ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk 104 67299 250411 250404 2026-05-19T17:01:38Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250411 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||দশম অধ্যায়|১১৫}}</noinclude>বিলাকৰ ভগনী শুনি কৃষ্ণনাৰায়ণৰ সৈন্য ভাগিল। কাপ্তান সাহাব গই কৃষ্ণনাৰায়ণক ধৰিলে। তেওঁ সোধাত ইয়াকে কলে বোলে গৌৰীনাথৰ বিৰুদ্ধে দ্ৰোহকৰা তেওঁৰ অভিপ্ৰায় নাছিল। মোৱামৰীয়াৰ হাতৰ পৰা দেশ ৰক্ষা কৰাই তেওঁৰ মুখ্য উদ্দেশ্য, কিন্তু গৌৰীনাথসিংহ স্বৰ্গদেৱে তেওঁৰ অভিপ্ৰায় বুজিব নোৱাৰি তেওঁক বিদ্ৰোহী বুলি কইছে। শেষত কাপ্তান সাহাবে কৃষ্ণনাৰায়ণক কই এনে নিৰ্ব্বন্ধ কৰোৱালে যে কৃষ্ণনাৰায়ণে দৰঙ্গ, ছুটীয়া, চাই-দুৱাৰৰ পৰা মানুহ দিয়াৰ পৰিবৰ্ত্তে ৫৫০০০ টকা আৰু ভোটানে সইতে বেপাৰৰ মাসুলৰ বাবে ৩০০০ তিনি হাজাৰ, সৰ্ব্বমুঠে ৫৮০০০ টক৷ বছৰি ৰজাক দিব। গুৱাহাটীত থাকোঁতে কাপ্তান ওয়ালিস্ সাহাবে ইয়াকে সুন্দৰকৈ জানিলে, বোলে গৌৰীনাথসিংহ অতিশয় দুৰ্দ্দান্ত, ক্ৰূৰ, মতিচ্ছন্ন আৰু অবিবেচক। তেওঁৰ বুদ্ধি ও বিবেচনা এনেহে দুৰ্ব্বল আৰু ভ্ৰান্ত যে দেশ সুস্থিৰ হলেও তেওঁ শাসন কাৰ্য্য ভালকৈ কৰিব নোৱাৰিব। এইৰূপে কলিকাতাৰো গবৰ্ণৰ জেনেৰেললৈ পত্ৰ লিখাত তেওঁ এনে আজ্ঞা কৰিলে বোলে দেশৰ সকলো ভদ্ৰলোক আৰু বিষয়াসকলক চপাই সিসকলে সইতে মন্ত্ৰণা কৰি যাতে দেশত সুশাসন হ’ব পাৰে তাৰ উপায় কৰিব কাপ্তান সাহাবে আৰু ইয়াকো জনাইছিল যে ৰজাৰ অন্যায় আচৰণ দ্বাৰাহে কৃষ্ণনাৰায়ণ প্ৰভৃতিয়ে দ্ৰোহ কৰিবলৈ উদ্যোগ কৰিছিল। কাপ্তান ওৱেল্‌স্ সাহাব গুৱাহাটী পাই দ্ৰোহ নিবাৰণ কৰি থাকোঁতেই তাত জহনীৰোগ হয়। এনে প্ৰবাদ আছে বোলে তাৰ পূৰ্ব্বে ই দেশত এই ৰোগ নাছিল। এই ৰোগতে দেশৰ ভগনীয়া আৰু তাত থকা অনেক লোকৰ মৰণ হয়। একেই দেশৰ অতি অমঙ্গল, তাতে এই মাৰাত্মক ব্যাধি এনে স্থলত যেনে অৱস্থা আছিল তাক অনুমান কৰিব পাৰি। {{gap}}কাপ্তান সাহাবে ইয়াৰ পাছত উজনি খণ্ড দেশলৈ যাবৰ ইচ্ছা কৰিলে। স্বৰ্গদেৱৰ যাবৰ মন নাছিল কিন্তু ৰজাক এক প্ৰকাৰ ধৰি নিয়াৰ দৰে লই গ’ল। ৰজাৰ এনে বিশ্বাস নাছিল যে ইমান অলপ সৈন্যেৰে মোঁৱামৰীয়াবিলাকক সেই সাহাবে খেদিব পাৰিব। সাহাবে<noinclude></noinclude> iua38ga6av09ejtdlst4l1l8umatdd7 104 67300 250412 250405 2026-05-19T17:04:24Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250412 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১১৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>ৰজাক লই উজাই যাওঁতেই মোঁৱামৰীয়াবিলাকে ভাটী ফালৰ পৰা উজাই নগৰৰ ফাললৈ গ’ল। ১৭৯৩ শঁকৰ মাৰ্চ্চ মাহত নগৰৰ ওচৰ পাই সাহাবে সৈন্যসকলৰ ছাউনী কৰি মোঁৱামৰীয়াবিলাকৰ প্ৰকৃত অবস্থা জানিবলৈ চৰ পঠালে। সিহঁতে নগৰৰ চাৰিওফালে বড় সমাৰোহেৰে আছিল। এনে কথা কোৱা আছে যে যদি ব্ৰিটিশ সেনা সেইদিনা নাপায়, তেন্তে তাৰ পাছ দিনাই মোঁৱামৰীয়াই নগৰ প্ৰবেশ কৰিলেহেঁতেন। বুঢ়া গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই খোৱা বস্তুৰ অভাবত বড় ক্লেশেৰে নগৰ ৰক্ষা কৰি আছিল। পাছদিনা ৰাতিপুৱা সাহাবে ১২ টা সিপাহী, এজন জমাদাৰ, এজন নায়েক, এজন বিকুল আলা আৰু এজন হাৱালদাৰে সইতে নগৰৰ সমীপলৈ পঠাই দিলে। স্বৰ্গদেৱে ইয়াকে দেখি বড় দুঃখিত হ’ল কিয়নো সেই হাতৰ মুঠিৰে এমুঠি নোহোৱা সিপাহীকেইটাই যে পাঁচ হাজাৰ মোঁৱামৰীয়াক কিবা কৰিব পাৰিব ইয়াক তেওঁ নেজানিছিল। ইফালে সাহাবে তেওঁৰ অধীনৰ প্ৰায় সকলো সৈন্যকে প্ৰস্তুত কৰি ৰাখিলে। ইমান তাকৰ সিপাহী মোঁৱামৰীয়াৰ ছাউনীৰ ফালে যোৱা দেখি সিহঁতে বড় উল্লাসেৰে আছিল। ব্ৰিটিশ সিপাহীয়ে গম্ভীৰ গতিৰে গইহে আছিল। মোঁৱামৰীয়াবিলাকে সেই সিপাহীকেইটাৰ উগ্ৰসাহ দেখি চাৰিওফালে বেৰি এনে ৰূপে হাঁহিলে যেন সিহঁতক গুলি পিহি সাঙ্গ কৰিব। সিহঁতে টাঙ্গোন, চূণ ঘঁহা বাঁহ কাঠৰ দা, ধেনুকাঁড় প্ৰভৃতি যি অস্ত্ৰ লই দেশ ছাৰখাৰ কৰিছিল, সি সকলো লই আহিল। কেতবিলাকে এনে আশা কৰি খোৱা লোৱাৰ বন কৰি আছিল, বোলে সেই দুঃসাহসী সিপাহীকেইটাক মাৰি সিহঁতৰ লগৰ আন সিপাহী আৰু সাহাবক বধ কৰিব। সিহঁতৰ কোনোএ এই বুলি আক্ষেপ কৰিছিল বোলে এনে জনা হ’লে মাঝ বাটতে সিপাহী দলক আধ্যা কৰিব পাৰিলোঁহেঁতেন। সিহঁতে নাজানিছিল যে যুদ্ধ কৰা এট৷ বিদ্যা আৰু তাক শিক্ষা কৰিব লাগে। যেতিয়া চাৰিওফালে মোঁৱামৰীয়াই বেৰি ধৰি, ধেনু, কাঁড় আৰু টাঙ্গোন সিপাহীলৈ চলাব ধৰিলে, তেতিয়া সিপাহীবিলাক চাৰি চুকীয়া ভাবে থিয় হই বন্দুক মাৰিবলৈ ধৰিলে। ৰাধাৰুক্মিণীৰ বন্দুকৰ গুলীৰ আঁচল পাতি লোৱা পৰাক্ৰমৰ কথা এতিয়া শেষ হ’ল। মোঁৱামৰীয়া-<noinclude></noinclude> 6bhgpdyzu1hphhshqsesncijk7wcmk3 104 67301 250413 250406 2026-05-19T17:07:20Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250413 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||দশম অধ্যায়|১১৭}}</noinclude>বিলাকৰ অনেক মৰিল। পাছে সেই সিপাহীকেইটাই খেদি যোৱাত নগৰৰ দুৱাবৰ পৰ৷ শত্ৰুবিলাক নিঃশেষে পলাল। তাৰ পিছত আৰু কিছুমান ব্ৰিটিশ সৈন্য যোৱাত মোঁৱামৰীয়া পলাই ফাট মাৰিলে। সেইদিনাই গধূলি নগৰৰ দুৱাৰ মেলা হ’ল। তাৰে পৰা মানুহ যোৱা অহা কৰিবলৈ ধৰিলে। তাৰ পিছদিনা বুঢ়া গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়া আহি স্বৰ্গদেৱক নগৰলৈ লই গ’ল। সাহাবো সি লগতে ১৭১৭ শঁকৰ চ’তত নগৰ প্ৰবেশ কৰিলে। {{gap}}গৌৰীসিংহ পুনবায় সিংহাসনত উঠিল। কাপ্তান ওৱেল্‌স্ সাহাবে স্বৰ্গদেৱ, মন্ত্ৰী আৰু আন আন ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ কৰ্ম্মচাৰীসকলক সুন্দৰ হিতোপদেশ দিলে। এবং গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ উপদেশ বুঝাই কলে। তেওঁৰ এনে ইচ্ছা আছিল যে দেশ সুস্থিৰ কৰিবলৈ কিছুমান সৈন্য ৰাখিব আৰু তাৰ ব্যয় কামৰূপৰ উৎপন্নৰ পৰা দিব। {{gap}}এনে কথা কোনোয়ে কয় বোলে মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়াই গবৰ্ণৰ সাহাবলৈ কাপ্তান সাহাবে ৰজাৰ ভঁড়াল লুটি নিয়া আৰু দেশত সিপাহীৰ হতুৱাই আন আন অত্যাচাৰ কৰোৱাইছে বুলি পত্ৰ লিখিছিল। মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়া অতিশয় ক্ষমতাপ্ৰিয় থকাৰ হেতুকে সাহাবে কোনো কোনো ৰাজকীয় কাৰ্য্যত পৰামৰ্শ দিয়াত হাত লগোৱা ভাল নাপাই সেইৰূপে লিখিছিল। সি যিবাকি নহওক লৰ্ড কৰ্ণওৱালিস্ গবৰ্ণৰ সাহাব ইতিমধ্যতে ইংলণ্ডলৈ গ’ল। তেওঁৰ পদত সৰজন্ সোৰ সাহাব গবৰ্ণৰ হ’ল। এতিয়া ব্ৰিটিশ গবৰ্ণমেন্টে এনে সিদ্ধান্ত কৰিলে বোলে আনৰ দেশৰ আভ্যন্তৰিক কাৰ্য্যত গবৰ্ণমেণ্টৰ হাত দিবৰ একো সকাম নাই। এই কাৰণে কাপ্তান ওৱেল্‌‌স সাহাবে বৰকৈ লেখাতো গৱৰ্ণমেণ্টে ই দেশৰ পৰা সাহাবক কলিকাতালৈ যাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। তদনুসাৰে কাপ্তান সাহাব সসৈন্যে ১৭৯৪ সনৰ জুলাই মাহত ভটীয়াই গ’ল। এই ঘটনা প্ৰকৃতে বড় শোকজনক। সেই দূৰদৰ্শী সেনাপতিৰ কথাৰ প্ৰতি গৱৰ্ণমেন্টে মন দিয়া হলে ই দেশত ইয়াৰ পাছত উপদ্ৰব হ’বৰ সম্ভাৱনা নাছিল। সাহাব থকা সময়ত অতি অলপ মাত্ৰ মোঁৱামৰীয়াক দ্ৰোহী বুলি দণ্ড কৰা হ’ল। সাহাব ভটীয়াই গ’লতে বিস্তৰ মোঁৱামৰীয়া ধৰাই আনি বুঢ়া গোঁহাইয়ে অতি কঠিন<noinclude></noinclude> pisvxlebjjfqpljf7n5ocgbp1tbsrlo 250414 250413 2026-05-19T17:08:49Z Pranamikaadhikary 2157 250414 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||দশম অধ্যায়|১১৭}}</noinclude>বিলাকৰ অনেক মৰিল। পাছে সেই সিপাহীকেইটাই খেদি যোৱাত নগৰৰ দুৱাবৰ পৰা শত্ৰুবিলাক নিঃশেষে পলাল। তাৰ পিছত আৰু কিছুমান ব্ৰিটিশ সৈন্য যোৱাত মোঁৱামৰীয়া পলাই ফাট মাৰিলে। সেইদিনাই গধূলি নগৰৰ দুৱাৰ মেলা হ’ল। তাৰে পৰা মানুহ যোৱা অহা কৰিবলৈ ধৰিলে। তাৰ পিছদিনা বুঢ়া গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়া আহি স্বৰ্গদেৱক নগৰলৈ লই গ’ল। সাহাবো সি লগতে ১৭১৭ শঁকৰ চ’তত নগৰ প্ৰবেশ কৰিলে। {{gap}}গৌৰীসিংহ পুনৰায় সিংহাসনত উঠিল। কাপ্তান ওৱেল্‌স্ সাহাবে স্বৰ্গদেৱ, মন্ত্ৰী আৰু আন আন ডাঙ্গৰ ডাঙ্গৰ কৰ্ম্মচাৰীসকলক সুন্দৰ হিতোপদেশ দিলে। এবং গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ উপদেশ বুঝাই কলে। তেওঁৰ এনে ইচ্ছা আছিল যে দেশ সুস্থিৰ কৰিবলৈ কিছুমান সৈন্য ৰাখিব আৰু তাৰ ব্যয় কামৰূপৰ উৎপন্নৰ পৰা দিব। {{gap}}এনে কথা কোনোয়ে কয় বোলে মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়াই গবৰ্ণৰ সাহাবলৈ কাপ্তান সাহাবে ৰজাৰ ভঁড়াল লুটি নিয়া আৰু দেশত সিপাহীৰ হতুৱাই আন আন অত্যাচাৰ কৰোৱাইছে বুলি পত্ৰ লিখিছিল। মন্ত্ৰী ডাঙ্গৰীয়া অতিশয় ক্ষমতাপ্ৰিয় থকাৰ হেতুকে সাহাবে কোনো কোনো ৰাজকীয় কাৰ্য্যত পৰামৰ্শ দিয়াত হাত লগোৱা ভাল নাপাই সেইৰূপে লিখিছিল। সি যিবাকি নহওক লৰ্ড কৰ্ণওৱালিস্ গবৰ্ণৰ সাহাব ইতিমধ্যতে ইংলণ্ডলৈ গ’ল। তেওঁৰ পদত সৰজন্ সোৰ সাহাব গবৰ্ণৰ হ’ল। এতিয়া ব্ৰিটিশ গবৰ্ণমেন্টে এনে সিদ্ধান্ত কৰিলে বোলে আনৰ দেশৰ আভ্যন্তৰিক কাৰ্য্যত গবৰ্ণমেণ্টৰ হাত দিবৰ একো সকাম নাই। এই কাৰণে কাপ্তান ওৱেল্‌‌স সাহাবে বৰকৈ লেখাতো গৱৰ্ণমেণ্টে ই দেশৰ পৰা সাহাবক কলিকাতালৈ যাবলৈ আজ্ঞা কৰিলে। তদনুসাৰে কাপ্তান সাহাব সসৈন্যে ১৭৯৪ সনৰ জুলাই মাহত ভটীয়াই গ’ল। এই ঘটনা প্ৰকৃতে বড় শোকজনক। সেই দূৰদৰ্শী সেনাপতিৰ কথাৰ প্ৰতি গৱৰ্ণমেন্টে মন দিয়া হলে ই দেশত ইয়াৰ পাছত উপদ্ৰব হ’বৰ সম্ভাৱনা নাছিল। সাহাব থকা সময়ত অতি অলপ মাত্ৰ মোঁৱামৰীয়াক দ্ৰোহী বুলি দণ্ড কৰা হ’ল। সাহাব ভটীয়াই গ’লতে বিস্তৰ মোঁৱামৰীয়া ধৰাই আনি বুঢ়া গোঁহাইয়ে অতি কঠিন<noinclude></noinclude> 47qh4qzfa6g478upljrp76u51mqmfdr 104 67302 250415 250407 2026-05-19T17:12:44Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250415 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১১৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>শাস্তি কৰিলে।<ref>দেশত আকৌ তেতিয়া এনে হ’ল যে মোঁৱামৰীয়া মহন্তৰ শিষ্য বুলিলেই বধৰ পাত্ৰ হ’ল। নগাঁওত মোঁৱামাৰী কুড় নামে কলঙ্গ নদীৰ এক কুড় আছে। তাতে বুঢ়া গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াৰ আজ্ঞানুসাৰে ৰহীয়াল বড়ুয়াই বহু মোঁৱামৰীয়া কাটি বা আন প্ৰকাৰে প্ৰাণে মাৰি পেলাই দিলে। সেই কাৰণে সেই কুড়ৰ নাম “মোঁৱামাৰী কুড়” হ’ল।</ref> মোঁৱামৰীয়াৰ উপপ্লবৰ সময়ত ৰঙ্গপুৰ নগৰ একেবাৰে ছাৰখাৰ হ’ল। তেতিয়া ইমান প্ৰজা তাকৰ হ’ল যে বুঢ়াগোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই তাত ৰাজধানী থকা ভাল নেদেখি ১৭১৬ শঁকৰ শ্ৰাবণত যোৰহাট বাহৰলৈ স্বৰ্গদেৱক অনালে। ৰঙ্গপুৰ তেতিয়াৰ পৰা পৰিত্যক্ত নগৰ হ’ল। মোৱামৰীয়াবিলাকক দণ্ড বন্ধ কৰি আৰু যোৰহাটক নগৰ কৰাৰ পাছত স্বৰ্গদেৱ ও মন্ত্ৰী সকলোৰে দেশৰ উন্নতি কৰিবলৈ মন হ’ল। সেইৰূপে যত্নও কৰা হ’ল। কিন্তু ৰজা প্ৰজা এনে দুৰ্ব্বল আৰু উৎপীড়িত আছিল যে সি যত্ন একেবাৰে বিফল হ’ল। গৌৰীনাথসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ পুত্ৰ নাছিল। স্বৰ্গদেৱৰ শৰীৰ মাঝে মাঝে পীড়িত হই থকাত এজনা উত্তৰাধিকাৰীৰ নিতান্ত আৱশ্যক হ’ল। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়া গোঁহাইয়ে এই নিমিত্তে এজনা কোঁৱৰ হাতত লবলৈ ইচ্ছা কৰিলে। গদাধৰসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ কনিষ্ঠ পুত্ৰ লেচাই নামৰূপীয়া ৰজাৰ পুত্ৰ আয়ুসুত গোঁহাই তেওঁৰ পুত্ৰ কদমদীঘলা গোঁহাই আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ কিনাৰাম গোঁহাইদেৱক ৰজাৰ যোগ্য হেন দেখি বুঢ়া গোঁহাইয়ে যোৰহাটলৈ অনালে। যদিচ সকলোৱে ই কথা জানিছিল তথাপি সি অভিপ্ৰায়ৰ বিৰুদ্ধে কাৰো একো কোৱা শক্তি নহ’ল। বিশেষকৈ বড় বড়ুৱাক তেওঁ কিছু অবিশ্বাস কৰিছিল। কিয়নো তেওঁৰ কাৰ্য্যত কেতিয়াবা কেতিয়াবা বড় বড়ুৱাই প্ৰতিবাদ কৰিছিল। ক্ৰমে স্বৰ্গদেৱৰ শৰীৰ অসুস্থ হই আহিল। কিন্তু তেওঁৰ শৰীৰৰ প্ৰতি ইমান বিশ্বাস আছিল যে নিজৰ দৌৰ্বল্য বিশেষকৈ প্ৰকাশ নকৰিছিলে। পিছে দ্ৰোহ ও ক্ৰোধত পড়ে এই ভয় কৰি আনে ও ৰজাক উত্তৰাধিকাৰীৰ বিষয় সুধিবলৈ শঙ্কা কৰিছিল। পূৰ্ণানন্দ বুঢ়া গোঁহাইয়ে কথা বিষম হেন বুঝি স্বৰ্গদেৱত সুধিলে “পাইকেনো কি কৰিম”। মন্ত্ৰীৰ এই ইঙ্গিত বুজি স্বৰ্গদেৱে কেবল এই কথা মাত্ৰ কলে বোলে<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> bmlu8f2bs6b5ofjxglpc6goq27apcpb 104 67303 250416 250408 2026-05-19T17:18:08Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250416 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||দশম অধ্যায়|১১৯}}</noinclude>“ডাঙ্গৰীয়াই যাকে ভাল পাইছে তাকে কৰোক।” ইয়াৰ দ্বাৰা এনে প্ৰতিপন্ন হয় যে বুঢ়া গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়াই যাকে মনোনীত কৰিছে সিজনেই ৰজা হ’ব। স্বৰ্গদেৱে আৰু এই কথা কলে যে তেওঁৰ তিনটা কথা মনত যায়। প্ৰথম তেওঁৰ জীয়েক, আইদেৱক বিবাহ দিব নোৱাৰিলে। দ্বিতীয় নগাঁওৰ সিন্ধুৰাক বাপেকৰ মঙ্গহ পুতেকক আৰু পুতেকৰ মঙ্গহ বাপেকক খুৱাব নোৱাৰিলে তৃতীয় চাৰিটা মানুহে পাইকৰ পোৱা কৰিব নোৱাৰিলে। বুঢ়া গোঁহাইয়ে স্বৰ্গদেৱৰ এই হুমুনিয়াহে সইতে কোৱা কথা শুনি কলে যে তেওঁ ই তিনিওটি আজ্ঞা প্ৰতিপালন কৰিব। তাৰ পাছ দিনা অৰ্থাৎ ১৭১৭ শঁকৰ ২২ অগ্ৰহায়ণ, কৃষ্ণা চতুৰ্থীত স্বৰ্গদেৱ স্বৰ্গী হ’ল। সিংহাসনত উঠে এনে কোঁৱৰ নথকাত পূৰ্ণানন্দ বুঢ়া গোঁহাইয়ে স্বৰ্গদেৱৰ মৃত্যুৰ সংবাদ গুপুতে ৰাখিলে। পাছে তেওঁৰ প্ৰতিদ্বন্দ্বী বড় বড়ুৱাই কিবা কেলেঙ্কাৰ কৰে এই ভাবি বড় বড়ুৱাক ঘৰৰ পৰা স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞাৰে মতাই আনি বড় চ’ৰাৰ মুখতে স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞা বুলি বুঢ়া গোঁহাইৰ আজ্ঞাৰে বধ কৰা হ’ল। তাৰ পাছ দিনা কিনাৰাম গোঁহাইদেৱক বড় চ’ৰালৈ নি স্বৰ্গদেৱৰ মৃত্যু সংবাদ আৰু সেই গোঁহাইদেৱক স্বৰ্গদেৱে ৰজা মনোনীত কৰি গইছে, বুলি কই সকলোৱে ৰজা মানি সেৱা কৰিলে। গৌৰীনাথসিংহ স্বৰ্গদেৱৰ মুঠ ৰাজ্য ভোগৰ কাল বুৰঞ্জীত ১৪ বছৰ ৭ মাস ২২ দিন লেখিলেও ১৭০৯ শঁকৰ মাঘত মোঁৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰবত ভাগি যোৱা কালৰে পৰা আকৌ ১৭১৫ শঁকৰ চ’তত ৰংপুৰ নগৰলই সিংহাসনত উঠা কাল খিনি এৰিলে মুঠকৈ সিংহাসনত থকাৰ কাল ৮ বছৰ ৪ মাহ ২২ দিন মাত্ৰ। ৬ বছৰ তিনি মাহ ভগনীয়া ৰূপে স্বৰ্গদেৱ আছিল। ই সময়ত দ্ৰোহী মোঁৱামৰীয়াবিলাকে উজনিত ৰাজত্ব কৰিছিল। গৌৰীনাথসিংহ স্বৰ্গদেৱ অতি উদ্ধত স্বেচ্ছাচাৰী অথচ দুৰ্ব্বল আছিল। তেওঁৰ বিবেচনা শক্তি নীচেই স্থিৰ নাছিল। তেওঁক মতিচ্ছন্ন বুলিলেও দোষ নাই। তেওঁ এনে স্বেচ্ছাচাৰী ও উদ্ধত আছিল যে কপাহ নেওঠি থকা মানুহ এজনীয়ে তেওঁক বাটেৰে যোৱা দেখি নেওঠনীৰ মাত তেলেৰে মাৰোঁতে তেওঁৰো কেতিয়াবা সেইজনী তিৰোতাই মাত মাৰিব এই ভাবি তাইৰ প্ৰাণদণ্ড কৰিলে। এদিন এজন তেওঁৰ পাৰিষদে এটা চাপড়<noinclude></noinclude> 36ryt0asp4lkorxo5ipdijhvjt4ul19 104 67304 250417 250410 2026-05-19T17:21:25Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250417 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১২০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>মাৰি নাও এখন ফলাত তেওঁকো সেইৰূপে কৰিব পাৰিব এই ভাবি সেই পাৰিষদক শাৰীৰিক কঠিন শাস্তি দিলে অথচ বেজবড়ুৱাবিলাকক এই আজ্ঞা দিলে সেই প্ৰিয় পাৰিষদক তদ্দণ্ডেই আৰোগ্য কৰে। এদিনা তেওঁ, তেওঁৰ সৰুকালৰ সখি এজনৰ প্ৰতি বিৰক্ত হই চকু কঢ়ালে। তাৰ পাছে আকৌ এক বিদেশীয় ভাষাৰে লিখা পত্ৰ এখন পঢ়িব লগা হোৱাত তেওঁৰ চক্ষুহীন প্ৰযুক্ত আঙ্গুলিৰে অক্ষৰৰ আকৃতি ধৰি পত্ৰৰ মৰ্ম্ম বুজাই দিলে। ইয়াতে ৰজাই তেওঁৰ চক্ষুদান কৰিবলৈ বেজবড়ুৱাসকলক আজ্ঞা দিয়ে। যদি মোঁৱামৰীয়াৰ উপপ্লব নহয়, আৰু সি লোকজনৰ মৃত্যু নহয়, তেন্তে স্বৰ্গদেৱে বা কি কৰিলেহেঁতেন তাক ঈশ্বৰেহে জানে। নাপিতৰ অধীন হ’ব লাগে এই বুলি স্বৰ্গদেৱে মূৰ খুৰাওঁতেও স্থিৰ হই নাথাকিছিল। এইজনা স্বৰ্গদেৱৰ অহঙ্কাৰ ইমান্‌হে প্ৰবল আছিল যে কাপ্তান ওৱেলস্ সাহাবক ৰজাৰ পাছফালে মাছীয়া দিহে সম্ভাষা কৰিছিল। এওঁ দানী আছিল হয় কিন্তু সিও স্বাৰ্থপৰতামূলক। ব্ৰাহ্মণসকলক দক্ষিণা আঁজলি ভৰাই দিব লাগে। কিন্তু ৰজাৰ ভঁড়াল তেওঁৰ মনৰ সমতুল নোহোৱাত মন্ত্ৰীয়ে চ’ৰতীয়া, তিনিৰতীয়া প্ৰভৃতি সৰু ধনৰ সৃষ্টি কৰে। কোন এজন বঙ্গালীলোকে তেওঁৰ ইষ্টদেৱতা বালগোপালৰ গীত শুনোৱাত তেওঁ আজ্ঞা দিলে বোলে যেন সেই বঙ্গালক আৰু স্বৰ্গদেৱে সিংহাসনৰ পৰা নেদেখাকৈ ধন দিব। স্বৰ্গদেৱৰ অনুগ্ৰহ আৰু নিগ্ৰহ কেতিয়া কাৰ ওপৰত হয় তাৰ একো নিদৰ্শন নাছিল। দুৰ্ব্বল লোক সকলেই প্ৰায় নিষ্ঠুৰ হয়। এওঁ স্বেচ্ছাচাৰী হয় কিন্তু মানসিক বড় দুৰ্ব্বল আছিল। তেওঁৰ যিজনা প্ৰধান মন্ত্ৰী সিজনাও স্বাৰ্থপৰ, ক্ষমতা প্ৰিয় আৰু লোভী আছিল। এতেকে ইজনা ৰজাৰ দিনত যে দেশৰ শ্ৰীহীন নহ’ব ও দেশত উপদ্ৰব হুলস্থূল নহ’ব ইয়াত সংশয় কি? {{gap}}এইজনা ৰজাৰ দিনৰ পৰাই দেশত কানিৰ ক্ষেতি আৰম্ভ হয়। এনে কথা কোৱা আছে বোলে ১৭১৫ শঁকত যেতিয়া কাপ্তান ওৱেলস্ সাহাব এই দেশলৈ আহে তেতিয়াৰ পৰা কানিৰ ক্ষেতি ইয়াত হ’ব ধৰিলে। ইয়াৰ প্ৰথম ক্ষেতি বেলতলাত হয়। সি সময়ত জহনী আৰু গ্ৰহণীত অনেক লোকৰ প্ৰাণ নষ্ট পালে। ব্ৰিটিশ সৈন্যৰ কাৰো কাৰো লগত আফিং থকাত<noinclude></noinclude> b0q3a0kn95mhmc8pwyfr70nbbga22s2 104 67314 250422 250398 2026-05-19T17:33:47Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250422 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||পৰিশিষ্ট|২১৩}}</noinclude>তেনে দৃঢ় নোহোৱাত প্ৰজাৰ অবস্থা তেনে উন্নত নহ’ল। তথাপি ক্ৰমে হবলৈ ধৰিছিল। মোৱামৰীয়াৰ আৰু মানৰ উপপ্লবৰ পাছত দেশ একেবাৰে উপান্ত হ’ল। কিন্তু পৰমেশ্বৰে আন উপায়েৰে এতিয়া আমাৰ দেশৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ যোটনা কৰিছে। আগৰ কালত কামৰূপ বড় প্ৰসিদ্ধ আছিল। ইয়াক ভগবতীৰ যৌতুকৰ দেশ বুলি কয়। ইয়াৰ প্ৰশংসা আৰু গৌৰব ভালকৈ পুৰাণাদিত লেখা আছে। ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম প্ৰাগজ্যোতিষ্পুৰ। প্ৰকৃতে ইয়াত যিবিলাক কীৰ্ত্তি চিহ্ন আছে তাৰ দ্বাৰা সেই নামৰ উত্তম পৰিচয় পায়। {{gap}}ইয়াৰ ব্ৰাহ্মণাদি জাতিসকলে প্ৰায় পৌৰাণিক বা প্ৰাচীন মতে প্ৰবৰ্ত্তন কৰে। স্মাৰ্ত্ত মতৰ তাদৃশ প্ৰবৰ্ত্তন নাই। কামৰূপীয় নিবন্ধ নামে এক পুথিত ইয়াৰ আচাৰ ব্যবহাৰৰ বিবৰণ আছে। এই দেশ অতি পূৰ্ব্বৰে পৰা আন স্বাধীন ৰাজ্যৰ দৰে স্বতন্ত্ৰৰূপে প্ৰবৰ্ত্তিত হই আহিছে। ই কেতিয়াও আনদেশৰ শাখা দেশ বা প্ৰদেশ নহয় আৰু নাছিল। এতিয়া এনে আশা কৰা গইছে যে সৰ্ব্বশক্তিমান পৰমেশ্বৰৰ কৃপাত আমাৰ দেশত অবস্থা ক্ৰমে উন্নত হ’ব। কিয়নো এই উন্নতিৰ বাটলৈ আনিবৰ কাৰণে এতিয়াৰ শাসন আৰু নিয়ম অতি প্ৰশস্ত আৰু উপযুক্ত হইছে। {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> j5r8sf7oktjewkr7grzrnm87w1n9x6g 250423 250422 2026-05-20T07:56:14Z BabulB 104 250423 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||পৰিশিষ্ট|২১৩}}</noinclude>তেনে দৃঢ় নোহোৱাত প্ৰজাৰ অবস্থা তেনে উন্নত নহ’ল। তথাপি ক্ৰমে হবলৈ ধৰিছিল। মোৱামৰীয়াৰ আৰু মানৰ উপপ্লবৰ পাছত দেশ একেবাৰে উপান্ত হ’ল। কিন্তু পৰমেশ্বৰে আন উপায়েৰে এতিয়া আমাৰ দেশৰ শ্ৰীবৃদ্ধিৰ যোটনা কৰিছে। আগৰ কালত কামৰূপ বড় প্ৰসিদ্ধ আছিল। ইয়াক ভগবতীৰ যৌতুকৰ দেশ বুলি কয়। ইয়াৰ প্ৰশংসা আৰু গৌৰব ভালকৈ পুৰাণাদিত লেখা আছে। ইয়াৰ ৰাজধানীৰ নাম প্ৰাগজ্যোতিষ্পুৰ। প্ৰকৃতে ইয়াত যিবিলাক কীৰ্ত্তি চিহ্ন আছে তাৰ দ্বাৰা সেই নামৰ উত্তম পৰিচয় পায়। {{gap}}ইয়াৰ ব্ৰাহ্মণাদি জাতিসকলে প্ৰায় পৌৰাণিক বা প্ৰাচীন মতে প্ৰবৰ্ত্তন কৰে। স্মাৰ্ত্ত মতৰ তাদৃশ প্ৰবৰ্ত্তন নাই। কামৰূপীয় নিবন্ধ নামে এক পুথিত ইয়াৰ আচাৰ ব্যবহাৰৰ বিবৰণ আছে। এই দেশ অতি পূৰ্ব্বৰে পৰা আন স্বাধীন ৰাজ্যৰ দৰে স্বতন্ত্ৰৰূপে প্ৰবৰ্ত্তিত হই আহিছে। ই কেতিয়াও আনদেশৰ শাখা দেশ বা প্ৰদেশ নহয় আৰু নাছিল। এতিয়া এনে আশা কৰা গইছে যে সৰ্ব্বশক্তিমান পৰমেশ্বৰৰ কৃপাত আমাৰ দেশত অবস্থা ক্ৰমে উন্নত হ’ব। কিয়নো এই উন্নতিৰ বাটলৈ আনিবৰ কাৰণে এতিয়াৰ শাসন আৰু নিয়ম অতি প্ৰশস্ত আৰু উপযুক্ত হইছে। {{Dhr|1em}} {{Rule|4em}}<noinclude></noinclude> bjqwn9gsvr6ge1q3yp189bst05oyukl 104 67315 250421 250403 2026-05-19T17:32:21Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250421 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|২১২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>কোনো পুখুৰী বা কোনো ঠাই খানোতে ইটা, খুটা আৰু আন ধন বস্তু পোৱা গইছে। মৰ্ণই নামে এঠাইৰ মাটি ব্ৰহ্মপুত্ৰে খহাওঁতে তাৰ অনেক তলৰ পৰা শিলৰ মূৰ্ত্তি, ইটা, খোলা আৰু সেইৰূপ মানুহৰ প্ৰয়োজনীয় অনেক বস্তু দেখা হইছিল। অথচ সেই ঠাইৰ ওপৰত অনেক প্ৰকাণ্ড গছ আৰু মানুহৰ ঘৰ আছিল। {{gap}}এইসকলৰ প্ৰতি দৃষ্টি কৰিলে এই দেশৰ লোকসকলৰ পূৰ্ব্বৰ অবস্থা যে ইয়াতকৈ অনেক অংশে বেলেগ আছিল ইয়াক জানি। সেইসকল লোক এতিয়াৰ লোকতকৈ বল, বুদ্ধি, শক্তি ধন সকলোতে শ্ৰেষ্ঠ আছিল। এইসকলৰ প্ৰকৃত সময় এতিয়া জনা বড় টান। ইয়াৰ অনেক কীৰ্ত্তি আহোমবিলাক এই দেশলৈ অহাৰ পূৰ্ব্বৰ সময়ৰ। সেইকালৰ ইতিহাস আৰু বিবৰণ প্ৰায় পোৱা নাযায়। যি পোৱা হয় সিও অনেক পতিয়াব নলগীয়া কথাৰে পৰিপূৰ্ণ। এই মঠ মন্দিৰৰ অনেক বৌদ্ধধৰ্ম্ম এই দেশত প্ৰচাৰ হ’বৰ পূৰ্ব্বৰ। বৌদ্ধসকলে অনেক মন্দিৰ ভাগিলে অথচ অনেক নকৈ নিৰ্ম্মাণ কৰিলে। যেতিয়া বৌদ্ধৰাজ্য গুছিল তেতিয়া সেইবিলাক কীৰ্ত্তি ভগা ছিগা হই থাকিল। শকাদিত্যৰ প্ৰথম শতাব্দীত যেতিয়া এই দেশত বৈদিক ধৰ্ম্ম পুনঃ প্ৰচলিত হয় তাৰ পাছে কিছুমান মঠ মন্দিৰ নিৰ্ম্মিত বা সংস্কাৰিত হ’ল, কিছুমান তেনেই থাকিল। ডাঙ্গৰ ৰাজ্য লোপ হই প্ৰায় স্ব স্ব প্ৰধান অনেক সৰু সৰু ৰাজ্য হোৱাত লোকসকলৰ সাধাৰণ অবস্থা ক্ৰমে হীন হবলৈ ধৰিলে। সেই কাৰণেহে আহোমবিলাকে বিশেষ শ্ৰম নকৰাকৈ প্ৰথমে সৌমাৰ প্ৰদেশ অধিকাৰ কৰিবলৈ পাৰিলে। ফলিতাৰ্থে নাগশঙ্কৰৰ বংশ ধ্বংস হবৰ পাছৰ পৰা অৰ্থাৎ তেৰশ বছৰৰপৰা এই দেশৰ অনুন্নতিৰ আৰম্ভ। আহোমবিলাকেও কেতবিলাক মঠ মন্দিৰ নিৰ্ম্মাণ আৰু জীৰ্ণ সংস্কাৰ কৰিলে। কেতবিলাক আলি পুখুৰী সাঁকো, ইত্যাদিও কৰিলে কিন্তু প্ৰাচীন মন্দিৰাদিৰ যি চিন দেখি তাৰে তুলনা কৰিলে এইবিলাক সামান্য। আহোমবিলাকে দেশত বসতি কৰি আৰু হিন্দুধৰ্ম্ম লই দেশীয় লোকসকলৰ লগত মিলিল। তেওঁবিলাকে দেশৰ উন্নতিৰ অৰ্থে অনেক উপায় আৰু উদ্যোগ কৰিলে। কিন্তু তেওঁবিলাক আগমনৰ পৰাই দেশৰ স্বাধীনতা লোপৰ আৰম্ভণ হোৱাত আৰু শাসন<noinclude></noinclude> sry3ktjo3r6pjf9u3vv4t9r1hydafnd 250426 250421 2026-05-20T08:10:58Z BabulB 104 250426 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|২১২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>কোনো পুখুৰী বা কোনো ঠাই খানোতে ইটা, খুটা আৰু আন ধন বস্তু পোৱা গইছে। মৰ্ণই নামে এঠাইৰ মাটি ব্ৰহ্মপুত্ৰে খহাওঁতে তাৰ অনেক তলৰ পৰা শিলৰ মূৰ্ত্তি, ইটা, খোলা আৰু সেইৰূপ মানুহৰ প্ৰয়োজনীয় অনেক বস্তু দেখা হইছিল। অথচ সেই ঠাইৰ ওপৰত অনেক প্ৰকাণ্ড গছ আৰু মানুহৰ ঘৰ আছিল। {{gap}}এইসকলৰ প্ৰতি দৃষ্টি কৰিলে এই দেশৰ লোকসকলৰ পূৰ্ব্বৰ অবস্থা যে ইয়াতকৈ অনেক অংশে বেলেগ আছিল ইয়াক জানি। সেইসকল লোক এতিয়াৰ লোকতকৈ বল, বুদ্ধি, শক্তি ধন সকলোতে শ্ৰেষ্ঠ আছিল। এইসকলৰ প্ৰকৃত সময় এতিয়া জনা বড় টান। ইয়াৰ অনেক কীৰ্ত্তি আহোমবিলাক এই দেশলৈ অহাৰ পূৰ্ব্বৰ সময়ৰ। সেইকালৰ ইতিহাস আৰু বিবৰণ প্ৰায় পোৱা নাযায়। যি পোৱা হয় সিও অনেক পতিয়াব নলগীয়া কথাৰে পৰিপূৰ্ণ। এই মঠ মন্দিৰৰ অনেক বৌদ্ধধৰ্ম্ম এই দেশত প্ৰচাৰ হ’বৰ পূৰ্ব্বৰ। বৌদ্ধসকলে অনেক মন্দিৰ ভাগিলে অথচ অনেক নকৈ নিৰ্ম্মাণ কৰিলে। যেতিয়া বৌদ্ধৰাজ্য গুছিল তেতিয়া সেইবিলাক কীৰ্ত্তি ভগা ছিগা হই থাকিল। শকাদিত্যৰ প্ৰথম শতাব্দীত যেতিয়া এই দেশত বৈদিক ধৰ্ম্ম পুনঃ প্ৰচলিত হয় তাৰ পাছে কিছুমান মঠ মন্দিৰ নিৰ্ম্মিত বা সংস্কাৰিত হ’ল, কিছুমান তেনেই থাকিল। ডাঙ্গৰ ৰাজ্য লোপ হই প্ৰায় স্ব স্ব প্ৰধান অনেক সৰু সৰু ৰাজ্য হোৱাত লোকসকলৰ সাধাৰণ অবস্থা ক্ৰমে হীন হবলৈ ধৰিলে। সেই কাৰণেহে আহোমবিলাকে বিশেষ শ্ৰম নকৰাকৈ প্ৰথমে সৌমাৰ প্ৰদেশ অধিকাৰ কৰিবলৈ পাৰিলে। ফলিতাৰ্থে নাগশঙ্কৰৰ বংশ ধ্বংস হবৰ পাছৰ পৰা অৰ্থাৎ তেৰশ বছৰৰপৰা এই দেশৰ অনুন্নতিৰ আৰম্ভ। আহোমবিলাকেও কেতবিলাক মঠ মন্দিৰ নিৰ্ম্মাণ আৰু জীৰ্ণ সংস্কাৰ কৰিলে। কেতবিলাক আলি পুখুৰী সাঁকো, ইত্যাদিও কৰিলে কিন্তু প্ৰাচীন মন্দিৰাদিৰ যি চিন দেখি তাৰে তুলনা কৰিলে এইবিলাক সামান্য। আহোমবিলাকে দেশত বসতি কৰি আৰু হিন্দুধৰ্ম্ম লই দেশীয় লোকসকলৰ লগত মিলিল। তেওঁবিলাকে দেশৰ উন্নতিৰ অৰ্থে অনেক উপায় আৰু উদ্যোগ কৰিলে। কিন্তু তেওঁবিলাক আগমনৰ পৰাই দেশৰ স্বাধীনতা লোপৰ আৰম্ভণ হোৱাত আৰু শাসন<noinclude></noinclude> ts8pqnhdf7bjmvoie3dvplntr2outo8 104 67316 250420 250402 2026-05-19T17:29:48Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250420 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|{{X-larger|পৰিশিষ্ট}}}} {{gap}}কামৰূপ জিলাৰ দক্ষিণ কূলৰ কোনো এঠাইত এটি শিলৰ ঘৰ আছে। সেই ঘৰটোৰ বিষয়ে এনে প্ৰবাদ আছে বোলে সেইটো চান্দো সদাগৰৰ “মেড়ঘৰ”। এই চান্দো সদাগৰ পুত্ৰ লক্ষ্মীন্দাৰক এই ঘৰতে বিবাহৰ ৰাত্ৰি বিষহৰিৰ সৰ্পে দংশন কৰে। তেওঁৰ পতিব্ৰতা পত্নী বেউলাই লক্ষ্মীন্দাৰৰ শৱটো ভুড়ত উটাই ভটীয়াই লই যায়। নেতাঁই ধুবুনী নামে এজনী মানুহৰ সাহায্যত লক্ষ্মীন্দাৰ পুনৰ্জ্জীবিত হয়। ধুবুৰীৰ ওচৰত নেতাঁই ধুবুনীৰ এটি ঘাট আছে। সেই ঘাটৰ এতিয়া ভগ্নাৱশেষ মাত্ৰ আছে। এই চান্দো সদাগৰ এজন বিখ্যাত সদাগৰ আছিল। এওঁৰ বিবৰণ পদ্মপুৰাণত আছে। {{gap}}তেজপুৰত আগৰ শিলৰ ঘৰৰ ভগ্নাৱশেষ অনেক আছে। বাণৰজাৰ আৰু উষাৰ ঘৰৰ ভগ্নাৱশেষ বুলি সেইবিলাক কোৱা হয়। নগাঁওৰ চপানলা পৰ্ব্বতত শিলৰ মন্দিৰ প্ৰাচীৰ খিলান প্ৰভৃতিৰ ভগ্নাৱশেষ বা অসম্পূৰ্ণ অংশ বিস্তৰ আছে। এই ঠাই মহাভাৰতত লেখা হংসধ্বজ ৰজাৰ নগৰ বুলি {{SIC|আজিকো|আজিও}} লোকে কয়। ডিমাপুৰতো সেইৰূপ মন্দিৰৰ অনেক চিন পোৱা যায়। এইখনেই পুৰণি হিড়ম্ব নগৰ বুলি এতিয়াও প্ৰসিদ্ধ। শদীয়া আৰু আন আন ঠাইতো এনে অনেক মঠ মন্দিৰৰ চিন আছে। গোৱালপাড়া জিলাৰ হাবড়াঘাট পৰগণাত “শ্ৰীসূৰ্য্যৰ পাহাড়” নামে প্ৰসিদ্ধ এটি পৰ্ব্বত আছে। শুনা গইছে তাৰ নামনিত চক্ৰাকাৰ এডোখৰ শিল আছে। ঘড়িৰ ৰেখাৰ দৰে তাত কিছুমান ৰেখাও থকা দেখি। সেই পৰ্ব্বতৰ নাম আৰু সেই শিলৰ দ্বাৰাই এনে অনুমান হয় যে কেতিয়াবা সি নাক্ষত্ৰিক জ্যোতিষ গণনাৰ মানমন্দিৰ আছিল। {{gap}}এই দেশ ভ্ৰমণ কৰিলে দূৰৈৰ পৰা কোনো কোনো ঠাইত একোখন গ্ৰাম থকা যেন দেখি। ওচৰলৈ গলে তাত কেৱল ঝাড়নি কাঠনি হাবি মাত্ৰ দেখি। তাত যে কোনো কালত গ্ৰাম আছিল তাৰ চিন কেৱল পুখুৰী, ঘৰৰ ভেটীৰ চিন আৰু আম কঠালৰ গছ দেখি। কোনো<noinclude></noinclude> jk0kvegpkx0gc257fot5hvyglalj4xk 104 67317 250419 250400 2026-05-19T17:27:05Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250419 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|২১০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>গ্ৰহণ কৰা নহইছিল। কামৰূপত খাটনি কৰিব পৰা লোকত বাহিৰে অন্যান্যৰ পৰা অতি অল্প পৰিমাণে কৰ গ্ৰহণ কৰা হইছিল। এই বিষয়ে মানৰ দিনত বিশেষ কোনো নিয়ম থকা জানিব পৰা নাযায়। অঙ্গীকাৰৰ বিষয়ে প্ৰায় মুখৰ কথাতেই হইছিল। মাটি বন্ধা যোৱা বা কিনা বেচা বা দাসত্ব পত্ৰ কেতিয়াবা সাঁচি পাতত লিখা হইছিল। অঙ্গীকাৰ কৰা জনৰ আঙ্গুলিৰ চিহ্ন তাত দিয়া হইছিল। এই দেশত দাসত্ব বড় প্ৰবলৰূপে চলিছিল। সাধাৰণ মানুহৰ দৰে স্বত্ব, গোলামৰ নাছিল। এই গোলামৰ ওপৰত স্বামীৰ দান বিক্ৰয়ৰ স্বত্ব আছিল। আপোনাৰ পুত্ৰ আৰু কন্যা, এবং অপ্ৰাপ্তবয়স্ক পিতৃমাতৃহীন পৰিবাৰৰ ওপৰত, পিতৃ মাতৃ বা অন্য অভিভাবকৰ দান বিক্ৰয়ৰ বা হস্তান্তৰৰ ক্ষমতা আছিল। {{gap}}ব্ৰিটিশাধিকৃত হোৱাত ধৰ্ম্মত্তৰ, ব্ৰহ্মত্তৰ, দেবত্তৰ প্ৰভৃতি অৰ্দ্ধ কৰদ ভূমিৰ অধিকাৰীত বিনে অন্য ভূমিৰ কৰ গ্ৰহণ কৰা হইছে। এতিয়াৰ বিচাৰ প্ৰণালী অনুসাৰে ই দেশ কেইবাখনিও জিলাৰে ভাগ হইছে। সি জিলাত একোজন জিলাধিপতি অৰ্থাৎ ডিপুটি কমিশ্যনৰ আৰু তেওঁৰ , অধীনে এশিষ্টান্ট বা একষ্ট্ৰা আশিষ্টাণ্ট কমিশ্যনৰ আছে। সেইসকলে বিচাৰ কাৰ্য্য সম্পাদন কৰে। স্থানীয় শান্তি ৰক্ষাৰ নিমিত্তে পুলিশ দল আছে। এবং বিদেশীয় শত্ৰু নিবাৰণৰ নিমিত্তে পল্টন আছে। এই সকল কাৰ্য্য কৰিবলৈ বিধি ব্যবস্থা আৰু নিয়ম আছে আৰু সদাই চলিব লাগিছে। এতিয়া পূৰ্ব্বতকৈ সৰ্ব্বাংশে শাসন প্ৰণালী উৎকৃষ্ট হইছে। আৰু এনে আশা কৰা যায় এই শাসনৰ অধীনত থাকি অসম দেশৰ সৰ্ব্বপ্ৰকাৰ উন্নতি হ’ব। এই দেশৰ লোকসকলে উচ্চৈঃস্বৰে জগদীশ্বৰক এই শাসন চিৰস্থায়ী হবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। আমি আশা কৰোঁ সৰ্ব্বশক্তিমান পৰমেশ্বৰে আমালোকৰ ই আশাক সফল কৰিব। {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> cn5hpfksjsbxm7bxokqlrv5tkibzhu0 250431 250419 2026-05-20T08:19:37Z BabulB 104 250431 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|২১০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>গ্ৰহণ কৰা নহইছিল। কামৰূপত খাটনি কৰিব পৰা লোকত বাহিৰে অন্যান্যৰ পৰা অতি অল্প পৰিমাণে কৰ গ্ৰহণ কৰা হইছিল। এই বিষয়ে মানৰ দিনত বিশেষ কোনো নিয়ম থকা জানিব পৰা নাযায়। অঙ্গীকাৰৰ বিষয়ে প্ৰায় মুখৰ কথাতেই হইছিল। মাটি বন্ধা যোৱা বা কিনা বেচা বা দাসত্ব পত্ৰ কেতিয়াবা সাঁচি পাতত লিখা হইছিল। অঙ্গীকাৰ কৰা জনৰ আঙ্গুলিৰ চিহ্ন তাত দিয়া হইছিল। এই দেশত দাসত্ব বড় প্ৰবলৰূপে চলিছিল। সাধাৰণ মানুহৰ দৰে স্বত্ব, গোলামৰ নাছিল। এই গোলামৰ ওপৰত স্বামীৰ দান বিক্ৰয়ৰ স্বত্ব আছিল। আপোনাৰ পুত্ৰ আৰু কন্যা, এবং অপ্ৰাপ্তবয়স্ক পিতৃমাতৃহীন পৰিবাৰৰ ওপৰত, পিতৃ মাতৃ বা অন্য অভিভাবকৰ দান বিক্ৰয়ৰ বা হস্তান্তৰৰ ক্ষমতা আছিল। {{gap}}ব্ৰিটিশাধিকৃত হোৱাত ধৰ্ম্মত্তৰ, ব্ৰহ্মত্তৰ, দেবত্তৰ প্ৰভৃতি অৰ্দ্ধ কৰদ ভূমিৰ অধিকাৰীত বিনে অন্য ভূমিৰ কৰ গ্ৰহণ কৰা হইছে। এতিয়াৰ বিচাৰ প্ৰণালী অনুসাৰে ই দেশ কেইবাখনিও জিলাৰে ভাগ হইছে। সি জিলাত একোজন জিলাধিপতি অৰ্থাৎ ডিপুটি কমিশ্যনৰ আৰু তেওঁৰ , অধীনে এশিষ্টান্ট বা একষ্ট্ৰা আশিষ্টাণ্ট কমিশ্যনৰ আছে। সেইসকলে বিচাৰ কাৰ্য্য সম্পাদন কৰে। স্থানীয় শান্তি ৰক্ষাৰ নিমিত্তে পুলিশ দল আছে। এবং বিদেশীয় শত্ৰু নিবাৰণৰ নিমিত্তে পল্টন আছে। এই সকল কাৰ্য্য কৰিবলৈ বিধি ব্যবস্থা আৰু নিয়ম আছে আৰু সদাই চলিব লাগিছে। এতিয়া পূৰ্ব্বতকৈ সৰ্ব্বাংশে শাসন প্ৰণালী উৎকৃষ্ট হইছে। আৰু এনে আশা কৰা যায় এই শাসনৰ অধীনত থাকি অসম দেশৰ সৰ্ব্বপ্ৰকাৰ উন্নতি হ’ব। এই দেশৰ লোকসকলে উচ্চৈঃস্বৰে জগদীশ্বৰক এই শাসন চিৰস্থায়ী হবলৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিছে। আমি আশা কৰোঁ সৰ্ব্বশক্তিমান পৰমেশ্বৰে আমালোকৰ ই আশাক সফল কৰিব। {{Dhr|1em}} {{Rule|5em}}<noinclude></noinclude> myvzv4sb4318n521domvh16ekw8lzvh 104 67318 250418 250399 2026-05-19T17:25:02Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250418 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ঊনবিংশ অধ্যায়|২০৯}}</noinclude>অধীনত একোখন প্ৰদেশ বা খেল বা মেল আছিল। সিসকলে তাৰ তত্ত্বাবধাৰণ কৰিছিল আৰু তাৰ উৎপন্ন কিয়ৎপৰিমাণে ভোগ কৰিছিল। পৰিচৰ্য্যাৰ নিমিত্তে মানুহ পাইছিল। আৰু সেই মানুহে কৃষি আদি কৰি সাহায্য কৰিছিল। ৰজাই সকলোকে নিযুক্ত বা পদচ্যুত কৰিব পাৰিছিল। আৰু কোনো খেল বা মেলৰ অধিপতিয়ে তেওঁৰ অধীনৰ ক্ষুদ্ৰ কৰ্ম্মচাৰীসকলক নিযুক্ত কৰিব বা পদচ্যুত কৰিব পাৰিছিল। খেলৰ বা মেলৰ লোকসকল এইৰূপে ভাগ হইছিল। বিংশতিৰ ওপৰত যি অধিপতি সি বড়া, এশৰ ওপৰত যি অধিপতি শইকীয়া, আৰু সহস্ৰৰ ওপৰত যি অধিপতি সি হাজৰীকা বা হাজাৰকীয়া। এওঁবিলাকৰ সেই সেই অধীন লোকসকলৰ ওপৰত বিশেষ ক্ষমতা আছিল। প্ৰথমে কাৰ্য্য কৰিব পৰা চাৰিজন লোকক এপোৱা পাইক বোলা হইছিল। পাছলৈ দেশত বিভ্ৰাট হই যেতিয়া লোক কমিল তেতিয়া তিনিজনে এপোৱা হল।<ref> মানুহৰ সংখ্যা অনুসাৰে আৰু ব্যবসায় বা কাৰ্য্য অনুসাৰে খেল বা মেল</ref> সামাজিক নিয়মানুসাৰে অনেক সামান্য বিবাদৰ মীমাংসা গ্ৰাম্য লোকসকলে কৰিছিল। খেলৰ বা মেলৰ অধ্যক্ষসকলেও আপোন আপোন মেলৰ বা খেলৰ লোকসকলৰ মাঝত বিবাদ উপস্থিত হলে তাৰ বিচাৰ কৰিছিল। গুৰুতৰ অপৰাধ হলেও বড়বড়ুৱা কি মন্ত্ৰীয়ে বিচাৰ কৰিছিল। ইয়াত প্ৰায় আপোন মুখে সাক্ষী দি অভিযুক্ত লোকক কচিৎ জিজ্ঞাসা কৰিছিল। সমীপতে আন অধীন কৰ্ম্মচাৰীয়ে সুধি-পুছি জনালেই শেষ আজ্ঞা বিচাৰকে দিছিল। {{gap}}দেশৰ বিচাৰ কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে লিখিত বিশেষ কোনো ব্যবস্থা নাছিল। হিন্দু শাস্ত্ৰৰ মূল নিয়ম অনুসাৰে স্বত্বাস্বত্বৰ বিষয় বিচাৰ কৰা হইছিল। ঘট, জল প্ৰভৃতি পৰীক্ষাও চলিছিল। বিচাৰ এনে কঠিন বা সূক্ষ্ম আছিল যে সাক্ষীয়ে হঠাৎ মিছা কবলৈ সাহসিক নহইছিল। দণ্ড বড় উগ্ৰ আছিল। নাসিকা কৰ্ণছেদন, চক্ষুৰুৎপাটন, জানুভঙ্গ, চাটাঘাত, অস্ত্ৰেৰে প্ৰাণদণ্ড, শূলদ্বাৰা প্ৰাণদণ্ড প্ৰভৃতি গুৰুতৰ দণ্ড আছিল। এই কাৰণত থাকি অপৰাধীৰ সংখ্যা অতি কম আছিল। স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাৰ পূৰ্ব্বে দেশত মুদ্ৰা প্ৰচলিত নাছিল। উজনি খণ্ডত অৰ্থ দ্বাৰা কৰ<noinclude>{{Rule|}} {{Left|২৭}}</noinclude> re4epkjcdz4bdgy424m6fwk2s0gyq9q 250430 250418 2026-05-20T08:17:42Z BabulB 104 250430 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ঊনবিংশ অধ্যায়|২০৯}}</noinclude>অধীনত একোখন প্ৰদেশ বা খেল বা মেল আছিল। সিসকলে তাৰ তত্ত্বাবধাৰণ কৰিছিল আৰু তাৰ উৎপন্ন কিয়ৎপৰিমাণে ভোগ কৰিছিল। পৰিচৰ্য্যাৰ নিমিত্তে মানুহ পাইছিল। আৰু সেই মানুহে কৃষি আদি কৰি সাহায্য কৰিছিল। ৰজাই সকলোকে নিযুক্ত বা পদচ্যুত কৰিব পাৰিছিল। আৰু কোনো খেল বা মেলৰ অধিপতিয়ে তেওঁৰ অধীনৰ ক্ষুদ্ৰ কৰ্ম্মচাৰীসকলক নিযুক্ত কৰিব বা পদচ্যুত কৰিব পাৰিছিল। খেলৰ বা মেলৰ লোকসকল এইৰূপে ভাগ হইছিল। বিংশতিৰ ওপৰত যি অধিপতি সি বড়া, এশৰ ওপৰত যি অধিপতি শইকীয়া, আৰু সহস্ৰৰ ওপৰত যি অধিপতি সি হাজৰীকা বা হাজাৰকীয়া। এওঁবিলাকৰ সেই সেই অধীন লোকসকলৰ ওপৰত বিশেষ ক্ষমতা আছিল। প্ৰথমে কাৰ্য্য কৰিব পৰা চাৰিজন লোকক এপোৱা পাইক বোলা হইছিল। পাছলৈ দেশত বিভ্ৰাট হই যেতিয়া লোক কমিল তেতিয়া তিনিজনে এপোৱা হল।<ref> মানুহৰ সংখ্যা অনুসাৰে আৰু ব্যবসায় বা কাৰ্য্য অনুসাৰে খেল বা মেল</ref> সামাজিক নিয়মানুসাৰে অনেক সামান্য বিবাদৰ মীমাংসা গ্ৰাম্য লোকসকলে কৰিছিল। খেলৰ বা মেলৰ অধ্যক্ষসকলেও আপোন আপোন মেলৰ বা খেলৰ লোকসকলৰ মাঝত বিবাদ উপস্থিত হলে তাৰ বিচাৰ কৰিছিল। গুৰুতৰ অপৰাধ হলেও বড়বড়ুৱা কি মন্ত্ৰীয়ে বিচাৰ কৰিছিল। ইয়াত প্ৰায় আপোন মুখে সাক্ষী দি অভিযুক্ত লোকক কচিৎ জিজ্ঞাসা কৰিছিল। সমীপতে আন অধীন কৰ্ম্মচাৰীয়ে সুধি-পুছি জনালেই শেষ আজ্ঞা বিচাৰকে দিছিল। {{gap}}দেশৰ বিচাৰ কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে লিখিত বিশেষ কোনো ব্যবস্থা নাছিল। হিন্দু শাস্ত্ৰৰ মূল নিয়ম অনুসাৰে স্বত্বাস্বত্বৰ বিষয় বিচাৰ কৰা হইছিল। ঘট, জল প্ৰভৃতি পৰীক্ষাও চলিছিল। বিচাৰ এনে কঠিন বা সূক্ষ্ম আছিল যে সাক্ষীয়ে হঠাৎ মিছা কবলৈ সাহসিক নহইছিল। দণ্ড বড় উগ্ৰ আছিল। নাসিকা কৰ্ণছেদন, চক্ষুৰুৎপাটন, জানুভঙ্গ, চাটাঘাত, অস্ত্ৰেৰে প্ৰাণদণ্ড, শূলদ্বাৰা প্ৰাণদণ্ড প্ৰভৃতি গুৰুতৰ দণ্ড আছিল। এই কাৰণত থাকি অপৰাধীৰ সংখ্যা অতি কম আছিল। স্বৰ্গনাৰায়ণ ৰজাৰ পূৰ্ব্বে দেশত মুদ্ৰা প্ৰচলিত নাছিল। উজনি খণ্ডত অৰ্থ দ্বাৰা কৰ<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> tj6fue5szsprdm5owgdxio16cdw2zj5 104 67319 250429 250396 2026-05-20T08:15:49Z BabulB 104 250429 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|২০৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>প্ৰভৃতি তত্ত্বাবধাৰক। নাওশলীয়া ফুকনে ৰজাৰ নৌকাদি নিৰ্ম্মাণ কৰে। চোলাধৰা ফুকন ৰজাৰ নিজ৷ বস্ত্ৰালঙ্কাৰাদিৰ তত্ত্বাবধাৰক। চিৰিঙ্গফুকন আহোমৰ দেওধাই বাইলুঙ্গ প্ৰভৃতি পুৰোহিতৰ তত্ত্বাবধাৰক। দেবলীয়া ফুকন দেবালয়বিলাকৰ তত্ত্বাবধাৰক। জালভাৰী ফুকন মৃগয়াদি কাৰ্য্যত নিযুক্ত থকা লোকসকলৰ অধ্যক্ষ। খাৰঘৰীয়া ফুকনে ৰজাৰ অস্ত্ৰশস্ত্ৰ আৰু বাৰুদ প্ৰভৃতিৰ তত্ত্বাবধাৰণ কৰিছিল। ঢেকিয়াল ফুকন ঢেকিয়াল মেলৰ অধ্যক্ষ আছিল। ৰাজকোষৰ অধ্যক্ষৰ পদবী বড় ভণ্ডাৰ বড়ুৱা বা ভঁড়ালী বড়ুৱা। ৰজাৰ চিকিৎসক বেজবড়ুৱা। চাঙ্গমাই বা ৰাজ সূপকাৰসকলৰ অধ্যক্ষৰ উপাধি চাঙ্গমাই বড়ুৱা। হাতীৰ অধ্যক্ষৰ হাতীবড়ুৱা। এইপ্ৰকাৰে ৰজাৰ আৰু আন পৰিচাৰক আৰু পাৰিষদসকলৰ ওপৰত যাৰ অধিকাৰ তাক বড়ুৱা উপাধি দিয়া হয়। গুৱাহাটীত যিজনা প্ৰধান ৰাজকৰ্ম্মচাৰী থাকে তেওঁৰ উপাধি বড়ফুকন। এওঁ ৰাজ প্ৰতিনিধি। এই হেতুকে এওঁৰ ক্ষমতাও বিস্তৰ। বড়ফুকনৰ সভাতো পানী ফুকন, ডেকা ফুকন প্ৰভৃতি কেজনমান ফুকন থাকে। সদীয়া, মৰঙ্গী, স’লাল আৰু কাজলী মুখত গোঁহাই ফৈদৰ একোজন প্ৰতিনিধি থাকে। ইসকলে আমালোকৰ পাৰ্ব্বত্য প্ৰদেশৰ প্ৰতিনিধিৰ কাৰ্য্য কৰে। ৰজাৰ সভাত কটকী, কাকতী, খাওন্দ প্ৰভৃতি উপাধিৰ কেতবিলাক লোক থাকে। নানাদেশৰ সম্বাদ লোৱা আৰু অনা এবং ৰ৷জাজ্ঞা শুনোৱা কটকীৰ কাৰ্য্য। খাওন্দ বা খাওন্দ বৈৰাগীসকলে ভিন্ন দেশলৈ গই সেই সেই দেশৰ বস্তু আনে আৰু কাকতীসকলে দেশৰ ভূমি উৎপন্ন আৰু ব্যয়ৰ হিসাব লেখে। এইসকলৰ মাঝত মজুমদাৰ বড়ুৱাই প্ৰধান। ৰজাৰ নিজ উৎপন্ন ব্যয়ৰ বিষয়েও একোজন কাকতী আছিল। সভাপণ্ডিত আৰু জ্যোতিষীয়া পণ্ডিতো সভাত আছিল। গুৱালপাড়াৰ ইপাৰে বঙ্গালহাট বা হাদীৰা চকীত এজন হাটখোৱা বা দুৱাৰীয়া থাকে। তেওঁ বাৰ্ষিক বাণিজ্যৰ কৰৰ বাবে ৰজাক ১০,০০০ টকা দিব লাগে। এই চকীৰ অধ্যক্ষক দুৱৰীয়া বড়ুৱা বুলিছিল। এই দুৱৰীয়াৰ অধীনে কিছুমান সৈন্যও আছিল। এইবিলাক কৰ্ম্মচাৰীৰ কোনেও মাসিক বা বাৰ্ষিকভাবে কোন টকা বেতন নাপাইছিল। ইসকলৰ<noinclude></noinclude> rf6h0rvmmztu24emflqiufci8wp48ak 104 67320 250428 250395 2026-05-20T08:13:54Z BabulB 104 250428 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ঊনবিংশ অধ্যায়|২০৭}}</noinclude>তেওঁবিলাকে পূৰ্ব্বৰ নিয়ম প্ৰায় ৰহিত কৰি দেশ শাসনত নিজৰ নিয়ম প্ৰচাৰ কৰিলে। সিসকলৰ মতে ৰজা যে কেবল ভূমিৰ অধিকাৰী এনে নহয়, মানুহৰো অধিপতি। উভয়কে দান আৰু হস্তান্তৰ কৰিব পাৰিছিল। সেই ৰজাই যেনেকৈ নিষ্কৰ ভূমিবৃত্তি দান কৰিছিল তাৰ লগতে লোকো পৰিচৰ্য্যা কি অন্য কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে দিব পাৰিছিল। ৰজা প্ৰায় স্বেচ্ছাচাৰী থাকিলেও তেওঁৰ তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়া পৰামৰ্শদাতা আছিল। সিসকলৰ নাম বুঢ়া গোঁহাই, বড় গোঁহাই আৰু বড়পাত্ৰ গোঁহাই। ইয়াৰ মাঝত যিজনা যোগ্য আৰু বুদ্ধিমন্ত হয় তেওঁক মন্ত্ৰী পতা হয়। এই তিনিওজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ মৰ্য্যাদা সমান। ই তিনিওজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ অধিক ক্ষমতা। এওঁবিলাকে ৰজা মনোনীত বা পদচ্যুত কৰিব পাৰে। পাছে এনেও হয় এই আশঙ্কাত এই তিনিওজনা ডাঙ্গৰীয়াক ৰজাৰ বড় চ’ৰা আৰু সন্মুখ নহলে আন ঠাইত একত্ৰিত হবৰ বিধান নাই। এই তিনিজনা ডাঙ্গৰীয়াৰ তলতে বড় বড়ুৱা। এওঁ ৰজা নহলেও বড় চ’ৰাত বহি বিচাৰ কৰিব পাৰে। দেশৰ উৎপন্ন আৰু যাবতীয় কাৰ্য্যৰ ভাৰ এওঁৰ ওপৰত। এওঁৰ কাৰ্য্যৰ ওপৰত ৰজা মন্ত্ৰীৰহে দৃষ্টিৰ অধিকাৰ। এইকেইজনাৰ তলতে চ’ৰাৰ ছয় ফুকন। সিসকল ফুকন এইঃ নাও বৈছা ফুকন, ভিতৰুৱাল ফুকন, নফুকন, দিহিঙ্গীয়া ফুকন, ডেকা ফুকন আৰু পানী ফুকন। এই কেইজনা ফুকনে বড় চ’ৰাত বড় বড়ুৱাই সইতে বহে। এইসকলে ৰজাৰ ভিন্ন ভিন্ন কাৰ্য্য কৰে। এই দেশত দ্বাদশ প্ৰদেশত দ্বাদশজন ৰাজখোৱা আছিল। সিসকলে আপোন আপোন প্ৰদেশৰ কাৰ্য্য নিৰ্ব্বাহ কৰিছিল। একোজনা ৰাজখোৱাৰ অধীনে তিনি হাজাৰ মানুহ আছিল। পূৰ্ব্বোক্ত বিষয়াসকলেই প্ৰধান। ইয়াৰ বাহিৰেও নিৰ্দিষ্ট কাৰ্য্যৰ নিমিত্তে একোজনা ফুকন আৰু তেওঁৰ তলতে সাহায্যকাৰী একোজনা বড়ুৱা আছিল। আৰু কোনো স্থলত কেবল একোজনা বড়ুৱাই আছিল। পৰ্ব্বতীয়া ফুকনে ৰজাৰ পৰ্ব্বতীয়া কুঁৱৰীৰ মেল বা সম্পত্তিৰ প্ৰধান কাৰ্য্যকাৰক আছিল। ৰাইডঙ্গীয়া ফুকন ৰাইডঙ্গীয়া কুঁৱৰীৰ মেল বা সম্পত্তিৰ কাৰ্য্যকাৰক আছিল। খঙ্গীয়া ফুকন ৰজাৰ মাতৃ বা পদচ্যুতা ৰাণীসকলৰ তত্ত্বাবধাৰক আছিল। তামুলী ফুকন ৰাজকীয় উদ্যানাদিৰ<noinclude></noinclude> q0wm18dal53xsc5dd6uk017mk2g22yg 104 67321 250427 250394 2026-05-20T08:11:53Z BabulB 104 250427 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|'''ঊনবিংশ অধ্যায়'''}} {{gap}}অতি প্ৰাচীন কালত এই দেশত কিৰূপ ৰাজ্যশাসন আছিল তাক জানিব নোৱাৰি। আৰ্য্যবিলাক যেতিয়া অসম দেশলৈ আহে তেতিয়া তেওঁবিলাকৰ শাসন প্ৰণালী এই দেশলৈ লই আহে। আৰু সেইৰূপে ৰাজ্য শাসন কৰে। মহাভাৰতৰ সময়ত এতিয়াৰ অসম দেশত চাৰি প্ৰধান দেশ আৰু এক প্ৰধান দেশৰ এক অংশ আছিল। এই এই একোখনি দেশত আকৌ অনেক ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ প্ৰদেশ থকা অনুমান হয়। কিয়নো পুৰাণাদিত সিসকল দেশৰ অধিপতিক “নৰপতিগণ বেষ্টিত” বুলি লিখা আছে। সিসকল ৰাজ্য ধ্বংস হোৱাৰ পাছত সেই সেই দেশত অনেক ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰজাৰ শাসন হ’ল। কালক্ৰমে যেতিয়া কামৰূপ ৰাজ্যৰ প্ৰতাপ বাঢ়িল তেতিয়াও সি নিয়ম থাকিল আৰু যেতিয়া সেই ৰাজ্য দ্বিখণ্ড হ’ল তেতিয়াও সেইৰূপেই আছিল। তাৰ পাছেও সি নিয়ম থকা অনুমান হয়। সেই কালত ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰজাসকলৰ প্ৰজাৰ ওপৰত সৰ্ব্ব-প্ৰকাৰ ক্ষমতা আছিল। প্ৰজাৰ পৰা কৰ নলইছিল। প্ৰজাবিলাকে কৰৰ পৰিবৰ্ত্তে ৰজা কি ৰাজকৰ্ম্মচাৰীসকলৰ কৰ্ম্ম কৰিছিল। প্ৰধান ৰজাক আকৌ এই ক্ষুদ্ৰ ৰজাসকলে স্বদেশোৎপন্ন বস্তু দিছিল আৰু যুদ্ধ বিগ্ৰহাদিত পৰস্পৰ সাহায্য কৰিছিল। কোঁচবিহাৰৰ বিশ্বসিংহ ৰজাৰ দিনতো এই নিয়মে লুকী, পান্তান, প্ৰভৃতি ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ প্ৰদেশৰ ৰজাসকলে সইতে সন্ধি কৰা হইছিল। আহোমবিলাকে যেতিয়া এই দেশ অধিকাৰ কৰিলে তেতিয়াও সেইৰূপ ক্ষুদ্ৰ ক্ষুদ্ৰ ৰজাসকলে সইতে সন্ধি নিবন্ধন কৰিছিল। প্ৰজাৰ অবস্থা তেতিয়া একপ্ৰকাৰ সুখীয়া আছিল। ৰজা বা ৰাজ-কৰ্ম্মচাৰীসকলৰ কাৰ্য্য নিয়মমতে কৰি আপোনাৰ মাটি ক্ষেতি কৰি খাইছিল। সকলোপ্ৰকাৰ প্ৰয়োজনীয় বস্তু প্ৰায় নিজেই উপাৰ্জ্জন কৰিছিল। যাক নিজে আৰ্জ্জিব নোৱাৰে তাক, বিনিময় নিয়ম দ্বাৰা পাইছিল। ভিন্ন দেশে সইতে যুদ্ধ কৰোঁতে প্ৰজাসকলেই অস্ত্ৰধাৰী হই ওলাইছিল। আহোমবিলাকে যেতিয়া এই দেশ অধিকাৰ কৰিলে তেতিয়া<noinclude></noinclude> c72qe2jhfdl8bucdxdsrvq9czkxfwr7 3 77546 250454 211972 2026-05-20T10:37:58Z Neriah 2444 পৃষ্ঠা [[সদস্য বাৰ্তা:Peterxy12]]ৰ পৰা [[সদস্য বাৰ্তা:Peterxy]]লৈ Neriahয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে: Automatically moved page while renaming the user "[[Special:CentralAuth/Peterxy12|Peterxy12]]" to "[[Special:CentralAuth/Peterxy|Peterxy]]" 211972 wikitext text/x-wiki {{tmbox | type = notice | image = [[চিত্ৰ:Wikisource-logo-as-3.svg|135px|left]] | imageright = [[চিত্ৰ:Assamese Jaapi.png|135px]] | style = border: 1px blue solid; | textstyle = | text = {{Center|<big>{{#if: {{{1}}} |'''নমস্কাৰ, {{#if: | {{{1}}} | {{BASEPAGENAME}} }}<br/>}}}} {{Center|'''অসমীয়া ৱিকিউৎসলৈ আপোনাক আদৰণি জনাইছোঁ!'''</big><br/><br/> আপোনাৰ আগ্ৰহৰ বাবে ধন্যবাদ। আশা কৰোঁ আপুনি সদায় আমাৰ লগত জড়িত হৈ থাকিব। '''ৱিকিউৎস''' (Wikisource) ৱিকিমিডিয়া ফাউণ্ডেশ্যনৰ দ্বাৰা পৰিচালিত মুক্ত উৎস পাঠৰ এক ডিজিটেল পুথিভঁৰাল। ইয়াৰ উদ্দেশ্য হৈছে লিখনিৰ ভাণ্ডাৰ বা সংকলন তৈয়াৰ কৰা, যাতে যিকোনো ভাষাৰ অনুবাদ আৰু অন্যান্য সম্পৰ্কিত বিষয় আদি ইয়াত সন্নিবিষ্ট কৰিব পাৰি। পূৰ্বতে কেৱল গুৰুত্বপূৰ্ণ ঐতিহাসিক পাঠ্যৰ আৰ্কাইভ সৃষ্টিত মনোনোবেশ কৰা এই প্ৰকল্প বিস্তাৰ হৈ সাধাৰণ সমলৰ পুথিভঁৰালৰ ৰূপ লৈছে। "Project Sourceberg" নামেৰে ২০০৩ চনৰ ২৪ নৱেম্বৰত আৰম্ভ হোৱা প্ৰকল্পটোক সেই বছৰৰে শেষৰফালে "Wikisource" নাম দিয়া হয়। অসমীয়া ভাষাত ৱিকিচৰ্ছ প্ৰকল্পক "ৱিকিউৎস" নাম দিয়া হৈছে। ২০১৩ চনৰ ৪ জানুৱাৰীত অসমীয়া ৱিকিউৎসই নিজা উপ-ড'মেইন লাভ কৰে। অসমীয়া ৱিকিউৎসত আপুনি এনে যিকোনো প্ৰকাশিত কামকাজ যোগ কৰিব পাৰে, যিবোৰৰ স্ৰষ্টাজনৰ মৃত্যু ৬০ বছৰ পাৰ হৈছে বা তেওঁৰ লেখাবোৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ আওতালৈ আহিছে। ইয়াত এনে যি কোনো গান, কবিতা, গল্প, উপন্যাস, প্ৰবন্ধ, ভ্ৰমণ কাহিনী, চিঠি পত্ৰ, দলিল, পুৰাণ, ভাওনা, ধৰ্মীয় গ্ৰন্থ, গুৰুত্বপূৰ্ণ ভাষণ আদি যোগ কৰিব পাৰে। মূল লেখা অসমীয়া ভাষাত ন’হলেও আপুনি ইয়াৰ অসমীয়া অনুবাদ ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে। যিসকল লেখকৰ লিখনি ইয়াত যোগ কৰিব পাৰে সেইসকলৰ এখন সৰু তালিকা [[ৱিকিউৎস:অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভূক্ত লিখকসমূহৰ তালিকা|অসমীয়া ভাষাৰ পাব্লিক ড’মেইনৰ অন্তৰ্ভুক্ত লিখকসমূহৰ]] তালিকা চাওক।}}<br/> <center>'''ইয়াৰ উপৰিও ফেচবুকত আমাৰ [https://www.facebook.com/groups/assamwikigroup/ ''Assamese Wikipedia Community''] বুলি এটা আলোচনা গোট আছে। ৱিকিমিডিয়ানসকলক লগ পাবলৈ আপুনিও তাৰ সদস্য হৈ ল'ব পাৰে। '''</center> <center>আশা কৰোঁ ৱিকিউৎসত সম্পাদনা কৰি আৰু এজন ৱিকিমিডিয়ান হোৱাটো উপভোগ কৰিব।<br/> টুইটাৰত "ৱিকিউৎস"ক অনুসৰণ কৰিবলৈ [https://twitter.com/aswikisource ইয়াত ক্লিক কৰক]।</center> | small = / yes | smallimage = none / [[Image:Some image.svg|30px]] | smallimageright = none / [[Image:Some image.svg|30px]] | smalltext = আদৰণি }} — [[সদস্য:AdoroniBot|AdoroniBot]] ([[সদস্য বাৰ্তা:AdoroniBot|বাৰ্তা]]) ০৭:০২, ২৪ ছেপ্টেম্বৰ ২০২৫ (IST) <!-- This welcome message is delivered by [[User:AdoroniBot|AdoroniBot]] on behalf of Assamese Wikimedia Community. --> lhffvysjb7ivfpn3bodm6htzp238aay 104 87016 250449 238919 2026-05-20T08:44:08Z BabulB 104 250449 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩৪|ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী ।|}}</noinclude><section begin="A" />তাৰে পৰা ইদিকি কছাৰী ৰজাৰ অধিকাৰ। সেই নৈ কছাৰীৰ সীমাৰ নামে আহি বঙ্গালৰ বোন্দাশিলৰ থানাৰ উজনীত বৰাক নৈত পৰিছে। এই পৰঙ্গনাসকলৰে ত্ৰিপুৰা ৰাজাৰ খাজনা তোলা পবঙ্গনাও আছে, ৰাজমহিষীৰো পবঙ্গনাও আছে, ৰাজমহিষীৰো আছে, ৰাজবংশী সকলৰো আছে। সেই বৰাকৰ ইপাৰৰ পৰা কছাৰীৰ ৰাজ। আনো বৰা-বৰুক সকলকো নিয়মৰ ইছাএ আৰে বিভাগ কৰি দিছে। আৰু ৰাজাৰ নগৰৰ দখিণে গোমতী নদীৰ সিপাৰে ইটাৰ দৌল এটা আছে, ওখএ ৪০ হাত মান হব। তাতে ত্ৰিপুৰা ঠাকুৰাণীৰ মূৰ্ত্তি আছে। সেই দৌলৰে অগ্নিকোণত পৰ্ব্বতৰ ভিতৰত কুণ্ড-জটীয়া এক তীৰ্থ আছে, সেই কুণ্ডৰ নাম ডম্বক। সেই কুণ্ডৰ জলত সৰ্ব্বদা এ ধুঞা বৈ থাকে। সেই ধুঞাত অগ্নিৰ শিখা হেন দেখি, জল তপত নহয়। ৰাজাৰ দেশৰ নগৰৰ লেখা সমাপ্ত। {{Dhr|1em}} {{Rule|3em}} <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{x-larger|১২শ আধ্যা।}}}} {{center|{{x-larger|ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ পূৰ্বপুৰুষৰ কথা।}}}} {{gap}}ত্ৰিপুৰা ৰাজাৰ উৰ্দ্ধপুৰুষৰ কথা। — পূৰ্বে ইহঁতৰ ৰাজা নাম নাইকিছিল। অমুকফা, তমুকফা এনে নাম আছিল।আমাৰ নগাৰ খুনবাউ যেনে তেনে। পাচে কঞ্চৌফা নামে এক ত্ৰিপুৰা মানুহ এটাৰ এক পৰম সুন্দৰী কন্যা এটা জন্মিল। পিতৃৰ গৃহতে কালক্ৰমে সেই কন্যা যুৱা হ'ল। পাচে ক'তো দিয়া নাই। পাচে এক ৰাত্ৰি এক পুৰুষৰ বেশ ধৰি সদাশিৱে সেই কন্যাক হৰিলে। পাচে সেই কন্যাৰ গৰ্ভ হ'ল। পাচে তাৰ জ্ঞাতি-কুটুম্বে সুধিলে, বোলে,—“তোৰ এই কন্যাৰ গৰ্ভ কিৰূপে হ'ল?” পাচে সেই কন্যাত সুধিলত কলে, বোলে, – “এক দিন ৰাত্ৰি আসি এক পুৰুষে মোক <section end="B" /><noinclude></noinclude> hv8yi3momtbnm7ckpubzqljmyw5cew8 104 87041 250436 239506 2026-05-20T08:29:14Z BabulB 104 250436 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{X-larger|৯ম আধ্যা।}}}} {{center|{{x-larger|ত্ৰিপুৰালৈ যোৱা পথৰ বিৱৰণ।}}}} {{gap}}পাচে কাৰ্ত্তিকৰ ৩ দিন আছোঁতে সোমবাৰে ত্ৰিপুৰাৰ উকীলে সহিতে আমাৰ দুই কটকী ত্ৰিপুৰা দেশলৈ যাবলৈ ভটীয়াপাৰৰ বহাৰ পৰা নামডাঙ্গত নাৱত উঠি ৭ দিনে গৈ ৰহা পালেগৈ। তাতে ৩ দিন থাকি তাৰ পৰা ৫ দিনে গৈ ডেমেৰা পালে। তাৰে পৰা নাও এৰা গ'ল। তাতে এক দিন থাকি তাৰে পৰা গৈ ১১ দিনে খাছপুৰ পালে। পাচে কছাৰী ৰজা বাসাঘৰ দিলে, ৰোজ-বাজে দিলে। পাচে কছাৰী ৰজা ত্ৰিপুৰাৰ উকীলক তুলি বিদায় দিলে। পত্ৰ-সন্দেশ কিছো নেদিলে। দুই উকীলক কপাহী দোপটা কাপৰ দুখনি, পাগ দুগছি তাকে দিলে। তাতে ১৯ দিন থাকি বৰবৰুৱাৰ টেকেলা এটাএ সৈতে কটকীৰ লগত যোৱা সলালৰ মানুহক পঠাই দিলে। কছাৰীএ কটকীৰ লগত নাও-মানুহ দিলে। টেকেলাও অটা দিলে। বৰবৰুৱাৰো টেকেলা ১, ৰহাৰ চকীয়াল বৰা অটা ইহঁতো কটকীৰ লগতে গৈছে। পাচে তাৰ পৰা ৬ দণ্ড মানৰ বাট গৈ উদাৰ বনত মথুৰা নৈত নাৱত উঠি সেই দিনে গৈ বৰাক পালে। তাৰে পৰা বৰাকেদি উজাই ৪ দিনে লখীপুৰ পালে। {{gap}}তাতে দুদিন থাকি তাৰ পৰা ৫ দিনে কছাৰীৰে ত্ৰিপুৰাৰে সীমা ৰূপিনী নৈৰ মুখ পালে। তাত মানুহ নাই। দুয়ো ফালে পৰ্ববত তাৰ পৰা তিনি দিনে ত্ৰিপুৰাৰ অধিকাৰ ৰাঙ্গৰুঙ্গ পালে। তাতে বৰাক নৈৰ দুয়ো ফালে পৰ্ব্বত। সেই পৰ্ব্বতত আমাৰ এখেৰ নগা, ডফলা যেনে তেনে বিধ মানুহ থাকে, সিহঁতক কুকি বোলে। তাতে ৩০০ মান মানুহ থাকে। সিহঁতৰ অস্ত্ৰ—কাঁড়, ধনু, বাদ, নগাযাঠি। তাৰে অধিকাৰ পাতি ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজা এটাক দিএ, তাক হালমছা বোলে। আমাৰ এখেৰ নগাৰ খুনবাউ যেনে তেনে। তাৰে তলে<noinclude></noinclude> cynuvcf84dg5v0sm3eorgkuikwjh2lq 104 87042 250435 239521 2026-05-20T08:28:21Z BabulB 104 250435 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২২|ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী ।|}}</noinclude>থাকে গালিম ১, গাবোৰ ১, ছাপিয়া ১, দলৈ ১। এইসকলৰো খোৱা- পিন্ধা নগাৰ ধাৰণে কৰে, গৰু নাখাই। তাতে ত্ৰিপুৰাৰ লস্কৰ থাকে এটা। এইটক ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজাৰ ত’ৰ পৰা পঠাই দিএ। ইয়াক মাজে মাজে সলাই থাকে। তাতে জন্মে,—মেঠন, হাতীদাঁত, জালুক, তামোল, পাণ, ধান, কণীধান, তৰ্ব্বুজ, কোমোৰা, কচু, আদা, ছিনাল, কেৰেলা, বেঙ্গেনা, কপাহ, এইসকল হয়। তাতে কছাৰীৰ মানুহ, মেখেলিৰ মানুহ আহি কিনা-বিকা কৰে। তালৈকে আনে কছাৰী মানুহে,—ছাগ, হাঁহ, কুকুৰা, শুকটী, চাউল, লোণ, তেল, গুৰ, ধুঞাপাত, টাটৰ গুৱা। মেখেলিৰ আহে, – সোণা, কাঁহৰ কাঁহী, ঢকঢকী, খেছ কাপৰ। ৰজালৈ দিবলৈ যত্ন কৰি ঘোঁৰাও অনায়। ত্ৰিপুৰাৰ আনে, – পিতল, লোণ, তেল, গুৰ ধুঞাপাত টাটৰ গুৱা, শুকটী। এইসকল আনি তাতে বিকা-কিনা কৰে। বৎসৰি ৰাঙ্গৰুঙ্গীয়াএ ত্ৰিপুৰা ৰাজালৈ দিব লাগে,—ঘোঁৰা ১টা, সোণা, হাতীদাঁত, কাঁহী, জালুক, খেছকাপৰ, কপাহ, মেঠন আৰু বেহা-কিনা কৰিবৰ নিমিত্তে বৎসৰি কছাৰী ৰজালৈ দিএ মেঠন এটা। {{gap}}তাৰে পৰা মেখেলিৰ সীমালৈ দুই প্ৰহৰৰ বাট। তাতে আঈমূল পৰ্ব্বত আছে। তাতে মেখেলিৰ মানুহ থাকে। পাচে কটকী পালতগৈ ত্ৰিপুৰা ৰাজাএ আগে চূড়ামণি নামে বৰুৱা এটা পঠাইছিলে, সেয়ে আহি বৰাক নৈৰ কাখৰত কটকীলৈ ঘৰ সজাইছিলে। সেএ সৈতে ৰাঙ্গৰুঙ্গীয়া মানুহে আহি লগ ললেহি। পাচে সিহঁতে বাসাও দিলে, ৰোজবাজো দিছিলে। তাৰে পৰা কছাৰীৰ নাও-মানুহ পঠাই দিলে। বৰবৰুৱাৰ টেকেলাকো, চকীয়াল বৰাকো পঠাই দিলে। তাতে ১১ দিন থাকিল। পাচে সিহঁতে ভাৰীও দিলে। সিহঁতৰ উকীলকো, আমাৰ কটকীকো চাঙ্গীত তুলি নিবলৈ মানুহ দিলে। সকলেমুলি মানুহ ভাবীএ সৈতে ১৪০ মান দিছিলে। পাচে তাৰ পৰা গৈ ৪ দিনে ৰূপিনীপড়া পালে। তাৰে পৰা ৰাঙ্গৰুঙ্গৰ<noinclude></noinclude> i4i8odb9cw3wyxhipl3ef256414t3mr 104 87043 250434 239525 2026-05-20T08:27:55Z BabulB 104 250434 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ত্ৰিপুৰালৈ যোৱা পথৰ বিৱৰণ ।|২৩}}</noinclude>যোৱা মানুহ উলটি আহিল । এখেৰ মানুহে লগ ললে, বহাও কৰিছিলে, ৰোজবাজো দিলে। তাতে ৰাঙ্গৰুঙ্গীয়া যেনে তেনে বিধ কুকি মানুহ আছে ৷ তাৰে অধিকাৰী পাতি ত্ৰিপুৰা মানুহ এটা ৰাজা দিএ, তাক মুঞ্চি বোলে । {{gap}}ৰাঙ্গৰুঙ্গৰে পৰা ৰাজাৰ নগৰৰ সমীপলৈকে পৰ্ব্বত। এই পৰ্ব্বত নিবাসী জনসকলৰ স্থানত ৰাঙ্গৰঙ্গৰ নিয়মে সকলো দ্রব্য জন্মে, তামোল পাণ নজন্মে। তাতে ১২ দিন থাকিল । পাচে তৈজলপড়া বুলি এখান আছে। তাৰো মানুহক আনি এখেৰ মানুহে সৈতে কটকীক সেইৰূপে নিলে । তাৰে পৰা ৪ দিনে ছাৰঠাঙ্গ নৈ পালেগৈ । তাৰ ওচৰতে কুমজাঙ্গ বুলি পাড়া আছে । তাৰ মানুহে আহি লগ ললে। এখেৰ যোৱা মানুহ আহিল । ইয়াৰে পৰা অধিকাৰী হৈ থকা মানুহ নাই, গ্রামত যি থাকে সেইহে। তাতে ৮ দিন থাকি তাৰ পৰা ৬ দিনে ছাইবাঙ্গচুক পালেগৈ । তাতে ৰাঙ্গৰুঙ্গৰে পৰা ছাইৰাঙ্গচুক সীমা কৰি যি মানুহ আছে ইহঁতক কুকি বোলে । ৰূপিনী, তৈজল, কুমজাঙ্গ, ছাইৰাঙ্গচুক এই চাৰি ঠাইৰ মানুহে ত্ৰিপুৰা ৰাজাক বৎসৰি দিএ,— হাতীদাত, মেঠন, খেছকাপৰ, জালুক, কপাহ । তাতে ১২ দিন থাকি দেৱগাঙ্গ বুলি নৈ এখনি আছে ৷ বাঁহৰ ভূৰ বান্ধি তাতে উঠি ভটীয়াই মনুগাঙ্গেদি উজাই মাজত এক ৰাতি থাকি কেৰ্পা পালেগৈ ৷ {{gap}}তাৰে পৰা ৰজাৰ নগৰৰ ওচৰলৈকে যি মানুহ আছে সিহঁতক ত্ৰিপুৰা বোলে ৷ ইদিকিলৈ ইহঁতে মদ, গাহৰি খাই, মৰিলে পোৰে, শুধি এক মাসে হয় । ছোমতায়া বুলি এক আছে, আমাৰ এখেৰ দেওধাই যেনে তেনে, সেয়ে কৰ্ম্ম কৰে । এই কেৰ্পাৰে পৰা পৰ্ববতত যি মানুহ আছে, আৰু সিহঁতৰ মানুহটত বৎসৰি ৪ ৰূপ ৰাজালৈ কৰ দিএ। {{nop}}<noinclude></noinclude> 1sk2cpuy4evebxew52gdiu5x9zrtglv 104 87044 250433 239531 2026-05-20T08:26:56Z BabulB 104 250433 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" /></noinclude>{{center|{{X-larger|১০ম আধ্যা।}}}} {{center|{{x-larger|ত্ৰিপুৰাত পুনৰ অসমৰ কটকী।}}}} {{gap}}তাতে ১৩ দিন থাকি তাৰ পৰা দুদিনে গৈ চোটম বিছৰাই, বৰমছিৰাইৰ পাড়া পালেগৈ। তাৰে পৰা ৰামেশ্বৰ ন্যায়-অলঙ্কাৰ উকীল ৰাজাত জনাবলৈ আগ হই গ'ল। তাতে ৪ দিন থাকি তাৰে পৰা ৪ দিনে গৈ খাকৰাই বুলি এখনি নৈ আছে, তাতে কটকীক ৰাখিলে। তাৰে পৰা ৰাজাৰ নগৰলৈ ৪ দণ্ডৰ বাট। সেই দিনে উদয়নাৰাণে ‘আমি আসিছোঁ বুলি ৰাজাৰ ঠাইলৈ মানুহ পঠাই জনালে। পাচে সেই ৰাতি ভাতে থাকিল। পৰদিনা ৰাজা সিধা দি পঠালে, বোলে, – “আজি ভোজন কাৰ্য্য কৰি থাকোক, কালি মানুহ গলে আহিব।” পাচে পৰ দিনা আমাৰ দুই কটকীলৈ, উদয়নাৰায়ণলৈকো ঘোঁৰা ৩টা দি পঠালে,আৰু আমাৰ কটকীক আগবাঢ়ি নিবলৈ কাড়ে ধনুএ হিলৈএ ৪০ মান মানুহ লগত দি কালাৰাই নামে হাজাৰি এটা পঠাই দিলে। পাচে ৬ দণ্ড মান বেলা আছোঁতে খাকৰাইৰ কাষৰৰ পৰা ত্ৰিপুৰাৰ ৰাজা ৰত্নমাণিকৰ নগৰলৈ কটকীক নি গোমতী নদীৰ কাখৰত বহা কৰিছিলে তাতে বাসা দিলে। চৈত্ৰৰ ১৫ দিন যাওঁতে আমাৰ কটকীএ ত্ৰিপুৰা ৰাজাৰ নগৰ পালেগৈ {{Gap}}পাচে আমাৰ কটকীলৈ, লগত যোৱা মানুহলৈকো সিধা এটা দিলে। দুদিনৰ পাচত মাহিলা দৰে নিয়ম কৰি সিধা দিলে ২ কটকীলৈ চিকন মিহি আৰৈচাউল ৪ মোন, মুগুমাহ ১০ সেৰ, মাটিমাহ ১৫ সেৰ, কলামাহ ১২ সেৰ, লোণ ১০ সেৰ, তেল ১০ সেৰ, ঘৃত ৬ সেৰ, চিনি ৩ সেৰ, গুৰ ১২ সেৰ, জালুক ২ সেৰ, আদা ৮ সেৰ, হালধিগুণ্ডি ১ সেৰ, ভোগজীৰা॥ সেৰ, হিঙ্গ ৪ তোলা, ডালচিনি ৮ তোলা, পাৰ ৩০ যোৰ, টাটৰ গুৱা ১॥/ কাওণ, ধুঞাপাত ৮ সেৰ। আতবাজে দিনে দিএ, —মহৰ আঞা গাখীৰ ৪ সেৰ, মাছ<noinclude></noinclude> 1872v33oav97qalyb7pxyti29qojioc 104 87045 250439 239538 2026-05-20T08:38:30Z BabulB 104 250439 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{Rh||ত্ৰিপুৰাত পুনৰ অসমৰ কটকী ।|২৫}}</noinclude><section begin="A" />৪ সেৰ, খৰি ৪ ভাৰ, বৰীয়া পাণ ৪টা। পূজাৰ অৰ্থে দিএ, —ফুল, তুলসী, দূৰ্ব্বা, বেলপাত। লগৰ পাইক ৩৪টালৈ মাহিলি দিএ,— মোটা চাউল ৩৪ মোন, মাটিমাহ ১৷ মোন, কলামাহ॥ মোন, লোণ ১৷ মোন, তেল ৩৪ সেৰ, গোটা হালধি ১০ সেৰ, ভোটমৰিচ ১০ সেৰ, গুড় ৩৪ সেৰ, ধুঞাপাত ২০ সেৰ, টাটৰ গুৱা ২ কাওণ, হাঁহ ৬০। আৰু মানুহক নিতে তুলি খাবলৈ হাট এখনি দিছিলে। নিতে দিএ খৰি ৮ ভাৰ, পাত ২ বোজা, বৰীয়া পাণ ৪টা। সকলৰে মাজত মাহিলি খাহী ৫টা। ৮ দিন আড়ে কুমাৰে দিএ চৰু-হাড়ী ৪, চমাৰে দিএ চূণ ১ চৰু। কাপৰ ধুবলৈ ধোবা দিছিলে,ডাঢ়ি-চুলি খুৰাবলৈ নাপিত দিছিলে, হাৰিও দিছিলে, এইৰূপে ৰোজ দিছিলে। {{Dhr|1em}} {{Rule|3em}} <section end="A" /> <section begin="B" />{{center|{{X-larger|১১শ আধ্যা।}}}} {{center|{{X-larger|ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ কোঁঠৰ, নগৰৰ, দেশৰ লেখা।}}}} {{gap}}ত্ৰিপুৰা ৰাজাৰ কোঁঠৰ, নগৰৰ, দেশৰ লেখা। — ৰাজাৰ ঘৰৰ চাৰিও মেৰে ইটাৰ গড়, ওখএ ৬ হান হব, বেঢ়ে ৺দেৱৰ ৰঙ্গপুৰৰ ভিতৰ কোঠখনিৰ সমান হব। তাৰে আগফালে ইটাৰ গড়তে লগাই মাটিৰ গড় বান্ধিছে, ওখ এ সেই মান। আমাৰ দাৰিকিয়াল দুৱাৰৰ পৰা বৰচ'ৰাৰ মূৰৰ আলিৰ আদখনি মান হব। এই এক কোঁঠ। আৰে দুৱাৰ দখিণলৈ মুখে। তাতে পূবা-পছিমাকৈ কুঁজিঘৰ এটা আছে, তাৰে দুফালে ইটাৰ ভিটি ওখএ পাঁচ হাত মান হব, মাজে বাট, সাঙ্গোৰা হাতী যাব পাৰে। তাৰ দুৱাৰ নাই সকলো দিনে মুকলিএ থাকে। তাতে কাঁড়, ধনু, হিলৈ, ঢাল, তৰোৱাল, এয়ে সহিতে নিতে ৪০ মান মানুহেৰে হাজাৰি এটা থাকে, ইয়াকে ৰূপাৰ দুৱাৰ বোলে। আগে ইয়াতে ৰূপৰ পটা মৰা দুৱাৰ আছিল। ঘৰৰ ওপৰত ৰূপৰ ঘট আছিল, এই <section end="B" /><noinclude></noinclude> cmixd3cljvy70l3nq62w9hr5ljs57be 104 87050 250441 239543 2026-05-20T08:39:58Z BabulB 104 250441 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৬|ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী ।|}}</noinclude>কাৰণে ৰূপৰ দুৱাৰ-ঘৰ বোলে। ৰত্নমাণিক্য ৰাজাৰ পিতৃ ৰামমাণিক্য ৰাজাৰ দিনত ঘৰ পুৰিবৰ পৰা ঘট দুৱাৰ সেই ঘৰত নাই। তাৰে এক বেঞো মান ভিতৰ কৰি পূব ফালে ইটাৰ ভিঁটিএৰে চৌচালি ঘৰ এটি আছে, তাতে দুৰ্গোৎসৱত প্ৰতিমা কৰি পূজা কৰে। {{gap}}সেই ঘৰৰ ওচৰতে ইটাৰ ফাগুযাত্ৰাৰ দৌল আছে, ওখএ ৩০ হাত মান। ওপৰত খেৰ-বাঁহৰ চৌচালি ঘৰ আছে। পছিম ফালে ইটাৰ বিষ্ণুৰ শিৱৰ দৌল দুটি আছে, ওখএ ২০ হাত মান হব। দুই দৌলৰ আগতে ইটাৰ ভিঁটিএৰে খেৰ-বাঁহৰ চৌচালি ঘৰ এটি আছে। সেই ঘৰটিৰে ভিঁটিৰ পৰা এক হাত মান ওখ কৰি মানুহ আৱজিবৰ নিমিত্তে চাৰি ফালে পাট চাৰি চলা দিছে, বাৰ নাই। সেই ঘৰটিতে ৮ টিকৈ ব্ৰাহ্মণে দিনে-ৰাতিএ নেৰি পালনাম গায়। বিষ্ণুৰ দৌলত শিলাৰ লক্ষ্মী সৰস্বতী সহিতে বিষ্ণুৰ গোপীনাথ নামে মূৰ্ত্তি আছে, ব্ৰাহ্মণে পূজা কৰে। শিৱৰ দৌলত শিলাৰ গণেশ কাৰ্ত্তিক সহিতে বৃষভ বাহনে শিৱৰ মূৰ্ত্তি আছে, তাতে ব্ৰাহ্মণে পূজা কৰে। দুয়ো ঠাইৰ নিৰ্ম্মালি প্ৰতি দিনে ৰাজাক দিয়ে। {{Gap}}ৰূপাৰ দুৱাৰী-ঘৰৰ পৰা কিছোমান গৈ তাতে পথালিকৈ কাঠ-বাঁহৰ কুঁজিঘৰ এটা আছে। তাতে শালকাঠৰ কলহী কাটি সিৰ পাতি খুঁটা দিছে। হিঙ্গুলীয়া কৰিয়া চতিৰ দুই মূৰে মগৰৰ মুখ কাটি দিছে। সেই ঘৰৰ কাঠী, কামী, ৰুৱা, পাট, বেট সকলো হিঙ্গুলীয়া কৰি দিছে। কামীৰ ওপৰত চিকণ শীতল দৈৰ পাৰ্টী দিছে, তাৰ ওপৰত খেৰেৰে ছাইছে, ঘৰৰ ওপৰত সোণৰ ঘট এটা দিছে। সেই ঘৰৰ মাজে বাট, দুফালে ৮ হাত মান ওখ ইটাৰ ভিটি, আকে সোণাৰ দুৱাৰী ঘৰ বোলে। এই ঘৰৰে দুফালে ইটাৰ ভিঁটিৰ ওপৰত পাটী পাৰে, তাৰ ওপৰত দলিচা পাৰে, তাতে বহি বৰা-বৰুকে মেল কৰে। {{gap}}তাৰ দেশৰ বৰা-বৰুক পাত্ৰ-মন্ত্ৰীৰ লেখা। —ৰাজবংশী যুৱৰাজ ১ জন, আৰ ওপৰত আৰোৱান ধৰে। ৰাজাৰ যিখনি অধিকাৰ আছে<noinclude></noinclude> c4m7b5wtrgqfpeuiipbjtjthi9ty4yl 104 87051 250442 239547 2026-05-20T08:40:16Z BabulB 104 250442 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ কোঁঠৰ নগৰৰ, দেশৰ লেখা।|২৭}}</noinclude>সকলতো ইয়াৰ আজ্ঞা চলে; আৰু দেশৰ কৰ-খাজানা, আহিলা- পাতি, হাতী-ঘোঁৰা, চাকৰ-চিপাহী সকলৰো বুজ এয়ে কৰে। যুদ্ধ- বিগ্ৰহ হলে সকলকো নিয়ম কৰি এয়ে চলায়, টান লাগিলে আপুনিও যায়। ইয়াক ৰাজা সুকীয়া কৰি গাওঁ পৰঙ্গনা দিছে। তাৰে টকা- কড়ি তুলি আপুনিও ব্যৱহাৰ কৰে, তাৰ লগত থকা চাকৰ চিপাহীকো দিয়ে। {{Gap}}আৰু ৰাজবংশী বৰঠাকুৰ ১, ইয়াৰো আৰোৱান আছে। সুকীয়া কৰি গাওঁ-পৰঙ্গনা দিছে, যুৱৰাজত কৰি টুটা। এই দুইৰো লগত নিসান চলে, দুইৰো ঘৰত ডাঁৰ-পৰ মাৰে। {{Gap}}আৰু উজীৰ ১, নাজীৰ ১, নেমুজীৰ ১, কাৰ্কোন ১, কোটোৱাল মুছিব ১, এইসকল আমাৰ এখেৰ বৰবৰুৱা, ফুকনবোৰ যেনে তেনে। ইহঁত ত্ৰিপুৰা ৰাজাত আনে ই বিষয়ৰ অধিকাৰী হব নাপাই। {{Gap}}হিন্দুৰ দেৱান ১, এইসকলকো গাওঁ-পৰঙ্গনা দিছে। তাৰে খাজনা তুলি আপুনিও ব্যৱহাৰ কৰে, লগত থকা মানুহকো দিএ। দেৱানৰ বিষয়—দেশ-দেশান্তৰৰ পত্ৰ আহিলে মাতিব লাগে, দিব লাগিলেও দিএ, দেশৰো লেখা জোখা কৰে। {{Gap}}খাঞ্চমা বৰুৱা ১, ৰাজাৰ সকলো ভণ্ডাৰৰ অধিকাৰ। আনো বৰুৱা, হাজাবি, ভাল মানুহ যি আছে, সকলো সেই ঘৰতে বহি কাৰবাৰ কৰে। ৰাজা সেই ঘৰত নবহে। {{Gap}}সেই ঘৰৰে পূব ফালে হাতীশাল এখন আছে। তাতে ৰজা উঠা হাতী দঁতাল দুটা, মাখুন্দী দুটা আছে। পছিম ফালে আছে ঘোঁৰাশাল ১ খান, তাতে ঘোঁৰা ১০০ মান। {{Gap}}সোণাৰ দুৱাৰৰ পৰা কিছোদুৰ গৈ ভিতৰ কোঠৰ ইটাৰ গড়তে লগাই কাঠ-বাঁহৰ ঘৰ অটা আছে। তাৰে ইটাৰ ভিটি ৭ হাত মান ওখ হব, বাৰো ইটাৰে। আগলৈ তিনি কোঠা এৰি পথলীয়াকৈ ইটাৰ বাৰ, ভিতৰলৈ দোকোঁঠা থাকে। সেই ঘৰৰে আগফালে দখিণলৈ মুখে<noinclude></noinclude> sqee20iv8ecbjydrzlgex8a7w77lk8b 104 87052 250443 239549 2026-05-20T08:40:36Z BabulB 104 250443 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|২৮|ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী ।|}}</noinclude>পছিম ফালে খটখটি কাটি বাট দিছে। সেই ঘৰৰে ভিতৰ ফালে ৰাজা ভিতৰৰ পৰা অহা-যোৱা কৰা বাট আছে। সেই ঘৰৰ বাজ তিনি কোঠালী এৰি ভিতৰৰ দোকোঠালৈ ৰাজাৰ সেৱকত বাজে আনে যাব নাপাই আৰু সেই ঘৰলৈ সকলো যাব নাপাই। ৰাজাৰ আজ্ঞা যাত হৈছে সেইহে যাব পাই। তাতে বাজৰ তিনি কোঠাত কট পাৰি তাৰ ওপৰত ৰঙ্গা পাটী পাৰি তাৰ ওপৰত দলিচা পাৰিছে। তাৰ ওপৰত সকলো হাতীদাঁতৰে সজা ৰাজা বহা সিংহাসন এখন পাৰিছে। তাৰ ওপৰত পাটৰ তলচা, তাৰ ওপৰত বানাত পাৰিছে। সেই বানাত চাৰিও ফালে সোণৰ জালৰ দিছে, তাৰ ওপৰত কিমখাপ কাপৰৰ গাৰু, তাতে ৰজা বহে। সেই ঘৰৰ তিনি কোঁঠা জুৰি কপাহীৰ চন্দোৱাৰ এখন তৰিছে। খুঁটাত কিৰ্ম্মিজিৰ গিলিপ দিছে। সিংহাসনৰ ওপৰত সোণৰ বৰৈ দিয়া চন্দোৱাৰ এখন তৰিছে। এই ঘটিত এইৰূপে সকলো দিনে থাকে। ইয়াকে সিংহাসনৰ ঘৰ বোলে। সেই ঘৰৰ ভিতৰৰ দোকোঁঠাত ৰাজালৈ তামোল কাটে, আৰু ৰাজাৰ সেৱক- সকলো থাকে। তাৰ পৰা ভিতৰলৈ যাক মাতে সেইহে যাব পায়। {{gap}}এই ঘৰৰ পছিম ফালে তিনি বেও মান অন্তৰত দুৱাৰ এখন আছে, তাকে খিৰিকি-দুৱাৰ বোলে। তাৰ ওপৰত ঘৰ নাই। দুফালে দুটা খুটা দি ভাৰ ওপৰত পাট এচলা দিছে, তাৰ ওপৰত ইটা দিছে। গড়েৰে সমানকৈ তলে পাট-দুৱাৰ।সেই দুৱাৰৰ পছিম ফালে গড়ৰ কাখৰত ঘোঁৰাশাল এখন আছে। তাতে ৰজা উঠা তুৰুকী ঘোৰা ২টা, তাজী ঘোঁৰা ২, মেখেলি ৰাজৰ অনা টাঙ্গন ঘোৰা ২, এই ছটা ঘোঁৰা আছে। {{Gap}}দুৱাৰৰ পৰা চাৰি বেও মান অন্তৰত কাঠ-বাঁহৰ চৌচালি ঘৰ এটা আছে। তাৰ ভিটি ইটাৰ, ওখএ ১ হাত মান হব। তাৰ আগ- ফাল খলা, ইটাএ বান্ধিছে। ঘৰৰ পৰা এক বেও মান খলাত কৰি এক বেগত ওখ কৰি ইটাএ বান্ধি ঘৰতে লগাই এক হাত মান ওখ কৰি<noinclude></noinclude> azdk23ygqyojibrt1dfas2cem5m2yx7 104 87053 250444 239268 2026-05-20T08:40:57Z BabulB 104 250444 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ কোঁঠৰ নগৰৰ, দেশৰ লেখা।|২৯}}</noinclude>পাটৰ মঠৰি জটীয়া কৰি দিছে। ঘটি জুৰি কপাহী চন্দোৱাৰ এখন আছে। ঘৰটি জুৰি ঢাৰি পাৰিছে। তাৰ ওপৰত ৰঙা পাটী, তাৰ ওপৰত দলিচা, তাৰ ওপৰত চুজানি পাৰি ৰাজা বহে। তাও কাপৰৰ মাজত অলপ কৰি তুলা দি ফুল তুলি দিছে। তাৰে চাৰি ফালে বানাতৰ পাণ কাটি সোণৰ জালৰ দিছে। তাৰ ওপৰত সৰু গাঁৰু ৪টি, বৰ গাঁৰু ১টা। কোনো সময়ত ৰাজা তাতে বহে। ভালৈকে যাক মাতে সিহে যাব পায়। এক দিন আমাৰ কটকীক সেই ঠাইলৈকে নিছিলে। আৰু সেই ঘৰলৈকে ভিতৰৰ পৰা ৰাজা অহা ইটাৰ আলি এটি আছে। সেই ঘৰৰ ঐশান্য কোণে ইটাৰ দৌল এটি আছে। তাতে ৰাজাএ পূজা-সেৱা কৰে। {{gap}}সিংহাসনৰ ঘৰৰ পৰা দীৰ্ঘে ইটাৰ গড় আছে, পাচফালৰ গড়ত লাগিছে। এই গড়ৰ ভিতৰে ৰাজা থকা ইটাৰো খেৰ-বাহঁৰো ঘৰ আছে। ভিতৰ কোঁঠৰ গড়ৰ কোখৰত তাল, নাৰিকলৰ গছ আছে। কোঁঠৰ বাজে পূব ফালে সোণৰ ৰূপৰ সকলৰো ভণ্ডাৰ আছে, ৰাজাৰ মুখ্য পটেশ্বৰীৰ ভণ্ডাৰ আছে, আৰু খেৰ-বাহঁৰো ১০টা মান ঘৰ আছে। আতে আহিলাপাতিও আছে। {{Gap}}তাৰ পূব ফালে ১০০ বেও মানৰ অন্তৰত ইটাৰ কুঠুৰি দুটা আছে। তাতে খাৰ-বাখৰ থৈছে। কোঁঠৰ পূব ফালে উত্তৰ ফালে ঢপলীয়া পৰ্ব্বত আছে। তাতে ত্ৰিপুৰা মানুহৰ ঘৰ-বাৰী আছে। বাৰীত আম, কঠাল, বেল, নাৰিকল, তাল, তামোল, এবমাদি শস্য আছে। এই দুই ফালে হাবি পৰ্ব্বত, তাৰে মাজে মাজে ত্ৰিপুৰা মানুহ আছে। তাতে আদা, তৰবুজ, ধান, কপাহ, কচু, কোমোৰা, আলু, কনীধান আকে আৰ্জে। {{Gap}}কোঁঠৰ পছিম ফালে গড়ৰ কিছোমান অন্তৰতে গোমতী নদী বৈ গৈছে। দক্ষিণ ফালে ৰাজাৰ দ্বাৰমুখত হাট এখন আছে, তাকে ৰাজহাট বোলে। তাতে তাম, পিতল, হিঙ্গ, লঙ্গ, জাতিফল, কাপৰ,<noinclude></noinclude> gghwieh85d9pm2fej0txlf8hb30dha2 104 87054 250445 239291 2026-05-20T08:41:22Z BabulB 104 250445 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩০|ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী ।|}}</noinclude>কপাহ, লোণ, চিনি, বাতাচা, গাখীৰ, খিচ্ছা, ঘৃত, হালধিগুড়ি ইত্যাদি কৰি সকলো ওলায়। হাটৰে পৰা মধ্যে ৰাজপথ। দুয়ো ফালে বনীয়া, বেপাৰী, কিনা-বিকা কৰা এনে মানুহৰ হাটী জটীয়া ঘৰ আছে। ঘৰৰ আগে আগে দোকান আছে। পিচফালে বেল, নাৰিকল আছে। কোনো ঘৰৰ আগে আগে ইটাৰ ভিটি বান্ধি তুলসী ৰুইছে। দিনে দিনে সেৱা কৰে। বঙ্গপুৰৰ বৰদুৱাৰমুখৰ পৰা জেৰেঙ্গাৰ পুখুৰী মান এনে জটীয়া হাটী ঘৰ দুও ফালে আছে। আৰে মাজে মাজে বজাৰ আছে। এই বাটৰ মাজৰ পৰা অগ্নিকোণলৈ বাট এটা আছে, এখেৰ বৰচ'ৰাৰ পৰা ঔগুৰিহাট মান হব। এই বাটৰো দুও ফালে কিনা- বিকা কৰা মানুহৰ ঘৰ আছে, তাতে বজাৰো আছে। {{gap}}এই বাটৰ মূৰত কাঠ-বাঁহৰ ইটাৰ ভিটিএৰে চৌচালি ঘৰ দুটা আছে। সেই দুই ঘৰত ১৪ দেৱতাৰ মূৰ্ত্তি আছে। তাৰ পূজা বছেৰেকত এক জোৱাৰি হয়। ছোমতাৱা দেওধাই যেনে তেনে, সেএ পূজা কৰে। ম'হ, মেঠন, গাহৰি, কুকুৰা, হাঁহ, পাৰ, ছাগ, পহু, মাছ, কাছ, অমদ্য, এই সকলেৰে পূজা কৰে। পূজালৈ ৰাজাও যায়। {{gap}}এই বাটৰ মূৰতে গোমতী নদী ঘূৰি গৈছে। নদীৰ সিপাৰে হাবি পৰ্ব্বত, তাতে ত্ৰিপুৰা মানুহ আছে। আৰু মঘৰ দেশ মাৰি অনা মানুহকো পাতিছে। সিহঁতে ধান, কপাহ ইতাদি শস্য আৰ্জ্জে। বাটৰ পূব ফালে ঢপলীয়া পৰ্ব্বত, তাতে ত্ৰিপুৰা মানুহৰ ঘৰ-বাৰী আছে। বাৰীত আম, কঁঠাল ইত্যাদি শস্য আছে। সিদিকিলৈ পৰ্ববত, তাতে ত্ৰিপুৰা মানুহ আছে। ধান, কপাহ ইত্যাদি শস্য আৰ্জ্জে। পৰ্ব্বতৰ ওচৰৰ পৰা কোঁঠৰ গালৈকে ত্ৰিপুৰা মানুহৰ ঘৰ আছে, বৰা বৰুকৰো ঘৰ আছে। আৰে বাৰীত তাল, নাৰিকল ইত্যাদি শস্য আছে। কোঁঠৰ পছিম ফালে কোঁঠৰ ওচৰতে বৰঠাকুৰৰ ঘৰ আছে। আৰে পছিম ফালে ত্ৰিপুৰা মানুহৰ ঘৰ আছে। {{gap}}গোমতী নদীৰ সিপাৰে পূবা-পছিমাকৈ ৰাজপথ এটা আছে।<noinclude></noinclude> m24t086at2nvfqnvduz3rl1dol8bmwv 104 87055 250446 238426 2026-05-20T08:41:42Z BabulB 104 250446 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ কোঁঠৰ নগৰৰ, দেশৰ লেখা।|৩১}}</noinclude>সেই বাটতে নদীৰ ওচৰতে গঞ্জ এখন আছে। তাতে তাম, পিতল, কপাহ, কাপৰ, লোণ, তেল, ঘৃত, আনো দ্ৰব্য সকলো ওলাই। আক ঘৰ সাজি ধান, চাউল, মাহ, সৰিয়হ, ধোঞাপাত এইসকল থৈছে। তাতে বিকা-কিনা কৰে। তাতে বঙ্গালৰ মানুহে আহি তাও, বন- বাখৰ আনি বিকা-কিনা কৰে। এইৰূপে প্ৰতি দিনে পুৱাৰে পৰা ৰাতিৰ পৰ মৰালৈকে কিনা-বিকা কৰে। {{gap}}বাটৰ উত্তৰ ফালে নদীৰ কোলতে দুৰ্জ্জয়সিংহ যুৱৰাজৰ ঘৰ আছে। তাৰ ঘৰ মেৰাই ইটাৰ গড় আছে। গড়ৰ বাজে ইটাৰ চৌচাগি ঘৰ এটি আছে, তাতে বহি মেল কৰে। তাৰ ঘৰৰে পৰা পছিমে উত্তৰে বঙ্গালী মানুহৰ ঘৰ আছে। সেই বাটৰ দুও ফালে হাটী জটীয়াকৈ কিনা-বিকা কৰা মানুহৰ ঘৰ আছে, নগৰীয়া মানুহৰো ঘৰ আছি, দুডাৰ মান বেলিৰ বাটলৈ। ইহঁতৰ বাৰীত দুই-চাৰি গছকৈ, তাল, নাৰিকল, বেল, তামোল আছে। এই বাটতে হাট ৩ খন আছে। {{gap}}বাটৰ দক্ষিণ ফালে চম্পকৰায় যুৱৰাজৰ পুখুৰী এটা আছে, ৬ পুৰা মানৰ মাটি হব। তাৰে পছিম ফালে ইটাৰ দালান ঘৰ এটি আছে। পুখুৰীৰ পানীৰ মাজত ৮ চুকীয়া ইটাৰ ভিঁটিৰ ওপৰত কাঁহৰ পতা মৰা খুঁটা ৮টা আঠ চুকে লগাইছে। তাৰ ওপৰত তামৰ দৌল কৰিছে ৮ চুকীয়া কৰি। তাতে কালিদমন ভাৱনা কৰোঁতে ৰাজা ৰত্ন- মাণিক্য বহিছিলে৷ তালৈকে আমাৰ কটকীকো নিছিলে। পুখুৰীৰ ৪ পাৰ ইটাৰে বান্ধিছে। পাৰত ফুল, নাৰিকল, বেল, ডালিম এইসকল ৰুইছে। বাটৰ উত্তৰ ফালে আদপুৰা মান মাটি মেৰাই শিলাৰ গড় বান্ধিছে, ওখএ ৫ হাত মান হব। গড়ৰ ভিতৰৰ খলাকো শিলেৰে বান্ধিছে। গড়ৰ ভিতৰে পূব ফালে শিলাৰ দৌল আছে, ওখত্ৰ ২০ হাত মান। তাতে শিলাৰ চতুৰ্ভুজ বিষ্ণুৰ মূৰ্ত্তি আছে। সেই দৌলৰ উত্তৰে শিলাৰ দৌল আছে, ওখএ ১৮ হাত মান। তাতে বৃষভ বাহন শিৱৰ মূৰ্ত্তি আছে। আৰু তাতে শিলাৰ কুঁজিঘৰ এটি<noinclude></noinclude> h0hnvxi5zb4611a259mx4vy3s1v8zwq 104 87084 250447 238559 2026-05-20T08:42:03Z BabulB 104 250447 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh|৩২|ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী ।|}}</noinclude>আছে। তাতে শিলাৰ দুৰ্গাৰ দশভুজা মূৰ্ত্তি আছে। এই ৩ ঠাই ব্ৰাহ্মণে প্ৰতি দিনে পূজা কৰি ৰাজাক নিৰ্ম্মাল্য দিএ। পূজাৰি ব্ৰাহ্মণ থকা শিলাৰ ঘৰ এটি আছে। পালৰ ইছাএ ব্ৰাহ্মণে তাতে থাকি সেৱা পূজা কৰে। {{gap}}আৰে উত্তৰ ফালে গোমতী নদী ঘূৰি গৈছে। সেই নদীৰ সিপাৰৰ পৰা হাবি পৰ্ব্বত। তাতে ত্ৰিপুৰা মানুহ আছে, ধান, কপাহ আৰ্জ্জে। বাটৰ দক্ষিণ ফালে অমৰসাগৰ নাম এক দীৰ্ঘী আছে, দীৰ্ঘে আমাৰ ৰঙ্গপুৰৰ পুখুৰীৰ মান, পথালিএ আৰে আদখনিতকৈ কিছু বঢ়া। আৰে পূব পাৰে ৰাজবংশী দুই ঠাকুৰৰ ইটাৰো কাঠ-বাঁহৰো ঘৰ আছে। এই দুইৰ লগত নিসান, নাগড়াও চলে, ঘৰতো ডাঁৰ-পৰ মাৰে। দীৰ্ঘীৰ চাৰিও পাৰে নগৰীয়া মানুহ, তাঁতী, সোণাৰি, কমাৰ, কুমাৰ, চমাৰ, কুন্দাৰ, ধোবা, বাঢ়ৈ এইসকলৰ ঘৰ আছে। আৰে পছিম ফালে কিছোমান অন্তৰত আৰু এট৷ দীৰ্ঘী আছে, তাৰ নাম বিজয়সাগৰ। বিজয়মাণিক ৰাজাএ খনালে। দীঘলে তেলীয়াডোঙ্গাৰ পুখুৰীৰ মান, পথালিএ তাৰে আদখনিত কৰি কিছো বঢ়া। ইয়াৰো চাৰি পাৰে নগৰীয়া মানুহৰ ঘৰ আছে। এই দুই পুখুৰীৰ মাজত ব্ৰাহ্মণ, কায়স্থ, দৈৱজ্ঞ, বৈদ্য, মালী এইসকলৰ ঘৰ আছে। এই দীৰ্ঘীৰ উত্তৰ পাৰে চম্পাই যুৱৰাজে বন্ধোৱা ইটাৰ দৌল এটা আছে। আৰে পছিমে ৰামমাণিক্য ৰাজাএ খনোৱা এটা দীৰ্ঘী আছে, তাৰ নাম ৰামসাগৰ। বিজয়সাগৰতকৈ কিছো সৰু। {{Gap}}আৰে দখিণ পাৰে ইটাৰ দৌল এটা আছে। আতে সদাশিৱৰ লিঙ্গ আছে। ব্ৰাহ্মণে পূজা কৰে। আৰে পাৰত ৰাজাৰ পোৰোহিত, সভাপণ্ডিত আনো ব্ৰাহ্মণৰ ঘৰ আছে। আৰে দখিণে পছিমে দুয়ো ফালে এক প্ৰহৰ মানৰ বাটলৈ এইখনি গাওঁ চহৰ। আৰে লোকজনে খেতি-কৃষি কৰে। বাৰা খেৰীও আছে,গৰু-মহো আছে। আৰে পৰা দখিণ ফাললৈ হাবি পৰ্ব্বত।<noinclude></noinclude> 6upaclv3lfjnp3p1ybjpg7x127sfw1l 104 87085 250448 238867 2026-05-20T08:42:22Z BabulB 104 250448 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="নৰুনা বৰুৱা" />{{rh||ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ কোঁঠৰ নগৰৰ, দেশৰ লেখা।|৩৩}}</noinclude>পছিম ফালে গ্ৰামৰ পৰা ছয় দণ্ড মানৰ বাট ঢপলীয়া পৰ্ব্বত হাবি। তাৰে মূৰত পৰ্ব্বতৰ ওপৰতে উত্তৰা-দখিণাকৈ মাটিৰ গড় এটা বান্ধিছে, ওখএ ৯ হাত মান হব। সেই গড় দীৰ্ঘে কিমানলৈ আছে কব নোৱাৰি! গোমতী নদী সেই গড়ৰ মাজেদি গৈ বঙ্গালৰ পানীত পৰিছে। সেই গড়কে চণ্ডীগড় বোলে। চণ্ডীগড় বুলিবৰ কাৰণ পূৰ্ব্বে অমৰমাণিক্য ৰাজাএ আপোনাৰ সীমাৰ পৰা বঙ্গালৰ সোনা গাওঁ পৰ্যান্তে দুই দিনৰ পথ মাৰিলে। দুই বছৰ তাৰে খাজানাও লৈছিলে। পাচে বঙ্গালে সহিতে যুদ্ধ হ'ল। সিদিকিৰ পৰা বঙ্গালে হোঁহোঁকাই আনিলে। এই পৰ্বতত আহি ঘোৰ যুদ্ধ হ'ল। পাচে ৰাজা এই পৰ্ব্বততে চণ্ডী ঠাকুৰাণীক পূজা কৰিলে।পাচে অনেক বঙ্গালক মাৰি ঠাকুৰাণীৰ প্ৰসাদে ৰাজাৰ জয় হ'ল। পাচে ৰজা সেই পৰ্ববততে গড় কৰি চণ্ডীগড় নাম থলে। এই কাৰণে চণ্ডীগড় বোলে। এই গড়তে চকীয়াল মানুহ থাকে। ৰাজাৰ ছাব ৰিজু হলেহে অহা-যোৱা মানুহক এৰি দিয়ে। {{gap}}এই গড়ৰ বাজে ৬ দণ্ড মানৰ পথ হাবিএ আছে। তাৰে পৰা বঙ্গালৰ সীমালৈকে দুদিনৰ বাট, গাওঁ চহৰ। তাতে আছে,— মেহেৰকূল পৰঙ্গনা ১ খান, খণ্ডল পৰঙ্গনা ১ খন, মণ্ডল পৰঙ্গনা ১, বাছাই পৰঙ্গনা ১, লোহাগড় পৰঙ্গনা ১, তিচিনা পৰঙ্গনা ১, তিলি পৰঙ্গনা ১, লোণনগৰ পৰঙ্গনা ১, লাঙ্গলীয়া পৰঙ্গনা ১, মিৰ্জাপুৰ পৰঙ্গনা ১, ভূছনা পৰঙ্গনা ১, বিছগাওঁ পৰঙ্গনা ১, কৈলাশৰ পৰঙ্গনা ১, ধৰ্ম্মনগৰ পৰঙ্গনা ১। এই পৰঙ্গনাসকলত ধান, মাহ, সৰিয়হ ইত্যাদি শস্য আছে। আৰু তাতে কপাহী চিকণ তাও, পটুকা, পাগ এনেবিধ কাপৰ জন্মে। {{Gap}}এই ধৰ্ম্মনগৰৰ পছিম ফালৰ পৰা এক প্ৰহৰ মানৰ বাট হাবি। আৰে পৰা সিদিকিলৈ বঙ্গাল আছে। ধৰ্ম্মনগৰৰ উত্তৰে এক দিন মানৰ বাট হাবি। সেই খনিতে দলেশ্বৰগাঙ্গ বুলি এখনি নৈ আছে।<noinclude></noinclude> fgwsrpkf74gm2vt0ks83zpugjzy6pki 104 87127 250451 250384 2026-05-20T08:47:45Z BabulB 104 250451 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|'''সুচীপত্র।'''}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | width="25%" | | width="55%" | | width="15%" | |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/Introduction|Introduction]] || ...{{gap|6em}}...{{gap|6em}}... || vii |} {{X-larger|{{center|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী।'''}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | width="20%" | | width="65%" | | width="15%" | |- | || || পৃষ্ঠা |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১ম আধ্যা।|১ম আধ্যা।]] || মোগলৰ বিৰুদ্ধে স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰণোদ্দম। || ১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২য় আধ্যা।|২য় আধ্যা।]] || অসম-ত্ৰিপুৰাৰ প্রীতি-সংস্থাপক আনন্দিৰাম মেধি ৷ || ৩ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩য় আধ্যা।|৩য় আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ আগত অসমৰ কটকী ৷ || ৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৪ৰ্থ আধ্যা।|৪ৰ্থ আধ্যা।]]|| অসমত ত্ৰিপুৰাৰ কটকী । || ৭ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৫ম আধ্যা।|৫ম আধ্যা।]] || স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ সভাত ত্ৰিপুৰা কটকী । || ৯ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৬ষ্ঠ আধ্যা।|৬ষ্ঠ আধ্যা।]] ||ত্ৰিপুৰা ৰজালৈ ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰহস্য-পত্ৰ । || ১৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৭ম আধ্যা।|৭ম আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা কটকী বিদায় ৷ || ১৬ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৮ম আধ্যা।|৮ম আধ্যা।]] ||ত্ৰিপুৰা কটকীৰ ৰংপুৰত দুর্গোৎসৱ দৰ্শন । || ১৯ |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৯ম আধ্যা।|৯ম আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰালৈ যোৱা পথৰ বিৱৰণ । || ২১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১০ম আধ্যা।|১০ম আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰাত পুনৰ অসমৰ কটকী । || ২৪ |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১১শ আধ্যা।|১১শ আধ্যা। ]] ||ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ কোঁঠৰ, নগৰৰ, দেশৰ লেখা । || ২৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১২শ আধ্যা।|১২শ আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ পূৰ্ব্বপুৰুষৰ কথা || ৩৪ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৩শ আধ্যা।|১৩শ আধ্যা। ]]|| ত্ৰিপুৰা সিংহাসনত ৰত্নমাণিক্য ৰজা । || ৩৭ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৪শআধ্যা।|১৪শআধ্যা।]] ||যুৱৰাজ চম্পকৰায়ৰ হত্যা । || ৩৮ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৫শ আধ্যা।|১৫শ আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ দৈনিক কৰ্ম্ম । || ৪১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৬শ আধ্যা।|১৬শ আধ্যা।]] || ৰত্নমাণিক্যৰ বিৰুদ্ধে ঘনশ্যাম বৰঠাকুৰৰ ষড়যন্ত্র । || ৪২ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৭শ আধ্যা।|১৭শ আধ্যা।]] || ঘনশ্যাম আৰু মুৰাদবেগৰ সত্য-শপত । || ৪৪ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৮শ আধ্যা।|১৮শ আধ্যা।]]|| ঘনশ্যাম বৰঠাকুৰৰ হাতী ধৰিবলৈ যাত্ৰা ৷ || ৪৮ |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৯শ আধ্যা।|১৯শ আধ্যা।]] ||ত্ৰিপুৰাত অসমীয়া কটকী ৷ || ৪৯ |}<noinclude></noinclude> j9jpza1q2ppouvgpaku03tgx5bohbbs 250452 250451 2026-05-20T08:49:18Z BabulB 104 250452 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{{center|{{xx-larger|'''সুচীপত্র।'''}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | width="25%" | | width="55%" | | width="15%" | |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/Introduction|Introduction]] || ...{{gap|6em}}...{{gap|6em}}... || vii |} {{X-larger|{{center|'''ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী।'''}}}} {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | width="20%" | | width="65%" | | width="15%" | |- | || || পৃষ্ঠা |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১ম আধ্যা।|১ম আধ্যা।]] || মোগলৰ বিৰুদ্ধে স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰণোদ্দম। || ১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২য় আধ্যা।|২য় আধ্যা।]] || অসম-ত্ৰিপুৰাৰ প্রীতি-সংস্থাপক আনন্দিৰাম মেধি। || ৩ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩য় আধ্যা।|৩য় আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ আগত অসমৰ কটকী। || ৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৪ৰ্থ আধ্যা।|৪ৰ্থ আধ্যা।]]|| অসমত ত্ৰিপুৰাৰ কটকী। || ৭ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৫ম আধ্যা।|৫ম আধ্যা।]] || স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ সভাত ত্ৰিপুৰা কটকী। || ৯ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৬ষ্ঠ আধ্যা।|৬ষ্ঠ আধ্যা।]] ||ত্ৰিপুৰা ৰজালৈ ৰুদ্ৰসিংহৰ ৰহস্য-পত্ৰ। || ১৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৭ম আধ্যা।|৭ম আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা কটকী বিদায়। || ১৬ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৮ম আধ্যা।|৮ম আধ্যা।]] ||ত্ৰিপুৰা কটকীৰ ৰংপুৰত দুর্গোৎসৱ দৰ্শন। || ১৯ |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৯ম আধ্যা।|৯ম আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰালৈ যোৱা পথৰ বিৱৰণ। || ২১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১০ম আধ্যা।|১০ম আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰাত পুনৰ অসমৰ কটকী। || ২৪ |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১১শ আধ্যা।|১১শ আধ্যা। ]] ||ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ কোঁঠৰ, নগৰৰ, দেশৰ লেখা। || ২৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১২শ আধ্যা।|১২শ আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ পূৰ্ব্বপুৰুষৰ কথা। || ৩৪ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৩শ আধ্যা।|১৩শ আধ্যা। ]]|| ত্ৰিপুৰা সিংহাসনত ৰত্নমাণিক্য ৰজা। || ৩৭ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৪শআধ্যা।|১৪শআধ্যা।]] ||যুৱৰাজ চম্পকৰায়ৰ হত্যা। || ৩৮ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৫শ আধ্যা।|১৫শ আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ দৈনিক কৰ্ম্ম। || ৪১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৬শ আধ্যা।|১৬শ আধ্যা।]] || ৰত্নমাণিক্যৰ বিৰুদ্ধে ঘনশ্যাম বৰঠাকুৰৰ ষড়যন্ত্র। || ৪২ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৭শ আধ্যা।|১৭শ আধ্যা।]] || ঘনশ্যাম আৰু মুৰাদবেগৰ সত্য-শপত। || ৪৪ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৮শ আধ্যা।|১৮শ আধ্যা।]]|| ঘনশ্যাম বৰঠাকুৰৰ হাতী ধৰিবলৈ যাত্ৰা। || ৪৮ |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১৯শ আধ্যা।|১৯শ আধ্যা।]] ||ত্ৰিপুৰাত অসমীয়া কটকী। || ৪৯ |}<noinclude></noinclude> 3nwmn6b3xh37oiv06ugxfqo0w8uxzxd 104 87128 250453 242222 2026-05-20T08:51:51Z BabulB 104 250453 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Babulbaishya" /></noinclude>{| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="100%" |- | width="20%" | | width="65%" | | width="15%" | |- | || || পৃষ্ঠা |- |[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২০শ আধ্যা। |২০শ আধ্যা। ]] || ত্ৰিপুৰা ৰজাৰ দৰবাৰ। || ৫০ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২১শ আধ্যা।|২১শ আধ্যা।]] || ত্ৰিপুৰা দৰবাৰত অসমীয়া কটকী। || ৫৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২২শ আধ্যা।|২২শ আধ্যা।]] || অসম-মোগলৰ যুদ্ধৰ বৰ্ণনা। || ৫৭ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২৩শ আধ্যা।|২৩শ আধ্যা।]]|| ত্ৰিপুৰাত মদন পূজাৰ আড়ম্বৰ। || ৫৯ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২৪শ আধ্যা।|২৪শ আধ্যা। ]]|| মোটখেলাৰ কৌতুক। || ৬১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২৫শ আধ্যা।|২৫শ আধ্যা।]] || ৰজাৰ বিৰুদ্ধে ঘনশ্যামৰ সৈন্যসংগ্ৰহ। || ৬৩ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২৬শ আধ্যা।|২৬শ আধ্যা।]] || ঘনশ্যাম, মুৰাগে আৰু মামুদছপিৰ মন্ত্ৰণা। || ৬৪ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২৭শ আধ্যা।|২৭শ আধ্যা।]] || ৰাজধানীৰ সমীপত সসৈন্যে ঘনশ্যাম বৰঠাকুৰ। || ৬৯ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২৮শ আধ্যা।|২৮শ আধ্যা।]] || যুৱৰাজ আৰু কোটোৱাল মুছিবৰ সজ পৰামৰ্শ। || ৭১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/২৯শ আধ্যা।|২৯শ আধ্যা।]] || “যুৱৰাজে কোটোৱাল মুছিবে ঘনশ্যামৰ তলৈ গল।" ||৭২ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩০শ আধ্যা।|৩০শ আধ্যা।]] || ঘনশ্যামৰ হাতত কোটোৱাল মুছিব বন্দী। || ৭৩ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩১শ আধ্যা।|৩১শ আধ্যা।]] ||মহাৰাজ ৰত্নমাণিক্যৰ সৰলতা আৰু ভাতৃত বিশ্বাস। || ৭৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩২শ আধ্যা।|৩২শ আধ্যা। ]]|| ঘনশ্যাম ঠাকুৰৰ সিংহাসন অধিকাৰ। || ৭৬ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩৩শ আধ্যা।|৩৩শ আধ্যা। ]]|| ত্ৰিপুৰাৰ সিংহাসনত ঘনশ্যাম বা মহেন্দ্রমাণিক্য ৰজা। || ৭৮ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩৪শ আধ্যা।|৩৪শ আধ্যা। ]]|| সহমৃতা ৰাজভইনী। || ৮০ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩৫শ আধ্যা।|৩৫শ আধ্যা।]] || ভগা ৰজা ৰত্নমাণিক্য বধ। || ৮১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩৬শ আধ্যা।|৩৬শ আধ্যা।]]|| ৰত্নমাণিক্যৰ শৱসৎকাৰ। || ৮৭ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩৭শ আধ্যা।|৩৭শ আধ্যা।]] || মহেন্দ্ৰমাণিক্যৰ ভাতৃহত্যাৰ প্ৰায়শ্চিত্ত। ||৯০ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩৮শ আধ্যা।|৩৮শ আধ্যা।]] ||ৰংপুৰত মহেন্দ্ৰমাণিক্যৰ কটকী। ||৯১ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৩৯শ আধ্যা।|৩৯শ আধ্যা।]] || মহেন্দ্ৰমাণিক্যলৈ স্বৰ্গদেৱ ৰুদ্ৰসিংহৰ উকীল-পত্র। ||৯৫ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৪০শ আধ্যা।|৪০শ আধ্যা।]] ||ধৰ্ম্মমাণিক্য ৰজাই স্বৰ্গদেৱলৈ দিয়া পত্র-সন্দেশ। ||৯৭ |- | [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/অথ নির্ঘণ্টনং|অথ নির্ঘণ্টনং]] || ...{{gap|6em}}...{{gap|6em}}... ||১০১ |}<noinclude></noinclude> kdpmyf5ioai745lo0vm0ou7ijrsmh9a 102 88730 250456 241995 2026-05-20T11:43:38Z JyotiPN 1603 250456 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = |middlename = |lastname = |fast_initial = ৰ |birthyear = 1700 |deathyear = 1800 |description = '''ৰত্ন কন্দলী শৰ্মা কটকী''' (১৭-১৮ শতিকা) স্বৰ্গদেউ [[W:ৰুদ্ৰসিংহ|ৰুদ্ৰসিংহ]]ৰ কটকী আছিল। ১৭১০ চনৰপৰা ১৫ চনলৈ মুঠতে তিনিবাৰ [[W:অৰ্জুন দাস বৈৰাগী|অৰ্জুন দাস বৈৰাগী]]ৰ লগত ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যলৈ স্বৰ্গদেউৰ সন্দেশ লৈ গৈছিল। মোগল আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ স্বৰ্গদেৱে ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ সহায় বিচাৰি বাৰ্তা পঠিয়াইছিল। ১৭২৪ চনত অৰ্জুন দাসৰ সৈতে যুটীয়াকৈ 'ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী' ৰচনা কৰে। |image = |wikipedia_link = ৰত্ন কন্দলী শৰ্মা কটকী |wikiquote_link = |commons_link = }} ;ৰচনা-ৰাজি *[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] 7vtwsryon0eagzrk2cjh697zr01s89i 250457 250456 2026-05-20T11:44:23Z JyotiPN 1603 250457 wikitext text/x-wiki {{author |firstname = ৰত্ন |middlename = কন্দলী |lastname = শৰ্ম্মা |fast_initial = ৰ |birthyear = 1700 |deathyear = 1800 |description = '''ৰত্ন কন্দলী শৰ্মা কটকী''' (১৭-১৮ শতিকা) স্বৰ্গদেউ [[W:ৰুদ্ৰসিংহ|ৰুদ্ৰসিংহ]]ৰ কটকী আছিল। ১৭১০ চনৰপৰা ১৫ চনলৈ মুঠতে তিনিবাৰ [[W:অৰ্জুন দাস বৈৰাগী|অৰ্জুন দাস বৈৰাগী]]ৰ লগত ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যলৈ স্বৰ্গদেউৰ সন্দেশ লৈ গৈছিল। মোগল আক্ৰমণৰ বিৰুদ্ধে থিয় দিবলৈ স্বৰ্গদেৱে ত্ৰিপুৰা ৰাজ্যৰ সহায় বিচাৰি বাৰ্তা পঠিয়াইছিল। ১৭২৪ চনত অৰ্জুন দাসৰ সৈতে যুটীয়াকৈ 'ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী' ৰচনা কৰে। |image = |wikipedia_link = ৰত্ন কন্দলী শৰ্মা কটকী |wikiquote_link = |commons_link = }} ;ৰচনা-ৰাজি *[[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী]] {{PD-India}} [[শ্ৰেণী:লেখক]] 5akt4xiijbdbdh8sidfx4hx1w0ajb36 0 91706 250424 2026-05-20T08:07:23Z BabulB 104 "{{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/অষ্টাদশ অধ্যায়|অষ্টাদশ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/পৰিশিষ্ট|পৰিশিষ্ট]] | notes..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250424 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/অষ্টাদশ অধ্যায়|অষ্টাদশ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/পৰিশিষ্ট|পৰিশিষ্ট]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=210 to=214/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} [[শ্ৰেণী:গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 4918zv8r010d76nfpagf24v6jk2wdb2 0 91707 250425 2026-05-20T08:08:47Z BabulB 104 "{{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/ঊনবিংশ অধ্যায়|ঊনবিংশ অধ্যায়]] | next = | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=215 to=217..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250425 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/ঊনবিংশ অধ্যায়|ঊনবিংশ অধ্যায়]] | next = | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=215 to=217/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} [[শ্ৰেণী:গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] f4mdqxu0rp696s3rfr1fibxjlnzrh34 0 91708 250432 2026-05-20T08:25:37Z BabulB 104 "{{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৮ম আধ্যা।|৮ম আধ্যা।]] | next = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১০ম আধ্যা।|১১ম..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250432 wikitext text/x-wiki {{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৮ম আধ্যা।|৮ম আধ্যা।]] | next = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১০ম আধ্যা।|১১ম আধ্যা।]] | notes = | categories = }} <pages index="ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf" from=47 to=49 /> e695oxn2a22vutnquthlnikw6ls7ckl 250437 250432 2026-05-20T08:30:15Z BabulB 104 250437 wikitext text/x-wiki {{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৮ম আধ্যা।|৮ম আধ্যা।]] | next = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১০ম আধ্যা।|১০ম আধ্যা।]] | notes = | categories = }} <pages index="ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf" from=47 to=49 /> 4i2j8zp7rvdgc53pwxh80zr1y1zggar 0 91709 250438 2026-05-20T08:30:48Z BabulB 104 "{{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৯ম আধ্যা।|৯ম আধ্যা।]] | next = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১১শ আধ্যা।|১১শ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250438 wikitext text/x-wiki {{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৯ম আধ্যা।|৯ম আধ্যা।]] | next = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১১শ আধ্যা।|১১শ আধ্যা।]] | notes = | categories = }} <pages index="ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf" from=47 to=49 /> cridp4jzqr6qtbmhsc328i7co7s0ghb 250440 250438 2026-05-20T08:39:12Z BabulB 104 250440 wikitext text/x-wiki {{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/৯ম আধ্যা।|৯ম আধ্যা।]] | next = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১১শ আধ্যা।|১১শ আধ্যা।]] | notes = | categories = }} <pages index="ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf" from=50 to=51 tosection="A" /> pw590q8hn09be46fovdc3w02tl2n5bz 0 91710 250450 2026-05-20T08:45:34Z BabulB 104 "{{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১০ম আধ্যা।|১০ম আধ্যা।]] | next = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১২শ আধ্যা।|১২..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250450 wikitext text/x-wiki {{header | title = ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী | author = ৰত্ন কন্দলী শৰ্ম্মা | year = ১৯৩৭ | translator = | section = | previous = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১০ম আধ্যা।|১০ম আধ্যা।]] | next = [[ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী/১২শ আধ্যা।|১২শ আধ্যা।]] | notes = | categories = }} <pages index="ত্ৰিপুৰা বুৰঞ্জী.pdf" from=51 to=60 fromsection="B" tosection="A" /> kras7y43dvwy2p3p2f4f1h21e97mvmw 3 91711 250455 2026-05-20T10:37:58Z Neriah 2444 পৃষ্ঠা [[সদস্য বাৰ্তা:Peterxy12]]ৰ পৰা [[সদস্য বাৰ্তা:Peterxy]]লৈ Neriahয়ে স্থানান্তৰ কৰিলে: Automatically moved page while renaming the user "[[Special:CentralAuth/Peterxy12|Peterxy12]]" to "[[Special:CentralAuth/Peterxy|Peterxy]]" 250455 wikitext text/x-wiki #REDIRECT [[সদস্য বাৰ্তা:Peterxy]] o8cwtyhj5xhqmri7hxotmg0a4i31b0y