অৰুন্ধতী ৰয়

<mediawiki xmlns="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/" xmlns:xsi="http://www.w3.org/2001/XMLSchema-instance" xsi:schemaLocation="http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11/ http://www.mediawiki.org/xml/export-0.11.xsd" version="0.11" xml:lang="as">
  <siteinfo>
    <sitename>ৱিকিউদ্ধৃতি</sitename>
    <dbname>aswikiquote</dbname>
    <base>https://as.wikiquote.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4</base>
    <generator>MediaWiki 1.47.0-wmf.8</generator>
    <case>first-letter</case>
    <namespaces>
      <namespace key="-2" case="first-letter">মাধ্যম</namespace>
      <namespace key="-1" case="first-letter">বিশেষ</namespace>
      <namespace key="0" case="first-letter" />
      <namespace key="1" case="first-letter">বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="2" case="first-letter">সদস্য</namespace>
      <namespace key="3" case="first-letter">সদস্য বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="4" case="first-letter">ৱিকিউদ্ধৃতি</namespace>
      <namespace key="5" case="first-letter">ৱিকিউদ্ধৃতি বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="6" case="first-letter">চিত্ৰ</namespace>
      <namespace key="7" case="first-letter">চিত্ৰ বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="8" case="first-letter">মিডিয়াৱিকি</namespace>
      <namespace key="9" case="first-letter">মিডিয়াৱিকি আলোচনা</namespace>
      <namespace key="10" case="first-letter">সাঁচ</namespace>
      <namespace key="11" case="first-letter">সাঁচ বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="12" case="first-letter">সহায়</namespace>
      <namespace key="13" case="first-letter">সহায় বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="14" case="first-letter">শ্ৰেণী</namespace>
      <namespace key="15" case="first-letter">শ্ৰেণী বাৰ্তা</namespace>
      <namespace key="710" case="first-letter">TimedText</namespace>
      <namespace key="711" case="first-letter">TimedText talk</namespace>
      <namespace key="828" case="first-letter">Module</namespace>
      <namespace key="829" case="first-letter">Module talk</namespace>
      <namespace key="1728" case="first-letter">Event</namespace>
      <namespace key="1729" case="first-letter">Event talk</namespace>
    </namespaces>
  </siteinfo>
  <page>
    <title>অৰুন্ধতী ৰয়</title>
    <ns>0</ns>
    <id>368</id>
    <revision>
      <id>27107</id>
      <parentid>27073</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:07:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:ভাৰতীয় নাৰী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27107</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4864" sha1="1cfkw69b0ch0zfju15pmzghorqjbsxi" xml:space="preserve">[[চিত্ৰ:Arundhati Roy W.jpg|200px|thumb|right|২০১৩ চনত অৰুন্ধতী ৰয়]]
[[:as:অৰুন্ধতী ৰয়|'''সুজানা অৰুন্ধতী ৰয়''']] (জন্ম: ২৪ নৱেম্বৰ ১৯৬১) এগৰাকী ভাৰতীয় ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্যিক। তেওঁৰ বিখ্যাত ইংৰাজী উপন্যাস [[দ্য গড অফ স্মল থিংছ|দ্য গড অৱ স্মল থিংছৰ]] বাবে তেওঁ ১৯৯৭ চনত মেন বুকাৰ বঁটা লাভ কৰে। ১৯৮৯ চনত ''ইন হুইছ এনি গিভ ইট ডজ ওৱানছ''ৰ বাবে শ্ৰেষ্ঠ চিত্ৰনাট্যৰ ৰাষ্ট্ৰীয় চলচ্চিত্ৰ বঁটা আৰু ২০০৬ চনত ''দ্য আলজেব্ৰা অফ ইনফাইনিট জাষ্টিছ'' নামৰ প্ৰবন্ধ সংকলনৰ বাবে ইংৰাজী ভাষাৰ সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰিছিল। তেওঁ এগৰাকী ৰাজনৈতিক কৰ্মী আৰু মানৱ অধিকাৰ আৰু পৰিৱেশ সংৰক্ষণ সংক্ৰান্তিয় বিষয়ত জড়িত হৈ আছে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
*যদি আপুনি ধাৰ্মিক, তেন্তে মনত ৰাখিব যে এই বোমাটো হৈছে মানুহৰ ঈশ্বৰৰ প্ৰতি প্ৰত্যাহ্বান।  ইয়াৰ শব্দসজ্জা একেবাৰে সহজ: আপুনি সৃষ্টি কৰা সকলো বস্তু ধ্বংস কৰাৰ আমাৰ ক্ষমতা আছে।  যদি আপুনি ধাৰ্মিক নহয় তেন্তে এইদৰে চাওক।  আমাৰ এই পৃথিৱীখন ৪ ৬০০ ০০০ ০০০ বছৰ পুৰণি।  ই এটা দুপৰীয়াতে শেষ হ’ব পাৰে।
** ''দ্য এণ্ড অফ ইমেজিনেছ্যন'' আগষ্ট, ১৯৯৮&lt;ref&gt;https://web.archive.org/web/20100811210110/http://www.hinduonnet.com/fline/fl1516/15160040.htm&lt;/ref&gt;
;[[দ্য গড অফ স্মল থিংছ]]
*মহৎ কাহিনীবোৰৰ ৰহস্যটো হ’ল ইয়াৰ কোনো গোপন কথা নাই।  মহৎ কাহিনীবোৰেই আপুনি শুনিছে আৰু আকৌ শুনিব বিচাৰিছে।  যিবোৰত আপুনি যিকোনো ঠাইতে প্ৰৱেশ কৰি আৰামত বাস কৰিব পাৰে। এইসমূহে ৰোমাঞ্চ আৰু চাতুৰ্যকৰ সমাপ্তিৰে আপোনাক প্ৰতাৰণা নকৰে।  অভাৱনীয় কথাৰে আপোনাক আচৰিত নকৰে.. এইসমূহ আপুনি থকা ঘৰখনৰ দৰেই চিনাকি। বা আপোনাৰ প্ৰেমিকৰ ছালৰ সুবাস।  আপুনি জানে যে সেইবোৰৰ কেনেকৈ অন্ত পৰে তথাপিও আপুনি এনেকৈ শুনি থাকে যেন আপুনি নাজানে। যিদৰে আপুনি জানে যে এদিন আপুনি মৰিব, আপুনি এনেদৰে জীয়াই থাকে যেন আপুনি নমৰে।  মহৎ কাহিনীবোৰত আপুনি জানে কোন জীয়াই থাকে, কোনে মৰে, কোনে প্ৰেম বিচাৰি পায়, কোনে নাপায়।  আৰু তথাপিও আপুনি আকৌ জানিব বিচাৰে। সেইটোৱেই এইবিলাকৰ ৰহস্য আৰু এইবিলাকৰ যাদু।{{cn}}

==উৎস==
{{Reflist}}
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}
*[http://www.youtube.com/watch?v=gnTS9gHCZoI&amp;feature=player_embedded#at=211 Fault Lines with Avi Lewis - Arundhati Roy - 2010]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:বুকাৰ বঁ‌টা বিজয়ী সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় নাৰী]]</text>
      <sha1>1cfkw69b0ch0zfju15pmzghorqjbsxi</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>চৈয়দ আব্দুল মালিক</title>
    <ns>0</ns>
    <id>487</id>
    <revision>
      <id>27121</id>
      <parentid>20825</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:19:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:গল্পকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27121</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="11809" sha1="c5dvoad6wbqqnpf0r9l5axx1z8hd3n1" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]</text>
      <sha1>c5dvoad6wbqqnpf0r9l5axx1z8hd3n1</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27122</id>
      <parentid>27121</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:19:51Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:ঔপন্যাসিক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27122</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="11860" sha1="sbq9qnuoigpdwg8yibu5iohwwhs2yq7" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]</text>
      <sha1>sbq9qnuoigpdwg8yibu5iohwwhs2yq7</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27123</id>
      <parentid>27122</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:20:11Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27123</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="11959" sha1="4zmql8segezeqwdwgxa0g52nloyxxy8" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]</text>
      <sha1>4zmql8segezeqwdwgxa0g52nloyxxy8</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27124</id>
      <parentid>27123</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:20:30Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27124</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12039" sha1="cv4geb1u0rrwdo0oczqs59po8x2j4zy" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]]</text>
      <sha1>cv4geb1u0rrwdo0oczqs59po8x2j4zy</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27125</id>
      <parentid>27124</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:20:58Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27125</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12119" sha1="if3jpov4qu7wm589seqgj9x95hfu6ko" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী]]</text>
      <sha1>if3jpov4qu7wm589seqgj9x95hfu6ko</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27126</id>
      <parentid>27125</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:21:56Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:নাট্যকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27126</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12167" sha1="gayqzq20p7z38m0uf3z0spg44gi1xt1" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ]]</text>
      <sha1>gayqzq20p7z38m0uf3z0spg44gi1xt1</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27127</id>
      <parentid>27126</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:22:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:প্ৰবন্ধকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27127</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12221" sha1="b6g5dak0srhlwx3fe4d5vs87jj9t5qn" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধকাৰ]]</text>
      <sha1>b6g5dak0srhlwx3fe4d5vs87jj9t5qn</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27128</id>
      <parentid>27127</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:22:33Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:কবি]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27128</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12254" sha1="aej2dso1lewfd7zxmfkafve2zs98xm9" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]</text>
      <sha1>aej2dso1lewfd7zxmfkafve2zs98xm9</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27129</id>
      <parentid>27128</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:22:47Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:গীতিকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27129</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="12299" sha1="3u2fwbozu0hcb41y6kpu8cup1bkaym4" xml:space="preserve">'''[[:as:চৈয়দ আব্দুল মালিক|চৈয়দ আব্দুল মালিক]]''' ({{lang-en|Syed Abdul Malik}}, ১৯১৯-২০০০) অসমীয়া সাহিত্যৰ এজন গল্পকাৰ, ঔপন্যাসিক, নাট্যকাৰ আৰু কবি। তেওঁ ২৫ খনৰো অধিক গল্প সংকলন, ৫০ খনতকৈ অধিক উপন্যাস, পাঁচখন কবিতা সংকলন, তিনিখন শিশু সাহিত্য আৰু ২০খন মঞ্চ অনাতাঁৰ নাট আৰু অলেখ প্ৰবন্ধ ৰচনা কৰিছিল। তেওঁ ১৯৭৭ চনত অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতি হয়। তেওঁ “[[অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী]]’’ উপন্যাসৰ বাবে ১৯৭২ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰাৰ উপৰিও ১৯৯২ চনত অসম উপত্যকা সাহিত্য বঁটা, ১৯৯৯ চনত শংকৰদেৱ বঁটা আৰু পদ্মশ্ৰী, পদ্মভূষণ সন্মান লাভ কৰে।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস ডাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷&lt;ref name=উ&gt;{{cite book | title= উদ্ধৃতি অভিধান | publisher= উৎপল হাজৰিকা, বাণী মন্দিৰ | author= ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা | pages= ৯৯}} &lt;/ref&gt;
# মই এখন পুৰণি গাঁৱৰ কৃষকৰ ল’ৰা৷ মাটি, পানী, বন, বোকাৰ লগত মোৰ আশৈশৱ সম্পৰ্ক৷ নগৰ বা নাগৰিক জীৱনৰ প্ৰতি মোৰ কোনো অশ্ৰদ্ধা বা বিৰাগ নাই৷ তথাপি গাঁৱৰ প্ৰতি মোৰ দুৰ্বলতা আছে৷&lt;ref&gt;চৈয়দ আব্দুল মালিকৰ উপন্যাসত গ্ৰাম্য জীৱনৰ প্ৰতিফলন, ড° লুণামণি বৰা, মনপুৰম মৌচন্দা, অসম সাহিত্য সভাৰ কলিয়াবৰ অধিৱেশনৰ স্মাৰক গ্ৰন্থ, পৃ: নং, ৫০৩&lt;/ref&gt;
# আমাক বহুত কবি লাগে আৰু বহুত ভাল কবিতা লাগে৷ আমাক বহুত চুটিগল্প লিখক লাগে আৰু বহুত ভাল চুটিগল্প লাগে৷ আমাক বহুত ঔপন্যাসিক লাগে আৰু বহুত ভাল উপন্যাস লাগে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, পৃ: নং, ৬৫, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ&lt;/ref&gt;
# এটা চুটি গল্প আকাৰত দীঘলো হ’ব পাৰে, কিন্তু এটা চুটি গল্পই যাতে তাৰ পৰিসৰ একেটা কাহিনী বা বিষয়বস্তুতে আৱদ্ধ ৰাখে তাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰখা ভাল৷ সাধুকথাত থকাৰ দৰে চুটি গল্পৰ কোনো সাৰ কথা বা হিতোপদেশজাতীয় মন্তব্য নথকাই বাঞ্ছনীয়৷ বৰ্ণিত গলপ্টোৱাই গল্পটোৰ উদ্দেশ্য প্ৰকাশ কৰিব লাগে, গল্পটো গল্পান্তৰলৈ গ’লে ৰসভংগ হোৱাৰ আৰু চুটিগল্পৰ চৰিত্ৰ ক্ষুণ্ণ হোৱাৰ আশংকা থাকে৷&lt;ref name=উ/&gt;  
# চুটিগল্পৰ বিষয়বস্তু মানুহ, মানুহৰ কাৰ্যকলাপ আৰু চৰিত্ৰ, মানুহৰ সমাজ জীৱনত প্ৰকাশ পোৱা বিচিত্ৰ ভূমিকা৷ একোটা চুটিগল্পই কেতিয়াবা একোখন সমাজৰ, একোটা যুগৰ একোটা বিশেষ প্ৰমূল্যৰ আভাস দাঙি ধৰিব পাৰে৷ কিন্তু এইবোৰ পৰোক্ষহে, প্ৰত্যক্ষ হ’ব নোৱাৰে৷ &lt;ref name=উ/&gt;
# আমাৰ মাজতে থকা, আমাৰে ভাই-ককাই চাহ বনুৱা আমাৰ বিভিন্ন জনগোষ্ঠীৰ সমাজখন -- বড়ো, মিছিং, কাৰ্বি, লালুং, কছাৰী ছুটীয়া আদি লোকসকলৰ জীৱন ধাৰণৰ ৰীতি-নীতি, সমস্যা আৰু সংঘাতৰ কথা, আশা আৰু নিৰাশাৰ কথা অসমীয়া সাহিত্যিকেই যদি শ্ৰদ্ধা আৰু আস্থাৰে লিখি নুলিয়ায়, আন কোনে লিখিব?&lt;ref&gt;আগকথা, প্ৰাচীৰ আৰু প্ৰান্তৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, ষ্টিডেণ্টচ্ ষ্টোৰচ, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# পৰাধীনতাৰ বিৰুদ্ধে সংগ্ৰাম কৰাৰ কালত ক,খ নজনা এটা ভলণ্টিয়াৰে যিমান একাগ্ৰতা আৰু ত্যাগৰ আদৰ্শ লৈ কাম কৰিছিল, আজি স্বাধীনাত পোৱা পিছত ডাঙৰ ডাঙৰ নেতাসকলেও সেইবোৰ পাহৰি গৈছে৷...ৰাজনীতি ধন ঘটা ব্যৱসায় হৈ পৰিছে৷&lt;ref&gt;কণ্ঠহাৰ, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৩, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# বৰ্তমান আমাৰ জীৱনত বহুত সঁচা ঘটনাও বিশ্বাস কৰিবলৈ আমি ভয় কৰোঁ৷ আমিসভ্য মানুহ৷&lt;ref name=জী&gt;{{cite book | title=জীয়াজুৰিৰ ঘাট | author= চৈয়দ আব্দুল মালিক | pages= এষাৰ কথা| publisher= চন্দ্ৰ প্ৰকাশ| year= ২০১৪}}&lt;/ref&gt;
# যাৰ অহাৰ বাটত মই এচপৰা মাটি দিয়া নাই, তাৰ যোৱাৰ বাটত হেঙাৰ দিয়াৰ কোনো অধিকাৰ মোৰ নাই৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ২৪৭, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# মৰা মানুহৰ জীৱনী লিখাটো টান হ’লেও বিপদজনক নহয়; কাৰণ মৰা মানুহে নিজে কোনো কথাৰে প্ৰতিবাদ নকৰে৷&lt;ref&gt;ড° অৰুণাভৰ অসম্পূৰ্ণ জীৱনী, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ৯, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৭&lt;/ref&gt;
# জন্ম-নিয়ন্ত্ৰণ, জন্ম-নিৰোধ  যি বিজ্ঞানে কৰিব পাৰে, সেই বিজ্ঞানে জন্মদান এদিন কৰিব পাৰিব৷ এই কথা শুনিবলৈ আজিৰ মানুহৰ অস্বাভাৱিক লগা অন্যায়৷ &lt;ref&gt;মৰম মৰম লাগে, চৈয়দ আব্দুল মালিক, পৃ:নং; ১০৮, ষ্টুদেণ্টচ্ ষ্টোৰচ্, ২০১৮&lt;/ref&gt;
# প্ৰেমে  কাপুৰুষক বীৰ কৰে। কুৰূপক ধুনীয়া কৰে। পৰিচয়হীনক সন্মানেৰে গৌৰৱান্বিত কৰে। আৰু দেশপ্ৰেমে? মানৱপ্ৰেমে? দেশপ্ৰেমে নিশকতীয়াক যোদ্ধা কৰে, বনুৱাক বিপ্লৱী কৰে, পৰম স্বাৰ্থপৰক মহাত্যাগী কৰে, ক্ষুদ্ৰক অজাতশত্ৰু নেতা কৰে। অসম্ভৱ, অসম্ভৱ। ভাৱিলেও গৰ্ব হয়।&lt;ref&gt;ৰথৰ চকৰি ঘুৰে, ১৯৯৭, চৈয়দ আব্দুল মালিক, প্ৰকাশক- শ্ৰী বিজয় কুমাৰ দত্ত, বুক হাইভ, এ কে আজাদ ৰোড, গুৱাহাটী- ৭৮১০০৮&lt;/ref&gt;

== বিভিন্নজনৰ মন্তব্য ==
১. (অঘৰী আত্মাৰ কাহিনী) লেখত ল’বলগীয়া কিতাপ। মিঠা মিঠা ভাষাৰ কিচিৰ-মিচিৰ ইয়াত নাই। আমাৰ বিপুল ফিলিষ্টিন মধ্যবিত্ত সমাজৰ অন্তৰ সুত লগাবলৈ ফৰ্মাচী ভাবাবেগ নাই। ইয়াত আছে অনলস পৰ্যবেক্ষণ, সজাগ সাধুতা আৰু পৰিমিত বস্তুনিষ্ঠ ভাষা। অপ্ৰিয় আৰু কটু সত্য প্ৰকাশ কৰিবলৈ তেওঁ ইয়াত কোঁচ খোৱা নাই। তেওঁৰ ৰাজনৈতিক মতবাদ ওপৰে ওপৰে লগাবলৈ নগৈ তেওঁ অভিজ্ঞতাৰ কষটিত সকলো পৰীক্ষা কৰিছে। আনহাতে তেওঁৰ পূৰ্বৰ সদৃদয় মন আৰু আশাবাদে এই কঠোৰ শৃংখলাত প্ৰাণ সঞ্চাৰ কৰিছে। ([[হীৰেন গোহাঁই|ড৹ হীৰেন গোহাঁই]])&lt;ref&gt;'সাহিত্যৰ সত্য', ড৹ হীৰেন গোহাঁই। প্ৰথম প্ৰকাশঃ আগষ্ট, ১৯৭০। প্ৰকাশকঃ 'বৰুৱা এজেঞ্চি'।&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মশ্ৰী বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:পদ্মভূষণ বঁটা বিজয়ী]]
[[শ্ৰেণী:নাট্যকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]
[[শ্ৰেণী:গীতিকাৰ]]</text>
      <sha1>3u2fwbozu0hcb41y6kpu8cup1bkaym4</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ</title>
    <ns>0</ns>
    <id>592</id>
    <revision>
      <id>27112</id>
      <parentid>26735</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:11:54Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:গীতিকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27112</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="22594" sha1="j423n16504e1wklgm27spkxujdcjil9" xml:space="preserve">'''[[:w:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ|ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ]]''' ({{lang-en|Nirmalprabha Bordoloi}}; ১৯৩৩-২০০৪) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, [[:as:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়|গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়]]ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল। 'সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু' শীৰ্ষক কাব্য-সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। গৱেষণমূলক গ্ৰন্থ ‘শিৱ’, ‘দেৱী’ আৰু ‘সূৰ্য্য’ অসমীয়া সাহিত্যলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান৷

== উদ্ধৃতিসমূহ ==
# জীয়াই থাকিব জনাটোও এটা আৰ্টহে৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ&lt;/ref&gt;
# “প্ৰেম প্ৰেৰণাৰেই বৃহৎ বিশ্বৰ বিচিত্ৰ মানুহে তেওঁবিলাকৰ সমস্ত বিচ্ছিন্নতাৰ দ্বন্দ্বক অতিক্ৰম কৰি অবিৰোধেৰে একত্ৰে মিলিব পাৰে৷ ..... বিভিন্নতা আৰু বিচিত্ৰতাৰ মাজতেই ঐক্যৱদ্ধ মহৎ জীৱনৰ কাৰণে বিৰাটৰ সাধনা চলিব লাগিছে৷ বুজাবুজিয়েই হ’ব তাৰ মূলমন্ত্ৰ৷’’&lt;ref&gt;অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণত বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যা আৰু সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি, ডঃ অমল ৰাজখোৱা, মনপুৰ মৌচন্দা&lt;/ref&gt;
# ছোৱালী হ’ল কাৰণেই নিজস্ব অস্তিত্ব যেন একো থাকিবই নোৱাৰে৷ মাক-বাপেকৰ কেৱল যেন এক বোজা৷ তাৰ মূল কাৰণ নিশ্চয়কৈ আছিল মহিলাৰ পৰনিৰ্ভৰশীলতা৷ অক্ষম অৱস্থা৷&lt;ref&gt;বৰ্ণিল যাত্ৰা, দ্বি-ভাষিক পত্ৰিকা, পশ্চিম গুৱাহাটী শাখা লেখিকা সংস্থা, পৃ: নং,২১&lt;/ref&gt;
# অসমত ৰেডিঅ ষ্টেচন স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে অসমীয়া গীত ৰচক, সুৰ সংযোজক, গায়কসকলৰ কাৰণে এখন নতুন দুৱাৰ মুকলি হ’ল৷ সুৰত, ৰচনাত মৌলিকত্ব দেখুৱাবলৈ ই সুযোগ মুকলি কৰি দিলে৷&lt;ref&gt;ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত আৰু জীৱন ৰথ, ড° দিলীপ দত্ত, পৃ, নং, ৮২&lt;/ref&gt;
# এপাহ স্থলপদ্মৰ এদিনৰ জীয়া কাহিনী নাৰীৰ জীৱনৰ সৈতে একে৷ প্ৰহৰে প্ৰহৰে ৰূপৰ সলনি ঘটা স্থলপদ্মৰ দৰে নাৰী জীৱনৰো সঘন পৰিৱৰ্তন ঘটে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১১, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিয়া অসমীয়া সমাজৰ প্ৰাণময় উৎসৱ৷ গঞা সমাজৰ ৰং-ৰহইচৰ ৰহঘৰা৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ২৩, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# শুনা বা দেখা বস্তুৰ ওপৰত ভেটি কৰিয়েই মানুহৰ কল্পনাই সদায় গঢ় লয়৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ৫৯, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# লুইতপৰীয়া সাংস্কৃতিক প্ৰতীক বুলি বহাগ বিহু এইকাৰণেই ক’ব পাৰি যে বহাগ বিহুৰ গীত, নৃত্য, আচাৰ-অনুষ্ঠানে অসমীয়া মানহুৰহ জীৱন-যাত্ৰা আৰু জীৱনাদৰ্শন স্বৰূপাৰ্থত বহন কৰিছে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১২৫, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিজ্ঞান হৈছে কোনোবা এটা বিষয়ত গৱেষণা কৰি তাৰ সংযোজন(Synthesis), সম্বন্ধয়ীকৰণ(Co-ordination) আৰু সুশৃংখল( arrangement) কৰি বিষয়টোৰ ওপৰত এক বিশেষ জ্ঞান(special knowledge) আহৰণ কৰা৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নংল ২৫১, সাহিত্য প্ৰকাশ, ট্ৰিবিউন বিল্ডিংচ৷ ২০০৮&lt;/ref&gt;
# মোৰ সাহিত্য দায়বদ্ধ সাহিত্য৷ মোৰ দায়বদ্ধতা মোৰ বিবেকক একোৱে বন্দী কৰিব নোৱাৰে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১২৭, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
# সাহিত্যৰ জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সেইদৰে সাহিত্যিকৰো জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সাহিত্যিকৰ ধৰ্ম সদায় মানৱ ধৰ্ম৷ লিখিলেই গীত, লিখিলেই গল্প নহয়৷ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ নিটোল নিৰ্যাস হ’লেহে সাহিত্য৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১৩২, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে। হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।&lt;ref name=&quot;জীৱন জীৱন&quot;&gt;{{cite book | title=জীৱন জীৱন বৰ অনুপম | publisher=জ্যোতি প্ৰকাশন | author=ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ | year=২০০৪ | pages=২০১}}&lt;/ref&gt;


===জীৱন জীৱন বৰ অনুপম(আত্মজীৱনী)===

# চাবলৈ গ'লে সৃষ্টিধৰ্মী সাহিত্যত, উদাহৰণস্বৰূপে গীত আৰু কবিতাৰ কথাই কৈছোঁ, নিজৰ চেতন-অৱচেতন, মগ্নচেতনৰ তৰপবোৰেই জলছবিৰ দৰে উঠি আহে। দেখিলে, শুনিলে, পালে যিবোৰ অভিজ্ঞতা হয় আৰু সেই অভিজ্ঞতাই যি উপলব্ধি দিয়ে সেয়ে জীৱন, সেয়ে সাহিত্য। জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়- যদিহে উপলব্ধি নাথাকে। জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে। মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে- যদিহে নাথাকে উপলব্ধি। সামাজিক বৈষম্য, মানুহে মানুহক কৰা উৎপীড়ন, নিষ্ঠুৰতা দেখি, অদৃষ্টৰ পৰিহাস দেখি, যদি নাকান্দিলো, আৰ্ত মানৱাত্মাৰ হাহাকাৰেই যদি শুনিবলৈ নিশিকিলো, মোৰ অন্তৰ যদি শোকত তিতি নাথাকিল, মোৰ কিবা উপলব্ধি হ'লনে? মই কেউকাষৰ সকলো তৰপৰ দুখত কান্দিব পাৰিব লাগিব, সহস্ৰজনৰ আনন্দত অন্তৰ উজাৰি হাঁহিব পাৰিব লাগিব, মোৰ দেহটো সত্য নহয়। আত্মা আৰু মনটোহে সত্য। মোৰ আত্মাৰ সামান্য পোহৰ যদি অনন্ত পোহৰৰ প্ৰতি উদ্বাউল হৈছে, মোৰ মন যদি মানৱাত্মাৰ মুক্তিৰ (বিবিধ যন্ত্ৰণাৰপৰা) কাৰণে উধাও হৈছে তাতেই মোৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা। মোৰ একোটা গীতৰ কলিয়ে যদি উচ্চস্তৰৰ অকণ পোহৰৰ বতৰা দিব পাৰে মাদকতাময় অকণ সুবাস বিলাব পাৰে, সামান্যৰ মাজতে থকা অসামান্যক চিনাব পাৰে, প্ৰকৃতিৰ মাজত থকা ৰহস্য আৰু ঐশ্বৰ্যৰ বাতৰি দিব পাৰে জীয়াই থকাটোকে ধন্য নকৰিবনে? আমি যেতিয়া জীয়াই থাকিবই লাগিব আহা, অৰ্থপূৰ্ণভাৱে, সমূহৰ সুখ-দুখ নিজৰ বুকুলৈ আনি জীয়াই থাকোঁ।
# জীৱন এক অনন্ত কবিতা- বুজাৰ-নুবুজাৰ, জোনাকৰ-ধুমুহাৰ, নোপোৱাৰ-পোৱাৰ, পাই হেৰুওৱাৰ, কোমলতাৰ, কঠিনতাৰ, পোহৰৰ, অন্ধকাৰৰ, নিসংগতাৰ, অসহায়তাৰ, সত্য উচ্চাৰণৰ, প্ৰতিজ্ঞাৰ, সৌন্দৰ্যৰ, স্বপ্নৰ, শোষণৰ, দগ্ধতাৰ, কাতৰতাৰ, আৰ্তনাদৰ, অশ্ৰৰ,......।
# যাৰ যি ক্ষেত্ৰ তেনেকৈয়ে কৰ্ম কৰা ,কৰ্ম চিনি পাবলৈ জ্ঞানৰো প্ৰয়োজন।ইন্দ্ৰিয়সমুহ বশলৈ আনা। তাৰদ্বাৰা মন জয় কৰা হ'ব। ইয়াৰ পিছত বুদ্ধি  উদ্ভাসিত  হ'ব। ইন্দ্ৰিয়তকৈ মন,মনতকৈ বুদ্ধি শ্ৰেষ্ঠ।কিন্তু সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা।আত্মাৰ শক্তিত বিশ্বাস কৰা সকলো সহজ হৈ পৰিব।
#জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়-যদিহে উপলব্ধি নাথাকে! জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে।মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে-যদিহে নাথাকে উপলদ্ধি।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫৬&lt;/ref&gt;
#জীৱন ক্ষণস্থায়ী, কীৰ্তি চিৰস্থায়ী।জীৱনৰ মাজতে মহাজীৱন বিচাৰি লোৱা।এতিয়া পঢ়া-শুনা কৰি নিজৰ নিজৰ নিজেই গঢ়িব লাগিব।অযথা সময় নষ্ট কৰিব নালাগে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯০&lt;/ref&gt;
#সঁচাকৈ ত্যাগত যিমান আনন্দ, ভোগত সিমান আনন্দ নাই।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা: ২০৯&lt;/ref&gt;
#প্ৰত্যেকৰপৰা প্ৰত্যেকলৈ ময়ে যেন এখন সাঁকো।আটাইৰে বেলেগ-বেলেগ দুখত ভগা বুকু ময়েই জোৰা লগাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰোঁ।নোহোৱাবোৰক হোৱা কৰাৰ, থকাবোৰক আৰু ওপৰলৈ নিয়াইতো মোৰ কাম।কাৰোবাক যদি সহায় কৰিবই নোৱাৰিলো মোৰ জীৱনৰনো অৰ্থ কি!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২১৫&lt;/ref&gt;
#পজিটিভ স্বপ্ন, পজিটিভ চিন্তা, পজিটিভ কল্পনা থাকিলেহে জীৱনলৈ আশা আহে, হতাশা আঁতৰি যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫২&lt;/ref&gt;
#মোৰ কাৰণে সকলো নহয়, সকলোৰে বাবে মই।মই জীয়াই থাকিম এটা সুদৃঢ় আৰু বলিষ্ঠ মনেৰে আৰু সকলো ভাল কাম ময়েই কৰি যাম।এই আদৰ্শই মোৰ জীৱন অধিকাৰ কৰিলে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯৬&lt;/ref&gt;
#জীৱনত কিমান সময় আমি এনেয়ে কটাও।কি কৰিব লাগে আমি তাকেই নাজানো।প্ৰকৃততে জীৱনটো কিছুমান মুহূৰ্ততহে জীয়াই থাকে।ভাল পথৰ নিৰ্দেশক পোৱাটো বৰ ডাঙৰ কথা।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩০৯&lt;/ref&gt;
#আমাৰ মাটিও নাই ঘৰো নাই।আছে আকাশজোৰা সৎ উদ্দেশ্য।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩৮০&lt;/ref&gt;
#স্মৃতিবোৰ যেনিবা ডালিমৰ গুটিহে। পকা ডালিম এটা ফালি পকা, পূৰঠ গুটিবোৰ ছিটিকি পৰাৰ দৰে স্মৃতিবোৰো ছিটিকি অ'ত-ত'ত পৰেগৈ। ডালিমৰ গুটিবোৰ ৰঙচুৱা বাখৰৰ দৰে লাগে। স্মৃতিবোৰ জলমল বাখৰৰ দৰেই।ই ৰেহা লগাই একাদিক্ৰমে নাহে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৮০&lt;/ref&gt;
#আনন্দয়ো যে মানুহৰ মনলৈ বিষাদ আনিব পাৰে তেওঁৰ কথা এষাৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি -'পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ দিনা যেতিয়া মোৰ ল'ৰাকেইটাই হাঁহি-ফুৰ্তি কৰি ঘৰলৈ আহে তেতিয়া মোৰ মনে ধৰে ইহঁতে পৰীক্ষাত পাছ কৰিলে,লগে লগে মোৰ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে।কাৰণ সিহঁতকতো এতিয়া ফলি-পুথি নতুনকৈ কিনি দিব লাগিব,টকা ক'ত পাম!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৯&lt;/ref&gt;
#মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনীৰ এই কথা খিনি কি যে মনোৰম, কি যে শান্তিদায়ক-'কোনোবাই তোমাক এচলু পানী দিলে, তুমি তেওঁক পেট ভৰাই খাবলৈ দিবা।কোনোবাই মৰমেৰে সৈতে সম্ভাষণ কৰিলে, তুমি মূৰ দোঁৱাই সম্ভাষণ জনাবা।কোনোবাই এটা পাই দি সহায় কৰিলে তেওঁক তুমি সোণৰ মোহৰ দি সদায় কৰিবা।তোমাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে তুমি তেওঁৰ বাবে নিজৰ জীৱন দিবলৈ পিছ নপৰিবা।জ্ঞানীলোকে কথা আৰু কামৰ সদায় মিল ৰাখে।সামান্য উপকাৰ কৰিলেও তেওঁক দহগুণ প্ৰত্যুপকাৰ কৰে। যি প্ৰকৃততে উচ্চ মনৰ মানুহ তেওঁ সকলোকে একে বুলি ভাবে আৰু উপকাৰ কৰি অপকাৰৰ প্ৰতিদান দিয়ে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৮১&lt;/ref&gt;
#মানুহ নীতিত থাকিলে একোৱে ভয় খুৱাব নোৱাৰে।শিৰ সদায় উচ্চ হৈ থাকে।শিৰ উচ্চ কৰি ৰাখিবলৈ শক্তি দিয়ে একমাত্ৰ সততাইহে।
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে।হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।
#ৰূপ সৰি পৰা দেহৰ প্ৰতিফলন আইনত চাবলৈ আমি ভয় কৰোঁ, কিন্তু সেয়াওতো সত্য। ব্যৰ্থতা অথবা মনৰ অসুখ সুন্দৰ আৱৰণেৰে কিমানদিন লুকুৱাই ৰখা যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৭৪&lt;/ref&gt;

== উত্‍স ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:নাৰী]]
[[শ্ৰেণী:গীতিকাৰ]]</text>
      <sha1>j423n16504e1wklgm27spkxujdcjil9</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27113</id>
      <parentid>27112</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:12:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:কবি]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27113</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="22627" sha1="nntdvgy7z6d23u1q7kchxag5ec748vz" xml:space="preserve">'''[[:w:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ|ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ]]''' ({{lang-en|Nirmalprabha Bordoloi}}; ১৯৩৩-২০০৪) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, [[:as:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়|গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়]]ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল। 'সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু' শীৰ্ষক কাব্য-সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। গৱেষণমূলক গ্ৰন্থ ‘শিৱ’, ‘দেৱী’ আৰু ‘সূৰ্য্য’ অসমীয়া সাহিত্যলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান৷

== উদ্ধৃতিসমূহ ==
# জীয়াই থাকিব জনাটোও এটা আৰ্টহে৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ&lt;/ref&gt;
# “প্ৰেম প্ৰেৰণাৰেই বৃহৎ বিশ্বৰ বিচিত্ৰ মানুহে তেওঁবিলাকৰ সমস্ত বিচ্ছিন্নতাৰ দ্বন্দ্বক অতিক্ৰম কৰি অবিৰোধেৰে একত্ৰে মিলিব পাৰে৷ ..... বিভিন্নতা আৰু বিচিত্ৰতাৰ মাজতেই ঐক্যৱদ্ধ মহৎ জীৱনৰ কাৰণে বিৰাটৰ সাধনা চলিব লাগিছে৷ বুজাবুজিয়েই হ’ব তাৰ মূলমন্ত্ৰ৷’’&lt;ref&gt;অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণত বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যা আৰু সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি, ডঃ অমল ৰাজখোৱা, মনপুৰ মৌচন্দা&lt;/ref&gt;
# ছোৱালী হ’ল কাৰণেই নিজস্ব অস্তিত্ব যেন একো থাকিবই নোৱাৰে৷ মাক-বাপেকৰ কেৱল যেন এক বোজা৷ তাৰ মূল কাৰণ নিশ্চয়কৈ আছিল মহিলাৰ পৰনিৰ্ভৰশীলতা৷ অক্ষম অৱস্থা৷&lt;ref&gt;বৰ্ণিল যাত্ৰা, দ্বি-ভাষিক পত্ৰিকা, পশ্চিম গুৱাহাটী শাখা লেখিকা সংস্থা, পৃ: নং,২১&lt;/ref&gt;
# অসমত ৰেডিঅ ষ্টেচন স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে অসমীয়া গীত ৰচক, সুৰ সংযোজক, গায়কসকলৰ কাৰণে এখন নতুন দুৱাৰ মুকলি হ’ল৷ সুৰত, ৰচনাত মৌলিকত্ব দেখুৱাবলৈ ই সুযোগ মুকলি কৰি দিলে৷&lt;ref&gt;ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত আৰু জীৱন ৰথ, ড° দিলীপ দত্ত, পৃ, নং, ৮২&lt;/ref&gt;
# এপাহ স্থলপদ্মৰ এদিনৰ জীয়া কাহিনী নাৰীৰ জীৱনৰ সৈতে একে৷ প্ৰহৰে প্ৰহৰে ৰূপৰ সলনি ঘটা স্থলপদ্মৰ দৰে নাৰী জীৱনৰো সঘন পৰিৱৰ্তন ঘটে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১১, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিয়া অসমীয়া সমাজৰ প্ৰাণময় উৎসৱ৷ গঞা সমাজৰ ৰং-ৰহইচৰ ৰহঘৰা৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ২৩, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# শুনা বা দেখা বস্তুৰ ওপৰত ভেটি কৰিয়েই মানুহৰ কল্পনাই সদায় গঢ় লয়৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ৫৯, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# লুইতপৰীয়া সাংস্কৃতিক প্ৰতীক বুলি বহাগ বিহু এইকাৰণেই ক’ব পাৰি যে বহাগ বিহুৰ গীত, নৃত্য, আচাৰ-অনুষ্ঠানে অসমীয়া মানহুৰহ জীৱন-যাত্ৰা আৰু জীৱনাদৰ্শন স্বৰূপাৰ্থত বহন কৰিছে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১২৫, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিজ্ঞান হৈছে কোনোবা এটা বিষয়ত গৱেষণা কৰি তাৰ সংযোজন(Synthesis), সম্বন্ধয়ীকৰণ(Co-ordination) আৰু সুশৃংখল( arrangement) কৰি বিষয়টোৰ ওপৰত এক বিশেষ জ্ঞান(special knowledge) আহৰণ কৰা৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নংল ২৫১, সাহিত্য প্ৰকাশ, ট্ৰিবিউন বিল্ডিংচ৷ ২০০৮&lt;/ref&gt;
# মোৰ সাহিত্য দায়বদ্ধ সাহিত্য৷ মোৰ দায়বদ্ধতা মোৰ বিবেকক একোৱে বন্দী কৰিব নোৱাৰে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১২৭, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
# সাহিত্যৰ জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সেইদৰে সাহিত্যিকৰো জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সাহিত্যিকৰ ধৰ্ম সদায় মানৱ ধৰ্ম৷ লিখিলেই গীত, লিখিলেই গল্প নহয়৷ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ নিটোল নিৰ্যাস হ’লেহে সাহিত্য৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১৩২, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে। হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।&lt;ref name=&quot;জীৱন জীৱন&quot;&gt;{{cite book | title=জীৱন জীৱন বৰ অনুপম | publisher=জ্যোতি প্ৰকাশন | author=ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ | year=২০০৪ | pages=২০১}}&lt;/ref&gt;


===জীৱন জীৱন বৰ অনুপম(আত্মজীৱনী)===

# চাবলৈ গ'লে সৃষ্টিধৰ্মী সাহিত্যত, উদাহৰণস্বৰূপে গীত আৰু কবিতাৰ কথাই কৈছোঁ, নিজৰ চেতন-অৱচেতন, মগ্নচেতনৰ তৰপবোৰেই জলছবিৰ দৰে উঠি আহে। দেখিলে, শুনিলে, পালে যিবোৰ অভিজ্ঞতা হয় আৰু সেই অভিজ্ঞতাই যি উপলব্ধি দিয়ে সেয়ে জীৱন, সেয়ে সাহিত্য। জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়- যদিহে উপলব্ধি নাথাকে। জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে। মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে- যদিহে নাথাকে উপলব্ধি। সামাজিক বৈষম্য, মানুহে মানুহক কৰা উৎপীড়ন, নিষ্ঠুৰতা দেখি, অদৃষ্টৰ পৰিহাস দেখি, যদি নাকান্দিলো, আৰ্ত মানৱাত্মাৰ হাহাকাৰেই যদি শুনিবলৈ নিশিকিলো, মোৰ অন্তৰ যদি শোকত তিতি নাথাকিল, মোৰ কিবা উপলব্ধি হ'লনে? মই কেউকাষৰ সকলো তৰপৰ দুখত কান্দিব পাৰিব লাগিব, সহস্ৰজনৰ আনন্দত অন্তৰ উজাৰি হাঁহিব পাৰিব লাগিব, মোৰ দেহটো সত্য নহয়। আত্মা আৰু মনটোহে সত্য। মোৰ আত্মাৰ সামান্য পোহৰ যদি অনন্ত পোহৰৰ প্ৰতি উদ্বাউল হৈছে, মোৰ মন যদি মানৱাত্মাৰ মুক্তিৰ (বিবিধ যন্ত্ৰণাৰপৰা) কাৰণে উধাও হৈছে তাতেই মোৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা। মোৰ একোটা গীতৰ কলিয়ে যদি উচ্চস্তৰৰ অকণ পোহৰৰ বতৰা দিব পাৰে মাদকতাময় অকণ সুবাস বিলাব পাৰে, সামান্যৰ মাজতে থকা অসামান্যক চিনাব পাৰে, প্ৰকৃতিৰ মাজত থকা ৰহস্য আৰু ঐশ্বৰ্যৰ বাতৰি দিব পাৰে জীয়াই থকাটোকে ধন্য নকৰিবনে? আমি যেতিয়া জীয়াই থাকিবই লাগিব আহা, অৰ্থপূৰ্ণভাৱে, সমূহৰ সুখ-দুখ নিজৰ বুকুলৈ আনি জীয়াই থাকোঁ।
# জীৱন এক অনন্ত কবিতা- বুজাৰ-নুবুজাৰ, জোনাকৰ-ধুমুহাৰ, নোপোৱাৰ-পোৱাৰ, পাই হেৰুওৱাৰ, কোমলতাৰ, কঠিনতাৰ, পোহৰৰ, অন্ধকাৰৰ, নিসংগতাৰ, অসহায়তাৰ, সত্য উচ্চাৰণৰ, প্ৰতিজ্ঞাৰ, সৌন্দৰ্যৰ, স্বপ্নৰ, শোষণৰ, দগ্ধতাৰ, কাতৰতাৰ, আৰ্তনাদৰ, অশ্ৰৰ,......।
# যাৰ যি ক্ষেত্ৰ তেনেকৈয়ে কৰ্ম কৰা ,কৰ্ম চিনি পাবলৈ জ্ঞানৰো প্ৰয়োজন।ইন্দ্ৰিয়সমুহ বশলৈ আনা। তাৰদ্বাৰা মন জয় কৰা হ'ব। ইয়াৰ পিছত বুদ্ধি  উদ্ভাসিত  হ'ব। ইন্দ্ৰিয়তকৈ মন,মনতকৈ বুদ্ধি শ্ৰেষ্ঠ।কিন্তু সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা।আত্মাৰ শক্তিত বিশ্বাস কৰা সকলো সহজ হৈ পৰিব।
#জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়-যদিহে উপলব্ধি নাথাকে! জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে।মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে-যদিহে নাথাকে উপলদ্ধি।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫৬&lt;/ref&gt;
#জীৱন ক্ষণস্থায়ী, কীৰ্তি চিৰস্থায়ী।জীৱনৰ মাজতে মহাজীৱন বিচাৰি লোৱা।এতিয়া পঢ়া-শুনা কৰি নিজৰ নিজৰ নিজেই গঢ়িব লাগিব।অযথা সময় নষ্ট কৰিব নালাগে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯০&lt;/ref&gt;
#সঁচাকৈ ত্যাগত যিমান আনন্দ, ভোগত সিমান আনন্দ নাই।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা: ২০৯&lt;/ref&gt;
#প্ৰত্যেকৰপৰা প্ৰত্যেকলৈ ময়ে যেন এখন সাঁকো।আটাইৰে বেলেগ-বেলেগ দুখত ভগা বুকু ময়েই জোৰা লগাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰোঁ।নোহোৱাবোৰক হোৱা কৰাৰ, থকাবোৰক আৰু ওপৰলৈ নিয়াইতো মোৰ কাম।কাৰোবাক যদি সহায় কৰিবই নোৱাৰিলো মোৰ জীৱনৰনো অৰ্থ কি!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২১৫&lt;/ref&gt;
#পজিটিভ স্বপ্ন, পজিটিভ চিন্তা, পজিটিভ কল্পনা থাকিলেহে জীৱনলৈ আশা আহে, হতাশা আঁতৰি যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫২&lt;/ref&gt;
#মোৰ কাৰণে সকলো নহয়, সকলোৰে বাবে মই।মই জীয়াই থাকিম এটা সুদৃঢ় আৰু বলিষ্ঠ মনেৰে আৰু সকলো ভাল কাম ময়েই কৰি যাম।এই আদৰ্শই মোৰ জীৱন অধিকাৰ কৰিলে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯৬&lt;/ref&gt;
#জীৱনত কিমান সময় আমি এনেয়ে কটাও।কি কৰিব লাগে আমি তাকেই নাজানো।প্ৰকৃততে জীৱনটো কিছুমান মুহূৰ্ততহে জীয়াই থাকে।ভাল পথৰ নিৰ্দেশক পোৱাটো বৰ ডাঙৰ কথা।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩০৯&lt;/ref&gt;
#আমাৰ মাটিও নাই ঘৰো নাই।আছে আকাশজোৰা সৎ উদ্দেশ্য।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩৮০&lt;/ref&gt;
#স্মৃতিবোৰ যেনিবা ডালিমৰ গুটিহে। পকা ডালিম এটা ফালি পকা, পূৰঠ গুটিবোৰ ছিটিকি পৰাৰ দৰে স্মৃতিবোৰো ছিটিকি অ'ত-ত'ত পৰেগৈ। ডালিমৰ গুটিবোৰ ৰঙচুৱা বাখৰৰ দৰে লাগে। স্মৃতিবোৰ জলমল বাখৰৰ দৰেই।ই ৰেহা লগাই একাদিক্ৰমে নাহে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৮০&lt;/ref&gt;
#আনন্দয়ো যে মানুহৰ মনলৈ বিষাদ আনিব পাৰে তেওঁৰ কথা এষাৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি -'পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ দিনা যেতিয়া মোৰ ল'ৰাকেইটাই হাঁহি-ফুৰ্তি কৰি ঘৰলৈ আহে তেতিয়া মোৰ মনে ধৰে ইহঁতে পৰীক্ষাত পাছ কৰিলে,লগে লগে মোৰ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে।কাৰণ সিহঁতকতো এতিয়া ফলি-পুথি নতুনকৈ কিনি দিব লাগিব,টকা ক'ত পাম!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৯&lt;/ref&gt;
#মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনীৰ এই কথা খিনি কি যে মনোৰম, কি যে শান্তিদায়ক-'কোনোবাই তোমাক এচলু পানী দিলে, তুমি তেওঁক পেট ভৰাই খাবলৈ দিবা।কোনোবাই মৰমেৰে সৈতে সম্ভাষণ কৰিলে, তুমি মূৰ দোঁৱাই সম্ভাষণ জনাবা।কোনোবাই এটা পাই দি সহায় কৰিলে তেওঁক তুমি সোণৰ মোহৰ দি সদায় কৰিবা।তোমাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে তুমি তেওঁৰ বাবে নিজৰ জীৱন দিবলৈ পিছ নপৰিবা।জ্ঞানীলোকে কথা আৰু কামৰ সদায় মিল ৰাখে।সামান্য উপকাৰ কৰিলেও তেওঁক দহগুণ প্ৰত্যুপকাৰ কৰে। যি প্ৰকৃততে উচ্চ মনৰ মানুহ তেওঁ সকলোকে একে বুলি ভাবে আৰু উপকাৰ কৰি অপকাৰৰ প্ৰতিদান দিয়ে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৮১&lt;/ref&gt;
#মানুহ নীতিত থাকিলে একোৱে ভয় খুৱাব নোৱাৰে।শিৰ সদায় উচ্চ হৈ থাকে।শিৰ উচ্চ কৰি ৰাখিবলৈ শক্তি দিয়ে একমাত্ৰ সততাইহে।
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে।হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।
#ৰূপ সৰি পৰা দেহৰ প্ৰতিফলন আইনত চাবলৈ আমি ভয় কৰোঁ, কিন্তু সেয়াওতো সত্য। ব্যৰ্থতা অথবা মনৰ অসুখ সুন্দৰ আৱৰণেৰে কিমানদিন লুকুৱাই ৰখা যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৭৪&lt;/ref&gt;

== উত্‍স ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:নাৰী]]
[[শ্ৰেণী:গীতিকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]</text>
      <sha1>nntdvgy7z6d23u1q7kchxag5ec748vz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27114</id>
      <parentid>27113</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:12:45Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:লোকসংস্কৃতিৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27114</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="22687" sha1="sd2ua5t7cfdim51qwutvn2liehlp89o" xml:space="preserve">'''[[:w:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ|ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ]]''' ({{lang-en|Nirmalprabha Bordoloi}}; ১৯৩৩-২০০৪) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, [[:as:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়|গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়]]ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল। 'সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু' শীৰ্ষক কাব্য-সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। গৱেষণমূলক গ্ৰন্থ ‘শিৱ’, ‘দেৱী’ আৰু ‘সূৰ্য্য’ অসমীয়া সাহিত্যলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান৷

== উদ্ধৃতিসমূহ ==
# জীয়াই থাকিব জনাটোও এটা আৰ্টহে৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ&lt;/ref&gt;
# “প্ৰেম প্ৰেৰণাৰেই বৃহৎ বিশ্বৰ বিচিত্ৰ মানুহে তেওঁবিলাকৰ সমস্ত বিচ্ছিন্নতাৰ দ্বন্দ্বক অতিক্ৰম কৰি অবিৰোধেৰে একত্ৰে মিলিব পাৰে৷ ..... বিভিন্নতা আৰু বিচিত্ৰতাৰ মাজতেই ঐক্যৱদ্ধ মহৎ জীৱনৰ কাৰণে বিৰাটৰ সাধনা চলিব লাগিছে৷ বুজাবুজিয়েই হ’ব তাৰ মূলমন্ত্ৰ৷’’&lt;ref&gt;অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণত বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যা আৰু সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি, ডঃ অমল ৰাজখোৱা, মনপুৰ মৌচন্দা&lt;/ref&gt;
# ছোৱালী হ’ল কাৰণেই নিজস্ব অস্তিত্ব যেন একো থাকিবই নোৱাৰে৷ মাক-বাপেকৰ কেৱল যেন এক বোজা৷ তাৰ মূল কাৰণ নিশ্চয়কৈ আছিল মহিলাৰ পৰনিৰ্ভৰশীলতা৷ অক্ষম অৱস্থা৷&lt;ref&gt;বৰ্ণিল যাত্ৰা, দ্বি-ভাষিক পত্ৰিকা, পশ্চিম গুৱাহাটী শাখা লেখিকা সংস্থা, পৃ: নং,২১&lt;/ref&gt;
# অসমত ৰেডিঅ ষ্টেচন স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে অসমীয়া গীত ৰচক, সুৰ সংযোজক, গায়কসকলৰ কাৰণে এখন নতুন দুৱাৰ মুকলি হ’ল৷ সুৰত, ৰচনাত মৌলিকত্ব দেখুৱাবলৈ ই সুযোগ মুকলি কৰি দিলে৷&lt;ref&gt;ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত আৰু জীৱন ৰথ, ড° দিলীপ দত্ত, পৃ, নং, ৮২&lt;/ref&gt;
# এপাহ স্থলপদ্মৰ এদিনৰ জীয়া কাহিনী নাৰীৰ জীৱনৰ সৈতে একে৷ প্ৰহৰে প্ৰহৰে ৰূপৰ সলনি ঘটা স্থলপদ্মৰ দৰে নাৰী জীৱনৰো সঘন পৰিৱৰ্তন ঘটে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১১, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিয়া অসমীয়া সমাজৰ প্ৰাণময় উৎসৱ৷ গঞা সমাজৰ ৰং-ৰহইচৰ ৰহঘৰা৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ২৩, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# শুনা বা দেখা বস্তুৰ ওপৰত ভেটি কৰিয়েই মানুহৰ কল্পনাই সদায় গঢ় লয়৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ৫৯, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# লুইতপৰীয়া সাংস্কৃতিক প্ৰতীক বুলি বহাগ বিহু এইকাৰণেই ক’ব পাৰি যে বহাগ বিহুৰ গীত, নৃত্য, আচাৰ-অনুষ্ঠানে অসমীয়া মানহুৰহ জীৱন-যাত্ৰা আৰু জীৱনাদৰ্শন স্বৰূপাৰ্থত বহন কৰিছে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১২৫, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিজ্ঞান হৈছে কোনোবা এটা বিষয়ত গৱেষণা কৰি তাৰ সংযোজন(Synthesis), সম্বন্ধয়ীকৰণ(Co-ordination) আৰু সুশৃংখল( arrangement) কৰি বিষয়টোৰ ওপৰত এক বিশেষ জ্ঞান(special knowledge) আহৰণ কৰা৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নংল ২৫১, সাহিত্য প্ৰকাশ, ট্ৰিবিউন বিল্ডিংচ৷ ২০০৮&lt;/ref&gt;
# মোৰ সাহিত্য দায়বদ্ধ সাহিত্য৷ মোৰ দায়বদ্ধতা মোৰ বিবেকক একোৱে বন্দী কৰিব নোৱাৰে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১২৭, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
# সাহিত্যৰ জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সেইদৰে সাহিত্যিকৰো জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সাহিত্যিকৰ ধৰ্ম সদায় মানৱ ধৰ্ম৷ লিখিলেই গীত, লিখিলেই গল্প নহয়৷ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ নিটোল নিৰ্যাস হ’লেহে সাহিত্য৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১৩২, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে। হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।&lt;ref name=&quot;জীৱন জীৱন&quot;&gt;{{cite book | title=জীৱন জীৱন বৰ অনুপম | publisher=জ্যোতি প্ৰকাশন | author=ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ | year=২০০৪ | pages=২০১}}&lt;/ref&gt;


===জীৱন জীৱন বৰ অনুপম(আত্মজীৱনী)===

# চাবলৈ গ'লে সৃষ্টিধৰ্মী সাহিত্যত, উদাহৰণস্বৰূপে গীত আৰু কবিতাৰ কথাই কৈছোঁ, নিজৰ চেতন-অৱচেতন, মগ্নচেতনৰ তৰপবোৰেই জলছবিৰ দৰে উঠি আহে। দেখিলে, শুনিলে, পালে যিবোৰ অভিজ্ঞতা হয় আৰু সেই অভিজ্ঞতাই যি উপলব্ধি দিয়ে সেয়ে জীৱন, সেয়ে সাহিত্য। জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়- যদিহে উপলব্ধি নাথাকে। জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে। মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে- যদিহে নাথাকে উপলব্ধি। সামাজিক বৈষম্য, মানুহে মানুহক কৰা উৎপীড়ন, নিষ্ঠুৰতা দেখি, অদৃষ্টৰ পৰিহাস দেখি, যদি নাকান্দিলো, আৰ্ত মানৱাত্মাৰ হাহাকাৰেই যদি শুনিবলৈ নিশিকিলো, মোৰ অন্তৰ যদি শোকত তিতি নাথাকিল, মোৰ কিবা উপলব্ধি হ'লনে? মই কেউকাষৰ সকলো তৰপৰ দুখত কান্দিব পাৰিব লাগিব, সহস্ৰজনৰ আনন্দত অন্তৰ উজাৰি হাঁহিব পাৰিব লাগিব, মোৰ দেহটো সত্য নহয়। আত্মা আৰু মনটোহে সত্য। মোৰ আত্মাৰ সামান্য পোহৰ যদি অনন্ত পোহৰৰ প্ৰতি উদ্বাউল হৈছে, মোৰ মন যদি মানৱাত্মাৰ মুক্তিৰ (বিবিধ যন্ত্ৰণাৰপৰা) কাৰণে উধাও হৈছে তাতেই মোৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা। মোৰ একোটা গীতৰ কলিয়ে যদি উচ্চস্তৰৰ অকণ পোহৰৰ বতৰা দিব পাৰে মাদকতাময় অকণ সুবাস বিলাব পাৰে, সামান্যৰ মাজতে থকা অসামান্যক চিনাব পাৰে, প্ৰকৃতিৰ মাজত থকা ৰহস্য আৰু ঐশ্বৰ্যৰ বাতৰি দিব পাৰে জীয়াই থকাটোকে ধন্য নকৰিবনে? আমি যেতিয়া জীয়াই থাকিবই লাগিব আহা, অৰ্থপূৰ্ণভাৱে, সমূহৰ সুখ-দুখ নিজৰ বুকুলৈ আনি জীয়াই থাকোঁ।
# জীৱন এক অনন্ত কবিতা- বুজাৰ-নুবুজাৰ, জোনাকৰ-ধুমুহাৰ, নোপোৱাৰ-পোৱাৰ, পাই হেৰুওৱাৰ, কোমলতাৰ, কঠিনতাৰ, পোহৰৰ, অন্ধকাৰৰ, নিসংগতাৰ, অসহায়তাৰ, সত্য উচ্চাৰণৰ, প্ৰতিজ্ঞাৰ, সৌন্দৰ্যৰ, স্বপ্নৰ, শোষণৰ, দগ্ধতাৰ, কাতৰতাৰ, আৰ্তনাদৰ, অশ্ৰৰ,......।
# যাৰ যি ক্ষেত্ৰ তেনেকৈয়ে কৰ্ম কৰা ,কৰ্ম চিনি পাবলৈ জ্ঞানৰো প্ৰয়োজন।ইন্দ্ৰিয়সমুহ বশলৈ আনা। তাৰদ্বাৰা মন জয় কৰা হ'ব। ইয়াৰ পিছত বুদ্ধি  উদ্ভাসিত  হ'ব। ইন্দ্ৰিয়তকৈ মন,মনতকৈ বুদ্ধি শ্ৰেষ্ঠ।কিন্তু সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা।আত্মাৰ শক্তিত বিশ্বাস কৰা সকলো সহজ হৈ পৰিব।
#জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়-যদিহে উপলব্ধি নাথাকে! জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে।মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে-যদিহে নাথাকে উপলদ্ধি।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫৬&lt;/ref&gt;
#জীৱন ক্ষণস্থায়ী, কীৰ্তি চিৰস্থায়ী।জীৱনৰ মাজতে মহাজীৱন বিচাৰি লোৱা।এতিয়া পঢ়া-শুনা কৰি নিজৰ নিজৰ নিজেই গঢ়িব লাগিব।অযথা সময় নষ্ট কৰিব নালাগে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯০&lt;/ref&gt;
#সঁচাকৈ ত্যাগত যিমান আনন্দ, ভোগত সিমান আনন্দ নাই।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা: ২০৯&lt;/ref&gt;
#প্ৰত্যেকৰপৰা প্ৰত্যেকলৈ ময়ে যেন এখন সাঁকো।আটাইৰে বেলেগ-বেলেগ দুখত ভগা বুকু ময়েই জোৰা লগাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰোঁ।নোহোৱাবোৰক হোৱা কৰাৰ, থকাবোৰক আৰু ওপৰলৈ নিয়াইতো মোৰ কাম।কাৰোবাক যদি সহায় কৰিবই নোৱাৰিলো মোৰ জীৱনৰনো অৰ্থ কি!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২১৫&lt;/ref&gt;
#পজিটিভ স্বপ্ন, পজিটিভ চিন্তা, পজিটিভ কল্পনা থাকিলেহে জীৱনলৈ আশা আহে, হতাশা আঁতৰি যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫২&lt;/ref&gt;
#মোৰ কাৰণে সকলো নহয়, সকলোৰে বাবে মই।মই জীয়াই থাকিম এটা সুদৃঢ় আৰু বলিষ্ঠ মনেৰে আৰু সকলো ভাল কাম ময়েই কৰি যাম।এই আদৰ্শই মোৰ জীৱন অধিকাৰ কৰিলে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯৬&lt;/ref&gt;
#জীৱনত কিমান সময় আমি এনেয়ে কটাও।কি কৰিব লাগে আমি তাকেই নাজানো।প্ৰকৃততে জীৱনটো কিছুমান মুহূৰ্ততহে জীয়াই থাকে।ভাল পথৰ নিৰ্দেশক পোৱাটো বৰ ডাঙৰ কথা।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩০৯&lt;/ref&gt;
#আমাৰ মাটিও নাই ঘৰো নাই।আছে আকাশজোৰা সৎ উদ্দেশ্য।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩৮০&lt;/ref&gt;
#স্মৃতিবোৰ যেনিবা ডালিমৰ গুটিহে। পকা ডালিম এটা ফালি পকা, পূৰঠ গুটিবোৰ ছিটিকি পৰাৰ দৰে স্মৃতিবোৰো ছিটিকি অ'ত-ত'ত পৰেগৈ। ডালিমৰ গুটিবোৰ ৰঙচুৱা বাখৰৰ দৰে লাগে। স্মৃতিবোৰ জলমল বাখৰৰ দৰেই।ই ৰেহা লগাই একাদিক্ৰমে নাহে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৮০&lt;/ref&gt;
#আনন্দয়ো যে মানুহৰ মনলৈ বিষাদ আনিব পাৰে তেওঁৰ কথা এষাৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি -'পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ দিনা যেতিয়া মোৰ ল'ৰাকেইটাই হাঁহি-ফুৰ্তি কৰি ঘৰলৈ আহে তেতিয়া মোৰ মনে ধৰে ইহঁতে পৰীক্ষাত পাছ কৰিলে,লগে লগে মোৰ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে।কাৰণ সিহঁতকতো এতিয়া ফলি-পুথি নতুনকৈ কিনি দিব লাগিব,টকা ক'ত পাম!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৯&lt;/ref&gt;
#মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনীৰ এই কথা খিনি কি যে মনোৰম, কি যে শান্তিদায়ক-'কোনোবাই তোমাক এচলু পানী দিলে, তুমি তেওঁক পেট ভৰাই খাবলৈ দিবা।কোনোবাই মৰমেৰে সৈতে সম্ভাষণ কৰিলে, তুমি মূৰ দোঁৱাই সম্ভাষণ জনাবা।কোনোবাই এটা পাই দি সহায় কৰিলে তেওঁক তুমি সোণৰ মোহৰ দি সদায় কৰিবা।তোমাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে তুমি তেওঁৰ বাবে নিজৰ জীৱন দিবলৈ পিছ নপৰিবা।জ্ঞানীলোকে কথা আৰু কামৰ সদায় মিল ৰাখে।সামান্য উপকাৰ কৰিলেও তেওঁক দহগুণ প্ৰত্যুপকাৰ কৰে। যি প্ৰকৃততে উচ্চ মনৰ মানুহ তেওঁ সকলোকে একে বুলি ভাবে আৰু উপকাৰ কৰি অপকাৰৰ প্ৰতিদান দিয়ে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৮১&lt;/ref&gt;
#মানুহ নীতিত থাকিলে একোৱে ভয় খুৱাব নোৱাৰে।শিৰ সদায় উচ্চ হৈ থাকে।শিৰ উচ্চ কৰি ৰাখিবলৈ শক্তি দিয়ে একমাত্ৰ সততাইহে।
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে।হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।
#ৰূপ সৰি পৰা দেহৰ প্ৰতিফলন আইনত চাবলৈ আমি ভয় কৰোঁ, কিন্তু সেয়াওতো সত্য। ব্যৰ্থতা অথবা মনৰ অসুখ সুন্দৰ আৱৰণেৰে কিমানদিন লুকুৱাই ৰখা যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৭৪&lt;/ref&gt;

== উত্‍স ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:নাৰী]]
[[শ্ৰেণী:গীতিকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]
[[শ্ৰেণী:লোকসংস্কৃতিৰ]]</text>
      <sha1>sd2ua5t7cfdim51qwutvn2liehlp89o</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27115</id>
      <parentid>27114</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:12:55Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>removed [[Category:লোকসংস্কৃতিৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27115</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="22627" sha1="nntdvgy7z6d23u1q7kchxag5ec748vz" xml:space="preserve">'''[[:w:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ|ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ]]''' ({{lang-en|Nirmalprabha Bordoloi}}; ১৯৩৩-২০০৪) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, [[:as:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়|গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়]]ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল। 'সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু' শীৰ্ষক কাব্য-সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। গৱেষণমূলক গ্ৰন্থ ‘শিৱ’, ‘দেৱী’ আৰু ‘সূৰ্য্য’ অসমীয়া সাহিত্যলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান৷

== উদ্ধৃতিসমূহ ==
# জীয়াই থাকিব জনাটোও এটা আৰ্টহে৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ&lt;/ref&gt;
# “প্ৰেম প্ৰেৰণাৰেই বৃহৎ বিশ্বৰ বিচিত্ৰ মানুহে তেওঁবিলাকৰ সমস্ত বিচ্ছিন্নতাৰ দ্বন্দ্বক অতিক্ৰম কৰি অবিৰোধেৰে একত্ৰে মিলিব পাৰে৷ ..... বিভিন্নতা আৰু বিচিত্ৰতাৰ মাজতেই ঐক্যৱদ্ধ মহৎ জীৱনৰ কাৰণে বিৰাটৰ সাধনা চলিব লাগিছে৷ বুজাবুজিয়েই হ’ব তাৰ মূলমন্ত্ৰ৷’’&lt;ref&gt;অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণত বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যা আৰু সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি, ডঃ অমল ৰাজখোৱা, মনপুৰ মৌচন্দা&lt;/ref&gt;
# ছোৱালী হ’ল কাৰণেই নিজস্ব অস্তিত্ব যেন একো থাকিবই নোৱাৰে৷ মাক-বাপেকৰ কেৱল যেন এক বোজা৷ তাৰ মূল কাৰণ নিশ্চয়কৈ আছিল মহিলাৰ পৰনিৰ্ভৰশীলতা৷ অক্ষম অৱস্থা৷&lt;ref&gt;বৰ্ণিল যাত্ৰা, দ্বি-ভাষিক পত্ৰিকা, পশ্চিম গুৱাহাটী শাখা লেখিকা সংস্থা, পৃ: নং,২১&lt;/ref&gt;
# অসমত ৰেডিঅ ষ্টেচন স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে অসমীয়া গীত ৰচক, সুৰ সংযোজক, গায়কসকলৰ কাৰণে এখন নতুন দুৱাৰ মুকলি হ’ল৷ সুৰত, ৰচনাত মৌলিকত্ব দেখুৱাবলৈ ই সুযোগ মুকলি কৰি দিলে৷&lt;ref&gt;ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত আৰু জীৱন ৰথ, ড° দিলীপ দত্ত, পৃ, নং, ৮২&lt;/ref&gt;
# এপাহ স্থলপদ্মৰ এদিনৰ জীয়া কাহিনী নাৰীৰ জীৱনৰ সৈতে একে৷ প্ৰহৰে প্ৰহৰে ৰূপৰ সলনি ঘটা স্থলপদ্মৰ দৰে নাৰী জীৱনৰো সঘন পৰিৱৰ্তন ঘটে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১১, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিয়া অসমীয়া সমাজৰ প্ৰাণময় উৎসৱ৷ গঞা সমাজৰ ৰং-ৰহইচৰ ৰহঘৰা৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ২৩, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# শুনা বা দেখা বস্তুৰ ওপৰত ভেটি কৰিয়েই মানুহৰ কল্পনাই সদায় গঢ় লয়৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ৫৯, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# লুইতপৰীয়া সাংস্কৃতিক প্ৰতীক বুলি বহাগ বিহু এইকাৰণেই ক’ব পাৰি যে বহাগ বিহুৰ গীত, নৃত্য, আচাৰ-অনুষ্ঠানে অসমীয়া মানহুৰহ জীৱন-যাত্ৰা আৰু জীৱনাদৰ্শন স্বৰূপাৰ্থত বহন কৰিছে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১২৫, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিজ্ঞান হৈছে কোনোবা এটা বিষয়ত গৱেষণা কৰি তাৰ সংযোজন(Synthesis), সম্বন্ধয়ীকৰণ(Co-ordination) আৰু সুশৃংখল( arrangement) কৰি বিষয়টোৰ ওপৰত এক বিশেষ জ্ঞান(special knowledge) আহৰণ কৰা৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নংল ২৫১, সাহিত্য প্ৰকাশ, ট্ৰিবিউন বিল্ডিংচ৷ ২০০৮&lt;/ref&gt;
# মোৰ সাহিত্য দায়বদ্ধ সাহিত্য৷ মোৰ দায়বদ্ধতা মোৰ বিবেকক একোৱে বন্দী কৰিব নোৱাৰে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১২৭, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
# সাহিত্যৰ জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সেইদৰে সাহিত্যিকৰো জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সাহিত্যিকৰ ধৰ্ম সদায় মানৱ ধৰ্ম৷ লিখিলেই গীত, লিখিলেই গল্প নহয়৷ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ নিটোল নিৰ্যাস হ’লেহে সাহিত্য৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১৩২, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে। হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।&lt;ref name=&quot;জীৱন জীৱন&quot;&gt;{{cite book | title=জীৱন জীৱন বৰ অনুপম | publisher=জ্যোতি প্ৰকাশন | author=ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ | year=২০০৪ | pages=২০১}}&lt;/ref&gt;


===জীৱন জীৱন বৰ অনুপম(আত্মজীৱনী)===

# চাবলৈ গ'লে সৃষ্টিধৰ্মী সাহিত্যত, উদাহৰণস্বৰূপে গীত আৰু কবিতাৰ কথাই কৈছোঁ, নিজৰ চেতন-অৱচেতন, মগ্নচেতনৰ তৰপবোৰেই জলছবিৰ দৰে উঠি আহে। দেখিলে, শুনিলে, পালে যিবোৰ অভিজ্ঞতা হয় আৰু সেই অভিজ্ঞতাই যি উপলব্ধি দিয়ে সেয়ে জীৱন, সেয়ে সাহিত্য। জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়- যদিহে উপলব্ধি নাথাকে। জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে। মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে- যদিহে নাথাকে উপলব্ধি। সামাজিক বৈষম্য, মানুহে মানুহক কৰা উৎপীড়ন, নিষ্ঠুৰতা দেখি, অদৃষ্টৰ পৰিহাস দেখি, যদি নাকান্দিলো, আৰ্ত মানৱাত্মাৰ হাহাকাৰেই যদি শুনিবলৈ নিশিকিলো, মোৰ অন্তৰ যদি শোকত তিতি নাথাকিল, মোৰ কিবা উপলব্ধি হ'লনে? মই কেউকাষৰ সকলো তৰপৰ দুখত কান্দিব পাৰিব লাগিব, সহস্ৰজনৰ আনন্দত অন্তৰ উজাৰি হাঁহিব পাৰিব লাগিব, মোৰ দেহটো সত্য নহয়। আত্মা আৰু মনটোহে সত্য। মোৰ আত্মাৰ সামান্য পোহৰ যদি অনন্ত পোহৰৰ প্ৰতি উদ্বাউল হৈছে, মোৰ মন যদি মানৱাত্মাৰ মুক্তিৰ (বিবিধ যন্ত্ৰণাৰপৰা) কাৰণে উধাও হৈছে তাতেই মোৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা। মোৰ একোটা গীতৰ কলিয়ে যদি উচ্চস্তৰৰ অকণ পোহৰৰ বতৰা দিব পাৰে মাদকতাময় অকণ সুবাস বিলাব পাৰে, সামান্যৰ মাজতে থকা অসামান্যক চিনাব পাৰে, প্ৰকৃতিৰ মাজত থকা ৰহস্য আৰু ঐশ্বৰ্যৰ বাতৰি দিব পাৰে জীয়াই থকাটোকে ধন্য নকৰিবনে? আমি যেতিয়া জীয়াই থাকিবই লাগিব আহা, অৰ্থপূৰ্ণভাৱে, সমূহৰ সুখ-দুখ নিজৰ বুকুলৈ আনি জীয়াই থাকোঁ।
# জীৱন এক অনন্ত কবিতা- বুজাৰ-নুবুজাৰ, জোনাকৰ-ধুমুহাৰ, নোপোৱাৰ-পোৱাৰ, পাই হেৰুওৱাৰ, কোমলতাৰ, কঠিনতাৰ, পোহৰৰ, অন্ধকাৰৰ, নিসংগতাৰ, অসহায়তাৰ, সত্য উচ্চাৰণৰ, প্ৰতিজ্ঞাৰ, সৌন্দৰ্যৰ, স্বপ্নৰ, শোষণৰ, দগ্ধতাৰ, কাতৰতাৰ, আৰ্তনাদৰ, অশ্ৰৰ,......।
# যাৰ যি ক্ষেত্ৰ তেনেকৈয়ে কৰ্ম কৰা ,কৰ্ম চিনি পাবলৈ জ্ঞানৰো প্ৰয়োজন।ইন্দ্ৰিয়সমুহ বশলৈ আনা। তাৰদ্বাৰা মন জয় কৰা হ'ব। ইয়াৰ পিছত বুদ্ধি  উদ্ভাসিত  হ'ব। ইন্দ্ৰিয়তকৈ মন,মনতকৈ বুদ্ধি শ্ৰেষ্ঠ।কিন্তু সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা।আত্মাৰ শক্তিত বিশ্বাস কৰা সকলো সহজ হৈ পৰিব।
#জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়-যদিহে উপলব্ধি নাথাকে! জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে।মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে-যদিহে নাথাকে উপলদ্ধি।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫৬&lt;/ref&gt;
#জীৱন ক্ষণস্থায়ী, কীৰ্তি চিৰস্থায়ী।জীৱনৰ মাজতে মহাজীৱন বিচাৰি লোৱা।এতিয়া পঢ়া-শুনা কৰি নিজৰ নিজৰ নিজেই গঢ়িব লাগিব।অযথা সময় নষ্ট কৰিব নালাগে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯০&lt;/ref&gt;
#সঁচাকৈ ত্যাগত যিমান আনন্দ, ভোগত সিমান আনন্দ নাই।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা: ২০৯&lt;/ref&gt;
#প্ৰত্যেকৰপৰা প্ৰত্যেকলৈ ময়ে যেন এখন সাঁকো।আটাইৰে বেলেগ-বেলেগ দুখত ভগা বুকু ময়েই জোৰা লগাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰোঁ।নোহোৱাবোৰক হোৱা কৰাৰ, থকাবোৰক আৰু ওপৰলৈ নিয়াইতো মোৰ কাম।কাৰোবাক যদি সহায় কৰিবই নোৱাৰিলো মোৰ জীৱনৰনো অৰ্থ কি!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২১৫&lt;/ref&gt;
#পজিটিভ স্বপ্ন, পজিটিভ চিন্তা, পজিটিভ কল্পনা থাকিলেহে জীৱনলৈ আশা আহে, হতাশা আঁতৰি যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫২&lt;/ref&gt;
#মোৰ কাৰণে সকলো নহয়, সকলোৰে বাবে মই।মই জীয়াই থাকিম এটা সুদৃঢ় আৰু বলিষ্ঠ মনেৰে আৰু সকলো ভাল কাম ময়েই কৰি যাম।এই আদৰ্শই মোৰ জীৱন অধিকাৰ কৰিলে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯৬&lt;/ref&gt;
#জীৱনত কিমান সময় আমি এনেয়ে কটাও।কি কৰিব লাগে আমি তাকেই নাজানো।প্ৰকৃততে জীৱনটো কিছুমান মুহূৰ্ততহে জীয়াই থাকে।ভাল পথৰ নিৰ্দেশক পোৱাটো বৰ ডাঙৰ কথা।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩০৯&lt;/ref&gt;
#আমাৰ মাটিও নাই ঘৰো নাই।আছে আকাশজোৰা সৎ উদ্দেশ্য।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩৮০&lt;/ref&gt;
#স্মৃতিবোৰ যেনিবা ডালিমৰ গুটিহে। পকা ডালিম এটা ফালি পকা, পূৰঠ গুটিবোৰ ছিটিকি পৰাৰ দৰে স্মৃতিবোৰো ছিটিকি অ'ত-ত'ত পৰেগৈ। ডালিমৰ গুটিবোৰ ৰঙচুৱা বাখৰৰ দৰে লাগে। স্মৃতিবোৰ জলমল বাখৰৰ দৰেই।ই ৰেহা লগাই একাদিক্ৰমে নাহে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৮০&lt;/ref&gt;
#আনন্দয়ো যে মানুহৰ মনলৈ বিষাদ আনিব পাৰে তেওঁৰ কথা এষাৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি -'পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ দিনা যেতিয়া মোৰ ল'ৰাকেইটাই হাঁহি-ফুৰ্তি কৰি ঘৰলৈ আহে তেতিয়া মোৰ মনে ধৰে ইহঁতে পৰীক্ষাত পাছ কৰিলে,লগে লগে মোৰ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে।কাৰণ সিহঁতকতো এতিয়া ফলি-পুথি নতুনকৈ কিনি দিব লাগিব,টকা ক'ত পাম!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৯&lt;/ref&gt;
#মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনীৰ এই কথা খিনি কি যে মনোৰম, কি যে শান্তিদায়ক-'কোনোবাই তোমাক এচলু পানী দিলে, তুমি তেওঁক পেট ভৰাই খাবলৈ দিবা।কোনোবাই মৰমেৰে সৈতে সম্ভাষণ কৰিলে, তুমি মূৰ দোঁৱাই সম্ভাষণ জনাবা।কোনোবাই এটা পাই দি সহায় কৰিলে তেওঁক তুমি সোণৰ মোহৰ দি সদায় কৰিবা।তোমাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে তুমি তেওঁৰ বাবে নিজৰ জীৱন দিবলৈ পিছ নপৰিবা।জ্ঞানীলোকে কথা আৰু কামৰ সদায় মিল ৰাখে।সামান্য উপকাৰ কৰিলেও তেওঁক দহগুণ প্ৰত্যুপকাৰ কৰে। যি প্ৰকৃততে উচ্চ মনৰ মানুহ তেওঁ সকলোকে একে বুলি ভাবে আৰু উপকাৰ কৰি অপকাৰৰ প্ৰতিদান দিয়ে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৮১&lt;/ref&gt;
#মানুহ নীতিত থাকিলে একোৱে ভয় খুৱাব নোৱাৰে।শিৰ সদায় উচ্চ হৈ থাকে।শিৰ উচ্চ কৰি ৰাখিবলৈ শক্তি দিয়ে একমাত্ৰ সততাইহে।
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে।হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।
#ৰূপ সৰি পৰা দেহৰ প্ৰতিফলন আইনত চাবলৈ আমি ভয় কৰোঁ, কিন্তু সেয়াওতো সত্য। ব্যৰ্থতা অথবা মনৰ অসুখ সুন্দৰ আৱৰণেৰে কিমানদিন লুকুৱাই ৰখা যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৭৪&lt;/ref&gt;

== উত্‍স ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:নাৰী]]
[[শ্ৰেণী:গীতিকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]</text>
      <sha1>nntdvgy7z6d23u1q7kchxag5ec748vz</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27116</id>
      <parentid>27115</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:13:44Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:শিক্ষাবিদ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27116</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="22678" sha1="aujcwpuvy13dzcn93d31yh036xzk95c" xml:space="preserve">'''[[:w:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ|ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ]]''' ({{lang-en|Nirmalprabha Bordoloi}}; ১৯৩৩-২০০৪) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, [[:as:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়|গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়]]ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল। 'সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু' শীৰ্ষক কাব্য-সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। গৱেষণমূলক গ্ৰন্থ ‘শিৱ’, ‘দেৱী’ আৰু ‘সূৰ্য্য’ অসমীয়া সাহিত্যলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান৷

== উদ্ধৃতিসমূহ ==
# জীয়াই থাকিব জনাটোও এটা আৰ্টহে৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ&lt;/ref&gt;
# “প্ৰেম প্ৰেৰণাৰেই বৃহৎ বিশ্বৰ বিচিত্ৰ মানুহে তেওঁবিলাকৰ সমস্ত বিচ্ছিন্নতাৰ দ্বন্দ্বক অতিক্ৰম কৰি অবিৰোধেৰে একত্ৰে মিলিব পাৰে৷ ..... বিভিন্নতা আৰু বিচিত্ৰতাৰ মাজতেই ঐক্যৱদ্ধ মহৎ জীৱনৰ কাৰণে বিৰাটৰ সাধনা চলিব লাগিছে৷ বুজাবুজিয়েই হ’ব তাৰ মূলমন্ত্ৰ৷’’&lt;ref&gt;অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণত বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যা আৰু সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি, ডঃ অমল ৰাজখোৱা, মনপুৰ মৌচন্দা&lt;/ref&gt;
# ছোৱালী হ’ল কাৰণেই নিজস্ব অস্তিত্ব যেন একো থাকিবই নোৱাৰে৷ মাক-বাপেকৰ কেৱল যেন এক বোজা৷ তাৰ মূল কাৰণ নিশ্চয়কৈ আছিল মহিলাৰ পৰনিৰ্ভৰশীলতা৷ অক্ষম অৱস্থা৷&lt;ref&gt;বৰ্ণিল যাত্ৰা, দ্বি-ভাষিক পত্ৰিকা, পশ্চিম গুৱাহাটী শাখা লেখিকা সংস্থা, পৃ: নং,২১&lt;/ref&gt;
# অসমত ৰেডিঅ ষ্টেচন স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে অসমীয়া গীত ৰচক, সুৰ সংযোজক, গায়কসকলৰ কাৰণে এখন নতুন দুৱাৰ মুকলি হ’ল৷ সুৰত, ৰচনাত মৌলিকত্ব দেখুৱাবলৈ ই সুযোগ মুকলি কৰি দিলে৷&lt;ref&gt;ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত আৰু জীৱন ৰথ, ড° দিলীপ দত্ত, পৃ, নং, ৮২&lt;/ref&gt;
# এপাহ স্থলপদ্মৰ এদিনৰ জীয়া কাহিনী নাৰীৰ জীৱনৰ সৈতে একে৷ প্ৰহৰে প্ৰহৰে ৰূপৰ সলনি ঘটা স্থলপদ্মৰ দৰে নাৰী জীৱনৰো সঘন পৰিৱৰ্তন ঘটে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১১, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিয়া অসমীয়া সমাজৰ প্ৰাণময় উৎসৱ৷ গঞা সমাজৰ ৰং-ৰহইচৰ ৰহঘৰা৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ২৩, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# শুনা বা দেখা বস্তুৰ ওপৰত ভেটি কৰিয়েই মানুহৰ কল্পনাই সদায় গঢ় লয়৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ৫৯, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# লুইতপৰীয়া সাংস্কৃতিক প্ৰতীক বুলি বহাগ বিহু এইকাৰণেই ক’ব পাৰি যে বহাগ বিহুৰ গীত, নৃত্য, আচাৰ-অনুষ্ঠানে অসমীয়া মানহুৰহ জীৱন-যাত্ৰা আৰু জীৱনাদৰ্শন স্বৰূপাৰ্থত বহন কৰিছে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১২৫, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিজ্ঞান হৈছে কোনোবা এটা বিষয়ত গৱেষণা কৰি তাৰ সংযোজন(Synthesis), সম্বন্ধয়ীকৰণ(Co-ordination) আৰু সুশৃংখল( arrangement) কৰি বিষয়টোৰ ওপৰত এক বিশেষ জ্ঞান(special knowledge) আহৰণ কৰা৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নংল ২৫১, সাহিত্য প্ৰকাশ, ট্ৰিবিউন বিল্ডিংচ৷ ২০০৮&lt;/ref&gt;
# মোৰ সাহিত্য দায়বদ্ধ সাহিত্য৷ মোৰ দায়বদ্ধতা মোৰ বিবেকক একোৱে বন্দী কৰিব নোৱাৰে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১২৭, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
# সাহিত্যৰ জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সেইদৰে সাহিত্যিকৰো জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সাহিত্যিকৰ ধৰ্ম সদায় মানৱ ধৰ্ম৷ লিখিলেই গীত, লিখিলেই গল্প নহয়৷ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ নিটোল নিৰ্যাস হ’লেহে সাহিত্য৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১৩২, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে। হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।&lt;ref name=&quot;জীৱন জীৱন&quot;&gt;{{cite book | title=জীৱন জীৱন বৰ অনুপম | publisher=জ্যোতি প্ৰকাশন | author=ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ | year=২০০৪ | pages=২০১}}&lt;/ref&gt;


===জীৱন জীৱন বৰ অনুপম(আত্মজীৱনী)===

# চাবলৈ গ'লে সৃষ্টিধৰ্মী সাহিত্যত, উদাহৰণস্বৰূপে গীত আৰু কবিতাৰ কথাই কৈছোঁ, নিজৰ চেতন-অৱচেতন, মগ্নচেতনৰ তৰপবোৰেই জলছবিৰ দৰে উঠি আহে। দেখিলে, শুনিলে, পালে যিবোৰ অভিজ্ঞতা হয় আৰু সেই অভিজ্ঞতাই যি উপলব্ধি দিয়ে সেয়ে জীৱন, সেয়ে সাহিত্য। জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়- যদিহে উপলব্ধি নাথাকে। জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে। মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে- যদিহে নাথাকে উপলব্ধি। সামাজিক বৈষম্য, মানুহে মানুহক কৰা উৎপীড়ন, নিষ্ঠুৰতা দেখি, অদৃষ্টৰ পৰিহাস দেখি, যদি নাকান্দিলো, আৰ্ত মানৱাত্মাৰ হাহাকাৰেই যদি শুনিবলৈ নিশিকিলো, মোৰ অন্তৰ যদি শোকত তিতি নাথাকিল, মোৰ কিবা উপলব্ধি হ'লনে? মই কেউকাষৰ সকলো তৰপৰ দুখত কান্দিব পাৰিব লাগিব, সহস্ৰজনৰ আনন্দত অন্তৰ উজাৰি হাঁহিব পাৰিব লাগিব, মোৰ দেহটো সত্য নহয়। আত্মা আৰু মনটোহে সত্য। মোৰ আত্মাৰ সামান্য পোহৰ যদি অনন্ত পোহৰৰ প্ৰতি উদ্বাউল হৈছে, মোৰ মন যদি মানৱাত্মাৰ মুক্তিৰ (বিবিধ যন্ত্ৰণাৰপৰা) কাৰণে উধাও হৈছে তাতেই মোৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা। মোৰ একোটা গীতৰ কলিয়ে যদি উচ্চস্তৰৰ অকণ পোহৰৰ বতৰা দিব পাৰে মাদকতাময় অকণ সুবাস বিলাব পাৰে, সামান্যৰ মাজতে থকা অসামান্যক চিনাব পাৰে, প্ৰকৃতিৰ মাজত থকা ৰহস্য আৰু ঐশ্বৰ্যৰ বাতৰি দিব পাৰে জীয়াই থকাটোকে ধন্য নকৰিবনে? আমি যেতিয়া জীয়াই থাকিবই লাগিব আহা, অৰ্থপূৰ্ণভাৱে, সমূহৰ সুখ-দুখ নিজৰ বুকুলৈ আনি জীয়াই থাকোঁ।
# জীৱন এক অনন্ত কবিতা- বুজাৰ-নুবুজাৰ, জোনাকৰ-ধুমুহাৰ, নোপোৱাৰ-পোৱাৰ, পাই হেৰুওৱাৰ, কোমলতাৰ, কঠিনতাৰ, পোহৰৰ, অন্ধকাৰৰ, নিসংগতাৰ, অসহায়তাৰ, সত্য উচ্চাৰণৰ, প্ৰতিজ্ঞাৰ, সৌন্দৰ্যৰ, স্বপ্নৰ, শোষণৰ, দগ্ধতাৰ, কাতৰতাৰ, আৰ্তনাদৰ, অশ্ৰৰ,......।
# যাৰ যি ক্ষেত্ৰ তেনেকৈয়ে কৰ্ম কৰা ,কৰ্ম চিনি পাবলৈ জ্ঞানৰো প্ৰয়োজন।ইন্দ্ৰিয়সমুহ বশলৈ আনা। তাৰদ্বাৰা মন জয় কৰা হ'ব। ইয়াৰ পিছত বুদ্ধি  উদ্ভাসিত  হ'ব। ইন্দ্ৰিয়তকৈ মন,মনতকৈ বুদ্ধি শ্ৰেষ্ঠ।কিন্তু সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা।আত্মাৰ শক্তিত বিশ্বাস কৰা সকলো সহজ হৈ পৰিব।
#জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়-যদিহে উপলব্ধি নাথাকে! জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে।মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে-যদিহে নাথাকে উপলদ্ধি।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫৬&lt;/ref&gt;
#জীৱন ক্ষণস্থায়ী, কীৰ্তি চিৰস্থায়ী।জীৱনৰ মাজতে মহাজীৱন বিচাৰি লোৱা।এতিয়া পঢ়া-শুনা কৰি নিজৰ নিজৰ নিজেই গঢ়িব লাগিব।অযথা সময় নষ্ট কৰিব নালাগে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯০&lt;/ref&gt;
#সঁচাকৈ ত্যাগত যিমান আনন্দ, ভোগত সিমান আনন্দ নাই।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা: ২০৯&lt;/ref&gt;
#প্ৰত্যেকৰপৰা প্ৰত্যেকলৈ ময়ে যেন এখন সাঁকো।আটাইৰে বেলেগ-বেলেগ দুখত ভগা বুকু ময়েই জোৰা লগাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰোঁ।নোহোৱাবোৰক হোৱা কৰাৰ, থকাবোৰক আৰু ওপৰলৈ নিয়াইতো মোৰ কাম।কাৰোবাক যদি সহায় কৰিবই নোৱাৰিলো মোৰ জীৱনৰনো অৰ্থ কি!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২১৫&lt;/ref&gt;
#পজিটিভ স্বপ্ন, পজিটিভ চিন্তা, পজিটিভ কল্পনা থাকিলেহে জীৱনলৈ আশা আহে, হতাশা আঁতৰি যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫২&lt;/ref&gt;
#মোৰ কাৰণে সকলো নহয়, সকলোৰে বাবে মই।মই জীয়াই থাকিম এটা সুদৃঢ় আৰু বলিষ্ঠ মনেৰে আৰু সকলো ভাল কাম ময়েই কৰি যাম।এই আদৰ্শই মোৰ জীৱন অধিকাৰ কৰিলে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯৬&lt;/ref&gt;
#জীৱনত কিমান সময় আমি এনেয়ে কটাও।কি কৰিব লাগে আমি তাকেই নাজানো।প্ৰকৃততে জীৱনটো কিছুমান মুহূৰ্ততহে জীয়াই থাকে।ভাল পথৰ নিৰ্দেশক পোৱাটো বৰ ডাঙৰ কথা।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩০৯&lt;/ref&gt;
#আমাৰ মাটিও নাই ঘৰো নাই।আছে আকাশজোৰা সৎ উদ্দেশ্য।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩৮০&lt;/ref&gt;
#স্মৃতিবোৰ যেনিবা ডালিমৰ গুটিহে। পকা ডালিম এটা ফালি পকা, পূৰঠ গুটিবোৰ ছিটিকি পৰাৰ দৰে স্মৃতিবোৰো ছিটিকি অ'ত-ত'ত পৰেগৈ। ডালিমৰ গুটিবোৰ ৰঙচুৱা বাখৰৰ দৰে লাগে। স্মৃতিবোৰ জলমল বাখৰৰ দৰেই।ই ৰেহা লগাই একাদিক্ৰমে নাহে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৮০&lt;/ref&gt;
#আনন্দয়ো যে মানুহৰ মনলৈ বিষাদ আনিব পাৰে তেওঁৰ কথা এষাৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি -'পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ দিনা যেতিয়া মোৰ ল'ৰাকেইটাই হাঁহি-ফুৰ্তি কৰি ঘৰলৈ আহে তেতিয়া মোৰ মনে ধৰে ইহঁতে পৰীক্ষাত পাছ কৰিলে,লগে লগে মোৰ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে।কাৰণ সিহঁতকতো এতিয়া ফলি-পুথি নতুনকৈ কিনি দিব লাগিব,টকা ক'ত পাম!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৯&lt;/ref&gt;
#মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনীৰ এই কথা খিনি কি যে মনোৰম, কি যে শান্তিদায়ক-'কোনোবাই তোমাক এচলু পানী দিলে, তুমি তেওঁক পেট ভৰাই খাবলৈ দিবা।কোনোবাই মৰমেৰে সৈতে সম্ভাষণ কৰিলে, তুমি মূৰ দোঁৱাই সম্ভাষণ জনাবা।কোনোবাই এটা পাই দি সহায় কৰিলে তেওঁক তুমি সোণৰ মোহৰ দি সদায় কৰিবা।তোমাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে তুমি তেওঁৰ বাবে নিজৰ জীৱন দিবলৈ পিছ নপৰিবা।জ্ঞানীলোকে কথা আৰু কামৰ সদায় মিল ৰাখে।সামান্য উপকাৰ কৰিলেও তেওঁক দহগুণ প্ৰত্যুপকাৰ কৰে। যি প্ৰকৃততে উচ্চ মনৰ মানুহ তেওঁ সকলোকে একে বুলি ভাবে আৰু উপকাৰ কৰি অপকাৰৰ প্ৰতিদান দিয়ে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৮১&lt;/ref&gt;
#মানুহ নীতিত থাকিলে একোৱে ভয় খুৱাব নোৱাৰে।শিৰ সদায় উচ্চ হৈ থাকে।শিৰ উচ্চ কৰি ৰাখিবলৈ শক্তি দিয়ে একমাত্ৰ সততাইহে।
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে।হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।
#ৰূপ সৰি পৰা দেহৰ প্ৰতিফলন আইনত চাবলৈ আমি ভয় কৰোঁ, কিন্তু সেয়াওতো সত্য। ব্যৰ্থতা অথবা মনৰ অসুখ সুন্দৰ আৱৰণেৰে কিমানদিন লুকুৱাই ৰখা যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৭৪&lt;/ref&gt;

== উত্‍স ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:নাৰী]]
[[শ্ৰেণী:গীতিকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]
[[শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ]]</text>
      <sha1>aujcwpuvy13dzcn93d31yh036xzk95c</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27117</id>
      <parentid>27116</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:14:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27117</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="22777" sha1="rcggypjuq333clf95hvdr0mh8qwmytm" xml:space="preserve">'''[[:w:নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ|ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ]]''' ({{lang-en|Nirmalprabha Bordoloi}}; ১৯৩৩-২০০৪) অসমৰ এগৰাকী কবি, গীতিকাৰ আৰু লোক-সংস্কৃতিৰ গৱেষক, গুৱাহাটীৰ ভোলা বৰুৱা কলেজৰ প্ৰাক্তন অধ্যাপিকা, [[:as:গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়|গুৱাহাটী বিশ্ববিদ্যালয়]]ৰ জৱাহৰলাল নেহৰু আসনৰ অৱসৰপ্ৰাপ্ত অধ্যাপক আৰু নতুন দিল্লীৰ বিশ্ববিদ্যালয় অনুদান আয়োগৰ জাতীয় প্ৰবক্তা আছিল। 'সুদীৰ্ঘ দিন আৰু ঋতু' শীৰ্ষক কাব্য-সংকলনৰ বাবে তেওঁ ১৯৮৩ চনত সাহিত্য অকাডেমি বঁটা লাভ কৰে। উল্লেখযোগ্য যে, এই গ্ৰন্থখন বঙালী, পঞ্জাবী, হিন্দী আৰু ওড়িয়া ভাষাকে ধৰি বহুকেইটা ভাৰতীয় ভাষালৈ অনূদিত হৈছে। গৱেষণমূলক গ্ৰন্থ ‘শিৱ’, ‘দেৱী’ আৰু ‘সূৰ্য্য’ অসমীয়া সাহিত্যলৈ উল্লেখযোগ্য অৱদান৷

== উদ্ধৃতিসমূহ ==
# জীয়াই থাকিব জনাটোও এটা আৰ্টহে৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ&lt;/ref&gt;
# “প্ৰেম প্ৰেৰণাৰেই বৃহৎ বিশ্বৰ বিচিত্ৰ মানুহে তেওঁবিলাকৰ সমস্ত বিচ্ছিন্নতাৰ দ্বন্দ্বক অতিক্ৰম কৰি অবিৰোধেৰে একত্ৰে মিলিব পাৰে৷ ..... বিভিন্নতা আৰু বিচিত্ৰতাৰ মাজতেই ঐক্যৱদ্ধ মহৎ জীৱনৰ কাৰণে বিৰাটৰ সাধনা চলিব লাগিছে৷ বুজাবুজিয়েই হ’ব তাৰ মূলমন্ত্ৰ৷’’&lt;ref&gt;অসম সাহিত্য সভাৰ সভাপতিৰ অভিভাষণত বিদেশী নাগৰিকৰ সমস্যা আৰু সাম্প্ৰদায়িক সম্প্ৰীতি, ডঃ অমল ৰাজখোৱা, মনপুৰ মৌচন্দা&lt;/ref&gt;
# ছোৱালী হ’ল কাৰণেই নিজস্ব অস্তিত্ব যেন একো থাকিবই নোৱাৰে৷ মাক-বাপেকৰ কেৱল যেন এক বোজা৷ তাৰ মূল কাৰণ নিশ্চয়কৈ আছিল মহিলাৰ পৰনিৰ্ভৰশীলতা৷ অক্ষম অৱস্থা৷&lt;ref&gt;বৰ্ণিল যাত্ৰা, দ্বি-ভাষিক পত্ৰিকা, পশ্চিম গুৱাহাটী শাখা লেখিকা সংস্থা, পৃ: নং,২১&lt;/ref&gt;
# অসমত ৰেডিঅ ষ্টেচন স্থাপন হোৱাৰ লগে লগে অসমীয়া গীত ৰচক, সুৰ সংযোজক, গায়কসকলৰ কাৰণে এখন নতুন দুৱাৰ মুকলি হ’ল৷ সুৰত, ৰচনাত মৌলিকত্ব দেখুৱাবলৈ ই সুযোগ মুকলি কৰি দিলে৷&lt;ref&gt;ভূপেন হাজৰিকাৰ গীত আৰু জীৱন ৰথ, ড° দিলীপ দত্ত, পৃ, নং, ৮২&lt;/ref&gt;
# এপাহ স্থলপদ্মৰ এদিনৰ জীয়া কাহিনী নাৰীৰ জীৱনৰ সৈতে একে৷ প্ৰহৰে প্ৰহৰে ৰূপৰ সলনি ঘটা স্থলপদ্মৰ দৰে নাৰী জীৱনৰো সঘন পৰিৱৰ্তন ঘটে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১১, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিয়া অসমীয়া সমাজৰ প্ৰাণময় উৎসৱ৷ গঞা সমাজৰ ৰং-ৰহইচৰ ৰহঘৰা৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ২৩, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# শুনা বা দেখা বস্তুৰ ওপৰত ভেটি কৰিয়েই মানুহৰ কল্পনাই সদায় গঢ় লয়৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ৫৯, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# লুইতপৰীয়া সাংস্কৃতিক প্ৰতীক বুলি বহাগ বিহু এইকাৰণেই ক’ব পাৰি যে বহাগ বিহুৰ গীত, নৃত্য, আচাৰ-অনুষ্ঠানে অসমীয়া মানহুৰহ জীৱন-যাত্ৰা আৰু জীৱনাদৰ্শন স্বৰূপাৰ্থত বহন কৰিছে৷&lt;ref&gt;অসমৰ লোকসংস্কৃতি, নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নং; ১২৫, বীণা লাইব্ৰেৰী, ২০০৪&lt;/ref&gt;
# বিজ্ঞান হৈছে কোনোবা এটা বিষয়ত গৱেষণা কৰি তাৰ সংযোজন(Synthesis), সম্বন্ধয়ীকৰণ(Co-ordination) আৰু সুশৃংখল( arrangement) কৰি বিষয়টোৰ ওপৰত এক বিশেষ জ্ঞান(special knowledge) আহৰণ কৰা৷&lt;ref&gt;সূৰ্য্য, ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ, পৃ:নংল ২৫১, সাহিত্য প্ৰকাশ, ট্ৰিবিউন বিল্ডিংচ৷ ২০০৮&lt;/ref&gt;
# মোৰ সাহিত্য দায়বদ্ধ সাহিত্য৷ মোৰ দায়বদ্ধতা মোৰ বিবেকক একোৱে বন্দী কৰিব নোৱাৰে৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১২৭, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
# সাহিত্যৰ জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সেইদৰে সাহিত্যিকৰো জাত নাই, ধৰ্ম নাই৷ সাহিত্যিকৰ ধৰ্ম সদায় মানৱ ধৰ্ম৷ লিখিলেই গীত, লিখিলেই গল্প নহয়৷ জীৱনৰ অভিজ্ঞতাৰ নিটোল নিৰ্যাস হ’লেহে সাহিত্য৷&lt;ref&gt;সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী অসমীয়া, সমীন কলিতা, (ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ), পৃ:নং; ১৩২, চন্দ্ৰ প্ৰকাশ,২০০৯, ISBN-13978-81-244-0004-3 &lt;/ref&gt;
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে। হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।&lt;ref name=&quot;জীৱন জীৱন&quot;&gt;{{cite book | title=জীৱন জীৱন বৰ অনুপম | publisher=জ্যোতি প্ৰকাশন | author=ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ | year=২০০৪ | pages=২০১}}&lt;/ref&gt;


===জীৱন জীৱন বৰ অনুপম(আত্মজীৱনী)===

# চাবলৈ গ'লে সৃষ্টিধৰ্মী সাহিত্যত, উদাহৰণস্বৰূপে গীত আৰু কবিতাৰ কথাই কৈছোঁ, নিজৰ চেতন-অৱচেতন, মগ্নচেতনৰ তৰপবোৰেই জলছবিৰ দৰে উঠি আহে। দেখিলে, শুনিলে, পালে যিবোৰ অভিজ্ঞতা হয় আৰু সেই অভিজ্ঞতাই যি উপলব্ধি দিয়ে সেয়ে জীৱন, সেয়ে সাহিত্য। জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়- যদিহে উপলব্ধি নাথাকে। জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে। মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে- যদিহে নাথাকে উপলব্ধি। সামাজিক বৈষম্য, মানুহে মানুহক কৰা উৎপীড়ন, নিষ্ঠুৰতা দেখি, অদৃষ্টৰ পৰিহাস দেখি, যদি নাকান্দিলো, আৰ্ত মানৱাত্মাৰ হাহাকাৰেই যদি শুনিবলৈ নিশিকিলো, মোৰ অন্তৰ যদি শোকত তিতি নাথাকিল, মোৰ কিবা উপলব্ধি হ'লনে? মই কেউকাষৰ সকলো তৰপৰ দুখত কান্দিব পাৰিব লাগিব, সহস্ৰজনৰ আনন্দত অন্তৰ উজাৰি হাঁহিব পাৰিব লাগিব, মোৰ দেহটো সত্য নহয়। আত্মা আৰু মনটোহে সত্য। মোৰ আত্মাৰ সামান্য পোহৰ যদি অনন্ত পোহৰৰ প্ৰতি উদ্বাউল হৈছে, মোৰ মন যদি মানৱাত্মাৰ মুক্তিৰ (বিবিধ যন্ত্ৰণাৰপৰা) কাৰণে উধাও হৈছে তাতেই মোৰ জীৱনৰ সাৰ্থকতা। মোৰ একোটা গীতৰ কলিয়ে যদি উচ্চস্তৰৰ অকণ পোহৰৰ বতৰা দিব পাৰে মাদকতাময় অকণ সুবাস বিলাব পাৰে, সামান্যৰ মাজতে থকা অসামান্যক চিনাব পাৰে, প্ৰকৃতিৰ মাজত থকা ৰহস্য আৰু ঐশ্বৰ্যৰ বাতৰি দিব পাৰে জীয়াই থকাটোকে ধন্য নকৰিবনে? আমি যেতিয়া জীয়াই থাকিবই লাগিব আহা, অৰ্থপূৰ্ণভাৱে, সমূহৰ সুখ-দুখ নিজৰ বুকুলৈ আনি জীয়াই থাকোঁ।
# জীৱন এক অনন্ত কবিতা- বুজাৰ-নুবুজাৰ, জোনাকৰ-ধুমুহাৰ, নোপোৱাৰ-পোৱাৰ, পাই হেৰুওৱাৰ, কোমলতাৰ, কঠিনতাৰ, পোহৰৰ, অন্ধকাৰৰ, নিসংগতাৰ, অসহায়তাৰ, সত্য উচ্চাৰণৰ, প্ৰতিজ্ঞাৰ, সৌন্দৰ্যৰ, স্বপ্নৰ, শোষণৰ, দগ্ধতাৰ, কাতৰতাৰ, আৰ্তনাদৰ, অশ্ৰৰ,......।
# যাৰ যি ক্ষেত্ৰ তেনেকৈয়ে কৰ্ম কৰা ,কৰ্ম চিনি পাবলৈ জ্ঞানৰো প্ৰয়োজন।ইন্দ্ৰিয়সমুহ বশলৈ আনা। তাৰদ্বাৰা মন জয় কৰা হ'ব। ইয়াৰ পিছত বুদ্ধি  উদ্ভাসিত  হ'ব। ইন্দ্ৰিয়তকৈ মন,মনতকৈ বুদ্ধি শ্ৰেষ্ঠ।কিন্তু সকলোতকৈ শ্ৰেষ্ঠ আত্মা।আত্মাৰ শক্তিত বিশ্বাস কৰা সকলো সহজ হৈ পৰিব।
#জীয়াই থকাৰ নামেইতো জীৱন নহয়-যদিহে উপলব্ধি নাথাকে! জীয়াই থকাৰ আনন্দ উপলব্ধিতহে।মানুহ আহাৰেৰে জীয়াই নাথাকে, কাপোৰেৰে জীয়াই নাথাকে, প্ৰাচুৰ্যৰেও জীয়াই নাথাকে-যদিহে নাথাকে উপলদ্ধি।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫৬&lt;/ref&gt;
#জীৱন ক্ষণস্থায়ী, কীৰ্তি চিৰস্থায়ী।জীৱনৰ মাজতে মহাজীৱন বিচাৰি লোৱা।এতিয়া পঢ়া-শুনা কৰি নিজৰ নিজৰ নিজেই গঢ়িব লাগিব।অযথা সময় নষ্ট কৰিব নালাগে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯০&lt;/ref&gt;
#সঁচাকৈ ত্যাগত যিমান আনন্দ, ভোগত সিমান আনন্দ নাই।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন, পৃষ্ঠা: ২০৯&lt;/ref&gt;
#প্ৰত্যেকৰপৰা প্ৰত্যেকলৈ ময়ে যেন এখন সাঁকো।আটাইৰে বেলেগ-বেলেগ দুখত ভগা বুকু ময়েই জোৰা লগাবলৈ আপ্ৰাণ চেষ্টা কৰোঁ।নোহোৱাবোৰক হোৱা কৰাৰ, থকাবোৰক আৰু ওপৰলৈ নিয়াইতো মোৰ কাম।কাৰোবাক যদি সহায় কৰিবই নোৱাৰিলো মোৰ জীৱনৰনো অৰ্থ কি!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২১৫&lt;/ref&gt;
#পজিটিভ স্বপ্ন, পজিটিভ চিন্তা, পজিটিভ কল্পনা থাকিলেহে জীৱনলৈ আশা আহে, হতাশা আঁতৰি যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৫২&lt;/ref&gt;
#মোৰ কাৰণে সকলো নহয়, সকলোৰে বাবে মই।মই জীয়াই থাকিম এটা সুদৃঢ় আৰু বলিষ্ঠ মনেৰে আৰু সকলো ভাল কাম ময়েই কৰি যাম।এই আদৰ্শই মোৰ জীৱন অধিকাৰ কৰিলে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৯৬&lt;/ref&gt;
#জীৱনত কিমান সময় আমি এনেয়ে কটাও।কি কৰিব লাগে আমি তাকেই নাজানো।প্ৰকৃততে জীৱনটো কিছুমান মুহূৰ্ততহে জীয়াই থাকে।ভাল পথৰ নিৰ্দেশক পোৱাটো বৰ ডাঙৰ কথা।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩০৯&lt;/ref&gt;
#আমাৰ মাটিও নাই ঘৰো নাই।আছে আকাশজোৰা সৎ উদ্দেশ্য।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৩৮০&lt;/ref&gt;
#স্মৃতিবোৰ যেনিবা ডালিমৰ গুটিহে। পকা ডালিম এটা ফালি পকা, পূৰঠ গুটিবোৰ ছিটিকি পৰাৰ দৰে স্মৃতিবোৰো ছিটিকি অ'ত-ত'ত পৰেগৈ। ডালিমৰ গুটিবোৰ ৰঙচুৱা বাখৰৰ দৰে লাগে। স্মৃতিবোৰ জলমল বাখৰৰ দৰেই।ই ৰেহা লগাই একাদিক্ৰমে নাহে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৮০&lt;/ref&gt;
#আনন্দয়ো যে মানুহৰ মনলৈ বিষাদ আনিব পাৰে তেওঁৰ কথা এষাৰৰ পৰা ধৰিব পাৰি -'পৰীক্ষাৰ ৰিজাল্টৰ দিনা যেতিয়া মোৰ ল'ৰাকেইটাই হাঁহি-ফুৰ্তি কৰি ঘৰলৈ আহে তেতিয়া মোৰ মনে ধৰে ইহঁতে পৰীক্ষাত পাছ কৰিলে,লগে লগে মোৰ বুকুখন চিৰিংকৈ উঠে।কাৰণ সিহঁতকতো এতিয়া ফলি-পুথি নতুনকৈ কিনি দিব লাগিব,টকা ক'ত পাম!&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:১৯&lt;/ref&gt;
#মোৰ সত্য অন্বেষণৰ কাহিনীৰ এই কথা খিনি কি যে মনোৰম, কি যে শান্তিদায়ক-'কোনোবাই তোমাক এচলু পানী দিলে, তুমি তেওঁক পেট ভৰাই খাবলৈ দিবা।কোনোবাই মৰমেৰে সৈতে সম্ভাষণ কৰিলে, তুমি মূৰ দোঁৱাই সম্ভাষণ জনাবা।কোনোবাই এটা পাই দি সহায় কৰিলে তেওঁক তুমি সোণৰ মোহৰ দি সদায় কৰিবা।তোমাৰ জীৱন ৰক্ষা কৰিলে তুমি তেওঁৰ বাবে নিজৰ জীৱন দিবলৈ পিছ নপৰিবা।জ্ঞানীলোকে কথা আৰু কামৰ সদায় মিল ৰাখে।সামান্য উপকাৰ কৰিলেও তেওঁক দহগুণ প্ৰত্যুপকাৰ কৰে। যি প্ৰকৃততে উচ্চ মনৰ মানুহ তেওঁ সকলোকে একে বুলি ভাবে আৰু উপকাৰ কৰি অপকাৰৰ প্ৰতিদান দিয়ে।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:৮১&lt;/ref&gt;
#মানুহ নীতিত থাকিলে একোৱে ভয় খুৱাব নোৱাৰে।শিৰ সদায় উচ্চ হৈ থাকে।শিৰ উচ্চ কৰি ৰাখিবলৈ শক্তি দিয়ে একমাত্ৰ সততাইহে।
#মানুহৰ দুখ গুচোৱা কথাটো মুখৰ কথা নহয়। শুকান বালি তিওৱা বৰ টান। ধনী আত্মীয় বহুত থাকিলেও বেছিভাগেই প্ৰকৃত অৰ্থত সহায় নকৰে।হয় মুখেৰে উপদেশ দিব খোজে, নহয় গা এৰা দিয়ে।
#ৰূপ সৰি পৰা দেহৰ প্ৰতিফলন আইনত চাবলৈ আমি ভয় কৰোঁ, কিন্তু সেয়াওতো সত্য। ব্যৰ্থতা অথবা মনৰ অসুখ সুন্দৰ আৱৰণেৰে কিমানদিন লুকুৱাই ৰখা যায়।&lt;ref&gt;ড° নিৰ্মলপ্ৰভা বৰদলৈ (২০০৪)। জীৱন জীৱন বৰ অনুপম। জ্যোতি প্ৰকাশন,পৃষ্ঠা:২৭৪&lt;/ref&gt;

== উত্‍স ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:নাৰী]]
[[শ্ৰেণী:গীতিকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]
[[শ্ৰেণী:শিক্ষাবিদ]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্য অকাডেমী বঁটা বিজয়ী]]</text>
      <sha1>rcggypjuq333clf95hvdr0mh8qwmytm</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>নৱকান্ত বৰুৱা</title>
    <ns>0</ns>
    <id>605</id>
    <revision>
      <id>27110</id>
      <parentid>18253</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:11:01Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:সাহিত্যিক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27110</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2666" sha1="75yp6poszumrvkoxdjzeol1lin3zea2" xml:space="preserve">'''নৱকান্ত বৰুৱা''' ({{lang-en|Nabakanta Barua}}; ১৯২৬-২০০২) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এটি প্ৰসিদ্ধ নাম। ''এখুদ ককাইদেউ'' বৰুৱাৰ জনপ্ৰিয় ছদ্মনাম। একালত তেওঁ সীমা দত্ত ছদ্মনামেৰেও বহু কবিতা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ [[কবিতা|কবিতাবোৰে]] আধুনিক অসমীয়া কবিতাক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰি থৈ গৈছে। নৱকান্ত বৰুৱাৰ প্ৰতিখন কবিতা-পুথি কায়িক জীৱনৰ সৌন্দৰ্য, প্ৰেমৰ মাধুৰী, মৃত্যু, ৰহস্য আদি বিবিধ বিষয়বস্তুৰে সমৃদ্ধ। তেখেতৰ বহু সমাদৃত কবিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হল 'মনত পৰেনে অৰুন্ধতি', 'ইয়াত নদী আছিল', 'পলস', 'ৰাৱন', 'মহাকাব্যৰ পাণ্ডুলিপি', 'ক্ৰমশঃ' আদি।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# অসমত লিখি খোৱা মানুহ তেনেকৈ নাই৷ সাহিত্য অতি কম মানুহৰহে জীৱিকা৷ প্ৰায়বোৰ ক্ষেত্ৰতে সি উপজীৱিকা৷ কিন্তু সাহিত্যক পণ্য সামগ্ৰী হিচাবে গণ্য কৰাৰ প্ৰৱণতা এটা দেখা গৈছে৷&lt;ref&gt;সাহিত্যৰত্ন, এশ একুৰি সাহিত্যিকৰ জীৱনী, উমেশ চেতিয়া&lt;/ref&gt;
# কবিতা যেন ৰসায়নসিক্ত এডাল সূতাৰ পৰা ওলমি থকা আঙঠি৷ সূতাডাল পুৰি পেলোৱাৰ পিছতো ওলমি থাকিব পৰা যাদুবিদ্যাৰ আঙঠি৷&lt;ref&gt;উদ্ধৃতি অভিধান, ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা&lt;/ref&gt;

== উৎস ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্যিক]]</text>
      <sha1>75yp6poszumrvkoxdjzeol1lin3zea2</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27111</id>
      <parentid>27110</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:11:25Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:ঔপন্যাসিক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27111</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="2717" sha1="gy95gu1fpodbmdd4t1cm8y6x9d50vxx" xml:space="preserve">'''নৱকান্ত বৰুৱা''' ({{lang-en|Nabakanta Barua}}; ১৯২৬-২০০২) অসমীয়া সাহিত্য জগতৰ এটি প্ৰসিদ্ধ নাম। ''এখুদ ককাইদেউ'' বৰুৱাৰ জনপ্ৰিয় ছদ্মনাম। একালত তেওঁ সীমা দত্ত ছদ্মনামেৰেও বহু কবিতা ৰচনা কৰিছিল। তেওঁৰ [[কবিতা|কবিতাবোৰে]] আধুনিক অসমীয়া কবিতাক এক অনন্য মাত্ৰা প্ৰদান কৰি থৈ গৈছে। নৱকান্ত বৰুৱাৰ প্ৰতিখন কবিতা-পুথি কায়িক জীৱনৰ সৌন্দৰ্য, প্ৰেমৰ মাধুৰী, মৃত্যু, ৰহস্য আদি বিবিধ বিষয়বস্তুৰে সমৃদ্ধ। তেখেতৰ বহু সমাদৃত কবিতাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম হল 'মনত পৰেনে অৰুন্ধতি', 'ইয়াত নদী আছিল', 'পলস', 'ৰাৱন', 'মহাকাব্যৰ পাণ্ডুলিপি', 'ক্ৰমশঃ' আদি।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# অসমত লিখি খোৱা মানুহ তেনেকৈ নাই৷ সাহিত্য অতি কম মানুহৰহে জীৱিকা৷ প্ৰায়বোৰ ক্ষেত্ৰতে সি উপজীৱিকা৷ কিন্তু সাহিত্যক পণ্য সামগ্ৰী হিচাবে গণ্য কৰাৰ প্ৰৱণতা এটা দেখা গৈছে৷&lt;ref&gt;সাহিত্যৰত্ন, এশ একুৰি সাহিত্যিকৰ জীৱনী, উমেশ চেতিয়া&lt;/ref&gt;
# কবিতা যেন ৰসায়নসিক্ত এডাল সূতাৰ পৰা ওলমি থকা আঙঠি৷ সূতাডাল পুৰি পেলোৱাৰ পিছতো ওলমি থাকিব পৰা যাদুবিদ্যাৰ আঙঠি৷&lt;ref&gt;উদ্ধৃতি অভিধান, ৰক্তাভ জ্যোতি বৰা&lt;/ref&gt;

== উৎস ==
{{Reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:লেখক]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]</text>
      <sha1>gy95gu1fpodbmdd4t1cm8y6x9d50vxx</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>লিঅ'নাৰ্ড' দা ভিন্সি</title>
    <ns>0</ns>
    <id>641</id>
    <revision>
      <id>27130</id>
      <parentid>27080</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:26:32Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:সঙ্গীতজ্ঞ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27130</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="14378" sha1="1iza90c3ptzw4bhckx0q6q8n0it2oy8" xml:space="preserve">[[File:Leonardo_da_Vinci_-_presumed_self-portrait_-_WGA12798.jpg|thumb|ৰঙা চক পেঞ্চিলেৰে অঁ‌কা লিঅ'নাৰ্ডৰ স্ব প্ৰতিকৃতি।]]
'''লিঅ’নাৰ্ড’ দা ভিন্সি''' বা '''লিঅ’নাৰ্ড’ দি চেৰ পিয়েৰ’ দা ভিন্সি''' ({{lang-en|Leonardo di ser Piero da Vinci}}; ১৫ এপ্ৰিল ১৪৫২ – ২ মে' ১৫১৯) আছিল ইটালীয়ান নৱজাগৰণ যুগৰ এজন বহুমুখী প্ৰতিভাৰ ব্যক্তি; একাধাৰে চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যবিদ, স্থপতিবিদ, সঙ্গীতজ্ঞ, বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা, উদ্ভাৱক, শৰীৰ-বিজ্ঞানী, ভূ-বিজ্ঞানী, উদ্ভিদ বিশেষজ্ঞ আৰু লেখক। &quot;জিনিয়াছ&quot; আখ্যা পোৱা এইজন ব্যক্তিয়ে সম্ভৱ সমসাময়িক আন সকলো ব্যক্তিতকৈ বেছি নৱজাগৰণৰ মানৱতাবাদী আদৰ্শক দাঙি ধৰিছিল। লিঅ’নাৰ্ড’ক প্ৰায়েই &quot;অদম্য অনুসন্ধিৎসু মন&quot; আৰু &quot;অসম্ভৱ কল্পনাশক্তি&quot; সমৃদ্ধ বহুমুখী দক্ষতাৰ প্ৰতিভূৰূপে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক সৰ্বকালৰ এজন মহান চিত্ৰশিল্পী হিচাপে আৰু সম্ভৱতঃ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়োৱা সকলোতকৈ প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# অন্তিম সময়ত প্ৰতিৰোধ কৰাতকৈ আৰম্ভণিতে কৰাই সহজ।
#এটা ধুনীয়া শৰীৰৰ নাশ হয়, কিন্তু এক শিল্প কৃতি অবিনশ্বৰ।&lt;ref&gt;ৰঙালী বিহু সংখ্যা ২০২৩ জনমভূমি, ''ৰং-তুলিকা'', পৃষ্ঠা ১২৯&lt;/ref&gt;
# চিত্ৰাংকন হৈছে কবিতা যাক দেখা যায় আৰু শুনা নাযায়, আৰু কবিতা হৈছে এক চিত্ৰ যাক শুনা যায় কিন্তু দেখা নাযায়। এই দুই কলাই, আপুনি এইসমূহক কবিতা বা চিত্ৰকলা দুয়োটা বুলিব পাৰে, ইয়াত বুদ্ধিমত্তালৈ প্ৰৱেশ কৰা সংজ্ঞাৰ সালসলনি কৰিছে।
# সেই প্ৰতিকৃতিয়েই সৰ্বোৎকৃষ্ট, য’ত ফুটি উঠে অভ্যন্তৰৰ অনুভূতিৰ প্ৰতিফলন৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;&gt;{{Cite book | title=লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা | publisher=ভবানী বুকছ্ | author=জনাৰ্দ্দন গোস্বামী | year=২০১৩ | pages=১৬৭-১৭১}}&lt;/ref&gt;
# ধৈৰ্যহীনতাই মূৰ্খামিৰ জননী আৰু সি বাস কৰে ক্ষুদ্ৰতাত৷ &lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# চিত্ৰকৰৰ আত্মা হ’ব লাগিব এখন আইনাৰ দৰে৷ তাৰ ওপৰত যি বস্তুৰেই প্ৰতিবিম্ব পৰিব, সি তাৰেই ৰং গ্ৰহণ কৰিব৷ দাপোণৰ সম্মুখলৈ যি বস্তুৱেই আহে, সিয়েই প্ৰতিবিম্বিত হৈ দাপোণৰ ভিতৰলৈ যায়৷ হে চিত্ৰকৰ, তুমি যদি প্ৰকৃতিৰ যিকোনো সৃষ্টিকে পুনৰ সৃজনৰ ক্ষমতা আৰু সাৰ্বজনীনতা আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰা, তেন্তে জানিবা তুমি কোনোদিনেই সফল নোহোৱা৷ যদি প্ৰতিটো বস্তুকেই ভালকৈ চাই নোলোৱা বা তাৰ চিত্ৰ হৃদয়ত ধাৰণ নকৰা, তেন্তে এনে সৃষ্টিৰ কাম অসম্ভৱ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সংবেদনশীলতা যিমানেই বেছি হয়, সিমানেই ক্ষত-বিক্ষত হৈ কোনোবা ছহীদ হয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# কোনো শাসকৰ শাসনেই স্ব-শাসনতকৈ শ্ৰেষ্ঠ নহয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# গৰম পোছাকে যিদৰে আমাক শীতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, ধৈৰ্যই সেইদৰে আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে৷ শীত বঢ়াৰ আগতেই যদি নিজক ঢাকি ৰাখিব পৰা যায়, তেন্তে শীতে কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিব৷ ঠিক তেনেকৈয়ে, যিমানেই ডাঙৰ আঘাত আহিব, সিমানেই নিজকে ধৈৰ্যশীল কৰি তোলা৷ তেতিয়া কোনো আঘাতেই তোমাৰ আত্মাক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সকলো সৌন্দৰ্যৰে মৃত্যু আছে৷ সুন্দৰ মানুহৰো মৃত্যু হয়৷ কিন্তু মৃত্যু নাই কলাৰ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# যিজনে এদিনৰ ভিতৰতে ধনী হ’ব খোজে, তেওঁ এবছৰৰ ভিতৰতে ফাঁচীকাঠত ওলমিব লগা হ’ব পাৰে৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সমস্ত শিল্প আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰথম অস্ত্ৰ হ’ল অংকন৷ মনতকৈ চকু কম বিভ্ৰান্তকাৰী৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# (লাষ্ট ছাপাৰ অংকন কৰাৰ সময়ত ডিউকক কোৱা কথা) “আৰু মাত্ৰ দুটা মূৰ আঁকিবলৈ বাকী আছে৷ প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা স্বৰগীয় মহিমাৰ কল্পনা কৰোঁতে মোৰ যথেষ্ট সময় লাগিছে৷ দ্বিতীয় যিটো মূৰে মোৰ কাৰণে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে, সেইটো হ’ল জুডাছৰ মূৰ৷ যিজন মানুহে (অৰ্থাৎ জুডাছে) প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা ইমানবোৰ উপকাৰ পায়ো অৱশেষত তেওঁক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে, সেই মানুহজনৰ মুখখন কল্পনা কৰাটো মোৰ কাৰণে ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰিছে৷ সি যি কি নহওক, জুডাছৰ আৰ্হি বিচাৰি মই আৰু বেছি সময় খৰচ নকৰোঁ৷ মঠৰ প্ৰধান সন্যাসীজনৰ মুখখনৰ আৰ্হি লৈয়েই মই জুদাছৰ মুখখন আঁকিম আৰু ছবিখন সোনকালে শেষ কৰিম৷&lt;ref&gt;অন্তহীন প্ৰেৰণা, হোমেন বৰগোহাঞি, পৃ: নং, ৩৪, প্ৰকাশক অনন্ত হাজৰিকা, বনলতা&lt;/ref&gt;
# যিসকলে আলোচনাকালত নানা লেখকৰ উদ্ধৃতি দিয়ে, তেওঁলোকে নিজৰ স্মৃতিহে ব্যৱহাৰ কৰে, নিজৰ বুদ্ধিবৃত্তি জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ নকৰে৷&lt;ref&gt;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি, এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা, জনাৰ্দ্দন গোস্বামী, পৃ: নং, ৬০, প্ৰকাশক: ভবানী বুকছ&lt;/ref&gt;
# মোৰ বাবে বিজ্ঞানৰ সেইবোৰ তথ্য নিৰৰ্থক আৰু ভ্ৰান্তিৰে পূৰ্ণ যিবিলাক সম্মুখ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা বা আমাৰ পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ কোনোবা এবিধৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শৰ দ্বাৰা আহৰিত নহয়৷&lt;ref&gt;ডা ভিন্সিৰ পৰা কি শিকিব পাৰোঁ-৩, ড° সৌৰভ বুঢ়াগোহাঞি, সাদিন, ২৩ এপ্ৰিল, ২০২৩, পৃ: ৪&lt;/ref&gt;
# জীৱনটো কেনেকৈ যাপন কৰিব লাগে, সেই কথা শিকি থকাৰ লগতে কেনেকৈ মৰিব লাগে, সেই কথাও মানুহে শিকি থাকিব লাগে।
#যেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে লোৰ হাথিয়াৰত মামৰে ধৰে,আবদ্ধ পানীত পচন উঠে , বা পানী ঠাণ্ডা হ'লে বৰফলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, তেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে আমাৰ বুদ্ধিমত্তাও হ্ৰাস পায়।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;&gt; প্ৰেৰণাৰ অন্তহীন উৎস লিও'নাৰ্ড ডা ভিঞ্চি,ডাঃ সৌৰভ বুঢ়াগোহাঁই, প্ৰকাশক বৰ্ণ প্ৰিণ্টাৰ্চ এণ্ড পাব্লিচাৰ্চ&lt;/ref&gt;
# &quot;মই আশ্চৰ্য ঘটনা ঘটাব খোজোঁ।&quot;&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;
#যিজন মানুহে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছে তেওঁ মহাবিশ্বক উপলব্ধিৰ ক্ষমতা হেৰুৱাইছে। এয়া কৱৰস্থলীত জীৱন্তে সমাধিষ্ঠ হোৱাৰ নিচিনা কথা।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[Category:চিত্ৰশিল্পী]]
[[Category:বিজ্ঞানী]]
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{wikipedia}}
{{Commons|Leonardo da Vinci}}

*Leonardo da Vinci on the [[w:Project Gutenberg|Project Gutenberg]] website ([https://www.gutenberg.org/ebooks/author/1629 search query]):
**[http://www.gutenberg.org/catalog/world/authrec?fk_authors=1629 The Notebooks of Leonardo Da Vinci] (in English, only text, no drawings)
**Brockwell, Maurice Walter, '' Leonardo Da Vinci'', illustrated version available (HTML), [http://www.gutenberg.org/etext/7785 E-text N° 7785]
*[http://www.aiwaz.net/Leonardo/ Alternative views on Leonardo da Vinci]
*[http://www.museoscienza.org/english/leonardo/ Leonardo da Vinci on the web page of the Italian National Museum of Science and Technology Leonardo da Vinci]
*[http://www.bl.uk/collections/treasures/digitisation.html Some digitized notebook pages with explanations] from the [[w:British Library|British Library]] (Macromedia Shockwave format, slowly working)
*[http://www.bbc.co.uk/science/leonardo BBC Leonardo homepage]
* [http://www.lisashea.com/hobbies/art/lastsupper.html Analysis of Leonardo's paintings and their riddles] - in the context of Dan Brown's novel The Da Vinci Code
*[http://www.leonardoshorse.org Leonardo's Horse]
*[http://www.metmuseum.org/special/Leonardo_Master_Draftsman/draftsman_splash.htm Leonardo da Vinci, Master Draftsman]
*[http://www.drawingsofleonardo.org/ Drawings of Leonardo Da Vinci]
*[http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/l/leonardo/ Web Gallery of Art]
*[http://brunelleschi.imss.fi.it/ingrin/index.html Leonardo and the Renaissance engineers] from [http://www.imss.fi.it/ Institute and Museum of the History of Science]
*[http://www.leonardoamilano.org/en/ Leonardo's artworks now visible in Milan]
*[http://www.ivu.org/history/davinci/hurwitz.html International Vegetarian Union] - about Leonardo's vegetarianism and his stance to animals.
[[Category:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:সঙ্গীতজ্ঞ]]</text>
      <sha1>1iza90c3ptzw4bhckx0q6q8n0it2oy8</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27131</id>
      <parentid>27130</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:26:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:গণিতজ্ঞ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27131</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="14423" sha1="rsn79zfly0b1eheoyg1f1khxy3pbnr2" xml:space="preserve">[[File:Leonardo_da_Vinci_-_presumed_self-portrait_-_WGA12798.jpg|thumb|ৰঙা চক পেঞ্চিলেৰে অঁ‌কা লিঅ'নাৰ্ডৰ স্ব প্ৰতিকৃতি।]]
'''লিঅ’নাৰ্ড’ দা ভিন্সি''' বা '''লিঅ’নাৰ্ড’ দি চেৰ পিয়েৰ’ দা ভিন্সি''' ({{lang-en|Leonardo di ser Piero da Vinci}}; ১৫ এপ্ৰিল ১৪৫২ – ২ মে' ১৫১৯) আছিল ইটালীয়ান নৱজাগৰণ যুগৰ এজন বহুমুখী প্ৰতিভাৰ ব্যক্তি; একাধাৰে চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যবিদ, স্থপতিবিদ, সঙ্গীতজ্ঞ, বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা, উদ্ভাৱক, শৰীৰ-বিজ্ঞানী, ভূ-বিজ্ঞানী, উদ্ভিদ বিশেষজ্ঞ আৰু লেখক। &quot;জিনিয়াছ&quot; আখ্যা পোৱা এইজন ব্যক্তিয়ে সম্ভৱ সমসাময়িক আন সকলো ব্যক্তিতকৈ বেছি নৱজাগৰণৰ মানৱতাবাদী আদৰ্শক দাঙি ধৰিছিল। লিঅ’নাৰ্ড’ক প্ৰায়েই &quot;অদম্য অনুসন্ধিৎসু মন&quot; আৰু &quot;অসম্ভৱ কল্পনাশক্তি&quot; সমৃদ্ধ বহুমুখী দক্ষতাৰ প্ৰতিভূৰূপে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক সৰ্বকালৰ এজন মহান চিত্ৰশিল্পী হিচাপে আৰু সম্ভৱতঃ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়োৱা সকলোতকৈ প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# অন্তিম সময়ত প্ৰতিৰোধ কৰাতকৈ আৰম্ভণিতে কৰাই সহজ।
#এটা ধুনীয়া শৰীৰৰ নাশ হয়, কিন্তু এক শিল্প কৃতি অবিনশ্বৰ।&lt;ref&gt;ৰঙালী বিহু সংখ্যা ২০২৩ জনমভূমি, ''ৰং-তুলিকা'', পৃষ্ঠা ১২৯&lt;/ref&gt;
# চিত্ৰাংকন হৈছে কবিতা যাক দেখা যায় আৰু শুনা নাযায়, আৰু কবিতা হৈছে এক চিত্ৰ যাক শুনা যায় কিন্তু দেখা নাযায়। এই দুই কলাই, আপুনি এইসমূহক কবিতা বা চিত্ৰকলা দুয়োটা বুলিব পাৰে, ইয়াত বুদ্ধিমত্তালৈ প্ৰৱেশ কৰা সংজ্ঞাৰ সালসলনি কৰিছে।
# সেই প্ৰতিকৃতিয়েই সৰ্বোৎকৃষ্ট, য’ত ফুটি উঠে অভ্যন্তৰৰ অনুভূতিৰ প্ৰতিফলন৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;&gt;{{Cite book | title=লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা | publisher=ভবানী বুকছ্ | author=জনাৰ্দ্দন গোস্বামী | year=২০১৩ | pages=১৬৭-১৭১}}&lt;/ref&gt;
# ধৈৰ্যহীনতাই মূৰ্খামিৰ জননী আৰু সি বাস কৰে ক্ষুদ্ৰতাত৷ &lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# চিত্ৰকৰৰ আত্মা হ’ব লাগিব এখন আইনাৰ দৰে৷ তাৰ ওপৰত যি বস্তুৰেই প্ৰতিবিম্ব পৰিব, সি তাৰেই ৰং গ্ৰহণ কৰিব৷ দাপোণৰ সম্মুখলৈ যি বস্তুৱেই আহে, সিয়েই প্ৰতিবিম্বিত হৈ দাপোণৰ ভিতৰলৈ যায়৷ হে চিত্ৰকৰ, তুমি যদি প্ৰকৃতিৰ যিকোনো সৃষ্টিকে পুনৰ সৃজনৰ ক্ষমতা আৰু সাৰ্বজনীনতা আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰা, তেন্তে জানিবা তুমি কোনোদিনেই সফল নোহোৱা৷ যদি প্ৰতিটো বস্তুকেই ভালকৈ চাই নোলোৱা বা তাৰ চিত্ৰ হৃদয়ত ধাৰণ নকৰা, তেন্তে এনে সৃষ্টিৰ কাম অসম্ভৱ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সংবেদনশীলতা যিমানেই বেছি হয়, সিমানেই ক্ষত-বিক্ষত হৈ কোনোবা ছহীদ হয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# কোনো শাসকৰ শাসনেই স্ব-শাসনতকৈ শ্ৰেষ্ঠ নহয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# গৰম পোছাকে যিদৰে আমাক শীতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, ধৈৰ্যই সেইদৰে আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে৷ শীত বঢ়াৰ আগতেই যদি নিজক ঢাকি ৰাখিব পৰা যায়, তেন্তে শীতে কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিব৷ ঠিক তেনেকৈয়ে, যিমানেই ডাঙৰ আঘাত আহিব, সিমানেই নিজকে ধৈৰ্যশীল কৰি তোলা৷ তেতিয়া কোনো আঘাতেই তোমাৰ আত্মাক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সকলো সৌন্দৰ্যৰে মৃত্যু আছে৷ সুন্দৰ মানুহৰো মৃত্যু হয়৷ কিন্তু মৃত্যু নাই কলাৰ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# যিজনে এদিনৰ ভিতৰতে ধনী হ’ব খোজে, তেওঁ এবছৰৰ ভিতৰতে ফাঁচীকাঠত ওলমিব লগা হ’ব পাৰে৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সমস্ত শিল্প আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰথম অস্ত্ৰ হ’ল অংকন৷ মনতকৈ চকু কম বিভ্ৰান্তকাৰী৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# (লাষ্ট ছাপাৰ অংকন কৰাৰ সময়ত ডিউকক কোৱা কথা) “আৰু মাত্ৰ দুটা মূৰ আঁকিবলৈ বাকী আছে৷ প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা স্বৰগীয় মহিমাৰ কল্পনা কৰোঁতে মোৰ যথেষ্ট সময় লাগিছে৷ দ্বিতীয় যিটো মূৰে মোৰ কাৰণে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে, সেইটো হ’ল জুডাছৰ মূৰ৷ যিজন মানুহে (অৰ্থাৎ জুডাছে) প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা ইমানবোৰ উপকাৰ পায়ো অৱশেষত তেওঁক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে, সেই মানুহজনৰ মুখখন কল্পনা কৰাটো মোৰ কাৰণে ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰিছে৷ সি যি কি নহওক, জুডাছৰ আৰ্হি বিচাৰি মই আৰু বেছি সময় খৰচ নকৰোঁ৷ মঠৰ প্ৰধান সন্যাসীজনৰ মুখখনৰ আৰ্হি লৈয়েই মই জুদাছৰ মুখখন আঁকিম আৰু ছবিখন সোনকালে শেষ কৰিম৷&lt;ref&gt;অন্তহীন প্ৰেৰণা, হোমেন বৰগোহাঞি, পৃ: নং, ৩৪, প্ৰকাশক অনন্ত হাজৰিকা, বনলতা&lt;/ref&gt;
# যিসকলে আলোচনাকালত নানা লেখকৰ উদ্ধৃতি দিয়ে, তেওঁলোকে নিজৰ স্মৃতিহে ব্যৱহাৰ কৰে, নিজৰ বুদ্ধিবৃত্তি জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ নকৰে৷&lt;ref&gt;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি, এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা, জনাৰ্দ্দন গোস্বামী, পৃ: নং, ৬০, প্ৰকাশক: ভবানী বুকছ&lt;/ref&gt;
# মোৰ বাবে বিজ্ঞানৰ সেইবোৰ তথ্য নিৰৰ্থক আৰু ভ্ৰান্তিৰে পূৰ্ণ যিবিলাক সম্মুখ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা বা আমাৰ পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ কোনোবা এবিধৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শৰ দ্বাৰা আহৰিত নহয়৷&lt;ref&gt;ডা ভিন্সিৰ পৰা কি শিকিব পাৰোঁ-৩, ড° সৌৰভ বুঢ়াগোহাঞি, সাদিন, ২৩ এপ্ৰিল, ২০২৩, পৃ: ৪&lt;/ref&gt;
# জীৱনটো কেনেকৈ যাপন কৰিব লাগে, সেই কথা শিকি থকাৰ লগতে কেনেকৈ মৰিব লাগে, সেই কথাও মানুহে শিকি থাকিব লাগে।
#যেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে লোৰ হাথিয়াৰত মামৰে ধৰে,আবদ্ধ পানীত পচন উঠে , বা পানী ঠাণ্ডা হ'লে বৰফলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, তেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে আমাৰ বুদ্ধিমত্তাও হ্ৰাস পায়।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;&gt; প্ৰেৰণাৰ অন্তহীন উৎস লিও'নাৰ্ড ডা ভিঞ্চি,ডাঃ সৌৰভ বুঢ়াগোহাঁই, প্ৰকাশক বৰ্ণ প্ৰিণ্টাৰ্চ এণ্ড পাব্লিচাৰ্চ&lt;/ref&gt;
# &quot;মই আশ্চৰ্য ঘটনা ঘটাব খোজোঁ।&quot;&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;
#যিজন মানুহে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছে তেওঁ মহাবিশ্বক উপলব্ধিৰ ক্ষমতা হেৰুৱাইছে। এয়া কৱৰস্থলীত জীৱন্তে সমাধিষ্ঠ হোৱাৰ নিচিনা কথা।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[Category:চিত্ৰশিল্পী]]
[[Category:বিজ্ঞানী]]
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{wikipedia}}
{{Commons|Leonardo da Vinci}}

*Leonardo da Vinci on the [[w:Project Gutenberg|Project Gutenberg]] website ([https://www.gutenberg.org/ebooks/author/1629 search query]):
**[http://www.gutenberg.org/catalog/world/authrec?fk_authors=1629 The Notebooks of Leonardo Da Vinci] (in English, only text, no drawings)
**Brockwell, Maurice Walter, '' Leonardo Da Vinci'', illustrated version available (HTML), [http://www.gutenberg.org/etext/7785 E-text N° 7785]
*[http://www.aiwaz.net/Leonardo/ Alternative views on Leonardo da Vinci]
*[http://www.museoscienza.org/english/leonardo/ Leonardo da Vinci on the web page of the Italian National Museum of Science and Technology Leonardo da Vinci]
*[http://www.bl.uk/collections/treasures/digitisation.html Some digitized notebook pages with explanations] from the [[w:British Library|British Library]] (Macromedia Shockwave format, slowly working)
*[http://www.bbc.co.uk/science/leonardo BBC Leonardo homepage]
* [http://www.lisashea.com/hobbies/art/lastsupper.html Analysis of Leonardo's paintings and their riddles] - in the context of Dan Brown's novel The Da Vinci Code
*[http://www.leonardoshorse.org Leonardo's Horse]
*[http://www.metmuseum.org/special/Leonardo_Master_Draftsman/draftsman_splash.htm Leonardo da Vinci, Master Draftsman]
*[http://www.drawingsofleonardo.org/ Drawings of Leonardo Da Vinci]
*[http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/l/leonardo/ Web Gallery of Art]
*[http://brunelleschi.imss.fi.it/ingrin/index.html Leonardo and the Renaissance engineers] from [http://www.imss.fi.it/ Institute and Museum of the History of Science]
*[http://www.leonardoamilano.org/en/ Leonardo's artworks now visible in Milan]
*[http://www.ivu.org/history/davinci/hurwitz.html International Vegetarian Union] - about Leonardo's vegetarianism and his stance to animals.
[[Category:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:সঙ্গীতজ্ঞ]]
[[শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ]]</text>
      <sha1>rsn79zfly0b1eheoyg1f1khxy3pbnr2</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27132</id>
      <parentid>27131</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:27:50Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:উদ্ভাৱক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27132</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="14468" sha1="0d4y7m6m9k4gbqra4ne08sddx3eljt5" xml:space="preserve">[[File:Leonardo_da_Vinci_-_presumed_self-portrait_-_WGA12798.jpg|thumb|ৰঙা চক পেঞ্চিলেৰে অঁ‌কা লিঅ'নাৰ্ডৰ স্ব প্ৰতিকৃতি।]]
'''লিঅ’নাৰ্ড’ দা ভিন্সি''' বা '''লিঅ’নাৰ্ড’ দি চেৰ পিয়েৰ’ দা ভিন্সি''' ({{lang-en|Leonardo di ser Piero da Vinci}}; ১৫ এপ্ৰিল ১৪৫২ – ২ মে' ১৫১৯) আছিল ইটালীয়ান নৱজাগৰণ যুগৰ এজন বহুমুখী প্ৰতিভাৰ ব্যক্তি; একাধাৰে চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যবিদ, স্থপতিবিদ, সঙ্গীতজ্ঞ, বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা, উদ্ভাৱক, শৰীৰ-বিজ্ঞানী, ভূ-বিজ্ঞানী, উদ্ভিদ বিশেষজ্ঞ আৰু লেখক। &quot;জিনিয়াছ&quot; আখ্যা পোৱা এইজন ব্যক্তিয়ে সম্ভৱ সমসাময়িক আন সকলো ব্যক্তিতকৈ বেছি নৱজাগৰণৰ মানৱতাবাদী আদৰ্শক দাঙি ধৰিছিল। লিঅ’নাৰ্ড’ক প্ৰায়েই &quot;অদম্য অনুসন্ধিৎসু মন&quot; আৰু &quot;অসম্ভৱ কল্পনাশক্তি&quot; সমৃদ্ধ বহুমুখী দক্ষতাৰ প্ৰতিভূৰূপে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক সৰ্বকালৰ এজন মহান চিত্ৰশিল্পী হিচাপে আৰু সম্ভৱতঃ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়োৱা সকলোতকৈ প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# অন্তিম সময়ত প্ৰতিৰোধ কৰাতকৈ আৰম্ভণিতে কৰাই সহজ।
#এটা ধুনীয়া শৰীৰৰ নাশ হয়, কিন্তু এক শিল্প কৃতি অবিনশ্বৰ।&lt;ref&gt;ৰঙালী বিহু সংখ্যা ২০২৩ জনমভূমি, ''ৰং-তুলিকা'', পৃষ্ঠা ১২৯&lt;/ref&gt;
# চিত্ৰাংকন হৈছে কবিতা যাক দেখা যায় আৰু শুনা নাযায়, আৰু কবিতা হৈছে এক চিত্ৰ যাক শুনা যায় কিন্তু দেখা নাযায়। এই দুই কলাই, আপুনি এইসমূহক কবিতা বা চিত্ৰকলা দুয়োটা বুলিব পাৰে, ইয়াত বুদ্ধিমত্তালৈ প্ৰৱেশ কৰা সংজ্ঞাৰ সালসলনি কৰিছে।
# সেই প্ৰতিকৃতিয়েই সৰ্বোৎকৃষ্ট, য’ত ফুটি উঠে অভ্যন্তৰৰ অনুভূতিৰ প্ৰতিফলন৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;&gt;{{Cite book | title=লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা | publisher=ভবানী বুকছ্ | author=জনাৰ্দ্দন গোস্বামী | year=২০১৩ | pages=১৬৭-১৭১}}&lt;/ref&gt;
# ধৈৰ্যহীনতাই মূৰ্খামিৰ জননী আৰু সি বাস কৰে ক্ষুদ্ৰতাত৷ &lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# চিত্ৰকৰৰ আত্মা হ’ব লাগিব এখন আইনাৰ দৰে৷ তাৰ ওপৰত যি বস্তুৰেই প্ৰতিবিম্ব পৰিব, সি তাৰেই ৰং গ্ৰহণ কৰিব৷ দাপোণৰ সম্মুখলৈ যি বস্তুৱেই আহে, সিয়েই প্ৰতিবিম্বিত হৈ দাপোণৰ ভিতৰলৈ যায়৷ হে চিত্ৰকৰ, তুমি যদি প্ৰকৃতিৰ যিকোনো সৃষ্টিকে পুনৰ সৃজনৰ ক্ষমতা আৰু সাৰ্বজনীনতা আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰা, তেন্তে জানিবা তুমি কোনোদিনেই সফল নোহোৱা৷ যদি প্ৰতিটো বস্তুকেই ভালকৈ চাই নোলোৱা বা তাৰ চিত্ৰ হৃদয়ত ধাৰণ নকৰা, তেন্তে এনে সৃষ্টিৰ কাম অসম্ভৱ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সংবেদনশীলতা যিমানেই বেছি হয়, সিমানেই ক্ষত-বিক্ষত হৈ কোনোবা ছহীদ হয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# কোনো শাসকৰ শাসনেই স্ব-শাসনতকৈ শ্ৰেষ্ঠ নহয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# গৰম পোছাকে যিদৰে আমাক শীতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, ধৈৰ্যই সেইদৰে আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে৷ শীত বঢ়াৰ আগতেই যদি নিজক ঢাকি ৰাখিব পৰা যায়, তেন্তে শীতে কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিব৷ ঠিক তেনেকৈয়ে, যিমানেই ডাঙৰ আঘাত আহিব, সিমানেই নিজকে ধৈৰ্যশীল কৰি তোলা৷ তেতিয়া কোনো আঘাতেই তোমাৰ আত্মাক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সকলো সৌন্দৰ্যৰে মৃত্যু আছে৷ সুন্দৰ মানুহৰো মৃত্যু হয়৷ কিন্তু মৃত্যু নাই কলাৰ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# যিজনে এদিনৰ ভিতৰতে ধনী হ’ব খোজে, তেওঁ এবছৰৰ ভিতৰতে ফাঁচীকাঠত ওলমিব লগা হ’ব পাৰে৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সমস্ত শিল্প আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰথম অস্ত্ৰ হ’ল অংকন৷ মনতকৈ চকু কম বিভ্ৰান্তকাৰী৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# (লাষ্ট ছাপাৰ অংকন কৰাৰ সময়ত ডিউকক কোৱা কথা) “আৰু মাত্ৰ দুটা মূৰ আঁকিবলৈ বাকী আছে৷ প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা স্বৰগীয় মহিমাৰ কল্পনা কৰোঁতে মোৰ যথেষ্ট সময় লাগিছে৷ দ্বিতীয় যিটো মূৰে মোৰ কাৰণে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে, সেইটো হ’ল জুডাছৰ মূৰ৷ যিজন মানুহে (অৰ্থাৎ জুডাছে) প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা ইমানবোৰ উপকাৰ পায়ো অৱশেষত তেওঁক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে, সেই মানুহজনৰ মুখখন কল্পনা কৰাটো মোৰ কাৰণে ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰিছে৷ সি যি কি নহওক, জুডাছৰ আৰ্হি বিচাৰি মই আৰু বেছি সময় খৰচ নকৰোঁ৷ মঠৰ প্ৰধান সন্যাসীজনৰ মুখখনৰ আৰ্হি লৈয়েই মই জুদাছৰ মুখখন আঁকিম আৰু ছবিখন সোনকালে শেষ কৰিম৷&lt;ref&gt;অন্তহীন প্ৰেৰণা, হোমেন বৰগোহাঞি, পৃ: নং, ৩৪, প্ৰকাশক অনন্ত হাজৰিকা, বনলতা&lt;/ref&gt;
# যিসকলে আলোচনাকালত নানা লেখকৰ উদ্ধৃতি দিয়ে, তেওঁলোকে নিজৰ স্মৃতিহে ব্যৱহাৰ কৰে, নিজৰ বুদ্ধিবৃত্তি জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ নকৰে৷&lt;ref&gt;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি, এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা, জনাৰ্দ্দন গোস্বামী, পৃ: নং, ৬০, প্ৰকাশক: ভবানী বুকছ&lt;/ref&gt;
# মোৰ বাবে বিজ্ঞানৰ সেইবোৰ তথ্য নিৰৰ্থক আৰু ভ্ৰান্তিৰে পূৰ্ণ যিবিলাক সম্মুখ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা বা আমাৰ পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ কোনোবা এবিধৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শৰ দ্বাৰা আহৰিত নহয়৷&lt;ref&gt;ডা ভিন্সিৰ পৰা কি শিকিব পাৰোঁ-৩, ড° সৌৰভ বুঢ়াগোহাঞি, সাদিন, ২৩ এপ্ৰিল, ২০২৩, পৃ: ৪&lt;/ref&gt;
# জীৱনটো কেনেকৈ যাপন কৰিব লাগে, সেই কথা শিকি থকাৰ লগতে কেনেকৈ মৰিব লাগে, সেই কথাও মানুহে শিকি থাকিব লাগে।
#যেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে লোৰ হাথিয়াৰত মামৰে ধৰে,আবদ্ধ পানীত পচন উঠে , বা পানী ঠাণ্ডা হ'লে বৰফলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, তেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে আমাৰ বুদ্ধিমত্তাও হ্ৰাস পায়।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;&gt; প্ৰেৰণাৰ অন্তহীন উৎস লিও'নাৰ্ড ডা ভিঞ্চি,ডাঃ সৌৰভ বুঢ়াগোহাঁই, প্ৰকাশক বৰ্ণ প্ৰিণ্টাৰ্চ এণ্ড পাব্লিচাৰ্চ&lt;/ref&gt;
# &quot;মই আশ্চৰ্য ঘটনা ঘটাব খোজোঁ।&quot;&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;
#যিজন মানুহে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছে তেওঁ মহাবিশ্বক উপলব্ধিৰ ক্ষমতা হেৰুৱাইছে। এয়া কৱৰস্থলীত জীৱন্তে সমাধিষ্ঠ হোৱাৰ নিচিনা কথা।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[Category:চিত্ৰশিল্পী]]
[[Category:বিজ্ঞানী]]
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{wikipedia}}
{{Commons|Leonardo da Vinci}}

*Leonardo da Vinci on the [[w:Project Gutenberg|Project Gutenberg]] website ([https://www.gutenberg.org/ebooks/author/1629 search query]):
**[http://www.gutenberg.org/catalog/world/authrec?fk_authors=1629 The Notebooks of Leonardo Da Vinci] (in English, only text, no drawings)
**Brockwell, Maurice Walter, '' Leonardo Da Vinci'', illustrated version available (HTML), [http://www.gutenberg.org/etext/7785 E-text N° 7785]
*[http://www.aiwaz.net/Leonardo/ Alternative views on Leonardo da Vinci]
*[http://www.museoscienza.org/english/leonardo/ Leonardo da Vinci on the web page of the Italian National Museum of Science and Technology Leonardo da Vinci]
*[http://www.bl.uk/collections/treasures/digitisation.html Some digitized notebook pages with explanations] from the [[w:British Library|British Library]] (Macromedia Shockwave format, slowly working)
*[http://www.bbc.co.uk/science/leonardo BBC Leonardo homepage]
* [http://www.lisashea.com/hobbies/art/lastsupper.html Analysis of Leonardo's paintings and their riddles] - in the context of Dan Brown's novel The Da Vinci Code
*[http://www.leonardoshorse.org Leonardo's Horse]
*[http://www.metmuseum.org/special/Leonardo_Master_Draftsman/draftsman_splash.htm Leonardo da Vinci, Master Draftsman]
*[http://www.drawingsofleonardo.org/ Drawings of Leonardo Da Vinci]
*[http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/l/leonardo/ Web Gallery of Art]
*[http://brunelleschi.imss.fi.it/ingrin/index.html Leonardo and the Renaissance engineers] from [http://www.imss.fi.it/ Institute and Museum of the History of Science]
*[http://www.leonardoamilano.org/en/ Leonardo's artworks now visible in Milan]
*[http://www.ivu.org/history/davinci/hurwitz.html International Vegetarian Union] - about Leonardo's vegetarianism and his stance to animals.
[[Category:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:সঙ্গীতজ্ঞ]]
[[শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ]]
[[শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক]]</text>
      <sha1>0d4y7m6m9k4gbqra4ne08sddx3eljt5</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27133</id>
      <parentid>27132</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:28:06Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:অভিযন্তা]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27133</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="14516" sha1="pxb3x7zfka5l6u0daflby0bfxtnhakg" xml:space="preserve">[[File:Leonardo_da_Vinci_-_presumed_self-portrait_-_WGA12798.jpg|thumb|ৰঙা চক পেঞ্চিলেৰে অঁ‌কা লিঅ'নাৰ্ডৰ স্ব প্ৰতিকৃতি।]]
'''লিঅ’নাৰ্ড’ দা ভিন্সি''' বা '''লিঅ’নাৰ্ড’ দি চেৰ পিয়েৰ’ দা ভিন্সি''' ({{lang-en|Leonardo di ser Piero da Vinci}}; ১৫ এপ্ৰিল ১৪৫২ – ২ মে' ১৫১৯) আছিল ইটালীয়ান নৱজাগৰণ যুগৰ এজন বহুমুখী প্ৰতিভাৰ ব্যক্তি; একাধাৰে চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যবিদ, স্থপতিবিদ, সঙ্গীতজ্ঞ, বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা, উদ্ভাৱক, শৰীৰ-বিজ্ঞানী, ভূ-বিজ্ঞানী, উদ্ভিদ বিশেষজ্ঞ আৰু লেখক। &quot;জিনিয়াছ&quot; আখ্যা পোৱা এইজন ব্যক্তিয়ে সম্ভৱ সমসাময়িক আন সকলো ব্যক্তিতকৈ বেছি নৱজাগৰণৰ মানৱতাবাদী আদৰ্শক দাঙি ধৰিছিল। লিঅ’নাৰ্ড’ক প্ৰায়েই &quot;অদম্য অনুসন্ধিৎসু মন&quot; আৰু &quot;অসম্ভৱ কল্পনাশক্তি&quot; সমৃদ্ধ বহুমুখী দক্ষতাৰ প্ৰতিভূৰূপে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক সৰ্বকালৰ এজন মহান চিত্ৰশিল্পী হিচাপে আৰু সম্ভৱতঃ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়োৱা সকলোতকৈ প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# অন্তিম সময়ত প্ৰতিৰোধ কৰাতকৈ আৰম্ভণিতে কৰাই সহজ।
#এটা ধুনীয়া শৰীৰৰ নাশ হয়, কিন্তু এক শিল্প কৃতি অবিনশ্বৰ।&lt;ref&gt;ৰঙালী বিহু সংখ্যা ২০২৩ জনমভূমি, ''ৰং-তুলিকা'', পৃষ্ঠা ১২৯&lt;/ref&gt;
# চিত্ৰাংকন হৈছে কবিতা যাক দেখা যায় আৰু শুনা নাযায়, আৰু কবিতা হৈছে এক চিত্ৰ যাক শুনা যায় কিন্তু দেখা নাযায়। এই দুই কলাই, আপুনি এইসমূহক কবিতা বা চিত্ৰকলা দুয়োটা বুলিব পাৰে, ইয়াত বুদ্ধিমত্তালৈ প্ৰৱেশ কৰা সংজ্ঞাৰ সালসলনি কৰিছে।
# সেই প্ৰতিকৃতিয়েই সৰ্বোৎকৃষ্ট, য’ত ফুটি উঠে অভ্যন্তৰৰ অনুভূতিৰ প্ৰতিফলন৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;&gt;{{Cite book | title=লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা | publisher=ভবানী বুকছ্ | author=জনাৰ্দ্দন গোস্বামী | year=২০১৩ | pages=১৬৭-১৭১}}&lt;/ref&gt;
# ধৈৰ্যহীনতাই মূৰ্খামিৰ জননী আৰু সি বাস কৰে ক্ষুদ্ৰতাত৷ &lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# চিত্ৰকৰৰ আত্মা হ’ব লাগিব এখন আইনাৰ দৰে৷ তাৰ ওপৰত যি বস্তুৰেই প্ৰতিবিম্ব পৰিব, সি তাৰেই ৰং গ্ৰহণ কৰিব৷ দাপোণৰ সম্মুখলৈ যি বস্তুৱেই আহে, সিয়েই প্ৰতিবিম্বিত হৈ দাপোণৰ ভিতৰলৈ যায়৷ হে চিত্ৰকৰ, তুমি যদি প্ৰকৃতিৰ যিকোনো সৃষ্টিকে পুনৰ সৃজনৰ ক্ষমতা আৰু সাৰ্বজনীনতা আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰা, তেন্তে জানিবা তুমি কোনোদিনেই সফল নোহোৱা৷ যদি প্ৰতিটো বস্তুকেই ভালকৈ চাই নোলোৱা বা তাৰ চিত্ৰ হৃদয়ত ধাৰণ নকৰা, তেন্তে এনে সৃষ্টিৰ কাম অসম্ভৱ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সংবেদনশীলতা যিমানেই বেছি হয়, সিমানেই ক্ষত-বিক্ষত হৈ কোনোবা ছহীদ হয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# কোনো শাসকৰ শাসনেই স্ব-শাসনতকৈ শ্ৰেষ্ঠ নহয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# গৰম পোছাকে যিদৰে আমাক শীতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, ধৈৰ্যই সেইদৰে আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে৷ শীত বঢ়াৰ আগতেই যদি নিজক ঢাকি ৰাখিব পৰা যায়, তেন্তে শীতে কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিব৷ ঠিক তেনেকৈয়ে, যিমানেই ডাঙৰ আঘাত আহিব, সিমানেই নিজকে ধৈৰ্যশীল কৰি তোলা৷ তেতিয়া কোনো আঘাতেই তোমাৰ আত্মাক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সকলো সৌন্দৰ্যৰে মৃত্যু আছে৷ সুন্দৰ মানুহৰো মৃত্যু হয়৷ কিন্তু মৃত্যু নাই কলাৰ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# যিজনে এদিনৰ ভিতৰতে ধনী হ’ব খোজে, তেওঁ এবছৰৰ ভিতৰতে ফাঁচীকাঠত ওলমিব লগা হ’ব পাৰে৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সমস্ত শিল্প আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰথম অস্ত্ৰ হ’ল অংকন৷ মনতকৈ চকু কম বিভ্ৰান্তকাৰী৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# (লাষ্ট ছাপাৰ অংকন কৰাৰ সময়ত ডিউকক কোৱা কথা) “আৰু মাত্ৰ দুটা মূৰ আঁকিবলৈ বাকী আছে৷ প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা স্বৰগীয় মহিমাৰ কল্পনা কৰোঁতে মোৰ যথেষ্ট সময় লাগিছে৷ দ্বিতীয় যিটো মূৰে মোৰ কাৰণে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে, সেইটো হ’ল জুডাছৰ মূৰ৷ যিজন মানুহে (অৰ্থাৎ জুডাছে) প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা ইমানবোৰ উপকাৰ পায়ো অৱশেষত তেওঁক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে, সেই মানুহজনৰ মুখখন কল্পনা কৰাটো মোৰ কাৰণে ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰিছে৷ সি যি কি নহওক, জুডাছৰ আৰ্হি বিচাৰি মই আৰু বেছি সময় খৰচ নকৰোঁ৷ মঠৰ প্ৰধান সন্যাসীজনৰ মুখখনৰ আৰ্হি লৈয়েই মই জুদাছৰ মুখখন আঁকিম আৰু ছবিখন সোনকালে শেষ কৰিম৷&lt;ref&gt;অন্তহীন প্ৰেৰণা, হোমেন বৰগোহাঞি, পৃ: নং, ৩৪, প্ৰকাশক অনন্ত হাজৰিকা, বনলতা&lt;/ref&gt;
# যিসকলে আলোচনাকালত নানা লেখকৰ উদ্ধৃতি দিয়ে, তেওঁলোকে নিজৰ স্মৃতিহে ব্যৱহাৰ কৰে, নিজৰ বুদ্ধিবৃত্তি জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ নকৰে৷&lt;ref&gt;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি, এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা, জনাৰ্দ্দন গোস্বামী, পৃ: নং, ৬০, প্ৰকাশক: ভবানী বুকছ&lt;/ref&gt;
# মোৰ বাবে বিজ্ঞানৰ সেইবোৰ তথ্য নিৰৰ্থক আৰু ভ্ৰান্তিৰে পূৰ্ণ যিবিলাক সম্মুখ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা বা আমাৰ পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ কোনোবা এবিধৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শৰ দ্বাৰা আহৰিত নহয়৷&lt;ref&gt;ডা ভিন্সিৰ পৰা কি শিকিব পাৰোঁ-৩, ড° সৌৰভ বুঢ়াগোহাঞি, সাদিন, ২৩ এপ্ৰিল, ২০২৩, পৃ: ৪&lt;/ref&gt;
# জীৱনটো কেনেকৈ যাপন কৰিব লাগে, সেই কথা শিকি থকাৰ লগতে কেনেকৈ মৰিব লাগে, সেই কথাও মানুহে শিকি থাকিব লাগে।
#যেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে লোৰ হাথিয়াৰত মামৰে ধৰে,আবদ্ধ পানীত পচন উঠে , বা পানী ঠাণ্ডা হ'লে বৰফলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, তেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে আমাৰ বুদ্ধিমত্তাও হ্ৰাস পায়।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;&gt; প্ৰেৰণাৰ অন্তহীন উৎস লিও'নাৰ্ড ডা ভিঞ্চি,ডাঃ সৌৰভ বুঢ়াগোহাঁই, প্ৰকাশক বৰ্ণ প্ৰিণ্টাৰ্চ এণ্ড পাব্লিচাৰ্চ&lt;/ref&gt;
# &quot;মই আশ্চৰ্য ঘটনা ঘটাব খোজোঁ।&quot;&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;
#যিজন মানুহে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছে তেওঁ মহাবিশ্বক উপলব্ধিৰ ক্ষমতা হেৰুৱাইছে। এয়া কৱৰস্থলীত জীৱন্তে সমাধিষ্ঠ হোৱাৰ নিচিনা কথা।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[Category:চিত্ৰশিল্পী]]
[[Category:বিজ্ঞানী]]
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{wikipedia}}
{{Commons|Leonardo da Vinci}}

*Leonardo da Vinci on the [[w:Project Gutenberg|Project Gutenberg]] website ([https://www.gutenberg.org/ebooks/author/1629 search query]):
**[http://www.gutenberg.org/catalog/world/authrec?fk_authors=1629 The Notebooks of Leonardo Da Vinci] (in English, only text, no drawings)
**Brockwell, Maurice Walter, '' Leonardo Da Vinci'', illustrated version available (HTML), [http://www.gutenberg.org/etext/7785 E-text N° 7785]
*[http://www.aiwaz.net/Leonardo/ Alternative views on Leonardo da Vinci]
*[http://www.museoscienza.org/english/leonardo/ Leonardo da Vinci on the web page of the Italian National Museum of Science and Technology Leonardo da Vinci]
*[http://www.bl.uk/collections/treasures/digitisation.html Some digitized notebook pages with explanations] from the [[w:British Library|British Library]] (Macromedia Shockwave format, slowly working)
*[http://www.bbc.co.uk/science/leonardo BBC Leonardo homepage]
* [http://www.lisashea.com/hobbies/art/lastsupper.html Analysis of Leonardo's paintings and their riddles] - in the context of Dan Brown's novel The Da Vinci Code
*[http://www.leonardoshorse.org Leonardo's Horse]
*[http://www.metmuseum.org/special/Leonardo_Master_Draftsman/draftsman_splash.htm Leonardo da Vinci, Master Draftsman]
*[http://www.drawingsofleonardo.org/ Drawings of Leonardo Da Vinci]
*[http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/l/leonardo/ Web Gallery of Art]
*[http://brunelleschi.imss.fi.it/ingrin/index.html Leonardo and the Renaissance engineers] from [http://www.imss.fi.it/ Institute and Museum of the History of Science]
*[http://www.leonardoamilano.org/en/ Leonardo's artworks now visible in Milan]
*[http://www.ivu.org/history/davinci/hurwitz.html International Vegetarian Union] - about Leonardo's vegetarianism and his stance to animals.
[[Category:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:সঙ্গীতজ্ঞ]]
[[শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ]]
[[শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক]]
[[শ্ৰেণী:অভিযন্তা]]</text>
      <sha1>pxb3x7zfka5l6u0daflby0bfxtnhakg</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27134</id>
      <parentid>27133</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:29:09Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:লেখক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27134</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="14552" sha1="affmvnrsxhd51swz3dk5itz1bzadgmv" xml:space="preserve">[[File:Leonardo_da_Vinci_-_presumed_self-portrait_-_WGA12798.jpg|thumb|ৰঙা চক পেঞ্চিলেৰে অঁ‌কা লিঅ'নাৰ্ডৰ স্ব প্ৰতিকৃতি।]]
'''লিঅ’নাৰ্ড’ দা ভিন্সি''' বা '''লিঅ’নাৰ্ড’ দি চেৰ পিয়েৰ’ দা ভিন্সি''' ({{lang-en|Leonardo di ser Piero da Vinci}}; ১৫ এপ্ৰিল ১৪৫২ – ২ মে' ১৫১৯) আছিল ইটালীয়ান নৱজাগৰণ যুগৰ এজন বহুমুখী প্ৰতিভাৰ ব্যক্তি; একাধাৰে চিত্ৰশিল্পী, ভাস্কৰ্যবিদ, স্থপতিবিদ, সঙ্গীতজ্ঞ, বিজ্ঞানী, গণিতজ্ঞ, অভিযন্তা, উদ্ভাৱক, শৰীৰ-বিজ্ঞানী, ভূ-বিজ্ঞানী, উদ্ভিদ বিশেষজ্ঞ আৰু লেখক। &quot;জিনিয়াছ&quot; আখ্যা পোৱা এইজন ব্যক্তিয়ে সম্ভৱ সমসাময়িক আন সকলো ব্যক্তিতকৈ বেছি নৱজাগৰণৰ মানৱতাবাদী আদৰ্শক দাঙি ধৰিছিল। লিঅ’নাৰ্ড’ক প্ৰায়েই &quot;অদম্য অনুসন্ধিৎসু মন&quot; আৰু &quot;অসম্ভৱ কল্পনাশক্তি&quot; সমৃদ্ধ বহুমুখী দক্ষতাৰ প্ৰতিভূৰূপে অভিহিত কৰা হয়। তেওঁক সৰ্বকালৰ এজন মহান চিত্ৰশিল্পী হিচাপে আৰু সম্ভৱতঃ বিভিন্ন ক্ষেত্ৰত অৱদান আগবঢ়োৱা সকলোতকৈ প্ৰতিভাশালী ব্যক্তি হিচাপে গণ্য কৰা হয়।

==উদ্ধৃতিসমূহ==
# অন্তিম সময়ত প্ৰতিৰোধ কৰাতকৈ আৰম্ভণিতে কৰাই সহজ।
#এটা ধুনীয়া শৰীৰৰ নাশ হয়, কিন্তু এক শিল্প কৃতি অবিনশ্বৰ।&lt;ref&gt;ৰঙালী বিহু সংখ্যা ২০২৩ জনমভূমি, ''ৰং-তুলিকা'', পৃষ্ঠা ১২৯&lt;/ref&gt;
# চিত্ৰাংকন হৈছে কবিতা যাক দেখা যায় আৰু শুনা নাযায়, আৰু কবিতা হৈছে এক চিত্ৰ যাক শুনা যায় কিন্তু দেখা নাযায়। এই দুই কলাই, আপুনি এইসমূহক কবিতা বা চিত্ৰকলা দুয়োটা বুলিব পাৰে, ইয়াত বুদ্ধিমত্তালৈ প্ৰৱেশ কৰা সংজ্ঞাৰ সালসলনি কৰিছে।
# সেই প্ৰতিকৃতিয়েই সৰ্বোৎকৃষ্ট, য’ত ফুটি উঠে অভ্যন্তৰৰ অনুভূতিৰ প্ৰতিফলন৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;&gt;{{Cite book | title=লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা | publisher=ভবানী বুকছ্ | author=জনাৰ্দ্দন গোস্বামী | year=২০১৩ | pages=১৬৭-১৭১}}&lt;/ref&gt;
# ধৈৰ্যহীনতাই মূৰ্খামিৰ জননী আৰু সি বাস কৰে ক্ষুদ্ৰতাত৷ &lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# চিত্ৰকৰৰ আত্মা হ’ব লাগিব এখন আইনাৰ দৰে৷ তাৰ ওপৰত যি বস্তুৰেই প্ৰতিবিম্ব পৰিব, সি তাৰেই ৰং গ্ৰহণ কৰিব৷ দাপোণৰ সম্মুখলৈ যি বস্তুৱেই আহে, সিয়েই প্ৰতিবিম্বিত হৈ দাপোণৰ ভিতৰলৈ যায়৷ হে চিত্ৰকৰ, তুমি যদি প্ৰকৃতিৰ যিকোনো সৃষ্টিকে পুনৰ সৃজনৰ ক্ষমতা আৰু সাৰ্বজনীনতা আয়ত্ত কৰিব নোৱাৰা, তেন্তে জানিবা তুমি কোনোদিনেই সফল নোহোৱা৷ যদি প্ৰতিটো বস্তুকেই ভালকৈ চাই নোলোৱা বা তাৰ চিত্ৰ হৃদয়ত ধাৰণ নকৰা, তেন্তে এনে সৃষ্টিৰ কাম অসম্ভৱ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সংবেদনশীলতা যিমানেই বেছি হয়, সিমানেই ক্ষত-বিক্ষত হৈ কোনোবা ছহীদ হয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# কোনো শাসকৰ শাসনেই স্ব-শাসনতকৈ শ্ৰেষ্ঠ নহয়৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# গৰম পোছাকে যিদৰে আমাক শীতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে, ধৈৰ্যই সেইদৰে আঘাতৰ পৰা ৰক্ষা কৰে৷ শীত বঢ়াৰ আগতেই যদি নিজক ঢাকি ৰাখিব পৰা যায়, তেন্তে শীতে কোনো ক্ষতি কৰিব নোৱাৰিব৷ ঠিক তেনেকৈয়ে, যিমানেই ডাঙৰ আঘাত আহিব, সিমানেই নিজকে ধৈৰ্যশীল কৰি তোলা৷ তেতিয়া কোনো আঘাতেই তোমাৰ আত্মাক স্পৰ্শ কৰিব নোৱাৰিব৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সকলো সৌন্দৰ্যৰে মৃত্যু আছে৷ সুন্দৰ মানুহৰো মৃত্যু হয়৷ কিন্তু মৃত্যু নাই কলাৰ৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# যিজনে এদিনৰ ভিতৰতে ধনী হ’ব খোজে, তেওঁ এবছৰৰ ভিতৰতে ফাঁচীকাঠত ওলমিব লগা হ’ব পাৰে৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# সমস্ত শিল্প আৰু বিজ্ঞানৰ প্ৰথম অস্ত্ৰ হ’ল অংকন৷ মনতকৈ চকু কম বিভ্ৰান্তকাৰী৷&lt;ref name=&quot;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি-এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা ১&quot;/&gt;
# (লাষ্ট ছাপাৰ অংকন কৰাৰ সময়ত ডিউকক কোৱা কথা) “আৰু মাত্ৰ দুটা মূৰ আঁকিবলৈ বাকী আছে৷ প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা স্বৰগীয় মহিমাৰ কল্পনা কৰোঁতে মোৰ যথেষ্ট সময় লাগিছে৷ দ্বিতীয় যিটো মূৰে মোৰ কাৰণে সমস্যাৰ সৃষ্টি কৰিছে, সেইটো হ’ল জুডাছৰ মূৰ৷ যিজন মানুহে (অৰ্থাৎ জুডাছে) প্ৰভু খ্ৰীষ্টৰ পৰা ইমানবোৰ উপকাৰ পায়ো অৱশেষত তেওঁক বিশ্বাসঘাতকতা কৰিলে, সেই মানুহজনৰ মুখখন কল্পনা কৰাটো মোৰ কাৰণে ডাঙৰ সমস্যা হৈ পৰিছে৷ সি যি কি নহওক, জুডাছৰ আৰ্হি বিচাৰি মই আৰু বেছি সময় খৰচ নকৰোঁ৷ মঠৰ প্ৰধান সন্যাসীজনৰ মুখখনৰ আৰ্হি লৈয়েই মই জুদাছৰ মুখখন আঁকিম আৰু ছবিখন সোনকালে শেষ কৰিম৷&lt;ref&gt;অন্তহীন প্ৰেৰণা, হোমেন বৰগোহাঞি, পৃ: নং, ৩৪, প্ৰকাশক অনন্ত হাজৰিকা, বনলতা&lt;/ref&gt;
# যিসকলে আলোচনাকালত নানা লেখকৰ উদ্ধৃতি দিয়ে, তেওঁলোকে নিজৰ স্মৃতিহে ব্যৱহাৰ কৰে, নিজৰ বুদ্ধিবৃত্তি জ্ঞানৰ ব্যৱহাৰ নকৰে৷&lt;ref&gt;লিওনাৰ্ডো দা ভিঞ্চি, এক কিংবদন্তীৰ জীৱন গাথা, জনাৰ্দ্দন গোস্বামী, পৃ: নং, ৬০, প্ৰকাশক: ভবানী বুকছ&lt;/ref&gt;
# মোৰ বাবে বিজ্ঞানৰ সেইবোৰ তথ্য নিৰৰ্থক আৰু ভ্ৰান্তিৰে পূৰ্ণ যিবিলাক সম্মুখ অভিজ্ঞতাৰ দ্বাৰা বা আমাৰ পঞ্চ ইন্দ্ৰিয়ৰ কোনোবা এবিধৰ প্ৰত্যক্ষ সংস্পৰ্শৰ দ্বাৰা আহৰিত নহয়৷&lt;ref&gt;ডা ভিন্সিৰ পৰা কি শিকিব পাৰোঁ-৩, ড° সৌৰভ বুঢ়াগোহাঞি, সাদিন, ২৩ এপ্ৰিল, ২০২৩, পৃ: ৪&lt;/ref&gt;
# জীৱনটো কেনেকৈ যাপন কৰিব লাগে, সেই কথা শিকি থকাৰ লগতে কেনেকৈ মৰিব লাগে, সেই কথাও মানুহে শিকি থাকিব লাগে।
#যেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে লোৰ হাথিয়াৰত মামৰে ধৰে,আবদ্ধ পানীত পচন উঠে , বা পানী ঠাণ্ডা হ'লে বৰফলৈ ৰূপান্তৰিত হয়, তেনেকৈ ব্যৱহাৰ কৰি নাথাকিলে আমাৰ বুদ্ধিমত্তাও হ্ৰাস পায়।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;&gt; প্ৰেৰণাৰ অন্তহীন উৎস লিও'নাৰ্ড ডা ভিঞ্চি,ডাঃ সৌৰভ বুঢ়াগোহাঁই, প্ৰকাশক বৰ্ণ প্ৰিণ্টাৰ্চ এণ্ড পাব্লিচাৰ্চ&lt;/ref&gt;
# &quot;মই আশ্চৰ্য ঘটনা ঘটাব খোজোঁ।&quot;&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;
#যিজন মানুহে দৃষ্টিশক্তি হেৰুৱাই পেলাইছে তেওঁ মহাবিশ্বক উপলব্ধিৰ ক্ষমতা হেৰুৱাইছে। এয়া কৱৰস্থলীত জীৱন্তে সমাধিষ্ঠ হোৱাৰ নিচিনা কথা।&lt;Ref name=&quot;vinci&quot;/&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[Category:চিত্ৰশিল্পী]]
[[Category:বিজ্ঞানী]]
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{wikipedia}}
{{Commons|Leonardo da Vinci}}

*Leonardo da Vinci on the [[w:Project Gutenberg|Project Gutenberg]] website ([https://www.gutenberg.org/ebooks/author/1629 search query]):
**[http://www.gutenberg.org/catalog/world/authrec?fk_authors=1629 The Notebooks of Leonardo Da Vinci] (in English, only text, no drawings)
**Brockwell, Maurice Walter, '' Leonardo Da Vinci'', illustrated version available (HTML), [http://www.gutenberg.org/etext/7785 E-text N° 7785]
*[http://www.aiwaz.net/Leonardo/ Alternative views on Leonardo da Vinci]
*[http://www.museoscienza.org/english/leonardo/ Leonardo da Vinci on the web page of the Italian National Museum of Science and Technology Leonardo da Vinci]
*[http://www.bl.uk/collections/treasures/digitisation.html Some digitized notebook pages with explanations] from the [[w:British Library|British Library]] (Macromedia Shockwave format, slowly working)
*[http://www.bbc.co.uk/science/leonardo BBC Leonardo homepage]
* [http://www.lisashea.com/hobbies/art/lastsupper.html Analysis of Leonardo's paintings and their riddles] - in the context of Dan Brown's novel The Da Vinci Code
*[http://www.leonardoshorse.org Leonardo's Horse]
*[http://www.metmuseum.org/special/Leonardo_Master_Draftsman/draftsman_splash.htm Leonardo da Vinci, Master Draftsman]
*[http://www.drawingsofleonardo.org/ Drawings of Leonardo Da Vinci]
*[http://www.wga.hu/frames-e.html?/html/l/leonardo/ Web Gallery of Art]
*[http://brunelleschi.imss.fi.it/ingrin/index.html Leonardo and the Renaissance engineers] from [http://www.imss.fi.it/ Institute and Museum of the History of Science]
*[http://www.leonardoamilano.org/en/ Leonardo's artworks now visible in Milan]
*[http://www.ivu.org/history/davinci/hurwitz.html International Vegetarian Union] - about Leonardo's vegetarianism and his stance to animals.
[[Category:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ইটালীৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:সঙ্গীতজ্ঞ]]
[[শ্ৰেণী:গণিতজ্ঞ]]
[[শ্ৰেণী:উদ্ভাৱক]]
[[শ্ৰেণী:অভিযন্তা]]
[[শ্ৰেণী:লেখক]]</text>
      <sha1>affmvnrsxhd51swz3dk5itz1bzadgmv</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ৰামেশ্বৰ পাঠক</title>
    <ns>0</ns>
    <id>721</id>
    <revision>
      <id>27108</id>
      <parentid>27060</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:09:26Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:লোকশিল্পী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27108</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3552" sha1="5vrxd3xianqqm5wyd1otcs26tfxx808" xml:space="preserve">'''ৰামেশ্বৰ পাঠক''' ({{lang-en|Rameswar Pathak}}) [[:as:অসম|অসম]]ৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ [[:as:কামৰূপী লোকগীত|কামৰূপী লোকগীত]] শিল্পী।&lt;ref name=astr&gt;{{cite book | title = http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=dec0410/at08 | title = Lokageet maestro Rameswar Pathak dead | publisher = The Assam Tribune|url=http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=dec0410/at08 | date = 2010-12-04 }}&lt;/ref&gt; অসমৰ [[:as:বৰপেটা জিলা|বৰপেটা জিলা]]ৰ ''ভেল্লা''ত ১৯৩৮ চনৰ ১ মাৰ্চত পাঠকৰ জন্ম হয়। ১৯৫৮ চনত স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। সেই সময়তে এখেতে সংগীত শিক্ষাতো মনোনিৱেশ কৰে। পণ্ডিত দয়াল চন্দ্ৰ সূত্ৰধাৰৰ তত্ত্বাৱধানত ৰামেশ্বৰ পাঠকে [[:as:বৰগীত|বৰগীত]] প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬১ চনত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃমহাবিদ্যালয় যুৱ মহোৎসৱত বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ৰ হৈ ৰামেশ্বৰ পাঠকে [[:as:বৰগীত|বৰগীত]], আধুনিক গীত, ভজন তথা গজল শাখাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে। ১৯৬৩ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠত শিক্ষক হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে।
==উদ্ধৃতিসমূহ==
*যদি মই আধুনিক সংগীতত মনোনিৱেশ কৰিলোহেঁতেন, তেন্তে মই বহুত উপাৰ্জন কৰিব পাৰিলোহেঁতেন; যাৰ দ্বাৰা মোৰ সন্তানৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু সপোনবোৰ পূৰণ কৰিব পাৰিলোহেঁতেন। কিন্তু, এয়া (অৰ্থাৎ কামৰূপী লোকগীত) ভিক্ষাৰীসকলৰ সংগীত আৰু আপুনি দেখিছে যে মোৰ স্থিতি তাতকৈ ভাল নহয়।
**দ্য আসাম ট্ৰিবিউনক দিয়া সাক্ষাৎকাৰ&lt;ref name=&quot;bipul&quot;&gt;{{cite web | url=https://www.oocities.org/bipuljyoti/music/rameswar_dhanada.html | title=A profile of Rameshwar and Dhanada Pathak | publisher=www.oocities.org | accessdate=17 March 2022 | author=Manjit Kumar Sarma}}&lt;/ref&gt;&lt;br /&gt;&lt;small&gt;&lt;/small&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক]]
[[শ্ৰেণী:লোকশিল্পী]]</text>
      <sha1>5vrxd3xianqqm5wyd1otcs26tfxx808</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27109</id>
      <parentid>27108</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:09:59Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:অসমৰ ব্যক্তি]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27109</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="3610" sha1="jxvusy1gqgjt6j4pk15rbed97fmwn4h" xml:space="preserve">'''ৰামেশ্বৰ পাঠক''' ({{lang-en|Rameswar Pathak}}) [[:as:অসম|অসম]]ৰ এগৰাকী প্ৰসিদ্ধ [[:as:কামৰূপী লোকগীত|কামৰূপী লোকগীত]] শিল্পী।&lt;ref name=astr&gt;{{cite book | title = http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=dec0410/at08 | title = Lokageet maestro Rameswar Pathak dead | publisher = The Assam Tribune|url=http://www.assamtribune.com/scripts/detailsnew.asp?id=dec0410/at08 | date = 2010-12-04 }}&lt;/ref&gt; অসমৰ [[:as:বৰপেটা জিলা|বৰপেটা জিলা]]ৰ ''ভেল্লা''ত ১৯৩৮ চনৰ ১ মাৰ্চত পাঠকৰ জন্ম হয়। ১৯৫৮ চনত স্কুলীয়া শিক্ষা সাং কৰি তেওঁ বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ত নামভৰ্তি কৰে। সেই সময়তে এখেতে সংগীত শিক্ষাতো মনোনিৱেশ কৰে। পণ্ডিত দয়াল চন্দ্ৰ সূত্ৰধাৰৰ তত্ত্বাৱধানত ৰামেশ্বৰ পাঠকে [[:as:বৰগীত|বৰগীত]] প্ৰাৰম্ভিক শিক্ষা গ্ৰহণ কৰে। ১৯৬১ চনত গুৱাহাটীত অনুষ্ঠিত হোৱা আন্তঃমহাবিদ্যালয় যুৱ মহোৎসৱত বৰপেটাৰ মাধৱ চৌধুৰী মহাবিদ্যালয়ৰ হৈ ৰামেশ্বৰ পাঠকে [[:as:বৰগীত|বৰগীত]], আধুনিক গীত, ভজন তথা গজল শাখাত প্ৰথম স্থান অধিকাৰ কৰে। ১৯৬৩ চনত তেওঁ গুৱাহাটীৰ আৰ্য্য বিদ্যাপীঠত শিক্ষক হিচাপে চাকৰি জীৱন আৰম্ভ কৰে।
==উদ্ধৃতিসমূহ==
*যদি মই আধুনিক সংগীতত মনোনিৱেশ কৰিলোহেঁতেন, তেন্তে মই বহুত উপাৰ্জন কৰিব পাৰিলোহেঁতেন; যাৰ দ্বাৰা মোৰ সন্তানৰ প্ৰয়োজনীয়তা আৰু সপোনবোৰ পূৰণ কৰিব পাৰিলোহেঁতেন। কিন্তু, এয়া (অৰ্থাৎ কামৰূপী লোকগীত) ভিক্ষাৰীসকলৰ সংগীত আৰু আপুনি দেখিছে যে মোৰ স্থিতি তাতকৈ ভাল নহয়।
**দ্য আসাম ট্ৰিবিউনক দিয়া সাক্ষাৎকাৰ&lt;ref name=&quot;bipul&quot;&gt;{{cite web | url=https://www.oocities.org/bipuljyoti/music/rameswar_dhanada.html | title=A profile of Rameshwar and Dhanada Pathak | publisher=www.oocities.org | accessdate=17 March 2022 | author=Manjit Kumar Sarma}}&lt;/ref&gt;&lt;br /&gt;&lt;small&gt;&lt;/small&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}
==বাহ্যিক সংযোগ==
{{Wikipedia}}

[[শ্ৰেণী:কণ্ঠশিল্পী]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ কণ্ঠশিল্পী]]
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক]]
[[শ্ৰেণী:লোকশিল্পী]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]</text>
      <sha1>jxvusy1gqgjt6j4pk15rbed97fmwn4h</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী</title>
    <ns>0</ns>
    <id>2261</id>
    <revision>
      <id>27118</id>
      <parentid>24771</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:15:04Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:সাহিত্যিক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27118</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6527" sha1="lh1pipd8dng572ri0t30jl8ia1hrpas" xml:space="preserve">'''ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী''' [[অসম]]ৰ এজন অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ আৰু প্ৰবন্ধকাৰ৷

==উদ্ধৃতিসমূহ==
*প্ৰতিগৰাকী নাৰীয়েই জীৱনত এজন পুৰুষৰ মাজতেই দুজন মানুহ বিচাৰে, এজনৰ পৰা বিচাৰে আশ্ৰয় আনজনৰ পৰা প্ৰেম।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003}}
*প্ৰেমৰ উত্তাপ আৰু প্ৰেৰণাই এজন মানুহৰ সৃষ্টি-ক্ষমতাক বিকশিত কৰি তুলিব পাৰে।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003}}
*প্ৰেম পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাষা।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003|p=200}}
*অনুভৱ গতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰেম, দয়া, কৰুণা আদি কোমল অনুভৱসমূহ জীয়াই ৰখাৰ বাবে আমি জীৱনটো তেনে অনুভৱৰ গতিৰ লগত synchronise কৰিব লাগে।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003|p=205}}
*মই সেইজন ব্যক্তিকে পৃথিৱীৰ অন্যতম দৰিদ্ৰ, হতভগা ব্যক্তি বুলি গণ্য কৰো, যাৰ জীৱনলৈ কেতিয়াও প্ৰেম অহা নাই।
*মাত্ৰ কেইটামান বছৰৰ পাছত আজিৰ উৎকৃষ্টতম চিকিৎসাক আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে 'অন্ধবিশ্বাসেৰে ভৰা বেজালি' বুলি ৰগৰ কৰিব। (পঞ্চাশত পঁচিশৰ প্ৰেম গ্ৰন্থৰ উদ্ধৃতি)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
*ভৱিষ্যতক বিজ্ঞানেও নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰে, কলায়ো নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰে যদিহে সেই বিজ্ঞানী অথবা কলাকাৰৰ আঁৰত/ মাজত এটা সৃজনশীল মন নাথাকে।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* 'মানুহ' হিচাপে জীয়াই থকাৰ পথ প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে সন্ধান কৰা প্ৰক্ৰিয়াটোৰ নামেই হ'ল সভ্যতা।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* মই সমস্ত জীৱনত এটা কথাই শিকিলো- পোহৰ যিদৰে স্থায়ী নহয়, স্থায়ী নহয় অন্ধকাৰো। পোহৰে ইংগিত দিয়ে অন্ধকাৰ আহিব, সাৱধান হৈ থাকিব আৰু অন্ধকাৰে আহি ফুচফুচাই কয়- মই ক্ষন্তেকৰ অতিথি, মোৰ পিছে পিছে পোহৰ আহি আছে। পোহৰ আৰু আন্ধাৰৰ অহা-যোৱাই জীৱন। কাৰোবাৰ যদি এতিয়া আন্ধাৰ, কাৰোবাৰ পোহৰ, কাৰোবাৰ যদি পোহৰ, কাৰোবাৰ আন্ধাৰ; সেয়াইতো আমাৰ সকলোৰে জীৱন। (‘আন্তৰিক’ গ্ৰন্থৰ পৰা)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* শিক্ষাৰ এক অন্যতম লক্ষণ হ'ল এক নিজস্ব মতামতৰ অধিকাৰী হেমা। সেই মতামতক ব্যক্তিগত অহংকাৰৰ সলনি এক সুস্থ-সবল সামাজিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পৰাটোহে শিক্ষিত সমাজ এখনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়। শিক্ষিত মানুহেৰে ভৰা এখন ৰাজহুৱা মেলত ব্যক্তিগত চিন্তাৰ উৎকৰ্ষই তেতিয়াহে সামাজিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, বন্দিহে মেলত ভাবৰ আদান-প্ৰদানৰ সময়ত প্ৰকাশ পায় অইনৰ মতামতৰ প্ৰতি সম্মান।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot;&gt;{{cite book | title=হৃদয় কথা | publisher=বনলতা | author=ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী | year=২০২১ | location=ডিব্ৰুগড় | pages=৩০০-৪৩৯}}&lt;/ref&gt;
*কিতাপেনো মানুহক প্ৰকৃততে কি প্ৰদান কৰে? কিতাপ মনৰ ভিতৰখন ভূমি চোৱা এক যন্ত্ৰ। দূৰবীণেৰে যিদৰে আমি সুদূৰৰ আকাশৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ সন্ধান কৰিব পাৰোঁ, অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰে চকুৰে মণিব নোৱাৰা জৈৱিক জগত এখন স্পষ্ট ৰূপত চাব পাৰোঁ; সেইদৰে কিতাপ নামৰ এই যন্ত্ৰৰ জৰিয়তেও আমি হৃদয়ৰ ভিতৰখন চাব পাৰোঁ। সকলো মহৎ গ্ৰন্থই প্ৰকৃততে আমাক নিজকে চাবলৈ, আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ শিকায়। (‘কিতাপ ঘৰ’ গ্ৰন্থৰপৰা)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
== উৎস ==
{{Reflist}}

== বাহ্যিক সংযোগ ==
{{ৱিকিপিডিয়া}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্যিক]]</text>
      <sha1>lh1pipd8dng572ri0t30jl8ia1hrpas</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27119</id>
      <parentid>27118</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:15:20Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:গল্পকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27119</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6572" sha1="2p4bhgazp0rvmnkv8bl06s5uw26nvwj" xml:space="preserve">'''ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী''' [[অসম]]ৰ এজন অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ আৰু প্ৰবন্ধকাৰ৷

==উদ্ধৃতিসমূহ==
*প্ৰতিগৰাকী নাৰীয়েই জীৱনত এজন পুৰুষৰ মাজতেই দুজন মানুহ বিচাৰে, এজনৰ পৰা বিচাৰে আশ্ৰয় আনজনৰ পৰা প্ৰেম।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003}}
*প্ৰেমৰ উত্তাপ আৰু প্ৰেৰণাই এজন মানুহৰ সৃষ্টি-ক্ষমতাক বিকশিত কৰি তুলিব পাৰে।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003}}
*প্ৰেম পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাষা।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003|p=200}}
*অনুভৱ গতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰেম, দয়া, কৰুণা আদি কোমল অনুভৱসমূহ জীয়াই ৰখাৰ বাবে আমি জীৱনটো তেনে অনুভৱৰ গতিৰ লগত synchronise কৰিব লাগে।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003|p=205}}
*মই সেইজন ব্যক্তিকে পৃথিৱীৰ অন্যতম দৰিদ্ৰ, হতভগা ব্যক্তি বুলি গণ্য কৰো, যাৰ জীৱনলৈ কেতিয়াও প্ৰেম অহা নাই।
*মাত্ৰ কেইটামান বছৰৰ পাছত আজিৰ উৎকৃষ্টতম চিকিৎসাক আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে 'অন্ধবিশ্বাসেৰে ভৰা বেজালি' বুলি ৰগৰ কৰিব। (পঞ্চাশত পঁচিশৰ প্ৰেম গ্ৰন্থৰ উদ্ধৃতি)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
*ভৱিষ্যতক বিজ্ঞানেও নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰে, কলায়ো নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰে যদিহে সেই বিজ্ঞানী অথবা কলাকাৰৰ আঁৰত/ মাজত এটা সৃজনশীল মন নাথাকে।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* 'মানুহ' হিচাপে জীয়াই থকাৰ পথ প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে সন্ধান কৰা প্ৰক্ৰিয়াটোৰ নামেই হ'ল সভ্যতা।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* মই সমস্ত জীৱনত এটা কথাই শিকিলো- পোহৰ যিদৰে স্থায়ী নহয়, স্থায়ী নহয় অন্ধকাৰো। পোহৰে ইংগিত দিয়ে অন্ধকাৰ আহিব, সাৱধান হৈ থাকিব আৰু অন্ধকাৰে আহি ফুচফুচাই কয়- মই ক্ষন্তেকৰ অতিথি, মোৰ পিছে পিছে পোহৰ আহি আছে। পোহৰ আৰু আন্ধাৰৰ অহা-যোৱাই জীৱন। কাৰোবাৰ যদি এতিয়া আন্ধাৰ, কাৰোবাৰ পোহৰ, কাৰোবাৰ যদি পোহৰ, কাৰোবাৰ আন্ধাৰ; সেয়াইতো আমাৰ সকলোৰে জীৱন। (‘আন্তৰিক’ গ্ৰন্থৰ পৰা)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* শিক্ষাৰ এক অন্যতম লক্ষণ হ'ল এক নিজস্ব মতামতৰ অধিকাৰী হেমা। সেই মতামতক ব্যক্তিগত অহংকাৰৰ সলনি এক সুস্থ-সবল সামাজিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পৰাটোহে শিক্ষিত সমাজ এখনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়। শিক্ষিত মানুহেৰে ভৰা এখন ৰাজহুৱা মেলত ব্যক্তিগত চিন্তাৰ উৎকৰ্ষই তেতিয়াহে সামাজিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, বন্দিহে মেলত ভাবৰ আদান-প্ৰদানৰ সময়ত প্ৰকাশ পায় অইনৰ মতামতৰ প্ৰতি সম্মান।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot;&gt;{{cite book | title=হৃদয় কথা | publisher=বনলতা | author=ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী | year=২০২১ | location=ডিব্ৰুগড় | pages=৩০০-৪৩৯}}&lt;/ref&gt;
*কিতাপেনো মানুহক প্ৰকৃততে কি প্ৰদান কৰে? কিতাপ মনৰ ভিতৰখন ভূমি চোৱা এক যন্ত্ৰ। দূৰবীণেৰে যিদৰে আমি সুদূৰৰ আকাশৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ সন্ধান কৰিব পাৰোঁ, অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰে চকুৰে মণিব নোৱাৰা জৈৱিক জগত এখন স্পষ্ট ৰূপত চাব পাৰোঁ; সেইদৰে কিতাপ নামৰ এই যন্ত্ৰৰ জৰিয়তেও আমি হৃদয়ৰ ভিতৰখন চাব পাৰোঁ। সকলো মহৎ গ্ৰন্থই প্ৰকৃততে আমাক নিজকে চাবলৈ, আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ শিকায়। (‘কিতাপ ঘৰ’ গ্ৰন্থৰপৰা)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
== উৎস ==
{{Reflist}}

== বাহ্যিক সংযোগ ==
{{ৱিকিপিডিয়া}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]</text>
      <sha1>2p4bhgazp0rvmnkv8bl06s5uw26nvwj</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27120</id>
      <parentid>27119</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:15:52Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:প্ৰবন্ধকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27120</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6626" sha1="mgkhlm5gdflcm38yqz4ztgpb0doh4yw" xml:space="preserve">'''ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী''' [[অসম]]ৰ এজন অসমীয়া ঔপন্যাসিক, গল্পকাৰ আৰু প্ৰবন্ধকাৰ৷

==উদ্ধৃতিসমূহ==
*প্ৰতিগৰাকী নাৰীয়েই জীৱনত এজন পুৰুষৰ মাজতেই দুজন মানুহ বিচাৰে, এজনৰ পৰা বিচাৰে আশ্ৰয় আনজনৰ পৰা প্ৰেম।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003}}
*প্ৰেমৰ উত্তাপ আৰু প্ৰেৰণাই এজন মানুহৰ সৃষ্টি-ক্ষমতাক বিকশিত কৰি তুলিব পাৰে।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003}}
*প্ৰেম পৃথিৱীৰ সৰ্বশ্ৰেষ্ঠ ভাষা।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003|p=200}}
*অনুভৱ গতিৰ ওপৰত নিৰ্ভৰ কৰে। প্ৰেম, দয়া, কৰুণা আদি কোমল অনুভৱসমূহ জীয়াই ৰখাৰ বাবে আমি জীৱনটো তেনে অনুভৱৰ গতিৰ লগত synchronise কৰিব লাগে।{{Sfn|অসমীয়া উদ্ধৃতি-অভিধান|2003|p=205}}
*মই সেইজন ব্যক্তিকে পৃথিৱীৰ অন্যতম দৰিদ্ৰ, হতভগা ব্যক্তি বুলি গণ্য কৰো, যাৰ জীৱনলৈ কেতিয়াও প্ৰেম অহা নাই।
*মাত্ৰ কেইটামান বছৰৰ পাছত আজিৰ উৎকৃষ্টতম চিকিৎসাক আমাৰ ল'ৰা-ছোৱালীয়ে 'অন্ধবিশ্বাসেৰে ভৰা বেজালি' বুলি ৰগৰ কৰিব। (পঞ্চাশত পঁচিশৰ প্ৰেম গ্ৰন্থৰ উদ্ধৃতি)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
*ভৱিষ্যতক বিজ্ঞানেও নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰে, কলায়ো নিৰ্মাণ কৰিব নোৱাৰে যদিহে সেই বিজ্ঞানী অথবা কলাকাৰৰ আঁৰত/ মাজত এটা সৃজনশীল মন নাথাকে।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* 'মানুহ' হিচাপে জীয়াই থকাৰ পথ প্ৰতিটো মুহূৰ্ততে সন্ধান কৰা প্ৰক্ৰিয়াটোৰ নামেই হ'ল সভ্যতা।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* মই সমস্ত জীৱনত এটা কথাই শিকিলো- পোহৰ যিদৰে স্থায়ী নহয়, স্থায়ী নহয় অন্ধকাৰো। পোহৰে ইংগিত দিয়ে অন্ধকাৰ আহিব, সাৱধান হৈ থাকিব আৰু অন্ধকাৰে আহি ফুচফুচাই কয়- মই ক্ষন্তেকৰ অতিথি, মোৰ পিছে পিছে পোহৰ আহি আছে। পোহৰ আৰু আন্ধাৰৰ অহা-যোৱাই জীৱন। কাৰোবাৰ যদি এতিয়া আন্ধাৰ, কাৰোবাৰ পোহৰ, কাৰোবাৰ যদি পোহৰ, কাৰোবাৰ আন্ধাৰ; সেয়াইতো আমাৰ সকলোৰে জীৱন। (‘আন্তৰিক’ গ্ৰন্থৰ পৰা)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
* শিক্ষাৰ এক অন্যতম লক্ষণ হ'ল এক নিজস্ব মতামতৰ অধিকাৰী হেমা। সেই মতামতক ব্যক্তিগত অহংকাৰৰ সলনি এক সুস্থ-সবল সামাজিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত কৰিব পৰাটোহে শিক্ষিত সমাজ এখনৰ বাবে প্ৰয়োজনীয়। শিক্ষিত মানুহেৰে ভৰা এখন ৰাজহুৱা মেলত ব্যক্তিগত চিন্তাৰ উৎকৰ্ষই তেতিয়াহে সামাজিক শক্তিলৈ ৰূপান্তৰিত হোৱাৰ সম্ভাৱনা থাকে, বন্দিহে মেলত ভাবৰ আদান-প্ৰদানৰ সময়ত প্ৰকাশ পায় অইনৰ মতামতৰ প্ৰতি সম্মান।&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot;&gt;{{cite book | title=হৃদয় কথা | publisher=বনলতা | author=ফণীন্দ্ৰ কুমাৰ দেৱচৌধুৰী | year=২০২১ | location=ডিব্ৰুগড় | pages=৩০০-৪৩৯}}&lt;/ref&gt;
*কিতাপেনো মানুহক প্ৰকৃততে কি প্ৰদান কৰে? কিতাপ মনৰ ভিতৰখন ভূমি চোৱা এক যন্ত্ৰ। দূৰবীণেৰে যিদৰে আমি সুদূৰৰ আকাশৰ গ্ৰহ-নক্ষত্ৰৰ সন্ধান কৰিব পাৰোঁ, অণুবীক্ষণ যন্ত্ৰৰে চকুৰে মণিব নোৱাৰা জৈৱিক জগত এখন স্পষ্ট ৰূপত চাব পাৰোঁ; সেইদৰে কিতাপ নামৰ এই যন্ত্ৰৰ জৰিয়তেও আমি হৃদয়ৰ ভিতৰখন চাব পাৰোঁ। সকলো মহৎ গ্ৰন্থই প্ৰকৃততে আমাক নিজকে চাবলৈ, আৱিষ্কাৰ কৰিবলৈ শিকায়। (‘কিতাপ ঘৰ’ গ্ৰন্থৰপৰা)&lt;ref name=&quot;হৃদয় কথা&quot; /&gt;
== উৎস ==
{{Reflist}}

== বাহ্যিক সংযোগ ==
{{ৱিকিপিডিয়া}}

[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধকাৰ]]</text>
      <sha1>mgkhlm5gdflcm38yqz4ztgpb0doh4yw</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>হৰেকৃষ্ণ ডেকা</title>
    <ns>0</ns>
    <id>2440</id>
    <revision>
      <id>27135</id>
      <parentid>17949</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T03:56:35Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:ঔপন্যাসিক]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27135</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6074" sha1="mlsfc5jyyaggw4yv3jdl7bavyc5ja9v" xml:space="preserve">'''হৰেকৃষ্ণ ডেকা''' এগৰাকী কবি, চুটি গল্প লেখক, প্ৰবন্ধ লেখক, ঔপন্যাসিক, কবিতাৰ সমালোচক আৰু অধ্যাপক।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot;&gt;{{cite journal | title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ সৈতে এখন্তেক | author=দীপাংকৰ দাস, হীৰকজ্যোতি নাথ আৰু ভাৰ্গৱ দাস | journal=দক্ষিণপাট | year=২০১৭-১৮ | volume=৪৬ | pages=৮৬-৯০}}&lt;/ref&gt; ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই কবিতা আৰু গল্প লিখাত মনোনিবেশ কৰা ডেকাই ৰামধেনু যুগতে নিজৰ সাহিত্যিক প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিছিল।&lt;ref name=inr&gt;http://indianreview.in/the-assam-valley-literary-award-harekrishna-deka-2010/ আহৰণ কৰা তাৰিখঃ ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ &lt;/ref&gt; ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া হৰেকৃষ্ণ ডেকাই [[অসম]] আৰক্ষীৰ মহাপ্ৰধান (DGP) হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।&lt;ref name=hkbio&gt;{{Cite web |title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ |url=http://www.hkdeka.com/ |access-date=2012-01-04 |archivedate=2019-10-02 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20191002063314/http://hkdeka.com/ |deadurl=yes }}&lt;/ref&gt; সাহিত্য বিষয়ক আলোচনী ''গৰীয়সী'' আৰু ইংৰাজী দৈনিক কাকত ''দ্যা ছেণ্টিনেল''ৰ সম্পাদকৰ দায়িত্বও বহন কৰিছিল। বৰ্তমানেও সাহিত্য জগতৰ লগত তেখেত জড়িত হৈ আছে।&lt;ref name=hkbio&gt;{{Cite web |title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ |url=http://www.hkdeka.com/ |access-date=2012-01-04 |archivedate=2019-10-02 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20191002063314/http://hkdeka.com/ |deadurl=yes }}&lt;/ref&gt;

==উদ্ধৃতিসমূহ==
#মই বেলেগ বেলেগ সময়ত বেলেগ বেলেগ কাব্য শৈলীৰ ওপৰত পৰীক্ষা -নিৰীক্ষা কৰিছোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#মই প্ৰশাসনীয় বিষয়া হোৱাৰ আগতেই সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিলোঁ আৰু আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে মোৰ যিটো বৃত্তি আছিল তেতিয়াও মই আন্তৰিকতাৰে আৰু দায়বদ্ধতাৰে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। কিন্তু বৃত্তিটোৰ বাবে মই নিজৰ ভিতৰত থকা সাহিত্য চৰ্চাক বাদ দিয়া নাছিলোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#সকলো কবিৰে একোটা সচেতন দিশ আছে আৰু এটা অচেতন দিশ থাকে আৰু বহুত বস্তু আমাৰ সেই অচেতন মনৰ পৰা আহে। &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#আমাৰ মনৰ ভিতৰৰ জগতখনৰ পৰা সমল লৈ তাক কবিতাত ব্যৱহাৰ কৰিলে কবিতাই বিশেষ ধৰণে সমৃদ্ধ হৈ ৰূপ পাই বুলি মই ধাৰণা কৰোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#মোৰ ভাবত আমি দেখা জগতখনতকৈ নেদেখা জগতখন বহুত বেছি গভীৰ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#সাহিত্য সৃষ্টিৰ বাবে ভাষাটো পোনপ্ৰথমে ভালদৰে জানিব লাগিব। ভাষা জ্ঞান ভাল লাগিব।শব্দৰ এটা ভাল ভাণ্ডাৰ লাগিব। প্ৰত্যেক লেখকৰে এটা সুকীয়া ধৰণ আছে। গতিকে সেই সুকীয়া শৈলী কেনেকৈ গঢ়িব পাৰি তাৰ বাবে অনুশীলন কৰিব লাগিব। ইয়াৰ উপৰি যথেষ্ট পৰিমাণে অনুশীলন আৰু অভিজ্ঞতাও লাগিব। যিমানেই অভিজ্ঞতা বাঢ়িব, সমলৰ পৰিমাণো বেছি হ'ব। &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#আমি সমাজত থাকিবলৈ হ'লে ৰাজনীতি লাগিবই, নহ'লে ক'ত থাকিম। সমাজত ঘটি থকা প্ৰত্যেকটো ঘটনাকে প্ৰত্যেকজনে একোটা নিজস্ব দৰ্শন, আদৰ্শ বা বিশ্বাসেৰে চাইছে। ইয়াৰ মাজত মিলাপ্ৰীতি বাঢ়িছে অথবা সংঘৰ্ষ হৈছে। গতিকে ৰাজনীতিৰ পৰা কোনো আঁতৰি থাকিব নোৱাৰে।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt; &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[শ্ৰেণী:কবি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]</text>
      <sha1>mlsfc5jyyaggw4yv3jdl7bavyc5ja9v</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27136</id>
      <parentid>27135</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T03:57:03Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:গল্পকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27136</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6119" sha1="bvhu7ovjjaf2ikwjxymar29x2cpszzr" xml:space="preserve">'''হৰেকৃষ্ণ ডেকা''' এগৰাকী কবি, চুটি গল্প লেখক, প্ৰবন্ধ লেখক, ঔপন্যাসিক, কবিতাৰ সমালোচক আৰু অধ্যাপক।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot;&gt;{{cite journal | title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ সৈতে এখন্তেক | author=দীপাংকৰ দাস, হীৰকজ্যোতি নাথ আৰু ভাৰ্গৱ দাস | journal=দক্ষিণপাট | year=২০১৭-১৮ | volume=৪৬ | pages=৮৬-৯০}}&lt;/ref&gt; ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই কবিতা আৰু গল্প লিখাত মনোনিবেশ কৰা ডেকাই ৰামধেনু যুগতে নিজৰ সাহিত্যিক প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিছিল।&lt;ref name=inr&gt;http://indianreview.in/the-assam-valley-literary-award-harekrishna-deka-2010/ আহৰণ কৰা তাৰিখঃ ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ &lt;/ref&gt; ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া হৰেকৃষ্ণ ডেকাই [[অসম]] আৰক্ষীৰ মহাপ্ৰধান (DGP) হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।&lt;ref name=hkbio&gt;{{Cite web |title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ |url=http://www.hkdeka.com/ |access-date=2012-01-04 |archivedate=2019-10-02 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20191002063314/http://hkdeka.com/ |deadurl=yes }}&lt;/ref&gt; সাহিত্য বিষয়ক আলোচনী ''গৰীয়সী'' আৰু ইংৰাজী দৈনিক কাকত ''দ্যা ছেণ্টিনেল''ৰ সম্পাদকৰ দায়িত্বও বহন কৰিছিল। বৰ্তমানেও সাহিত্য জগতৰ লগত তেখেত জড়িত হৈ আছে।&lt;ref name=hkbio&gt;{{Cite web |title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ |url=http://www.hkdeka.com/ |access-date=2012-01-04 |archivedate=2019-10-02 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20191002063314/http://hkdeka.com/ |deadurl=yes }}&lt;/ref&gt;

==উদ্ধৃতিসমূহ==
#মই বেলেগ বেলেগ সময়ত বেলেগ বেলেগ কাব্য শৈলীৰ ওপৰত পৰীক্ষা -নিৰীক্ষা কৰিছোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#মই প্ৰশাসনীয় বিষয়া হোৱাৰ আগতেই সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিলোঁ আৰু আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে মোৰ যিটো বৃত্তি আছিল তেতিয়াও মই আন্তৰিকতাৰে আৰু দায়বদ্ধতাৰে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। কিন্তু বৃত্তিটোৰ বাবে মই নিজৰ ভিতৰত থকা সাহিত্য চৰ্চাক বাদ দিয়া নাছিলোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#সকলো কবিৰে একোটা সচেতন দিশ আছে আৰু এটা অচেতন দিশ থাকে আৰু বহুত বস্তু আমাৰ সেই অচেতন মনৰ পৰা আহে। &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#আমাৰ মনৰ ভিতৰৰ জগতখনৰ পৰা সমল লৈ তাক কবিতাত ব্যৱহাৰ কৰিলে কবিতাই বিশেষ ধৰণে সমৃদ্ধ হৈ ৰূপ পাই বুলি মই ধাৰণা কৰোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#মোৰ ভাবত আমি দেখা জগতখনতকৈ নেদেখা জগতখন বহুত বেছি গভীৰ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#সাহিত্য সৃষ্টিৰ বাবে ভাষাটো পোনপ্ৰথমে ভালদৰে জানিব লাগিব। ভাষা জ্ঞান ভাল লাগিব।শব্দৰ এটা ভাল ভাণ্ডাৰ লাগিব। প্ৰত্যেক লেখকৰে এটা সুকীয়া ধৰণ আছে। গতিকে সেই সুকীয়া শৈলী কেনেকৈ গঢ়িব পাৰি তাৰ বাবে অনুশীলন কৰিব লাগিব। ইয়াৰ উপৰি যথেষ্ট পৰিমাণে অনুশীলন আৰু অভিজ্ঞতাও লাগিব। যিমানেই অভিজ্ঞতা বাঢ়িব, সমলৰ পৰিমাণো বেছি হ'ব। &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#আমি সমাজত থাকিবলৈ হ'লে ৰাজনীতি লাগিবই, নহ'লে ক'ত থাকিম। সমাজত ঘটি থকা প্ৰত্যেকটো ঘটনাকে প্ৰত্যেকজনে একোটা নিজস্ব দৰ্শন, আদৰ্শ বা বিশ্বাসেৰে চাইছে। ইয়াৰ মাজত মিলাপ্ৰীতি বাঢ়িছে অথবা সংঘৰ্ষ হৈছে। গতিকে ৰাজনীতিৰ পৰা কোনো আঁতৰি থাকিব নোৱাৰে।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt; &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[শ্ৰেণী:কবি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]</text>
      <sha1>bvhu7ovjjaf2ikwjxymar29x2cpszzr</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27137</id>
      <parentid>27136</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T03:57:17Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <minor />
      <comment>added [[Category:প্ৰবন্ধকাৰ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]]</comment>
      <origin>27137</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="6173" sha1="91mpeylk8gvakds4w0xfln1eiz4borr" xml:space="preserve">'''হৰেকৃষ্ণ ডেকা''' এগৰাকী কবি, চুটি গল্প লেখক, প্ৰবন্ধ লেখক, ঔপন্যাসিক, কবিতাৰ সমালোচক আৰু অধ্যাপক।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot;&gt;{{cite journal | title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ সৈতে এখন্তেক | author=দীপাংকৰ দাস, হীৰকজ্যোতি নাথ আৰু ভাৰ্গৱ দাস | journal=দক্ষিণপাট | year=২০১৭-১৮ | volume=৪৬ | pages=৮৬-৯০}}&lt;/ref&gt; ছাত্ৰাৱস্থাৰ পৰাই কবিতা আৰু গল্প লিখাত মনোনিবেশ কৰা ডেকাই ৰামধেনু যুগতে নিজৰ সাহিত্যিক প্ৰতিভাৰ পৰিচয় দিছিল।&lt;ref name=inr&gt;http://indianreview.in/the-assam-valley-literary-award-harekrishna-deka-2010/ আহৰণ কৰা তাৰিখঃ ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ &lt;/ref&gt; ভাৰতীয় আৰক্ষী সেৱাৰ বিষয়া হৰেকৃষ্ণ ডেকাই [[অসম]] আৰক্ষীৰ মহাপ্ৰধান (DGP) হিচাপে অৱসৰ গ্ৰহণ কৰিছিল।&lt;ref name=hkbio&gt;{{Cite web |title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ |url=http://www.hkdeka.com/ |access-date=2012-01-04 |archivedate=2019-10-02 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20191002063314/http://hkdeka.com/ |deadurl=yes }}&lt;/ref&gt; সাহিত্য বিষয়ক আলোচনী ''গৰীয়সী'' আৰু ইংৰাজী দৈনিক কাকত ''দ্যা ছেণ্টিনেল''ৰ সম্পাদকৰ দায়িত্বও বহন কৰিছিল। বৰ্তমানেও সাহিত্য জগতৰ লগত তেখেত জড়িত হৈ আছে।&lt;ref name=hkbio&gt;{{Cite web |title=হৰেকৃষ্ণ ডেকাৰ ৱেবছাইট, আহৰণ কৰা তাৰিখ: ৫ জানুৱাৰী, ২০১২ |url=http://www.hkdeka.com/ |access-date=2012-01-04 |archivedate=2019-10-02 |archiveurl=https://web.archive.org/web/20191002063314/http://hkdeka.com/ |deadurl=yes }}&lt;/ref&gt;

==উদ্ধৃতিসমূহ==
#মই বেলেগ বেলেগ সময়ত বেলেগ বেলেগ কাব্য শৈলীৰ ওপৰত পৰীক্ষা -নিৰীক্ষা কৰিছোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#মই প্ৰশাসনীয় বিষয়া হোৱাৰ আগতেই সাহিত্য চৰ্চা কৰিছিলোঁ আৰু আৰক্ষী বিষয়া হিচাপে মোৰ যিটো বৃত্তি আছিল তেতিয়াও মই আন্তৰিকতাৰে আৰু দায়বদ্ধতাৰে নিজৰ কৰ্তব্য পালন কৰিবলৈ চেষ্টা কৰিছিলোঁ। কিন্তু বৃত্তিটোৰ বাবে মই নিজৰ ভিতৰত থকা সাহিত্য চৰ্চাক বাদ দিয়া নাছিলোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#সকলো কবিৰে একোটা সচেতন দিশ আছে আৰু এটা অচেতন দিশ থাকে আৰু বহুত বস্তু আমাৰ সেই অচেতন মনৰ পৰা আহে। &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#আমাৰ মনৰ ভিতৰৰ জগতখনৰ পৰা সমল লৈ তাক কবিতাত ব্যৱহাৰ কৰিলে কবিতাই বিশেষ ধৰণে সমৃদ্ধ হৈ ৰূপ পাই বুলি মই ধাৰণা কৰোঁ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#মোৰ ভাবত আমি দেখা জগতখনতকৈ নেদেখা জগতখন বহুত বেছি গভীৰ।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#সাহিত্য সৃষ্টিৰ বাবে ভাষাটো পোনপ্ৰথমে ভালদৰে জানিব লাগিব। ভাষা জ্ঞান ভাল লাগিব।শব্দৰ এটা ভাল ভাণ্ডাৰ লাগিব। প্ৰত্যেক লেখকৰে এটা সুকীয়া ধৰণ আছে। গতিকে সেই সুকীয়া শৈলী কেনেকৈ গঢ়িব পাৰি তাৰ বাবে অনুশীলন কৰিব লাগিব। ইয়াৰ উপৰি যথেষ্ট পৰিমাণে অনুশীলন আৰু অভিজ্ঞতাও লাগিব। যিমানেই অভিজ্ঞতা বাঢ়িব, সমলৰ পৰিমাণো বেছি হ'ব। &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;
#আমি সমাজত থাকিবলৈ হ'লে ৰাজনীতি লাগিবই, নহ'লে ক'ত থাকিম। সমাজত ঘটি থকা প্ৰত্যেকটো ঘটনাকে প্ৰত্যেকজনে একোটা নিজস্ব দৰ্শন, আদৰ্শ বা বিশ্বাসেৰে চাইছে। ইয়াৰ মাজত মিলাপ্ৰীতি বাঢ়িছে অথবা সংঘৰ্ষ হৈছে। গতিকে ৰাজনীতিৰ পৰা কোনো আঁতৰি থাকিব নোৱাৰে।&lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt; &lt;ref name=&quot;হডেসা&quot; /&gt;

==উৎস==
{{Reflist}}

[[শ্ৰেণী:কবি]]
[[শ্ৰেণী:অসমীয়া সাহিত্যিক]]
[[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ঔপন্যাসিক]]
[[শ্ৰেণী:গল্পকাৰ]]
[[শ্ৰেণী:প্ৰবন্ধকাৰ]]</text>
      <sha1>91mpeylk8gvakds4w0xfln1eiz4borr</sha1>
    </revision>
  </page>
  <page>
    <title>লল্লেশ্বৰী</title>
    <ns>0</ns>
    <id>3488</id>
    <revision>
      <id>27105</id>
      <parentid>26982</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:05:27Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <comment>/* উৎস */</comment>
      <origin>27105</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4213" sha1="h9w11d8qo32bv8ut7r38ebsjdtswmih" xml:space="preserve">[[w:লল্লেশ্বৰী|লল্লেশ্বৰী]] (আনুমানিক সময় ১৩২০–১৩৯২) সাধাৰণতে ''লাল ডাড'' নামেৰেও জনাজাত হিন্দু দৰ্শনৰ কাশ্মীৰ শৈৱ ধৰ্মৰ বিদ্যালয়ৰ কাশ্মীৰী ৰহস্যবাদী কবি আছিল। তেওঁ ৰহস্যময় কবিতাৰ শৈলীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আছিল যাৰ অৰ্থ &quot;বাক্য&quot;। লাল বাখছ নামেৰে পৰিচিত তেওঁৰ পদ্যসমূহ কাশ্মীৰী ভাষাৰ আদিম ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু আধুনিক কাশ্মীৰী সাহিত্যৰ ইতিহাসৰ এক অংশ।

লল্লেশ্বৰী (&quot;মা লাল&quot; বা &quot;মা লাল্লা&quot;)ক আন বিভিন্ন নামেৰেও জনা যায়, য’ত লাল ডাদ (ডাডৰ অৰ্থ &quot;আইতা&quot;), লাল্লা আৰিফা, লাল দিদ্দী, লল্লেশ্বৰী, লল্লা যোগীশ্বৰী/যোগেশ্বৰী আৰু ললশ্ৰী আদি বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়।
==উদ্ধৃতি==
*ডাৱৰবোৰ দূৰ কৰিব পাৰোঁ, সাগৰৰ পানী নিষ্কাশন কৰিব পাৰোঁ, বা আশাহীনভাৱে অসুস্থ কাৰোবাক সুস্থ কৰিব পাৰোঁ। কিন্তু মূৰ্খৰ মন সলনি কৰাটো মোৰ বাহিৰত।
*ডিঙিৰ বেল’ত উশাহ আবদ্ধ কৰি ৰাখিলোঁ আৰু ভিতৰত এটা লেম্প জ্বলি উঠিল, মোক দেখুৱাই দিলে যে মই আচলতে কোন। সেই লেম্পটো ধৰি জোৰকৈ ধৰি আন্ধাৰটো পাৰ হৈ গ’লোঁ৷
*মই এক মুহূৰ্তৰ বাবেও বিশ্বাস কৰা নাছিলোঁ&lt;br&gt;কিন্তু মই নিজৰ মাতৰ মদ গিলি পেলালোঁ।&lt;br&gt;আৰু তাৰ পিছত মই মোৰ ভিতৰৰ&lt;br&gt;আন্ধাৰৰ সৈতে মল্লযুঁজ কৰিলোঁ,&lt;br&gt;তললৈ নমাই দিলে, নখ মাৰিলে, ফালি পেলালে।&lt;ref&gt;''The Poems of Lal Ded'', poem 48, p. 10&lt;/ref&gt;
*ই আপোনাৰ লাজ ঢাকি ৰাখে, কঁপি থকাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।&lt;br&gt; ঘাঁহ আৰু পানীয়েই ই বিচৰা খাদ্য।&lt;br&gt; কোনে তোমাক শিকাইছিল, পুৰোহিত-মানুহ,&lt;br&gt; এই উশাহ লোৱা বস্তুটোক আপোনাৰ শিলৰ বস্তুটো খুৱাবলৈ?&lt;ref&gt;''The Poems of Lal Ded'', poem 59, p. 15&lt;/ref&gt;
*মোক অপমানেৰে কোবাই যায়, গালিৰে প্ৰেমগীত গায়।&lt;br&gt;সিহঁতৰ ভুকভুকনি মোৰ বাবে একো অৰ্থ নাই।&lt;br&gt;আনকি তেওঁলোকে আত্মা-ফুলেৰে উছৰ্গা কৰিলেও,&lt;br&gt;মই গুৰুত্ব কমকৈ দিব নোৱাৰিলোঁ৷ অস্পৃশ্য হৈ মই আগবাঢ়ি যাওঁ।&lt;ref&gt;''The Poems of Lal Ded'', poem 92
&lt;/ref&gt;

==উৎস==

==বাহ্যিক সংযোগ==
*Ranjit Hoskote: ''I, Lalla, The Poems of Lal Dĕd, translated from the Kashmiri with and Introduction and Notes'', Penguin India, July 2013
*Barks, Coleman: ''Naked Songs'', Maypop Books, 1992
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]</text>
      <sha1>h9w11d8qo32bv8ut7r38ebsjdtswmih</sha1>
    </revision>
    <revision>
      <id>27106</id>
      <parentid>27105</parentid>
      <timestamp>2026-06-25T01:06:02Z</timestamp>
      <contributor>
        <username>নৰুনা বৰুৱা</username>
        <id>836</id>
      </contributor>
      <origin>27106</origin>
      <model>wikitext</model>
      <format>text/x-wiki</format>
      <text bytes="4225" sha1="5y8o6i9kkasal2nzftfjt0hrip7uccc" xml:space="preserve">[[w:লল্লেশ্বৰী|লল্লেশ্বৰী]] (আনুমানিক সময় ১৩২০–১৩৯২) সাধাৰণতে ''লাল ডাড'' নামেৰেও জনাজাত হিন্দু দৰ্শনৰ কাশ্মীৰ শৈৱ ধৰ্মৰ বিদ্যালয়ৰ কাশ্মীৰী ৰহস্যবাদী কবি আছিল। তেওঁ ৰহস্যময় কবিতাৰ শৈলীৰ সৃষ্টিকৰ্তা আছিল যাৰ অৰ্থ &quot;বাক্য&quot;। লাল বাখছ নামেৰে পৰিচিত তেওঁৰ পদ্যসমূহ কাশ্মীৰী ভাষাৰ আদিম ৰচনাসমূহৰ ভিতৰত অন্যতম আৰু আধুনিক কাশ্মীৰী সাহিত্যৰ ইতিহাসৰ এক অংশ।

লল্লেশ্বৰী (&quot;মা লাল&quot; বা &quot;মা লাল্লা&quot;)ক আন বিভিন্ন নামেৰেও জনা যায়, য’ত লাল ডাদ (ডাডৰ অৰ্থ &quot;আইতা&quot;), লাল্লা আৰিফা, লাল দিদ্দী, লল্লেশ্বৰী, লল্লা যোগীশ্বৰী/যোগেশ্বৰী আৰু ললশ্ৰী আদি বিভিন্ন নামেৰে জনা যায়।
==উদ্ধৃতি==
*ডাৱৰবোৰ দূৰ কৰিব পাৰোঁ, সাগৰৰ পানী নিষ্কাশন কৰিব পাৰোঁ, বা আশাহীনভাৱে অসুস্থ কাৰোবাক সুস্থ কৰিব পাৰোঁ। কিন্তু মূৰ্খৰ মন সলনি কৰাটো মোৰ বাহিৰত।
*ডিঙিৰ বেল’ত উশাহ আবদ্ধ কৰি ৰাখিলোঁ আৰু ভিতৰত এটা লেম্প জ্বলি উঠিল, মোক দেখুৱাই দিলে যে মই আচলতে কোন। সেই লেম্পটো ধৰি জোৰকৈ ধৰি আন্ধাৰটো পাৰ হৈ গ’লোঁ৷
*মই এক মুহূৰ্তৰ বাবেও বিশ্বাস কৰা নাছিলোঁ&lt;br&gt;কিন্তু মই নিজৰ মাতৰ মদ গিলি পেলালোঁ।&lt;br&gt;আৰু তাৰ পিছত মই মোৰ ভিতৰৰ&lt;br&gt;আন্ধাৰৰ সৈতে মল্লযুঁজ কৰিলোঁ,&lt;br&gt;তললৈ নমাই দিলে, নখ মাৰিলে, ফালি পেলালে।&lt;ref&gt;''The Poems of Lal Ded'', poem 48, p. 10&lt;/ref&gt;
*ই আপোনাৰ লাজ ঢাকি ৰাখে, কঁপি থকাৰ পৰা ৰক্ষা কৰে।&lt;br&gt; ঘাঁহ আৰু পানীয়েই ই বিচৰা খাদ্য।&lt;br&gt; কোনে তোমাক শিকাইছিল, পুৰোহিত-মানুহ,&lt;br&gt; এই উশাহ লোৱা বস্তুটোক আপোনাৰ শিলৰ বস্তুটো খুৱাবলৈ?&lt;ref&gt;''The Poems of Lal Ded'', poem 59, p. 15&lt;/ref&gt;
*মোক অপমানেৰে কোবাই যায়, গালিৰে প্ৰেমগীত গায়।&lt;br&gt;সিহঁতৰ ভুকভুকনি মোৰ বাবে একো অৰ্থ নাই।&lt;br&gt;আনকি তেওঁলোকে আত্মা-ফুলেৰে উছৰ্গা কৰিলেও,&lt;br&gt;মই গুৰুত্ব কমকৈ দিব নোৱাৰিলোঁ৷ অস্পৃশ্য হৈ মই আগবাঢ়ি যাওঁ।&lt;ref&gt;''The Poems of Lal Ded'', poem 92
&lt;/ref&gt;

==উৎস==
{{reflist}}

==বাহ্যিক সংযোগ==
*Ranjit Hoskote: ''I, Lalla, The Poems of Lal Dĕd, translated from the Kashmiri with and Introduction and Notes'', Penguin India, July 2013
*Barks, Coleman: ''Naked Songs'', Maypop Books, 1992
[[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]]
[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় লোক]]
[[শ্ৰেণী:কবি]]</text>
      <sha1>5y8o6i9kkasal2nzftfjt0hrip7uccc</sha1>
    </revision>
  </page>
</mediawiki>