วิกิซอร์ซ thwikisource https://th.wikisource.org/wiki/%E0%B8%AB%E0%B8%99%E0%B9%89%E0%B8%B2%E0%B8%AB%E0%B8%A5%E0%B8%B1%E0%B8%81 MediaWiki 1.48.0-wmf.3 first-letter สื่อ พิเศษ พูดคุย ผู้ใช้ คุยกับผู้ใช้ วิกิซอร์ซ คุยเรื่องวิกิซอร์ซ ไฟล์ คุยเรื่องไฟล์ มีเดียวิกิ คุยเรื่องมีเดียวิกิ แม่แบบ คุยเรื่องแม่แบบ วิธีใช้ คุยเรื่องวิธีใช้ หมวดหมู่ คุยเรื่องหมวดหมู่ สถานีย่อย คุยเรื่องสถานีย่อย ผู้สร้างสรรค์ คุยเรื่องผู้สร้างสรรค์ งานแปล คุยเรื่องงานแปล หน้า คุยเรื่องหน้า ดัชนี คุยเรื่องดัชนี TimedText TimedText talk มอดูล คุยเรื่องมอดูล Event Event talk 100 15858 304001 303951 2026-11-07T09:46:45Z Vesperstelo 11696 304001 wikitext text/x-wiki {{portal header | title = {{PAGENAME}} | class = k | subclass1 = p | subclass2 = t | parent = กฎหมายไทย | portal = | notes = }} [[File:Bangkok National Museum 2024-06-01 (038).jpg|thumb|เอกสารตัวเขียน กฎหมายตราสามดวง เลขที่ 41 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพฯ]] ==กฎหมาย== * {{ลปง|ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166||2482}} ==การแก้ไขเพิ่มเติม== * {{ลปง|ประกาศพระราชบัญญัติลักภา ลงวันขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติ เรื่อง กู้เงินแลขายตัว ลงวันขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลกพป|2|1|7|36|พระราชบัญญัติเรื่องพยาน จ.ศ. 1232 (พ.ศ. 2413)}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติพิกัดเกษียณอายุลูกทาสลูกไท ลงวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 จ.ศ. 1236|ปี=2417}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณกู้หนี้ยืมสิน รัตนโกสินทร์ศก 110|ปี=2434}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติว่าด้วยบังคับโจทย์ให้สาบาลก่อนฟ้องความอาญา|ปี=2435}} * {{ลปพพ|3-5|1|18|38|ประกาศให้ลงโทษจำขังแทนโทษทวน ลงวันที่ 23 มกราคม ร.ศ. 114}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล|ปี=2439}} * {{ลปง|ประกาศแก้พระราชบัญญัติลักษณพยาน รัตนโกสินทรศก 113 ลงวันที่ 19 กุมภาพันธ์ ร.ศ. 118|ปี=2442}} * {{ลปง|ประกาศเรื่องสินสอดแลของมั่นในระหว่างผัวเมีย|ปี=2443}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119|ปี=2443}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายเบ็ดเสร็จ 2 มาตรา รัตนโกสินทรศก 120|ปี=2444}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121|ปี=2445}} * {{ลปง|กฎหมายลักษณอาญา|ปี=2451}} * {{ลปง|ประมวลกฎหมายอาญาทหาร|ปี=2454}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายลักษณะมฤดก มาตรา 21|ปี=2473}} ==งานอื่น== * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย และประมวลคำอธิบายทางนิติศาสตร์|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2493}} * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2473}} * {{ลปงป|ที่มาแห่งกฎหมายโบราณของสยาม|พระยามหิธรมนูปกรณ์โกศลคุณ (โทกิจิ มาซาโอะ)|2448|en}} * {{ลปง|ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย (กฎหมายเอกชน)|ร. แลงกาต์|2478}} {{ลฟใน|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๗๘.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๐.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๓.pdf}} * {{ลปง|พจนานุกรมกฎหมาย|ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์)|2474}} {{ลฟใน|พจนานุกรมกฎหมาย - สมาหารหิตะคดี - ๒๔๗๔.pdf}} * {{ลปง|อธิบายพระนามพระเจ้าแผ่นดินครั้งกรุงศรีอยุธยาเปนราชธานี|พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระดำรงราชานุภาพ|2468}} ==ดูเพิ่ม== * '''[[สถานีย่อย:กฎหมายลักษณะผัวเมีย]]''' * '''[[สถานีย่อย:ทาสในประเทศไทย]]''' [[หมวดหมู่:สถานีย่อย]] [[หมวดหมู่:สถานีย่อยประมวลกฎหมาย]] apu0gtut30bs6xubt7ockib5hx9f6hc 304003 304001 2026-11-07T09:48:09Z Vesperstelo 11696 304003 wikitext text/x-wiki {{portal header | title = {{PAGENAME}} | class = k | subclass1 = p | subclass2 = t | parent = กฎหมายไทย | portal = | notes = }} [[File:Bangkok National Museum 2024-06-01 (038).jpg|thumb|เอกสารตัวเขียน กฎหมายตราสามดวง เลขที่ 41 พิพิธภัณฑสถานแห่งชาติ พระนคร กรุงเทพฯ]] ==กฎหมาย== * {{ลปง|ประมวลกฎหมายรัชกาลที่ 1 จุลศักราช 1166||2482}} ==การแก้ไขเพิ่มเติม== * {{ลปง|ประกาศพระราชบัญญัติลักภา ลงวันขึ้น 7 ค่ำ เดือน 7 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติ เรื่อง กู้เงินแลขายตัว ลงวันขึ้น 2 ค่ำ เดือน 4 จ.ศ. 1230|ปี=2411}} * {{ลกพป|2|1|7|36|พระราชบัญญัติเรื่องพยาน จ.ศ. 1232 (พ.ศ. 2413)}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติพิกัดเกษียณอายุลูกทาสลูกไท ลงวันขึ้น 9 ค่ำ เดือน 9 จ.ศ. 1236|ปี=2417}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณกู้หนี้ยืมสิน รัตนโกสินทร์ศก 110|ปี=2434}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติว่าด้วยบังคับโจทย์ให้สาบาลก่อนฟ้องความอาญา|ปี=2435}} * {{ลปพพ|3-5|1|18|38|ประกาศให้ลงโทษจำขังแทนโทษทวน ลงวันที่ 23 มกราคม ร.ศ. 114}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล|ปี=2439}} * {{ลปง|ประกาศแก้พระราชบัญญัติลักษณพยาน รัตนโกสินทรศก 113|ปี=2442}} * {{ลปง|ประกาศเรื่องสินสอดแลของมั่นในระหว่างผัวเมีย|ปี=2443}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติลักษณทาษมณฑลตวันตกเฉียงเหนือ รัตนโกสินทรศก 119|ปี=2443}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายเบ็ดเสร็จ 2 มาตรา รัตนโกสินทรศก 120|ปี=2444}} * {{ลปง|พระราชบัญญัติแก้ไขเพิ่มเติมลักษณมรฎก รัตนโกสินทรศก 121|ปี=2445}} * {{ลปง|กฎหมายลักษณอาญา|ปี=2451}} * {{ลปง|ประมวลกฎหมายอาญาทหาร|ปี=2454}} * {{ลปง|ประกาศยกเลิกกฎหมายลักษณะมฤดก มาตรา 21|ปี=2473}} ==งานอื่น== * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย และประมวลคำอธิบายทางนิติศาสตร์|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2493}} * {{ลปง|ตำนานกฎหมายเมืองไทย|สมเด็จพระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระยาดำรงราชานุภาพ|2473}} * {{ลปงป|ที่มาแห่งกฎหมายโบราณของสยาม|พระยามหิธรมนูปกรณ์โกศลคุณ (โทกิจิ มาซาโอะ)|2448|en}} * {{ลปง|ประวัติศาสตร์กฎหมายไทย (กฎหมายเอกชน)|ร. แลงกาต์|2478}} {{ลฟใน|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๗๘.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๐.pdf|ปวศ กม ไทย - มธ - ๒๔๘๓.pdf}} * {{ลปง|พจนานุกรมกฎหมาย|ขุนสมาหารหิตะคดี (โป๊ โปรคุปต์)|2474}} {{ลฟใน|พจนานุกรมกฎหมาย - สมาหารหิตะคดี - ๒๔๗๔.pdf}} * {{ลปง|อธิบายพระนามพระเจ้าแผ่นดินครั้งกรุงศรีอยุธยาเปนราชธานี|พระเจ้าบรมวงศ์เธอ กรมพระดำรงราชานุภาพ|2468}} ==ดูเพิ่ม== * '''[[สถานีย่อย:กฎหมายลักษณะผัวเมีย]]''' * '''[[สถานีย่อย:ทาสในประเทศไทย]]''' [[หมวดหมู่:สถานีย่อย]] [[หมวดหมู่:สถานีย่อยประมวลกฎหมาย]] daflvzofpvs36z5h7f35qxozu8idard 0 17358 304017 255930 2026-11-07T11:50:39Z Vesperstelo 11696 304017 wikitext text/x-wiki {{ลบ|อ1 – หน้าที่ไม่ได้ใช้แล้ว เนื่องจากย้ายไฟล์ไปยัง[[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu|ไฟล์ใหม่]]แล้ว}} {{header | title = {{ลกพป|8|6}} | year = 2441 | author = | editor = | translator = | section = 28. พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล ร.ศ. 115 (พ.ศ. 2439) | contributor = | previous = [[../เรื่อง 27/]] | next = [[../เรื่อง 29/]] | notes = | portal = กฎหมายตราสามดวง/กฎหมายวิธีพิจารณาคดีไทย }} <pages index="กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf" include="195" onlysection="195-2"/> <pages index="กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf" include="196,198"/> <pages index="กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf" include="197" onlysection="197-1"/> <pages index="กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf" include="199" onlysection="199-1"/> 8pxl4ypdigh4x8c1w2taqknihnpypk3 252 35776 304014 181571 2026-11-07T09:53:43Z Vesperstelo 11696 304014 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |ประเภท=วารสาร |ชื่อ=[[พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล]] |ภาษา=th |เล่ม= |ผู้สร้างสรรค์={{al|พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว}} |ผู้แปล= |บรรณาธิการ= |ผู้วาดภาพประกอบ= |สถานศึกษา= |ผู้เผยแพร่= |สถานที่=พระนคร |ปี=2439 |รหัส= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |จากวารสาร=ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 13, ตอน 48, หน้า 573–576 |ที่มา=djvu |ภาพ=1 |ความคืบหน้า=T |การผสานหน้า=yes |วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=พฤศจิกายน 2569 |หน้า=<pagelist 1=573 1to4 = thai /> |ชุดเล่ม= |จำนวน= |หมายเหตุ= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[หมวดหมู่:ดัชนีกฎหมายตราสามดวง]] [[หมวดหมู่:ดัชนีพระราชบัญญัติ]] 1pcrjefbtu9lm8q2vkb6qwm9knehdd5 304015 304014 2026-11-07T09:53:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[ดัชนี:พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล (ร.ศ. ๑๑๕ พ.ศ. ๒๔๓๙).pdf]] ไปยัง [[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu]]: เปลี่ยนชื่อ 304014 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |ประเภท=วารสาร |ชื่อ=[[พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล]] |ภาษา=th |เล่ม= |ผู้สร้างสรรค์={{al|พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว}} |ผู้แปล= |บรรณาธิการ= |ผู้วาดภาพประกอบ= |สถานศึกษา= |ผู้เผยแพร่= |สถานที่=พระนคร |ปี=2439 |รหัส= |ISBN= |OCLC= |LCCN= |BNF_ARK= |ARC= |จากวารสาร=ราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 13, ตอน 48, หน้า 573–576 |ที่มา=djvu |ภาพ=1 |ความคืบหน้า=T |การผสานหน้า=yes |วันที่ตรวจสอบเนื้อหาเสร็จสมบูรณ์=พฤศจิกายน 2569 |หน้า=<pagelist 1=573 1to4 = thai /> |ชุดเล่ม= |จำนวน= |หมายเหตุ= |Width= |Css= |Header= |Footer= }} [[หมวดหมู่:ดัชนีกฎหมายตราสามดวง]] [[หมวดหมู่:ดัชนีพระราชบัญญัติ]] 1pcrjefbtu9lm8q2vkb6qwm9knehdd5 250 35777 304004 255893 2026-11-07T09:52:44Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/195]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/1]]: เปลี่ยนชื่อ 255893 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|1=เล่ม ๖|2=ลักษณพิจารณาความอาญามีโทษหลวง|3=น่า ๒๐๘๙}}</noinclude><section begin="195-1" />{{กม|ม|๑๒}}ให้กองตระเวนช่วยอุดหนุนเจ้าพนักงานแพทย์ทุกอย่างทุกประการ {{กม|ม|๑๓}}(โทษ) ผู้หนึ่งผู้ใดกระทำผิดด้วยพระราชบัญญัตินี้ ฤๅขัดขวางไม่ให้เจ้าพนักงานกระทำการในน่าที่ได้ตามพรระาชบัญญัตินี้แล้ว เมื่อพิจารณาเปนสัตย์ ให้มีโทษเสียค่าปรับไม่เกินกว่า ๑๕๐ บาททุก ๆ ครั้ง ฤๅมิฉนั้นให้มีโทษต้องจำขังใช้การหนักฤๅไม่ใช้การหนักก็ได้ในกำหนดไม่เกินกว่าหนึ่งเดือน ประกาศแต่กระทรวงนครบาล ลงวันที่ ๑๔ มกราคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๕ ตรงกับวันที่ ๑๐๒๙๒ ในรัชกาลปัตยุบันนี้ {{ข|กรมหมื่นนเรศวรฤทธิ์ เสนาบดีกระทรวงนครบาล <br> ผู้รับพระบรมราชโองการ}} {{สกอ|sp|100}} <section end="195-1" /> <section begin="195-2" />{{ก|พระราชบัญญัติ <br> ยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล|140}} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า วิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาลซึ่งมีอยู่ในพระราชกำหนดกฎหมายตั้งมาแต่ปางก่อน คือในลักษณโจรเปนต้น แม้ผู้ต้องหาว่าเปนโจรผู้ร้ายมีข้อ <section end="195-2" /><noinclude></noinclude> hx6xrvjwfpvlhs72ka3dmae7xto9y7o 304021 304004 2026-11-07T11:54:02Z Vesperstelo 11696 304021 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />[[File:Coat of Arms of Siam (Royal Gazette).svg|150px|center|ตราแผ่นดิน]] {{กลาง|ราชกิจจานุเบกษา<br>อักษรพิมพ์หลวงกรุงเทพมหานคร|แบบ=font-size:200%}} {{สต}}{{สต}} {{หว|เล่ม {{ชว|0.5em}} ๑๓ เพิ่ม {{ชว|0.5em}} แผ่นที่ {{ชว|0.5em}} ๔๘|วันที่ ๔ มีนาคม รัตนโกสินทร์{{ltp|ศ|๒||9}}{{ltp|ก|๙||9}} ๑๑๕|น่า {{ชว|0.5em}} ๕๗๓}} {{สต}}{{สต}}</noinclude>[[File:Old Seal of the Royal Command of Thailand.svg|center|120px|ตราพระบรมราชโองการ]] {| |- | |- |} {{กลาง|พระราชบัญญัติ|แบบ=font-size:140%}} {{กลาง|ยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้าย}} {{กลาง|ตามจารีตนครบาล}} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ{{วว}}<noinclude></noinclude> 0zwpc4pp0ndvobbv6i1l3wxmaabhn6d 304025 304021 2026-11-07T11:56:35Z Vesperstelo 11696 304025 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude>[[File:Coat of Arms of Siam (Royal Gazette).svg|150px|center|ตราแผ่นดิน]] {{กลาง|ราชกิจจานุเบกษา<br>อักษรพิมพ์หลวงกรุงเทพมหานคร|แบบ=font-size:200%}} {{สต}}{{สต}} {{หว|เล่ม {{ชว|0.5em}} ๑๓ เพิ่ม {{ชว|0.5em}} แผ่นที่ {{ชว|0.5em}} ๔๘|วันที่ ๔ มีนาคม รัตนโกสินทร์{{ltp|ศ|๒||9}}{{ltp|ก|๙||9}} ๑๑๕|น่า {{ชว|0.5em}} ๕๗๓}} {{สต}}{{สต}} [[File:Old Seal of the Royal Command of Thailand.svg|center|120px|ตราพระบรมราชโองการ]] {| |- | |- |} {{กลาง|พระราชบัญญัติ|แบบ=font-size:140%}} {{กลาง|ยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้าย}} {{กลาง|ตามจารีตนครบาล}} มีพระบรมราชโองการในพระบาทสมเด็จพระปรมินทรมหาจุฬาลงกรณ์ พระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว ดำรัสเหนือเกล้าฯ{{วว}}<noinclude></noinclude> qobbb5qxkhneej97qxx22mwf1l6hzg5 250 35778 304006 255895 2026-11-07T09:52:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/196]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/2]]: เปลี่ยนชื่อ 255895 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|3=เล่ม ๖|2=ลักษณพิจารณาความอาญามีโทษหลวง|1=น่า ๒๐๙๐}}</noinclude>พิรุทฤๅมีผู้ร้ายให้การทอดซัดหลายปาก ถ้าแลผู้ต้องหาไม่รับ ผู้พิพากษาอาจจะใช้อาญาด้วยเครื่องเฆี่ยนเปนต้นกระทำแก่ผู้ต้องหาแลต้นซัดตามกฎหมายในกระบวนพิจารณากว่าจะได้ความเปนสัตย์ฤๅมิเปนสัตย์ประการใดดังนี้ ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า การที่ชำระฟอกซักผู้ต้องหาว่าเปนโจรผู้ร้ายด้วยใช้อาญาตามจารีตนครบาลนั้น แม้ในพระราชกำหนดกฎหมายมีข้อความจำกัดไว้เปนหลายประการเพื่อจะให้กระทำแต่เมื่อมีหลักฐานเปนสำคัญแล้วก็ดี ยังเปนเหตุให้เกิดการเสื่อมเสียในกระบวนพิจารณาได้มาก เพราะเหตุที่ผู้พิพากษาอาจจะพลาดพลั้งหลงลงอาญาแก่ผู้ไม่มีผิดให้เกิดบาปกรรมเปนต้น แลที่สุดแม้ถ้อยคำซึ่งผู้ต้องอาญาจะให้การประการใดที่จะฟังเอาเปนหลักฐานถ่องแท้ในทางยุติธรรมก็ฟังไม่ได้ ด้วยถ้อยคำเช่นนั้นอาจจะเปนคำสัจจริงฤๅคำเท็จซึ่งจำต้องกล่าวเพื่อจะให้พ้นทุกขเวทนาก็เปนได้ทั้งสองสถาน ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า หลักฐานในทางพิจารณาอรรถคดีโดยยุติธรรมก็ย่อมอาศรัยสักขีพยานเปนใหญ่ยิ่งกว่าสิ่งอื่น แลการพิจารณาความโจรผู้ร้ายแลคดีมีโทษหลวงทั้งปวงทุกวันนี้ ก็ได้โปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขลักษณกระบวนพิจารณาแลลักษณพยานให้ดีขึ้น อาจจะชำระถ้อยความเอา<noinclude></noinclude> kctxhwtt1uvnc62tkrw19e3cxz7l39q 304022 304006 2026-11-07T11:54:35Z Vesperstelo 11696 304022 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หัววิ่ง|๕๗๔|ราชกิจจานุเบกษา|เล่ม ๑๓}} {{สต}}{{สต}}</noinclude>ให้ประกาศให้ทราบทั่วกันว่า วิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาลซึ่งมีอยู่ในพระราชกำหนดกฎหมายตั้งมาแต่ปางก่อน คือ ในลักษณโจร เปนต้น แม้ผู้ต้องหาว่าเปนโจรผู้ร้ายมีข้อพิรุทธ์ฤๅมีผู้ร้ายให้การทอดซัดหลายปาก ถ้าแลผู้ต้องหาไม่รับ ผู้พิพากษาอาจจะใช้อาญาด้วยเครื่องเฆี่ยนเปนต้นกระทำแก่ผู้ต้องหาแลต้นซัดตามกฎหมายในกระบวนพิจารณากว่าจะได้ความเปนสัจฤๅมิเปนสัจประการใดดังนี้ ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า การที่ชำระฟอกซักผู้ต้องหาว่าเปนโจรผู้ร้ายด้วยใช้อาญาตามจารีตนครบาลนั้น แม้ในพระราชกำหนดกฎหมายมีข้อความจำกัดไว้เปนหลายประการเพื่อจะให้กระทำแต่เมื่อมีหลักฐานเปนสำคัญแล้วก็ดี ยังเปนเหตุให้เกิดการเสื่อมเสียในกระบวนพิจารณาได้มาก เพราะเหตุที่ผู้พิพากษาอาจจะพลาดพลั้งหลงลงอาญาแก่ผู้ไม่มีผิดให้เกิดบาปกรรมเปนต้น แลที่สุดแม้ถ้อยคำซึ่งผู้ต้องอาญาจะให้การประการใดที่จะฟังเอาเปนหลักฐานถ่องแท้ในทางยุติธรรมก็ฟังไม่ได้ ด้วยถ้อยคำเช่นนั้นอาจจะเปนคำสัจจริงฤๅคำเท็จซึ่งจำต้องกล่าวเพื่อจะให้พ้นทุกขเวทนาก็เปนได้ทั้งสองสถาน ทรงพระราชดำริห์เห็นว่า หลักฐานในทางพิจารณาอรรถคดีโดยยุติธรรมก็ย่อมอาศรัยสักขีพยานเปนใหญ่ยิ่งกว่าสิ่งอื่น แลการพิจารณาความโจรผู้ร้ายแลคดีมีโทษหลวงทั้งปวงทุกวันนี้ ก็ได้โปรดเกล้าฯ ให้แก้ไขลักษณกระบวนพิจารณาแลลักษณพยานให้ดีขึ้น อาจจะชำระถ้อยความเอาความเท็จจริงได้รวดเร็วสดวกแก่แต่ก่อน ไม่จำเปนจะต้องใช้พิจารณาโดยจารีตนครบาลอันมีทางเสื่อมเสียยุติธรรมดังได้กล่าวมาแล้วนั้นอีกต่อไป เพราะฉนั้น จึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราเปนพระราชบัญญัติสืบไปว่า {{กม|ม0|๑}}ให้ยกเลิกข้อความในกฎหมายซึ่งมีรายบทไว้ในตรางนี้ คือ {{มปก}}<noinclude></noinclude> hxmnuzeyyjn8x0kgqfak6mverd2eeqt 250 35779 304008 255910 2026-11-07T09:53:00Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/197]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/3]]: เปลี่ยนชื่อ 255910 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" /></noinclude><section begin="197-1" /> {| {{ts|mc|bc|ac}} |- {{ts|bb|bt}} | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ลักษณ | colspan=2 {{ts|bl|br}} | บท | colspan=6 {{ts|bl|br}} | ว่าด้วย |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | โจร | width=20% | มาตรา | width=10% {{ts|br}} | ๒๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | เฆี่ยนถามโจร |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๒๘ | rowspan=6 | | rowspan=6 | | {{ts|ac}} | ” | {{ts|ac}} | ” | rowspan=6 | | rowspan=6 {{ts|br}} | |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๒๙ | {{ts|ac}} | ” | {{ts|ac}} | ” |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๑ | {{ts|ac}} | ” | {{ts|ac}} | ” |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๔ | {{ts|ac}} | ” | {{ts|ac}} | ” |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๕ | {{ts|ac}} | ” | {{ts|ac}} | ” |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๖ | {{ts|ac}} | ” | {{ts|ac}} | ” |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๔๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำ ๕ แล ๓ ประการโจรณคุก |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ตระลาการ | ” | {{ts|br}} | ๘ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | มัดโยงคู่ความไม่ให้สมุด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๑๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ตบปากคู่ความ |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๒๐ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ทวนคนกลาง |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๒๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำคาผู้ลเมิดกลางคัน |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อคาผู้ขาดผัด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ไม่ลงเล็บสำนวน |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๙ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ขัดไม่ไปสืบ |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๔๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ขัดหมาย |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๔๘ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | มัดแช่น้ำตากแดดเร่งสินไหม |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๕๒ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ตบปากผู้อุทธรณ์เกินกำหนด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๕๔ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | มัดแช่น้ำตากแดดผู้ไม่ยอมทำผัด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๖๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ฃาดนัด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๘๙ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อแลทวนลูกความไม่ยอมแก้ความ |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๑๐๙ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | สับเสี่ยงผู้ฟ้องให้ส่งลูกสาว |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | อุทธรณ์ | ” | {{ts|br}} | ๑๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | สับเสี่ยงผู้ฟ้อง |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | กฎ ๓๖ ข้อ | กฎ | {{ts|br}} | ๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ตบปากลูกความผู้เถียง |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๓๖ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ร้ายที่ยังไม่รับ |- | rowspan=2 {{ts|bl}} | พระราช<br>กำหนดเก่า | {{ts|br}} | | rowspan=2 {{ts}} | ” | rowspan=2 {{ts|br}} | ๔ | rowspan=2 colspan=6 {{ts|br|ac}} | เฆี่ยน ๓ ยก |- | {{ts|br}} | {{b2|2}} |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ” | ” | {{ts|br}} | ๖ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำตัวจำนำไว้ณคุก |- | colspan=2 {{ts|bl|br|bb}} | ” | {{ts|bb|ac}} | ” | {{ts|br|bb|ac}} | ๕๒ | colspan=6 {{ts|br|bb|ac}} | จำตากแดดผู้ฃาดผัด |- |} <section end="197-1" /> <section begin="197-2" /> {| {{ts|mc|bc|ac}} |- {{ts|bb|bt}} | {{ts|bl|br}} | ค่าธรรมเนียม | {{ts|br}} | ศาลในสนามสถิตย์ <br> ยุติธรรม แลศาลมณฑล | {{ts|br}} | ศาลเมือง | {{ts|br}} | ศาลโบริสภา <br> ฤๅศาลแขวง |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๑}}ค่าตัดสิน เรื่องละ | {{ts|br}} | ๘ บาท— | {{ts|br}} | ๖ บาท— | {{ts|br}} | ๔ บาท— |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๒}}ค่ารับฟ้อง | {{ts|br}} | ๔ บาท— | {{ts|br}} | ๒ บาท— | {{ts|br}} | ๑ บาท— |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๓}}ค่าขึ้นศาลตามทุนทรัพย์ | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ตั้งแต่ทุนทรัพย์ ๑๐๐ บาทลงมา เปนเงิน | {{ts|br}} | ๒ บาท ๓๒ อัฐ | {{ts|br}} | ๒ บาท ๓๒ อัฐ | {{ts|br}} | ๒ บาท ๓๒ อัฐ |- | {{ts|bl|br|al}} | ตั้งแต่ทุนทรัพย์กว่า ๑๐๐ บาท เปนเงิน | {{ts|br}} | ๕ บาท— | {{ts|br}} | ๕ บาท— | {{ts|br}} | ๕ บาท— |- | {{ts|bl|br|al}} | ตั้งแต่ทุนทรัพย์ ๒๐๐ บาทขึ้นไป เปนเงิน | {{ts|br}} | ๑๐๐ ละ ๒ กึ่ง | {{ts|br}} | ๑๐๐ ละ ๒ กึ่ง | {{ts|br}} | ๑๐๐ ละ ๒ กึ่ง |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๔}}ค่าไว้ความฤๅค่าทำหนังสือประกัน | {{ts|br}} | ๔ บาท— | {{ts|br}} | ๓ บาท— | {{ts|br}} | ๒ บาท— |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๕}}ค่าหมายเรียกคนที่อยู่ในจังหวัดศาล | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ภายใน ๔๐ เส้น เปนเงิน | {{ts|br}} | ๑ บาท— | {{ts|br}} | —๓๒ อัฐ | {{ts|br}} | —๓๒ อัฐ |- | {{ts|bl|br|al}} | แต่ถ้าผู้ต้องเรียกอยู่ไกลจากศาลกว่า | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ๔๐ เส้นขึ้นไป ให้คิดค่าธรรมเนียมระยะ | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ทางที่เดินไปนั้นอีกทุก ๆ ๔๐ เส้น แลเศษ | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ของ ๔๐ เส้น ละ | {{ts|br}} | —๑๖ อัฐ | {{ts|br}} | —๑๖ อัฐ | {{ts|br}} | —๑๖ อัฐ |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๖}}ค่าป่วยการพยานตามอัตราพิกัดค่า | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ธรรมเนียมท้ายพระราชบัญญัติลักษณพยาน | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | รัตนโกสินทรศก ๑๑๓ | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๗}}ค่าทุเลามีคำฤๅร้องขอต่าง ๆ | {{ts|br}} | ๔ บาท— | {{ts|br}} | ๒ บาท— | {{ts|br}} | ๑ บาท— |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๘}}ค่าหมายบังคับฤๅหมายคำสั่ง | {{ts|br}} | ๔ บาท— | {{ts|br}} | ๓ บาท— | {{ts|br}} | ๒ บาท— |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๙}}ค่าคัดสำเนา ๑๐๐ คำต้น ๓๒ อัฐ ต่อไป | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ๑๐๐ คำต่อ ๑๖ อัฐ รวมทัง้ค่าเขียน | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ค่าหมึก ค่ากระดาษ แลค่าสอบทานให้แก่ผู้ | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | ขอเสร็จด้วย | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al}} | {{กม|ข2|๑๐}}ค่ายอมความเปรียบเทียบ (อำเภอกำนัน | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | | {{ts|br}} | |- | {{ts|bl|br|al|bb}} | เรียกได้เหมือนศาลแขวง) | {{ts|br|bb}} | ๔ บาท— | {{ts|br|bb}} | ๓ บาท— | {{ts|br|bb}} | ๒ บาท— |- |}<section end="197-2" /><noinclude></noinclude> 8uj2k111vbumyn69qhyaicrddf4a3wi 304023 304008 2026-11-07T11:55:23Z Vesperstelo 11696 304023 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หัววิ่ง|เล่ม ๑๓|ราชกิจจานุเบกษา|๕๗๕}} {{สต}}{{สต}}</noinclude>{| {{ts|mc|bc|ac}} |- {{ts|bb|bt}} | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ลักษณ | colspan=2 {{ts|bl|br}} | บท | colspan=6 {{ts|bl|br}} | ว่าด้วย |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | โจร | width=20% | มาตรา | width=10% {{ts|br}} | ๒๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | เฆี่ยนถามโจร |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๒๘ | rowspan=6 | | rowspan=6 | | {{ts|ac}} | " | {{ts|ac}} | " | rowspan=6 | | rowspan=6 {{ts|br}} | |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๒๙ | {{ts|ac}} | " | {{ts|ac}} | " |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๑ | {{ts|ac}} | " | {{ts|ac}} | " |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๔ | {{ts|ac}} | " | {{ts|ac}} | " |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๕ | {{ts|ac}} | " | {{ts|ac}} | " |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๖ | {{ts|ac}} | " | {{ts|ac}} | " |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๔๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำ ๕ แล ๓ ประการโจรณคุก |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | ตระลาการ | " | {{ts|br}} | ๘ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | มัดโยงคู่ความไม่ให้สมุด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๑๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ตบปากคู่ความ |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๒๐ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ทวนคนกลาง |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๒๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำคาผู้ลเมิดกลางคัน |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อคาผู้ขาดผัด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ไม่ลงเล็บสำนวน |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๙ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ขัดไม่ไปสืบ |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๔๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ขัดหมาย |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๔๘ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | มัดแช่น้ำตากแดดเร่งสินไหม |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๕๒ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ตบปากผู้อุทธรณ์เกินกำหนด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๕๔ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | มัดแช่น้ำตากแดดผู้ไม่ยอมทำผัด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๖๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ฃาดนัด |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๘๙ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อแลทวนลูกความไม่ยอมแก้ความ |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๑๐๙ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | สับเสี่ยงผู้ฟ้องให้ส่งลูกสาว |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | อุทธรณ์ | " | {{ts|br}} | ๑๑ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | สับเสี่ยงผู้ฟ้อง |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | กฎ ๓๖ ข้อ | กฎ | {{ts|br}} | ๗ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | ตบปากลูกความผู้เถียง |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๓๖ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำขื่อผู้ร้ายที่ยังไม่รับ |- | rowspan=2 {{ts|bl}} | พระราช<br>กำหนดเก่า | {{ts|br}} | | rowspan=2 {{ts}} | " | rowspan=2 {{ts|br}} | ๔ | rowspan=2 colspan=6 {{ts|br|ac}} | เฆี่ยน ๓ ยก |- | {{ts|br}} | {{b2|2}} |- | colspan=2 {{ts|bl|br}} | " | " | {{ts|br}} | ๖ | colspan=6 {{ts|br|ac}} | จำตัวจำนำไว้ณคุก |- | colspan=2 {{ts|bl|br|bb}} | " | {{ts|bb|ac}} | " | {{ts|br|bb|ac}} | ๕๒ | colspan=6 {{ts|br|bb|ac}} | จำตากแดดผู้ฃาดผัด |- |} {{กม|ม|๒}}ห้ามมิให้ข้าราชการผู้หนึ่งผู้ใดลงอาญาด้วยเครื่องเฆี่ยน เครื่องจำ ฤๅเครื่องทรมานอย่างอื่น แก่ร่างกายผู้ต้องหาว่าเปนโจรผู้ร้าย เพื่อจะฟอก<noinclude></noinclude> ihlnr35mp6by1lyn9wjs8kx2mgs3gsj 250 35780 304010 255912 2026-11-07T09:53:07Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/198]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/4]]: เปลี่ยนชื่อ 255912 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หว|1=เล่ม ๖|2=ลักษณพิจารณาความอาญามีโทษหลวง|3=น่า ๒๐๙๑}}</noinclude>ความเท็จจริงได้รวดเร็วสดวกแก่แต่ก่อน ไม่จำเปนจะต้องใช้พิจารณาโดยจารีตนครบาลอันมีทางเสื่อมเสียยุติธรรมดังได้กล่าวมาแล้วนั้นอีกต่อไป เพราะฉนั้นจึ่งทรงพระกรุณาโปรดเกล้าฯ ให้ตราเปนพระราชบัญญัติสืบไปว่า {{กม|ม0|๑}}ให้ยกเลิกข้อความในกฎหมายซึ่งมีรายบทไว้ในตรางนี้ คือ {{มปก}}<noinclude></noinclude> s2f4lutl4k3xy1inromjgtjufjpl7mn 304024 304010 2026-11-07T11:56:14Z Vesperstelo 11696 304024 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Lucubratist" />{{หัววิ่ง|๕๗๖|ราชกิจจานุเบกษา|เล่ม ๓๑}} {{สต}}{{สต}}</noinclude>ซักเอาคำให้การด้วยประการหนึ่งประการใด แม้ขืนทำผิดพระราชบัญญัตินี้แล้ว ให้ถือว่า ผู้นั้นทำนอกทำเหนือพระราชโองการ พระราชบัญญัติ พระราชกำหนดกฎหมาย ให้ลงพระราชอาญาตามโทษานุโทษ {{กม|ม0|๓}}ในการที่จะพิพากษาคดีมีโทษนั้น ให้ผู้พิพากษาพิเคราะห์เอาตามหลักฐานแลสักขีพยานบรรดามีในคดีนั้น ๆ ถ้าเห็นมีหลักฐานมั่นคงว่า ผู้ต้องหาเปนโจรผู้ร้าย ถึงจะรับเปนสัจฤๅมิรับประการใด ก็ให้พิพากษาโทษไปตามพระราชบัญญัติลักษณพยาน รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๓ นั้นทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๑ มีนาคม รัตนโกสินทร์ศก ๑๑๕ เปนวันที่ ๑๐๓๓๘ ในรัชกาลปัตยุบันนี้<noinclude></noinclude> 6c9nu5tgvxd26ei0nwvc9s8cwr7cc4c 250 45013 303978 142111 2026-11-06T13:36:06Z สี่ขีด 11004 เพิ่มเชิงอรรถที่ขาดไป 303978 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๑๖}}</noinclude>กำแพงแลหอรบไว้ให้มั่นคง แล้วจึงมีพระราชโองการตรัสสั่ง ขุนไตรภพนารถรับพระราชโองการตรัสสั่งแล้ว จึงให้เสนาอำมาตย์ซ้ายขวาแลตำรวจนอกในไพร่พลโยธาทั้งหลายให้ย่อกำแพงเข้าไปเป็นป้อมให้รอบเมือง แลให้ย่อชาลาถมไว้ แลที่ถมนั้นให้ไว้ปืนใหญ่ทุกแห่งทุกตำบลแลค่ายชั้นในแลค่ายชั้นนอก แลตั้งค่ายเชิงเรียงพนมแห่งหนึ่ง พนมหัวช้างแห่งหนึ่ง พนมบ่อนเบี้ยแห่งหนึ่ง แลให้แต่งพระนครราชธานี แล้วตั้งป้อมแลช่องปืนใหญ่ แล้วให้ตกแต่งหัวเมืองเอก ๕ หัวเมือง เมืองโท ๘ หัวเมือง แต่งสรรพยุทธทั้งปวงไว้สำหรับต่อสู้ข้าศึก แล้วให้แต่งคนเร็วม้าใช้แล่นหากันจงฉับพลันทุกหน้าด่าน แล้วให้กำหนดกฎหมายไว้ทุกหน้าด่าน แล้วให้กำหนดกฎหมายไปถึงเมืองกัมโพชนคร ให้กำหนดกฎหมายสืบ ๆ กันไปถึงเมืองคิรี เมืองสวางคบุรี เมืองยางคิรี นครคิรี เมืองขอนคิรี แลเมืองเหล็ก เมืองสิงเทา เมืองทั้งนี้ขึ้นแก่เมืองกัมโพชนคร ท้าวพระยาตกแต่งบ้านเมืองทุกแห่ง แลเมืองพิบูลย์นคร อันขึ้นแก่เมืองหริภุญไชย คือ เมืองลำพูนทุกวันนี้ แลเมือง ๘ หัวเมืองนั้นให้แต่งเครื่องสาตราวุธแลตรวจด่านทางให้แต่งคนเร็วม้าใช้ไปฟังข่าวแก่กันให้เป็นอันหนึ่งอันเดียวทุกเมือง แลเจ้าพสุจราชให้พาพานิชพ่อค้าสำเภาลำหนึ่งให้ถือราชสาส์นไปถึงเมืองกรุงจีนถึงพระเจ้ากรุงจีนผู้เป็นตา<ref>เจ้าพสุจราชองค์นี้ ความตอนต้นว่าเป็นน้องพระร่วง แต่ตรงนี้ว่าพระเจ้ากรุงจีนเป็นตา โดยไม่มีเค้าเงื่อนว่าเกี่ยวแก่ลูกสาวเจ้ากรุงจีนเลย สอบฉะบับโรงพิมพ์วัชรินทร์ก็อย่างนี้ จึงต้องปล่อยไป</ref> ทูลขอช่างหล่อปืน ๑๐ คน แลพระเจ้าตาก็ให้มาตามพระเจ้าหลานทูลขอ มาได้ ๗ เดือนก็ถึงเมืองสัชนาไลย เจ้าพสุจราช<noinclude>{{สต}} {{รกออ}}</noinclude> ayqkc9yx3cpmq3nme0thasnn07u7em4 250 45031 303982 142144 2026-11-07T08:44:43Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303982 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๓๔}}</noinclude>หลวง กำแพงแก้ว ๗ ชั้น สวนอุทยานและสระโบก ขรณีเต็มไปด้วยบัว ๕ ประการ และกำแพงเมืองย่อมแล้วด้วยทอง ชื่อว่าเมืองอินทปัตนคร และเศรษฐีทั้งหลายจึงราชาภิเศกเจ้าสุทัศนเป็นกษัตริย์ แต่พระพุทธเจ้ายังทรมานอยู่โปรดสัตวทั้งหลาย และเที่ยวมาบิณฑบาตณเมืองนั้น และยังมีพรรณิพกพิการผู้หนึ่ง ถือกระลาขอทานเขากินในกลางถนนกลางตลาด ก็มาพบพระพุทธเจ้าในหนทางจึงเอาเข้าที่ในกระลานั้นใส่บาตรด้วยมืออันเน่า ห้อยอยู่ แล้วนิ้วมือนั้นขาดลงไปในบาตรพระพุทธเจ้า ครั้นพระพุทธเจ้ามาถึงที่ฉันจันหัน พระพุทธเจ้าก็ยกเอานิ้วมืออันตกลงนั้นออกเสีย จึงฉันจันหัน ครั้นฉันแล้วพระพุทธเจ้าจึงแย้มพระโอษฐ และพระอานนท์ทูลถาม พระพุทธเจ้าตรัสว่า ดูกรอานนท์ พรรณิพกพิการอันให้บิณฑบาตเป็นทานแก่ตถาคตแล้วจะได้เป็นพระยาในเมืองนี้ จะได้ลบศักราชตั้งไสยสาตร ครั้นพระพุทธเจ้าทำนายแล้วเท่านั้น และพระยาสุทัศนแต่ได้เป็นพระยาในเมืองอินทปัตนคร และมีพระชนมายุได้ ๑๕๐ ปี ก็ทิวงคตเดือน ๖ แรม ๖ ค่ำวัน ๕ ปีมเสงพุทธศักราชได้ ๑๖๐๐ ปี ยังแต่บุตรหลานสืบ ๆ กันมา ปรางคปราสาทอันแล้วไปด้วยทองก็หายสิ้นทุกสิ่งทุกอัน ก็อันตรธานเป็นศิลาทุกประการ และจำเดิมแต่นั้นมา พระยาโคตมเทวราชผู้หลาน ได้เป็นพระยาในเมืองนั้น และชาวบ้านเล่าฦๅว่าผู้มีบุญมาเกิดแล้ว และบ้านเมืองเราสนุกสบายยิ่งนัก ยังมีบุตรพรรณิพกผู้หนึ่ง เกิดมามีรูปอันลามก หลังขดเอวคดแข้งโกง เป็นคนเน่าทั้งตัว เหตุมิได้รักษาศีลและให้ทานดุจอานนทเศรษฐี และบุตรพรรรณิพกผู้นั้นคลานเข้าไปจะดูผู้มีบุญ และสมเด็จพระอินทรเจ้า<noinclude></noinclude> 3iv8y2k74kbj83cgg6st9hfawi2vgu8 250 45032 303983 142145 2026-11-07T08:44:44Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303983 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๓๕}}</noinclude>ลงมาแต่สวรรค์ ทำเพศเป็นมนุษย์ขี่ม้าข้ามหนทางมา เห็นพรรณิพกนั้นจึงถามว่า ท่านจะคลานไปไหน พรรณิพกจึงขานว่าข้าจะอุส่าห์คลานไปไหว้ท่านผู้มีบุญ และพระอินทรเจ้าจึงว่าดูกรท่าน เราฝากม้าและเครื่องทั้งนี้ไว้แก่ท่านบัดเดี๋ยวหนึ่งเถิด พรรณิพกจึงว่าท่านไปอย่าช้า และพระอินทรเจ้าจึงส่งม้าและเครื่องทั้งนั้นไว้ให้แล้วจึงสั่งว่าถ้าเรานานมา และของทั้งนี้เป็นของท่านเถิด ครั้นสั่งแล้วพระอินทรเจ้าก็ไปจากที่นั้น พรรณิพกจึงคิดว่าบุรุษผู้นี้เอาม้าและเครื่องมาฝากเราไว้ จะมีอันใดบ้าง จึงและดูเห็นขวดน้ำมันยาทิพย์ จึงเอามาทาที่คดคอกก็เหยียดออกดูตรงเป็นอันดี และจึงทาทั้งตัวก็รงับดับหายโทษสิ้น ทั้งตัวก็งามดังทอง จึงคิดใจใหญ่ว่าชรอยตูนี้เป็นผู้มีบุญเที่ยงแท้ จึงเปลื้องผ้าเก่าที่ตนนุ่งห่มไปนั้นเสีย จึงทรงเครื่องทิพย์และมงกุฏพระขรรค์งามดุจดังเทวดา และพระยาโคตมเทวราชรำพึงว่า ถ้าผู้มีบุญมาในแผ่นดินจะต่อด้วยกัน ถ้ามาในอากาศจะเอาตัวหนีไปอื่น ครั้นพรรณิพกทรงม้าแก้วม้าก็พาเหาะไปในอากาศเวหา ครั้นพระยาโคตมเทวราชและเห็นผู้มีบุญเหาะมาในอากาศ ก็สดุ้งตกใจกลัวจึงพานางอรรคมเหษีและบุตรี ทั้งเสนาอำมาตย์ไพร่พลโยธา พลช้างม้าออกจากพระนครในวันนั้นทั้งแปดหมื่น ไปข้างปาจิณทิศได้ ๑๕ วันแล้วแสวงหาที่จะตั้งเมือง และพระอินทราเจ้าจึงเอาพรรณิพกอันงามนั้นตั้งเป็นพระยา ได้ชื่อว่าพระยาแกรก ยกนางอันเป็นเผ่าพันธุ์ของพระยาโคตมเทวราชให้เป็นนางอรรคมเหษี และพอจุลศักราชถ้วน ๑๐๐๐ พระอินทรเจ้าเป็นประธาน ให้ลบศักราชในเมือง และมีลูกหลานสืบ ๆ กันมา ถอยจากตระกูลกษัตริย์แต่นั้นมา {{มปก}}<noinclude></noinclude> dbylopa8cwyrzjpb162752f4fmf2x98 250 45033 303984 142146 2026-11-07T08:44:46Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303984 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๓๖}}</noinclude>{{ฟม}}และพระยาโคตมเทวราช เสด็จมาถึงบ้านโกณฑัญญคามพราหมณ์ชื่อโกณฑัญญพราหมณ์ เป็นใหญ่กว่าพราหมณ์ทั้งหลายได้ ๕๐๐ ครั้นเห็นพระยาแต่ไกล โกณฑัญญพราหมณ์ทั้งหลายก็ไปต้อนรับพระมหากษัตริย์ ๆ จึงมีพระราชโองการตรัสถามว่า ดูราชีพ่อพราหมณ์ทั้งหลาย บ้านท่านนี้ชื่อใด ชีพ่อพราหมณ์ทูลว่าบ้านนี้ชื่อโกณฑัญญคาม แต่ตูข้าเป็นชีพ่อพราหมณ์ได้ ๕๐๐ คน จึงมีพระราชโองการว่า เราจะสร้างเมืองในสถานที่นี้ ท่านทั้งหลายจะยินดีฤๅไม่ พราหมณ์ทั้งหลายก็ยินดีด้วยกันทั้งสิ้น พระเจ้าโคตมเทวราช จึงถามพราหมณ์และเศรษฐีทั้งหลายว่า บ้านนี้เป็นโบราณมาฤๅสร้างขึ้นใหม่ เศรษฐีทูลว่าบ้านนี้เป็นบ้านโบราณมาได้สองชั่วสามชั่วผู้เถ้าผู้แก่ พระพุทธเจ้าก็ได้เสด็จเข้ามาบิณฑบาตในบ้านนี้พระยาได้ฟังดังนั้นยินดี ให้เสนาอำมาตย์ตั้งพลับพลาทอง แล้วให้ชีพ่อพราหมณ์ผู้เถ้าผู้แก่ กับเศรษฐีประชุมพร้อมกัน จึงให้ชีพ่อพราหมณ์ตั้งพิธีกินบวชสิ้น และรำเขนงเจ็ดวันแล้วสระเกล้าขึ้นโล้อัม พวาย ถวายแก่พระอิศวรพระนารายณ์ แล้วไปเลียบที่จะตั้งพระราชวัง ให้พราหมณ์ป่าวเทวดา เป่าสังข์ทั้งสามรอบ และปักไม้และเส้นสรวงให้พราหมณ์เสียจรรไร และจ่ายน่าที่ไว้อำมาตย์เสนาและคนทั้งหลายขุดคูและพูนกำแพงถึงเจ็ดเดือน ทั้งพระราชวังและเมือง ทั้งบ้านเศรษฐีและบ้านพราหมณ์ เข้าอยู่ในเมืองสิ้น ไพร่พลอยู่ชั้นนอกสามชั้นรอบเมือง พระเจ้าโคตมเทวราช ก็เอาบ้านพราหมณ์เป็นเมือง และโกณฑัญญพราหมณ์มีบริวาร ๕๐๐ โกณฑัญญเศรษฐีมีบริวาร ๕๐๐ สมเด็จ<noinclude></noinclude> 1g4j1jfelu64i3v9iir4qsnpt3s726y 250 45035 303985 142148 2026-11-07T08:44:48Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303985 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๓๘}}</noinclude>เสร็จ ให้พระยาเริงจิตรตองเป็นทัพน่า ช้างเครื่องร้อยหนึ่ง ม้า ๑๕๐ พลหมื่นหนึ่ง นันทะกะยอซูเป็นปีกขวา ช้างร้อยหนึ่งม้า ๑๕๐ พลหมื่นหนึ่ง นันทะกะยอทางปีกซ้าย ช้างร้อยหนึ่ง ม้า ๑๕๐ พลหมื่นหนึ่ง โปวิจารำทัพหลัง ช้าง ๗๐๐ พลสองหมื่น ครั้นได้พิไชยฤกษ์ วันอังคารเดือนสิบสองขึ้น ๑๓ ค่ำ ยกทัพหลวงออกจากพระนคร มาทางกลาง ๓๙ วันถึงเมืองลโว้นั้น ณวันเดือนอ้ายแรม ๑๓ ค่ำ พระเจ้าอโนรธามังฉ่อ สั่งให้นายทัพนายกองเข้าล้อมเมืองไว้สี่ด้านถึง ๗ วัน หามีผู้ใดออกมารับทัพไม่ พระเจ้าจันทโชติจึงปฤกษาเสนาบดีว่า ทัพมาล้อมครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก เสนาบดีจะคิดประการใดดี เสนาบดีก็นิ่งอยู่ หมื่นจะสูกราบทูลว่าศึกครั้งนี้ใหญ่หลวงนัก คิดจะใคร่เป็นไมตรี ด้วยทหารเรายังมิชำนาญศึก พระเจ้าจันทโชติก็เห็นด้วย จึงเข้าไปปฤกษาเจ้าฟ้าปฏิมาสุดาดวงจันทร์ ว่าศึกครั้งนี้ยกมามิรู้ตัว ไพร่บ้านพลเมือง สท้านสเทือนอยู่ เราจะถวายพระพี่นางไปเป็นทางพระราชไมตรีเห็นศึกจะอ่อนลง เจ้าฟ้าปฏิมาสุดาดวงจันทร์ก็เห็นด้วย เสด็จออกสั่งให้เสนาบดีแต่งวอกับนางกำนัลร้อยหนึ่ง วันศุภมงคลฤกษ์ จึงเชิญเจ้าฟ้าแก้วประพาฬขึ้นสู่สีวิกากาญจนอลงกฎ กับข้าสาว ออกไปกับพระราชสาสน ถวายพระพี่นางเป็นทางพระราชไมตรี จึงให้เสนามุขมนตรีนำเอาพระเจ้าพี่นางมาถวาย ครั้นถึงค่ายพระเจ้า อโนรธามังฉ่อ เสนาอำมาตย์นำขึ้นเฝ้า ถวายพระราชสาสนทราบแล้วก็ดีพระไทย สั่งให้รับนางมาตำหนักใน ทอดพระเนตรศิริวิลาศงามยิ่งนัก มีควมประดิพัทธในนางยิ่งนัก จึงให้จัดทองสิบชั่ง{{วว}}<noinclude></noinclude> 9ni3aabwrrjiyzxe640tfuw3xicptl4 250 45036 303986 287262 2026-11-07T08:44:49Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303986 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๓๙}}</noinclude>ช้างร้อย ม้าร้อย ให้เสนาบดีนำกลับลงไปถวายพระเจ้าจันทโชติ แต่นั้นมาเมืองลโว้กับเมืองสเทิม เป็นสุวรรณปถพีเดียวกัน พระราช สาสนไปมาหากัน {{ฟม}}ครั้นณวันพุฒเดือนสามแรมสามค่ำ ยกทัพกลับไปถึงพระนครจึงแต่งการพิธี จึงอภิเศกเจ้าฟ้าแก้วประพาฬ เป็นพระอรรคมเหษีเอกทั้งสองพระนครไพศาลสมบูรณ์ทั่วทุกหญิงชาย เจ้าฟ้าแก้วประพาฬทรงพระครรภ์ถ้วนคำรบประสูตรพระราชกุมาร พระราชบิดาเสน่หายิ่งนัก ครั้นจำเริญใหญ่ขึ้น พระราชบิดาให้เอาช่างมาทำลูกขลุบให้พระราชกุมารเล่นเป็นนิจจนใหญ่ห้ากำ พระราชบิดาถวายพระนามพระราชกุมารชื่อพระนเรศวร ทุกประเทศธานีเกรงบุญสมภารยิ่งนัก {{ฟม}}เจ้าฟ้าปฏิมาสุดาดวงจันทร์ มีพระราชกุมารองค์หนึ่ง ครั้นพระชนม์ได้ ๑๔ ปี ลาพระราชบิดาจะขึ้นไปเยี่ยมเยียนพระเจ้าป้าณเมือง สเทิม พระราชบิดาจัดแจงพลทหารให้แล้วลายกไปถึง พระเจ้า อโนรธามังฉ่อให้รับพระราชนัดดาเข้ามา ก็ชื่นชมโสมนัศ พระกุมารทั้งสองก็รักใคร่กัน {{ฟม}}ครั้นอยู่มาวันหนึ่ง พากันขึ้นไปเล่นบนปราสาท พระเจ้าอโนรธา มังฉ่อเสด็จออกอยู่ที่พระแกล ทอดพระเนตรเห็นเจ้ากุมารทั้งสองขึ้นไปบนปราสาท เห็นพระราชนัดดาเป็นสี่กร จึงคิดแต่ในพระไทยว่า อ้ายลูกคนนี้มันจะเอามอญเป็นข้ามันเสียหมด ดำริห์ว่าฉนั้นแล้วก็นิ่งอยู่ ครั้นอยู่มาพี่น้องวิวาทกันด้วยขี่ม้าตีคลีที่สนามเล่น พระนเรศวรแพ้พระราชกุมารเป็นหลายครั้ง คิดแค้นจะใคร่ฆ่าพระราชกุมารนั้นเสีย พระราชกุมารรู้จึงคิดกันกับพี่เลี้ยงจะหนีไป ให้เกลี้ยกล่อมมอญจะพามาด้วย ครั้นพี่เลี้ยงไปเกลี้ยกล่อม{{วว}}<noinclude></noinclude> pv5ied0t8me39peknxk021xhwed3rm4 250 45037 303987 142150 2026-11-07T08:44:51Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303987 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๔๐}}</noinclude>พวกพลก็เข้ามา ครั้นพร้อมเสร็จให้ผูกพลายทองแดงออกเล่นทุกวัน ได้ทีเพลาค่ำประมาณยามเศษยกหนี พวกพลนั้นยกไปก่อนห้าวันหกวัน แล้วทำทีเป็นเที่ยวหากิน เพลารุ่งเช้าชาวพระนครพูดจากันแซ่ไปว่า พระราชกุมารหนีไป พาชาวเมืองไปด้วยเป็นอันมาก ทราบถึงพระนเรศวร ๆ เอากิจการกราบทูลพระราชบิดาว่า พระราชกุมารพาพลชาวเมืองไป จะขออาสาออกไปจับพระราชบิดาห้ามว่าอย่าไปเลยสู้เขาไม่ได้ พระนเรศวรก็มิฟัง ให้เกณฑ์ทัพ พระนเรศวรทรงช้างต้นพลายตุ่นสูง ๖ ศอกยกตามมาแดนไทยทัน ศักราช ๔๓๑ ปี จะเข้าชนพลายทองแดง ๆ เล็กทานมิได้ถอยมา พระนเรศวรได้ทีจับเอาลูกขลุบเงื้อขึ้น จะทิ้งเอาพระราชกุมาร ๆ ร้องว่าเจ้าพี่เล่นเป็นทารกหาควรไม่ พระนเรศวรได้ยินลอายพระไทยก็วางลูกขลุบลงเสีย พอพลายทองแดงได้ต้นพุดทราที่มั่นยันถนัด หันรับช้างพระนเรศวรเปรไป พระราชกุมารบ่ายของ้าวจ้วงฟันเห็นเป็นสี่กร พระนเรศวรตกพระไทยพระภักตร์เผือดไปเกี่ยวช้างพระที่นั่ง พระราชกุมารพาพวกพลมาพระนคร (พา) ครอบครัวมาถวายพระราชบิดา แล้วกราบทูลกิจจานุกิจทุกประการ ให้แต่งการสมโภชพระราชกุมาร ขนานนามพระนารายณ์ แต่นั้นมาเมืองสเทิมกับเมือง ลโว้ ขาดทางพระราชไมตรีกันแต่นั้นมา มอญนเรศวรซึ่งได้มานั้นอยู่ที่เมืองบ้าง อยู่บางขามโพชายบ้าง คุ้มเท่าบัดนี้ {{ฟม}}จุลศักราช ๒๔๒ ปีรกาโทศก มหาอำมาตย์ได้ครองราชสมบัติได้ ๑๒ ปีสวรรคต พระนารายน์สร้างวัดปีหนึ่ง ศักราช ๒๔๙ ปี มเมียนพศก พระนเรศวรยกพล ๔๐ แสนมาล้อมกรุง ตั้งค่ายอยู่ตำบลนนตรี ทราบว่าพระนารายน์ได้ครองราชสมบัติ เกรงพระเดชเดชานุภาพ<noinclude></noinclude> r6qcdlc4ay1nypzm7wncv8fpxo1exy3 250 45038 303988 287261 2026-11-07T08:44:52Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303988 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๔๑}}</noinclude>เป็นอันมาก จึงให้แต่งหนังสือเป็นใจความว่าเรายกพยุหแสนยากร จะใคร่สร้างวัดพนันคนละวัด พระน้องเราจะเห็นประการใด ถ้าเราแพ้จะยกกลับ ถ้าพระน้องแพ้เราจะครองเมือง ครั้นแต่งเสร็จแล้วให้สมิงจาโปถือเข้าไปถวาย เสนานำแขกเมืองเข้าเฝ้ากราบทูลทุกประการ จึงตรัสว่าพระเจ้าพี่จะสร้างก็สร้างเถิด คนละมุมเมืองข้างทิศพายัพ เราอยู่ข้างทิศหรดี ไปทูลพระนเรศวร ๆ ก็ สั่งนายทัพนายกองจัดการทำอิฐเป็นอันมาก ก่อพระเจดีย์กว้าง ๔ เส้น สูง ๙ เส้น ๑๐ วา พระนารายน์ก่อพระเจดีย์กว้าง ๓ เส้น สูง ๗ เส้น ๔ วา ๒ ศอก พระนเรศวรก่อ ๑๕ วันถึงบัวกลุ่ม ให้นามวัดภูเขาทอง พระนารายน์จะแพ้ คิดเป็นกลอุบายทำโครงเอาผ้าขาวดาดพระนเรศวรเห็นดังนั้นคิดกลัวเลิกทัพกลับไป พระนารายน์ให้ก่อจนแล้วให้นามวัดใหญ่ไชยมงคล {{ฟม}}แล้วพระนารายน์ไปสร้างพระปรางค์เมืองลโว้ ขนานนามเมืองใหม่ชื่อว่าเมืองลพบุรี แต่นั้นมาเป็นเมืองลูกหลวง พระนารายน์ทรงประชวรลงมา ครั้นถึงพระราชวัง ๓ วันสวรรคต ถวายพระเพลิงที่วัดพระองค์สร้างให้ชื่อวัดนารายน์อิศรา แต่นั้นมาเมืองว่างเปล่าอยู่อำมาตย์ ๙ คนรบฆ่าฟันชิงราชสมบัติกัน โลหิตในเมืองนั้นประดุจหนึ่งท่วมท้องช้าง แต่ทำศึกสิ้น ๒ ปี ศักราชได้ ๓๑๑ ปีมเสงเอกศกพระเจ้าหลวงได้ราชสมบัติเก้าปี จึงกำหนดตั้งพิกัดอากรขนอนตลาดไว้ทุกตำบล จึงสั่งให้ยกวังเป็นวัด เรียกว่าวัดเดิมแต่นั้นมา ศักราช ๓๖๐ ปีมแมสัมฤทธิศกลงมาสร้างเมืองใหม่ สร้างตำหนักวังอยู่ท้ายเมือง ไปสร้างวัดโปรดสัตวยัง<noinclude>{{ก|๖}}</noinclude> 4yb21v806kg21mfzt2tym3npkzm1knz 250 45039 303989 142152 2026-11-07T08:44:54Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ้ว -> แล้ว 303989 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๔๒}}</noinclude>หาแล้วไม่ สวรรคตลงที่นั้น ศักราช ๒๗๓ ปีมแมโทศก ครั้นสิ้นกษัตริย์หามีผู้ใดจะบำรุงพระพุทธสาสนาและอาณาประชาราษฎรไม่ พราหมณ์ประโรหิตคิดกันว่า จะเสี่ยงเรือสุพรรณหงษ์เอกไชยกับเครื่องกกุธภัณฑ์ไป {{ลห|ร14|เรื่องพระเจ้าสายน้ำผึ้ง|120}} {{ฟม}}ขณะนั้นหมู่เด็กเลี้ยงโคอยู่ณทุ่งนา ๔๗ คน เลี้ยงโคตำบลมีปลวกอันใหญ่สูงศอกเศษ ตั้งตัวเป็นคนหนึ่งขึ้นว่าราชการบนจอมปลวกนั้นหมู่เด็กทั้งปวงหมอบราบอยู่เป็น นิจ จึงตั้งเป็นขุนอินทรเทพ ขุนพิเรนทรเทพ เป็นที่ขุนนางผู้ใหญ่ ว่าราชการบนปราสาทปลวก โกรธข้าราชการสั่งให้เพ็ชฌฆาฏเอาไปฆ่าเสียด้วยไม้ขี้ตอก ไปตัดศีศะ ๆ นั้นก็ขาด เรียกว่าบ้านหัวปลวกแต่นั้นมา ครั้งนั้นพราหมณ์ประโรหิตโหราสโมสร เสี่ยงเครื่องกกุธภัณฑ์กับเรือเอกไชยสุพรรณหงษ์ไปตามชลมารค ไปถึงบ้านเด็กเล่น เรือสุพรรณหงษ์ก็หยุดอยู่ พลพายเรือมิได้ไป พราหมณ์เป่าสังข์แตรงอนแตรฝรั่งขึ้นพร้อมกัน รับเอานายหมู่เด็กมาครองราชสมบัติ จึงเรียกว่าบ้านเด็กเล่นแต่นั้นมาจึงเชิญขึ้นเสวยราชสมบัติ ให้เอาพวกเด็กเล็กเพื่อนกันลงมาตั้งให้เป็นข้าราชการ อยู่มาวันหนึ่งลงไปสรงน้ำ เห็นลูกมอญมาขายผ้าพ่อลูกได้เบญจลักษณ จึงให้มหาดเล็กไปตามดูให้รู้ว่านางจะอยู่ที่ไหน มหาด เล็กก็ไปดูเห็นที่อยู่แล้ว ก็กลับมาทูลประพฤดิเหตุทุกประการ อยู่มากาลวันหนึ่งนางนั้นมีรดูโลหิตติดผ้า เอาผ้าไปตากผึ้งจับเห็นเป็นอัศจรรย์ คนก็เห็นมาก ครั้นถึงวันศุกรขึ้น ๑๑ ค่ำเวลาเช้า จึงแต่งเรือลงไปรับกับคานหามถึงแล้ว ชาวบ้านตกใจเป็นอันมาก ก็รับนางขึ้นคานหามมาพระราชวัง{{วว}}<noinclude></noinclude> brvafyak7t0xdmziaooa1m9c1rrg2ze 250 45069 304020 142182 2026-11-07T11:52:37Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ่น -> แล่น 304020 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๗๒}}</noinclude>ของเป็นอันมาก ครั้นได้ฤกษ์ดีจึงใช้สำเภาออกไปจากเมืองอินทปัตนคร หวังว่าจะไปบริเฉทประ ภังยิหน และไปช้านานได้เจ็ดเดือนก็หลงเข้าอับอยู่ เพราะว่าหาลมมิได้ มิรู้ที่จะไปมาได้ช้านาน ๑๕ วัน อนึ่งเป็นอกุศลแก่ชาวพ่อค้าทั้งหลาย และลมอันบังเกิดขึ้นมา มิใช่ลมจะโคสลาตันหามิได้ และเป็นพยุพัดสายสมอขาด และพยุพาเอาสำเภาไปจากทเลแล่นตัดออกจากปากอ่าว แล้วก็ไปถึงมหาสมุทอันใหญ่ ครั้นสำเภาลำใดไปถึงที่นั้น บห่อนจะกลับคืนมาได้ และแต่ไปช้านานได้เจ็ดเดือน จึงเห็นเมืองกุเวรนครเป็นเมืองพระกาลเจ้า ปราสาทและกำแพงก็แล้วไปด้วยเงินทองคนทั้งหลายและเห็นก็ยินดีนักหนาว่าทีนี้เรา มาพบเมืองแล้ว เรามิกลัวตายเลย จึงจอดสำเภาเข้าแล้ว ต่างคนต่างขึ้นไปซื้อขายกินกลางตลาดนั้น ก็ลงมาสำเภาแห่งตน และข้าขุนสิงหฬนครได้เห็นแม่นางคนหนึ่ง เหมือนเจ้าผู้หญิงตน และมันก็มาบอกแก่ขุนสิงหฬสาครนั้นว่าได้เห็นแม่นางคนหนึ่งเหมือนนายผู้หญิง ขุนสิงหฬสาครได้ยินก็ยินดีจึงขึ้นไปและดูก็เห็นเมียตน ไม่รู้ว่าตายหามิได้ ครั้นเห็นแม่นาง ๆ เห็นผัวตนก็ยินดี แล้วก็ร้องไห้ร่ำไรไปมาต่อกันแล้ว แม่นางจึงบอกแก่ผัวตนว่า ท่านหลงมาเข้าเมืองพระกาลเจ้าแล้ว ยังอิกเจ็ดวันน่าที่พ่อค้าทั้งหลายและตัวท่านก็จะตายด้วยกันสิ้น ข้าจะบอกให้รู้เอาตัวรอดเถิด และข้าจะเล่าเนื้อความให้ท่านฟัง และท่านค้าของหลวง และท่านมาจากข้านั้น ท้องข้ายังอ่อนอยู่ ท่านมาช้านาน ท้องข้าแก่ขึ้นได้แปดเดือนจะคลอดลูก และพระกาลเจ้าให้อำมาตย์ไปผูกรันฟัด และผูกฅอข้ามาจากที่นั้นข้าก็ตาย ก็ได้มาเกิดเป็นผีกินอยู่เมืองนี้ และข้าจะบอกให้ท่านรู้ และเงินข้าใส่หีบไว้ ๒๐ ชั่ง และทองชั่ง ๑ และข้า<noinclude></noinclude> 14btvh6y3ur9jt8582n1at1w4aig88h 250 45070 304019 142183 2026-11-07T11:52:35Z สี่ขีด 11004 แก้คำผิด: และ่น -> แล่น 304019 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Bitterschoko" />{{ก|๗๓}}</noinclude>ผู้ชาย ๙ คน ข้าผู้หญิง ๑๐ คน ทั้งของท่านของข้ารวมด้วยกัน และทรัพย์ทั้งนั้นเมื่อจะขาดใจข้าให้น้องสาวท่านเอาไว้ ถ้าและท่านไปถึงบ้านท่านถามน้องสาวท่านเอาเถิด และท่านทำบุญหลั่งน้ำมาถึงข้าด้วยเถิด และข้าจะบอกท่านให้ทำเข้าตากเข้าตูใส่ถุงใส่ไถ้ให้จงมาก แล้วพันเข้ากับตัว และขึ้นไปปลายเสากระโรงคอยและดู ถ้าและปลายเสากระโดงฟัดไปถึงต้นหมากเดื่อ อันโอนมาริมมหาสมุททเล และท่านจับกิ่งหมากเดื่อจงมั่นแล้ว จึงไต่ตามกิ่งหมากเดื่อเข้าไปต้นเถิด ท่านจึงจะรอดตัว และท่านเร่งไปเถิด พระกาลท่านร้ายนัก ครั้นเห็นท่านผู้ใดผู้นั้นก็จะตายทันใจ ถ้าผู้ใดทำสักการบูชาพระกาลเจ้าดีใจนักหนา ท่านเอยพระกาลพระกุลีเจ้าย่อมร้ายนักฟัดตีเอาให้ได้ ถ้าผู้ใดทำรูปพระกาลพระกุลี ให้ไหว้นบนอบทำสักการบูชาจึงจะพ้นความตาย และคนทั้งหลายมิทันเถ้าทันแก่ฟัดเอาไว้เป็นข้า ข้าท้าวบ่าวพระยาก็ดี เข็ญใจก็ดี เป็นสัตวเดียรฉานก็ดี ย่อมสูบเอาหัวใจและเลือดทั้งหลายกินเป็นอาหาร และทั้งตัวก็เอามาไว้เป็นบ่าวเป็นข้าตามวิบากแล้ว เว้นไว้แต่บุญผู้นั้นมาก จึงจะเอามิได้ด้วยบุญผู้นั้นและ ข้าสั่งท่านเท่านี้ท่านจงไปเถิด และขุนสิงหฬสาครก็ลงมาสู่สำเภาแห่งตน มิให้ผู้ใดรู้สักคน และจึงทำเข้าตูเข้าตากใส่ไถ้เป็นอันมากแล้วก็พันเข้ากับตัวแล้ว ก็ขึ้นใบต้นหนด้วยตนเอง จึงให้พานิชชักสมอขึ้นแล้ว ก็ให้บ่ายหัวสำเภาไปตามริมมหาสมุทตามคำเมียสั่ง และลมต้องใบก็พาเอาสำเภานั้นไปเป็นอันเร็ว และปลายเสากะโดงระกิ่งหมากเดื่อเข้าแล้ว ตนก็ฉวยจับเอากิ่งหมากเดื่อนั้นได้ก็โหนขึ้นอยู่ที่นั้น และสำเภานั้นแล่นไปได้ ๗ วัน ก็ตกลงท้องมหา สมุทอันใหญ่สู่<noinclude></noinclude> 7cykph5xpb5ra15lbj64nyx6v7n145t 250 45532 303990 303976 2026-11-07T09:19:27Z Vesperstelo 11696 303990 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}}บรรดาโคกระบือทั้งปวงที่เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเห็นว่ามีอาการป่วยเปนโรคแล้ว จะคัดไว้ในโรงสำหรับขังสัตว์ที่มีอาการป่วย ถ้าแลเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าโคกระบือตัวใดมีอาการป่วยเปนโรคที่จะติดเนื่องไปได้แล้ว เจ้าพนักงานแพทย์จะสั่งให้ฆ่าโคกระบือตัวนั้นฝังเสีย ก็ให้เจ้าของสัตว์กระทำตามคำสั่งของนายแพทย์นั้นทุกประการ {{กม|ม|๖}}เจ้าของสัตว์ซึ่งจะฆ่าโคกระบือเอาเนื้อเปนอาหารนั้น ให้เสียค่าใบอาชญาบัตรโคศีศะละ ๒ บาท กระบือศีศะละ ๕ บาท แลลูกโคสูงใน ๓ ฟิตศีศะละ ๑ บาท ๓๒ อัฐ รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงแลโรงฆ่าของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันนั้นด้วย {{กม|ม|๗}}ตามความในประกาศที่ ๓ ของกรมศุลกากร ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ เรียกภาษีขาออกบรรดาสัตว์พาหนะที่จะบันทุกออกไปเมืองต่างประเทศตามพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ มาตรา ๑๔ มีราคาค่าภาษีคือโคตัวละ ๒ บาท กระบือตัวละ ๓ บาท ซึ่งได้ประกาศเรียกภาษีนั้น ต่อไปให้เรียกค่าธรรมเนียมแพทย์ตรวจด้วยอีก คือโคตัวละ ๑ บาท กระบือตัวละ ๒ บาท รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันด้วย {{กม|ม|๘}}บรรดาโคกระบือที่ส่งเข้ามาในกรุงเทพฯ โดยไม่คิดจะฆ่าเปนอาหาร จะพักไว้ได้ในโรงเลี้ยงนั้น มีกำหนด ๘ วัน ไม่ต้องเสียค่าเช่า เมื่อแพทย์ได้ตรวจแล้วว่าสัตว์นั้นไม่มีโรค จึ่งให้เจ้าของสัตว์นั้นย้ายเอาไปเลี้ยงรักษาในที่อื่นตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานแพทย์ได้ แต่บรรดาโคนมแลลูกโคนั้นต้องเลี้ยงรักษาในโรงเลี้ยงที่ตำบลถนนสีลมหรือตำบลอื่นซึ่งเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นสมควร แลเปนที่ ๆ เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจตราได้เสมอ แลเจ้าพนักงานแพทย์จะบังคับให้จัดการอย่างใดในส่วนนี้ เจ้าของโคต้องทำตามทุกอย่าง {{กม|ม|๙}} {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> neok7elszpnt9qobtwcmkbdr5zxlvsm 303991 303990 2026-11-07T09:20:44Z Vesperstelo 11696 303991 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}}บรรดาโคกระบือทั้งปวงที่เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเห็นว่ามีอาการป่วยเปนโรคแล้ว จะคัดไว้ในโรงสำหรับขังสัตว์ที่มีอาการป่วย ถ้าแลเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าโคกระบือตัวใดมีอาการป่วยเปนโรคที่จะติดเนื่องไปได้แล้ว เจ้าพนักงานแพทย์จะสั่งให้ฆ่าโคกระบือตัวนั้นฝังเสีย ก็ให้เจ้าของสัตว์กระทำตามคำสั่งของนายแพทย์นั้นทุกประการ {{กม|ม|๖}}เจ้าของสัตว์ซึ่งจะฆ่าโคกระบือเอาเนื้อเปนอาหารนั้น ให้เสียค่าใบอาชญาบัตรโคศีศะละ ๒ บาท กระบือศีศะละ ๕ บาท แลลูกโคสูงใน ๓ ฟิตศีศะละ ๑ บาท ๓๒ อัฐ รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงแลโรงฆ่าของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันนั้นด้วย {{กม|ม|๗}}ตามความในประกาศที่ ๓ ของกรมศุลกากร ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ เรียกภาษีขาออกบรรดาสัตว์พาหนะที่จะบันทุกออกไปเมืองต่างประเทศตามพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ มาตรา ๑๔ มีราคาค่าภาษีคือโคตัวละ ๒ บาท กระบือตัวละ ๓ บาท ซึ่งได้ประกาศเรียกภาษีนั้น ต่อไปให้เรียกค่าธรรมเนียมแพทย์ตรวจด้วยอีก คือโคตัวละ ๑ บาท กระบือตัวละ ๒ บาท รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันด้วย {{กม|ม|๘}}บรรดาโคกระบือที่ส่งเข้ามาในกรุงเทพฯ โดยไม่คิดจะฆ่าเปนอาหาร จะพักไว้ได้ในโรงเลี้ยงนั้น มีกำหนด ๘ วัน ไม่ต้องเสียค่าเช่า เมื่อแพทย์ได้ตรวจแล้วว่าสัตว์นั้นไม่มีโรค จึ่งให้เจ้าของสัตว์นั้นย้ายเอาไปเลี้ยงรักษาในที่อื่นตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานแพทย์ได้ แต่บรรดาโคนมแลลูกโคนั้นต้องเลี้ยงรักษาในโรงเลี้ยงที่ตำบลถนนสีลมหรือตำบลอื่นซึ่งเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นสมควร แลเปนที่ ๆ เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจตราได้เสมอ แลเจ้าพนักงานแพทย์จะบังคับให้จัดการอย่างใดในส่วนนี้ เจ้าของโคต้องทำตามทุกอย่าง {{กม|ม|๙}}ถ้าสัตว์โคกระบือตัวใดจะต้องพักอาไศรยอยู่ในโรงเลี้ยงสัตว์เกินกว่าที่ได้กำหนดไว้ในมาตรา ๖ มาตรา ๗ แลมาตรา ๘ นั้นแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าเช่าโรงที่ขังสัตว์แก่เจ้าพนักงานศีศะละ ๘ อัฐทุก ๆ วันตามจำนวนวันที่สัตว์ต้องอยู่ในโรงนั้นเกินกว่า ๘ วันที่ได้กำหนดไว้ {{กม|ม|๑๐}}<noinclude></noinclude> swnocs05otdb8005llpjay8xt1tx6hn 303992 303991 2026-11-07T09:22:14Z Vesperstelo 11696 303992 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=8|น=๑๓๘|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>เสียตั้งแต่วันที่จะได้ประกาศใช้พระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๓}}บรรดาโคกับกระบือทั้งปวงที่มีผู้นำเอาเข้ามาในกรุงเทพมหานครนี้ ให้เอาขึ้นบกได้แต่ฉะเพาะที่ท่าโรงเลี้ยงสัตว์ของรัฐบาล ตำบลบางฅอแหลม แห่งเดียว เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานแพทย์ได้ให้อนุญาตพิเศษให้เอาขึ้นที่อื่น จึงจะเอาขึ้นได้ แลเมื่อโคหรือกระบือนั้นได้ขึ้นยังท่าขึ้นแล้ว ต้องให้เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเสียในขณะนั้น {{กม|ม|๔}}โคกับกระบือนั้นให้เอาขึ้นบกได้ในชั่วระหว่างเวลาตั้งแต่ย่ำรุ่งจนถึงย่ำค่ำ เว้นไว้แต่เจ้าพนักงานได้ให้อนุญาตพิเศษ จึงจะเอาขึ้นบกได้นอกจากเวลากำหนดนี้ {{กม|ม|๕}}บรรดาโคกระบือทั้งปวงที่เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจเห็นว่ามีอาการป่วยเปนโรคแล้ว จะคัดไว้ในโรงสำหรับขังสัตว์ที่มีอาการป่วย ถ้าแลเจ้าพนักงานแพทย์เห็นว่าโคกระบือตัวใดมีอาการป่วยเปนโรคที่จะติดเนื่องไปได้แล้ว เจ้าพนักงานแพทย์จะสั่งให้ฆ่าโคกระบือตัวนั้นฝังเสีย ก็ให้เจ้าของสัตว์กระทำตามคำสั่งของนายแพทย์นั้นทุกประการ {{กม|ม|๖}}เจ้าของสัตว์ซึ่งจะฆ่าโคกระบือเอาเนื้อเปนอาหารนั้น ให้เสียค่าใบอาชญาบัตรโคศีศะละ ๒ บาท กระบือศีศะละ ๕ บาท แลลูกโคสูงใน ๓ ฟิตศีศะละ ๑ บาท ๓๒ อัฐ รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงแลโรงฆ่าของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันนั้นด้วย {{กม|ม|๗}}ตามความในประกาศที่ ๓ ของกรมศุลกากร ซึ่งประกาศเมื่อวันที่ ๒๙ กุมภาพันธ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ เรียกภาษีขาออกบรรดาสัตว์พาหนะที่จะบันทุกออกไปเมืองต่างประเทศตามพระราชบัญญัติสัตว์พาหนะ รัตนโกสินทรศก ๑๑๐ มาตรา ๑๔ มีราคาค่าภาษีคือโคตัวละ ๒ บาท กระบือตัวละ ๓ บาท ซึ่งได้ประกาศเรียกภาษีนั้น ต่อไปให้เรียกค่าธรรมเนียมแพทย์ตรวจด้วยอีก คือโคตัวละ ๑ บาท กระบือตัวละ ๒ บาท รวมทั้งค่าเช่าที่พักอาไศรยในโรงเลี้ยงของรัฐบาลในกำหนด ๘ วันด้วย {{กม|ม|๘}}บรรดาโคกระบือที่ส่งเข้ามาในกรุงเทพฯ โดยไม่คิดจะฆ่าเปนอาหาร จะพักไว้ได้ในโรงเลี้ยงนั้น มีกำหนด ๘ วัน ไม่ต้องเสียค่าเช่า เมื่อแพทย์ได้ตรวจแล้วว่าสัตว์นั้นไม่มีโรค จึ่งให้เจ้าของสัตว์นั้นย้ายเอาไปเลี้ยงรักษาในที่อื่นตามความเห็นชอบของเจ้าพนักงานแพทย์ได้ แต่บรรดาโคนมแลลูกโคนั้นต้องเลี้ยงรักษาในโรงเลี้ยงที่ตำบลถนนสีลมหรือตำบลอื่นซึ่งเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นสมควร แลเปนที่ ๆ เจ้าพนักงานแพทย์ตรวจตราได้เสมอ แลเจ้าพนักงานแพทย์จะบังคับให้จัดการอย่างใดในส่วนนี้ เจ้าของโคต้องทำตามทุกอย่าง {{กม|ม|๙}}ถ้าสัตว์โคกระบือตัวใดจะต้องพักอาไศรยอยู่ในโรงเลี้ยงสัตว์เกินกว่าที่ได้กำหนดไว้ในมาตรา ๖ มาตรา ๗ แลมาตรา ๘ นั้นแล้ว เจ้าของสัตว์จะต้องเสียค่าเช่าโรงที่ขังสัตว์แก่เจ้าพนักงานศีศะละ ๘ อัฐทุก ๆ วันตามจำนวนวันที่สัตว์ต้องอยู่ในโรงนั้นเกินกว่า ๘ วันที่ได้กำหนดไว้ {{กม|ม|๑๐}}บรรดาสัตว์โคกระบือที่จะฆ่าเอาเนื้อขายเปนอาหารนั้น จะฆ่าได้แต่เฉพาะในโรง{{ตตฉ|ค่า|ฆ่า}}สัตว์ของรัฐบาล แต่ถ้าจะฆ่าเพื่อ<noinclude></noinclude> 8cessum3y8aqkzelptjytezepvwfol7 250 45533 303993 303969 2026-11-07T09:23:24Z Vesperstelo 11696 303993 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}} {{กม|ม|๑๒}} {{กม|ม|๑๓}} {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> 6ucttdpdpmu6kl6l53e6dz2v956emy7 303994 303993 2026-11-07T09:25:13Z Vesperstelo 11696 303994 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}}บรรดาเนื้อสัตว์โคกระบือที่ได้ออกจากโรงฆ่าสัตว์นั้น ให้เจ้าพนักงานทำเครื่องหมายเปนสำคัญว่าเปนเนื้อที่แพทย์ได้ตรวจเห็นควรเปนอาหารได้แล้ว ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นว่าเนื้อรายใดไม่สมควรเปนอาหาร จะสั่งให้ฝังเสีย ก็สั่งให้ทำได้ {{กม|ม|๑๒}} {{กม|ม|๑๓}} {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> mds83ihmjnd3jd4mdt719mhlo78gtub 303995 303994 2026-11-07T09:31:58Z Vesperstelo 11696 303995 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}}บรรดาเนื้อสัตว์โคกระบือที่ได้ออกจากโรงฆ่าสัตว์นั้น ให้เจ้าพนักงานทำเครื่องหมายเปนสำคัญว่าเปนเนื้อที่แพทย์ได้ตรวจเห็นควรเปนอาหารได้แล้ว ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นว่าเนื้อรายใดไม่สมควรเปนอาหาร จะสั่งให้ฝังเสีย ก็สั่งให้ทำได้ ถ้าคนผู้ใดเอาเนื้อโคกระบือซึ่งได้ฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตของเจ้าพนักงานก็ดี หรือซึ่งตายด้วยโรคหรือด้วยเหตุใด ๆ ก็ดี คนผู้นัน้มีความผิด ต้องด้วยโทษซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ แลต้องถูกริบเนื้อสัตว์นั้นด้วย บรรดาเนื้อสัตว์ ทั้งตัวก็ดี หรือไม่ทั้งตัวก็ดี ซึ่งมิได้มีเครื่องหมายสำคัญของโรงฆ่าสัตว์นั้น ถ้ายังไม่มีพยานอย่างอื่นว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ได้ฆ่าตามกฎหมาย ก็ให้ถือว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ฆ่าโดยผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๒}} {{กม|ม|๑๓}} {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> ilamgcjj30sc8qfgaosg261su2js99g 303996 303995 2026-11-07T09:33:11Z Vesperstelo 11696 303996 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}}บรรดาเนื้อสัตว์โคกระบือที่ได้ออกจากโรงฆ่าสัตว์นั้น ให้เจ้าพนักงานทำเครื่องหมายเปนสำคัญว่าเปนเนื้อที่แพทย์ได้ตรวจเห็นควรเปนอาหารได้แล้ว ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นว่าเนื้อรายใดไม่สมควรเปนอาหาร จะสั่งให้ฝังเสีย ก็สั่งให้ทำได้ ถ้าคนผู้ใดเอาเนื้อโคกระบือซึ่งได้ฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตของเจ้าพนักงานก็ดี หรือซึ่งตายด้วยโรคหรือด้วยเหตุใด ๆ ก็ดี คนผู้นัน้มีความผิด ต้องด้วยโทษซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ แลต้องถูกริบเนื้อสัตว์นั้นด้วย บรรดาเนื้อสัตว์ ทั้งตัวก็ดี หรือไม่ทั้งตัวก็ดี ซึ่งมิได้มีเครื่องหมายสำคัญของโรงฆ่าสัตว์นั้น ถ้ายังไม่มีพยานอย่างอื่นว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ได้ฆ่าตามกฎหมาย ก็ให้ถือว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ฆ่าโดยผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๒}}บรรดาสัตว์โคกระบือที่จะเอาไว้ในโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เจ้าของสัตว์นั้น ๆ จะต้องดูแลรักษาแลเสียค่าอาหารสัตว์นั้นเอง กับให้รักษาเฃตรซึ่งสัตว์ของตนอยู่นั้นให้สอาด ทั้งต้องประพฤติตามข้อบังคับสำหรับโรงนั้นด้วย {{กม|ม|๑๓}} {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> 1ahcbsp21q5j923fxfmlf3on3yi0egk 303997 303996 2026-11-07T09:35:19Z Vesperstelo 11696 303997 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}}บรรดาเนื้อสัตว์โคกระบือที่ได้ออกจากโรงฆ่าสัตว์นั้น ให้เจ้าพนักงานทำเครื่องหมายเปนสำคัญว่าเปนเนื้อที่แพทย์ได้ตรวจเห็นควรเปนอาหารได้แล้ว ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นว่าเนื้อรายใดไม่สมควรเปนอาหาร จะสั่งให้ฝังเสีย ก็สั่งให้ทำได้ ถ้าคนผู้ใดเอาเนื้อโคกระบือซึ่งได้ฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตของเจ้าพนักงานก็ดี หรือซึ่งตายด้วยโรคหรือด้วยเหตุใด ๆ ก็ดี คนผู้นัน้มีความผิด ต้องด้วยโทษซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ แลต้องถูกริบเนื้อสัตว์นั้นด้วย บรรดาเนื้อสัตว์ ทั้งตัวก็ดี หรือไม่ทั้งตัวก็ดี ซึ่งมิได้มีเครื่องหมายสำคัญของโรงฆ่าสัตว์นั้น ถ้ายังไม่มีพยานอย่างอื่นว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ได้ฆ่าตามกฎหมาย ก็ให้ถือว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ฆ่าโดยผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๒}}บรรดาสัตว์โคกระบือที่จะเอาไว้ในโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เจ้าของสัตว์นั้น ๆ จะต้องดูแลรักษาแลเสียค่าอาหารสัตว์นั้นเอง กับให้รักษาเฃตรซึ่งสัตว์ของตนอยู่นั้นให้สอาด ทั้งต้องประพฤติตามข้อบังคับสำหรับโรงนั้นด้วย {{กม|ม|๑๓}}เจ้าพนักงานใหญ่สำหรับโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เมื่อได้บอกให้เจ้าของทราบแล้ว จะเข้าไปเอง หรือจะสั่งให้เจ้าพนักงานรองเข้าไปตรวจในโรงหนึ่งโรงใดซึ่งใช้เปนที่เลี้ยงสัตว์โคกระบือ เพื่อจะได้ตรวจดูว่าเลี้ยงรักษาสัตว์โคกระบือนั้นสอาดดีพอเพียงที่จะป้องกันไม่ให้มีโรคเกิดขึ้นในหมู่สัตว์นั้นได้ทุกเวลา {{กม|ม|๑๔}} {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> mkb183tszfqra9rvx2istwade6h9rgc 303998 303997 2026-11-07T09:36:52Z Vesperstelo 11696 303998 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}}บรรดาเนื้อสัตว์โคกระบือที่ได้ออกจากโรงฆ่าสัตว์นั้น ให้เจ้าพนักงานทำเครื่องหมายเปนสำคัญว่าเปนเนื้อที่แพทย์ได้ตรวจเห็นควรเปนอาหารได้แล้ว ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นว่าเนื้อรายใดไม่สมควรเปนอาหาร จะสั่งให้ฝังเสีย ก็สั่งให้ทำได้ ถ้าคนผู้ใดเอาเนื้อโคกระบือซึ่งได้ฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตของเจ้าพนักงานก็ดี หรือซึ่งตายด้วยโรคหรือด้วยเหตุใด ๆ ก็ดี คนผู้นัน้มีความผิด ต้องด้วยโทษซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ แลต้องถูกริบเนื้อสัตว์นั้นด้วย บรรดาเนื้อสัตว์ ทั้งตัวก็ดี หรือไม่ทั้งตัวก็ดี ซึ่งมิได้มีเครื่องหมายสำคัญของโรงฆ่าสัตว์นั้น ถ้ายังไม่มีพยานอย่างอื่นว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ได้ฆ่าตามกฎหมาย ก็ให้ถือว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ฆ่าโดยผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๒}}บรรดาสัตว์โคกระบือที่จะเอาไว้ในโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เจ้าของสัตว์นั้น ๆ จะต้องดูแลรักษาแลเสียค่าอาหารสัตว์นั้นเอง กับให้รักษาเฃตรซึ่งสัตว์ของตนอยู่นั้นให้สอาด ทั้งต้องประพฤติตามข้อบังคับสำหรับโรงนั้นด้วย {{กม|ม|๑๓}}เจ้าพนักงานใหญ่สำหรับโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เมื่อได้บอกให้เจ้าของทราบแล้ว จะเข้าไปเอง หรือจะสั่งให้เจ้าพนักงานรองเข้าไปตรวจในโรงหนึ่งโรงใดซึ่งใช้เปนที่เลี้ยงสัตว์โคกระบือ เพื่อจะได้ตรวจดูว่าเลี้ยงรักษาสัตว์โคกระบือนั้นสอาดดีพอเพียงที่จะป้องกันไม่ให้มีโรคเกิดขึ้นในหมู่สัตว์นั้นได้ทุกเวลา {{กม|ม|๑๔}}ผู้หนึ่งผู้ใดที่กระทำความละเมิดหรือพยายามอุดหนุนให้ผู้หนึ่งผู้ใดกระทำความละเมิดอย่างหนึ่งอย่างใดที่ผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ หรือขัดขวางไม่ให้เจ้าพนักงานกระทำการในน่าที่ได้ตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว เมื่อพิจารณาเปนสัตย์ ให้มีโทษเสียค่าปรับเปนเงินไม่เกินกว่า ๑๕๐ บาททุก ๆ ครั้ง หรือจำขังใช้การหนักไม่เกิน ๑ เดือน หรือทั้งปรับทั้งจำด้วยก็ได้ {{กม|ม|๑๕}}<noinclude></noinclude> tlplg9o4k90pzouek962zishqxxyerd 303999 303998 2026-11-07T09:40:28Z Vesperstelo 11696 303999 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}}บรรดาเนื้อสัตว์โคกระบือที่ได้ออกจากโรงฆ่าสัตว์นั้น ให้เจ้าพนักงานทำเครื่องหมายเปนสำคัญว่าเปนเนื้อที่แพทย์ได้ตรวจเห็นควรเปนอาหารได้แล้ว ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นว่าเนื้อรายใดไม่สมควรเปนอาหาร จะสั่งให้ฝังเสีย ก็สั่งให้ทำได้ ถ้าคนผู้ใดเอาเนื้อโคกระบือซึ่งได้ฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตของเจ้าพนักงานก็ดี หรือซึ่งตายด้วยโรคหรือด้วยเหตุใด ๆ ก็ดี คนผู้นัน้มีความผิด ต้องด้วยโทษซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ แลต้องถูกริบเนื้อสัตว์นั้นด้วย บรรดาเนื้อสัตว์ ทั้งตัวก็ดี หรือไม่ทั้งตัวก็ดี ซึ่งมิได้มีเครื่องหมายสำคัญของโรงฆ่าสัตว์นั้น ถ้ายังไม่มีพยานอย่างอื่นว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ได้ฆ่าตามกฎหมาย ก็ให้ถือว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ฆ่าโดยผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๒}}บรรดาสัตว์โคกระบือที่จะเอาไว้ในโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เจ้าของสัตว์นั้น ๆ จะต้องดูแลรักษาแลเสียค่าอาหารสัตว์นั้นเอง กับให้รักษาเฃตรซึ่งสัตว์ของตนอยู่นั้นให้สอาด ทั้งต้องประพฤติตามข้อบังคับสำหรับโรงนั้นด้วย {{กม|ม|๑๓}}เจ้าพนักงานใหญ่สำหรับโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เมื่อได้บอกให้เจ้าของทราบแล้ว จะเข้าไปเอง หรือจะสั่งให้เจ้าพนักงานรองเข้าไปตรวจในโรงหนึ่งโรงใดซึ่งใช้เปนที่เลี้ยงสัตว์โคกระบือ เพื่อจะได้ตรวจดูว่าเลี้ยงรักษาสัตว์โคกระบือนั้นสอาดดีพอเพียงที่จะป้องกันไม่ให้มีโรคเกิดขึ้นในหมู่สัตว์นั้นได้ทุกเวลา {{กม|ม|๑๔}}ผู้หนึ่งผู้ใดที่กระทำความละเมิดหรือพยายามอุดหนุนให้ผู้หนึ่งผู้ใดกระทำความละเมิดอย่างหนึ่งอย่างใดที่ผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ หรือขัดขวางไม่ให้เจ้าพนักงานกระทำการในน่าที่ได้ตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว เมื่อพิจารณาเปนสัตย์ ให้มีโทษเสียค่าปรับเปนเงินไม่เกินกว่า ๑๕๐ บาททุก ๆ ครั้ง หรือจำขังใช้การหนักไม่เกิน ๑ เดือน หรือทั้งปรับทั้งจำด้วยก็ได้ {{กม|ม|๑๕}}ให้เสนาบดีกระทรวงนครบาลมีอำนาจตั้งข้อบังคับอธิบายขยายความตามพระราชบัญญัตินี้ แลเมื่อได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตแลโฆษนาในหนังสือราชกิจจานุเบกษาให้ทราบทั่วกันแล้ว ข้อบังคับนั้นให้ใช้ได้เหมือนดังเปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ตามเวลาที่จะได้กำหนดไว้นั้น ให้เสนาบดีกระทรวงนครบาลกับเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติเปนเจ้าน่าที่ป้องกันจัดการทั้งปวงให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้ทุกประการ<noinclude></noinclude> k5mzvk4e6zsygbk51wp55oot5gcg0ev 304000 303999 2026-11-07T09:44:39Z Vesperstelo 11696 304000 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Miwako Sato" />{{หรก|1=7|น=๑๓๙|ล=๑๗|หน้า=น่า|ว=๑ กรกฎาคม ๑๑๙}}</noinclude>ประโยชน์ที่จะทำตามจารีต หรือในการอย่างใดอย่างหนึ่งนอกจากขายเนื้อที่ฆ่านั้นเปนประโยชน์แล้ว จะฆ่าในที่แห่งหนึ่งแห่งใดเมื่อได้รับอนุญาตพิเศษจากเจ้าพนักงาน แลเสียค่าใบอาชญาบัตรตามอัตราในมาตรา ๖ แล้ว จึงให้ฆ่าได้ {{กม|ม|๑๑}}บรรดาเนื้อสัตว์โคกระบือที่ได้ออกจากโรงฆ่าสัตว์นั้น ให้เจ้าพนักงานทำเครื่องหมายเปนสำคัญว่าเปนเนื้อที่แพทย์ได้ตรวจเห็นควรเปนอาหารได้แล้ว ถ้าเจ้าพนักงานแพทย์จะเห็นว่าเนื้อรายใดไม่สมควรเปนอาหาร จะสั่งให้ฝังเสีย ก็สั่งให้ทำได้ ถ้าคนผู้ใดเอาเนื้อโคกระบือซึ่งได้ฆ่าโดยมิได้รับอนุญาตของเจ้าพนักงานก็ดี หรือซึ่งตายด้วยโรคหรือด้วยเหตุใด ๆ ก็ดี คนผู้นัน้มีความผิด ต้องด้วยโทษซึ่งกำหนดไว้ในมาตรา ๑๔ แห่งพระราชบัญญัตินี้ แลต้องถูกริบเนื้อสัตว์นั้นด้วย บรรดาเนื้อสัตว์ ทั้งตัวก็ดี หรือไม่ทั้งตัวก็ดี ซึ่งมิได้มีเครื่องหมายสำคัญของโรงฆ่าสัตว์นั้น ถ้ายังไม่มีพยานอย่างอื่นว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ได้ฆ่าตามกฎหมาย ก็ให้ถือว่าเปนเนื้อสัตว์ที่ฆ่าโดยผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ {{กม|ม|๑๒}}บรรดาสัตว์โคกระบือที่จะเอาไว้ในโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เจ้าของสัตว์นั้น ๆ จะต้องดูแลรักษาแลเสียค่าอาหารสัตว์นั้นเอง กับให้รักษาเฃตรซึ่งสัตว์ของตนอยู่นั้นให้สอาด ทั้งต้องประพฤติตามข้อบังคับสำหรับโรงนั้นด้วย {{กม|ม|๑๓}}เจ้าพนักงานใหญ่สำหรับโรงเลี้ยงสัตว์นี้ เมื่อได้บอกให้เจ้าของทราบแล้ว จะเข้าไปเอง หรือจะสั่งให้เจ้าพนักงานรองเข้าไปตรวจในโรงหนึ่งโรงใดซึ่งใช้เปนที่เลี้ยงสัตว์โคกระบือ เพื่อจะได้ตรวจดูว่าเลี้ยงรักษาสัตว์โคกระบือนั้นสอาดดีพอเพียงที่จะป้องกันไม่ให้มีโรคเกิดขึ้นในหมู่สัตว์นั้นได้ทุกเวลา {{กม|ม|๑๔}}ผู้หนึ่งผู้ใดที่กระทำความละเมิดหรือพยายามอุดหนุนให้ผู้หนึ่งผู้ใดกระทำความละเมิดอย่างหนึ่งอย่างใดที่ผิดต่อพระราชบัญญัตินี้ หรือขัดขวางไม่ให้เจ้าพนักงานกระทำการในน่าที่ได้ตามพระราชบัญญัตินี้แล้ว เมื่อพิจารณาเปนสัตย์ ให้มีโทษเสียค่าปรับเปนเงินไม่เกินกว่า ๑๕๐ บาททุก ๆ ครั้ง หรือจำขังใช้การหนักไม่เกิน ๑ เดือน หรือทั้งปรับทั้งจำด้วยก็ได้ {{กม|ม|๑๕}}ให้เสนาบดีกระทรวงนครบาลมีอำนาจตั้งข้อบังคับอธิบายขยายความตามพระราชบัญญัตินี้ แลเมื่อได้รับพระราชทานพระบรมราชานุญาตแลโฆษนาในหนังสือราชกิจจานุเบกษาให้ทราบทั่วกันแล้ว ข้อบังคับนั้นให้ใช้ได้เหมือนดังเปนส่วนของพระราชบัญญัตินี้ตามเวลาที่จะได้กำหนดไว้นั้น ให้เสนาบดีกระทรวงนครบาลกับเสนาบดีกระทรวงพระคลังมหาสมบัติเปนเจ้าน่าที่ป้องกันจัดการทั้งปวงให้เปนไปตามพระราชบัญญัตินี้ทุกประการ ประกาศมาณวันที่ ๑ เดือนกรกฎาคม รัตนโกสินทรศก ๑๑๙ เปนวันที่ ๑๑๕๕๕ ในรัชกาลปัตยุบันนี้<noinclude></noinclude> n9hgpe672pvzxe08nn3q11aas31oz2q 0 45542 304018 259174 2026-11-07T11:50:54Z Vesperstelo 11696 304018 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2439 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2439|พรบ|ย|รก=13}} | portal = กฎหมายตราสามดวง }} <pages index="Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu" from="1" to="4"/> {{สทย|2}} jfw4v78ttu7krohuyelbzybdg808i0b 251 53068 304012 255882 2026-11-07T09:53:07Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[คุยเรื่องหน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/198]] ไปยัง [[คุยเรื่องหน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/4]]: เปลี่ยนชื่อ 166661 wikitext text/x-wiki ตามหนังสือราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 13, ตอน 48. วันที่ 4 มีนาคม รัตนโกสินทร์ศก 115 น่า 573 ระบุว่า "พระราชบัญญติ ยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้าย ตามจารีตนครบาล น่า 573..." ในเนื้อความถัดมาแสดง พระราชบัญญัติ และเนื้อหาในพระบรมราชโองการ จึงเห็นควรให้แก้ไขเนื้อหา อ้างอิงตามราชกิจจานุเบกษา, เล่ม 13, ตอน 48. ที่มีอยู่ในเว็บไซต์ ราชกิจจานุเบกษา รวมทั้งเปลี่ยนรูปประกอบเป็น หน้าแรกที่แสดงชื่อพระราชบัญญัติ และหน้าที่แสดงตารางรายบทของจารีตนครบาลที่ได้ยกเลิกไป http://www.ratchakitcha.soc.go.th/DATA/PDF/2439/048/573.PDF --[[ผู้ใช้:Konrawit13|Konrawit13]] ([[คุยกับผู้ใช้:Konrawit13|คุย]]) 16:03, 18 ตุลาคม 2564 (+07) ::{{ping|Konrawit13}} กดปุ่มซ้ายขวา (ที่เป็นรูป < กับ >) ตรงมุมซ้ายของหน้า ก็จะเลี้ยวไปหน้าที่ต้องการได้ค่ะ และถ้ากดปุ่มขึ้น (ที่เป็นรูป ^) ก็นำไปสู่ดัชนีซึ่งเป็นหน้ารวม และมีลิงก์ไปยังหน้าหลัก คือ [[พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล ลงวันที่ 1 มีนาคม ร.ศ. 115]] ด้วย --[[ผู้ใช้:Miwako Sato|Miwako Sato]] ([[คุยกับผู้ใช้:Miwako Sato|คุย]]) 19:05, 18 ตุลาคม 2564 (+07) rkbrjk773cg855k5f7f2exqd9qvvl51 0 70665 304002 281192 2026-11-07T09:47:35Z Vesperstelo 11696 304002 wikitext text/x-wiki {{header <!-- ข้อมูลหลัก --> | title = {{PAGENAME}} | year = 2443 | author = พระบาทสมเด็จพระจุลจอมเกล้าเจ้าอยู่หัว | editor = | translator = | section = | contributor = | previous = | next = | notes = <!-- ข้อมูลย่อย --> | categories = {{กม|มม|2443|อก|ก|รก=17}} | portal = กฎหมายตราสามดวง }} <pages index="Prakat 2443-06-21.djvu" include="1" onlysection="1-1"/> <pages index="Prakat 2443-06-21.djvu" include="1" onlysection="1-3"/> {{สทย|2}} op7v4gsn3kowfv678gv4opbtcx9u1uu 250 93921 303979 2026-11-07T02:00:23Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย " "แกตายโดยเรือชนกันกลางน้ำ ศพไปได้แถววัดแจงร้อนราชบูรณะ" คนหนึ่งเล่าให้ฟัง ผมคอแห้งผาก งงงัน แสงรัตน์ต้องดมยา หน้าซีด มีความกลัวมาก "ศพแกไม่มีอะไรเหลือ ทอง..." 303979 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๐๘}}</noinclude> "แกตายโดยเรือชนกันกลางน้ำ ศพไปได้แถววัดแจงร้อนราชบูรณะ" คนหนึ่งเล่าให้ฟัง ผมคอแห้งผาก งงงัน แสงรัตน์ต้องดมยา หน้าซีด มีความกลัวมาก "ศพแกไม่มีอะไรเหลือ ทองหยองติดตัวหายหมด ล็อกเก็ตนั้นมีรูปของคู่รักแกที่กำลังอยู่เมืองนอกก็หายไปหมด" "โอย! ผมถูกผีหลอกสองหน" ผมครางในคอ "ลาละครับ ขอบคุณที่รู้เรื่องกัน" ผมออกจากร้านเสริมสวยมาคล้ายฝัน บอกกับภรรยาว่าจะเลยไปบอกอุทิศมันว่าเรื่องมันเป็นยังไงกัน แม่วิภาคนลึกลับ<noinclude></noinclude> f9iolpirf37qqtkhvjxhdmqwx986250 250 93922 303980 2026-11-07T08:36:55Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "อวสานต์ของหมอผี" 303980 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๐๙}}</noinclude>อวสานต์ของหมอผี<noinclude></noinclude> h138ritm39jbzehjfurhy15nr2t279i 250 93923 303981 2026-11-07T08:39:36Z สีทราย 11827 /* ยังไม่พิสูจน์อักษร */ สร้างหน้าด้วย "อ ว ส า น ข อ ง ห ม อ ผี ผมได้ผจญเหตุการณ์ที่ตื่นเต้นหวาดเสียวกับพ่อเลี้ยงอีกมากมาย จนผมเป็นหนุ่มครบบวช เวลานั้นพ่อผมแกได้ไปเช่าบ้านที่เจริญพาสน์ อยู่ริมน้ำ เป..." 303981 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="สีทราย" />{{หสล|๑๑๐}}</noinclude>อ ว ส า น ข อ ง ห ม อ ผี ผมได้ผจญเหตุการณ์ที่ตื่นเต้นหวาดเสียวกับพ่อเลี้ยงอีกมากมาย จนผมเป็นหนุ่มครบบวช เวลานั้นพ่อผมแกได้ไปเช่าบ้านที่เจริญพาสน์ อยู่ริมน้ำ เป็นบ้านสองชั้นค่อนข้างใหญ่ เพราะบ้านเก่าที่วัดน้อย ผมกลัวผีตำรวจคนนั้นที่เคยสำแดงกายให้ผมเห็นบ่อยๆ พ่อจึงไปหาเช่าบ้านได้ใหม่นี้ และเมื่อผมครบปีบวชก็เลยบวชที่วัดมอญนั่นเอง เพราะใกล้กับบ้านที่อยู่ใหม่ และในเวลานี้ก็มีศิษย์ของพ่อสองสามคนมาอยู่ด้วย คอยปรนนิบัติแทนผมเมื่อผมไปบวช และพ่อก็คงดำเนินการอาชีพหรืองานที่ชอบใจอยู่อย่างเดิมสุดที่จะห้ามได้ แม้แต่ผมจะบวชเป็นพระก็ไม่มีอำนาจพอจะห้ามปรามพ่อได้ เพราะ<noinclude></noinclude> opna4y6apmn8qtyavqfgwxo1vbjonaw 250 93924 304005 2026-11-07T09:52:44Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/195]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/1]]: เปลี่ยนชื่อ 304005 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/1]]<noinclude></noinclude> et4mbn8bnt96ey6nt9oum2hj17cu6u4 250 93925 304007 2026-11-07T09:52:52Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/196]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/2]]: เปลี่ยนชื่อ 304007 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/2]]<noinclude></noinclude> e3vtbs7j25taulx1wektra7kjd4eb4t 250 93926 304009 2026-11-07T09:53:00Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/197]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/3]]: เปลี่ยนชื่อ 304009 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/3]]<noinclude></noinclude> cgzh4i6kxxv6fprqjqhiubeail1m010 250 93927 304011 2026-11-07T09:53:07Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[หน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/198]] ไปยัง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/4]]: เปลี่ยนชื่อ 304011 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="" /></noinclude>#เปลี่ยนทาง [[หน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/4]]<noinclude></noinclude> 0iwgfgwpa5b5l0zyrcpemt85tmlzjp8 251 93928 304013 2026-11-07T09:53:08Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[คุยเรื่องหน้า:กม ร ๕ (๖) - ๒๔๔๑.pdf/198]] ไปยัง [[คุยเรื่องหน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/4]]: เปลี่ยนชื่อ 304013 wikitext text/x-wiki #เปลี่ยนทาง [[คุยเรื่องหน้า:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu/4]] srk5vubbyww3o04222lqa3ngvow2bwc 252 93929 304016 2026-11-07T09:53:56Z Vesperstelo 11696 Vesperstelo ย้ายหน้า [[ดัชนี:พระราชบัญญัติยกเลิกวิธีพิจารณาโจรผู้ร้ายตามจารีตนครบาล (ร.ศ. ๑๑๕ พ.ศ. ๒๔๓๙).pdf]] ไปยัง [[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu]]: เปลี่ยนชื่อ 304016 proofread-index text/x-wiki #REDIRECT [[ดัชนี:Phra Ratcha Banyat 2439-03-01.djvu]] 85tt69m3zxj35llpj51e0icc6ek06xh