ৱিকিউৎস aswikisource https://as.wikisource.org/wiki/%E0%A6%AC%E0%A7%87%E0%A6%9F%E0%A7%81%E0%A6%AA%E0%A6%BE%E0%A6%A4 MediaWiki 1.47.0-wmf.3 first-letter মাধ্যম বিশেষ বাৰ্তা সদস্য সদস্য বাৰ্তা ৱিকিউৎস ৱিকিউৎস বাৰ্তা চিত্ৰ চিত্ৰ বাৰ্তা মিডিয়াৱিকি মিডিয়াৱিকি আলোচনা সাঁচ সাঁচ বাৰ্তা সহায় সহায় বাৰ্তা শ্ৰেণী শ্ৰেণী বাৰ্তা লেখক লেখক আলোচনা পৃষ্ঠা পৃষ্ঠা আলোচনা সূচী সূচী আলোচনা প্ৰকাশক প্ৰকাশক আলোচনা TimedText TimedText talk Module Module talk Event Event talk সাঁচ:PD-old-70-1923 10 550 250755 2328 2026-05-23T08:47:34Z BabulB 104 250755 wikitext text/x-wiki {{License| |text={{#switch:{{NAMESPACE}}|Author=''Some'' or all works by this author are|This work is}} in the '''[[w:public domain|public domain]]''' in the '''United States''' because {{#switch:{{NAMESPACE}}|Author=they were|it was}} published before January 1, 1923. ---- The author died in {{{1}}}, so {{#switch:{{NAMESPACE}}|Author=works by this author are|this work is}} also in the '''public domain''' in countries and areas where the [[w:List of countries' copyright length|copyright term]] is the author's '''life plus 70 years or less'''. {{#switch:{{NAMESPACE}}|Author=Works by this author|This work}} may also be in the '''public domain''' in countries and areas with longer native copyright terms that apply the '''[[w:rule of the shorter term|rule of the shorter term]]''' to foreign works. |image=PD-icon.svg |}} <includeonly>{{{category|{{#switch:{{NAMESPACE}}|Author=[[Category:Author-PD-old-70-1923]]|[[Category:PD-old-70-1923]]}}}}}</includeonly><noinclude> {{noinclude |text=This template adds pages to [[:Category:PD-old-70-1923]] or [[:Category:Author-PD-old-70-1923]]. }} '''Please use <nowiki>{{Pd/1923|year of author's death}}</nowiki> to automatically update the template, but do not use this template directly.''' {{Template:PD-old/ADY}} [[শ্ৰেণী:অনুজ্ঞাপত্ৰ সাঁচ]] [[en:Template:PD-old-70-1923]] </noinclude> ih7s8b45m6h1hmkg7ciwx587gjk8mxm সূচী:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf 106 16374 250709 219678 2026-05-22T15:32:09Z JyotiPN 1603 250709 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ |Language=as |Volume= |Edition=নতুন সংস্কৰণ |Author=ৰজনীকান্ত বৰদলৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সাহিত্য প্ৰকাশ |Address= |Year=1926 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 2="ছবি" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উছৰ্গা" 6="উপহাৰ" 7="1" 92="-" 11="-" 12="5" 19="-" 20="12" /> |Volumes= |Remarks= |Notes=এই কিতাপখনৰ মূল নাম- তাম্ৰেশ্বৰীৰ বিৱৰণ। সাহিত্য প্ৰকাশে যেতিয়া কিতাপখনৰ নতুন সংস্কৰণ ছপা কৰে, নামটো সলাই তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ দিয়ে। |Width= |Css= |Header= |Footer= }} svd6z29lbmba6r3es6ybk5qtwolxzm0 250710 250709 2026-05-22T15:32:54Z JyotiPN 1603 250710 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ |Language=as |Volume= |Edition=নতুন সংস্কৰণ |Author=ৰজনীকান্ত বৰদলৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সাহিত্য প্ৰকাশ |Address= |Year=1986 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 2="ছবি" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উছৰ্গা" 6="উপহাৰ" 7="1" 92="-" 11="-" 12="5" 19="-" 20="12" /> |Volumes= |Remarks= |Notes=এই কিতাপখনৰ মূল নাম- তাম্ৰেশ্বৰীৰ বিৱৰণ। সাহিত্য প্ৰকাশে যেতিয়া কিতাপখনৰ নতুন সংস্কৰণ ছপা কৰে, নামটো সলাই তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ দিয়ে। |Width= |Css= |Header= |Footer= }} cz4dj05m1c5gpjoredobziyauchxx4k 250711 250710 2026-05-22T15:33:32Z JyotiPN 1603 250711 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ |Language=as |Volume= |Edition=নতুন সংস্কৰণ |Author=ৰজনীকান্ত বৰদলৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সাহিত্য প্ৰকাশ |Address= |Year=1985 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 2="ছবি" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উছৰ্গা" 6="উপহাৰ" 7="1" 92="-" 11="-" 12="5" 19="-" 20="12" /> |Volumes= |Remarks= |Notes=এই কিতাপখনৰ মূল নাম- তাম্ৰেশ্বৰীৰ বিৱৰণ। সাহিত্য প্ৰকাশে যেতিয়া কিতাপখনৰ নতুন সংস্কৰণ ছপা কৰে, নামটো সলাই তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ দিয়ে। |Width= |Css= |Header= |Footer= }} cneeqvrfolfp8osz843l49ld3q4qvzk 250712 250711 2026-05-22T15:34:03Z JyotiPN 1603 250712 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ |Language=as |Volume= |Edition=নতুন সংস্কৰণ |Author=ৰজনীকান্ত বৰদলৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সাহিত্য প্ৰকাশ |Address= |Year=1986 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 2="ছবি" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উছৰ্গা" 6="উপহাৰ" 7="1" 92="-" 11="-" 12="5" 19="-" 20="12" /> |Volumes= |Remarks= |Notes=এই কিতাপখনৰ মূল নাম- তাম্ৰেশ্বৰীৰ বিৱৰণ। সাহিত্য প্ৰকাশে যেতিয়া কিতাপখনৰ নতুন সংস্কৰণ ছপা কৰে, নামটো সলাই তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ দিয়ে। |Width= |Css= |Header= |Footer= }} cz4dj05m1c5gpjoredobziyauchxx4k 250713 250712 2026-05-22T15:35:34Z JyotiPN 1603 250713 proofread-index text/x-wiki {{:MediaWiki:Proofreadpage_index_template |Type=book |Title=তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ |Language=as |Volume= |Edition=নতুন সংস্কৰণ |Author=ৰজনীকান্ত বৰদলৈ |Co-author1= |Co-author2= |Co-author3= |Translator= |Co-translator1= |Co-translator2= |Editor= |Co-editor1= |Co-editor2= |Illustrator= |Publisher=সাহিত্য প্ৰকাশ |Address= |Year=1987 |Key= |ISBN= |DLI= |IA= |NLI= |Source=pdf |Image=1 |Progress=T |Pages=<pagelist 1="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 2="ছবি" 3="প্ৰথম পৃষ্ঠা" 4="প্ৰকাশন" 5="উছৰ্গা" 6="উপহাৰ" 7="1" 92="-" 11="-" 12="5" 19="-" 20="12" /> |Volumes= |Remarks= |Notes=এই কিতাপখনৰ মূল নাম- তাম্ৰেশ্বৰীৰ বিৱৰণ। সাহিত্য প্ৰকাশে যেতিয়া কিতাপখনৰ নতুন সংস্কৰণ ছপা কৰে, নামটো সলাই তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ দিয়ে। |Width= |Css= |Header= |Footer= }} bdbni74iwypizrggr92fvnegud9i8tr পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/১ 104 18766 250697 44954 2026-05-22T15:12:44Z JyotiPN 1603 250697 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" /></noinclude>{{Dhr|4em}} {{center|{{Xxx-larger|'''তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ'''}}}} {{Dhr|6em}}<noinclude></noinclude> kqxiofr0fpigyqffm1w46fbqyryk9xk পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/১২ 104 18777 250704 112438 2026-05-22T15:22:05Z JyotiPN 1603 250704 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|৫}}</noinclude>পৰশুৰাম কুণ্ডলৈ যাব নোৱাৰিবা। বাট-পথ দুৰ্গম হৈছে আৰু যাওঁতে যাওঁতে বৰষুণ পৰিলেই নৈ জান জুৰি আটাইবিলাক ভৰি পৰিব। সেইবিলাকত নাও-ডুঙ্গিও নাই। বাটৰ মানুহ, ৰাটতে ৰবা ইকুলো নহবা, সিকুলো নাপাবা। খাব নাপাই মৰিবা। {{gap}}বৈষ্ণবী — “তেন্তে এতিয়া আমাৰ উপায় কি হব দেউতা ঈশ্বৰ?” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “তোমালোকে পূজাৰ পিছলৈকে ইয়াত থাকিব লাগিব, পিছত আঘোণ মাহ পৰিলেহে যাব পাৰিবা। মোৰ হাউলিৰ বাহিৰে পূবত এটা বিষ্ণু মন্দিৰ আছে, তাৰ লগতে ভোগ ঘৰ, আলহী থকা ঘৰ আছে। তোমালোকে তাতে থাকাগৈ। মই সিধা ভূজা দি থাকিম। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “ভাল দেউতা ঈশ্বৰ। পিছত আমি সময়ে সময়ে, গাঁৱে-ভূয়ে নাম-গুণ গাই শুনাই ভিক্ষা কৰিবগৈ পাৰিমনে?” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “পাৰিবা। কিন্তু তোমালোকে আমাৰ ৰজা- ঘৰৰ বিষয়ে কাকো একো নকবা। কি পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ, কি চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱ কাৰো কথা নুলিয়াবা আৰু কোনো এজনকো নশলাগিবা। এইদৰে চলিলে তোমালোক ভালে থাকিব পাৰিবা কিন্তু ৰাজনীতি চৰ্চ্চা কৰিলে বিপদত পৰিব পাৰা, এই কাৰণে সাৱধান কৰিলো। {{gap}}বৈষ্ণবী — “ভাল দেউতা ঈশ্বৰ। আমি সেইদৰেই চলিম।”{{nop}} {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — বৈষ্ণবি! মাতে-কথাই তোমাক দেখোন অসমীয়া মানুহ যেন লাগে। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “দেউতা ঈশ্বৰ। মই আদিতে অসমৰে জীয়াৰী। মোৰ ঘৰ মাজুলিত আছিল। মই জাতিত কলিতা মানুহ। ” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “তেন্তেনো তুমি অসমীয়া জীয়াৰী হৈ বৈষ্ণবী কেনেকৈ হলা?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “সেইবিলাক ভালেমান কথা দেউতা ঈশ্বৰ, আমি এই ঠাই এৰাৰ আগতে দেউতা ঈশ্বৰক সকলো কথা কম। পিছত এতিয়া আমাৰ ভাগৰ লাগিছে। এতিয়া আলহী থকা ঘৰলৈ যাব খোজো। ” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “বাৰু যোৱাগৈ। যেতিয়া যি লাগে তুমি মোক কবাহি আন কি মই নথকাত তুমি মোৰ গাভৰুদেৱৰ ওচৰলৈকো আহিব পাৰিবা। ”<noinclude></noinclude> jw6n2i8ccb69pxxvgpbaqas97lor3jx 250718 250704 2026-05-22T15:40:33Z JyotiPN 1603 250718 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|৫}}</noinclude>পৰশুৰাম কুণ্ডলৈ যাব নোৱাৰিবা। বাট-পথ দুৰ্গম হৈছে আৰু যাওঁতে যাওঁতে বৰষুণ পৰিলেই নৈ জান জুৰি আটাইবিলাক ভৰি পৰিব। সেইবিলাকত নাও-ডুঙ্গিও নাই। বাটৰ মানুহ, ৰাটতে ৰবা ইকুলো নহবা, সিকুলো নাপাবা। খাব নাপাই মৰিবা। {{gap}}বৈষ্ণবী — “তেন্তে এতিয়া আমাৰ উপায় কি হব দেউতা ঈশ্বৰ?” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “তোমালোকে পূজাৰ পিছলৈকে ইয়াত থাকিব লাগিব, পিছত আঘোণ মাহ পৰিলেহে যাব পাৰিবা। মোৰ হাউলিৰ বাহিৰে পূবত এটা বিষ্ণু মন্দিৰ আছে, তাৰ লগতে ভোগ ঘৰ, আলহী থকা ঘৰ আছে। তোমালোকে তাতে থাকাগৈ। মই সিধা ভূজা দি থাকিম। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “ভাল দেউতা ঈশ্বৰ। পিছত আমি সময়ে সময়ে, গাঁৱে-ভূয়ে নাম-গুণ গাই শুনাই ভিক্ষা কৰিবগৈ পাৰিমনে?” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “পাৰিবা। কিন্তু তোমালোকে আমাৰ ৰজা- ঘৰৰ বিষয়ে কাকো একো নকবা। কি পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ, কি চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱ কাৰো কথা নুলিয়াবা আৰু কোনো এজনকো নশলাগিবা। এইদৰে চলিলে তোমালোক ভালে থাকিব পাৰিবা কিন্তু ৰাজনীতি চৰ্চ্চা কৰিলে বিপদত পৰিব পাৰা, এই কাৰণে সাৱধান কৰিলো। {{gap}}বৈষ্ণবী — “ভাল দেউতা ঈশ্বৰ। আমি সেইদৰেই চলিম।”{{nop}} {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — বৈষ্ণবি! মাতে-কথাই তোমাক দেখোন অসমীয়া মানুহ যেন লাগে। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “দেউতা ঈশ্বৰ। মই আদিতে অসমৰে জীয়াৰী। মোৰ ঘৰ মাজুলিত আছিল। মই জাতিত কলিতা মানুহ। ” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “তেন্তেনো তুমি অসমীয়া জীয়াৰী হৈ বৈষ্ণবী কেনেকৈ হলা?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “সেইবিলাক ভালেমান কথা দেউতা ঈশ্বৰ, আমি এই ঠাই এৰাৰ আগতে দেউতা ঈশ্বৰক সকলো কথা কম। পিছত এতিয়া আমাৰ ভাগৰ লাগিছে। এতিয়া আলহী থকা ঘৰলৈ যাব খোজো।” {{gap}}শঃ খোঃ গোঁঃ — “বাৰু যোৱাগৈ। যেতিয়া যি লাগে তুমি মোক কবাহি আন কি মই নথকাত তুমি মোৰ গাভৰুদেৱৰ ওচৰলৈকো আহিব পাৰিবা।”{{nop}}<noinclude></noinclude> ry7x644frj2e6t2le8h5h30v9zg4ruw পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/১৭ 104 18782 250703 112443 2026-05-22T15:21:18Z JyotiPN 1603 250703 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="-chanakyakdas" />{{rh|১০|তাম্ৰশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>দেখাত তোৰ শেষ বয়সত সুন্দৰ সুখ আছে। কিন্তু বাবা! তোৰ আজিৰপৰা ছমাহৰ ভিতৰত এটা বৰ ঘাতুক ঋষ্ট আছে। আনকি ভয় নাখাবি — তোৰ মৃত্যু পৰ্য্যন্ত হব লগা আছে। তই আজিলৈকে এই কেইদিন যে আমাক সেৱা কৰিলি তাৰ ফলতে ঈশ্বৰে তোক ৰক্ষা কৰিলেও কৰিব পাৰে। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “এৰা আই! মই যেতিয়াই চুতীয়া জাতিৰ, বিশেষকৈ ষাড়ৰ খেলত উপজিছোঁ, আৰু যেতিয়াই মই আগৰ ৰত্নধ্বজ ৰজাৰ জীয়াৰী ফালৰ লৰা তেতিয়াই আই! মোৰ একোলৈকে আনকি মৃত্যুলৈকো ভয় নাই। উপজিছোঁ যেতিয়াই এদিন মৰিবও লাগিব। কিন্তু আই! তথাপি কওকচোন এই ঋষ্টত ৰক্ষা পৰি জীয়াই থাকিবৰ কিবা উপায় আছেনে?” {{gap}}বৈষ্ণবী — (ভালেখিনি পৰ চকু মুজি মনে মনে বহি থাকি) ফুটাই — “বাবা! ঈশ্বৰৰ কৃপা হলে উপায়ো ওলাব। মই সেই উপায়টো দেখিছোঁ দেখিছোঁ যেন লাগিছে। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! তেন্তে কওকচোন সেই উপায়টোনো কি?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “মই এইটো দেখিছোঁ যে তোক এটা প্ৰাণীৰ পবিত্ৰ, নিঃস্বাৰ্থ প্ৰেমে ৰক্ষা কৰিব! পিছত বাবা! তই কচোন তই কোনো গাভৰুক এতিয়ালৈকে নিঃস্বাৰ্থভাবে ভাল পাইছনে?” {{gap}}ধনেশ্বৰ — (অলপ পৰ তললৈ মূৰ কৰি থাকে)। {{gap}}বৈষ্ণবী — “ক বাবা! লাজ কৰিব নালাগে। মই তোৰ মাৰৰ সদৃশ। পবিত্ৰ প্ৰেমে প্ৰেমিকক যমৰ ঘৰৰপৰাও ওলটাই আনিব পাৰে। সতী সাবিত্ৰীয়েই তাৰ প্ৰমাণ। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! কওকচোন সতী সাবিত্ৰীৰ আখ্যানটো কি?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “তই নাজান?” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “নাজানো আই। মই লিখা-পঢ়া নজনা পুথি ভাগৱত পঢ়িব নোৱাৰা এটা মূৰ্খ চুতীয়া লৰা। জনাৰ ভিতৰত মই কাড় ধেনু মাৰিব জানো। বাৰুৱে তৰোৱালে, দায়ে, জাঠি-জোঙে যুজ কৰিব জানো। আই কওকচোন সাবিত্ৰীৰ কথাটোনো কি?” {{gap}}ধনেশ্বৰৰ এই কথাত বৈষ্ণবীয়ে সাবিত্ৰী সত্যবানৰ আখ্যানটো চমুকৈ কলে। তেতিয়া ধনেশ্বৰে কলে :—{{nop}}<noinclude></noinclude> htxzljh9468aokpimspfowjt7ha8ewa 250720 250703 2026-05-22T15:41:36Z JyotiPN 1603 250720 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="-chanakyakdas" />{{rh|১০|তাম্ৰশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>দেখাত তোৰ শেষ বয়সত সুন্দৰ সুখ আছে। কিন্তু বাবা! তোৰ আজিৰপৰা ছমাহৰ ভিতৰত এটা বৰ ঘাতুক ঋষ্ট আছে। আনকি ভয় নাখাবি — তোৰ মৃত্যু পৰ্য্যন্ত হব লগা আছে। তই আজিলৈকে এই কেইদিন যে আমাক সেৱা কৰিলি তাৰ ফলতে ঈশ্বৰে তোক ৰক্ষা কৰিলেও কৰিব পাৰে। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “এৰা আই! মই যেতিয়াই চুতীয়া জাতিৰ, বিশেষকৈ ষাড়ৰ খেলত উপজিছোঁ, আৰু যেতিয়াই মই আগৰ ৰত্নধ্বজ ৰজাৰ জীয়াৰী ফালৰ লৰা তেতিয়াই আই! মোৰ একোলৈকে আনকি মৃত্যুলৈকো ভয় নাই। উপজিছোঁ যেতিয়াই এদিন মৰিবও লাগিব। কিন্তু আই! তথাপি কওকচোন এই ঋষ্টত ৰক্ষা পৰি জীয়াই থাকিবৰ কিবা উপায় আছেনে?” {{gap}}বৈষ্ণবী — (ভালেখিনি পৰ চকু মুজি মনে মনে বহি থাকি) ফুটাই — “বাবা! ঈশ্বৰৰ কৃপা হলে উপায়ো ওলাব। মই সেই উপায়টো দেখিছোঁ দেখিছোঁ যেন লাগিছে। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! তেন্তে কওকচোন সেই উপায়টোনো কি?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “মই এইটো দেখিছোঁ যে তোক এটা প্ৰাণীৰ পবিত্ৰ, নিঃস্বাৰ্থ প্ৰেমে ৰক্ষা কৰিব! পিছত বাবা! তই কচোন তই কোনো গাভৰুক এতিয়ালৈকে নিঃস্বাৰ্থভাবে ভাল পাইছনে?” {{gap}}ধনেশ্বৰ — (অলপ পৰ তললৈ মূৰ কৰি থাকে)। {{gap}}বৈষ্ণবী — “ক বাবা! লাজ কৰিব নালাগে। মই তোৰ মাৰৰ সদৃশ। পবিত্ৰ প্ৰেমে প্ৰেমিকক যমৰ ঘৰৰপৰাও ওলটাই আনিব পাৰে। সতী সাবিত্ৰীয়েই তাৰ প্ৰমাণ। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! কওকচোন সতী সাবিত্ৰীৰ আখ্যানটো কি?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “তই নাজান?” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “নাজানো আই। মই লিখা-পঢ়া নজনা পুথি ভাগৱত পঢ়িব নোৱাৰা এটা মূৰ্খ চুতীয়া লৰা। জনাৰ ভিতৰত মই কাড় ধেনু মাৰিব জানো। বাৰুৱে তৰোৱালে, দায়ে, জাঠি-জোঙে যুজ কৰিব জানো। আই কওকচোন সাবিত্ৰীৰ কথাটোনো কি?” {{gap}}ধনেশ্বৰৰ এই কথাত বৈষ্ণবীয়ে সাবিত্ৰী সত্যবানৰ আখ্যানটো চমুকৈ কলে। তেতিয়া ধনেশ্বৰে কলে :—{{nop}}<noinclude></noinclude> ik2b2y8d3q2hixusz2yuzp9i9r4b6q8 পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/১৮ 104 18783 250702 112444 2026-05-22T15:19:53Z JyotiPN 1603 250702 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="-chanakyakdas" />{{rh||তামেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১১}}</noinclude> {{gap}}“আই! মই সৰুৰে পৰা এই তামাৰ মাইৰ ঘাই বৰ-দেউৰীজনাৰ জীয়েক আঘণী নামৰ গাভৰু জনীক ভাল পাই আহিছোঁ সম্ভবতঃ তাইও মোক ভাল পায়, কিন্তু তাইক বাপেকে এটা সিহঁতৰ জাতিৰে দেউৰী ডেকালৈ বিয়া দিব খুজিছে। কিন্তু তাই তাত অমান্তি। মইও দেখোন তাইক পাহৰিব নোৱাৰোঁ। এইটো যদি মোৰ পাপ হয় তেন্তে মোৰ আৰু আন উপায় নাই।” {{gap}}বৈষ্ণবী — (হুমুনীয়াহ এটা কাঢ়ি) “বাবা! তই যদি সেই গাভৰুক অকপট চিত্তেৰে ভাল পাৱ, আৰু তাইৰো প্ৰেম যদি পৱিত্ৰ, অৰ্থাৎ তাই যদি সতী, তেন্তে তাইক তই ভাল পোৱাত পাপ হব নোৱাৰে। তোৰো তাইলৈ প্ৰেম পৱিত্ৰ আৰু নিঃস্বাৰ্থ বিধৰ হব লাগিব। তেনেহলে সাবিত্ৰীৰ সতীত্বে সত্যবানক ৰক্ষা কৰাৰ দৰে, তাইৰ পৱিত্ৰ প্ৰেমেও তোক ৰক্ষা কৰাত সহায় কৰিব; কিন্তু আচলকৈ তই যদি ভক্তিভাবে ঈশ্বৰত খাট, ঈশ্বৰত বিশ্বাস ৰাখ, তেন্তে ঈশ্বৰেহে তোক ৰক্ষা কৰিব; কিয়নো সঙ্কটত তেওঁ সৰ্ব্ব বিঘ্নহাৰী মধুসূধন।” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “বাৰু আই! কওকচোন ঈশ্বৰটোনো কেনেকুৱা।” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! বেলি হল। আজিলৈ তই যাগৈ। উৰ্দ্ধবাহু আৰু বৰাগীৰো স্নান কৰি আহিবৰ সময় হৈছে। তই কাইলৈ পুৱাও এইদৰে আহিবি। মই তেতিয়া তোৰ কথাৰ উত্তৰ দিম।” {{gap}}বৈষ্ণবীৰ এই কথাত ধনেশ্বৰে বৈষ্ণবীক সেৱা এটা কৰি উঠিল; আৰু খৰি-খেৰ গোটাই দি ঘৰলৈ গল! আৰু ভাত-পানী খাই আহুতলীলৈ টঙি ৰখিবলৈ গল। {{center|৭}} {{gap}}ধনেশ্বৰহঁতৰ গাওঁখন চুনপোৰ নৈৰ পাৰত শদিয়াখোৱা গোহাঁইৰ নগৰৰ পৰা প্ৰায় আধা মাইল উত্তৰত আছিল। সিহঁতৰ গাওঁখানৰ উজনিত গাতে লগাকৈ দেউৰী গাওঁ খন আছিল। এই দুখান গাৱঁৰ পূব ফালে এখান আহুতলী পথাৰ আছিল। পথাৰৰ উত্তৰ আৰু পূবে অটব্য অৰণ্য আছিল। সেই পথাৰত তিনিখন চাৰি হাত মান ওখ চাঙ তিনি ঠাইত আছিল। এখান চাঙৰ ওপৰত এজনী পোন্ধৰ কি যোল্ল বছৰ বয়সীয়া গাভৰু আছিল, আন এখানত প্ৰায় একুৰি দুবছৰ বয়সীয়া দেউৰী ডেকা এজন আছিল! তৃতীয় খান চাঙ ধনেশ্বৰৰ<noinclude></noinclude> hw1uk1fjgjjcw6xd2224wq32c0q9cs2 পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২১ 104 18786 250698 112446 2026-05-22T15:14:02Z JyotiPN 1603 250698 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Ani ttbr" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১৩}}</noinclude>তোৰ প্ৰাণ ললেহেঁতেন। মই গাহৰিটো মাৰি তোৰ জীৱ ৰক্ষা কৰিলো, তই কত মোৰ শলাগ লবি নে তই মোক চকু ৰঙা কৰি খঙহে দেখুৱালি। {{gap}}মনেশ্বৰ — “হেৰ নিলাজ! তই বৰ ফুটনি নকৰিবি। মই এই পাত কাঁড়েদি গাহৰিটো বগৰালোহেঁতেন। {{gap}}ধনেশ্বৰ — “হেৰ কটা। তোক মই ভাল কথা কওতে তই মোক আকৌ গালিহে পাৰিলি। বাৰু! আমাৰ আঘণী গাভৰুয়েই কওক কাৰ হাত কাঁড় মৰাত বেছি থিৰ। ” {{gap}}মনেশ্বৰ — “বাৰু আঘণীয়েই কওক। মই যে গাহৰিটো মোৰ কাড়ৰে পেলোৱা নাছিলোঁ তাৰ কাৰণ মই গাভৰুৰ গাত কেনেবাকৈ কাঁড় পৰে বুলিহে সাৱধানে কাঁড় মাৰি গাহৰিৰ খঙ তুলি তাক মই মোৰ ফাললৈ ঢাল খুৱাইছিলো। মই এইদৰে ঢাল খুউৱাৰ কাৰণেহে আঘণী ৰক্ষা পৰিল। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “বাৰু অ কেনে গওপটো মাৰিছে। তোৰ হাতৰ থিক নাই অথচ নিজৰ অক্ষমতাটোকে এইদৰে বখানিছ। ” {{gap}}মনেশ্বৰ — “হেৰ ষাড়ত পৰি মৰা চুতিয়া, তই মোৰ খং নুতুলিবি দেই। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “খং উঠিলেনো তই মোক কি কৰিবি। ” {{gap}}মনেশ্বৰ — “তোক একেপাত কাড়েদিয়েই শালি থম জানিছনে?” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “বাৰুতো অ! বাৰু মাৰচোন তোৰ কাড় মোৰ গালৈ আগেয়ে। ” {{gap}}এই কথাতে মনেশ্বৰে তাৰ কাঁড়পাত দিলে মাৰি ধনেশ্বৰৰ গালৈ। ধনেশ্বৰে চকুৰ পচাৰতে গাটো দিলে একতিয়া কৰি, কাঁড় পাত ধনেশ্বৰৰ গাত নালাগিল। এনেতে ধনেশ্বৰে তাৰ পাত কাড় ধেনুত যুৰিবলৈ ধৰোতেই আঘণী গাভৰু আহি দুয়োজন ডেকাৰ মাজত ঠিয় হৈ দোহায় দিবলৈ ধৰিলে — কিয়নো তাই বঢ়িয়াকৈ জানিছিল যে ধনেশ্বৰৰ সন্ধান অব্যৰ্থ। হেৰ মনেশ্বৰ! হেৰ ধনেশ্বৰ! তহঁতে সামান্য কথা এটাত যুজ কৰি মৰিব খুজিছ কেলেই! বাৰু তহঁতৰ কাৰ হাত কিমান থিৰ ইয়াৰ মই পৰীক্ষা এটা লমনে?” {{gap}}মনেশ্বৰ — “বাৰু ল পৰীক্ষা। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “বাৰু ময়ো সম্মত আছো। ”{{nop}}<noinclude></noinclude> 9gug0ymjmh8lhsleve2e1ff6ci4ujzk পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২২ 104 18787 250721 112447 2026-05-22T15:43:11Z JyotiPN 1603 250721 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|১৪|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>{{gap}}দুয়ো এইদৰে কোৱাত আঘণী গাভৰুয়ে তাইৰ তকাটো তাইৰ চাঙৰ এচুকত তললৈ মুখ কৰি ঠিয়কৈ বান্ধি তাই কলে, — তহঁত দুকুৰি নলৰ আঁতৰলৈ গৈ প্ৰথমে মনেশ্বৰে তাৰ কাঁড় মাৰি মোৰ তকাটো বগৰাই পেলাওক। মই পিচত তকাটো আকৌ সেইদৰে সেই ঠাইতে বান্ধি দিম। তেতিয়া ধনেশ্বৰে কাঁড় মাৰিব। আঘণীৰ এই সিদ্ধান্তত দুয়ো সন্মত হৈ দুয়ো দুকুৰি নলৰ আঁতৰত নিৰ্দ্দিষ্ট ঠাইলৈ গল। মনেশ্বৰে কাঁড় মাৰিলে তকাটোৰ ছয় আঙ্গুলি আঁতৰে কাঁড় গল। তকাৰ গাত নুচুলেই। পিচত ধনেশ্বৰক মাৰিব দিয়াত ধনেশ্বৰে একেপাত কাঁড়েৰেই তকাটোত মাৰি তকাটো বগৰাই পেলালে। তেতিয়া আঘণী ধনেশ্বৰ ওচৰলৈ চাপি গৈ ধনেশ্বৰৰ গাত থপৰিয়ালে, ধনেশ্বৰেও তাইক সাৱটি ধৰি দুয়ো গালে দুটা চুমা খালে। সি সেইদৰে আঘণীক চুমা খোৱা দেখি মনেশ্বৰে খঙতে গজ্জি কলে — “কুকুৰ! নিলাজ! তই কেলেই মোলৈ খুজি-বাঢ়ি থোৱা আঘণীক মোৰ আগতে এইদৰে চুমা খালি। নেজাননে মই বোপাইক এই কথা কই তোক দণ্ড কৰোৱাম। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “মই কাঁড় মৰা বিদ্যাত জিকি আঘণীক চুমা খাইছোঁ। ইয়াত যদি তই লাজ পালি তেন্তে ইচ্ছা হলে মোৰ হাতে হাতে অথবা টোকোনে-টোকোনে, অথবা কাড়ে-কাড়ে, অথবা ঢালে-বাৰুৱে এজন নমৰো মানে যুজি চাব পাৰ। যদি যুজিবলৈ ভয় কৰ তেন্তে ভালে ভালে আৰু কোনো কথা নকই, কোনো মাত নামাতি গুচি গৈ কোন বাপেৰ বা শহুৰেৰক গোচৰ দিয় দেগৈ। জাননে মোৰ ইচ্ছা হলে তোৰ মাৰ ভনীয়েৰহঁতকো লব পাৰো। মোক কোনে কি কৰিব পাৰে। ” {{gap}}মনেশ্বৰ — “এৰা তই যেতিয়াই যাড়ৰ খেলৰ তেতিয়াই তোক মই মাৰিবও নোৱাৰো সেই দেখিহে ৰক্ষা পৰিলি। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — ধইন ধইন! এৰা সেইদেখিহে তই মোক এৰিলি। বাৰুতো অ! বাৰু যা ভালে ভালে গুচি যা। আৰু সৰহ কথা কৈ মোৰো ধৈৰ্য্যচ্যুত নকৰিবি।” ধনেশ্বৰৰ এই কথা শুনি মনেশ্বৰ খঙতে ৰঙা-মঙা পৰি বেগাবেগিকৈ যাবলৈ ধৰিলে, যাবৰ সময়ত গৰ্জ্জি গৰ্জ্জি কৈ গল — “বাৰু ভৈয়াই তই ইয়াৰ প্ৰতিফল নিশ্চয় পাবি। ”<noinclude></noinclude> ezh2vx6h83eb71gu0y39w8usgj7foqf 250722 250721 2026-05-22T15:44:56Z JyotiPN 1603 250722 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|১৪|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>{{gap}}দুয়ো এইদৰে কোৱাত আঘণী গাভৰুয়ে তাইৰ তকাটো তাইৰ চাঙৰ এচুকত তললৈ মুখ কৰি ঠিয়কৈ বান্ধি তাই কলে, — তহঁত দুকুৰি নলৰ আঁতৰলৈ গৈ প্ৰথমে মনেশ্বৰে তাৰ কাঁড় মাৰি মোৰ তকাটো বগৰাই পেলাওক। মই পিচত তকাটো আকৌ সেইদৰে সেই ঠাইতে বান্ধি দিম। তেতিয়া ধনেশ্বৰে কাঁড় মাৰিব। আঘণীৰ এই সিদ্ধান্তত দুয়ো সন্মত হৈ দুয়ো দুকুৰি নলৰ আঁতৰত নিৰ্দ্দিষ্ট ঠাইলৈ গল। মনেশ্বৰে কাঁড় মাৰিলে তকাটোৰ ছয় আঙ্গুলি আঁতৰে কাঁড় গল। তকাৰ গাত নুচুলেই। পিচত ধনেশ্বৰক মাৰিব দিয়াত ধনেশ্বৰে একেপাত কাঁড়েৰেই তকাটোত মাৰি তকাটো বগৰাই পেলালে। তেতিয়া আঘণী ধনেশ্বৰ ওচৰলৈ চাপি গৈ ধনেশ্বৰৰ গাত থপৰিয়ালে, ধনেশ্বৰেও তাইক সাৱটি ধৰি দুয়ো গালে দুটা চুমা খালে। সি সেইদৰে আঘণীক চুমা খোৱা দেখি মনেশ্বৰে খঙতে গজ্জি কলে — “কুকুৰ! নিলাজ! তই কেলেই মোলৈ খুজি-বাঢ়ি থোৱা আঘণীক মোৰ আগতে এইদৰে চুমা খালি। নেজাননে মই বোপাইক এই কথা কই তোক দণ্ড কৰোৱাম। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “মই কাঁড় মৰা বিদ্যাত জিকি আঘণীক চুমা খাইছোঁ। ইয়াত যদি তই লাজ পালি তেন্তে ইচ্ছা হলে মোৰ হাতে হাতে অথবা টোকোনে-টোকোনে, অথবা কাড়ে-কাড়ে, অথবা ঢালে-বাৰুৱে এজন নমৰো মানে যুজি চাব পাৰ। যদি যুজিবলৈ ভয় কৰ তেন্তে ভালে ভালে আৰু কোনো কথা নকই, কোনো মাত নামাতি গুচি গৈ কোন বাপেৰ বা শহুৰেৰক গোচৰ দিয় দেগৈ। জাননে মোৰ ইচ্ছা হলে তোৰ মাৰ ভনীয়েৰহঁতকো লব পাৰো। মোক কোনে কি কৰিব পাৰে। ” {{gap}}মনেশ্বৰ — “এৰা তই যেতিয়াই যাড়ৰ খেলৰ তেতিয়াই তোক মই মাৰিবও নোৱাৰো সেই দেখিহে ৰক্ষা পৰিলি। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — ধইন ধইন! এৰা সেইদেখিহে তই মোক এৰিলি। বাৰুতো অ! বাৰু যা ভালে ভালে গুচি যা। আৰু সৰহ কথা কৈ মোৰো ধৈৰ্য্যচ্যুত নকৰিবি।” ধনেশ্বৰৰ এই কথা শুনি মনেশ্বৰ খঙতে ৰঙা-মঙা পৰি বেগাবেগিকৈ যাবলৈ ধৰিলে, যাবৰ সময়ত গৰ্জ্জি গৰ্জ্জি কৈ গল — “বাৰু ভৈয়াই তই ইয়াৰ প্ৰতিফল নিশ্চয় পাবি।”{{nop}}<noinclude></noinclude> 90gn8cbdpkc8yk8xwj2hmab0endq97d পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২৩ 104 18788 250700 112448 2026-05-22T15:17:59Z JyotiPN 1603 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250700 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১৫}}</noinclude>ধনেশ্বৰ — (বিদ্ৰুপ ভাবে) “বাৰু মোক যি কৰ কৰিবি শহুৰেৰক গোচৰ দি। ” (আঘণীৰ ফালে চাই) আঘণী। আমিও ঘৰা-ঘৰি যাওঁ বল গধূলিও হৈছে। পিচত আঘণী! তই যদি মোক সঁচাকৈয়ে ভাল পাৱ তেন্তে যাবৰ পৰতো মোক এটা চুমা দে। ” এইবুলি কৈয়েই ধনেশ্বৰে আঘণীৰ ওচৰ চাপি তাইক চুমা খালে আঘণীয়ে কোনো হকা-বধা নকৰি তাই ঘৰ মুৱা হল। ধনেশ্বৰো তাৰ ঘৰ মুৱা হল। এৰা-এৰি হবৰ সময়ত ধনেশ্বৰে কলে, — আঘণি! তই কাইলৈ ভূইতলালৈ অলপ আগেয়ে আহিবি দেই। তোক মই কিবা-কিবি কবলগীয়া আছে। ” আঘণী — “বাৰু আহিম দেই। ” {{center|৮}} {{gap}}ভূঁইতলীত এই ঘটনা হৈ যোৱাৰ পিছদিনা আগৰ দৰেই নিচেই পুৱাই ধনেশ্বৰ বৈষ্ণবীৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু আগদিনা পথাৰত হোৱা দন্-হাইৰ কথা সকলো বিবৰি কোৱাত বৈষ্ণবী অলপ পৰ তললৈ মূৰ কৰি ৰৈ পিচত কলে, — “ধনেশ্বৰ! মই জানিলো তোৰ বিপদ আৰম্ভ হল। অৱশ্যে তই নিজে সেই বিপদ মাতি আনিছ বুলি মই কব নোৱাৰো; কিন্তু মই বিশ্বাস কৰো তোৰ পূৰ্ব্বজন্মৰ কৰ্ম্মফলে এই ঘটনা ঘটালে। তই ভাল কৰিবলৈ যাওঁতে বেয়া হল কি কৰিবি। পিছত তোক মই কওঁ তই এতিয়াৰে পৰা ঈশ্বৰক চিন্তিবলৈ ধৰ আৰু বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰ। বিশেষ বিপদ আহিলেও যেন ধৈৰ্য্য ধৰিব পাৰ এইটো ঈশ্বৰক খাট। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই। ঈশ্বৰজননো কেনেকুৱা মই দেখোন একো। নাজানো। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! ঈশ্বৰ নিৰঞ্জন নিৰাকাৰ অৰ্থাৎ তেওঁ নিত্য কিন্তু কোনো আকাৰ নাই। তেওঁ শিৱ, সত্য, সুন্দৰ।” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “সেইবিলাকৰ অৰ্থ কি মই দেখেন নাজানো। আমাৰ ইয়াত দেউৰীসকলে, আৰু আন আন মানুহেও কয় যে তামাৰ মাই জনাই ঈশ্বৰী আৰু বলিয়া বাবা জনেই হেনো ঈশ্বৰ।”{{nop}}<noinclude></noinclude> o92q4tbo2lfer9es2w33agouyncp0ei 250701 250700 2026-05-22T15:18:20Z JyotiPN 1603 250701 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১৫}}</noinclude> {{gap}}ধনেশ্বৰ — (বিদ্ৰুপ ভাবে) “বাৰু মোক যি কৰ কৰিবি শহুৰেৰক গোচৰ দি। ” (আঘণীৰ ফালে চাই) আঘণী। আমিও ঘৰা-ঘৰি যাওঁ বল গধূলিও হৈছে। পিচত আঘণী! তই যদি মোক সঁচাকৈয়ে ভাল পাৱ তেন্তে যাবৰ পৰতো মোক এটা চুমা দে। ” এইবুলি কৈয়েই ধনেশ্বৰে আঘণীৰ ওচৰ চাপি তাইক চুমা খালে আঘণীয়ে কোনো হকা-বধা নকৰি তাই ঘৰ মুৱা হল। ধনেশ্বৰো তাৰ ঘৰ মুৱা হল। এৰা-এৰি হবৰ সময়ত ধনেশ্বৰে কলে, — আঘণি! তই কাইলৈ ভূইতলালৈ অলপ আগেয়ে আহিবি দেই। তোক মই কিবা-কিবি কবলগীয়া আছে। ” আঘণী — “বাৰু আহিম দেই। ” {{center|৮}} {{gap}}ভূঁইতলীত এই ঘটনা হৈ যোৱাৰ পিছদিনা আগৰ দৰেই নিচেই পুৱাই ধনেশ্বৰ বৈষ্ণবীৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু আগদিনা পথাৰত হোৱা দন্-হাইৰ কথা সকলো বিবৰি কোৱাত বৈষ্ণবী অলপ পৰ তললৈ মূৰ কৰি ৰৈ পিচত কলে, — “ধনেশ্বৰ! মই জানিলো তোৰ বিপদ আৰম্ভ হল। অৱশ্যে তই নিজে সেই বিপদ মাতি আনিছ বুলি মই কব নোৱাৰো; কিন্তু মই বিশ্বাস কৰো তোৰ পূৰ্ব্বজন্মৰ কৰ্ম্মফলে এই ঘটনা ঘটালে। তই ভাল কৰিবলৈ যাওঁতে বেয়া হল কি কৰিবি। পিছত তোক মই কওঁ তই এতিয়াৰে পৰা ঈশ্বৰক চিন্তিবলৈ ধৰ আৰু বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰ। বিশেষ বিপদ আহিলেও যেন ধৈৰ্য্য ধৰিব পাৰ এইটো ঈশ্বৰক খাট। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই। ঈশ্বৰজননো কেনেকুৱা মই দেখোন একো। নাজানো। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! ঈশ্বৰ নিৰঞ্জন নিৰাকাৰ অৰ্থাৎ তেওঁ নিত্য কিন্তু কোনো আকাৰ নাই। তেওঁ শিৱ, সত্য, সুন্দৰ।” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “সেইবিলাকৰ অৰ্থ কি মই দেখেন নাজানো। আমাৰ ইয়াত দেউৰীসকলে, আৰু আন আন মানুহেও কয় যে তামাৰ মাই জনাই ঈশ্বৰী আৰু বলিয়া বাবা জনেই হেনো ঈশ্বৰ।”{{nop}}<noinclude></noinclude> a7ufqjq7cc0xbd0ukxrr2es9gda7an4 250717 250701 2026-05-22T15:39:09Z JyotiPN 1603 250717 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১৫}}</noinclude> {{gap}}ধনেশ্বৰ — (বিদ্ৰুপ ভাবে) “বাৰু মোক যি কৰ কৰিবি শহুৰেৰক গোচৰ দি। ” (আঘণীৰ ফালে চাই) আঘণী। আমিও ঘৰা-ঘৰি যাওঁ বল গধূলিও হৈছে। পিচত আঘণী! তই যদি মোক সঁচাকৈয়ে ভাল পাৱ তেন্তে যাবৰ পৰতো মোক এটা চুমা দে। ” এইবুলি কৈয়েই ধনেশ্বৰে আঘণীৰ ওচৰ চাপি তাইক চুমা খালে আঘণীয়ে কোনো হকা-বধা নকৰি তাই ঘৰ মুৱা হল। ধনেশ্বৰো তাৰ ঘৰ মুৱা হল। এৰা-এৰি হবৰ সময়ত ধনেশ্বৰে কলে, — আঘণি! তই কাইলৈ ভূইতলালৈ অলপ আগেয়ে আহিবি দেই। তোক মই কিবা-কিবি কবলগীয়া আছে। ” আঘণী — “বাৰু আহিম দেই। ” {{center|৮}} {{gap}}ভূঁইতলীত এই ঘটনা হৈ যোৱাৰ পিছদিনা আগৰ দৰেই নিচেই পুৱাই ধনেশ্বৰ বৈষ্ণবীৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু আগদিনা পথাৰত হোৱা দন্-হাইৰ কথা সকলো বিবৰি কোৱাত বৈষ্ণবী অলপ পৰ তললৈ মূৰ কৰি ৰৈ পিচত কলে, — “ধনেশ্বৰ! মই জানিলো তোৰ বিপদ আৰম্ভ হল। অৱশ্যে তই নিজে সেই বিপদ মাতি আনিছ বুলি মই কব নোৱাৰো; কিন্তু মই বিশ্বাস কৰো তোৰ পূৰ্ব্বজন্মৰ কৰ্ম্মফলে এই ঘটনা ঘটালে। তই ভাল কৰিবলৈ যাওঁতে বেয়া হল কি কৰিবি। পিছত তোক মই কওঁ তই এতিয়াৰে পৰা ঈশ্বৰক চিন্তিবলৈ ধৰ আৰু বিপদৰ পৰা ৰক্ষা কৰিবলৈ তেওঁক প্ৰাৰ্থনা কৰিবলৈ ধৰ। বিশেষ বিপদ আহিলেও যেন ধৈৰ্য্য ধৰিব পাৰ এইটো ঈশ্বৰক খাট। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই। ঈশ্বৰজননো কেনেকুৱা মই দেখোন একো। নাজানো। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! ঈশ্বৰ নিৰঞ্জন নিৰাকাৰ অৰ্থাৎ তেওঁ নিত্য কিন্তু কোনো আকাৰ নাই। তেওঁ শিৱ, সত্য, সুন্দৰ।” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “সেইবিলাকৰ অৰ্থ কি মই দেখেন নাজানো। আমাৰ ইয়াত দেউৰীসকলে, আৰু আন আন মানুহেও কয় যে তামাৰ মাই জনাই ঈশ্বৰী আৰু বলিয়া বাবা জনেই হেনো ঈশ্বৰ।”{{nop}}<noinclude></noinclude> piq5cm07bs64o69t6rdodzoeiegugc7 পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২৪ 104 18789 250680 250670 2026-05-22T14:12:10Z BabulB 104 250680 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|১৬|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>{{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! আচল ঈশ্বৰ জনাৰ প্ৰকৃততে কোনো ৰূপ নাই। তেওঁক যেয়ে যিদৰে ভাবে সি সেই দৰেই, সেই ভাবেই তেওঁক পাব পাৰে। তেওঁক কেৱে পিতৃস্বৰূপে, কেৱে মাতৃস্বৰূপে, কেৱে সখা, বন্ধু, স্বামী, প্ৰভু ইত্যাদি স্বৰূপে ভাবে। কেৱে তেওঁক ককালত বাঘ-ছাল পিন্ধা, মূৰত জটা ৰখা, গাত ভস্ম সনা, গলত সাপৰ মালা ইত্যাদি পিন্ধা-মহাদেৱ বা বলিয়া বাবা বুলি ভাবে। কেৱে তেওঁক নবঘনশ্যাম স্বৰূপে — বনমালাধাৰী, বৃন্দাবন-বিহাৰী কৃষ্ণস্বৰূপে ভাবে। মাতৃভাবে কেৱে তেওঁক কালী, দুৰ্গা, ভৈৰবী ছিন্নমস্তা, তাৰা ইত্যাদি ৰূপে ভাবে। কেৱে তেওঁক কমলা, বাধা লক্ষী ইত্যাদি ৰূপে ভাবে। তহঁতৰ ইয়াত ঈশ্বৰৰ মাতৃ ভাবটোক “তামাৰ মাই” বুলি ভাবে। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! ঈশ্বৰক বলিয়া বাবা ৰূপে ভবা সকলে দেখোন ভাঙ ঘোটা খাই বলিয়ালি কৰে। হাঁহ পাৰ মোচাৰি মাৰে। মাতৃৰূপে ভবা সকলে, তামাৰ মাই বুলি ভবা সকলে — দেখোন তামাৰ মাইৰ আগত নৰবলিও দিয়ে। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! তামাৰ মাইক মানুহৰ তেজখাইতী বুলি ভাবে অজ্ঞান অৰ্থাৎ নজনা মূৰ্খ মানুহ বিলাকেহে। ভাবি চাচোন মাকেনো কেতিয়াবা তেওঁৰ নিজৰ সন্তান মানুহক খায়নে? জ্ঞানী- সকলে ঈশ্বৰক প্ৰভু বুলি ভবাসকলে, ঈশ্বৰক মদন মোহন, ত্ৰিভঙ্গ শ্যাম, কৃষ্ণৰূপে ভাবে। দৰাচলতে ঈশ্বৰক কৃষ্ণ বুলি ভবা সকলে কাৰো অনিষ্ট নকৰে, তেওঁবিলাকে কৃষ্ণৰ সুন্দৰ; মঙ্গলময়, মধুময় প্ৰেমময় ৰূপ ভাবি বৰ সন্তোস পায়। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “বাৰু আই! মোক কৃষ্ণৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপ কেনেকুৱা কওকচোন। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! তেওঁৰ প্ৰেমময়, মধুময়, শান্তিময়, মঙ্গলময় সৌন্দৰ্য্যময় ৰূপ কেৱে বখানি অন্ত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁৰ গুণ যে অন্তই নাই, তথাপি আমাৰ কীৰ্ত্তন, ভাগৱত ইত্যাদিত যিৰূপে কইছে তাকে অলপ তোক কওঁচোন শুন :— {{multicol|55|align=left}}<poem> “নীল আকুঞ্চিত যাৰ কেশ ভ্ৰুৰযুগ মদনৰ চাপ ৰুচিকৰ কমল লোচন</poem> {{multicol-break}}<poem> শিৰে ৰত্ন কিৰিটি সুবেশ। দৰশনে হৰে হৃদি তাপ সুধা সম মধুৰ বচন </poem>{{multicol-end}}<noinclude>{{nopt}} |}</noinclude> 9z1yqd3iquea8t4dbp86r2833jjws0u 250681 250680 2026-05-22T14:12:55Z BabulB 104 250681 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|১৬|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>{{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! আচল ঈশ্বৰ জনাৰ প্ৰকৃততে কোনো ৰূপ নাই। তেওঁক যেয়ে যিদৰে ভাবে সি সেই দৰেই, সেই ভাবেই তেওঁক পাব পাৰে। তেওঁক কেৱে পিতৃস্বৰূপে, কেৱে মাতৃস্বৰূপে, কেৱে সখা, বন্ধু, স্বামী, প্ৰভু ইত্যাদি স্বৰূপে ভাবে। কেৱে তেওঁক ককালত বাঘ-ছাল পিন্ধা, মূৰত জটা ৰখা, গাত ভস্ম সনা, গলত সাপৰ মালা ইত্যাদি পিন্ধা-মহাদেৱ বা বলিয়া বাবা বুলি ভাবে। কেৱে তেওঁক নবঘনশ্যাম স্বৰূপে — বনমালাধাৰী, বৃন্দাবন-বিহাৰী কৃষ্ণস্বৰূপে ভাবে। মাতৃভাবে কেৱে তেওঁক কালী, দুৰ্গা, ভৈৰবী ছিন্নমস্তা, তাৰা ইত্যাদি ৰূপে ভাবে। কেৱে তেওঁক কমলা, বাধা লক্ষী ইত্যাদি ৰূপে ভাবে। তহঁতৰ ইয়াত ঈশ্বৰৰ মাতৃ ভাবটোক “তামাৰ মাই” বুলি ভাবে। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! ঈশ্বৰক বলিয়া বাবা ৰূপে ভবা সকলে দেখোন ভাঙ ঘোটা খাই বলিয়ালি কৰে। হাঁহ পাৰ মোচাৰি মাৰে। মাতৃৰূপে ভবা সকলে, তামাৰ মাই বুলি ভবা সকলে — দেখোন তামাৰ মাইৰ আগত নৰবলিও দিয়ে। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! তামাৰ মাইক মানুহৰ তেজখাইতী বুলি ভাবে অজ্ঞান অৰ্থাৎ নজনা মূৰ্খ মানুহ বিলাকেহে। ভাবি চাচোন মাকেনো কেতিয়াবা তেওঁৰ নিজৰ সন্তান মানুহক খায়নে? জ্ঞানী- সকলে ঈশ্বৰক প্ৰভু বুলি ভবাসকলে, ঈশ্বৰক মদন মোহন, ত্ৰিভঙ্গ শ্যাম, কৃষ্ণৰূপে ভাবে। দৰাচলতে ঈশ্বৰক কৃষ্ণ বুলি ভবা সকলে কাৰো অনিষ্ট নকৰে, তেওঁবিলাকে কৃষ্ণৰ সুন্দৰ; মঙ্গলময়, মধুময় প্ৰেমময় ৰূপ ভাবি বৰ সন্তোস পায়। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “বাৰু আই! মোক কৃষ্ণৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপ কেনেকুৱা কওকচোন। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! তেওঁৰ প্ৰেমময়, মধুময়, শান্তিময়, মঙ্গলময় সৌন্দৰ্য্যময় ৰূপ কেৱে বখানি অন্ত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁৰ গুণ যে অন্তই নাই, তথাপি আমাৰ কীৰ্ত্তন, ভাগৱত ইত্যাদিত যিৰূপে কইছে তাকে অলপ তোক কওঁচোন শুন :— {{multicol|60|align=center}}<poem> “নীল আকুঞ্চিত যাৰ কেশ ভ্ৰুৰযুগ মদনৰ চাপ ৰুচিকৰ কমল লোচন</poem> {{multicol-break}}<poem> শিৰে ৰত্ন কিৰিটি সুবেশ। দৰশনে হৰে হৃদি তাপ সুধা সম মধুৰ বচন </poem>{{multicol-end}}<noinclude></noinclude> 05bpdxf5giqsiynar0ueb7rjktq5mm7 250699 250681 2026-05-22T15:16:35Z JyotiPN 1603 250699 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|১৬|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>{{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! আচল ঈশ্বৰ জনাৰ প্ৰকৃততে কোনো ৰূপ নাই। তেওঁক যেয়ে যিদৰে ভাবে সি সেই দৰেই, সেই ভাবেই তেওঁক পাব পাৰে। তেওঁক কেৱে পিতৃস্বৰূপে, কেৱে মাতৃস্বৰূপে, কেৱে সখা, বন্ধু, স্বামী, প্ৰভু ইত্যাদি স্বৰূপে ভাবে। কেৱে তেওঁক ককালত বাঘ-ছাল পিন্ধা, মূৰত জটা ৰখা, গাত ভস্ম সনা, গলত সাপৰ মালা ইত্যাদি পিন্ধা-মহাদেৱ বা বলিয়া বাবা বুলি ভাবে। কেৱে তেওঁক নবঘনশ্যাম স্বৰূপে — বনমালাধাৰী, বৃন্দাবন-বিহাৰী কৃষ্ণস্বৰূপে ভাবে। মাতৃভাবে কেৱে তেওঁক কালী, দুৰ্গা, ভৈৰবী ছিন্নমস্তা, তাৰা ইত্যাদি ৰূপে ভাবে। কেৱে তেওঁক কমলা, বাধা লক্ষী ইত্যাদি ৰূপে ভাবে। তহঁতৰ ইয়াত ঈশ্বৰৰ মাতৃ ভাবটোক “তামাৰ মাই” বুলি ভাবে। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! ঈশ্বৰক বলিয়া বাবা ৰূপে ভবা সকলে দেখোন ভাঙ ঘোটা খাই বলিয়ালি কৰে। হাঁহ পাৰ মোচাৰি মাৰে। মাতৃৰূপে ভবা সকলে, তামাৰ মাই বুলি ভবা সকলে — দেখোন তামাৰ মাইৰ আগত নৰবলিও দিয়ে। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! তামাৰ মাইক মানুহৰ তেজখাইতী বুলি ভাবে অজ্ঞান অৰ্থাৎ নজনা মূৰ্খ মানুহ বিলাকেহে। ভাবি চাচোন মাকেনো কেতিয়াবা তেওঁৰ নিজৰ সন্তান মানুহক খায়নে? জ্ঞানী- সকলে ঈশ্বৰক প্ৰভু বুলি ভবাসকলে, ঈশ্বৰক মদন মোহন, ত্ৰিভঙ্গ শ্যাম, কৃষ্ণৰূপে ভাবে। দৰাচলতে ঈশ্বৰক কৃষ্ণ বুলি ভবা সকলে কাৰো অনিষ্ট নকৰে, তেওঁবিলাকে কৃষ্ণৰ সুন্দৰ; মঙ্গলময়, মধুময় প্ৰেমময় ৰূপ ভাবি বৰ সন্তোস পায়। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “বাৰু আই! মোক কৃষ্ণৰ সম্পূৰ্ণ ৰূপ কেনেকুৱা কওকচোন। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! তেওঁৰ প্ৰেমময়, মধুময়, শান্তিময়, মঙ্গলময় সৌন্দৰ্য্যময় ৰূপ কেৱে বখানি অন্ত কৰিব নোৱাৰে। তেওঁৰ গুণ যে অন্তই নাই, তথাপি আমাৰ কীৰ্ত্তন, ভাগৱত ইত্যাদিত যিৰূপে কইছে তাকে অলপ তোক কওঁচোন শুন :— {{কুসুমমালা|<poem> “নীল আকুঞ্চিত যাৰ কেশ ভ্ৰুৰযুগ মদনৰ চাপ ৰুচিকৰ কমল লোচন</poem>|<poem>শিৰে ৰত্ন কিৰিটি সুবেশ। দৰশনে হৰে হৃদি তাপ সুধা সম মধুৰ বচন </poem>}}<noinclude></noinclude> e497hrqty18jvqko2ugaydjcfz5gtwn পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২৫ 104 18790 250682 250673 2026-05-22T14:18:10Z BabulB 104 250682 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১৭}}</noinclude>{{multicol|60|align=center}}<poem> সুষম ললাট গণ্ডস্থল{{gap}} নাসা তিল ফুল কুসুম সুন্দৰ ||{{gap}} দশন দাড়িম্ব বীজ পান্তি ||{{gap}} কম্বুকণ্ঠে কৌস্তুভ প্ৰকাশে ||{{gap}} সিংহবন্ধ স্কন্ধ সুপ্ৰসন্ন ||{{gap}} কেয়ুৰ কঙ্কন তাতে জ্বলে ||{{gap}} হিয়াত শ্ৰীবৎস কৰে কান্তি ||{{gap}} পীতবস্ত্ৰে শোভে তনু কলা ||{{gap}} তাতে পৰি অনেক ভ্ৰমৰে ||{{gap}} বক্ষস্থলে মুকুতাৰ হাৰ ||{{gap}} ৰত্নৰ মেখেলা কটি মাজে ||{{gap}} কৰি কৰ উৰু নিৰুপম ||{{gap}} ধ্বজে বজ্ৰ অঙ্কুশে অঙ্কিত ||{{gap}} ভকতৰ হৃদয় ৰঞ্জন </poem> {{multicol-break}}<poem> চাৰু কৰ্ণে মকৰ কুণ্ডল। শোভে অতি অৰুণ অধৰ। হাস্যে জিনে চন্দ্ৰমাৰ কান্তি সূৰ্য্য যেন উদিত আকাশে ভূজযুগ ৰত্নৰ মোলান। ৰত্নৰ গুণিয়া শোভে গলে যেন মেঘে বলাকাৰ পান্তি আপাদ লম্বিত বনমালা মধু লোভে পৰিয়া গুঞ্জৰে আকাশী গঙ্গাৰ যেন ধাৰ সোণৰ কিঙ্কিণী তাতে বাজে চৰণ পঙ্কজ মনোৰম ৰত্নময় নুপূৰে ৰঞ্জিত সেবিবো হেৰা আমি তান চৰণ ॥” </poem>{{multicol-end}} {{gap}}“বাবা! শাস্ত্ৰে ঈশ্বৰৰ ৰূপ এই দৰেই চিন্তিব দিছে। ” ধনেশ্বৰ — “আই কওকচোন তেওঁকনো কেনেকৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! মনত যেনে ভাৱে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে ভাল লাগে সেইদৰেই প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে। পিছত আমাৰ নামঘোষা আদি পুথি মতে ঈশ্বৰক এই দৰে প্ৰাৰ্থনা কৰে। {{Block center|<poem> মোৰ সম পাপী লোক{{gap}}নাহিকে ই তিনি লোক {{gap}}{{gap}}তুমি সম নাহি পাপ হাৰি ইজানি গোবিন্দ মোক{{gap}}যেন জুয়াই কৰিয়োক {{gap}}{{gap}}তুৱা পদে কৰোহোঁ গোহৰি ॥ সহস্ৰ সহস্ৰ অতি{{gap}}অপৰাধ দিনে ৰাতি {{gap}}{{gap}}কৰোঁ মই মহা মুঢ়জন। আমি প্ৰভু তবু দাস{{gap}}তাকে মানি জগবাস {{gap}}{{gap}}ক্ষমিয়োক শ্ৰীমধুসূদন ॥ নাজানোহোঁ আবাহন{{gap}}নাজানেহোঁ বিসৰ্জ্জন {{gap}}{{gap}}পূজা মন্ত্ৰ নাজানো কিঞ্চিত! এতেকে পৰমেশ্বৰ{{gap}}দাস ভৈলোঁ চৰণৰ {{gap}}{{gap}}মোৰ গতি সাধিতে উচিত। </poem>}}<noinclude></noinclude> 75yg4ug69ifv6waz9f1c6ehvb28satq 250683 250682 2026-05-22T14:19:17Z BabulB 104 250683 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১৭}}</noinclude>{{multicol|60|align=center}}<poem> সুষম ললাট গণ্ডস্থল নাসা তিল ফুল কুসুম সুন্দৰ দশন দাড়িম্ব বীজ পান্তি কম্বুকণ্ঠে কৌস্তুভ প্ৰকাশে সিংহবন্ধ স্কন্ধ সুপ্ৰসন্ন কেয়ুৰ কঙ্কন তাতে জ্বলে হিয়াত শ্ৰীবৎস কৰে কান্তি পীতবস্ত্ৰে শোভে তনু কলা তাতে পৰি অনেক ভ্ৰমৰে বক্ষস্থলে মুকুতাৰ হাৰ ৰত্নৰ মেখেলা কটি মাজে কৰি কৰ উৰু নিৰুপম ধ্বজে বজ্ৰ অঙ্কুশে অঙ্কিত ভকতৰ হৃদয় ৰঞ্জন </poem> {{multicol-break}}<poem> চাৰু কৰ্ণে মকৰ কুণ্ডল। শোভে অতি অৰুণ অধৰ। হাস্যে জিনে চন্দ্ৰমাৰ কান্তি সূৰ্য্য যেন উদিত আকাশে ভূজযুগ ৰত্নৰ মোলান। ৰত্নৰ গুণিয়া শোভে গলে যেন মেঘে বলাকাৰ পান্তি আপাদ লম্বিত বনমালা মধু লোভে পৰিয়া গুঞ্জৰে আকাশী গঙ্গাৰ যেন ধাৰ সোণৰ কিঙ্কিণী তাতে বাজে চৰণ পঙ্কজ মনোৰম ৰত্নময় নুপূৰে ৰঞ্জিত সেবিবো হেৰা আমি তান চৰণ ॥” </poem>{{multicol-end}} {{gap}}“বাবা! শাস্ত্ৰে ঈশ্বৰৰ ৰূপ এই দৰেই চিন্তিব দিছে। ” ধনেশ্বৰ — “আই কওকচোন তেওঁকনো কেনেকৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! মনত যেনে ভাৱে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে ভাল লাগে সেইদৰেই প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে। পিছত আমাৰ নামঘোষা আদি পুথি মতে ঈশ্বৰক এই দৰে প্ৰাৰ্থনা কৰে। {{Block center|<poem> মোৰ সম পাপী লোক{{gap}}নাহিকে ই তিনি লোক {{gap}}{{gap}}তুমি সম নাহি পাপ হাৰি ইজানি গোবিন্দ মোক{{gap}}যেন জুয়াই কৰিয়োক {{gap}}{{gap}}তুৱা পদে কৰোহোঁ গোহৰি ॥ সহস্ৰ সহস্ৰ অতি{{gap}}অপৰাধ দিনে ৰাতি {{gap}}{{gap}}কৰোঁ মই মহা মুঢ়জন। আমি প্ৰভু তবু দাস{{gap}}তাকে মানি জগবাস {{gap}}{{gap}}ক্ষমিয়োক শ্ৰীমধুসূদন ॥ নাজানোহোঁ আবাহন{{gap}}নাজানেহোঁ বিসৰ্জ্জন {{gap}}{{gap}}পূজা মন্ত্ৰ নাজানো কিঞ্চিত! এতেকে পৰমেশ্বৰ{{gap}}দাস ভৈলোঁ চৰণৰ {{gap}}{{gap}}মোৰ গতি সাধিতে উচিত। </poem>}}<noinclude></noinclude> qlke3wgppb3rguuvcnlpxydfbb6zz9o 250696 250683 2026-05-22T15:11:45Z JyotiPN 1603 250696 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|১৭}}</noinclude>{{কুসুমমালা|<poem>সুষম ললাট গণ্ডস্থল নাসা তিল ফুল কুসুম সুন্দৰ দশন দাড়িম্ব বীজ পান্তি কম্বুকণ্ঠে কৌস্তুভ প্ৰকাশে সিংহবন্ধ স্কন্ধ সুপ্ৰসন্ন কেয়ুৰ কঙ্কন তাতে জ্বলে হিয়াত শ্ৰীবৎস কৰে কান্তি পীতবস্ত্ৰে শোভে তনু কলা তাতে পৰি অনেক ভ্ৰমৰে বক্ষস্থলে মুকুতাৰ হাৰ ৰত্নৰ মেখেলা কটি মাজে কৰি কৰ উৰু নিৰুপম ধ্বজে বজ্ৰ অঙ্কুশে অঙ্কিত ভকতৰ হৃদয় ৰঞ্জন</poem>|<poem>চাৰু কৰ্ণে মকৰ কুণ্ডল। শোভে অতি অৰুণ অধৰ। হাস্যে জিনে চন্দ্ৰমাৰ কান্তি সূৰ্য্য যেন উদিত আকাশে ভূজযুগ ৰত্নৰ মোলান। ৰত্নৰ গুণিয়া শোভে গলে যেন মেঘে বলাকাৰ পান্তি আপাদ লম্বিত বনমালা মধু লোভে পৰিয়া গুঞ্জৰে আকাশী গঙ্গাৰ যেন ধাৰ সোণৰ কিঙ্কিণী তাতে বাজে চৰণ পঙ্কজ মনোৰম ৰত্নময় নুপূৰে ৰঞ্জিত সেবিবো হেৰা আমি তান চৰণ ॥” </poem>}} {{gap}}“বাবা! শাস্ত্ৰে ঈশ্বৰৰ ৰূপ এই দৰেই চিন্তিব দিছে। ” ধনেশ্বৰ — “আই কওকচোন তেওঁকনো কেনেকৈ প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে?” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাবা! মনত যেনে ভাৱে প্ৰাৰ্থনা কৰিলে ভাল লাগে সেইদৰেই প্ৰাৰ্থনা কৰিব লাগে। পিছত আমাৰ নামঘোষা আদি পুথি মতে ঈশ্বৰক এই দৰে প্ৰাৰ্থনা কৰে। {{Block center|<poem> মোৰ সম পাপী লোক{{gap}}নাহিকে ই তিনি লোক ::::তুমি সম নাহি পাপ হাৰি ইজানি গোবিন্দ মোক{{gap}}যেন জুয়াই কৰিয়োক ::::তুৱা পদে কৰোহোঁ গোহৰি ॥ সহস্ৰ সহস্ৰ অতি{{gap|4em}}অপৰাধ দিনে ৰাতি ::::কৰোঁ মই মহা মুঢ়জন। আমি প্ৰভু তবু দাস{{gap|3.7em}}তাকে মানি জগবাস ::::ক্ষমিয়োক শ্ৰীমধুসূদন ॥ নাজানোহোঁ আবাহন{{gap|3.1em}}নাজানেহোঁ বিসৰ্জ্জন ::::পূজা মন্ত্ৰ নাজানো কিঞ্চিত! এতেকে পৰমেশ্বৰ{{gap|4em}}দাস ভৈলোঁ চৰণৰ ::::মোৰ গতি সাধিতে উচিত। </poem>}}<noinclude></noinclude> lfcflbk5w1qpzszalv9epyt11hsyk9z পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/২৬ 104 18791 250705 112451 2026-05-22T15:23:12Z JyotiPN 1603 250705 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|১৮|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>{{gap}}ধনেশ্বৰ — “তেনেহলে আই! মই এইটো বুজিম নে যে ভগবন্তৰ কৃষ্ণ ৰূপটো অতি সুন্দৰ আৰু তেওঁক প্ৰাৰ্থনা কৰাত, ভক্তি কৰাত হাঁহ, পাৰ, পঠা-ছাগলী আদি একো জন্তুকে মাৰিব নালাগে”। {{gap}}বৈষ্ণবী — “হয় বাবা! তই ভালকৈ বুজিছ। তই এই প্ৰেমৰ অৱতাৰ প্ৰভু কৃষ্ণক যেতিয়াই পাৰ তেতিয়াই কায়মনবাক্যে ভাবিবি আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিবি। তেওঁক তোৰ সুখ দুখ সকলো জনাবি। তেওঁক আৰাধনা কৰিবি। তেওঁত আত্ম সমৰ্পণ কৰিবি। তেওঁ ভক্ত ভয়হাৰী ভগৱন্ত। তেওঁ মধুসূদন। তেওঁক সঙ্কটত পৰি এই নামেৰে মাতিলে তেওঁ ভক্তক সুদৰ্শন চক্ৰৰে ৰক্ষা কৰে। {{gap}}ধনেশ্বৰ — “তেন্তে আই! মই আজিৰপৰা প্ৰভু কৃষ্ণত শৰণ ললো। তেওঁক ভাবিম তেওঁকে মোৰ প্ৰাৰ্থনা জনাম। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — এৰা বাবা। তাকে কৰিবি। বাৰু আজিলৈ যাগৈ। ” {{gap}}বৈষ্ণবীৰ এই কথাত ধনেশ্বৰে বৈষ্ণবীক সেৱা এটা কৰি ঘৰলৈ আহিল আৰু চাৰিটা খাই-বই উঠি ভূইতলী পালেগৈ। {{center|৯}} {{gap}}ভূইতলী পায়েই ধনেশ্বৰে দেখিলে আঘণী আহি তাইৰ চাঙখনত বহি আছে। ধনেশ্বৰে আঘণীৰ ওচৰলৈ গই কলে, — “আঘণী! মই কালি কোৱামতে তই আহিছ। পিছত আঘণি, কথাটোনো কি মই তোক কওঁ শুন। কথাটো এই, মই তোক সৰুৰেপৰা, মোৰ আই ঢুকাবৰেপৰা তোৰ লগত উমলি-জামলি ডাঙৰ হৈছো। মই তোক সৰুৰেপৰা, ভাল পাইছো বিশেষকৈ আঘণি! তোৰো আয়েৰ নাই; মোৰো নাই, সেই দেখিও মোৰ তোলৈ বৰ মৰম। পিছত কচোন আঘণি। তইও মোক ভাল পাৱনে? {{gap}}আঘণী — “ভাল পাওঁতো। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “তেন্তে তই মোৰ লগত সদাই একেলগে থাকিবলৈ মোৰ চিৰকালৰ লগৰী হবলৈ ইচ্ছা কৰনে?” {{gap}}আঘণী — “মই ইচ্ছা কৰিলেইনো কেনেকৈ তোৰ লগৰী হম। পিতায়ে মোক মনেশ্বৰলৈ বিয়া দিব বুলি স্থিৰ কৰিছে নহয়। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “তই তালৈ সন্তোষ মনেৰে যাবিনে?”{{nop}}<noinclude></noinclude> nglgulywxdghbdeny8gltkva24cq36k 250723 250705 2026-05-22T16:03:02Z JyotiPN 1603 250723 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|১৮|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude> {{gap}}ধনেশ্বৰ — “তেনেহলে আই! মই এইটো বুজিম নে যে ভগবন্তৰ কৃষ্ণ ৰূপটো অতি সুন্দৰ আৰু তেওঁক প্ৰাৰ্থনা কৰাত, ভক্তি কৰাত হাঁহ, পাৰ, পঠা-ছাগলী আদি একো জন্তুকে মাৰিব নালাগে”। {{gap}}বৈষ্ণবী — “হয় বাবা! তই ভালকৈ বুজিছ। তই এই প্ৰেমৰ অৱতাৰ প্ৰভু কৃষ্ণক যেতিয়াই পাৰ তেতিয়াই কায়মনবাক্যে ভাবিবি আৰু প্ৰাৰ্থনা কৰিবি। তেওঁক তোৰ সুখ দুখ সকলো জনাবি। তেওঁক আৰাধনা কৰিবি। তেওঁত আত্ম সমৰ্পণ কৰিবি। তেওঁ ভক্ত ভয়হাৰী ভগৱন্ত। তেওঁ মধুসূদন। তেওঁক সঙ্কটত পৰি এই নামেৰে মাতিলে তেওঁ ভক্তক সুদৰ্শন চক্ৰৰে ৰক্ষা কৰে। {{gap}}ধনেশ্বৰ — “তেন্তে আই! মই আজিৰপৰা প্ৰভু কৃষ্ণত শৰণ ললো। তেওঁক ভাবিম তেওঁকে মোৰ প্ৰাৰ্থনা জনাম। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — এৰা বাবা। তাকে কৰিবি। বাৰু আজিলৈ যাগৈ। ” {{gap}}বৈষ্ণবীৰ এই কথাত ধনেশ্বৰে বৈষ্ণবীক সেৱা এটা কৰি ঘৰলৈ আহিল আৰু চাৰিটা খাই-বই উঠি ভূইতলী পালেগৈ। {{center|৯}} {{gap}}ভূইতলী পায়েই ধনেশ্বৰে দেখিলে আঘণী আহি তাইৰ চাঙখনত বহি আছে। ধনেশ্বৰে আঘণীৰ ওচৰলৈ গই কলে, — “আঘণী! মই কালি কোৱামতে তই আহিছ। পিছত আঘণি, কথাটোনো কি মই তোক কওঁ শুন। কথাটো এই, মই তোক সৰুৰেপৰা, মোৰ আই ঢুকাবৰেপৰা তোৰ লগত উমলি-জামলি ডাঙৰ হৈছো। মই তোক সৰুৰেপৰা, ভাল পাইছো বিশেষকৈ আঘণি! তোৰো আয়েৰ নাই; মোৰো নাই, সেই দেখিও মোৰ তোলৈ বৰ মৰম। পিছত কচোন আঘণি। তইও মোক ভাল পাৱনে? {{gap}}আঘণী — “ভাল পাওঁতো। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “তেন্তে তই মোৰ লগত সদাই একেলগে থাকিবলৈ মোৰ চিৰকালৰ লগৰী হবলৈ ইচ্ছা কৰনে?” {{gap}}আঘণী — “মই ইচ্ছা কৰিলেইনো কেনেকৈ তোৰ লগৰী হম। পিতায়ে মোক মনেশ্বৰলৈ বিয়া দিব বুলি স্থিৰ কৰিছে নহয়। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “তই তালৈ সন্তোষ মনেৰে যাবিনে?”{{nop}}<noinclude></noinclude> 6lqrxs9u66l2l41xnbo14gkrs4asmhx পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/৩৪ 104 18799 250724 112459 2026-05-22T16:04:37Z JyotiPN 1603 250724 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh|২৬|তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|}}</noinclude>{{center|১১}} {{gap}}ঘৰত অলপ পৰ জিৰাই-সতাই ধনেশ্বৰ বৈষ্ণবীৰ ওচৰলৈ আহিল আৰু বৈষ্ণবীক, সাধু দুজনক সেৱা সৎকাৰ কৰি অলপ খৰি-খেৰ গোটাই দি তেওঁলোকৰ ওচৰত পাৰি থোৱা কঠ এখানত বহিল। বৈষ্ণবীয়ে সুধিলে “বাৰু ধনেশ্বৰ। আজিনো গোঁহাইদেৱৰ চৰাত কিহৰ মেল হৈছিল?” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই। লাংফাই বৰদেউৰীয়ে সৎৰাম আৰু মনাই দেউৰীক লগত লই আহি শদিয়াখোৱা গোঁহাইদেৱৰ আগত সেইদিনা ভূঁইতলিত হোৱা দনখনৰ বাবে মোৰ ওপৰত এটা গোচৰ দিছিল। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “কি বুলি গোচৰ দিছিল কোনো কথা নুলুকুৱাকৈ মোক কচোন। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! মই ভুঁইতলিত কাঁড়ৰ খেলত জিকি আঘণীক দুটা চুমা খাইছিলো। মনায়ে সেই কথাকে দহখন কৰি বাপেক সৎৰামক লগালে। সৎৰামে লাংফাই দেউৰীক লগাই, মনেশ্বৰ আৰু লাংফাইক লগত লৈ আহি মোক দণ্ড-বন্ধ কৰাবলৈ শদিয়াখোৱা গোঁহাইদেৱক গোচৰ দিছিল। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “তই দৰাচলতে আঘণীক চুমা খাইছিলিনে? তই দেখোন সিদিনা এইটো কথা কোৱা নাছিলি। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! মই আঘণীক চুমা খাইছিলো। সেই দিনাখন আপোনাক কবলৈ লাজ লগাতহে কোৱা নাছিলো। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “মোৰ বিবেচনাৰে তই এইফেৰা অন্যায় কৰিছিলি। ” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! তাই মোক কাঁড় মৰাত জিকা দেখি মোৰ পিঠিত চপৰিয়াইছিল। মইও তাইক যেতিয়াই ভাল পাওঁ — অকপট চিত্তেৰে ভাল পাওঁ — তেতিয়াই মই তাই পিঠিত চপৰিয়াই প্ৰসংসা কৰাৰ বাবে চুমা খাইছিলো। এইটো যদি অন্যায় হৈছে তেন্তে আই। মোৰ আৰু উপাই নাই। ” {{gap}}বৈষ্ণবী — “বাৰু; তই যে তাইক ভাল পাৱ, তই জানো তাইক বিয়া কৰাব পাৰিবি? তই হলি চুতীয়া জাতিৰ ডেকা, তাই হল দেউৰী জাতিৰ গাভৰু, এনেস্থলত তাইক জানো তাইৰ বাপেক তোলৈ বিয়া দিব?”{{nop}}<noinclude></noinclude> 9hmj1onprzzlqc5geyd228mosw0b7ip পৃষ্ঠা:তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ.pdf/৩৫ 104 18800 250725 112460 2026-05-22T16:06:26Z JyotiPN 1603 250725 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="অনামিকা(চুমু) বড়া" />{{rh||তাম্ৰেশ্বৰীৰ মন্দিৰ|২৭}}</noinclude> {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! অৱশ্যে তাইৰ বাপেকে তাইক মোলৈ কেতিয়াও বিয়া নিদিয়ে এইটো মই জানো তথাপি তাইক দেখোন মই ভাল নাপাই নোৱাৰোঁ। তাইক বিয়া কৰাবলৈ পাওঁৱেই বা নাপাওঁৱেই, মই এইটো জীৱনত তাইক পাহৰিবও নোৱাৰিম, ভাল নাপাইও নোৱাৰিম। যদি সংসাৰত জীয়াই থাকোঁ তেনেহলে তাইক বিয়া কৰাবলৈ নাপালে এই গোটেইটো জীৱনতে আৰু কাকো নকৰিম এইটোও ধ্ৰুব নিশ্চয়।” {{gap}}বৈষ্ণবী — “তোৰ ইমান কখ্যানে!” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই মোৰ ইমান কথা। পিছত আৰু এটা কথা এই-তাইও যদি সন্মত হয় তেন্তে তাইয়ে মইয়ে দুয়ো যদি আহোম জাতিত সোমাওঁ তেনেহলে আমাৰ দুইৰো বিবাহো হব আৰু আমি এই সুবৃৎ আহোম জাতিৰ ভিতৰত ঠায়ো পাম; কিয়নো আমাৰ আহোম জাতি ইমান উদাৰ যে “আহোম হলু” বুলি কলেই সেই দিনৰেপৰা আহোম হমেই। পিছত যোগ্য অনুসৰি কোনো এখেল আহোম সমাজত আমাক শঃ খোঃ গোঁসাইদেৱেও ঠাই দিব আৰু সেই আহোম খেলে আমি তেখেতসকলক ভালকৈ ভোজ-ভাত দিব নোৱাৰিলেও শৰাই তামোল-পাণ দি উভয়ে সেৱা কৰিলেও আমাক তেওঁবিলাকৰ সমাজত লব।” {{gap}}বৈষ্ণবী — “এজনী তিৰুতাৰ কাৰণে নিজৰ জাতিটো এৰাটো জানো ভাল হব?” {{gap}}ধনেশ্বৰ — “আই! জাতি ঈশ্বৰে সৰ্জ্জি পঠোৱা নাই। আমি মানুহেহে জাতি জাতি কৈ বেলেগ বেলেগ হৈছো। পিছত আগৰ আমাৰ চুতীয়া জাতি আৰু আহোম জাতিৰ খোৱা-লোৱা, থকা মেলাত একো ভেদ নায়েই। ধৰ্ম্মতো আগৰ আহোম আৰু চুতীয়া প্ৰায় একেই। এতিয়া আমৰ অনেক চুতীয়া মানুহ আহোম জাতিত সোমাই আহোম চুতীয়া নাম পাইছে আৰু কেতখিনি মানুহ হিন্দু হৈ অৰ্থাৎ গোঁসাই আৰু বামুণৰ শৰণীয়া হৈ হিন্দু চুতীয়া নাম লৈছে। এতিয়া আহোমসকলেও যেতিয়াই আগৰ গৰু, ম’হ ইত্যাদি খাবলৈ এৰি শুদ্ধাচাৰী হৈছে, তেতিয়াই হিন্দু আৰু আহোমৰেই বা প্ৰভেদ কি? বিশেষকৈ মই এইটোও জানো যে আমি সকলোৱে ঈশ্বৰৰ সন্তান।”{{nop}}<noinclude></noinclude> 370ubti6yrg9q9hn0t63mknos0efthb পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৭৮ 104 67353 250751 183141 2026-05-23T07:36:12Z BabulB 104 250751 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nitul Kakoti090" />{{rh|১৭৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>সব ইষ্টুয়াৰ্ট বেলী প্ৰধান কমিশ্যনৰ হয়। এওঁৰ দিনত বিশেষ কোনো ঘটনা হোৱা নাই। নাগাহিলস্ জিলাৰ পলিটিকেল আফিসৰ মেং বটলৰ সাহাবক নগাই আঘাত কৰিছিল। কিছু দিনৰ পাছে মেং ডামাণ্ট পলিটিকেল আফিসৰক সেই জাতিয়ে কহিমাত বধ কৰে। পাছে আমদৰ নগৰে যুদ্ধ হয়। নগাই বড় বিক্ৰম দেখুৱালেও পৰাজিত হ'ল। কহিমালৈ জিলা নিয়া হ'ল। সৰ ইষ্টুয়াৰ্ট আন পদলৈ যোৱাত মেং এলিয়ট সাহাব প্ৰধান কমিশ্যনৰ পদত নিযুক্ত হই আছে। যি যি ঘটনা এই সময়ত হইছে সেইবোৰ ইমান নতুন যে তাক বুৰঞ্জীত লেখা অপ্ৰয়োজন।<noinclude></noinclude> llr46qw9jgeem9icojkik83goccek2u 250752 250751 2026-05-23T07:36:23Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 250752 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|১৭৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>সব ইষ্টুয়াৰ্ট বেলী প্ৰধান কমিশ্যনৰ হয়। এওঁৰ দিনত বিশেষ কোনো ঘটনা হোৱা নাই। নাগাহিলস্ জিলাৰ পলিটিকেল আফিসৰ মেং বটলৰ সাহাবক নগাই আঘাত কৰিছিল। কিছু দিনৰ পাছে মেং ডামাণ্ট পলিটিকেল আফিসৰক সেই জাতিয়ে কহিমাত বধ কৰে। পাছে আমদৰ নগৰে যুদ্ধ হয়। নগাই বড় বিক্ৰম দেখুৱালেও পৰাজিত হ'ল। কহিমালৈ জিলা নিয়া হ'ল। সৰ ইষ্টুয়াৰ্ট আন পদলৈ যোৱাত মেং এলিয়ট সাহাব প্ৰধান কমিশ্যনৰ পদত নিযুক্ত হই আছে। যি যি ঘটনা এই সময়ত হইছে সেইবোৰ ইমান নতুন যে তাক বুৰঞ্জীত লেখা অপ্ৰয়োজন।<noinclude></noinclude> 5jednod26jl9ifcbb1j71en9l1f4iqg পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬৭ 104 67364 250761 183152 2026-05-23T09:34:23Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250761 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৬৩}}</noinclude>আছিল আৰু তাৰ ৰাজস্ব তহসীলদাৰৰ দ্বাৰা লোৱা হইছিল। এইসকলৰ নিমিত্তে বিশেষ অসুবিধা হোৱা দেখি কমিশ্যনৰ সাহাবে গবৰ্ণমেণ্টৰ আজ্ঞাৰে ১৮৩২৷৩৩ সনত কামৰূপ দৰঙ্গ আৰু নগাঁও এই তিনি জিলা বিভাগ কৰি একোজনা ইউৰোপীয়া কালেক্‌টৰ আৰু মাজিষ্ট্ৰেট ক্ষমতাৰে প্ৰধান এশিষ্টাণ্ট কমিশ্যনৰ নিযুক্ত কৰিলে। পাছত সিসকলৰ অধীনে দেশীয় আৰু ইউৰোপীয় বিচাৰক নিযুক্ত কৰিলে। দেশৰ কাৰ্য্যৰ পক্ষে কোনো নিয়ম নথকাত কমিশ্যনৰ সাহাবে কেতবিলাক নিয়ম কৰি দিলে। কমিশ্যনৰৰ ইসকল কাৰ্য্যত কলিকাতাৰ গবৰ্ণৰ জেনেৰেল, সুবিখ্যাত আৰু দেশহিতৈষী লৰ্ড উইলিয়ম বেন্টিঙ্ক সাহাবে সদাই অনুমোদন কৰিছিল। {{gap}}ৰবেৰ্টসন সাহাব ১৮৩৪ সনৰ আৰম্ভতে বদলি হই যায়। তেওঁৰ কাৰ্য্যত কাপ্তান জেন্‌কিন্স, সাহাব ১৮৩৪ সনৰ ২৩ জানুৱাৰীত কমিশ্যনৰ নিযুক্ত হয়। লৰ্ড বেন্টিঙ্ক সাহাবে জেন্‌কিন্‌স, সাহাবৰ বিচক্ষণতা আৰু যোগ্যতা জানি এওঁক এই নতুন দেশৰ কমিশ্যনৰ পদত নিযুক্ত কৰিলে। তেওঁ ইয়াৰ পূৰ্ব্বে অৰ্থাৎ ১৮৩৪ সনত ই দেশত উৎপন্ন ইত্যাদিৰ বিষয়ে অনুসন্ধান কৰিবলৈ এই অঞ্চললৈ আহিছিল কিন্তু তেওঁ দেশৰ কাৰ্য্য কৰা নাছিল। তেওঁতকৈ অনেক দিন কাৰ্য্য কৰি থকা কেইবাজনো সাহাব দেশত আহিল। গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এনে বিশ্বাস আছিল যে এওঁৰ দ্বাৰা দেশৰ যেনে সুশাসন হব তেনে কাৰো দ্বাৰা নহব। জেন্‌কিন্স, সাহাব কমিশ্যনৰ নিযুক্ত হই নামনি খণ্ডৰ জিলাবিলাকক পৰগণা আৰু মৌজা এইৰূপে বিভাগ কৰিলে। ইয়াৰে দেশৰ উন্নতিৰ বড় উপায় হ’ল। এই দেশৰ যিবিলাক লোকে নিষ্কৰ ভূমি ভোগ কৰিছিল, সিসকলৰ স্বত্বৰ বিষয় অনুসন্ধান এইজনাই কৰিবলৈ ধৰিলে। {{gap}}ব্ৰিটিশ গবৰ্ণমেণ্ট এই দেশ মানৰ পৰা পাইছে মানহঁতে ই দেশৰ সকলো প্ৰকাৰ লোকৰ পৰা কৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। সেইকাৰণে গবৰ্ণমেন্টেও ইয়াৰ নিষ্কৰ বুলি ভোগ কৰা মাটিবিলাক অৰ্দ্ধ কৰত বন্দোবস্ত কৰি দিবৰ স্থিৰ কৰিলে। ইয়াৰ নিৰাকৰণ প্ৰায় ১৮৫০ সনত হে শেষ হয়। যাবতীয় লাখেৰাজ বা নিষ্কৰ স্বত্বৰ সিদ্ধান্ত পত্ৰত এনে লিখা আছে যে সদৰৰ<noinclude></noinclude> a2p86h5jvq4ybhtdlyffvl0e2h09kwb পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬৬ 104 67365 250759 183153 2026-05-23T09:10:41Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250759 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৬২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude> কৰিলে।<ref> সেই সাহাবেই চিৰাপুঞ্জী নগৰৰ সংস্থাপক।</ref> এবাৰ তেওঁ প্ৰাণ সঙ্কটৰূপে আক্ৰান্ত হইছিল। ভোট, অকা, প্ৰভৃতি আন আন পৰ্ব্বতীয়া জাতিবিলাকেৰেও ইস্কাট সাহাবে মিত্ৰভাব সংস্থাপন কৰিলে। পাছে ১৮৩১ সনৰ আগষ্ট মাহত ইস্কাট সাহাব চিৰাপুঞ্জীত মৃত্যু হ’ল। অতিৰিক্ত পৰিশ্ৰম কৰা আৰু আৰাম কৰিবলৈ সময় নোপোৱাৰ নিমিত্তেই ৰোগাক্ৰান্ত হই সাহাব মৃত্যু হ'ল। এইজনা সাহাব বহুদৰ্শী, দৃঢ়স্বভাব বিশিষ্ট, দয়ালু আৰু প্ৰশস্তমনা আছিল। এওঁৰ মৰণৰ বাৰ্ত্তাত কি দেশীয়, কি পৰ্ব্বতীয় সকলো লোকে বড় শোক কৰিলে। অধিক কি অনেকেই আপোনাৰ পৰিবাৰৰ মৃত্যুত যেনেকৈ, তেনেকৈ কান্দিলে। এই পৰ্যন্ত ইস্কাট সাহাবৰ নাম অতি সম্ভ্ৰমেৰে লোকে কই থাকে তেওঁৰ কবৰ চিৰাপুঞ্জীত এতিয়াও আছে। সেইজনা সাহাবক এতিয়াও লোকে “আমাৰ ইস্কাট সাহাব” বুলি কয়। মানৰ হাতৰ পৰা দেশ উদ্ধাৰ কৰি সুশাসনৰ বাটলৈ অনাৰ হেতুকেই তেওঁৰ ইমান সুখ্যাতিৰ মূল। ইস্কাট সাহাবৰ কৰ্ম্মত মেং টি, সি, ৰবেটসন্ সাহাৰ কমিশ্যনৰ হই এই দেশলৈ আহে। কাছাৰ আৰু শ্ৰীহট্টৰ যি কৰ্তৃত্ব আমাৰ কমিশ্যনৰৰ গাত আছিল, তাক গুছোৱা হ’ল। আৰু তাৰ দ্বাৰা কমিশ্যনৰৰ আকৌ এই দেশৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ সময় হ’ল। সাহায্যকাৰী বিচাৰক নাথাকিলে যে কাৰ্য্য সুন্দৰৰূপে নহয় এইটি কথা তেওঁ সুন্দৰকৈ গবৰ্ণমেণ্টত জনোৱাত কেজনমান আশিষ্টাণ্ট নিযুক্ত হ’ল। তাৰ দ্বাৰা দেশৰ সুশাসনৰ উপায় মুকলি হ’ল। উজনি খণ্ড দেশীয় ৰজা পুৰন্দৰ সিংহে সইতে এইৰূপে নিয়ম কৰি দিয়া গ'ল যে তেওঁ ব্ৰিটিশ গবৰ্ণমেণ্টৰ ৫০,০০০ টাকা বাৰ্ষিক কৰ দিব। সদীয়া আৰু মটক প্ৰদেশ সেই পৰ্য্যন্ত ভালকৈ দৃঢ় শাসনৰ তললৈ অহা নাছিল সেই কাৰণে সি প্ৰদেশ ৰজাক দিয়া নহ'ল। বিশ্বনাথত এজনা পলিটিকেল এজেণ্ট থাকিল। তেওঁক দেশৰ শুভাশুভ দৃষ্টি কৰিবলৈ নিয়োজন কৰা হইছিল। যদিচ উজনি খণ্ড এইৰূপে দেশীয় ৰজাক দিলে তথাপি নামনি খণ্ডও সুবিস্তৃত হোৱাৰ নিমিত্তে কাৰ্য্য সুশৃঙ্খল৷ নহইছিল। নগাঁও আৰু দৰঙ্গতো কামৰূপৰ দৰে পঞ্চায়ত বিচাৰক<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> 8rojua4clxkih2s238srszkmzwwf5kc 250760 250759 2026-05-23T09:25:56Z Jyoti Chiring 2949 250760 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৬২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude> কৰিলে।<ref> সেই সাহাবেই চিৰাপুঞ্জী নগৰৰ সংস্থাপক।</ref> এবাৰ তেওঁ প্ৰাণ সঙ্কটৰূপে আক্ৰান্ত হইছিল। ভোট, অকা, প্ৰভৃতি আন আন পৰ্ব্বতীয়া জাতিবিলাকেৰেও ইস্কাট সাহাবে মিত্ৰভাব সংস্থাপন কৰিলে। পাছে ১৮৩১ সনৰ আগষ্ট মাহত ইস্কাট সাহাব চিৰাপুঞ্জীত মৃত্যু হ’ল। অতিৰিক্ত পৰিশ্ৰম কৰা আৰু আৰাম কৰিবলৈ সময় নোপোৱাৰ নিমিত্তেই ৰোগাক্ৰান্ত হই সাহাব মৃত্যু হ'ল। এইজনা সাহাব বহুদৰ্শী, দৃঢ়স্বভাব বিশিষ্ট, দয়ালু আৰু প্ৰশস্তমনা আছিল। এওঁৰ মৰণৰ বাৰ্ত্তাত কি দেশীয়, কি পৰ্ব্বতীয় সকলো লোকে বড় শোক কৰিলে। অধিক কি অনেকেই আপোনাৰ পৰিবাৰৰ মৃত্যুত যেনেকৈ, তেনেকৈ কান্দিলে। এই পৰ্যন্ত ইস্কাট সাহাবৰ নাম অতি সম্ভ্ৰমেৰে লোকে কই থাকে তেওঁৰ কবৰ চিৰাপুঞ্জীত এতিয়াও আছে। সেইজনা সাহাবক এতিয়াও লোকে “আমাৰ ইস্কাট সাহাব” বুলি কয়। মানৰ হাতৰ পৰা দেশ উদ্ধাৰ কৰি সুশাসনৰ বাটলৈ অনাৰ হেতুকেই তেওঁৰ ইমান সুখ্যাতিৰ মূল। ইস্কাট সাহাবৰ কৰ্ম্মত মেং টি, সি, ৰবেটসন্ সাহাব কমিশ্যনৰ হই এই দেশলৈ আহে। কাছাৰ আৰু শ্ৰীহট্টৰ যি কৰ্তৃত্ব আমাৰ কমিশ্যনৰৰ গাত আছিল, তাক গুছোৱা হ’ল। আৰু তাৰ দ্বাৰা কমিশ্যনৰৰ আকৌ এই দেশৰ বিষয়ে চিন্তা কৰিবলৈ সময় হ’ল। সাহায্যকাৰী বিচাৰক নাথাকিলে যে কাৰ্য্য সুন্দৰৰূপে নহয় এইটি কথা তেওঁ সুন্দৰকৈ গবৰ্ণমেণ্টত জনোৱাত কেজনমান আশিষ্টাণ্ট নিযুক্ত হ’ল। তাৰ দ্বাৰা দেশৰ সুশাসনৰ উপায় মুকলি হ’ল। উজনি খণ্ড দেশীয় ৰজা পুৰন্দৰ সিংহে সইতে এইৰূপে নিয়ম কৰি দিয়া গ'ল যে তেওঁ ব্ৰিটিশ গবৰ্ণমেণ্টৰ ৫০,০০০ টাকা বাৰ্ষিক কৰ দিব। সদীয়া আৰু মটক প্ৰদেশ সেই পৰ্য্যন্ত ভালকৈ দৃঢ় শাসনৰ তললৈ অহা নাছিল সেই কাৰণে সি প্ৰদেশ ৰজাক দিয়া নহ'ল। বিশ্বনাথত এজনা পলিটিকেল এজেণ্ট থাকিল। তেওঁক দেশৰ শুভাশুভ দৃষ্টি কৰিবলৈ নিয়োজন কৰা হইছিল। যদিচ উজনি খণ্ড এইৰূপে দেশীয় ৰজাক দিলে তথাপি নামনি খণ্ডও সুবিস্তৃত হোৱাৰ নিমিত্তে কাৰ্য্য সুশৃঙ্খল৷ নহইছিল। নগাঁও আৰু দৰঙ্গতো কামৰূপৰ দৰে পঞ্চায়ত বিচাৰক<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> silnxrjb9m4o90xacecepfh8zfm2ddn পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬৫ 104 67366 250758 183154 2026-05-23T08:59:47Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250758 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৬১}}</noinclude> খাশীয়া পৰ্ব্বত, ৰঙ্গপুৰ, কোঁচবিহাৰ, শ্ৰীহট্ট প্ৰভৃতি ঠাইত ফুৰি সেই সেই ঠাইৰ কাৰ্য্য কৰি থাকোঁতেই তেওঁৰ সময় গইছিল। বিশেষ এতিয়াৰ দৰে ডাকৰ বা গমনাগমনৰ সুপ্ৰণালী তেতিয়া নাছিল। দেশৰ বিচাৰ কাৰ্য্য দেশীয় পঞ্চায়তৰ হাতত সমৰ্পিত আছিল, এই নিমিত্তে গবৰ্ণমেণ্টলৈ আবেদন কৰাত নামনি খণ্ডত কাপ্তান এডাম হোয়াইট্ সাহাব ইস্কাট সাহাবৰ সাহায্যকাৰী নিযুক্ত হ'ল। প্ৰথমে এই দেশত পূৰ্ব্বৰ দৰে খেল অনুসাৰে পিয়ল কৰা হ’ল। আৰু দেশীয় বিষয়াবিলাকে লিক্‌চৌ পাইক আৰু মাটি পাইছিল। <ref>এই বন্দোবস্তত গুৱাহাটীৰ হলিৰাম ঢেকিয়াল ফুকনে ইস্কাট সাহাবক সাহায্য কৰিছিল। নগাঁওত হলে “ঢেকিয়াল ফুকনৰ বন্দোবস্তই” মূল “বন্দোবস্ত”। ইয়াকে খেলোৱাৰি বন্দোবস্ত বোলে।</ref> ব্ৰহ্মাদেশৰ পৰা কাছাৰ আক্ৰমণ হোৱাৰ পাছত ১৮২৬ সনত কাছাৰৰ ৰজাৰে এক সন্ধি পত্ৰ হয় তাৰ দ্বাৰা তাৰ ৰজা কাছাৰৰ সিংহাসনত বহে কিন্তু সেই ৰজা ১৮৩০ সনত অপুত্ৰক হই মৰণ হোৱাত সেই সন্ধি পত্ৰ অনুসাৰে গবৰ্ণমেণ্টে কাছাৰ ৰাজ্য পায়। এবং তাৰ শাসনৰ ভাৰ ইস্কাট চাহাবৰ ওপৰত সমৰ্পিত হ’ল। ইস্কাট সাহাবে দেশৰ হিতকৰ অনেক উপায় কৰিবলৈ গবৰ্ণমেণ্টলৈ লিখিছিল। বেটী বন্দীৰ সংখ্যা কৰা আৰু কোনে কি ৰূপে তাৰ স্বামী হ’ল তাৰ নিৰাকৰণ কৰা, সমুদায় দেশ পিয়ল কৰি চাহ হোৱা আৰু নোহোৱা মাটিৰ নিৰ্ণয় কৰা আৰু মৌজা ভাগ কৰা, নিষ্কৰ ভূমিৰ অনুসন্ধান আৰু নিৰ্ণয় কৰা এবং উজনি খণ্ড দেশীয় ৰজাক লালবন্দী লই সমৰ্পণ কৰা প্ৰভৃতি অনেক বিষয় প্ৰস্তাব কৰিছিল। কিন্তু সেই সকলোৰে ফল তেওঁ দেখিবলৈ নাপালে। {{gap}}গাড়ো পৰ্ব্বতৰে আৰু তাৰ সমীপবৰ্ত্তী জমীদাৰবিলাকৰ পৰগণাৰ সীমা ইস্কাট সাহাবেই কৰে। আৰু গাড়োবিলাকক বৰাই অনেক খেলক গবৰ্ণমেণ্টৰ অধীনলৈ আনিলে। এতিয়া গাড়োহিলস্ জিলাৰ প্ৰধান নগৰ তুৰা পৰ্ব্বতত ইস্কাট সাহাবৰ ঘৰ আৰু ফুলৰ বাড়ী আছিল। এই গাড়ো- বিলাকক দমন কৰোঁতে কেইবাবাৰো যুদ্ধ যাত্ৰা কৰিবলগীয়া হইছিল। খাশীয়া পৰ্ব্বতলৈকো ইস্কাট সাহাব গই সি পৰ্ব্বতৰ অধিকভাগ অধিকাৰ<noinclude>{{Rule|}} {{Left|২১}}</noinclude> pb7keflv7bq6edar15hx6ukjb7x8gi8 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬৪ 104 67367 250756 183155 2026-05-23T08:48:03Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250756 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৬০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>২৪ ফেব্ৰুয়াৰীত ব্ৰহ্মাদেশে সইতে ইয়াণ্ডাবুত কোম্পানীৰ সন্ধি হয়। সেই অনুসাৰে আৰাকান, মটীবান, টেনাসৰীম, আৰু অসম এই কেইখান দেশ ব্ৰহ্মাৰজাই কোম্পানীক স্বত্ব ত্যাগ কৰি দিয়ে। সি সন্ধি পত্ৰ অনুসাৰেই ব্ৰিটিশ গবৰ্ণমেন্টে এই দেশ অধিকাৰ কৰিছে। কিয়নো যেতিয়া এই দেশলৈ কোম্পানীৰ সেনা আহে তেতিয়া দেশৰ অধিকাৰী মানেই আছিল। {{gap}}ইস্কাট সাহাব যে অকল এই দেশৰ পক্ষে গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেণ্ট আৰু কমিশ্যনৰ আছিল এনে নহয়, তেওঁৰ অধীনত মণিপুৰ ও কাছাৰ আছিল। তেওঁ কোঁচবেহাৰৰ আৰু ৰঙ্গপুৰৰ উত্তৰ পূৰ্ব্ব প্ৰদেশৰ কমিশ্যনৰ এবং শ্ৰীহট্টৰ জজ আছিল। এই নিমিত্তে তেওঁৰ পক্ষে সকলো কাৰ্য্য সুবিধাৰে কৰা বড় কষ্টদায়ক আছিল। দেশীয় পঞ্চায়তৰ দ্বাৰা বিচাৰ কাৰ্য্য হইছিল। ইস্কাট সাহাবে সিসকলৰ ওপৰত দৃষ্টি আৰু উচিত হ'লে সংশোধন কৰিছিল। অপৰাধ কৰিলে পূৰ্ব্বৰ দৰে চক্ষুৰুৎপাটন প্ৰভৃতি গুৰুদণ্ডৰ পৰিবৰ্ত্তে অৰ্থদণ্ড আৰু ফাটকত বন্দী কৰিছিল। গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেন্টেই প্ৰাণদণ্ড পৰ্য্যন্ত কৰিব পাৰিছিল। পাছে এই দেশৰ কাৰ্য্য ভালকৈ চলাবলৈ এই দেশক উজনি আৰু নামনি বা জুনিয়ৰ আৰু সিনিয়ৰ খণ্ডত বিভাগ কৰা হ'ল। ইয়াৰ সীমা দক্ষিণ পাৰে ধনশিৰী নদী, আৰু উত্তৰ পাৰে ভৰলু নদী হ’ল। উজনি খণ্ডত কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডস্ সাহাব আৰু নামনি খণ্ডত ইস্কাট সাহাব কমিশ্যনৰ হ'ল। কিন্তু ইস্কাট সাহাব সকলোৰে প্ৰধান গৰাকী আছিল। গুৱাহাটী নগৰ সুবিস্তৃত আৰু পূৰ্ব্বে ইয়াত এজনা বড় ফুকন থকাৰ নিমিত্তে নগৰ আছিল। এই কাৰণে সেই নগৰকে অসম দেশৰ ৰাজধানী কৰা হ'ল। কমিশ্যনৰ সাহাব ইয়াতে আবাস কৰিবৰ নিমিত্তে স্থিৰ কৰিলে। উজনি খণ্ডৰ কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডস্ সাহাব ১৮২৫ সনৰ ৩১ অক্টোবৰত ভটীয়াই গ'ল আৰু তেওঁৰ সলনি কৰ্ণেল কুপৰ সাহাব নিযুক্ত হ'ল। কুপৰ সাহাব ভটীয়াই গ’লত কাপ্তান নিউবিল সাহাব উজনি খণ্ডত সেনাপতি আৰু প্ৰধান কাৰ্য্যকাৰক হ’ল। ইস্কাট সাহাবৰ ইমান কৰ্ম্মৰ ভাব আছিল যে তেওঁ অকলে নামনি খণ্ডৰ কাৰ্য্য ভালকৈ চলাবলৈ নোৱাৰিলে। গাড়ো পৰ্ব্বত,<noinclude></noinclude> a3xfubc0s6sa2lcuu6ftfd4mn1mmekd পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬৩ 104 67368 250678 183156 2026-05-22T12:17:52Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250678 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৫৯}}</noinclude>এনে স্থিৰ কৰিলে যে মানে আৰু দেশত একো উপদ্ৰব নকৰে। যিবিলাকে ব্ৰহ্মা দেশলৈ যাব খোজে সিবিলাক যাব পাৰিব। এবং যিবিলাকে থাকিব খোজে সিবিলাকে নিৰুপদ্ৰবে ইয়াতে থাকিব পাৰিব আৰু সেইসকলৰ বিষয়ে গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেণ্টৰ শেষ আজ্ঞা প্ৰচাৰ কৰিব। পিছে পিছে ফেব্ৰুয়াৰীত শ্যাম ফুকন আৰু বগলী ফুকনৰ পৰা সেই নিয়মেৰে একবাৰ লোৱা হয়। আৰু তেওঁ- বিলাকে ৭০০ মানে সইতে কৰ্ণেল সাহাবৰ হাতত আপুনি সমৰ্পিত হয়। প্ৰায় দুহেজাৰ মানৰ সেনা ও নহেজাৰ স্ত্ৰীপুৰুষ ব্ৰহ্মদেশলৈ উলটি যায়। তাৰে কেতবিলাক আকৌ যাব নোৱাৰি এই দেশৰে পৰ্ব্বতৰ দাঁতি ফালে থাকিল। এনে প্ৰবাদ আছে বোলে মানে ই দেশৰ পৰা ত্ৰিশ হাজাৰ মানুহ লই যাব ধৰিছিল। কিন্তু কোম্পানীৰ ফৌজ আগবঢ়াত সেইটো কৰিব নোৱাৰিলে, তথাপি মুনিহে তিৰোতাই চাৰি পাঁচ হাজাৰমান মানুহ লই গ'ল। এই দেশ এড়ি একেবাৰে মান নগ'ল। চিংফৌহঁতেও আমাৰ দুৰবস্থা দেখি পীড়িবলৈ ধৰিলে। সিহঁতে সইতে মিলি, মানে অসম দেশ আকৌ আক্ৰমণৰ যত্ন কৰিলে। কিন্তু সিহঁতৰ সি উদ্যোগ একেবাৰে নিষ্ফল হ’ল। কিয়নো কোম্পানীৰ ফৌজে সময়ে সময়ে দাঁতিৰ ফালে গই সিহঁতৰ উদ্যোগ ভঙ্গ কৰিছিল। পৰিশেষত সিহঁতে ই দেশ যে কেতিয়াবা লব পাৰিব এই আশা পৰিত্যাগ কৰি একেবাৰে ব্ৰহ্মাদেশলৈ গ'ল। ইস্কাট সাহাবে এই দেশৰ পৰা ভাগি যোৱা মানুহবিলাকক পাৰিলে মানে ইয়ালৈ অনাই পূৰ্ব্বৰ দৰে কৰ্ম্ম কৰিবলৈ দিলে। উজনিৰে পৰা কৰ্ণেল সাহাবৰ জয় বাৰ্ত্তা পাই ইস্কাট সাহাব উজাই গ'ল। শ্যাম আৰু বগলী ফুকন আৰু যোগেশ্বৰ ও চন্দ্ৰকান্ত ৰজাক উজনিত থকা অযুক্তি জানি কেইওজনাক ভটীয়াই পঠালে। যোগেশ্বৰ ৰজা যোগীঘোপালৈ গই ১৭৪৭ শকত মৃত্যু হয়। কিছুদিনৰ মূৰত কোম্পানীৰ পৰা ই কেইজনাক বৃত্তি দি দেশতে ৰাখিলে। {{gap}}অত্যাচাৰী মানৰ হাতৰ পৰা দেশ লোৱাৰ পাছত দেশৰ কাম কাজ সকলো পূৰ্ব্বৰ দৰেই দেশীয় লোকৰ দ্বাৰাই হইছিল। পাছে {{SIC|১৮৬|...}} সনৰ<noinclude></noinclude> m5e6eqq43uwt452s4u2ofc9rmz6gnw9 250679 250678 2026-05-22T12:19:48Z Jyoti Chiring 2949 250679 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৫৯}}</noinclude>এনে স্থিৰ কৰিলে যে মানে আৰু দেশত একো উপদ্ৰব নকৰে। যিবিলাকে ব্ৰহ্মা দেশলৈ যাব খোজে সিবিলাক যাব পাৰিব। এবং যিবিলাকে থাকিব খোজে সিবিলাকে নিৰুপদ্ৰবে ইয়াতে থাকিব পাৰিব আৰু সেইসকলৰ বিষয়ে গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেণ্টৰ শেষ আজ্ঞা প্ৰচাৰ কৰিব। পিছে পিছে ফেব্ৰুয়াৰীত শ্যাম ফুকন আৰু বগলী ফুকনৰ পৰা সেই নিয়মেৰে একবাৰ লোৱা হয়। আৰু তেওঁ- বিলাকে ৭০০ মানে সইতে কৰ্ণেল সাহাবৰ হাতত আপুনি সমৰ্পিত হয়। প্ৰায় দুহেজাৰ মানৰ সেনা ও নহেজাৰ স্ত্ৰীপুৰুষ ব্ৰহ্মদেশলৈ উলটি যায়। তাৰে কেতবিলাক আকৌ যাব নোৱাৰি এই দেশৰে পৰ্ব্বতৰ দাঁতি ফালে থাকিল। এনে প্ৰবাদ আছে বোলে মানে ই দেশৰ পৰা ত্ৰিশ হাজাৰ মানুহ লই যাব ধৰিছিল। কিন্তু কোম্পানীৰ ফৌজ আগবঢ়াত সেইটো কৰিব নোৱাৰিলে, তথাপি মুনিহে তিৰোতাই চাৰি পাঁচ হাজাৰমান মানুহ লই গ'ল। এই দেশ এড়ি একেবাৰে মান নগ'ল। চিংফৌহঁতেও আমাৰ দুৰবস্থা দেখি পীড়িবলৈ ধৰিলে। সিহঁতে সইতে মিলি, মানে অসম দেশ আকৌ আক্ৰমণৰ যত্ন কৰিলে। কিন্তু সিহঁতৰ সি উদ্যোগ একেবাৰে নিষ্ফল হ’ল। কিয়নো কোম্পানীৰ ফৌজে সময়ে সময়ে দাঁতিৰ ফালে গই সিহঁতৰ উদ্যোগ ভঙ্গ কৰিছিল। পৰিশেষত সিহঁতে ই দেশ যে কেতিয়াবা লব পাৰিব এই আশা পৰিত্যাগ কৰি একেবাৰে ব্ৰহ্মাদেশলৈ গ'ল। ইস্কাট সাহাবে এই দেশৰ পৰা ভাগি যোৱা মানুহবিলাকক পাৰিলে মানে ইয়ালৈ অনাই পূৰ্ব্বৰ দৰে কৰ্ম্ম কৰিবলৈ দিলে। উজনিৰে পৰা কৰ্ণেল সাহাবৰ জয় বাৰ্ত্তা পাই ইস্কাট সাহাব উজাই গ'ল। শ্যাম আৰু বগলী ফুকন আৰু যোগেশ্বৰ ও চন্দ্ৰকান্ত ৰজাক উজনিত থকা অযুক্তি জানি কেইওজনাক ভটীয়াই পঠালে। যোগেশ্বৰ ৰজা যোগীঘোপালৈ গই ১৭৪৭ শকত মৃত্যু হয়। কিছুদিনৰ মূৰত কোম্পানীৰ পৰা ই কেইজনাক বৃত্তি দি দেশতে ৰাখিলে। {{gap}}অত্যাচাৰী মানৰ হাতৰ পৰা দেশ লোৱাৰ পাছত দেশৰ কাম কাজ সকলো পূৰ্ব্বৰ দৰেই দেশীয় লোকৰ দ্বাৰাই হইছিল। পাছে {{SIC|১৮২৬|...}} সনৰ<noinclude></noinclude> 5intazoe86many03bjxzenp9wprgjl6 250734 250679 2026-05-22T17:57:40Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250734 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৫৯}}</noinclude>এনে স্থিৰ কৰিলে যে মানে আৰু দেশত একো উপদ্ৰব নকৰে। যিবিলাকে ব্ৰহ্মা দেশলৈ যাব খোজে সিবিলাক যাব পাৰিব। এবং যিবিলাকে থাকিব খোজে সিবিলাকে নিৰুপদ্ৰবে ইয়াতে থাকিব পাৰিব আৰু সেইসকলৰ বিষয়ে গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেণ্টৰ শেষ আজ্ঞা প্ৰচাৰ কৰিব। পিছে পিছে ফেব্ৰুয়াৰীত শ্যাম ফুকন আৰু বগলী ফুকনৰ পৰা সেই নিয়মেৰে একবাৰ লোৱা হয়। আৰু তেওঁবিলাকে ৭০০ মানে সইতে কৰ্ণেল সাহাবৰ হাতত আপুনি সমৰ্পিত হয়। প্ৰায় দুহেজাৰ মানৰ সেনা ও নহেজাৰ স্ত্ৰীপুৰুষ ব্ৰহ্মদেশলৈ উলটি যায়। তাৰে কেতবিলাক আকৌ যাব নোৱাৰি এই দেশৰে পৰ্ব্বতৰ দাঁতি ফালে থাকিল। এনে প্ৰবাদ আছে বোলে মানে ই দেশৰ পৰা ত্ৰিশ হাজাৰ মানুহ লই যাব ধৰিছিল। কিন্তু কোম্পানীৰ ফৌজ আগবঢ়াত সেইটো কৰিব নোৱাৰিলে, তথাপি মুনিহে তিৰোতাই চাৰি পাঁচ হাজাৰমান মানুহ লই গ’ল। এই দেশ এড়ি একেবাৰে মান নগ’ল। চিংফৌহঁতেও আমাৰ দুৰবস্থা দেখি পীড়িবলৈ ধৰিলে। সিহঁতে সইতে মিলি, মানে অসম দেশ আকৌ আক্ৰমণৰ যত্ন কৰিলে। কিন্তু সিহঁতৰ সি উদ্যোগ একেবাৰে নিষ্ফল হ’ল। কিয়নো কোম্পানীৰ ফৌজে সময়ে সময়ে দাঁতিৰ ফালে গই সিহঁতৰ উদ্যোগ ভঙ্গ কৰিছিল। পৰিশেষত সিহঁতে ই দেশ যে কেতিয়াবা লব পাৰিব এই আশা পৰিত্যাগ কৰি একেবাৰে ব্ৰহ্মাদেশলৈ গ’ল। ইস্কাট সাহাবে এই দেশৰ পৰা ভাগি যোৱা মানুহবিলাকক পাৰিলে মানে ইয়ালৈ অনাই পূৰ্ব্বৰ দৰে কৰ্ম্ম কৰিবলৈ দিলে। উজনিৰে পৰা কৰ্ণেল সাহাবৰ জয় বাৰ্ত্তা পাই ইস্কাট সাহাব উজাই গ’ল। শ্যাম আৰু বগলী ফুকন আৰু যোগেশ্বৰ ও চন্দ্ৰকান্ত ৰজাক উজনিত থকা অযুক্তি জানি কেইওজনাক ভটীয়াই পঠালে। যোগেশ্বৰ ৰজা যোগীঘোপালৈ গই ১৭৪৭ শকত মৃত্যু হয়। কিছুদিনৰ মূৰত কোম্পানীৰ পৰা ই কেইজনাক বৃত্তি দি দেশতে ৰাখিলে। {{gap}}অত্যাচাৰী মানৰ হাতৰ পৰা দেশ লোৱাৰ পাছত দেশৰ কাম কাজ সকলো পূৰ্ব্বৰ দৰেই দেশীয় লোকৰ দ্বাৰাই হইছিল। পাছে {{SIC|১৮২৬|...}} সনৰ<noinclude></noinclude> hfr2y9u3illae1ln9im8gvu5dc9xr1m পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬২ 104 67369 250677 183157 2026-05-22T12:06:21Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250677 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৫৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>উজাই গ'ল। এওঁৰ লগত সকলোৱে সইতে সুশিক্ষিত তিনি হেজাৰ- মান সেনা মাত্ৰ আছিল। কোম্পানীৰ ফৌজ অহা বাৰ্তা পাই আমাৰ মানুহে মানক আক্ৰমিব ধৰিলে। সিহঁতে ই ঠাই এড়ি উজনিলৈ যোৱাটোকে ঠাৱৰাই যাবৰ সময়ত নগাঁওৰ কাখৰি গাঁওত অনেক অস্ত্ৰধাৰী আৰু আন মানুহ ঘৰৰ ভিতৰত হাত ভৰি বান্ধি হুমাই জুই লগাই পুৰি মাৰিলে। সকলো ঠাইৰ পৰা মান গই যোৰহাটতে জুম বান্ধিলে গই। সিহঁত অত্যাচাৰী, অশিক্ষিত ও অদূৰদৰ্শী মানুহ। শাৰীৰিক বলেৰে যি পাৰে তাকেই মাত্ৰ কৰে। ইমান দিন তাতে অন্যায় কাৰ্য্য কৰি প্ৰবৰ্ত্তি আছিল। বিশেষ বিনাশৰ কালত লোকৰ বিপৰীত বুদ্ধি হয়। চাৰিও ফালৰ পৰা সিহঁতৰ পৰাজয় হোৱাত ইজনে সিজনক আৰু সিজনে ইজনক দোষ দিবলৈ ধৰিলে। তাতে থাকি সিহঁতৰ মাঝতে পৰস্পৰ বিৰোধ উপস্থিত হ’ল। এই দেশৰ মানৰ সৈন্যাধ্যক্ষ বুঢ়া ৰজাক শ্যাম ফুকনৰ অধীনস্থ কেতবিলাক মানে বধ কৰিলে। কোম্পানীৰ সৈন্য যেতিয়া উজাই যোৱা বাৰ্ত্তা পালে মানে নিৰুৎসাহ হই যোৰহাট এড়ি ৰঙ্গপুৰলৈ গ'ল। এবং যোৰহাটৰ কোঠত জুই লগালে। {{gap}}কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডস্ গই ১৮২৫ সনৰ ২৫ জানুৱাৰীত গৌৰী সাগৰত ছাউনী কৰিলে। ২৭ জানুৱাৰীৰ দিনা পুৱা কেতবিলাক মান, কোম্পানীৰ আগবাঢ়ি থকা সৈন্যে সইতে ৰণ কৰে। সেই ৰণত অনেক মান মৰা পড়িল। ২৯ জানুৱাৰীৰ দিনা কৰ্ণেল সাহাবে ৰঙ্গপুৰলৈ কিছুমান সেনা পঠালে। মানে সইতে ৰঙ্গপুৰৰ ওচৰতে যুদ্ধ হোৱাত মানে একেবাৰে পৰাস্ত হ’ল আৰু সিহঁতৰ দল ছিন্ন ভিন্ন হ’ল। ৰঙ্গপুৰৰ কোঠতো সেনাপতিসকলৰ দুই ভিন্ন ভিন্ন মত হ’ল শ্যাম ফুকন ও বগলী বা নিবাৰু ফুকনৰ সন্ধি কৰিব মত হ’ল, কিন্তু আনবিলাকৰ মত হ’ল যে ৰণ কৰে। প্ৰধান প্ৰধান ফুকন দুজনাৰ মত ব’লী হ'ল। তেওঁবিলাকে সন্ধি কৰিবৰ মনস্থেৰে কৰ্ণেল সাহাবলৈ কটকী পঠালে। কৰ্ণেল সাহাবে ভাবিলে যে এই সুযোগ আশ্ৰয় কৰা অতীত কৰ্ত্তব্য কিয়নো সি বছৰতে মানক দেশৰ পৰা খেদাব নোৱাৰিলে কিজানি দেশৰ অবস্থাক লই মূল অভিপ্ৰায় সিদ্ধি নহয়। বিশেষ খাদ্য সামগ্ৰীৰো নাটনি হ’ব পাৰে। এই ভাবি<noinclude></noinclude> mj85lmymx274bf0aq03eluba4reifqm 250733 250677 2026-05-22T17:55:51Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250733 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৫৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>উজাই গ’ল। এওঁৰ লগত সকলোৱে সইতে সুশিক্ষিত তিনি হেজাৰমান সেনা মাত্ৰ আছিল। কোম্পানীৰ ফৌজ অহা বাৰ্ত্তা পাই আমাৰ মানুহে মানক আক্ৰমিব ধৰিলে। সিহঁতে ই ঠাই এড়ি উজনিলৈ যোৱাটোকে ঠাৱৰাই যাবৰ সময়ত নগাঁওৰ কাখৰি গাঁওত অনেক অস্ত্ৰধাৰী আৰু আন মানুহ ঘৰৰ ভিতৰত হাত ভৰি বান্ধি সুমাই জুই লগাই পুৰি মাৰিলে। সকলো ঠাইৰ পৰা মান গই যোৰহাটতে জুম বান্ধিলে গই। সিহঁত অত্যাচাৰী, অশিক্ষিত ও অদূৰদৰ্শী মানুহ। শাৰীৰিক বলেৰে যি পাৰে তাকেই মাত্ৰ কৰে। ইমান দিন তাতে অন্যায় কাৰ্য্য কৰি প্ৰবৰ্ত্তি আছিল। বিশেষ বিনাশৰ কালত লোকৰ বিপৰীত বুদ্ধি হয়। চাৰিও ফালৰ পৰা সিহঁতৰ পৰাজয় হোৱাত ইজনে সিজনক আৰু সিজনে ইজনক দোষ দিবলৈ ধৰিলে। তাতে থাকি সিহঁতৰ মাঝতে পৰস্পৰ বিৰোধ উপস্থিত হ’ল। এই দেশৰ মানৰ সৈন্যাধ্যক্ষ বুঢ়া ৰজাক শ্যাম ফুকনৰ অধীনস্থ কেতবিলাক মানে বধ কৰিলে। কোম্পানীৰ সৈন্য যেতিয়া উজাই যোৱা বাৰ্ত্তা পালে মানে নিৰুৎসাহ হই যোৰহাট এড়ি ৰঙ্গপুৰলৈ গ’ল। এবং যোৰহাটৰ কোঠত জুই লগালে। {{gap}}কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডস্ গই ১৮২৫ সনৰ ২৫ জানুৱাৰীত গৌৰী সাগৰত ছাউনী কৰিলে। ২৭ জানুৱাৰীৰ দিনা পুৱা কেতবিলাক মান, কোম্পানীৰ আগবাঢ়ি থকা সৈন্যে সইতে ৰণ কৰে। সেই ৰণত অনেক মান মৰা পড়িল। ২৯ জানুৱাৰীৰ দিনা কৰ্ণেল সাহাবে ৰঙ্গপুৰলৈ কিছুমান সেনা পঠালে। মানে সইতে ৰঙ্গপুৰৰ ওচৰতে যুদ্ধ হোৱাত মানে একেবাৰে পৰাস্ত হ’ল আৰু সিহঁতৰ দল ছিন্ন ভিন্ন হ’ল। ৰঙ্গপুৰৰ কোঠতো সেনাপতিসকলৰ দুই ভিন্ন ভিন্ন মত হ’ল শ্যাম ফুকন ও বগলী বা নিবাৰু ফুকনৰ সন্ধি কৰিব মত হ’ল, কিন্তু আনবিলাকৰ মত হ’ল যে ৰণ কৰে। প্ৰধান প্ৰধান ফুকন দুজনাৰ মত ব’লী হ'ল। তেওঁবিলাকে সন্ধি কৰিবৰ মনস্থেৰে কৰ্ণেল সাহাবলৈ কটকী পঠালে। কৰ্ণেল সাহাবে ভাবিলে যে এই সুযোগ আশ্ৰয় কৰা অতীত কৰ্ত্তব্য কিয়নো সি বছৰতে মানক দেশৰ পৰা খেদাব নোৱাৰিলে কিজানি দেশৰ অবস্থাক লই মূল অভিপ্ৰায় সিদ্ধি নহয়। বিশেষ খাদ্য সামগ্ৰীৰো নাটনি হ’ব পাৰে। এই ভাবি<noinclude></noinclude> 94l1iefnv0pnuq6k5gokt6fvgkmb6ab পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬১ 104 67370 250732 250676 2026-05-22T17:53:18Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250732 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৫৭}}</noinclude>কাপ্তানৰ অধীনে হাটবড়ত আছিল। এদিন বাঙ্গলী গড়ৰ পৰা কেতবিলাক মান আহি কাপ্তান সাহাবক সসৈন্যে আক্ৰমণ কৰিছিল। কিন্তু মানে কৃতকাৰ্য্য হব নোৱাৰিলে। কিয়নো অশ্বাৰোহী সেনাই প্ৰায় সমুদায় মানকে কাটিলে। কেতবিলাক মান কলঙ্গ পাৰ হওঁতে পানীত পড়ি মৰিল। এইবাৰ পৰাস্ত হোৱাৰ পৰা মান উজাই ম’ৰা মুখলৈ গ’ল। তাত সিহঁতৰ বিস্তৰ সেনা নাছিল। বাৰম্বাৰ মানৰ এইৰূপ দুৰ্গতি দেখি আৰু সন্মুখ ৰণত সিহঁতৰ সাহ নেদেখি আমাৰ দেশীয় মানুহেও সিহঁতক পীড়া কৰিবলৈ ধৰিলে। কোম্পানীৰ সেনাৰ প্ৰতি আমাৰ মানুহৰ বড় বিশ্বাস হ’ল। আৰু খোৱা বস্তু ইত্যাদি যিমান পাৰিলে তিমান সাহায্য কৰিলে। কাপ্তান্ ওৱেল্‌স্‌ সাহাবে উত্তৰ পাৰে গই মানৰ কোঠ ভাঙ্গি দিয়াত মান উজাই উজনিলৈ গ’ল। সিপাৰে মানৰ বড় আধিপত্য নাছিল। মে মাহত ব্ৰিগাডিয়েৰ্ মেকমৰিন্ সাহাব মৃত্যু হলত কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডস্ সাহাব সেনাপতি হয়। সন্মুখত বৰ্ষাকাল। খাদ্য সামগ্ৰীৰ দুৰ্লভ হোৱাত কৰ্ণেল সাহাব ভটীয়াই গুৱাহাটীলৈ গ’ল। ইস্কাট সাহাব গুৱাহাটীলৈ গই অসমীয়া ভাগি যোৱা লোকসকলক দেশলৈ ঘুৰি আহিবলৈ অনুৰোধ কৰিলে। অনেক লোকে কোম্পানীৰ সেনা কৰ্ত্তৃক মানৰ পৰাস্ত হোৱা বাৰ্ত্তা পাই উজাই আহিল। অসম দেশত যে কোম্পানীৰ অধিকাৰ হ’ল এই কথা সেই ১৮২৪ সনৰ মে মাহত প্ৰকাশ কৰিলে। ই বৎসৰৰ যুদ্ধ যাত্ৰাৰ ফল এই হ’ল যে কলিয়াবৰলৈকে মানৰ আধিপত্য গুছি কোম্পানীৰ অধিকাৰ হ’ল। {{gap}}মানে ম’ৰামুখৰ পৰা ভটীয়াই আহি কলিয়াবৰ, নগাঁও, ৰহা প্ৰভৃতি ঠাই আকৌ ললেহি। আৰু কেতবিলাক মান জয়ন্তালৈ গই সি দেশত ৰাজ্য আক্ৰমণৰ উদ্যোগ কৰিলে। সিহঁতে এই কথা নিশ্চয় জানিছিল যে ই দেশৰ পৰা সিহঁতে যাব লাগিব, সেই দেখি গ্ৰাম নগৰ ইত্যাদি লুৰি কেবল ধন লবলৈহে যত্ন কৰিছিল। সিহঁতে কৰ বুলিও অনেক ধন ললে। কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডস্ সাহাবে এই কথা শুনি এই দৌৰাত্ম্য নিবাৰিবলৈ কিছুমান সৈন্য পঠাই দি আপুনি ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে<noinclude></noinclude> 89z30ea20i9lilhkv0tb8fgxwxv0hxt পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৬০ 104 67371 250731 250675 2026-05-22T17:50:53Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250731 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৫৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>পূৰ্ব্ব প্ৰদেশৰ এজেন্ট মেং ইস্কাট সাহাবৰ ওপৰত এই ফালৰ যুদ্ধাদিৰ সকলো ভাৰ সমৰ্পিত হ’ল। আসাম আৰু জয়ন্তা দুইও ফালৰ পৰা মানক খেদোৱা যুক্তিযুক্ত বিবেচনা হ’ল। ইস্কাট সাহাবে স্থলপথে কিছুমান সৈন্য লই শ্ৰীহট্ট আৰু জয়ন্তা হই অসম দেশ প্ৰবেশৰ স্থিৰ কৰিলে। ব্ৰিগ্ৰাডিয়েৰ মেকমৰিন্ সাহাব জলপথে ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে উজাই সসৈন্যে দেশ সোমাল। মানে গুৱাহাটীত ভালকৈ কাঠ বাঁহেৰে গড় কৰিছিল। কোম্পানীৰ সেনা অহা বাৰ্ত্তা পাইয়েই মান উজাই গ’ল। কিন্তু হিংসাৰ বশবৰ্ত্তী হই অনেক লোকৰ কাকো কাটি কাকো অঙ্গক্ষত কৰি গ’ল। সি সনৰ ২৮ মাৰ্চত ব্ৰিগাডিয়েৰ সাহাব গুৱাহাটী পালে। তাৰপৰা মান পলাই যোৱা বাৰ্ত্তা পাই আৰু উজাই যাবলৈ মন নকৰিলে। কিন্তু সন্মুখত বৰ্ষাকাল, দেশৰ দুৰবস্থা, খাদ্য সামগ্ৰীৰ কিজানি নাটনি হয়, এই ভাবি ব্ৰিগাডিয়েৰ সাহাব কিছুমান দিন তাতে থাকি ইস্কাট সাহাবলৈ প্ৰতীক্ষা কৰিলে। ইস্কাট সাহাব শ্ৰীহট্ট আৰু জয়ন্তাৰে ১৫ এপ্ৰিলত সসৈন্যে নগাঁও পালে। কিন্তু মূল সৈন্য দলে সইতে সকলো পৰামৰ্শ স্থিৰ কৰিবলৈ কাপ্তান হৰ্শবৰাক নগাঁওত থই গুৱাহাটীলৈ গ’ল। ইস্কাট সাহাব আহিবৰ বাৰ্ত্তা পায়েই মান নগাঁও এড়ি মৰামুখলৈ গ’ল। পাছে তেওঁ ভটীয়াই যোৱা আৰু কাপ্তান হৰ্শবৰাৰ লগত অলপ সৈন্য থক৷ শুনি মান কলিয়াবৰলৈ আহিল। ইফালে কৰ্ণেল ৰিচাৰ্ডস্ সাহাব ২৩ সংখ্যক দেশীয় পল্টনৰ পাঁচ কোম্পানী সিপাহী ও কিছুমান যুদ্ধৰ নৌকা লই নগাঁওলৈ আহিল। এবং কাপ্তান হৰ্শবৰাই সইতে কলিয়াবৰলৈ গ’ল। মান উজাই ৰাঙ্গলীগড়লৈ গ’ল। ইয়াৰ মাঝত মানে সইতে এদিনো ৰণ হোৱা নাছিল। পিছে এক কোম্পানী পদাতিক আৰু কিছুমান অশ্বাৰোহী সেনা লই লেপ্টেনেণ্ট ৰিচাৰ্ডসন্, সাহাব আগুৱাই যোৱাত হাটবৰলৈ অহা মানে সইতে সাক্ষাৎ হোৱাত অলপ যুদ্ধ হয়। তাতে মান ভাগি পলায় কিন্তু অশ্বাৰোহী সেনাই ধৰি সিহঁতৰ সকলোবিলাককে কাটে। ইয়াতকৈ আগবঢ়াৰ নিমিত্তে কৰ্ণেল সাহাবৰ ইচ্ছা নাছিল। কোম্পানীৰ সেনাৰ মূল ভাগ কলিয়াবৰত থাকিল। কিছুমান হৰ্শবৰা<noinclude></noinclude> 425uk7wz4f23srhtxwscth0wwmkbyfv পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫৯ 104 67372 250730 250672 2026-05-22T17:48:02Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250730 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৫৫}}</noinclude> জয়ন্তীয়া বা জয়ন্তা নামে এখান সৰু দেশ আছে, সি দেশৰ ৰজাই কোম্পানীৰ আশ্ৰয় গ্ৰহণ কৰি আছিল। মানৰ সেনাপতিয়ে জয়ন্তাৰ ৰজালৈকো ব্ৰহ্মা ৰজাৰ অধীন হ’বলৈ চিঠি লেখিছিল আৰু তেনে নকৰিলে দেশ আক্ৰমিবৰ ভয় দেখুৱাইছিল। জয়ন্তাৰ ৰজাই সেইৰূপ কাৰ্য্য নকৰাত তেওঁৰ দেশত মানে আক্ৰমণ কৰিবলৈ ধৰিছিল কিন্তু কোম্পানীৰ কাছাৰত থকা সৈন্যৰ নিমিত্তে নোৱাৰিলে। অসম দেশত ক্ৰমে যেতেকে মানৰ আধিপত্য অধিক হই আহিল তেতেকে সিহঁতৰ সাহস বৃদ্ধি হব ধৰিলে। পাছে মণিপুৰ আৰু অসম দুয়ো ফালৰ পৰা মানৰ সেনা জয়ন্তা ও কাছাৰৰ সেনাই সইতে কোম্পানীৰ সেনাৰ বিক্ৰমপুৰ দুৱাৰৰ মুখতে শ্ৰীহট্ট সীমাতে সন্মুখাসন্মুখী হ’ল। কোম্পানী অধিকাৰৰ চট্টগ্ৰামৰ ওচৰত আৰাকান নামে যি প্ৰদেশ আছিল, তাকো মানে ললে। ইয়াতে সিহঁতে বড় গৰ্ব্বিত হই ১৮২৩ সনত চট্টগ্ৰামৰ সমীপবৰ্ত্তী সাহপুৰী নামে এটি ক্ষুদ্ৰ দ্বীপ অধিকাৰ কৰিলে। কিন্তু সেই দ্বীপটি ইংৰাজৰ অধীন আছিল। গৱৰ্ণৰ জেনেৰেল লৰ্ড আমহাৰষ্ট সাহাবে দেখিলে যে ব্ৰহ্মা দেশে সইতে বঙ্গ প্ৰদেশৰ সীমা সংলগ্ন হ’ল। বিশেষ সাহপুৰী দ্বীপো আক্ৰমণ কৰিলে এনে স্থলত যুদ্ধ নকৰিলে ব্ৰিটিশ পতাকাৰ সম্ভ্ৰম নাথাকে। ক্ৰমে সিহঁতে দুঃসাহসত নিৰ্ভৰ কৰি সীমান্তঃপাতী প্ৰজাৰ অত্যাচাৰ কৰিব। এই নিমিত্তে ব্ৰহ্মা দেশে সইতে ১৮২৪ সনৰ ফেব্ৰুয়াৰিত যুদ্ধ কৰাই মত হ’ল। গবৰ্ণমেণ্টৰ আজ্ঞাৰে ঢাকাৰ পৰা ইতিমধ্যতে সেনাপতি ব্ৰিগাডিয়েৰ মেকমৰিন্ সাহাব কিছুমান সৈন্যে সইতে গুৱালপাড়াত মানৰ অক্ৰমণ নিষেধিবলৈ আহি আছিল। ওপৰত কোৱা মানৰ আক্ৰমণৰ বাৰ্ত্তা পাই গুৱালপাড়াৰ সেনাপতিলৈ গবৰ্ণমেন্টে এই আজ্ঞা দিলে যে কোম্পানীৰ সৈন্য আসাম দেশ প্ৰবেশ কৰি উজাই গই মানক সিহঁতৰ প্ৰধান ঠাইৰ পৰা খেদাই দিব। আৰু ব্ৰিটিশ ৰাজ্যৰ সম্ভ্ৰম লাভ আৰু খ্যাতি যিহতে হানি নহয় সেই কাৰণে যি প্ৰয়োজন তাক কৰিব এবং লাগিলে যুদ্ধও কৰিব। এই আজ্ঞাৰ লগে লগে ব্ৰহ্মাৰ দেশে সইতে যুদ্ধৰো আজ্ঞা ১৮২৪ সনৰ ৫ মাৰ্চ্চত প্ৰচাৰিত হ’ল। গবৰ্ণৰ জেনেৰেল উত্তৰ<noinclude></noinclude> b5zxghmbzk9p07kxldt93c36ee2lbxw পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫৮ 104 67373 250729 250664 2026-05-22T17:44:29Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250729 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৫৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>নাৰায়ণৰ পৰা গবৰ্ণমেন্টে এনে আবেদন পাইছিল যে তেওঁ মণিপুৰৰ ফালৰ পৰা আক্ৰমণৰ আশঙ্কা কৰে। তাতে গবৰ্ণমেণ্ট সহায় কৰে। ১৮২০ সনত গোবিন্দচন্দ্ৰক মণিপুৰৰ পৰা অহা চৰজীত সিংহ, মনজীত সিংহ আৰু গম্ভীৰ সিংহ নামে তিনি ভায়েক আকৌ মানৰ দ্বাৰা সিহঁতৰ নিজ দেশৰ পৰা খেদা পাই আহি কাছাৰতে আছিল। গোবিন্দচন্দ্ৰ ৰাজ্যচ্যুত হোৱাৰ পাছত সি তিনি ভ্ৰাতৃৰ মাঝতে ৰাজসিংহাসনৰ নিমিত্তে বিৰোধ হোৱাত দেশত মহা উপপ্লব আৰু হুলস্থুল হ’ল। তাতে সেই ফালে কোম্পানীৰ সীমাৰ ওচৰত আমাৰ এই ফালৰ দৰে বড় উপদ্ৰৱ হ’ল। ইংৰাজী ১৮২৩ সনত চৰজীত সিংহে এইৰূপ এক আবেদন গবৰ্ণমেণ্টলৈ কৰিলে যে তেওঁ মানৰ পৰা আক্ৰমণৰ আশঙ্কা কৰে আৰু গবৰ্ণমেণ্টক কাছাৰ ৰাজ্য সমৰ্পণ কৰিব। এই দেশৰ ফালেও মানৰ আক্ৰমণৰ আশঙ্কা হোৱাত গবৰ্ণমেণ্টে সি প্ৰস্তাবৰ প্ৰতি বড়কৈ মন দিলে। কাছাৰ কেতিয়াও ব্ৰহ্মা দেশৰ অধীন নাছিল। মনজীত সিংহ ব্ৰহ্মা ৰজাৰ সাহায্যত মণিপুৰ দেশ যেতিয়া লইছিল আৰু ব্ৰহ্মাৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰিছিল, তেতিয়া এবাৰ মানে কাছাৰ আক্ৰমিছিল, কিন্তু সিহঁত শীঘ্ৰে কাছাৰৰ পৰা খেদা খালে। আৰু কেতিয়াবা যে সি দেশ ব্ৰহ্মাৰ অধীন হইছিল, তাৰ চিন মাত্ৰও নাছিল। কাছাৰৰ ফালৰ মান শীঘ্ৰে কোম্পানীৰ দেশলৈ আহিব পাৰে। ইফালে মানে আহি অসম দেশ আক্ৰমণ কৰিছে এবং কাছাৰকো আক্ৰমণ কৰিবলৈ উদ্যোগ কৰিছে সেই দেখি ৰাজ্যৰ কুশলৰ অৰ্থে কাছাৰ প্ৰদেশ গবৰ্ণমেন্টে লবৰ সংকল্প কৰি কোম্পানীৰ আশ্ৰয় লই থকা ৰাজ্যচ্যুত হোৱা ৰজাক সি দেশত পাতিবলৈ ইচ্ছা কৰিছিল, এনেতে এই সংবাদ পোৱা গল যে মানে কাছাৰ আক্ৰমিবলৈ সৈন্য সংগ্ৰহ কৰিছে। উত্তৰ পূৰ্ব্ব ফালৰ গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ এজেণ্ট মেং ইস্কাট সাহাবে অসম দেশত থকা মানৰ সেনাপতি লই কাছাৰে সইতে কোম্পানীৰ যি সম্পৰ্ক তাক জনাই সেই দেশ আক্ৰমণ নকৰিবলৈ পত্ৰ লিখিলে। কিন্তু তাৰ বিশেষ ফল নহ’ল। অথচ এনেহে পালে যে ব্ৰহ্মাৰ অধীন মণিপুৰ আৰু অসম দেশৰ পৰা কাছাৰ আক্ৰমিবলৈ উদ্যোগ কৰিছে। অসম দেশ ও কাছাৰৰ মাঝতে<noinclude></noinclude> cwqdattb6qtz2oeyhtgcq8ojcdw347d পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫৭ 104 67374 250728 250660 2026-05-22T17:39:57Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250728 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh||ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|১৫৩}}</noinclude>{{gap}}গাৰো প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়া জাতিক সভ্য কৰিবলৈ আৰু সিহঁতৰ দেশে সইতে কোম্পানীৰ অধিকাৰৰ সীমা নিৰ্দ্ধাৰণ কৰিবৰ নিমিত্তে ১৮২২ সালত এটি আইন গবৰ্ণমেণ্ট কৰ্ত্তৃক সংস্থাপিত হয়। সি আইন ১৮২২ সনৰ ১০ আইন নামে প্ৰসিদ্ধ। ই আইনৰ কাৰ্য্য কৰিবলৈ কোঁচবিহাৰৰ কমিশ্যনৰ ইস্কাট সাহাব গবৰ্ণৰ জেনেৰেলৰ উত্তৰ প্ৰদেশৰ এজেন্ট নিযুক্ত হয়। পূৰ্ব্বে গুৱালপাড়া ভাটী ৰঙ্গপুৰ জিলাৰ এক অংশ মাত্ৰ আছিল কিন্তু সি সনৰ পৰা ই এক স্বতন্ত্ৰ জিলা হ’ল। অসম দেশত মানে অধিকাৰ কৰি থকাৰ হেতুকে গুৱালপাড়াত এক দল সৈন্যও থলে। আৰু তাৰ অধিপতি লেপ্টেনেণ্ট ডেবিসন্ সাহাব আছিল। এইজনা আৰু মেং ইস্কাট সাহাবে আমাৰ দেশৰ ভগনীয়া লোক সকলক বড় স্নেহ কৰিছিল। এই হেতুকে যেতিয়া ম’হগড়ৰ যুদ্ধৰ পাছত চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱ ভটীয়াই গুৱালপাড়ালৈ আহিল, তেতিয়া মানৰ সেনাপতিবিলাকে সেই লেপ্টেনেণ্ট সাহাবলৈ ভয় প্ৰদৰ্শকৰূপে এখান পত্ৰ লেখে। এই চিঠিত এনে লেখে যে সিহঁতৰ ৪০ জনা ৰজাৰ অধীন ১৮০০০ যোদ্ধাৰু সেনা; সিহঁতৰ সকলো প্ৰকাৰ ইচ্ছা যে কোম্পানীয়ে সইতে মিত্ৰতা ৰাখে আৰু কোম্পানীৰ ৰাজ্যৰ সীমালৈ নাযায় কিন্তু যদি চন্দ্ৰকান্ত ৰজাক আশ্ৰয় দিয়া হয় তেনেহলে তেওঁ কোম্পানীৰ ৰাজ্যৰ য’তে থাকে ত’ৰে পৰা বলেৰে ধৰি আনিবলৈ ৰজাৰ আজ্ঞা পাইছে। এই চিঠি লেপ্টেনেন্ট সাহাবে ইস্কাট সাহাবলৈ পঠালে। সেই সাহাবে গবৰ্ণৰ জেনেৰেল সাহাবলৈ মানৰ পৰা যে উপদ্ৰৱ পাবৰ আশঙ্কা, তাক জনোৱাত গবৰ্ণমেণ্টৰ পৰা ঢাকাৰ সৈন্যাধ্যক্ষলৈ এনে আজ্ঞা হ’ল যে ইস্কাট সাহাবে যি সেনা খোজে তাক দিয়া হব আৰু যদি সেই চিঠিত লেখাৰ দৰে মানে কোম্পানীৰ সীমা বলেৰে প্ৰবেশ কৰে তেনেহলে সিহঁতকো বলেৰে খেদাই দিয়া হ’ব। এই আজ্ঞা অনুসাৰে সেনা পঠিওৱা হ’লত মানে ইয়াৰে বাৰ্ত্তা পাই এই ফালে কোম্পানীৰ সীমাত নোজোকালে। তেতিয়া গুৱালপাড়া আৰু যোগীঘোপালৈ হাদীৰা চকিৰ পৰা মানে হাট বজাৰ কৰিবলৈ গইছিল হয় কিন্তু একো উপদ্ৰৱ নকৰিলে। {{gap}}ইংৰাজী ১৮১৭ সনৰ পৰা কাছাৰৰ প্ৰাচীন ৰজা গোবিন্দচন্দ্ৰ<noinclude>{{Left|২০}}</noinclude> 95byy75ltot0x7pyi3ipj2tp0y5q77a পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫৬ 104 67375 250727 250659 2026-05-22T17:36:53Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ 250727 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" />{{rh|১৫২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>পাছত ক্ৰমে উত্তৰ পশ্চিম প্ৰদেশ অযোধ্যা প্ৰভৃতি দেশত কোম্পানীৰ অধিকাৰ হ’ল। পৰিশেষত ১৭৯৩ সনত লৰ্ড কৰ্ণওৱালিস্ সাহাবে কোম্পানীৰ পক্ষৰ ভাৰতবৰ্ষৰ গবৰ্ণৰ অৰ্থাৎ শাসনকৰ্ত্তা হই দেশ শাসন কৰিবলৈ ধৰিলে। এবং সেই সনতে বঙ্গদেশৰ জমীদাৰসকলে সইতে ভূমি চিৰকালৰ নিমিত্তে বন্দোবস্ত কৰা হ’ল। আৰু সেই সনতে দেশত সুশাসন হবলৈ প্ৰথমে বিধিবদ্ধ হই আইন চলিল। গৌৰীনাথ সিংহ স্বৰ্গদেৱ মোঁৱামৰীয়াৰ পৰা উপদ্ৰুত হই কোম্পানীৰ সাহায্য প্ৰাৰ্থনা কৰাত ১৭৯২ সনৰ শেষত লৰ্ড কৰ্ণওৱালিস্ সাহাবে কাপ্তান ওৱেল্‌স্‌ক কিছুমান সেনাৰে ৰজাৰ সাহায্যৰ অৰ্থে পঠায়। কাপ্তান সাহাবে মোঁৱামৰীয়াৰ উপদ্ৰৱ নিবাৰণ কৰে আৰু ই দেশৰ প্ৰজাসমূহৰ উপকাৰৰ নিমিত্তে যথেষ্টৰূপে গবৰ্ণমেণ্টে ইয়াৰ কাৰ্য্য পৰিচালনাৰ প্ৰতি দৃষ্টি ৰাখিবলৈ অনুৰোধ কৰে। কিন্তু ১৭৯৪ সনত সৰ্‌জন্ শোৰ সাহাব গবৰ্ণৰ হোৱাত কাপ্তান সাহাব সসৈন্যে কলিকাতালৈ গ’ল। আৰু এই দেশৰ অবস্থা ক্ৰমে অতি অশুভ হ’ল। সি সময়তে যদি ই দেশ ইংৰাজ দ্বাৰা অধিকৃত হ’ল হয় তেনেহলে ইয়াৰ অবস্থা এতিয়াতকৈ শতগুণে ভাল হলহেঁতেন তাত কোন সংশয় নাই। পুৰন্দৰসিংহ স্বৰ্গদেৱ দ্বিতীয়বাৰ মান অহাত যোৰহাটৰ পৰা ভাগি কলিকাতালৈ গ’ল। তেওঁ এইৰূপে এক আবেদন পত্ৰ ১৮১৯ সনত সেপ্টেম্বৰ মাহত দিয়ে যে কোম্পানীয়ে দেশখন মানক খেদাই তেওঁক দিয়ক, তেওঁ সৈন্যৰ ব্যয় দিব আৰু কৰদ ৰজা হ’ব। কিন্তু এই আবেদনৰ প্ৰতি দৃকপাত কৰা নহল। সি সময়ত কোঁচবিহাৰ প্ৰদেশত মেং ইস্কাট সাহাব আছিল। মানৰ হুলস্থূলৰ সময়ত এইজনা সাহাবে পাৰিছিল মানে আমাৰ দেশৰ অবস্থা গবৰ্ণমেণ্টত জনাই আছিল। ১৮২১ সনত যেতিয়া পুৰন্দৰসিংহ আৰু চন্দ্ৰকান্তসিংহ দুয়ো দেশ উদ্ধাৰিবলৈ উদ্যোগ কৰিছিল তেতিয়া মানৰ মিঙ্গীমাহা তিলুৱা সেনাপতিয়ে গবৰ্ণমেণ্টলৈ চন্দ্ৰকান্তসিংহ প্ৰভৃতিক কোনো সাহায্য নিদিবলৈ পত্ৰ লেখে। ইস্কাট সাহাবে সদাই গবৰ্ণমেণ্টত প্ৰকৃত অবস্থা জনাই থকাত গবৰ্ণমেণ্টে মানৰ সেনাপতিৰ পত্ৰৰ প্ৰতি বিশেষ মানোযোগ নকৰিলে। বিশেষতঃ সেই পত্ৰৰ মৰ্ম্ম ৰক্ষা কৰা ৰাজনীতিৰো বিপৰীত। {{nop}}<noinclude></noinclude> k7j2m21nrqleb7m9qamnyf6cgdm6hez পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫৫ 104 67376 250726 250658 2026-05-22T17:31:12Z Pranamikaadhikary 2157 /* বৈধকৰণ হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250726 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|'''ত্ৰয়োদশ অধ্যায়'''}} {{gap}}ইউৰোপৰ লোকসকলৰ বহু কালৰ পৰা জলপথেৰে ভাৰতবৰ্ষলৈ আহি বেপাৰ কৰিবৰ বড় ইচ্ছা আছিল। ভাৰতবৰ্ষৰ পথ আবিষ্কাৰ কৰিবৰ উদ্দেশতে পৰ্ত্তুগল দেশৰ প্ৰসিদ্ধ নাবিক কলম্বসে আমেৰিকা প্ৰকাশ কৰিলে। পাছে ১৪৯৮ সনত সেই দেশৰে ভাস্কো ডি. গামাই উত্তমাশা অন্তৰীপ ঘূৰি ভাৰতবৰ্ষৰ পথ উলিয়ালে। তেতিয়াৰে পৰা পৰ্ত্তুগাল, ফ্ৰান্স, ডেন্মাৰ্ক, হলেণ্ড, ইংলণ্ড প্ৰভৃতি দেশৰ বণিকসকলে জাহাজেৰে ভাৰতবৰ্ষলৈ আহি নানা ঠাইত কুঠি কৰি বেপাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। ইংৰাজী ১৬০০ সনত ইংলণ্ডৰ মহাৰাণী এলিজাবেথৰ পৰা সেই দেশৰ কেইজনমান বণিকে ভাৰতবৰ্ষত জাহাজেৰে বেপাৰ কৰিবলৈ অনুমতি পালে। সেই বেপাৰীবিলাককে ইষ্ট ইণ্ডিয়া কোম্পানী বোলে। এই কোম্পানীয়ে পৃথিবীত এক অতি অদ্ভুত কীৰ্ত্তি স্থাপিত কৰিলে। এই কোম্পানীয়ে কলিকাতা, মাদ্ৰাজ, বম্বেই, সুৰাট, হুগলি, বালেশ্বৰ, কাশীমবাজাৰ, পাটনা প্ৰভৃতি ভাৰতবৰ্ষৰ নানা ঠাইত বেপাৰৰ কুঠি কৰিলে। আৰু কলিকাতা প্ৰভৃতি কোনো কোনো ঠাইত দুৰ্গ বা কিল্লাও কৰিলে। ইংৰাজবিলাকৰ বুদ্ধি আৰু জ্ঞানৰ নিমিত্তে ইউৰোপৰ আন আন দেশৰ বেপাৰতকৈ, তেওঁবিলাকৰ বড় উন্নতি হ’ল। ক্ৰমে তেওঁবিলাকে কাৰ্য্যৰ অনুৰোধত মুসলমান বাদসাহ আৰু নবাবৰ বিপক্ষতাচৰণ কৰিবলৈ ধৰিলে। পৰিশেষত ইংৰাজী ১৭৫৭ সনৰ ২৩ জুনত বঙ্গদেশৰ নবাব সিৰাজউদ্দৌলাৰে সইতে পলাশীত যুদ্ধ হোৱাত ইংৰাজ জয়ী হ’ল। সি যুদ্ধৰ প্ৰধান সেনাপতি ও কাৰ্য্যকাৰক লৰ্ড ক্লাইৱ নামে সাহাব আছিল। ইয়াৰ পাছত বঙ্গদেশত মুঠে নাম মাত্ৰ নবাব আছিল। ১৭৬৫ সনৰ ১২ আগষ্টত দিল্লীৰ বাদশাহা সাহা আলমে কোম্পানীক বঙ্গ, বেহাৰ আৰু উড়িষ্যা প্ৰদেশৰ দেওয়ানী সনন্দ প্ৰদান কৰিলে। তেতিয়াৰে পৰা কোম্পানী সেই সেই দেশৰ অধিপতিৰূপে বাচ্য হ’ল। সৌভাগ্য সূৰ্য্যৰ উদয় হলে তাৰ অস্ত হঠাৎ নহয়। ইয়াৰ<noinclude></noinclude> 1nezhffis6bi9kkncspgsr94tl62ijq পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫৩ 104 67377 250750 250102 2026-05-23T07:33:03Z BabulB 104 250750 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="4" user="Pranamikaadhikary" /></noinclude>{{center|{{larger|তৃতীয় ভাগ}}}}<noinclude></noinclude> bbplvs5ah9sfydg23vc8t4n7hlyyi5g পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫২ 104 67378 250745 183166 2026-05-23T07:27:19Z BabulB 104 250745 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="1" user="Nitul Kakoti090" />{{rh|১৪৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>স্থগিত আছিল। অনেক অনেক স্ত্ৰীৰ সতীত্ব পৰ্য্যন্ত নষ্ট হইছিল। আৰু অনেক লোকে মানৰ ভয়ত আপোনাৰ প্ৰিয় পুত্ৰ, পত্নী, কন্যাকো পৰিত্যাগ কৰিছিল। সিহঁতে অনেক দেবালয় ও গাঁও ভাঙ্গি আৰু পুড়ি ছাই কৰিলে। এবং দেবতালৈ দিয়৷ বস্তুকো অপহৰণ কৰিলে। {{gap}}এই দেশীয় অনেক মানুহে ছদ্মবেশী মান হই অনেক উপদ্ৰব কৰিছিল। সি সকলোকে “দোৱনীয়৷” বোলে। প্ৰকৃত যি মান তাতকৈ ইসকলৰহে অত্যাচাৰ প্ৰবল আছিল। দেশ জয়. কৰা, নিজৰ আহাৰ সংগ্ৰহ কৰা আৰু ধনোপাৰ্জন কৰাই মানৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল। কিন্তু সেই নিষ্ঠুৰ দোৱনীয়াবোৰে হিংসা, লোভ প্ৰভৃতি ৰিপুৰ বশবৰ্ত্তী হই অনেক অত্যাচাৰ কৰিলে। এই কালৰ কোনো এটি লোকৰ বা এটি পৰিবাৰৰ জীবনচৰিত লিখিলেই এখনি সুন্দৰ পুথী হ’ব পাৰে। মানৰ {{SIC|উপপ্লবত|উপদ্ৰবত}} ই দেশ প্ৰায় জনশূন্য হ’ল। লোকবিলাকৰ এনে হ’ল যে কেতিয়৷ ঈশ্বৰে এই অত্যাচাৰৰপৰা উদ্ধাৰ কৰে। অসম দেশৰ এনে দুৰবস্থা দেখি চিংফৌ, খামতী, প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়৷ লোকেও হিংসা, অসূয়া কৰিব ধৰিলে। এই উপদ্ৰবত থাকিব নোৱাৰি অনেক লোক দেশ এড়ি কোনো ভটীয়াই কোনো মণিপুৰ, জয়ন্তা ত্ৰিপুৰাৰ ফালে আশ্ৰয় পাবলৈ পলাই গ'ল।<ref>এই ভয়ানক উপদ্ৰবৰ কালত কোনোয়ে আপোনাৰ ধন সম্পত্তিলৈ নাচাই প্ৰাণ মাত্ৰ লই বিদেশলৈ গ'ল। এনে কি মানে খেদি আহি পাব, এই কাৰণে শিশু সন্তানৰ কান্দন নিবাৰিব নোৱাৰি আপোন পিতৃ মাতৃয়ে তাক বধ কৰিছিল!! এই সময়ত আমাৰ দেশৰপৰা ভাগি পলাই যোৱা অনেক লোকৰ সন্তান সন্ততি এতিয়াও বঙ্গাল দেশৰ নানা ঠাইত পোৱা যায়।</ref> যেনেকৈ কোনো এটি লোকৰ তেনেকৈ কোনো এখন দেশৰ অবস্থা চিৰকাল একেদৰে নাথাকে। এই দেশীয় লোক সকলে দৌৰাত্ম্যকাৰী ৰজা আৰু আক্ৰমণকাৰী আক্ৰমণত নিতান্ত ক্লান্ত ও শ্ৰান্ত হই যি আৰ্ত্তনাদ কৰিছিল, তাক পৰমেশ্বৰে শ্ৰবণ কৰি এই দেশলৈ ইংৰাজক প্ৰেৰণ কৰিলে, যি উপায়েৰে তেওঁৰ অভিপ্ৰায় কাৰ্য্য সিদ্ধি হ’ল তাৰ বিবৰণ লিখিবলৈ এতিয়া আমি আৰম্ভ কৰিলো। {{nop}}<noinclude></noinclude> b09c2ce8xp3rzo9p0i5l4c8pahl288m 250746 250745 2026-05-23T07:27:40Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 250746 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|১৪৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>স্থগিত আছিল। অনেক অনেক স্ত্ৰীৰ সতীত্ব পৰ্য্যন্ত নষ্ট হইছিল। আৰু অনেক লোকে মানৰ ভয়ত আপোনাৰ প্ৰিয় পুত্ৰ, পত্নী, কন্যাকো পৰিত্যাগ কৰিছিল। সিহঁতে অনেক দেবালয় ও গাঁও ভাঙ্গি আৰু পুড়ি ছাই কৰিলে। এবং দেবতালৈ দিয়৷ বস্তুকো অপহৰণ কৰিলে। {{gap}}এই দেশীয় অনেক মানুহে ছদ্মবেশী মান হই অনেক উপদ্ৰব কৰিছিল। সি সকলোকে “দোৱনীয়৷” বোলে। প্ৰকৃত যি মান তাতকৈ ইসকলৰহে অত্যাচাৰ প্ৰবল আছিল। দেশ জয়. কৰা, নিজৰ আহাৰ সংগ্ৰহ কৰা আৰু ধনোপাৰ্জন কৰাই মানৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল। কিন্তু সেই নিষ্ঠুৰ দোৱনীয়াবোৰে হিংসা, লোভ প্ৰভৃতি ৰিপুৰ বশবৰ্ত্তী হই অনেক অত্যাচাৰ কৰিলে। এই কালৰ কোনো এটি লোকৰ বা এটি পৰিবাৰৰ জীবনচৰিত লিখিলেই এখনি সুন্দৰ পুথী হ’ব পাৰে। মানৰ {{SIC|উপপ্লবত|উপদ্ৰবত}} ই দেশ প্ৰায় জনশূন্য হ’ল। লোকবিলাকৰ এনে হ’ল যে কেতিয়৷ ঈশ্বৰে এই অত্যাচাৰৰপৰা উদ্ধাৰ কৰে। অসম দেশৰ এনে দুৰবস্থা দেখি চিংফৌ, খামতী, প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়৷ লোকেও হিংসা, অসূয়া কৰিব ধৰিলে। এই উপদ্ৰবত থাকিব নোৱাৰি অনেক লোক দেশ এড়ি কোনো ভটীয়াই কোনো মণিপুৰ, জয়ন্তা ত্ৰিপুৰাৰ ফালে আশ্ৰয় পাবলৈ পলাই গ'ল।<ref>এই ভয়ানক উপদ্ৰবৰ কালত কোনোয়ে আপোনাৰ ধন সম্পত্তিলৈ নাচাই প্ৰাণ মাত্ৰ লই বিদেশলৈ গ'ল। এনে কি মানে খেদি আহি পাব, এই কাৰণে শিশু সন্তানৰ কান্দন নিবাৰিব নোৱাৰি আপোন পিতৃ মাতৃয়ে তাক বধ কৰিছিল!! এই সময়ত আমাৰ দেশৰপৰা ভাগি পলাই যোৱা অনেক লোকৰ সন্তান সন্ততি এতিয়াও বঙ্গাল দেশৰ নানা ঠাইত পোৱা যায়।</ref> যেনেকৈ কোনো এটি লোকৰ তেনেকৈ কোনো এখন দেশৰ অবস্থা চিৰকাল একেদৰে নাথাকে। এই দেশীয় লোক সকলে দৌৰাত্ম্যকাৰী ৰজা আৰু আক্ৰমণকাৰী আক্ৰমণত নিতান্ত ক্লান্ত ও শ্ৰান্ত হই যি আৰ্ত্তনাদ কৰিছিল, তাক পৰমেশ্বৰে শ্ৰবণ কৰি এই দেশলৈ ইংৰাজক প্ৰেৰণ কৰিলে, যি উপায়েৰে তেওঁৰ অভিপ্ৰায় কাৰ্য্য সিদ্ধি হ’ল তাৰ বিবৰণ লিখিবলৈ এতিয়া আমি আৰম্ভ কৰিলো। {{nop}}<noinclude></noinclude> 87xdjhe8ktqcasy219qk91j0dkqqkm6 250747 250746 2026-05-23T07:28:00Z BabulB 104 250747 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|১৪৮|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>স্থগিত আছিল। অনেক অনেক স্ত্ৰীৰ সতীত্ব পৰ্য্যন্ত নষ্ট হইছিল। আৰু অনেক লোকে মানৰ ভয়ত আপোনাৰ প্ৰিয় পুত্ৰ, পত্নী, কন্যাকো পৰিত্যাগ কৰিছিল। সিহঁতে অনেক দেবালয় ও গাঁও ভাঙ্গি আৰু পুড়ি ছাই কৰিলে। এবং দেবতালৈ দিয়৷ বস্তুকো অপহৰণ কৰিলে। {{gap}}এই দেশীয় অনেক মানুহে ছদ্মবেশী মান হই অনেক উপদ্ৰব কৰিছিল। সি সকলোকে “দোৱনীয়৷” বোলে। প্ৰকৃত যি মান তাতকৈ ইসকলৰহে অত্যাচাৰ প্ৰবল আছিল। দেশ জয়. কৰা, নিজৰ আহাৰ সংগ্ৰহ কৰা আৰু ধনোপাৰ্জন কৰাই মানৰ মুখ্য উদ্দেশ্য আছিল। কিন্তু সেই নিষ্ঠুৰ দোৱনীয়াবোৰে হিংসা, লোভ প্ৰভৃতি ৰিপুৰ বশবৰ্ত্তী হই অনেক অত্যাচাৰ কৰিলে। এই কালৰ কোনো এটি লোকৰ বা এটি পৰিবাৰৰ জীবনচৰিত লিখিলেই এখনি সুন্দৰ পুথী হ’ব পাৰে। মানৰ {{SIC|উপপ্লবত|উপদ্ৰবত}} ই দেশ প্ৰায় জনশূন্য হ’ল। লোকবিলাকৰ এনে হ’ল যে কেতিয়৷ ঈশ্বৰে এই অত্যাচাৰৰপৰা উদ্ধাৰ কৰে। অসম দেশৰ এনে দুৰবস্থা দেখি চিংফৌ, খামতী, প্ৰভৃতি পৰ্ব্বতীয়৷ লোকেও হিংসা, অসূয়া কৰিব ধৰিলে। এই উপদ্ৰবত থাকিব নোৱাৰি অনেক লোক দেশ এড়ি কোনো ভটীয়াই কোনো মণিপুৰ, জয়ন্তা ত্ৰিপুৰাৰ ফালে আশ্ৰয় পাবলৈ পলাই গ'ল।<ref>এই ভয়ানক উপদ্ৰবৰ কালত কোনোয়ে আপোনাৰ ধন সম্পত্তিলৈ নাচাই প্ৰাণ মাত্ৰ লই বিদেশলৈ গ'ল। এনে কি মানে খেদি আহি পাব, এই কাৰণে শিশু সন্তানৰ কান্দন নিবাৰিব নোৱাৰি আপোন পিতৃ মাতৃয়ে তাক বধ কৰিছিল!! এই সময়ত আমাৰ দেশৰপৰা ভাগি পলাই যোৱা অনেক লোকৰ সন্তান সন্ততি এতিয়াও বঙ্গাল দেশৰ নানা ঠাইত পোৱা যায়।</ref> যেনেকৈ কোনো এটি লোকৰ তেনেকৈ কোনো এখন দেশৰ অবস্থা চিৰকাল একেদৰে নাথাকে। এই দেশীয় লোক সকলে দৌৰাত্ম্যকাৰী ৰজা আৰু আক্ৰমণকাৰী আক্ৰমণত নিতান্ত ক্লান্ত ও শ্ৰান্ত হই যি আৰ্ত্তনাদ কৰিছিল, তাক পৰমেশ্বৰে শ্ৰবণ কৰি এই দেশলৈ ইংৰাজক প্ৰেৰণ কৰিলে, যি উপায়েৰে তেওঁৰ অভিপ্ৰায় কাৰ্য্য সিদ্ধি হ’ল তাৰ বিবৰণ লিখিবলৈ এতিয়া আমি আৰম্ভ কৰিলো। {{nop}}<noinclude>{{Rule|}}</noinclude> j7vtcd3ayjwf0io12f0auwcx5h3gk1l পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫১ 104 67379 250744 183167 2026-05-23T07:19:53Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 250744 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh||দ্বাদশ অধ্যায়|১৪৭}}</noinclude>প্ৰাণ নষ্ট কৰে। সিহঁতে অপৰাধীক যেনে এক প্ৰকাৰে বান্ধিছিল যে অদ্যাপি মানুহে “মানবন্ধ৷” বুলিলে কম্পমান হয়। প্ৰথমতে মানে বড় দৌৰাত্ম্য কৰিছিল হয় পাছলৈ সি সকলো গুছিল, কেবল ভগনীয়৷ দেশ আৰু শাসন স্থিৰ নোহোৱাত কিছু অমঙ্গল হইছিল। এনে প্ৰবাদ আছে বোলে মিঙ্গীমাহা বান্দুলাই গই ব্ৰহ্মা ৰজাৰ আগত মিঙ্গীমাহ৷ তিলুৱাৰ দ্বাৰা দেশত সুশাসন নহই বড় অনিষ্ট হোৱাৰ বাৰ্ত্তা কোৱাত ৰজাই তেওঁক ই দেশৰ পৰা নিয়াই মিঙ্গিমাহানন্দ ক্যাডেঙ্গক পঠালে। কামৰূপতো পূৰ্ব্বৰ দৰে চৌধুৰী প্ৰভৃতি পতা হই বিষয় কাৰ্য্য চলোৱা হইছিল। এনে কথিত আছে বোলে মানে “খৰিক৷ টনা” নামে এবিধ কৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ঘৰ মুৰি একোডাল খৰিকা টানি সেই অনুসাৰে মানে মানুহৰ কৰ গ্ৰহণ কৰিছিল। ১৭৪৫ শকত ৰবৰ্ট ব্ৰুস নামে বেপাৰী সাহাব এজনা এই দেশলৈ আহে। তেওঁ ৰঙ্গপুৰ নগৰলৈকে গইছিল। তেওঁ বিশেষ অনুসন্ধান কৰি ইয়াকে জানিলে যেই দেশত চাহগছ স্বাভাবিকৰূপে জন্মে। চাহৰ প্ৰথম আবিষ্কাৰৰ সোপান ইয়াৰে পৰা আৰম্ভ হয়। গুৱালপাড়াৰ সৈন্য দলৰ অধিপতি লেপটেনেণ্ট ডেবিডসন্‌ সাহাবৰ পৰা ব্ৰিটিশ সীমাত সোমাবলৈ মানক নিষেধ কৰাৰ পৰা মানে গুৱালপাড়াৰ ফালে ব্ৰিটিশ সীমা স্পৰ্শ নকৰিলে। কিন্তু কাছাৰৰ ফালে আক্ৰমণ কৰাত গবৰ্ণমেন্টে ব্ৰহ্মাদেশে সইতে যুদ্ধ আৰম্ভিলে। ঢাকাৰপৰা ব্ৰিটিশ সৈন্য গই ১৭৪৬ শকৰ মাঘত অসম দেশ অধিকাৰ কৰিলে। ইয়াৰ সবিশেষ বিবৰণ তলৰ অধ্যায়ত লিখা যাব। ১৭৪২ শকৰ দুই চ'তত চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱ ভটীয়াই যাবৰে পৰা ১৭৪৬ শকৰ ২১ মাঘ যিদিনা মানৰ সেনাপতি শ্যাম ফুকন আৰু নিবাৰু ফুকনে সইতে দেশত হুলস্থূল নকৰি নিজ দেশলৈ মান যাবৰ নিমিত্তে মেং ইস্কাট কমিশ্যনাৰ সাহাবে “একৰাৰ” লোৱালৈকে সৰ্ব্বমুঠে তিনি বছৰ দহ মাস ১৯ দিন মানে অসম দেশ অধিকাৰ কৰে। {{gap}}এই সময়ত ই দেশৰ অবস্থা যি হইছিল তাক লিখা অতি বাহুল্য। সংক্ষেপে ইয়াকে কব লাগে যে প্ৰজাৰ ধন প্ৰাণ মান একেবাৰেই স্থিৰ নাছিল। কৃষি, বাণিজ্য শিল্প প্ৰায় সকলো কাৰ্য্য<noinclude></noinclude> o6eqk7t0mckqmvkaupsaefq282dnw7g পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৫০ 104 67380 250743 183168 2026-05-23T07:13:59Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 250743 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{rh|১৪৬|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>বাধা দিওঁতা আৰু ক’তো নহ'ল। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱে বিবেচনা কৰিলে বোলে আদিৰে পৰা মানে তেওঁৰ সইতে মিত্ৰতা দেখুৱাইছিল। বৰং তেওঁ পলাই অহাতো তেওঁক নিবলৈ বাৰ্ত্ত৷ পঠোৱাত তেওঁ নগ’লত মাত্ৰ যোগেশ্বৰ সিংহক ৰজা পাতিছে। এতেকে মানৰ শৰণাপন্ন হলে তেওঁৰ একো হানি নকৰে। ইয়াকে ভাবি সি শকৰ মাঘত স্বৰ্গদেৱ গুৱালপাড়াৰ পগলা টেকৰ পৰা অকলে উজাই গ'ল। {{gap}}উত্তৰ পৰীয়াক জয় কৰাৰ পাছত মানৰ এনে বিশ্বাস হ’ল যে অসম দেশত আৰু সিহঁতৰ একাধিপত্য হ’ল। বিশেষ নিজৰ দেশতো সৈন্যৰ আবশ্যক হ’ল এবং কাছাৰ মণিপুৰ আৰু জয়ন্তাৰ ফালেও আক্ৰমণ কৰিবলগীয়া হইছিল। কিয়নো ই দেশ বড় বুলি সিহঁতে পূৰ্ব্বৰে পৰ৷ বিশ্বাস কৰিছিল। পিছে এইখনেই যেতিয়া অধিকাৰ হ’ল তেতিয়া সিহঁতে সেই সেই দেশ যে অকণ্টকে ল’ব পাৰিব এনে বোধ কৰিলে। মিঙ্গীমাহা বান্দুলাই সৈন্যৰ আৰু নিজৰ খৰচ বুলি খাটি থকা ভাল মানুহবিলাকত বাজে অপাইকান্ চমুৱাৰ ঘৰ মুৰি আৰু পাইকানৰ পোৱা মুৰি ৫ টকাকৈ বৰঙ্গণি লৈ ব্ৰহ্মা দেশলৈ গ'ল। ইয়াৰ পূৰ্ব্বে মানে আৰু কৰ বুলি একো লোৱা নাছিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱ উজাই যাওঁতে কোনো প্ৰকাৰে বাধা নাপালে। যেতিয়া যোৰহাট পালে গই তেতিয়া মিঙ্গীমাহা তিলোৱাই তেওঁক ৰাজ্য নিদি ৰঙ্গপুৰতে যোগান দি থলে। {{gap}}১৭৪৫ শকৰ আশ্বিনত মিঙ্গীমাহা তিলুৱা স্বদেশলৈ গ'ল আৰু তেওঁৰ পদত মিঙ্গীমাহানন্দ ক্যাডেঙ্গ মগাউন প্ৰধান সেনাপতি হ’ল। মিঙ্গীমাহা বান্দুলা অহাৰে পৰা মানে দেশ লুৰি ফুৰাতকৈ প্ৰকৃতৰূপে শাসন কাৰ্য্যৰ প্ৰতি মন দিলে। আগৰ য’ৰ যি বিষয়া আছিল সেই সেই বিষয়া পাতিলে। আৰু সিসকলক পূৰ্ব্বৰ দৰে বিচাৰ আৰু শাসনত নিযুক্ত কৰিলে। মানৰ প্ৰতি আক্ৰমণ নকৰিলে দেশীয় লোকৰ দণ্ড নকৰিছিল। কিন্তু যেতিয়া মানে দেশীয়লোকক আক্ৰমণ কৰে তেতিয়া তাক উপযুক্ত শাস্তি দিছিল। শাস্তি দিওঁতে হলে {{SIC|যিনান|যিমান}} উগ্ৰ হব পাৰে তাত একো বিবেচনা নকৰিছিল। প্ৰায় অপৰাধীক দীঘলে পেট ফালি<noinclude></noinclude> 6o359jlxgkrle7fxrtfp6kwd62ok35d পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৪৯ 104 67381 250742 183169 2026-05-23T07:03:52Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250742 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দ্বাদশ অধ্যায়|১৪৫}}</noinclude>স্বৰ্গদেৱক মানে খেদি নিলে। সৌভাগ্যৰ বিষয় এই যে মানৰ সৈন্যৰো অনেকে আঘাত পোৱাত আৰু বাৰুদ নোহোৱা গতিকে পাছে পাছে খেদি যাব নোৱাৰাত স্বৰ্গদেৱ নিৰ্ব্বিঘ্নে গুৱালপাড়া পালে গই। তাৰ পৰাও ভটীয়াই চিলমাৰীলৈ গ'ল। {{gap}}মহগড়ৰ যুদ্ধত মানবিলাক যদিচ জয়ী হ’ল, তথাপি এই শিক্ষা পালে যে বিদেশত ৰাজ্যাধিকাৰ কৰা সামান্য নহয়। তাৰ পৰা কঠিনৰূপে লোকসকলক পীড়া দিবলৈ ধৰিলে। ইয়াতে যিসকল লোক দেশত থাকিল সিসকলে দুঃখ পাই দাঁতিয়ে দুৱাৰে পলাই গ'ল। কোন বিলাকে বা ভটীয়াই গ'ল। {{gap}}এই পৰ্য্যন্ত মানৰ প্ৰতি আমাৰ মানুহৰ ভয় আছিল। ক্ৰমে দৌৰাত্ম্য অধিক হোৱাত এক প্ৰকাৰে নিৰ্ভৰসা হোৱাৰ দৰে দেশীয় মানুহেও মৰণত শৰণ দি যুজিবলৈ ধৰিলে। এই প্ৰকাৰেও মানৰ অনেক প্ৰাণ নষ্ট হয়। কোনো কোনো ঠাইত অল্প সংখ্যক গ্ৰাম্য লোকসকলেই মাৰি ধৰি খেদালে। উত্তৰ পাৰে এই পৰ্য্যন্ত মানৰ বড় উপদ্ৰৱ হোৱা নাছিল। দেশীয় মানুহবিলাক তাতে আশ্ৰয় লই আছিল। আবৰ ডফলা প্ৰভৃতি লোকবিলাকে সইতে উত্তৰ পৰীয়া সকলে মানৰ বিপক্ষে ষড়যন্ত্ৰ কৰিলে। ১৭৪৪ শকৰ অগ্ৰহায়ণত যেতিয়া কিছুমান মান উত্তৰ পাৰলৈ গ'ল তেতিয়া উত্তৰ পৰীয়া লোকে সেই মানৰ অনেকক মাৰি খেদিলে। দৰঙ্গৰ ৰজাই সইতে যি মিত্ৰতা কৰে, তাৰ কাৰণে হওক বা দেশৰ আন আন ঠাই লোৱাৰ কাৰণে হওক মানে প্ৰথমে ই বিষয় একো কৰিব নোৱাৰিলে। তাৰ পাছৰ মাহত অৰ্থাৎ পৌষত বহু মানৰ সেনা উত্তৰ পাৰলৈ গ'ল। প্ৰথমবাৰ সেই অল্প সংখ্যক মানক পৰাস্ত কৰি উত্তৰ পৰীয়া সকলে এনে বিশ্বাস কৰিছিল যে আৰু মানে একো কৰিব নোৱাৰে। ঠাইয়ে ঠাইয়ে বাঁহৰ কোঁঠ মৰা হইছিল। কিন্তু মানৰ সেনা বিস্তৰ সংখ্যাৰে তালৈ গই সি সকলো গড় ল’লে, এবং বাধা দিওঁতা আৰু নিদিওঁতা অনেক লোকক নষ্ট কৰিলে। {{gap}}ইয়াৰ পাছত মানে সম্পূৰ্ণ দেশ অধিকাৰ কৰি ললে। সিহঁতক<noinclude>{{Left|১৯}}</noinclude> iiiqjo5t0poyig37y60ks5h4db3e14z পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৪৮ 104 67382 250741 183170 2026-05-23T06:55:56Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250741 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪৪|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>গুৱালপাড়াত সীমা ৰক্ষাৰ নিমিত্তে আছিল। সেই সাহাবৰ পৰা দৃঢ়ৰূপে ব্ৰিটিশ সীমালৈ নাহিবলৈ কোৱাত মানে কোম্পানিৰ সীমালৈ একো নকৰিলে। {{gap}}হাদিৰ চকী লোৱাৰ পাছত মান আৰু তাত নাথাকিল। ব্ৰহ্মপুত্ৰৰ দুয়ো পাৰে ঠাইয়ে ঠাইয়ে কিছুমান মান থাকি অধিক ভাগ উজাই গ'ল। যিফালে গ'ল সিফালেই দেশ লুৰি প্ৰায় উপান্ত কৰিলে। ১৭৪৩ শকৰ ভাদ্ৰত চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱে কিছুমান শিখ, হিন্দুস্থানী ও আন আন অনেক দাঁতিপৰীয়া আৰু দেশী মানুহ সৰ্ব্বমোটে দুহাজাৰমান লই যুদ্ধ কৰিবৰ আশয়ে উজাই গ'ল। ইফালে পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ আৰু বুঢ়াগোঁহাইয়েও বিজনী ভোটান প্ৰভৃতি ঠাইৰ পৰা দেশ লবৰ অৰ্থে সৈন্য সংগ্ৰহ কৰিবলৈ ধৰিলে। ইয়াতে মানৰ সেনাপতি মিঙ্গীমাহা তিলোৱাই ব্ৰিটিশ গৱৰ্ণমেণ্টলৈ এনেৰূপে পত্ৰ লেখিলে বোলে চন্দ্ৰকান্ত আৰু আন আন অসমীয়া মানুহক গবৰ্ণমেণ্টে সাহায্য প্ৰদান নকৰিব বৰঞ্চ সিসকলে যেন দেশলৈ ঘূৰি আহি আপোনা আপুনি মানৰ সেনাপতিৰ ত’ত শৰীৰ সমৰ্পণ কৰে এনেটোহে উপদেশ দিব। কিন্তু ই কথাত গবৰ্ণমেণ্টে কৰ্ণপাত নকৰিলে। কিছু সৈন্যে লই চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱে উজাই গ'ল। আৰু যাওঁতে মানক পৰাস্ত কৰি খেদি লই গ'ল। ইতিমধ্যতে মানৰ দেশৰ পৰা অনেক সৈন্যে সইতে মিঙ্গীমাহা বান্দুলা বুঢ়া গোঁহাই সেনাপতি আহি কিছু সৈন্য বদলি কৰি পঠালে। ১৭৪৪ শকত জ্যৈষ্ঠত স্বৰ্গদেৱ ম'হগড়ত ৰ'ল গই। স্বৰ্গদেৱৰ জয় আৰু আগমনৰ বাৰ্ত্তা পাই পাঁচ হাজাৰ মান সেনা লই মিঙ্গীমাহা বান্দুলা ম'হগড়লৈ আহিল। দুয়ো দলৰ ঘোৰ যুদ্ধ হ’ল। অসমীয়া সেনাৰ বাৰুদ নোহোৱাৰ নিমিত্তে স্বৰ্গদেৱ পৰাস্ত হ’ল। প্ৰায় ১৫০০ সেনা মানে বধ কৰিলে। শিখ আৰু হিন্দুস্থানী সিপাহীবিলাকে তৰোৱালেৰে অনেক মান বধ কৰিলে। এই যুদ্ধত চন্দ্ৰকান্তে “হতো বা প্ৰাপ্যতে স্বৰ্গং জিত্বা বা ভুঙ্ক্ষতে মহীং” এনে প্ৰতিজ্ঞা কৰি আপোনা আপুনি সেনাপতিৰ কাৰ্য্য কৰিছিল। কালৰ গতি বিসদৃশ। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱৰ আশা দুৰাশা মাত্ৰ।<noinclude></noinclude> sok7a0q77nc5d7bfz6niid39rrbefwi পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৪৭ 104 67383 250740 183171 2026-05-23T06:43:08Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250740 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দ্বাদশ অধ্যায়|১৪৩}}</noinclude>উপদ্ৰৱ নহ'ল। মানবিলাকে লুটিপুটি দেশ নষ্ট কৰিলে। ধন সম্পত্তি নিয়াই সিহঁতৰ প্ৰধান উদ্দেশ্য হোৱাত প্ৰায় যি বাটে গ’ল, সি বাটেই লোকশূন্য গ্ৰাম পাই সি ঠাইৰ সকলো বস্তু লুটি নিলে। {{gap}}মান ভটীয়াই অহা বাৰ্ত্তা পাই গুৱাহাটী নগৰ ৰক্ষাৰ অৰ্থে ৰাজকীয় সৈন্য বড় পুৰুষাৰ্থ কৰিলে। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱেও আপুনি তাতে আছিল। মানবিলাকৰ আক্ৰমণত এইটো সচৰাচৰ নিয়ম দেখা গইছিল যে সিহঁতে প্ৰথমে গুপ্তভাবে অনুসন্ধান কৰি তাৰ পাছেহে আক্ৰমণ কৰে। গুৱাহাটী আক্ৰমণৰ পূৰ্ব্বে সেইৰূপে অহা গুপ্তসেনাৰ নৌকা কেইখনমান আমাৰ মানুহে ধৰি পানী চকীতে আক্ৰমণ কৰিলে। সেই লোকৰ মুখে স্বৰ্গদেৱে মানৰ ৬/৭ হাজাৰ সেনা অহা বাৰ্তা পাই তৎক্ষণাৎ সপৰিবাৰে ভটীয়াই গ'ল। তাৰ পাছদিনা পুৱা মানে গুৱাহাটী নগৰ ললে। তাৰে কিছুমানে সেই নগৰ আৰু তাৰ সমীপৰ দেৱালয় ইত্যাদি লুৰি থাকিল, কিছুমান ভটীয়াই গ'ল। এতদ্দেশীয় সৈন্য ৰজা আৰু আন আন লোক গই বঙ্গাল হাট হাদীৰা চকীত কোঁঠ কৰি ৰ'ল গই। মান ভটীয়াই গ'ল। পৰশুৰাম দুৱৰীয়াৰ জ্যেষ্ঠ পুত্ৰ হলিৰাম দুৱৰীয়া তেতিয়া বঙ্গাল হাটত আছিল। তেওঁৰ অধীন প্ৰায় তিনি শ পঞ্জাবী শিখ সিপাহী আছিল। মানবিলাক যেতিয়া হাদিৰালৈ আহিল তেতিয়া দেশী আৰু শিখ সৈন্যে সইতে ঘোৰ যুদ্ধ হয় কিন্তু আমাৰ সিপাহী তাকৰ। মানে চাৰিওফালৰ পৰা বেড়ি ধৰাত চৈতন সিং সুবেদাৰ প্ৰভৃতি অনেক সৈন্য মৰে। হলিৰাম দুৱৰীয়াই বড় সাহস দেখুৱাইছিল বুলি কোৱা আছে আৰু বন্দুকৰ সঙ্গীন সোমাই তেওঁ আহত হই অতি কষ্টে গুৱালপাড়ালৈ আহি তাৰ পৰা ভটীয়াই গ'ল। ৰজা আৰু আমাৰ মানুহ বঙ্গাল পাৰলৈ গ'ল অৰ্থাৎ কোনোয়ে ব্ৰহ্মপুত্ৰ পাৰ হই গুৱালপাড়া কমাৰপোতা প্ৰভৃতি ঠাইলৈ কোনোয়েবা মানাহা পাৰ হই খুটাঘাট পৰগণালৈ গ'ল। {{gap}}লগত থকা অসমীয়া মানুহৰ মুখে মানে ইয়াকে জানিলে যে হাদিৰাৰ সিপাৰে ব্ৰিটিশ ৰাজ্য। সেই কাৰণে মানৰ সেনা তাৰ পাৰ নহ'ল। বিশেষ কিছুমান ব্ৰিটিশ সৈন্য লই লেপ্টেনেণ্ট ডেবিডসন সাহাব<noinclude></noinclude> pbol00er5i60zy9j0cc7qzejligd0lj পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৪৬ 104 67384 250739 183172 2026-05-23T06:34:43Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250739 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪২|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>স্বৰ্গদেৱ ভটীয়াই গ'ল। এইবাৰ চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱৰ ৰাজ্য ভোগ দুবছৰ আঠ দিন মাত্ৰ। {{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱ যোৰহাটৰ পৰা পলাই যাবৰে পৰা মানৰ ৰাজত্ব বুলিব লাগে। মিঙ্গিমাহা তিলুৱাই স্বৰ্গদেৱত নিৰাশ হই বগা কোঁৱৰৰ পুতেক যোগেশ্বৰ কোঁৱৰক লোক দৰ্শক ৰজা পাতি নিজে ৰাজত্ব কৰিবলৈ ধৰিলে। স্বৰ্গদেৱ ভাগি যোৱাৰ পূৰ্ব্বে আৰু পাছেও মানৰ অধিকাৰ যেতিয়া দৃঢ় হ'ব ধৰিলে লোকসকলে ক্ষেতি কৃষি ধন সম্পত্তি এড়ি যেয়ে যি পাৰিলে তাকে মাত্ৰ লই ভটীয়াই ভাগি গ'ল। যি অলপ লোক থাকিল সিও বড়কৈ ক্ষেতি কৃষিতকৈ মানৰ লগ লাগি লোকৰ অত্যাচাৰ কৰিবলৈ ধৰিলে। মানৰ সেনাপতিয়ে যেনেকৈ ৰজা, সেইৰূপে আন আন কিছুমান বিষয়াও পাতিলে। কিন্তু এইসকল কেৱল মানুহক দেখুৱালৈহে পতা হ’ল। সকলো কাৰ্য্যই সেনাপতিয়ে আপোনাৰ হাতত ৰাখিলে। সি সময়ত সকলোৱে সইতে মান সেনা দশ হাজাৰ মান আছিল। পাছে পৰ্ব্বতীয় আৰু ইদেশীয় অনেক লোকেও কোনোৱে মানৰ কোনো বিষয় লোৱাৰ বাবে কোনোৱে বা এনেই আপোনাৰ উপকাৰ বা পৰৰ অপকাৰ কৰিবলৈ মানৰ লগত মিল হ’ল। সিসকল লোকক যে প্ৰতিপালন কৰে, এনে আয়োজন দেশত নাছিল। বিশেষ দেশৰ সমুদায় ভাগ ল'ব নোৱাৰিলে ৰাজ্য স্থিৰ কৰিব নোৱাৰি সেই হেত্তকে সেনাপতিয়ে তেওঁৰ লগৰ অনেক সৈন্য দেশৰ নানা ঠাইলৈ পঠালে। পাছে চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱে গুৱাহাটীত থাকি সৈন্য সংগ্ৰহ কৰে এই ভাবি যোগেশ্বৰ সিংহ ৰজা আৰু মানৰ ও দেশৰ কিছুমান বিষয়া এবং সেনা উজনিতে থই আহি আপুনি ভটীয়াই আহিল। সেনাপতিয়ে সেনা তিনি ভাগে বিভক্ত কৰিলে অৰ্থাৎ এভাগ উত্তৰ কূলেৰে এভাগ দক্ষিণ কূলেৰে আৰু এভাগ ব্ৰহ্মপুত্ৰেৰে ভটীয়াই আহিল। যিফালেৰে আহিল সিফালে জয়ী হই আহিল। বাটত আহোঁতে মাজালীত লুইতে ভটীয়াই অহা সৈন্য বড় উপদ্ৰৱ কৰিলে। এনে কোনো ঠাই নাছিল য’ত মানে কোনো প্ৰকাৰ বাধা পালে। দৰঙ্গৰ ৰজাই মানৰ অধীনতা স্বীকাৰ কৰি কৰ দিবলৈ সন্মত হোৱাত তাত<noinclude></noinclude> d19qhxdkqujckav63nfyb75hy3lztsw পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৪৫ 104 67385 250737 183173 2026-05-23T06:22:44Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250737 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দ্বাদশ অধ্যায়|১৪১}}</noinclude> থাকিল, {{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহক সিংহাসন দি মানৰ সেনাপতিয়ে ২০০০ মান সেনা ই দেশত ৰাখি ব্ৰহ্মা দেশলৈ ঘুৰি গ'ল। এইবাৰ মানৰ আক্ৰমণকে “মাঝৰ বাৰ মান অহা” বোলে। এইবাৰো আক্ৰমণ কৰাত দেশৰ বড় অনিষ্ট নহ'ল। কেবল ৰজা ভগা পতা হোৱা গতিকে দেশত হুলস্থুল হোৱাত কিছু লোক ভাগিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱে পুৰন্দৰ ৰজাক ধৰিবলৈ যি মান পঠালে, সিহঁত গুৱাহাটীলৈ গ'ল। সেইবিলাকে কিঞ্চিৎ দেশত উপদ্ৰব কৰিলে। যদিচ চন্দ্ৰকান্ত সিংহেই ৰজ৷ আছিল তথাপি মানৰ সেনাপতি থকাত প্ৰায় ৰাজকীয় কাৰ্য্যত মানে হাত দিছিল। আন কি ধনী বড় বড়ুৱা নিৰ্ভয়নাৰায়ণ বড় পাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়া প্ৰভৃতিকো মানে দ্ৰোহী বুলি সামান্যৰূপে মাৰিলে। খেৰেমীয়াল কছাৰীৰ পতালক স্বৰ্গদেৱে বড় বড়ুৱা পাতিলে। স্বৰ্গদেৱে এনে ভাবিলে যে দেশত যিবিলাক মান সিসকলক ইয়াত বশ কৰি ৰাখিব পাৰিব। কিন্তু আগলৈ মান অহাৰ বাধা জন্মাবলৈ জয়পুৰতেই সেই বড় বড়ুৱাই এক কোঠ পাতিলে। পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ কলিকাতালৈ গই ১৮১৯ সনৰ সেপ্টেম্বৰত গৱৰ্ণমেণ্টত এই বুলি আবেদন কৰিলে যে তেওঁক কোম্পানীয়ে সৈন্য দি ৰাজ্য দিয়াওক, তেওঁ তেনেহলে সৈন্যৰ ব্যয় দিব আৰু কৰতলীয়া ৰজা হ’ব। এই প্ৰাৰ্থনা পত্ৰ গবৰ্ণমেণ্টে পূৰ্ব্বৰ কাৰণে অগ্ৰাহ্য কৰিলে। আলুঙ্গমিঙ্গী বড় গোঁহাই ব্ৰহ্মালৈ যাবৰপৰা ব্ৰহ্মা ৰজাৰ এই দেশ লবলৈ অভিলাষ হ’ল। চন্দ্ৰকান্তক ৰজা পাতি মানৰ সৈন্য থই যোৱাৰ পাছত দেশৰ অৱস্থা কেনে ইয়াকে জানিবলৈ ব্ৰহ্মা ৰজাই মিঙ্গিমাহা তিলোৱা বপুক সেনাপতি কৰি অসম দেশলৈ পঠালে। এওঁৰ লগত সৰহ সৈন্য নাহিছিল। জয়পুৰতে পতাল বড় বড়ুৱাৰ কোঁঠৰ প্ৰাৰম্ভ দেখি মানে বুদ্ধি ছলেৰে তেওঁক সৰালে। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱে ইয়াতে অমিলৰূপে মান আহিছে ভাবি ১৭৪২ শকৰ চ'তত গুৱাহাটীলৈ ভটীয়াই গ'ল। কলিবৰ বুঢ়া গোঁহাই নগৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ থাকিল। ইফালে মানে আহি নগৰৰ ওচৰ পাই স্বৰ্গদেৱলৈ কটকি পঠাই নিৰ্ভয় দি মাতি পঠালে। স্বৰ্গদেৱ নাহিল। এনেতে মানে সইতে নগৰ ৰক্ষা কৰা সৈন্যৰ ৰণ হোৱাত ৰাজকীয় সৈন্য পৰাস্ত হ’ল। ইফালে চন্দ্ৰকান্ত<noinclude></noinclude> asbxhlndgvd7tybey39cdi7x2170jn4 250738 250737 2026-05-23T06:24:44Z Jyoti Chiring 2949 ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250738 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh||দ্বাদশ অধ্যায়|১৪১}}</noinclude>{{gap}}চন্দ্ৰকান্ত সিংহক সিংহাসন দি মানৰ সেনাপতিয়ে ২০০০ মান সেনা ই দেশত ৰাখি ব্ৰহ্মা দেশলৈ ঘুৰি গ'ল। এইবাৰ মানৰ আক্ৰমণকে “মাঝৰ বাৰ মান অহা” বোলে। এইবাৰো আক্ৰমণ কৰাত দেশৰ বড় অনিষ্ট নহ'ল। কেবল ৰজা ভগা পতা হোৱা গতিকে দেশত হুলস্থুল হোৱাত কিছু লোক ভাগিল। চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱে পুৰন্দৰ ৰজাক ধৰিবলৈ যি মান পঠালে, সিহঁত গুৱাহাটীলৈ গ'ল। সেইবিলাকে কিঞ্চিৎ দেশত উপদ্ৰব কৰিলে। যদিচ চন্দ্ৰকান্ত সিংহেই ৰজ৷ আছিল তথাপি মানৰ সেনাপতি থকাত প্ৰায় ৰাজকীয় কাৰ্য্যত মানে হাত দিছিল। আন কি ধনী বড় বড়ুৱা নিৰ্ভয়নাৰায়ণ বড় পাত্ৰ ডাঙ্গৰীয়া প্ৰভৃতিকো মানে দ্ৰোহী বুলি সামান্যৰূপে মাৰিলে। খেৰেমীয়াল কছাৰীৰ পতালক স্বৰ্গদেৱে বড় বড়ুৱা পাতিলে। স্বৰ্গদেৱে এনে ভাবিলে যে দেশত যিবিলাক মান সিসকলক ইয়াত বশ কৰি ৰাখিব পাৰিব। কিন্তু আগলৈ মান অহাৰ বাধা জন্মাবলৈ জয়পুৰতেই সেই বড় বড়ুৱাই এক কোঠ পাতিলে। পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ কলিকাতালৈ গই ১৮১৯ সনৰ সেপ্টেম্বৰত গৱৰ্ণমেণ্টত এই বুলি আবেদন কৰিলে যে তেওঁক কোম্পানীয়ে সৈন্য দি ৰাজ্য দিয়াওক, তেওঁ তেনেহলে সৈন্যৰ ব্যয় দিব আৰু কৰতলীয়া ৰজা হ’ব। এই প্ৰাৰ্থনা পত্ৰ গবৰ্ণমেণ্টে পূৰ্ব্বৰ কাৰণে অগ্ৰাহ্য কৰিলে। আলুঙ্গমিঙ্গী বড় গোঁহাই ব্ৰহ্মালৈ যাবৰপৰা ব্ৰহ্মা ৰজাৰ এই দেশ লবলৈ অভিলাষ হ’ল। চন্দ্ৰকান্তক ৰজা পাতি মানৰ সৈন্য থই যোৱাৰ পাছত দেশৰ অৱস্থা কেনে ইয়াকে জানিবলৈ ব্ৰহ্মা ৰজাই মিঙ্গিমাহা তিলোৱা বপুক সেনাপতি কৰি অসম দেশলৈ পঠালে। এওঁৰ লগত সৰহ সৈন্য নাহিছিল। জয়পুৰতে পতাল বড় বড়ুৱাৰ কোঁঠৰ প্ৰাৰম্ভ দেখি মানে বুদ্ধি ছলেৰে তেওঁক সৰালে। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱে ইয়াতে অমিলৰূপে মান আহিছে ভাবি ১৭৪২ শকৰ চ'তত গুৱাহাটীলৈ ভটীয়াই গ'ল। কলিবৰ বুঢ়া গোঁহাই নগৰ ৰক্ষা কৰিবলৈ থাকিল। ইফালে মানে আহি নগৰৰ ওচৰ পাই স্বৰ্গদেৱলৈ কটকি পঠাই নিৰ্ভয় দি মাতি পঠালে। স্বৰ্গদেৱ নাহিল। এনেতে মানে সইতে নগৰ ৰক্ষা কৰা সৈন্যৰ ৰণ হোৱাত ৰাজকীয় সৈন্য পৰাস্ত হ’ল। ইফালে চন্দ্ৰকান্ত<noinclude></noinclude> g6mtf5h49jgpuz7d38eim24insnfyss পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৪৪ 104 67386 250736 183174 2026-05-23T06:10:55Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250736 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" />{{rh|১৪০|আসাম বুৰঞ্জী|}}</noinclude>তাৰ পাছদিনা পুৰন্দৰ গোঁহাইদেৱক সকলোৱে সেবা কৰি যুবৰাজ পাতিলে। ব্ৰজনাথ গোঁহাইদেৱৰ সিংহাসন পাবৰ বড় অভিলাষ হ’ল। অন্য কি তেওঁৰ নামে মোহৰো মৰোৱা হ'ল। কিন্তু অঙ্গক্ষত দেখি তেওঁ ৰজা হ’ব নোৱাৰিলে। {{gap}}ডাঙ্গৰীয়াই প্ৰথমতে চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱলৈ জনালে বোলে “আগ- পাছ” ভাবি পুৰন্দৰ সিংহক “যুবৰাজহে পতা হৈছে, স্বৰ্গদেৱ আহোক।” কিন্তু স্বৰ্গদেৱ নাহিল। এই নিমিত্তে পুৰন্দৰ সিংহক ১০ ফাল্গুনত সকলোৱে ৰজা বুলি সেবা কৰিলে। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱক ৰঙ্গপুৰতে যোগান দি থ’লে। এইজনা ৰজাৰ এইবাৰৰ ৰাজ্যভোগ ৭ বছৰ একমাস পাঁচ দিন। {{gap}}পুৰন্দৰ সিংহ সিংহাসনত উঠি আগৰ ফুকন বড়ুৱাৰ অনেকক ভাঙ্গি নিজৰ ফলীয়া লোকসকলক পাতি ল'লে। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱক সিংহাসনৰ পৰা একেবাৰে বঞ্চিত কৰিবৰ নিমিত্তে বুঢ়া গোঁহাইৰ ভায়েক মৰঙ্গি খোৱা গোঁহাইয়ে কৰ্ণক্ষত কৰিলে। পুৰন্দৰ ৰজাই এইৰূপে সিংহাসনত উঠি থাকোতেই চন্দ্ৰকান্ত সিংহৰ আৰু বড় ফুকনৰ ফলীয়া কোন মানুহে গই ব্ৰহ্মাদেশত সংবাদ দিয়াত ব্ৰহ্মা ৰজাই আলুঙ্গ মিঙ্গী বা কিৱামিঙ্গী বড় গোঁহাইক ৩০,০০০ সৈন্যেৰে চন্দ্ৰকান্তক ৰাজ্য দিয়াবলৈ পঠালে। পূৰ্ব্বে যি বাটেদি মান আহিছিল ১৭৪০ শকৰ ফাল্গুনত সি বাটেই মান সোমাল। পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱে কিছুমান সৈন্য পঠালে। মাছ খোৱাত মানে সইতে এঁক যুদ্ধ হোৱাত তাতে আমাৰ সৈন্য সম্পূৰ্ণৰূপে পৰাস্ত হ’ল। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱে মানৰ সৈন্যৰ লগলৈ গ'ল। পুৰন্দৰ সিংহে বুঢ়া গোঁহাই ডাঙ্গৰীয়া আৰু আৰু আন আন পাৰিষদসকলক লগত লই গুৱাহাটীলৈ গ'ল। মানৰ বড় গোঁহাইয়ে চন্দ্ৰকান্ত সিংহক ৰজা পাতিলে। পুৰন্দৰক ধৰিবলৈ কিছুমান সৈন্য মানে ভটীয়াই পঠালে। পুৰন্দৰে মানে সইতে যুদ্ধ কৰিবলৈ নগৈ বড় ফুকনক পঠালে। খাগৰিজানতে নৰীয়া পড়ি বৰ ফুকনৰ মৃত্যু হ’ল। পাছে ৰজাই ভীষ্ম ডেকা ফুকনক সেনাপতি বৰণ কৰি ৰণলৈ পঠালে। কিন্তু ভীষ্ম ফুকন মানেৰে ৰণ কৰাত পৰাস্ত হ’ল। এই বাৰ্ত্ত৷ পাই পুৰন্দৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱ সপৰিবাৰে ভটীয়াই চিলমাৰীলৈ গ'ল। এওঁৰ ৰাজ্য ভোগৰ কাল এক বছৰ চৈধ্য দিন মাথোন।<noinclude></noinclude> cypxj7y7k4oc631qo5bvxgv49um3896 পৃষ্ঠা:আসাম বুৰঞ্জী.pdf/১৪৩ 104 67387 250735 183175 2026-05-23T05:57:04Z Jyoti Chiring 2949 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ ৰ-প্ৰতিস্থাপন সঁজুলি ব্যৱহাৰ কৰি ‘বঙালী ৰ’ প্ৰতিস্থাপন কৰা হ’ল। 250735 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="Jyoti Chiring" /></noinclude>{{center|'''দ্বাদশ অধ্যায়'''}} {{gap}}ৰুচিনাথ ডাঙ্গৰীয়াই উজনিৰ বাৰ্ত্তা পাই ভাবিলে যেতিয়ালৈকে বড় ফুকনৰ আধিপত্য আৰু চন্দ্ৰকান্ত সিংহ স্বৰ্গদেৱ থাকে তেতিয়ালৈকে তেওঁবিলাকৰ মঙ্গলৰ সম্ভাবনা নাই। এই হেতুকে ৰাজ্যত ৰজা পৰিবৰ্ত্তন কৰিবলৈ স্থিৰ কৰিলে। তেওঁ এইটোকে বড়কৈ বিশ্বাস কৰিলে যে বড় ফুকনৰ মৃত্যু হলেও পূৰ্ব্বৰ কথা স্মৰণ কৰি ৰজাৰে সইতে স্নেহ নাথাকিব। ভগ্নস্নেহত যি মিত্ৰতা সি কল্যাণদায়িকা নহয়। এজনা ৰজাক পদচ্যুত কৰি আৰু এজনা ৰজা পতা বড় কঠিন নহয়। এই ভাবি তেওঁ দিহিঙ্গীয়া ফুকন প্ৰভৃতি ভাগি গই গুৱাহাটীত থকা আৰু নগৰৰো অনেক ভাল ভাল লোকে সইতে মন্ত্ৰণা কৰিলে। ৰাজেশ্বৰ সিংহ স্বৰ্গদেৱৰ পুত্ৰ ৰত্নেশ্বৰ গোঁহাই আৰু তেওঁৰ পুত্ৰ বিজয় বড় মুড়া গোঁহাই। তেওঁৰ পুত্ৰ ব্ৰজনাথ গোঁহাই নিজ পুত্ৰ পুৰন্দৰে সইতে চিলামাৰীত ভাগি গই আছিল। ডাঙ্গৰীয়াই তেওঁবিলাকক ৰজা পাতিবলৈ মনস্থ কৰি জগন্নাথ ঢেকিয়াল ফুকনক চিলমাৰীলৈ পঠালে। ইফালে হিন্দুস্থানী আৰু দেশী সিপাহী কিছুমান সংগ্ৰহ কৰিলে। ব্ৰজনাথ গোঁহাইদেৱে যেতিয়া উজাই আহিল তেতিয়া জানিবলৈ পাৰিলে যে তেওঁৰ অঙ্গক্ষত হোৱাত ৰজা হ’ব নোৱাৰে। এতেকে পুৰন্দৰ গোঁহাইকে ৰজা পাতিবলৈ পৰামৰ্শ কৰিলে। ডাঙ্গৰীয়াই সিপাহী আৰু গোঁহাইদেৱ দুজনাক লই উজাই গ'ল। এনে জনৰব তুলি দিলে যেন চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱৰ আজ্ঞাতহে তেওঁ উজাই গইছে। চন্দ্ৰকান্ত স্বৰ্গদেৱে অবান্তৰ সকলো বুঝিব পাৰি মনত শঙ্কিত হ’ল। যোৰহাটৰ চিকন তামুলীৰ ঘৰৰ লুকু গুৱাহটীয়া ডেকা ফুকনক থই স্বৰ্গদেৱ ৰঙ্গপুৰলৈ গ'ল। {{gap}}যোৰহাটৰ সমীপবৰ্ত্তী হোৱাত বুঢ়া গোঁহাইক লুকু ডেকা ফুকনে বাধা দিবলৈ ধৰিছিল। এটি অতি সামান্য সংগ্ৰামতে ফুকন কটা গ'ল। বুঢ়া গোঁহাই বিজয়ী হই ১৭৩৯ শকৰ ৪ ফাল্গুনত নগৰ প্ৰবেশ কৰিলে।<noinclude></noinclude> p8cnldxm4f39jt1uwrp2n64a2yamb87 সদস্য:BabulB/পৰীক্ষাগাৰ 2 74045 250684 250674 2026-05-22T14:31:02Z BabulB 104 250684 wikitext text/x-wiki {{columns|2| {{ppoem| সুষম ললাট গণ্ডস্থল নাসা তিল ফুল কুসুম সুন্দৰ দশন দাড়িম্ব বীজ পান্তি}} {{ppoem| সুষম ললাট গণ্ডস্থল নাসা তিল ফুল কুসুম সুন্দৰ দশন দাড়িম্ব বীজ পান্তি}}}} {{Img float | file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg | width = 100px | align = center | cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}} {{***|3|4em|char=…}} {{Custom rule|lo|141}} {{rule|8em|align=left}} {{smallrefs|85%}} {| class="wikitable" {{center|<poem>সাৰণি- ১ বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}} {| | |- | ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১ |- | ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ |- | অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১)) |- | বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০) |- | অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯) |- | মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০) |} উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/> Guwahati আৰু অন্যান্য।}} [https://w.wiki/5LC Meta] * <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki> * <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki> * <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki> {{versions | title = ভানুমতী | author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা | notes = }} Versions of The Hound of the Baskervilles include: * "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *Asterisk: (*): The first and most common symbol. *Dagger: (†): Also known as an obelisk. *Double Dagger: (‡): Also known as a diesis. *Section Mark: (§). *Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar. *Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow. <nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]] [[Category:1890 works]] [[Category:Versions pages]] {{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}} {{gap|3em}} </nowiki> [[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]] * [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible] * [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ] {{illegible|texttip=text text text|nodash=no}} *{{Missing image}} *Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre> * <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources * [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]] ;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P123 = }} {{Tlist end}} dll0h03hx2vkkowe61b7n5z954m3nu4 250685 250684 2026-05-22T14:31:36Z BabulB 104 250685 wikitext text/x-wiki {{Img float | file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg | width = 100px | align = center | cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}} {{***|3|4em|char=…}} {{Custom rule|lo|141}} {{rule|8em|align=left}} {{smallrefs|85%}} {| class="wikitable" {{center|<poem>সাৰণি- ১ বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}} {| | |- | ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১ |- | ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ |- | অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১)) |- | বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০) |- | অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯) |- | মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০) |} উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/> Guwahati আৰু অন্যান্য।}} [https://w.wiki/5LC Meta] * <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki> * <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki> * <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki> {{versions | title = ভানুমতী | author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা | notes = }} Versions of The Hound of the Baskervilles include: * "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *Asterisk: (*): The first and most common symbol. *Dagger: (†): Also known as an obelisk. *Double Dagger: (‡): Also known as a diesis. *Section Mark: (§). *Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar. *Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow. <nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]] [[Category:1890 works]] [[Category:Versions pages]] {{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}} {{gap|3em}} </nowiki> [[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]] * [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible] * [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ] {{illegible|texttip=text text text|nodash=no}} *{{Missing image}} *Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre> * <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources * [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]] ;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P123 = }} {{Tlist end}} r499kml12j8q47hn7pypu4qj2xp761t 250692 250685 2026-05-22T15:03:36Z BabulB 104 250692 wikitext text/x-wiki {{Coloumns|2| {{Ppoem| First row Second row}} {{Ppoem| Third row Forth row}}}} {{Img float | file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg | width = 100px | align = center | cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}} {{***|3|4em|char=…}} {{Custom rule|lo|141}} {{rule|8em|align=left}} {{smallrefs|85%}} {| class="wikitable" {{center|<poem>সাৰণি- ১ বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}} {| | |- | ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১ |- | ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ |- | অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১)) |- | বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০) |- | অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯) |- | মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০) |} উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/> Guwahati আৰু অন্যান্য।}} [https://w.wiki/5LC Meta] * <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki> * <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki> * <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki> {{versions | title = ভানুমতী | author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা | notes = }} Versions of The Hound of the Baskervilles include: * "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *Asterisk: (*): The first and most common symbol. *Dagger: (†): Also known as an obelisk. *Double Dagger: (‡): Also known as a diesis. *Section Mark: (§). *Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar. *Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow. <nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]] [[Category:1890 works]] [[Category:Versions pages]] {{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}} {{gap|3em}} </nowiki> [[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]] * [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible] * [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ] {{illegible|texttip=text text text|nodash=no}} *{{Missing image}} *Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre> * <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources * [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]] ;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P123 = }} {{Tlist end}} 4jxifn1a1f8w8yos9o3h2bo0ilqp3kh 250693 250692 2026-05-22T15:04:14Z BabulB 104 250693 wikitext text/x-wiki {{Columns|2| {{Ppoem| First row Second row}} {{Ppoem| Third row Forth row}}}} {{Img float | file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg | width = 100px | align = center | cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}} {{***|3|4em|char=…}} {{Custom rule|lo|141}} {{rule|8em|align=left}} {{smallrefs|85%}} {| class="wikitable" {{center|<poem>সাৰণি- ১ বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}} {| | |- | ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১ |- | ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ |- | অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১)) |- | বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০) |- | অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯) |- | মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০) |} উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/> Guwahati আৰু অন্যান্য।}} [https://w.wiki/5LC Meta] * <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki> * <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki> * <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki> {{versions | title = ভানুমতী | author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা | notes = }} Versions of The Hound of the Baskervilles include: * "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *Asterisk: (*): The first and most common symbol. *Dagger: (†): Also known as an obelisk. *Double Dagger: (‡): Also known as a diesis. *Section Mark: (§). *Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar. *Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow. <nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]] [[Category:1890 works]] [[Category:Versions pages]] {{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}} {{gap|3em}} </nowiki> [[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]] * [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible] * [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ] {{illegible|texttip=text text text|nodash=no}} *{{Missing image}} *Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre> * <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources * [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]] ;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P123 = }} {{Tlist end}} 0ngr5um5ww9oqbmn48qiiobd7o0dvzw 250694 250693 2026-05-22T15:06:05Z BabulB 104 250694 wikitext text/x-wiki {{Img float | file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg | width = 100px | align = center | cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}} {{***|3|4em|char=…}} {{Custom rule|lo|141}} {{rule|8em|align=left}} {{smallrefs|85%}} {| class="wikitable" {{center|<poem>সাৰণি- ১ বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}} {| | |- | ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১ |- | ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ |- | অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১)) |- | বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০) |- | অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯) |- | মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০) |} উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/> Guwahati আৰু অন্যান্য।}} [https://w.wiki/5LC Meta] * <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki> * <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki> * <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki> {{versions | title = ভানুমতী | author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা | notes = }} Versions of The Hound of the Baskervilles include: * "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *Asterisk: (*): The first and most common symbol. *Dagger: (†): Also known as an obelisk. *Double Dagger: (‡): Also known as a diesis. *Section Mark: (§). *Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar. *Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow. <nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]] [[Category:1890 works]] [[Category:Versions pages]] {{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}} {{gap|3em}} </nowiki> [[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]] * [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible] * [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ] {{illegible|texttip=text text text|nodash=no}} *{{Missing image}} *Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre> * <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources * [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]] ;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P123 = }} {{Tlist end}} f7fdc6pgpkw42ldph4gffy58b9wq5db 250753 250694 2026-05-23T08:33:45Z BabulB 104 250753 wikitext text/x-wiki {{PD-old-100-1923}} {{Img float | file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg | width = 100px | align = center | cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}} {{***|3|4em|char=…}} {{Custom rule|lo|141}} {{rule|8em|align=left}} {{smallrefs|85%}} {| class="wikitable" {{center|<poem>সাৰণি- ১ বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}} {| | |- | ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১ |- | ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ |- | অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১)) |- | বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০) |- | অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯) |- | মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০) |} উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/> Guwahati আৰু অন্যান্য।}} [https://w.wiki/5LC Meta] * <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki> * <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki> * <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki> {{versions | title = ভানুমতী | author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা | notes = }} Versions of The Hound of the Baskervilles include: * "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *Asterisk: (*): The first and most common symbol. *Dagger: (†): Also known as an obelisk. *Double Dagger: (‡): Also known as a diesis. *Section Mark: (§). *Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar. *Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow. <nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]] [[Category:1890 works]] [[Category:Versions pages]] {{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}} {{gap|3em}} </nowiki> [[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]] * [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible] * [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ] {{illegible|texttip=text text text|nodash=no}} *{{Missing image}} *Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre> * <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources * [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]] ;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P123 = }} {{Tlist end}} mkm1mkuh6h25vixqykq38c3iul8xfbh 250757 250753 2026-05-23T08:50:32Z BabulB 104 250757 wikitext text/x-wiki <nowiki>{{PD-old-100-1923}}</nowiki> {{Img float | file = বড়বউ - সত্যচরণ মিত্র (১৯১৭) (page 76 crop).jpg | width = 100px | align = center | cap = অবিনাশ গঙ্গা হইতে শব তুলিতেছে।—৬৯ পৃষ্ঠা}} {{***|3|4em|char=…}} {{Custom rule|lo|141}} {{rule|8em|align=left}} {{smallrefs|85%}} {| class="wikitable" {{center|<poem>সাৰণি- ১ বৰ্তমান অসম ৰাজ্যৰ জনবিন্যাস : ১৯৩১-১৯৭১</poem>}} {| | |- | ||১৯৩১ || ||১৯৫১ || || ||১৯৭১ |- | ||হাজাৰ ||:শতাংশ ||হাজাৰ|| :শতাংশ || (হাজাৰ)||:শতাংশ |- | অসমীয়াভাষী ||১৯৮৪ ||(৩৬) ||৪৯৪৬ || (৬২) || ৮৯০৫||(৬১)) |- | বাংলাভাষী ||১৬৭২ ||(৩০) ||১৬৮৫ || (২১) || ২৮৮২||(২০) |- | অন্যান্য ||১৯০৫ ||(৩৪) ||১৩৯৮ || (১৭) || ২৯৩৮||(১৯) |- | মুঠ জনসংখ্যা ||৫৫৬১ ||(১০০) ||৮০২৯ || (১০০) || ১৪৬২৫||(১০০) |} উৎস: Statistical Hand book of Assam 1978, Govt. of Assam,<br/> Guwahati আৰু অন্যান্য।}} [https://w.wiki/5LC Meta] * <nowiki>[[সাঁচ:Edition row/doc|'''Property Code''']]</nowiki> * <nowiki>[[ৱিকিউৎস:উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাসমূহ| '''উৎকৃষ্ট পৃষ্ঠাৰ উদাহৰণ''']]</nowiki> * <nowiki>[[শ্ৰেণী:ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী|'''ক্ষিপ্ৰ বিলোপনৰ প্ৰাৰ্থী''']]</nowiki> {{versions | title = ভানুমতী | author = পদ্মনাথ গোহাঞিবৰুৱা | notes = }} Versions of The Hound of the Baskervilles include: * "[[ভানুমতী]]'', [[প্ৰকাশক:অসম প্ৰকাশন পৰিষদ|অসম প্ৰকাশন পৰিষদ]]ৰ দ্বাৰা প্ৰকাশিত *Asterisk: (*): The first and most common symbol. *Dagger: (†): Also known as an obelisk. *Double Dagger: (‡): Also known as a diesis. *Section Mark: (§). *Parallel Bar: (‖): Sometimes referred to as a vertical bar. *Paragraph Mark: (¶): Also known as a pilcrow. <nowiki>[[শ্ৰেণী:সংস্কৰণ পৃষ্ঠা]] [[শ্ৰেণী:১৯৮০ বৰ্ষৰ কৰ্ম]] [[Category:1890 works]] [[Category:Versions pages]] {{SIC|স্পষ্টৰূপে|স্প ৰূপে}} {{gap|3em}} </nowiki> [[শ্ৰেণী:সদস্য উপপৃষ্ঠা]] * [https://w.wiki/9YU2 Template:illegible] * [https://w.wiki/Eed5 ৰিকনষ্ট্ৰাকচন সাঁচ] {{illegible|texttip=text text text|nodash=no}} *{{Missing image}} *Gives <pre>{{illegible|text text text}}</pre> * <pre>{{Reconstruct|word}}</pre> for text that is missing or illegible, but can be reconstructed based on context or using other sources * [[:en:Template:Reconstruct|পুনৰগঠন সাঁচ]] [[:en:Template:Illegible|অপঠনীয় সাঁচ]] ;প্ৰকাশিত গ্ৰন্থ {{Tlist start |sparql={{#invoke:SPARQL|get_sparql_query}} |columns=item,label,P577,P655,P98,P1433,P1957,P123 |row_template=Edition row |skip_table=1 |freq=365 |sort=P577 }} {{Edition row|item = [[:d:Q123553874|Q123553874]]|label = [[ৰণ্ জেউতি]]|P577 = 1955|P1957 = ৰণ্ জেউতি.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[:d:Q118127841|Q118127841]]|label = [[চলচ্চিত্ৰ]]|P577 = 1996|P1957 = Chalachitra.pdf |P123 = }} {{Edition row|item = [[d:Q135261055|Q135261055]]|label = [[অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব]]|P577 = 1999|P1957 = অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu |P123 = }} {{Tlist end}} r5edy3x8szpj19cmuaicloiuubovcof সদস্য:BabulB/পৰীক্ষাগাৰ-১ 2 74720 250686 250141 2026-05-22T14:36:36Z BabulB 104 250686 wikitext text/x-wiki # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১০৮]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ # Rotation: [[পৃষ্ঠা:মিত্ৰ-লাভ.pdf/১]] * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ==মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ== [[ওমৰ তীৰ্থ]], [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]] ==মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ== # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী # আসাম বুৰঞ্জী #ৰাম-নবমী নাটক ==তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ== # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==প্ৰকাশকৰ তথ্য নথকা পৃষ্ঠা== # [[চিকাৰ কাহিনী]] #[[সূচী:কাম-ৰূপ - ডিম্বেশ্বৰ নেওগ.djvu]] # [[সাধনা]] # [[নিবেদন]] # [[বৈদেহী-বিচ্ছেদ]] # [[আসাম বুৰন্‌জি পুথি]] # [[অমূল্য ৰত্ন]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:আদৰণি সম্ভাষণ.pdf]] ozzcw4fdr0vdwkqpmrgri4tybovko9w 250754 250686 2026-05-23T08:45:27Z BabulB 104 250754 wikitext text/x-wiki # Hanging indent [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১০৮]] # Overfloat left [[পৃষ্ঠা:পদ্মা-পুৰাণ (ভাইঠেলি খণ্ড).pdf/৪৯]] # Float left [[পৃষ্ঠা:শান্তি-দূত.pdf/১১]] # dtpl template (index) [[পৃষ্ঠা:ইন্দীবৰ বৰুৱা.pdf/৭]] # ভুল শুধৰণি [[পৃষ্ঠা:ৰমণী গাভৰু.pdf/১১০]]# # বিজ্ঞাপন (ঈশান) [[পৃষ্ঠা:লৱণ-দৈত্যবধ.djvu/২২]] # জাননী [[পৃষ্ঠা:শিশু লীলা.djvu/৪০]] #কলাম/সূচী [[পৃষ্ঠা:কবিতা-পুথি.pdf/১১]] #সূচী [[পৃষ্ঠা:সাহিত্য - ষষ্ঠ ভাগ.pdf/৭]] #নাটকৰ চৰিত্ৰ [[পৃষ্ঠা:লৱ-কুশ.pdf/৫]] # Overfloat image [[পৃষ্ঠা:ওমৰ তীৰ্থ.djvu/৩]] # image flot: পাতা:ভারতবর্ষের ইতিহাস - হেমলতা দেবী (১৯১৩).pdf/২৩ # Rotation: [[পৃষ্ঠা:মিত্ৰ-লাভ.pdf/১]] * বাংলা প্ৰচ্ছদ পৃষ্ঠা https://w.wiki/JHAS * বাংলা সূচী https://w.wiki/JHAn * স্থানীয়ভাবে ফাইল আপলোড https://w.wiki/GSe6 * সুজাতা খেলাঘৰ https://w.wiki/JEvJ *প্ৰতিযোগিতাৰ ফলাফল https://wscontest.toolforge.org/c/371 *চাইটনটিচ [[মিডিয়াৱিকি:Sitenotice]] * [[শ্ৰেণী:অনুজ্ঞাপত্ৰ সাঁচ]] চাইটনটিচৰ নমুনা <div style="text-align: center; font-weight: color: #006400; background: #f8f8f8; padding: 8px; border: 1px solid #ccc;"> অসমীয়া ৱিকিউৎসত '''[[ৱিকিউৎস:মুদ্ৰণ সংশোধন মেলা, মাৰ্চ ২০২৬|মুদ্ৰণ সংশোধন প্ৰতিযোগিতা, মাৰ্চ ২০২৬]]''' আৰম্ভ হৈছে। এই প্ৰতিযোগিতা '''১৫ মাৰ্চ, ২০২৬ৰ পৰা ১৫ এপ্ৰিল, ২০২৬'''লৈ চলিব। আপুনিও ইয়াত অংশগ্ৰহণ কৰক আৰু ন-পুৰণি অসমীয়া গ্ৰন্থৰ মুদ্ৰণ সংশোধনেৰে অসমীয়া সমল বৃদ্ধি কৰাত সহভাগী হওক। </div> {| style="margin-left: auto; margin-right: auto; border: none;" width="80%" |- | width="50%" | | width="10%" style="text-align:right" | |- |বনফুল || … || | style="text-align:right" |১ |} ==মুদ্ৰন সংশোধন কৰা গ্ৰন্থ== [[ওমৰ তীৰ্থ]], [[কোঁৱৰ বিদ্ৰোহ]] ==মুদ্ৰন সংশোধন হাতত লোৱা গ্ৰন্থ== # দিল্লী দায়েৰী মহাত্মা গান্ধী # আসাম বুৰঞ্জী #ৰাম-নবমী নাটক ==তৈয়াৰ কৰা সংস্কৰণ পৃষ্ঠাবোৰ== # [[আনন্দৰাম ঢেকিয়াল ফুকনৰ জীৱন চৰিত্ৰ (বৰুৱা)]] (completed) # [[গাওঁবুঢ়া (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[ভানুমতী (গোহাঞিবৰুৱা)]] # [[লাহৰী (গোহাঞিবৰুৱা)]] ;যিবোৰ গ্ৰন্থ ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা নাই, কিন্তু ৱিকিডাটা তৈয়াৰ হৈছে # [[সূচী:মহাপুৰুষ শঙ্কৰদেৱৰ বাণী.pdf]] # [[সূচী:অসমীয়া ব্যাকৰণ আৰু ভাষাতত্ত্ব.djvu]] ;ট্ৰেন্সক্লুচন হোৱা গ্ৰন্থ, কিন্তু প্ৰুফৰিড সম্পূৰ্ণ হোৱা নাই # [[বুদ্ধদেৱ]] ==প্ৰকাশকৰ তথ্য নথকা পৃষ্ঠা== # [[চিকাৰ কাহিনী]] #[[সূচী:কাম-ৰূপ - ডিম্বেশ্বৰ নেওগ.djvu]] # [[সাধনা]] # [[নিবেদন]] # [[বৈদেহী-বিচ্ছেদ]] # [[আসাম বুৰন্‌জি পুথি]] # [[অমূল্য ৰত্ন]] ==মই ট্ৰান্সক্লুড কৰা গ্ৰন্থ== #[[অৰণ্য কাণ্ড]] #[[গল্প সংকলন]] #[[শকুনিৰ প্ৰতিশোধ]] ==সদ্যহতে চোৱাচিতা কৰিবলগীয়া গ্ৰন্থ== # [[সূচী:আদৰণি সম্ভাষণ.pdf]] ml4as08h1802je9n2bnn2w0l6d5sa6e সাঁচ:BL-TCIP 10 91748 250687 250653 2026-05-22T14:40:13Z Bodhisattwa 490 250687 wikitext text/x-wiki {{userbox |id=[[চিত্র:BritishLibrary.svg|20px]]|info=এই গ্ৰন্থখন ব্ৰিটিছ লাইব্ৰেৰীর [https://web.archive.org/web/20231001055233/https://www.bl.uk/projects/two-centuries-of-indian-print ভাৰতীয় ছপাশালৰ দ্বিশতবাৰ্ষিক প্ৰকল্প] ৰ পৰা প্ৰাপ্ত। অধিক জানিবলৈ এই [[:bn:WS:TCIP|গ্লেম প্ৰকল্পলৈ]] যাওঁক।}}<includeonly>[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ছপাশালৰ দ্বিশতবাৰ্ষিক প্ৰকল্পৰ গ্ৰন্থ]]</includeonly> ernaz2m71bblvzbqmh5rcq5zysfanbw 250695 250687 2026-05-22T15:11:25Z BabulB 104 250695 wikitext text/x-wiki {{userbox |id=[[চিত্র:BritishLibrary.svg|20px]]|info=এই গ্ৰন্থখন ব্ৰিটিছ লাইব্ৰেৰীৰ [https://web.archive.org/web/20231001055233/https://www.bl.uk/projects/two-centuries-of-indian-print ভাৰতীয় ছপাশালৰ দ্বিশতবাৰ্ষিক প্ৰকল্প] ৰ পৰা প্ৰাপ্ত। অধিক জানিবলৈ এই [[:bn:WS:TCIP|গ্লেম প্ৰকল্পলৈ]] যাওঁক।}}<includeonly>[[শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ছপাশালৰ দ্বিশতবাৰ্ষিক প্ৰকল্পৰ গ্ৰন্থ]]</includeonly> e9ftaim23u74guwzt60gkiwd7gfeuhf সাঁচ:Ppoem 10 91753 250688 2026-05-22T14:50:10Z BabulB 104 "<includeonly><templatestyles src="Ppoem/styles.css" /><!-- -->{{#invoke:Ppoem|ppoem}}</includeonly><noinclude> {{documentation}} </noinclude>" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250688 wikitext text/x-wiki <includeonly><templatestyles src="Ppoem/styles.css" /><!-- -->{{#invoke:Ppoem|ppoem}}</includeonly><noinclude> {{documentation}} </noinclude> 024ugmv0hsr0q3f3a271l1upgocrhk0 সাঁচ:Ppoem/styles.css 10 91754 250689 2026-05-22T14:51:49Z BabulB 104 ".ws-poem { display: table; /* Centre in page. */ margin: 0 auto; /* If someone sets an explicit width, don't let it overflow the page. */ max-width: 100%; } .ws-poem-fl, .ws-poem-fn { margin-left: 0; vertical-align: top; } .ws-poem-fr { margin-left: auto; margin-right: 0; vertical-align: top; } .ws-poem-stanza { /* Avoid breaking stanzas over pages if we can */ page-break-inside: avoid; break-inside: avoid; }..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250689 sanitized-css text/css .ws-poem { display: table; /* Centre in page. */ margin: 0 auto; /* If someone sets an explicit width, don't let it overflow the page. */ max-width: 100%; } .ws-poem-fl, .ws-poem-fn { margin-left: 0; vertical-align: top; } .ws-poem-fr { margin-left: auto; margin-right: 0; vertical-align: top; } .ws-poem-stanza { /* Avoid breaking stanzas over pages if we can */ page-break-inside: avoid; break-inside: avoid; } .ws-poem-stanza.ws-poem-left { display: table; margin-right: auto; } .ws-poem-stanza.ws-poem-right { display: table; margin-left: auto; } .ws-poem-stanza.ws-poem-center, .ws-poem-cblock /* to allow centering stuff without text-align:center */ { display: table; margin: 0 auto; } .ws-poem-line { display: block; position: relative; } .ws-poem-hi .ws-poem-line { text-indent: -4em; margin-left: 4em; } /* Take line breaks out of the flow—they copy-paste but don't do anything. */ .ws-poem-break { position: absolute; } .ws-poem-line.ws-poem-right { text-align: right; } .ws-poem-hi .ws-poem-line.ws-poem-right { text-indent: 0; } .ws-poem-line.ws-poem-center { text-align: center; } .ws-poem-hi .ws-poem-line.ws-poem-center { text-indent: 0; margin-left: 0; } .ws-poem-linenum { float: right; text-indent: 0; user-select: none; } /* the default padding for the right gutter (to fit the line numbers) */ .ws-poem-right-gutter .ws-poem-line { padding-right: 2em; } .ws-poem-versenum { float: left; text-indent: 0; user-select: none; } /* the default padding for the left gutter (to fit the verse numbers) */ .ws-poem-left-gutter .ws-poem-line { padding-left: 2em; } /* inter-stanza spaces */ .ws-poem-stanza:not(:last-child) { margin-bottom: 1em; } /* indent padding spans */ .ws-poem-indent { display: inline-block; text-indent: 0; /* width set inline on each one */ /* allow the user to set a bigger font-size to adjust the size of a single ":" but don't let the indent inflate the overall line height */ line-height: 0; overflow: hidden; } /* for +>s */ .ws-poem-relative-indent { visibility:hidden; } /* ============================================================================ * Adjustment of other templates within ppoems. * This is naughty, but at least it keeps the hacks in one place. */ .ws-poem .wst-fqm { position: absolute; } .ws-poem-hi .dropinitial { margin-left: -4em; } /* Force drop initials to "shunt" hanging-indent content rightwards. */ /* This has to be done on the MIDDLE span, because the font size of the inner dropinitial-initial span is independent to the indentation of the outer environment. */ .ws-poem-hi .dropinitial-mid { margin-right: 4em; } .ws-poem .pagenum { /* Float out of the space between the span blocks, or it makes a gap without the pagenumbers gadget. */ float: left; } /* ============================================================================ * Pre-defined formatting classes * For use with the {class} syntax (line or stanza) */ .ws-poem-blackletter, .ws-poem-fractur { font-family: UnifrakturMaguntia, UnifrakturCook, Unifraktur, serif; font-size: 113%; font-feature-settings: 'cv01', 'cv02', 'cv03', 'cv04', 'cv05', 'cv06', 'cv07', 'cv08', 'cv09', 'cv10'; } .ws-poem-bl-ls { font-family: UnifrakturMaguntia, UnifrakturCook, Unifraktur, serif; font-size: 113%; font-feature-settings: 'cv11', 'cv01','cv02', 'cv03', 'cv04', 'cv05', 'cv06', 'cv07', 'cv08', 'cv09', 'cv10'; } .ws-poem-cursive, .ws-poem-handwriting { font-family: Petit Formal Script, cursive; } .ws-poem-italic, .ws-poem.italic, .ws-poem-it { font-style: italic; } .ws-poem-noitalics, .ws-poem-ni, .ws-poem-fsn { font-style: normal; } .ws-poem-bold, .ws-poem-bb { font-weight: bold; } .ws-poem-nobold, .ws-poem-nb, .ws-poem-fwn { font-weight: normal; } .ws-poem-smallcaps, .ws-poem-sc, .ws-poem.smallcaps, .ws-poem.sc { font-variant: small-caps; } .ws-poem-asc { font-variant: all-small-caps; } .ws-poem-fvn { font-variant: normal; } /* The text size classes, from xxs to xxxxl. */ /* The line heights are there because {{font size block}} has them See [[Template talk:Ppoem#Line-height for size classes]] */ .ws-poem-xxsmaller, .ws-poem-xxs { font-size: 58%; line-height: 1.4; } .ws-poem-x-smaller, .ws-poem-xs { font-size: 69%; line-height: 1.4; } .ws-poem-smaller, .ws-poem-sm { font-size: 83%; line-height: 1.4; } .ws-poem-fine { font-size: 92%; line-height: 1.4; } .ws-poem-larger, .ws-poem-lg { font-size: 120%; line-height: 1.4; } .ws-poem-x-larger, .ws-poem-xl { font-size: 144%; line-height: 1.4; } .ws-poem-xx-larger, .ws-poem-xxl { font-size: 182%; line-height: 1.4; } .ws-poem-xxx-larger, .ws-poem-xxxl { font-size: 207%; line-height: 1.4; } .ws-poem-xxxx-larger, .ws-poem-xxxxl { font-size: 249%; line-height: 1.4; } .ws-poem-center, .ws-poem-c { text-align: center; } /* Classes facilitating using ppoem for play scripts by abusing versenums for speech prefixes. The sizes are meant to cover the most common widths for prefixes, _not_ all possible sizes. If none of these fit you should look for other solutions instead. This is _not_ a "table style"-like unbounded set of size classes. Use the custom class + Index Styles facility instead. */ .ws-poem-speech-prefix-xsmaller .ws-poem-line, .ws-poem-speech-prefix-xs .ws-poem-line { margin-left: 10em; } .ws-poem-speech-prefix-smaller .ws-poem-line { margin-left: 3em; } .ws-poem-speech-prefix .ws-poem-line { margin-left: 5em; } .ws-poem-speech-prefix-larger .ws-poem-line { margin-left: 7em; } .ws-poem-speech-prefix-xlarger .ws-poem-line, .ws-poem-speech-prefix-xl .ws-poem-line { margin-left: 10em; } c1emnujgkbznuz7kxec1bwx74j0vy17 সাঁচ:Ppoem/doc 10 91755 250690 2026-05-22T14:59:24Z BabulB 104 "{{Documentation subpage}} {{Lua|Module:Ppoem}} {{uses TemplateStyles|Template:ppoem/styles.css}} <!-- PLEASE ADD CATEGORIES AT THE BOTTOM OF THIS PAGE AND INTERWIKIS IN WIKIDATA --> <!-- styles for this template's demo purposes --> <templatestyles src="ppoem/doc/styles.css" /> === Usage === Ppoem, a.k.a. Proper Poem. {{Notice|This template and module is believed to be relatively stable and suitable for most common poem us..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250690 wikitext text/x-wiki {{Documentation subpage}} {{Lua|Module:Ppoem}} {{uses TemplateStyles|Template:ppoem/styles.css}} <!-- PLEASE ADD CATEGORIES AT THE BOTTOM OF THIS PAGE AND INTERWIKIS IN WIKIDATA --> <!-- styles for this template's demo purposes --> <templatestyles src="ppoem/doc/styles.css" /> === Usage === Ppoem, a.k.a. Proper Poem. {{Notice|This template and module is believed to be relatively stable and suitable for most common poem usages. Some esoteric poems may not work, or might need some adjustments to be made. Please note bugs/shortcomings/suggestions on the talk page.}} ; Parameters: * {{parameter|1}} the poem content * {{parameter|gutter}} <code>left</code>, <code>right</code> or <code>both</code>. You should use this if you use line or verse numbers and they ''don't'' occur in the first instance of the template (it's automatically determined if they do). * {{parameter|class}} extra classes to set on the outer ppoem div * {{parameter|align}} text-alignment to set on the outer ppoem div (e.g. <code>center</code>) * {{parameter|style}} extra styles to set on the outer ppoem div * {{parameter|lang}} the lang code to set for the outer ppoem div (same codes as {{tl|lang}}, e.g. <code>fr</code> or <code>la</code>, etc.) Special syntax: * Lines that start with <code>&gt;&gt;</code> are right aligned. * Lines that start with <code>&lt;&gt;</code> are centred. * Lines that end with <code>&gt;&gt;&gt; XXX</code> have a line number "XXX" appended at the right, past the right margin * Lines that start with <code>XXX &lt;&lt;&lt;</code> have a verse/line number "XXX" on the left, past the left margin * Lines that start with <code>+XX&gt;</code> are indented relatively to the line XX lines further up. <code>+&gt;</code> can be used instead of <code>+1&gt;</code>. * Lines that start with <code>{class}</code> have the HTML class named <code>ws-poem-class</code> applied. This can be targeted by TemplateStyles CSS (and some are predefined in [[Template:Ppoem/styles.css]]) * Leading spaces are converted to <code>&amp;nbsp;</code> * Leading colons are converted to <code>&amp;emsp;</code> You can control the stanzas with similar syntax: * Blank lines start a new stanza. * Stanzas prefixed with <code>{class}</code> have the HTML class named <code>ws-poem-class</code> applied to the whole following stanza. This can be targeted by TemplateStyles CSS (and some are predefined in [[Template:Ppoem/styles.css]]) * Stanzas prefixed with <code>&gt;&gt;</code> are block-right-aligned. * Stanzas prefixed with <code>&lt;&gt;</code> are centred. {{doc example|content= <pre> {{ppoem| 1 <<< {{di|O}}nce upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary, Over many a quaint and curious volume of forgotten lore, {{fqm|"}}While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping, As of some one gently rapping, rapping at my chamber door. "'Tis some visiter," I muttered, "tapping at my chamber door— >>> 5 ::::::{raven_green} Only this, and nothing more." >> {{sc|The Raven}} {raven_green} 2 <<< This stanza has the class <code>raven_green</code> applied To the whole stanza. +>And this line picks up on the previous one. >> This stanza is block-right-aligned Like this <> And this stanza is centred Like this >> {{sc|The Raven}} <> ''The End'' }} </pre> {{ppoem| 1 <<< {{di|O}}nce upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary, Over many a quaint and curious volume of forgotten lore, {{fqm|"}}While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping, As of some one gently rapping, rapping at my chamber door. "'Tis some visiter," I muttered, "tapping at my chamber door— >>> 5 ::::::{raven_green} Only this, and nothing more." {raven_green} 2 <<< This stanza has the class <code>raven_green</code> applied To the whole stanza. +>And this line picks up on the previous one. >> This stanza is block-right-aligned Like this <> And this stanza is centred Like this >> {{sc|The Raven}} <> ''The End'' }} }} The lines have a default 4em hanging indent, which is roughly consistent with most printed poetry: {{doc example|content= <pre> {{block center|width=25em|style=border:1px solid red;| {{ppoem| Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary, Over many a quaint and curious volume of forgotten lore, While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping, As of some one gently rapping, rapping at my chamber door. "'Tis some visiter," I muttered, "tapping at my chamber door— ::::::Only this, and nothing more." }} }} </pre> {{block center|width=25em|style=border:1px solid red;| {{ppoem| Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary, Over many a quaint and curious volume of forgotten lore, While I nodded, nearly napping, suddenly there came a tapping, As of some one gently rapping, rapping at my chamber door. "'Tis some visiter," I muttered, "tapping at my chamber door— ::::::Only this, and nothing more." }} }} }} It can be disabled by giving any value to {{parameter|no_hi}}. === Page breaks === The template works across page breaks and produces a single poem container (unlike the <code>&lt;poem&gt;</code> tag). The {{parameter|start}} and {{parameter|end}} parameters control how the sections join up. Each has four options: <code>open/close</code> (which is the default), <code>follow</code>, <code>stanza</code> and <code>same-line</code>: * For the first section, use {{parameter|1=start=open}} (or omit the parameter) * For a section that ends a stanza, use {{parameter|1=end=stanza}}, and start the ''next'' one with {{parameter|1=start=stanza}} * For a section that doesn't end a stanza (so the next section continues in the same stanza), the first section sets {{parameter|1=end=follow}} and the next uses {{parameter|1=start=follow}}. * For a line that continues onto the next page, the first section sets {{parameter|1=end=same-line}} and the next uses {{parameter|1=start=same-line}}. * For the last section, use {{parameter|1=end=close}} (or omit). This means that the {{parameter|end}} parameter of one section and the {{parameter|start}} of the next must always be the same. It also means that for a simple poem in a single section, you do not need either {{parameter|start}} or {{parameter|end}}. For example, for a template spanning four pages: {{doc example|content= <pre> {{ppoem|end=follow| This is the first page and the stanza }}</pre> <pre> {{ppoem|start=follow|end=stanza| continues into this page. But then, the second page ends at the end of a stanza.}} </pre> <pre> {{ppoem|start=stanza|end=same-line| And the next page is a new stanza. Then there is a really long }} </pre> <pre> {{ppoem|start=same-line|end=close| ''line that continues onto the next page.'' And finally normal Lines to the end. }} </pre> {{ppoem|end=follow| This is the first page and the stanza}} {{ppoem|start=follow|end=stanza| continues into this page. But then, the second page ends at the end of a stanza. }} {{ppoem|start=stanza|end=same-line| And the next page is a new stanza. Then there is a really long }} {{ppoem|start=same-line|end=close| ''line that continues onto the next page.'' And finally normal Lines to the end. }} }} In the page [[H:NS|namespace]], the template always opens and closes the ppoem tags, so it will appear correctly in both page and mainspace (as long as any abutting ppoems on previous/following pages use matching {{parameter|start}} and {{parameter|end}} parameters). === Drop initials === Floated content, such as {{tl|dropinitial}}s, should be placed as normal: {{doc example|content= <pre> {{ppoem| {{dropinitial|B|image=Examination and confession-b24926760-025.jpg|imgsize=80px}}EHOLD these acts and scan them well behold their pervers way: These left the lord, these did his truth which shold have ben their stay. {{dropinitial|B}}EHOLD these acts and scan them well behold their pervers way: These left the lord, these did his truth which shold have ben their stay. {{dropinitial|B|fl="}}EHOLD these acts and scan them well behold their pervers way: These left the lord, these did his truth which shold have ben their stay. }} </pre> {{ppoem| {{dropinitial|B|image=Examination and confession-b24926760-025.jpg|imgsize=80px}}EHOLD these acts and scan them well behold their pervers way: These left the lord, these did his truth which shold have ben their stay. {{dropinitial|B}}EHOLD these acts and scan them well behold their pervers way: These left the lord, these did his truth which shold have ben their stay. {{dropinitial|B|fl="}}EHOLD these acts and scan them well behold their pervers way: These left the lord, these did his truth which shold have ben their stay. }} }} === Braces === Braced lines work as expected (using the <code><nowiki>>>></nowiki></code> syntax for right-floats): {{doc example|content= <pre> {{ppoem| No Place so Sacred from such Fops is barr'd, Nor is ''Paul's Church'' more safe than ''Paul's Church-yard'': Nay, run to ''Altars''; ''there'' they'll talk you dead; For ''Fools'' rush in where ''Angels'' fear to tread. Distrustful ''Sense'' with modest Caution speaks; >>> {{brace2|3|r}} It still ''looks home'', and ''short Excursions'' makes; But ''ratling'' Nonsense in full ''Vollies'' breaks; }} </pre> {{ppoem| No Place so Sacred from such Fops is barr'd, Nor is ''Paul's Church'' more safe than ''Paul's Church-yard'': Nay, run to ''Altars''; ''there'' they'll talk you dead; For ''Fools'' rush in where ''Angels'' fear to tread. Distrustful ''Sense'' with modest Caution speaks; >>> {{brace2|3|r}} It still ''looks home'', and ''short Excursions'' makes; But ''ratling'' Nonsense in full ''Vollies'' breaks; }} }} === Floating punctuation === No changes are needed for floating punctuation, e.g. with {{tl|fqm}} {{doc example|content= <pre> {{ppoem| {{fqm}}No Place so Sacred from such Fops is barr'd, Nor is ''Paul's Church'' more safe than ''Paul's Church-yard'': Nay, run to ''Altars''; ''there'' they'll talk you dead; }} </pre> {{ppoem| {{fqm}}No Place so Sacred from such Fops is barr'd, Nor is ''Paul's Church'' more safe than ''Paul's Church-yard'': Nay, run to ''Altars''; ''there'' they'll talk you dead; }} }} === Gutter width === Some poems have very long line numbers. In this case, the default gutter width of <code>2em</code> may not be enough. You can modify the gutters of poems using the [[H:Page styles|Index-based CSS]] and set a wider padding on the left or right of relevant <code>.ws-poem-line</code> elements. Poems with a left gutter are denoted by the class <code>.ws-poem-left-gutter</code> on the top-level poem container, added automatically when the <code><nowiki><<<</nowiki></code> syntax is used, or {{parameter|1=gutter}} is set to <code>left</code> or <code>both</code>). Right gutters (<code><nowiki>>>></nowiki></code> syntax or {{parameter|1=gutter}} set to <code>right</code> or <code>both</code>) work the same way. In the case below, every poem in a [[Index:I. Beówulf- an Anglo-Saxon poem. II. The fight at Finnsburh- a fragment (IA cu31924031292604).pdf|given work]] that has a left gutter has the line padding increased to 3em: <syntaxhighlight lang=css> /* Increase the gutter because the line numbers have up to 4 digits */ .ws-poem-left-gutter .ws-poem-line { padding-left: 3em; } </syntaxhighlight> == Comparison with <nowiki><poem></nowiki> == Below is a comparison of the output of this template and the <code><nowiki><poem></nowiki></code> tag (or manual <code><nowiki><br/></nowiki></code>, which is equivalent), rendered as an EPUB on an e-reader. With poem tag/<code><nowiki><br/></nowiki></code>: [[File:Wikisource poem formatting - poem tag epub.png|center|300px]] With {{tl|ppoem}}, there are hanging indents and right-alignment not causing a paragraph break: [[File:Wikisource poem formatting - ppoem epub.png|300px|center]] === Advantages === * Simple syntax for common cases * Handles hanging indent which resolves the problem of ambiguous new lines * Semantically more correct: lines are spans, and stanzas are paragraphs, poems are divs * Can continue a line across a page break (which can't be done with <code><nowiki><poem></nowiki></code>) * Combines into a single element even when transcluded from multiple pages * Copy-pastes as separate lines * Exports sensibly * Automatic block-centering (which can't be done with <code><nowiki><poem></nowiki></code> because the separate elements don't have the same widths) * Very easy to apply CSS classes to lines or stanzas * Drop-in replacement for <code><nowiki><poem></nowiki></code> === Disadvantages === * Some care is needed to match the {{parameter|start}} and {{parameter|end}} parameters across pages. * Dropinitials can sometimes cause a line to wrap prematurely (can be avoided by adding length to the first line, such as with {{tl|em}}). * Because this is a single template and cannot be split, poems must escape <code>=</code> and <code>|</code> character<ref>Unless it becomes an extension.</ref> == Notes == {{reflist}} ===Template data=== {{TemplateDataHeader}} <templatedata> { "params": { "1": { "description": "The poem content", "example": "Once upon a midnight dreary, while I pondered, weak and weary,\nOver many a quaint and curious volume of forgotten lore,", "type": "content", "required": true }, "start": { "description": "The start type: one of open, stanza, follow, same-line. If this is not \"open\", this MUST use the same value as the previous {{ppoem}}'s \"end\" parameter.", "example": "stanza", "type": "line", "suggested": true }, "end": { "description": "The closure type: one of close, stanza, follow, same-line. If this is not \"close\", the next {{ppoem}} MUST use the same value for it's \"start\" parameter.", "example": "stanza", "type": "line", "suggested": true }, "lang": { "description": "Language code to apply to the whole poem", "example": "la", "type": "line", "suggestedvalues": [ "en", "fr", "grc", "la", "es", "de", "ang", "enm", "it" ] }, "class": { "description": "CSS classes to add to the entire poem. Use this if you would like to target the whole poem for styling with a CSS rule.", "example": "chapter-head-poem", "type": "line" } }, "description": "Format a poem nicely", "format": "inline" } </templatedata> == Categories == * Feature usage tracking for custom classes ** {{clc|Pages using ppoem with custom classes}}—Pages applying a custom class to the entire ppoem ** {{clc|Pages using ppoem with custom stanza classes}}—Pages applying a custom class to a whole stanza ** {{clc|Pages using ppoem with custom line classes}}—Pages applying a custom class to a single line === See also === * [[Help:Poetry]] <includeonly> <!-- PLEASE ADD CATEGORIES BELOW THIS LINE AND INTERWIKIS IN WIKIDATA, THANKS --> [[Category:Formatting templates]] [[Category:Templates applying classes for page styles]] </includeonly> 41zouf613ywje8blc2a9lazfisp85eu সাঁচ:Ppoem/doc/styles.css 10 91756 250691 2026-05-22T15:00:43Z BabulB 104 "/* * Demo styles for [[Template:ppoem/doc]] */ .ws-poem-raven_green { color: green; }" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250691 sanitized-css text/css /* * Demo styles for [[Template:ppoem/doc]] */ .ws-poem-raven_green { color: green; } i1293ka9wo7blb83pwa47ss3p4xb39s পৃষ্ঠা:অসমীয়া লরার মিত্র - আনন্দরাম ঢেকিয়াল ফুকন (১৮৭৮).pdf/৭ 104 91757 250706 2026-05-22T15:30:06Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 250706 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xxxx-larger|অসমীয়া লরার মিত্র।}} (সংক্ষিপ্ত) {{Xx-larger|পাঠকর প্রতি নিবেদন।}}</poem>}} {{Rule|6em}} {{gap}}হে প্রিয় লৰা বিলাক। ভালেমান পুরুষার্থ কৰি তোমালোকৰ উপকাৰৰ নিমিত্তে আমি এই পুথি প্ৰস্তুত কৰিলোঁ। তোমোলাকে {{SIC|বিদ্য|বিদ্যা}} শিকি কেনেকৈ জ্ঞানী হবা তাত বাজে আমাৰ আন একো অভিপ্রায় নাই, এই হেতুকে তোমালোকে এই পুথিত থকা কথা বিলাক ভালকৈ মনদি পড়িলে আমি হর্ষ পাম, আরু তোমালোকৰো ভাল হব। কিন্তু যদি পুথিৰ পাত লুটিয়াই ফেলাই থোৱা, তেন্তে তাতকৈ আন একো কথাতে আমি অধিক বিষম না পাম। পাঠাৰম্ভৰ আদিতে কেইটি মান উপদেশ দিও, অবহেলা নকৰি গ্ৰহণ কৰিবা।<noinclude></noinclude> 4fcq34uy2qcbsttzxxq85mynzmn3rye 250707 250706 2026-05-22T15:30:24Z BabulB 104 250707 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xxxx-larger|অসমীয়া লরার মিত্র।}} (সংক্ষিপ্ত) {{x-larger|পাঠকর প্রতি নিবেদন।}}</poem>}} {{Rule|6em}} {{gap}}হে প্রিয় লৰা বিলাক। ভালেমান পুরুষার্থ কৰি তোমালোকৰ উপকাৰৰ নিমিত্তে আমি এই পুথি প্ৰস্তুত কৰিলোঁ। তোমোলাকে {{SIC|বিদ্য|বিদ্যা}} শিকি কেনেকৈ জ্ঞানী হবা তাত বাজে আমাৰ আন একো অভিপ্রায় নাই, এই হেতুকে তোমালোকে এই পুথিত থকা কথা বিলাক ভালকৈ মনদি পড়িলে আমি হর্ষ পাম, আরু তোমালোকৰো ভাল হব। কিন্তু যদি পুথিৰ পাত লুটিয়াই ফেলাই থোৱা, তেন্তে তাতকৈ আন একো কথাতে আমি অধিক বিষম না পাম। পাঠাৰম্ভৰ আদিতে কেইটি মান উপদেশ দিও, অবহেলা নকৰি গ্ৰহণ কৰিবা।<noinclude></noinclude> 7m1v4dnopuyk4xxkeyeiihewzfwcrey 250708 250707 2026-05-22T15:31:06Z BabulB 104 250708 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xxxx-larger|অসমীয়া লরার মিত্র।}} (সংক্ষিপ্ত) {{x-larger|পাঠকর প্রতি নিবেদন।}}</poem>}} {{Rule|6em}} {{Dhr|1.5em}} {{gap}}হে প্রিয় লৰা বিলাক। ভালেমান পুরুষার্থ কৰি তোমালোকৰ উপকাৰৰ নিমিত্তে আমি এই পুথি প্ৰস্তুত কৰিলোঁ। তোমোলাকে {{SIC|বিদ্য|বিদ্যা}} শিকি কেনেকৈ জ্ঞানী হবা তাত বাজে আমাৰ আন একো অভিপ্রায় নাই, এই হেতুকে তোমালোকে এই পুথিত থকা কথা বিলাক ভালকৈ মনদি পড়িলে আমি হর্ষ পাম, আরু তোমালোকৰো ভাল হব। কিন্তু যদি পুথিৰ পাত লুটিয়াই ফেলাই থোৱা, তেন্তে তাতকৈ আন একো কথাতে আমি অধিক বিষম না পাম। পাঠাৰম্ভৰ আদিতে কেইটি মান উপদেশ দিও, অবহেলা নকৰি গ্ৰহণ কৰিবা।<noinclude></noinclude> l1l40oas8zexc8twhcp890e9on6zvza 250716 250708 2026-05-22T15:39:04Z BabulB 104 250716 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" /></noinclude>{{center|<poem>{{Xxxx-larger|অসমীয়া লরার মিত্র।}} (সংক্ষিপ্ত) {{x-larger|পাঠকর প্রতি নিবেদন।}}</poem>}} {{Rule|6em}} {{Dhr|1.5em}} {{gap}}হে প্রিয় লৰা বিলাক। ভালেমান পুরুষার্থ কৰি তোমালোকৰ উপকাৰৰ নিমিত্তে আমি এই পুথি প্ৰস্তুত কৰিলোঁ। তোমোলাকে {{SIC|বিদ্য|বিদ্যা}} শিকি কেনেকৈ জ্ঞানী হবা তাত বাজে আমাৰ আন একো অভিপ্রায় নাই, এই হেতুকে তোমালোকে এই পুথিত থকা কথা বিলাক ভালকৈ মনদি পড়িলে আমি হর্ষ পাম, আরু তোমালোকৰো ভাল হব। কিন্তু যদি পুথিৰ পাত লুটিয়াই ফেলাই থোৱা, তেন্তে তাতকৈ আন একো কথাতে আমি অধিক বিষম না পাম। পাঠাৰম্ভৰ আদিতে কেইটি মান উপদেশ দিও, অবহেলা নকৰি গ্ৰহণ কৰিবা। {{nop}}<noinclude></noinclude> 3vporm68rr5x9g7tc60zukgha4l8qma পৃষ্ঠা:অসমীয়া লরার মিত্র - আনন্দরাম ঢেকিয়াল ফুকন (১৮৭৮).pdf/৮ 104 91758 250714 2026-05-22T15:37:30Z BabulB 104 /* মুদ্ৰণ সংশোধন কৰা হৈছে */ 250714 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{center|(২)}}</noinclude>তোমাৰ চিত্তে সৈতে সকলো সাধ্যেৰে বিদ্যা শিকিবলৈ পুরুষার্থ কৰা। এই উপদেশ শুনি তোমোলাকে বিদ্যা শিকাৰ গুণ কি যদি শোধা তেন্তে কঁও শুনা। বিদ্যা সকলো সদ্গুণৰ মূল, তাৰ পৰা মনুষ্যৰ ইহ কালত আৰু পৰকালতো অসীম উপকাৰ হয়! বিদ্যাৱন্ত মানুহ নিধনী হলেও তেঁওক সকলোএ মান সৎকাৰ কৰে, কিন্তু ধনৱন্ত মূৰ্খ জ্ঞানিৰ সমাজলৈ গলে তাক কেৱে নুসুধি পণ্ডিতকহে আদৰ কৰিব। বিদ্যাৰ দ্বাৰা মানুহৰ মন পোহৰ হয়, কিয়নো না না শাস্ত্র পড়িলে নানা কথ৷ জানা যায়, বিদ্যা জানিলে এই পৃথিবী কেনে, ইয়াত কি কি আছে আরু আকাশ, নক্ষত্র প্রভৃতি নো কেনে এই সকল সুন্দৰে জানি। কিন্তু যাৰ বিদ্যা নাই, সি এই সকল একোকে নেজানে, আৰু তাৰ মন গোটেই আন্ধাৰ হই থাকে! বিদ্যা জানিলে সময় বরে কৰিৰলৈ সুন্দৰ উপায় ওলায়। আরু পণ্ডিতে সময় দীঘল হবলৈ হাবিলাষ কৰে, কিন্তু মূর্খ সময় চুটী হয় মানে ভাল পায়; কিয়নো সি সময়<noinclude></noinclude> fz0esx1o20nxudrh048fr0btf4bz8cr 250715 250714 2026-05-22T15:38:07Z BabulB 104 250715 proofread-page text/x-wiki <noinclude><pagequality level="3" user="BabulB" />{{center|(২)}}</noinclude>{{gap}}তোমাৰ চিত্তে সৈতে সকলো সাধ্যেৰে বিদ্যা শিকিবলৈ পুরুষার্থ কৰা। {{gap}}এই উপদেশ শুনি তোমোলাকে বিদ্যা শিকাৰ গুণ কি যদি শোধা তেন্তে কঁও শুনা। {{gap}}বিদ্যা সকলো সদ্গুণৰ মূল, তাৰ পৰা মনুষ্যৰ ইহ কালত আৰু পৰকালতো অসীম উপকাৰ হয়! বিদ্যাৱন্ত মানুহ নিধনী হলেও তেঁওক সকলোএ মান সৎকাৰ কৰে, কিন্তু ধনৱন্ত মূৰ্খ জ্ঞানিৰ সমাজলৈ গলে তাক কেৱে নুসুধি পণ্ডিতকহে আদৰ কৰিব। বিদ্যাৰ দ্বাৰা মানুহৰ মন পোহৰ হয়, কিয়নো না না শাস্ত্র পড়িলে নানা কথ৷ জানা যায়, বিদ্যা জানিলে এই পৃথিবী কেনে, ইয়াত কি কি আছে আরু আকাশ, নক্ষত্র প্রভৃতি নো কেনে এই সকল সুন্দৰে জানি। কিন্তু যাৰ বিদ্যা নাই, সি এই সকল একোকে নেজানে, আৰু তাৰ মন গোটেই আন্ধাৰ হই থাকে! বিদ্যা জানিলে সময় বরে কৰিৰলৈ সুন্দৰ উপায় ওলায়। আরু পণ্ডিতে সময় দীঘল হবলৈ হাবিলাষ কৰে, কিন্তু মূর্খ সময় চুটী হয় মানে ভাল পায়; কিয়নো সি সময়<noinclude></noinclude> p5k5fb6uvlfhd6lxou1m1d7nf4ujy9o শ্ৰেণী:ভাৰতীয় ছপাশালৰ দ্বিশতবাৰ্ষিক প্ৰকল্পৰ গ্ৰন্থ 14 91759 250719 2026-05-22T15:40:37Z BabulB 104 "[[শ্ৰেণী:প্ৰধান শ্ৰেণী]]" দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250719 wikitext text/x-wiki [[শ্ৰেণী:প্ৰধান শ্ৰেণী]] a3pnve4hs9jigpvlareq4cna6t55561 আসাম বুৰঞ্জী/দ্বাদশ অধ্যায় 0 91760 250748 2026-05-23T07:30:02Z BabulB 104 "{{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/একাদশ অধ্যায়|একাদশ অধ্যায়]] | next = আসাম বুৰঞ্জী/ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|ত্ৰয়োদশ অ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250748 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/একাদশ অধ্যায়|একাদশ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|ত্ৰয়োদশ অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=143 to=152/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} [[শ্ৰেণী:গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] 0llruwfh1dfhnbxxer78mfshz2xbf05 আসাম বুৰঞ্জী/ত্ৰয়োদশ অধ্যায় 0 91761 250749 2026-05-23T07:32:20Z BabulB 104 "{{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/দ্বাদশ অধ্যায়|দ্বাদশ অধ্যায়]] | next = আসাম বুৰঞ্জী/ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|ত্ৰয়োদ..." দি পৃষ্ঠা সৃষ্টি কৰা হ'ল 250749 wikitext text/x-wiki {{header | title = আসাম বুৰঞ্জী | author = গুণাভিৰাম বৰুৱা | year = | translator = | section = | previous = [[আসাম বুৰঞ্জী/দ্বাদশ অধ্যায়|দ্বাদশ অধ্যায়]] | next = [[আসাম বুৰঞ্জী/ত্ৰয়োদশ অধ্যায়|ত্ৰয়োদশ অধ্যায়]] | notes = | categories = }} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=153 to=153/> {{page break|label=}} <pages index="আসাম বুৰঞ্জী.pdf" from=155 to=178/> {{page break|label=}} {{smallrefs|85%}} [[শ্ৰেণী:গুণাভিৰাম বৰুৱাৰ সাহিত্যকৰ্ম]] qhgx00vhpxq02coh651ndba2wj5v8ya