத்தோழிசிறைப்புறமாகக கூறினள் (தற.195.1-6,9). நீவிர எம்மைக கைவிட்டு வேற்று நாட்டுக்குச் செலவீராயின, அககாலத்தில் யாம்,<noinclude></noinclude> 18rch6fecsaspxf6snvw23wp9oc9une 250 669271 1987769 2026-11-06T18:29:34Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987769 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சீறூர் மன்னன் கொல்லைகளில் தனியே இருக்கும கோவலருடைய சிறிய புனத்தைச் சார்ந்த குராமரத்தின கொததி லுள்ள வெள்ளியபூ, இடையன் அணிந்து கொள்ளு மாறு மலரும் அகன்ற இடத்தை உடைய சீறூரில் இருபபோம் எனத தோழி கூறினாள் (நற். 266:1-4). அழகிய குடிகள் அமைந்த சீறூரிடத்தே மலரின் தாதுககளே எருவாக உதிர்ந்துள்ள தெருவினகண, செல்லுகின்ற ஆனிரையின முதுகிலே தீண்டுகினற நெடிய விழுது இடப்பட்ட கடவுள் உறையும் ஆலமரத்திலிருந்து அஙகு படைத்துப்போட்ட பலிச் சோறறைத் தின்ற காககைகள் அநதிககாலததே கிளைவயிற செறியும் (நற். 343.1-7). அரசரது பகையால் அழிந்ததென்று சொல்லப்படும் அரிய ஊர் முனையடுத்த நெறியில் வேலியை உடைய குடிகள் அழிந்த சீறூர்க்கணணே மக்களிலலாத பொது அமபலத்தே காற்றுவீச, முயற்சி கருதி உறைகின்ற இருக்கை (நற். 346:3-6), 'தந்தை, உடன அழைத்துச் செல்லாத காரணத்தால், மனையின கண் இருந்தபடி அழுகின்ற சிறுவர், முயற்சியாலே கிடைத்த பனை நுங்கின் பயனைப்பெற்று மகிழ் தற்கிடனாயது பனையோலையிட்டுக கட்டியவேலி சூழ்ந்த அகன்ற இடத்தையுடைய சீறூர் (நற்.392: 2-7), தன் காதலனொடு அரிய சுரத்தைக் கடந்து செல்வோள், பகலில் கலலென்ற ஒலியையுடைய சீறூரில் தங்கிச் சென்றாள் (ஐங்.382) சீறூர் மன்னன் குறுநில மன்னன். - 'எங்களால் மதிக்கப்படுவோர், இடப்பட்ட முள்வேலியை யுடைய தோட்டத்து ஆடு தின்றதுபோக எஞ்சி நின்ற முஞ்ஞையது குறிய இலையை வரகினது சோற்றுடனே பெறுகின்ற சீறூர்மனனர் ஆயினும் எம்மிடத்துச் செயயும் முறைமையை அறிந்து நடக்கும் குணததினை உடையோர்காண' எனபர் கோனாட்டு எறிச்சிலூர் மாடலன் மதுரைக்குமர னார் (புறம்.197:9-14). பருத்தியை வேலியாகவுடைய சீறூர் மன்னனுடைய உழுந்தின சக்கையைததினறு வளர்ந்த குதிரை, கடல நீரைப பிளநதுகொண்டு செல்லும் தோணிபோலப் பகைவருடைய தானைத் திரளைப் பிளந்து சென்று போரைச் செய்ய, நெய பெய்து மிதித்தமைத்த ஒழுங்குறக கத்தரிக்கப்பட்ட பிடரியினையுடைய, மருதநிலத்தூர்களையுடைய மனனர்களின ணிநத குதிரைகள் போர்க்கஞ்சிப பின்னிட்டு நின றொழிந்தன (புறம். 299).சீ ர் மனனன் எறிந்த வேல், பெருவேந்தன ஊர்ந்துவந்த யானையின் நுதலிடத்தே அழுநதிக கிடந்தது (புறம்.308:4, 8). ஆமானது இளங்கனறைச் சிறார் தமமுடைய சிறுதோககுச் சேங்கன்று என்பபூட்டி விளையாடு உணவையுண்ட தார 91 கூடர் தற்கிடமானது சீறூர்மன்னனது ஊர் (புறம். 819-10- 12).தாளி மரத்தினடியில் நீளப் படாந்திருக்கும் முஞ்ஞைக கொடியைக் குறுமுயலகள் வந்து மேயும் முற்றத்தை உடைய சீறூர் மனனனைப பாடிச் சென்றவாபரிசு பெறுவா (புறம். 328.13-16). சு சுகிர் - பிளவு. மனையினகண உறையும் ஊர்சுகுரு விச் சேவல், பாணருடைய யாழ நரம்பின் சுகிரோடு - பிளவோடு (கோதுகளோடு) - சிங்கத தின பீலி போறை மயிரைக கொண்டு செய்த கூட்டில் நெல்லரிசியை யுண்டு பெடையோடு தங்கும் (புறம். 318:4-8). பாணா, தடாரிப் பறை யிலுள்ள, ஊனால சுகிர்பட்ட கண்ணிடத்தே அறைந்து ஓசையெழுப்பிப் பாடுவர் (புறம்.381: 12,13). - சுகிர்புரிதல் வடித்து முறுக்குதல். 'சுகிர் - புரிந்த வடிதது முறுககப்படட - நரம்பினையுடைய சீறி யாழைப் பாணர் வாசித்தல் (புறம். 109:15). ஓசையை ஓர்ந்து பார்த்துக கட்டிய சுகிரபுரி நரம்பினையுடையது பேரியாழ் (மலை. 28,37). கருது சுட்டுநர் - கருதுவோர். தனனைச் சுட்டுநரை வோரை - நடுங்கச் செய்யும் அச்சமுடைய முதலை களையுடையது யாறு (அகம். 72:7,8). சுட்டுவிரல் - ஆள்காட்டி விரல. ஊர்ப்பெண்டிா சிலரும் பலரும் தெருவில கூடிக் கடைக்கண்ணாலே குறித்து நோக்கித தம மூக்கின் நுனியிலே சுட்டு விரலை வைத்துக் காதலரைக் குறித்துப பழிச் சொற் கூறித் தூற்றுவர் (நற. 149,1-3), பல்யாக சாலை தடை சுடர் - 1.ஒளி. 'தண்கதிர் நிலவைப் போலவும் சுடு கின்ற சுடர் - ஒளி-பொருந்திய கதிரையுடைய ஞாயிறு போலவும் நிலைபெறுவாயாக' எனப் முதுகுடுமிப் பெருவழுதியைக காரிகிழார் வாழத்துவா (புறம். 6.27-29). யின்றி உருணட சுடரை உடைய சக்கரததால் நிலவுலகம் முழுவதையும் ஆண்டோரது மரபைக காத்தவன் தவையாலங்கானத்துச் செருவென்ற நெடுஞ்செழியன (புறம். 17:7,8). சுடாவிடுகின்ற பசும்பொன்னாற செய்த அணியினையுடையவன ஆதனோரி (புறம். 153.3,4), மலையமான சோழிய வேனாதி திருக்கணணனின் முன்னோன சுடர்<noinclude></noinclude> 2jza8crgp9k4hvz378d7iycrwkug9oe 250 669272 1987770 2026-11-06T18:29:49Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987770 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சுடர் 92 சுடர் விளங்கும் பூணினையுடையவன் (புறம். 174.17,18). சிறார் மனனன தன மார்பைச் சுடா விளங்கும நெடுவேல ஊடுருவிச் சென்றது (புறம். 308.7,8). சூலம் ஏந்திய சுடாப காலக் கடவுட்கு உயாவதாக படைக எனச் (பதி. 16:13). சிவபெருமானை வெற்றி வாழ்த்தல் (பதி. சு.வா. 11, 12). சேரனதேவி, சுடர் மாலைக்காலத்தில் நுதலிளை வானததைக கண்டாற போன்ற சிவந்த சுடரை யுடைய குருதி படிநத போர்ககளத்தின கண்ணே பேயகள் எழுந்தாடின (பதி. 35 7-9). களங்காய்க் கண்ணி நார்முடிச் சோல, நனனனின சுடர் விடும் பூக்களையுடையதும் காவலுடையதுமாகிய வாகை யின அடிமரததைத தடிந்தான் (பதி.40:14,15), சுடர்விடும் பூக்களை உடையது வேங்கை (பதி. 41 8) பாணமகளின் சுடர் மிகுகினற விளங்கு கின்ற தொடியணிந்த முனகையினர் (பதி. 46.3,4). விறலி சுடர்விடும் நுதலினள் (பதி. 51:19). ஊழி யின இறுதிக்காலத்தில் சூரியர் பலவாகத் தோனறி மாயமொடு சுடா திகழப் பெற்று உயிரகட்கு மயககததைச் செய்தல (பதி. 62:5-7). மணங்கமழும் சுடாவிடுகினற நெற்றியையுடைய உயர்ந்தோளது கணவ என்று செலவக கடுங்கோ வாழியாதன விளிக்கப் பெற்றான (பதி. 70.15,16). வெள்ளததை வற்றச் செய்யும் சிவந்த சுடரையுடைய வடவை என்னும் ஊழீத தீ அனையன் பெருஞ்சேரலிரும் பொறை (பதி. 72:14-16). மான் தோலை அறுத்து அதன விளிமபில அருங்கலத்தினையும முத்தினை யும இனமாகக் கட்டிச சூடுதல நிலையுற்றதனால் சுடர் விடுகின்ற அததோலைச் சேரமாதேவி அணியப் பெற்றமை (பதி. 74:10 14). மறவர் வீர வளை சுடர்விடும் முனகையினர் (பதி. 80:6) மகளிர் மேகம மின்னினாற போன்ற சுடாவிடுகினற அணி களை அணிந்தனர் (பதி. 81:26) நன்னன சுடர் விடும பூசுகளையுடைய வாகை மரததைக் காவல் மரமாகக் கொண்டவன (பதி. 88:10), வானம சுடர் விடும்படி விணணிற செல்லும் ஞாயிறு போலப் பலகாலம் வாழ்வாயாக என இளஞ்சேரலிரும் பொறை வாழததப பெற்றான் (பதி.88 37,18). விளங்குகின்ற சுடரினையுடைய மீன (அருந்ததி) (பதி.89.18,19).செவவேள் சுடாவிடுகின்ற இலைத தொழிலுடைய நெடுவேலாலே சூரபனமாவைக கொனறார் (முரூ. 45,46). சுடரையுடைய படைக கலங்களை எறிந்து பகைவர் மார்பைப பிளந்த தோளினையுடையவர் செவ்வேள் (முரு. 105,106). மகளிர் மகரவாயாகிய தலைக்கோல அணியை அணிந்த, சுரும்புகள் சூழும் சுடரையுடைய நுதலி னா (பெரு.385). இமையவர் (தேவர்) உறையும் செவவரையின் விளங்குகின்ற சுடரையுடைய சிகரத தாமரை மாயோன, தினினறும கங்கையாறு பொன்னைக் கொழித்து இழிதரும் (பெரு. 429-431). படைததலைவர் சூடு தலுற்ற சுடரினையுடைய வஞ்சிப பூவினை உடை யவா (மது-225,227), முள்ளுடைய தாள்களையும் சுடரினையும் உடையது (மது 249). கொன்றை சுடர்ப்பூக்களையுடையது (மது. 227). உருகெழு தெயவங்களாகிய முருகன் முதலானோர், தெய்வத் தன்மையாற் சூழ்ந்த சுடர் பொருந்திய வாடாப் பூக்களையுடையவர் (மது. 456-458). மதுரை நகர வீதியில திரண்டவரில் சூடுதலுற்ற நன்பொன்னைச் சுடரிழைகளாகச் செய்யும் பொறகொலலரும் இருந்தனா (மது 512). கூடரைச் சொரிந்து மலையிலே மறைகின்ற, விளங்கு கின்ற கதிர்களையுடையது ஞாயிறு (மது. 701-703). செவ்வேள் சுடர் பொருந்திய அணிகளையுடைய வா(குறி. 51). தலைவன தலைவியின குற்றமற்ற சுட 182). ரினையுடைய நுதலை நீவினான (குறி ளிர் சுடாவிடும் நுதலினா (பட் 21,22). பூக்கள் நிறத்தால தமமுள் மாறுபட்ட பரப்பாலே பலநிற பொய்கை (பட . 37, மணிந்த சுடரினையுடையது மக 38). சுடர்பொருந்திய பூக்களையுடையது மடு (மலை. 228) மிகக சுடர் உடையது நலலில் (அகம். 7.8). நனனன சுடர்விடும் பூணின்ன (அகம்.15: 10). கடலநீரை முகந்து கொண்ட கருமேகம சுடர் மிகக மின்னலுடன வலமாக எழுந்து ஒலித்து மழைபெய்யும் (அகம. 43:1,2,8), சூரனையும் அவன் சுற்றத்தையும் தொலைத்த சுடர்பொருந்திய இலைத்தொழிலுடைய நெடுவேலினையுடையவர் செவ்வேள் (அகம். 59.10,11). ஆஅய் சுடர்பொருந் திய மணிகள பதிதத பெருமபூணினன் (அகம். 69 18). கரடியேற்றை மினமினிகள் மொயதத புற றினை அம்மினமினிகள் சுடர் விடுமாறு பெயர்த்து அதிலுள்ள புற்றாஞ் சோற்றினைத் தோண்டும் (அகம்.12:8-5). பரதவர் கடலில மடுத்த அமபியி லுள்ள விளக்கு, வேந்தன பாசறையிடத்துளள யானை முகத்திற பிணித்த ஓடையின் சுடாபோலத் தோன்றும் (அகம். 100:6-10). சுடர்ப்பூக்களையுடை யது கொன்றை (அகம் 115:11). பக்கமலையிடத் துக காய்ந்த தூறுகளிற் பிறந்த தீயின் சுடாமிகக நீண்ட ஒழுங்கு மேலே எழுந்து மலைக்குகைகளில் முழங்கும் (அகம். 143 5-7), மலையை அடுத்த தோட் டத்தின் கண ஒரு அணங்கு சுடர்ப்பூ வேயந்து தான வேண்டும் உருவு கொண்டு வரும் (அசும். 158: 7-9). தலைவியின குற்றமற்ற சுடர்நுதல் பொன்னை யொதத நிறத்தினைக கொண்டது (அகம், 192:1,2). வெப்பம் மிக்க சுடரையுடைய பகற்பொழுதில் இயங்காத யானை இரவில் இயங்கிச் சிறு தினையை மேயும (அகம்.309,13-15). மழுங்கிய<noinclude></noinclude> bafc3krd0a6pys2d2w1od4hxjfs1xrk 250 669273 1987771 2026-11-06T18:30:07Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987771 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சுடர் சுடர் சுடரினையுடைய ஞாயிறு பெருமலையில் மறைந் தது (அகம். 363:3). சுடா பொருந்திய தனது மண் டிலம் மழுங்கிட ஞாயிறு குடகடலில் மறையும் (அகம்.378:14,15), கிரவுஞ்ச மலையின நடுவிடம் பிளக்கும்படி எறிந்த அழகிய சுடரையுடைய நெடு வேலையுடையவர் செவ்வேள் (குறு.சு.வா.4). தேர்ச சககரம விளங்குகின்ற சுடரையுடையது (குறு. 189: 3). சுடர்விடுகின்ற ஞாயிறு மாமலையில் மறைந் தது (குறு. 215:1,3), தண்குரல் மேகம் மினனலின சுடர்விட்டு விளங்க மழை பெய்தது (குறு. 314: 2,3) சேணோன கொள்ளிக் கடடையை அஞ்சிய யானை, விண்மீன் வீழ்வதனால் உணடாகிய படு சுடரை வெருவும (குறு. 357:5-7). சுடர்பொருநதிய நெடுவேலையுடையவன தலைவன (குறு. 318:4). சுடரை யொக்கும திரு நுதலினையுடையவள் தலைவி (நற் 108:8), பரவிய சுடர் மழுங்குமாறு சிவந்து தோன்றிய ஞாயிறு மலையைச் சேர்ந்து மறைந்தது (நற்.117:5,6). புனனையின அருகு நிற்கும் தாழை மடல, நெடுஞ்சுடரையுடைய கதி ரினாலே இருளைப் போக்கிய ஞாயிற்றின பாடு சாய்கின்ற அலகு போலத் தோனறும் (நற். 163:8-11). சுடர் நுதற் குறுமகள் (நற். 208:4). தலைவியின் சுரும்புகள் மொயககும் சுடர் நுதலை நோசரித் தலைவன தொழுது நின் றான (நற்.245:11, 13) சுடர்ததொடிக கோமகள் (நற். 300:1). சுடர்விடும் பூக்களையுடையது கொன்றை (நற. 302:2) விளக்கினைப் போன்ற சுடர் விடுகின்ற பூக்களையுடையது தாமரை (நற. 310:1). சுடரினையுடையது தொடி (நற். 371:6). சுடர்நுதல் (ஐங். 56:3; 107:2;254:3;375: 4; 443: 3; 466: 4;474:1; கலி. 58:3; 125:23). ளாகிய தலைவி சுடாவிடும்தொடியினள் (ஐங். 305:3). எரிக்கொடி (சோதிககொடி) வளைந்து கிடந்த செம்மலையினைப் போன்று சுடர்விடும் பூண வளைந்து கிடந்த மார்பினையுடையவன தலைவன (ஐங்.353,1,3). தலைவி சுடர் விளங்கும் அணிகளை யுடையவள் (ஐm.408:2,2). தலைவி: சுடர்ததொடியினள் (ஐங்.416:5). கொன்றைப்பூ பொற்றகடு போன்ற சுடாவிடும் இதழகளையுடை யது (ஐங.430:1,2). பொன போன்று சுடாவிடும் பூங்கொத்துக்களையுடையது கொன்றை (ஐங. 436: 2,3). சுடர் விரிந்த, தொழில்களையுடைய சிறு பானை (கலி. 59:5). தலைவி சுடர் கொண்ட குறுமக நறுநுதலினள் (கலி. 60:1). தலைவி சுடரிழை யினை யுடையவள் (கலி. 188:12). மாவைக்காலத் தில் பாடுதற்குரியார் சுடர்மிக்க அணிகலனாகிய முத்துவடம் முதலிய அணிகளை அணிந்து கொண டும் பாடுதலை மேற் கொண்டனர் (பரி. 10:114- 116). மின்னல்போல் விளங்கும் சுடரினையுடைய மணிகளோடு கவைபட்ட நாவினையும் ஆயிரம் தலைகளையுமுடையது திருமாலின அரவப் பாயல் (பரி, 13:27,28) போரினகண் மிக்குச் சென்று சூர னைக் கிளையோடறுத்த சுடர்ப்படையோயே என்று செவ்வேள் விளிககப பெற்றார் (un: 14: 17,18). வெள்ளிய சுடாமிக்க வேலினையுடையவர் செவ்வேள் (பரி. 1826). ஒள்ளிய சுடர் விளங்கும் முசுபடாததினையுடையது களிறு (பரி. 18*87). முகிலில தோனறும் சுடரினையுடைய மினனுக் கொடி போல ஒளிறும் பொற்றகட்டினை இடை யிடையே அறல்படும்படி இழைத்துத் தலைக்கோலம் சமைத்தனர் (பரி. 21:54-56). சுடர்விடும மதியின் கதிரைப் போல முழுதும நரையுடையோரும் வரை கெழுசெலலன் (ஆதிசேடன) கோயிலை வழிபடச் சென்றனர் (பரி.தி.1.13-49). 2. ஞாயிறு / திங்கள். முனிவர் உலகத்தவர் அல மரல தீரும்படி ஞாயிற்றின லெமமையைத் தாங்கிக் காற்றை உணவாக வுடகொண்டு அச்சுட ரோடு - ஞாயிறறோடு - திரிவர் (புறம்.43.1-4). உவா வந்து கூடிய நாளில் ஞாயிறும் திங்களு மாகிய இருசுடரும தமமுள் எதிர்நினறு நோக்கி அவற்றுள் ஒருசுடா மாலைப் பொழுதில் மலையில் மறைந்தாற் போன்று தன்னை யொக்கும் வேந்தன் வேலால் எறிந்த புறப்புண்ணை நாணிச் சேரமான பெருஞ்சேரலாதன வாளொடு வடக்கிருந்தான (புறம். 65:6-11). நின பெயர் ஏததி நினனுடைய புகழை நம்பி ஞாயிறாகிய சுடர் காயந்த சுரததி னைக்கடந்தேறி இவ்விடத்துவந்தேன் எனப்பாணன ஆஅயிடம் கூறிய பொருள் வேண்டினான (புறம். 136:16-19). நெருஞ்சியின பூ, எழுகின்ற ஞாயி றாகிய சுடரை எதிர்கொண்டாற போல வறுமை யாழ்ப் புலவரது ஏறகும மண்டை கொணபெருங் கானங் கிழானது மார்பகத்தை மலாந்து நோக்கும் (புறம்.155.4-8). நிலமகள் மழை, மின முதலிய தொகுதியுடைய விசும்பை முகமாகவும் விணணி டத்து இயங்கும் இருசுடரைக் கணகளாகவும் உடையவள் (புறம். 365'1,2,10), இரவுப புறங் கண்ட காலைப் போதினகண திங்களாகிய ரின ஒளி ஐயென மழுஙகும் (புறம்.397.3,4,6,), சுடர் சினந்து திகழும் வறகட காலம் (பதி. 43 13,14). செலவக் கடுங்கோ வாழியாதனின் முன் னோர் நிலம மிக விளையவும் சுடர் சினந்தணிய வும் மழை உலகினைப் புரக்கவும் அரசவாணை யாகிய திகிரியைச் செலுத்தி ஆண்டனா (பதி. 69: 13-17). அநதிக காலத்தில் பெருமலையில் ஞாயி றாகிய சுடர் மறைந்து அதன் கதிர்கள மழுக்க சுட<noinclude></noinclude> 8x4gd70s1u2jjnpo0lwdvzs9zukbhv4 250 669274 1987772 2026-11-06T18:30:26Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987772 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சுடர் 94 சுடர் மடைதல் {சிறு. 170,171). பாணர், மறைகாப் பாளா உறையும் பதியீடத்தே தங்குவாராயின் கூடா மறையுங் காலததே நெல்லுச் சோற்றினை மாதுளைக கறித்துண்டோடும் பெறுவர் (பெரு. 301-310). மாலையில மறையுங் காலததே தாழ்ந்து தோன்றும் விளககம பொருந்திய சுடர், மயங்கி மறைந்தது (அகம்.39:13). தனிமையொடு வந்த துன்பந்தரும் மாலைப்பொழுதில் பெருஞ்சுடர் மலையினைச் சோந்து மறையும் (அகம். 47: 8,13). 'பகற்பொழுது மாய்கினற சுடர் மறையும் பொழுதிலே, தலைவன மறையும் திசைநோக்கித் தோழி, இவனொரு மகனே என்று என்னிடம் கூறினள், எனத் தோழி செவிலியிடம கூறி அறத் தோடு நின்றாள் (அகம. 48:23-36). பகற் பொழுது நீங்கிய மாலைககாலததில் படுசுடர் தனது பல்கதிர் களையும் சுருககி ஒளி மழுங்கும (அகம். 211:11,12). சுடர் தெறுதலால வருத்தமுறற அருஞ்சுரம் (அகம். 229:21) நெருஞ்சி சுடரின செல்கை நோக்கித திரிதருதல (அகம் 336:18), சுடர் சினந்தணிந்து குன றினை அடைந்தது (குறு. 195:1) மாலைப்பொழுதில சுடர் மறைந்து நீங்கிய வானம செந்நிறத்தையடை யும(குறு. 234:1). திகிரியோனாகிய மாயோன திங்க ளையும் சுடரினையும் கண்ணாக உடையவன (நற். க.வா. 4,7). சுடர் முற்றும எறித்தலால் பலாமரங்களின் செழுங் காய்கள் திரங்கின (நற். 26:5,6). சுடர் மலையைச் சேர்ந்து மறைதலின மாலைப்பொழுது பரவியது (நற்.33:1,2). துனபம் வநது வருத்தும் சுடர் மறைந்த மாலைப்பொழுது (நற். 78'5), 'பனைமடலால கட்டிய குதிரையை உடையாய், என் சொல்லை யேற்பாயாயின சுடர் ஒடுங்கும் அளவும் இப்பெருநதண மரநிழற்கண்ணே உன குதிரையினினறும இழிந்து சிறுபொழுது தங்கிச் செலவாயாக' என்று தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (நற். 146-3-6) வெஞ்சுடர் தோன்றாத படி மறையச் செய்த நிறைந்த சூலையுடையது மேகம் (நற.281:3). கடலின்மீது பலரும் தொழு மாறு தோன்றி யாவரும் மகிழுமாறு விளங்கிய ஞாயிறாகிய சுடரைக் காட்டிலும் வாய்மை விளங்கியது தலைவனின சொல (தற. 283.6-8). சுடாமலையை அடைகின்ற ஒளி மழுங்கிய மாலைப் பொழுது (நற. 3315). 'சுடர் காயந்த சுரத்தைக கடந்து போக எண்ணும் நுமமை, எம் வருததத் தைக கூறி விலகக எம்மிடத்து ஒரு நலவினையும் வாயக்க வில்லையே' எனத தோழி தலைவனிடம் கூறினாள் (கலி. 22-20, 21).தலைவன தலைவி யோடு கொண்ட உறலின்கண, அவளைக் கைவிடு தல முதலான கொடுமைகள் தோன்றுமாயின அவை விணணிற்றிரியும் சுடரினுள்ளே இருள் தோன்றிய தன்மையை யொக்கும் (கலி. 41:35-38). மலைச்சாரல் சுடரினுடைய விரிகின்ற செறிந்த கதிர்களினால் கவின பெற்றது (கலி. 44.1). ஞாயி றாகிய சுடரினைத் தீண்டுமாறு மிக உயர்ந்த முழைஞ்சுகளையுடையது மலை (கலி. 45*16,17). ஞாயிறாகிய சுடரினை நோக்கி அலரும் தாமர அது மறையுங் காலததில குவியும் (கலி. 78:15). தலைவன் கடலமீது தோன்றி இருளைக் கெடுக்கும் சுடர்போலப் பகைவர் நெஞ்சு, நடுங்குமபடி வெருவந்த கொலைத்தொழில் செய்யும் தன்மையன (கலி.100:1,2). எருது, திங்களாகிய சுடர் விரிநதாற போறை சுட்டியை நெற்றியிலே உடையது (கலி. 101:21). உலகம் விளக்கும் தன பவகதிர்களையே வாயாகக் கொண்டு பகற்பொழுதினை விழுங்கி யது போலப் படுசுடர் கலலினைச் சேர்ந்து மறைந் தது (கலி.119:1,2), அருள் தீர்நத காட்சியால அறனோக்காது நயஞ் செய்யாது உயிர்கள் வெரு வுதல் உறும்படி தன் வாழ்நாளைக் கழிததவன் நெஞ்சம் போல இருளாலே உலகம் தனிமையுறும் படி கனைசுடர் மலையைச் சேர்ந்து மறைந்தது (கலி.120:1-3). ஞாயிறாகிய ஒண்சுடர் மலையைச் சேர்ந்து மறைந்தது (கலி. 121:1). பொனனை யுடைய மலையிலே ஞாயிறாகிய சுடா சென்று சேர்நதது (கலி. 126:1). மறைகின்ற சுடரை யுடையது மாலைக்காலம (கலி.130:18). 'மறுவில் லாத சுடரே, நீ மலையில மறைகுவை யாயின் மீண்டும் கடலிடத்தே தோன்றிப் பகற்பொழுதை உணடாக்கு மளவும் என் தலைவனைத் தேடுதற்கு எனக்குக் கைவிளக்காகச் சில கதிர் களைத் தருவாயாக' எனப் பெருநதிணைத் தலைவி ஞாயிற்றை இரந்தாள் (கலி. 142:41-44), 'சுடரே, இருளில் கிடந்து யான உழலும்படியும் யான என்பதொரு பண்பு எனபால இல்லாமற் போம் படியும் நீ மறைந்தனை; உன்னிடம் அருளில்லை; நீ வாழலாயாக' எனப் பெருந்திணைத் தலைவி ஞாயிற்றை நோக்கிப் பேதுற்று மொழிந்தாள் (கவி. 143:42, 43), 'வெஞ்சுடர் ஒளியும் நீ' எனத திருமால போற்றப் பெற்றார் (பரி. 2*67), பாண் டியன மகளிரோடும் அமைச்சரோடும் கூடிப பரங்குனறை வலம் வநதது திங்களாகிய சுடர் பல விணமீனகள் சூழ மேரு மலையை வலம் வந்ததை யொக்கும் (பரி. 19:19-24). பரங்குனறத்துச் சிததிர சாலையுட் சென்றவரிற சிலர் இராசி மணடிலத்தை (சுடர்ச சக்கரத்தை) பொருநதிய கதிரவன முத லான சுடர் (கோள்) நிலை எழுதிய காட்சியினைக் கண்டறிந்தனர் (பரி. 19:46, 47). செவவேளின திருமுகம கதிர்கள் முதிராத இளஞாயிறாகிய விரி சுடரினை யொக்கும் (பரி. 19:99, 180).<noinclude></noinclude> abolxaqqmbgfz5t8k96bv0ba55kfmvi 250 669275 1987773 2026-11-06T18:30:40Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987773 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சுடர் 95 சுடர் - வ 3. விளக்கு. இடை யாமத்தில் ஊர்காப்பாருடைய சுடா- விளக்கு நிழலைக கவரும் மாறுபாடு பொருந்தியது முதலை (புறம்.37.9,10). கடல் நடுவே தோன்றுகின்ற திமிலின்கண இடப்பட்ட சுடர்போல விண்ணிடத்துச செமமீன (செவ்வாய்க கோள்) விளங்கும் (புறம. 60:3, 2). ஒளிறுவாள் மனனரது நெடுநகர், ஒள்ளிய சுடரினை உடையது (புறம். 177:3). விணணைத் தீண்டுமாறு உயர்ந்த மாடத்திடத்தே இராக்காலததே ஏற்றிய விளங்கு கின்ற சுடர் கடலிற செல்லும் கலங்களை அழைக கும் (பெரு 348-361). வளமனைகளில் மகளின் சுடரினைக் கொளுததி அந்திக்காலத்தின தொழி லைச் செய்தனர் குறி 223-225). நெடுங்கால மாடத்தில் இடட, நிறம் பொருந்தியசுடாகளில் விடியற்காலத்தும் அவியாமல் எரிகின்றனவற்றைக் கடலில திமிலைக் கொண்டு மீன பிடிக்கும் பரத வர் எண்ணுவர் (பட், 111, 118). இலையில்லாது மலர்ந்த அரும்பில்லாத இல்வ மலாகள், மகளிர் கூட்டம மகிழ்ந்து கூடியெடுத்த அழகிய சுடா களின் நீண்ட வரிசை போலத் தோன்றின (அகம்- 11:8-5) தலைவனைப் பிரிந்த தலைவி பொற்ற கட்டால் இயறை அகலிடத்துத தான ஏற்றிய சுடரே துணையாக எவ்விடத்தும் இயங்காது ஓரிடத்தே வதிந்து வருந்தினாள் (அகம. 19:17,18), பெரிய மாளிகையின் கண் இருள்நீங்க விடியுமளவும் எரியும் சுடர் விளங்கியது (அகம். 87:12, 13). நெடு மனையின கண்ணே கடடிலினிடத்து நெடுஞ்சுடர் ஒளியிலே நம மார்பில் தலைவியின பூணகள் வடுக் களைச் செய்யுமாறு பனமுறை முயங்குவோம்; செல்வாயாக' என்று வினைமுற்றி மீளும தலைவன் தன நெஞ்சிறகுக கூறினான (அகம். 93:12-16), பரதவர் கடலிலமடுத்த அம்பியிலுள்ள, இருள் நீங்குதற்குக் காரணமான ஒளிபொருந்திய சுடர், வேந்தன் பாசறையிடத்துள்ள யானை முகத்திற பிணித்த ஓடையின ஒளி போலத தோன்றும (அகம்.1008-10), இராப் பொழுதைக் காத்திருப போர் ஏற்றிய நெருங்கிய சுடாகள், வானிடத்துத் தோன்றும் மீன போல விளங்கித் தோன்றும் (அமை 114:10, 11) காற்று அடித்தலின் கழன்று வீழும கோங்கின புதுமலா பரணமீதுள்ள கான வன கையினால் விடப்பெறும் சுடாப் பொறி போலத் தோன்றும (அகம். 253·16-18). தலைவி சுடர் இல்லாமல தனியளாய் இருத்தற்கும் அஞ்சு வள் (அகம.158:12). பஞ்சினாலாகிய வெண்திரி யுடைய செஞ்சுடரினையுடையது இல்லம் (குறு. 353 5) மகளிர் தம கையே கருவியாக நெய் பெயது சுடரினை ஏற்றினர் (குறு 398:4,5), தலைவி மாலைக காலத்தில் மனையகதது மாட்சிமைப் பட்ட சுடரினை ஏற்றி அதன் முன்னின்று தலைவர் இனனும் வந்திலரே எனறு வெறுத்துத துன புறறாள் (நற்.3:8,9). தலைவியின சுற்றத்தார் இராபபொழுதில் கடலிற் சென்று மிக்க சுடா களின் (பந்தங்சளின்) ஒளியில மீன வேட்டம் புரிவர் (நற். 57.8,9). பசுற்பொழுதில எரிகின்ற சுடரின் ஒளி மழுஙகிக காட்டுதல் போலத தலைவி யின மேனி வாடியது (நந. 128:1). காற்று மோது தலின எரிகின்ற கதிர் சாயந்து பரவிய நெருங்கிய சுடர், விணணில ஒளிரும் மீன போலப் பைய இமைக்கும் (நற். 199.8-10). காரததிகைத் திங் களில் எடுக்கப்பட்ட, விசுமபிலே செல்லுகின்ற ஒளியையுடைய நெடுஞ்சுடர்களின் வரிசை போலப் பல பூக்களையுடைய கோங்கம விளங்கியது (நற்- 203:9-11), மீன கொழுப்பினைச் சோதது உருக் கிய ஊனநெய வார்த்து ஏற்றிய ஒள்ளிய சுடரின் ஒளியையுடையது பாக்கம் (நற் 315 5-7). பரதவர் மரககலங்களுககுத தெரியுமாறு இரவில மாட்டிய நெருங்கிய கதிர்களையுடைய ஒண்சுடா இள ஞாயிற்றின் எதிரொளியை யொக்கும் (நற. 219 6- 8). பரதவா ஒளி பொருந்திய சுடர்களைக கொளுத்திக கொண்டு. நள்ளிரவில் வேட்டம் போகிக கடலிற் பிடித்த மீன்களை வைகறைப் பொழுதில கொணாவர் (நற்.3884-7). தலைவி பசுற்காலத்தில எடுத்த சுடா போலப் பசலை நிறத தால் ஒளி கெட்டாள (கலி. 132.10). செல்வேளின் பூசைககண் வேதவொலியும் பூவும் சுடரும் இணைய அகிலும் சந்தனமும் தூபமாய்க் கமழும் (பரி. 1851-53), 4. தீக்கொழுந்து. பலயானைச் செல்கெழு குட்டு வன கடவுளரைப் பேணும் பொருட்டு டுதத வேள்வித தீயினகண சுடா-தீக்கொழுந்து - எழுந் தோறும் ஆவுதிப்புகை தோன்றியது (பதி. 21.5-7). பலயானைச் செல்கெழுகுட்டுவன சினந்த பகைவா நாடுகள் காற்று மோதுதலின சுடர் மிககெழுந்து வெதுப்பத் தீ பரந்த பக்கத்தோடு கூடிய பெரிய யாழிடங்களாய அழிவுறறள (பதி. 255-8). திரிக்குழாயில் நெய வழிந்து பரவுதலால் பாண்டில் விளக்கினது பருமையையுடைய கூடா ஒளியை வீச அவலொளியில் விறலியா கூததியாவா 47.5-8). பொற்பாவை யேந்திய விளக்கிலே பரிய சுடா நின்றெரிந்தது. (முல்லை. 85), மாலைக்காலத தில மகளிர் நெடிய சுடரினையுடைய விளக்கினை யேற்றுவா (மது. 556-558), ஒள்ளிய சுடரினை உடைய யது விளக்கு (மது. 580,607). விளக்கில் எரிகின்ற பருத்த சுடா வாடைக்காற்று அடிக்குந்தோறும் அசைந்து தெற்கு நோக்கி எழுந்து சாயந்து தலை (பதி.<noinclude></noinclude> jnkowenlcue1ime5tpa200okg2unvaa 250 669276 1987774 2026-11-06T18:30:57Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987774 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சுடர் 96 சுடர்நுதால் யினையுடையதாய எரிந்தது (நெடு 172-175). இல லததின முதிர்ந்த மலர்கள், விழாவினைக் கொண்ட மூதூரிடத்தே நெய பெயத விளககின சுடாவிழுவது போலக காற்றுப பொருதலின வீழ்ந்து எஞ்சியவை விடியற காலத்து விண்மீன போலத் தோன்றும் (அகம் 17.18-21). மலையிடத்து மூங்கில உரசிக் கொள்ளதால உணடாகிய தீ, மீன பிடிக்கும் பரத வரது படகில உள்ள மிக்க சுடர்கள் வானளாவிய கடலலையின மீது தோன்றுமாறு போலப் பொருந் தகு தோன்றும (அகம. 65-9-13). சிறுதினையைக் காக் கும சேணோன் கையிலுள்ள தீயுடைய கொள்ளிக கோலவீடுமசுடாப்பொறிகள் போல மேகம் மினனி மழை பொழிந்தது {அகம் 78·14-17), சிறுதினையை உண்ணுதற்குவரும பனறியின் வருதிறம நோக்கிக் கானவன பரண மீது கொளுத்தி வைத்த நீண்ட சுடரின் ஒளியினை நோக்கி வந்து தலைவன் தலை வியின துயரைசு களைநதான் (அகம. 88 ·1-7) காந தள சுடரினைக் கொண்ட அகல போல அரும்பு கள் விரிந்தன (அகம் 235-7,8). காயநத மூங்கிலில தோனறிய, காற்றாவ வளாநத தீயின சுடர் விடு கின்ற நெடுங்கொடி, வெடிப்புடைய குகைகளில் முழங்கியது (ஐங் 395.1,2) ஒள்ளிய சுடரையுடைய பாணடிலின் செஞ்சுடா போலத் தலைவி தலைவ னின் மனைக்கு விளக்காயினாள் (ஐங் 405). நெடுஞ் சுடரினையுடையது தீ (சுலி. 137:10,21). வேள்விக் கண கனலைப் பெருக்குங்கால் ஆண்டுதோன்றும் திகழொளியுடைய ஒண்சுடரினது பெருக்கம் திரு மாலின வெளிப்பாடாகும் எனக் கீரந்தையார் குறிப்பிடுவர் (பரி. 2-63-68). 5. நெருப்பு கழியிடத்துச் சுடர்-நெருப்பு-போல் பூ மலர்தல் (புறம். 17*42), தீப்பொறிகள் கலந்து தோன்றுமாறு காட்டை இடமாகக கொண்டதும் நாட்டிலுள்ளாரெல்லாம் காணுமாறு விளங்குவது மாகிய சுடரினை யொத்த சினததீயைக கைவிட்டுக களிறுகளபாகர் ஏவலோடு பொருந்தியமை (பதி.40; 28-31). சுரும்பினமும மொய்க்காத சுடர் போலும் பூவிளையுடையது செங்காநதள் (முரு. 43).சுடர் போலும் இதழ்களையுடையது தாமரை (மது. 710). தோனறி,சுடர் போலும பூவினை யுடையது (குறி. 90,அகம்.3646). சுடாபோன்ற பூக்களையுடையது தாயரை (அகம் 6:16). ஒளளிய சுடா போனற பூக்களையுடையது செங்காநதள (ஐங். 440.3). 6. கதிர். இராசசூயம வேட்ட பெருநற்கிள்ளி தன பகைவர் நாட்டிடத்து இட்ட நாடுசுடு நெருப்பின் ஒளி, விடுகின்ற சுடரை - கதிரை உடைய ஞாயிற்றின செககர் நிறம போலத் தோனறும் (புறம்.18.7,8) ஒள்ளிய சுடரையுடைய வெப்பத்தையுடைய ஒளி மழுங்குமாறு சீநை தணிந்து சென்ற ஞாயிறு நன்பகற் பொழுதைச் சேரககொண்டு மேற்றிசை மலையிடத்து மறைந் தது (மது. 548 - 847). ஒள்ளிய கூடா முதிராத இளைய ஞாயிற்றையுடையது காலைப்பொழுது (அகம்.187:19). ஒள்ளிய சுடர்களையுடைய ஞாயிற் றினது ஒளியாலே உசசிககாலத்து மதி ஒளி குன் றும் (கலி. 121:17, 18). - சுடர்க்கடைப் பறவை மின்மினிப் பறவை. பாணர் மறைகாப்பாளா உறையும் பதியிடத்தே தங்குவா ராயின பாரப்பனி பதமறிந்து அட்ட சுடர்ககடைப பறவையின் - மின்மினிப் பறவையின் - பெயரைப் பெறுகின்ற நெல்லுச் சோற்றினை மாதுளைக கறித்துண்டோடும் பெறுவா ("சுடாககடைப் பறவைபெயர் படு வத்தம்' எனபதற்குச் சுடர்க கடை - ஞாயிறு மறையும் பொழுது; பறவை பெயர் படுவத்தம - பறவையின பெயரை (இரா சான்னம) பெறும் நெல என்று நச்சினார்க்கினியர் பொருள் கொள்வர்) (பெரு.801-310). சுடர்த்தொடீ - ஒளிவிடும் தொடியணிந்தவளே (விளி). தலைவன் தலைவியைச சுடர்ததொடீ' என விளித்து 'நின முதுமைக்கு உறைகினற நிலையினைக கை விட்டுயான கூறுகின்ற தனைப்பேணிக்கேள்; நீருண் பாா அந்நீர் இனிக்கிறது என்று கருதி உண்பரே அல்லது அந்நீருககும் இனிதாயிருக்கும் என்று கருதி உண்பரோ' என்று வினவினான (கலி 62:9-11), சுடர்த்தொடீஇ - ஒளிவிடும் தொடியணிந்தவளே (விO). தலைவி தோழியைச 'சுடர்ததொடீஇ' என விளித்து முன்னாளில் தனக்கு நோதக்க செய்த தலைவன பின்னாளில் தன்னிவலிற்கு வந்து நீாகேட்ட முறை யில் மகிழச்சியைத் தரும் கூட்டத்திற்குத் தன்னை உடம்படச் செயத நிகழச்சியைக கூறினாள் (கலி. 51). சுடர்நுதல் - ஒளிவிடும் நுதலையுடைய தலைவி. கவின் பெறுகின்ற சுடர் நுதலின -தலைவியின - தந்தை யினுடையதும் கழனித தாமரை மலர்வதுமாகிய சிறந்த ஊா, நீரோடைகளையுடைய பழனங்களின் நடுவணது (ஐங. 94). சுடர்நுதால - ஒளிவிடும் நுதலினையுடையாய (விO]. 'நனமை பெறுகின்ற சுடர்நுதால, நீ எமமோடு வருவையாயின், சிங்கக கால மேலுள்ள கட்டிலின் படுக்கையிடத்தே உறங்கும் நீ அக்காட்டிடத்தில் விலஙகாகிய சிங்கததினகுரலைககேட்பின அஞ்சுவை<noinclude></noinclude> g74fra8xbkbk4wmi43vn6wi4v1n8ddn 250 669277 1987775 2026-11-06T18:31:10Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987775 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>________________ சுடர்நேமி 97 சுண்ணநீறு யலலையோ' எனத் தலைவன் தலைவியை விளித்து வினவினான் (கவி. 13:14-17). சுடர்நேமி - சுடர்ச்சக்கரம் (இராசி மண்டிலம்). பரங் குறைத்துச் சிததிரசாலையுட் சென்றவரில் சிலர், நாண்மீன்களையும் ஏனைய விணமீன்களையு முடைய சுடர் நேமியை-சுடாச்சக்கரததை- பொருந் திய ஞாயிறு முதலாக வரும கோள்களின் நிலை எழுதிய காட்சியினைக கணடறிந்தனர் (பரி. 19: 46,47). சுடர்மண்டிலம் -ஞாயிறு. விளங்கும் சுடர்மண்டிலம் ஞாயிறு - வானிடத்தினின்றும் நீங்கித் தன் பலகதிர் களும் வெம்மை குறையப பெற்று மலையினை யடைந்து மறைந்தது (அகம்.367:1,2). சுடர்வரல் - விளங்குதல். இமைய வரம்பன் நெடுஞ் சேரலாதன் மணிகள் இழைத்த பசுமபொன்னாரம் தனனிடையே அழுத்தின வயிரததோடு மாறுபட் டுச் சுடாவரும - விளங்கும் - மார்பினை உடைய வன (பதி. 16:15-17). ஞாயிறு விரிந்து வானகம சுடர்வர, வடதிசைக்கண சாய்ந்து தோன்றும் வெள்ளி பயனபொருநதிய மற்றைக் கோள்களோடு நிற்ப மழை பெயயும் (பதி 24:23-28), மறவர் இதனிலும் வீரவளை சுடர்வரும்படி, போர் விருப்பம மிக்குப பாசறைக்கண் சுழனறு திரிவர் (81:9-14). நெடுஞ்செழியன், பொனனாற்செயத விளக்கம (மோதிரம), வலிகெழு தடக்கையின் வீர வளையோடு சுடாவரக கலிங்கததைத் தன உடை யணி பொலிய உடுததான் (மது-719-722). சுடரிழாய் - ஒளிவிடும் இழையினையுடையாய் (விO). தலைவி தோழியைச் 'சுடரிழாய' என விளித்து, "இளவேனிற பொழுதினை நிாயாது நம்மை மறந்தாரை எண்ணி மனம் விருமபுதலால் என மேனி வாடுதலைப் பிறா அறியலாகாது என்று மறைப்பேன யான அவ்வாறு மறைத்ததனைக் கைகடக்கும்படி மாலைக்காலம்வந்து வருத்தத்தைத் தரும்' என்று கூறினாள் (கலி. 89*14-17). 'சுடரிழாய, நாம் பலவாறு வருநதி விடுக்க, தலைவர் நம்மிடம் வருவேம் என்றுரைத்த காலம், கூடலநகரத்தார் கவிகளின் புதுமையைக கொணடாடும் இவ்விள வேனிற் காலமல்லவோ' எனப பருவங்கண்ட தலைவி தோழியை விளித்து வினவினாள் (கலி. 35: 17-20). தோழி தலைவியைச் சுடரிழாய என விளித்துத் தலைவன குறையுறறு நின்றதனைக் கூறத தொடங்கினாள் (கலி.47,8). நீர் வேடகை யுற்று வந்த தலைவனுக்கு நீரை உண்பிக்க வேண்டி அன்னை தலைவியிடம் 'சுடரிழாய், பொற்சிரகத் தால் உணணும் நீரை உண்பித்து வா' என்று கூறினாள் (கலி. 51:7,8). சுடலை 1. சுடுகாடு. 'தலைவர் நமமோடு ஓரூரில் வாழ்ந்தாலும நம சேரிக்கணவாராா; நம் சேரியி யிடத்து வரினும நம்னம் ஆர முயங்கார்; காமம் சேட்சென்று அழியும்படி, ஏதிலாளரது சுடலை யை - சுடுகாட்டை-நோக்குமாறு போல நமமைக கண்டும் காணாது கழிவர்' என்று வாயில்புக்க தோழியிடம் தலைவி கூறினாள் (குறு. 231). 2. ஈமம். மனம விருமபும் காதலா அமுதலால் ஒழுகும் கணணீர், எலும்புகள் கிடக்கும சுடலைக கண் - ாமத்துக்கண்- உள்ள சாம்பலை அவிக்கும (புறம்.3565,6). சுடுபடை சூட்டுக்கோல. இடை யர், கழுவும (கறத்தற் கரிய பசுக்களைக் கறததற்கு இரண்டு தலையும் சீலி மாலையாகக கட்டிக கழுத்தில இடும் கிட்டி யும்) சுடுபடையும் சூட்டுககோலும் -இட்டுச் சுருக்கிய தோறபையினையுடையவா (கலி. 106 1,4). சுடுபுனம் - மரங்களை வெட்டிச் சுட்ட கொலலை சுடுபுன மருங்கில-மரங்களை வெட்டிச் சுட்ட கொல்லை மருங்கில் - விளைந்த தினையிடத்தே படியும கிளி களைக கொடிச்சி, ஓட்டினாள (குறு. 291.1,8). சுடுமண செங்கல. சுடுமணணால் - செங்கல்லால் - செய்யப்பட்டு, உயாந்த, புறப்படை வீட்டைச சூழந்த மதிலினையுடையது மூதூர் (பெரு. 405,411). - சுடுமண்தசும்பு மண்ணாற் செயது சுடபபட்ட தாழி- சுடுமண தசுமபில் மணணாற செயது சுடப்பட்ட தாழியில்-மத்தாற கலக்கப்பட்டபோது வெப்பம் மிகசுவழி நன்கு திரளாது சிதறிக கிடந்த வெண்ணெய போன்ற உப்புப் பூத்த களரை யுடையது காடு (நற. 84.6-8). சுண்ணத்தர் - சுண்ணததையுடையவர். பலரும திரண்டு இடித்த பூந்தாதுகள் போலப் பரக்கும் சுண்ணத் தர் - சுண்ணததையுடையவர் - உள்ளிட்ட பண்டம் விற்போர் பலரும மதுரை நகர வீதிகளில் மாட நிழலிலே ஒதுங்கியிருந்தனா (மது. 399-406). - சுணணநீறு சுண்ணப்பொடி, பரத்தையாகிய புத்தி யானை சுண்ண நீற்றினை - சுண்ணப் பொடியினை. அணிந்து, மனை வாசற் கதவாகிய சோந்து நினது தன்னலங்காட்டி கம்பத்தைச் அதனாவே<noinclude></noinclude> 7hw1vlop2lkassgusr21mv80tjyalzt 250 669278 1987776 2026-11-06T18:31:26Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987776 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சுண்ணம் 98 சுணங்கு ஒருவரும் போகாதபடி காலைத் தடுத்து வீழ்க்கும் (கலி. 97:10,16,17). சுண்ணம் - 1. தாது. கருங்கை வினைஞரின் காத லஞ் சிறுவர், கண்பின் காயில் தோன்றிய சுண் ணத்தை - தாதை - தம் மார்பில் அப்பிக் கொண்ட மையின் மார்பு பொன்னுரை கல்லை யொத்துக் காணப்பட்டது (பெரு. 220,221,223). அணிந்திருந்த 2. நறுமணப்பொடி. நீராடியவர் சந்தனமும் தாரும் கோதையும் சுண்ணமும் - நறு மணப்பொடியும் - கூந்தலிலிருந்தும் குடுமியிலிருந் தும் உதிர்ந்த பூவும் நிறைந்திருத்தலின் வையை நீரின் நிறம் தோன்றாதாயிற்று (பரி.தி.2:84-86). சுணங்கறை - புணர்ச்சி. கற்பு, புலவியினாற் சிறந்தது; கற்பு நிலையில் நின்ற தலைவி, பரத்தையில்லிற்கு ஒருத்தியைச் செவ்வணி பூட்டி விடுத்து அறிவிப்ப அதனால் தலைவன் வந்து உவக்கும் சுணங் கறையை - புணர்ச்சியை உடைத்து; அச்சுணங் கறைகள் தலைவிக்குப் பாங்காயினார் கேட்டு வருந்துமாறு பரத்தையராலே பழி கூறப்படுவன வாம்; அன்றியும் அச்சுணங்கறையின்பம் இயல் பாக உளதாகாது ஊடுதலானே உண்டாவதாம். (பரி. 9:16-22). சுணங்கினள் - சுணங்கினையுடையவள். வேங்கையின் நறுமலரை யொப்ப நன்னிறம் கொள்ளுமாறு மேனியில் தோன்றிய மாசற்ற சுணங்கினள் - சுணங் கினை யுடையவள் - ஆய மாயோள் மேகம் முழங் குந்தோறும் கையற்று ஒடுங்கி எந்நிலையடை வாளோ என்று தலைவன் பாசறையிடத்திருந்து தலைவியை எண்ணி வருத்தமுற்றான (அகம். 174: 6-14). சுணங்கினாய் - சுணங்கினையுடையாய் (விளி). பொதி யின் மலையிடத்துள்ள, வேங்கையின் மலரை யொத்த சுணங்கினாய் - சுணங்கினையுடையாய்- எனத் தலைவி விளிக்கப் பெறல் (கலி. 57:16,17). சுணங்கு தேமல். தலைவி பலவாகிய சுணங்கு- தேமல் - பரந்த இள வன முலைகளையுடையவள் (புறம்.337:21,22). தலைவி சுணங்கணிந்த முலையள் (புறம். 341:11).இளையோளின் அழ கிய மார்பின்கண் சுணங்கு தோன்றிப் பரந்தன வாகலின் அவளை மணஞ் செய்தற்கு வேந்தர் நெடுநிலை வாயிலில் சுற்றித் திரிகின்றனர்; காவல் வலியற்ற இவ்வூர் இனி என்னாகுமோ எனப் புலவர் மகண் மறுத்தல் காரணமாக ஊருக்கு ஏற் வன (புறம். 352:12-14). பல படும் அழிவுக்கு வருந்தினார் (புறம். 350). தலைவி கொத்தாய்ப் பூத்துள்ள வேங்கை மரத்தினைப் போலக் கதிர்விட்டு ஒளி செய்யும் நுண்ணிய வாகிய சுணங்கு பரந்த முலையினையுடையவள் சுணங்கு பரந்து உயர்ந்த இளமுலையுடையவள் மட டந்தை (புறம் 354:8,9). பாடினி, சுணங்கணிந்த மார்பிடத்துள்ள, இள வன முலையள் (பொரு.35,36). வேங்கையின் நாண் மலர் என்று விரும்பிச் சுரும்புகள் ஆரவாரிக் கின்ற சுணங்குகளையும் தம்மிடத்தே பொருந் திய அச்சுணங்குகள் சிதறிக் கிடக்கப் பெற்றுக் கோங்கின் முகையை இகழும் முலையினையும் உடையவள் விறலி (சிறு. 24-26). மகளிர் சுணங்கு தோற்றிய இளமுலையர் (மது. 416). மெல்லியல் மகளிர் பரந்த சுணங்கினையுடையவர் (நெடு. 148,151). தலைவி மார்பிலுள்ள அழகிய முலை களில் அரும்பிய சுணங்கினை உடையவள் (அகம். 6:12). நம் காதலியின் சுணங்கணிந்த வனமுலை யின் நலம் பாராட்டித் தோளினை அணைந்து இனி உவப்பாயாக என வினைமுற்றி மீளும் தலை வன் தன்னெஞ்சிற்குக் கூறினான் (அகம். 87:14-16). அன்னை, தலைவியின் கூந்தலையும் பொன் போல் மார்பில் தோன்றிய சுணங்கையும் முலையையும் நோக்கி, 'நீ பெரிதும் அழகுடையை' எனக் கூறி அவளை அருங்காவற் படுத்தினாள் (அகம். 150:1- 6). தலைவன் பிரிவினையுணர்ந்த தலைவி, சுணங்கு படர்ந்த மார்பிடத்துள்ள இளமுலைகள் நனைய அழுதனள் (அகம். 161:11-14), ஆகத்தில் அழகு பெற அரும்பிய அணங்குடைய நின் வனமுலையிற் பரந்த சுணங்கினிடையே தொய்யில் எழுதுதலை நினைத்துத் தலைவர் விரைந்து வருவர் எனறு பிரி விடை வேறுபட்ட தலைவியிடம் தோழி கூறினாள் (அகம். 177:13,18-20). குறுமகள் மென்மையவாகிய அரும்பிய சுணங்கினையுடையவள் (அகம். 230:4,5). ஒள்ளிழை மகளிர், புள்ளி வடிவாக எழுதப்பட்ட கோலத்தினையும் பொறிகள் பொருந்திய சுணங் கினையும் உடையவர் (அகம்.239:8,9). தலைவி அரும்பிய சுணங்கினள் (அகம். 253:38). பொன் னென விளங்கும் சுணங்கோடு நெருங்கி வளர்ந்த மென்முலையினை யுடையவள் தலைவி (அகம். 279: 4,5). தலைவி சிலவாகிய சுணங்கணிந்த செறிந்து வீங்கு இளமுலையள் (அகம். 302:131, வேங்கை யின் புதுமலரை யொப்பச் சுணங்கணிந்த நல்ல மார்பினகண் எழுந்த வனமுலையினள் தலைவி (அகம். 319:8,9). தலைவி சிலவாகிய சுணங்கணிந்த மென்முலையினை யுடையவள் (அகம். 343:2). சுணங்கு பரவிய முலையிடத்திற் கிடக்கும் முத்து மாலை போலத் திங்களின் கதிர்கள் மலையிடத்தே<noinclude></noinclude> 4o4rj8rtbkn1wepfidltmlbdiwsj27e 250 669279 1987777 2026-11-06T18:32:18Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987777 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சுணங்கு றும் நீங்கேம பரவின (அகம். 362:12,15). கானவர் பெற்ற மகள் அரும்பிய சுணங்கினையுடைய இள முலையள (குறு. 71:2,4). 'நகிலகள் அரும்பின; சுணங்கும் சில வெளிப்பட்டன; அவள் அணங்கும தன்மையை யானறிவேன்; அவள அதனை அறியலள்' எனத் தலைவன் தோழியிடம் இரந்து பினனின்று தன குறையைக் கூறினான் (குறு. 337). தலைவி, புன் கின ஒண்டளிரைச் சுணங்கணிந்த வனமுலையில் அணங்கு சிறப்போடிருக்குமாறு அப்பினாள் (நற. 9:5,6). விளங்கும் பூணகளுடனே சுணங்கு அணி யப் பெற்றவளாய்ச் சென்ற பரத்தையைக் கண் டேம் என்று பரத்தைமைத் தலைவனிடம் தலைவி கூறினாள் (நற்.20:7,8), தலைவி, பொன்னைப் பொதிந்து வைத்தாற போன்ற சுணங்கினை யுடையவள் (நற் 36:8,9). யாம் தலைவியின சுணங்கணிந்த ஆகத்தை ஒரு சேர அணைத்துக் கொண்டு அவள் கையால் அணைத்திருத்தலினின் என்று பொருளவயிற பிரிய எண்ணிய நெஞ்சிடம் தலைவன் கூறினான் (நற. 52:3-5). வனமுலையின மேல அள்ளித் தெளித் தாற் போன்ற அழகிய நுண்ணிய சுணங்கிளை யுடையவள் தலைவி (நற்.160:4,8). ஞாழலின் பூங்கொத்துக்கள், மகளிரிழைத்த வண்டற் பாவை யின வனமுலையிடத்து ஒள்ளிய வரியையுடைய சுணங்குபோல மெல்லிதாகப் படுமாறு பரவின (நற் 191:1 4). தலைவி அரும்பிய சுணங்கினள (நற். 262:6), குறுமகளின் சுணங்கணி வனமுலையை முயங்குதல் கருதி யான கண துஞ்சிலேன என்று காப்பு மிகுதிக்கண் தலைவன ஆற்றாது வருந்திக கூறினான் (நற. 319:8-11) பரததை வேங்கைப் பூப போன்ற சுணங்கினையுடையவள் (ஐங். 76: 1.). தலைவி ஞாழற் பூவினைப் போன்ற சுணங்கு படாந்த இளமுலையினள் (ஐங். 149:1,2). குன்றக குறவனின் காதன மடமகள் சுணங்கு படர்ந்த மார்பினை யுடையவள் (ஐங. 255:1,4). தலைவி வேங்கைப் பூவினை வென்ற சுணங்கினள் (ஐங். 324:4) 'நின முலையிடத்துள்ளதைச் சுணங்கென நீ நினைக்கின்றனை; அதனால் வருததமுறும் என் னெஞ்சோ அதனை அணங்கென நினையும்' எனத் தலைவன தலைவியிடம கூறினான (ஐங் 363'2-4). 'நுண்ணெழிலையும மாமை நிறத்தையும உடைய சுணங்கு படாந்த மார்பைத தன கண்ணோடு ஒன்றாகப் பிணிதது வைததாற் போல இமை யாமற் பாரத்தும அமையாராய என ஒண்ணு தலை நீவுவா' என்று தலைவன செயல் குறிததுத் தலைவி தோழியிடம் கூறினாள் (கலி.4 17-19). 'தலைவி மார்பில் நினனை வலியாகவுடைய சுணங்கின் அழகைக் கைவிடல ஒலலுமாயின நீ 99 சும்மை பொருள்வயிற் பிரிதலை நினைத்துப்பார்' என்று தோழி தலை கூறினாள் (கலி. 18:3,4). கரிய நிறத்தையுடையவள் மேனி போல மரங்கள் இளந்தளிர்களை ஈன, அந்நிறத்திற் பரந்த சுணங்குபோல அத்தளிர்களின் மேல தாதுக்கள் வீழ்ந்து பரவின (சுலி. 35:3,4). தலைவி சுணங் கணிந்த வனமுலையள் (கலி. 69.1). 'நீ முன்புறற பசப்பு இனி ஒருகாலமும் உறாதபடி வேங்கைப் பூலின முற்றெழிலைக் கொண்ட சுணங்கணிந்த ஆகததாலே பொய்ததாகிலும் ஒருமுறை முயங்கிச் செல்வாயாக' என்று தலைவன தலைவியிடம் கூறி னான் (கலி. 64:26-30). 'மாதராய, வியக்கத்தக்க சிதறின சுணங்கு அணிந்த மென்முலைமேற் தொய்யில் எழுதவோ' எனத் தலைவன் தலைவியை வினவினான (கலி. 111:18-17). தலைவி பரந்த சுணங்கினையுடையவள (சுலி. 141 16). சுதை - சுண்ணச்சாந்து புதுப்பிறை போன்ற வெள் ளிய சுதையால் - சுண்ணச்சாநதால-செய்யப்பட்ட மாடத்தையுடைய நெடும் பெருமனையையுடைய லன சோழன இளஞ்சேட் சென்னி (புறம் 378.5-9). அரசமாதேவி உறையும நலலில், வெள்ளியை ஒத்த விளங்குகின்ற சுதையினால் நெடுஞ்சுவரின பல இடங்கள்தோறும் வடிவழகுடைய பல பூசகளை யுடைய கொடிகளை எழுதிக காட்சிக்கு இனிதாய அமைக்கப்பட்டது (நெடு. 110-114), வெண கடப்ப மரம வெளளிய கதை பரந்திருந்தாற போன்ற பூக்களை யுடையது (அகம். 211 1,2), கொசுகு மாரிக்காலத்தே இறப்பின மேலுள்ள சுதை பூசிய குளிர்ந்த மேலிடத்தை யொத்த இற கினையுடையது (அகம். 346:1-3). அழகினையுடைய சுதை பூசிய மாடம்' (கலி. 96:19). பலவாய் சும்மை -ஆரவாரம். குற்றுதல அமையாத உலக்கை யொலியுடனே மிக்க சுமமை - ஆரவாரம-உடைய அகன்றவிடத்தே சினமாந்தர் வெறியாடுதல் (புறம். 22.18-23), மிகக சுமமையை உடையது கடறகரை (புறம். 343,4). அகல முடைத்தாகிய மதிவ இழும் எனனும் சுமமையை உடையது (பொரு. 64.60). மேகம் தங்கும் தண்பரங்குன்றில் விழாக கொண்டாடுதலின் சும்மை எழுந்தது (மது 262- 264). முழைஞ்சிடங்களைச் சூறாவளி சூழ்ந்து கொள்ளுதலின காற்று மிகுந்த கடல் போல ஒலிக்கும் சுமமையுடையது வேனிற்குன்றம் (மது. 308,309,318), இயங்களின் இசையைக் கேட்டு மகிழ்ந்தவா ஆடும் செருக்கினைக கொண்டசுமமை யினையுடையது அகனெடுந்தெரு (மது.359,363, 364). விழா என்று கூறும்படி மாந்தர் பொருநதிக<noinclude></noinclude> jsswlnqes4ochjqoms8bclsnaas5v61 250 669280 1987778 2026-11-06T18:33:26Z Kanagaraj selvaraj 17181 OCR 1987778 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Kanagaraj selvaraj" /></noinclude>சும்மையர் ஊா கடலெனக் காரென ஒலிக்கும் சும்மையோடு திரிதற்கு அகன்ற இடம் பெறாத பெரிய அங்கா முத தெருவினையுடையது மூதூர் (மலை. 479 483). மேகம் கடலினகண நீரை முகந்து எழுந்ததாலாய சுமமையொடு திரண்டு துளிகளைச் சிதறிப் பெய தலைத் தொடங்கியது (அகம். 334 3+9), தழைத்து வரும் சுமமையோடு நிறைந்து ஒருசேரக் கூடி ஓசைமிக்க தெருவெங்கும் திருவிழாவைக் கொண்டாடியது (நற்.348.3,4). ஒலிகொண்ட சுமமையோடு நீ மணஞ்செயகின்ற மனையாகக் கருதி எம்மனையிலே பொலிக பொலிக என்று கூறிப் புதந்த நின புலைத்தொழில பாணனை யாங்கள் கண்டேம்' எனப பரத்தைமைத் தலை வனிடம் காமக்கிழத்தி கூறினாள் (கலி. 68.18,19). சும்மையர் - ஆரவாரத்தையுடையவர். வதுவை நன் மணம் கழிந்த பினபு கல்லென்ற சும்மையர் ஆரவாரத்தையுடையவர் - விரைந்து வந்த பெரிய மனைக்கிழததி ஆவாய் எனத் தலைவியை வாழத் தினர் (அகம். 86:17-19). சுமடு - 1.சும்மாடு. ஆய்மகள தலைமேல் வைத்த, பூவாற் செயத சுமட்டின - சும்மாட்டின - மேலே மோர்ப்பானையை வைத்துக் குறிஞ்சி நிலத்தைக் கடந்து போய நாட்காலையில மோரை விற்றனள் (பெரு.155-162) ஒரு 2. சுமை. தலைவி தன் அழகிற்கு ஏலாத சுமட்டின ளாய் சுமையுடையளாய் வட்டியை கையால தழுவிக்கொண்டு மற்றைத தோளைச் செருக்கோடு வீசி நடந்து வந்தாள் (கலி 13,14). 109: சுரபுன்னை புன்னை வகை. சைய மலைக்கண் மழை பொழிய, மலையிலுள்ள புன்னை, கரையிலுள்ள சுரபுனனை முதலியவற்றின மலாகளைச் சாரலிற் சோலைக கண்ணே அருவி கொண்டு வந்து சொரிய அவற்றைத திரை தள்ளிக்கொண்டு வந்து திருமருதத் துறைக்கணணே தந்தது (பரி. 11:14-24) வையை வெள்ளம, மலலிகை, சுரபுனனை முதலான பல மலர்களும் மணம் பரப்பும் இரு கரைகளினி டையே சென்றது (பரி. 12.77-81) சுரம்/சுரன் - 1. கடத்தற்கரிய நிலம். இரவலர், வண்மை யுடையோரை நினைத்துப் பழுமரந்தேரும் பறவை போல, நெடியவென்று கருதாது சுரம - கடததற் கரிய நிலம் - பல கடந்து சென்று அவரைப் பாடிப் பரிசில பெறுவர் (புறம். 47:1-4), சுரத்தினகண நிறை விறலியும் யானும் உவாமதியைக் கண்டு 100 சுரம்/சுரன் சுர 'இது எங்கோன வெண் குடையை ஒசகும்' எனக் கருதிப் பலகால தொழுதேம என உறையூர் மருத்து வன தாமோதரனார் பாணன கூற்றாக, சோழன் குராப்பள்ளித் துஞ்சிய பெருந்திருமா வளவனைப் போற்றுவர் (புறம். 60.3-12). இடுவோரின்மையின் கவிழந்த என மண்டையை (இரவல் பாததிரததை) மலர்தத வலலார் யாரெனச சொலலிச் னிடையே இருந்த சிலவளை விறலி, என்று விறலி விளிக்கப்பட்டு அதியமானிடம் ஆற்றுப்படுத்தப் பெறுகிறாள் (புறம். 103:1-4), 'தின்பெயரேததி நின்னுடைய புகழை நம்பி, ஞாயிறு காயநத சுரத் தினைக் கடந்தேறி இவ்விடத்து வந்தேன' எனப் பாணன ஆஅயிடம் கூறிப் பொருள் வேண்டி னான (புறம்.136:18-19). 'ஊரின்கண் இருநதீர் போலச் சுரததிடை யிருநதீர், நீாயாரீரோ' என்று பேகனிடம் பரிசிற் பெற்று மீளும் பாணனை இரவலன் வினவினான் (புறம. 141.4-6). 'நேற்றுச் சுரனில் நடந்து வருந்திய எனது சுறறம் பசித்த தென நின் வாயிலில தோனறி வாழத்தி நினறு நினனையும் நின மலையையும் பாடக் கேட்டுக குழல இனைவது போல அழுதனள்; அவவளிக் கத தககாள் யார் கொல' எனக கபிலர் பேகனை வினவினார் (புறம். 143:7-15). வலவிலோரி கூத்தச் சுற்றத்தைச் சுரத்திடத்தே கண்டு, மான் தசைப் புழுக்குடன் மதுவையும் தந்து, பரிசில் அளிததான் (புறம். 152:26-30). ஆறலை கள்வர், கொன்று கடைபோகச் வழியிலே பறித்தலால் சென்று முடியும் இயலபு இலலாததும் தம்முயிர் மேல் அன் பின்றிக கலைமான கிடந்து அசையிடுவதுமாகிய அருஞ்சுரததினகண்ணே அன்பினறிப் பிரிந்து சென்றவர்க்கு இன்றுடன் ஓராண்டு கழிக எனச் சொலலி என் மனைவி வலிகுன்றித துனபுறு லாள்' என்று பெருஞ்சிததிரனார் தன் மனைவி நிலை கூறிக குமணனிடம் பரிசில் வேண்டினாா (புறம். 161:9-14). 'யான எடுப்பவும் எழா யாய் நின மார்பம் நிலததைப் பொருந்த இடைச் சுரத்தே மேம்பட வீழந்த இளையோய்' என்று போரில் பட்ட மறவனை அவன் மனைவி விளித் துப் புலம்பினாள் (புறம். 254:2,3), வண்டிச்சக் கரத்தின் ஆரத்தைப் பொருநதி வந்த பலலி போலக் கொழுநனோடு ஒனறிச் சுரம் பல கடந்து வந்த எமககும்சேர்தது நமததாழியை அகலியதாக வனைவாயாக என்று கணவனை இழந்த மனைவி கலம் வனையும் வேட்கோவை வேண்டினாள் (புறம்.256), கிணைப்பொருநன, நண்பகலில் சுர னிடத்தே நடந்து வருநதி மாலைப் பொழுதில பெருஞ்சாத்தனுடைய அரண்மனை வாயிலில் தோனறிப பரிசில வேணடினான் (புறம். 395:22-<noinclude></noinclude> 90vffdzy4sywc8znfl2g6b8ho114eqa 253 669281 1987780 2026-11-07T02:03:45Z Info-farmer 232 /* இந்த அட்டவணையை மேம்படுத்தியவர்கள் */ புதிய பகுதி 1987780 wikitext text/x-wiki == இந்த அட்டவணையை மேம்படுத்தியவர்கள் == [https://quarry.wmcloud.org/query/111052இந்த இணைப்பினை] அழுத்தி, இந்த அட்டவணையினை மேம்படுத்தியவர்களை அறியலாம். [[பயனர்:Info-farmer|Info-farmer]] ([[பயனர் பேச்சு:Info-farmer|பேச்சு]]) 02:03, 7 நவம்பர் 2026 (UTC) lfbctt3835jpbyxbb9l0ggak68tn2v4 1987781 1987780 2026-11-07T02:04:04Z Info-farmer 232 -துப்புரவு 1987781 wikitext text/x-wiki == இந்த அட்டவணையை மேம்படுத்தியவர்கள் == [https://quarry.wmcloud.org/query/111052 இந்த இணைப்பினை] அழுத்தி, இந்த அட்டவணையினை மேம்படுத்தியவர்களை அறியலாம். [[பயனர்:Info-farmer|Info-farmer]] ([[பயனர் பேச்சு:Info-farmer|பேச்சு]]) 02:03, 7 நவம்பர் 2026 (UTC) 0nb2fhgh5csp08k7o8k76eh3676vpkb 0 669282 1987782 2026-11-07T02:14:48Z Info-farmer 232 + சரிபார்க்கப்பட்டு உருவாக்கப்படுகிறது. 1987782 wikitext text/x-wiki {{header | title = அண்ணாவின்_சிறுகதைகள்_பத்து | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = | previous = | next = [[/001/|001 →]] | year = | notes = இந்நூல் தொடர்புடைய துணைப்பக்கங்கள் மொத்தம் பத்து ஆகும். இந்நூல் இரண்டு பெரிய நூல்களில் இருந்து தேவையான சிறுகதைகள் மட்டும் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது.{{featured download}}<br><br><br> }} <pages index="அண்ணாவின்_சிறுகதைகள்_பத்து,_வைகுந்த்_2008-தமிழ்_வளர்ச்சி_இயக்ககம்_2014.pdf" from="2" to="2" /> {{page break|label=}} <pages index="அண்ணாவின்_சிறுகதைகள்_பத்து,_வைகுந்த்_2008-தமிழ்_வளர்ச்சி_இயக்ககம்_2014.pdf" from="31" to="31" /> {{page break|label=}} <pages index="அண்ணாவின்_சிறுகதைகள்_பத்து,_வைகுந்த்_2008-தமிழ்_வளர்ச்சி_இயக்ககம்_2014.pdf" from="1" to="1" /> {{page break|label=}} [[பகுப்பு:தமிழ்நாடு அரசு நாட்டுடைமை நூல்களின் எழுத்தாக்கங்கள்]] [[பகுப்பு:அகரமுதலான வரிசையில் படைப்புகள்]] [[பகுப்பு:அண்ணாதுரையின் சிறுகதைகள்]] [[பகுப்பு:Transclusion completed]] 3wnjqm3gww05v8gkh6u0y32s6qeenae 250 669283 1987811 2026-11-07T05:27:43Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "ஆங்கிலக் கருத்துகளை மிகவும் போற்றினார். அதற்குக் காரணமாக இருந்தவர்கள் இவருடைய ஆங்கிலப் பேராசிரியர் வேர்ட்சு வொர்த்தும், வரலாறு, பொரு..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987811 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திலகர், பாலகங்காதர|620|திலகர், பாலகங்காதர}}</noinclude>ஆங்கிலக் கருத்துகளை மிகவும் போற்றினார். அதற்குக் காரணமாக இருந்தவர்கள் இவருடைய ஆங்கிலப் பேராசிரியர் வேர்ட்சு வொர்த்தும், வரலாறு, பொருளியல் ஆசிரியர் சூட்டு (Shoot) என்பவரும் ஆவர். எகல் (Hegel), கான்ட்டு (Kant), இசுபென்சர் (Spencer), மில் (Mill), பெந்தம் (Bentham), வால்டேர் (Voltaire), உரூசோ (Rousseau) ஆகியவர்களுடைய நூல்களைப் படிப்பதில் ஆர்வம் காட்டினார். அவர்களுடைய அரசியல் மற்றும் அகப்பொருள் கருத்துகள் இவரைக் கவர்ந்தன. தமது படிப்பை முடித்துக் கொண்டபிறகு இவர் மிக்க ஊதியம் தருகின்ற அரசுப்பணியில் சேர விரும்பவில்லை. நாட்டு மக்களிடத்தில் தேசிய உணர்ச்சியைத் தட்டியெழுப்புவதற்குத் தம்மை ஈடுபடுத்திக் கொண்டார். ஆளுவோர், ஆளப்படுவோர் என்ற பாகுபாடு மறைந்து நாட்டு மக்களின் நிலை உயர வேண்டுமெனில் இந்நாளைய கல்வியைப் பாமர மக்களுக்குக் கொண்டுசெல்ல வேண்டும் என்று எண்ணினார். எனவே அகார்கர் (Agarkar), சிப்ளூன்கர் (Chiplunkar), நம்சோசி (Namjoshi) ஆகியோருடன் சேர்ந்து புதிய ஆங்கிலப் பள்ளியைத் தொடங்கினார். பின்னர்த் தக்காணக் கல்விக் கழகத்தையும் பெர்கூசன் கல்லூரியையும் கி.பி. 1885-இல் தோற்றுவித்தார். இவருக்கும் மற்ற மூவருக்கும் இடைவே கி.பி. 1890-இல் கருத்து வேறுபாடுகள் தோன்றவே இவர் கழகத்திலிருந்து வெளியேறினார். அதன்பிறகு தான் இவருடைய உண்மையான பொதுவாழ்வு தொடங்கியது அதற்குள்ளாக கி.பி.1881-ஆம் ஆண்டில் தக்காணக் கல்விக் கழகம் தொடங்கிய ‘கேசரி’ ‘மராட்டா’ பத்திரிகைகளை இவர் கட்டுக்குள், கொண்டுவந்து விட்டிருந்தார். அவற்றின் வாயிலாகத் தமது கவர்ச்சிமிக்க தனி மனிதப் பண்புகளை வெளிப்படுத்தி வந்தார். அரசியற் கருத்துகளைப் பொறுத்த அளவில் இவர் ஒரு முற்போக்குவாதி. தமது எழுத்துக்கள், சொற்பொழிவுகள் வாயிலாக ஆங்கில நிருவாகப் போக்கு, மக்களுடைய இன்னல்கள் போக்குவதில் அவர்கள் காட்டிய அக்கறையின்மை, ஆங்கில அதிகாரிகளின் கைகளில் இந்தியர்கள் அடைந்த அவமானம் ஆகியவற்றிற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் வகையில் மக்களைத் தட்டியெழுப்பினார். இவர் கி.பி.1896-இல் பம்பாப் மாநிலத்தில் ஏற்பட்ட பஞ்சம், பிளேக்கு நோய் ஆகியவற்றை ஆங்கில நிருவாகம் தக்க முறையில் எதிர்கொள்ளவில்லை என்பதனால் அதனுடன் இவர் நேரடியாகப் போரிட நேர்ந்தது. மக்களுக்குச் சேர வேண்டியதை மக்கள் உரிமையுடன் வேண்டிப் பெற வேண்டும் என்று கூறி அந்நிய ஆட்சிக்கு எதிராக மக்கள் எதிர்ப்பைத் தூண்டிவிட்டார். பூனாவில் கி.பி.1897-இல் இராண்டு (Rand) என்பவர் கொல்லப்பட்டதற்கு இவரே காரணம் என்று கூறி 18 மாதங்கள் இவரைச் சிறையிலடைத்தனர். காங்கிரசுக் கட்சியின் மேலிடத்தில் நீண்டகாலமாக இவர் இடம் பெறவில்லை. அதற்குக் காரணம் இவர் அரசியல் கட்சி பற்றிக் கொண்டிருந்த கருத்து ஏனைய தலைவர்களுடைய கருத்திலிருந்து மாறுபட்டு இருந்ததேயாகும். காங்கிரசுக் கட்சி எல்லா மக்களும், எல்லா வகுப்பினர்களும் ஒன்றுதிரண்டு செயலாற்றக் கூடிய மையமாக விளங்கவேண்டும் என்பது திலகர் கருத்து. அரசியல் நோக்கங்களுக்காக வன்முறையில் ஈடுபடவும் தயங்காத மக்கள் இயக்கம் ஒன்றை உருவாக்குவது இவர் நோக்கமாகும். பண்பாடு பற்றிய இவருடைய கருத்துகளை 1906-ஆம் ஆண்டு காங்கிரசுக் கட்சியின் கல்கத்தாக் கூட்டத்தில் முன்வைத்தார். தேசியக் கல்வித் திட்டம், சுதேசி, கூட்டு மறுப்பு. செய்தல் ஆகியவை அவற்றுள் அடங்கும். அவை யாவும் அப்போது புரட்சிகரமானதாகத் தோன்றின. மக்களுடைய எதிர்காலம் மக்கள் கைகளில்தான் இருக்கிறது என்றும், மக்கள் சுதந்திரமாக வாழ விரும்பினால் அவர்கள் சுதந்திரம் அடையமுடியும் என்றும் கூறினார். ஆங்கில ஆதிக்கத்தை எதிர்க்கக்கூடிய படை வலிமையை மக்கள் பெற்றிருக்கவில்லை எனினும், அந்நியர்கள் அவர்களை ஆட்சி செய்வதற்கு உதவி செய்யாத வகையில் தங்களுக்குத் தாமே சில வசதிகளை மறுத்துவிடக்கூடிய அதிகாரம் அவர்களிடம் இருப்பதைச் சுட்டிக் காட்டினார். அதையே அவர் கூட்டுமறுப்பு (Boycott) என்று கூறினார். வரி வசூலிக்க உதவி செய்யக்கூடாது; ஆங்கிலப் படையில் சேரக்கூடாது; வரிகள் செலுத்தக்கூடாது; அமைதியைக் காத்தல், நியாயம் வழங்குதல் போன்ற நிருவாகப் பணிகளில் ஆங்கிலேயருக்கு உதவக்கூடாது என்று கூறினார். தன்னாட்சியே குறிக்கோளாக இருத்தல் வேண்டும் என்றார். அதனை வேண்டுவது பிறப்புரிமை என்று முழங்கினார். வங்காளப் பிரிவினையினால் தோன்றிய புரட்சியாளர்களுடன் இவர் தொடர்பு கொண்டார். இந்தியா முழுமையிலும் கலவரம் உண்டாக்கும் வகையில் பேசினார்; எழுதினார். காங்கிரசார் 1907-இல் சூரத்துக் காங்கிரசு மாநாட்டில் தீவிரவாதிகள், மிதவாதிகள் எனப் பிளவுபட்ட னர். திலகர் தீவிரவாதத் தலைவரானார். இவர் 1908-இல் ஆங்கில ஆட்சிக்கெதிராக மக்களைத் தூண்டினாரென்பதற்காக ஆறு ஆண்டுகள் நாடு கடத்தப்பட்டு மாண்டலே சிறையிலிடப்பட்டார். இவர் 1914-இல் விடுவிக்கப்பட்டார். அன்னிபெசண்ட்டு அம்மையாருடன் சேர்த்து தன்னாட்சி இயக்கத்தைத் தொடங்கினார். மீண்டும் 1916-இல் காங்கிரசில் சேர்ந்தார். இவருடைய தன்னாட்சிப் போராட்டத்தின்<noinclude></noinclude> 71iutvl0cbifp5ehdm2n1abe8mcxkgf 250 669284 1987818 2026-11-07T05:53:19Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "காரணமாக இந்தியாவிற்குப் பொறுப்பாட்சி வழங்குவதே தனது நோக்கம் என ஆங்கில அரசு அறிவிக்க வேண்டியதாயிற்று. அவர் 1919-ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கச..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987818 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திலகர், பாலகங்காதர|621|திலகவதியார்}}</noinclude>காரணமாக இந்தியாவிற்குப் பொறுப்பாட்சி வழங்குவதே தனது நோக்கம் என ஆங்கில அரசு அறிவிக்க வேண்டியதாயிற்று. அவர் 1919-ஆம் ஆண்டு இந்திய அரசாங்கச் சட்டம் நிறைவேற்றப்பட்டபோது மக்களைத் தேர்தலில் ஈடுபடுமாறு அழைப்பு விடுத்துக் காங்கிரசு மக்கள் கட்சியைத் தொடங்கினார். இவர் 1920, ஆகசுட்டு முதல் தேதியில் இறந்தார். திலகர் ஓர் உண்மையான தேசியவாதி. எல்லா சிக்கல்களும் சுயராச்சியத்தையே சார்ந்திருப்பதாக எண்ணினார். நாட்டுப்பற்றைவிட வேறு சமயம் இருப்பதாக இவர் அறியவில்லை என்பது காந்தியின் கூற்று. பாமர மக்களிடம் அரசியல் உணர்வை எழுப்பி அவர்களை விடுதலைப் போராட்டத்தில் ஈடுபடுத்திய முதல் தலைவர் இவரேயாவார். அதற்காக சிவாசி செயந்தி (Jayanthi), கணேசபூசை போன்ற திட்டங்களை உருவாக்கினார். அவர் இட்ட அடித்தளத்தின் மீதுதான் காந்தி தமது விடுதலைப் போராட்டத்தை அமைத்தார். சமுதாயச் சீர்திருத்தங்கள் பற்றி இவர் பழைய கருத்துகளை உடையவராகக் கருதப்படுகிறார். தமது திட்டத்தில் சமூக சீர்திருத்தங்களுக்கு உயரிய இடத்தை அளிக்கவில்லை. ‘ஒப்புதல் தெரிவிக்கும் வயது’ மசோதாவை (Age of Consent Bill) இவர் எதிர்த்தார். ஒரு கிறித்தவப் பள்ளியில் தேனீர் பருகியதற்காகக் கழுவாய் செய்தார். அகில உலகத் தாழ்த்தப்பட்டவர்கள் மாநாட்டில் தீண்டாமை ஒழிப்புப் பற்றிப் பேசிய போதிலும் தமது சொந்த வாழ்க்கையில் தீண்டாமையைக் கையாளுவதில்லை என்ற அறிவிப்புப் பத்திரத்தில் கையெழுத்திட மறுத்தார், பழையவற்றின் அடித்தளத்தின்மீதுதான் தேசிய விருப்புகளை எழுப்பவேண்டும் என்றார். ஆகவேதான் தமது நண்பர்களால் உலோகமானியர் என்று கூறப்பட்ட இவரை இவரது பகைவர்கள் சமூகப்பிற்போக்காளர் என்று குறை கூறினர். இந்து சமயத்தைச் சார்ந்தவரென்றாலும் இவர் மதச் சார்பின்மைக் கொள்கையில் நம்பிக்கை வைத்திருந்தார். அரசியலுக்கும், சமயத்திற்கும் தொடர்பு இருக்கக்கூடாது என்பது இவர் கருத்து இந்து, முசுலீம் ஒற்றுரையிலும் இவர் நம்பிக்கை கொண்டிருந்தார். எல்லா வகுப்பினரும் ஒன்று சேர்ந்தால்தான் விடுதலை பெறமுடியும் என்று கூறினார். இவர் பல நூல்களை ஆக்கியுள்ளார். மாண்டலே சிறையில் இருக்கும்போது ‘கீதா இரகசியம்’ என்ற விளக்க நூலை எழுதினார். வடமொழி, கணக்கியல் ஆகியவற்றில் இவருக்கிருந்த பற்றின் காரணமாக வேதப் பாடங்களில் ஆய்வு செய்தார். இந்து தத்துவத்தைக் கற்றுணர்ந்தார். அவர் கி.பி.1893-இல் ‘ஓரையன்’ (Orion) என்ற தலைப்பில் நூல் வெளியிட்டார். பின் 1903-இல் ‘வேதங்களின் ஆர்டிக் பிறப்பிடம்’ (Artic Home in the Vedas) என்ற நூலை வெளிட்டார்.{{Right|<b>தி.அர.இரா.</b>}} <section end="திலகர், பாலகங்காதர(உலோகமானிய)"/> <section begin="திலகவதியார்"/> {{dhr}} <b>திலகவதியார்</b>: ஔவையார் என்னும் புலமைச் செவ்வியாரால் வள்ளல் அதியமான் சிறப்புற்றான்; சீசிபாய் என்னும் தாயால் மகன் சிவாசி பெருமை பெற்றான்; திலகவதி என்னும் தமக்கையால் திருநாவுக்கரசர் என்னும் சைவசமயச் சான்றோரை உலகம் பெற்றது. திலகவதியார் 4,5,6 தேவாரத் திருமுறைகள் பாடியருளிய திருநாவுக்கரசு சுவாமிகளின் தமக்கையார்; திருமுனைப்பாடி நாட்டுத் திருவாமூரில் வாழ்ந்த புகழனார், மாதினியார் என்னும் இருவருக்கும் மகளாய் வாய்த்தவர். தக்க பருவம் உற்றபோது கலிப்பகையார் என்னும் வீரரை மணக்கப் பெற்றோரால் உறுதிசெய்யப் பெற்றார். அந்த வீரர் திருமணத்தை இடையில் நிறுத்திவிட்டு மன்னனுக்காக வடநாடு நோக்கிப் போர்க்குப் போயினார். நாள் சில ஆயின தந்தை புகழனார் இயற்கை எய்தினார். கணவனை இழந்த மனைவி மாதினியாரும் உடன் உயிர்விட்டனர். தாயையும் தந்தையும் இழந்து திலகவதியாகும், திருநாவுக்கரசரும் தனிமையராய் ஏங்கலாயினர். இதற்கு இடையே போர்க்குச் சென்ற கலிப்பகையார் மன்னர்க்காகப் போரிட்டு வடபுலத்தில் மாண்டுபோயினார். பெற்றோர் செய்த மண உறுதியை மனத்தில் கொண்டு கலிப்பகையாரையே தம் கணவராக வரித்தமையால் அவர் இறந்தமை கேட்டுத் திலகவதியார் தானும் உயிர்விடத் துணிந்தார். அப்போது சிறுவனாக ஆதரவின்றி இருந்த திருநாவுக்கரசு அழுது புலம்பித் தன்னைக் காத்தருளுமாறு வேண்டினான். வேறு யாரும் இல்லாமையால் தம் தம்பிக்காக உயிர்வாழத் துணிந்தார். இவ்வாறு தம்பியின்பால் இவர் வைத்த தயவால் உயிர் தாங்கி இல்லத்திலேயே தவ வாழ்வு வாழ்ந்து இறைவன் சிவபெருமாளை வழிபட்டுத் தம் தம்பியை வளர்த்து வரலானார். தந்தை, தாய், தன் தமக்கைக்குத் தேர்ந்த தலைவன் கலிப்பகை அனைவரும் ஒருவர்பின் ஒருவராக மாய்ந்தது கண்ட இளைஞர் திருநாவுக்கரசு மனம் மிகவும் நொந்துபோயிற்று. இந்த உலகின் நிலையாமை அவர் நெஞ்சை மிகவும் ஈர்த்தது. இத்தகு கலங்கிய நிலையில் சமண சமயத்தைச் சார்ந்து அங்குக் கற்பன எல்லாம் கற்றுத் தலைவரானார். ‘தம்பியார் உளராக வேண்டும்’ என்பதற்காக உயிர் தாங்கிய திலகவதியார் தம் குடிக்கும் கொள்-<noinclude></noinclude> 71g3tlg5tjveromhjy0p5ywovar86qt 250 669285 1987820 2026-11-07T06:11:56Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "கைக்கும் உரிய சைவ சமய நெறியினின்றும் பிறழ்ந்த தம்பியர் நிலைகண்டு ஏங்கினார். திருவதிகைத் திருவீரட்டானத் திருக்கோயிலை அடைந்து தம் தம்ப..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987820 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திலீபு சிங்கு|622|திலீபு சிங்கு}}</noinclude>கைக்கும் உரிய சைவ சமய நெறியினின்றும் பிறழ்ந்த தம்பியர் நிலைகண்டு ஏங்கினார். திருவதிகைத் திருவீரட்டானத் திருக்கோயிலை அடைந்து தம் தம்பியை மீட்டுத் தருமாறு சிவபெருமானை வேண்டியவராகக் கோயிலைத் தூய்மைசெய்து தொழுதுலாயினார். நாள்தோறும் திருவலகிடல், மெழுகல், மலர் கொய்து மாலை தொடுத்தல் முதலிய கோயில் திருப்பணிகள் பல செய்து வரலானார். திலகவதியாரின் திருவுள்ளடக்கிடக்கைக்கு ஏற்ப இறைவன் திருவருளால் திருநாவுக்கரசர் திருவதிகை வீரட்டானம் அடைத்து சிவபெருமான் திருவருளுக்கு உரியவரானார். தமக்கையாரின் இந்த அருட்செயல் திருநாவுக்கரசர் நெஞ்சில் நிலைபெற்றிருந்ததால் பிற்காலத்தில் சிவபெருமான் குறித்துத் தாம் பாடிய தேவாரப் பாடலில் அதனைக் குறித்துள்ளார். தம் தமக்கையார் திலகவதியார் காட்டிய வழியிலேயே உழவாரத் தொண்டினைத் தலையாய பணியாகக் கொண்டு தேவாரப் பாடல் பல பாடிப் ‘பணி செய்து கிடக்கும்’ வழிபாட்டு நெறியை உலகிற்கு உணர்த்தி இறைவன் திருவடிப்பேறு எய்தினார். இவ்வாறு பக்தி இயக்கத் தோற்றத்திற்கு முதல்வராக வாய்த்த சைவசமயச் சான்றோருள் ஒருவரும் தேவார மூவருள் மூத்தவராகவும் விளங்கிய திருநாவுக்கரசரை உருவாக்கி உலகிற்கு அளித்த தவச்செல்வி திலகவதியார் ஆவர்.{{Right|<b>பொன்.செள.</b>}} <section end="திலகவதியார்"/> <section begin="திலீபு சிங்கு"/> {{dhr}} <b>திலீபு சிங்கு</b>: பஞ்சாபில் சீக்கியப்பேரரசை நிறுவியவரும் பஞ்சாபின் சிங்கம் என்ற பெயரால் அறியப்பட்ட வருமான மாமன்னர் இரஞ்சித் சிங்கின் மக்களுள் ஒருவர் திலீபுகிங்கு (Dilip Singh). இரஞ்சித் சிங்கின் மனைவிகளுள் இளையவரான இராணி சிண்டான் என்றழைக்கப்பட்ட இராணி சிண்டுகெளர் என்பவருக்கு கி.பி.1837 ஆம் ஆண்டு திலீபசிங்கு பிறந்தார். மாமன்னர் இரஞ்சித்சிங்கு கி.பி. 1839-இல் இறந்த பின் அவர் தம் மக்களுள் ஒருவரான கரக்குசிங்கு என்பவர் பதவிக்கு வந்தார். இவர் கி.பி.1840-இல் இறந்த பின் மற்றொரு மகனான செர்சிங்கு மாமன்னரானார். இவர் கி.பி.1843 ஆம் ஆண்டு செப்டம்பர்த் திங்கள் 15-ஆம் நாள் கொலை செய்யப்பட்ட பின்னர்த் திலீபு சிங்கு மாமன்னரானார். திலீபு சி்ங்கு ஆட்சிக்கு வந்த பொழுது ஏழு வயதுச் சிறுவனாக இருந்ததால் இவரது தாயான இராணி சிண்டுகௌர் பகராளுநராக (Regent) நியமிக்கப்பட்டார். இராணி சூழ்ச்சிமிக்கப் பெண்மணி. மாமன்னரின் சார்பில் எல்லா அதிகாரங்களையும் செலுத்தி வந்தார். இந்தியாவில் ஆங்கிலேயரின் மேலாண்மை வலுப்பெற்றது. அவர்கள் பஞ்சாபைத் தங்கள் பேரரசுடன் இணைத்துக் கொள்ள விரும்பினர். மேலும் இராணி சிண்டானின் நடவடிக்கைகளால் ஆங்கிலேயர் மிகவும் வெறுப்புற்றனர். ஆங்கிலேயருக்கும் சீக்கியருக்குமிடையே இரண்டு போர்கள் நடந்தன. முதல் போர் கி.பி. 1845-46-இல் நடைபெற்றது. இப்போரில் சீக்கியர்கள் தோற்கடிக்கப்பட்டனர். இப்போரின் இறுதியில் திலீபு சிங்கிற்கும் ஆங்கியருக்குமிடையே உடன்படிக்கை ஏற்பட்டது. அதன்படி மாமன்னர் தாமும் தம் வாரிசுகளும் சட்லசு ஆற்றுக்குத் தெற்கே உள்ள பகுதிகளின்மேல் உரிமை கொண்டாட மாட்டோம் என உறுதி அளித்தார். திலீபு சிங்கு தம்முடைய படைகளின் எண்ணிக்கையைக் குறைத்துக் கொள்ளவும் ஒப்புக் கொண்டார். ஆங்கிலேயர் மாமன்னர் திலீபுசிங்கை எவ்வகையிலேனும் இராணி சிண்டாவிடமிருந்து பிரித்துவிட எண்ணினர். தலைமை ஆளுநர் எட்ரிஞ்சு அச்சிறுவனின் நலனுக்காகவே தாங்கள் அதைச் செய்ய விரும்புவதாகக் கூறினார். கி.பி. 1847-ஆம் ஆண்டு ஆகசுட்டு 17-ஆம் நாள் நிலீபு சிங்கிற்கு விலையுயர்ந்த பொம்மை ஒன்றைக் கொடுத்து குழந்தையைத் தாவிடமிருந்து பிரித்துச் சாலிமார் தோட்டத்திற்குக் கூட்டிச் சென்றுவிட்டனர். தன் மகனைத் தன்னிடமிருந்து பிரித்துச் சென்றது பெருத்த அநீதி என்று அழுது கதறினார் இராணி சிண்டான். இராணி இலாகூரிலிருந்து வெளியேற்றப்பட்டு செய்க்குபுரா என்ற கோட்டைக்கு அழைத்துச் செல்லப்பட்டார். அங்கிருந்து தப்பிச் சென்று அவர் நேபாளத்தில் வாழ்ந்தார். தாயை விட்டுப் பிரிந்த திலீபுசிங்கு அதற்காக வருத்தப்படவில்லை. ஆங்கிலேயர் அவருக்கு நல்ல கல்வி புகட்டி நல்லமுறையில் வளர்த்தனர். பஞ்சாபில் ஒரு பகுதியின் ஆளுநரான முல்ராசு ஆங்கிலேயருக்கு எதிராகக் கி.பி. 1848-இல் கிளர்ச்சி செய்தார். ஆங்கிலேய அதிகாரிகள் பலர் கொல்லப்பட்டனர். பஞ்சாபின் மக்கள் முல்ராசின் தலைமையில் கிளர்ந்தெழுந்தனர், இதனால் ஆங்கிலேயர் இனி மேலும் பஞ்சாபைச் சுதந்திரமாக விடக்கூடாது என்று நினைத்து சீக்கியர் மீது இரண்டாம் முறையாகப் போர் தொடுத்தனர். இரண்டாம் சீக்கியப்போர் கி.பி. 1848-இல் நடைபெற்றது. இப்போரில் ஆங்கிலேயர்கள் சீக்கியர்களை இராம்நகர், சில்லியன்வாலா போன்ற இடங்களில் தோற்கடித்தனர். பஞ்சாப் மாநிலம் கி.பி. 1849<noinclude></noinclude> byn2wmr9iym0zd2oz8g8fledyhk7n1z 250 669286 1987821 2026-11-07T06:25:19Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "மார்ச்சுத் திங்கள் 29-ஆம் நாள் ஆங்கிலேயப் பேரரசுடன் இணைக்கப்பட்டது. மாமன்னர் திலீபுசிங்கு பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டு, பாத்திகர் கோட்டைக..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987821 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திவ்விய சூரிகள்|623|திவ்விய சூரிகள்}}</noinclude>மார்ச்சுத் திங்கள் 29-ஆம் நாள் ஆங்கிலேயப் பேரரசுடன் இணைக்கப்பட்டது. மாமன்னர் திலீபுசிங்கு பதவி நீக்கம் செய்யப்பட்டு, பாத்திகர் கோட்டைக்கு அனுப்பப்பட்டார். திலீபுசிங்கிற்கு ஆங்கிலேயர்கள் ஓய்வூதியம் வழங்கினர். அவர் கி.பி. 1851-இல் இங்கிலாந்துக்கு அனுப்பப்பட்டார். இங்கிலாந்தில் வாழ்ந்த திலீபுசிங்கு கிறித்துவ மதத்திற்கு மாறினார். அபிசீனிய மாது ஒருவரை கி.பி. 1846-இல் திருமணம் செய்து கொண்டார். வரை இங்கிலாந்திலேயே வாழ்ந்து கி.பி.1893-ஆம் ஆண்டு அக்டோபர் 22-ஆம் நாள் தம்முடைய 56-ஆம் வயதில் உயிர் நீத்தார்.{{Right|<b>ஆ.செ.</b>}} <section end="திலீபு சிங்கு"/> <section begin="திவ்விய சூரிகள்"/> {{dhr}} <b>திவ்விய சூரிகள்</b>: திவ்விய சூரிகள் என்றால் தெய்வத் தன்மையுள்ள அவதார புருடர்கள் என்பது பொருள். அறியாமையில் மூழ்கிக் கிடந்த உலகினை உய்விப்பான் வேண்டி, நாராயணனுடைய திருவருளால் கி.பி.3-ஆம் நூற்றாண்டு முதல் 8-ஆம் நூற்றாண்டு வரை தென்னிந்தியாலின் பல பகுதிகளில் தோன்றிச் பல்வேறு நூற்றாண்டுகளில் சமத்துவத்தையும் பக்தி மணத்தையும் பரப்பி, இமயம் முதல் குமரி வரை யாத்திரை செய்து, ஆங்காங்குக் கோயில் கொண்டுள்ள அர்ச்சா மூர்த்திகளை வழிபட்டு, மங்களாசாசனம் செய்து, தங்களது அநுபூதியில் கண்ட பேருண்மைகளைப் பாசுரங்களாக வடித்துத் தந்த பெரியோர்கள் திவ்விய சூரிகள் எனப்படுவர். இவர்கள் சிறந்த அநுபூதிமான்களாகவும், பக்திமான்களாகவும், புலமையாளர்களாகவும் இருந்ததால் தங்கள் அனுபவத்தைத் தெளிவாக வடித்துத் தந்துள்ளனர். தெய்விக உணர்வாகிய பேரானந்தப் பெரு வெள்ளத்தில் ஆழ்ந்திருந்ததினால் இவர்களுக்கு ஆழ்வார்கள் என்றும் பெயர். சமணமும் பௌத்தமும் மேலாண்மை பெற்றிருந்த அந்தக் காலத்தில் ஆழ்வார்கள் போதித்த கருத்துகளும், அவர்களுடைய அருளிச் செயல்களும், உருவ வழிபாட்டிற்கு அவர்கள் அளித்த சிறப்பும் மக்களை வைணவ சமயத்தின்பால் ஈர்த்தன. பாமர மக்களும் புரிந்து கொள்ளும் விதத்தில் அவர்கள் உலக வாழ்க்கையின் நிலையாமையையும், பக்தி மார்க்கத்தின் மேன்மையையும் எளிய தமிழில் எழுதி மக்களை நெறிப்படுத்தினர். ஆழ்வார்களின் காலத்திற்குப் பிறகு வாழ்ந்த ஆச்சாரியர்கள் ஆழ்வார்களின் வாழ்க்கை வரலாறுகளைச் செவி வழிச் செய்திகளைக் கொண்டும், அவர்களுக்கு அப்போது கிடைத்த மற்ற சான்றுகளைக் கொண்டும் குரு பரம்பரை நூல்களை எழுதியுள்ளனர். அவற்றில் சில செய்திகள் கற்பனையாக இருந்தாலும், சில உண்மைச் செய்திகளும் கிடைக்கின்றன. ஆழ்வார்களின் பாசுரங்களில் பரந்து கிடைக்கும் அகச் சான்றுகளைக் கொண்டும், மற்ற வரலாற்றுச் சான்றுகளைக் கொண்டும் குருபரம்பரைச் செய்திகளுள் சில உறுதிப்படுத்தப்படுகின்றன. கி.பி. 13-ஆம் நூற்றாண்டில் பின்பழகிய பெருமாள் சீயர் எழுதிய ஆராயிரப் படிகுரு பரம்பரை பிரபாவம், கி.பி. 14-ஆம் நூற்றாண்டில் பிள்ளை லோகாச் சாரியர் எழுதிய யதீந்திர பிரவண பிரபாவம், அடுத்த தலைமுறையைச் சார்ந்த வேதாந்த தேசிகர் எழுதிய தேசிக பிரபந்தம், கி.பி. 16-ஆம் நூற்றாண்டில் கருட வாகனப் பண்டிதர் எழுதிய திவ்வியசூரி சரிதம், கி.பி 17-ஆம் நூற்றாண்டில் அனந்தாச்சாரியார் எழுதிய பிரபன்னாம்ருதம், பிற்காலத்தில் பிரம்மதந்திர சுதந்திர சீயர் எழுதிய மூவாயிரப்படி குருபரம்பரை பிரபாவம் போன்ற நூல்கள் திவ்விய சூரிகளின் வாழ்க்கை வரலாற்றைக் கூற எழுந்தனையாகும். இவர்களுடைய வரிசையை வெவ்வேறு ஆச்சாரியர்கள் வெவ்வேறு விதமாகக் கூறுகின்றனர். சம்பிரதாயத்தில் திருமங்கையாழ்வாரைக் கடைசி ஆழ்வாராகக் கருத்தில் கொள்ளுகின்றனர். பெரியாழ்வார் பிராமண குலத்திலும், நம்மாழ்வார் வேளாளர் மரபிலும், குலசேகர ஆழ்வார் சத்திரிய மரபிலும், திருமங்கையாழ்வார் கள்ளர் மரபிலும், திருப்பாணாழ்வார் ஐந்தாம் வருணத்திலும் தோன்றியது இறைவன் முன்பு சாதி வேறுபாடு கிடையாது என்ற உயர்ந்த தத்துவத்தைக் காட்டுகிறது. மணவாள மாமுனிகள், பிள்ளான் போன்ற ஆச்சாரியர்கள் ஆழ்வார்களைப் பதின்மர் என்று கூறினாலும், வைணவ சம்பிரதாயத்தில் ஆண்டாளையும், மதுர கவிகளையும் சேர்த்து மொத்த ஆழ்வார்கள் பன்னிருவர் என்று கொள்ளப்படுகிறது. அவர்கள் பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார், திருமழிசையாழ்வார், பெரியாழ்வார், ஆண்டாள், நம்மாழ்வார், மதுரகவிகள், குலசேகர ஆழ்வார், தொண்டரடிப் பொடி ஆழ்வார், திருப்பாணாழ்வார், திருமங்கையாழ்வார் முதலியோர் ஆவர். இதில் பதினாருவர் ஆண்கள். ஆண்டாள் மட்டும் பெண், பகவத் கைங்கரியத்திற்கு ஆண், பெண் என்ற பாகுபாடு கிடையாது என்பதை இது காட்டுகிறது. இப்பன்னிரு ஆழ்வார்களும் நாராயணனையே பரம்பொருளாக ஏற்றுக் கொண்டவர்கள். பன்னிரு ஆழ்வார்களும் இருபத்து நான்கு நூல்களை எழுதியுள்ளனர். ஆழ்வார்களுக்குப் பிறகு தென்னார்க்காடு மாவட்டம் காட்டுமன்னார் கோயிலைச் சேர்ந்த நாதமுனிகள் என்பார் இந்த நூல்களைச் சேர்த்துத் தொகுத்து வெளியிட்டார். இந்தத் தொகுப்புக்கு நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் என்று பெயர். பொய்கை, பூதம், பேய் என்ற முதலாழ்வார்கள் எழுதிய நூல்கள் முறையே முதல் திருவந்தாதி,<noinclude></noinclude> c2kh20lbge490e23m6c8jpmfr0bkw84 250 669287 1987822 2026-11-07T06:38:29Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "இரண்டாம் திருவந்தாதி, மூன்றாம் திருவந்தாதி எனப்படும். திருமழிசையாழ்வார் நான்முகன் திருவந்தாதி, திருச் சந்தவிருத்தம் என்ற இரு நூல்களை..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987822 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திவ்விய சூரிகள்|624|திவ்வியப் பிரபந்தம்}}</noinclude>இரண்டாம் திருவந்தாதி, மூன்றாம் திருவந்தாதி எனப்படும். திருமழிசையாழ்வார் நான்முகன் திருவந்தாதி, திருச் சந்தவிருத்தம் என்ற இரு நூல்களையும், பெரியாழ்வார் திருப்பல்லாண்டு, பெரியாழ்வார் திருமொழி என்ற இரு நூல்களையும், ஆண்டாள் திருப்பாவை, நாச்சியார் திருமொழி என்ற இரு நூல்களையும், தொண்டரடிப் பொடிவாழ்வார் திருமாலை, திருப்பள்ளியெழுச்சி என்ற இருநால்களையும், குலசேகரர் பெருமான் திருமொழியையும், திருப்பாணாழ்வார் அமலனாதி பிரான் என்ற நூலையும், மதுரகவிகள் கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு என்ற நூலையும் எழுதியுள்ளனர். ஆழ்வார்களிலேயே மிகுதியான பாசுரங்களைப் பாடியவர்கள் நம்மாழ்வாரும், திருமங்கையாழ்வாரும் ஆவர். நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம் முதலாயிரம், திருமொழி ஆயிரம், திருவாய் மொழி ஆயிரம், இயற்பா ஆயிரம் என்று நான்கு ஆயிரங்களாகப் பிரிக்கப்பட்டுள்ளது. திருமொழி ஆயிரம் முழுவதும் திருமங்கையாழ்வாராலும், திருவாய் மொழி ஆயிரம் முழுவதும் நம்மாழ்வாராலும் பாடப்பட்டவை. இவையன்றி இயற்பா ஆயிரத்தில் திருவிருத்தம், திருவாசிரியம், பெரிய திருவந்தாதி என்ற நம்மாழ்வார் எழுதிய நூல்கள் மூன்றும், திருவெழு கூற்றிருக்கை, சிறிய திருமடல், பெரிய மடல் என்ற திருமங்கையாழ்வார் எழுதிய நூல்கள் மூன்றும் இடம் பெற்றுள்ளன. பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந் தாண்டகம் திருநெடுந்தாண்டகம் என்ற மூன்று நூல்களும் சேர்ந்துதிருமொழி ஆயிரம் எனப்படும். இவற்றிற்கு ஆழ்வார்களின் அருளிச் செயல்கள் என்றும் பெயர். வைணவத் திருப்பதிகளிலேயே ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்ட நூற்றெட்டுத் திருப்பதிகளும் மிகவும் உயர்ந்த நிலையில் வைத்து எண்ணப்படுகின்றன. பிற்காலத்தில் தோன்றிய இராமானுசர் போன்ற ஆச்சாரியர்கள் வைணவ சமயத்தை நெறிமுறைப் படுத்துவதற்கு ஆழ்வார்களின் பாசுரக் கருத்துகள் பெரிதும் துணை புரிந்தன. புலன்களால் உணர முடியாத பரம் பொருளைத் தேடி அவைய வேண்டாம், அவன் நமக்கு அருள் புரிவதற்காகத் திருக்கோயில்களில் விளங்கும் அர்ச்சை (சிலை) களில் வந்து காத்திருக்கிறான். ‘ஏரார் முயல் விட்டுக்காக்கைப் பின்போவதே!’ (சிறிய திருமடல்-16) என்று தெளிவாக எடுத்துக் கூறி அவர்கள் உருவ வழிபாட்டைச் சிறப்புறச் செய்தனர். ::‘அடங்கெழில் சம்பத்து-அடங்கக் கண்டு ஈசன் ::அடங்கெழில் அஃதென்று அடங்குக வுள்ளே’ (திருவாய்மொழி1.2.7) உலக வாழ்க்கை வெறும் மாயை என்பது அவர்தம் கருத்து. தனிநிலையிழந்த இறை உணர்வாளர்களாக இருந்தமையால் ஆழ்வார்கள் இறைவனுடைய பல்வேறு அவதார நிலைகளைத் தங்களது அகக் கண்ணால் கண்டு அந்த அறிவு கடந்த மெய்யுணர்வைப் பாசுரங்களாக வடித்துத் தந்துள்ளனர். பரமாத்மாவாகிய இறைவன் முன் அனைத்து உயிர்களும் பெண்களே என்பதை உணர்ந்த ஆழ்வார்கள், அவனை விட்டுப் பிரிந்து உலக வாழ்வில் உழலும் உயிர்களின் சோகமான நிலையை எண்ணி, நாயகனைப் பிரிந்து வாடும் நாயகியின் நிலையில் நின்று அனுபவித்துப் பாடிய பாசுரங்கள் நெஞ்சை நெகிழ்விப்பனவாகும்.{{Right|<b>எல்.மு.</b>}} <section end="திவ்விய சூரிகள்"/> <section begin="திவ்விய தேசங்கள்"/> {{dhr}} <b>திவ்விய தேசங்கள்</b>: வைணவ சமயத்தில் கோயில் வழிபாடு சிறப்பை அடைந்துள்ளது. பாரதத்தில் முக்கியமாகத் தமிழ்நாட்டில் கணக்கற்ற கோயில்கள் உள்ளன. திருக்கோயில்கள் உள்ள இடங்களைத் திருப்பதிகள் என்று சொல்லுவர். நாலாயிரத் திவ்விய பிரபந்தம் என்ற தமிழ் மறை ஆழ்வார்கள் பதின்மரால் இயற்றப்பட்டது. திருக்கோயிலில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமான்களை இவர்கள் போற்றியுள்ளனர். எல்லா எம்பெருமான்களையும் எல்லா ஆழ்வார்களும் பாடவில்லை. சில எம்பெருமாள்களை ஒன்றுக்கு மேற்பட்ட ஆழ்வார்கள் பாடியுள்ளனர். திருவரங்கத்தெம்பெருமானை எல்லா ஆழ்வார்களும் பாடியுள்ளனர். திருமலையில் எழுந்தருளியிருக்கும் வேங்கடவனை, ஒன்பது ஆழ்வார்கள் பாடியுள்ளனர். இவ்விதம் திருமாலிருஞ்சோலை, திருநறைபூர், திருவிண்ணகரம் போன்ற தலங்கள் பல ஆழ்வார்களால் போற்றப்பட்டுள்ளன. ஆழ்வார்களின் பாடலைத் திருக்கச்சியில் எழுந்தருளியிருக்கும் எம்பெருமான் பெறலில்லை என்று சிலரும், பெற்றுள்ளார் என்று சிலரும் கூறுகின்றனர். மன்னார்குடி, காட்டுமன்னார்குடி, சிரீமுட்டம், மதுராந்தகம், திருநாராயணபுரம் போன்ற தலங்களில் எழுந்தருளியுள்ள எம்பெருமான்களை ஆழ்வார்கள் பாடவில்லை. ஆயினும் அவற்றிற்குக் கூட்டுத் திவ்விய தேசம் என்ற பெயர் உண்டு.{{Right|<b>வி.வ.</b>}} <section end="திவ்விய தேசங்கள்"/> <section begin="திவ்வியப் பிரபந்தம்"/> {{dhr}} <b>திவ்வியப் பிரபந்தம்</b>: உலகில் நிலவும் ஒவ்வொரு மொழிக்கும், அதன் இலக்கியத்திற்கும் தனிச் சிறப்பு ஒன்றுண்டு. தமிழ் இலக்கியத்தின் தனிச்சிறப்பு அதன்கண் அமைந்துள்ள பக்தி இலக்கியங்களே என்பர் அறிஞர். சைவ சமயம் சார்ந்த பக்தி இலக்கியங்கள் பன்னிரு திருமுறைகளாகத் தொகுக்கப்பட்டுள்ளன. மயர்வற மதிநலம் அருளப்பெற்ற ஆழ்வார்கள் பன்னிருவரால் இயற்றப்பெற்ற பாசுரங்களின் தொகுப்பு, ‘நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தம்’ எனப்படும். ஆழ்வார்களுள், பொய்கையாழ்வார், பூதத்தாழ்வார், பேயாழ்வார் என்னும் மூவரும் முதவாழ்வார்கள் எனச் சிறப்பிக்கப்படுவர். இவர்களால் இயற்றப்<noinclude></noinclude> rtc03e81j3a19uo2vbceoaezhd38uom 250 669288 1987823 2026-11-07T06:43:40Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "7 முஸ்லிம்படை வந்த தகவல்‌ தெரிந்ததும்‌, ஹாரிதின்‌ சேனைகளில்‌ பலர்‌ பல பக்கங்களிலும்‌ சிதறி ஓடிவிட்டனர்‌, ஹாரிதும்‌ தம்‌ ஊரைவிட்டு, வெள..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987823 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||137| }}</noinclude>7 முஸ்லிம்படை வந்த தகவல்‌ தெரிந்ததும்‌, ஹாரிதின்‌ சேனைகளில்‌ பலர்‌ பல பக்கங்களிலும்‌ சிதறி ஓடிவிட்டனர்‌, ஹாரிதும்‌ தம்‌ ஊரைவிட்டு, வெளியேறி, ஒளிந்து கொண்டார்‌. ஆனால்‌, அவ்வூர்‌ மக்கள்‌ ஒன்று சேர்ந்து அணிவகுத்து நின்றுகொண்டு, வெகு நேரம்வரை முஸ்லிம்‌ படையின்‌ மீது அம்புகளை எய்து கொண்டிருந்தனர்‌. முஸ்லிம்‌ படையினரும்‌ சளைக்காமல்‌, அவர்களைத்‌ தாக்கிக்‌ கொண்டிருந்தனர்‌. இறுதியாக, பனூமுஸ்தலிக்‌ கூட்டத்தார்‌ தோல்வியுற்றனர்‌. இச்சண்டையில்‌, அக்‌ கூட்டத்தாரில்‌ பத்துப்பேர்‌ வரை கொல்லப்பட்டனர்‌. அறுநூறு பேர்‌ வரை சிறைப்படுத்தப்பட்டனர்‌. இரண்டாயிரம்‌ ஒட்டகங்களும்‌, ஐயாயிரம்‌ ஆடுகள்‌ முஸ்லிம்‌. படையினர்‌ வசமாயின.. சிறைப்பிடிக்கப்பட்டவர்களுள்‌ ஹாரிதின்‌ மகள்‌ ஜூவைரிய்யா என்னும்‌ பெண்மணியும்‌: ஒருவராவர்‌, அந்தச்‌ செய்தி அறிந்ததும்‌ அவருடைய தந்த ஹாரித்‌ பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ முன்னிலையில்‌ வந்து " என்‌ மகளைச்‌ சிறைப்படுத்தி வைத்திருப்பது தகுதியானதல்ல. நான்‌ மிகவும்‌ கண்ணியமான குடும்பத்தைச்‌ சேர்ந்தவன்‌. ஆகையால்‌, அவளை விடுவித்துவிடவேண்டும்‌” என்று வேண்டிக்‌ கொண்டார்‌. பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ அதற்கு, “ஜூவைரிய்யாவின்‌ கருத்துப்படியே விட்டுவிடுவது நல்லது அல்லவா?” என்று சொன்னார்கள்‌. உடனேஹரித்‌ தம்‌ மகளிடம்‌ சென்று, “ முஹம்மது உன்னுடைய கருத்துப்படி விட்டிருக்கிறார்‌. என்‌ கெளரவத்துக்கு இழுக்கு கேரிடாமல்‌, நீ நடந்து கொள்ள வேண்டும்‌” என்று கூறினார்‌. அதற்கு ஜூவரிய்யா, “நபி பெகுமானார்‌: அவர்களின்‌ தொண்டிலேயே இருக்க விரும்புகிறேன்‌” என்று கூறி விட்டார்‌. அதன்பின்‌, அந்தப்‌ பெண்மணியை பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ இருமணம்‌ செய்து கொண்டார்கள்‌<noinclude></noinclude> r3mwd3kffpfd1tfqbkftwowxaix1uj7 250 669289 1987824 2026-11-07T06:43:54Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "139 மதீனாவை தாக்குவதற்காகக்‌ குறைஷிகள்‌ தயாளனதோடு, சுற்றுப்புறங்களில்‌ உள்ளவர்களையும்‌ தங்களூடன்‌ சேர்த்துக்‌ கொண்டனர்‌. யூதர்களும்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987824 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||139| }}</noinclude>139 மதீனாவை தாக்குவதற்காகக்‌ குறைஷிகள்‌ தயாளனதோடு, சுற்றுப்புறங்களில்‌ உள்ளவர்களையும்‌ தங்களூடன்‌ சேர்த்துக்‌ கொண்டனர்‌. யூதர்களும்‌ தங்களுடன்‌ நட்பாயிருந்த ஒவ்வொரு கூட்டத்தாரையும்‌ சேர்த்துக்‌ கொண்டார்கள்‌. குறைவிகள்‌, யூதர்களின்‌ படைபலம்‌ மொத்தம்‌ இருபத்துநாஸ்காமிரம்‌ வரை சேர்ந்தது. அந்தப்‌. படைக்கு அழஸூப்யான்‌ 'தலைவராக ஆனார்‌. குறைஷிகள்‌ இருபத்து நான்காயிரம்‌ வீரர்களுடன்‌ மதீனாவைத்‌ தாக்க வரும்‌ செய்தி, பெருமானார்‌ அவர்களுக்குத்‌ தெரிந்தது. உடனே, தோழர்களைக்‌ கூட்டி, ஆலோசனை செய்தார்கள்‌. தோழர்களில்‌ ஸல்மான்‌ பார்ஸி என்ற பார்ஸி தேசத்தார்‌ போர்‌ முறைமையில்‌ திறமையானவராக இருந்தார்கள்‌. குறைஷிகள்‌ எராளமான படையுடன்‌ வருவதால்‌ அவர்களோடு, எண்ணிக்கையில்‌ மிகக்‌ குறைவாயுள்ள முஸ்லிம்படை, சம தளத்தில்‌ எதிரே நின்று சண்டை செய்வத சரியல்ல என்றும்‌, முஸ்லிம்‌ படையை ஒரு பாதுகாப்பான இடத்தில்‌ சேகரித்து வைத்து, அசைச்‌ சுற்றிலும்‌ அகழ்‌ தேரண்டிக்‌ கொள்ள வேண்டும்‌ என்றும்‌ ஸல்மான்‌ பார்ஸி அவர்கள்‌ ஆலோசனை கூறினார்கள்‌, அதைஅனைவரும்‌ ஏற்றனர்‌. அகழ்‌ தோண்டுவதற்கு ஏற்பாடாமிற்று. மதீனா நகரைச்‌ சுற்றி மூன்று புறங்களில்‌ கட்டடங்களும்‌, சிறு குன்றுகளும்‌, தோட்டங்களும்‌ அமைந்திருந்தன. அம்மூன்று பக்கங்களுக்கும்‌ அவை பாதுகாப்பாக இருந்தன. எனவே திறந்திருந்த ஒரு பகுதியில்‌ அகழ்கள்‌ தோண்டுவதற்குப்‌ பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ மூவாயிரம்‌ தோழர்களுடன்‌ சென்றார்கள்‌, அகழின்‌ அளவைப்‌ பெருமானார்‌ அடையாளம்‌ போட்டுக்‌ கொடுத்தார்கள்‌. முப்பதி சதூமும்‌, பதினைந்து அடி ஆழமுமான அளவுள்ள அகழைப்‌ பத்துப்‌ பேர்‌ சேர்ந்து, தோண்ட வேண்டும்‌ எனக்‌ கட்டளையிட்டார்கள்‌. மற்றவர்களுக்குக்‌ கட்டனளையிட்டதோடு நிற்கவில்லை. மற்றவர்களால்‌ தோண்டி எடுக்கப்படும்‌ மண்ணை பெருமானார்‌<noinclude></noinclude> 33bi0d7k0b46x0xavuut21tv3fz3na1 250 669290 1987825 2026-11-07T06:44:09Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "188 போரில்‌ சிறைப்பிடித்தவர்களை எல்லாம்‌ படைகளிடம்‌ பிரித்துக்‌ செடுக்கப்பட்டது. “எந்தக்‌ குடும்பத்தில்‌ பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ திரும..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987825 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||138| }}</noinclude>188 போரில்‌ சிறைப்பிடித்தவர்களை எல்லாம்‌ படைகளிடம்‌ பிரித்துக்‌ செடுக்கப்பட்டது. “எந்தக்‌ குடும்பத்தில்‌ பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ திருமணம்‌ செய்துள்ளார்களோ அந்தக்‌ குடும்பத்தார்‌ அடிமைகளாக இருக்கக்கூடாது” என்று கூறி, முஸ்லிம்‌ படைகள்‌ தாங்களாகவே அவர்களை விடுவித்து விட்டார்கள்‌. சில நாட்களில்‌ ஹாரிதும்‌ இஸ்லாத்தைத்‌ தழுவிணார்கள்‌. ப இப்போர்‌ முடிந்து திரும்பி வரும்‌ பொழுதுதான்‌ முனாபிக்குகள்‌ ஆமிஷாப்‌ பிராட்டியார்‌ அவர்களின்‌ மீது பெரும்‌ பழி ஒன்றைச்‌ சுமத்தினார்கள்‌. அந்த வஞ்சகர்களின்‌ தீய வலையில்‌, முஸ்லிக்களில்‌ நால்வர்‌ சிக்கி, அதை உண்மை என நம்பிவிட்டார்கள்‌. ஆனால்‌, பின்னர்‌ விசாரணையில்‌ அது நயவஞ்சகர்களின்‌ கட்டுப்பாடான பொய்‌ என்று வெளியாயிற்று. அதே . சமயத்தில்‌, ஆமிஷாப்‌ பிராட்டியார்‌ அவர்களின்‌ சிலத்தைப்பற்றி பெருமானார்‌ அவர்களுக்கு ஆண்டவன்‌ சமூகத்திலிருந்து அறிவிக்கப்பட்டது. 105. கூட்டு முயற்சியில்‌ தாக்க வருதல்‌ பனூநலிர்‌ கூட்டத்தார்‌ கைபரில்‌ குடியேறி, நிலைத்த பின்‌ அவர்கள்‌ முஸ்லிம்களுக்கு விரோமாக சூழ்ச்சிகள்‌ செம்யத்‌ தொடங்கினார்கள்‌. அவர்களுடைய தலைவர்கள்‌, மக்கா குறைஷிகளிடம்‌ சென்று, “தங்களுக்கு உதவி புரிய வேண்டும்‌ என்றும்‌, அவ்வாறு செய்வதாயிருந்தால்‌ இஸ்லாத்தை வேறோடு பெயர்த்து விடனாம்‌” என்றும்‌ சொன்னார்கள்‌. இத்தகைய ஒத்துழைப்புக்கக காத்துக்‌ கொண்டிருந்த குறைவிகள்‌, அவர்கள்‌ கூறிய ஆலோசனையை மகிழ்ச்சியோடு ஒப்புக்‌ கொண்டனர்‌.<noinclude></noinclude> h25elqbbjyx9foswguqupfbm6cjwt78 250 669291 1987826 2026-11-07T06:44:27Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "140 அவர்கள்‌ அள்ளி அப்புறப்படுத்திக்‌ கொண்டும்‌, கில சமயங்களில்‌ அவர்களே தோண்டிக்‌ கொண்டும்‌ இருந்தார்கள்‌. களைப்புத்‌ தோன்றாமல்‌ இரு..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987826 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||140| }}</noinclude>140 அவர்கள்‌ அள்ளி அப்புறப்படுத்திக்‌ கொண்டும்‌, கில சமயங்களில்‌ அவர்களே தோண்டிக்‌ கொண்டும்‌ இருந்தார்கள்‌. களைப்புத்‌ தோன்றாமல்‌ இருப்பதற்காக, அகழ்‌ வெப்டும்‌ தோழர்கள்‌ அரபிக்‌ கவிதையை மிகுந்த உற்சாகத்தோடு பாடிக்‌ கொண்டிருந்தார்கள்‌. அந்தக்‌ கவிதையின்‌ பொருள்‌: “ஆண்டவனே! உன்‌ கருணை எங்கள்‌ மீது இல்லாதிருந்தால்‌, நாங்கள்‌ நேரான வழியை அடைந்திருக்க மாட்டோம்‌; தருமங்கள்‌ செய்திருக்க மாட்டோம்‌; உன்னை வணங்கிமிருக்க மாட்டோம்‌. “ஆண்டவனே! எங்களுக்கு நலத்தை அருள்வாயாக! பகைவர்கள்‌ எங்களுக்கு எதிராக வந்தால்‌, எங்களூடைய கால்கள்‌ நிலையாக நிற்குமாறு கருணை புரிவாயாக, பகைவர்கள்‌ எங்களைத்‌ துன்புறுத்தி, இடையூறுகள்‌ செய்து, எங்களை இஸ்லாத்தை விட்டு விடுமாறு செய்து விடலாம்‌ என்று நினைக்கிறார்கள்‌. ஆனால்‌, ரங்கள்‌ அதை மறுத்து நிற்கிறோம்‌, நாங்கள்‌ அதை மறுத்து நிற்கிறோம்‌," “நாங்கள்‌ அதை மறுத்து நிற்கிறோம்‌” என்ற இறுதிர்‌ சொற்களை திரும்பத்‌ திரும்ப சொல்லிக்‌ கொண்டே இருப்பார்கள்‌. அவர்கள்‌ எல்லோரும்‌ அல்வாறு பாடிக்‌ கொண்டிருக்கும்போது, பெருமானார்‌ அவர்கள்‌, “ஆண்டவனே! மறுமையில்‌ சுகமாயிருப்பதே உண்மையான சுகம்‌, ஆகையால்‌, அன்சாரிகளுக்கும்‌, முஹாஜரீன்சளக்கும்‌ கருணை காட்டி ஆதரிப்பாயாக!” என்று வேண்டிக்‌ கொள்வார்கள்‌, 106. வழிகாட்டிய ஒளி பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ கட்டளையிடுவார்களானால்‌, அவர்கள்‌ உத்தரவைச்‌ சிரமேற்‌ கொண்டு. நிறைவேற்றுவதற்கு எத்தனையோ பேர்‌ ஆவலுடன்‌ காத்துக்‌ கொண்டிருக்கிறார்கள்‌. ஆனால்‌, நாயகம்‌ அவர்களோ மற்றவர்களைப்போலவே. கடினமான வேலைகளையும்‌ செய்தார்கள்‌. தங்கை ின்பற்றுபவர்களுக்கும்‌ அவ்வாறே உழைத்துப்‌ பாடுபடவேண்டும்‌ எ்பதைக்‌ காட்டுவதற்கே அவ்வாறு செய்தார்கள்‌.<noinclude></noinclude> qwoigavn1vtfvspw4arm79z8jpgyk1h 250 669292 1987827 2026-11-07T06:44:57Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "141 அவர்கள்‌ அரசர்களுக்கெல்லாம்‌ மேலான. அரசராக இருந்தது. போலவே, உழைத்து வேலை செய்வதிலும்‌ சிறப்பான திறமை வாய்ந்தவர்களாக இருந்தார்கள்‌...."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987827 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||141| }}</noinclude>141 அவர்கள்‌ அரசர்களுக்கெல்லாம்‌ மேலான. அரசராக இருந்தது. போலவே, உழைத்து வேலை செய்வதிலும்‌ சிறப்பான திறமை வாய்ந்தவர்களாக இருந்தார்கள்‌. அவர்களுடைய வாழ்க்கையில்‌ அதுவும்‌ சிறப்புமிக்க ஒரு பகுதியாக இருந்தது. தோழர்கள்‌ அகழ்‌ வெட்டிக்கொண்டிருக்கும்போது. கடினமான பாறை ஒன்று குறுக்கிட்டது. ஒவ்வொருவராக அதை வெட்டிப்‌ பார்த்தார்கள்‌. ஆனால்‌, அதை உடைக்க இயலவில்லை. அதனால்‌ மனம்‌ தளர்ந்த தோழர்கள்‌ அந்தப்‌ பாறையை விட்டுவிட்டு, வேறு பக்கமாக வெட்டலாம்‌ என்ற எண்ணத்தில்‌, பெருமானார்‌ அவர்களிடம்‌ உத்தரவு கேட்டார்கள்‌. பெருமானார்‌ மற்றவர்களிடமிருந்து குந்தாலியை வாங்கி, அகழுக்குள்‌ இறங்கி நின்னு அத்தப்‌ பாறையின்‌ மீது ஓங்கி அடித்தார்கள்‌. உடனே அது: பிளந்தது. அப்போது அப்பிளவிலிருந்‌; ஓளி வீசியது! அதைக்‌ கண்டு, நாயகம்‌ அவர்கள்‌ “அல்லாஹூ அக்பர்‌" என்று சொன்னதும்‌, அங்கிருந்த தோழர்கள்‌ அனைவரும்‌ "அல்லாஹ்‌ அக்பர்‌” என உரக்க முழங்கினார்கள்‌. பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ “எனக்கு ஷாம்‌ தேசத்தின்‌ திறவுகோல்கள்‌. கொடுக்கப்பட்டன” என்று கூறிவிட்ட, இரண்டாவது முறையும்‌. பாறை அதிகமாகப்‌ பிளவு பட்டது. முன்போலவே அதிலிருந்து ஒளி வீசியது. பெருமானார்‌ அவர்கள்‌, “அல்லாஹூ அக்பர்‌” எனக்குப்‌ பாரசீக நாட்டின்‌ திறவுகோல்கள்‌ கொடுக்கப்பட்டன” என்று கூறினார்கள்‌. மூன்றாவது முறை உடைக்கவும்‌ பாறை பிளவுண்டு. முன்போலவே ஓலி வீசியது. பெருமானார்‌ அவர்கள்‌, எனக்கு எமஸ்‌. நாட்டின்‌ திறவு கோல்கள்‌ கொடுக்கப்பட்டன” என்று சொன்னார்கள்‌. பின்னர்‌ பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ கண்ட காட்சியை விளக்கிக்‌ கூறினார்கள்‌: “முதலாவதாக, ரோமபுரிச்‌ சக்கரவர்த்தியான செய்ஸருடைய ஷாம்‌ மாசாணத்திலுள்ள அரண்மனையும்‌, இரண்டாவதாக, மதாமின்‌ என்னும்‌ நகரத்திலுள்ள பார்ஸி . தேசத்துச்‌ சக்கரவர்த்தியான கிஸ்ரவின்‌ அரண்மனையும்‌, மூன்றாவதாக, ஏமன்‌ நாட்டுத்‌ தலைநணான ஸன்‌ ஆ பட்டணத்தின்‌ அரண்மனையும்‌ காட்டப்பட்ட தாகவும்‌, அதே சமயம்‌ ஜிப்ரீல்‌ என்னும்‌ தேவதூதர்‌ வந்து அவர்களைப்‌<noinclude></noinclude> 4ezv5x6jw7wq3cw4qqb4b8352mhjn2s 250 669293 1987828 2026-11-07T06:45:10Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "442 பின்பற்றி அந்தத்‌ தேசங்களை ஜெயிப்பார்கள்‌ என்று 'அறிவித்ததாயும்‌” சொன்னார்கள்‌. ஆனால்‌ இம்‌ முன்னறிவிப்பு . வெளியான சந்தர்ப்பம்‌ மு..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987828 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||142| }}</noinclude>442 பின்பற்றி அந்தத்‌ தேசங்களை ஜெயிப்பார்கள்‌ என்று 'அறிவித்ததாயும்‌” சொன்னார்கள்‌. ஆனால்‌ இம்‌ முன்னறிவிப்பு . வெளியான சந்தர்ப்பம்‌ முஸ்லிம்களுக்கு மிகவும்‌ நெருக்கடியானதாயிருந்தது குறிப்பிடத்‌ தக்கதாகும்‌. 107. உடன்படிக்கையை கைவிட்ட துரோகிகள்‌ சண்டைக்குத்‌ தயாரான முஸ்லிம்களோ மூவாயிரம்‌ பேர்‌, மிகவும்‌ குறைவான எண்ணிக்கை. அவர்களை அழித்து விடவேண்டும்‌ என்ற உறுதியான தீர்மானத்துடன்‌ இருபத்து நான்காயிரம்‌ பேர்‌ அடங்கிய படையானது. மும்முரமான முயற்சியோடு மதீனாவுக்கு மிக அருகில்‌ வந்துவிட்டது. இத்தகைய இக்கட்டான நிலையில்தான்‌ ஷாம்‌, ஈரான்‌, ஏமன்‌ ஆசிய மாகாணங்களின்‌ ஆட்சி முஸ்லிம்களின்‌ வசமாகும்‌ என்று அறிவிக்கப்பட்டது. அகழ்‌ வெட்டி முடிந்தது; ஸலஅ என்னும்‌ குன்றை படைகளுக்குப்‌ பின்புறமாக வைத்து பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ அணிவகுத்தர்கள்‌, பெண்களைப்‌ பாதுகாப்பான கோட்டைகளுக்கு அனுப்பிவைத்தார்கள்‌. பனூகுறைலா கூட்டத்தார்‌ முஸ்லிம்களோடு நட்புடன்‌ இருப்பதாகவும்‌, அவர்களைப்‌ பகைவர்கள்‌ தாக்கினால்‌ உதவி புரிவதாகவும்‌, முன்னர்‌ ஓர்‌ உடன்படிக்கை செய்து கொண்டிருந்தார்கள்‌. அவ்வுடன்படிக்கைப்படி அவர்கள்‌ இப்பொழுது தடந்து கொள்வார்கள்‌ என நம்ப முடியாமல்‌ இருந்தது. அவர்கள்‌ மதீனாவின்‌ தென்கிழக்குப்‌ பகுதிமில்‌ வாழ்ந்து வந்தார்கள்‌, அவர்களிடம்‌ பல கோட்டைகள்‌ இருந்ததால்‌ முஸ்லிம்களுக்கு அவர்களைப்‌ பற்றிய பயம்‌ இருந்தது. அப்பகுதியில்‌ பாதுகாப்புக்காக இருநூறு பேர்‌ கொண்ட படை ஒன்றை அனுப்பி வைத்தனர்‌.<noinclude></noinclude> 7l4i8jpo2dqr9t1luzfgwulmqczjure 250 669294 1987829 2026-11-07T06:45:23Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "143 முஸ்லிம்களுக்கு ஒத்துழைப்பு அளிக்காமல்‌ இருந்த. பனூகுறைலா கூட்டத்தாரை, அவர்களுக்கு விரோதமாகச்‌ சண்டை செய்யுமாறு தூண்டுவதற்கு பனுந..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987829 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||143| }}</noinclude>143 முஸ்லிம்களுக்கு ஒத்துழைப்பு அளிக்காமல்‌ இருந்த. பனூகுறைலா கூட்டத்தாரை, அவர்களுக்கு விரோதமாகச்‌ சண்டை செய்யுமாறு தூண்டுவதற்கு பனுநலிர கூட்டத்தார்‌ முயன்றார்கள்‌. பனூநலிர்‌ கூட்டத்‌ தலைவரான ஹூமைய்‌ இப்னு அக்தப்‌, பஜூகுறைலா கூட்டத்‌ தலைவர்‌ கஅபிடம்‌ சென்று, தங்களோடு சேர்ந்து கொள்ளும்படி வேண்டிக்கொண்டார்‌. அல்வாறு செய்ய இயலாது என கஅப்‌ முதலில்‌ கூறினார்‌, பனூநலிர கூட்டத்‌ தலைவர்‌ அதோடு விடவில்லை. “தாம்‌ ஏராளமான படைகளுடன்‌ வந்திருப்பதாகவும்‌, குறைஷிகளும்‌, அரேபிய தேசத்தார்‌ அனைவருமே ஒன்று திரண்டு வந்திருப்பதாகவும்‌, எல்லோரும்‌, முஹம்மதின்‌ இரத்தத்தில்‌ தாகம்‌ உடையவர்களாக இருப்பதாயும்‌ இஸ்லாத்துக்கு முடிவு காலம்‌ வந்துவிட்டதாகவும்‌ கறி, இத்தகைய அரிய சந்தர்ப்பத்தை நழுவவிடக்கூடாது” என்றும்‌, மேலும்‌ பலவாறு எடுத்துச்‌ சொன்னார்‌. அதைக்‌ கேட்ட கதப்‌, “நான்‌ முஹம்மதுடன்‌ உடன்படிக்கை செய்திருக்கிறேன்‌. வாக்குக்‌ கொடுப்பதில்‌ எப்போதும்‌ அவர்‌ உண்மையாக நடப்பவர்‌ என்று எனக்கு நன்றாகத்‌ தெரியும்‌. அப்படியிறுக்கும்போது, இப்போது நான்‌ உடன்படிக்கையை மீறுவது நல்லதல்ல" என்று சொன்னார்‌. ஆனால்‌ பனூநலீர்‌ வட்டத்தலைவர்‌ பலவாறான தந்திரங்களைச்‌ செய்து, அவரை இணங்குமாறு, செய்து விட்டார்‌. அதன்‌ விளைவாக, பனூகுறைலா கூட்டத்தார்‌ முஸ்லிம்களுக்கு விரோதமாக குறைவிகளுடன்‌ சேர்ந்து கொண்டனர்‌. உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாக பணூகுறைலா கூட்டத்தினர்‌ நடந்துகொண்ட செய்தி பெருமானார்‌ அவர்களுக்குத்‌ தெரிய வந்தது. அது உண்மை தானா என அறிந்து வருமாறு இரண்டு அன்ஸரிகளை அனுப்பினார்கள்‌. அவர்கள்‌ இருவரும்‌, முஸ்லிம்கள்‌ ஆவதற்கு முன்னர்‌ யூதர்களுடன்‌ நெருங்கிய நட்புக்‌ கொண்டிருந்தவர்கள்‌. அவ்விருவரும்‌ பனூகுறைலா கூட்டத்தாரிடம்‌. சென்று, உடன்படிக்கையை நினைவு படுத்தினார்கள்‌.<noinclude></noinclude> hzrlvruqztaproe0ichxwcedv3sy36d 250 669295 1987830 2026-11-07T06:45:36Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "144 அதற்கு அவர்கள்‌, “முஹம்மது யார்‌ என்பதே எங்களுக்குத்‌ தெரியாது. உடன்படிக்கை இன்னது என்பதும்‌, எங்களுக்குத்‌ தெரியாது” என்று கூறிவிட..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987830 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||144| }}</noinclude>144 அதற்கு அவர்கள்‌, “முஹம்மது யார்‌ என்பதே எங்களுக்குத்‌ தெரியாது. உடன்படிக்கை இன்னது என்பதும்‌, எங்களுக்குத்‌ தெரியாது” என்று கூறிவிட்டார்கள்‌. மேலும்‌, அக்கூட்டத்தார்‌ படைகளைத்‌ திரட்டிக்‌ கொண்டு. சண்டைக்குத்‌ தயாராக இருந்ததைக்‌ கண்டு, அவர்களைக்‌ கண்டித்தார்கள்‌. அவர்கள்‌ இருவரும்‌ திரும்பி வந்து, பெருமானாரிடம்‌ மட்டும்‌ விவரத்தைத்‌ தெரிவித்தார்கள்‌. இந்தச்‌ செய்தி படையிலுள்ளவர்களுக்குத்‌ “ தெரிந்தால்‌, மனம்‌ தளர்ந்து விடக்கூடும்‌ என்று கருதி பெருமானார்‌ அவர்கல்‌ எவரிடமும்‌ கூறவில்லை. 10௦8. தனராத உறுதி தங்களுடைய படைகளை மூன்று பிரிவுகளாகப்‌ பீரித்து. குறைஷிகள்‌ மதீனா நகரத்தின்‌ மூன்று புறங்களைத்‌ தாக்கினார்கள்‌. ஆரம்பத்தில்‌, முஸ்லிம்‌ படையில்‌ முனாயிக்குகளூம்‌ சேர்ந்திருந்தார்கள்‌. அப்பொழுது குளிர்காலமாயிருந்தது. உணவும்‌ போதிய அளவு கிடைக்கவில்லை. தலிர இரவில்‌ கண்‌ விழித்திருக்க வேண்டியதிருந்தது. மேலும்‌ பகைவர்களின்‌ படையே எண்ணிக்கையில்‌ பன்மடங்கு அதிகமாயிருப்பதையும்‌ கண்டு முணபிக்குகள்‌ தப்பித்துச்‌ செல்ல வழி பார்த்தார்கள்‌. தங்களுடைய வீடுகள்‌ பாதுகாப்பற்று இருக்கின்றன என்றும்‌ “ அவற்றைப்‌ பாதுகாக்க தாங்கள்‌ போக வேண்டியது அவசியம்‌” என்றும்‌ காரணம்‌. கூறி, பின்வாங்கிச்‌ செல்லத்‌ தொடங்கினார்கள்‌. ஆனால்‌, பகைவர்களின்‌ மிகுந்த படைபலத்தைக்‌ கண்டு, உண்மையான முஸ்லிம்களுக்கு ஊக்கம்‌ அதிகரித்தது. முற்றுகை கடுமையாக இருந்தது. அப்போது சில வேளைகளில்‌. நபி பெருமானாரும்‌ தோழர்களும்‌ தொடர்ந்து மூன்று வேளையும்‌. பட்டினிக்‌ கிடக்க நேரிட்டது.<noinclude></noinclude> q9q93i00dcyqwxs13xikifycj9hrxni 250 669296 1987831 2026-11-07T06:45:49Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "145 ஒருநாள்‌, தோழர்களில்‌ சிலர்‌ பசியினால்‌ வாடி வருந்திப்‌ பெருமானார்‌ அவர்களிடம்‌ வந்து தங்கள்‌ வயிற்றைத்‌ திறந்து காட்டினார்கள்‌. ஒ..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987831 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||145| }}</noinclude>145 ஒருநாள்‌, தோழர்களில்‌ சிலர்‌ பசியினால்‌ வாடி வருந்திப்‌ பெருமானார்‌ அவர்களிடம்‌ வந்து தங்கள்‌ வயிற்றைத்‌ திறந்து காட்டினார்கள்‌. ஒவ்வொருவருடைய வயிற்றிலும்‌ ஒரு கல்‌ வைத்துக்‌ கட்டப்பட்டிருந்தது. அப்போது பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ தங்கள்‌ வமிற்றைக்‌ காட்டினார்கள்‌. அதில்‌ மூன்று கற்கள்‌ வைத்துக்‌ கட்டப்பட்டிருந்தன. அரபி தேசத்தில்‌, பசி வேளையில்‌ குறுக்கு வளையாமல்‌ இருப்பதற்காக, மக்கள்‌ வயிற்றில்‌ கல்லை வைத்துக்‌ கட்டிக்‌ கொள்வது அக்காலத்தில்‌ வழக்கமாமிருந்தது. 1௦9. “எங்களிடம்‌ வாளைத்‌ தவிர வேறு இல்லை!” முற்றுகை நாளுக்கு நாள்‌ கடுமையாகிக்‌ கொண்டிருந்தது. எதிரிகள்‌ அகழைத்‌ தாண்ட முடியாமல்‌, கற்களையும்‌ அம்புகளையும்‌ எறிந்து கொண்டிருந்தனர்‌. பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ முஸ்லிம்‌ படையை பல பகுதிகளிலும்‌ பிரித்து வைத்திருந்தார்கள்‌. முற்றுகை நீடித்துக்கொண்டு போவதால்‌, அன்ஸாரிகள்‌ தைரியம்‌ இழந்துவிடக்கூடாது என்று நினைத்து பெருமானார்‌ அவர்கள்‌, எதிரிகளில்‌ ஒரு பிரிவினரான கத்பான்‌ கூட்டத்தாரை தாங்கள்‌ வசப்படுத்திக்‌ கொள்ளலாமா என்று யோசித்தார்கள்‌, அதாவது: மதீனாவின்‌ விளை பொருள்களில்‌ மூன்றில்‌ ஒரு பாகத்தை, ஒவ்வொரு வருடமும்‌ கத்பான்‌ கூட்டத்தாருக்குக்‌ சொடுத்துவிடுவது என்றும்‌, அதற்குப்‌ பதிலாக அவர்கள்‌ சண்டையிலிருந்து விலகிக்‌ கொள்ள வேண்டும்‌ என்ற நிபந்தனையோடு ஓர்‌ உடன்படிக்கை அவர்களோடு செய்து கொள்ளலாமா என்று எண்ணினார்கள்‌. அதைப்பற்றி அன்ஸாரிகளின்‌ தலைவர்களான ஸலதுப்னு உபாதா, ஸஃதுப்லுமுஆத்‌ ஆகிய இருவரிடமும்‌ பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ கலந்து ஆலோசித்தார்கள்‌.. 11<noinclude></noinclude> p88orr8tzngiql10t2fieifibz3ywr4 250 669297 1987832 2026-11-07T06:46:01Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "146 அதற்கு அவர்கள்‌ இருவரும்‌, “இவ்வாறு செய்யுமாறு ஆண்டவல்‌. தங்களுக்குக்‌ கட்டளை பிறப்பித்திருக்கிறானா? அல்லது தங்களுடைய சொந்தக்‌ கரு..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987832 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||146| }}</noinclude>146 அதற்கு அவர்கள்‌ இருவரும்‌, “இவ்வாறு செய்யுமாறு ஆண்டவல்‌. தங்களுக்குக்‌ கட்டளை பிறப்பித்திருக்கிறானா? அல்லது தங்களுடைய சொந்தக்‌ கருத்தா? ஆண்டவனுடைய கட்டளை இவ்வாறு இருக்குமானால்‌, அதை, தாங்கள்‌ மறுத்துக்கூற இயலாது, தங்களுடைய சொந்தக்‌ கருத்தாக இருக்குமானால்‌, எங்களுடைய கோரிக்கையையும்‌ கேட்டுக்‌ கொள்ளுமாறு வேண்டிக்‌ கொள்கிறோம்‌” என்று கூறினார்‌. பெருமான: சொன்னார்கள்‌, “அது தங்களுடைய சொந்தக்‌ கருத்தே” என்ற அவர்கள்‌ இருவரும்‌, “நாங்கள்‌ ஆண்டவனுக்கு இணையாக விக்கிரகங்களை வணங்கிக்கொண்டு, ஆண்டவனைப்‌ பற்றிய அறிவும்‌, ஆண்டவனுக்குச்‌ செய்ய வேண்டிய வணக்க முறைகளும்‌ கொஞ்சமும்‌ அறியாமல்‌ காலம்‌ கழித்துக்கொண்டிருந்த அந்த்‌ காலத்தில்‌, மதீனாவிலிருந்து ஒரூ பேரீச்சம்‌ பழத்தைக்‌ கூட விலையில்லாமல்‌ கொண்டு போவதற்குக்‌ கத்பான்‌ கூட்டத்தாருக்குத்‌ இணிவு இல்லாமல்‌ இருத்தது. அப்படியிருக்கும்போது, தங்கள்‌ மூலமாக ஆண்டவன்‌ எங்களுக்கு நேர்‌ வழியைக்‌ காட்டி, எங்களைப்‌. பெருமைப்படுத்தியிருக்கும்‌ இந்தக்‌ காலத்தில்‌, நாங்கள்‌ மதீனாவின்‌. மகசூலில்‌ மூன்றில்‌ ஒரு பாகத்தைக்‌ கொடுக்கலாமா? அவர்களுக்கு கொடுப்பதற்கு இப்பொழுது எங்களிடம்‌ வாளைத்‌ தவிர வேறு ஒன்றும்‌ இல்லை” என்று தெரிவித்தார்கள்‌. இதைக்‌ கேட்டதும்‌ அன்ஸாரிகளும்‌ உறுதியுடனே இருக்கிறார்கள்‌ என்பதைப்‌ பெருமானார்‌ அறிந்து திருப்தி அடைந்தார்கள்‌. 130. பலமான எதிரி ஒருவர்‌ மாண்டார்‌ குறைஷிகளின்‌ பிரபலமான தளபதிகளான அபூஸப்யான்‌, காலித்‌ இப்னு வலித்‌, அம்ருப்னுல்‌ஆஸ்‌, ஸிரரர்‌ இப்னுல்‌ கத்தாப்‌ ஸூபைரா ஆகிய ஐவரும்‌, ஒவ்வொரு நாளும்‌ ஒவ்வொருவர்‌ தலைமை ஏற்றுப்‌ போர்‌ புசிந்தார்க: அவர்களால்‌ அகழைக்‌ கடக்க இயலலில்லை. படைகளை எல்லம்‌. ஒரே பக்கமாகத்‌ திரட்டி, அகழில்‌ அகலக்‌ குறைவான பகுதியைத்‌<noinclude></noinclude> iqcaiuazdzb30t4lbz9dn4kg61ccij9 250 669298 1987833 2026-11-07T06:46:15Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "147 தாக்கி, அதைக்‌ கடந்து, முஸ்லிம்களுடன்‌ சண்டை செய்வது எனத்‌ நதீர்மானித்தார்கள்‌.. அரபி தேசத்தில்‌ பிரபல போர்‌ வீரர்களான நெனபல்‌, ஹுபை..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987833 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||147| }}</noinclude>147 தாக்கி, அதைக்‌ கடந்து, முஸ்லிம்களுடன்‌ சண்டை செய்வது எனத்‌ நதீர்மானித்தார்கள்‌.. அரபி தேசத்தில்‌ பிரபல போர்‌ வீரர்களான நெனபல்‌, ஹுபைரா, அம்ரு, விரார்‌ ஆகிய நால்வரும்‌ குதிரைகளின்‌ மீது இருந்து அகழைத்‌ தாண்டி விட்டனர்‌. அவர்களில்‌ அம்ரு இப்னு அப்தூத்‌ மிகவும்‌ பிரபலமானவர்‌, அவரை அரபி தேசத்தார்‌ ஆயிரம்‌ குதிரை வீரர்களுக்கு சமானமாகக்‌ கருதியிருந்தார்கள்‌. முன்னர்‌, பத்ர்ச்‌ சண்டையில்‌ கரயம்‌ அடைந்து மக்காவுக்கு திரும்பிப்‌ போகும்போது ' முஸ்லிம்களைப்‌ பழிவாங்கும்‌ வரை, தண்‌ "தலையில்‌ எண்ணெய்‌ தடவுவதில்லை' எனச்‌ சபதம்‌ செய்திருந்தார்‌. அவருக்கு வயது அப்போது தொண்ணுறு அத்தகையவர்‌ எல்லோர்க்கும்‌ முன்னே சென்று, “என்னுடன்‌ சண்டை செய்வதற்கு யாராவது முன்‌ வருவார்களா? என்று கூறினார்‌. “நான்‌ வருகிறேன்‌” என்றார்கள்‌ அலீ, ஆனால்‌, அவர்கள்‌ போவதைப்‌ பெருமாணர்‌ தடுத்து விட்டார்கள்‌. முன்போலவே அம்ரு இரண்டாவது முறையும்‌ கூவினார்‌. அலீ அவர்களைத்‌ தவிர வேறு எவரும்‌ பதில்‌ அளிக்கவில்லை. மூன்றாவது முறையும்‌ அம்ரு கூவினார்‌. அப்போது பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ அலீ அவர்களுக்கு விடை கொடுத்து, : தங்கள்‌ கையிலிருந்த வாளையும்‌ கொடுத்து தலைப்பாகையும்‌ கட்டி விட்டார்கள்‌. உலகில்‌ எவரேனும்‌ மூன்று கோரிக்கைகளைத்‌ தம்மிடம்‌ வேண்டிக்‌: கொண்டால்‌, அவற்றில்‌ ஒன்றையேலும்‌ நிறைவேற்றி வைப்பதாக அம்ரு முன்னர்‌ ஒருமுறை வாக்களித்திருந்தார்‌. அந்த வாக்குறுதி பற்றி அம்ருக்கும்‌ அலீ அவர்களுக்கும்‌ உரையாடல்‌ நிகழ்ந்தது. “தீர்‌ இஸ்லாத்தைத்‌ தழுவுமாறு, உம்மைக்‌ கேட்‌! கொள்கிறேன்‌” என்றார்‌ அலி அவர்கள்‌,<noinclude></noinclude> pc4wj9f37xa9g5g0hb4sbwzcl8xv9r3 250 669299 1987834 2026-11-07T06:46:27Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "148 " அது இயலாத காரியம்‌” என பதில்‌ அளித்தார்‌ அம்ரு, சண்டையிலிருந்து திரும்பிப்‌ போய்விடும்‌” என்றார்‌ அலி அவர்கள்‌, “குறைஷிப்‌ பெண்களி..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987834 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||148| }}</noinclude>148 " அது இயலாத காரியம்‌” என பதில்‌ அளித்தார்‌ அம்ரு, சண்டையிலிருந்து திரும்பிப்‌ போய்விடும்‌” என்றார்‌ அலி அவர்கள்‌, “குறைஷிப்‌ பெண்களிடமிருந்து ஏளனச்‌ சொற்களைக்‌ கேட்கமுடியாது” என்று! பதில்‌ கூறினார்‌ அம்ரு, * என்னுடன்‌ சண்டை செய்ய வாரும்‌" என்றார்‌ அலி அவர்கள்‌, அதைக்கேட்டதும்‌ அம்ரு சிரித்துக்‌ கொண்டே, “இந்த வானத்தின்‌ கீழ்‌, இத்தகைய சோரிக்கையை என்னிடம்‌ எவரேனும்‌ விடுப்பார்கள்‌. என்று நூன்‌ எண்ணவே இல்லை” என்றூர்‌. ஹல்ரத்‌ அலீக்குக்‌ குதிரை கிடையாததால்‌, தாம்‌ மட்டும்‌ குதிரையின்‌ மீது இருந்து கொண்டு அவர்களுடன்‌ சண்டையிடுவது தம்‌ கெளரவத்துக்கு இழுக்கு என்று எண்ணி குதிரையை விட்டுக்‌ கீழே இறங்கி, “வாளினால்‌ முதலாவது குதிரையின்‌ காலை வெட்டினார்‌ அம்ரு. அதன்பின்‌, அவர்களுடைய பெயர்‌ என்ன வென்று கேட்டார்‌, அலி அவர்கள்‌, தங்கள்‌ பெயரைக்‌ கூறினார்கள்‌. "உம்முடன்‌ சண்டை செய்ய எனக்கு விருப்பம்‌ இல்லை” என்றார்‌ அக்கு, நான்‌ உம்மோடு சண்டை செய்ய விரும்புகிறேன்‌” என்றார்கள்‌ அல அதைக்‌ கேட்டலும்‌ அம்ருவுக்குக்‌ கோபம்‌ தாளவில்லை. வானை உருவி அவர்களுக்கு நேராக வீசினர்‌. ஐங்கள்டைய கேடயத்தினால்‌ அலீ அவர்கள்‌ அதைத்‌ தடுத்தார்கள்‌. ஆனால்‌, அவ்வாள்‌ கேடயத்தையும்‌ உடைத்துக்கொண்டு அவர்கள்‌ நெற்றியில்‌ பட்டது. அதனால்‌. சிறுகாயம்‌ உண்டாயிற்று, அந்தத்‌ தாக்குதலை அடுத்து, தங்கள்‌ வாணை அம்கு மீது வீசவே, அது அவருடைய தோளில்பட்டு உடலில்‌ கீழே இறங்கிவிட்டது. உடனே அலி அவர்கள்‌ “அல்லாஹ்‌<noinclude></noinclude> eaz1nejl5yhwds3zlxysex6m2ynp9qw 250 669300 1987835 2026-11-07T06:46:39Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "149 அக்பர்‌” என முழங்கினார்கள்‌. அம்ரு திடீரென்று சாய்ந்துவிட்டார்‌.. அதைக்‌ கண்டதும்‌ குறைஷி வீரர்கள்‌ எல்லோரும்‌ அலீ அவர்களைச்‌ சூழ்ந..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987835 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||149| }}</noinclude>149 அக்பர்‌” என முழங்கினார்கள்‌. அம்ரு திடீரென்று சாய்ந்துவிட்டார்‌.. அதைக்‌ கண்டதும்‌ குறைஷி வீரர்கள்‌ எல்லோரும்‌ அலீ அவர்களைச்‌ சூழ்ந்து தாக்கினார்கள்‌, ஆனால்‌, ஒருவர்‌ பின்‌ ஒருவராக, அலீயின்‌ வாளூக்கு அவர்கள்‌ இணைானரர்கள்‌. அதன்‌ பின்னர்‌, குறைஷிகள்‌ முஸ்லிம்கள்‌ இருக்கும்‌ இடத்தைந்‌ நோக்கிக்‌ கற்களையும்‌ அம்புகளையும்‌ விடாமல்‌ எறிந்து. கொண்டிருந்தார்கள்‌. 111. வீரச்‌ செயல்புரிந்த பெண்மணி அதழ்ச்‌ சண்டையின்‌ காரணமாக பெண்க: கோட்டைக்கு அனுப்பி வைக்கப்பட்டிருந்தனர்‌. அந்தக்‌ கோட்டை பனூகுறைலா கூட்டத்தூர்‌ வாழும்‌ இடத்துக்கு அருகில்‌ இருந்தது. முஸ்லிம்‌ வீர்கள்‌ எல்லோரும்‌ பெருமானார்‌ அவர்களூடன்‌ அசழிலிருந்து சண்டை செய்து கொண்டிருப்பதால்‌, பெண்கள்‌ இருக்கும்‌ கோட்டை பாதுகாப்பற்று இருக்கும்‌ என்று எண்ணி, யூதர்கள்‌ அதைத்‌ தாக்கத்‌ தீர்மாித்தார்கள்‌, முதலில்‌ நிலைமையை அறிந்து வருமாறு ஒரூ யூதரை அனுப்பினார்கள்‌. அந்த யூதர்‌ கோட்டையின்‌ வாசல்‌ வரை போய்க்‌ கோட்டையை எவ்வழியாகத்‌ தாக்கலாம்‌ என்று கவனித்துக்‌ கொண்டிருந்தார்‌. அந்த யூதர்‌ வருவதை பெருமானார்‌ அவர்களின்‌ மாமியார்‌ ஸபிய்யா நாச்சியார்‌ பார்த்து விட்டர்கள்‌. உடனே கோட்டையின்‌ காவலராயிருந்த கவிஞர்‌ ஹஸ்ரைனைக்‌ சப்பிட்டு, அந்த யூதரை வெட்டிவிடுமாறு கூறினார்கள்‌. ஹஸ்ஸான்‌ ஒரு நோயாளி. மேலும்‌ அவருடைய இருதயம்‌ பலவீனம்‌ அடைந்திருந்தது. அதனால்‌, சண்டை நடந்து கொண்டிருப்பதைக்கூட அவர்‌ காணச்‌ சகிக்க மாட்டார்‌. இந்தக்‌ காரணத்தை ஸபிய்யா நாச்சியாரிடம்‌ சொல்லி, "இவ்வேலைக்கு நான்‌ தகுதியுடையவனாக இருந்தால்‌ போர்‌ முனைக்குப்‌ போயிருக்கமாட்டேனா?” என்றார்‌. பாதுகாப்புள்ள<noinclude></noinclude> 51zsbv0jyryy00i2ayyba1nn40dquf0 250 669301 1987836 2026-11-07T06:46:53Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "150 உடனே ஸபிய்யா, கூடாரத்தின்‌ கம்பு ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு கோட்டையைலிட்டு வெளிமே வந்து, அந்த யூதருடைய தலையை நோக்கி ஒங்கி அடித்தார்கள்‌...."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987836 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||150| }}</noinclude>150 உடனே ஸபிய்யா, கூடாரத்தின்‌ கம்பு ஒன்றை எடுத்துக்கொண்டு கோட்டையைலிட்டு வெளிமே வந்து, அந்த யூதருடைய தலையை நோக்கி ஒங்கி அடித்தார்கள்‌. அந்த அடியினால்‌ மண்டை உடைந்து கீழே விழுந்தார்‌ அந்த யூதர்‌. அதன்பின்‌, ஸபிய்யா கோட்டைக்குள்‌ சென்று மாண்ட யூதருடைய ஆயுதங்களை எடுத்து வருமாறு ஹஸ்ஸானிடம்‌ ௯றினார்கள்‌. அவரோ “தமக்கு ஆயுதம்‌ அவசியம்‌ இல்லை" என்று. கூறி விட்டார்‌. மன்னர்‌ எதிரிகளுக்கு அச்சம்‌ உண்டரவதற்காக, அந்த யூதருடைய தலையை வெட்டி, கோட்டைக்கு வெளியே எறிந்து விடும்படி ஸபிய்யா சொன்னார்கள்‌. அதுவும்‌ ஹஸ்ஸானால்‌ இயலாது போயிற்று. பிறகு ஸபிய்யாவே அந்த வேலையையும்‌ செய்தார்கள்‌. இந்த நிகழ்ச்சியைக்‌ கண்டார்கள்‌ யூதர்கள்‌; சோட்டைக்குள்ளும்‌ படைகள்‌ இருப்பதாக . எண்ணி, அதைக்‌ தாக்காமல்‌. விட்டார்கள்‌. 112. “எனக்கு என்ன கட்டளை இடுகிறீர்கள்‌?” முற்றுகை தொடங்கி பல நாட்கள்‌ ஆகிவிட்டன. ஆனால்‌ குறைஷிகள்‌ எந்தப்‌ பயனையும்‌ காணவில்லை. அதனால்‌ குறைவி- யூதர்கலிடையே மனத்தளர்ச்சி உண்டாகியது. அவர்களுக்கு வர வர தம்பிக்கை குறைந்து கொண்டே, வந்தது. தவிர, இருபத்து நான்காயிரம்‌ வீரர்களுக்கு உணவு தயாரித்து அவிப்பது மிகவும்‌ சிரமமாகவும்‌ இருந்தது. இத்தகைய சந்தர்ப்பத்தில்‌ காலநிலையால்‌ பலமான புயல்‌ கிளம்பியது, அதனால்‌ எதிரிகளின்‌ கூடாரங்கள்‌ சிதைந்து போயின. அடுப்பின்‌ மீதிருந்த சமையல்‌ பாத்திரங்கள்‌ எல்லாம்‌ உருண்டு புரண்டு கீழே விழுந்தன. இதனாலும்‌ எதிரிகள்‌ தைரியத்தை இழந்தனர்‌.<noinclude></noinclude> 3x18ae1esvi2ugl7rnrnuo2g08edesr 250 669302 1987837 2026-11-07T06:47:06Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "151 மற்றொரு நிகழ்ச்சி: குறைஷிகளுடன்‌ சேர்ந்து சண்டைக்கு. வந்திருந்த கத்பான்‌ கூட்டத்தாரில்‌ பிரபலமானவரும்‌ மதிப்புமிக்கவருமான நயீமுப..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987837 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||151| }}</noinclude>151 மற்றொரு நிகழ்ச்சி: குறைஷிகளுடன்‌ சேர்ந்து சண்டைக்கு. வந்திருந்த கத்பான்‌ கூட்டத்தாரில்‌ பிரபலமானவரும்‌ மதிப்புமிக்கவருமான நயீமுப்னு மஸ்ஷூது என்பவர்‌ பெருமானார்‌ அவர்களிடம்‌ வந்து, “ஆண்டவனுடைய தூதரே, நான்‌ மனப்பூர்வமாய்‌ முஸ்லிம்‌ ஆகிவிட்டேன்‌. ஆனால்‌, இவ்விஷயம்‌ இதுவரை என்னுடைய கூட்டத்தாருக்குத்‌ தெரியாது. தாங்கள்‌ என்ன கட்டளையிட்டாலும்‌ அதை நான்‌ நிறைவேற்றத்‌ தயாராக. இருக்கின்றேன்‌” என்றார்‌, பெருமானார்‌ அவர்கள்‌, “எதிரிகளுக்குள்‌ பிரிவினை உண்டாக்குவதைத்‌ தவிர, ஒரு மனிதனால்‌ வேறு என்ன செய்ய முடியும்‌?” என்று சொன்னார்கள்‌. 113. எதிரிகளிடையே பிளவு உண்டாக்குதல்‌ கத்பான்‌ கூட்டத்தாரும்‌, பனூகுறைலா கூட்டத்தாரும்‌ வெகுகாலமாக நட்புறலோடு இருந்து வந்தார்கள்‌, கத்பான்‌ கூட்டத்தாரின்‌ தலைவர்‌ நயீம்‌, குறைலா கூட்டத்தாரிடம்‌. சென்று தலைவர்களை எல்லாம்‌ அழைத்து, “நான்‌ உங்களிடம்‌ ஒரு முக்கியமான விஷயத்தைப்‌ பற்றிக்‌ கேட்கப்‌ போகிறேன்‌. இப்பொழுநு, நீங்கள்‌ என்ன செய்து கொண்டிருக்கிநீர்கள்‌ என்பதைப்பற்றி சிறிதளவாவது. யோசித்தீர்களா? நான்‌ உங்களுடைய பழைய நண்பன்‌: உங்களுடைய நலத்தை விரும்புகிறவன்‌, நான்‌ சொல்ல வந்ததை. வெளிப்படையாகக்‌ கூறி விடுகிறேன்‌. உங்களுடைய நிலைமை வேறு; குறைஷிகளூடைய நிலைமை வேறு குறைவிகள்‌ மதீனாவில்‌ நிலையாக இருக்கக்கூடியவர்கள்‌ அல்லர்‌. அவர்களுக்கு மதீனாவில்‌ பிள்ளைகளோ, சொத்துக்களோ எதுவுமே இல்லை. சில நாட்கள்‌ இங்கே இருந்துவிட்டுப்‌ பிறகு திரும்பிப்போய்‌ விடுவார்கள்‌. முற்றுகையை நிறுத்தி, குறைஷிகள்‌ மக்காவுக்குத்‌ திரும்பிப்‌ போய்விட்டால்‌, பிறகு நீங்கள்‌ தனியாக முஸ்லிம்களை எ, நிற்க இயலுமா? நீங்களும்‌ முஸ்லிம்களும்‌ ஒரே பகுதியில்‌.<noinclude></noinclude> lhd3xym24qvnmxctsv6n4wgchswuu8x 250 669303 1987838 2026-11-07T06:47:18Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "152 இருப்பவர்கள்‌. அப்படியிருக்கும்போது, நீங்கள்‌ எதற்காக முஸ்லிம்களுடன்‌ விரோதத்தை உண்டாக்கிக்‌ கொள்ள வேண்டும்‌? உங்களூடைய நன்மையைக்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987838 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||152| }}</noinclude>152 இருப்பவர்கள்‌. அப்படியிருக்கும்போது, நீங்கள்‌ எதற்காக முஸ்லிம்களுடன்‌ விரோதத்தை உண்டாக்கிக்‌ கொள்ள வேண்டும்‌? உங்களூடைய நன்மையைக்‌ கருதி நான்‌ சொல்லும்‌ யோசனையும்‌ கேளுங்கள்‌. சண்டை செய்தே தீர வேண்டும்‌ என்ற எண்ணம்‌ உங்களுக்கு இருந்தால்‌, குறைஷித்‌ தலைவர்கள்‌ சிலரை உங்களிடம்‌ பிணையாக வைக்குமாறு கேளுங்கள்‌. சண்டையைக்‌ கடைசி வரை நடத்தாவிடில்‌, அந்தத்‌ தலைவர்களை விட முடியாது என்று சொல்லி விடுங்கள்‌. அவ்வாறு அவர்கள்‌ செய்தால்‌, உங்களைக்‌ கைவிட்டு அவர்கள்‌ ஓடமாட்டார்கள்‌” என்று கூறினார்கள்‌. மேலே கண்டவாறு நமீம்‌ கூறிய சொற்கள்‌, யூதர்களுடைய உள்ளத்தில்‌ நன்கு பதிந்தன. அவருடைய யோசனைப்படியே நடத்த வேண்டும்‌ என அவர்கள்‌ தீர்மானித்தார்கள்‌. 114, எதிரிகளிடையே குழப்பம்‌ குறைவிகள்‌ இருக்கும்‌ இடத்துக்கு கத்பான்‌ கூட்டத்தாரின்‌ தலைவர்‌ நயீம்‌ சென்று அபூலைப்யான்‌ முதலான தலைவர்களை எல்லாம்‌ அழைத்து: “நேற்று இரவு எனக்கு இரகசியமான செய்தி ஒன்று கிடைத்தது. நான்‌ உங்களுடைய பழைய நண்பன்‌; உங்களுடைய நன்மையை விரும்புகிறவன்‌. ஆகையால்‌ உங்களிடம்‌ சொல்லாமலிருக்க என்‌ மனம்‌ இடம்‌ கொடுக்கவில்லை. நீங்கள்‌ ஏமாந்து விடக்கூடாது. முன்பு பனூகுறைலா கூட்டத்தார்‌, முஹம்மதுடன்‌ உடன்டடிக்கை செய்து கொண்டிருந்தூர்கள்‌ அல்லவா? அந்த உடன்படிக்கைக்கு விரோதமாகத்‌ தானே இப்பொழுது இந்தச்‌ சண்டையில்‌ சேர்ந்திருக்கிறார்கள்‌? அவ்வாறு மாறியதைப்‌ பற்றி குறைலா கூட்டத்தார்‌ அச்சமுற்று, முஹம்மது அவர்களிடம்‌ ஒரு சேதி இரகசியமாகச்‌ சொல்லி அனுப்பியுள்ளார்கள்‌, அதாவது “ முன்னர்‌ நாங்கள்‌ செய்து கொண்ட உடன்படிக்கையை மீறி, நடந்து கொண்டதற்காக மிகவும்‌ வருந்துகிறோம்‌, மறுபடியும்‌, உங்களுடன்‌ புது உடன்படிக்கை செய்துகொள்ள விரும்புகிறோம்‌, எங்கள்மீது உங்களுக்கு நம்பிக்கை . உண்டாவதற்காக, குறைஷிகளிலிருந்தும்‌, கத்பான்‌ கூட்டத்திலிருந்தும்‌ சில<noinclude></noinclude> q8ecuw6b3cz4f05cwlvw1gve963fvgg 250 669304 1987839 2026-11-07T06:47:31Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "153 தலைவர்களை உங்களிடம்‌ ஓப்படைத்து விடுகிறோம்‌; அதன்பின்‌, நாம்‌ இரு கூட்டத்தாரும்‌ இணைந்து, அவர்களுடன்‌ சண்டை. செய்து அவர்களைத்‌ துரத..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987839 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||153| }}</noinclude>153 தலைவர்களை உங்களிடம்‌ ஓப்படைத்து விடுகிறோம்‌; அதன்பின்‌, நாம்‌ இரு கூட்டத்தாரும்‌ இணைந்து, அவர்களுடன்‌ சண்டை. செய்து அவர்களைத்‌ துரத்தி விடுவோம்‌, அவ்வாறு நாம்‌ செய்யாவிடில்‌, அவர்கள்‌ மதீனாவையும்‌, சுற்றுப்புறங்களையும்‌ கைப்பற்றி விடுவார்கள்‌. இதுவே அந்த இரகசியச்‌ செய்தி!” என்று. இவ்வாறு கூறி முடித்தார்‌ நயீம்‌. அவர்‌ கூறிய மேற்கண்ட செய்தி குறைஷிகளுக்குக்‌ கலக்கத்தை உண்டாக்கியது. நமீம்‌ கத்பான்‌ கூட்டத்தாரிடம்‌ சென்று அவர்களிடமும்‌. மேற்கண்டவாறு கூறினார்‌. அவர்களும்‌ கலங்கி விட்டனர்‌. கத்பான்‌ கூட்டத்தின்‌ தலைவரான நயீம்‌, பலூகுறைலா கூட்டத்தார்‌, குறைஷி கூட்டத்தார்‌, கத்பான்‌ கூட்டத்தார்‌ ஆகியோரிடையே சென்று, சாதுர்யமாகப்‌ பேசி, அவர்களிடையே. பிளவு உண்டாக்க முயன்றார்‌. 115. கூட்டத்தில்‌ பிளவு உண்டாகிவிட்டது குறைவிகளும்‌, கத்பான்‌ கூட்டத்தினரும்‌ கூடி ஆலோசித்தார்கள்‌. அயஜஹிலின்‌ மகன்‌ இக்ரிமாவையும்‌ இன்னும்‌ வேறு சிலரையும்‌ 'பனூகுறைலா கூட்டத்தாரிடம்‌ தூது அனுப்பினார்கள்‌. “இங்கே எங்களுடைய ஓட்டகங்களும்‌ குதிரைகளும்‌ துன்புற்றுக்‌ கொண்டிருக்கின்றன, ஆகையால்‌, நாளைக்‌ காலையில்‌ நாம்‌. அனைவரும்‌ ஒன்று சேர்ந்து போர்‌ செய்து ஒரு முடிவுக்கு. வந்துவிடுவோம்‌” இவ்வாறு தூது வந்த இக்ரிமா கூறினார்‌. அதற்கு, பனூகுறைலா கூட்டத்தின்‌ தலைவர்கள்‌, “நாளை எங்களுக்கு ஒய்வு நாள்‌, நாங்கள்‌ ஒரு வேலையும்‌ செய்ய மாட்டோம்‌.<noinclude></noinclude> rh3x1bf4fed2hl8m7nka45vi1kpes60 250 669305 1987840 2026-11-07T06:47:43Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "454 அதவும்‌ தவிர, நீங்கள்‌ உங்களுடைய தலைவர்களில்‌ சிலரை எங்களிடம்‌ பிணையாக ஒப்புவித்தால்‌ ஒழிய நாங்கள்‌ சண்டை செய்ய முடியாது. ஏனெனில்‌..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987840 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||154| }}</noinclude>454 அதவும்‌ தவிர, நீங்கள்‌ உங்களுடைய தலைவர்களில்‌ சிலரை எங்களிடம்‌ பிணையாக ஒப்புவித்தால்‌ ஒழிய நாங்கள்‌ சண்டை செய்ய முடியாது. ஏனெனில்‌ நாங்கள்‌ தனியாக நின்று, சண்டை செய்யுமாறு எங்களை விட்டுவிட்டு, தங்கள்‌ உங்கள்‌ நாட்டுக்கு ஒடிப்போய்விடுவீர்களோ என்று சந்தேகம்‌ எங்களுக்கு ஏற்பட்டிருக்கிறது” என்று கூறினார்கள்‌. அவர்கள்‌ அவ்வாறு கூறியதும்‌, குறைஷிகளும்‌, கத்பாள்‌ கூட்டத்தாரும்‌ நமிம்‌ வத்து, தங்களிடம்‌ கூறியவை. அனைத்தும்‌ உண்மையே என்‌ உறுதிப்படுத்திக்‌ கொண்டனர்‌, பின்னர்‌, அவர்களிடம்‌, “எங்கள்‌ தலைவர்களில்‌. யாரையும்‌ உங்களிடம்‌ நூங்கள்‌ பிணையாக ஒப்புவிக்க இயலாது. ஆனால்‌, அவச்யம்‌ சண்டை, செய்ய வேண்டும்‌ என்ற எண்ணம்‌ உங்களுக்கு இருந்தால்‌, நாளையே நடத்தி விடுவோம்‌” என்றனர்‌ குறைஷிகள்‌, "எங்களுக்குத்‌ திருப்தி ஏற்படாத வரையில்‌, நாங்கள்‌ உங்களுடன்‌ சேர்ந்து சண்டை செய்ப முடியாது! என்று கூறிவிட்டனர்‌ பனரகுறைலா கூட்டத்தினர்‌, இதிலிருந்து அவர்களுக்குள்‌ பிளவு உண்டாக்கி விட்டது, 116. எதிரிகள்‌ வந்த வழியே சென்றனர்‌ அழஸூப்யான்‌, குறைஷீகளை எல்லாம்‌ அழைத்து: “ நம்முடைய நாட்டைவிட்டு தாம்‌ அனைவரும்‌ இங்கு வந்து கஷ்ட நிலையில்‌ இருக்கிறோம்‌. நம்முடைய படைகளும்‌, ஒட்டகங்களும்‌, குதிரைகளும்‌ நலிவமைந்து சொண்டீருக்கின்றன, விர, புவலின்‌ கோரத்தால்‌ நாம்‌ அடுப்புப்‌ பற்ற வைக்கவும்‌, நம்முடைய உளவைத்‌ தயாரித்துக்‌ கொள்ளவும்‌ முடியவில்லை, இந்த நிலைமையில்‌ நாம்‌ இங்கு தாமதிப்பது சரியல்ல” என்று கூறி, ஒட்டகத்தில்‌ ஏறி அலர்‌. பறப்பட்டு விட்டார்‌. அதன்‌ பின்னர்‌, குறைஷிகள்‌ எல்லோரும்‌ அவரைப்‌ பின்தொடர்ந்து போய்விட்டார்கள்‌.<noinclude></noinclude> e3tqo9xp57iyc2xl5amkf3t8onq7qg4 250 669306 1987841 2026-11-07T06:47:55Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "155 குறைவிகளுடன்‌ வந்த கூட்டத்தினரும்‌ அவர்களைப்‌ பின்தொடர்ந்து செல்லலானார்கள்‌ மதீனாவவச்‌ சற்றிலும்‌ கவிந்து கொண்டிருந்த யுத்த மேக..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987841 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||155| }}</noinclude>155 குறைவிகளுடன்‌ வந்த கூட்டத்தினரும்‌ அவர்களைப்‌ பின்தொடர்ந்து செல்லலானார்கள்‌ மதீனாவவச்‌ சற்றிலும்‌ கவிந்து கொண்டிருந்த யுத்த மேகமானது. இருபத்து இரண்டு நாட்களுக்குப்‌ பிறகு குலைந்து விட்டத! இந்தச்‌ சண்டையில்‌ முஸ்லிம்களுக்கு உயிர்ச்சேதம்‌ மிகவும்‌ குறைவுதான்‌, ஆனால்‌ அவர்களுக்குப்‌ பாலமாகவும்‌ ஒளஸ்‌ குடும்பத்தாரின்‌ தலைவராகவும்‌ இருந்த தைத்‌-இப்னு-மு-ஆத்‌ என்பவர்‌ பலத்த காயமுற்றார்‌. 117. தோல்வியும்‌ தண்டனையும்‌ அதழ்ச்‌ சண்டை முடிவானதும்‌, படைகள்‌ ஆயுதங்களைக்‌ கீழே வைக்காமல்‌ பனூகுறைலா கூட்டத்தார்‌ வசிக்கும்‌ இடத்துக்குச்‌ செல்லுமாறு பெருமானார்‌ அவர்கள்‌ உத்தர விட்டார்கள்‌. அவர்கள்‌ சமாதானத்துக்கு வருவதாயிருந்தால்‌, போதிய காரணத்தைக்‌ கொண்டு அவர்களுடன்‌ சமாதானம்‌ செய்து கொள்ள வேண்டும்‌ என்ற எண்ணத்தோடுதான்‌ அங்கு சென்றார்கள்‌. ஆனால்‌, யூதர்கள்‌ சண்டை செய்வது என்றே தீர்மானித்து. விட்டனர்‌. அலீ அவர்கள்‌ முஸ்லிம்‌ படைகளூக்கு முன்‌, யூதர்களின்‌ கோட்டைக்கு அருகில்‌ சென்றபோது, பெருமானார்‌ அவர்களை யூதர்கள்‌ பகிரங்கமாக நிந்தனை செய்தார்கள்‌. அவர்களுடைய கோட்டைகள்‌ முற்றுகை இடப்பட்டன. ஒரு மாதம்‌ வரை முற்றுகை நீடித்தது. இறுதியில்‌, யூதர்கள்‌ பணித்து, ஸஅத்‌-இப்னு-முஆத்‌ ஏற்படுத்தும்‌ நிபந்தனைகளை ஏற்பதாக ஒப்புக்கொண்டனர்‌. குறைலா கூட்டத்தாருக்கும்‌ ஜைத்‌ குடும்பத்துக்கும்‌ வெகு காலமாக நட்பு இருந்து வந்தது. அதைக்‌ கருதி, தங்களுக்குச்‌ சாதகம்‌.<noinclude></noinclude> p0rgreljqauiahfffoyblfqo2jfm78m 250 669307 1987842 2026-11-07T06:48:07Z காயத்ரி1115 16736 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "156 செல்வார்‌ என்ற எண்ணத்தில்‌, அவர்கள்‌ எற்படுத்தும்‌ நிபந்தனையை ஒப்புக்‌ கொள்வதற்கு முன்வந்தனர்‌. மிகவும்‌ நெருக்கடியான சந்தர்ப்பத்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987842 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="காயத்ரி1115" />{{Rh||156| }}</noinclude>156 செல்வார்‌ என்ற எண்ணத்தில்‌, அவர்கள்‌ எற்படுத்தும்‌ நிபந்தனையை ஒப்புக்‌ கொள்வதற்கு முன்வந்தனர்‌. மிகவும்‌ நெருக்கடியான சந்தர்ப்பத்தில்‌ யூதர்கள்‌ துரோகம்‌ செய்தது ஸஅத்‌ அவர்களுக்கு அளவற்ற வருத்தத்தை அளித்தது. ஸதுத்‌ அவர்கள்‌ யூதர்களுடைய வேதக்‌ கட்டளை அனுசரித்துத்‌ தீர்ப்பளித்தார்கள்‌. பெருமானார்‌ அவர்களும்‌ அதற்கு சம்மதித்த ர்கள்‌. எத்‌ வழங்கிய தீ£ 1. சண்டை, செய்வதற்குச்‌ சக்தியுள்ள ஆண்களுக்கு மரண தண்டனை 2. பெண்கள்‌, பிள்ளைகளுக்குச்‌ சிறை தண்டனை 2, பொருள்கள்‌ பறிமுதல்‌ செய்யப்படவேண்டும்‌. பெருமானார்‌ அவர்களின்‌ தீர்ப்பின்படி நடப்பதற்கு யூதர்கள்‌ சம்மதித்திருந்தால்‌, முன்னர்‌ பணூநலீர்‌ கூட்டத்தாருக்குச்‌ செய்த. தீர்மானப்படியே செய்திருப்பார்கள்‌. (யூதர்களுடைய வேதமான தெளராத்தில்‌, பகைவர்களிடம்‌. எவ்வாறு நடந்து கொள்ளவேண்டும்‌ என க்ழப்பட்டுள்ளதோ. அவ்வாறே ஸத்‌ தீர்மானித்தார்‌). யூதர்களில்‌ தானூறு பேர்கள்‌ கொல்லப்பட்டனர்‌. கோட்டை மதில்‌ மீது இருந்து ஒரு பெரிய கல்லை, ஒரு முஸ்லிம்‌ மீது போட்டுக்‌ கொன்றதற்காக ஒகு பெண்ணும்‌ கொல்லப்பட்டாள்‌. அடுத்து, கொல்லப்பட்டவர்களில்‌ பனூநலீர்‌ கூட்டத்தின்‌ தலைவர்‌ ஹூியய்‌-இப்னு-அக்தப்‌ ஒருவர்‌. முஸ்லிம்களுடன்‌ ஏற்பட்டிருந்த உடன்படிக்கைக்கு மாறாக, நெருக்கடியான சந்தர்ப்பத்தில்‌ அவர்களைக்‌ கைவிட்டு அவர்கள்க்கு விரோதமாகச்‌ சண்டை செய்யுமாறு பலூகுறைலா கூட்டத்தாரைத்‌ தூண்டியவர்‌ அவரே. அதைத்‌ தவிர அவருடைய கூட்டத்தாருடன்‌ மதீனாவை. விட்டு வெளியேறி, கைபருக்குக்‌, போகும்போது, பெருமாணர்‌<noinclude></noinclude> 0yvk689tpf0ghb1kh63tc012kvqhaok 250 669308 1987843 2026-11-07T06:58:25Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "பெற்றவை முதல்திருவந்தாதி (100), இரண்டாம் திருவந்தாதி (100), மூன்றாம் திருவந்தாதி (100) என்னும் மூன்று அந்தாதிப் பிரபந்தங்கள் ஆகும். திருமழிசையா..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987843 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திவ்வியப் பிரபந்தம்|625|திவ்வியப் பிரபந்தம்}}</noinclude>பெற்றவை முதல்திருவந்தாதி (100), இரண்டாம் திருவந்தாதி (100), மூன்றாம் திருவந்தாதி (100) என்னும் மூன்று அந்தாதிப் பிரபந்தங்கள் ஆகும். திருமழிசையாழ்வாரால் இயற்றப்பெற்றவை திருச்சத் விருந்தம் (120), நான்முகன் திருவந்தாதி (96) என்னும் இரண்டு பிரபந்தங்கள். நம்மாழ்வாரால் அருளப் பெற்றவை திருவாய்மொழி (1102), திருவிருத்தம் (100), திருவாசிரியம்(7), பெரியதிருவந்தாதி (87) என்னும் நான்கு பிரபந்தங்கள் மதுரகவியாழ்வாரால் இயற்றப்பட்டது கண்ணி நுன்சிறுத்தாம்பு (11) என்னும் பிரபந்தம். குலசேகராழ்வார் இயற்றியது பெருமாள் திருமொழி (105) திருப்பல்லாண்டு (12), பெரியாழ்வார் திருமொழி (461) என்னும் இரண்டும் பெரியாழ்வாரால் இயற்றப்பெற்றவை. திருப்பாவை (30), நாச்சியார் திருமொழி (143) ஆகிய இரண்டு பிரபந்தங்கள் ஆண்டாளால் பாடப்பெற்றவை தொண்டரடிப் பொடியாழ்வார் பாடியவை திருமாலை (45), திருப்பள்ளியெழுச்சி (10) என்னும் இரண்டு பிரபந்தங்கள். திருப்பாணாழ்வாரால் அருளிச் செய்யப்பட்டது அமலனாதிப்பிரான் (10), திருமங்கையாழ்வார் இயற்றியவை பெரிய திருமொழி (1084) திருக்குறுந்தாண்டகம் (20), திருநெடுந்தாண்டகம் (30), திருவெழுக்கூற்றிருக்கை (1), சிறிய திருமடல் (77½), பெரிய திருமடன்(48½) ஆகிய ஆறுபிரபந்தங்கள். இப்பிரபந்தங்கள், ‘தொண்டர்க்கமுதுண்ணச் சொல் மாலைகள்’ ‘பாலேய் தமிழர் இசைகாரர் பத்தர் பரவும் ஆயிரம்’ எனப் புகழ்ந்துரைக்கப்படும். வடமொழி வேதங்களில் தோன்றும் ஐயங்களை இவற்றை ஓதித்தெளியலாம் என்பது பேரறிஞர்கள் தம் துணிபு பிறருக்குத் தெரியாமல் ஆழ்ந்து மறைந்து கிடக்கும் எல்லாப் பொருளையும் ஆழ்ந்து அறிவதாலும், இறைவனின் மங்கல குணங்களில் ஆழங்காற்படுவதால் இப்பெரியார்கள் ஆழ்வார்கள் எனப்பட்டனர். ஆழ்வார்கள் வாழ்ந்த காலம் கி.பி.3-ஆம் நூற்றாண்டு கி.பி.9-ஆம் நூற்றாண்டு வரை என்பர் முதல் வரலாற்றுணர்வோடு இவர்களைக் குறித்து ஆராய்ச்சி புரிந்த அறிஞர். சிதம்பரத்திற்கு மேற்கே 22 கி.மீ. தொலைவிலுள்ள வீரநாராயணபுரம் என வழங்கப்படும் காட்டு மன்னார் கோவிலில் தோன்றிய நாதமுனிகள், நம்மாழ்வாரின் புகழ்பரப்புவதையே தம் வாழ்நாளின் குறிக்கோளாகக் கொண்டு வாழ்ந்த மதுரகவியாழ்வாரின் பரம்பரையில் தோன்றிய பராங்குசதாசர் என்னும் பெரியாரின் உதவியால் நாலாயிரத்தையும் பெற்றுத் தொகுத்தளித்தனர் என்பது வரலாறு. முதலாயிரம், பெரியதிருமொழி, திருவாய்மொழி, இயற்பா என நாள்கு பெரும்பிரிவுகளாக இவற்றை அமைத்து இயற்பா நீங்கலாக ஏனைய இசைப்பாடல்களுக்கு, இசைவகுத்து அடைவு செய்தவர் இப்பெரியாரே. முதலாயிரத்தில் 947 செய்யுட்களும், இரண்டாம் ஆயிரத்தில் 1184 செய்யுட்களும் அடங்கியுள்ளன. திருவாய்மொழியை மூன்றாம் ஆயிரமாகக் கொள்ளும் முறையும் உண்டு. திருவாய்மொழியில் 1102 செய்யுட்கள் உள்ளன. இயற்பாவில் அடங்கும் பெரியதிருமடல், சிறிய திருமடல் ஆகிய இரண்டு பிரபந்தங்களிலும் காணப்படும் கண்ணிகளைக் கணக்கிட்டு இவ்விரு நூல்களுள் 266 செய்யுட்கள் உள்ளனவாகக் கூறும் மரபு உண்டு. இவற்றுடன் இராமானுச நூற்றந்தாதியில் உள்ள 108 செய்யுட்களைக்கூட்டிக் கணக்கிட்டு 4000 பாடல்கள் திவ்வியப் பிரபந்தத்தில் உள்ளனவெனக் கூறுவர் ஒரு சாரார். இராமானுச நூற்றந்தாதியைக் கணக்கில் சேர்க்காமலும், இரு மடல்களையும் இரண்டு செய்யுட்களாகக் கணக்கிட்டும் நாலாயிரத்தைத் தொகுத்துக் காட்டும் வேறு சில மரபுகளும் உண்டு. முதலாழ்வார்கள் மூவரும் திருக்கோவலூரில் ஓர் இடைகழியில் ஒன்று கூடிய பொழுது ‘வையம்தளியா’ என்றும், ‘அன்பே தகளியா’ என்றும் ‘திருக்கண்டேன்’ என்றும் தொடங்கி முதல் மூன்று திருவந்தாதிகளை அருளிச் செய்தனர் என்பது ஒரு வரலாறு. பாரதநாடு முழுவதும் திரிந்து பல சமயங்களின் உண்மைகளைக் கேட்டறிந்து, இறுதியில் பொய்கையாழ்வாரால் திருத்திப் பணி கொள்ளப்பட்டு வைணவ சமயத்தை மேற்கொண்டவர் திருமழிசை யாழ்வார். இவரது திருச்சந்தவிருத்தம், தமிழின் சந்த நயங்களை வெளியிடும் அரிய பிரபந்தம் ஆகும். நான்முகன் திருவந்தாதி முதற்குறிப்பால் பெயர்பெற்றது. ஆழ்வார்கள் பன்னிருவரில் தலைவர் நம்மாழ்வார். இவரை அவயவியாகவும், மற்றுமுள்ள ஆழ்வார்களை அவயவமாகவும் கொள்ளுதல் வைணவ சமயமரபாகும். இவர் இளம் பருவத்திலேயே இறைவனால் ‘மயர்வற மதிநலம் அருளப் பெற்றவர்’. ‘தேவு மற்றறியேன்’ என்று நம்மாழ்வாரைக் குருவாகவும், தெய்வமாகவும் போற்றி வாழ்ந்தவர் மதுரகவியாழ்வார், மதுரகவியாழ்வார் தம் குருவாகிய நம்மாழ்வாரின் புகழையே பாடிய ‘கண்ணி நுண் சிறுத்தாம்பு’ இறைவன் புகழ்பாடும் பாசுரங்கள் அடங்கிய நாலாயிரப் பிரபந்தத்துள் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. சேரர் குலத்தோன்றலாகிய குலசேகராழ்வார் ‘அவன் அடிசூடும் அரசையல்லால் அரசாக எண்ணேன் மற்றரசு தானே’ எனவும், ‘மெய்யில் வாழ்க்கையை மெய்யெனக் கொள்ளும் இவ்வையம் நன்னொடும் கூடுவதில்லையான்’ எனவும் கூறி நெஞ்சு<noinclude> <b>வா.க.10 - 40</b></noinclude> gbsn7jvjpo0e1leoezjv15nnbmwmg1d 250 669309 1987844 2026-11-07T07:14:20Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "நெக்குருகிப் பாடிய பாசுரங்களின் தொகுப்பே பெருமான் திருமொழி, சீவில்லிபுத்தூரில் இறைவனுக்குத் திருநந்தவனம் அமைத்துப் பூமாலை தொடுத்து..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987844 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திவ்வியப் பிரபந்தம்|626|திவ்வியப் பிரபந்தம்}}</noinclude>நெக்குருகிப் பாடிய பாசுரங்களின் தொகுப்பே பெருமான் திருமொழி, சீவில்லிபுத்தூரில் இறைவனுக்குத் திருநந்தவனம் அமைத்துப் பூமாலை தொடுத்துப் பணிபுரிந்து வந்த விட்டுணு சித்தரே, ‘சோராத காதற் பெருஞ்சுழிப்பால் தொல்லைமாலையென்னும் பாராதவனைப் பல்லாண்டு என்று காப்பிடும்’ பெருஞ்செயலால் பெரியாழ்வார் எனச் சிறப்பிக்கப்படுவர். பெரியாழ்வாரின் திருமகளாய் வளர்ந்து, ‘சூடிக்கொடுத்த சுடர்க் கொடியாய்’ விளங்கியவர் ஆண்டாள். ‘மானிடவர்க்கென்று பேச்சுப்படில் வாழ்கில்லேன்’ என்று திருவரங்கப் பெருமானையே மணவாளனாக அடையப் பெருவேட்கை கொண்டவர் இக்கோதை நாச்சியார். தொண்டரடிப் பொடிவாழ்வார் விப்பிரநாராயணன் எனவும் வழங்கப்படுவார். திருமாலின் நாம சங்கீர்த்தனத்தில் கிட்டும் பேரானந்தம் இந்திரலோக வாழ்க்கையிலும் இல்லை என்னும் கருத்துடையவர் இப்பெரியார். திருப்பாணாழ்வார், இறைவர் திருமுன்னர் யாழிசைத்து, பெருமானை உகப்பித்து வாழ்ந்தவர். ‘திருவரங்கப் பெருமா’னின் திருமேனி எழிலில் ஈடுபட்டு,-‘என் அமுதினைக் கண்ட கண்கள் மற்றொன்றினைக் காணாவே’ எனப் பாடியவர். ‘மாறன் பணித்த தமிழ் மறைக்கு மங்கையார்கோன் ஆறங்கம் கூற அவதரித்தார்’ என்பது திருமங்கையாழ்வாரைப் பற்றிய புகழ்மாலை. குறுநில மன்னராகத் தோன்றி, இறைவனால் திருமந்திர உபதேசம் பெற்று, அர்ச்சாவதாரங்களில் பெரிதும் ஈடுபாடு கொண்டு, வைணவத் திவ்விய தேசங்களில் பெரும் பாலானவற்றைக் கண்டு மகிழ்ந்து மங்களாசாசனம் செய்தவர் இப்பெரியார். ஆழ்வார்கள் சாதிகுல வேற்றுமை பாராது, அன்பு நெறியினை மேற்கொண்டு தமிழகத்தின் வாழ்வில் ஒரு புதிய நெறியை உருவாக்கிய உத்தமர்கள். பிள்ளைத்தமிழ், எழுகூற்றிருக்கை, தாலாட்டு, பாதாதி கேசம், மடல், தாண்டகம், தூது, பாவைப் பாட்டு, பல்லாண்டு, குழமணிதூரம், தடம் பொங்கத் தாம் பொங்கோ, உந்தி பறத்தல், கோத்தும்பி, அந்தாதி முதலியபிரபந்த வகைகளைத் தமிழுக்கு அருங்கொடையாக வழங்கியவர்கள் ஆழ்வார்கள். பிற்காலம் பிரபந்த இலக்கணப்படி அமைந்த பிள்ளைத் தமிழ் நூல்கள் பலவற்றுள்ளும் காணப் படாத பல அரிய செய்திகள் பெரியாழ்வாரும், திருமங்கையாழ்வாரும் பாடிய பிள்ளைத்தமிழ்ப் பாசுரங்களில் காணப்படுகின்றன. தளர்நடைப் பருவம், அச்சோப் பருவம், புறம்புல்கல், பூச்சிகாட்டுதல், முலையுண்ணல், காதுகுத்துதல், நீராட்டம், குழல்வாரக் காக்கையை வாவெனல், கோல்கொண்டு வாவெனல், பூச்சூட்டல் முதலியவை பெரியாழ்வார் பாடிய பிள்ளைத்தமிழ்ச் செய்யுள்களில் காணப்படும் சிறப்புச் செய்திகளாகும். திருவெழுகூற்றிருக்கை என்னும் அரிய சித்திரகவி வகையைச் சேர்ந்த பிரபந்தம் நக்கீரராலும், சம்பந்தப் பெருமானாலும் பாடப்பட்டுள்ளன. வைணவ மரபில் திருமங்கையாழ்வார், திருக்குடந்தைத் தலத்தைக் குறித்து ஒரு திருவெழுகூற்றிருக்கை இயற்றியுள்ளார். சைவத்தில் மாணிக்கவாசகர் திருவெம்பாவை அருளியது போன்று, வைணவ சமய மரபில் ஆண்டாள் திருப்பாவை அருளியுள்ளார். இத்திருப்பாவையை அவர் ‘சங்கத் தமிழ் மாலை முப்பது’ எனச் சிறப்பித்துக் கூறுவார். ‘குழமணிதூரம்’ ‘தடம் பொங்கத்தாம் பொங்கோ’ என்பன இலங்கைப் போரில் தோற்ற அரக்கர் அஞ்சிப் பாடிய பாவனையில் திருமங்கையாழ்வாரால் பாடப்பெற்ற புதுவகைப் பாடல்கள் ஆகும். பெரியாழ்வார் பாதாதி கேசம், திருத்தாலாட்டு ஆகிய பொருள்களின் மேல் பாசுரங்களைப் பாடியுள்ளார். உலகம் முழுவதும் காணப்படும் மெய்யுணர்வாளர்களுள் சிலர் நாயகநாயகி பாவத்தை மேற்கொண்டுள்ளனர். தம் அனுபவங்களைச் சொற்களில் வடித்துக் கொடுத்துள்ளனர். எனினும், உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளும் உருக்கம் மிகுந்த கவிதைகளாக வெளியிட்டவர்கள் சிலரே. ஆழ்வார்கள் இறையன் பில் ஆழங்காற்பட்டவர்களாதலால் நாயக நாயகி பாவத்தைச் செஞ்சொற்கவிகளாக வெளியிடுவதில் தலைசிறந்து விளங்குகின்றார்கள். பள்ளத்தை நோக்கிப் பாயும் வெள்ளத்தைப் போல் ஆண்டாளின் அளவற்ற பக்தி, அகப்பொருட் பாடல் மரபில் நாச்சியார் திருமொழியில் வெளியிடப்படுகின்றது. இறைவனைத் தலைவனாகவும், தம்மைத் தலைவியராகவும் பாவித்து ஆழ்வார்கள் நாயக, நாயகி பாவத்தில் பாடிய அகப்பொருட் பாசுரங்கள் தனிச் சிறப்பு வாய்ந்தவை. சங்க காலத்தில், மானுடக் காதலின் வெளியீடாகத் திணைத்துறைப் பாகுபாடுகளோடு பாடப்பட்ட செய்திகள் ஆழ்வார்களின் காலத்தில் தெய்விகக் காதல் பெருக்கெடுக்கும் செந்தமிழ்ப் பனுவல்களாக உருமாற்றம் பெற்றன. உலகில் வேறெந்த மொழியின் இலக்கியத்திலும் இத்துணை நயத்துடன் காணப்பெறாத இவ்வரிய பாசுரங்களுக்கு ‘சுவாபதேசம் என்னும் முறையில் தத்-<noinclude></noinclude> 2wj1ioab2kd9x0nlom6i6tiovtsyjsg 250 669310 1987845 2026-11-07T07:24:30Z Desappan sathiyamoorthy 14764 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "இவருக்கு உடன்பாடு. உடலினுள் நிகழும் நுணுக்கமான செயலைக்கூடப்புற நடத்தையாக இவர் விளக்குவார். உடற்பகுதியினது இயக்கங்களின் விளைவே உள்ளத..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987845 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Desappan sathiyamoorthy" />{{rh|நடத்தைக்‌ கோட்பாடு|181|நடத்தைக்‌ கோட்பாடு}}</noinclude>இவருக்கு உடன்பாடு. உடலினுள் நிகழும் நுணுக்கமான செயலைக்கூடப்புற நடத்தையாக இவர் விளக்குவார். உடற்பகுதியினது இயக்கங்களின் விளைவே உள்ளத்தில் செயல்களெனப்படுகின்றது. என்பார். எடுத்துக்காட்டாக, சிந்தனை என்பது குரல் நாண்களின் நுட்பமான துடிப்பின் விளைவு என்பதாகக் குறிப்பிடுகிறார். இவரும் இக்கொள்கையினரும் மனித நடத்தையை, இயக்க நடத்தை, குரல் நாண்களின் அசைவுகள், உள்ளுறுப்புகளின் இயக்கத்தினின்றும் எழும் நடத்தைகள் என மூவகைப்படுத்துவர். மேலும் நடத்தையின் அடிப்படை மறிவினை போன்ற இயற்கையாக அமைந்த தூண்டல், துலங்கல் தொடர்புகளாகும்; வளர்ச்சி பெற்ற மனிதனிடம் காணப்படும் நடத்தைக் கோலங்களுக்குக் காரணம் இயற்கைத் தூண்டல்கள் ஆக்க நிலையுறுத்தப்படுதலாகும் என்பது இக்கொள்கையார் விளக்கமாகும். இக்கொள்கையினரால் ஆய்வில் புறவய முறைகளும், பரிசோதனை முறைகளும் சிறப்பிடம் பெற்றுள்ளன. நடத்தைக் கொள்கையினர் விலங்குகளின் நடத்தை பற்றியும் அரிய சோதனைகளை நடத்தி விளக்கம் தந்துள்ளனர். இருபதாம் நூற்றாண்டில் உளவியல் வளர்ச்சியில் நடத்தைக் கொள்கையினருக்குச் சிறப்புப் பங்குண்டு, அமெரிக்க உளவியலறிஞர்களிடம் நடத்தைக் கொள்கையின் தாக்கம் மிகுதியாகும். இக்கொள்கையுடன் நெருங்கிய தொடர்பு கொண்டுள்ள உளவியலறிஞர்களில் குறிப்பிடத்தக்கவர்கள் ஓல்ட்டு, அண்டர், தால்மென், இசுகின்னர் (Skinner) ஆகியோர் ஆவர். இவர்களுள் தால்மென் போன்றோர் மனிதன் கற்றலில் பல உண்மைகளைத் தந்துள்ளனர். இசுகின்னர் செயல்சார் ஆக்கநிலையுறுத்தல் என்ற கருத்தையும் திட்டமிட்டதைக் கற்றல் என்ற தனிக்கற்றல் முறையையும் தந்துள்ளார். வளர்ந்து வரும் உளவியலின் பகுதியான கல்வி உளவியலில் நடத்தைக் கொள்கையினரின் பங்கு சிறப்பிடம் பெற்றுள்ளது. {{Right|<b>செ.செ.</b>}} <section end="நடத்தைக்‌ கொள்கை"/> <section begin="நடத்தைக் கோட்பாடு"/> {{dhr}} {{larger|<b>நடத்தைக் கோட்பாடு:</b>}} உளவியல் நன்கு வரையறுக்கப்பட்ட வழிமுறைகளைக் கொண்டு 20-ஆம் நூற்றாண்டுத் தொடக்கத்திலிருந்து வளர்ந்து, தத்துவத்தின் ஒரு கிளையாகக் கருதப்பட்டு அறிவியலுக்கு வேண்டிய தனித்தகுதியைப் பெறத்தொடங்கியது. இவ்வளர்ச்சிக்குப் பல கோட்பாடுகள் காரணமாக இருந்தன. அவற்றுள் நடத்தைக் கோட்பாடும் (Behaviour Theory) ஒன்றாகும். அகவய நோக்குக் கோட்பாட்டு (School of Introspection) மரபிற்கு எதிர்ப்புத் தெரிவிக்கும் நோக்கத்துடன் நடத்தைக் கோட்பாடு அமெரிக்க நாட்டைச் சேர்ந்த வாட்சன் (Watson) என்பவரால் முதலில் தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இவர், மனிதனின் அல்லது குழந்தையின் அல்லது விலங்கின் நடத்தையைப் படிப்பதன் மூலம்தான் உளவியலை அறிவியலின் எல்லைக்குள் கொணரமுடியும் என்று முன்மொழிந்தார். இருந்தாலும் வாட்சனுக்கு முன்பே மக்டூகல் (McDougall) போன்ற சில உளவியல் வல்லுநர்கள் உள்ளத்தைப் பற்றிப் படிக்க நடத்தையைக் கொண்டு அறியவேண்டும் மென்று கூறியுள்ளனர். ஆனால் இவ்வுளவியல் வல்லுநர்களுக்கும் வாட்சனுக்கும் உள்ள அடிப்படை வேறுபாடாவது, மக்டூகல் முதலியோர் அகவயநோக்கிற்கு முதன்மை கொடுத்ததாகும். தார்ண்டைக்கு என்ற இன்னொரு அமெரிக்க வல்லுநர், விலங்கின் நடத்தையைச் சோதனை செய்து விலங்கு எங்ஙனம் இயல்பான மற்றும் இயற்கையான ஆற்றலுடன் (Instinctive Capacity) கற்கிறது என்பதைக் காட்டினார். அவர் கோழிக்குஞ்சு, பூனை, குரங்கு முதலியவை மீது சோதனைகளை நடத்தி விலங்குகள் ‘முயற்சி மற்றும் பிழை’ (Trial and Error) மூலம் கற்பதாகக் கருத்துத் தெரிவித்தார். அதாவது வினா ஒன்றிற்குத் தகுந்த விடை கிடைக்க, தவறான இயக்கங்களைத் தவிர்த்துச் சரியான இயக்கங்களை வலுப்படுத்திச் செயற்படுவது என்பதாகும். ஆனால் இது எவ்வாறு நடக்கிறது என்பதை அவரால் சரிவர விளக்க இயலவில்லை. ஏனெனில் அகவயநோக்கு முறையை, விலங்குகளிடம் பயன்படுத்த முடியாது. இருந்தாலும் தார்ண்டைக்கு கற்கும் முறை இரு விதிகளை (Laws) உள்ளடக்கியதாக இருக்கவேண்டுமெனக் கருதினார். அவ்விரண்டு விதிகளாவன: 1) பயிற்சி விதி (Law of Exercise), 2) விளைவு விதி (Law of Effect) எவ்வளவு மிகுதியாகக் கற்கிறோமோ அவ்வளவு மிகுதியாக வெற்றி அடைகிறோம். எவ்வளவு மிகுதியாக வெற்றி காண்கிறோமோ அவ்வளவு மிகுதியாக உளநிறைவு அடைகிறோம் என்று சுருக்கமாகத் தார்ண்டைக்குத் தமது கருத்தினைத் தெரிவித்தார். தார்ண்டைக்கின் இக்கருத்தினை எதிர்ப்புறமாக எண்ணிப் பார்த்தாலும் அதுவும் உண்மையாக இருக்கலாம். கல்வி உளவியலைப் (Educational Psychology) படிக்கும் போது தார்ண்டைக்கு இதேமுறையைப் பயன்படுத்தி (அதாவது விலங்கைப் பற்றிப் படிக்கும் முறை) குழந்தையின் நடத்தையை அறிய முயன்றார். பின்னர், படிப்படியாகத் தொடர்ந்து பல சோதனைகளை நடத்தி மனிதனின் இயல்பை அறிய வேண்டுமாயின் அவனது நடத்தையை நன்கு கவனத்துடன் படிக்க வேண்டும் என்று கூறினார். வாட்சன், தார்ண்டைக்கின் நோக்கைத் தொடர்ந்து நடத்தைக் கோட்பாட்டிற்காக உறுதியுடன் வாதாடி-<noinclude></noinclude> 1vu5gqkinvud5ayht4an7mhlxwjfjua 250 669311 1987846 2026-11-07T07:26:42Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "துவப் பொருள் விரித்துரைப்பர் வைணவப் பெரியோர். இம்மரபின் விரிவு ‘ஆசாரிய இருதயம்’ என்னும் நூலிற் காணப்படும். நான்முகன் திருவந்தாதியில..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987846 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திவ்வியப் பிரபந்தம்|627|திவ்வியப் பிரபந்தம்}}</noinclude>துவப் பொருள் விரித்துரைப்பர் வைணவப் பெரியோர். இம்மரபின் விரிவு ‘ஆசாரிய இருதயம்’ என்னும் நூலிற் காணப்படும். நான்முகன் திருவந்தாதியில் (39) கூடல் இழைத் தலைக் கூறும் முறையில் இந்நெறிக்குத் தோற்றுவாய் செய்கிறார் திருமழிசை யாழ்வார், பெரியாழ்வார், குலசேகரர், திருமங்கையாழ்வார், நம்மாழ்வார், ஆண்டாள் ஆகியோர் அகப்பொருண் மரபில் சிறப்பான பாசுரங்கள் பாடியுள்ளனர். திருமங்கையாழ்வார் சங்க காலத்தில் தனிப் பாடல்களில் இடம் பெறும் மடலேறும் செய்தியைப் பெருக்கிச் ‘சிறிய திருமடல்’, ‘பெரியதிருமடல்’ என்னும் இரு புது வகைப் பிரபந்தங்களை அருளிச் செய்துள்ளார். சங்க காலத்தில், ஆண்கள் மடலேறுவதாகக் கூறுவரேயன்றிப் பெண்டிர் மடலேறுவதாகக் கூறுதல் புலனெறி வழக்கில் காணப்படவில்லை. ஆனால், திருமங்கையாழ்வார் நாயகி நிலையில் பாடிய இம்மடல்களில் தலைவி மடலேறத் துணிந்ததாகக் கூறிப் புதுமரபு படைத்துள்ளார். இவரை, வைணவ உலகில் பரகால நாயகி எனப் போற்றுவர். நம்மாழ்வார் திருவாய்மொழியிலும், திருவிருத்தத்திலும் உள்ளத்தைக் கொள்ளை கொள்ளும் அகப்பொருட் பாசுரங்கள் பலவற்றைப் பாடியுள்ளார். இவரைப் பராங்குச நாயகி எனப் போற்றுவர். ஆண்டாள், பெண்ணாகையால், நாயகிபாவம் இவருக்குச் செயற்கையாக வரவழைக்க வேண்டாது இயற்கையாகவே அமைந்தது. ‘வாரணமாயிரம்’ என்னும் பத்தில் மது சூதனனாகிய கண்ணபிரான் தம்மைக் கைத்தலம் பற்றி மணம் புரிந்த செய்தியைக் கனவில் கண்டதாகப் பாடியுள்ள பகுதி தமிழ் இலக்கிய வரலாற்றில் சிறப்பிடம் பெறத்தக்கது. இராமானுசப் பெருந்தகையைக் குறித்து திருவரங்கத்தமுதளாரால் இயற்றப்பெற்ற இராமனுச நூற்றந்தாதி நாலாயிரத்தின் இறுதியில் வைக்கப்பட்டுள்ளது. தென்னக வைணவத்தைச் சீர்பெறச் செய்த வரும், அணைத்துயிர்களும் உய்திபெறவேண்டும் என்னும் பெரு நோக்குடன் திருக்கோட்டியூர்தம்பியின்பால் தாம் அரிதில் முயன்று பெற்ற திருமந்திரமறை பொருளை ‘ஆசையுடையோர்க்கெல்லாம்’ அருளிய வள்ளலுமாகிய எதிராசர் என்னும் இராமானுசப் பெருந்தலையில் ஏற்றங்களை இனிதியம்பும் இவ்வத்தாதி, இதன் சிறப்பும் சீர்மையும் நோக்கி நாலாயிரத்தின் இறுதியில் சேர்க்கப்பட்டுள்ளது. இறைவனைப் பரத்துவம், வியூகம், விபவம், அந்தரியாமித்துவம், அர்ச்சாவதாரம் என்னும் ஐந்து நிலைகளில் காண்பது விசிட்டாத்து வைதமாகிய வைணவத் தத்துவம். இவ்வைந்து நிலைகளிலும் அர்ச்சாவதாரமே ஆழ்வார்களின் உள்ளத்தைக் கவர்ந்தது. திவ்விய தலங்களிலே மக்கள் எளிதில் கண்டு சேவை புரியத்தக்க வகையிலே எழுந்தருளிக் காட்சி வழங்கும் அர்ச்சாவதாரங்களில் மிகுந்த ஈடுபாடு கொண்டு ஆடிப்பாடிக் களித்தும் பணிபுரிந்தவர்கள் ஆழ்வார்கள். இத்தகைய திருத்தலங்களில் திருவரங்கம் ‘கோயில்’ எனச் சிறப்பித்துப் பேசப்படுவது. திருவேங்கடம் ‘திருமலை’ எனப் புகழ்ந்து பேசப்படும். இவற்றைப் போன்று, நூற்றெட்டுத் திருத்தலங்கள் ஆழ்வார்களால் மங்களாசாசனம் செய்யப்பட்டன. இமயமலையின்கண் அமைந்த திருப்பிருதி, வதரியாச்சிரமம் ஆகியவற்றில் தொடங்கித் தென்கோடியில் அமைந்துள்ள திருவண்பரிசாரம், திருவனந்தபுரம் வரை இத்திவ்வியதலங்கள் அமைந்துள்ளன. இவற்றுள் வைகுந்தமும் திருப்பாற்கடலும் அடங்கும். ஞானம், பக்தி, கரும மார்க்கங்களைக் காட்டிலும் இறைவனைச் சரண் புகுதலாகிய பிரபத்தி மார்க்கமே மேலானது என்பது விசிட்டாத்துவைதமாகிய வைணவத்தின் முடிபு. எனவே, இறைநிலை, உயிர்களின் நிலை, உயிர்கள் தடையாகி நிற்பவற்றின் இயல்புகள், உயிர்கள் இறுதியில் அடையும் பேறு என்பவையே ஆழ்வார்களின் அருளிச் செயல்களின் வாயிலாகக் கூறப்படுபவை எனலாம். வைணவத் திருத்தலங்களில் விழாக்காலங்களில் நாலாயிரத் திவ்வியப் பிரபந்தத்தைச் சாற்று முறையாகப் பாடுதல் இன்றும் பின்பற்றப்படுகின்றது. நாதமுனிகளின் காலத்திலேயே இவை அரையர்களால் பாடி அபிநயிக்கப்படும் முறை தோற்றுவிக்கப்பட்டது. இன்றும் திருவரங்கம், சீவில்லிபுத்தூர், ஆழ்வார் திருநகரி ஆகிய வைணவத் திருத்தலங்களில் அரையர்கள் இவ்வாறு திவ்வியப் பாசுரங்களைப்பாடி, நடித்து உரைகூறி மக்களை மகிழ்விப்பதோடு நல்லறியும் பெறச்செய்து வருகின்றனர். திருக்குறுங்குடி, திருநரையூர் முதலிய பிற தலங்களிலும் முன்னர் அரையர்கள் வாழ்ந்து இத்தொண்டு புரிந்து வந்தனர் என்பர் அறிஞர். நாலாயிரத்தைக் கோவில்களிலும், தத்தம் இல்லங்களிலும் ஒதுவதற்குச் சில முறைகள் வகுக்கப்பட்டுள்ளன. அவை பின்வருமாறு: கார்த்திகை மாதம் கார்த்திகை நட்சத்திரம் முதல் தை மாதம் அத்த நட்சத்திரம் வரை எங்கும் திவ்வியப் பிரபந்தம் ஓதுதல் இல்லை. இதற்கிடையில் மார்கழி மாதத்தில் மட்டும் திருப்பள்ளியெழுச்சியும், திருப்பாவையும் பாடப்படுதல் உண்டு. வைகுண்ட ஏகாதசிக்கு முன்பத்து நாளும், பின் பத்து நாளும் அத்தியயன விழா<noinclude> வா. க. 10 - 40அ</noinclude> b0zkoyzeui4dbqjkv247p44yy7129hz 250 669312 1987847 2026-11-07T07:44:32Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "வாகக் கொண்டாடப்படும். கோவில்களில் மட்டும் முன்பத்து நாள் விழாவில் முதலாயிரம், பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந் தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்ட..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987847 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திவாகரம்|628|திவுப் பழங்குடி}}</noinclude>வாகக் கொண்டாடப்படும். கோவில்களில் மட்டும் முன்பத்து நாள் விழாவில் முதலாயிரம், பெரிய திருமொழி, திருக்குறுந் தாண்டகம், திருநெடுந்தாண்டகம் ஆகியவற்றை நாள் ஒன்றுக்கு இருநூறு பாசுரங்களாக ஓதுவர். ஏகாதசி தொடங்கிப் பத்து நாட்களுக்குத் திருவாய் மொழி ஆயிரமும் ஓதப்படும். இருபத்தோராம் நாளில் இயற்பா முழுவதும் ஒதுவர். இவ்வேற்பாடு திருமங்கை மன்னரால் செய்யப்பட்டது என்பது கூறப்படுகின்றது. திருவாய்மொழிக்கு இராமானுசரின் மாணாக்கராகிய திருக்குருகைப்பிரான் பிள்ளான் முதன்முதலில் ஆறாயிரப்படி என்னும் விரிவுரையை இயற்றினார். நஞ்சீயர் ஒன்பதினாயிரப்படியும், பெரிய வாச்சான் பிள்ளை இருபத்துநாலாயிரப்படியும், வடக்குத் திருவீதிப் பிள்ளை ஈடுமுப்பத்தாறாயிரப்படி என்னும் விரிவுரையும் இயற்றினர். இவற்றையடுத்து, வாரிகேசரி அழகிய மணவாளசீயர் பன்னீராயிரப்படி என்னும் விரிவுரையைச் செய்தனர். இவ்வாறு திருவாய் மொழிக்கே ஆறு விரிவுரைகள் அமைந்துள்ளன. பெரியவாச்சான்பிள்ளை என்னும் பேரருளாளர் நாலாயிரம் முழுவதற்கும் விரிவுரை செய்துள்ளார். ஆனால், பெரியாழ்வார் திருமொழியின் முதல் நான்கு பத்திற்கு இவ்விரிவுரை இடைக்கவில்லை, அந்நான்கு பத்திற்கு மட்டும் மணவாள மாமுனிகள் விரிவுரை செய்துள்ளார். மேலும், நஞ்சீயர், அழகிய மணவாளசீயர், அழகிய மணவாளப் பெருமாள் நாயனார் என்னும் பெரியார்கள் திருப்பாவை, அமலனாதிப்பிரான், கண்ணிநுண்சிறுத்தாம்பு ஆகியவற்றிற்கு விரிவுரை செய்துள்ளனர். அப்பிள்ளை என்பார் இயற்பாவுக்கு வெற்றிய விரிவுரை ஒன்றும் உண்டு. மணவாள மாமுனிகளும், பிள்ளைலோகாசாரிய சீயரும் இராமானுச நூற்றந்தாதிக்கு விரிவுரை செய்துள்ளனர்.{{Right|<b>ஜி.ச.</b>}} <section end="திவ்வியப் பிரபந்தம்"/> <section begin="திவாகரம்"/> {{dhr}} <b>திவாகரம்:</b> காண்க: சேந்தன் திலாசுரம் <section end="திவாகரம்"/> <section begin="திவுப் பழங்குடி"/> {{dhr}} <b>திவுப் பழங்குடி,</b> நைசீரியாவில் வாழும் தொன்மையான பழங்குடியினர். ஆப்பிரிக்காவின் வட மேற்குப் பகுதியிலுள்ள இவர்களைப் புரோப்பினியசு (Frobenius) கி.பி.1800-ஆம் ஆண்டளவில் கண்டறிந்தார். இவர்களைப் பற்றிக் குறிப்பிடும்போது இவர் கண்ட ஆப்பிரிக்கப் பழங்குடிகளுள் இவர்கள் உழைப்பாளிகள் எனவும், மூட நம்பிக்கையற்றவர்கள் என்றும் குறிப்பிடுவார். முதன்முதலில், வெளியார், பழங்குடிகளுடன் தொடர்பு கொள்வது என்பது நினைத்துப் பார்க்க முடியாதது. ஆனால் இவர்களோ மிகவும் பண்புடன் நடந்துகொண்டனர் எனக் குறிப்பிட்டுள்ளார். ஆங்கிலேயர்கள் இப்பகுதியில் குடியேற்ற ஆட்சியை ஏற்படுத்தியபோது இம்மக்களுடன் பெருத்த மோதல் ஏற்படவில்லை எனலாம். இவர்கள் அமைதியானவர்கள் என்பதே அடிப்படையான காரணம். நைசீரிய மக்களிடமிருந்தும் வெள்ளையர்களிடமிருந்தும் இவர்கள் மிகவும் தனித்து வாழ்ந்து வந்தனர். திவுப் (Tiv) பழங்குடியினர் ஒரேயொரு மூதாதையரிடமிருந்து தோன்றி நூற்றுக்கணக்கான கால்வழிக் (Lineage) குமுக்களாகப் பிரித்துள்ளனர். இவர்களில் 17 முதல் 25 தலைமுறைகளுக்கு முன்னர்த் தோன்றிய மூதாதையர், அனைவருக்கும் பொதுவானவர். இருந்தாலும் இந்நூற்றுக்கணக்கான கால்வழிக் குழுவினர் அரசியல், போர் முதலான நடவடிக்கைகளில் இரு பெருங்குழுக்களாகப் பிரிந்து செயற்படுகின்றனர். {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10.pdf |Page = 654 |bSize = 375 |cWidth = 150 |cHeight = 190 |oTop = 166 |oLeft = 205 |Location = center |Description = }} {{center|திவுப் பழங்குடியினர்}} திவு மக்களின் பொருளாதாரம் வேளாண்மை சார்ந்தது. பயிரிடும் முறை இவர்களிடையே சற்றுப் புதுமையாக உள்ளது. ஒவ்வொரு கால்வழியினரும் ஆண்வழி மரபில் நிலத்தை அவரவருக்கென்று உரிமையாக்கிக் கொண்டுள்ளனர். இந்நிலங்களில் பயிர் சுழற்சி முறையில் பல்வேறு பயிர்களை விளைவிக்கின்றனர். இச்சுழற்சி முறை இரண்டு அல்லது மூன்றாண்டுகளைக் கொண்டது. முதல் ஆண்டில் நிலம் உழப்பட்டு ஆங்காங்கு மண் மேடுகளை<noinclude></noinclude> bbc64915z67iv0smaz0aksxsi12c4zt 250 669313 1987848 2026-11-07T07:56:17Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "அமைத்து அதில் வள்ளிக் கிழங்குகளை நடுகின்றனர், இதில் ஊடு பயிராகக் காய்கறிகளைப் பயிரிடுகின்றனர். இப்பயிரினை விளைவிப்பதில் இவர்களிடையே..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987848 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திவுப் பழங்குடி|629|திறந்த பள்ளி}}</noinclude>அமைத்து அதில் வள்ளிக் கிழங்குகளை நடுகின்றனர், இதில் ஊடு பயிராகக் காய்கறிகளைப் பயிரிடுகின்றனர். இப்பயிரினை விளைவிப்பதில் இவர்களிடையே தொழிற்பகுப்பு ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. ஆண்களும் சிறுவர்களும் நிலத்தை உழுதல், மண்மேடுகளை அமைத்தல், வள்ளிக் கிழங்குகளை நடுதல் முதலானவற்றைச் செய்யவேண்டும். பெண்கள் களையெடுத்தல், அறுவடை செய்தல் முதலானவற்றைக் கவனிக்க வேண்டும். இரண்டாம் ஆண்டில் நிலத்தைச் சமன்செய்து உழுது தினைவகைகள், சோள வகைகள் முதலானவற்றைப் பயிரிடுகின்றனர், மூன்றாமாண்டு இவர்களின் பணப் பயிர்களுள் ஒன்றான எள் விளைவிக்கப்படுகிறது. இதிலிருந்து எண்ணெயையும், கால்நடைத் தீவனமாகப் பயன்படும் புண்ணாக்கையும் பெறுகின்றனர். இம்மூன்றாண்டுச் சுழற்சிக்குப் பின் நிலத்தைத் தரிசாக விட்டு மீண்டும் அதேமுறையில் பயிர்களை விளைவிக்கின்றனர். திவுப் பழங்குடிகளின் குடும்பம் கூட்டுக் குடும்ப அமைப்புடையது. மிகவும் நெருக்கமான உறவினர்கள் அனைவரும் ஒரே வேலிக்குள் அமைக்கப்பட்டுள்ள நீண்ட வீட்டிற்குள் வாழ்கின்றனர். குடும்ப அதிகாரம், சொத்துரிமை அனைத்தும் தந்தைவழி வருவதாகும். ஆண்களைக் காட்டிலும் பெண்களே முதலில் திருமணம் செய்துகொள்கின்றனர். 14 அல்லது 15 வயதடையும் போதே பெண்கள் திருமணம் செய்துகொள்கின்றனர். குறிப்பாக 1927 க்கு முன் இவர்களிடையே தமக்கைப் பரிமாற்ற முறை இருந்துவந்தது. ஒரு கால்வழியைச் சேர்ந்தவர்கள் பிற கால்வழியிலிருந்து தமக்கைகளைப் பரிமாறிக்கொள்கின்றனர். இப்போது இம்முறையில் மாற்றங்கள் ஏற்பட்டுள்ளன. {{Css image crop |Image = வாழ்வியற் களஞ்சியம் 10.pdf |Page = 655 |bSize = 375 |cWidth = 107 |cHeight = 180 |oTop = 245 |oLeft = 43 |Location = center |Description = }} {{center|திவு முதியவர்}} இவர்களிடையே உள்ள உறவுமுறை (Kinship) மிகவும் விரிந்ததாகும். ஒருவர் அவருடைய குடிவழிப் பட்டியலைச் சற்றேறக்குறைய 20 தலைமுறையினர் வரை தொடர்புபடுத்திக் கூறுவர். இதனடிப்படையிலேயே இவர்களின் நில உரிமை, குடும்ப அமைப்பு, சமயச் சடங்குகள், அதிகார அமைப்பு அனைத்தும் செயற்படுத்தப்படுகின்றன. ஒவ்வொரு கால்வழிக்கும் ஒரு தலைவன் உள்ளான். அவர்கள் அனைவருக்கும் பொதுவான ஒரு தலைவரும் நியமிக்கப்படுவார். வயதில் மூத்தவராகவும் அனுபவம் மிக்கவராகவும் அனைவராலும் விரும்பப்படுபவராகவும் உள்ள ஒருவர் நியமிக்கப்படுகிறார். இவர்கள் முன்னோர் வழிபாட்டையும், ஆவிகள் வழிபாட்டையும் கொண்டுள்ளனர். வாழ்வின் முக்கியமான சடங்குகளுக்குத் தனித்தனி ஆவிகளை வழிபடுகின்றனர். இவர்களிடையே அறிமுகமாகியுள்ள பணப்பயிர் முறை இவர்களிடையே நிலவிய சமூக சமத்துவத்தையும் (Egalitarianism) வகுப்பற்ற முறையையும் பெரிதும் மாற்றிவிட்டது எனலாம். பணப் பயிரை விளைவிப்பதில் செல்வம் மிக்கோர் செல்வமற்றோருக்குக் கடன் கொடுத்து வருவதால் இவர்களிடையே வகுப்பு முறை ஏற்பட்டுள்ளது. இதனடிப்படையில் செல்வத் தகுதியிலும் நில உரிமைத் தகுதியிலும் வேறுபாடுகள் வளர்ந்துவருகின்றன. இவ்வகையான வேறுபாடுகள் கடந்தகாலத்தில் இல்லாததால் இன்றைய நிலையை ஓரளவு வெறுக்கின்றனர். நைசீரிய அரசும் இவர்களின் நலனிற்குப் பெருமளவு உதவி வருகிறது.{{Right|<b>சீ.ப.</b>}} <section end="திவுப் பழங்குடி"/> <section begin="திறந்த பள்ளி"/> {{dhr}} <b>திறந்த பள்ளி</b>: முறையாக அமைக்கப்பட்டு நிறுவகிக்கப்படும் பள்ளிக் கல்வி முறைக்கு இணைந்தும், அதன் குறைபாடுகளை ஈடு செய்யும் வகையிலும் இன்று திறந்த கல்வி அமைப்பும், இதனைச் செயற்படுத்துவதற்கான திறந்த பள்ளிகளும் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பள்ளிக் கல்வியைத் தொடரவியலாத சிறுவர், சிறுமியர்க்கும், பள்ளிப் படிப்பினை<noinclude></noinclude> 37o8ai0gk5qmocahqx44mh4oy5nttkn 0 669314 1987850 2026-11-07T08:09:51Z Info-farmer 232 <pages index="திராவிட நாடு 1944 ஏப்ரல் 16-TVA PRL 0006360-cropped-சிறுகதை-பள்ளியறையில்.pdf" from="1" to="4" fromsection="" tosection="" /> 1987850 wikitext text/x-wiki {{header | title = பள்ளியறையில் பரமசிவன் | author = அண்ணாதுரை | translator = | section = | previous = | next = | notes = }} <pages index="திராவிட நாடு 1944 ஏப்ரல் 16-TVA PRL 0006360-cropped-சிறுகதை-பள்ளியறையில்.pdf" from="1" to="4" fromsection="" tosection="" /> [[பகுப்பு:அண்ணாதுரையின் சிறுகதைகள்]] fcdnssbt8tsne7wl4ccvw4evdhjtsjd 250 669315 1987851 2026-11-07T08:18:33Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "பல்வேறு காரணங்களினால் நடுவில் விட்டு விலகும் குழந்தைகளுக்கும் தங்களது கல்வியை மீண்டும் தொடர வாய்ப்பளிப்பதுடன், முறையான பள்ளிக் கல்வ..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987851 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திறந்த பள்ளி|630|திறந்த பள்ளி}}</noinclude>பல்வேறு காரணங்களினால் நடுவில் விட்டு விலகும் குழந்தைகளுக்கும் தங்களது கல்வியை மீண்டும் தொடர வாய்ப்பளிப்பதுடன், முறையான பள்ளிக் கல்வி வாய்ப்பினைப் பெறவியலாத சமுதாயத்தின் இளம் தலைமுறையினர்க்கும் கல்வி கற்க வாய்ப்பினை அளிப்பதாகவும், திறந்த பள்ளிகள் அமைகின்றன. வறுமை போன்ற பொருளாதாரக் காரணங்கள், பள்ளி வசதிகளைப்பெறவியலாத அல்லது பெற்றிராத மலைகள், காடுகள், தொலை தூரங்களிலுள்ள சிற்றூர்கள் போன்றவற்றில் வசிக்கும் குழந்தைகளின் நிலைமையினின்று தோன்றும் காரணங்கள் போன்றன குழந்தைகளிடையே குறிப்பிடத்தக்க விகிதத்தினர், முறைப்படி பள்ளிக் கல்வி பெறுவதற்குத் தடைகளாக உள்ளன. பள்ளிகள் உள்ள இடங்களிலும் குழந்தைகளின் பணியும் உதவியும் அவர்களின் பெற்றோர்களது அன்றாடத் தொழிறுக்குத் தேவையென்பதாலும், முக்கியமாகச் சிறுமியர் இல்லங்களில் தங்கள் தாய்மார்களுக்குத் துணையாகவிருக்கும் கட்டாயம் எழுவதாலும் பல குழந்தைகள் முறைப்படி கல்வி கற்க இயலுவதில்லை. ஓரளவு வயது வந்த இளைஞர்களும் தமது கல்வித் தகுதியை மேலும் உயர்த்திக் கொள்ள ஆர்வமிருப்பினும் மீண்டும் பள்ளிகளிலோ கல்லூரிகளிலோ சேர்ந்து பயில காலமும் நிதி வசதியும் இல்லாமலிருக்கக் கூடும். இத்தகைய பலதிறப்பட்ட கற்போர் குழுக்களைக் கருத்தில் கொண்டு இறந்த பள்ளிகளும் அவற்றுக்கு ஆதாரமான திறந்த கல்வி அமைப்பும் உருவாக்கப்பெற்றுள்ளன. திறந்த பள்ளிகள் எனப்படுவன பல தமது நோக்கங்களுக்கு ஏற்ற கற்றல் அணுகுமுறைகளைக் கையாளுகின்றன. சேய்மைக் கல்வி முறைகள், பகுதி நேரக் கல்வி, அஞ்சல் வழிக் கல்வி ஆகியன யாவும் திறந்த பள்ளிக் கல்வியில் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. சமுதாயத்தில் கல்வி நிலையில் காணப்பெறும் ஏற்றத் தாழ்வுகளை அகற்றி, கல்வி வாய்ப்பினைத் தொடக்கத்தில் இழந்தோருக்கு மற்றொரு மாற்றுக் கல்விப் பாதையினை ஏற்படுத்தித் தருவதாகத் திறந்த கல்வி அமைப்பு விளங்குவதாகும். திறந்த பள்ளிக் கல்வி என்பது மிகப் பரந்த ஒரு சமூகத்தினைக் குறிப்பதாக அமைவதினால் அது பற்றிய திட்டமான விளக்கத்தினை ஒருசில சொற்களால் அளிக்கவியலாது என்று குறிப்பிடும் கல்வி வல்லுநர்களும் உள்ளனர். சமூக மாற்றத்தின் ஒரு கூறாகத் திறந்த பள்ளிக்கல்வி உள்ளது. முறையான பள்ளிக் கல்வி பெற இயலாதோர்க்கும் முழுமை நேரக் கல்வி கற்க இயலாதோர்க்கும் இது கல்வி வாய்ப்பினை உருவாக்கித் தருகிறது. இக்கல்வி அமைப்பில் கற்பித்தல் முறைகளிலும் புதிய உத்திகள் கையாளப்பெற்றுக் கற்பித்தல் மையத்திற்கு மிகத் தொலைவில் தொடர்பு கொள்ள இன்றைய தொழில் நுட்பச் சாதனங்களின் உதவி பயன்படுத்தப்படுகிறது. மற்றும் கல்வியின் குறிக்கோள்கள், ஆதாரக் கோட்பாடுகள், கல்வி ஏற்பாடு, மதிப்பீட்டு முறைகள் போன்றவற்றிலும் திறந்த பள்ளிக் கல்வியில் ஓரளவு தனித்தன்மை காணப்படுகிறது. கற்போருக்கு இதில் கற்றலில் சுதந்திரம் மிகுதி. மாணாக்கர் இக்கல்வி அமைப்பின் எந்தக் கட்டத்திலும் (சில அடிப்படைத் தகுதிகளுக்குட்பட்டு) எப்போதும் நுழையலாம். ஒவ்வொரு வகுப்பிலும் அடுத்தடுத்து முன்னேற வேண்டிய கட்டாயம் இல்லை. இக்கல்விக்கான பள்ளி அல்லது கல்லூரிகளில் நாடோறும் கட்டாயமாக வருகை தரத் தேவையில்லை. பாடத் திட்டங்களும் சமுதாய வாழ்க்கைத் தேவைகளுடன் பெருமளவு இணைந்திருப்பதுடன், பல்வேறு பாடங்களை மாணாக்கன் தம் நிலைமைக்கேற்ப வரிசைப்படுத்திக் கற்றுத் தேர்ச்சி பெறலாம். இந்திய நாட்டின் ஏழாம் ஐந்தாண்டுத் திட்டத்தில் கல்விக்கு உயர் இடம் அளிக்கப்பட்டிருத்தலுடன் அதற்கெனக் கணிசமான நிதியும் ஒதுக்கப்பட்டுள்ளது. புதிய கல்வித் திட்டம் பற்றிய கொள்கை அறிக்கையில், மரபு வழிபட்ட முறையான பள்ளி மற்றும் கல்லூரிக் கல்வி அமைப்புகளுக்கு இணையாகத் திறந்த கல்வி அமைப்புகள் இயங்குவதன் இன்றியமையாமை ஏற்கப்பட்டுள்ளது. இவ்விரண்டு அமைப்புகளுக்குமிடையே ஒரு தொடர்பு இருக்கவேண்டுமென்பதனையும், பள்ளிக் கல்வியைச் சில ஆண்டுகள் பயின்றோர் திறந்த கல்வி வாய்ப்புகள் வழியே தங்களது கல்வியை மேற்கொண்டு தொடருவது போன்றே, திறந்த பள்ளிகளில் கற்றுத் தேறியவர்கள் தேவைப்பட்டால் பின்னர் ஒரு கட்டத்தில் முறைப்படி பள்ளிகள் அல்லது கல்லூரிகளில் சேர்ந்து பயில வாய்ப்புகள் அமைக்கப் பெற வேண்டியதன் அவசியத்தையும் புதிய தேசிய கல்விக்கொள்கை வலியுறுத்துகிறது. இந்தக் கல்வி நெகிழ்ச்சிக்கு (Flexibility) ஏற்ற முறையில் பாடத்திட்டங்களின் கரு அமைய வேண்டும். மற்றும், நாட்டு முன்னேற்றத்திற்கு இன்றியமையாத புதிய தொழிற் கருத்துகள், செயல் முறைகள் ஆகியவற்றை உழவர்கள், தொழிலாளர்கள் ஆகியோரிடம் பரப்பும் சாதனமாகத் திறந்த கல்லி அமைப்புகள் திகழ வேண்டும் என்பதனையும் புதி கல்விக் கொள்கை சுட்டிக்காட்டியுள்ளது. திறந்த பள்ளிக் கல்வி, மேலை நாடுகளில் வானொலியின் துணை கொண்டு செயற்பட்ட ‘ஆகாயப் பல்கலைக் கழகங்கள்’ எனப்பட்ட அமைப்புகளைப் பின்பற்றிப் பிற நாடுகளில் பரவியது. திறந்த பள்ளி, கல்வி கற்போனை மையமாகக் கொண்டது.<noinclude></noinclude> ranpas19544pz344yxya1uy8rr64pgj 250 669316 1987852 2026-11-07T08:35:45Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "சேய்மைக் கல்வி, அஞ்சல் வழிக் கல்வி ஆகியன இதன் அடித்தளங்களாகும். கற்றலுக்கான பாடப்பொருள் முழுமைபெற்ற சிறு பகுதிகளாக (Modules) தயாரிக்கப்பட்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987852 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி|631|திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி}}</noinclude>சேய்மைக் கல்வி, அஞ்சல் வழிக் கல்வி ஆகியன இதன் அடித்தளங்களாகும். கற்றலுக்கான பாடப்பொருள் முழுமைபெற்ற சிறு பகுதிகளாக (Modules) தயாரிக்கப்பட்டு, பலபோது இப்பாடப் பகுதி தானே சுற்ற அக்கு உதவும்படி படிப்படியாக திரல்படுத்தப்படுவதும் (Programming) உண்டு. பாடப் பொருளுடன் கற்ற பின் முடித்தனுப்ப வேண்டிய ஒப்படைப்புகள் (Arrangements), விடைத் தாள்கள் (Response sheets) போன்றன இணைக்கப் பெறும், இவற்றை மதிப்பிட்டுக் கற்போனது முன்னேற்றம் பற்றித் திறந்த பள்ளிக் கல்வி மையத்தினர் அறிய முடியும். கற்போர் தாமே தங்களது முன்னேற்றத்தினை உணர உதவும் வினாக்கள் பாட விளக்கத்துடன் ஆங்காங்கே இணைக்கப் பெற்றிருக்கும். அவ்வப் போது, திறந்த பள்ளியில் பயில்வோர் நேர்முகமாக ஆசிரியர்களைச் சந்திக்கும் வாய்ப்பு (Contact programme) ஏற்படுத்தப்பட்டு அதில் மேலும் விளக்கங்கள், செய்முறைப் பரிசோதனைகள் போன்றன இடம் பெறும். வானொலி, தொலைக்காட்சி ஆகியன பயன்படுத்தப்படுதலை இன்று காணமுடிகிறது. திறந்த கல்வி மையங்கள் ஆங்காங்கே நிறுவப்பட்டு அவற்றில் தேவையான நாடாப் பதிவுப் பாடங்கள், திரைப்படங்கள், மேற்கோள் நூல்கள் போன்றன மாணாக்கர் வசதிக்கென இடம் பெற்றிருக்கும். 1979 சூலையில் இடைநிலைக் கல்விக்கான மையவாரியம் (CBSC) திறந்த முறைக் கல்வி அமைப்பினைத் தோற்றுவித்தது. தமிழ் நாட்டிலும் மாநில அரசு, மாநிலக் கல்வி ஆராய்ச்சி, மற்றும் பயிற்சி நிறுவனத்தின் (SCERT) துணைக் கொண்டு குறிப்பிட்ட வயதுவந்தோர் பள்ளிகளில் சேராமல் திறந்த கல்வி வசதிகளைப் பயன்படுத்தி, உயர் நிலைப் பள்ளி, அரசுத் தேர்வுகளை எழுத வாய்ப்பளித்துள்ளது. இன்று பல்கலைக் கழகங்களிலும் திறந்த கல்வி வசதிகள் ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. பட்டப் படிப்புக்கான நுழைவுத் தேர்வில் அடிப்படைப் பாடங்களில் இதிலும் தேர்ச்சி பெற்றுப் பட்டம் பெறவியலும். ஒரு பட்டப் படிப்புக்குள் அடங்கியுள்ள பாடங்களில் தமக்கு விருப்பமான வரிசையில் ஒவ்வொன்றாகப் படித்துத் தேறி, ஒவ்வொரு பாடத் தேர்ச்சிக்கும் அதற்கான தேர்ச்சி எண்களை (Credits) சேர்த்து, இறுதியில் பட்டம் பெறுதலும் இயலும். முக்கியமாக, வாய்ப்பினை கல்வி இளம் பிராயத்தில் இழந்தோர்க்குத் திறந்த பள்ளிகள், மீண்டும் கல்வி வாய்ப்பினை அளிப்பனவாகவுள்ளன. இந்திரா காந்தி தேசிய திறந்த பல்கலைக் கழகம் (1985) இதற்கு ஒரு சிறந்த எடுத்துக்காட்டு.{{Right|<b>எஸ்.ச.</b>}} <section end="திறந்த பள்ளி"/> <section begin="திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி"/> {{dhr}} <b>திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி</b>: ஆசிரியர் கல்வியானது படிப்படியாக வளர்ந்து தனக்கென ஒரு தனித் தன்மையினையும் வடிவத்தையும் பெற்று வருகிறது. ஆசிரியர் கல்வியின் அண்மைக்கால முன்னேற்றங்களுள் குறிப்பிடத்தக்கதாகத் ‘திறன்சார் ஆசிரியர் கல்வியை’ எடுத்துக்காட்டலாம். திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி ஒரு சோதனை முயற்சியாக அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டில் 1960க்கு பின்தோன்றி விரைவிலேயே ஓர் இயக்கமாகப் பெருகி விட்டது. அதற்கு ஆதரவான சூழ்நிலைகள் அப்போது காணப்பட்டன. தொழில் நுட்பத் துறையில் ஏற்பட்ட முன்னேற்றங்களின் பிரதிபலிப்பு கல்வியிலும் காணப்பட்டுக் கல்வியின் வெளியீடுகள், அளவிடற்குரியனவாக இருக்க வேண்டும் என வலியுறுத்தப்பட்டது. ஆசிரியர் தங்கள் பணிகளுக்கு முழு அளவு கணக்குக் கூறும் பொறுப்புடையவர்களாக்கப்பட வேண்டுமென வரி செலுத்துவோர் சார்பில் கூறப்பட்டது. பொதுவாக ஆசிரியர் பெருக்கமும் தரக் குறைவும் காணப்பட்டன. ஆசிரியர்களை உருவாக்கும் பணியில் ஆசிரியர்களும் கலந்து கொள்ளப்பட வேண்டுமெனவும், ஆசிரியர் தொழிலுக்குத் தேவையான திறன்களை ஆசிரியர்களே பரிசீலித்து வரையறுக்க வேண்டுமெனவும் ஆசிரியர்கள் சார்பில் வேண்டப்பட்டது. இவ்வியக்கத்தின் வழிகாட்டிகளாக விளங்கியோருள் காரல் மசனார் (Karl Massanari), சுமீடர் (Scumeidar), ஈலாம் (Elam) போன்றோர் குறிப்பிடத்தக்கவர்களாவர். திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வியின் சிறப்பியல்புகளாவன: அ) குறிக்கோள்களின் மீது ஊன்றிய பார்வை, ஆ) கற்றலுக்கான பொறுப்பு தனி மாணவருக்களிக்கப்படல், இ) தனியாள் வேற்றுமைக்கு மிகுந்த கவனம், ஈ) தனித்தனியாக மதிப்பிடுதலும் விளைவு கூறலும் (Feedhack), உ) கோட்பாடுகளும் நடைமுறைகளும் திறம்பட ஒருங்கிணைக்கப்படல், ஊ) கற்போர் எதை அறிந்துள்ளார் என்பது மட்டு எவ்வாறு மன்றி அவர் உண்மைச் சூழ்நிலைகளில் செயலாற்றுகிறார் என்பதை மதிப்பிடல், எ) பயிற்று நர் என்ற சாதாரண நிலையிலிருந்து அறிவு பெறத் தூண்டுபவர் என்ற மேம்பட்ட நிலைக்கு ஆசிரியர் உயர்த்தப்படல், ஏ) இறுதிநிலைச் சோதனை திட்டவட்டமான குறிக்கோள்களைச் சோதிப்பதாக (Criterion Referenced) அமைதல். திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வியின் நடைமுறைகளைச் சுமீடர் விளக்கியுள்ளார். இம்முறையில் கல்விக் குறிக்கோள்கள் திட்டவட்டமாக வரையறுக்கப் பெற்ற நடத்தை மாற்றத்தைக் (Behaviour Outcomes) குறிக்கும் சொற்களால் குறிக்கப்படுகின்றன. எதிர் பார்க்கும் திறன்கள் மாணவ ஆசிரியர்களிடம் முன் கூட்டியே வெளிப்படையாகத் தெரிவிக்கப்படுகின்றன.<noinclude></noinclude> d2y4evsf48dy6nmdejn62dwmvxmzfpp 250 669317 1987853 2026-11-07T08:49:08Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "அவர்களின் உண்மையான சிக்கல்களை உணர்ந்து அவற்றில் மாற்றங்கள் செய்து கொள்ள இடமுண்டு. இத்திறன்களைப் பெறுவது மாணவாசிரியர்கள் பொறுப்பாக்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987853 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி|632|திறன்வேகச் சோதனைகள்}}</noinclude>அவர்களின் உண்மையான சிக்கல்களை உணர்ந்து அவற்றில் மாற்றங்கள் செய்து கொள்ள இடமுண்டு. இத்திறன்களைப் பெறுவது மாணவாசிரியர்கள் பொறுப்பாக்கப்படும். பயிற்சித் தேவைகள் இத்திறன்களை முற்றிலுமாகக் கைவரப் பெற உதவும் வகையில் உருவாக்கப்படுகின்றன. ஆசிரியக் கல்வியாளர்கள் பயிற்சித் தேவைகளை வடிவமைக்கின்றனர். இம்முறையில் சாதனை மட்டம் நிலையானதாக இருக்கும்; அதை அடைய எடுத்துக் கொள்ளும் கால அளவு நெகிழ்ச்சியுடையதாக இருக்கும். ஆசிரியர் கல்விக்கான நுழைவுத் தகுதிகளில் சலுகைகள் இருக்கலாம் ஆனால் இறுதிநிலைத் திறன் அளவில் தரக்குறைவு அனுமதிக்கப்பட மாட்டாது. திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி பயில்வோர் தமது சொந்த வேகத்தில் கற்பதற்கேற்ற கற்றல் பொருள்களைப் பயன்படுத்துகின்றனர், இவை தன்னிறைவுடைய கற்றல் குமிழிகளாக (Modules) அமைக்கப்பெற்றுள்ளன. இவர்களின் தன் ஊக்கத்தில் கற்பதற்கு உதவும் வகையில் கற்றல் மூலக மையங்கள் (Learning Resource Centres) ஏற்படுத்தப்பட்டுள்ளன. இத்திட்டம் வெற்றி பெற ஆசிரியர்களின் ஒத்துழைப்பும் கூட்டு முயற்சியும் இன்றியமையாதன. திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி, சிற்சில மாறுதல்களோடு அமெரிக்க ஐக்கிய நாட்டின் பல்வேறு பல்கலைக் சுழகங்கலில் செயற்படுத்தப்பட்டுள்ளது. போர்தாம் (Fordham) பல்கலைக் கழகத்தில் இளங்கலை, இளம் அறிவியல் கற்பித்தலில் முது அறிவியல் பட்டம், கல்வியில் முது அறிவியல் பட்டம் ஆகியவை திறன் சார்ந்தவையாகும். அங்குப் பல்கலைக் கழகத்துடன் பல பொதுப் பள்ளிகளும் ஒத்துழைக்கின்றன. பணியாற்றல்-படித்தல் என்ற அணுகுமுறை பின்பற்றப்படுகிறது. கற்பித்தல் தனி மாணவரளவுக்கு இறங்கி வருகிறது. செய்து கற்றல் மூலம் ஒவ்வொரு திறனும் கைவர வாய்ப்புள்ளது. கோட்பாட்டிற்கும் செயல் முறைக்குமிடையே உள்ள தொடர்பு வகுப்பறைச் சூழ்நிலைகளில் செயல் விளக்கமாகக் கற்பிக்கப்படுகிறது. அறிவுப் பகுதியும், உணர்வுப் பகுதியும் ஒரே அளவு கவனத்தைப் பெறுகின்றன. கற்றல் சமூகச் செயலாக மட்டுமின்றித் தனி ஒருவர் நிகழ்வாகவும் கருதப்படுகிறது. ஒவ்வொரு மாணவ ஆசிரியரும் தமது தனித்தன்மைகளுக்கேற்பத் தம் கற்றல்பாணி, வேகம் ஆகியவற்றை வகுத்துக் கொண்டு திறன்கள், அறிவு, மனப்பான்மை ஆகியவற்றை வளர்த்துக்கொள்ள இயலும். கல்வி ஏற்பாட்டில் மக்கள், பொருள்கள், காலம், இடம், பாடப் பொருளும் கருத்துகளும், கற்பித்தல்/கற்றல் பாணிகள் ஆசிரியர் தொழிலின் தனித்தன்மை, வல்லமை, தலைமை போன்றவற்றில் ஆசிரியர்களின் பங்கு பணிகள் ஆகிய கூறுகள் இடம் பெற்றுள்ளன. ஆசிரியர்களிடம் எதிர்பார்க்கும் நடத்தைகள் முன்கூட்டியே கவனமாகமுடிவு செய்யப்பட்டு அவை ஆதாரத் திறன் (Generic Competencies) பட்டியலில் வகைப்படுத்தவும் பெற்றுள்ளன. இவை ஆசிரியர் கல்விக்கு மாணாக்கரைத் தேர்ந்தெடுப்பது முதல் இறுதி நிலைத் திறன் ஈதாகப் பயன்படுத்தப்படுகின்றன. இந்தியாவில் திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வியின் முன்னோடியாகப் பல்வேறு பாடங்களுக்கான கற்பித்தல் திறன்கள் குறித்து ஆராய்ச்சிகள் மேற்கொள்ளப்பட்டுள்ளன. சென்னைப் பல்கலைக் கழகத்தின் கல்வித்துறை திறமைசார் கல்வி பற்றிய முதல் இந்தியப் பரிசோதனையை 1978-இல் மேற்கொண்டது.{{Right|<b>சா.ந.</b>}} <b>துணை நூல்கள்</b>:<br> <b>Elam, Stanley,</b> Performance Based Teacher Education: What is the State of the Art? American Association of Colleges for Teacher Education, Washington, 1971.<br> <b>Hall and Jones,</b> Competency Based Education: A Process for the improvement of Education, Prentice Hall Inc., New Jersey, 1976.<br> <b>Natarajan, S.,</b> A Competency Based Programme in Teacher Education Curriculum, Unpublished Ph. D. Thesis, University of Madras, 1983.<br> <b>Schmeder,</b> Competency Based Education, The State of the Science American Association of colleges for Teacher Education, Washington, 1973. <section end="திறமைசார் ஆசிரியர் கல்வி"/> <section begin="திறன் வேகச் சோதனைகள்"/> {{dhr}} <b>திறன் வேகச் சோதனைகள்</b>: பள்ளிக் கல்வியின் விளைவாக மாணாக்கர் எத்தகைய பயன்களை, எந்த அளவுக்குப் பெறுகின்றனர் என்பதனைத் தொடர்ந்து மதிப்பீடு செய்வது ஆசிரியர் தம் வகுப்பறைச் செயல்களுள் முக்கியமான ஒன்றாகும். இவ்வாறு மதிப்பிடுவது, ஒவ்வொரு மாணாக்கனின் கல்வி வளர்ச்சி நிலையினைத் தெளிவாக்குவதுடன் அவ்வளர்ச்சி எதிர்பார்த்த அளவு நிகழ்த்திராவிடில் அதற்கான காரணங்களை அறிந்து அவற்றைக் களையத் தகுந்த குறைதீர்க்கும் முன்னேற்பாடுகள், நடவடிக்கைகள் ஆகியவற்றை ஆபிரியர்கள் மேற்கொள்வதற்கும் உதவுவதாகும். மற்றும் இத்தகைய மதிப்பீடு ஆசிரியர்களின் கற்பித்தல் திறனை எதிரொளிக்கும் ஓர் ஆடியாகவும் அமைந்து, அத்திறன் வளர்ச்சிக்கான ஒரு தூண்டுகோலாகவும் விளங்கும். கல்வி மதிப்பீடு (Educational Evaluation) எனப்படு<noinclude></noinclude> a4hvhnv2824x7kpm4iazgr3n9zxcgwm 250 669318 1987854 2026-11-07T08:57:16Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "வதில், மாணாக்கர்களின் கல்வி முன்னேற்றத்தில் பல்வேறு கூறுகளை ஏற்ற சோதனைகளின் துணைக் கொண்டு அளவிடுதலுடன் இம்முடிவுகளைக் கற்பித்தலுக்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987854 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திறன் வேகச் சோதனைகள்|633|திறன் வேகச் சோதனைகள்}}</noinclude>வதில், மாணாக்கர்களின் கல்வி முன்னேற்றத்தில் பல்வேறு கூறுகளை ஏற்ற சோதனைகளின் துணைக் கொண்டு அளவிடுதலுடன் இம்முடிவுகளைக் கற்பித்தலுக்கான திட்டவட்டமான இலக்குகள், மற்றும் தனி மாணாக்கனது நுழைவு நடத்தை நிலைமை, கற்றல் திறன் ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் உருவாக்கப்படும் எதிர்பார்ப்புகள் ஆகியவற்றுடன் ஓப்பிட்டு, மாணாக்கர்களின் கல்வி வளர்ச்சியினை ஆசிரியர்கள் ஆக்கமுறையில் மேலும் ஊக்குவிக்கத் திட்டமிடுதலும் அடங்குவதாகும். கல்விச் சோதனைகளை உருவாக்கிச் செயற்படுத்துதலில் உளவியற் கருத்துகள் ஆசிரியர்களுக்கு உதவுகின்றன. அவை மாணாக்கர்களின் கற்றல்திறனுக்கு ஆதாரங்களான நுண்ணறிவுத் திட்டங்கள் (Aptitudes), மனப்பான்மைகள், பல்வேறு ஆளுமைப் பண்புகள் போன்றவற்றைப் பற்றிய திட்டவட்டமான அறிவை ஆசிரியர்களுக்கு அளித்தலிலும் துணை செய்கின்றன. இன்று பள்ளிகளில் ஆசிரியர்கள், மாணாக்கர்களின் பாடப்பொருளறிவினைச் சோதிக்க உதவும் தேர்வுக்கான அளவீட்டு முறைகளுடன் இணைந்து பல்வேறு வகைப்பட்ட பிற சோதனைகளையும் பயன்படுத்துகின்றனர். கல்வியின் நோக்கங்கள் விரிவடைந்துள்ளதன் விளைவாகப் பல்வகை ஆற்றல்கள், திறன்கள், பண்புகள் ஆகியவற்றை ஆசிரியர்கள் சோதித்துணர வேண்டிய தேவை எழுந்துள்ளது. இந்நோக்கங்களும் கற்பித்தல் இலக்குகளும் புளூம் போன்ற கல்வியாளர்கள் கருத்துப்படி அறிவுசார்ந்தலை, மனவெழுச்சிகளையும் உணர்ச்சிகளையும் சார்ந்தவை, உள இயக்கங்களைச் சார்ந்தவை மற்றும் இவையாவும் இணைந்த நிலைமைகளைச் சார்ந்தவை ஆகிய தலைப்புகளில் பாகுபடுத்தப்பட்டுள்ளன. எத்தகைய சோதனையை ஓர் ஆசிரியர் பயன்படுத்துகிறார் என்பது மேற்குறிப்பிடப்பட்டுள்ள இலக்குகளில் எதனை அவர் மதிப்பிட முற்படுகிறார் என்பதனைப் பொறுத்தமையும். கல்விச் சோதனைகள், அவற்றின் நோக்கங்கள், அமைப்பு ஆகியவற்றின் அடிப்படையில் பல வகைகளாகப் பிரிக்கப்படுகின்றன. பள்ளிப் பாடப் பொருளறிவு மட்டுமன்றி, மாணாக்கனது நுண்ணறிவு, நாட்டங்கள், கவர்ச்சிகள், மனப்பான்மைகள், முக்கிய ஆளுமைப் பண்புகள் போன்றவற்றையும் அளவிட அவற்றுக்கான தனிப்பட்ட சோதனைகள் உள்ளன. தமக்குத் தேவைப்படும் சோதனையை ஆசிரியர் தாமே உருவாக்கிக்கொள்ளலாம்; அல்லது தரப்படுத்தப்பட்ட (Standardized) சோதனைகளைப் பயன்படுத்தி மேலும் நம்பகமானவையும் பரவலாகப் பயனுள்ளவையுமான முடிவுகளைப் பெறலாம். சோதனைகள் எவற்றை மதிப்பிட உதவுகின்றன என்பதுடன் எவ்வாறு மதிப்பிட உருவாக்கப்பட்டன என்பதன் அடிப்படையிலும் அவை பாகுபடுத்தப்படுகின்றன. இவ்வாறு நோக்கும்போது சோதனைகள், தனியாள் சோதனைகளாகவோ தொகுதிச் சோதனைகளாகவோ இருக்கக்கூடும். எடுத்துக்காட்டாக நுண்ணறிவுச் சோதனைகள் தனியாள் சோதனைகளாக அல்லது ஒரே சமயத்தில் பலரைச் சோதித்து முடிவுகளெடுக்க உதவும் தொகுதிச் சோதனைகளாக அமையக்கூடும். இம்மாதிரியே சோதனைகளுள் சொற் சோதனைகளும் செயற் சோதனைகளும் உள்ளன. சில சோதனைகள் குறைகளை அறிவதற்குதவும் வகையிலும், வேறுசில எதிர் காலத்தில் குறிப்பிட்ட ஒரு துறையில் பயிற்சியின் வழியே எத்தகைய முன்னேற்றம் ஒருவனிடம் எழக் கூடும் என்பதனை முன்கூட்டியே ஓரளவு குறிப்பிடுவதற்கு உதவும் வகையிலும் உருவாக்கப்பட்டிருக்கும். இம்மாதிரியே சில, வலுச் சோதனைகளாகவும் சில வேகச் சோதனைகளாகவும் இருக்கக்கூடும். சோதிக்கப்படும் திறன் பல்வேறு அளவுகளில் இருக்கும். சிறுகுழந்தைகளை விடக் குமரப் பருவத்தினரின் துண்ணறிவு மிகுதியாக இருத்தல் எதிர் பார்க்கக்கூடியதே. ஒரு குறிப்பிட்டவனை எடுத்துக்கொண்டாலும், அவனது வயது உயர உயர, அவனது நுண்ணறிவும் குறிப்பிட்ட ஒரு எல்லை வரை, அவனது வளர்ச்சித் தன்மைக்கேற்ப மிகுந்து செல்லும். வலுச் சோதனைகளில், சோதிக்கப்படும் திறன் அல்லது ஆற்றலின் உயர் எல்லை மதிப்பிடப்படும் வகையில் உருப்படிகள் உருவாக்கப்பட்டு வரிசைப்படுத்தப்பட்டிருக்கும். இவற்றின் உருப்படிகள் எளியனவாகத் தொடங்கி அடுத்தடுத்து மேலும் கடினமும் சிக்கலும் உடையவையாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும். தொடர்ந்து இத்தகைய சோதனை உருப்படிகளுக்கான சரியான விடைகளையளிக்க ஆற்றல் அல்லது திறன் மிகுதியாகத் தேவைப்படும். இசுடான்போர்ட்-பினே நுண்ணறிவு அளவுகோல் போன்ற ஒரு சோதனையை ஆராய்ந்தால் இது புலனாகும். உயர் வயதுக்கான சோதனை உருப்படிகள் கடினமானவையாக அமைக்கப்பட்டிருக்கும். எந்த உயர்நிலை வரையிலான உருப்படிகள் வரை ஒருவன் சரியாக விடையளிக்கிறானோ அதன் அடிப்படையில் அவனது சோதிக்கப்படும் திறன் எத்துணை வலுவுடன் செயற்படுகிறது என்பது பற்றி முடிவு எடுக்கப்படும். ஆனால், வேகச் சோதனைகளில் சோதிக்கப்படும் திறனை ஒருவன் எவ்வளவு வேகமாகப் பயன்படுத்துகிறான் என்பது மதிப்பிடப்படும். குறிப்பிட்ட ஒரு கால அளவுக்குள் ஒரே நிலையான கடின அமைப்பைக் கொண்ட எத்தனை உருப்படிகளுக்குச் சரியாக விடையளிக்க முடிகிறது அல்லது ஒரேமாதிரியான செயல்கள் எத்தனை சரியாகச் செய்யப்படுகின்றன என்பதனை வேகச் சோதனைகள்<noinclude></noinclude> furwm54thicdq8cn00z5dgrq2oenl7k 250 669319 1987855 2026-11-07T09:06:18Z Bharathblesson 15164 /* மெய்ப்பு பார்க்கப்படாதவை */ "மதிப்பிடுகின்றன. சில தொழில்களில் வெற்றிகாண வேகமாகச் செயற்படுவது தேவைப்படும். இவை போன்ற துறைகளுக்கான நாட்டச் சோதனைகளில் வேகச் சோதனைப்..."-இப்பெயரில் புதிய பக்கம் உருவாக்கப்பட்டுள்ளது 1987855 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bharathblesson" />{{rh|திறன் வேகச் சோதனைகள்|634|தினகர வெண்பா}}</noinclude>மதிப்பிடுகின்றன. சில தொழில்களில் வெற்றிகாண வேகமாகச் செயற்படுவது தேவைப்படும். இவை போன்ற துறைகளுக்கான நாட்டச் சோதனைகளில் வேகச் சோதனைப் பகுதிகள் இடம்பெறும் எடுத்துக் காட்டுகளாகத் கையியக்க வேகத்தை மதிப்பிட உதவும் பொருள்களைக் கையாளும் வேகம் (Rate of Manipulation) பற்றிய சோதனை, எழுத்தர் தொழில் நாட்டச் சோதலையின் சில பகுதிகள், தட்டெழுத்துத் திறமையினைச் சோதித்தல் ஆகிய பலவற்றில் வேகச் சோதனைப் பகுதிகள் இடம்பெறுகின்றன. வேகம் என்னும்போது துல்லியமும் (Accuracy) அதில் இடம்பெறும். படித்தல் வேகச் சோதனையில் வேகமாக ஆனால் தவறாகப் படித்தல் ஏற்கப்படாது. சோதனைக்கும் வலுச் வேகச் சோதனைக்கு மிடையேயுள்ள முக்கிய வேறுபாடு, பிந்திய வகையில் எல்லாச்சோதனை உருப்படிகளும் செயல்களும் ஒரே அளவு கடின அமைப்பைக் (Level of Difficulty) கொண்டவையாக இருக்கும். இங்கு ஒன்று குறிப்பிடப்பட வேண்டும். திறன்மிக்கோர் பொதுவாக வேகமாகவும் செயற்படுவர். வேகமும் திறனின் ஒரு பண்பாகக் கருதப்படுவதால், நுண்ணறிவுச் சோதனைகள் போன்ற வலுச் சோதனைகளுக்கும் கால அளவு நிருணயிக்கப்படுகிறது. எனவே, ஒரு திறனின் உயர் எல்லை அல்லது அத்திறனின் துணைக்கொண்டு வேகமாகச் செயலாற்றுதல் ஆகிய இரண்டினுள் எது சோதனையின் முக்கிய நோக்கமாக வலியுறுத்தப்படுகிறது என்பதன் அடிப்படையில் அது வலுச் சோதனையா, வேகச் சோதனையா என வகைப்படுத்தலாம். வேகமாகச் செயற்படும் பண்பு சமூகச் சூழ்நிலைச் செல்வாக்கினின்றும் எழுவதாகும். போட்டி மனப்பான்மை குறைந்து காணப்படும் சமுதாய மக்கள் வேகமாகச் செயற்படுதலில் ஆர்வம் காட்டுவதில்லை எனச் சமூகவியலறிஞர் குறிப்பிடுகின்றனர். அதனால்தான் சில சமுதாய உறுப்பினர்கள், கால எல்லைக்குட்பட்ட நுண்ணறிவுச் சோதனைகளில் அவர்களின் ஆற்றலுக்கேற்ற நிலையில் செயற்படுவதில்லை எனக் கூறப்படுகிறது.{{Right|<b>எஸ்.ச.</b>}} <section end="திறன் வேகச் சோதனைகள்"/> <section begin="தின்னனூர்"/> {{dhr}} <b>தின்னனூர்</b>: காண்க: திருநின்றவூர், <section end="தின்னனூர்"/> <section begin="தினகரவெண்பா"/> {{dhr}} <b>தினகரவெண்பா</b>: பிற்காலத்தில், திருக்குறளின் சிறப்பினை உணர்ந்து போற்றும் வகையில் சில நீதி இலக்கியங்கள் உருவாயின. அவற்றுள், யாதானும் ஒரு குறளை ஈற்றிரண்டு அடிகளாகக் கொண்டும், முதலிரு அடிகளில் அக்குறட்கருத்தை விளக்கும் வகையில், வரலாறு, புராணம், இலக்கியம் போன்றவற்றில் இடம்பெற்ற ஒரு கருத்தைப் பொருளாக அமைத்தும் வெண்பாவை நிறைவு செய்து அவ்வகையில் நூலினை அமைப்பது ஒரு வகையாகும். இவ்வகை நூல்கள் ஒரு வள்ளலைச் சிறப்பித்தமைதலும் உண்டு. அந்நிலையில், அமையும் நூல், அவ்வள்ளல் பெயரால் வழங்கப்படுவதுமுண்டு. தினகரன், வீரையன் என்பாரின் புதல்வர்; சைவ சமயத்தவர். தினகர வெண்பா தினகரன் என்னும் வள்ளல் பெயரால் அமைந்ததாகும். தினகரன் என்பார், தொண்டை நாட்டிலுள்ள கோவூரில், அமைச்சர் நிலையில் வாழ்ந்த செல்வரும் வள்ளலுமாவார். அவர் பெயரால் இந்நூல் தினகர வெண்பா எனப்பட்டது. பாடல் தோறும் ‘தினகரா’ என்று அத்தலைவரை விளித்துக் கூறும் போக்கு அமைந்துள்ளது. இவ்வகை நூல்கள் திருக்குறளின் ஒவ்வொரு அதிகாரத்திலிருந்தும் ஒரு குறனைத் தேர்ந்து தாளடி வெண்பா அமைத்து உருவாக்கப்படுவது பொதுவான இயல்பாகும். இந்நூல் காப்புச் செய்யுளொடு 137 வெண்பாக்களைக் கொண்டுள்ளது. புதல்வர் பெறுதல் (7), புகழ் (24), நட்பு (79) ஆகிய அதிகாரங்களிலிருந்து இரண்டிரண்டு குறள்கள் தேர்ந்து எடுத்துப் பாடப்பட்டுள்ளன. இந்நூலின் பாடல் ஒன்றில் (118) இடம் கொண்டு பெற்ற குறிப்பினைக் இந்நூலாசிரியர் பெயர் ‘நாகராசன்’ என்பதாகும் என்று ஆய்வாளர் கருதுகின்றனர். இந்நூல் தோன்றிய காலம் இதில் இடம்பெற்ற குன்றை அச்சுதேந்திரன் என்னும் அரசன் பெயர்கொண்டு கி.பி.16-ஆம் நூற்றாண்டின் பிற்பகுதி (கி.பி.1575-1600) என்று கூறப்படுகிறது.{{Right|<b>அ.மா.ப.</b>}} {{nop}}<noinclude></noinclude> qx1oap2rcxsi4g3647kujom0fw5kzg8