ৱিকিউদ্ধৃতি aswikiquote https://as.wikiquote.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.20 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউদ্ধৃতি ৱিকিউদ্ধৃতি বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 0 825 27570 23409 2026-09-22T18:28:32Z Pranamikaadhikary 18 /* উদ্ধৃতি */ 27570 wikitext text/x-wiki '''[[:as:মোৰো এটা সপোন আছে|মোৰো এটা সপোন আছে]]''' হৈছে [[ৰুবুল মাউত|ৰুবুল মাউত]]ৰ দ্বাৰা ৰচিত এখন আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ৷ ==উদ্ধৃতি== #সপোন প্ৰত্যেকৰে আছেই। অভাৱ-অনাটনে শীৰ্ণ কৰা আমাৰ সমাজৰ কোটি কোটি মানৱৰ স্পন্দন সপোনবোৰ যেন মোৰ কাণত আহি প্ৰতিধ্বনিত হ’লহি। বুকুত গুপুতে পুহি ৰখা এই জীয়া সপোনবোৰৰ গৰাকীয়ে মোক যেন ৰিঙিয়াই কৈছিল— মোৰো এটা সপোন আছে।<ref name="মোৰো এটা সপোন আছে">{{cite book | title=মোৰো এটা সপোন আছে | publisher= পূৰ্বায়ণ প্ৰকাশন | author=ৰুবুল মাউত | year= | pages=১৫৭}}</ref> ==উৎস== {{Reflist}} ==বাহ্যিক সংযোগ== {{Wikipedia|মোৰো এটা সপোন আছে (গ্ৰন্থ)}} [[Category:অসমীয়া গ্ৰন্থ]] [[শ্ৰেণী:অসমীয়া আত্মজীৱনীমূলক গ্ৰন্থ]] 9y3dc7h5y8kw4dnptna8mxqj0gxfqn8 0 3552 27571 27569 2026-09-23T03:48:47Z AjayDas 19 added [[Category:সংস্কৃত গ্ৰন্থ]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 27571 wikitext text/x-wiki [[File:3rd or 4th century CE Kamasutra, Vatsyayana, 13th-century Jayamangala commentary of Yashodhara, Bendall purchase 1885CE in Nepal, Sanskrit, Devanagari.jpg|thumb|upright=1.47|কামসূত্ৰৰ পুথিৰ তালপাতত লিখা দুটা পৃষ্ঠা। পুথিখন সংস্কৃত ভাষাত আৰু দেৱনাগৰী লিপিৰে লিখিত।]] '''[[w:কামসূত্ৰ|কামসূত্ৰ]]''' প্ৰাচীন ভাৰতীয় পণ্ডিত [[w:ৱাৎস্যায়ন|মল্লনাগ ৱাৎস্যায়ন]]ৰ দ্বাৰা ৰচিত মানৱ যৌনতা আৰু সুসংগঠিত জীৱনত ইয়াৰ স্থান সম্পৰ্কীয় এখন গ্ৰন্থ। গ্ৰন্থখন সংস্কৃত ভাষাত ৰচিত হৈছিল। ইয়াৰ ৰচনাকাল খ্ৰীষ্টীয় যুগৰ প্ৰথম ছয় শতিকাৰ কোনো এটা সময় বুলি ধৰা হয়। == উদ্ধৃতি == :<small>তলৰ উদ্ধৃতিসমূহ ছাৰ ৰিচাৰ্ড ফ্ৰান্সিছ বাৰ্টনে ১৮৮৩ চনত কৰা ইংৰাজী অনুবাদৰ পৰা লোৱা হৈছে।</small> * যিজন মানুহৰ জীৱনকাল এশ বছৰ, তেওঁ বিভিন্ন সময়ত ধৰ্ম, অৰ্থ আৰু কামৰ অনুশীলন কৰা উচিত। এই তিনিওটাৰ অনুশীলন এনেদৰে কৰা উচিত যাতে ইটোৱে সিটোৰ সৈতে মিল খায় আৰু কোনো ধৰণৰ সংঘাত নহয়। শৈশৱত তেওঁ বিদ্যা আহৰণ কৰা উচিত; যৌৱন আৰু মধ্যবয়সত অৰ্থ আৰু কামৰ প্ৰতি মনোযোগ দিয়া উচিত; আৰু বৃদ্ধাৱস্থাত ধৰ্ম পালন কৰি মোক্ষ লাভৰ চেষ্টা কৰা উচিত। মোক্ষ হৈছে পুনৰ্জন্মৰ পৰা মুক্তি। ** প্ৰথম ভাগ, দ্বিতীয় অধ্যায় * ধনুৰ্বিদ্যা আদি বিভিন্ন কলা আৰু বিনোদনৰ ক্ষেত্ৰত যদি বৈচিত্ৰ্য বিচৰা হয়, তেন্তে প্ৰেমৰ কলাতো তাতকৈ অধিক বৈচিত্ৰ্য বিচৰা উচিত। ** দ্বিতীয় ভাগ, চতুৰ্থ অধ্যায় * এজন পুৰুষে এনে এগৰাকী যুৱতীৰ প্ৰতি অনুৰক্ত হোৱা উচিত যি এটা সুনামধন্য পৰিয়ালৰ, যাৰ পিতৃ-মাতৃ জীৱিত আৰু যি তেওঁৰ তুলনাত কমেও তিনি বছৰ সৰু। যুৱতীগৰাকী সন্মানীয় পৰিয়ালৰ হোৱা উচিত, সম্পদশালী হোৱা উচিত আৰু বহু আত্মীয় আৰু বন্ধুৰ সৈতে সুসম্পৰ্ক থকা উচিত। তেওঁ সুন্দৰী, সদাচাৰী আৰু শৰীৰত শুভ লক্ষণযুক্ত হোৱা উচিত। তেওঁৰ চুলি, নখ, দাঁত, কাণ, চকু আৰু স্তন স্বাভাৱিক আৰু উপযুক্ত গঠনৰ হোৱা উচিত আৰু কোনো অংগৰ অভাৱ থকা উচিত নহয়। তেওঁ কোনো ৰোগত ভোগা হোৱা উচিত নহয়। অৱশ্যে পুৰুষজনৰ নিজৰ ক্ষেত্ৰতো একেধৰণৰ গুণ থকা উচিত। ** তৃতীয় ভাগ, প্ৰথম অধ্যায় * যি যুৱতীৰ নাম সাতাইশটা নক্ষত্ৰৰ কোনো এটাৰ নামৰ সৈতে একে, অথবা কোনো গছ বা নদীৰ নামৰ সৈতে একে, তেনে যুৱতীক অযোগ্য বুলি গণ্য কৰা হয়। একেদৰে যি যুৱতীৰ নামৰ শেষত "ৰ" বা "ল" থাকে, তেনে যুৱতীকো অযোগ্য বুলি কোৱা হৈছে। কিন্তু কিছুমান লেখকে কয় যে যিগৰাকী যুৱতীৰ প্ৰতি মানুহজন অনুৰক্ত হয়, তেওঁৰ সৈতে বিবাহ কৰিলেহে সমৃদ্ধি লাভ হয়। সেয়ে যিগৰাকীক ভালপোৱা হয়, তেওঁৰ বাহিৰে আন কাকো বিবাহ কৰা উচিত নহয়। ** তৃতীয় ভাগ, প্ৰথম অধ্যায় * যিজন মানুহৰ মানসিকতা নীচ, যিজনে নিজৰ সামাজিক মৰ্যাদা হেৰুৱাইছে আৰু যিজন অত্যধিক ভ্ৰমণপ্ৰিয়, তেওঁ বিবাহৰ বাবে উপযুক্ত নহয়। একেদৰে যিজনৰ বহু পত্নী আৰু সন্তান আছে, যিজন খেল-ধেমালি আৰু জুৱাৰ প্ৰতি অত্যধিক আসক্ত আৰু নিজৰ ইচ্ছা অনুসৰিহে পত্নীৰ ওচৰলৈ যায়, তেৱোঁ বিবাহৰ বাবে উপযুক্ত নহয়। ** তৃতীয় ভাগ, চতুৰ্থ অধ্যায় * কোনো এজন পুৰুষে নিজৰ জীৱন ৰক্ষা কৰাৰ উদ্দেশ্যে আন এজন পুৰুষৰ পত্নীৰ সৈতে সম্পৰ্ক স্থাপন কৰিব পাৰে, যেতিয়া তেওঁ অনুভৱ কৰে যে সেই মহিলাগৰাকীৰ প্ৰতি তেওঁৰ প্ৰেম ক্ৰমাৎ অধিক তীব্ৰ হৈ গৈ আছে। এই তীব্ৰতাৰ দহটা পৰ্যায় আছে। সেইবোৰ হৈছে: <br/>১. চকুৰ আকৰ্ষণ <br/>২. চকুৰ অনুৰাগ <br/>৩. নিৰন্তৰ চিন্তা <br/>৪. টোপনি হেৰুওৱা <br/>৫. শৰীৰ ক্ষীণ হোৱা <br/>৬. আনন্দদায়ক বস্তুৰ প্ৰতি অনীহা <br/>৭. লাজ-সংকোচ আঁতৰি যোৱা <br/>৮. উন্মাদনা <br/>৯. মূৰ্চ্ছা যোৱা <br/>১০. মৃত্যু ** পঞ্চম ভাগ, প্ৰথম অধ্যায় * নাৰীৰ প্ৰেমৰ গভীৰতা, আনকি যিজন পুৰুষ নাৰীগৰাকীৰ প্ৰেমৰ পাত্ৰ, তেওঁও সদায় জানিব নোৱাৰে; কাৰণ নাৰীৰ প্ৰেম অতি সূক্ষ্ম। ** ষষ্ঠ ভাগ, দ্বিতীয় অধ্যায় * নাৰীক প্ৰকৃত ৰূপত জনাটো অতি কঠিন। তেওঁ পুৰুষক ভাল পাব পাৰে অথবা তেওঁৰ প্ৰতি উদাসীন হ'ব পাৰে; তেওঁ পুৰুষক আনন্দ দিব পাৰে অথবা তেওঁক পৰিত্যাগ কৰিব পাৰে; আনকি তেওঁৰ হাতত থকা সকলো সম্পদো লৈ ল'ব পাৰে। ** ষষ্ঠ ভাগ, দ্বিতীয় অধ্যায় * পৱিত্ৰ শাস্ত্ৰৰ বিধান অনুসৰি, ধৰ্মীয় ছাত্ৰ হিচাপে জীৱন নিৰ্বাহ কৰি আৰু সম্পূৰ্ণৰূপে ঈশ্বৰৰ ধ্যানত নিয়োজিত হৈ ৱাৎস্যায়নে পৃথিৱীৰ কল্যাণৰ বাবে কামসূত্ৰ ৰচনা কৰিছিল। ** সপ্তম ভাগ, দ্বিতীয় অধ্যায় == গ্ৰন্থখনৰ বিষয়ে == * কামসূত্ৰ কেৱল যৌনতা সম্পৰ্কীয় নিৰ্দেশিকা নহয়। সাধাৰণতে বিশ্বাস কৰা ধৰণে ই কোনো পৱিত্ৰ বা ধৰ্মীয় গ্ৰন্থও নহয়। ই তান্ত্ৰিক গ্ৰন্থো নহয়। গ্ৰন্থখনৰ আৰম্ভণিতে প্ৰাচীন হিন্দু জীৱনৰ তিনিটা লক্ষ্য—ধৰ্ম, অৰ্থ আৰু কাম—সম্পৰ্কে আলোচনা কৰা হৈছে। ৱাৎস্যায়নৰ উদ্দেশ্য আছিল কাম অৰ্থাৎ ইন্দ্ৰিয়সুখক বৃহত্তৰ জীৱনধাৰাৰ পৰিপ্ৰেক্ষিতত স্থাপন কৰা। ধৰ্ম অৰ্থাৎ নৈতিক জীৱনক সৰ্বোচ্চ লক্ষ্য, অৰ্থাৎ সম্পদ আহৰণক তাৰ পিছৰ লক্ষ্য আৰু কামক এই তিনিটাৰ ভিতৰত তৃতীয় লক্ষ্য হিচাপে দেখুওৱা হৈছে। ** — [[w:ইন্দ্ৰ সিংহ|ইন্দ্ৰ সিংহ]], [http://www.indrasinha.com/kamasutra.html] * ঋতু, ভূদৃশ্য, সময়, গুণ বা বৈশিষ্ট্য আৰু সেইবোৰৰ বস্তুগত ভিত্তি, সোৱাদ, চৰিত্ৰ, অনুভূতি, ৰস আদি বিভিন্ন শ্ৰেণীবিভাজন হিন্দু চিকিৎসাবিজ্ঞান, কাব্য, ৰন্ধনশৈলী, ধৰ্ম, যৌনতা আৰু যাদুৰ চিন্তাধাৰাৰ মূল অংশ। কামসূত্ৰও আক্ষৰিক অৰ্থত প্ৰেমৰ এক ব্যাকৰণৰ দৰে। ইয়াত পুৰুষ আৰু নাৰীক বিভিন্ন লিংগ, বাচ্য, ভাব আৰু ৰূপ অনুসৰি বিশেষ নিয়মৰ অধীনত আলোচনা কৰা হৈছে। বিভিন্ন শৰীৰৰ গঠন আৰু চৰিত্ৰৰ লোকৰ বাবে বিভিন্ন নিয়ম আছে আৰু তেওঁলোকে বিভিন্ন সুগন্ধি আৰু আকৰ্ষণৰ প্ৰতি বিভিন্ন ধৰণে সঁহাৰি দিয়ে। ** — [[w:এ. কে. ৰামানুজন|এ. কে. ৰামানুজন]], [[w:মালহোত্ৰা, আৰ.|আৰ. মালহোত্ৰা]] আৰু ইনফিনিটি ফাউণ্ডেচনৰ গ্ৰন্থৰ পৰা উদ্ধৃত, ''বিইং ডিফাৰেণ্ট: এন ইণ্ডিয়ান চেলেঞ্জ টু ৱেষ্টাৰ্ণ ইউনিভাৰ্চেলিজম'' * আমাৰ সংস্কৃতিত প্ৰলোভনৰ কোনো ধাৰণা নাই। আমাৰ বিবাহবোৰ পৰিয়ালৰ দ্বাৰা নিৰ্ধাৰিত হয়। যৌনতাৰ কোনো কলা নাই। ইয়াৰ কিছুমান ল'ৰাই কামসূত্ৰৰ বিষয়ে মোক কয়। ঘৰত কোনেও কেতিয়াও ইয়াৰ বিষয়ে কোৱা নাছিল। ই এটা উচ্চবৰ্ণীয় গ্ৰন্থ আছিল। কিন্তু মোৰ দৰিদ্ৰ পিতৃ ব্ৰাহ্মণ হোৱা সত্ত্বেও তেওঁৰ হাতত ইয়াৰ কোনো প্ৰতিলিপি আছিল বুলি মই বিশ্বাস নকৰোঁ। যৌনতাক দাৰ্শনিক আৰু ব্যৱহাৰিকভাৱে চোৱাৰ সেই পদ্ধতি আমাৰ অতীতৰ অংশ আছিল আৰু সেই পৃথিৱীখন মুছলমানসকলে ধ্বংস কৰিছিল। ** — [[w:ভি. এছ. নাইপল|ভি. এছ. নাইপল]], ''হাফ এ লাইফ'' (নিউয়ৰ্ক: ভিণ্টেজ বুকছ, ২০০২, পৃষ্ঠা ১১০), [https://yvetterosser.wordpress.com/2015/12/28/commentary-on-the-condition-of-hindu-studies-in-us-universities/]ৰ পৰা উদ্ধৃত == বাহ্যিক সংযোগ == * {{wikipedia}} [[শ্ৰেণী:সংস্কৃত গ্ৰন্থ]] r1xkdr6kj9zrzj18z9xun7yo33odtqh