ৱিকিউদ্ধৃতি aswikiquote https://as.wikiquote.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.23 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউদ্ধৃতি ৱিকিউদ্ধৃতি বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 0 2082 27663 16164 2026-10-11T13:56:57Z Dipankar Das 552 +[[শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি]]; +[[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]]; +[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী]] using [[Help:Gadget-HotCat|HotCat]] 27663 wikitext text/x-wiki '''সুস্মিতা সেন''' (জন্ম: ১৯ নৱেম্বৰ ১৯৭৫) এগৰাকী ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী। ১৯৯৪ চনৰ মিছ ইউনিভাৰ্ছ প্ৰতিযোগিতাত জয়ী হয়; পূৰ্বে ১৮ বছৰ বয়সত ফেমিনা মিছ ইণ্ডিয়া বিজয়ী আছিল।<ref name="auto">{{cite web |url=http://www.sify.com/news/fans-wish-zeenat-sushmita-on-birthday-news-entertainment-llxx6cfabei.html |archive-url=https://web.archive.org/web/20130723211917/http://www.sify.com/news/fans-wish-zeenat-sushmita-on-birthday-news-entertainment-llxx6cfabei.html |url-status=dead |archive-date=23 July 2013 |title=Fans wish Zeenat, Sushmita on birthday |website=[[Sify]] |date=23 November 2011 |access-date=23 February 2012}}</ref> সেনে থ্ৰিলাৰ দস্তক (১৯৯৬)ত নিজৰ কাল্পনিক সংস্কৰণৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰি অভিনয়ত আত্মপ্ৰকাশ কৰে। কমেডী ছবি ''বিৱি নং ১'' (১৯৯৯)ত এজন বিবাহিত পুৰুষৰ প্ৰেমিকা হিচাপে অভিনয় কৰি শ্ৰেষ্ঠ সহযোগী অভিনেত্ৰীৰ বাবে ফিল্মফেয়াৰ বঁটা লাভ কৰে আৰু নাটক ''চিৰ্ফ টুম'' (১৯৯৯) আৰু ''ফিলহাল'' (২০০২)। তেওঁৰ আন আন ব্যৱসায়িকভাৱে সফল ছবিসমূহ আছিল ''আখেঁ'' (২০০২), ''মেইন হুঁ না'' (২০০৪) আৰু ''মেঁ প্যাৰ কিউঁ কিয়া?'' (২০০৫)।<ref name="boxoffice">{{cite web |url=https://boxofficeindia.com/actor.php?actorid=720 |title=Sushmita Sen |publisher=Box Office India |access-date=9 June 2020}}</ref> কেৰিয়াৰৰ অৱনতি আৰু বিৰতিৰ পিছত সেনে ধাৰাবাহিক কাহিনী ''আৰিয়া'' (২০২০–২০২৪)ত অভিনয় কৰি ফিল্মফেয়াৰ অ’টিটি বঁটা লাভ কৰে আৰু মিনিচিৰিজ ''তালি'' (২০২৩)ত হিজড়া কৰ্মী শ্ৰীগৌৰী সাৱন্তৰ চৰিত্ৰত অভিনয় কৰে। ==উদ্ধৃতি== # মই নাজানো, যথেষ্ট মানে কি, কিন্তু যেতিয়ালৈকে মোৰ হাতত থকা সকলো বস্তুৰে মই কৰিবলৈ লোৱা সকলো কামেই কৰিব পাৰোঁ, সেইটোৱেই হৈছে মোৰ সফলতা৷<ref name="সু">{{cite web | url=https://www.femina.in/trending/5-quotes-by-former-miss-universe-sushmita-sen-to-live-your-life-by-278712.html | title=সুস্মিতা সেন | accessdate=24 এপ্ৰিল 2024}}</ref><ref name="সু২"/> # মোৰ বিফল হোৱাৰ কোনো ভয় নাই...জীৱনৰ এটা গুৰুত্বপূৰ্ণ কথা মই মানি লৈছোঁ যে, মই পৰিপূৰ্ণ নহয়; কোনোবা এটা সময়ত তুমি বিফল হ’বলৈ গৈ আছা।”<ref name="সু"/> # কেৱল এগৰাকী নাৰীয়ে সন্তান জন্ম দিয়ে বুলিয়েই তেওঁক মাতৃ হিচাপে স্বীকৃতি দিব নোৱাৰে৷ তেওঁ কেনেকৈ এজনক ডাঙৰ-দীঘল কৰে, এজনক সৃষ্টি কৰে, সেইটোহে লক্ষ্যনীয়।”<ref name="সু"/><ref name="সু২"/> # বিষয়বোৰ অতিক্ৰম কৰাৰ একমাত্ৰ উপায় হল সেইবোৰৰ মাজেৰে যোৱা৷<ref name="সু২">{{cite web | url=https://www.filmfare.com/features/15-quotes-by-birthday-star-sushmita-sen-that-set-her-apart-37500.html | title=জন্মদিনে সুস্মিতাৰ ১৫টি উক্তি | accessdate=24 এপ্ৰিল 2024}}</ref> # বিষয়বোৰ সঠিকভাবে কোৱা নহয় বুলিলেই ভুল বুজাবুজি হয়। এইটো কাৰ্যকৰি কৰাৰ কাৰণে, আপোনাক আপোনাৰ অনুভূতি সম্পৰ্কে নিজে খুব সোচ্চাৰ হ’ব লাগিব৷<ref name="সু২"/> ==তথ্য সূত্ৰ== {{Wikipedia}} [[শ্ৰেণী:জীৱিত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:ভাৰতৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় অভিনেত্ৰী]] lcbhkayo1qtap1pobz6ov1v1xzdcb6x 0 3545 27664 27536 2026-10-11T14:52:02Z Rumi Borah~aswiki 63 /* উদ্ধৃতি */ 27664 wikitext text/x-wiki '''ডাৱৰ''' বা মেঘ হ’ল দৃশ্যমান জলকণা বা হিমায়িত বৰফৰ স্ফটিক যিবোৰ পৃথিবীৰ পৃষ্ঠৰ ওপৰত বায়ুমণ্ডলত ভাসমান অবস্থাত থাকে। ডাৱৰৰ জলীয়কণা যেতিয়া যথেষ্ট ঘনীভূত হয়, তেতিয়া সি বৰষুণৰ ৰূপ লৈ তললৈ সৰি পৰে। ডাৱৰত জলীয়কণাৰ পৰিমাণ কম থাকিলে শুকুলা দেখা যায়, আৰু যদি জলীয়কণাৰ পৰিমাণ বেছি থাকে তেতিয়া ডাৱৰ ক’লা দেখা যায়। অৱস্থান অনুযায়ী মেঘ বা ডাৱৰ তিনি প্ৰকাৰ: উচ্চ ডাৱৰ, মধ্য ডাৱৰ আৰু নিম্ন ডাৱৰ। আকৌ প্ৰাথমিক আকৃতি অনুযায়ীও তিনি প্ৰকাৰৰ ডাৱৰ দেখা যায়। সেইবোৰ হ’ল গুচ্ছিত ডাৱৰ, স্তূপীকৃত ডাৱৰ ও স্তৰীভুত ডাৱৰ। এই তিনিটি প্ৰাথমিক আকৃতিৰ মেঘৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পাৰস্পৰিক সম্বন্ধে অন্যান্য ডাৱৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। ==উদ্ধৃতি== *কিতাপ এখনত ডাৱৰৰ কথা পঢ়ি মইও ভাগৰি পৰিছো। এইটোৱে আপোনাক বিৰক্ত নকৰে নেকি? আপুনি এটা ধুনীয়া কাহিনী পঢ়ি আছে, হঠাতে লেখকে ৰৈ ডাৱৰৰ বৰ্ণনা কৰিবলগীয়া হৈছে। কোনে গুৰুত্ব দিয়ে? মই আপোনালোকক বাজি মাৰিম যিকোনো কথাই মই এখন মান্য উপন্যাস লিখিব পাৰো, ভাল, মনোৰঞ্জনমূলক কাহিনীৰ সৈতে, আৰু এবাৰো ডাৱৰৰ কথা নকওঁ। সঁচাকৈ! আপুনি পঢ়া প্ৰতিখন কিতাপতে যদি বাহিৰৰ দৃশ্য, খোলা খিৰিকী বা আনকি দুৱাৰ অলপ খোলা থাকে, তেন্তে লেখকে ক'ব লাগিব, "বো আৰু ভেলমাই পাৰৰ কাষেৰে খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ সময়ত ডাৱৰবোৰ তীখাৰ ধূসৰ, ঢিলাকৈ গঠিত গৰিলা টাৰ্ডৰ দৰে দিগন্তত চিন্তাশীলভাৱে ওলমি আছিল।" মোৰ আগ্ৰহ নাই। ডাৱৰ এৰি দিয়ক আৰু চুদাচুদিৰ ওচৰলৈ যাওক। ডাৱৰ য’ত গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল সেই বিষয়ে মই জনা একমাত্ৰ কাহিনীটো আছিল নোহৰ জাহাজ। ** [[শ্ৰেণী:বতৰ]] audfin8mu85y4xq44hkelaw1ah370go 27665 27664 2026-10-11T14:56:01Z Rumi Borah~aswiki 63 /* উদ্ধৃতি */ 27665 wikitext text/x-wiki '''ডাৱৰ''' বা মেঘ হ’ল দৃশ্যমান জলকণা বা হিমায়িত বৰফৰ স্ফটিক যিবোৰ পৃথিবীৰ পৃষ্ঠৰ ওপৰত বায়ুমণ্ডলত ভাসমান অবস্থাত থাকে। ডাৱৰৰ জলীয়কণা যেতিয়া যথেষ্ট ঘনীভূত হয়, তেতিয়া সি বৰষুণৰ ৰূপ লৈ তললৈ সৰি পৰে। ডাৱৰত জলীয়কণাৰ পৰিমাণ কম থাকিলে শুকুলা দেখা যায়, আৰু যদি জলীয়কণাৰ পৰিমাণ বেছি থাকে তেতিয়া ডাৱৰ ক’লা দেখা যায়। অৱস্থান অনুযায়ী মেঘ বা ডাৱৰ তিনি প্ৰকাৰ: উচ্চ ডাৱৰ, মধ্য ডাৱৰ আৰু নিম্ন ডাৱৰ। আকৌ প্ৰাথমিক আকৃতি অনুযায়ীও তিনি প্ৰকাৰৰ ডাৱৰ দেখা যায়। সেইবোৰ হ’ল গুচ্ছিত ডাৱৰ, স্তূপীকৃত ডাৱৰ ও স্তৰীভুত ডাৱৰ। এই তিনিটি প্ৰাথমিক আকৃতিৰ মেঘৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পাৰস্পৰিক সম্বন্ধে অন্যান্য ডাৱৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। ==উদ্ধৃতি== *কিতাপ এখনত ডাৱৰৰ কথা পঢ়ি মইও ভাগৰি পৰিছো। এইটোৱে আপোনাক বিৰক্ত নকৰে নেকি? আপুনি এটা ধুনীয়া কাহিনী পঢ়ি আছে, হঠাতে লেখকে ৰৈ ডাৱৰৰ বৰ্ণনা কৰিবলগীয়া হৈছে। কোনে গুৰুত্ব দিয়ে? মই আপোনালোকক বাজি মাৰিম যিকোনো কথাই মই এখন মান্য উপন্যাস লিখিব পাৰো, ভাল, মনোৰঞ্জনমূলক কাহিনীৰ সৈতে, আৰু এবাৰো ডাৱৰৰ কথা নকওঁ। সঁচাকৈ! আপুনি পঢ়া প্ৰতিখন কিতাপতে যদি বাহিৰৰ দৃশ্য, খোলা খিৰিকী বা আনকি দুৱাৰ অলপ খোলা থাকে, তেন্তে লেখকে ক'ব লাগিব, "বো আৰু ভেলমাই পাৰৰ কাষেৰে খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ সময়ত ডাৱৰবোৰ তীখাৰ ধূসৰ, ঢিলাকৈ গঠিত গৰিলা টাৰ্ডৰ দৰে দিগন্তত চিন্তাশীলভাৱে ওলমি আছিল।" মোৰ আগ্ৰহ নাই। ডাৱৰ এৰি দিয়ক আৰু চুদাচুদিৰ ওচৰলৈ যাওক। ডাৱৰ য’ত গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল সেই বিষয়ে মই জনা একমাত্ৰ কাহিনীটো আছিল নোহৰ জাহাজ। **[[জৰ্জ কাৰলিন]], [https://www.nytimes.com/books/first/c/carlin-brain.html "Seven Things I'm Tired Of"], ''ব্ৰেন ড্ৰপিংচ্'' (১৯৯৭), পূ. ৫-৬. [[শ্ৰেণী:বতৰ]] 7k5bq09e7evs3pb4osa14v0dq9mqnlw 27666 27665 2026-10-11T15:07:29Z Rumi Borah~aswiki 63 /* উদ্ধৃতি */ 27666 wikitext text/x-wiki '''ডাৱৰ''' বা মেঘ হ’ল দৃশ্যমান জলকণা বা হিমায়িত বৰফৰ স্ফটিক যিবোৰ পৃথিবীৰ পৃষ্ঠৰ ওপৰত বায়ুমণ্ডলত ভাসমান অবস্থাত থাকে। ডাৱৰৰ জলীয়কণা যেতিয়া যথেষ্ট ঘনীভূত হয়, তেতিয়া সি বৰষুণৰ ৰূপ লৈ তললৈ সৰি পৰে। ডাৱৰত জলীয়কণাৰ পৰিমাণ কম থাকিলে শুকুলা দেখা যায়, আৰু যদি জলীয়কণাৰ পৰিমাণ বেছি থাকে তেতিয়া ডাৱৰ ক’লা দেখা যায়। অৱস্থান অনুযায়ী মেঘ বা ডাৱৰ তিনি প্ৰকাৰ: উচ্চ ডাৱৰ, মধ্য ডাৱৰ আৰু নিম্ন ডাৱৰ। আকৌ প্ৰাথমিক আকৃতি অনুযায়ীও তিনি প্ৰকাৰৰ ডাৱৰ দেখা যায়। সেইবোৰ হ’ল গুচ্ছিত ডাৱৰ, স্তূপীকৃত ডাৱৰ ও স্তৰীভুত ডাৱৰ। এই তিনিটি প্ৰাথমিক আকৃতিৰ মেঘৰ ওপৰত ভিত্তি কৰি পাৰস্পৰিক সম্বন্ধে অন্যান্য ডাৱৰৰ নামকৰণ কৰা হৈছে। ==উদ্ধৃতি== *কিতাপ এখনত ডাৱৰৰ কথা পঢ়ি ময়ো ভাগৰি পৰিছোঁ। এইটোৱে আপোনাক বিৰক্ত নকৰে নেকি? আপুনি এটা ধুনীয়া কাহিনী পঢ়ি আছে, হঠাতে লেখকে ৰৈ ডাৱৰৰ বৰ্ণনা কৰিবলগীয়া হৈছে। কোনে গুৰুত্ব দিয়ে? মই আপোনালোকৰ লগত বাজি মাৰিব পাৰোঁ, যিকোনো কথাৰে মই এখন ভাল, মনোৰঞ্জনমূলক কাহিনীৰ সৈতে মান্য উপন্যাস লিখিব পাৰো, আৰু এবাৰো ডাৱৰৰ কথা নকওঁ। সঁচাকৈ! আপুনি পঢ়া প্ৰতিখন কিতাপতে যদি বাহিৰৰ দৃশ্য, খোলা খিৰিকী বা আনকি দুৱাৰ অলপ খোলা থাকে, তেন্তে লেখকে ক'ব লাগিব, "বো আৰু ভেলমাই পাৰৰ কাষেৰে খোজ কাঢ়ি যোৱাৰ সময়ত ডাৱৰবোৰ তীখাৰ ধূসৰ, ঢিলাকৈ গঠিত গৰিলা টাৰ্ডৰ দৰে দিগন্তত চিন্তাশীলভাৱে ওলমি আছিল।" মোৰ আগ্ৰহ নাই। ডাৱৰ এৰি দিয়ক আৰু অশ্লীলতাৰ ওচৰলৈ যাওক। ডাৱৰ য’ত গুৰুত্বপূৰ্ণ আছিল সেই বিষয়ে মই জনা একমাত্ৰ কাহিনীটো আছিল নোৱাৰ নাও। **[[জৰ্জ কাৰলিন]], [https://www.nytimes.com/books/first/c/carlin-brain.html "Seven Things I'm Tired Of"], ''ব্ৰেন ড্ৰপিংচ্'' (১৯৯৭), পূ. ৫-৬. [[শ্ৰেণী:বতৰ]] ik8mezay1i4b47d77h2jb4wlastijq1 0 3566 27667 2026-10-12T05:55:12Z Jyoti Chiring 214 "'''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰত..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 27667 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম।৭৪ ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।১১২ <ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, :যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস == {{reflist}} s357dxh2xfwte8rjxhbyv0z11c33s9b 27668 27667 2026-10-12T05:56:40Z Jyoti Chiring 214 /* উদ্ধৃতি */ 27668 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, :যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস == {{reflist}} kupkib02vzndodjhlrx1wdmnuslxqog 27669 27668 2026-10-12T05:57:30Z Jyoti Chiring 214 /* উদ্ধৃতি */ 27669 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস == {{reflist}} 7zxxidbkms0lo2dkzl1w5icfovt4f7f 27670 27669 2026-10-12T11:04:27Z Jyoti Chiring 214 /* উদ্ধৃতি */ 27670 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক ব্যক্তি]] ==উৎস == {{reflist}} 0p6xqjze7u45kofx1ng4qwbskk2enoa 27671 27670 2026-10-12T11:11:58Z Jyoti Chiring 214 27671 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} 7s146s555fpabugr67q0r8hc0ecwtdb 27672 27671 2026-10-12T11:25:42Z BabulB 16 /* উদ্ধৃতি */ 27672 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} 8gawps4ng8ajym1jkudu0xg83bsv6jg 27673 27672 2026-10-12T11:47:22Z BabulB 16 27673 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #<poem>দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।</poem><ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} 0cous28djb2b0hsir56d68cuoso392f 27674 27673 2026-10-12T11:47:50Z BabulB 16 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/27673|27673]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 27674 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} 8gawps4ng8ajym1jkudu0xg83bsv6jg 27675 27674 2026-10-12T11:55:19Z BabulB 16 27675 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== ১. দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> ২. সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} 2au687ade0fwlplh5nj1movl9gf9abj 27676 27675 2026-10-12T11:55:36Z BabulB 16 [[Special:Contributions/BabulB|BabulB]] ([[User talk:BabulB|আলোচনা]])-ই কৰা [[Special:Diff/27675|27675]] নম্বৰ সম্পাদনাটো বাতিল কৰা হৈছে 27676 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই, :: নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত, ::মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} 8gawps4ng8ajym1jkudu0xg83bsv6jg 27677 27676 2026-10-12T11:57:37Z BabulB 16 27677 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই,<br/>নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত,<br/>মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে, ::বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে; ::সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি, ::চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ, ::খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ; ::পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br> ::এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়, ::ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়; ::তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত। ::নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} rbmnvzia0jr7pj5ig2k93cpp2vsiu1k 27678 27677 2026-10-12T11:58:38Z BabulB 16 27678 wikitext text/x-wiki '''মিত্র-লাভ''' (সচিত্র), '''হিতোপদেশ''' নামৰ কঠিন সংস্কৃত পদ্যৰ অসমীয়া ভাঙ্গনী; শ্ৰীমহেশ্বৰ বৰুৱাৰ দ্বাৰা প্রণীত আৰু প্ৰকাশিত । এই '''হিতোপদেশ''' নামৰ সংস্কৃত পুথি খন ভাৰতবৰ্ষৰ কোন প্ৰদেশৰ মানুহে কেতিয়া ৰচনা কৰিছিল সেইয়া অজ্ঞাত। ==উদ্ধৃতি== #দৈবে আনি দিব বুলি বহা কাম নাই,<br/>নেচেপি তিলৰো তেল কদাপি নেপায়।<ref>পৃষ্ঠা ৮</ref> #সোণৰ লগত কাচ হয় মৰকত,<br/>মূৰুখো প্ৰবীণ হয় সাধুৰ সঙ্গত॥<ref>পৃষ্ঠা ১০</ref> #উদয় গিৰিৰ ফালে যত দ্ৰব্য থাকে,<br/>বেলিৰ পোহৰ পাই সকলো জিলিকে;<br/>সাধুৰ সঙ্গত যদি থাকে হীন মতি,<br/>চৰি উঠে তাৰো তেনে অপূৰ্ব্ব জেউতি। <ref>পৃষ্ঠা ১১</ref> #অসন্তোষীয়া, হিংসুক, শশঙ্ক অন্তৰ,<br/>খঙ্গিয়াল হয় কিবা দয়ালু বিস্তৰ;<br/>পৰৰ মূৰত খায় যি থাকে সদায়,<br>এই ছয় জনে সুখ কদাপি নেপায়।”<ref>পৃষ্ঠা ২২</ref> #বহু শাস্ত্ৰ পঢ়ি হয় পণ্ডিত দুৰ্জ্জয়,<br/>ভেদি ভাঙ্গি দিব পাৰে পৰৰ সংশয়;<br/>তথাপি যেতিয়া তেঁও পৰেহি লোভত।<br/>নোৱাৰি সাৰিব নিজে মৰে নিকাৰত।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #লোভত ওপজে ক্ৰোধ, লোভতেই কাম, ::লোভতেই মোহ, পাপ, মৃত্যু পৰিণাম। ::সোণৰ হৰিণা ক’তো জগতত নাই। ::তেও ৰামে খেদি তাক বনত সোমায় ::বিপদৰ কালে যাক ধৰেহি মেৰাই, ::সুবুদ্ধি হলেও তাৰ বুদ্ধি হৰি যায়।<ref>পৃষ্ঠা২৩</ref> #আপদৰ অৰ্থে ধন কৰিব সঞ্চয়, ::ভাৰ্য্যাৰ কাৰণে তাৰ ভগন যুৱায়; ::ধন ভাৰ্য্যা সকলোকে কৰিব বৰ্জ্জন, ::আত্ম ৰক্ষা হেতু যদি হয় প্ৰয়োজন।<ref>পৃষ্ঠা ২৯</ref> #ঘুৰি যায় আলহী নেপাই সমিধান, ::পুণ্য নিয়ে গৃহস্থৰ পাপ কৰি দান। ::আহে যদি উত্তমৰ ঘৰত অধম, ::তাকো লাগে সাদৰিব নেভাবি বিষম; ::অতিথি দেৱতা তুল্য ভেদ একো নাই, ::অতিথিয়ে পালে পূজা পায় দেৱতাই।<ref>পৃষ্ঠা ৩৮</ref> #যাৰ কাষ চাপে আহি কাল মৰণৰ, ::নুশুনে হিত কথ৷ ইষ্ট সুহৃদৰ; ::নেদেখে সি অৰুন্ধতী[১] দৃষ্টি হীন প্ৰায়, ::নেপায় চাকিৰো গোন্ধ যেতিয়া নুমায়।<ref>পৃষ্ঠা ৪৪</ref> #মান, বৃত্তি, বিদ্যা, বন্ধু যি দেশত নাই, ::পৰিহৰি সেই দেশ যোৱা আন ঠাই। ::আৰু;— ::জ্ঞানী, ধনী, বেজ, ৰজা, নই নাই য’ত, ::পৰিহৰা সেই দেশ নবঞ্চিবা ত’ত।<ref>পৃষ্ঠা৫৫</ref> #সাপে খায়, বাঘে খায়, যদি মৰে জলে, ::যাৰ য’ত মৃত্যু আছে কৰ্ম্ম দশা ফলে।<ref>পৃষ্ঠা ৭৩</ref> #"আজি আছে এই দেহা কালি যাব হৰি, ::সম্পদকো ধৰে আহি বিপদে আবৰি; ::মিলনৰ পাচে আছে বিয়োগৰ ভয়, ::মৃত্যু আছে সকলোৰ জানিবা নিশ্চয়।"<ref>পৃষ্ঠা ৯২</ref> ==উৎস== {{reflist}} [[শ্ৰেণী:মৃত ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:অসমৰ ব্যক্তি]] [[শ্ৰেণী:লেখক]] ==উৎস == {{reflist}} 3eaxypslzin9l3kkt3y8o7x8g6pf1tu