วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.47.0-wmf.1 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk 3 64180 289877 208029 2026-05-07T06:31:01Z J ansari 8141 J ansari ย้ายหน้า [[คุยกับผู้ใช้:Noobythailand]] ไปยัง [[คุยกับผู้ใช้:Maxxkyy]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Noobythailand|Noobythailand]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Maxxkyy|Maxxkyy]]" 208029 wikitext text/x-wiki {{Template:Welcome|realName=|name=Noobythailand}} -- [[ผู้ใช้:New user message|New user message]] ([[คุยกับผู้ใช้:New user message|คุย]]) 11:23, 10 สิงหาคม 2566 (+07) ewc1u05cudkjqrq5gbt1oxelgr0bc0j 2 64181 289879 218316 2026-05-07T06:31:01Z J ansari 8141 J ansari ย้ายหน้า [[ผู้ใช้:Noobythailand]] ไปยัง [[ผู้ใช้:Maxxkyy]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Noobythailand|Noobythailand]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Maxxkyy|Maxxkyy]]" 218316 wikitext text/x-wiki {{userboxtop | toptext =}} {{#babel:plain=1|th-n|en-2}} {{ผู้ใช้ วิกิพีเดีย}} {{ผู้ใช้ เมทาวิกิ}} {{ผู้ใช้ วิกิคำคม}} {{userboxbottom}} ogkg9vdrli5t5wpetl7uj70w0x7gzzp 2 64746 289875 209238 2026-05-07T06:31:01Z J ansari 8141 J ansari ย้ายหน้า [[ผู้ใช้:Noobythailand/common.js]] ไปยัง [[ผู้ใช้:Maxxkyy/common.js]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Noobythailand|Noobythailand]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Maxxkyy|Maxxkyy]]" 209238 javascript text/javascript /* <pre><nowiki> */ // ========== สคริปต์จัดให้ ตัวเลือกปรับแต่ง ========== // == ให้รีเฟรชแคช (Ctrl+Shift+R) ที่หน้านี้หลังจากเปลี่ยนค่า == iScriptConfig = { gender : "male", searchURL : "//www.google.co.th/search?hl=th&q=", autoNotifyUploader : false, bookmark1 : ["", ""], bookmark2 : ["", ""], bookmark3 : ["", ""], bookmark4 : ["", ""], bookmark5 : ["", ""], }; // ========== สคริปต์จัดให้ สำหรับชาววิกิซอร์ซ ========== importScript('User:Bebiezaza/iScript/main.js'); /* </nowiki></pre> */ hgzknr3bbvy4cxpwg5dnkp8qvny8s37 250 89666 289873 289865 2026-05-07T04:55:22Z สีทราย 11827 289873 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๙๐}}</noinclude>เลือดขึ้นเปล่งปลั่งซีดลง "พบแล้ว!" ผมตอบสั้นๆ "ดิฉันยินดีด้วยกับท่าน" เธอพูดอย่างแหบแห้ง ผมผิดสังเกตจริงๆ ตั้งแต่เธอตั้งปัญหาถามผมมา เธอมีกิริยาไปหลายอาหาร เช่นตื่นเต้นและเลื่อนลอย คล้ายหมดหวังในชีวิตอะไรๆ ทำนองนี้ แต่ผมแปลไม่ออก ถ้าจะคิดว่าเธอเกิดจะรักผมขึ้นกระมัง เพราะถ้าผมพบกับผู้หญิงที่พูดถึงกันนั่นแล้ว เธอก็ผิดหวัง มันจะเป็นไปได้หรือ ผมอายุคราวพ่อของเธอ เธอคงไม่คิดเลยไปดังนั้นแน่ๆ จริงอยู่ผมอายุ ๔๓ ปี ดูยังไม่แก่เลย แต่มันก็ไม่ใช่อายุ ๑๗-๑๘ วัยเดียวกับเธอ แต่ว่าเธอจะคิดอย่างไรก็ตาม ผมก็จำเป็นต้องบอกความในใจของผมให้เธอทราบอย่างเด็ดขาด จะปิดบังอะไรอีกไม่ได้เลย เป็นตายอย่างไรรำเพยจะต้องเป็นของผม มิฉะนั้นชีวิตผมจะไม่มีความสุขเลย และเมื่อยามรำเพยที่จากไปมาเกิดใหม่แล้ว ผมกลับปล่อยไป ผมก็เท่ากับฆ่าตัวตายเอง "ฉันได้พบเขาแล้ว" ผมเริ่มพูดให้ได้เรื่องความเป็นความตายกันทีเดียว เธอเงยหน้าดูผม แล้วกลับก้มหน้าอีก ผมจึงพูดต่อไป "ฉันได้พบคนคนนั้นแล้ว ทั้งชื่อก็ชื่อเดียวกัน หน้าตารูปร่างอย่างเดียวกัน ฉันจะให้รำเพยดูรูปของคนเก่า" พูดแล้วควักรูปรำเพยที่ผมขอคุณนายและลอกมาจากอัลบัมติดกระเป๋าอยู่เสมอ ผมยื่นให้เธอ ดูเธอไม่ค่อยจะกล้ารับไปดูเลย แต่แข็งใจรับด้วยมือที่สั่นเล็กน้อย พอเธอเห็นภาพเท่านั้น เธอตาโพลงคล้ายถูกผีหลอก จ้องดูรูปนั้นตาแทบปะทุ "เธอไปดูกระจกสิ" ผมสั่ง เธอลุกไปดูที่กระจก ดูรูปพลาง ดูกระจกพลาง หน้าตาตื่น "คนนี้หรือเจ้าคะ?" เธอถาม หน้าตาแจ่มใสขึ้น มีชีวิตชีวาขึ้นผิดกว่าตอนแรก "ถูกแล้ว" ผมตอบ เธอดูภาพแล้วดูกระจก ยกมือขึ้นลูบเม็ดไฝที่ตรงแสกหน้าระหว่างคิ้วต่อคิ้ว "ดิฉันเหมือนเขา" เธอพูดอย่างตื่นเต้น "ถูกแล้ว เขาคือรำเพย รำเพยคือเขา" ผมพูดแล้วเรียกคนขาย<noinclude></noinclude> if0vewv8ypns5olhu6uduqdaqd4jio8 250 89667 289868 2026-05-06T16:12:06Z B20180 1467 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ปรึกษาว่ากล่าวประการใด ตัวนี้เปนแต่ทหารเลวองค์อาจเข้ามาจะอาสาหักหน้าผู้ใหญ่ทั้งนี้ เป็นเปนคนหยาบช้านัก ให้ขับออกไปเสียนอกที่ชุมนุมขุนนาง โจโฉจีงว่าอันอย่..." 289868 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="B20180" />{{หัวสามก๊ก|1=2|2=88|3=2}}</noinclude>ปรึกษาว่ากล่าวประการใด ตัวนี้เปนแต่ทหารเลวองค์อาจเข้ามาจะอาสาหักหน้าผู้ใหญ่ทั้งนี้ เป็นเปนคนหยาบช้านัก ให้ขับออกไปเสียนอกที่ชุมนุมขุนนาง โจโฉจีงว่าอันอย่างธรรมเนียมศึกนั้น ถ้าผู้ใดมีความชอบในการสงคราม ก็จะปูนบำเหน็จตามสมควร ถ้าผู้ใดกระทำผิดก็จะลงโทษ {{โครง}}<noinclude></noinclude> cwlv1jcbskli9hqre0th3pgu04ddc2e 250 89668 289869 2026-05-07T02:06:23Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "อาหารมาคิดเงิน "เธอดูชื่อที่หลังภาพสิ" ผมบอก เธอพลิกหลังภาพดู พอเห็นชื่อเท่านั้น เธอถึงกับอ้าปาก "เราไปไหว้พระกันที่บนองค์พระเจดีย์กันเถิด" ผมพูดแล้วก็..." 289869 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๙๑}}</noinclude>อาหารมาคิดเงิน "เธอดูชื่อที่หลังภาพสิ" ผมบอก เธอพลิกหลังภาพดู พอเห็นชื่อเท่านั้น เธอถึงกับอ้าปาก "เราไปไหว้พระกันที่บนองค์พระเจดีย์กันเถิด" ผมพูดแล้วก็พากันมาขึ้นรถ ขับเลี้ยวไปจอดที่ข้างองค์พระเจดีย์ เราซื้อธูปเทียนแล้วยืนอธิษฐานกันที่ห่างองค์พระ เพราะว่าไม่ต้องการให้ใครได้ยินคำสัจจะวาจาของเรา "ฉันจะเป็นของรำเพยทุกชาติ" ผมพนมมือ แล้วกล่าวคำพอได้ยินรำเพยเบิกตาโพลง ทั้งตกใจและแปลกใจระคนกัน เพราะตั้งแต่มาร่วมชายคาเดียวกัน ผมยังไม่เคยทำท่าเจ้าชู้สู่สาวกับเธอ วางตัวเป็นผู้ใหญ่ตลอดมา อยู่ๆ ก็มากล่าวดังนั้น เธอจึงตาโพลงตกใจ<noinclude></noinclude> 10iv2qkeft9db66txgkbufdog3ucp8r 289870 289869 2026-05-07T03:46:24Z สีทราย 11827 289870 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๙๑}}</noinclude>อาหารมาคิดเงิน "เธอดูชื่อที่หลังภาพสิ" ผมบอก เธอพลิกหลังภาพดู พอเห็นชื่อเท่านั้น เธอถึงกับอ้าปาก "เราไปไหว้พระกันที่บนองค์พระเจดีย์กันเถิด" ผมพูดแล้วก็พากันมาขึ้นรถ ขับเลี้ยวไปจอดที่ข้างองค์พระเจดีย์ เราซื้อธูปเทียนแล้วยืนอธิษฐานกันที่ห่างองค์พระ เพราะว่าไม่ต้องการให้ใครได้ยินคำสัจจะวาจาของเรา "ฉันจะเป็นของรำเพยทุกชาติ" ผมพนมมือ แล้วกล่าวคำพอได้ยินรำเพยเบิกตาโพลง ทั้งตกใจและแปลกใจระคนกัน เพราะตั้งแต่มาร่วมชายคาเดียวกัน ผมยังไม่เคยทำท่าเจ้าชู้สู่สาวกับเธอ วางตัวเป็นผู้ใหญ่ตลอดมา อยู่ๆ ก็มากล่าวดังนั้น เธอจึงตาโพลงตกใจ "รำเพยว่าตามฉัน รำเพยจะเป็นของคุณทุกๆ ชาติ" ผมสอนเธอ "รำเพยจะเป็นของคุณทุกๆ ชาติ และจะติดตามไปทุกแห่ง" เธออธิษฐานตามอย่างว่าง่าย ผมถึงกับสะดุ้ง เหลียวมองเธอซึ่งยืนอยู่ข้างๆ เพราะคำท้ายเป็นคำของรำเพยเก่าแท้ๆ "เธอพูดเหมือนเก่า เมื่อ ๑๘ ปีก่อนโน้น" ผมว่า เธอยิ่งหน้าตื่น "คำท้ายของเธอนั่นเอง เธอให้ไว้กับฉันทุกวี่ทุกวัน" เราหันหน้ามองกันอย่างตะลึง ริมฝีปากเธอซีดคล้ายเกิดกลัวๆ อะไรขึ้นมาตามประสาเด็กสาว ที่เรื่องของผมพูดไป เธองงงันเนื่องจากไม่รู้เรื่อง ที่ไหนเธอจะระลึกชาติได้ แม้เธอจะเป็นรำเพยคนเก่า เธอก็หารู้ตัวไม่ ผมจูงมือเธอเข้าจุดธูปเทียน ปิดทองพระ แล้วเดินอ้อมไปตามทางเลี้ยวขององค์พระ "ฉันยังสงสัยใจรำเพยอยู่เท่านั้นว่า เธอจะคิดกับฉันอย่างรำเพยคนเก่าหรือไม่?" ผมถาม "แล้วท่านจะคิดอย่างไรกับรำเพยล่ะเจ้าคะ?" เธอถามอย่างเลื่อนลอย ผมสะกิดให้หยุดยืนพูดกันที่มุมหนึ่งขององค์พระ "ในโลกนี้ ถ้าฉันไม่มีรำเพย ฉันจะอยู่ไม่ได้ ฉันทรมานใจคอยมาถึง ๑๘ ปี ถ้าเธอไม่เป็นรำเพยคนเก่าให้ฉัน ฉันจะลาออกจากงานแล้วเนรเทศตัวเองเข้าป่าเข้าดงไปตายเอาดาบหน้า" ผมพูดด้วยความจริงใจ ไม่ใช่เล่นสำนวนกับหญิงที่ตัวประสงค์<noinclude></noinclude> qaub0sutvdilte0akpkjgomz1huu29z 250 89669 289871 2026-05-07T04:44:05Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "อย่างชายหนุ่มหญิงสาวธรรมดา "ท่านจะทิ้งงาน?" เธอถามอย่างตกใจ "รำเพยอย่าเรียกฉันว่าท่านเลย เรียกฉันว่าคุณก็พอแล้ว" ผมห้าม "จริงๆ รำเพย ฉันอยู่ไม่ได้ หน้าของรำ..." 289871 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๙๒}}</noinclude>อย่างชายหนุ่มหญิงสาวธรรมดา "ท่านจะทิ้งงาน?" เธอถามอย่างตกใจ "รำเพยอย่าเรียกฉันว่าท่านเลย เรียกฉันว่าคุณก็พอแล้ว" ผมห้าม "จริงๆ รำเพย ฉันอยู่ไม่ได้ หน้าของรำเพยคงจับอยู่ในดวงใจฉัน รำเพยพูดกับฉันไว้เมื่อครั้งโน้น อีก ๑๘ ปีจะมาพบ และเมื่อรำเพยมาพบฉันแล้ว ฉันคงเป็นคนที่ต้องทนทรมานไปอีก ฉันก็ควรหนีไป ดั้นด้นไปกว่าจะตาย" ผมพูดอย่างเศร้าๆ "ดิฉันจะตามคุณไปทุกแห่ง ดิฉันเป็นของคุณ" เธอตอบโพล่งออกมา ผมใจวูบ รำเพยเอ๋ย ฉันคอยเธอถึง ๑๘ ปี ที่สุดรำเพยก็มาตามคำที่ให้ไว้ "เป็นความจริงหรือรำเพยจ๋า?" ผมถามเบาๆ และจ้องเธอ "จริงทุกคำค่ะ ภาพของคุณที่ดิฉันบอกว่าจะเคยรู้จักนั้นแว่วๆ อยู่ในสำนึก และครั้นดิฉันฝันว่าตกน้ำจวนจะตาย คุณก็ช่วยดิฉันไว้อีก ดิฉันจึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องหาคนที่มีหน้าตาอย่างคุณนี้ให้ได้ และดิฉันก็ได้พบแล้ว ไฉนดิฉันจะแยกทางกับคุณเล่า คุณไปไหน ดิฉันจะตามไปทุกๆ แห่ง" ผมปลื้มใจจนบอกไม่ถูก ถ้าเป็นที่บ้าน ผมจะกอดรัดเธอ จูบเธอให้สาสม แต่นี่จนใจที่เราไม่ใช่ฝรั่ง จึงรีบชวนขับรถกลับบ้าน พอถึงบ้านแล้วผมรีบหยิบถังฝักบัว ตักน้ำรดต้นรำเพยก่อนอื่น ผมรดไปดูดไปด้วยใจวังเวง รำเพยเอ๋ย รำเพยรักฉันจริงๆ และตามฉันจริงๆ ทุกหนทุกแห่งตามคำพูดของเธอ ขณะที่ผมพูด รำเพยก็ยืนอยู่ด้วย "ดิฉันสงสารคุณเหลือเกิน อยากจะร้องไห้" เธอพูดเสียงเครือ "อย่าร้องไห้เลยรำเพยเอ๋ย หัวเราะเถิด เราจะมีความสุขแล้วต่อไปนี้" ผมจูงมือเธอขึ้นตึก พอขึ้นชั้นบนเท่านั้น ผมก็ทำเป็นใหญ่ไม่ไหว ผมกอดเธอ จูบเธอ รำเพยเอ๋ย ความนุ่มนิ่มของเธอก็คือ ๑๘ ปีก่อนโน้น รำเพยกอดตอบฉันเช่นเดียวกับครั้งก่อน รำเพยจ๋า พรุ่งนี้ฉันจะเรียนคุณหลวงคุณนาย และไปเรียนคุณพ่อของรำเพย เราจะแต่งงานกันในเร็วๆ นี้ เราช่างแยกกันไม่ออกจริงๆ ผมมีหัวใจเป็นสุขดังครั้งโน้น และรำเพยก็ไม่รังเกียจว่าผมแก่กว่ามาก เรากอดกันกลมและต่างจูบกันอยู่เป็นเวลานาน หากแต่ไม่กล้าล่วงล้ำให้เลยไปกว่านั้นจนกว่าจะถึงเวลาอันควร<noinclude></noinclude> kd63d81b3pet84x68992fozpqk9cpgd 289874 289871 2026-05-07T05:11:55Z สีทราย 11827 289874 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๙๒}}</noinclude>อย่างชายหนุ่มหญิงสาวธรรมดา "ท่านจะทิ้งงาน?" เธอถามอย่างตกใจ "รำเพยอย่าเรียกฉันว่าท่านเลย เรียกฉันว่าคุณก็พอแล้ว" ผมห้าม "จริงๆ รำเพย ฉันอยู่ไม่ได้ หน้าของรำเพยคงจับอยู่ในดวงใจฉัน รำเพยพูดกับฉันไว้เมื่อครั้งโน้น อีก ๑๘ ปีจะมาพบ และเมื่อรำเพยมาพบฉันแล้ว ฉันคงเป็นคนที่ต้องทนทรมานไปอีก ฉันก็ควรหนีไป ดั้นด้นไปกว่าจะตาย" ผมพูดอย่างเศร้าๆ "ดิฉันจะตามคุณไปทุกแห่ง ดิฉันเป็นของคุณ" เธอตอบโพล่งออกมา ผมใจวูบ รำเพยเอ๋ย ฉันคอยเธอถึง ๑๘ ปี ที่สุดรำเพยก็มาตามคำที่ให้ไว้ "เป็นความจริงหรือรำเพยจ๋า?" ผมถามเบาๆ และจ้องเธอ "จริงทุกคำค่ะ ภาพของคุณที่ดิฉันบอกว่าจะเคยรู้จักนั้นแว่วๆ อยู่ในสำนึก และครั้นดิฉันฝันว่าตกน้ำจวนจะตาย คุณก็ช่วยดิฉันไว้อีก ดิฉันจึงตั้งใจแน่วแน่ว่าจะต้องหาคนที่มีหน้าตาอย่างคุณนี้ให้ได้ และดิฉันก็ได้พบแล้ว ไฉนดิฉันจะแยกทางกับคุณเล่า คุณไปไหน ดิฉันจะตามไปทุกๆ แห่ง" ผมปลื้มใจจนบอกไม่ถูก ถ้าเป็นที่บ้าน ผมจะกอดรัดเธอ จูบเธอให้สาสม แต่นี่จนใจที่เราไม่ใช่ฝรั่ง จึงรีบชวนขับรถกลับบ้าน พอถึงบ้านแล้วผมรีบหยิบถังฝักบัว ตักน้ำรดต้นรำเพยก่อนอื่น ผมรดไปพูดไปด้วยใจวังเวง รำเพยเอ๋ย รำเพยรักฉันจริงๆ และตามฉันจริงๆ ทุกหนทุกแห่งตามคำพูดของเธอ ขณะที่ผมพูด รำเพยก็ยืนอยู่ด้วย "ดิฉันสงสารคุณเหลือเกิน อยากจะร้องไห้" เธอพูดเสียงเครือ "อย่าร้องไห้เลยรำเพยเอ๋ย หัวเราะเถิด เราจะมีความสุขแล้วต่อไปนี้" ผมจูงมือเธอขึ้นตึก พอขึ้นชั้นบนเท่านั้น ผมก็ทำเป็นใหญ่ไม่ไหว ผมกอดเธอ จูบเธอ รำเพยเอ๋ย ความนุ่มนิ่มของเธอก็คือ ๑๘ ปีก่อนโน้น รำเพยกอดตอบฉันเช่นเดียวกับครั้งก่อน รำเพยจ๋า พรุ่งนี้ฉันจะเรียนคุณหลวงคุณนาย และไปเรียนคุณพ่อของรำเพย เราจะแต่งงานกันในเร็วๆ นี้ เราช่างแยกกันไม่ออกจริงๆ ผมมีหัวใจเป็นสุขดังครั้งโน้น และรำเพยก็ไม่รังเกียจว่าผมแก่กว่ามาก เรากอดกันกลมและต่างจูบกันอยู่เป็นเวลานาน หากแต่ไม่กล้าล่วงล้ำให้เลยไปกว่านั้นจนกว่าจะถึงเวลาอันควร<noinclude></noinclude> ow3sueswm26uqdaf9h66love331wlec 250 89670 289872 2026-05-07T04:48:41Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "เธอว่าอะไร? เรื่องนี้นายทองคำได้บันทึกเหตุการณ์ไว้จากนายนพ ผู้ติดพันหญิงคนรักที่มีพื้นเพชาวสวนในฝั่งธนบุรีสมัยโน้น เป็นสมัยที่ยังไม่มีสะพานพุทธยอดฟ้าข้..." 289872 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๙๓}}</noinclude>เธอว่าอะไร? เรื่องนี้นายทองคำได้บันทึกเหตุการณ์ไว้จากนายนพ ผู้ติดพันหญิงคนรักที่มีพื้นเพชาวสวนในฝั่งธนบุรีสมัยโน้น เป็นสมัยที่ยังไม่มีสะพานพุทธยอดฟ้าข้ามแม่น้ำ คนฝั่งกรุงเทพฯ จะไปมาหาสู่คนฝั่งธนบุรี ต้องลงเรือจ้างข้ามมาหากัน ผมกลับรถอยุธยามาถึงกรุงเทพฯ เป็นเวลาบ่าย พอลงสถานีหัวลำโพงก็แน่วจะกลับบ้าน ผมคิดถึงแตงอ่อนใจรอนๆ ด้วยจากเธอไปธุระอยุธยาเสียสามสี่วัน เธอคงคอยจะพบผมอยู่ทุกวัน ทั้งแม่ดวงและเจ้าไปร่คงบ่นถึงแย่ สองคนที่ผมกล่าวถึงนี้ คือพ่อสื่อแม่สื่อของผมนั่นเอง สองผัวเมียคู่นี้เช่าสวนส่วนหนึ่งของแตงอ่อนผู้เป็นลูกผู้มีอันจะกินในย่านวัดใหญ่<noinclude></noinclude> l3s0ho8ecb7gj92nscth65txf57wsp8 2 89671 289876 2026-05-07T06:31:01Z J ansari 8141 J ansari ย้ายหน้า [[ผู้ใช้:Noobythailand/common.js]] ไปยัง [[ผู้ใช้:Maxxkyy/common.js]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Noobythailand|Noobythailand]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Maxxkyy|Maxxkyy]]" 289876 javascript text/javascript /* #REDIRECT */mw.loader.load("//th.wikisource.org/w/index.php?title=%E0%B8%9C%E0%B8%B9%E0%B9%89%E0%B9%83%E0%B8%8A%E0%B9%89:Maxxkyy/common.js&action=raw&ctype=text/javascript"); 3q9fa844ro4fs5pihge4e93m31wq5kc 3 89672 289878 2026-05-07T06:31:01Z J ansari 8141 J ansari ย้ายหน้า [[คุยกับผู้ใช้:Noobythailand]] ไปยัง [[คุยกับผู้ใช้:Maxxkyy]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Noobythailand|Noobythailand]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Maxxkyy|Maxxkyy]]" 289878 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[คุยกับผู้ใช้:Maxxkyy]] o12euwtkpcekizxigv18db1so1r9r3m 2 89673 289880 2026-05-07T06:31:01Z J ansari 8141 J ansari ย้ายหน้า [[ผู้ใช้:Noobythailand]] ไปยัง [[ผู้ใช้:Maxxkyy]]: ย้ายหน้าอัตโนมัติขณะเปลี่ยนชื่อผู้ใช้ "[[Special:CentralAuth/Noobythailand|Noobythailand]]" เป็น "[[Special:CentralAuth/Maxxkyy|Maxxkyy]]" 289880 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[ผู้ใช้:Maxxkyy]] ro6h3yxoru5mlqw3azoqtc6wt0lky4u 3 89674 289881 2026-05-07T07:22:33Z New user message 1899 เพิ่ม[[Template:Welcome|สารต้อนรับ]]ในหน้าคุยของผู้ใช้ใหม่ 289881 wikitext text/x-wiki {{Template:Welcome|realName=|name=Rrrivjwjhv}} -- [[ผู้ใช้:New user message|New user message]] ([[คุยกับผู้ใช้:New user message|คุย]]) 14:22, 7 พฤษภาคม 2569 (+07) idvvn276dzhuvanppmuj8vz1x22xo2v 250 89675 289882 2026-05-07T07:44:36Z Peatlnwza 10757 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "มา พระเจ้าเชียงใหม่ก็แตกพ่ายไป สมเด็จพระนเรศวรเป็นเจ้ากับสมเด็จพระอนุชาธิราชก็เสด็จตามตีทัพพระเจ้าเชียงใหม่แตกฉานยับเยินไม่คุมกันได้ พลทหารชาวกรุงก็ไล่ฟั..." 289882 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Peatlnwza" />{{ก|๑๖๗}}</noinclude>มา พระเจ้าเชียงใหม่ก็แตกพ่ายไป สมเด็จพระนเรศวรเป็นเจ้ากับสมเด็จพระอนุชาธิราชก็เสด็จตามตีทัพพระเจ้าเชียงใหม่แตกฉานยับเยินไม่คุมกันได้ พลทหารชาวกรุงก็ไล่ฟันแทงพลข้าศึกทั้งนายแลไพร่ตายริมทางแลกลางทุ่งนั้นมากนัก แลท้าวพญาฝ่ายข้าศึกคอขาดกับคอช้างในยุทธภูมิ์นั้น คือพญาพเยาว์น้องพระเจ้าเชียงใหม่ พญาลอ พญากาว พญานครล้านช้าง พญาเชียงราย มางยามงิบ สมิงโยคราช แลพะยะอางขะยุน สเรนันทสูเมืองเตริน แสนเชียงใหม่ ตายในที่นั้นประมาณพันเศษ ได้ช้างใหญ่สิบช้าง ม้าร้อยเศษ สมเด็จพระนเรศวรเป็นเจ้ากับสมเด็จพระอนุชาธิราชก็เสด็จตามตีทัพพระเจ้าเชียงใหม่ไปถึงปากน้ำชะไว ฝ่ายสมเด็จพระราชบิดาดำรัสให้เตรียมพลแลเรือพระที่นั่งดั้งกันเรือรบเรือไล่พร้อมเสด็จแล้วพระราชทานเรือพระที่นั้งรองแลเรือทั้งปวงให้พระศรีสุพรรมาธิราชน้องพญาละแวกโดยเสด็จด้วย ครั้น ณ วันเสาร์ แรม ๔ ค่ำ เดือน ๕ เพลงรุ่งแล้วห้าบาทได้ศุภฤกษ์ สมเด็จพระพุทธิเจ้าอยู่หัวก็ยกพยุหบาตราทัพเสด็จโดยชลมารคด้วยพระชลวิมานขึ้นไป ส่วนพระเจ้าเชียงใหม่ก็ยกรุดรีบเข้าในค่ายหลวงในวันนั้น เพลาจวนค่ำสมเด็จพระนเรศวรเป็นเจ้ากับสมเด็จพระอนุชาธิราชตั้งทัพหลวงอยู่ ณ ปากน้ำชะไว จึงมีพระราชกำหนดแก่ท้าวพญาพระหัวเมืองทั้งหลายว่า เพลาย่ำรุ่งจะยกพลทหารเข้าหักค่ายพระเจ้าเชียงใหม่ {{มปก}}<noinclude></noinclude> k4sp0hx1rlbi37u2jr9u829dfonhd9x 250 89676 289883 2026-05-07T07:59:39Z Peatlnwza 10757 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "ส่วนข้าราชการผู้น้อย มีอัตราได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดคนละ ๕ ชั่งบ้าง ๔ ชั่งบ้าง ๓ ชั่งบ้าง ๒ ชั่งบ้าง ชั่ง ๑ บ้าง นอกจากเงินที่พระราชทานประจำปีดังกล่าวมาแล้ว ยัง..." 289883 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Peatlnwza" />{{ก|๒๘๓}}</noinclude>ส่วนข้าราชการผู้น้อย มีอัตราได้รับพระราชทานเบี้ยหวัดคนละ ๕ ชั่งบ้าง ๔ ชั่งบ้าง ๓ ชั่งบ้าง ๒ ชั่งบ้าง ชั่ง ๑ บ้าง นอกจากเงินที่พระราชทานประจำปีดังกล่าวมาแล้ว ยังมีเงินคงพระคลังไว้สำหรับเตรียใช้ในราชการ คือ ๑. เตรียมไว้ใช้ในราชการทัพศึก ๕,๐๐๐ ชั่ง ๒. เตรียมไว้ใช้ในการพระราชพิธีพิเศษ มีพระเมรุเป็นต้น ๔,๐๐๐ ชั่ง<noinclude></noinclude> ro27xhw9112h2ybtbdqdccvs1fmbow4 250 89677 289884 2026-05-07T08:57:37Z Peatlnwza 10757 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "{{ฟม}}พวกพม่าก็ตามจับได้พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา พระราชวงศานุวงศ์ แล้วให้กวาดต้อนผู้คนช้างม้า เก็บริบแก้วแหวนเงินทองไปยังกรุงอังวะเป็นอันมาก {{ฟม}}เมื่อใกล้จ..." 289884 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Peatlnwza" />{{ก|๔๓๘}}</noinclude>{{ฟม}}พวกพม่าก็ตามจับได้พระมเหสีและพระราชโอรสธิดา พระราชวงศานุวงศ์ แล้วให้กวาดต้อนผู้คนช้างม้า เก็บริบแก้วแหวนเงินทองไปยังกรุงอังวะเป็นอันมาก {{ฟม}}เมื่อใกล้จะเสียพระนครศรีอยุธยานั้น เกิดลางร้ายต่าง ๆ คือ พระพุทธปฏิมากรใหญ่ที่วัดพนัญเชิงทีน้ำพระเนตรไหล พระพุทธปฏิมากรติโลกนารถ ซึ่งแกะด้วยไม้พระศรีมหาโพธิ์นั้น พระทรวงแยกออกเป็นสองภาค พระพุทธปฏิมากรทองคำเท่าตัวคน และพระพุทธสุรินทร์ซึ่งหล่อด้วยนาก อันประดิษฐานอยู่ในวัดพระศรีสรรเพชญ์ในพระราชวังนั้น มีพระฉวีเศร้าหมอง พระเนตรทั้งสองหลุดหล่นลงอยู่บนพระหัตถ์ มีกาสองตัวตีกัน ตัวหนึ่งบินโผลงตรงยอดเหมฉัตรเจดีย์ที่วัดพระธาตุ อกสวมลงตรงยอดพระเจดีย์เหมือนดังคนจับเสียบไว้ เทวรูปพระนเรศวรนั้น มีน้ำพระเนตรไหล และเปล่าศัพท์สำเนียงเสียงอันดัง อสนีบาจลงหลายครั้งหลายหน พระราชวงศานุวงศ์ข้าราชการก็ไม่ตั้งอยู่ในสัจธรรม สำแดงเหตุที่จะเสียพระนครศรีอยุธยาหลายอย่างหลายประการ ดังกล่าวมาแล้วในเบื้องต้นนั้น ๚<noinclude></noinclude> 23m9rnzopnnsojg2f8a1hve8itd6tsh