วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk 100 15858 303946 276875 2026-11-06T08:05:53Z Vesperstelo 11696 303946 wikitext text/x-wiki {{portal header | title = {{PAGENAME}} | class = k | subclass1 = p | subclass2 = t | parent = กฎหมายไทย | portal = | notes = }} [[File:Bangkok National Museum 2024-06-01 (038).jpg|thumb|เอกสารตัวเขียน กฎหมายตราสามดวง เลขที่ 41 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพฯ]] ==กฎหมาย== * {{ลปง|ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 พิมพ์ตามฉะบับหลวงตรา 3 ดวง||2482}} ==การแก้ไขเพิ่มเติม== * {{ลปง|ประกาศพระราชบัญญัติลักภา ลงวันขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติ เรื่อง กู้เงินแลขายตัว ลงวันขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลกพป|2|1|7|36|พระราชบัญญัติเรื่องพยาน จ.ศ. 1232 (พ.ศ. 2413)}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติพิกัดเกษียณอายุลูกทาสลูกไท ลงวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 จ.ศ. 1236|ปี=2417}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณกู้หนี้ยืมสิน รัตนโกสินทร์ศก 110|ปี=2434}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติว่าด้วยบังคับโจทย์ให้สาบาลก่อนฟ้องความอาญา|ปี=2435}} * {{ลปพพ|3-5|1|18|38|ประกาศให้ลงโทษจำขังแทนโทษทวน ลงวันที่ 23 มกราคม ร.ศ. 114}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล|ปี=2439}} * {{ลปง|ประกาศแก้พระราชบัญญัติลักษณพยาน รัตนโกสินทรศก 113 ลงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 118|ปี=2442}} * {{ลปง|ประกาศเรื่องสินสอดแลของมั่นในระหว่างผัวเมีย|ปี=2443}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ ร.ศ. 119|ปี=2443}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายเบ็ดเสร็จ 2 มาตรา รัตนโกสินทรศก 120|ปี=2444}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121|ปี=2445}} * {{ลปง|กฎหมายลักษณอาญา|ปี=2451}} * {{ลปง|ประมวลกฎหมายอาญาทหาร|ปี=2454}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายลักษณะมฤดก มาตรา 21|ปี=2473}} ==งานอื่น== * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย และประมวลคำอธิบายทางนิติศาสตร์|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2493}} * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2473}} * {{ลปงป|ที่มาแห่งกฎหมายโบราณของสยาม|พระยามหิธรมนูปกรณ์โกศลคุณ (โทกิจิ มาซาโอะ)|2448|en}} * {{ลปง|ประวัติศาตร์กฎหมายไทย|ร. แลงกาต์|2478}} {{ลฟใน|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๗๘.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๐.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๓.pdf}} * {{ลปง|พจนานุกรมกฎหมาย|ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์)|2474}} {{ลฟใน|พจนานุกรมกฎหมาย - สมาหารหิตะคดี - ๒๔๗๔.pdf}} * {{ลปง|อธิบายพระนามพระเจ้าแผ่นดินครั้งกรุงศรีอยุธยาเปนราชธานี|พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระดำรงราชานุภาพ|2468}} ==ดูเพิ่ม== * '''[[สถานีย่อย:กฎหมายลักษณะผัวเมีย]]''' * '''[[สถานีย่อย:ทาสในประเทศไทย]]''' [[หมวดหมู่:สถานีย่อย]] [[หมวดหมู่:สถานีย่อยประมวลกฎหมาย]] qyalpfnzkfss4fxqaavlsp9wkocrytu 303951 303946 2026-11-06T08:14:41Z Vesperstelo 11696 303951 wikitext text/x-wiki {{portal header | title = {{PAGENAME}} | class = k | subclass1 = p | subclass2 = t | parent = กฎหมายไทย | portal = | notes = }} [[File:Bangkok National Museum 2024-06-01 (038).jpg|thumb|เอกสารตัวเขียน กฎหมายตราสามดวง เลขที่ 41 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพฯ]] ==กฎหมาย== * {{ลปง|ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166 พิมพ์ตามฉะบับหลวงตรา 3 ดวง||2482}} ==การแก้ไขเพิ่มเติม== * {{ลปง|ประกาศพระราชบัญญัติลักภา ลงวันขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติ เรื่อง กู้เงินแลขายตัว ลงวันขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลกพป|2|1|7|36|พระราชบัญญัติเรื่องพยาน จ.ศ. 1232 (พ.ศ. 2413)}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติพิกัดเกษียณอายุลูกทาสลูกไท ลงวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 จ.ศ. 1236|ปี=2417}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณกู้หนี้ยืมสิน รัตนโกสินทร์ศก 110|ปี=2434}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติว่าด้วยบังคับโจทย์ให้สาบาลก่อนฟ้องความอาญา|ปี=2435}} * {{ลปพพ|3-5|1|18|38|ประกาศให้ลงโทษจำขังแทนโทษทวน ลงวันที่ 23 มกราคม ร.ศ. 114}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล|ปี=2439}} * {{ลปง|ประกาศแก้พระราชบัญญัติลักษณพยาน รัตนโกสินทรศก 113 ลงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 118|ปี=2442}} * {{ลปง|ประกาศเรื่องสินสอดแลของมั่นในระหว่างผัวเมีย|ปี=2443}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119|ปี=2443}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายเบ็ดเสร็จ 2 มาตรา รัตนโกสินทรศก 120|ปี=2444}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121|ปี=2445}} * {{ลปง|กฎหมายลักษณอาญา|ปี=2451}} * {{ลปง|ประมวลกฎหมายอาญาทหาร|ปี=2454}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายลักษณะมฤดก มาตรา 21|ปี=2473}} ==งานอื่น== * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย และประมวลคำอธิบายทางนิติศาสตร์|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2493}} * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2473}} * {{ลปงป|ที่มาแห่งกฎหมายโบราณของสยาม|พระยามหิธรมนูปกรณ์โกศลคุณ (โทกิจิ มาซาโอะ)|2448|en}} * {{ลปง|ประวัติศาตร์กฎหมายไทย|ร. แลงกาต์|2478}} {{ลฟใน|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๗๘.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๐.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๓.pdf}} * {{ลปง|พจนานุกรมกฎหมาย|ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์)|2474}} {{ลฟใน|พจนานุกรมกฎหมาย - สมาหารหิตะคดี - ๒๔๗๔.pdf}} * {{ลปง|อธิบายพระนามพระเจ้าแผ่นดินครั้งกรุงศรีอยุธยาเปนราชธานี|พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระดำรงราชานุภาพ|2468}} ==ดูเพิ่ม== * '''[[สถานีย่อย:กฎหมายลักษณะผัวเมีย]]''' * '''[[สถานีย่อย:ทาสในประเทศไทย]]''' [[หมวดหมู่:สถานีย่อย]] [[หมวดหมู่:สถานีย่อยประมวลกฎหมาย]] k4srxtvm5jf2mexl59gvktdfqff919i 0 35314 303924 256237 2026-11-06T05:51:35Z Vesperstelo 11696 303924 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2445 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2445|พรบ|ก|รก=19}} | portal = กฎหมายตราสามดวง }} <pages index="Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu" from="1" to="3"/> {{สทย|2}} a6sibu0ovska4m8e3k6nz82c9c3x0ig 303925 303924 2026-11-06T05:52:17Z Vesperstelo 11696 303925 wikitext text/x-wiki {{หัวเรื่อง | ชื่อ = {{ลปพพ|4-5a|8}} | ปี = 2445 | ผู้สร้างสรรค์ = | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 4. พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121 (พ.ศ. 2445) | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า =[[../เรื่อง 3/]] | ถัดไป = [[../เรื่อง 5/]] | หมายเหตุ = | หมวดหมู่ = | สถานีย่อย = กฎหมายมรดกไทย }} <pages index="กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf" from="58" to="61"/> 68t6r5jyx9acx0nohv5hu12r0f5icn7 303927 303925 2026-11-06T05:53:22Z Vesperstelo 11696 303927 wikitext text/x-wiki {{ลบ|อ1 – หน้าที่ไม่ได้ใช้แล้ว เนื่องจากย้ายไฟล์ไปยัง[[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu|ไฟล์ใหม่]]แล้ว}} {{หัวเรื่อง | ชื่อ = {{ลปพพ|4-5a|8}} | ปี = 2445 | ผู้สร้างสรรค์ = | บรรณาธิการ = | ผู้แปล = | ส่วน = 4. พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121 (พ.ศ. 2445) | ผู้มีส่วนร่วม = | ก่อนหน้า =[[../เรื่อง 3/]] | ถัดไป = [[../เรื่อง 5/]] | หมายเหตุ = | หมวดหมู่ = | สถานีย่อย = กฎหมายมรดกไทย }} <pages index="กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf" from="58" to="61"/> am6a0x9vvm7li4ekm3fdegudnghmn8x 252 35756 303920 200696 2026-11-06T05:48:50Z Vesperstelo 11696 303920 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |ประเภท=วารสาร |ชื่อ=[[พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121]] |ภาษา=th |เล่ม= |ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว}} |ผู้แปล= |บรรณาธิการ= |ผู้วาดภาพประกอบ= |สถานศึกษา= |ผู้เผยแพร่={{ลสย|โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ}} |สถานที่= |ปี=2445 |รหัส= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |จากวารสาร=ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 19, แผ่นที่ 10, น่า (149)150–152, 8 มิถุนายน 2445 (ร.ศ. 121) |ที่มา=djvu |ภาพ=1 |ความคืบหน้า=T |การผสานหน้า=yes |วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=พฤศจิกายน 2562‎ |หน้า=<pagelist 1=149 1to4=thai /> |ชุดเล่ม= |จำนวน= |หมายเหตุ= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[หมวดหมู่:ดัชนีกฎหมายตราสามดวง]] [[หมวดหมู่:ดัชนีพระราชบัญญัติ]] lgyhjfg9xej68a4im1av5i1umt5xilj 303921 303920 2026-11-06T05:49:06Z Vesperstelo 11696 303921 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |ประเภท=วารสาร |ชื่อ=[[พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121]] |ภาษา=th |เล่ม= |ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว}} |ผู้แปล= |บรรณาธิการ= |ผู้วาดภาพประกอบ= |สถานศึกษา= |ผู้เผยแพร่={{ลสย|โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ}} |สถานที่= |ปี=2445 |รหัส= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |จากวารสาร=ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 19, แผ่นที่ 10, น่า (149)150–152, 8 มิถุนายน 2445 (ร.ศ. 121) |ที่มา=djvu |ภาพ=1 |ความคืบหน้า=T |การผสานหน้า=yes |วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=พฤศจิกายน 2562‎ |หน้า=<pagelist 1=150 1to3=thai /> |ชุดเล่ม= |จำนวน= |หมายเหตุ= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[หมวดหมู่:ดัชนีกฎหมายตราสามดวง]] [[หมวดหมู่:ดัชนีพระราชบัญญัติ]] en9i7tot14ezkh0uitfiv17alr1wqb0 303922 303921 2026-11-06T05:49:21Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[ดัชนี:พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ (พ.ศ. ๒๔๔๕).pdf]] ไปยัง [[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu]]: เปลี่ยนชื่อ 303921 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |ประเภท=วารสาร |ชื่อ=[[พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121]] |ภาษา=th |เล่ม= |ผู้สร้างสรรค์={{ลผส|พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว}} |ผู้แปล= |บรรณาธิการ= |ผู้วาดภาพประกอบ= |สถานศึกษา= |ผู้เผยแพร่={{ลสย|โรงพิมพ์บำรุงนุกูลกิจ}} |สถานที่= |ปี=2445 |รหัส= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |จากวารสาร=ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 19, แผ่นที่ 10, น่า (149)150–152, 8 มิถุนายน 2445 (ร.ศ. 121) |ที่มา=djvu |ภาพ=1 |ความคืบหน้า=T |การผสานหน้า=yes |วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=พฤศจิกายน 2562‎ |หน้า=<pagelist 1=150 1to3=thai /> |ชุดเล่ม= |จำนวน= |หมายเหตุ= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[หมวดหมู่:ดัชนีกฎหมายตราสามดวง]] [[หมวดหมู่:ดัชนีพระราชบัญญัติ]] en9i7tot14ezkh0uitfiv17alr1wqb0 250 35757 303914 256233 2026-11-06T05:48:02Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf/58]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/1]]: เปลี่ยนชื่อ 256233 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{ก|๔๙}}</noinclude>{{ก|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก <br> รัตนโกสินทรศก ๑๒๑|140}} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า กฎหมายลักษณมรฎกที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ บางมาตรามีข้อความขัดกับกาลสมัย เมื่อได้พิพากษาไปตามนั้นแล้ว พาให้เสียความยุติธรรมไป ทรงพระราชดำริห์เห็นสมควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมฉเพาะข้อที่ควรแก้ เพื่อให้เปนประโยชน์แก่ความยุติธรรมยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้ ดังข้อความที่ได้กล่าวต่อไปนี้ {{ก|มรฎกภาคญาติ|120}} {{กม|ม|๑}}วิธีแบ่งมรฎกภาคญาติที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้น แต่นี้ไปให้แบ่งปันระหว่างญาติดังนี้ คือ {{กม|ข|๑}}ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์แล้ว อย่าให้เอามรฎกภาคนี้ไปแบ่งปันแก่ญาติผู้อื่นเลย ให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่บุตร์ตามส่วนที่ได้กำหนดไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้นรายตัว ตามส่วนแลตามเกณฑ์ที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายนั้น ถ้าบุตร์บางคนมรณภาพ บางคนอยู่ ฤๅมรณภาพทั้งหมดก็ดี{{วว}}<noinclude>{{ก|๗}}</noinclude> r5hrii9fgil0jlwsfsn7jhv949f1beh 303929 303914 2026-11-06T05:55:27Z Vesperstelo 11696 303929 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๐|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}} {{สต}}</noinclude>[[File:Old Seal of the Royal Command of Thailand.svg|center|120px|ตราพระบรมราชโองการ]] {| |- | |- |} {{กลาง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม|แบบ=font-size:140%}} {{กลาง|ลักษณมรฎก|แบบ=font-size:140%}} {{กลาง|รัตนโกสินทรศก ๑๒๑}} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า กฎหมายลักษณมรฎกที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ บางมาตรามีข้อความขัดกับกาลสมัย เมื่อได้พิพากษาไปตามนั้นแล้ว พาให้เสียความยุติธรรมไป ทรงพระราชดำริห์เห็นสมควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมฉเพาะข้อที่ควรแก้ เพื่อให้เปนประโยชน์แก่ความยุติธรรมยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้ ดังข้อความที่ได้กล่าวต่อไปนี้ {{กลาง|มรฎกภาคญาติ}} มาตรา{{ชว|1em}}๑{{ชว|1em}}วิธีแบ่งมรฎกภาคญาติที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้น แต่นี้ไป ให้แบ่งปันระหว่างญาติดังนี้ คือ ข้อ{{ชว|1em}}๑{{ชว|1em}}ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์แล้ว อย่าให้เอามรฎกภาคนี้ไปแบ่งปันแก่ญาติผู้อื่นเลย ให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่บุตร์ตามส่วนที่ได้กำหนดไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้นรายตัว ตามส่วนแลตามเกณฑ์ที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายนั้น ถ้าบุตร์บางคนมรณภาพ บางคนอยู่ ฤๅมรณภาพทั้งหมดก็ดี ให้เอาส่วนของบุตร์ที่มรณภาพแบ่งให้แก่หลานผู้มรณภาพซึ่งเปนบุตร์ของบุตร์ผู้มรณภาพนั้นเหมือนอย่างว่าเปนมรฎกของบุตร์ผู้นั้นรองต่อ ๆ ลงไปจนกว่าจะสิ้นผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขานั้น ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ญาติอื่นที่ไม่ได้สืบสายโลหิตจากผู้มรณภาพจะเรียกหาทรัพย์มรฎกภาคญาติไม่ได้ ข้อ{{ชว|1em}}๒{{ชว|1em}}เมื่อกฎหมายให้แบ่งมรฎกภาคญาติ แลผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตที่จะรับมรฎกภาคญาติดังว่ามาแล้ว จึงให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่พี่น้องของผู้มรณภาพที่ร่วมบิดามารดาเดียวกัน ถ้าแลในพี่น้องนี้ผู้ใดมรณภาพ ฤๅมรณภาพเสียทั้งหมดก็ดี ก็ให้บุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตในพี่น้องนี้ได้รับส่วนตามหมู่เหล่าของเขา {{มปก}}<noinclude></noinclude> i3tqah1m2it4d2emboixfu1lhtrv0oa 303932 303929 2026-11-06T05:59:02Z Vesperstelo 11696 303932 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" /></noinclude>{{หรก|8|น=๑๕๐|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}} {{พรบ |พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม <br> ลักษณมรฎก <br> รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ |รูป=4-1 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า กฎหมายลักษณมรฎกที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ บางมาตรามีข้อความขัดกับกาลสมัย เมื่อได้พิพากษาไปตามนั้นแล้ว พาให้เสียความยุติธรรมไป ทรงพระราชดำริห์เห็นสมควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมฉเพาะข้อที่ควรแก้ เพื่อให้เปนประโยชน์แก่ความยุติธรรมยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้ ดังข้อความที่ได้กล่าวต่อไปนี้ {{กลาง|มรฎกภาคญาติ}} {{กม|ม|๑}}วิธีแบ่งมรฎกภาคญาติที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้น แต่นี้ไป ให้แบ่งปันระหว่างญาติดังนี้ คือ {{กม|ข|๑}}ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์แล้ว อย่าให้เอามรฎกภาคนี้ไปแบ่งปันแก่ญาติผู้อื่นเลย ให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่บุตร์ตามส่วนที่ได้กำหนดไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้นรายตัว ตามส่วนแลตามเกณฑ์ที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายนั้น ถ้าบุตร์บางคนมรณภาพ บางคนอยู่ ฤๅมรณภาพทั้งหมดก็ดี ให้เอาส่วนของบุตร์ที่มรณภาพแบ่งให้แก่หลานผู้มรณภาพซึ่งเปนบุตร์ของบุตร์ผู้มรณภาพนั้นเหมือนอย่างว่าเปนมรฎกของบุตร์ผู้นั้นรองต่อ ๆ ลงไปจนกว่าจะสิ้นผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขานั้น ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ญาติอื่นที่ไม่ได้สืบสายโลหิตจากผู้มรณภาพจะเรียกหาทรัพย์มรฎกภาคญาติไม่ได้ {{กม|ข|๒}}เมื่อกฎหมายให้แบ่งมรฎกภาคญาติ แลผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตที่จะรับมรฎกภาคญาติดังว่ามาแล้ว จึงให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่พี่น้องของผู้มรณภาพที่ร่วมบิดามารดาเดียวกัน ถ้าแลในพี่น้องนี้ผู้ใดมรณภาพ ฤๅมรณภาพเสียทั้งหมดก็ดี ก็ให้บุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตในพี่น้องนี้ได้รับส่วนตามหมู่เหล่าของเขา {{มปก}}<noinclude></noinclude> olpt9xmqabop40l67hw7ip8o71ucx6n 303933 303932 2026-11-06T05:59:45Z Vesperstelo 11696 303933 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" /></noinclude>{{หรก|8|น=๑๕๐|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}} {{พรบ |พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม <br> ลักษณมรฎก <br> รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ |รูป=4-1 |มส= }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า กฎหมายลักษณมรฎกที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ บางมาตรามีข้อความขัดกับกาลสมัย เมื่อได้พิพากษาไปตามนั้นแล้ว พาให้เสียความยุติธรรมไป ทรงพระราชดำริห์เห็นสมควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมฉเพาะข้อที่ควรแก้ เพื่อให้เปนประโยชน์แก่ความยุติธรรมยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้ ดังข้อความที่ได้กล่าวต่อไปนี้ {{กลาง|มรฎกภาคญาติ}} {{กม|ม|๑}}วิธีแบ่งมรฎกภาคญาติที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้น แต่นี้ไปให้แบ่งปันระหว่างญาติดังนี้ คือ {{กม|ข|๑}}ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์แล้ว อย่าให้เอามรฎกภาคนี้ไปแบ่งปันแก่ญาติผู้อื่นเลย ให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่บุตร์ตามส่วนที่ได้กำหนดไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้นรายตัว ตามส่วนแลตามเกณฑ์ที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายนั้น ถ้าบุตร์บางคนมรณภาพ บางคนอยู่ ฤๅมรณภาพทั้งหมดก็ดี ให้เอาส่วนของบุตร์ที่มรณภาพแบ่งให้แก่หลานผู้มรณภาพซึ่งเปนบุตร์ของบุตร์ผู้มรณภาพนั้นเหมือนอย่างว่าเปนมรฎกของบุตร์ผู้นั้นรองต่อ ๆ ลงไปจนกว่าจะสิ้นผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขานั้น ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ญาติอื่นที่ไม่ได้สืบสายโลหิตจากผู้มรณภาพจะเรียกหาทรัพย์มรฎกภาคญาติไม่ได้ {{กม|ข|๒}}เมื่อกฎหมายให้แบ่งมรฎกภาคญาติ แลผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตที่จะรับมรฎกภาคญาติดังว่ามาแล้ว จึงให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่พี่น้องของผู้มรณภาพที่ร่วมบิดามารดาเดียวกัน ถ้าแลในพี่น้องนี้ผู้ใดมรณภาพ ฤๅมรณภาพเสียทั้งหมดก็ดี ก็ให้บุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตในพี่น้องนี้ได้รับส่วนตามหมู่เหล่าของเขา {{มปก}}<noinclude></noinclude> jkvnsc1mopjglp9dfwsh21lbq0wuzha 303934 303933 2026-11-06T06:01:59Z Vesperstelo 11696 303934 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" /></noinclude>{{หรก|8|น=๑๕๐|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}} {{พรบ |พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม <br> ลักษณมรฎก <br> รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ |รูป=4-1 |มส= }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า กฎหมายลักษณมรฎกที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ บางมาตรามีข้อความขัดกับกาลสมัย เมื่อได้พิพากษาไปตามนั้นแล้ว พาให้เสียความยุติธรรมไป ทรงพระราชดำริห์เห็นสมควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมฉเพาะข้อที่ควรแก้ เพื่อให้เปนประโยชน์แก่ความยุติธรรมยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้ ดังข้อความที่ได้กล่าวต่อไปนี้ {{ก|มรฎกภาคญาติ|110}} {{กม|ม|๑}}วิธีแบ่งมรฎกภาคญาติที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้น แต่นี้ไปให้แบ่งปันระหว่างญาติดังนี้ คือ {{กม|ข|๑}}ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์แล้ว อย่าให้เอามรฎกภาคนี้ไปแบ่งปันแก่ญาติผู้อื่นเลย ให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่บุตร์ตามส่วนที่ได้กำหนดไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้นรายตัว ตามส่วนแลตามเกณฑ์ที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายนั้น ถ้าบุตร์บางคนมรณภาพ บางคนอยู่ ฤๅมรณภาพทั้งหมดก็ดี ให้เอาส่วนของบุตร์ที่มรณภาพแบ่งให้แก่หลานผู้มรณภาพซึ่งเปนบุตร์ของบุตร์ผู้มรณภาพนั้นเหมือนอย่างว่าเปนมรฎกของบุตร์ผู้นั้นรองต่อ ๆ ลงไปจนกว่าจะสิ้นผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขานั้น ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ญาติอื่นที่ไม่ได้สืบสายโลหิตจากผู้มรณภาพจะเรียกหาทรัพย์มรฎกภาคญาติไม่ได้ {{กม|ข|๒}}เมื่อกฎหมายให้แบ่งมรฎกภาคญาติ แลผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตที่จะรับมรฎกภาคญาติดังว่ามาแล้ว จึงให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่พี่น้องของผู้มรณภาพที่ร่วมบิดามารดาเดียวกัน ถ้าแลในพี่น้องนี้ผู้ใดมรณภาพ ฤๅมรณภาพเสียทั้งหมดก็ดี ก็ให้บุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตในพี่น้องนี้ได้รับส่วนตามหมู่เหล่าของเขา {{มปก}}<noinclude></noinclude> ezfbrvx2g288vh5enu4e01q3gpes3fo 303945 303934 2026-11-06T06:23:20Z Vesperstelo 11696 303945 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" /></noinclude>{{หรก|8|น=๑๕๐|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}} {{พรบ |พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติม <br> ลักษณมรฎก <br> รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ |รูป=4-1 |มส= }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศทราบทั่วกันว่า [[ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166/เล่ม 2/ส่วน 4|กฎหมายลักษณมรฎก]]ที่ใช้อยู่ทุกวันนี้ บางมาตรามีข้อความขัดกับกาลสมัย เมื่อได้พิพากษาไปตามนั้นแล้ว พาให้เสียความยุติธรรมไป ทรงพระราชดำริห์เห็นสมควรที่จะแก้ไขเพิ่มเติมฉเพาะข้อที่ควรแก้ เพื่อให้เปนประโยชน์แก่ความยุติธรรมยิ่งขึ้น จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้ ดังข้อความที่ได้กล่าวต่อไปนี้ {{ก|มรฎกภาคญาติ|110}} {{กม|ม|๑}}วิธีแบ่งมรฎกภาคญาติที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้น แต่นี้ไปให้แบ่งปันระหว่างญาติดังนี้ คือ {{กม|ข|๑}}ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์แล้ว อย่าให้เอามรฎกภาคนี้ไปแบ่งปันแก่ญาติผู้อื่นเลย ให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่บุตร์ตามส่วนที่ได้กำหนดไว้ในกฎหมายลักษณมรฎกนั้นรายตัว ตามส่วนแลตามเกณฑ์ที่ได้กล่าวไว้ในกฎหมายนั้น ถ้าบุตร์บางคนมรณภาพ บางคนอยู่ ฤๅมรณภาพทั้งหมดก็ดี ให้เอาส่วนของบุตร์ที่มรณภาพแบ่งให้แก่หลานผู้มรณภาพซึ่งเปนบุตร์ของบุตร์ผู้มรณภาพนั้นเหมือนอย่างว่าเปนมรฎกของบุตร์ผู้นั้นรองต่อ ๆ ลงไปจนกว่าจะสิ้นผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขานั้น ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ญาติอื่นที่ไม่ได้สืบสายโลหิตจากผู้มรณภาพจะเรียกหาทรัพย์มรฎกภาคญาติไม่ได้ {{กม|ข|๒}}เมื่อกฎหมายให้แบ่งมรฎกภาคญาติ แลผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตที่จะรับมรฎกภาคญาติดังว่ามาแล้ว จึงให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่พี่น้องของผู้มรณภาพที่ร่วมบิดามารดาเดียวกัน ถ้าแลในพี่น้องนี้ผู้ใดมรณภาพ ฤๅมรณภาพเสียทั้งหมดก็ดี ก็ให้บุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตในพี่น้องนี้ได้รับส่วนตามหมู่เหล่าของเขา {{มปก}}<noinclude></noinclude> nftg36tn6utcbm97b8tpqseq1vwco9s 250 35758 303916 256234 2026-11-06T05:48:17Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf/59]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/2]]: เปลี่ยนชื่อ 256234 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{ก|๕๐}}</noinclude>ให้เอาส่วนของบุตร์ที่มรณภาพแบ่งให้แก่หลานผู้มรณภาพซึ่งเปนบุตร์ของบุตร์ผู้มรณภาพนั้นเหมือนอย่างว่าเปนมรฎกของบุตร์ผู้นั้นรองต่อ ๆ ลงไปจนกว่าจะสิ้นผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขานั้น ถ้าผู้มรณภาพมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ญาติอื่นที่ไม่ได้สืบสายโลหิตจากผู้มรณภาพจะเรียกหาทรัพย์มรฎกภาคญาติไม่ได้ {{กม|ข|๒}}เมื่อกฎหมายให้แบ่งมรฎกภาคญาติ แลผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตที่จะรับมรฎกภาคญาติดังว่ามาแล้ว จึงให้แบ่งมรฎกภาคนี้ให้แก่พี่น้องของผู้มรณภาพที่ร่วมบิดามารดาเดียวกัน ถ้าแลในพี่น้องนี้ผู้ใดมรณภาพ ฤๅมรณภาพเสียทั้งหมดก็ดี ก็ให้บุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตในพี่น้องนี้ได้รับส่วนตามหมู่เหล่าของเขา ถ้าผู้มรณภาพมีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันดังว่ามานี้แล้ว ผู้อื่นนอกจากพี่น้องเช่นนี้จะเรียกร้องขอส่วนแบ่งจากภาคญาติไม่ได้ {{กม|ข|๓}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิต แลไม่มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน แต่บิดามารดาฤๅคนใดคนหนึ่งยังมีชีวิตร์อยู่ อย่าให้แบ่งภาคญาติออกเลย ให้แบ่งมรฎกแต่ ๒ ภาค คือภาคบิดามารดาแลภาคภรรยา เว้นไว้แต่คนที่มีนา ๔๐๐ ไร่ฤๅกว่านั้นขึ้นไป จึงให้แบ่งเปนสามภาค คือภาคหลวงอีกภาคหนึ่ง ถ้าบิดามารดาก็มรณภาพเสียแล้วด้วย ภาคบิดามารดาเปนอันยก{{วว}}<noinclude></noinclude> g916uqjxs20sue27p4w1kc7298h6hhy 303930 303916 2026-11-06T05:55:54Z Vesperstelo 11696 303930 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|7|น=๑๕๑|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}} {{สต}}</noinclude>ถ้าผู้มรณภาพมีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันดังว่ามานี้แล้ว ผู้อื่นนอกจากพี่น้องเช่นนี้จะเรียกร้องขอส่วนแบ่งจากภาคญาติไม่ได้ ข้อ{{ชว|1em}}๓{{ชว|1em}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิต แลไม่มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน แต่บิดามารดาฤๅคนใดคนหนึ่งยังมีชีวิตร์อยู่ อย่าให้แบ่งภาคญาติออกเลย ให้แบ่งมรฎกแต่ ๒ ภาค คือ ภาคบิดามารดา แลภาคภรรยา เว้นไว้แต่คนที่มีนา ๔๐๐ ไร่ฤๅกว่านั้นขึ้นไป จึงให้แบ่งเปนสามภาค คือ ภาคหลวงอีกภาคหนึ่ง ถ้าบิดามารดาก็มรณภาพเสียแล้วด้วย ภาคบิดามารดาเปนอันยก แต่ให้มีภาคญาติได้แก่พี่น้องร่วมบิดาอย่างเดียวฤๅร่วมมารดาอย่างเดียวแบ่งกันตามรายตัว ฤๅถ้าผู้ใดมรณภาพไป ก็ให้แบ่งให้ผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขา ข้อ{{ชว|1em}}๔{{ชว|1em}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีผู้สืบสายโลหิต แลไม่มีบิดามารดาแลพี่น้องแลผู้สืบสายโลหิตของพี่น้องทุกชนิดแล้ว ภาคญาตินี้ให้เปนภาคลุง, ป้า, น้า, อา แบ่งให้เปนรายตัวตามส่วน ถ้าหากว่าผู้ใดไม่มีชีวิตร์อยู่ ก็ให้บุตร์หลานของเขาได้รับส่วนแบ่งตามหมู่เหล่า ข้อ{{ชว|1em}}๕{{ชว|1em}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีญาติทั้งหมดเลยทีเดียวดังที่ได้กล่าวมาแล้ว ให้เอามรฎกภาคนี้ไปรวมกับภาคภรรยา<br> {{กลาง|มรฎกหญิงที่เปนภรรยาชาย}} มาตรา{{ชว|1em}}๒{{ชว|1em}}หญิงมีสามีมรณภาพ แลเมื่อมรณภาพ สามีมีชีวิตร์อยู่ วิธีแบ่งปันทรัพย์มรฎกให้เปนดังนี้ ข้อ{{ชว|1em}}๑{{ชว|1em}}ถ้าหญิงมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ห้ามไม่ให้แบ่งมรฎกหญิงนั้นให้แก่ผู้ใด นอกจากสามีแลบุตร์หลานผู้สืบสายโลหิตเท่านั้น ข้อ{{ชว|1em}}๒{{ชว|1em}}ถ้าหญิงนั้นไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตก็ดี ฤๅมีแล้วตายหมดก่อนก็ดี ให้เรียกขอแบ่งมรฎกได้แต่เมื่อหญิงได้มีสินเดิมมากินอยู่กับผัว ข้อ{{ชว|1em}}๓{{ชว|1em}}ถ้ามีสินเดิมแล้ว ให้พิจารณาดูว่า ทรัพย์ที่ระคนปนกันกับทรัพย์ของสามีเมื่อตายนั้นมีอยู่มากน้อยเท่าใด ถ้ามีมากถึง ๒ เท่าฤๅกว่าสองเท่าทุนสินเดิมของสามีภรรยาด้วยกันแล้ว จึงให้ญาติข้างภรรยาเรียกทุนสินเดิมส่วนของหญิงไปแบ่งเปนมรฎกก็ได้ ส่วนสินสมรศนั้นให้คงไว้แก่สามีทั้งสิ้น {{กลาง|วิธีพิจารณา}} มาตรา{{ชว|1em}}๓{{ชว|1em}}ให้ยกเลิกลักษณตัดฟ้องข้อที่ว่าด้วยญาติที่ไม่ได้รักษาไข้ปลงศพไม่ให้ได้มรฎกนั้นเสีย เพราะข้อตัดญาติไม่นับว่าเปนญาติมีอยู่ในกฎหมายแล้ว มาตรา{{ชว|1em}}๔{{ชว|1em}}ถ้าปรากฎในสำนวนความว่า ผู้มรณภาพมีญาติอื่นอีกที่ควรได้รับมรฎกตามกฎหมาย แต่คนพวกนั้นหามาร้องขอไม่ ให้ศาลมีอำนาจเรียกตัวมาถามว่า จะเอาส่วนฤๅไม่ ถ้าอยู่บ้านอื่นเมืองไกลจะเรียกมา<noinclude></noinclude> 73otg1cjjrx1lpfkqukb6fl0zsz9yps 303935 303930 2026-11-06T06:04:14Z Vesperstelo 11696 303935 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|7|น=๑๕๑|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ถ้าผู้มรณภาพมีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกันดังว่ามานี้แล้ว ผู้อื่นนอกจากพี่น้องเช่นนี้จะเรียกร้องขอส่วนแบ่งจากภาคญาติไม่ได้ {{กม|ข|๓}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิต แลไม่มีพี่น้องร่วมบิดามารดาเดียวกัน แต่บิดามารดาฤๅคนใดคนหนึ่งยังมีชีวิตร์อยู่ อย่าให้แบ่งภาคญาติออกเลย ให้แบ่งมรฎกแต่ ๒ ภาค คือภาคบิดามารดาแลภาคภรรยา เว้นไว้แต่คนที่มีนา ๔๐๐ ไร่ฤๅกว่านั้นขึ้นไป จึงให้แบ่งเปนสามภาค คือภาคหลวงอีกภาคหนึ่ง ถ้าบิดามารดาก็มรณภาพเสียแล้วด้วย ภาคบิดามารดาเปนอันยก แต่ให้มีภาคญาติได้แก่พี่น้องร่วมบิดาอย่างเดียวฤๅร่วมมารดาอย่างเดียวแบ่งกันตามรายตัว ฤๅถ้าผู้ใดมรณภาพไป ก็ให้แบ่งให้ผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขา {{กม|ข|๔}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีผู้สืบสายโลหิต แลไม่มีบิดามารดาแลพี่น้องแลผู้สืบสายโลหิตของพี่น้องทุกชนิดแล้ว ภาคญาตินี้ให้เปนภาคลุง, ป้า, น้า, อา แบ่งให้เปนรายตัวตามส่วน ถ้าหากว่าผู้ใดไม่มีชีวิตร์อยู่ ก็ให้บุตร์หลานของเขาได้รับส่วนแบ่งตามหมู่เหล่า {{กม|ข|๕}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีญาติทั้งหมดเลยทีเดียวดังที่ได้กล่าวมาแล้ว ให้เอามรฎกภาคนี้ไปรวมกับภาคภรรยา<br> {{ก|มรฎกหญิงที่เปนภรรยาชาย|110}} {{กม|ม|๒}}หญิงมีสามีมรณภาพ แลเมื่อมรณภาพ สามีมีชีวิตร์อยู่ วิธีแบ่งปันทรัพย์มรฎกให้เปนดังนี้ {{กม|ข|๑}}ถ้าหญิงมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ห้ามไม่ให้แบ่งมรฎกหญิงนั้นให้แก่ผู้ใด นอกจากสามีแลบุตร์หลานผู้สืบสายโลหิตเท่านั้น {{กม|ข|๒}}ถ้าหญิงนั้นไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตก็ดี ฤๅมีแล้วตายหมดก่อนก็ดี ให้เรียกขอแบ่งมรฎกได้แต่เมื่อหญิงได้มีสินเดิมมากินอยู่กับผัว {{กม|ข|๓}}ถ้ามีสินเดิมแล้ว ให้พิจารณาดูว่าทรัพย์ที่ระคนปนกันกับทรัพย์ของสามีเมื่อตายนั้นมีอยู่มากน้อยเท่าใด ถ้ามีมากถึง ๒ เท่าฤๅกว่าสองเท่าทุนสินเดิมของสามีภรรยาด้วยกันแล้ว จึงให้ญาติข้างภรรยาเรียกทุนสินเดิมส่วนของหญิงไปแบ่งเปนมรฎกก็ได้ ส่วนสินสมรศนั้นให้คงไว้แก่สามีทั้งสิ้น {{ก|วิธีพิจารณา|110}} {{กม|ม|๓}}ให้ยกเลิกลักษณตัดฟ้องข้อที่ว่าด้วยญาติที่ไม่ได้รักษาไข้ปลงศพไม่ให้ได้มรฎกนั้นเสีย เพราะข้อตัดญาติไม่นับว่าเปนญาติมีอยู่ในกฎหมายแล้ว {{กม|ม|๔}}ถ้าปรากฎในสำนวนความว่าผู้มรณภาพมีญาติอื่นอีกที่ควรได้รับมรฎกตามกฎหมาย แต่คนพวกนั้นหามาร้องขอไม่ ให้ศาลมีอำนาจเรียกตัวมาถามว่าจะเอาส่วนฤๅไม่ ถ้าอยู่บ้านอื่นเมืองไกลจะเรียกมา<noinclude></noinclude> lijusqpzdi3u3m2aa790ph3xtci8grg 250 35759 303918 256232 2026-11-06T05:48:25Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf/60]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/3]]: เปลี่ยนชื่อ 256232 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{ก|๕๑}}</noinclude>แต่ให้มีภาคญาติได้แก่พี่น้องร่วมบิดาอย่างเดียวฤๅร่วมมารดาอย่างเดียวแบ่งกันตามรายตัว ฤๅถ้าผู้ใดมรณภาพไป ก็ให้แบ่งให้ผู้สืบสายโลหิตตามหมู่เหล่าของเขา {{กม|ข|๔}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีผู้สืบสายโลหิต แลไม่มีบิดามารดาแลพี่น้องแลผู้สืบสายโลหิตของพี่น้องทุกชนิดแล้ว ภาคญาตินี้ให้เปนภาคลุง, ป้า, น้า, อา แบ่งให้เปนรายตัวตามส่วน ถ้าหากว่าผู้ใดไม่มีชีวิตร์อยู่ ก็ให้บุตร์หลานของเขาได้รับส่วนแบ่งตามหมู่เหล่า {{กม|ข|๕}}ถ้าผู้มรณภาพไม่มีญาติทั้งหมดเลยทีเดียวดังที่ได้กล่าวมาแล้ว ให้เอามรฎกภาคนี้ไปรวมกับภาคภรรยา {{ก|มรฎกหญิงที่เปนภรรยาชาย|120}} {{กม|ม|๒}}หญิงมีสามีมรณภาพ แลเมื่อมรณภาพสามีมีชีวิตร์อยู่ วิธีแบ่งปันทรัพย์มรฎกให้เปนดังนี้ {{กม|ข|๑}}ถ้าหญิงมีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตอยู่แล้ว ห้ามไม่ให้แบ่งมรฎกหญิงนั้นให้แก่ผู้ใด นอกจากสามีแลบุตร์หลานผู้สืบสายโลหิตเท่านั้น {{กม|ข|๒}}ถ้าหญิงนั้นไม่มีบุตร์หลานเหลนผู้สืบสายโลหิตก็ดี ฤๅมีแล้วตายหมดก่อนก็ดี ให้เรียกขอแบ่งมรฎกได้แต่เมื่อหญิงได้มีสินเดิมมากินอยู่กับผัว {{กม|ข|๓}}ถ้ามีสินเดิมแล้ว ให้พิจารณาดูว่าทรัพย์ที่ระคนปนกันกับทรัพย์ของสามีเมื่อตายนั้นมีอยู่มากน้อยเท่าใด ถ้ามีมากถึง{{วว}}<noinclude></noinclude> h19pgvz1vn8jh0ah0gwold3ycdmwmnz 303931 303918 2026-11-06T05:56:08Z Vesperstelo 11696 303931 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}} {{สต}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้<noinclude></noinclude> ey3k7lje0515q72en65k4ns5xfsjypa 303936 303931 2026-11-06T06:04:43Z Vesperstelo 11696 303936 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้<noinclude></noinclude> rnuhvctszx3jogqb414sfka1brzq6fd 303937 303936 2026-11-06T06:08:35Z Vesperstelo 11696 303937 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-3 |มส= }}<noinclude></noinclude> pcwtkxb1zsy1ve7dmhgd5g78h90itv4 303938 303937 2026-11-06T06:09:11Z Vesperstelo 11696 303938 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-6 |มส= }} มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ทราบทั่วกันว่า<noinclude></noinclude> ath78r89dq1t6oijnm4rsegp1ve66vn 303939 303938 2026-11-06T06:10:56Z Vesperstelo 11696 303939 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-6 |มส= }} มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ทราบทั่วกันว่า รถไฟสายเหนืออันได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดสร้างต้นต่อกับรถไฟสายนครราชสีมา ตำบลบ้านภาชี ผ่านเมืองลพบุรีตลอดขึ้นไปถึงปากน้ำโพ มณฑลนครสวรรค์ ตอนหนึ่ง เรียกว่ารถไฟสายเหนือ ซึ่งมีประกาศเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ ลงวันที่ ๑๑ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ ห้ามมิให้เจ้าของที่ดินซึ่งถูกทางรถไฟนี้เอาที่ดินไปยกให้หรือขายซื้อแลกเปลี่ยนกับผู้หนึ่งผู้ใดก่อนได้รับอนุญาตแต่เจ้าพนักงานไว้ชั้นหนึ่งแล้ว บัดนี้ถึงเวลาที่จะใช้ที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ จึงทรงพระกรุณา<noinclude></noinclude> 6b6qkyypxg8xmhcvgu0aquwiz6oia9b 303940 303939 2026-11-06T06:12:39Z Vesperstelo 11696 303940 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-6 |มส= }} มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ทราบทั่วกันว่า รถไฟสายเหนืออันได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดสร้างต้นต่อกับรถไฟสายนครราชสีมา ตำบลบ้านภาชี ผ่านเมืองลพบุรีตลอดขึ้นไปถึงปากน้ำโพ มณฑลนครสวรรค์ ตอนหนึ่ง เรียกว่ารถไฟสายเหนือ ซึ่งมีประกาศเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ ลงวันที่ ๑๑ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ ห้ามมิให้เจ้าของที่ดินซึ่งถูกทางรถไฟนี้เอาที่ดินไปยกให้หรือขายซื้อแลกเปลี่ยนกับผู้หนึ่งผู้ใดก่อนได้รับอนุญาตแต่เจ้าพนักงานไว้ชั้นหนึ่งแล้ว บัดนี้ถึงเวลาที่จะใช้ที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เรียกเอาที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ ให้ใช้ค่าที่ดินกับทั้งรื้อเรือนโรงแลค่าต้นผลไม้ให้แก่เจ้าของที่ตามสมควร เจ้าของที่ทั้งปวงต้องพึงเข้าใจว่าที่แผ่นดินย่อมเปนของหลวงทั้งสิ้น เมื่อต้องพระราชประสงค์แล้ว จะถ่ายถอนคืนเมื่อใดก็ได้ ผู้ซึ่งอาไศรยอยู่ในที่นั้นจะควรได้ก็แต่ค่าสิ่งซึ่งตนได้ปลูกสร้างลงไว้ให้เปนประโยชน์เท่านั้น ซึ่งจะคิดไปอย่างอื่นอันเปนทางขัดขวางแก่ความรุ่งเรืองของบ้านเมืองนั้นไม่สมควร โดยเหตุที่จะให้เปนที่เข้าใจชัดเจน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาไว้ต่อไปดังนี้<noinclude></noinclude> o1p3xhg3an0np02hg0purofxeousm82 303941 303940 2026-11-06T06:13:31Z Vesperstelo 11696 303941 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-6 |มส= }} มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ทราบทั่วกันว่า รถไฟสายเหนืออันได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดสร้างต้นต่อกับรถไฟสายนครราชสีมา ตำบลบ้านภาชี ผ่านเมืองลพบุรีตลอดขึ้นไปถึงปากน้ำโพ มณฑลนครสวรรค์ ตอนหนึ่ง เรียกว่ารถไฟสายเหนือ ซึ่งมีประกาศเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ ลงวันที่ ๑๑ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ ห้ามมิให้เจ้าของที่ดินซึ่งถูกทางรถไฟนี้เอาที่ดินไปยกให้หรือขายซื้อแลกเปลี่ยนกับผู้หนึ่งผู้ใดก่อนได้รับอนุญาตแต่เจ้าพนักงานไว้ชั้นหนึ่งแล้ว บัดนี้ถึงเวลาที่จะใช้ที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เรียกเอาที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ ให้ใช้ค่าที่ดินกับทั้งรื้อเรือนโรงแลค่าต้นผลไม้ให้แก่เจ้าของที่ตามสมควร เจ้าของที่ทั้งปวงต้องพึงเข้าใจว่าที่แผ่นดินย่อมเปนของหลวงทั้งสิ้น เมื่อต้องพระราชประสงค์แล้ว จะถ่ายถอนคืนเมื่อใดก็ได้ ผู้ซึ่งอาไศรยอยู่ในที่นั้นจะควรได้ก็แต่ค่าสิ่งซึ่งตนได้ปลูกสร้างลงไว้ให้เปนประโยชน์เท่านั้น ซึ่งจะคิดไปอย่างอื่นอันเปนทางขัดขวางแก่ความรุ่งเรืองของบ้านเมืองนั้นไม่สมควร โดยเหตุที่จะให้เปนที่เข้าใจชัดเจน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาไว้ต่อไปดังนี้ {{กม|ข|๑}} {{กม|ข|๒}} {{กม|ข|๓}}<noinclude></noinclude> rfzl30w31v1xzyki0bxp35o4pgzke4j 303942 303941 2026-11-06T06:16:47Z Vesperstelo 11696 303942 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-6 |มส= }} มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ทราบทั่วกันว่า รถไฟสายเหนืออันได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดสร้างต้นต่อกับรถไฟสายนครราชสีมา ตำบลบ้านภาชี ผ่านเมืองลพบุรีตลอดขึ้นไปถึงปากน้ำโพ มณฑลนครสวรรค์ ตอนหนึ่ง เรียกว่ารถไฟสายเหนือ ซึ่งมีประกาศเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ ลงวันที่ ๑๑ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ ห้ามมิให้เจ้าของที่ดินซึ่งถูกทางรถไฟนี้เอาที่ดินไปยกให้หรือขายซื้อแลกเปลี่ยนกับผู้หนึ่งผู้ใดก่อนได้รับอนุญาตแต่เจ้าพนักงานไว้ชั้นหนึ่งแล้ว บัดนี้ถึงเวลาที่จะใช้ที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เรียกเอาที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ ให้ใช้ค่าที่ดินกับทั้งรื้อเรือนโรงแลค่าต้นผลไม้ให้แก่เจ้าของที่ตามสมควร เจ้าของที่ทั้งปวงต้องพึงเข้าใจว่าที่แผ่นดินย่อมเปนของหลวงทั้งสิ้น เมื่อต้องพระราชประสงค์แล้ว จะถ่ายถอนคืนเมื่อใดก็ได้ ผู้ซึ่งอาไศรยอยู่ในที่นั้นจะควรได้ก็แต่ค่าสิ่งซึ่งตนได้ปลูกสร้างลงไว้ให้เปนประโยชน์เท่านั้น ซึ่งจะคิดไปอย่างอื่นอันเปนทางขัดขวางแก่ความรุ่งเรืองของบ้านเมืองนั้นไม่สมควร โดยเหตุที่จะให้เปนที่เข้าใจชัดเจน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาไว้ต่อไปดังนี้ {{กม|ข|๑}}จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งข้าหลวงสำหรับจัดที่ดินสองฝ่าย คือข้าหลวงโยธาฝ่ายหนึ่ง ข้าหลวงท้องที่ฝ่ายหนึ่ง ข้าหลวงโยธานั้นให้เลือกคัดพนักงานตั้งไปแต่กรมรถไฟ ข้าหลวงท้องที่นั้นมณฑลกรุงเก่าแลมณฑลนครสวรรค์ให้เลือกคัดกรมการตั้งไปแต่ที่ว่าการมณฑล ผู้ใดเปนข้าหลวงทำการแขวงใด จะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้ทราบทั่วกัน {{กม|ข|๒}} {{กม|ข|๓}}<noinclude></noinclude> h4e0keyirnyqzg99fs6unh8cd8hg9ty 303943 303942 2026-11-06T06:17:46Z Vesperstelo 11696 303943 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-6 |มส= }} มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ทราบทั่วกันว่า รถไฟสายเหนืออันได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดสร้างต้นต่อกับรถไฟสายนครราชสีมา ตำบลบ้านภาชี ผ่านเมืองลพบุรีตลอดขึ้นไปถึงปากน้ำโพ มณฑลนครสวรรค์ ตอนหนึ่ง เรียกว่ารถไฟสายเหนือ ซึ่งมีประกาศเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ ลงวันที่ ๑๑ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ ห้ามมิให้เจ้าของที่ดินซึ่งถูกทางรถไฟนี้เอาที่ดินไปยกให้หรือขายซื้อแลกเปลี่ยนกับผู้หนึ่งผู้ใดก่อนได้รับอนุญาตแต่เจ้าพนักงานไว้ชั้นหนึ่งแล้ว บัดนี้ถึงเวลาที่จะใช้ที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เรียกเอาที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ ให้ใช้ค่าที่ดินกับทั้งรื้อเรือนโรงแลค่าต้นผลไม้ให้แก่เจ้าของที่ตามสมควร เจ้าของที่ทั้งปวงต้องพึงเข้าใจว่าที่แผ่นดินย่อมเปนของหลวงทั้งสิ้น เมื่อต้องพระราชประสงค์แล้ว จะถ่ายถอนคืนเมื่อใดก็ได้ ผู้ซึ่งอาไศรยอยู่ในที่นั้นจะควรได้ก็แต่ค่าสิ่งซึ่งตนได้ปลูกสร้างลงไว้ให้เปนประโยชน์เท่านั้น ซึ่งจะคิดไปอย่างอื่นอันเปนทางขัดขวางแก่ความรุ่งเรืองของบ้านเมืองนั้นไม่สมควร โดยเหตุที่จะให้เปนที่เข้าใจชัดเจน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาไว้ต่อไปดังนี้ {{กม|ข|๑}}จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งข้าหลวงสำหรับจัดที่ดินสองฝ่าย คือข้าหลวงโยธาฝ่ายหนึ่ง ข้าหลวงท้องที่ฝ่ายหนึ่ง ข้าหลวงโยธานั้นให้เลือกคัดพนักงานตั้งไปแต่กรมรถไฟ ข้าหลวงท้องที่นั้นมณฑลกรุงเก่าแลมณฑลนครสวรรค์ให้เลือกคัดกรมการตั้งไปแต่ที่ว่าการมณฑล ผู้ใดเปนข้าหลวงทำการแขวงใด จะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้ทราบทั่วกัน {{กม|ข|๒}}ให้ข้าหลวงโยธาแลข้าหลวงท้องที่พร้อมกันตรวจที่ดินซึ่งต้องการใช้สร้างทางรถไฟตามระเบียบต่อไปดังนี้ {{กม|ข|๓}}ถ้าเฃตร์ที่แผ่นดินซึ่งต้องการนั้นยังไม่ได้หมายกรุยลงไว้ชัดเจนแล้ว ฤๅหมายแล้วหลุดถอนเสีย ก็ให้ข้าหลวงโยธาฤๅอินยิเนียส่วนทางรถไฟกำหนดลงไว้ให้ชัดเจน<noinclude></noinclude> 0qssh5luu5sl71uen5xbm8tt5ry71ip 303944 303943 2026-11-06T06:18:00Z Vesperstelo 11696 303944 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|8|น=๑๕๒|ล=๑๙|ต=|ว=๘ มิถุนายน ๑๒๑|หน้า=น่า}}</noinclude>ไม่ได้ ให้ผู้จัดการแบ่ง จะญาติฤๅใคร ๆ ก็ดี เก็บส่วนไว้ให้ ประกาศมาณวันที่ ๕ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ เปนวันที่ ๑๒๒๕๙ ในรัชกาลปัตยุบันนี้<noinclude>{{พรบ |ประกาศพระราชกฤษฎีกา <br> ในการจัดซื้อที่ดินสร้างทางรถไฟสายเหนือ |รูป=4-6 |มส= }} มีพระบรมราชโองการดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาให้ทราบทั่วกันว่า รถไฟสายเหนืออันได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้กระทรวงโยธาธิการจัดสร้างต้นต่อกับรถไฟสายนครราชสีมา ตำบลบ้านภาชี ผ่านเมืองลพบุรีตลอดขึ้นไปถึงปากน้ำโพ มณฑลนครสวรรค์ ตอนหนึ่ง เรียกว่ารถไฟสายเหนือ ซึ่งมีประกาศเสนาบดีกระทรวงโยธาธิการ ลงวันที่ ๑๑ พฤษภาคม รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ ห้ามมิให้เจ้าของที่ดินซึ่งถูกทางรถไฟนี้เอาที่ดินไปยกให้หรือขายซื้อแลกเปลี่ยนกับผู้หนึ่งผู้ใดก่อนได้รับอนุญาตแต่เจ้าพนักงานไว้ชั้นหนึ่งแล้ว บัดนี้ถึงเวลาที่จะใช้ที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เรียกเอาที่ดินเหล่านั้นทำการสร้างทางรถไฟ ให้ใช้ค่าที่ดินกับทั้งรื้อเรือนโรงแลค่าต้นผลไม้ให้แก่เจ้าของที่ตามสมควร เจ้าของที่ทั้งปวงต้องพึงเข้าใจว่าที่แผ่นดินย่อมเปนของหลวงทั้งสิ้น เมื่อต้องพระราชประสงค์แล้ว จะถ่ายถอนคืนเมื่อใดก็ได้ ผู้ซึ่งอาไศรยอยู่ในที่นั้นจะควรได้ก็แต่ค่าสิ่งซึ่งตนได้ปลูกสร้างลงไว้ให้เปนประโยชน์เท่านั้น ซึ่งจะคิดไปอย่างอื่นอันเปนทางขัดขวางแก่ความรุ่งเรืองของบ้านเมืองนั้นไม่สมควร โดยเหตุที่จะให้เปนที่เข้าใจชัดเจน จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ประกาศพระราชกฤษฎีกาไว้ต่อไปดังนี้ {{กม|ข|๑}}จะได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตั้งข้าหลวงสำหรับจัดที่ดินสองฝ่าย คือข้าหลวงโยธาฝ่ายหนึ่ง ข้าหลวงท้องที่ฝ่ายหนึ่ง ข้าหลวงโยธานั้นให้เลือกคัดพนักงานตั้งไปแต่กรมรถไฟ ข้าหลวงท้องที่นั้นมณฑลกรุงเก่าแลมณฑลนครสวรรค์ให้เลือกคัดกรมการตั้งไปแต่ที่ว่าการมณฑล ผู้ใดเปนข้าหลวงทำการแขวงใด จะได้ประกาศในราชกิจจานุเบกษาให้ทราบทั่วกัน {{กม|ข|๒}}ให้ข้าหลวงโยธาแลข้าหลวงท้องที่พร้อมกันตรวจที่ดินซึ่งต้องการใช้สร้างทางรถไฟตามระเบียบต่อไปดังนี้ {{กม|ข|๓}}ถ้าเฃตร์ที่แผ่นดินซึ่งต้องการนั้นยังไม่ได้หมายกรุยลงไว้ชัดเจนแล้ว ฤๅหมายแล้วหลุดถอนเสีย ก็ให้ข้าหลวงโยธาฤๅอินยิเนียส่วนทางรถไฟกำหนดลงไว้ให้ชัดเจน</noinclude> 32uq944vvae2p2ozb562ylgzmiuk9gn 250 45530 303955 293841 2026-11-06T08:19:06Z Vesperstelo 11696 303955 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" /></noinclude>{{หรก|1=8|น=๑๓๔|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}} {{พรบ |1=พระราชบัญญัติลักษณทาษ <br> มณฑลตวันตกเฉียงเหนือ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} ด้วยมีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ บดินทรเทพมหามกุฎ บุรุษรัตนราชรวิวงษ์ วรุตมพงษบริพัตร วรขัติยราชนิกโรดม จาตุรันตบรมมหาจักรพรรดิราชสังกาศ บรมธรรมิกมหาราชาธิราช บรมนารถบพิตร พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงพระคุณธรรมอันมหาประเสริฐ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่าด้วยเรื่องทาษในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือบัดนี้มีอยู่ ๒ จำพวก คือตามคำภีร์พระธรรมสาตรอันโบราณราชกระษัตริยได้ทรงบัญญัติไว้ เรียกว่า นำธงไชยไปรบศึกแล้วได้มาเปนทาษชะเลย ๑ ทาษไถ่มาด้วยทรัพย์ ๑ แลทาษชะเลยนั้น ตามประเพณีโบราณกาลก่อนมา พระมหากระษัตราธิราชเจ้าได้มีพระบรมราชโองการให้เจ้านายพระยาแสนท้าวหัวเมืองในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือยกกำลังไปปราบปรามข้าศึกสัตรูนั้น เมื่อได้ไชยชนะแล้ว บรรดาคนฝ่ายข้าศึกซึ่งจับมาได้เปนชะเลยมากน้อยเท่าใด ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แบ่งให้เปนบำเหน็จบำนาญแก่ข้าราชการแม่ทัพนายกองซึ่งได้ไปรับราชการปราบปรามข้าศึกสัตรูสนองพระเดชพระคุณตามความดีความชอบ คนชะเลยแลบุตรหลานของคนชะเลยพวกนั้นได้ตกเปนทาษแก่แม่ทัพนายกองบุตรหลานของแม่ทัพนายกองสืบมาจนกาลบัดนี้ มีกำหนดค่าตัวของทาษชะเลยตามอัตราประเพณีเมืองในมณฑลนั้นต่างกันดังนี้ คือ {| style="margin-left: 2em;" |- |นครเชียงใหม่ |width=5em rowspan=6| |ชายมีค่าตัว |width=5em rowspan=6| |๕๔ |width=5em rowspan=6| |บาท |width=5em rowspan=6| |หญิงค่าตัว |width=5em rowspan=6| |๗๒ |width=5em rowspan=6| |บาท |- |นครน่าน |ชายมีค่าตัว |๖๒ |บาท |หญิงค่าตัว |๖๒ |บาท |- |นครลำปาง |ชายมีค่าตัว |๔๕ |บาท |หญิงค่าตัว |๖๐ |บาท |- |นครลำพูน |ชายมีค่าตัว |๕๔ |บาท |หญิงค่าตัว |๗๒ |บาท |- |เมืองแพร่ |ชายมีค่าตัว |๔๘ |บาท |หญิงค่าตัว |๔๘ |บาท |- |เมืองเถิน |ชายมีค่าตัว |๔๒ |บาท |หญิงค่าตัว |๖๔ |บาท |- |} จนครบอายุ ๖๐ ปี จึงพ้นค่าตัวหลุดเปนไทย แลบุตรของคนจำพวกนี้ เมื่อเกิดมา คิดค่าตัวอัตราต่าง ๆ เปนรายปี ๆ ขึ้นไปทุก ๆ ปีจนอายุ ๓ ปีถึง ๕ ปี ครบกำหนดเปนเต็มค่าตัวสืบไปดังนี้ชั่วบุตรหลานเหลน อนึ่ง ทาษสินไถ่ในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือนั้น ยังคงใช้ตามพระราชบัญญัติเดิมอันโบราณราชกระษัตริยตั้งไว้ตามคำภีร์พระธรรมสาตรในลักษณทาษ ๗ จำพวก คือ ทาษไถ่มาด้วยทรัพย์ เพราะฉนั้น ถ้า<noinclude></noinclude> 1hi94e836mijm8w3zqrv1m7lbm6010k 303956 303955 2026-11-06T08:24:30Z Vesperstelo 11696 303956 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" /></noinclude>{{หรก|1=8|น=๑๓๔|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}} {{พรบ |1=พระราชบัญญัติลักษณทาษ <br> มณฑลตวันตกเฉียงเหนือ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} ด้วยมีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ บดินทรเทพมหามกุฎ บุรุษรัตนราชรวิวงษ์ วรุตมพงษบริพัตร วรขัติยราชนิกโรดม จาตุรันตบรมมหาจักรพรรดิราชสังกาศ บรมธรรมิกมหาราชาธิราช บรมนารถบพิตร พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ผู้ทรงพระคุณธรรมอันมหาประเสริฐ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่าด้วยเรื่องทาษในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือบัดนี้มีอยู่ ๒ จำพวก คือตามคำภีร์พระธรรมสาตรอันโบราณราชกระษัตริยได้ทรงบัญญัติไว้ เรียกว่านำธงไชยไปรบศึกแล้วได้มาเปนทาษชะเลย ๑ ทาษไถ่มาด้วยทรัพย์ ๑ แลทาษชะเลยนั้น ตามประเพณีโบราณกาลก่อนมา พระมหากระษัตราธิราชเจ้าได้มีพระบรมราชโองการให้เจ้านายพระยาแสนท้าวหัวเมืองในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือยกกำลังไปปราบปรามข้าศึกสัตรูนั้น เมื่อได้ไชยชนะแล้ว บรรดาคนฝ่ายข้าศึกซึ่งจับมาได้เปนชะเลยมากน้อยเท่าใด ได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ แบ่งให้เปนบำเหน็จบำนาญแก่ข้าราชการแม่ทัพนายกองซึ่งได้ไปรับราชการปราบปรามข้าศึกสัตรูสนองพระเดชพระคุณตามความดีความชอบ คนชะเลยแลบุตรหลานของคนชะเลยพวกนั้นได้ตกเปนทาษแก่แม่ทัพนายกองบุตรหลานของแม่ทัพนายกองสืบมาจนกาลบัดนี้ มีกำหนดค่าตัวของทาษชะเลยตามอัตราประเพณีเมืองในมณฑลนั้นต่างกันดังนี้ คือ {| style="margin-left: 2em;" |- |นครเชียงใหม่ |width=5em rowspan=6| |ชายมีค่าตัว |width=5em rowspan=6| |๕๔ |width=5em rowspan=6| |บาท |width=5em rowspan=6| |หญิงค่าตัว |width=5em rowspan=6| |๗๒ |width=5em rowspan=6| |บาท |- |นครน่าน |ชายมีค่าตัว |๖๒ |บาท |หญิงค่าตัว |๖๒ |บาท |- |นครลำปาง |ชายมีค่าตัว |๔๕ |บาท |หญิงค่าตัว |๖๐ |บาท |- |นครลำพูน |ชายมีค่าตัว |๕๔ |บาท |หญิงค่าตัว |๗๒ |บาท |- |เมืองแพร่ |ชายมีค่าตัว |๔๘ |บาท |หญิงค่าตัว |๔๘ |บาท |- |เมืองเถิน |ชายมีค่าตัว |๔๒ |บาท |หญิงค่าตัว |๖๔ |บาท |- |} จนครบอายุ ๖๐ ปี จึงพ้นค่าตัวหลุดเปนไทย แลบุตรของคนจำพวกนี้ เมื่อเกิดมา คิดค่าตัวอัตราต่าง ๆ เปนรายปี ๆ ขึ้นไปทุก ๆ ปีจนอายุ ๓ ปีถึง ๕ ปี ครบกำหนดเปนเต็มค่าตัวสืบไปดังนี้ชั่วบุตรหลานเหลน อนึ่งทาษสินไถ่ในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือนั้น ยังคงใช้ตามพระราชบัญญัติเดิมอันโบราณราชกระษัตริยตั้งไว้ตามคำภีร์พระธรรมสาตรในลักษณทาษ ๗ จำพวก คือทาษไถ่มาด้วยทรัพย์ เพราะฉนั้นถ้า<noinclude></noinclude> nrvm3kfiwnohhepdufrcto1rchozptr 250 45531 303954 293831 2026-11-06T08:18:26Z Vesperstelo 11696 303954 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }}<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> tjqia9rbd5dgr5miv3wrc9tothon9ju 303959 303954 2026-11-06T08:34:31Z Vesperstelo 11696 303959 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือ{{ปตปต|เ}}กล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เมื่อรัตนโกสินทรศก ๑๑๕ มีโรคซึ่งเปนอันตรายติดเนื่องกันได้ในหมู่สัตว์พาหนะซึ่งบันทุกเรือออกไปเมืองต่างประเทศแลที่ฆ่าเอาเนื้อเปนอาหาร เกิดชุกชุมขึ้น อันจะเปนเหตุให้บังเกิดโรคแก่มนุษย์แลเสียทรัพย์สมบัติของคนค้าขายนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะขึ้นไว้ชั่ว<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> iw55r7idn0wqhl8v8uqmgvk3ia63wuf 303960 303959 2026-11-06T08:42:18Z Vesperstelo 11696 303960 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือ{{ปตปต|เ}}กล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เมื่อรัตนโกสินทรศก ๑๑๕ มีโรคซึ่งเปนอันตรายติดเนื่องกันได้ในหมู่สัตว์พาหนะซึ่งบันทุกเรือออกไปเมืองต่างประเทศแลที่ฆ่าเอาเนื้อเปนอาหาร เกิดชุกชุมขึ้น อันจะเปนเหตุให้บังเกิดโรคแก่มนุษย์แลเสียทรัพย์สมบัติของคนค้าขายนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะขึ้นไว้ชั่วสมัยหนึ่ง แลให้มีเจ้าพนักงานแพทย์ตรวจสัตว์พาหนะแลจัดการป้องกันต่อ ๆ มา<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> hx9nwf42trfqd3d430h60tiedlu23rv 303961 303960 2026-11-06T08:56:11Z Vesperstelo 11696 303961 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือ{{ปตปต|เ}}กล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เมื่อรัตนโกสินทรศก ๑๑๕ มีโรคซึ่งเปนอันตรายติดเนื่องกันได้ในหมู่สัตว์พาหนะซึ่งบันทุกเรือออกไปเมืองต่างประเทศแลที่ฆ่าเอาเนื้อเปนอาหาร เกิดชุกชุมขึ้น อันจะเปนเหตุให้บังเกิดโรคแก่มนุษย์แลเสียทรัพย์สมบัติของคนค้าขายนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะขึ้นไว้ชั่วสมัยหนึ่ง แลให้มีเจ้าพนักงานแพทย์ตรวจสัตว์พาหนะแลจัดการป้องกันต่อ ๆ มา บัดนี้ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า มีพวกค้าขายพากันซื้อโคส่งออกไปขายณเมืองต่างประเทศมากขึ้นกว่าแต่ก่อน มีจำนวนโคที่ได้ส่งมาแต่หัวเมืองในมณฑลต่าง ๆ เข้ามาในกรุงเทพฯ ทวีอยู่เสมอทุก ๆ เดือน นับว่าเปนสินค้าอย่างหนึ่งที่เจริญขึ้น แลการที่จะมีเจ้าพนักงานแพทย์คอยตรวจตราป้องกันโรคอยู่นั้นเปนทางที่ดี สมควรจะจัดการนั้นให้แขงแรงตามกาลสมยแห่งความสมบูรณ์ของพระนครสืบไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานกรมศุขาภิบาลจัดสฐานที่สำหรับตรวจสัตว์พาหนะขึ้นไว้<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> nzper0urr68rv8lxnangedm2ks2k992 303962 303961 2026-11-06T09:00:49Z Vesperstelo 11696 303962 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือ{{ปตปต|เ}}กล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เมื่อรัตนโกสินทรศก ๑๑๕ มีโรคซึ่งเปนอันตรายติดเนื่องกันได้ในหมู่สัตว์พาหนะซึ่งบันทุกเรือออกไปเมืองต่างประเทศแลที่ฆ่าเอาเนื้อเปนอาหาร เกิดชุกชุมขึ้น อันจะเปนเหตุให้บังเกิดโรคแก่มนุษย์แลเสียทรัพย์สมบัติของคนค้าขายนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะขึ้นไว้ชั่วสมัยหนึ่ง แลให้มีเจ้าพนักงานแพทย์ตรวจสัตว์พาหนะแลจัดการป้องกันต่อ ๆ มา บัดนี้ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า มีพวกค้าขายพากันซื้อโคส่งออกไปขายณเมืองต่างประเทศมากขึ้นกว่าแต่ก่อน มีจำนวนโคที่ได้ส่งมาแต่หัวเมืองในมณฑลต่าง ๆ เข้ามาในกรุงเทพฯ ทวีอยู่เสมอทุก ๆ เดือน นับว่าเปนสินค้าอย่างหนึ่งที่เจริญขึ้น แลการที่จะมีเจ้าพนักงานแพทย์คอยตรวจตราป้องกันโรคอยู่นั้นเปนทางที่ดี สมควรจะจัดการนั้นให้แขงแรงตามกาลสมยแห่งความสมบูรณ์ของพระนครสืบไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานกรมศุขาภิบาลจัดสฐานที่สำหรับตรวจสัตว์พาหนะขึ้นไว้ณที่อันสมควรตำบลบางฅอแหลม ให้มีโรงเลี้ยงสัตว์<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> 1g6jg4gti2efy216k8c8n5tt38wpwqg 303963 303962 2026-11-06T09:05:14Z Vesperstelo 11696 303963 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือ{{ปตปต|เ}}กล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เมื่อรัตนโกสินทรศก ๑๑๕ มีโรคซึ่งเปนอันตรายติดเนื่องกันได้ในหมู่สัตว์พาหนะซึ่งบันทุกเรือออกไปเมืองต่างประเทศแลที่ฆ่าเอาเนื้อเปนอาหาร เกิดชุกชุมขึ้น อันจะเปนเหตุให้บังเกิดโรคแก่มนุษย์แลเสียทรัพย์สมบัติของคนค้าขายนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะขึ้นไว้ชั่วสมัยหนึ่ง แลให้มีเจ้าพนักงานแพทย์ตรวจสัตว์พาหนะแลจัดการป้องกันต่อ ๆ มา บัดนี้ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า มีพวกค้าขายพากันซื้อโคส่งออกไปขายณเมืองต่างประเทศมากขึ้นกว่าแต่ก่อน มีจำนวนโคที่ได้ส่งมาแต่หัวเมืองในมณฑลต่าง ๆ เข้ามาในกรุงเทพฯ ทวีอยู่เสมอทุก ๆ เดือน นับว่าเปนสินค้าอย่างหนึ่งที่เจริญขึ้น แลการที่จะมีเจ้าพนักงานแพทย์คอยตรวจตราป้องกันโรคอยู่นั้นเปนทางที่ดี สมควรจะจัดการนั้นให้แขงแรงตามกาลสมยแห่งความสมบูรณ์ของพระนครสืบไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานกรมศุขาภิบาลจัดสฐานที่สำหรับตรวจสัตว์พาหนะขึ้นไว้ณที่อันสมควรตำบลบางฅอแหลม ให้มีโรงเลี้ยงสัตว์ โรงสำหรับฆ่าสัตวเปนอาหาร โรงสำหรับขังสัตว์ที่มีโรค ทั้งสะพานซึ่งสำหรับจะบันทุกสัตว์พาหนะ ที่เรือใหญ่เล็กจะจอดรับแลส่งสัตว์พาหนะได้โดยสดวก เหตุฉนี้จึงเปนการสมควรที่จะต้องตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้เปนข้อบังคับสำหรับการนั้นต่อไปดังนี้ {{กม|ม|๑}} {{กม|ม|๒}}<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> 7x9acow4n9kjxlze1uq5wuolpvwy1vy 303964 303963 2026-11-06T09:10:05Z Vesperstelo 11696 303964 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือ{{ปตปต|เ}}กล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เมื่อรัตนโกสินทรศก ๑๑๕ มีโรคซึ่งเปนอันตรายติดเนื่องกันได้ในหมู่สัตว์พาหนะซึ่งบันทุกเรือออกไปเมืองต่างประเทศแลที่ฆ่าเอาเนื้อเปนอาหาร เกิดชุกชุมขึ้น อันจะเปนเหตุให้บังเกิดโรคแก่มนุษย์แลเสียทรัพย์สมบัติของคนค้าขายนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะขึ้นไว้ชั่วสมัยหนึ่ง แลให้มีเจ้าพนักงานแพทย์ตรวจสัตว์พาหนะแลจัดการป้องกันต่อ ๆ มา บัดนี้ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า มีพวกค้าขายพากันซื้อโคส่งออกไปขายณเมืองต่างประเทศมากขึ้นกว่าแต่ก่อน มีจำนวนโคที่ได้ส่งมาแต่หัวเมืองในมณฑลต่าง ๆ เข้ามาในกรุงเทพฯ ทวีอยู่เสมอทุก ๆ เดือน นับว่าเปนสินค้าอย่างหนึ่งที่เจริญขึ้น แลการที่จะมีเจ้าพนักงานแพทย์คอยตรวจตราป้องกันโรคอยู่นั้นเปนทางที่ดี สมควรจะจัดการนั้นให้แขงแรงตามกาลสมยแห่งความสมบูรณ์ของพระนครสืบไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานกรมศุขาภิบาลจัดสฐานที่สำหรับตรวจสัตว์พาหนะขึ้นไว้ณที่อันสมควรตำบลบางฅอแหลม ให้มีโรงเลี้ยงสัตว์ โรงสำหรับฆ่าสัตวเปนอาหาร โรงสำหรับขังสัตว์ที่มีโรค ทั้งสะพานซึ่งสำหรับจะบันทุกสัตว์พาหนะ ที่เรือใหญ่เล็กจะจอดรับแลส่งสัตว์พาหนะได้โดยสดวก เหตุฉนี้จึงเปนการสมควรที่จะต้องตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้เปนข้อบังคับสำหรับการนั้นต่อไปดังนี้ {{กม|ม|๑}}พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติป้องกันโรคสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๙” ให้ใช้ได้ตั้งแต่วันที่ได้ลงพิมพ์ในหนังสือราชกิจจานุเบกษาตามพระบรมราชโองการเปนต้นไป {{กม|ม|๒}}<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> qzy0qknv9b6og29i58ehak0plaog6mx 303965 303964 2026-11-06T09:12:40Z Vesperstelo 11696 303965 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๗|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude><section begin="5-1" />ราชกิจจานุเบกษาแล้ว ให้ถือแลใช้เปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๖}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยเปนเจ้าน่าที่จัดการรักษาให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้จงทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๒๑ มิถุนายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ ฤๅเปนวันที่ ๑๑๕๔๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ <section end="5-1" /> <section begin="5-2" />{{พรบ |1=พระราชบัญญัติสำหรับตรวจป้องกัน <br> โรคสัตว์พาหนะ <br> รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ |มส= |รูป=4-6 }} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือ{{ปตปต|เ}}กล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า เมื่อรัตนโกสินทรศก ๑๑๕ มีโรคซึ่งเปนอันตรายติดเนื่องกันได้ในหมู่สัตว์พาหนะซึ่งบันทุกเรือออกไปเมืองต่างประเทศแลที่ฆ่าเอาเนื้อเปนอาหาร เกิดชุกชุมขึ้น อันจะเปนเหตุให้บังเกิดโรคแก่มนุษย์แลเสียทรัพย์สมบัติของคนค้าขายนั้น จึงได้ทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะขึ้นไว้ชั่วสมัยหนึ่ง แลให้มีเจ้าพนักงานแพทย์ตรวจสัตว์พาหนะแลจัดการป้องกันต่อ ๆ มา บัดนี้ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า มีพวกค้าขายพากันซื้อโคส่งออกไปขายณเมืองต่างประเทศมากขึ้นกว่าแต่ก่อน มีจำนวนโคที่ได้ส่งมาแต่หัวเมืองในมณฑลต่าง ๆ เข้ามาในกรุงเทพฯ ทวีอยู่เสมอทุก ๆ เดือน นับว่าเปนสินค้าอย่างหนึ่งที่เจริญขึ้น แลการที่จะมีเจ้าพนักงานแพทย์คอยตรวจตราป้องกันโรคอยู่นั้นเปนทางที่ดี สมควรจะจัดการนั้นให้แขงแรงตามกาลสมยแห่งความสมบูรณ์ของพระนครสืบไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้เจ้าพนักงานกรมศุขาภิบาลจัดสฐานที่สำหรับตรวจสัตว์พาหนะขึ้นไว้ณที่อันสมควรตำบลบางฅอแหลม ให้มีโรงเลี้ยงสัตว์ โรงสำหรับฆ่าสัตวเปนอาหาร โรงสำหรับขังสัตว์ที่มีโรค ทั้งสะพานซึ่งสำหรับจะบันทุกสัตว์พาหนะ ที่เรือใหญ่เล็กจะจอดรับแลส่งสัตว์พาหนะได้โดยสดวก เหตุฉนี้จึงเปนการสมควรที่จะต้องตราพระราชบัญญัติขึ้นไว้เปนข้อบังคับสำหรับการนั้นต่อไปดังนี้ {{กม|ม|๑}}พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่า “พระราชบัญญัติป้องกันโรคสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๙” ให้ใช้ได้ตั้งแต่วันที่ได้ลงพิมพ์ในหนังสือราชกิจจานุเบกษาตามพระบรมราชโองการเปนต้นไป {{กม|ม|๒}}ให้ยกเลิกประกาศลงวันที่ ๑๙ มกราคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๔ ซึ่งตั้งโดยพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ แลพระราชบัญญัติสำหรับป้องกันโรคสัตว์พาหนะที่ได้แก้ไว้ รัตนโกสินทรศก ๑๑๕ นั้น<section end="5-2" /><noinclude></noinclude> c4x3g89gb2xg3bd5x9bst50pfg7fho5 250 45532 303966 293821 2026-11-06T09:14:17Z Vesperstelo 11696 แทนที่เนื้อหาด้วย "{{กม|ม|๓}} {{กม|ม|๔}} {{กม|ม|๕}} {{กม|ม|๖}} {{กม|ม|๗}} {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}" 303966 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>{{กม|ม|๓}} {{กม|ม|๔}} {{กม|ม|๕}} {{กม|ม|๖}} {{กม|ม|๗}} {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> c3c5nel6a5gijtngmcs3h5m1azdgubn 303967 303966 2026-11-06T09:14:30Z Vesperstelo 11696 303967 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>{{กม|ม|๓}} {{กม|ม|๔}} {{กม|ม|๕}} {{กม|ม|๖}} {{กม|ม|๗}} {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> 67h8kvy9ssdfnf8af1xpxjdwsnpct66 303970 303967 2026-11-06T09:15:36Z Vesperstelo 11696 303970 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}} {{กม|ม|๔}} {{กม|ม|๕}} {{กม|ม|๖}} {{กม|ม|๗}} {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> 925zp13psm7q137rcvve8zc3dgclh1i 303971 303970 2026-11-06T09:19:55Z Vesperstelo 11696 303971 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}} {{กม|ม|๕}} {{กม|ม|๖}} {{กม|ม|๗}} {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> qa7u81zl4y3vvpel1ncc0qlb9m2q8ii 303972 303971 2026-11-06T09:21:58Z Vesperstelo 11696 303972 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}} {{กม|ม|๖}} {{กม|ม|๗}} {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> jvz45hf7jqq0vhxk5xkbm7u59j5le5f 303973 303972 2026-11-06T09:23:09Z Vesperstelo 11696 303973 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}}บรรดาโคกระบือทั้งปวงที่เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเห็นว่ามีอาการป่วยเปนโรคแล้ว จะคัดไว้ในโรงสำหรับขังสัตว์ที่มีอาการป่วย ถ้าแลเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าโคกระบือตัวใดมีอาการป่วยเปนโรคที่จะติดเนื่องไปได้แล้ว เจ้าพนักงานแพทย์จะสั่งให้ฆ่าโคกระบือตัวนั้นฝังเสีย ก็ให้เจ้าของสัตว์กระทำตามคำสั่งของนายแพทย์นั้นทุกประการ {{กม|ม|๖}} {{กม|ม|๗}} {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> elob6bu7hn25blx8ems22e2w24l8wi4 303974 303973 2026-11-06T09:28:33Z Vesperstelo 11696 303974 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}}บรรดาโคกระบือทั้งปวงที่เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเห็นว่ามีอาการป่วยเปนโรคแล้ว จะคัดไว้ในโรงสำหรับขังสัตว์ที่มีอาการป่วย ถ้าแลเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าโคกระบือตัวใดมีอาการป่วยเปนโรคที่จะติดเนื่องไปได้แล้ว เจ้าพนักงานแพทย์จะสั่งให้ฆ่าโคกระบือตัวนั้นฝังเสีย ก็ให้เจ้าของสัตว์กระทำตามคำสั่งของนายแพทย์นั้นทุกประการ {{กม|ม|๖}}เจ้าของสัตว์ซึ่งจะฆ่าโคกระบือเอาเนื้อเปนอาหารนั้น ให้เสียค่าใบอาชญาบัตรโคศีศะละ ๒ บาท กระบือศีศะละ ๕ บาท แลลูกโคสูงใน ๓ ฟิตศีศะละ ๑ บาท ๓๒ อัฐ รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงแลโรงฆ่าของรัฐบาล ในกำหนด ๘ วันนั้นด้วย {{กม|ม|๗}}ตามความในประกาศที่ ๓ ของกรมศุลกากร ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ เรียกภาษีขา {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> 5c7lmfxu8roan94emtmzi9q8cfag7fn 303975 303974 2026-11-06T09:31:02Z Vesperstelo 11696 303975 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}}บรรดาโคกระบือทั้งปวงที่เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเห็นว่ามีอาการป่วยเปนโรคแล้ว จะคัดไว้ในโรงสำหรับขังสัตว์ที่มีอาการป่วย ถ้าแลเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าโคกระบือตัวใดมีอาการป่วยเปนโรคที่จะติดเนื่องไปได้แล้ว เจ้าพนักงานแพทย์จะสั่งให้ฆ่าโคกระบือตัวนั้นฝังเสีย ก็ให้เจ้าของสัตว์กระทำตามคำสั่งของนายแพทย์นั้นทุกประการ {{กม|ม|๖}}เจ้าของสัตว์ซึ่งจะฆ่าโคกระบือเอาเนื้อเปนอาหารนั้น ให้เสียค่าใบอาชญาบัตรโคศีศะละ ๒ บาท กระบือศีศะละ ๕ บาท แลลูกโคสูงใน ๓ ฟิตศีศะละ ๑ บาท ๓๒ อัฐ รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงแลโรงฆ่าของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันนั้นด้วย {{กม|ม|๗}}ตามความในประกาศที่ ๓ ของกรมศุลกากร ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ เรียกภาษีขาออกบรรดาสัตว์พาหนะที่จะบันทุกออกไปเมืองต่างประเทศตามพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ มาตรา ๑๔ มีราคาค่าภาษีคือโคตัวละ ๒ บาท กระบือตัวละ ๓ บาท ซึ่งได้ประกาศเรียกภาษีนั้น ต่อไปให้เรียกค่าธรรมเนียมแพทย์ตรวจด้วยอีก คือโคตัวละ ๑ บาท กระบือตัวละ ๒ บาท รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันด้วย {{กม|ม|๘}} {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> p3h1vgsbpnzjmi02o45g9vv21416396 303976 303975 2026-11-06T09:35:04Z Vesperstelo 11696 303976 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}}บรรดาโคกระบือทั้งปวงที่เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเห็นว่ามีอาการป่วยเปนโรคแล้ว จะคัดไว้ในโรงสำหรับขังสัตว์ที่มีอาการป่วย ถ้าแลเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าโคกระบือตัวใดมีอาการป่วยเปนโรคที่จะติดเนื่องไปได้แล้ว เจ้าพนักงานแพทย์จะสั่งให้ฆ่าโคกระบือตัวนั้นฝังเสีย ก็ให้เจ้าของสัตว์กระทำตามคำสั่งของนายแพทย์นั้นทุกประการ {{กม|ม|๖}}เจ้าของสัตว์ซึ่งจะฆ่าโคกระบือเอาเนื้อเปนอาหารนั้น ให้เสียค่าใบอาชญาบัตรโคศีศะละ ๒ บาท กระบือศีศะละ ๕ บาท แลลูกโคสูงใน ๓ ฟิตศีศะละ ๑ บาท ๓๒ อัฐ รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงแลโรงฆ่าของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันนั้นด้วย {{กม|ม|๗}}ตามความในประกาศที่ ๓ ของกรมศุลกากร ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ เรียกภาษีขาออกบรรดาสัตว์พาหนะที่จะบันทุกออกไปเมืองต่างประเทศตามพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ มาตรา ๑๔ มีราคาค่าภาษีคือโคตัวละ ๒ บาท กระบือตัวละ ๓ บาท ซึ่งได้ประกาศเรียกภาษีนั้น ต่อไปให้เรียกค่าธรรมเนียมแพทย์ตรวจด้วยอีก คือโคตัวละ ๑ บาท กระบือตัวละ ๒ บาท รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันด้วย {{กม|ม|๘}}บรรดาโคกระบือที่ส่งเข้ามาในกรุงเทพฯ โดยไม่คิดจะฆ่าเปนอาหาร จะพักไว้ได้ในโรงเลี้ยงนั้น มีกำหนด ๘ วัน ไม่ต้องเสียค่าเช่า เมื่อแพทย์ได้ตรวจแล้วว่าสัตว์นั้นไม่มีโณค จึ่งให้เจ้าของสัตว์นั้นย้ายเอาไปเลี้ยงรักษาในที่อื่นตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานแพทย์ได้ แต่บรรดาโคนมแลลูกโคนั้นต้องเลี้ยงรักษาในโรงเลี้ยงที่ตำบลถนนสีลมหรือตำบลอื่นซึ่งเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นสมควร แลเปนที่ ๆ เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจตราได้เสมอ แลเจ้าพนักงานแพทย์จะบังคับให้จัดการอย่างใดในส่วนนี้ เจ้าของโคต้องทำตามทุกอย่าง {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> p82qjf3e2n9wsmre2hmeu2igw2dhjkg 250 45533 303968 293823 2026-11-06T09:15:04Z Vesperstelo 11696 แทนที่เนื้อหาด้วย "{{กม|ม|๑๑}} {{กม|ม|๑๒}} {{กม|ม|๑๓}} {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}" 303968 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>{{กม|ม|๑๑}} {{กม|ม|๑๒}} {{กม|ม|๑๓}} {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> 7kywp007xlddlmd3oojcprq6cii2v6t 303969 303968 2026-11-06T09:15:17Z Vesperstelo 11696 303969 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>{{กม|ม|๑๑}} {{กม|ม|๑๒}} {{กม|ม|๑๓}} {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> i6muktezvrxv65msk5y69yzu0nsc3rs 0 45534 303947 256326 2026-11-06T08:12:36Z Vesperstelo 11696 303947 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2443 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2443|พรบ|ล|ท|รก=17}} | portal = กฎหมายตราสามดวง/ทาสในประเทศไทย }} <pages index="Phra Ratcha Banyat 2443-06-21.djvu" from="2" to="5" tosection="5-1"/> {{สทย|2}} 6i2ypuzzv05g21m0qm3r35e7lg8ziph 303948 303947 2026-11-06T08:13:51Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[ประกาศพระราชบัญญัติแลพระราชกำหนดต่าง ๆ รัชกาลที่ 5/เล่ม 6/เรื่อง 4]] ไปยัง [[พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119]]: เปลี่ยนชื่อ 303947 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2443 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2443|พรบ|ล|ท|รก=17}} | portal = กฎหมายตราสามดวง/ทาสในประเทศไทย }} <pages index="Phra Ratcha Banyat 2443-06-21.djvu" from="2" to="5" tosection="5-1"/> {{สทย|2}} 6i2ypuzzv05g21m0qm3r35e7lg8ziph 250 72730 303958 293830 2026-11-06T08:30:19Z Vesperstelo 11696 303958 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๖|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>บาท ๓๒ อัฐ เพิ่มขึ้นเปนรายปีไปจนอายุ ๓๐ ปี เต็มค่าตัวชาย ๒๕ บาท {{กม|ม|๙}}คนซึ่งเกิดในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือในวันที่ ๑๖ ธันวาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ หรือภายหลังนั้นต่อมา ห้ามมิให้เปนทาษอย่างใด ๆ ต่อไปเปนอันขาด {{กม|ม|๑๐}}ผู้ใดเปนเจ้าเงิน มีทาษมากน้อยเท่าใด จะเปนทาษชะเลยก็ดี หรือทาษสินไถ่ก็ดี ให้เจ้าเงินมาทำหนังสือสารกรมทาษต่อนายแขวงเสียให้เสร็จภายในวันที่ ๓๐ พฤศจิกายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ สืบไป ถ้าผู้ใดจะร้องฟ้องว่ากล่าวว่าผู้ใดเปนทาษก็ดี ถ้าไม่มีหนังสือสารกรมธรรม์ซึ่งมีศุภมาสวันคืนทำที่แขวงแลนายแขวงได้ลงชื่อประทับตราเปนหลักทรัพย์ตามพระราชกำหนดกฎหมายแล้ว ห้ามมิให้โรงศาลรับไว้พิจารณา {{กม|ม|๑๑}}ถ้าผู้ใดมีอาสน จะขอทำหนังสือสารกรมธรรม์ขายตัวเปนทาษสินไถ่ท่านต่อหน้านายแขวง ให้นายแขวงพิจารณาดูไต่สวนดูจนกระหนักว่าเปนคนเกิดก่อนหรือภายหลังวันที่ ๑๖ ธันวาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๖ ถ้านายแขวงมีเหตุผลควรสงไสยว่าเปนคนเกิดภายหลังวันที่ ๑๖ ธันวาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๖ แล้ว ให้บังคับให้ผู้จะขายตัวนั้นนำพยานผู้ซึ่งรู้เห็นว่าผู้นั้นเกิดก่อนวันที่ ๑๖ ธันวาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๖ มาสาบาลตัวไม่น้อยกว่า ๒ คนรับรองว่าผู้จะเปนทาษนั้นเปนคนเกิดก่อนวันที่ ๑๖ ธันวาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๖ แล้วจึงให้นายแขวงทำสารกรมธรรม์ให้ ถ้ามิฉนั้นห้ามมิให้นายแขวงทำสารกรมธรรม์ให้ขายตัวกันเปนทาษ {{กม|ม|๑๒}}ถ้าบิดามารดาญาติผู้ใหญ่จะนำบุตรหลานเอาไปขายเปนทาษสินไถ่ใส่ชื่อในสารกรมธรรม์ ต้องให้มันเรือนตัวเบี้ยรู้เห็นลงกำแหงแก่งใดเขียนชื่อไว้ในสารกรมธรรม์เปนสำคัญ จึงเปนสิทธิ์ได้แก่เจ้าเงิน ถ้าตัวเบี้ยมิรู้เห็นไม่ได้ลงกำแหงแก่งใดหรือไม่ได้เขียนชื่อด้วยลายมือเองเปนสำคัญ อย่าให้นับว่าเปนทาษ {{กม|ม|๑๓}}ถ้าผู้มีทรัพย์รับช่วยไถ่คนซึ่งเกิดภายหลังวันที่ ๑๖ ธันวาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๖ นั้นมาเปนทาษ มิได้เปนสิทธิ์แก่เจ้าสินโดยพระราชบัญญัติ ถึงกรมธรรม์มีศุภมาศวันคืน ชื่อตัวเบี้ย จำนวนเงิน ประการใด ตัวเบี้ยจะไปจากเจ้าเบี้ยนายเงินได้ตามลำพังใจ เจ้าเบี้ยนายเงินจะตามกุมเกาะมาว่ากล่าวไม่ได้ เงินค่าตัวเปนพับแก่เจ้าเบี้ยนายเงินโดยโทษล่วงพระราชกฤษฎีกา {{กม|ม|๑๔}}บรรดาพระราชกำหนดกฎหมายเก่าทั้งปวงว่าด้วยเรื่องทาษซึ่งไม่ขัดด้วยพระราชบัญญัตินี้ใช้อยู่เท่าใด ก็ให้นำมาใช้พร้อมกันวันที่ได้ใช้พระราชบัญญัตินี้ทั้งนั้น {{กม|ม|๑๕}}ให้เสนาบดีกระทรวงมหาดไทยออกข้อบังคับแลแบบแผนสำหรับใช้ในการทำสารกรมธรรม์ทาษแลทำบาญชีทาษตามพระราชบัญญัตินี้ ถ้าได้ออกข้อบังคับแลแบบแผนอย่างใด เมื่อได้ประกาศโฆษณาการให้มหาชนทราบทั่วกันในหนังสือพิมพ์<noinclude></noinclude> bh1skw62wby2hat1yq1vhoskbbhwi0a 250 72731 303957 293829 2026-11-06T08:25:52Z Vesperstelo 11696 303957 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๕|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ทาษไม่มี{{ตตฉ|เงน|เงิน}}มาให้แก่เจ้าทาษครบค่าแล้ว ก็ไม่มีเวลาที่จะพ้นยากจากทุกข์เปนไทยได้ ฝ่ายลูกทาษซึ่งเกิดแต่ทาษสินไถ่นั้น ถ้าเกิดในเรือนเบี้ย พอเกิดมาก็นับว่าเปนทาษมีค่าตัวไปดังนี้ จึงทรงพระราชดำริห์เห็นว่าทาษชะเลยซึ่งได้มาในการศึกสงครามชั้นปู่ย่าบิดามารดาของคนทาษชะเลยปัจจุบันนี้ ได้เปนทาษรับการงานใช้สอยของปู่ย่าบิดามารดาของนายเงินแลตัวนายเงินอยู่จนทุกวันนี้แล้ว แลลูกหลานเหลนของทาษชะเลยเหล่านี้ ตามประเพณีเมืองยังต้องจะเปนทาษสืบไปไม่มีที่สุดสิ้น ทรงพระราชดำริห์เห็นว่าเปนการเดือดร้อนแก่อาณาประชาราษฎร ด้วยลูกหลานของทาษชะเลยสืบไปยังต้องรับโทษทุกข์ของปู่ย่าบิดามารดาอยู่ อนึ่งการที่ว่าเปนทาษเช่นนี้ ก็ไม่มีหลักถานสิ่งใด มักนำให้บุตรหลานของนายเงินผู้รับมรฎกทาษต่อมาแย่งชิงเกิดเปนคดีวิวาทพาให้ยุ่งยากแก่โรงศาลบ้านเมือง แลส่วนลูกหลานของทาษสินไถ่นั้น เมื่อไม่มีเงินค่าไถ่ค่าตัวตามอัตราตัวเกษียณอายุเดิม ก็ต้องเปนทาษสืบไป จึงทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราพระราชบัญญัติไว้สืบไปดังนี้ {{กม|ม|๑}}พระราชบัญญัตินี้ให้เรียกว่าพระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ ร,ศ, ๑๑๙ {{กม|ม|๒}}พระราชบัญญัตินี้ให้ใช้ตั้งแต่วันที่ ๒๑ กันยายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ เปนต้นไป {{กม|ม|๓}}คำซึ่งว่าทาษชะเลย หมายความว่าทาษซึ่งเรียกว่าค่าปลายหอกงาช้าง หรือค่าหอคนโฮ่ง ซึ่งเปนคนในพื้นเมือง คำซึ่งว่าทาษสินไถ่นั้น หมายความว่าทาษซึ่งนายเงินได้ออกช่วยไถ่ค่าตัวมาตามพระราชกำหนดกฎหมาย {{กม|ม|๔}}ตั้งแต่วันที่ ๒๑ กันยายน รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ เปนต้นแลสืบไป ในมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ ให้ลดค่าตัวทาษชะเลยทั้งปวง ชายให้คงมีค่าตัวแต่ ๒๕ บาท หญิงแต่ ๓๒ บาท {{กม|ม|๕}}ทาษชะเลยก็ดี ทาษสินไถ่ก็ดี ทั้งชายหญิง ถ้าอายุถึง ๖๐ ปีแล้ว พ้นค่าตัวเปนไทย {{กม|ม|๖}}ทาษชะเลยมีเงินจะมาขอไถ่ค่าตัวตามอัตราค่าตัวที่ลดตามมาตรา ๔ นายเงินต้องรับเงินจากตัวทาษ จะกักขังหน่วงเหนี่ยวไว้ไม่ยอมให้ไถ่ค่าตัวไม่ได้ {{กม|ม|๗}}บรรดาลูกทาษชายหญิงทั้งปวง ซึ่งเปนลูกทาษชะเลยก็ดี หรือลูกทาษสินไถ่ก็ดี ซึ่งเกิดในวันที่ ๑๖ ธันวาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๖ หรือภายหลังวันที่ ๑๖ ธันวาคม ศก ๑๑๖ ซึ่งเปนวันที่พระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัวผู้ทรงพระคุณธรรมอันมหาประเสริฐเสด็จพระราชดำเนินกลับจากประเทศยุโรปคืนสู่พระนครโดยสวัสดิภาพนั้น สืบไปให้พ้นค่าตัวเปนไทย {{กม|ม|๘}}บรรดาลูกทาษชะเลยชายหญิงซึ่งเกิดก่อนวันที่ ๑๖ ธันวาคม ศก ๑๑๖ นั้น ให้คิดค่าตัวตามรายปีจนอายุ ๑๐ ปี จึงให้เปนทาษเต็มค่าตัว เปนต้นว่าลูกทาษชาย ให้คิดค่าตัวขึ้นตามอายุลูกทาษ ปีละ ๒{{วว}}<noinclude></noinclude> buz79lyiw99fewt9d3yeho3mbeifmr6 0 72735 303950 259470 2026-11-06T08:14:04Z Vesperstelo 11696 เปลี่ยนทางหน้าไปยัง [[พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119]] 303950 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119]] 4fn8ndqxenp8h2crqyonb7stzyuu5h4 0 77984 303926 256240 2026-11-06T05:52:22Z Vesperstelo 11696 ลบการเปลี่ยนทางไป [[พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณะมรดก รัตนโกสินทรศก 121]] 303926 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2445 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2445|พรบ|ก|รก=19}} | portal = กฎหมายตราสามดวง }} <pages index="Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu" from="1" to="3"/> {{สทย|2}} a6sibu0ovska4m8e3k6nz82c9c3x0ig 0 77985 303928 256239 2026-11-06T05:54:26Z Vesperstelo 11696 เปลี่ยนทางหน้าไปยัง [[พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121]] 303928 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121]] 3bk9bhzo5vs7dadvy8zv7nv6igs91mx 250 93914 303977 303913 2026-11-06T09:58:18Z สีทราย 11827 303977 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๐๗}}</noinclude> "อือ!" อุทิศว่า "ลึกลับจริงโว้ย เอางี้เถอะวะ พรุ่งนี้แกช่วยไปที่ร้านสุรีย์ทีเถอะ จะรู้ว่าเธอเป็นใคร" "นั่นน่ะซี" ผมตอบอย่างจนปัญญา "แกทำอะไรดูลึกลับไปหมด อยู่ๆ หายไปเสียแล้ว ตรอกออกไกล จะเลี้ยวเข้าวัดไปเร็วๆ ได้ยังไง เวลากลับรถชั่ว ๑ นาทีเท่านั้น แกเดินเร็วอย่างนั้นเชียวรึ?" "วุ่นใจวุ้ย" อุทิศร้อง "พบคราวไร มีปัญหาทุกที" รุ่งขึ้น ผมต้องขอร้องภรรยาผมให้ช่วยไปที่สุรีย์เสริมสวยด้วยกัน การที่จะไปร้านเสริมสวยโดยตัวเป็นชายน่ะมันเขินๆ ยังไงพิกล เราไปหยุดรถหน้าร้านนั้น ภรรยาผมเดินหน้า ผมตามหลัง พบคุณแสงรัตน์พอดี เป็นหญิงอายุราวๆ ๓๐ ปี เมื่อเชื้อเชิญ[]นั่งเรียบร้อยแล้ว คุณแสงรัตน์จึงถามเราผัวเมีย "มีอะไรจะให้ดิฉันช่วยบ้างคะ" เธอถามอย่างยิ้มแย้ม "มีเรื่องอย่างนี้ค่ะ ดิฉันจะให้คุณเกษมเล่าให้ฟัง" ภรรยาผม[]มายังผม "คือยังงี้ครับ เมื่อคืนผมพบกับคุณวิภาแก และแกสั่งฝากมายังคุณ" เมื่อผมพูดไป คุณแสงรัตน์เบิกตากว้าง และหญิงอื่นต่างเหลียวมองกัน "แกสั่งมาว่า" ผมพูดต่อ "ล็อกเก็ตห้อยคอของแกที่หายนั้น ทราบว่าคนเรือ เจริญลาภ เป็นเรือยนต์ลากจูง เก็บเอาไป แกขอร้องให้คุณไปติดต่อขอเอาแต่ล็อกเก็ตเท่านั้น ส่วนสายสร้อยยกให้ไปทั้งหมด" "คุณพบแกที่ไหนคะ?" แสงร้ตน์ถามเสียงแหบแห้ง "ที่ตรอกวัดทองครั้งหนึ่งตอนดึก และเมื่อคืนรถผมจะชนแกที่บางขุนพรหม ขอโทษแกแล้ว จึงอาสามาส่งแกที่วัดทองอีก" "โอ๊ย!" เสียงแสงร้ตน์ร้องแผ่วเบาดังคนจะสิ้นใจ พวกหญิงเสริมสวยฮือกันเข้าประคองแสงรัตน์ ซึ่งเธอหน้าซีดเผือดและเซพิงพนักเก้าอี้ "เอ๊ะ! ผมทำอะไรผิดกระมัง คุณแกถึงได้เป็นไปดังนี้?" ผมถามอย่างตกใจ "วิภาตายแล้ว!" คนหนึ่งร้องขึ้น "ตายไปหลายอาทิตย์แล้ว ศพไว้ที่วัดทอง" "คุณพระช่วย" ผมและภรรยาร้องขึ้นบ้าง<noinclude></noinclude> jn6a64g1klvgtng9dy2ap3x85olv2dd 250 93915 303915 2026-11-06T05:48:02Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf/58]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/1]]: เปลี่ยนชื่อ 303915 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/1]]<noinclude></noinclude> ba98hkkk5yyjlk7r9t0ay38vn4yp8v5 250 93916 303917 2026-11-06T05:48:17Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf/59]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/2]]: เปลี่ยนชื่อ 303917 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/2]]<noinclude></noinclude> cmzzmiq03o8hofc7su5ab1mohrgrcew 250 93917 303919 2026-11-06T05:48:25Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ - ๒๔๔๕.pdf/60]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/3]]: เปลี่ยนชื่อ 303919 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu/3]]<noinclude></noinclude> ewdfmhq4grsl941lkviymtl7lxnr9ds 252 93918 303923 2026-11-06T05:49:21Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[ดัชนี:พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก ๑๒๑ (พ.ศ. ๒๔๔๕).pdf]] ไปยัง [[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu]]: เปลี่ยนชื่อ 303923 proofread-index text/x-wiki #REDIRECT [[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2445-06-05.djvu]] jbwrnq3d9nfc2p3q2tena4pjgcg5ajj 0 93919 303949 2026-11-06T08:13:51Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[ประกาศพระราชบัญญัติแลพระราชกำหนดต่าง ๆ รัชกาลที่ 5/เล่ม 6/เรื่อง 4]] ไปยัง [[พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119]]: เปลี่ยนชื่อ 303949 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119]] 4fn8ndqxenp8h2crqyonb7stzyuu5h4 0 93920 303952 2026-11-06T08:17:08Z Vesperstelo 11696 สร้างหน้าด้วย "{{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2443 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2443|พรบ|ล|ท|รก=17}} | portal = พระราชบัญญั..." 303952 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2443 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2443|พรบ|ล|ท|รก=17}} | portal = พระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ }} <pages index="Phra Ratcha Banyat 2443-06-21.djvu" from="5" to="7" fromsection="5-2"/> {{สทย|2}} qz3idqucov63pg4bspuc3b1pqnwpesh 303953 303952 2026-11-06T08:17:20Z Vesperstelo 11696 303953 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2443 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2443|พรบ|ส|ต|รก=17}} | portal = พระราชบัญญัติโรคระบาดสัตว์ }} <pages index="Phra Ratcha Banyat 2443-06-21.djvu" from="5" to="7" fromsection="5-2"/> {{สทย|2}} fqpqciinl6oo2wyajflhc7b5ax1jyvf